cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kirasŝipo Potjomkin
Filma historio
Joseph Goebbels nazia ministro pri propagando alvokis la germanajn reĝisorojn en 1934 por pretigi la "nacisocialistan Potjomkin". La filmo estis preta post du jaroj (1936) Blankaj sklavoj – kirasŝipo Sevastopol. Tiu ĉi filmo prezentis kruelaĵojn de la bolŝevikoj dum la oktobra revolucio de 1917.
Oni prezentis nur en 2005 la senkurtigitan, preskaŭ originalan, restaŭrigitan version de la filmo.
Păltiniș (Caraș-Severin)
Păltiniș [pəltiniŝ] (hungare: Ökörpatak) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 889 loĝantojn (rumanoj), en 1992 673 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1459. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Cornuțel, Delinești, Ohabița, Rugi.
Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand
Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand (Te Ara: La Enciklopedio de Novzelando) estas reta enciklopedio kreita de la Ministerio por Kulturo kaj Heredo de la registaro de Novzelando. La projekto estis starigita en 2002 kaj la retejo malfermita en 2005. Te Ara estas longdaŭra projekto, kvankam multa enhavo jam videblas.
Liliputo
Liliputo (angle Lilliput) estas fikcia lando, kiu unue aperis en la libro La vojaĝoj de Gulivero de brita verkisto Jonathan Swift. En tiu libro tiu Gulivero veturas tra fantaziaj landoj, kie vivas strangaj homoj, kion Swift profitas por kritikado de sia tiama socio. Unu el tiuj landoj estas Liliputo, kies ĉiuj loĝantoj estas nanaj (12-oble pli malgrandaj ol en ordinaraj landoj); tie Gulivero estas monstra giganto. La najbara insulo (kies loĝantaroj estas ankaŭ nanaj) estas nomita Blefusko kaj oni komprenas, ke la insuloj satire aludas al Britio kaj Francio.
Laŭ la libro, Gulivero estis en Liliputo de 1699 ĝis 1701 jaro.
De tie la koncepto Liliputo alpasis al aliaj fantaziaj verkoj aŭ rakontoj kaj poste al kutima parolado, kie oni povas uzi ĝin kiel radikan vorton por nanega, tio estas "liliputa homo", "liliputa meblaro", ktp.
Oni ne forgesu, ke Esperante tiu vorto povus signifi "puto kie estas lilioj" aŭ "kie oni forĵetas liliojn", kio ebligas spritaĵojn, vortoludon, trompojn, ktp.
Loko. Ĉefurbo
Laŭ la libro, Liliputo estas ŝtato sur insulo lokiĝanta en Hinda oceano, ne tre fore de Aŭstralio.
Ĉefurbo de Liliputo estas Mildendo.
Specifikecoj
Homoj, animaloj kaj ĉiuj objektoj (kaj natura, kaj fare de homoj) en Liliputo estas 12-oble pli malgrandaj ol en ordinaraj landoj. Probable, homoj de Liliputo vivas iom pli mallonge ol homoj de ordinaraj landaj; ekzemple, aŭtoro skribas "ne tre juna" pri imperiestro, kies aĝo estas 28 jaroj kaj 9 monatoj. En Liliputo baza unuo por mezurado de longaj periodoj de tempo estas monato (nomata "luno").
Formo de regado
Politikaj partioj de Liliputo astas partio de "trameksanoj" kaj partio de "slameksanoj". "Trameksanoj" portas ŝuojn kun altaj kalkanumoj, "slameksanoj" - kun malaltaj. La imperiestro estas "slameksano", tial nur "slameksanoj" rajtas esti ŝtataj oficistoj.
Religio
Liliputanoj kredas al difinita religio priskribita en sankta libro nomata Brundrecal (Brundrekalo). Granda profeto en ĉi tiu religio estas Lustrog (Lustrogo).
En la 54. ĉapitro de Brundrekalo estas frazo: "Ĉiuj veraj kredantoj malfermu ovojn ĉe la konvena parto." Problemo pri kiu parto estas konvena estas fonto de grava religia skismo. Antaŭe estis tradicio malfermi ovoŝelojn ĉe la larĝa parto. Sed unu imperiestro, tiutempe estante infano, vundis sian fingron malfermante ovoŝelon ĉe la larĝa parto; kaj lia patro, tiutempa imperiestro, dekretis edikton, ke ĉiuj liliputanoj estas divigita malfermi ovoŝelojn ĉe la pinta parto. Tial "larĝaparta" versio de la religio estas malpermesa en Liliputo, sed adeptoj de ĉi tiu versio ekribelas de tempo al tempo.
Scienco kaj teĥniko
Nivelo de scienco kaj tekniko de Liliputo ĉirkaŭ 1700 jaro estas simila de tiu de tiatempa Eŭropo, sed nemulte pli malalta. Liliputanoj ne scias pafarmilojn kaj probable ne havas mekanikajn horloĝojn. Ili scias nur du landojn: Liliputon kaj Blefuskon; Gulivero estas unua reprezentanto de tria lando en la historio de Liliputo.
Kulturo, leĝoj kaj kutimoj
Ĉiuj infanoj en Liliputo, krom tiuj de kamparanoj, loĝas kaj estas edukata en specialaj ŝtataj establoj ekde la aĝo de 20 monatoj ĝis la aĝo de 15 jaroj (knaboj) aŭ 12 jaroj (knabinoj); gepatroj ne partoprenas en ĉi tiu proceso. Tie reĝimo estas tre severa. Tipo de la establo dependas de socia stato de gepatroj de la infano kaj de sekso de infano.
Almozuloj ne ekzistas en Liliputo.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri liliputo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Margareta de Antioĥio
La vereco pri la ekzistado de Margareta ne estas certa aŭ pruvita. La legendo pri ŝi, priskribita de la krucmilitistoj rakontas ke ŝi estis senkapigita, sen detaloj pri perdado de virgeco aŭ ne, sed en la popola kredo ŝi estas modelo por la konsekritaj virgulinoj.
23816 Rohitkamat
23816 Rohitkamat estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Aedermannsdorf
Aedermannsdorf estas komunumo en la distrikto Thal en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 551 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
23816 Rohitkamat
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rohit G. Kamat, finalisto en 2007, de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Barbara Bush Middle School de San Antonio (Teksaso).
