cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frampol
Historio
La 2-an de novembre 1942 kadre de la Operaco Reinhardt lokaj judoj estis devigitaj perpiede foriri al Zwierzyniec, kaj de tie per fervojo estis direktitaj al ekstermejo Bełżec. Surloke oni mortigis ĉ. 400 judojn. Ĝis fino de la jaro oni forkaptis ĉiujn judojn, krom kelkaj protektataj de polaj familioj, malgraŭ minacanta mortpuno.
La 30-an de julio 1943 sekvis Operaco "Homlupo", laŭvicaj reprezalioj de la germana okupanto.
Glinojeck
Glinojeck estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Ciechanowski.
Okso
Okso, ekstaŭro, eksvirbovo aŭ neologisme bovuko estas kastrita virbovo. Ĝi estas tirbesto. Oni supozas, ke ĉe multaj mamuloj aŭ eĉ birdoj kiam oni fortranĉas ties testikojn, la besto gajnas forton kaj pezon. Tia estas la kazo de la okso kaj pro tio estis uzata tradicie en multaj landoj kaj kulturoj kiel bazo de la energia bezonataro de la loka ekonomio, ĉefe en terkulturo kaj brutobredado.
Bengala krestoŝterno
La Bengala krestoŝterno (Thalasseus bengalensis, aŭ Sterna bengalensis - vidu Bridge et al., 2005) estas ŝterno, tio estas birdo de la familio de Ŝternedoj kaj genro de Thalasseus aŭ krestoŝternoj. Tiuj specioj havas “malkombitajn” krestojn inter krono kaj nuko malantaŭen direktitajn.
Subspecioj kaj disvastiĝo
Tiu ĉi specio reproduktiĝas en tropikaj kaj subtropikaj marbordoj de la Malnova Mondo ĉefe el la Ruĝa Maro tra la Hinda Oceano al la okcidenta Pacifiko, Novgvineo kaj norda Aŭstralio, kun gravaj loĝantaroj en la suda marbordo de la Mediteraneo en insuloj de la marbordo de Libio. La Aŭstraliaj birdoj estas probable loĝantaj, sed aliaj loĝantaroj migras por vintri suden al Suda Afriko.
Tiu birdo havas kelkajn laŭ geografio subspeciojn, kiuj diferenciĝas ĉefe laŭ grando kaj pro etaj detaloj en plumaro:
Golmud
Golmud estas urbo en Aŭtonoma Regiono Haiksio, en la Ĉina Provinco Ĉinghajo.
Bengala krestoŝterno
Subspecioj kaj disvastiĝo
La Mediteranea raso estas rara vaganto en Eŭropo, kaj reproduktiĝas en tre izolitaj ĉu puraj ĉu miksitaj paroj (kun Sandviĉa ŝterno) en norda Italio, nordorienta Hispanio kaj Britio.
Golmud
La administra surfaco de Golmud 118.954,18 km², oni oficiale aldonas 123.460 km², tiel ĝi estas nomata plej granda urbo de la mondo. Sur tiu administra areo vivas ĉirkaŭ 270.000 loĝantoj (fine de 2006), tiel la loĝantara denso estas 2,27 loĝantoj/km². Plimulto de la loĝantoj (90%) estas urba loĝantaro, ili vivas en ĉirkaŭ 72 km², kio donas la urban centron.
Bengala krestoŝterno
Kutimaro
La Bengala krestoŝterno estas socia birdo kiu reproduktiĝas en tre densaj kolonioj en marbordoj kaj insuloj (sablejoj aŭ rokejoj), kaj kiel escepto en taŭgaj grandaj nesalaj lagoj proksime de marbordo.
Golmud
Golmud situas izolite en alto de ĉirkaŭ 2.800 m en centra, suda parto de la dezerta baseno Tsaidam, inter la Kunlun-Ŝan-montaro kaj la Qarhan-sallago. Ĉirkaŭ la urbocentro troviĝas ĉirkaŭ 20 diversgrandaj salaj lagoj. La sekva granda loko estas Lhasa (1.165 km), Ksining (781 km) kaj Dunhuang (524 km).
Bengala krestoŝterno
Kutimaro
Por pariĝado okazas ceremoniaj kaj akrobataj flugoj. La nesto estas engrunda nuda truo (foje kovrita nur de ŝtonetoj aŭ konkeroj) kie la ino demetas unu ĝis tri, blankajn, brunajn aŭ rozecajn ovojn. Malkiel kelkaj el la plej etaj blankaj ŝternoj, ĝi ne estas tre agresema kontraŭ eventualaj predantoj, pro la propra denseco de la nestoj (ofte nur 20–30 cm apartaj) kaj pro la nestado ĉe aliaj pli agresemaj specioj por malhelpi predadon kaj ankaŭ (almenaŭ ĉe la raso emigrata) pro nestado en malfrua somero kiam eventuala predanto kie la Flavkrura mevo jam finis la reproduktadon kaj foriris el la nestoloko. Ambaŭ gepatroj kovas kaj zorgas la idojn. La specio atingas la seksan maturecon la duan jaron.
La Bengala krestoŝterno manĝas per rapida kaj energia plonĝado de tre alte fiŝojn, preskaŭ ĉiam el maro, kiel plej granda parto de la ŝternoj de la genro Thalasseus, kaj ĉefe anĉovoj kaj pilĉardojn, foje etajn krustulojn. Ĝi kutime plonĝas rekte kaj ne laŭŝtupe kiel la Arkta ŝterno. Propono de fiŝo de la masklo al la ino estas parto de la ceremonia pariĝado. La flugo estas akrobata.
Golmud
Golmud havas flughavenon kaj stacidomon. La urbo situas ĉe la Ĉinghaj-Tibeta fervojo, kiu longas 1.956 km kaj komenciĝas en Ksining kaj finiĝas en Lhasa. La etapo Golmud-Lhasa longas 1.142 km.
Bengala krestoŝterno
Aspekto
La Bengala krestoŝterno estas mezgranda ŝterno, 36 ĝis 41 cm longa kun enverguro de 95 ĝis 110 cm kaj pezo de 185 ĝis 240 g. Ĝi estas tre simila laŭ grando kaj ĝenerala aspekto al siaj tri parencoj proksimaj nome la Sandviĉa ŝterno, la Eleganta ŝterno kaj la Ĉina krestoŝterno. Somera plenkreskulo havas nigrajn kronon kaj krurojn kaj longan akran oranĝan bekon. La supraj flugiloj, pugo kaj centraj vostoplumoj estas grizaj kaj la kolo kaj subaj partoj estas blankaj. La unuaj flugoplumoj en la pintoflugiloj malheliĝas somere. La vosto estas longa kaj tre forkoforma. Vintre la frunto blankiĝas. La voĉo estas laŭta iritiga bruo kiel tiu de Sandviĉa ŝterno.
