cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jack Teagarden
Vivo kaj agado
Dum la sekvaj jaroj li faris diversajn koncertvojaĝojn, inter ili en Eŭropo en la jaro 1957 kaj en Azio (1958 ĝis 1959); krome li ludis en 1963 kun sia frato, sia fratino kaj sia patrino je komuna koncerto ĉe la Ĵaz-Festivalo je Monterey. Jack Teagarden mortis en 1964 je Nov-Orleano pro pulmobrulumo.
Graveco
Sian stilon li plejparte lernis meminstrue, kaj li evoluigis per tio kelkajn nekutimajn, sed ankaŭ tre virtuozajn novajn ludoteknikojn, ekzemple la ludadon per alternativaj glittubo-pozicioj kaj per liptriloj. Oni rigardas lin kiel la plej novigeman ĵaztromboniston de la antaŭ-bibopa epoko kaj faris multon por pliampleksigi la rolon de la trombono trans la malnova trombonstilo de la novorleano-ĵazo.
Teagarden kiel kantisto
En 1934 Teagarden unuafoje produktis nurajn kantregistraĵojn; li priverkis materialon el la ĵaztradicio en serion da efike kombinitaj kant- kaj trombonaranĝaĵoj, ekzemple en siaj aranĝaĵoj de „Basin Street Blues“ de Spencer Willaims’ kaj „Beale Street Blues“ de W. C. Handy. Verkisto Will Friedwald juĝis pri li: „Jack Teagarden havis tre limigitan tonamplekson, sed li kreis kiel kantisto simile kiel trombonisto el senreliefa unutoneco fakte senliman spektron da esprimeblecoj. Teagarden distingiĝas krome per tio, esti en la ĵazo la ununura, kies voĉo havas la saman sonon kiel sia instrumento.“ La verkisto aparte akcentas la junaĝa verkado de Teagarden, kiam lia voĉo „maljuniĝinta kaj disfalema, kiel bona viskio - kaj fakte per viskio.“ Kiel plej sukcesintan ekzemplon li mencias la sondiskon registrita kune kun la aranĝistoj Russ Case kaj Bob Brookmeyer en 1962 por Verve, Think Well of Me, sur kiu Teagarden interpretis la kantojn de la antaŭulo Willard Robison.
Venaco
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Venacais.
Yuji Miyahara
Yuji Miyahara (宮原 裕司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Avispa Fukuoka, Sagan Tosu, Cerezo Osaka kaj Ehime FC.
Illés Georch
Illés GEORCH [ilEŝ georĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Georch Illés estis hungara advokato, juristo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1832).
Illés Georch naskiĝis la  1772 en tiama Etrekarcsa [etrekarĉa], kiu nuntempe estas vilaĝparto de Kráľovičove Kračany en Slovakio. Li mortis la 1835 en Pest (urbo).
Biografio
Illés Georch frekventis mezlernejon en Pozsony, poste li studis teologion en Esztergom, fine denove en Pozsony lernis juron. En 1797 li aliĝis al nobela armeo kontraŭ Napoleono. Post la malvenka batalo li ekinstruis, sed samtempe li estis advokato. Ekde 1806 en Pest li okupiĝis nur pri juro. Li havis edzinon.
Langella
Langella estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Itapuca
Itapuca estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Guaporé. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Gimnazio Brno, třída Kapitána Jaroše 14
Gimnazio Brno, třída Kapitána Jaroše 14 (popole Jaroška) de Brno estas kune kun Slava gimnazio en Olomouc la plej malnova gimnazio kun la ĉeĥa kiel instrulingvo en Moravio, Ĉeĥio.
En la lernejo studis multaj personuloj, kiuj poste grave sukcesis en sia fako. Nun la gimnazio apartenas al la plej prestiĝaj en Ĉeĥio. Ekde la 1980-aj jaroj ĝi estas konata kiel lernejo orientita al matematiko.
Apostola nuncio
La apostola nuncio (de la itala nunzio, la latina nuntius: „ambasadoro“) estas la konstanta ambasadoro de la Apostola Seĝo (do de la papo papo kiel subjekto de la internacia juro) ĉe la registaro de ŝtato. Li reprezentas krom tio ankaŭ la interesojn de la ŝtato Vatikano kaj la papon kiel ekleziestro fronte al la episkopoj de la respektiva lando.
La sidejo de nuncio nomiĝas apostola nunciejo.
Petersberg (distrikto Saale-Holzland)
Petersberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kampanilo de Sankta Marko
La Kampanilo de Sankta Marko estas la kampanilo —nome partikulara tipo de sonorilturo, aparta kaj sendependa de la templo aŭ Baziliko Sankta Marko en Venecio, sur angulo de la Placo de Sankta Marko, ĉe la pordoj de la baziliko. Estas unu de la simboloj de la urbo.
Ĝi havas alturon totale de 98,6 metroi. Ties ĉefa parto, el briko, estas prismo kun kvadrata bazo de 12 m flanke kaj 50 m de alto, sur kiu sidas sonorilejo blanka kun kvar arkoj ĉiuflanke, kiu gastigas kvin sonorilojn. La sonorilturo havas supre kubon, en kies flankoj videblas leonoj kaj la ina reprezentaĵo de Venecio (la Giustizia) alterne. La konstruaĵo estas kronita de piramida pingloturo en kies pinto estas orkolora ventoflago kun la figuro de la Ĉefanĝelo Gabrielo.
La turo videbla nuntempe estas rekonstruo de 1912, post la falo de 1902, kvankam oni rehavis la formon originan de 1514.
1799 Koussevitzky
1799 Koussevitzky estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusdevenan civitanigitan usonan dirigenton Serge Koussevitzky.
266
En la jaro 266 post Kristo okazis, interalie:
20156 Herbwindolf
20156 Herbwindolf estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en danko al Herbert Windolf de Prescott (Arizono), tre kara kaj oferema amiko de la malkovrinto, kiu estis precipe helpema kaj subtenema dum la longa mortigiva malsano de la edzino de la malkovrinto. Herbert Windolf multe interesiĝas pri sciencaj temoj kaj havas grandan entuziasmon por la kosmoesploro.
Hans Zimmer
Hans Florian ZIMMER (naskiĝis ) estas germana komponisto de filma muziko kaj muzika produktanto. Ekde la 1980-aj jaroj, li estas komponinta muzikon por pli ol 150 filmoj. Liaj verkoj inkluzivas The Lion King (La Leona Reĝo), por kiu li gajnis la Oskar-premion por Plej Bona Originala filma muziko (angle: Best Original Score) en 1995, Pirates of the Caribbean (Piratoj de la Karibio) serioj, Interstellar, Gladiator, Inception kaj The Dark Knight Trilogy (La Malhela Kavaliro Trilogio).
