cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Golejo
La golejo en la sporto servas ĝenerale la orientiĝon de la sportantoj: ili celas entrafi la golejon per pilko.
La golo estas la rezulto de sporta ludo, atingata per ĵeto de pilko al en la golejo.
Ĉe la ludkampaj sportospecioj, ĝi konsistas el du fostoj, translato kaj goleja reto. Ekz.: futbala golejo, glacihokea golejo, manpilka golejo.
(16471) 1990 OR3
(16471) 1990 OR3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Oberdrosen
Oberdrosen, hungare Rábaőr estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
Situo
Oberdrosen situas laŭ la hungara landlimo. Jennersdorf troviĝas je 7 km-oj.
Komunumoj pri őr (= sentinelo) en Hungara reĝlando
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.
Esperanto-vortaro (diversaj)
Esperanto-kulturo > Esperanto-vortaro > Diversaj Esperanto-vortaroj
En ĉi artikolo estas listo kaj priskribo de diversaj Esperanto-vortaroj pri kiuj ne estas aparta artikolo.
Lyss
Pri la komunumo
Lyss estas urbo en la iama distrikto Aarberg en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 11240 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Post la aliĝo de Busswil ĉe Büren la komunumo la 1-an de januaro 2011 nobris 13770 loĝantojn. Ek de la 1-a de januaro 2010 Lyss apartenas al la nove fondita administra distrikto Seeland.
Geografio
Lyss situas ĉe la orienta marĝeno de la regiono Seeland ĉe la bordo de la Malnova Aro. Ek de la 1-a de januaro 2011 al Lyss apartenas ankaŭ la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Busswil ĉe Büren.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Studen, en nordnororiento al Büetigen, en nordoriento al Diessbach ĉe Büren, en oriento al Grossaffoltern, kaj en sudo al Seedorf, en sudsudokcidento al Aarberg, en okcidento al Kappelen, kaj en nordnordokcidento al Worben.
Trafiko
En la urbocentro kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 6 kaj 22. La urbo havas aliron al la svisa aŭtovojo A6 de Thun tra Berno al Bielo, kiu pasas tra la komunuma teritorio. La stacidomo de situas ĉe la fervojlinioj de Berno al Bielo kaj de Lyss al Morato. Krome ekzistas interurba buslinio n-ro 74 de Lyss al Bielo.
Ĝemelurbo
Ĝemelurbo de Lyss estas Monopoli en la Provinco Bari en la regiono Apulio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lyss datiĝas el la jaro 1009 kiel Lissa.
En mezepoko en Lyss regis la Grafoj de Neuenburg-Aarberg. En la jaroj 1377/79 Lyss fariĝis posedaĵo de Berno. Ĝis la korekto de la Malnova Aro per la konduko de la rivero al la Lago de Bielo la regiono de Lyss regule suferis pro gravaj inundoj.
En baloto de la 7-a de marto 2010 la loĝantoj de la komunumoj Lyss kaj Busswil ĉe Büren decidis, ke la du komunumoj estas kun efiko de la 1-a de januaro 2011 kunigitaj sub la nomo Lyss.
Heyen
Heyen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Holzminden de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Srilanko
Srilanko (ශ්‍රී ලංකා, இலங்கை, Sri Lanka) estas respubliko en suda Azio, fondita en 1972; inter 1948 kaj 1972, la lando nomiĝis Cejlono (angle Ceylon, el Sīhala-dīpa, "Sinhala insulo") kaj estis monarkio sub la reĝo aŭ reĝino de Britio; antaŭ 1948 ĝi estis brita kolonio.
Teritorie, la lando konsistas el la ĉefinsulo Cejlono kaj kelkaj apudaj insuletoj.
Lingvohistorie, la insulo estis konata sub diversaj nomoj: Lanka, Lanka-dvīpa (sanskrite) aŭ Lanka-dīpa (palie), Taprobane (el sanskrito Tāmaraparnī), Serendip aŭ Serendib (el Sīhala-dvīpa/Sīhala-dīpa, poste pliŝanĝita al Selan, Ceilán kaj Ceylon). La oficiala nomŝanĝo de la ŝtato, kiam ĝi iĝis respubliko, ne okazis rapide, kaj neniam komplete; la teo de la lando eĉ hodiaŭ nomiĝas "Cejlona teo".
La oficiala nomo de la ŝtato, Srilanka Demokratia Socialisma Respubliko, restis tia dum la tuta ĝisnuna historio de la respubliko, sendepende ĉu la aktuala registaro estas por- aŭ kontraŭsocialisma.
Bazaj faktoj
<UL> <LI>E-nomo: [a] Srilanko; [o] Srilanka Demokratia Socialisma Respubliko. <LI>Nacia oficiala nomo: Prajatantravadi Samajavadi Janarajaya Sri Lanka (si), Ilankaic Cananayaka Cocalicak Kutiyarcu (ta), Democratic Socialist Republic of Sri Lanka (en); la populara nomo sinhala estas Lankāva. <LI>Areo: 65.610 km². Pro tio ĝi estas la 25a plej granda insulo en la mondo. <LI>Politika sistemo: respubliko. <LI>Loĝantaro: 18.114 mil (1995), inter ili sinhaloj 74,5 %, tamiloj 17,7%. <LI>Ĉefaj religioj: budhismo, hinduismo, kristanismo kaj islamo. <LI>Eksporto: tekstilaĵo, teo, multekostaj ŝtonoj, kaŭĉuko, kokoso. <LI>Organizoj: UNO (1955) </UL>
Historio
En Srilanko en la politika movado tamila hegemonias la movadoj federistaj kiu poste iĝos la Unuigita Fronto Tamila de Liberigo, ĝis komenco de la 1980-aj jaroj. Tiam la politika movado estis anstataŭata grandparte de armita lukto ĉefe fare de la Liberigaj Tigroj de Tamil Ilam, LTTE, kiuj hegemoniis en la 1990-aj jaroj, danke al la helpo de tamiloj el Barato kaj el la diasporo. La LTTE kontrolis grandan parton de la nordo de Srilanko (ĉirkaŭ kvarono de Srilanko), kaj klopodis starigi sian propran registaron tie.
La nasko de la LTTE en 1983 rilatis subpremadon kaj morton de centoj da tamiloj post atenco kontraŭ 13 srilankaj soldatoj. Barato intervenis kiel pacforto, sed mortis pli da 1,000 barataj soldatoj. En 1991 teruristo, eble ligata al la LTTE, mortigis la ĉefministron el Barato Rajiv Gandhi.
