cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dennis Oppenheim
- naskiĝis la 6-an de septembro 1938 en Electric City, mortis la 21-an de januaro 2011, 72-jara, en Novjorko - estis usona artisto, skulptisto kaj fotisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
IPAI-32
La IPAI-32 estis aviadilo projektita de la brazila IPAI, Escola de Engenharia de Sâo Carlos.
Historio kaj konstruo
La maŝino estis projektita ĉe la Escola de Engenharia de Sâo Carlos sub la mastrumado de Romeu Corsini. Havante unu motoron kaj ŝultrajn flugilojn, ĝi uzis duoblan empenon kaj fiksajn radojn en moderna (tricikloforma) aranĝo. En la fermita kajuto estis du sidiloj unu apud la alia, kaj post ili la motoro, kiu turnus puŝan helicon. La fuzelaĝo estis konstruita el velditaj ŝtalaj tuboj kaj la flugsurfacoj el aluminio, kiu estus kovrita per sinteza materialo. Fine oni konstruis nur malpligrandigitan modelon por ventotunelo. Movus la aviadilon 51-kW-a 4-cilindra piŝta motoro konstruita speciale de la inĝenieroj de IPAI por uzi alkoholon kiel brulaĵon, kiu tamen neniam estis uzata.
Malloué
Malloué estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Zdíkov
Zdíkov (Gross-Zdikau) estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice proksimume 6,5 km nordokcidente de Vimperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318. Post Munkena interkonsento Zdíkov restis enmembrigita en Protektorato.
Victor Burgin
Victor BURGIN (naskiĝis la 24-an de julio 1941 en Sheffield) estas angla artisto, aparte fotisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Burgin studis arton de 1962 ĝis 1965 ĉe la Royal College of Art (Reĝa Kolegio de Arto), en Londono antaŭ studentiĝo ĉe la Universitato Yale en Usono, kie li magistriĝis pri Belartoj en 1967. Li vivas kaj laboras en San-Francisko. Victor Burgin instruis en Goldsmiths College kaj la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz.
Victor Burgin iĝis konata kiel konceptartisto. Burgin laboras kun fotarto kaj filmo - li priskribas pentraĵon kiel "la anakronisman ŝmiraĵon de kolora malpuraĵo sur teksaĵo". Lia laboro estas forte influita fare de diversaj teoriuloj kaj filozofoj, precipe Karl Marx, Sigmund Freud, Michel Foucault kaj Roland Barthes. Lia laboro traktas la apudmeton de teksto kaj bildo same kiel la reprezentadon de virinoj kaj fetiĉo.
En 1986 Burgin estis nomumita por la premio William Turner en rekono de diversaj ekspozicioj ĉe la Institute of Contemporary Arts kaj la Kettle's Yard Gallery en Kembriĝo, same kiel por kolekto de liaj teoriaj skribaĵoj kaj eseoj (The End of Theory and Between, "la fino de teoriado kaj kio estas intere").
Malloué
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Buŝtina (stacidomo)
Buŝtina (Буштина) estas fervoja stacio en Buŝtino (Transkarpata provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
La Ferrière-Harang
La Ferrière-Harang estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Imre Bujdosó
Imre Bujdosó [bujdoŝO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bujdosó Imre estas hungara skermisto (sabristo), olimpiano, olimpika ĉampiono, mondĉampiono, trejnisto.
Imre Bujdosó naskiĝis la en Berettyóújfalu.
Biografio
Imre Bujdosó ekde 1973 skermis en pluraj sportkluboj. Post 6 jaroj li akiris oran medalon en junulara mondĉampiomumo, inter la plenkreskuloj li denove akiris orajn medalojn en 1982 kaj 1991, intertempe arĝentajn kaj bronzajn medalojn. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1988 kaj Somera Olimpiko 1992, en la unua olimpiko li akiris oran, en la sekva arĝentan medalojn (ambaŭ grupe). Intertempe en 1982 li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, post 9 jaroj ankaŭ alian diplomon. En 1994 li finis sian aktivan sportkarieron kaj translokiĝis al Koblenz, kie li havis signifan trejnistan postenon. Lia edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis kelkajn hungarajn ŝtatajn premiojn.
O Carballiño
O Carballiño estas municipo de la provinco Oŭrenso, en Galegio, Hispanio. Ĝi situas je 25 km de la provinca ĉefurbo, bone komunikita per aŭtoŝoseoj kun tiu urbo kaj kun la regiona ĉefurbo Santiago de Compostela. Ĝi estas la plej loĝata urbo de la provinco post la ĉefurbo.
Gastronomio
La plej tipa plado de la urbo estas la "Polpo je la foiro" (Polbo á feira), ĉiujare la duan dimanĉon de aŭgusto, seninterrompe de la jaro 1964 okazas la Festo de la polpo en la Urba Parko ĉe la bordoj de la rivero Arenteiro.
Heredaĵo kaj turismo
La plej elstara monumento estas la preĝejo de la Vera Kruco, konstruaĵo de la 20a jarcento, verko de Antonio Palacios.
En la ĉefplaco lokiĝas la Urbodomo kaj monumento al la figuro de la pulpeira (la polpokuiristinon), montrante la altan ligon de la vilaĝo kun la polpo kaj kun ĉi tiu profesio.
En la municipo situas du grandaj banlokoj: la Granda Banejo kaj tiu de Caldas de Partovia.
Hu Shuli
Temas pri ĉina familia nomo (Hu) kaj laŭ la ĉina kutimo la familia nomo antaŭas la personan nomon (Shuli)
Aleksandr Melamid
Aleksandr MELAMID (cirile Александр Меламид, la persona nomo ekde ekvivo en Novjorko literumata Alexander aŭ Alex, naskiĝis la 14-an de julio 1945 en Moskvo) estas rusa artisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Li dum 36 jaroj proksime kunlaboris kun Vitalij Komar. Ambaŭ artistoj naskiĝis en Moskvo, ambaŭ frekventis la Moskvan Artlernejon de 1958 ĝis 1960, sekvitan fare de la sekcio pri ilustrado de la Stroganov-Instituto de Arto kaj Dezajno, diplomiĝante en 1967. Ili komencis labori kune baldaŭ poste en 1967, komune elmigris al Israelo en 1977 kaj poste al Novjorko en 1978. La kunaŭtoreco de la paro ĉesis en 2003.
