cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pacifika pufino
Reproduktado
La Pacifikaj pufinoj estas monogamaj, kaj formas longdaŭran parligon kiu pluas dum kelkaj jaroj. Divorco inter paroj okazas post reproduktaj sezonoj kiuj finas malsukcese. Nestumado okazas ĉu en nestotruoj aŭ foje surgrunde sub kovro. Paroj alvokas ofte, kaj por plifortigi la parligon kaj por forpeli entrudulojn for el siaj teritorioj. Ankaŭ gepatroj alvokas siajn idojn. La alvoko estas longa, kun enspira enhavo (OOO) kaj elspira enhavo (err); ties havaja nomo ua’u kani signifas ĝemopetrelon. Ambaŭ seksoj partoprenas en elfosado de nestotruoj, aŭ en riparado de la nestotruo el la lasta jaro. Ankaŭ oni ŭas nestotruojn de aliaj specioj. La reprodukta sezono de la Bonina petrelo en Havajo havas tempon por eviti tiun de la Pacifika; en jaroj kiam la idoj de la Bonina petrelo estas ankoraŭ en la nestotruoj kiam la Pacifika pufino revenas por ekreproduktiĝi tiuj idoj estas mortigitaj aŭ forpelitaj. Ili venas al tiuj kolonioj nokte, kvankam nereproduktantaj Pacifikaj pufinoj estas ofte vidataj ĉe la surfaco la tutan tagon kaj la reproduktaj birdoj ripozas for de siaj nestotruoj antaŭ ovodemetado. Ambaŭ seksoj entreprenas antaŭreproduktan veturadon por fari al si energiajn rezervojn, tio kutime daŭras ĉirkaŭ 28 tagojn. La ino demetas ununuran ovon, kaj se tiu ovo perdiĝas la paro ne klopodas denove dum tiu sezono. Post ovodemetado la masklo kutime entreprenas la unuan kovovicon. Ambaŭ seksoj kovas la ovon, laŭ vicoj kiuj povas daŭri ĝis 13 tagoj. La kovado daŭras ĉirkaŭ 50 tagoj. Post eloviĝo la ido estas kovata dum ses tagoj, ĝis ĝi kapablas termoreguliĝi, post kio ĝi estas lasata sola en la nesto dum ambaŭ gepatroj ĉasas por manĝo. La ido estas dekomence nutrata el stomaka oleo, nome energiriĉa vakseca oleo el digestita predo kreita en la patraj ventroj; poste ĝi estas nutrata kaj el solidoj kaj el stomaka oleo. Kiel ĉe multaj procelariedoj, ankaŭ la Pacifika pufino alternigas kaj longajn (ĉirkaŭ 8 tagojn) kaj mallongajn (1-4 tagojn) veturojn por havigi al si manĝojn, por kio ambaŭ gepatroj kunordigas siajn manĝoklopodojn. La idoj pliiĝas laŭ grando ĝis 560 g (pli grandaj ol plenkreskuloj) kaj poste falas al ĉirkaŭ 430 g antaŭ elnestiĝo, kio okazas post 103-115 tagoj, post kio la ido sendependiĝas el plenkreskuloj.
Konataj reproduktaj kolonioj estas la jenaj:
Sono
<br style ="clear:both" />
85388 Sakazukiyama
85388 Sakazukiyama estas asteroido de la ĉefa asteroida zono nemalproksima de la 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Sudoměřice u Tábora
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
85388 Sakazukiyama
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la Monto Sakazuki (aŭ Sakazuki Yama) alta de 256 m en la orienta parto de Jamagata. La monto estas populara ĉe la marŝantoj.
25157 Fabian
25157 Fabian estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita iksoradia astronomo Andrew Christopher Fabian de la Universitato de Kembriĝo. Li laboris per multenombraj iksoradiaj por plibonigi nian konon pri la iksoradiaj fontoj kiel, ties  kaj gaso en kernoj de  kaj galaksiamaso.
Izobilnij
Izobilnij (Изобильный) estas urbo en Stavropola regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 07220501.
La urbo estis fondita en jaro 1895.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1965.
La interurba telefona kodo estas 86545, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas apud Norda Kaŭkazo.
En la urbo estas fervoja stacio.
Internacia Flughaveno Portlando
La Internacia Flughaveno Portlando (Portland International Airport) estas la plej granda flughaveno de la usona ŝtato Oregono. Ĝi koncentras 90% el la pasaĝeroj kaj pli ol 95% el la aertransportitaj varoj de la tuta ŝtato.
Izobilnij
En jaro 1959 la urbo havis 11,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 38,9 mil loĝantojn.
Internacia Flughaveno Portlando
PDX proponas flugojn al ĉiuj ĉefaj flughavenoj tra Usono, sed ankaŭ senhaltajn internaciajn flugojn al Kanado, Germanio, Japanio, Meksiko kaj Nederlando. Ĝi cetere estas aerkonektejo por malpli grandaj urboj en Oregono, Vaŝingtonio, Idaho, Montano, Kalifornio kaj Nevado. Tiu flughaveno estas precipe grava bazo por la flugkompanioj Alaska Airlines kaj Horizon Air.
Historio de Esperanto (Courtinat)
Aperis tri volumoj:
Kritiko
La plej granda problemo estas ke Courtinat ofte ne indikas siajn fontojn, kaj ŝatas transpreni eĉ tutajn paragrafojn el fremdaj verkoj, sen ia indiko. Propraj vortoj kaj ŝtelitaĵoj foje estas miksitaj.
Ekzemplo estas la Historio de Esperanto (Zakrzewski), kiun Courtinat "recenzas" en la unua volumo, p. 391/392. Ĝi estas preskaŭ ĉiuvorta plagiato el Esperanto, 20-a de septembro 1913. La Zakrzewski-biografio, kiu troviĝas ĉe Courtinat tuj sekve, estas prenita el Enciklopedio de Esperanto, p. 578.
Aldoniĝas faktaj eraroj, kiel la aserto (dua volumo, p. 637) ke Edmond Privat estis depost 1922 direktoro de Internacia Centra Komitato, kvankam tiu posteno ekzistis nur ekde 1925, kvankam ĝis 1930 la nomo ne estis direktoro, sed sekretario, kaj kvankam Privat neniam estis sur tiu posteno, sed Robert Kreuz.
