cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saŭruracoj
Vegetativaj karakterizaĵoj
La simplaj, alternestarantaj, spirale aŭ duvice starantaj folioj estas dividitaj en petioloj kaj foliplatoj, karecaj kaj aramaj. La simpla foliplato estas plej ofte oblongaj aŭ ovformaj kaj je la bazo korformaj aŭ rondigita. Ili ne havas paralelan nervuron. La stomoj estas ciklocitaj. Ekzistas stipuloj, kiuj plej ofte estas kunkreskintaj kun la petioloj.
Generativaj karakterizaĵoj
La floroj kune staras en finestarantaj grapolaj aŭ spikaj floraroj. Por allogi la polenigantojn ekzistas ofte brakteoj.
La etaj floroj estas radiosimetriaj kaj seksaj. Involukroj mankas. Ekzistas unu ĝis tri cirkloj da po tri ĝis kvar fekundaj stamenoj kaj tri ĝis kvin epiginaj karpeloj. Andreceo kaj gineceo estas laŭlonge aŭ nur je la bazo kunkreskintaj. . La mplej ofte kvar aŭ malofte kvin plej ofte epiginaj kaj nur ĉe Anemopsis hipoginaj karpeloj. Ili estas liberaj aŭ parte ĝis komplete unukamera ovario kunkreskontaj. La tri ĝis kvin pistiloj finiĝas en stigmo. Formiĝas pli aŭ malpli malprofundaj karnecaj fonikloj aŭ kapsulfruktoj. La plantoj de la genro Saururus formas fruktarojn. La semoj enhavas nur malmulte da endospermo kaj multe da amelriĉa perispermo. La embrio estas nur rudimenta kaj eta ĉe la semmaturiĝo.
Enhavosubstancoj
Ĉiuj specioj havas cianidino kaj la flavonoidoj kaempferolo kaj kverketino. Ili ankaŭ enhavas esencaj ŝtofoj kaj akumuliĝas kalcioksalato en kristaloj.
Disvastigo
La disvastigo estas la holarktiso de la moderaj ĝis la tropikaj zonoj en la okcidenta Azio, en suda Usono kaj en Meksiko.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Utiligado
De Houttuynia cordata oni povas manĝi la fruktojn, foliojn kaj la subrundajn plantpartojn. La efikoj estis esploritaj. La drogo de Houttuynia cordata (japana: „segiun“ = „nova energio en la rivero“) el la folioj helpas kontraŭ ŝvelaĵoj.
Arcevia
Arcevia estas komunumo de Italio.
Soběšice
Soběšice estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.
Etila cinamato
Etila cinamato estas organika estero de la cinamata acido kaj etanolo, ĉeestanta en la esencoleo de cinamo. Pura etila cinamato estas senkolora likvaĵo kun frukta balzama odoro rememorigante cinamomon kun sukcena tonoj. Cinamato de etilo posedas antibakteriajn kaj antifungajn proprecojn.
Poznano
Poznań ([], esperante Poznano, germane Posen) estas la ĉefurbo de la pola provinco Grandpollando (Wielkopolskie) kaj kvina plej granda urbo en Pollando. Ĝi situas ĉe la rivero Varto kaj havas 560 000 loĝantojn. Ĝi havas urbo-statuson ekde la 13-a jarcento, kaj apartenis al Prusio de 1793–1918 kaj al Tria Regno inter 1939–45. Poznano estas urbo kun rajto de distrikto (eksterdistrikta urbo): tamen ĝi funkcias kiel administra centro por la samnoma distrikto Poznano, kiu plene ĉirkaŭas la urban komunumon. En en la urbo vivis.
Laŭ la hierarkio de la plej bonaj polaj urboj por vivi, de la ĉiusemajna revuo Przekrój, Poznano okupas la pintajn poziciojn (ekda la 1-a ĝis la 3-a).
La, la laboristoj ribelis kontraŭ la sovetunia ĉeesto, tio estis perforte subpremita.
Prahistorio
La unuaj migrantaj ĉasistoj komencis setliĝi ĉe Poznano jam pli ol 8 mil jarojn antaŭ nia erao. Dum jarcentoj la regionon jen kaj jen celis laŭvicaj hom-grupoj, alportante ĉiam pli novajn kutimojn kaj vivmanierojn. Sufiĉas diri, ke nun en la urbo arkeologoj laboras en pli ol 100 foscentroj. Bedaŭrinde tra la regiono ne kondukis la romia sukcena itinero aŭ aliaj gravaj trakoj, tial temas verdire pri loko iom provinca. Tio tamen ne signifis sole malavantaĝojn. Ĝuste la provinca situo de la regiono kaŭzis, ke ne damaĝis ĝin la migrantoj el la okcidento al la oriento keltoj nek la migrantoj el la nordo al la sudo de la eŭropa kontinento gotoj. La loka komerco disvolviĝis malrapide, sed senĉese. Ĝian ekziston ĉesigis nur invadoj de hunoj, kiuj superlavangis la regionon en la 5-a jarcento.
Historio
Veran renaskiĝon de la regiono kaj establon de setlejo, el kiu evoluis Poznano, alportis nur la 9-a jarcento. Temas pri Ostrów Tumski – la rivera insulo de Warta. Neplenaj 100 jarojn pli poste ĝi fariĝis unu el la plej gravaj lokoj en la kreiĝanta ŝtato de princo Mieszko la 1-a, opiniata la unua reganto de Pollando. Tre rapide la urbo disvoviĝis, grandparte pro la situo najbare kun la germana imperio. Ĝuste kun ĝi la unuaj regantoj de Pollando estis plej proksime ligitaj. Pri la tiama graveco de Poznano povas atesti la fakto, ke laŭ la arkeologiaj esploroj ĝuste ĝi estis la plej bone fortikigita urbo en la ŝtato de Mieszko la 1-a. En la 966 jaro, kiam okazis la bapto de tiu ĉi pola princo komenciĝas la skriba historio de Pollando. Necesas aldoni, ke ĝuste Poznano estas opiniata de sciencistoj kiel verŝajna loko de tiu ĉi bapto. Atestas pri tio interalie la fakto, ke en Poznano estis malkovritaj antaŭnelonge restaĵoj de kastelo, la plej granda masonita konstraĵo en la tiama Pollando. Oni supozas, ke apudis ĝin la tn. kapeleto de Dąbrówka – la edzino de Mieszko la 1-a. La arkeologiajn esplorojn malfaciligas la fakto, ke la restaĵoj troviĝas sub la preĝejo de Dipatrino, daŭre funkcianta kaj vizitata de religiuloj. Tamen, arkelogoj ĉiam pli kuraĝe supozas, ke Poznano ne nur rolis kiel loko en kiu komenciĝis la simbola kristanigo de Pollando - pro la bapto de la reganto, sed ke ĝuste ĝi estis la unua ĉefurbo de Pollando.
La unua episkopo de Pollando, Jordan, havis sian sidejon en Poznano en la Katedalo de la sankta Petro troviĝanta sur la insulo Ostrów Tumski. En la sama preĝejo estis entombigitaj princo Mieszko la 1-a kaj poste lia filo Boleslao la Brava – la unua reĝo de Pollando. La katedralo fariĝis loko de la eterna ripozo ankaŭ por laŭvicaj reĝoj de Pollando. Kiel la lasta estis tie entombigita en la 1296-a jaro Przemysław la 2-a. Li enkondukis la blankan aglon kiel la blazonon de Pollando.