Hu Shuli
Hu Shuli (胡舒立; naskiĝis en 1953) estas la fondinto kaj eldonisto de la amaskomunikila grupo Caixin Media, en ĉina 财新传媒, kiu publikigas financajn kaj komercajn informojn. Ŝi estas ankaŭ profesoro en la Lernejo pri Komunikado kaj Dezajno ĉe la Universitato Sun Yat-sen kaj la helpprofesoro en la Lernejo pri Ĵurnalismo kaj Komunikado ĉe la Popola Universitato de Ĉinio, ankaŭ konata kiel RENDA (中国人民大学) aŭ RUC (Zhōngguó Rénmín Dàxué), pinta ĉina universitato.
Hu estas konsilantino en la redakcia konsilantaro de Reuters kaj membro de la Internacia Amaskomunikilara Konsilantaro de la Monda Ekonomia Forumo. Ŝi estas membro de la tutmonda estraro de United Way Worldwide (Unueca Vojo Tutmonde) kaj membro de la Board of Trustees de la International Crisis Group (Internacia Kriza Grupo), transnacia NRO kaj pensfabriko (en angla: think tank) rilate al esploro kaj analizo de krizoj kaj prevento de milito]. En januaro 2018, la ĵurnalistino anoncis ke ŝi duone emeritiĝos
Esperantistaj familianoj
Hu Shuli naskiĝis en Pekino, el familio de famaj ĵurnalistoj: ŝia avo, Hu Zhongchi, estis fama tradukisto, esperantisto kaj ĵurnalisto ĉe Shen Bao kaj ties pli aĝa frato Hu Yuzhi (1896–1986), estis ankaŭ esperantisto kaj "frua defendanto de la (ĉina) lingvoreformo kaj de la "literatura realismo", okupiĝanta ankaŭ pri redaktado kaj eldonado.
Zbytiny
Zbytiny (Oberhaid) estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Hu Shuli
Kariero
Hu Shuli iris al la prestiĝa Mezlernejo 101 en Beijing. La Kultura Revolucio alportis kritikon vidalvide de sia familio (ŝia patrino estis metita sub hejmaresto). Ŝi fariĝis Ruĝa Gardisto kaj vojaĝis tra la lando, provanta kleriĝi plej eble bone. Post du jaroj ŝi aliĝis al la Popola Liberiga Armeo kaj en 1978 ŝi estis allasita al la Popola Universitato de Ĉinio (Zhōngguó Rénmín Dàxué), kie ŝi diplomiĝis en ĵurnalismo en 1982. Ŝi ankaŭ studis disvolviĝajn ekonomikojn ĉe la usona Stanford Universitato en 1994 kaj gajnis diplomon (EMBA) ĉe la Fordham Universitato kaj la Ĉina Centro por Ekonomia Esploro ĉe la Pekina Universitato en 2002.
Zbytiny
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1388.
Jannik Sinner
Jannik Sinner (n. la 16-an de aŭgusto 2001 en Innichen apud Sexten, Sudtirolo, do nun -jaraĝa) estas origine germanlingva italia tenisisto. En 2019, li iĝis la plej juna kaj plej malalt-rangigita ludanto kiu iam venkis en la Venonta Generacia ATP-finalo por ludantoj sub 21 jaroj.
Hu Shuli
Kariero
Antaŭ la ekesto de la revuo Caijing (ĉine por 'ekonomio kaj financoj'), ŝi laboris kiel helpredaktoro, raportisto kaj internacia redaktoro ĉe la Tagĵurnalo de Laboristoj (ĉine: 工人日報 aŭ pinjine: Gōngrén Rìbào), la due plej granda ĵurnalo de Ĉinio. Ŝi aliĝis al China Business Times en 1992 kiel internacia redaktoro kaj fariĝis ĉefa ĝia raportisto en 1995, rezignante en 1998 pri la kreo de Caijing. Krome, Hu laboris kiel gvidantino por la financaj informoj ĉe televido Fenikso (Phoenix TV) en 2001.
Zbytiny
Naturrilatoj
Zbytiny estas surrande de teritorio PPR Šumava, sur teritorio de eŭrope signifa loko Šumava kaj sur teritorio de birda regiono Boletice.
Ken Lum
Ken LUM (ĉine simpligite 林荫庭, naskiĝis la 15-an de majo 1930 en Augusta, Kanado) estas kanada artisto kaj skulptisto de ĉina familia deveno. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Hu Shuli
Kariero
Ŝi estas aŭtoro de pluraj libroj, inkluzive de New Financial Time, Reform Bears No Romance kaj The Scenes Behind American Newspapers.
Leprotestudo
La leprotestudo (Mauremys leprosa) estas specio de akvema testudo de la familio Geoemydidae (Geomidedoj), estas la akvotestudo indiĝena de Iberio kun Emys orbicularis, ofta ĉefe en suda Hispanio. Ĝi vivas en nesalaj akvejoj kiel riveroj, akvorezervejoj, lagoj kaj marĉoj. La specio troveblas ankaŭ en Portugalio, plej suda Francio, Maroko, Alĝerio kaj Tunizio. Ĝia konservado suferas la problemojn de la degradado de ĝia habitato, ĝia tradicia kapto kiel maskoto kaj la konkurenco specioj enmetitaj artefarite kiel la orelruĝa testudo (Trachemys scripta elegans).
Hu Shuli
Kariero
En 2006, Hu estis nomata unu el la plej potencaj raportistoj en Ĉinio fare de la Financial Times.
Leprotestudo
Iam oni konsideris ĝin subspecio de Kaspia testudo (Mauremys caspica, nomita ankaŭ Clemmys caspica). Tiukadre ĝi estis konata ankaŭ kiel Mauremys caspica leprosa. Schweigger priskribis tiun specion en 1812, kaj laeliteto "leprosa! (lepra) rilatas al la fakto, ke la unuaj ekzamenitaj ekzempleroj estis maljunaj kaj montris infektitajn vundojn en kaparacoj, kiuj similis al tiuj de lepro, inter la skvamoj.
Hu Shuli
Kariero
The Wall Street Journal citis ŝin inter la "Dek Sekvindaj Virinoj " de Azio.
Leprotestudo
Priskribo
Tiu testudo estas karnovorulo, manĝas ĉefe aliajn bestetojn (ranoj, aliaj amfibioj, helikoj, insektoj, vermoj, krustuletoj, fiŝetoj, hirudoj ktp,) kvankam ĝi povas engluti ankaŭ materialon vegetalan kaj eliras el akvo por sunbanado kaj pli rare por esplorado de sia teritorio.
