cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Passy
Passy estas la nomo de pluraj artikoloj.
Erwin Gatz
Erwin GATZ (naskiĝinta la en Akeno, mortinta la  en Mastriĥto) estis germana eklezihistoriisto kaj romkatolika pastro. Inter 1975 kaj 2010 li rektoris ĉe Tombejo de Germanoj kaj Flandroj en Romo.
Vivo
Gatz studis inter 1953 kaj 1961 teologion kaj historion ĉe la universitatoj de Bonn, Munkeno kaj Akeno. La 12-an de marto 1960 en Akeno li ordiniĝis sacerdotecen. Post teologia doktoriĝo en 1961 ĉe Hubert Jedin li animozorgantis dekon da jaroj en Grefrath kaj Düren. En 1970 li habilitiĝis pri postmezepoka kaj nuntempa ĉe Eduard Hegel de la Bonna universitato. Inter 1971 kaj 1975 Gatz aktivis kiel akademia konsilisto ĉe la bonna eklezihistoria universitatinstituto; inter 1973 kaj 1975 li profesoris Bonne samfake.
Vokiĝo de 1975 irigis lin Romon kie li estru la vatikanurban komplekson de la Tombejo de la Germanaj kaj Flandroj (Campo Santo Teutonico) kaj estu afergvidanto de la roma filio de Görres-societo. Samtempe Gatz estis rektoro de la samloka Preĝejo Mario de Pieco kaj de la Arkifratio de la Dolorplena Dipatrino. Posteulo lia rilate al Campo Santo fariĝis en decembro 2010 Hans-Peter Fischer el Frajburgo,, rilate al la instituto de Görres-societo Stefan Heid.
En 1981 Gatz, estante profesoro en Bonn ekde 1980, komencis gastprofesorecon ĉe Pontifika Gregoria Universitato. Post la emeritiĝo li loĝis en sia naskiĝurbo. Li mortis post korkolapso dum ekskurso en la nederlanda Mergellando. Oni entombigis lin Rome. Gatz krome estis ano de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo.
Graveco kaj honoroj
Gatz famiĝis verkinte multajn sciencajn esplorrojn, aparte pri arthistorio, karitataj organizaĵoj, sociala engaĝiĝo de la Eklezio en al 19-a kaj 20-a jarcentoj. Fundamentaj referencverkoj iĝis la kvin volumoj de Bischofslexikon (pri episkopoj) kaj la du de Bistumslexikon (pri diocezoj).
Francis Viner
Francis Viner, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj origina nomo Fürtös Ferenc [furtoŝ] estas hungardevena komponisto.
Francis Viner naskiĝis la en Szolnok.
Biografio
Pri vivo de Francis Viner eĉ la oficiala paĝo ne donas akcepteblajn informojn. Estas sciata nur tio, ke li komencis sian amatoran karieron en mezo de 1997 (tio estas fino de la bazlernejo en Hungario). En 2001 li havis sian unuan profesian muzikan programon. Li pensas, ke esprimi ĝustan senton estas tre grava en la muziko. Li ĉiam provas lerni novaĵojn de siaj kunuloj. Li ŝatas simple marŝi, rigardi la mondon ĉirkaŭ li. La alia lia preferata stilo estas la tekno-muziko, ĉar li pensas, ke ĉi tiu speco igas homojn senti sin liberaj. En la pasinteco liaj komponaĵoj estis aŭditaj en diversaj interretaj radioj. Ekde 2008 li aliĝis al pluraj muzikeldonejoj por eldoni muzikaĵojn. En 2011 li ricevis proponon fari radioprogramon.
MXV
La tri-litera kombinaĵo MXV havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Zoltán Molnár (poeto)
Molnár Zoltán estis hungara poeto naskita en Târgu Mureș la 5-an de januaro 1972 kaj mortinta en Komló la 12-an de julio 1995.
Kariero
Zoltán Molnár vivis de kvinjara aĝo en Miercurea Ciuc. La familio de poeto translokiĝis Hungarion, en urbon Komló en 1990. Li enskribiĝis al juro, poste al estetiko en Peĉo. Li malsaniĝis je kancero en 1992.
Vicente Inglada Ors
Inglada Ors verkis multajn fakajn verkoj. Esperantisto de 1899. En 1903 li fondis (kun Augusto Jiménez Loira) la unuan hispanan Esperanto-gazeton, La Suno Hispana, kies ĉefredaktoro li estis dum multaj jaroj. En tiu epoko li publikigis kelkajn gravajn lernolibrojn kaj vortarojn. Lia vortaro (verkita kun Antonio López Villanueva) "Vocabulario Esperanto-Español" kun ĉirkaŭ 5.050 kapvortoj aperis en Barcelono ĉe José Espasa é Hijos en 1908 (19x13 cm xv, [1], 109, [1] p.). La alidirekta "Vocabulario Español-Esperanto" kun ĉirkaŭ 21.500 kapvortoj samloke en 1909.
Kostřice
Kostřice (germane: Kosterzitz) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Česká Lípa, en la orienta rando de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo ĝi pereis. Ĝi situis proksimume 8,5 km nordoriente de Kuřívody. Ĝi estis administre subigita al municipo Proseč kiel ĝia domaro. La devena prenita katastra teritorio estis Olšina, la nuntempa estas Jabloneček en la novepoka urbo Ralsko.
Vicente Inglada Ors
Kiel delegito de la registaro li ĉeestis la Teknikan Konferencon en Parizo en 1925 kaj la Universalan Kongreson en Ĝenevo, 1925. Li faris multajn paroladojn kaj kursojn en Barcelono, Alakanto, Valencio, Madrido ktp. Honora prezidanto de multaj Esperanto-grupoj en Hispanio, estis vicprezidanto de la Hispana Societo por Propagando de Esperanto. Membro de la Lingva Komitato de 1905 kaj Akademiano de 1910. [[Dosiero:Kuracisto per batoj.jpg|eta|Titolpaĝo de Kuracisto per batoj (triakta proza komedio).
La sceno prezantas arbaron en la unua akto, kaj en la du sekvantaj saloneton de privata domo kun funda kaj ambaŭflankaj pordoj. La agado komenciĝas je la dekunua horo matene kaj finiĝas je la kvara posttagmeze]] En la literaturaj konkursoj organizitaj de "La Revuo" en 1906 kaj 1909 estis premiitaj liaj originalaj poemoj. Li kunlaboris en La Revuo, Lingvo Internacia ktp. En la unua kaj aparte li publikigis multajn verkojn en Esperanto, i.a. tradukojn el la hispana: la komediojn Kuracisto per batoj (triakta prozaĵo) el Leandro Fernández De Moratín; La nesia hejmo; Kruela adiaŭo; La getavoratoj; Triumfanta animo; La Angora katino; Perlabori sian vivon; Hispanaj dramoj; La Kreitaj Profitoj, el Jacinto Benavente, kaj la originalajn verkojn: Prozo kaj versoj; En la Barcelona Kongreso, ktp.