Junuloj de Bengala krestoŝterno similas al samaĝuloj de Sandviĉa ŝterno, skvamecaj, sed kun flavoranĝa beko, pli pala supre kaj kun nur kelkaj malhelaj flugoplumoj supre.
Estas du aliaj oranĝobekaj ŝternoj en la teritorio de tiu ĉi specio, Pleja krestoŝterno kaj la Granda krestoŝterno. Ambaŭ estas multe pli grandaj kaj fortikobekaj; Pleja krestoŝterno krome havas blankajn pugon kaj voston, dum la Granda krestoŝterno (kiu havas ankaŭ grizan pugon) estas pli malhela supre kaj havas pli flavan bekon.
Aliaj
La Bengala krestoŝterno, T. bengalensis, estas specio protektita de la Traktato por la konservado de Afrikeŭraziaj Migrantaj Akvobirdoj (AEWA en la angla). Tutmonda loĝantaro estas ĉirkaŭ 230,000 reproduktaj paroj, el kiuj la duono en Aŭstralio.
Tiszajenő
Tiszajenő (tisajenO) estas nova vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en meza Hungario, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Tisza estas Tiso, Jenő estas praa hungara nomo kaj ankaŭ gentonomo.
Situo
Tiszajenő situas proksime al la dekstra flanko de Tiso, najbaras kun Vezseny. La vilaĝo havas fervojon, krome vojojn al diversaj direktoj, En Vezseny estas pramo al Martfű kaj Tiszaföldvár.
Historio
Dum la historio Tiszajenő apartenis al Vezseny. Oni trovis ŝpurojn el la neolitiko kaj el la bronzepoko. Dum la turka epoko la regiono senhomiĝis. En 1954 la komunumo disiĝis kaj memstariĝis de Vezseny.
Komunumoj pri Jenő en Hungara reĝlando
Jenő estas unu el la 7 hungaraj gentoj.
Willis-Turo
Willis-Turo (Willis Tower) Ŝtal-vitra oficejturo en Ĉikago, Ilinojo, Usono. Plej alta konstruaĵo en Nord-Ameriko, tria plej granda en la mondo post la Petronas-Turoj en Kuala-Lumpuro, Malajzio. Altas 108 etaĝojn, 443 metrojn (ĝis tegmento), 520 metrojn (ĝis pinto de l' antenoj). Malfermis 1974, post 3-jara konstruado. Nomata pro la firmao kiu monhelpis ĝian konstruon kaj okupis ĝin ĝis la 1990aj jaroj, magazenaro Sears, Roebuck & Co (Sears-Turo).
Polemiko
Kiu vere estas la plej alta konstruaĵo en la mondo? La Petronas-Turoj altas nur 88 etaĝoj, la plej alta uzata etaĝo estus malpli alta ol la tegmento de Willis-Turo. Sed Council on Tall Buildings and Urban Habitats (Konsilantaro por Altaj Konstruaĵoj kaj Urbaj Loĝejoj) nomis Petronas-Turojn la "plej altaj" ĉar la arkitektura pinto, la suproj de spajroj, pli altas ol Willis.
Fusa
Fusa estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Plínio Marin
Plínio Marin (naskiĝinta en San-Ĵoze-do-Rio-Pardo, mortinta la 25-an de majo 1988 en Votuporango en la aĝo 72 jaroj) estis unu el la pioniroj de Votuporango. Lia familio alvenis ĉi tien en la tago, kiam la urbo fondiĝis. Ili ŝatis la regionon kaj aĉetis 160 ter-buŝelojn (387,20 hektarojn), el kiuj jarojn poste estis donacita areoj por la konstruado de la placo São Bento, por malfermado de stratoj, por la konstruado de la spiritisma centro, kaj por la konstruado de la Stadiono Plinio Marin.
Li estis prezidanto de la estraro de direktoroj establita en 1957 por kaŭzi la kunfandiĝon de la futbalteamoj América Futebol Clube kaj Votuporanga Esporte Clube, kiu rezulte kaŭzis Associação Atlética Votuporanguense, kiu havis lin kiel la unua prezidanto.
Marin verkis la jenajn fakajn librojn pri registrado de nemoveblaĵoj:
František Bárth
EdE
František	BARTH (naskiĝis en la 14-a de oktobro 1884 en Praha - dato de lia forpaso ne estas konata) estis ĉeĥa esperantisto, komercisto en Bratislava.
Li estis pioniro de 1900: unuaj informaj artikoletoj en la Pragaj ĵurnaloj; kunfondo de Praga Esperanto-Klubo. Li multon vojaĝis, vivis multajn jarojn ekster sia patrujo. En Sofia li kunlaboris kun Georgi Atanasov. Dumviva membro de Leningrada Espertanto-Societo.
En la fino de la jaro 1901 aperis en „Sběratel dopisnic" (Kolektanto de poŝtkartoj), redaktita de S-ro Jirků, tiame funkciulo (komitatano aŭ oficisto) de Komerca muzeo en Praha, malgranda notizo malpli ol kvarlinia pri la internacia lingvo esperanto. Por doni pli detalajn informojn proponis sin S-ro Theodor Čejka, instruisto en Bystřice pod Hostýnem (Moravio). La 17-jara Barth do demandis kaj efektive ricevis pakaĵon da diversaj materialoj prezentantaj imagon pri esperanto kaj kune la statuton de la unua klubo de aŭstriaj esperantistoj en Brno, Moravio.
Lerninte Esperanton li komencis serĉi aliajn partianojn en Praha. Li petis la klubon en Brno sciigi al li la adresojn de esperantistoj el Praha; oni rekomendis al li serĉi ilin en la adresaro de Zamenhof, eliranta tiam kiel malgranda kajereto unufoje dum la jaro. En la jarkolekto 1902 li trovis krom sia adreso ankoraŭ dek aliajn de Praha, sed ok el tiuj enskribitoj dume jam perdis la intereson pri la afero aŭ ŝanĝis loĝejon.
Iam meze de februaro 1902 aperis en tiama ĵurnalo „Pražský denník" (Praga tagĵurnalo), malkara, ne tro legata registara ĉiutaga gazeto, propaganda artikolo pri esperanto subskribita „Fix“. Ĉe la vizito li trovis, ke sub la pseŭdonimo „Fix“ estas kaŝita la redaktoro mem de la ĵurnalo s-ro Xaver Menhard, kiu tuj kompleze promesis aperigadi pluajn artikolojn, se Barth transprenos la devon respondi eventualajn petojn pri informoj.
