cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Janvier
Influa entreprenisto
En 1888, li fariĝis adjudikato de la laboroj por la ekstera restaŭro de la palaco de la parlamento de Bretonio, malgraŭ la ĵaluzeco de iuj pli malnovaj entreprenistoj. Lia laboro kontentigis Jean-Marie Laloy, kiu konfidis al li la « gravajn kaj delikatajn laborojn de la palaco Fouqueron. » . La sukceso de lia entrepreno estis tiam certigita kaj ĝi rapide disvolviĝis. En 1889, li komencis la konstruon de sia privata palaco, strato Dupont des Loges, borde de la rivero Vilaine. Iom post iom, li ludis gravan rolon en la loka entreprenistaro. En Marto 1898, li fariĝis la prezidanto de la sindikato de la entreprenistoj de Rennes. Li fariĝis ankaŭ unu el la privilegiaj kunparolantoj dum la diskutoj pri leĝoj, kia tiu de la pri la laborakcidentoj, tiam li estis aŭskultata de la parlamenta komisiono prezidata de Fernand Dubief. Li devis ankaŭ atesti antaŭ la komisiono pri jura reformo prezidata de Jean Cruppi. Lia influo en la entreprenista kaj laborista sferoj kreskis kaj, fine de la jarcento, li estis ofte petata por ludi mediacian rolon en la sociaj konfliktoj. Li tiel sukcesis pacigi la konflikton de la jaroj 1899-1900, kiu trafis la sektoron de la konstruo.
Sur la bazo de tiu subteno, li kontribuis al la kreado de la federecio de la entreprenistaj sindikatoj de nord-okcidenta Francio. Li estis elektita prezidanto dum la fonda kongreso de Angers en Septembro 1902. Poste li kontribuis al la starigo de franca federacio pri konstruado, kiu estis kreita en Novembro 1904, dum la nacia kongreso en Lyon ; la pariza entreprenisto Lucien Soulé estis ĝia unua prezidanto. En Junio 1905, dum laborfesto organizita en Rennes kaj kie ĉeestas entreprenistoj el la tuta lando, Jean Janvier estis farita kavaliro de la Honora Legio fare de la ministro pri Komerco, Fernand Dubief. Post forlaso de sia entrepreno fine de 1905, li forlasis la sindikatan vivon en Novembro 1906.
Dum lia profesia vivo, li sidis kiel juĝisto en la tribunalo pri komerco de 1898 ĝis 1906. Tiu ofico tre profitis al li por komenci politikan vivon, kiel li konfesis en siaj memoraĵoj : « Mia ofico de juĝisto [...] estis eble tiu, kiu plej bone preparis min por mia ofico de urbestro. ».
Urbestro de Rennes
Ekde la fino de sia profesiaj kaj sindikataj agadoj, Jean Janvier komencis politikan vivon sin alproksimiĝanta al la ideoj de la radikala partio. En Marto 1906, li fondis la komitaton por respublika agado de Ille-et-Vilaine, kio kondukis lin akcepti gvidi « liston de respublika konsento », arigantan respublikanojn, radikalulojn kaj socialistojn, por la urbaj balotoj de la 5-a de Majo 1908. Tiu listo venkis ekde la unua baloto kontraŭ listo gvidata de la antaŭa liberala senatano-urbestro Eugène Pinault, kaj la, Jean Janvier estis elektita urbestro fare de la urba konsilio.
Ekde sia ekestrado, li klopodis por plibonigi la internan aranĝon de la urbodomo de Rennes. La, la urba konsilio aprobis la renovigan projekton de Emmanuel Le Ray, arkitekto de la urbo : la administracia parto estis instalita en la norda pavilono, atrio estis aranĝita sur la teretaĝo, adaptita konsiliĉambro estis kreita sur la dua etaĝo kaj vasta akcepta ĉambro estis kreita sur la unua etaĝo, en la suda pavilono. La decido instali en la ekstera niĉo statuon de Jean Boucher por festi la unuiĝon de Bretonio al Francio estis farita en la. La skulptisto enmetis la vizaĝon de Jean Janvier en la grupo de la bretonoj, kiuj ĉeestis tiun unuiĝon. La pentristo Louis Roger estis komisiita fari la pentraĵojn, kiuj ornamas la ŝtuparojn.
Tiuj laboroj inaŭguris la komencon de longa kunlaborado inter la urba konsilio Janvier kaj Emmanuel Le Ray. La lernejoj estis aparte celitaj per tiu « aktiva politiko pri renovigo kaj konstruo ». En la, la urba konsilio aprobis la planojn de nova lernejo sur la bulvardo de la Liberté. Tiu lernejo respondas al la instruoj diritaj de Jean Janvier : « Moderna lernejo devas esti esplorata unue por respondi prefekte al la bezonoj de edukado, sed ĝi devas esti ankaŭ pli higiena, gaja, akceptema, komforta sen esti luksa, provizita per ĉio, kio povas igi ĝin pli praktika, pli sana, pli agrabla por la lernejanoj, kiuj vizitas ĝin. ».
En la urbaj balotoj de 1912, la listo de « respublika konsento », kiun li gvidis estis facile elektita ekde la unua voĉdono, la 7-an de Majo, kontraŭ listo de « respublika kaj liberala unuiĝo ». Li konfesis al gazetistoj : Tiu baloto, fakte estis nur admnistra proceduro. .
La, li estis promociita al la rango de oficiro de la Honora Legio.
Ekde la fino de sia soldatservo, Jean Janvier plu servis kiel rezervarmea oficiro. Tiel, en 1911, li estis promociita al la rango de batalionestro fare de la generalo Hubert Lyautey, tiam komandanta la dekan korpuson en Rennes. Kiam komenciĝis la unua mondmilito, en Septembro 1914, li estis mobilizata kaj estis postenigita kiel milita komisaro ĉe la stacidomo de. Li respondecis pri la akcepto de la mobilizitoj deirantaj al la fronto sed ankaŭ de la vunditoj kaj rifuĝintoj. La, li estis liberigita de ĉiuj militaj devigoj pro sankondiĉoj, sed li plu mobilizis la urbon por militaj klopodoj. Ekde kiam la armistico estis subskribita, la urba konsilio decidis aranĝi panteonon sur la teretaĝo de la norda pavilono de la urbodomo. La, la urba konsilio decidis ke Rennes fariĝu baptopatrino de Vouziers kaj aprobis subvencion de por helpi al la rekonstruo de sia baptofilino.
