cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mapo-gu
La areo situas ĉe la norda bordo de la rivero Han, vidalvide de la urbodistrikto Yeongdeungpo-gu sude de la rivero, en la okcidenta parto de la urbego.
Pakuma vitro
Pakuma vitro estas materialo, kiu estas uzata kiel vitra pakumo, tipa reprezentanto de la pakuma vitro estas vitra botelo aŭ konfitada glaso, la pakuma vitro estas ankaŭ uzata por kelkaj kuraciloj, ĝi estas uzata ankaŭ por kelkaj hejmaj kaj teknikaj kemiaĵoj (tipe kosmetiko, parfumerio, higienaj fluidaĵoj, maldensigiloj por farboj).
Marina Lacković
Vivo
Estante infanĝardenanino ŝi venis al Tirolo kien la patro (masonisto) kaj la patrino (gastronomifaklaboristino) sekvis la avinon kiu estis estinta gastlaboristino jam pli frue. La junulajn jarojn ŝi pasigis en Innsbruck kaj en 2011 ŝi transloĝiĝis Vienon. Tie ŝi komencis studon pri kompara literaturscienco kaj eklaboris ĉe la intereta paĝaro de ORF.
En 2019 kuraĝigis ŝin Denice Bourbon de Politically Correct Comedy Club (PCCC) mem prezenti sin scenejе. La unuaj eventoj kun ŝi estis ĉe Werkstätten- und Kulturhaus (WUK) en Vieno. La pseŭdonimon Malarina inspirigis al ŝi epizodo de la (ofte kortuŝa) socia reportadserio Alltagsgeschichten de Elizabeth T. Spira. Fine de 2019 ŝi ĝuis la individuan kabaredejan premieron kun la titolo Serben sterben langsam: tion ŝi prezentis i.a. ĉe Kabarett Niedermair kaj en la kadro de ORF-Sommerkabarett (2022). Por la soloo ŝi ricevis apogpremion de Österreichischer Kabarettpreis.
Komence de 2021 ŝi por la unua fojo anis en la kviza teamo de Was gibt es Neues?.
Televide ŝi spekteblis i.a. ĉe la elsendoj Vereinsheim Schwabing kaj Schlachthof de Bavara Radio kaj Pratersterne de ORF. Septembre de 2021 ŝi partoprenis la vienan festivalon Donauinselfest (Kulturbühne) kaj en februaro 2022 ŝi ĵurianis ĉe la alternativa kantokonkurso Protestsongcontest. En 2023 gajnis ŝi la renomitegan premion de Salzburger Stier.
Ŝia unua gepatra lingvo ne estas la serba sed la rumana (minoritato de la vlakoj).
Tierga
Tierga [TJERga] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
25589 Danicamckellar
25589 Danicamckellar estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Tierga
Geografio
Tierga estas municipa teritorio en la nordoriento de la komarko Aranda, kie ĝi estas inter Trasobares norde kaj Mesones de Isuela sudoriente. Je ĉirkaŭ 5 km de la loĝloko estas kuŝejo de fero (hematito) tre bonkvalita, nome mino Santa Rosa. Ĝi estis ekspluatita ekde la komenco de la 20-a jarcento, kaj la mineralo estis transportita pere de aera kablo al la fervoja stacio de Calatayud. Ekde la 1960-aj jaroj, la mineralo estas ekspluatita por akiri ruĝan farbon.​
25589 Danicamckellar
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktorinon, matematikistinon kaj verkistinon Danica McKellar. Vaste konata kiel aktorino, McKellar ankaŭ publikigis laborojn en esplorado en matematiko, krom pluraj popularajn librojn pri matematiko. Ŝi estis forta defendantino de la matematika instruo, precipe kuraĝigante junajn knabinojn kaj virinojn, ke ili daŭrigu en matematiko.
Tierga
Geografio
La loĝloko Tierga mem estas je 86 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 700 msm en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Isuela, alfluanto de la rivero Jalón kaj 30 km sudoriente de la Sierra del Moncayo. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302 laŭ kiu ĝi estas inter Trasobares norde kaj Mesones de Isuela sudoriente.
Historio
Estis setlejo de keltiberoj nome Tertakom.
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis ĉefe de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj. Krome estis ankaŭ juda komunumo. En la sekvaj jarcentoj regis la lokon nobelaj gravuloj.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Tierga kie oni plialtiĝis el 292 loĝantoj en 1991 ĝis nunaj 190 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas la preĝejo de Sankta Johano kun bela mudeĥara sonorilturo, la restaĵoj de la kastelo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Pál B. Nagy
Biografio
Pál B. Nagy maturiĝis en 1957 en mezlernejo en sia naskiĝurba laŭ vespera instruado, ĉar tage li skermis. Li havis licencon ankaŭ pri ferlaboristo. Lia sportkariero estis ĉiam en ombro, ĉar li rifuzis ĉiam la ĉefurbajn allogajn eblecojn. Tamen li estis hungara ĉampiono dufoje individue (1965, 1970) kaj li apartenis al la hungara nacia skerma teamo inter 1961-1972. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1968 kun 6 ormedalo teame, krome en mondĉampionumoj li estis la dua en 1969 kaj la tria en 1967. En 1972 li finis sian aktivan sportkarieron poste li estis trejnisto en Szolnok, ja pli frue en 1965 li akiris trejnistan diplomon. Li emeritiĝis en 1995 kiel membro de Hungaraj Ŝtatfervojoj. Lia edzino naskis du filinojn.
Cormoret (stacidomo)
Cormoret estas fervoja stacidomo en Cormoret, Svislando.
Oseja
Oseja [oSEĥa] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Oseja estas municipa teritorio en la centro de la komarko Aranda, kie ĝi estas inter Calcena, Trasobares, Tierga, Jarque kaj Aranda de Moncayo.
