cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Izidor Guzmics
Izidor Guzmics [guzmiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Guzmics Izidor estis hungara pastro, teologo, verkisto, lingvisto, dramisto, tradukisto, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio (tiam nomata Hungara Scienca Societo).
Izidor Guzmics naskiĝis kiel Guzmics László la  1786 en Jánosfa, kiu estas nun vilaĝparto de Csáfordjánosfa. Li mortis la 1839 en Bakonybél.
Biografio
Izidor Guzmics frekventis gimnaziojn en Kőszeg, Szombathely, Sopron, poste li aliĝis al benediktanoj en Győrszentmárton. Li lernis teologion en Győr, fine li iĝis monaĥo en 1808. Poste li imstruis, sed samtempe li plulernis, fine en 1815 li pastriĝis. Liaj verkoj regule aperis en Athenaeum (revuo) kaj en similaj gazetoj, li korespondadis kun Ferenc Kazinczy. Lia plej grava vortokreaĵo estis la loknomo Pannonhalma. Ĝis 1832 li instruis en Győrszentmárton. Ekde 1832 ĝis sia morto li estis abato en Bakonybél, dume li funkciigis ordinaran kaj muzikan lernejojn.
Genoveva (opero)
Genoveva estas la ununura opero de Robert Schumann, kiu inter aprilo 1847 kaj aŭgusto 1848 komponis kaj la muzikon, kaj ankaŭ verkis la tekston. La 25-an de junio 1850 la verko estis unuafoje prezentita en la Ŝtata Teatro je Lepsiko direktate far la komponisto.
La kvarakta opero pri daŭrema amo apartenas al la germana romantismo. La tre negativa kritiko en la gazetaro eble estis decida por tio, ke Schumann ne verkis pluajn operojn. Ankaŭ nuntempe la opero estas ne tre populara malgraŭ ĝia ŝatata komponisto, tamen ĉiam denove estas prezentata. Modelo por la agado estas la mezepoka franca legendo pri Genoveva de Brabanto. En la 18-a jarcento ŝia historio apartenis al la plej popularaj historioj krom tiuj pri Faŭsto kaj Don Juan.
Agado
La opero ludas ĉ. la jaro 730 p. K. en Strasburgo. Genoveva estas edzino de palatinatografo Siegfried, poste nomata Sigfrido la drakmortiginto, kiu kun siaj militistoj eliras por militi kontraŭ la maŭroj. Pro tio li instalas Golon kiel gardanto de sia edzino kaj administranto de sia kastelo. Sed Golo, enamiĝinte en Genoveva, pli volonte kunirus militen.
Grafino Genoveva dum la unua akto adiaŭas sian edzon militontan kaj pro sia adiaŭa doloro eksvenas. Golo eluzas ĉi tion, kisante ŝin. La monavida nutristino Margareta gvatas lin je tio. Ĉar Siegfried pli frue forpelis ŝin pro ŝia sorĉista arto, ŝi volas sin venĝi kaj kredigas Golon, ke Genoveva amsentas por li.
En la dua akto Golo transsendas al Genoveva la novaĵon pri la venko de ŝia edzo. Dum tio li konfesas al ŝi sian kison. Vundite, ĉar Genoveva indigne rifuzas liajn alproksimiĝojn kaj nur pensas pri sia edzo, Golo ĵuras venĝon. Li enmondigas onidiron, ke Genoveva havas amrilaton kun la subpastro. Kune kun Margareta li logas la kortegomajstron Drago en la ĉambrojn de Genoveva, onidire por ke li gardu Genovevan. Tie Drago estas 'malkovrata' kaj kulpigita far Margareta, ke li kaj Genoveva havas amrilaton, je kio servisto Balthasar ponardas lin, kaj Genoveva estas enfermita en la turo pro adulto.
En la tria akto militvundita Siegfried restas en Strasburgo, kie Margareta volas veneni lin. Post kiam ŝi lin flegis tie, li volas rehejmeniĝi, ricevas tamen de Golo la mesaĝon pri la onidira malfidelo de Genoveva. Siegfried kredas lin kaj kondamnas Genovevan. Margareta montras al li en ŝia sorĉospegulo trompobildon pri la senbrideco de lia edzino, post kiam li konfirmas la mortojuĝon. La spirito de Drago aperas al Margareta kaj minacas ŝin per ŝtipara morto, kiam ŝi ne diras la veron.
En la kvara kaj lasta akto Genoveva estas kondukata en la arbaron, kie Golo volas punmortigi per la glavo de Siegfried. Genoveva sin submetas al la juĝo de sia edzo, kiun ŝi ankoraŭ amas, tamen plue asertas sian malkulpon. Golo provas eluzi ŝian dilemon kaj volas fuĝi kun ŝi, se ŝi decidiĝas por li. Genoveva forpelas Golon kaj preferus morti. Siegfried, al kiu Margareta konfesis la veron, alkuras kaj savas sian edzinon lastmomente. Li petas pardonon de ŝi por la maljusteco, kiun li kaŭzis al ŝi, kaj Genoveva pardonas lin. La du estas geedzigitaj duan fojon far la episkopo.
Istvándi
Istvándi [iŝtvAndi] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Barcs. István signifas: Stefano.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 laŭ parte latina formo "Stehpandi", tiam la vilaĝo jam havis kirkon. Inter 1726-1945 la kampoj apartenis al familio Esterházy. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, kuracejo, familihelpa servo, vendejo, poŝto.
Famuloj
En Istvándo naskiĝis arkitekto György Szigetvári.
Revista de Occidente
La Revista de Occidente (Revuo de Okcidento) estas kultura kaj scienca hispana gazeto eldonita de la Fondaĵo José Ortega y Gasset, fondita kaj redaktorita en 1923 de José Ortega y Gasset, por akademia disvasatigo kaj en Eŭropo kaj en Latinameriko. En ĝi publikigis verkojn kaj oni tradukis artikolojn de gravaj nuntempaj filozofoj kiaj Bertrand Russell kaj Edmund Husserl. Aliaj elstaraj verkistoj kaj eseistoj kunlaboris en ĝi, kiaj Ramón Gómez de la Serna, Antonio Espina, Francisco Ayala, Rosa Chacel y Máximo José Kahn, inter aliaj. Tiu gazeto ludis gravan rolon en la kultura, scienca kaj beletra panoramoj de Hispanio dum la epoko de la Generacio de 1927.
