cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stefania Sandrelli
Kariero
Dum tiuj jaroj ŝi ludis ankaŭ por aliaj komedioj, kiel la epizodo «L'ascensore» de Luigi Comencini (inkludita en la filmo Quelle strane occasioni, 1976), en kiu ŝi ludas bela blondulino kiu restas en paneita lifto kun pastro ludita de (Alberto Sordi. Mauro Bolognini estis la reĝisoro de la epizodo «Sarò tutta per te» de la filmo Dove vai in vacanza? (1978), en kiu Sandrelli ludas Giuliana, eks-edzino de Enrico (Ugo Tognazzi), kiu ricevas la viziton de tiu en la vilao de sia aktuala fianĉo. En L'ingorgo (1978) de Luigi Comencini ŝi ludis kun stelularo komponita de Ángela Molina, Ugo Tognazzi, Alberto Sordi, Marcello Mastroianni kaj Fernando Rey.
En 1980 ŝi laboris en La terrazza de Ettore Scola, en 1982 en Eccezzziunale... veramente de Carlo Vanzina kaj en 1985 en du filmon: nome Segreti, segreti de Giuseppe Bertolucci kaj Speriamo che sia femmina de Mario Monicelli. En 1987 ŝi estis denove protagonista en fimo de Ettore Scola, nome La famiglia. En 1988 ŝi partoprenis en Mignon è partita de Francesca Archibugi, per kiu oni atribuis al ŝi la Premio David di Donatello al la plej bonkvalita protagonista aktorino. En 1989 ŝi filmis por Il male oscuro ankaŭ de Mario Monicelli.
Nova subĝenro estis la nomita de erotikaj filmoj, inter kiuj plej menciinda estas La chiave (1983) de Tinto Brass. Kaj la venontan jaron ŝi partoprenis ankaŭ en samĝenraj L'attenzione de Giovanni Soldati kaj Una donna allo specchio de Paolo Quaregna. En la venonta jardeko Stefania Sandrelli partoprenis en Jamón, jamón (1992) kaj Volavérunt (1999) de Bigas Luna, Stealing Beauty (1996) de Bernardo Bertolucci kaj La cena (1998) de Ettore Scola. Ŝi ankaŭ ekaperis en sukcesaj televidserioj en Italio, kiel Il maresciallo Rocca (1996-2001).
Ditrikacoj
La ditrikacoj (Ditrichaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 350 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ditriko.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(148060) 1998 TO11
(148060) 1998 TO11 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,330037 astronomia unuo, tie estas 49,373 milionoj da km, pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Piperidinosulfonata acido
Piperidino 1-sulfonata acido estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la natriaj saloj de la piperidinosulfonataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Piperidinosulfonataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la piperidinosulfonataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj.
Piperidinosulfonata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonatajn oksidojn kaj sulfurajn oksidojn. Piperidinosulfonata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.
Centro Valle Intelvi
Centro Valle Intelvi estas komunumo en norda Italio, kreita la 1-an de januaro 2018 el la antaŭaj komunumoj kaj nunaj subdividaĵoj San Fedele Intelvi, Casasco d'Intelvi kaj Castiglione d'Intelvi. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Como, rekte ĉe la landlimo al Svisio (la tri ĉefaj vilaĝoj situas en distanco de 7 kilometroj). La bordo de la lago de Como atingeblas en distanco de same 7 kilometroj (ekde la vilaĝo Castiglione d'Intelvi de 5 kilometroj) sudoriente. Najbaras la komunumoj Alta Valle Intelvi, Blessagno, Breggia (CH-TI, do la kantono Tiĉino en Svislando), Castel San Pietro (CH-TI), Cerano d'Intelvi, Dizzasco, Laino, Rovio (CH-TI), Schignano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Antonio la Granda, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Verŝotablo
Verŝotablo estas la centra meblo en kafejo kaj trinkejo. Malantaŭ la verŝotablo, kutime provizita per unu aŭ pluraj bierkranoj, staras la verŝist(in)o aŭ la gastejestr(in)o por plenigi la glasojn. Gastoj foje povas sidi sur taburetoj antaŭ la verŝotablo, sed tio estis unu el malpermesoj dum la fino de la KOVIM pandemio. La tablo kutime havas altecon de ĉirkaŭ 1,10 metroj, tiel ke plenkreskulo povas facile apogi sin sur ĝi per siaj kubutoj. Iu ajn staranta ĉe la verŝotablo ofte aŭ tre longe estas foje nomata verŝtablopendanto, eŭfemismo por drinkemulo.
Verŝotablo ankaŭ estas nomata drinkeja aŭ kafeja bufedo.
Kantono Vendôme
La kantono Vendôme - france Canton de Vendôme - estas administra dividaĵo el 8 komunumoj de la departemento Loir-et-Cher en centra Francio. Ĝi estis kreita ĉe la franca kantona reorganizo kiu ekvalidis en marto 2015. Ĝia sidejo estas en la samnoma urbo Vendôme.
Wolfgang Vulpius
Wolfgang VULPIUS (naskiĝinta la en Vajmaro, mortinta la ) estis germana literaturscienculo kaj verkisto.
Vivo
Vulpius estis la prapranepo de la verkisto kaj bibliotekisto Christian August Vulpius, kies fratino Christiane estis ekde 1806 la edzino de Johann Wolfgang von Goethe. Lia patro estis la kuracisto Walther Vulpius.
Wolfgang Vulpius trapasis la abiturientan ekzamenon ĉe Schiller-gimnazio en Vajmaro. Li iĝis tuj post la studoj instruisto je Hildburghausen. Post reveno elmilite en 1945 li iĝis kunlaboranto de esplorejoj pri Vajmara klasikismo (Nationale Forschungs- und Gedenkstätten der klassischen deutschen Literatur in Weimar).
Graveco
Vulpius meritis en la klarigo de la Vajmara humanismo kaj transdonoj de ties ideoj. Ekde 1949 li skribis la verkon Christiane: Lebenskunst und Menschlichkeit in Goethes Ehe. Sekve ankaŭ Christiane von Goethe la unuan fojon traktitis kiel memstara persono. Stiftung Nationale Forschungs- und Gedenkstätten der Klassischen Deutschen Literatur (kiun posteulis la nuna Klassik Stiftung Weimar) dediĉis al li en 1957 festolibron, okaze de la 60-a datreveno naskiĝtaga.