Shadows in the Night
Shadows in the Night (Ombroj en la Nokto) estas la tridek-sesa studialbumo de Bob Dylan, fare de Columbia Records ka publikigita la 3an de februaro, 2015. La albumo konsistas el kantoj jam kantitaj de Frank Sinatra, elektitaj de Dylan. Parolante pri sia intenco por la albumo, Dylan deklaris:
Kunmetaĵo kaj registrado
Shadows in the Night konsistas el dek baladoj kiuj estis registritaj de Frank Sinatra en la malfruaj 1950-aj kaj fruaj 1960-aj jaroj. La aranĝoj centriĝis sur la voĉoj de Dylan akompanita je Donny Herron per glitanta pedalo-ŝtala gitaro kaj Tony Garnier per basgitaro.
Károly Faludi
FALUDI Károly estis hungara aktoro, amatora aviadil-projektisto naskita en Arado la 11-an de februaro 1872 kaj mortinta en Arado la 10-an de februaro 1974.
Kariero
Károly Faludi debutis kiel aktoro en 1891 en Hőköm Színház de Budapeŝto. Post du jaroj li dungiĝis al Peĉo, poste li iĝis kantista aktoro en Arado. En 1908 li komencis labori por konstrui aerveturilon. Li konstruis plurajn aviadilojn kaj popularigis la aviatikon. En 1914 li dungiĝis al la Népopera de Budapeŝto, de kie li pensiuliĝis (1925). En 1948 li helpis la amatorajn teatraĵojn kaj turneis kun sia hungarlingva pupteatra grupo en Transilvanio.
Observatorio Oak Ridge
Ĝi estis establita en 1933 en Harvard (Masaĉuseco) (42 Pinacle Road, ). Ĝia MPC kodo estas 801.
Ĝis kiam granda parto de ĝiaj aktivecoj ĉesis en 2005, ĝi loĝigis plej grandan teleskopon oriente de Teksaso, kun spegulo de 61 coloj (155 cm) de diametro. Estis ankaŭ direktebla radioteleskopo uzita en la "Projekto BETA", serĉo de ekstertera inteligento, kaj teleskopo Cassegrain de 16 coloj (41 cm), nun in la Publika Observatorio de la National Air and Space Museum
La projekto "Optical SETI", de Universitato Harvard daŭras ĉe ĉi-tiu ejo.
3537 Jürgen
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Jürgen" en omaĝo al la germana planedologo Jürgen Rahe (1939–1977).
Badmintono
Badmintono, ankaŭ nomata volanludo estas rakedsportoj. Ties rekta antaŭulo estas hinda poona. Dum ludo du kontraŭuloj (respektive du duopoj) forpafas trans reto helpe de rakedo volanon klopodante devigi la kontraŭulon erarigi. Eraro estas ekludo de la volano ekster limigita teritorio aŭ neforludado fare de la kontraŭulo de la ĝuste forludita volano.
Badmintono estas unu el la plej rapidaj rakedsportoj. La ludanto devas havi observemon kaj bonegan fizikan staton. Dum unu matĉo li ofte kuros preskaŭ kelke da kilometrojn. Rapido de batego superas eĉ 300 km/h; neoficialan mondan rekordon tenas ĉino Fu Haifeng, kiu la 3-an de junio 2005 ekbategis per rapido 322 km/h, en duopa ludo tenanto de tiu ĉi rekordo estas indoneziano Taufik Hidayat (305 km/h).
Historio
La unuaj mencioj de volanludoj estas la grotopentraĵoj en Barato el la tempo de naskiĝo de Kristo. Ankaŭ la aztekoj ludis similan ludon (tie oni ludis per ledaj batiloj). La unua eŭropa versio kaj la unuaj reguloj estis elpensataj en la jaro 1872 far la brita Princo de Beaufort sur bieno Badminton (el tio la nomo).
Badmintonpilketo (volano)
La ludantoj de badmintono interŝanĝas plumprovizitan pilketon nomita volano. Ĝi estas tre malpeza, kun maksimuma pezo je 5 g.
Badmintonrakedo (volanbatilo)
La karakterizoj de la malpeza rakedo, ankaŭ nomita volanbatilo, estas la jenaj: pezo inter 75 kaj 100 g, longo 65 cm, larĝo de batsurfaco ĉ. 20 cm.
Badmintonreto
Inter la interbatalantoj estas reto, kies alto estas 1,55 m kun longo ol 6,1 m (reduktita al 5,18 m kiam estas nur unu ludanto ĉiuflanke de la reto).
Regularo
Por la ludo bezonatas minimume 2 personoj. Oni do povas tion ludi kiel ĉe teniso kun ĝis 4 personoj en duobla aŭ miksa ludo samtempe. Ludanto transbatas la volanon super la reto al la kontraŭula kampo. Se la kontraŭulo ne sukcesas la volanon rebati antuaŭ ol tiu atingas la grundon, tio gajnigas unu poenton al la batinto, kiu havas la rajton pri ekbato.
Eraro estas, se la volano restas pendanta en la reto troviĝanta meze de la ludkampo aŭ tuŝas la eksterkampon. Ĉe "retorulanta" volano, la ludo daŭras. La volano ekipitas nur en la konkursa sporto per plumoj; volanoj por libertempo produktiĝas el plasto.
Ĉe para poentostato de la servironto (0, 2, 4...), la ekbato okazas el la dekstra kampoduono (sur la bildo ĝi estas signata sube per "l. Servirkampo"), ĉe nepara poentostato el la maldekstra. La ludanto dum unuopa ludo staras kutime sur la mezlinio, piedon malantaŭ la antaŭa servirlinio. Oni devas bati la "volano"n ĉe serviro al la diagonale-kontraŭsituanta servirkampo. Se la volano ne la konvenan areon tuŝas, oni notas tion kiel fuŝon kaj la kontraŭulo ricevas la ekbatan rajton.
La ludkampo
La ludkampo aspektas tiel:
Bordomintono
Variaĵo de tipa, enĉambra badmintono estas bordomintono aŭ angle Beachminton, ankaŭ konkursa volanludo sur sablo. La ludkampo estas pli malgranda ol ĉe tradicia badmintono (3,80 m * 12,30 m), sed la retalto restas la sama (1,55 m).
György Aranka (episkopo)
György Aranka [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Aranka György estis hungara pastro, kalvinana episkopo, predikisto. Lia nobela antaŭnomo estis zágoni . Lia filo estis samnoma verkisto György Aranka.
György Aranka naskiĝis en 1705 en Habsburga Imperio en Transilvanio, en Koronka (nuntempa Corunca en Rumanio. Li mortis la  1767.
