cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Zay
La milito
En sia malliberejo de Riom, Jean Zay povis daŭre akcepti regule sian edzinon kaj siajn du filinojn, el kiuj la dua naskiĝis post lia arestado. Li povis skribi kaj komuniki kun siaj amikoj. Tie, li elektis resti laŭleĝa, kaj rifuzis forfuĝon, kiun la Rezistado povus facile realigi, pro sia potenco en la regiono. Li plu laboris dum sia mallibereco, pretigante la reformojn, kiujn li planis ekfunciigi post la liberiĝo.
La murdo
Sed la, milicanoj de Joseph Darnand venis preni lin en la malliberejo, pretekste de translokado al la malliberejo en urbo Melun. Ili komprenigas lin, ke ili estas maskitaj rezistadanoj, kies misio estas kunigi lin kun la makizo, kaj murdas lin en arbaro ĉe Mollies en Aliero.
Lia korpo estos trovita de ĉasistoj en 1946, kaj liaj murdintoj persekutitaj.
La postmorta rehonorigo
Do ĝi nuligis la maljustan verdikton de la 4-a de oktobro 1940, kaj Jean Zay estis rehonorigita, postmorte.
Li estis entombigita en la Panthéon inter la grandaj francaj politikuloj en 2015, la 27-an de majo.
La signifo de la reformoj de Jean Zay
"Laŭ Jean Zay, la Respubliko baziĝas antaŭ ĉio sur la civitismo kaj la inteligenteco de la civitanoj, tio estas sur ilia intelekta kaj morala edukado. (...) Kontraŭ la socia memkonservo, sed ankaŭ kontraŭ la revoluciaj utopioj, la politiko estas tiu movado per kiu la homaro kleriĝas kaj fariĝas iel pli inda je si mem". (Antoine Prost) Ne estus penseble provi klarigi la agadon de Jean Zay, ne relokante ĝin en la kunteksto de la politika agado. Ekde lia maĵoritato, fakte, li opiniis ke "la intelektulo ne povas ne elekti en la disputo, kiu ĉiutage en la forumo, starigas la civitanojn unuj kontraŭ la aliaj". Ja tie estas, verŝajne, la deirpunkto de lia politika engaĝiĝo.
Jean Zay ekestris la Nacian Edukadon sen antaŭaverto, do ne surbaze de pedagogia famo, sed ja surbaze de siaj kapabloj pri analizo kaj modereco, kaj de sia virta kuraĝo, ke li havis ĉi tiun eminentan postenon. Ĉar Jean Zay estis antaŭ ĉio politika homo, prefere al politikisto, tio estas ke li estis el tiu malofta speco de homo, al kiu la ago pli gravas ol la potencludo. Kaj tiu agado, en la tempo de ĉiuj diktaturoj (Germanio, Italio, Hispanio, kaj eĉ la francaj kontraŭrespublikaj partioj), estis vivnepra por homo de konvinkoj. Alveninte ĉe la posteno de ministro pri Nacia Edukado, li estis kompreninta, ke la Respubliko povis esti defendita, servita, konstruita nur de popolo instruita kaj edukita laŭ ĝiaj demokrataj valoroj. Ĉar demokratio kaj Respubliko ŝajnis al parto de la loĝantaro elekteblecon, kiun oni povas aboli: en 1934, "Le Petit Journal" (la ĵurnaleto) organizis opinisondon: "se Francio bezonus diktatoron, kiun vi elektus ?" Pétain alvenis unua. Tute konscia pri la fundamenta graveco de tiuj laboroj post la okazaĵoj de februaro 1934, viziula, tranĉa, sed sen iluzio, li uzos sian tutan fervoron por servi ĉi tiun kaŭzon.
Unu el la karakterizaĵoj, kiujn Jean Zay plej bedaŭris, estis tiu, kiu okazigas la perdon, por la Respubliko, de valoraj homoj, laboremaj kaj naturdotitaj, kiuj, pro manko de mono, ne povis atingi postenojn en kiuj ili povintus doni la plejbonon el si. Inverse, senvaloruloj kaj maldiligentuloj, dank'al sia riĉo, povas senpene atingi altajn publikajn postenojn, sen eĉ havi taŭgan instruadon. Tiam ekestis la ideo pri ENA (nacia administracia altlernejo), kiu naskiĝis nur post la milito. La ĵusa aktualeco montras, ke la celo de Jean Zay, nuntempe, estas ne tre bone atingita, ĉar ĝiaj lernantoj pludevenas ĉefe el la eminentula medio, pluigante respublikon de eminentuloj. Tamen la unuecigo de ilia instruado konsistigas evidentan progreson. Tiel angla ĵurnalisto skribis antaŭ nelonge: "...Ili ankaŭ havas ege kvalifikitan administracion, adaptitan al modernaj tempaj defioj, senton pri la Historio kaj nacio."
La efektivaj reformoj
Kiel ministro, Jean Zay iniciatis la multobligon de stipendioj por la lernantoj en elementa lernejo, la devigan lernotempon ĝis dek-kvar jaraĝa (transiro de 13 al 14), la feriojn estigitajn de la 14-an de julio anstataŭ la 31-an, la batalon kontraŭ la lerneja trolaboro, la limigon de klasoj al 35 lernanatoj (anstataŭ 60 aŭ pli), la gviditajn agadojn, la enkondukon de la sporta edukado deviga, la kreon de la Supera Komitato de la Servoj por la Lerneja kaj Universitata Junularo (praulo de la CROUS, kiu naskiĝis post la milito)... Li kreas multajn klasojn, kantinojn kaj ferikoloniojn. Jean Zay estas ankaŭ en la origino de la Nacia Lernejo pri Administrado (Francio) (nacia administracia altlernejo), de la Festivalo de Cannes, de la CNRS (nacia centro pri scienca esplorado), kaj li subtenas la "bibliobus" (busbibliotekojn).
Salakva entrudiĝo
La salakva entrudiĝo estas la moviĝo de sala akvo al nesalaj grundakvoj. Plej ofte, ĝi estas kaŭzita per subtera akvo pumpanta de marbordaj putoj aŭ de konstruado de navigaciaj kanaloj aŭ naftokampaj kanaloj. La kanaloj disponigas akvokonduktilojn por salakvo, ĝin alporti en dolĉakvajn areojn. La salakva entrudiĝo ankaŭ povas okazi kiel rezulto de naturprocezo kiel diluvo de uragano. Salakva entrudiĝo okazas en praktike ĉe ĉiuj marbordaj grundakvoj, kie ili estas en hidraŭlika kontinueco kun marakvo.
Jean Zay
Kiel verkisto
Jean Zay verkis dum sia mallibero: "Souvenirs et solitude" (memoraĵoj kaj soleco) publikigita unuafoje en 1945.
