cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Přísečnice
Tridekjara milito
Dum la tridekjara milito Přísednice estis tre trafita pro tramarŝoj de imperietraj kaj svedaj soldataroj kaj rekatoligo, kiu gvidis al ondo de elmigrado. En la jaro 1639 venas en Bohemion granda sveda soldataro gvidata de generalo Banner. La 11-an de marto unu el liaj taĉmentoj enpenetris en la urbon, kie la soldatoj forrabis ĉiujn domojn kaj multajn iliajn loĝantoj batis. Kelkaj virinoj furiozadon de la soldatoj ne supervivis. La svedoj forportis precipe monon, vestojnkaj forkondukis ankaŭ ĉiujn ĉevalojn. Krom tio ili postulis elaĉetan monon en alteco 500 talerojn, sed fine ili devis kontentiĝi kun kvinono de la menciita sumo. Poste ili tralasis militkaptitan paroĥestron, kontraŭ loka forĝisto ili postulis pluan elaĉetan monon.
Dum retiriĝado antaŭ la pli nombra imperiestra armeo generalo Banner ekcelis en montpasejon de Přísečnice kaj lasis dum batalo ĉe Přísečnice en marto de 1641 forbruligi la urbon. La 10-an de marto, mallongtempe post tiu ĉi evento, la kvardekkvinjara Banner mortis. Post la batalo estis por defendi la tn. montpasejon de Přísečnice konstruitaj du lignoargilaj fortikaĵoj defendataj de 35 muskedistoj el Chomutov, Žatec kaj Kadaň. La unua troviĝis norde de Vejprty super pereinta fabriko Blechhammer kaj la alia situis proksime de Přísečnice mem, verŝajne en lokoj inundigitaj de la akvo de la rezervujo. La muskedistoj en aŭgusto de 1644 enfalis en la urbon kaj mortigis kvar personojn. La urbo suferis ankaŭ en januaro de 1643, kiam svedoj tra ĉi tie invadis ĝis Kadaň kaj en decembro de 1644, kiam dum defendo falis 17 muskedistoj. Ambaŭ menciitajn fortikaĵojn konkeris en la jaro 1645 soldataroj de sveda generalo Torstenson, kiu lasis detrui ilin kaj bruligi. La urbon trafis pluaj tramarŝoj de soldataroj kaj lastfoje ĝi estis dum la tridekjara milito forrabita fare de sveda soldataro en la jaro 1648.
La dekoka kaj la deknaŭa jarcentoj
En duono de la 18-a jarcanto okazis pereo de la minado kaj en la urbo disvastiĝis lancetado de puntoj. En la urbo estis loĝigita dum sepjara milito prusiaj kaj imperiestraj soldataroj. En la jaro 1759 eksplodis en Přísečnice ampleksa incendio.
Grafino Gabriela Buquoy-Longueval
En la jaro 1832 aĉetis la senjorujon de Přísečnice grafino Gabriela Buquoy. Ŝi estis nomata anĝelo de Ercmontaro. Ŝi helpis homojn per tio, ke ŝi aĉetis de ili la puntojn. En la jaroj, kiam ekregis en la urbo malsato, estis en la kastelo disdividataj nutraĵoj, vestoj. Ŝi lasis reguligi rojon Přísečnice, por ke oni povu flosigi sur ĝi lignon. Ŝi ankaŭ igis konstrui ŝoseon el Přísnice ĝis Kalek kaj ĝis Kovářská. En la jaro 1848 ŝi nuligis servutecon.
Kiam en la dua duono de la 19-a jarcento oni planis konstruadon de fervojlinio el Chomutov ĝis Vejprty, gvidantaro de la urbo rifuzis ĝin. Plej proksima stacio tiel fariĝis stacidomo en Rusová, kiu estadis vintre ofte malfacile alirebla. Manko de alligo al fervojo pli poste partoprenis en iom post ioma malfloro de la urbo.
Dudeka jarcento
Komence de la 20-a jarcento la urbo estis sidejo de Politika distrikto Přísečnice.
Komence de la 1970-aj jaroj oni decidis pri konstruado de valbaraĵo, kiu gvidis al iom post ioma malkonstruado de la urbo kaj inundigo de ties teritorio. Lastaj situantaj domoj en la placo estis uzitaj kiel kulisoj por germana filmo Traumstadt (reĝisoro Johannes Schaaf), kiu estis filmita laŭ motivo de romano Lando de revistoj de Alfred Kubin, kaj en rekta vido en la jaro 1973 eksplodigitaj. Ofice la municipo estis nuligita al la 30-a de junio 1974 kaj ties teritorio estis almembrigita al municipo Kryštofovy Hamry. Ankoraŭ antaŭe estis detruitaj ankaŭ proksimaj vilaĝoj Rusová, Dolina kaj parto de municipo Kotlina, kiuj tiam enfalis en ŝirman zonon de la akva fonto. Vilaĝo Venkov, kiu estis domaro de Přísečnice, estis detruita tute en la jaro 1974 kaj hodiaŭ estas sur ties teritorio nur refreŝigejaj kabanoj.
Salimposto
Salimposto referencas al la rekta impostado de salo, kutime starigita proporcie al la volumo de salo aĉetita. La impostado de salo datas reen al 300 a.K., kiam salo estis valora varo uzata por donacoj kaj religiaj proponoj ekde la jaro 6050 a.K. La salimposto originiĝis en Ĉinio, en la jaro 300 a.K. kaj iĝis la ĉefa fonto de financado por la konstruo de la Granda Ĉina Muro Kiel rezulto de la sukcesa profitohava de la salimposto, ĝi ekdisvastiĝis al la registaroj de nacioj tra la tuta mondo; Francio, Hispanio, Rusio, Anglio kaj Hindio estis regionoj kiuj sekvis la ĉinan sistemo. Salo estis uzata kiel valuto dum la Romia Imperio kaj je la fino de sia regado, la romianoj ekmonopoligis salon por financi siajn militklopodojn. Salo estis tiom grava varo dum la Mezepoko ke la registaroj ofte integrigis la salkomercon kiel ŝtata entrepreno. Salo estis unu el la plej longdaŭraj fontoj de enspezo por la registaroj, kaj la impostopolitiko estis tiom sukcesa pro la vivnecesa rolo de salo ene de la homa dieto. Salimpostado estis ekstreme influa en multaj el la politikaj kaj ekonomiaj konfliktoj ene de historio,, rezulte en gravaj historiaj okazaĵoj kiel la Franca Revolucio, la Moskva ribelo de 1648, la Salomarŝo en Hindio, kaj la Salimposta Ribelo en Hispanio en 1631-1634.
