cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉilia maro
Pri la norda limo, Peruo starigis polemikon, kiu estis solvita la 27an de Januaro 2014 pere de deklaracio de la Internacia Kortumo kiu stablis parte novan limon inter ambaŭ landoj. La precizaj koordinatoj de la nova marlimo estis determinitaj de ambaŭ ŝtatoj la 25an de Marto 2014, pere de la subskribo de Akto plenumita en la sidejo de la perua kancelierejo. ​​ Tiu deklaracio havis kroman efikon iomete fortranĉi la etendon de la ĉeesta maro de Ĉilio havigante al Perio parton de tiu kiel konsekvenco de la establado de la nova marlimo. ​
Eksteraj ligiloj
23.65°N, 70.9°W
Gábor Zombori
Gábor Zombori, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zombori Gábor estas hungara naĝisto, olimpiano.
naskiĝis la en Szolnok.
Biografio
estis konata naĝisto jam en ĉefurba sportklubo (pli precize en Budafok-Tétény). Li havis signifajn rezultojn ekde 2017. Li estis hungara ĉampiono dufoje en 2022. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo, sed en la junulara mondĉampionumo li estis la unua en 2019. Supozeble venos pliaj rezultoj en la sekvaj jaroj.
Saint-Épain
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Fina García Marruz
Josefina GARCÍA-MARRUZ BADÍA (la 28-an de aprilo 1923 en Havano – la 27-an de junio 2022, samloke), artiste konata kiel Fina GARCÍA MARRUZ, estis kuba poeto kaj literatura esploristo.
Saint-Pierre (Jura)
Saint-Pierre estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Marko el Aviano
Vivo
Marko studis ĉe la kolegio de la jezuitoj en Gorico antaŭ frokuliĝi ĉe la kapucenoj de Conegliano en 1648 ardante pri ideo de misio inter la turkoj. En 1655 li ordinitis pastro en Chioggia kaj furoris baldaŭ per ravaj predikoj kaj eĉ sanigoj. Li estis prioro en konventoj: ekde 1672 en Belluno, ekde 1674 en Oderzo kaj de 1676 en Padovo. Liaj metodoj ne de ĉiuj ŝatitis. Forto lia estis simpla pieco pli ol profunda teologiumado.
Saint-Laurent-de-Lin
estas komunumo de Francio, evidente nomata laŭ la sankta Laŭrenco de Romo. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Marko el Aviano
Vivo
Jam en 1676 li kontaktis la nuncion de Venecio kiu apogis liajn misivojaĝojn. Dum vojaĝo den 1680 li ekkonis dukon Karlo la 5-a (Loreno), kiu tiam estis guberniestro en Innsbruck. Lin li ege impresis. La posta renkontiĝo kun imperiestro Leopoldo la 1-a en la 7.9.1680 ekigis daŭran kontakton. La misiplanojn de 1681 li devis restrikti al Hispana Nederlando kaj la Sankta Romia Imperio ĉar Ludoviko la 14-a (Francio) ordonis lian forpelon. Frukto de liaj misiaj vojaĝoj Germanujon estis publicaĵaro riĉa sed ankaŭ pridisputata.
Post vizito en julio 1682 en Vieno li gajnis gravan influon sur imperiestrajn decidojn, buŝe kaj skribe. Marko ne ŝparis kritikojn kaj liveris multajn ideojn reklamante por la politiko de nuncio Francesco Buonvisi. Tamen restis neŝanceligebla lia lojaleco por imperiestro Leopoldo. Kun multaj elstaruloj de la Regno, antaŭ ĉio el cirkloj parencaj-klientaj de la imperiestro, kaj kun ekleziuloj li havis adan leterinterŝanĝon. Pro la minaco de la turkoj li venis laŭ volo de Leopoldo al Linz en la 1.9.1683. Marko vere sukcesis pozitive influi la planadon militan prezentante sin kiel lertan mediacianton inter diversaj prestiĝemaj kapitanoj.
Li meritis pri la venko ĉe Kahlenberg danke al elstara talento animzorge motivi rezistadon. Rilate al liaj agadoj fariĝis multaj legendoj, ekz. ke li igis la turkojn vundeblaj danke al ekzorco. Sekve li iĝis ano de unuiĝinta inicitivaro kontraŭturka inter papaj kaj imperiestraj grupoj. La jarojn ĝis 1688 li pasigis kiel papa legato ĉe la turka gronto kie li kontinue favorigis senkondiĉan agressivecon. Tiam li kritikis alipensantajn konsilistojn ĉe la viena kortego, ekz. la kancelieron Theodor Heinrich von Stratmann. Post la konkero de Budao (1686) kaj Belgrado (1688) li retiriĝis klostren. Tamen li ankoraŭ engaĝiĝis politike por la elektiĝo de Jozefo la 1-a kaj ties nupto de Wilhelmine Amalie (Braŭnschweig-Lüneburg). En 1697 Marko ree vojaĝis Vienon kie li provis peradon en kverelo pri regnaj feŭdaĵoj inter la imperiestro kaj la papo. Same li zorgis pri la financado de la sukcesa kontraŭotomanimperia kampanjo de princo Eŭgeno de Savojo. Dum vizito en Vieno li mortis en ĉeesto de la imperiestra paro.
Graveco
Malgraŭ Marko el Aviano regis la italan lingvon li havis siajn plej grandajn sukcesojn en Germanlingvio. Lia apero gavis en ĉirkaŭaĵo de renovigita baroka piec-movado. En Aŭstrujo la kultado de Maria ricevis multajn impulsojn. Kanonizon jam lia imperiestra moŝto Leopoldo mem intencis. La tuto reprenitis okaze de la 200-a datreveno batala en la 1883-a jaro. En la 10.12.1912 startis procezo pri beatigo. Ĝi faritis en la 27.4.2003 fare de papo Johano Paŭlo la 2-a. Memortago lia estas la 13-a de aŭgusto.
Atributoj liaj estas la kapucena froko kaj krucifikso enmane. Lia rolo dum memortagoj de la forpelo de mahometanaj trupoj fine de la 17-a jarcento ne estis grava ĝis 1890. Poste kaj precipe en la tempo de aŭstrofaŝismo publikiĝis pluraj libroj pri li.
Honoroj kaj filmigo
En 1935 starigitis granda statuo de Hans Mauer Viene antaŭ la kapucena konvento. Urbocentrega strateto, kiu antaŭe nomiĝis Schwangassealinomitis por Marko el Aviano. Ludas lian rolon F. Murray Abraham en la filmo The Day of the Siege de 2012.