Kostřice
Priskribo
Kostřice estas la plej orienta kaj unu el la plej malgrandaj pereintaj vilaĝoj de Ralsko. Ĝi troviĝas en sudorienta terlango de Zourovský vrch, sur edro de dekstra rivera teraso de rivereto Zábrdka, kiu kreis limon de la armea spaco.
Kymenlaakso
Kymenlaakso (finne, [], svede Kymmenedalen) estas provinco de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Suda Finnlando. La areo de la provinco estas 5 595 km² kaj fine de la jaro 2008 ĝi havis 182 754 loĝantojn. La ĉefurbo estas Kouvola.
La nomo de la provinco venas de la rivero Kymi aŭ Kymijoki (svede Kymmene älv) kaj signifas „Kymi-valo“. La rivero difinas la malgrandan regionon, al ĝi la loĝantoj ankaŭ ŝuldas la fruan industriigon en la 19-a jarcento. La rivero servis kiel transporta vojo por ligno kaj kiel energifonto. Nuntempe la regiona industrio luktas ĉar malpli kaj malpli bezonatas la pezindustrio, aparte la industrio pri produktado de papero.
La provinco en sia nuna formo ekestis kadre de la novordigo de la finnlandaj gubernioj en la jaro 1997 kaj konsistas el la sudokcidenta parto de la eksa gubernio Kymi. Historie la okcidenta parto de Kymenlaakso apartenas al Uusimaa (svede Nyland, "Novlando"), kaj la orienta parto al la eksa finnlanda gubernio Viipuri kaj do al Karelio. La plejgranda parto de tiu historia finna regiono kadre de la Vintra Milito de novembro 1939 ĝis marto 1940 estis konkerita kaj prenita de Sovetunio.
En la provinco situas du urbaj centroj: en la nordo la najbaraj Kouvola kaj Kuusankoski, kiuj jam frue konsistigis industrian kernon de la regiono. La ekspresvojo kaj fervoja linio de Helsinko al Sankt-Peterburgo ĉi tie superpontas la riveron Kymi. De Kouvola ankaŭ debranĉiĝas la fervoja linio al Mikkeli, Kuopio kaj Kajaani. En la sudo de la provinco, borde de la Balta Maro, situas la havena urbo Kotka. Tie frekventas multaj kargoŝipoj, sed ankaŭ pramŝipoj al Sillamäe en Estonio kaj katamarana pramo al Sankt-Peterburgo en Rusio.
Komunumoj
Al la provinco apartenas 7 komunumoj, el kiuj 3 (en pli dika literaro) estas urboj. La nomo estas indikita en la lingvo de la urba plimulto, en la kazo de la dulingva komunumo Pyhtää (Pyttis) la urbonomo en la malplimulta lingvo estas aldonata inter krampoj. La nombroj de loĝantoj estas laŭ la stato de la fino de la jaro 2008.
Koleruloj
La Koleruloj (Les Enragés) estis malgranda nombro de agitistoj konataj ĉar defendis la malaltan klason kaj esprimis la postulojn de la radikalaj Senkulotuloj dum la Franca Revolucio. Ili ludis aktivan rolon en la ribeloj de 31a de Majo al 2a de Junio, 1793, en Parizo, kiuj okazigis la forpelon de la ĝirondanojn el la Nacia Konvencio, kio permesis al la Montaruloj ekhavi tutan kontrolon.
La Koleruloj iĝis asociitaj kun tiu termino pro sia kolerema retoriko en la Konvencio por ke ĝi decidu en favoro de la malriĉuloj. Jacques Roux, Jean-François Varlet, Théophile Leclerc kaj Claire Lacombe, ĉefaj estroj de la Enragés, estis stridaj kritikantoj de la Konvencio ĉar ĝi malsukcesas plenumi la promesojn de la Revolucio.
La Koleruloj ne estis unuigita partio. Male, la individuaj gravuloj kiujn enhavis la grupo identigita kiel Enragés laboris por siaj propraj celoj, kaj pruvoj de kunlaborado estis nekonkludaj. Kiel individuaj politikaj gravuloj, la Enragés estis skeptikaj ĝis la punkto de anarkiismo, suspektitaj el plej politikcaj organizoj kaj individuoj, kaj ili malakceptis ligojn al aliuloj. La estroj ne vidis sin mem kiel parto de kuna movado, kaj Roux eĉ alvokis por la aresto de Varlet. La koncepto de Enragés kiel kohera grupo estis pluigita fare de Jakobenoj ĉar ili kunigis la kritikantojn Leclerc kaj Roux en unu grupon.
Valdeci Basílio da Silva
Valdeci Basílio da Silva (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Alexain
Alexain estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Gordon J. Garradd
Gordon J. GARRADD, naskita en 1959 en Novsudkimrio, estas aŭstralia astronomo kaj fotisto.
Li malkovris 29 asteroidojn inter 1993 kaj 2000, pluraj kometojn kaj 4 novaojn en la Granda Magelana Nubo en 1987, 1988 kaj 1990.
Li laboris en diversaj astronomiaj institutoj en Usono kaj Aŭstralio, laste en la Observatorio de Siding Spring por la Siding Spring Survey, parto de la Catalina Sky Survey, enketo pri la terrenkontaj objectoj.
Krom la fotarto, li ŝatas mont-bicikladon kaj estas partizano de la suna kaj venta energioj.
La asteroido 5066 Garradd estis tiel nomata en lia honoro.
Listo de urboj en Malio
La plej granda urbo kun la aglomeraĵo en Malio estas Bamako kun 1.621.351 loĝantoj (1-a de januaro 2005). Tiel ĉirkaŭ 15 procento de la loĝantaro de la lando vivas en la ĉefurba regiono.
En la sekva tabelo aperas ĉiu urbo kun pli ol 3.000 loĝantoj, laŭ censoj de 1987 kaj 1998, kalkulo je 2005. Bamako formas propran ĉefurban distrikton.
Ottó Spenik
Biografio
Ottó Spenik frekventis universitaton en Uĵhorodo ricevinta diplomon en 1961. Li doktoriĝis en 1975. Inter 1979-1982 li nur instruis en la universitato, sed en la ceteraj tempoj li ankaŭ instruis krom la esplorado. Ekde 1992 li estas direktoro de fizika esplora instituto en Uĵhorodo. Li okupiĝas pri fizikaj statoj de elektronoj, jonoj, atomoj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn.
Inicado Matematika
Inicado Matematika estas libro de Charles Laisant kaj tradukita de J.-C. Chaigneau kaj Jacques Camescasse, unuafoje publikigita fare de Hachette en Parizo en la jaro 1914.
Enhavo
Ĉi tiu teksto enhavas elpensaĵojn, kiu celas amuzi la infanaron ĝin instruante. La Inicado Matematika estas ankaŭ eldonita en la angla, germana, hispana, itala, portugala, pola kaj rusa lingvoj. La indekso estas tiel formata:
Šarišská Trstená
Šarišská Trstená (hungare Nádfő) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Nadvej.
Situo
Šarišská Trstená situas laŭ traira flankovojo. Prešov troviĝas je 15 km.
Rionero Sannitico
Rionero Sannitico estas komunumo de Italio.