Meneses de Campos
Meneses de Campos [meNEses deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,21 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 120 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 560 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 42 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio limas kun Capillas, Castil de Vela, Belmonte de Campos, Palacios, Montealegre, Villerías de Campos kaj Boada.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 10-a kaj 11-a jarcentoj, ŝajne fare de eŭska familio Meneses, anoj de la Valo Mena. Tial estis sep loĝlokoj rilataj al tiu familio kaj kun la nomo inkludita en plej parto de ili: Puebla de Meneses, Meneses, Palacios de Meneses, Arroyo Meneses, San Cebrián de Meneses, Villalla kaj Villalimbierno. La loĝloko estis senjorlando de la familio Téllez de Meneses, kelkaj el ties membroj estis gravaj gravuloj. Mayor Alfonso de Meneses estis patrino de la reĝino María de Molina (María Alfonso de Meneses). Ekde la 14-a jarcento ĝi estis senjorlando de Manuel kaj ekde fino de la 15-a jarcento de Guzmán, kiu ricevos la titolojn de Markizo de Montealegre kaj senjorlando de Meneses.
Lope de Vega verkis komedion Los Tellos de Meneses, en kiu ĝi prezentas infantino de la Regno Leono kiu, donota al sudaj araboj kiel pago de imposto, por eviti tion fuĝas de la kortego de sia patro kaj rifuĝiĝas en vilaĝo de Kampartero, nome Meneses, kie ŝi restis kaŝita kaj nekonata kiel servisto ĉe loka riĉulo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Gyula Glykais
Gyula Glykais [djula glikaiŝ?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Glykais Gyula estis hungara skermisto (sabristo), olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, revizoro.
Gyula Glykais naskiĝis la en Pomáz, li mortis la  en Szekszárd.
Biografio
Gyula Glykais apartenis al la greka minoritato de la lando. Li lernis en Székelyudvarhely (1903–1908), poste en Budapeŝto, kie li maturiĝis en 1912. Li estis studento pri maŝininĝeniero, kiun li interrompis en 1914. Li batalis dum la 1-a mondmilito, eĉ li estis militkaptito, poste li akiris diplomon en komerca akademio en Budapeŝto. Inter 1922-1940 li estis revizoro en pluraj lokoj, poste li pensiuliĝis. Tamen post jaro pro la 2-a mondmilito li reaktiviĝis ĝis 1948. Li havis edzinon kaj li ricevis premion en 1928.
Sporta kariero
Ekde 1912 li skermis en sportklubo. En 1927 li estis hungara ĉampiono teame. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1928 kaj Somera Olimpiko 1932 kun po unu ormedaloj, krome en mondĉampionumoj (1928-1931) li estis la unua trifoje. Depost 1932 li plene forlasis la skermon.
Zálezly (apartigilo)
Nomon Zálezly havas pluraj setlejoj:
Kinopoisk
Kinopoisk (Кинопоиск) estas la plej granda en Rusio retejo kun datumbazo de filmoj kaj televidserioj kun recenzoj de la uzantoj, biletvendejo kaj retkinejo. Ĝi ankaŭ produktoras kaj elsendofluigas filmojn kaj televidseriojn. Kinopoisk estis kreita en 2003, ekde 2013 ĝi estas posedata de Yandex.
Sendependa firmao
Kreinto de la projekto Vitalij Tacij devenas el la urbo Ĉerepovec; infanaĝe kune kun sia patro li estis fervora kinoŝatanto kaj laŭ propono de la patro li faris kajeron, en kiu registris la spektitajn filmojn kaj iliajn datumojn (reĝisoroj, aktoroj ktp). En la Instituto de Ŝtalo kaj Alojoj (Moskvo) li faris sian unuan retejon pri la kino por si kaj la geamikoj. Samloke li konatiĝis kun samkursanto Dmitrij Suĥanov kaj en 2003 ili decidis fari retejon. Tacij plu kompletiganta sian kinodatumbazon proponis fari la kinoenciklopedion. Origine oni planis nomi ĝin Kinobank (Кинобанк), sed antaŭnelonge tiu ĉi nomo en Interreto estis okupita. Alia varianto estis Pora v kino (Пора в кино, do Tempas iri al kino), sed post latina transliterumo ĝi aspektis kiel nomo de rusa vilaĝo. Do oni elektis Kinopoisk (Kinoserĉado). Ĉe la starto en ĝi estis filmoj, post lanĉo de la retejo jam kelkdek mil. En novembro 2003 la retejo iĝis alirebla por la uzantoj. Konkurantoj asertas ke ili simple ŝtelis la datumbazon de IMDb, kion konfirmis la samaj priskriboj de pluraj malmulte konataj filmoj, la samaj eraroj ktp. La kreintoj neas tion kaj diras ke la informojn aldonas la uzantoj kiuj povas fari tion en ambaŭ retejoj, kio klarigas la similecon. Tamen ili agnoskas ke ĉe la starto la informoj estis prenitaj de jamaj kinoretejoj.
Teamo el tri homoj kreadis ĝin dum kelkaj monatoj. Paŝon post paŝo ĝi transformiĝis je enciklopedio pri kino, formiĝis komunumo de uzantoj, komenciĝis kunlaboro kun kinejoj kaj filmstudioj. Vitalij Tacij okupiĝis pri la dezajno kaj enhavo, Dmitrij Suĥanov pri programaro kaj aliaj teknikaj aferoj. En 2005 la retejo komencis vendi DVD, sed mendoj grave superis eblecojn de kurieraj servoj, do ili rezignis je tio kaj transiris al kunlaboro kun retvendejo Ozon. En 2006 la retejo komencis vendi reklamon. En 2007 al la teamo aliĝis Jurij Milner el la investa fonduso DST Global, kiu investis ĉirkaŭ 1,2 miliono da dolaroj, ricevinte 40% de la akcioj. Tio ebligis vastigi la teamon, oficejon kaj teknikaron. En 2009 DST Global vendis siajn akciojn al AlloCiné. En 2010 la projekto iĝis profita. 90% de la enspezoj venis de reklamo.