Notoj
<References/>
Pereĉin (stacidomo)
Pereĉin (Перечин) estas fervoja stacio en Pereĉin (Transkarpata provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Erpodiacoj
La erpodiacoj (Erpodiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 40 speciojn,. Ĝia tipa genro estas erpodio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Etila tioformiato
S-Etila tioformiato aŭ s-etila tiometanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioformiata acido, kaj etanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Etila tioformiato posedas 3 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Etila tioformiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioformiataĵoj kaj etilaj derivaĵoj. .
Lago Manyara
Lago Manyara estas unu el la lagoj de Tanzanio, la sepa laŭ areo. Ĝia grandeco estas, ĝia profundo ne superas metrojn.
Ĝi situas en la nordoriento, en Distrikto Babati, Regiono Manyara.
Ĝi situas en la Granda Rifto de Orienta Afriko kaj ene de la nacia parko, estante grava altiro por turistoj pro la abundo de j kiuj havas grandan allogon por ĉiuj. La birdoj aspektas kiel granda blanka kurteno dum la tago, kiam ili estas en la lago por manĝi kaj ripozi.
Indri
Indri estas vorto kiu uzatas por genro kaj nura specio de tiu genro, nome Indri indri, kiel lemuro, kiu estas la tipa specio de la familio Indriedoj, kiu vivas nur en la insulo Madagaskaro, kie estas konata kiel babakoto. Ĝi estas unu el la plej grandaj vivantaj lemuroj, kun kapo-korpa longo de ĉirkaŭ 64–72 cm kaj pezo de inter 6 kaj 9.5 kg. Ĝi havas blankan-nigran dorson kaj tenas rektan sintenon dum grimpado aŭ pendado. Ĝi estas monogama kaj vivas en malgrandaj familigrupoj, moviĝante tra la kanopeo, kaj estas herbovorulo, kiu manĝas ĉefe foliojn sed ankaŭ semojn, fruktojn, kaj florojn. La grupoj estas tre voĉemaj, kaj komunikas kun aliaj grupoj per kantado, hurlado kaj aliaj voĉoj. Krom homoj, ili estas la nuraj mamuloj kiuj povas uzi ritmon. Ĝi estas dumtagulo kaj arboloĝanto rilata al propitekoj, ĝi estas iel adorata de lokanoj kaj ludas gravan rolon en iliaj mitoj kaj legendoj, en kiuj variaj historioj rakontas pri ilia supozita origino. La ĉefaj minacoj kiuj indrioj devas fronti estas habitatodetruo kaj fragmentado pro hak-brula agrikulturo, kaj lignorikoltado. Krome ĝi estas ankaŭ ĉasata spite la tabuojn kontraŭ tio. La Internacia Unio por la Konservo de Naturo] kategoriis ties konservostatuson kiel "draste endanĝerita".
Duacetamido
Duacetamido aŭ Acetil-acetamido estas organika kombinaĵo apartenanta al la klaso de la sekundaraj amidoj, toksa kaj solida substanco produktita per interagado de la acetata anhidrido kun amoniako. Ĝi estas duacetilaj grupoj ligitaj al nitrogenatomo. Duacetamido estas blanka solidaĵo kiu brulas kun neluma flamo. Per malkomponado ĝi formas amoniakajn salojn. Koncentrita sulfata acido facile agas sur duacetamido formante produktadon de acetata acido. Natria duacetato prepareblas per varmigado de natrio kun duacetamido. Metila acetamido estiĝas varmigante natria duacetato kun metila jodido. Triacetamido formiĝas per varmigado de natria acetamido kun acetila klorido aŭ acetata anhidrido.
József Pokorny
József Pokorny [jOĵef pokorni], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pokorny József estis hungara futbalisto (avanulo). Lia familia nomo iam ŝanĝiĝis al Pogány. József Pokorny naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Pokorny futbalis en ĉefurba prestiĝa futbalklubo inter 1901-1905 en 49 matĉoj kun 43 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje kaj golreĝo en 1904. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1902-1905 5-foje kun 5 goloj. En 1925 li donacis areon al tiam memstara urbo Budafok-Tétény, kie oni establis sportejon.
Lajos Péter Túri
Lajos Péter Túri [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Túri Lajos Péter estis hungara dancisto, koreografo.
Lajos Péter Túri naskiĝis la.
José Luis Gómez
José Luis GÓMEZ García (Onubo, 19a de aprilo 1940) estas hispana aktoro kaj reĝisoro. Estas membro de la Real Academia Española kaj honora membro de la Academia de las Artes Escénicas de España.
Li studis en Germanio kaj Francio kaj eklaboris en Germanio, de kie li estis invitita al internaciaj festivaloj kiel tiuj de Bazelo, Berlino, Frankfurto, Prago kaj Zuriko.
Lia renkonto kun Jerzy Grotowski en Wroclaw, en 1971, estis tialo por reveno en Hispanion, kie li produktoris, reĝisoris kaj aktoris en teatraĵoj kiel Informe para una Academia de Kafka kaj Gaspar de Peter Handke, kun kiuj li turneis sur scenejoj kaj hispanaj kaj latinamerikaj. Lia ludado en El resistible ascenso de Arturo Ui de Brecht kaj lia protagonista aktorado en la filmo Pascual Duarte, laŭ la similnoma romano de Camilo José Cela famigis lin en la tuta Hispanio. Poste li laboris kun kinistoj kiel Armiñán, Bollaín, Brasó, Camino, Chávarri, Gutiérrez Aragón, De la Iglesia, Losey, Pilar Miró, Saura, Gonzalo Suárez kaj Pedro Almodóvar.
Moral de Hornuez
Moral de Hornuez [moRAL deorNŬEZ] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, proksima al la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza.
