cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johann Christian Reil
Graveco
Multaj traktatoj publikigitis en la de Friedrich Albert Karl Gren fondinta periodaĵo Archiv für Physik. En 1796 Reil mem fondis la unuan fiziologian fakperiodaĵon de la mondo, Archiv für die Physiologie. Liaj enkondukaj vortoj pri "vivoforto" estis okupiĝo pri la tradicioj vitalistaj. Pli malfrue Reil mem alproksimiĝis al romantika vido de naturo. En la kiel postlasaĵo aperinta verko Entwurf einer allgemeinen Pathologie (3 vol., eld. fare de Ch. F. Nasse u. P. Krukenberg, 1815/16) li skizis kosmologian kaj geognostikan teoriojn pri la estiĝo de la vivantaĵoj. En ĝi multo similis al magnetismo, elektrismo kaj kemia procezaro priskribitaj fare de Friedrich Schelling en System des transzendentalen Idealismus. Kelkaj fakuloj pensas hodiaŭ ke ĝi estis signalo politika, ne scienca: Reil ŝajne kredis je nacia renoviĝo per naturfilozofio de Schelling.
Vilémov (distrikto Havlíčkův Brod)
Vilémov (germane: Wilimow), por distingo markata ankaŭ kiel Vilémov u Golčova Jeníkova, estas kampurbo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1119.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Kroĉetado
La vorto kroĉetado devenas de la mezepoka franca vorto croc aŭ croche, kiu signifas hoko. Kroĉetado estas ago de fari teksaĵon el fadeno. Oni faras ligetojn el la fadeno per hoko, kaj konektas la ligojn formi kompletan teksaĵon.
Oni povas fari simplan teksaĵon (vestaĵo, kovriloj...) aŭ fari puntojn de maldika fadeno. Modeloj de kroĉetadoj estas multaj kaj diversaj, sed ili havas ankaŭ tradician devenon. Puntoj faritaj per kroĉetado estas parto de popolaj kostumoj, kaj tiam ili havas ĝustan modelon, laŭ kiu oni povas rekoni regionon de ĝia deveno.
Eric Dolphy
Eric Allan Dolphy (* 20-an de junio 1928 en Losanĝeleso; † 29-an de junio 1964 en Berlino) estis usona ĵazmuzikisto, kiu estis grava pioniro de la avangarda ĵazo de la 1960-aj jaroj. Dolphy estis multinstrumentisto, kiu ludis transversan fluton, basklarneton, aldosaksofonon samkiel klarneton. Krome li komponis kaj aranĝis. Kiel aparta atingaĵo validas krom liaj alte muzikaj improvizaĵoj kaj komponaĵoj la instalado de basklarneto kiel ĵazinstrumento.
Vivo kaj verkaro
Per sonregistraĵoj sub propra nomo ekz. Outward Bound, Out there kaj Far Cry (ĉiuj el 1960) li fariĝis unu el la plejdisputataj ĵazmuzikistoj: li ĉe-pintis la liston de novaj steluloj de Down Beat en 1961 pri aldosaksofono kaj en 1962/3 venkis de la elekton por basklarneto kaj fluto. En 1961 li muzikis en la sepopo de George Russell (disko Ezz-Thetics en 1961) samkiel kun John Coltrane je la spontankoncertoj Village Vanguard en 1961 kaj sur disko Africa Brass, por kiu li ankaŭ aranĝis. Li estris kvinopon kun trumpetisto Booker Little (koncertregistraĵoj en Five Spot je 1961). Aŭguston/septempron de 1961 li koncertvojaĝis tra Eŭropo, je kio li ne prezentis kun propra bando, sed kun eŭropaj resp. ekziliĝintaj usonaj muzikistoj kiel Benny Bailey (ankaŭ sur disko Berlin Concerts ce eldonejo Enja en 1961). Ekde 1960 li regule partoprenis la koncertojn de tria fluo de Gunther Schuller kaj John Lewis, kun kiuj li ankaŭ kunlaboris kadre de la ĵazbandego Orchestra U. S. A.. Dolphy muzikis ankaŭ kun Gil Evans kaj Oliver Nelson (Screaming the blues). En 1964 surdiskiĝis lia Out to Lunch!, lia ununura disko de Blue-Note, sur kiu li ludis kun Freddie Hubbard, Tony Williams, Richard Davis kaj Bobby Hutcherson.
Ekde aprilo 1964 li denove vojaĝis kun Mingus en Eŭropo pli akceptema pri avangardaj tendencoj, Interalie al Parizo (koncertegistraĵoj en Théâtre des Champs-Élysées), Berlino, Wuppertal, Zuriko kaj Bremeno, kie preskaŭ okazus rompo kun Mingus pro ties ekscentraj prezentadoj (i.a. en Bremeno li insultis la publikon kiel naziuloj). Dolphy antaŭpaŝis dum unu el la koncertoj, sin distancigis de sia bandestro kaj ĵuris al si, ne plu prezenti kun Mingus. Li intencis, ekloĝi kun sia fianĉino en Parizo kaj daŭrigis ankaŭ fine de la vojaĝo siajn prezentadojn en Eŭropo. Unu el siaj lastaj sonregistraĵoj li faris la 2-an de junio en Hilversum kun la kvaropo de Misha Mengelberg (plua pli malfrue malkovrita registraĵo de la 11-a de junio en Parizo ankaŭ estis publikigita), kiu ankaŭ aperas en la filmo "Eric Dolphy- the last date" de Hans Hylkema (1991). Prezentadon okaze de la malfermado de ĵazklubejo en Berlino (Tangente ĉe Bundesallee) la 27-an de junio li devis derompi. Li suferis kolapson kaj estis portata en malsanulejon. Surprize li mortis malmultan poste pro komplikaĵoj de ĝis tiam ne diagnozita diabeto. Du monatojn post lia morto li estis enprenita en la Down Beat Hall of Fame. La patrino de Dolphy donacis al John Coltrane, kvazaŭ kiel heredaĵo, ties fluton kaj basklarneton.
Dolphy kaj Zappa
Frank Zappa nombris Eric Dolphy kiel unu el siaj grandaj modeluloj. Aparte li ŝatis la diskon Blues and the Abstract Truth (1961). Sur la disko de Zappa Weasels Ripped My Flesh el 1969 li dediĉis al Dolphy la pecon The Eric Dolphy Memorial Barbecue. Sur la dorsflanko de la sondisko Freak Out! de The Mothers of Invention Dolphy estas menciita kiel unu el tiuj, sen kies influo la disko ne ekestintus en sia ekzista formo.
Diskografio (selekto)
Kiel bandestro:
Chico Hamilton
Ornette Coleman
Mal Waldron
Oliver Nelson
John Coltrane
Booker Little
Orchestra U.S.A.
