cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7288
NGC 7288 (aliaj indikoj — MCG -1-57-13, MK 912, IRAS22256-0308, PGC 68933) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
NGC 7289
NGC 7289 (aliaj indikoj — ESO 405-23, MCG -6-49-6, PGC 68980) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Wendtorf
Wendtorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Probstei, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Schönberg.
NGC 7289
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Artland
Artland, Inc. (japane: 株式会社アートランド [kabuŝiki gaiŝa ātorando]) estas japana anime-studio, establita je la 14a de septembro 1978. Ekde aprilo de 2006 ĝi estas sekcio de Marvelous Entertainment.
Fan-servo
Fan-servo (japane: ファンサービス [fansābisu]; hepburne: 'fan sābisu', de angla: fan service) estas stilo en animeo kaj mangao, kies ĉefa specialeco estas inkluzivigi specialajn scenojn kaj vidangulojn, kiuj ne estas temon-formantaj, sed servas por interesigi ĉefan celan spektantaron kaj altiri potencialajn spektantojn.
Hiroki Abe
Hiroki Abe (安部 裕葵, n. ) estas japana futbalisto.
Fan-servo
La plej populara kaj malkara tipo de fan-servo estas pancuo (kalsoneto) uzata aparte en eĉio kaj en porknabaj mangao kaj animeo. Tio estas elekto de tiuj vidanguloj, ke la spektanto vidas virinan subveston kvazaŭ hazarde. Ĝi estas supozita por junuloj kaj adoleskuloj.
Hiroki Abe
Li futbalas ĉe Kashima Antlers.
Weng (Isar)
Weng estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landshut kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Wörth an der Isar.
Wennbüttel
Wennbüttel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Salmino
Salmino estas mino kie oni elfosas roksalon aŭ haliton el kuŝejoj el evaporito.
Salminaj regionoj
Areoj konataj pro siaj salminoj estas la jenaj:
Wengelsdorf
Wengelsdorf estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Weißenfels en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en septembro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Weißenfels. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Saaletal. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis 905 loĝantojn.
La komunumo situas borde de la rivero Saale.
Maurício Antônio
Maurício Antônio (n. ) estas brazila futbalisto.
NGC 7290
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maurício Antônio
Li futbalas ĉe Urawa Reds.
Karlshuld
Karlshuld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuburg-Schrobenhausen kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de Karlshuld havis  loĝantojn. La komunumo konsistas el ses partoj: Karlshuld, Grasheim, Kleinhohenried, Kochheim, Nazibühl kaj Neuschwetzingen.
Historio
Inter la jaroj 1970 kaj 1985 estis aligitaj la partoj Grasheim, Kleinhohenried, Kochheim, Nazibühl kaj Neuschwetzingen.
En Karlshuld naskiĝis la esperantisto Michael Scherm.
Bozeș
Bozeș [bozeŝ] (hungare: Bózes, germane: Bosendorf) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Deva. En 1910 ĝi havis 733 loĝantojn (rumanoj); en 1992 266 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1407. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la urbo Geoagiu.
Iacobeni
Iacobeni estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
NGC 7291
NGC 7291 (aliaj indikoj — UGC 12047, MCG 3-57-8, ZWG 452.15, NPM1G +16.0527, PGC 68944) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wennigsen (Deister)
Wennigsen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regiono Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĉefepiskopa palaco (Kalocsa)
Ĉefepiskopa palaco estas impona eklezia baroka historia monumento en Kalocsa, kie rezidas ĉefepiskopo de Kalocsa.
Historio
Pli frue fortikaĵo situis en tiu loko, kiu iĝis jam superflua post falo de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a. La aktuala episkopa palaco estis tiel konstruita, ke malgrandaj partoj restis el la fortikaĵo. József Batthyány komencis konstrui la palacon en 1775. Ádám Patachich daŭris la konstruadon, tiam precipe la biblioteko konstruiĝis. László Kollonich finis la konstruadon inter 1787-1817.
Brășeu
Brășeu [brǝŝeu] (hungare: Brassó, germane: Braschen) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 548 loĝantojn (rumanoj); en 1992 107 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1458. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Zam.
Ĉefepiskopa palaco (Kalocsa)
La konstruaĵo
La duetaĝa palaco situas en granda korto inter arboj. Ĝi formas U-formon. Franz Anton Maulbertsch pentris freskojn de la kapelo kaj la ĉefa ĉambro. Tie estas videbla piano de Franz Liszt, ĉar li faris koncertojn ĉi tie kelkfoje.
En la palaco trovis lokon ankaŭ biblioteko, arkivo kaj trezorejo. Muroj de la biblioteko estas kovritaj per lignaĵoj. La plej frua artaĵo estas marmora kapo el la 13-a jarcento.
Brășeu
Brășeu situas je la fino de valo 17 kilometrojn longa kaj estas iom malfacile atingebla.
Kuriozaĵo
La hungara nomo de la vilaĝo identas kun tiu de la urbego Braŝovo.
Kartvelia milita vojo
Kartvelia milita vojo estas grava vojo trans Kaŭkaza montaro, liganta urbon Vladikavkaz en la nordo (nun rusia respubliko Nord-Osetio) kaj Tbilisi en la sudo (nun ĉefurbo de Kartvelio). La totala longeco de la vojo estas 208 kilometroj. La plej alta punkto de la vojo estas pereval Krestovij (2384 metroj super nivelo de maro).
Historio
Trapasejo en la centra Kaŭkazo estis konata ekde antikveco. Tamen konstruado de fidinda moderna vojo komenciĝis nur post la jaro 1783, kiam estis subskribita Kontrakto de Georgijevsk (laŭ ĝi Kartvelio iĝis ŝtato protektata de Rusio). En 1799 ekfunkciis la unua versio de la vojo, en 1801 startis ĝia nova rekonstruo.
La vojo havis tre gravan ekonomian kaj kulturan rolon. Ĉe ĝiaj randoj restas multaj memoraĵoj kaj vidindaĵoj. Ĝi estas menciita en rusa literaturo en verkoj de multaj aŭtoroj inkluzive de Puŝkin kaj Lermontov.
Nuna uzo
Ekde la 11-a de julio 2006 la vojo estis fermita pretekste de rekonstruo de doganejo ĉe vilaĝo Verĥnij Lars. Fine de aŭgusto 2006 funkciis dum tri tagoj por enlasi etne kartvelajn infanojn el Vladikavkaz, kiuj pasigis someron ĉe parencoj en Kartvelio.