Aedermannsdorf
Geografio
Aedermannsdorf situas en la valo de la rivero Dünnern proksimume 7 kilometrojn okcidente de la distriktĉefloko Balsthal. La kerna vilaĝo situas sur la norda flanko de la valo ĉe la suda deklivo de la montoĉateno Brunnersberg, kiu apartenas al la Soloturna Ĵuraso. Krom la kerna vilaĝo al la komunumo apartenas ankaŭ la setlejoj Eisenhammer kaj Chalchofen apud la kantona ĉefvojo, kie estiĝis lastatempe instruaj konstruaĵoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,88 km², de kiuj 46,7% estas kovritaj de arbaro, 49,5% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Aedermannsdorf limas en nordo al Beinwil, en nordoriento al Mümliswil-Ramiswil, en oriento al Matzendorf, en sudo al Rumisberg (BE), en okcidento al Herbetswil, en nordokcidento al Seehof (BE), kaj en nordnordokcidento al Schelten (BE).
Trafiko
Aedermannsdorf situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Balsthal al Moutier. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de Gänsbrunnen al Balsthal. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 10 kilometrojn oriente en Oensingen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Aedermannsdorf datiĝas el la jaro 1308 kiel Odermarstorf.
Dum mezepoko Aedermannsdorf apartenis al la Senjorujoj Falkenstein. Kun tiu Senjorujo en la jaro 1420 la rajtoj pri Aedermannsdorf transiris al Soloturno. De tiam ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Aedermannsdorf apartenis al la soloturna voktejo Falkenstein kaj la tribunalo Matzendorf.
(17689) 1997 CS
(17689) 1997 CS estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Plan-les-Ouates
Plan-les-Ouates  (prononcu plãleŭat) estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 9859 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Kejsi Tola
Kejsi Tola ( n. la 5-an de februaro 1992 en Tirano, Albanio) estas albana kantistino kiu gajnis la konkurson en 2007 Ethet (Albanian pop idol). En 2008 gajnis la Festivali I Këngës 47, per kiu atingis reprezenti Albanion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 en Moskvo, Rusio.
Plan-les-Ouates
Geografio
Plan-les-Ouates situas sude de la rivero Aire. Kun 9859 loĝantoj en aprilo 2010 ĝi atingis preskaŭ la grandecon de urbo. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo la vilaĝoj Saconnex-d'Arve, Arare kaj La Chapelle.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Plan-les-Ouates limas en nordo al Lancy, en nordnororiento al Carouge, en nordoriento al Veyrier, en oriento al Troinex, en sudo al Bardonnex, en sudokcidento al Perly-Certoux, en okcidento al Confignon, kaj en nordokcidento al Onex.
Kejsi Tola
La kanto de Kejsi estis komponita de Edmond Zhulali, kiu ankaŭ komponis la unuan kanton de sia nacio por Eŭrovido, The Image Of You (Imazhi yt) en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2004 interpretita de Anjeza Shahini.
Plan-les-Ouates
Trafiko
La komunumo estas konektita per la buslinioj 4 kaj D al la loka transportreto de Ĝenevo.
0 A.D.
0 A.D. estas libera, malfermitkoda, plursistema reala-tempo strategiludo de Wildfire Games. Ĝi estas historia, milita, kaj ekonomia ludo, tiu fokusas en la jaroj inter 500 a.K. kaj 500 p.K. La ludo estas plursistema kaj povas ludiĝi en Vindozo, GNU/Linukso, kaj Mac OS. La ludo celas esti komplete libera kaj malfermitkoda. La kreintoj ne ricevas pagon por ilia verko, nek ili pagigos ilian produkton. La ludo estis en produktado jam de 2000, kun eklaboris en 2003. Tie ne estas ofica lanĉo-dato por la fina versio.
Plan-les-Ouates
Historio
La unua dokumenta mencio de Plan-les-Ouates datiĝas el la jaro 1537 kiel Plan-des-Vuattes.
L'Être et le Néant
L'Être et le Néant (Esto kaj Nenio) estas eseo de fenomenologia ontologio de Jean-Paul Sartre publikigita en 1943. La ĉefa celo de Sartre estas aserti, ke individua ekzisto antaŭas individuan esencon. Lia ĉefa priokupo skribinte ĉi tiun libron estis pruvi ke libera volo ekzistas.
Plan-les-Ouates
Historio
Dum mezepoko Plan-les-Ouates apartenis al la voktejo Ternier. En la jaro 1536 la voktejo estis konkerita de la bernanoj, kiuj ĝin en la jaro 1567 devis redoni al Savojo. Per la kontrakto de Torino de 1816 Ĝenevo Plan-les-Ouates estis atribuita al la Respubliko Ĝenevo fariĝante tiel parto de Svislando kaj integrita al la grandkomunumo Compesières. En la jaro 1820 Perly kaj Certoux estis disigitaj de la grandkomunumo kaj formis apartan komunumon Perly-Certoux, kaj en la jaro 1851 ankaŭ Bardonnex kaj Plan-les-Ouates fariĝis memstaraj.
Negernbötel
Negernbötel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trave-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
L'Être et le Néant
Temo
La graveco de libera elekto, konsekvenco de ateisma ekzistadismo kaj kaŭzo de respondeco (« ekzistado antaŭvenas esencon »).
Kejsi Tola
Kejsi reprezentis ŝian landon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 en Rusio post gajni la albanan finalon la 21-an de decembro. Ŝi restis en la 17-a loko kun 48 poentoj en la finalo, kaj en la duonfinalo la 7-an lokon. Ŝia kanto estis tradukita anglen por la konkurso Carry me in your dreams.
0 A.D.
Tradukado al Esperanto
La traduko de 0 A.D. komenciĝis kaj 10 procentoj jam estas tradukitaj, sed ĉi tiuj tradukoj ankoraŭ ne estis inkluditaj en la ludo. (Junio 2019). Vidu ankaŭ: lingvaj versioj de 0 A.D. Ankaŭ Esperantaj voĉoj por la popoloj estas planitaj. <!-- komentis, nekompleta
Versio historio
-->
Julius Hülsemann
Julius August Heinrich HÜLSEMANN (naskiĝinta en la 18-a de oktobro 1824 en Arnstadt, mortinta samloke en la 24-a de marto 1888) estis germana politikisto.
Vivo
Li estis la filo de la registara advokato, ĉambra konsilisto kaj administranto de la Hospitalo Sanktaj Georgo kaj Jakobo Heinrich Hülsemann kaj de ties edzino Christiane Friederike (fraŭlina nomo: Ebart). En la 1850-a jaro li edziĝis al Auguste Hermine Friederike (fraŭlina nomo: Falke).
