cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Starij Oskol
Starij Oskol (Старый Оскол) estas urbo en Rusio. Ĝi situas sur la bordoj de la rivero Oskol (Оскол) kaj ĝia dekstra enenfluaĵo Oskolec (Осколец).
En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1897) en la linio Jelec - Valujki. En la jaro 1959 la urbo havis 27,5 mil loĝantojn.
(13342) 1998 SF127
(13342) 1998 SF127 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Akkuş
Akkuş estas urbo en provinco Ordu en Turkio.
Scapa Flow
Scapa Flow estas marhaveno, ĉirkaŭita per insuloj, sur la Orkadoj, proksime al nordaj bordoj de Skotlando.
Ĝi grandas 24x13 km, limas ĝin norde la Mainland-(Pomona)-insulo, oriente la South Ronaldsay, sude Hoy. La plej grava enirejo troviĝas ĉe Pentland Firth, inter la kontinenta skotlando kaj la Ornejoj. La okcidenta Sound of Hoy kondukas al la Atlantiko, la tri nordaj elirejoj al la Norda maro.
Dum la dua mondmilito, la brita armeo same stacionis tie kaj tie atakis ilin forte la germanoj per aviadiloj kaj submarŝipoj. La batalŝipo Royal Oak sinkis, mortis 833 matrosoj.
La militbazo estis fermita en 1956.
Hermann Minkowski
Hermann MINKOWSKI (22a de junio 1864 – 12a de januaro 1909) estis germana matematikisto kaj profesoro en Königsberg, Zuriko kaj Gotingeno. Li kreis kaj disvolvigis la geometrion de nombroj kaj uzis geometriajn metodojn por solvi problemojn en nombroteorio, matematika fiziko kaj la teorio de la relativeco.
Minkowski estas eble plej bone konata pro sia laboro en relativeco, en kio li montris en 1907 ke la speciala teorio de relativeco de lia iama studento Albert Einstein (1905) povas esti komprenata geometrie kiel teorio de kvar-dimensia spaco–tempo, ekde tiam konata kiel "spactempo de Minkowski".
David Hilbert
Post gradiĝo, en aŭtuno 1880, David Hilbert eniris la Universitaton de Königsberg, nome "Albertina". Komence de 1882, Hermann Minkowski (du jarojn pli juna ol Hilbert kaj ankaŭ lokano de Königsberg sed irinta al Berlino por tri semestroj), revenis al Königsberg kaj studentiĝis en la universitato. Komenciĝis dumviva amikeco inter Hilbert kaj timida, talentohava Minkowski.
Mainistir na hInse
Mainistir na hInse (aŭ angle Ennis Friary) estas iama franciskana monaĥejo en Inis en Irlando (graflando Chláir).
Historio
La monaĥejo estis donacita al la franciskanoj en la jaro 1284 fare de Toirdelbach Ua Briain, nome la reĝo de An Mhumhain (Munster) el la gento de la O’Brien de Tuadhmhumhai (norda Mhumhain). En la monaĥeja preĝejo la reĝa familio havas siajn tombojn.
La ĥorejo estis pro la blua plumbovitraĵo tre fama. La suda transepto nur estis alkonstruita ĉirkaŭ la jaro 1460, ĉirkaŭ la jaro 1500 la transepto kaj la ĉefa navo estis pligrandigitaj. En la jaro 1540 Murchadh Ua Briain agnoskis la suverenecon de la gento Tudoroj kaj fariĝis la unua grafo de Tuadhmhumhai. La franciskanoj restis en la monaĥejo ĝis la militiro de Sir Richard Bingham en la 1670-aj jaroj. Sub la nova brita administracio la monaĥejo fariĝis sidejo de juĝejo kaj malliberejo.
Ĉirkaŭ la jaro 1680 la preĝejo fariĝis paroĥa preĝejo de la anglikana eklezio de Irlando.
Hodiaŭ la monaĥeja arealo esta subĉiela muzeo vizitebla kontraŭ enirmono.
Dozo
Dozo (el la greka δόσις, dósis, "dono", konvena mezurita kvanto da medikamento), aŭ Substancokvanto aŭ Drogokvanto, mallongigo D, signifas en Medicino kaj Farmakologio la kvanton da certa substanco, esprimite en unuoj de volumo aŭ pezo por unuo de preno, por akiri iun efikon.
La trodozo estas la preno super la dozo rekomendita. En ekstremaj kazoj, ĝi povas preni la formon de mortiga dozo.
Radiologio
En Radiologio kaj Radiprotektado, oni uzas la terminon dozo por difini la kvanton de radiado ricevitan de materialo, kaj pli precize, de vivestaĵo. Dependante de la celo de la mezuro, oni difinas diversajn grandojn:
Marĉburgo
Marĉburgo estas malaltaĵburgo en marĉo aŭ torfejo. Ĝi utiligas la naturan nealireblecon kiel defendavantaĝo.
Konataj marĉburgoj estas
Halle (apud Neuenhaus)
Halle estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Grafschaft Bentheim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo estas parto de la komunumaro Uelsen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj. Aliflanke de la limo sude najbaras la municipo Tubbergen en la provinco Overiselo.
La Chapelle-sur-Erdre
La Chapelle-sur-Erdre estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Teroro (franca revolucio)
La Teroro (junio 1793 - 27-a de julio 1794), france Terreur, estis precipe violenta periodo de la franca revolucio, kiu daŭris unu jaron kaj du monatojn. Ĝi originis de konflikto inter rivalaj politikaj klanoj, nome la Ĝirondistoj kaj la Jakobenoj.
La periodo famiĝis pro amasa ekzekutado per gilotino de supozitaj "malamikoj de la revolucio". Ekzistas variaj taksoj de la preciza nombro da ekzekutitoj, inter 16 000 kaj 40 000. La plej famaj estis la franca reĝo Ludoviko la 16-a kaj la reĝino Marie-Antoinette.
Stacio Furuichibashi
Stacio Furuichibashi (japane: 古市橋駅 [Furuiĉibaŝi-eki], angle: Furuichibashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Asaminami, Hiroŝimo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kabe.
Zoltán Szigeti
Zoltán Szigeti [sigeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szigeti Zoltán estis hungara-aŭstrala kajakisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto, inĝeniero.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Melburno.
Biografio
akiris inĝenieran diplomon, kiun li profitis en Aŭstralio. Depost la hungara revolucio de 1956 li restis en Melburno (komprenu: li disidis), kie li estis inĝeniero kaj edziĝis. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis hungaran premion en 1955.