La loĝloko Oseja mem estas je 102 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 827 msm en la Iberia Sistemo, inter la valo de la rivero Isuela kaj Aranda, alfluantoj de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ loka ŝoseo laŭ kiu ĝi estas inter Calcena norde kaj Jarque sude.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis ĉefe de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj. Krome estis ankaŭ juda komunumo. En la sekvaj jarcentoj regis la lokon nobelaj gravuloj.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Oseja kie oni plialtiĝis ĝis nunaj 45 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas la preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj.
Aladár Pácz
[pAc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Pácz Aladár estis hungardevena usona kemiisto, inventisto.
Isuela (rivero)
Gix ekfluas en la municipo Beratón, provinco Sorio (Kastilio kaj Leono), je 1 616 msm inter Alto de los Almudejos (1 703 m) kaj Cabezo del Caíz (1 822 m), sur la sudaj deklivoj de la Sierra del Moncayo. Ĝi fluas 4 km suden, ene de Kastilio kaj Leono, kaj jam en Aragono, ene de la provinco Zaragozo, fluas sudorienten al Purujosa, kaj poste tra Calcena, Trasobares, Tierga, Mesones de Isuela kaj Nigüella. Ĝi enfluas en la riveron Aranda, tuj antaŭ Arándiga, kaj ekde tiam la lastaj 5,6 km estas de komuna fluado antaŭ enflui en Jalón.
Cikloheksila akrilato
Cikloheksila akrilato aŭ 2-propenato de cikloheksilo estas organika nesaturita komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de akrilata acido kaj cikloheksila alkoholo, senkolora aŭ blanka solidaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj polimerigaj reakcioj.
Aladár Pácz
naskiĝis la en Csókás (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Ciocotiș en Rumanio), li mortis en 1938 en Usono.
Biografio
studis en Teknologia Universitato Berlino (1900-1902), poste en Scienca Reĝa Universitato Ferenc József, kie li doktoriĝis en 1904. En la sekva jaro li migris al Usono. Li akiris inĝenieran laborlokon en General Electric. Li kreis 46 usonajn patentojn inter la jaroj 1908 kaj 1933. Lia baza patento estis la volframa drato en lampo, kiu konservas sian formon eĉ dum la brilo. En la fruaj 1920-aj jaroj en Klevlando li establis propran entreprenon. Lia alia grava invento estis aluminia alojo alpakso, kiu estis jam bone prilaborebla. Li edziĝis en 1907, baldaŭ li ricevis usonan ŝtatanecon.
Nikela duetila dutiofosfato
Nikela duetila dutiofosfato aŭ S-nikela O,O-duetila dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido, etanolo kaj nikela hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Nikela duetila dutiofosfato posedas 8 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn, 2 sulfuratomojn, 2 fosforatomojn, kaj 1 nikelatomon. Nikela duetila dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Roland Tóth (Kisvárda)
Roland Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Roland estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Roland Tóth naskiĝis la  en Kisvárda.
Biografio
Roland Tóth studis en la lerneja jaro 1991 en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Jókai (Békéscsaba) (1992-1994), poste li studis en aktorakademio. Inter 1995-1998 li estis membro de Teatro Hevesi Sándor, poste de Nacia Teatro (Budapeŝto). Intertempe li havis ankaŭ filmajn rolojn.
Mátyás Tóth
Mátyás Tóth [mAtjAŝ tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Mátyás estas hungara pupisto, aktoro. Mátyás Tóth naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Mátyás Tóth maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2012, dum la lernojaroj li lernis ankaŭ kantadon kaj pianludon, krome li ludis en teatreto en Nyírbátor. Li akiris pupistan-aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2017. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Meczner kaj Gábor Tengely. Dum la studentaj jaroj li praktikadis en Pupteatro (Budapeŝto) kaj aliaj teatrejoj. Post la diplomo li laboris en pluraj pupistaj trupoj. Li ricevis premiojn inter 2017-2020.
Two Much
Two Much estas hispana filmo de 1995 reĝisorita de Fernando Trueba kaj stelulita de Antonio Banderas kaj Melanie Griffith.
Intrigo
Art Dodge (Antonio Banderas) estas fripono engaĝiĝinta kun Betty (Melanie Griffith), sed kiu subite enamiĝas je ŝia fratino Liz (Daryl Hannah), pro kio li inventas sian duoblulon, nome ĝemelan fraton. Tio rezultas en freneziga kurado de unu rolulo al la alia (la falsa duoblulo), tiele, ke sama rolulo devas ludi alterne kaj tutrapide siavice du rolulojn.
Miklós Ambrus
Miklós Ambrus [miklOŝ ambruŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ambrus Miklós estis hungara akvopilkisto (golulo), olimpiano, olimpika ĉampiono.
Miklós Ambrus naskiĝis la en Eger, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Ambrus naĝis en sia naskiĝurbo ekde 1944, post jaroj li konatiĝis ankaŭ kun la akvopilko. Ekde 1953 li sportis jam en la ĉefurbo. En la sekvaj jaroj li estis hungara ĉampiono kvinfoje. Interrompe li disidis depost la Hungara revolucio de 1956 al Aŭstralio, sed post 2 jaroj li hejmenvenis kaj ricevis nur malgrandan punon. Resume li estas membro de la nacia akvopilka teamo 55-foje, krome li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1964 kun ora medalo. Depost la aktiva sporto li havis postenojn en la sporta vivo, foje li estis komercisto. Lia edziĝis en 1959, lia edzino naskis filon en 1964. Li ricevis premiojn inter 1993-2018.
Reĝa Ordeno de Viktorio kaj Alberto
La Reĝa Ordeno de Viktorio kaj Alberto - angle Royal Order of Victoria and Albert - estas parto de la brita honoriga sistemo kaj reĝa familia ordeno de Britio fondita de reĝino Viktorio la 10-an de februaro 1862. Post la morto de la reĝino en 1901, la premio jam ne estis aljuĝita.