Jim Hall, Bill Evans, Gunther Schuller
George Russell
Max Roach
Abbey Lincoln
Andrew Hill
Gil Evans
Nova Serrana
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Divinópolis. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
David Hockney
David HOCKNEY (n. la 9-an de julio 1937) estas brita pentristo, enscenigisto kaj fotisto. Li signife kontribuis al la movado Poparto en la 1960-aj jaroj, kaj estas konsiderita kiel unu el la plej influaj britaj artistoj de la 20-a jarcento kaj pli precize en la Novekspresionismo.
Lia pliaĝa fratino, Margaret Hockney, vivas en Yorkshire kaj ankaŭ estas artisto kaj fotisto.
John Deere
John DEERE [ĝon di:r] (naskiĝis la 7-an de februaro 1804 en Rutland, Vermonto, Usono – mortis la 17-an de majo 1886 en Moline, Ilinojo) estis usona inventisto, pioniro de produktado de agrikulturaj iloj.
Deere en aĝo de 17 jaroj fariĝis forĝista helpisto. Post 4 jaroj li memstariĝis kaj laboris dum 12 jaroj en diversaj urboj de ŝtato Vermont. En 1837 - kiam li estis 33-jara - li ekiris al okcidento. Finfine li setlis en Grand Retour de Illinois kaj malfermis forĝistan metiejon. Sekvajare sekvis lin sia familio kaj poste komencis komunan entreprenon kun majoro Leonard Andrus.
Deere ofte riparis plugilon kaj divenis, ke tiuj lignaj kaj gisferaj iloj, kiujn oni uzis ekde la 1820-a jaroj en la orienta parto de Usono, ne taŭgas por la malfacile kultivebla agro de la prerio. Li komencis eksperimentojn kaj en 1838 surmarketigis 3 novtipajn plugilojn. En 1839 li kaj la kunnegocano produktis 10 modifitajn, en 1840 jam 40 novajn plugilojn. En 1846 oni jam produktis jare ĉ. 1000 plugilojn. Deere oponiis, ke Grand Detour ne situas bonloke rilate al trafiko kaj riĉfontoj, pro tio li vendis en 1847 sian entreprenan parton al la komerca partnero kaj translokiĝis al Moline en Ilinojo. Tie li ekuzis ŝtalon, importitan el Anglio kaj tio pruviĝis tre sukcesa. Li baldaŭ ekkontraktis kun fabrikistoj de Pittsburgh: li volis produktigi samkvalitan ŝtalan lamenon. Je 1857, Deere produktis jare 10.000 plugilojn.
En 1858, li komerc-partnerigis sian filon Charles, en 1863 sian bofilon Stephen H. Velie. Li registrigis la entreprenon en 1868 kiel Deere & Company. Deere estis ĝis sia morto direktoro de la fabriko. La Deere & Company daŭre ŝanĝis la produktan profilon al agrolozigiloj kaj aliaj agrikulturaj iloj.
Ortopedio
Ortopedio (malnovgreke ὀρϑός „rekta“ kaj παιδεύειν „eduko“) laŭ PIV estas
Temas pri fako de medicino tre proksima al ĥirurgio, kaj en iuj landoj ĝi konsideriĝas subspecialiĝo de ĥirurgio, ne propra fako.
La ortopedia kirurgio estas branĉo de la kirurgio kiu referencas al traktado de misordoj de la lokmova aparato, de ties partoj de muskoloj, ostoj kaj artikloj kaj ties akutaj, kronikaj, traŭmataj kaj ripetemaj lezoj. Krom la mekanikaj konsideroj, ĝi referencas ankaŭ al la faktoroj de la patologio, de la genetiko, de ĉio esenca kaj ekstera, kaj biomekaniko.
Historio
La esprimo estis kreita en la jaro 1741 de Nicolas Andry de Boisregard, pariza infankuracisto. Li komparis ortopediiston kun ĝardenisto, kiu fiksas malrektan arbeton je forta stango. Ek de tiam tiu bildo estas la baza alegorio de ĉiuj ortopediaj fakasocioj.
Cenate Sotto
Cenate Sotto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Cenate Sopra, San Paolo d'Argon, Scanzorosciate kaj Trescore Balneario. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Provinco 5
La administra unuo simple nomata Provinco 5 (प्रदेश नं० ५) estas unu el sep provincoj de Nepalo, formitaj la 20-an de septembro 2015 konforme al la agendo 4 de la konstitucio de Nepalo. Laŭ la censo de 2011 la teritorio de la nuna provinco havis loĝantojn. La provinca areo ampleksas kvadratajn kilometrojn, kio rezultas en loĝdenso de po 219 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Butwal.
Le Luc - Le Cannet (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
7860 Zahnle
7860 Zahnle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Hernyék
Hernyék [hernjEk] estas vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Lajos Shvoy
Lajos Shvoy [lajoŝ ŝvoi?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Shvoy Lajos estis hungara pastro, episkopo, instruisto.
7860 Zahnle
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin J. Zahnle, scienca esploristo ĉe la Ames Research Center de la NASA, pro pluraj fundamentaj kontribuoj al la kompreno de la fizika naturo kaj disdono en grandoj de la asteroidoj kaj kometoj kaj la rolo de ties kolizioj kun planedoj. La esploroj de Zahnle klarigis la fizikon de la eniron en atmosferon kaj tiel identigis la objekton de Tungusko kiel ŝtona objekto, alportis kritikajn antaŭdirojn pri la fenomenoj observitaj en la kometa alfrapo de 1994 al Jupitero kaj kvantigis la antaŭdireblajn efikojn sur la medio alfrapo de Apud-Tera Objekto sur Teron kun larĝa gamo de energio, tio, kiu gvidis al la determino de la energia sojlo kiu estigus tutmondan katastrofon.
Hernyék
Situo
Hernyék situas en Montetaro Zala, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Keszthely-Lendava preteriras. Nova troviĝas 7, Lenti 11, Letenye 30, Zalaegerszeg 32, Nagykanizsa 41 km-ojn.
Lajos Shvoy
Lajos Shvoy naskiĝis la  1879 en Budapeŝto. Li mortis la 1968 en Budapeŝto.
Hernyék
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1322 en formo "Hernech". Supozeble la komunumo senhomiĝis dum la kontraŭturkoj bataloj.
Observatorio de Nyrölä
la Observatorio de Nyrölä estas astronomia observatorio en Finnlando. Ĝi estis establita en 1997 proksime de la vilaĝo Nyrölä (20 km nord-okcidente de la municipo Jyväskylä, Meza Finnlando) kaj iĝis aktiva en 1999.
12356 Carlscheele
12356 Carlscheele estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda apotekisto Carl Wilhelm Scheele (1742–1786), kiu malkovris la oksigenon sendepende de Antoine Lavoisier kaj Joseph Priestley. En 1775 li estis elektita kiel ano de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. Li estis la unua, kiu raportis la agadon de saloj de arĝento kiu fariĝis la bazo de la moderna fotado.
Klára Piroska B.
