cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Formadromano
Historio kaj modeloj
Tiele, Proust en Serĉante perditan tempon rakontas la procezon de lernado de la ĉefrolulo, Marcel; same okazas en Portreto de la artisto kiel juna viro, de James Joyce, aŭ en La magia monto, de Thomas Mann. Sub la radoj, de Hermann Hesse, estas "Bildungsroman" en pli preciza senco.
Hagia Sofia
Moskeo en islama epoko
Tuj post la konkero de Konstantinopolo en 1453, Mehmet la 2-a konvertis Hagia Sofia en la moskeo Ajasofja. Laŭ tio priskribita de kelkaj okcidentdevenaj vizitantoj (kiel la nobelulo kordova Pedro Tafur kaj la florenca Kristoforo Buondelmonti), la preĝejo estis en ruina stato, kun kelkaj pordegoj forigitaj; la sultano Mehmedo la 2-a ordonis la purigon de la preĝejo kaj ties konverton. Li ĉeestis en la unua vendreda preĝo en la moskeo la 1an de junio 1453. Hagia Sofia estis konvertita en la unua imperia moskeo de Istanbulo. Kiel dotaĵo (Ŭakfo) oni atribuis al la moskeo la majoritaton de la ĉirkaŭaj domoj kaj la zono de la estonta Palaco Topkapi. Krome, per la imperiaj leteroj de 1520/926H kaj 1547/954H oni aldonis al tio antaŭe menciita vendejojn kaj partojn de la Granda Bazaro kaj de aliaj bazaroj.
Antaŭ 1481 oni starigis malgrandan minareton en la sudokcidenta angulo de la konstruaĵo, sur la turo kun ŝtuparo. Poste, la venonta sultano, Bajezido la 2-a (1481-1512), konstruigis alian minareton en la nordorienta angulo. Unu el ili detruiĝis pro la tertremo de 1509, kaj meze de la 16-a jarcento estis anstataŭgita per du minaretoj diametre malaj konstruitaj sur la anguloj orienta kaj okcidenta.
Formadromano
Historio kaj modeloj
Spite la fakton, ke la romano de lernado aŭ formado ŝajne perdis gravon ekde la dua duono de la 20-a jarcento, multaj el siaj elementoj ankoraŭ restas en romanoj kiel The Catcher in the Rye, de Salinger, en serioj kiel tiu de Harry Potter aŭ en multnombraj filmoj. La ĵusa eldona sukceso de la barcelona verkisto Carlos Ruiz Zafón, La sombra del viento (La ombro de la vento), kiu rakontas la transiron de la infanaĝo al la matureco de Daniel Sempere pere de la mistero kaj de la amo al libroj, povas esti konsiderata "Bildungsroman" de la 21-a jarcento.
Hagia Sofia
Moskeo en islama epoko
Dum la regado de Selimo la 2-a (1566-1577), la konstruaĵo ekmontris signojn de elĉerpiĝo kaj ĝi estis tre plifortigita per la aldono de eksteraj abutmento, fare de la granda arkitekto otomana Mimar Sinan, konsiderata unu de la unuaj inĝenieroj kiuj inkludis kontraŭsismajn plifortigilojn. Krom plifortigi la historian bizancan strukturon, Sinan konstruis la du grandajn kromajn minaretojn sur la okcidenta pinto de la konstruaĵo, la origina ĉefa sidloko de la sultano, kaj la "Turbe" (maŭzoleo) de Selim la 2-a en la sudoriento de la konstruaĵo en 1576-7/984 H. Krome, lunarko el oro estis muntita sur la supera parto de la kupolo, dum oni kreis ripozejon de 35 arŝinoj (ĉirkaŭ 24 metroj) de larĝo, ĉirkaŭ la tuta konstruaĵo, por kio oni detruis ĉiujn domojn konstruitajn en la areo. Poste lia Turbe enhavis ankaŭ 43 tombojn de la otomanaj princoj. En 1594/1004H, Mimar (arkitekto de la kortego) Davud Aĝa konstruis la Turbe de Murad la 3-a (1574-1595), en kiu la sultano kaj lia favoritino, Safiĝe Sultano, estis entombigitaj poste. La oklatera maŭzoleo de lia filo Mehmed la 3-a (1595-1603) kaj lia favoritino estis konstruita apude en 1608/1017 H fare de la reĝa arkitekto Dalgiç Mehmet Aĝa. Lia filo Mustafa la 1-a (1617-1618; 1622-1623) konvertis la baptejon en sia Turbe.
Pli ĵuse oni aldonis novajn elementojn, kiel la minbaro (speco de predikejo) dekorita per marmoroj, kaj logio por la muezino. La sultano Murad la 3-a (1574-1595) metis ambaŭflanke de la navo du helenismajn urnojn el alabastro, alportitaj el Pergamo. La sultano Mahmud la 1-a ordonis la restaŭradon de la konstruaĵo en 1739 kaj aldonis madrason (nome korana lernejo, aktuale biblioteko de la muzeo), kuirejon por havigi supon al malriĉuloj, bibliotekon kaj, en 1740, fontano de ritaraj ablucioj (Şadirvan), transformante tiel la konstruaĵon en külliye, tio estas, ampleksa socia komplekso. En tiu epoko oni konstruis novan koridoron por la sultano kaj novan mihrab-on.
La plej bone konata de la restaŭroj de Hagia Sofia estis tiuj kiun oni faris inter 1847 kaj 1849 komisiita de la sultano Abdulmeĝid, farita de pli ol 800 laboristoj estritaj de du arkitektoj ital-svisaj, nome la fratoj Gaspare kaj Giuseppe Fossati. La laboroj konsistis en la plifirmigo de la kupolo kaj de la volboj, la rekuperado de la kolonoj kaj la reviziado de la interna kaj ekstera dekorado. Oni purigis la mozaikojn de la koridoro. La malnovaj lampoj estis anstataŭitaj de aliaj novaj, pli taŭge alireblaj. La fratoj Fossati aldonis minbaron kaj oni apudigis al la kvar centraj pilieroj panelojn de 7,5 metroj de diametro, kun la nomoj de Alaho, de la profeto de Islamo Mahomedo kaj de la kvar unuaj kalifoj Abu Bakr, Umar, Utman kaj Ali, same kiel la du nepojn de Mahometo: Hasan kaj Ĥusejn, fare de la kaligrafiisto Kazasker Mustafa Izzet Efendi (1801-1877). En 1850, la fratoj Fossati konstruis novan koridoron por la sultano en novbizanca stilo, unuigita al la reĝa pavilono malantaŭ la moskeo. Ekster la konstruaĵo oni konstruis novan konstruaĵon por la gardisto de la tempo kaj novan madrason. Oni modifis la minaretojn por egaligi siajn altojn. Post la fino de la restaŭrado, oni remalfermis la moskeon per solenaj ceremonioj en la 13a de julio 1849.