José Luis Gómez
En 1978, post studperiodo en Novjorko kun Lee Strasberg, li estis nomumita direktoro de la Centro Dramático Nacional, kun Núria Espert kaj Ramón Tamayo, kaj du jarojn poste de la Teatro Español. La plej elstaraj verkoj de tiu etapo estis la surscenejigojn de Bodas que fueron famosas del Pingajo y la Fandanga de José María Rodríguez Méndez, inaŭgure de la CDN, La velada en Benicarló, laŭ teksto de Manuel Azaña, kaj La vida es sueño kaj Absalón de Calderón de la Barca.
Moral de Hornuez
Geografio
Ĝi distas 88 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Villaverde de Montejo, Valdevacas de Montejo, Maderuelo, Carabias, Campo de San Pedro, Cilleruelo de San Mamés kaj Cedillo de la Torre.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Maderuelo.
La plej frua mencio pri Moral de Hornuez estas de la 13-a jarcento, rilate al la lefgendo de la Virgulino de Hornuez.
En 1568, Moral aperas citita en la Colegio Mayor de San Ildefonso de Alcalá de Henares kiel devenloko de lernanto.
Kiel El Moral (La morusarbo) aperis en la Censo de la Regno Kastilio de 1591.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la Sanktejo de la Virgulino de Hornuez.
Tess Wester
Tess WESTER (Heerhugowaard, 19-an de majo 1993) estas nederlanda manpilkistino. Wester ankaŭ estas golulino de la nederlanda teamo ekde 2012, kun kiu ŝi iĝis mondĉampiono en 2019.
Kariero
Tess Wester komencis sian manpilkan karieron kun la Hugo Girls-unuiĝo en sia naskiĝloko Heerhugowaard. Ŝi ludis por kvar nederlandaj kluboj, inkluzive de "VOC" kaj "E&O". En la periodo 2008 ĝis 2011, ŝi ankaŭ partoprenis la manpilktrejnadon ĉe la "HandbalAcademie" en Papendal. En 2011, ŝi faris la movon al la "Handball-Bundesliga" en Germanio, kie ŝi ludis por "VfL Oldenburg". En 2015, ŝi iris al "SG BBM Bietigheim" en Germanio, gajnante la ligotitolon kaj en la sama sezono la 2016/17 EHF-pokalon, la plej gravan eŭropan klubpremion post la Ĉampionligo. Post la 2017/18 sezono, Wester forlasis Bietigheim por la dana klubo "Odense Håndbold". En marto 2021 ŝi subskribis por sezono kun la rumana "CSM București", eŭropa pinta klubo de Bukareŝto, serĉante "la aventuron kaj sperton de manpilkado en Rumanio".
Privata vivo
Tess Wester havas ekde 2017 rilaton kun la futbalisto Mart Lieder. La paro geedziĝis je la 22-a de junio 2022. Ili atendas je la fino de 2022 ilian unuan infanon.
Eŭstikiacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Riaguas de San Bartolomé
Riaguas de San Bartolomé [riAgŭas desanbartoloME] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, proksime al la provinco Sorio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La loknomo Riaguas de San Bartolomé estas komprenebla etimologie kiel Rivero de Akvoj de Sankta Bartolomeo.
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 11,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 42 el jaro 1991.
Ĝi distas 88 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Alconada de Maderuelo, Languilla, Campo de San Pedro, Fresno de Cantespino kaj Corral de Ayllón.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Maderuelo.
Ĝi nomiĝis Río Daguas en la 12-a jarcento, kaj en 1643 ĝi akiris la titolon de villa kun propra juridiskcio pri sia municipa teritorio. En 1845 oni citis por la unua fojo "de San Bartolomé".
Ene de la municipo ekzistis la loĝloko Briongos (41º26' Norde - 3º29' Okcidente), kie estis restaĵoj de romia loĝado (1-a ĝis 3-a jarcentoj p.K.).
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Bartolomeo.
Kantono Montoire-sur-le-Loir
La kantono Montoire-sur-le-Loir - france Canton de Montoire-sur-le-Loir - estas administra dividaĵo de la departemento Loir-et-Cher en centra Francio. Ĝi estis kreita ĉe la franca kantona reorganizo kiu ekvalidis en marto 2015. Ĝia sidejo estas en la samnoma urbeto Montoire-sur-le-Loir. Ekde la komenco de 2019, kiam du komunumoj unuiĝis al nova komunumo Vallée-de-Ronsard, ĝi konsistas el 46 komunumoj.
Santino Spinelli
Santino SPINELLI, profesie pli konata sub la nomo Alexian (naskiĝis la 21-an de julio 1964 en Pietrasanta, en la provinco de Lucca) estas itala cigandevena muzikisto, komponisto, verkisto kaj profesoro.
Biografio
Santino Spinelli estas la plej juna de ses infanoj, filo de Gennaro kaj Giulia Spinelli. En Lanciano, en la provinco de Chieti, li komencis siajn fruajn studojn. Li ĉeestis la Ŝtatan Komercan Instituton P. De Giorgio kaj gajnis du gradojn ĉe la Universitato de Bologna, la unua en fremdaj lingvoj kaj literaturo kaj la alia en muzikologio. Li estis profesoro de la cigana lingvo (romani) kaj kulturo ĉe la Universitato de Chieti ekde 2008.
Spinelli estas la fondinto kaj prezidanto de la kultura asocio Thèm Romano (Mondo Romani). En 2001 li estis elektita la solan reprezentanton por Italio ĉe la parlamento de la Internacia Romaa Unio (IRU), ne-registara organizo bazita en Latvio kaj aktiva en la kampo de ciganaj rajtoj.
En 2002 Spinelli ekinstruis la ciganan lingvon (Rromani) kaj kulturo ĉe la Universitato de Trieste kaj poste ĉe la Politeknika Universitato de Torino. En 2003 la Parlamento de la Internacia Romana Unio nomumis lin Ambasadoro de la romaa kulturo kaj arto tra la mondo kaj en 2007 li estis nomumita vicprezidanto de la Interncaia Romaa Unio (IRU). Li estas la nacia prezidanto de la federacio FederArteRom kaj membro de la direktoraro de la internacia arta iniciato Khetanes
Lia poemo "Auschwitz" estas gravurita sur monumento dediĉita al la ciganoj Sinti kaj Romaa, mortigitaj dum la Nazia periodo. La monumento situas proksime al la Bundestag en Berlino. Simila monumento estis konstruita en Lanciano, en Piazzale Edith Stein. Ĝi estis skulptita fare de Tonino Santeusanio.
