cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saveh
Klimato
Saveh situas en la duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BSk). La someroj estas tre sekaj, dum la vintroj estas mildaj kaj iom pluvoplenaj. Jare pluvas po 223 mm, en ĉiuj monatoj pluvas/neĝas, tamen inter junio-septembro apenaŭ. La averaĝa jara temperaturo estas 16,6 °C.
Trafiko
Preter Saveh estas nova ŝoseo Teherano-Esfahano, krome malpli gravaj vojoj kuras al la urbego.
22294 Simmons
22294 Simmons estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michael S. Simmons, kiu donacis sian tempon kaj penon por organizi la arkivon de fotaj platoj de la teleskopo Samuel Oschin. Inter liaj signifaj kaj diversaj agadoj de astronomiaj popularigoj estas pluraj vojaĝoj en Iranon por promocii la amikecon kaj la.
Brigitte Bardot
Brigitte BARDOT (naskiĝis  en Parizo) estas franca aktorino.
Répcelak
Répcelak estas nova urbo laŭ bordoj de rivereto Répce en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas, en distrikto Sárvár.
Brigitte Bardot
Post kariero kiel fotomodelo, la reĝisoro (kaj ŝia dumtempa edzo) Roger Vadim malkovris ŝin por la kino. Kvankam ŝi ĉefe restas en la memoro de la publiko kiel sekssimbolo, ŝi ankaŭ havis okazojn por montri sian talenton por karakteraj roloj: ekz. en la filmoj Vie privée kaj Viva Maria! (ambaŭ de Louis Malle).
Répcelak
Situo
Répcelak situas sur ebenaĵo, laŭ bordoj de rivereto Répce, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Csorna-Szombathely. Sárvár troviĝas 22, Csorna 33, Szombathely 39, Budapeŝto 185 km.
Brigitte Bardot
En la jaro 1973 Bardot retiriĝis el la kinolaboro por dediĉi sin al la bestoprotektado. Por tiu celo, en 1986, ŝi kreis la Fondumon Brigitte Bardot (angle: Fondation Brigitte Bardot), kiesprezidantino estas ŝi.
Répcelak
Historio
La iama Répcelak estis loĝata jam dum la kuprepoko kaj ferepoko. La komunumo ĝis fino de la 19-a jarcento estis malgrava agrara vilaĝo. La fervojo portis impeton kaj en 1905 tie komencis produkti laktaĵojn. En 1945 dum farado de esplora puto karbona dioksido ŝprucis. Ekde tiam sodakva uzino funkcias.
Brigitte Bardot
Bardot estas membro de la Tutmonda 500-Rulo de Honoro de la Media Programo de Unuiĝintaj Nacioj kaj ricevis premiojn de Unesko kaj PETA. La revuo de la Los Angeles Times vicigis ŝin dua sur ĝia listo de la "50 plej belaj virinoj en filmo".
Répcelak
Historio
La komunumo ricevis rangon grandvilaĝo en 1971 kaj urbo en 2001.
Famuloj
En Répcelak naskiĝis:
Brigitte Bardot
Kariero
Ŝia beleco estis evidenta ekde ŝia juneco, kaj 15-jaraĝa ŝi komencis modeligi, kaj aperis sur la kovrilo de la populara revuo Elle. En 1952, 18-jaraĝa, ŝi geedziĝis kun la reĝisoro, Roger Vadim, kaj aperis en sia unua filmo, sub gvido de reĝisoro Jean Boyer, Le Trou normand (distribuita en anglalingvaj landoj kiel Crazy for Love aŭ Ti Te Tou).
History Channel
History Channel (origine The History Channel de 1995 ĝis 2008) estas usona televidreto posedata de A&E Networks, komuna entrepreno inter Hearst Communications kaj la Walt Disney Television, parto de Walt Disney Company. Aldone al ĝia mem-nomata ĉefa kanalo, History disponigas fratinajn kanalojn.
Brigitte Bardot
Kariero
La ĉarmo de Bardot kaptis la ekranojn en Eŭropo kaj eĉ en Usono. Ŝi estis unu el la malmultaj eŭropaj aktorinoj tiutempe por akiri telefamon en Usono. Apud la usona Marilyn Monroe, Bardot servis kiel seksa simbolo de la 1950-aj jaroj kaj fruaj 1960-aj jaroj ambaŭflanke de Atlantiko.
Umm Dreiga
Ĝi servis kiel ŝirmejo kaj provizora rifuĝejo por la sahara popolo fine de 1975 kaj komence de 1976, post la okupado de Okcidenta Saharo fare de Maroko kaj Maŭritanio (tiam konata kiel Hispana Saharo). En februaro de 1976, la Maroka Aerarmeo uzis napalmo kaj grapolbombojn kontraŭ la rifuĝintaj homoj, kaŭzante morton kaj vundigon de centoj. La rifuĝintoj tiam moviĝis tra Saharo al Tinduf, Alĝerio, kie plimulto el ili restis en rifuĝejo eĉ ĝis hodiaŭ.
Brigitte Bardot
Kariero
Ŝiaj filmoj en la fruaj 1950-aj estis komedioj kaj malpezaj romantikaj dramoj, kelkaj kun historia fono, en la plej granda parto de kiuj ŝi estis postulata por forigi siajn vestaĵojn. Ŝi eĉ ludis en anglalingvaj produktadoj kiel The Doctor at Sea de Warner Bros. Studios de 1955 kaj Helena of Troy en 1954 aŭ An Act of Love (1954) kune kun Kirk Douglas. Ŝiaj franclingvaj filmoj estis sinkronigitaj en la anglan por la anglalingva spektantaro.
Vadim ne estis kontentigita kun tiu progreso de la kariero de sia edzino. La nova ondo en franca kinejo, kaj ĝiaj steloj, kaj aktoroj kaj direktoroj, akiris internacian famon, kaj li sentis ke la kapabloj de Bardot estis subtaksitaj. En 1956, Vadim filmis la deksepan filmon de Bardot, And God Created Woman, provante alporti la plenan potencon de ŝia aktorado al la ekrano. Jean-Louis Trintignant kaj Curt Jürgens ludis kune kun Bardot. La filmo, kiu traktas malmoralan adoleskulinon loĝantan en konservativa urbo, estis granda internacia sukceso, kaj Bardot iĝis internacia sekssimbolo. La publikaj rilatoj de la filmo aludis amaferon inter Bardot kaj Trintignant, sed estas eble ke tio estas sole amaskomunikila imagia rakonto.