Sporta kariero
ekde la gimnaziaj jaroj estis kajakisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 1951-1955 duope aŭ kvarope, dum li estis ano de la elektita hungara teamo inter 1951-1956, post la disido ano de la elektita aŭstrala teamo inter 1956-1968. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 sen medalo, sed en mondĉampionumoj li estis la unua en 1954 kvarope en distanco 1000 m. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto aŭstrala.
Botzaris (pariza metrostacio)
Botzaris [bɔtsaʁis] estas stacio sur linio 7bis de la Metroo de Parizo situanta en la 19-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1911.
Ĝia nomo devenas de Strato Botzaris, situanta super la stacio, kiu havas la nomon de patrioto Markos Bocaris (1788-1823), unu el la herooj de greka sendependiĝo. Li stariĝis kontraŭ Turkoj kaj mortis en batalo en Karpenisi. Victor Hugo omaĝis al li en sia verko Les Orientales.
La stacio enhavas centran abutmenton por pri bone elporti la streĉfortojn de la tereno.
Péter Bálint
BÁLINT Péter (ba:lint) estis rumanuja hungara aktoro, ekde 1990 en Hungarujo naskita en Oradea la 6-an de junio 1950.
Adreslibro de Pollandaj Esperantistoj
Adreslibro de pollandaj esperantistoj kaj "Praktika informilo pri-Esperanta" kun paralela pola titolo  Księga adresowa esperantystów polskich i "praktyczny informator Esperancki" estas 207-paĝa libro kun 4000 adresoj de polaj esperantistoj. Inter la 4000 adresoj estas nomoj de 34 mariavitaj pastroj kaj episkopoj, krome 28 katolikaj pastroj kaj episkopoj.
La libron prilaboris kaj proprakoste eldonis Johano Zawada en la jaro 1931.
NGC 235A
NGC 235A (aliaj indikoj — PGC 2568, ESO 474-16, MCG -4-2-41, AM 0040-234, PRC D-2) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Kőszeg (historia)
La Historia Distrikto Kőszeg [kOseg] (hungare Kőszegi járás) estis distrikto en Hungario, en departemento Vas (historia departemento). Ĝi situis laŭ Aŭstrio gtandparte sur montoj en la norda parto de la departemento (en la okcidenta parto de la Hungara reĝlando).
La distrikta ĉefurbo estis Kőszeg, kiu ne apartenis al tiu ĉi distrikto, sed rekte al la lando.
La areo estis 427,70 km², kie loĝis en 1910 25 540 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, vitoj, tritikoj, arbaraj laboroj) kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis ĝis Traktato de Trianon, poste pli ol duono de la distrikto aldoniĝis al Aŭstrio. Spite tion en Hungario oni kreis novan distrikton laŭ la sama nomo, kiun vi trovos Distrikto Kőszeg.
Fontoj
La datenoj devenis el la Hungara Vikipedio.
La Chaux-de-Fonds-Grenier (stacidomo)
La Chaux-de-Fonds-Grenier estas fervoja stacidomo en La Chaux-de-Fonds, Svislando.
Fournets-Luisans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
9502 Gaimar
9502 Gaimar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Gyöngyi Szathmáry
Gyöngyi Szathmáry [djondji satmAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szathmáry Gyöngyi estis hungara skulptisto, altlerneja instruisto. Ŝia unua edzo estis Béla Borvendég, la dua estis Tamás Vígh.
Gyöngyi Szathmáry naskiĝis la en Satu Mare (Rumanio).
Biografio
Gyöngyi Szathmáry apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi translokiĝis al Nyíregyháza, kie ŝi frekventis bazlernejon, poste ŝi abiturientis en belarta gimnazio en Budapeŝto en 1958. Ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1963. Ŝia majstro estis Sándor Mikus. Inter 1964-1997 ŝi instruis en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en Szeged. Ŝi edziniĝis, poste naskis du filinojn en 1967 kaj 1972. Inter 1972 kaj 1996 ŝi estis surda, sed ŝi lernis legi (el buŝo) kaj paroli. Inter 1974-1977 ŝi havis stipendion. En 1996 la medicina scienco atingis tiun fazon, ke ŝi estis resanigita. En 1997 ŝi pensiuliĝis kaj vivis en Budapeŝto inter 1997-2005 jam kun la dua edzo, poste en Visegrád. Ŝi vidviniĝis en 2010. Krom la instruado ŝi kreis skulptaĵojn, skulptaĵetojn, medalojn, platetojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1975-1997.
Tetiso (pramaro)
La Tetismaro aŭ Tetiso estis oceano en la geologia erao de mezozoiko. La nomo venas el la helena mitologio, kie Tetiso estas la fratino kaj edzino de la titano Okeano.
La Tetismaro estis, samkiel ĝia antaŭulo, la Paleo-Tetiso, profundoceano oriente de la superkontinento Pangeo. Ĝi etendiĝis inter la nordorienta parto de Pangeo, la formiĝonta Azio, kaj la sudorienta parto de Pangeo (orienta Gondvano) proksimume komencanta en la hodiaŭa Mezeŭropo kaj atingante ĝis oriente de la nuna Novgvineo. Al tiu ĉi oceano laŭlonge de la kontinento apartenis vastaj malprofundaj marĝenmaroj, precipe en la regiono de Eŭropo. Ekde la disrompiĝo de Pangeo en Laŭrazio kaj Gondvano dum la Juraso (antaŭ ĉirkaŭ 200 – 150 milionoj da jaroj) la Tetismaro etendiĝis en la direkto al Eŭropo, kaj kie antaŭe situis malprofundakvaj zonoj aŭ eĉ kontinento, nun ekestis profundmara pelvo – la Paratetiso. Tiu marĝenmaro etengiĝis inter Italio kaj Mezeŭropo, samkiel inter Balkano kaj Rusio. Ĉi tie nun ekestis sedimenttavoloj plurajn mil metrojn dikaj, kiuj poste dum la ekesto de la Alpoj, de la Balkano kaj de la Karpatoj denove aperis. Dum la epoko de Kreto la Tetismaro denove malfermiĝis inter la restoj de Gondvano – Afriko kaj Hindio –, kiuj kontraŭ la senco de la horloĝa montrilo drivis nordorienten, kaj Eŭrazio, kiu drivis laŭ la senco de la horloĝa montrilo suden kaj sudokcidenten.
Kiel sekvoceanoj de la frua Paratetiso ekestis dum la Paleogeno sude de Italio la Mediteraneo, en Centra Eŭropo la Panonia Maro, la Nigra Maro, la Kaspio kaj Aralo. Sude de Hindio la Hindia Oceano ekestis kiel posteulo de la Tetiso.
