cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ernst Tittel
Vivo
Kiel muzikhistoriisto Tittel verkis la gravegan eklezimuzikhistoriaĵon ''Österreiche Kirchenmusik. Werden-Wachsen-Wirken'' (eldonejo Herder, 1961) kiu pliriĝis multajn generaciojn da fakuloj. Danke al regulaj elsendoj de la dimanĉaj liturgioj el la viena franciskana kirko la nomo de la orgenisto Tittel estis konata en la tuta lando.
Großglockner
La Großglockner  (germane, prononco, en najbara Svislando literumata Grossglockner, slovene Veliki Klek) estas, je 3 798 metroj super la nivelo de la Adriatika Maro, la plej alta monto de Aŭstrio kaj la plej alta monto en la Alpoj oriente de la montpasejo Brenero. Ĝi estas parto de pli granda montogrupo nomata Glockner kadre de la altmontara regiono Hohe Tauern kaj situas lime de la federaciaj landoj Karintio kaj Tirolo. La montopinto estas parto de la ĉefa kresto de la centraj orientaj Alpoj. Al la montogrupo Glockner cetere ankoraŭ apartenas la flanka monto Hoher Tenn.
Reliefon de la monto faris en la 19-a jarcento Franz Keil.
El Casar
El Casar [elkaSAR] (La domaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Estas kelkaj domaroj: El Casar, Mesones, Urb. Los Arenales, Urb. Las Colinas, Urb. El Coto, Urb. Montecalderón, Urb. Lago del Jaral kaj Urb. Valdelosllanos
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas casareño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 11 601 loĝantoj kaj la denseco estas de 223,78 loĝ/km².
Historio
La fondo de El Casar datas de 1085, dum la reloĝado post la konkero fare de kastilianoj. Ekde ĝia fondo ĝi apartenis al reĝa posedo, kiu poste pasis al la senjorlando de la arkiepiskopoj de Toledo ĝis la 16-a jarcento. Denove, ĝi revenis al la reĝa senjorio, kiu vendis la villa al la duko de Salerno, kaj tiu, al la familio Negrón, kiu konstituis propran senjorlandon. Tiu estis nuligita en 1592, ekde kiam El Casar funkciis kiel libera konsilantaro.
Demografio
La loĝantaro en El Casar estis stabila laŭlonge de la historio, je niveloj similaj al tiuj de la najbaraj vilaĝoj. Je la alveno de la industrio al la areo en la 1960-aj jaroj okazis unua demografia eksplodo pro la amasa alveno de laborforto ricevita de diversaj lokoj de la centro kaj sudo de Hispanio, ĉefe de la propra Gvadalaĥaro, sudo de Kastilio-Leono, Ekstremaduro, Manĉo kaj Andaluzio; zonoj tre tuŝitaj de la tiama kampara krizo, kies loĝantaro, ĉefe kamparana majoritate devis elmigri al la grandurboj kaj ties ĉirkaŭaĵoj. Ekde tiam, la loĝantaro kreskiĝis eksponenciale. La industria stabiligo en la zono kaj la plibonigo de servoj estis akompanataj de dua demografia eksplodo en la unuaj jaroj de la 21-a jarcento, fakto kiu tuŝis ĉefe la tutan areon de la Koridoro de Henares, kie oni ricevis loĝantaron ĉefe el la Madrida Regiono kaj de eksterlande.
La historia evoluo demografia de Azuqueca montras tiun krutan supreniron klare laŭ la ciferoj. En la komenco de la 20-a jarcento estis iom pli ol 900 loĝantoj. Post la Hispana Enlanda Milito kaj post la elmigra krizo de la ruraj areoj, male kiel okazis en aliaj setlejoj de la provinco la loĝantaro kreskis al 1 000 en la 1960-aj jaroj, ĝuste kiam tute male okazis en multaj lokoj de Hispanio. Sed poste la ciferoj ege pli multe kreskis ĝis 4 000 komence de la 21-a jarcento kaj multe pli ol 11 000 lastatempe.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Granda parto de la loĝantaro de El Casar laboras en la metropola areo de Madrido, ĉefe en la urboj situaj norde de Madrido, kaj la plej parto faras ĝin en la serva sektoro, sekve de malproksime de la konstruado. La plej parto de las entreprenoj bazitaj en la municipo apartenas al la sektoro de servoj, dum estas kelkaj aliaj entreprenoj de konstruado kaj de industrio situaj ĉefe en la industria areo de la municipo. ​ La agrikulturo kaj la brutobredado, kiu estis tradicie la ĉefa ekonomia enspezofonto, nuntempe estas nur simbola.
Tripitaka Koreana
Tripitaka Koreana aŭ Palman Daejanggyeong ("okdekmil Tripitaka") aŭ "Kogurja Tripitaka" estas korea kolekto de la Tripitaka (budhismaj skribaĵoj kaj la sanskria vorto por "tri korboj"), ĉizitaj sur 81 258 lignaj kliŝoj en la 13-a jarcento. Ĝi estas la plej ampleksa de la mondo kaj plej malnova sendifekta versio de budhisma kanono en skribmaniero hanja, kun neniuj konataj eraroj aŭ preseraroj en la 52.382.960 karaktroj, kiuj estas organizitaj en pli ol 1496 titoloj kaj 6568 volumoj. Ĉiu lignobloko mezuras 70 centimetrojn en larĝo kaj 24 centimetrojn en longo. La dikeco de la blokoj varias de 2,6 ĝis 4 centimetroj kaj ĉiu pezas proksimume tri ĝis kvar kilogramojn. La verkoj estas stokitaj en Haeinsa, budha templo en provinco Suda Gyeongsang, en Sud-Koreio.
Historio
La nomo "Kogurja Tripitaka" venas de "Kogurjo", la nomo de Koreio de la 10-a ĝis la 14-a jarcentoj. Ĝi funkciis kiel referenco por la eldono de la ĉina budhisma kanono.
Tripitaka Koreana estis unuafoje ĉizita en 1087 dum la Tria Kogurja-Kitana milito. La origina aro de lignoblokoj estis detruita per fajro dum la mongola invado de Koreio en 1232, kiam la ĉefurbo de Kogurjo estis movita al insulo Ganghwa dum preskaŭ tri jardekoj de mongolaj militiroj, kvankam partoj de ĝiaj presaĵoj postrestis. Por denove petegi dian helpon por kontraŭbatali la mongolan minacon, reĝo Goĝong poste ordonis la revizion kaj rekreon de la Tripitaka; la ĉizado daŭris 16 jarojn, de 1236 ĝis 1251, kun subteno de la Choe-Domo kaj implikiĝantaj monaĥoj de la lernejoj Seon kaj Gyo. Tiun duan revizion oni kutime nomas Tripitaka Koreana. En 1398, ĝi estis movita al Haeinsa, kie ĝi restis konservata en kvar konstruaĵoj.