Kiel skribas la unua pola kronikisto, Gall Anonim, la jaroj post la morto de Przemysław la 2-a alportis kaoson al la juna pola ŝtato. Rezulte de ĝi homoj revenis al la paganaj ritoj kaj en la katedralo de la sankta Petro ekloĝis sovaĝaj bestoj. La katedralon post preskaŭ jarcento oni rekonstruis, kaj ĝi denove fariĝis la episkopa sidejo. Sed, Poznano ne plu multe gravis. En la jaro 1320 la oficiala ĉefurbo de Pollando fariĝis Krakovo.
Poznano devis pli okupiĝi pri komerco, ankaŭ kun tiom foraj regionoj kiel Arabio. Ene de la ĉirkaŭita per la defendoremparego urbo la vivo bone evoluis. Poznano estis agnoskita urbo jam meze de la 13-a jarcento. El la sama periodo devenas la situigo de la ĉefa urba foirplaco. Ĝia spaco okupis eĉ 2 hektarojn, kio signifis dekonon de la urba spaco entute. La grandeco gravis, ĉar ĝuste sur tiu teritorio okazis ĉiu-merkredaj bazaroj. Pri pli grandaj fieris sole Gdansko kaj Krakovo. Malgraŭ tio, ke en Poznano ne plu loĝis reĝoj, ĝi daŭre apartenis al la ĉefaj urboj de Pollando. Atestas pri tio interalie la fakto, ke ĝuste ĝi kune kun Krakovo devis aprobi ĉiujn subskribitajn pactraktatojn inter la pola ŝtato kaj la Teŭtona Ordeno. En la 15-a jarcento oni ĉirkaŭis Poznanon per aldona defendoremparego kun 35 turetoj, inkluzive de la plej granda, nomata la horloĝa. Kaj kun la horloĝo kaj Poznano entute nedisigeble ligiĝas la t. n. poznanaj kapretoj, vaste rekonataj kiel la simbolo de la urbo.
Arpad-dinastio
La Arpad-dinastio, Árpád-ház, estis hungara reĝa dinastio inter 889 kaj 1301. La tribestro Arpado kondukis la madjarojn al la Karpat-baseno. Liaj posteuloj regis ĝis 1301, kiam mortis la lasta dinastiano (virbranĉe). Kremo de la subaj reĝoj firmigis regadon de Hungara reĝlando.
Poznano
Historio
Dum la germana okupado de Pollando:
Poznano nuntempe
Ĝi estas urbo kun ampleksa kultura heredaĵo sed ankaŭ ĝi forte disvolviĝas ekonomie, interalie en la teksa industrio kaj la novaj teknologioj. Kiel ĉefa pola urbo pri ekonomio, ĝi eltenas sian heredaĵon el sia pasinteco de urbo ĉe la vojkruciĝo de la ĉefaj vojoj, ĝi ankaŭ okazigas foirojn (Międzynarodowe Targi Poznańskie).
Vidindaĵoj
Monumento al Viktimoj de la Ribelo de Poznań
Fervojo
Tra Poznano gvidas grava fervoja linio de Berlino al Varsovio. Do estas regula konekto inter tiuj du ĉefurboj ĝuste tra Poznano. Temas pri Berlin-Warszawa-Express - trajnoj. Regulaj direktaj trajnkonektoj estas ankaŭ kun Wroclaw.
Fervojlinio Poznań Główny – Szczecin Główny kunigas Poznano kun ĉefurbo de Okcidentpomeria Provinco: Szczecin.
Urba transporto
En urbo oni povas vojaĝi per busoj aŭ tramoj (vidu artikolon Tramtransporto en Poznano). Inter jaroj 1930 kaj 1970 estis uzitaj ankaŭ trolebusoj.
Esperanto en Poznano
Rudolf Janas translokiĝis al Poznań kaj tie fondis Esperanto-grupon en 1908.
En la Universitato Adam Mickiewicz en Poznań ekde 1997 okazas la trijaraj Interlingvistikaj Studoj sub la gvido de Ilona Koutny.
Nuntempe funkcias en Poznań E-SENCO Kulturo-Socia Societo nome de L. Zamenhof kaj kiu organizas Arkones.
Eksteraj ligiloj
(de, en, pl) Oficiala retejo de la urbo Poznan
(eo) Interlingvistikaj Studoj
Mulsum
Mulsum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Muzikdirektoro
Muzikdirektoro (lt.: director musices; mall. MD) estis origine la titolo de estra oficista muzikisto de urbo en Germanio kaj Aŭstrio; ekz. Johann Sebastian Bach estis muzikdirektoro en Lepsiko, Georg Philipp Telemann kaj Carl Philipp Emanuel Bach en Hamburgo, Robert Schumann en Duseldorfo.
Ekde la 19-a jarcento la titolo estas disdonata al la estroj de muzikaj institucioj kiel urbaj blovorkestroj aŭ kantasocioj. Apartaj titoloj estas ekz. urba muzikdirektoro, universitata muzikdirektoro (UMD), eklezia muzikdirektoro (KMD), landa eklezia muzikdirektoro (LKMD), aŭ abateja muzikdirektoro (ekz. en Evangelisches Stift Tübingen). En kelkaj katolikaj diocezoj la estroj de la referejoj por eklezia muziko tenas ankaŭ la titolon dioceza eklezia muzikdirektoro.
La titolon en la historio disdonis princoj, dukoj aŭ reĝoj, nuntempe tamen komunumaj oficejoj, universitatoj aŭ ekleziaj institucioj.
En pli grandaj urboj la muzikdirektoro ricevas ofte la titolon ĝenerala muzikdirektoro (Abk. GMD). Ĉi tiu titolo estis disdonata unuafoje en 1819 en Berlino por Gaspare Spontini. Daniel Barenboim ekzemple estas ekde 1992 GMD de la berlina Staatsoper Unter den Linden.
Listo de drakoj
Ĉi tiu listo de drakoj entenas legendojn kaj lokojn, kie laŭdire vivis, estis vidata aŭ venkita iu drako.
Ildikó Kiss Törék
KISS Törék Ildikó [pr. kiŝ toere:k] estas hungara aktorino naskiĝinta en Petroşani la 24-an de septembro 1945.
Kariero
En 1967 ŝi dungiĝis en Temeŝvaro, poste ekde 1970 ŝi fariĝis ano de la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea, en 1980–89 artgvidantino de tiu. En 1994 ŝi fondis la teatron Kiss Stúdió Színház.
Edna Purviance
Olga Edna Purviance (/ˈɛdnə pərˈvaɪəns/; 21a de Oktobro, 1895 – 13a de Januaro, 1958) estis usona aktorino dum la epoko de la muta kino. Ŝi estis la ĉefa aktorino en multaj el la komencaj filmoj de Charlie Chaplin kaj en la daŭro de ok jaroj, ŝi aperis en ĉirkaŭ 30 filmoj kun li.
Kariero
En 1915, Purviance estis laboranta kiel sekretariino en San Francisco kiam la aktoro kaj reĝisoro Charlie Chaplin estis laboranta en sia dua filmo kun la Studioj Essanay, ĉe Niles (Kalifornio), 28 mejlojn sudoriente de San Francisco, en la sudo de la Kantono Alameda. Li estis serĉanta ĉefan aktorinon por A Night Out. Unu el liaj partneroj notis Purviance en kafejo Tate en San Francisco kaj sentis, ke ŝi devus fari la rolon. Chaplin aranĝis renkonton kun ŝi kaj, kvankam li opiniis ke ŝi estas tro serioza por komikaj roloj, ŝi ricevis la laborpostenon.