La historio de Srilanko estis markita dum pli da du jardekoj (fine de la 20-a jarcento kaj komence de la 21-a per etna konflikto inter la nacia registaro kaj la insurekcia movado de tamiloj nomita Liberigaj Tigroj de Tamil Ilam (Liberation Tigers of Tamul Eelam aŭ LTTE en la angla), kio kaŭzis ĉirkaŭ 70 000 mortintojn sen kalkuli la finajn en 2009. Komence de 2002 la du konfliktaj flankoj militpaŭzis, sed ambaŭ partioj rompis tiun akordon. Komence de 2009 la nacia registaro atakis la teritorion kontrolatan de tamiloj dum kelkaj monatoj kaj nuligis la gerilon kaj mortigis ĝian estraranojn, ĉefe Velupillai Prabhakaran, sed poste laŭ Unuiĝintaj Nacioj mortigis ankaŭ pli da 6 500 civilulojn, ĉefe tamilojn.
Laŭ la lastaj ciferoj de Unuiĝintaj Nacioj mortis en la milito inter 80 000 kaj 100 000 personoj, el kiuj ĉirkaŭ 6,200 soldatoj el la armeo de Srilanko (30,000 vunditoj) kaj 22,000 tamilaj gerilanoj ekde julio de 2006 (tiuj lastaj ciferoj laŭ la srilanka registaro). Laŭ Unuiĝintaj Nacioj estas el 250,000 al 300,000 tamilaj rifuĝintoj en koncentrejoj, ĉefe en la regiono de Vavunija, kiuj suferas militvundojn, malsaton kaj nehoma situacio, dum la registaro malpermesas ilin foriri, ĉar onidiras, ke ili klopodos identigi fuĝintajn eksgerilanojn. Ankaŭ la laboro de NRG estas malhelpata de la armeo.
Inter tiuj kiuj dokumentis la konflikton estas la verkistoj Cheran Rudhramoorthy kaj Michael Ondaatje.
Politiko
Laŭ la srilanka konstitucio la lando estas socialisma demokrata respubliko. La politika sistemo estas la parlamenta. Ekde la amendo al la konstitucio pasigita en 2015, kiu celas plifortigi la potencon de la parlamento, la Prezidanto de Sri-Lanko funkcias kiel la ŝtatestro ĉefe en simbola rolo. La prezidanto havas la aŭtoritaton dissolvi parlamenton, nomumi ĉefministron kaj ministrojn kiuj bezonas gajni la fidon de parlamento. La elekto de prezidanto okazas ĉiujn ses jarojn. La parlamento estas unuĉambra kaj elektita de ĉiuj civitanoj de la ŝtato kaj povas forigi la prezidanton per dutriona plimulto.
Politiko en Sri-Lanko staris dum la plej multaj jaroj en la ombro de la sanga interna konflikto inter la sinhala plimulto kaj la tamila malplimulto. La ĉefa defio al ĝi estas pace solvi konfliktojn kaj internajn disputojn.
Alia interpopola konflikto estas inter kristanoj kaj islamanoj. Tiu konflikto kulminis en aprilo 2019. Tiam pli ol 250 homoj estis mortigitaj en terorisma atako kiu inkludis ses sinmortigaj atencoj realigitajn samtempe en pluraj centroj en la lando. Kelkaj estis faritaj ene de preĝejoj dum preĝo kaj la alia parto en hoteloj. La atakoj estis direktitaj kontraŭ la kristana komunumo kiu festis Paskon tiun semajnon.
Ekonomio
En industrio, ĉirkaŭ 21 procentoj de la laboristaro estas dungita kaj ĝi kontribuas ĉirkaŭ 15 procentojn de la malneta nacia produkto. La ĉefaj industrioj estas fabrikoj de ceramikaĵoj, naftaj produktoj , manĝeblaj oleoj, sterkoj kaj cemento. La plej multaj el la grandaj fabrikoj estas posedataj de la registaro. Sri-Lanko havas diversajn naturresursojn, inkluzive de grafito, titano kaj fosfatoj. La batalado kaj teroraj atakoj sur la insulo malinstigis investantojn de ĝi.
Aktuale en 2019, Sri-Lanko estas en financa mizero. Kelkaj teroristaj atakoj en 2019 pliseverigis ekonomiajn problemojn, kiuj ekzistis en la lando antaŭe, kaŭzante malpliiĝon de kresko, pliiĝon de senlaboreco kaj severan damaĝon al turismo, sur kiu dependis granda nombro da malgrandaj privataj entreprenoj.
Paleontologio
La Srilanka leono estis prahistoria subspecio de leono, kiu loĝis en Srilanko. Ŝajne ĝi estis formortinta antaŭ modernaj homoj eniris tien, kiuj alvenis en 37 000 a.K.
Biogeografio
Biogeografie la insulo apartenas al hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International) indikis ĝin kiel biodiverseco-riĉaĵejo "Okcidentaj Ghatoj kaj Sri-Lanko".
Nuntempa faŭno
La Srilanka palumbo aŭ toringtona kolombo (Columba torringtoniae) estas birdospecio de la familio de Kolombedoj, Columbidae, kiu estas loĝanta reproduktanta endemio en montoj de Srilanko.
Loĝantaro
La Sirima–Ŝastri Pakto estas pakto inter Barato kaj Srilanko de Oktobro 1964. Ĝi estis grava interkonsento por determinigi la statuson kaj estonton de homoj de barata origino en Srilanko.
Srilanko kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Jen kiel oni montras la insulon Srilanko:
Érico Veríssimo
Érico Lopes Veríssimo (naskiĝis la 17-an de decembro 1905 en Cruz Alta, Suda Rio-grando, Brazilo; mortis la 28-an de novembro 1975 en Porto Alegre, Brazilo) estis unu el la plej konataj brazilaj verkistoj en la lasta jarcento.
Li naskiĝis en eksriĉa familio kaj ne finis la lernejon pro neceso labori. Li havis apotekon en Cruz alta, sed ĝi ne sukcesis. En 1930 li translokiĝis al Porto Alegre, kie li decidis vivi nur per siaj verkoj. En Porto Alegre li ekkonis renomajn aŭtorojn kiel Mário Quintana, Augusto Meyer, Guilhermino César kaj aliaj. En la sekva jaro li eklaboris ĉe Revista Globo kaj tie li prosperis.
La libroj de Erico Verissimo jam estis tradukitaj al la Germana, Hispana, Finna, Franca, Nederlanda, Hungara, Indonezia, Angla, Itala, Japana, Norvega, Pola, Rumana, Rusa, Sveda kaj Ĉeĥa.
Hilelismo
Hilelismo estas doktrino inspirita de la farisea rabeno Hilelo, kiu vivis en la 1-a jarcento. Lazaro Ludoviko Zamenhof adoptis ĝin kadre de sia Hilelismo - propono pri solvo de la hebrea demando, en 1901.