Charlotte Speir Manning
Charlotte Speir Manning (naskonomo Charlotte Solly) (1803–1871) estis brita feministo, verkisto kaj edukisto. Ŝi verkis librojn pri Barato kaj estis la unua estro de Girton College, Universitato de Kembriĝo. Ŝi ankaŭ estis prezidento de la virina diskutgrupo la Kensington Society (socio Kensington).
Tripitaka Koreana
Valoro de la verko
Tripitaka Koreana estas la 32-a nacia trezoro de Koreio, kaj la templo Haeinsa (konstruaĵo Janggyeong Panjeon), la deponejo de Tripitaka Koreana, estas indikita kiel Monda heredaĵo de Unesko. La Unesko-komisiono priskribas Tripitaka Koreana kiel unu el la "plej gravaj kaj plej kompletaj korpusoj de budhismaj doktrinaj tekstoj en la mondo." Ne nur la verko estas valorega, ĝi ankaŭ estas estetike valora kaj montras altan kvaliton de metio.
Charlotte Speir Manning
Vivo
Charlotte Solly naskiĝis en 1803, en Leyton, Essex, filino de la komercanto Isaac Solly. Ŝi havis naŭ gefratojn.
Gyula Bóbis
Gyula Bóbis [djula bObiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bóbis Gyula estis hungara luktisto, dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono, fervojisto. Lia konata filino estis Ildikó Bóbis.
Charlotte Speir Manning
Vivo
En 1835, ŝi edziniĝis kun William Speir, brita kuracisto kiu loĝis kaj laboris en Barato. Post lia morto, ŝi revenis al Londono kaj en 1857 ŝi edziniĝis kun James Manning (1781-1866), eminenta londona juristo kaj juĝo kiu aĝis 22 jarojn pli ol sia nova edzino. Li jam havis du filinojn el sia unua edziĝo, Charlotte Manning kaj Elizabeth Adelaide Manning.
Gyula Bóbis
naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
Charlotte Speir Manning
Vivo
En 1863, Speir Manning amikiĝis kun Emily Davies kaj aliĝis al komitato por akiri virinrajtojn pri University Local Examinations (Universitataj lokaj ekzamenoj). Poste, en 1865 fondiĝis diskutgrupo la Kensington Society (socio Kensington). Ĝi kuniĝis ĉe 44, Philmore Gardens en Kensington, Londono, la hejmo de ĝia prezidento, Charlotte Speir Manning. En 1869 fondiĝis nova virina kolegio en Hitchin - kiu fariĝos Girton College post translokiĝo apud Kembriĝo. Charlotte Speir Manning estis la unua estro de tiu kolegio.
Gyula Bóbis
Biografio
en la sensporta vivo estis oficisto de Hungaraj Ŝtatfervojoj. Lia edzino naskis kvinfoje. Li ricevis premiojn inter 1942-1971.
Tripitaka Koreana
Valoro de la verko
La historia valoro de Tripitaka Koreana venas de la fakto ke ĝi estas plej kompleta kaj precize konservita kolekto de budhismaj disertaĵoj, leĝoj, kaj skribaĵoj. La kompilantoj de la korea versio asimilis pli malnovajn nordajn kantojn ĉinajn, kitanajn, kaj Kogurjo-versiojn kaj aldonis enhavon skribitan fare de respektataj koreaj monaĥoj. Akademiuloj povas ricevi ideon pri la pli malnovaj ĉinaj kaj Khitan-versioj de la Tripitaka el la hodiaŭa korea versio. La kvalito de la lignoblokoj estas atribuita al la Nacia Instruisto Sugi, kiu singarde kontrolis la korean version pri eraroj. Pro la precizeco de Tripitaka Koreana, la japanoj, ĉinaj, kaj tajvanaj versioj de la Tripitaka estas bazitaj sur tiu korea versio.
Charlotte Speir Manning
Vivo
Speir Manning ankoraŭ interesiĝis pri Barato, kaj ŝi fondis londonan branĉon de la National Indian Association (Nacia barata socio) kaj estis ĝia unua prezidento.
Wilhelm Johann Albert von Tettau
Wilhelm Johann Albert von Tettau (naskiĝinta en la 20-a de junio 1804 ĉe Gut Tolks proksime de Kwidzyn, mortinta en la 3-a de oktobro 1894 en Erfurto) estis germana juristo, politikisto kaj historiisto.
Charlotte Speir Manning
Vivo
Ŝi mortis la 1-an de aprilo 1871.
Tripitaka Koreana
Valoro de la verko
Ĉiu bloko estas farita el betularba ligno de la sudaj insuloj de Koreio kaj estis traktita por malhelpi la kadukiĝon de la ligno. Ili estis trempitaj en marakvo dum tri jaroj, poste tranĉitaj, poste boligitaj en salakvo. Tiam, la blokoj estis metitaj en ombron kaj eksponitaj al la vento dum tri jaroj, ili estis tiel finfine pretaj por ĉizado. Post kiam ĉiu bloko estis ĉizita, ĝi estis kovrita per venena lako por konservi ĝin kontraŭ insektoj kaj estis enkadrigitaj kun metalo por malhelpi misformiĝon.
Ĉiu bloko estis ĉizita per 23 linioj de teksto kun po 14 karaktroj en linio. Tial, ĉiu bloko, nombrante ambaŭ flankojn, enhavis totalon de 644 karaktroj. La kohereco de la stilo, kaj kelkaj fontoj, supozigas ke ununura viro ĉizis la tutan kolekton, sed oni nun supozas, ke teamo de tridek viroj faris la taskon.
Wilhelm Johann Albert von Tettau
Leben
Estante filo de la prezidanto de la Supera landa tribunalo Ernst Alexander Tettau (1776–1831) li studis jur- kaj politiksciencojn en Berlino kaj partoprenis ankaŭ la seminariojn de Leopold von Ranke. En 1833 Tettau iĝis Landa konsilisto de la prusa Distrikto Chojnice. En la 1836-a jaro li iĝis deputito de la provinca parlamento.
En 1847 Tettau iĝis Supera registarkonsilisto kaj Direktanto ĉe la registaro de Erfurto. Festis la datrevenon de lia nomumo solene en la 15.12.1875 multaj civitanoj.
Familio
Li edziĝis en la 7.6.1835 al Wilhelmine Frederike Freiin von Rosenberg. La divorco estis post du jardekoj en la 8.3.1855. En la 21.5.1859 Tettau edzinigis Adolfine Herrmann. Kun ŝi li havis unu filon: tiu Wilhelm von Tettau famiĝis poste kiel arkitekto.