La medalo, kiu estis donacita ekskluzive al virinoj, iris al personoj kiuj persone servis la moŝton, do reĝinon Viktorio. Tiuj estis plejparte membroj de la reĝa kortumo kaj familianoj. La portantoj de la ordeno, tielnomitaj kunuloj, rajtas porti la inicialojn VA post sia nomo, sed neniuj aliaj privilegioj estis donitaj al ili. La nombro de portantoj de la ordo ne estis limigita - la lasta vivanta posedanto de la ordo estis Alice, grafino de Athlone (1883-1981), la lasta vivanta nepino de Viktoria.
Ekzemplaj ordenanoj estis:
Libroj de pola nacio kaj pola pilgrimado
Karakterizo
La Libroj en sia formo rememorigas evangeliajn parabolojn, kio estis intencita de la aŭtoro. Laŭ literatura ĝenro estas klasifikataj al apokrifoj. Tamen en sia mesaĝo ili estas verko publicista, ligita kun situo de poloj komence de la Granda Elmigrado.
Parto de elmigrantaro riproĉis al la aŭtoro idealigon kaj promocion de moralo rezultanta nur de religieco. Kritikaj vortoj de la manko de agnosko ankaŭ aperis en buleo de Gregorio la 16-a. La Libroj tamen gajnis grandan popularecon, ne nur eksterlande, sed ankaŭ en Pollando, kie estis eksterleĝe presataj. Oni tradukis ilin al pluraj lingvoj. Danke al tiu ĉi verko Mickiewicz iĝis konata en Eŭropo.
Esotera interesaĵo
En la titolo de la verko estas 44 literoj, aŭ ĉifroŝlosilo de la kodo, kiu permesas apartigi kelkajn frazojn kun la sama nombro da literoj. Ni trovas ilin komence de la unua kaj dua libroj, kaj en la "Preĝo de pilgrimo", estanta fino de la elmigra manifesto de Mickiewicz.
1. Od początku świata aż do umęczenia narodu polskiego / De la mondkomenco ĝis martireco de la pola nacio
2. W on czas przyszedł na ziemię Syn Boży JEZUS CHRYSTUS / Tiutempe alvenis al la tero Filo de Dio Jesuo Kristo
3. Duszą narodu polskiego jest pielgrzymstwo polskie / Animo de la pola nacio estas la pola elmigrantaro
4. Polak w pielgrzymstwie nie ma jeszcze imienia swego / Polo pilgrimanta ankoraŭ ne havas sian nomon
30585 Firenze
30585 Firenze estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Libroj de pola nacio kaj pola pilgrimado
Esotera interesaĵo
5. BOŻE Jagiellonów! BOŻE Sobieskich! BOŻE Kościuszków! / DIO de Jagelonoj! DIO de Sobieski! DIO de Kostjuŝkoj
30585 Firenze
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala urbo Florenco, (Firenze), intelekta kaj arta centro konata kiel la Lulilo de la Renesanco. La urbo estas trezora kofro da pentraĵoj, skulptaĵoj kaj konstruaĵoj kun terakotaj kupoloj, omaĝo al artistoj kiel da Vinci, Botticelli kaj Mikelanĝelo, de glora ora epoko, kiu daŭris tri jarcentojn.
Ne konfuzu kun 3122 Florence.
Libroj de pola nacio kaj pola pilgrimado
Eksteraj ligiloj
Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego
31091 Bettiventicinque
31091 Bettiventicinque estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Elisabetta Venticinque, ĉe la Gruppo Astrofili Montelupo de 2020. Ŝi observas malgrandajn planedojn, ĉefe.
Preĝejo Sankta Mario (Angstedt)
La Preĝejo Sankta Mario (germane: Kirche St. Maria) troviĝas en Gräfinau-Angstedt, urbokvartalo de Ilmenau en Germanujo. Apartenas la komunumo al la paroĥo Griesheim ene de la Evangelia ekleziaro en Meza Germanujo.
Priskrio
La klasikisma halokirko sur ses aksoj kaj kun eosta turo estiĝis anstataŭ antaŭula konstruaĵo estinta sub patroneco de Nikolao, Mario kaj ĉiuj sanktuloj. Tion atestas dokumento de 1281. La novan konstruis inter 1827 kaj 1831 nekonata arkitekto.
La per ebena selotegmento kovrita rektangula konstruaĵo havas naturŝtonfasadon kaj monumentan portalon en la okcidento. Ĝi similas al la t.n. franca revoluci-arkitekturo. Fortipmresa paro da kolonoj portas la trabaron kaj la ornamitan timpanon. Havas la navo duetaĝan galerion. La benkaro troviĝas en duonrondo ĉirkaŭ la altaro. La altara bildo de la komenco de la 16-a jarcento originas el la fama skolo de Saalfeld; montriĝas la priploro de Kristo.
La granda sonorilo muldiĝis en 1512, dume la du pli etaj estas de posta datumo.
La orgeno havas 21 registrojn sur du klavaroj kaj pedalo. Ĝin faris en 1831 Johann Friedrich Schulze; restaŭris ĝin en 2006 la firmao Orgelbau Schönefeld el Stadtilm.
Propila dutiofosfato
Propila dutiofosfato aŭ O,O-dupropila dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido kaj propanolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Propila dutiofosfato posedas 6 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Propila dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Preĝejo Sankta Mario (Angstedt)
Priskrio
La tuta konstruaĵo ĝuis restaŭriĝon en 1969 kaj 1981 (kun la klasikismaj vanda kaj plafona pentraĵoj. Meze de al 1990-a jaroj necesis ripari la kampanilon kiu suferis pro vibradoj kaŭzitaj de najbara aŭto-trafiko.
Habartov
Habartov (Habersbirk, ankaŭ Haberspirk) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Nové Sedlo
Nové Sedlo (Neusattl) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie. Ĝi ludas signifan rolon en industrio precipe en tradicia vitrofarista produktado de pakuma vitro en uzino O-I Manufacturing Czech Republic (ĉirkaŭ 1 mil. pecoj/tago) kaj plu de porcelanfabriko Leander en Loučky, konata de produktado fajna blanka kaj rozkolora porcelano.