Zimmer pasigis la fruan parton de sia kariero en la Unuiĝinta Reĝlando antaŭ ol translokiĝi al Usono. Li estas la estro de la filmo-divizio ĉe DreamWorks Studios kaj laboras kun aliaj komponistoj tra la kompanio, kiun li fondis, Remote Control Productions, antaŭe konata kiel Media Ventures. Lia studio en Santa Monica, Kalifornio, havas vastan gamon de komputila ekipo kaj klavaroj, ebliganta krei rapide provajn versiojn de filmaj muzikoj.
Brulilo
Bruliloj uzataj en laboratorio estas la brulilo de Bunsen kaj la brulilo de Teclu.
Batalo de Uhudo
La Batalo de Uhudo (arabe: غزوة أحد, Ġazwat ʾUḥud), okazis la 23-an de marto 625 (3-an de Ŝaŭŭal de la jaro 3 post la Heĝiro laŭ la Islama kalendaro) en la Monto Uhudo, en nuna nordokcidenta Arabio. En ĝi batalis la islama komunumo de Medino, gvidata de Mahomedo, kaj la fortoj gvidataj de Abu Sufjan de Mekko. La batalo de Uhudo estis la dua milito inter la loĝantoj de Mekko kaj la muzulmanoj, antaŭata de la batalo de Badro en 624, kiam malgranda islama forto venkis superas forton de Mekko. Marŝante ekde Mekko ĝis Medino la 11-an de marto 625, la loĝantoj de Mekko deziris venĝi la perdojn ĉe Badro kaj kontraŭataki Mahomedon kaj ties sekvantojn. Islamanoj prepariĝis por la milito kaj la du armeoj batalis en la flankoj kaj plataĵo de Uhudo. Ne estas klare kiu venkis.
Full-Reuenthal
Pri la komunumo
Full-Reuenthal estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 818 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Full-Reuenthal situas sude de la rivero Rejno, kiu ĉirkaŭfluas la vilaĝon Full per granda kurbo. Full konsistas el la tir setlejoj Unterdorf, Fahrhäuser kaj Jüppen. Unu kilometron pli sude sur iomete pli alta ebenaĵo la vilaĝo Reuenthal.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,82 km², de kiuj 1,08 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,66 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 424 m s.m. sur la deklivo Fullerhalde, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 310 m s.m. ĉe la bordo de Rejno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Full-Reuenthal limas en nordo alilfanke de Rejno al la germana urbo Waldshut-Tiengen, en oriento kaj sudo al Leuggern, en sudokcidento al Leibstadt, kaj en okcidento al alflanke de Rejno al Dogern en Germanio.
Trafiko
Full-Reuenthal estas konektita al la publika trafikreto per poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Koblenco al Leibstadt kaj per pramo de Jüppen trans Rejno al Waldshut. La fervojlinio, de Koblenco al Laufenburg, kiu pasas tra la komunumo, jam de 1994 servas nur por vartransporto. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 7 de Bazelo al Vinterturo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Reuenthal datiĝas el la jaro 1258 kiel Reuwintal, dum Full la unuan fojon menciiĝis en la jaro 1303 kiel Wulne en la Habsburga Urbaro.
Post la konkero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1415 Full kaj Reuenthal estis atribuitaj al la Grafejo Baden.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la vilaĝoj dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden.
Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Böttstein, Leuggern kaj Oberleibstadt, al kiu Full kaj Reuenthal tiam apartenis, estis kunigitaj al unu sola komunumo de la argovia distrikto Zurzach. En la jaro 1816 la kantona parlamento de Argovio decidis denove disigi la tri partojn al propraj komunumoj. Full kaj Reuenthal ankoraŭ ĝis 1832 formis parton de la tiama komunumo Oberleibstadt. Tiam Oberleibstadt estis kunigita kun Leibstadt, dum Full-Reuenthal fariĝis propra komunumo. En la jaro 1902 la setlejo Jüppen estis disigita de Leuggern kaj atribuita al Full-Reuenthal.
Zernove (stacidomo)
Zernove (Зернове) estas fervoja stacio en Seredina-Budao (Sumia provinco), urbo en Ukrainio.
Rimmer
Rimmer estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Kálmán Tőry
Kálmán TŐRY [tOri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tőry Kálmán estis hungara hidrologo. Lia origina familia nomo estis Tögl.
Kálmán Tőry naskiĝis la  en Budatétény (nutempa urboparto de Budapeŝto). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Tőry akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1914, poste li laboris en hidrologia oficejo. En 1923 li revenis al la universitato kiel lektoro de Sándor Rohringer. En 1926 li estis ĉefinĝeniero (baldaŭ oficejestro) de hidrologia oficejo en Győr. En la jaro 1939 li havis postenon en la agrikultura ministerio, poste li estis ĉefo de hidrologia instituto. Li okupiĝis jardekojn pri la Danubo. En 1961 li pensiuliĝis.
Husejn Al-Amily
Husejn Mohammed AL-AMILY (naskiĝis en 1927 en Naĝaf, Irako, mortis la 28an de decembro 2014 en Londono, Britio) estis iraka verkisto kaj esperantisto. Li naskiĝis de libana patro kaj iraka patrino. Post fino de siaj islam-sciencaj studoj en la tradicia universitato de Naĝaf, la patro kune kun la familio revenis al la sudo de Libano por ekpreni sian oficon kiel mulao de la regiono. Husejn pasigis tie feliĉan knabecon ĉirkaŭata de bela naturo kaj inter amema komunumo. Tamen ĉar tie tiam ne estis lernejo, la familio devis reveni al Irako, kie la infanoj ricevis normalan instruadon. Post la liceo Husejn aliĝis al tiea universitato dum kvin jaroj por islamaj kaj arabaj studoj. En Naĝaf li redaktis literaturan gazeton. Poste li migris al la ĉefurbo Bagdado, kie li komercis dum tridek jaroj.
Li lernis esperanton memstare en 1966 kaj ekde tiam senĉese li aktivis diversmaniere per kaj pri la lingvo. Li verkis kelkajn librojn kaj multajn artikolojn en Esperanto, pleje pri araba kulturo.
Jantetelco
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13811 loĝantojn. El tiuj estis 6637 viroj kaj 7174 virinoj. La komunumo havas surfacon de 165,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1420 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 988 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Sociogeografio
8290 de la loĝantoj de Jantetelco en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1014 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 12,23 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 14,21 % el 4435 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 9,03 % el 3855 viroj.
Mions
Mions estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Miolands.
Ŝip-terminoj
Ŝip-terminoj estas vortoj kaj frazoj, uzataj en ŝipoj por priskribi diversajn agojn kaj partojn de ŝipoj.