Chaplin kaj Purviance vivis amaferon dum la farado de siaj filmoj ĉe Essanay, Mutual, kaj First National de 1915 al 1917. Purviance aperis en 33 el la filmoj de Chaplin, inklude la klasikaĵon de 1921 nome The Kid. Ŝia lasta filmo kun li, A Woman of Paris, estis ankaŭ ŝia ĉefa rolo. Tiu filmo ne estis sukceso kaj efektive markis la finon de la kariero de Purviance. Ŝi aperis en du pliaj filmoj: nome The Sea Gull, konata ankaŭ kiel A Woman of the Sea (kiun Chaplin neniam publikigis) kaj Éducation de Prince, franca filmo publikigita en 1927, ĝuste antaŭ ŝi retiriĝis el aktorado.
Mallongaj filmoj
Ĉiuj mallongaj filmoj reĝisoritaj de Charlie Chaplin.
Leo
Leo estis la latina nomo de la leono, kaj do ĝi povas aperi en mallongigoj, adaptoj aŭ esperantigoj de tiu vorto.
Bihari Napló
Bihari Napló (Bihara Taglibro) estas hungarlingva sendependa ĵurnalo en Distrikto Bihor aperanta en Oradea ekde 1990. Ĝi aperas dufoje en 8, trifoje en 16 paĝoj. Fondinta ĉefredaktoro: István Stanik, ĉefredaktoro: László Szűcs, vicĉefredatorino: Csilla Wagner. Ĝi aperis kiel la aldonaĵo de ĵurnalo Fáklya (fondita en 1946) ekde decembro 1970 sub ĉefredaktorado de András Lakatos.
Tavolakvo
Tavolakvo estas la akvo, kiu cirkulas en la rokaĵaj tavoloj.
Gidrogeologio
En hidrogeologio oni parolas pri tri tipoj de la tavolakvo (klasifiko de Ivan Zajcev):
Ĉiu tipo povas konsisti el jenaj subtipoj:
Naftogasa geologio
En naftogasa geologio la tavolakvo estas rigardata kiel la akvo kiu troviĝas en la produktohava tavolo.
Pohledec
Pohledec (Pochledetz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Nové Město na Moravě en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Nové Město na Moravě. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/360. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 159 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pohledec estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,36 km².
LEP
La vorto havas plurajn signifojn:
Varistoro
Varistoro aŭ pli konkrete metal-oksida varistoro (MOV) estas specifa du-borna elektronika komponanto. Ĝi estas simila al rezistilo en tio, ke ĝi ne havas memoron kaj (ideale) ne konservas energion kiel kondensatoro aŭ induktilo.
Elektra kurento I tra varistoro kaj elektra tensio U trans la varistoro estas interdependaj per unuvalora leĝo. Tamen, ĉi-tiu dependeco grave malsamas de la leĝo de Omo, kiu veras por rezistilo.
Tiel varistoro estas kvazaŭ rezistilo, kies rezistanco varias, de ĉi tio venas ĝia nomo, kiu estas vortokunfando de "varianta rezistilo".
Pli konkrete, kurento tra varistoro kreskas rapide kun kresko de la tensio, ekde iu valoro de la tensio. Tipa proksimumado de la dependeco estas
Ernst Streeruwitz
Ernst STREERUWITZ (naskiĝinta la 23-an de septembro 1874 en Stříbro, mortinta la 19-an de oktobro 1952 en Vieno) estis aŭstra politikisto. La oficiro kaj membro de la Kristansociala partio (CP) estis, post la Unua mondmilito unu el la plej elstaraj industriistoj de Aŭstrio. Kiel kanceliero (de majo ĝis septembro 1929) li koncentriĝis pri la politiko ekonomia kaj komerca. Kontraŭe al la plejparto de siaj sampartianoj li favoris la t.n. Anschluss en 1938.
Streeruwitz helpis la Esperanto-movadon kaj ĉeestis la aŭdiencon de la E-istoj okaze de la inaŭguro de la Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno en 1929.
Varistoro
La koeficiento de nelineareco n estas tipe 2 ... 10 por varistoroj surbaze de SiC kaj 20 ... 100 por varistoroj surbaze de ZnO.
Ernst Streeruwitz
Vidu ankaŭ
Esperanto-movado en Aŭstrio
Varistoro
Estadas ankaŭ tute aliaj variantaj rezistiloj, kiuj ne estas varistoroj.
Banko Santandero
La Banko Santandero, en hispana Banco Santander (konata komerce kiel Santander; ankaŭ Banco de Santander) estas hispana banko kreita per la unuigo de komercistoj de Kantabrio, kies unuaj financaj agadoj datas el 20-a de aŭgusto de 1857. La grupo estas formata ĉefe de la Banco Santander Central Hispano (BSCH), kreita en 1999 per la unuigo kun la Banco Central Hispanoamericano (BCH).
La banko posedas pli ol 9.3 milionoj da klientoj en Hispanio el kiuj 213.825 havas pli ol 100 mil eŭrojn, 26.739 havas pli ol 500 mil eŭrojn kaj 800 formas parton de la ente, nome Santander Wealth Management, kiu servas al klientoj per pli ol 10 milionoj da eŭroj.
Varistoro
Funkciado
Metal-oksida varistoro konsistas el ceramika maso de grajnoj de zinka oksido ZnO, en matrico de aliaj metalaj oksidoj (kun malgrandaj kvantoj de bismuto, kobalto, mangano), situanta inter du elektrodoj faritaj kiel metalaj teleroj. Ankaŭ estadas varistoroj surbaze de SiC, seleno Se, silicio Si.
Kenji Takeichi
Li futbalis ĉe Bellmare Hiratsuka.
Varistoro
Funkciado
La rando inter ĉiu grajno kaj ĝia najbaro formas diodan kuniĝon, kiu permesas al la kurento flui en nur unu direkto. La amaso de hazarde orientitaj grajnoj estas elektre ekvivalenta al multaj dorso-al-dorse kunigigtaj diodaj paroj, ĉiu paro en paralelo kun multaj aliaj paroj. Kiam malgranda elektra tensio estas aplikita al la elektrodoj, nur malgranda kurento fluas tra la diodoj, ĉar duono el ili estas tiam orientitaj dorsflanke. Kiam granda elektra tensio estas aplikita, la dioda kuniĝo rompiĝas pro varmoelektrona eligo kaj tunelado de elektronoj, kaj granda kurento fluas. La rezulto de ĉi-tiu konduto estas alte nelineara kurento-tensia karakterizo.
Parametroj
Gravaj parametroj de varistoro estas la nominala pulsa energio (en ĵuloj), respondotempo (kiel longa tempodaŭro necesas, por ke la varistoro ekkonduktu kurenton, post kiam la tensio kreskis), maksimuma kurento kaj nominala kondukta elektra tensio.
Energio estas ofte difinita per la 'industria normo' de pulsoj de tempodaŭroj de 8/20 mikrosekundoj aŭ 10/1000 mikrosekundoj. Ĉi tie la unua nombro estas daŭro de pligrandiĝo de kurento dum la pulso kaj la dua nombro estas la karakteriza tempo de eksponenta malpligrandiĝo de kurento dum la pulso. Varistoro kutime povas elteni minimume 1000 ĉi tiajn pulsojn.