La 13-an de novembro 2009 registaro de Kartvelio konsentis malfermi la vojon, kiu ĉefe servos ekonomion de Armenio, sed ankaŭ de Kartvelio per tranzitaj enspezoj. Ankaŭ la longe disigitaj familioj de vladikavkazaj kartveloj povos pli facile rilati kun la parencoj en Kartvelio.
Aliaj vojoj trans Kaŭkazo
Krom la du marbordaj vojoj (ĉe Kaspia maro kaj ĉe Nigra maro) ekzistas nur du funkciantaj aŭtomobilaj vojoj inter Suda kaj Norda Kaŭkazio: Kartvelia milita vojo kaj Transkaŭkaza magistralo.
Internacia Geografia Asocio
La titolo Geografia Revuo alidirektigas ĉi tien. Internacia Geografia Asocio (foje ankaŭ citita kiel "Internacia Geografa Asocio") estis faka asocio de esperantlingvaj geografoj, kiu funkciis precipe dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj kaj havis sian sidejon en Beogrado. Motora kunfondinto estis la ĵurnalisto, etnografo kaj geografo Tibor Sekelj, el aliaj estraranoj menciindas ekzemple W. van der Ley, Alexander William Thomson kaj Marinko Gjivoje. La asocio eldonis bultenon (simple nomata "bulteno de la Internacia Geografia Asocio") por administraj temoj, kaj la eldonaĵon Geografia Revuo por fakaj temoj. Ĉefredaktoro de la Geografia Revuo dum ties ekzisto inter la jaroj 1956 kaj 1964 estis Tibor Sekelj, kiu samtempe ĵurnalisme ankaŭ redaktis du pliajn Esperanto-gazetojn kaj kontribuis al multaj pliaj E-gazetoj kaj revuoj.
Dum sia eldontempo inter 1956 ĝis 1964, de «Geografia Revuo» aperis po unu kajero jare, krom en 1959-1960 nek en 1962. La titol-paĝoj de senescepte ĉiuj ses kajeroj estas de Sekelj, nur en n-ro 4 li lasis la lokon de la ĉefartikolo al Aafke Haverman («Aviadile tra Afriko») kaj metis sian «Kun la Ajnoj de Hokajdo» kajeromezen. Rigardata kiel tuto, «Geografia Revuo» estas kvazaŭ persona periodaĵo de Sekelj kun kelkaj aldonoj de amikoj.
Eltiraĵoj
<Gallery> Dosiero:1956 Geografia Revuo 1(1).jpg Dosiero:1956 Geografia Revuo 1(1) 13.jpg </Gallery>
Daiki Hashioka
Daiki Hashioka (橋岡 大樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Urawa Reds.
Motorciklo
Motorciklo estas durada veturilo pelata de motoro.
Plăieșii de Sus
Plăieșii de Sus (hungare: Kászonfeltíz ) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Miercurea Ciuc. En 1910 ĝi havis 1 247 loĝantojn kaj en 1992 850 (74 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1567. Ĝi estis sikula vilaĝo kaj ekde 1876 apartenis al Csík vármegye. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario.
Plăieșii de Sus situas norde de Plăieșii de Jos kaj kunkreskis kun ĝi.
Motorciklo
En multaj kuntekstoj la esprimo "motorciklo" estas rezervita al "veraj" motorcikloj, senpedalaj, ne-skoteraj.
Plăieșii de Sus
En la censo de 2002 la 836 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Motorciklo
Trirada kamioneto estas trirada vehiklo kies antaŭa parto deriviĝas de la mekanika parto de motorciklo dum la malantaŭa parto estas ŝarĝejo kiel ĉe varvehiklo.
Komenco de motorcikloj
Du germanaj inventistoj Gottlieb Daimler kaj Wilhelm Maybach inventis motorciklon en 1885. La unuaj motorcikloj estis bicikloj kun instalita brulmotoro, kiu movigis la malantaŭan radon.
Brâznic
Brâznic [brıznik] (hungare: Briznik, germane: Bursendorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 702 loĝantojn (rumanoj); en 1992 285 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1491. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Ilia.
Christian Wilhelm Arminius
Christian Wilhelm Hermann ARMINIUS (vere Schultze; naskiĝinte la en Stendal, mortinta la  en Vajmaro) estis germana verkisto kaj gimnazia instruisto.
Vivo
Post studoj en Magdeburg, Dessau kaj Köthen li doktoriĝis en Halle en la jaro 1884-a. En 1899 oni invitis lin veni Vajmaron al la Vilhelmo-Ernesto-gimnazio kion li jesis. Ĝismorte li instruadis tie matematikon kaj fizikon. Profesora titolo venis en 1905.
Arminius multajn novelojn verkis, romanojn, dramaĵojn; ili ĉiuj trovis dankeman legantaron. Arminius krome uzis verkistante la nomon Wilhelm Arminius.
Filino lia estis la pentristino Hildegard Arminius.
Notoj
<References />
Napoleona epoko
La Napoleona epoko estas periodo en la historio de Francio kaj de Eŭropo. Ĝi estis ĝenerale klasita inkludante la kvaran kaj finan stadion de la Franca Revolucio, el kio unua ero estus la Nacia Asembleo (Assemblée nationale), la dua la Leĝofara Asembleo (Assemblée législative), kaj la tria la Direktoraro. La Napoleona epoko ekus proksimume pro la puĉo fare de Napoleono Bonaparte, elpelante la Direktoraron, establante la Konsularon, kaj finus dum la Cent-Tagoj kaj lia malvenko en la Batalo de Waterloo (9a de Novembro 1799 – 28a de Junio 1815). La Kongreso de Vieno tuj restaŭris Eŭropon al la tagoj antaŭaj al la Franca Revolucio.
Napoleono alportis politikan stabilecon al lando tumultita de revolucio kaj milito. Li faris pacon kun la Romkatolika Eklezio kaj ŝanĝis la plej radikalajn religiajn politikojn de la Konvencio. En 1804 Napoleono promulgis la Civilan Kodon, nome reviziita korpuso de civila juro, kiu ankaŭ helpis stabiligi la Francan socion. La Civila Kodo plifirmigis la politikan kaj juran egalecon de ĉiu plenkreskaj homoj kaj establis merit-bazan socion en kiu individuoj progresu en edukado kaj dungado pro talento pli ol pro nasko aŭ socia klaso. La Civila Kodo konfirmis multajn el la moderaj revoluciaj politikoj de la Nacia Asembleo sed retiris decidojn aprobitajn de la pli radikala Konvencio. La kodo restaŭris patriarkecajn aŭtoritaton en la familio, por ekzemplo, farante virinojn kaj infanojn subservantoj al masklaj ĉefoj de familioj.
