cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roperuelos del Páramo
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Moscas del Páramo, Roperuelos del Páramo kaj Valcabado del Páramo, okupas totalan areon de 54,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 512 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Leono, provinca ĉefurbo; la municipa teritorio kuŝas sur stepa ebenaĵo inter la riveroj Esla kaj Órbigo. Ĝi limas kun Cebrones del Río, Zotes del Páramo, Quintana del Marco, Alija del Infantado, Pozuelo del Páramo kaj La Antigua.
Majaa Biosfera Rezervejo
Mediaj minacoj
Ekosistemoj en la Majaa Biosfera Rezervejo alfrontas multajn minacojn de homaj agadoj, inkluzive de kontraŭleĝa arbodehakado, terkultivado en  naturprotektejoj, same kiel kontrabando de narkotigaj drogoj, ŝtelĉasado  kaj rabado de majaaj artefaktoj. La arbara areo de la rezervejo reduktiĝis de 13 pocentoj dum la lastaj 21 jaroj laŭ la neprofitcela organizaĵo Pluvarbaro Alianco ( angle : Rainforest Alliance ), kiu havas plurajn komunumodisvolvadoprojektojn en la regiono. Kelkaj el la plej ekstremaj senarbarigoj okazis en la Laguna del Tigre kaj Sierra del Lancandon Naciaj Parkoj. Resursoj estas malabundaj por la protekto de la rezervejo per arbargardistoj, kaj la areo ofte estas konsiderita senleĝa sovaĝejo.
Eksteraj ligiloj
17.43°N, -90.89056°W
Roperuelos del Páramo
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Stacio Kōsei
Stacio Kōsei (japane: 甲西駅 [Kōsej-eki], angle: Kōsei Station) estas fervoja stacio en Konan, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kusatsu.
Antônio Carlos (Minas-Ĝerajso)
Antônio Carlos (oficiale Município de Antônio Carlos) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Barbacena. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Bamingui-Bangoran
Bamingui-Bangoran estas unu el la 14 prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko. Ĝi kovras areon de 58.200 km² kaj havas popolnombron de 38.437 (laŭ censo de 2003). Ĝia loĝantara denso po nur 0,66 homoj/km² estas la malplej en la lando, kaj estas historia rezulto de sklavkomerco dum la lasta duono de la 19-a jarcento. La ĉefurbo estas Ndélé.
Tanaceto
Tanaceto estas plantogenro (Tanacetum) el asteracoj, kun ĉ. 160 florplantoj, kreskantaj en la norda hemisfero. Ili estas plej ofte plurjaraj - malofte unujaraj - moltigaj plantoj aŭ malofte duonarbustoj. Ili havas aromajn odorojn, la rizomo estas la travintruma organo de la planto. La folioj staras alterne, ili estas plej ofte kunmetitaj.
Bamingui-Bangoran
En la prefektujo Bamingui-Bangoran troviĝas ankaŭ Nacia Parko Bamingui-Bangoran kaj monda heredaĵo Nacia Parko Manovo-Gounda Sankta-Floris.
Estas vilaĝo Doum en la prefektujo.
Tanaceto
La tanaceto-specioj estas uzataj kiel nutroplantoj por la larvoj de kelkaj lepidoptero-specioj. Oni ekstraktas la insekticidon piretro el floroj de la genro. Tiel la „dalmata insektopulvo“ estas ekstraktita el la dalmata insektofloro (Tanacetum cinerariifolium).
Elektitaj specioj
Tanacetum abrotanifolium (L.) Druce
Nova Granado
Nova Granado aŭ en hispana Nuevo Reino de Granada aŭ Reino de la Nueva Granada estis la nomo de teritoria ento, integranta de la Hispana Imperio, starigita de la hispana monarkio dum sia periodo de dominado en Hispanameriko, situanta je la nordo de Sudameriko, kiu korespondas al ĉefa kerno de la aktuala Kolombio.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum argenteum (Lam.) Willd.
Nova Granado
Nova Granado korespondis tiam al la teritorio sub la jurisdikcio de la Real Audiencia de Santafé de Bogoto (1550-1718) kaj poste koresponda al Vicreĝlando de Nova Granado (1718-1819) kies sidejo estis Santafé de Bogotá.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum atkinsonii (C.B.Clarke) Kitam.
Tanacetum bipinnatum (L.) Sch. Bip.
Tanacetum camphoratum Less.
Aŭtobusa haltejo
Aŭtobusa haltejo estas loko, situanta apud vojo, kiu estas uzata por haltigi aŭtobusojn kun la celo preni kaj demeti pasaĝerojn. Kutime sed ne devige, la loko estas ankaŭ ekipita kun ia ŝirmejo por la atendantaj pasaĝeroj.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum cinerariifolium (Trevir.) Sch. Bip.
Aŭtobusa haltejo
Notu bone ke estas kvalita diferenco inter stacio kaj haltejo. Kvankam en stacio la buso certe ankaŭ haltas, tamen stacio estas aranĝo de trafiko multe pli granda kaj okupata laŭ skalo ol haltejo kaj povas oferti servojn kiuj tute ne estu haveblaj en simpla haltejo.
Funkciado
Bushaltejoj povas esti klasifikitaj kiel apartenantaj al unu el kvar kategorioj:
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum corymbosum (L.) Sch. Bip.
Aŭtobusa haltejo
Funkciado
Iuj landoj laŭleĝe malpermesas preni aŭ demeti pasaĝerojn ekster la haltejo. Tio regulo estas por malhelpi enbusiĝon aŭ elbusiĝon en nesekuraj lokoj.
Strukturo kaj markigo
Bushaltejo estas markita per identigebla signo muntita ĉe la supro de kolono, por ke pasaĝeroj sciiu kie la haltejo troveblas kaj kiuj buslinioj haltas ĉe ĝi. Kiam la haltejo estas konstruaĵo, la signo situas ĉe la supro de la konstruaĵo aŭ apud ĝi.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum densum (Labill.) Sch. Bip.
Aŭtobusa haltejo
Strukturo kaj markigo
Foje la bushaltejo situas apud speciala parkumejo destinita por busoj, aŭ apud buskoridoro, kaj foje en speciala golfsimila haltejo inter la vojo kaj la trotuaro. En tiuj kazoj, la haltejo estas kutime markita kun markado sur la trotuaro kaj la ŝoseo por signali al ŝoforoj en aliaj veturiloj ke por ili la halto en la golfo aŭ proksime de la haltejo estas malpermesita, kaj la halto estas destinita nur por busoj.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum ferulaceum (Sch. Bip.) Walp.