Stabiligi ŝian pozicion kiel provoka sekssimbolo malhelpis la atendatan transiron al Holivudo, kiu tiam estis en konservativa epoko kie virgulinaj karakteroj kiel Doris Day kaj Sandra Dee reflektis la inan modelon al kiu la formistoj de publika opinio celis. Milda erotiko en la stilo de Bardot estis konsiderita tolerebla kondiĉe ke ĝi portis la etikedon de importita produkto, kun "eŭropa" aŭ "arta" aromo. La manko de Bardot de regado de la angla kaj ŝia prononcita akĉento ne konvenis al la amerikaj scenaristoj. Ŝia restado en Eŭropo akordiĝis kun la tiatempa kulturo, ĉar la 1960-aj jaroj la kulturo de seksa liberigo komencis montri sian influon, dum Usono restis konservativa por ankoraŭ tempeto.
En 1957, Bardot divorcis de Vadim, kaj en 1959, ŝi geedziĝis kun aktoro Jacques Charrier. En 1960, ŝia sola filo, Nicolas Jacques Charrier, naskiĝis. Ŝia rilato kun ŝia filo estis problema. La geedziĝo malsukcesis sub senĉesaj atakoj de paparazzi fotistoj. Bardot mem serĉis kritikistan aplaŭdon, dum daŭre ludis la rolojn de la franca sekskatino. En 1960, Bardot ludis en la filmo The Truth de Henri Clouseau, kaj ricevis kritikistaplaŭdon. La 1962 filmo Vie privée reĝisorita de Louis Malle estas duonaŭtobiografia raporto pri ŝia vivo. La sceno en kiu Bardot revenas al ŝia loĝejo, kaj estas ĉikanita en la lifto fare de la purigisto, mezaĝa virino, kiu nomas ŝin "malĉastulino", estas bazita sur vera okazaĵo, kaj havas fascinan reflektadon sur la vivo de kinostelulo meze de la 20-a jarcento.
Bardot tiam retiriĝis al izola vivo en Suda Francio. Nuntempe oni scias, ke dum tiu ĉi periodo ŝi provis memmortigi. Kun la seksa revolucio de la 1960-aj jaroj, ŝia vivstilo komencis esti legitimita, kaj la publika premo sur ŝi estis mildigita. Dum la sesdekaj jaroj ŝi aperis en ŝikaj produktadoj plenaj de steloj kiel la filmo Viva Maria! ( 1965 ) kun Jean Moreau. En 1965, ŝi aperis en Holivudo kiel ŝi mem en produktado nomita Dear Brigitte kune kun James Stewart. En multaj el ŝiaj roloj ŝi estis postulata por prezentiĝi nuda, plene aŭ parte. Bardot ludis gravan rolon en la bikino-modo, en kiu ŝi aperis en la filmo Manina en 1952, kaj en siaj aperoj ĉe la Festivalo de Cannes kaj en reklamaj afiŝoj. De tempo al tempo ŝi aperis sunbrunigita en bikino sen supro. Kvankam tio estis iom akceptebla en Francio, en Usono brunziĝi sen bikino estis konsiderita skandala. Iuj vidas la prezentojn de Bardot kiel unu el la faktoroj kiuj igis la feriejojn sur la Franca Riviero ejojn kun tutmonda alogo, precipe la feriurbo de Saint-Tropez.
Kune kun Marilyn Monroe kaj Jacqueline Kennedy, Bardot estis la temo de la pentraĵoj de Andy Warhol. En 1970, ŝi funkciis kiel la oficiala modelo por la statuo de Marianna, la franca nacia simbolo, kreita fare de la skulptisto Alain Aslan.
Ŝia privata vivo dum ĉi tiu periodo estis turbula, kaj ŝi ŝanĝis edzojn kaj amantojn. Inter 1966 kaj 1969 ŝi edziĝis al la germana milionulo Günter Sachs, en 1992 ŝi edziĝis al la franca dekstrula aktivulo Bernard d'Ormale. Oni asertas, ke inter ŝiaj multaj amantoj estis ankaŭ Warren Beatty, Jean-Paul Belmondo, Marlon Brando, Sean Connery, Mick Jagger, Louis Malle, Serge Gainsbourg, Sasha Distel kaj eĉ Jimi Hendrix, kiujn ŝi hazarde renkontis en la flughaveno de Parizo.
Emeritiĝo
En 1974, proksime de ŝia kvardeka naskiĝtago, Bardot sciigis ŝian emeritiĝon de aktorado. Ĉi tio estas post kiam ŝi aperis en pli ol kvindek filmoj, kaj registris kelkajn muzikalbumojn, la plej konata el kiuj estis registrita kunlabore kun la "malbona knabo" de franca populara muziko, Serge Gainsbourg. Bardot elektis uzi sian famon por antaŭenigi bestajn rajtojn. Ŝi okupiĝis pri ĉi tiu agado ekde 1965, kiam ŝi kampanjigis por pli humanaj metodoj en la praktikoj de buĉejoj.
Kelkaj akuzis ŝin de hommalamo, kaj preferi la kompanion de bestoj al tiu de homoj. [ Fonto bezonata ] En 1986 ŝi fondis la Brigitte Bardot Instituton por la Protekto de Bestoj kaj ilia Bonfarto. Ŝi donacis 3 milionojn da frankoj por la establado de la instituto, metante siajn juvelarojn por aŭkcio. Dum la malfrua 20-a jarcento ŝi estas unu el la plej elstaraj aktivuloj en la mondo koncerne bestajn rajtojn. Vigla agado estas dediĉita al malhelpi manĝi ĉevalan viandon. Kune kun la verkistino Marguerite Yourcenar, ŝi faris reklamkampanjon kontraŭ la mortigo de idoj de fokedoj.
Bardot ankaŭ estas konata kiel subtenanto de la dekstra Naciisma Fronto kaj ĝia gvidanto, Jean-Marie Le Pen, kun kiu ŝia edzo estas parenca, kaj ŝia filino Marine Le Pen. En 2003 ŝi publikigis verkon nomitan Un Cri Dans Le Silence (Krio en Silento), kiu inkludis deklarojn kontraŭ islamanoj kaj samseksemuloj. En majo 2003, la MRAP-movado ("Movado kontraŭ rasismo kaj por frateco inter nacioj") sciigis ke ĝi jurpersekutus Bardot pro la opinioj publikigitaj en ŝia verko.
En letero al franca revuo destinita por samseksemuloj, Bardot skribis en sia defendo "Krom mia edzo (kiu ankaŭ eble transpasos la limon iam) mi estas tute ĉirkaŭita de gejoj. Dum jaroj ili subtenis min, ili estis miaj amikoj, miaj adoptitaj filoj, miaj konfiduloj."