'Hilelismo konsistas en la kreado de morala ponto, per kiu povus unuiĝi frate ĉiuj popoloj kaj religioj, sen la kreado de iaj nove elpensitaj dogmoj kaj sen la bezono, ke la popoloj forĵetu siajn religiojn ĝisnunajn ' - L. L. Zamenhof en letero al Alfred Michaux, la 21-an de februaro 1905).
Historia evoluo
Rezigninte pri la cionisma solvo jam en 1886, Zamenhof tamen restis fidela al sia origina etno, kies sorto en Orienta Eŭropo estis pli kaj pli senespera.
En 1901, sub la pseŭdonimo Unuel ("Unu el la popolo"), kopiita de Akad-Ĥam, la pensulo al kies spirita cionismo Zamenhof antaŭe aliĝis (diverĝe el la politika kaj eĉ armita cionismo de Theodor Herzl kaj Vladimir Ĵabotinskij), Zamenhof eldonis siajn tezojn pri la starigo de nova, neŭtrala homa religio, bazita ankaŭ sur nova, neŭtrala homa lingvo. Se la cionismo eluzis la romantikan paradigmon, strebante ke oni parolu pri judo kun la sama respekto kiel pri franco, germano, ruso ktp, Zamenhof pledis, ke oni entute forgesu, kio estas judo, franco, germano, ruso ktp.
Sian proponon li dissendis ruslingve al la "intelektaj" judoj (aŝkenazoj regantaj la rusan), el kiuj pluraj estis ankaŭ Esperantistoj. Hebreoj kaj Tolstojanoj konsistigis fakte la unuajn kernojn de la esperantistaro en la cara imperio.
Renkontante reziston, Zamenhof momente retiriĝis, por reaperi kun la sama projekto kelkajn jarojn poste, sed sub la nomo homaranismo. El tiu unua fazo estas plej rimarkinda la letero al Abram Kofman, al kiu la 28-an de majo 1901 Zamenhof klarigas ke "cento da homoj lernintaj la lingvon herede estas pli gravaj ol milionoj kiuj lernis ĝin pro modo" kaj ke "la lingvo de la plej malgranda popoleto havas vivon multe pli certigatan ol lingvo senpopola". Tial la letero al Kofman estas konsiderata kiel la unua ĝermo de la raŭmismo.
Esperanto, Hilelismo kaj Homaranismo
Christer Kiselman en sia artikolo Hilelismo, homaranismo kaj neŭtrale-homa religio en La arto labori kune: festlibro por Humphrey Tonkin trairas la dokumentojn de Zamenhof por komprenigi kiel li dubis inter siaj projektoj pri artefaritaj lingvoj, partikulare Esperanto, kaj unuigecaj religioj nome Hilelismo kaj Homaranismo, en broŝuroj, leteroj kaj deklaroj de 1900, 1901, 1906, 1913 kaj 1917. Tiuj duboj venis el la konflikto inter du celoj de Zamenhof: nome savo de la judoj kaj unuiĝo de la tuta homaro. La ideo de Esperanto ŝajne venis el la klopodoj por la unua celo, nome dissolvi judojn en neŭtrala medio por eviti persekutojn. Tiel hilelismo estus esenca heredo de judismo, sed senigita de propraj elementoj. Unu el la rimedo por tio estus krei novan lingvon kaj forlasi la jidan. Zamenhof ricevis kritikojn kaj ĉefe neakceptojn antaŭ kaj malantaŭ la du unuaj universalaj kongresoj, kiam li devis retroiri en siaj klopodoj elpaŝi el la lngvaj klopodoj al la disvastigo de la novaj ideoj unue pri hilelismo, poste pri homaranismo. Antaŭ la gravo de homaranismo li vidas Esperanton kiel duaranga rimedo, kaj tio ne estis akceptita de multaj esperantistoj, same kiel multaj religiuloj ne multe interesiĝis pri liaj religiaj klopodoj.
-- Tiu ĉi artikolo inkluzivas informon el la Enciklopedio de Esperanto.
Distrikto Mosonmagyaróvár
La Distrikto Mosonmagyaróvár [moŝonmadjarOvAr] (hungare Mosonmagyaróvári járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Danubo en la plej norda parto de la departemento (en la nordokcidenta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Mosonmagyaróvár, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj 2 urboj kaj grandvilaĝo, la ceteraj 22 estas vilaĝoj. La areo estas 899,97 km², kie loĝas 72 839 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.
Puebla de Obando
Puebla de Obando estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
493 Griseldis
493 Griseldis estas granda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Dindeștiu Mic
Dindeștiu Mic [dindeŝtju mik] (hungare: Kisdengeleg) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Petrești.
9458 Beaumont
9458 Beaumont estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la projekto "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research).
Dindeștiu Mic
Dindeștiu Mic estas voje ligita per la komunuma vojo DC24 al Petrești kaj al la similnoma Dindești, kiu tamen apartenas al alia komunumo, Andrid. Tien iras la komunuma vojo DC45.
9458 Beaumont
Ĝi estis nomita en honoro de Carolyn Beaumont, finalistino de la Regeneron Science Talent Search (STS) de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri terscienco kaj planedoscienco. Ŝi lernis ĉe la Potomac School, McLean (Virginio).
Dindeștiu Mic
En la censo de 2002 la 268 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
493 Griseldis
Nomo
Ĝi ricevis la nomon, "Griseldis", rolulino de diversaj rakontoj, fama pro ŝia pacienco kaj obeemo.
Arpajon (stacidomo)
Arpajon estas franca stacidomo sur linio C (branĉo C4) de RER, situanta en komunumo Arpajon, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Brétigny - La Membrolle-sur-Choisille (550000).
Puebla de Obando
La loĝantoj nomiĝas obandinos. Laŭ censo en 2008 la municipo havis 2000 loĝantojn.
Situo
Puebla de Obando situas en la centrokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 378 m; je 48 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 58 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas 23,6 km².
Ĝi situas pli precize en la montara medio de la sierra de Loriana kaj de Vidrio, mezvoje inter Cáceres kaj Badajoz, ĉe la ŝoseo <font style="background-color:orange;color:black">  EX-100 , ĉe la Km 40, ĉe bela montara pejzaĝo super la montopasejo de El Zángano, ĉe la limo kun la Provinco de Cáceres.
Priskribo
La domaro de la vilaĝo konservas tradician arkitekturon karakteran de la zono, kun strukturo de kruco de la du ĉefaj vojoj kiuj kruciĝas en la centra placo, kie staras la preĝejo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tro tradicia. Lastatempe iom da kampara turismo, kiu povas kreski post la konstruado de aŭtoŝoseo de Cáceres al Badajoz.