Aŭtobusa haltejo
Strukturo kaj markigo
Pli kaj pli ofte, bushaltejoj inkluzivas ŝirmejan strukturon dezajnitan por protekti pasaĝerojn atendantajn de pluvo aŭ suno.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum haradjanii (Rech. f.) Grierson
Aŭtobusa haltejo
Strukturo kaj markigo
La ŝirmstrukturo por pasaĝeroj povas esti farita de simpla tegmento, kaj povas inkluzivi benkon kaj sidlokojn por atendantaj pasaĝeroj. Foje la haltejoj havas plurajn murojn kiuj protektas la pasaĝerojn de la vento, kaj foje la haltejoj inkludas lumigon, kies energio estas kutime provizata de apuda sunpanelo. Altnivelaj bushaltejoj povas inkluzivi klimatizilon. Iuj uzas la haltejojn por meti reklamojn, kaj oficialajn markatikaĵojn, informojn kaj privataj mesaĝoj al publiko.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum huronense Nutt.
Aŭtobusa haltejo
Strukturo kaj markigo
Bushaltejoj ofte inkluzivas tempotabelon, aŭ la plenan horaron, aŭ por pli okupataj itineroj, la tempojn aŭ frekvencon kiujn buso vokos ĉe la specifa halto. Vojmapoj, kun la haltejoj nomitaj kaj markitaj, kaj informoj pri tarifoj ankaŭ povas esti disponigitaj, kaj telefonnumeroj al rilataj vojaĝinformservoj.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum macrophyllum (Waldst. & Kit.) Sch. Bip.
Aŭtobusa haltejo
Strukturo kaj markigo
La haltejo ankaŭ povas havi realtempajn informmontrojn kun la alventempoj de la ĵuse venontaj busoj. Pli kaj pli, poŝtelefonteknologio estas referencita, permesante sendi la venontajn bustempojn al la telefono de pasaĝero kiu kontrolas pri la haltejo aŭ la buslinio.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum microphyllum DC.
Aŭtobusa haltejo
Strukturo kaj markigo
En multaj lokoj, bushaltejo inkludas pliaj infrastukturaĵojn, kiel rubujojn por rubo.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum parthenifolium (Willd.) Sch. Bip.
Aŭtobusa haltejo
Alirebleco
Iuj bushaltejoj havas anoncpaĝon (kiu kutime ne funkcias aŭtomate) kiu klarigas kiajn horojn kaj kiuj busoj alvenos, krome estas signaĝo brajle de la linionumero alvenanta al la haltejo. Iuj ankaŭ havas spacon kiu permesas al persono moviĝanta en rulseĝo, ŝirmi sub la tegmento de la haltejo.
Tanaceto
Elektitaj specioj
Tanacetum poteriifolium (Nordm.) Grierson
Tanacetum praeteritium (Horw.) Heywood
Tanacetum ptarmiciflorum (Webb) Sch. Bip.
Galerio
Tanacetum vulgare estas plurjara aromodora, amargusta herbo kun plume entranĉitaj folioj, orflavaj kapituloj grandnombre kunmetitaj en korimbo.
Ruskovce (distrikto Sobrance)
Ruskovce (hungare Törökruszka (torokruska)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Ruszkócz, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon.
Situo
Ruskovce situas laŭ traira flankovojo. Sobrance troviĝas 4 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1418. En 1910 loĝis en Törökruszka 449 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Törökruszka apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Sobrance, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. Laŭ la popolnobrado en 1941 vivis en Törökruszka 484 da homoj, (277 slovakoj, 6 hungaroj. En 2001 loĝis en Ruskovce 246 da homoj, (236 slovakoj, 7 ciganoj, po 1 ĉeĥo kaj polo).
Skvaŝo
Skvaŝo estas rakedsporto ludata en speciala kortoforma haleto. La skvaŝeja korto havas kvar murojn, ĉiuj uzeblaj en la ludo. Estas kutime du ludantoj, sed ekzistas ankaŭ parluda versio kun kvar ludantoj. Skvaŝo estas konata kiel tre energia sporto. La skvaŝpilko estas farita el gumo. Ekzistas diversmolecaj pilkoj por spertuloj kaj pli grandaj kaj tre molaj (malrapidaj) pilkoj por komencantoj. Okulŝirmilo estas rekomendata, ĉar la pilko povas atingi la rapidecon de 200 km/h dum ludado.
Reguloj
La ludantoj vicume rakedas la pilkon precipe kontraŭ la antaŭa muro. Oni povas respondi la ŝotojn per "volejo", t.e. per rebati la pilkon antaŭ ol ĝi falas sur la plankon, aŭ per rebati la pilkon post ĝia unua deplanka resalto. La servo (la unua ŝoto) devas trafi la lokon sur la antaŭa muro inter la servolinio (la meza linio) kaj la supra eksterlimo.
Aliaj ŝotoj estas akceptataj se la pilko trafas la muron inter la du eksterlimoj (la plej supra kaj malsupra linioj). Se la pilko trafas la linion, ĝi estas malakceptata malkiel en teniso. La pilko povas ankaŭ unuavice trafi kiun ajn el la aliaj tri muroj – sed ne la plankon – kaj post tio la permesatan lokon sur la antaŭa muro. Tiajn peralimurajn ŝotojn oni nomas "anguloj". Tia vicumado daŭras ĝis iu ludanto malsukcesas rebati la pilkon aŭ la rebato estas malakceptenda laŭ la reguloj.
Ekzistas du diversaj poentosistemoj. Laŭ la "tradicia" brita sistemo nur tiu ludanto, kiu servas la pilkon (t.e. komencas la vicumadon), povas gajni poenton. Se la servanto malsukcesas, la servovico transpasas al la ricevinto. Ŝi aŭ li iĝas nun servanto kaj povas siavice provi gajni poenton. La raŭndon venkas kutime tiu ludanto, kiu unua havas naŭ poentojn. Alternative, kiam la poentoj ekestas 8 kontraŭ 8, la tiama ricevanto povas postuli daŭrigon ĝis dek poentoj. Estas ĝis kvin raŭndoj en unu matĉo. Alivorte la venkanto de la skvaŝmatĉo estas tiu ludanto, kiu unua venkis tri raŭndojn.
La alia poentosistemo estas nomata PARS aŭ la "amerika sistemo". Laŭ ĝi la venkanto de ĉiu vicumado gajnas poenton nekonsidere ĉu ŝi aŭ li estis la servanto aŭ la ricevanto. Ekde 2004 en profesiaj ludoj, kiuj uzas ĉi sistemon, oni ludas ĝis 11 poentoj en ĉiu raŭndo, sed krome oni devas havi almenaŭ du poentojn pli multe ol la oponanto por venki la raŭndon. Tial oni ludas pli longe ol ĝis 11 poentoj kiam necese.
Konataj skvaŝistoj
La plej sukcesa skvaŝistino de ĉiuj tempoj estas la aŭstralino Heather McKay, kiu dominis la sporton dum 18 jaroj en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Pakistananoj Jahangir Khan (en la 80-aj) kaj Jansher Khan (en la 90-aj) estis la plej sukcesaj viraj skvaŝistoj.