La 2-an de junio 2012, li kantis en Milano la kanton Murdevele (la "Preĝo de la Lordo" en la cigana lingvo) por Papo Benedikto la 16-an okaze de la Monda Renkontiĝo de Familioj.
La 4-an de februaro 2020, li ricevis la premion de Komandanto de la Ordeno “Al merito della Repubblica Italiana” fare de la itala prezidento Sergio Mattarella.
Saint-Hilaire
La franca toponomia nomo Saint-Hilaire aludas al la sanktuloj papo Hilario aŭ Hilario de Potevo. Ĝi povas interalie rilati al
Tourailles
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Fall Blau
La Blua Operaco (en germana: Fall Blau) estis milita operaco planita kaj plenumita de la germana Wehrmacht en 1942 dum la Dua Mondmilito. La celo de la operaco estis kapti la naftokampojn de Kaŭkazo el la Sovetunio. Kvankam la germanaj fortoj parte atingis siajn celojn, la manko de sufiĉaj fortoj por okupi la etendan teritorion konkeritan devigis ilin retroeniri rapide.
La operaco
La sukcesa interveno de Hitler kiam malakceptis aprobi la ĝeneralan retirigon el la orienta fronto dum la soveta ofensivo de 1942, kredigis lin, ke li podvas ignori la konsilojn de siaj generaloj. Ordenante, ke la Grupo de Armeoj A avancu al Kaŭkazo sen protekti la flankojn, kreis perfektan situacion por ke liaj homoj estu venkitaj kaj facile forpelitaj tuj poste. La sama eraro permesis, ke la germanaj fortoj en Stalingrado estu kaptitaj. La obsedo de Hitler por kapti Stalingradon okazigis la perdon de la dekomenca celo de la Blua Operaco: nome la kapto de la naftokampoj de Kaŭkazo.
Germanio kaj fakte la tuta Eŭropo are dependis preskaŭ tute de la eksterlandaj importaĵoj de nafto. Kiel klopodo por solvi la malabundon, en Junio de 1942 Germanio entreprenis la kampanjon Fall Blau ("Blua Kazo"), nome ofensivo kontraŭ la naktokampoj de Kaŭkazo. La Ruĝa Armeo lanĉis kontraŭofensivon la 19an de Novembro kaj ĉirkaŭis la fortojn de la Akso, kiu estis kaptitaj en Stalingrado la 23an de Novembro. Göring certigis al Hitler, ke la 6a Armeo povos ricevi provizojn per aviadiloj, sed tio rezultis malebla. La malakcepto de Hitler permesi retiriĝon okazigis la morton de ĉirkaŭ 200 000 soldatoj kaj germanoj kaj rumanoj; de ĉirkaŭ 91 000 homoj kiuj finfine kapitulacis en la urbo la 31an de Januaro 1943, nur 6000 survivintoj povis reveni al Germanio post la milito.
Ádám Nagy (futbalisto)
Ádám Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Ádám estas hungara futbalisto (mezulo).
Ádám Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Nagy futbalis en pluraj junularaj teamoj inter 2003-2015, poste jam en ĉefurba plenkreska signifa futbalklubo en la sekva jaro en 26 matĉoj sen goloj, krome li estis hungara ĉampiono. Ekde 2016 li futbalis eksterlande. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo ekde 2015 (ĝis 2022 65-foje).
90944 Pujol
90944 Pujol estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la franca astronomo Alain Klotz elde la observatorio de Guitalens-L'Albarède (proksime de Castres, Tarn, Francio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michel Pujol, kiu kreis eterretan mikrokontrolilon planitan por la ŝargkuplitaj fotiloj uzataj de la anoj de la Association des Utilisateurs de Détecteurs Électroniques. Li ankaŭ estas komputosciencisto, kiu kontribuis al la programaro AudeLA.
Troo
(neoficiale ankaŭ nomata Trôo aŭ Troô) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Sámuel Diószegi (aktoro)
Sámuel Diószegi [ŝAmuel diOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Diószegi Sámuel estis hungara aktoro.
Sámuel Diószegi naskiĝis ie en fino de la 18-a jarcento, li mortis en nekonata loko en la 19-a jarcento.
Biografio
Sámuel Diószegi aktoriĝis en Kolozsvár en 1810 pro varbado inter junuloj. Tiutempe eĉ konstanta teatrejo ne ekzistis, tial li estis migra aktoro en teatra kompanio de Mihály Wándza. Ekde 1814 li apartenis al la ĵus fondita teatra trupo de József Sándorfy en Nagyvárad. Laŭ la tiamaj kutimoj li faris ĉiuspecajn scenejajn laborojn ligitajn ankaŭ muziko.
Riaza
Riaza [RJAza] estas municipo en la oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza, kies ĉefurbo ĝi estas.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas komponita de loĝlokoj Aldeanueva del Monte, Alquité, Barahona de Fresno, Becerril, Madriguera, Martín Muñoz de Ayllón, El Muyo, El Negredo, Villacorta kaj Serracín; kaj okupas totalan areon de 149,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 135 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte ĝi rekuperiĝis kiel komarka centro kaj ricevo deenmigrintoj, ĉefe bulgaroj.
Ĝi distas 73 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj kaj teritorioj Comunidad de Sepúlveda-Riaza, Cerezo de Arriba kaj Riofrío de Riaza.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Haza (Burgoso). Ĝia origino datas el fino de la 11-a jarcento kaj komenco de la 12-a jarcento, kiam la deklivaro de la Centra Sistemo estis organizita per la kreado de malgrandaj setlejoj dediĉitaj al profito de brutobredado, forstado kaj minado fare de la reĝoj Alfonso la 6-a, Urraca la 1-a kaj Alfonso la 7-a. Tiu teritoria organizado estis farita post la plifirmigo de la landlimo kun Al-Andalus ĉe la valo de la rivero Teĵo. La mezepoka dokumento plej frua mencias la setlejon kiel Aldeaherreros, kaj ĝi akiris sian aktualan nomon el la 13-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj.
