cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historio de Ĉeĥio
Ĉeĥoslovakio
Sekve de malvenko en la unua mondmilito (1914 – 1918) Aŭstrio-Hungario disfalis. Sur ties ruinoj estiĝis novaj ŝtatoj: Aŭstrio, Hungario, Pollando, Reĝlando SHS kaj ankaŭ Ĉeĥoslovakio, kiun oni destinas la 28-an de oktobro de 1918 kiel demokratian ŝtaton frunte kun prezidento Tomáš Garrigue Masaryk (1850 – 1937). Parto de Ĉeĥoslovakio krom Bohemio kaj Moravio fariĝas Slovakio kaj Transkarpata Rusio. Sed rilate al nacieca konsisto la dekkvarmiliona Ĉeĥoslovakio estas nestabila ŝtato. Krom slovakoj, kiuj ekde la pereo de Grandmoravia regno estis parto de Hungario, ĝi havas pli ol trimilionan germanan minoritaton, preskaŭ trikvaronmilionan hungaran minoritaton en suda Slovakio, polan minoritaton en nordorienta Moravio kaj rusinojn en Transkarpata Rusio.
Kunvivo kun la ĉeĥaj germanoj estis de komence konflikta. La 4-an de marto de 1919 okazis en Kadaň tragika incidento inter germanaj loĝantoj kaj ĉeĥa soldataro. La rezulto estis 25 mortigitoj kaj kelke da dekoj de vunditoj. La ĉeĥaj germanoj ne estis invititaj al kreado de definitiva konstitucio el la jaro 1920.
La 1-an de septembro de 1939 eksplodis la dua mondmilito. En majo de 1945, kiam la milito finiĝis per venko de la aliancanoj, Ĉeĥoslovakio estis renovigita, eĉ kiam Transkarpata Rusio estis, kontraŭe al la antaŭaj kontraktoj, aligita al Sovetunio. Okazas amasa forŝovo de germanoj el la limregionaj teritorioj – Sudetoj. En februaro de 1948 poste dank’ al puĉo en Ĉeĥoslovakio ekprenas potencon komunistoj; la lando fariĝas totalisma ŝtato kaj parto de soveta bloko.
La rilatojn en la lando ŝanĝis nur „velura revolucio“ en novembro de 1989.
Memstara Ĉeĥa Respubliko
Ambaŭ landoj aprobis en popola referendumo en la jaro 2003 siajn alirojn ĝis Eŭropa Unio.
Baglad
Baglad estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Primabalerino
La primabalerino estas tiu baletistino, kiu okupas la unuan pozicion en la baleta teatro kiel la ĉefa solisto de la trupo, prezentante la ĉefajn partojn en prezentadoj. Oficiale la titolo estas aljuĝita al la plej rimarkinda soldancistino, kiu estis escepte talenta, laŭlitere absoluta unua baletistino. La titolo tre malofte estas utiligita hodiaŭ kaj lastatempaj uzoj tipe estis simbolaj, aŭ en rekono de prestiĝa internacia kariero. Estas kutime baletfirmao, kiu donas la titolon, aliflanke kelkaj dancistoj havis la titolon oficiale aprobitan fare de registaro aŭ ŝtatestro, foje por politika prefere ol artaj kialoj.
Baglad
Situo
Baglad situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Lenti troviĝas 9, Nova 18 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1715. Post Traktato de Trianon la komunumo trovis sin proksime de la nova landlimo. Dum komence de la socialismo Hungario faris malbonajn kontaktojn kun Jugoslavio, sekve Baglad ne povis evolui. Dum la popolnombrado en 2001 ankoraŭ vivis tie 62 homoj. Vilaĝservoj mankas en la vilaĝo, nur migra poŝto servas.
Primabalerino
Historio
La unua registrita uzo de la titolo okazis en 1894, kiam en:Marius Petipa donis ĝin al itala baletistino en:Pierina Legnani. La dua baletistino kiu ricevis la titolon estis la samtempulo de Legnani en:Mathilde Kschessinska. La unua hungara primabalerino estis Emília Aranyváry. La rusaj aŭ sovetiaj baletistinoj por teni la titolon estis en:Galina Ulanova, en:Natalia Makarova kaj Maja Pliseckaja. Rudolf Nurejev nomis la usonan baletistinon en:Cynthia Gregory la primabalerino de Usono, sed ŝi neniam estis formale agnoskita. Menciindas Anna Pavlova, verŝajne la plej konata baletistino en la historio.
Pelotas
Pelotas estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 328.275 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Theodor Schwartz
Theodor Schwartz - prononco - naskiĝis la 14-an de aprilo 1841 en Lubeko, mortis la 10-an de aprilo 1922 samurbe - estis germana sindikatano, verkisto kaj socialdemokrata politikisto. Li tute ne rilatas al Teodoro Ŝvarc, Theodor Schwartz aŭ ekde la 1930-aj jaroj Tivadar Soros, 1893-1968), hungara esperantisto, advokato kaj patro de George Soros, kiu nur hazarde havas la saman nomon.
Jean Malaurie
Jean MALAURIE (naskiĝis en 1922 en Majenco, Germanio) estas franca etnologo, fakulo pri inuitoj, geografo, verkisto.
Biografio
Post du etnografiaj misioj en la dezerto de Ahaggar (Hoggar, Alĝerio), Jean Malaurie partoprenis en geologia misio en Grenlando en 1950.
Li estis la unua eŭropano kiu atingis, kun la inuito Kutsikitsoq, la magnetan nordan poluson, je 78° 29’N 68° 54’W, per du hundtiritaj sledoj. Laŭ peto de la sovetia registaro, li gvidis la unuan internacian ekspedicion en siberia Ĉukotka en 1990. Li estis ankaŭ la unua okcidentano malkovrinta en 1990 la "Aleon de la Balenoj", nord-orienta siberia monumento nekonata ĝis kiam la sovetia arkeologo Arutiunov malkovris ĝin en 1977.
Jean Malaurie fondis kaj gvidis ekde 1992 la polusan ŝtatan Akademion en Sankt-Peterburgo, t.e. lernejo de siberiaj kadroj kun sescent internaj lernantoj, kvin fakultatoj, kvardek-kvin etnoj; la franca lingvo estas tie la unua fremda lingvo, deviga.
Dum siaj 31 misioj, de Grenlando ĝis Siberio, Malaurie fondis metodon "de la ŝtono ĝis la homo", memoriganta ke la arktaj popoloj estas kompreneblaj en ilia historio, ritaro, sociologio nur kadre de fizika ĉirkaŭmedio. Homoj de la naturo, ili estas ligitaj al la naturo.