Post frekvento de la gimnazio en Arnstadt (1833-42) Hülsemann studis jursciencojn en Jena kaj Leipzig. En 1846 li estiĝis asesoro kaj ricevis la permeson aktivi kiel advokato en sia naskiĝurbo en 1848. Li estis ankaŭ ĉe la tribunalo en Plaue kaj troviĝis en la estraroj de la salejaj kompanioj Aktiengesellschaft Saline Arnŝall kaj Aktiengesellschaft Arnstädter Salinenverein. Hülsemann ĉefadministris ankaŭ la bienon Prinzenhof.
Ekde 1850 Hülsemann apartenis al la urba konsilantaro kiun li intertempe ankaŭ estris. De 1871-88 li estis urbestro, nomumitis ĉefurbestro en 1872 kaj en 1875 Duka konsilisto.De 1879-87 li estis deputito de la asembleo landa de Schwarzburg-Sondershausen, landa sindiko parlamenta (1880-88), honora membro de Gewerbeverein Arnstadt.
Meritoj dum urbestrado kaj honorigoj
Dum lia regado faritis i.a. antaŭlaboroj por la konstruo de la Buĉejo de Arnstadt, de la Porknabina burĝa lernejo, de la Tombejo nova de Arnstadt; li anstataŭigis la lignajn akvokondukilojn per feraj kaj pavimigis la trotuarojn. Pro liaj meritoj koncerne la reforstumadon de Alteburg kaj ties ĉirkaŭaĵoj starigitis al lia honoro en la 1895-a jaro monumento sur soklo el kalkŝtoneroj kun portretmedaliono el kupro (fandita dum la Dua mondmilito. En la 1998-a jaro restaŭritis la monumento kaj oni muntis krome memorigtabulon ĉe lia loĝdomo ĉe Kohlgasse nr 2. Ankaŭ strato nomitis por li (Hülsemannstraße).
12583 Buckjean
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro la patro de la malkovrinto, fervojisto, kaj de lia patrino, registrata nutristino. Ambaŭ laboris dum longaj horoj por eduki siajn infanojn Gary, Dennis, Karen kaj Linda in Clovis (Nov-Meksiko). Krisnaska donaco de binoklo far de liaj gepatroj finfine gvidis al tiu malkovro.
George Takei
Hosato TAKEI (japane 武井 穂郷, Takei hosato; naskita la en Losanĝeleso) estas usona aktoro, reĝisoro, verkisto, kaj homrajta aktivulo, plej konata pro sia rolado kiel Hikaru Sulu, stiristo de stelŝipo Enterprise en la televida drama serio "Star Trek". Li ludis la rolon de Sulu ankaŭ en ses kinofilmoj kaj en unu programero de la posta serio "Star Trek: Voyager".
Julio Hernán Rossi
Julio Hernán Rossi (n. ) estas argentina futbalisto kiu ludas kiel atakanto.
Li futbalis ĉe la teamoj River Plate de Argentino 1995-1998, Avispa Fukuoka de Japanio 1997-1998, FC Lugano de Svisio	1998-2002, FC Basel de Svisio 2002-2005, FC Nantes de Francio 2005-2007, Neuchâtel Xamax de Svisio 2007-2010.
5717 Damir
5717 Damir estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, poste en Ukrainio, nun en Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la Sovetunia kuracisto Alim Matvejeviĉ Damir, (cirile : Алим Матвеевич Дамир, 1894–1982), profesoro ĉe la Unua kaj la Dua Medicina Instituto de Moskvo.
La Mudarra
La Mudarra [lamuDAra] estas municipo en la nordocentro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. La Mudarra estas etimologie rilatebla al iu Mudarra, kiu koincidas kun araba legenda rolulo de mezepokaj romancoj kaj posta familinomo.
Geografio
Ĝi limas kun Medina de Rioseco, Valdenebro de los Valles, Valladolid, Castromonte kaj Peñaflor de Hornija, ĉiuj samprovincaj. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Hornija, kiu ekfluas tie.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo), brutobredado kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). En La Mudarra estas elektra substacio, propraĵo de Red Eléctrica de España, kiu distribuas elektron al nordokcidenta Hispanio, ĉefe devena el la Termika Centralo de La Robla (Leono), sed ankaŭ el aliaj elektraj centraloj de la areo (Galegio, Asturio kaj Leono) por Madrido (ĉirkaŭ 40% de la madrida bazono).​
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Bert van Marwijk
Bert van MARWIJK (prononco [], naskiĝis, do nun -aĝa) estas nederlanda ekse profesia futbalisto kaj nuna futbala trejnisto. Li kiel trejnisto de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion.
Frits Faulhaber
Frederik Antonius Franciscus "Frits" FAULHABER (naskiĝis la en Amsterdamo, mortis la  en Amsterdamo) estis nederlanda esperantisto kaj domfarbisto. Same kiel la ĉeĥdevena edzino Evža Čiškovská li intense aktivis en la laborista Esperanto-movado, interalie ties nederlandlingva branĉo Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE).
Li estis tra pluraj jardekoj unu el la simboloj de la Esperanto-movado en sia lando. Faulhaber aktivis ĉefe en la laboristaj rondoj: kiel estrarano 1920-1923, redaktoro de Arbeider Esperantist inter 1927 kaj 1934, prezidanto de laborista ekzamena komitato ktp. Tamen, lia ĉefa kontribuo al Esperanto estas pli lingva ol movada. Faulhaber verkis tutan aron da nederlandlingvaj Esperanto-lerniloj, el kiuj pluraj akiris internacian renomon. Li estis ankaŭ fruktodona tradukisto. Dum multaj jaroj Faulhaber estis membro de la Akademio de Esperanto.
Rafael van der Vaart
Rafael van der VAART (prononco [], naskiĝis , do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto. Li ekde la jaro 2001 estas membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo kaj en ĝi partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "23". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 (ĉemiza numero "16") li partoprenis, sed en tiu turniro kontraste la nederlanda teamo estis tute nesukcesa. Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 2006 estas futbalisto de la hispana klubo Real Madrid.Van der Vaart nun havas amrilaton kun la manpilkistino Estavana Polman el Arnhemo. Je la 23-a de junio 2017 ili ekhavis filinon. Li jam havas filon kun eksedzino Sylvie Meis.
Longano
Longano estas komunumo de Italio.
Monta serpentaglo
La Monta serpentaglo (Spilornis kinabaluensis), konata ankaŭ kiel Kinabalua serpentaglo, estas rabobirdo kiu troviĝas en norda Borneo. Ĝi troviĝas je altitudoj de 1000-4100 m en arbaroj, precipe ĉe kriplarbaroj. Kie ties teritorio koincidas, la Kresta serpentaglo ĝenerale loĝas je pli malaltaj altitudoj. La Monta serpentaglo estas pli malhela ol la bornea subspecio de la Kresta serpentaglo.