„Provo de marista vortaro“
La Provo de marista vortaro, verkita de fakularo sub gvido de Maurice Rollet de l'Isle, aperinta 1908 ĉe Hachette, Parizo, montras la maristajn terminojn uzataj en teksto. Ĝi estas rete legebla. Jen ĝia indekso:
Cigana flago
Cigana flago (cigane O styago le romengo) estas la nacia flago de ciganoj. Oni akceptis ĝin en la Unua tutmonda cigana kongreso en Londono, en 1971. La flago estas partigita en du kampojn — la bluan (supre) kaj la verdan (malsupre), kiuj simbolas ĉielon kaj teron. En centro de la flago situas ruĝa rado (ĉakra), kiu simbolas hindoarjan originon de la cigana popolo (analoga rado ĉeestas en la flago de Barato).
Ciganoj klarigas ofte elementojn de la flago mistike. Oni interpretas la verdan kampon kiel materian mondon, la bluan — kiel spiritan mondon, kaj la radon kiel vivon de cigano. La reciproka situo de elementoj signifas, ke cigano estas en vojo la tutan vivon, kaj ke li devas forgesi nek pri ĉiutaga vivo, nek pri animo. Ruĝa koloro de la rado estas la koloro de sango. Ciganoj verŝis ĉi tiun sangon dum Dua mondmilito en batalo kontraŭ naciismo kaj en genocido, kaj cigano devas neniam forgesi pri ĝi.
Tamen, la optimisma interpreto estas ankaŭ populara. La verda kampo estas en tiu ĝuste kampo, ne vojo; cigano povas elekti tie ĉiun vojon, aŭ halti kaj meti tendaron. Kaj ruĝa koloro de la rado estas koloro de festo, ĉar la ciganoj estas «popolo-festo» mem.
La cigana flago en Kroatio diferencas per la rado, kiu estas tie ne ruĝa, sed ora. La rado ankaŭ diferencas en flagoj de diversaj organizoj kaj etnaj grupoj.
276
En la jaro 276 post Kristo okazis, interalie:
Mallongbeka cistotoro
La Mallongbeka cistotoro aŭ Mallongbeka troglodito, Cistothorus platensis, estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Ameriko. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Mallongbeka marĉotroglodito kaj en Sudameriko kiel Herbotroglodito. Estas ĉirkaŭ 20 diferencaj subspecioj kiuj troviĝas en plej parto de Ameriko. Kelkaj el tiuj formoj povas esti separata specio.
Plenkreskuloj havas brunajn suprajn partojn kun helbrunaj brusto kaj flankoj kaj blankaj gorĝo kaj ventro. La dorso havas palajn striojn. Ili havas malhelajn kronojn kun palaj strioj, nuancan linion superokulan kaj tre mallongan maldikan bekon.
Ties reprodukta habitato estas humidaj herbejoj kaj bordoj de marĉoj en orienta Nordameriko kaj centra Kanado. La nesto estas rondoforma bulko ligata al malalta vegetaĵaro, kun flanka enirejo; ĝi estas kutime tre bone kaŝita. La masklo ofte konstruas kelkajn neuzatajn nestojn en sia teritorio; li povas pikorompi ovojn de aliaj birdoj nestumante najbare.
Tiuj birdoj migras al marbordaj areoj de sudorienta Usono, kaj de la tuta marbordo de la Golfo de Meksiko suden tra orienta Meksiko ĝis plej suda Sudameriko.
Tiuj birdoj manĝas en malalta vegetaĵaro, foje eksaltante por kapti insektojn dumfluge. Ili manĝas ĉefe insektojn, ankaŭ araneojn.
La kanto de la masklo estas vibranta trilado.
La populacio de tiu birdospecio malpliiĝas, eble pro perdo de habitato.
Bernabò Visconti
Bernabò VISCONTI (naskiĝis en Milano, 1323 – mortis en Trezzo sull'Adda, en la 19-a de decembro 1385) estis itala kondotiero, ŝtatestro kaj Senjoro de Milano.
Biografio
Inter 1346 kaj 1349 li ekzile vivis, ĝis kiam li estis alvokita de sia onklo Giovanni Visconti. En la 27-a de septembro 1350 Bernabò edziĝis al Beatrica Reĝina della Scala (1331–1384), filino de Mastino la 2-a (1308–1351), Senjoro de Verona kaj Taddea da Carrara, kreinte politikajn kaj kulturajn aliancojn inter la du urboj. Liaj intrigoj kaj ambicioj sinsekve metis lin en longedaŭraj militoj kontraŭ la papo Urbano la 5-a, la florenculoj, Venecio kaj Savojo. En 1354, okaze de la morto de Giovanni Visconti, li heredis la kontrolon de la urbo Milano, kune kun siaj fratoj Mateo kaj Galeazzo. Bernabò ricevis la orientajn teritoriojn (Bergamo, Brescia, Kremono kaj Krema), kiuj limiĝis al la veronaj teritorioj. Milano siavice estis regita de siaj tri fratoj. La malvirta Mateo murdiĝis en 1355, laŭ ordonoj de siaj fratoj, kiuj dividis la heredon inter ili.
En 1356, post ofendi la imperiestron, li faris la unuan atakon kontraŭ Milanon, kaj arestiĝis de la imperia vikario Markward von Randeck (1296–1381). En 1360, li estis deklarita herezulo de la papo Inocento la 6-a, apud Avignon kaj kondamnita de la imperiestro Karlo la 4-a. La sekvinta konflikto finiĝis per terura malvenko en Sankta Rufilo, kontraŭ la imperiaj trupoj komanditaj de Galeotto la 1-a Malatesta (1299–1385) en la 29-a de junio 1361.
En 1362, post la morto de la edzo de sia fratino, Ugolino Gonzaga (1320–1362), li decidis ataki Mantovon ankaŭ. En decembro de tiu jaro kaj batalante en malsamaj frontoj, li pledis pri paco al la nova papo, Urbano la 5-a, pere de la mediacio de Johano la 2-a, reĝo de Francio. Tamen, ĉar Barnabò rifuzis redoni la papan urbon Bolonjon kaj prezenti sin antaŭ la kortego de Avignon, en la 4-a de marto 1363, li ree ekskomunikiĝis, kune kun siaj filoj, unu el kiuj, Ambrogio, estis kaptita de la papa komandanto Gil de Albornoz (1310–1367). Post pacosignaturo en la 13-a de marto 1364, Visconti lasis la okupitajn papajn teritoriojn, interŝanĝe de monpuno laŭ la valoro de 500 mil florenoj.