Ĉar kaj tiu parto de Pangeo, kiu hodiaŭ estas Afriko kaj ankaŭ tiu, kiu hodiaŭ estas Eŭropo, situis evidente pli sude ol Afriko kaj Eŭropo hodiaŭ, en la regiono de Tetiso regis plejparte tropika, en la eŭropa regiono almenaŭ subtropika klimato kun koralrifoj kaj varieco da aliaj marbestoj.
Kaŭze de la ĉirkaŭfermiĝo de Tetiso per landmasoj kaj do per kontinentrandoj, en la tetisaj sedimentoj troviĝas multnombraj fosilioj.
Krome, ĉar Tetiso ekzistis de la fino de Permo ĝis la fino de Kreto, en ĝiaj sedimentoj oni povas evidentkompreni la komencon de la evoluo de novaj vivoformoj post la amasa formortado fine de Permo. Ankaŭ la formortado konstatebla fine de la Kreto (inter aliaj de la dinosaŭroj, sed ankaŭ der maraj bestogrupoj) en la sedimento de Tetiso estas bone dokumentita.
4491 Otaru
4491 Otaru estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la havenurbo Otaru en la Ŝiribeŝi-subgubernio (Hokajdo).
Metropola regiono Nurenbergo
La metropola regiono Nurenbergo (Metropolregion Nürnberg, nomata laŭ la centra urbo Nurenbergo - estas urbeca regiono en la nordo de la tri federacia lando Bavario de Germanio. Ekde la jaro 2005 ĝi konsideriĝas metropola regiono de Eŭropo. En la regiono, kiu ampleksas areon de proksimume kvadrataj kilometroj, laŭ la stato de 2017 loĝis  milionoj da loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 160 homoj/km² - kompare kun aliaj metropolaj regionoj de la mondo relative malgranda denseco (la averaĝo de tuta Germanio estas 229), kio akcentigas ke por difino de metropola regiono ne kalkuliĝas laŭeble multaj homoj sur malmulta spaco, sed la ekonomia kaj kultura signifo de la regiono por la tuta ŝtato.
Kompare pli grandaj urboj de la teritorio estas Nurenbergo (Nürnberg), Fürth, Erlangen, Bayreuth, Bamberg kaj Hof (Saale).
8681 Burs
8681 Burs estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (angle :Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sveda komunumo Burs en insulo Gotlando. Gustaf Edman (1881–1912) konata pro lia grando (2,46 m) kaj forto, naskiĝis en Burs. En Burs estas restaĵo de la plej granda domo (67 m × 11 m) de la romia ferepoko konata en Svedio.
Hanafismo
Hanafismo (الحنفية aŭ المذهب الحنفي) estas unu el la grandaj juraj skoloj de la sunaisma islamo. La hanafisma ritaro estas sekvata precipe en Centra Azio, Hindio, Ĉinio kaj Turkio. Ĝi estis ŝtatdoktrino en Afganio.
Estas tendenco de irana deveno kaj akceptas la analogion kiel fonto de la islama juro.
Kalvinana preĝejo (Tiszabezdéd)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en vilaĝo Tiszabezdéd (Hungario).
Historio
La tiam katolika malfrugotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento (tamen estas aliaj supozoj pri la konstrujaro). La turo estis konstruita nur en 1838, samtempe la kirko estis trakonstruita kaj perdis grandparte la mezepokajn partojn. La plena preĝejo estis renovigita, eĉ la mebloj inter 2011-2013.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, sed restis la origina mezepoka pordo en flanko de la navo, nun enmurita. La navo kaj la absido estas apogitaj per pilieroj. Interne restis origina granda niĉo ĉe la sanktejo, krome estas videblaj 8 originaj ŝtonaj konzoloj. Escepte kontraŭ la predikejo 2 presbiteraj seĝoj troviĝas.
Start-Up
Start-Up ( 스타트업, Seutateueop) estas sudkorea televida serio en kiu ĉefrolas Bae Suzy, Nam Joo-hyuk, Kim Seon-ho kaj Kang Han-na. Ĝi elsendiĝis ĉe tvN de la 17a de oktobro ĝis la 6a de decembro 2020, ĉiun sabaton kaj dimanĉon je la 21:00. Ĝi haveblas per elsendado ĉe Netflix.
Tria Meza Periodo de Egiptio
La Tria Meza Periodo aŭ Tria Intertempo aludas al la tempo en Antikva Egiptio de la morto de faraono Ramseso la 11-a en la jaro 1070 antaŭ nia erao ĝis la fondo de la dudeksesa dinastio de Psametiĥ la 1-a (greke Ψαμμήτιχος, Psammetiĥos, en iuj modernaj lingvoj ankaŭ nomata Psamtik) en la jaro 664 antaŭ nia erao, post la elpelo de la nubiaj regantoj de la dudekkvina dinastio.
Tiu periodo estas karakterizita per la iom-post-ioma disrompiĝo de la faraona potenco. Jam en la regotempo de Ramseso la 11-a, la dudeka dinastio de Egiptio perdis sian povon en la urbo de Teboj, kies pastroj estis pli kaj pli potencaj. Post lia morto, en la periodo de la dudekunua dinastio de Egiptio lia posteulo Smendes la 1-a regis de la ĉefurbo Tanis, kaj la Altaj Pastroj de Amono en Teboj regis la sudon de la lando. Fakte, ĉi tiu divido estis malpli grava ol ŝajnas, ĉar ambaŭ pastroj kaj faraonoj venis de la sama familio.
La lando estis firme reunuigita dum la tempo de la dudekdua dinastio fondita de Ŝoŝenk la 1-a en la jaro 945 (aŭ 943) antaŭ nia erao - li kaj liaj posteuloj estis idoj de berberaj enmigrintoj, origine el antikva Libio. Tiu tempo donis stabilecon al la lando por iom pli ol jarcento, sed post la reĝado de Osorkon la 2-a, la lando efektive disrompiĝis al du ŝtatoj: reĝo Ŝoŝenk la 3-a de la dudekdua dinastio kontrolis Malsupran Egiption de la jaro 818 antaŭ nia erao, dum reĝo Takelot la 2-a kaj lia filo Osorkon (la pli posta reĝo Osorkon la 3-a) regis Mezan kaj Supran Egiption. En Teboj, civila milito inundis la urbon inter la fortoj de Pedubast la 1-a, kiu estis proklamita sin faraono kontraŭ la ekzistanta dinastia linio de Takelot la 2-a (tiu dinastio poste ricevis la nomon "Osorkon B"). Tiuj du frakcioj interbataladis, kaj la konflikto estis nur finita en la regojaro 39 de Ŝoŝenk la 3-a, kiam la dinastio Osorkon B komplete venkis siajn malamikojn. En Supra Egipto fondiĝis la libia dinastio de reĝoj Osorkon la 3-a, Takelot la 3-a' kaj poste -Rudamun, sed la reĝlando rapide disfalis post la morto de Rudamun: kreskis lokaj urboŝtatoj sub reĝoj kiel Peftjaubast de Herakleopolis, Nimlot de Hermopolis, kaj Ini de Teboj.