( Tamen tiu ĉi ekzemplo ne estas la plej trafa ĉar ĉi-foje temis pri serio de nur eraretoj. La propono fondi ICK, kvankam ja unue kun la nomo Centra Esperanto-Komitato (kaj poste Centra Komitato de la Esperanto-Movado) estis aprobita, en la "Unua Labora Kunsido" de La Helsinkia UK, la 10-an de Aŭgusto 1922 , kaj "en 1923 oni unuafoje elektis ĝiajn ses membrojn, kun la sviso Edmond Privat kiel prezidanto." Do ja li ne estis direktoro ekde 1922, sed prezidanto ekde 1923 de komitato kies fondo estis aprobita en 1922 kaj kies nomo, post modifo, estis ICK. Li petis sian [duoblan] eksiĝon kiel prezidanto kaj kiel ano de ICK la 6-an de Aŭgusto 1928 per letero "Al la Internacia Centra Komitato" . )
Ĉiukaze pravas Ulrich Lins jene skribinta : "Feliĉe maloftas apogeoj de dilanteco kiel la trivoluma ‘Historio de Esperanto’." Ĉar supozeble ĉe Courtinat ne temas pri konscia ofendo de sciencaj normoj kaj konscia rabo de la laboro de aliaj homoj, sed pri nekonscia agado pro manko de spertoj. Tamen, ĝi ne estas uzebla en serioza historiografio pri Esperanto.
Montokurado
Montokurado aŭ montetokurado, estas la sporto kurado, ekster ŝoseo, sur altatera kamparo kie la deklivo grimpota havas altan gradon de malfacilo. Ĝi estas populara ekzemple en Anglio kaj norda Britio, speciale ĉe pejzaĝo de arbustetaro de la Laga Distrikto.
Konkurencoj de montokurado estas organizataj laŭ premiso ke partoprenantoj posedas monto-orientajn kapablojn kaj portas taŭgajn porsurvivajn ekipaĵarojn priskribitaj de la organizanto.
La unua registrita montokurado en Okcidento okazis en Skotlando. La reĝo Malkolmo la 3-a organizis konkurencon en Braemar en 1040 aŭ eble tiom malfrue kiom en 1064, ŝajne por trovi rapidan mesaĝiston.
Miklós Szontagh (1843)
Miklós Szontagh aŭ Szontágh [miklOŝ sontAg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szontagh Miklós estis hungara kuracisto, balneologo, botanikisto. Lia samnoma filo estis Miklós Szontagh (1882) (same balneologo). Miklós Szontagh naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Alsókubin (nuntempa Dolný Kubín en Slovakio). Li mortis la en Újtátrafüred (nuntempa Nový Smokovec en Slovakio).
Biografio
Miklós Szontagh estis edukita, ,. Li frekventis gimnazion en Silezio, poste li akiris medicinan diplomon en Universitato de Vieno en 1868. Jam dum lernado li okupiĝis pri botaniko. Post la diplomo li vivis en Pest (urbo), kie li redaktis gazeton. Inter 1872 kaj 1876 li vojaĝis en Germanio, Svislando, Francio, Italio, Turkio. En 1873 li iĝis balneologo en Ótátrafüred, kie li la unua ekvidis kuracajn efikojn de la loka klimato. Li fondis apude novan kolonion Újtátrafüred, kie li kuracadis ekde 1876. Tio estis la unua hungara kuracejo, kiu funkciis ankaŭ vintre. En 1892 estis li la unua, kiu skiadis en Tatroj. Li estis ankaŭ signifa turisto.
Mezdistanca kurado
Eventoj de mezdistanca kurado estas vojkampa atletiko pli longdistanca ol kurtadistanca kuro, ĝis 3000 metroj. La normigaj mezaj distancoj estas 800 metroj, 1500 metroj kaj unumejla kurado, kvankam ankaŭ la 3000 metroj povas esti klasita kiel mezdistanca evento. La 1500 m derivis kiel rezulto kuri tri erojn de 500 m de sentegmenta vojo aŭ ses eroj de 250 m subtegmente, kio estis komuna afero en kontinenta Eŭropo en la 20a jarcento.
NGC 2828
NGC 2828 (aliaj indikoj — ZWG 181.21, NPM1G +34.0154, PGC 26365) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rjazanja provinco
Rjazanja provinco (Рязанская область) estas provinco en meza parto de Rusio en Eŭropa parto. Moskvo troviĝas je 196 km-oj. La provinco fondiĝis en 1937.
Ekde 2006 en la provinco funkcias 314 municipoj (4 urbegaj municipoj, 25 distriktaj municipoj, 31 urbaj municipoj, 254 vilaĝaj municipoj).
La plej gravaj urboj (en mil) estas: Rjazanj 516 (industria centro); Kasimov 35 (industriejo); Skopin 32 (industria centro); Sasovo 30; Rjaĵsk 22; Novomiĉurinsk 20; Ribnoje 19; Silovo 16; Korablino 14; Miĥajlov 13 (produktado de cemento).
Březina (distrikto Rokycany)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1379.
Ŝatis ĉi tien veturadi komikulo Vlasta Burian, kiu ĉi tie havis kabanon sub monteto Hradiště.
Nalžovské Hory
Nalžovské Hory estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1380.
Partoj de municipo
Kernon de la urbo kreas partoj Nalžovy kaj Stříbrné Hory. Konsisto de la urbo estas plu ĉirkaŭaj vilaĝoj Krutěnice, Letovy, Miřenice, Neprochovy, Otěšín, Sedlečko, Těchonice, Ústaleč, Velenovy, Zahrádka kaj Žďár.
Pierre Waldeck-Rousseau
Pierre Marie René Ernest Waldeck-Rousseau, konata kiel Pierre Waldeck-Rousseau (Nantes, 2a de decembro 1846 - 10a de aŭgusto 1904), estis franca politikisto, advokato kaj ŝtatestro, nome la 67a ĉefministro de Francio.
Arisztid Dessewffy
DESSEWFFY Arisztid (pro. deĵoefi) estis generalo dum la liberecbatalo de la hungara revolucio de 1848 kaj unu el la 13 martiroj de Arad, naskiĝinta en Csákány en junio de 1802 kaj mortinta en Arado la 6-an de oktobro 1849.
Mortagne-sur-Sèvre (stacidomo)
Mortagne-sur-Sèvre estas franca stacidomo sur linio Vouvant - Cezais - Saint-Christophe-du-Bois, situanta en Mortagne-sur-Sèvre, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Chemin de Fer de la Vendée.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vouvant-Cezais - St-Christophe-du-Bois (526000).
23068 Tyagi
23068 Tyagi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sonika Tyagi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en scienco pri la bestoj. Ŝi estis lernantino ĉe la William Dickinson High School de Jersey City (Nov-Ĵerzejo, Usono).
Asparagacoj
La asparagacoj (Asparagaceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo asparagaloj (Asparagales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 130 genrojn kaj pli ol 2900 speciojn,. Ĝia tipa genro estas asparago.
Tiu familio troviĝas mondvaste. La plej konara nutraĵplanto estas la legomasparago aŭ ĝardenasparago (Asparagus officinalis). El la suko de la agavoj estas farata tekilo aŭ agavbrando. Kelkaj specioj estas ornamplantoj en parkoj, ĝardenoj kaj domoj.