B. PIROSKA Klára [piroŝka] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Oradea la 25-an de julio 1950.
Kariero
Piroska finis en Liceo Mihai Eminescu en sia naskiĝurbo, poste en 1975 en la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş. Ŝi estas aktorino de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe ekde 1975.
Observatorio de Nyrölä
Ĝi estis mastrumita de la amatora astronomia asocio Jyväskylä Sirius ; ĝia MPC kodo estas 174.
La observatorio havas du teleskopojn kun ĉefa speguloj de 40 kaj 60 cm de diametro, la astronomiaj observoj estas faritaj per ŝargkuplita fotilo.
Minor Planet Center kreditas tiun observatorion de la malkovro de la asteroido 22978 Nyrölä la
Hernyék
Historio
En Hernyék servas migra poŝto (ĉiutage), biblioteko (lunde), kuracaj servoj (marde), mobila vendejo pri frostitaj nutraĵoj (sabate), aĉetebleco pri gaso (ĵaŭde), mobila vendejo pri viandaĵoj (marde).
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj mankas en Hernyék.
Tibor Pettkó-Szandtner
Tibor Pettkó-Szandtner [petkO-santner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pettkó-Szandtner Tibor estis hungara bredisto pri ĉevaloj, oficiro, koĉeristo. Lia nobela antaŭnomo estis felsődriethomai [felŝOdriethonai], lia familia nomo estis nur Szandtner ĝis 1911.
Tibor Pettkó-Szandtner naskiĝis la en Bazin (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Pezinok en Slovakio), li mortis la  en de:Leutstetten (Okcidenta Germanio).
Biografio
Tibor Pettkó-Szandtner akiris agronomian diplomon en Georgikon, poste li bredis ĉevalojn en diversaj lokoj, inter 1920 - 1927 en Bábolna (konata ankaŭ ekstraĵo de Kisbér), poste en Kiskunlacháza. En 1932 li revenis al Bábolna jam kiel estro kun alta oficira rango. Iom poste la ĉevalaro estis la plej konata en Eŭropo. Ekde 1942 li respondecis pri ĉiuj ĉevalbredadoj en la lando. En 1944 pro la alvenanta Ruĝa Armeo li evakuis parton de la ĉevaloj al Bavario. Li trompiĝis, ĉar post la milito Usono neglektis lin, same la ĉevalojn, kiuj plejparte disiĝis. En Hungario li estis deklarita perfidulo, tial li vivis en Svedio, poste en 1949 li akceptis inviton de Egiptio, kie li faris mondnivela la reĝan ĉevalaron. Fine li revenis al Bavario al ĉevaloj, kie li mortis. Li edziĝis en 1916, lia edzino neniam naskis, tamen la geedzeco restis stabila. En 2018 li estis reentombigita en Bábolna.
NGC 2721
NGC 2721 (aliaj indikoj — MCG -1-23-15, PGC 25231) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kontado
Kontado estas la registrado kaj analizado de la fluoj de mono kaj varoj en entrepreno kaj la dokumentado de ĝia ekonomia stato.
La ekstera kontado celas montri la financan situacion de entrepreno al eksteraj instancoj, ekzemple al impostoficejo aŭ investoroj. Kutime ĝi rezultigas jaran raporton, kiu konsistas i.a. el speza kalkulo kaj bilanco. Tiun ĉi jaran raporton kontrolas revizoro.
La interna kontado okupiĝas pri planado, kontrolado kaj kunordigo de la entreprenaj procesoj cele al optimumigo de la profito.
La bazoj de ekstera kontado estas leĝoj kaj normoj, ekzemple komercaj leĝoj, impostaj leĝoj aŭ Internaciaj Kontadaj Normoj. La regularojn en iu specifa lando oni nomas "Ĝenerale akceptitaj kontadaj principoj", mallonge ĜAKP (angle "Generally Accepted Accounting Principles", mallonge GAAP). Oni parolas ekzemple pri Usonaj ĜAKP (plej ofte pensante pri la Financial Accounting Standards - FAS), Britaj ĜAKP (Financial Reporting Standards - FRS) kaj Germanaj ĜAKP (Handelsgesetzbuch - HGB)
Ŝahnameo
La epopeo entenas 60 000 versduojn pro kio Ŝahnameo estas la plej longa epopeo de la mondo verkita de unusola poeto. Ĝi temas pri la antikvaj reĝoj, aŭ ŝahoj de Persio, iam mitecaj. Ĝi rakontas ĉefe la persan mitologion kaj je ioma etendo ankaŭ la historian pasinton de la Persa Imperio el la kreado de la mondo ĝis la Islama konkero de Persio en la 7a jarcento. Nuntempaj Irano, Afganio kaj la ampleksaj regionoj influitaj de la persa kulturo (kiaj Kartvelio, Armenio, Turkio, kaj Dagestano) omaĝas tiun nacian epopeon.
Princino Mononoke
Princino Mononoke (japane: もののけ姫 [mononoke hime]) estas japana animacia filmo de Studio Ghibli publikigita en 1997. La reĝisoro estis Mijazaki Hajao. La muzikon por tiu filmo komponis Hisaiŝi Ĝo. La vorto "Mononoke" (もののけ [mononoke]) signifas fantomon, spiriton aŭ monstron.
Ŝahnameo
La lingva kaj historia valoroj de Ŝahnameo estas tre gravaj rilate al la persa lingvo kaj Irano. Ferdousio poemis ĝin en la persa lingvo, kiam la araba lingvo regis la landon - ekpost la alveno de la Islamo en Iranon en la 7-a jc p.K. Ŝahnameo per sia interesa enhavo kaj alloga poezia formo epopeeca kaj revivigis la persan lingvon kaj bele re-prezentis la diversajn loĝantojn de Irano - konsistantaj el tre diversaj kaj multaj gentoj - ilian komunan historion kaj identecon.
Princino Mononoke
Intrigo
La rakonto situas en fantasta mondo simila al Japanio antaŭ ĉirkaŭ 500 jaroj. La juna princo Aŝitaka de la tribo Emiŝi estas vundata kaj venenata, kiam li provas protekti kelkajn junulinojn kontraŭ monstra spirito el la arbaro. Pro tio li devas forlasi sian hejmlandon kaj li komencas serĉi rimedon kontraŭ sia malsano. Baldaŭ li trafas al mezo de granda batalo inter la supernaturaj spiritoj de la arbaro, protektante la arbaron kaj la homoj, kiuj volas uzi la riĉaĵojn de la arbaro por konstrui civilizacion. La fortoj de la arbaro estas kondukataj de homa junulino, "princino Mononoke", kiu estis adoptita de la lupa "diino Moro" kaj konsideras sin mem lupino.
Ŝahnameo
Tiu verko estas de centra gravo en la persa kulturo, konsiderata literatura majstroverko, kaj definitiva montro de etna kaj nacia kultura identeco de modernaj Irano, Afganio kaj Taĝikio. Ĝi gravas ankaŭ por la nuntempaj aliĝantoj de Zoroastrismo, je tio ke ĝi markas la historiajn ligilojn inter la komenco de la religio kun la morto de la lasta sasanida reganto de Persio dum la islama konkero kaj la finon de la Zoroastra influo en Irano.