En 2004, Bardot estis kondamnita en franca tribunalo pro "instigado al rasa malamo" kaj monpunita je 5.000 eŭroj. Estis la kvara fojo, ke ŝi estis kondamnita al monpuno pro ĉi tiu speco de delikto. La tribunalo notis alineojn de ŝia libro en kiuj ŝi diskutis la "Islamigon de Francio" kaj la "danĝeran kaj subfosan enfiltriĝon de Islamo". En la libro ŝi nomis samseksemulojn "strangaj altiroj ĉe foiro", kaj argumentis kontraŭ la partopreno de virinoj en registaro. Ŝi subtenas la ekstremdekstren en Francio kaj la francan politikiston Marine Le Pen.
Umm Dreiga
Ĉe la urbeto okazis pluraj bataloj ĝis 1981, inter la Fronto Polisario kaj la Maroka armeo, ĝi nun situas okcidente de la Maroka muro.
Brigitte Bardot
Emeritiĝo
Bardo suferas de osteoartrito en la koksa artiko, kaj ĉar ŝi rifuzas sperti kirurgion, ŝi estas devigita uzi marŝapogilon.
History Channel
La programaro de History Channel estas resendita internacie de A&E Networks.
Richard P. Binzel
Richard P. BINZEL (naskiĝis en 1958) estas usona astronomo kaj profesoro pri planedoscienco ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio. Li inventis la, metodon de kateoriigo de la danĝero de alfrapo fare de la kiel asteroidoj kaj kometoj.
Binzel ricevis la Premion H. C. Urey de la American Astronomical Society en 1991. Li ankaŭ estis premiita de la  MacVicar Faculty Fellowship, pro alt-kvalita instruo ĉe MIT en 1994. Li estas kun-enketisto por la misio OSIRIS-REx, kiu celas revenigi specimenon el la asteroido 101955 Bennu.
Binzel estis en la Komitato de Planeda Difino, kiu disvolvis la proponon de kunveno de Prago de la Internacia Astronomia Unio en 2006 : ĉu Plutono estu plu rigardita kiel planedon. Tiu propono estis reviziita dum la kunveno kaj Plutono estas nuntempe konsiderata kiel nanoplanedon. Tamen, Dr Binzel havis fortan malŝaton kontraŭ tiu kolektiva decido kaj preferis, ke Plutono gardu sian plenan statuson de planedo.
Binzel estas eldonisto de la libroj : Seventy-five years of Hirayama asteroid families : the role of collisions in the Solar System history kaj  Asteroid II.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 3 asteroidojn inter 1987 kaj 1990. La asteroido 2873 Binzel estis nomita en lia honoro.
Gösta Lilliehöök
- naskiĝis en, mortis la 18-an de novembro 1974 - estis sveda eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1912 en Stokholmo individue akiris ormedalon.
Winnetou
Winnetou estas rolulo, fikcia estro de Apaĉoj, en romanoj de Karl May.
La libra prezento unue priskribas lin kiel grandan sovaĝulon kun multaj cikatroj kaj homaj skalpoj. Poste laŭvorte fariĝas el li "ruĝa ĝentilulo" kaj ankaŭ en filma aspekto Winnetou estas simbolo de honesteco, prudenteco kaj bono.
Lia patro estas Inĉu-ĉuna kaj lia fratino Nŝo-ĉi. Ambaŭ mortas en la libro Winnetou (filmo Winnetou I), kiam embuske atakas ilin Frederick Santer. La fama arĝentornamita pafilo de Winnetou unue apartenis al lia patro, li heredis ĝin kun sia tranĉilo. Kun Old Shatterhand li rajdas ĉevalojn, kiujn li edukis. La ĉevalo de Winnetou estas Ildĵi kaj lia blankula amiko (Old Shatterhand) havas ĉevalon Hatatitlon.
En filmoj pri Winnetou rolis lin aktoro Pierre Brice.
Lomme (MIN) (stacidomo)
Lomme (MIN) estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Lillo, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Haubourdin - Saint-André (292000).
Decollatura
Decollatura estas komunumo de Italio.
Kalvinana preĝejo (Decs)
Historio
La unua mencio pri katolika kirko en Decs okazis en 1402, tiam oni konstruis ŝtonan kirkon anstataŭ la malnova el ligno. En 1516 ĝi estis plene trakonstruita. En 1540 la loĝantoj akceptis la reformacion, ili uzis jam la kirkon. Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis, en la jam pacaj tempoj en 1720 oni kovris la konstruaĵon kaj trakonstruis ĝin en 1745. Incendio okazis en 1773, la turo estis konstruita en 1788, sed la turopinto en 1907. Renovigaj laboroj okazis en 1908 kaj 1939. En la 1970-aj jaroj oni malkonstruis la vestiblon kaj oni faris novan flankan enirejon. Interne oni malkonstruis la galerion. La turo kun la fasado estis restaŭrita inter 1989-1990.
Konstruaĵo
La preĝejo situas inter loĝdomoj laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, la plej alte la turo altiĝas. La navo kaj la absido estas apogitaj per pilieroj. La navo estas pli larĝa, ol la plurlatera absido. Interne estas unika, ke sur la plafonon oni pentris la malhelbluan ĉielon.
Soko
La soko aŭ sok-tranĉilo estas tiu parto de la plugilo, - konsistanta el horizontala tranĉa peco (6 sur la bildo)-, kiu distranĉas la terbulojn post la koltro (4 sur la bildo). Ĝia tasko estas uzado de la tirforto per tuttranĉado de la grundo, direktado de plugado.
Ĉar la soko tute foruziĝas, forfrotiĝas dum la uzado, ĝia restaĵo estas tute senvalora.
Soko en blazonoj
Sokoj estis ofte uzitaj en blazonoj kaj heraldiko ĝenerale:
Saint-Martin-Sepert
Saint-Martin-Sepert estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 256 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Saint-Martin-Sepert etendiĝas sur 15,71 km², kaj havis 256 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Peter Falk
Peter Michael FALK (naskiĝis la 16-an de septembro 1927 en Novjorko, mortis la 23-an de junio 2011 en Beverly Hills) estis usona aktoro. Li estas pranepo de Falk Miksa [falk mikŝa], liberala iama hungara ĉefredaktoro de la germanlingva gazeto Pester Lloyd, eldonita en Hungario.
Sian aktoran karieron li komencis en la 1950-aj jaroj, per prezentaĵoj en teatro kaj televido. Mondfamon li gajnis per sia ĉefrolo en la televidserio Columbo, kaj kvankam li intertempe en aro da aliaj filmoj aperis, la publiko ligas lian nomon ĉefe kun la personeco de la detektivo Columbo.
Saint-Martin-Sepert
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro André Henaux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Martin-Sepert apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Stubach (Mozelo)
La rojo Stubach  estas 3,362 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La rivero havas sian fonton ĉe norde de Igel. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 2,894 km². La rivero enfluas la  Mozelon ĉe  Igel-Liersberg.
