cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(19906) 4138 T-3
(19906) 4138 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Britoj
En malvasta senco de la vorto britoj estas angloj, kimroj aŭ skotoj. Al la loĝantoj de la Unuiĝinta Reĝlando aldone apartenas ankaŭ irlandanoj loĝantaj en Norda Irlando, sed ili ne estas britoj en la ĝusta senco de la vorto. Sed ja ekzistas nenia suma markigo por la loĝantoj de Unuiĝinta Reĝlando. Tial oni povas en pli vasta senco ankaŭ la loĝantojn de Norda Irlando marki kiel britoj, kun allaso de certa porcio de malprecizeco.
Ofte estadas anstataŭ la markigo "britoj" erare uzata la markigo "angloj", same kiel Granda Britio aŭ Unuiĝinta Reĝlando estadas erare markata kiel Anglio. Ĉi tie temas pri simila eraro kiel ĉe uzado de Holando anstataŭ Nederlando kaj holandanoj anstataŭ nederlandanoj.
Władysław Raginis
Władysław Raginis (naskiĝis la 27-an de junio 1908 en Daugavpils, Latvio, mortis la 10-an de septembro 1939) – pola militisto, kapitano de la Korpuso de Limregiona Protekto, heroa komandanto de la defendo de Wizna.
Post la dua mondmilito en Wizna (proksime al Łomża) oni lokigis tabulon kun la surskribo: Przechodniu, powiedz Ojczyźnie, żeśmy walczyli do końca, spełniając swój obowiązek (Pasanto, diru al la Patrujo, ke ni batalis ĝis la fino, plenumante sian devon).
La familio de kapitano Raginis estis oficiale sciigita pri lia morto apud Wizna nur post 3 jaroj – en 1943 Maria Morawska, fratino de la kapitano, ricevis komunikon pere de Pola Ruĝa Kruco kun la informo, ke Władysław Raginis servis en la Korpuso de Limregiona Protekto.
La 13-an de majo 1970 la kapitano estis de Ŝtata Konsilio postmorte distingita per Ora Kruco de la Milita Ordeno Virtuti Militari, kaj la 28-an de aŭgusto 2009 - per la Granda Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Władysław Raginis en la kulturo
Heroa batalo kaj la morto de kapitano Raginis estis inspiro por kreintoj de la kulturo kaj klerigo:
BCC
La vorto havas plurajn signifojn:
La Trinité (Eure)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Trinitains.
13 Egerio
13 Egerio estas tre granda asteroido de la asteroida zono, riĉa je akvo.
Malkovro
Egerio estis la tria asteroido malkovrita far de la itala astronomo Annibale de Gasparis, la. Urbain Le Verrier donis al ĝi la nomon de la nimfo Egerio, amantino kaj konsilantino de la legenda romia reĝo Numa Pompilius.
Egerio estas la unua asteroido, kiu ne ricevis. (Anstataŭ oni uzis la ĉirkaŭitan numeron ⑬.) Pli malfrue oni desegnis la simbolon sed neniam uzis ĝin.
Ecoj
Observoj de kaŝadoj de steloj la kaj la  montris ke Egerio havas, vidita elde Tero, formon proksimume cirkla (217×196 km).
Spektraj observoj montris, ke ĝi entenas nekutiman kvanton da akvo , inter 10,5% kaj 11,5% en maso.
Bârzava (Arad)
Bârzava [bırzava] (hungare: Marosborsa [maroŝborŝa]) estas komunumo en Rumanio oriente de Lipova.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 813 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 063 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1471. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad). Iam ĝi estis grava orlavejo.
Yuji Yaso
Yuji Yaso (八十 祐治, n. ) estas japana futbalisto.
Darmoŝastro
Darmoŝastro (sanskrite, dharmaśāstra aŭ धर्मशास्त्र) estas la klera tradicio (ŝastro) pri religiaj kaj juraj devoj (darmo) en la hinduismo. Ofte, oni intencas per la vorto la tekstojn de tiu ĉi tradicio, la plej fama el kiuj estas la Leĝoj de Manu. La teksta historio de tiu ĉi tradicio, tamen, komencis ĉ. la 3a aŭ 2a jarcento a.K. kun la Darmosutroj, kiuj konsistas el mallongaj, interligitaj prozdeklaroj. La kvar Darmosutroj fokusas al ritoj kaj aliaj religiaj devoj de ortodoksa bramano, t.e. bramano, kiu observas la vedajn ritojn. Ĉirkaŭ la 1a aŭ 2a jarcento p.K., la sutra tekstformo cedis al versformo, kiu nomiĝas ŝloko (śloka). Samtempe, la amplekso de la tradicio pligrandiĝis per la enkadrigo de rilata klera tradicio, Arthoŝastro (arthaśāstra), ene de la Darmoŝastro, aparte en la verko de Manu. . Multe da ĉi tiaj versaj Darmoŝastroj poste aperis, ekz. Yājñavalkya, Nārada, Bṛhaspati, Viṣṇu, Kātyāyana, ktp. Al tiuj radiko-tekstoj venis ankaŭ klarigaj komentarioj (bhāṣya, ṭikā) en prozo. Komentariojn havis ankaŭ la Darmosutroj. La plej frua komentario kiu nun haveblas estas tiu de Bhāruci al Manu aŭ eble tiu de Asahāya al Nārada, iam dum la 7a aŭ 8a jarcento. Fine, dum la 12a jarcento oni komencis verki kompendiojn (nibandha) de Darmoŝastro. Ili kunigis detalojn el multaj radiko-tekstoj laŭteme, anstataŭ sekvi la organizo de la fontaj tekstoj. Fakte, kompendioj baze similas komentariojn, kvankam la fokuso de ĉiu malsimilas iomete.
Darmoŝastro kaj Hindua Juro
Pro tio, ke la tekstoj enhavas abundajn detalojn pri la juro, la britaj kolonistoj en Hindujo decidis uzi Darmoŝastron kiel bazo de ilia nova jura sistemo. Je 1772 anoncis Warren Hastings, Regestro Ĝenerala, “en ĉiu proceso pri heredaĵo, geedziĝo, kasto, kaj aliaj religiaj uzadoj aŭ institucioj, la leĝoj de la Korano rilate al Mohamedanoj kaj tiuj de la Ŝastro rilate al Gentooj estos nevarie obeataj.” Oni nomas tiun juran sistemon Hindua juro. Tamen, la kunligo inter Darmoŝastro kaj Hindua juro (pli precize Anglo-Hindua juro) grade malfortis favore de la juraj precedentoj faritaj en britaj kortumoj.
Gravaj Tradukoj
ĉiuj en la angla; ankoraŭ mankas Esperanta traduko
Referencoj
Derrett, J.D.M. 1963. Introduction to Modern Hindu Law. Oxford: Bombay.
Kane, P.V. 1962-75. History of Dharmśāstra. Poona: Bhandarkar Oriental Research Institute.
Lingat, Robert. 1973. The Classical Law of India. Berkeley: Univ. de Kalifornio.