Skvaŝo en Esperanto
Ĝis nun skvaŝo estas malofta en esperantaj kuntekstoj. La sporta lingvo en Esperanto (1972) ne mencias ĝin, sed la vorto 'skvaŝo' aperas kiel nova radika vorto en PIV 2003. Skvaŝo ( squash) estis ekludata en Britio jam en la 1800-aj jaroj kaj iĝis ludata ĉirkaŭmonde dum la 1900-aj jaroj.
Srilanka montominao
La Srilanka montominao aŭ Srilanka minao (Gracula ptilogenys), estas membro de la familio de sturnedoj kaj genro de montominaoj kiuj estas nigrecaj birdoj kun flavoranĝaj bekoj kaj flavaj bridoj aŭ karnecaj strioj en vizaĝo kaj nuko. Tiu estas endemia de sudokcidenta Srilanko.
Malhela marborda ammodramo
La Malhela marborda ammodramo, Ammodramus maritimus nigrescens, estis nemigranta subspecio de la birdospecio Marborda ammodramo, troviĝinta en Suda Florido en la naturaj salmarĉoj de Insulo Merritt kaj laŭlonge de la Rivero St. Johns. La lasta mortis la 17an de junio 1987 kaj la specio estis oficiale deklarita formortinta en decembro de 1990.
Srilanka montominao
Tiu paserino troviĝas tipe en arbaroj kaj kultivejoj. La Srilanka montominao konstruas neston en truo. La kutima ovodemetado estas de du ovoj.
Tiu 25 cm longa birdo havas verdecbrilan nigran plumaron, purpurnuanca en kapo kaj kolo. Estas grandaj blankaj flugilmakuloj ege rimarkindaj dumfluge. La fortaj kruroj estas brilflavaj, kaj estas flavaj kvadrataj aŭ kun formo de T markoj en nuko.
Malhela marborda ammodramo
Lastaj specimenoj
Oni aprobis kaptivecan reproduktadon de ĉiuj restantaj Malhelaj marbordaj ammodramoj kun la Skotta marborda ammodramo (A. m. peninsulae) el la golfa marbordo de Florido en 1979. En 1980 kvin ekzempleroj de Malhela marborda ammodramo estis en kaptiveca reproduktebleco en Gainesville, Florido. Unu, ringita en 1978 kun oranĝa krurobendo estis unika.
Srilanka montominao
La diferencaj formo kaj situo de la bridoj kaj la fortika ruĝoranĝeca beko distingas tiun specion el la Hindoceana montominao, kiu ĉeestas ankaŭ en la srilankaj arbaroj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas pli senkoloran bekon.
Malhela marborda ammodramo
Lastaj specimenoj
"Orange Band" (oranĝa krurobendo) estis liberigita en la Nacia Rifuĝejo de St. Johns  post kiam oni kaptis Malhelan marbordan ammodramon kun flava krurobendo en 1979. Naturaj observadoj de la koloraj krurobendoj el la Malhelaj marbordaj ammodramoj el 1975 al 1979 indikis, ke la Malhelaj marbordaj ammodramoj foje veturis pli da unu mejlo aŭ du en siaj vivoj. Aprile de 1980, "Orange Band" estis denove observata en St. Johns Unit, sed estis surprize kaptita en Junio ok mejlojn sude de Beeline Unit kompane de Malhela marborda ammodramo kun verda krurobendo. Antaŭ trovi "Green Band" (verda krurobendo), "Orange Band" estis kutima najbaro de du neringitaj Malhelaj marbordaj ammodramoj.
Srilanka montominao
Kiel plej parto de sturnedoj, ankaŭ la Srilanka montominao estas tre ĉiomanĝanta, kaj manĝas fruktojn, nektaron kaj insektojn.
Malhela marborda ammodramo
Lastaj specimenoj
En 1983 la lastaj kvar vivantaj Malhelaj marbordaj ammodramoj estis kaptataj por la rifuĝejo de Walt Disney World Resort, por pluigi reproduktadon kaj vivi siajn vivojn en protektita habitato en la natura rezervejo de Insulo Discovery. Je la 31a de marto de 1986 nur "Orange Band" restis.
Srilanka montominao
Kulture
En Srilanko, tiu birdo estas konata per multaj nomoj inklude Sela lihinija, Mal kaŭadija, Kampatija en Sinhala. La nomo de Sela Lihinija estas ofte menciata en poemoj kaj aliaj similaj literaturaĵoj kaj estas citata pro ties melodiaj alvokoj. Tiu birdo aperas en populara srilanka postxmarko.
Kanalo Gribojedov
Kanalo Gribojedov (канал Грибоедова) estas kanalo en Sankt-Peterburgo, konstruita en 1739 laŭlonge de la tiama rivero Krivuŝa river. En 1764–90, la kanalo estis profundigita kaj la bordoj estis plifortigitaj kaj kovritaj per granito.
Malhela marborda ammodramo
Lastaj specimenoj
Spite blindeco en unu okulo, "Orange Band" atingis altan maljunaĝon ĉe tiuj paseroj, kaj vivis almenaŭ 9 jarojn, kaj eble ĝis 13, antaŭ morti la 17an de junio de 1987. "Green Band" iĝis kaŝema, kaj neniam estis rekaptita post esti ringita. Li estis vidata lastfoje la 23an de julio de 1980 (Walters 1992).
Kanalo Gribojedov
La Kanalo Gribojedov startas el la rivero Mojka apud la Marsa Kampo. Ĝi fluas al la rivero Fontanka. Ties longo estas de 5 kilometroj, kun larĝo de 32 metroj.
Antaŭ 1923, ĝi estis nomita Katerina Kanalo, laŭ la imperiestrino Katerina la 2-a, dum kies regado ĝi estis profundigita. En la komunisma epoko, oni renomis ĝin laŭ la rusa verkisto kaj diplomato, Aleksandro Gribojedov, kiu fakte loĝis tie.
La stratoj kaj bordoj ĉe la kanalo estas konataj kiel Nabereĵnaja Kanala Gribojedova.
Henriko la 2-a (Kastilio)
Henriko la 2-a de Kastilio (naskiĝis en Sevilo la 13-an de januaro 1333 aŭ komence de 1334; mortis en Santo Domingo de la Calzada la 29-an de majo 1379), estis la unua reĝo de Kastilio kaj Leono de la dinastio Trastámara, nomata la Fratomurda aŭ la Dankanto.
Vivo
Li estis la kvara de la dek kontraŭleĝaj gefiloj de Alfonso la 11-a la Justama kaj de doña Leonor de Guzmán (pranepino de Alfonso la 9-a de Leono).