MXX
MXX povas rilati al:
Kabla televido
Kabla televido estas la dissendo de televido, FM-radio, kaj aliaj signaloj per samaksiaj kabloj al la klientaro. Antaŭ kabla televido, oni uzas pli malnovan radiosistemon por dissendi signalon.
Kabla-televida stacio kolektas multajn signalojn kaj dissendas la signalojn laŭ kanaloj al abonantoj per reto de lumfibroj kaj samaksiaj kabloj. La televido ricevas ĉiujn signalojn de la kanaloj per la sama kablo. La agordilo elektas unu kanalon el la miksata signalo.
Ferenc Holubán
Ferenc Holubán, laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Holubán Ferenc Mihály estis hungara luktisto, olimpiano, trejnisto, spektakla luktisto.
Biografio
akiris buĉistan licencon. Li havis edzinon.
Sporta kariero
estis luktisto komence en tiama hungara urbo Arad. Li venkis en konkurso en Debrecen en 1905, post jaro li translokiĝis al Budapeŝto. Li estis samtempe halterlevisto kelkajn jarojn, tamen li apartenis al la hungara nacia luktista teamo ĉirkaŭ jaron. Li estis olimpiano en Inter-Olimpiko 1906 kun bronza medalo, poste li forlasis la amatoran statuson kaj li estis spektakla luktisto en Usono aŭ li luktadis en cirkoj, sed li estis ankaŭ trejnisto jam ekde 1908. Lia kariero jam ne estis sukcesa en la 1930-aj jaroj.
Sombra galinolo
La Sombra galinolo (Gallinula tenebrosa) estas mezgranda birdo de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj, kiu loĝas en Aŭstralio -ĉefe en la tuta oriento kaj en sudokcidento-, Novgvineo kaj Indonezio.
La novgvineaj birdoj estas pli malgrandaj (ĉirkaŭ 25–32 cm longaj), ol la aŭstralia specio (35–40 cm, 55–65 cm de enverguro). En Indonezio, tiu specio perdas teritorion pro pliigo de sia proksima parenco la Verdkrura galinolo kiu loĝas ankaŭ tiu regionon.
Plenkreskula Sombra galinolo estas ĉefe malhela griznigra kun pli bruna nuanco ĉe subaj partoj. Ĝi havas ruĝegajn frontan ŝildon kaj bekon kun flava pinto kiel ties eŭraziaj parencoj, sed malhavas la blankan flankan strion de la Verdkrura galinolo kaj havas oranĝoflavajn krurojn pli ol flavajn.
Sombra galinolo troviĝas ĉe malsekaj regionoj prefere de fluanta akvo kaj marĉoj kun junkejoj, kanejoj, ktp. Sed ĝi povas ankaŭ loĝi ĉe herbejoj proksimaj de akvo, kiel en parkoj, ĝardenoj, terkulturejoj kun kanaletoj, ktp. Ĝi estas ĉiomanĝanta specio, sed ĉefe manĝas semojn kaj vegetalan materialon aŭ etajn bestetojn; ofte manĝas ĉe rubejoj aŭ kadavroj. Ĝi ne plonĝas por manĝi kaj ĉiam montras kaj balancmovas la voston -suba blanka parto-.
Sombra galinolo konstruas grandan neston ĉe akvobordo kaj tie 5-18 blankecaj ovoj estas demetataj de unu aŭ pliaj inoj. Ĝi estas teritoriema birdo dum bredado per familiaj grupoj de 2 ĝis 7 membroj, kiuj helpas kovadon, zorgadon kaj defendon; sed aliepoke ĝi estas pli sociema birdo.
Public school (Unuiĝinta Reĝlando)
Public school [pablik sku:l] (laŭvorte: „publika lernejo”), alinome Independent school („sendependa lernejo”), estas pagdeva, elita mezlenejo – sendependa de la ŝtato - en la Unuiĝinta Reĝlando. La nomo kutimiĝis en la 18-a jarcento, kiam certaj grammar school (~ gimnazioj) iĝis landfamaj kaj akceptis tiujn lernejanojn, kies gepatroj povis pagi pri la enloĝado. Tiu tipo iĝis la publika kontraste al la lokaj lernejoj. Fine de la 20-a farcento, la lernejoj ekuzis la nomon „independent school”.
La plej famaj publikaj lernejoj estas Eton, Harrow, Winchester, Westminster, Shrewsbury kaj Charterhouse evoluis el tiuj institutoj, kiujn fondis unu sola persono fine de la mezepoko aŭ dum renesanco. Ili celis tiutempe lernadon de malriĉaj lokaj (viraj) junuloj.
Augustin Hamon
Biografio
Augustin Hamon studis en la Liceo Condorcet, en Parizo, kie li vivis ĝis 1904. Li pasiiĝis pri homaj sciencoj, interesiĝis pri psikologio, krimologio kaj ankaŭ politiko. Liaj esplormetodoj en socia psikologio estas ankoraŭ nun uzataj kaj pristudataj. Li komencis verki ekde 1881 kaj kunlaboris kun diversaj revuoj pri sciencoj, sociologio kaj psikologio. Liaj unuaj verkoj, aperintaj de 1884 ĝis 1891, temis pri higieno; lia unua politika libro, kiun li kunverkis kun Georges Bachot, aperis en 1889. Ili aperis en relative multaj tradukoj.
En 1893, li fariĝis anarkiisto. Disĉiplo de Bakunin, li malkovrigis anarkiismon al Fernand Pelloutier, kiu fondis la Laborborsojn. Pro publikigo de studoj pri anarkio, la polico prigardis lin. En 1894, kiam la prezidento Sadi Carnot estis murdita, li forlasis Francion. Li revenis post unujara restado en Anglio kaj Skotlando. En libro aperinta en 1894, "Psychologie du militaire professionnel" (Psikologio de la profesia militisto), li indikis al la legantoj sian tiaman adreson por korespondi : 132 avenuo de Clichy, en Parizo.
Hamon fariĝis framasono ekde 1894 kaj apartenis al pluraj loĝioj : Parizo, Boulogne-Billancourt kaj Saint-Brieuc. Li membriĝis ankaŭ en la franca asocio de Liberpensuloj. Li distanciĝis de anarkiismo kaj fariĝis socialisto, li membriĝis al SFIO.
En marto 1896, li renkontiĝis kun la litovdevena usona juda anarkiistino kaj feministino Emma Goldman, kiam ŝi revenis el Aŭstrio, kie ŝin finkleriĝis pri medicino.
La 27an de julio 1896, kiel delegito de la Laborborso de Nantes, li partoprenis kun Malatesta, Pelloutier, kaj aliaj, en la Internacia Socialista Kongreso de Londono en kiu la marksistoj forpelis la anarkiistojn. Hamon raportis pri ĝi en 280-paĝa verko : "Le Socialisme et le Congrès de Londres" (La socialismo kaj la Kongreso de Londono). Li instruis en la universitatoj de Parizo kaj Bruselo.