La Unua Imperio komencis dissolviĝi en 1812, kiam li decidis invadi Rusion. Napoleono subkalkulis la malfacilaĵojn kiujn lia armeo devos fronti dum la okupado de Rusio. Konvinkita ke la caro estis konspiranta kun liaj Britaj malamikoj, Napoleono estris armeon de 600,000 soldatoj al Moskvo. Li venkis super la Rusian armeon ĉe Borodino antaŭ kapti Moskvon, sed la caro retiriĝis kaj Moskvo estis incendiita, lasante la enorman armeon de Napoleono sen taŭga ŝirmejo aŭ provizaro. Napoleono ordonis retiriĝon, sed la akra Rusia vintro kaj ripetitaj rusaj atakoj elĉerpis sian armeon, kaj nur restaĵo de 30,000 soldatoj sukcesis reveni al Franca teritorio. La aliancanoj tiam pluigis unuigitan klopodon kontraŭ Napoleono ĝis ili sukcesis ke Parizo petu lian abdikon en 1814. Lia reveno al povo la venontan jaron estis rezistita de ĉiuj la aliancanoj kaj lia armeo estis venkita de Angl-Alianca forto en Waterloo.
Plăieșii de Jos
Plăieșii de Jos (hungare: Kászonaltíz ) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Miercurea Ciuc. Administre apartenas al ĝi Cașinu Nou, Imper, Iacobeni kaj Plăieșii de Sus.
La vilaĝo Plăieșii de Jos estas la plej malgranda inter la kvin vilaĝoj en la komunumo, sed situas iom centre inter la aliaj. Kun Plăieșii de Sus ĝi kvazaŭ formas unuon, la distrikta vojo DJ121G ligas ĝin al la aliaj partoj kaj al la nacia vojo DN11B.
La komunumo Plăieșii de Jos estas la plej sud-orienta en la distrikto Harghita.
Loĝantaro
En 1910 la vilaĝo havis 985 loĝantojn kaj en 1992 493 (94 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝi estis sikula vilaĝo kaj ekde 1876 ĝi apartenis al la departemento Csík. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario.
Akinari Kawazura
Akinari Kawazura (河面 旺成, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Omiya Ardija.
Hildegard Arminius
Hildegard ARMINIUS (vere Schultze; naskiĝinta la apud Köthen, mortinta la  en Vajmaro) estis germana desegnistino.
Vivo
Studis ŝi en 1910 ĉe la Grandduka saksia artlernejo; Vajmare ŝi vivis ekde 1899. Patro lia estis la verkisto kaj naturscienca gimnaziinstruisto Christian Wilhelm Arminius.
De ŝi oni konas daŭran alirpermeskarton de 1919, kiu admireblas en la Urbomuzeo de Vajmaro. Arminius do faradis multajn portretojn de deputitoj de la vajmara nacia asembleo, ekz. de Mathilde von Freytag-Loringhoven kiu mem estis artistino. Ĝi troviĝas ankaŭ en la vajmara urbomuzeo ; krome de Max Wießner. Alia verko de ŝi montras la prahistoriiston Armin Möller. Oni povus ĝuste titoli ŝin kronikistino de la parlamenta vivo de Vajmaro. Ĉiaokaze temas pri altvalora fonto biografia. Verkoj ŝiaj estas ankaŭ ĉe Bundestag en Berlino.
Portreto ŝia pri Hugo Preuß servas kiel emblemo de la Preuß-fondaĵo. Simile agadis Vajmare la desegnisto Emil Stumpp.
Imper
Imper (hungare: Kászonimpér, kasonimper) estas vilaĝo en Rumanio la valo de rivereto Kaŝino sudoriente de Miercurea Ciuc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 143 loĝantojn, kaj en 1992 465 (75% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1567. Ĝi estis sikula vilaĝo kaj de 1876 apartenis al Csík vármegye.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario. Administre ĝi apartenas al Plăieşii de Jos.
Miklós Hoff
Miklós Hoff [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hoff Miklós, angle Nicholas Hoff estis hungara inĝeniero, fizikisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1986).
Miklós Hoff naskiĝis la  1906 en Magyaróvár. Li mortis la 1997 en Stanford.
Biografio
Miklós Hoff frekventis gimnazion en Budapeŝto, universitaton en Zuriko. Inter 1929-1937 li laboris en Csepel, en uzinoj de Manfréd Weiss, kie li okupiĝis pri flugmaŝinoj. En 1938 li ekhavis inviton al Usono, baldaŭe pro la 2-a mondmilito li ne hejmenvenis. En Stanford li plulernis, inter 1940-1957 li instruis en Brooklyn, poste samloke li gvidis instituton pri spacveturado. Li okupiĝis pri flugmaŝinoj, sed ankaŭ pri submarŝipoj kaj spacveturiloj, krome li estis konsilanto de NATO. Li ricevis usonajn premiojn inter 1971-1983.
Cașinu Nou
Cașinu Nou (hungare: Kászonújfalu ) estas vilaĝo en Rumanio en la valo de la rivereto Kaŝino, sudoriente de Miercurea Ciuc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 758 loĝantojn, kaj en 1992 892 (72 % da hungaroj). Proksime de ĝi funkcias la mineralakva banejo Banejo Kaŝino de 1850, kiu estas konvena por kuraci stomakmalsanojn.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1567. Ĝi estis ĉikseĝa vilaĝo kaj de 1876 apartenis al Csík vármegye. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario.
Wenningstedt-Braderup
Wenningstedt-Braderup (dane Venningsted-Brarup, nordfrise Woningstair-Brēderep) estas komunumo en Germanio, sur la insulo Sylt en la Norda Maro. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Landschaft Sylt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en Westerland, komunumo Sylt.
NGC 7293
NGC 7293 (aliaj indikoj — PK 36-57.1, ESO 602-PN22) estas planeduma nebulozo en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7292
NGC 7292 (aliaj indikoj — UGC 12048, IRAS22261+3002, MCG 5-53-3, KARA 967, ZWG 495.3, KAZ 290, PGC 68941) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marcelo Toscano
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
Salujo
Salujo (kaj ĉe kelkaj lingvoj skusalujo) estas ujo kaj kuireja ilo kiu estas uzata surtable por havigi salon laŭplaĉe, sed ankaŭ estas uzata en la kuirejo por aldoni spicon al la kuirataj manĝaĵoj. Tre ofte, ĝi formas paron kun la piprujo, el kiu ĝi povas diferenciĝi nur laŭ nombro aŭ diametro de la eliraj truoj.
