cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kamparo de Ĥaeno
Geografio
La komarko estas en la nordoriento de la Provinco Ĥaeno (Hispanio). Limas kun la provinco Ciudad Real norde, la provinco Kordovo okcidente, la komarko Sierra Morena oriente, kaj la Metropola Areo de Ĥaeno sude.
Iamaj municipoj
Tradicie, oni konsideris, ke tiu komarko estis komponita de la municipoj Andújar, Arjona, Arjonilla, Cazalilla, Escañuela, Espeluy, Higuera de Calatrava, Lahiguera, Lopera, Marmolejo, Mengíbar, Porcuna, Santiago de Calatrava, Torredonjimeno, Villanueva de la Reina kaj Villardompardo.
Juan Carlos Onetti
Juan Carlos Onetti (naskiĝis la 1-an de julio, 1909 en Montevideo, Urugvajo kaj mortis la 30-an de majo, 1994 en Madrido, Hispanio) estis verkisto en la hispana lingvo.
Kamparo de Ĥaeno
Iamaj municipoj
Ekde la 27-a de marto 2003, laŭ la katalogo fare de la Consejería de Turismo y Deporte de la Junta de Andalucía, oni transigis ses de tiuj dekses municipoj al la Metropola Areo de Ĥaeno, tie ke oni establis, ke la komarko Campiña de Jaén estas formata de la dek menciitaj municipoj.
Juan Carlos Onetti
Lia unua novelo estis El pozo (La puto), publikigita en 1939, kiu estis jam dekomence tre aprezita. Li baldaŭ fariĝis unu el la reprezentantoj de la grupo de latinamerikaj verkistoj kiu floris en la dua duono de la 20-a jarcento.
En 1962 li gajnis la Nacian Premion de Literaturo en sia naskiĝlando. Kelakjn jarojn poste li devis forlasi Urugvajon pro la persekuto de la nova diktatora reĝimo. Li ekziliĝis en Hispanion, kie li pasigis la lastajn jarojn de sia vivo.
(15270) 1991 AE2
(15270) 1991 AE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Lengenfeld (Vogtland)
Lengenfeld estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Gefiloj de la urbo
Friedrich Dittes
Ede Banda
Ede Banda, laŭ hungarlingve kutima nomordo Banda Ede estis hungara violonĉelisto, altlerneja instruisto, framasono.
Biografio
Ede Banda aĝis 13, kiam li komencis okupiĝi pri violonĉelo. Inter 1934 kaj 1942 li studis en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en sia naskiĝurbo. Lia ĉefinstruisto estis Jenő Kerpely. Li estis membro en orkestro de la ĉefurbo inter 1940-1951, poste 2 jarojn en orkestro de Hungara Radio. Li estis ankaŭ membro de orkestro de Vilmos Tátrai, eĉ en 1958 la orkestro ricevis premion Kossuth. Inter 1948-1996 li instruis en la Altlernejo. Li estis nomumita katedrestro en 1982. Li ricevis 6 premiojn inter 1968-1985.
Castellanos de Zapardiel
Castellanos de Zapardiel [kasteLJAnos dezaparDJEL] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Castellanos de Zapardiel estas komprenebla kiel Kastilianoj (alude al reloĝantoj devenaj de Norda Kastilio) kaj al rivero Zapardiel.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,7 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 94 loĝantojn. Ĝi distas 76 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
1-a arondismento de Parizo
La 1-a arondismento (Ier arondissement) estas unu el la dudek arondismentoj de Parizo. Ĝi estas la plej centra, unu el la plej malgrandaj kaj cetere la malplej loĝata arondismento de la franca ĉefurbo.
Pliparto el la kvartalo estas dediĉata al ekonomiaj aferoj aŭ al administrado. La arondismento ĉefe situas sur la dekstra bordo de Sejno, sed kovras ankaŭ la okcidentan pinton de la insulo Cité. La 1-a arondismento estas do la plej malnova kvartalo de Parizo: la insulo Cité estis loĝita ekde la Romia imperio, kaj la kvartalo Les Halles datiĝas de la komenco de Mezepoko.
Luvro kaj la ĝardeno Tuileries kovras grandan parton de la arondismento.
San José Independencia
San José Independencia estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San José Independencia. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 169.
1-a arondismento de Parizo
Kvartaloj
Ĉiu arondismento de Parizo subdividiĝas laŭ kvar administraj kvartaloj (quartiers). Jen listo de la kvar kvartaloj de la 1-a arondismento :
San José Independencia
Geografio
San José Independencia apartenas al la distrikto Tuxtepec, al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3 689 loĝantojn. El tiuj estis 1 737 viroj kaj 1 952 virinoj. La komunumo havas surfacon de 58,69 kvadrataj kilometroj. La meza alteco estas 100 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3795 indiĝenoj. El tiuj 3166 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3166 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Mélykút
Mélykút [mEjkUt], (Melkut) estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Jánoshalma. La loknomo signifas: profunda-puto.
Situo
Mélykút situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Szeged, laŭ fervojo Baja-Kiskunfélegyháza, inter Bácsalmás kaj Jánoshalma. Tiu lasta urbo troviĝas 10, Bácsalmás 13, Baja 36, Subotica 48, Szeged 66, Kiskunfélegyháza 80, Kecskemét 97, Budapeŝto 170 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1598, tiam la loĝantaro rifuĝis pro la turkoj. La vilaĝo refondiĝis en 1649. La iama grandvilaĝo urbiĝis en 2009.
Vidindaĵoj
La romkatolika baroka Preĝejo Sankta Joaĥimo (Mélykút) konstruiĝis en 1763 kaj pligrandiĝis en 1901, la turo estas 25 m-ojn alta. Pli nova preĝejo omaĝe al Sankta Elizabeta konstruiĝis en 1958.
Famuloj
En Mélykút naskiĝis:
Batalfronto de Proksima Oriento (dua mondmilito)
La operaca fronto de Mezoriento kaj Orienta Afriko estis malfermita de la Itala Reĝlando kaj ties faŝisma registaro de Benito Mussolini dum la Dua Mondmilito, kiel klopodo konkeri la britajn koloniojn de la regiono. Kvankam Italio ne eniris en Mezoriento tra tero, ĝi faris ĝin aere per bombardado strategie kontraŭ naftorafinejoj, oleoduktoj kaj naftokampoj ĉefe en Palestino kaj foje en Barejno unusolan fojon. Francio kaj Britio plifirmigis sian povon en la teritorioj de la aktualaj Sirio kaj Irako. Sovetunio aliĝis al la potencoj de Okcidento en Irano.