En 1900, Emma Goldman ree venis al Parizo kaj interkonatiĝis kun la franca anarkiista movado kaj la ĉefaj figuroj de la progresemaj medioj, precipe Victor Dave kaj Augustin Hamon.
En 1904, li forlasis Parizon kaj instaliĝis en la departemento Côtes-d'Armor (Bretonio) kie li fariĝis vigla kaj organizema pioniro de socialismo en nefavora grundo. Tie li organizis socialistan aktivadon kaj partoprenis en la kreo de sekcioj en la regiono.
Dum la unua Mondmilito, li vivis en Londono kaj laboris kiel lektoro en la fama Londona Lernejo pri Ekonomiko kaj politika Scienco (London School of Economics and Political Science).
Dum la dua Mondmilito, li partoprenis en la Franca rezistado kaj, post la Liberigo, ne longe antaŭ ol morti, li aliĝis al la Franca Komunista Partio.
Parte forgesita
Augustin Hamon kunlaboris kun diversaj publikaĵoj, i.a. "'Les Temps nouveaux" de Jean Grave. Li estis direktoro kaj redaktoro de pluraj revuoj i.a. "L'Humanité Nouvelle" (La Nova Homaro, 1897-1903), "La Semence Socialiste" (La Socialista Semo), "La Charrue Rouge" (La Ruĝa Plugilo). Malgraŭ impona korespondado, Augustin Hamon restas ne tre konata, escepte en fakaj medioj. Iel atestas pri tio la fakto ke la unua artikolo pri li en Wikipedia ne estas en la franca. Lia karaktero malfacila, sistema kaj foje ekscesa sendube kontribuis al tio, ekzemple lia aprobo de stalinismo. Malpermesoj foje trafis revuojn, en kiuj aperis liaj studoj kaj artikoloj. Evidente, liaj ideoj kaj studoj ĝenis la regantan politikan ordon, la burĝaron, ekzemple, lia esploro per kiu li strebis demonstri ke militarismo estas "krimlernejo" ("Psychologie du militaire professionnel"). Ekzistas spuroj kaj riproĉoj pri antisemitismo en libro, kiu aperis en 1889, kiam li estis 27-jara, kaj kiun li kunverkis kun Georges Bachot : "L'agonie d'une société. Histoire d'aujourd'hui". Saman atentigon faris Edmund Silberner en "Sozialisten zur Judenfrage" (La socialistoj kaj la juda demando. Berlino : Colloquium Verlag. 1962). Hamon provis science demonstri la kontrolon de la kapitalismo fare de judoj, sed tio malproksimigis lin de tiamaj progresemaj intelektuloj. Hamon konatiĝis en 1900 kun la juda anarkiistino Emma Goldman kaj denove kunlaboris kun ŝi en 1904. En 1901, jaro de lia edziĝo kun Henriette Rynenbroeck, franclingve aperis 341-paĝa libro de germana juda aŭtoro : "Werther le Juif'", de Ludwig Jacobowski, eldonita ĉe Schleicher Frères. , kiun ŝi tradukis kun A. de Rampan.
Bibliografio
Pri higieno
Pri psikolologio
Pri krimologio
Korespondaĵoj
Augustin Hamon multe korespondis kun homoj el diversaj landoj, filozofiaj kaj politikaj horizontoj, i.a. kaj precipe kun la angla verkisto kaj filozofo George Bernard Shaw — kies verkojn li tradukis kun sia edzino Henriette; Charles Brunellière, fondinto de la Nanta Laborista Partio; la franca anarkiista aktivulo Jean Grave; la rusa anarkiisto Petro Kropotkin; la fratoj Pelloutier; la franca geografo kaj anarkiisto Élisée Reclus kaj lia frato Élie Reclus, etnologo kaj anarkiisto; la franca filozofo kaj sociologo Georges Sorel; la rusa verkisto Leo Tolstoj; la belga poeto Emile Verhaeren; la francaj pentristoj Camille Pissarro kaj ties unuenaskita filo Lucien; la franca radikala politikisto Georges Clemenceau; la brita konservativa politikisto Winston Churchill; la bretona komunisto Marcel Cachin kaj multaj aliaj.
Plejparto el liaj korespondaĵoj, kiuj okupas 6 metrojn da bretoj, troviĝas ĉe la Centro de Esploroj en internacia kaj atlantika Historio de la Universitato de Nantes (Centre de recherches en histoire internationale et atlantique — CRHIA), kiu nombris 6000 korespondantojn. Listo de liaj korespondantoj estas trovebla sur la retejo de La Internacia Instituto pri Socia Historio : International Institute of Social History, en Amsterdamo, kie troviĝas alia parto el liaj korespondaĵoj. La tuto de liaj korespondaĵoj estas konsultebla sub formo de mikrofilmoj, kiuj estis faritaj sub la respondeco de Yann Lubeck, esploristo ĉe la Universitato de Guelth (Ontario, Kanado). Parto el la sciencaj laboroj de Hamon estas en la Universitato de Bresto, Bretonio, Francio.
Fontoj
La informoj de tiu ĉi artikolo fontas el la diversaj indikitaj retejoj.
Passy (Yonne)
Passy estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 303 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Passy etendiĝas sur 5.74 km², kaj havis 303 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 53 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pascal Crou, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Passy apartenas al la kantono Sens-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Universitato de la Subŝtato Rio-de-Ĵanejro
La Universitato de la Subŝtato Rio-de-Ĵanejro (en la portugala Universidade do Estado do Rio de Janeiro, UERJ) estas subŝtata publika universitato de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejro. Ĝi estis fondita per dekreto de la 4-a de decembro 1950, kiu kunigis kelkajn pli antikvajn fakultatojn de la urbo Rio-de-Ĵanejro, la plej malnova inter ili la Fakultato de Ekonomikaj Sciencoj (Faculdade de Ciências Econômicas), fondita la 12-an de oktobro 1930.
En 1950 Rio-de-Ĵanejro estis la ĉefurbo de Brazilo kaj tiam troviĝis en la Federacia Distrikto, kiu, post transiro de la ĉefurbo al Braziljo en 1960, dum iom da tempo nomiĝis Subŝtato Gvanabaro. Pro tio antaŭaj nomoj de la universitato estis "Universitato de la Federacia Distrikto" (Universidade do Distrito Federal), "Universitato de Rio-de-Ĵanejro" (Universidade do Rio de Janeiro) kaj "Universitato de la Subŝtato Gvanabaro" (Universidade do Estado da Guanabara).
Pli ol 70-jara, kun 8 kampusoj, pli ol 90 bakalaŭraj aŭ licenciaj kursoj, 60 magistriĝaj kursoj kaj pli ol 45 doktoriĝaj kursoj, pli ol 2 800 profesoroj kaj 43 mil studentoj, UERJ estas nuntempe unu el la plej grandaj kaj plej renomaj de sia lando kaj de Latinameriko.
Gemenc
Gemenc estas apudrivera arbaro (la plej granda en Hungario) en Tolna. Ĝi estas la plej grava parto de nacia parko en Hungario.
Geografio
Gemenc situas apud ĉe kunfluejo de Danubo kaj Sió. Proksima vilaĝo estas Decs, proksima urbo estas Szekszárd.