Karakteroj
Ĝenerale, ĝi enhavas du ĉefajn komponantojn, kiuj estas la jenaj:
Kiel populara rimedo en lokoj kie estas humideco (kaj tio oftas en kuirejo, ĉefe pro la ofta bolado) oni enmetas inter la saleroj rizerojn, kun la celo ke tiuj elprenu la humidecon kaj la salo ne densiĝu kaj malhelpu la eliradon. La malgrandecon de la eliraj truoj malpermesos la nedeziratan eliron de la rizeroj.
Wensin
Wensin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trave-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
9041 Takane
9041 Takane estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Satoru Otomo kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la iama urbo Takane (japane: 高根町, Takane-chō), kie troviĝas la persona observatorio de Satoru Otomo, elde kie la asteroido estis malkovrita. En 2004, tiu urbo estis kunfandita en Hokuto.
Bretelin
Bretelin (hungare Brettyelin) estas vilaĝo en Rumanio okicidente de Deva. En 1910 ĝi havis 271 loĝantojn (rumanoj); en 1992 44 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1453. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Veţel.
NGC 7294
NGC 7294 (aliaj indikoj — IC 5225, ESO 533-44, MCG -4-53-9, AM 2229-253, PGC 69088) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝvittuko de Oviedo
La Ŝvittuko de Oviedo, aŭ Sudario/Mortotuko de Oviedo, estas sangomakulita tuko, mezuranta je ĉ. 84x53 cm, rezervita en la Cámara Santa de la Katedralo de San Salvador (Oviedo), Oviedo, Hispanio. La Ŝvittuko (latine Sudarium, ~ŝvitŝtofo) estas tiu ŝtofo – laŭ asertoj -, per kiu estis ĉirkaŭ-envolvita la kapo de Jesuo Kristo, post kiam li mortis, kiel menciite en la Evangelio laŭ Johano (20:6-7). La malgranda kapelo estis konstruita specife por la tuko fare de reĝo Alfonso la 2-a de Asturio en 840. La Arca Santa estas kompleksa relikvuja kesto kun romanika metala alfronto, por la stokado de la Ŝvittuko kaj aliaj restaĵoj. La ŝvittuko estas publike prezentita tri-foje jare: sankta vendredo, la Festeno de la Triumfo de la Kruco la 14-an de septembro, kaj ĝia oktavo la 21-an de septembro.
Brădești
Brădești estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Ŝvittuko de Oviedo
Laŭ kredantoj, la ŝvittuko kaj la mortotuko iris malsamajn vojojn. Ekzistas neniu referenco de la ŝvittuko dum la unuaj plurcentjaroj post la Krucumo de Jesuo, ĝis ties mencio en 570 en noto de Antoninus de Piacenza (Antoninus de Piaĉenco), kiu skribas ke la ŝvittuko estas zorgita en kaverno proksime de la monaĥejo de Sankta Marko, en la najbareco de Jerusalemo.
La ŝvittuko estis ŝajne prenita de Palestino en 614, post la invado de la bizancaj provincoj fare de la Sasanida persa reĝo Khosrau la 2-a, kaj estis portita tra norda Afriko en 616 kaj alvenis en Hispanio baldaŭ poste.
La ŝtofo estis ĉe unu poento datita al la 7-a jarcento per la radiokarbona datado. Tamen, oni argumentas, ke la mezurado estis tre nefidinda kaj aliaj indikoj devas esti pripensitaj ankaŭ.
Wentorf (Amt Sandesneben)
Wentorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Sandesneben-Nusse, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Bretea Mureșană
Bretea Mureșană [bretja mureŝanə] (hungare: Marosbrettye) estas vilaĝo en Rumanio nordokicidente de Deva. Administre ĝi apartenas al la komunumo Ilia.
Bretea Mureșană situas oriente de Ilia en la valo de la rivero Mures, sed estas disigita de ĝi per la fervoja linio Simeria – Săvârșin. La vilaĝo havas fervojan stacion.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 762 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 662 (rumanoj).
Jaime Gil de Biedma
Jaime GIL DE BIEDMA y Alba (Barcelono, 13-a de novembro de 1929 - 8-a de januaro de 1990) estis poeto hispana, unu el la aŭtoroj plej gravaj de la Generacio de la 50-a.
Bretea Mureșană
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1289?. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
Jaime Gil de Biedma
Biografio
Li naskiĝis en familio de riĉa burĝaro kastilia; lia patro translokiĝis al Barcelono por labori ĉe la Compañía de Tabacos de Filipinas.
Gil de Biedma studis juron en Barcelono kaj en Salamanko, kie li atingis diplomiĝon en tiu fako. Lia poeziarto evoluis el unuaj intimismaj poemoj de Las afueras al socia engaĝiĝo de Compañeros de viaje. Lia poetiko serĉas samtempecon kaj raciecon pere de ĉiutageca lingvaĵo. li vivis duoblan vivon, nome Biedma disvolvigis entreprenajn aktivecojn (en la tabaknegoco familia) kaj samtempe alflankiĝas intelektule kun marksismo kaj krome lia interna vivo estis markita de lia kondiĉo de samseksemulo, cirkonstanco kiu, ene de lia profunda pesimismo, vivigas lin per serio de espertoj intimaj memdetruaj.
Dekomence estis granda ŝatanto de la franca poeziaro, partikulare de Charles Baudelaire, sed en 1953 translokiĝis al Oksfordo, kio kontaktigis lin kun la anglalingva tiama poezio, kio poste ege influos lin. El 1955 li laboris en la tabakentrepreno familia. En 1959 publikigis Compañeros de viaje, kio kune kun Moralidades (1966) formas la plej socian parton de lia poeziaro, enhavavnta poemojn plenajn je politika denuncemo, kontraŭ la burĝa hipokrezio, la misero kiu hegemonias en la kapitalisma sistemo, la subpremado de la popolo fare de Hispanio frankista kaj la subpremado de virinoj.
En 1965 aperas A favor de Venus, kolekto de ampoemoj plenaj je erotismo, kaj en 1968, laste, publikigis Poemas póstumos (postmortaj poemoj). El tiam Biedma publikigis diversajn poemojn en literaturaj gazetoj, same kiel memoroj: Diario de un artista seriamente enfermo.