La nominala kondukta elektra tensio estas kutime donata je kurento de 1 mA.
La respondotempo de la MOV estas grande ambigua, ĉar kutime ne estas oficiale difinita. La sub-nanosekunda respondotempo de MOV estas donita surbaze de la materiala apriora respondotempo, sed estos malfruita per aliaj faktoroj kiel la induktanco de bornoj de komponanto. Ĉi tiu respondotempo estas malgranda kompare al 8 mikrosekundoj de pligrandiĝo-tempo de l apulso. Kiam testita per tre rapida, <1 ns pligrandiĝo-tempa pulso, MOV montras respondotempoj de tipe 40-60 ns limigo.
Varistoroj degradiĝas de ripeta ekspono al pulsegoj kaj povas degradiĝi ankaŭ de daŭra lika kurento. Pro la lasta ebleco oni ilin elektas kun pli granda nominala elektra tensio.
Alia specoj de nuligo de pulsoj estas diodo de Zener aŭ lavanga diodo kaj la gasa tubo. Gasa tubo estas ujo kun du elektrodoj plenigita de aero aŭ nobla gaso. Ofte ĝi enhavas malgrandan kvanton de radioaktiva materialo, kiel Ni-63, por havi pli konsekvenca ekkonduktan elektran tension kaj malpligrandigi respondotempon. Tamen, ĉi tiuj aparatoj havas pli grandan minimuman atingeblan ekkonduktan elektran tension ol eblas por varistoroj kaj diodoj de Zener, kaj pli longajn respondotempojn. Tamen, ili povas absorbi grave pli grandajn energiojn kaj kurentojn sen grava degradiĝo.
52261 Izumishikibu
52261 Izumishikibu estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa  elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana poetino de la 11-a jarcento Izumi Shikibu (~970 – ?). Ŝi verkis "Izumi Shikibu Nikki", kiu estas notinda taglibro entenata vakaajn poeziaĵojn pri ŝiaj aferoj kun la Imperiestra Princo. Onidire, ŝi naskiĝis en la distrikto de Ŝiroiŝi kaj pasis sian junaĝon en Ŝjota, en gubernio Saga (Tiu ĉi urbeto estas nun kunfandita kun Ureŝino).
Listo de urbestroj de Montpellier
Tiu artikolo listigas ĉiujn urbestrojn de Montpellier, ĉefurbo de departemento Hérault (Francio), kaj la personojn, kiuj provizore oficis kiel urbestro, de februaro 1790.
Listo de urbestroj
La perturbitaj partoj de la historio de Francio de la franca Revolucio de 1789 ĝis la unuaj jaroj de la 3-a respubliko vidiĝas per la nombro de provizoraj urbestroj. La Cent-Tagoj estigis sinsekvajn ŝanĝojn inter la du urbestroj Granier kaj Dax de Axat. Se la Revolucio de 1830 estigis nur du ŝanĝojn de urbestro, en 1848 (malrapida starigo de la 2-a respubliko) kaj en la periodo 1870-1876 (falo de la 2-a Imperio, poste pro debato pri la formo de la politika reĝimo inter monarkiistoj kaj respublikistoj) multiĝis la nomumojn de urbestro, certe depende de la partioj regantaj en Parizo.
Pluraj el tiuj urbestroj estas honoritaj per nomo de avenuoj, stratoj, placoj kaj pontoj en la urbo. Unu el ili profunde ŝanĝis la aspekton de la urba centro : simile al barono Haussmann en Parizo, David-Jules Pagézy (1852-1869), kiu lanĉis laborojn pri strata plilarĝigo en la malnova Montpellier, el ĝi restas strato Foch, netipa kompare al la aliaj partoj de la kvartalo Écusson pro sia larĝeco.
Klarigo :
Sunrise (Florido)
Sunrise estas urbo en Kantono Broward, Florido. Ĝi estis fondita en 1961 de Norman Johnson. Laŭ la popolnombrado de 2020 la loĝantaro estas.
4999 MPC
Ĝi ricevis kiel nomon la akronimo "MPC" por Minor Planet Circular, (aŭ "Minor Planet and Comets") : perioda gazeto eldonita de la Minor Planet Center je la dato de ĉiu plenluno. Ĝi publikigas la astronomiajn observojn, la orbitojn kaj la efemeridojn de la astroidoj, de la kometoj kaj de iuj naturaj satelitoj. Ĝi ankaŭ anoncas la novajn nomojn de la planedetoj.
LMI
La vorto havas plurajn signifojn:
984
En la jaro 984 post Kristo okazis, interalie:
Kurtino
Laŭ Francisko Azorín Kurtino estas Ebena rempara muro inter du bastionoj, du turoj. Li indikas etimologion el la latina cortina (kurteno).
HOF
La vorto havas plurajn signifojn:
Geografia nomo
Hof en la germana lingvo signifas kaj bieno kaj korto kaj estas ofta geografia nomo en germanlingvaj kaj alemanlingvaj regionoj.
QWERTZ
QWERTZ (elparolata kverc aŭ kŭerc) estas nomo de la plej ofte uzata speco de komputila klavaro en Mezeŭropo kaj la latinskribaj landoj en sudorienta Eŭropo. La nomo venas de la literoj de la ses klavoj je la supra, maldekstra parto de la klavaro -.
La klavaro QWERTZ estas origine germana derivaĵo de la usona QWERTY, kiu estis desegnita por eviti ŝtopiĝon pro samtempa uzado de apudaj klavoj dum la epoko de la maŝinskribilo. La ĉefa diferenco kun QWERTY estas interŝanĝo de la klavoj kaj. Oni faris tiun ŝanĝon pro tri kialoj:
ORI
La vorto havas plurajn signifojn:
Elkrucigo de Jesuo
La Elkrucigo de Jesuo estas la epizodo de la pasiono de Jesuo okazinta post lia morto sur la kruco. Temas pri epizodo kiu havis laŭlonge de la jarcentoj multegon da arta reprezentaĵoj.
Rakontoj laŭ la kanonaj Evangelioj
En la Evangelio laŭ Marko la epizodo okazas la vesperon, tiun de la Paraskevo ("Preparado", nome la vigilo de la sabato; Jozefo de Arimateo, pri kiu oni diras ke estis influa membro de la Sinedrio kaj atendanta la regnon de Dio, aliris ĉe Pilato por peti la korpon de Jesuo. Pilato, surprizite ke Jesuo estus jam mortinta, petis konfirmon pri tia forpaso al la centestro: post tio li disponigis la korpon al Jozefo. Tiu ĉi, post akiro de taŭga tolaĵo, elkrucigis la korpon kaj ĝin kuŝigis en la mortotuko kaj lokiĝis en tombon fosita en la roko tiun fermante per rulanta ŝtono. Maria el Magdalo kaj Maria de Klopas, patrino de Ioses, restis rigardi kie oni entombigas la korpon. (Marko 15, 42-47).
En la Evangelio laŭ Mateo, vesperon post la krucumo de Jesuo, riĉulo Jozefo de Arimateo, sekrete disĉiplo de Jesuo, petis la korpon al Pontio Pilato, kiu tiun liverigis. Jozefo metis la korpon en blanka tolaĵo, ĝin kuŝigis en sian novan tombon, kiu li fosigis en la roko kaj fermigis ruligante antaŭ ĝia pordo grandan ŝtonon, kaj foriris. Rigardis la scenon de la elkrucigo Maria Magdalena kaj la alia Maria. (Mateo 27, 57-61).