La landoj kiuj sendis gravajn kvantojn de trupoj al tiu fronto estis la jenaj: Germanio, Usono, Francio de Vichy, Libera Francio, Unuiĝinta Reĝlando, Brita Hindio, Aŭstralio, Nov-Zelando, Kanado, Itala Reĝlando kaj Unio de Sud-Afriko. Partoprenis ankaŭ trupoj de Etiopio, Regno Irako, de la Emirlando Transjordanio, de la Franca Mandato de Libano, de la Franca Mandato de Sirio, de la Angl-Egipta Sudano, de la Mandata Palestino, Persio (aktuala Irano), Sovetunio kaj aliaj landoj de la Komunumo de Nacioj, sed ties kontribuado ne estis tiom decidigaj.
Edit Zeke
Edit ZEKE, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zeke Edit estas hungara kostumisto, dekoraciisto, altlerneja instruisto.
Edit Zeke naskiĝis la  en Budapeŝto.
(76811) 2000 QK57
(76811) 2000 QK57 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Flavnigra paruo
La Flavnigra paruo, Parus xanthogenys,  estas paserina birdo de la familio de Paruedoj. La Flavvizaĝa paruo estas probable ĝia plej proksima parenco kaj ili verŝajne estas rilataj al la Tajvana paruo. Tiuj tri paruoj preskaŭ certe formas distingan stirpon kiel montras pruvoj de morfologio kaj analizoj de DNA (Gill et al., 2005). La nomo de la subgenro nome Macholophus estu aplikata al ili.
Tiu specio estas de loĝantaj birdoj kiuj reproduktiĝas en Himalajo. La raso de duoninsula Barato estis disigata kiel Parus aplonotus de Rasmussen kaj Anderton (2005). Ĝi estas komuna birdo de malfermaj tropikaj arbaroj, sed ĝi ne loĝas en Srilanko. Ĝi estas aktiva kaj lerta manĝanto, kiu kaptas insektojn kaj araneojn el la foliaro, kaj foje fruktojn.
Aspekto
Ĝi estas facile rekonebla paruo en plej parto de Barato, 13 cm longa kaj 14,1-19,7 g peza, kun larĝa nigra traokula strio (pli larĝa ĉe maskloj) tra la flava vizaĝo. La granda kresto, nuko, kolo, gorĝo kaj larĝa krono estas nigraj kun flavaj vangoj kaj superokula strizono. La subaj partoj estas flavaj (kun verdecaj flankoj) trapasita de nigra vertikala strio kiel xce aliaj paruoj. Do la ĝeneralaj koloroj estas flavo kaj nigro, kio nomigas la specion. Supraj partoj estas olivverdaj. Ili havas du blankajn aŭ flavecajn flugilstriojn kaj blankajn eksterajn vostoplumojn.
La iriso estas bruna, la beko nigra, la gamboj kaj la piedoj ardezbluaj. Inoj kaj junuloj estas pli senkoloraj ol maskloj. La subaj partoj estas ju pli senkoloraj des pli suden en ĝia teritorio.
La Flavnigra paruo estas, kiel aliaj paruoj, voĉema birdo, kiu havas grandan varion de alvokoj, el kiuj plej familiara estas si-si. La kanto estas foje simila al tiu de nuksrompulo nome ĉi-ĉi-ĉi.
Kutimoj
Ili vivas kutime laŭ paroj aŭ etaj aroj. For de la reproduktado asocias al miksitaj aroj, kvankam oni supozas, ke ili estas malpli gregemaj ol aliaj paruoj. Ili estas arboremaj, kaj serĉas nutradon en altaj aŭ mezaj tavoloj de la foliaro foje kaptante insektojn dumfluge.Tiu birdo estas hejmema, kaj ĉikanas minace per krestolevo kaj movoj de flugiloj kaj vosto, se oni ĝenas ĝin.
Ili uzas nestotruojn de pegoj aŭ aziaj barbuloj, sed tiu specio povas ankaŭ elfosi sian propran neston ĝis 7 m supergrunde aŭ eĉ uzi homfaritajn lokojn kiel ĉe subtegmentoj. La ino demetas kutime 3-5 blankajn ovojn, punktitajn je ruĝo. La du gepatroj partoprenas la konstruadon de la nesto, la kovadon kaj la zorgadon de la birdidoj. Eblas dua ovodemetado.
Temas pri birdo de subtropikaj arbaroj kun klaraĵoj kaj de arbarbordoj. En Himalajo ĉe kverkoj kaj pinoj, foje duarangaj kaj terkultivejoj kun arboj aŭ ĝardenoj. En Barato same ĉe arbaraj habitatoj, dum en la Ghatoj, ĉe malfermaj zonoj kaj ĝangaloj kun bambuo, kardamomo kaj kafoplantejoj. Ili nestumas inter 1000 kaj 2400 m en Himalajo, enter 600 kaj 1830 m en Barato kaj de 760 al 1525 m en la montaj zonoj de Ghatoj. Vintre ili descendas al valoj kaj malaltaj teroj.
Krom la nomiga raso Xanthogenys endemia de Himalajo, de Himaĉal Pradeŝo ĝis Nepalo, ekzistas du aliaj subspecioj: nome la raso Aplonotus, kiu loĝas norde kaj oriente de Barato kaj la raso Travancoreensis kiu loĝas en la Ghatoj kaj sudo de la subkontinento.
Koshiro Itohara
Koshiro Itohara (糸原 紘史郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Gainare Tottori.
Osek (distrikto Písek)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1469.
Igor Burzanović
Igor Burzanović (n. ) estas montenegra futbalisto. Li de 2007 ĝis 2008 membris en la montenegra nacia teamo de futbalo.
Kulturo Clovis
La Kulturo Clovis estas pra-historia amerika kulturo kiu aperis unue en arkeologia registro de Nordameriko ĉirkaŭ 13 500 jarojn antaŭ ni kaj finiĝis dum la glaciepoko. Ĝia nomo devenas de trovejo apud Clovis (Nov-Meksiko), kie oni elfosis ĝiajn unuajn ilojn en 1932.
"Clovisa popolo" estas rigardata dum 20-a jarcento kiel prauloj de indiĝenaj kulturoj de tuta Ameriko. Sed multaj eltrovaĵoj igis onin repensi tion.