Historio
La unua skribmencio pri Nové Sedlo devenas el la jaro 1397.
Geografia situo
Urbo Nové Sedlo situas sur maldekstra bordo de rivero Ohře, apud la historia urbo Loket, meze de Sokolova baseno. La urbo situas en loko de minado de brunkarbo. Okcidente troviĝas brunkarba minejo Družba kaj la interna elŝutejo de subĉiela minejo Jiří.
Ŝoseoj
Tra la urbo kondukas ŝoseo de la II-a klaso:
Fervojo
Nové Sedlo situas sur signifa fervojlinio, por vojaĝantoj markita 140, kuniganta Chomutov kaj Cheb kaj sur linio kuniganta Nové Sedlo kaj Loket markita 144.
Memorindaĵoj
La plej valora memorindaĵo en la urbo estas preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria konstruita en la jaro 1904 plejparte el ligno.
Court (stacidomo)
Court estas fervoja stacidomo en Court, Svislando.
Rudolph Masciantonio
Vivo
Masciantonio bakalaŭriĝis en 1961 ĉe La-Salle-Universitato de sia naskiĝurbo Universitato de Pensilvanio. Doktoriĝo sukcesis en 1978 danke al defenod de la disertaĵo A Description of Latin Programs, Grades 4-6 in Selected Public Schools in Philadelphia, Washington, DC, and Los Angeles.
Li laboris kiel instruisto de la latina, hispana kaj franca lingvoj kaj de socialaj studoj ĉe Veterans Memorial HS (Camden, Nov-Ĵerzejo) inter 1962 kaj 1963, poste ĝis 1967 li instruis la latian ĉe South Philadelphia HS. Lernoprogramojn por la lingvoj latina kaj helena li kreis en 1968. Inter 1969 kaj 1970 li instruadis la latinan lingvon ĉe Harrington School, Mitchell School (West Philadelphia) Inter 1971 kaj 1979 li vicestris por la lernejdistrikto de Philadelphia la lernadprogramfaran sekcion. Inter 1979 kaj 1983 estis li helpa direktoro por la lernigo de fremdaj lingvoj, poste ĝis 1994 direktoro. Direktorojn de la Nov-Anglio li konsuladis pri efika lingvo-instruado. Somere de 1973 li aktivis ĉe instituto pri malnovaj kaj novaj studoj. En Brooklyn li iĝis asistanta profesoro kaj specialkonsulistoj pri studoj pri la Grek-romia mondo inter 1981 kaj 1982. En 1983/84 li taksadis fakajn aĵon ĉe Latina instituto de Westminster.
Ekde 1972 li krome estis manaĝero de loĝejoj. En junio 2004 li elektitis prezidanto de la organizaĵo HAPCO-Homeowners Association. Li krome iniciatis fonduson por la klasikaj lingvoj.
Rudy Masciantonio instruitis en Philadelphia de 1963 ĝis retiriĝo en la 1994-a jaro. Li pioniris en la alproksimigo de la Antikvo al tipoj de lernantoj kiuj ĝis tiam apenaŭ estis interesigitaj ĉi-prie. Li kreis multajn efikajn instrumaterialojn kaj klopodis la uzon de novaj metodoj por lernigi kiel eble plej interese etimologion kaj mitologion. Tiel li sukcesis forigi multajn antaŭĵuĝojn kontraŭ la malnovaj lingvoj.
Medina de Pomar
Medina de Pomar [meDIna depoMAR] estas municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades, kies plej loĝata urbo estas, fakte en la komarkocentro. La loknomo Medina de Pomar estas komprenebla etimologie kiel Urbo (el araba) de Pomarbaro (el latina).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 205,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 834 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte okazis inversa procezo ĉar ĝi ricevis loĝantojn el la apudaj areoj kaj aligitaj iamaj municipoj, nome 3 550 el la jaro 1900.
Merindad de Montija
Merindad de Montija [merinDAD demonTIĥa] estas municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Merindad estas komprenebla etimologie kiel historia termino por komunumara tipo. Ties ĉefurbo estas Villasante kaj la municipo estas formata de dek ok submunicipoj, nome ka jenaj: Agüera, Baranda, Bárcena de Pienza, Barcenillas del Rivero, Bercedo, Cuestahedo, Gayangos, Edesa, Loma de Montija, Montecillo,   Noceco, Quintanahedo, Quintanilla de Pienza, Quintanilla Sopeña, Revilla de Pienza, San Pelayo, Villalázara kaj Villasante.
Cortébert (stacidomo)
Cortébert estas fervoja stacidomo en Cortébert, Svislando.
Merindad de Montija
Krome ĝi enhavas tri jenajn loĝlokajn kvartalojn: nome El Crucero de Montija, El Ribero kaj Villasorda.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la tur-palaco de Alvarado de la 16-a jarcento, en El Ribero; rokoj de Villasante kaj Bercedo; preĝejoj, inter kiuj la romanika ermitejo de Bárcena de Pienza kaj la romanika preĝejo de Bercedo; blazondomoj; lagetoj de Bárcena kaj de Gayangos (ĉiuj en la sama malsekejo); kaj kverkejo de Villasante.
Medina de Pomar
Geografio
Ĝi distas 81 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, sed nur 66 km de Bilbao (pro kio ricevas turismon el Eŭskio), 107 km de Santander, 102 km de Vitorio kaj 130 km de Logroño. En la zono ĝi distas 8 km de Villarcayo, 17 km de Trespaderne kaj ĉirkaŭ 20 km de Espinosa de los Monteros.
Purujosa
Purujosa [puruĤOsa] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Purujosa estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko Aranda, kie ĝi estas okcidente de Calcena. Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Parko Moncayo.