Bilohorivka (Luhanska provinco)
Bilohorivka (Білогорівка, Белогоровка) estas urbotipa loĝloko en Luhanska provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2019.
Rusa-ukraina milito
La je la 16:37 horo en Bilohorivka rezulte de rusa aeratako okazis fajroj en la lerneja konstruaĵo sur areo de ĉirkaŭ 300 m² kaj en la kulturdomo.
La fajro estis estingita post preskaŭ kvar horoj, post kio la derompaĵoj estis malmuntitaj kaj la korpoj de du viktimoj estis trovitaj.
Antaŭ tio, lokaj loĝantoj kaŝis sin en la kelo de la lernejo. Tridek homoj estis evakuitaj de la rubo, sep el kiuj estis vunditaj. Laŭ la regiona armea-civita administracio de Luhansk, verŝajne ĉiuj 60 homoj kiuj restis sub la rubo de konstruaĵoj mortis.
András Takács
András Takács [andrAŝ takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács András estis hungara folkloristo, koreografo.
András Takács naskiĝis la en Bohúňovo (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
András Takács apartenis al la hungara minoritato de Ĉeĥoslovakio. Li konatiĝis pri popoldanco en 1947 en internato de Miskolc. En 1952 li maturiĝis en Bratislavo, en 1966 li akiris pedagogian diplomon en Nitro, fine en 1986 li doktoriĝis. Jam ekde 1953 li estis partoprenanto de la ĉeĥoslovakia hungara dancmovado kiel arta gvidanto kaj koreografo. Li ankaŭ kolektis hungarajn popoldancojn. Li ricevis slovakan kaj hungarajn premiojn inter 1994-2021.
Jacques le fataliste et son maître
Jakobo (aŭ Ĵako) la fatalisto kaj lia mastro (Jacques le fataliste et son maître) estas romano de Denis Diderot, verkita dum la periodo 1765–1780. La unua franca eldono estis eldonita postmorte en 1796, sed ĝi estis konata antaŭe en Germanio, danke al parta traduko de Schiller, kiu aperis en 1785 kaj estis retradukita en la franca en 1793, tiel kiel kompleta germana versio de Mylius de 1792.
Intrigo
Kerna vivfilozofio de Jacques estas ke ĉio kiu okazas al ni "ĉi tie malsupre", ĉu por bono aŭ por malbono, estis verkita de "tie supre" ("tout ce qui nous arrive de bien et de mal ici-bas était écrit là-haut"), sur "grandega skribrulaĵo" kiu disvolviĝadas iomete je ĉiu momento. Sed tamen Jacques ankoraŭ valorigas siajn agojn kaj ne estas pasiva rolulo. Kritikistoj kiel J. Robert Loy karakterizis la filozofion de Jacques ne kiel fatalismo sed kiel determinismo.
La romano estas plene de kontraŭdiraj roluloj kaj aliaj duecoj. Unu rakonto estas pri du viroj soldiĝantaj en la armeo kiuj estas tiom similaj unu al la alia ke, kvankam ili estas la plej bonaj amikoj, ili ne povas ĉesi dueli kaj vundi unu la alian. Alia koncernas Patron Hudson, inteligenta kaj efika reformisto de la eklezio kiu estas private la plej diboĉema rolulo en la romano. Eĉ Jacques kaj lia mastra transcendas siajn evidentajn rolojn, kiel Jacques pruvas, en sia impertinenteco, ke lia mastro ne povas vivi sen li kaj sekve do estas Jacques kiu estas la mastro kaj la mastro kiu estas la servanto.
La rakonto de la amoj de Jacques estas transprenita rekte el Tristram Shandy, kion Diderot tute ne provas sekretigi, ĉar la rakontanto ĉe la fino anoncas la aldonon de tuta tekstopeco el Tristram Shandy en la rakonto. Dum la verko, la rakontanto komentas malrespekte pri sentimentalaj romanoj kaj atentigas pri tio ke eventoj evoluas pli realisme en lia romano. Ĉe aliaj okazoj, la rakontanto eĉ laciĝas pri la enuo de rakontado entute kaj postulas ke la leganto provizu certajn trivialajn detalojn.
Literatura signifo kaj kritiko
La kritika ricevo de la romano estis miksita. Francaj kritikistoj de la malfrua 18-a kaj frua 19-a jarcentoj malakceptis ĝin kiel derivaĵo de Rabelais kaj Laurence Sterne, tiel kiel nenecese obstina kaj libida. Pli bonan impreson ĝi faris sur la germanaj Romantikistoj, kiuj havis la ŝancon legi ĝin antaŭ iliaj francaj kolegoj faris. Schiller tenis ĝin en alta konsidero kaj rekomendis ĝin forte al Goethe, kiu legis Jacques en unu seninterrompa legado. Friedrich Schlegel referencis al ĝi pozitive en siaj kritikaj fragmentoj (3, 15) kaj en la Athenaeum fragmentoj (201). Ĝi formis ion de idealo de la koncepto de Schlegel de humuro. Stendhal, kvankam agnoskante difektojn en Jacques, tamen konsideris ĝin supera kaj modela verko. En la 20-a jarcento, kritikistoj kiel Leo Spitzer kaj J. Robert Loy emis vidi Jacques kiel kerna verko en la tradicio de Cervantes kaj Rabelais, fokusita sur la celebro de diverseco prefere ol provizi klarajn respondojn al filozofiaj demandoj.
Adaptoj
Jacques le fataliste estas la plej ofte adaptita de la verkoj de Diderot. Robert Bresson adaptis memenhavitan anekdoton, la rakonto de Madame de La Pommeraye, de Jacques le fataliste por sia filmo Les dames du Bois de Boulogne (1945). La dialogo por la filmo estis verkita de Jean Cocteau. La sama epizodo estis la bazo por filmo de Fritz Wendhausen Intrigoj de Madame de La Pommeraye (1922). La rakonto estis adaptita denove por filmo de Emmanuel Mouret Mademoiselle de Joncquières (2018). Milan Kundera bazis teatraĵon sur la romano en 1971, verkante en la franca kaj uzante la titolon de la romano, eldonita en angla traduko sub la titolo Jacques and His Master: An Homage to Diderot in Three Acts (Jacques kaj Lia Mastro: Omaĝo al Diderot en Tri Aktoj). En sia eseo La Arto de la Romano, Kundera argumentas, ke Jacques le Fataliste estas unu el la majstroverkoj de la formo.