Dezső Bokros Birman
Dezső Bokros Birman [deĵO], laŭ la hungara skribmaniero Bokros Birman Dezső estis hungara skulptisto, pentristo, grafikisto. Dezső Bokros Birman naskiĝis la 1889 en Újpest. Li mortis la 1965 en Budapeŝto.
Nikolao Beketov
Kariero
En 1886, li laboris en Sankt-Peterburgo, en kemia laboratorio kaj estis profesoro en la Universitato por Virinoj. En 1890, li instruis pri la "Fundamentoj pri Termokemio" en la Universitato de Moskvo. Beketovo malkovris la la metalanstataŭadon de solvaĵoj el ties saloj per hidrogeno sub premo. Li ankaŭ starigis ke la magnezio kaj la zinko translokigas aliajn metalojn el ties saloj sub altaj temperaturoj. Inter 1859 kaj 1865, Beketovo montris ke la aluminio restarigas la metalojn elde ties oksidoj sub altaj temperaturoj. Pli malfrue, liaj eksperiimentoj estis uzataj kiel deirpunkto por la aluminiotermo, kies tekniko estis vaste uzata en metalurgio.
La plej granda merito de Beketovo estas lia kontribuado al fiziko-kemio kiel sendependa scienco. En 1860, li faris kurson pri la "Rrilatoj inter la fenomenoj fizikaj kaj kemiaj" en Ĥarkovo, krom alia kurso pri "Fiziko-kemio", en 1865. En 1864, la Departemento pri Fiziko-kemio de la Universitato de Ĥarkovo estas kreita dank'al lia aktiva partoprenado, kaj tie la studentoj povis konduki siajn esplorojn kaj plenumi praktikajn laborojn. En 1886, Beketovo elektiĝis kiel plena membro de la Akademio pri Sciencoj de Sankt-Peterburgo. Kelkaj el liaj lernantoj estis Aleksandro Elketovo, Flaviano Flavitskio, krom aliaj. La poeto Aleksandro Blok (1880-1921) estis nepo de lia frato."
Literaturo
Histories of the Electron: The Birth of Microphysics, Jed Z. Buchwald, Andrew Warwick
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Aluminium-4.jpg| Aluminio CSIRO_ScienceImage_2893_Crystalised_magnesium.jpg| Magnezio Blatner-1568.png| Metalurgio RAN_01.jpg| Akademio pri Sciencoj de Sankt-Peterburgo Ice-calorimeter.jpg| Termokemio Zinc_fragment_sublimed_and_1cm3_cube.jpg| Zinko Mikhail_Lomonosov.jpg| Miĥail Lomonosov (1711-1765) Nikolay Zinin (1812-1880).png| Nikolaj Zinin (1812-1880) Brockhaus_and_Efron_Encyclopedic_Dictionary_B82_11-1.jpg| Andreo Beketov (1825-1902) Butlerov_A.png| Aleksandro Butlerov (1828-1886) Borodin.jpg| Aleksandr Borodin (1833-1887) Dmitri_Ivanowitsh_Mendeleev.jpg| Dmitrij Mendelejev (1834-1907) VladimirMarkovnikov.jpg| Vladimir Markovnikov (1837-1904) HustavsonG.G..jpg| Gabrielo Gustavsono (1842-1908) Jacobus Henricus van ’t Hoff 01.jpg| van 't Hoff (1852-1911) Ipatieff1.jpg| Vladimir Ipatieff (1867-1952) Nikolaj Antonovitch Pushin (1875-1947).png| Nikolao Puŝin (1875-1947) Alexander_Blok.jpeg| Aleksandro Blok (1880-1921) </Gallery> </Center>
Tim Bendzko
Tim Bendzko (naskiĝis en Berlino, do nun -jara) estas germana kantisto-komponisto.
Kariero
Bendzko kreskis en la urboparto Köpenick de Berlino, la unuajn 5 jarojn en GDR, poste en la unuigita Germanio. Kiel junulo li estis lernejano en sporta gimnazio kaj ludis futbalon en la klubo FC Union, la en la epoko de GDR gvida futbala klubo de la tiama orienta Berlino, post la ŝtata reunuiĝo unu el pluraj similfortaj urbaj futbalkluboj. Poste li studis teologio de protestantismo kaj de nekristanaj religioj. Lia muzika kariero komenciĝis per lecionoj pri gitarludado en infana aĝo. 16-jaraĝa li verkis siajn unuajn kantojn. Kiel venkinto de porjunula muzika konkurso, li en la somero 2009 koncertis antaŭ 20 000 spektantoj en la moderna amfiteatrejo Waldbühne de Berlino, unu el pli granda koncertejoj de Eŭropo. Poste li dediĉis sin tute al profesia muzikado. Li ricevis kontrakton de la produktejo Sony Music kaj en 2010 interalie estis malfermo artisto en koncertoj de la muzikgrupo Silly.
La 17-an de junio 2011, li eldonis sian unuan albumon Wenn Worte meine Sprache wären  ("Se vortoj estus mia lingvo"), el kiu la unuopaĵo Nur noch kurz die Welt retten ("Nur rapide savi la mondon ") estis eldonita la 27-an de majo 2011. La albumo atingis la pozicion kvar en la germana ranglisto popmuzika. kaj la unuopaĵo la pozicion du. La unuopaĵa kanto, verkita de Tim Bendzko, Mo Brandis kaj Simon Triebel, ricevis platenan premion en Germanio pro vendoj de pli ol 300 000 ekzempleroj. Ĝi ankaŭ ricevis platenan premion en Svisio kaj oran en Aŭstrio. La kompleta albumo, kiu vendiĝis je pli ol 300 000 ekzempleroj, estis honorigita per tri oraj premioj. La teksto de la kanto Nur noch kurz die Welt retten ("Nur rapide savi la mondon") povus bone priskribi la vivkoncepton de multaj socie engaĝitaj junuloj, ankaŭ de aktivuloj de la Esperanto-movado aŭ de forte engaĝitaj vikipediistoj: knabo per poŝtelefono en naiva misiemo klarigas al sia koramikino, ke li malfruiĝas al ŝi pro urĝa socia agado - inter alie, li klarigas, ke cele al savo de la mondo necesas ke li ankoraŭ devas tralegi la 148 713 elektronikajn poŝtaĵojn en la persona retpoŝtkesto. Reago de la amikino ne estas menciata en la kantoteksto, sed dubindas ĉu ŝi emas atendadi la knabon ĝis post kiam li "savis la mondon".