Aŭtonoma respubliko
La aŭtonoma respubliko aŭ respubliko estas politika ento ene de la respubliko kun enverguro de mem-regado, ofte inkluzive de siaj propraj konstitucio, registaro kaj parlamento. La termino estis precipe ofta en la antaŭa Orienta Bloko.
En Sovetunio tiuj entoj nomiĝis aŭtonoma soveta socialisma respubliko. Post disfalo de Sovetunio kaj apero de Rusia Federacio ili plejparte ricevis statuson de respublikoj ene de Rusio.
Respublikoj en Sovetunio
Ekde 1964 ĝis decembro 1991 en Sovetunio ekzistis 21 aŭtonomaj sovetaj socialismaj respublikoj (ASSR). Ili estis establitaj en teritorioj, loĝataj de naciaj malplimultoj.
En Ukraina SSR
Aŭtonomaj respublikoj havis pli altan statuson ol aŭtonomaj provincoj kaj aŭtonomaj distriktoj. Ili sendis po 11 deputitojn al la Soveto de la Nacioj de la Supera Soveto de Sovetunio dum aŭtonomaj provincoj nur po 5 kaj aŭtonomaj distriktoj po 1. Prezidanto de la Konsilio de ministroj de aŭtonoma respubliko estis ano de Konsilio de ministroj de respektiva SSR.
Charlotte Speir Manning
Verkoj
Charlotte Speir Manning verkis la jenajn librojn pri Barato :
Calcinate
Calcinate estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bagnatica, Bolgare, Cavernago, Costa di Mezzate, Ghisalba, Mornico al Serio, Palosco kaj Seriate. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Urbodomo de Székesfehérvár
La Urbodomo de Székesfehérvár estas historia monumento en Székesfehérvár en la urbomezo. Ĝi konsistas el 2 konstruaĵoj.
Charlotte Speir Manning
Verkoj
Ŝi sendis Ancient and Medieval India al John Stuart Mill kiu respondis tiel:
Urbodomo de Székesfehérvár
Historio
Post tuj fino de la turka dominado en Székesfehérvár dokumento mencias la urbodomon, ĉar pri tio proceso okazis. En la 1690-aj jaroj (eĉ iom poste) la domo plene renoviĝis. En la 1710-aj jaroj jam funkciis la baroka urbodomo, eĉ ĝi estis pligrandigita. Laŭ la tiamaj kutimoj en la domo ankaŭ malliberejo funkciis, sed pro rifuĝo de kaptitoj en 1780 oni faris la necesajn laborojn. En 1781 la familio Zichy konstruigis palacon, kiu baldaŭ iĝis parto de la urbodomo. La nuna baroka formo estas videbla ekde 1790. En 1813 parto de la domo estis malkonstruita, kie oni konstruis la arĥivon. Post jaroj evidentiĝis, ke kapacito de la domo estas nesufiĉa, tamen agoj ne okazis. Fine en 1912 oni aĉetis 3 pliajn najbarajn domojn, sed la necesaj trakonstruoj okazis inter 1935 kaj 1938. Tiam oni konstruis la ligan koridoron kaj ankaŭ en la korto estis konstruita alo laŭ projekto de Iván Kotsis.
Konstruaĵo
La parte 1-2 etaĝaj urbodomo situas laŭ trotuaro de la ĉefplaco. La fasado de la duetaĝa parto estas perfekte simetria. La ĉefenirejo situas meze, pli supre en la unua etaĝo estas malgranda balkono. La alia enirejo ĉe la unuetaĝa alo estas pli ornamriĉa, pli supre ankaŭ tie situas balkono, kiun 2 kolonoj tenas. Tiu pordo estis farita en 1718. En flankoj de la balkono staras skulptaĵoj pri justo (Justitia) kaj saĝo (Prudentia).
Gyula Bóbis
Sporta kariero
komence estis luktisto en sia naskiĝurbo, ekde 1929 jam en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono 21-foje inter 1934-1950, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1936-1950. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1936 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la dua en 1950. Li konkursis en klasik-stila luktado kaj liberstila luktado.
Varades - Saint-Florent-le-Vieil (stacidomo)
Varades - Saint-Florent-le-Vieil estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Varades, en departemento Loire-Atlantique, apud Saint-Florent-le-Vieil, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Tours - St-Nazaire (515000).
(68944) 2002 PQ130
(68944) 2002 PQ130 estas malgranda malhela marsrenkonta asteroido, proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Foliklo
Foliklo (folliculus) estas fendfrukto, unuvalva, unuĉambra kapsulo, malfermiĝanta nur en la ventra suturo.
Foliklo estiĝas el unu suprestaranta, el sola karpelo konsistanta ovarion.
Foliklojn havas ekzemple specioj de ranunkulacoj, peoniacoj, Crossosomataceae, Limnocharitaceae, Petrosaviaceae, la subfamilio de Spiraeoideae ĉe la rozacoj, genro de magnolioj (Magnolia), ktp.
Se el unu floro estiĝas ne nur unu foliklo, sed multaj, oni parolas pri foliklaro.
Pli ĝenerale, foliklo estas nomo de diversaj saketformaj organoj: hara foliklo (folliculus pili).
CR Belouizdad
CR Belouizdad estas Alĝeria futbalo klubo kiu estita bazita en Mohamed Belouizdad, distrikto de Alĝero. Estis fondita en 1962. Ilia hejmo stadiono estas Stade 20 Août 1955.
USM Blida
USM Blida estas Alĝeria futbalo klubo kiu estita bazita en Blida. Estis fondita en 1932. Ili ludas en la Stadiono Mustapha Tchaker.
Ibănești (Mureș)
La komunumo limas oriente al distrikto Hunedoara. Ĉiuj vilaĝoj apartenantaj al ĝi situas oriente de la centro, laŭ la distrikta vojo DJ153C, kiu tra montaro iras ĝis Remetea en Harghita. Ĉe tiu vojo situas, 20 km oriente, la plej malgranda parto de la komunumo, Lăpușna, kiu je la censo de 2002 ankoraŭ havis unu loĝanton kaj en 2011 estis senhoma.
Sep fratinoj (ŝtatoj)
La Sep fratinoj aŭ sep fratinaj ŝtatoj estas subŝtataro en Barato, kiuj konsistigas la regionon nordorienta Barato. Ili apartiĝas ĉar ili estas izolitaj de la cetera Barato per Bangladeŝo kaj Butano.
18-a jarcento
La 18-a jarcento komenciĝis la kaj finiĝis la.
Sep fratinoj (ŝtatoj)
La sep ŝtatoj (fratinoj) estas la jenaj:
Plutarco Elías Calles
Plutarco Elías Calles [KAljes] (25a de Septembro 1877 – 19a de Oktobro 1945) estis meksika generalo kaj politikisto. Li estis la povega ministro de enlandaj aferoj dum la Prezidenteco Álvaro Obregón, kiu elektis Calles kiel sia sukcedanto. La prezidenta kampanjo de 1924 de Calles estis la unua popolisma prezidenta kampanjo en la historio de Meksiko, ĉar li alvokis al redistribuado de agrikulturaj teroj kaj promesis egalan justicon, plian edukadon, aldonajn labor-rajtojn, kaj demokratian regadon.