Historio
Pro la oftaj inundoj la teritorio ne estis loĝata. Ekde 1810 oni konstruis digojn, sed la arbaro restis netuŝa inunda parto, ĝi restis plu ebla fluejo de la riveroj. Gemenc iĝis protektata en 1977, la ĉasistoj kaj turistoj ofte vizitas la arbaron. La fervojo komence liveris dishakitajn arbojn/lignojn, nun jam ankaŭ turistojn.
En la arbaro vivas ruĝaj cervoj, aproj, agloj kaj aliaj bestoj. Tie oni pafis la plej grandan hungaran trofeon. La arbaristoj konstruis altaĵajn insulojn, kien la sovaĝbestoj rifuĝas dum inundoj. Tiam oni zorgas ankaŭ pri manĝaĵoj. Krome oni kultivas ekzemple maizojn en senarbarejoj. Ili ne estas rikoltataj, sed lasas ilin la bestoj. Vintre oni portas manĝaĵojn al bestomanĝejoj.
Amila dubromoacetato
Amila dubromoacetato aŭ C7H12Br2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dubromoacetata acido kun amila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Amila dubromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la dubromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Inoue Masuzo
EdE-I
Makŝarip Auŝev
Makŝarip AUŜEV (naskiĝis la 16-an de februaro 1966 en Surĥaĥo — murdita la 25-an de oktobro 2009 en Nartano) estis entreprenisto kaj politika aktivulo de Inguŝio (Rusio).
Inoue Masuzo
INOUE Masuzo, japano, oficisto de turisma fako de fervoja ministrejo. Nask. 2 jan. 1900 en Tokyo-si. Kun Hasegaŭa laboris por E en Unua Nacia Kolegio, Tokyo. Danke al lia klopodo la ministerio eldonis gvidlibron detalan kaj riĉe ilustritan Japanlando. 1931 vojaĝis al Ameriko, ĉeestis la UK en Paris.
Yuta Minami
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Roasso Kumamoto kaj Yokohama FC.
Makŝarip Auŝev
Li estis unu el la plej gravaj politikistoj opoziciaj al prezidento Junus-bek Jevkurov. Post morto de alia opoziciulo Magomed Jevlajev, li gvidis retejon Ingushetia.org. Li estis murdita en ĉirkaŭaĵo de vilaĝo Nartan en Kabardio-Balkario.
Rosemont (metroo de Montrealo)
Rosemont estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento Rosemont–La Petite-Patrie de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Andreas Heinrich August Hatham
Andreas Heinrich August HATHAM (naskiĝinta en la 22-a de junio 1798 en Arnstadt, mortinta samloke la 12-an de decembro 1866) estis germana pedagogo kaj regionhistoriisto.
Vivo
Post la lernejo (1820) Hatham studis teologion kaj pedagogikon en Jena deĵoronte kiel privata instruisto kaj edukisto i.a. en Bavario. En 1831 li revenis al la naskiĝurbo kie li fondis privatan klerigejon (verŝajne en sia loĝejo en Erfurter-strato nr 22 - kie estis la libropresejo Otto Böttner). Malgraŭ granda nombro da aliĝintoj tiu ĉi institucio nur mallonge funkciis kaj fermitis jam en 1836. La saman jaron fonditis de Hatham kune kun Ernst John la pormetiista societo Gewerbeverein. Tiam li ekestis gvidanto de edifaj preĝadoj en la Hospitalo Sanktaj Georgo kaj Jakobo kaj en la prizono. Krome li estis ĉefkantisto ĉe Bach-kirko.
Kiel skriblerniganto kaj kopiisto li perlaboris sian vivon ankaŭ: sed regionhistorie plej gravis lia verkista agado. Li verkis la enhave ege interesan libron: ''Arnstadt nach seinen gegenwärtigen Verhältnissen und unter Beifügung vieler gechichtlicher Notizen, sowie einer kurzen, getreuen Schilderung seiner Umgebung dargestellt. Ein Hand- und Adressbuch für Einheimische und Fremde'' (1841).
Ampoigné
Ampoigné estas malaperinta franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ampoignéens.
Ĝi nun formas parton de Prée-d'Anjou
Ripabottoni
Ripabottoni estas komunumo de Italio.
Ostercappeln
Ostercappeln estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vernayaz (stacidomo)
Vernayaz estas fervoja stacidomo en Vernayaz, Svislando.
Tegumento
Tegumento estas semomembrano, kiu situas ĉirkaŭ la makrosporangio (nucelo) ĉe semplantoj. Estas 1 ĝis 3 tegumentoj. La tegumentoj formas protektaĵon ĉirkaŭ la makrosporangio. La makrosporangio, ĉirkaŭita de tegumentoj, nomiĝas "ovolo". La tegumentoj lasas etan malfermaĵon ĉe la pinto: la mikropilo.
Goupil & Cie
La kompanio estiĝis en la jaro 1850 kaj fondis ĝin Adolphe Goupil (1806-1893).
La firmao Goupil kiel unu el malmultaj dediĉis sin al aĉeto kaj ekspoziciado de tiam moda pentrado kaj tiel ĝi karakterize enskribiĝis en historio de impresionismo, neoimpresionismo kaj pluaj progresivaj artaj direktoj. Okazis en ĝi krom aliaj la unuaj ekspozicioj de Vincent van Gogh.
En la jaro 1884 aĉetis la firmaon duopo de komercistoj Léon Boussod kaj René Valadon (ili uzis nomon Boussod, Valadon & Cie, successeurs de Goupil & Cie), ĝi ankaŭ poste portis laŭ ili ilian nomon. En 1896 ĝi poste transiris al posedantoj Michel Manzi kaj Maurice Joyant (Manzi, Joyant & Cie), dum kio Maurice Joyant gvidis parizan filion jam ekde la jaro 1890 kaj li estis krom alia amiko kaj la unua biografiisto de pentristo Henri de Toulouse-Lautrec.
Ĝirondano
La Ĝirondanoj aŭ Ĝirondistoj estis membroj de la Ĝirondo, nome politika grupo funkcianta en Francio el 1791 al 1795 dum la Franca Revolucio. La Ĝirondanoj estis aktivaj ene de la Leĝofara Asembleo kaj en la Nacia Konvencio. Ili estis parto de la movado de Jakobenoj, sed ne ĉiu ĝirondano estis membro de la Jakobena Klubo.
La Ĝirondanoj kampanjis por la fino de la monarkio sed poste rezistis la spiralan momenton de la Revolucio. Ili konfliktis kun la Montaruloj (Montagnards), nome radikala frakcio ene de la Jakobena Klubo. Tiu konflikto finfine kondukis al la ribelo de la 31a de Majo al la 2a de Junio 1793 kaj ties amasa ekzekutado, la komenco de la Teroro. La Ĝirondanoj enhavis grupon de dise aliĝintaj individuoj pli ol esti organizita politika partio, kaj la nomo estis dekomence neformale aplikata ĉar la plej elstaraj partoprenantoj de tiu vidpunkto estis deputitoj en la Leĝofara Asembleo el la departemento de Ĝirondo en sudokcidenta Francio. La termino iĝis normiga pro la historio de Lamartine en 1847. Fama viktimo estis Manon Roland.
