cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FIDE
Historio
La transpreno de la aranĝo de la mondĉampionado eblis nur post la 2-a mondmilito pro 2 kialoj: La forta sovetunia ŝakasocio donis la necesan stabilecon por aranĝi la longajn kvalifikajn turnirojn kaj la mondĉampionadon. Post la disfalo de la sovetunio FIDE perdis fortan partneron kaj ekhavis malfacilaĵojn organizi la mondĉampionadon. Kvereloj kun la 13-an ŝakmondĉampiono Garri Kasparov kaŭzis, ke li retiris el FIDE (1993) kaj formis la PCA - Professional Chess Association (profesia ŝaka asocio). Dum 13 jaroj nun estis ĉiam du mondĉampionoj samtempe. Fine 2006 la maĉo inter Kramnik kaj Topalov reunuigis la du asociojn.
Camagüey (provinco)
La samnoma urbo kaj ĉefa 'Camagüey' estas inter la unuaj vilaĝoj fonditaj en Kubo, ĝia unua nomo estis Santa María del Puerto del Príncipe kaj troviĝis en la norda marbordo de la provinco, kie nuntempe estas la municipo Nuevitas. Pro la ofta invado de piratoj, korsaroj kaj bukaneroj en la 17a kaj 18a jarcentoj, la urbo devis esti translokita al la centro de la provinco, tiu ĉi estas la ĉefa kialo de ĝia situo. Krome oni devas rimarki la arkitekturan karakteron de la urbo kiu konstante estis minacita de atakoj, tial la historia urboparto estas vera labirinto de kurvaj stratoj kaj etaj placoj. Nuntempe la urbo havas 300.000 loĝantojn, tio konvertas ĝin en la tria plej grava urbo de Kubo. Tamen la tuta provinco nur havas ĉ.700.000 loĝantojn kio igas ĝin unu el la malplej loĝataj provincoj po km2
The History of the Decline and Fall of the Roman Empire
The History of the Decline and Fall of the Roman Empire (foje mallongigita al Decline and Fall of the Roman Empire) laŭvorte La Historio de la Malpliiĝo kaj Falo de la Romia Imperio aŭ La Historio de la Malkresko kaj Falo de la Romia Imperio, estas verko pri historio verkita de la angla historiisto Edward Gibbon, kiu skizas la itineron de la okcidenta civilizo (same kiel la konkeroj fare de Islamo kaj de Mongoloj) ekde la epoko de la pinto de la Romia Imperio al la falo de Bizanco. Ĝi estis publikigita en ses volumoj. Volumo I estis publikigita en 1776 kaj ricevis ses presaĵojn. Volumoj II kaj III estis publikigitaj en 1781; volumoj IV, V, kaj VI en 1788–89. La originaj volumoj estis publikigitaj en kvaronsistemo, ofta publikiga praktiko de la epoko. La verko kovras la historion de la Romia Imperio, Eŭropo, kaj la Katolika Eklezio el 98 al 1590 kaj studas la epokon de la Deklino de la Romia Imperio en la Oriento kaj Okcidento. Pro ties relativa objekteco kaj granda uzado de unuarangaj fonotoj, malkutime en la epoko, ties metodologio iĝis modelo por postaj historiistoj. Tio kondukis al fakto ke Gibbon estis nomita la unua "moderna historiisto de antikva Romo".
Karikkoselkä
Karikkoselkä estas ronda lagoparto formita de meteorita frapo antaŭ ĉirkaŭ 250–450 milionoj da jaroj. La lago situas en komunumo Petäjävesi, Finnlando, ĉirkaŭ 25 kilometrojn okcidente de la urbo Jyväskylä. Ĝi ampleksas ĉirkaŭ 2,5 kvadratajn kilometrojn kaj estas 26 metrojn profunda.
Okcidente de Karikkoselkä, je ĉirkaŭ 30-kilometra distanco, situas alia, multe pli aĝa frapkratero Keurusselkä. La plejmulto de lagoj en la regiono estas longaj en direkto sudoriento-nordokcidento, ĉar tialinie moviĝis la glaciegoj de la lasta glacia epoko, sed Karikkoselkä estas rondforma.
Karikkoselkä estas la plej malgranda el la konataj frapkrateroj en Finnlando. Ĝia diametro estas 1,4 km kaj profundo 150 m, sed la fundon kovras pli ol 100-metra tavolo de sedimento, kaj tial la lago estas malpli profunda ol la kratero. La naskiĝmaniero de la lago estis konjektebla jam el ĝia formo kaj el ĉirkaŭ-lagaj indikoj pri frakas-konusoj, kiujn kaŭzis la ekstrema premo de meteorŝtona kolizio. Ankaŭ mezuradoj de magneta kampo montris anomaliojn ĉe la lago. La konjektojn certigis boradoj en la lagofundo, kaj en 1996 oni konfirmis, ke temas pri la sepa meteorfrapa kratero trovita en la lando.
Hesabi
Sejjed Mahmud Hesabi, irana fizikisto, naskiĝis en 1902 en Teherano kaj mortis en Ĝenevo en 1992.
Liaj gepatroj estis el Tafreŝo. Li pasigis la unuajn kvar jarojn de sia infanaĝo en Tehrano. Poste li kun siaj gepatroj kaj frato iris al Ŝamato. Li komencis elementan lernejon en Bejruto (apartenanta al francaj pastroj) kun malriĉeco kaj malfacilaj kondiĉoj for de sia hejmlando. Samtempe li ĉe sia patrino lernis persan literaturon kaj religiajn instruojn. Li parkeris La Noblan Koranon kaj poemaron de Hafizo. Li bonege konis ankaŭ Bustanon kaj Golestanon de Sadio, Ŝahnameon de Ferdousio kaj Masnavion de Rumio.
Kiam la Unua Mondmilito komenciĝis, li dum du jaroj studis hejme. Poste li studis en Usona Kolegio en Bejruto. Li licenciiĝis pri literaturo 17-jaraĝe, kaj pri biologio 19-jaraĝe. Post tio li licenciiĝis pri civil-inĝenierado. Dum tiu tempo li monhelpis sian familion per sia laborado en kartografio kaj voj-konstruado.
Melburna Akvario
La Melburna Akvario (Melbourne Aquarium, estas publika akvario pri Suda Oceano kaj Antarkto en centra Melburno, Aŭstralio. Ĝi situantas ĉe la bordoj de la rivero Jarra ĉe la viadukto de strato Flinders kaj la ponto de Reĝa Strato. Oni montras pingvenojn (Reĝa pingveno kaj Papua pingveno) kaj funkcias diversaj programoj pri endanĝeritaj specioj.
Čierne
Čierne (Cserne [ĉerne]) estas vilaĝo en Slovakio. Fervoja stacio nomiĝas Čierne pri Čadci.
Vertientes
Vertientes estas unu el la 13  municipoj de la provinco Camagüey en Kubo. Ĝi estas en la centro kaj sudo de la provinco kaj havas limojn oriente kun la municipoj Camagüey, Jimaguayú kaj Najasa; norde kun Camagüey kaj Florida; sude kun Santa Cruz del Sur, kaj sudoriente kun Karibio, kie ĝi havas 61 km da marbordo.