La nubia regno de la sudo prenis plenan avantaĝon de tiu divido kaj politika nestabileco. Antaŭ la atako de Egiptio en la 20-a regojaro de la nubia reĝo Pije, la antaŭa nubia reganto - Kaŝta - jam etendis sian regnan influon al Teboj kiam li devigis Ŝepenupet, la Dian Adorantinon de Amono kaj fratino de Takelot la 3-a, adopti lian filinon Amenirdis, esti ŝia posteulino. Tiam, 20 jarojn poste, ĉirkaŭ la jaro 732 antaŭ nia erao, lia posteulo Pije kun sia armeo marŝis norden kaj venkobatis la kombinitajn armeojn de pluraj denaske egiptaj regantoj: Peftjaubast, Osorkon la 4-a de Tanis, Iuput la 2-a de Leontopolis kaj Tefnaĥt]] de Sais. Pije establis la dudekkvinan dinastion kaj nomumis la venkitan regantojn esti lia provincaj regantoj. Lin regadon daŭrigis unue lia frato Ŝabaka, kaj poste liaj du filoj Ŝebitku kaj Taharka. La unuigita Nilovala imperio de la 25-a dinastio estis tiel granda kiel ĝi estis dum la Nova Imperio. Faraonoj kiel Taharka konstruigis aŭ restarigis templojn kaj monumentojn en la tuta Nila valo, inkluzive de Memfiso, Karnak, Kaŭa kaj Ĝebel Barkal. La 25-a dinastio finiĝis kiam liaj regantoj retiriĝis al sia spirita patrujo en Napata. Tie (en Al-Kuru kaj Nuri) ĉiuj faraonoj de la 25-a dinastio estas entombigitaj sub la unuaj piramidoj kiuj estis konstruitaj en la Nila valo post jarcentoj. La dinastio de Napata kondukis al la Reĝlando de Kuŝ, kiu floris en Napata kaj Meroe ĝis almenaŭ la 2-a jarcento de nia erao.
Ekde tiu jaro, Egiptio estis regita - plenajn ok jarojn antaŭ la morto de Tanutamun - per la dudeksesa dinastio, klientoreĝoj nomumitaj de la Asirianoj, kiuj sukcese ŝanceligis la politikan sendependecon de Egiptio sub ilia reĝado. Psamtik la 1-a estis la unua asirie rekonita reĝo de la tuta Egiptio, kaj li alportis stabilecon al la lando en liaj 54 jaroj de reĝado de la urbo de Sais. Kvar sinsekvaj reĝoj daŭrigis gvidi Egiption en plia periodo de paco kaj prospero de la jaroj 610 ĝis 525 antaŭ nia erao. Bedaŭrinde por ilia dinastio, nova potenco kreskis en okcidenta Azio - Persio sub ties Aĥemenida dinastio. Faraono Psamtik la 3-a estis transpreninta de lia patro Ahmose la 2-a la regadon dum tempo de nur 6 monatoj, kiam li devis alfronti la armeon de la Persa Imperio en Pelusium. La persoj jam prenis Babilonon kaj Egiptio estis kompare multe pli malforta ŝtato, do rapide malvenkis. Post la malvenko de la egipta armeo, la faraono Psamtik la 3-a mallonge eskapis al Memfiso, antaŭ ol li estis fine malliberigita kaj poste ekzekutita en Susa, la ĉefurbo de la Persa reĝo Cambises, kiu nun formale havis la titolon faraono de Egiptio.
Vidu ankaŭ
Bronzepoka kolapso
Suwałki
Suwałki (jen pole, Suvalkai) estas urbo en la podlaĥia provinco de Pollando. Ĝi apartenas al distrikto Suvalkio. Historie la regiono estas loĝata kaj de poloj kaj de litovoj - la lastaj kulture konsideras ĝin parto de la samnoma litova regiono Suvalkio.
Cervignano del Friuli
Cervignano del Friuli - prononco - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. La Adriatika Maro proksimas en distanco de malmultaj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sankta Miĥaelo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Aiello del Friuli, Bagnaria Arsa, Ruda, Terzo d'Aquileia, Torviscosa kaj Villa Vicentina.
Suwałki
Dua mondmilito
1939
1940
1941
1944
Tiriĉ Mir
La monto Tiriĉ Mir (ترچ میر) havas alton de metroj kaj sekve estas la plej alta monto de la montaro Hindukuŝo. Indikoj pri alto de 7690 metroj rilatas al dua, orienta montopinto.
Diktinedoj
Plej araneoj de tiu familio konstruas neregulajn retojn proksime aŭ rekte surgrunde. Tipe ili kreas nodon de silkecaj fibroj inter kelkaj branĉoj aŭ tigetoj de planto.
Tiriĉ Mir
La monto unuafoje grimpiĝis en 1950 fare de la montogrimpistoj Arne Næss, P. Kvernberg, H. Berg kaj Tony Streather, membroj de norvega ekspedicio.
La monto Tiriĉ Mir situas proksimume ist 240 km nordokcidente de la monto Nanga Parbat kaj proksimume 300 km de la urboj Kabulo kaj Peŝavaro. La montareĝoj etendiĝas ĉiudirekten: norden al la pinto Tiriĉ Nord, orienten al la orienta pinto de la monto, sude al monto angle nomata Three Glacier Peak kaj okcidenten al la monto nach  Ĥada Barma. Inter la montareĝoj situas imponaj glaĉeregoj.
Nina Burri
Nina BURRY, (n. 1978 en Berno, Svisujo) estas baleta dancistino kaj hodiaŭ artistino en tordado.
Biografio
Nina Burri dancis du jarojn kun Rudra Béjart Lausanne». kaj malfrue kun ŝtata teatro Saarbruecken kaj en granda teatro en'' Limoges.
Nina Burri dancis ankaŭ ĉe Bal du Moulin Rouge en Parizo, kaj en Berlino  «Belle et Fou- Das Spiel mit der Lust». Ekde marto 2007 Nina Burri dancis 4 monatojn en Tokio.