Biografio
György Aranka frekventis kolegiojn en Marosvásárhely kaj Nagyenyed, poste ekde 1728 li plulernis en Ĝenevo, ekde 1731 en Basel. En la sekva jaro li hejmenvenis kaj estis predikisto precipe en Marosvásárhely. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
Štětovice
Štětovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vrbátky en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Vrbátky. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 120 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Ferenc Faluhelyi
FALUHELYI Ferenc (faluheji) estis hungara juristo, universitata profesoro naskita en Nadjvarado la 29-an de oktobro 1886 kaj mortinta en Pécs la 24-an de decembro 1944.
Kariero
Ferenc Faluhelyi post siaj juraj studoj laboris ĉe tribunaloj, poste de 1914 li iĝis profesoro de jurakademio de Peĉo (publikjuro, politiko, jurfilozofio). En 1921 li iĝis privatprofesoro de la Universitato de Budapeŝto (internacia juro). Inter 1922–44 li estis profesoro pri internacia juro en Peĉo. En 1936 li estigis la instituton Pécsi Egyetemi Kisebbségi Intézet, kaj eldonis la revuon ĝian Kisebbségi Körlevel (I–VIII. évf.). Li estis membro de la angla Grotius Society kaj estis kunlaboranto de la Annual Digest of Public International Law Cases (I–V.) eldonita de universitato de Londono.
Praktika filozofio
La praktika filozofio estas tiu filozofio aŭ branĉo de filozofio kiu emfazas la rilatojn inter la pensaro, la homa agado kaj ties efikoj; ĉefe temas pri la etiko kaj la politika filozofio. Ĝi pretas, krome, meti en praktiko tion lernita aŭ studita, antaŭe, en la teoria filozofio, kiu centriĝas en la teoria studado.
La praktika filozofio povas montri diversajn formojn, kiaj la primedita praktiko de iu tekniko, la filozofia pensaro persona aŭ la filozofia konsilaro.
Centra librejo de Derby
La Centra librejo de Derby (Derby Central Library) estis establita en 1879 kun Muzeo kaj artgalerio de Derby, en ruĝ-brika konstruaĵo dezajnita en la enlanda Flandra Gotika stilo fare de Richard Knill Freeman kaj donita al Derby fare de Michael Thomas Bass. Ĝi estas la ĉefa publika kaj referenca biblioteko de Derby, la plej larĝa branĉo de Derby City Libraries ekspluatita de unitary authority kiu regas la urbon.
Carlinhos Brown
Carlinhos Brown, en la hispana lingvo konata kiel Carlito Marrón, vere Antônio Carlos Santos de Freitas (naskiĝinta la 23-an de novembro 1962 en Salvador de Bahio) estas brazila muzikisto kaj kantverkisto. Li alprenis sian kromnomon „Brown“ honore al H. Rap Brown, membro de la Partio Nigra Pantero, kaj James Brown. Lia muziko estas miksaĵo inter brazila kaj kariba muziko kun elementoj el funko, rokmuziko kaj soŭlo.Li estis fondinto kaj mentoro de la muzikbando kaj karnavalogrupo Timbalada. En 2002 li fondis kune kun Arnaldo Antunes kaj Marisa Monte la muzikbandon Tribalistas. La kanto Já Sei Namorar furoris en Brazilo, same kiel ankaŭ lia duan kanto Velha Infância, kaj ankaŭ ekster Brazilo li estas tre sukcesa. En 2007 aperis la sepa studiodisko A Gente Ainda Não Sonhou: la lumdisko enhavas 14 novajn sonregistraĵojn ekestintajn kunlabore kun Marisa Monte, Jaques Morelenbaum, Javier Limon kaj aliaj.
Centra librejo de Derby
Historio
Antaŭ la Akto de 1850 pri Publikaj Bibliotekoj, nombro da bibliotekaj rondoj ekzistis en Derby. Tipe ĉi tiuj bibliotekoj estis ekspluatitaj de librovendistoj kaj dependis de abon-pago de siaj membroj.
Carlinhos Brown
Okaze de la Piedpilka Mondpokalo de 2014 en Brazilo aperis de Carlinhos Brown aktuala versio de lia titolo „Cadê O Timbal“ el la jaro 1994, kiu tamen estas publikigata sub la nomo „Timbaleiro“. Lia kanto "Real in Rio" kunlaborita kun Sergio Mendes kaj Siedah Garrett por la filmo Rio estis nomumata en 2012 por la Premio Oskaro.
Centra librejo de Derby
Historio
La "konstanta" biblioteko en Derby estis establita en 1811 sur Queen Street. Tiu ĉi biblioteko estis malfermita al homoj kiuj en la 1830-aj jaroj povis elporti la aĉeton de kvar ginea akcio kaj pagi jar-abonon de plia gineo. En 1832 tiu ĉi biblioteko havis 84 membrojn. La kolekto de libroj inkluzivis la 4,000 voluman bibliotekon de la Filozofia Societo de Derby. En 1863 la botanikisto Alexander Croall estis dungita kiel unua bibliotekisto kaj kuratoro kaj la sekvantan jaron la muzeo kaj biblioteko estis kunfanditaj. Croall foriris en 1875 por fariĝi kuratoro de la Muzeo kaj artgalerio de Stirling Smith.
La sabaton S-ro Bass prezidis la oficialan malfermon de la senpaga bilioteko kaj Muzeo de Derby, kaŭzo de granda celebrado en la urbo. La ceremonio inkludis oficialan akcepton de S-ro Bass ĉe Midland Railway Stacidomo sekvatan de eleganta tagmanĝo en la Midland Hotel kaj de procesio al Market Place, laŭlonge de dekoraciitaj stratoj plenplenaj de ekcititaj hom-amasoj. S-ro Bass tiam transdonis la donatestojn al la urbestro en la urbodomo. La grupo tiam transiris al la senpaga biblioteko mem, kie S-ro Bass faris rondiron antaŭ ol reveni al la ŝtupoj por deklari la lokon malfermita.
La libro-kolekto proponita de la nova biblioteko inkluzivis la kolekton de Devonshire same kiel la tutan enhavon de la konstanta biblioteko kaj Filozofia Societo. En septembro 1898 la prunt-kolekto sumis preskaŭ 20,000 volumojn kaj la referenca kolekto pli ol 11,000.
En 1914 la kuratora domo laŭlonge de la biblioteko estis malkonstruita por lasi lokon al pligrandigo de la konstruaĵo, intencita loĝigi la ĵus akiritan bibliotekon de Bemrose.
En 1964 la Muzeo kaj artgalerio etendiĝis al nov-konstruita alo sur The Strand, tamen lasante la originalan 19-jarcentan konstruaĵon plu partigitan inter la biblioteko kaj la Muzeo.
Distribueco
En matematiko, distribueco estas eco de duvalentaj operacioj, kiuj ĝeneraligas la distribuan leĝon de baza algebro. Ekzemple
Difino
Notu, ke se \times estas komuta, la supraj tri difinoj estas logike ekvivalentaj.