Oszkár Tuduka
Oszkár TUDUKA estas rumania hungara muzikkritikisto, publicisto. Li naskiĝis en Săcueni la 9-an de aprilo 1928.
Kariero
Oszkár Tuduka komence studis de 1948 en Muzika Ĉeflernejo Gh. Dima de Kluĵo, pli poste li akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1955. De 1956 ĝis 1988 li instruis en Oradea. De 1955 li estis muzikkritikisto de urbo Oradea.
Prenaskaj enketoj
Prenaskaj enketoj estas enketoj de feto, farataj en tempo de enutera evoluo (tempe de gravedeco), antaŭ nasko.
Tasko kaj celo de prenaskaj enketoj estas malkaŝo de denaskajn kaj genetikajn malsanojn.
Prenaskan enketon (invadan) oni rekomendas precipe al virinoj post 35 jaroj de vivo, kiuj estas unufoje gravedaj aŭ ne naskis antaŭ 2-5 jaroj.
Ernesto Guido
Ernesto GUIDO (naskiĝinta en 1977) estas itala amatora astronomo.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 6 numerotitajn asteroidojn inter 2005 kaj 2009.
La asteroido 120361 Guido estis nomita en lia honoro.
En 2009, li ricevis la "Premion Alan Young" kun Giovanni Sostero.
Fanatikfikcio
Fanatikfikcio estas fikcio pri roluloj de originala fikcia verko (kiel filmo, novelo, televidspektaklo, videoludo, animeo, ktp), kreata fare de fanatikoj de tio verko anstataŭ de ĝia kreinto. Estas populara formo de verkado (kaj laŭ iuj verkido), ĉefe ekde la alveno de la interreto.
Aliloko
En Japanio, simila tendenco komencis ĉirkaŭ la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kie sendepende publikigitaj mangaoj kaj noveloj, nomataj dooĝinŝi-j, ofte publikigas far dooĝin-aj cirkloj. Multaj dooĝinŝi-j estas bazitaj je ekzistanta mangaaj, animeaj, kaj videoludaj franĉizoj.
Tipoj de Fanatikfikcio
Plej tipojn de fanatikfikcioj havas la Anglaj nomoj, sed povas Esperante diri koste de uzo de plejparte nekongruaj mallongigoj kiu la Anglaj Fanatikfikcioj estas bone establinta.
Generacio Ekologio (Francio)
Generacio Ekologio (france: "Génération Écologie" aŭ GE) estas franca ekologia politika partio kreita de Brice Lalonde en 1990.
Generacio Ekologio estas apud politika dekstro. De 2002, la partio estas asociito kun UMP, sed post la regionaj balotadoj en 2004, GE foriris de UMP.
Joseph Szabo
La informkesto prezentas dubajn informojn!
Joseph Szabo, laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó József [sabO jOĵef] estis hungardevena franca pentristo. Joseph Szabo naskiĝis en 1925 en Nyúl (Hungara reĝlando), li mortis en 2010 en Fons-sur-Lussan (Francio).
Jenő Gáspár
Jenő GÁSPÁR [gAŝpAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáspár Jenő estis hungara verkisto, poeto, redaktoro, ĵurnalisto, membro de Societo Petőfi.
Psofiedoj
La Psofiedoj (Psophiidae), ankaŭ agamiedoj aŭ trumpetbirdoj, estas birdofamilio en la ordo de la Gruoformaj (Gruiformes). Ĝi konsistas el nur unu genro kun tri specioj.
Nomo
En PIV la psofioj nomiĝas agamioj laŭ la franca Agami trompette. Aliaj lingvoj havas trumpetista birdo kiel genran nomon, kvankam ĝia sonado similas pli precize al tamburado ol al trumpetado. Ni preferas transpreni kiel ĉefan la latinan sciencan nomon en esperantigita formo. Ĝi devenas de la greka ψόφος, kiu signifas ĉiuspecan bruon.
Aspekto
Psofioj aspektas laŭ grando kaj formo pli kiel kokoj ol kiel gruoj. Ilia beko similas al tiu de urogalo. La fortikaj kruroj havas stabilajn antaŭajn piedfingrojn kaj malgrandan, iom supre komenciĝantan malantaŭan piedfingron. La kapoplumaro estas velura, la ŝultro kaj la internaj supraj flugiloj estas strange ĉifonaj. La flugiloj kaj la vosto estas relative kurtaj. La plumaro estas ĝenerale grizabruna kun bluaj speguloj; malsamkoloraj estas la flugiloj laŭ la specio. La birdoj povas fariĝi grandaj ĝis duona metro kaj pezaj ĝis 1,5 kilogramoj.
Vivmaniero
Agamoj vivas en malgrandaj grupoj, kiuj dum la tuta jaro defendas sian teritorion. La birdoj tute ne ŝatas flugi, sed ili povas rapide, lerte kaj longe kuri, daŭre tikante per la flugiloj. Ili serĉas sian nutraĵon – fruktojn, semaĵojn, verdaĵojn kaj etajn bestojn – sub arboj, irante inter la arboj tien kaj reen en la rapideco de homa piediranto, averaĝe 3,7 kilometrojn tage. Pli larĝajn riverojn ili trapasas naĝante, sed nur se necese. En danĝero ili flugas sur arbojn, kie ili ankaŭ tranoktas.
Generado
Trumpetbirdoj kelkfoje montras grupan amorludan dancadon, kiu iomete memorigas tiun de gruoj. La neston ili konstruas en arboj. Ĝi entenas inter ses kaj dek senmakulajn verdete aŭ flavete blankajn ovojn, kiujn la femalo elkovas. La idoj baldaŭ forlasas la neston por nutri sin surgrunde.
Araraquara (mikroregiono)
La mikroregiono de Araraquara estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 15 municipojn.
Michael Gaismair
Michael Gaismair, (1490, Sterzing, distrikto de Tirolo - 15 aprilo 1532, Padovo, Venecia respubliko) estis la filo de minentreprenisto, kiu iĝis sekretario de la potenca episkopo de Brixen.
Biografio
Baldaŭ, la sama Tirolo (sub la regado de Habsburg) iĝis pulvbarelo da popolaj ribeloj, precipe en la Eisacktal kaj Valo Puster. Tiuj kamparanaj ribeloj estis komanditaj fare de iu Peter Passler kaj Gaismair: Brixen kaj Neustift estis okupitaj kaj prirabitaj. La ribelantoj, plifortigitaj fare de lokaj ministoj kaj pluvivantoj de la batalo de Frankenhausen, rezistis la armeajn kontraŭatakojn de la Habsburgoj.
Gaismair sonĝis fondadon de demokrata respubliko en la regiono, li antaŭvidis la forigon de la Romkatolika Eklezio kaj ĝiajn ritojn, anstataŭigitajn per kredo bazita sur rekta kontakto kun dio, per persona interpretado de Biblia historio. Li ankaŭ antaŭvidis utopian eliminon de titoloj de nobelaro, la ŝtatigon de tero kaj minoj, la establado de lernejoj, hospitaloj, maljunulejoj ktp.