Salakva entrudiĝo
Efiko je trinkakvo
Kiam dolĉa akvo estas ekspluatita kun pli granda rapideco ol ĝi povas repleniĝi, la subtera akvonivelo subiĝas je ties rezulto. Tiu malaltiĝo ankaŭ reduktas la hidrostatikan premon. Kiam tiu okazas proksime de oceana marborda regiono, salakvo de la oceano entiriĝas en la dolĉakvan grundakvon. La rezulto estas ke la grundakvo iĝas kontaminita kun salakvo. Tiu okazas al multaj marbordaj komunumoj.
Hidrologio
La saloakva entrudiĝo okazas kiam sala akvo estas trudas sin en nesalan grundakvon. Tiu konduto estas kaŭzita ĉar marakvo havas pli grandan denson ol la sensala akvo. Tiu diferenco en denseco kaŭzas la premon sub kolono de sala akvo, kiu estas pli granda ol la premo sub kolono de la sama alto de sensala akvo. Se tiuj du kolumnoj estas ligitaj ĉe la fundo, tiam la premdiferenco kaŭzus fluon de salakva kolono al la sensaloakvo-kolono ĝis la premo egaliĝas.
La fluo de sala akvo enlanden estas limigita al la marbordaj regionoj. Plu enlande, la nesalakva kolono estas pli granda pro la kreskanta alteco de la tero kaj estas kapabla egaligi la premon de la salakvo, ĉesigante la salakvan entrudiĝon. La pli altaj akvoniveloj enlande havas alian efikon: la fluoj de dolĉaj akvoj almare.
Pumpado de dolĉa akvo el la grundakvo reduktas la akvopremon kaj intensigas la efikon, ebligante salakvon en novajn areojn. Kiam salakvaj niveloj falas, la salakva entrudiĝo povas daŭrigi enlanden, atingante la pumpadan areon. Tiam sala akvo, netaŭga por trinkado aŭ irigacio, estas produktita per la pumpilo. Por malhelpi tiun, pli kaj pli da landoj adoptas ampleksajn monitoradajn metodojn kaj kalkulajn modelojn por taksi kiom multe da akvo povas esti pumpata sen kaŭzi tiajn efikojn.
La Ghijben-Herzberg-ekvacio
La unua fizika formulo por kalkuli la salakvan entrudiĝon, estis ellaborita en 1888 - 1889 sendepende unu de la alia, fare de du nederlandaj militistoj J. Drabbe kaj Willem Badon Ghyben (1845–1907, ankaŭ Willem Badon Ghijben) kaj en 1901 fare de la germana Alexander Herzberg.
Ili ekvacio estas: ; kie
Ambaŭ valoroj h kaj z estas kunligitaj kun la denso de la \rho f (dolĉakvo: 1,0 gramo/kubikcentimetro (g/cm3) ĉe 20 °C) kaj \rho s (salakvo: 1,025 g/cm3). La ekvacio povas estis simpligita kiel z\ = 40 h. Tiu formulo montras, ke en nelimigata akvoareo, ĉiu metro da nesala akvo supre de la marnivelo egalas al akvokolono de 40 m sube de la marnivelo- simile al aspekto de glacimonto flosanta en la salakvo, kie same nur eta parto de la glacimonto estas videbla.
Želivského (Praga metroo)
Želivského estas stacio de Metroo en Prago sur Linio A, malfermita en jaro 1980.
10521 Jeremyhansen
10521 Jeremyhansen estas asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso, malkovrita la 14-an de septembro 1990 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Jeremy Roger Hansen, kiu fariĝis kanada kosmonaŭto en2009, li gajnis sian pilotan permesilon je la aĝo de 17 jaroj ĉe la Reĝa Armea Kolegio de Kingston. Li faris eksploron pri larĝkampa vida satelita sekvo. La kosmonaŭta trejno gvidis lin en la altan Arkton por studi geologion, kaj al la oceana fundo en la loĝejon Aquarius
Mher Mkrtĉjan
Mher Mkrtĉjan aŭ Frunzik (Ֆրունզիկ Մուշեղովիչ Մկրտչյան, Фрунзик Мушегович Мкртчян;, Leninakan — , Erevano) estis komedia aktoro de sovetia teatro kaj kino. .
Infanaĝo
Post geedziĝo, Muŝegh kaj Sanam havis sian unuan infanon, Mher Mkrtĉjan, kiu estis la plej aĝa el kvar infanoj; unu frato en 1941, Albert Mkrtĉjan (kiu poste iĝis kinoreĝisoro) kaj du fratinoj, Klara naskita en 1934 kaj Ruzanna naskita en 1943. La moknomo de Mher, Frunzik, li ricevis honore al sovetia generalo Miĥail Frunze. Kreskante, Mher interesiĝis pri la artoj, kaj frekventis la lokan artan kaj muzikan lernejon. Kiel infano, li prezentis neformalajn spektaklojn por homoj loĝantaj en la najbareco. La patro de Frunzik laŭdis sian aktoran talenton, sed premis sian filon por daŭrigi pentraĵan karieron.
Post la periodo de la dua mondmilito en la vivo de Mkrtĉjan, malriĉeco kaj malsato estis komunaj. Tial, lia patro ŝtelis kotonon de la teksa fabriko por vendi en la nigra merkato por kroma enspezo por nutri siajn infanojn. Muŝegh estis arestita kaj ricevis 10 jarojn da malfacila laboro por tranĉi arbojn en Niĵnij Tagil, Sverdlovska provinco, Rusio. Tiel, Frunzik kaj liaj gefratoj kreskis kun sia patrino, Sanam, al kiu atribuas doni al la aktoro sian humursenton. En la aĝo de 17 jaroj, li komencis studi kaj partopreni ĉe la Teatro-Grupo Leninakan Askanaz Mravjan, lia unua formala sperto aganta en teatro.
Osíčko
Osíčko estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Kojetín – Valašské Meziříčí kun fervoja stacio. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Příkazy.
Mher Mkrtĉjan
Frua plenaĝeco kaj komenco de aktorada kariero
En 1953, Mkrtĉjan forlasis Gjumri por daŭrigi sian edukon en Erevano ĉe la Erevana Ŝtata Instituto de Teatro kaj Artoj. Sekvante tiun sperton, Frunzik iĝis parto de la Sundukjan Akademia Teatra Trupo en 1956, post gvatado fare de direktoro de la teatrotrupo Vardan Aĝemjan en 1955. En tiu sama jaro, Mkrtĉjan havis sian unuan filmdebuton kun rolo en la filmo En la serĉado de adresato estis ankaŭ dum ĉi tiu periodo, en la aĝo de 28, Mher Mkrtĉjan renkontis kaj enamiĝis al lia estonta edzino, la 18-jara Donara Pilosjan, ankaŭ aktorino. Post tiu sperto, li ricevis rolojn en armenaj kaj rusaj filmoj, kiuj fariĝis ikonecaj, kiel Kial bruas la rivero en 1959 kaj Kidnapo, kaŭkaza stilo kaj Ajbolit-66 en 1966. Ĉi tiuj filmoj donis al li reputacion kiel komedia aktoro, kvankam li estis konata kiel pli serioza aktoro de jaroj da aktorado en teatro.