Priskribo
Asparagacoj estas multjaraj herbaj aŭ lignaj plantoj: arbustoj aŭ lianoj. Multaj specioj havas reduktitajn foliojn kaj la tigoj transprenas la taskon de fotosintezo. La plujaraj herbaj specioj havas rizomojn kiel rezervorganoj. Se estas folioj, tiam ili sidas alternantaj kaj estas simplaj, paralelnervuraj kaj glatrandaj. Ofte la folioj estas skvamformaj kaj haŭtaj. Stipuloj mankas.
La floroj staras unuope sur tre diversmaniere konstruitaj infloreskoj. La malgrandaj, trinombraj floroj estas duseksaj aŭ unuseksaj. Se la floroj estas unuseksaj la plantoj povas esti aŭ monoikaj aŭ dioikaj apartseksaj. La ses involukroj estas samaj kaj verdaj, blankaj aŭ flavaj. La plantoj havas du cirkloj de po tri stamenoj. Ili estas inter si liberaj sed kunkreskintaj kun la bazo de la involukroj. En la duseksa kaj masklaj floroj ĉiuj stamenoj estas fekundaj. La inaj floroj havas staminodiojn kaj nektariojn. Tri karpeloj estis kunkreskintaj al epigina ovario. La pistilo havas maksimume la longecon de la ovario. La plantoj formas berojn. -->
Taksonomio
La molekulgena esploroj dum la lastaj dek jaroj kondukis al tio, ke la familioj ene de la ordo de la Asparagaloj (Asparagales) komplete ŝanĝiĝis. La Asparagaloj (Asparagaceae s.l.) nun entenas la taksonoj de la iamaj familioj Agavaceae, Aphyllanthaceae, Hiacintacoj (Hyacinthaceae), Laxmanniaceae, Ruskacoj (Ruscaceae) kaj Themidaceae. La nomo Asparagaceae estis publikigita en la jaro 1789 de Antoine Laurent de Jussieu en Genera Plantarum sur paĝo 40. Tipogenro estas asparago (Asparagus L.)
Laŭ la reguloj de la Internacia Kodo de la botanika nomenklaturo (IKBN) la kelkaj familiaj nomoj de povas esti transprenataj por la novaj subfamilioj. Ekzemple la Hiacintacoj (Hyacinthaceae) ne povas fariĝi „Hyacinthoideae“, ĉar la pli malnova nomo havas prioritaton. La nova subfamilio devas ricevi la nomon Scilloideae.]]
La familio de la Asparagacoj (Asparagaceae) nun havas sep subfamiliojn kun ĉirkaŭ 150 genroj kaj ĉirkaŭ 2500 specioj:
Abelardo L. Rodríguez
Abelardo Luján RODRÍGUEZ ( – ) estis la provizora Prezidento de Meksiko ekde 1932-1934. Li anstataŭigis prezidenton Pascual Ortiz Rubio post Rubio abdikis la oficon. Li estis membro de la Revolucia Institucia Partio.
Port-de-Bouc
(jen france, okcitane Lo Pòrt de Boc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), borde de la Mediteranea Maro. Fine de en la komunumo vivis.
Angers-Saint-Serge (stacidomo)
Angers-Saint-Serge estas franca varstacidomo sur linio Segré - Angers-Saint-Serge, situanta en Écouflant, apud Angers, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Segré - Angers-St-Serge (518000).
Das Lied von der Erde
Das Lied von der Erde ( La kanto pri la tero) estas granda simfonia lidociklo, kiun Gustav Mahler 1908-1909 komponis pri imita poeziaĵo de malnovĉina liriko de Hans Bethge. Kiel ensemblo estas intencita granda simfoniorkestro kaj kantsoloistoj (aldo aŭ baritono kaj tenoro). La unua prezentado okazis postmorte la 20-an de novembro 1911 en Munkeno sub Bruno Walter.
Strukturo
La Lied von der Erde konsistas el ses partoj, en kiuj Mahler muzikigis po unu poemon el la poemaro Die chinesische Flöte (La ĉina fluto) de Hans Bethge. Bethge siaflanke tradukis la poemojn el la franca en la versio de Marquis D'Hervey de Saint-Denys (inter krampoj staras la esperanta traduko kaj pokaze la verkisto de la ĉina originalo):
Klasifikado kaj akceptado
Per Das Lied von der Erde komenciĝas la malfrua verkaro de Gustav Mahler, en kiu li trovis klare alian sonlingvon ol en siaj pli fruaj komonaĵoj. Mahler komencis la komponaĵon en 1907, en kiu tri gravaj sortobatoj trafis lin: la pli aĝa filino de Mahler, Maria Anna, nomate „Putzi“, mortis en la aĝo de kvar jaroj je difterio. Post kontraŭjude motivita gazetarkampanjo kontraŭ lia persono li devis abdiki kiel direktoro de la Viena Ŝtata Opero. Krome en ĉi tiu jaro oni diagnozis ĉe li gravan kormalsanon, kiu kvar jarojn poste kaŭzis lian morton. En ĉi tiu fazo li okupiĝis pri la kolekto de Hans Bethge, Die Chinesische Flöte kun imitaj poeziaĵoj de malnovĉina liriko. La tekstoj igis lin atingi reduktecon kaj malabundecon rilate la sonlingvon, kiuj akre kontraŭas la starigon de gigantaj orkestroj kaj ĥoroj de liaj pli fruaj verkoj.
Mahler evitis la titolon „simfonio“, ĉar li timis, ke 9-a simfonio povus esti lia lasta, same kiel ĉe liaj modeluloj Ludwig van Beethoven kaj Anton Bruckner. Tamen la verko sufiĉas al la formkriterioj de simfonio same kiel la aliaj pli malfruaj simfonioj de Mahler, tiel ke oni povas rigardi ĝin samrajte kiel lidociklon kaj kiel simfonikantaton. La verko, kiu ekestis ĉ. du jarojn antaŭ la 9-a simfonio, tre malcertigis la artomondon, unuflanke pro sia nekutima orkestra poeziaĵo, aliaflanke pro sia humoro. Bruno Walter, amiko de Mahler kaj dirigento de la unua prezentado, mem miris:
Bruno Walter restis por multaj jaroj unu el la plej gravaj interpretistoj de Das Lied von der Erde, kiun li ĉiam denove dirigentis kaj registris sur sondiskon, kaj tiel grave kontribuis al la disvastigo de la komponaĵo. Por multaj renomaj kantistoj la peco estis kaj estas giganta defio kaj emocie moviga.