Por superi la diferencojn, la gvidantojn de la ribelo estis invititaj al la landa parlamento de Innsbruck (junio 1525) fare de kronprinco Ferdinando de Habsburgo (nask. 1503, imperiestro 1558-1564). Gaismair ankaŭ iris tien, sed en aŭgusto li estis malliberigita pro ŝtatperfido. Post du monatoj, li sukcesis eskapi, kaj vojaĝis al kantono Grizono, Svislando.
Gaismair establis kontakton kun la svisa reformacianto Ulrich Zwingli, por la plano de nova demokrata ordo en Tirolo kaj Salzburg laŭ la ekzemplo de Grizonoj kaj Venecio. Interalie, pro la seniluziiga travivaĵo de la parlamentaj debatoj, Gaismair evoluis de reformanto (somero 1525) al revolucia socia ribelanto (1526). En lia malneto de nova ordo de Tirolo en majo 1526 Gaismair koncipis egalrajtecan, demokratan, kristanan ŝtaton.
Li mortis en 1532 en Padovo, en Prato della Valle (kie ekzistas plakedo por lia memoro) murdita de du soldatoj, kiuj volis kolekti la premion metita sur lian kapon fare de Ferdinando la 1-a. Tiam la movado de Gaismair finiĝis, sed ne la religiaj tumultoj de Tirolo, kiu en la samaj jaroj vidis la evoluon de la rebaptistoj de Jakob Hutter.
Historiografio
Pro lia lukto kontraŭ eklezio kaj monarkio, Gaismair estis ignorita fare de historiistoj de sia tempo. En la 20a jarcento, lia figuro ricevis pli da aprezo, unue de la komunistoj (pro la socialista inspirado de liaj statutoj, kaj tio estis substrekita ankaŭ de Friedrich Engels), kaj paradokse de la germanaj nazioj (kiuj emfazis lian batalon kontraŭ la Grafo de Salamanko, juda konsultisto de Ferdinando).
Nur ekde la dua duono de la 20a jarcento, sciencistoj provas esplori la agadoj de Michael Gaismair de ne-ideologia vidpunkto. Tio estas aparte antaŭenigita fare de la Michael Gaismair Gesellschaft (societo Michael Gaismair), fondita en 1976.
Verkoj inspiritaj fare de la figuro de Michael Gaismair
En 1899 Franz Kranewitter, tirola verkisto de patriotaj dramoj, skribis prezentaĵon dediĉitan al la figuro de la ribelanto, nomita Michel Gaissmayr. En la somero de 2001, ĉe la teatrofestivalo Tiroler Volksschauspiele dramo dediĉita al la supreniĝo kaj falo de Gaismair fare de la aŭstra verkisto Felix Mitterer estis enscenigita.
Listo de famuloj mortintaj en Kecskemét
Jen listo de famuloj, kiuj mortis en Kecskemét:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Géza Xeravits
Géza Xeravits [kseraviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Xeravits Géza estis hungara teologo, altlerneja instruisto.
Géza Xeravits naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Géza Xeravits akiris teologian diplomon en Katolika Universitato Péter Pázmány en 1996. Post la diplomo li instruis 3 jarojn en Grek-katolika Teologia Altlernejo en Nyíregyháza, poste helpe de stipendioj li plustudis en Katolika universitato de Loveno (Flandrio) kaj Regna Universitato de Groningen. En 2002 li akiris sciencan gradon Ph.D., li habilitiĝis en 2007. Li instruis inter 2002-2008 en Kalvinana Teologia Akademio de Pápa, poste li estis katedrestro en Teologia Monaĥa Altlernejo Sapientia (2009-2015) kaj profesoro en Universitato Janos Selye (2015-2019). En 2018 li paralizis kaj la kuracistoj ne povis resanigi lin. Li ricevis premion en 2018. Li havis edzinon, kiu naskis kvarfoje.
Hori Jasuo
HORI Jasuo (japane: 堀 泰雄 [hori jasuo]; hepburne: Hori Yasuo, naskiĝis la 17-an de decembro 1941) estas japana esperantisto, verkisto kaj honora membro de UEA.
Vivo
En 1960 Hori Jasuo memlernis Esperanton. De 1993 ĝis 2014 li estis estrarano de la Japana Esperanto-Instituto. Dum 12 jaroj li ĉefredaktore respondecis pri La Revuo Orienta kaj ekde 2001 estas redaktoro de Esperanto en Azio, organo de la Azia Komisiono de UEA (KAEM). Li estis ties prezidanto de 2001 ĝis 2006. Li partoprenis en dudeko da UK-oj, de Varsovio (UK 1987) ĝis Lille (UK 2015) kaj en ĉiuj 8 aziaj kongresoj.
Li estis honorita per la Premio Oosaka en 2004 pro la agado en KAEM kaj pro la eldono de Raportoj: Ekde la jaro 1998 li verkas serion de Raportoj el Japanio - ĉiun jaron li eldonas volumon pri la antaŭa jaro. En 2019, la numero atingis 22.
Li estis honorita per la premio Onisaburo Deguĉi de UEA en 2011.
En 2009 li iniciatis la Internacian Esperanto-Sumoon, por ke esperantistoj legu pli multe da Esperanto-libroj. En januaro 2016 okazis la 38a Esperanto-sumoo, en kiu partoprenis 277 homoj el 29 landoj. Ĝi multege kontribuas al la libro-kulturo de Esperanto. Li celas 500 partoprenantojn en du jaroj. ILEI morale subtenas la Esperanto-Sumoon.
En 2010 li iniciatis Societon por parkere kanti la himnon Espero en klopodo antaŭenigi parkeran scipovon de la Esperanto-himno kaj per tio doni al la esperantistoj pli da memfido pri ilia Esperanto-kapablo.
De la 11-a de marto 2011 li regule informadis la esperantistaron pri la evoluo de la situacio en Japanio kaj raportadas rektajn spertojn. Ĉiuj raportaĵoj aperas sur la retejo de SAT kaj ankaŭ en la franca kaj esperanta sur la retejo de Espéranto-Indre en la rubriko Nouvelles du Japon. Ekzemple li prelegis prie dum la 90-a SAT-Kongreso 2017 en Gimpo-Seulo.
La 15-an de decembro 2018 aperis la novaĵo, ke li estas elektita Esperantisto de la Jaro 2018.