Kvankam aperis nur tri demandintoj, Barth volis fondi klubon en Praha, por kiu li bezonis almenaŭ tiom da membroj por sufiĉi krei komitaton. La propaganda agado de Menhard altiris neatendite alian ageman laboranton, teatran raportiston Kriegelstein-Vojnar, spertulon en societo, bonegan paroliston kaj fervoran societgvidanton — li plej energie instigis la fondon de la klubo. Li fervore propagandis Esperanton en tre vastaj rondoj de siaj personaj konatoj kaj en ankoraŭ pli vastaj rondoj de legantoj de sia semajna gazeto „Nájemník“ (La luanto), multe serĉata pro sia teatra rubriko. En la gazeto li kompleze malfermis rubrikon por Esperanto: li eĉ dediĉis duonon aŭ unu kolonon semajne por la gramatiko kaj ekzercaro; per tiu ĉi rubriko oni gajnis novajn partianojn.
Ili kunvokis la unuan kunvenon de la amikoj de lingvo Esperanto al la 20-a de junio 1902 en la restoracion en „Konvikt“ (strato Bartolomějská). La programo de la kunveno estis lego kaj prezento de la statuto de la proponata klubo. El kvindek invititoj venis proksimume dek personoj (unu sinjorino). Sed rigardante la someran sezenon ili decidis kunvoki la ĝeneralan fondan (konstitucian) kunvenon nur en la aŭtuno esperante, ke ili ankoraŭ sukcesos gajni novajn partianojn. La intereson ili vidis laŭ tio, ke la librejo de E. Weinfurter (Vodičkova, Praha II.) vendis en Praha proksimume 300 ekzemplerojn de la lernolibro de Čejka.
Fine la 9-an de novembro 1902 venis tago de la memorinda fonda kunveno de „Esperantista klubo en Praha“ en ĉambrego de restoracio „U Štajgrů“. En la granda ĉambrego regis malpleno kaj mallumo, kunvenis nur dek kvin personoj, el ili tri novaj. Tial ili senceremonie elektis la komitaton: la unua prezidanto fariĝis librovendisto Eduard Weinfurter, viceprezidanto František Kühnl, sekretario František Barth, kasisto J. Gőrner, protokolisto Eduard Kühnl, inventaristo poeto Stanislav Kostka Neumann, bibliotekisto F. Vaníček, anstataŭanto f-ino Heinthalová. Kiel kunvenejo estis elektita la kafejo „Union“.
Jarcento de humiligo
La jarcento de humiligo aŭ la jarcento de la nacia humuligo, cent jaroj de humiligo kaj similaj formoj estas esprimo uzata en ĉina populara kulturo kaj fare de historiistoj de la Ĉina Popola Respubliko. Ĝi priskribas la periodon de subigo de Ĉinio al eksterlandaj fortoj, al okcidentaj landoj kaj Japana imperio.
La komenciĝo estas datita al la Unua opia milito kaj la fino al establo de la Ĉina Popola Respubliko en 1949, post la Dua mondmilito. Kelkaj komentistoj vidas finon de la humiligo je reunuiĝo de Honkongo kun Ĉinio, finante okupadon de ĉina kontinenta teritorio.
Señor Wences
Señor Wences (naskiĝis Wenceslao MORENO la en Salamanko, Hispanio; mortis la  en Nov-Jorko, Usono) estis eminenta 20-a-jarcenta ventroparolisto, eble plej bone konata pro siaj aperaĵoj sur la Programo Ed Sullivan de CBS.
Lia aro de karakteroj inkluzivis "Johnny" (Joĉjo, [ĝoni]), infanan vizaĝon desegnitan sur la pugno de WENCES. WENCES interparolis kun la desegnaĵo, ŝaltante siajn voĉojn inter tiu de Johnny kaj sia propra je miriga rapideco. Alia populara karaktero de WENCES estas la malafabla-voĉa "Pedro", senkorpa kapo en skatolo, kiu grumblas "s'all right" ("estas bone").
Je la tempo de sia morto (nur tagojn post lia 103-a nasktago), WENCES estis loĝanta ĉe la Ameritania Hotelo ĉe 54-a Strato en Nov-Jorko, Nov-Jorkio, tuj ĉirkaŭ la stratangulo el la Teatro Ed Sullivan. Tiu sekcio de 54-a Strato estis renomita "Señor WENCES Way."
Introno
En genetiko, introno estas nukleotida sekvenco en geno, kiu estas forigata de RNA-splisado dum maturigo de la RNA-produkto. Ĝi estas la malo de ekzono.
Distribuo
Intronoj troviĝas en la genoj de preskaŭ ĉiuj ĉelaj organismoj kaj multaj virusoj. Ili troviĝas en vasta gamo de genoj — en proteino-enkodigantaj genoj, en ribozoma ribonuklea acido (rRNA), kaj transdona ribonkulea acido (tRNA).
Tamen, esceptoj ekzistas. Ekzemple, intronoj estas tre maloftaj en la genaro de la gisto Saccharomyces cerevisiae.
Biologia funkcio
Introno ne enkodigas proteinon; tamen, ĝi estas esenca por regado de gena esprimiĝo. Kelkaj intronoj enkodigas funkciantajn RNA-molekulojn per plia post-splisa procedado. Tiela alternativa splisado kreas plurajn proteinojn el unu geno.
Aliaj intronoj rolas kiel alispecaj reguligantoj de gena esprimiĝo, ekzemple per mRNA-eksporto.
Historio
La introno estis malkovrita en 1977 en la proteino-enkodigaj genoj de adenoviruso.
La fakto, ke genoj estas interrompitaj de intronoj, estis malkovrita, sendepende, de Phillip Allen Sharp kaj Richard J. Roberts en 1977. Tiuj du ricevis la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino en 1993.
La termino introno originis kiel mallongigo de la esprimo intragena regiono.
Liebvillers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mosta baseno
Mosta baseno (antaŭe Severočeská hnědouhelná pánev, SHP, en Esperanto: Nordbohemia brunkarba baseno, NBB) estas malaltaĵo en Subercmontara regiono de Ercmontaro.
La tektonika malaltaĵo troviĝas en norda Bohemio sur teritorio de distriktoj Chomutov, Most, Teplice kaj Louny. Norde ĝi estas borderita de urboj Klášterec nad Ohří, Kadaň, Chomutov, Jirkov, Litvínov, Teplice, Krupka kaj Ústí nad Labem, kontraŭ ili poste Bílina kaj Most. En la spaco inter Kadaň kaj Most, resp. inter Doupova montaro kaj Bohemia mezmontaro la baseno plilarĝiĝas al sudo ĝis malantaŭ Žatec (kiu ankoraŭ geomlorfologie apartenas al la baseno diference de iom pli oriente situanta Louny).
4592 Alkissia
4592 Alkissia esta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1979 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la rusa astronomo Aleksej Aleksejeviĉ Kiseljov (cirile : Алексей Алексеевич Киселёв).
