cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aka Larentia
Alia mito rakontas, ke foje gardisto de Herkula templo enuis kaj defiis sian dion ludi ĵetkubojn pri vespermanĝo kaj pri knabino. Li ĵetis por si mem kaj ankaŭ por la dio kaj malvenkis. Do, la gardisto devis prizorgi manĝon kaj gracian prostituistinon Aka, kiun li fermis en la templo. Al la dio plaĉis kaj la manĝaĵo kaj la prostituistino. La knabinon li rekompensis tiel, ke ebligis al ŝi trovi riĉan edzon kaj heredi post li.
Efektive Aka Larentia estis malnova diino, kies origina bildo estis per racionalismaj ŝanĝoj tre deformita.
Občina Laško
Občina Laško estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 85 komunumoj kovrante areon de 197,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 13081 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Laško.
Loko, priskribo
La alteco de la Savinja valo estas ĉirkaŭ 200-250 m. I leviĝas de la rivero okcidente sed ankaŭ oriente, ĝis preskaŭ 1000 m.
La apudaj municipoj estas:
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 85 vilaĝoj:
Belovo, Blatni Vrh, Brezno, Brodnice, Brstnik, Brstovnica, Bukovca, Curnovec, Debro, Doblatina, Dol pri Laškem, Gabrno, Globoko, Govce, Gozdec, Gračnica, Harje, Huda Jama, Jagoče, Jurklošter, Kladje, Klenovo, Konc, Kuretno, Lahomno, Lahomšek, Lahov Graben, Laška vas, Laško, Laziše, Leskovca, Lipni Dol, Lokavec, Lože, Mačkovec, Mala Breza, Male Grahovše, Marija Gradec, Marijina vas, Modrič, Mrzlo Polje, Obrežje pri Zidanem Mostu, Ojstro, Olešče, Padež, Paneče, Plazovje, Polana, Povčeno, Požnica, Radoblje, Reka, Rifengozd, Rimske Toplice, Sedraž, Selo nad Laškim, Senožete, Sevce, Slivno, Spodnja Rečica, Stopce, Strensko, Strmca, Suhadol, Šentrupert, Širje, Škofce, Šmihel, Šmohor, Tevče, Tovsto, Trnov Hrib, Trnovo, Trobni Dol, Trojno, Udmat, Velike Gorelce, Velike Grahovše, Veliko Širje, Vodiško, Vrh nad Laškim, Zabrež, Zgornja Rečica, Zidani Most, Žigon
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:57_x519200_y109347.0505_s12_b4
Kuĉino (stacio)
Kuĉino (Кучино) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en la fervoja areo de la urbo Balaŝiĥa, Moskva provinco. Ĝi estas nomita laŭ la vilaĝo Kuĉino, kiu poste fariĝis parto de la urbo Ĵeleznodoroĵnij kaj fariĝis ĝia mikrodistrikto.
Saĝhorloĝo
Saĝhorloĝo estas brakhorloĝo kiu ne nur estas uzata por informi pri la horo, sed estas plurfunkcia. Ĝi estas komparebla kun aparatoj kiel saĝtelefonoj kaj tabulkomputiloj, sed estas portata ĉirkaŭ la brako.
Saĝhorloĝo povas enhavi kameraon, kalkulilon, tuŝekranon, birilon, laŭtparolilon kaj diversajn mezurilojn (ekz. pri alteco, rapideco, termometro, kompaso...). Tiaj horloĝoj ofte enhavas SD-karton kaj ŝargeblan baterion. Sur multaj saĝhorloĝoj eblas funkciigi aplikaĵojn.
Kelkaj saĝhorlogoj celas subteni sportantojn per funkcioj kaj sensoroj por sekvi la sportan agadon. Ekzistas interalie trejnado-programoj kaj mezurilo de la rapideco de la batado de la koro.
Saĝhorloĝo povas ricevi informojn de aliaj instrumentoj, saĝtelefonoj kaj komputiloj. Estas uzata sendrataj teknikoj kiel Bluetooth, vifio kaj GPS. Tia horloĝo povas ankaŭ esti uzata kiel teleregilo por iu sistemo, plusendi telefonmesaĝojn aŭ puŝatentigojn de saĝtelefono ktp.
Porinfanaj horloĝoj
En 2018 rusia kompanio Elari kune kun Yandex prezentis porinfanan saĝhorloĝon Elari KidPhone 3G kun virtuala asistanto Alisa. La dezajnistoj konsideris specifaĵojn de la infana parolo. En la aparato funkcias filtrilo, kiu enlasas nur porinfanan enhavon. Danke al ena videokamerao KidPhone 3G eblos telefoni ne nur voĉe, sed ankaŭ kun bildoj. Haveblas ankaŭ bazaj funkcioj de la saĝhorloĝoj: GPS-spurilo, kiu ebligas al la gepatroj spuri trovlokon de la bebo, SOS-butono kaj reĝimo "Je lecionoj", kiu haltigas ĉiujn funkciojn krom SOS, GPS kaj horloĝo.
TETT
TETT estis kvaronjara sciencpopulariga hungarlingva suplemento de semajngazeto A Hét aperinta de 1977 en Bukareŝto.
La titolo
Ĝia subtitolo estis „Természet – ember – tudomány – technika” (Naturo-homo-scienco-tekniko). Do la titolo TETT estas litervorto kaj ĝi estas kreita el la komencliteroj de vortoj.
Redaktoroj
La ĉefredaktoro estis la ĉiama ĉefredaktoro de la gazeto (Sándor Huszár, Edit Lázár, post 1989 Zsolt Gálfalvi. La numeroj estis redaktitaj de Hugó Ágoston kaj de siaj kunlaborantoj (Judit Baróti kaj Zoltán Rostás, post 1989 Zoltán Biró A. kaj Katalin Balla).
11793 Chujkovia
11793  Chujkovia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (en tiama Sovetunio, nun en Rusio.)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Elizaveta Fjodorovna Ĉujkova (1865–1958), patrino de dekdu infanoj, kiu, montrante kuraĝon, stariĝis kontraŭ la detruon de kirko en sia hejmo vilaĝo de Serebrjanje Prudj (cirile Серебряные Пруды), ne malproksime de Moskvo, en la 1930-aj jaroj. Inter ŝiaj praidoj estas verkistoj kaj kulturaj laboristoj.
Mělčany (Dobruška)
Mělčany (Mieltschan) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dobruška en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. En la pasinteco ĝi ankaŭ estadis memstara municipo. Ĝi situas proksimume 2 km sude de Dobruška. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 40 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mělčany situas en katastra teritorio Mělčany u Dobrušky kun areo 3,72 km².