La Evangelio laŭ Luko prezentas Jozefon de Arimateo membro de la Sinedrio, kaj persono bona kaj justa, kiu "atendadis la dian regnon": tiu Evangelio precizigas ke Jozefo estis siadecide nepartopreninta en la decido de siaj kolegoj. Jozefo elkrucigis la korpon de Jesuo, ĝin envolvis en mortotuko kaj ĝin lokigis en tombon fositan en roko, «en kiu neniu ankoraŭ estis kuŝigita»; la evangeliisto ĉipunkte precizigas ke estis la tago de la Paraskevo (Preparado) kaj ke jam ekaperis la lumoj de la sabato. Iom fore virinoj, “venintaj kun Jesuo el Galileo”, estis rigardantaj la tombon kaj la entombigon de la korpo; ili foriris por pretigi parfumojn kaj ŝmiraĵojn por la korpo, sed observis la ripozon de la sabato (Luko 23, 50-56).
Ena la Evangelio laŭ Johano estas rakontate ke Jozefo de Arimateo estis disĉiplo de Jesuo, sed ke tanadis tiun adheron sekreta pro timo de la Judoj. Jozefo kune kun Nikodemo disĉiplo de Jesuo petis la korpon de Jesuo al Pontio Pilato, kiu ĝin al ili transdonigis. Jozefo aliris Golgoton kune kun Nikodemo, kiu kunportis mirhon kaj aloon. La du elkrucigis la korpon kaj ĝin ĉikaŭvindis en bendoj kaj aromaj oleoj. En la loko de la ekzekuto estis ĝardeno kun ene tombo neniam uzita; tie ili kuŝigis la korpon de Jesuo ĉar estis Paraskevo (Preparado) kaj la tombo estis proksima (Johano 19, 38-42).
En la arto
La evento konsistigas objekton de la kristana arto, kie estas reprentata Jesuo kiam oni lin elkrucigas (elnajligo el la kruco) aŭ kiam lin oni lokigas en la tombo (entombigo). Al la magra priskribo de la Evangelioj, artistoj inspiriĝis por senmezura produkto de pentraĵoj, bareliefoj, statuoj kaj poetaj priskriboj kiuj akompanis la kristanaron laŭlonge de la du mil jaroj de sia historio.
Aliaj projektoj
KOMUNA entenas bildojn kaj dosierojn pri la “Elkrucigo”:
Buchenwald
Buchenwald (BU-ĥen-valt) estis koncentrejo naziisma kaj malliberejo inter julio 1937 kaj aprilo 1945 en Germanio proksime al la urbo Vajmaro kaj unu el plej konataj naziaj koncentrejoj. Unuaj enprizonigitoj alvenis de koncentrejo Sachsenhausen. Venigis koncentrejon tien ĉi la guberniestro Fritz Sauckel. 56 000 homoj estis murditaj en Buchenwald. De 1945 ĝis 1950 la iama koncentrejo Buchenwald estis uzita kiel "Speziallager Nr. 2" ("speciala internigejo n-ro 2") de la sovetia sekreta servo, Popola komisariato por internaj aferoj (NKVD) por la interniĝado de iamaj funkciuloj de la nazia reĝimo, de anoj de la germana armeo, de arbitre denuncitaj personoj. De la ĉirkaŭ 28 000 personoj malliberigitaj en la speciala koncentrejo post la fino de la milito pli ol 7000 mortis pro la aĉaj vivkondiĉoj en la malliberejo.
Břetislav la 2-a (Bohemio)
Břetislav la 2-a (naskiĝis inter 1057 - 1062, mortis la 22-an de decembro 1100 en vilaĝo Zbečno) estis ĉeĥa princo (kníže) (1092 - 1100) el la gento Přemyslidoj, la plej aĝa filo de ĉeĥa princo kaj reĝo Vratislav la 2-a kaj lia dua edzino Adléta la Hungara. Lia edzino estis Luitgarda von Bogen, filino de bavaria nobelo Aschwin von Windberg-Bogen, liaj duonfratoj estis princoj Bořivoj la 2-a, Vladislao la 1-a kaj Soběslav la 1-a.
Juneco
Pri lia junaĝo oni scias nenion, eĉ la naskiĝdato estas supozata nur laŭ vivodaŭro de lia patrino Adleta la Hungara. La unua mencio pri Břetislav devenas el julio 1087, kiam li estis destinita estro de bataltaĉmento. Dum milita entrepreno en Meislando, konkerinte vilaĝon Kyleb Břetislav kun sia taĉmento banis sin enrivere, tute senzorge en malamika medio malgraŭ la averto de siaj kunuloj. Subite aperis malamikoj kaj en batalo mortis multaj ĉeĥoj. La princo mem apenaŭ sin savis vundita. Poste li neniam koncedis rakonti tiun historion kaj kiam nobelo Zderaz post kelkaj jaroj almemorigis ĝin, li ordonis lin murdi.
Buchenwald
Vizito
Sur la areo videblas tri ekspozicioj daŭraj kaj unu pri arto:
Ekster tio la vizitantoj havas aliron al: la kompleta liberaera aero kun multaj informtabuloj, la enireja konstruaĵo kun ĉeloj (kie okazis ankaŭ torturoj), la gvatturoj, la kremaciejo, la malsanulejo, la kelo por ekzekutoj per ennukaj pafoj, la ĉefa deponejo, la desinfektejo, la stacidomo, la loĝejoj de la familioj de la SS-anoj, la ŝtonrompejo, la tombejoj, la memoriga monumento por la murditoj, restoj de la ĉirkaŭbaraĵoj de la zoologia ĝardenetoj por la infanoj de la SS-anoj, la hundotenejo. Eblas ankaŭ ĉirkaŭiri la tutan komplekson sur migradopado.
Ŝovforta direktado
La ŝovforta direktado axu ŝovforta vektora direktado estas direktada metodo por aviadiloj kaj raketoj, kiuj estas movataj per ŝovforto. Tiam la ŝovforton dona gasfasko forlasas la motorn ne paralele al la akso, sed en vektoro al ĝi, tiel ĝi estigas turnomomanton.
Buchenwald
Artistaj postefikoj
Inter la multo da okupiĝoj de artistoj pri la krueleco de la koncentrejo menciindas ekz. Bruno Apitz kiu priskribis en la libro Nackt unter Wölfen sian tempon en la koncentrejo (2 filmaj adaptoj). Kelkaj rakontitaĵeroj en ĝi tamen estas fikciaj respektive politike malekvilibraj, kio denove substrekitis okaze de nova filmigo.
Břetislav la 2-a (Bohemio)
Juneco
Břetislav ricevis apanaĝan teritorion Hradec. Lia patro Vratislav la 2-a eble intencis destini sia postreganto sian filon el plua edzrilato kun Svatava la Pola, Boleslaon.
Ŝovforta direktado
Tiu direktada metodo estis unuafoje uzata en la dua mondmilito, ĉe direktado de la germana balistika raketo V-2. Poste oni uzis la ŝovfortan direktadon ĉe la „vertikale ekflugaj” aviadiloj (ekz. Harrier) en la 1950-aj jaroj, ĉe kiuj oni povis ŝanĝi la vektoron de la forlaasanta gasfasko eĉ je 90°. Ekde la 1980-aj jaroj oni uzas tiun sistemon je eksperimentaj, poste je kvinageneraciaj aviadiloj (X–31, F–22, Su–35) por plibonigo de la manovra kapablo. Tiel la aviadiloj povas bone manovri sin ĉe malrapida flugo.