Reitzenhain
Reitzenhain estas nomo por:
Predikativo
Predikativo estas vortfunkcio, esprimanta kvaliton, kiun oni atribuas per helpo de verbo al subjekto aŭ al objekta komplemento.
En la frazoj „la tago estas bela“, „mi fariĝis kapitano“, „vi ŝajnas malgaja“, la vortoj „bela“, „kapitano“, „malgaja“ estas la predikativoj de la subjektoj „tago“, „mi“, „vi“.
En la frazoj „ne nomu min reĝido“, „oni ne povas konsideri neekzistantaj tiujn faktojn“, la vortoj „reĝido“, „neekzistantaj“ estas la predikativoj de la objektaj komplementoj „min“, „faktojn“.
Menuredoj
Vivejo
Menuroj vivas en la montaraj arbaroj de sudorienta Aŭstralio. Al Tasmanio la nova-holanda menuro estis enkondukita.
Predikativo
Eksteraj ligiloj
Attribut_(grammaire)
Hindoĉina Milito
Hindoĉina Milito (Chien tranh động Dương) povas esti:
Menuredoj
Aspekto kaj vivmaniero
Ambaŭ seksoj havas brunan ĝis grizan plumaron. La nomon instigis la longaj vostoplumoj de la masklaj menuroj. Ili konsistas el du fortaj, ĝis 55 centimetrojn longaj plumoj, inter kiuj estas pluraj pli fajnaj, fadenformaj plumoj.
Menuredoj plejmultatempe saltetante iradas sur la arbargrundo kaj skrapante per siaj fortaj piedoj kaj akraj ungegoj serĉadas insektojn, larvojn kaj aliajn senvertebrulojn. Por dormi ili serĉas iom alte situantan branĉon.
Amludo kaj bredado
Antaŭ la kopulacio la masklo elskrapas teraltaĵon el malmola humo aŭ serĉas lokon iom alte situantan. Li antaŭ la ino cirkle amdancas sur la humaltaĵo aŭ iom alta loko kun disfaldita vosto super sia kapo, dancosaltetas kaj kantas per fore aŭdebla, laŭta voĉo. Lia kantado estas nekutime varia kaj apartenas al la plej kompleksaj kapabloj, kiujn la birda mondo povas oferti. Li ekzemple kapablas nedistingeble imiti voĉojn de aliaj birdospecioj, bruon de bendsegilo, la bojadon de hundo, eĉ la klakon de kamerafermilo. La neston, konsistantan el sekbranĉaro kaj plantofibroj la birdo konstruas aŭ sur la grundo aŭ sur rokelstaraĵo, branĉoforko, arbostumpo. En la neston la ino metas ovon samgrandan kiel kokovo, kiun la ino elkovas dum ses semajnoj. Nur la ino faras la nestkonstruadon kaj la bredadon.
Batalo de Königsberg
La Batalo de Königsberg, konata ankaŭ kiel Ofensivo de Königsberg, estis unu el la lastaj operacoj de la Orientprusia Ofensivo en la Orienta Fronto de la Dua mondmilito. Dum kvar tagoj da akra urba milito, sovetaj fortoj de la 1a Balta Fronto kaj de la 3a Belorusia Fronto konkeris la urbon Königsberg – nune Kaliningrado, Rusio. La sieĝo startis en la fino de januaro 1945 kiam la sovetoj dekomence ĉirkaŭis la urbon. Estis forta batalado por la surtera konekto inter Königsberg kaj la haveno de Pillau, sed ĉirkaŭ marto 1945 Königsberg estis je centoj da kilometroj malantaŭ la ĉefa frontolinio. La batalo finis kiam la germana soldataro kapitulacis al la sovetoj la 9an de aprilo post ke tri-taga atako faris sian situacion neeltenebla. La sovetoj perdis 3 700 homojn en la fina atako; la germanoj perdis 40 000 al 50 000 homojn en batalo kaj 80 000 al 90 000 estis kaptitaj.
Občina Duplek
Obĉina Duplek estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 10 komunumoj kovrante areon de 39,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 6890 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Spodnji Duplek.
Loko, priskribo
La municipo situas 10 km sudoriente de Maribor sur la nordokcidenta rando de Slovenske gorice kaj sur la maldekstra bordo de la rivero Drava. Občina kuŝas inter la valo de Dravsko-poluso (Dravsko polje) kaj la valo de Pesniška valo (Pesniška dolina). La Drava rivero kuras tra la sudokcidenta rando de la areo. La alteco estas en la gamo de proksimume 235 ĝis 460 m.
La apudaj municipoj estas: Občina Lenart en la nordo kaj nordoriente, Urba municipo Ptuj en la sudoriento, Občina Starše en la sudo kaj en la sudokcidento, Urba municipo Maribor en la okcidento kaj nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 10 vilaĝoj:
Ciglence, Dvorjane, Jablance, Spodnja Korena, Spodnji Duplek, Vurberk, Zgornja Korena, Zgornji Duplek, Zimica, Žikarce.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko:   http://www.geopedia.si/#T1257_F408:26_x559075_y151989_s13_b4
Robert Darwin
Robert Waring DARWIN RS (30a de majo 1766 – 13a de novembro 1848) estis angla kuracisto, kiu nuntempe estas plej bone konata kiel la patro de la naturalisto Charles Darwin. Li estis membro de la influpova familio Darwin-Wedgwood.
Robert Darwin havigis la unuajn empiriajn pruvojn ke la malgrandaj okulmovoj estas farataj eĉ kiam la persono klopodas teni ilin fikse.
Samuel Tertius Galton
Samuel Tertius GALTON (23a de marto 1783 – 23a de oktobro 1844) estis negocisto kaj sciencisto, en familio de negocistoj kaj sciencistoj.
Galton heredis el sia patro konsiderindajn negocinteresojn kaj tuj faris ŝanĝojn — nome li interrompis la familian negocon pri armiloj en 1815. Kvankam fakulo pri ekonomiko (li verkis artikolojn prie) Samuel preferis ne enmikisiĝi en la praktiko de negocado pli ol lia patro kaj pasigis sian tempon vivante el sia riĉo.
Li estis onklo de Charles Darwin kaj klarigis al li la funkciadon de barometro.
Hranice I-Město
Hranice I-Město estas parto de urbo Hranice en distrikto Přerov en Ĉeĥio. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 1801 adresoj.
Hranice I-Město situas en katastra teritorio Hranice kun areo 16,02 km².
MYR
La vorto havas plurajn signifojn:
Kamýk (distrikto Litoměřice)
Kamýk (Kamaik) estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem, troviĝanta proksimume 5 km nordokcidente de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas.
Henriko Fischer-Galati
Henriko FISCHER-GALAȚI [fiŝer galacj] (naskiĝis la 3-an de julio 1879 en Galați, mortis la 13-an de februaro 1960 en La Tour-de-Peilz, ĉe Lago Lemano (Ĝenevo)) estis rumana Esperanto-pioniro de la unua periodo, eldonisto kaj presisto en București, ĝis 1926 grandindustriisto.