Priskribo
Ĉeftrajto de Clovisa kulturo estas la uzo de distinge akurata lancpinto, konata kiel Clovisa pinto. La Clovisaj pintoj estas klare dufacaj kaj splitvibrataj de ambaŭ la flankoj. Tio permesas la adaptigon al lanco kaj pligrandigi la efikon de impakto. Arkeologoj ne scias ĉu tiuj lancpintoj apartenas al nur unu popolo aŭ al multaj popoloj kiuj uzis la saman teknikon.
Estas ĝenerale akceptata ke Clovisa popolo ĉasis mamutojn, ĉar oni trovis multajn mamutajn restaĵojn miksitaj kun Clovisaj lancpintoj.
Karlstad
Karlstad estas granda municipo kaj urbo en la moderna provinco Värmlands län de mezokcidenta Svedio. Ĝi estas la hejmo de Universitato de Karlstad kaj Flughaveno Karlstad, kaj situas ĉe la norda bordo de la sveda lago Vänern. La urbo enhavas proksime 58.055 loĝantojn, kun 82.096 en la tuta municipo.
Karlstad situas laŭ la ĉefa fervojo konektanta la urbojn Oslo en Norvegio kaj Stokholmo.
Esperanto en Karlstad
De la 10-a ĝis 12-a de majo 2013 en la urbo okazis la jara Sveda Esperanto-Kongreso.
Ĝemelaj urboj
Karlstad havas la jenajn ĝemelajn urbojn:
Kastelo Elisabethenburg
La Kastelo Elisabethenburg (germane: Schloß Elisabethenburg) estas baroka palaco situanta sur la nordokcidenta rando de Meiningen.
Tetlatlahuca
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11474 loĝantojn. El tiuj estis 5563 viroj kaj 5911 virinoj. La komunumo havas surfacon de 19,23 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2200 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 886,4 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,9 °C.
Kastelo Elisabethenburg
Historio
La palaco estis konstruita fare de la duko Bernhard la 1-a inter 1682 kaj 1692 en la loko de malfru-otika kastelo el la jaro1511, parto (Bibrasbau, nomita laŭ episkopo Lorenz von Bibra) kiu estis integrigita en la norda alo de la nuna konstruaĵo.
Tetlatlahuca
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 9059 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 10 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,11 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Kastelo Elisabethenburg
Priskribo
La konstruaĵo estis restrukturita en la 19-a jarcento, kaj seka ĉirkaŭfosaĵo aldonitis. La tre rustika fenestraro ĉirkaŭanta, kiu nun dominas la fasadon, estis aldonita nur en 1845. Origine la fenestroj havis simple rektangulojn faritajn el grejso. En 1918 nova itala marmorfontano estis alkonstruita. Internaj ornamadoj reprezentas gamon de arkitekturaj stiloj komenciĝantaj kun la barokaj freskoj komisiitaj fare de Bernhard la 1-a, tra Rokoko kaj 19-a-jarcentaj empirostiloj. Ĉirkaŭas la kastelon la belega Kastelparko Meiningen.
Artokolektoj
Pentraĵoj, plastikaĵoj kaj grafikaĵoj, pluraj kolektosekcioj da artmetiaĵoj kaj diversaj objektoj kun regiona fono konsistigas la profilon de meining-aj kolektoj. Aparte en historia medio de la Elisabethenburg-kastelo ili prezentas sin aŭ kiel simplajn muzeajn erojn au kiel helpilojn reprodukti historian ĉambrosubstancon. Same kiel alie ankaŭ tie ĉi la fundamento de la kolektaro estis la trezoroj de la dukoj. Certe la tuto ne kompareblas al aliaj kolektoj tamen ĝi entenas altvalorajn objektojn pri italaj, germanaj kaj nederlandaj arto. Estu permesita nomi kelkajn nomojn de artistoj kies verkoj troveblas ene de la kastelo: Ferdinand Bol, Jacob de Backer, Gerard Houckgeest, Giovanni Antonio Pellegrini, Bernardo Strozzi, Friedrich Bury. Por la prezento de la kortega vivo kaj de la rezideja historio de Meiningen menciindas la duka kolekto pri portretoj kaj verkoj de la ĉekortegaj pentristoj Gottlieb Friedrich Bach, Johann Philipp Bach, Carl Wagner, Samuel Friedrich Diez. Fona samo validas ankaŭ por mebloj, fajencoj, porcelanaĵoj aŭ moneroj kiuj estas en la daŭraj ekspozicioj.
Tetlatlahuca
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kastelo Elisabethenburg
Artokolektoj
Tute alia temokampo ĉeestanta estas la arto de komunisma Orienta Germanio. Tiu sekcio entenis ankaŭ la galerion Bauerngalerie des VdgB el la Ringberg-hotelo apud Suhl. Tiu tre speciala kolekto takseblas kiel aparta fenomeno de socialisma kulturstrategio.
La palaco kaj ĝia orkestro estis asociitaj kun multaj famaj muzikistoj, precipe kun Hans von Bülow, Max Reger kaj Johannes Brahms, kiu estis ofta gasto tie. La muzikarkivoj havas grandan kolekton de aŭtografoj, inkluzive de multaj el tiuj de Bach, same kiel kolekton de historiaj instrumentoj. La palaco ankaŭ gastigas tre grandan bibliotekon, kiu estis regule uzita fare de Friedrich Schiller dum sia restado en la regiono.
Muzikkolektoj
Tra multaj jarcentoj agadis elstaraj muzikistoj kaj komponistoj en Meiningen kaj igis la urbon muzika centro. Gastis en la urbo i.a. Johann Ludwig Bach, Hans von Bülow, Johannes Brahms, Richard Strauss, Max Reger ricevinte ĉiam subtenadon fare de la duka kortego.
La multnombra objektaro, el kiu nur parto prezentatas altkvalite ene de daŭra ekpozicio, ebligas postsekvi tiujn cirkonstancojn. Ekzemple oni informatas pri la restado de Hans von Bülow kiu profunde evoluigis la orkestran arton. En sia rolo kiel estro de la Kortega Kapelo je Meiningen li igis ĝin unu el la plej bonaj en tuta Eŭropo kaj entreprenis multajn gastludojn. Oni koncentriĝis antaŭ ĉio pri la sinfonioj de Ludwig van Beethoven kaj interpretis modeldone la verkojn de Johannes Brahms. Max Reger evidentiĝis digna posteulo kiel orkestresto per similaj klopodoj dum 1911-14; arta vivo post la eksplodo de la Unua mondmilito en 1914 ekis malpli gravi. Speciala arkivo pri Reger montras privatajn postlasitaĵojn (i.a. mebloj, plastikaĵoj, pentraĵoj) kaj ebligas ravigan enrigardon en liajn vivokondiĉojn.