Distribueco en aritmetiko
En aritmetiko, la du operacioj, por kiuj validas distribueco, estas adicio kaj multipliko. Multipliko estas distribua rilate al adicio:
sed adicio ne estas distribua rilate al multipliko, krom apartaj kazoj (kiel x = 0); t.e. ĝenerale:
NGC 5791
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
8331 Dawkins
8331 Dawkins estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Schelte J. Bus, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
20880 Yiyideng
20880 Yiyideng estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yiyi Deng, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri fiziko. Ŝi ankaŭ ricevis la Premion Intel Foundation Achievement Award. Ŝi estis lernantino ĉe la Ward Melville High School de East Setauket (Nov-Jorkio)
Hiroaki Okuno
Hiroaki Okuno (奥埜 博亮, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai, V-Varen Nagasaki kaj Cerezo Osaka.
Volgaj ribeluloj
Volgaj ribeluloj (Атӑл пăлхавçисем en la ĉuvaŝa, Волжские бунтари en la rusa) estas sovetia kaj ĉuvaŝa filmo de Pavel Petrov-Bitov aperinta en 1926, la unua ludfilmo filmita en Ĉuvaŝio.
La filmo ne konserviĝis, fakte ĝi estis intence detruita. La ideo detrui ĝin estis prenita de la Regiona Oficejo de Ĉuvaŝa Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko.
Temo
Unua rusia revolucio, de 1905 al 1907. Ĥuri, aktiva agrikulturisto dum la revolucio, estas arestita kaj malliberigita. La ĉuvaŝaj kamparanoj provas liberigi lin. La caraj trupoj, estrataj de Kazan, subpremas la ribelon de la vic-guberniestro Kobeko en sangon. Ĥuri tiam sukcesas fuĝi. Sub la influo de Kobeko, li ĵetas bombon, sed li malsukcesas en sia provo kaj devas rifuĝi alilanden. Kiam li revenas, li estas arestata kaj denove malliberigata. Liberigite dum la Rusia revolucio de 1917, li mortos post kapto fare de la trupoj de Kazan.
Navas de Riofrío
Navas de Riofrío [NAbas derioFRIo] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierras de Segovia (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo Navas de Riofrío estas etimologie komprenebla kiel Altbienoj de Malvarma Rivero.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 367 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris 150 el 1991 pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.
25543 Fruen
25543 Fruen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Navas de Riofrío
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
25543 Fruen
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lois Fruen, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Breck School de Minneapolis (Minesoto).
Fallen Angels
Fallen Angels (Falintaj Anĝeloj) estas la tridek-sepa studialbumo de Bob Dylan, fare de Columbia Records kaj publikigita la 20an de Majo, 2016.
La albumo enhavas dekdu klasikajn usonajn kantojn elektitajn de Dylan de diversa verkistaro kiel Johnny Mercer, Harold Arlen, Sammy Cahn kaj Carolyn Leigh. Simila je lia antaŭa albumo, Shadows in the Night (Ombroj en la Nokto), ĉiu kanto en la albumo, krom "Skylark", estis iam registraĵo de Frank Sinatra.
Muzikistoj kaj alia personaro
kun:
pliaj personaroj:
Navas de Riofrío
Historio
En 1982 startis proceso por sendependigi Navas disde la municipo de La Losa kaj, la 21an de februaro 1983, la regiona instanco aprobis la definitiva separon.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. Aparte gravas piedirado tra naturaj lokoj ekzemple tra Nacia Parko Sierra de Guadarrama kaj tra Natura Parko Sierra Norte de Guadarrama. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la proksima Reĝa Palaco de Riofrío.
Birjano
La nomo devenas de la persa vorto beryā(n) (بریان) [berjaan] kiu signifas ion fritita aŭ rostita. Oni portis ĝin al Barato fare de islamaj vojaĝantoj kaj komercistoj de Persio. Ĝi estis populara plado en la kuirejo de la mogalaj imperiestroj. Ĝi nun estas grava parto de la sudazia kuirarto.
La eroj de la birjano inkluzivas jenajn: la gio, muskato, nigra pipro, kariofilo, kardamomo, cinamo, cinamaj folioj, kultiva koriandro, mento, zingibro, cepo, kaj ajlo. La altkostaj birjanoj inkluzivas la safranon. Por la nevegeterano, la ĉefaj viandoj estas la bovaĵo, kokidaĵo, kapraĵo, ŝafaĵo, fiŝaĵo aŭ salikokoj. Oni prezentas la pladon kun raita, kareaĵo, melongenaĵo, boligita ovo, kaj salato.
La diferenco inter birjano kaj pilafo estas, ke oni kuiras ĉion en la pilafo kune. Sed en la birjano, oni kuiras la rizon kun la spicoj aparte de la legoma aŭ vianda saŭco. Oni poste kunigas la rizon kaj la saŭcon. En bone farita birjano, la plado estas pli-malpli seka. La rizgrenoj restas apartaj, malsame al rizoto, en kiu la rizo estas kremece malseka.
Albanopolo
Albanopolo (Albanopoli, Ἀλβανόπολις [Albanopolis]) estis urbo en la antikva Romia Makedonio specife en Epirus Nova, la urbo de la albanojoj, kiu estis ilira tribo. La eldonantoj de la Atlaso Barrington pri la Greka kaj Romia Mondo lokigas ĝin en la nuna vilaĝo Zgërdhesh, proksime al Krujë, Albanio.
Domaháza
Domaháza estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Ózd.
Situo
Domaháza situas en valo, laŭ rojo nomata pri vilaĝo Hangony, laŭ la slovaka landlimo, fine de longa sakovojo el Ózd. La lasta troviĝas 14, Salgótarján (aere) 30, Miskolc 70 km-ojn.
Historio
La komunumo fondiĝis en la 13-a jarcento. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas lernejo, kulturdomo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo.
5967 Edithlevy
5967 Edithlevy estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada kuracistino Edith Pailet Levy, patrino de la astronomo David H. Levy.
7382 Bozhenkova
7382 Bozhenkova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (ekde 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa verkistino Margarita Ivanovna Boĵenkova (cirile: Маргарита Ивановна Боженкова) anino de la Uniĝo de la Rusaj Verkistoj, vic-prezidentino de la Asocio de la Ŝipaj Verkistoj de Sankt-Peterburgo kaj ricevintino de la premio "Ora Plumo".
Belvezet (stacidomo)
Belvezet estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Belvezet, en departemento Lozère, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Monastier - La Bastide-St-Laurent-les-Bains (723000).