Verkoj
Hori Jasuo verkis:
Esperanto-Klubo Wil
Esperanto-Klubo Wil estas tradicia Esperanto-Klubo en Wil SG en elektodistrikto Wil, Kantono Sankt-Galo, orienta Svislando. La klubo estis fondita en la jaro 1964 de la psikiatra flegisto Hans Kästli, kiu volis enkonduki Esperanton en la praktikan agadon de la psikiatra kliniko Wil, kie li laboris. En tiu tempo en la kliniko venigis multajn gastlaboristojn el diversaj landoj (Italio, Jugoslavio, Turkio, Hispanio, Portugalio kaj aliaj). Tiuj diverslingvaj laboristoj malfacile interkompreniĝis ne nur kun la pacentoj, kiujn ili devis flegi, kun estroj sed ankaŭ kun svisaj kaj nesvisaj gekolegoj, kiuj ili laboris. Kästli kreis teamon, kies membroj laŭ lia imago ne havus lingvajn problemojn almenaŭ en la reciproka interkompreniĝo. Kästli organizis Esperanto-kurson en la klinko kaj aperigis anoncon en Esperanto-gazetoj pri la ebleco labori en la klinko inter esperantistoj el diversaj landoj. Sekve el finintoj de la kurso kaj kun kelkaj gastlaboristoj fondiĝis Esperanto-klubo. Al tiu klubo aliĝis poste ankaŭ esperantistoj el Wil kaj ĉirkaŭaĵo, kiuj ne laboris en la kliniko, sed volis praktiki la lingvon.
Unue la klubon prezidis Hans Kästli, poste ekde la jaro 1975 s-ino Hildegard Schoch, ŝin sekvis en 1989 s-ro Stanisław Pochanke kaj en 2005 s-ino Verena Chaves-Walder el Flawil kaj Wolfram Fischer el Wolfertswil.
Fontoj
Enciklopedio de Andreas Künzli: Universalaj Lingvoj en Svislando paĝoj 642-643.
Dominique Strauss-Kahn
Dominique STRAUSS-KAHN, alinomita DSK, estas franca politikisto, naskiĝinta la en Neuilly-sur-Seine (Hauts-de-Seine), ano de la franca Socialista Partio (PS), kaj deputito de la 8-a distrikto de Val-d'Oise (Sarcelles).
Li estis urbestro de Sarcelles de 1995 ĝis 1997. Li estis nomumita por 5 jaroj kiel direktoro de la Internacia Monunua Fonduso la sed li demisiis la  post akuzo pri asertita seksperforto kontraŭ hotelĉambristino.
Je la la usona Publika Ministerio nuligis la kulpigojn kontraŭ Straus-Kahn, ĉar la prokuroro opiniis ke la deklaroj de la supozata viktimo ne estis sufiĉe fidindaj.
Stratuso
Aspekto
Stratuso aspektas sentrajte griza aŭ blanka. Ĝi konsistas el akvaj gutetoj, tromalvarmigitaj gutetoj, aŭ glaciaj kristaletoj, depende de la atmosfera temperaturo. Stratuso troviĝas inter 0 kaj 2 kilometroj super tero.
Laborista Lukto
Laborista Lukto (france: "Lutte Ouvrière" aŭ LO) estas franca, internaciista kaj komunista partio. LO defendas la trockiismajn ideojn kaj akcentas pri la centra rolo de la laborista klaso.
Stratuso
Klasifiko
Laŭ la Internacia Nubatlaso, la genro stratuso enhavas du speciojn.
Laborista Lukto
Arlette Laguiller estis ties proparolanto de 1973 ĝis 2008, de tiam la rolon transprenis Nathalie Arthaud.
Stratuso
Klasifiko
Laŭ la Internacia Nubatlaso, la genro stratuso enhavas tri variojn.
Ankaŭ oni povas uzi la jenan suplementan trajton:
Historio
La stratuso estas unu el la sep originalaj nubgenroj proponitaj de Luke Howard en 1803, kune kun la kumuluso, la ciruso, la cirusstratuso, la ciruskumuluso, kaj du ne plu uzataj genroj (kumulusstratuso, nimbuso).
La nomo "stratuso" devenas de la latina strātus ("sternita", participo de la verbo sternere "sterni"). Ordinare oni uzus la substantivon strātum, gramatike neŭtran; tamen, en sia libro Howard argumentis sian preferon por la adjektiva virgenra formo per simileco kun la aliaj nubnomoj (ciruso — cirrus, kumuluso — cumulus, kaj la nun arkaika nimbuso — nimbus).
Ludoviko la 7-a (Francio)
Ludoviko la 7-a de Francio (naskiĝis en 1120 - mortis 18-an de septembro 1180), kromnomita Ludoviko la Juna (franclingve Louis VII de France aŭ Louis le Jeune) estis la reĝo de Francio ekde 1137 ĝis 1180, kaj la sesa reĝo de la kapetida dinastio.
Vivo
Li naskiĝis en 1120. Ludoviko la 7-a estis la filo de Ludoviko la 6-a (alinomita Ludoviko la Dika) kaj de Adela de Savojo (ĉ.1100-1154). Li edziĝis sinsekve kun Eleonora de Akvitanio, Konstanca de Kastilio kaj Adela de Ĉampanjo. Ludoviko la 7-a mortis en 1180 en Melun, kaj lia posteulo estis lia filo Filipo la 2-a Aŭgusto.
Reĝado
La reĝado de Ludoviko la 7-a estis sufiĉe grava por la historio de Francio. Tiu reĝo interalie plifortigis la reĝan potencon en pluraj provincoj de la reĝlando, kaj kontraŭis feŭdismon kiel eble plej ofte. Li sukcese elektis tre spertajn konsilistojn, kaj redaktis gravajn ediktojn por la administrado de la reĝlando. Francio videble pliriĉiĝis dum lia reĝado : pliiĝis la agrikultura produktokvanto, la loĝantaro, kaj eĉ komerco aŭ industrio. La dua krucmilito tamen montriĝis katastrofa, samkiel la divorco kun Eleanora de Akvitanio.
Dolomitoj
La Dolomitoj formas parton de la orientaj Alpoj kaj etendiĝas de la rivero Adiĝo en la okcidento ĝis la valo de la rivero Piave (Pieve di Cadore) en la oriento. La nordaj kaj sudaj limoj estas difinitaj fare de la Puster Valo kaj la Sugana Valo (Val Sugana). La Dolomitoj troviĝas preskaŭ sampartaj en la provincoj Beluno, Sudtirolo kaj Trentino.
Ekzistas ankaŭ aliaj montogrupoj de simila geologia strukturo. En oriento, trans la rivero Piave la Dolomiti d'Oltrepiave kaj en okcidento trans la rivero Adiĝo la Dolomitoj de Brenta (okcidentaj Dolomitoj). Ekzistas ankaŭ alia pli malgranda grupo nomita Piccole Dolomiti (Malgrandaj Dolomitoj) situanta inter la regionoj de Trentino, Verono kaj Vicenza.
Unu nacia parko kaj multaj aliaj regionaj parkoj situas en la Dolomitoj. En aŭgusto 2009, la Dolomitoj estis deklaritaj Monda heredaĵo de Unesko.