Jean Malaurie estas firma defendanto de la rajtoj de la arktaj minoritatoj, kiujn minacas la industria kaj nafta ekspluatado en Granda Nordo. Li estis konsultanto de kvar ĉefurboj : Vaŝingtono, Otavo, Kopenhago, Moskvo. En 2007, li estis nomumita Bonvola Ambasadoro por la arktaj regionoj ĉe Unesko kie li estis invitita por prepari por la jaro 2009 projekton de traktato ekologia kaj de defendo de la popoloj por Arkto. Ekde 2007, li fariĝis Honorprezidanto de Uummannaq Polar Institute, institucio kiu celas konservadon de la loka grenlanda kulturo kaj disvolvadon de edukprogramoj por la junaj inuitoj.
Li fondis kaj gvidas la librokolekton “Terre Humaine“ (Homa Tero) kies unua titolo estis "Tristes Tropiques" (Tristaj Tropikoj) de Claude Lévi-Strauss en 1955. Verkisto, li publikigis precipe "Les Derniers Rois de Thulé" (La lastaj reĝoj de Tuleo, 1955), tradukita en 23 lingvojn. Krom dek librojn, li publikigis kvarcent kvindek sciencajn artikolojn, kiuj estis arigitaj en kvar volumoj.
Avangarda figuro de la franca polusa esplorado laŭ la modelo de Jean-Baptiste Charcot, komandanto de la ŝipo Pourquoi-Pas ? (Kial ne ?), li prepariĝas por vivi siajn lastajn vivjarojn en la Nordo, en Uummannaq, ĉe la nord-okcidenta marbordo, kie muzeo Jean Malaurie estas kreita en torfodomo restariganta lian vintran restadejon.
Komandoro de la Honora Legio, Granda Ormedalo de la urbo de Sankt-Peterburgo, li ricevis la Ormedalon de la Reĝa Geografia Societo de Londono, kiun atribuas la reĝino. Li havas la Urs-medalon, t.e. la plej alta ordeno de la Grenlanda registaro, kaj multajn aliajn fremdajn ordenojn.
Travivaĵoj
En postparolo al sia grandformata abunde ilustrita libro "Ultima Thulé" (Plej fora Tuleo, pp 380-392, 34x24 cm), Jean Malaurie raportis pri gravaj okazintaĵoj, kiujn li travivis ekde la 15a de junio 1951, kiam kun du inuitoj, tra la bankizo, survoje al la Golfeto de la Polusa Stelo, li konstatis ke aviadiloj de la usona Aerarmeo surteriĝis je ritmo de unu ĉiun duonan horon. Tie, la usona registaro trude ekinstalis gigantan sekretan militbazon, unue por 4000 homoj, pli poste por 10 000, kun haveno. Alvenis poste 63 ŝipoj al kiuj glacirompilo malfermis vojon.
Belinskij
Belinskij (Белинский) estas urbo en Penza provinco en Rusio.
Hufumisto
Hufumisto estas specialisto en zorgado de hufumoj de ĉevaloj kaj aliaj ekvedoj, inklude la fortondado kaj ekvilibrado de la ĉevalaj hufoj kaj la lokigo de hufumoj sur ili, se necese. Hufumisto kombinas kelkajn metikapablojn de forĝisto (nome fabrikado, adaptado, kaj alĝustigo de metalaj hufumoj) kun kelkaj konoj kaj kapabloj de veterinara medicino (konoj pri anatomio kaj fiziologio de la kruroj) por flegi la ĉevalajn piedojn. Tradicie en vilaĝoj de antaŭindustriaj socioj sama isto estis ofte kaj forĝisto kaj hufumisto.
Belinskij
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 56212501.
La urbo estis fondita en la jaro 1713.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 84153, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 52°58' norde, longitudo 43°25' oriente.
La urbo estas ĉe kuniĝo de riveroj Bolŝoj Ĉembar (Большой Чембар) kaj Malij Ĉembar (Малый Чембар) (baseno de rivero Don (Дон)), je 55 km de fervoja stacio Belinskaja (Белинская).
En la jaro 1959 la urbo havis 6.1 mil loĝantojn.
En la jaro 2002 la urbo havis 8.8 mil loĝantojn.
Jean Malaurie
Travivaĵoj
La usona registaro de Harry Truman alprenis tiun decidon post kiam fiaskis provo forpuŝi, en Koreio, kun helpo de kelkaj okcidentaj nacioj inter kiuj Francio, la nord-koreajn komunistajn trupojn transe de la 35a paralelo. Sed, post interveno de Ĉinio, la fronto-linio stabiliĝis je la 38a paralelo. Kiam Stalin sciigis al Mao Zedong sian pretecon engaĝiĝi en la konflikton, Mao Zedong rifuzis kaj tiel evitis plian grandskalan militon. Sed la timo estis granda flanke de la usona registaro.
Tiu Aerbazo Thule havis sekretan nomon (kodo : "Blue Jay"). Jean Malaurie parolis pri tiu afero kun la juna dana administranto Torben Krogh kaj insistis por ke li tuj kunvenigu la Parlamenton (la Fangeraad de Tuleo, kiun fondis Knud Rasmussen) por ke ĝi sendu skriban proteston kontraŭ tiel minacan entrudiĝon. Krogh rifuzis. Protesto kaj rifuzo de la Parlamento estus haviginta al la ĉefministro de Grenlando, tiam ricevinta aŭtonomecon, pli grandan aŭtoritatecon kaj forton por plendi kontraŭ la sekreta aktivado de tiu fremda militbazo. La dana administranto rifuzis pro la simpla kialo ke li ricevis de la dana registaro la imperativan ordonon nenion fari por malhelpi la agadon de NATO. Tiun konfeson Malaurie ricevis nur dudek jarojn poste. La dana registaro cedis antaŭ fortegaj premoj de Nato en kiu ĉefrolas Usono.
El tiu okupacio rezultis socia ĥaoso, konsiderinda poluado, alkoholismo, kresko de la procento de memmortigoj, malapero de tradicioj, kutimoj kaj vivmaniero harmonia kun la naturo, kiuj ĝis tiam ebligis al la inuitoj vivi sane kaj feliĉe sub ekstrema kaj senkompata klimato.
"La 15a de junio 1951 estis esenca dato de mia vivo. Mi komprenis ke oni ne povas esti sciencisto flanke de popolo sen esti ĝia advokato en la ege pereigaj tempoj. Tio estas la kialo pro kiu mi verkis "Les derniers Rois de Thulé" (La lastaj Reĝoj de Tuleo) aperinta en 1955." (p. 383).
Konfirmiĝis poste tio kion li skribis aliloke en la sama paĝo : "Sed la popoloj havas certan senkulpecon, kaj ili volonte kredas tion, kion diras ilia registaro." Efektive, la dana registaro provis kredigi ke laŭ interkonsento kun Nato, ĝi akceptis kreon de militbazo en Tuleo, kiel defendo-bazo. Rezolucio de la dana Parlamento, en 1968, sciigis ke "En Tuleo, neniu nuklea armilo ekzistas aŭ estas stokita. La Grenlanda spaco estas zono kie ĉiu nuklea armilo estas neakceptata."