Zeughaus de Berlino
La Zeughaus [prononco COJKhaŭs] estas la plej malnova konservita konstruaĵo rande de la bulvardo Unter den Linden en Berlino. Temas pri reprezenta arsenalo (tiuepoke germanlinge nomata "Zeughaus") de la reĝlando Prusio. Laŭ arkitektura stilo la konstruaĵo estas baroka, kaj konstruiĝis inter la jaroj 1688 kaj formale 1706: Tiujare ĉe la ĉefa portalo fiksiĝis brusta portreto de la prusa reĝo Frederiko la 1-a kaj la prusia registaro deklaris la arsenalon finita. Vere tre mankis financon por fini la konstruadon, kaj nur en 1729 la konstruaj laboroj estis definitive finitaj. Nuntempe la konstruaĵo estas la ejo de la Germana Historia Muzeo, germanlingve nomata Deutsches Historisches Museum.
Tverskaja (stacio de Moskva metroo)
Tverskaja (Тверская, "de (urbo) Tverj") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Horburg-Maßlau
Horburg-Maßlau ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Leuna en Germanio - ĝis tiam temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto (ĝis julio 2007 en la pli malgranda distrikto Merseburg-Querfurt). La 30-an de junio 2017 la komunumoparto havis 537 loĝantojn.
Distrikto Hameln-Pyrmont
La distrikto havas areon de 796 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La rivero Weser trafluas ĝin de sudoriento al nordokcidento.
Administra disdivido
(Nombroj de loĝantoj fine de )
Komunumoj (indiko, se temas pri urbo):
Esperanto-movado
En la distrikto funkcias Esperanto-grupo, nomata "La Ratkaptista Bando", kiu kunvenas regule ĉiun duan semajnon en kultura centro de la urbo Hameln kaj intense kunlaboras kun la najbaraj samcelaj grupoj. Sian administran adreson la grupo havas en la apuda komunumo Hessisch Oldendorf. En la urbo Hameln ankaŭ estas gastiganto de Pasporta Servo. Krome ekde la 1980-aj jaroj dufoje jare (printempe kaj aŭtune) en la distrikta komunumo Bad Münder aro da ĉefe junaj esperantistoj renkontiĝas en la tiel nomata "Berlina Arbara Renkontiĝo".
16552 Sawamura
16552 Sawamura estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tsuneo Sawamura, inventisto de novan kontraŭ-korodan lutmetalon en Japanio. Tiu lutmetalo estas uzata de la NASA por la elektraj sistemoj en kosmopramo.
Isla (Rumanio)
Isla (hungare: Iszló islo) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Hodoşa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 449 loĝantojn (hungaroj), en 1992 375 (76% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
György Jovián
JOVIÁN György estas hungara pentristo, grafikisto naskita la 27-an de decembro 1951 en Şimleu Silvaniei.
Kariero
Jovián studis inter 1970 kaj 1974 en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto. En 1982 li translokiĝis Budapeŝton. Li estis membro de MAMŰ, de Societo Szinyei Merse Pál kaj de Magyar Festők Társasága (Asocio de Hungaraj Pentristoj).
Udaipur
Udaipur (उदयपुर en la Hindia, prononcenda Udajpur) estas urbo en suda Raĝastano, Barato, kelkfoje nomita la blanka urbo pro la ĝenerala blankemo de siaj domaroj. Ĝi estas ĉirkaŭita de multaj famaj lagoj kaj estis hejmo por idaro da ĉefhindreĝoj.
Granvin
Granvin estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Udaipur
Geografio
Distanco al aliaj ĉefurboj (km): Jaipur: 400 km; Jodhpur: 290; Nov-Delhio: 660; Mumbajo: 660.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2001, en Udaipur loĝas 389.317 homoj, kies 12% aĝas malpli ol 6. 53% de la loĝantaro estas vira dum 47% estas virina. La legpovo estas averaĝe je 77% (t.e. multe pli ol la nacia averaĝo), 83% por viroj kaj 72% por virinoj.
Maharaĝoj
Ekde urbkreado ĝis barata sendependeco:
Turismo
La urbo ricevas almenaŭ miliono da fremdaj turistoj jare.
12057 Alfredsturm
12057 Alfredsturm estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj amatoraj astronomoj Reiner Stoss, Peter Geffert, Erwin Schwab kaj Jens Rothermel elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan amatoran astronomon Alfred Sturm, unu el la fondintoj kaj prezidento de la Observatorio de Starkenburg ekde ties komenco en 1970. Strum grave kontribuas al instruo pri astronomio.
Nigrakapa bronzflugilulo
La Nigrakapa bronzflugilulo (Phaps histrionica), konata ankaŭ kiel la Ara bronzflugilulo, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto en tropika Aŭstralio.
Disvastiĝo
Ĝi estas endemio de la plej sekaj partoj de Aŭstralio.
Aspekto
Ĝenerale ĉiu plumaro de tiu ĉi specio estas bruna (kiel bronzo, kaj de tie la nomo bronzflugilulo de la du similaj genroj Phaps kaj Henicophaps) en la tuta dorso escepte nigro je la fino (ne tiom malhela ĉe inoj) kaj griza en subaj partoj pli sube ol la blanka gorĝo. Ankaŭ la kruroj estas brunaj. Junuloj estas similaj al inoj, sed pli brunpunktitaj en brusto kaj en dorso.
(155341) 2006 SA218
(155341) 2006 SA218 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la 30-a de septembro 2006 en la kadro de la astronomia kampanjo Siding Spring Survey elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝia orbita periodo (655,994 tagoj) estas iom proksima de tiu de Marso (686,971 tagoj).
Ĝia klinata orbito krucas tiun de Marso kaj tanĝas tiun de la Tero, ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la tera orbito, sed ĝia malsuprenira nodo estas tre proksima de la marsa orbito.
10713 Limorenko
10713 Limorenko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Leonid Pavloviĉ Limorenko, adjunktan direktoron de la Krimea Astrofizika Observatorio.
Naskiĝo de Venuso
For la Madonojn kaj Evojn! Per tiu Venuso (aŭ Venera), Sandro Botticelli seniĝas de kristana influo. Por montri nudan virinon, li ĉerpas el Helena mitologio. El tiu Venuso li volas fari himnon al perfekta beleco.
554 Peraga
554 Peraga estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al itala vilaĝeto "Peraga", en la komunumo de Taurianova.
Natria fenil-acetato
Natria fenil-acetato, fenil-acetato de natrio aŭ C8H7O2Na estas organika kombinaĵo el natrio kaj fenilacetata acido. Ĝi uzatas en la terapio pri akuta hiperamonemio asociita al malordoj de la urea ciklo, kiam nesufiĉo da specifaj enzimoj rezultas en malkapableco pri rompo aŭ forigo de reziduaj nitrogenaĵoj.
Estepona
Estepona estas urbo je la Costa del Sol (Bordo de la Suno) en la provinco Malaga en Andaluzio Hispanio. Ĝi havas 54 709 loĝantojn sur areo de 137 km². La denseco de la loĝantaro estas 315/km². Estepona havas 21 km da marbordo.