En somero 2011, Tim Bendzko estis malferma artisto en la koncertoj de Elton John en Kolonjo kaj Lepsiko, kaj malferma artisto en la koncertoj de Joe Cocker dum sia turneo germania. La 29-an de septembro 2011, li revenis al sia hejmurbo Berlino por partopreni la kantokonkurson per la kanto Wenn Worte meine Sprache wären kaj gajni ĝin. La 10-an de novembro 2011 li gajnis la premion Bambi de plej bona nova artisto.
Kombinaĵo de 2 riproĉaj dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du riproĉaj dekduedroj estas unuforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de la 2 spegulaj variantoj de la riproĉa dekduedro.
La situo de verticoj de ĉi tiu kombinaĵo estas la sama kiel de konveksa neunuforma senpintigita dudek-dekduedro, havanta nekvadratajn ortangulajn edrojn kaj malregulajn seslaterajn kaj deklaterajn edrojn kun alterne du malsamaj lateraj longoj.
(15060) 1999 AD
(15060) 1999 AD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Zapotlán de Juárez
Zapotlán de Juárez estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Zapotlán de Juárez. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13082.
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
James Whale
Li ankaŭ filmis The Old Dark House en 1932.
Robert Wadlow
Robert Pershing Wadlow (naskiĝis la 22-an de februaro 1918 en Alton en Ililojo, mortis la 15-an de julio 1940) estis laŭ Guinness-libro de rekordoj la plej alta viro de la planedo. Ofte li estas konata kiel Altona Giganto. Wadlow atingis mortonte honorindajn 274 cm kaj pezis 199 kg. En la tempo de sia morto li ankoraŭ kreskis.
Li altis en aĝo de 5 jaroj 1,63 m. Lian enorman kreskon kaŭzis nemaligna tumoro de la tiroido, kiu troproduktis kreskajn hormonojn. Ĝis sia kvara jaro li havis normalan alton, sed en la sekvaj jaroj li atingis jenajn altojn kaj pezojn:
House on Haunted Hill
House on Haunted Hill (esperante "Domo sur Fantomloĝita Monteto") estas usona, horora filmo aperinta en 1959 kaj reĝisorita de William Castle. La scenaro estis verkita de Robb White. En la filmo aperas la aktoro Vincent Price kiel la strangega milionulo Fredrick Loren. Li kaj lia kvara edzino, Annabelle, invitis kvin personojn en sian domon por "Fantomloĝita domo"-festo. Ĉiu, kiu sukcese tranoktos en la domo, gajnos dekmil dolarojn. Dum la nokto, ĉiuj gastoj estas kaptitaj de fantomoj, murdistoj kaj aliaj teruraĵoj.
Refaritaĵoj
La versio de Castle estas la originalo. Variaj filmistoj pliposte denove filmis la saman rakonton, kiel ekzemple:
Nanterre-La Folie (pariza metrostacio)
Nanterre-La Folie estas estonta metrostacio sur linio 1, linio 15, linio 17 kaj linio 18 de la Metroo de Parizo, en Nanterre, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
9554 Dumont
9554 Dumont estas asteroido de la interna asteroida zono (do de la hungaria familio), malkovrita la de la franca astronomo Robert Chemin elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomino kaj matematikistino Simone Dumont, de la Observatorio de Parizo ĉe Meudon. Ŝi studis la de tipo  T Tauri, la, la  kaj la historion de la astronomio. Ŝi estis ĉefredaktorino de la revuo L'Astronomie dum pluraj jaroj.
Kombinaĵo de 2 grandaj riproĉaj dudek-dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du grandaj riproĉaj dudek-dekduedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de la 2 spegulaj variantoj de la granda riproĉa dudek-dekduedro.
Văleni (Călățele)
Văleni [vəlenj] (hungare: Magyarvalkó [madjarvalko:]) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Călățele.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1148 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 455 (rumanoj, 74 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1291. De 1332 ĝi estis ekleziejo. En mezepoko ĝi estis servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs). La reformita preĝejo havas pentritan lignan baldakenon faritan de Lorenco Umling pli maljuna kaj Lorenz Umling pli juna en 1778.
Kalvinana preĝejo (Szentlőrinc)
La Kalvinana kirko estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Szentlőrinc.
Historio
En la 16-a jarcento dum dominado de la turkoj la kalvinismo ankaŭ tie etendiĝis en la komunumo, tamen preĝejo por kalvinanoj estis konstruita mur en la 1930-aj jaroj. En tiu loko ĝardeno pri fruktoj etendiĝis, sed la posedanto donacis ĝin al la konstruota kirko.
Konstruaĵo
La kirko situas sola. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. La plej supre la kvadrata turo altiĝas, kiu imitas similajn konstruaĵojn en Transilvanio. Supro de la turo estas piramido. La interno estas simpla konforme al la kalvinismo. Post la longa navo la paroĥo etendiĝas.
NGC 592
NGC 592 estas parto de galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fderîck
Fderîck aŭ F'dérick aŭ Fderiko estas urbo en norda Maŭritanio. Ĝi situas en izolita areo de la Saharo, sur okcidenta flanko de Kediet Iĝil. Fderîck estis konstruita en fino de la 1950-aj jaroj ĉirkaŭ la iama franca fortikaĵo Fort Gouraud por ekmini la ferajn rokaĵojn de la areo. La nomo de la minejo estas same Fderîck. Oni transportas la minitajn ercon per la Maŭritania fervojo al Nouadhibou.
30 km oriente de F'derick situas Zuérat.
Matt Jefferies
Walter Matthew Jefferies (1921-2001), konata kiel Matt Jefferies, estis usona aviadisto kaj artisto, scenejisto kaj verkisto.
Li dizajnis multajn el la aferoj de klasika Star Trek, inkluzive la originan stelŝipon Enterprise, ĝian komandejon kaj malsanulejon. Krome, Jefferies respondecis pri projektado de iloj (inkluzive de manaj fazeroj), kaj la klingona logotipo kaj la D-7 batalŝipon.
Jefferies militservis dum Dua Mondmilito en aviadiloj B-17 Flying Fortress, B-24 kaj B-25 kiel fluginĝeniero. .
Li estis membro de la Aviation Space Writers Association kaj unu el la originaj membroj de la American Aviation Historical Society. Jefferies rekonstruis historiajn aviadilojn kiel ŝatokupo.
Béla Kempelen
Béla Kempelen, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kempelen Béla estis hungara nobela juĝisto, ĵurnalisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis kempeleni kaj kismagyari [kiŝmadjari].
Béla Kempelen naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Kempelen maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li estis nobela juĝisto en Zsadány (1897-1902), subnotario en Gönc (1902-1906), poste li estis ĵurnalisto kaj redaktoro en diversaj gazetoj, samtempe li okupiĝis pri heraldiko kaj genealogio. Inter 1927 kaj 1934 li estis oficisto en la Socia Asekura Instituto en Budapeŝto.