Dum la printempo de la jaro 1368, la Visconti-anoj alianciĝis al Cansignorio della Scala (1340–1375), el Verono, kaj atakis Mantovon, kiu ankoraŭ regiĝis de la familio Gonzaga. La situacio solviĝis pli malfrue en tiu jaro pere de interkonsento inter li kaj la imperiestro. Post du jaroj li sieĝis Reggion, kiun li sukcesis konkeri el la familio Gonzaga, en 1371. La sekva milito kontraŭ la Este-anoj el Modeno kaj Ferrara ree levis la papan malamikecon kontraŭ la milananojn, nun sub la rego de la papo Gregorio la 9-a. En 1370, li ordonis la konstruon de la Ponto Trezzo, tiam la plej granda ponto kun unuopa arko en la mondo.
Hideaki Tominaga
Hideaki Tominaga (富永 英明, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Sagan Tosu, Shonan Bellmare, Ventforet Kofu, Jokohama FC kaj Blaublitz Akita.
Bernabò Visconti
Biografio
En 1373, du papaj delegitoj sendiĝis por porti al Bernabò kaj Galeazzo la ekskomunikajn dokumentojn, konsistantajn el sigelita pergameno envolvita per silka ŝnureto. Bernabò furioziĝis kaj arestigis la du papajn delegitojn kaj rifuzis liberigi ilin escepte post kiam ili estis manĝintaj la pergamenon, la sigelon kaj la silkan ŝnureton, kiujn ili estis portintaj. Li sukcesis rezisti, malgraŭ la ekapero de la milana pesto, kies konsekvencojn li alfrontis kun furioza energio. En 1378, li alianciĝis al la Respubliko de Venecio dum ties Milito de Chioggia kontraŭ Ĝenovo. Tamen, liaj trupoj estis venkitaj en septembro 1379, en la Valo Bisagno.
Biodiverseco-riĉaĵejo
Biodiverseco-riĉajejo aŭ biodiverseco-varmpunkto estas biogeografia regiono kun signifa biodiverseco kiu estas perhome endanĝerigata.
La concepto de biodiverseco-riĉajejo estis lanĉata de la naturprotektisto Norman Myers en du artikoloj en The Environmentalist, reviziita post ĝisfunda analizo fare de Myers kaj aliuloj en "Riĉaĵejo : Biologie plej Riĉaj kaj plej Minacaj Tersupraĵaj Ekoregionoj".
Por konformiĝi kiel biodiverseco-riĉaĵejo laŭ la Myers-eldono de la jaro 2000 de la riĉaĵeja mapo, regiono devas respondi al du striktaj kriterioj : ĝi devas ampleksi almenaŭ 0,5 procentojn aŭ 1 500 speciojn de vaskulaj plantoj kiel endemiismoj, kaj ĝi devas esti perdinta almenaŭ 70 procentojn de sia origina vegetaĵaro. Tra la mondo, almenaŭ por 25 areoj validas tiu ĉi difino, kun naŭ aliaj eblaj kandidatoj. Tiuj ejoj subtenas kvazaŭ 60 procentojn de la specioj de plantoj, birdoj, reptilioj kaj amfibioj en la mondo, kun alta proporcio de endemiaj specioj.
Biodiverseco-riĉaĵejaj iniciatoj
Nur eta procento de la totala tersupraĵa areo ene de biodiverseco-riĉaĵejoj nuntempe estas protektata. Diversmaniere kaj multmaniere pluraj internaciaj organizaĵoj estas agantaj por konservi biodiverseco-riĉaĵejojn.
Ĉiuj tiuj iniciatoj estas bazitaj sur sciencaj kaj kvantecaj esploroj.
Biodiverseco-riĉaĵejoj laŭ regiono
Tio estas listo de la plej grandaj kaj famaj Biodiverseco-riĉaĵejoj ĉe la tutmonda-planeda skalo. Ekzistas multege pli da ili en malpligranda skalo, kiel de la regiono kaj lando, ĉefe en areoj kun mikroklimatoj.
Kritikoj pri la biodiverseco-riĉaĵejoj
La alta profilo de biodiverseo-riĉaĵeja aliro rezultigis konsiderindan kritikon. Publikaĵoj kiel Kareiva & Marvier 2003 estas argumentintaj ke biodiverseco-riĉaĵejoj :
Dazzi
Dazzi estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Castelletto Molina
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Filipo la 3-a (Francio)
Ankaŭ kromnomita "Filipo la Maltima" estis Filipo la 2-a de Burgonjo.
Filipo la 3-a de Francio (n. la 30-an de aprilo 1245 en Poissy - m. la 5-an de oktobro 1285 en Perpignan), kromnomita Filipo la Maltima (franclingve Philippe III le Hardi) estis la reĝo de Francio ekde 1270 ĝis 1285. Filipo estis la deka reĝo de la rekta kapetida dinastio. Li estis la filo de la reĝo Ludoviko la 9-a (Sankta Ludoviko) kaj de Margareta de Provenco.
NGC 3672
NGC 3672 (aliaj indikoj — MCG -2-29-28, UGCA 235, IRAS11225-0931, PGC 35088) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Filipo la 3-a (Francio)
Filipo partoprenis la okan krucmiliton kun sia patro, okaze de kio mortis Ludoviko la 9-a en Tunizo pro malsano. Filipo estis do proklamita kiel la nova reĝo Filipo la 3-a en Tunizo. Sian kromnomon li akiris ne pro forta personeco, sed pro sia kuraĝo dum bataloj.
Brulilo de Bunsen
[[Dosiero:Bunsenbrenner.svg|eta|dekstra|Maldekstre kun malfermita, dekstre kun fermita aerttruo.
1. brultubo 2. aertruo 3. gasregulilo 4. gasalkondukilo]] La brulilo de Bunsen (nomita laŭ Robert Wilhelm Bunsen) estas malgranda gasbrulilo, uzata por varmigi en laboratorio. Kiel la brulilo de Teclu ĝi ensuĉas la necesan aeron per la principo de la pumpilo de Venturi, sed la formo de ĝia brultubo (kameno) estas alia. La brulilo de Bunsen ensuĉas la aeron per flanka truo en la tubo. La areo de la truo, tra kiu eniras la aero en la tubo, povas esti ŝanĝata per turnebla ringo.
Szabolcs Bede-Fazekas
Szabolcs Bede-Fazekas [sabolĉ fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bede-Fazekas Szabolcs estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis Csaba Bede-Fazekas.
Biografio
Szabolcs Bede-Fazekas post maturiĝo li studis en studio de Teatro Magyar, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1993. Lia ĉefinstruisto estis István Iglódi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Nyíregyháza. Ekde 1996 li ricevas rolojn en pluraj teatroj de Budapeŝto, plej ofte en Teatro Magyar. Li ofte estas videblaj en filmoj kaj aŭdeblaj en eksterlandaj filmoj (kiel hungara voĉo). Li ricevis premiojn inter 1994-2015.