Kanguruinsula emuo
La Kanguruinsula emuo (Dromaius novaehollandiae baudinianus) estas formortinta subspecio de la Emuo. Ĝi troviĝis endemie en la Kanguru-Insulo, sude de Aŭstralio, kie ĝi restis izolata. Tiu insulo estis tiam konata kiel Ile Decrés fare de la membroj de la Ekspedicio Baudin. Ĝi diferencas el la kontinenta Emuo ĉefe pro ties malgrando. Tiu specio iĝis formortinta ĉirkaŭ 1827.
Taksonomio
Ĝi estis malkovrita al eŭropanoj en 1802 de Matthew Flinders kaj registrita kiel tre komuna ĉe la golfo Nepean. La unuaj ostoj de la specio estis malkovritaj en 1903 ĉe Brecknells, sablejaj montetoj de la okcidenta flanko de Kabo Gantheaume. Dekomence estis konfuzo pri la taksonomia statuso kaj geografia origino de la Kanguruinsula emuo, partikulare pri ties rilato kun la Kinginsula emuo, kiu estis ankaŭ transportita al Francio kiel parto de la sama ekspedicio. La loglibroj de la ekspedicio malsukcesis klarigi kie kaj kiam oni kolektis tiujn nanajn emuajn individuojn. Tio kondukis al fakto ke ambaŭ taksonoj estis interpretitaj kiel unusola taksono kaj ke ĝi originiĝis el la Kanguruinsulo. Pli ĵusaj trovoj de subfosilia materialo kaj sekvaj studoj pri la Kinginsula emuo kaj la Kanguruinsula emuo konfirmis ties separatan geografian originon kaj distingan morfologion.
En sia libro de 1907 nome Extinct Birds, Walter Rothschild certigis, ke la priskribo fare de Vieillot fakte aludis al la kontinenta Emuo, kaj ke la nomo D. ater estis tiele jam okupita. Konsiderinte la haŭtaĵon de la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo estis el la Kanguruinsulo, li faris ĝin la tipa specimeno de lia nova specio Dromaius peroni, nomita laŭ la franca naturalisto François Péron, kiu estas la ĉefa fonto de informaro pri la birdospecio dumviva. La aŭstralia amatora ornitologo Gregory Mathews stampis pliajn nomojn komence de la 1910-aj jaroj, inklude novan genronomon, Peronista, ĉar li supozis, ke la Kinginsula emuo kaj la Kanguruinsula emuo estis genre distingaj el la kontinenta Emuo. Postaj fakuloj plendis, ke la subfosiliaj restoj trovitaj en Kinginsulo kaj en Kanguruinsulo ne estis klare diferencaj, kaj ke ili apartenis al la sama taksono. En 1959, la franca ornitologo Christian Jouanin proponis, ke neniu el la haŭtaĵoj estas fakte el Kanguruinsulo. En 1990, Jouanin kaj Jean-Christophe Balouet demonstris, ke la muntita haŭtaĵo de Parizo venis el Kinginsulo, kaj ke almenaŭ unu viva birdo estis alportita el ĉiu insulo. Ĉiuj sciencaj nomoj donitaj al la Kanguruinsula emuo estis bazitaj sur specimenoj el Kinginsulo aŭ estis nevalidaj, lasante ĝin sennoma. Pli ĵusaj trovoj de subfosilia materialo kaj sekvaj studoj pri la Kinginsula emuo kaj la Kanguruinsula emuo, ĉefe de Shane A. Parker en 1984, konfirmis ties separatan geografian originon kaj distingan morfologion. Parker nomigis la Kanguruinsulan emuon Dromaius baudinianus, laŭ la estro de la franca ekspedicio. Li bazis ĝin sur subfosilia specimeno el Kanguruinsulo, Suda Aŭstralio. Specimeno SAM B689Ib, nome maldekstra tarsometatarso, estas la holotipo.
La specio estas konata el historiaj observorakontoj kaj el ostoj, inklude kelkajn ĉe la Sudaŭstralia Muzeo. La muntita haŭtaĵo kiu povas esti vidata ĉe la Naturhistoria Muzeo de Ĝenevo en Svisio kaj la skeleto ekspoziciita ĉe la Naturhistoria Muzeo de Parizo apartenas al la sama individuo. La ĝeneva specimeno estas tiele la ununura haŭtaĵo surtere de tiu taksono.
Oni supozis ke tiu emuo loĝis en la interna arbaro.
La formorto de la specio estis atribuita al ĉasado kaj al habitatoklarigado pere de incendioj.
Rilato kun homoj
Kelkaj emuaj specimenoj apartenantaj al diferencaj subspecioj estis senditaj al Francio, kaj vivaj kaj mortaj, kiel parto de la ekspedicio. Kelkaj el tiuj survivas en eŭropaj muzeoj nune. La ŝipo Le Naturaliste alportis unu vivantan specimenon kaj unu haŭtaĵon de kontinenta Emuo al Francio en Junio de 1803. La ŝipo Le Géographe kolektis emuojn kaj el Kinginsulo kaj el Kanguruinsulo, kaj almenaŭ du vivantaj Kinginsulaj individuoj, supozite kaj masklo kaj ino laŭ kelkaj fontoj, estis tenitaj en Francio en Marto de 1804. Tiu ŝipo alportis ankaŭ haŭtaĵojn de kvin junuloj kolektitaj el diferencaj insuloj. Du el tiuj haŭtaĵoj, kies deveno estas nekonata, estas nune en Parizo kaj Torino respektive, dum la resto perdiĝis.
Brůdek (Všeruby)
Brůdek estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Všeruby, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 4 km oriente de Všeruby. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Brůdek estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,16 km².
Ora ŝaffelo
En la Helena mitologio, la Ora ŝaffelo estis la lanaĵo de la flugila virŝafo nome Krisomalo (Χρυσομαλλος). Aperas en la historio de Jazono kaj la Argonaŭtoj, kiuj eliris al ties serĉado por atingi ke Jazono okupu laŭjustice la tronon de Jolko en Tesalio. Oni diris, ke la virŝafo estis la filo de Pozidono kaj de Teofano.
Brůdek (Všeruby)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1650.
Ora ŝaffelo
Ora ŝaffelo
La Ora ŝaffelo utilis kiel bazo por la kreo de la Ordeno de la Ora Ŝaffelo kaj ties kondekoracio, nune uzata ĉefe de la Reĝo de Hispanio kaj ankaŭ de la ĉefo de la familio de Habsburgoj.
Brůdek (Všeruby)
Memorindaĵoj
Preĝejo de sankta Venceslao estis konstruita por memoro de venko de Břetislav la 1-a super Henriko la 3-a en Batalo ĉe Brůdek en la jaro 1040, kaj ĝi estas menciata jam en la 14-a jarcento.