Suborbita flugo
Suborbita flugo estas tiu flugo realigita je cent km de alto aŭ plie, sed dum kiu oni ne ĉirkaŭas la Teron totale.
Strikte dirite, la suborbitaj flugoj estas konsiderataj spacaj flugoj pro la fakto ke oni lasas la teran atmosferon, kies limo estis konvencie situa je cent km de alto. Tiukadre, la unua suborbita flugo konata fare de artefakto konstruita de homo estis la german misilo raketo V2 konstruita en 1941 dum la entreprenoj de Nazia Germanio kiel militarmilo en la Dua Mondmilito ĉefe kontraŭ Anglio. La unua suborbita flugo ŝoforita de persono estis farita de la soveta kosmonaŭto Juri Gagarin) la 12-an de Aprilo, 1961, per la kosmoŝipo Vostok 1 kun daŭro de nur dek kvin minutoj, sed sufiĉe por ke Sovetunio venku al Usono en la tiama spackonkurenco.
Aliflanke, la unua flugo kiel vojaĝo de kosmoturismo estis ankaŭ suborbita, nome la SpaceShipOne, en la 4-a de Oktobro 2004.
Alia opinio estas ke suborbita flugo ne estas vera spaca vojaĝo, kaj tiel la agado de Gagarin estus superita de John Glenn.
Nelson DeMille
Nelson DeMille (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1943 ) estas usona verkisto, kiu verkas suspensaĵon kaj aventurfikcion.
Vivo
De Mille naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1943 en Novjorko, Usono, kaj kreskis en Garden City, Nov-Jorkio. Post siaj studoj en Hofstra Universitato, en 1966, de Mille enlistiĝis en la Usona Terarmeo. Li estis trejnita kiel batalanto en la infanterio kaj kvalifikis kiel oficiro kun la rango de serĝento. Li funkciis kiel la komandanto de plotono en la 1-a Kavaleriodivizio (Aera) kaj batalis en la Vjetnama milito. Interalie, DeMille estis ornamita per la Bronza Stelo pro sia braveco sur la batalkampo.
En 1969 li estis liberigita el la armeo, kaj li finis magistron pri politika scienco en Hofstra University. De Mille aĉetis sian eldonaĵon danke al sia plej fama libro, publikigita en 1988, "La Lernejo de Persona Magio", kiu traktas la provon de la KGB dum la Malvarma milito kaŝi usonajn kaptitojn de la Vjetnama milito, kaj devigi ilin al instruu rusajn agentojn kiel parodii usonanojn. Lia libro "La Filino de la Generalo" eĉ estis adaptita al filmo kun John Travolta en 1996.
Verkado
DeMille ofte uzas Long Island, kie li nuntempe vivas, kiel scenaron en siaj romanoj, kiel en The Gold Coast, The Gate House, Plum Island, Word of Honor, Night Fall, kaj Radiant Angel. Liaj plej lastatempaj romanoj sekvis du ĉeffigurojn, John Corey (ĉefrolante en sep romanoj) kaj Paul Brenner (ĉefrolanta en du romanoj, kun ankaŭ parto en la sesa romano de Corey). En pli fruaj verkoj, la intrigoj estis tute apartaj, sed ekzistas sugestoj en la romanoj ke ili estas parto de pli granda "DeMille Universo" kiu referenceas okazaĵojn kaj rolulojn en pli fruaj romanoj, kiel ekzemple The Gold Coast and The Charm School.
DeMille pasigas ĉirkaŭ 16 monatojn kreante ĉiun el siaj romanoj pro la ampleksa esplorado implikita.
Roluloj
John Sutter, Susan Sutter, Felix Mancuso, kaj pluraj aliaj roluloj de The Gold Coast reaperas en la daŭrigo The Gate House.
Paul Brenner, krima enketisto/Speciala Agento por Criminal Investigation Division (CID) de la Usono-Armeo. Li estis prezentita en The General's Daughter kaj reaperas en Up Country, kaj The Panther. Li nun laboras kiel Speciala Agento por la Diplomatic Security Service (DSS) de la Usona Ŝtata Departemento. Lia amatino estas US Army CID-enketisto/Speciala Agento Cynthia Sunhill.
Kolonelo Karl Hellman estas la supera oficiro de Brenner ĉe la CID. Li aperis en The General's Daughter and Up Country.
Kolonelo Petr Burov/Boris/Boris Korsakov: Kvankam ne eksplicite deklarite, DeMille sugestas ke Burov, la antagonisto en The Charm School, estas la sama persono kiel la mistera "Boris", rolulo en The Lion's Game kaj The Lion kiuj trejnis Asad Khalil..
Nicolae Ischimji
Nicolae ISCHIMJI (naskiĝinta la en Kiŝinevo) estas moldava arĥitekto kaj skulptisto. Kune kun Valeriu Moşcov li kreis en Kiŝinevo la Rustan muzeon.
Propila tioformiato
S-Propila tioformiato aŭ s-propila tiometanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioformiata acido, kaj propanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Propila tioformiato posedas 4 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Propila tioformiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioformiataĵoj kaj propilaj derivaĵoj. .
Villedieu-le-Château
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
The Offspring
The Offspring estas usona rok-bando el Garden Grove (Kalifornio), formita en 1984.