Hunderdorf
Hunderdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Straubing-Bogen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hunderdorf.
Flago de Uzbekio
La flago de Uzbekio (Oʻzbekiston-davlat bairogʻi) estis aprobita dum la 7-a Speciala Sesio de la Supera Konsilio de la Respubliko Uzbekio, la. La uzbeka flago kaj ties simboloj portretas la historiajn ligilojn kun ŝtatoj kiu ekzistis en la pasinteco ene de la limoj de moderna Uzbekio kaj enkarnigas en ĝi mem la naciajn kaj kulturajn tradiciojn de la respubliko. La koloro blua sur la flago estas simbolo de la eterna ĉielo kaj viviga akvo, kiuj reflektas la esencon de vivo. En simbola lingvo ĝi reprezentas bonecon, saĝecon, honestecon, gloron kaj lojalecon. Sekve, la koloro de la ŝtatflago de Amir Temur ankaŭ estis blua. La koloro blanka sur la flago, simbolas pacon, harmonias kun la taglumo kaj la fontoj de lumo en la universo. La koloro verda estas simbolo de la renovigo de naturo. En multaj nacioj, estas konsiderita kiel simbolo de juneco, espero kaj ĝojo. La ruĝaj strioj estas alfluantoj de la potenco de vivo. La bildigo de novluno estas ligita kun la historiaj tradicioj. En la sama tempo ĝi estas simbolo de la sendependeco. Steloj estas konsideritaj spiritaĵoj. La 12 steloj sur la ŝtatflago de la Respubliko Uzbekio estas ankaŭ rekte ligitaj kun historiaj tradicioj, kun la antikva kalendaro-ciklo de la suno. La 12 steloj ankaŭ estas klarigita per la evoluo de astronomio en la scienca penso de la antikvaj ŝtatoj ene de la limoj de Uzbekio.
Buĥoro
Emirato de Bukhara, ene Bukhara Emirato, tiam Bukhara Popola Soveta Respubliko kaj Bukhara Sovetia Socialisma Respubliko.
Ĥiva
Ĥorezm, Ĥiva Ĥanlando poste, tiam Ĥorevma Popola Soveta Respubliko kaj Ĥorevma Soveta Socialisma Respubliko.
Turkestano
Turkestano ĝeneralo-guberniestreco kaj poste la Turkestana Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko.
Uzbekio
Uzbeka Soveta Socialisma Respubliko kaj poste la Respubliko de Uzbekio.
22299 Georgesteiner
22299 Georgesteiner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca-usona eseisto kaj literatura kritikisto George Steiner, kiu estas inter plej grandaj mensoj en hodiaŭa literatura mondo. Li prelegis pri literaturo kaj poezio en la Universitatoj de Ĝenevo, de Londono kaj de Harvard. Lia plej konata libro estas « Post Babelo » (1975), influa kontribuo al la studoj pri traduko.
Tinum
Tinum estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tinum. La komunumo situas en la sudorienta parto de Yucatán en la regiono 2 "Oriente", kiu limas al la al la federacia subŝtato Quintana Roo en la oriento kaj sudo, al la regiono 1 "Litoral Oriente" en la nordo, al la regiono 4 "Centro" en la nordoriento kaj al la regiono 5 "Centro Sur" en la okcidento. Eta parto en la sudo krome limas al la regiono 9 "Sur". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31091.
Gramatiko de Ido
Hodiaŭ la "Kompleta Gramatiki Detalozoa" de "Louis de Beaufront" publikigita en 1925, estas la valida gramatiko de Ido. La baza gramatiko prezentita en 1908 al Delegacio por alpreno de la lingvo internacia estis tre ŝanĝita dum la unuaj jaroj de reformemuloj, kiuj eliris Esperanton. En marto de 1912 la Ido-Akademio decidis, ke nenio plu estos aliigota dum certa periodo, por ke la lingvo elproviĝu trankvile. Tiu unua periodo de stabileco rompiĝis en 1913, sed ĝin sekvis tuj nova periodo de stabileco, kiu estus devinta daŭri de 1914 ĝis 1924. Tiu decido haltigi la reformojn vekis ioman malentuziasmon inter la idistaj reformemuloj. En 1924 la Akademio decidis aldoni al Ido nur en vortara kampo, pro tio, publikigis en 1925 la Kompleta Gramatiko detaloza di la linguo internaciona Ido kaj nenion plu ŝanĝi en ĝia gramatiko ĝis 1928. Tio tre malplaĉis al la reformemaj idistoj, kiuj grupiĝis ĉirkaŭ la periodaĵo Mondo. Pro tio en 1927 tiu organo malfermiĝis al lingvaj diskutoj pri reformoj. Ĝia celo estis la perfektigo kaj la unueca evoluigo de la lingvo mem. Kelkaj idistoj kaj kelkaj akademianoj provis intertempe ankoraŭ reformi la lingvon, sed la konservativa idistaro, nun majoritata, malhelpis tion. En 1934 la Akademio, unuanime, decidis, ke kiel bazon de lingvaj diskutoj oni adoptos la "klasikan" Idon de 1913. Al la idistoj estos permesate utiligi nur prove novaĵojn, eventuale nur en literatura kaj scienca kampoj. La Akademio malaperis dum Dua Mondmilito, reaperis poste, sed lente malvigligis kaj mortis ĉirkaŭ 1970. Sekve, hodiaŭ ne estas ia organo por regulado de la Ido-gramatiko. Vikipedio en Ido mem uzas tute malsamajn gramatikajn regulojn en siaj artikoloj. Plejparte el ili estas verkitaj en klasika Ido, aŭ en alia plej naturalisma versio tre influita de Interlingvao.
Tinum
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9960 loĝantojn. El tiuj estis 5126 viroj kaj 4834 virinoj. La komunumo havas surfacon de 393,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 22 metroj super la marnivelo.
Gramatiko de Ido
Baza Gramatiko de Ido
Jen la maxim bazala gramatiko ("la plej baza gramatiko") de Ido:
Tinum
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 85,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,3 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Gramatiko de Ido
La akcento
(forta silabo indikata per signo ´)
Tinum
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6019 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4886 scipovis legi kaj skribi kaj 1122 personoj estis analfabetoj. Do 18,64% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Lázně Bělohrad
Lázně Bělohrad (antaŭe: Nová Ves; Bad Bielohrad, antaŭe: Neudorf) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas 15 kilometrojn oriente de urbo Jičín, en la samnoma distrikto Jičín kaj Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie. La ĉeĥa urbonomo laŭvorte nomiĝas "blankburga banloko" pro blankmura kastelo tie starigita en 1556. La urbeto havas la honoron esti menciita en la origala esperantlingva romano Idoj de Orfeo.