Osíčko
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
Mher Mkrtĉjan
Filma kariero
Ekde la malfruaj 1960-aj jaroj kaj poste, Frunzik Mkrtĉjan ĉefrolis en filmoj, kiuj poste iĝis klasikaĵoj de armena kaj sovetia kino, kiel Jerankjuni ("Triangulo") (1967), Menq enq mer sarere ("Ni estas niaj montoj") (1969), Mimino ( "akcipitro" ) (1977), Hajrik ("Paĉjo") (1973), Nahapet ("Patriarko") (1977), Ktor me Jerkink ("Peco de ĉielo") (1980), Hin oreri jerge ("La Kanto de la Malnovaj Tagoj") (1982), Mer mankutjan tangon ("La Tango de Nia Infanaĝo") (1985). Estas videblaj paralelaĵoj inter la vivo de Frunzik kaj la roloj, kiujn li ludis en filmoj, precipe kun La tango de nia infanaĝo. La filmo, verkita kaj reĝisorita de lia frato Albert, okazas en Leninakan, lia naskiĝurbo. Krom tio, la intrigo de la filmo implikas patro-filan konflikton pri la baldaŭ elektado esti aktoro, kiu tre similas la propran personan konflikton de Mkrtĉjan kun lia familio. Ĉe la fino de la filmo, la patro estas arestita kaj sendita al laborpunejo, simile al la sorto de la propra patro de Mkrtĉjan.
75 (nombro)
Sepdek kvin (75) estas la natura nombro kiu sekvas 74 kaj antaŭas 76.
Mher Mkrtĉjan
Persona vivo
Frunzik estis komence romantike implikita kun samklasano lia, Knar, sed estis malaprobita fare de ŝia familio kaj tiel la paro neniam geedziĝis. La unua edzino de Mkrtĉjan estis Donara Pilosjan, kaj kune ili havis filinon, Nune, kaj filon, Vahagn. La paro ludis en kelkaj filmoj kune, precipe Kidnapo, kaŭkaza stilo kaj Ĥatabala. La geedziĝo estis komence feliĉa, sed Donara estis diagnozita kun skizofrenio kaj poste sendita al frenezulejo por kuracado. Mkrtĉjan iĝis sola okupiĝis pri la du junaj infanoj. Frunzik ege deprimiĝis pro la malsano de la edzino kaj la posta heredo de lia filo Vahagn de la mensa malsano de sia patrino. Kaj Donara kaj Vahagn fine iris al Francio por kuracado. Mher Mkrtĉjan denove geedziĝis en 1988 kun Tamar Hovannisjan. Je ĉi tiu punkto de lia vivo, li suferis alkoholan misuzon, kiun multaj atribuas al la malfacilaĵoj de lia persona vivo.
Osíčko
Historio
La nuntempa municipo Osíčko estiĝis en la jaro 1951 pro unuiĝo de du ĝis tiu tempo memstaraj municipoj – Osíčko (k. t. Osíčko) kaj Příkazy (k. t. Příkazy u Osíčka).
75 (nombro)
La nombro 75 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Mher Mkrtĉjan
Morto
Familianoj diras, ke dum liaj lastaj tagoj, Frunzik Mkrtĉjan estis deprimita pro la malsano de lia filo kaj la morto de proksima amiko kaj aktoro Azat Ŝerenci. Lia filino Nune deklaris, ke ŝia patro antaŭdiris, ke li baldaŭ mortos, kaj ekparolis kun ŝi pri kiel li vidis la reagon al sia morto esti perceptita. La 29an de decembro 1993 Frunzik Mkrtĉjan mortis en Erevano, Armenio. Kiam li mortis en 1993, miloj da homoj ĉeestis la entombigon de la amata aktoro en la Panteono Komitas, situanta en la centro de Erevano.
Premioj
Mher Mkrtĉjan ricevis multajn premiojn dum sia vivo pro liaj ĉefaj kontribuoj al filmarto. Li ricevis la premion Popola Artisto de la Armena SSR en 1971 kaj Armena SSR Ŝtata Premio en 1978. Sekvante tion, Mkrtĉjan gajnis la premion Popola Artisto de Sovetunio en 1984, honoro donita al nur 12 artistoj en la tuta Sovetunio en tiu jaro.
Democido
Democide estas termino vivigita kaj redifinita de la politika sciencisto R. J. Rummel kiel "murdo de ajn persono aŭ popolo fare de ties registaro, inkludante genocidon, politicidon kaj amasmurdon." Rummel kreis la terminon kiel etenda koncepto por inkludi formojn de registara murdo kiuj ne estas kovritaj de la termino [genocido], kaj ĝi iĝis akceptita inter aliaj fakuloj. Laŭ Rummel, democido preterpasis militon kiel ĉefa kaŭzo de ne-natura morto en la 20a jarcento.
Fernwald
Fernwald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gießen de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Fernwald per en- kaj elveturejo estas ligata al la germana aŭtovojo A5, kiu norden pere de la plilongigo A7 ligiĝas al Hanovro kaj Hamburgo (de tie plu al Jutlando, la malinsula parto de Danio), kaj suden ligiĝas al Frankfurto ĉe Majno kaj Bazelo (kaj de tie plu al la resto de Svislando). Same la komunumo estas ligata al la federacia vojo B457.
(14720) 2000 CQ85
(14720) 2000 CQ85 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Le Plan
Le Plan estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Collarmele
Collarmele estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
(29566) 1998 FK5
(29566) 1998 FK5 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 24-an de marto 1998 en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Powys
Powys estas administra regiono de Kimrio. Ĝi etendas ĉirkaŭ kvadratajn kilometrojn, kaj estas la plej granda el la nunaj administraj regionoj de la lando.
Powys nomiĝas laŭ antaŭa kimra regno, Powys (regno).
Distrikto Esslingen
La distrikto Esslingen situas en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Esslingen am Neckar. La distrikto estas parto de la distriktaro Stuttgart kaj de la samnoma regiona ligo Stuttgart, kaj najbaras al la landa ĉefurbo.
La distrikto havas areon de 641 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Rems-Murr nordoriente, Göppingen oriente, Reutlingen sude kaj Böblingen sudokcidente. Krome okcidente najbaras la eksterdistrikta urbo Stuttgart.