Lajos Láng (statistikisto)
Barono Lajos LÁNG [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Láng Lajos estis hungara statistikisto, ekonomikisto, politikisto, ministro, juristo, pedagogo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1892).
Lajos Láng naskiĝis la  1849 en Pest (urbo). Li mortis la 1918 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Láng frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton en Pest kaj Berlino. Li eklaboris en 1877 kiel ĵurnalisto kaj universitata profesoro. En 1905 li estis rektoro. Li estis parlamenta deputito inter 1878-1918, en 1902 li estis ministro. En 1911 li ricevis la titolon barono. Li okupiĝis precipe pri statistiko, budĝeto.
Tra la Labirinto de la Gramatiko
Tra la Labirinto de la Gramatiko, estas Esperanto-lernolibro destinata por nederlandlingvanoj. Ĝi estas verkita en 1934 de Frits Faulhaber kaj eldonita de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj. Estas aperintaj ok eldonoj de la libro. Dum dekoj da jaroj tiu ĉi estis ege influhava por la nederlandaj kaj flandraj Esperantistoj.
Internacia Tago por Kreivo kaj Novigo
La Internacia Tago por Kreivo kaj Novigo (angle: World Creativity and Innovation Day) estas celebrata ĉiujare la 21an de Aprilo. Tiu tago estas ses tagojn post la naskiĝtago de Leonardo da Vinci, kaj la antaŭan tagon de la Terotago. Ĉi tiu dato celas kuraĝigi multfakan kreivan pensadon, kaj helpi onin atingi la estontecon, kiun oni volas. La celo de la tago estas konsciigi pri la grava rolo de kreivo kaj novigo en solvado de problemoj.
Fono
La tago de kreivo kaj novigado estis fiksita en Rezolucio A / RES / 71/284 de 2017, en kiu la Ĝenerala Asembleo alvokis deklaron kaj agnoskon de la 21-a de aprilo kiel la tago de kreivo kaj novigo. La tago celas konsciigi la rolon de kreivo kaj novigo en problemo-solvado kaj celado. La decidon subtenis pli ol 80 landoj.
Markante la tagon
En 2002, tiu ĉi tago unue estis festita en pli ol 50 landoj tra la mondo. En 2006, dum Kreiva kaj Noviga Tago, oni festis Semajnon pri Kreado kaj Novigado. La unua tago de Semajno pri Kreado kaj Novigado estas fiksita por la 15-a de aprilo, kiu estas ankaŭ la naskiĝtago de Leonardo da Vinci, simbolo de interfaka kreemo en arto kaj scienco. Krea kaj Noviga Tago alvokas homojn agi en tutmonda partnereco, kaj antaŭenigi kreivajn mediojn, procezojn kaj produktojn.
Distriktoj de Surinamo
La distriktoj de Surinamo formas administran tavolon en Surinamo. Administra gvidanto de ĉiu unuo estas distrikta komisaro.
Ekde la rearanĝo de 1985 Surinamo konsistas el dek distriktoj.
Anas Sarwar
Anas Sarwar estas skota politikisto, familie pakistandevena, kiu naskiĝis en Glasgovo, do nun estas -aĝa. La 27-an de februaro 2021 li elektiĝis kiel la estro de la Skota Laborista Partio. Anas Sarwar studis ĝeneralan dentokuracadon ĉe la Universitato de Glasgovo. Li laboris en Paisley kiel dentisto ĝis esti elektita kiel membro de la Ĉambro de komunuloj de la brita parlamento en 2010 ĝis 2015, sukcedante sian patron, Mohammad Sarwar, kiu demisiis. Dum lia tempo en la Ĉambro de komunuloj, li funkciis kiel vicgvidanto de la Skota Laborista Partio de 2011 ĝis 2014. Ekde 2016 li estas mambro de la Skota Parlamento.
NGC 5792
NGC 5792 (aliaj indikoj — UGC 9631, MCG 0-38-12, ZWG 20.38, IRAS14557-0053, PGC 53499) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vire
Vire [] estas malaperinta franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Calvados, en la regiono Normandio. Ĝi havis 11,936 loĝantojn en la jaro 2011.
Ĝi nun formas parton de Vire Normandie.
Geografio
Vire situas sudokcidente de Caen kaj  oriente de Granville.
Punktita turto
La Punktita turto (Streptopelia chinensis), estas membro de la genro de turtoj, kiu estas loĝanto kaj reproduktanto en tropika suda Azio el Barato kaj Srilanko orienten ĝis suda Ĉinio kaj Sudorienta Azio. Ili estas konata ankaŭ kiel (Hindia/Ĉina) Punktita Turto.
Teritorio
Tiu ĉi estas komuna kaj disvastigata specio en malfermaj arbaroj, farmoj kaj loĝejoj en granda parto de sia natura teritorio kaj tiu sukcesa birdo estis enmetita ankaŭ en Usono en la zono de Los Anĝeleso, Kalifornio. La specio estis enmetita en aliaj landoj kiel norda Indonezio, Aŭstralio kaj Novzelando. En Aŭstralio, ĝi estis enemetita en Melburno en la 1860aj jaroj kaj de tiam ĝi disvastiĝis, ofte anstataŭante la indiĝenajn turtojn. En Aŭstralio, Ili troviĝas nun ĉe stratoj, parkoj, ĝardenoj, agrikulturaj areoj kaj tropikaj arbustejoj, el Hobart, Tasmanio ĝis Cooktown, Kvinslando ĝis Port Lincoln, Suda Aŭstralio. Ili povas esti vidataj ankaŭ en Perth, Pemberton, Kalgoorlie kaj Esperance, en Okcidenta Aŭstralio. La teritorio de la specio ampleksiĝas daŭre.
Karakteroj
Tiu specio konstruas neston el bastonetoj en arbo kie la ino demetas du blankajn ovojn. En Suda Aŭstralio, la specio reproduktiĝas ĉefe el Septembro ĝis Januaro, dum norde en Aŭtuno. La flugo estas rapida, per regula flugilfrapado kaj eventuala flugilvipo kiel ĉe aliaj kolomboj.
La Punktita turto estas longvosta kaj svelta turto kiu longas el 28 ĝis 32 cm. La dorso, flugiloj kaj vosto estas helbrunaj tre punktita de okro. Ambaŭflanke de la kolo estas rimarkindaj malhelaj makuloj tre punktitaj de blanko. De ambaŭ punktitaj zonoj devenas la nomo de la specio. Dumfluge ĝi montras nigrecajn flugoplumojn borditajn en malsupra bordo de helgrizo. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj kaj plej ofte ili malhavas la kolmakulojn.