Princino Mononoke
Filmo
La filmo "Princino Mononoke" aperis en 1997 en Japanio en la kinejoj kaj enportis 19,3 miliardojn jenojn (ĉirkaŭ 180 milionoj usonaj dolaroj). Kun 14,2 milionoj kinaj aspektantoj en Japanio tiu filmo iĝis numero 1 de ĉiuj filmoj, nur superita en 2001 de alia filmo de Mijazaki: La vojaĝo de Ĉihiro.
Ŝahnameo
La parkerindaj versoj de la verko ĉiam aperas en popolparoloj kaj aŭtoraj tekstoj fierigante kaj la dirantojn kaj la diratojn.
Princino Mononoke
Filmo
"Princino Mononoke" aperis en 1997 ankaŭ en LD (laserdisko), kaj en 1999 en kelkaj Usonaj kinejoj, poste tiu filmo aperis en DVD voĉtratukita en multajn lingvojn.
Ŝahnameo
Kompono
Ferdousio startis verki Ŝahnameon en la jaro 977 kaj kompletigis ĝin en la 8a de Marto 1010. Ŝahnameo estas monumento de poezio kaj historiografio, nome la ĉefa poezia memoro pri kio Ferdousio, liaj samtempuloj, kaj liaj antaŭuloj konsideris la resuman rakonton de la iama historio de Irano. Jam ekzistis tiaj rakontoj en prozo, kiel ekzemple la Ŝhahnameo de Abu-Mansur Dakiki. Malgranda parto de la verko de Ferdousio, en eroj disaj tra la tuta Ŝahnameo, estas entute de lia propra komponado.
Princino Mononoke
Libroj
En 1997 en Japanio aperis ankaŭ la kolorplena kvar-voluma filmkomikso pri "Princino Mononoke" eldonita de Tokuma Shoten. Poste filmkomiksoj en diversaj lingvoj sekvis, ekz. en Germanio 2000 en la Carlsen Verlag.
Ŝahnameo
Kompono
Ŝahnameo estas eposa poemo de ĉirkaŭ 50,000 duversoj, verkitaj en komenca Moderna persa. Ĝi estas bazita ĉefe sur proza verkaĵo de sama nomo kompilita en la koemnca vivo de Ferdousio en sia naskoloka Tuso. Tiu prozaĵo nome Ŝahnameo estis siavice kaj majoritate tradukaĵo de Pahleva (Mezpersa lingvo) verko, konata kiel Xwadāynāmag ("Libro de reĝoj"), malfrua sasanida kompilaĵo de la historio de reĝoj kaj herooj de Persio el mitaj tempoj ĝis la regado de Ĥosro la 2-a (590–628). La Xwadāynāmag enhavis historian informaron pri la lasta sasanida periodo, sed ŝajne ĝi ne uzis historiajn fontojn por la komenca sasanida periodo (3a al 4a jarcentoj). Ferdousio aldonis materialon pluigante la historion al la elpovigo de sasanidoj fare de araboj meze de la 7a jarcento.
Gutorfölde
Gutorfölde estas vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. Vilaĝetoj Náprádfa kaj Rádiháza apartenas al la municipo.
Situo
Gutorfölde situas sur mildaj deklivoj de Montetaro Zala, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Zalaegerszeg-Rédics. Nova troviĝas 8, Lenti 19, Pacsa kaj Zalaegerszeg po 28, Letenye 29 km-ojn.
Ŝahnameo
Kompono
Multaj aliaj Pahleviaj fontoj estis uzataj por komponi la eposon, kaj ĉefe la Kar-Namag i Ardashir i Pabagan, kiu estis origine verkita dum la fino de la sasanida epoko kaj donas rakontojn pri kiel Ardaŝiro la 1-a enpoviĝis kio, pro ties historia proksimeco, ŝajne estas tre verŝajna. Krome la teksto estas verkita en la malfrua mezpersa, kio estis la tuja antaŭaĵo de moderna persa. Tiele, granda parto de historiaj kronikoj el Ŝahnameo estas bazitaj sur tiu eposo kaj estas fakte variaj frazoj kaj vortoj kiuj povas kongrui inter tiuj du fontoj laŭ Zabihollah Safa.
Gutorfölde
Historio
En Rádiháza en 1912 bienestro komencis bredadi elitajn ĉevalojn. Nun la ĉevalaro havas 200 ĉevalojn por la sportistoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, apoteko, poŝto.
Famuloj
En Gutorfölde naskiĝis nobela juĝisto Kálmán Dervarics.
Ŝahnameo
Enhavo
Sahnameo havigas poezian rakonton de prahistorio kaj historio de Irano, komence el la kreado de la mondo kaj la enkonduko de la artoj de civilizo (fajro, kuiraarto, metalurgio, juro), kaj fine ĉe la Islama konkero de Persio. La verko ne estas precize kronologia, sed estas ĝenerala movo tra tempo. Kelkaj el la roluloj vivas centojn da jaroj sed plej el ili havas normalajn vivodaŭrojn. Estas multaj ŝahoj kiuj venas kaj iras, same kiel herooj kaj malbonuloj, kiuj same venas kaj iras. La nuraj longdaŭraj bildoj estas tiuj de Granda Persio mem, kaj sukcedo de sunleviĝoj kaj sunsubiroj, el kiuj ne estas eĉ du ekzakte similaj, kvankam ili ilustracias pri la paŝado de tempo.
La verko estas dividata en tri sukcedaj partoj: nome epokoj "mita", "heroa", kaj "historia".
Patro Tempo, saturneca figuro, estas rememoro de la tragedio de morto kaj perdo, kvankam la venonta sunleviĝo venas, kunportante la esperon de nova tago. En la unua ciklo de kreado, malbono estas ekstera (nome la diablo). En la dua ciklo, estas la komencoj de la familia malamo, malbona konduto, kaj malbono poluanta la homan naturon. La du plej aĝaj filoj de la Ŝaĥo Frejdun sentas malavaron kaj envion al sia senkulpa pli juna frato kaj, pensante ke ilia patro favoras lin, ili murdas lin. la filo de la murdita princo venĝas la murdon, kaj ĉiuj estas enmetitaj en la ciklo de murdo kaj revenĝo, sango kaj plia sango. En la tria ciklo, aperas serio de malbonaj ŝaĥoj. Estas fedreca historio de Ŝaĥo Kaj Kavus, lia edzino Sudabeh, kaj ŝia pasio kaj malakcepto fare de ŝia duonfilo, Sijavaŝ. En venonta ciklo, ĉiuj ludantoj estas nesimpatiaj, egoistaj kaj malicaj. Tiu eposo ĝenerale estas pli malhela ol plej aliaj epopeoj, plej el kiuj havas ioman specon de rezolucio kaj katarso. Tiu tono ŝajnas respeguli du aferojn nome la konkero de la Sasanida Irano, kaj la lastaj tagoj de Persia Zoroastrismo.