Muzeo
En 1931, dum la regotempo de Mustafa Kemal Atatürk, la moskeo estis fermita al la publiko, kaj estis remalfermita denove en 1935, sed tiam kiel muzeo. Kvankam ekde tiam kaj ĝis 2020 la uzado de la komplekso kiel kultejo (ĉu moskeo aŭ preĝejo) estis strikte mapermesita, en 2006 la turka registaro permesis la atribuon de malgranda ejo en la komplekso de la templo por estis uzata kiel preĝejo kaj por islamanoj kaj por kristanoj. Ekde 2013, la muezino kantas la alvokon al la preĝado dufoje tage vespere el la minaretoj de Hagia Sofia.
Ekde ties konverto en muzeo, estis petoj por rekonverti Hagia Sofia kaj en kristana preĝejo kaj en islama moskeo. En 2007, la grek-usona politikisto Chris Spirou kreis internacian organizon nome Free Agia Sophia Council kiu defendas la intencon restaŭrai la konstruaĵon al sia origina funkcio kiel kristana preĝejo. Aliflanke, la 13an de majo 2017, granda grupo de personoj organizita per la Asocio de Junuloj de Anatolio (AGD) kunvenis antaŭ Hagia Sofia kaj preĝis la matenan preĝon kun alvoko al la rekonverto de la muzeo en moskeo. La 21a de junio 2017, la Prezidenteco de Religiaj Aferoj (Dijanet) organizis specialan programon, kiu inkludis la deklamadon de la Korano kaj preĝojn en Hagia Sofia, por rememorigi la Lajlat al-Kadr; la televida programo estis transmisita rekte fare de la ŝtata kanalo TRT.
La 1an de julio 2016, la islamaj preĝoj okazis denove en Hagia Sofia por la unua fojo en 85 jaroj.
La 31an de marto 2018, la turka prezidanto Recep Tayyip Erdoğan deklamis la unuan verson de la Korano (Surao Al-Fatiĥa) en Hagia Sofia, dediĉanta la preĝon al la animoj de ĉiuj kiuj lasis al ni tiun verkon kiel heredon, speciale al la konkerinto de Istanbulo, plifortigante la politikan movadon por fari de Hagia Sofia moskeon denove, kio nuligus la decidon de Atatürk dediĉi ĝin al nereligia muzeo.
En la 29a de majo 2020, la registaro de Turkio celebris la 567an jariĝon de la otomana konkero de Istanbulo per islama preĝejo en Hagia Sofia. Dum la okazaĵo oni legis fragmentojn de la Korano. Grekio kondamnis tiun preĝadon, dum Turkio reage akuzis Grekion je faro de neutilaj kaj senefikaj deklaroj. En junio, la estro de la Servo de Religiaj Aferoj de Turkio (nome Dijanet) diris, ke ni estus tre kontentaj malfermi Hagian Sofian por la adorado" kaj se tio okazas "ni havigos niajn religiajn servojn kiel ni faras en ĉiuj niaj moskeoj.
Rekonverto en moskeo (2020)
En la 10a de julio 2020, la Ŝtata Konsilantaro aprobis la decidon de la Ministraro transformi la preĝejon Hagia Sofia denove en moskeo. Kaj spite la laikajn kaj tutmondajn kritikojn, Erdogan subskribis dekreton kiu nuligas la staton de muzeo de Hagia Sofia por ties konverto en moskeo. La alvoko al la preĝo estis transmitita ekde la minaretoj iom post la anonco de la ŝanĝo kaj retransmitita de la ĉefaj retoj de turkaj novaĵoj. La kanaloj de sociaj retoj de la Muzeo Hagia Sofia estis retiritaj samtage, kaj Erdoğan anoncis en gazetarkonferenco ke la preĝoj okazos tie el la 24a de julio. prezidenta proparolanto diris, ke ĝi iĝos funkcianta moskeo, malferma al ajno simila al la Baziliko de la Sankta Koro kaj la Katedralo Nia Sinjorino de Parizo. La proparolanto diris ankaŭ ke la ŝanĝo ne tuŝos la staton de Hagia Sofia kiel loko de Tutmonda Heredo de Unesko, kaj ke la kristanaj ikonoj ene de tiu plurestos protektitaj.
Grekio denuncis la konverton kaj konsideris ĝin malobeon de la titolo de Tutmonda Heredo de la Unesko. La Patriarko Cirilo la 1-a, estro de la Rusa Ortodoksa Eklezio denuncis la konverton de la konstruaĵo en moskeo kiel "minaco por la tuta kristana civilizacio". Morgan Ortagus, proparolanto de la Departemento de Ŝtato de Usono, asertis, ke "ni estas seniluziigitaj per la decido de la turka registaro ŝanĝi la staton de Hagia Sofia".
En la 10a de julio 2020, la Ŝtato Konsilantaro de Turkio aprobis decidon kiu dekretas, ke Hagia Sofia estu uzata nur kiel moskeo kaj ne "por ajna alia celo". Sekve Unesko anoncis, ke "li bedaŭras profunde" la konverton, "realigita sen antaŭa debato", kaj petis al Turkio, ke "ĝi malfermu tujan dialogon", deklarante, ke la manko de negocado estas "bedaŭrinda". Orhan Pamuk, fama turka romanisto, denuncis publike la registaran decidon. Siaflanke la Papo Francisko asertis esti "tre dolorigita" pro la rekonverto de Hagia Sofia en moskeo. Turkaj fontoj diris, ke la kristanaj ikonoj kaj mozaikoj de la konstruaĵo estos konservitaj, sed ili estos kaŝitaj per teknologio de lumo, kurtenoj kaj tapiŝoj dum la islamaj preĝoj.
Ibrahim Kalin, proparolanto de la registaro de Erdogan asertis, ke la mozaikoj de la Virgulino Maria kun la infano Jesuo kaj de la Ĉefanĝelo Gabrielo kiuj troviĝas en la absido de la templo kaj kiuj hazarde estas orientitaj al la Mekko, estos kaŝitaj dum la islamaj preĝoj. Li asertis ankaŭ, ke la aliaj mozaikoj de Jesuo kaj aliaj bibliaj figuroj elstaraj ne estos kaŝitaj ĉar ili ne estas en direkto al Mekko. Post la preĝado, la komplekso estos remalfermita al la publiko kaj la mozaikoj estos malkaŝitaj.
Finfine, la 24an de julio 2020, la templo estis malfermita al la publiko kiel moskeo per vendreda preĝo en ĉeesto de la prezidanto Recep Tayyip Erdogan kaj aliaj islamaj estroj de najbaraj landoj. Granda tapiŝo turkisblua elektita de Erdogan mem estis metita sur la planko de la templo kaj la kristanaj mozaikoj estis kaŝitaj per kurtenoj dum la preĝado.
