cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
István Bágyoni Szabó
Biografio
Bágyoni Szabó finis la mezlernejon en Turda, li havigis al si diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo (1959–1964) en la Universitato Babeş–Bolyai en Kluĵo. Li estis prezidanto de la literatura rondo de gestudentoj (Gaál Gábor Kör) inter 1960 kaj 1963. Li instruis inter 1964–67 en Nagysármás, pli poste ĝis 1972 li estis senlaborulo, oficisto. Inter 1972–74 li instruis en Turda, kie li estis fondintano (1970) kaj por ses jaroj gvidanto de la Tordai Jósika Miklós Művelődési Kör (en 1986 la aŭtoritatoj malpermesis ĝin). Inter 1974–89 li estis interna kunlaboranto de la revuo Utunk. En 1985 lian romanon A lovak estére hazaérnek la cenzuro malpermesis. En 1986 li petis hungaran civitanecon, sed nur en junio de 1989 li povis kun sia familio translokiĝi Hungarujon. En Budapest li redaktis la literaturan-kulturan revuon Unió, ekde aprilo-julio 1991 li estis ĵurnalisto de Új Magyarország. Ekde 1992 por kvar jaroj li gvidis la kulturan rubrikon de la Pest Megyei Hírlap, ekde 1996 li estis la ĉefredaktoro de la Kráter Műhely Egyesület és Könyvkiadó, samptempe rubrikgvidanto de la revuo Polísz. En 1997–1998 li estis rubrikestro de Új Pest Megyei Hírlap, pli poste (1999–2000) ministeria presarĉekonsilanto. Ekde 2001 li estis la kultura rubrikestro de la tutlanda kultura semajngazeto Szabad Föld ĝis sia pensiiĝo la 1-an de aprilo 2004. Li vivas en Budapest kaj estas ĉefkunlaboranto de la Polísz.
Bildumilo
Bildumilo aŭ prezentilo aŭ prezentadprogramo estas komputila programaro, per kiu oni povas prezenti serion de bildoj.
Specoj
Plej simplaj bildumiloj prezentas nur pretajn bildojn. Ekzemple ili surekranigas enkomputiligitajn fotojn laŭ konstanta ritmo, eventuale adaptatante ilin al la grando de la ekrano, korektante kolorojn, kaj tiel plu.
Pli ampleksaj prezentadprogramoj ne nur enprenas bildojn, sed ebligas ilin krei. Ili disponigas internan sortimenton de figuroj (ortanguloj, elipsoj, sagoj, desegnetoj de diversaj objektoj), per kies kunmeto la uzanto preparas siajn bildojn.
Uzo
La bildojn oni povas vidi sur la komputila ekrano mem. Per videoprojekciilo oni povas ilin montri sur granda ekrano aŭ blanka muro. En ĉi lasta maniero la bildumiloj ofte estas uzataj en kompanioj aŭ en aliaj cirkonstancoj por akompano de prelegoj.
Ekzemploj
Programoj nur montraj:
Issans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Altano
Altano (altana) estas malferma platformo en supera etaĝo, kie oni rigardas. Distinge de balkono, kiu tute libere etendiĝas, altanon portas konstruaĵoparto, aŭ kolonoj apogas ĝin.
En la mezepoka domo la altano estis ligna aŭ ŝtona elirejo el la supera etaĝo. Ĝi estis provizita je fundamento ekde la tero kaj havis balustradon.
Kelkaj altanoj estis provizitaj per ŝtuparo, precipe je halkonstruaĵo de kastelo, burgo aŭ reĝa palaco, kiu enhavis la reprezentajn salonojn.
Kvinnherad
Kvinnherad estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Altano
Altanojn plej ofte apogis specialaj kolonoj aŭ pilastroj, foje ankaŭ kariatidoj, atlantoj aŭ hermesoj.
Laŭ Francisko Azorín altano estas Rigardejo ĉe supra parto de konstruaĵo kaj etenda ankaŭ simple "Altejo."
Dénes Gagyhy
GAGYHY Dénes (gadji) estis hungara verkisto, literaturhistoriisto naskita la 7-an de novembro 1873 en Etéd kaj mortinta la 20-an de julio 1923 en Bp..
Kariero
Gagyhy Dénes studis en la Universitato de Budapeŝto, en Grenoble kaj Parizo. De 1896 li estis instruisto en Eger, Pozsony, Székesfehérvár, fine en Bp..
27493 Derikesibill
27493 Derikesibill estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Derik Esibill, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Li instruas ĉe la Kailua Intermediate School en Kailua (Havajo).
John Aubrey
John AUBREY (la 12-an de marto 1626 - la 7-an de junio 1697) estis angla verkisto kaj antikvisto.
Ocotlán de Morelos
Ocotlán de Morelos estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ocotlán de Morelos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 068.
John Aubrey
Li naskiĝis proksime al Malmesbury, Wiltshire, kie li eniris lernejon. En 1642 li komencis studi ĉe Trinity College, Universitato de Oksfordo, sed la Angla enlanda milito interrompis liajn studojn. En 1649 li eltrovis la megalitajn restaĵojn ĉe Avebury - granda ŝtona cirklo kiun li montris al la reĝo Karlo la 2-a en 1663. Li studis la antikvajn restaĵojn de Wiltshire, pri kiuj li eldonis 2-voluman ne-kompletan libron. En 1663 li aniĝis al la angla Reĝa Socio, grupo de homoj kiuj interesiĝis pri la sciencoj.
Ocotlán de Morelos
Geografio
Ocotlán de Morelos apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19581 loĝantojn. El tiuj estis 9219 viroj kaj 10362 virinoj. La komunumo havas surfacon de 123.76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.
John Aubrey
Lia plej fama verko estas la Mallongaj Biografioj (angle, Brief Lives), serio de (ne ĉiam fidindaj) notoj kaj anekdotoj pri eminentaj personoj.
Ocotlán de Morelos
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 663 indiĝenoj. El tiuj 515 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 515 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
György Orbán
ORBÁN György estas hungara komponisto naskita en Târgu Mureş la 12-an de julio 1947.
Biografio kaj komponaĵoj
La mezlernejon György Orbán finis en sia naskiĝurbo en 1967. Li pristudis ekde 1968 en Kluĵo muzikkomponadon en Muzika Altlernejo Gheorghe Dima ĉe Sigismund Toduţă. Ekde 1973 li instruis muzikteorion kaj kontrapunkton en la sama altlernejo. Ekde 1979 li vivas en Hungarujo. Li estis muzikredaktoro de la muzikeldonejo de Budapest ĝis 1990. Ekde 1982 li instruis muzikteorion kaj muzikkomponadon en la Muzika Altlernejo Liszt Ferenc.