Historio
Origine formita laŭ la nomo Manic Subsidal, la nuntempa bandanaro konsistas el ĉefa kantisto kaj ritmogitaristo Bryan "Dexter" Holland, ĉefa gitaristo Kevin "Noodles" Wasserman kaj gitarbasisto Todd Morse. Laŭlonge de 40-jara kariero, the Offspring publikigis dek studialbumojn kaj trairis ankaŭ nombrajn membroŝanĝojn, ĉefe ĉe drumisto. Ilia longdaŭra drumisto estis Ron Welty, kiu anstataŭis la originan drumiston James Lilja en 1987 kaj restis ĉe the Offspring dum 16 jaroj. Welty estis anstataŭita de Atom Willard en 2003, kiu siavice estis anstataŭita kvar jarojn poste fare de Pete Parada, kiu restis kiel la drumisto por the Offspring ĝis li estis maldungita el la bando en 2021 ĉar li malakceptis esti vakcinita kontraŭ KOVIM-19. Gregory "Greg K." Kriesel (unu el la kunfonditoj de the Offspring) estis ilia basisto ĝis 2018, kiam li estis maldungita el la bando pro negocdisputoj, tiel lasante Holland kiel la nura restanta origina membro. Kriesel estis anstataŭita de Todd Morse de la bando "H2O", kiu estis la turnegitaristo de the Offspring ekde 2009.
The Offspring estas ofte konsiderata — kun la punkaj bandoj Green Day, NOFX, Bad Religion kaj Rancid — kiel reviviganto de ĉeftendenca intereso en punko en la 1990-aj jaroj. Ili vendis ĉirkaŭ 40 milionojn da diskoj tutmonde, kio faris ilin unu el la plej vendantaj punkaj bandoj en la historio.
Akirinta lokalon post siaj fruaj publikigoj, kiel ilia debutalbumo samnoma The Offspring de 1989 kaj la vinila nura muzikalbumeto nome Baghdad (1991), the Offspring kontraktis kun la sendependa diskeldonejo Epitaph Records kaj publikigis du albumojn: nome Ignition (1992) kaj Smash (1994). Smash, kiu enhavis la ĉefan sukceson de la bando nome "Come Out and Play", pelis punkon en la ĉeftendenco kaj markis la distingon kiel unu el la plej venditaj albumoj publikigitaj en sendependa diskeldonejo, vendante ĉirkaŭ 11 milionojn da ekzempleroj tutmonde. La sukceso de Smash altiris atenton el la ĉefaj diskeldonejoj kiel Columbia Records, kun kiu The Offspring kontraktis en 1996; ilia unua albumo por la diskeldonejo, Ixnay on the Hombre (1997), ne kongruis kun la sukceso de sia antaŭaĵo, sed ricevis favorajn recenzojn kaj oran kaj platenan atestilojn de RIAA. La kvina albumo de la bando Americana (1998) reakiris sian antaŭan nivelon de populareco, akirante apogon el MTV kaj radio kaj vendante ĉirkaŭ kvin milionojn da unuojn en Usono. The Offspring ekde tiam publikigis pliajn kvin albumojn: nome Conspiracy of One (2000); Splinter (2003); Rise and Fall, Rage and Grace (2008); Days Go By (2012); kaj Let the Bad Times Roll (2021).
Rusta muzeo (Kiŝinevo)
Rusta muzeo (Rugina & Co, РЖАвЧИНАХ, Rust in ranks) troviĝas en Kiŝinevo, Moldavio, norde de la lago de Izvor-parko ĉe Ghidighici-senelirejo.
Temoj
Kreis la tuton la moldavaj artistoj Nicolae Ischimji (* 1944) kaj Valeriu Moşcov (* 1947): temas pri areeto subĉiela kun metalskulptaĵoj rustantaj kaj rustiĝantaj per kio oni igas priridendaj ĝenantajn burokratiismajn strukturojn. Fakte videblas centre objekto duone draka duone skribmaŝina kiun nutras homaj figuroj. Inspiron por tio ĉerpis la artistoj en la tempo de glasnost kaj perestrojko: fakte ĝi ekis en 1985.
Saviĝo
Tiu ĉi speciala muzeo bezonas saviĝon kaj kelkaj muzeeroj jam pli ol intencite estas kadukaj. Spertuloj kiel Eliane Bots, Aurelian Dănilă, Ghenadie Jalobă, Ron Sluik, Vladimir Bulat, Octavian Eşanu kaj Irina Grabovan substrekis la gravecon de tiu ĉi unika kolekto.
Villemardy
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
148081 Sunjiadong
148081 Sunjiadong estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aerospacan inĝenieron Sun Jiadong (ĉine : 孙家栋, Sūn Jiādòng), akademianon de la Ĉina Akademio pri Sciencoj kaj pioniron en tekniko pri kaj esploro de la profunda kosmo en Ĉinio. Li gajnis la Plej Altan Nacian Premion pri Scienco kaj Teknologio (ĉine : 国家最高科学技术奖) en 2009.
Villavard
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Villechauve
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Galagedoj
Galagedoj estas familio de malgrandaj noktemaj primatoj indiĝenaj de kontinenta, sub-Sahara Afriko, nome Galagidae (foje nomata ankaŭ Galagonidae). Ili estas konsiderataj frata grupo de Lorisedoj.
Kaj laŭ vario kaj laŭ abundo, la galagedoj estas la plej sukcesaj strepsirinaj primatoj en Afriko, laŭ la African Wildlife Foundation.
Estas 22 agnoskitaj specioj kiuj ariĝas ene de ses agnoskitaj genroj, nome la jenaj:
Randy Quaid
Randy Randall Rudy QUAID (1a de oktobro, 1950) estas usona aktoro de kino kaj televido kaj nomumita al Oskar-premio konata pro siaj roloj kaj en seriozaj dramoj kaj en malpezaj komedioj.
Li estis nomumita por premioj Ora Globo, BAFTA kaj Oskar-premio pro sia rolo en The Last Detail en 1973. En 1978 li kunstelulis kiel prizonulo en Midnight Express. Quaid ricevis Oran Globon kaj estis nomumita por Premio Emmy pro sia portreto de la usona prezidento Lyndon Johnson en LBJ: The Early Years (1987).
Li ricevis ankaŭ nomumojn por Premio Emmy pro siaj roloj en A Streetcar Named Desire (1984) kaj Elvis (2005). Quaid estas konata ankaŭ pro sia rolo de kuzo Eddie en la filmoj de National Lampoon's Vacation.
Zoltán Dobránszky
Zoltán Dobránszky [dobrAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobránszky Zoltán estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia fratino estis Zsuzsanna Dobránszky.