La Anton-Ulrich-kolekto pri muziknotoj elstaras inter la multo da aliaj muzikaj objektoj (notaj aŭtografoj, bildoj, kolekto pri muzikinstrumentoj historiaj). Ĝi jam estis plurfoje en la centro de internacia muzikscienca esplorado estante unika trezoro pri itala kaj germana kantvoĉa muziko el la Baroko.
Supra akvofalo de Nefcerka
Supra akvofalo de Nefcerka (Vyšný nefcerský vodopád) estas akvofalo en valo Nefcerka (Dolina Nefcerka), kiu estas flanka valo de Kôprová dolina (: Aneta valo) en montaro Altaj Tatroj en distrikto Poprad en Slovakio. Ĉi tiu valo troviĝas malantaŭ de monto Kriváň. Sur la teritorio de valo troviĝas nacia natura rezervacio. Tuta teritorio apartenas al urbo Vysoké Tatry kaj troviĝas sur la teritorio de Nacia parko Vysoké Tatry, kiu estas la plej malnova nacia parko en Slovakio. La akvofalon kreas Torento de Nefcerka (sk:Potok Nefcerka), kiu apartenas al riverbaseno de Váh kaj estas en la alteco de 1875 m.s.m, super la akvofalo de Kmeť, kiu estas la plej alta akvofalo en Slovakio. Ĝia alteco estas 9 m. La akvo falas en roka fendo tra sojlo, kiu restas post la retiriĝo de glaciaro en la montaro post la fino de lasta glaciepoko. Rokaĵo en kiu kreiĝis akvofalo estas granodiorito.
Aliro
Nuntempe akvofalo estas ne alirebla por vizitantoj pro la naturprotekto.
Vidu ankaŭ
Listo de slovakaj akvofaloj
Fonto de informoj kaj bildo de akvofalo
Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake):
Batalfronto de Mediteraneo, Proksima Oriento kaj Afriko (dua mondmilito)
La Mediteranea kaj Mezorienta fronto estis grava batalkampo de operacoj dum la dua mondmilito. La enorma grando de Mediteraneo kaj Mezoriento ebligis interkonektitajn marajn, terajn kaj aerajn kampanjojn luktitajn por kontrolo de Mediteraneo, Nordafriko, la Korno de Afriko, Mezoriento kaj Suda Eŭropo. La batalado tiuaree daŭris el la 10a de junio 1940, kiam Italio eniris en la militon de la flanko de Nazia Germanio, ĝis la 2a de majo 1945 kiam ĉiuj fortoj de la Akso en Italio kapitulacis. Tamen, la lukto pluis en Grekio – kien Britaj trupoj venis por helpi la Grekan registaron – dum la komenco de la Greka Enlanda Milito.
Faŝisma Italio celis rekonstrui denove la enton Romia Imperio, dum la Britaj trupoj celis dekomence reteni la status quo (ĝistiama situacio). Italio malsukcese invadis Grekion, kaj nur kiam envenis Germanaj fortoj oni ekkontrolis kaj Grekion kaj Jugoslavion. Trupoj kaj de Aliancanoj kaj de la Akso engaĝiĝis en konstanta batalado tra Nordafriko, de kie la Akso klopodis interrompi en Mezoriento okazigante ke la luktado disvastiĝu tien. Kuraĝiĝite de komencaj venkoj, la Germanaj fortoj planis prilaboritajn atakojn por konkeri Mezorienton kaj tiam eble ataki la sudan limon de Sovetunio. Tamen, post tri jaroj de luktado, la fortoj de la Akso estis venkitaj en Nordafriko kaj ties ebla enrompo en Mezorienton estis haltigita. Aliancaj fortoj tiam komencigis invadon de Suda Eŭropo, rezulte en la fakto ke Italoj elpostennigis Mussolini kaj aliĝis al Aliancanoj. Longdaŭra batalo por Italio okazis inter Aliancanaj kaj Germanaj fortoj. Kiam la strategia situacio ŝanĝiĝis en sudorienta Eŭropo, Britaj trupoj revenis en Grekion.
Zaliŝĉiki (stacidomo)
Zaliŝĉiki (Заліщики) estas fervoja stacio en Zaliŝĉiki (Ternopila provinco), urbo en Ukrainio.
Robert Neumann
Robert NEUMANN [robet nojman] (naskiĝis la 22-an de majo 1897 en Vieno, mortis la 3-an de januaro 1975 en Munkeno) estis aŭstra verkisto.
Robert Neumann mortis en Munkeno, Germanio.
Lengenfeld unterm Stein
Lengenfeld unterm Stein estas eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 1-a de decembro 2011 apartenas al tiam novkreita komunumo Südeichsfeld. La loĝloko troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 1328 loĝantojn.
Fosaĵo
Fosaĵo estas fosita, ordinare longa kavaĵo. Natura aŭ artefarita fosaĵo permesas drenadon de la surfaca kaj subsurfaca grundakvo el areo. Fosaĵoj ĉirkaŭantaj kastelojn, fortikaĵojn aŭ urbojn ofte estas plenaj je akvo por malhelpi al malamikoj eniron en la konstruaĵon.
Mallongaj fosaĵoj nomiĝas foso (laŭ NPIV).
Laŭ Francisko Azorín fosi estas FAri havaĵon eltirante teron. Li indikas etimologion el latina fossus el fodere (kavigi, piki), kaj li aldonas terminojn fosilo, por instrumento por fosi; fosisto, por homo kiu fosas; fosaĵo, por kavaĵo en tereno.
Nuntempaj fosaĵoj
Pro la nunaj armiloj, fosaĵoj ŝajnas ridindaj hodiaŭ, tamen oni uzas ilin ankoraŭ por malhelpi aliron ekzemple al aŭtoj. Post la atencoj de la 11-a de septembro 2001 oni priprensis konstruadon de fosaĵoj ĉirkaŭ nukleaj centraloj por protekti ilin kontraŭ teroristaj atakoj.