Fonto
Press, Volker, "Marco d`Aviano" ĉe: Neue Deutsche Biographie 16 (1990), p. 128-129 (tie ĉi interrete)
Saint-Nicolas-de-Bourgueil
[] estas komunumo de Francio, evidente nomata laŭ la sankta Nikolao. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Festivalo LaSemo
Festivalo LaSemo (nomo estas originale en Esperanto kaj ne traduko al Esperanto) estas daŭripova kaj ekologia festivalo .kreita en 2018 kiu poste okazas ĉiujare dum la dua semajnfino de julio en la parko de Enghien, en la provinco de Henegovio (Belgio). LaSemo estas pli ol muzikfestivalo, ĉar sur la programo estas krom muziko ankaŭ spektakloj, gastronomio, bonfarto, ludoj, foiro, metiist a foiro kaj asocia vilaĝo, kino, scenofgrafio.
En julio 2015, LaSemo estas la unua evento en Belgio al kiu oni aljuĝis la markon ISO 20121, atesto pri la daŭripova mastrumado de la evento .kaj en 2017 la atestilon The Green Key.
La festivalo allogas ĉefe du publikojn: la klasikajn festivalanojn kaj familiojn kun infanoj. En 2019 ĝin vizitis preskaŭ 30 000 personoj. Ĝi havas diversajn instalaĵojn por handikapuloj kaj forte engaĝiĝas por konsciigi pri sociaj temoj.
Ekologia projekto
Ekologio kaj atento al daŭripovaj iniciatoj estas la tutunua prioritato por la verda festivalo LaSemo. Multnombraj konkretaj iniciatoj estis prenitaj en tiu senco kun la celo parte redukti la ekologian efikon de la festivalo, kaj aliflanke sentivigi la festivalanojn por adopti pli respondecan konduton.
Socia projekto
Kelkaj ekzemploj de sociaj iniciatoj
Programo
Ĝi proponas tre varian programon kiu ĉefe konsisstas el koncertoj, spektakloj de cirko, teatro, stratarto sed ekzemple ankaŭ rakontado de fabeloj kaj spaco kun animacioj ĉirkaŭ la naturo por la infantoj, same kiel aliaj enhavoj kiel:
Agi kune (tiel, en Esperanto)
En la aoscia vilaĝo (fr. village associatif) asocioj, inter kiuj la Verdaj Skoltoj, povas fari informlaboron aŭ doni prelegon,
TaKto (tiel, en Esperanto)
TaKto estis projekto starigita dum la 2010-a eldono de la festivalo kiu konsistas el elektronika sistemo kiu permesas al ĉiu festivalanto krei personan ekologian premsignon kiu povas esti konsultita per interagaj terminaloj metitaj sur la festivalejo aŭ en Interreto. La TaKto-karto, kiu registras spuron de ĉiu aĉetita produkto, kunigita kun la spuro de la uzata transportmaniero, ebligas tiel ellabori la ekologian premsignon de la individuo.
Krom esti reuzebla pagsistemo, TaKto celas pruvi, ke eblas redukti sian ekologian premsignon en la ĉiutaga vivo elektante la ĝustan konsumon kaj transporton. Ĝi celas instigi konsumantojn elekti por lokaj kaj laŭsezonaj produktoj prezentitaj sur la festivalejo.
Vidu ankaŭ
Internacia festivalo de la Tero (Francio)
Festivalo kun transkulturaj interŝanĝoj (Anglio)
Esperanto en multkultura vilaĝo ĉe Pol'and'Rock Festival (Pollando)
FESTO
Eksteraj rilatoj
(fr) [http://www.lasemo.be. Oficiala retejo]: www.lasemo.be
(fr) Prezento de LaSemo, YouTube
Ruth Fischer
Ruth FISCHER (11a de Decembro 1895 – 13a de Marto 1961) estis aŭstra kaj germana komunisto kaj kunfondinto de la Komunista Partio de Aŭstrio en 1918. Ŝi poste ixgis arda kontraŭ-stalinista aktivulino.
En 1921, Fischer iĝis estro de la Berlina branĉo de la Komunista Partio de Germanio, kaj ŝi kaj Arkadi Maslow aperis kiel estroj de la maldekstra frakcio de la komunista partio, kiu opoziciis la taktikon de 'unuigita fronto' kun la Germana Socialdemokratia Partio. La germanaj aŭtoritatoj klopodis perforte resendi ŝin al Aŭstrio. Tial ŝi edziniĝis al la komunisto Gustav Golke (1889–1937, poste ekzekutita en la Sovetunia Granda purigo), por esti germana ŝtatano. Heinrich Brandler estis itam la nacia estro de la Komunista Partio de Germanio. Komence de 1923, Ruth Fischer kaj Brandler organizis ribelon laŭ la modelo havigita de la Bolŝevikoj en 1917. Kune ili disvolvigis la "teorion de la ofensivo".
Post la malsukceso de la Hamburga Ribelo, kaj la reveno de Maslow al Germanio, Fischer, Maslow kaj Ernst Thälmann akiris kontrolon de la Germana Komunista Partio. Ŝi estis elektita al la Reichstag laŭ sia tiama laŭleĝa nomo Elfriede Golke, kaj al la Prusia Parlamento. En Januaro 1925, ŝi estis arestita en Aŭstrio, trapasinta la landlimon eksterleĝe por misio revivigi la aŭstrian komunistan partion.
En Junio 1924, en la Kvina Kongreso de Kominterno, ŝi akre parolis kontraŭ Trockij publike. Je la sesa kongreso de la Germana KP, en 1925, ŝi atakis la du plej famajn martirojn de la germana komunismo, nome Roza Luksemburg kaj Karl Liebknecht ĉar ili metis al ni "pezegon de grandaj eraroj kiujn ni devas elradikigi." Siavice inter 1925 kaj 1926, kadre de la konfliktoj inter Stalin kaj Zinoviev, ŝi mem kaj Maslow estis delaritaj nefidindaj. Ekde tiam, ŝi estis publike ligita al la kontraŭ-stalinisma maldekstro, spite siajn antaŭajn malkonsentojn kun Trockij. La 19an de Aŭgusto 1926, ŝi kaj Maslow estis forigitaj el la Germana KP.
Kiam Trockoj fondis la Kvaran Internacion en 1938, ŝi aliĝis kaj vizitis lin ofte en Francio, kvankam ŝia opozicio al Stalinismo estis eĉ pli forta ol lia. En 1941, Fischer foriris el Francio al Usono. En 1947, ŝi atestis antaŭ la Komitato pri Kontraŭusona Aktiveco kontraŭ siaj fratoj Gerhart kaj Hanns. Ŝia atesto kontraŭ Hanns rezulti en lia enmeto en nigra listo kaj deportado. Ŝi atestis, ke Gerhart estis grava agento de Kominterno.