Faŭsto, parto 1
Faŭsto I estas drama poemo de Johann Wolfgang von Goethe, el la germana tradukis Norberto Bartelmes, eldonis SAT, 1923, 153 p.
Ekzemplero de la libro situas interalie en la privata biblioteko de P. Fiŝo.
Rigardu Faŭsto. Konciza komentario al Faŭsto, 1-a parto
Eksteraj ligiloj
</Br>
Lothar von Trotha
Adrian Dietrich Lothar von Trotha (3-an de julio 1848 en Magdeburg - 31-an de marto 1920 en Bonn) estis prusa generalo de la infanterio, respondeculo pri masakro de hereroj.
Li enpaŝis la prusan armeon en 1865, li partoprenis en la prusa-aŭstra kaj germana franca militoj. Li gvidis en 1900 orientazian infanterion dum la boksera ribelo. Li iĝis en 1904 komandanto de la imperiestra germana defenda grupo en germana Sud-Afriko. Lia tasko estis superi la ribelon de la herero-popolo. Li venkis la hererojn kaj pelis ilin en la dezerton. Dekmil soldatoj de la generalo kunpremis la rifuĝantajn familiojn el tri flankoj - ĉe montoj de Waterberg - kaj ili restis la elirvojo nur en la dezerton. Mortis 65-105.000 hereroj en la buĉado kaj en la sekvaj neniigoj de la hereraj vilaĝoj.
La germanaj trupoj okupis la akvorezervejojn en la ĉirkaŭo kaj pafis je ĉiu herero, kiu alproksimiĝis la putojn, akvojn. Dekmiloj mortis pro soifo en la Omaheke-dezerto. Oni rigardas la masakron de la hereroj kiel la unuan popolmurdon fare de la germanoj, nome Germana genocido de hereroj kaj namoj.
Li forlasis la landon en 1905 kaj iĝis malfavorita ĉe la imperiestro pro ties traktado de la ribelo. Je lia alveno, la imperiestro demonstrative ne akceptis lin.
Pardonpeto de liaj posteuloj
En oktobro 2007, veturis la posteuloj kaj membroj de la von-Trotha-familio je invito de la Herero-monarĥo al Omaruru. Ili publike pardonpetis.
Vintra Olimpiko 1948
Partoprenantoj
La teamoj de Ĉilio, Danio, Islando, Sud-Koreio kaj Libano estis unuafoje en Vintra Olimpiko. Germanio kaj Japanio ne estis invitataj pro la Dua mondmilito. Estonio,Latvio kaj Litovio intertempe estis okupataj de Sovetunio, do la la baltaj sportistoj ne plu konsistigis proprajn teamojn, sed devis partopreni kadre de sovetunia teamo, kiu tamen nur en 1956, post ok jaroj, havos ŝtatan permeson unuafoje partopreni vintran olimpikon. La teamo de Argentino revenis ĉar ĝi ne partoprenis en Vintra Olimpiko 1932 kaj en Vintra Olimpiko 1936, kaj teamoj de Aŭstralio kaj Luksemburgio ne partoprenis malgraŭ ke ili ĉeestis en la Vintra Olimpiko 1936.
Listo de hungaraj loknomoj kun "olasz"
La hungara nomparto olasz signifas "italo". Multaj loknomoj en la iama Hungara reĝlando enhavas tiun ĉi parton.
Pro la disdivido de Hungario en 1919 kelkaj el la lokoj nun situas en Aŭstrio, Rumanio, Serbio aŭ Slovakio.
Osloß
Osloß estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gifhorn de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kvanto
Kvanto estas filozofia kategorio, unu el karakteroj de materio, esprimanta eksteran determinon de la objekto: ĝian grandon, nombron, volumenon, nivelon de la evoluo de ecoj ktp. La ŝanĝo de kvanta determino, atinganta ĝis ia grado, kaŭzas la ŝanĝon de la kvalito.
Kvanto de apartaj objektoj estas priskribata per nenegativa entjero: 0 - neniu objekto estas, 1 - sola objekto estas, ktp.
La rilataj konceptoj de kvanto estas:
Proverbo
Ekzistas proverboj pri kvanto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Azia Komisiono pri Homaj Rajtoj
La organizaĵo Azia Komisiono pri Homaj Rajtoj - angle Asian Human Rights Commission - estas homrajta, senprofitcela ne-registara organizaĵo en Honkongo. En 2014 al la organizaĵo kaj al la aktivulo Basil Fernando estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich
Biographische Lexikon des Kaiserthums Oesterreich (BLKÖ) estas 60-voluma verko, kiun Constant von Wurzbach redaktis kaj publikigis en la jaroj 1856 ĝis 1891. Ĉi tiu verko enhavas 24.254 biografiojn de memorindaj personoj, kiuj inter 1750 kaj 1850 naskiĝis, vivis aŭ verkis en la aŭstraj landopartoj de la Danuba Monarĥio. Per tio do ĝi estas unika kolekto de biografiaj indikoj de la habsburga monarĥio.
Ces vagues que l'amour soulève
Ces vagues que l'amour soulève estas muzikalbumo fare de Thierry Robin. Ĝia albumo estas plu kvieta ke la antaŭa disko, publikita en 2005, portas la muzikon de titi robin sur la ciganan vojon por alian okazon. Sed la kantoj, restas kiel kutime tre libera por la ritmon.
Marzales
Marzales [marZAles] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Marzales eble estas etimologie rilatebla al tritikkampoj de monato Marto. Tiukadre aperas kvar tritikospikoj en la blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis 50 loĝantojn el 1991 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 42 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Izokumarino
Izokumarino estas naturaj monofenoloj kiuj troveblas en variaĵo da plantaj specimenoj kaj prezentas antioksidigajn proprecojn. La pepalantino, iu natura derivaĵo de la izokumarino estis unue izolita el la brazila planto Paepalanthus bromeliodes kaj estas indikita kiel posedanta de pluraj funkcioj, tiaj kiaj inhibado de serina kaj cisteina proteazoj, anti-mikrobaj, antibiotikaj kaj anti-inflamaj aktivecoj, kelkaj el ili rilatantaj al ĝia antioksidiga aktiveco.