Elde 1931 okazis en la urbo "Internacia Libertempejo" por esperantistoj ĝis la komenco de la milito kaj post la milito oni renovigis ĝin, sed ne por longe.
Gramatiko de Ido
La multenombro
Oni faras la multenombron per la finaĵo -i, forprenante la finaĵon -o. Adjektivoj ne povas ricevi finaĵon por la multenombro, malkiel en Esperanto. Le oni povas rigardi kiel "ara" multenombro.
Tinum
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 9533 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6301 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 66,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Gramatiko de Ido
La sekso
Vortoj por personoj kaj animaloj estas sen seksa signifo (kun la esceptoj: viro (viro), muliero (virino), patro (patro), matro (patrino)). Tiel vortoj kiaj aktoro, autoro, avo, bovo, dicipulo, hundo, kantisto, kato, kuzo estas neŭtralaj pri sekso. Kiam oni bezonas indiki la sekson estas du eblaj sufiksoj: vira (-ul-) kaj virina (-in-). Ekzemple, kuzo povas esti aŭ kuzulo (maskla kuzo) aŭ kuzino (femala kuzino). Kiam necese oni povas diri aktorulo aŭ aktorino, sed alikaze oni diras la vorton aktoro. Ĉiu familia vorto estas sen seksa signifo krom patro kaj matro, malkiel en Esperanto.
Tinum
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Gramatiko de Ido
Derivado
(1) Derivado en substantivon el adjektivo. Kiel en Esperanto, 'persono kantanta' estas kantanto (ne 'kantantulo'), kaj 'persono vidanta' estas vidanto (ne 'vidantulo'). Simile, en Ido 'persono blinda' estas blindo (ne 'blindulo'), kaj 'persono richa' estas richo (ne 'riĉulo'). Do, Ido uzas nur unu metodon por ŝanĝi iu ajn adjektivon al substantivo kun la senco 'kiu estas ...'.
(2) Derivado en adjektivon el substantivo. Simile, adjektivo derivita rekte de substantivo havas sencon 'kiu estas ...'. Ekzemple, patra (kiu estas patro), ligna pordo (pordo el ligno), papera ludilo (ludilo kiun konsistigas papero). Por trovi adjektivon kiu signifas 'kiu rilatas, kiu koncernas ...', oni uzas sufikson -al- kiel en la vortoj naturala (natura), dorsala (dorsa), mondala, nacionala, originala, radikala, universala. Inter aliaj sufiksoj estas -oz- por indiki enhavon de io: glorioza (glora), danjeroza (danĝera).
(3) Derivado en verbon el substantivo, kaj inverse. Kiel ĝenerale en Esperanto, substantivo derivita rekte (sen afikso) de verbo indikas agon aŭ staton, kiel parolo, hezito aŭ movo. Por derivi verbon de substantivo oni ĝenerale uzas afikson. Ekzemple: salizas ('salas'), kie la sufikso -iz- indikas 'provizi' aŭ 'aldoni'. Tiel la vorto salizo indikas la agon. La plej ĝenerala sufikso por derivi verbon de substantivo estas -ag- (de la verbo 'agas'); ekzemple, martelagas (martelas), donante la substantivon martelago. Ripeta aŭ daŭra martelago estas martelagado.
La posedaj pronomoj
Persona pronomo igas posedan per la finaĵo -a, same kiel en Esperanto.
Prepozicioj
Ĉefa ĉagreno de unuaj idistoj estis la "nelogikeco" de Esperantaj prepozicioj. Speciale gravaj al ili estas la tri prepozicioj kiuj, por eviti miskomprenon, anstataŭas la multsignifan vorton 'de'. Por indiki apartenon, oni uzas di: parto di mashino; domo di nia amiko; tempo di paco. Por indiki devenon aŭ originon oni uzas de: homo de la nordo; de la maro venis fishi; libro de biblioteko; donaco de ni. Por indiki faranton de ago aŭ aĵo oni uzas da: libro da Zamenhof; pikturo da lia amiko; kato trovita da ni. Rimarku la uzon de ĉiuj tri: pago da amiko di nia flugo de Nederlando. La tri vortoj, da, de, di, respondas al tri sencoj (kiel la anglaj by, from, of - aŭ svedaj av, från, till) kaj klarigus la intencon de la skribanto.
Alia distingo estas inter la tempaj kaj spacaj sencoj de la vortoj 'antaŭ' kaj 'post'. Por indiki tempan sencon oni uzas ante kaj pos. Por indiki spacan sencon oni uzas avan kaj dop (malantaŭ). Do, patro venis ante la familio diferencas de patro venis avan la familio. En la unua kazo oni parolas pri tempa diferenco (ekz. dudek minutoj), en la dua pri spaca diferenco (la patro promenis antaŭe, ne malantaŭe).
Zirienka
Zirienka estas arta lingvo kun kompleksa fonetiko. La vortprovizo estas apriora. La gramatiko ŝajnas simpla.
Eksteraj ligiloj
http://www.io.com/~hmiller/lang/ZireenLanguage.html
Muzeo Vostell Malpartida
La Muzeo Vostell Malpartida estas situanta ĉe la Natura Monumento Los Barruecos, ĉe la hispana vilaĝo de Malpartida de Cáceres, Ekstremaduro, Hispanio. La Muzeo Vostell Malpartida loĝigas verkojn de la artisto plastika Wolf Vostell kaj la kolekton Fluxus-Donacaĵo Gino Di Maggio.
Wolf Vostell
La Muzeo Vostell Malpartida (MVM) estis fondita oktobre de 1976 fare de Wolf Vostell (1932-1998), artisto hispangermana de rekona prestiĝo tutmonda, fundamenta figuro de la nuntempa arto kaj persono ge ligata al Ekstremaduro ekde la 1970-aj jaroj.
Uzanto de la teknikoj de la Kontraŭkolaĝo kaj de la Happening eŭropa kaj pioniro de la Videoarto, kunfondinto de la internacia arta movado nome Fluxus, Vostell markis ĉiam sian produktadon per elstara originaleco, pekuliaro ankaŭ propra de la muzeo kiu uzas lian nomon.