Peter Frampton
Peter Kenneth FRAMPTON (22a de Aprilo 1950) estas angla muzikisto kaj kantoverkisto kiu estis membro de rokmuzikaj bandoj Humble Pie kaj the Herd. Kiel soloa artisto, li publikigis kelkajn albumojn, kiel sia ĉefa elrompa albumo, nome koncerta publikigo Frampton Comes Alive! (1976), kiu havigis kelkajn listopintajn unuopaĵoj kaj 8× platenajn diskojn en Usono. Li ankaŭ muzikis kun artistoj kiel Ringo Starr, John Entwistle de the Who, David Bowie, kaj Matt Cameron kaj Mike McCready el Pearl Jam, inter aliaj.
Frampton estas plej bone konataj pro sukcesaĵoj kiel "Show Me the Way", "Baby, I Love Your Way", "Do You Feel Like We Do", kaj "I'm in You", kiuj restas montroj de klasika rok-radio. Li aperis ankaŭ kiel li mem en televidaj programoj kiel The Simpsons, Family Guy, kaj Madam Secretary. Li estas konata pro sia laboro kiel gitaristo (inklude sian laboron per parolkesto), kaj sia tenora voĉo.
Alekso
Alekso estas grekdevena seksneŭtrala persona nomo. Aleksandro estas vira persona nomo, kiu estas rilata.
Gianpaolo Bissi
Gianpaolo BISSI (la 2-an de majo 1941 – la 24-an de junio 2022) estis itala politikisto. Membro de la itala Demokrata Socialisma Partio, li servis en la Senato de la Respubliko de 1987 al 1992.
Nerono (kemio)
Nerono aŭ mentenila propanono Nerono estas kemia kunmetaĵo, kiu estas temo de scienca esplorado dum pluraj jaroj. Ĝi estas flava aŭ palflava oleo, nesolvebla en akvo. Nerono posedas 13 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Tiu substanco estas seskviterpena laktono kiu troviĝas en pluraj plantoj, inkluzive de la tanaceto, latina nomo:Tanacetum parthenium. Nerono pruviĝis havi plurajn eblajn avantaĝojn, inkluzive de kontraŭinflamaj kaj kontraŭkanceraj proprecoj. En ĉi tiu artikolo, ni esploros la sintezan metodon de Nerono, ĝian sciencan esplor-aplikaĵon, mekanismon de ago, biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, avantaĝojn kaj limojn por laboratoriaj eksperimentoj, kaj estontajn direktojn por esplorado. Nerono povas esti sintezata el pluraj komencaj materialoj, inkluzive de partenolido, kiu troviĝas en la planto. Unu metodo de sintezo implicas la reakcion de partenolido kun klorida acido por produkti Neronon. Alia metodo implicas la reakcion de partenolido kun natria hidroksido kaj acetata acido por produkti Neronon.
Nerono estis la temo de pluraj sciencaj studoj pro ĝiaj eblaj terapiaj trajtoj. Ĝi pruviĝis havi kontraŭinflamajn efikojn, kiuj povus igi ĝin utila en la traktado de kondiĉoj kiel artrito kaj inflama intestmalsano. Nerono ankaŭ pruviĝis havi kontraŭkancero-proprecojn, igante ĝin ebla kandidato por kancero-traktado.
Rilate al la mekanismo de ago de la Nerono, tamen, ĝi pruviĝis malhelpi la produktadon de inflamaj citokinoj, kiuj estas implicataj en la inflama respondo. Nerono ankaŭ pruviĝis stimuli apoptozon, aŭ programatan ĉelmorton, en kanceraj ĉeloj.
Nerono pruviĝis havi plurajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Estis montrite malhelpi la agadon de, transkriba faktoro implicata en la inflama respondo. Nerono ankaŭ pruviĝis malhelpi la agadon de (Ciklo-oksigenazo 2) COX-2, enzimo implicata en la produktado de inflamaj prostaglandinoj. Krome, Nerono pruviĝis stimuli apoptozon en kanceraj ĉeloj aktivigante la kaspazajn kaskadojn.
Ernane Galvêas
Ernane GALVÊAS (la 1-an de oktobro 1922 – la 23-an de junio 2022) estis brazila ekonomikisto kaj politikisto. Li servis kiel prezidanto de la Centra Banko de Brazilo de 1968 al 1974 kaj denove de 1979 al 1980. Li estis ankaŭ Ministro de Ekonomio de 1980 al 1985.
Saint-Roch
, prononco [] [], estas komunumo de Francio, evidente nomata laŭ la sankta Roĥo. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Savigné-sur-Lathan
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Berilia klorido
Berilia klorido aŭ klorido de berilio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la berilia hidroksido kaj klorida acido. Berilia klorido estas blanka aŭ flaveca, higroskopa, heksagona solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Berilia klorido prezentas du klorajn jonojn ligitajn al beriliatomo. Ĝi konsistas je 1 beriliatomo, 2 kloratomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Seuilly
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Sazilly
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Semblançay
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Ŝanĝo de reĝimo
Ŝanĝo de reĝimo povas okazi per internaj procezoj kiuj estas aŭ rezulto aŭ kiuj sekvas revolucio, puĉo aŭ registara rekonstruo post ŝtata disfalo, civita milito aŭ ĝi simple povas okazi aldone al anstataŭigado de unu registaro pere de alia. Ĝi ankaŭ povas esti trudita al lando fare de potenca eksterlando tra invado, malkaŝaj aŭ sekretaj operacioj, aŭ tra truda diplomatio; do esti la intenca produkto de eksterlanda forto.
Reĝimŝanĝo povas impliki konstrui novajn instituciojn, restarigi malnovajn instituciojn, aŭ kreskigi novajn ideologiojn. Tiu ankaŭ povas esti la armea strategio por trudi reĝimŝanĝon venkante malamikon kaj forigante lian reĝimon perforte.
Inter ja jaroj 1816 kaj 2011, laŭ datumbazo de Alexander Downes, 120 ŝtatestroj estis forigitaj per reĝimŝanĝo trudita de eksterlando.
Populara uzo de la termino
La transiro de unu politika reĝimo al alia, precipe per kunordigita politika aŭ armea agado, estis vidita pli lastatempe en la reĝimŝanĝo de Tunizio (Tunizia ribelo en 2010-2011, tiel nomata Jasmine Revolucio).
La termino estis popularigita de lastatempaj usonaj prezidantoj. Bill Clinton kaj George W. Bush regule uzis la esprimon en referenco al la reĝimo de Saddam Hussein en Irako, Ronald Reagan antaŭe petis reĝimŝanĝon en Libio, direktante la Centran Inteligentan Agentejon (CIA) labori al tiu celo.
La esprimo ankaŭ povas esti aplikita al korpoj krom naciŝtatoj.
Interna
Reĝimŝanĝo povas esti ekigita de revolucio aŭ puĉo. Ekzemple, la rusa revolucio de 1917, la birma puĉo de 1962, la irana revolucio de 1979, kaj la kolapso de komunismo en Orienta Eŭropo estas perfektaj ekzemploj.