Noyelles-sur-Escaut
Noyelles-sur-Escaut estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 655 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999. Ĝi estas trafluata de la rivero Escaut kaj de la kanalo de Saint-Quentin.
Geografio
Noyelles-sur-Escaut situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Léon Masset, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Noyelles-sur-Escaut apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Josip Franjo Domin
Josip Franjo DOMIN, laŭ hungarlingve kutima nomordo Domin Ferenc József estis hungaria kroata fizikisto, profesoro, pastro, monaĥo, kanoniko, abato. Lia frato estis Imre Domin.
Josip Franjo Domin naskiĝis la  1754 en Zagrebo. Li mortis la 1819 en Zagrebo.
Biografio
Josip Franjo Domin lernis en sia naskiĝurbo, Vieno (1769-71, 1773-74), Leoben (1771), Graz (1772-1773), fine li lernis teologion 1766 en sia naskiĝurbo. En 1769 li monahiĝis, en 1773 li pastriĝis pro ĉeso de la ordeno. Li doktoriĝis el matematiko kaj fiziko en Reĝa Universitato de Nagyszombat en 1777. Post siaj studoj li instruis fizikon, mekanikon kaj ekonomikon en akademio de Győr ĝis 1785, poste en akademio de Pécs ĝis 1792, fine en Reĝa Universitato de Pest. Li estis dekano en Pest inter 1794 kaj 1796, rektoro en la studjaro 1797. En 1800 li hejmenvenis kaj iĝis kanoniko de Zagrebo. En la sekva jaro li estis nomumita rektoro de seminario en diocezo de Zagrebo. Domin tute akceptis novajn ideojn de Newton.
Stegen
Stegen havas diversajn signifojn:
Valtice
Valtice estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudmoravia regiono proksime ĉe la aŭstria landlimo. En ĝi havis. Centro de vinkultura teritorio (sidejo vinista lernejo kaj entrepreno), konata pro i.a. pro sia valora baroka kastelo. Kune kun apuda Lednice ĝi konsistigas areon enskribitan al Listo de Monda heredaĵo de Unesko.
Novosedelské Hutě
Novosedelské Hutě estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nemanice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km norde de Nemanice. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Novosedelské Hutě situas en katastra teritorio Novosedly u Nemanic kun areo 5,66 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.
Plaiuri
Plaiuri estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Stanislaw Tillich
Stanislaw TILLICH, suprasorabe Stanisław Tilich (naskiĝinta en vilaĝo Neudörfel, suprasorabe Nowa Wjeska, komunumo Räckelwitz, suprasorabe Worklecy, do nun -jara) estas germana politikisto de soraba etneco.
21605 Reynoso
21605 Reynoso estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jeremy Rosendo Reynoso, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia teama projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Corvallis High School de Corvallis (Montano, Usono).
Ryosuke Narita
Ryosuke Narita (成田 諒介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Tarauacá
Tarauacá estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 35.526 loĝantojn en 2010.
Nacia parko Los Glaciares
La nacia parko Los Glaciares (Parque Nacional Los Glaciares = „la glaciejoj“) situas en la argentina parto de Patagonio, en la provinco Santa Cruz). Ĝi havas areon de ĉ. 6000 km² kaj estis aldonita al la monda heredaĵo de UNESKO en 1981.
En la norda parto de la parko situas la granitaj montoj Fitz Roy kaj Torre, pri kiu interesiĝas alpistoj kaj turistoj.
Apude, sur la ĉilia flanko troviĝas la nacia parko Torres del Paine.
Los Glaciares estas tre vizitata de internaciaj turistoj. Elirpunkto estas la urbeto El Calafate aŭ la nova vilaĝo El Chaltén sur la bordo de la lago Argentino.
Aŝgabato
Aŝgabato (turkmene Aşgabat) estas la ĉefurbo de Turkmenio kaj, kun 797 900 loĝantoj (en 2005), la plej granda urbo de la lando. Ĝi situas en oazo de la dezerto Karakumo, ĉe la piedoj de Kopetdago, proksime al la limo de Irano.
En la urbo funkcias flughaveno, maŝinindustrio, elektrotekniko, teksaĵa kaj nutraĵa industrio. Ĝi estas kultura centro kun universitatoj, altlernejoj, teatroj, muzeoj kaj zoo.
Historio
La urbo evoluis ĉirkaŭ rusa milita apogejo, kiu estis establita en 1881 ĉe krucpunkto de pliaj karavanaj vojoj. Post aliĝo al la Transkaspia Fervojo, kiu interligas Kazaĥion kaj Uzbekion kun la Kaspia Maro, la urbo disvastiĝas daŭre ekde 1885. Inter 1919-1927 la urbo portis la nomon Poltorack.
En 1924, Aŝgabato iĝis ĉefurbo de la soveta respubliko Turkmenio ene de Sovetunio. Okaze de grava sismo la 5-an de oktobro en 1948, la urbo tute detruiĝis, sed poste estis rekonstruita. En 1962, Aŝgabato alligiĝis al la Karakuma kanalo. Tiu kanalo estas unu el la plej longaj surmonde kaj estas provizita el 600 kilometrojn oriente fluanta rivero Amudarja.
Post sendependiĝo de Turkmenio la 27-an de oktobro de 1991, Aŝgabato iĝis la ĉefurbo de la regno.
Vidindaĵoj
Aparte vidindas la muzeoj pri plastikaj artoj, etnografio kaj historio; sed ankaŭ la botanika ĝardeno.
Etschberg
Etschberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Aliança do Tocantins
Aliança do Tocantins estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 5.671 loĝantojn en 2010.
Otto Grünmandl
Otto GRÜNMANDL (naskiĝinta la en Hall in Tirol, mortinta samloke la ) estis aŭstra verkisto kaj kabaredisto. Lia patro estis judo el Uherský Brod, lia patrino originis el Malsupra Aŭstrio.
Vivo kaj agado artista
Otto Grünmandl estis ĝis 1965 tolaĵo-vendisto en sia naskiĝurbo. Li estis studinta elektroteknikon. Antaŭ ol okupiĝi pri kabareta arto ("Der Einmannstammtisch", 1976), li ĉefe laboris kiel radidramverkisto kaj prozisto. En 1970 li ricevis la Aŭstrian ŝtatpremion pri radidramoj. Inter 1972 kaj 1981 li estris la sekcion distrado ĉe la ORF-studioj tirolaj.
Marion Tinsley
En aŭgusto de 1992, li venkis kontraŭ la komputila programo Chinook 4-2 (kun 33 egalvenkoj). En aŭgusto de 1994 estis organizata dua matĉo kontraŭ Chinook. Sed Tinsley rezignis post nur ses partioj (ĉiuj egalvenkoj) pro sanaj kialoj. Tinsley estis diagnozita kun pankreata kancero unu semajno poste, kaj mortis sep montatojn poste.