Jean Malaurie, kiu povis observi tra la jaroj la konstruadon kaj disvolviĝon de la bazo, tre bone komprenis ke ĝi ne estis defenda, sed ofensiva.
La 21an de januaro 1968, dum plena polusa nokto, bombaviadilo B52G kraŝis ĵe ĉirkaŭ 8-12 km de Tuleo post incendio kiun la aviadilanaro ne sukcesis estingi. 8 skipanoj sukcesis elĵetiĝi el la flugfortreso kaj elsaviĝi per paraŝuto. La aviadilo falis je 900 km/h kaj komplete frakasiĝis. Brulis la 132 000 litroj da keroseno; la fajro eksplodigis la konvenciajn eksplodaĵojn de tri el kvar termonukleaj bomboj, kiujn transportis la aviadilo, tiel ke disjetiĝis ties ŝarĝo de plutonio, uranio, americio kaj tritio sur areo de 15-20 km2. Pro la varmo, la bankizo fandiĝis sur areo 305-metrojn-larĝa kaj 610-metrojn-longa. La kvara bombo malaperis funde de la oceano. Vasta areo esti infektita ĝis la inuita vilaĝo Moriussaq, je 30 km norde de la kraŝloko. Eskimo el Moriussaq, sen scio pri la danĝero de disradiado, estis la unua kiu helpis usonan piloton. Jean Malaurie intervjuis lin kaj surbendigis liajn parolojn.
En aprilo 1969, Malaurie gvidis skipon de francaj kinistoj venintaj por filmi kaj registri vidpunktojn de eskimoj skandale dungitaj por laboroj de malinfektado kaj purigo de la bankizo. La projekciado de la filmo estis malpermesita ĉe la televidoj de Danio kaj Grenlando. Malgraŭ kolosa laboro de 700 fakuloj en malbonegaj klimatkondiĉoj (ventoj blovantaj ĝis 137 km/h, temperaturoj de - 33° C, eĉ ĝis - 57° C, konsiderinda parto el la disĵetitaj pecoj miksiĝis kun la neĝo, la glacio kaj la akvo kaj tiel infektis vivestaĵojn inter kiuj balenoj, fokoj, morsoj.
En 1969, Jean Malaurie sendis al la Nuklea Centro de Saclay, en Francio, ĉiaspecajn specimenojn de eltiraĵoj el la marsurfaco kaj sub-maro. La oficiala respondo anoncis neekziston de infektado. Malaurie rimarkigas en sia libro ke, pli poste, en 1986, kiam okazis la katastrofo de Ĉernobilo, la francaj aŭtoritatoj asertis kun tute sama aplombo, ke transiro de la francaj landlimoj estos neebla al la infektitaj nuboj... kaj tio tamen okazis. Malaurie esprimas seriozan dubon (p. 384) pri la fakto ke usonaj submaresploriloj trovis la kvaran termonuklean bombon en 1979 : "pruvo pri tio neniam estis oficiale donita".
Dudek jarojn post la katastrofo, grupo el kvincent danaj laboristoj, kiuj partoprenis en la seninfekta puriga laboro atentigis pri gravaj sanproblemoj kiuj trafis ilin : kanceroj, sterileco, gravaj fiziologiaj perturboj, ktp. Ili ne ricevis taŭgajn vestaĵojn por ŝirmi sin kontraŭ disradiado. La maskoj, kiujn ili ricevis, estis plejofte flankenlasitaj pro tio ke ili malhelpis spiradon en malfacilaj klimatkondiĉoj.
Post pliaj jaroj, esploroj klare demonstris kaj konfirmis ke la infektado estis katastrofa por multaj homoj, ne nur inuitoj sed ankaŭ danoj, grenlandanoj kaj eĉ usonaj dungitoj de la usona aerarmeo kiuj ne estis informitaj pri nepra neceso ŝirmi sin kontraŭ disradiado.
Multaj atakoj direktiĝis kontraŭ Jean Malaurie pro lia kuraĝa publika malaprobo kaj kondamno de faroj de registaroj, armeoj kaj de la sinteno de amasinformiloj.
Inuitoj perdis la mensan kaj fizikan sanon, kiujn ili havis antaŭ ol la usona armeo okupaciis parton el ilia teritorio. "En tiu epoko kiam, principe, koloniismo estas abolita, tutelaj potencoj traktas, do propravole, sekretajn militistajn interkonsentojn, kiuj decidas pri la destino de aŭtoktonoj [praloĝantaro] pri kiuj ili respondecas antaŭ Uno…" Kaj Malaurie aldonis pliajn pli malpli similajn ekzemplojn de ŝtataj sintenoj, ekz. en "Amazonio, aborigena Aŭstralio, franca Polinezio (ĝis januaro 1996), Okinavo, Tibeto, sen forgesi la rusan Arkton tiel grave infektita pro nukleaj eksperimentoj de la Ruĝa Armeo".
La postparolo de Jean Malaurie konsistigas kondamnon de senskrupulaj ŝtataj decidoj, de la misinformado, de trompaj kaj mensogaj politikoj, kaj alvokon por savo de la arkta zono el kiu dependas grandparte la evoluado de la surtera vivo.
Fontoj
Escepte de la travivaĵoj de Jean Malaurie en Tuleo, resumo el lia postparolo en "Ultima Thulé", la baza materialo de tiu ĉi artikolo fontas el la franclingva versio de Wikipedia.
Ildikó Marosi
MAROSI Ildikó [MAroŝi ILdiko:] Farkas, pseŭdonimo: Csíki Regina, estis rumanuja hungara literaturhistoriistino, ĵurnalistino. Ŝi estis la edzino de Barna Marosi.
Ildikó Marosi naskiĝis en Târgu Mureş la 1-an de februaro 1932, ŝi mortis la 19-an de julio 2020.
Biografio
Ildikó Marosi finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo (1950) kaj la altlernejon en Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola (1954), kie ŝi akiris diplomon pri reĝisorado. Komence ŝi estis la gvidanto de teatra rubriko de Művelődés (1954–59) kaj post trijara pauzo ŝi estis la gvidanto de arta rubriko de Új Élet (1962-75), fine la redaktorino de A Hét (1975–87).
Courchavon (stacidomo)
Courchavon estas fervoja stacidomo en Courchavon, Svislando.
19467 Amandanagy
19467 Amandanagy estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amanda Mychal Nagy, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la North Toole County High School de Sunburst (Montano, Usono).
Quinze de Novembro
Quinze de Novembro situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Cruz Alta. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 575 loĝantoj.
Zoltán Ambrus (gitaristo)
Zoltán Ambrus [ambruŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ambrus Zoltán estis hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, kantisto, tekstopoeto).