Malfrue Nina Burri lernis dum 6 monatoj la tordadan artan kaj la manan balancilon en ĥina akrobatika trupo en Pekino kaj en internacia arta lernejo. Ekde marto 2008 Nina Burri dancis en Berlino, ankaŭ en «Deutsches Showballett Berlin GmbH», germana televida baleto, (German Television Ballet), kaj  ekde fino de junio 4 monatojn en la produktado  «Vienna-Marrakech-The Show»  en Herods Palace en Eilat/ Israelo. Hodiaŭ Nina Burri kontinuas la karieron en cirkoj kaj varieteaj teatroj.
Noŝak
Noŝak (ankaŭ latinliterigita Noshak aŭ Noshaq, perse نوشاخ) estas la plej alta monto de Afganio kaj la dua plej alta montopinto de la montaro Hindukuŝo - post la pakistana monto Tiriĉ Mir. La monto Noŝak situas en la pleja nordoriento de Afganio lime al Pakistano.
La monto unuafoje grimpiĝis fare de Toŝiaki Sakai kaj Goro Ivatsuboa, membroj de japana ekspedicio. La tiama vojo venis de sudoriento kaj pasis la glaĉeron Kadzi Deh. La nuntempa kutima vojo por grimpistoj tamen uzas la okcidentan flankon de la monto supren al la pinto.
6463 Isoda
6463 Isoda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Sachiko Isoda (1912–1993), kiu dungiĝis en la Observatorion de Tokio kiel helpantino kalkulistino en 1943. Post la 2-a mondmilito, ŝi aniĝis al la departemento pri astronomio de la Universitato de Tokio kaj estis dum multaj jaroj sekretariino de Yusuke Hagihara.
Tumaco
Tumaco [tuMAko] esta municipo situanta en la sudokcidento de la Departemento Nariño, Kolombio, je 300 km de San Juan de Pasto. Ties kompleta nomo estas San Andrés de Tumaco, sed ĝi estas konata ankaŭ kiel La Perla del Pacífico (ĉar estas grava haveno en la Pacifiko). Inter ĉefaj maraj lokoj menciindas kabo Manglares, la golfo Tumako kaj la insulo Gallo, La Barra, El Morro kaj Tumaco (municipa sidejo). Laŭ la oficiala retejo, la municipo havis 187.084 loĝantojn en la jaro 2011.
Brenzikofen
Brenzikofen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Konolfingen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 531 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Brenzikofen situas en la transirzono de la Svisa Mezlando al la Svisaj Antaŭalpoj ĉe la okcidenta flanko de la monto Falkenflue, proksimume 7 kilometrojn sude de la urbo Thun. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj Brenzikofen, Boden kaj Bälliz.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,20 km², de kiuj 37,1% estas kovritaj de arbaro, 53,8% servas por agrikulturo kaj 8,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Brenzikofen limas en nordo al Herbligen, en oriento al Bleiken ĉe Oberdiessbach, en sudoriento al Fahrni, en sudo al Heimberg, kaj en okcidento al Oppligen.
Trafiko
La komunumo situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj vojoj. Tra ĝi pasas konekta vojo de Herbligen al Heimberg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas 4 kilometrojn okcidente en Oppligen. Tra la komunumo pasas la trajnlinio de Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Burgdorf al Thun.
Historio
La unua dokumenta mencio de Brenzikofen datiĝas el la jaro 1236 kiel Brenzichovin. Sur la monteto Bürglen videblas mezepoka remparo de la burgo Diessenberg. En malfrua mezepoko la Monaĥejo Interlaken kaj civitanoj de Berno kaj Thun estis bienposedantoj de Brenzikofen. Brenzikofen apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la libera tribunalo Steffisburg kun supera jurisdikcio en Konolfingen. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Brenzikofen estis atribuita al la distrikto Konolfingen, kiu en la jaro 2010 estis dissolvita kaj integrita al la administra distrikto Berno-Mezlando.
Propila 3-etilbenzoato
Propila 3-etilbenzoato aŭ propila 3-etilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Etilbenzoata acido kaj propanolo. Propila 3-etilbenzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila 3-etilbenzoato prezentas 3-Etilbenzoatan grupon ligitan al propila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Esteroj
Eŭgleno
Eŭgleno (Euglena) estas genro de unuĉeluloj el klaso de Euglenoida. Ili apartenas al la eŭkariotoj.
Eŭgleno-specioj estas verdetaj pro la internaj kloroplastoj, longe ovo-, spindelformaj, kun buŝeto, unu flagelo.
Ĝiaj specioj vivas en ĉiu akvo, la plej kutima estas la E. viridis, longa 0,12-0,13 mm. Ĝia "okulmakulo" helpas la fototaksison de la unuĉelulo. la reproduktado okazas nesekse, per dividiĝo de la unuĉelulo.
Specioj
La genro havas ĉ. 125 speciojn, kelkaj el ili
Plej grava kiel modela organismo estas Euglena gracilis.
Tordado
Tordado (aŭ sintordado) estas akrobata fako praktikata en cirko, gimnastiko kaj varieteo-kabaredo. Ĝi baziĝas sur ekstrema fleksebleco kaj streĉado de la homa korpo. Ĝi postulas signifan suplecon, ofte naturan fizikan kapablecon, kombinatan kun longa (pluraj jaroj) kaj severa trejnado.
Načešice
Municipo Načešice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondoforma pejzaĝo sub montareto Železné hory 3 km okcidente de la urbo Heřmanův Městec. Vivas ĉi tie.
Historio
Kiam estis vilaĝoj Načešice kal Licomělice fonditaj oni precize ne konas, sed ili devis ekzisti jam longe antaŭ la jaro 1382. El tiu jaro estas skriba dokumento nomata urbon Heřmanův Městec kun vilaĝoj Načešice kaj Licomělice (Naczessice, Wieczemělice) kaj el la plua jaro 1383 ekzistas skribaĵo, kie estas nomo de Ješek el Načešice, nomata Načeš.
Estas interese, kiel evoluiĝadis nomo de Licomělice. Pli frue oni nomis la vilaĝon Vícomělice, Vícemilice, Vícemělice, Vícoměřice, en la 16-a jarcento ĝi ricevis atributon "Horní" (Supra), por diferencigi ĝin de proksima vilaĝo Licoměřice, kiu ĝis la 17-a jarcento havis la saman nomon kaj pro tio estis signata "Dolní" (Malsupra). De tiu jarcento estas jam uzataj diversaj nomoj Licomělice kaj Licoměřice.
Nacia Parko de Monto Revelstoke
Nacia Parko de Monto Revelstoke troviĝas apud la urbo Revelstoke en Brita Kolumbio (Kanado). La parko estas inter iom malgranda laŭ la mezuro de nacia parko, kun areo de nur 260km².