Dum vivis Alfonso la 11-a, lia amantino Leonor akiris privilegiojn por iliaj gefiloj. Kio kaŭzis malkontenton de nobeloj kaj de la leĝa reĝino doña María de Portugalio kaj de la infanto heredonta Pedro, poste konata kiel Pedro la Kruela aŭ la Justema. Tiu revenĝis je la morto de Alfonso dum la sieĝo de Ĝibraltaro, en marto de 1350. Henriko, la gefratoj kaj partianoj fuĝis kaj disiĝis timemaj de la nova reĝo. Spite supozebla garantio la situacio plue malbonis kaj la fratoj organizis multajn ribelojn kaj krome Henriko edziĝis al Juana Manuel de Kastilio, filino de Don Juan Manuel, Senjoro de Villeno, kaj la plej pova nobelo de la antaŭa reĝepoko. En 1351 la monarko Pedro igis mortigi Leonoron, la patrinon de Henriko, konvinke ke ŝi inspiris la insurekciojn.
Post tio Henriko fuĝis al Portugalio. Pardonita de Pedro kaj revene al Kastilio, insurekciis en Asturio (1352). Reamikiĝis kun la duonfrato kaj poste denove ribeliĝis dum intermita kaj longa enlanda milito, dum li fuĝis al Francio, kie ekservis la reĝon Johano la 2-a la Bonulo.
Atakita Aragono denove, Henriko helpis, kondiĉe ke oni helpu lin kontraŭ lia duonfrato Pedro. La kombina atako de Henriko kaj liaj aliancanoj kastiliaj, aragonaj kaj francoj (la trupoj de Bertrand du Guesclin sukcesis forpeli Pedron, kiu rifuĝis en Gujeno). Henriko estis proklamita reĝo (1366), sed li devis donaci multe al la aliancanoj pro la ricevita helpo. Pro tio oni nomis lin la Dankema.
Dume Pedro organizis invadon de Kastilio el la anglaj teritorioj norde de la Pireneoj. Eduardo, princo de Kimrio (konata kiel Nigra Princo), disponigis grandan armeon.
Pedro venkis Henrikon en la Batalo de Nájera la 3-an de aprilo 1367. Henriko revenis al Francio, protektita de Karlo la Saĝulo. El la kastelo de Peyrepertuse reorganizis sian armeon kaj helpe de insurekciintoj de multaj kastiliaj urboj kaj de la francoj de Bertrand du Guesclin venkis Pedron en la Batalo de Montiel (14-a de marto 1369). Henriko mortigis sian enprizonigitan duonfraton Pedro kaj definitive entroniĝis en Kastilio laŭ la nomo de Henriko la 2-a.
Reĝado
Antaŭ konsolidigi sian povon por transdoni ĝin al sia filo Johano, Henriko devis venki novajn kandidatojn: Ferdinando la 1-a de Portugalio, pranepo de Sanĉo la 4-a de Leono kaj Kastilio, kaj poste Johano de Gento, duko de la dinastio de la Lankastroj, edzo de la infantino Konstanza de Kastilio (1354-1394) (filino de Pedro la 1-a). En sia konflikto kun la angloj, Henriko alianciĝis kun Karlo la Saĝulo, je kies dispono li cedis la kastilian ŝiparon grave por la sieĝo de la haveno de La Rochelle, kie la kastilia amiralo Ambrosio Bocanegra nuligis komplete la anglan ŝipanaron.
Henrique rekompencis siajn aliancanojn, sed ankaŭ defendis la interesojn de Kastilio. Tiele ne donis al la reĝo de Aragono la teritoriajn promesojn. En interna politiko, komencis la rekonstruon de la regno; protektis la judojn kiujn li mem iam estis persekutinta ĉar ili estis aliancanoj de la duonfrato dum la enlanda milito; akcelis la transformadon de la reĝa administrado; kaj kunvokis foje Cortes (parlamentoj). Krome li aneksiigis al la reĝaj posedoj la teritorion de la Senjorlando de Biskajo, post la morto de la posedinto, sia frato Tello. En ekstera politiko li estis favora al Francio kontraŭ Anglio.
Post sia morto en 1379 li estis entombigita en la Kapelo de Novaj Reĝoj de Toledo. Lin sukcedis en la kastilia trono lia filo Johano.
Geedziĝo kaj posteularo
Henriko edziĝis en 1350 al Juana Manuel de Kastilio, Senjorino de Villeno, Escalona kaj Peñafiel, filino de Juan Manuel de Kastilio kaj Blanca Núñez de Lara, kun kiu li havis la jenajn gefilojn:
Krom tiuj tri gefiloj, Henriko de Trastámara havis almenaŭ aliajn dekkvar gefilojn kun diversaj damoj de la nobelaro.
Komunumaro Zell
La komunumaro Zell - germane Verbandsgemeinde Zell aŭ plene Verbandsgemeinde Zell (Mosel), mallonge VG Zell - estas adminstra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Zell borde de la rivero Mozelo. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj kovras la sudan parton de la distrikto.
Nuaillé-sur-Boutonne
Nuaillé-sur-Boutonne [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 206 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Nuaillé-sur-Boutonne situas en la oriento de Charente-Maritime, sude de Niort.
Shangcheng
Shangcheng, Ŝangĉeng aŭ Ŝangĉengo, estas:
Stacio Okubo (Tokio)
Stacio Okubo (japane: 大久保駅 [Ookubo-eki], angle: Okubo Station) estas fervoja stacio de la fervoja reto Japana Fervojo (JR). Ĝi situas en Kvartalo Ŝinĝuku de Tokio, Japanio. La stacio servas Linion Ĉuo-Sobu de Orient-Japania Fervoja Kompanio.
Regiono Norda Unguĵo
Norda Unguĵo aŭ Norda Zanzibaro (Mkoa wa Unguja Kaskazini) estas regiono de Tanzanio. Ĝi konsistas el la norda parto de insulo Zanzibaro (Unguĵo). Ĝia ĉefurbo estas Mkokotoni.
La regiono mezuras ĉirkaŭ ; laŭ la censo de 2002 ĝi havis loĝantojn.
Norda Unguĵo konsistas el du distriktoj, nomataj "Nordo A" kaj (sude de ĝi) "Nordo B". En 2002 Nordo A havis loĝantojn, Nordo B.
Al la regiono apartenas ankaŭ insuleto Tumbatu, kiu estas ĉirkaŭ 10 km longa kaj situas en golfo nord-okcidente de Zanzibaro.
Mona Mahmudnizhad
Mona Mahmudnizhad - perse ‏مونا محمودنژاد‎, latinliterigo laŭ sistemo DMG Mona Maḥmūd-Nižād - estis irana bahaanino, kiu en 1983 deksepjara kune kun naŭ aliaj bahaaj virinoj estis kondamnita al morto kaj pendigita en Ŝirazo, Irano pro sia membreco en la Bahaa Kredo. La oficiala akuzo gamis de "erarigo de infanoj kaj junuloj" ĉar ŝi instruis infanojn kiuj estis forpelitaj el la lernejo pro siaj kredoj kaj ĉar ŝi servis en orfejo, ĝis esti "cionisma", ĉar la Bahaa Mondcentro situas en Israelo.