Parto de Yandex
En 2013 la posedantoj komprenis ke la rapida kresko finiĝis kaj por daŭrigi ĝin necesas lanĉi ion tute novan, ekzemple retkinejon, kion ili ne povis realigi pro malsufiĉo de mono. Ili decidis vendi la firmaon. Okazis fermita konkurso kaj Yandex proponis 80 milionojn da dolaroj, pli ol iu ajn. La Yandex informis pri la aĉeto de Kinopoisk. Tiutempe ĝin uzis 18,6 milionoj da homoj kaj ĝi okupis la 16-an lokon inter plej popularaj rusiaj retejoj. La retejo havis pli ol 100 milionojn da pritaksoj, ĉiumonate aperis pliaj 3 milionoj.
En aŭgusto 2014 estis lanĉita servo Yandex Biletoj kaj oni anoncis ĝian aperon ankaŭ en Kinopoisk. En oktobro 2014 oni anoncis transformon de Kinopoisk je retkinejo.
La ekfunkciis grave modernigita versio de la retejo, kies ĉefa nova trajto estis ebleco spekti filmojn en retkinejo. Ĝi evidentiĝis fuŝa kaj elvokis ekstreme negativan reagon de la uzantoj kaj de ĝia fondinto Tacij, nominta ĝin "granda fekaĵo" kaj supozinta ke pro tia traktado post du jaroj la projekto ne plu ekzistos. Sekvan tagon Yandex promesis relanĉi la malnovan version, pardonpetis kaj diris ke la nova versio estos perfektigota antaŭ ol iĝi la ĉefa. La la malnova versio revenis kaj fine de 2015 la nova versio iĝis ĝia parto. La ĉefa merkatikisto Svetlana Javorskaja eksiĝis kaj forlasis Yandex, klariginte tion per multnombraj minacoj de koleraj uzantoj. Estro de videaj kaj muzikaj servoj de Yandex, Dmitrij Stepanov forlasis sian postenon por iĝi estro de Kinopoisk, dum kies renovigado laŭ lia opinio estis faritaj gravaj administraj eraroj. Estis eksigitaj 10 el 70 teamanoj pro kritiko de la nova versio kaj diskonigado de internaj informoj al la fondintoj de la projekto.
La fuŝon profitis konkurantoj. Retejo Afiŝo Mail.ru lanĉis servon, kiu ebligis al la uzantoj transloki al ĝi siajn pritaksojn de la filmoj de Kinopoisk kaj IMDb. Rambler&Co diris ke pretas dungi la maldungitojn.
En januaro 2016 la nova versio translokiĝis de la adreso beta.kinopoisk.ru al plus.kinopoisk.ru, signon beta anstataŭis plus, aperis nova logotipo.
En septembro 2017 Kinopoisk informis ke kontoj de pli ol 50 mil uzantoj estis rompitaj por fari rimarkon "mi atendas" pri la filmo Krimeo, kio altigis ĝian atendonivelon ĝis 62%. Post kiam la servo forigis la falsajn markojn, la atendonivelo de la filmo falis ĝis 20%.
En januaro de 2018 Yandex Muziko, Yandex Afiŝo, Yandex Televidprogramo kaj Kinopoisk estis kunigitaj je aparta grupo ene de Yandex.
En februaro 2018 ekfunkciis produktora centro de Yandex, kies tasko estas produkti proprajn filmojn.
En majo 2018 ekfunkciis retkinejo, kies enhavo estas plejparte posedaĵo de Yandex, ne aro de ligiloj al aliaj retkinejoj kiel antaŭe. Aperis ebleco lui aŭ aĉeti filmojn.
En marto 2021 Kinopoisk prezentis novajn logotipon kaj vidostilon. La retejo grave transformiĝis kaj vastigis siajn funkciojn, do oni rezignis je aldono HD, indikinta retkinejon. Anstataŭ ĝi aperis K, samtempe aludanta al kino, kinejo, nomo de la retejo kaj kuniĝo de la homoj. La retejo transiris al la tiparo SangBleu Sunrise, al la oranĝa koloro aldoniĝis brile turkisa kaj limea.
En decembro 2021 aperis ebleco vidi titolon de la kanto kiu aktuale sonas en la filmo kaj nomon de la kantisto. Abonantoj de Yandex Plus povas ankaŭ konservi la sontrakon en ludlisto "Ŝatata ĉe Kinopoisk" en sia kolekto ĉe Yandex Muziko por poste aŭskulti ĝin per aliaj aŭdigiloj, inkluzive la televidilon.
En 2021 la enspezoj de Kinopoisk kreskis 2,4-oble ĝis 7,16 miliardoj da rubloj, kvankam ĝi plu restis malprofita kun neta malprofito je 4,85 miliardoj da rubloj (en 2020 respektive 2,95 kaj 3,48 miliardoj). Inter la videoservoj en Rusio, Kinopoisk okupis la duan lokon laŭ la enspezoj (16,4%), cedinte la unuan lokon al ivi.ru (20,5%), sed superinte Okko (11,4%). En aprilo — majo 2021 Kinopoisk okupis la unuan lokon en Rusio laŭ nombro de la abonantoj, inkluzive de tiuj pagantaj. Ĝin abonis 11% de la urbanoj 16 ĝis 55 jarojn aĝaj, el kiuj 6,5% pagis la abonon (ivi havis respektive 10,7% kaj 5,5%, Okko — 4,4% kaj 2,8%). Fine de 2021 Kinopoisk okupis la unuan lokon laŭ nombro de la abonantoj (14,4%), inkluzive de tiuj pagantaj (9,3%).
La responde al onidiroj Yandex neis intencon vendi Kinopoisk.
Kinopoisk estas ofte ŝajnigata de piratoj kaj friponoj, kreantaj samnomajn retejojn kun aldono de unu aŭ du literoj. En novembro 2021 estis ĉirkaŭ 60 tiaj retejoj.
Funkciado
La retejo prezentas informojn pri filmoj, aktoroj ks. La uzantoj rajtas krei kaj redakti ilin. La novaj informoj kaj ŝanĝoj devas esti konfirmitaj de administrantoj. La uzantoj povas interagi, verki recenzojn, pritaksi la filmojn kaj la recenzojn, aboni unu la alian, do temas pri siaspecia socia reto de kinoŝatantoj. Surbaze de pritaksoj fare de la uzantoj formiĝas ranglolistoj. Eblas ankaŭ aĉeti biletojn al kinejoj aŭ spekti filmojn rekte en la retkinejo de la projekto. Plejparto de la filmoj spekteblas senpage, la aliaj estas lueblaj aŭ aĉeteblaj. Abonservo Yandex Plus donas gravajn avantaĝojn tiukampe. Ekzistas movtelefona aplikaĵo kaj ebleco spekti la filmojn per Smart TV.