Inter la roluloj de la verko estas multaj figuroj, kaj masklaj kaj inoj, kiuj venas tra la originala vidpunkto de la homa kondiĉo fare de Zoroastro. Tiu emfazis la gravon de la homa libera volo. Ĉiuj el la roluloj de Ferdousio estas komplikaj; neniu estas arketipo aŭ marioneto. La plej bonkarakteraj roluloj havas makulojn, kaj la plej malbonajn havas momentojn de humaneco.
17-a de majo
La 17-a de majo estas la 137-a tago de la jaro (la 138-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 228 tagoj restas.
Je la 17-a de majo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 17-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Andrew Chi-Chih Yao
Andrew Chi-Chih YAO (Shanghái, 24-an de decembro 1946) estas ĉina komputikisto.
Li ricevis la Premion Turing en 2000.
Saint-Étienne-de-Montluc (stacidomo)
Saint-Étienne-de-Montluc estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Étienne-de-Montluc, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Władysław Raczkiewicz
Władysław Raczkiewicz (naskiĝis la 28-an de januaro 1885 en Kutaiso en Kartvelio, mortis la 6-an de junio 1947 en Ruthin en Kimrio) – pola politika, socia kaj militista aktivulo, partoprenanto de la unua mondmilito kaj de la pola-bolŝevika milito, ministro pri internaj aferoj en kvar registaroj de la Dua Pola Respubliko (en la jaroj 1921, 1925–1926, kaj 1935–1936), senatoro kaj marŝalo de Senato de la 3-a kadenco (1930–1935), vojevodo de antaŭmilitaj Nowogródek-provinco (1921–1924), Vilno-provinco (1926–1931), Krakovo-provinco (1935), Toruń-provinco (1936–1939), prezidanto de la monda Asocio de Poloj el Eksterlando (1934–1939), Prezidento de Pola Respubliko en ekzilo (1939–1947).
Juneco kaj edukiteco
Władysław Raczkiewicz estis filo de juĝisto Józef kaj Ludwika el domo Łukaszewicz. En 1903 finis gimnazion en Tverj. Studis juron kaj matematikon en Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato. Li agis en malfermaj kaj konspiraj junularaj organizaĵoj: eksterleĝaj Organizaĵo de Nacia Junularo kaj Asocio de Pola Junularo „Zet”. Por sin protekti kontraŭ politikaj reprezalioj translokiĝis al Dorpat, kie en 1911 finis lokan Universitaton de Tartu.
Laŭ edukiteco juristo, antaŭ la unua mondmilito laboris kiel advokato en Minsko.
Wenceslau Guimarães
Wenceslau Guimarães estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 22.189 loĝantojn en 2010.
Quincy (Vaŝingtonio)
Quincy estas urbo en Kantono Grant, Vaŝingtonio, Usono. La loĝantaro estis homoj en 2010. Ĝia poŝtkodo (ZIP) estas 98848. Quincy situas ĉe 47.23361°N, -119.85222°W (47.233691, -119.852296). Laŭ la Usona Buroo de la Censo, Quincy enhavas da areo, ĉiom sektera. La alteco estas super marnivelo. Ĝiaj kodoj laŭ la landaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-57115 kaj 1512590, respektive.
Brjanska provinco
Geografia informo
La provinco situanta sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj havas 27 distriktojn kaj 7 urbajn distriktojn. Ekde 2006 en la provinco 287 municipoj funkcias (7 urbegaj municipoj, 30 urbaj municipoj, 223 vilaĝaj municipoj). La plej alta punkto estas 288 m. La provinco situas proksime de la fifama Ĉernobil.
La plej gravaj urboj estas Brjansk (424 100) (samtempe industria centro), Klinci (66 100) (industria centro), Fokino (cementoprodukto). Aliaj setlejoj estas Suzemka...
Nevela pufino
La Nevela pufino aŭ Havaja pufino (Puffinus newelli) estas marbirdo apartenanta al la genro Puffinus de la familio Procelariedoj. Ĝi apartenantas al la konfuza grupo de pufinoj malfacile identigeblaj kaj kies klasigo estas polemika. Ĝi estis iam traktata kiel subspecio de la Nordmara pufino (Puffinus puffinus) kaj estas nune ofte lokita ee de la Pufino de Townsend (Puffinus auricularis). Ĝi estas endemia de Havajo kiel reproduktanta birdo. Ties populacio malpliiĝas kaj estas klasita kiel endanĝerita specio fare de BirdLife International. Ĝi estas nomita laŭ Matthias Newell, misiisto kiu laboris en Havajo el 1886 al 1924. Ĝi estas konata en havaja kiel ʻaʻo.
Priskribo
Ĝi estas sufiĉe malgranda pufino, 33 cm longa. La flugilo estas 223–249 mm longa kaj la vosto estas 78.9-88.8 mm. Tiu birdo pezas 0.340-0.425 kg. La supraj partoj estas nigraj kun bruneca nuanco dum la subaj partoj estas blankaj. La malhela koloraro en la vizaĝo etendas sub la okulo kaj estas klare separata el la blanka gorĝo. Estas blanka makulo ĉe la flankoj, etende al la pugoflankoj. La subflugiloj estas ĉefe blankaj kun malhela bordo. La subvostaj kovriloj havas blankanigran bildon kaj aspektas blanke en naturo. La beko estas malhelgriza aŭ malhelbruna kaj la kruroj kaj piedoj estas ĉefe helrozkolorecaj. Tiu birdo flugas malalte super la akvo per rigidaj flugiloj kaj mikso de mallongaj glitoj kaj periodoj de rapida flugilfrapado. Ĝi elsendas blekecajn alvokojn kvazaŭ de azeno ĉe la reproduktejaj areoj. La Pufino de Townsend (P. auricularis) esta tre simila sed havas malhelajn subvostajn kovrilojn, pli mallongan voston kaj malpli klaran limon inter nigro kaj blanko ĉe la vizaĝo.