Trudita (de eksterlando)
Eksterland-trudita reĝimŝanĝo estas la senigo de reĝimo fare de eksterlanda ŝtato, kiu povas esti atingita per kaŝaj rimedoj aŭ per rekta armea ago. Interŝtata milito ankaŭ povas kulmini en eksterland-trudita reĝimŝanĝo por la malgajnintoj, kiel okazis post la Dua Mondmilito por la aksaj potencoj en 1945. Eksterland-trudita reĝimŝanĝo estas foje utiligita fare de ŝtatoj kiel eksterpolitika ilo.
Reĝimo-promocio
Laŭ John Owen IV, ekzistas kvar historiaj ondoj de deviga reĝimopromocio:
Zoltán Verrasztó
Zoltán Verrasztó [verastO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Verrasztó Zoltán estas hungara naĝisto, olimpiano, trejnisto, kirurgo. Liaj gefiloj estis Evelyn Verrasztó kaj Dávid Verrasztó.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, baldaŭ en 1987 ankaŭ medicinan diplomon. Post tiu lasta diplomo li tuj estis kirurgo en hospitalo. Post jaroj li estis altigita al ĉefkuracisto. Li ricevis premion en 2006.
Sporta kariero
estis naĝisto en centra sportlernejo kaj en signifa ĉefurba sportklubo, lia trejnisto estis Tamás Széchy. Pri enlandaj rezultoj de Verrasztó ne estis trovitaj datenoj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje (1973, 1975). En universiado li estis la unua en 1977. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li longe ne trejnis, sed baldaŭ Tamás Széchy invitis lin.
Theneuil
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Limŝtono de tri ŝtatoj (Finnlando, Norvegio kaj Svedio)
Limŝtono de tri ŝtatoj (finne kolmen valtakunnan rajapyykki, norvege treriksrøysa kaj svede treriksröset) estas komuna limŝtono de Finnlando, Norvegio kaj Svedio en Laponio. Ĝi estas la plej norda limŝtono de tri ŝtatoj, la plej norda loko de Svedio kaj la plej okcidenta loko de kontinenta Finnlando. Komunumoj ĉirkaŭ ĝi estas Enontekiö en Finnlando, Komunumo de Kiruna en Svedio kaj Storfjord en Norvegio. La nuna limmarko estas el betono. Oni konstruis ĝin en 1926. La ŝtono estas en bela areo, kie folia arbaro kreskas sur deklivoj de montoj.
Villiers-au-Bouin
, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Hodíškov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.
Sonzay
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Souvigné (Indre-et-Loire)
Souvigné estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Číměř
Nomon Číměř havas pluraj municipoj:
Erwin Theodor Döbner
Erwin Theodor DÖBNER (naskiĝinta la en Meiningen, mortinta la  samloke) estis germana arĥitekto kaj konstruoficisto kiu deĵoris kiel kortega konstrukonsilisto por la Duklando Saksio-Meiningen.
Vivo
Estante filo de la konata arĥitekto August Wilhelm Döbner li trapasis la abiturientan ekzamenon ĉe nehumanisma gimnazio en sia naskiĝurbo. Inter 1857 kaj 1860 li studis en Berlino kaj finis la sekvan staĝon en 1867 per ŝtata ekzameniĝo je asesoreco (en registara konstruadkonsilado). Poste li ĉefe aktivis en Berlino kaj Szczecin fervoje. En 1867 li konstruigis la ejon de la stacidomo je Potsdam (kun fasado de Sillig). Ekde 1871 li laboris en Meiningen. Li iĝis en 1873 Hofbaumeister kaj en 1878 Hofbaurat. En 1884 li devis retiriĝi pro sanecaj kialoj.
Verkoj
Laboraĵoj liaj stile oftege apartenas al historiismo. Krom multaj urbaj vilaoj en Meiningen li kreis la sekvajn aĵojn:
(159793) 2003 QJ64
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,275788 astronomia unuo, tie estas 41,257 milionoj da km.
Universitato de la Suda Pacifiko
La Universitato de la Suda Pacifiko estas Internacia akademio kaj publika universitata esplorinstituto situanta sur dek du malsamaj kampusoj tra Oceanio. Ĝi estas tutmonda centro por la studo kaj esplorado de la kulturo kaj medio de la Pacifikaj Insuloj.
La establo de la universitato en 1968 signifis mejloŝtono por la eduka sistemo de la Suda Pacifiko, ĉar ĝia malfermo permesis al la insulanoj ricevi en sia lando universitatan edukon akceptitan en la Komunumo de Nacioj. Multaj gvidantoj el Pacifikaj landoj studis en la universitato kaj kelkaj eĉ servis kiel prelegantoj, lekciantoj kaj akademianoj tie.
La universitato estas komune posedata de naŭ landoj kaj tri malsamaj dependaj teritorioj de tra la Pacifiko: Kukinsuloj, Fiĝioj, Kiribato, Marŝala Insularo, Nauro, Niuo, Samoo, Salomonoj, Tokelao, Tongo Tuvalo kaj Vanuatuo.
Kvankam ĝi konsistas el dek du malsamaj kampusoj, la Universitato de la Suda Pacifiko ne estas reto de universitatoj, sed ununura universitato kun pluraj branĉoj en la regiono pacifikaj Insuloj. La ĉefa kampuso de la universitato situas en Suvo, la ĉefurbo de Fiĝioj, kaj ankaŭ estas ĝia administra centro.
Kursoj kaj programoj
La Universitato de la Sudpacifiko estas organizita en tri ĉefajn fakultatojn: la fakultato de Arto, Juro kaj Eduko; fakultato de Komerco kaj Ekonomiko; kaj la fakultato de Scienco, Teknologio kaj Medio. La fakultatoj ofertas diversajn instruplanojn en diversaj kampoj inkluzive de instruado, turismo, ĵurnalismo, literaturo, lingvoj, agrikulturo, scienco kaj media administrado, teknologio, informsistemoj, ekonomiko, politiko kaj juro, financo kaj sociaj servoj.
Kampusoj
La ĉefkampuso de la universitato, nomita Laucala, estas nomita laŭ li en Laucala golfo apud la ĉefurbo de Fiĝioj, Suvo. Aldone al la ekzistanta kampuso en la ĉefurbo Suvo, ekzistas du aliaj malsamaj kampusoj en Fiĝioj: Labasa kampuso kaj Lautoka kampuso. La Lernejo de Agrikulturo kaj Nutraĵscienco situas sur la Samoa kampuso, kaj la Vanuatua kampuso estas la loko de la jurstudo. La Tonga situas la kampuso de eduko.
La listo de kampusoj en la tabelo estas la filiaj kampusoj de la universitato, krom la ĉefkampusoj en Samoo, Fiĝioj kaj Vanuatuo.