La de Arnold Schönberg fragmente postlasita, de Rainer Riehn kompletigita ĉambrorkestra versio de Das Lied von der Erde de Gustav Mahler dum la lasta jardeko tutmonde estis prezentata preskaŭ tiel ofte, foje eĉ pli ofte ol la originala versio de Mahler kun granda orkestro. La aranĝado far Schönberg venas nur ĝis ĉ. la mezo de la unua movimento; la aranĝado de ties dua duono samkiel de la restaj kvin movimentoj devenas de Rainer Riehn.
Registraĵo kun tenoro Julius Patzak, Kathleen Ferrier kaj la Vienaj filharmoniistoj sub Bruno Walter ankoraŭ post jardekoj estas avidata. Ankaŭ la registraĵo kun Fritz Wunderlich, Christa Ludwig kaj la londona Filharmonia Orkestro sub Otto Klemperer trafis sur multajn adeptoj kaj estas aĉetebla ekde jardekoj.
NGC 2829
NGC 2829 (aliaj indikoj — NPM1G +33.0151, PGC 2036350) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Universitato de Laponio
Universitato de Laponio, finnalingve Lapin yliopisto, fondita en 1979, situas en la urbo Rovaniemi, Laponia gubernio en norda Finnlando. Ĝi havas fakultatojn de pedagogio, de komerco kaj turismo, de juro, de artoj kaj de sociaj sciencoj. Laŭ statistiko el la jaro 2005 ĝi havas 71 profesorojn, 4300 pordiplomajn kaj 400 postdiplomajn studentojn; krome 8500 personoj studas en diversaj kompletigaj kaj aliaj plenkreskulaj kursoj.
Al la universitato apartenas Arkta Centro por esploroj, instruado kaj informservoj pri arktaj regionoj. La universitato havas filion en Kemi, nomatan Instituto por la Mara Laponio
Boldizsár Horvát
Boldizsár HORVÁT [boldiĵAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horvát Boldizsár malofte Horváth Boldizsár estis hungara verkisto, poeto, juristo, politikisto, ministro, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy. Boldizsár Horvát naskiĝis la 1822 en Szombathely. Li mortis la 1898 en Budapeŝto.
Biografio
Boldizsár Horvát frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo, poste en Sopron, fine li akiris diplomon en Jura Akademio (Győr). Li komencis sian juran karieron en 1841 en Szombathely. Baldaŭe li politikadis apoganta Ferenc Deák-on. En 1848-1849 li estis elektita parlamenta deputito, tial poste li estis kondamnita je prizono. Li denove estis deputito en 1861, inter 1865–1878, inter 1884–1892. Inter 1867-1871 li estis ministro. Ekde 1878 li okupiĝis pri literaturo.
Movado por rehabilito de la civitanoj-Rurenzangemero
La Movado por rehabilito de la civitanoj-Rurenzangemero ( Mouvement pour la Réhabilitation du Citoyen–Rurenzangemero; MRC-Rurenzangemero) estas politika partio en Burundo, fondita la 2002 (laŭ alia, verŝajne malpli ĝusta informo — en julio 2001 ). De tiam kaj almenaŭ ĝis novembro 2009 ĝi estis gvidata de la kolonelo Epitace Bayaganakandi. Ĝin subtenas precipe tutsioj. Unue la partio estis akuzata pri dominado de la homoj el la provincoj Muramvya kaj Mwaro, sed la partia estraro neis tion.
La partio partoprenis komunuman balotadon en 2005, kaj ricevis 2,1 % voĉdonojn, kio havigis al ĝi 88 postenojn, inkluzive de: 2 — en la provinco Bubanza, 29 — en la provinco Bujumbura Mairie, 7 — en la provinco Bujumbura Rural, 3 — en la provinco Bururi, 1 — en la provinco Cibitoke, 2 — en la provinco Gitega, 1 — en la provinco Kayanza, 9 — en la provinco Muramvya, 31 — en la provinco Mwaro, 2 — en la provinco Ruyigi.
Dum la balotado en la Nacian asembleon la 2005 por MRC-Rurenzangemero voĉdonis 51 730 elektantoj (2,14 %) (laŭ alia informo ĝi ricevis 51 851 voĉdonojn) kaj ĝi akiris 2 lokojn en la Nacia asembleo.
Ilanskij
Ilanskij (Иланский) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04218501.
La urbo estis fondita en jaro 1645.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1939.
La interurba telefona kodo estas 39173, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Ilanka (Иланка).
En la urbo estas fervoja stacio Ilanskaja (Иланская).
En jaro 1959 la urbo havis 26,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 17,1 mil loĝantojn.
Nana spirala galaksio
Nana spirala galaksio estas galaksio, kiu estas kaj nana kaj spirala. Nanaj galaksioj estas karakterizitaj per malgrandaj helecoj, malgrandaj diametroj (malpli ol 5 kiloparsekoj), malaltaj surfacaj helecoj, kaj malaltaj hidrogenaj masoj.
Nanaj spiralaj galaksioj, aparte la nanaj kopioj de Sa-Sc-specaj spiralaj galaksioj estas sufiĉe maloftaj. En kontrasto, nanaj elipsaj galaksioj, nanaj malregulaj galaksioj kaj la nanaj versioj de Sm-specaj galaksioj (kiuj povas esti konsiderataj kiel interaj inter spiralaj kaj malregulaj) estas tre oftaj.
Movado por rehabilito de la civitanoj-Rurenzangemero
Inter partianoj estis Laurent Nzeyimana, la fama burunda politikisto, kiu dum lastaj jaroj de sia vivo estis proparolanto de la partio.
Cornaredo
Cornaredo - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Lajos Vákár
Kariero
Lajos Vákár estis elstara glacihokeisto kaj trejnisto, nomdonanto de la loka artefarita glaciglitkurejo. Al lia nomo ligiĝas la fondado de glacihokeado en sia naskiĝurbo. Je inicio de li kaj lia amika rondo fondiĝis en januaro de 1929 la unua glacihokea teamo de la urbo. Inter 1929 kaj 1954 li estis la hokeisto de la loka glicihokea teamo, dume kun interrompoj inter 1935–37 en Bukareŝto. Li patroprenis trifoje en olimpio en la 30-aj jaroj kiel ano de la rumana teamo. En 1949 kaj en 1952 la teamo gajnis ĉampionajn ormedalojn. De 1947 ĝis 1970 li estis trejnisto kaj konsilanto.
Seurre (stacidomo)
Seurre estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Seurre, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - St-Amour (860000).
Internacia Flughaveno Seattle-Tacoma
La Internacia Flughaveno Seattle-Tacoma (angle Seattle-Tacoma International Airport, IATA-kodo SEA), alikonata kiel Flughaveno Sea-Tac, estas flughaveno lokita en SeaTac kaj en la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝi estas la ĉefa flughaveno por la urboj Seattle kaj Tacoma, sed ankaŭ por ties tuta urba areo kaj por la okcidenta parto de Vaŝingtonio. La flughaveno estas grava bazo por la flugkompanio Alaska Airlines, kies sidejo situas apud la flughaveno, kaj por ties filio Horizon Air.