Hu Shuli
Kariero
Ŝi estis Knight Journalism Fellow ĉe la Universitato Stanford en 1994. Hu estis premiita en 2003 kiel Internacia Redaktoro de la Jaro fare de la World Press Review (Monda Gazetara Superrigardo) kaj en 2007 ŝi ricevis la premion Louis Lyons por (morala) konscienco kaj honesteco en ĵurnalismo de la Fondumo Nieman ĉe Universitato Harvard. Ŝi ricevis la Misurian Honoran Medalon por Distinginda Servo en Ĵurnalismo de la Misuria Lernejo pri Ĵurnalismo en 2012.
Leprotestudo
Priskribo
En tiu specio estas seksa dimorfismo, la virtestudoj estas pli malgrandaj ol la inoj kaj havas pli longajn ungojn de la antaŭaj kruroj, pli longan kaj dikan voston, kaj la kloakon pli malproksima disde la korpo. Lia malsupra kaparaco estas konkava, dum la inoj havas ĝin ebena. Ili demetas de tri ĝis 15 ovojn (tre varie) memkovotaj pere de la temperaturo de la grundo. La ovoŝelo estas malmola kaj la patrino enterigas ilin en molajn grundojn. Kiam okazas eloviĝo, la testudidoj estas kutime du ĝis tri centimetrojn longaj.
Hu Shuli
Kariero
Forbes, nomis ŝin en "Women in the mix 2013" kiel unu apartenanta al la tiujara pinto de 50 virinoj kiuj atingis sukceson kaj influon en komerco.
Leprotestudo
Taksonomio
Oni priskribis du subspeciojn:
Hu Shuli
Kariero
Foreign Policy, la usona revuo pri eksterlanda politiko, nomis ŝin unu el la 100 pintaj publikaj intelektuloj en la mondo (2008), apud nomoj kiel Noam Chomsky, Umberto Eco kaj Salman Rushdie.
Ŝi estis la fondinto de la revuo Caijing en 1998. En novembro 2009, sekve de interna konflikto Hu Shuli forlasis Caijing kune kun 90 elcento de la ĵurnalistoj de Caijing, apenaŭ kelkajn semajnojn post la eksiĝo de Daphne Wu Chuanhui kaj preskaŭ 70 dungitoj de la komerca departemento por poste krei la sufiĉe liberalan amaskomunikilaran grupon Caixin Media kie ŝi estas ĉefredaktorino. Caixin Media publikigas kvar revuojn, Caixin Weekly (Caixa semajne), China Reform (ĉina reformo), Comparative Studies (komparaj studoj) kaj Caixin - China Economics & Finance (Caixa - ĉinaj ekonomioj kaj financoj).
Agnoskoj
En 2001 Bloomberg BusinessWeek atribuis al Hu la distingon "Stelulo de Azio: 50 gvidantoj ĉe la avangardo de ŝanĝo."
En 2003 ŝi estis nomumita Internacia Redaktoro de la Jaro fare de la World Press Review (WPR aŭ Monda Gazetara Superrigardo). WPR prezentas la premion ĉiujare al redaktisto aŭ redaktistoj ekster Usono kiel agnoskilo de entreprenado, kuraĝo kaj gvidanteco por antaŭenigi la liberecon kaj respondecon de la gazetaro, plibonigi homajn rajtojn, kaj antaŭenigi la plej bonan ĵurnalismon.
En 2006, Hu estis nomata unu el la plej potencaj priekonomiaj raportistoj en Ĉinio fare de la Financial Times.
En 2007, Hu ricevis la premion Louis Lyons por (morala) konscienco kaj honesteco en Ĵurnalismo de la Fondumo Nieman ĉe Universitato Havard .
En 2009 kaj 2010 Foreign Policy nomumis ŝin dufoje kiel unu el la Pintaj 100 Tutmondaj Pensuloj.
En 2011 la redakcia teamo de Caixin gajnis sub ŝia gvidanteco la Premion Shorenstein Journalism de Universitato Stanford. Samjare ŝi gajnis la tajvanan ĵurnalisman premion Hsing Yun kaj Time Magazine enlistigis ŝin en la listo kun la Pintaj 100 Influriĉaj Personoj de 2011.
En 2012 Hu ricevis la Misurian Honoran Medalon por Distinginda Servo en Ĵurnalismo.
En 2014 ŝi ricevis la premion Ramon Magsaysay.
En 2016 oni atribuis al ŝi honoran doktorigan gradon de la Universitato Princeton.
En 2017 Hu estis nomumita kiel unu el Plej Grandaj Mondaj Gvidantoj fare de Fortune.
Discoglossus galganoi
Ĝi estas endemio en Iberio, kun teritorioj en Portugalio kaj la okcidenta duono de Hispanio, el Galegio ĝis la valo de la rivero Gvadalkiviro.
La modifoj kaj eĉ rekta detruo de malsekejoj, la efiko de la agrikultura kultivado kaj la kemia poluado de la akvejoj, kaj lastatempe la rekta predado fare de la Luiziana kankro malpligas draste iliajn populaciojn.
Afonso de Paiva
Afonso de Paiva (Castelo Branco, ĉ. 1460 - ie en Etiopio 1490 aŭ 1491) estis portugala spiono kaj esploristo. Li servis al la reĝo Johano la 2-a kiu sendis al lin en 1487 kiel akompananto de Pêro da Covilhã al maskoveturo Orienten por kolekto da informoj pri la komercvojoj. Afonso mortis pro pesto ie en Etiopio, apenaŭ du jarojn kaj duonon post la komenco de la ekspedicio, sen povi transdoni la informojn pri siaj spertoj. Pêro da Covilhã havis pli da bona sorto kaj finkompletigis la itineron, sed ankaŭ neniam revenis al Portugalio.
Biografio
Afonso de Paiva estis funkciulo de la juda komunumo, aktiveco kiu faciligis lian kontakton kun homoj de Levantenio kaj ebligis lin la lernadon de la hebrea kaj de la araba, kion li eklernis parolante kun la komercistoj de Sebto. Li partoprenis en la batalo de Toro kun la trupoj de Alfonso la 5-a, kaj apud la infanto Johano, kiu agnoskis siajn meritojn kiel ŝildisto. Tiel, li estis elektita en 1487 de Dom Johano, jam reĝo de Portugalio, kiel akompananto de Pêro da Covilhã, kiu inter aliaj spertoj, estis farinta du ekspediciojn al Berberio kaj konis la kutimojn kaj la araban, survoje serĉe de informaro pri la regno de la legenda Pastro Johano kaj pri la komercvojo al Hindio.