Tarzano
Tarzano estas heroo de la serio de romanoj verkitaj de Edgar Rice Burroughs. Naskita de Brita nobela paro, kiuj mortis en la ĝangalo de Afriko, la bebo John, Lordo de Grejstok estis protektita de grandaj simioj, edukita de ili kiel sovaĝinfano, kaj ricevis nomon Tarzan (t.e., "blanka haŭto" en la simia lingvo). Kiel plenkreska sovaĝa viro batalis kontraŭ bestoj (ekz. la simiestro Kerĉak), lokaj nigruloj (kiuj ĉasis simiojn), kaj diversaj eksterlandanoj (ekz. Nikolas Rokoff). Li iĝis la edzo de Jane Porter, kaj la patro de filo Jack (kiun la simioj nomas "Korak", kio en ilia lingvo signifas "la mortigisto"). Lia amikoj inkludis Busuli de la Wazira tribo, la franco Paul d'Arnot, kaj ĉefpastrino La de Oparo, mistera Urbo de Oro.
La verko estis multfoje filmita.
Eksteraj ligiloj
http://literaturo.org/HARLOW-Don/Esperanto/Literaturo/Tarzan/
Faetono
Faetono (Φαέθων / Faéthôn, "la brilanto") en la greka mitologio estas filo de Helios kaj Klimena.
Mito
Tiel rakontas Ovido en siaj Metamorfozoj.
La bravaĉa Faetono fanfaronis pri sia dia deveno. Li do iris ĉielon renkonti sian patron Helios, kiu konsentas lasi Faetono konduki la Ĉaron de la Suno.
Sed Faetono, timigita de la konstelacio Skorpio, malstreĉas la rimenojn; la varmega veturilo proksimiĝas Teron, minacante forbruli ĝin. Tiam, Zeŭso frapis la ĉaron per fulmo, Faeton falas en riveron Eridanon.
51829 Williemccool
51829 Williemccool estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde elde la Observatorio de la Monto Palomar (80 km norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kosmonaŭto William C. "Willie" McCool (1961–2003), piloto de la kosmopramo Columbia (flugo STS-107). Li pereis kun la tuta ŝipanaro kiam la kosmopramo Columbia brulis dum la atmosfera eniro.
Syrov
Syrov (Syrow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
23-a de aprilo
La 23-a de aprilo estas la 113-a tago de la jaro (la 114-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 252 tagoj restas.
Abdulĥakim Ismailov
Abdulĥakim Isakoviĉ ISMAILOV, Абдулхаким Исакович Исмаилов, (naskiĝis la, mortis la en urbo Ĥasavjurt en Dagestano) estis sovetia soldato kaj Heroo de Sovetunio.
23-a de aprilo
Tagoj de semajno
La 23-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Abdulĥakim Ismailov
Ismailov deĵoris en Ruĝa Armeo ekde la jaro 1939. Li travivis historian sangan batalon je Stalingrado en 1942 - 1943, en kiu Sovetunio fine venkis kaj kiu signifis komencon de retiriĝo de naziaj soldataroj el Sovetunio.
Cickloheksila dukloroacetato
Cikloheksila dukloroacetato aŭ C8H12Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun cikloheksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheksila dukloroacetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Abdulĥakim Ismailov
Abdulĥakim Ismailov enpaŝis en la historion, kiam komune kun pluaj du sovetaj soldatoj fotografis lin fotografiisto de agentejo TASS sur regna kongresejo en 1945 post konkero de Berlino. Fakte temis pri enscenigita fotografio, sed malgraŭ tio ĝi fariĝis simbolo de malvenko de Adolf Hitler.
Feketeerdő
Feketeerdő estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo signifas hungare: nigra-arbaro.
Situo
Feketeerdő situas sur insulo de Danubo Szigetköz, ĉe Mosoni Duna, pli proksime en duoninsulo de Mosoni Duna. En la insulo estas nur flankovojoj. La vilaĝo havas ponton al la proksima Mosonmagyaróvár. Tiu urbo troviĝas 10, Hegyeshalom kaj Aŭstrio po 12, Győr 46 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis 1274 en formo "Feketheweden". Post falo de la socialismo alvenis slovakoj, kiuj fondis apartan loĝkvartalon.
En Feketeerdő migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la preĝejo.
Famuloj
En Feketeerdő naskiĝis agronomo János Schmidt.
Monaĥejo de Studio
La monaĥejo de Studio aŭ Studios estis fondita en Konstantinopolo en 463 de la romia konsulo Studio kiu ĝin metis sub la proktetado de sankta Johano la Baptisto: ĝi situis najbare de la okcidenta urba limo, nome proksime de Marmora Maro. Ĝiaj monaĥoj estis difinitaj "Studianoj".
Historio
Tiu monaĥejo fariĝis de tuj bastiono de la defendo de la Ortodoksa Kristana Eklezio kontraŭstarante la monofisismajn doktrinojn entenatajn en la Henotikon de imperiestro Zenono kaj ne konsentante kun la skismo de Akazio de Bizanco patriarko de Konstantinopolo (484-519). Inter la 8-a kaj 9-a jarcentoj ili distingiĝis en la kontrasto kontraŭ la ikonoklasmo (abato Saba tiun energie oponis jam dum la dua koncilio de Niceo en 787( konfliktante ankaŭ kun la patriarko de Konstantinopolo sankta Metodio la 1-a, dirita la “konfesanto”. Ĝi fariĝis modelo de orienta monaĥismo sub la gvido de la Egumeno Teodoro la Studiito († 826), fiera oponanto de la ikonoklastaj patriarkoj de Konstantinopolo Nikeforo la 1-a kaj Leono la 5-a. Studio ekdekandencis kun la la ekfalo de la bizanca imperio: en 1204 okazis la disrabado de la latina armeo fare de la kvara krucmilito. Kaj ĝi ekrevivis apenaŭ en 1290.
La lastaj monaĥoj estis disperdigitaj kiam grandparto de la monaĥejo estis detruita de la turkoj dum ties konkero de Konstantinopolo en 1453: la baziliko, de la 5-a jarcento, estis transfornita al moskeo (İmrahor Camii turklingve). La studia [typikon (monaĥeja regularo) estis reelstarigita komence de la 2-a jarcento fare de ukrainaj monaĥoj inspiriĝintaj al tiuj de la jama Studio.
Departemento Flores
Flores estas departemento de Urugvajo. La ĉefurbo kaj administra centro same nomiĝas Trinidad. Laŭ la censo de en la departemento vivis.
Mauri Kunnas
Mauri KUNNAS (naskiĝinta 11-a de februaro 1950 en Vammala) estas finna vidartisto, verkisto kaj bildliteraturisto. Li faris ekzemple porinfanan libroserion Koiramäki kaj porinfanaj libroj pri Kalevala kaj Sep fratoj. Liaj libroj estas tradukitaj al 37 lingvoj. Lia plej konata figuro estas Herra Hakkarainen. Kunnas faris ankaŭ bildliteraturon pri Donaldo Anaso. Li ricevis premiojn.
Amfreville (Calvados)
Amfreville [] estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas amfrevillais.