Internacia filmfestivalo de Toronto
La Internacia filmfestivalo de Toronto Toronto International Film Festival; mallongigite TIFF) estas dektaga filmfestivalo sen konkurso, kiu ekde la jaro 1976 okazas en la kanada urbo Toronto. Ĝi aranĝiĝas ĉiujara en la unua duono de septembro kaj senpere sekvas la internacian filmfestivalon filmfestivalon de Venecio. Eventejo estas la "festivala turo", angle Festival Tower, nova konstruaĵo je la adreso Adelaide Street West 299, kiu ankaŭ konatas je la nomo Bell Lightbox.
Ekde la jaro 1984 ekzistas aparta programparto pri kanadaj filmoj, kiu en 2004 dividiĝis al parto Canada First! ("Kanado unue!) kun premieroj de kanadaj tutvesperaj filmoj, kaj Short Cuts Canada ("mallongigo Kanado") kun premieroj de kanadaj mallongaj filmoj.
La internacia filmfestivalo de Toronto kun la World Film Festival en Montrealo kaj la festivalo de la Usona Kininstituto (American Film Institute, AFI) en Los-Anĝeleso estas la solaj tri filmfestivalo en Nordameriko, oficiala rekonataj fare de la Federacio Internacia de Asocioj pri Produktado de Filmoj (FIAPF).
Tragedio
Tragedio estas teatraĵo lirika, kiu devenas de la antikva greka teatro. Oni kontrastigas ĝin al la komedio, kaj en antikva Grekio ankaŭ al satirusa dramo.
La vorto tragedio devenas de la malnova greka lingvo kaj signifas "kaprokanton" (greke: tragodia). Por la kulto de Dionizo oni paradis kun masko kaj felo de kaproj (greke: tragos), tio reprezentis la dion mem aŭ unu de la akompanintaj satirusoj
La kerno de tragedio estas, ke homo volas preteriri la al li destinitan sorton. Tamen tragedia ne signifas, kiel kutime, ke io estas tragika, terure trista, sed ke iu troviĝas en nesolvebla dilemo kaj tiel iĝas "senkulpe kulpa", kiel ekzemple Edipo, Oresto, Fedra, Hamleto aŭ Anakin Skywalker. Kelkaj tragedioj plenas je sangaj mortoj (ekz Baĵazet de Racine) aliaj povas esti sen iu ajn morto, sed porĉiame disiro (Bérénice de Racine).
Striktasence tragedio estas tratraĵa formo; sed la adjektivo pri tragedieco aplikeblas al ĉiaj realaj aŭ beletraj situacioj, do ajnaĝenre. Ekzemple en la romanoj de Murakami Haruki.
Historio
La tragedio aperis en Ateno en la 6-a jarcento A.N.E. kun la komedio. Ĝi aperis en la kadro de la festoj de Dionizo (fine de januaro kaj fine de marto) kaj ĝi estis ligita al rito de la malnova greka religio. La arkontoj (regantoj de la urbo) kunvokis jare konkurson inter tri dramistoj, ĉiu el kiuj prezentis tri tragediojn kaj unu satiran dramon. La plej bona el inter ili estis rekompensita, kaj ĝiaj verkoj estis konservitaj.
La greka literaturo havis tri grandajn aŭtorojn de tragedioj: Esĥilo, Sofoklo kaj Eŭripido. Vidu artikolon Helena tragedio.
La romia teatro malpli uzis tiun ĉi genron, sed ankoraŭ Seneko adaptia al Latino la klasikajn grekajn tragediojn de Fedra kaj Medea.
En la klasika periodo de la okcidenteŭropa literaturo, oni povas citi la nomojn de
En la plej ĵusa periodo, la limoj de tragedio estas malpli precizaj. Oni povas citi kiel ekzemplojn de tragedio verkojn kiel Pupdomo (1879) de Henrik Ibsen aŭ Morto de vojaĝa komizo de Arthur Miller.
Teorio
La klasika libro pri la teorio de la tragedio estas tiu de Aristotelo, en lia libro Poetiko.
Oni povas ankaŭ citi la libron de Friedrich Nietzsche: Die Geburt der Tragödie (aus dem Geiste der Musik) Oder: Griechenthum und Pessimismus (Naskiĝo de tragedio (el muzikspirito) aŭ: Grekio kaj pesimismo).
30036 Eshamaiti
30036 Eshamaiti estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Joshua Bell
Joshua David BELL (9-a de decembro 1967 en Bloomington (Indianao)) estas usona violonisto.
Ekde lia debuto en Carnegie Hall en 1985, li surscenis kun ĉiu grava orĥestro kaj dirigento. Krom la klasika standarda repertuaro, li prezentas ankaŭ multajn modernajn verkojn.
Li akiris konatecon precipe pro muzikigo de filmoj "La ruĝa violono" (1998), "Aromo de lavendo" 2004.
La violono de Bell estas tiu de Antonio Stradivari, pretigita en 1713 (nomata 'Gibson ex Huberman'), konata pro sia ŝtelo el la artista vestejo de la Carnegie Hall en 1936. La violono estis posedaĵo de Bronisław Huberman. La ŝtelisto estis migra kaj prezenta muzikisto, kiu posedis ĝis sia morto la violonon kaj li konfesis la ŝtelon al la edzino nur en 1985 sur la mortolito. Joshua Bell povis akiri la violonon en 2001.
Joshua Bell estas senedzina kaj vivas en Novjorko. Li havas filon el pli frua amrilato.
Minimuma maso
En astronomio, minimuma maso estas la suba limo kalkulita por la maso de observitaj objektoj kiel planedoj, steloj kaj kelkopaj stelsistemoj, nebulozoj, kaj nigraj truoj. Minumuma maso estas tre ofte uzata por ekstersunsistemaj planedoj, ĉar la plejmulto el ili estas malkovritaj per la metodo radiala rapido. Per ĉi tiu metodo, kiu detektas planedojn mezurante la ŝanĝojn de la stelo estigitaj de la planedo, ne eblas scii la klinagulon de la planedo, tial ankaŭ ne eblas kalkuli ĝian veran mason.
Gundheim
Gundheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Minimuma maso
Se poste oni kapablas scii la klinangulon, tiam la vera maso de la objekto povas esti kalkulita per la sekva ekvacio:
Stacio Kawanishi-Noseguchi
Stacio Kawanishi-Noseguchi (japane: 川西能勢口駅 [Kaŭaniŝi-Noseguĉi-eki], angle: Kawanishi-Noseguchi Station) estas fervoja stacio en Kawanishi, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa) kaj 1 linion de Elektra Fervojo Nose: Linio Myōken.
Acidhalogenido
Acidhalogenido estas kemia kunmetaĵo. Ĝi estas derivita de karboksilata acido anstataŭigante hidroksilgrupon kun halogenida grupo.