Zoltán Ambrus naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Ambrus frekventis mezlernejon, sed li interesiĝis pri ŝlagroj. Li aĉetis gitaron kaj aliĝis al amikoj, same gitaristoj. En 1990 li estis fondinta membro de "Irigy Hónaljmirigy," kiu ofte faris muzikajn parodiojn. En 2005 li preskaŭ mortis pro aŭtoakcidento, poste li tre longe resaniĝis. Baldaŭ li forlasis la Irigy Hónaljmirigy-on kaj en 2012 li aliĝis al alia ŝlagrorkestro. Li mortis post longa kriza malsano. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje, tamen post 18 jara edziĝo li eksedziĝis.
Kantono Seignelay
La kantono de Seignelay (france canton de Seignelay) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Seignelay.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Seignelay la jenaj 10 francaj komunumoj :
Hans Bakker (patro)
Lerninte Esperanton ĉirkaŭ 60 jarojn antaŭ la morto, li pere de ĝi edziĝis kaj poste klopodis utiligi ĝin en sia profesio, turismo. Liaj streboj alportis plurajn sukcesojn, i.a. esperantigon de la nederlandaj telefonbudoj kaj la menuoj de la eŭropaj fervojaj restoracioj Wagons-Lits. La ekskursoj de la Harlema UK en 1954 estis krome sub lia gvido. Li montriĝis ankaŭ talenta instruisto kaj informanto, kiu per trafaj, simplaj kaj amuzaj ilustraĵoj efike transdonis principojn kaj ideojn, i.a. en pluraj lernolibroj. Ankaŭ lia filo Hans estis konata esperantisto.
Kaskada Montaro
La Kaskada Montaro estas ĉirkaŭ 1 100 kilometrojn longa ĉeno de montoj, precipe vulkanoj, etendiĝanta de la suda bordo de la rivero Frejzero en Brita Kolumbio, Kanado, suden ĝis Monto Lassen en Kalifornio, Usono. Ĝia plej alta membro estas la 4 392-metrojn alta dormanta vulkano Monto Rajnera, proksime de Takomo en Vaŝingtonio, Usono. La tiel nomata Kaskada Vulkana Zono estas iom pli longa ol la Montaro mem, ampleksante ankaŭ kelkajn vulkanojn norde de rivero Fraser. Kredeble la plej konata Kaskada Monto estas Monto Sanhelena, kiu eksplodege erupciis la.
Blood, Sweat & Tears
Blood, Sweat & Tears (Sango, ŝvito kaj larmoj, laŭ eldiraĵo inter aliaj de Winston Churchill) estas ĵazroka kanad-usona muzikgrupo. Ili estas konataj pro kombinaĵo de instrumentoj el latuno kaj rokmuziko. La grupo registris kantojn de rok-folkloraj verkistoj kiel Laura Nyro, James Taylor, la grupo kaj Rolling Stones same kiel Billie Holiday kaj Erik Satie. Ili ankaŭ enkorpigis muzikon de Thelonious Monk kaj Sergej Prokofjev en la aranĝoj.
Kaskada Montaro
Listo de pintoj, kalderoj ktp
Inter la gravaj montoj en la grupo nombriĝas:
En Brita Kolumbio
En Vaŝingtonio
Siouville-Hague
Siouville-Hague (Siouville ĝis marto 1971) estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Blood, Sweat & Tears
Ili estis origine formitaj en 1967 en Novjorko. Ekde iliaj komencoj, la bando trairis multajn ripetojn kun diversaj personoj kaj ampleksis multajn muzikajn stilojn. La grupo estas plej rimarkinda pro fuzio de roko, bluso, popmuziko, kornaranĝoj kaj ĵaza improvizado.
Siouville-Hague
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Siouvillais.
Róbert Laczkó Vass
LACZKÓ VASS Róbert [lacko' vaŝ] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Remetea la 24-an de julio 1976.
Kariero
Li estas ano ekde 2000 de la Kolozsvári Állami Magyar Színház kaj kunlaboranto kiel kantisto de la Kolozsvári Állami Magyar Opera. Ekde 2000 li prelegas parolteknikon en la aktorfako de la Universitato Babeş-Bolyai.
Kaskada Montaro
Listo de pintoj, kalderoj ktp
En Kalifornio
85216 Schein
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana poeto kaj komponisto Johann Hermann Schein (1586–1630), naskiĝinta kaj mortinta en Saksio. Li estis kantoro en la Thomas-ĥoro de Leipzig dum 16 jaroj. Li estas unu el la tri grandaj "S" de la baroka muziko en Germanio : La tri komponistoj Schütz, Schein kaj Scheidt naskiĝis respektive en 1585, 1586 kaj 1587.
Progress
Progress (ruse Прогресс = progreso) estas aŭtomata rusia kosmoŝipo ĉefe planita por provizi kosmostaciojn je nutraĵoj kaj alia kargoj.
Preĝejpatroneco
Preĝejpatroneco estas la patroneco de landa aŭ biena reganto super preĝejo, kiu troviĝas sur lia teritorio. Ĝenerale preĝejpatroneco estas jura ligo inter paroĥo kaj sia patrono. Depende de la jura elfofmado patronecon povas alpreni persono, kiu akceptas apartan respondecon por iu preĝejo, ĉu laŭforme de regule pagenda kotizo aŭ laŭforme de sindevigo de patrono teni la kostojn de konstruprojekto.
Progress
En la 1970-aj jaroj Progress servis la staciojn de serio Saljut, poste la rusan stacion Mir kaj la Internacian Kosmostacion.
Progress ne estas kapabla surteriĝi. Plenuminte sian taskon ĝi malaltigas sian orbiton por fine forbruli en la atmosfero. Ĉe tio ĝi povas kunporti rubaĵon el la provizita (kaj malprovizita) stacio.
= Desegno = La kosmoŝipo Progress estas tre simila al kosmoŝipo Sojuz, kaj kiel tiu, ĝi konsistas el tri partoj:
La unua kaj la tria moduloj estas tre similaj al tiuj de la Sojuz, dum la dua estas tute diferenca.
Fuelokupeo
La Fuelokupeo (ruse Otsek Komponentov Dozapravki, OKD) troviĝas en la meza parto de la kosmoŝipo kaj estas tute diferenca de tiu de la Sojuz. Ĝi portas la brulaĵojn bezonatajn por la Internacia Kosmostacio.
Propulsia Modulo
La Propulsia Modulo (ruse Priborno-agregatnii otsek, PAO) troviĝas en la malantaŭa parto de la kosmoŝipo kaj, kiel tiu de la Sojuz, portas la orbitan motoron.