Post la popolisma fazo de Calles (1924–1926) li eniris en fazo de ŝtata ateismo aŭ pli bone dirite senreligieca reĝimo (1926–1928). Post elpostenigo li plue estis la dominanta estro el 1928 ĝis 1935, periodo konata kiel "Maximato", laŭ titolo kiun Calles atribuis al si mem, nome Jefe Máximo (Plejsupera Estro) de la Revolucio. Pli kaj pli li abandonis maldekstrecajn sintenojn por alproksimiĝi al aŭtoritatismaj kondutoj kaj reakciaj tendencoj.
Calles estis plej fama pro sia plenumo de kontraŭ-katolikaj (fakte ekster-ekleziaj) leĝoj en la Meksika konstitucio. Tio kondukis al la Kristisma Milito, nome enlanda milito per kiuj plej katolikemaj sektoroj kontraŭis la ŝtaton. Calles ankaŭ fondis la Revolucian Institucian Partion en 1929. Tiu partio certigis politikan stabilecon post la murdo de la prezident-elektita Álvaro Obregón en 1928. En siaj du postaj refondoj, ĝi tenis la povon kontinue el 1929 ĝis 2000.
7890 Yasuofukui
7890 Yasuofukui estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana radioastronomo Yasuo Fukui profesoro en la Universitato de Nagojo. Li fakiĝis pri la kaj la stela formiĝo. Li establis kaj estris la "Nanten": radioteleskopon en milimetra ondo de la Observatorio de Las Campanas en Ĉilio. Li ricevis la Oran Medalon Vainu Bappu kaj aliajn premiojn.
1548
En la jaro 1548 post Kristo okazis, interalie:
Wolfgang Haas
Wolfgang HAAS (naskiĝis la en Vaduzo) estas liĥtenŝtejna teologo romkatolika kaj ĉefepiskopo de Vaduzo.
Vivo
Lia ordinado sacerdota estis en la 7.4.1974 en Koiro. Li iĝis helpepiskopo en Koiro en la 25.3.1988 kaj konsekritis episkopo samloke en la 22.5.1988. La episkopecon koiran li havis inter la 22.5.1990 kaj la 2.12.1997. De tiam ĝis la 23.8.1998 li estis apostola administranto de la Diocezo de Koiro. En la 2.12.1997 li nomumitis ĉefepiskopo de Vaduzo. Solena transpreno de la ofico estis en la 21.12.1997 en la katedralo de Vaduzo. De tempo al tempo li estas engaĝita fare de la pape agnoskita Sacerdota fratio Sankta Petro por diversaj sakramentodonadoj.
19534 Miyagi
19534 Miyagi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la gubernio Mijagi en la regiono Tohoku de la insulo Honŝu (Japanio). La tiea marborda regiono estis grave difektita pro la Tertremo de Sendajo en 2011.
774 Armor
774 Armor estas mezgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Charles Le Morvan elde la Observatorio de Parizo.
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 1221 Amor.
Provinco Imbabura
Imbabura estas provinco de Ekvadoro.
<LI>Ĉefurbo: Ibarra (Ekvadoro) <LI>Areo: 4 559 km² <LI>Loĝantaro:335 000
Kantonoj
Kantono (Ĉefurbo)
CA Bordj Bou Arreridj
CA Bordj Bou Arreridj estas Alĝeria futbalo klubo kiu estita bazita en Bordj Bou Arreridj, fondis en 1931. La klubo koloroj estas flava kaj nigra. Ilia ejo, Stade 20 Août 1955, havas kapaciton de 15,000.
József Podmaniczky
Barono József Podmaniczky [jOĵef podmanicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Podmaniczky József estis hungara ĉambelano, politikisto, mecenato. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis podmanini kaj aszódi. József Podmaniczky naskiĝis la  ie en Hungara reĝlando, li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
József Podmaniczky studis en Gotingeno inter 1776-1779, poste li studvojaĝis al Britio, Francio, Italio. En 1781 li akiris postenon en municipo de Fiume, poste de Buda. Post jaroj li jam ne apogis politikon de Jozefo la 2-a (Sankta Romia Imperio), li serĉis tiujn nobelojn, kiuj volis reformojn. Pro morto de Jozefo la 2-a la disvolviĝo ĉesis, sed poste li mem kaj lia rondo jam politikadis en la hungara parlamento. La parlamentaj reformoj ne sukcesis pro morto de la nova imperiestro Leopoldo la 2-a (Sankta Romia Imperio). Inter 1793-1796 li estis direktoro de hungarlingva teatra trupo. En 1802 li estis nomumita departementestro de Bács-Bodrog, en 1807 li ricevis la titolon vera interna sekreta reĝkonsilisto. Inter 1815–1817 li estis delegito al pacdiktatoj en Eŭropo. Li apogis la hungarajn artistojn, sciencistojn. En lia palaco pianludis unuafoje Franz Liszt, kiam la juna pianisto aĝis 7. Li ricevis danan premion, li neniam edziĝis.
Loja
Loja povas raporti al:
Châtelus-le-Marcheix
Châtelus-le-Marcheix estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 363 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Châtelus-le-Marcheix etendiĝas sur 43,2 km², kaj havis 363 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Châtelus-le-Marcheix situas je alteco de 650 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Châtelus-le-Marcheix apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Richard François Philippe Brunck
Richard François Philippe BRUNCK (naskiĝinta la en Strasburgo, mortinta samloke la ) estis franca filologo.
Vivo
Edukite fare de la jezuitoj en Parizo ĉe la renomita Gimnazio Louis-le-Grand li partoprenis la Sepjaran militon kiel milita komisario kaj dediĉis sin, malgraŭ maldungiĝo, post la reveno tute al filologaj studoj ekde 1760 en Strasburgo. Helpis lin i.a. Johann Gottlob Schneider.
Dum la Franca revolucio de 1789 li enkarceriĝis estante malradikulo; liberiĝo lia estis nur post la falo de la tiranio de Robespiero.