Vertientes troviĝas je 30 km de la urbo Camagüey, kiu estas atingebla per ŝoseo kaj fervojo. Tiu ĉi municipo estas la dua plej granda municipo de Kubo kun kaj entute loĝas 53,467 personojn.
Kantono Monroe (Iovao)
La kantono Monroe - angle Monroe County - unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la - ĝia nomo memorigas pri James Monroe, la kvina prezidanto de Usono.
Čierne
Čierne situas laŭ ĉefvojo, fervojo kaj konstruata aŭtovojo Skalité-Čadca. La lasta urbo troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1641. En 1784 loĝis tie1202 vilaĝanoj en 168 domoj, en 1828 1981 vilaĝanoj en 207 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cserne 1797 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1939 Pollando okupis parton el la vilaĝo. En 2001 vivis en Čierne 4254 homoj, (4190 slovakoj).
NGC 1383
NGC 1383 (aliaj indikoj — ESO 548-53, MCG -3-10-15, PGC 13377) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Rivero Pandillo
Pandillo [panDIjo], signife malprofundeta, estas rivero en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi fluas en la akvokolekta areo de la rivero Pas. Ĝi ekfluas en la monto Castru Valnera, en loko konata kiel Peñas Negras. Ties longeco estas 6.4 kilometroj kaj ties deklivo estas 8.3 gradoj. Ĝi fluas tra monta tereno: ties flanka areo ne estas loĝata de homoj kaj estas malfacile alirebla pro abundo de plantoj. La rivero estas unu el la unuaj alfluantoj de la rivero Pas. Oni konsideras, ke la rivero Pas elfluas de loko, kie kunfluas Pandillo kaj plia rivereto, nome, Rucabao.
Sévignac
Sévignac estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
Rivero Pandillo
Samkiel en aliaj lokoj de la municipo Vega de Pas, la rivero iras tra regiono kun multaj kabanoj de Pas, tio estas, tipa arĥitekturo de Valo de Pas. La nomoj de tiuj kabanaroj estas Colina, Lesla kaj Monturmías. Oni konstruis kelkajn el ili jam en la 18-a jarcento.
Sévignac
Historio
La nomo "Sévignac" datiĝas de la gaŭla-romia epoko kaj venus de la latina vorto « Sabinius ».
Sabinius eble estis veterano de romia legio al kiu estis donita bieno rekompence pro sia bravecoe.
Tiaj atribuoj estis faritaj sekve de demografia malkresko, manko de laborforto lasis terpecojn senkulturaj.
Tamen, ne neglekteblas ke en la vorto Sévignac (Seminiacum) estas la formo "sem(i)nio", kiu signifas gorĝon. Sed la vorto "gorĝo" pensigas al valo, kio ne taŭgas por Sévignac.
Sévignac estis menciita per la nomo « Seminiaca plebs » en ĉarto de la abatejo de Redon de la 29-a de novembro 869, kiu mencias ke Roiantdreh, filino de Louvenan, donaciis per heredo la paroĥon de Sévignac al princo Salomon, princo de Bretonio, ŝia adopta filo.
En la 12-a jc, la cisterciaj monaĥoj de Boquen starigis garbejon, agrikultura farmobieno loĝata de submonaĥoj, kiuj prosperigis la loĝejaron Pengave kaj Pengly same kiel la konstruon de la kapelo de Saint-Cado.
La kasteloj de Limoëlan, 14-a - 18-a jc, estis starigitaj sur la loko de la malnova senjorlando posedata de la familio Rousselot. En Sévignac naskiĝis la lasta episkopo de Tréguier, Augustin-René-Louis Le Mintier (1729-1801), kaj Joseph Pierre Picot de Limoëlan, atencinto al Napoleono.
Antaŭ la revolucio, pli ol 10 pastroj zorgis pri la religia vivo. En la unua imperio, Sévignac enhavis loĝantojn, kies plej multaj estis agrikulturistoj. La enloĝantaro forte malkreskis fine de la 19-a jc kaj en la 20-a jc.
Sportoj
En la 1960-aj jaroj, estis biciklista kuro, la Critérium de Sévignac.
Miozo
La vorto miozo venas el la helena, kaj signifikas fermi okulon. Laŭ kuracscienco ĝi estas patologa aŭ fiziologa malgrandigado de pupilo, kies diametro iĝas 2 milimetrojn granda aŭ malpli. La fiziologaj kialoj povas esti ŝanĝado de lumo, aŭ maljuniĝado, sed ankaŭ malsanoj aŭ drogoj povas ekigi ĝin.
Ĝia malo estas midriazo, kiu signifas la plivastigadon de pupilo. La stato kun nesamgrandaj pupiloj estas anizokorio.
Difinoj
La difinoj de miozo inkludas:
Daktilo
Daktilo estas
Vinajo
Vinajo (laŭvorte disciplino) estas en pli mallarĝa signifo aro de reguloj de konduto por budhisma monaĥa komunumo aŭ samgo. La doktrino de la Budho eblas ĝenerale dividi en du partojn: Darmo aŭ scienco kaj Vinajo aŭ disciplino. Eblas diri, ke la unua okupiĝas per teorio kaj la alia per praktiko, eĉ kiam fakte ili grandparte transkovras unu la alian.
Vinajo-pitako estas la unua parto de budhisma leĝo Tripitako. Ties kernon kreas Patimokkha. En teravada tradicio ĝi enhavas 227 regulojn por la monaĥoj (bhikkhu) kaj 311 por monaĥinoj (bhikkhuni). Aliaj lernejoj havas diferencan nombron de reguloj.
Parto de Vinajo-pitako estas multaj pluaj tekstoj, el kiuj kelkaj klarigas devenon de ordenaj reguloj el konkretaj incidentoj en la monaĥa komunumo. Aliaj enhavas detalojn el vivo de signifaj lernantoj de la Budho kaj iliajn vekiĝojn. Pluaj tekstoj priskribas, kiel la unuopaj reguloj devas esti validigataj kaj kiel devas esti solvataj disputoj inter bikŝuoj.
Yuki Nagasato
Yuki Nagasato (永里 優季 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2004 ĝis 2016 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis tre aktiva teamano kiu partoprenis en 132 matĉoj kaj atingis 58 golojn.
Aaron Krolenbaum
Aaron KROLENBAUM (naskiĝis en 1909, mortis la en Londono) estis brita esperantisto kaj profesia teologo, kiu ofte gvidis diservojn en Esperanto kaj estis fama pro sia jida traduko de la Nova testamento.
Novtomismo
Novtomismo, konata ankaŭ kiel Novskolastiko (kelkaj interesitoj, tamen, inter kiuj Augusto del Noce, rifuzas la egalvalorecon de la du terminoj), estas nuntempa filozofia-teologia movado de la 19a kaj 20a jarcentoj. Ĝi, kvankam naskiĝinta en la unua duono de 19a jarcento, spertis sian plejan kreskon kaj disvastigon inter la jaroj 1910 kaj 1960. Ĝi kondensiĝis ĉirkaŭ la rekupero kaj aktualigo kaj renovigo de la pensado de Sankta Tomaso de Akvino kiu estas konsiderita, kun iuj oportunaj adaptoj kaj reinterpretoj, fonto de scio kaj spirita gvido ĉiutempa, pro originala kaj propra metodo de uzado de la racio sendepende de la vero revelaciita, el kiu tamen inspiriĝis.