Arkitekturo
Ĝiaj arkitektoj, nome Antemio de Tralles kaj Isidoro de Mileto, kovris la konstruaĵon, de plano preskaŭ kvadrata, kun centra kupolo sur pendentivoj. Tiu ripozas sur kvar arkoj, subtenitaj siavice per kvar pilieroj. Du duonkupoloj utilas kiel kontraŭfortoj de la centra kupolo kaj ankaŭ la malfermaj muroj estas sekurigitaj per kontraŭfortoj. Ĝi posedas belajn bizancajn mozaikojn. La definitiva konstruado okazis sur la antaŭa baziliko de Konstanteno inter la 532 kaj la 537, dum la regado de Justiniano, en la periodo konata kiel "Unua Orepoko". Ĝiaj arkitektoj faris senprecedencajn planojn, el konataj elementoj (bazilika plano kaj rotondo), sed kiuj kuniĝas en nova strukturo.
Laŭ vortoj de Agatias, la desegnistoj (Artemio de Tralles estis matematikisto, Isidoro de Mileto arkitekto) klopodis «apliki la geometrion al la solida materio». Justiniano, laŭ lia oficiala kronikisto Prokopio el Cezareo, vidinta Hagian Sofian finkompletigita ekkriis: «Salomono, mi venkis vin».
Ĝia arkitekturo estas esence spaca, kvankam la ekstera efiko estis forte modifita de la otomanoj, kiuj pliriĉigis ĝin per minaretoj, ŝtreboj kaj grandaj kontraŭforto. La ideo de la konstruaĵo estis ke la granda kupolo konstruota estus subtenita pere de kvar plifortigitaj arkoj, de kontraŭforto kaj duonkupoloj kiuj devojigu la premojn. Oni intencis eviti la uzadon de la cemento, uzita por ekzemplo en la Panteono de Romo fare de la romianoj por alia granda kupolo. La timpanoj de la kvin ĉefaj arkoj montras la portadon de la korpo de Sankta Marko al la baziliko.
La plano estas ortangulo de 77 x 71 metroj. La kupolo kun formo de duon-oranĝo, de 56,6 metroj de alto kaj 31,87 de diametro, estas apogita sen tamburo sur kvar pendentivoj kaj estas plifortigita per kvar dek nervuroj inter kiuj oni lasis kvar dek fenestrotruojn, kio havigas la senton, laŭ Prokopio, ke la konstruaĵo estas «pendita el la ĉielo per ora kolĉeno». La kupolo okazigis centrigon tute for el tiuj de la tiamaj bazilikoj, kaj pere de la pendentivoj kaj de la transigo de la premo al la flankaj navoj, same kiel per rafinita uzado de la lumo, «ĝi ne ŝajnas ripozi sur solida bazo». Poste estis konstruita tute antaŭe la Blua Moskeo.
Hagia Sofia en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Istanbulon kun ĉefa intereso al Hagia Sofia:
Považany
Považany [povaĵani], hungare Vágmosóc [vAgmoŝOc] estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Považany situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Nové Mesto nad Váhom. La lasta urbo troviĝas je 5 km-oj.
Historio
3 vilaĝoj (sube listigitaj) unuiĝis en 1960, kies nomo estis Nové Mošovce, post unu jaro Považany. En 2001 vivis tie 1214 homoj, (1193 slovakoj).
Somszeg/Vieska
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1368 en formo "Weyzka". En 1787 loĝis tie 110 vilaĝanoj en 12 domoj, en 1828 67 vilaĝanoj en 10 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Somszeg 204 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Vágmosóc/Mošovce
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1263 en formo "Mosowcz". En 1787 loĝis tie 263 vilaĝanoj en 38 domoj, en 1828 528 vilaĝanoj en 76 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágmosóc 390 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Vágszentkereszt/Križ nad Váhom
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1297 laŭ tiama hungara ortografio "Kereztur". La unuaj loĝantoj estis germanoj. En 1600 oni komputis tie 8, en 1601 10, en 1603 6 domojn, en 1753 27 familiojn. En 1787 loĝis tie 319 loĝantoj en 38 domoj, en 1828 380 vilaĝanoj en 54 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágszentkereszt 355 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
En 1780 naskiĝis en Vágszentkereszt kardinalo Sándor Rudnay.
Harvey Samuel Firestone
Harvey Samuel Firestone (20a de decembro 1868 – 7a de februaro 1938) estis usona negocisto, kaj la fondinto de la entrepreno Firestone Tire and Rubber Company, unu el la unuaj fabrikantoj de aŭtomobilaj radoj de la mondo. Firestone, Henry Ford, kaj Thomas Edison estis ĝenerale konsiderataj la tri ĉefoj de la usona industrio tiama, kaj ofte laboris kaj eĉ feriis kune. Ĉiu tri estis parto de tre elita grupo titolita "The Millionaires' Club" (la klubo de milionuloj).
(12826) 1997 AO7
(12826) 1997 AO7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
P (komplikeco)
En komputa komplikteorio, P estas komplikeca klaso de decidaj problemoj kiuj povas esti solvitaj per determinisma maŝino de Turing en polinoma tempo.
P estas ofte konsiderata kiel klaso de komputaj problemoj kiu estas sufiĉe rapide solveblaj, kvankam estas eble pli grandaj klasoj ankaŭ kiuj estas konsiderataj kiel sufiĉe rapide solveblaj - RP kaj BPP. Ankaŭ, ekzistas problemoj en P kiuj estas tro malfacilaj en praktiko, ekzemple, se iu postulas almenaŭ n100000 operaciojn.
Rilatantaj komplikecaj klasoj
P estas minimume same granda kiel L, la klaso de problemoj decideblaj en logaritma kvanto de memora spaco. Kun uzo de spaco O(log n) ne povas esti uzata tempo pli granda ol 2O(log n) = nO(1), ĉar ĉi tiu estas la entuta kvanto de eblaj konfiguroj, konservataj en la memoro. Poste ĉi tiom da paŝoj la algoritmo devas nepre aŭ finiĝi aŭ ripetiĝi de iu jam estinta stato kaj tiel neniam finiĝi. Tial, L estas subaro de P. Ne estas sciata ĉu L = P.
Estas sciate ke P = AL, kie AL estas klaso de problemoj solveblaj en logaritma memoro per alterna maŝino de Turing. Ankaŭ estas sciate ke P estas ne pli granda ol PSPACO, la klaso de problemoj decideblaj en polinoma spaco. Ne estas sciate ĉu P = PSPACO. L estas severe enhavata en PSPACO,.
NP estas klaso de problemoj decideblaj en polinoma tempo per nedeterminisma maŝino de Turing. P estas subaro de NP. Kvankam la ilia kompara P = NP problemo estas nesolvita, oni plejparte kredas ke veras la nea respondo al la demando ĉu P = NP, alivorte P estas severa subaro de NP, aŭ alivorte estas problemoj kiuj estas decideblaj en polinoma tempo per nedeterminisma maŝino kaj ne estas decideblaj en polinoma tempo per determinisma maŝino.
Tiel:
La plej malfacilaj problemoj en P estas P-plenaj problemoj.
En 1999, Jin-Yi Cai kaj D. Sivakumar, montris ke se tie ekzistas polinome limigita lingvo kiu estas P-plena, tiam L = P.