En 2021 Yandex raportis pri produktado de 10-12 propraj televidserioj jare.
Zálezly
Zálezly estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.
Jiřice (distrikto Pelhřimov)
Jiřice (Jirschitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov 3 km nordokcidente de urbo Humpolec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
Bernhard Michael Mandl
Bernhard Michael MANDL (ĉeĥe: Michal Bernard Mandel - familinomaj versioj: Mändl, Männl, Mendl; naskiĝinta ĉirkaŭ 1659 aŭ 1660 en Prago, mortinta la en Salcburgo) estis certe la plej konata barokskulptisto de la urbo Salcburgo (Aŭstrujo).
Ekde 1690 verŝajne li vivis Salcburge, kie li ekzinigis filinon de la loka skulptista familio Götzinger por kiuj li mem laboris ateliere kelkajn jarojn.
Nekunlabora movado
La nekunlabora movado estis politika kampanjo lanĉita la 4an de Septembro 1920, de Mahatma Gandhi por instigi baratanojn retiri sian kunlaboradon kun la brita registaro, kun la celo devigi la Britojn garantii memregadon kaj plenan sendependecon (Purna Swaraj) al Hindio.
Tio venis kiel rezulto fare de la Hindia Nacia Kongreso (HNK) de ties apogo al britaj reformoj post la aprobo de la leĝo Rowlatt Act la 18an de Marto 1919 — kiu suspendis la rajtojn de politikaj malliberuloj en procesoj pro ribelo, kaj ĝi estis konsiderata "politika vekiĝo" fare de baratanoj kaj kiel "minaco" fare de Britoj — kaj post la Masakro de Amritsar de 13a de Aprilo 1919.
La movado estis unu el la unuaj organizitaj agadoj de Gandhi de grandskala satyagraha (civila malobeo). La planado fare de Gandhi de la nekunlabora movado inkludis konvinkadon al baratanoj retiri sian laboron el ajna aktiveco kiu "subtenas la britan regadon kaj ankaŭ la ekonomion en Hindio," inklude la britajn industriajn kaj edukajn instituciojn. Pere de neviolentaj rimedoj, aŭ Ahimsa, protestantoj malakceptu aĉeti britajn varojn, adoptu la uzadon de lokaj manfaritaĵoj, kaj bajkotu likvor-vendejojn. Aldone al promocio de la "mem-fido" per spinado de ĥadi, aĉetante nur hindi-faritajn varojn, kaj bojkotante britajn varojn, la nekunlabora movado de Gandhi alvokis al la restaŭrado de la Ĥilafat Movado en Turkio kaj al la fino de la netuŝebleco. Tio rezultis en publikaj mitingoj kaj strikoj (hartal), kio kondukis al la unuaj arestoj kaj de Nehru kaj de lia patro, Motilal Nehru, la 6an de Decembro 1921.
Kvankam intencis esti neviolenta, la movado estis finfine suspendita de Gandhi en Februaro 1922 post la Ĉaŭri-ĉaŭra incidento, en kiuj nombraj policanoj estis murditaj de homamaso en Ĉaŭri Ĉaŭra, Unuiĝintaj Provincoj. Tamen, la movado markis la transiron de la hindia naciismo el mezklasa bazo al la amasoj.
Křešín (distrikto Příbram)
Křešín estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 14 km norde de Příbram. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1370. En konekso kun pereo de armea spaco Brdy estis al la 1-a de januaro 2016 alligita al la municipo katastra teritorio Křešín v Brdech, kiu estiĝis al la 10-a de februaro 2014. Tiu ĉi teritorio havas areon 4,337243 km² kaj estas ĉi tie registritaj 0 konstruaĵoj kaj 0 loĝantoj.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Nyírmada)
La preĝejo Sankta Emeriko de Hungario estas romkatolika historia monumento (deklarita en 2001) en urbo Nyírmada (Hungario).
Historio
Laŭ eklezia fonto en la iama Mada ekzistis paroĥo en 1332. La loĝantoj prenis la klavinismon antaŭ 1696. La katolika grupo estis refondita en 1928. La nun videbla kirko estis konstruita en 1938, sed 2 sonoriloj estis kreitaj pli frue en 1929.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, kie ankaŭ ŝtona kruco videblas. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La turpinto estas plurlatera piramido. La enirejo estas meze tra la turo, antaŭe estas malferma porĉo. La fasado havas ankoraŭ striktajn kaj altajn fenestrojn. La turo plene malsimilas de la navo kaj estas kovrita per ruĝaj brikoj. La navo finiĝas en plurlatera absido, pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido.
Nacia Muzeo de Kataro
La Nacia Muzeo de Kataro (المتحف الوطني في قطر) estas nacia muzeo en Doho, Kataro. La nuna konstruaĵo estis malfermita al publiko la, anstataŭante la antaŭan konstruaĵon kiu estis malfermita en 1975. La konstruaĵo estis dezajnita fare de arkitekto Jean Nouvel kiu estis inspirita per la dezerta rozo, kiun oni povas trovi en Kataro. La ejo de la muzeo inkluzivas la Palacon de Ŝejko Abdullah bin Jassim Al Thani, kiu estas la koro de la katara nacia identeco. Ekde 2013, la Direktoro de la muzeo estas Ŝejkino Amna.
Cadera (stacidomo)
Cadera estas fervoja stacidomo en Poschiavo, Svislando.
Lena Willemark
Lena Charlotte Willemark (n. la 12- an de majo 1960 en Evertsberg en Dalarna, estas sveda kantistino, nacia violonistino kaj komponistino. Willemark estas konsiderita unu el la plej elstaraj popolmuzikaj kantistoj de Svedio. Interalie ŝi estas konata pro foja kantado en la älvdalska (KD Bläferdj) , ne dialekto sed regiona lingvo kiu alstrebas statuson de memstara lingvo.
Ŝi estas ankaŭ elstara violonistino sur violono kaj härjedalspipa, malnova popola instrumento el la flutfamilio el la regiono Härjedalen. Ŝi estas membro de la grupoj Nordan, Enteli, Frifot kaj Systerpolskan, inter aliaj, kaj estis membro de Gals kaj Pals en la 1980-aj jaroj.