Historia kunteksto
Rimarkinda intereso por la studo pri Tomismo, kaj, plej ĝenerale, pri skolastika filozofio komencis konturiĝi en Eŭropo, precipe en Italio, ekde la 1820-aj jaroj kiam kelkaj pensuloj (Luigi Taparelli d'Azeglio, Matteo Liberatore, Gaetano Sanseverino, ktp.) ekhaltadis sur verkoj de sankta Tomaso; sed la movado trovis gravegan referencan punkton en la revuo jezuita Civiltà Cattolica (Katolika Civilizo), fondita en 1850. Tamen la vera spronisto de la novtomista movado estis papo Leono la 13-a kiu en la famega encikliko Aeterni Patris de 1879, ekzaltis, per eksplicitaj altiraj sugestoj, la grandiozecon de Tomaso de Akvino kaj de ties nemortema verkaro. La mesaĝo estis adresita ankaŭ kaj super ĉio al multaj katolikaj teologoj kaj intelektuloj kiuj antaŭe «flankenmetinte la heredaĵon de la antikva saĝo, poste preferis tosti novaĵojn anstataŭ kreskigi kaj perfektigi per la novaj la antikvajn ».
En 1880, la instituigo de la Roma Akademio de Sankta Tomaso de Akvino, kun sidejoj en Romo, konfirmis la definitivan volon de la Papo doni impulson al la studoj pri la sanktulo kaj pri la doktrinoj ligitaj al lia persono. En la sekva jardeko, ĉiam per la puŝa iniciato de la sama papo, estis starigita katedro de tomisma filozofio ĉe universitato de Loveno (Belgio) dum en Romo, persone la papo Pio la 10-a, posteulo de Leono la 13-a, urĝige kontrolis la laborojn por la kritika reeldono de la Summa Theologiae, precipa verko de Samkta Tomaso.
En 1914, subimpulse de Pio la 10-a, la Kongregacio por la Edukado Katolika de Benedikto la 15-a, la Tomisman Doktrinon definitive eniris, kiel ero konstitua, doktrina corpus (korpuso) de la katolika eklezio. Tiaj tezoj inspiris ankaŭ iujn normojn de la kodoj de la kanona juro kiuj tiujn jarojn kaj tiujn sinsekvajn estis submetitaj al profunda revizia procedo.
Bazaj ideoj
La fortaj impulsoj al revalorigo de tomismo iniciatitaj de la tri papoj kaj entute de la sanktaseĝaj aŭtoritatuloj, estis ricevitaj, ekde la 20a jarcento, de certa nombro de filozofoj kaj teologoj je katolika matrico kiuj engaĝiĝis enprofundigi kaj reinterpreti la penson de Tomaso la Akvinana kaj, plej ĝenerale, tiun de la Mezepoko. Ĉiukaze substrekendas ke ene de tiu movado, kiu neniam sukcesis strukturiĝi laŭskole, kunvivis ankaŭ personuloj kiuj, ege foraj unu de la aliaj, iniciatis pensoelfuojn ne ĉiam rekondukeblajn al filozofiaj doktrinoj unusencaj. Ekzistas tamen iuj komunaj konotacioj unuigantaj gravajn pensulojn de la novtomisma fluo, kiujn oni povas listigi jene:
Protagonistoj
En tiuj samaj jaroj, en Francio kaj Italio (kie instruis), la franca domenikano Réginald Garrigou-Lagrange publikigis Le sens commun, la philosophie de l'être et les formules dogmatiques (1909) kaj Dieu, son existence et sa nature (1914). En tiuj eseoj la teologo-filozofo esprimis firman kondamnon de agnostikismo de iuj modernaj kaj nuntempaj filozofoj elstarigante samtempe la profundan originalecon kaj la grandan aktualecon de la filozofio de la scio (gnodeologio) de Sankta Tomaso, kvankam ligita al tiu aristotela.
Samtempulo, aŭ preksaŭ tia, kun Garrigou-Lagrange estis la franca Antonin-Dalmace Sertillanges kiu, malsame ol la unua, interesiĝis pli pri la tomisma metafiziko ol pri la tomisma gnoseologio. Sertillanges vidas en Tomaso la profeton de la vero, elstaregan renoviganton de la aristotela penso kaj ne ties simpla rivalo, kiel foje malvere estis taksita.
Ankaŭ Jacques Maritain, kelkjara plijuna, figuras kiel granda analizanto de la doktrino de Tomaso. Formite ene de protestantismo kaj edziĝinte al rusa judino, li konvertiĝis al katolikismo. Li certe estis la plej konita kaj influa inter la francaj novtomistoj. Spirite progresema, li konsideris demokration kaj liberon modernaj nerezigneblaj valoroj kiuj harmoniiĝantaj kun la filozofio de la Akvinano. Li teoriumis, en iuj verkoj, humanismon kiun li mem difinis «teocentra», do inspiriĝinta el la kristana mesaĝo. Tia humanismo eskapis kaj el pragmatismo kaj el neraciismo, kiuj, laŭ li, estis la veraj danĝeroj de la nuna epoko.
Inter la grandaj tomistoj de la unua parto de la 19-a jarcento lokiĝas ankaŭ la belga jezuito Joseph Maréchal kaj la franca Étienne Gilson. Maréchal, elstara eksperto pri la modernaj filozofioj krom la mezepoka, engaĝiĝis akordigi la kantian kritikismon kun la gnoseologia teorio de Sankta Tomaso. Gilson siavice disvolvis tre apartan interpreton pri la penso de Tomaso, kiun li konsideris kiel la absolute unua filozofo kiu sukcesis disvolvi veran kaj aŭtentikan metafizikon de la esto, nome metafiziko karakterize «ekzistenciala».
En Italio la plej influa elstarulo de tomismo estis Amato Masnovo, kiu inter la unuaj evidentiĝis, ĉe la aristotela matrico en la penso de Sankta Tomaso, ankaŭ tiu platonisma, novplatonisma kaj aŭgustenana ; aliaj italaj repzenzentantoj estis Francesco Olgiati, Sofia Vanni Rovighi kaj Agostino Gemelli, kiuj multe influis por la kreado de la Università Cattolica di Milano, unu el la bastionoj de la nuntempa novtomisma filozofio en Italio kaj Eŭropo. En pozicio iom siapropra kaj aŭtonomia lokiĝas Gustavo Bontadini.