Rimarkindaj problemoj en P
P enhavas multaj ofte estantajn problemojn. Inter ili estas la decida versio de lineara programado, kalkulo de la plej granda komuna divizoro, primeca provo. La rilatanta klaso de funkciaj problemoj estas FP.
Kelkaj naturaj problemoj estas plenaj en P, ekzemple st-konekteco (aŭ atingebleco) sur alterna grafeoj.
Puraj pruvoj de ekzisto de polinomo-tempaj algoritmoj
Iuj problemoj estas sciataj kiel solveblaj en polinoma tempo, sed neniu konkreta algoritmo estas konata por ili kun polinoma tempo. Ekzemple, la teoremo de Robertson-Seymour garantias ke estas finita listo de malpermesataj minoroj kiuj karakterizas (ekzemple) la aron de grafeoj kiuj povas esti enigitaj sur toron; ankaŭ, Robertson kaj Seymour montris ke estas algoritmo kun komplikeco O(n3) por kontroli ĉu donita grafeo enhavas la alian donitan grafeon kiel minoro. Ĉi tio signifas ke ekzistas polinomo-tempa algoritmo por kontroli ĉu donita grafeo povas esti enigita sur toron. Tamen la pruvo estas nekonstruanta pruvo kaj neniu konkreta algoritmo estas sciata por solvado de ĉi tiu problemo.
Mar de Cristal (metroo de Madrido)
Mar de Cristal (Maro de Kristalo) estas stacio sur linioj 4 kaj 8 de la Metroo de Madrido situanta sub la Rondaĵo Mar de Cristal, inter la kvartaloj Pinar del Rey kaj Canillas, ambaŭ en la distrikto Hortaleza.
La stacio estis malfermita la sur linio 4 kaj la  sur linio 8.
Nederlanda Ŝaka Ĉampionumo
La Nederlanda Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Nederlando por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1909 kvankam la ne oficialaj ĉampionumoj okazis ekde la 1870-aj jaroj.
Distrikto Meißen (1996-2008)
La Distrikto Meißen (germane: Landkreis) estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio. La distrikto ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kun la iama distrikto Riesa-Großenhain kunfandiĝis al nova distrikto Meißen. La urbo Meißen estas la administra centro de la malnova kaj ankaŭ la nova distrikto. Sur la areo de 631,69 km² de la distrikto de inter la jaroj 1996 kaj 2008 fine de ĝia ekzisto loĝis 150 550 homoj; do meznombre 238 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro estas 238, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo la Distrikto Meißen estas signita per 11. Najbaraj distriktoj estis norde Riesa-Großenhain, oriente Kamenz, sudoriente la urbo Dresdeno, sude la distriktoj Weißeritz kaj Freiberg, oriente Mittweida kaj Döbeln.
Partneraj regionoj
La (malnova kaj nova) distrikto havas partnerajn rilatojn kun
Marmolejo
-33.71785°N, -69.86353°W
NGC 4898-1
NGC 4898-1 (aliaj indikoj — MCG 5-31-82, ZWG 160.248, DRCG 27-121, PGC 44736) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ahanta frankolino
La Ahanta frankolino (Francolinus ahantensis) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Temminck priskribis la tipan specimenon el Ahanta (Ganao) de kie venas kaj la komuna nomo kaj la latina scienca nomo.
Ĝi formas superspecion kun F. squamatus kaj F. griseostriatus; tiuj tri specioj estis separataj en la genro Squamatocolinus. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiuj specioj de Francolinus en la genro Pternistis kun 23 aliaj specioj. La okcidentaj populacioj estis konsiderataj kiel separata raso nome hopkinsoni, sed variado estas klina kaj oni ne agnoskis subspecion kaj tiele la specio estas konsiderata kiel monotipa.
Ĝi troviĝas en Okcidenta Afriko ĉirkaŭ la Golfo de Gvineo en tri separataj areoj nome en suda Malio, okcidenta Senegalio, Gambio, Gvineo-Bisaŭa kaj norda Gvineo, dua en suda Gvineo, Sieraleono kaj okcidenta Liberio, kaj tria en nordorienta Eburbordo, tra Benino, Ganao kaj Togolando orienten al sudokcidenta Niĝerio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Tiu frankolino estas pli malhelgriza kaj senmarka ĉefe en kapo ol la frankolinoj de la grupoj Francolinus, Peliperdix, Dendroperdix kaj Scleroptila. Ĝi havas ruĝajn bekobazon kaj nudan haŭtaĵon traokule. Ankaŭ la kruroj estas ruĝaj. En kolo, brusto kaj supra dorso super la malhelgriza fono estas iom da helgriza strieco.
Bukoliko
Bukoliko (el la greka βουκόλος – boukólos – bovopaŝtisto) estas poemo pri paŝtistoj.
La unuopaj poemoj konsistas ofte el dialogo de du paŝtistoj.
Gravaj reprezentantoj estis Teokrito, Moŝoso kaj Bion de Smirno (en la greka) kaj Vergilio (en la latina). Vergilio idealigis la senzorgan vivon de la paŝtistoj, kompare al vivo de la urbanoj.
Distrikto Rohrbach
La distrikto ROHRBACH (germane: Bezirk Rohrbach) troviĝas en la orienta parto de la aŭstria federacia lando Supra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Rohrbach-Berg. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bortigali
estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Panĉatantra
Panĉatantra (skr: पञ्चतन्त्रम्, kvinparta instrulibro, Panĉa signifas "kvin", kaj tantra signifas "traktatoj") estas unu el la plej aĝaj kompiladoj de fabloj, diraĵoj kaj rakontoj en sanskrito, kiu estas atribuita al la brahmana erediciulo Visnuśarman. tiuj fabloj iĝis unu el la plej vaste tradukitaj nereligiaj skribaĵoj en la mondo.
La kolektado estis primare verkita pro la edukado de junaj nobeloj, poste ĝi estis uzata kiel instrua libro ĝenerale. La verko originas verŝajne en la 4-a jarcento kaj devenas de pli aĝaj kolektoj de popolaj rakontoj. Kun siaj proksimume 200 versioj en pli ol 50 lingvoj, tiuj estas uzataj por plurlingva voĉlegado en klasĉambroj kun lernejanoj de plej diversaj denaskaj lingvoj. Ĝi ankaŭ estas rakonto de lingvoj kaj kulturoj en kontakto.
Pri bestaj fabloj
Bestaj fabloj estas prezentitaj en novela aŭ poezia formato en kiu bestoj parolas. Fabloj estas tradicia formo de alegoria skribo. Alegorio en literaturo estas uzata por doni al la leganto ideon, principon aŭ signifon, kiel moralo. Ĝi havas metaforan signifon kun simbola reprezentado. Tio estas kutime prezentita en retorika alegorio, kiu peras signifon alian ol la vortoj kiuj estas uzataj en la fablo. Tiuj fabloj instruas saĝon por vivi la vivon en la plej bona maniero.