Honoroj
Ŝi gajnis diversajn premiojn i.a.en 2020 la Grammy-Premion "Popolmuziko de la jaro" (kune kun Jonas Knutsson kaj Mats Öberg).
Ekstera ligilo
Kanalo de Lena Willemark ĉe YouTube
Kalvaria preĝejo (Gyöngyös)
La golgota aŭ kalvaria preĝejo Sankta Kruco estas historia monumento, nuntempe ruino en urbo Gyöngyös sur monteto.
Konstruaĵoj
La preĝejo kun krucnavo situas sola sur monteto meze en ĉirkaŭita areo. En la areo troviĝas ankaŭ la menciitaj kapeloj, enireja pordego kun turo kaj 2 ermitejoj. Ambaŭ kapeloj estas rondformaj. Originaj lokoj de la kalvariaj stacioj estis ĉe la muro, kiu ĉirkaŭas la areon.
Iam estis kermesoj en la 2-an de julio, 2-an de aŭgusto kaj 15-an de septembro.
Arkadij Voloĵ
Arkadij Jurjeviĉ Voloĵ (Аркадий Юрьевич Волож); n. la, Gurjev, Kazaĥa SSR, Sovetunio) estas sovetia, rusia inĝeniero, entreprenisto, kunfondinto de la teknologia kompanio Yandex.
Biografio
Li naskiĝis la en la urbo Gurjev (nun Atirau), Kazaĥa SSR. Dum kvar jaroj Arkadij lernis en prestiĝa mezlernejo kun profunda instruado de fiziko kaj matematiko en Almato. Lia patro estis geologo-sciencisto, do la familio loĝis en vilaĝo de la Kazaĥa filio de la Tutlanda Instituto de Prospektora Geofiziko (Всесоюзный институт разведочной геофизики). Tie li konatiĝis kun Ilja Segaloviĉ, estonta kunfondinto de Yandex. Post fini mezlernejon la du amikoj vojaĝas al Moskvo kaj provas studentiĝi je la geologia fakultato de la Moskva Ŝtata Universitato, sed malsukcesas, laŭ ilia opinio, pro juda deveno. Post tio Arkadij studentiĝas je la fakultato de aŭtomatiko kaj komputiko je la Moskvan Instituton de Nafto kaj Gaso de I. M. Gubkin.
En 1986 li finis la Moskvan Instituton de Nafto kaj Gaso de I. M. Gubkin laŭ fako "aplika matematiko". Li laboris en la Instituto de Problemoj de Administrado de la Akademio pri Sciencoj de Sovetunio.
En 1988 li laboris en la Tutlanda Scienca-Esplora Instituto de Konstruado de Duktoj (Всесоюзный научно-исследовательский институт строительства трубопроводов, mallonge ВНИИСТ) kaj iĝis kunfondinto de kooperativo Magistr, kiu okupiĝis pri vendado de komputiloj kaj de eta entrepreno Arkadija (Аркадия) okupiĝinta pri kreado de serĉiloj. La Tutlanda Scienca-Esplora Instituto de Patentaj Informoj (Всесоюзный научно-исследовательский институт патентной информации, mallonge ВНИИПИ) mendis al Arkadija serĉilon por internacia klasifikilo de inventoj. Arkadij Voloĵ kaj lia partnero Arkadij Borovskij komprenis ke informserĉiloj estas potenciale profitdona laboro.
En 1989 li iĝis kunfondinto kaj ĝenerala direktoro de la sovetia-usona kompanio CompTek International, kiu okupiĝis pri vendado de reta kaj telekomunika aparataro. Komence de la 1990-aj jaroj ili ambaŭ forveturis al Usono, kie ili okupiĝis pri komputikaj aferoj dum la familio de Voloĵ restis en Sovetunio. La en Moskvo okazis la Aŭgusta puĉo kaj Arkadij Voloĵ decidis reveni. Li proponis al Ilja Segaloviĉ okupi lokon de Borovskij en la kompanio kaj ili komencis kunlaboron, kvankam Ilja plu laboris en scienca instituto. Ili kreis serĉilon tra la Biblio, kaj tra klasifikilo de la varoj kaj servoj, kaj plu komercis pri komputiloj kadre de sia kompanio CompTek. Kune ili elpensis la nomon de sia retserĉilo, kombininte la anglajn vortojn search kaj index tiel ke kreiĝis "yet another indexer" (unu plia indeksilo), mallongigita ĝis Yandex, en kiu Voloĵ proponis anstataŭigi la unuajn du anglajn literojn Ya per la rusa litero Я tiel ke aperis Яndex.
En 1997 li unuafoje prezentis retserĉilon Yandex.ru en ekspozicio Softool en Moskvo. En 2000 Voloĵ kaj Segaloviĉ trovis investontojn. En 2001 ili kreis sistemon Yandex Direct kiu okupiĝis pri kunteksta reklamo kaj iĝis la ĉefa enspezfonto. En 2003 Google proponis aĉeti Yandex kontraŭ 130 milionoj da dolaroj, sed post unu jaron longaj intertraktoj la kunfondintoj komprenis ke temas ne pri partnereco, sed pri englutado kaj rifuzis.
En junio 2022 li estis posedanto de 45,3% voĉdonaj kaj 8,6% ekonomiaj akcioj de Yandex N.V. En 2021 la rusia Forbes taksis liajn posedojn je 2,3 miliardoj da dolaroj.
En 2022 li estis listigita inter personoj trafitaj de la sesa fasko de sankcioj de Eŭropa Unio pro la milito en Ukrainio kaj la forlasis postenon de ĝenerala direktoro de Yandex N.V. kaj ĉiujn aliajn postenojn en la kompanio. EU pravigis la sankciojn per engaĝo de Voloĵ je pravigado de rusiaj agoj en Ukrainio kaj partopreno.
En novembro 2022 domokupantoj okupis domon de Arkadij Voloĉ en Amsterdamo kaj juĝejo rifuzis elloĝigi ilin, referencante al komenciĝinta tie riparado, kiu altigos koston de la domo, do estos rompo de la sankcioj.
Nekomerca agado
En 1998 li ekgvidis komitaton de sendrataj komunikaj retoj de la Rusia Asocio de Dokumenta Eleketrokomunikado. Li kontribuis al fordono de frekvencoj al telekomunikaj kompanioj, laŭleĝigo de interreta telefono. En 2007-2018 li gvidis katedron "Analizo de datumoj" en la Moskva Instituto de Fiziko kaj Tekniko.