La rivero Neckar, kiu de sudokcidento al nordokcidento trairas la distrikton, dividas ĝin en du partojn. La okcidenta parto ampleksas la plejparton de la altebenaĵo Filder, kaj la oriento kovras partojn de la arbaroriĉaj montaretoj Schwäbische Alb [prononco "Ŝvebiŝe Alp"] kaj Schurwald [prononco "Ŝurvalt"].
Goxwiller
(jen france, origine germane kaj alemane Goxweiler, prononco - Weiler estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Leopoldo
Leopoldo (esperantigo de Leopold) estas ofta vira persona nomo.
Izononila benzoato
Izononila benzoato aŭ izononila fenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj izononanolo. Izononila benzoato estas senkolora senodora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izononila benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al izononila grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
(6507) 1982 QD
(6507) 1982 QD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Rohoznice
Nomon Rohoznice havas pli da lokoj:
76 (nombro)
Sepdek ses (76) estas la natura nombro kiu sekvas 75 kaj antaŭas 77.
La nombro 76 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Collecorvino
Collecorvino estas komunumo de Italio.
Cianoetila krotonato
Cianoetila krotonato aŭ cianoetila 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj cianoetanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cianoetila krotonato posedas 7 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Cianoetila krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de cianoetilaj derivaĵoj.
Renan BE
Renan estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Courtelary kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 851 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Renan situas en la Berna Ĵuraso ĉe la bordo de la rivero Suze, kiu fontas en sudokcidento de la komunumo, proksimume 7 kilometrojn oriente de la urbo La Chaux-de-Fonds. La komunumo konsistas el la vilaĝo Renan, kaj la setlejoj Le Plan (sur alteco de 892 m s.m. sude de la vilaĝo), Les Convers (okcidente de la vilaĝo sur alteco de 890 m s.m. konsistante el multnombraj izolitaj bienoj kaj domgrupoj) kaj Envers des Convers (sur alteco de 959 m s.m. en la supra parto de la valo).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,64 km², de kiuj 33,5% estas kovritaj de arbaro, 59,9% servas por agrikulturo kaj 5,9% por setlado.
Trafiko
Tra Renan pasas la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Bielo al La Chaux-de-Fonds kaj flanka vojo kondukas de Renan al la montpasejo Vue des Alpes. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16 situas 20 kilometrojn oriente de la komunumo apud Soncéboz-Sombeval. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al La Chaux-de-Fonds.
Historio
La unua dokumenta mencio de Renan datiĝas el la jaro 1372 kiel Renens. Kiel havaĵo de la Abatejo Saint-Imier Renan apartenis dum mezepoko al la Senjorujo Erguel. De 1797 ĝis 1815 Renan kun la tuta iama Senjorujo Erguel apartenis al la Deperatemento Mont Terrible kaj poste al la Departemento Haut-Rhin de Francio kaj poste en 1815 per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. Okaze de la fondiĝo de Kantono Ĵuraso la loĝantaro de la komunumo Renan voĉdonis en la jaroj 1974 kaj 1976 dufoje favore al restado ĉe Kantono Berno.
Nigraj Montoj (Britio)
La Nigraj Montoj, angle Black mountains aŭ kimre Y Mynyddoedd Duon estas montaro de Powys kaj Montgomeryshire en sudorienta Kimrio kaj de okcidenta Herefordshire, Anglio.
En la montaro troveblas multaj ruinoj kaj arkeologiaj restaĵoj, inter kiuj:
Vidu ankaŭ
Llan-Gors Crannóg
Göhrde
Göhrde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüchow-Dannenberg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ripoztago
Ripoztago estas
3016 Mozo
3016 Mozo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rivero Mozo, kiu trafluas Belgion kaj Nederlandon.
Savigny-sur-Orge
Savigny-sur-Orge [] estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 37,132 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Savigny-sur-Orge situas ĉe la rivero Orge, sude de la centro de Parizo.
Transporto
Savigny-sur-Orge havas stacidomon, kiu estas haltejo de la regiona linio RER C.
La urbo situas ankaŭ proksime al la flughaveno Parizo-Orly.
Griza pufino
La griza pufino (ĉe Novzelando: la ŝafbirdo, aŭ »tiki«) estas birdspeco el la Procelariedoj, kun longeco de ĉirkaŭ 40 cm.
La birdspeco ŝajne rilategas al la Granda ("P." gravis) kaj Fajnbeka pufinoj, kiuj havas nigrajn buŝojn kaj ne havas pintojn ĉe la vostoj, sed ni ne scias precize la interligon. Ĉi tiuj tri birdspecoj estas kelkaj el la plej grandaj de pufinoj kiuj apartenas al la alia speco »Ardenna«.
Aspekto
Ĝi havas maldikajn flugilojn kaj malpalgrizaj plumoj. Grizaj pufinoj estas 40–51 cm longaj, kun flugila longeco de ĉirkaŭ 94 ĝis 110 cm. Ĝi flugas samkiele ol aliaj pufinoj (flugadas per malmultaj flugilmovoj de flanko al flanko, preskaŭ sur la akvo). Pallume la birdo aspektas tutnigra, sed bonlume kiel malpalbruna kun arĝenteca streko ĉe la mezo de la subflugiloj. La griza pufino bruadas ĉe sia loĝejo kaj infannaskejo.
Loĝejoj kaj almovoj
Griza pufino infannaskigas sur malgrandaj insuloj en la malnorda Pacifiko kaj Atlantiko, ĉefe ĉe Novzelando, Falklandoj, Fuegio, Aŭklandoj kaj la Filipinsulo ĉe Norfolko. Ili komencas naskigi oktobre, kaj kovas la idon dum ĉirkaŭ 54 tagoj. Post la eloviĝo, la gepatroj vartas la idon dum ĉirkaŭ 86 ĝis 109 tagoj.
Ili flugas longege, de la Pacifiko aŭ Atlantiko al la Arktiko de sezono aŭ sezono. Ne kunflugemas kiel aro sed kiel unuopulo. Ĉe la Atlantiko, la birdspeco povas flugi pli ol 14 000 km for de sia infannaskejaj loĝogrupoj ĉe Falklandoj al norda Norvegio, alie flugas de Novzelando al la Aleutoj. Birdoj de Novzelando povas flugi eĉ 74 000 km jare, flugante al Japanlando, Alasko kaj Kalifornio (pli ol 500 km tage).
Ekologio kaj statuso
La birdoj manĝas fiŝojn kaj inkfiŝojn, kaj povas subakviri ĝis 68 m por manĝo. Tamen, plejofte prenas manĝon ĉe la akva vizaĝo, kaj emas postiri ol balenoj kaj fiŝkaptistaj ŝipoj por preni postnaĝantajn kaj forĵetitajn fiŝoj.
La ino naskigas nur unu ovon, kiu blankas. La birdoj loĝemas nestotrue (kiuj kovriĝas de kreskaĵoj), kaj vizitemas la loĝejon nur nokte (por eviti birdmanĝantajn bestojn, ekzemple mevoj).