Plurformo de egallatera triangulo
En matematiko, plurformo de egallatera triangulo aŭ simple plurtriangulo estas plurformo en kiu la baza formo estas egallatera triangulo.
Fosaĵo
Nuntempaj fosaĵoj
En zooj oni uzas fosaĵojn por krei spacon inter sovaĝaj bestoj kaj la vizitantoj.
Plurformo de egallatera triangulo
Kalkulado de plurtrianguloj
La baza kombina demando estas pri tio kiu kvanto ekzistas de malsamaj plurtrianguloj kun donita kvanto de trianguloj.
Plurrtrianguloj povas esti kalkulitaj kiel liberaj plurtrianguloj, por kiuj turnadoj kaj reflektoj kalkulatas kiel la sama formo; fiksitaj plurtrianguloj, por kiuj malsamaj orientiĝoj kalkulatas kiel malsamaj; unuflankaj plurtrianguloj, por kiuj spegulaj bildoj kalkulatas kiel malsamaj sed turnadoj kalkulatas kiel identaj. Ili povas ankaŭ esti distingitaj laŭ tio ĉu ili enhavas truojn. La kvanto de liberaj n-trianguloj por n = 1, 2, 3, ... estas 1, 1, 1, 3, 4, 12, 24, 66, 160, ... .
Simetrioj
Eblaj simetrioj estas spegula simetrio; 2-obla, 3-obla kaj 6-obla turnaj simetrioj, kaj ĉiu el la turnaj simetrioj kombinita kun spegula simetrio.
2-obla turna simetrio kun kaj sen spegula simetrio postulas minimume 2 kaj 4 triangulojn, respektive. 6-obla turna simetrio kun kaj sen spegula simetrio postulas minimume 6 kaj 18 triangulojn, respektive. Nesimetrio postulas minimume 5 triangulojn. 3-obla turna simetrio sen spegula simetrio postulas minimume 7 triangulojn.
Kahelaroj
Ĉiu plurtriangulo de ordo 6 aŭ malpli granda povas kaheli la ebenon. Ĉiu el 7-trianguloj krom unu povas kaheli la ebenon.
Ĝeneraligoj
Simile al plurkvadratoj, sed malsimile al plurseslateroj, plurtrianguloj havas tri-dimensiajn analogojn, formitajn el kvaredroj. Tamen, plurformoj de kvaredro ne kahelas 3-spacon, malsamile al plurtrianguloj, iuj el kiuj kiuj povas kaheli 2-spacon.
Tancanhuitz
Tancanhuitz estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Tancanhuitz de Santos. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24012.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20495 loĝantojn. El tiuj estis 10180 viroj kaj 10315 virinoj. La komunumo havas surfacon de 134,05 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 17336 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 12272 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 70,79 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
(9731) 1982 JD1
(9731) 1982 JD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Tancanhuitz
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 1781
NGC 1781 (aliaj indikoj — NGC 1794, PGC 16788, ESO 553-7, MCG -3-14-2, IRAS05057-1815) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Areuse
Areuse estas la plej grava rivero en Kantono Neŭŝatelo. Ĝi havas longecon de 31,7 km kaj ĝia akvokoleta regiono mezuras 405 km². Ĝi alfluas apud Boudry al la Lago de Neŭŝatelo.
NGC 1781
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1781, NGC 1794.
Areuse
Fonto
La karstfonto de Areuse situas en la Kluzo de Saint-Sulpice sur alteco de proksimume 800 m s.m.. La fonton nutras la subtera elfluo de la Lago de Taillères en la altmontara valo de La Brévine.
Fluvojo
Post la karstfonto la rivero fluas unue orienten tra la kluzo de Saint-Sulpice ĝis al Fleurier, kie al ĝi alfluas la riveto Butte, kiu kun 13 kilometroj da surtera longeco aspektas pli longe ol Areuse, sed evidente alkondukas multe malpli da akvo. Konsiderante la subteran vojon, evidente la ĉefrivero estas Areuse kaj ne Butte. Post Fluerier la rivero nun trafluas la tutan valon de Travers, kies multnombraj vilaĝoj formas la komunumon Val-de-Travers. En la vilaĝo Areuse al la rivero alfluas la alia menciinda alfluanto, nome Noiraigue. Post la trafluo de Val-de-Travers, la rivero en profunda ravino pasas la plej sudan ĉenon de la Ĵurasa Montaro kaj tiam alfluas al Boudry.
NGC 1781
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Areuse
Alfluejo
Apud Boudry Areuse alfluas sur alteco de 429 m s.m. al la Lago de Neŭŝatelo. Kune kun Orbe Areuse estas la ĉefa alfluanto de la lago. Post plurjara restado ĝia akvo tra Zihl-Kanalo elfluas tra la Lago de Bielo, Aro al Rejno.
Akvofluo
La averaĝa akvofluo de Areuse forte dependas de la sezono kaj vetero. Dum seka periodo en majo 2011 la averaĝa akvofluo ests 1,49 m³/s dum en januaro en la sama jaro estis averaĝa akvofluo de 13,9 m³/s, mezurita en la mezurejo Boudry. La maksimumo mezurita dum 2011 estis la 13-an de januaro kun 43,2 m³/s.
Ekonomio
La rivero Areuse liveras 70% de la trinkakvo de Kantono Neŭsatelo. En Champ du Moulin estas kaptita la akvo por la urbo Neŭŝatelo en Les Moyats por la urbo La Chaux-de-Fonds kaj en Treymont por Boudry. Diversaj industriaj entreprenoj kaj elektrejoj utiligas la akvonenergion laŭlonge de la rivero.
Historio
Dokumentaj mencioj de Areuse datiĝas el la jaro 1280 kiel Arosa, kaj el 1590 kiel La Reuse. La akvoenergio de la rivero estis uzita jam dum mezepoko, kiel pruvas la mencio de mueliloj en la jaro 1337 en Saint-Sulpice.
Barchfeld-Immelborn
Barchfeld-Immelborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio, borde de la rivero Werra. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La administra unuo ekestis la 1-an de januaro 2013 el la antaŭe sendependaj komunumoj Barchfeld kaj Immelborn.
Curio
Curio estas komunumo de la Komunumaro Magliasina kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 517 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Curio situas en la mezo de la tiĉina regiono Malcantone, proksimume 15 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Lugano sude de la Monto Gheggio. La komunumo konsistas el la vilaĝo Curio kaj la setelejoj Molino, Pizzano kaj Roncaccio. Al la komunumo apartenas krome du eksklavoj, unu estas la vilaĝo Bombinasco nordocidcente kaj alia arbaro sur la Monto Croce del Sasso sudokcidente de la komunumo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,88 km², de kiuj 78,8% estas kovritaj de arbaro, 8,7% servas por agrikulturo kaj 9,4% por setlado.