La loĝloko Purujosa mem estas je 116 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 978 msm en la Iberia Sistemo sur la valo de la rivero Isuela, alfluanto de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302 kiu sekvas la fluejon de la rivero kaj laŭ kiu estas inter Calcena sudoriente. Aliflanke estas jam la provinco Sorio kaj la plej proksima loĝloko estas Beratón. Ambaŭ alirejoj estas malfacilaj montarŝoseoj.
Medina de Pomar
Geografio
La teritorio estas trafluata de la riveroj Nela kaj Trueba aŭ Salón, kaj enhavas deklivarojn de la Sierra de la Tesla, la pinarojn de Losa, kaj la ebenaĵojn de kultivo de cerealoj, terpomoj kaj laktukoj. La teritorio estas komponita de Medina, kiel ĉefurbo, 18 submunicipojn kaj 17 disaj kvartaloj.
Purujosa
Historio
Estis loĝado en Bronzepoko kaj de keltiberoj en la areo.
Medina de Pomar
Geografio
La ĉefaj loĝlokoj estas jenaj: Medina de Pomar, Angosto, Bóveda de la Ribera, Bustillo de Medina, Criales, El Vado, Gobantes, La Cerca, La Riba, Miñón, Momediano, Moneo, Návagos, Oteo, Paresotas, Perex, Pomar, Quintanamacé, Recuenco, Rosales, Rosío, Salinas de Rosío, Santurde, Torres, Villacomparada, Villamezán, Villamor, Villarán, Villate kaj Villatomil.
Purujosa
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Purujosa estis donita de Alfonso la 2-a, kun aliaj lokoj al la Monaĥejo de Veruela en junio 1177 "Laudo etiam atque concedo vobis Perillosam cum terminis heremis et populatis scilicet, a Pinna de Águila usque ad Pinnan Perforatam et castello de Oliveto usque ad Chovas de Alondas..." En 1247 la abato de la monaĥejo de Veruela ŝanĝis kun Jakobo la 1-a Purujosa kontraŭ Bulbuente.​ Poste ĝi estis parto de la heredo de la grafoj de Morata, kiu apartenis al la nobela familio Martínez de Luna formita de Morata, Chodes, Villanueva de Jalón, Arándiga, Illueca, Gotor, La Vilueña, Valtorres kaj Purujosa.
Medina de Pomar
Geografio
En Medina de Pomar estas tri parkoj kaj pad-reto signalita.
Purujosa
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Purujosa kie oni plialtiĝis el 425 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 26 censitaj loĝantoj en 2021, kvankam la veraj konstantaj loĝantoj estas nur 5 aŭ 6. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud. Multaj rekonstruitaj domoj estas por dua loĝejo.
Medina de Pomar
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Alfonso la 8-a en la 12-a jarcento donis al Medina de Pomar la statuson de foruo (simila al tiu de Logroño). Laŭ la registro Becerro de las Behetrías de Castilla (1352) ĝi estis de reĝa posedo ĝis en 1369 Henriko la 2-a premiis sian serviston Pedro Fernández de Velasco, donante ĝin kiel senjorlando, per dokumento konservita la Historia Muzeo de Las Merindades, en la kastelo de Velasko.
Purujosa
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, krucmonumento, popola arkitekturo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Medina de Pomar
Historio
La imperiestro Karolo la 5-a, en sia lasta vojaĝo el Laredo al la Monaĥejo de Yuste, kien li retiriĝis ĝismorte, gastis keljan tagojn en Medina. Lia filo Filipo la 2-a por eviti la konestablojn de Medina en 1562 translokigis la ĉefurbajn instancojn de la komarko Las Merindades al Villarcayo, kiu estas ekde tiam ties ĉefurbo.
Purujosa
Kuriozaĵoj
Spite la malmultajn loĝantojn (nur 5 aŭ 6 veraj konstantaj loĝantoj), Purujosa estas la plej malgranda loĝloko en Hispanio kiu disponas de semaforo; fakte la centra strato estas longa (500 m) kaj mallarĝa pro kio semaforo utilas ĉar du aŭtoj ne povas veni en kontraŭaj direktoj.
Merindad de Sotoscueva
Merindad de Sotoscueva [merinDAD desotosKŬEba] estas municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Merindad de Sotoscueva povas esti komprenebla etimologie kiel Komunumaro de Arbaroj de la Groto.
Purujosa
Kuriozaĵoj
Purujosa estas menciita en la verko Cartas desde mi celda de Gustavo Adolfo Bécquer.
Fenila akrilato
Fenila akrilato aŭ 2-Propenato de fenilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la akrilata acido kaj fenolo. Fenila akrilato estas uzata kiel kemia reakciaĵo kaj en la fabrikado de polimeraĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila akrilato estas malmulte solvebla en akvo, sed pli solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila akrilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Merindad de Sotoscueva
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 153,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 409 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la jaro 1981. Ĝi distas 93 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Tiu municipo estas formata de 25 loĝlokoj, el kiuj 23 estas submunicipoj, nome ĉiuj escepte Nela kaj El Rebollar. La loĝlokoj estas jenaj: Ahedo de Linares, Barcenillas de Cerezos, Bedón, Butrera, Cogullos, Cornejo, kiel municipa ĉefurbo, Cueva de Sotoscueva,    Entrambosríos, Hornillalastra, Hornillalatorre, Hornillayuso, Linares, Nela, La Parte de Sotoscueva, Pereda, Quintanilla-Sotoscueva,    Quintanilla-Valdebodres, Quintanilla del Rebollar, Quisicedo, El Rebollar, Redondo, Sobrepeña, Vallejo de Sotoscueva, Villabáscones de Sotoscueva kaj Villamartín de Sotoscueva.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj abelbredado). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la natura loko Ojo Guareña, la kanjono de la rivero Trema, la ermitejo de Sankta Bernabeo, en Cueva, kun murpentraĵoj el la 17-a kaj 18-a jarcentoj; antropomorfaj tomboj, en Villabáscones; la preĝejo de Santiago en Quisicedo kun romanika absido de la 12-a jarcento; la Turo de Velasko en Quisicedo; la preĝejo de Sankta Johano en Cornejo, ktp.