Galeata
Galeata estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. En 2005 la komunumo havis 2289 loĝantojn. La teritorio apartenas al la montara komunumaro Appennino Forlivese.
Monaĥismo
monaĥismo (el la greka monakos, ulo soleca) estas maniero vivi sian religiecon, karaterizita per kelkaj rezignoj al teraj interesoj (= mondumaĵoj), por sin dediĉi plikomplete al la aspekto spirita kuntrenante kaj modlante tutan sian ekziston.
Diversaj religioj burĝonis el si monaĥajn movadojn: Budhismo, Kristanismo, Hinduismo, Ĝajnismo, Taoismo, ankaŭ se ilia pensmaniero ne malmulte diferencas unu de la alia.
Azia monaĥismo
En Azia Oriento floras vasta kaj multfaceta monaĥa fenomeno ĉeesta en menciitaj religioj disvastiĝintaj en nombraj nacioj kiel Japano, Ĉinio, Indonezio, Birmo, Barato, Tibeto, ktp.) En Hinduismo   la fenomeno estas ligita al determinitaj aĝfazoj, kia sannyāsa, dum kiu oni praktikas la rezignon kaj la malriĉecon kaj oni allasas dediĉi la tutan vivon al la spiriteco: estas la kazo de la sadhu. Tiaj praktikoj, atestistaj en la Vedoj, reirus al la 3-a jarmilo a.K..
En Ĝajnismo la monaĥa sperto surprenas aparatan gravecon. En 79 p.K. skismo produktis du precipajn skolojn, aktivajn ankaŭ hodiaŭ: de tiu dato furoras la monaĥoj digambar "vestitaj je ĉielo", kiuj rezignas ĉiun ajn posedon, inkluzive de la nutraĵoj kaj vestaĵoj, kaj la ŝvetambar "Blankvestitaj".
Budhista monaĥismo
La religia fenomeno de monaĥismo elstaras en la budhista sperto tiel ke la almozanta monaĥo estas konsiderata la unika vera disĉiplo de Budho. En la tibeta monaĥismo oni metas inter la kompetentoj de la monaĥaro kaj lamaoj ankaŭ la teran (ŝtatan) povon.
Monaĥismo en kristanismo
Dum la barbaraj invadoj igadis dramaj la statojn de la popoloj de la Okcident-Romia Imperio, ekkonstituiĝis kaj plifortigis ekleziajn kaj religiulajn instituciojn, kiuj baldaŭ riveliĝus fortoj estigantaj novan civilizon. Inter ili monaĥismo, tiu de la de la 4-a ĝis la 8-a jarcento, eble estas la plej grava. Antaŭe stariĝis diversaj formoj de monaĥismo: la monaĥoj: nome ermitoj kaj anakoretoj establiĝis en dezerto, en arbodensejoj aŭ en silentaj zonoj, kie ili povis vivi solece, preskaŭ senkontakte kun aliaj, por sin tute dediĉi al la preĝado. Cenobitoj, male, (temas pri alia monaĥa kurento) kunvivis en monaĥejo sub la regulo kaj abato. Kun tiu deziro, ili estis movataj de la volo imiti eminentulojn de la biblia historio: kiel profeto Elija aŭ Johano la Baptisto aŭ la sama Jesuo kiu pasigis la noktojn en soleca preĝo.
Eŭropa monaĥismo elvenas precipe el Proksima Oriento; fakte, la religia asketismo kaj la monaĥa vivo ne estas apartaĵo de iu ajn formo de Kristanismo, sed ili reprezentas vivformojn per kiuj la animo provis ĉiuepoke enkarnigi sian sojfon je Dio. En la 4-a jarcento, en Egiptio, en Palestino kaj Sirio, spure de Sankta Antonio Abato, ĉiam pli nombris tiuj kiuj tute forlasis la mondon por vivi solece (eremos, el kiu la termino ermito). Sed preskaŭ samtempe ĝuste tiuj vivantoj en la dezerto aŭ ermitoj, ekasociiĝis, spure de sankta Pakomjo, en konventoj aŭ cenobejoj (el la greka coinobios, indikante kunvivadon), por serĉi kune pli intensan komunion kun Dio kaj pli facile aliri sanktecon. En kristana medio, Sankta Antonio Abato estas konsiderata la iniciatoro de la komuna vivo en monaĥejo.
La monaĥoj de la proksima Oriento kaj de la orienta Eŭropo sin lasi fascini de asketismo kun fervoro tia, ke ili foje preskaŭ tuŝi frenezon, de intensaj asketaj (el la grekaj άσκημα, άσκησις indicantaj ekzercon, vivmanieron de atleto) praktikaĵojn, kiuj unuigis al la preĝo kaj al la meditado ĉiuspecajn korphumiliĝojn, foje penigajn aŭ eĉ strangajn, kiel la abstino el la nutrado, el la dormo aŭ el sinlavo laŭ longaj periodoj, aŭ skurĝadoj kaj torturoj. Ĝenerale, tamen, la monaĥisma movado, orienta kaj okcidenta, provizis la Eklezion per spirite energia forto por reagi kontraŭ la ĉiam minacanta mondumiĝo de la Eklezio mem. Kaj kiel tia, ĝi konstituis grandan rezervon de energio por influi la historian disvolviĝon de la kristana civilizo en la mediteranea mondo.
Eŭropa monaĥismo
Post la 4-a jarcento monaĥismo komencas disvastiĝi en Okcidento: Sankta Hieronimo en Romo, Sankta Aŭgusteno en Afriko, Sankta Severino en Noriko, Sankta Marteno de Tours en Gaŭloj estis la iniciatintoj de la monaĥaj idealoj kaj de famaj monaĥejoj, kiel en Tours kaj Arles.
Kasiodoro, ministro de Teodoriko la granda, post la malsukceso de sia politiko celanta la kunfandiĝon de Romianoj kaj Gotoj, forlasas la gotan kortegon, rifuĝiĝas en siajn posedaĵojn, en la naska Kalabrio, kaj starigas monaĥejon en Vivarium, en kiu pasigas la lastajn jarojn de sia vivo.
La Benediktana regulo estas tute trempita en la robusta praktika spirito de la antikva Romo, ĝin kunfandante kun la la kristana spiriteco. La benediktanaj monaĥoj devas estis nek nur kontemplantoj nek kuraĝigitaj survoje de la ekscesoj kaj strangaĵoj de la orienta asketismo. Noto de interna sereneco, de ekvilibro, de profunda saĝo, trempas ĉiujn paĝojn de tiu regulo kiu riveliĝos tute plenplena je universala normiga kapablo, nome je tiu mirinda porjura kapablo, kiu iam faris la grandon de la antikvaj romianoj kaj tiam ekadoptiĝis kiel la ekscelenca regulo de la tuta katolika monaĥismo. Anstataŭ la ekscesoj de asketismo, Benedikto sintezis la regulan vivstilon per la moto: ORA ET LABORA, preĝu kaj laboru.