El la helenaj verkistoj li eldonis »Analecta veterum poetarum graecorum« (Strasburgo 1772–76), Anakreonon (Strasburgo. 1778), »Gnomici poetae graeci« (Strasburgo 1778), plurajn verketojn de helenaj tragediistoj, aĵojn de Apolono de Rodo (Strasburgo 1780), de Aristofano (Strasburgo 1781–83) kaj aparte Sofoklon kun latina traduko, komentojn ktp. (Strasburgo 1786-1789). Liaj eldonoj de latinaj poetoj inverse, ekz. de Vergilio (Strasburgo 1785), Plaŭto (Zweibrücken 1788) kaj Terentio (Bazelo 1797), ne havas ian sciencan signifon.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 3. Leipzig 1905, p. 495 (surrete)
NGC 2505
NGC 2505 (aliaj indikoj — UGC 4193, MCG 9-13-115, ZWG 262.66, NPM1G +53.0048, IRAS08001+5341, PGC 22644) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Schreibersdorf
Situo
Schreibersdorf troviĝas de Oberwart je 11, de Pinkafeld je 4 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1388 en germana formo "Sreberstorfh". En la 19-a jarcento vitrofarejo kaj inter 1895-1901 karbominejo funkciis apud la vilaĝo. En 1910 vivis en Buglóc 389 homoj (aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Schreibersdorf aliĝis al Wiesfleck en 1971. Granda inundo okazis en 1986.
Iclănzel
Iclănzel [iklənzel] ( Kisikland [kiŝikland]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 803 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 estis nur 625 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1501. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (departemento Torda-Aranyos). Apartenas al ĝi Căpușu de Câmpie, Chisălița, După Deal, Fânațe, Fânațele Căpușului, Ghidașteu, Iclandu Mare, Mădărășeni, Tăblășeni kaj Valea Iclandului.
Distrikto Segeberg
La distrikto Segeberg - Kreis Segeberg - situas en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Bad Segeberg. La distrikto kovras areon de 1344 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Najbaras la distriktoj Rendsburg-Eckernförde kaj Plön - plus la eksterdistrikta urbo Neumünster - norde, Orienta Holstinio oriente, Stomarn - plus la federacia lando Hamburgo - sudoriente kaj Pinneberg kaj Steinburg okcidente.
La distrikta ĉefurbo Bad Segeberg precipe vivas de turismo, unuflanke de pacientoj kaj feriantoj de la urbaj kuracaj institucioj, aliflanke de vizitantoj de la somera teatra festivalo Karl May, kie ensceniĝas dramoj ĉefe pri la 19-a jarcento de Usono, kiuj en Germanlingvio tre konatas.
La ekonomia centro de la distrikto tamen estas la komunumoj laŭlonge de la nord-suda aŭtoŝoseo A7 en la okcidento de la distrikto. Plia nord-suda aŭtoŝoseo A21 en la oriento de la distrikto ankoraŭ ne estas finkonstruita, kaj aldona okcident-orienta aŭtoŝoseo, A20, de Lubeko tra la distrikto ĝis la aŭtoŝoseo A7 ĉe Bad Bramstedt eĉ ĝis nun estas nur plano.
Administra divido
La distrikto konsistas el 8 komunumaroj, en la germana lingvouzo de Ŝlesvigo-Holstinio Amt, pluralo Ämter, kaj aldone el 7 sendependaj urboj kaj komunumoj. Ĉiuj komunumaroj konsistas el pluraj neurbaj kaj parte ankaŭ urbaj komunumoj, kaj kune ofertas grandan parton de la publikaj servoj. Sume en la distrikto ekzistas 95 unuopaj (urbaj kaj neurbaj) komunumoj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Komunumaroj (Ämter) kun unuopaj membraj (urbaj kaj neurbaj) komunumoj:
Szalmatercs
Szalmatercs [salmaterĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Szécsény.
Situo
Szalmatercs situas sur ebenaĵo kaj sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Salgótarján-Balassagyarmat. La lasta urbo troviĝas 36, Szécsény 12, Salgótarján 22, Bátonyterenye 25 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1337. En la dua parto de la 16-a jarcento Szalmatercs apartenis al la Osmana Imperio. Ŝajnas, la vilaĝo restis viva. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo (kie ankaŭ katolika preĝloko funkcias), biblioteko, kulturdomo, kuracejo, migra poŝto.
Famuloj
En Szalmatercs naskiĝis pentristo Ernő Bánk.
Komunumaro Lenzen-Elbtalaue
Lenzen-Elbtalaue estas komunumaro en Germanio, do administra grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj civitanaj servoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Membras la unuopaj komunumoj (inter krampoj la unuopaj nombroj de loĝantoj same fine de ):
Pajlo
Pajlo estas la seka sengrajnigita, detranĉita tigo post la rikolto de grenoj (kiel ekzemple tritiko, sekalo, rizo, hordeo kaj maizo). Ĝi estas konsiderita utila kromprodukto en la pasinteco kaj nuntempo. Ĝi estas kava, tiel ĝi donas tre elstarajn kvalitojn al adobo.
Uzoj
Kaj hodiaŭ kaj en la pasinteco, pajlo havas multajn uzojn, kaj la postulo de pajlo kiel bruligebla materialo, por produktado de fuelo, pli kaj pli disvastiĝas.
Antaŭ la maŝinigo de la agrikulturo, oni falĉis la grenojn kaj plektis ilin en garbon, poste oni hejmenliveris ilin kaj el tio draŝis la grajnojn per draŝilo. Tiu restaĵo estas la pajlo, uzitas por matracoj, tegmentoj, seĝoj aŭ pajloŝtopi felon (remburi per pajlo felon de mortinta besto por konservi al ĝi aspekton de vivulo).
Pajlo povas esti utiligita kiel kruda manĝingredienco en furaĝo por bestoj kiuj konsumas energion nur por vivtenado. Malgraŭ ĝia malalta nutra valoro ĝi estas konsiderata utila, ĉar ĝi estas facile digestebla kaj kaŭzas senton de sateco kaj tiel provizas malmultekostan solvon al granda parto de la ĉiutaga porcio por bestoj, kiuj ne bezonas porciojn riĉajn je energio kaj proteino. Ĝi uzatas kiel substerkaĵo por bestoj.
Olivér Markos
Olivér Markos [markoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Markos Olivér estis hungara juristo, ministro, profesoro.
Pajlo
Uzoj
La uzo de pajlo por tegmento, fariĝas pli kaj pli populara, ĉefe pro la fakto, ke ĝi estas tre ekologiema. Krome, la uzo de pajlo kaj argilo por fari fortan konstrumaterialon ankoraŭ estas praktikata en pluraj lokoj en la mondo. Estas konstrutekniko en kiu pajlo estas uzata kiel varmoizolilo, ĉefa konstrumaterialo, aŭ ambaŭ.
Olivér Markos
Olivér Markos naskiĝis la  1888 en Budapeŝto. Li mortis la 1966 en Eger.
Biografio
Olivér Markos akiris juran diplomon, ekde 1913 li laboris en ministerio pri justico. En 1918 li atingis la titolon ministeria sekretario. Post 2 jaroj li advokatiĝis, inter 1929 kaj 1934 li laboris kiel juĝisto, poste li estis prokuroro en Hungaraj Ŝtatfervojoj. En 1943 li iĝis subministro en ministerio pri trafiko kaj komerco. En la jaro 1944 li estis ministro en Kabineto Lakatos. Inter 1945-1950 li estis profesoro en jura akademio en Eger.