Couvron-et-Aumencourt
Couvron-et-Aumencourt estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Covéronnais.
Laret
Laret estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Erigavo
Erigavo aŭ Erigabo (en somala Ceerigaabo) estas la administra ĉefurbo de Sanaag, regiono de Somalio. Erigavo estas reklamita de Puntlando kaj Maĥiro la du aŭtonomaj regionoj de norda Somalio, sed ĝi estas sub kontrolo de Somalilando, ŝtato de nordokcidenta Somalio.
Datumoj
Erigavo estas ankaŭ sidejo de lokaj NROj kaj registaraj funkciuloj de Somalilando. Erigavo havas hospitalon, kaj malgrandan flughavenon oriente de la urbo.
Je 10 km norde de Erigavo estas restaĵoj de arbaro de junipero, laŭlonge de montokrutaĵo kiu estas super la Golfo de Adeno. La montokrutaĵo estas proksimume 2,000 m super marnivelo, kie la ŝoseo el Erigavo falas al la marbordo. 2 km okcidente estas la plej alta pinto en Somalio (2,416 aŭ 2,450 m depende de la informoj), konata diverse ĉu kiel Shimbiris, Shimbir Beris (birdejo), Surad Cad, kaj aliaj nomoj. Shimbir Beris estis unu el la lokoj kie Sayyid Mohammed Abdullah Hassan konstruis fortikaĵon, kiu estis sekve atakita kaj detruita de britaj koloniaj armeanoj en 1920.
Priskribo
Erigavo estas la administra ĉefurbo de Sanaag, regiono de Somalio, kiu havas ĉirkaŭkalkulitan populacion de iom pli da 180,000. La urbo, je altitudo de 1,800 m super marnivelo, estas en la plej milda zono de tiu parto de Somalio.
Erigavo situas en nordorienta Somalio, je pinto de la plej alta montopinto en Somalio, tio estas ĉirkaŭ 2670 futojn super marnivelo. Ĝi estas ĉirkaŭita de ege belaj naturaj vidaĵoj kiel la Monto Daallo. Estas ŝoseo kiu iras ĝis la pinto de tiu alta monto. Je la montopinto, oni povas vidi la maron kaj etan vilaĝon nomitan Mait kiu estas je ĉirkaŭ 60 km for. Foje oni aŭdas la roradon de leopardoj.
Erigavo estas kreskanta urbo, sed ĝi ne havas bonkvalitajn ŝoseojn konektantajn al aliaj urboj de Somalio. La ŝoseo estis konstruita por kamionoj de la britoj dum la Dua Mondmilito, uzante la laboron de italiaj militprizonuloj. Antaxu tio estis delonge stablita vojo por kameloj. Olibano kreskiĝas tra la areo norde de la montokrutaĵo, kaj estas enspezofonto por la homoj de la areo. La zono ŝanĝis multe ekde kiam multaj loĝantoj revenis el la diasporo por konstrui domojn. La ĉirkaŭaĵo estas kie Sajid Muhammad `Abd Allāh al-Hasan, luktis kontraŭ britoj, italoj kaj etiopoj.
Popolo
Brutobredado estas la ĉefa enspezofonto por la loĝantaro de la regiono. Nomadoj bredas kaprojn, ŝafojn kaj kamelojn, en malferma kamparo pli apartenanta al klano ol posedata de posedantoj. En la urbo, gravas ankaŭ sendaĵoj de la familianoj kiuj loĝas ekster Somalio.
Distro kaj naturo
Plej parto de la turistoj kiu venas al Erigavo emocias pro la ĉirkaŭaĵo en areoj kiel Monto Daallo kaj Surad kiu havas la plej belajn vidaĵojn en la tuta Somalio. Krom la plej alta pinto en Somalio (2,416 aŭ 2,450 m depende de la informoj), konata diverse ĉu kiel Shimbiris, Shimbir Beris, eblas ankaŭ ĝui la lokan naturon kun animaloj, inter kiuj la dorkas-gazelo, la stepa alcelafo, la hamadria paviano, aproj, la nana helogalo kaj birdoj kiel la Abdima cikonio kaj la aglo nome Lophaetus occipitalis.
Registaro
La urbestro de Ceerigaabo estas Mudane Ismaiil Haji Nuur, reprezente de la Ururka Dimuqraadiga Umada Bahawday (UDUB), dum 5 jaroj.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1990
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1990 estis ludita inter Garri Kasparov kaj Anatolij Karpov. Ĝi estis la kvina kaj lasta Kasparov-Karpov ĉampionuma matĉo, Kasparov venkis proksimume ekde la komenco.
junio-julio, Subotica
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! Totalo !! Tie break
julio-aŭgusto Szirak
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! Totalo !! Tie break
aŭgusto, Zagrebo
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! Totalo !! Tie break
Rezulto de la Matĉo
La unuaj dek du ludoj estis luditaj en Novjorko (8a oktobro - 7a novembro), la aliaj dek du estis luditaj en Liono, Francio (26a novembro - 30a decembro). ! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !! 21 !! 22 !! 23 !! 24 !! Totalo Kasparov venkis kaj retenis la titolon.
8-a de septembro
La 8-a de septembro estas la 251-a tago de la jaro (la 252-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 114 tagoj restas.
Je la 8-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 8-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Tago de la rusa lingvo
Tago de la rusa lingvo (День русского языка) aŭ Puŝkin-festo (Puŝkin-tago) en Rusio (Пушкинский день России) estas internacia festo dediĉita al la rusa lingvo kaj festata ĉiujare 6-an de junio en naskiĝtago de ruslingva poeto Aleksandr Puŝkin. En Rusio ĝi estis starigita en jaro 2011 laŭ ordono de Prezidanto de Rusio.
Batalo de Heliopolo
La Batalo de Heliopolo estis franca venko de la armeo de Oriento sub la Generalo Kléber super la Otomana armeo ĉe Heliopolo la 20an de Marto 1800.
Tago de la rusa lingvo
En Unuiĝintaj Nacioj
En jaro 2010 organizaĵo Unuiĝintaj Nacioj starigis kaj unuan fojon festis Tagon de la rusa lingvo dum naskiĝtago de Aleksandr Puŝkin. La festo estis simila al festoj dediĉitaj al aliaj 5 oficialaj lingvoj de UN (angla, araba, hispana, ĉina, franca); laŭ propra deklaro Unuiĝintaj Nacioj ekestigante la feston celas al kreskado de "informado pri historio, kulturo, evuluo de lingvo ĉe siaj anoj". Unu el ĉefaj celoj estis deklarita ankaŭ subteno de egaleco de 6 oficialaj lingvoj de Unuiĝintaj Nacioj.