Otto Grünmandl
Vivo kaj agado artista
Per sia radiserio "Alpenländische Interviews" (1970 en la porjunulara ORF-radikanalo Österreich 3/Ö3) li tre rapide famiĝis en la tuta respubliko. Tion li faris kune kun Theo Peer; kelkaj seripartoj ankaŭ televidtaŭgitis. En 1976 li faris okaze de la spektaklaro "Steirischer Herbst" sian unuan solul-programon ("Der Einmannstammtisch"). Por la sekvinta tia programo "Ich heiße nicht Oblomow" li ricevis en 1978 la premion Deutscher Kleinkunstpreis. Sekvis kelkaj aliaj programoj: "Ich bin ein wilder Papagei" (1981), "Ich komme aus der Wirtschaft" (1984), "Ein Fußbad im schwarzen Meer" (1985), "Politisch bin ich vielleicht ein Trottel, aber privat kenn' ich mich aus" (1987), "Ich bin der Kaiser Nero" (1990), "Kreisverkehr" (1992) kaj "The mountain singers" (1997). Li ĉefe aktoris en Aŭstrio kaj Bavario. En 1992 oni aljuĝis al li por la dumviva verkaro la honoran premion Deutscher Kleinkunst-Ehrenpreis.
Marion Tinsley
Tinsley estis doktoro de matematiko, kaj profesoro de matematiko en Florido.
Otto Grünmandl
Vivo kaj agado artista
Grünmandl tamen daŭre ankaŭ ĉeestis en televid- kaj radielesendoj, teatraĵoj kaj filmoj (ekz. en la lasta numero de la televid-krimfilmserio Kottan ermittelt). Krome li skribis scenarojn kaj tekstojn por televidelsendojn kaj teatro (ekz. "Tirili", kantadteatraĵeto realigita kune kun Georg Kreisler en 1993). En 1996 Grünmandl fondis en Hall in Tirol propran teatrejeton.
Ruĝkola gruo
La ruĝkola gruo aŭ saras (Grus antigone) el la ordo de Gruoformaj birdoj kaj familio de Gruedoj ne migras, kaj estas la plej granda el la gruedaj birdoj.
Disvastiĝo
Tiuj orientalisaj kaj aŭstralaziaj birdoj vivas en Hindio (hindie:सारस = saras), kaj aliaj landoj de sudorienta Azio, kiel Nepalo, eĉ iam Pakistano, kaj Aŭstralio kaj generas ĉefe en Hindio aŭ Barato kaj Birmo. En Barato estas ĝis 10.000 birdoj, en Aŭstralio ĝis 5.000, sed en landoj inter tiuj la loĝantaro multege malpliiĝis pro militoj kaj mediŝanĝoj.
Aspekto
Ĝi estas la plej granda el la gruedaj birdoj kaj la plej alta el la flugantaj birdoj tutmonde, kun alto de 1,56 metroj kaj pezo de 12 kilogramoj. Ĝi estas ĉefe griza. Ĝi havas la pli grandan ruĝan kapparton inter gruoj -la tutan kapon (escepte eta griza makulo supre) kaj supran kolon- kaj ne havas griznigran parton. Ĝi flugas kun rektaj kolo kaj ruĝaj kruroj -malsimile de ardeoj- kaj videblaj nigraj flugilpintoj. Beko estas longa kaj helgriza.
Ambaŭ seksoj estas similaj sed maskloj iom pli grandaj; junuloj estas iom pli brunaj. Ankaŭ subspecioj montras etajn malsimilecojn plumarajn.
Kutimoj
Male ke aliaj gruoj, tiuj ĉi estas nemigrantaj. Ili nestas surplanke en marĉo. La ino demetas du ovojn kaj la masklo estas la ĉefa zorganto, kvankam laŭvice. Ili pariĝas dumvive.
Ili manĝas laŭ grupoj da 2 ĝis 5. Ili estas ĉiomanĝantaj: semoj, beroj, insektoj, krustacoj, akvaj planktoj, etaj ronĝuloj, ktp.
Aliaj
En hindiaj tradicioj tiuj gruoj rilatas al praverko Ramajano. En Aŭstralio tiuj gruoj povas esti konfuzitaj kun Brolgo gruo, sed tiu havas malpli da ruĝo ĉekape kaj estas pli malhela.
Steinach
Steinach estas germanlingva geografia nomo. "Stein" signifas "stono" kaj "Ach" estas ofta nomo por eta rivero. Steinach do estas uzata kiel nomo de rivero kaj ankaŭ de komunumoj, vilaĝoj kaj urboj, kiuj nomiĝas laŭ tia rivero.
Sanktaj lingvoj
Pluraj religioj taksas sanktaj lingvoj tiujn, per kiuj iliaj sanktaj skriboj estas verkitaj, aŭ la "sanktaj lingvoj" povas esti uzataj nur en ritoj.
Ekzemploj
Ofte sanktaj lingvoj estas eksvivantaj lingvoj, kiujn oni utiligis "normale" por religiaj uzoj, dum ili estis vivantaj vulgaraj lingvoj. Poste, spite la forvelkadon, ili plu estis uzataj en ritoj kaj akiris tial sanktan aromon, ĉar ilin oni plu aŭdis nur ligite kun religio.
Vidu ankaŭ
Karolina Cicha
Oficiala lingvo
Ekstera ligilo
Koncerto kun Karolina Cicha & Elżbieta Rojek kiu klopodas unuigi diversajn sakrajn lingvojn.
(64739) 2001 XN144
(64739) 2001 XN144 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Tarahumara
Tarahumara estas nomo de indiĝena etno, en norda Meksiko. La Tarahumara-popolo estas fama pro ties kapablo, longajn distancojn kuri tra dezerto, montoj. La viroj nomas sin pro tio Rarámuri (‘Tiu, kiu rapide kuras’, t. e. ‘kuranto’). La tarahumara-lingvo apartenas al la jut-azteka lingvaro. Ilia vivareo estas ĉ. 50.000 km² en sudokcidento de meksika federacia ŝtato Chihuahua kaj tiel kelkaj el la plej altaj montopintoj de Sierra Madre Occidental. La areo entenas multajn kanjonojn – inkluzive la faman Barranca del Cobre. Dum la jaro ili ĉiam retiriĝis en la nepaseblan montaran areon de Alta Tarahumara kaj Baja Tarahumara.