Pajlo
Uzoj
En kelkaj lokoj kiel Japanio, estas kutime envolvi arbojn en pajlo por protekti ilin kontraŭ la malvarma damaĝo vintre. Pajlo estas sternita surgrunde sub ĝardenaj fragplantoj por malhelpi falantajn fruktojn malpuriĝi de la tero. Pajlo ankaŭ estas uzata kiel kultivmedio en la intensa kultivado de manĝeblaj fungoj.
La ĉefa diferenco inter fojno kaj pajlo estas, ke la fojno estas la sola produkto de la kampo en kiu ĝi estas kultivita. Ĝi inkluzivas ĉiujn partojn de la planto inkluzive de la beroj aŭ fruktoj de la planto kaj tial estas nutre riĉa. Pajlo aliflanke, estas la plantrestaĵo post kiam la plej multaj el la fruktoj aŭ beroj estis kolektitaj kaj estas fakte kromprodukto de la agrikultura kultivaĵo kaj nutre pli malriĉa.
Pajlokolora estas sinonimo de blonda.
ASO Chlef
ASO Chlef estas Alĝeria futbalo klubo kiu estita bazita en Chlef, fondis en 1947. La klubo koloroj estas ruĝa kaj blanka. Ilia ejo, Boumezrag Mohamed Stadiono havas kapaciton de iuj 30,000.
Burg AG
Pri la komunumo
Burg estas komunumo en la distrikto Kulm de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 997 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areko de 0,94 km², de kiuj 0,21 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,31 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto situas sur alteco de 668 m s.m. sur la deklivo de la monto Stierenberg, dum la plej malalta pumto situas ĉe la bordo de la rivereto Rickenbach, ĉe la limo al Menziken sur alteco de 558 m s.m..
Villers-les-Pots (stacidomo)
Villers-les-Pots estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Villers-les-Pots, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Burg AG
Najbaraj komunumoj
Burg preskaŭ komplete estas ĉirkaŭigita de la komunumo Menziken, kun kies setlejzono la setlejoj de Burg komplete kunkreskis. Nur en sudokcidento la komunumo limas sur longeco de proksimume 100 metroj al la lucerna komunumo Rickenbach.
Villers-les-Pots (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - Vallorbe (frontière) (850000).
Burg AG
Trafiko
Burg situas flanke de la gravaj trafikvojoj ĉe flanka voje de Menziken al Rickenbach. La konekto al la publika trafikreto funkcia pere de la poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Menziken, kiu estas la finhaltejo de la etŝpura tramfervojo Wynentalbahn [Wyna-Valo-Fervojo], tra Rickenbach al Sursee. En la komunumo Burg troviĝas du haltejoj, nome Burg-Hinterdorf kaj Burg-Rössligasse.
Historio
La origino de la vilaĝo Burg devenas de la Kastelo Unter-Rinach (Burg = germane kastelo), kiu estis la sidejo de la Senjoroj de Rinach, kiuj estis vasaloj de la Habsburgoj. La kastelo estis supozeble detruita dum la Milito de Sempach en la jaro 1386 fare de la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo kaj neniam plu rekonstruita. En la jaro 1412 estis dokumente menciita la unuan fojon du bienojn ĉe la Kastelo ("bei der Burg"). En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Burg nun troviĝis sub la servuteco de Berno. Ĝi dum tiu epoko ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1498 apartenis al la tribunala distrikto Reinach de la voktejo Lencburgo. Ek de la mezo de la 17-a jarcento Burg posedis la statuson de aŭtonoma bieno (germane Steckhof) ĝis en la jaro 1751 ĝi fariĝis per dekreto de la berna registaro memstara komunumo. Post la liberigo de Argovio fare de la francaj trupoj en la jaro 1798 Burg estis atribuita al la distrikto Kulm de la nove fondita Kantono Argovio.
34016 Chaitanya
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chaitanya, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto en teamo pri biomedicina inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Little Rock Indian School de Brahmavar (Karnatako, Barato).
Ideologio
Ideologio aŭ ismo estas aro kaj kombino de ideoj kaj idealoj, kiu formas mondkoncepton kaj distingas socian grupon. Per tiuj oni klopodas klarigi la vivosencon por homo kiel membro de homgrupo. Tiele ĝi firmigas la apartenon de ano en la grupo, nome la socio.
Psiksociologie, Ideologio estas aro da konsciaj kaj senkonsciaj ideoj kiuj konsistigas oniajn celojn, atendojn, kaj agojn. Ideologio estas ampleksa vizio, maniero rigardi aĵojn (komparu mondrigardon) kiel en pluraj filozofiaj tendencoj (vidu politikajn ideologiojn), aŭ aro da ideoj proponitaj fare de la dominanta klaso de socio al ĉiuj membroj de tiu socio ("ricevita konscio" aŭ produkto de socianiĝo).
Ideologioj estas sistemoj de abstrakta pensaro aplikita al sociaj aferoj kaj tiel igas tiun koncepton centra al politiko. Implicite ĉiu politika aŭ ekonomika tendenco implicas ideologion sendepende de tio, ĉu ĝi estas prezentita kiel eksplicita sistemo de pensaro.
Historio
La esprimo "ideologio" estis naskita en la tre kontestataj filozofiaj kaj politikaj debatoj kaj bataloj de la Franca Revolucio kaj akiris plurajn aliajn signifojn de la fruaj tagoj de la Unua Franca Imperio ĝis la nuno. La termino estis kreita fare de Antoine Destutt de Tracy en 1796, kunigante la partojn ideo (proksime al la senco de Locke) kaj -logio. Li uzis ĝin por rilati al unu aspekto de lia "scienco de ideoj" (al la studo mem, ne la temo de la studo). Li apartigis tri aspektojn, nome: ideologio, ĝenerala gramatiko, kaj logiko, pripensante respektive la subjekton, la rimedojn, kaj la kialon de tiu scienco. Li argumentas, ke inter tiuj aspektoj ideologio estas la plej komuna nomo, ĉar la scienco de ideoj ankaŭ enhavas la studon de iliaj esprimo kaj depreno.
Laŭ la historia rekonstruo de Karl Mannheim de la ŝanĝoj en la signifo de la termino "ideologio", la moderna signifo de la vorto estis naskita kiam Napoleono Bonaparte (kiel politikisto) uzis ĝin laŭ malkvietiga maniero kontraŭ "la ideologoj" (grupo kiu inkludis pensulojn kiaj Cabanis, Condorcet, Constant, Daunou, Say, Sinjorino Staël, kaj Destutt de Tracy), por esprimi la avarecon de liaj (liberalaj kaj respublikanaj) politikaj kontraŭuloj.