Batalo de Heliopolo
Kléber engaĝiĝis en negocado kun kaj Britoj kaj Otomanoj, kun la celo honore forigi la restaĵojn de la Franca forto el Egiptio por partopreni en operacoj en Eŭropo. Oni faris interkonsenton (la konvencio de El Ariĉ) la 23an de Januaro 1800 permesante tian revenon al Francio, sed ĝi montriĝis maleble aplikebla pro internaj malkonsentoj inter la Britoj kaj la duboj de la Sultano, kaj tiele la konflikto en Egiptio restartis.
Tago de la rusa lingvo
En Rusio
Dume estas amasa festa programo en multaj urboj en mondo.
Batalo de Heliopolo
Kléber estis perfidita de la Brita Almiralo Keith, kiu ne respektis la konvencion de El Ariĉ. Kléber restartis batalemon, ĉar li malakceptis kapitulaci. Britoj kaj Otomanoj kredis ke la armée d'Orient estis tiam tro malforta por rezisti ilin, kaj tiele Jusuf Paŝa marŝis en Kairon, kie la loka loĝantaro obeis sian alvokon al ribelo.
Kleber kondukis la malmultnombrajn Francajn trupojn ataki la Otomanan armeon ĉe Heliopolo, klare venkante la batalon kio permesis al ili re-eniri en Kairon kaj finigi la ribelon.
Tago de la rusa lingvo
Moskvo
Samtage siajn apartajn aranĝojn okazigas multaj sociaj rusaj naciismaj organizaĵoj (ekzemple "Russkij Lad" ); rusaj poreŭropaj naciistoj dum festado atentigas ne al la lingva komunumo kaj kulturo sed al kulturo de etno aŭ regiono (metio, dancoj, muziko).
Dmitrij Gorjaĉkin
Dmitrij Aleksejeviĉ Gorjaĉkin (Дмитрий Алексеевич Горячкин; naskiĝis la, mortis la ) estis rusia kaj sovetia kuracisto, Heroo de Laboro.
Biografio
Dmitrij Gorjaĉkin naskiĝis la sur la stacio Kajdalovskaja (Transbajkala provinco, Rusia Imperio). Post fino de kuracista lernejo en Ĉita li dum 6 jaroj laboris en mensmalsanulejo, poste laboris en aliaj lokoj.
Entute li laboris kiel kuracisto dum pli ol 45 jaroj. Dum la lastaj jaroj li vivis en Ukrainio. Li mortis la en Kievo.
Kuriero (ŝako)
Kuriero (♗,♝) estas ŝakpeco ofte markita per oblikva entranĉo en sia supro. Ĝi moviĝas nur diagonale sur la tabulo.
Ĉiu ludanto komence havas du kurierojn, kiuj staras sur malsamkoloraj ĉeloj. Kuriero ĉiam troviĝas sur ĉelon samkoloran kiel tiu de la komenco; ĝi tial povas atingi nur duonon de ĉiuj kampoj. Du "malsamkoloraj" kurieroj estas tre potencaj, se ili bone kunlaboras. Oni taksas la valoron de kuriero je 3 peonaj unuoj, same kiel tiun de ĉevalo, sed la valoron de kuriera duopo pli alta ol tiun de ĉevala duopo.
La entranĉo en la pecon laŭdire simbolas la du dentegojn de elefanto kaj tio estas la nomo de la peco en la rusa. En Anglio oni ĝin interpretis kiel episkopan ĉapon (mitron) kaj tial nomas la kurieron bishop (episkopo; same en la portugala). En Francio oni ĝin interpretis kiel ĉapon de bufono kaj nomas la kurieron fou (bufono). En la germana kaj la nederlanda lingvo ĝi nomiĝas Läufer resp. loper (kuranto aŭ kuriero), en la itala alfiere (standardisto), simile en la hispana alfil. En la greka, ĝia nomo estas Αξιωματικός (oficiro)
Unikodo
Unikodo difinas du kodojn por kurieroj: ♗ U+2657 Blanka ŝaka kuriero (HTML &#9815;) ♝ U+265D Nigra ŝaka kuriero (HTML &#9821;)
Literaturaĵoj
En la novelo "Naskiĝo de la Rustimuna Ŝtalrato" de Harry Harrison rolas iu super-krimulo, kiu nomas sin "kuriero" kaj en la lokoj de siaj krimoj postlasas desegnaĵon de ŝaka kuriero.
Erdélyi Lapok (revuo)
Erdélyi Lapok estis literatura revuo en Kluĵo, Hungario (1908-13) en eldono de Erdélyi Irodalmi Társaság. Ĝia ĉefredaktoro estis Miklós Bánffy, redaktoroj Dezső Kovács Ernő Kiss. Inter la kunlaborantoj figuris Berde Mária, Finta Gerő, Gyallay Domokos, Jékey Aladár, Krüzselyi Erzsébet, Makkai Sándor, Serestély Béla, Szabolcska Mihály.
Blazono de Nord-Makedonio
La ŝtata blazono de Nord-Makedonio konstitucie enkondukiĝis la 27-an de julio 1946 por la socialista Respubliko Makedonio ene de Jugoslavio kaj en 1992 transpreniĝis fare de la nova sendependa Respubliko Makedonio sen ajna ŝanĝo.
Priskribo
La blazono konsistas el simetria krona plektaĵo el grenaj tigoj, tabakaj folioj kaj papavaj fruktoj, ligitaj per rubando kun ruĝa-blanka tradicia popola ornamaĵo.
En ovala centro de la plektaĵo situas leviĝanta ora suno malantaŭ blua monto, ĉirkaŭ kiu bildiĝas riveroj kaj lagoj. La blazono simboligu la riĉecon de la lando, la lukton kaj la liberecon. Modelo de la blazona dezajno estis la blazono de Sovetunio, kies skemon ripetis multaj blazonoj de socialistaj ŝtatoj kaj kiu ankoraŭ nuntempe troveblas en kelkaj ŝtataj blazonoj.
Historio
Post la ŝtata sendependiĝo de la eks-jugoslava Respubliko Makedonio ĝis nun malsukcesis ĉiuj provoj enkonduki novan blazonon. Propono de 1992, reoficialigi antikvan nacian simbolon de Makedonio, oran leonon antaŭ ruĝa blazonŝildo, malsukcesis pro la protestoj de la albanaj civitantoj kaj pro la fakto, ke kaj pluraj makedonaj politikaj partioj kaj la ŝtata blazono de Bulgario uzas tiun motivon.
La blazono nur ekde la jaro 2005 uzatas en la pasportoj de la Respubliko Makedonio.