Hășdate (rivero)
Hășdate [həŝdate] estas rivereto en Transilvanio (Rumanio). Ĝi fontas en la montaro Munții Tarcău kaj trafluas la kanjonon Cheile Turzii, kiun ĝi kreis, kaj ĉe Cornești fluas en la riveron Arieș.
La valo de Hășdate longas ĉ. 32 km.
Niĵneudinsk
Niĵneudinsk (ruse Нижнеудинск) estas urbo en Irkutska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 25424.
La urbo estis fondita en jaro 1648.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1783.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Muhlbach-sur-Munster (stacidomo)
Muhlbach-sur-Munster estas franca stacidomo sur linio Colmar-Central -, situanta en Muhlbach-sur-Munster, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Niĵneudinsk
La interurba telefona kodo estas 39517, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Muhlbach-sur-Munster (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Colmar-Central - Metzeral (119000).
Niĵneudinsk
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 5 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur bordoj de rivero Uda (Уда) (baseno de rivero Jenisej (Енисей)).
En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 38,8 mil loĝantojn.
Churintzio
Churintzio estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Churintzio. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 028.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5520 loĝantojn. El tiuj estas 2477 viroj kaj 3043 virinoj. La komunumo havas surfacon de 156.49 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 6297 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 24 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.38 % de la loĝantoj.
Entute 4 895 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 4 450 estis alfabetoj kaj 441 analfabetoj. Tio signifas ke 9.01 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16028a.htm
Bionectriaceae
Bionectriaceae estas familio de la ordo Hypocreales. Iliaj peritecioj estas ofte karnaj kaj blankaj, brunaj aŭ oranĝkoloraj.
Stripiedfingra geko
La stripiedfingra geko (Saurodactylus fasciatus) estas specio de lacertulo el la familio de la Gekedoj (Gekkonidae). Ĝi estas endemia en Maroko.
Ĝiaj naturaj vivlokoj estas klimate mezvarmaj arbaroj, mediteranea arbeda vegetaĵaro, rokaj areoj, kampoj kaj herbejoj. Tiu palearktisa specio estas endanĝerigata kaŭze de habitatodetruo.
Loïc Bouvard
estas franca politikisto, kiu naskiĝis je la en. Sian universitatan edukon li akiris en la.
Li engaĝiĝas en la politika partio Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF). Inter alie li ekde la 1-a de junio 1997 ĝis la 18-a de junio 2002, do en la 11-a parlamenta periodo, servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie li reprezentis la 4-an balotan distrikton de la departemento Morbihan. Entute li estis deputito inter 1988 kaj 2012.
Szatmár (historia departemento)
Szatmár estis historia reĝa departemento en nord-orienta parto de la Hungara Reĝlando. Ĝin limis departementoj Bereg, Ugocsa kaj Máramaros, Szabolcs, Bihar, Szilágy kaj Szolnok-Doboka.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Alia censo:
Administracio
Estis 9 distriktoj, iliaj nomoj estas la samaj kiel tiuj de la distriktejoj:
Dum la turka erao la departemento kune kun partoj de la najbaraj departementoj nomiĝis latine Partium, tio estis landopartoj, kiuj aldoniĝis al Transilvanio. Tie okazis libera praktikado de religio. Tiutempe en la departemento pricipe kalvinanaj preĝejoj konstruiĝis. Fine de liberecbatalo de Rákóczi en 1711 en la departemento okazis paco inter Habsburgoj kaj Transilvanio. En 1919 Rumanio okupis la departementon, eĉ atingis Tison. En 1920 el malgranda parto formiĝis en Hungario la departemento Szatmár-Ugocsa-Bereg. Ĝia administra centro iĝis Mátészalka. En 1938 laŭ Dua Packontrakto de Vieno la tuta parto revenis al Hungario, sed en 1945 denove ekvalidis la stato de 1920.
La rumana parto de departemento estas parto de distrikto Satu Mare, escepte de malgranda parto (kun Baia Mare), kiu apartenas al distrikto Maramureș. Malgranda parto de la departemento, ĉirkaŭ Velika Paladj (tiam Nagypalád) apartenas al Ukrainio.
József Ady
ADY József [adi] estis rumanuja hungara grafikisto naskita en Livezeni la 4-an de aprilo 1950 kaj mortinta en Budapest la 19-an de septembro 1991.
Biografio
József Ady studis inter 1975–79 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu en Kluĵo. Li estis ano de Marosvásárhelyi Műhely (MAMŰ). kreis tucsdesegnaĵojn, akvarelojn, linoleumtranĉojn, litografaĵojn. Li faris afiŝojn, karikaturojn, li verkis ankaŭ poemojn. Inter 1979–85 li estis la scenejdekoraciisto de Ŝtata Hungara Operejo de Kluĵo. En 1990 li translokiĝis Hungarujon.
Bleiken
Bleiken estas geografia nomo de diversaj lokoj.
29198 Weathers
29198 Weathers estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Del Weathers (1951–2003), kiu estris NASA-an teamon de inĝenierarto kaj planado de malsimplaj sistemoj por la kosmostacio Freedom kaj laboris por la usona Federacia Aviada Administracio por disvolvi antaŭenigitajn sistemojn de helpo al la decido por plibonigi la kapablon kaj sekurecon en la aviado.
Socia distancado
Socia distancado ankaŭ nomata socia distanciĝo aŭ fizika distanciĝo en publika sano, konsistas el aro da rimedoj kiuj celas malhelpi la disvastiĝon de kontaĝa malsano konservante fizikan distancon inter homoj kaj reduktante la nombron de fojoj ke homoj havas  proksiman kontakton inter si. Ĝi kutime implicas teni certan distancon de aliaj (la distanco specifita diferencas de lando al lando kaj povas ŝanĝiĝi laŭ la tempo) kaj eviti kolektiĝi en grandaj grupoj.
La socia distancado povus esti malpli efika ĉe tiuj infektoj, kiuj disvastiĝas ĉefe per infektita akvo aŭ manĝaĵo aŭ per vehikloj kiel moskitoj aŭ aliaj insektoj, kaj malpli ofte de unu homo al alia. Malutiloj de la socia distanco povas inkluzivi solecon, malpliigitan produktivecon kaj la mankon de aliaj avantaĝoj de homa interagado. En lokoj, kie la aliro al teknologio estas malofta, la socia distancado povas krome malfaciligi la observadon de la sano de la loĝantaro.