En 1974, Biedma suferis krizon pro kio li lasas la literaturan vivon kaj falas en profunda neniismo. La determinismo de socio nekapabla ŝanĝi sian historion kaj akceptismo kaj seniluziiĝo de la maldekstra intelektularo post la hispana transiro al la demokratio kondukis lin al malespero. Li abandonis praktike sian literaturan produktadon ĝis sia morto pro aidoso en januaro de 1990. Liaj restoj estis kremaciitaj kaj entombigitaj en familia tombaro de Nava de la Asunción (Provinco Segovio) kie li loĝis foje (nome la tuan tempon de la Hispana Enlanda Milito) kaj kie li verkis multajn poemojn.
Membro elstara de la nomita skolo de Barcelono, li rilatis kun ties komponantoj nome Gabriel Ferrater, Carlos Barral kaj Juan Marsé, tiu lasta ne strikte el tiu generacio, kaj korespondis kun unu el siaj modeloj, nome la poeto de la Generacio de la 27a Luis Cernuda.
József Márton (lingvisto)
József Márton [jOĵef mArton], laŭ hungarlingve kutima nomordo Márton József estis hungara lingvisto, redaktoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1831). Lia nobela antaŭnomo estis mándi.
József Márton  naskiĝis la  1771 en Iszkaszentgyörgy. Li mortis la 1840 en Vieno.
Biografio
József Márton frekventis lernejon precipe en Debrecen. Li komencis instrui en Endréd. En 1795 li plulernis en universitato de Jena. Hejmenveninta li denove instruis, poste en 1801 li iris al Vieno, kie li instruis la hungaran lingvon ĉe familioj. Post 5 jaroj li jam instruis en universitato de Vieno. Li redaktis gazetojn Magyar Hirmondó kaj Magyar Kurir, en 1810 li eldonis poemojn de Mihály Csokonai Vitéz.
Bretea Streiului
Bretea Streiului (Magyarbrettye, Ungarisch-Brettendorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Haţeg.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 223 loĝantojn (rumanoj kaj hungaroj); en 1992 282 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1406. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi nun apartenas al Bretea Română.
Mozasaŭro
La mozasaŭro estas genro de reptilioj el la familio de Mozasaŭredoj (Mosasauridae).
La mozasaŭro (laŭvorte "la lacerto de la rivero Mozo pro ĝia malkovro en 1764 proksime de la Sint-Pietersberg apud Maastricht, (urbo dividita per la Mozo) estas reptilio-simila giganto lacerto kiu vivis en Mezozoiko, Kretaceo. Ĝi estas proksima parenco de la varanedoj, do lacerto. Kiel balenoj kaj delfenoj, la mozasaŭroj estis adaptitaj al la mara vivo.
Ilia grandaj dentoj kiel ponardoj ŝajnas indiki, ke ili estis oportunismaj predantoj, nutrante sin plejparte per grandaj fiŝoj, kalmaroj, kaj eĉ aliaj maraj reptilioj.
En 1998 oni trovis en la ENCI-fosaĵo grandan partan kranion kun peco de la spino. La fosilioj estis tranportitaj al la Naturhistoria Muzeo Maastricht. Ĝi ricevis la nomon Bèr. Tamen ne temis pri mozasaŭro sed pri nova specio el la genro prognatodono: P. saturator.
Je la 19-a de septembro 2012 la ENCI kaj la Naturhistoria Muzeo Maastricht, anoncis ke en la ENCI-fosaĵo oni denove trovis fosilion verŝajne de mozasaŭro. Temas pri skeleto kiu longas 13 metrojn, de kiu grandaj partoj de la kranio, kaj parto de ventro kaj vosto estas sekurigita. La aĝo provozore estas taksita je 68 milionoj jaroj, unu kaj duono milionoj jaroj pli aĝa ol la trovaĵo el 1998.
Cauê Cecilio da Silva
Li futbalis ĉe Omiya Ardija kaj Albirex Niigata.
Riku Yamada
Riku Yamada (山田 陸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Grulla Morioka kaj AC Nagano Parceiro.
NGC 7295
NGC 7295 (aliaj indikoj — NGC 7296, OCL 228) estas malfermita stelamaso en konstelacio Lacerto.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 7295, NGC 7296.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7297
NGC 7297 (aliaj indikoj — ESO 345-18, MCG -6-49-7, IRAS22282-3804, PGC 69046) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Maria Reznik
‎ Maria Reznik, foje persone nomita "Meri" aŭ angligite "Mary", estis argentina esperantistino, plurlingva sekretariino, artistino kaj etnografia esploristino. Ŝi naskiĝis en Bonaero en 1914, en familio de belorusia deveno, kaj mortis en Novjorko la 26-an de februaro 1996. Inter la jaroj 1946 kaj 1951 ŝi estis la edzino de la esperantlingva ĵurnalisto kaj mondvojaĝanto Tibor Sekelj kaj tiutempe nomiĝis Maria Sekelj. Kune ili reveturis al Amazonio en 1948. Post tiu ekspedicio Tibor Sekelj verkis la libron «Donde La Civilizacion Termina» (Kie civilizacio finiĝas). En septembro 1949 en Bonaero Meri naskis filon, kiu ricevis la nomon Diego Reinaldo Sekelj, la antaŭnomon Diego laŭ filo de Kristoforo Kolumbo. Ankaŭ post la divorco la paro restis en proksimaj rilatoj. En 1954, dum Tibor Sekelj reveturis al Eŭropo, Mary kun la filo translokiĝis al Usono por laborokialoj. Tie ŝi renkontis Morris Bernstein, al kiu ŝi edziniĝis en 1955 kaj tiel restis ĝis la forpaso de Morris en 1990.
NGC 7297
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Abatiso
Abatiso estas aro de hakitaj, rompitaj aŭ rompiĝintaj arboj kaj branĉoj, kiuj kuŝas kiel amaso. En milito tia aranĝo servas kiel kruda muro aŭ fortikaĵo por malhelpi la rapidan trairon de malamiko.
Kvankam abatiso kutime ne povas tute malhelpi la trairon de malamikaj trupoj, ĝi ja povas tiom malrapidigi ĝin, ke la trupoj devas elmeti sin al la bataliloj de defendantoj.
La vorto aspekte similas al "abato", sed etimologia parenceco estas malprobabla. Ĝi deriviĝas de la samsignifa franca vorto "abattis", kiu probable estas parenca al "abattre" (= faligi). La vorto abato reiras al la aramea "abbas" = "patro".