Subdivido
La verko, kiel sia nomo indikas, estas komponata de kvin sekcioj, el kiuj ĉiu temas pri specifa principo. La kvin partoj estis titolitaj jene:
Ĉi tiuj kvin principoj (aŭ kvin libroj) estas sinsekvo de bestaj fabloj. La princoj lernis kaj saĝiĝis, kaj la reĝo estis tre kontenta.
Eksteraj ligiloj
Rakontoj el la Panĉatantra
Transliterado de la rakontoj
Tekstoj de la Panĉatantra en diversaj lingvoj
(angla) La historio de panĉatanta, projekto Shivoham, filmeto
Primo de Sophie Germain
En nombroteorio, la primo de Sophie Germain estas primo p tia ke ankaŭ 2p+1 estas primo. Ekzemple, 29 estas primo de Sophie Germain ĉar ĝi estas primo kaj 2 × 29 + 1 = 59 estas primo.
Christian Matras
Christian MATRAS (n. la 17-an de decembro 1900 en Viðareiði - m. la 16-an de oktobro 1988) estis feroa verkisto. Li akiris doktordiplomon pri la norena lingvo en 1933 en la universitato de Kopenhago, kaj li en 1952 fariĝis profesoro en la sama universitato. En 1965, li revenis al la Ferooj, por fariĝi estro de la departemento pri la feroa lingvo en la universitato de Tórshavn. La verkaro de Christian Matras estas analizo de la feroaj literaturo, lingvo kaj kulturo. Sed li ankaŭ verkis poemojn, kiuj viciĝas inter la plej gravaj verkoj de la feroa literaturo. Li mortis en 1988.
Primo de Sophie Germain
Ĉi tiuj nombroj estas nomataj pro franca matematikisto Marie-Sophie Germain.
Se p estas primo de Sophie Germain do 2p+1 estas nomata kiel sekura primo.
Ĉiu primo de Sophie Germain p>3 estas de formo 6k-1. La alia ebla formo de primo p>3 estas 6k+1, sed tiam 2p+1=12k+3 kiu dividiĝas per 3 kaj do ne estas primo, kaj do ĉi tia p ne estas primo de Sophie Germain.
La plej granda sciata primo de Sophie Germain estas 48047305725 × 2172403-1. Ĝi havas 51910 dekumajn ciferojn kaj estis trovita la 25-an de januaro 2007. La antaŭa rekordo estis 137211941292195 × 2171960-1, kiu havas 51780 dekumajn ciferojn kaj estis trovita la 3-an de majo 2006.
Vico {p, 2p+1, 2(2p+1)+1, ...} de 1 aŭ pli multaj primoj de Sophie Germain, finiĝanta kun primo kiu ne nepre estas primo de Sophie Germain, estas ĉeno de Cunningham de la unua speco. Ĉiu ero de ĉi tia vico escepte de la unua kaj lasta estas ambaŭ primo de Sophie Germain kaj sekura primo.
Se primo de Sophie Germain p estas estas de formo 4k+3, tiam ĝia respektiva sekura primo 2p+1 estas dividanto de la nombro de Mersenne 2p-1.
Primoj de Sophie Germain povas esti uzataj en la generado de pseŭdo-stokastoj. La dekuma prezento de 1/q donas q-1 pseŭdo-hazardajn ciferojn, se q estas la sekura primo de primo de Sophie Germain p, kaj p kongruas al 3, 9, aŭ 11 (mod 20). Tial la taŭgaj primoj q estas 7, 23, 47, 59, 167, 179, (respektivaj al p = 3, 11, 23, 29, 83, 89). Ekzemple, por q = 23 rezultiĝas ciferoj 0, 4, 3, 4, 7, 8, 2, 6, 0, 8, 6, 9, 5, 6, 5, 2, 1, 7, 3, 9, 1, 3. Tamen ĉi tiaj ciferoj ne estas taŭgaj por ĉifrikaj celoj.
1983 Bok
1983 Bok estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Elizabeth Roemer elde la Observatorio Steward de Tucson (Arizono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan astronomon Bart Jan Bok (civitaniĝinta usonano) kaj lian edzinon la astronominon Priscilla Fairfield Bok.
Aluminia karbonato
Aluminia karbonato aŭ aluminia karbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la aluminia hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Aluminia karbonato posedas 2 aluminiatomojn, 3 karbonatomojn kaj 9 oksigenatomojn. Aluminia karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj.
Anna Tőkés
Biografio
Anna Tőkés lernis en aktorlernejo de Koloĵvaro. Ŝi debutis en 1923 en Timişoara, poste ŝi ludis en Turda, Târgu Mureş, Arad. Ŝi kontraktis al Renaissance Színház, ŝi ludis en la Gaja Teatro kaj ekde 1925 en Nacia Teatro (Budapeŝto). Intertempe ŝi pasigis duonjaron en Usono. Ekde 1928 ŝi ludis en la Teatro Magyar, ekde 1930 en Nacia Teatro. Inter 1931–1935 en Gaja Teatro, ekde 1935 ĝis sia morto ŝi estis anino de Nacia Teatro. Ŝi estis laŭreato de Kossuth-premio (1952) kaj ŝi estis eminenta artisto (1956).
Banjarmasin
Banjarmasin - prononco - estas metropolo en Indonezio. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco Suda Kalimantano, universitata urbo kaj romkatolika diocezo.
Oberstocken
Geografio
Oberstocken situas en la tiel nomita Stocken-Valo, tra kiu ne fluas rivero. La plej malalta punkto de la komunumo troviĝas sur alteco de 672 m s.m. kaj la plej alta punkto sur la monto Stockhorn je alteco de 2190 m s.m.
Banjarmasin
Geografio
Banjarmasin situas sur ebenaĵo laŭ rivero proksime de maro en suda parto de insulo Borneo.
Oberstocken
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberstocken limas en nordo al Höfen ĉe Thun, en oriento al Niederstocken, en sudo al Erlenbach en Simme-Valo, kaj kaj en okcidento al Pohlern.
Banjarmasin
Historio
Banjarmasin fondiĝis en 1526. Ekde 1606 la nederlandanoj komercadis, sed baldaŭe la britoj kontrolis la urbon. Ekde 1787 ĝi iĝis nederlanda protektorato, kie estis provinca ĉefurbo ĝis 1860.
Oberstocken
Trafiko
Oberstocken situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per buslinio al Thun.
Banjarmasin
Trafiko
Banjarmasin havas flughavenon situantan 25 km-ojn ekster la urbo. La urbo havas ankaŭ sufiĉe profundan havenon. Ŝipoj kaj pramoj trafikas ankaŭ al aliaj indoneziaj insuloj. En la proksimeco multaj uzas boatojn.
Klimato
Banjarmasin havas tropikan klimaton. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter decembro-marto. Oni mezuras jare po 2570 mm-ojn. La temperaturo estas konstanta kaj varias inter 25-31 ° C.