Tavant
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Graflando Apulio kaj Kalabrio
La graflando Apulio kaj Kalabrio estis normana graflando en la suda parto de la itala duoninsulo - kiel la nomo indikas, en la historiaj regionoj Apulio kaj Kalabrio. Ĝi transformiĝis al reĝlando Sicilio, kuniĝante kun la graflando Sicilio, kiam en 1130 la normana grafo de Sicilio, Roĝero la 2-a, kroniĝis reĝo. Ĉefurbo de la regno estis Melfi.
Trogues
, prononco en IFA-transskribo [], do, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Kanĉipuram
Kanĉipuram, kāñcipuram; [kaːɲdʑipuɾam] ofte pli mallonge Kanĉi, tamile காஞ்சிபுரம் estas urbego en la samnoma distrikto Kanĉipuram (kie estas la distrikta sidejo), en subŝtato Tamilnado, en sudorienta Barato. Ĝi estis deklarita heredaĵurbo kaj ankaŭ signifa pilgrimloko. Kanĉi estas konata kiel urbo de mil temploj, nun ekzistas 124 temploj precipe el la 7-a jarcento.
Geografio
Kanchipuram situas sur ebenaĵo en averaĝa alteco de 88 metrojn laŭ maldekstra bordo de rivero, kontraŭ etendiĝas Pallavaram. Tiu urbego troviĝas 8, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 60,  Velor 63, Ĉitur 78, Mumbajo 1003, Kolkato 1418, tutlanda ĉefurbo Delhio 1775 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 Kanĉipuram havis da loĝantoj. En la malfruaj 1960-aj jaroj Kanĉipuram atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Proksimume 8 milionoj da pilgrimantoj vizitas la urbegon ĉiujare.
Historio
Kanĉipuram jam ekzistis en la antaŭkristanaj tempoj. En la 3-a jarcento post Kristo la dinastio de Andra-Pradeŝo etendis sian influkampon kaj baldaŭ igis ĝin sia ĉefurbo. La dinastio estis patronoj de hinduismo, sed Kanchipuram ankaŭ estis grava centro de buudhismo kaj ĝajnismo. Tiam estis glortempo de la urbo. Post konkero de la Ĉola dinastio en la 9-a jarcento Kanĉipuram perdis sian rolon kiel rega sidloko, sed restis grava religia centro. De la 13-a jarcento la dinastioj ofte ŝanĝiĝis, fine venis la Brita Orienthinda Kompanio.
Ekonomio
La plej gravaj okupoj de Kanĉipuram estas la silka teksado kaj agrikulturo. En la lasta branĉo la rizoj kaj kotonoj dominas.
Religio kaj lingvoj
Kanĉipuram havis 93.38% hinduojn, 5.24% islamanojn, 0.83% kristanojn. En la hindua teologio la urbo estas unu el la sep pilgrimejoj por spirita liberigo. La ĉefa lingvo estas la tamila.
La urbo estas konata ankaŭ pro siaj festoj kaj kulturaj eventoj, kiuj estas organizitaj tra la jaro. La plej konata festo estas la Kanĉi Kamakŝi Brahmocavam, kiu estas festo de la Templo Kamakŝi Amman.
Eduko
La universitato, kiu ekzistis en la unuaj jarcentoj post Kristo, estis konsiderita grava loko de sanskrita kaj tamila lernadoj. Kanĉipuram estis religiema centro de progresinta eduko por ĝajnismo kaj budhismo inter la unua kaj 5-a jarcentoj.
Trafiko
Kanĉipuram estas bone ligita voje kaj fervoje al la proksimaj areoj. Du pontoj trairas la riveron. La plej proksima internacia flughaveno funkcias en Ĉenajo.
Klimato
Kanĉipuram situas en tropika klimato (Aw) laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musonoj. Jare pluvas averaĝe 1104 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en la dua jarparto pli ofte. La temperaturo varias inter 23-32 °C.
Vidindaĵoj kaj turismo
Kanĉipuram estas unika kaj bela urbo, kiu ofertas multajn turismajn atrakciojn por vizitantoj el la tuta mondo. La urbo estas unu el la plej gravaj kulturaj kaj historiaj lokoj en Barato kaj estas certe vizitinda loko por ĉiuj homoj, kiuj volas sperti la belecon kaj koloron de la suda Barato. Kompreneble, krom la Kamakŝi Amman Templo, estas multaj aliaj temploj en Kanĉipuram, kiel Ekambareŝvara Templo, Varadharaja Perumal Templo, Kailasanathar Templo, kaj multaj aliaj. Ĉiuj tiuj temploj havas profundan spiritan kaj kulturan signifon por la lokaj homoj kaj vizitantoj.
La silkaj sarioj de Kanĉipuram estas famaj pro sia beleco kaj eleganteco. La teksistoj de la urbo uzas tradiciajn teknikojn por krei silkajn vestojn, kiuj estas ĉefe uzataj por geedziĝaj kaj aliaj festoj. La teksaĵoj estas vendataj en la lokaj bazaroj kaj butikoj, kie oni povas trovi grandan elekton de silkaj vestoj kaj aliaj artefaritaj objektoj.
La manĝaĵoj de Kanĉipuram estas konataj peo sia gusto kaj tradicio. La urbo havas multajn restoraciojn kaj manĝejojn, kie oni povas sperti la tradician kuirarton de Tamilnado. La plej konataj manĝaĵoj estas dosa, idli, vada, kaj sambar, kaj multaj aliaj delikataĵoj, kiuj estas prezentataj en belaj kaj koloraj pladoj.
La urbo estas fama ankaŭ pro siaj kulturaj kaj religiaj festoj, kiel Ekadasi, Pongal, kaj la Brahmoŝtavam. Ĉiuj tiuj festoj estas grandaj celebroj, kiuj inkluzivas religiajn kaj kulturajn aktivecojn, kiel ekzemple procesioj, muziko, dancado, kaj aliaj.
Javorek
Javorek povas esti:
Erholungsgesellschaft
Historio
Ĝi devenis en 1817 el la burĝara ligo Ressource fondita en 1799. Inter la membroj estis Clemens Wenzeslaus Coudray, Johann Nepomuk Hummel kaj Franz Liszt. Temis iel pri antaŭula organizaĵo de en Vajmaro nur mallrapide evoluanta urboburĝa kulturo. Plej multis ane ŝtataj oficistoj kvankam poste alvenis ankaŭ komercistoj, artistoj kaj verkistoj. Ĝin protektis ankaŭ la kortego kiu donis al ĝi la staton de jura persono.
Grek-katolika preĝejo (Pécel)
La grekokatolika preĝejo sankta Barnabaso kaj apostolo Bartolomeo estas sakrala konstruaĵo en urbo Pécel (Hungario).
Erholungsgesellschaft
Historio
La areo, kiu ekde 1804 apartenis al la klubo (kaj kiun la anoj ŝanĝis parken) estis estinta ĝardeno de la fabelrakontisto Johann Karl August Musäus. Tie en 1827 lia grandduka moŝto Karlo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) starigis Eŭfrozino-monumenton je honoro de Christiane Becker-Neumann. La originalo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara. Johann Wolfgang von Goethe, Franz Kirms kaj Karl August Böttiger kolektis monon por kreo de Euphrosyne-Denkmal laŭ desegno de Johann Heinrich Meyers fare de la gotaa skulptisto Friedrich Wilhelm Eugen Döll.
Grek-katolika preĝejo (Pécel)
Historio
En tiu loko estis neuzita dentkuracejo, kiun La grekokatolikoj aĉetis malkonstruis ĝin. La nun videbla kirko estis konstruita en 2015. Post 4 jaroj la grupo oficiale formiĝis kiel filio.
Konstruaĵo
La simpla preĝejo situas sola en korto, kie havas lokon ankaŭ simpla sonorilostablo, krucifikso, loko de urnoj kvazaŭ tombejo kaj kunvenejo sub tegmento. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, kiu estas alirebla per kelkaj ŝtupoj, poste arkado kun 4 kolonoj. La konstruaĵo ne havas turon, sed la tegmento estas alta, kiu iomete simbolizas la turon. Sur la tegmentpinto estas kruco. La navo havas vitralojn pri sanktuloj. La ikonostazo estis kreita post la konsekro.
Erholungsgesellschaft
Historio
La klubejo, konstruita inter 1858 kaj 1860 de Carl Heinrich Ferdinand Streichhan, estas la nuntempa porjunulara kaj kultura centro Mon ami de sur Goethe-placo nr 12.
Malfondo societa estis en 1897. Antaŭa de Coudray inter 1825 kaj 1828 farita klubejo ĉe monteto Rothäuser Berg malkonstruitis en 1897. Almenaŭ konserviĝis ties konstruplanoj.
Komitato pri Spaca Esplorado
La Komitato pri Spaca Esplorado (KOSE) estis starigita la 3-an de oktobro, 1958, de la Internacia Konsilio por Sciencaj Unuiĝoj (IKSU). Inter ĝiaj celoj estas antaŭenigi sciencan esploradon en kosma spaco je internacia nivelo, kun reliefigo pri libera interŝanĝado de rezultoj, informoj, kaj opinioj, kaj estigi forumon malfermitan al ĉiuj sciencistoj por diskutado de problemoj, kiuj povas efiki al kosmoscienca esplorado. Ĝi laboras por tiuj celoj okazigante simpoziojn, kapabligajn metiejojn, kaj eldonadon, kaj per aliaj rimedoj. KOSE kreis plurajn esplorprogramojn pri diversaj temoj, kelkfoje kunlaborante kun aliaj sciencaj unuiĝoj. La longadaŭra projekto Internacia Referenca Atmosfero de KOSE komenciĝis en 1960 kaj de tiam produktis plurajn eldonojn de sia modelo pri la supra atmosfero. La modelo de la Internacia Referenca Jonosfero de la laborgrupo IRSU-KOSE estis publikigita unuafoje en 1978 kaj estas aktualigata ĉiujare.
Sciencaj Komisionoj
Scienca Komisiono A: Kosmaj Esploroj pri la Supraĵo, Meteorologio, kaj Klimato de la Tero
Kostja Zetkin
Konstantin (Kostja) ZETKIN (14a de Aprilo 1885 - Septembro 1980) estis germana kuracisto, sociala ekonomikisto kaj politika aktivulo, juddevena.
Li estis filo de Clara Zetkin, pioniro de la politika maldekstro en Germanio. Dum ioma tempo, li estis koramiko de alia pioniro, nome Roza Luksemburg.
Joseph Freusberg
Joseph FREUSBERG (naskiĝinta la en Olpe, mortinta la  en Erfurto) estis katedralpreposto kaj helpepiskopo de la Diocezo de Fulda rezidante en Erfurto.
Kostja Zetkin
Vivo
Ankaŭ la patro de Kostja, Ossip Zetkin (1850-1889), estis revoluciulo el la rusa movado Narodnik, rifuĝinta en Leipzig, kie li renkontiĝis kun la instruistino Clara Eißner. Li devis foriri al Parizo, kien venis post du jaroj Clara Eißner, kiu adoptis lian familinomon, kvankam ili neniam geedziĝis.​ Iliaj du filoj, nome Maxim kaj Kostja, naskiĝis en 1883 kaj 1885 respektive. Post la morto de Ossip, en 1891, Clara Zetkin translokiĝis al Stuttgart, kaj tie vivis la familio ĝis meze de la 1920-aj jaroj; Kostja kaj lia pli aĝa frato edukiĝis, dum ilia patrino faris politikan kaj ĵurnalisman karieron, nome en la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD) kaj en la feminisma gazeto Die Gleichheit.
Joseph Freusberg
Vivo
Estante filo de politikisto li trapasis la abiturientan ekzamenon en 1902 en Montabaur kaj studis filozofion kaj teologion en Paderborn kaj Freiburg. Ordinacio okazis en la 6.4.1906. Mallongan tempon li gvidis internejon por knaboj en Gelsenkirchen antaŭ studo de kanona juro en Romo kie li loĝis en Anima-kolegoi. Post doktoriĝo li estis vikario en Bielefeld en 1909. En 1916 li iĝis paroĥestro de la Preĝejo Sankta Severo (Erfurto) kaj en 1923 li nomumitis preposto de la Katedralo de Erfurto. Paralele li estris la tiean eklezian tribunalon. Dum bombatakoj de la Aliancanoj Freusberg prizorgis protekton de kulturaĵoj kaj post 1945 li tre engaĝiĝis kune kun la katedralarĥitekto Rudolf Stein pri rekonstruoj. En 1945 li deputitis en la Turingia provizora parlamento.
Kostja Zetkin
Vivo
Tiukadre Kostja Zetkin konis la aktivulinon Roza Luksemburgo kaj ili estiĝis koramikoj en 1907, kio pluis ĝis lia rekrutigo en 1915, kvankam ili plue restis amikoj dumvive. ​ Li almenaŭ parte pro rekomendo de Luksemburg studis Socialan Ekonomikon, sed iam Kostja Zetkin ŝanĝis celon al studado de Medicino (same kiel lia frato).​
Joseph Freusberg
Vivo
Ĉar post potencakiro de la komunistoj la episkopo de Fulda ne plu facile teleorganizi povis la aferojn en Erfurto oni nomumis Freusberg en 1946 ĝenerala vikario de Fulda kun sidejo en Erfurto. Kaj en la 12.4.1953 li iĝis titulara episkopo de Hadrianopolis en Epiro (nun Distrikto Gjirokastër) kaj helpepiskopo. La konsekron faris Johann Baptist Dietz (Fulda) en la 11.6.1953 kune kun Adolf Bolte (Fulda) kaj Wilhelm Weskamm (Berlino).
Kostja Zetkin
Vivo
La milito deklariĝis en Julio 1914 kaj la 5a de Marto 1915, antaŭ finkompletigi siajn studojn de Medicino, Kostja Zetkin estis rekrutita en la armeo. Li estis kuracista oficiro en la Okcidenta Fronto, kaj partoprenis en la Batalo de Somme, en Verdun kaj en Reims. Li ricevis la Feran Krucon (duaklasan) kaj post la milito restudadis kaj aprobis sian ekzamenadon en 1923.
Joseph Freusberg
Vivo
Gravis ankaŭ liaj inicatoj kaj planoj de Porpastra Seminario de Erfurto. . Li estis ankaŭ ordinanto de Georg Sterzinsky kaj Joachim Meisner. En 1961 papo Johano la 23-a nomumis lin honore papa tronasistanto. Posteulo lia estis Hugo Aufderbeck. Li entombigitis en la klostro de la erfurta katedralo.
Kostja Zetkin
Vivo
Post 1923, la patrino, kvankam politike aktiva, ekmalsaniĝis kaj li zorgis ŝin. Dum la 1920-aj kaj komence de la 1930-aj jaroj Kostja Zetkin vivis dum ioma tempo kun Nadja von Massov. ​ (Roza Luksemburg estis murdita komence de 1919.) En 1923, Kostja Zetkin estis kun-iniciatinto, kun Karl Korsch, György Lukács kaj Richard Sorge, de la fondo de la Instituto de Sociala Esplorado ("Institut für Sozialforschung"/IFS) en la Universitato de Frankfurto.
Joseph Freusberg
Blazono
La blazona ŝildo dispartiĝas en kvar kampojn per arĝenta kaj ora ankrokruco. La ora ĉelo 1 havas verdan trifoliafolion, la verdaj ĉeloj 2 kaj 3 fluganta oran ankrokrucon kaj ĉelo 4 la blazonon de Erfurto (kaj samtempe de Majenco). Moto lia In Cruce Salus (savo per la kruco) prenitis de la verko Imitatio Christi de Tomaso de Kempis.
Kostja Zetkin
Vivo
Post la falo de la Vajmara Respubliko, la nacilsocialistoj enpoviĝis en Januaro 1933 kaj tuj transformis Germanion en ŝtato aŭtoritatema kaj unupartia. Judoj kaj komunistoj estis celo de la ŝtata persekutado, speciale post la incendio de la Reichstag en Februaro 1933. Clara Zetkin estis altranga komunisto kaj Ossip Zetkin estis estinta judo. Kostja Zetkin devis foriri al Sovetunio, kie la frato de Kostja, nome Maxim, estis laborante kiel kuracisto ekde 1920. Ankaŭ Clara Zetkin estis loĝinta en Moskvo kaj tie zorgita de Maxim inter 1924 kaj 1929.
Clara Zetkin mortis en 1933 ĉe Arĥangelskoje, proksime de Moskvo. Kiel altranga komunisto, amikino de Roza Luksemburg kaj feminista aktivulino dum jardekoj, Clara Zetkin ĝuis favoran konsideron en Moskvo, sed Kostja Zetkin malkonsentis kun la aŭtoritatoj pri la publikigo elekta de granda kolekto de tekstoj el la mortinta patrino. La stalinisma Granda purigo jam estis okazanta kaj li elmigris denove, tiam al Prago, kie li laboris kiel kuracisto. Tie Kostja Zetkin restis ĝis 1938. Tie li edziĝis al Gertrude Bardenhewer kaj post la Germana okupo de Ĉeĥoslovakio ili ekziliĝis. En Francio post la germana invado Kostya estis malliberigita dum kvar monatoj en sudfrancia koncentrejo. Finfine Kostja kaj Gertrude sukcesis fuĝi tra Hispanio (kaj probable Portugalio) al Usono. Tie ili suferis malfacilaĵojn pro ilia komunisma pasinteco persekutita de la Makartiismo, kion pliakrigis la revenon de la frato Maxim al la Orienta Germanio. La geedzoj mortis en Usono komence de la 1980-aj jaroj.
Kalvinana nova preĝejo (Szigetszentmiklós)
La nova kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo kun nova origino en urbo Szigetszentmiklós (Hungario).
Historio
Pri la malnova historio de kalvinanoj en Szigetszentmiklós legeblas: Kalvinana malnova preĝejo (Szigetszentmiklós)!
Dum la socialismo la loka industrio logis amase homojn, por ili nova loĝkvartalo konstruiĝis. En mezo de kvartalo situis loĝdomo, kiu ekde la 1960-aj jaroj estis policejo. Ĝi estis trakonstruita kalvinana preĝdomo, poste kirko en 2000. Ĝi estis pligrandigita en 2015. La sola sonorilo estis kreita en 2003.
Krom la diservoj la preĝejo faras kontaktojn kun la lokaj loĝantoj kaj helpas ilin laŭ la eblecoj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en korto laŭ placo. La fasado estas malsimetria, ĝi formas L-majusklon. La turo estas kvadrata kaj havas rondajn fenestrojn. La enirejo funkcias ĉe angulo de la majusklo. En la navo interne estas seĝoj anstataŭ benkoj.
Souvigné
Souvigné povas aludi al la francaj komunumoj
Krome, sen supersigno povas temi pri la rivero Souvigne en Francio.
Preĝejo Sankta Jozefo (Mühlhausen)
Preĝejo Sankta Jozefo (germane: Kirche St. Josef) estas la romkatolika paroĥkirko de Mühlhausen (Turingio) en Germanujo situante proksime de la stacidomo (Waidstraße 26). Temas pri krucforma halokirko kun tri navoj kiu konstruitis inter 1903 kaj 1905 laŭ planoj de la paderborna diocezĉefkonstruisto Arnold Güldenpfennig.
Historio, arkitekturo kaj meblaro
Kirkokonstrusocieto transprenis en 1884 la iniciaton konstrui la Jozefo-kirkon. En la 14.7.1903 metis oni la fundamentan ŝtonon. Konsekriĝo estis en la 15.8.1907, du jarojn post la fino de ĉiuj konstruadoj, fare de episkopo Wilhelm Schneider.
Badfinger
Badfinger estis kimra rok-bando formita en Swansea, kiu estis aktiva el la 1960-aj ĝis la 1980-aj jaroj. Ties plej bone konata membraro konsistis el Pete Ham (voĉo, gitaro), Mike Gibbins (drumoj), Tom Evans (baso), kaj Joey Molland (gitaro). Ili estas rekonataj pro siaj influoj sur la "power pop" ĝenro de la 1970-aj aroj. Oni ĉirkaŭkalkulis, ke la bando vendis 14 milionojn da registraĵoj.