NGC 2201
NGC 2201 (aliaj indikoj — ESO 254-40, MCG -7-13-7, AM 0611-433, PGC 18658) estas galaksio en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
28516 Möbius
28516 Möbius estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Progress
Progress (1978-1990)
Oni konstruis 42 kosmoŝipojn Progress laŭ la unua desegno bazita en la kosmoŝipo Soyuz 7K-T. Inter 1978 kaj 1990 ili estis uzataj kun la kosmostacioj Saljut 6, Saljut 7 kaj Mir.
28516 Möbius
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto August Ferdinand Möbius (1790–1868), profesoro pri astronomio en Lepsiko. Li studis la kaŝadojn de steloj far'de planedoj, sed lia ĉefa kaboro estis pri geometrio, inklude la inventon de la pezocentra kalkulo. Li estas ankaŭ memorata pro la malkovro de la rubando de Möbius, unu-latera surfaco.
Progress
Progress M (1989-...)
La unuaj 43 flugoj iris al Mir, kaj nun estas uzata por provizi la Internacian Kosmostacion.
Progress M1 (2000-...)
Estas variaĵo kapabla porti pli da brulaĵo (sed entute malpli da kargo) al la kosmostacioj
Kristalino
Kristalino (ankaŭ nomita okullenso) estas parto de okulo. Ĝi estas eta organa lupeo kies diametro estas ĉirkaŭ 9 mm kaj dikeco 4 mm malantaŭ la pupilo. Normale, la kristalino estas travidebla, kiel kristalo, tial, ĝia nomo; ĝi rolas kiel lupeo kaj precize participas je la triono de la optika potenco de okulo, kiu igas la bildojn konverĝi sur la retino; la du aliaj trionoj de la optiko estas la travidebla ege konveksa korneo, kaj la iriso.
Niĵegorodskaja (BKL Moskvo)
Niĵegorodskaja (Нижегородская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Sudokcidenta Eŭropo
Sudokcidenta Eŭropo estas la plej sudokcidenta parto de Eŭropo, nome la teritorio kiun okupas pli malpli la aktualaj ŝtatoj de Portugalio (la plej sudokcidenta), Hispanio, Francio kaj Italio. Por aliaj, ĉar temas pri diskutebla koncepto, temus nur pri tiuj teritorioj komprenataj en la koncepto Iberio. Ĉiukaze temus pri landoj kiuj estis parto de la Romia Imperio kaj nun parolas latinida latinidajn lingvojn.
Montara Karabaĥo
Montara Karabaĥo (Լեռնային Ղարաբաղ, translit. Lernajin Gharabagh, Dağlıq Qarabağ) kies historia nomo estis Arcaĥo, estas regiono inter Armenio kaj Azerbajĝano. Ĝi troviĝas en la regiono de Suda Kaŭkazio, sen marelirejo, en areo kiu etendiĝas de Malalta Karabaĥo al Sjuniko kaj kiu inkluzivas la sudorientan montaron de Malgranda Kaŭkazio. Ĝia malnova ĉefurbo estis Ŝuŝo kaj la nuntempa ĉefurbo estas Stepanakerto, Kvankam Montara Karabaĥo apartenas al Azerbajĝano laŭ internacia juro, en la praktiko ĝi estas sub armena regado.
Konflikto
La konflikto komenciĝis en 1988, kiam la karabaĥaj armenoj postulis, ke Karabaĥo estu transdonita de sovetia Azerbajĝano al sovetia Armenio. La konflikto kreskis en plenskala milito en la fruaj 1990-aj jaroj. Internacie la teritorio estas agnoskata kiel parto de Azerbajĝano, kiu ne plu kontrolas ĝin ekde 1991.
Ĝi fariĝis memproklamita Respubliko Montara Karabaĥo ekde ĝia kapto en 1992. La sekvo estis milito en Montara Karabaĥo inter Armenio kaj Azerbajĝano, kiun Armenio gajnis per la helpo de Rusio.
Preskaŭ la tuta regiono estas regata de la Respubliko Montara Karabaĥo aŭ Arcaĥa Respubliko, kio estas de facto memproklamita sendependa respubliko sed ĝi estas nur parte agnoskata de Armenio. Ĝi establiĝis en la eks-soveta Aŭtonoma Provinco Montara Karabaĥo ene de la tiama Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko de Sovetio.
Respubliko Montara Karabaĥo havas tre proksimajn rilatojn kun Armenio. La armena armeo protektas la landon kaj uzas la valuton de Armenio. Azerbajĝano gardas Montara Karabaĥon kiel parton de sia teritorio.
Geografio
Ĝia geografie ĝenerale karakteriziĝas pro la altaj montoj kaj abunda arbaro (8,223 km2. de Karabaĥo konsistas el arbaro)
Loĝantaro
Montara Karabaĥo kalkulas 145 000 loĝantojn de kiu la plimulto loĝas en la ĉefurbo Stepanakerto,
Komunikiloj
La oficiala gazeto de la regiono estas Azat Arcaĥ, fondita en junio 1923.
Tanita Tikaram
Tanita TIKARAM (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1969 en Münster, Germanio) estas pop-/folk-kantistino, kantoverkistino.
Ŝi populariĝis en aĝo de dekkelkaj jaroj. Ŝian stilon karakterizas la mallongaj kantoj, akompanata de akustika gitaro.
Ŝia patro estas oficiro de la brita armeo kun prauloj hindaj–fiĝiaj kaj malajaj. La familio translokiĝis el la germana Münster al Britio, Basingstoke. Ŝia debuta albumo Ancient Heart (1988) kaj la ĝis nun plej konata kaj mistera kanto Twist in my Sobriety estis prezentita en ĉirkaŭmonda turneo.
Ézsaiás Budai
Ézsaiás Budai naskiĝis la  1766 en Transilvanio en Szilágypér. Li mortis la 1841 en Debrecen.
Biografio
Ézsaiás Budai frekventis kalvinanan altlernejon en Debrecen, baldaŭe li samloke ekinstruis. En 1792 li plulernis en Göttingen. Hejmenveninta post 2 jaroj li daŭris la instruadon. En 1813 li estis elektita eklezia ĉefnotario, en 1821 ĉefpastro de Debrecen, en la sekva jaro kalvinana episkopo. En 1817 li akiris teologian diplomon en Göttingen. Li stebis multe pri la hungarlingva filologio.
Perto
Perto (angle: Perth) estas la ĉefurbo de la federacia ŝtato Okcidenta Aŭstralio en Aŭstralio. Ĝi estas la kvara plej granda urbo de la lando, kiel milionurbo.
Geografio
Perto troviĝas ĉe efluejo de rivero Swan Laŭ la Hinda Oceano. Ĝakarto troviĝas 3002, Sidnejo 3291, Brisbane 3604, Kanbero 3106 km.
Historio
Perto fondiĝis en 1829, en 1850 ĝi iĝis kolonio por malliberuloj. Baldaŭe oni minadis en la ĉirkaŭaĵo oron, feron kaj nikelon.