La flughaveno Seattle-Tacoma proponas variajn flugojn al multaj lokoj tra Nordameriko, Eŭropo kaj orienta Azio. Ĝi cetere estas internacia portalo por Northwest Airlines.
Himnologio
Himnologio estas la klera traktado de la religia kantado, aŭ himnado, en ĉi ties diversaj aspektoj, kun aparta emfazo al ĥora kaj kunvena kantado en diservo. Oni povas pli-malpli klare distingi ĝin disde la himnarto mem, kiu estas la kreado kaj praktikado de tia kantado.
Himnologoj, kiel ekzemple John D. Julian, povas studi la historion kaj originojn de himnoj kaj de adorkantadaj tradicioj, la biografiojn de la homoj, kiuj verkis kantojn pasintajn en la ĥoran aŭ kunvenan repertuaron, la interrilatojn inter tekstoj kaj melodioj, la historiajn procezojn (kaj popolajn kaj redaktajn) kiuj ŝanĝis la himnajn tekstojn (kaj eventuale melodiojn) dum jarcentoj, kaj la socipolitikajn, telogiajn kaj estetikajn disputadojn pri diversaj stiloj de kantata adorado.
Eksteraj ligiloj
En Esperanto:
En la angla
Distrikto Neuburg-Schrobenhausen
La distrikto Neuburg-Schrobenhausen situas en la distriktaro Supra Bavario (Oberbayern) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la urbo Neuburg an der Donau. La distrikto havas areon de 739 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(nombroj de loĝantoj laŭ la stato fine de )
34175 Joshuadong
34175 Joshuadong estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joshua Dong, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la North Carolina School of Science and Mathematics de Durham (Norda Karolino, Usono).
Cézembre
Cézembre estas marborda insulo situanta en golfeto de Saint-Malo en departemento "Ille-et-Vilaine". Surfaca je 18 hektaroj, ĝi ne estas loĝata, escepte de hotelo-restoracio malfermita dum somera sezono. La insulo estas sur la teritorio de Saint-Malo.
Geografio
Cézembre estas la plej granda insulo de la insuloj de la golfeto de Saint-Malo. Ĝi situas je 3,5 km de Saint-Énogat, en Dinard, kaj je 4 km de ĉirkaŭmura Saint-Malo. Plilonga laŭ sudokcidenta-nordorienta direkto, ĝi konsistas el du altebenaĵoj apartigitaj per profunda tranĉo. La insulo estas longa je 700 metroj, larĝa je 250 metroj. Ĝia kulmina punkto sen nomo, staras je 38 metroj. Estas plaĝo el fajna sablo suden, fronte al la kontinento, kaj roka kaj kruta bordo fronte al maro.
Historio
La vorto Cézembre signifas plej alta punkto en kelta lingvo. La insulo estis la orienta pinto de la estuaro de rivero Rance kaj verŝajne estis Segisama Briga en la praromia epoko, kie staris opidumo gardanta la enirejon de marborda rivero. Cézembre tiam estis ligita al la kontinento. Ĝi estus fariĝinta insulo sekve de cunamo supozata en 709.
Ardeinsulo (Aŭstralio)
Ardeinsulo, en angla Heron Island, estas koraldevena kejo situanta ĉe la Tropiko de Kaprikorno en la sudo de la Granda Barilrifo, 72 km nordoriente de Gladstone (Kvinslando), Aŭstralio, kaj 539 km norde de la ŝtata ĉefurbo Brisbane. La insulo estas situanta en la lea (okcidenta) flanko de la Arderifo, nome platforma rifo de grava biodiverseco, eltenanta ĉirkaŭ 900 el la 1,500 fiŝospeciojn kaj 72% el la koralaj specioj troviĝantaj en la Granda Barilrifo.
La insulo estas ĉirkaŭ 800 m longa kaj 300 m larĝa, kun areo de proksimume 16 ha. La plej alta pinto, ĉe la okcidenta fino, estas nur 3.6 m super marnivelo. Borda duno ĉe la suda bordo staras je 3 m super marnivelo, dum pli malaltaj dunoj ĉe la nordorienta flanko estas nur ĉirkaŭ unumetraj.
La Ardeinsulo kaj modifita versio de ties priserĉa stacio estas scenejo de multe el la unua parto de la verko de Arthur C. Clarke nome The Deep Range.
Renate Aichinger
Vivo
Aichinger studis teatro-, filmo- kaj amaskomunikilosciencojn ĉe la Universitato de Vieno. Ŝia magistriĝlaboraĵo temis pri la legdramo Die Schwärmer de Robert Musil. Jam dumstudentinece ŝi laboris ĉe diversaj etaj vienaj teatrejoj. Sekvis dungiĝoj kiel dramaturgino kaj reĝisorino diversloke, i.a. ĉe "Junges Schauspielhaus" en Zuriko, "Stadttheater" en Gießen kaj "Vorarlberger Landestheater" en Bregenz. Ekde 2009 ŝi laboris ĉe "Junge Burg" (Vieno), kie ŝi ĉiun jaron po unu teatraĵon ellaboras, i.a. kun anoj de "TheaterClub Wiener Brut". Ekde la teatrosezono 2012/13 ŝi gvidas krome la sekcion "Bürgertheater" ĉe "Landestheater Niederösterreich" en St. Pölten. Aichinger verkis plurajn teatraĵojn, i.a. la komisiitan verkon Auf die Plätze, fertig, arbeitslos (2009, ARGEkultur). Du el ŝiaj teatraĵoj nomumitis por la premio "Retzhofer Dramapreis": WWW.COM (2003) kiel ankaŭ Rosa Rossi sucht das Morgen (2011). En 2012 aperis ŝia unua libro WELT.ALL.TAG en la eldonejo Edition Laurin.
En 2013 Aichinger ricevis stipendion por restado en la Vilao Decius (Krakovo) kaj gajnis per die la aŭstran antaŭselekton ĉe la eŭropa turniro "European Poetical Tournament". En 2014 oni aljuĝis al ŝi la subtenpremion de Rauriser Literaturpreis.
Aichinger vivas kaj laboras en Vieno.