Josani
Josani estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Konfidenceco
Konfidenceco en estas la sekureca kriterio, kiu priskribas la necesan/deziratan protektadon de informo kontraŭ malpermesita atingo. Tia informo do estas nepublika, certagrade sekreta.
Ekzistas tri teĥnikoj por atingi konfidencecon:
La uzo de sekuraj tenejo kaj kanalo gravas en interhoma komunikado; ekzemploj estas dokumento en ŝlosita ŝranko aŭ flustrado en alies orelon. En komputila sekureco tiu tekniko gravas preskaŭ nur en fermitaj komputilcentro; en komunikado trans longajn distancojn aŭ tempojn oni aplikas la du aliajn teknikojn.
Krom komputiko, konfidenceco estas ankaŭ etika principo ligita al multaj profesioj, aparte pri la fakoj de juro, medicino, komerco, ĵurnalistiko, armeo ktp.
Abd-ru-shin
Civita nomo de Abd-ru-shin estas Oskar Ernst Bernhardt. Li naskiĝis 18-an de aprilo 1875 en Bischofswerda (Saksio). Post sia komerca studado Oskar Ernst Bernhardt komencis frue lian literaturistan (verkistan) agadon. Dank`al ĝi ofte vojaĝis en fremdajn landojn. En la jaro 1915 li estis devige restadigita en Anglion. Li estis liberigita en la 1919. De tie li foriris en Dresdeno, pli malfrue en Bavarion kaj en 1924 li komnencis kunskribi lian la plej konatan verkon “En la Lumo de la Vero, la mesaĝo de l'Gralo“. La verkon li finskribis en Vomperberg, kie li ekloĝis en 1928. Malpermesita de la nazioj, ĝi povis esti publikigita nur en 1945. La naziismo-reĝimo enirinte en Aŭtrio, metis lin je hejmaresto en Erzgebirge, (Bohemio), kie li fine ankaŭ mortis- 6-an de decembro 1941.
Li mem anis al neniu ekzistanta religia organizo, nek fondis iun, kaj li tre emfazis la individuan memdecidan spiritan evoluon. Tamen unu movado naskiĝis inspirita de liaj ideoj: la "Gralo-movado".
Izopropila acetoacetato
Izopropila acetoacetato estas izopropila estero de la aceto-acetata acido. Ĝi estas senkolora aŭ flava, toksa kaj irita likvaĵo uzata kiel solvanto aŭ peranto por aliaj kemiaj sintezoj. Ĝi malkomponiĝas ĉe bolado kaj trovatas ankaŭ sub la enola formo.
Soiano del Lago
Soiano del Lago estas komunumo de Italio.
Lauter (Rejno)
La rivero Lauter estas orografie maldekstra flankrivero de la Rejno. Ĝia kompleta supra parto en la suda Palatinata Arbaro, la germana parto de Vasgovio, ĝis la franca landlimo nomiĝas Wieslauter. La rivero estas apud Speyerbach, Queich kaj Schwarzbach unu el la granda riversistemoj de la Paltinata Arbaro. Kun sia plej longa fontrojo la Lauter havas longecon de 74 km.
BCE
La vorto havas plurajn signifojn:
Lauter (Rejno)
Rivervojo
La fonto de la Wieslauter troviĝas en la Palatinata Arbaro sude de la Palatinata akvodislimo sude de la burgo Gräfenstein kaj iomete supre de la domareto Wieslauterhof en flnakvalo de la Ziegler-valo. La ejo estas markita per Ritter-ŝtono 230 kun la enskribaĵo „Wieslauter-komenco“. La rojeto fluas tuj en baraĵlageton. La forfluejo enbuŝiĝas post 500 m en la relative akvoriĉan rojon Wartenbach.
Fenila valerato
Fenila valerato aŭ C11H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la valerata acido kaj fenolo. Fenila valerato estas bruna solidaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila valerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila valerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Lauter (Rejno)
Rivervojo
Mallonge antaŭ Dahn enbuŝiĝas de dekstre la 8 km longa flankrivero Moosbach; la Wieslauter fluas ĉi tie sudorienten. Ĝi pasas Bruchweiler-Bärenbach kaj apud Niederschlettenbach ricevas la akvon de maldekstre de la 8 km longa rojo Erlenbach. Kvin kilometrojn malantaŭ Bobenthal la Wieslauter pasas la ŝtatlimon de Germanio al Francio, kie la rivrero nomiĝas  Lauter. Tuj poste ĝi atingas en Wissembourg la areon de la Malaltebenaĵo de la Supra Rejno.
La Malnova Lauter kvar kilometrojn sude de la nova enbuŝiĝo formas la ŝtatlimon. Maldekstre de ĝi troviĝas la plej orienta punkto de Francio kaj dekstre la plej suda punkto de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Historio
Fine de la 15a jarcento estis kvereloj inter „Hans von Trotha“, kavaliro de burgo Berwartstein kaj la monaĥejo Visemburgo, la tiel nomataj akvokvereloj“. La kvereloj ekis kiam la kavaliro, kiu estas nomata en la tuta regiono „Hans Trapp“, baris la riveron. La urbeto Weißenburg/Wissembourg tial ne plu ricevas akvon. Post la plendoj de la monaĥejo li lasis forigi la baraĵon, kio kaŭzis inundon en la urbeto.
La teritorio ĉirkaŭ la supra Wieslauter kaj ties fontriveroj apartenis ĝis la komenco de la 19a jarcento al la Markgraflando Baden; norde de la monto „Weißenberg“ ankoraŭ troviĝas limŝtono el tiu tempo. Laŭ la traktato de Lunéville (1801) la kompleta maldekstra rejnbordo fariĝis parto de la Unua Franca Respubliko ĝis la forpelo de Napoleono en la jaro 1815.
Reviers
Reviers estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Lauter (Rejno)
Vidindaĵoj kaj turismo
La regiono ĉe la supra parto de la Lauter, la roklando de Dahn havas multajn rokformaciojn el sabloŝtono, multaj montkupoloj portas rokburgojn.
Liberala Alternativo
Liberala Alternativo (france: "Alternative Libérale") estas franca liberala politika partio kreita en 2006.
Yuji Hashimoto
Yuji Hashimoto (橋本 雄二, n. ) estas japana futbalisto.
3290 Azabu
3290 Azabu estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1973 de la nederlandaj geedzaj astronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten sur fotografiaj platoj eksponitaj de la usona astronomo Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
BCF
La vorto havas plurajn signifojn:
Jonathan Swift
Jonathan SWIFT (esperanta enskribo de prononco Ĝonatan Svift; esperantigite Ĝonatano Svifto, aŭ Jonatano Svifto, aŭ Ĵonatano Svifto) (n. la en Dublino, m. la  en Dublino) estis angla/irlanda verkisto.
Li studis teologion en sia naskiĝurbo, venis al Anglio en la jaro 1688 kaj fariĝis la sekretario de la politikisto kaj verkisto Sir William TEMPLE. En Anglio li ankaŭ konatiĝis kun la junulino Esther "Stella" JOHNSON, kiu inspiris lin al la verkado de poemoj kaj la taglibro A journal to Stella (Taglibro por Stela).