Vidindaĵoj
La urbo Estepona havas multajn vidindaĵojn, ekzemple la kastelo San Luis aŭ la kirko de Los Remedios.
Tiszaszentimre
Tiszaszentimre [tisasentimre] estas vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en subregiono de Tiszafüred. La nomo estas hungare Tiso-Sankta Emeriko. La vilaĝo nomiĝis pri patrono de la preĝejo.
Situo
Tiszaszentimre situas proksime al Tiso-lago. La vilaĝo havas fervojon, krome trairantan vojon.
Historio
Oni trovis spurojn el la bronzepoko. Dum la turka epoko la loko senhomiĝis.
Ezra
La nomo Ezra havas plurajn signifojn:
Kesfeld
Kesfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Darkthrone
Darkthrone estas nigrametala grupo el Norvegio. Ĝi formiĝis en 1986 kiel mortmetala grupo, sed post ŝanĝi ĝenron kontraŭ nigra metalo en 1991, ili iĝis movforto en Norvegia nigrametala sceno. Dum pleja sia ekzistotempo la grupo konsistis el nur du muzikistoj, Nocturno Culto kaj Fenriz, kiuj restas ekstere de la populara medio. Iliaj komencaj tri nigrametalaj albumoj, nome A Blaze in the Northern Sky, Under a Funeral Moon kaj Transilvanian Hunger, ofte kromnomataj "Malsankta Triunuo", estas inter la plej influemaj albumoj de la ĝenro. Ekde 2006, iliaj verkoj malproksimiĝis de la tradicia nigrametalo kaj inkludis pliajn elementojn de tradicia peza metalo, rapida metalo kaj punkroko.
Fernando Soler
Fernando Díaz Pavia (24-a de Majo 1896 - 24-a de Oktobro 1979), ​ konata kiel Fernando SOLER (dua familinomo de lia patrino, Irene Pavía Soler), estis meksika aktoro de kino, radio kaj televido; scenaristo, produktoro de teatro kaj kin-reĝisoro apartenanta al la orepoko de la meksika kino kaj membro de la distretosa familio Soler. Li estis unu de la grandaj gloroj de histrioneco en Meksiko.
Fernando Soler ludis grandan variecon de roluloj karakteraj de la meksika socio mez- kaj alt-klasa de la epoko, tiaj kiaj la patro moralisma kaj aŭtoritatema (Una familia de tantas, unu de liaj plej bonkvalitaj ludadoj), la fraŭdanto de aristokrataj movmanieroj (Al son de la marimba kaj Qué hombre tan simpático), ktp. Lia plej grava rolo estis la ludado de aŭtoritatema ranĉisto Cruz Treviño Martínez de la Garza en La oveja negra (1949) kaj daŭrigo No desearás la mujer de tu hijo (1949), kio havigis al li la premion Ariel al Plej Bonkvalita Aktoro (1951). Li laboris kun plej parto de la aktoroj de la tiama meksika kino, inter kiuj estas María Félix, Pedro Infante, Marquita Rivera, Sara García, Joaquín Pardavé, Ninón Sevilla, Andrea Palma, Gloria Marín, Roberto Cañedo, Arturo de Córdova kaj, kompreneble, kun siaj gefratoj: Andrés, Domingo, Julián, Irene, Gloria, Elvira kaj Mercedes.
Inter liaj filmoj elstaras Una familia de tantas (Alejandro Galindo), Al son de la marimba, México de mis recuerdos, La reina de la opereta, (kun Joaquín Pardavé), El gran Calavera, Susana (Luis Buñuel), Cuando los hijos se van, ktp.
Darkthrone
Mortmetalaj jaroj
La grupo, kiu iĝos Darkthrone, formiĝis en fino de 1986 en la urba areo Kolbotn, komunumo Nordre Follo, ĉeurbo de Oslo. Ĝi estis mortmetala grupo, nomita Black Death, kies membroj estis Gylve Nagell, Ivar Enger kaj Anders Risberget. Ĉefaj inspirantoj estis Celtic Frost, Cryptic Slaughter kaj Slayer kun sia albumo Show No Mercy. En aŭtuno de 1987 la grupo ŝangis nomon al Darkthrone, kaj al ili aliĝis Dag Nilsen. Ted Skjellum aliĝis en printempo de 1988. Dum tiu ĉi kaj la sekva jaro la grupo sendepende eligis kvar demonstraĵajn kasedojn: Land of Frost, A New Dimension, Thulcandra, kaj Cromlech.
Ili poste kontraktis kun la sendependa registra firmao Peaceville Records pri kvar albumoj. En 1990, ili registris sian unuan studioalbumon, Souldide Journey. Pro malgranda buĝeto, la grupo ne povis akiri studion de daziratata kvalito, sed danke al la membroj de Nihilist kaj Entombed, ili povis registri sian albumon ĉe Sunlight Studios. Dum la grupo estis ĉefe mortmetala ĝenre, ĉeestis kelkaj elementoj de nigra metalo.
Tuj post eligo de tiu albumo, la grupo plu verkis kaj registris novan materialon ĝis akumuli ĝin por plena albumo. Tiu materialo estis plene instrumenta, sed montris gradan ŝanĝon de la grupo al la nigra metalo. En 1996 ili eligos ĝin en la kompilaĵo Goatlord.
Fruaj nigrametalaj jaroj
Dum 1991, Darkthrone adoptis estetikan stilon, kiu reprezentos la nigrametalan scenon, uzante "mortfarbon" kaj laborante sub pseŭdonimoj. Gylve Nagell iĝis "Fenriz", Ted Skjellum iĝis "Nocturno Culto" kaj Ivar Enger prenis nomon "Zephyrous". En aŭgusto de 1991 ili registris la duan albumon, eligitan je komenco de 1992 kaj titolitan A Blaze in the Northern Sky. La albumo enhavis iliajn komencajn nigrametalajn registraĵon, kaj Peaceville Records ekde tiam dubis pri eligo pro foriro fare de Darkthrone de la origina mortmetala ĝenro. Post registrado de la albumo, basisto Dag Nilsen eliĝis el la grupo, kaj estis nur listita kiel sesia basisto sen portreto sur la albuma kovrilo.
La tria albumo de la grupo, Under a Funeral Moon, estis registrita dum somero de 1992 kaj eligita je komenco de 1993. Ĝi estas la albumo, kiam Darkthrone tute konvertiĝis al nigra metalo, kaj la lasta albumo, kie gitaristo Zephyrous ludis. Ĝin sekvis la tria albumo, Transilvanian Hunger, kiun ili eligis en februaro de 1994. Tio estis la unua albumo de Darktrone, kiun registris nur du membroj, Nocturno Culto kaj Fenriz. Ekde tiu albumo la grupo havas formon de duo. Oni karakterizas la albumon per tre "kruda" aŭ "malalte kvalita" registra stilo kaj muzika simpleco. Eligo de la albumo kaŭzis vetojn pro kelkaj vortumadoj, skribitaj de fifama muzikisto Varg Vikernes kaj la prospekto, enhavanta frazon "Norsk Arisk Black Metal" (en esperanto Nordarja nigra metalo).