La historio de ŝia mallonga vivo estis plurvoje arte temigita, interalie en la filmo Mona's Dream ("Sonĝo de Mona") de la kanadano Jack Lenz.
420 Bertholda
420 Bertholda estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Cibela grupo. malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝia nomo honoras Berthold la 1-an (ĉ 1000 - 1070), duko de Karintio kaj margrafo de Verono.
6877 Giada
6877 Giada estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio de Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Giada Casulli, filino de la malkovrinto.
26938 Jackli
26938 Jackli estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jack Zhihao Li, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la El Segundo High School de El Segundo (Kalifornio).
Karmezina tragopano
La Karmezina tragopano, Ruĝkorna fazano, Ruĝbrusta fazano aŭ Satirusa tragopano (Tragopan satyra) el la ordo de kokoformaj birdoj kaj familio de fazanedoj loĝas en Ĉunpi-montovalo kaj la norda deklivo de Himalajo de Tibeto, Ĉinio, kaj ankaŭ en Nepalo, Sikimo, Bhutano kaj norda Hindio.
Aspekto
Ĝi havas grandan korpon kaj belan koloron. La virbirdo havas nigran kapon kun po unu vertikala strio ambaŭflanke de la kresto, karmezinajn supran dorson kaj malantaŭan parton de la kapo kaj kolo, kaj la alia parto de la supra korpo havas malhelbrunan koloron kun brunflavaj vermoformaj makuloj kaj blankaj nigrarandaj makuletoj. La malsupra korpo ĉefe estas karmezina kun nigrarandaj blankaj aŭ helgrizaj makuloj malsupre de la brusto. La birdo havas nigran voston kun brunblankaj strioj ĉe la plumradikoj.
Temas pri specio kun klara seksa duformismo. La supra korpo de birdino estas bruna aŭ brunnigra kun nigraj makuloj aŭ makulpecoj, kaj multaj plumoj havas sur si ĉamkolorajn striojn. Escepte de ĉamkoloraj aŭ flavaj mentono kaj gorĝo, la malsupra korpo estas preskaŭ samkolora kiel la supra korpo. Sur ŝia bruna vosto estas neregulaj nigraj kaj ĉamkoloraj strioj.
Ĝi pezas ĉirkaŭ 1,000- 1,500 gramojn kaj longas 58–79 cm, kun vosto longa 19–29 cm.
Vivejo
Tiuj orientalisaj birdoj loĝas en arbaroj 3,000 metrojn super la marnivelo, ĉefe en humidaj arbaroj de kverko kaj rododendro kun densa subkreskaĵaro kaj bambuejoj, mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj, arbustaro kaj dense vegetaĵaraj ravinoj. Ili estas kaŝemaj kaj kuremaj. Matene kaj vespere ili serĉas nutraĵon en vasta tereno. Ili ŝatas manĝi ĝermojn, kormojn kaj maldikajn radikojn. Ili noktas sur arboj. Dum vintro ili malsupreniras al lokoj ĉirkaŭ 2,000 metrojn super la marnivelo.
Reproduktado
Printempe la femalaj kaj masklaj birdoj aktivadas en paroj. Dum oestro la maskla birdo senĉese balancas la kapon al la femala, hirtigante siajn bluajn karneckornojn sur la kapo. Li kojnoforme disvolvas la gorĝopendaĵon kun centro en blua koloro, flankaj partoj en verda koloro kaj kun po 4-5 triangulaj skarlataj makulpecoj ambaŭflanke. Samtempe li disetendas siajn vostoplumojn, ke ili apogu sin sur la tero, tremigas la flugilojn kaj eligas la sonon "glu, glu, glu", kaj tuj poste koitas kun la femala. Prete al memmontrado, la masklo ŝvelas siajn kornojn kaj kaŝiĝas malantaŭ roko, atendante preterpasantajn inojn. Kiam unu pasas, li plenumas sian prilaboritan kaj allogan memmontradon antaŭ la inoj. Fine de la memmontrado la masklo malfermas sian grandon kaj montras ĉiujn siajn ornamojn.
La birdino konstruas neston sur arbo kaj demetas 2-4 ruĝflavajn ovojn punktitajn de malhelruĝaj makuloj. La kovado daŭras ĉirkaŭ 31 tagojn, la eloviĝintaj idoj pezas po ĉirkaŭ 44 gramojn.
Stacio Ōkubo
Stacio Okubo (japane: 大久保駅 [Ookubo-eki]) estas komuna nomo de kelkaj stacioj en Japanio:
Krome estas:
Heinrich Buff
Heinrich BUFF (naskiĝis la 23-an de majo 1805 en Frankfurto ĉe Majno, mortis la 24-an de decembro 1878 en Gießen) estis germana fizikisto, kemiisto, kaj profesoro pri fiziko en la Universitato de Giessen. Li estis nepo de Charlotte Buff (1753-1828), la amatino de Goethe kiu eternigis ŝin en unu el siaj noveloj: La suferoj de la juna Werther, nevo de la germana juristo Heinrich Adam Buff (1711-1795) kaj bofrato de la kemiisto August von Hofmann (1818-1892).
Biografio
Buff edukiĝis en la Universitato de Göttingen kaj pli malfrue li studis en Giessen gvidate de Justus von Liebig. Kelkatempe li laboris kiel teknikisto en entrepreno en Tanne, pli malfrue, post translokiĝi al Parizo, sub influo de lia amikeco kun Gay-Lussac, li komencis engaĝiĝi en siaj fizikaj eksperimentoj. Reveninte el Francio, li iĝis profesoro pri fiziko kaj mekanika teknologio ĉe "Alta Profesia Lernejo", en Kaselo (1834), kie li laboris kune kun Roberto Bunzeno. En 1838, li nomumiĝis profesoro pri fiziko en la "Universitato de Giessen" okaze de la forpaso de la antaŭa profesoro pri fiziko Georg Gottlieb Schmidt (1768-1837) kaj tie li restis ĝis sia morto.
Ziethen
Ziethen havas diversajn signifojn:
Heinrich Buff
Aktivecoj
Kune kun Friedrich Zamminer (1817-1858) li publikigis en 1857 "Lernolibron pri fizika kaj teoria kemio". Kune kun Liebig, li fondis en 1847-1848 la periodaĵon pri la progreso de la kemio: "Jahresbericht über die Fortschritte der Chemie" ("Ĉiujara raporto pri la progreso de kemio"). Li estis membro de la Akademio pri Sciencoj, en Göttingen kaj fremda membro de la Bavara Akademio pri Sciencoj. Li estis edziĝinta al Sophie Hoffmann, fratino de la kemiisto August von Hofmann (1818-1892). Ili havis ses gefilojn. Post la morto de sia edzino, Buff reedziĝis al Johanna Moldenhauer. En tiu dua geedziĝo, ili havis du pliajn infanojn. Unu el liaj filoj estis la germana edukisto kaj arkivisto Adolph Buff (1838-1901) kaj alia tre konata estas Heinrich Buff la pli juna (1844-1902).