Edward MacDowell
Edward Alexander MacDowell (naskiĝis la en Novjorko, Nov-Jorkio, kaj mortis la  samloke) estis grava usona komponisto kaj pianisto.
MacDowell ricevis pianoedukadon de Teresa Carreño kaj studis ekde 1876 en Parizo ĉe Antoine François Marmontel kaj Marie Gabriel Augustin Savard, en Wiesbaden ĉe Louis Ehlert samkiel ĉe Joachim Raff kaj Carl Heymann ĉe la Hoch'sches Konservatorium en Frankfurto ĉe Majno. En 1888 li revenis en Usonon kaj fondis American Academy of Arts and Letters kaj la artistokolonion MacDowell Colony en Peterborough, Nov-Hampŝiro. Dum ok jaroj li direktis la faman Boston Symphony Orchestra. En 1896 li fariĝis la unua profesoro por arto kaj muziko ĉe la Universitato Kolumbio en Novjorko.
Kiel unua usona komponisto li gajnis respekton de la eŭropanoj. Lia famo baziĝas sur liaj pianokomponaĵoj kaj la muzikigoj de poemoj de germanaj lirikistoj kiel Heine kaj Goethe.
Bolŝoj-Teatro
Bolŝoj-teatro (Большой театр) aŭ Granda teatro estas unu el plej malnovaj teatroj de Rusio funkcianta en Moskvo ekde 1824 kaj prezentanta ĉefe operojn kaj baletojn, tiuj pere de la kompanio Bolŝoj-baleto.
Post mallongtempa, sed detrua okupado de la franca armeo en 1812, Moskvo bezonis rekonstruon kaj renovigon. Sur areo situanta norde de Kremlo la ĉefa moskva arkitekto Joseph Bové decidis konstrui teatron laŭ projekto far Andreo Miĥajlov. La 18-an de januaro 1825 oni prezentis la unuan baletan spektaklon ‘Cendrillon’ surscene de la nova teatro.
En 1853 granda incendio preskaŭ ĝisfunde detruis la teatron, kiu poste estis rekonstruita en tute malsama arkitekta stilo laŭ projekto de Alberto Cavos. Ĝi refunkciis en 1856. De tiam ĝiaj portiko kun ok kolonoj kaj kvadrigo direktita de dio Apolono (rusa skulptisto Peter Clodt von Jürgensburg) estas konataj en la tuta mondo.
Bolŝoj-teatro ĉefe estas destinita por spektado de operoj kaj baleto, kvankam en ĝi okazis gravaj enlandaj eventoj ekz. la Unua Kongreso de Sovetoj fondinta USSR-on la 30-an de decembro 1922. Necesas notigi, ke en ĝi ĉiuj grandaj rusaj komponistoj penis unue prezenti siajn verkojn, ĉar unika akustiko de ĝia halo permesas aperigi plene muzikajn intencojn de la aŭtoroj. Bedaŭrinde longatempa servado por ĝuigi publikon kaj kelkaj brulegoj faris pluan ekspluatadon de la teatro danĝera por vizitantoj, ĉar multaj konstruaj elementoj estas faritaj el lignaĵoj. Ekde 2005 la ĉefa, malnova konstruaĵo de Bolŝoj teatro estas rekonstruata, sed samtempe funkcias ĝia nova, moderna filio situanta apude. Do baletaj kaj operaj trupoj prezentas siajn spektaklojn en ĝi. Oni intencas fini rekonstruon en 2013.
Placo en la urbocentro nomiĝas Teatraljnaja (Teatra), kie situas tri teatroj kiel Bolŝoj (Granda), Malij (Malgranda) kaj Detskij (Porinfana). Ili donas kvazaŭ komunan arkitektan ensemblon ĉirkaŭigantan la placon de tri flankoj, en kies centro inter aranĝitaj florplena ĝardeno kaj arbustaro elĵetas akvon belegaj fontanoj.
Chris Watson
John Christian WATSON (naskiĝis verŝajne la 9-an de aprilo 1867 en Valparaíso, Ĉilio; mortis la 18-an de novembro 1941 en Sydney, New South Wales, Aŭstralio) estis aŭstralia politikisto kaj 3-a ĉefministro de Aŭstralio de la 27-a de aprilo ĝis la 17-a de aŭgusto 1904.Li enkondukis la en la mondo unuan socialisman registaron je nacia nivelo. Aldone li estas ĝis nun la plej juna el ĉiuj ĉefministroj, ĉar li aĝis nur 37 jarojn kiam li estis elektita. De la 17-a de aŭgusto 1904 ĝis la 5-a de julio 1905 li gvidis la oponantojn.
Stokastiko
La stokastiko estas la scienco de la modeligo kaj analizo de situacioj kun necerteco aŭ hazardo per hazardaj variabloj, kiuj dependas de la tempo.
Ĝi estas partita en:
Prácheň (Kamenický Šenov)
Prácheň estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,29 km².
Historio
La vilaĝo estiĝis verŝajne ĉirkaŭ la jaro 1630. Je 150 jaroj pli poste estis konstruita preĝejo. La loĝantoj vivtenis sin ĉefe per produktado kaj vendado de vitrofaristaj produktoj.
Egisto Masotti
Egisto MASOTTI (naskiĝinta en 1944) estas itala amatora astronomo.
Li estas vic-prezidento de la "Grupo de Montelupo", estrita de Maura Tombelli.
Li kunmalkovris, laŭ la Minor Planet Center, 3 asteroidojn en kunlaboro kun Maura Tombelli kaj Daria Guidetti.
La asteroido 22401 Egisto estis nomita en lia honoro.
Carbon Balance and Management
Carbon Balance and Management estas kolege reviziita malferm-alira scienca gazeto eldonita de BioMed Central. La gazeto kovras esploradon pri la monda karbono-ciklo. La gazeto estis establita en 2006 kaj estas resumita kaj indeksita en PubMed, Agricola, CAB Internacia, Chemical Abstracts Service, EMBASE, kaj Scopus.
Kinga Saárossy
Kinga Saárossy [ŝAroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Saárossy Kinga estas hungara aktoro, vicurbestro. Ŝia edzo estas Balázs Blaskó. Kinga Saárossy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kinga Saárossy frekventis gimnazion en Eger, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1976. Ŝia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Petőfi (Veszprém). En la teatra jaro de 1985 ŝi apartenis al Teatro de Nyíregyháza, poste al Teatro de Kecskemét. Ekde 1988 ŝi estas membro de Teatro Gárdonyi Géza (1987–1989). Ŝi ricevis kelkajn premiojn en la 2010-aj jaroj, en 2010 ŝi ricevis la titolon "eterna mebro de Teatro Gárdonyi". Inter 2010–2014 ŝi estis vicurbestro de Eger. Ŝi naskis 2 gefilojn en la 1980-aj jaroj.