Stacio Keihan-Yamashina
Stacio Keihan-Yamashina (japane: 京阪山科駅 [Kejhan-Jamaŝina-eki], angle: Keihan-Yamashina Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Jamaŝina, Kioto, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Keishin.
Socia distancado
Bildaro
Simulado de disvastiĝado de kontaĝa malsano. Pro kapacitoj de publika sansistemo, okaze de rapida kresko de malsanuloj povas okazi, ke multaj homoj ne povos ricevi sufiĉan sanigadon. Socia distancado helpas platigi la kurbon kaj tiel malplipezigi malsanulejojn kaj savi vivojn.
Burger
Burger estas familia nomo de jenaj personoj:
Plotono
Plotono estas armea unuo konsistanta el 20-60 homoj. Ĝi konsistas el pluraj grupoj aŭ sekcioj kaj estas estrata far ia serĝento, standardisto, adjutanto aŭ malalta oficiro.
Pluraj plotonoj konsistigas roton, eskadronon aŭ baterion
Niĵnije Sergi
Niĵnije Sergi (ruse Нижние Серги) estas urbo en Rusio. Ĝi situas sur okcidenta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Serga (Серга), kiu fluas en riveron Ufa (Уфа).
La urbo estis fondita en 1743 kiel loĝejo dum konstruado de karbonferproduktanta kaj ferproduktanta uzino. En 1959 la urbo havis proksimume 14 200 loĝantojn.
En la urbo estas fervoja stacio Niĵneserginskaja (Нижнесергинская). La diferenco inter la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj.
NGC 4495
NGC 4495 (aliaj indikoj — UGC 7663, MCG 5-30-12, ZWG 159.9, IRAS12289+2924, PGC 41438) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Gálcsiki
János Gálcsiki [jAnoŝ gAlĉiki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gálcsiki János estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia familia nomvarianto estis Gálcsiky [gAlĉiki].
Biografio
János Gálcsiki finis filmaktoran kurson en 1948, poste li komencis sian aktoran karieron en Teatro Ifjúsági. Inter 1957-1960 li estis membro de Operetoteatro (Budapeŝto), poste ĝis sia morto de "Gaja Scenejo". Intertempe li estis ofte aŭdebla en Hungara Radio, videbla en Hungara Televizio.
4125 Lew Allen
4125 Lew Allen estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la generalo Lew Allen Jr. (1925–2010), estro de la usona interna sekreta servo , poste vicprezidento de la California Institute of Technology kaj direktoro de la Jet Propulsion Laboratory de 1982.
Bruno Pontecorvo
Bruno PONTECORVO (Бруно Максимович Понтекорво, Bruno Maksimoviĉ Pontecorvo; 22a de aŭgusto 1913 — 24a de septembro 1993) estis itala nuklea fizikisto, dekomenca helpanto de Enrico Fermi kaj aŭtoro de nombraj studoj pri fiziko de alta energio, speciale pri neŭtrinoj. Konvinkita komunisto, li translandigis al Sovetunio en 1950, kie li plue esploris pri la radiado de muono kaj pri neŭtrinoj. La prestiĝa premio Pontecorvo estis instituita por sia memoro en 1995.
La kvara de ok infanoj de riĉa jud-itala familio, Pontecorvo studis fizzikon en la Universitato de Romo La Sapienza, sub Fermi, kaj iĝis la plej juna el liaj Knaboj de Via Panisperna. En 1934 li partoprenis en la fama eksperimento de fermi kiu montris la proprecojn de malaltaj neŭtronoj kio kondukos al la malkovro de la nuklea fisio. Li translokiĝis al Parizo en 1934, kie li esploris sub estreco de Irène kaj Frédéric Joliot-Curie. Influita de sia kuzo, Emilio Sereni, li aliaĝis al la Franca Komunista Partio, same kiel faris liaj fratinoj Giuliana kaj Laura kaj frato Gillo. La italiaj kontraŭjudaj leĝoj de 1938 aprobitaj de la reĝimo de la Faŝistoj okazigis, ke la familio lasis Italion por Britio, Francio kaj Usono.
Kiam la Germana Armeo fermis Parizon dum la Dua Mondmilito, Pontecorvo, lia frato Gillo, kuzo Emilio Sereni kaj Salvador Luria fuĝis bicikle. Li finfine foriris al Tulsa, Oklahomo, Usono, kie li uzis sian sciaron pri nuklea fiziko al priserĉado de nafto kaj mineraloj. En 1943, li aliĝis al la brita programo "Tube Alloys" en la Laboratorio de Montrealo, Kanado. Tio iĝis parto de la Projekto Manhatano kiu disvolvigis la unuajn atombombojn. En la Laboratorioj Chalk River, li laboris por la dezajno de nuklea reaktoro ZEEP, nome unua reaktoro ekster Usono kiu iĝis kriza en 1945, sekvita de la reaktoro NRX en 1947. Li ankaŭ esploris pri kosma radiado, radiado de muonoj, kaj kio iĝis lia obsedo, nome la neŭtrinoj. Li translokiĝis al Britio en 1949, kaj tie li laboris por la "Atomic Energy Research Establishment" en Harwell.
Post sia foriro al Sovetunio en 1950, li laboris en la Komuna Instituto por Nuklea Esplorado en Dubna. Li estis proponinta uzi kloron por detekti neŭtrinojn. En artikolo de 1959, li argumentis, ke la elektrona neŭtrino (νe) kaj la muona neŭtrino (νμ) estis diferencaj partikloj. Sunaj neŭtrinoj estis detektitaj pere de la Eksperimento Homestake, sed nur inter unu triono kaj unu duono de la antaŭvidita nombro. Reage al tiu sun-neŭtrina problemo, li proponis fenomenonon konatan kiel neŭtrin-oscilado, per kiu elektronaj neŭtrinoj iĝas muonaj neŭtrinoj. La ekzisto de tiaj osciladoj estis finfine establita pere de la eksperimento Super-Kamiokande en 1998. Li ankaŭ antaŭvidis en 1958 ke supernovao produktas intensajn eksplodojn de neŭtrinoj, kio estis konfirmita en 1987 kiam la Supernovao 1987A estis detektita pere de neŭtrin-detektiloj.