Pro ili izolita vivo, la tarahumara-popolo povis rezervi siajn tradiciojn. Ili vivas en proksimeco de la urbo Creel. Tie ekzistas en la “Complejo Ecoturístico Arareko” tarahumara ejido (komerca kooperativa kolektivo) kun pinarboj, akvofaloj, varmegaj akvofontoj kaj kavernaj loĝejoj. 90 % de la hodiaŭ 50.000-ana tarahumara-popolo vivas en la urbetoj Bocoyna, Urique, Guachochi, Batopilas, Carichi, Balleza, Guadalupe y Calvo kaj Nonoava. Ili vivtenas sin ĉefe el agrikultura agado.
Ili religio estas sinkretisma, konsistas el instruoj de la katolika eklezio kaj el ilia tradicia paganismo.
(14688) 2000 AJ2
(14688) 2000 AJ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Pomokuko
Pomokuko aŭ pomkuko aŭ pomtorto estas kuko farita el pasto kaj pomoj.
Ekzistas sennombraj variantoj el diversaj pastoj kun gisto aŭ bakpulvoro. Oni preparas pomkukojn aŭ sur bakplato aŭ en bakujo. Oni prefere uzas acidajn pomojn, kiel ekzemple Boskoop, ofte aldoniĝas ankaŭ nuksoj aŭ sekvinberoj. Famas la angla crumble, kiu konsistas el pomoj kovritaj de pasteroj.
La plej delikataj kaj pufaj pomkukoj ordinare iĝas el gistopasto. Ĉe tio la pomkuko povas esti kovrita, duonkovrita kaj malkovrita.
Steinau
Steinau havas diversajn signifojn:
Kalabakan
Kalabakan estas urbeto kaj ankaŭ parlamenta balota distrikto en Sabaho, Malajzio.
Geografia situo
Kalabakan estas en la Tawau Dividado, kaj estas proksimume je 55 kilometroj de Tawau urbeto, ĝiaj geografiaj koordinatoj estas 4° 25' 0" nordaj, 117° 29' 0" orientoj kaj ĝia origina nomo (kun diakritaj signoj) estas Kalabakan.
Bajanovka
Bajanovka (ruse Баяновка) estas vilaĝo en la Sverdlovska provinco (Rusio), ĝi estas parto de Severouralska urba distrikto. Ĝi situas 12 km okcidente de Severouralsk.
La loĝloko situas 12 km okcidente de la urbo de Severouralsk (laŭ vojo — 14 km), sur la maldekstra bordo de la rivero Kolonga, ĉe kunfluo de maldekstra kaj dekstra alfluantoj, riveretoj Zolotuŝka kaj Bajanovka. Ĝi estis fondita en 1914 kiel setlejo de ministoj kaj arbohakistoj, kaj aldone kun la konstruado de fervoja branĉo. La nomo evidente derivas de la rusa vorto "баян" (bajano) aŭ "баять" (arkaika formo de "rakonti").
Kantono Merrimack
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bajanovka
La vilaĝo havis 437 loĝantojn en 2010.
Severino el Noricum
Vivo
Ĉirkaŭ la jaro 454 li publike aperis ĉe la landlimo inter Panonio kaj Noricum Ripense: de Vieno ĝis Passau respektive Salcburgo li faris mirajn agadojn. Pri lia vivo oni informiĝas ĉe Eugippius. Demandite pri sia origino li neniam klare respondis; tamen de ĉiuj li konsideritis homo kies patra lingvo estis la latina, do sudulo. Oni sciis pluse ke li restis kelkan tempon en dezerto orienta (Egiptio, Palestino?) de kie li fuĝis post invado de barbaroj. Resume oni povas supozi, ke li devenas el riĉa itala familio: scivoleme respektive sinekkononte li eremitadis en la dezerto. Li mem petis de siaj disĉiploj ke ili iam kunprenu la ostojn de li en Italujon.
Dum ne tute tri jardekoj li restis en Noricum Ripense ne estante revema mistikulo sed praktika helpanto. Li mem ofte fastis kaj bremsigis ade la soifosenton. Tiu monako asketisma iĝis por kelkaj barbaroj ja danĝera batalanto por la travivemo de la tuta provinco. Provizite per profeteco kaj miraklofareco li ŝajnis al multaj kvazaŭ supertera ulo havanta magian povon eĉ sur la plej sovaĝajn homojn. Li avertis la provincajn oficistojn kontraŭ atakoj barbaraj kaj kontraŭstariĝis decidite al la reĝoj de la Rugoj kaj de la Alamanoj konvinkonte ilin esti pli mildaj kontraŭ la romianoj kaj liberigi kaptitojn.
Eble Severino iom malfruigis la malromiigon de la provinco. Plurloke, kie li restis pli longa tempo (ekz. apud Passau kaj Mautern) li fondis monakejojn modestajn, kiuj konsistis - laŭ orienta modelo - el ununuraj kabanoj. En Mauterin iutage trafis lin barbaroj kiuj volis esti benitaj de li. Inter ili estis ankaŭ Odoakro, la posta reĝo. Severino antaŭdiris al Odoakro la estontecon kaj konvinkis lin iri al Italujo kie li karierus. Pli poste Odoakro, memorante tiun ĉi promeson, plenumis dankeme volon de Severino pri amnestio de la ekzilita Ambrosius. Unu el la multo da predikejoj de Severino estis ekz. ĉe la Fátima-kapelo de Schardenberg.
Morto
Episkopecon Severino malakceptis. Post longa benoplena tempo Severino mortis en la tago kiun li jam longe antaŭvidis. Malgraŭ aliaj promesoj la ruga reĝo Federuchus tuj post la morto de Severino marode elrabis la monakenoj kaj ŝtelis la aferojn preparitajn por la malriĉuloj. Puno tuj sekvis: unu monaton post Federuchus mortigitis fare de la nevo.
Ses jarojn pli malantaŭe Odoakro gvidis ĉiujn romiajnojn el Noricum en Italujon. La monakoj de Severino ankaŭ faris tion kunprenante la ostojn de la entombigita sanktulo. Ili estis metita en Cucullanum proksime de Napolo en tombon konstruitan laŭ komisio de pia vidvino nome Barbarina.
Sur ĝi baldaŭ konstruitis monakejo, kies abato Eugippius skribis en 511 biografion de Severino en sobra skribostilo kun altvaloraj bildoj sociologiaj.
Fonto
Artikolo „Severin, der heilige“ von Alois Knöpfler in: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 34 (1892), p. 74–76, Interrete legeblas la tuto tie ĉi.
43908 Hiraku
43908 Hiraku estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hiraku Togashi, kiu fariĝis membro de la Astronomia Societo de Jamagata en 1998 kaj aktive popularigas astronomion.