Ekonomio
Banjarmasin longe estis fama, kiel centro por diamantokomercado. Tiuj diamantoj estas aparte konataj por ilia brileco. La haveno eksportas kaŭĉukojn, piprojn, lignojn, nafton, karbon kaj oron.
8239 Signac
8239 Signac estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca pentristo Paul Signac (1863–1935), kiu laboris kun Georges Seurat por malvolvi la teknikon de punktismo. Per siaj punktismaj pentraĵoj, Signac elektis kiel subjektojn akvon, ŝipojn kaj havenojn. Post Seurat kaj Signac, malmulte da pentristoj uzis tiun tempoprenantan metodon.
Émile Fayolle
Marie Émile Fayolle (14a de Majo 1852 – 27a de Aŭgusto 1928) estis Marŝalo de Francio.
En 1916, Fayolle ricevis la komandon de la Sesa Armeo, kiun li komandis en la Batalo ĉe la Somme, sub la komando de Ferdinand Foch. Prepare al la atako en Somme, la Franca Sesa Armeo sub Fayolle atakus per 8 divizioj, forto malpliigita kompare al la originalaj 40 divizioj pro la franca necesoj en Verdun. Dum la atako, Fayolle sukcese uzis kombinon de artileriaj kaj infanteriaj taktikoj por repeli la malpli bone defenditajn germanojn reen laŭ 8-mejllonga segmento de lia fronto. En Aŭgusto, dum la Batalo ĉe la Somme pluis, la Generalo Foch, komandanto de la francaj fortoj en la Somme, vizitis la britan generalon Haig en Val Vion. Foch nomumis Fayolle, unu el la plej sukcesaj armekomandantoj de Julio, por lukti kun la britaj fortoj inter ties dekstra flanko kaj la norda bordo de la rivero Somme. Dum la brit-franca atako de Somme el la 1a de Aŭgusto al la 12a de Septembro, Fayolle decidis sen konsulti kun la alta komando ke liaj trupoj estis tro lacaj por lanĉi gravan ofensivon. Li poste malpliigis la partoprenon de siaj trupoj en la batalo al la 1a divizio. La britoj perdis gravan francan subtenon en sia dekstra flanko dum sia ofensivo. En Oktobro, francaj fortoj estritaj de Fayolle antaŭeniris preskaŭ ĝis Sailly Saillisol sukcese uzante la sistemon kombinan de artilerio-barilo.
Arnold Burenius
Arnoldo Bureno (1485-1566) estis germana teologo, helenisto, humanisto kaj unua profesoro pri la greka kaj filozofio en la Universitato de Rostock. En 1508, li studis en la Universitato de Wittenberg kaj estis amiko de Philipp Melanchthon (1497-1560). Li studis kun Petro Mozelano (1493-1524) en la Universitato de Lepsiko. En 1528 li iĝis mentoro de Magno la 3-a (1509-1550), estonta episkopo de Schwerin.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Lucanus,_De_bello_civili_ed._Pulmann_(Plantin_1592),_title_page.jpg| Konrad Goclenius (1485-1539) Bishops_Bible_Elizabeth_I_1569.jpg| Konrad Pegel (1487-1567) Franz_Graf_von_Waldeck.jpeg| Franz von Waldeck (1491-1553) Petrus_Mosellanus_(1493-1524)_Tabulae_1540.jpg| Petro Mozelano (1493-1524) PhilippMelanchthon.jpg| Philipp Melanchthon (1497-1560) Erasmus-Sarcerius.jpg| Erasmus Sarcerius (1501-1559) Caspar-Cruciger-2.jpg| Caspar Cruciger (1504-1548) Georg_Sabinus._Illustration_from_Acta_Borussica.jpg| Georgo Sabino (1508-1560) Wappen_Mecklenburg-Schwerin.png| Magno la 3-a (1509-1550) Paul Eber.jpeg| Paul Eber (1511-1569) Leucorea-Innenhof-WB01.jpg| Johannes Stigelius (1515-1562) CPeucer.jpg| Kaspar Peucer (1525-1602) Johannes_Posselius_der_%C3%84ltere.jpg| Johannes Posselius (1528-1591) Chytr%C3%A4us,-David-2.jpg| David Chyträus (1530-1600) Caselius.48.49.jpg| Johannes Caselius (1533-1613) </Gallery> </Center>
King George (SkyTrain Vankuvero)
King George estas supertera stacio sur Expo Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en, Brita Kolumbio, kaj estas unu el la finstacioj de Expo Linio, la alia estante . Ĝi estis malfermita la.
Marek Grechuta
Lian kreadon oni nomas kutime milda formo de progresiva roko kun fortaj influoj de rokĵazo (precipe dum frua periodo de la verkado). Konata kiel kantaŭtoro kaj plenumanto de kantata poezio.
Spiritisma Revuo
Spiritisma Revuo - Ĵurnalo de Psikologiaj Studoj (france Revue Spirite - Journal d'Études Psychologiques) estas fondita la 1an de januaro 1858 en Parizo fare de Allan Kardec, kiu redaktis ĝin ĝis sia forpaso en la 31a de marto 1869. Allan Kardec mem eldonis ĝin je la propra risko, sen financa helpo kaj sen abonantoj. Kiam li mortis, la aprila numero, tute redaktita de li, estis jam presota. Ekde de la maja numero respondecis pri la revuo pluraj personoj sub la redakta gvido de s-ro Armand Théodore Desliens. En Brazilo aperis eldono de la numeroj, kiuj aperis sub la respondeco de Allan Kardec, krom tiuj, kiuj aperis post lia forpaso, ĝis decembro 1869. La tuto konsistas en dek du volumoj, kiuj enhavas po dek du numeroj. La revuo estis la unua spiritisma periodaĵo, kaj ĝi estas ankoraŭ eldonata. Nuntempe ĝi aperas ne nur en la franca, sed ankaŭ en aliaj lingvoj.
En Esperanto
Diversaj partoj kaj tekstoj el la verkoj de Allan Kardec aperis unue en la Spiritisma Revuo. Tamen la tuta Revuo kun ties dek du volumoj, redaktitaj sub la gvido de Allan Kardec, ankoraŭ ne estas Esperantigita.
MJS
La tri-litera kombinaĵo MJS povas signifi la jenajn:
Frasnes-lez-Anvaing
Frasnes-lez-Anvaing (france:[FRASn'-le:z-Anving]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ath.
Ekde 1977 la municipoj Saint-Sauver, Herquegies, Oeudeghien, Frasnes-lez-Buissenal, Anvaing, Cordes, Hacquegnies, Arc-Wattripont, Forest, Moustier, Montroeul-au-Bois, Buissenal kaj Dergneau apartenas al Frasnes-lez-Anvaing, la ĉefa municipo.
RP
La titolo havas diversajn signifojn:
Nagel (familia nomo)
Nagel estas germana familia nomo. Ĝi signifas najlo
Nomportantoj
{
Rotondo (Öskü)
Rotondo de Öskü estas Monumento historia en Öskü [oŝku], sur monteto.