Eppenberg-Wöschnau
Eppenberg-Wöschnau komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 309 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Eppenberg-Wöschnau estas la plej orientoa komunumo de Kantono Soloturno. Ĝi konsistas el la du vilaĝoj Eppenberg kaj Wöschnau kaj la komerca kaj industria setlejo Schachen. Wöschnau situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Araŭo tra Schönenwerd kaj Eppengerg en la flotebenaĵo de la rivero Aro, Schachen apud la bordo de la rivero ĉe la limo al Araŭo kaj Eppenberg en sudo sude de la samnoma monteto. La nordorientan komunumlimo formas la malnova brako de Aro.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,81 km², de kiuj 43,6% estas kovritaj de arbaro, 36,5% servas por agrikulturo kaj 18,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Eppenberg-Wöschnau limas en nordo al Erlinsbach, en oriento al Araŭo (AG), en sudo al Unterentfelden (AG), kaj en okcidento al Schönenwerd.
Trafiko
Wöschnau situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Araŭo al Olten, dum Eppenberg atingeblas nur per mallarĝa vojo ek de Wöschnau. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per linio de la loka busreto de Araŭo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas Araŭo-Oriento ses kilometrojn oriente de la komunumo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Eppenberg kaj Wöschnau datiĝas el la jaro 1294 kiel in Eppenberg, respektive in Weschnowe. Sur la komunuma teritorio ekzistis kelta rifuĝejo el la epoko de la La-Tène-kulturo. Dum mezepoko Eppenberg kaj Wöschnau devis pagi siajn interezojn al la Abatejo Schönenwerd. En la jaro 1458 Eppenberg kaj Wöschnau fariĝis pro la aĉeto de la Senjorejo Gösgen posedaĵo de Soloturno.
Nógrádsipek
Bazaj informoj
Nógrádsipek (nOgrAdŝipek) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Szécsény.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, fine de longa sakovojo el Szécsény, kiu troviĝas 10 km-ojn, laŭ tutlanda turista vojeto.
Historio
La unua mencio devenis el 1265 en formo "Chipeg". Iom poste la komunumo apartenis al fortikaĵo de Hollókő. En la 16-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Tiam la administra centro estis en Vác. Fine de la turka erao la vilaĝo senhomiĝis pro la konstantaj bataloj. En 1690 la vilaĝo refondiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, poŝto, familihelpa servo.
Borgo
Borgo (franca elparolo: [], korsike: U Borgu []) estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko. Kun 7,742 loĝantoj en la jaro 2011, ĝi estas la kvara plej loĝata komunumo de Korsiko, post Ajaccio, Bastia kaj Porto-Vecchio.
Geografio
Borgo situas en la nordoriento de Korsiko, de la marbordo (sed la komunuma teritorio etendiĝas ĝis la Tirena Maro). Ĝia teritorio inkluzivas duonon de la lago de Biguglia kaj de la flughaveno Bastia Poretta.
Inza
Inza (Инза) estas urbo en Uljanovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 73210501.
La urbo estis fondita en jaro 1897.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La interurba telefona kodo estas 84241, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Sjuksjumka (Сюксюмка) (baseno de rivero Sura (Сура)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 18,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 20,3 mil loĝantojn.
Mortagne-sur-Sèvre
Mortagne-sur-Sèvre estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mortagnais.
České Brezovo
České Brezovo, hungare Csehberek [ĉeberek] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio. České kaj cseh signifas: ĉeĥa.
Geografio
České Brezovo situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Poltár-Kokava nad Rimavicou. Lučenec troviĝas je 26 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1435 en formo "Brezow". En 1715 oni komputis tie 16 slovakajn familiojn, post 5 jaroj 12 slovakajn kaj 4 hungarajn familiojn. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En 1828 loĝis tie 560 vilaĝanoj en 78 domoj. En 1836 vitrofarejo ekfunkciis, kiu disiĝis de České Brezovo en 1998. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Cseh-Brézó, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csehberek 1403 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en České Brezovo 478 homoj, (475 slovakoj).
Famuloj
En la iama Cseh-Brézó naskiĝis hungara luterana episkopo Pál Zelenka.
A Pobra do Brollón
A Pobra do Brollón estas municipo de Galegio, Hispanio, en Lugo, kun alteco de 401 m sur la marnivelo. Ĝia loĝantaro estas 2.162 loĝantoj (2008). Ĝi situas je 64 km de Lugo.
Ĝiaĝing
La Imperiestro Ĝiaĝing (ĉine: 嘉靖; piĝine: Jiājng; Wade-Giles: Chia-ching; 16-an de septembro 1507 - 23-an de januaro 1567) estis la 12-a imperiestro de la Ming-dinastio kiu regis de 1521 ĝis 1567. Naskita kiel Ĵu Huokong, li estis la la kuzo de iama imperiestro Ĵengde. Lia patro, Ĵu Joujuan (1476-1519), la Princo de Xing, estis la kvara filo de la Ĉenghua Imperiestro (ĉ. 1465-1487) kaj la plej aĝa filo de tri filoj naskitaj de la imperiestro-konkubino, Ŝao. La regna nomo de la imperiestro Ĝiaĝing,signifas "admirinda trankvileco"
Oni sciis, ke la imperiestro Ĝiaĝing estas inteligenta kaj efika; dum poste li strikis, kaj elektis ne partopreni iujn ŝtatajn kunvenojn, li ne neglektis la dokumentarojn kaj aliajn registarajn aferojn. La imperiestro ankaŭ estis konata kiel kruela kaj memgrandiga imperiestro kaj li ankaŭ elektis resti ekster la Malpermesita Urbo en Pekino por povi vivi izolite. Ignorante ŝtatajn aferojn, la imperiestro fidis je Ĵang Cong kaj Jan Song por pritrakti aferojn de la ŝtato. Post iom da tempo. La imperiestro ankaŭ forlasis la praktikon vidi siajn ministrojn entute ekde 1539, kaj dum preskaŭ 25 jaroj rifuzis doni oficialajn rendevuojn, elektante anstataŭe elsendi siajn dezirojn per eŭnukoj kaj oficiroj. Nur Jan Song, kelkaj eŭnukoj kaj taoismaj pastroj iam vidis la imperiestron. Ĉi tio poste kaŭzis korupton sur ĉiuj niveloj de la Ming-registaro. Tamen, la imperiestro estis inteligenta kaj sukcesis regi la kortegon.
La Ming-dinastio ĝuis longan pacon, sed en 1542 la mongola ĉefo Altan-Ĥano komencis ĉikani Ĉinion ĉe la norda limo. En 1550 li eĉ atingis la antaŭurbojn de Pekino. Poste la Ming-registaro pacigis lin donante specialajn komercajn rajtojn. La Ming-registaro ankaŭ devis trakti piratojn kiuj atakis la sudorientan marbordon. Ekde 1550, Pekino pligrandiĝis per la aldono de la ekstera urbo.
Kapsulraŭpo
Kapsulraŭpo estas termino uzata por diversaj insektoj, kiuj povas difekti la kapsulon de kotonplanto.