Accadia
Accadia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Foggia. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bovino, Deliceto, Monteleone di Puglia, Panni kaj Sant'Agata di Puglia.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Filtrilo de Bessel
En elektroniko kaj signal-prilaborado, la filtriloj de Bessel estas speco de analogaj aŭ ciferecaj linearaj filtriloj kun maksimume plata grupa malfruo (maksimume lineara fazo-frekvenca karakterizo).
Filtriloj de Bessel estas karakterizitaj per preskaŭ konstanta grupa malfruo en la tuta pasanta bendo, tial ili konservas la formon de filtrata signalo en la pasanta bendo. La trairo de la pasanta bendo al la haltata bendo estas multe pli malrapida ol por aliaj filtriloj. La filtriloj de Bessel maksimumigas la platecon de la grupa malfruo apud nula frekvenco.
Filtriloj de Bessel estas ofte uzataj en aŭdaj sistemoj.
La filtrila nomo estas en honoro de Friedrich Bessel, germana matematikisto (1784-1846), kiu ellaboris la matematikan teorion sur kiu la filtriloj estas bazitaj. La filtriloj estas ankaŭ kiel filtriloj de Bessel-Thomson en honoro de W. E. Thomson, kiu ellaboris kiel apliki teorion de Bessel al filtrila dizajno.
Maldensa matrico
En cifereca analizo, maldensa matrico estas matrico kies plejmulto da elementoj estas nulo. Alie, ĝi estas densa. La nombro de nulaj elementoj dividita de la tuta nombro de elementoj (ekz, m × n por m × n-matrico) nomiĝas la maldenso de la matrico. Ĝia komplemento estas la denso.
Granda maldensa matrico ofte aperas en scienca kaj inĝeniera aplikado, kiam oni solvas partan diferencialan ekvacion.
Filtrilo de Bessel
La tradona funkcio
kie θn(s) estas dorsflanka polinomo de Bessel de kiu la filtrilo prenas ĝian nomon kaj ω0 estas frekvenco elektita por doni la deziratan fortranĉan frekvencon. La filtrilo havas malalta-frekvencan grupan malfruon de 1/ω0.
Polinomoj de Bessel
La tradona funkcio de la filtrilo de Bessel estas racionala funkcio kies denominatoro estas dorsflanka polinomo de Bessel, kiel jeno:
Maldensa matrico
Memori maldensan matricon
Por maldensa matrico, oni povas grande malmultigi la memorkoston per memori nur la nenulaĵojn. Variaj datumstrukturoj utiliĝus kondiĉe je la preciza denso kaj distribuo de la nenulaĵoj. La dilemo estas ke viziti elementojn en tiaj datumstrukturoj estos pli multekosta, kaj necesus kroma strukturo se oni volus rekonstrui la originan matricon precize.
Estas du klasoj de datumstrukturoj por memori maldensan matricon:
Filtrilo de Bessel
Polinomoj de Bessel
La dorsflankaj polinomoj de Bessel estas donita per
Ekzemplo
La tradona funkcio de tria-orda (tri-polusa) malalta-pasa filtrilo de Bessel, ununormigita por havi grupan malfruon egalan al 1, estas
La radikoj de la denominatora polinomo, la filtrilaj polusoj, inkluzivas reelan poluson je s=-2,3222, kaj komplekso-konjugitan paron de polusoj je s=-1,8389 ± j1,7544, grafike prezentitajn pli supre. La numeratoro 15 estas elektita por doni amplifo de 1 je malaltaj frekvencoj (je s=0).
La amplifo estas do
La fazo estas
La grupa malfruo estas
La elvolvaĵo kiel serio de Taylor de la grupa malfruo estas
En D(ω) la termoj kun ω2 kaj ω4 estas nuloj, rezultante en tre plata grupa malfruo apud ω=0. Ĉi tio estas la plej granda kvanto de termoj kiuj povas esti nuligitaj, ĉar estas entute kvar koeficientoj en la tria orda polinomo, postulantaj kvar ekvaciojn por ke esti difinitaj:
Lajos Kelemen
KELEMEN Lajos estis hungara arkivisto, historiisto, ano ekstera de Hungara Scienca Akademio naskita en Marosvásárhely la 30-an de septembro 1877 kaj mortinta en Kluĵo la 29-an de julio 1963.
Filtrilo de Bessel
Ekzemplo
La unuaj du ekvacioj same bone aplikeblas al la aliaj specoj de linearaj filtriloj kaj iliaj polinomoj, sed la lastaj du ekvacioj veriĝas se la polinomo estas polinomo de Bessel.
Neŭrastenio
Neŭrastenio laŭ PIV estas neŭrozo, trafanta precipe la trolaborantojn, kaj manifestiĝanta per ĝenerala laceco, tendenco al tristaj ideoj, timo kaj nedecidemo.
La termino unuafoje uziĝis dum la jaro 1869 fare de George Miller Beard. Laŭ la Internacia Klasifikado de Malsanoj ICD-10 de la Monda Organizo pri Sano (WHO) ĝi havas la kodon F48.0.
Adolf Mildwurf
Adolf MILDWURF, pollandano, doktoro de politikaj sciencoj, ĵurnalisto. Naskiĝis 1900 en Przemyśl. Esperantisto de 1916. Aranĝis studentan fakkunvenon dum la UK 1924 en Vieno. Multaj paroladoj en W. Kiel Ĉe-metoda instruisto gvidis en 1933 multajn kursojn en Danio; fondis tie tri grupojn. Kunlaboranto de HDE.
Mistera vivo
Martin Purdy esploris la spurojn de Mildwurf per modernaj geneologiaj rimedoj. Serĉante la nomon Mildwurf, li trovis iun Abraham Mildwurf, kiu naskiĝis je la 10-a de februaro 1900 kaj mortis en Londono la 20-an de aprilo 1978. Tiu Abraham aperas en la registroj por Camden, Londono, en 1959, do nelonge post kiam Adolf akiris britan civitanecon. Lia mortoloko estas proksima al Camden – je nur kelkaj stratoj pli norde. Purdy trovis liston de studentoj en gimnazio en Przemysl, la naskiĝloko de la serĉato, en 1915: ĝi entenas la nomon Abraham Mildwurf. Same en germanlingva libro pri judaj aŭtoroj en Aŭstrio, kie oni nomas Abrahamon lingvo-instruisto.
Purdy tial hipotezis, "ke nia serĉato naskiĝis Abraham, kaj poste ŝanĝis sian nomon al Adolf (pro kreskanta antisemitismo en orienta Eŭropo?) inter ĉ. 1916-1933. Nature, porti la nomon Adolf en Britio dum la dua mondmilito mem kreus problemojn, do li eble re-alprenis sian unuan nomon dum tiu tempo."