Medina de Pomar
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj legomoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj).
Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas blazondomoj, la romanikaj preĝejoj de tiom disaj loĝlokoj, turoj kaj kuŝejoj kiel la romia ensemblo de Salinas de Rosío, kaj ĉefe la kastelo de Velasko aŭ Alkazaro de la Konestabloj en Medina, kiu funkcias kiel Historia Muzeo de Las Merindades.
Krome estas la Monaĥejo de Sankta Klara, ermitejoj de Sankta Millán kaj de Nuestra Señora del Salcinar y del Rosario, la preĝejo de Sankta Kruco, Konvento de San Pedro de la Misericordia, arkoj el la iama murego, muzeoj ktp.
Róbert Antal
Róbert Antal, laŭ hungarlingve kutima nomordo Antal Róbert estis hungara akvopilkisto (golulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, flegisto. Lia origina familia nomo estis Adler.
Róbert Adler naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Toronto.
Biografio
Róbert Antal komencis naĝi en la 1930-aj jaroj, sed ekde la sekva jardeko li jam estis akvopilkisto. Inter 1948-1952 li estis sesfoje membro de la nacia teamo, eĉ li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1952 kun ora medalo. Depost la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Kanado, kie kelkfoje li ludis en la hungara teamo. Li estis flegisto en frenezulejo inter 1956–1986, poste li pensiuliĝis. Lia edzino naskis filon. En sia lasta jardeko li ofte revizitis Hungarion. Li estis entombigita en Budapeŝto laŭ sia propra volo.
Calcena
Calcena [kalZEna] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Calcena estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Aranda, kie ĝi estas inter Purujosa okcidente kaj Trasobares oriente. Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Parko Moncayo.
La loĝloko Calcena mem estas je 102 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 836 msm en la Iberia Sistemo ĉe la montoj San José kaj Santa Bárbara, kaj sur la valo de la rivero Isuela, alfluanto de la rivero Jalón. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302 kiu sekvas la fluejon de la rivero kaj laŭ kiu ĝi estas inter Purujosa nordokcidente kaj Trasobares sudoriente.
Historio
Estis romiaj setlejoj rilataj al ekspluatejoj de arĝento.
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis ĉefe de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj. Krome estis ankaŭ juda komunumo. En la sekvaj jarcentoj regis la lokon nobelaj gravuloj.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Calcena kie oni plialtiĝis ĝis nunaj 78 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas la plurstila preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, la ermitejoj kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
34555 Yuliamaslova
34555 Yuliamaslova estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 13:6 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Yulia Maslova, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Sud-Orienta Lernejo nomita laŭ V. I. Ĉujkov'' de Moskvo, Rusio.
Bobrůvka (apartigilo)
Nomo Bobrůvka povas marki:
Rivero Han
La rivero Han, koree 한강, Han-gang, "Han-rivero", kiu kun fonta rivero longas 497 kilometrojn, estas la kvara plej longa rivero sur la Korea Duoninsulo kaj la dua plej longa en Sud-Koreio.
La norda brako (Buk-Han-gang, norda rivero Han), kiu estas 325 kilometrojn longa, fontas en Nord-Koreio proksime de la monto Kŭmgang, la suda brako (Nam-Han-gang, suda rivero Han, 394 kilometrojn longa) en la Geumdaesan-Montoj en la provinco Gangŭon/Kangŭon de Sud-Koreio. Post kuniĝo ĉe Jangsuri/Yangsuri (35 kilometrojn de Seulo), la Han-gang fluas en ondanta formo de litero W tra la sudkorea ĉefurbo, tiam fluas nordokcidenten kie ĝi formas la limon kun Nord-Koreio, kaj fine enfluas en la Flavan Maron.
István Barta (akvopilkisto)
István Barta [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barta István estis hungara naĝisto, akvopilkisto (golulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, oficisto. Lia origina familia nomo estis Berger.
István Berger naskiĝis la en Álmosd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Barta post maturiĝo li studis en Reĝa Teknikuniversitato József, sed li soldatiĝis en 1915, baldaŭ li estis militkaptito. Li hejmenvenis en 1918 kaj li estis oficisto ĝis sia frua morto. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis 3 militpremiojn.
Sporta kariero
István Barta komencis naĝi en sportklubo en 1912. Li estis hungara ĉampiono en 1924 kaj 1926 (brustonaĝo, 100 m). Ekde 1923 li estis ankaŭ akvopilkisto kaj li estis hungara ĉampiono sesfoje inter 1923-1932. Li estis ankaŭ membro de la nacia akvopilkista teamo 50-foje inter 1924–1932. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1928 kaj Somera Olimpiko 1932 kun ora kaj arĝenta medaloj.
Benzila akrilato
Benzila akrilato aŭ 2-propenato de benzilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la akrilata acido kaj benzila alkoholo. Benzila akrilato estas uzata kiel kemia reakciaĵo kaj en la fabrikado de polimeraĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Benzila akrilato estas malmulte solvebla en akvo, sed pli solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Benzila akrilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Nikela (III) oksido hidroksido
Nikela oksido-hidroksido aŭ oksido-hidroksido de nikelo (III) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratigado de la nikela (III) oksido aŭ hidrolizo de nikelaj (II) saloj. Nikela oksido-hidroksido estas nigra solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Ĝi estas komponaĵo en la produktado de nikelo-fera baterio. Nikela oksido-hidroksido prezentas unu hidroksilan grupon kaj unu oksigenatomon ligitan al nikelatomo. Ĝi konsistas je 1 nikelatomo, 1 hidrogenatomo kaj 2 oksigenatomoj. Nikela oksido-hidroksido ofte estas nebone karakterizita kaj supozeble ĝi estas nestekiometria kunmetaĵo, t. e. ĝia molekulo ne obeas la proporcia-regulon.