Klimato
En Perto jare pluvas po 850 mm. Inter majo kaj oktobro la averaĝa temperaturo estas ĉirkaŭ 20 C', inter januaro-marto tio estas 10 C'-ojn pli alta.
Trafiko
Perto havas internacian flughavenon. Trajno trafikas al Sidnejo. La marhaveno troviĝas 19 km-ojn.
Sporto
En 2019 la Federacia Pokalo (nova nomo ekde septembro 2020 Pokalo Billie Jean King), la plej grava konkurso pri naciaj virinaj naciaj teamoj de teniso, okazis en Perto.
37865 Georgesattard
37865 Georgesattard estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca komputosciencisto Georges Attard de la aerospaca industrio. Li disvolvis multenombrajn algoritmojn de bilda traktado kaj kontribuis al programaroj de cifereca mapado kaj persatelita bildigo. Li kunlaboras kun Alain Maury kaj Daniel Parrott.
Nikolaj Danovskij
Nikolaj DANOVSKIJ (naskiĝis la 10-an de decembro 1905 - mortis la 2-an de majo 1988 en Riga, Latvio) estis unu el la plej aktivaj sovetiaj tradukistoj kaj verkistoj en Esperanto post la dua mondmilito [kaj travivinto de la stalinaj persekutoj).
Profesia inĝeniero kaj ĵumalisto, li longe laboris en la redakcio de la Granda Sovetia Enciklopedio kiel supera scienca redaktoro. Samtempe li produktis ŝajne senfinan vicon da artikoloj, eseoj, tradukoj de ŝtataj dokumentoj kaj beletraĵoj, sovetiaj numeroj de Paco kaj Esperantaj versioj de kvar filmoj.
En 1986 aperis lia longe prilaborita monografio Vvodnoe slovo v iskusstvo perevoda (Enkonduka vorto pri la arto traduki).
=Tradukoj de Nikolaj Danovskij=
=Artikoloj pri Nikolaj Danovskij= En la revuo Internacia Ĵurnalisto aperis pluraj artikoloj pri li. En aprilo 1981, p. 10-13, aperis artikolo (kun foto el 1935) de I.A. Butman kun titolo Kelkaj vortoj pri N.F. Danovskij, okaze de lia 75-jara jubileo. En numero 1985-4, aperis simila artikolo de Ivan Esperov okaze de lia 80-jariĝo. En 1988-3, p. 3, aperis nekrologo.
Theodor Schwartz (entreprenisto)
Theodor Schwartz - prononco - naskiĝis en 1870, mortis en 1946 - estis germana entreprenisto kaj fabrikposedanto en Bocholt rande de la industria Ruhr-regiono. Li tute ne rilatas al Teodoro Ŝvarc, Theodor Schwartz aŭ ekde la 1930-aj jaroj Tivadar Soros, 1893-1968), hungara esperantisto, advokato kaj patro de George Soros, kiu nur hazarde havas la saman nomon.
Blauwhuis (vilaĝo)
Blauwhuis (frise: Blauhûs) estas vilaĝo en la komunumo Súdwest-Fryslân en la nederlanda provinco Frislando. Ĝis 2011 Blauwhuis situis en la antaŭa komunumo Wymbritseradeel.
Historio
La vilaĝo ekestis pro la sekigo de la lago Sensmeer en 1632. La loĝantoj de la nova poldero kunvenis en konstruaĵo kun bluaj tegoloj, It Blauhûs. Tiu domo estis propraĵo de romkatolika damo el Harlemo kiu disponigis ĝin al la lokaj romkatolikoj. Ĉirkaŭ tiu kaŝkirko Blauwhuis disvolviĝis ĝis romkatolika enklavo. La kaŝkirko estis en 1785 anstataŭigita de vera kirko, kiu laŭvice en 1871 estis anstataŭigita per la hodiaŭa Sankta Vitokirko.
Ekde 1949 Blauwhuis oficiale estas vilaĝo.
NGC 2202
NGC 2202 estas malfermita stelamaso en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
EssilorLuxottica
EssilorLuxottica estas franc-itala vertikale integrita multnacia kompanio kun sidejo en Charenton-le-Pont proksime de Parizo kaj fondita la 1-an de oktobro 2018 per la kunfandiĝo de la franca Essilor kaj la itala Luxottica. Ĝi estas unu el la ĉefaj grupoj en la projektado, produktado kaj merkatado de oftalmaj lensoj, optika ekipaĵo, preskribaj okulvitroj kaj sunokulvitroj ..
La grupo atingas spezon de 14 miliardoj da eŭroj kaj havas merkatan kapitaligon de 33 miliardoj da eŭroj. La kompanio estas listigita sur la merkato Euronext Parizo kaj estas parto de la indekso CAC 40, kiu inkluzivas la 40 plej grandajn kompaniojn listigitajn en la Pariza Borso, kaj Euro Stoxx 50, kiu inkluzivas la 50 plej grandajn kompaniojn en la eŭro-zono.
Gboard
Gboard estas virtuala klavaro evoluigita de Google por Android kaj iOS-aparatoj. Ĝia unua eldono por iOS estiĝis en majo 2016, sekvata de la eldono por Android en decembro 2016, debutante kiel grava ĝisdatigo al la jam ekzistanta Google Keyboard-aplikaĵo.
Gboard prezentas Google-Serĉon, inkluzive antaŭdirajn respondojn, facilan serĉadon kaj kundivido de GIF kaj vizaĝet-enhavoj, antaŭdira tajpada motoro, kiu sugestas la sekvan vorton laŭ la kunteksto kaj multlingva subteno. Ĝisdatigoj ebligis aldonajn funkciojn, inkluzive GIF-sugestojn, opcioj de malhelaj koloraj temoj aŭ aldonado de persona bildo kiel klavara fono, subteno por voĉo-diktado, prognozo de la sekva frazo kaj rekono de mane desegnita vizaĝetoj. Dum ĝia lanĉo en iOS, la klavaro nur subtenis la anglan lingvon, kun aldono de aliaj lingvoj iom post iom en la sekvaj monatoj, dum en Android, la klavaro subtenis pli ol 100 lingvojn dum la publikado.
En aŭgusto de 2018, Gboard superis miliardojn da instalaĵoj de la Google Play Store, iĝante unu el la plej popularaj Android-aplikaĵoj. Ĝi kompreneble funkcias bonege ankaŭ por tajpi esperantan tekston en porteblaj aparatoj – en iOS Gboard ne subtenas la ĉapelliterojn de Esperanto malgraŭ la fakto ke Google Translator havas Esperanton kaj Gboard havas Google Translator.