Persona vivo
Lia patro estis geologo-sciencisto, patrino instruadis en konservatorio.
Li estas ankaŭ civitano de Malto. Ekde 2018 li longan tempon pasigas eksterlande.
Li havas edzinon kaj tri infanojn.
National Museum (metroo de Doho)
National Museum (متحف قطر الوطني) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Küblis (stacidomo)
Küblis estas fervoja stacidomo en Küblis, Svislando.
Tutgermania teamo en la Vintra Olimpiko 1956
La germana teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1956 en Cortina d'Ampezzo havis 63 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagtenanto de la germana teamo estis. La sportistoj atingis unu oran kaj unu bronzan medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 9-an rangon.
Estis la unua fojo ke sportistoj el ambaŭ postmilitaj germaniaj ŝtatoj rajtis komune partopreni olimpikojn kadre de Tutgermania olimpia teamo - tio ripetiĝas dum la somera olimpiko 1956 10 monatojn pli poste kaj dum ambaŭ olimpikoj de 1960 kaj 1964. En la komuna teamo de la Vintra Olimpiko 1956 akceptiĝis 52 atletoj de la okcidenta Federacia Respubliko Germanio kaj 11 atletoj de la orienta Germana Demokratia Respubliko. La komuna teamo sume ne estis tiom sukcesa kiom kutime en olimpikoj: la solan oran medalon kolektis la okcidentgermanino Rosa „Ossi“ Reichert en slalomego.
Inga
Inga estas genro de malgrandaj, tropikaj arboj kaj arbedoj, kiuj havas durajn foliojn kaj fiksas nitrogenon en la grundo, en la subfamilio Mimozoideoj. La floroj ofte blankas. Oni uzas specoj kiel ĉarpentligno en konstruado, kaj kiam oni faras meblojn. Pluraj de la centumaj specoj oni uzas kiel ornamaĵoj.
Plantoj de la genro estas uzata en agroforstumado, por plibonigi la fekundecon de la grundon. Oni ankaŭ uzas ilin por ombri plantoj de kafo, teo kaj kakao.
Arkeologia Muzeo de Katalunio (Barcelono)
La Arkeologia Muzeo de Katalunio en Barcelono, en hispana Museo de Arqueología de Cataluña en Barcelona kaj en kataluna Museu d'Arqueologia de Catalunya a Barcelona (MAC) estas nacia muzeo en la iama Palaco de Grafikaj Artoj, ene de la Parko Montjuïc, Barcelono, Katalunio, Hispanio.
Ĝi estas unu de la sidejoj de la Arkeologia Muzeo de Katalunio (estas alia sidejo en Ĝirono), kaj estas hejmo de serio de arkeologiaj objektoj kaj dokumentoj el kronologia arko el la prahistorio ĝis la Mezepoko, kun speciala emfazo al la Antikveco. La vizito al la konstanta ekspozicio kaj al la portempaj ekspozicioj okazigitaj helpas la komprenon de la socia, teknologia, ekonomia kaj religia evoluoj ne nur de Katalunio sed eĉ de la tuta Iberio kaj la Mediteraneo. La muzeo dependas de la Departemento de Kulturo de la Generalitato de Katalunio, kiu administras ĝin pere de la Kataluna Agentejo de Kultura Heredo.
Ĝi estis inaŭgurita en 1935 laŭ direktorado de Pedro Bosch. Ĝi estis novigita inter 2010 kaj 2013, kaj nun​ la konstanta ekspozicio okupas pli ol. La muzeo administras ankaŭ bibliotekon de totalo de libroj kaj  publikaĵoj.
(162825) 2001 BO61
(162825) 2001 BO61 estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en 4:5 kun Marso kaj 5:1 kun Jupitero.
Ĝia tre discentra, iom klinita orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso, kaj ĝi ekstere tanĝas tiun de Merkuro,
• Ĝia marsa MOID estas 0,05714 astronomia unuo (8,548 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,014865 astronomia unuo (2,224 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,0464 astronomia unuo (6,941 milionoj da km),
• ĝia merkura MOID estas 0,05807 astronomia unuo (8,687 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,09051 astronomia unuo (13,540 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasos al 0,07588 astronomia unuo (11,351 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo. la ruĝa planedo
• La 7-an de septembro 1996 ĝi pasis al 0,01558 astronomia unuo (2,331 milionoj da km) de la Tero,
• la 9-an de septembro 2161 ĝi pasos al 0,02819 astronomia unuo (4,217 milionoj da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,08888 astronomia unuo (13,296 milionoj da km) de Venuso,
• la ĝi pasos al 0,04872 astronomia unuo (7,288 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
• La ĝi pasis al 0,06888 astronomia unuo (10,304 milionoj da km) de Merkuro,
• la ĝi pasos al 0,05794 astronomia unuo (8,668 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Tutgermania olimpia teamo en la Vintra Olimpiko 1960
La germana teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1960 en Squaw Valley havis 74 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagtenanto de la germana teamo estis. La sportistoj atingis du orajn, tri arĝentajn kaj unu bronzan medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 2-an rangon.
Ekde 1956 sportistoj el ambaŭ postmilitaj germaniaj ŝtatoj rajtis komune partopreni olimpikojn kadre de Tutgermania olimpia teamo - tio ripetiĝis ankoraŭ dum la somera olimpiko 1960 10 monatojn pli poste kaj dum ambaŭ olimpikoj de 1964. En la komuna teamo de la Vintra Olimpiko 1960 akceptiĝis 43 atletoj de la okcidenta Federacia Respubliko Germanio kaj 31 atletoj de la orienta Germana Demokratia Respubliko.
Tutgermania olimpia teamo en la Vintra Olimpiko 1964
La germana teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1960 en Innsbruck havis 96 sportistojn. Ili partoprenis en 10 fakoj. Flagtenanto de la germana teamo estis. La sportistoj atingis tri orajn, tri arĝentajn kaj tri bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 6-an rangon.
Ekde 1956 sportistoj el ambaŭ postmilitaj germaniaj ŝtatoj rajtis komune partopreni olimpikojn kadre de Tutgermania olimpia teamo - tio ripetiĝis ankoraŭ dum la somera olimpiko 1964: ekde 1968 ĝis 1988 apartaj teamoj partoprenis la olimpikojn. En la komuna teamo de la Vintra Olimpiko 1964 akceptiĝis 56 atletoj de la okcidenta Federacia Respubliko Germanio kaj 40 atletoj de la orienta Germana Demokratia Respubliko.