Veturado Orienten
En 1487, la reĝo Johano la 2-a sendis lin, kun Pêro da Covilhã, serĉe de informo pri la mita regno de la Pastro Johano kaj pri la vojo al Hindio. Maskitaj kiel komercistoj kaj trejnitaj de reĝaj kosmografoj kaj de la rabeno de Beja, ili eliris ĉevalrajde el la 7a de majo de Santarém (kie tiam estis la Kortego), okcidenten al Valencio kaj poste al Barcelono, kien ili alvenis la 14an de junio. El tie perŝipe ili alvenis al Napolo, kaj de tie al la grekaj insuloj. Ili elŝipiĝis en Rodoso, kiu tiam apartenis al la Ordeno de Sankta Johano de Jerusalemo, kaj tie ili ripozis ĉe portugalaj monaĥoj.
Rodoso estis la lasta tero de kristanoj kie ili estos. El tie ili iris al Aleksandrio, en Egipto, jam tero de islamanoj, kie ili akiris kelkajn varojn por kredindigi sian maskon de komercistoj. Ili nalsaniĝis kaj preskaŭ mortis. El Naib, oficiro de la Sultano, konfiskis iliajn varojn, kredante ilin mortontaj kaj senfilaj; rekuperitaj, ili ankaŭ rekuperis la valoron de la varoj. El tie ili klopodis sekvi la vojon de la spickomerco, sed en kontraŭa direkto: ĉevalrajdis al la mediteranea havenurbo Rozeto kaj de tie, perŝipe al Kairo. Poste ili aliĝis al karavano kiu trapasinte la dezerton ĉe la orienta bordo de la Ruĝa Maro, estis trapasonta Arabion, al Adeno, marborde de la Hinda Oceano. Ili trapasis Suezon, El Tor, la dezerton de la duoninsulo Sinajo, kaj la gravajn islamreligiajn urbojn Medino kaj Mekko, kie ili devis agadi kiel islamanoj por plue kredindigi sian maskon de islamaj komercistoj anstataŭ sian veran spionan identecon.
Ili alvenis al Adeno en 1488, kaj tie ili separiĝis, rendevuinte en Kairo por la komenco de 1491. Afonso de Paiva iris al Etiopio serĉe de la regno de la Pastro Johano kaj Pêro da Covilhã veturis al Hindio. Pêro alvenis en novembro 1488 al la urbo Kalikuto, unu de la plej malgrandaj regnoj de la teritorioj de la aktuala Hindio. Tie li konis komerciston kiu informis al li pri la itinero de la spickomerco — kun indikoj pri la ekzisto de la insulo Srilanko, de kie venis la cinamo, kaj de Malajzio, de kie alvenis la miristiko — kaj pri la grava rolo de Kalikuto en la tuta procezo: estis tie kien venas la spicoj, pretaj por enŝipiĝi en direkto al la Ruĝa Maro (kaj fine por Venecio).
La 30an de januaro 1491, Pêro venis al la pordoj de Kairo, laŭ la interkonsentita rendevuo, kaj anstataŭ Afonso de Paiva, li renkontiĝis kun la rabeno Abraham (rabeno de Beja) kaj kun alia juda portugalo, José de Lamego, kiu informis al li ke Afonso de Paiva estis ĵus mortinta pro pesto, kaj ne povis rakonti la rezulton de siaj veturoj. Plej verŝajne li eĉ ne veturis ĝis Etiopio, ĉar tiu lando ne permesis revenon de eksterlandanojn kaj retenis ilin, kiel okazis poste al Pêro da Covilhã.
Mont-Bertrand
Mont-Bertrand estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mont-Bertonais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Montchauvet (Calvados)
Montchauvet estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montcalvétiens.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
159011 Radomyshl
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Andruŝivka en Andruŝivka (Ukrainio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova urbo Radomiŝl (iame, Miĉesk) en Ukrainio ĉe la rivero Teteriv, unuafoje menciita en kroniko de 1150. La urbo estas riĉa je historiaj pruvoj pri eventoj ekde la bronzepoko ĝis la venkoj de la kozakaj batalintoj.
Gábor Delneky
Gábor Delneky [delneki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Delneky Gábor estis hungara skermisto (sabristo), olimpiano, olimpika ĉampiono, hidrologo.
Gábor Delneky naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Orlando (Florido, Usono).
Biografio
Gábor Delneky estis edukita en Miskolc, kie li maturiĝis en kalvinana gimnazio en 1950. Li akiris hidrologian diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato en 1954. Dum la studentaj jaroj li skermis en sportkluboj. Post la diplomo li laboris en kelkaj institutoj ĝis 1969. Kiel sabristo li estis hungara ĉampiono grupe okfoje inter 1955-1967. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960, eĉ li grupe ricevis oran medalon. En la mondĉampionumoj li estis la dua en 1959, respektive la tria en 1961. Li translokiĝis al Usono en 1969, kie li estis hidrologo, pri skermo li okupiĝis tie nur mallonge. Li denove akiris diplomon en Universitato de Viskonsino en Madisono, baldaŭ li ricevis usonan ŝtatanecon. Li edziĝis dufoje kaj havis 2 filojn. Li ricevis ŝtatan premion en 1960.
Parko Tamargilo
La Parko Tamargilo (parque del Tamarguillo) estas en la distrikto Este-Alcosa-Torreblanca de Sevilo (Andaluzio, Hispanio). Tra ĝi fluas la rojoj Tamarguillo kaj Ranillas (ranetoj). Ĝi estis finkompletigita en 2010. ​
La parko Tamargilo estas rivera parko laŭlonge planita kiu troviĝas en la kruciĝo de du historiaj rojoj: Tamargilo, el kiu ĝi ricevas sian nomon kaj la rojo Ranillas. La granda etendo, ĉirkaŭ 96 hektaroj, kaj ĝia situo apud la flughaveno Sankta Paŭlo en la periferio de la urbo, donas al ĝi grandajn avantaĝojn por altiri birdojn. Ĝi havas humidejon kun apartaj karakterizaĵoj kun propraj specioj. Oftas en ĝi la predemaj turfalkoj kaj etaj turfalkoj, botagloj kaj komunaj buteoj. Ekzistas aliaj vertebruloj kiuj vivas en ŝlimaj zonoj aŭ marĉejoj, birdoj kial la noktardeo, la komuna ansero, la himantopo, la platbeka anaso kaj la brunkapa anaso samkiel reptilioj kaj amfibioj: Chalcides striatus, Mauremys leprosa kaj Discoglossus galganoi.
Estas naturaj ekzempleroj de kameropso, unu de nur du palmoj indiĝenaj de Eŭropo kaj la nura endemia de Iberio, kaj ankaŭ de anzinoj kaj olivarbo (Olea europaea var. silvestris), krom etenda arbustaro de timiano, rosmareno, genisto, mirto, lavendo, diversaj specioj de cistoj kaj aliaj unikaj specioj (kiel kverko malofta en tiu regiono).