Historio
Oni konjektas, ke la preĝejo konstruiĝis en la 11-a jarcento. Oni konstruis novan tegmenton en la 18-a jarcento. Ekde 1725 la konstruaĵo funkciis kiel romkatolika preĝejo. Inter 1843-1848 proksime pli nova preĝejo konstruiĝis, depost tiam la rondpreĝejo estas nur kapelo.
Konstruaĵo
La rondpreĝejo havas 2 romanikan fenestron kaj unusolan rondan fenestron. Oni supozas, ke ankaŭ la sanktejo havis similajn fenestrojn, sed pri la konstruado restis neniuj dokumentoj. Arkeologoj konstatis, ke la preĝejo ne estas ronda, sed iomete ovala, kies diagonalo estas 7 m. La origina ŝlosilo el la 15-a jarcento en muzeo de Veszprém estas videbla.
Altea
Altea estas hispana municipo de Valencia Komunumo kaj de provinco Alakanto. Ĝi lokas en nordoriendo de tiu provinco kaj en komarko La Marina Baixa. Ĝia surfaco konsistas je 34,43 km2. Dudek unu mil naucent naudek kvin personoj loĝis en la municipo en la jaro 2018. La municipo havas marbordan zonon. Parto de la municipa areo situas ekzakte sur la Nula Meridiano, nomata Grenviĉa Meridiano, kvankam la oficialaj urbocentraj koordinatoj situas iom okcidente de ĝi.
NGC 4898-2
NGC 4898-2 (aliaj indikoj — RB 94, DRCG 27-120, PGC 44741) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Original Jazz Classics
Original Jazz Classics (OJC) estas diskeldonejo fondita en 1982 sub Fantasy Records, kiu re-eldonas klasikajn ĵazajn sonregistraĵojn de la eldonejoj Prestige Records, Milestone Records, Riverside Records, Pablo Records, Debut Records, Galaxy Records, Contemporary Records kaj Jazzland, ligitaj kun Fantasy. Ĝi publikigas la albumojn kun originalaj diskokovraĵo kaj originalaj surskriboj. En 2007 la katalogo havis pli ol 1000 titolojn. Same kiel Fantasy la eldonejo nun apartenas al Concord Music Group.
Melchior Sebizius la 1-a
Melchior Sebisch aŭ Melchior Sebizius la 1-a (1539-1625) estis germana kuracisto, filo de Georg Sebizius kaj Katharina Oczeki. Li studis kun Joakimo Kameraro la Maljuna en Lepsiko kaj diplomiĝis pri medicino en Strasburgo.
Meg Ryan
Meg RYAN, origine: Margaret Mary Emily Anne HYRA (naskiĝis la 19-an de novembro, 1961 en Fairfield, Konetikuto) estas usona aktorino.
Ŝi komencis aktoradi, por financi sian studadon en la universitato de Novjorko. En 1981 ŝi havis sian unuan filmrolon kaj de 1982 ĝis 1984 ŝi aperis en la televidserio As the World Turns. La reĝisoroj aparte ŝatis ŝian kapablon, plori je komando.
Famon ŝi atingis per filmoj kiel Top Gun (1986) kaj When Harry Met Sally (1989). Kune kun Tom Hanks ŝi agis en Sleepless en Seattle kaj You've Got Mail. En tiuj filmoj ŝi videblis en la rolo de la ĉarma, ege romantikema virino, sed ŝi ankaŭ montris, ke ŝi kapablas prezenti tute alispecajn rolojn. En When a Man Loves a Woman (1994) ŝi ekzemple aperis kiel alkoholmania patrino kaj en Addicted to Love (1997) ŝi montris sin kiel venĝema eks-amatino.
En la jaro 1991 Meg Ryan edziniĝis al la aktoro Dennis Quaid, la filo Jack Henry naskiĝis en 1992. La geedzoj disiĝis, divorcis en 2001. En januaro de 2006, Ryan adoptis 14-monatan filinon el Ĉinio, nome Daisy True.
Carmina Burana (Orff)
La plej fama verko de Carl Orff, Carmina Burana baziĝis sur Carmina Burana, grava kolekto de latinaj kaj fru-germanaj goliardaj poemoj, trovitaj en 1803 en la biblioteko de la benediktana monaĥejo de Benediktbeuern.
Historio de la teksto
La poemoj, skribitaj de monaĥoj kaj vagantaj menestreloj, plaĉis al Orff pro siaj humuraj aŭ malgajaj, simplaj, eĉ iom vulgaraj, sed samtempe neatendite profundaj versoj. Li elektis ĉirkaŭ 20 el ili, en kiuj rolis la rado de fortuno, kaj aranĝis ilin kiel kantojn por ĥoro kaj solisto, kun akompano de instrumentoj kaj "magiaj bildoj". Tiu verko estis celo de multaj koncertoj, registraĵoj kaj eĉ filmoj.
Fonoj muzikaj
Tiu ĉi verko estas la rezulto de la serĉo de Orff por elementa forto de la muziko. Ĝi ebligas la aŭskultanton senti la muzikon en ĝia seneskapa, primitiva potenco. Do, goliarda poezio, kiu salutas amon, vinon kaj senzorgan vivon, samtempe priŝercante la kleraron, estis perfekta fono por la deziro de Orff malkovri primitivan muzikecon, kiun, li kredis, ĉiu homa estaĵo posedas. Por tiu ĉi verko Orff forĵetis melodiajn kaj harmoniajn disvolvojn de sia tempo kaj esprimis siajn muzikajn ideojn tra simplaj, facile memoreblaj ritmaj figuroj - la malkovro, kiun multaj trovis nerezistebla. La "primitivismo" de Carmina Burana, tamen, estas nur ŝajna, kaj ĝia profunda ŝatebleco estas ne nur fizika.
Partoj
Carmina Burana estas la unua parto de trilogio de kantatoj, nomita Trionfi (Triumfoj), ĉiuj baziĝas sur latinaj tekstoj. La du aliaj partoj estas Catulli carmina kaj Trionfo di Afrodite. Ekde la unua publika prezento en 1937 ĝi estis stila revolucio kaj gajnis vastan famon por Orff. Orff rigardis Carmina Buranan kiel la veran komencon de sia kariero, kaj eĉ ordonis la publikiston detrui ĉiujn liajn pli fruajn verkojn (feliĉe, tiu ĉi ordono estas ignorita).
Franca buldogo
La Franca buldogo estas malgranda kunul-raso de hundo. La nomo indikas ke Francio estu la devenlando, sed, fakte, la usonanoj kaj britoj eble ludis pli grandan rolon en la evoluo de la raso. La hundoj estas ofte moknomitaj "klaŭnoj" kaj "rano-hundoj".