La okratoksinoj estas grupo de mikrotoksinoj kiuj enhavas duhidro-izo-kumarinon ligitan al beta-fenilalanino per amida ligilo. Eksperimentoj kun okratoksinoj elmontris ke ili estas nefrotoksaj kaj hepatotoksaj, kaŭzante kancerojn en la renoj kaj hepatoj en ratoj kaj musoj. La nefrotokseco en monogastraj bestoj estas bone dokumentita kaj rezultis en signifoplenaj ekonomiaj malprofitoj en la bredado de porkoj kaj kokinoj.
La 6-metokso-meleino, iu derivajo de la izokumarino, estis unue izolita kiel neordinara metabolito respondeca por la amara gusto de karotaj radikoj stokigitaj el la malvarmo de Sondheimer en 1957. En 1960, Condon kaj Kuĉ konstatis ke ĉi-komponaĵo akumuliĝas en la karotaj radikoj kiam inokulitaj kun la fungoj el la specio "Ceratocystis fimbriata", kiuj kaŭzas nigrajn spurojn en la batato sed ne estas patogena al karoto. La induktita produktado de izokumarino respondecas por la rezisto de la karota histo al la malsano.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Thunberginol A.svg| Tunberginolo A Thunberginol C.svg| Tunberginolo C Thunberginol B.svg| Tunberginolo B Thunberginol D.svg| Tunberginolo D Hydrangenol.svg| Hidrangenolo Phyllodulcin.svg| Filodulcino </Gallery>
Ardeuil-et-Montfauxelles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Sindromo de Klinefelter
La sindromo de Klinefelter, ankaŭ konata kiel 47 aŭ XXY, estas la simptomoj kiuj rezultas de du aŭ pli X-kromosomoj en maskloj. La ĉefaj trajtoj estas malfekundeco kaj malgrandaj testikoj. Ofte, simptomoj povas esti subtilaj kaj multaj homoj ne rimarkas, ke ili estas tuŝitaj. Kelkfoje tamen, la simptomoj estas pli elstaraj kaj eble inkluzivas pli malfortajn muskolojn, pli grandan altecon, malriĉan kunordigon, malpli da korpa hararo, kreskon de mamoj kaj signife malpli fortan intereson pri sekso. Ofte nur en la fazo de pubereco ĉi tiuj simptomoj rimarkeblas. La inteligenteco kutime estas normala; tamen, legaj malfacilaĵoj kaj problemoj rilate al parolado estas pli oftaj. Simptomoj estas tipe pli severaj se ĉeestas tri aŭ pli X-kromosomoj (48, XXXY-sindromo aŭ 49, XXXXY-sindromo).
Ŝanhaja Esperanto-Asocio
Haltigita pro la kultura revolucio en la jardeko post 1966, ĝi refondiĝis en 1982 je la nomo Ŝanhaja Esperanto-Ligo kadre de Ĉina Esperanto-Ligo, kun persona subteno de la esperantista dojeno Liu Huo-Zi, kaj malmultajn jarojn poste realprenis la originan asocian nomon. Laŭ stato de la jaro 2010 asocia prezidanto estis Wang Min Hao, vicprofesoro ĉe la Ŝanhaja Universitato de Internaciaj Studoj.
Senkolora filoskopo
La Senkolora filoskopo (Phylloscopus neglectus) estas specio de la genro de filoskopoj aŭ Phylloscopus lastatempe konsiderata kiel tipa genro en la propra familio de Filoskopedoj kaj antaŭe enmetita en la familio de Silviedoj.
Ĝi troviĝas en Okcidenta kaj Centra Azio nome en Afganio, Barejno, Barato, Irano, Omano, Pakistano, Rusio, Taĝikio, Turkmenio, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Uzbekio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
Ĝi estas filoskopo grizeca supre kaj blankeca sube. Estas superokula hela strio kaj la beko estas mallonga. La kruroj estas malhelaj.
Vintra Olimpiko 1944
La vintra Olimpiko 1944 devintus esti la 5-a olimpiko de la moderna erao post rezigno de la vintra Olimpiko 1940, sed ili neniam okazis pro la dua mondmilito.
En 1939 la Internacia Olimpika Komitato, ke la olimpiko de la jaro 1944 okazos en Cortina d'Ampezzo, Italio. Aliaj kandidatoj estis Montrealo (Kanado) kaj Oslo (Norvegio). Pro la internacia situacio kaj la dua mondmilito la Internacia Olimpika Komitato rezignis pri la olimpiko somere 1941.
Poste Cortina d'Ampezzo organizis la vintran olimpikon en la jaro 1956.
Sindromo de Klinefelter
La sindromo kutime okazas hazarde. Pli maljuna patrino povas havi iomete pliigitan riskon de infano kun tia sindromo. La kondiĉo ne kutime herediĝas de siaj gepatroj. La Sindromo de Klinefelter estas diagnozita de genetika testo konata kiel kariotipo.
Guðni Th. Jóhannesson
Biografio
Guðni finis la mezlernejan studadon en Menntaskólinn í Reykjavík en 1987, ricevis gradon de bakalaŭro pri historio kaj politika scienco en la Universitato de Warwick (Anglio) en 1991 kaj gradon de majstro de artoj pri historio en la Universitato de Islando en 1997. Du jarojn poste li plenumis por majstro de studoj pri historio en la Universitato de Oksfordo. En 2003 li ricevis gradon de doktoro de filozofio pri historio de la Londona universitato Reĝino Maria.
Linio Kita-Ōsaka Kyūkō Namboku
Linio Kita-Ōsaka Kyūkō Namboku (japane: 北大阪急行電鉄南北線 [Kita-Ōsaka Kyūkō Dentecu Namboku-sen], angle: Kita-Osaka Kyuko Railway Namboku Line) estas linio de la fervojo reto Fervojo Kita-Ōsaka Kyūkō en Kinki-regiono.
Kalvinana preĝejo (Nagymaros)
La Kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo en urbo Nagymaros (Hungario).
Takuji Miyoshi
Takuji Miyoshi (三好 拓児, n. ) estas japana futbalisto.
Kalvinana preĝejo (Nagymaros)
Historio
La katolika kirko estis menciita unue en 1324. En la 17-a jarcento plejparto de la loĝantoj estis kalvinanoj, tial ili uzis la katolikan kirkon, kiu nun estas Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Nagymaros). En la sekva jarcento la katolikoj pliiĝis precipe pro germanaj enmigrantoj dum la kalvinanoj malpliiĝis pro epidemioj. Tial la katolikoj reprenis la preĝejon. La kalvinanoj konstruis kirkon en 1798, sed la tiamaj leĝoj ne permesis la turon. La turo mem estis konstruita en 1934 fare de Károly Kós (arkitekto, verkisto).