Moratinos
Moratinos [moraTInos] estas municipo en la okcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 280 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 62 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio inkludas la submunicipojn San Nicolás del Real Camino (en la foto) kaj San Martín de la Fuente.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Lorenz Hörnig
Lorenz HÖRNIG (* naskiĝinta ĉ. 1577 en Apolda, mortinta la en Pirna) estis germana skulptisto.
Vivo
Lorenz Hörnig (jene aliaj nomformoj: Hörnick, Hörnigk, Hörningk, Hörnung, Hornig, Hornigk, Hornung) originas el familio el Apolda kies mencio estis jam en la heredada libro de 1549. Post lernoknabaj jaroj pasigitaj en Turingio li atingis antaŭ 1599 la urbon Pirna. El tio ankaŭ iel konkludatas lia nasiĝjaro. Li laboris unue ĉe la skulptisto Michael Schwenke havonte propran atelieron. Li nombriĝis inter la plej gravaj saksaj majstroj skulptataj pri manierismo. En liaj verkoj okulfrapas emo pri diboĉa dekoracio, ornamŝtonoj kaj akurate dezajnitaj kapoj kaj maskoj.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Grand prix de littérature policière
La Granda premio de krimromano (Grand prix de littérature policière) estas franca literatura premio fondita en 1948 fare de verkinto kaj literaturrecenzisto Maurice-Bernard Endrèbe. Ĝi estas la plej prestiĝa premio fare de krima kaj detektiva fikcio en Francio. Du premioj estas aljuĝitaj ĉiujare: unu al la plej bona franca romano kaj alia al la plej bona internacia krimromano publikigita en tiu jaro.
Mazaleón
Mazaleón [mazaleON] (Massalió en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres. La loknomo Mazaleón devenas de la araba منزل الاعين MANZIL AL-A‘AYUN, tradukebla kiel: "gastejo de la fontoj". ​ Tamen la popola etimologio konsideris ĝin kiel kunmetaĵo de "maza" (maleo) kaj "león" (leono); tiukadre la municipa blazono montras leonon kun maleo, ĉu serioze ĉu humure.
Geografio
Ĝi estas je 179 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 359 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la nordokcidento de la komarko; ĝi komunikas laŭ la regiona ŝoseo A-1412 kun apuda Maella norde Valdeltormo sude; krome sudoriente estas Calaceite, loko tre vizitata de artistoj. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
Aperis proksime restaĵoj de setlejo eble antaŭ de iberoj. De la araba epoko restas la loknomo el arabaj vortoj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis plej multe. La urbodomo estis konstruita en la 18-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Mazaleón kie oni malaltiĝis el 1 653 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 503 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, la urbodomo, arkeologia kuŝejo kaj naturaj lokoj.
Araba ĉevalrajdanto
La Araba ĉevalrajdanto estas skulptaĵo (80x60x33 centimetroj) farita el bronzo de Émile-Coriolan Guillemin kaj de Alfred Barye farita en Parizo de 1884. La skulptaĵo estis gisita ĉe la Ferdinand Barbedienne arta fandejo en Parizo. Vaste konsiderata ĉefverko de tutmonda skulptarto, ĝi estas unu el la emblemoj de orientalismo kaj araba nobelaro, kaj ankaŭ simbolo de Mezoriento eksterlande.
La Araba Kavaliro de Guillemin, pro ĝia beleco kaj fifameco, vidis multajn ne-originalajn kopiojn, ambaŭ faritajn tiutempe, en la 1800-aj jaroj, kaj malalt-valorajn reproduktaĵojn kaj falsaĵojn, foje faritajn en Azio. La originala versio de la Araba Kavaliro farita en Francio, originala de la tempo, estas male de granda historia kaj arta valoro kaj netaksebla.
Stilo
La patinita bronza ĉevalgrupo de "Araba ĉevalrajdanto" estis verkita sur naturalisma bazo. La skulptaĵo estas unu el la plej signifaj en la nomita Belle Epoque de Francio; la bronza ĉevalo estas plasta kaj eleganta, kun nekredebla anatomia studo kiu montras lin en la pozo en kiu li estas, kun sia maldekstra antaŭa piedo elegante levita. Notu la substrekadon de la streĉaj kaj kuntiritaj muskoloj en la ago. Ne laste oni rimarku la delikatan skulptadon de lia kavaliro. Notu la precizecon en la reprezentado de la vizaĝo, en la movado de la korpo sur la ĉevalo.
Orientalismo estis okcidenta fascino kun la ekzotismo de aliaj kontinentoj kiu iĝis populara dum la lasta duono de la 19-a jarcento. Romantikaj portretadoj de afrikaj landoj en tiutempaj literaturo kaj operoj, kiel ekzemple L'Africaine kaj Aida, instigis tiun ekzotecon. En Usono, la Turka Bazaro en 1876 ĉe la Filadelfia Jarcento-Ekspozicio plue pliigis la fascinon kun "turkaj" aŭ "maŭraj" temoj kiuj daŭris bone en la 1880-ajn jarojn. Orientalismaj temoj permesis al artistoj liberiĝi de la ekstrema monokromata Novklasikismo; utiligante gamon da orumita kaj arĝenta bronzo, marmoron, onikso, kaj kolorajn ŝtonojn, ili aldonis riĉecon al sia laboro, dum daŭre konservante fervoran intereson en la etnografio de siaj subjektoj.
Heinrich Canisius
Heinrich CANISIUS (naskiĝinta Hendrik de Hondt en 1557 je Nimego, mortinta la je Ingolstadt) estis akademiano, juristo, historiisto kaj hagiografo.
Vivo
La nevo de sankta Petrus Canisius studis ĉe la universitatoj de Löwen kaj Perugia kaj doktoriĝis pri kanona kaj sekulara juroj. En la 9.2.1590 li habilitiĝis pri kanona juro ĉe la Universitato de Ingolstadt. Julie de la sama jaro li ekdungitis docentece. En 1591 li iĝis orda profesoro pri kanona juro deĵoronte ĝismorte. Ok fojojn li altlerneje kandidatis rektorece, unufoje vicrektorece. En la 21.8.1610 li suferis apopleksion dum sankta meso. Sekve li restis ĝismorte lama kaj malkapabla paroli.