Janez Janša
Janez JANŠA (naskita la 17-an de septembro 1958 en Ljubljano) estas slovenia politikisto. Laŭ parlamenta baloto de la 4-a de decembro 2011 kaj sekvaj serĉoj de registaraj koalicioj, li estis la ĉefministro de Slovenio inter januaro 2012 kaj februaro 2013, anstataŭante la antaŭan ĉefministron Borut Pahor, respektive la politikiston Danica Simšič kiu provizore intertempe transprenis la postenon. Antaŭe li jam inter novembro 2004 kaj novembro 2008 havis tiun postenon.
Dum la lastaj balotoj junio 2018 Janez Janša la sekvontan fojon strebis por la reelekto, la gvidata de li partio la Slovena Demokrata Partio akiris la unuan lokon kun 24,9% da voĉoj ka 25 mandatoj.
Courtemaîche (stacidomo)
Courtemaîche estas fervoja stacidomo en Basse-Allaine, Svislando.
Theodor Karl Schwartz
Theodor Karl Schwartz - prononco - naskiĝis en 1813, mortis en 1892 - estis prusa generalmajoro. Li tute ne rilatas al Teodoro Ŝvarc, Theodor Schwartz aŭ ekde la 1930-aj jaroj Tivadar Soros, 1893-1968), hungara esperantisto, advokato kaj patro de George Soros, kiu nur hazarde havas la saman nomon.
Cecilie Skog
Cecilie Skog (9an de aŭgusto 1974) estas norvega aventuristo el Ålesund. Ŝi studis kaj laboris kiel zorgantino, sed ekde sia montogrimpado al Monto Everest en 2004, ŝi laboris kiel profesia aventuristo, gvidisto kaj prelegisto.
Aŭguste de 2008 ŝi grimpis al K2. Lia edzo Rolf Bae, kiu estis grimpinte kun ŝi al la K2 la 1an de aŭgusto 2008, pereis dum la malsupriĝo kun aliaj 10 montogrimpistoj.
751 Faïna
751 Faïna estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĉefa ano de la Faina familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, kaj ricevis la antaŭnomon de Faina Miĥajlovna Neujmina, edzino kaj kunlaborantino de la malkovrinto.
Sortosville
Sortosville (Sortosville-Bocage) estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sortosvillais.
Myslív
Myslív (Mysliw, ankaŭ Misliw) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Luba lingvo
La luba lingvo (Ĉiluba, Cilubà) estas bantua lingvo disvastiĝinta en la sudoriento de la Demokratia Respubliko Kongo (Kasaï Kazajo) kun pli ol 6 milionoj da parolantoj. Kun la svahila, lingala kaj la konga lingvoj ĝi apartenas al la kvar naciaj lingvoj de la Demokratia Respubliko Kongo. Ekde la mezo de la 20-a jarcento la luba trovas limigitan skriban uzon. La luba lingvo origine estas la lingvo de la luba popolo en la kazaja regiono. Intertempe la lingvon komprenas ankaŭ multaj aliaj popoloj de Kongo, ĉar ili en la ĉiutago kunvivas kun la luboj. Ili tamen konservas sian propran lingvon.
22824 von Neumann
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara-usona matematikisto John von Neumann (1903–1957), kiu influis multenombrajn fakojn de matematiko, Informadiko, fiziko kaj ekonomiko. Li establis la bazajn konceptojn de serie programebla cifereca komputado kaj en 1944 li aliĝis al la teamo kiu kreis ENIAC, la unuan usonan elektronikan komputilon.
Sensmeer
La Sensmeer estas en 1632 sekigita lago en la nederlanda provinco Frislando.
Apud la polderdomo ekestis la vilaĝeto kaj pliposta vilaĝo Blauwhuis.
En la vilaĝo situas la de Pierre Cuypers formplanita novgotika kirko Sankta Vitokirko.
Koordinatoj:
Kanono (regulo)
Kanono estas sekvenda regulo en iuj fakoj, ideologioj aŭ artoj, precipe:
Laŭ Francisko Azorín Kanono estas Regulo; modelo de proporcioj. Li indikas etimologion el greka kanon, el kanna (kano, regulilo) kaj de tie la latina canon.
(19468) 1998 HO45
(19468) 1998 HO45 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Carl August von der Meden
Carl August von der Meden (naskiĝis la 6-an de decembro 1841; mortis la 23-an de majo 1911) estis pionira germana tenisisto kaj inter la jaroj 1902 kaj 1911 la unua prezidanto de la Germana Tenisa Ligo ("Deutscher Tennis-Bund").
Barlahida
Barlahida estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Situo
Barlahida situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Nova troviĝas 5, Lenti 20, Zalaegerszeg 21, Pacsa 29 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1394. En 1600 la turkoj faris senhoma la komunumon, kiun en la 1750-aj jaroj slovenoj refondis. Vilaĝservo estas migra poŝto.
OKATO
OKATO estas kategoriigo de ĉiuj geografiaj objektoj uzata en Rusio. OKATO havas klasifikan funkcion: laŭ la kodo eblas juĝi, ĉu ĝi estas kodo de urbo, de rivero aŭ de iu alia tipo de objekto.
Ekzemploj
Daura Vilaĝa Konsilio en la Transbajkala distrikto en Ĉita provinco (??) estas markita per kodo 76 212 825, kies partojn eblas trakti jene:
Vidu ankaŭ
Oficiala Municipokodo
John Brownlee
John BROWNLEE (naskiĝis en 1911, mortis la 28-an de septembro 1988 en Reading, Anglio) estis multjara inspiranto de la Londona Esperanto-Ĥoro kaj dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA).
Brownlee eklernis Esperanton tridekjara, kaj post la fino de la dua mondmilito estis konstante aktiva en la movado en pluraj regionoj de Anglio, ankaŭ kiel UEA-delegito kaj fakdelegito. Dum 21 jaroj li oficis kiel la sekretario de Esperanto-Asocio de Britio. Inter liaj multaj esencaj taskoj estis la administrado de librofonduso por la Esperanto-movadoj de la tria mondo, kiu de post lia morto portas lian nomon.
Kun Mary Larrad li kompilis la "B. E. A. kantokolekton" (London: British Esperanto Association 1971, 62 p.)
Ses paisoj
Ses paisoj (kompleta nomo en kataluna Poblat Talaiòtic de Ses Païsses, „Talajota vilaĝo de Ses Paises“) estas grava arkeologa ejo de elfosadoj de la Talajot-kulturo sur la hispana insulo Majorko. Ĝi situas sude de la urbo Artà en la nordoriento de la insulo. La preciza aĝo ne estas konata. Oni kredas, ke ĝi estis loĝata inter ĉ. 1000 ĝis 100 a.K..
Renera (Guadalajara)
Renera estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 97 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,79 loĝ/km².
Situo kaj geografio
Renera situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 751 m super marnivelo; je 32 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20,23 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°29′32″N 3°00′55″Ok.