Kapo kaj subaj partoj estas rozkolorecaj, nuancantaj al helgrizo ĉe vizaĝo kaj malsupra ventro. La kruroj estas ruĝaj. La voxco estas mallaŭta kaj agrabla ku-ku-kru, kun emfazo sur la lasta noto.
Kutimaro
La Punktita turto manĝas herbosemojn, granojn de cerealoj kaj alian vegetalojn. Ili estas tre surteremaj kaj manĝas surgrunde en herbejoj kaj terkulturejoj. Ili reproduktiĝas la tutan jaron en nestoj de arboj, kornizoj de konstruaĵoj aŭ eĉ surgrunde.
Kiel aliaj turtoj de tiu ĉi genro, ili ne estas tre gregemaj kaj estas plej ofte solaj aŭ en paroj. Ĝi estas maltimida, sed subitaj bruoj ekflguigas ilin. Flugomanieroj estas similaj al tiu de la Krestokolombo. Post surterigo, birdo movas sian voston supren. Maskloj montras ceremonie malfermajn flugilojn kaj voston post malsupreniri surteren cirkleme.
Nova klasigo
Tiu specio estis ĵus reklasigita en la genro Stigmatopelia de kelkaj fakuloj kiuj sekvas la pristudojn de Johnson et al. (2001).
Kultura detalo
Vjetnamoj diras:"Chim ngói mùa thu, chim cu mùa hè" (signifo: "ruĝa turto flugas aŭtune, punktita turto flugas somere"). Tiuj birdoj estas simboloj de sezonoj.
Laura Marx
Laura MARKS (1845-1911) estis la dua filino de Karl kaj Jenny Markso. Ŝi edziĝis al Paul Lafargue en 1868. Iliaj tri infanoj mortis en frua aĝo, kaj ŝi ekde tiam dediĉis sin ĉefe al politika aktivado en la franca laborista movado. Ŝi interalie tradukis franclingven la Manifeston de la Komunista partio de sia patro kaj Friedrich Engels. Ankoraŭ mense kaj korpe sana, ŝi memmortigis sin kun sia edzo la 26an de novembro 1911, en Draveil (Dravejo), pariza regiono, por ne suferi la kadukiĝon de maljuneco. Ĉe ilia entombigo parolis interalie Jean Jaurès kaj Lenino.
1155 Aënna
1155 Aënna estas malgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo estis konstruita el la literoj "A. N." (Germane, prononcataj [a en]) inicialoj de la nomo de la scienca revuo Astronomische Nachrichten.
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Teoria filozofio
Teoria filozofio estas branĉo de filozofio kiu centriĝas en la teoria studado aŭ filozofia vidpunkto mem. La divido de filozofio en praktika kaj teoria fako havas sian originon en la morala filozofio kaj kategorioj de natura filozofio de Aristotelo. En Danio, Finnlando, Pollando, kaj Svedio oni instruas kursojn pri teoria kaj praktika filozofioj separate, kaj estas separataj gradoj. Aliaj landoj povas uzi similan skemon — kiel kelkaj universitatoj de Skotlando, por ekzemplo, dividas filozofion en logiko, metafiziko, kaj etiko — sed en plej universitatoj tra la tuta mondo filozofio estas instruata kiel sola studobjekto. Estas ankaŭ unuigita filozofia studobjekto en kelakj svedaj universitatoj, kiaj ĉe Södertörns Högskola.
Teoria filozofio estas foje konfuzita kun analiza filozofio, sed tiu lasta estas filozofia movado, kiu enhavas kelkajn ideojn kaj metodojn sed temas pri ĉiaj filozofiaj temoj, dum la komence menciita estas maniero pritrakti flozofiajn demandojn en du diferencaj kategorioj en la kunteksto de studobjektaro.
Akvopilkado
Akvopilkado aŭ akvopoloo estas manpilka aŭ futbalsimila pilkoludo enakve. Oni ne rajtas tuŝi la pilkon samtempe ambaŭmane. La ludantoj moviĝas en la akvo naĝante, ili ne rajtas stari, hopi.
Teamoj
La akvopilkado ludatas kun du teamoj, kiuj konsistas el 13 ludantoj, el kiuj unu devas esti golulo kaj alia lia anstataŭanto, kiu rajtas ludi nur kiel golulo. Samtempe troviĝas 7 ludantoj en la akvo, kiujn la aliuloj povas ŝanĝi ĉiam, kiam la ludo estas haltigita. La hejma teamo devas ludi en hela ĉapo (ofte blanka), la alia teamo en malhela (ofte blua), sed kutime la teamoj havas personigitajn ĉapojn. La golulo surhavas ruĝan ĉapon. La luda tempo dividatas en 4-foje 8-minuta pura ludotempo (plus paŭzoj, elfaltempo aŭ alia interrompo).
Ludkampo
La ludkampo estas maksimume 20x30 metrojn granda en viraj kategorioj kaj 20x25 metrojn en virinaj kategorioj. La meza (blanka), kvina (flava) kaj la dumetra linio (ruĝa) estas farbitaj (legu la interkrampojn por la koloroj) ĉe la basena rando. La golejo troviĝas ĉe la pli mallarĝa flanko kaj estas 3 metrojn larĝa kaj 90 centimetrojn alta. La profundo de la baseno estas egala min. 1,8m, prefere 2 metroj.
Ludilo
La pilko pezas 400-450 gramojn kaj havas diametron de 68-71 cm. La pilkoj por la viroj estas iomete pli grandaj ol tiuj por infanoj kaj virinoj.
Olimpikoj
Akvopilkado estas ekde 1904 olimpika sporta specio por viroj (virinoj ekde 2000; Eŭropa ĉampionado pri akvosporto okazas ekde 1926 (viroj), 1987 (virinoj), Monda ĉampionado pri akvosporto okazas ekde 1973 (viroj), ekde 1991 (virinoj).
Historio
La unua „regula“ akvopilkado okazis la 14-an de julio en 1876 en Bournemouth Premier Rowing Club. (Hungario 1896) Ĝi evoluis el poloo.
La regulojn oni fajnigis inter 1884 kaj 1887 (en 1887 aperis la malpermeso pri staro en la baseno, dumana kapto de la pilko), el kio rezultis la rapida disvastiĝo de la ludo (1890 Usono).
La unua regula angla ĉampioneco okazis en 1888, la unua internacia ludo en 1890 (Skotlando-Anglio 4:0.)
En 1887 la skotoj enkondukis la uzon de la golejo.
Germanio: unua ludo en 1894 ĉe naĝa klubo Borussia Berlin.