Balázs Czukor
Balázs Czukor [balAĵ cukor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czukor Balázs estas hungara aktoro.
Biografio
Balázs Czukor estis edukita en Törökbálint, kie li maturiĝis en gimnazio en 1997, poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2003. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Máté (aktoro) kaj István Horvai. Inter 2004-2007 li estis membro de Teatro István Örkény, poste de Teatro Weöres Sándor. Ekde 2012 li estis liberprofesiulo. Li ankaŭ reĝisoris.
Le Reculey
Le Reculey estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Ray Johnson
Ray JOHNSON (naskiĝis la 16-an de oktobro 1927 en Detrojto, mortis la 13-an de januaro 1995, 67-jara, en Sag Harbor, Longinsulo, Novjorkio) estis usona artisto, pentristo, ilustristo, fotisto, kungluisto kaj verkisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto kaj ankaŭ forte asociiĝas kun Novdadaismo kaj poparto.
Studenta monumento (Feldioara)
Monumento por en 1612 falintaj lernantoj saksaj (rumane: Monumentul studenților sași din Feldioara) troviĝas en Feldioara en Rumanujo. Ĝi estas memkompreneble monumento oficiale protektota kun la numero BV-IV-m-A-11919.
Historio kaj karakterizoj
La monumento starigitis inter 1912 kaj 1913 ĉe la sudokcidenta rando de la vilaĝo Feldioara. Ĝi memorigu onin pri 39 kuraĝaj lernantoj de Honterus-gimnazio de Braŝovo. Ili falis en la 16-a de oktobro 1612 batalante kontraŭ la trupoj de la hungara princo Gabriel Báthory. Ilia gvidanto (kiu ankaŭ mortis tiam) estis la braŝova ĉefjuĝisto (kaj kronikisto) Michael Weiß. Eoste troviĝas la blazono de Feldioara (burgo kun malfermitaj pordegoj), uestflanke la blazono de Braŝovo (krono kun trunko kaj radikoj de arbo).
Interne legeblas germanlingva teksto jena: ''Dem Andenken der vierzig Studenten, die hier am 16. Oktober 1612 im Kampfe für die Heimat ihr Leben ließen.''
Instigo por la afero venis de la gimnastikkluboj de Braŝovo kaj Feldioara; monkolektoj tamen okazis en la tuta Baseno Barco. Planinto estis la arkitekto Friedrich Balthes el Sighișoara, kiu fantaziis specon de memorkapeleto. Fina realiganto estis Peter Gräf el Hălchiu. Eĉ hodiaŭ okazas surloke memorigeventoj.
William
La nomo William povas signifi la jenajn:
Nebahovy
Nebahovy (Nebahau, Nebahow) estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice proksimume 4,5 km oriente de Prachatice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1317.
Béla Neÿ
Béla Neÿ [nei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Neÿ Béla estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis pilisi [piliŝi], lia patro estis Ferenc Neÿ. Béla Neÿ naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Neÿ maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Joseph Politechnikum. Post siaj studoj li praktikadis ĉe Miklós Ybl. Ekde 1867 li laboris en la ĵus fondita sendependa ministerio, kie li estis ĉefe inspektoro. Inter 1872-1882 li instruis en la menciita Politechnikum (jam altrangigita Reĝa Teknikuniversitato József). Tiutempe li ankaŭ projektis konstruaĵojn. En 1878 li studvojaĝis al Parizo. Li longe redaktis arkitekturajn revuojn. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Lídia Sákovicsné Dömölky
Lídia Sákovicsné Dömölky [ŝAkoviĉnE domolki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sákovicsné Dömölky Lídia aŭ Sákovics Józsefné estas hungara skermisto (rapiristo), trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, ĵurnalisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Dömölky Lídia, ŝia edzo estis József Sákovics. Lídia Dömölky naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Lídia Dömölky komencis skermi en sportklubo en sia aĝo 13. Inter 1953-1967 ŝi estis mondĉampiono kvinfoje, krome ŝi havis arĝentajn kaj bronzan medalojn. Ŝi estis hungara ĉampiono inter 1955-1968 sepfoje ĉiam sole. Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960, Somera Olimpiko 1964 kaj Somera Olimpiko 1968, kie grupe ŝi havis unu oran kaj 2 arĝentajn medalojn. En tiuj periodoj civile ŝi laboris en oficejo. En 1958 ŝi edziniĝis, ŝi naskis 2 gefilojn kaj en 2009 ŝi vidviniĝis. En 1970 ŝi finis sian skerman karieron, poste ŝi estis ĵurnalisto pri sportoj. Intertempe ŝi akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto kaj ŝi estis ankaŭ trejnisto. Depost la pensiuliĝo ŝi aliĝis al klubo de Sára Berczik, eĉ ili verkis kune 3 librojn. Ŝi ricevis kelkajn ŝtatajn premiojn inter 1960-2021.
Saint-Denis-Maisoncelles
Saint-Denis-Maisoncelles estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Dionisiens, Saints-Dionisiens.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Dachov
Nomon Dachov havas pluraj setlejoj:
(162741) 2000 WG6
(162741) 2000 WG6 estas mezgranda, malhela marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra, meze klinita orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero ; ĝia ne malgranda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso.
• Ĝia marsa MOID estas 0,1964 astronomia unuo (29,381 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,1892 astronomia unuo (28,303 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,20479 astronomia unuo (30,636 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,18819 astronomia unuo (33,918 milionoj da km) de nia planedo.
Vaja skribo
La vaja skribo estas silabara skribo uzata de la okcidentafrika popolo de la vajoj, kiuj parolas la vajan lingvon, dialekton de la mandinka lingvo. Ekzistas proksimume 180 000 vajoj en Liberio kaj proksimume 1 200 en Sieraleono. Ĝi estis evoluigita en la 1830-aj jaroj kaj signife disvastiĝis ĝis la fino de la 19-a jarcento. Nun ĝi estas unu el la du plej sukcesaj indiĝenaj skribsistemoj en okcidenta Afriko laŭ la nombro da nunaj uzantoj kaj la havebleco de literaturo skribita en la manuskripto, la alia estante N'Ko, la nokoa.
Dan Graham
Dan GRAHAM (naskiĝis la en Urbana, mortis la  en Novjorko ) estis usona artisto, skulptisto, arkitekto, ĵurnalisto, gravuristo kaj fotisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Mirambel
Mirambel [miramBEL] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.