Fischer fariĝis esperantisto en 1902. Li gvidis multajn kursojn, kunvenojn kaj kongresojn. De 1904 li estis prezidanto de la unua Rumana Esperanto-Societo en Galați, de 1908 de la Federacio de Esperantistaj Societoj en Rumanio, de li fonditaj. Prezidanto de Rumana Esperantista Societo de 1923 ĝis sia ekziliĝo en 1941. Redaktoro de Rumana Gazeto Esperantista.
Fischer eldonis la rumanan ŝlosilon, diversajn lernolibrojn, propagandilojn. Li estis ano de la Lingva Komitato (LK) de 1908 kaj de la Akademio de Esperanto. Oficiala reprezentanto de la rumana registaro dum pluraj Universalaj Kongresoj (UK). Kondukis de 1922 Esperanto-Centron Rumanan (ECR), fonditan de li kun helpo de Andreo Cseh kaj Tiberio Morariu, en propra domo kun biblioteko, kurso, librovendejo, presejo esperantistaj. Kunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto.
Li estis kavaliro de la Ordeno de la Krono.
Paradizeedoj
La Paradizeedoj (Paradisaeidae) estas birdo familio, endemia en la Aŭstralazia ekozono, kiu apartenas al la ordo de la Paseroformaj birdoj (Passeriformes), subordo Kantbirdoj (Passeres).
Ripalimosani
Ripalimosani estas komunumo de Italio.
Montaruloj
Montaruloj (en franca Montagnards) estis membroj de La Monto (en franca La Montagne) nome politika grupo dum la epoko de la Franca Revolucio kies membroj, nome Montagnards, sidis sur la plej alte lokitaj sidlokoj en la Asembleo. Ili estis la plej radikala grupo kaj opoziciis al la Ĝirondanoj. La termino, kiu estis unuafoje uzata dum sesio de la Leĝofara Asembleo, venis al ĝenerala uzado en 1793. Estritaj de Maximilien Robespierre, la Montaruloj okazigis la Teroron de 1794.
Masahiko Kumagai
Masahiko Kumagai (熊谷 雅彦, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Sagawa Express Tokyo kaj Roasso Kumamoto.
Jan Przypkowski
Jan Józef PRZYPKOWSKI (Przybkowski) blazono Radwan (naskiĝis en 1707, mortis la 12-an de januaro 1758) – pola astronomo, matematikisto, eldonisto de kalendaroj, profesoro de Krakova Universitato.
Vivo
Li devenis de la familio setliĝinta en Mazovio. Liaj antaŭuloj de jardekoj apartenis al komunumo de Polaj Fratoj; patro Jan, por eviti persekutojn sur religia fono, devis konvertiĝi de arianismo al katolikismo.
Przypkowski en 1721 studis en Filozofia Fakultato de la Krakova Universitato kaj ĉi tie en 1724 akiris bakalaŭrecon, kaj en 1727 iĝis majstro de la sep liberaj artoj. Samjare komencis lekcii en la Filozofia Fakultato, kion faris dum dekunu jaroj senpage. Dum tiu ĉi periodo dediĉis sin ĉefe al prilaborado de astrologiaj-astronomiaj kalendaroj, kiujn eldonis de 1729 ĝis 1747. La kalendaroj de Przypkowski karakterizis malriĉa enhavo - entenis krome nur futurologiajn konsiderojn.
Ágnes Maksay
Ágnes MAKSAY rumania hungara televidredaktorino, programgvidantino, reĝisorino de dokumentfilmoj. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 10-an de marto 1965.
Kvartalo Kita-ku (Osako)
Kvartalo Kita-ku aŭ Kita (北区 [kita-ku], Hepburn: Kita, Kunrej: Kita) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
Keblice
Keblice estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta proksimume 7 km sude de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1249.
Kvartalo Kita-ku (Osako)
Intencita incendio en mensmalsanulejo en Kita-ku mortigis 24 personojn en la 17-a de decembro 2021.
József Mekis
József Mekis [jOĵef mekiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mekis József estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ferlaboristo.
József Mekis naskiĝis la  1910 en Budapeŝto. Li mortis la 1984 en Budapeŝto.
Biografio
József Mekis frekventis bazlernejon, poste metilernejon ekde 1924. Li eklaboris en fabriko inter 1926 kaj 1946. En 1932 li aliĝis al sindikato, en 1944 al komunistoj, post la 2-a mondmilito li tuj estis partiestro de la fabriko. Post 1946 li havis signifajn sindikatajn, fabrikajn kaj ŝtatajn postenojn. En la jaroj 1949 kaj 1950 li frekventis unujaran partian lernejon. Inter 1949 kaj 1958 li estis parlamenta deputito. En la jaroj 1955 kaj 1956 li estis vicĉefministro, inter 1957 kaj 1966 subministro pri laboro, poste li pensiuliĝis. En 1948 li ricevis Premion Kossuth.
Ruanda franko
Estas planoj enkonduki en Ruando samkiel en Kenjo, Tanzanio, Ugando kaj Burundo komunan valuton, kiu nomiĝus "orientafrika ŝilingo".
Ĥordo (anatomio)
Ĥordo (latine: chorda dorsalis), aŭ, estas la praa interna aksoskeleto de ĉiuj ĥorduloj, al kiuj apartenas ankaŭ la vertebruloj.
La ĥordo konsistas el kartilageca materialo kaj donas stabilecon kaj elastecon al la organisma trunko. Ĉe vertebruloj la ĥordo estas anstataŭata per la osteca spino, sed dum la embriogenezo (embria disvolviĝo) oni povas vidi ĥordan fazon. Fragmentoj de la ĥordo konserviĝis en la gelateneca kerno de la intervertebra disko.
Argenton-Notre-Dame
Argenton-Notre-Dame estas malaperinta franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Argentonais.
Ĝi nun formas parton de Bierné-les-Villages.
Nellingen
Nellingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Beaubien (metroo de Montrealo)
Beaubien estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento Rosemont–La Petite-Patrie de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Kura
Kura — antikva Cyrus, kartvele Mtkvari, estas rivero, ĉirkaŭ 1364 km longa, la ĉefa rivero en Kartvelio kaj Azerbajĝano. Surfaco de la akvokolekta areo estas 188 mil kv.km. Ĝi fontas en nordoriento de Turkio, apud urbo Kars, kaj fluas nordorienten, poste sudorienten en Kartvelio kaj alfluas al Kaspia Maro.
Sur la rivero funkcias akvoenergiaj centraloj apud Mcĥeta, Tbilisi kaj Mingeĉaur; la ampleksa akvorezervujo ĉe Mingeĉaur estas ankaŭ uzata por irigacio. La ĉefa enfluanto de Kura estas: Araks, ankaŭ - Liaĥvi, Aragvi, Ĥrami, Alazani. Kura estas ŝipebla ĉirkaŭ 480 km kontraŭflua.