En Novzelando, ĉirkaŭ 250,000 birdoj kolektiĝas de la indiĝenanoj (Maorioj) por oleo, graso kaj manĝaĵo. Junbirdoj preniĝis el siaj loĝejoj, forplumiĝas, kaj ofte konserviĝas.
Ĉi birdspeco estas nune Preskaŭ Minacata de la IUCN. Malpli kaj malpli birdoj naskiĝas ĉiujare. Oni ne scias precizajn kiomojn, ĉar la kalkulometodo pri kiom birdoj mortiĝas ne eĉ zorgas pri ĉiuj mortospecoj. Morti ĉi pufinoj ne tre gravas al la monda pufinopopolo, ĉar la pufinoj ĉiam revenas kaj reloĝas ĉe la malnovaj loĝejoj. Do se multegaj pufinoj mortiĝus, nur la popolo de ja tie malpliiĝus.
Ideohelpo al »La birdoj« de Hitchcock
Ĉe la 18a de aŭgusto en 1961, la gazeto »Santa Cruz Sentinel« informis pri miloj da frenezaj grizaj pufinoj kiuj vidiĝis ĉe la Norda Monterey-a golfobordoj en Kalifornio. La birdoj forvomecis anĉovojn, flugis kontraŭ objektojn, kaj mortis eĉ surstrate. (Post ol la okazo, troviĝis venenaj algoj en 79% el la planktojn manĝitajn, en la birdaj stomakoj.) La okazo interesvekis Alfred Hitchcock-on do tiu okazo, kaj la historio pri teruriga birdo de Daphne du Maurier, helpis idenaskigi la nun-famekonata 1963 filmon »The Birds«.
Praděd
La montopinto situas en Ĉeĥa Silezio, sub kiu kuras historia landa limo de Moravio kaj Silezio, nuntempe tra ĉi tie kondukas ankaŭ limoj de regionoj Moraviasilezia regiono kaj Regiono Olomouc, kaj distriktoj Bruntál (Malá Morávka, Vrbno pod Pradědem) kaj Šumperk (Loučná nad Desnou).
(18837) 1999 NY62
(18837) 1999 NY62 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
3622 Ilinsky
3622 Ilinsky estas asteroido de la ekstera asteroida zono. Laŭ siaj orbitaj ecoj ĝi apartenas al la Cibela grupo.
Ĝin malkovris la 29-an de septembro 1981 la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa aktoro Igor Vladimiroviĉ Iljinskij (cirile : Игорь Владимирович Ильинский, 1901–1987).
5362 Johnyoung
5362 Johnyoung estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kosmonaŭto de la NASA John W. Young (1930–2018), mararmea aviadisto kaj testpiloto. Li flugis en Gemini 3, Gemini 10, Apollo 10, Apollo 16 (fariĝante la naŭa homo, kiu marŝis sur la Luno), kaj estris du misiojn de kosmopramo (STS-1 kaj STS-9)
(16347) 3256 T-3
(16347) 3256 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
(13187) 1997 AN4
(13187) 1997 AN4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Vaĥtang Kikabidze
Vaĥtang KIKABIDZE (kartvele ვახტანგ კიკაბიძე, ruse Вахтанг Константинович Кикабидзе; naskiĝis la en Tbiliso - la 15-an de januaro 2023) estis sovetia kino-aktoro kaj kantisto, ankaŭ sukcese provinta sin kiel reĝisoro kaj scenaristo.
Gajninto de multaj konkursoj kaj festivaloj, ricevinto de pluraj ŝtataj premioj. Nacia aktoro de Kartvelio, honora civitano de Tbilisi, kavaliro de la distingo Vaĥtang la 1-a Gorgasali.
Kikabidze multe gastrolis, ankaŭ ekster la landoj de eks-Sovetunio. Li estas plej konata pro la populara filmo "Mimino", kie li rolis kiel kartvela piloto de helikoptero.
Alloa
Alloa (jen angle, en la skotgaela: Alamhagh) estas historia urbo (loke nomata burgh) kaj la nuna ĉefurbo de la administra regiono Stirling de Skotlando. Laŭ la takso de 2012 la urbo havis 20 390 loĝatojn. Historie la loĝloko apartenis al la piktoj kaj ekde la 9-a jarenco al la Reĝlando Skotlando. Tradicie la urbo ekonomie tre dependis de la haveno, tra kiu transportiĝis multaj varoj el kaj al la urbo Glasgovo. Ĉar en la 2-a duono de la 20-a jarcento la pli marproksima haveno Grangemouth transprenis tiun funkcion, oni en 1970 malfunkciigis la kargohavenon de Alloa.
Women's Social and Political Union
Women's Social and Political Union (Socia kaj Politika Unio de Virinoj) aŭ WSPU estis unu el la plej gravaj organizaĵoj kiu kampanjis por virina balotrajto en Britio. Ĝi estis la unua grupo kies membroj estis konataj kiel "sufragetoj".
Fondo
En Britio, dum la 19a jarcento, nur viroj kiu posedis nemoveblaĵon havis balotrajton. Balotrajtistoj kampanjis por amplekso de balotrajto. Tamen oni disputis kion postuli: ĉu ampleksi balotrajton al ĉiuj viroj, ĉu al virinoj, ĉu universale. Kelkaj balotrajtistinoj fariĝis seniluziigitaj de viraj socialistoj kiuj kampanjis pri vira balotrajto sed kiuj ne estis kampanjontaj por virina balotrajto.
Tial, ses virinoj, inkuzive Emmeline Pankhurst kaj Christabel Pankhurst, fondis la nurvirinan WSPU la 10an de oktobro 1903 ĉe la hejmo Pankhurst en Manchester.
Ĝi estis kampanjonta por socialaj reformoj kaj precipe por virina balotrajto. Ĝi ne kampanjis por universala balotrajto, kiu ŝajnis neatingebla; ĝi kampanjis nur por virina balotrajto egala al ekzistanta vira balotrajto. Pro tio, la organizaĵo fariĝis iom burĝa; kaj iuj gravaj membroj forlasis la WSPU en 1907 por formi novan organizaĵon, la Women's Freedom League (Virina ligo por libereco) (WFL).
Batalema organizaĵo
Jam ekzistis multaj balotrajtistinaj organizaĵoj kiuj kampanjis plejparte politikeme kaj senperforte en la gruparo National Union of Women's Suffrage Societies (Nacia Unio de Virinbalotrajto-Socioj) aŭ NUWSS. Kvankam, la WSPU-fondituloj kredis ke ĉi tiu vortema metodo neniam sukcesos. Do, la WSPU estis ekde sia fondo organizaĵo kiu estos batalema kaj agema: ĝia devizo estis: "Agoj, ne vortoj" ("Deeds, not words").