Sistematiko
Oni priskribis kiel novan specion Puffinus newelli en 1900 fare de la usona ornitologo Henry Wetherbee Henshaw uzinte specimenojn akiritajn de Matthias Newell el loĝantoj de Maui. Ĝi esti poste inkludita de kelkaj fakuloj ene de la Nordmara pufino (Puffinus puffinus) same kiel la Pufino de Townsend (Puffinus auricularis). Poste, la Pufino de Townsends estis levita reen al la specia statuso kun la Nevela pufino kiel ties subspecio. Tiu taksonomio estis sekvata de la American Ornithologists' Union el la sesa eldono de ĝia listo antaŭen. Tamen la Nevela pufino diferencas el la Pufino de Townsend laŭ diversaj mezuroj kaj havas diferencan reproduktan sezonon kaj maran habitaton. Ĝi estas nune ofte traktata kiel separata specio, ekz. de BirdLife International sekve Brooke (2004). En 2004, studo de DNA sugestis proksiman rilataron inter la Rapa pufino kaj la Nevela pufino kaj la fakuloj kiuj proponis ke la Rapa pufino estu traktata kiel subspecio de P. newelli pendas el plua studo. La Rapa pufino estas kutime traktata kiel subspecio de la Malgranda pufino (Puffinus assimilis) kaj nomita Puffinus assimilis myrtae. Ili reproduktiĝas sur la insulo de Rapa en la Aŭstralaj Insuloj de Franca Polinezio kie ili estas konata surloke kiel kaki kaki.
Distribuado
Ĝi reproduktiĝas almenaŭ en 20 kolonioj de montaj deklivoj en Havajo. La ĉefaj kolonioj estas en Kauai, sur deklivoj ĉe la Naturrezevejo Alakai kaj probable sur la montoj Mokolea. Ties distribuado sur la aliaj insuloj estas necerta sed oni konas ties reproduktadon en Molokai kaj en insulo Havajo kaj povus reproduktiĝi en Oahu, Maui kaj Lanai. El aprilo al novembro ĝi povas esti vidata en akvoj ĉe Havajo, partikulare ĉe Kauai. For de la reprodukta sezono ili disiĝas en tropika Pacifika Oceano. Ties distribudao en maro estas malmulte nekonata sed multaj moviĝas suden kaj orienten al la akvoj de la Ekvatora Kontraŭfluo. Ili estis registritaj tiom okcidenten kiom ĝis la Marianoj. Sude estis registroj el Samoo en septembro 1977 kaj el Usona Samoo en Januaro 1993.
Manĝo
Ili manĝas for el tero, en areoj de profunfa akvo (almenaŭ 2000 metrojn). Ties dieto estas malmulte konata sed inkludas kalmarojn kaj malgrandajn fiŝojn. Ili plonĝas en akvo por kapti sian predon, subnaĝante ĝis profundo de 10 metroj uzante siajn flugilojn por antaŭen moviĝi. Ili estas allogataj de la fiŝaroj de tinusoj kaj ariĝas en birdaroj kun aliaj specioj de marbirdoj por kapti predojn kondukitajn al la surfaco fare de la tinusoj.
Reproduktado
Ĉirkaŭ 1908, oni supozis, ke ĝi iĝis formortinta sed ĝi estis remalkovrita en 1947 kaj trovita reproduktante en Kauai en 1967. La nestoloko estas nestotruo elfosita en kruta deklivo, kutime ŝirmita de uluhe (nome filikoj de la specio Dicranopteris linearis). La ino demetas ununuran blankan ovon dum la unua duono de junio. Ambaŭ gepatroj kovas la ovon kaj oni registris kovadan periodon de 62 tagoj. La elnestiĝo okazas en oktobro, 88-100 tagojn post eloviĝo. La junuloj elflugas al la maro kaj ne plu dependas el siaj gepatroj.
Konservado
Ĝi estis iam multe pli komuna birdo kun pli ampleksa reproduktada distribuado en la insuloj. Ĝi malpliiĝis pro habitatoperdo kaj predado fare de enmetitaj specioj kiaj herpestoj, ratoj kaj turstrigoj. Junaj birdoj partikulare estas allogataj de la lumoj de urbaj areoj nokte kaj multaj mortiĝas post kolizio kun elektraj kabloj kaj konstruaĵoj. La populacio estis ĉirkaŭkalkulata je 84,000 birdoj meze de la 1990-aj jaroj. Alia drasta malpliiĝo ĵus okazis eble asocia kun la efiko de la Uragano Iniki en 1992.
2504 Gaviola
2504 Gaviola (aŭ 2504 Gaviolo) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Carlos Ulrrico Cesco kaj de la usona astronomo Arnold Richard Klemola elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan astrofizikiston Enrique Gaviola (1900 — 1989)
Spezokonto
Spezkonto estas konto uzata por komercaj kaj financaj interrilatoj reprezentantaj rilatecon ekzistantan inter du homoj, kiuj interspezas kaj konsentas kunfandi malŝuldojn kaj ŝuldojn rezultantajn el interspezado en saldon laŭ unueca reĝimo. Ĝi do jure distingiĝas disde deponkonto.
Spezkonto estas deponkonto en banko, kiu rolas kiel monpivota konto por ĉiutagaj rilatoj inter banko kaj ties kliento.
Ĉe tia spezkonto okazas:
La spezkonto, estas la sola deponkonto kiu povas esti alternative kaj kreditiva kaj debetiva (kaj ebligi mallongdaŭran pruntedonon laŭ banka formala rajtigo, kiun oni nomas kreditmalfermon, laŭ bone difinitaj limoj).
Oni kutime distingas inter:
Tenanto kaj mandatulo
La klienton, kiu posedas spezkonton, oni nomas posedanto. Se la spezkonto estas tenata de pluraj homoj (geedza konto...), oni priskribas tiujn posedantojn kunposedantoj.
Posedanto ankaŭ povas prokuracii al krompersono, kiun li/ŝi tiam mandatigas por la konto (mandatuloj rajtas plenumi iajn operacojn, eventuale limigitaj.
Simpla aŭ kolektiva konto
Oni ankaŭ distingas : El inter la pluropulaj kontoj, ankaŭ oni trovas kun-uzatajn (parkonton ekzemple) kaj neonigeblajn kontojn.
Santa María Chimalapa
Santa María Chimalapa estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Chimalapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 407.
Geografio
Santa María Chimalapa apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8643 loĝantojn. El tiuj estis 4342 viroj kaj 4301 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3572,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 180 metroj super la marnivelo.
Károly Kogutowicz
Károly Kogutowicz [kAroj kogutoviĉ?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kogutowicz Károly estis hungara geografo, profesoro, instruisto, membro de Societo Dugonics. Lia patro estis Manó Kogutowicz.
Santa María Chimalapa
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2861 indiĝenoj. El tiuj 2244 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2244 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Károly Kogutowicz
Károly Kogutowicz naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Germanio en Ludwigsburg.
Santa María Chimalapa
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ŝtata vojreto (Hispanio)
La naciaj ŝoseoj de Hispanio estas de posedo, titoleco kaj respondeco ŝtata, kaj estas administrataj de la Ministerio de Fomento kaj formas tiele la nomatan Red de Carreteras del Estado (ŝtata vojreto).
La nomo de tiuj troviĝas normigita laŭ la jena regularo (nome Ĝenerala Plano de Ŝoseoj de 1939-41 aŭ Plano Peña ĉar ĝi estis dezajnita sub la regado de la inĝeniero kaj ministro Alfonso Peña Boeuf):
Buso Renkin
Buso Renkin (武装錬金 [Busō Renkin], laŭvorte signifas "Batala Alkemio") estas seria mangao de Ŭacuki Nobuhiro kaj Kurosaki Kaoru sur Semajna Ŝonen Ĝampu ekde 2003 ĝis 2005. La dek volumoj estis eldonitaj. Ĝi fariĝis radia dramo en majo de 2006 kaj animeigas en aŭtuno de 2006.