Barruecos
Kiam en 1974 la artisto ekkonis la naturan monumenton Barruecos proklamis la zonon kiel “natura artoverko”. Ekde tiam li ekhavis ideon krei tie muzeon kiel esprimejo de arto de avangardo, unika en sia ĝenro, renkontiĝejo de arto, vivo kaj naturo. La ĉefa sidejo de la MVM staras ĉe la antikvaj konstruaĵoj de la Lanlavejo Barruecos. Ties riĉa historio, kaj ŝlosiloj de la grava fenomeno de nomada brutobredado, montriĝas didaktike kaj distre ĉe la Interpretejo de Brutobredaj Vojoj kaj Historio de la Lanlavejo de Barruecos, kiu estas ankaŭ integrata en la muzeo. La MVM etendiĝas ankaŭ al natura loko Barruecos, kun kelkaj artaĵoj kaj etos-skulptaĵoj subĉielaj: nome VOAEX (Viaje de (H)Ormigón por la Alta Extremadura) de 1976 kaj El Muerto que tiene Sed (soifa mortinto) de 1978. Alia grava parto de la Muzeo Vostell Malpartida estas la konstanta kolekto de Konceptaj Artistoj hispanaj, portugalaj kaj polaj, kiu enhavas 60 verkojn de 48 artistoj el tiuj ŝtatanecoj kiuj ekde la komenco de la muzeo en 1976 estis space ligataj al tiu ĉi.
Gustaf Dyrssen
- naskiĝis en, mortis la 13-an de majo 1981 - estis sveda eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1920 en Antverpeno individue akiris ormedalon kaj partoprenis ankaŭ en la sekvaj olimpikoj de 1924, 1928 kaj 1936, atingante arĝentan medalon individue en 1924 kaj plian arĝentan medalon teame pri spada skermado en 1936. Inter la jaroj 1952 kaj 1970 li funkciis kiel membro de la Internacia Olimpika Komitato.
(10754) 1990 QV5
(10754) 1990 QV5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
San Antonio Acutla
San Antonio Acutla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio Acutla. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Antonio. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 106.
Geografio
San Antonio Acutla apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 311 loĝantojn. El tiuj estis 148 viroj kaj 163 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20.41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2180 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Donaĵoj de la Sankta Spirito
Donaĵoj de la Sankta Spirito (de greke ĥaris, „donaĵo, donaco“) nomiĝas en la kristanismo apartaj talentoj, kiujn laŭ la Nova testamento disdonas la Sankta Spirito.
Flago de Nord-Koreio
La Flago de Nord-Koreio estis adoptita la 8-an de septembro 1948 kiel la nacia flago. La ruĝa stelo de Komunismo povas esti vidata en ĉi tiu flago sur blanka disko. Nord-Koreio originale adoptis "taegeuk" post la sendependeco disde Japanio kun la simbolo de Jino kaj Jango en la sudkorea flago sed poste reviziis ĝin kaj pli proksime reflektas tiun de Sovetunio. La flago estis adoptita en 1948, kiam Nord-Koreio iĝis sendependa komunista ŝtato. La tradicia korea flago estis ruĝa, blanka, kaj blua. La lando retenis tiujn kolorojn (kun reganta ruĝo) kaj aldonis ruĝan stelon sur blanka disko. La disko memoras la Taegeuk trovitan sur la flago de Sud-Koreio, kaj reprezentas la principojn de naturo. La ruĝa strio esprimas revoluciajn tradiciojn. La ruĝa stelo estas por Komunismo. La du bluaj strioj signifas suverenecon, pacon kaj amikecon. La blanka strio simbolas purecon. La flago de Nord-Koreio iomete similas al la flagoj de Tajlando kaj Kostariko.
Donaĵoj de la Sankta Spirito
Laŭ Nova testamento ekzistas pluraj malsamaj listoj de la donaĵoj de la Sankta Spirito, nome en en la epistolo al la romanoj 12, 6-8, 1-a epistolo al la korintanoj 12, 8-10 kaj 28-31, epistolo al la efesanoj 4, 7.11sj, 1-a epistolo de Petro 4, 9-11. Al la donaĵoj de la Sankta Spirito apartenas laŭ 1-a Kor 12,8-10:
Flago de Nord-Koreio
Ekzistas malmultaj aliaj konataj flagoj en uzo. Ekzistas flago por la armeo de la koreoj, same kiel siaj du subfakoj la aerarmeo kaj mararmeo.
Schopperten
Schopperten (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Diamante
La vorto Diamante povas signifi la jenajn:
Edistudio
Edistudio estas unu el la plej gravaj eldonejoj de la Esperanto-movado; ĝi fondiĝis en Pizo (Italujo), en 1977, laŭ iniciato de Bruĉjo Kasini (Brunetto Casini, n. 1954.05.23), kiu jam antaŭ tiam eldonis plurajn librojn kaj revuojn kunlabore kun aliaj eldonejoj.
Lia unua eldonaĵo, sub la marko La Nuova Frontiera, estis La Doloro, poemkolekto de la itala hermetika poeto Giuseppe Ungaretti, kiu aperis en 1975 laŭ permeso de la filino de la aŭtoro, forpasinta en 1970. Inter la eldonaĵoj de Edistudio listiĝas brila kolekto da muzikaj eldonaĵoj (en formo de muzikkasedoj, kun la voĉoj de Ĝanfranko Molle, Ĝuljo Kappa, Marĉela Fasani, Ĵak Le Pŭil, Amplifiki, Ĵomart kaj Nataŝa, Georgo Handzlik), la originalaj verkoj de Ludoviko Lazaro Zamenhof, William Auld, Tibor Sekelj, Spomenka Ŝtimec, Kalomano Kalocsay, Gaston Waringhien, Marinko Ĝivoje, Roger Bernard, Daniela Deneva Power, Baldur Ragnarsson, Reto Rossetti, Raymond Schwartz, Nikola Raŝiĉ, Ulrich Lins, Aldo de' Giorgi, Bernard Golden, Poul Thorsen, Julius Balbin, Johan Valano, kaj tradukoj el William Shakespeare, Umberto Eco, Fulvio Tomizza, Dino Buzzati, Giovanni Verga, Rudyard Kipling, fare de Nicolino Rossi, Mauro Nervi, Carlo Minnaja, Daniele Mistretta, Probal Daŝgupto kaj pluraj aliaj; kadre de la projekto RoMEo, Edistudio eldonis la komikslibreton Diabolik.
Pluraj el la libroj originale eldonitaj de Edistudio en Esperanto aperis en diversaj nacilingvaj tradukoj.
József Toró
József TORÓ [torO] rumania hungara/hungara skulptisto. Li naskiĝis la en Oradea.
Kariero
Józse Toró akiris diplomon pri skulptoarto en 2004 en Arta Altlernejo de Kluĵo. En 1990 li estis fondinto de Galerio Ernő Tibor kaj ties artgvidanto dum pluraj jaroj. De 2006 li estas instruisto de Arta Fakmezlernejo Károly Kós de Debreceno, ano de Kapos-Art. Li organizis kaj partoprenis plurajn ekpoziciojn.
33801 Emilyshi
33801 Emilyshi estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de lateamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).