Břetislav la 2-a (Bohemio)
Regado
Břetislav la 2-a surtroniĝis post mallonga regado de Konrado la 1-a. Lia ankaŭ nelonga regado alportis kelkajn ŝanĝojn. Baldaŭ li ordonis definitive ekstermi la paganajn kutimojn en la lando, ekz. li forpeligis ĉiujn sorĉistojn kaj profetojn, forhakigis adoratajn arbojn kaj arbarojn, malpermesis entombigon ekster tombejoj k.s. Por tiu ĉi agado laŭdis lin postaj kronikistoj.
Eksterlanda politiko
Li fakte dum la tuta regado militis kontraŭ poloj, precipe pro Silezio, kaj reakiris tributon pagitan por cedemo de lia avo Břetislav la 1-a (1039). Kiel neglektata filo li edziĝis nur en la j. 1094 al Luitgarda von Bogen, devenanta el bavaria grafgento.
Demando de regvico
Břetislav la 2-a perarmile ekregis Moravion kaj regigis tie sian fraton Bořivoj. La posteuloj de Konrado la 1-a elmigris.
Gefiloj
La princo havis kun sia edzino von Luitgarda von Bogen filon Břetislav, kiu tamen ne rajtis surtroniĝi laŭ seniorata tradicio. La lasta mencio pri li devenas el la j. 1030, kiam lia onklo Soběslav la 1-a ordonis blindigi lin. Li mortis la 8-an de marto de nekonata jaro sen konataj posteuloj.
Fontoj
ŽEMLIČKA, J. Čechy v době knížecí 1044–1198. Praha, NLN, 2002. 660 s. ISBN 80-7106-196-4
Brianco
Brianco (Brianza kaj Briansa) estas geografia areo de Lombardio (aŭ Lombardujo), norde de Milano. Per la vorto Brianco oni priskribas teritorion lombardan, kiu ne estas rilata al teritoria institucio. Fakte ĝiaj komunumoj rilatas al kvar malsamaj provincoj.
Etimologie la nomo Brianza devenas verŝajne de la kelta vorto brig (monteto, altaĵo), kiu ankoraŭ havas la saman signifon - ĉefe en la formo bricch – en multaj lingvidoj de la lombarda lingvo, inter kiuj la brianca lingvo.
Kiel ĉefaj limoj de la aereo oni povas indiki la artefaritan akvovojon Villoresi sude, la riveron Adda oriente, la Antaŭalpajn valojn ĝis la fonto de rivero Lambro norde kaj la riveron Seveso okcidente. Kvankam la manko de teritoria institucio, la sento de aparteno al ĉi tiu areo estas forta por siaj loĝantoj. La malsamaj partoj de Brianco havas multajn komunajn trajtojn, kiujn oni ne povas trovi en aliaj partoj de Lombardio. Ĉi tiuj trajtoj estas geografiaj, demografiaj, ekonomikaj, sociaj, kulturaj kaj lingvaj.
Alésia (pariza metrostacio)
Alésia [alezja] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 4 ( - ), en la 14-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio situas apud Placo Victor-et-Hélène-Basch, dominita de Preĝejo Saint-Pierre-de-Montrouge.
Břetislav la 2-a (Bohemio)
Fontoj
ĉeĥlingva paĝaro pri mezepoko: http://www.e-stredovek.cz/kniznica.php?info=46-Bretislav-II
Alésia (pariza metrostacio)
Stacio
La nomo de la stacio devenas de Strato d'Alésia, kiu pasas tra tiu placo. Alesia estas gaŭla opidumo loko de decida batalo de Gaŭla Milito kiu oponis Julion Cezaron al gaŭla koalicio gvidita de Arverna Vercingetoriks en 52 a.K..
Alirejoj
La stacio disponas pri 6 alirejoj:
Telefónica
Telefónica S.A. estas hispandevena transnacia entrepreno funkcianta por servo de telekomunikado (fiksa telefono, poŝtelefonoj, ADSL, FTTH, ktp.) kun centra sidejo en Madrido, Hispanio, kaj dum julio de 2010 la kvina plej granda kaj grava telekomunika entrepreno en la mondo. Ĝi fondiĝis en Madrido la 19-a de aprilo de 1924 kiel Compañía Telefónica Nacional de España (CTNE), kun monopolo de la telefona servo kaj la partopreno de la usona entrepreno ITT. En 1945, la hispana ŝtato akiris 79,6% de la entreprena havaĵo. Tiu parto malpliiĝis pere de kapitala pligrandigo farita en 1967. Totala privatigo okazis pere de du publikaj akcivendoj en 1995 kaj 1999. Ekde tiam, Telefónica iĝis unu el ĉefaj entreprenoj pri telefonado. En la 1990-aj jaroj ĝi ŝanĝis nomon al Telefónica, S.A. kaj kreis filion nome Telefónica de España, kiu funkciis en Hispanio. Ekstere ĝi akiris la restan parton de Telefónica Internacional kaj kuniĝis al tiu. Post la liberaligo de la merkato de la telekomunikado en Eŭropo (fino de monopolo), Telefónica devis fronti grandan konkurencon en Hispanio, sed pluestas la ĉefa telefona entrepreno en la lando laŭ nombro kaj de klientoj kaj de fakturado.
En Latinameriko, la entrepreno funkcias por pli ol 153,1 milionoj da klientoj je 30a de septembro de 2008, kiel ĉefa entrepreno en Argentino, Ĉilio, Peruo kun grava funkciado ankaŭ en Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Salvadoro, Gvatemalo, Meksiko, Maroko, Nikaragvo, Panamo, Puerto Rico, Urugvajo kaj Venezuelo. En Eŭropo, krom en Hispanujo, en Britujo, Irlando, Germanujo, Ĉeĥujo kaj Slovakujo.
Winifred Sackville Stoner, patrino
Winifed Sackville STONER (ĉ. 1870-1931) estis edukistino, fondinto de tri lernejoj de "natura edukado" kaj esperantistino. Ŝi estis la patrino de Winifred Sackville Stoner, filino (1902-1983), mirinfano.
Biografio
Kvankam la jaro de ŝia naskiĝo ne estas konfirmita, oni scias, ke Winifred Sackville edziniĝis 1900-02-03 kun James Buchanan Stoner en Buffalo, Novjorkio (Usono). Ilia filino, ankaŭ nomita Winifred Sackville Stoner, naskiĝis en 1902 en Evansville, Indiana (Usono). La inteligenteco de la pli juna Stoner estis rekonita, kiam ŝi estis tre juna. Sesjara ŝi kapablis uzi skribmaŝinon, kaj dekjara ŝi povis paroli inter ses kaj 13 lingvoj. Naŭjara ŝi trapasis la enirekzamenojn de la Universitato Stanford kaj la Universitato de Wisconsin en Madison. Ŝi juna lernis ankaŭ ludi violonon kaj pianon, kaj krome venkis en pluraj ŝakturniroj.