Wentorf apud Hamburgo
Wentorf apud Hamburgo estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Luca Brecel
Luca BRECEL (naskita la 8-an de marto 1995) estas belga profesia snukerludanto. Li estas la mondĉampiono por 2023.
Vivo
En 2009, kiam li estis 14-jaraĝa, li gajnis la eŭropan sub-19-jaraĝa-ĉampionecon kaj en 2011 li komencis partopreni konkursojn por profesiuloj.
Ĉe la Mondĉampioneco okazigita en Sheffield ĉe la Crucible Theatre, li venkis Mark Selby de Anglio (vicigita dua en la turniro) en la fina matĉo kun poentaro de 18-15. Survoje al gajnado de la titolo, li venkis Mark Williams de Kimrio en la dua raŭndo kun la rezulto de 13-11, en la kvaronfinalo li venkis la eksiĝintan mondĉampionon Ronnie O'Sullivan de Anglio (vicigita 1 en la turniro) kun la rezulto de 13-10, post malfrui 6-10 kaj venkinte en sep sinsekvaj ludoj kaj en la duonfinalo, li venkis C. Jiahui el Ĉinio (17-15) post 5-14 deficito.
Ptilidialoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (13 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (13 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Guantanamo
Guantanamo aŭ Gvantanamo (en la hispana lingvo Guantánamo, elparolata kaj en E-o ankaŭ Gŭantanamo) estas la nomo de la provinco kaj de ĝia ĉefurbo en la oriento de Kubo:
Provinco
La arkitekturo kaj la kulturo estas iom diferencaj de tiu de la cetero de Kubo, pro la influo de aliaj karibaj landoj.
Urbo
Guantanamo estas la ĉefurbo de la provinco. La loĝantaro estas de ĉ. 208.000 homoj.
Golfo
En la provinco troviĝas golfeto nomata Guantanamo.
Militbazo
En la Golfo de Guantanamo, 15 km for de la urbo, ekzistas militbazo de la usona armeo. Ĝi estis muntita en 1898, post la fino de la milito de sendependiĝo de Kubo, dum kiu la usona registaro invadis la insulon pretekstante helpon al la sendependistoj. La bazon oficiale cedis la unua prezidento de Kubo (kaj usona civitano) Tomás Estrada Palma, surbaze de la Amendo Platt, artikolo en la kuba konstitucio kiu permesis la intervenon de la usona registaro en kubaj decidoj.
Poste oni decidis la pagon de luo pro la uzo de la bazo. La nuna kuba registaro de Fidel Castro ne akceptas la oficialan validecon de la traktato kaj plurfoje rifuzis la enspezon de la luo pro tiu uzo.
Malliberejo
Post la teroristaj atakoj de Al-Kaida en Usono je la 11-a de septembro 2001 kaj la milito en Afganujo, la usona registaro organizis malliberejon en la militbazo por enprizonigi diversajn honojn suspektatajn pro terorismo. La leĝa situacio estas kontestata eĉ ene de Usono, pro la konsidero de eksterteritorieco kiun oni donas al la prizonuloj, kio malhelpas la aplikon de la rajtoj agnoskataj de la usona leĝaro. Ankaŭ ekzistas akuzoj de torturo.
Guantanamera
Guantanamera (ino el Guantanamo) estas nomo de poemo de José Martí, kiu fariĝis kanto, eble la plej konata de Kubo.
NGC 7298
NGC 7298 (aliaj indikoj — MCG -2-57-10, MK 1124, IRAS22281-1426, PGC 69033) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Holló
János Holló [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Holló János estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976), membro de pola kaj germana sciencaj akademioj. Lia frato estis Ferenc Holló.
János Holló naskiĝis la  1919 en Szentes. Li mortis la 2012 en Budapeŝto.
Biografio
János Holló frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1937-1941. Li eklaboris en diversaj uzinoj ekde 1941. Li habilitiĝis en 1950 kaj ekinstruis en la universitato, kie li estis katedrestro ĝis 1975. Li redaktis ekzemple fakrevuon Acta Alimentaria kaj okupiĝis precipe pri nutraĵoj. Li pensiuliĝis en 1991. Li ricevis premiojn inter 1959-1999 (aparte menciita franca akademia premio en 1968).
Péter Márton
Péter Márton, laŭ hungarlingve kutima nomordo Márton Péter estas hungara terfizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).
Péter Márton naskiĝis la  1934 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Márton frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1953-1957, poste li eklaboris en universitata filio pri nafto. En 1961 li revenis al la universitato por instrui. Inter 1971-1975 li instruis en Niĝerio, krome li ankaŭ spertiĝis pri esplorado de nafto. Li doktoriĝis antaŭ la akademio en 1985, post 4 jaroj li profesoriĝis en la universitato. Ekde 2004 li instruas kiel pensiulo. Li havas edzinon, kun kiu li ofte laboras kune. Li ricevis medalon kaj 2 premiojn inter 1984-2002.
Takuya Hashiguchi
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol kaj FC Machida Zelvia.
Sejmo (Pollando)
Sejmo (Sejm) estas ekde la 15-a jarcento la plej alta ŝtatorgano de leĝdona povo en Pollando respektive Pollando-Litovio.
Historio
En la jaro 1468 en Piotrków Trybunalski okazis la unua plena pola parlamento nomata Sejmo de Krono de la Regno de Pollando kun partopreno de parlamentanoj elektitaj en Sejmetoj de ĉiuj Vojevodioj (provincoj).
Dum la dua mondmilito regopovoj de Pola Respubliko en ekzilo estigis Nacian Konsilion de Pola Respubliko, kiu transprenis funkciojn de parlamento. En postmilita Pollando la Sejmo estis subigita al komunista Pola Unuiĝinta Laborista Partio kaj senigita de politika reprezentanteco.
Nuntempa Sejmo estas la malsupera ĉambro de la parlamento de Pollando. Ĝi konsistas el 460 anoj elektataj en rekta balotado. Laŭ la konstitucio, kvarjara oficperiodo komenciĝas je unua kunsido de Sejmo kaj finiĝas unu tagon antaŭ kunsido de sekvonta Sejmo.
Debatado de Sejmo estas publika kaj seninterrompa. Debatojn de Sejmo gvidas marŝalo de Sejmo aŭ vicmarŝalo. En tio helpas la kancelario de Sejmo.