Historio
La unua dokumenta mencio de Curio datiĝas el la jaro 1196 kiel Coira. Dum mezepoko Curio formis subvoktejon kune kun la komunumoj Novaggio, Banco kaj Bedigliora. La hodiaŭa preĝejo estis konstruita en la jaro 1609. Ĝi anstataŭis preĝejon menciitan en la jaro 1352, kiu jam tiam estis konsekrita al Sankta Petro.
Hérouvillette
Hérouvillette estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hérouvillettois.
Frasso Sabino
Frasso Sabino estas komunumo de Italio.
Ŝtoncirklo de Currabeha suda
La ŝtoncirklo de Currabeha suda situas okcidente de Bandon kaj norde de la ŝoseo R585 en An Chorrbheitheach (Currabeha) en graflando Corcaigh en Irlando.
Ĝi apartenas al la tipaj ŝtoncirkloj de la graflando, nome la Ŝtoncirklo de la Cork-Kerry-Serio. Konservataj estas 13 de verŝajne 17 ŝtonoj, inter ili la „kuŝanta ŝtono“, la du grandaj enirejaj ŝtonoj kaj la centra menhiro. Karakterize por la tipo estas, ke la tiel nomata „aksa aŭ kuŝanta ŝtono“ staras tuj vidalvide de la du plej altaj ŝtonoj, kiuj markas la enirejon. Tipa ankaŭ estas, ke la alteco de la ŝtonoj reduktiĝas direkte al la aksa ŝtono. Ĝi staras en la sudokcidenta sektoro de la cirklo. Unu ŝtono havas akrigan kanalon.
En la norda cirklo (sen centra ŝtono) ekzistas malpli da ŝtonoj.
Attila Futaki
Attila Futaki, laŭ hungarlingve kutima nomordo Futaki Attila estas hungara ilustristo, bildliteraturisto.
Attila Futaki naskiĝis la en Békéscsaba.
(15289) 1991 TL
(15289) 1991 TL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ngaoundéré
Ngaoundéré aŭ N'Gaoundéré (esperante: Ngaundereo) estas grandurbo, universitata urbo kaj diocezo en Kameruno. Ĝi estas administra centro de la regiono. La loknomo signifas: umbiliko-monto.
Historio
Ngaoundéré estis fondita en 1835 laŭ islama juro, sed pli frue diversaj indiĝenoj vivis tie. En la 1920-aj jaroj norvegaj misiistoj alvenis. En 1973 la trajno ekfunkciis, kiu liveris tuj evoluon.
Ekonomio
Ngaoundéré estas urbo, kie trairas varoj. Ĉefvaroj estas bananoj kaj aliaj fruktoj. El nordo alvenas kotonoj kaj estas senditaj al sudo kune kun brutoj. En la proksimeco oni minadas baŭksitojn.
Klimato
En Ngaoundéré tropika klimato regas, sed pro la alteco la vetero estas pli freŝa.
Trafiko
Ngaoundéré havas flughavenon, fervojon al Jaundo kaj almenaŭ 3 pavimitajn landovojojn.
Naoya Matsumoto
Naoya Matsumoto (松本 直也, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kamatamare Sanuki.
Virginia Woolf
Virginia WOOLF [verĝinja ŭulf] (naskiĝis la 25-an de januaro 1882, mortis la 28-an de marto 1941) estis angla modernista verkistino kaj feministino.
Ŝi naskiĝis en Londono. Ŝia origina nomo estis Adeline Virginia Stephen; la nomon Woolf ŝi uzis ekde sia edziniĝo al Leonard Woolf en la jaro 1912.
Virginia ne vizitis lernejon, sed estis instruata en sia intelektula hejmo. Post la morto de sia patrino (en la jaro 1895) ŝi suferis unuan nervokolapson, duan fojon ŝi malsaniĝis en 1904, post la morto de sia patro. Ekde 1905 ŝi verkis artikolojn kaj recenzojn por diversaj ĵurnaloj; sian unuan romanon ŝi publikigis en 1915. Ŝi estis grava reprezentantino de la Grupo Bloomsbury, t.e. renoma rondo de verkistoj, artistoj kaj sciencistoj.
Daŭre atakata de nervomalsanoj Virginia Woolf finis sian vivon per suicido.
Stephen M. Larson (astronomo)
Li laboras ĉe la Lunar and Planetary Laboratory en Tucson (Arizono) kaj estas fama pro sia laboro pri kometoj. En la 1980-aj jaroj, li ciferecis fotojn de la Haleja kometo de 1910 por evidentigi novajn detalojn pri la eco de la komponantoj de la kometa vosto.
Ŝelkpantalono
Dum la 1980-aj jaroj ĝi estis populara vestero por lesbaninoj.
Stephen M. Larson (astronomo)
Li ankaŭ ludis gravan rolon en la organizo de la Studo pri Proksima Kerno de la programo International Halley Watch. Lia programo de kometa superrigardo per spektroskopio kaj bildigo daŭre malkaŝas interesaĵojn pri la kometaj fenomenoj.
Zaliŝĉiki
Zaliŝĉiki (Заліщики) estas urbo en Ternopila provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2017.
Stephen M. Larson (astronomo)
Kun John W. Fountain, li prave elmontris la ekziston de la 11-a satelito de Saturno : Epimeteo, kaj kalkulis ties, antaŭ ol la multenombraj datumoj de 1980 povis klarigi la malsimplan situacion, kiu aperis dum la trairo en la ebeno de la ringoj de Saturno. Li kunmalkovris ankaŭ la saturnan sateliton Teleston.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris du asteroidojn en 1994 kaj 1995 kun Carl W. Hergenrother.
Li lasis sian nomon al du numerotitaj 250P/Larson kaj 261P/Larson, tri ne numerotitaj periodaj kometoj P/2007 R1 (Larson), P/2007 V1 (Larson) kaj P/2014 E1 (Larson) kaj al la ne-perioda kometo C/2009 F1 (Larson).
La asteroido 3690 Larson estis nomita en lia honoro.