Livezeni (Mureș)
Ĝis la al ĝi apartenis ankaŭ Corunca kaj Bozeni, kiuj nun konsistigas la novan komunumon Corunca.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 705 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1.090 (74 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 1.219 loĝantoj de la vilaĝo Livezeni deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Xapuri
Xapuri estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 16,016 loĝantojn en 2010.
Membakut
Membakut estas subdistrikto en Sabaho, Malajzio.
Geografio-Loko
Situante en la distrikto de Beaufort en la Interno-Dividado, ĝi estas unu el la haltoj por la Norda Borneo-Fervojo.
33574 Shailaja
33574 Shailaja estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Membakut
Eksteraj Ligiloj
Oficila paĝo de Memnakut Oficejo
33574 Shailaja
Nomo
Ĝia nomo honoras Shailaja Humane, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Ŝi estis lernantino ĉe la Watchung Hills Regional High School de Warren (Nov-Ĵerzejo, Usono).
Edna Parker
Edna Scott PARKER (n., m. ) estis usona centjarulino kiu tenis la rekordon kiel la plej maljuna vivanta homo en la mondo post la morto de Yone Minagawa de Japanio la 13-a de aŭgusto 2007, kiam ŝi estis 114 jaroj, 115 tagoj. Parker eniris la liston de la 15 verigitaj plej aĝaj homoj rekordite en septembro 2008, kaj nune ŝi estas la 14-a plej aĝa homo rekordite vivita.
Cariri do Tocantins
Cariri do Tocantins estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 3.756 loĝantojn en 2010.
Altamira
Altamira signifas "alta rigardo" en la hispana kaj portugala lingvoj. Ĝi aperas en pluraj loknomoj:
Aion
Aion (greke: αἰών, el la arkaika αἰϝών), aŭ Eono, en la greka kosmogonio estis la personigo de la Tempo, kune kun tiu pli fama de Kronos, koresponda al la latina Saturno. Kultite kiel "Sinjoro de la lumo", ĝi reprezentas la senfinan tempon, kun plue la senfinan sinsekvon de la eraoj.
Ikonografie skizita kiel leonkapa, kun tramane sceptro, ŝlosilo kaj fulmo, ĉirkaŭita de serpento kiu cirkaŭ lia korpo plenumas 7 turniĝojn kaj duonan, korespondantajn al la ĉielaj sferoj.
Kromaj mitologaĵoj pri Aion
Ĝi estis egaligita al la dio de la tempo de la persa Zurvan. Kaj Eŭripido faras Aion filo de Kronos.
En iuj Eleŭzisaj Misteroj estis festata en Aleksandrio, la sesan de januaro, ĝia naskiĝo ĉe la sanktejo de la diino Koro al kiu estis atribuita la patrineco de la dio. En tiu okazo bildo de infano estis procesie portata de la templo al Nilo por havigi la akvon kiu poste transformiĝus al vino.
Heraklito diras: "Li estas infano kiu ludas kiel infano kaj formovas la figurojn sur la tabulo. La regno estas tiu de infano".
Toresa kreola lingvo
Toresa kreola lingvo estas parolata de 20 mil homoj en Aŭstralio. Elformiĝis en jaroj 1860-1910 kiel kreola lingvo el la angla. En 1910 oni jam parolis ĝin en insuloj sur Markolo de Torres kaj en Darwin.
Parencaj lingvoj estas piĝino de Insuloj Solomon, Tok-Pisino de Papuo-Nov-Gvineo, kaj bislamo de Vanuatuo.
La lingvokodo laŭ ISO 639-2 estas cpe.
Bandar-Seri-Begavano
Bandar-Seri-Begavano estas ĉefurbo de Brunejo kaj havas ĉirkaŭ 56.000 loĝantojn. Ĝi situas ĉe la enfluejo de Limbang al la Sudĉina Maro.
Inter la vidindaĵoj de la urbo estas la palaco de la Bruneja Sultano kaj la moskeo Sultan Omar Ali Saifuddin konstruita en 1958.
En la urbo laboras ankaŭ produktistoj de mebloj, teksaĵoj, metiaĵoj kaj ligno. Oni prilaboras en Bandar-Seri-Begavano ankaŭ nafton kaj tergason.
Livezeni (Petroșani)
Livezeni (hungare: Livazény) estis vilaĝo en Rumanio aligita al la urbo Petroșani en 1968.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 158 loĝantojn (rumanoj, 25 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1733. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
Polikarpo
Sankta Polikarpo (69-155) estas kristana martiro.
Li estis episkopo de Smirno, tre populara kaj alte estimata de la kristanoj de la romia provinco de Asia en la 2-a jarcento. Li estis disĉiplo de Sankta Johano la Evangeliisto. Liaj disĉiploj, inter aliaj, estis Sankta Ireneo kaj Papiaso. Li estis amiko de Sankta Ignaco el Antioĥio.
El liaj verkoj, nur restas lia letero al la Filipianoj. Ireneo diris, ke la letero estas bonega, per kiu "koncernantoj pri savo, povas vidi kaj la karakteron de lia fido kaj la doktrinon de la vero."
Unufoje, kiam Polikarpo estis en Romo, li renkontis Marcionon kaj nomis lin "la unuenaskito de Satano."
Nia scio pri Polikarpo devenas de tiu letero, de fama rakonto pri lia matiriĝo, kaj de la skriboj de Ireneo kaj de Ignaco.
Festotago de Polikarpo laŭ la kristana tradicio estas la 23-a de februaro.
Plaiuri (Petreștii de Jos)
Plaiuri (Petreştii de Jos) [plajurj] (hungare: Tordahagymás) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Turda. En 1910 ĝi nombris 506 loĝantojn (rumanoj), en 1992 219. Ĝia unua skriba mencio estis en 1381. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al Petreştii de Jos.
Shu Maeda
Shu Maeda (前田 柊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Dombrád
Dombrád [dombrAd] estas urbo en Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Kisvárda.
Geografio
Dombrád situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra bordo de Tiso, laŭ flankovojoj.
Historio
La urbo havas jam preskaŭ 1000-jaran historion. Dombrád – laŭ atesto de la tiamaj diplomoj – estas unu el la plej malnovaj komunumoj de la departemento, la skribaj memoraĵoj nomas ĝin Damarad, Damorad, Domorad. Laŭ la fonda atestilo de abatejo Százd (1067), ĝi estis posedaĵo en la 11-a jc. prefekto Stefano el Aba-gento. La nomo estas slavdevena kaj originale signifo estas : kverko. La komunumo venis en la 13-a jc. al posedaĵo de Hont-Pázmány-a gento, poste ĝi iĝis posedaĵo de la nobelaj familioj Kállay,Várdai, Esterházy, Szirmai, Krucsay. Laŭ arkivaj dokumentoj, Dombrád estis en la 15-17 jc. grava komunumo. En 1774 vivis tie 20 agrohavaj kamparanaj familioj kaj 12 senagraj helpkamparanoj. Tiutempe la agro ne sufiĉis, tial la loĝantoj vivtenis sin per fiŝkaptado, kobitidokaptado (speco de marĉa fiŝo), krabokaptado, detranĉado de fragmito. La kamparanoj kultivis ĉefe grenajn kaj furaĝajn plantojn, sed mondkonatis ankaŭ la cepo produktita en Dombrád. Krom la bredado kaj tenado de bovoj ili tre zorgis pri bredado de ĉevaloj.