Geografio
Ĝi estas je 103 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 993 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko en kiu ĝi limas kun tri aliaj samkomarkaj municipoj kaj precize inter Tronchón norde kaj Cantavieja sude. La loĝloko mem estas inter Cantavieja sudokcidente kaj La Mata kaj Olocau del Rey jam en la provinco Kasteljono; krome oriente kaj apude estas La Cuba, sed atingebla nur laŭ longa ĉirkaŭo ĉu norde tra La Mata ĉu sude laŭ la ŝoseo al Cantavieja. La loko estas en la Iberia Sistemo, ĉe la montaro de Malsupra Aragono ĉe la monto San Cristóbal, proksime de la rivero Cantavieja.
Historio
Estis restaĵoj de iberoj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj. La plej frua mencio de Mirambel estas la dokumento per kiu Jakobo la 1-a de Aragono donis la senjorlandon de Mirambel al franca Raimundo Beneyto. En 1157 Alfonso la 2-a de Aragono donis al Mirambel la saman foruon kiel al Zaragozo kaj en 1195 donis al Gastón de Castellote Cantavieja kaj ses pluajn lokojn por formi komunumaron sendependan de la konvento de Teruel. Pedro la 2-a de Aragono, kiu sukcedis sian patron Alfonso la 2-a, konfirmis la donacon de la bailía al la Ordeno de la Templo, kiu havigis rajtigilon carta puebla en 1243. Je la dissolvo de la Templanoj, la tri bailioj de Cantavieja, Castellote kaj Aliaga pasis al la Ordeno de Sankta Johano.​ Dum granda parto de la Mezepoko Mirambel estis landlimo inter la Regno Aragono kaj la Regno Valencio.​
Dum la Milito de Hispana Sendependigo la generalo Joaquín Blake forigis la francojn de Alcañiz, sed tiuj kunportis kelkajn mirambelanojn kiel ostaĝoj, same kiel tritikon, monon kaj brutojn. En Mirambel, defendita per muregoj, ariĝis granda truparo ĝis la 22a de Oktobro 1813 kiam post kapitulaco de Morella, la lastaj francoj forirs el la Historia Malsupra Aragono.
En 1994 oni filmis en Mirambel grandan parton de la filmo de Ken Loach nome Land and Freedom pri historiaj okazaĵoj dum la Hispana Enlanda Milito en kiuj komunistoj subpremas aliajn maldekstrajn komunistojn kaj anarkiistojn, parto el kio fakte okazis en Aragono.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Mirambel kie oni malaltiĝis el 642 en 1900 ĝis nunaj 34 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe migdaloj kaj vitejoj), brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la historia kerno, la muregoj, la preĝejo, la konvento, la urbodomo, du palacoj, restaĵoj de la kastelo kaj aliaj antikvaj konstruaĵoj. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
Saint-Martin-Don
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martindonais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Grek-katolika preĝejo Sankta Nikolao (Nyírmada)
La grek-katolika paroĥa preĝejo Sankta Nikolao estas sakrala historia monumento (deklarita en 2001) en Nyírmada (Hungario).
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed en la korto estas videbla ankaŭ krucifikso. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La preĝejo havas solan navon kun duonronda absido, kiu kontaktiĝas kun sakristio.
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
Saint-Martin-des-Besaces
Saint-Martin-des-Besaces estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Besaçais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Tamás Tóth (naĝisto)
Tamás Tóth [tamAŝ tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Tóth Tamás estas hungara naĝisto, paralimpiano, paralimpika ĉampiono.
Hauppauge (Nov-Jorkio)
Hauppauge estas loĝloko de Usono, kiu troviĝas en la orienta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio. Laŭ censa takso de ĝi havis. Administre la loko apartenas al la kantono Suffolk. Kvankam la kantona ĉefurbo estas Riverhead, la plej multaj kantonaj oficejoj estas en Hauppauge.
Tamás Tóth (naĝisto)
Tóth Tamás naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Tóth Tamás naskiĝis kun parte mankanta dekstra mano. Ekde sia unua aĝo li estis partoprenanto de bebonaĝo, poste paranaĝo. Ekde 2009 li akiris medalojn ankaŭ eksterlande. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 2016 resume kun ora kaj po du arĝentaj kaj bronzaj medaloj. Li studis ekde 2016 en Gimnastika Universitato de Budapeŝto. Li ricevis premiojn inter 2012-2016.
Chalcides striatus
La iberia trifringa skinko (Chalcides striatus) estas specio de lacerto de la familia Scincidae (Skinkedoj).
Brookhaven (Nov-Jorkio)
Brookhaven estas urba loĝloko de Usono, kiu troviĝas en la orienta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio. Laŭ censa takso de ĝi havis. Administre la loko apartenas al la kantono Suffolk. Kvankam la kantona ĉefurbo estas Riverhead, tamen laŭ la nombro de loĝantoj la plej granda loĝloko de la kantono estas Brookhaven.
Chalcides striatus
Aspekto
Temas pri malgranda lacerto, kun malgranda kapo, triangula, larĝa kun rondoforma muzelo. La korpo estas mallonga kaj dika, rondoforma aŭ kvarangula sekcie, ŝirmita per brilaj skvamoj. La kruroj estas mallongaj, la vosto estas cilindra samlonga kiel la korpo. En tiu specio estas seksa dimorfismo, la inoj estas pli malgrandaj, flavecbrunaj aŭ olivecaj kun brunaj strioj (epiteto de la specio), kaj la ventro blankeca aŭ flaveca. Ili estas ovovivonaskaj.
Distribuado
Ili vivas preskaŭ en tuta Hispanio kaj Portugalio. En Francio ili estas ĉe la marbordo de Mediteraneo, kaj norde laŭ la valo de la rivero Rodano kaj oriente ĝis Ligurio. En Hispanio mankas nur en kelkaj orientaj provincoj (Murcia, Alicante, Valencia kaj Castellón), same kiel en granda parto de Almería, Teruel kaj Cuenca, plej verŝajne pro la iompostioma pliigo de la arideco en la lastaj jardekoj. Ĝi malabundas en teritorioj kun precipitaĵoj malsupraj al 500 mm. Ĝia distribuado estas nekontinua, tiel ke malapero aŭ modifo de kelkaj habitatoj rezultas en la formorto aŭ izoligo de populacioj en arbar-insuloj.
Saint-Pierre-Tarentaine
Saint-Pierre-Tarentaine estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Pierrais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Riverhead (Nov-Jorkio)
Riverhead estas urba loĝloko de Usono, kiu troviĝas en la orienta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio. Laŭ censa takso de ĝi havis. Riverhead estas la administra centro de la kantono Suffolk, sed tamen la plej multaj kantonaj oficejoj estas en la apuda Hauppauge.