Ekde 1699 Jonathan SWIFT denove ekvivis en Irlando, sed li ofte vojaĝis al Londono, por partopreni la politikan vivon tie. En la jaro 1713 li fariĝis dekano de la Dublina Katedralo St. Patrick’s. Ekde tiam lia politika intereso koncentriĝis ĉefe al Irlando.
La verkaron de Swift karakterizas preciza lingvouzo kaj ofte agreseme mokanta humuro. Du partoj el la kvarvoluma satiro Gulliver’s travels (La vojaĝoj de Gulivero) nuntempe apartenas al la klasikaĵoj de la porjunulara literaturo.
Li havis grandan influon al la mondliteraturo. En Esperanto estis Sandor Szathmari, kiu samstile kaj samakre kritikis la homan socion en sia verko Vojaĝo al Kazohinio.
Esperantaj tradukoj de verkoj de Jonathan Swift
El "Vojaĝoj de Gulivero" / Jonathan Swift
En: Legolibro por kursanoj / Hrsg.: Tangerud, Odd ; p.25 – 31
Gulliver en Liliputlando : (mallongigita) / [Swift. Trad. M. Inman]. Ilustr. de J. R. Monsell. - Londono: Speaight and Sons, [proks. 1910]. - 62 p. : ilustr.
Unua vojaĝo de Gulivero: Liliputo / Jonathan Swift. El angla lingvo trad. Ethel M. Prent. Antauparolo Edward Ockey. - [London]: Maitland, [1961]. - 63 p.
La vojaĝoj de Gulivero / esperantigis Jos. A. de Roos. - Tilburgo: Smits
Habelo
Habelo laŭ Genezo (Biblio) estis (verŝajne la dua) filo de Adamo (Adam) kaj Eva (ĉap. 4). Li estis ŝafpaŝtisto, do malsovaĝiganto de bestoj (aŭ praido de malsovaĝigantoj); kontraŭe lia pli aĝa frato Kain estis terkultivisto. Kiam ambaŭ oferis al Dio el siaj produktoj, ial la ofero de Kain ne estis akceptita, sed tiu de Habelo jes. El tio legende fontis konflikto inter terkultivistoj kaj brutar-bredistoj. Certe ĝi interrilatas kun la pozicio de ŝafoj aŭ ŝafidoj kiel simboloj de ofero en kristanismo.
Laŭ iuj tio estis la komenco de la disputo inter vegetaranoj kaj nevegetaranoj.
En la Londona Biblio estas Habel (Gen 4).
Vidu ankaŭ
Cain and Abel
Ars-en-Ré
Ars-en-Ré [] estas franca marborda komunumo de la insulo Ré, en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,321 loĝantojn en la jaro 2009.
Ĝi apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”.
Geografio
Ars-en-Ré troviĝas en la okcidenta parto de la insulo Ré, atlantika insulo situanta fronte al La Rochelle. Ĝi havas limojn kun la komunumoj Saint-Clément-des-Baleines nordokcidente, Loix nordoriente kaj La Couarde-sur-Mer oriente. Ĝi bordas la oceanon norde kaj sude.
Diane Kruger
Diane KRUGER, origine: Diane HEIDKRÜGER (naskiĝis la 15-an de julio, 1976) estas germana aktorino.
Naskiĝinte en Algermissen apud Hildesheim, ŝi kiel infano revis iĝi dancistino. Ŝi ricevis baletinstruon en la Londona Royal Academy of Arts, sed post vundiĝo ŝi kiel junulino forlasis la baletan karieron kaj iĝis fotomodelo en Parizo.
Ŝi ekinteresiĝis pri la aktorado kaj ricevis malgrandajn filmrolojn. Por faciligi internacian karieron, ŝi ŝanĝis sian familian nomon Heidkrüger al Kruger. Ŝia plej granda sukceso estis la rolo de Helena en la usona produktaĵo Troy (Trojo) el la jaro 2004.
Ekde 2001 ŝi estas la edzino de la franca aktoro Guillaume Canet.
Eksteraj ligiloj
Diane Kruger ĉe IMDB
17556 Pierofrancesca
17556 Pierofrancesca estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Vidsiĉ
Civitana Movado "Vidsiĉ" aŭ simple Vidsiĉ (ukraine Відсіч („Forsendo“)) estas ukraina popola movado, kiu fondiĝis kiel reago al setliĝo de reĝimo de Viktor Janukoviĉ kaj rilatantaj anti-ukrainaj kaj soci-ekonomiaj degradadaj tendencoj.
Historio
Vidsiĉ aperis en komenco de 2010 jaro, baldaŭ post la elektado de Viktor Janukoviĉ la nova prezidanto de Ukrainio.
17556 Pierofrancesca
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Piero della Francesca (1416–1992), itala pentristo de la Renesanco kaj ano de la dua generacio de la Humanistoj
Josef Kriehuber
Vivo
En la ago de 13 jaroj Kriehuber jam estis akceptata por la fako desegno de la akademio de vidaj artoj en Vieno. En 1818 li akompanis la polan princon Sanguszko kiel desegnoinstruisto al Polujo. En 1821 li revenis al Vieno. Por havigi al si monon por la studo ĉe la akademio kaj por vivtenado, li fariĝis unu el la plej laboremaj litografiistoj de eldonejo Trentsensky. En 1826 aperis liaj unuaj portretoj laŭ la nova prestekniko litografio. Dum la sekvaj jardekoj Kriehuber fariĝis la plej demandata kaj pagata portretisto de Vieno dum la bidermajro. Lia sukceso rezultis ja el tio, ke li lerte portretis virojn pli gravaj kaj virinojn pli belaj ol ili vere estis.
Per ekesto de la fotarto la stelo de Kriehuber malleviĝis. En 1860 li ankoraŭ ricevis kiel unua artisto en Aŭstrujo la Ordenon Francisko Jozefo. Liajn lastajn vivojarojn superombris manko de mendoj kaj mizero. Li mortis la 30-an de majo 1876 kaj estis entombigita en sia hejmurbo.
Gravaj kolektoj de liaj verkoj troviĝas en Muzeo Albertina kaj en la portetokolekto de la Aŭstra Nacia Biblioteko je Vieno. Ekde 1889 en Vieno-Margareten la strateto Kriehubergasse.
Verkaro
Lia verkaro, bildigo de la viena socio tiuepoka, ampleksas proksimume 3000 portretajn litografiojn, krom tio kelkajn centojn da akvareloj. Ekzistas preskaŭ neniu gravulo tiutempa, kiun Kriehuber ne portretis. Li ekzemple portretis jenajn personojn: Francisko la 1-a, Klemens von Metternich, Franz Grillparzer, Johann Nestroy, Friedrich Hebbel, Franz Schubert, Robert Schumann, Giacomo Meyerbeer, Carl Czerny, Franz Liszt, Sigismund Thalberg, Ole Bull, Niccolò Paganini, Fritz Reuter kaj Ferdinando Maksimiliano de Austrujo.