La unua virina akvopilka ludo okazis unuafoje en Nederlando en 1906 inter Hilversum kaj Haarlem.
Arkeologiaj situoj en Reggio Calabria
El arkeologia vidpunkto, Reggio di Calabria havas kontinuan homan ĉeeston en la sama geografia areo dum almenaŭ tri mil jaroj.
La elfosadoj faritaj tamen estis modestaj kaj limigitaj laŭlonge de la tempo, tamen finfine estis prezentita la nova arkeologia mapo de la urbo Reĝjo, kiu katalogante ĉiujn arkeologiajn trovaĵojn ligitajn al la elfosadoj de la 16a ĝis la 21-a jarcento, inkluzivas 10 grupojn, 74 areojn, 203 lokojn, preskaŭ 500 dosierojn.
La plej antikvaj trovaĵoj estas spuroj de kabanoj devenantaj de la 11-a jarcento a.K. ĉe la bordoj de la torento Calopinace, kaj la ceramikaĵoj el la elfosadoj de la haveno, kiuj donas al ni fidindajn informojn pri la unuaj loĝantoj de Reggio Calabria.
Sanktaj areoj
Serio de trovoj, aperintaj ekde la deknaŭa jarcento ebligis identigi diversajn areojn situantajn en pluraj punktoj de la urbo, inkluzive Persefoneion, Apoloneion, Artemiseion kaj Atenejon.
Sankta areo de la Arkeologia Parko Griso-LaBoccetta
La sankta areo pli grava ĝis nun eltrovita estas tiu en la bieno Griso-Laboccetta, situanta en la centro de la nuna urbo inter strato del Torrione, strato Tripepi, strato 2 Settembre kaj strato Palamolla, kiu supozeble etendiĝis ĝis strato Aschenez.
Prifosita fine de la 19a jarcento, la areo Griso-Laboccetta redonis kelkaj el la plej famaj arkeologiaj pecoj ekspoziciitaj ĉe la Nacia Muzeo de Granda Grekujo en Reĝjo. Jam en la sesa jarcento a. K. oni konstatis la ĉeeston de tre grava sanktejo dediĉita al Demetra en ĉi tiu loko ekster la muroj. Ĉirkaŭ la mezo de la 4-a jarcento a. K. la areo estis integrita ene de la novaj pligrandigitaj urbomuroj. De ĉi tiu momento la areo estis okupita de privataj konstruaĵoj ĝis la romia periodo.
La monumenta areo konsistigis sektoron de pli granda urba areo, priskribita sube en la planimetrio de la fino de la 19a jarcento, kiu estis prifosita ekde tiu tempo kaj redonis multajn argilajn restaĵojn, kiuj kaŭzis ĝian identigon kiel sanktejo dediĉita al la ktonaj diaĵoj. Multaj arkitekturaj terakotoj troviĝis, kiuj kovris la strukturojn de la religiaj konstruaĵoj, kaj ankaŭ grandajn kvantojn da koroplastoj kaj fragmento dej florvazoj, kiuj konsistigis la eksvotojn, dediĉitajn al la diinoj Demetra kaj Persefono, kies kulto estis vaste praktikata en la arkaika kaj klasika. Greka aĝo. La muraj restaĵoj identigas la fundamentojn de ŝtonetaj murstrukturoj kies plialtiĝo en kruda briko nun perdiĝis. la strukturoj respondas al konstruaĵoj starigitaj en la sanktejo inter la 5a kaj 4a jarcentoj a.K. kaj al la loĝkonstruaĵoj instalitaj sur la sama loko post la forlaso de la sanktejo en la helena kaj romia epoko (3a - 2a jarcento a.K.)
Komence de la prifosado komencita fine de la 19-a jarcento, sekcio de la temenos, la ĉirkaŭa muro de la sankta areo, estis trovita. La multaj arkitekturaj ornamoj trovitaj en la prifosado permesis hipotezi la ĉeeston, krom de templo de konsiderinda grandeco, ankaŭ de serio de aneksitaj strukturoj kaj malgranda templo kun ĉelo kaj pronao devenantaj de la mezo de la sesa jarcento. A.K..
Post la fazo de plej granda brilo de la sanktejo sekvis fazo de rekonstruo, datita en la dua kvarono de la kvina jarcento, kiel oni povas dedukti el la malkovro de arkitektura materialo rilata al tiu periodo.
Dum la pluraj prifosaj kampanjoj multe da materialo estis reakirita, inter kiuj tre interesa fragmento de arkitektura friso en multkolora terakoto, nomata "Slabo Griso-Laboccetta", datigebla je la lasta kvarono de la 6a jarcento a.K. Ankoraŭ ne eblis kompreni la celon de la peco, en kiu estas prezentitaj du dancantaj virinfiguroj, modeligitaj sen la uzo de matrico.
Sanktejo de la Prefekteja palaco
Sankta areo malkovrita en 1913 de Paolo Orsi, dum la laboroj por la konstruado de la palaco de la prefektejo, elmontris la (stereobatajn) fundamentojn de templo, datigeblajn je la unua duono de la 5-a jarcento a.K.. danke al la identigo de du kaheloj recikligitaj en la konstruado de romia termofonta konstruaĵo.
Surbaze de la konataj elementoj oni supozis, ke ĝi povus esti la templo de Apolono.
Sankta areo de la marbordo
Tria sankta areo troviĝis ĉirkaŭ 80 m sudokcidente de la Nacia Muzeo, do ekster la urbomuroj.
La unuaj elfosadoj en 1886 malkovris monumentan templon, el kiu hodiaŭ nur restas kelkaj kalkŝtonaj blokoj. La malkovro de arkaikaj terakotoj de la tipo retrovita en la bieno Griso-Laboccetta indikas fazon de arkaika uzo, kaj ankaŭ la materialo de klasika epoko supozigas fazon de rekonstruo ankaŭ al ĉi tiu posta periodo. La atribuo de ĉi tiu sanktejo estas sufiĉe necerta, sed la plej probabla diaĵo, al kiu la templo estis dediĉita, ŝajnas esti Artemisa Faĉelito.
La Atenejo sur la marbordo
La restaĵoj de Atenejo (templo dediĉita al la diino Atena) leviĝas sub trinkejo ĉe la marbordo, en la bloko inter strato 24a Majo, korso Vittorio Emanuele la tria, korso Garibaldi kaj strato San Paolo. Du kolumnoj videblas enirante la kavernojn sub la trinkejo.
Luigi Vanvitelli
Luigi Vanvitelli, naskiĝinta Lodewijk van Wittel (naskiĝis la en Napolo, mortis la  en Kaserto) estis pentristo kaj arkitekturisto itala de nederlanda origino.