Načešice
Historio
Post la tridekjara milito estis en ambaŭ vilaĝoj, Načešice kaj Licomělice, multaj bienoj kaj vilaĝaj domoj ruinitaj kaj forlasitaj. Kelkaj homoj forlasis siajn hejmojn kaj elmigris pro religiaj kaŭzoj, ne volis subiĝi al rekatoligado.
Nacia Parko de Monto Revelstoke
Ĝi situas en la Kolumbia Montaro kaj fondiĝis en la jaro 1914. Proksimume 500.000 vizitantoj venas al la parko ĉiun jaron.
Načešice
Historio
El vilaĝaj kronikoj ni ekscias, ke por certigo de bezonoj preskaŭ en ĉiu vilaĝa domo oni praktikis krom terkulturado ankoraŭ iun metion. Estis tie murfarbisto, lignaĵisto, ĉarpentisto, tabloservisto, forĝisto kaj hufoferisto, viandisto, masonisto, radfaristo, kamentubisto, kudristino, muelisto, ŝuisto, arbargardisto, gastejestro ktp. Virinoj el Načešice kaj Licomělice ankoraŭ komence de la 20-a jarcento ne estis okupitaj, ne ekzistis transporta ligo. Kelkaj helpadis ĉe vivtenado per retnodado de harretoj, kurtenoj, ornamaj litkovriloj kaj diversaj tablotuketoj, kiujn oni de ili elaĉetadis en Heřmanův Městec.
Nacia Parko de Monto Revelstoke
Klimato
La parko ankaŭ protektas malgrandan aron de la minacata monta karibuo, kaj ĝi provizas vivmedion por grizaj ursoj kaj oreamnoj. La parko prezentas terenon tute alia ol tiuj trovataj oriente en Rok-Montaro aŭ okcidente en la Marborda Montaro.
Načešice
Vidindaĵoj
En Licomělice estas monumento al falintoj en la unua mondmilito. Kupra plato sur ĝi rememoras nomojn de falintaj civitanoj.
Nacia Parko de Monto Revelstoke
Turismo
Nacia Parko de Monto Revelstoke famas pro siaj someraj elmontroj de sovaĝaj floroj. Ĉiun jaron la herbejoj de la supra subalpa zono burĝonas je buntaj koloroj ĝis la mezo de aŭgusto. Ĝuste la beleco de tiuj ĉi herbejoj, tiel proksimaj al la urbo, inspiris grupon de Revelstokanoj eklobii por kreado de nacia parko en la jaro 1914.
Tiutempe ankaŭ skiado burĝonis kiel populara aktiveco. La skisaltejo de Monto Revelstoke estis unu el la unuaj de Kanado, kaj ĝi siatempe estis internacie fama kiel unu el la plej bonaj naturaj skisaltejoj de la mondo. Pluraj mondaj rekordoj en skisaltado fariĝis ĉi tie.
Načešice
Vidindaĵoj
Sur vilaĝplaco en Licomělice estas sabloŝtona krucifikso. Ĝi estas sur granda soklo kun jam nelegebla surskribo. Super la skribaĵo estas niĉo kun statueto de Johano Nepomuka, plue du statuoj de sanktuloj kaj supre la kruco kun Kristo. Apude staras kampanilo, verŝajne el la sama tempo. Ĝi estis rekonstruita, sed la sonorilo estas origina.
Sub funebra betulo enplantita apud parko la 28-an de oktobro 1968, kiam oni solenis la 50-an datrevenon de ekesto de Ĉeĥoslovaka respubliko, estis enterigita botelo kun 2000 vortoj. Tiel nomiĝis skribaĵo esprimanta postulojn de refomantoj en la jaro 1968, kiuj estis kaŭzo de interveno de Varsovia Pakto en Ĉeĥoslovakion en aŭgusto de la jaro 1968.
Hohen Demzin
Hohen Demzin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Mecklenburgische Schweiz ("meklenburga Svislando", pro iom monteta kaj ne tute ebena pejzaĝo). Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Burg Schlitz, Grambzow, Groß Köthel, Görzhausen, Karstorf kaj Klein Köthel.
Fia koincido
Fia koincido estis junulara amatora ensemblo fondita en Torino (Italio) en 1990, fare de Alessandro Amerio, kiu estris ĝin ĝis 1998. La nomo estas aludo al Kia koincido, internacia teatra grupo.
La ensemblo regule prezentis humuran teatron, sed nur en Italio, dum Internaciaj Junularaj Festivaloj kaj unu Internacia Junulara Kongreso, en Asizo 1997.
Ekde 1999 la ensemblo ŝanĝis sian nomon al Torina Nova Trupo, sub la gvido de Alberto Capella. En 2003 ĝi surscenigis unuafoje dramon originale verkitan en Esperanto: La familio de Anto Speri de Giorgio Silfer.
Chions
Chions estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Kuŝtilj
Historio
Post dominado de turkoj la loko estis senhoma. Precipe rumanoj fondis la vilaĝon en 1690. Ĝis Traktato de Trianon Mélykastély apartenis al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto Versec, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Fine de la hungara erao la komunumo havis la rangon grandvilaĝo. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Kuŝtilj 806 homoj, (767 rumanoj (95 %), 19 serboj, 12 ciganoj, 4 hungaroj kaj 3 kroatoj).
La Chaux-de-Fonds Les Forges (stacidomo)
La Chaux-de-Fonds Les Forges estas fervoja stacidomo en La Chaux-de-Fonds, Svislando.
NGC 235B
NGC 235B (aliaj indikoj — PGC 2570, ESO 474-17, MCG -4-2-42, AM 0040-234) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Susz
Susz, legu [Suŝ] (germane: Rosenberg, legu [ROznberk], signifo "roza monto"; prapruse Suse) estas urbo en Varmio-Mazurio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Susz en distrikto Iława. En en la urbo vivis.