Hejmorgeno
La limigita spaco postulas ege kompaktan konstrumanieron. Ekz. eventuale oni devas enkonstrui la plej longajn fajfilojn de malferma 8' aŭ fermita 16' kuŝantaj aŭ fleksigi ilin per 90°-eĝo. en la plej simpla kazo la hejmorgeno disponas pri nur unu klavaro kun malmultaj registroj, pedalaro tiam estas nur alkroĉita. Plejofte hejmorgenoj disponas pri unu ĝis du klavaroj kun po du ĝis dek registroj kaj pedalaro kun unu ĝis du registroj. La sencoplena supra limo situas je ĉ. 20 registroj, disdonitaj sur du klavarojn kaj pedalaron. Por pliampleksigi la soneblecojn oni dividas je pli malgrandaj instrumentoj la klavarregistrojn ofte en basojn kaj diskantojn.
Malfermejo (geologio)
Malfermejo en la geologio estas loko je la tersurfaco, en kiu la subkuŝanta rokaĵo malkovrite videblas. Ankaŭ, se sub humidaj (malsekaj) kondiĉoj tia loko estas plejparte kaŝita per grundo aŭ plantoj, oni tamen parolas pri geologia malfermejo. Idealkondiĉe en malfermejo krom la rokaĵospeco ankaŭ montriĝas la fendaro kaj tavolaro.
Oni distingas naturajn malfermejojn disde la homfaritaj.
Se rokaĵo esence ankoraŭ estas ligita kun sia subgrundo, oni parolas pri originloka rokaĵo. Ĝi montras la situacion ekzakte en tiu loko troviĝantan. Kontraŭe ŝtonoj estas rokaĵeroj sen ligo kun la subgrundo, sur kiu ili estas trovataj, ili povas per diversaj formoj de abrazio esti transkuŝigitaj kaj altransportitaj.
Distrikto Tuchola
Distrikto Tuchola - pole Powiat tucholski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Kujavio-Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Tuchola.
Dua mondmilito
30.10.1939: Gestapo kaj Selbstschutz pafmortigis en Rudzki Most, apud Tuchola, 22 personojn.
12.02.1945: Germanaj soldatoj pafmortigis en la distrikto 10 polojn.
Malajer
Malajer, estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Hamadano, en Irano.
Geografio
Malajer situas sur altebenaĵo 45 kilometrojn de Boruĝerd, 63 kilometrojn sudoriente de la provinca ĉefurbo Hamadano (urbo), 83 kilometrojn de Arako (Irano), 100 kilometrojn de Ĥoramabado, 284 kilometrojn sudokcidente de la ĉefurbo Teherano, 1062 kilometrojn de la suda marhaveno Bandar Abaso.
Historio
Dum la otomana-persa milito en valo proksime de tiu ĉi urbo okazis batalo, kie venkis la persoj. La urbo mem estis fondita en 1808 sub nomo Daulatabad. La baldaŭa loknomo Malajer estis deklarita urbo en 1934.
Ekonomio
Bazo de la ekonomio estas la agrikultura produktado, same ankaŭ tapiŝo-produktoj.
Trafiko
Malajer havas trairan ĉefvojon inter urboj Hamadano kaj Arako, krome estas ankaŭ ĉefvojo por la provinca trafiko.
Klimato
Malajer situas en Duonarida klimato kun varmaj kaj relative sekaj someroj kaj iom malvarmaj vintroj (ĝis 50 frostaj tagoj jare). La meza jara pluvokvanto estas 300 mm.
Litia fosfato
Litia fosfato aŭ trilitia ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la litia hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, acidoj, amoniako, malmulte solvebla en malvarma akvo, nesolvebla en acetono. Litia fosfato posedas 3 litiatomojn, 1 fosforatomon kaj 4 oksigenatomojn. Litia fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de litiaj derivaĵoj.
Muzikista stalo
La Muzikista stalo (germane: Musikantenstadl; titolo inter 1981 kaj 2015, poste laŭbezonaj nomoj por neregulaj elsendoj) estas tre granda kaj populara televida muzika elsendo en Eŭropo en germana lingvo nome Musikantenstadl. La elsendoj estis dekomence por la landoj Germanujo, Aŭstrio kaj Svisujo.
Moderigistoj kaj elsendofteco
Moderigisto estis Karl Moik, la modkantisto Andy Borg inter 2006–2015, Alexander Mazza en 2015, Francine Jordi en 2015 kaj ekde 2016 Jörg Pilawa.
La ofteco elsenda kiel ankaŭ la titolo ŝanĝiĝis: En 2015 iĝis alinomo je Stadlshow, en 2016 silvestre venis Silvesterstadl kaj ekde 2017 la tuto nomiĝas Silvestershow mit Jörg Pilawa. Do el elsendo spektebla plurfoje ĉiun jaron fariĝis aĵo kiu produktitis nur unufoje en la kuro de jaro, por plibeligi la lastan tagon de la jaro.
Stadlpost-gazeto
Stadlpost (antaŭe: Musikantenstadlpost) estas periodaĵo pri populara muziko kaj furorkanto|furorkantado de la eldonejo Stadlmedia. Ĝi fonditis en 1997 okaze de la datreveno 100-a de disaŭdigo de Musikantenstadl, i.a. ankaŭ de Karl Moik mem. Ĝis 2002 ĝi estis elsendakompanilo sub la kontrolo de ORF. En septembro 2015 provitis en Vieno relanĉiĝo de Stadlpost versucht.
Memdifino jenas: esti sendependa presita kaj surreta magazino por ŝatantoj de patruja muziko kaj alpoj|alpa vivstilo en la tradicio de (la pastinta) Musikantenstadl-elsendaro. Fokuso estas raporto pri la popularmuziksceno kaj la eventoj kaj koncertoj tiurilataj. Krom aktualaĵoj pri la gesteluloj kaj modoj donatas ankaŭ informoj pri sana vivstilo, enigmoj, kvizoj, vojaĵoj.
Numeroj de la elsendoj kaj okaziglokoj
1981
1982
1983
1984
1985
1986
1987
1988
1989
1990
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2010
2011
2012
2013
2014
2015 numeron der Stadlshow:
2016
2017
2018
Carlos Mendieta
Carlos Mendieta Montefur, (n. en San Antonio de las Vueltas, Las Villas, Kubo,1873 – m. en Havano, 1960).
Cisla
Cisla [ZISla] estas municipo en la nordookcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco.