La bando renomis sin Badfinger, laŭ la labortitolo de la kanto de the Beatles de 1967 nome "With a Little Help from My Friends" ("Bad Finger Boogie"). El 1968 ĝis 1973, Badfinger registris kvin albumojn por Apple kaj turneis etende, antaŭ ili enkotiĝis en la kaoso de la dissolvo de Apple.
Badfinger havis kvar sinsekvajn tutmondajn sukcesojn el 1970 ĝis 1972: "Come and Get It" (verkita kaj produktorita de Paul McCartney, 1970), "No Matter What" (produktorita de Mal Evans, 1970), "Day After Day" (produktorita de George Harrison, 1971), kaj "Baby Blue" (produktorita de Todd Rundgren, 1972). Ilia kanto "Without You" (1970) estis registrita multajn fojojn, kaj iĝis usona kaj brita numer-unua sukceso por Harry Nilsson kaj, du dek kvar jarojn poste, brita numer-unua por Mariah Carey.
Post la disiĝo de Apple Records en 1973, Badfinger luktis kontraŭ aro da juraj, administraj, kaj financaj problemoj, kio rezultis en la memortigo de Ham en 1975. La survivantaj membroj baraktis por rekonstrui siajn personajn kaj profesiajn vivojn kontraŭ fono de procesoj, kiuj blokis la pagojn por la rajtoj al la kantoverkistoj dum jaroj. Iliaj sekvaj albumoj havis problemojn, ĉar Molland kaj Evans alternis inter kunlaborado kaj konflikto en siaj klopodoj revivigi kaj kapitaligi la heredon de Badfinger. Ankaŭ Evans memmortigis en 1983, kaj Gibbins mortis pro cerba aneŭrismo en 2005, kio lasis Molland kiel la nura survivanta membro de la grupo.
Reĝlando Sicilio
La Reĝlando Sicilio, Regnum Siciliae,  Regnu dî Sicilie, Regno di Sicilie, estis reĝlando, kiu ampleksis la insulon Sicilio kaj la sudan parton de la itala duoninsulo. Ĝi ekestis en 1130, kiam la normano Roĝero la 2-a grafo de Sicilio, kroniĝis reĝo, kunigante la antaŭan graflandon Sicilio kun la graflando Apulio kaj Kalabrio en la suda parto de la itala duoninsulo kaj la tre malgranda graflando Amalfi. En 1282 ĝi reduktiĝis pli-malpli nur al la Sicilia insulo kiam apartiĝis la Reĝlando Napolo kiel rezulto de la Sicilia vespro. La regno ĉesis ekzisti en 1816, kiam kadre de la Viena Kongreso decidiĝis (re)kunigo de la du reĝlandoj al Reĝlando de la du Sicilioj.
Graflando Sicilio
La graflando Sicilio estis normana graflando sur la Sicilia insulo ekde 1071, ekestinte en milita konflikto kontraŭ la islama emirlando Sicilio, kiu ĝis tiam dum 4 jarcentoj regis la tutan insulon, konkerinte ĝin de la bizanca imperio: La graflando de la normana reganto Roĝero la 1-a komence en 1071 nur ampleksis la nordan parton de la insulo, sed iom post iom repuŝis la islamanojn pli kaj pli, ĝis en 1091 la lasta islama urbo de la insulo, Noto, konkeriĝis fare de la armeo de Roĝero la 1-a kaj ekde tiam la graflando ampleksis la tutan insulon. Ĝi transformiĝis al reĝlando Sicilio, kuniĝante kun la graflando Apulio kaj Kalabrio, kiam en 1130 la filo de Roĝero la 1-a kaj sekva grafo de Sicilio, Roĝero la 2-a, kroniĝis reĝo. Ĉefurbo de la regno estis Palermo.
Fototipo
La fototipo de homo estas klasifiko uzata en dermatologio, kiu estas determinita laŭ la kvalito kaj kvanto de melanino ĉeestanta en la haŭto en bazaj kondiĉoj. Ĝi indikas la reagojn de la haŭto al ekspono al transviola radiado kaj la tipon de sunbrunigo kiu oni povas akiri. Koni onian propran fototipon estas la fundamenta deirpunkto por konservi la sanon de la haŭto kaj por konduti ĝuste dum ekspono al suna ultraviola radiado.
La lumo videbla por la homa okulo, per kompleksa meĥanismo, blokas la produktadon de melatonino (kiu do estas produktita en la mallumo kaj siavice estas drogo kontraŭ sendormeco). La produktado de melatonino konsumas serotoninon, kiu estas ĝia antaŭulo.
Transviola lumo ankaŭ stimulas la produktadon de hormonoj, de Vitamino D en la haŭto kaj de melanino, kiu estas sintezita el la sama aminoacido (tirozino) de dopamino (alia substanco implikita en reguligado de humoro kaj de anksieco). Tial sunlumo altigas serotoninon kaj testosteronon (per Vitamino D), kaj due agas je melanino kaj dopamino.
La ses fototipoj
Dermatologio distingas 6 specojn de fototipoj (klasifiko Fitzpatrick) , laŭ la karakterizaĵoj de la individuo kaj la reago al ekspono al ultraviolaj radioj. La haŭto de ĉiu homo, laŭ la fototipo, enhavas certan kvanton da melanino, la substanco respondeca por sunbrunigo: fototipo VI estas tiu, kiu enhavas plej multe, dum fototipo I estas tiu, kiu enhavas la plej malmulte; la kvanto de melanino ĉeestanta en homoj kun fototipo I estas nula (albinismo) aŭ ekstreme malalta, kaj pro tial eĉ minimuma ekspono al sunlumo povas esti danĝera por la haŭto kaj sano.
Pri infanoj
La haŭto de infanoj, senrigrade al fototipo, estas pli sentiva al la suno, kaj protektendas per sunprotektilo kun alta protekta faktoro.
Kontrastaj trajtoj
Laŭ la indikojn de la antaŭa tabelo, ĉiuj homoj kun certa haŭttipo devus havi la saman okulkoloron kaj harkoloron, sed fakte tio ne ĉiam okazas. Ĉiukaze, oni devas memori ke la plej determinanta faktoro de la fototipo estas certe la haŭtkoloro. Ekzemple, albinoj aŭ tiuj suferantaj de ampleksa akirita leŭkodermo (ekzemple, ampleksa kaj ĝeneraligita universala vitiligo ) fakte havas fototipon I kiel haŭtkoloron sed ofte havas malsamajn karakterizaĵojn de la "natura" fototipo I (ekzemple blanka hararo en albinoj, aŭ okuloj). kaj malhela hararo kombinita sen melanino, sen lentugoj, ktp.).