Kulturoj de urnaj kampoj
Kulturoj de urnaj kampoj (malĝuste kulturo de urnaj kampoj) estas kompleksa markigo de kelke da mezeŭropaj kulturoj de pli juna kaj malfrua bronzepoko surbaze de tio, ke ili havis komunajn la tn. urnajn kampojn, do parencajn montrojn en sepulta rito, kiu konsistis en kremaciaj tomboj (spite al la nomo kaj de urnaj – urnaj, kaj ankaŭ eĉ de senurnaj – senurnaj kremaciaj tomboj). La kulturoj de urnaj kampoj ne kreas unu kulturan komplekson. En tiu ĉi periodo estiĝas fetoj de pli postaj ĝis hodiaŭ konataj nacioj, precipe de keltoj kaj Iliroj.
24681 Granados
24681 Granados estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Enrique Granados (1867–1916), hispana pianisto kaj komponisto de klasika muziko en unika hispana stilo. Kvankam lia suito Goyescas estas lia plej fama kompnaĵo, la Allegro de Concierto (1911) estas tre ŝatata de ĉiuj pianistoj.
Evaldo Pauli
Evaldo PAULI (naskiĝis la 24-a de Februaro 1925 en Antônio Carlos, Brazilo, mortis la 17-an de Aŭgusto 2014 en Florianópolis, Brazilo) estis brazila esperantisto, profesoro kaj honora membro de UEA (2002).
Registaro de Britio
La Brita registaro, en angla Government of the United Kingdom, formale referencata kiel Her Majesty's Government, estas la centra registaro de la Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Nord-Irlando. Ĝi estas ankaŭ ofte referencata simple kiel UK Government aŭ British Government (Brita Registaro).
(60689) 2000 GG37
(60689) 2000 GG37 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Registaro de Britio
La registaro estas estrita de la Ĉefministro, kiu elektas la ceterajn ministrojn. La Ĉefministro kaj la aliaj ĉefaj ministroj apartenas al la suprema decida komitato, konata kiel la Kabineto. La registaraj ministroj estas ĉiuj membroj de la Parlamento, kaj estas respondecaj antaŭ ĝi. La registaro estas dependa el la Parlamento por fari unuarangajn urĝajn leĝojn, kaj ekde la leĝo Fixed-terms Parliaments Act de 2011, la ĝeneralaj balotadoj okazas ĉiun kvinan jaron por elekti novan Ĉambron de Komunuloj, se ne okazas sukcesa mocio de demisio en la registaro aŭ dutriona voĉdonado por neantaŭvidita elekto (kiel okazis en 2017) en la Ĉambro de Komunuloj, en kiu okazo, devus okazi pli tuja elekto. Post baloto, la monarko (nune la reĝino Elizabeto la 2-a) elektas ĉefministro la estro de la partio kiu plej verŝajne tenos la fidon de la Ĉambro de Komunuloj, kutime ĉar tiu posedos la majoritaton de Parlamentanoj.
(60689) 2000 GG37
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,214641 AU, tie estas 32,110 milionoj da km.
Evaldo Pauli
Li diplomitiĝis pri filozofio kaj instruis ĝin dum la tuta vivo. Nun li estas emerita profesoro de la Federacia Universitato de Sankta Katarino, post tridek jaroj da laboro (1955-1985). Li profesoris ankaŭ en UNIVALI - Universitato de "Vale do Itajaí" kaj en AIS - Akademio Internacia de Sciencoj de San Marino. Li estas membro de la Brazila Akademio de Filozofio, Instituto Histórico e Geográfico de Santa Catarina (Historia kaj Geografia Instituto de Sankta Katarino), kaj Academia Catarinense de Letras (Sankta Katarina Beletrisma Akademio). En la Esperanta movado membro de:
Domingo de Guzmán
Vivo
Dominiko naskiĝis kiel Domingo de Guzmán en la urbeto Caleruega apud Burgos en Kastilio. Li estis filo de kastilia nobelo kaj posedanto de granda bieno. La familio proksimis al la katolika eklezio: lia frato Antonio estis pastro kaj en hospitalo engaĝiĝis pri flegado de malsanuloj, kaj lia frato Manes poste ankaŭ aliĝis al al ordeno de dominikanoj.
Evaldo Pauli
Liaj grandaj kontribuoj al la Esperanto-movado estas en la kampo de kulturo kaj tute aparte en filozofio. En Gazetara Komuniko de UEA Nr-o 554 li estis taksita „la plej elstara Esperanto-aganto en la kampo de filozofio dum la lastaj jardekoj“. Li estis fondinto de la fondaĵo Simpozio, kreinto de la Filozofia Enciklopedio, verkinto de lernolibroj kaj de filozofiaj libroj kaj prezidanto de la Filozofia Asocio Tutmonda.
Domingo de Guzmán
Vivo
En aĝo de 5 jaroj Dominiko portis al onklo, kiu estis arkipastro. Tie Dominiko edukiĝis, ĝis li en aĝo de 14 jaroj komencis studi arton en Palencia. Baldaŭ poste li komencis studi teologion kaj filozofion. Impresita de malsatokrizo, li dum la studado vendis siajn proprajn librojn, por per la vendoprezo helpi al malsatantoj. Dum la jaro 1196 li iĝis monaĥo de la ordeno de aŭgustenanoj ĉe la katedralo de Burgos kaj kelkajn jarojn poste abato. En tiu tempo li vivis tre trankvile kaj medite, kun nur minimumaj sociaj kontaktoj.
Komence de la 13-a jarcento li kun sia episkopo Diego de Acebo vojaĝis tra suda Francio, kie tiutempe la movado de kataroj havis sian kulminon. Li konsciiĝis, ke la anoj de Albigensismo altiris anojn per sia asketismo kaj la alta intelekta nivelo de siaj movadaj gvidantoj, kio estis en forta kontrasto kun la vivmaniero kaj la malalta teologia eduko de la lokaj pastroj kaj episkopoj. Krome la kataroj kutimis prediki en la popola lingvo, dum en la katolika eklezio oni principe uzis la latinan lingvon, kiun tre multaj popolanoj ne komprenis. Konvinkite, ke ekzistas pli bonaj vojoj ol perforto en la lukto kontraŭ kristanisma herezo, li komencis, unue kun sia episkopo, vivon de migranta predikanto en la regiono Langvedoko. Komence li havis malmultan sukceson, sekve ekvivis pli discipline kaj asketisme, pliprofundigis sian teologian studon, por ekhavi pli bonajn argumentojn, kaj engaĝiĝis en teologiaj diskutoj kun la kataroj. Por krei kontraŭpezon al la multaj kataraj monaĥinejoj, en kiuj multaj ankaŭ nemonaĥinaj knabinoj ricevis edukon, li fondis katolikan monaĥinejon. La arkiepiskopo de Tuluzo disponigis al Dominiko preĝejon kaj domon por monaĥa komunumo.