Sejmo kaj Esperanto
Dum 2008 la Pola Sejmo apogis la iniciaton de Kazimierz Krzyżak ke la Pola Sejmo faru rezolucion okaze de 100-jara Jubileo de Universala Esperanto-Asocio kaj sendu komunan leteron de la Pola Parlamento al la Norvega Nobel-Komitato en Oslo por la Nobel-premio pri paco por UEA – rezulte la la Pola Parlamento unuanime apogis rezolucion favoran por Esperanto kaj decembre 2008 sendis la menciitan komunan leteron de Sejmo al la Komitato.
Speciale aktiva en tiu kampanjo estis Jerzy Szmajdziński (vidu la apudan foton) kiel Vicprezidanto de la Pola Sejmo, Tadeusz Iwiński (vidu la apudan foton), Krystyna Łybacka (vidu la apudan foton), Iwona Śledzińska-Katarasińska kaj Marek Biernacki.
Jerzy Szmajdziński ankaŭ la, laŭ la streboj de Iniciata Grupo "Esperanto por Eŭropa Unio" renkontiĝis kun d-rino Ilona Koutny kaj kun anoj de Iniciata Grupo – Edward Kozyra, Kazimierz Krzyżak, Franciszek Witucki kaj Marian Zdankowski.
La interparoloj temis pri egaligi Esperanton kun aliaj fremdaj lingvoj en la pola edukad-sistemo. Laŭ rakonto de partoprenantoj, li deklaris apogi la iniciativon. Bedaŭrinde la li mortis kun 95 aliaj personoj (interalie kun prezidento de Pollando, Lech Kaczyński) dum kraŝo de la prezidenta aviadilo, kiam li flugis en nacia reprezentaro al la 70-datrevenaj solenaĵoj pri la Masakro de Katyn.
Danke al la daŭraj streboj de Iniciata Grupo "Esperanto por EU" parlamentanino prof. Krystyna Łybacka la 17-an de majo 2010 faris la interpelacion en Pola Sejmo por ke Ministro de Edukado popularigu kaj disvastigu Esperanton inter polaj lernantoj.
La Jerzy Wenderlich Vicprezidanto de Pola Parlamento akceptis mecenaton de Esperanto Etsuo Miyoshi kun la anoj de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto: Edward Kozyra, Kazimierz Krzyżak, Stanisław Rynduch kaj Jerzy Antoni Walaszek, krome ĉeestis Alina Mozer kaj Atilio Orellana Rojas kaj kvar parlamentanoj: Tadeusz Iwiński, Jarosław Sellin, Romuald Ajchler kaj Tadeusz Tomaszewski. Temo de la renkontiĝo estis la fondo de la Parlamentana Grupo Apoganta Esperanton kaj varbado por la internacia lingvo en la Pola Parlamento dum la 125-jara Jubileo de Esperanto.. La 17-an de oktobro 2012 EDE-Pollando kunorganizas Esperanto-konferencon en Pola Parlamento kun granda helpo de senatano Edmund Wittbrodt (vidu la apudan foton) kaj kun Etsuo Miyoshi, tio okazis en Pollanda Senato kaj paralele la E-ekspozicion okaze de 125 jaroj de Esperanto en la Pola Senatejo kaj la saman tagon okazis fonda kunveno de la Pollanda Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE)  kun partopreno de dekkelkaj parlamentanoj de Pola Sejmo kaj Senato (t.e. senatanoj kaj sejmanoj) kiel membroj-fondintoj de la Parlamenta Grupo. Jen la ligilo al la raportaĝo pri tiu grava E-evento farita de Malborka Televido / TvMalbork kie ni vidas Eduardo Kozyra kiel tradukiston de la intervjuo kun Etsuo Miyoshi kaj kiam li gvidas tra la Senata E-ekspozicio la sejmanojn kaj senatanojn de Pola Parlamento, t.e. de Polaj Sejmo kaj Senato (i.a. Edmund Wittbrodt (Senato), Jan Wyrowiński (Senato), Wanda Nowicka (Sejmo, Vic-Prezidantino de la Pola Sejmo), Tadeusz Iwiński (Sejmo, esperantisto), Ligia Krajewska (Sejmo), Mieczysław Augustyn (Senato), Andrzej Grzyb Senato), Kazimierz Kleina (Senato), Stanisław Jurcewicz (Senato), Sławomir Preiss (Senato), Jan Maria Jackowski (Senato), Roman Zaborowski (Senato) kaj aliaj.
La 12-an de decembro 2012 kelkaj anoj de EDE-Pollando partoprenis la 1-an kunsidon de Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) dum kiu senatano Edmund Wittbrodt fariĝis la prezidanto de la Pollanda Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) (fondita la 17-an de oktobro 2012) kaj parlamentanino de Pollanda Sejmo Ligia Krajewska tiam estis elektita kiel Vicprezidantino de la PGAE.
La 5-an de januaro 2013 Senatano Edmund Wittbrodt en Gdansko renkontiĝis kun viprezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra, Atilio Orellana Rojas (la sekretario de Etsuo Miyoshi), Kazimierz Krzyżak (estrarano de EDE-Pollando) kaj prezidanto de Varsovia filio de PEA Mariusz Majewski kaj oni diskutis pri la agadplano de Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE).
La 19-an de junio okazis la 3-a kunsido de Pollanda Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE), jen la protokolo pretigita en Oficejo de Senataj Aferoj:
Varsovio, 20-an de junio 2013 j.
NGC 7299
NGC 7299 (aliaj indikoj — ESO 345-19, MCG -6-49-8, AM 2228-380, PGC 69060) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Sejmo (Pollando)
Sejmo kaj Esperanto
Protokolo de tria kunsido de la Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton.
NGC 7299
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sejmo (Pollando)
Sejmo kaj Esperanto
19-an de junio 2013 j. je la horo 17.00 en salono 182 okazis la tria kunsido de Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton, kiun partoprenis reprezentanto de la Nacia Instituto de Kultura Heredaĵo, Vic-direktoro s-ro Bartosz Skaldawski kaj reprezentantoj de esperantista organizo.
(14464) 1993 HC1
(14464) 1993 HC1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Sejmo (Pollando)
Sejmo kaj Esperanto
Temo de la kunsido estis ebleco proponi al Ministerio pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo pere de la propono pri enskribo de la lingvo Esperanto sur la polan liston de nemateria kultura heredaĵo. Surbaze de la aprobita rezolucio, de la Unesko-Konvencio el 2003 j., kun protekto de nemateria kultura heredaĵo, ratifita de Pollando en la jaro 2011. Lige kun tio la Pola Ŝtato alprenas sur sin la devon prilabori kaj enkonduki tutlandan kaj diversnivelan sistemon de konstanta kaj konsekventa protektado, interalie per dokumentado de la eventoj el sfero (kampo) ampleksita en la Konvencio.