Resumo
Muto Kazuki estas duaklasa altlernejano. Foje li estas mortigita de monstro "homunkulo", kiam li provis savi junulinon, kiu estis atakita de ĝi. La junulino, Cumura Tokiko enmetis Kakugane-on (核鉄 [kakugane]) al lia brusto kiel nova koro.Li reviviĝis. La kakugane transformiĝas en propran batalilon, kiu nomiĝas "buso-renkin", responde al lia instinkto por batalo. Sed ĝis tiam Kazuki estis ordinara lernato, de tiam li havis nenion alian ol batali kontraŭ homunkuloj, ke li faligis alkemia batalisto (錬金の戦士 [renkin no senŝi]) por protekti amikojn de ĝi.
Komiksoj
Japanaj komiksoj el 10 volumoj estas publikigitaj de Ŝuejŝa. Kunlaboranto de la rakonto estas Kurosaki Kaoru.
Novelo
Verkita de Kurosaki Kaoru. La novelo priskribas aferojn, kiuj okazis antaŭ sep jaroj.
Materialeto
Dum seria publikigo ĝi ofte komparigis kun alia similtema mangao Ŝtala Alkemiisto.
Ĉefrolanto Kazuki estas farita el "Makimaĉi Misao" de Ruroni Kenŝin.
La bazo de samgepatrido Hajasaka estas samgepatrido Jukiŝiro de Ruroni Kenŝin.
Wachau
Wachau [vaĤAŬ], 30 kilometrojn longa malvastvala itinero de la Danubo, inter Melk kaj Krems ĉe la Danubo, Malsupra Aŭstrio. Ĝi aparte elstaras per fruktoj- (aprikotoj) kaj vitkulturado kaj estas alloga loko por turistoj - precipe la ĉefloko Dürnstein (Dirnŝtajn) kun Ruino Dürnstein kaj belega abatejpreĝejo kun pitoreska monaĥejkorto. Wachau estas unu el la historiaj river-regionoj de Eŭropo klarigita kiel UNESKO-mondkultura heredaĵo.
Lokoj en Wachau
Melk - Admirinda Benediktana abatejo, palacsimila konstruaĵo, situanta alta super la urbo; unu el la plej belaj barok-monaĥejoj en Aŭstrio, kun multnombraj art- kaj kulturtrezoroj.
Emmersdorf - Bela somerrestadejo kun ekskurseblecoj en la ĉirkaŭaĵon (Weitental, Ruino Weitenegg, Maria Lorch ktp).
Schönbühel (Ŝenbihel) - Monaĥejo de Servita ordeno el la 17-a jc. sur rokego ĉe Danubo. La kastelo el la 12.-a jc.
Aggsbach Dorf (Agsbaĥ) - Somerrestadejo sur la dekstra Danubobordo, superata de Ruino Aggsstein (Agsstajn), situanta sur 300 m alta rokego.
Aggsbach Markt - Somerrestadejo sur la maldekstra Danubobordo vid-al-vide de Aggsbach Dorf.
Willendorf (Vilendorf) - Somerrestsadejo kaj trovloko de la fama "Venuso de Willendorf."
Schwallenbach (Ŝvalenbaĥ) - Somerrestadejo sur la maldekstra Danubobordo kun kastelo "Glöcklein (Gleklajn = sonorileto) de Schwallenbach".
Maria Langegg - Pilgrimejo en Dunkelsteinerwald (Dunkelstajnervald) kun Servita monaĥejo. Spitz ĉe la Danubo (Ŝpic) - Somerrestadejo kaj vinloko sur la maldekstra Danubobordo kun Ruino Hinterhaus (Hinterhaŭs) kaj Tausendeimerberg (Taŭsendajmerberg = Monto de Milsiteloj).
St. Michael (Miĥael) - Malgranda vilaĝeto kun 7 bestofiguroj sur la preĝejtegmento. Proksime de Wösendorf (Vesendorf) kaj Joching (Joĥing).
Maria Laach (La:ĥ) - Pilgrimejo sur sudorientdeklivo de Jauerling (Jaŭerling).
Arnsdorf - Oberarnsdorf, Mitterarnsdorf kun Bacharnsdorf kaj Hofarnsdorf. Somerrestadejo sur la dekstra Danubobordo.
Lorenzen (Lorencn) - Vinloko sur la dekstra Danubobordo, pitoreske situanta. Dürnstein (Dirnŝtajn) - Romatike situanta urbeto kun Ruino Dürnstein kaj belega abatejpreĝejo kun pitoreska monaĥejkorto.
Rossatz (Rosac) - Somerrestadejo vid-al-vide de Dürnstein sur dekstra Danubobordo.
Mautern (Maŭtern) - Vid-al-vide de Krems-Stein situanta urbo kun historia karaktero.
Santana de Cataguases
(prononco: santana dekatagŭazes, oficiale Município de) estas municipo en Brazilo. Ĝi apartenas al la mikroregiono Cataguases (esperante: Katagŭazjs) kaj al la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 2722
NGC 2722 (aliaj indikoj — NGC 2733, MCG -1-23-14, IRAS08562-0330, PGC 25221) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2722, NGC 2733.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jennifer Beals
Jennifer BEALS (19a de Decembro, 1963) estas usona aktorino kaj iama manekeno. Ŝi faris sian kinan debuton en My Bodyguard (1980), antaŭ ricevin kritikan laŭdon pro sia rolo en Flashdance (1983), pro kiu ŝi ricevis premion NAACP por Elstara Aktorino en Filmo kaj estis nomumita por Ora Globo por Plej Bonkvalita Aktorino de Filma Komedio aŭ Muzikalo.
Beals aperis en kelkaj gravaj filmoj kiel Devil in a Blue Dress (1995), The Last Days of Disco (1998), Roger Dodger (2002), The Book of Eli (2010), kaj Before I Fall (2017). En televido, ŝi stelulis rolon de Bette Porter en la drama serio de la kanalo Showtime nome The L Word (2004–2009) kaj poste ŝi estis stelulino en la serioj The Chicago Code (2011), Proof (2015), Taken (2017), kaj The Book of Boba Fett (2021). Ŝi reprenis sian rolon kiel Bette Porter en The L Word: Generation Q komence en Decembro 2019. Entute ŝi partoprenis en pli ol 50 filmoj.
Filmaro
Listo de jaroj, filmoj kaj roloj:
Indikilo
Indikilo estas montrilo, rimedo aŭ aparato indikanta ĉeeston de io aŭ evoluon de procezo en formo konvena por la homa percepto, kiel ekzemple :
Fonto : indikilo en ReVo.