Dum la jaro 1208 murdiĝis la monaĥo kaj papa sendito Pierre de Castelnau, supozeble je ordono de grafo de Tuluzo. La papo Inocento la 3-a vidis la delonge serĉitan ŝancon postuli la armean subtenon de la franca reĝo kaj la nordfrancaj princoj, por batali en krucmilito kontraŭ la kataroj kaj ties lokaj subtenantoj, aparte la grafo de Tuluzo kaj la vicgrafo de Béziers. Dominiko sekvis la katolikan krucmilitan armeon, sed koncentriĝis je tio prediki en la lokoj armee konkeritaj de la katolika soldataro. Inter la jaroj 1212 kaj 1215 oni trifoje ofertis al li la postenon de episkopo, sed trifoje li malakceptis. Dum 1215 li en Tuluzo fondis lokan monaĥan komunumon kun la celo disvastigi la katolikan instruon kaj misiiste lukti kontraŭ kristana herezo. Samjare en Romo okazis la Kvara Laterana Koncilio, kiu interalie postulis intensigon de la predikado kaj misiado. Kiam Dominiko vizitis la papon Inocento la 3-a, por peti la permeson fondi novan kristanan ordenon, la papo malpermesis tion kaj rekomendis al Dominiko por monaĥa komunumo transpreni jam ekzistantan regularon de monaĥa ordeno. Sekve Dominiko transprenis la regularon de la ordeno de aŭgustanoj, sed adaptis ĝin laŭ sia juĝo. Pro la sperto, ke la prospereco de la katolikaj postenuloj tre malkredigis ĝin el la vidpunkto de la popolo, li precipe aldonis la regulon de strikta malriĉeco. Dum 1216 la papo permesis la novan "ordenon de predikantoj" – jen la oficiala nomo de la dominikanoj.
De la komenco la ordeno substrekis la signifon de la studado. Tio estis en forta kontrasto ekzemple al la ordeno de la franciskanoj, kies anoj krom la biblio ne rajtis posedi ajnan libron, eĉ ne verkon kiel ekzemple katolika kantolibro. La dominikanoj estu intelekte bone preparitaj por havi kontraŭargumentojn en diskutoj kun herezantoj, kaj la eduko de la novaj monaĥoj havis centran signifon. La ordeno rapide kreskis: en la unuaj kvar jaroj post la fondiĝo ekestis naŭ monaĥejoj en Italio, ses en Francio kaj du en Hispanio, kaj la ordenaj monaĥoj predikis en Anglio, Skandinavio, Germanio kaj Hungario en sume 60 monaĥaj komunumoj.
Reuth apud Erbendorf
Reuth bei Erbendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tirschenreuth kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Domingo de Guzmán
Vivo
Lia posteulo kiel gvidanto de la ordeno de dominikanoj estis Jordano de Saksio.
Memortago
La 13-an de julio 1234 la papo Gregorio la 9-a deklaris Dominikon katolika sanktulo. Lia memortago estas la 8-a de aŭgusto depost Dua Vatikana koncilio.
Ikonografio
En bildigoj, tradiciaj aldonaĵoj de la sanktulo estas kruco, rozario, libro kaj terglobo, tigo de lilio, stelo sur la frunto kaj hundo kun brulanta torĉo.
31840 Normnegus
31840 Normnegus estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Norm Negus, kiu mentoris en 2015 unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Li instruis ĉe la Mt Everest Academy de San-Diego (Kalifornio).
Pulma kancero
Pulma kancero aŭ bronka kancero estas kancero de la pulmaj bronkoj kaj bronketoj. Temas pri unu el la plej oftaj homaj kanceraj malsanoj. Ĉefa kaŭzo estas la inhala fumado de tabako. Krome ekzistas iuj pliaj kemiaj substancoj, kiu povas kaŭzi la specon de kancero, ekzemple asbesto aŭ kromo - kun ili homoj povas kontaktiĝi proprofesie. Ĉiuj aliaj eblaj kaŭzoj, ekzemple influoj de naturaj substancoj en la medio, kiel la gaso radono, estas statistike nesignifaj rilate al la ekesto de kancero.
Fesenĝano
Fesenĝano estas irana stufaĵo gustigita per granata siropo kaj muelitaj juglandoj. Tradicie ĝi estas farita per birdaĵo (anasaĵo aŭ kokinaĵo), sed ankaŭ estas varioj uzantaj globojn de muelita viando, tranĉaĵojn de ŝafidaĵo, fiŝaĵo, kaj maloftaj varioj senviandaj. Depende de la metodo de kuirado, ĝi povas gusti aŭ dolĉa aŭ acida. Fesenĝano estas surtabligita kun irana blanka aŭ flava rizo.
Pulma kancero
La ŝancoj kuraci pulman kanceron daŭre estas malbonaj: kvin jarojn, post kiam oni eltrovis la diagnozon de pulma kancero, ankoraŭ vivas malpli ol 10 procentaĵoj de la pacientoj, malgraŭ ĉiaj terapioj. Pli da homoj mortas pro pulma kancero ol pro mama, prostata kaj kojla kancero kune. Kialo pro tio aparte estas, ke la kancera kresko komence ne kaŭzas senteblajn simptomojn. Kiam fine ja eksenteblas simptomoj kiel kronike raŭka voĉo aŭ tusado de sango, plejparte tro malfruas ankoraŭ komenci sanigan terapion. Tamen en la kazo de ĝustatempa trovo de pulma kancero, kutime hazarda ekzemple per komputila tomografio, la ŝanco sanige terapii ĝin laŭ la Usona Societo pri Kancero (American Cancer Society) estas je 47 procentaĵoj.
-237
En la jaro 237 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Churumuco
Churumuco estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Churumuco de Morelos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 029.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13801 loĝantojn. El tiuj estas 6743 viroj kaj 7058 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,390.26 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12590 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 19 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.15 % de la loĝantoj.
Mihály Szegedi (teatrestro)
SZEGEDI Mihály [pr. segedi] estis hungara teatrestro naskiĝinta en Máramarossziget en 1833 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de aprilo 1887.