Takuji Miyoshi
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka, Sagan Tosu, ALO's Hokuriku, Valiente Toyama kaj FC Ryukyu.
Kalvinana preĝejo (Nagymaros)
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto proksime al la Danubo. La konstruaĵo dekstre kontaktiĝas kun loĝdomo. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas. Ĉe la piedo de la turo estas la enirejo. La fasado havas ankoraŭ du fenestrojn, kiuj estas mallarĝaj kaj altaj.
Rebešovice
Rebešovice estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1174. En la jaro 1175 vladiko Ondřej donacis la municipon al benediktana monaĥejo en Rajhrad.
(17690) 1997 CY2
(17690) 1997 CY2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Leon Fauvart-Bastoul
Leon FAUVART-BASTOUL [fovar-bastul] (naskiĝis la 27-an de julio 1845 en Anĝevo, mortis en 1922) estis franca esperantisto, skadronestro en kavalerio. Li esperantistiĝis en 1900 kaj fariĝis ano de la fama Dijona Grupo. Li helpis al Boirac pri lia Plena Vortaro (1909). En 1911 li fariĝis membro de la Lingva Komitato.
Andrius Mamontovas
Andrius Mamontovas (naskiĝnita la ) estas litova rokmuzikisto. Li ankaŭ estas komponisto, aktoro kaj muzikproduktisto. Li estis unu el la kunfondintoj de la litova rokmuzika grupo Foje kaj la iniciatinto de la projekto LT United.
Ludoviko la 3-a Gonzaga
Ludoviko la 3-a Gonzaga (naskiĝis en Mantovo la 5-an de junio 1412, mortis en Goito la 11-an de junio 1478) estis 2-a Markizo de Mantovo inter 1444 kaj 1478.
Biografio
Li estis filo de Gianfrancesco la 1-a Gonzaga (1395-1444) kaj Paola Malatesta. Li sekvis la paŝojn de sia patro, batalante kiel kondotiero ekde 1432, kiam Gianfrancesco estis vico-komandanto en la armeo de Francesco Bussone (1382-1432). En 1433, li edziĝis al Barbara de Brandenburgo, nevino de la imperiestro Sigismundo la 1-a (1368-1437).
En 1436, li eniris serve de Filippo Maria Visconti (1392-1447), Duko de Milano. La rezulto estis ke Gianfrancesco ekzilis Ludovikon el Mantovo, kune kun lia edizino, kaj nomumis Karlo Gonzaga (1415-1456) kiel heredanton. Tamen, en 1438, Gianfrancesco mem dungiĝis de la duko Visconti, kaj repaciĝis kun Ludoviko en 1441, kiu sukcedis lin en la markizlando de Mantovo en la jaro 1444, kvankam parto de la familiaj feŭdoj aparteins al liaj fratoj Karlo, Gianlucido kaj Aleksandro. Tiuepoke, la Mantova ŝtato reduktiĝis en grando, dank'al la malbonaj kondiĉoj kaj grandaj elspezoj kreitaj de la milito.
Inter 1445-1450, Ludoviko servis kiel kondotiero defende de Milano, Florenco, Venecio kaj Napolo, ŝanĝante sian lojalecon por garantii pli altan paconivelon al siaj teritorioj. En 1448, li partoprenis en la Batalo de Caravaggio, kaj estis devigata fuĝi. En 1449, li partoprenis en la Ligo formita de Venecio kaj Florenco kontraŭ Milano. En 1450, li havis permeson por estri armeon nome de Alfonso la 5-a, la Saĝa, en Lombardio, celante ricevi mem parton de la posedaĵoj. Tamen, Francisko Sforza (1401-1466), la nova Duko de Milano, delogis lin promesante aliajn regionojn kiel Lonato, Peschiera kaj Asola, antaŭaj mantovaj teritorioj, sed en tiu epoko estis parto de Venecio. Venecio reciprokis prirabante Castiglione delle Stiviere, en 1452, kaj dungante la fraton de Ludoviko, Karlo Gonzaga.
En la 14-a de junio 1453, Ludoviko disbatis la trupojn de sia frato Karlo, en Goito, sed la veneciaj trupoj, komanditaj de Niccolò Piccinino (1386-1444) malhelpis ajnan provon pri rekonkerado de Asola. La Paco de Lodi (1454) devigis Ludovikon redoni ĉiujn siajn konkeraĵojn kaj definitive rezigni siajn pretendojn al la tri urboj. Malgraŭ tio, li ricevis la teritoriojn de sia frato, kiu mortis en 1456, ne lasinte infanojn.
La plej prestiĝa okazaĵo al Mantovo tiuepoke estis la Koncilio, kiu realiĝis inter la 27-a de majo 1459 kaj 19-a de januaro 1460, kunvokita de la papo Pio la 2-a por starigi krucmiliton kontraŭ la otomanoj, kiu estis konkeritaj Konstantinopolon antaŭ kelkaj jaroj. Tamen, la papo ne kontentiĝis kun la gastiganta urbo, kaj deklaris: "La kunvenejo estis marĉa kaj malsana, kaj la varmego konspiris kontraŭ ĉio: la vino estis gustumebla kaj la manĝaĵo malagrabla". Malgraŭ la privata gusto de la papo, la koncilio finiĝis per tonoj da granda persona prestiĝo al Ludoviko, kaj lia filo eĉ estis omaĝita, fariĝante kardinalo.
17-a de julio
La 17-a de julio estas la 198-a tago de la jaro (la 199-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 167 tagoj restas.
Je la 17-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 17-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Taguatinga
Taguatinga estas administra regiono de la Brazila Federacia Distrikto. Taguatinga disvolviĝis precipe rezulte de la komerco kaj laborpostenoj, kiujn ĝiaj homoj akiris. Ĝi fariĝis grava komerca centro ene de la Federacia Distrikto kaj centro de altiro por la loĝantaro de proksimaj urboj, loĝante grandajn butikumadojn. Taguatinga estas nuntempe unu el la plej riĉaj regionoj de la Federacia Distrikto, estante konsiderata la ekonomia ĉefurbo de la Federacia Distrikto.
Sektoroj
Dividita en tri areoj (Nordo, Centro kaj Sudo), Taguatinga konstituas de sektoroj de domaj, komercaj kaj industriaj kvartaloj. La sektoroj identiĝas per sigloj, kiuj konstituas la adresoj de la urbo.