2326 Tololo
2326 Tololo estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo, situanta sur la monto Cerro Tololo en Ĉilio.
Sâmbriaș
Sâmbriaș [sımbriaŝ] (hungare: Jobbágytelke [joba:djtelke]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Hodoșa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 049 loĝantojn (hungaroj), en 1992 861 (98 % da hungaroj).
En la censo de 2002, 705 el la 722 loĝantoj (97,6 %) deklaris sin etnaj hungaroj.
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda). En 1914 Béla Bartók kolektis tie 40 tekstajn kaj instrumentajn popolmelodiojn.
Lindås
Lindås estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Árpád Szenes
Biografio
Árpád Szenes frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li estis armea pentristo dum la 1-a mondmilito. Post la milito li studis en privata pentrista lernejo de József Rippl-Rónai, en 1919 li pentradis en Artistkolonio (Kecskemét), liaj majstroj estis Béla Iványi-Grünwald kaj Károly Kernstok. Pro la tutlanda malriĉeco li devis labori en la agrikulturo. En 1924 li studvojaĝis al Germanio, kaj Italio, en la sekva jaro al Parizo. Li frekventis liberan lernejon, kie en 1929 li konatiĝis kun portugalino. En la sekva jaro ili geedziĝis. Pro la 2-a mondmilito li rifuĝis al Lisbono, en 1940 ili translokiĝis al Brazilo. En 1947 ili reiris al Parizo, kie Szenes ankaŭ instruis pentroteknikon. En 1979 li donacis pentraĵojn al hungaraj muzeoj.
Dębno
Dębno (prononcu: Dembno; en la tempo de la Pola Popola Respubliko nomata Dębno Lubuskie; kaŝube: Nowé Dãbé; germane: Neudamm) (antaŭaj nomoj: Damme 1262; Nytamp 1282; Dame 1337; Obern Damme 1460; Tham 1540; Thamb 1566) estas urbo en la provinco Okcidenta Pomerio de Pollando. Ĝi apartenas al la distrikto Myśliborski. Ĝis la jaro 1945 la teritorio apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la suban mapon).
Historio de Barlinek de la 10a jc ĝis la 17a jc
Od początku powstania aż do 1945 roku Dębno leżało na terenie Branderburgii. Niemieckie nazwy miasta zmieniały się: Thamb, Damm, Dame, Neudamm, aż wreszcie zostało Dębno. Pierwotnie była to wieś o rodowodzie słowiańskim. Od 1232 roku osada znajdowało się w posiadaniu templanoj. Templanoj zbudowali tutaj pierwszy kościół. Po kasacie zakonu, od 1318 roku należała do Malta Ordeno. Wieś prawdopodobnie została zniszczona w 1326 roku podczas najazdu wojsk polsko-litewskich na Margraflando Brandenburgio. W latach 1402-1455 Nowa Marchia znajdowała się pod rządami Teŭtona Ordeno. Dum la invado de pol-ĉeĥa al la tiama Nova Markio en la jaro 1433 la vilaĝo denove estis tute bruligita.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Dębno de la 16a jc ĝis la 19a jc
Oni dubas pri la dato de aljuĝo de la partaj urborajtoj sen la terposedaĵoj. Być może nastąpiło to w 1540 roku, co sugeruje pieczęć z tego okresu. W wielu publikacjach niemieckich i polskich przyjmowany jest rok 1562. Kolejna wersja to 1570 rok, opierająca się na wzmiance w kronice poczty. Właśnie ta ostatnia data została przyjęta jako oficjalna przez Urząd Miasta i Gminy Dębna w 2007 roku. Fundatorem praw z pewnością był margrabia Jan z Kostrzyna. Istniał tutaj już dwór, a Dębno było z pewnością ważnym centrum gospodarczym, być może spichlerzem dla panującego, gdzie również była owczarnia i rozwijało się garbarstwo. W drugiej połowie XVI wieku sprowadzono na te tereny rzemieślników (głównie tkaczy) z Holandii i południowych Niemiec. Od 1615 roku istniało tutaj bractwo tkackie. Władze Dębna czerpały dochody głównie z rzemiosła, a częściowo także z wagi wełny i targów. Miasto nie posiadało murów obronnych, tylko wały (przetrwały do XIX wieku), fosy, palisadę drewnianą, natomiast miało trzy bramy. Dum la Tridekjara milito (1618-1648) spowodował dewastację rolnictwa oraz wielki spadek zaludnienia. W 1716 roku miasto zniszczył pożar. W trakcie odbudowy poza granicami miasta powstała oddzielna kolonia. Dum la Sepjara milito en la jaroj 1760-1762 la rusa armeo okupis la urbon, kaj devigante ĝin pagi la grandan kontribucion. W XIX wieku nastąpił bardzo szybki rozwój miasta. Przekształciło się ono w silnie uprzemysłowiony ośrodek miejski, rozwinął się przemysł tekstylny i metalowy. Rozwój przemysłu sprzyjał inwestycjom miejskim. En la jaro 1820 oni komencis la rekonstruon de la urbodomo, en la jaro 1850 oni ordogis la urban fosaĵon, laŭ kiu oni faris la urban promenejon, en la dua duono de la 19a jc la urbo aĉetis la terenojn de la apudaj vilaĝaj komunumoj kaj oni komencis konstrui la novajn stratojn.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Dębno dum la 20a jc
Komence de la 20a jc la urbo daŭre disvolviĝis. W latach 1907-1908 postawiono drugi nowoczesny szpital, a w 1910 roku magistrat odkupił gazownię, która od powstania w 1890 roku znajdowała się w rękach prywatnych. Okres I wojny światowej to zastój gospodarczy. W dwudziestoleciu międzywojennym podupadł przemysł sukienniczy Dębna, nastawiony na eksport, z powodu odpadnięcia Rzeszy jednego z głównych importerów, czyli Włoch, oraz wzrostu konkurencyjności przemysłu USA oraz Wielkiej Brytanii na rynku południowoamerykańskim. Niemniej, Dębno nadal odgrywało kluczową rolę posiadając 9 fabryk i plasowało się na 17 miejscu spośród 232 ośrodków produkcji sukna na terenie Rzeszy. Podczas II wojny światowej część przemysłu przestawiono na produkcję wojskową. W mieście działały obozy pracy, stanowiące filie obozu koncentracyjnego Sachsenhausen-Oranienburg. 31 stycznia 1945 roku Armia Czerwona wkroczyła do miasta, w którym nie było już żołnierzy niemieckich. Część mieszkańców uciekła za Odrę. Zniszczenia wojenne dokonane przez Armię Czerwoną sięgnęły 35% zabudowy. Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon). La oficiala transpreno de la urbo fare de pola administracio okazis la 15an de majo 1945.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
9530 Kelleymichael
9530 Kelleymichael estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Sean Peterson Kelley, helpantan sciencan esploriston ĉe la Universitato de Maryland. Li studis la grandecon, strukturon, kaj mineralogion de la kometa polvo ambaŭe per teleskopaj mezuroj kaj dinamikaj modeloj.