Historio de Rosenberg en la Mezepoko
La urbo estis fondita de Teŭtona Ordeno en la jaro 1305 sur la loko de la iama burgo de la praprusoj, kiu havis la nomon Suse. De la momento kiam al la teŭtonoj kiel feŭdon de la tero de la kastelo de Chełmno donis pola princo Konrado la 1-a de Mazovio en la jaro 1228, ĝis la tuta okupado de Pomezanio en la jaro 1236 pasis 8 jaroj. Dum tiu tempo la Teŭtona Ordeno tute okupis tiun setlejon. Por plifortigi la akiritan teron kaj la setlejon la teŭtonoj ekkomencis konstrui la fortikaĵojn kiel kvarangulan ter-remparon plifortigitan per palisaro kaj ĉirkaŭita per profundaj fosaĵoj. La 20an de decembro 1314 roku Susz ricevis la lokigon laŭ la Chełmno-leĝo, ricevinte la nomon Rosenberg. En la jaro 1319 urbo havis jam la urbodomon, la defendmurojn kun la du pordeg-turoj, kastelon kaj konstruaĵojn kiuj ĉirkaŭis la centron de la urbo, do fakte la urboplacon. En la jaro 1414 dum la milito inter Pollando kaj Teŭtona Ordeno pola armeo detruis la urbon, la sekvajn detruojn donis la Dektrijara milito kiu okazis dum la jaroj 1454-1466 (vidu la apudan mapon). Ĝis la unua duono de la 15a jc la urbo rapide disvolviĝis. En Rosenberg bone disvolviĝis la drap- kaj teksad-metio. Krome aktivis gildoj de bakistoj, buĉistoj kaj ŝuistoj. La revenon el la kriza stato malhelpis la brulegoj (incendioj) kaj epidemioj, ĉefe pesto kaj manko de la bonaj ŝoseaj ligoj.
Historio en la 19a jc ĝis la 21a jc
Dum la Napoleonaj militoj en la proksima vilaĝo Kamieniec estas fama Palaco Finckenstein (germane: Schloss Finckenstein). La palaco famiĝis en la jaro 1807, kiam Napoleono loĝis tie de aprilo ĝis junio tiujare, kaj la 27an de aprilo 1807 li subskribis tie la Traktaton de Finckenstein. En la jaro 1818 Rosenberg havis 990 loĝantojn. La nunan nomon oni donis al ĝi la 7-an de majo 1946.
Bibliografio:
Stanisław Archemczyk (2011): Historia Warmii i Mazur, tom 2. Lata 1772-2010, Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, Olsztyn.
Ernst Bahr (1981): Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreußen. Kröner, Stuttgart.
Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Filip Sulimierski (1890): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom 11, Nakładem Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, Warszawa.
Janusz Cygański (2006): Susz. Z dziejów miasta i okolic, Muzeum Warmii i Mazur, Olsztyn.
Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński (1996): Warmia Mazury. Przewodnik, Agencja TD, Białystok.
Mieczysław Hoffmann, Jerzy Sikorski (1971): Iława i okolice,Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki, Olsztyn.
Marcin Kuleszo, Barbara Wojczulanis (2001): Warmia i Mazury. Przewodnik ilustrowany,Agencja Fotograficzno-Wydawnicza Mazury, Olsztyn.
Wiesław Niesiobędzki (2006): Powiat iławski. Dzieje miast i wsi. Szkice historyczne od czasów krzyżackich do 1945 roku, Lokalna Organizacja Turystyczna Pojezierza Iławskiego i Dorzecza Drwęcy, Iława.
Wiesław Niesiobędzki (2008): Powiat iławski. Dzieje, zabytki, pejzaż i kultura, Zakład Poligraficzny Algraf, Iława.
Wiesław Niesiobędzki (2003): Zamki, pałace, dwory i inne zabytki powiatu iławskiego. Przewodnik historyczno-krajoznawczy, Wydawnictwo Tekst, Iława.
Fântânele (Dragu)
Fântânele [fıntınele] (hungare: Tövises) estas vilaĝo en Rumanio, en distrikto Sălaj. Administre ĝi apartenas al Dragu.
Pelignoj
La Pelignoj (latine: Paeligni aŭ Peligni) estis antikva tribo en Abruco.
Ekde 343 ili estis aliacanoj de Romo. Ili postlasis enskribaĵojn en propra, dum la imperia tempo jam pereinta dialekto. En Sulmona kaj en Corfinium estis du centraj urboj. Corfinium estis dum la interna interaliancana milito (Bellum Marsicum, inter 91-88 a.K.) la ĉefurbo. Tiam ĝi portis la nomon Italica.
Akyaka (Muğla)
Akyaka estas urbo en provinco Muğla en Turkio. Ĝi apartenas al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
La urbaj koordinatoj estas.
4497 Taguchi
4497 Taguchi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝia nomo honoras Takeo Taguchi, poluriston de teleskopaj speguloj kaj subtenanton de la amatora astronomio en Japanio.
Adalin
Adalin (hungare: Adalin) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 554 loĝantojn (rumanoj); en 1992 803 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1320. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Dragu.
(16509) 1990 UE4
(16509) 1990 UE4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Militkomunismo
Militkomunismo estis la kruda ekonomia politiko de la bolŝevikoj dum la Rusa Enlanda Milito. Tio havis du celojn: realigi la komunismajn teoriojn en la praktiko per redisdono de varoj kaj la venko en la enlanda milito, per ekipo de urboj kaj Ruĝa Armeo kun armiloj kaj mangaĵoj. Ĝi havis la sekvajn trajtojn:
La senkompensa depreno de agrikulturaj produktoj kaŭzis malsatmizeron, kanibalismon inter 1919-1921 kaj malsatmorton de milionoj. Tio estis ankaŭ kaŭzo de ribelo en Kronstadt ĉe militŝipa bazo en februaro 1921 kaj la kamparana ribelo de Tambov. La ribelo instigis  Leninon anstataŭigi la militkomunismon per Nova Ekonomia Politiko.
Miroľa
Miroľa (hungare Mérfalva rutene Мироля [mirolja]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Miroľa situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Svidník troviĝas je 20 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1572 laŭ tiama hungara formo "Felsso Psztrina". La unuaj loĝantoj estis rutenoj. En 1713 la vilaĝo senhomiĝis. En 1787 188 vilaĝanoj loĝis en 25 domoj, en 1828 221 vilaĝanoj en 27 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Mirolya, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Mérfalva 174 homoj, (plejparte ). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Miroľa 85 homoj, (66 slovakoj, 17 rutenoj).
Halle (Vestfalio)
Halle estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gütersloh de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nikolin'
Nikolin' estas Esperanta artistnomo de Nicole PAIROUX, kantistino el belga deveno, unu el la tri profesiaj kiuj akompanis sin per gurdo, en la franclingvaj landoj de Eŭropo.
Post memstara debuto per 45-turna disko en 1986, LF-koop rimarkis kaj lanĉis ŝin per la kasedo "Invito al ĝojo" (1988). Sekvis tre kreiva jaro 1989, kun la kasedoj "Nur per amo" kaj "Jula lando", la 33-turna disko "La Esperanto-knabino", la muzika filmo Kiam Parizo estis Parizo eĉ por ni esperantistoj.
Nikolin' produktis ĉe LF-koop ankaŭ lulkantan kasedon "Laŭ lula ondo" kaj kompaktan diskon "Inter du amsezonoj" (1993).