Merindad de Valdeporres
Merindad de Valdeporres [merinDAD debaldePOres] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La nomo Merindad estas komprenebla etimologie kiel tipo de komunumaro. La ĉefurbo estas Pedrosa de Valdeporres.
Courtelary (stacidomo)
Courtelary estas fervoja stacidomo en Courtelary, Svislando.
Merindad de Valdeporres
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 120,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 431 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 130 loĝantojn el la jaro 2000. Ĝi distas 101 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Ĝi estas oriente de la Akvorezervejo de Ebro, kies plej parto estas en Kantabrio.
La municipa teritorio enhavas 14 submunicipojn, nome la jenaj: Ahedo de las Pueblas, Brizuela, Busnela, Cidad de Valdeporres, Dosante,   Leva, Pedrosa de Valdeporres (ĉefurbo), Puentedey, Quintanabaldo, Robredo de las Pueblas, Rozas, San Martín de las Ollas, San Martín de Porres, Santelices kaj Villavés.
Historio
Estas megalitoj kiuj atestas pri prahistoria loĝado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Dekomence la diversaj loĝlokoj estis de reĝa posedo, sed iom post iom plej parto el ili iĝis posedo de nobelaj aŭ monaĥejaj senjoroj. Unu el tiuj nobelaj familioj estis Porres, kies posteulo estis Martín de Porres, sanktulo en Peruo.
Plej parto de loĝlokoj perdis loĝantaron meze de la 20-a jarcento reage al industriigo de aliaj zonoj kaj sekva elmigrado. Nun la malabunda loĝantaro stabiliĝis kaj rezistis kiel somerloko.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Martin Modéus
Martin MODÉUS (naskiĝis la  en Jönköping) estas ekde 2022 ĉefepiskopo de Upsalo kaj primaso de la Eklezio de Svedio.
Modéus ordiniĝis en 1986 kaj estis episkopo de Linköping ekde 2011 ĝis 2022.
Jean-François Cousineau
Jean-François COUSINEAU (naskita en 1958) estas franca esperantisto kaj socia laboristo, ekde 1984 vivanta kaj laboranta en Nico. Tie li ankaŭ en 1989 lernis Esperanton kaj samjare ekmembris kaj ekaktivis en la loka Esperanto-grupo, sekvajare ankaŭ en UEA. Daŭre li pluaktivas kiel esperantisto, ekde 1994 ankaŭ membras en la franca Landa Asocio Espéranto-France.
Internacie li aparte konatas kiel kuntradukisto de la furora bildstrio Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj, esperantlingve publikigita en 1996, la kvina kaj ĝis nun lasta kolora libro el la serio pri la antikva gaŭlo Asteriks.
Vivo
Jean-François pasigis siajn unuajn dek vivjarojn en Niort, poste kun la familio translokiĝis al la marborda banloko Biscarrosse. Tie kaj en la najbaraj loĝlokoj Parentis-en-Born kaj Labouheyre en la Arondismento Mont-de-Marsan li pasigis siajn mez- kaj altlernejajn jarojn, ĝis inter 1980 kaj 1984 li plenumis la unuajn kvar laborjarojn en Parizo kaj sekve translokiĝis al Nico. Tie li ekde 1984 laboras kiel administranto en la ĝenerala konsilejo de la departemento Marbordaj Alpoj ("departemento 06") en la servo pri protekto de infanoj kaj familioj.
Sitapur
Sitapur, सीतापुर, سیتاپور estas urbego en norda Barato, en meza parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en kantono de Laknaŭo, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas. La loknomo estis nomita pri Sito (Ramajano).
Demografio
En 2011 Sitapur havis da loĝantoj. La legopovo estis 68% en 2001.
Geografio
Sitapur situas sur ebenaĵo ĉe rivero sur averaĝa alteco de 138 m. super la marnivelo. Lakhimpur troviĝas 45, Hardoj 56, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 83, Ŝahĝahanpur kaj Barabanki po 85, Bahrajĉ 91, Unnao 114, Kanpur 124, Agra 265, tutlanda ĉefurbo Delhio 360, Kolkata 952, Mumbajo 1247 kilometrojn (aere).
Historio
La areo de Sitapur jam dum la frua mezepoko havis templojn kun sanktemaj homoj. La islama periodo ŝanĝiĝis al brita epoko en 1856. Sitapur aperis kiel distrikta sidejo en la sekva jaro. La britoj havis tie garnizonon, ili restis en la urbo ĝis 1947.
Ekonomio
En la 17-a kaj 18-a jarcentoj Sitapur estis fama pro la teksa industrio. La Brita Orienthinda Kompanio komencis eksporti vestaĵojn faritajn en la ĉirkaŭaĵo. Alia areo estis fama pro ceramikaĵoj. Nuntempe la urbego ne estas grava el industria vidpunkto. Ekzistas 5 sukermuelejoj, riz- kaj grenmuelejoj. Oni prilaboras kotonojn kaj produktas lanajn tapiŝojn. En Sitapur granda okulhospitalo funkcias.
Lingvoj
En Sitapur la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj urdua.
Trafiko
Sitapur havas du stacidomojn kaj 5 rektajn fervojajn liniojn al Lakhimpur, Ŝahĝahanpur, Gonda, Laknaŭo kaj Unnao. Escepte unu ankaŭ la ĉefvojoj kuras al tiuj urbegoj, krome ekzistas sola flankovojo. La plej proksima flughaveno estas atingebla en Laknaŭo.
Klimato
En Sitapur la temperaturo varias inter 19-31 °C. En la plena jaro pluvas resume averaĝe 1018 mm, plej ofte pro la musonoj inter junio-septembro. Inter novembr-aprilo apenaŭ pluvas.