En 1889 oni konstruis lernejon kun 7 lernejĉambroj. La elektrigo de la (tiam) vilaĝo okazis en 1929 per memstara elektrocentralo. La vilaĝo havis en 1930 jam diversajn lernejojn (kalolika, kalvinisma bazlernejo, fakaj pluinstruaj lernejoj. La industrio tiam reprezantiĝis per du vapormuelilo, unu elektrocentralo, alkohol-, vinagroprodukta uzino, segiluzino, brikoprodukta fabriko. Oni kultivis tiam  agron de 8200 akreoj, en la vilaĝo funkciis daŭra merkato, poŝto, telegrafcentralo, apoteko, kuracisto.
En la dua mondmilito mortis 106 Dombrad-anoj, pri kio oni rememoras per memoraĵo.
La evoluo de la vilaĝo plirapidiĝis en la 1950-aj jaroj. Tiam estisĝis la unua agrikultura, produkta kooperativoj, ŜAVK (Ŝtata Axceta kaj Venda Kooperativo, hungare ÁFÉSZ), vendejo de konstru- kaj brulvaroj (hungare tüzép), loka filio de la Tutlanda Ŝparkaso, infanvartejo, infanejo.
Post la 1950-aj jaroj konstruiĝis popolkleriga domo, dsitrikta kuracejo, kino por larĝekranaj filmoj, katafalkejo. Tie setlis la Ŝaumsilka Trikvara Uzino. En 1971 Dombrád iĝis grandvilaĝo, administra centro de la komuna konsilio kun vilaĝoj de Tiszakanyár kaj Újdombrád.
La komunumon nomiĝis memorloko far Kossuth Tutlanda Asocio. La komunumo festas ĉiujare la deputiĝon de Lajos Kossuth.
Turismo
Ĉe la bordo de rivero Tiso troviĝas du pensionoj, 2 kampadejoj, 136 ripozdomoj.
La komunumo luktis komence de la 90-aj jaroj sukcese por la fervojlinio. Fama ĉiujara aranĝo de la urbo estas la Tagoj de la etspura fervojo.
Dombrád en 1999 atingis la 1-an lokon en la movado „Por la Florara Hungario" . En 2000 ĝi reprezantis Hungarion en la konkurso de Floraraj Vilaĝoj kaj Urboj de Eŭropo. La anonco de rezulto okazis en la Nord-Irlanda Broughshane, kie Dombrád ricevis arĝentan premion, kaj samjare en Hungario ankaŭ la krompremion de Ĝardenista Mondasocio.
Dombrád iĝis ekde 1-a de julio 2000 urbo kaj ricevis ankaŭ ties simbolojn: la ŝlosilon kaj diplomon.
Famuloj
En Dombrád naskiĝis reĝisoro Béla Gaál.
Eksteraj ligiloj
hungare pri la urbo
Katalin Balla
estas rumania hungara redaktorino, hungara informatikistino, universitata instruistino. Ŝi naskiĝis en Turda la 29-an de aprilo 1961.
Biografio
Katalin Balla apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi akiris diplomon en 1984 en UBB de Kluĵo. Inter 1984–1990 ŝi laboris en Câmpia Turzii kiel programistino, programara sisteminĝenierino. Inter 1990 kaj 1992 ŝi estis rubrikgvidantino de gazeto A Hét de ĝia suplemento TETT kaj kunlaborantino de radio de Bukareŝto. De 1992 ŝi vivas en Hungario. Ŝi doktoriĝis en 2001 pri temo de programarkvalito en la teknikuniversitato de Eindhoven. De 1993 ŝi estis kvalitafera direktorino de IQSOFT Rt. En marto 2004 ŝi partoprenis en la Hungara Programarkvalita Konsildonanta Instituto de SQI. De lernojaro 2001-2002 ŝi lekcias en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Ŝia esplorkampo estas la sekurigo de programarkvalito.
Corund
Corund estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Endre Antalffy
ANTALFFY Endre estis rumania hungara orientalisto (lingvisto), literaturhistoriisto kaj tradukisto naskita la 3-an de februaro 1877 en Ratosnya kaj mortinta la 6-an de februaro 1958 en Târgu Mureş.
Biografio
La mezlernejon Endre Antalffy finis en Marosvásárhely kaj Gyulafehérvár. Post teologiaj studoj en Gyulafehérvár kaj universitataj en Kolozsvár li estis studento por du jaroj de mohamedana altlernejo de Azhar-moskeo en Kairo. En Jerusalemo kaj Konstantinopolo li studis la orientajn lingvojn. Li estis instruisto komence en Budapest, ekde 1910 en Marosvásárhely. Li aktive partoprenis en vivo de Kemény Zsigmond Társaság kaj li estis ano de Deutsche Morgenlaendische Gesellschaft. Liajn verkojn publikis la gazetoj Zord Idő, Vasárnapi Újság, Erdélyi Helikon. Li estis unu el fondintoj de la Erdélyi Könyvbarátok Társasága; kun Kálmán Osvát ekde 1923 li aperigis la libroserion Klasszikus olvasmányok.
Lažany (Vyskeř)
Lažany estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vyskeř en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Vyskeř. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lažany situas en katastra teritorio Vyskeř kun areo 9,61 km².
Malsano de Chagas
La malsano de Chagas aŭ amerika tripanosomozo estas formo de tripanosomozo (kiel dormomalsano), parazita malsano, kiu oftas en la regionoj tropikaj de Sudameriko kaj Centra Ameriko. Ĝi estas kaŭzata de la tripanosomo Trypanosoma cruzi.
La malsano estis nomita laŭ ties malkovertisto la brazila kuracisto Carlos Justiniano Ribeiro Chagas.