9389 Condillac
9389 Condillac estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca filozofo kaj abato Étienne Bonnot de Condillac (1715–1780), ĉefa defendanto en Francio de la ideoj de John Locke. En 1740 li konatiĝis kun la Enciklopediistoj, kaj establis sian pozicion kun sia unua libro : Essai sur l'origine des connaissances humaines en 1746.
Pindorama do Tocantins
Pindorama do Tocantins estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 4.506 loĝantojn en 2010.
Esperanza
Esperanza (hispana vorto por "espero") povas referenci al:
John Hoyt
John HOYT estas artnomo de John McArthur HOYSTRADT (la 5-an de oktobro 1905 - la 15-an de septembro 1991) usona aktoro. Li estis filo de bankisto Warren J. Hoysradt.
Li studis ĉe Hotchkiss School kaj Yale University, kie li redaktis por studenta ĵurnaleto The Yale Record. Li diplomiĝis kiel bakalaŭro kaj magistro per Yale. Li instruis historion ĉe Groton School dum du jaroj.
Li debutis en Broadway per teatraĵo Overture. Kelkaj el liaj laboroj ĉe Broadway inkluzivas teatraĵojn Miracle at Verdun (1930), Lean Harvest (1931), kaj Clear All Wires (1932). Li daŭris rolante en teatro ĝis kiam li translokiĝis al Holivudo en 1945.
Hoyt komencis sian kinan karieron per la filmo O.S.S. kaj dum 1940-aj jaroj li aktoris ĉe The Unfaithful, My Favorite Brunette, Brute Force, To the Ends of the Earth, Winter Meeting, Sealed Verdict, The Decision of Christopher Blake, The Bribe, The Lady Gambles, The Great Dan Patch, Trapped kaj Everybody Does It.
Lia kariero en kino daŭris en 1950-aj jaroj per filmoj kiel Outside the Wall, The Lawless, The Company She Keeps, Inside Straight, Quebec, New Mexico, Lost Continent, The Desert Fox: The Story of Rommel, The Black Castle, Androcles and the Lion, Julius Caesar, Sins of Jezebel, Casanova's Big Night, The Student Prince, Désirée , The Big Combo, Blackboard Jungle, The Purple Mask, Moonfleet, The Girl in the Red Velvet Swing, Trial, The Conqueror, Forever, Darling, Mohawk, The Come On, Death of a Scoundrel, Baby Face Nelson, The Beast of Budapest, Curse of the Undead kaj Never So Few.
Li debutis ĉe televido 1951 per scienc-fikcia serio Lights Out. Em tiuj jaroj li laboris ĉe televidserioj The Lone Ranger, The Adventures of Rin Tin Tin, Climax!, Zorro, Riot in Juvenile Prison, inter multaj aliaj.
Dum 1960-aj jaroj li aperis ĉe televidaĵoj The Rifleman, Gunsmoke, The Untouchables, The Twilight Zone, Maverick, Have Gun - Will Travel, Laramie, Perry Mason, Dr. Kildare, Wagon Train, Voyage to the Bottom of the Sea, The Munsters, Burke's Law, I Spy, Bonanza, The Beverly Hillbillies, The Big Valley, Laredo, Daniel Boone, The Monkees, The Time Tunnel, The Man from U.N.C.L.E, Ironside, Get Smart, It Takes a Thief, The Wild Wild West kaj The Outcasts. Ĉe Star Trek li partoprenis la provepizodon The Cage, kiu ne estis ensendita ĝis 1980-aj jaroj.
Li ankaŭ aktoris en filmoj kiel Spartacus, Merrill's Marauders, Cleopatra, X, The Time Travelers, Two on a Guillotine, Young Dillinger, Operation C.I.A., Gunpoint, Duel at Diablo, Panic in the City, inter aliaj.
En 1980-aj jaroj li partoprenis filmojn Desperately Seeking Susan. Alvin Goes Back to School kaj televidserion Gimme a Break!.
Basse-Kotto
Basse-Kotto estas unu el la 14 prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko. Ĝian sudan limon formas rivero Ubangi, trans kiu troviĝas Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi enhavas 203.887 loĝantojn (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 17.604 km². La ĉefurbo de Basse-Kotto estas Mobaye.
En Mobaye akvobaraĵon oni konstruis fine de la 1990-aj jaroj.
34004 Gregorini
34004 Gregorini estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj astronominoj Maura Tombelli kaj Daria Guidetti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan radio-astronominon Loretta Gregorini, aktivan en la kampo de la radioastronomio kaj la observa kosmologio. Ŝiaj nunaj esploroj aktive fokusiĝas en grandaj programoj de studoj pri la kosmologia evoluo de la radiofontoj kaj de ties optikaj gastigantoj.
Palomas (Badajoz)
Palomas (Kolomboj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. En la romano de Felipe Trigo nome El médico rural (La rura kuracisto) la unua duono de la agado okazas en eta vilaĝo nome Palomas kiu ne nepre devas rilati al tiu.
La loĝantoj nomiĝas palomeños. La censita populacio en 2008 estis de 691 loĝantoj.
Situo
Palomas estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 326 m; je 90 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 40,5 km². Ĝi estas en la komarko Tierra de Barros.
Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj kaj olivarboj) kaj brutobredado (ŝafoj).
Historio
La zono estis loĝata de araboj, kie atestas la arkitekturaj restaĵoj de la posteuloj, tio estas mudeĥaroj: la turo kaj fasado de la preĝejo estas belega montro de tiu stilo. Krome estis mezepoka ponto en la sudo de la vilaĝo.
Kantono Saint Charles
La kantono Saint Charles (Saint Charles County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la samnoma urbo Saint Charles. La kantono estis fondita la.
Acquarica del Capo
Acquarica del Capo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Kantono Saint Charles
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
La unua usona kantono estis kreita en 1812. Ĝi ricevis la nomon, kiel la kantona ĉefurbo Saint Charles ("Sankta Karlo"), laŭ la iama hispana distrikto San Carlos, tiam nomita laŭ Karlo Boromeo (1538-1584), sanktulo de la Romkatolika Eklezio.
La urbo Sankta Karlo estis la unua ĉefurbo de la ŝtato Misurio kaj daŭre estas hejmo de la "Unua Ŝtata Kapitolo" (First State Capitol).
Kuirejstablo
Kuirejstablo estas stablo fasonita por la kuirado. La supraĵo ofte estas el ligno, sed ankaŭ el ŝtalo, ŝtono, plasto aŭ kaheloj. En kaj super la stablo plejofte estas ŝrankoj kaj tirkestoj. Ankaŭ ĝi plejofte enhavas vazlavilon, lavujon kaj kuirfornon. Kelkfoje fridujo estas enkonstruita.