Herend
Herend estas urbo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Veszprém.
Monaĥismo
Eŭropa monaĥismo
La monaĥoj kultivas la terenojn ĉirkaŭe de la Monaĥejo, aŭ almenaŭ ilin kultiviĝis per siaj kunlaborantaj kamparanoj, defendante tiel la terenojn el neglektiĝo kaj sovaĝiĝo. Ĉirkaŭ la monaĥejo grupiĝas, serĉantaj protekton kamparanaj familioj, kiuj trovas rifuĝon sub la ombro de la monaĥa strukturo. La monaĥejo fariĝas tiel centro de malgranda ekonomia mondo memsufiĉa; ankaŭ la produktaĵaj manfaritaj aŭ industriaj necesaj al la onia ekzisto estas produktitaj permane de servistoj ministeriales de la monaĥejo. La produktaĵaj ekscesoj estas venditaj surloke: tial, ĉirkaŭ la monaĥejo establiĝas centro de interŝanĝo, de foiro. Ĝuste dum la 8-a jarcento kreiĝas, ekzemple en la lombarda Italio, grava emo al la formiĝo de senmezuraj bienposedaĵoj, koncentritaj en la manoj de malmultaj grandaj senjoroj laikaj kaj ekleziaj. Elstara parto de tiu koncentrado de posedaĵoj finiĝis ankaŭ avantaĝe de la grandaj benedikatanaj monaĥejoj, pliigante ilian gravecon kaj edukan forton. Principe, tamen, tiuj monaĥejaj posedaĵoj estis nevendeblaj kaj la abatoj administrantoj estis ofte pli kapablaj, okaze ekzemple de senspertaj lombardaj senjoroj. Tio kondukis al la disvastiĝo de novaj sistemoj de bienkondukado, kiuj multe utilis al la laŭgrada konstruo de la biena riĉeco. Inter tiuj citindas la kontraktoj de nivelo (el libellu sur kiu estis skribitaj la kontraktaj akordoj), per kiu bieno estis koncedita al kultivisto kiu, interŝanĝe pagante luon, kutime per kultivaj produktaĵoj, konservis por ĉiam aŭ longatempe la uzon, aŭ tiu de 'emfiteŭzo per kiu la bieno estis koncedita por longega tempo kondiĉe ke la kultivisto alportu plibonigojn. Tiel al la trista senpopoligo de la antaŭaj jarcentoj komencis anstataŭiĝi pli abunda nombro de kultivistoj en la kamparoj, unuiĝinta al la renaskiĝo de specialaj kultivadoj, kiel tiu de la vito kaj olivarbo, anstataŭe de la porpaŝta herbejo aŭ de la cerealkultivado vastarea.
Herend
Geografio
Herend situas sur malebenaĵo en Bakony laŭ rojo "Séd", laŭ ĉefvojoj kaj fervojo Budapeŝto-Graz. Veszprém (urbo) troviĝas 14, Ajka 20, Balatonfüred 31, Budapeŝto 121 km.
Monaĥismo
Eŭropa monaĥismo
En periodo en kiu multaj reĝoj estis analfabetaj, en la benediktanaj monaĥejoj nelaceblaj manskribistoj, en la scriptoria, daŭrigis kopii verkojn de antikvaj verkistoj kaj paganaj kaj kristanaj. Kunvivas, do, pace, kaj kune trinkas ĉe la fontoj de la antikvaj civilizoj, de la scio de mildeco de la moroj, Romianoj kaj Barbaroj, fratigitaj per la komuna kredo, per la komuna obeo al Regulo. La grandaj benediktanaj monaĥejoj daŭrigas, laŭlonge de la tuta mezepoko, resti porlumaj centroj meze de ĉirkaŭa tenebro.
Herend
Historio
Pri frue romianoj loĝis tie. En la hungara erao estis pluraj vilaĝoj, inter ili oni ĉasadis en la arbaro. La turkoj faris preskaŭ senhoma la vilaĝojn. En 1723 oni refondis la hodiaŭan urbon. En 1826 ceramika uzino ekfunkciis, en 1839 la nova posedanto komencis produkti porcelanojn ekde 1395. la produktaĵoj disvastiĝis en la tuta mondo.
Monaĥismo
Multiĝo de la monaĥejoj
Apud tiu ĉiam elstara de Montokasino, naskiĝis ĉiam pli nombraj monaĥejoj, inter kiuj emerĝas, pro kulturo kaj spiriteco kaj eĉ sciencaj aliroj, tiuj de Novalesa (Piemonto) en Valo de Susa. Granda centro de la monaĥa civilizo naskiĝis en Irlando kiu de tie larĝiĝis al Anglio, kun la cenobejoj de Armagh, Iona, York. La irlandanaj monaĥoj, kuntrenante kun si sian kelta-kristanan kulturon, direktiĝis al Gaŭloj kaj Italio, konvertigante paganojn kaj arianojn, kaj starigante novajn monaĥejojn. Inter kiuj menciindas tiu de Bobbio (Alta Italio), establita de Sankta Kolombano, kaj tiu de Sankt-Galo, en Svisio. Ankaŭ la irlandaj monaĥoj elstariĝis en la literaturaj kaj religiaj studoj kiel atestas la kopioj de manuskriptoj de klasikaj kaj paganaj aŭtoroj allasitaj de iliaj mankopiistoj. La civilizo kelta-kristana havis, tial, senmezuran gravon en la eŭropa formiĝo en la epoko karolida.
Ne preterlasiĝu aludo al la Cistercianoj, ordeno de monaĥoj dediĉintaj al la bonfaro, kiel ankaŭ la Antonianoj de Vienne, monaĥoj flegistoj vastiĝintaj en tuta Eŭropo, kaj la Trapistoj; kaj plue la Suverena Milita Ordeno de Malto kaj Teŭtonaj Kavaliroj kaj aliaj kiuj havis militan karakteron.
Amilly-Ouerray (stacidomo)
Amilly-Ouerray estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Stacio Sōgo
Stacio Sōgo (japane: 寒河駅 [Sōgo-eki], angle: Sōgo Station) estas fervoja stacio en Bizen, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Akō.
Galliera
Galliera estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 5177 loĝantojn.
Can (bando)
Can [kan] estis germana bando de eksperimenta rok-muziko formita en Kolonjo en 1968 fare de la kerna kvarteto komponita de Holger Czukay (baso, registrado), Irmin Schmidt (klavaro), Michael Karoli (gitaro), kaj Jaki Liebezeit (drumoj). La grupo ricevis la servojn de diversaj kantistoj, ĉefe la uson-devena Malcolm Mooney (1968–70) kaj la japan-devana Damo Suzuki (1970–73), same kiel kelkaj variaj portempaj membroj.