Hiroto Sakai
Hiroto Sakai (酒井 大登, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Sekpentraĵo
Tekniko
La sekpentraĵo estas pli malmultekosta ol la fresko, sed la pentristo pentras sur sekan muron, tial oni devas uzi gluilon (ekzemple ovoflavon), por ke la pigmentoj restu sur la muro. La pigmentoj restas sur la surfaco nur ekstere, tial la pentraĵo pli bone dependas de la eksteraj efikoj. La sekpentraĵoj estas uzata ne nur en internaj, sed ankaŭ eksteraj muroj. Foje okazas, ke ambaŭ teknikoj (fresko, sekpentraĵo) estas uzata en la sama pentraĵo. Alia avantaĝo de sekpentraĵo estas tio, ke la pentristo povas longe pentradi (male en fresko la pentristo pentras urĝe).
21607 Robel
21607 Robel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Abram Robel, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri terscienco. Li estis lernanto ĉe la Maritime and Science Technology Academy de Miamo (Florido, Usono).
Ettal
Ettal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Garmisch-Partenkirchen de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ettal apartenas al komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Unterammergau, kiu krome konsistas el la samnoma najbara komunumo Unterammergau.
Ekster la regiono aparte konatas la historiaj benediktana abatejo Ettal, fondita en 1330, sed laŭ nuna aspekto precipe baroka, kaj la kastelo Linderhof.
Ținutul Sării
Salregiono (rumane: Ținutul Sării, hungare: Sóvidék, germane: Salzgebiet) estas malgranda naturhistoria regiono en Rumanio ĉe la limteritorio de la sikul-seĝoj Odorheiu kaj Mureș. Sian nomon ĝi ricevis pro siaj malnovaj salminejoj. Al la regiono apartenas: urbo Sovata; komunumoj: Sărățeni, Praid, Ocna de Jos, Ocna de Sus, Atia, Corund. Ĝia loĝantaro plejgrandparte estas hungara.
Kantono Sullivan (Nov-Hampŝiro)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Calera y Chozas
Calera y Chozas [kalEraj ĉOzas] (Kalkominejo kaj Kabanoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. La municipo estas komponata de du domaroj, la propra Calera y Chozas, kiu estas la ĉefa kerno, kaj la submunicipo Alberche del Caudillo, separata je ĉirkaŭ 4 km distance.
Klinopodio
Klinopodio (Clinopodium L.) estas genro el Lamiacoj kun cento da specioj, kiam oni inkluzivas Acinos Mill. kaj Calamintha Mill. Temas pri herboj el varmaj kaj mezvarmaj regionoj, kun plejofte violkoloraj floroj. Pluraj el ili estas uzataj kiel oficinaj plantoj.
Calera y Chozas
Toponimio
La termino "Calera" rilatas al ŝtonminejoj de kalkoŝtonoj por produkti kalkom kiu estis en la zono. La nomo de "Calera y Chozas" aperis kiam unuiĝis Calera kun la domaroj de Chozas, Covisa, Tórtolas, Arco kaj Pedrovenegas inter aliaj.
Pensiangan
Pensiangan estas urbeto kaj ankaŭ parlamenta balota distrikto en la ŝtato de Sabaho en Malajzio.
Calera y Chozas
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Calerano. La censita populacio en 2011 estis de 2.033 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,4 loĝ/km².
Situo
Calera y Chozas estas situanta en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campana de Oropesa en la plej nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 392 m; je 92 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 219.53 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.
Geografio
La municipo troviĝas sur kvar malgrandaj montetoj en la ebenaĵo inter la rivero Taĵo kaj la Aŭtoŝoseo de Ekstremaduro. Ĝi apartenas al la komarko de La Campana de Oropesa kaj limas kun la municipaj teritorioj de Velada, Talavera de la Reina, Las Herencias, Belvís de la Jara, Aldeanueva de Barbarroya, Alcolea de Tajo, Oropesa, Alcañizo, ĉiuj de la provinco de Toledo.
La teritorio estas trafluata de la rojoj de Majadillas, Valverde, Valpedregoso, Fuente-polo, Fuente del piojo, Cobisa kaj Tórtolas, kiuj enfluas ĉiuj en la riveron Taĵo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
La fondon okazigis ĉirkaŭ 1400 la setligo de laboristoj de diversaj ŝtonminejoj de kalko, el kies elfosaĵoj oni konstruis la preĝejon de Sankta Maria en Talavera de la Reina.
La 27a de junio 1809, dum la Milito de Sendependiĝo, la lokanoj atakis soldatojn el la franca armeo kiuj estis restintaj malantaŭe. Tio kolerigis la marŝalon francan Claude Perrin Victor, Duko de Bellune, kiu ordonis incendii la vilaĝon kaj ponardi la loĝantojn kiuj ne sukcesis fuĝi.
Dum la Hispana Enlanda Milito la vilaĝo restis fidela al la Respubliko, ĝis kiam ĝi estis okupata de la trupoj frankistaj la 2an de septembro de 1936, dum ties antaŭeniro al Talavera kaj Madrido.
Blanka avicenio
La blanka avicenio (Avicennia alba) estas arbo aŭ arbedo el la familio de akantacoj, ordo de lamialoj. Ĝi formas malaltan, dense arbedecan kanopeon apud la bazo de la trunko. La arbo ne altas pli ol 20 metrojn. La malhele verdaj folioj, kiuj longas 15 cm kaj larĝas 5 cm, havas arĝentec-grizan malsupran flankon kaj kreskas kontraŭstarante. La oranĝ-flavaj floroj, grapole aranĝitaj, havas diametron de 3 ĝis 4 mm kiam ili etendiĝas. La arboŝelo estas glata, fajne sulkigita; ĝi ne skvamiĝas. La fruktoj estas grizece verdaj kaj konusoformaj, etendiĝantaj en bekon kiu longas ĝis 4 cm. Tiu orientalisa specio vegetas sur sekaj riveraj sablobenkoj kaj en ŝlimaj partoj de la strando.
Kaškovice
Kaškovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Frýdštejn en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Frýdštejn. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kaškovice situas en katastra teritorio Frýdštejn kun areo 7,1 km².
Chábory (Dobruška)
Chábory (Habern) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dobruška en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi situas proksimume 3,5 km sudoriente de Dobruška. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 38 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Chábory situas en katastra teritorio Dobruška kun areo 10,08 km².
Georges Couthon
Couthon iĝis en 1788 advokato de la malriĉuloj en Clermont-Ferrand. Li laboris ekde 1791 en Parizo kiel reprezentanto de legifara asembleo de la revolucio. Oni elektis lin en 1792 ano de la Nacia Konvento, kie li aliĝis al la plimulto, kiu voĉdonis en januaro de 1793 al morta kondamno de Ludoviko la 16-a. Tiutempe liaj piedoj paraliziĝis pro iu malsano. Kvankam li estis ligita al rulseĝo, en novembro kaj decembro de 1792, marto de 1793 surprenis taskojn en la provinco. Li akuzis en la Konvento moderajn reprezentantojn de la girondistoj kaj je lia propono, oni arestis ilin la. La jakobinoj en alianco kun la parizaj malriĉuloj transprenis la direktadon de la revolucio.