Izolita kuirejstablo nomiĝas kuirinsulo.
Konuro
Konuroj (angle kaj france conure) estas netaksona grupo de malgrandaj kaj mezgrandaj papagoj kun mallonga korpo kaj relative longa vosto. Oni ĝenerale uzas tiun ĉi terminon por anoj de kelkaj genroj en familio de neotropisaj papagoj el subfamilio Arinae. Estiel nescienca termino, la vorto "konuro" estas plejparte uzata en birdobredada kulturo, sed ĝi jes aperas en sciencaj verkoj, aparte kiel parto de kutimaj nomoj de certaj genroj kaj specioj.
Genroj
Iam ĉiuj birdoj nomataj konuroj estis unuigitaj en unu parafiletikan genron Conuropsis. Poste pro disvolvo de metodoj de filogenetiko, aparte de molekula filogenetiko, la genro estis dispartigita je kelkaj novaj genroj, iuj el kiuj eĉ ne estas tre parencaj. Jen la (probable nekompleta) listo de genroj kies specioj estas nomataj konuroj:
Oceloto
Oceloto estas specio de felisedo (granda kato) kun bele makulita felo. Ĝi vivas en Suda Ameriko. Felo de granda oceloto (Leopardus pardalis) havas flavgrizan hararon kun rozoj (ringformaj makuloj), estas ŝatata kiel pelto, pro kiu ĉiujare estas mortigataj centmiloj da tiuj elegantaj bestoj, spite al ŝtata protektado.
József Miletz
MILETZ József [milec] (naskita la en Örkeny; mortinta la  en Kispesto) estis hungara esperantisto kaj poŝtŝparkasa oficisto.
Minejo Alexander
Minejo Alexander estas iama profundmina nigrakarba minejo, kiu troviĝas en Kunčičky (parto de Ostrava). Post finigo de la minado restis konservitaj la minturoj kaj parto de uzinobjektoj kaj la eksa minejo estis proklamita kiel kultura memorigaĵo.
Hebertshausen
Hebertshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dachau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
József Miletz
Vivtenado koncize
Li finstudis kvin jarojn de la medicina fakultato. Li estis Esperanto-pioniro, la unua aktiva esperantisto en Budapeŝto. Li en 1901 fondis kaj prezidis la unuan esperanto-grupon en la ĉefurbo. En 1903 li verkis kun Lengyel kaj Schwörer gramatikon, en 1904 li fariĝis redaktoro de la gazeteto Esperanto kaj en 1905 de Hungara Esperanto. Li propagandis ankaŭ en Kispesto.
Minejo Alexander
Historio
Konstruadon de la minejo komencis en la jaro 1896 kompanio Norda fervojo de imperiestro Ferdinando kaj la minado de karbo mem estis komencita je du jaroj pli poste. Ekde tiu ĉi jaro ĝis la jaro 1926, kiam Alexander fariĝis parto de najbara minejo Zárubek, ĉi tie estis elminitaj 5 910 960 tunoj da karbo. Post tio jam ĉi tiea karbo iris al la surfaco en Zárubek. Parto de minkampo de minejo Alexander estis je la 1-a de januaro 1979 transgvidita sub minejo Jeremenko en Vítkovice.
La minagado de la minejo estis finita la 31-an de decembro 1992. La mintruo (profundeco 945 metroj) estis surŝutita en la jaro 1993 kaj elblovturo (profundeco 775,3 metroj) en la jaro 1994. Ambaŭ ŝaktoskafaldoj estas konservitaj kaj proklamitaj kiel kultura memorigaĵo.
Pantero
Pantero povas signifi:
Oktjabrjskaja fervojo
Oktjabrjskaja fervojo aŭ Oktobra fervojo (Октябрьская железная дорога), kiu formas parton de RZD, estas la plej malnova fervojo en Rusio, situanta en la nord-okcidenta parto de la lando. Ĝi etendiĝas de Leningrada stacidomo de Moskvo en la sudo ĝis Murmansko trans la Arkta Cirklo en la nordo. La tuta longeco de la linioj superas. La ĉefoficejo de la fervoja kompanio troviĝas en Sankt-Peterburgo. Oktjabrjskaja fervojo havas ŝpuron de.
La unua fervojo en Rusio kunliganta Sankt-Peterburgon al Carskoje Selo, longa, komisiita en 1837, formas parton de Oktjabrjskaja fervojo. Ankaŭ la fervojo Moskvo – Sankt-Peterburgo, la dua plej malnova kaj unu el la linioj en Rusio kun plej multa trafiko, estis malfermita en 1851. Ĝi ankaŭ inkluzivas la ĉefan linion direkte al Talino (ĝis la Estona landlimo), provizante la trakon por trajnoj de "GoRail" al Sankt-Peterburgo.
13207 Tamagawa
13207 Tamagawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la iama urbo Tamagaŭa (nun kunfandita en Imabari) en orienta parto de la gubernio Ehime. Kun 5800 loĝantoj, la urbo estas hejmo de la Mezlernejo de Tamagaŭa. La nomo aludas al la partopreno de la studantoj de tiu lernejo al "NEARlink", eduka projekto por simuli la lanĉon kaj la vojaĝon de la kosmosondilo NEAR Shoemaker kaj analizi la realajn datumojn de tiu-ĉi.
Haute-Kotto
Haute-Kotto estas unu el la 14 prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko. Ĝi havas limon kun Sudano nordorienten. La ĉefurbo de Haute-Kotto estas Bria.
Ĝi havas popolnombron de 69.514 (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 86.650 km². Haute-Kotto estas surface la plej granda prefektujo en la respubliko do.
Nacia Partio de Sud-Afriko
La Nacia Partio (en Afrikansa: Nasionale Party) estis politika partio en Sudafriko fondita en 1915 kaj unuafoje alveninte kiel reganta partio de la lando en 1924. Ĝi estis en opozicio dum la Dua Mondmilito sed revenis al la povo kaj estis denove en regado el la 4a de Junio 1948 ĝis la 9a de Majo 1994. Dum tiu epoko, ĝi amplikis sian politikon de rasa apartismo, konata kiel 'apartheid'. Membroj de la Nacia Partio estis foje konataj kiel Naciistoj aŭ Nats. La politikoj de la partio inkludis la plenumadon de apartismo, la establadon de respubliko, kaj la helpon de Afrikanera kulturo (vidu artikolon pri la Afrikansa lingvo.
Dum la 1980-aj jaroj, grandaj frakcioj de la partia subtena bazo abandonis ĝin por iri al la Konservisma Partio, malfeliĉaj pro la partia laŭgrada malmuntado de la apartisma sistemo. Post 1990, la NP malfermis sian membrecon al ĉiuj rasgrupoj kaj rekonstruiĝis kiel ne-rasa, konservisma politika forto. Ĝi partoprenis en la Registaro de Nacia Unueco inter 1994 kaj 1996.