Derive el fonoj de avangarda kaj ĵaza muzikoj, la membroj de Can miksis elementojn de psikedela rok-muziko, funko, kaj brumuziko en influaj albumoj kiel Tago Mago (1971), Ege Bamyasi (1972) kaj Future Days (1973). Can ankaŭ havis foje komercan sukceson, per unuopaĵoj kiel "Spoon" kaj "I Want More" atingante enlandajn pintorangigojn unuopaĵoj. Ili estis amplekse kondiderataj kiel pioniroj de la germana panoramo de krautrock, kaj kiel konsiderinda influo sur posta rok, postpunko, etosa, kaj elektronika muzikoj.
Triominoj
La ludo Triominoj estas varianto de domeno kiu uzas triangulajn pecojn.
Ludantoj povas formi geometriajn figurojn kiel ekzemple "ponton" aŭ "heksagonon".
Weird Tales
La unua epoko
Tiu revuo estis lanĉita de Jacob Clark Henneberger kaj J.M. Lassinger, kiuj esperis profiti de la bona famo de tiamaj revuoj kiel la krimliteratura revuo "Black Mask". La unua ĉefredaktisto estis Edwin Baird, kiu aperigis la unuajn tekstojn de H. P. Lovecraft, Seabury Quinn kaj Clark Ashton Smith.
Farnsworth Wright dungis ankaŭ desegnistoj: Virgil Finlay, Hannes Bok, kaj Margaret Brundage, kies malmulte vestitaj knabinoj ornamis la kovertojn inter 1933 kaj 1938.
Sub ŝia estrado, la revuo aperigis tekstojn de Ray Bradbury Fritz Leiber, Henry Kuttner, Catherine L. Moore, Theodore Sturgeon kaj August Derleth, prezentita kiel literatura heredanto de Lovecraft. Sed ŝi ne povis bremsi la malprosperon de la revuo kiu ĉesis aperi en 1954 kun la numero 279.
Karbonacida anhidrido
Karbonacida anhidrido estas kemia kombinaĵklaso de kunmetaĵoj kiu havas du acilgrupojn kunligite al la sama oksigenatomo.
Weird Tales
Novaj "enkorpiĝoj"
En 1973 Sam Moskowitz eldonigis novan serion de "Weird Tales". Kvar eldonoj aperis in 1973 kaj 1974.
Inter 1980 kaj 1983, Lin Carter aperigis serion da kvar antologioj de noveloj eltirataj de "Weird Tales".
En 1988, "Weird Tales" estis daŭre relanĉita de George H. Scithers, John Gregory Betancourt kaj Darrell Schweitzer, la unua eldono havis la numeron 290. Tiu nova versio daŭras aperi, kaj ricevis la Premion Hugo en aŭgusto 2009.
Nantiat
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Puebla de Sancho Pérez
Puebla de Sancho Pérez estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas poblanchinos. La censita populacio en 2008 estis de 2.886 loĝantoj.
Ekonomio
Agrikulturo, brutobredado, servoj, komerco kaj iom da industrio ekzemple rilate aŭtoj kaj produktado de vino.
Dara (Dorolț)
Dara (hungare: Szamosdara) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Dorolţ.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 882 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 239 (hungaroj 96%, ciganoj, rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estis en 1312. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár).
Puebla del Maestre
Puebla del Maestre (Vilaĝo de la Superulo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas pimpones. La censita populacio en 2008 estis de 806 loĝantoj.
Situo
Puebla del Maestre estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 553 m; je 133 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 79,2 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Heyerode
Heyerode estas eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 1-a de decembro 2011 apartenas al tiam novkreita komunumo Südeichsfeld. La loĝloko troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio. 23-a de oktobro 2012 Heyerode havis 2426 loĝantojn.
Amilly (Eure-et-Loir)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Amilliens.
Natolin
Natolin povas signifi:
Frutigen
Frutigen estas komunumo en Kantono Berno en Svislando. Ĝis al 31-a de decembro 2009 ĝi estis la ĉefloko de la samnoma distrikto. Ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove kreita administra distrikto Frutigen-Suba Simme-Valo kaj estas ties ĉefloko. Je la 31-a de decembro 2009 la komunumo havis 6,700 loĝantojn.
Rafael Jambeiro
Rafael Jambeiro estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 25.555 loĝantojn en 2010.
Frutigen
Geografio
La komunumo Frutigen troviĝas en Berna Oberlando en valo de la bernaj Alpoj. Ĝi situas ĉe la kunfluejo de rivero Kander kun ĝia maldekstra alfluanto rivero Engstlige
La komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo mem el la vilaĝoj Kanderbrück, Hasli, Innerschwandi, Ladholz, Oberfeld-Prasten, Reinisch kaj Winklen, kiuj en la loka alemana dialekto estas nomitaj Bäuerte.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj estas:
Okcidente: Diemtigen (en Kantono Berno)
Norde: Reichenbach en Kander-Valo;
Oriente: Kandergrund;
Sud-oriente: Kandersteg;
Sude: Adelboden.
Trafiko
Ekde 2007 la baza tunelo de Lötschberg fervoje ligas Frutigen al Raron en Valezo. La unua kontakto tra la tunelo okazis la. Kiam oni konstatis, ke la tunelo ĉiusekunde elfluigas 100 litrojn da akvo, ekestis entrepreno por bredi en ĝi sturgojn kaj kultivi per ĝi fruktojn (Tropenhaus Frutigen).
Historio
Jam en la jaro 1260 la loĝantoj de la valo de Frutigen agadis kiel vala komunumo. Tiu kamparasocio ek de 1263 posedis propran landosigelon kaj kontraktis memstare pacon kun la Supra Simme-Valo. Kiam la Senjorujo Frutigen en la jaro 1400 estis vendita al Berno la vilaĝanoj liberaĉetis sin, kaj tiel liberiĝis de la interezdevoj kaj servutŝarĝoj, kion atestis la liberecletero de 1445. Ek de 1400 Frutigen estis ĉefloko de la berna voktejo Frutigen, el kiu post la Helveta Revolucio fariĝis la helveta distrikto Frutigen. Per la restaŭracio en la jaro 1803 la iama voktejo fariĝis ĉefdistrikto kaj ek de 1831 distrikto de Kantono Berno, kies ĉefloko Frutigen daure estis kaj estas.