Tiel, en Norda Taguatinga, estas la sektoroj Norda Kvartalo "A", Norda Kvartalo "B", ktp., la kvartaloj kostume nomatas per sigloj kun la numeroj de la kvartalo: QNA 2 (Kvartalo = Quadra, Norda, A), QNB 15, QNC 8, ktp. Normale ĉiu kvartalo rilatas al unu strato. Sed, en la sektoroj QNL (la lastaj de Norda Taguatinga, en la limito kun Ceilândia), ĉiu kvartalo rilatas al aro de stratoj de domoj aŭ aro de apartamento.
En Suda Taguatinga, similas: Suda Kvartalo "A", Suda Kvartalo "B", etc., kostume nomatas per sigloj: QSA 2 (Kvartalo Suda A), QSB 10, etc. Tiu estas malpli granda ol norda regiono, pro tiu, la lasta sektoro de Suda Taguatinga estas la QSG.
La komercaj kvartaloj de sektoroj identiĝas per la litero "C" (Komerca = Comercial) en la komenco de la siglo. Tiel, ni havas: CNA 1, CNB 13, CSB 8, CND 2, etc.
La kvartalo en centro de Taguatinga identiĝas simple per la litero "C". Tiel, ni havas: C1, C2, C3, etc.
La kvartalo de industria sektoro, en Norda Taguatinga, identiĝas kiel "QI" (Kvartalo Industria).
Historio
La unuaj registradoj de okupado de la regiono kie hodiaŭ troviĝas la urbo de Taguatinga datis de 18-a jarcento, kaj difinas ke, kiel tradicie okazis en aliaj brazilaj regionoj, la unuaj loĝantaroj estis akcelintaj per serĉado de grandvaloraj metaloj kaj por la aktiveco de agrikulturo.
En 1749, Gabriel da Cruz Miranda establis en la pioniraj teroj de Taguatinga. Proksime je la akvo de "Rivereto Tranĉita" instalis la bienon de Taguatinga, proprieton de Gabriel da Cruz Miranda. En 1781, la bieno Taguatinga venditas al Antonio Couto de Abreu, filo de la Pioniro Urbano Couto e Menezes.
Ekonomika Aktiveco
La ĉefaj komerciaj centroj de la urbo estas Avenuo Komercia (dividita en Nordo kaj Sudo), Avenuo Centra kaj Avenuo Hélio Prates, Alameda Shopping (Butika Centro Alameda) kaj la nomata "Pistão Sul" (Suda Dromego), kie oni troviĝas Taguatinga Shopping (Butikan Centron Taguatinga), superbazarojn, modan foiron, entreprenan centron, diversajn fakultatojn, trinkaĵajn fabrikojn, kaj kelkajn aŭtomobilajn revendejojn, inter aliajn establaĵojn.
Unu malgranda centro de industrioj (QI - Industria Kvartalo) estas inter Avenuo Sandu Norda kaj Avenuo Hélio Prates. Estas alia grava industria areo proksime de ŝoseo BR-060.
La regiono konata kiel "Sektoro H Nordo", proksime al la ŝoseo BR-070, koncentras grandan variecon de garaĝoj kaj butikojn de automobilaj pecoj. En la sektoro QNL (Kvartalo Norda L), proksime de Avenuo Elmo Sereĵo, estas malgranda sektoro de presejaj industrioj (SIGT).
Transporto
La nomataj "Estradas Parques" (Ŝoseoj Parkoj) konektigas Taguatinga kun Braziljo. Estas tri la aliraj vojoj: EPTG (Ŝoseo Parko Taguatinga, aŭ "Verda Linio"), EPCL (Ŝoseo Parko Ceilândia, ou "Strutuktura Vojo") e EPNB (Ŝoseo Parko Núcleo Bandeirante).
BR-070 ŝoseo, kiu ĉirkaŭbordas la sektoron nordon de la urbo, aliras al la urboj de Goiás: Águas Lindas de Goiás kaj Pirenópolis.
Kelke da internaj gravaj vojoj de Taguatinga estas: Avenuo Komercia (Nordo kaj Sudo), Avenuo Samdu (Nordo kaj Sudo), Avenuo Hélio Prates, EPCT (Ŝoseo Parko de la Konturo, konata populare kiel "Pistão"), Avenuo Centra kaj Avenuo Elmo Sereĵo.
Taguatinga havas tri metrostacioj.
Estas pluraj da bushaltejoj, krom de Busstacio de Taguatinga, kun busoj kiuj veturas inter foraj urboj.
Gábor Bánky
Gábor Bánky [bAnki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bánky Gábor estis hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estis Bánki, lia patro estis Róbert Bánky, lia patrino estis Anna Jókai.
Gábor Bánky naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Bánky maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, iom poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejon pri Teatro kaj Filmo en 1981. Lia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Inter 1981-2018 li estis aktoro en Nacia Teatro (Pécs), sed foje li estis ankaŭ gvidanto de pupteatrejo. Li ricevis premiojn en 2002 kaj 2016. Lia edzino naskis 4 filojn.
Fégarmy
Fégarmy Kft. estis hungara entrepreno, kiu ekzistis dum 114 jaroj de 1891 ĝis 2004 kaj kiu okupiĝis pri produktado de armiloj en Hungario. Ĝi estis fondita en 1891 kiel „Fegyver- és Gépgyár Rt.” (Armila kaj maŝina fabriko). Ĝi produktis armilojn, dum la dua mondmilito, ĝi havis jam centran rolon en tio. Post la dua mondmilito, en la uzino oni produktis kalaŝnikovojn, poste diversajn pafilojn.La entreprenon aĉetis en 2003 la najbara medikament-komerca firmao la Fúzió-Pharma Rt., por akiri la nemoveblaĵon de la Klr.. En 2004, ia reguligado malpermesis eksporton de armiloj en diversajn pli fruajn cellandojn. Tio alportis tutan kolapson de la produktado kaj fermon de la fabriko. Antaŭe la nove posedanto jam elproprigis la nemoveblaĵojn.
Produktitaj pafiloj
Örményes
La vorto Aikso havas plurajn signifojn:
Pál Szende
SZENDE Pál (sende) estis hungara politikisto, financministro, verkisto ekonomika naskita en Nyírbátor la 7-an de februaro 1879 kaj mortinta en Seini la 15-an de julio en 1934.