Priskribo
Oni nomas kapsulo la frukton de kotonplanto. Antaŭ maturiĝo ĝi estas verdeca masiva kaj globeca ŝajnigante verdan pometon. Ĝi estas atakata de raŭpoj el diversaj specioj de papilioj kaj tineoj postulante agadon por ke ili ne atingu la ekonomian damaĝan nivelon.
József Németh (fotisto)
József Németh [jOĵef nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh József estis hungara fotisto, grafikisto.
József Németh naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Németh ŝatis fotadi jam dum la infanaĝo. Li abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li studis grafikarton en privata artlernejo de Álmos Jaschik, fine li akiris diplomon en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo (?). Li estis soldato jaron, poste li estis aŭ grafikisto, aŭ fotisto en pluraj laborejoj. Ekde 1946 li estis memstara grafikisto kaj fotisto, li kreis afiŝojn, reklamojn, ĝenro- kaj portretfotojn, artfotojn pri nudulinoj. Inter 1961 kaj 1971 li apartenis al la hungara novaĵagentejo. Li ricevis premiojn inter 1969-2001. Li edziĝis en 1939, poste filino naskiĝis.
Chapelle de la Résurrection
La kapelo de la resurekto (nederl. Verrijzenis-Kapel, germ. Auferstehungskapelle) estas katolika preĝejo kun ekumena celo en la eŭropa kvartalo de Bruselo. La konstruaĵo, kiu havis antaŭulojn ĝis la XVa jarcento, troviĝis origine en la urbcentro, sed sekve la urba restrukturigo de Bruselo ĝi translokiĝis en la jaro 1907 al la nunan lokon. En la aŭtuno de 2001 ĝi recevis lian nunan nomon – post ĝia rekonstruo kaj pastorala receligo. Ekde tiam lia programo estas ekumena. La pastorala respondeco pri la kapelo estas ĉe la ordeno de la jezuitoj.
Historio
La konstruaĵo de la preĝejo havas antaŭulojn pli antikvajn. Ĝi profunde renoviĝis en la 18a jarcento. Origine ĝi troviĝis en la loko de la nuna centrala stacidomo. Ĝi traslokiĝis kadre de la urb- kaj trafik-plana rekonstruo de la centro de Bruselo, al la strato Van Maerlant en Etterbeek. Ĝi estis aligita al monaĥinejon de la Fratinoj de la eterna adoro. La kunmetaĵo de la konstruaĵoj pleje konserviĝis en tia-ĉi formo, tamen nun en alia funkcio. En la jaro 1999 la monaĥinoj vendis la konstruaĵojn. La ĉefa domo, kun la tiama granda preĝejo iĝis centro por vizitantoj kaj biblioteko de la Eŭropa Komisiono. Male, la malgrandan kapelon aĉetis internacia asocio fondita, laŭ la belga juro, de laborantoj de la eŭropaj institucioj por konservi ĝin kiel preĝejo. Helpe ne nur de multaj privataj mondonacoj sed ankaŭ de kontribuaĵoj de la Konferencoj de la katolikaj episkoparoj de Eŭropo, de la Konferenco de Eŭropaj Eklezioj (KEK), de la ordeno de la jezuitoj kaj de multnombraj fondaĵoj la kapelo estis komplete renovigata kaj restrukturigata dum la jaroj 1999 kaj 2000. La 25an de septembro de 2001 la tiama brusela ĉefepiskopo Kardinalo Godfrido Danneels konsekris la renovigitan preĝejon.
Dióskál
Dióskál [diOŝkAl] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely.
Situo
La vilaĝo situas en Montetaro Zala, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Pacsa troviĝas 8, Balatono 22, Zalaegerszeg 29 km-ojn.
Kotonejo
Kotonejo estas kotonplantejo, tio estas kotonkultivejo; estas terpeco kie oni plantas kotonplantojn.
Dióskál
Historio
La unua mencio devenis el 1256 en formo "Kaal". Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, migra poŝto, kuracejo, futbalejo.
Kotonejo
Ĝi estas parto de la pejzaĝo en diversaj regionoj kaj mondoregionoj, ekzemple en Suda Usono.
Chapelle de la Résurrection
Pastorala koncepto
La Kapelo de la Resurekto ne estas paroĥa preĝejo. Pro ĝia speciala situo meze de nur oficeja kaj afera kvartalo kaj en proksimeco de la eŭropaj institucioj (la Konsilio de la Eŭropa Unio ; la Eŭropa Parlamento, la Eŭropa Komisiono) la kapelo servas al dialogo, al renkonto kaj al preĝo proksime de la laborloko. La kapelo estas malfermata nur labortage kaj oferas alternativajn liturgajn celebrojn akordigitajn kun la ritmo de la laboro kaj la diverseco de la konfesiaj apartenoj. Ĝi estas gvidata de pastorala skipo el ordenanoj kaj laikoj kiuj deĵoras volontule. Okazas katolikaj, evangeliaj luteranaj kaj ortodoksaj diservoj – ĉefe tagmeze – en multnombrajn lingvojn, sed ĉefe angle kaj france. En la kapelo celebriĝas ankaŭ diservoj en esperanto kvarfoje en la jaro.
Bidasoa
Bidasoa (Bidasoa, Bidasoa, Bidassoa) estas marborda rivero, landlima dekkelk kilometrojn inter Francio kaj Hispanio. Bidasoa estas rivero de Eŭska Lando.
Geografio
Ĝi fontas en Erratzu en Navaro, el unuiĝo de du riveretoj Izpegi kaj Iztauz (sur la suda flanko de montpasejo de Otxondo). Ĝi fluas al la sudo sub la nomo Baztan ĝis la loko de Oronoz-Mugairi kie, alfluita de akvoj el montpasejo de Belate, ĝi ricevas la nomon Bidasoa.
Ĝia akvofluo estas navara ĝis Endarlatsa. Ekde tie, sur kelkdeko da ceteraj kilometroj antaŭ ĝia elfluejo, Bidasoa formas landlimon inter Francio kaj Hispanio (Pyrénées-Atlantiques kaj Gipusko).
Post ĝi formis golfon de Ĉingudi (Txingudiko badia) en sia lasta trairo, ĝi ĵetiĝas en la Biskajan Golfon inter Hendajo (Hendaia) (Kabo Sokoburu) kaj Fuenterrabía (Hondarribia) (Kabo Higuer).
La Insulo de la Fazanoj (Konpantzia aŭ Faisaien Uhartea) estas kunsuvereneco sub laŭvica aŭtoritato de Francio kaj Hispanio, ŝanĝiĝanta ĉiujn ses monatojn.
NGC 2830
NGC 2830 (aliaj indikoj — UGC 4941, MCG 6-21-14, ZWG 181.23, ARP 315, PGC 26371) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zoltán Sárpátki
SÁRPÁTKI Zoltán [sa:rpa:tki] estas rumania hungara skulptisto, restarigisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 21-an de januaro 1977.