Provinco Ŝumen
La provinco Ŝumen (Област Шумен; vidu la artikolon oblasto) - situas en la nordoriento de Bulgario, okcidente de la marborda provinco Varna. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 205 000 homoj, el kiuj pli-malpli 42 procentaĵoj vivas en la administra centro Ŝumen. La provinca teritorio kovras areon de 3 390 kvadrataj kilometroj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo H.
Attila E. Pavláth
Attila E. Pavláth [pavlAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pavláth E. Attila estas hungara-usona kemiisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2004), membro de American Chemical Society (=Usona Kemia Societo).
Attila E. Pavláth naskiĝis la  1930 en Budapeŝto.
Biografio
Attila E. Pavláth frekventis gimnazion kaj universitaton en sia naskiĝurbo. Dum la studentaj jaroj li edziĝis en 1951. Post la diplomo li samloke ekinstruis en la universitato, dume ankaŭ li esploris en la universitata kemia instituto, precipe li okupiĝis pri fluoro. Post fiasko de la hungara revolucio en 1956 li migris al Kanado, kie li ricevis postenon en Universitato de Montrealo. Baldaŭe li eklaboris en firmao apud San Francisco. Li ricevis usonajn premiojn inter 1976-2000. Li estas grava figuro de kemiistoj en Usono.
Propila citrato
Propila citrato aŭ C15H26O7 estas organika nesaturita kombinaĵo rezultanta el interagado de la citrata acido kun propanolo. Ĝi estas senodora senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en polimerizaj reakcioj. Tripropila citrato estas nesolvebla en akvo, acetono, etero, etanolo kaj metanolo. Per hidrolizo ĝi donas etilan alkoholon kaj citratan acidon.
3047 Goethe
3047 Goethe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego) sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, platoj sekve senditaj en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan dramaturgon kaj poeton Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832).
Gambettola
Gambettola estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Emilio-Romanjo kaj la provinco Forlì-Cesena. En 2005 la komunumo havis 9748 loĝantojn.
Maritza Gutiérrez González
Ŝi organizis plurajn e-renkontiĝojn kiel Esperanto-88, membro de la LKK de la UK 1990 kaj UK 2010, TAKE 2004 kaj 2010, naciaj kongresoj kaj pluraj Kuba Esperanto-Renkontiĝoj.
ISO 3166-2:BS
ISO 3166-2:BS estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Bahamojn. La kodojn havas 1 insulo kaj 31 distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>BS</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Bahamoj. La dua parto estas du literoj.
Győző Mihályi
Győző Mihályi [djOzO mihAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihályi Győző estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia unua edzino estis Zsuzsa Molnár.
Győző Mihályi naskiĝis la  en Tiszanána.
Biografio
Győző Mihályi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Li estis arta gvidanto de pli malgranda teatro inter 1992-1994. En 1998 li revenis al Nacia Teatro de Budapeŝto, post 2 jaroj al Teatro Magyar. Li ricevis 4 premiojn inter 1990-2015. Li edziĝis en 1984, baldaŭ li havis 2 gefilojn. En 2012 li eksedziĝis, post 2 jaroj li denove edziĝis.
Ghenci
Ghenci estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Libro de Tobit
Nomo
La libro nomiĝas
Ĝenerala Akuzisto de Usono
La Usona Ĝenerala Akuzisto  ( United States Attorney General) estas la titolo de Sekretario, kiu estras la Usona Departmento de Justico. La Prezidanto de Usono nomumas la Ĝeneralan Akuziston, kondiĉe de konfirmado fare de la Senato. La posteno ekzistas jam de la komenco de la konstitucia regado de Usono (1789), sed ĝis 1870 ĝi estis unupersona posteno sen estrata departmento.
Libro de Tobit
Enhavo
Ĝenre saĝeco per fabelo, el popola rakontaro kvankam estas fikciaj historiaj (Asiriaj?) cirkonstancoj; eble en la 2-a jarcento a. K., el la hebrea diasporo. Pri ĝi en Qumran oni trovis hebreajn kaj arameajn skribaĵajn fragmentojn. La nuna tradukaĵo sekvas la greklingvan septuagintan tekston, de kiu ni posedas du versiojn malsamajn nur pro longeco. La Vulgato sekvas la malpli longan same kiel la nuna esperantigo, kvankam foje estas preferata la pli longa.
La Norville - Saint-Germain-lès-Arpajon (stacidomo)
La Norville - Saint-Germain-lès-Arpajon estas franca stacidomo sur linio C (branĉo C4) de RER, situanta en komunumo La Norville, apud Saint-Germain-lès-Arpajon, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝenerala Akuzisto de Usono
Listo de Ĝeneralaj Akuzistoj de Usono
Rim.: Nomoj sen portreto sur grizeta fono estas provizore agantaj postenuloj, servantaj kiam mankis konfirmita Ĝenerala Akuzisto. Kelkaj el ili, kiel montras la listo, poste mem fariĝis Ĝenerala Akuzisto.
Libro de Tobit
Enhavo
La popoleca origino de tiu rakonto videblas precipe en la diablo Asmodeo kiu enamiĝas al la junulino Sara, de kiu li mortigas sinsekve la sep svatiĝantojn sojle de la unuanokta lito. Tobias, la filo Tobit, lin forfuĝigas al Egiptujo pere de la fumodoro de bruligitaj koraj kaj hepataj eroj de la kaptita fiŝo. Sed la fantaziaj strangaĵoj ne malhelpas ke el tia fantaziaĵo eliru morala teologio: ĉie, eĉ en fremdaj landoj, la observo de la Moseaj leĝo kaj preceptoj fruktas prosperon fartan kaj havaĵan
Strukturo
Jen ebla strukturo:
La Norville - Saint-Germain-lès-Arpajon (stacidomo)
Ĝi komence nomiĝis La Bretonnière-La Norville.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Brétigny - La Membrolle-sur-Choisille (550000).
Aboliciismo
Aboliciismo (de aboli, abolicii = jure forigi, mallegaligi) estas socipolitika movado por la forigo de sklavismo.
Kvankam multaj aboliciistoj engaĝiĝis kontraŭ sklaveco pro humanismaj motivoj, efektive venis fino al sklavismo, ĉar ĝi baris la evoluon de kapitalismo. La fino de la sklavkomerco ne estas la sama kiel la fino de la sklaveca reĝimo, sed ĝi certigis la finon de sklaveco en la longa daŭro.
494 Virto
494 Virto  estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Aboliciismo
Ŝanĝi reĝimon neniam estas facila afero. Usono estas elstara ekzemplo ke aboiicsmo devigis sangoverŝa enlanda milito. Kiel aliaj landoj, kie sklaveco finiĝis sen sangoverŝado, Brazilo elektis laŭgradan procezon.
494 Virto
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la romia diaĵo Virto (latine : Virtus).
Oni ne konfuzu ĝin kun 2044 Wirt.