Prostý
Prostý (Prostey) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Počátky en distrikto Pelhřimov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sude de Počátky. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. Vivas ĉi tie.
Prostý estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,84 km².
Saint-Ouen-des-Besaces
Saint-Ouen-des-Besaces estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Audonniens.
Kantono Suffolk (Nov-Jorkio)
Kantono Suffolk ( Suffolk County) estas kantono, kiu troviĝas en la orienta parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio en Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis, igante ĝin la kvara plej popolriĉa distrikto en Novjorkio, post post la urbopartoj Broklino, Kvinzo kaj Manhatano de Novjorko. La ĉefurbo estas Riverhead, kvankam la plej multaj kantonaj oficejoj estas en Hauppauge, dum la plej granda urbo laŭ loĝantaro fakte estas Brookhaven. La kantono estas nomata laŭ la kantono Suffolk en Anglio, de kie ĝiaj plej fruaj eŭropaj setlantoj venis.
Sainte-Marie-Laumont
Sainte-Marie-Laumont estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Laumontais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Kornél Neuschloss
Kornél Neuschloss [neŭŝlos], laŭ hungarlingve kutima nomordo Neuschloss Kornél aŭ Neuschloss-Knüsli Kornél estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, framasono. Lia naskiĝnomo estis Neuschloss Sámuel Kornél. Kornél Neuschloss naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kornél Neuschloss devenis el juda familio. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. Resume li pasis 7 jarojn inkluzive la studjarojn en Svislando, Italio kaj Francio. En la lasta lando li laboris en arkitektura ateliero de en:Émile Boeswillwald. Li edziĝis al kalvinana fraŭlino en Glaruso (komunumo) en 1895, tial li hejmenveninta li aliĝis ankaŭ al hungaraj kalvinanaj rondoj, eĉ li estis presbitero. Li doktoriĝis el arthistorio en Reĝa Universitato de Budapeŝto, lia ĉefinstruisto estis Gyula Pasteiner. Inter 1893 kaj 1897 li laboris en arkitektura oficejo de Pest-Pilis-Solt-Kiskun, poste li malfermis propran firmaon. Li batalis dum la 1-a mondmilito, en 1916 li aliĝis al la framasonoj. Ekde 1921 li instruis en militakademio. En 1924 li fondis komunan firmaon kun Lajos Gyenes.
Béon
Béon estas malaperinta franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Béonais.
Ĝi nun formas parton de Culoz-Béon.
Mentila nitrato
Mentila nitrato aŭ nitrato de mentilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj mentolo. Mentila nitrato estas senkolora likvaĵo, solvebla, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Mentila nitrato prezentas mentilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 10 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Vlachovo Březí
Vlachovo Březí (Wällisch Birken) estas urbo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Ĝi situas proksimume 4 km nordokcidente de Husinec kaj 8,5 km nord-nordokcidente de Prachatice en akvokolekta areo de rivero Blanice. Tra la urbo kondukas ŝoseo II/144 (Volyně – Husinec). Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1274. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de urbo.
Dachov (Vlachovo Březí)
Dachov (Dachau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vlachovo Březí, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sudokcidente de Vlachovo Březí. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dachov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,1 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.
Culoz-Béon
Ĝi estis kreita la kaj ĝiaj loĝantoj respektive nomiĝas Culoziens kaj Béonais.
Danny Matthys
Danny MATTHYS (naskiĝis la 10-an de junio 1947 en Zottegem) estas belga artisto, fotisto, pentristo kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Kontakt (animacia filmo)
Kontakt (Контакт) estas mallonga sovetia animacia filmo, kiu estis kreita en 1978 en studio Soyuzmultfilm kaj reĝisorita fare de Vladimir Tarasov. La filmo longdaŭras 612 sekundojn.
Danny Matthys
Matthys unue studis dizajnadon ĉe la Tekstila Lernejo en Gento, post kio li diplomiĝis en "Monumentaj Artoj" ĉe la Sankt-Luka Instituto kaj tiam studis skulptadon ĉe la Reĝa Akademio de Belartoj en Gento.
Kontakt (animacia filmo)
Kultura fono
Fidela al la tradicioj de sciencfikcio, Vladimir Tarasov filmis sian duan filmon - "Kontakto". En sciencfikcio, ĝis tiu tempo, jam delonge establiĝis bonevoluinta tradicio de verkoj pri la unua kontakto inter reprezentantoj de malsamaj civilizoj, pri la problemoj kiuj povas aperi en la procezo, kaj pri manieroj solvi ilin. En la animacia filmo de V. Tarasov, ĉi tiu temo estas solvita en lirika, ironia formo, kaj igita simbola parabolo pri kiel muziko helpas trovi komunan lingvon. Tiu ĉi temo - trovi komunan lingvon - fariĝis unu el la ĉefaj temoj de liaj verkoj. Iam en konversacio li nomis la animacion "la Esperanto de la tuta homaro". Lia tuta laboro estas dediĉita al la serĉo de ĉi tiu universala lingvo de kulturo.
Intriga resumo
Pentristo promenas en la naturo ekster la urbo. Kiam li kuŝas sur la herbejo kaj zumas melodion nomatan Speak Softly Love, tiam granda kosmoŝipo subite alteriĝas apud li. Tiu melodio fare de la komponisto Nino Rota estas la temmelodio de la filmo "The Godfather". Post mallonge eksterterano eliras el la kosmoŝipo, kiu prenas bildojn de la plantoj kaj bestoj proksime de la alteriĝoloko kaj provas komuniki kun la pentristo. La pentristo estas timema kaj forkuras kaj la eksterterano sekvas lin. La pentristo falas de klifo, kuŝas sur la herbejo kaj imagas, ke la eksterterano kaptos lin por malliberigi lin en kaĝon. La eksterterano staras apud la pentristo kaj provas zumi la saman melodion, sed faras erarojn. Kiam la eksterlandano instruas al li la ĝustan melodion la pentristo ekkomprenas ke la eksterterano ja estas amikema kaj ili daŭre piediras kune man-en-mano.
Danny Matthys
En 1977 ekzistis samtempe du ekspozicioj de konceptarto en kaj en Eindhoven kaj en Maastricht, plejparte havante lian konceptan laboron. Meze de la sepdekaj jaroj, Matthys akceptis la evoluon de la arta trejnadsekcio ene de la Municipa Sekundara Artinstituto Gento. Ĝi estis pedagogia eksperimento kiu estis proksime ligita al la Ministerio de Nederlanda Kulturo kaj Flandraj Aferoj, antaŭulo de la nuna Flandra Ministerio de Kulturo.