Churumuco
Sociogeografio
Entute 7 799 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 5 817 estis alfabetoj kaj 1 976 analfabetoj. Tio signifas ke 25.34 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Mihály Szegedi (teatrestro)
Kariero
Mihály Szegedi debutis kiel aktoro je la komenco de 1866 en Sárospatak, sed ne havis sukcesojn kaj tial li establis propran trupon en 1869 kaj li vizitis la provincajn urbojn kun varia programo, ekzemple: Tolonc (Tóth E.); Szép Helena (Offenbach); Parlagi Jancsi (Théaulon de Lambert); Egy katona története (D’Ennery-Common).
Churumuco
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16029a.htm
Venĝou
Venĝou estas metropolo kaj universitata urbo en Ĉinio. Municipo de Venĝou havas ankoraŭ 2 urbojn kaj 6 distriktojn.
Geografio
Venĝou etendiĝas en la orienta flano de la lando inter montoj kaj maro ĉe enfluo de rivero. Horzono estas UTC + 8 h.
Klimato
Venĝou havas subtropikan klimaton kun influo de musono. Vintre la vetero estas milda pro la proksimaj montoj. La temperaturo varias inter 8-28 °C. Jare pluvas po 1742 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter majo-septembro.
Gustav Schwab
Gustav Benjamin SCHWAB (naskiĝinta en la 19-a de junio 1792 en Stuttgart, mortinta la 4-a de novembro 1850 samloke) estis germana verkisto. Li antaŭ ĉio estis lirikisto, publicisto kaj eldonisto. Kune kun la amikoj Ludwig Uhland kaj Justinus Kerner li estis, kiel membro de la rondo Schwäbischer Dichterkreis, unu el la plej gravaj reprezentantoj de la tiea romantikularo.
Vivo
Ekster tio Schwab subtenis kaj spronis junajn artistojn, i.a. August von Platen-Hallermünde, Eduard Mörike aŭ Ferdinand Freiligrath. Post la jaro 1837-a li vivis kiel pastoro en Gomaringen proksime de Tübingen. Li vojaĝis en Svislandon, Svedujon kaj Danion. En 1841 li iĝis superintendanto en Stuttgart, poste Ĉefa konsistoriano. Li ankaŭ ricevis la titolon Oberstudienrat.
Graveco
Multaj samtempuloj ŝatis lian perantan funkcion. Hodiaŭ oni ne plu konas lian diversecon artistan. Tamen li ne tute malaperis, ĉar ĝis nuntempe legatas kun granda intereso lia antologio de klasikaj legendoj Schönsten Sagen des klassisĉen Altertums (3 vol., 1838-1840) kaj Deutsche Volksbücher (2 vol., 1836/37).
Fonto
Pollok, Gerhard: "Lenau, Nikolaus", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
République (pariza metrostacio)
République [] estas stacio de la 3-a, 5-a, 8-a, 9-a kaj 11-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 3-a, 10-a kaj 11-a arondismentoj de Parizo.
Pri la stacio
La stacio plejparte situas sub la fama Place de la République, en la 3-a arondismento de Parizo. Antaŭ la konstruado de la RER-reto, République estis la stacio, kie troviĝis la plejmultaj konektitaj linioj: ĝi estas hodiaŭ egalata de, pro la nova linio 14.
La kruciĝo de kvin apartaj linioj imponis la kreadon de kompleksa sistemo da koridoroj, cele al la senproblema translokigo de la vojaĝantoj.
Historio
La stacio malfermiĝis la 19-an de oktobro 1904.
NGC 4496
NGC 4496 (aliaj indikoj — NGC 4496A, IRAS12291+0412, NGC 4505, VCC 1375, UGC 7668, ZWG 42.144, MCG 1-32-90, VV 76, KCPG 343A, PGC 41471) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4496, NGC 4496A, NGC 4505.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Frithjof Bergmann
Frithjof BERGMANN (n. 24-an de decembro 1930 en Germanio - 24-a de majo 2021) estis profesoro emerita pri filozofio ĉe Universitato de Miŝigano.
Lisière Pereire (Tramtrajno en Francilio)
Lisière Pereire estas haltejo de Eksprestramo 13, situanta en Saint-Germain-en-Laye, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
The Mercury Wonder Show
The Mercury Wonder Show for Service Men estis varietea spektaklo de 1943 en la Mercury Theatre, produktita de Orson Welles kaj Joseph Cotten kiel moral-akcela distraĵo por usonaj soldatoj en la Dua Mondmilito.
Reĝisorita de Welles, en la spektaklo stelulis Welles ("Orson the Magnificent"), Cotten ("Jo-Jo the Great"), Agnes Moorehead ("Calliope Aggie") kaj Rita Hayworth, kies parto estis poste plenumita de Marlene Dietrich. Ankaŭ Jean Gabin partoprenis en la spektaklo, kiel respondeculo pri bezonataĵo. La spektaklo daŭris ĝis 150 minutoj.
Schönewörde
Schönewörde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gifhorn de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Szulok
Szulok [sulok], germane Sulk estas malgranda vilaĝo kaj banloko en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Barcs.
Situo
Szulok situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Barcs troviĝas 15, Szigetvár 24, Kadarkút 26, Nagyatád 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo dum regado de Béla la 3-a. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiun germanoj refondis en la 18-a jarcento. Ili okupiĝis pri produktado de karbeto, baldaŭ pri tabakoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, 5 vendejoj, poŝto, etbanko.
(24682) 1990 BH
(24682) 1990 BH estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
La ĝi pasos al 0,0545168 AU (8,15559 milionoj da km) de Marso.
Volkoj
La Volkoj ( Volcae) estas aro da keltaj popoloj.
Ili unuafoje estas menciitaj en 69 a.K. de Cicerono en lia pledado Pro Fonteio kun la Alobrogoj. Tito Livio ankaŭ mencias ilin en sia Ab Urbe Condita rilate kun Hanibalo kiu renkontis ilin ambaŭflanke de Rodano en 218 a.K.. Julio Cezaro, citante Eratostenon, situas la Volkojn Tektosagajn en la hercina arbaro kaj supozas ke ili devenas de Narbona Gaŭlio. La supozo estas malĝusta ĉar estas pli verŝajne ke ili devenis precize de suda Ĝermanio kie Ĝermanoj renkontis ilin unue. Gravaj interŝanĝoj inter Ĝermanoj kaj Volkoj estus la kaŭzo de vortpruntado: la ĝermana vorto Walh kiu unue signifis keltlingvajn homojn kaj poste latinidlingvajn fontus el la nomo de tiuj Keltoj.
Historio
Kiam la antikvaj aŭtoroj situas la alvenon de la transalpaj Boioj en Cispadanion en la 5-a jarcento a.K., la senarbigita kaj kultivita parto de la hercina arbaro kiu proksimume koincidas kun nuna Bohemio ŝajnas senigita de sia loĝantaro. Tiam tie instaliĝis grupoj verŝajne elvenantaj el la svisa altebeno.
Nova etna aro tiam estus formiĝinta en Bohemio kaj Moravio kiun oni povas konsideri kiel la Volkoj Tektosagaj.
Kun iliaj najbaroj la Boioj ĉe la supra Elbo kaj la Kotinoj okcidente, ili establas multajn opidojn kaj ekspluatas la naturajn riĉaĵojn de la regiono. Ilia kulturo floris inter 150 kaj 50 a.K. kaj poste malaperis pro la premo de Ĝermanoj norde kaj Dakoj oriente
Ili respondecas kun aliaj triboj pri la fama militekskurso al Delfo dum ilia granda ekspedicio en la Balkana duoninsulo en -279. Post tio branĉo instaliĝis en Anatolio por formi kun la Tolistobogioj kaj la Trokmoj la Komunumon de la Galatoj (: Κοινόν Γαλάτων Koinon Galaton). Alia branĉo iris ĉirkaŭ -270/-260 al Narbona Gaŭlio allogita de la ebleco fariĝi dungsoldatoj por la Kartaganoj kaj por la Romianoj kaj de tie disdividiĝis en du grupojn : unuflanke la Volkoj Tektosagaj kun ĉefurbo Tolosa kaj aliflanke la Volkoj Arekomaj en la regiono de Nemasus, la rivero Hérault estante limo inter la du triboj.
Nomoj
Volcae elvenus el prakelta *wolko- (pluvo, malsekeco) aŭ *wlikwo- (malseketa). volkoj sekve estus « la popolo de la malsekeco» au pli verŝajne «la popolo de la rivero». Oni ankaŭ tradukas 'Volcae' per «falko» kaj «lupo».
-238
En la jaro 238 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Araba Regiona Centro por Mondaj Heredaĵoj
La Araba Regiona Centro por Mondaj Heredaĵoj (centre régional arabe pour le patrimoine mondial; المركز الإقليمي العربي للتراث العالمي) estas Centro de Kategorio 2 de Unesko, fondita kiel sindirekta kaj sendependa Barejna publika institucio en 2010.
La celo de la Araba Regiona Centro estas plifortigi la efektivigon de la Monda Heredaĵa Konvencio en la regiono de arabaj ŝtatoj, per sciigado pri ĝi, progresigado de la Operaciaj Gvidlinioj, kaj kunlaborado de la ŝtataj partioj el la regiono de arabaj ŝtatoj.
La Araba Regiona Centro celas respondi al la kondiĉoj de la Tutmonda Strategio por Reprezenta, Ekvilibra, kaj Kredinda Listo de Mondaj Heredaĵoj, kaj helpi la efektivigon de la Tutmonda Trejna Strategio por Mondaj Kulturaj kaj Naturaj Heredaĵoj (Helsinkio, 2001).
La Araba Regiona Centro havas 19 membroŝtatojn: nome Alĝerio, Barejno, Egiptio, Irako, Jordanio, Kuvajto, Libano, Libio, Maŭritanio, Maroko, Omano, Palestino, Kataro, Sauda Arabio, Sudano, Sirio, Tunizio, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, kaj Jemeno.
Historio
La Araba Regiona Centro por Mondaj Heredaĵoj estis establita de la Reĝa Dekreto eldonita je la 16-a de decembro 2010, post la Ĝenerala Konferenco de Unesko dum ĝia 35-a sesio en 2009. La du leĝdonaj ĉambroj ratifis la interkonsenton inter Unesko kaj la Registaro de Barejno, kaj en februaro 2010 la Ĝenerala Direktoro de Unesko Irina Bokova kaj la Kultura Ministro de Barejno Ŝ. Maj Bint Mohamed Al Ĥalifa subskribis ĝin.
La unua kunveno de la estraro okazis je la 28-a de aprilo 2012 por la aprobo de la internaj reguloj, la varbado de la fondanta teamo de la centro, kaj la aprobo de la laborplano de la unua jaro.
Aktivecoj
La Araba Regiona Centro organizos siajn agadojn laŭ tri ĉefaj areoj:
1. La donado de informo pri la Monda Heredaĵa Konvencio kaj ĝia apliko, inkluzive evoluado kaj administrado de arablingva retejo, la tradukado kaj eldonado de rilataj dokumentoj, kaj antaŭenigado de la establado de novaj konservadaj programoj ĉe universitatoj, en ĉiuj arabaj regionaj ŝtatoj.
2. La donado de helpo al ŝtataj partioj en la regiono por plibonigi ilian kapablon efektivigi la Mondan Heredaĵan Konvencion (inkluzive komprenon de ĝiaj politiko, konceptoj, reguloj de procedo, preparado de provaj listoj, preparado de kandidatigoj, kontrolado de stato de konservado, edukaj programoj ktp.) per la faciligado de organizado de taŭga trejnado ĉe la Araba Regiona Centro aŭ ie ajn alie en la regiono, kaj respondado al petoj por helpo de ŝtataj partioj.
Bruce Dickinson
Bruce DICKINSON (naskiĝis en Worksop, Nottinghamshire, Anglio, Britio, do nun -aĝa) estas brita rokmuzikisto, kantisto kaj radio-parolisto. Li plej konatas kiel gvida kantisto de la metalroka muzikgrupo Iron Maiden. Kiel profesia kantisto li aktivas ekde la jaro 1976. La 19-an de februaro 2015 anonciĝis ke li havas langan kanceron.
Februaro de 2017
Jen listo de okazaĵoj en februaro 2017:
István Zsehránszky
ZSEHRÁNSZKY István [ĵera:nski] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo la 3-an de aprilo 1944 kaj mortis la 12-an de aprilo 2020.
Niĵnij Lomov
Niĵnij Lomov (ruse Нижний Ломов) estas urbo en Penza provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 56251501.
Chillán
Geografio
Chillán situas preskaŭ en geografia centro de la lando. Koncepciono troviĝas 87, Talcahuano 90, Temuco 241, Rancagua (Ĉilio) 298, ’’’Santiago de Ĉilio’’’ 374, Valparaiso 398, Viña del Mar 403, Puerto Montt 546, Coquimbo 743, La Serena (Ĉilio) 749, Antofagasta (urbo) 1450, Iquique 1832, Punta Arenas 1843, Arica 2023 km.