Kariero
Szende studis juron kaj iĝis advokato en 1904. Ekde 1908 ĝis 1918 li estis sekretario, poste ĉefsekretario de la Országos Magyar Kereskedelmi Egyesülés (OMKE). Kune kun Oszkár Jászi li partoprenis en la radikala politika movado kaj en la grupo ĉirkaŭ revuo Huszadik Század. Ekde 31-a de oktobro 1918 li estis ŝtatsekretario pri financafero en la registaro de Mihály Károlyi, inter 25-a de novembro kaj 21-a de marto 1919 li estis ministro pri financaj aferoj. En majo 1919 li translokiĝis Vienon. Li publikis multe, prelegis en Parizo kaj en aliaj urboj. En Vieno li aliĝis al centreca socialdemokrata grupo. En 1934 li partoprenis en la ribelo, poste rifuĝis Ĉeĥoslovakion, poste Rumanion.
Lupara
Lupara estas komunumo de Italio.
Filippo Maria Visconti
Filippo Maria VISCONTI (naskiĝis la 23-an de septembro 1392 en Milano, mortis la 13-an de aŭgusto 1447 samloke) estis lasta duko de Milano el la familio Visconti inter 1412 kaj 1447.
Biografio
Filippo Maria Visconti estis fama Grafo de Pavio en 1402, kiu sukcedis sian murditan fraton Gian Maria Visconti (1388-1412) en 1412, kiel Duko de Milano. Ili estis filoj de Gian Galeazzo Visconti (1351-1402), antaŭulo de Gian Maria, kun sia dua edzino Katerina Visconti (1361-1404).
El sia unua edziĝo kun Beatrica Lascaris di Tenda, Grafino de Biandrate, kaj malfeliĉa vidvino de Facino Cane (1360-1412) - la kondotiero kiu nutris disputojn inter la partioj de la pli aĝa frato de Filippo kaj lia patrino, Katerina Visconti, la regentino - Filippo Maria ricevis doton de duonmiliono da florenoj, sed, kiam Beatrica komencis tro interesiĝi pri la ŝtataj aferoj, li akuzis ŝin je adulto kaj senkapigis ŝin en la Kastelo de Binasko, en 1418.
Kruela, paranoja kaj treege sentema pri sia fizika malbeleco, malgraŭ tio, li estis granda politikisto, kaj pere de dungado de povohavaj kondotieroj kiel Francesco Bussone (1382-1432), Niccolò Piccinino - kiu malsukcese estris liajn trupojn en la Batalo de Anghiari (1440) - kaj Francesco Sforza, li sukcesis rehavigi al si parton de Lombardio kiu apartenis al la duklando de sia patro.
Romia senato
Sub la Romia monarkio, ĝi estis nur asembleo kiu konsilis la reĝon. La lasta reĝo de Romo, la tirano Tarkino la Orgojla, suferis puĉon planitan de la Senato.
Komence de la Respubliko, la Senato estis politike malforta, dum la magistratoj akumulis la tutan povon. La transiro de absoluta monarkio al respubliko kun konstituciaj reguloj estis verŝajne laŭgrade, devis pasi pluraj generacioj por ke la Senato pligirmigu sian povon sur la magistratoj. Meze de la Respubliko, la Senato atingis la pinton de sia respublika povo. La fino de la respubliko ankaŭ vidis la deklivon de la povo de la senato, kiu komenciĝis post la reformoj de la Grakoj, plebaj tribunoj.
Oni sin demandas, ĉu, post kompletiĝo de la transiro de respubliko al imperio, la senato havas la povon kiun antaŭe ĝi ne havis. Tamen, la diferenco disde la senato de la respubliko estas, ke ĝi ne estis politike sendependa. La romia imperiestro regis sur la Senato, kaj la asembleo perdis sian prestiĝon kaj fine grandan parton el ĝiaj povoj.
Tuj post la konstituciaj reformoj de la imperiestro Diokleciano, la Senato de la Imperio perdis sian tutan politikan povon kaj ĝi neniam rekuperis tiun potencon iam poseditan. Kiam la sidejo de la registaro estis translokigita for de Romo, la Senato estis reduktita al municipa organismo. Tiu bildo estas plifortigita kiam la imperiestro Konstanteno kreis similan asembleon (la Bizanca senato) en Konstantinopolo. Post la falo de la Okcident-Romia Imperio en 476, la Senato funciis ĉefe sub la barbaraj reguloj ĝis la tuta forlaso unu jarcenton poste.
San Buenaventura (Coahuila)
San Buenaventura estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Buenaventura. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05031.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19620 loĝantojn. El tiuj estis 9751 viroj kaj 9869 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3527,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 490 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 17963 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,033 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 14570 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1695 personoj al la protestantisma religio. 337 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1080 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Armeniș
Armeniș [armeniŝ] (hungare: Örményes [Oermenjeŝ]) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 3014 loĝantojn [rumanoj); en 1992 2367 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1428. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Feneș, Plopu, Sat Bătrân, Sub Margine.
Armeniș siutas ĉe la rivero Timiș en regiono Banato. Norde de la vilaĝo estas konata monaĥejo, Piatra Scrisă, kun ermitejo.
(15700) 1987 QD
(15700) 1987 QD estas tre malgranda, hela marsrenkonta duopa asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Stephen Singer-Brewster elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Kvankam klasita kiel marsrenkonta asteroido, ĝi restas malproksima de Marso pro sia granda orbita klineco : ĝia marsa MOID estas 0,3169 astronomia unuo (47,408 milionoj da km).
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la 6-an de septembro 2010 per observoj de ĝia luma kurbo fare de R. Durkee, P. Pravec, K. Hornoch, P. Kušnirák, D. Pray, V. G. Chiorny, V. Ŝevĉenko, J. Oey, N. Gaftonyuk, Yu. Krugly, D. Higgins, J. Vilagi, Š. Gajdoš M. Husarik, M. Pikler kaj J. G. Ries, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 0,87 km, orbitan taksita al 10 km kaj orbitan periodon de 2,1 tagoj (50,4 horoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Ondo de Daŭgava
Ondo de Daŭgava estis oficiala monata organo de Riga Esperanto-Societo ekde aprilo 1925 ĝis 1935. La nomo devenas de la rivero Daŭgavo, kiu trafluas la urbon Riga.
La societo en 1927 organizis Latvian Esperanto-Kongreson, kiu ŝanĝis la statuton kaj el Riga Esperanto-Societo fariĝis Latva Esperanto-Societo, kies organo plu estis la gazeto Ondo de Daŭgava. En 1930 la societo aranĝis la 1-an Baltlandan Esperanto-Kongreson, en 1935 la gazeto ĉesis aperi kaj en 1941 la sovetia okupacio malpermesis la Esperanto-movadon en Latvio.