Kontakt (animacia filmo)
Intriga resumo
Notindas ke ne estas parolado en iu ajn lingvo en la filmo. Ĉiu komunikado estas farita per mangestoj, vizaĝrigardoj kaj melodioj; La eksterterano ankaŭ provas ŝanĝi sian formon en la figurojn de bestoj kaj objektoj kiujn li vidas en sia ĉirkaŭaĵo.
La filmo ankaŭ prezentas la arogantan sintenon de la homo al la naturo: kiam la pentristo rigardas papiliojn kaj birdojn, li imagas la papilion ripozanta sur pinglopunto en kolekto de insektoj kaj la birdon en kaĝo. Tiel li opinias ke la eksterterano rigardas lin sammaniere, kiel specimeno.
Danny Matthys
Ekde la okdekaj jaroj Matthys uzas pli tradiciajn teknikojn. Kunvenarto bazita sur antikvaj serioj de fotoj, glumozaiko, fotomozaikoj kaj oleo-pentradoj estas lanĉitaj en lia verkado.
Fine de la okdekaj jaroj Matthys faris plurajn vojaĝojn al Aŭstralio. Li elmigris al tiu lando kaj havis ekspoziciojn tie interalie en la Artgalerio de Novsudkimrio. Ekzistis ankaŭ projektoj kun Peter Best, aŭstralia filmpartiturkomponisto. Li ankaŭ okupiĝis pri la malnova kaj nova arto de indiĝenaj homoj, en kiu li estis en kontakto kun Georges Petitjean, fakulo en la kampo de antropologio kaj indiĝenaj homoj kiu poste iĝis kuratoro de la Muzeo de Nuntempa Aborigena Arto en Utrecht.
Kontakt (animacia filmo)
Muziko
La melodio de Nino Rota estas ludita en la filmo adaptita fare de diriganto Paul Morea, kies kolekto de malpeza muziko estis ofte aŭditaj en Sovetunio tiutempe. Aldone al la temkanto, la malferma sceno kaj la ĉassceno estas akompanitaj per la ĵazmuziko de George Gershwin aranĝita fare de Leonid Cizik.
Danny Matthys
Tamen, diversaj malsukcesoj en la privata sfero devigis lin reveni al Eŭropo en la fruaj 1990-aj jaroj. Dum tiu periodo li temigis reverkadon de sia pli frua glumozaikolaboro kaj fotoserioj faritaj per tujbilda kamerao de tipo Polaroid. Li uzas personan punktisman teknikon inspiritan per indiĝena arto. En tiu periodo li ankaŭ faris grandajn, monumentajn "mozaikojn el kahelaj pecetoj".
Kontakt (animacia filmo)
Muziko
La filmo "The Godfather" ne estis spektebla en Sovetunio, kaj la melodio estis konata de sovetianoj ĉefe el ĉi tiu filmo.
Danny Matthys
Li ankaŭ estis kunfondinto kaj ĉefpreleganto de la Mikskomunikila sekcio ĉe la Reĝa Akademio de Belartoj en Gento.
Lia frua videoarto de la 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj estis reestigita kaj pli bone protektita kontraŭ la ruinigadoj de tempo fare de la fondaĵo Argos kaj la Flandra Komunumo.
Ekde la frua 21-a jarcento, li proksime kun sia edzino Danielle Matthys laboras kaj ekspozicias ĉie en la mondo.
Mladé Bříště
Mladé Bříště (Jung Briescht) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie. En senpera proksimeco de la municipo troviĝas Internacia tendaro Zálesí.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
Hempstead (Nov-Jorkio)
Hempstead estas urba loĝloko de Usono, kiu troviĝas en la centra parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio. Laŭ censa takso de ĝi havis. Administre la urbo apartenas al la kantono Nassau. Kvankam la kantona ĉefurbo estas Mineola, fakte la plej granda urbo laŭ loĝantaro fakte estas Hempstead.
Mineola (Nov-Jorkio)
Mineola estas loĝloko de Usono, kiu troviĝas en la centra parto de Longinsulo, la plej suda parto de la subŝtato Nov-Jorkio. Laŭ censa takso de ĝi havis. Mineola estas la administra centro de la kantono Nassau.
Geranila nitrato
Geranila nitrato aŭ nerila nitrato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj geraniolo. Geranila nitrato estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Geranila nitrato prezentas geranilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 17 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Stojčín
Stojčín (Stojtschin) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1365.
Situo
La katastro de municipo rekte limas kun Sudbohemia regiono kaj distrikto Jindřichův Hradec. La tuta konstruareo de municipo samkiel ankaŭ preskaŭ tuta ĝia katastro situas en Bohemio, sed kelke da parceloj devene apartenis al la najbara katastra teritorio Prostý do nuntempe la teritorio de municipo trafas ankaŭ en Moravion.
Transporto
La municipon laŭ la tuta longeco apartigas elektrizita fervojlinio el Veselí nad Lužnicí ĝis Jihlava, kiu estis konstruita en la jaro 1887 kaj estas establita sur ĝi fervoja stacio Počátky-Žirovnice.
Sima Mafiha
Sima Mafiha (en persa سیما مافیها, naskiĝis en 1948 en Teherano) estas Persa tradicia kantisto. Ŝi estis unu el la unuaj kantistoj, kiuj kantis la faman kanton Emŝab Ŝabe Mahtabe (Ĉinokte, estas la nokto de lun-lumo), kiun komponis Ali Akbar Ŝejda. Ŝi nur havas unu muzik-albumon nome Komponaĵoj de Aref kaj Ŝejda, kiun pretigis Esmail Vaseqi. Ĉi tiu albumo enhavas la komponaĵojn de Aref Qazvini kaj Ali Akbar Ŝejda. Kvankam Sima Mafiha estis fama kaj ŝatata, sed ŝi ne plu kantis poste.
Vivo
Sima Mafiha naskiĝis en la jaro 1948 en Teherano. Ŝi junaĝe studis muzikon ĉe Morteza Hanane kaj laŭ onia diro ŝi estis unu el la plej bonaj liaj studantoj. Sima Mafiha en la jaro 1967 komencis sian kunlaboradon kun Irana Nacia Radio. Ŝi komence elektis la kromnomon Marĝan por si mem, sed post kelkaj jaroj, kiam troviĝis alia fama kantistino kun sama nomo, ŝi daŭrigis sian kantadon per la vera nomo Sima Mafiha.