La rivero fluas tra la urboj Borĝomi, Gori, Mcĥeta, Tbilisi (ĉefurbo de Kartvelio), Rustavi, k.a.
Muzeo de Jüchsen
Priskribo de la ejo
La jam en la 758-a jaro dokumente menciita komunumo estas unu el la plej malnovaj urboj de Turingio. En 1997 oni instalis en la belege restaŭrita Malnova lernejo muzeon specialan. La jam ekzistanta kolekto pri la jüchsen-a historio (ekde 1983) ricevu elmontran lokon pli decan, pli efikan kaj samtempe pligrandiĝu.
Krom la ekspozicia surfaco (142 kvadratmetroj) en pli mallarĝa senco apartenas al la muzeo ankaŭ laborejoj kaj deponejoj kaj multfunkcia ĉambro kun 60 sidlokoj al la muzeo. Ĝin prizorgas science teamo de honoroficuloj.
Enhavo de la daŭraj kolektoj
Arkeologiaj reserĉoj longjaraj ebligis - danke ankaŭ al malavara financa subteno de la Landa ofico pri arkeologio - starigi imponan prezentadon de la praa kaj frua historioj de la regiono ĉirkaŭ Jüchsen.
Uniko koncerne la kvanton kaj kvaliton estas la elfositaĵoj de la setlejo Widderstatt en la unua sekcio. De la Mezolitiko ĝis la frua Mezepoko ĉiuj kulturoj surlokaj postlasis spurojn. Riĉaj trovitaĵoj de la 6-a ĝis la 1-a jarcento A.K. atestas la jam tiaman bonstaron de la enloĝintoj.
18 tradicioj el la 8-a kaj la 9-a jc atestas la daŭrintan gravecon de Jüchsen en la kuro de la frankona pluevoluigo de Suda Turingio. Atestantaj objektoj, mapoj kaj dokumentoj montras la gravegan rolon de Jüchsen en la tuta henneberga regiono.
Nobelaro kaj kamparanaro, tutlandaj kaj vilaĝaj jursidikcioj, kamparanaj ribeloj kaj ĉasado de la sorĉistinoj akompanas onin al la Moderna epoko kun la tipaj metioj kaj moroj.
Nedaŭraj ekspozicioj
Sinaktualigon kontinuan la muzeo garantias per la senĉesa aranĝo de nedaŭraj ekspozicioj pri tre diversaj temoj, ekz.: historiaj manpafiloj, fajroestingiloj, kolektademo ĉe lokaj privatuloj, aŭtoŝoseokonstruo + arkeologio, mezurado kaj pesado, ekleziaj tradicioj, surlokaj amikaroj kaj societoj.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 109-110
Proseč (Ralsko)
Proseč (germane: Proschwitz) estas pereinta municipo en Ĉeĥio, en distrikto Česká Lípa, en la orienta rando de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo ĝi pereis. Ĝi situis proksimume 7,5 km nordoriente de Kuřívody. La devena prenita katastra teritorio estis Olšina, la nuntempa estas Jabloneček en la novepoka urbo Ralsko.
En la administra rondo de Proseč estis ankaŭ domaro (vilaĝo) Kostřice, situanta proksimume 0,5 km nordoriente.
Iliado
Iliado estas – kun Odiseado – atribuata al la pra-greka poeto kaj rapsodo Homero. Ĝi konsistas el dudek kvar libroj aŭ kantoj. Kompleksa kaj enciklopedia verko, ĝi estas konsiderata ĉefelemento de la Greka literaturo. Ĝi rakontas la eventojn de mallonga epizodo de la Troja milito: tiu pri la kolero de Aĥilo.
Strukturo
La poemo rakontas militon inter Grekoj kaj Trojanoj, kiu daŭris dek jarojn, kaj originis el la forrabo de Helena, edzino de Menelao, reĝo de Sparto kaj frato de Agamemnono, fare de Pariso, filo de Priamo, reĝo de Trojo. La "Iliado" disvolviĝas tamen en kvindek unu tagoj en la naŭa milita jaro. Homero kantas la eventon ekirante de la priskribo de la kolero de Aĥilo, la plej forta el la Aĥajaj herooj: li rifuzas batali plu, ĉar Agamemnono, reĝo de Mikeno kaj ĉefo de la Aĥaja armearo, forprenis de li lian sklavinon Brizeida. En la sekva batalo la Grekoj suferas gravajn malvenkojn kaj la Troja heroo Hektoro mortigas Patroklon, la amikon de Aĥilo. La dua parto de la poemo pivotas ĉirkaŭ la violenta venĝo de Aĥilo, kiu mortigas Hektoron kaj trenas lian al ĉaro ligitan kadavron ĉirkaŭ la muregoj de Trojo: la "Iliado" finiĝas per la funebrado pri Hektoro kaj ne pritraktas la finon de la milito kiun venkas la Grekoj danke al la fama ruzaĵo de Odiseo pere de la ligna ĉevalo. Al la Troja milito estas ligitaj multnombraj mitoj de la klasika antikveco.
En la latina ekzistas eta epopeo Iliado Latina el la tempo de Nerono en kiu oni resumis la Grekan Iliadon. Danke al tiu Latina versio, Mezepoko konis la miton.
Enhavo
La Iliado konsistas el 15.693 heksametraj versoj kaj estas disdividita en 24 kantojn. Apolono sendas peston sur la greka armeo, ĉar Agamemnono, la estro de la grekaj batalantoj, estis ofendinta la Apolonan pastron, Krizeson. Aĥilo vokas la grekan armeon al kunsido kaj ekkverelas kun Agamemnono, kiu intencas forpreni de li lian trofeon, la virgulinon Brizeidan. Aĥilo, la plej forta greka batalanto, ekkoleras kaj ne plu pretas partopreni la militon. Tetisa, la patrino de Aĥilo, iras al Zeŭso kaj petas, ke pro puno li lasu la Grekojn malvenki kontraŭ la Trojanoj. Zeŭso sendas al Aĥilo sonĝon, kiu profetas lian baldaŭan morton. Por testi la batalemon de sia armeo, Agamemnono trompe proponas ĉesi la militon kaj hejmenveturi. Sed Odiseo kontraŭas kaj kapablas reentuziasmigi la batalantojn. Nestor memorigas la antaŭsignojn kaj ĵurojn el la komenco de la milito. La Greka kaj Troja armeoj prepariĝas por batalo. Pariso proponas duelon al Menelao. Pariso estas venkita en tiu-ĉi duelo kaj Afrodito translokigas lin al Trojo en la ĉambron de Heleno. Zeŭso kunvokas la diojn kaj sendas Atenon al la Trojano Pandaros, por ke ŝi instigu lin, pafi al Menelao. Menelao nur malgrave vundiĝas, sed tamen tiu okazaĵo kaŭzas la unuan ĝeneralan batalon. Diomedeso estas vundita de Pandaro, sed Ateno refortigas lin, do ke sekve li mortigas Pandaron. Li ankaŭ trafas Eneon, kiu estas savita nur per la helpo de Afrodito. Diomedeso vundas Afroditon kaj Areson.