Niĵnij Lomov
La urbo estis fondita en jaro 1636 kiel fortikaĵo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.
La interurba telefona kodo estas 84154, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Chillán
Historio
Chillán estis fondita en 1580. Dekomence ĝi estis riĉa agrikultura regiono. La urbo estis movita en 1835 norde kaj rekonstruita post detruo de tertremo. En 1939 la katastrofa tertremo mortis 30,000 homojn. Pli nova tertremo okazis en 2010.
Niĵnij Lomov
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Saluzzo
Saluzzo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Cardè, Castellar, Lagnasco, Manta, Moretta, Pagno, Revello, Scarnafigi kaj Torre San Giorgio.
Janusz Majewski
Janusz Marian Majewski (esperante: Januŝo Majevski ; naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1931 en Lvivo) estas pola filmreĝisoro, scenaristo kaj dramaŭtoro. Lia kromnomo estas Patrick G. Clark.
Niĵnij Lomov
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 13,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 24,2 mil loĝantojn.
Chillán
Ekonomio
Chillán estas nun komerca centro por la ĉirkaŭa agrikultura regiono (vinberoj, fruktoj, grenoj, legomoj kaj brutaro). En la urbego funkcias mueliloj kaj oni produktas ŝuojn.
Trafiko
Chillán estas konektita al la ĉefurbo kaj al nordo per moderna aŭtovojo kaj rekonstruita fervojo. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La flughaveno estas dediĉita al aparta komerca kaj milita aviadoj.
Klimato
Chillán havas mediteranean klimaton. La averaĝa temperaturo estas 15 °C, sed tio varias ekstreme inter – 6 - 38 °C. Inter aprilo-novembrofoje frostas. Jare pluvas po 1128 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter majo-junio.
Jenő Diénes
DIÉNES Jenő, de:neŝ, plumnomo Jenő bácsi estis rumania hungara porjunulara verkisto naskita en Kézdivásárhely la 6-an de aŭgusto 1876 kaj mortinta en Târgu Secuiesc la 8-an de junio 1946. Li estis la patro de Zsombor Diénes kaj pli juna frato de Ödön Diénes.
Kariero
Jenő Diénes pristudis arton en Budapeŝto, doktoriĝis pri juro en Koloĵvaro kaj li malfermis advokatoficejon en Kézdivásárhely. En 1903 li estis unu el fondintoj de la semajngazeto Székely Újság, kaj li estis ĝia redaktoro dum la unua mondmilito. Li estis ano de la KZST. Liaj fabeloj, rakontoj aperis en Cimbora, Keleti Újság, Székelyföld, Zord Idő, Pásztortűz.
Hans Bakker
Hans BAKKER (naskiĝis la, mortis la en Amsterdamo) estis nederlanda esperantisto kaj honora membro de UEA (2002) kaj de TEJO (1976). Li estis filo de alia konata esperantisto, kiu ankaŭ nomiĝis Hans Bakker, kaj edzo de Ans Bakker-ten Hagen.
Dum sia vivo li faris multajn laborojn, la lasta estas ĉe la nederlanda partio Verda-maldekstra. Li lernis Esperanton ĉirkaŭ la jaro 1953, iĝis membro de TEJO en 1955, kunorganizis la 20-an kongreson de TEJO en Amsterdamo en 1964, gvidis NEJO -komisionon de TEJO (poste KER) de 1965 ĝis 1976, gvidis la afrikan agadon de UEA de 1980 ĝis 2001. Li instruis al afrikanoj sendante la unuan lecionon de kurso Ferez, ricevante la testfolion, korektante ĝin, kaj resendante ĝin kun la dua leciono, kaj tiel plu. Tamen li neniam iris al Afriko. Aldone Bakker estis estrarano de UEA 1992-1995.
Chanteloup-les-Vignes (stacidomo)
Chanteloup-les-Vignes estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Chanteloup-les-Vignes, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
István Szeibert
SZEIBERT István [pr. sejbert] estas hungara operetkantisto, bonvivanto (tenoro) naskiĝinta la en Máramarossziget (tiam en Hungario, nun en Rumanio kiel Sighetu Marmației).
Brands Hatch
Longeco: 4,207 km
Kurbiĝoj: 9
Plej rapida giro: 1:09:593 de Nigel Mansell (1986)
Unio de Horodło
Unio de Horodło – kontraktita la 2-an de oktobro 1413 en Horodło (proksime al Hrubieszów) inter Krono de la Regno de Pollando kaj la Grandprinclando Litovio.
La unio konfirmis komunan politikon de ambaŭ ŝtatoj, enkondukis institucion de la aparta grandduko de Litovio - elektatan de la reĝo de Pola Reĝlando, post konsilo kaj scio de litovaj bojaroj kaj polaj nobeloj, enkondukis komunajn parlamentojn kun polaj-litovaj kunvenoj, oficejojn de vojevodoj kaj kastelestroj en Litovio, kaj egalrajtigis la litovan nobelaron al la polaj nobelaj familioj.
Rezulte de la unio al polaj blazonaj gentoj oni akceptis 47 bojarajn familiojn de la romkatolika eklezio.
Memorigo
La 2-an de oktobro parto de loĝantaro de Orientaj Limregionoj festas Unuec-Tagon de Samlandanoj.
Ecuandureo
Ecuandureo estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ecuandureo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 030.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12420 loĝantojn. El tiuj estas 5470 viroj kaj 6950 virinoj. La komunumo havas surfacon de 336.25 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 13134 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 29 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.22 % de la loĝantoj.
Entute 9 921 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 8 424 estis alfabetoj kaj 1 485 analfabetoj. Tio signifas ke 14.97 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/EMM16michoacan/municipios/16030a.html
Dua maroka krizo
La dua maroka krizo aŭ Agadir-krizo okazis en 1911 pro forsendo de la germana militŝipo SMS Panther al Agadir, post kiam francaj trupoj okupis Fès kaj Marrakeŝ. La ŝipo alvenis la 1-an de julio 1911 kaj sekvis ĝin post du tagoj du aliaj ŝipoj (SMS Berlin, SMS Eber). Celo de la germana agado estis forpreno de koloniaj teritorioj disde Francio al Germanio kiel kompenson ro la franca regado pri Maroko, kiel sekvo de la unua maroka krizo. La minacoj kiel sendo de militŝipo Panther devis doni la necesan premon.