Ĉe Moonfog Records
Darkthrone subskribis al alia sendependa registra firmo, Moonrog Productions, por sekvaj eligaĵoj. La firmaon estris Satyr el la nigrametala grupo Satyricon.
La kvinan albumon, Panzerfaust, la grupo registris en 1995. Ĝi estis ricevita bone, kvankam ĝia produktado simile al Transylvanian Hunger trafis kritikon. Ilia sesa albumo, Total Death, estis eligita dum 1996 kaj notindas pro vortumado, tute komponita de nigrametalaj muzikistoj aliaj ol grupa ĉefa vortumisto Fenriz.
Dum 1993–1995, drumisto Fenriz envolviĝis en multajn flank-projektojn. Ili inkludis lian solan atmosferan projekton Neptune Towers, registradon de albumo kun Satyr kiel la duo Storm, kaj basgitaradon por la debuta albumo de Dødheimsgard. Li ankaŭ rekomencis drumi por Valhall pro esti unu el la formintoj en 1988 sed forlasis en 1990 por koncentriĝi pri Darkthrone.
En 1999, Darkthrone eligis la albumon Ravishing Grimness, kaj la sekvan albumon Plaguewielder en 2001. Dum Transilvanian Hunger kaj Panzerfaust enhavis kantojn, kies lirikojn skribis Fenriz sole, tiuj du albumoj havis vortumojn, plejmulte sktibitajn de Nocturno Culto kaj estis registritaj ĉe la studio de Ronny Le Tekrøe en Toten, Norvegio. Tio eksplikas "pliklaran" sonon de tiuj albumoj.
Je la fino de 1990-aj du tributalbumoj de Darkthrone estis eligitaj: Darkthrone Holy Darkthrone en 1998 kaj The Next Thousand Years Are Ours en 1999. La grupo ankaŭ eldonis Preparing For War, kompilaĵon de kantoj de 1988–1994 jaroj. En 2002, la preludo el ilia kanto "Kathaarian Life Code" aperis en la lasta sceno de la francia filmo Demonlover.
En 2003, la grupo eligis la albumon Hate Them. Kvankam tiu kaj la sekva albumo enhavis elektronikajn preludojn, ili restis pure nigrametalaj. Sardonic Wrath estis publikigita en 2004. Ĝi estas la lasta albumo de la grupo ĉe Moonrog Productions kaj la lasta albumo sole nigrametala stile. Iliaj sekvaj eligaĵoj havas fortajn trajtojn de "crust punk".
Ŝanĝo en direkto
En 2005, Darkthrone konfirmis, ke ili revenis al Peaceville Records, post forlasi tiun registran firmaon en 2004. Ankaŭ ili fondis sian propran registran firmaon, Tyrant Syndicate Productions, por eligi siajn venontajn albumojn. Por festi ilian revenon, Peaceville reeligis la kompilaĵon Preparing For War kun kroma KD da demonstraĵoj kaj DVD da rektaj koncertoj, ankaŭ reeligis la komencajn kvar albumojn kun intervjuoj pri ĉiu.
Darkthrone eligis la dekunuan albumon, The Cult Is Alive, je komenco de 2006. La albumo reprezentis foriron de la grupo de nigra metalo al crust punk. The Cult Is Alive estas la unua albumo de la grupo, kiu aperis en populareclistoj, debutante kun nombro 22.
En Julio 2007, la grupo eligis la albumeton NWOBHM (akronimo, signifanta "New Wave of Black Heavy Metal" (Nova ondo de nigra peza metalo), estas referenco al "New Wave of British Heavy Metal" (brita)), kiel demonstraĵon por la albumo F.O.A.D. (signifas "Fuck off and die!"), eligita en septembro samjare. La frazon uzis multaj draŝmetalaj muzikistoj Kiam la muziko ankoraŭ enhavis punkajn elementojn, la grupo fokusiĝis en tradicia peza metalo. Dum 2007, Nocturno Culto finis kaj eligis la filmon pri nigra metalo kaj vivo en Norvegio, titolitan The Misanthrope. Ĝi enhavas kelkajn liajn solajn registraĵojn. En oktobro 2008 la grupo eligis la albumon Dark Thrones and Black Flags, kiu ĝenre estas tre simila al la antaŭa.
Raporto de la Aerologia Observatorio de Tateno
EdE-R Raporto de la Aerologia Observatorio de Tateno (apud Tutiura). Verkita de Oishi Wasaburo. Unua volumo 1926, 213 p, sesa 1931, 210 p. Pri la lasta. Grandformata kajero, kun multaj cifertabeloj, pri la observadoj, tarifaj surtere, pri ĉiuj aeraj fenomenoj. Plie estas raporto kun teksto.“ (G. S., ,E', 1932, p:106.) Gravaj dokumentoj pri la scienca uzado de Esperanto en Japanujo.
Rekoreko
La rekoreko estas ritma instrumento de brazila muziko parenca al guiro. Ĝi tradicie konsistas el segildenteca cilindra korpo el bambuo aŭ ligno kun enfenditaj sulketoj. Oni ludas ĝin per lignobastoneto. La instrumento aperas en diversaj stiloj de brazila muziko, ekzemple en sambo. Ĝi devenas el la afrikobrazila muzikkulturo. Ekde vasta tempo ekzistas rekorekoj konsistantaj el metalcilindroj, sur kiuj laŭlonge estas fiksitaj metalrisortoj kaj kiujn oni ludas per metalbastoneto, kio rezultigas konsiderinde pli altan laŭtecon dum la ludado. Oni povas dampi la metalrisortojn per la mano tenanta la instrumentoj, per kio ekestas tre diversaj soneblecoj. Krom la metala versio ankaŭ ekzistas nuntempe rekorekoj el fibroplasto, ludataj per bastoneto el plasto.
En Brazilo rekoreko nomiĝas depende de la regiono ankaŭ reco-reco, catacá, caracaxá, querequexé, reque-reque aŭ ekzemple en la Amazona regiono raspador.
Gábor Szász
Gábor Szász [sAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szász Gábor estis hungara matematikisto, profesoro.
Gábor Szász naskiĝis la  en Szeged. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Szász frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1948. Post siaj studoj li laboris en la universitata fizika instituto. En 1955 li kandidatiĝis, post 6 jaroj li atingis la titolon docento. Inter 1962 kaj 1968 li estis katedrestro de Pedagogia Altlernejo de Nyíregyháza. En 1967 li doktoriĝis. Inter 1968-1994 li instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, kie ĝis 1991 li estis katedrestro. Li estis vicdekano en du periodoj. En 1994 li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn inter 1966-1991.