En 2009 la blazono aktualiĝis: la kvinpinta ruĝa stelo kun ora rando, tradicia simbolo de komunismo, forpreniĝis el la pinto de la blazono.
Xavér Ferenc Stéger
Xavér Ferenc Stéger [KsavEr] aŭ Franz Steger, laŭ hungarlingve kutima nomordo Stéger Xavér Ferenc estis hungarlanda-germana-kroata operkantisto, (tenoro).
Xavér Ferenc Stéger naskiĝis la  en Szentendre, li mortis la  en Szentendre.
Biografio
Xavér Ferenc Stéger devenis el germana familio, kiel membro de la germana minoritato. Multaj asertas, ke li havas kroatan radikon kiel Franjo Stazić. Li frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, gimnaziojn en Buda kaj Jászberény. Li akiris apotekistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en aĝo 20. Jam dum la studentaj jaroj li violonadis, pianadis kaj kantadis en koruso. Li praktikadis laŭvice en apotekoj en sia naskiĝurbo, Esztergom, Bjelovar. Li aliĝis al la operejo de Zagrebo, kie li debutis en 1846 kiel Franjo Stazić. En la sekva jaro li kantadis en Vieno, samptempe li lernis kantoteknikon. En 1848 Gedeon Ráday (1806) invitis lin al Teatro Magyar de Pest. En 1850 li edziĝis, poste ili forlasis Hungarlandon kaj li kantadis en Prago, denove Vieno, Darmstadt. En la teatra jaro 1859 li estis en Nacia Teatro de Pest, poste aŭ en la pli gravaj hungarlandaj urboj, aŭ en diversaj urboj de Eŭropo. En la teatra jaro de 1873 li denove kantadis jam en la nova urbo Budapeŝto, poste li retiriĝis en sia naskiĝurbo. Li ricevis oran krucon de princlando Hessen kaj hispanan kavaliran ordenon, li estis nomumita honora membro de la nederlanda akademio.
Neumühle (Elster)
Neumühle estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio, kaj ekde la 1-a de januaro 2020 estas parto de la distrikta ĉefurbo Greiz. Fine de la jaro 2018 la komunumo havis 421 loĝantojn.
256
En la jaro 256 post Kristo okazis, interalie:
Neslovice
Neslovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas inter Rosice kaj Ivančice, surrande de Boskovica sulko kaj Naturparko Bobrava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1342.
Personecoj
Naskiĝis ĉi tie ĵurnalisto kaj verkisto Antonín H. Sokol (1847–1889) kaj natursciencisto Heinrich Laus (1872–1941).
Aroko
Aroko estas speciala movo en ŝako, la sola movo, en kiu partoprenas du pecoj, nome reĝo kaj turo.
Por rajti aroki necesas, ke nek la reĝo nek la turo ĝis nun estis movitaj, ke la kampoj inter ili estas liberaj kaj ke nek la reĝo, nek la de ĝi pasata aŭ de ĝi celata kampoj estas minacataj. Tiam la reĝo rajtas iri je du kampoj randen sur la baza linio, kaj la turo transsaltas ĝin. Se antaŭ ili estas "kastelo" el tri peonoj, rezultas tre bona protekto.
Speciala okazo estas, kiam unu el la du ludantoj komence "cedis" al la alia turon (pro malsama forteco); tiam li tamen rajtas aroki, se la kampon de la (neekzistanta) turo neniam suriris malamika peco.
En ŝak-enigmoj estas supozende, ke eblas aroki, escepte se eblas pruvi, ke unu el la partoprenantaj pecoj (reĝo, turo) nepre jam moviĝis.
4080 Galinskij
4080 Galinskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa inĝeniero Nikolaj Dmitrieviĉ Galinskij
Aroko
Reglamento del ajedrez
Crépy (Aisne)
Crépy estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Castelletto Monferrato
Castelletto Monferrato estas komunumo de Italio.
Crépy (Aisne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Crépynois.
Kohei Yamamichi
Kohei Yamamichi (山道 高平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight kaj Sagan Tosu.
Bodovce
Bodovce (hungare Bodonlaka germane Bodensdorf) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Bodovce situas laŭ traira flankovojo. Sabinov troviĝas je 6, Prešov je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1427 laŭ hungara formo "Bodonlaka". Komence nur nobeloj loĝis tie. En 1787 185 vilaĝanoj loĝis en 23 domoj, en 1828 262 vilaĝanoj en 34 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bodonlaka 174 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Sabinov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 partizanoj bataladis ĉe la vilaĝo. En 2001 vivis en Bodovce 321 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Montanay
Montanay estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montanois.
Montauri
Montauri estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Guaporé. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Tulua skribo
La tulua skribo aŭ tigilara skribo (Tuḷu lipi) estas la alfabeto en kiu la tulua lingvo estis originale verkita.Ĝi estis uzita de la bramanoj ĉefe por skribi la vedojn. La plej malnova konservita teksto estas Tulu Mahabarato de la dekkvina jarcento - traduko en la tuluan lingvon de la sanskrita Mahabarato. Nuntempe, la tulua estas kutime skribita per la kannada alfabeto.
Eksteraj ligiloj
Lingvo kaj lingvo
286
En la jaro 286 post Kristo okazis, interalie:
Tulua skribo
Eksteraj ligiloj
Dr. K Padmanabha Kekunnaya: la tulua lingvo
Péter Treitz
Péter Treitz [trejc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Treitz Péter estis hungara agrogeologo. Li estis fondinto de la hungara agrogeologio. Péter Treitz naskiĝis la  en Kisszállás. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Treitz studis iom en teknikuniversitato de Vieno, poste en ekonomia akademio de Magyaróvár. En 1890 li eklaboris en geologia instituto, kie li atingis la rangojn geologo en 1893, ĉefgeologo en 1909, ĉefkonsilisto pri minejoj en 1917. Li studvojaĝis al Germanio, Rusio kaj Balkano, kie li riĉiĝis je spertoj. Li aranĝis aliĝon de Hungario al internacia agrogeologia asocio. Li kreis mapojn pri la hungaraj grundoj, depost 1909 lia sistemo estis akceptita tutmonde. En 1926 li kreis grundomapon pri (kaj por) Hispanio. Li havis edzinon.
Kvarlanda punkto
Kvarlanda punkto estas punkto, kie la limoj de kvar landoj kuniĝas. Tia punkto troviĝas nenie en la mondo, kvankam diversaj lokoj pretendas tiel.
La plej konata "kvarlanda punkto" situas okcidente de la Viktoriaj Akvofaloj. Tie Zambio, Zimbabvo kaj Bocvano formas trilandan punkton. Kvankam Namibio havas longforman orientan ŝvelaĵon, la Caprivi-strekon, ĝi ne havas tanĝopunkton kun ĉi tiu trilanda punkto. Pro la akvoriĉa areo kelkiuj situigas kvarlandan punkton en la rivero Zambezo.