Por aktuala superrigarda de la plei gravaj borsaj indikiloj vidu ekonomikajn indikilojn en Vikinovaĵoj.
Hefesto
Hefesto (helene Ἥφαιστος, ankaŭ konata laŭ la latina nomo Vulcanus) estas la filo de Zeŭso kaj Hera, kaj la frato de Areso kaj Hebo. Li naskiĝis malbela kaj lama. Pro tio, Hera kaj Zeŭso malakceptis lin.
Tamen Hefesto estis bona al liaj amikoj. Li estis lerta forĝisto kaj laboris je sia amboso. Li faris armilojn, palacojn, kaj virinojn el oro por servi lin.
Kreaĵoj de li estis:
Kun Afrodito
Hefesto edzinigis Afroditan, la plej bela kaj dia virino en la mondo. Sed Afrodito baldaŭ enuiĝis de Hefesto, kaj ŝi havis amaferojn kun la bela Areso, la frato de Hefesto.
Flughaveno Reunio Roland Garros
Flughaveno Reunio Roland Garros, antaŭe nomita Gillot (IATA-kodo:RUN, ICAO-kodo:FMEE) estas la ĉefa flughaveno de Reunio, franca transmara departemento en la Hinda Oceano.
Fraŭleco
Fraŭleco estas la stato de fraŭlo, tio estas, de ne edziĝinta viro. Pri virino oni konsideras la terminon fraŭlineco.
Tiu stato povas esti provizora aŭ definitiva, limigita je tempo aŭ dumviva, libervola aŭ deviga. Ĉu abstinante de seksaj rilatoj (totala ĉasteco) ĉu vivante malĉaste, fraŭlo restas fraŭlo..
Ekzistas kvazaŭ virtuala fraŭleco de edziĝintaj homoj, kiuj vivas senkunule. Tio okazas, ekzemple, al atletoj, al kiuj oni konsilas ne havi seksajn rilatojn antaŭ konkurso. Muhammad Ali strebis tiel abstini dum ses semajnoj antaŭ siaj boksbataloj. Tia virtuala fraŭleco implikas totalan ĉastecon.
Eklezioj: Celibato k.a.
Fraŭleco ofte rezultas de libervola elekto pro religiaj motivoj.
La kanona juro de la katolika eklezio afirmas, ke la klerikoj devas observi perfektan kaj ĝisĉiaman ĉastecon kaj pro tiu motivo oni destinas tiujn klerikojn, kiuj apartenas al la latina eklezio, al fraŭleco, kio estas aparta dono de Dio, kiu kapabligas la pastrojn ligiĝi pli facile per nedividita koro al Kristo, kaj dediĉi sin pli libere al servado de Dio kaj de la homaro.
Tiu kanona juro ankaŭ malpermesas (en la latina eklezio sed ne en ĉiuj orientaj katolikaj eklezioj) la ordinadon kiel sacerdotoj de homoj kiuj havas edzinon. En aliaj antikvaj eklezioj, kiel la bizanca ortodoksa kaj la orientaj ortodoksaj, fraŭleco estas kondiĉo por ordinado de episkopoj, sed ne de presbiteroj. En tiuj ĉi lastaj eklezioj, oni ne permesas al jam ordinitaj klerikoj nek edziĝi nek, se al edziĝinta sacerdoto mortas la edzino, reedziĝi. Kontraŭe, tiuj eklezioj, kiu estiĝis en la lastaj jarcentoj, precipe ekde la Protestanta Reformacio, nenion tian postulas al siaj klerikoj. Pri tio vidu Eklezia senedzineco.
La celo, por kiu budhistoj elektas fraŭlecon, estas atingi liberecon, kiun malhelpas la deziro de seksaj plezuroj.
La motivoj pro kiuj elekti fraŭlecon ne estas necese religiaj. Ili povas estis tre variaj. Ne ŝajnas, ke por religia voto preferis la angla reĝino Elizabeto la 1-a ne edziniĝi.
Saint-Étienne-de-Montluc
Saint-Étienne-de-Montluc estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Stéphanois.
34142 Sachinkonan
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Sachin Ganesh Konan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri. Li estis lernanto ĉe la Hamilton High School de Chandler (Arizono, Usono).
Monnières (Jura)
Monnières (prononcu : "Monjier") eestas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Dole-Nord-Est). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Demografio
fonto :Insee
Dolní Lutyně
Dolní Lutyně estas municipo en Ĉeĥio etendiĝas plejparte sur maldekstra bordo de rivero Olše proksime de ties kunfluejo kun Odra inter urboj Karviná, Orlová kaj Bohumín. La norda parto de la vilaĝo situas sur la limo kun Pollando. La suda parto de la vilaĝo situas en ondiĝinta pejzaĝo. La vilaĝo havis ĉiam plejparte agrikulturan karakteron kaj ĝis hodiaŭ ĝisveturas je laboro en la ĉirkaŭajn urbojn. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Dolní Lutyně - Luthina estas el la jaro 1305. Ekde la jaro 1792 estis la sunjorujo kunigita kun nomo de Jan Larisch-Mönnich, kiu eluzis mineralan riĉecon al ekonomia evoluo de ĉi tie regiono.
Jan Thorn Prikker
Jan (Johan) Thorn Prikker (naskiĝinta la en Hago; mortinta la  en Kolonjo) estis nederlanda artisto, kiu en la jaro 1904 transloĝiĝis al Germanujo kaj tie malvolvis el siaj komencoj influitaj de secesio apartan monumentan arton, kiu precipe esprimiĝis per vitrobildoj, mozaikoj kaj murpentraĵoj.
Jiří Kratochvil
Post abiturientiĝo (1958) li studis la ĉeĥan kaj rusan lingvojn ĉe filozofia fakultato de Masaryk-universitato en Brno, kie li sukcese finis la studojn en 1963. Poste li laboris kiel instruisto kaj arkivisto.
Post 1970 li fariĝis neeldonata verkisto, devis labori en profesioj uzantaj manojn. Ekde 1989 li estas profesia verkisto.
Post 1989 li ricevis vicon da premioj kaj honorigoj, ekz. Premio Tom Stoppard (1991), Premio de ĉeĥaj librovendistoj (1993), Premio Egon Hostovský (1996), Premio Karel Čapek (premio de PEN-klubo) (1998) kaj Premio Jaroslav Seifert (1999).
Metodoj kaj temoj de rakontado
Kvankam temas pri certa simpligo, lia verkado estas ofte nomata "postmoderna". Sub tiu nocio eblas imagi, ke li ofte rompas iluzian aŭtentecon de rakontado aŭ male aplikas ĝin kiel fonton de streĉo, ludas per formoj, eniras la agadon kiel rakontanto aŭ uzas fremdigajn efektojn. Intence li evitas realisman impreson, ŝanĝas identecon de figuroj, intermiksas realaĵon kun fantazio, la implikon gradigas ĝis absurdo.