Roy Robert Rawson
Roy Robert RAWSON [roson] ( – ) estis aŭstralia esperantisto, librovendisto, kaj politikisto. Naskigita en urbeto Wood's Point, Victoria. Sekr. de la EK en Melbourne de ĝia fondo en 1921 ĝis nun, UEA del. dek jarojn. Organizanto de la sola Aŭ. E-ekzameno. Donis prelegojn monate de la Melburnaj radiaj stacioj aŭ 3 LO. aŭ 3 AR. de 1923 ĝis 1932. Komencis instrui la lingvon ĉiu dusemajne de 3 AR de 1932 ĝis nun. Vizitis la 13-an UK-n en Praha 1921 kaj poste travojaĝis la ĉefajn eŭropajn landojn.
Kesseling
Kesseling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Batalo pri la domo Heikkilä
Batalo pri la domo Heikkilä estas novelo de Johannes Linnankoski. Ĝi estas tradukita el la suoma lingvo de Vilho Setälä kaj aperis 60-paĝe en 1919 ĉe Esperanto-Instituto de Finnlando.
10721 Tuterov
Nomo
Ĝia nomo honoras Vladimir Lukiĉ Tuterov, belegan konstruiston, amikon de la familio de la malkovrintino.
Prácheň
Nomo Prácheň povas signifi:
La Pe
La Pe estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Pe. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 069.
Geografio
La Pe apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2135 loĝantojn. El tiuj estis 1002 viroj kaj 1133 virinoj. La komunumo havas surfacon de 26.79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1490 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Tiszapüspöki
Tiszapüspöki [tisapuŝpoki] estas vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en subregiono de Törökszentmiklós.
Historio
En la loko la hungaroj instalis sin en la 9-a jarcento. La unua skriba mencio pri la vilaĝo okazis en 1009. Dum la turka epoko inter 1692-1699 la loko ne estis loĝata. La komunumo estas ŝatata de fiŝkaptistoj.
Argamasilla de Calatrava
Argamasilla de Calatrava estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas argamasilleños. La censita populacio en 2008 estis de 5.772 loĝantoj kaj la denseco estas de 34,78 loĝ/km².
Ekonomio
Agrikulturo (tradicie cerealoj kaj poste vitoj) kaj brutobredado.
Historio
Estas restaĵoj de la Paleolitiko kaj de la Ferepoko. Ankaŭ de romianoj kaj visigotoj, sed certe la urbeto estis fondita ĉirkaŭ fortikaĵeto poste al la Batalo de Las Navas de Tolosa (1212) nome ĉirkaŭ tureto kiu poste malaperis. Post 1212 kaj tiu batalo kaj venko por la kristanoj la Ordeno de Kalatrava setlis en la zono kaj reloĝigis ĝin.
Dum la 16a jarcento la vilaĝo dependis de Almodóvar del Campo. Dum la 17a jarcento Argamasilla suferis krizon pro elmigrado a Ameriko, malabundo de laborforto en kamparo, la forpelo de la moriskoj, la salajroj de funkciuloj, administraj pagoj, impostado ktp. La senloĝigo faris ke la vilaĝo havis en 1652 nur 150 loĝantojn (familiojn). En 1746 Argamasilla denove suferis krizon kaj devis organizi novan impostadan sistemon.
Simile okazis en 1898 kaj la popolo insurekciis kaj detruis la urbodomon, arkivoj ktp. La urbestro devis fuĝi tra tegmentoj. En 1936 dum la Hispana Enlanda Milito ĉar tiu teritorio estis en la flanko de maldekstruloj, oni detruis parton de la eklezia havaĵaro.
Bois-Colombes
Bois-Colombes estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine kaj en la Pariza Regiono.
La urbo havas proksimume 24 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Bois-Colombiens.
Historio
Bois-Colombes estis kreita en 1896, el la disiĝo de parto de la komunumo Colombes.
Ekonomio
Bois-Colombes, lokita norde de la departemento Hauts-de-Seine estas urbo precipe dediĉita al loĝejoj. Krom la lokaj butikoj, iom similaj al tiuj de Asnières-sur-Seine, la ekonomia disvolviĝo estas relative malforta, ĉefe depost la foriro de la entrepreno Hispano-Suiza.
Mária Vincze
Mária Vincze [vince], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Vincze Mária Magdolna estas hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (2019).
Mária Vincze naskiĝis la en Kolozsvár (Hungara reĝlando, nuntempa Cluj en Rumanio).
Biografio
Depost la 2-a mondmilito Rumanio akiris nordan Transilvanion, tial Mária Vincze aŭtomate iĝis rumano apartenanta al la hungara minoritato. Ŝi maturiĝis en liceo en sia naskiĝurbo en 1960, post 5 jaroj ŝi akiris pedagogian diplomon en Universitatea Babeș-Bolyai, ekonomian diplomon en 1970, fine ŝi doktoriĝis en la ekonomia akademio en Bukareŝto (1977). Inter 1966 kaj 1976 ŝi estis matematikisto en agrara altlernejo en Cluj, ekde 1977 ŝi instruis en la Universitatea Babeș-Bolyai. En 2000 ŝi fondis hungaran katedron, kiun ŝi gvidis sep jarojn. Ŝi estis aktiva ankaŭ en Erdélyi Múzeum-Egyesület. Ŝi ricevis premiojn inter 2002-2017.
Heihe
La urbo havas 113 000 loĝantojn (2006).
La urbo estas loĝata jam ekde la ŝtonepoko.
Partio Verda de Rumanio
Dua verda partio
Historie en Rumanio ankoraŭ ekzistas dua verda partio, la Partio Ekologiista Rumana, kiu ne internacie ligatas al tegmenta organizo kaj samkiel la "Partio Verda" momente ne reprezentiĝas en la nacia parlamento, sed dum la 80-aj kaj 90-aj jaroj de la 20-a jarcento estis perceptebla politika forto en la lando.