Renera troviĝas sur mallarĝa koridoro inter la deklivo kiu descendas el la alkaria paramo kaj la dekstra bordo de la rojo de la Vega (Valo), alfluanto de la rivero Tajuña. Ĝi havas pro tio karakteran disponon longecan ĉar evitis la lokanoj, ekde longe, la konstruadon sur la malsupra parto de la valo por protekti per tio la loĝejojn for de la danĝeraj riverinundoj de la zono.
La municipa teritorio limas kun la najbaraj urbetoj Fuentelviejo, Moratilla de los Meleros, Hueva, Hontoba, Loranca de Tajuña, Aranzueque kaj Armuña de Tajuña.
Historio
La loĝantaro falis el pinto de 514 loĝantoj en 1920 al 97, tio estis oni perdis pli ol 400 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome militoj, bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Renera, sed post la Hispana Enlanda Milito okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Renera kie oni falis eĉ al 37 en 1981, sed poste ĝi iom rekuperiĝis ĝis la nunaj 97.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Paulo Paavali
Paulo PAAVALI (naskiĝis 1914 - mortis la 2-an de decembro 1988 en Kuopio, Finnlando) estis ĉefepiskopo de la finna ortodoksa eklezio de 1960 ĝis 1987.
László Buday (biokemiisto)
László Buday [lAslO budai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Buday László estas hungara biokemiisto, kuracisto, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio.
László Buday naskiĝis la  1963 en Budapeŝto.
Biografio
László Buday frekventis medicinan universitaton en Budapeŝto ricevinta kuracistan diplomon en 1988. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1991, li doktoriĝis en 1998 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 2000. Li parte instruas en medicina universitato en Budapeŝto, parte li esploras en biologia instituto en Szeged. En la studjaro 1998 li esploris eksterlande. Li okupiĝis precipe pri informoŝanĝoj de la ĉeloj. Li ricevis premiojn inter 1987-2009.
17253 VonSecker
17253 VonSecker estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Claire VonSecker, kiu mentoris unu finalist(in)on de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Intel Science Talent Search de 2002. Claire VonSecker estas instruistino ĉe la Walt Whitman High School de Bethesda (Marilando, Usono).
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Nógrádsáp)
La paroĥa preĝejo Naskiĝo de Maria (hungare: Kisboldogasszony) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nógrádsáp.
Historio
La preĝejo de vilaĝo „Sáp” menciiĝis en la 14-a jarcento (la vilaĝeto mem en 1219), tiam la preĝejo situis en mezo de la vilaĝeto. En la sekva jarcento oni konstruis defendan muron ĉirkaŭ la preĝejon. Dum dominado de turkoj la komunumo senhomiĝis, la preĝejo ruiniĝis kune kun la defenda muro. Ili estis renovigitaj en 1746, krome antaŭ la turon oni konstruis vestiblon, kiu estis forigita dum la plena renovigo en 1967.
Konstruaĵo
La konstruaĵo staras sola apud la tombejo sur monteto. Antaŭ la fasado situas la gotika ĉefenirejo tra la defenda muro. Interne dum la mezepoko la tombejo funkciis, sed nuntempe ĝi troviĝas ekster la muroj. Baldaŭe oni konstruis ankaŭ alian barokan pordon tra la muro. La preĝejo mem konsistas el plurangula sanktejo oriente. Antaŭe estas la pli larĝa brikoforma navo, fine la kvadrata turo, kiu pli supre estas okangula kaj la turosupro estas baroka. Ankaŭ sakristio (kun aparte enirejo) aliĝas al la sanktejo.
Interne ĉe la sakristio restis mezepokaj freskoj, kiuj prezentas Sanktan Nikolaon, Madonon kaj Krucumadon. En la navo restis murpentraĵo pri bapto de Kristo, krome diversaj fragmentoj. Menciindas gotika niĉo videbla en la sanktejo. La mebloj estis faritaj el la 18-a jarcento. La altara bildo estis pentrita en 1960.
Kermeso okazas en la 8-an de septembro.
Dassault Systèmes
Dassault Systèmes estas programara eldonisto specialiĝanta pri 3D-projektado, 3D-cifereca teknologio kaj solvoj por produkta vivociklo-administrado (PLM).
Kreita en 1981 por komputiligi la projektadon de aviadiloj, Dassault Systèmes, surbaze de la ideo de "virtualigo de la mondo", etendis sian agadon en la disvolviĝo kaj merkatado de profesia programaro por ĉiuj kampoj, ambaŭ industriaj (aeronaŭtiko kaj defendo, (inĝenierio kaj konstruado, energio, konsumvaroj, ktp.) tio koncernanta interalie arkitekturon aŭ vivsciencojn.
La kompanio havas sian ĉefsidejon en Vélizy-Villacoublay, en la norda parto de la teknologia nabo Paris-Saclay.
Lerneja uniformo
Lerneja uniformo estas en multaj landoj deviga en bazlernejoj kaj mezlernejoj; en kelkaj landoj nur en privatlernejoj. Ili estas la plej konata formo de studentuniformo. Aliaj tipoj estas funkciaj uniformoj, portataj de studentoj kiuj partoprenas al profesioedukadoj, kiel en la sanzorgado.
En kelkaj landoj, kiel Germanio, studentoj rajtas porti ĉiajn vestojn kiujn ili ŝatas. En aliaj landoj, kiel Anglio, ekzistas vestkodo en la lernejo, kutime vestaro por knabinoj kaj alia por knaboj. Geknaboj devas porti lernejan uniformon kiam ili iras al la lernejo. En multaj landoj, kiel Usono, en kelkaj lernejoj oni devas porti uniformon, kaj en aliaj ne. Alia eblo konsistas en tio ke kelkaj lernejoj rekomendas oficialan uniformon, sed permesas elekti uzadon aŭ ne.
Avantaĝoj kaj malavantaĝoj
Ĝenerale kontraŭantoj de lernejuniformoj postulas liberecon por elekti vestojn. Favorantoj de lernejuniformoj argumentas per du linioj: unuflanke familioj defendas, ke uniformoj evitas troan koston (purigado, diverseco ktp), aliflanke uniformo unuecigas la aspekton evitante klasajn kaj sociajn diskriminaciojn.
Károly Khuen-Héderváry
Grafo KHUEN-HÉDERVÁRY Károly (naskiĝis la 23-an de majo 1849 en Gräfenberg, Silezio – mortis la 16-an de februaro 1918 en Budapeŝto) estis hungara konservativa, liberala politikisto, kiu estis dufoje ĉefministro de Hungario (en 1903 kaj en 1910–12). Li estis filo de kroatdevena aristokrata familio, kiu heredis en 1874 la bienojn de formortinta Viczay-familio en Hédervár, tiel la familio alprenis ankaŭ ties nomon.