Francaj buldogoj estas malgrandaj kunulohundoj, aktivaj sed ne sportemaj. Ili estas muskolaj hundoj kun glata haŭto, plata nazo kaj solida ostostrukturo. Ilia fizika aspekto estas karakterizita per "vespertaj oreloj" kiuj estas kovrataj ĉe la bazo kaj rondetaj ĉe la pinto. Iliaj vostoj estas mallongaj ekde la naskiĝo.
La franca buldogo estas raso kiu tipe havas senzorgan sintenon. Kiel multaj aliaj hund-akompanajn rasojn, ili adaptiĝis al proksima kontakto kun homoj. Ili havas sufiĉe minimumajn ekzercobezonojn, sed postulas minimume unufoje tage promenadon. Ilia trankvila naturo igas ilin elstaraj elektoj por domloĝantoj, pro ilia kutime prudenta bojado. Estas esencaĵo ke posedantoj komprenu ke francaj buldogoj ne povas vivi ekstere. Ilia spira sistemo igas ĝin maleble reguligi sian temperaturon efike.
Francaj buldogoj povas ludi tro malglate por kelkaj pli malgrandaj infanoj, kaj devus esti vidataj en ĉiuj momentoj. Ankaŭ, infanoj devus esti avertitaj por ne havi francajn buldogojn, kiam la malgrandeco de la hundoj povas maski kiom pezaj ili estas.
Fizike ili povas atingi 31 cm kaj pezi 12,5 kg. Ilia hararo estas sufiĉe mallonga, dika kaj brilaspekta, kaj ĝi povas esti el kvar malsamaj koloroj: flavbruna, bruna, tigrostria flava kaj tigrostria nigra. Inter ĝiaj ĉefaj nazproblemoj estas la malsanoj pri okuloj, spirado kaj varmiĝo.
Arbaro Mastenbos
La Mastenbos [mastnbos] estas arbaro en la belga municipo Kapellen. Mast estas loka nomo por pino, precipe por arbara pino. Mast ankaŭ referencas al masto, rilate la formo aŭ la aspekto de tiaj arboj. Laŭlitere temas do de "pinaro" aŭ de "mastarbaro". Pro la facileco ni parolu do de la Mastarbaro. Nuntempe ĝi estas arbaro  de 142 hektaroj apartenanta al kaj mastrumata de la Flandra Regiono.
En la Mastarbaro troviĝas grava koncentriĝo de bunkroj el la jaro 1917, konstruitaj de la germana armeo por defendiĝi kontraŭ eventuala atako de la aliancanoj ekde Nederlando.
Situo
La Mastarbaro troviĝas en la regiono Kampino, en la nordokcidenta parto de Kapellen, inter la Antverpena kontraŭtanka fosaĵo, la Kalmthoutse steenweg, la Oude Galgestraat kaj la Kapelsestraat. Ĝi estas parto de pli vasta arbarkomplekso.
Historio
Laŭ la "Mapo de Ferraris", en la 18-a jarcento la regiono precipe estis kovrata de dunoj kaj erikejo. Tiu ĉi estis formiĝata pro homa agado, nome kaŭze de la tiamaj agrikulturaj metodoj. Dudek hektaroj da erikejo estis necesaj por subteni unu solan hektaron da kampo.
En la 19-a jarcento la agrikulturaj teknikoj estis profunde ŝanĝiĝantaj kaj la erikejoj ne plu estis bezonataj. Oni estis transformanta ilin en terenojn por agrikulturo kaj por forstado. Ĉar la jam origine malriĉaj grundoj estis ege malriĝigataj dum jarcentoj, oni estis provanta rearbarigon helpe de nepostulemaj specioj kiaj pinastro kaj arbara pino. Estis tiu ĉi kiu estis manifestiĝanta kiel la plej taŭga, ĉar juna pinastro ne estis rezistema al vintraj aŭ printempaj frostoj. Tamen ankoraŭ restas tie kaj tie kelke da maljunaj pinastroj en la kampinaj arbaroj. La oficialaj topografiaj mapoj montras ke la plej multe de la koniferplantejoj de la regiono estas establintaj inter 1850 kaj 1910.
Granda parto de la arbara-pina produktaĵo estis destinata kiel minligno en la tiamaj limburgaj terkarbominejoj. Ekde la dua duono de la 20-a jarcento oni estis preferanta la nigran pinon por la rearbarigoj ĉar tiu specio prezentas pli rapidan kreskadon kaj pli rektan trunkon. La plej gravaj specioj en la Mastarbaro do estis la arbara kaj la nigra pino ĝis la fino de la antaŭa jarcento. La nuntempe flandra-regiona arbaro  aĉetiĝis de du privataj proprietuloj respektive en 1999 kaj en 2003. Kvankam ambaŭ proprietuluj estis disponantaj la devigan mastrumadplanon, ilia forsta agado estis nur malgranda kaj la subarbaraĵo estis  invadata de malfrua prunuso kaj de ponta rododendro (Rhododendron ponticum).
Flaŭro kaj faŭno
Laŭ la vegetaĵaranalizoj la plej multaj arbareroj nature apartenas al la arbarkomunumo Kverkaro-Betularo riĉa je blua molinio. En la arbaro troviĝas nur jenaj specioj tipaj por maljunaj arbaroj : agla pteridio (Pteridium aquilinum), ordinara driopterido (Dryopteris carthusiana), ordinara ilekso (Ilex aquifolium), eŭropa lonicero (Lonicera periclymenum).
Laŭ la inventaro ĉirkaŭ 2008 la arbotavolo de la Mastarbaro konsistas el dudek specioj. Signifaj nuntempe estas nur jenaj : korsika pino (46 m³/ha), arbara pino (35m³/ha), fago (19 m³/ha), ruĝa kverko (15 m³/ha), tigfrukta kverko (12 m³/ha), penda betulo (8 m³/ha), ordinara kastaneo (8 m³/ha), ordinara piceo (5 m³/ha), japana lariko (4 m³/ha). Troviĝas ankaŭ : vejmuta pino, ordinara taksuso, pinastro, nigra alno, Menzies-pseŭdocugo, sikomora acero. En la arbetotavolo (difinita kiel stratumo je altoj 2m-8m), dank al la interveno de la Flandra regiono, multe de la malfruaj prunusoj, de la ruĝaj kverkoj kaj de la rododendroj jam estas forigitaj. Nuntempe la indiĝenaj specioj, antaŭe maloftaj, havas la eblon de disvolviĝi : betulo, tigfrukta kverko, birdokaptista sorbuso, penda betulo, frangolo, nigra alno, ordinara ilekso.
La nuntempa mastrumadplano celas favori la miksan arbaron de foliarboj-koniferoj kaj samtempe krei dissemitajn senarbejojn kun erikejo, arbustaro kaj akvejoj.
Alia celo estas protekto de minacataj specioj : kaprimulgo, alciono, vespobuteo, nigra pego, Gomphus vulgatissimus (libeloj), Libellula fulva (libeledoj), ĝardenruĝvostulo, najtingalo, multkolora dikkapulo, Satyrium ilices, Callophrys rubi, Hipparchia semele (papilioj) kaj Chorthippus mollis (akrido).