Agnieszka Holland
Agnieszka Holland (esperante: Agnesa Holland; naskiĝis la en Varsovio, Pollando) estas pola filmreĝisorino kaj scenaristino.
Ŝi studis reĝisoradon en Prago kaj poste laboris kiel helpantino kun Kristoforo Zanussi kaj Andreo Vajda. Por Andreo Vajda ŝi verkis kelkajn scenarojn, i.a. laŭ la novelo de Rolf Hochhuth por samnoma filmo Amo en Germanio. Ŝi laboris kun Jean-Claude Carrière pri la filmo Dantono de Vajda.
Unuaj internaciajn sukcesojn ŝi ricevis pro la filmo Amara rikolto (germane: Bittere Ernte) kun Armin Miler-Ŝtal kiel ĉefrolulo. Ŝia en Germanio plej konata filmo certe estas Eŭropo Eŭropo (germane: Hitlerjunge Salomon), pro kiu ŝi ricevis la Ora globo kiel plej bona fremdlingva filmo kaj Oskar-nomumon kiel plej bona scenaro. Ŝi tradukis al la pola lingvo La netolerebla leĝero de estado de Milan Kundera kaj ŝi amikiĝis kun li.
En 1993 Francis Ford Coppola produktis ŝian filmon La sekreta ĝardeno. Ekde tiam ŝi laboras en Usono kun usonaj aktoroj, sed, kiel ĉe Julia revenas hejmen (angle: Julie walking home) kun eŭropa kapitalo. En la jaro 2006 ŝi reĝisoris la filmon Kopiante Betovenon (angle: Copying Beethoven).
Sacca (Venecio)
Sacca estas nomparto de kelkaj insuloj en la Laguno de Venecio, kiu indikas, ke la insulo ne estas natura, sed ekestis per depono de ŝutaĵoj.
Agnieszka Holland
Agnesa Holland estas la fratino de la reĝisorino Magdalena Lazarkjeviĉ. Ŝia patro Henriko Holland estis socialista sociologo kaj publikigisto.
Sacca (Venecio)
Ankaŭ kelkaj partoj de la venecia kvartalo Cannaregio, norde de Canal Grande, nomiĝas Sacca:
Preĝejo apostolo Bartolomeo (Aparhant)
La preĝejo apostolo Bartolomeo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Aparhant, ĝis 1943 en Apar.
Agnieszka Holland
Ŝia filmo de 2011, En mallumeco, estas nomumitaj por Oskar-premio en kategorio "fremdlingva filmo".
Preĝejo apostolo Bartolomeo (Aparhant)
Historio
La gotika preĝejo estis konstruita en la 15-a jarcento. Inter 1758 kaj 1785 oni alkonstruis barokan navon. En 1840 la kirko estis renovigita. La orgeno estis farita en 1858, trakonstruita en 1899 kaj 1922. Mór Wosinsky estis tie pastro inter 1887-1894.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur malalta monteto. Antaŭ la kirko krucifikso estas videbla. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej alte la turo altiĝas. La turopinto estas bulboforma. La navo finiĝas en plurlatera absido, kiu estas pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. La absido estas pli longa, ol kutime kaj havas apogpilierojn. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido.
Kermeso okazas en la 24-an de aŭgusto.
Gniew
Gniew (pole unue nomata: Wońsk /prononcu: vonjsk, poste: Gmew, germane: Mewe, kaŝube: Gméw, ankaŭ aliaj formoj historie: terra Gymeu 1229, Gimen 1245, Gymeu 1279, Gymev 1281, Gmev 1282, Gemewe 1291) estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Gniew en distrikto Tczew.
Louis Bastien
Louis BASTIEN [bastjen] ( en Obernai apud Strasburgo – en Parizo) estis franca esperantisto kaj intendanto-generalo, prezidanto de Universala Esperanto-Asocio (1934-1936) kaj de Internacia Esperanto-Ligo (1936-1947).
Esperanta agado
Bastien esperantiĝis en 1902 kaj okupis sin pri la propagando unue en norda, poste en orienta Francio. Li fariĝis vicprezidanto de "Société pour la propagation de l'Espéranto" (SFPE) kaj interesiĝis pri la internacia organizo de la movado. En 1909 li eniris la Lingvan Komitaton (LK) kaj restis ĝia membro kaj tiu de la posta Akdademio de Esperanto dum pli ol 50 jaroj. Li ankaŭ estis prezidanto de la sekcio de la Teknikaj Vortaroj de la LK kaj precipa kunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto (1933).
Dum la Universala Kongreso en Stokholmo en 1934 li estis elektita prezidanto de Universala Esperanto-Asocio (UEA). La 18-an de septembro de 1936 lia Estraro alvokis al la fondiĝo de nova asocio, nome Internacia Esperanto-Ligo (IEL). Tiel estiĝis "skismo", ĉar precipe svisaj membroj daŭrigis la malnovan, "Ĝenevan" UEA. Bastien estis IEL-prezidanto ĝis 1947, kaj post la kunfandiĝo de IEL kaj UEA li fariĝis Honora Prezidanto de UEA. En 1955, li antaŭparolis en la libro de Pierre Delaire L'Espéranto en douze leçons. Li mortis en aprilo 1961.
Leksikografio
En 1907 aperis lia t.n. Naŭlingva Etimologia Leksikono. Malgraŭ la nomo ĝi ne estis vere etimologia vortaro, sed kompara tabelo de 2.445 Esperantaj kapvortoj kaj sam-etimaj vortoj el la latina, franca, itala, hispana, portugala, germana, angla kaj rusa. Ĝi precipe celis pruvi, ke la Esperantaj vortoj estas bone motivitaj kaj baziĝas sur similaj vortoj el la tiuepoke plej gravaj lingvoj. Ĝi krome havis lern-faciligan, pedagogian celon. 2a plilarĝigita eldono kun 4.155 kapvortoj aperis en 1950. Malgraŭ multaj klopodoj kaj unuopaj kontribuoj la unuajn vere etimologiajn vortarojn de Esperanto verkis nur Ebbe Vilborg (1989-2001) kaj André Cherpillod.
Lia poŝvortaro franca-esperanta de 1932 ĝuis bonan akcepton apud la pli ampleksa kaj grava "Kompleta Vortaro Franca-Esperanto" de Émile Grosjean-Maupin. Aperis entute kvin eldonoj, la lasta en 1960.
La lasta vortara verko de Bastien estis terminareto el lia profesia fako, nome la "Militista vortareto" de 1955 kun interesaj terminoj ĝis tiam apenaŭ traktitaj en Esperanto.