Komentante la fenomenon, Charles Hands, skribante en la Daily Mail, priskribis la membrojn de la WSPU kiel sufragetojn (suffragettes). Tio celis etigi la ribelemulinojn.
La WSPU evoluigis multajn batalemajn taktikojn. Ili atakis iun ajn registaran partion. Ili protestis ĉe parlamento. Multaj inter ili estis arestitaj kaj malliberigitaj pro krimagadoj; kaj en malliberejo, multaj faris fastostrikon. Unue, sufragetoj rompis fenestrojn, sinĉenigis al barilojn, kaj bruligis leterkestojn. Poste, ĉi tiuj perfortaj taktikoj pliaĉiĝis. Virinoj bruligis kaj eĉ bombis publikajn konstruaĵojn, tranĉis telefondratojn, kaj kraĉis sur policanojn kaj politikistojn. En 1913, Emily Davison fame sinĵetis antaŭ Anmer, la kurĉavelo de la reĝo Georgo la 5-a, kaj estis mortigata. En 1914 Mary Richardson hakis per viandhakilo la pentraĵon Venuso ĉe ŝia spegulo de Diego Velázquez en la Nacia Galerio.
Aliaj virinbalotrajtistoj forte malaprobis tiajn batalemajn taktikojn. Ili kredis ke la sufragetoj malhelpis ilian celon.
Likvidiĝo
En 1914 la Unua Mondmilito komenciĝis. Christabel Pankhurst aŭtokrate deklaris ke la WSPU devu forlasi la balotrajtan kampanjon kaj naciiste subteni la britan registaron en la milito. La WSPU ne plu tenis publikan atenton, kaj estis dissolvita en 1917.
Fakte, multaj membroj ja apogis la militon, sed kelkaj disigis kaj formis du novajn organizaĵojn: Suffragettes of the Women's Social Political Union (Sufragetoj de la Socia kaj Politika Unio de Virinoj) (SWSPU) kaj la Independent Women's Social and Political Union (Sendependaj Socia kaj Politika Unio de Virinoj) (IWSPU).
Grassendorf
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
7631 Vokrouhlický
7631 Vokrouhlický estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa fizikisto David Vokrouhlický de la Universitato de Karolo. Li disvolvis novajn fizikajn modelojn por la ne-gravitaj fortoj, kiuj agas sur la asteroidoj kaj meteoroidoj. Precipe, Vokrouhlický studis la tiel nomatan efikon Yarkovsky, kiu kaŭzas malrapidan ŝanĝon de la orbitoj en la resonancoj de la ĉefa zono kaj estas grava mekanismo por transporti meteoroidojn al la Tero.
(14721) 2000 CW91
(14721) 2000 CW91 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Robatkarim
Robatkarim, persalingve رباطكريم‎, estas urbego kaj signifa universitata urbo en la Provinco Teherano, en norda Irano. Robatkarim pli frue estis nomita Ŝahrijar, kiu ne estas identa kun Ŝahrijar. Robatkarim estas ĉefurbo de la samnoma distrikto. La loknomo signifas: Robat estas karavanserajo konstruita de filantropo; Karim estas "malavara" (unu el la nomoj de Alaho).
Historio
Urba municipo de Robatkarim formiĝis en 1983.
Eduko
En Robatkarim pluraj universitatoj, kampusoj funkcias.
Trafiko
Robatkarim situas laŭvoje inter Teherano-Saveh kaj laŭfervoje inter Teherano-Ĥomo. La urbego havas internacian flughavenon.
Administracio
Administracio estas administrantaro, grupo de personoj kiuj administras ion, aŭ administrejo, la loko en kiu oficas la administrantaro.
Colledara
Colledara estas komunumo de Italio.
Stirling (administra areo)
Stirling (jen angle, en la skota: Stirlin, en la skotgaela: Sruighlea) estas unu el la 32 lokaj administraj regionoj ("konsiliaj areoj") de Skotlando. Administra centro estas la samnoma urbo Stirling. Laŭ takso meze de 2016 en la regiono vivis 93 800 loĝantoj.
La konsilia regiono kovras la plejmulton de la historia brita graflando (en Skotlando nomata ŝiro) Stirlingshire (krom la urbgegon Falkirk), kaj ankaŭ parton de la eksa graflando Perthshire. Ĝi bordas la regionojn Clackmannanshire (oriente), North Lanarkshire (sude), Falkirk (sudoriente), Perth kaj Kinross (norde kaj nordoriente), Argyll kaj Bute (norde kaj nordokcidente), East Dunbartonshire kaj West Dunbartonshire.
381 Mirho
381 Mirho estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois, la elde la observatorio de Nico.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de princino de la helena mitologio. Mirho, filino de la reĝo Kiniraso de Kipro, estis amantino de sia patro. La dioj aliformis ŝin en arbo kaj ŝiaj larmoj donis la mirhon.
La kaŝado de la stelo Gamo de la Gemeloj (γ Geminorum) far de Mirho, observita en Azio la permesis koni la grandon kaj formon de tiu asteroido.
Bordelo
Historio
En Efezo, prostituo estis parto de la Afroditokulto. Daŭre ekzistas la ruinoj de la bordelo en la centro de la antikva urbo kaj la sagoj tienaj gravuritaj en la pavimo.
En Pompejo, ekzistas la restoj de bordelo, nomita Lupanar, elfosita el la cendroj de Vezuvio.
Famiĝis la berlina bordelo Salon Kitty, kiu servis ankaŭ al spionado dum la nazia epoko (1933-1945).
Okcidenta latinida lingvaro
Okcidenta latinida lingvaro estas unu el la du subdividaĵoj de proponita subdivido de la latinida lingvaro bazita sur la linio La Spezia–Rimini. La alia subdividaĵo estus la Orientlatinida lingvaro alinome la Balkanlatinida lingvaro.
Tiu okcidenta lingvaro inkludas la branĉojn Gaŭlo-latinidan kaj Iberi-latinidan same kiel la nordan italan. Tiu subdivido estas bazita ĉefe sur la uzado de "s" por pluralo, la malfortigo de kelkaj konsonantoj kaj la prononco de “milda C” kiel /t͡s/ (ofte poste /s/) pli ol /t͡ʃ/ kiel en itala kaj kaj en rumana, sed tio faras la kategoriigon tre problemiga ĉar estas multe pli alta vortotrezora simileco inter ĉiuj dialektoj de itala kaj franca ol inter franca kaj hispana. Aliflanke estas multe pli alta morfologia, ortografia kaj fonetika simileco inter hispanaj kaj italaj dialektoj ol inter italaj kaj francaj.