Noisiel
Noisiel [nwazjɛl] estas franca komunumo situanta en departemento Seine-et-Marne en regiono Francilio (Île-de-France).
Loĝantoj de Noisiel estas nomataj Noisiéliens.
Makula lago
Makula Lago (Spotted Lake) estas sala alkala lago en senelflua baseno, nordokcidente de Osoyoos en Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi situas proksime al urbo de Osoyoos, apud la Aŭtoŝoseo 3.
Minerala kaj sala koncentriĝo
La Makula lago estas abunda je diversaj mineraloj, ĝi entenas plej granda denson en la mondo je magnezia sulfato, kalcio kaj sodia sulfato. Ĝi ankaŭ entenas grandan denson je 8 aliaj mineraloj kaj etajn dozojn el kvar pluaj kiel arĝento kaj titano.
Somere, la ĉirkaŭo de la lago estas la plej varma parto de Kanado, tiel somere vaporiĝas la lagakvo kaj aperas piedvojo inter la estiĝintaj lagetoj, basenoj. Tiuj piedvojo interligas la plurcenton de la diversgrandaj kaj -formaj lagetoj, la "makulojn”, kiuj pompas en diversaj koloroj danke al la diversaj mineralaj kombiniĝoj. La makuloj estas riĉaj ĉefe je magnezia sulfato.
Oni uzis la mineralojn de la lago por produkti municiojn. La lagon aĉetis la indiĝenoj en 2001 por rezervi ĝin kiel sanktejo. Ĝi estas tre rare vizitebla je permeso de la indiĝena tribo. Oni povas foti ĝin de la aŭtovojo.
La Vacherie
La Vacherie estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vacherois.
Shoji Nonoshita
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Yokohama Flügels kaj Consadole Sapporo.
National Mall
La National Mall estas nacia parko en urbocentro de Vaŝingtono, nome federacia ĉefurbo de Usono. La Naciparka Servo (NPS) administras la National Mall, kiu estas parto de ties unuo National Mall and Memorial Parks. La termino National Mall komune aludas areojn kiuj estas oficiale parto de la Okcidenta Potomaka Parko kaj de la Konstituciaj Ĝardenoj okcidente, kaj ofte estas komprenita por referenci al la tuta areo inter la Monumento de Lincoln kaj la Kapitolo de Usono, kun la Vaŝingtona Monumento havigante dividon iome okcidente de la centro. La National Mall ricevas proksimume 24 milionojn da vizitantoj ĉiujare.
Beckov (burgo)
Beckova burgo (devenaj nomoj: Blundus, Bolondos) estas rekonstruita ruino de burgo sur kruta, 70 metroj alta roko super municipo Beckov. De malproksime estas bone videbla silueto. La burgo kun la areo estas Nacia kultura memorindaĵo.
Historio
La burgon kiel malnovan jam rememorigas Kroniko de Anonimo (Gesta Hungarorum) el la 12-a jarcento. Konfirmis tion ankaŭ arkeologia esploro, laŭ kiu la plej malnova loĝigo de la burga roko devenas el ŝanĝo de jarcento.
La kalkoŝtona roko super travadejo de Váh sur limo de Trenĉina kaj Nitra departementoj havis grandan strategian signifon, kaj tial oni ĉi tie konstruis en la 13-a jarcento ŝtonan burgon. Ĝi konsistis el kvaredra turo kun ŝirma muro, al kiu oni alligis burgan duetaĝan palacon. En tempo de kresko de potenco de Mateo Ĉak de Trenčín Beckov apartenis sub lian potencon. En la dua duono de la 14-a jarcento en Beckov aperas Stiboridoj, devene el Pollando, kiuj prezentis tiutempe unun el la plej potencan dinastion de Hungara reĝlando. Dum ilia regado la burgo, el kiu ili farigis centron de siaj ampleksaj posedaĵoj, supervivis sian plej grandan gloron.
En paso de la 14-a al la 15-a jarcento oni alpaŝis al ties grandampleksa rekonstruo, dum kiu ili plialtigis la burgajn turojn kaj konstruis supran gotikan palacon kun kavalira ĉambrego kaj kapeleto. En mezo de la 16-a jarcento sekve de turka danĝero oni fortikigis la burgon. Tiam oni konstruis en la malsupra kortego kanonan turon kaj plialtigis perimetrajn murojn de la burgo. Tiutempe la burgo estis en posedado de familio Bánffy-idoj. Post ilia formortiĝo en la jaro 1646 dividis la burgon kaj senjorujon iliaj sekvantoj. Sed tiuj jam tiom ne zorgis pri la riparado kaj la burgo komencis malrapide malflori. Incendio, kiu eksplodis en la burgo en la jaro 1727, neniigis plimulton de la konstruaĵoj kaj ekde tiu tempo ĝi estas forlasita.
La historion de la burgo dokumentas Muzeo Beckov.
Ekstero
La ruinoj de la supra kaj la malsupra burgoj estas restaĵoj de la palacoj, mastrum- kaj defendkonstruaĵoj kaj remparoj. Rimarkinda estas malfermita nefinita granda kanona bastiono en la malsupra kortego. Tipologie aparta estas la supra, regule limigita kortego, alirebla foje tra subveturejo, ĉirkaŭita per restaĵoj de la palacaj konstruaĵoj kaj iama enireja fasado de la kapeleto.
Aliro
En municipo Beckov rekte el placeto kondukas dekstren laŭlonge laŭ familiaj domoj vojo. La burgo estas alirebligita por la publiko.
Petriș (Arad)
Petriș (petriŝ) (hungare: Marospetres) estas komunumo en Rumanio okcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 1 270 loĝantojn (rumanoj), en 1992 702 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1743. En 1784 la lokaj rumanaj ribeluloj forbruligis la kastelon de la komunumo. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye). Administre apartenas al ĝi Corbești, Ilteu, Seliște, Obârșia kaj Roșia Nouă.
São Carlos (mikroregiono)
La mikroregiono de São Carlos estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ses municipojn.
(19907) 4220 T-3
(19907) 4220 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Railteam
Railteam estas societo de eŭropaj fervojaj kompanioj, kiuj trafikas grandrapidajn trajnojn. La societo estis fondita en jaro 2007, en Bruselo.
Nodaj urboj
Ekzistas nuntempe 5 nodaj urboj, en kiuj vojaĝantoj povas trovi informejojn, en kiuj oni parolas multlingve.
Le Val-David
Le Val-David estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Valdavidiens.
Tatiana Proskouriakoff
== Elektitaj verkoj ==
Tordometro
La tordometro estas aparato uzata por mezuri tre malgrandajn fortojn. Fine de la 18-a jarcento, tiu instrumento permesis al Henry Cavendish  kaj  Charles-Augustin de Coulomb mezuri fortojn inter elektraj ŝargoj, aŭ magnetismon aŭ ankoraŭ graviton.