Hipokastano
Hipokastano, kastaneo kaj eskulo estas supraĵe rigardate similaj lignoplantoj:
Masfjorden
Masfjorden estas komunumo (kaj apuda fjordo) de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Kobozo
La Kobozo (hungaria: koboz, rumania cobză) estas hungara kaj rumana kordinstrumento, nome speco de gitaro. Ĝi havas ok nilonajn aŭ ŝtalajn kordojn en kvar kordoĥoroj. La tonoj estas D D, A A, D D, G G.
Notoj
La vorto kobozo ne troviĝas en PIV.
Vaira Vīķe-Freiberga
Vaira VĪĶE-FREIBERGA (naskiĝis, do nun -jara) estas latva psikologino, kuracistino kaj politikistino. De la 8-a de julio 1999 ĝis la 8-a de julio 2007 ŝi estis la ŝtata prezidanto de Latvio. Vaira Vīķe-Freiberga ne reprezentas politikan partion.
D-rino Vīķe-Freiberga kun siaj gepatroj en 1944 fuĝis el Latvio, unue al Maroko, en 1954 al Kanado, kie ŝi post la fino de la mezlernejo studis psikologion en la Universitato de Toronto kaj poste medicinon en la Universitato McGill en Montrealo. Inter 1965 kaj 1998 ŝi estis profesoro pri psikologio en la franclingva Universitato de Montrealo, kaj akiris altan renomon pri sia fako en Kanado.
En junio 1998 ŝi nomumiĝis emerita profesoro de la universitato, revenis al Latvio kaj en oktobro 1998 la ĉefministro de Latvio nomumis ŝin direktorino de la nove fondita Latvia Instituto en Rigo. En junio la latvia parlamento Saeima nomumis ŝin ŝtata prezidantino de Latvio, la unua virino en tiu posteno, kaj ŝi komencis sian oficon en julio - kvar jarojn poste, en 2003, ŝi reelektiĝis por dua oficperiodo. Dum ŝiaj ok jaroj kiel prezidanto de Latvio, ŝi ludis gravan rolon pri la membriĝo de la Respubliko Latvio en NATO kaj la Eŭropa Unio.
La Prétière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
La gastejo en Spessart (filmo)
La gastejo en Spessart (germane: Das Wirtshaus im Spessart) estas germana komedia filmo de Kurt Hoffmann el la jaro 1958, libere adaptita laŭ la samnoma rakonto de Wilhelm Hauff el la jaro 1827. La unua prezentado okazis la 15-an de januaro 1958.
Profunda Sudo
Profunda Sudo (Deep South) estas kultura kaj geografia subregiono en Suda Usono. Historie, ĝi estis diferencita kiel tiuj ŝtatoj plej dependaj el plantejoj kaj sklavohavaj socioj dun la epoko antaŭ la Usona Enlanda Milito. Tiu Profunda Sudo estas ofte menciata kiel Kotonaj Ŝtatoj, ĉar la produktado de kotono estis ĉefa enspezo.
Uzado
La termino "Deep South" estis difinita laŭ vario de manieroj:
Nov-Anglia Lernejo de Juro
New England School of Law (NESL), esperante Nov-Anglia Lernejo de Juro, estas privata jura altlernejo en Bostono, Massachusetts, Usono. Estis fondita en 1908 kiel jura altlernejo por virinoj.
Berlin is in Germany
Berlin is in Germany estas germana dramfilmo direktita de Hannes Stöhr el la jaro 2001 (pri kiu menciindas ankaŭ lia filmo Berlin Calling el 2008).
Intrigo
Malliberejo en Brandenburgio en 2001. Tridek sesjara Martin Schulz estas liberigita post pli ol dek unu jara malliberejo. Antaŭa civitano de Orienta Germanio en Orienta Berlino, li estis en malliberejo kiam la muro malsupreniris en 1989. Sur lia liberigo, lia propraĵo estas redonita al li - tio inkluzivas bluan GDR-pasporton, aŭtomatan permesilon de GDR kaj monujo enhavanta GDR monero. Martin estas plena de optimismo dum li preterpasas el la malliberejo. Li apenaŭ rekonas sian malnovan Orientan Berlinon, tiom da ĝi estas nova. Tamen ekzistas kelkaj trakoj de la malnova loko, ĉi tie kaj tie. Martin prenas ĉambron en malkara hotelo kaj sidas tie falditaj papero-aviadiloj de siaj biletoj de biletoj de RDA. Li vizitas sian edzinon, Manuela, kaj sian dek-unu-jaran filon Rokko. Tra la angla libro de Rokko, li legas: 'Mia nomo estas Rokko Schulz. Mi estas knabo el Berlino. Berlino estas en Germanio' kaj, subite, Martin alfrontas sian plej malbonan timon. Rokko, ŝajnas, eĉ ne scias, kiu li estas, kaj lia edzino havas novan viron en sia vivo - Wolfgang, kvardekjara, de la Okcidento. Marteno vagas senfine pri orienta Berlino, kunvenante ambaŭ gajnantojn kaj perdantojn de la falo de la murego. Ĉio, kion Martin volas fari, estas trovi siajn piedojn kaj ekkoni sian filon. Trovi laboron pruvas esti pli malfacila ol li pensis kaj, malgraŭ siaj bonaj intencoj, li estas kovrita de sia estinteco. Li estas arestita kaj, kvankam senkulpa, denove en ĉelo denove. Ĉiuj krimoj estas atakitaj kontraŭ li; neniu kredas lin kiam li deklaras sian senmalicon. Krom Manuela kaj Rokko, kiuj staras apud li.
Kunteksto
La titolo aludas al skribaĵo en la angla kajero de Rokko: Berlin is in Germany.
Berlin is in Germany estas por Hannes Stöhr la debuto kiel direktoro.
Meland
Meland estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Simone Signoret
Simone SIGNORET, aŭ realnome: Simone Henriette Charlotte KAMINKER (naskiĝis la 25-an de marto, 1921, mortis la 30-an de septembro, 1985) estis franca aktorino. Ofte priskribita kiel unu el la grandaj filmstelulinoj de Francio. Ŝi estis la unua francino gajninta la premion Oskar, kiun ŝi gajnis pro sia rolo en Room at the Top (Loko ĉe la supro). Aldone al la Oskaro, ŝi estis nomumita por multaj premioj, inkluzive de: la Premio BAFTA, la Premio Ora Globo, Premio Emmy, la Festivalo de Cannes kaj la Premio Arĝenta Urso por Plej bona Aktorino. Simone Signoret naskiĝis en Wiesbaden, Germanio. En siaj fruaj filmoj ŝi ĉefe brilis en la rolo de bela tentulino; poste ŝi ŝanĝis al karakteraj roloj kaj ankaŭ per tio konvinkis la publikon.