Estante senedzina li testamente donacis siajn havaĵojn al la Maria Kongregacio de Ingolstadt: liajn librojn ricevis la ingolstadt-a universitato kaj la jezuitoj.
Verkaro
Canisius estis diligenta verkisto kiu eldonis multajn verkojn kiuj ĝuis novajn eldonojn ankaŭ post la morto de sia verkinto. Germanlingvie li konsideritis unu el la plej gravaj fakuloj pri kanona juro. Kompleta eldono de liaj juraj aferoj estis en 1629 en Löwen, (nova eldono en 1663 en Kolonjo).
Tamen Canisius iĝis eĉ pli grava danke al kolektado, taksado kaj eldonado de historiaj manuskriptoj. El tio aperis en Ingolstadt inter 1601 kaj 1604 ses volumoj, sub la titolo Antiquae lectiones. Multaj ĝis tiam nekonataj aŭ ankoraŭ neaperintaj/forgesitaj fontoj (ankaŭ mezepokaj biografioj prisanktulaj) alireblis al la sciencistaro. Inter ili estis ankaŭ la fama verko pri sankta Elizabeto de Hungario fare de Dietrich von Apolda el la 14-a jarcento. Ĝi presitis en 1604. Ankaŭ la leteroj de la scienculo Alkuino (m. 804) kaj la kroniko de la episkopoj Viktoro de Tunnuna (m. ĉ. 570) kaj Johano de Biklaro (m. ĉ. 620) aperis nur danke al la eldonista zorgemo de Canisius.
La ampleksa verko Antiquae lectiones prilaboritis fare de la protestantisma teologo kaj historiisto Jacques Basnage (1653–1723) ricevonte la novan titolon Thesaurus Monumentorum ecclesiasticorum et historicorum. Nova eldono estis en 7 volumoj en Antverpeno ekde la jaro 1725-a.
La historiisto Andreas Kraus aparte atentigis onin pri la gravecego de Heinrich Canisius inter eldonistoj de bavari-koncernaj historifontoj.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Jenaz (stacidomo)
Jenaz estas fervoja stacidomo en Jenaz, Svislando.
Senožaty
Senožaty (Heumahd) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov 10 km de urbo Humpolec. Vivas ĉi tie.
Monzón de Campos
Monzón de Campos [monZON deKAMpos] estas municipo en la sudcentro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Monzón de Campos
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 596 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la jaro 1950. Ĝi distas 13 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Senožaty
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
Sud-Koreio en la Somera Olimpiko 2016
La sportista teamo de Sud-Koreio konkurencis en la Somera Olimpiko 2016 de la 5-a ĝis la 21-a de aŭgusto 2016 en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo). Flagotenanto de la teamo estis . La teamo sume atingis 21 medalojn, 9 orajn, 3 arĝentajn kaj 9 bronzajn, kaj sekve rivevis la okan rangon.
Monzón de Campos
Geografio
La municipa teritorio enhavas ankaŭ la submunicipon Villajimena [biljaĥiMEna].
Usono en la Somera Olimpiko 2016
La sportista teamo de Usono konkurencis en la Somera Olimpiko 2016 de la 5-a ĝis la 21-a de aŭgusto 2016 en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo). Flagotenanto de la teamo estis . La teamo sume atingis 121 medalojn, 46 orajn, 37 arĝentajn kaj 38 bronzajn, kaj sekve rivevis la unuan rangon.
Monzón de Campos
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la 10-a jarcento jam estis du kasteloj kaj frua mencio de 916 jam asertas, ke la loko apartenis al la episkopo de Leono. Poste ĝi iĝis graflando de familio Ansúrez, unue de la Regno Leono kaj poste de Kastilio.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Monzón de Campos
Historio
Estis grava juda komunumo; en 1366 okazis masakro de judoj de Monzón de Campos kaj de Palencia. En 1520 Diego de Rojas, senjoro de Monzón petis helpon al Palencio por lukti en Dueñas kontraŭ la komunumanoj. En 1521 la episkopo Acuña kaj la komunumanoj eniris kaj rabadis en Monzón.
En 1780 José Pérez Ordóñez estas posedanto de unu el la unuaj farunfabrikoj de Hispanio nome en Monzón de Campos, posefis domon en la palaco kaj en la gastejo. En 1808 lokanoj de Monzón batals kontraŭ la francoj en Torquemada.
La 22an de julio 1978 okazis en la kastelo la kunsido de la regiona pra-registaro Consejo General de Castilla y León.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj betoj) kaj iom da brutobredado (ŝafoj). Iam estis industrio de faruno, sukero kaj brikoj. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, la kastelo (nune restaŭrita kaj igita gastejo) ktp. Krome estas malgranda industrio pri papero kaj pri agrikultura maŝinaro.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Jaroslav Polenský
Jaroslav Polenský (naskiĝis 1921 – mortis la 19-an de decembro 1985 estis ĉeĥa esperantisto, laŭprofesie instruisto, doktoro pri pedagogio (PaedDr).
En la jaroj 1982-1984 li estis prezidanto de la pedagogia sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio. Esperanton li instruis en SET Lančov. Li estis ankaŭ membro de ekzamena komisiono de ĈEA.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Rusio en la Somera Olimpiko 2016
La sportista teamo de Rusio konkurencis en la Somera Olimpiko 2016 de la 5-a ĝis la 21-a de aŭgusto 2016 en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo). Flagotenanto de la teamo estis Sergej Tetjuĥin. La teamo sume atingis 56 medalojn, 19 orajn, 18 arĝentajn kaj 19 bronzajn, kaj sekve rivevis la kvaran rangon.
Osornillo
Osornillo [osorNIljo] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Osornillo estas komprenebla etimologie kiel diminutivo de Osorno (Osorno la Mayor).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 49 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, la ponto, vinkeloj ktp.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1956
La kvar sportistoj ĉiuj konkuris en vira rapidsketado. Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
159164 La Cañada
159164 La Cañada estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana amatora astronomo Juan Lacruz elde la Observatorio de La Cañada en Avilo (Provinco Avilo, Hispanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la hispana urbo La Cañada en provinco Avilo. Disvolvinĝinte ĉirkaù fervoja stacidomo konstruita en 1922, la urbo ŝuldas sian nomon al apuda gregovojo (Cañada en hispana lingvo). Astrometriajn observojn oni kondukas elde La Cañada de 2002.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato.
Tamás Varga (aktoro)
Tamás Varga [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Tamás estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Tamás Varga naskiĝis la  en Budapeŝto.