Meze de la 1920-aj jaroj, la familio Stoner estis translokiĝinta al Nov-Jorko. La patrino kaj la filino daŭre publikigis verkojn dum la 1920-aj jaroj, inkluzive la monatan bultenon Mother Stoner's Bulletin, kiu pritraktis ilian starpunkton pri edukado. En 1925, la patrino Stoner fondis la League for Fostering Genius [Ligo por Kulturado de Genieco].
La patrino Stoner oficiale petis almenaŭ du patentojn. Ŝi vendis sian patenton de 1920 por bombon-volvaĵo al la Newark Paraffine & Parchement Paper Co. En 1923 ŝi ricevis patenton por pulvoro destinita por purigado kaj moligado de la haŭto.
En 1927 la patrino kaj la filino entreprenis vojaĝon tra Usono kaj Okcidenta Eŭropo, kiun la New York Times nomis "ĉaso je geniuloj". Ŝi klopodis identigi aliajn talentajn infanojn por plua pristudado. Laŭ la New York Times, la patrino Stoner elpensis ses kategoriojn por klasi homojn. En ascenda ordo de valoro, ili estis: idiotoj, detruistoj, moronoj, hipermoronoj (la klaso, al kiu laŭ ŝi la plimulto de homoj apartenas), geniuloj (kiuj estas kreivaj) kaj progresistoj (kiuj kapablas atingi aferojn en komerco kaj parencaj kampoj). La lastaj du, laŭ ŝi, estas la solaj "konservindaj".
Winifred Sackville Stoner mortis je kronika nefrito 1931-11-23, 49-jara, laŭ la tombejo Woodlawn kaj laŭ Time Magazine, aŭ 58-jara, laŭ Heritage Quest Online.
Ciceu-Giurgești
En 2002 el parto de la tiama komunumo estis fondita la nova komunumo Negrilești. La ĉi-suba mapo montras ankoraŭ la iaman, pli grandan teritorion.
Listo de monarĥoj de la mondo
Tiu artikolo estas klopoda listo de ĉefaj anoj de reĝaj familioj de la mondo, ĉu ili regas aŭ ne. Kursive estas montrataj pretendantoj al tronoj.
Fernando Nicolas Oliva
Fernando Nicolas Oliva (n. ) estas argentina futbalisto. Li ludos en teamoj Instituto, Talleres, General Paz Juniors kaj Sportivo Belgrano.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Shimizu S-Pulse.
Scenaro
Scenaro estas skizo de teatraĵo aŭ kinaĵo, prezentanta la rolulojn, lokojn, situaciojn, ĉefajn scenojn. Alimaniere dirite, ĝi estas detala redaktaĵo de la diversaj scenoj de teatraĵo, filmo, ktp. La scenoj estas la dividoj en tiu laŭ du kriterioj:
Scenaro estas teksto kie oni esprimas, kun ĉiuj necesaj detaloj por ties realigo, la enhavon de filmo, de radi- aŭ televidprogramo. En ĝi aperos ĉio kio poste aperos en ekrano kaj sur ĝi oni bazigos ĉiun postan produktofazon.
Oni diferencigas inter literatura scenaro (kutime prilaborita de la scenaristo) kaj teknika scenaro (kutime prilaborita de la reĝisoro).
Scenaristo estas verkisto kiu praktikas la arton kaj metion verki scenaron sur kiu amaskomunikiloj, kiel filmoj, televidprogramoj kaj videoludoj, estas bazataj.
Kina scenaro
Ene de la kina scenaro, oni distingas du klasojn aŭ tipojn de scenaro:
Scenaro de bildstrioj
La Scenaro de bildstrioj varias enorme laŭ la aŭtoroj, premo de la eldonejo, kaj aliaj faktoroj. Kelkaj aŭtoroj ne finverkas, pasante rekte al desegno aŭ skizo. En aliaj kazoj, oni povas dividi ĝin en diversaj partoj, ĉiu kun sia ebla aŭtoro:
Plej ofta esta havi ununuran scenariston, kiu redaktas la scenaron, kaj poste ĝin pasas al la desegnisto (se ambaŭ ne estas la sama persono).
Kina literatura scenaro
La kina scenaro estas tiu kiu priskribas kion oni montros kaj aŭdos en kina verkaĵo, tipe fikcia verko, sed ne nur. Ĝi implicas dividon laŭ scenoj, agado de la roluloj aŭ okazaĵoj, dialogo inter roluloj, kiel mallongaj priskriboj de la ĉirkaŭ fono en kiu okazos tiuj kaj kiam oni konsideras taŭga eĉ la emfazon kiun uzos la aktoroj. Bonkvalita literatura scenaro devas transmiti la sufiĉan informon por ke la legonto vidu la estontan fimon: kiel disvolviĝas la dialogo, kiel ludas la roluloj kaj per kiuj aŭ kiaj objektoj interagadas, sen specifi ankoraŭ la detaletojn de la produktorado. Kiam tio finas oni alpaŝas al la teknika scenaro, kiu priskribos kun pliaj detalemo kiel la kamerao kaptos ĉiun tiun informon.
Oni uzas ĉefe por montri al eventualaj produktoroj, aktoroj, sponsoristoj, membroj de la kreativa teamo, kaj ĉiu ajn persono kiu bezonus koni la historion, rolulojn, kaj ĝeneralan senton de filmo. Sed foje eĉ oni publikas kiam la filmo iĝas tre fama, aŭ la baza libro jam estis tia. aŭ iu specifa kondiĉo rilatas tiujn; tiam eĉ povis iĝi sufiĉe konata aŭ aprezata lego- aŭ laborlibro.
La literatura scenaro postulas formatajn kondiĉojn, kiuj iras ekde la uzota tipografio ĝis la marĝenoj kaj simbolaj distingiloj kiel tiuj por ŝanĝoj de sceno, se la agado okazas en interna aŭ ekstera loko, tage aŭ nokte. Ankaŭ oni separas klare la dialogon de la roluloj de la resto de la agado. Teorie, se oni sekvas la normojn de verkado, oni supozas, ke paĝo de scenaro korespondas kun unu minuto de filmo. Tio estas ege utila por scii la proksimuman daŭron de la projekto.
Ekzemplo
La jena estas ekzemplo kiu montras kelkajn el la ĉefaj konvencioj de la scenaro en la industrio de la okcidenta kino: 1.  EKST. STRATANGULO MALPLENA - NOKTO JAVIER, kvardekjaraĝa, staras ĉe la pordo de trinkejo. Super la pordo estas afiŝo kie legeblas: "TRINKEJO LA AMIKOJ". Sonas PASOJ malantaŭ li. Javier turniĝas por fronti al MISTERA, virina figuro nigre vestita, kiu donas al li noton enmane. MISTERA (murmure) Neniam vi vidis min. Sekvu vian vojon. Mistera malaperas malantaŭ murfino. Laŭ EKSTRA PLANO Javier rigardas la noton kaj surpriziĝas. De malproksime oni aŭskultas AMBULANCOSIRENO. TRANĈO AL:
INT. HEJMO DE JAVIER - KUIREJO - TAGE
Komentarioj
Oni notu, ke oni uzas tipografion de fiksa larĝo. Oni uzas ekskluzive la litertipon Courier aŭ Courier New de 12 punktoj.
La nomo de rolulo, se ĝi havas dialogon, oni skribas majuskle la unuan fojon kiam aperas. Sed, oni permesas tion ankaŭ, kvankam la rolulo ne parolas, se gravas en la historio.