Temoj oftaj estis: kiamaniere eblas kristana filozofio? La respondo estis ke oni rajtas paroli pri kristanaj filozofoj. En ĉi tiu temo estas sekvata la vidpunkto de E. Gilson (L'Esprit de la philosophie médiévale), laŭ kiu skolastiko kaj aparte Tomaso karakteriziĝas kiel kristanaj filozofoj ne en la senco ke la esplora filozofio estas «kondiĉita» de la kredo kristana, sed en la senco ke la veroj de la kredo ofertis al la filozofia esploro la «eŭristikajn sugestojn» por meti antaŭ si, novmaniere, la eternajn demandojn de la homo pri la homo. Do kristana filozofio estas, por li, aŭtenta tute racia filozofio.
Sur pozicioj malsamaj, rilate Gilson, lokiĝas aliaj eminentaj interpretoj pri la pensado filozofia de Sankta Tomaso: Belga Fernand Van Steenberghen, sekvanto de De Wulf en la katedro de Loveno. Li certe ne negas la kristanan inspiron de la mezepoka filozofio, sed rifuzas la koncepton pri “Filozofio kristana” laŭ la formo enirigita de Gilson ĉar tiu koncepto estus fremda al la tiutempa kulturo. Laŭ li la filozofio en mezepoko estis ja jes sendependa de la veroj revelaciitaj sed ne multe konsciis pri la distingo, kaj estis pli disvastigita ol oni pensas, ankaŭ pro tio ke la tiama filozofo ne havis la karakterizojn de la hodiaŭaj intelektuloj, preskaŭ apartigitaj el la socio. Li krome kritikis la famajn kvin vojojn per kiuj Tomaso provis pruvi la ekziston de Dio.
En la areo de germana kulturo la fenomeno de la remalkovro de la filozofio de Tomaso dum la 19a jarcento ligiĝas unuflanke al disdividoj ene de hegelismo kaj aliflanke al la kreskiĝo de la katolika konscio post 1848. Apartan konsideron meritas Franz Jakob Clemens kaj Joseph Kleutgen. La precipaj katolikaj centroj estis la liceo de Eichstätt, la Akademio de Münster kaj la reĝaj liceoj de Baviera, krom la religiaj institucioj. Tiuj centroj disvolvis apartan rolon dum la jaroj de la Kulturkampf, kiam multaj katolikaj institucioj estis elstrekitaj kaj la studentoj pri teologio kunfluis en tiuj al kiuj estis permesite pludaŭrigi. Post la fiasko de la projekto fondi katolikajn universitatojn en Germanio, en 1875 – ĝuste en koro de Kulturkampf – katolikoj sukcesis krei al si kulturajn organismojn sur kiuj apogiĝi por rezisti la supozatan marĝenigon suferitajn en la ŝtataj universitatoj, En tiu centroj kreskis la intereso kaj studo pri la filozofio de Sankta Tomaso.
El Hispanio, menciendas Miguel Asín Palacios, aŭtoro de komaparaj studoj pri la la spiritualeco islama kaj kristana....
Dlhá nad Kysucou
Dlhá nad Kysucou, hungare Dlhavölgy [dlhavoldj]) estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Dlhá nad Kysucou situas meze de sakovojo.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1954, apartenanta al Ĉeĥoslovaka respubliko, ekde 1993 al Slovakio.
Ĵazrepo
Ĵazrepo estas kunfanda variaĵo de hiphopo, kiu ligas kantojn de hiphopo kun elementoj de ĵazo. Kiel muzikstilo ĉi tiu variaĵo ekestis en la malfruaj 1980-aj kaj fruaj 1990-aj jaroj, fariĝis tamen tutmonde ne komerce sukcesa escepte kelkajn malmultajn albumojn. Plej fama germanlingva bando el ĉi tiu ĝenro estas Jazzkantine el Brunsvigo.
Historio de ĵazrepo
La historio de ĵazrepo komencis proksimume 1988 per la unuopaĵoj Words I Manifest de la bando Gang Starr kun specimenoj de Charlie Parker same kiel Talkin' All That Jazz de Stetsasonic kun elementoj de Lonnie Liston Smith. La albumo No More Mr. Nice Guy el 1989 de Gang Starr same kiel ilia kunverkado de la filmmuziko por Mo' Better Blues kaj la albumo 3 Feet High and Rising (1988) de De La Soul alportis kromajn sukcesojn por ĵazrepo. Influite de De La Soul el la hiphopa movado Native Tongues Posse ekestis la unua muzikalbumo de la duopo Jungle Brothers Straight Out the Jungle (1988) kaj de A Tribe Called Quest People's Instinctive Travels and the Paths of Rhythm (1990).
La sekva albumo The Low End Theory (1991) de A Tribe Called Quest enhavis nur kelkajn ĵazelementojn de Ron Carter, sed la gazetaro kaj entuziasmuloj taksis la albumon tiom bone, ke ĝi validas kiel unu el la plej gravaj kaj plej influaj albumoj de la jardeko. Kvankam la kunfando de ĵazo kaj hiphopo malmulte sukcesis komerce, la lasta albumo de ĵazmitulo Miles Davis Doo Bop aperis en 1992 postmorte kiel ĵazrepa albumo. Ankaŭ Herbie Hancock publikigis en la sama jaro per Dis Is Da Drum (1992) albumon el ĵazo kun hiphopaj elementoj. Alia grava ensemblo estas Digable Planets kun siaj du albumoj Reachin' (A New Refutation of Time and Space) (1993) kaj Blowout Comb (1994).
En 1993 per Jazzmatazz, Vol. 1 de repmuzikisto Guru aperis unu el la plej sukcesaj kaj samtempe plej kritikataj albumoj de ĵazrepo. Por la produktado ĵazbando estis koncerte sonregistrata kaj ne – kiel kutime ĝis tiam – enmiksita per specimenado. Proksimume samtempe ĵazrepo atingis per la sukcesa albumo Hand on the Torch (1993), entenanta la pecon Cantaloop de Us3, ankaŭ Eŭropon. Inspirite per Jazzmatazz la ĵazmuzikistoj Ole Sander, Matthias Lanzer kaj Christian Eitner fondis en 1993 la bandon Jazzkantine, kiu sukcese kunverkis kun diversaj muzikistoj kiel Smudo, Cappuccino, Götz Alsmann kaj Such A Surge.
Mörschieder Burr
La monto Mörschieder Burr estas monto alta 646 m en suda Idarwald, centra regiono de la mezmontaro Hunsrück. La monto situas sur la teritorio de komunumo Mörschied (komunumaro Herrstein) en la distrikto Birkenfeld.
La samnoma Naturschutzgebiet Mörschieder Burr (aŭ Borr) havas grandecon de 18,37 haroj. Ĝi estas parto de la Naturparko Saar-Hunsrück en germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Priskribo
La naturprotektejo „Mörschieder Burr“ estas 1,12 km longa kaj ĉ. 270 m larĝa. La plej alta punkto estas la 646 m alta Mörschieder Burr. Ĝi troviĝas apenaŭ 2 km nordoriente de la monto Wildenburger Kopf (kun la naturprotektejo Wildenburg kaj la ruino Wildenburg) en la ŝtata forsto Mörschieder Wald befindet.
Altcisterno
La altcisterno estas cisterno por stoki akvon por la akvoprovizado je trinkakvo kaj uzakvo (irigacio, energio, procestekniko). La akvo fluas de tiu cisterno, kiu situas alte, per gravitacio tra la akvotubara sistemo. Altcisternoj estas konstruitaj sur ebena tereno en formo de akvoturo kun cisterno kiel subtegmenta cisterno aŭ kiel traflua sistemo. La cisternoj povas stari sur deklivoj m montetoj aŭ montoj kiel solstaranta cisterno, subtegmenta baseno aŭ subtera cisterno, sed ankaŭ kiel libera baraĵlago.
Formoj laŭ konstruo kaj funkcioj
oni distingas
Museo del Mar (Mar del Plata)
La Museo del Mar (marmuzeo) estis muzeo dediĉita al mara biologio kaj publika akvario ĉe la marbordo de Mar del Plata, Argentino. La muzeo fermis siajn pordojn en septembro 2012, post 12 jaroj funkcianta.
Ĝi startis danke al la kolekto de sinjoro Benjamín Sisterna, kolektisto kiu dum pli ol sesdek jaroj dediĉis sin al studo kaj kolekto de helikoj kaj konkoŝeloj.
Lucie Aubrac
Lucie AUBRAC (propranome Lucie Samuel, naskiĝnome Lucie Bernard) (naskiĝinta la el familio de Saône-et-Loire, mortis la  en Issy-les-Moulineaux), estis franca rezistulino kontraŭ la germana okupado kaj kontraŭ la ŝtatformo de Vichy dum la dua mondmilito.
NGC 1384
NGC 1384 (aliaj indikoj — MCG 3-10-3, ZWG 465.4, PGC 13448) estas galaksio en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lago Kasba
Kasba estas lago en la norda kanada sovaĝejo. La plejparto de la lago kuŝas en la Nordokcidentaj Teritorioj sed malgranda parto estas en Nunavuto. La lago estas plej rimarkinda pro estado proksime al Kvar Anguloj, kiu estis kreita kiam Nunavuto iĝis teritorio en 1999.
Bambuko
Bambuko estas tipa kolombia ritmo heredita de la Keĉuoj. En la hispana la vorto referencas kaj al la danco kaj al la muziko. Ĝi havas similan strukturon kiel la Eŭropa valso. Ĝi estas popolmuziko kun grupdanco en 6/8-a aŭ 3/4-a tempo.
Oni pensas ke ĝi estas Afrikdevena, sed estas nun firme radikita en la monta regiono de Kolombio de kie ĝi disvastiĝis al la tuta Latin-Ameriko.
Nomacorc LLC
Normacorc LLC estas produkta firmao de sinteza korko por vinboteloj. La ŝtopigaĵo de Nomacorc uzas kun-ekstruditan teknologion por helpi la vinfarejojn trakti la oksigenbezonon de la vino, protektante tiel kontraŭ malfavoraj gustoj en la vino, reduktado de 2,4,6-trikloroanisolo (TCA) konata ĝenerale kiel korkogusto.
La evoluigo de la sintezaj korkoj komenciĝis en 1993, oni enkondukis ĝin en la merkaton en 1999.
Polla
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Nikolao, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Atena Lucana, Auletta, Brienza (PZ), Caggiano, Corleto Monforte, Pertosa, Sant'Angelo Le Fratte (PZ) kaj Sant'Arsenio.
Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj (filmo)
Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj (originala titolo france Astérix aux Jeux Olympiques) estas la entute tria ne-animacia filma adapto de la komiksa serio pri la gaŭlo Asteriks kaj siaj amikoj, do prezentas homajn aktorojn, kiuj ludas la rolon de la origine desegnitaj figuroj (dua, ne-animacia filma adapto el la serio estis la filmo Asteriks kaj Obeliks: Misio Kleopatra). La filmo enhave baziĝas je la samnoma komikso Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj de René Goscinny kaj Albert Uderzo el la jaro 1972, kiu ankaŭ publikiĝis en Esperanto, sed en iuj lokoj ankaŭ tre diferencas de la komiksa enhavo. Budĝeto de pli-malpli 78 milionoj da eŭroj igis ĝin unu el la plej multekostaj produktaĵoj en la ĝistiama historio de la eŭopa kino. La filmado okazis interalie en Hispanio kaj Maroko.
La filmo logis multajn spektantojn en la kinejojn kaj estis financa sukceso, kvankam la profesiaj kinaj kritikistoj preskaŭ senescepte tre mallaŭdis ĝin. Pluraj famaj ne-aktoroj havis gastan rolon, ekzemple Michael Schumacher, Jean Todt, Zinedine Zidane, Tony Parker kaj Amélie Mauresmo.
Enhavo
En la antikva Grekio de la 1-a jarcento antaŭ Kristo la gaŭla poeto Romantiks enamiĝas al la greka princino Irina. Unue li sendas al ŝi siajn poemojn, kiuj tre ravas ŝin, tiel ke ŝi atendas lian alvenon por edziniĝi al li. Kiam tamen la juna gaŭlo alvenas, ne estas permesita en la palacon fare de la gardistoj, kaj sekve kamuflite kiel servisto enŝteliĝas, li konstatas ke la patro de Irino havas aliajn planojn: Li volas edzinigi sian filinon al Marko Bruto, la adopta filo de Julio Cezaro, por alianciĝi kun la romianoj kaj plipotencigi sian propran pozicion.
Gubernio Vakajamo
La gubernio Wakayama aŭ gubernio Vakajamo (和歌山県 [ŭa-ka-jama -ken]; Hepburn:Kunrei:Wakayama-ken) estas gubernio de Japanio. Administra centro de la gubernio estas la samnoma urbo Vakajamo.
Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj (filmo)
Enhavo
La filino tamen konvinkas lin, ke la venkanto de la olimpiaj ludoj ricevu la rajton edziĝi al ŝi. Tiel do kaj Romantiks kaj Bruto partoprenas la sportajn konkursojn. Asteriks kaj sia amiko Obeliks kune kun la druido Miraklomiks kaj la bardo Malmuziks ankaŭ alvojaĝas el sia gaŭla hejmvilaĝo, por helpi al Romantiks iĝi la venkanto de la olimpiaj ludoj.
Agorismo
Agorismo estas anarkiisma politika filozofio fondita de Samuel Edward Konkin la 3-a, kaj poste plie disvolvita de J. Neil Schulman. Ĝia plej baza ideo estas krei socion en kiu ĉiuj "rilatoj inter homoj estas volontaj interŝanĝoj — libera merkato." La termino venas de la greka vorto "agoro" (ἀγορά), kiu signifas malfermitan lokon por homamasiĝo kaj merkato en antinkvaj grekaj urboŝtatoj. Ideologie, ĝi estas termino, kiu reprezentas revolucian specon de anarki-kapitalismo, kvankam la vorto "revolucia" ne implicas perfortan revolucion, sed emfazas "alternativan ekonomikon" - t.e., senimposta "subgrunda" merkata agado, kiun agoristoj kredas pova kontribui al la elimino de la ŝtato.
Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj (filmo)
Enhavo
Bruto penas manipuli la sportajn eventojn favore al la romianoj ĝenerale, sed aparte favore al sia propra persono. Samtempe lia plano estas mortigi sian adoptan patron Cezaro kaj mem iĝi romia imperiestro. Tiel li de la freneza inventisto Doktormabus (nomata laŭ la fikcia superkrimulo "Doktoro Mabuse", inventita de la verkisto Norbert Jacques) kaj de ties helpisto ricevas plurajn sorĉilojn, por venki en unuopaj olimpiaj disciplinoj kaj por murdi Cezaron. La atencoj tamen ne sukcesas. La gaŭloj siaflanke en la sportaj disciplinoj ankaŭ uzas la magian eliksiron de la druido Miraklomiks, kiu donas superhomajn fortojn, kaj post malkovro de tio Obeliks ne plu rajtas partopreni la sportadon kaj Romantiks sen magia helpo havas problemojn venki la forte trejnitajn romiajn atletojn. Bruto kontraŭe uzas dopan substancon ne pruveblan fare de la olimpiaj kontrolistoj.
Agorismo
Politika agado
Agoristoj malapogas partoprenon en ŝtataj balotoj kaj lobiadon de reformoj. Tion ili kredas senefika kaj nur helpanta al la ŝtato. Anstataŭe, agoristoj emfazas la neceson de alternativaj sociaj kaj ekonomiaj strukturoj, kiuj ne dependu de la ŝtato. Agoristoj opinias, ke tiel eblas atingi liberan socion pli rapide ol per iu pure politika agado.
Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj (filmo)
Enhavo
Pro tio, ke Bruto pli ol evidente trompas kaj krome subaĉetas la arbitraciulojn, la olimpiaj ludoj tamen iĝas groteska evento. Post kiam Asteriks konvinkis la romian imperiestron Cezaro, kiajn mokojn rikoltus Romio tiom evidente false gajni la ludojn, la imperiestro ofertas al al publiko, ke konkurso de armeaj ĉaroj estu la fina, decida disciplino de la konkursaro. Bruto sekve rabas la gaŭlan druidon por devigi lin prepari kaj doni la magian eliksiron, sed Asteriks kaj Obeliks sukcesas liberigi la druidon, kaj forĝiĝas plano por tamen malebligi la venkon de Bruto.
Agorismo
Politika agado
La bazo de tia alternativa strategio estas miksaĵo de propagando, edukado kaj rekta agado, aparte en la kampo de ekonomio kaj entrepreno. Agoristoj strebas disvastigi informon pri la Aŭstria skolo de ekonomiko kaj pri libertarianaj politikaj kaj etikaj sistemoj. Krome, ili apogas rektan agadon, aparte en la kampo de merkato kaj privata komerco. Tio apartigas ilin de "laŭleĝaj libertarianoj", kiel la Libertariana Partio de Usono, kiuj apogas agon tra parlamentaj reprezentantoj, sed ne rektan partoprenon de popolo en ekonomio. Agoristoj unuavice fokusas je ekonomia laboro, kreante kooperativojn kaj entreprenojn, kiuj ignoru eksterajn regulojn, ŝtatan licencadon kaj impostojn. Krome, multaj agoristoj strebas krei teritoriajn enklavojn kaj liberajn sociojn, kiuj estu ekonomie sendependaj de ekzistantaj ŝtatoj. Multaj agoristoj subtenas kriptoanarkiismon kaj aliajn teknologiojn, kiuj helpas atingi plian anonimecon kaj malebligi registaran potencon super individuoj. Agoristoj nomas tiujn metodojn revoluciaj, kontraŭe al reformismo kaj parlamentismo, kiujn ili oponas.
Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj (filmo)
Enhavo
Dum la ĉara konkurso, Bruto donas la gaŭlan magian eliksiron al siaj ĉaraj ĉevaloj, kaj venkas antaŭ Romantiks kaj la rapida ĝermano Ŝumiks (Michael Schumacher). Sed ĉar la druido Miraklomiks miksis bluan inkon en la eliksiron, la ĉevalaj langoj farbiĝis blue kaj eblas pruvi la trompon de Bruto. La romiano senespere tamen provas tamen murdi Cezaron, sed ankaŭ tiu murdoprovo malsukcesas, kaj la gaŭlo Romantiks estas deklarita oficiala venkanto de la ĉara konkurso kaj sekve de la olimpiaj ludoj. Li do rajtas edziĝi kun Irina, kaj granda nupta festo finas la filmon.
Agorismo
Agoristaj organizaĵoj
La plej granda agorista organizaĵo estas la Alianco de Agorista Agado (Agorist Action Alliance, A3). Ĝi estas reta strukturo de aktivistoj sen iuj estroj aŭ buroktatoj. La Alianco de Agorista Agado estas ligita kun pli vasta organizaĵo Alianco de Libertarianaj Maldekstruloj.
Novkreismo
Novkreismo estas movado favora al reaprezo de kreismo post formulado de teorio de la evoluo, en 19-a jarcento. Kreisma principo estas, ke Dio kreis ĉiujn vivantajn estaĵojn, kiel oni legas je la Biblio, sed sciencaj progresoj faritaj dum la moderna epoko dubigas ĝin. Novkreistoj estas ofte islamaj, kristanaj, aŭ judaj, kaj ili estas konvinkitaj, ke kreismo ĉiukaze validas. Ĉi tiu okazas, ĉar per la scienca metodo oni ne kapablas kompreni profundajn mekanismojn de realo.
Paderborn
Paderborn (en Esperanto ankaŭ Paderborno) estas urbo en la nord-oriento de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio en Germanio. Ĝi estas la administra centro de samnoma distrikto Paderborn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Paderborn situas sud-okcidente de la montaro Teutoburger Wald kaj estas tradicia universitata urbo.
Dum la mezepoko, la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso.
Etimologio de la nomo
En la 11-a jarcento Patrisbrunna, Parthelbrunne, Patherbrunn, "-brunn" aŭ "born" signifanta "fonto" aŭ "fontano", kaj "Pater", "Pader" laŭdire estanta vira nomo. Tamen ankaŭ la mallonga rivero, kies fonto situas en la urbocentra parko hodiaŭ nomiĝas "Pader".
Religio
Paderborno havas la reputacion de tradicia katolikeco. Tio reiras al rekatolikigo fare de la jezuitoj ek de 1580; episkopo Dietrich igis fermi la preĝejon Marktkirche, kelkajn jarojn antaŭe protestantigitan, tiel ke ne plu eblis protestantaj diservoj en la urbo. Ĝis 1802 Paderborno restis ekskluzive katolika.
Trafiko
Paderborno situas ĉe la germana aŭtovojo A33, nord-suda, kiu ligas ĝin al la aŭtovojaj kruciĝoj Bielefeld kaj Wünnenberg-Haaren. Fervojaj ligoj estas al ĉiuj direktoj; haltas IC- kaj ICE-trajnoj de la linio Düsseldorf – Kassel, kiuj parte iras al Berlino. Regiona flughaveno, komuna kun Lippstadt, situas 15 km sud-okcidente de la urbo; ĝi servas precipe al la enlanda trafiko, sed ankaŭ por flugoj al kaj de Anglio kaj por feriaj (ĉartitaj) flugoj.
Famaj Paderbornanoj
En Paderborno naskiĝis:
En Paderborno vivas/is kaj laboras/is:
Esperanto en Paderborn
Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, Paderborn ene de Germanio estis esperanta nodopunkto, ĉar la urba "Esperanto-Centro Paderborn" estis la plej granda landa esperantlingva libroservo kaj priesperanta inform-centro. El inter la movadaj eventoj en la urbo krome ekzemple menciiĝu, ke inter la 27-a de decembro 1974 kaj la 3-a de januaro 1975 la 11-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Paderborn kaj pritraktis la temon "Natursciencoj - ĉu nur por fakuloj?". Tre proksime de Paderborn, en la kastelo Wewelsburg, ankaŭ okazis la jubilea 50-a Internacia Seminario inter la 27-a de decembro 2006 kaj la 3-a de januaro 2007 sub la mem-reflekta temo "50 jaroj da IS - Ĉu ankoraŭ juna?". En la universitato de Paderborn aparte la profesoro Helmar Frank kaj la docentino Věra Barandovská-Frank informas pri Esperanto kaj pri interlingvistiko.
(15152) 2000 FJ5
(15152) 2000 FJ5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
12208 Jacobenglander
12208 Jacobenglander estas asteroido de la asteroida zono en 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jacob Aldo Englander, kontribuinton de la NASA-a misio Lucy al la kiel Estro pri Trajektoria Optimumigo. Li estas kun-disvolvinto de la Evoluanta Misia Trajektoria Generatoro uzita por optimumigi la trajektorion de Lucy kaj la revenon al Tero de OSIRIS-REx.
Kaschenbach
Kaschenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014 - antaŭe ĝi apertenis al pli malgranda komunumaro Irrel. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Alpha ventus
Alpha ventus [alfa ventus] estas la unua antaŭborda ventoparko de Germanio. Ĝi situas en la Norda Maro 45 km norde de la insulo Borkum, ĝi iĝis kompleta la 16-an de novembro 2009 post sepmonata konstrua periodo. La 12 ventoturbinoj (6 × 5 megavatta (MW) Areva Multibrid & 6 × REpower 5M) staras en maro profunda 30 m kaj kiuj ne estas videblaj de la kontinento. La kolono kaj la rotoro altiĝas 155 m super la akvo.
La ventoparko estis oficiale inaŭgurita la 27-an de aprilo en 2010 fare de germana ministro Norbert Röttgen. La kosto de la projekto kreskis de la planita 190 al 250 da milionoj da eŭroj.
Heinz Heck
Heinz Heck (germane, prononco, naskiĝis la 22-an de januaro 1894 en Berlino kaj mortis la 5-an de marto 1982 en Munkeno) estis biologo kaj zoologia direktoro en Munkeno.
Vivo
Heinz Heck naskiĝis la 22-an de januaro 1894 kiel la kvara infano de la berlina zoo-direktoro Ludwig Heck kaj lia edzino Margarete. De 1927 ĝis 1969 li estis direktoro de la zoologia ĝardeno Hellabrunn en Munkeno. Kiam la zoo estis rekonstruita en 1927, li starigis la unuan geozoon de la mondo en la ebenaĵo de la rivero Isar. Li kaj lia frato Lutz Heck estas plej konataj pro siaj provoj reprodukti prabestojn el tio, kion ili konsideris origine bestaj rasoj, kiuj supozeble similus siajn formortintajn praajn formojn. Hodiaŭaj Hek-bovoj (provo bredi bovojn similajn al la mormortinta uro) reiras al la provoj de Heinz Heck, la bestoj de lia frato perdiĝis. La Hek-ĉevalo ankaŭ reiras al ĉi tiuj provoj kaj eliris el rasoj kiel ekzemple la konikoj aŭ islandaj ĉevaloj. En 1934 li kampanjis por sukcesa reenkonduko de la alpa ibekso en la Alpoj apud Berchtesgaden.
Heck rifuzis profesoran titolon ofertitan dum la nazia epoko. Kontraste al la plej multaj el liaj kolegoj kaj malgraŭ la proksimeco de lia frato Lutz al la faŝisma sistemo, Heinz Heck ankaŭ neniam estis membro de la nazia partio NSDAP. Heinz Heck plene blindiĝis en maljuneco. Li mortis la 5-an de marto 1982.
Kruckow
Kruckow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Jarmen-Tutow de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tamás Marschalkó
MARSCHALKÓ Tamás (pro. marŝalko:) estis hungara kuracisto, dermatologo, universitata profesoro naskita en Tokaj la 25-an de junio 1862 kaj mortinta en Koloĵvaro la 23-an de septembro 1915.
Biografio
Tamás Marschalkó diplomitiĝis en 1882 en Budapeŝto. Inter 1890 – 94 li studis per stipendio eksterlande en Boroszló. En 1897 li iĝis privatprofesoro, poste publika ordinara profesoro pri dermatologio en la Universitato de Koloĵvaro.
Fuorto Edmontono
Fuorto Edmonton (originale Edmonton House) estis fortikaĵeto kreita en 1795, kiel komerca antaŭposteno de la Kompanio de la Hudsona Golfo ĉe la suda bordo de la rivero Nord-Saskaĉevano, en la kanada provinco Alberto.
Flayosc
(jen france, okcitane Flaiòsc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Draguignan, kreita en 2001. Fine de en la komunumo vivis.
Fuorto Edmontono
Ĝi troviĝis apud Fuorto Augustus, posteno de la rivala Nord-Okcidenta Kompanio ĉe la norda bordo de la rivero, sur la teritorio de hodiaŭa Fort Saskatchewan. La fortikaĵo moviĝis kvinfoje al kvin malsamaj lokoj : la lastaj el ili kongruas kun la nuna loko de la provinca parlamentejo, en la centro de Edmontono. La fortikaĵo estis vakigita en 1915.
Ekde tiam, ĝi aliformiĝis en la parkon Fuorto Edmonton, kaj fariĝis tre populara loko por la turistoj.
3812 Lidaksum
3812 Lidaksum estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la honkonga industriestro Li Dak Sum, (ĉine : 李达三), meceno por eduko kaj astronomio en Ĉinio.
Ljubov Vondroušková
Ljubov Vondroušková (naskiĝinta 1946) estas rusa poetino, loĝanta en Mokrá apud Brno (Ĉeĥio, Moravio), amikino de Esperanto. Ŝi estas ankaŭ prezidantino de Rusia Kultur-kleriga Societo en Moravio.
En Rusio ŝi laboris kiel ĵurnalistino, ekde 1982 en Brno kiel teknikistino en Radio Brno, poste hejme kiel kudristino. Pro okulmalsano ŝi devis ĉesigi tiun laboron, sed komencis legi Biblion kaj tiu legado venigis ŝin al verkado de poezio.
Ŝiaj kajeroj estis tradukataj en aliajn lingvojn, en lastaj jaroj ankaŭ en Esperanton.
Gorkovskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Gorkovskaja (Горьковская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Moskovsko-Petrogradskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Kratero (ceramiko)
Kratero (en greka: κρατήρ, kratēr, el la verbo κεράννυμι, keránnymi, "miksi") estas granda vazo kiu estis uzita en antikva epoko por miksi vinon kaj akvon kiel estis kutimo en Antikva Grekio.
Laŭ Francisko Azorín Kratero estas Pokalsimila ujo kun ansoj, argila aŭ metala, uzita de grekoj k. romanoj por enteni miksajn trinkaĵojn. Li indikas etimologion el la greka krater (miksujo).
Tipoj
La krateroj estis fabrikitaj el koto aŭ el valoraj metaloj kun diversaj formoj laŭ la plaĉo ĉu de la artisto aŭ de la klineto. Ĉiel ili havis ĉiam tre larĝan buŝon. La plej disvastigitaj formoj trovitaj en arkeologiaj elfosaĵoj estas la jenaj:
Preĝejo Sankta Roĥo (Parizo)
La preĝejo de Sankta Roĥo (: Église Saint-Roch) estas preĝejo lokita en la 1-a arondismento de Parizo kaj konsekrita al Sankta Roĥo. La unua ŝtono de la monumento estis starigita de la franca reĝo Ludoviko la 14-a kaj de la patrino de tiu ĉi, Anno de Aŭstrio.
La preĝejo estis konstruita de la sama homo, kiu starigis la aktualan konstruaĵon de La Sorbonne. La konstruado estis interrompita en 1660 pro monomanko, kaj rekomenciĝis ekde 1701 kun la superkontrolo de la fama Hardouin-Mansart. La preĝejo estis tute senbienigita dum la franca revolucio.
Entombigitaj tie estas Henri de Lorraine-Harcourt, Pierre Corneille, André Le Nôtre, Sinjorino Geoffrin, Denis Diderot kaj aliaj. Konsekvence, tiu pariza preĝejo estas ofte rigardita kiel la « paroĥo de la artistoj ».
Aŭroro (mitologio)
Aŭroro, ( latine Aurora) estis en la romia mitologio diino de matena ĉielruĝo. Ŝi estis identigata kun helena diino Eoso kaj slava diino Zora. Latine Aurora signifas Matenstelon aŭ mateniĝon.
Laŭ mitologio ŝi estis filino de titano Hiperíono kaj lia edzino titanino Teja. Aŭroro estis bela kiel mateniĝo kaj ankaŭ amis ĉion belan, precipe belajn virojn. Kiam iu ekplaĉis al ŝi, simple rabakiris lin. Ŝia unua edzo estis titano Astreo. Ili havis kune multe da posteuloj, inter ili preskaŭ ĉiujn stelojn kaj ventojn. Poste ŝi ekamis Melampodan filon Kleiton, atenan heroon Kefalon kaj faman ĉasiston Orionon kaj ĉiujn unu post la alia rabakiris. Sammaniere uzurpis ankaŭ sian plian edzon Titonon, filon de troja reĝo Laomedono. Ŝi vivis kun li sur fino de la mondo, kie li fariĝis reĝo de Etiopoj. Ŝi amis lin tiom, ke de la plej alta dio Zeŭso petakiris por li senmortecon. Ĉar forgesis peti por li ankaŭ eternan junecon, antaŭ ŝiaj okuloj li maljuniĝis kaj fine ŝrumpiĝis je grilo (aŭ iom pli poeziece je cikado). Kun li ŝi havis du filojn: Emationon kaj Memnonon. Emationo mortis preskaŭ nekonata, sed Memnono plenkreskis en unu de la plej belaj viroj. Dum la Troja milito li venis helpi al sia onklo Priamo. Post morto de Priama filo Hektoro li fariĝis supera komandanto de trojaj trupoj, sed baldaŭ falis en duelo kontraŭ aĥaja heroo Aĥilo. Eoso transportis lian kadavron en Etiopion, sed neniam toleriĝis kun lia morto. Larmoj, kiuj ŝi verŝas super li, ĉiumatene aperas sur tero kiel roso. Grekoj prezentis Eoson (Aŭroron) al si kiel belan virinon en safrankolora robo. Bildigis ŝin kun grandaj flugiloj kaj kutime sur veturilo tirata per blankaj aŭ rozkoloraj flugilhavaj ĉevaloj.
Haitia Kabo
Haitia Kabo (france Cap-Haïtien, aŭ mallonge Le Cap) estas grandurbo kun 111.094 loĝantoj en 2013 en la norda marbordo de Haitio. Ĝi estas la ĉefurbo de la Departemento Nordo. Pro ĝia proksimeco al la plaĝoj de Karibio, kiuj troviĝas nordokcidente, Haitia Kabo estis tradicie la turisma destino plej ŝatata de la altaj klasoj de Haitio. Nuntempe la urbo kaj la departemento troviĝas sub la ĉilia militista protektado, konsistanta el kuniĝo de la Armeo de Ĉilio kaj la Mararmeo de Ĉilio, laŭ la mandato de Unuiĝintaj Nacioj.
La Citadelo Laferrière, ankaŭ konata kiel La Citadelle, estas granda fortikaĵo situanta en la nordo de Haitio, pli malpli je 17 mejloj sude de la urbo Haitia Kabo. Temas pri la plej granda fortikaĵo de la okcidenta hemisferio, la plej granda el tuta Ameriko kaj enlistigita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1982. Nuntempe ĝi estas unu el la plej popularaj turismaj vizitindaĵoj de la turistoj en Haitio.
Frazo (muziko)
Frazo (grek. φράση phrássi „la frazo“, „esprimo“, „la parolturno“, komparu strofo) estas en la muzika kompozicia doktrino malgranda senco- kaj strukturunuo, ofte kunmetita el pluraj motivoj. Pluraj frazoj siaflanke povas formi t.n. periodon.
Etimologio
La frazo devenas de tiama kromformo (nun la ĉefoformo) de la malnovgreka vorto φράσις „la parolturno“, la „esprimo“ kaj parencas al la nocio frazo el la lingvistiko. Kiel tie ĝi nomas figuron fermitan en si mem, kiu pleje estas parto de pli granda (muzika) strukturo.
Difinoj
Laŭ malnova kaj simpla difino frazo konsistas el tiom da muziko, kiom oni povas kanti per unu enspiro.
The New Grove: „A term adopted from linguistic syntax and used for short musical units of various lengths; a phrase is generally regarded as longer than a motif but shorter than a period.“ („Nocio transprenita el la lingvistiko kaj uzata por mallongaj muzikaj unuoj de varia longeco: Frazo estas kutime pli longa ol motivo, sed pli mallonga ol periodo.“)
Stein, 1962: „Frazo estas unu el la kontraŭdiraj nocioj en la muziko: nerigarde la fakton, ke oni povas uzi ĝin same por dutaktaj kiel ankaŭ por oktaktaj (aŭ eĉ pli grandaj) unuoj, oni ofte uzas ĝin malĝuste, por nomi subdividojn de pluraj aŭ unuopaj frazoj.“
Kantono Monona
La kantono Monona (Monona County) estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
Nayuha Toyoda
Nayuha Toyoda (豊田 奈夕葉 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2004 ĝis 2010 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
NGC 1386
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.