Bazite sur la reciproka komprenado, Dalby kalkulas dekduon da lingvoj: portugala, hispana, asturi-leona, aragona, kataluna, galega, gaskona, provenca, gaŭl-valona, franca, frankoprovenca, romanĉa, kaj ladina. Tiu klasiga kriterio estas tamen problemiga, pro la multe pli altaj niveloj de reciproka komprenado inter la italaj kaj la iberiaj lingvoj ol inter ajna el tiuj kaj la gaŭl-latinida lingvaro.
Kelkaj klasigoj inkludas ankaŭ la Ital-dalmatan lingvaron; tiele la rezulta klado estas ĝenerale nomita Ital-okcidentlatinida lingvaro. Aliaj klasigoj metas la Ital-dalmatan kun la Orientlatinida lingvaro.
Nuntempe la kvar plej amplekse parolataj normigitaj Okcidentaj latinidaj lingvoj estas la hispana (ĉ. 410 milionoj da indiĝenaj parolantoj, ĉ. 125 milionoj da dua-lingvaj parolantoj), portugala (ĉ. 220 milionoj da indiĝenaj parolantoj, aliaj 45 milionoj da dua-lingvaj parolantoj, ĉefe en Portugalparolanta Afriko), franca (ĉ. 80 milionoj da indiĝenaj parolantoj, aliaj 70 milionoj da dua-lingvaj parolantoj, ĉefe en Francparolanta Afriko), kaj kataluna (ĉ. 7.2 milionoj da indiĝenaj parolantoj). Multaj el tiuj lingvoj havas grandajn nombrojn de ne-indiĝenaj parolantoj; speciale pri la franca, tre disvastigita tra Okcidenta Afriko kiel lingvafrankao.
Albert Potter Wills
Albert Potter WILLS (1873–1937) estis usona fizikisto kiu esploris magnetajn materialojn kaj estis doktoriĝinta konsilisto de ricevinto de Nobel-Premio nome Isidor Isaac Rabi.
Dum sia kariero li esploris magnetajn eblojn, magnetan ŝildon, magnetostrikton, kondukivon de elektro tra vaporo de hidrargo, kaj hidrodinamikon. Li ankaŭ verkis lernolibron pri vektora kalkulo.
Wills ricevis sian doktorigon el la Universitato Clark en 1897 kun Arthur Gordon Webster per disertacio titolita: Pri la sentiveco de diamagnetikaj kaj malforte magnetaj substancoj.
Dum 1898–1899 Wills laboris en la Universitato de Gotingeno kaj la Universitato de Berlino. Dum 1899–1902 li estis en la Bryn Mawr College kaj en 1902–1903 en la Laboratorio Cooper Hewitt. Lia fina nomumo, 1903–1937, estis en la Kolumbia Universitato.
En 1909 en la Kolumbia Universitato, Max Planck faris ok prelegojn en germana. Wills tradukis la prelegojn en anglan, kaj en 1915 Columbia University Press publikigis lian tradukon.
77 (nombro)
Sepdek sep (77) estas la natura nombro kiu sekvas 76 kaj antaŭas 78.
La nombro 77 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
De kinderen van juf Kiet
De kinderen van Juf Kiet (La infanoj de instruistino Kiet) estas filmo pri instruistino Kiet Engels kaj ŝia klaso de rifuĝintaj infanoj el la tuta mondo al kiuj ŝi instruas en la nederlanda lingvo en baza lernejo en la nederlanda vilaĝo Hapert ne nur la nederlandan lingvon sed ankaŭ kiel oni interrilatas kaj solvas problemojn, helpante ilin superi la traŭmatojn kaj trovi amikecan ligon inter ili pere de ŝia ĝentileco kaj pacienco. La ĉefroluloj estas la infanoj mem kiel la samtempa posedema kaj timema Haya, la lernema Leanne, la makedona Branche en kiu ĉiuj enamiĝas aŭ la traŭmatita Jorj el Sirio. La traŭmatoj de tiuj infanoj ne nur obstaklis ilian vivon sed ankaŭ ilian lernadon kaj ludadon en la lernejo. Tial ili facile sentas sin malsekuraj aŭ timemaj kaj reagas ekzemple agreseme aŭ timeme dum lernado kaj ludado.
77 (nombro)
pri la nombro 77
La atomnumero de Iridio.
De kinderen van juf Kiet
Kiel observantoj la filmista duopo Lataster-Czisch filmis sen fari komentojn, sen starigi demandojn kaj sen skizo de la politika kunteksto rigardante la infanojn kiel vundeblajn hometojn kiuj ĉion perdis kaj nun devas alproprigi novan lingvon kaj kulturon helpe de instruistino Kiet kiu helpas ilin retrovi fidon ne fokusante sur kio la infanoj ne konas sed jes sur kio ili kapablas kaj talentas. Ĉiu novalveninta infano ricevas jam de la unua tago propran lokon kun nomŝildon kaj la necesan ilaron. Ekde la unua horo ilia instruistino (Kiet Engels) parolas la nederlandan kaj post unu jaro ili pli malpli parolas la lingvon. La filmistoj opinias ke oni devas multe klopodi se oni volas ke la infanoj integriĝu.
77 (nombro)
pri la nombro 77
Nombro rilata al Meleagro laŭ Brazila folkloro.
De kinderen van juf Kiet
Lingva problemaro
La infanoj en la filmo perdis siajn landon, familion kaj ne parolas la lingvon de la alvenlando. La filmo permesas sperti kiom malfacile estas klarigi kion oni intencas diri kiam oni ne trovas la vortojn por diri tion. Ĝi ankaŭ sentigas onin ke oni dependas de fremda lingvo por rimarki kaj vere kompreni unu la alian.
Arévalo
Arévalo estas loĝloko situanta en Hispanio, en la nordo de la provinco Avilo je 54 kilometroj de la provinca ĉefurbo Avilo, en Kastilio kaj Leono. Ĝi limas norde kun la municipoj Palacios de Goda kaj Donvidas; okcidente kun Aldeaseca kaj Nava de Arévalo; sude kun Tiñosillos, Orbita, Gutierre-Muñoz kaj Espinosa de los Caballeros; kaj oriente kun la municipo Martín Muñoz de la Dehesa de la provinco Segovio. Arévalo havas 8.114 loĝantojn.
La regiono estas loĝata ekde antikvaj epokoj. Ĉirkaŭ la nuna loĝloko troviĝas romiaj restaĵoj.
Staré Mitrovice
Staré Mitrovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas prokimume 2 km oriente de Prčice. Tra la vilaĝo trafluas rojo Záběhlický potok. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Staré Mitrovice situas en katastra teritorio Dvorce u Sedlce kun areo 5,14 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Kazimierz Twardowski
Kazimierz Twardowski, esperantigita Kazimiero Tvardovski (naskiĝinta en 20-a de oktobro 1866 en Vieno, mortinta en 11-a de februaro 1938) estis pola filozofo, fondinto de fama Lernejo Lvove-Varsovia de plej bonaj polaj filozofoj kaj psikologoj.