La Couthon kaj 4 konatuloj iĝis anoj de la Publikbona Komisiono. Ili ellaboris novan konstitucion, kiun ili prezentis en la Konvento la. Couthon restis ano de la komisiono, sed oni traorganizis ĝin post monato. La oni sendis lin al la kontraŭrevolucia Liono por rekonkeri la urbon. La urbo kapitulaciis la ; Couthon tuj abdikis pri la kapitana posteno por eviti la detruon de la urbo (laŭ ordonoj de la Konvento). Li parolis antaŭ la Konvento kaj alvokis ekstermi la malamikojn de la respubliko. En marto kaj aprilo de 1794, li apogis je Robespierre kaj Saint-Just kontraŭ la grupo gvidata de radikale demokrata Hébert kaj modera Danton. Couthon tiel certigis la akceptigon de la leĝo de. Tiu leĝo rapidigis la juĝadon de la revolucia tribulano kaj senkatenigis regadon de la teroro. La gvidantoj de la Robespierre-frakcio trafis kreskantan kontraŭstaron kaj, la, grupo de kontraŭstarantoj arestis Couthon, Robespierre kaj Saint Just. Oni senkapigis ilin sekvatage kun 19 pliaj fiduloj de Robespierre.
An Daingean
An Daingean aŭ Daingean Uí Chuis (Dingle) estas urbeto ĉe la okcidenta marbordo de Irlando, en la graflando Kerry. La totala nombro da loĝantoj estas 1.920 (2006). An Daingean estas en la Gaeltacht (irland-lingva regiono), sed la angla estas nun la ĉefa lingvo de la urbeto.
Bijsk
Bijsk (ruse Бийск) estas urbo en Siberio (Rusio) kaj administracia centro de la Bijska distrikto en Altaja Regiono troviĝanta sur la rivero Bija (Бия). 35 kilometrojn for la urbo situas vilaĝo Srostki, kie la fama rusa verkisto Vasilij Ŝukŝin naskiĝis.
La urbo estis fondita en la jaro 1709 kiel Bijska fortikaĵo. La statuso de urbo estas akirita jare 1782. En samoda(?) lingvo "bi" signifas "akvo", "rivero". La ekonomiko de la urbo baziĝas sur ĥemia, kudra kaj nutra industrioj.
La kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 01405. La interurba telefona kodo estas 3854, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2005).
En la urbo estas fervoja stacio.
Taichi Nakamura
Taichi Nakamura (中村 太一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Stein am Rhein (stacidomo)
Stein am Rhein estas fervoja stacidomo en Stein ĉe Rejno, Svislando.
Loman
Loman (hungare: Lomány) estas komunumo en Rumanio sude de Sebeş (Alba). En 1910 ĝi havis 1 345 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1 084. Ĝia unua mencio estas en 1733. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al Săsciori.
Ribecourt-la-Tour
Ribecourt-la-Tour estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 404 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Ribecourt-la-Tour situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Ribecourt-la-Tour etendiĝas sur 8,79 km².
Historio
Ĝis 1933, la komunumo estis simple nomita "Ribecourt". Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Pierre Levaux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Ribecourt-la-Tour apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Muro de lamentadoj
Muro de lamentadoj aŭ en kelkaj lingvoj Okcidenta Muro (Hebree: HaKotel HaMa'aravi) estas antikva muro en Jerusalemo, kiu datiĝas de la epoko de la Dua Templo de la judoj. Ĝi estas konsiderata la plej sankta loko en la juda religio. Ĝi ankaŭ estas konata kiel "la Plora Muro", ĉar judoj ploras tie memorante la detruon de la Dua Templo. La Muro estas parto de la Templa Monto, kie troviĝas ankaŭ tre sanktaj lokoj por islamanoj.
Laŭ la Biblio, la unua templo de la judoj estis detruita de la babilonanoj. La dua templo estis konstruita en la kvara jarcento antaŭ Kristo, kaj ĝi estis detruita de la Romianoj por puni judan ribelon, en la jaro 70 post Kristo. Laŭ la religiaj tekstoj de judismo la romia imperiestro Tito decidis lasi nur unu muron de la templo staranta, por memorigi al la judoj ke li konkeris ilian landon. Tamen, la judoj konsideris la fakton, ke unu muro postrestas, kiel realiĝon de la promeso de Dio, laŭ kiu unu parto de la templo restos staranta, por montri ke Dio havas ne-rompitan rilaton kun la juda popolo.
Nuntempe, judoj estas preĝantaj ĉe la Okcidenta Muro je ĉiu tempo de la tago, kaj estas sekcioj kaj por viroj kaj por virinoj. Religiaj judoj kredas ke la pordoj de la paradizo troviĝas rekte super la muro. Estas kutime por judoj lasi etajn pecojn de papero kun preĝoj aŭ deziroj skribitaj sur ili inter la ŝtonegoj de la Muro.
Rugoj
La Rugoj (latine: Rugii) estis ĝermana popolo setlanta ĉe la norda marbordo de Ĝermanio inter Odro kaj Vistulo.
Historio
La Rugoj aliĝis al la Ligo de la Gotoj kaj elmigris en la regionon de la meza Danuba regiono. En la 5-a jarcento ili submetis sin al Atilo sekvonte lin en 451 ĝis Gaŭlio. Post ties morto ili denove estis liberaj (453) kaj loĝis i.a. en la hodiaŭa Aŭstrio. Sub la reĝo Feletheus (Fava) disvastiĝis ilia regado trans Noricum - ĝis ties aresto fare de Odoakro en 487. La restojn de la popoloj gvidis Frederiko, filo de Feletheus, al la Ostrogotoj, kies reĝon Teodoriko la 1-a li instigis je venkokampanjo kontraŭ Odoakro (488).
La Rugoj setlis en 489 kun la Ostrogotoj en Italujo sen popola intermiksiĝo. Ilia elekto (antaŭ la veno de Totila) de Erarich, propra reĝo, ne longe funkciis. Kun la malapero de la Ostrogotoj ankaŭ la Rugoj forlasis la scenejon mondhistorian.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 17. Leipzig 1909, p. 242, kio legeblas tie ĉi interrete.
Giekau
Giekau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Lütjenburg-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Lütjenburg, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Anna Herczenik
Anna Herczenik [hercenik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herczenik Anna estas hungara operkantisto, operetkantisto (soprano).
Anna Herczenik naskiĝis la  en Vác.