Kvarlanda punkto Belgio, Prusio/Germanio, Nederlando kaj Moresnet
Pro la sendependeco de Belgio en 1839 la trilanda punkto je la Neutraleweg apud Ottersum estis nuligata kaj ekestis sur la Vaalserberg kvarlanda punkto inter Belgio, unue Prusio kaj poste Germanio, Nederlando kaj Moresnet. Ĉi tiu estis la ununura kvarlanda punkto kiu iam ekzistis. En 1919 Moresnet fariĝis parto de Belgio kaj la punkto malaperis. Ĉe la Trilanda punkto en Vaals ankoraŭ videblas tortopinto en la pavimo, kiu indikas la parton de Moresnet.
La pretendo kvarlanda punkto estas disputebla. La difino de kvarlanda punkto estas, ke ĉiuj kvar landoj estu samrangaj. En la kazo de Moresnet tiel ne estis, ĉar la 'lando' ne havis ŝtatestron, ne havis senaton kaj ankaŭ ne parlamenton. En la senco de la Kongreso de Vieno Moresnet estis Kunsuvereneco, kio daŭris ĝis 1919.
Sur la mapo la numeroj signifas jenajn landojn aŭ teritoriojn: 1 = Nederlando (Limburgo), 2 = Belgio (Lieĝo), 3 = Neŭtrala Moresnet, la unua Esperanta regno, nomata "Amikejo" 4 = Prusio (Rejnlando).
Kvar-teritoriaj punktoj
En Norda Ameriko, kie oni difinis kelkajn limojn per strekoj sur mapo, ekzistas punktoj, kie renkontiĝas kvar administraj teritorioj:
Ĉar kelkaj landoj pretendas formalan suverenecon pri partoj de Antarkto, je la suda poluso kunvenas la pretendataj limoj de ok "landoj":
NGC 3673
NGC 3673 (aliaj indikoj — ESO 503-16, MCG -4-27-10, UGCA 236, AM 1122-262, IRAS11227-2627, PGC 35097) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Daniel Ellsberg
Daniel Ellsberg (naskiĝis la 7-an de aprilo 1931 en Ĉikago, Ilinojso, Usono; mortis la 16-an de junio 2023 en Kensington, Kalifornio, Usono) estis iama oficisto de la Usona Departmento de Defendo (pro sia kvinpinta konstruaĵo kromnomata Pentagono) kiu sekvis sian konsciencon kaj malkaŝis sekretajn informojn pri la mensogoj de la usona registaro pri la milito en Vjetnamio - la tiel nomataj "Pentagonaj paperoj". Ellsberg ekde tiam kampanjis por paco kaj instigis aliajn paroli la veron. En 2006 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Haslach
Ekzistas diversaj lokoj kun la nomo Haslach:
Pampa del Tamarugal
La Pampa del Tamarugal estas ebenaĵo en la Regiono Tarapakio (Ĉilio), inter la paraleloj 19°30’ Sude kaj 22°15’ Sude. En ĝi troviĝas cento da vilaĝetoj kaj salejoj dise, kaj ties centro estas La Tirana. Tiu ebenaĵo havas, krome, rezervojn el akvo en la subgrnudo; tiuj rezervoj havigas trinkakvon al Iquique kaj aliaj proksimaj urboj. Lastatempe ekis agrikulturo sur bonkvalit agrundo taŭga por legomoj kaj fruktoj, elstare la kultivo de folibetoj, ajlo, luzerno, laktukoj, melonoj, tomatoj kaj opuntioj.
En la zono de la Pampa del Tamarugal, kiu korespondas al Huara kaj Pozo Almonte, troviĝas la Nacia Rezervejo Pampa del Tamarugal kun areo de 102 264 ha. En ĝi troviĝas impresa arbaro de tamarugo en la plej seka dezerto de la mondo.
La temperaturo fluktuas inter absolutaj minimumoj de –5 a –12 °C kaj absolutaj maksimumoj de 36 kaj 40 °C, kun averaĝo de 250 sunaj tagoj jare.
La ĉefa allogaĵo de tiu urbo estas la fakto ke spite temi pri areo klasita klimate kiel absoluta dezerto, oni povas trovi arbarojn korespondajn al specioj de la genro Prosopis. Fakte temas pri la plej nordaj arbaroj de la lando. Tiuj karakteroj, plus la malabunda humideco, kiu generas tre klaran atmosferon, la estado de salejoj kaj la enormeco de la dezerto estas ties ĉefaj naturaj beloj.
Ĉar estas zono tre seka, preskaŭ ĉiuj ties surfacaj fluoj fluas nur sur portempaj fluejoj, sed ili reaktivas dum sporadaj pluvegoj; tamen estas ankaŭ rivero kiu elfluas el Andoj kaj alfluas en la Pacifiko, nome la rivero Loa.
Masakro ĉe Přerov
Masakro sur Svedaj ŝancoj (resp. Masakro ĉe Přerov) okazis apud Horní Moštěnice sur altaĵo Svedaj ŝancoj nokte el la 18-a je la 19-a de junio 1945. Membroj de la 17-a infanteria regimento el Petržalka (eksaj membroj de la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso) gvidataj de leŭtenanto de Defenda raportistaro (DR) Karol Pazúr kaj politika komisaro Bedřich Smetana ĉi tie masakris 265 loĝantojn de Dobšiná, Kežmarok, Gelnica, Mlynica kaj Janova Lehota pri Žiari nad Hronom. La murditoj estis ĉefe karpataj germanoj kaj hungaroj, sed estis inter ili ankaŭ iuj slovakoj. Absolutan plimulton de la murditoj kreis virinoj kaj infanoj.
Priskribo de la evento
La 18-an de junio 1945 staris en přerova stacidomo soldata transporto, en kiu revenis la eksaj membroj de la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso el praga soldata parado. La saman tagon ĉirkaŭ tagmezo alveturis en la stacidomon alia transporto, en kiu estis ses vagonoj kun karpataj germanoj, kiuj revenis al siaj hejmoj en meza Slovakio. Tiuj ĉi germanoj (sed ankaŭ hungaroj kaj slovakoj) estis el Slovakio en decembro de 1944 pro ordono de germanaj oficejoj evakuitaj ĝis nordokcidenta Bohemio kaj nun ili estis revenantaj hejmen. Pro koincideco inter la soldatoj troviĝis slovakaj membroj de la 17-a regimento origine el Spiš, kiuj konis kelkajn repatriotojn. Ili atentigis la ceterajn, ke temas pri homoj, kiuj precipe en la tempo de Slovaka nacia ribelo devus iel kulpiĝi.