Zoltán Dobránszky naskiĝis la  en Mukaĉeve (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Dobránszky apartenis al la hungara minoritato de Ĉeĥoslovakio. Li estis aktoro en Nacia Teatro (Miskolc) inter 1960-1966, poste en Teatro Petőfi (Veszprém), fine en malgrandaj teatroj en Budapeŝto ekde 1969. Tamen li apartenis al la plej konataj voĉaktoroj kaj li havis samtempe filmajn rolojn. Lia vivkunulino naskis filon.
Oktoblefaracoj
La oktoblefaracoj (Octoblepharaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ununuran genron (oktoblefaro) kaj 28 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Villeporcher
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Jean-Claude Carrière
Biografio
Carrière estis unu de la plej gravaj sekvantoj de la franca superrealismo. Li diplomiĝis pri literaturo kaj historio kaj publikigis sian unuan romanon estante 24-jaraĝa. Lia kunlaborado kun Luis Buñuel kiel scenaristo ekis per la filmo Le journal d'une femme de chambre (1964) kaj pluis en kelkaj postaj filmoj, kiel Belle de jour (1967), Le charme discret de la bourgeoisie (1972), Le Fantôme de la liberté (1974), Cet obscur objet du désir (1977) kaj La Voie lactée (1969). Li kunlaboris ankaŭ kun aliaj reĝisoroj kiel la hispana Luis García Berlanga (Grandeur nature). Li estis aŭtoro de la scenaroj de Die Blechtrommel (1979, La lada tambureto), Le retour de Martin Guerre (1982), The Unbearable Lightness of Being (1988), Valmont (1989), Cyrano de Bergerac (1990, pri Cyrano de Bergerac), Le hussard sur le toit (1995) aŭ Goya's Ghosts (2006), inter aliaj.
Villiersfaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Avahi
Avahi estas genro de lemuroj, konataj ankaŭ kiel avahioj aŭ lanlemuroj, estas naŭ specioj de strepsirinaj primatoj. Kiel multaj el la ceteraj lemuroj, ili vivas en la insulo Madagaskaro.
Aspekto
Kun korpogrando de 30 ĝis 50 cm kaj pezo de 600 ĝis 1 200 g, la lanlemuroj estas la plej malgrandaj indriedoj. Ilia felo estas mallonga kaj laneca. La korpo povas estis grizbruna ĝis ruĝeca, kun blanka koloro en la dorso de la femuroj, kun longa, oranĝeca vosto. La kapo estas rondoforma kun mallonga muzelo kaj oreloj kaŝitaj ene de la felo.
Biologio
Lanlemuroj povas troviĝi kaj en sekaj kaj en malsekaj arbaroj, kaj pasigas plej grandan parton de sia vivo en la foliara kanopeo. Kiel multaj folimanĝuloj, ili bezonas longajn siestojn por digesti sian manĝon. Lanlemuroj vivas kune en grupoj de du ĝis kvin individuoj, kiuj ofte konsistas el gepatroj kaj el kelkaj generacioj de idaroj.
Kiel ĉiuj indriedoj, lanlemuroj estas strikte herbovoruloj, kiuj manĝas ĉefe foliojn, sed ankaŭ burĝonojn kaj, pli rare, florojn.
Specioj
Nuntempe oni agnoskas naŭ speciojn kiuj estas jenaj:
Tarsioformaj
Tarsioformaj, Tarsiiformes, estas grupo de primatoj kiuj iam vivis tra Eŭropo, Nordafriko, Azio kaj Nordameriko, sed kies nuntempaj specioj trviĝas ĉiuj en la insuloj de Sudorienta Azio. Tarsiedoj (familio Tarsiidae) estas la nuraj vivantaj membroj de la infraordo; aliaj membroj de Tarsiedoj estas la formortintaj Tarsius eocaenus el Eoceno, kaj Tarsius thailandicus el Mioceno. Du formortintan genroj, nome Xanthorhysis kaj Afrotarsius, estas konsiderataj la plej proksimaj parencoj de la nuntempaj tarsioj, kaj estas ĝenerale klasitaj ene de Tarsiiformes, kun la unuaj grupigitaj ene de la familio Tarsiidae, kaj la dua listigita kiel incertae sedis (nedifinita). Omomiedoj estas ĝenerale konsiderataj formortintaj parencoj, aŭ eĉ prauloj, de la nuntempaj tarsioj, kaj estas ofte klasitaj ene de Tarsiiformes.
La tri nuntempaj agnoskitaj genroj estas jenaj:
Tiosalikata acido
Tiosalikata acido aŭ merkapto-benzoata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta per hidrolizo de la Tiosalikila klorido aŭ oksidado de la tiosalikila alkoholo. Tiosalikata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tiosalikata acido prezentas metoksogrupon kaj tiosalikoatmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 6 hidrogenatomoj, 1 oksigenatomo, 1 sulfuratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Lorisoidea
Lorisoidea estas superfamilio de noktemaj primatoj kiuj vivas tra Afriko kaj Azio. Membroj estas galagoj kaj lorisedoj. : 34–35 Kiel Strepsirinoj, la lorisedoj estas rilataj al la lemuroj de Madagaskaro kaj estas foje inkluditaj en la infraordo Lemuriformes, kvankam ili estas foje metitaj ankaŭ en sian propran infraordon, nome Lorisiformes (Gregory, 1915). : 38
La du nuntempe agnoskitaj familioj estas Lorisedoj, kiu enhavas la lorisojn, la galagojn, kaj parencajn speciojn, kaj la frata grupo de Galagedoj.
Villerable
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Juda Militista Asocio
Juda Militista Asocio (ארגון צבאי יהודי, mallongigita pere de la akronimo אצי; יידישע מיליטערישע פאראייניקונג, Żydowski Związek Wojskowy, ŻZW) estis armita formacio de polaj judoj, estigita novembre 1939 de estintaj oficiroj de Pola Soldataro kaj judaj aktivuloj ligitaj kun reviziista cionismo kaj agantaj en Betar, Irgun, Masada aŭ Brit he-Ĥajalu.