Hörden am Harz
Hörden am Harz estas komunumo en Germanio. Ĝi ekde la 1-a de novembro 2016 troviĝas en la distrikto Göttingen de la federacia lando Malsupra Saksio, antaŭe ĝi apartenis al la tiam malfondita distrikto Osterode. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Uzokazo
uzokazo estas analiza procedo en komputiko. uzokazo prezentas iun tipan metian taskon, kun la celoj kaj interagoj de la uzantoj kaj de la koncerna programo. per uzokazo programisto povas analizi la bezonojn de la uzontoj laŭ ilia vidpunkto. li povas pli bone rezoni, kiel la programaro estos uzata fare de homoj, nenion antaŭsupozante pri la enhavo de la progamaro mem (ĝian konsiston oni difinu poste).
la nocio de uzokazo populariĝis en la 1990aj jaroj kune kun formalaj modeloj, kia uml.
prezento
uzokazon oni povas prezenti bilde aŭ tekste. uml disponigas diversajn figurojn por grafika prezento. sed ankaŭ teksto kun sinsekvaj rubrikoj taŭgas por priskribo de uzokazo. uzokazon oni povas priskribi per tiaj rubrikoj, kiaj:
amplekso
proceduro aŭ scenaro estas unu vojo tra la diversaj ebloj de la uzokazo. estas rekomendite uzokazon verki iom post iom. komence oni prezentu per ĝi la normalan proceduron, do tiun, en kiu ĉio bone funkcias. poste oni aldonu pli maloftajn situaciojn, kaj misfunkciadojn.
interrilatoj
eventuale oni povas interrilatigi uzokazojn, kvankam tio elmetas la programiston al la tento jam modeligi per tio la aranĝon de la programoj mem:
helpo
ekzistas instruaj verkoj kaj retejoj pri la temo. ekzistas ankaŭ programaroj, kiuj helpas en la redakto aŭ desegno de uzokazoj.
Sekundo
La nuna difino de sekundo devenas de la 13-a Ĝenerala Konferenco pri Pezoj kaj Mezuroj (okazinta en 1967 kaj 1968), kaj tekstas jene:
Historio
La natura tempo-unuo, la averaĝa diurno, estas dividita en 24 horojn - elekto kiu estas kutime asociita kun antikva Egiptio. La egiptoj kaj babilonanoj dividis tago kaj nokto en malsamajn formojn. La tago estas dividita per sunhorloĝo en 10 egalajn partojn kaj alian parton de krepusko komence de la tago kaj alian parton ĉe la vespero. Tio estas, entute 12 partoj. Estis kutime dividi la nokton nur proksimume en 3 partojn aŭ rezervojn. Ĉar ne eblas dividi la nokton per sunhorloĝo. Kaj eĉ post la invento de la akva horloĝo ĝi ne estis multe uzata. En la antikva mondo ĉiu el la horoj estas dividita en 60 minutojn, ĉiu el kiuj estas dividita en 60 sekundojn. Ĉar la longo de la tago variadas laŭlonge de la jaro, kaj horo estis egala divido de ĉiu tago, la longo de unu horo varius de tago al tago, male al nuna praktiko.
Kun la evoluo de moveblaj mekanikaj alternativoj al sunhorloĝoj kaj kun la ekspansio de la burĝa socio, ekestis la bezono kunordigi horarojn pli precize ol tuta horo, tiel kreante alian, pli subtilan ("minuto") dividon de tempo, dividante ĉiun horon en 60 egalajn partojn. La numero 60 originas de la malpreciza supozo, ke jaro (ĉirkaŭado de la Tero ĉirkaŭ la suno) estas 360 tagoj, kaj la divido de laŭsezonaj sunhorloĝoj laŭ similaj gradoj, kutimo kiu ankaŭ aliĝas al geometrio (kie la cirklo estas dividita en 360 gradoj). La nombro 60 estis elektita arbitre, ĉar ĝi estis akceptita en la kalkula metodoj de la antikva mondo, kaj probable originis de la babilona kalkula metodo, kiu baziĝis sur 60. Eĉ post la detruo de ĉi tiu kulturo, la altnivela uzo de sunhorloĝoj kaj astronomiaj tablojdoj estis adoptitaj de aliaj popoloj.
Kun la help de teknologio por pli precize mezuri tempon oni aldonis alian dividadon kaj je la fino de la 16-a jarcento, progresintaj horloĝoj kun alia, sekundara, dividado estis kreitaj. Tiu ĉi divido, kiu estis la dua, estis nomita en multaj lingvoj en simplaj terminoj - "dua".Tamen, ekzistas aliaj dividoj, kiel ekzemple en kiu la horo estas dividita en 1080 partojn.
Tempodaŭro de unu sekundo iĝis praktike mezurebla nur post la invento de pendola horloĝo en la 17-a jarcento, sed tiu mezurunuo estis uzata jam antaŭe en astronomiaj kalkuloj. La difino de sekundo longe estis bazita sur la koncepto tagnokto, dividata en 24 horojn kun po 60 minutoj, ĉiu kun po 60 sekundoj. Unu sekundo do estis, kaj por la ĉiutaga vivo daŭre estas, unu 86400-ono de tagnokto.
Kun la evoluo de ĉiam pli precizaj mezuriloj kaj mezuraj metodoj, oni eltrovis, ke la turniĝado de Tero ne estas sufiĉe unueca kaj stabila, por ebligi science ekzaktan difinon de baza mezurunuo. En la 1950-aj jaroj oni tial transiris al difino bazita sur la astronomia tropika jaro, tio estas la daŭro de unu rondiro de Tero ĉirkaŭ Suno, ekde unu printempa ekvinokso al la sekva. La nova difino fiksis, ke unu tropika jaro (la jaro 1900, kun astronomie precizega difino pri la ekzakta tempopunkto) egalis al 31 556 925.9747 sekundoj.
En 1967 oni aprobis la nunan difinon, por kies praktika realigo oni bezonas atomajn horloĝojn. La baza difino restas sen ŝanĝoj, sed dum la jaroj ekestis precizigoj pri kondiĉoj de la mezurado. Unu el ili koncernas etajn korektojn bezonatajn, laŭ la ĝenerala teorio pri relativeco, pro efikoj de gravitodiferencoj inter diversaj lokoj sur Tero. La alian kondiĉon difinis, en 1997, la Buroo Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj: ĝi priskribis, ke la difino celas cezian atomon senmovan en temperaturo 0-kelvina.