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego estas universitato en Pollando. Ĝi situas en Varsovio. Ĝi datiĝas de la 23-a de Septembro 1816. Ĝi nomiĝas "Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego" ekde 1919. Komence ĝi havis la jenajn kolegiojn: agran kaj arbaran.
Sejmo (Pollando)
Sejmo kaj Esperanto
Por tiu celo estis kreita speciala propon-formularo, kiu post plenumo kaj transdono, en formo de la propono, pere de la interesitoj, verigata estas de la Nacia Instituto de Heredaĵo, kiu speciale kunvokas Kapitulon por decidi pri sekvaj sortoj de la propono.
Taiyo Koga
Taiyo Koga (古賀 太陽, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol kaj Avispa Fukuoka.
Sejmo (Pollando)
Sejmo kaj Esperanto
La 3-an de julio 2014 membro de EDE-Pollando, parlamentano Robert Biedroń interpelaciis, t.e. publike demandis al ministro pri edukado por Esperanto, interpelacio n-ro 27232:
De 2013 EDE-Pollando strebas kunlabore kun Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) enskribi Esperanton sur la polan liston de nemateria kultura heredaĵo. Jam novembre 2013 plenumis la pet-formularon de pola Nacia Heredaĵ-Instituto ĉe Ministerio pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo por enskribi Esperanton sur la polan liston de nemateria kultura heredaĵo renkontiĝante kelkfoje kun Direktoro de la Nacia Instituto de Heredaĵo s-ro Bartosz Skaldawski en la sidejo de la Instituto kaj en sidejo de pola Senato.
Jen sube estas la procedo pri la enskribo de Esperanto sur la polan liston de nemateria kultura heredaĵo kiun Joanna Cicha-Kuczyńska, la Konsilanto de Pola Ministro pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo en la Departemento pri la Protekto de Histori-monumentoj sendis al prezidanto de EDE-Pollando kaj samtempe deponanto de la enskribo de Esperanto sur la polan liston de nemateria kultura heredaĵo Jerzy Antoni Walaszek.
Esperanto akceptita en la pola listo de "nemateria kultura heredaĵo"
2014-10-31 Esperanto aldoniĝis kiel la 6-a objekto al la Pola Listo de nemateria kultura heredaĵo (vidu la aktualan liston: ) post la subskribo de Pola Ministrino pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo – prof-ino d-rino habil. Małgorzata Omilanowska (vidu la apudan foton).
Toshiaki Miyamoto
Toshiaki Miyamoto (宮本 駿晃, n. ) estas japana futbalisto.
Wenzendorf
Wenzendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Kalvinana preĝejo (Vésztő)
La Kalvinana kirko estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Vésztő.
Historio
En Vésztő la kalvinanoj komence konstruis turon en 1797, kiu estis precipe garbejo (simila kutimo aŭ ebleco disvastiĝis en Transilvanio). La vera kalvinana kirko estis konstruita inter 1780-1783. Ĝi estis pligrandigita en 1825. La nuna formo estas videbla ekde 1832. La predikejo estis farita en 1828.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en malgranda parko. La fasado komenciĝas meze kun la kvadrata turo, kie malsupre la enirejo funkcias. En la turo mem troviĝas niĉoj rezistantaj kontraŭ fajro. Longe tie oni stokis lardojn kaj diversajn grenojn. Post la turo situas granda navo, interne 2 galerioj estas. Ekstere malgranda sakristio aliĝas al la navo.
Koruso funkcias en la kirko, krome la kalvinanoj oficiale helpas la familiojn, maljunulojn, malriĉulojn, malsanulojn. Ankaŭ kalvinana lernejo funkcias en la proksimeco de la kirko.
Toshiaki Miyamoto
Li futbalas ĉe Kashiwa Reysol.
Vărșag
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 mil 233 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 mil 560 (hungaroj).
En la censo de 2002 la 1.515 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Székelyvarság apartenis al Hungario (Udvarhely). En ĝia teritorio fontas rivero Târnava Mare. Ĝis 1906 ĝi apartenis al Dealu. Ĝi estas regiono riĉa je mineralakvaj fontoj.
Sejmo (Pollando)
Esperanto akceptita en la pola listo de "nemateria kultura heredaĵo"
Jen la letero kiu atingis Prezidanton de EDE-Pollando Jerzy Antoni Walaszek:
NGC 7300
NGC 7300 (aliaj indikoj — MCG -2-57-11, PGC 69040) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Sejmo (Pollando)
Esperanto akceptita en la pola listo de "nemateria kultura heredaĵo"
La 31-an de oktobro 2014 okazis la kronigo de la streboj de PGAE kaj EDE-Pollando, kaj prezidanto Jerzy Antoni Walaszek sendis la suban leteron al Esperantio:
NGC 7300
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sejmo (Pollando)
Esperanto akceptita en la pola listo de "nemateria kultura heredaĵo"
(, ESPERANTO JAKO NOŚNIK KULTURY ESPERANCKIEJ Esperanto jest językiem międzynarodowym, stworzonym przez urodzonego w Białymstoku Ludwika Zamenhofa (1859-1917), który w roku 1887 opublikował podręcznik wykładający podstawy tego języka, podpisując go pseudonimem Dr Esperanto, co znaczy mający nadzieję; z czasem słowo „esperanto” przyjęło się jako nazwa samego języka.
Ten stworzony sztucznie język szybko zaczął żyć własnym życiem i stał się podstawą do konsolidacji rosnącej grupy posługujących się nim osób. W oparciu o esperanto na przestrzeni blisko 130 lat społeczność esperantystów wykształciła charakterystyczny, oparty na ideach Zamenhofa, światopogląd, a także zestaw zwyczajów, tradycji, zasób literatury, symbolikę, a nawet swoistą mitologię. Powstało i nadal funkcjonuje wiele organizacji i związków ułatwiających utrzymywanie kontaktu i wspieranie się w działaniach związanych z nauką i promocją esperanta oraz idei ogólnoludzkiego porozumienia związanych z tym językiem. Wśród esperantystów wykształciła się silna identyfikacja i więzi grupowe, które wykraczają ponad świadomość tożsamości narodowej czy etnicznej. Fakt bycia esperantystą jest równoznaczny z wyznawaniem pewnych wartości i poglądów.