Eble la plej alirebla fonto por la preskaŭ-origina signifo de ideologio estas la verko de Hippolyte Taine pri la Antikva Reĝimo (la unua volumo de "Originoj de Nuntempa Francio"). Li priskribas ideologion prefere kiel instrufilozofio per la sokrata metodo, sed sen etendado de la vortoprovizo preter kion la ĝenerala leganto jam posedis, kaj sen la ekzemploj de observado ke praktika scienco postulus. Taine identigas ĝin ne kiel Destutt De Tracy, sed ankaŭ kun sia medio, kaj inkludas Condillac kiel unu el ĝiaj antaŭuloj. (Destutt de Tracy legis la verkojn de Locke kaj Condillac dum li estis malliberigita dum la Teroro).
Analizo kaj difinoj
Ideologio estas la studo de la strukturo, formo, kaj manifestiĝo de ideologioj, tio estas "meta-ideologio". Ideologio postulas esti kohera sistemo de ideoj, fidante sur kelkaj bazaj supozoj koncerne realecon kiu povas havi aŭ eble ne fakte havas ajnan faktan bazon, sed estas subjektivaj elektoj kiuj funkcias kiel la semo ĉirkaŭ kiu plia pensaro kreskas. Laŭ tiu perspektivo, ideologioj estas nek ĝustaj nek malĝustaj, sed nur relativisma intelekta strategio por klasifikado de la ĉirkaŭanta de ni mondo. La plusoj kaj minusoj de ideologio intervalas de la forto kaj fervoro de fidelkredantoj ĝis ideologia neeraripovo. Troa bezono de sekureco kaŝatendas sur fundamentismaj niveloj en politiko kaj religioj.
La verkoj de George Walford kaj Harold Walsby, konstruitaj sub la titolo de sistema ideologio, estas provoj esplori la rilatojn inter ideologio kaj sociaj sistemoj.
Charles Blattberg proponis raporton kiu distingas politikajn ideologiojn disde politikaj filozofioj.
David W. Minar priskribas ses malsamajn manieron en kiuj la vorto "ideologio" estis uzita:
Por Willard A. Mullins, ideologio estas kunmetita de kvar bazaj karakterizaĵoj:
La germana filozofo Christian Duncker postulis "kritikan reflektadon de la ideologia koncepto" (2006). En sia verkaro, li klopodis alporti la koncepton de ideologio en la malfonon, same kiel la proksime ligitajn koncernojn de sciteorio kaj historio. En tiu verkaro, la esprimo "ideologio" estas difinita laŭ sistemo de prezentoj kiuj eksplicite aŭ implicite postulas al absoluta vero.
Kvankam la vorto "ideologio" plejofte estas trovita en politika diskurso, ekzistas multaj malsamaj specoj de ideologio: politika, socia, epistemologia, etika, ktp.
Terry Eagleton skizas (pli malpli sen partikulara ordo) kelkajn difinojn de ideologio:
Marksisma interpretado
En la marksisma modelo de socio fundamentita sur bazo kaj superstrukturo, bazo estas la produktorilatoj kaj la produktomanieroj, kaj superstrukturo estas la dominanta ideologio (t.e. religio, juro, politika sistemo). La ekonomia bazo de produktado determinas la politikajn superstrukturojn de socio. La interesoj de la reganta socia klaso determinas la superstrukturon kaj la naturon de la justigaj ideologio kaj agadoj per kiuj la reganta klaso kontrolas la produktadrimedojn. Por ekzemplo, en feŭdisma produktomaniero, religia ideologio estas la plej elstara aspekto de la superstrukturo, dum en etapoj de kapitalismo, ideologioj kiaj liberalismo kaj socialdemokratio dominas. El tio venas la granda gravo de la ideologio justigante socion.
Oni prezentis kelkajn klarigon por tio. György Lukács proponis ideologion kiel projekcio de la klaskonscio de la reganta klaso. Antonio Gramsci uzis la koncepton de "kultura hegemonio" por klarigi kial la laborista klaso havas falsan ideologian koncepton pri kiuj estas iliaj ĉefaj interesoj (vidu falsa konscio). Markso argumentis, ke "La klaso kiu havas la rimedojn de materiala produktado je sia dispono havas ankaŭ kontrolon samtempe super la rimedoj de mensa produktado."
La marksisma formulado de "ideologio kiel instrumento de socia reproduktado" estas koncepte grava por la nomita "sociologio de la sciaro", nome de Karl Mannheim, Daniel Bell, kaj Jürgen Habermas kaj aliaj. Krome, Mannheim disvolviĝis, kaj progresigis, el la "totala" sed "speciala" marksisma koncepto de ideologio al "ĝenerala" kaj "totala" ideologia koncepto agnoskante, ke ĉiu ideologio (inklude marksismon) rezultis el la socia vivo, ideo disvolvigita de sociologo Pierre Bourdieu. Slavoj Žižek kaj antaŭe la pli frua Frankfurta Skolo aldonis al la "ĝenerala teorio" de ideologio psikoanalizan rigardon, ke ideologioj inkludas ne nur konsciajn, sed ankaŭ nekonsciajn ideojn.
Ideologistataj aparatoj (Althusser)
Franca marksisma filozofo Louis Althusser proponis, ke ideologio estas "la imagita ekzisto (aŭ ideo) de la aferoj ĉar ĝi rilatas al la realaj kondiĉoj de ekzistado" kaj faras uzadon de lageca diskursmaniero. Nombraj propozicioj, kiuj ne estas malveraj, sugestas nombrajn aliajn propoziciojn, kiuj ja estas malveraj. Tiel la esenco de la lageca diskursmaniero estas kio ne estas dirata (sed sugestita).
Por ekzemplo, la aserto "Ĉiuj estas egalaj antaŭ la leĝo," kio estas teoria grundo de la nuntempa juraj sistemoj, sugestas, ke ĉiuj personoj povas esti de egala endeco aŭ de egalaj oportunoj. Tio ne estas vero, pro la koncepto de privata posedrajto kaj la povo super la produktrimedoj kio rezultas en la fakto, ke kelkaj personoj povas posedi plie (eĉ multe plie) ol aliaj. Tiu pova malegaleco kontraŭdiras la postulon ke ĉiuj kunhavas kaj praktikan indon kaj futuran oportunegalecon; por ekzemplo, riĉuloj povas disponi de pli bona jura reprezentado, kio praktike privilegiigas ilin antaŭ la leĝaro.
Althusser esprimis ankaŭ la koncepton de la "ideologistata aparato" por klarigi sian teorion de ideologio. Lia unua tezo estis "ideologio ne havas historion": dum individua(j) ideologio(j) ja havas historiojn, interplektitaj kun la ĝenerala klasbatalo de la socio, la ĝenerala formo de ideologio estas ekstera al historio.
Por Althusser, kredoj kaj ideoj estas la produktoj de sociaj praktikoj, ne la malo. Lia tezo ke "ideoj estas materiaj" estas ilustrita per la "skandala konsilo" (La paskala veto) de Pascal al nekredantoj: "Surgenuigu kaj preĝu, kaj poste vi kredos." Kio estas finfine ideologia por Althusser ne estas la subjektivaj kredoj tenitaj en la konsciaj "mensoj" de homaj individuoj, sed la diskursoj kiujn produktas tiuj kredoj, la materiaj institucioj kaj ritaroj en kiuj individuoj partoprenas sen submeti tion al la konscia ekzamenado kaj multe plie kritika pensaro.
Ideologio kaj varigo (Debord)
La franca markismodevena teoriulo Guy Debord, fonda membro de la Situaciista Internacio, argumentis, ke kiam la varo iĝas la "esenca kategorio" de la socio, t.e. kiam la procezo de varigado estis plenumita ĝis kulmino, la bildo de la socio montrita per la varo (ĉar ĝi priskribas la tutan vivon kiel konstituita de nocioj kaj objektoj derivanta sian valoron nur kiel varoj komerceblaj kiel ŝanĝvaloro), koloniigas la tutan vivon kaj malpliigas la socio al simpla reprezentado, nome La socio de la spektaklo.
Ideologio kaj raciismo (Vietta)
Germana kulturhistoriisto Silvio Vietta priskribis la disvolvigon kaj etendon de la okcidenta racio ekde la Antikveco antaŭen kiel ofte akompanata de kaj formita de ideologioj kiel tiuj de la "justa milito", la "vera religio", rasismo, naciismo, aŭ la rigardo al la historio de futuro kiel speco de 'ĉielo sur la Tero' en Komunismo. Li diris, ke ideoj kiel tiuj iĝas ideologioj havigante al la hegemoniaj politikaj agadoj idealisman aspekton kaj ekipante siajn estrojn per pli prestiĝa kaj, en la "politikaj religioj" (Eric Voegelin), per preskaŭ dieca povo (dieca en la antikveco kaj eĉ en la ĝisnuna insisto pri la dia deveno de la reĝorajto), tiel ili iĝas mastroj super la vivoj (kaj mortoj) de milionoj da personoj. Li konsideris, ke ideologioj havigas al la politika povo neraciajn ŝirmilojn de ideoj per kiuj la regantoj povas funkcii kiel manifestaĵoj de ideismo.
Unuigintaj agentoj (Hoffer)
La usona filozofo Eric Hoffer identigis kelkajn elementojn kiuj unuigas sekvantojn de partikulara ideologio:
Ronald Inglehart
Ronald Inglehart de la Universitato de Miĉigano estas aŭtoro de la esplorprojekto pri tutmondaj valoroj "World Values Survey", kiu, ekde 1980 mapigis sociajn sintenojn en 100 landoj reprezentantaj 90% el la tutmonda loĝantaro. Rezultoj indikas, ke la loko kie loĝas homoj kondiĉigas iliajn ideologiajn kredojn. En multo de Afriko, Suda Azio kaj Mezoriento, homoj preferas tradiciajn kredojn kaj estas malpli toleremaj al liberalaj valoroj. Protestanta Eŭropo, aliflanke, plie aliĝas al pli nereligiaj kredoj kaj liberalaj valoroj. Inter riĉaj landoj, nur Usono estas escepta en sia aligo al tradiciaj kredoj, nome al kristanismo.
Politikaj ideologioj
En sociaj studoj, politika ideologio estas certa serio de idealoj, principoj, doktrinoj, mitoj, aŭ simboloj de socia movado, institucio, klaso, aŭ granda grupo kiu klarigas kiel socio funkciu, proponante kelkajn politikajn kaj kulturajn projektojn por certa socia ordo. Politikaj ideologioj rilatas al multaj diversaj aspektoj de socio, kiel ekonomio, edukado, sansistemo, laborjuro, civila juro, justica sistemo, provizo de sociala sekureco kaj sociala bonfaro, komerco, medikonservado, juro pri neplenaĝuloj, enmigrado, rasaferoj, sekslaboro (prostituado) kaj socia sekso, militarismo, patriotismo, kaj ŝtata religio.
Politikaj ideologioj havas du dimensiojn, nome la jenaj:
Estas multaj proponitaj metodoj por la klasigo de politikaj ideologioj, ĉiu el kiuj diferencaj metodoj generas specifan politikan spektron. Ideologioj identigas sin ankaŭ pro siaj pozicio en la gama spektro (ekz. la maldekstro, la centro aŭ la dekstro), kvankam la precizeco en tiu kadro povas ofte okazigi polemikon. Fine, ideologioj povas esti distingitaj laŭ politikaj strategioj (ekz., popolismo) kaj pro specifaj aferoj pri kiuj unu partio povas pritrakti (ekz. senkrimigo de kanabo, eŭtanazio aŭ aborto). Filozofo Michael Oakeshott difinas ideologion kiel "la formaligita sintezo de la supozita subtavolo de la racia vero enhavata en la tradicio." Krome, Charles Blattberg proponas priskribon kiu distingas politikajn ideologiojn disde politikaj filozofioj.
Politika ideologio ege koncernas kiel administri povon kaj ĝis kiu punkto povo povas esti uzata. Kelkaj partioj sekvas certan ideologion de tre proksime, dum aliaj povas ekhavi larĝan inspiron el grupo de rilataj ideologioj sen specife aliĝi al ajna el ili. Ĉiu politika ideologio enhavas certajn ideojn pri tio kion ĝi konsideras la plej bona registaro (ekz., demokratio, demagogio, teokratio, kaliflando ktp.), kaj la plej bona ekonomia sistemo (ekz. kapitalismo, socialismo, komunismo, ktp.). Foje la sama vorto estas uzata por identigi kaj ideologion kaj unu el ties ĉefaj ideoj. Por ekzemplo, socialismo povas referenci al ekonomia sistemo, aŭ ĝi povas referenci al ideologio kiu subtenas tiun ekonomian sistemon.
Post 1991, multaj komentistoj postulis, ke oni vivas en post-ideologia epoko, en kiu elaĉetantaj, kompletaj ideologioj malsukcesis. Tiu rigardo estas foje asocia kun la verkoj de Francis Fukuyama pri la fino de historio. Kontraste, Nienhueser (2011) vidas esploron (en la fako de "administrado de homaj rimedoj") kiel pliiĝanta "generanta ideologio."
Estas ankaŭ kelkaj studoj kiuj montras, ke proksimeco al specifa politika ideologio estas heredebla.