Li lernis en Theresianum, grava gimnazio por nobelidoj kaj grafidoj. Poste li studis filozofion sub Franz Brentano kaj ankaŭ matematikon, fizikon kaj filologion klasikan en Vieno. Li komencis labori en Lvova Universitato. Efekto de lia laboro estis tre surpriza ĉar al liaj prelegoj venadis 2 miloj da homoj. Tial li fondis Polan Filozofian Asocion (Polskie Towarzystwo Filozoficzne) kiu eldonis de 1911 Filozofan Movon (Ruch Filozoficzny), la plej gravan filozofan gazeton en Pollando.
Plej grava verko de Kazimierz Twardowski estis Zur Lehre vom Inhalt und Gegenstand der Vorstellungen (Pri signifo kaj objekto de prezento). Ĝi interesigis Edmund Husserl. Laŭ li Twardowski eraris en afero de signifo de nomo ĉeestantigita kun signifo de prezento. Tiu eraro emiĝis Husserl por esploroj de signifo, prezento kaj esto. Tiel li esploris naturon de fenomenoj (fenomenologio).
Etnomuzikologio
Etnomuzikologio aŭ etnomuzikscienco, malantaŭe kompara muzikscienco, estas ene de la muzikscienco najbara fako de la historia muzikscienco kaj samtempe parta kampo de la etnologio respektive popoloscienco. Ĝi esploras tutmonde la sonajn, kulturajn kaj sociajn aspektojn de muziko kaj danco.
La termino etno-musicologie (etnomuzikologio) estis unue vortofarita de Jaap Kunst el la grekaj vortoj ἔθνος (ethnos, "nacio") kaj μουσική (mousike, "muziko"). Ĝi ofte estas difinita kiel la antropologio aŭ etnografio de muziko, aŭ kiel muzika antropologio. Dum sia frua disvolviĝo el kompara muzikologio en la 1950-aj jaroj, etnomuzikologio estis ĉefe orientigita al la ne-okcidenta muziko, sed por pluraj jardekoj inkludis la studon de ĉiuj muzikoj de la mondo (inkluzive de okcidenta arta muziko kaj populara muziko) el antropologiaj, sociologiaj kaj interkulturaj perspektivoj. Bruno Nettl iam karakterizis etnomuzikologion kiel produkton de okcidenta pensado, proklamante, ke "etnomuzikologio kiel okcidenta kulturo scias, ke ĝi estas fakte okcidenta fenomeno"; en 1992, Jeff Todd Titon priskribis ĝin kiel la studon de "homoj farantaj muzikon".
Baliwag
Baliwag, - Bayan ng Baliuag aŭ Balivag - estas kvinaklasa universitata urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono Centra Luzono, en provinco Bulakano.
Geografio
Baliwag situas en interno de la insulo laŭ rivero. Provinca ĉefurbo Malolos troviĝas 5, Apalit 13, Marilao 17, San Fernando (Filipinoj) 31, Kezonurbo 32, ĉefurbo Manilo 37 kilometrojn (aere).
Historio
Baliwag estis fondita en 1732 fare de aŭgustenanoj, la paroĥo en la sekva jaro. Pli frue la areo apartenis al najbara komunumo. Dum la hispana regado Baliwag estis agrikultura vilaĝo. la preĝejo estis konstruita inter 1769-1774. En 1863 granda sismo okazis. Post la Filipina Revolucio usona dominado okazis, dum la 2-a mondmilito inter 1942-1945 japana regado okazis. Baliwag atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1990-aj jaroj.
Etnomuzikologio
Difino
Sylhet (2010) deklaris larĝe ke, etnomuzikologio povas esti priskribita kiel tuteca esploro de muziko en siaj kulturaj kuntekstoj. Kombinante aspektojn de folkloro, psikologio, kultura antropologio, lingvistiko, kompara muzikologio, muzikteorio kaj historio, etnomuzikologio adoptis perspektivojn el amaso de disciplinoj. Tiu disciplina vario okazigis multajn difinojn de la kampo, kaj sintenoj kaj fokusoj de etnomuzikologoj evoluis ekde komencaj studoj en la areo de kompara muzikologio en la fruaj 1900-aj jaroj. Kiam la kampo unue aperis ĝi estis plejparte limigita al la studo de ne-okcidenta muziko en kontrasto al la studo de okcidenta arta muziko, kiu estis la fokuso de konvencia muzikologio. Fakte, la kampo estis menciita frue en sia ekzisto kiel "kompara muzikologio," difinante okcidentajn muzikajn tradiciojn kiel la normon al kiu ĉiuj aliaj muzikoj estis komparitaj, kvankam tiu termino jam ne estis uzita en la 1950-aj jaroj pro kritikoj por la praktikoj asociitaj kun ĝi iĝis pli voĉaj pri etnomuzikologia distingo de muzikologio. Dum tempo, la difino plilarĝiĝis por inkludi studon de ĉiuj muzikoj de la mondo laŭ certaj pristudoj.
Baliwag
Ekonomio
Historie Baliwag estis loko de rizoproduktado, krome oni kultivis fruktojn kaj legomojn. Estis menciindaj la silka teksado kaj produktado de kanaj seĝoj. Ankaŭ la loka merkato kreskis. Dum la frua parto de la 19-a jarcento, Baliwag jam estis konsiderita unu el la plej progresemaj kaj plej riĉaj urboj en Bulakano. Nun Baliwag estas la ĉefa komerca, transporta, distra kaj eduka centroj de Norda Bulakano.
Etnomuzikologio
Difino
Kvankam ne estas ununura, aŭtoritata difino por etnomuzikologio, multaj konstantoj aperas en la difinoj uzataj de gvidaj akademiuloj en la kampo. Oni interkonsentis, ke etnomuzikologoj rigardu muzikon el trans pure sona kaj historia perspektivo, kaj rigardu anstataŭe muzikon ene en kulturo, muzikonn kiel kulturon, kaj muzikon kiel spegulbildon de kulturo. Krome, multaj etnomuzikologiaj studoj kundividas komunajn metodikajn pristudojn kovritajn en etnografia kampolaboro, ofte direktante primaran kampolaboron inter tiuj, kiuj faras muzikon, lernante lingvojn kaj la muzikon mem, kaj prenante la rolon de partoprenanta observanto lernante elfari en muzika tradicio, praktiko, kiun Hood nomis "ambaŭmuzikeco" (bi-musicality). Muzikaj kampolaboristoj ofte ankaŭ registras sonojn kaj kuntekstan informon pri la muziko de intereso. Tiel, etnomuzikologiaj studoj ne fidas presitajn aŭ manuskriptajn fontojn kiel la ĉeffonton de epistemologia aŭtoritato.