La dialogoj centriĝas en la paĝo, kaj ankaŭ la nomo de la rolulo kiu parolas. La reĝisorajn indikojn pri la konduto de la roluloj, kiam tiuj parolas, oni skribas inter parentezoj kaj komence per minuskla litero, ne per majuskla. Afiŝojn kaj tekstojn kiuj aperos en ekrano oni skribas inter sitiloj kaj majuskle.
Aludojn al la kamerao oni faras majuskle, kaj devas esti malmultaj kaj neeviteblaj. Estas la reĝisoro, kaj ne la scenaristo, kiu poste decidos ĉiujn planojn en la teknika scenaro. Ankaŭ la referencojn al sonoj oni povas skribi majuskle por faciligi la postan laboron de la sonteknikistoj. La paĝojn oni nombros en la supera dekstra angulo; escepte la paĝo de la titolo kiu ne havas numeron.
Estas komputilaj programoj kiuj eldonas aŭtomate en formato de scenaro standarda (Final Draft, Movie Magic Screenwriter..
Orly - Gaston Viens (Tramtransporto en Parizo)
Orly - Gaston Viens estas fina haltejo de Tramvojo T9, situanta en Orly en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la.
Arquata del Tronto
Arquata del Tronto estas komunumo de Italio. Ĝi estas la sola komunumo en Eŭropo ĉirkaŭita de du naciaj parkoj. Ĝi estas konata ankaŭ pro la Mortotuko de Arquata.
Landopartoj de Aŭstrio-Hungario
Tiu ĉi paĝo listigas la landopartojn de la historia imperio Aŭstrio-Hungario, komence de la 20-a jarcento. La landopartoj de la Aŭstra Imperio (post la Aŭstra-hungara interkonsento en 1867 nur tiuj de Cislajtio) ankaŭ nomiĝis kronlandoj.
Partoj de Cislajtio
Numeroj interkrampaj referencas al la mapo.
Vidu ankaŭ
Cisleithania
Monto János
Historio
Pli frue oni nomumis la monton monto Pozsony, ĉar onidire dum pura vetero oni vidis eĉ Pozsony-on kaj nature la Karpatojn. En la 19-a jarcento sur la supro staris skulptaĵo pri Sankta Johano. La monto iĝis tiutempe tre ŝatata loko de la loĝantoj de Budapeŝto. En 1882 ankaŭ Elizabeto de Aŭstrio-Hungario vizitis ĝin. Tial ekde 1910 elvidejo 23.5 m-ojn alta honore al Elizabeto ekfunkciis. 101 ŝtupoj kondukas al la elvideja supro, kie dum la socialismo ruĝa stelo (nokte lumigita) funkciis. En 2005 la elvidejo renoviĝis. Apud la elvidejo panorama restoracio funkcias. La monto havas ankoraŭ nekonatan kavernon, nur la enirejo estas videbla, la tuto ŝtopiĝis. Ne estas permeso malkovri ĝin.
985
En la jaro 985 post Kristo okazis, interalie:
Monto János
Trafiko
Pluraj vojetoj por turistoj atingas la supron. Ekde 1949 la infana fervojo havas haltejon (same tiel nomata János-hegy) en 409 m-ojn alta loko, poste oni uzas vojeton. Ankaŭ aertelfero funkcias ĝis la pinto.
Ĉe la piedo de la monto troviĝas Pilgrima Baziliko omaĝe al Dipatrino en Máriaremete.
Interesaĵoj
Mihály Eisemann komponis furoran ŝlagron pri la monto: Johano, estu sur monto János.
Gandajika
(malofte Ngandajika) estas grandurbo kaj provinca ĉefurbo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).
Historio
En kaj en la proksimaj komunumoj epidemio pri ĥolero okazis en 2002, kiu daŭris duonjaron. Alvenis Ruĝa Kruco kaj similaj organizaĵoj por helpi al la lokaj kuracistoj.
Trafiko
havas flughavenon. Vojoj kuras el la urbo al Mbuji-Mayi kaj Kabinda, krome estas 2 vojoj al aliaj direktoj.
Klimato
situas en la tropika zono. La averaĝa temperaturo varias inter 23 kaj 28 °C. Jare pluvas ĉ. 1400 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas en novembro kaj malkulminas en julio.
Viktor Klima
Viktor KLIMA (naskiĝinta la 4-an de junio 1947 en Vieno) estas aŭstra politikisto.
La membro de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio iĝis en 1992 ministro pri ekonomio kaj trafiko kaj tiufunkcie i.a. faris la kontrakton kun la Eŭropa Unio koncerne la transiton tra Aŭstrio. En januaro de 1996 li fariĝis ministro pri financoj.
De la 27-a de januaro 1997 ĝis la 4-a de februaro 2000 li estis kanceliero gvidanta koalicion kun la ÖVP, kiun li volis kontinuigi en 1999, sed vane: ĉar en la 3-a de oktobro lia partio ja estis perdinta multajn voĉojn sed tamen restinta la plej pova frakcio. Same li fiaskis provante formi minoritatan registaron en januaro 2000.
Kastelo Altenkirchen
Kastelo Altenkirchen estis malgranda kastela konstruaĵo en Altenkirchen (Westerwald), germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi servis kiel loĝejo al la grafejo Sayn.
La kastelo malkonstruiĝis en la jaro 1862 la restoj estis komplete detruita fine de la dua mondmilito. Hodiaŭ nur la nomo Schlossplatz (t.e. kastela placo) en Altenkirchen rememoras pri la kastelo.
László Dévald
DÉVALD László (de:vald) estis rumania hungara ĵurnalisto, advokato naskita en Nagyvárad la 28-an de aŭgusto 1912 kaj mortinta en Oradea la 28-an de decembro 1974.
Biografio
László Dévald pristudis juron kaj li doktoriĝis pri juro en Kluĵo. Inter 1932 kaj 1940 li estis interna kunlaboranto de gazetoj Erdélyi Lapok, Nagyvárad (gazeto) kaj Magyar Szó. Li publikigis novelojn en gazetoj Pásztortűz, Erdélyi Szemle, A Hírnök kaj en Vasárnap. De 1940 li estis advokato.
Nancy Drew on Campus
Nancy Drew on Campus estis serio de dudek kvin libroj derivitaj de la serio de mistero longdaŭra pri Nancy Drew, kie la detektivo estas prezentita kiel juna plenaĝulo, eldonitaj inter 1995 kaj 1998. La serio estis eldonita de Simon & Schuster.
Intenco
Lanĉita kiel la laŭlonge kvara serio ĉefrolita de la detektivo adoleska, Nancy Drew on Campus klopodis plenigi truon en la merkato, la marĝene ĉefaj serioj Nancy Drew Mystery por ĉiuj aĝoj (lanĉita en 1939), la moderna kaj orientita al la adoleskantoj Nancy Drew Files (lanĉita en 1986) kaj la plej freŝa Nancy Drew Notebooks por infana publiko.
Nancy Drew on Campus provis atingi la grandajn adoleskantojn, kiu ŝatis de la romantika literaturo, sendante al Nancy al la universitato (apud ŝiaj amikinoj Bess Marvin kaj George Fayne). Vidita de multaj fanoj kiel la lanĉo efektive de la bazaj komencoj kiujn establas la distingo de Nancy Drew, la libroj temis pri la provoj kaj misfortunoj kreski for de domo kaj fronte al la universitata vivo kaj la knaboj. La serio daŭris nur tri jarojn kaj oni eldonis dudek kvin volumojn.