Izopropila dutiofosfato
Izopropila dutiofosfato aŭ O,O-duizopropila dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido kaj izopropanolo. Ĝi estas blanka aŭ flaveca solidaĵo, nesolvebla en akvo. Izopropila dutiofosfato posedas 6 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Izopropila dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Hajdúdorog)
La paroĥa preĝejo Senmakula Koncipiĝo estas romkatolika historia monumento ekde 1997 en urbo Hajdúdorog (Hungario).
Historio
Jam dum la mezepoko estis tie paroĥa kirko (menciita en 1332). Ĉirkaŭ 1550 la loĝantoj kalvinaniĝis. La nun videbla kirko estis konstruita en 1859 (kune kun la orgeno. Eklezie la katolika grupo apartenis al Hajdúnánás inter 1973-1980, al Kálmánháza (1980-1990), poste al Újfehértó. En 1997 la preĝejo estis deklarita historia monumento. Lastfoje en 2002 okazis renovigaj laboroj.
Aleksandra de Danio
Aleksandra de Danio, dane per plena nomo prinsesse Alexandra Carolina Marie Charlotte Louise Julia af Danmark (naskiĝis la 1-an de decembro 1844 en Kopenhago, mortis la 20-an de novembro 1925 en domego Sandringham, Norfolk), honorigita per la Reĝa Ordeno de Viktorio kaj Alberto, estis la edzino de Eduardo la 7-a, do estis reĝedzino (angle Queen Consort) de la Unuiĝinta Reĝlando de Britio kaj Irlando (ofte mallongitata Britio) inkluzive de la dominioj, kaj la imperiestra edzino de Brita Hindio. Post la morto de ŝia edzo en 1910, ŝi estis Patrina Reĝino (angle Queen Mother).
Origino kaj infanaĝo
Aleksandra, nomita "Alix", estis la plej aĝa filino de princo Christian de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, kiu poste iĝis reĝo Kristiano la 9-a de Danio, kaj lia edzino Luiza de Hesio.
Tra ŝia patro, la "bopatro de Eŭropo", ŝi estis parenca al multaj reĝaj kortegoj en Eŭropo. Ŝia patro kaj ŝia pli maljuna frato Frederiko iĝis reĝoj de Danio, ŝia pli juna frato Georgo la 1-a (Grekio), naskonome Vilhelmo, reĝo de Grekio kaj ilia pli juna fratino Dagmar iĝis carino de la Rusia Imperio (post sia edziniĝo alprenante novan nomon Maria Fjodorovna).
La juna princino havis feliĉan sed humilan infanaĝon. De la vestaĵoj ĝis la vivstilo, ĉio estis konservita kiel eble plej simpla. La princino ricevis edukon kiu konvenis al la tiama tempo. Ĝi inkludis lingvojn, historion, ĝentilan konversacion, desegnadon, dancadon kaj rajdadon.
Princino de Kimrio
La princo de Kimrio Albert Edward, konata kiel "Bertie", daŭre estis fraŭla post la morto de sia patro kaj lia nun vidvigita patrina reĝino Viktorio estis grave maltrankvila pri la sinsekvo al la trono. Ŝi serĉis taŭgan novedzinon por sia filo. Kiel rezulto, ŝi invitis Aleksandran de Danio por vivi kun ŝi en Londono. La princino venis al Londono preskaŭ tute sola, tiutempe nekutimaĵo. La Reĝino estis tre imponita de la juna princino kaj, por ŝia trankviliĝo, la heredonto de la trono konsentis edziĝi al la dana princino.
La geedziĝo de la du okazis la 10-an de marto 1863 en la georga kapelo de kastelo Windsor, ok monatojn antaŭ ol ilia patro supreniris la tronon de Danio. Alexandra iĝis la Princino de Kimrio kaj havus ĉi tiun honoran titolon ĝis la 22-an de januaro 1901.
La paro moviĝis al domego Sandringham, Norfolk, kie ili havis plejparte feliĉan geedziĝon, kvankam Bertie ne zorgis pri sia edzino kaj infanoj tiel multe kiel ŝi ŝatintus kaj havis multajn amaferojn. La princo kaj princino de Kimrio havis ses infanojn.
Bobrůvka
Bobrůvka (Bobruwka) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1262.
Žemaitė
Žemaitė, fakte Julija Beniuševičiūtė-Žymantienė , kiu naskiĝis la 4-an de junio 1845 laŭ la gregoria kalendaro, la 23-an de majo laŭ la julia en la vilaĝo Bukantė ĉe Plungė kaj mortis la 7-an de decembro 1921 en Marijampolė, estis litova verkistino. Venante de malriĉa nobelaro, ŝi partoprenis en la litova nacia renaskiĝa movado. Ŝi skribis en realisma stilo pri kampara vivo. Ŝia memelektita literatura pseŭdonimo cetere simple signifas "ino el Žemaitija", do montras la kulturan ligiĝon al la historia litova regiono Ĵemajtio.
Ŝi verkis siajn plej bonkvalitajn verkojn en 1896–1898. Inter ĉirkaŭ 150 verkoj, plej bone konataj estas jenaj:
Westfield Les 4 Temps
Westfield Les 4 Temps (antaŭe Les Quatre Temps, "La kvar tempoj") estas la ĉefa vendejaro en la negoca kvartalo La Défense, en la okcidenta antaŭurbo de Parizo, sur la teritorio de komunumo Puteaux en Hauts-de-Seine.
En 2019, Les Quatre Temps estis la plej vizitata butikcentro en Francio kun 42 milionoj da vizitantoj.
La, Les 4 Temps iĝis Westfield Les 4 Temps.
Trasobares
Trasobares [trasoBAres] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
37848 Michelmeunier
37848 Michelmeunier estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Trasobares
Geografio
Trasobares estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Aranda, kie ĝi estas inter Calcena okcidente kaj Tierga oriente.