Por ŝia aktorada kariero, Signoret ŝanĝis sian familian nomon al la familia nomo de sia patrino antaŭ ŝia geedzeco, por kaŝi siajn judan devenon.
Signoret aperis en multaj rimarkindaj filmoj en Francio, inkluzive: Thérèse Raquin (1953) de reĝisoro Marcel Carné, Filinoj de la diablo (1955) kaj La Krisolo (1957) surbaze de la teatraĵo de Arthur Miller "La ĉasado de sorĉistinoj"
Signoret ankaŭ engaĝiĝis en la politiko: Kune kun sia edzo, la aktoro Yves Montand, ŝi dum pluraj jaroj subtenis la Komunisman Partion de Francio.
Ŝi mortis de pankreata kancero en Autheuil-Athouillet, Francio.
Hördt
Hördt estas komunumo en Germanio, situanta ĉe la orienta bordo de la rivero Rejno. Ĝi troviĝas en la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Ĝi apartenas al la komunumaro Rülzheim, administra ligo de kvar najbaraj komunumoj.
Salmaan Taseer
Salmaan TASEER ([ SALman TaSIR], urduaj kaj panĝabaj lingvoj: سلمان تاثیر ; naskiĝis la 31-an de majo 1944 en Ŝimla, mortis la 4-an de januaro 2011 en Islamabad) estis Pakistano guberniestro kaj entreprenisto Li estis guberniestro de la Panĝab-provinco de 2008 ĝis sia atenco frue en 2011.
Li estis ano de la Pakistana Popola Partio (PPP) kaj ankaŭ servis kiel ministro en la intertempa kabineto de Ĉefministro Muhammad Mian Soomro sub Pervez Musharraf. Taseer estis ankaŭ prezidanto kaj ĝenerala direktoro de Grupo WorldCall, akcesoro de la valorpapera firmao nomata First Capital Securities.
Karbodeponejo
Karbodeponejo estis stokejo por terkarbo destinita por la transporto laŭflue de la Ruhr kaj la tiea vendado.
Fine de la 18-a jarcento oni instalis la plej multajn karbodeponejojn lige kun la ekestanta regula ŝipiro sur la Ruhr. Esence karbodeponejo konsistis el fortikigita placo ĉirkaŭata de muro, kiu kuŝis tuj ĉeborde de la Ruhr, por ke la barĝoj povis albordiĝi tie por esti ŝarĝitaj per karboj. En la karbodeponejoj ekzistis apartaj stokoj por subdividi la stokitajn karbojn laŭ kvalito kaj deveno.
En la Ruhr-Regiono ĉiu minejo, kies karboj estis tranportata laŭflue de la Ruhr, havis propran karbodeponejon por siaj karboj. Oni transportis la karbojn tien per ĉarumo aŭ vagonetaro. Poste ankaŭ ekzistis unuaj fervojoj kiel la Muttentalbahn, kiuj transportis la karbojn el pluraj galerioj al la deponejo.
Stacio JA Hiroshimabyōin-mae
Stacio JA Hiroshimabyōin-mae (japane: JA広島病院前駅 [Ĝej'ej Hiroŝimabjōin-mae-eki], angle: JA Hiroshimabyōin-mae Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Karbodeponejo
Pro la evoluigo de la Ruhr-Regiono per la fervojlinioj la sur-Ruhr-a ŝipiro perdis sian gravecon kaj kun ĝi la karbodeponejo.
Oni konservis kaj restaŭris la deponejon Nachtigall en Witten.
Rambuteau (pariza metrostacio)
Rambuteau [ʁɑ̃byto] estas stacio de la Metroo de Parizo situanta sur linio 11, inter la 3-a kaj 4-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1935.
Alirejoj
La stacio disponas pri 4 alirejoj:
Ĉinaj jamajkanoj
Ĉinaj jamajkanoj estas idoj de migrantoj kaj almigrintoj el Ĉinio, kiuj estas civitanoj de Jamajko aŭ idoj de jamajkanoj. En la paso de jaroj, pluraj jamajkanoj de ĉina familio elloĝiĝis fremdlanden.
Tiszaderzs
Tiszaderzs [tisaderĵ] estas vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en subregiono de Tiszafüred.
Situo
Tiszaderzs situas laŭ dekstra bordo de Tiso-lago, pli precize ĉe morta Tiso, kiu estas iama branĉo de Tiso. La vilaĝo ne havas fervojon, nur flankajn vojojn. Abádszalók troviĝas 7, Kisköre 14, Tiszafüred 17 km-ojn.
Historio
Tiun lokon la hungaroj okupis jam tuj post la alveno. Dum la turka dominado la loko plurfoje senhomiĝis. Tiszaderzs estas ŝatata de fiŝkaptistoj.
Famuloj
En Tiszaderzs naskiĝis juristo István Szűcs.
(10714) 1983 QG
(10714) 1983 QG estas granda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la infraruĝa kosma observatorio IRAS.
NGC 441
NGC 441 (aliaj indikoj — PGC 4429, ESO 412-19, MCG -5-4-16) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalvinana preĝejo (Boldva)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Boldva, en la ĉefplaco. Apude estas videblaj fundamentoj de rotondo kaj monaĥejo.
Historio
La unua mencio pri la benediktana monaĥejo okazis en 1203, la rotondo konstruiĝis en la 1170-aj jaroj. En 1285 la tataroj bruldetruis la konstruaĵojn, poste nur la preĝejo rekonstruiĝis, kiun la kalvinanoj profitas ekde la 16-a jarcento. En 1755 incendio okazis, poste nur unu turo rekonstruiĝis, la alia restis mankhava. La predikejo pretiĝis en 1791. Arkeologo faris laboron unue en 1888, poste en 1926, fine en 1976. Oni trovis ankaŭ 68 tombojn.
Konstruaĵo
La enirejo restis gotika. Interne ĉe la sanktejo estas videbla restaĵo de domo konstruita antaŭ 5000 jarojn.
Deutsches Historisches Museum
la Germana Historia Muzeo ({{lang-de|Deutsches Historisches Museum) mallonge DHM) estas muzeo pri la historio de Germanio en Berlino. Laŭ sia memkompreno, la muzeo difiniĝas loko de "klerigo kaj interkompreniĝo pri la kuna historio de germanoj kaj eŭropanoj".
Laŭjure la muzeo estas fondaĵo portata de la ŝtato Germanio. Plej alta organo estas estraro (germanlingve nomata Kuratorium) kun reprezentantoj de la registaro de Germanio, de la nacia parlamento Bundestag kaj de la 16 federaciaj landoj de Germanio.
Historio de la muzeo
Origine la libera areo "Spreebogen", borde de la rivero Spree, lime en la okcidenta urboparto kaj tutproksime de la historia nacia parlamentejo Reichstag, estis antaŭvidita kiel loko de la muzeo. La arkitektan konkurson por muzea konstruaĵo tie gajnis la italo Aldo Rossi. Kiam en novembro 1989 "falis" la Berlina Muro, la planoj estis ŝanĝitaj. En la tago de la reunuiĝo de Germanio, la 3-an de oktobro 1990 la registaro de Germanio transdonis al la nova muzeo la ejon kaj kolekton de la "Muzeo por Germana Historio" (1952-1990), la centra historia muzeo de GDR. Tiel la historia konstruaĵo Zeughaus de 1695, la plej malnova konstruaĵo rande de la urbocentra bulvardo Unter den Linden, iĝis la sidejo de la nova muzeo. En septembro 1991 la unuaj ekspozicioj montriĝis en la muzeejo.
Joaquín Pardavé
Joaquín PARDAVÉ Arce (Pénjamo, Guanajuato, Meksiko, ​ 30-a de Septembro 1900 - Benito Juarez, Meksikurbo, 20-a de Julio 1955) estis aktoro, reĝisoro, kantisto, komponisto, komediistokaj scenaristo de la Orepoko de la meksika kino.
En Meksikurbo, li ekkarieris kiel ano de la kompanio de zarzuela de sia onklo Carlos, kaj poste de José Campillo. Li debutis en "La banda de las trompetas", sed liaj sukcesoj venis per ludado de komediaj roloj kiuj ridindigis usonanojn kaj azianojn en Buster Keaton, El chino kaj El loco. Poste, li laboris pare kun la komikisto Roberto el Panzón Soto (patro de la komikisto Fernando Soto "Mantequilla").
Li estas plurfaceta, komponis muzikon, aktoris kaj reĝisoris kinon. Debutis en muta filmo Viaje redondo (José Manuel Ramos, 1919) premierita en 1920; lia unua sonfilmo estis El águila y el nopal (Miguel Contreras Torres, 1929) premierita en kinejoj en 1930. Li ludis rolon de maliculo en Águilas frente al sol (Antonio Moreno, 1932). Li ludis duarangan rolon en Jalisco nunca muere, sed lia famo kiel aktoro venis el México de mis recuerdos, kie ludis don Susanito Peñafiel y Somellera, rolulo de la epoko de Porfirio Díaz. Estas neforgesebla la rolulo de Narciso Escalera, finfine nomita "Makakikus", de El gran Makakikus, de 1944, kaj tiu de Pascual, en Ojos de juventud, de 1948, en kiu stelulis kun Elsa Aguirre kaj José Baviera.
Poste, li ekreĝisoris proprajn filmojn, inter ili El baisano Jalil, filmo kiu rakontas la vivon de la libanaj elmigrantoj kiam ili alvenis al Meksiko komence de la 20-a jarcento; ankaŭ Los hijos de don Venancio, kiu temas pri hispano posedanto de manĝovendejo, kaj en kiu liaj filoj kaj dungitoj estas entuziasmuloj al futbalo; Soy charro de Rancho Grande, Una gallega en Méxicoktp. Li estis protagonista en El Mil Amores, kun Pedro Infante kaj Rosita Quintana.
Li krome verkis kelkajn scenarojn grandkvalitajn por nombraj filmoj de la Orepoko de la meksika kino. Ekkarierinte en kino, li revenis al teatro per la opereto Orfeo en los infiernos. Li ankaŭ laboris por televido en 1954, fakte kiel klaŭno.
Kessin
Kessin estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 7-a de junio 2009 apartenas al la antaŭe najbara komunumo Dummerstorf. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, sude de la urbo Rostock. Fine de la jaro 2007 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 1478 loĝantojn.
Cergy-le-Haut (stacidomo)
Cergy-le-Haut estas franca stacidomo sur linio A de RER, situanta en komunumo Cergy en departemento Val-d'Oise en regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de SNCF ankaŭ sur linio L de Transilien.
Tiu stacidomo estas nun la fina stacio de branĉo A3 de RER linio A.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio bifurcation de Neuville - Cergy-Préfecture (326000).
Rivero Bann
Bann (An Bhannna) estas la plej longa rivero en Norda Irlando. La rivero longas 129 km.
Ĝi fontas en la Mourne-montaro kaj fluas nordokcienten kaj enfluas la lagon Lough Neagh. La malsupra parto de la rivero trafluas la Beg-lagon kaj forkondukas la akvon de lago Lough Neagh al la maro sub Coleraine. La malsupra parto trafluas la torfejojn de distriktoj de Ballymena, Ballymoney, Coleraine kaj Magherafelt.
Oni konstruis sur la supra parto akvocentralojn, kiuj helpis la grandindustrian teksaĵproduktadon de Ulster. La plej grava urbo ĉe la supra parto estas Portadown, proksime al Lough Neagh.
Oni fiŝkaptas el la rivero salmon kaj angilon.
9536 Statler
9536 Statler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas S. Statler, profesoron pri astronomio en la Universitato de Ohio, kiu faris notindajn esplorojn pri la strukturo kaj la dinamiko de la galaksioj. Freŝaj laboroj inkludas studon de por determini la rotacion de sub-kilometraj.
Ekzono
Biologia funkcio
La ekzono rekte enkodigas la proteinojn, kiuj funkcias en la korpo de organismo. La maniero de esprimigo de la ekzonoj estas regataj de la intronoj.
Bafing (Ebur-Bordo)
Bafing estas unu el la 19 administraciaj regionoj de Ebur-Bordo. La regiona ĉefurbo estas Touba. Okupante areon de 8 720 km², ĝi havas 203 608 loĝantojn ( taksado el la jaro 2007 ).
Ekzono
Historio
La termino ekzono originis kiel mallongigo de la esprimo esprimota regiono; la termino estis inventita de la Usona biokemiisto Walter Gilbert en 1978:
Ninón Sevilla
Emelia Pérez Castellanos, konata kiel Ninón SEVILLA (Havano; 10-a de Novembro 1921 - Meksikurbo; 1-a de Januaro 2015), estis kub-meksika aktorino de kino kaj televido, dancistino, vedette kaj rumbistino de la Orepoko de la meksika kino.
Bafing (Ebur-Bordo)
La regiono konsistas el nur unu departemento : Touba.