Dotita je nature ĉarma kaj freŝa voĉo, ŝi interpretis tekstojn tradukajn aŭ originalajn interalie de Georges Lagrange, Perla Martinelli, Claude Piron kaj precipe Giorgio Silfer. Ŝi kunlaboris ankaŭ por Esperanta Songazeto.
Post multaj sukcesaj prezentoj kaj turneoj, ofte organizitaj de LF-koop, ŝi retiriĝis el la scenejo meze de la 1990aj.
Kanelonoj
Kanelono (menciita en PIV), kiu signifas "granda kano" en la itala, estas cilindra formo de pastaĵo aŭ nudelo kutime prezentita kiel bakaĵo farĉita kaj kovrita per saŭco en itala kuirarto. Iaj specoj de kanelonoj vendiĝas sekigitaj kaj devas esti bolitaj antaŭ uzo. Oftaj farĉaĵoj inkludas spinacon, rikotan fromaĝon, kaj hakitan viandon. Vegetaĵaj farĉaĵoj estas ankaŭ uzataj. La proksimumaj dimensioj estas 8 cm ĝis 10 cm longe, 2 cm ĝis 3 cm diametre, kun mura dikeco de 1 mm.
Sonĝointerpretado
En moderna epoko, variaj skoloj de psikologio kaj neŭrobiologio estis proponintaj teoriojn pri la signifo kaj la celo de sonĝoj. Plej fakuloj nuntempe klopodas interpreti la sonĝenhavon kongruante la Freud-an teorion de sonĝo en diversaj landoj, kiel en studo farita en Usono, Barato kaj Sud-Koreio.
Homoj ĝenerale ŝajne kredas, ke sonĝoj estas partikulare signifoplenaj: ili atribuas pli da signifo al sonĝoj ol al similaj pensoj dumvekaj. Por ekzemplo, kelkaj informis, ke ili plej verŝajne nuligus flugveturon se ili sonĝas pri aviadilakcidento pli ol pro averto fare de la koncerna sekurecservo.
Tamen, homoj ne atribuas egalan gravon al ĉiaj sonĝoj. Ŝajne oni uzas motivitan raciigon interpretante sonĝojn. Oni estas plej pretaj rigardi sonĝojn kiuj konfirmas la dumvekajn kredojn kaj dezirojn kiel pli signifoplenaj ol sonĝoj kiuj kontraŭdiras la dumvekajn kredojn kaj dezirojn.
En kulturo kaj literaturo
Laŭ scio, la plej fruaj skribaĵoj en kiuj ili rilatis al la sonĝo devenas de akadaj kaj sumeraj kulturoj. Estis percepto, ke ekzistas speciala diaĵo aŭ anĝelo, kies tasko estis transdoni mesaĝojn en homaj sonĝoj. Ĉi tiu percepto daŭris en Asirio kaj Babilono. Laŭ ilia kono, la fonto de la sonĝoj povus esti bonaj dioj aŭ demonoj kaj malbonaj spiritoj kaj sekve la sonĝoj estis klasifikitaj kiel bonaj aŭ malbonaj. De ĉi tie disvolviĝis tuta klaso de pastroj, okupiĝanta pri la klasado kaj interpretado de sonĝoj, kaj pri la magiaj operacioj de purigado de malbonaj sonĝoj. Eble la elstara ekzemplo estas la tabletoj Iškar Zaqīqu kiuj enhavas ritaj instrukcioj por plibonigi koŝmaroj.
De tie ĉi tiu percepto alfluis al la antikva Egiptio. En antikva Egiptio, temploj estis konstruitaj por la dio Serpis, la egipta dio de sonĝoj, kie sidis pastroj, kiuj traktis sonĝan decidon. Kaj en multaj papirusoj sonĝoj estis memoritaj. La antikvaj egiptoj vidis sonĝojn kiel mesaĝojn el la ĉielo, desegnitajn por respondi homajn demandojn, averti ilin kontraŭ danĝeroj kaj gvidi ilin en sekura maniero, kaj eĉ permesi al ili penti. Ĉi tiu fenomeno ankaŭ ekzistis en Kanaano. En Ugarita poezio ekzemple estas prezentita en la legendo pri Kreto (angle: Epic of Kirta), la malfekunda reĝo, kiu plenumas ritojn en la templo por altiri al ĝi la revelacion de la dio Baalo en sonĝo.
Eĉ en antikva Grekio estis temploj specialaj por Sonĝoj. En la helena mitologio Morfeo estas la dio de la profetaj sonĝoj. Ĉi tiuj temploj nomiĝas inkubatoraj temploj. Temploj, kie la kredanto farus diversspecajn klopodojn altiri al li la sonĝojn. Inter la famaj inkubatoraj temploj estis la temploj de Asklepio, en la helena mitologio la dio de la medicino. En ĉi tiuj temploj oni preparis diversajn preparojn por allogi sonĝojn kiel drogmanio, baniĝi en banoj kun diversaj substancoj kaj apliki oleojn. Eĉ je revekiĝo post la sonĝo la pastroj havis rolon, ĉu per instrukcioj ĉu per medikamentoj kaj pocioj laŭ la sonĝo. Se persono ne povintus havi sonĝon, mesaĝisto aŭ pastro sonĝus por li. Fakte, laŭ la antikva grekaj lingvoj oni ne havas sed vidas sonĝon, do estas tipo de vizio.
En la biblia rakontaro elstaras iuj rakontoj pri sonĝoj kaj iliaj interpretado, ĉefe en la libro de Genezo. Estas la prapatro Jakobo kiu sonĝas pri anĝeloj levantaj kaj mallevantaj sur ŝtuparo ĉielen. Genezo sekvas per priskribo de la du sonĝojn de Jozef, kies avaran signifon facile deĉifris liaj fratoj kaj patro. Poste Jozef solvus la profetajn sonĝojn de Faraono, kiu nomas Jozefon iom kiel la deĉifristo de ĉifro. La interpretado, biblie: solvado, de siajn proprajn sonĝojn kaj de la sonĝojn de la Faraono tute ŝanĝis la kurson de la vivo de Jozefo. La vizio en sonĝo ankaŭ estas ekzempligita en la biblia rakonto de la reĝo Salomono de Izraelo dormante sur la sankta monto kiam li ricevis ordonon konstrui la templon en jerusalemo. La libro de Daniel rakontas pri Daniel kiel la sonĝanto de Nebukadnecar, reĝo de Babel.
András Perczel
András Perczel [andrAŝ percel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Perczel András estas hungara biokemiisto, profesoro, membro (korespondanta (2010, ordinara (2016) de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis Dénes Perczel.