Carlos Mendieta
Mendieta estis kuba politikisto, provizora prezidento de la Respubliko Kubo de 1934 al 1935. Dum lia regado, oni sukcesis la nuligon de la Amendo Platt.
Cisla
Geografio
Ĝi limas kun Mamblas, Cabezas del Pozo, Flores de Ávila, Bernuy-Zapardiel, Cantiveros, Muñosancho kaj Fontiveros.
Carlos Mendieta
En 1931 estis deportita pro lia politika agado kontraŭ la diktaturo de Gerardo Machado, kiu estis venkita en 1933 kaj pro tio revenis al Kubo. Du jarojn pli malfrue li iĝis provizora prezidento de 1934 al 1935 post kiam la armeestro Fulgencio Batista devigis Ramón Grau San Martín rezigni.
Cisla
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. De tiu epoko estis la kastelo de Torralba (Blanka Turo).
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Carlos Mendieta
La plej grava okazintaĵo dum la regado de Mendieta estis la forigado de la Amendo Platt, apendico konstitucia kiu limigis la suverenecon de la insulo, permesante la intervenon de Usono en Kubon. La Amendo Platt estis novkolonia spuro el la kvar jaroj de la usona protektorato en Kubo.
Okao
Okao (Ока) estas granda rivero en Rusio, dekstra alfluanto de Volgo. Ĝia longo estas 1500 km, areo de baseno estas 245 mil kv.km.
Carlos Mendieta
Li devis alfronti la strikojn kiuj oftis en lia epoko kaj estis tre kritikata pro la subpremo, pro kio li rezignis en 1935 favore al sia ŝtatsekretario José Agripo Barnet.
Okao
Deveno de la nomo
Nuntempe oni konsideras la nomon kiel ĝermana aŭ balta.
Fluovojo
Oka fluas en Orjola provinco, Tula provinco, Kaluga provinco, Moskva provinco, Rjazanja provinco, Vladimira provinco, Niĵnij-Novgoroda provinco.
Inter Serpuĥov kaj Stupino ĝi fluas preskaŭ laŭ bordo inter Moskva provinco kaj Tula provinco. Post la urbo Kolomna kaj alfluejo de Moskva fluas sud-oriente.
Fluante preter montetoj en Rjazanja provinco ĝi multe sanĝas sian direkton. Poste ĝi fluas ĝenerale norden, nord-orienten kaj orienten. Ĝi alfluas Volgon en centro de la urbo Niĵnij Novgorod.
Alfluantoj
Grandaj alfluantoj de Okao estas Ugra (399 km longa), Moskva (502 km longa), Klazjma (686 km longa), Mokŝa (656 km longa).
Urboj ĉe Okao
Grandaj urboj ĉe rivero Okao kaj proksime al ĝi:
Lipót Baranyai
Lipót Baranyai [baranjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baranyai Lipót estis hungara juristo, bankisto, membro (direktora en 1940, honora en 1943) de Hungara Scienca Akademio.
Lipót Baranyai naskiĝis la  1894 en Hungario en Béllye (nuntempa Bilje en Kroatio). Li mortis la 1970 en Frankfurto ĉe Majno.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Makó
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Makó:
A
Péter Adler, kuracisto
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Vlastimil Novobilský
Vlastimil NOVOBILSKÝ, (naskiĝis la 15-an de februaro 1935 en Melč apud Opava - mortis la 11-an de februaro 2021 en Ústí nad Labem) estis ĉeĥa esperantisto, emerita universitata profesoro (ĥemio) en Ústí nad Labem. Bofilo de la poeto Jiří Kořínek (edzo de lia filino Věra) kaj honora membro de ĈEA.
Kotonseparilo
Kotonseparilo aŭ kotonsensemilo estas maŝino kiu rapide kaj facile separas kotonajn fibrojn el ties semoj, permesante multe pli grandan produktivecon ol permana kotonseparado. La fibroj estas procezataj por vestoj aŭ aliaj kotonaĵoj, kaj tiele ajna nedamaĝita kotono estis uzata por tolaĵoj. Semoj povas esti uzataj por kultivi pli da kotono aŭ por produkti kotonsemajn oleon aŭ manĝaĵojn.
Kanada Esperanto-Asocio
La Kanada Esperanto-Asocio (KEA; angle: Canadian Esperanto Association, france: Association canadienne d’espéranto) estas la landa Esperanto-asocio de Kanado. Ĝi fondiĝis en 1958 pro iniciato de Dez Hackett post tiucela referendumo en 1957, kaj iusence daŭrigas la pli frue ekzistantan asocion sam-noman kiu fondiĝis en 1907 kaj kiu ĉesis funkcii en 1939 pro la dua mondmilito. Instigo al la fondo estis interalie la problemoj ĉirkaŭ Esperanto-Asocio de Norda Ameriko sub George Alan Connor. Kanada Esperanto-Asocio estas Landa Asocio de Universala Esperanto-Asocio, kaj ĝia junulara sekcio, Junularo Esperantista Kanada (kvankam neaktiva lastatempe) estas la kanada sekcio de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo.
Komunikado
La revuo de KEA aperas dufoje jare kaj nomiĝas Lumo. KEA funkciigas retejon por la Esperanto-asocioj de Kanado kaj kanadan retgrupon ĉe Yahoo por esperantistoj en Kanado.
Veltins
Brauerei C & A Veltins estas germana bierfarejo en Meschede-Grevenstein, Sauerland.
La dombierfarejo, establita en 1824 fare de Franz Kramer estis transprenita de Clemens Veltins en 1852. En 1883 la bierfarejo estis translokita de la centro de Grevenstein al la rando de la vilaĝo. Post dek jaroj, en 1893, la ĝemeloj Anton kaj Carl Veltings transprenis la bierfarejon de ilia patro kaj donis al ĝi la nomon Brauerei C & A Veltins. En 1926 Carl decidis fari nur pilsenan bieron. Decida estis la fakto ke la bierfarejo povis disponi je fontakvo, akvo necesa por fari pilsenan bieron. En 1994 Susanne Veltins transprenis la gvidadon de la kompanio. Krom pilsena biero la bierfarejo enmerkatigas maltbieron, senalkoholan bieron kaj biero kun specialaj aldonaĵoj/gustoj kiel pomo, citrono, kolao, kurubo, energio kaj kafo.
La kompanio ligis sian nomon al la Veltins-Arena, futbalo stadiono en Gelsenkirchen, Germanio.
Dividoj
la Veltins-grupo inkludas ne nur la bierfarejo: