cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emiliano Zapata (Tabasco)
Emiliano Zapata estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Emiliano Zapata. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27007.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26576 loĝantojn. El tiuj estis 12854 viroj kaj 13722 virinoj. La komunumo havas surfacon de 743,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.
En la komunumo ekzistas 84 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1864 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26,6 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 22501 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 130 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,58 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kazumasa Shimizu
Kazumasa Shimizu (清水 和昌, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Bergholtz
(jen francigite, origine germane kaj alemane Bergholz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Alsóbogát
Alsóbogát [alŝObogAt] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Alsó signifas: suba.
Situo
Alsóbogát situas fine de 4 km-ojn longa sakovojo el Somogyjád, kie estas ankaŭ fervojo. Kaposvár troviĝas 23, aere nur 17 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 en formo "Bagat". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno, poste ŝtata bieno formiĝis sur la kampoj. Vilaĝservoj escepte la bazan municipan administradon kaj migran poŝton ne funkcias en Alsóbogát.
Humoresko
Humoreske estas en la literaturo ĝenronomo de humura rakonto aŭ novelo kaj en la muziko nomo por mallonga, serena, gaja aŭ komika instrumenta muzikaĵo.
La humoresko en la literaturo
La nocio humoresko ekestis en la 1-a jardeko de la 19-a jarcento kaj estis formita analoge al la nocioj grotesko, burlesko kaj arabesko. Humoresko komence estis mallonga, serena, naiva, aminda, pardonema kaj humura historio, kiu ofte ekprenis okazintaĵojn el la burĝa kaj establita ĉiutago kaj pro tio rolas en burĝaj cirkonstancoj. ekde la 1820-aj jaroj ankaŭ humuraj kaj pli kaj pli satiraj romanoj (humoreskaj romanoj) estas nomataj humoreskoj.
Klasikaj reprezentantoj de la humoreska romano estas Jean Paul, Adolf Stern, Henry Fielding kaj Charles Dickens.
La humoresko en la muziko
La nocion transprenis aliaj komponistoj, ekz.:
Literaturo
La humoresko en la literaturo
La humoresko en la muziko
Eksteraj ligiloj
La humoresko en la literaturo
La humoresko en la muziko
Senekoj
Senekoj estas indiana etno en Nordameriko. Ili nomas sin mem tshoti-nondawaga aŭ oneniuteronron (la montetaranoj). La seneka lingvo (/ˈsɛnɪkə/; en la seneka Onödowá'ga꞉ aŭ Onötowá'ka꞉) estas la lingvo de la seneka popolo.
Senekoj apartenas al la irokeza ligo de kvin nacioj, el kiuj ili okupas la plej okcidentan terenon, ĉefe borde de Seneka Lago kaj rivero Genesee (usona federacia ŝtato Novjorkio).
Hodiaŭ ili precipe vivas en la rezervejoj Towananda, Catarauga, Alleghany kaj Oil Springs (New York) - en 1960 estis 3.507 personoj, kaj kelkaj en Oklahoma (877 personoj) kaj Grand River (Ontario), Kanado (300). En la censo de 2000 registriĝis 13.676 Senekoj.
Senekoj vivtenas sin per virinoj kultivantaj maizon, fazeolojn kaj kukurbojn ("la tri fratinoj") kaj viroj ĉasantaj kaj fiŝkaptantaj.
Historio
Dum la Milito de Sendependeco Senekoj kune kun la najbaraj Kajugoj gvidis multajn atakojn kontraŭ setlejoj kaj fortikaĵoj de la sendependiĝemaj blankuloj (ofte instigite de la britoj en Fort Niagara).
Packontrakton kun la usona registaro ili faris la en Canandaigua.
Konataj Senekoj
• en:Network Jacket • en:Cornplanter • en:Handsome Lake • en:Ely Parker • en:Arthur C. Parker • en:Jesse Cornplanter • en:Paula Underwood • en:Jamie Sams
Claude Bernard
Claude BERNARD [klod bernar'] (naskita la en Saint-Julien, departemento Rhône; mortinta la  en Parizo) estis franca fiziologo.
Li enkondukis la sciencan metodon en la medicinon. Li estas konsiderata la patro de la moderna fiziologio.
Plön
Plön estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj estas la administra centro de la distrikto. Krome ĝi ankaŭ estas la administra centro de komunumaro nomata Amt Großer Plöner See, de pluraj najbaraj komunumoj, sen ke la urbo Plön mem apartenus al la komunumaro. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Heksila benzoato
Heksila benzoato aŭ C13H18O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoata acido kaj heksanolo. Heksila benzoato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila benzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila benzoato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Vlamertinge
Vlamertinge estas vilaĝo en la belga provinco Okcidenta Flandrio kaj de la urbo Ipro. La vilaĝo centra de Vlamertinge situas ekster la urba centro de Ipro, laŭ la ĉefa ŝoseo N38 al la proksima urbo Poperingo.
Krom la urba centro de Ipro mem, Vlamertinge estas la plej granda vilaĝo de Ipro. En la okcidento de Vlamertinge, laŭ la vojo al Poperinge, estas Brandhoek.
Historio
La plej fruaj datumoj pri Vlamertinge datiĝas de mezepoko. En 857 kapelo estis konstruita en Vlamertinge. En 970 Ypres estis detruita kaj la kapelo de Vlamertinge bruliĝis. La plej malnova dokumento, konata ĝis nun, kiu inkludas la nomon Flambertenges, estas akto de la jaro 1066. Laŭ ĝi iris al Lille Baudouin, grafo de Flandrio, lia edzino Adela kaj ilia filo Baudouin; per tiu akto oni donis varojn al la preĝejo kaj la pastraro de Sint-Pieters en Lille. Ĉi tiuj varoj estis inter aliaj dekono lokalizita en Elverdinge kaj ankaŭ dekono lokita en Vlamertinge: "In territorio Furnensi, in villa Elverzenges, decinam unam; Flambertenges decinam similiter unam ".
Sub la Antikva Reĝimo Vlamertinge estis gloro de Veurne-Ambacht kun 22 malantaŭe kaj suferis multe de la sieĝoj de proksima Ypres.
Etimologio
Vlamertinge venus de Flambert (nomo) + inga (filo, posteulo de (genitivo)) + heim (domicile). La plej malnovaj konataj literumoj de la aktuala Vlamertinge estas: Flembertenges (1066), Flamertingha (1123), Flambertinghes (1142), Flamertinge (1154), Flamertinga (1185), Flamertinghe (1200), Flambertengues (1202), Flamertinghes (1238), Flamertinges (1269), Vlamertinghe (1272), Vlamertinghes (1275), Flamertenghe (1275), Vlamertincghe (1280), ktp.
Geografio
Vlamertinge estas 17 metrojn super marnivelo. La komunumo ankaŭ limas al Ypres en la Oriento, Voormezele en la Sudoriento, Kemmel kaj Dikkebus en la Sudo, Reningelst en la Sudokcidento, Poperinge en la Okcidento, Elverdinge en la Nordo kaj Brielen en la Nordoriento.
Demografiaj disvolviĝoj
De 1487 ĝis 1697 oni vidas grandan malkreskon en la loĝantaro de Vlamertinge. La plej plaĉa ekspliko por tio estus la Okdekjara Milito en Nederlando. Dum la Unua Mondmilito oni vidas, ke la loĝantaro denove forte malkreskis. Ĉi tio estas ĉar proksima Ipro, kiu estis tiam fronto, estis forte bombita kaj Vlamertinge ankaŭ suferis multajn de ĉi tiuj bombadoj.
La Gineta
La Gineta [laĥiNEta] (La Genoto, pro kio videblas genoto super kastelturo en la blazono, eĉ se etimologio estas alia) estas municipo de Hispanio apartenanta al la provinco Albacete, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝi apartenas al la komarko Mancha Júcar-Centro en la nordo de la provinco, kaj en la parto Manĉo proksime de la limo kun la provinco Kvenko. Estas areo de 136,75 km² je 688 msm.
Geografio
Ĝi estas norde de la provinco, en la metropola areo de Albacete, je 19 km de la provinca ĉefurbo, apud la Aŭtoŝoseo de Alikanto (A-31).
La Gineta estas proksime de la iama fluejo de la rivero Júcar, sude de la kurbo de 90° de tiu rivero formita per antikva kaptokubuto per kiu, anstataŭ sekvi al Atlantiko (laŭ la rivero Gvadiano), devojiĝis al Mediteraneo. La antikva valo de Júcar videblas el la Aŭtoŝoseo de Alikanto (A-31) ĉar, spite sian larĝon, ne prezentas videblan akvofluejon en la fundo. Tiu fenomeno okazis pro preskaŭ nula deklivo de la zono: la parto de La Mancha konata kiel La Manchuela suferis dronon antaŭ preskaŭ 100 milionoj da jaroj, formante lagan basenon dum la Terciaro, de kiu aktuale restas nur kelkaj sallagetoj. Kaj la kaptokubuto al Mediteraneo formiĝis antaŭ preskaŭ du milionoj da jaroj.
Demografio
En la 1950-aj jaroj kaj postaj estis forta elmigrado, ĉefe al Valencilando, Katalunio kaj Madrido, ekde la komenco de la 21a jarcento evidentas ioma reveno de personoj kiuj deziras setliĝi en la loko de kiu oni elmigris. Krome estas novaj loĝantoj altiritaj per laboraj tialoj.
Ekonomio
La bazo de la agrikulturo estis kultivoj sen irigacio (iam estis famaj la lentoj de La Gineta) kaj ankaŭ de etenda irigacio (karakteraj cirkloj irigaciitaj per aspergo por produktado de cerealoj kaj aliaj kultivoj). Poste oni instalis ekde la dua duono de la 20a jarcento industrio de Juan García Rausell por la fabrikado de seĝoj, dekomence la tipaj seĝoj el normala ligno kaj sidiloj el tifao. Poste, aliaj atelieroj diversigis la produktadon inkludante meblojn pli prilaboritajn.
Estas industriaj zonoj (Torobizco kaj Garysol), helpite de la privilegia situo de la municipo apud gravaj komunikvojoj, kiel la Aŭtoŝoseo de Alikanto (A-31) kaj la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Fontanetto Po
Fontanetto Po estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Bononio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
31598 Danielrudin
Nomo
Ĝia nomo honoras Daniel Rudin, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Li estis lernanto ĉe la Half Hollow Hills High School West de Dix Hills (Nov-Jorkio, Usono).
Fontanetto Po
Najbaras la komunumoj Crescentino, Gabiano (AL), Livorno Ferraris, Moncestino (AL), Palazzolo Vercellese kaj Trino.
311
En la jaro 311 post Kristo okazis, interalie:
Listo de senatanoj de Ĵuraso (departemento)
De 1876 ĝis 1879
ĝeneralaj balotoj de la 30-a de januaro 1876 :
De 1879 ĝis 1888
ĝeneralaj balotoj de la 5-a de januaro 1879 :
De 1888 ĝis 1897
ĝeneralaj balotoj de la 3-a de januaro 1888 :
De 1897 ĝis 1906
ĝeneralaj balotoj de la 3-a de januaro 1897 :
De 1906 ĝis 1920
ĝeneralaj balotoj de la 7-a de januaro 1906 :
De 1920 ĝis 1924
ĝeneralaj balotoj de la 11-a de januaro 1920 :
De 1924 ĝis 1933
ĝeneralaj balotoj de la 6-a de januaro 1924 :
De 1933 ĝis 1940
ĝeneralaj balotoj de la 10-a de januaro 1933 :
Franz von Sickingen
La imperia kavaliro Franz von Sickingen (2-a de marto 1481 sur Burgo Ebernburg apud Bad Münster am Stein-Ebernburg; 7-a de majo 1523 sur Burgo Nanstein apud Landstuhl) estis gvidanto de la rejnlanda kaj ŝvaba kavaliraro. Estante subtenanto de la reformacio li batalis por la sekularigo de la ekleziaj terposedaĵoj kaj gvidis la kavaliraron dum la kavalirmilito. Post sieĝado kaj konkerado de la burgo Nanstein li mortis pro la gravaj vundoj, kiujn li ricevis dum la pripafado de la burgo. Li estis amiko de Godfredo de Berlichingen.
Gento Sickingen
La gento Sickingen origine devenas el Sickingen en Kraichgau, hodiaŭ norda Badeno. La loko Sickingen enkomunumiĝis en 1936 al Flehingen, kiu hodiaŭ estis parto de Oberderdingen.
Geografio
Geografiaj lokoj kun la nomo „ Sickingen“.
Gyula Konkoly-Thege
Gyula Konkoly-Thege [djula konkoli-tege], laŭ hungarlingve kutima nomordo Konkoly-Thege Gyula estis hungara statistikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1938). Lia onklo estis astronomo Miklós Konkoly-Thege.
Gyula Konkoly-Thege naskiĝis la  1876 en Hungara reĝlando, en Aranyosmarót (nuntempa Zlaté Moravce en Slovakio). Li mortis la 1942 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Konkoly-Thege akiris diplomon en 1907 en universitato en Budapeŝto, baldaŭe li doktoriĝis el ekonomio en 1926. Pli frue jam en 1898 li komencis sian karieron en la statistika oficejo. Paŝo post paŝo li ricevis pli altajn postenojn, fine de 1936 ĝis la pensiuliĝo li estis prezidanto de la oficejo. Lia statistika metodo eĉ eksterlande etendiĝis. Li ekinstruis en la universitato en 1930. En 1939 li pensiuliĝis.
Walther de Châtillon
Walter de Châtillon (prononco de a familia nomo laŭ sistemo IFA [], latine Gualterus de Castellione) estis latine verkinta aŭtoro de la reĝlando Francio, kiu vivis en la 12-a jarcento (ĉ. 1135 ĝis post 1184).
Li studis sub Stephanus aŭ Stéphane de Beauvais kaj en la Universitato de Parizo. Supozeble dum sia studentaj jaroj li verkis plurajn poemojn en Goliarda stilo, kiuj trovis lokon en la fama kolektaĵo Carmina Burana.
Ĉefverko
Dumvive li estis admirata pro Aleksandreis, la Latina epopeo, kiun li verkis pri Aleksandro la Granda. En tiu heksametra poemego li priskribas vivon kaj aventurojn de Aleksandro. Ĝi enhavas plurajn anakronismojn; interalie li priskribas la Krucumon de Jesuo kiel jam okazintan.
La Alexandreis siatempe estis tre populara, eĉ dumtempe forpelis la Eneadon de Vergilio el la lerneja programo, sed nuntempe apenaŭ estas legata.
Unu ĝia verso restas fama:
Aliaj verkoj
Multaj poemoj en lia stilo aŭ kun liaj temoj atribuiĝis foje al li, kvankam kun nesufiĉe certeco. Ekzemple li ne estas la aŭtoro de la satira poemo Apokalipso de Goljat, kiun foje oni aperigis sub lia nomo.
Walther ankaŭ verkis dialogon kiu atakas Judismon kaj traktaĵon pri la Triunuo; eble li same estas la aŭtoro de Moralium dogma philosophorum.
Li mortis pro la pesto.
En Esperanto aperis
Lia poemo Propter Sion non tacebo aperis sub titolo Mi pro Cion ne silentos en traduko de Gerrit Berveling.
Les Deux-Villes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Spišská Nová Ves
Spišská Nová Ves (Igló Zipser Neudorf Spiska Nowa Wieś) estas urbo en Slovakio.
Geografio
Spišská Nová Ves situas en valo de Hornád, proksime troviĝas Levoča.
Historio
La unua mencio pri la komunumo okazis en 1268 en latina formo Villa Nova, en 1279 en hungara formo Igloszásza. Laŭ la dokumentoj oni setligis tien ministajn saksojn el urbeto Iglau. Ili minis ferojn kaj kuprojn. La loko iĝis kampurbo kaj minurbo, kie disvolviĝis ankaŭ la industrio. En 1412 Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) hipotekis 16 urbojn al Pollando, la reaĉeto okazis en 1772. La 16 hipotekitaj urboj hungare, poste slovake (la nuntempaj slovakaj loknomoj jam ne ĉiuj estas urboj):
En 1441 tertremo okazis. Inter 1772-1876 la urbo estis centro de ekspola regiono. En 1849 la hungara armeo venkis la aŭstrojn. Fine de la 19-a j.c. konstruiĝis granda rondirado de fervojo, kiu ligis urbojn Budapeŝto-Miskolc-Košice-Spišská Nová Ves-Poprad-Liptovský Mikuláš-Martin-Žilina-Považská Bystrica-Trenčín-Trnava-Bratislava-Vác-Budapeŝto. En 1910 loĝis en la urbo 10 525 da homoj (5103 slovakoj, 3494 hungaroj kaj 1786 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo estis distriktejo de Igló (havanta la rangon konsilantrajta urbo) en Szepes (reĝa departemento), poste la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio.
Alianco de minurboj en Supra Hungarujo
Unue hungare, poste laŭ nuna slovaka formo:
Esperanto
Okaze de la Cseh-kursfino aranĝis la ĉi-tiea Katolika Esperanto-Rondo sabate la 17-a de junio 1933 en la salono de Bialdyga amuzan vesperon, al kiu estis invitataj ĉiuj esperantistoj de l' ĉirkaŭaĵo. Oni vidis gesamideanojn el Nowy Bytom, Hajduki kaj Świętochłowice. Ĝojege salutis s-ro Gajda pli ol ducent partoprenintojn. Post la komuna kanto de esperantista himno sekvis prologo deklamita de juna fraŭlino Leśniczanka, kaj verkita de ano de Katolika Esperanto-Rondo. Nun sekvis la festprelego. La preleginto parolis pri la graveco de publikaj festoj esperantistaj. Post tio alternis en multkolora vico kantoj, deklamoj kaj muzikaĵoj de kursanoj. Multe plibeligis la vesperon Erwin Nowak. Aparte oni devas mencii dancojn de papilioj kaj buboj, kiuj estis ekzercitaj de instuistino f-ino Robaczyńska. Disdonante la atestojn. dankis la Cseh-instruistino s-ino Klara Borzykowska al la estraro de Katolika Esperanto-Rondo kaj al la gekursanoj por ilia senekzempla fervoreco. Por fini la oficialan parton, oni kantis la esperantigitan polan himnon nacian „Di', kiu nian...”.
Huimanguillo
Huimanguillo estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Huimanguillo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27008.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 163462 loĝantojn. El tiuj estis 80371 viroj kaj 83091 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3588 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.
En la komunumo ekzistas 330 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 132580 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 513 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,39 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Aigueperse (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Radpilko
Radpilko estas sporto simila al ĉambrega futbalo, sole la ludantoj veturas sur ludejo per bicikloj. En ĉiu teamo ludas du ludantoj, kiuj kontrolas movon de pilko tra la ludejo per reguligitaj bicikloj sen bremsoj kaj firma transmisio (la t.n. seninterrompa trotado). Plu la ludantoj povas ludante tuŝi la pilkon nur per la kapo. Sed golulo en golejo povas interveni kiel ajn. Ne estas permesite troti per la piedo teron.
Unuafoje tiu ĉi ludo estis prezentita en la jaro 1893 fare de germana-usonano Nicholas Edward Kaufmann. La unua mondpokalo okazis en la jaro 1929. La radpilko estas populara en Aŭstrio, Belgio, Ĉeĥio, Danio, Francio, Germanio, Italio, Japanio, Rusio, Svedio kaj Svislando.
Kun la radpilko estas mallarĝe kunigita ciklista belveturado, en kiu la atletoj prezentas certan specon de gimnastiko aŭ akrobataĵo farataj per biciklo.
La plej sukcesaj ludantoj en la radpilko de ĉiuj tempoj estas ĉeĥoj. Fratoj Pospíšilidoj kapablis akiri titolon de majstroj de la mondo dudekfoje, kio estas tre unika absoluta rekordo.
Iznogoud (filmo)
Iznogoud estas franca komika filmo de Patrick Braoudé aperinta en 2005.
Temo
Ankoraŭ pli ol iam ajn, la fifama Iznogoud pretas fariĝi Kalifo anstataŭ la Kalifo. Sed peripetioj ne forestos.
Rolularo
—supozata vortluda deveno de nomoj indikita inter parentezoj --
Gy-l'Évêque
Gy-l'Évêque estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 461 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Gy-l'Évêque etendiĝas sur 15.02 km², kaj havis 461 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Charles Guillaume, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Lokaj famuloj
Paul Nicolas, trejnisto de la piedpilka teamo de Francio, mortis tie okaze de aŭtomobila akcidento la 3-an de marto 1959.
Administrado
Gy-l'Évêque apartenas al la kantono de Coulanges-la-Vineuse, kies ĉefurbo estas Coulanges-la-Vineuse. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Keisuke Yoshisaka
Keisuke Yoshisaka (吉坂 圭介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Namiba geko
La namiba geko (Pachydactylus rangei) ankaŭ dezerta geko, sabla geko aŭ naĝhaŭt-pieda geko vivas senescepte en dezerto Namibo, de la marbordo de la suda Atlantiko ĝis ĉ. 130 km landointernen. Ĝi vivas sur la sablodunoj, kiuj altiĝas eĉ ĝis 300 metroj.
Karakterizaĵoj
La namiba geko estas eta besto, kiu atingas la tutan longon de nur 12 ĝis 14 cm. La vosto longas 6 cm. La kapo kaj la trunko estas plata, la kapo videble dividiĝas de la trunko. La haŭto havas fajnajn skvamojn, ŝajnas velura kaj diafana. Eĉ kelkaj internaj organoj estas videblaj. La namiba geko havas helan ĝis ruĝete brunan dorson. La ventro kaj la flankoj sub la flankofaldo estas de blankaj ĝis flavetaj. La kruroj estas maldikaj kaj ŝajnas rompeblaj. La spaco inter la fingroj estas ekipita kun „naĝhaŭto“, kiu etendiĝas ĝis la fingropintoj. Tiuj ebligas la kuron sur la loza sablo kaj ne sinki en ĝin. Ĉe la virbestoj, la vostobazo dikiĝis.
Vivo
La bestoj aktivas nur nokte, tage ripozas en kavetoj, memfositaj ĝis profundo de 80 ĝis 100 cm. Ilia favoritaj predoj estas la segmentumitaj bestoj de ĉiuj specoj, de la termitoj tra nigraj skaraboj ĝis la veraj griloj kaj araneoj. Ili lekas rosogutojn kaj absorbas humidecon eĉ tra la haŭto.
La pariĝa tempo daŭras de februaro ĝis fino de aprilo. La ovojn la inbesto fos-kaŝas en la sablon. La junaj gekoj eloviĝas post 54 ĝis 70 tagoj kaj longas ĉ. 4 cm. Ili tuj ŝanĝas la haŭton kaj komencas nutri sin post 4 tagoj.
(39565) 1992 SL
(39565) 1992 SL estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 24-an de septembro 1992 de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas ankaŭ marsrenkonta : ĝia marsa MOID estas 0,19341 astronomia unuo (28,934 milionoj da km).
Verda Tanko He Mo-su
Verda Tanko He Mo-su (: 녹색전차 해모수) estas Sud-Koreia animacio, konata en Japanio kiel Ĉielarka Milita Historio Iris (: 虹の戦記イリス).
312
En la jaro 312 post Kristo okazis, interalie:
NGC 3892
NGC 3892 (aliaj indikoj — MCG -2-30-30, PGC 36827) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
BODIES... The Exhibition
BODIES… The Exhibition estas polemika ekspozicio, kiu prezentas kaj montras homan korpon. Temas pri veraj mortaj homaj korpoj, flegitaj kaj konservitaj pere de speciala metodo, nomata polimera ŝirmo. La ekspozicio ensumigas pli ol 20 homajn korpojn kaj ĝi prezentas al la vizitantoj skeleton de homo, muskolaron kaj unuopajn organojn.
La ekspozicio estis unuafoje prezentita en Tampa, Florido, la 20-an de aŭgusto 2005. Ĝi kompareblas, sed ne asociiĝas, kun la vojaĝanta ekspozicio Korpaj Mondoj, kreita jam en 1995.
Aigueperse (Puy-de-Dôme)
Aigueperse estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aiguepersois.
Mark Malloch Brown
George Mark Malloch BROWN (naskiĝis ) estas brita ĵurnalisto, ekonomikisto kaj estis ŝtata ministro por Afriko, Azio kaj Unuiĝintaj Nacioj en la Registaro de Gordon Brown de junio 2007 ĝis oktobro 2009.
Vivo
Malloch Brown studis historion ĉe la Magdalene College en Kembriĝo kaj finis studadon kun Master’s Degree en politologio ĉe la Universitato de Michigan.
Sian laboron en la ĵurnalismo li komencis kiel politika korespondanto de la revuo The Economist (1977-1979) kaj kiel fonda eldonisto de la Economist Development Report. De 1986 ĝis 1994 li estis internacia gravulo ĉe la Sawyer-Miller Group, antaŭ ol li ŝanĝis la laboron al la alta UN-komisio pri rifuĝintoj, por kiu li estris la misiojn pri kamboĝaj rifuĝintoj en Tajlando.
De 1999 ĝis 2005 li estis PUND-administranto – tio estas ĝenerale konsiderata kiel la trie plej alta ofico en la UN. Antaŭe li havis estran funkcion ĉe la Monda banko, interalie kiel vicprezidento por eksteraj aferoj. Tiufunkcie li ankaŭ respondecis pri la rilatoj al UN.
La 27-an de junio 2007 estis anoncita, ke Malloch Brown apartenos al la kabineto de la nova Brita Ĉefministro Gordon Brown kiel ŝtata ministro en la Foreign and Commonwealth Office (FCO). Lia ofico koncernis Azion, Afrikon kaj Unuiĝintan Naciaron. Plue li iĝis dumviva membro de la House of Lords. Fine de julio 2009, li eksiĝis el la ministra ofico, laŭ propraj mencioj pro personaj kaj familiaj kaŭzoj.
Titoloj kaj Honorigoj
Brown estas honorigita jene:
Zorán Sztevanovity
Zorán Sztevanovity naskiĝis la 1942 en Beogrado.
Biografio
Gepatroj de Zorán Sztevanovity forlasis Jugoslavion en 1948, poste ili vivis kun la filoj en Hungario. Zorán Sztevanovity frekventis universitaton en Budapeŝto, dume li gitarludis ekde 1960. Tiam komenciĝis sia muzika kariero, parte Hungara Televizio, parte klubo Metro faris tutlandan konatecon. Baldaŭe nomo de la grupo iĝis Metro laŭ la klubo. La grupo havis la gloran epokon inter 1965-1971, dume en 1968 ili renkontiĝis en Londono kun John Lennon kaj Ringo Starr. Baldaŭe Zorán Sztevanovity kantadis kaj gitaris sola kaj koncertadis precipe enlande kun grandaj sukcesoj. Li foje ricevis rolojn en filmoj. Liaj edzinoj estis laŭvice Györgyi Tarján kaj Barbara Hegyi. Li ricevis premion Kossuth en 2006, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
San Bernardino (montpasejo)
San Bernardino estas montopasejo tra la Alpoj, kiu jam en la epoko de la Romia Imperio ligis la nordon kun la sudo de Eŭropo.
Priskribo
La pasejo ligas la Kantonon Grizonon en la nordo kun la Kantono Tiĉino en la sudo. La pasejo transiras la Alpĉenon inter la montoj Marscholhorn kun alteco de 2963 m s.m. en okcidento kaj Piz de la Lumbreida kun alteco de 2983 m s.m. en oriento. La pasejkulmino situas sur alteco de 2065 en Kantono Grizono. La San-Bernardino-Pasejo estas la eŭropa akvodislimo inter la Atlantika Oceano en nordo kaj Mediteraneo en sudo kaj la lingvo-limo inter la germana kaj la itala lingvoj.
Historio
Jam la romianoj utiligis antaŭ dumil jaroj la larĝan pasejon. Ilia vojo, kiun oni utiligis ankoraŭ ĝis la mezepoko, transpasis proksimume unu kilometron oriente de la hodiaŭa paseja vojo ĉe la piedo de Piz Ucello (kio signifas en Esperanto Monto Birdo). Senarbigoj altigis la lavangoriskon. Post la larĝigo de la vojo tra la ravino Viamala en la jaro 1473 la lokanoj devis agi kaj forigis la pasejvojon de la montpiedo al la mezo de la larĝa selo. En tiu epoko estis ankaŭ konstruita la preĝejo San Bernardino je la suda flanko de la pasejo. En la jaro 1770 la vilaĝoj Hinterrhein, Nufenen kaj Mesocco transformis la piedpadon trans la pasejo al veturebla ŝoseo. Per la financa subteno de la Reĝolando Sardio inter la jaroj 1818 kaj 1823 la vojo estis larĝigita kaj konstruita en la formo, kiu servas ĝis hodiaŭ por la aŭtotrafiko. Sur la pasejkulmino oni tiam starigis la pasejgastejon, kiu ankoraŭ hodiaŭ funkcias.
Dôme du Goûter
La Dôme du Goûter (Kupolo de la Kolaziono, 4,304 m) estas monto de la Blankmonta Masivo. Ĝi estas dorso de la Blanka Monto, kies pinto staras du kilometrojn sudoriente. La Dôme estas sur la grimpovojo de ascendoj al la Blanka Monto tra la vojo Bosses.
La pinto de la Dôme estas markita kiel kuŝanta tute ene de Francio fare de la mapo de la franca Institut Géographique National (IGN), kvankam en la mapo de la itala Istituto Geografico Militare (IGM) la pinto aperas kuŝanta sur la limo inter Francio kaj Italio. En Junio 2015, la itala ĉefministro Matteo Renzi esprimis ripetajn postulojn sur la teritorio. La Svisa Nacia Mapo, kiu montras la masivon je skalo de 1:50'000, montras la disputitajn areojn ĉirkaŭ la Mont Blanc kaj la Dôme du Goûter neŭtrale, post iam sekvi la francan interpreton de la limo ĝis 2018.
Bergholtzzell
(jen francigite, origine germane kaj alemane Bergholzzell) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Talas-Alatoo
Talas-Alatoo (de la kirgiza vorto Ала-Тоо = bunta montaro, plennome Талас Ала-Тоосу [Talas Ala-Toosu], en iuj lingvoj ankaŭ nomata Talas-Alatau - laŭ la kazaĥa noma variaĵo Талас Алатауы [Talas Alatauij]) estas alta montaro en la ŝtatoj Kirgizio, Kazaĥio kaj Uzbekio de Centra Azio. Plej alta punkto de la montaro estas la monto Gora Manas, 4488 metrojn super la marnivelo.
Cary (Norda Karolino)
Cary estas grandurbo en Usono, en subŝtato Norda Karolino, en Kantono Chatham kaj Kantono Wake. Ĝi estas antaŭurbo de Raleigh.
Talas-Alatoo
La montaro konsideratas parto de la montaro Tianŝan, kaj konsistigas ties plej okcidentan parton. Plejparte ĝi situas en Kirgizio. La montaro etendiĝas en la nordokcidento de la ŝtato sude de la kirgizia urbo kaj la samnoma rivero Talas kaj oriente de la kazaĥia urbo Taras kaj sude estas iaspeca daŭrigo de la Kirgiza Montaro, kiu situas norde de la rivero Talas. Sude ĝi iom post iam malaltiĝas ĝis la rivero Narin. La okcidentaj malpli altaj partoj de la montaro etendiĝas ĝis la suda Kazaĥio kaj la orienta Uzbekio.
Cary (Norda Karolino)
Geografio
Cary situas sur ebenaĵo en la orienta landparto de Usono, en la meza parto de Norda Karolino.
Historio
Historio de Cary komenciĝis en 1750. Post jarcento la fervojo atingis la setlejon. En 1868 oni konstruis hotelon por akcepti la vojaĝantojn. En 1871 oni deklaris Cary urbo.
Trafiko
Cary havas internacian flughavenon komunan kun Raleigh-Durham en la proksimo. Ankaŭ la aŭtoŝoseoj kuras proksime. Trajnoj kuras al Raleigh, Greensboro (Norda Karolino) kaj Suda Karolino. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Cary situas en humida subtropika zono. La temperaturo averaĝe varias inter 9-21 °C. La varmo kulminas inter julio-aŭgusto kun rekordo 41 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun rekordo -23 °C. Jare pluvas po 1094 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas). La pluvo kulminas julie, malkulminas en aprilo. La plej granda ŝtormo okazis en 1996.
Cedro
Cedro (Cedrus) estas genro kun 2 aŭ 5 specioj (laŭ diversa klasifiko).
Priskribo
La arboj estas altaj kun ĉiamverdaj pingloj are aranĝitaj en ŝosetoj kaj ovoformaj konusoj (strobiloj). La ligno estas tre valora.
Aliaj arboj kun simila nomo
En Sudameriko troviĝas la Brazila cedro (Cedrela fissilis, Cedrela brasiliensis ), kiu apartenas al tute malsama botanika familio (Meliacoj). Ĝi ne estas pingloarbo.
Nomon similan, sed malsaman, havas la cedratarbo (Citrus medica), specio de citruso.
Ehud Olmert
Ehud OLMERT (30-an de septembro 1945 en Binyamina, Israelo) estas israela politikisto (Kadima) kaj estis de 2006 ĝis 2009 ĉefministro de Israelo. Li fakte gvidis la registaron jam ekde vespero de 4-a de januaro 2006, postkiam Ariel Ŝaron suferis je apopleksio kaj la 11-an de aprilo estis formale deklarita nekapabla por registara gvido.
Alamo (Nov-Meksiko)
Alamo estas urbeto en la usona ŝtato Nov-Meksiko.
Ehud Olmert
Vivo
Olmert venas el rusa enmigranta familio. Li soldatservis en israela defenda armeo (IDF) kiel oficiro de infanteria batalunuo kaj militara korespondanto por IDF-ĵurnalo Bamaĥane. Li studis en la Hebrea Universitato de Jerusalemo pri psikologio, filozofio kaj juro. Li sukcese praktikis kiel advokato.
Alamo (Nov-Meksiko)
Demografio
Dum la censo en 2000 la nombro da loĝantoj estis 1 183.
Ehud Olmert
Politiko
Ehud Olmert estis unuafoje elektita en 1973 por Likud al Knesset kaj 6-foje reelektita. Inter 1993-2003. Li estis urbestro de Jerusalemo, en 1998 li abdikis pri sia mandato en la parlamento.
Alamo (Nov-Meksiko)
Geografio
Laŭ la United States Census Bureau (Usona censo buroo) la areo estas 102,7 km², de kiu 102,7 km² tero kaj 0,0 km² akvo.
Ehud Olmert
Politiko
Oni elektis lin en 2003 Knesset-ano, en februaro de 2003 iĝis li vic-ĉefministro kaj industria kaj komerca ministro, ekde septembro komunikada ministro. En tiu posteno protektis planon de Ŝaron pri la retiriĝo el la palestinaj teritorioj.
En auĝusto de 2005 - post retiriĝo de Binjamin Netanjahu -, li estis ankaŭ ministro pri financaj aferoj. Post fondo de Kadima-partio fare de Ariel Ŝaron, ankaŭ Olmert ŝanĝis partion kaj forlasis Likudon. En januaro de 2006, oni elektis lin gvidanto de Kadima.
Li planis unuflankan retiriĝon el Cis-Jordanio kun samtempa rezervo de la bonaj, valoraj teritorioj (orienta Jerusalemo, Valo de Jordan).
Quirnbach (Westerwald)
Quirnbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
5701 Baltuck
5701 Baltuck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Clyde Tombaugh elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
313
En la jaro 313 post Kristo okazis, interalie:
Karaoj
La karaoj estas etno en Centr-Afrika Respubliko kaj Sudano. Ili parolas la karaan-gulaan lingvon kiu apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. Multaj karaoj estas muslimoj. La karaoj estas pli ol 100.000 homoj.
Ofiuredoj
La serpentaj marsteloj aŭ serpentobrakaj marsteloj aŭ serpentosteloj aŭ ofiuredoj (Ophiuroidea) estas klaso el la ekinodermoj.
La specioj havas pli-malpli rondan aŭ kvinangulan, platan korpon; cilindran aŭ platan, mallarĝan poste simplan, pli poste branĉajn serpenteme moviĝantajn brakojn.
Ili havas regulajn, ofte dornajn surfacojn el kalkotavoloj. La akvopiedetoj estas duvicaj, la buŝa aperturo malfermiĝas ventromeze de la diskoforma korpo. La madreporo situas proksime al la buŝa aperturo. Ĉiuj specioj vivas en la maro, ili dividiĝas je du ordoj ( veraj ofiuroj (Ophiureae) kaj branĉobrakaj ofiuroj (alinome meduzaj marsteloj) (Euryaleae), kiuj plu dividiĝas al multaj familioj kaj ĉ. 90 genroj.
Tavolpremo
Tavolpremo estas la premo de gaso en la gasosaturita tavolo. Ĝi povas esti la komenca kaj la aktuala.
(88246) 2001 DZ25
(88246) 2001 DZ25 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Tavolpremo
La komenca tavolpremo ekzistas en la tavolo saturita je gaso antaŭ komenco de la gaselminigado. Kutime ĝi ŝanĝiĝas kun la ŝanĝo de alteco de la gasohava tavolaro. La komencaj tavolpremoj povus egali al likvopremo, aŭ esti pli (enorme alta tavolpremo) aŭ malpli (enorme malalta tavolpremo) altaj.
La aktuala tavolpremo formiĝas en la gasohava volumeno dum la gaselminigado. Ĝia distribuo en la gasohava volumeno karakteriziĝas per izopremaj mapoj kaj depresiaj funeloj.
Oni mezuras tavolpremon en la haltigitaj ekspluataj putoj kaj observoputoj pere de profundaj manometroj aŭ estas kalkulata laŭ barometria formulo. Lastakaze oni uzas premon ĉe la putobuŝo устье скважины ankaŭ nomata la statika.
(88246) 2001 DZ25
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Zsófia Vári
Zsófia Vári [ĵOfia vAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vári Zsófia estas hungara pentristo. Zsófia Vári naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Zsófia Vári frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 2005-2008 kaj 2012-2014. Intertempe ŝi akiris diplomon en belarta akademio de Milano en 2011. Ŝi plulernis en 2014 kelkajn monatojn en Parizo. Dum pentrado ŝi uzas kune tuĉojn, karbojn, polimetilmetakrilatojn kaj paŝtelojn. Ŝi ankaŭ ilustras poemlibrojn.
Adam Zakrzewski
Estis kelkaj homoj pri nomo Adam Zakrzewski
NGC 3893
NGC 3893 (aliaj indikoj — UGC 6778, MCG 8-22-7, ZWG 243.8, KCPG 302A, PGC 36875) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Takashi Umeda
Takashi Umeda (梅田 高志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Seino Transportation, Oita Trinita kaj FC Gifu.
Kaleo (luno)
Kaleo estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Post observoj inter la kaj la, Scott S. Sheppard, David C. Jewitt de la Universitato de Havajo, kaj Jan Kleyna de la Universitato de Kembriĝo, malkovris dekunu jupiterajn lunojn.
Ili anoncis ties malkovrojn la. Inter tiuj, Kaleo, kiu tiam ricevis la maldaŭran nomon S/2001 J 8, la oka jupitera luno trovita en 2001.
Nomo
La, IAU aprobis ĝin nomi Kaleo. En la helena mitologio, Kaleo (greke: Καλή: Kale) estis unu el la praaj gracioj, edzino de Hefesto.
Orbito
Kaleo estas ano de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, klinecojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la Jupitera ekvatoro, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27.
Lingva revivigo
Lingva revivigo aŭ lingva revigligo (se la lingvoj ankoraŭ ne formortis) estas la procezo flanke de registaroj, politikaj aŭtoritatoj, komunumoj, akademiuloj por rekuperi la uzon de lingvo, kiu ne plu estas parolata kaj uzata hejme.
Lingva revivigo celas reuzi lingvon estingitan pro procezo per kiu lingvo ĉesas esti uzata de la homoj, kiuj ĝin parolis.
Lingva revigligo estas reuzo de lingvo kiu troviĝas en danĝera situaci o.
Ekzemploj
Eble la plej fama ekzemplo de sukcesa lingva revivigo estas la hebrea lingvo, kiu nun ekzistas kiel vivanta lingvo uzata ĉiutage en Israelo.
Ekzemplo de oficiala provo por revigligi minacatan lingvon sed kiu estis malpli sukcesa estas la irlanda lingvo en Irlando,.
Aldoneblaj lingvoj povas esti :
Eksteraj ligiloj
(eo) Interesa kaj senpaga kurso pri reviviga lingvistiko (Ghil’ad Zuckermann pri anglalingva MOOC)
(en) The Endangered Language Fund, yourdictionary.com.
(en) Foundation for Endangered Languages, ogmios.org.
314
En la jaro 314 post Kristo okazis, interalie:
Fontanile
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Fezaraoj
La fezaraoj estas etno en Sudano. Ili estas kelkaj 200.000 homoj. La plej multaj el ili estas muslimoj. La fezaraoj parolas la sudan-araban lingvon.
Minejo Petr Bezruč
Minejo Petr Bezruč (ĝis la jaro 1946 Minejo Terezie) estas nefunkcia nigrakarba minejo troviĝanta en Silezia Ostrava. La ekspluatado estis ĉi tie finita en la jaro 1992 kaj la areo de la minejo estas nun en administrado de ŝtata entrepreno DIAMO. Ĝi estas nomita laŭ poeto Petr Bezruč.
Historio
Esploro de minadkampo de la hodiaŭa minejo Petr Bezruč estis komencita en la jaro 1838 fare de ministaro J. Gross kaj komp. La konstruado de la minejo mem estis farita en la jaro 1842 kaj la minejo ricevis nomon Terezie. En la jaro 1843 la minejon aĉetis Salomon Mayer Rothschild.
Post aligo al Báňská dráha en la jaro 1862, kiu ebligis pli kapacitan eksporton de la karbo, estis la origina malprofunda ekspluatado ŝanĝita je profundeca. En la jaro 1879 parto de Terezie fariĝis minejo Vizina kaj en la jaro 1883 poste minejo Jindřich.
La nomon Terezie la minejo portis ĝis la jaro 1942, iam okazis ŝanĝo de la nomo je Bergschacht. Post fino de la dua mondmilito la minejo por mallonga tempo revenis al la nomo Terezie, sed jam al la 17-a de julio 1946 la nomo estis ŝanĝita je la nuna Petr Bezruč.
La naciigita minejo en la jaro 1946 fariĝis parto de entrepreno Ostravaj-ŝtonkarbaj minejoj Ostrava (pli posta OKM).
Enkadre de kunigado de la ostravaj minejaj uzinoj estis al la 1-a de julio 1961 sub la minejo Petr Bezruč enmembrigita Minejo de sankta Triunuo. Al la 1-a de januaro 1967 poste estiĝis grupa minejo Ostrava, kiun komune kun la minejo Petr Bezruč kreis ankaŭ minejo Zárubek. Plua reorganizo okazis la 1-an de julio 1987, kiam estis kunigitaj la minejoj Ostrava kaj Hlubina en unu entreprenon kun nomo Minejo Ostrava. La ekspluatado de la karbo en la minejo Petr Bezruč estis finita la 30-an de junio 1992.
Nuntempa stato
Post la fino de ekspluatado la ekspluatiga ŝakto estis superŝutita, sed la ŝaktoskafaldoj restis konservitaj. Pli nova ŝaktoskafaldo estis la 14-an de aŭgusto 2002 forpafita, sed la pli malnova ŝaktoskafaldo estis konservita, ĉar ĝi estas proklamita kiel teknika memorigaĵo.
La areo de la nefunkcia minejo estis elmembrigita el kompanio de OKM en ŝtatan entreprenon DIAMO, la branĉa uzino Odra, kiu okupiĝas per likvidado kaj eluzado de la eksaj nigrakarbaj minejoj en Ostrava-regiono.
Alpa cerambiko
La alpa cerambiko (Rosalia alpina) estas longantena cerambiko, protektita insekto. La alpa cerambiko havas karakterizan aspekton, bluajn aŭ blugrizajn vilojn kaj velur-nigran desegnaĵojn sur la flugilkovriloj kaj antaŭdorso. La anteno de la maskloj povas atingi duoblan korpolongon. La antenajn artikojn ornamas nigraj piltufoj.
Takahiro Tasaki
Takahiro Tasaki (田崎 貴廣, n. ) estas japana futbalisto.
Alpa cerambiko
Tiu palearktisa insekto longas 1,5-3,8 cm, vivas ofte en fagarbaroj, videbla ofte en julio, aŭgusto. La imagoj vivas nur kelkajn semajnojn. La maskloj demetas la ovojn sub ŝelon de jam nevivaj fagarboj aŭ en krevaĵojn de fagarboj. La larvostadio daŭras tri jarojn, dum tio la larvoj manĝas la fagolignon, faras irvojojn en la ligno.
La alpa cerambiko ofte aperas sur poŝtmarkoj, en blazonoj. Ĝi estas blazonbesto de la hungara nacia parko Danubo-Ipelo.
Formazza
Formazza estas komunumo de Italio.
11266 Macke
11266 Macke estas malgranda ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Esperanto-movado en Meksiko
Jen prezento de la Esperanto-movado en Meksiko.
Laŭ la Enciklopedio de Esperanto (1934)
La unuaj pioniroj de Esperanto en Meksiko estis A. Morin (franco) kaj d-ro A Vargas. Danke al ilia laboro en 1903 en Santa Rosa Necoxtla (Est. de Veracruz) estis fondata „Sociedad Mexicana Propagadora del E“ kaj E-gazeto „La Meksika Lumturo“. 16 lan. 1904 Vargas faris paroladon en ŝtata kolegio en Orizaba, poste eldonitan broŝure. En 1905 aperis EG en Gvanahuato; poste en 1907 alia societo en Gvadalahara, kie A. Gomez Cruz eldonis ,E Gazeton'. En Meksikurbo estis fondata „Centra Meksika ES“ kaj gazeto Verda Stelo. Ĝi laboris ĝis 1914. En 1918 danke al agado de inĝ. Jacinto Beltran, estis fondata societo „E-ista Amikaro“, kiu laboris ĝis 1925. En 1921 aperis la revuo Arguso, eld. de M. C. Rodriguez, kiu gazeto atingis pli longan vivon kaj ĝi estis ankaŭ dissendita prop. cele. En 1926 fondiĝis „E Meksika“, kiu ĝis nun laboras. Danke al tiuj societoj estis multaj E kursoj en diversaj lernejoj kaj ankaŭ en societoj, ekz. „Monda Instituto de Nepersona Vivo“. - La ĉefaj ĵurnaloj volonte helpas al la E-prop. Pere de la du radiostacioj jam estis dissendataj E-kursoj. En la ŝtata teatro kvar fojojn oni prezentis komedietojn pri E kaj koncertojn dum 1927-30. En la lastaj tri jaroj la movado apenaŭ progresis kaŭze de la malfacilaj cirkonstancoj de la E-istoj pro la monda krizo. - La ĉefaj E-istaj prop-istoj estis A. Morin, inĝ. Luis G. Leon, adv. Ramon Manterola, f-ino Natalia von Schenk kaj inĝ. J. Beltran (mortintaj); nunaj laborantoj: d-ro A. Vargas, Ernesto Guerra, adv. Fadrique Fernandez, Angel Luna, M. C. Rodriguez k. a. En ĉiuj ŝtatoj de la lando ekzistas kelkaj E-istoj, sed precipe izoluloj. UEA-del. en kvar urboj.
Kronologio de la Esperantmovado en Meksiko
1903 : Anselmo Morín, Ambrosio Vargas, Enrique Lamicq, José R. Ávalos, Fernando Blancos kaj Amador Saldaña fondas la Asocion por la Disvastigo de Esperanto en Meksiko, en la vilaĝo Sanktinrosa de Nekoŝtlo (nune Mendozurbo en Pueblio). Unu jaron poste ili aperigis la revuon "Meksika Lumturo" (1904-1905).
1905 : En la urbo Gvadalahara fondiĝas Okcidenta Esperanto-Societo, kiu publikigas la "Esperantan Gazeton". En Meksikurbo, Ambrosio Vargas fondas la Centran Meksikan Societon, kies organo estas la revuo "Verda Stelo" (1907-1912).
1907 : En Gvadalahara, Alberto Gómez Cruz fondas la klubon "Harmonio" kaj la sekvantan jaron publikigas la unuan eldonon de sia "Rudimentos de Esperanto".
1909 : Emilio Treviño, Jacinto Beltrán, Ramón Manterola kaj Gabriel Mancera organizas la Esperantan Meksikan Union kaj publikigas la revuon "Esperantan Meksikon". Tiu jaro ekzistas esperantistoj kaj grupoj en pli ol 30 urboj.
1921 : Post la malfacilaj jaroj de la revolucio, Manuel C. Rodríguez komencas la publikigadon de la revuo "Arguso" (ĝis 1924).
11266 Macke
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert J. Macke SJ, scienca esploristo kaj konservisto pri meteorŝtonoj ĉe la Observatorio Astronomia Vatikana, kies ĉefaj kontribuoj inkludas la studon de la rilatoj inter stato de alfrapo kaj poreco en la karbonecaj kondritoj.
Esperanto-movado en Meksiko
Kronologio de la Esperantmovado en Meksiko
1923: Ernesto E. Guerra kaj Matilde Jaquel fondas la grupon "Anáhuac" en la urbo Tampiko.
1924 : Estas dissendata la unua radikurso, tra la stacio XEW.
1926 : Estas fondata la Esperanta Meksika Societo, kiu funkciis ĝis 1933.
Ĉudomir
Ĉudomir (Чудомир, naskiĝis la 25-an de marto 1890, mortis la 26-an de decembro 1967), naskonomo Dimitar Ĥristov Ĉorbaĝiev (cirile Димитър Христов Чорбаджиев) estis bulgara verkisto kaj pentristo.