Kariero
Zoltán Sárpátki studis en Muzika kaj Arta Mezlernejo Nagy István de Miercurea Ciuc kaj en la fako pri skulptado en la Okcidenta Universitato de Temeŝvaro en 2000. Li havas propran entreprenon. Li loĝas nuntempe en vilaĝo Racu.
André Cherpillod
André CHERPILLOD [andre' ŝerpijo'] (naskiĝis la ) estas franca esperantisto, etimologo, terminologo, gramatikisto kaj interlingvisto. Li estis fakinstruisto pri naturscienco en mezgrada lernejo. Li emeritiĝis en 1990 kaj loĝas en Courgenard, Francio (departemento Sarthe). Li verkis grandan nombron da diverstemaj libr(et)oj, kiujn li ofte eldonis samtempe en la franca lingvo kaj en Esperanto, kaj kunlaboris ĉe multaj periodaĵoj, i.a. ĉe Franca Esperantisto, La Gazeto, La Kancerkliniko, Monato kaj aliaj. Dum pluraj jaroj li redaktis La Jaro – Praktika Poŝkalendaro de Monato. De 1992 ĝis 2010 li estis membro de la Akademio de Esperanto. De 2015 li estas Honora Membro de Universala Esperanto-Asocio.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1986 Akada Leksikono.jpg|Akada (asirobabilona) Leksikono (1986) Dosiero:1988 Nepivaj Vortoj Cherpillod.jpg|Nepivaj Vortoj (1988) Dosiero:1992 Ekzotaj Vortoj.jpg|Mil Ekzotaj Vortoj (1992) Dosiero:1997 Historio de la Ciferoj.jpg|Historio de la Ciferoj (1997) Dosiero:1999 De la Edikto de Nanto.jpg|De la Edikto de Nanto (1999) Dosiero:2003 La Tradukarto.jpg|La Tradukarto kaj Ties Problemoj (2003) Dosiero:2003 Konciza Etimologia Vortaro.jpg|Konciza Etimologia Vortaro (2003) Dosiero:Lingvaj Babilaĵoj (2005).jpg|Lingvaj Babilaĵoj (2005) Dosiero:2012 Réformes.jpg|Réformes... (2012) Dosiero:2016 Evoluo kaj Degenero.jpeg|Esperanto: Evoluo kaj Degenero (2016) Dosiero:2017 Promenante tra la Lingvoj.jpg|Promenante tra la Lingvoj (2017) </Gallery>
Surfaktanto
Surfaktantoj estas kemiaj kunmetaĵoj kiuj malpliigas la surfacan tension (aŭ interfacan tension) inter du likvaĵoj aŭ inter unu likvaĵo kaj solido. Surfaktantoj povas agi kiel likvaj sapoj, humidigagentoj, emulsiantoj, ŝaŭmigagentoj kaj dispersantoj. Lavpasto estas surfaktanto aŭ miksaĵo de surfaktantoj kun purigaj ecoj ĉe diluitaj solvaĵoj.
Feldmarŝaloj de Tria regno
Rango generalo feldmarŝalo, germane Generalfeldmarschall, estis la plej supera rango de la germana Wehrmacht, kiun la soldato povus atingi. La rango generalo feldmarŝalo estis transprenita el Germana imperio.
Viktar Marcinoviĉ
Viktar Marcinoviĉ (naskiĝis la en Aŝmjani) estas belorusa ĵurnalisto, artkritikisto kaj verkisto.
Bigrafio
Ĝi gradigis de la ĵurnalisma fakultato kaj diplomiĝis de BSU. En la jaroj 2002-2015 estis vicredaktoro de "Belgazeta". Lekciisto YSU. Doktoriĝis (06.27.2008) ĉe la Vilna Akademio de Artoj pri la temo: "Vicebska avangardo (1918-1922): socikultura kunteksto kaj arto kritiko".
Libroj
Li publikigis romanon "Paranoia" en rusa (2009), kiu estis implice malpermesita por vendo en Minsko kaj en retvendejo OZ.by. Romano pri amo, skribita en la ĝenro de la realo-malutopio, estis poste tradukita en la angla, finna, germana kaj publikigita en Usono, Finnlando kaj Germanio.
En junio 2011, li prezentis sian unuan beloruslingvan romanon "Malvarma sudo." Tiu "romano kun la aŭtora triobla memmortigo" estis dediĉita al Belorusa literaturo. Laŭ la aŭtoro, la romano devas esti distribuita ekskluzive en elektronika formo, kaj ne eliris presita. Tiu estas la unua romano en la historio de Belorusa literaturo eldonita tuj en la formo de gazetara komuniko.
La tria romano de V. Martinović estis gangstera tragikomedio "Sphagnum" (2013). En la romano, tri junaj krimuloj mortigis kunkrimulon kaj perdis monon de aliulo, kiun nun devas redonije ajna kosto. Ili decidas kaŝiĝi en malgranda vilaĝo, kaj eskapi de kreditoroj kaj de la kriminala. Ĉio estus irinta laŭ plano, se ne ŝajne duone morta Belorusa vilaĝo, kun lia senmorta pagana mistiko, kiu instigas neatenditan solvon de la problemo. Roman aliĝis al longa listo de rusa premio "Nacia Furorlibro". "Sphagnum" estis publikigita en la rusa en la formo de enreta eldono, kaj tradukita en Belorusa lingvo - en la presita versio.
Kvina romano de Victor Martinović "Lagus Gaudii" estis publikigita traduke en Belorusa lingvo en la eldonejo "Biblioteko" en la somero de 2016. La rakonto estas bazita sur la vivo de naŭjara Jasja en kvieta vilaĝo, kie tempo ŝajnas haltinta. Knabino malfacile travivas morton de sia patrino, malgraŭ tio, la patro transdonis ŝin al internulejo. Unufoje Jasja decidas eskapi kaj reveni hejmen. En 2019, aperis filmo de reĝisoro Alexei Poluyan "Lagus Gaudii", inspirita de la romano de Victor Martinović.
"Nokto" (2018) estis romano-malutopio, romano-vojaĝo kaj romano-ludo. La mondo estis plonĝita en senfina malvarma nokto. En la libera urbo Gruŝevka (iama kvartalo de Minsko) akvo estas ĉe horaro, la sola ĵurnalo "Gazeta" estas reskribita kiel blukopio kaj ne funkcias kompaso. La ĉefrolulo de la romano estas la posedanto de la sola en la urbo biblioteko kaj la lasta hundo. Prenante la mapon de la nova mondo kaj volumon de Herodoto, la skribisto iras serĉi sian amatan virinon, kiu en la momento de la senkurentiĝo estis en Nepalo. La romano aperis en rusa kaj belorusa lingvoj en la aŭtora traduko.