Dekoblaj kaj dekonaj unuoj
Multoblojn kaj onojn de sekundo oni povas regule nomi aldonante SI-prefikson, sed tio estas plej ofte farata nur pri onoj de sekundo: ekz. milisekundo (ms) estas milono de sekundo, mikrosekundo (µs) estas milionono. Pli longaj tempoj estas ekz. kilosekundo (ks, 1000 s aŭ 16 minutoj 40 s) aŭ megasekundo (Ms, miliono da sekundoj, t.e. ĉirkaŭ 11 tagoj 14 horoj).
En la ĉiutago, oni tamen ĉefe uzas la tradiciajn mezurunuojn minuto (egala al 60 sekundoj) kaj horo (3600 sekundoj). Tiujn eblas ekzakte difini kiel multoblojn de sekundo. Sed se oni difinas ilin kiel 1440-onon kaj 24-onon de tago (aŭ tagnokto, iam ankaŭ nomata diurno), oni refoje renkontas la problemon pri rotacio de Tero. La tempunuo jaro estas plursenca kalendare, kaj ankaŭ astronomie ĝi havas diversajn difinojn. Fine, semajno kaj monato estas uzataj kiel tempunuoj precipe kiam temas pri kalendaraj dato-intervaloj.
Alia divido, kiu estis konata ĉefe en antikvaj tempoj, estas la divido de la sekundo en 60 "trionojn", tiel ke unu "triono" estas parto 1/60 de la sekundo (ĉar la sekundo estas parto 1/60 de la minuto). En pluraj lingvoj ankoraŭ ekzistas vortoj, kiuj priskribas ĉi tiun dividon, kiel en la pola (tercja) kaj la turka (salise).
Plank-tempo (tp) - estas la plej malgranda tempo kiu povas esti mezurita teorie. Ĝi estas uzata ĉefe de astronomoj kaj astrofizikistoj por priskribi la unuajn momentojn de la praeksplodo dum la formado de la universo. Planck-tempo estas egala al proksimume sekundoj.
Kromsekundoj
Pro la efektiva diferenco inter la tempodaŭroj 86400 sekundoj kaj unu turniĝo de Tero ĉirkaŭ sia akso, oni uzas tiel nomatajn supersekundojn, ekstrajn sekundojn aldonatajn al la Universala Tempo je certaj tempopunktoj, kio igas la koncernan tagnokton daŭri 86401 sekundojn. Ekde 1972, kiam oni enkondukis la sistemon de ekstraj sekundoj, ĝis la fino de 2008, supersekundo estis aldonita 23 fojojn, kio montras la malrapidiĝon de la tera turniĝado. Teorie eblas ankaŭ negativa supersekundo, t.e. tagnokto nur 86399-sekunda, se okazus rapidiĝo de Tero, sed io tia ne okazis ĝis nun. - La tuta sistemo de supersekundoj estas diskutata, kaj ekzistas propono tute forigi ĝin, kio signifus transiron al tempokalkulo plene difinita de la Internacia Atoma Tempo kaj principe sendependa de moviĝado de Tero.
Sekundoj en sportaj rekordoj
La 10-sekunda limo estas termino uzata ĉefe en atletiko kaj priskribas la fizikan kaj psikan sojlon por viroj sukcesi la 100-metrajn kuron en malpli ol 10 sekundoj. Resti sub la 10-sekunda limo estis dum longa tempo taksita signo de eksterordinaraj kuristoj, sed perdis signifon ekde la malfruaj 1990-aj jaroj, ĉar pli kaj pli da kuristoj sukcesis tion. La unuaj 100-metraj kuroj sub 10 sekundoj estis ankoraŭ mezuritaj permane per klikhorloĝo. La internacia asocio de atletikaj federacioj diras tamen, ke mezuro estas akceptita nur, kiam la tempomezura proceso estas tute aŭtomata, ne ekzistas ventorapido de pli ol 2.0 metroj/sekundo kaj ne estas uzataj povumaltigaj rimedoj.
La kuro de 50 metroj estas malofta evento alternativa al la tiu de 60 metroj. Donovan Bailey tenas la viran tutmondan rekordon kun tempo de 5.56 sekundoj kaj Irina Privalova tenas la virinan tutmondan rekordon kun tempo de 5.96 sekundoj.
Plej modernaj mezursistemo - Fully Automatic Timing (FAT) kaj elirsistemoj estas uzataj por pli akurate mezuri kuradon, kun rezultoj tiom akurataj kiom ĝis 1/1000 de unu sekundo. Tiaj sistemoj ebligis iom post iom pli precizajn rekordojn kaj diferencojn. La 17an de Aŭgusto 2022 la hispana atleto Asier Martínez venkis pro unu milono da sekundo la ormedalon en barierokuro de 110 m en la Eŭropa Ĉampioneco de Munkeno, nome per 13,137 s, ĝis tiam la plej mallonga tempodiferenco registrita en atletisma venko. La franca Pascal Martinot Lagarde estis registrita alvenante al la celo nur post unu milono da sekundo.
Unu sekundo en la ĉiutaga vivo
Esploro de Junio 2015 montris ekzemplojn de aferoj kiuj okazas en la ĉiutaga vivo en unu sekundo:
6469 Armstrong
6469 Armstrong estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Neil Armstrong (1930–2012), ano de la misio Apollo 11 kaj unua homo kiu iris sur Lunon.
(16553) 1991 TL14
(16553) 1991 TL14 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la francdevena usona astronomo Charles P. de Saint-Aignan elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Les Bréseux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Walter Ranft
Veninte al Dresdeno en 1920 li unuigis la tieajn grupojn al 500-membra societo, kies prezidanto li estis dum kelkaj jaroj. Afergvidanto de Germana Esperanto-Asocio (GEA) de 1920 ĝis 1924. Ranft fondis en 1922 la Komercistan Esperanto-Union (KEU) en Dresden-Radebeul, kies prezidanto li estis, kaj redaktis ties bultenon „La Komerco“ (1929-1936).
Lian cindrigon akompanis Esperantlingva meso.
Kafeterio
Kafeterio estas manĝejo kie oni ĉefe manĝas hastmanĝojn kiel pomfritoj, krokedoj, printemporuloj k.t.p.
Oni mem prenas la manĝaĵojn de bufedo aŭ vendilo kaj ofte manĝas stare.
Kelkfoje oni ankaŭ vendas trinkaĵojn kaj estas kelkaj sidlokoj.
Manĝejo en lernejo aŭ kazerno ankaŭ ofte nomiĝas kafeterio.
Meksika vihuelao
Ne konfuzi kun vihuelao
La Meksika vihuelao (vihuela mexicana) estas meksika kordinstrumento, nome speco de gitaro. Ĝi havas kvin nilonajn kordojn en kvin kordoĥoroj. La tonoj estas A3, D4, G4, B3, E4.
István Bágyoni Szabó
BÁGYONI SZABÓ István (ba:djoni sabo:) estas rumanuja hungara verkisto, poeto, tradukisto, ano de E-MIL naskiĝinta la en Bágyon.