cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉambromuzika societo de Erfurto
Sub la estrado de Kurt Kunert 1946-1990
Tiun tradicion daŭrigis poste la en 1981 fondita kvinteto Musica rara: oni flegis la ĉambran muzikon de sur lignaj blovinstrumentoj kaj aranĝis la prezentadon de malofte ludataj muzikpecoj (ekz. ankaŭ fare de muzikistoj de la Teatro de Erfurto.) Post la 1990-a jaro oni uzis por tio la festohalo de la Urbodomo de Erfurto.
Nova fondo en 2009
En 6-a de decembro 2009 fariĝis - per fonda koncerto - la nova fondo kiel societo de publika juro. En la statuto ĝi devigis sin kontinuigi la tradiciojn de la antaŭula societo.
Refondomembroj kaj estraranoj iĝis i.a.: Eugen Mantu, Dorothea Schneider, Claudia Schwarze. La celoj de la nova societo estas: daŭrigi la tradiciajn matineojn en kooperacio kun la teatro kaj internaciaj renomitaj ensembloj (ekz. por la vesperaj koncertoj); trovi plurloke interesigotajn aŭskultantarojn kaj novajn lokojn por okazigi spektaklojn; realigi novajn projektojn kune kun artistoj de aliaj muzikaj ĝenroj.
Premioj
1972 Kulturpremio de la urbo Erfurto
Egglham
Egglham estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Amonia aluminia sulfato
Amonia aluminia sulfato, AAS, sulfato de amonio kaj aluminio aŭ NH4Al(SO4)2.12 H2O, ankaŭ konata kiel aluno de amonio kaj aluminio, estas duobla salo ĝenerale dekduhidrata, kiu okazas en naturo kiel la rara erco "ĉermigito".
Odincovo (stacio)
Odincovo (Одинцово) estas haltejo sur la Linio MCD-1 Belorussko–Savjolovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Odincovo.
Amonia aluminia sulfato
AAS estiĝas pere de aluminia hidroksido, sulfata acido kaj amonia sulfato. Ĝi formas solidan solvaĵon kun kalia aluno. La pirolizo de la AAS estigas aluminon. Tia alumino uzatas en produktado de muelitaj polvoj kaj kiel antaŭantoj de sintezaj ĝemoj.
Uzoj
Amonia aluno estas malaltkosta netoksa reakcianto, kiu ricevas plurajn niĉajn aplikojn. Ĝi uzatas en akvopurigo, en vegetalaj gluaĵoj, en porcelanaj cementoj, en senodorigiloj kaj ledotanado, tinkturado kaj teksaĵoj fajrorezistaj. La pH de solvaĵo rezultanta el topika apliko de amonia aluno kun ŝvitogutoj ordinare estas iomete acida reakcio kun pH inter 4 al 5. Amonia aluno estas ordinara ingredienco en bestoforigaj sprajoj.
Sintezo
Sulfato de amonio kaj aluminio estiĝas per varmigo de miksaĵo da aluminia sulfato kaj amonia sulfato:
Reakcio
Pirolizo de amonia aluno estigas aluminon kaj amoniakon :
***
Literaturo
https://www.youtube.com/watch?v=RnjiEdoSEvA How to Grow Large Alum Crystals by Crystallization]
Quel
La vilaĝo Quel [kel] estas municipo de la regiono Rioĥo (Hispanio) apartenanta al la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la komarko de Arnedo.
Quel elstaras pro sia kastelo, kiu estas super la vilaĝo, kaj estis ties ĉiama simbolo; fakte la nomo Quel devenas el araba Qalat, kiu signifas 'kastelo'. Ŝirmata de kruta monteto, sur kiu staras la restoj de la kastelo, la vilaĝo kuŝas ĉe la valo de la rivero Cidacos kiu irigacias riĉajn kampojn.
Geografio
Quel estas ĉe la ŝoseo LR-115 kiu komunikas kun la komarka ĉefurbo, Arnedo, de kiu distas nur 4 km kaj kun la tre proksima Autol. La ŝoseo LR-281 kun la LR-137 komunikas Quel kun Calahorra, je nur 13 km, kaj kun la ĉefaj komunikvojoj de la valo de Ebro, la aŭtoŝoseo AP-68 kaj la nacia ŝoseo N-232 kiu ligas kun la regiona ĉefurbo, Logronjo, de kiu distas 50 km. La plej proksima fervoja stacio estas en Calahorra, dum la flughaveno de Logronjo estas malgrava kaj pli aktiva tiu de Zaragozo.
La municipo Quel estas komponita de la urba kerno ĉe la kruta rokaĵo. Ĝi konsistas de du diferencaj partoj, kiuj iam estis eĉ sendependaj (Quel de Yuso kaj Quel Suso), nuntempe konataj nur kiel supra kaj malsupra kvartaloj. Estas nun vinprodukta periferio nomita Barrio Bodegas (kvartalo vinkeloj) trans la fluejo de la rivero Cidacos. Iam estis ankaŭ alia loĝkerno, nune malaperinta, nomita Ordollo.
Historio
La strategia loko de Quel kondukis al konstruado de kastelo, kiu estis konektita ankaŭ al la romia ŝoseo kiu kuniĝis Calagurris Iulia (Calahorra) kun Numancia. La kastelo havis defendan muregon, el kiu ankoraŭ restas restaĵoj. Quel estis literumita Kelle en la dokumento de la voto de Fernán González.
En 1060 la senjoro de Quel estis Fortún Garcés. En la kadro de la disputoj inter la regnoj Navaro, Kastilio kaj Aragono, post la morto de la reĝo Sanĉo de Peñalén, Alfonso la 6-a de Kastilio aneksis la terenon al siaj teritorioj, sed poste estis aligita al la regno Aragono. Tiukadre estis arbitro la reĝo Henriko la 2-a de Anglio, kiu decidis favore al Kastilio, kaj tial Rioĥo kaj sekve Quel venis definitive al la regno Kastilio. Dum la 16-a jarcento okazis juraj plendoj inter la posedantoj de ambaŭ supra kaj malsupra kvartaloj. En 1789 plue estis Quel urbo de senjorlando, de la senjoroj Gante y Saénz de Tejada.
Aktualo
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo (iam cerealoj, olivarboj kaj vitoj, nun irigacio, fruktarboj kaj fruktoĝardenoj, kaj lastatempe asparagoj kaj ĉampinjonoj) kaj iom da brutobredado (ŝafoj), sed ĉefe industrio de ŝufabrikado, ligita al Arnedo. Krome estas nutrindustrio kaj aliaj pli malgrandaj industrio, kaj rura turismo, gastigado ktp.
Vizitindaĵoj estas la kastelo (kun ĉefturo), la preĝejo de la 16-a jarcento malfrugotika kun renesancaj elementoj kaj baroka ĉefretablo, la ermitejo, surstrataj statuoj ktp.
Posesivo
En gramatiko, posesivo (mallongigo: POSS ) estas vorto aŭ gramatikaĵo, kiu indikas la rilaton de posedo aŭ aparteno vastasencaj.
Sintakso
Diversaj lingvoj povas havi diversajn sintaksojn por posesivoj.
Genitivo
Kelkaj lingvoj havas unikan kazon, la genitivon, kiu funkcias kiel posesivo. Ekzemple, en la germana lingvo: La posesivo (la fakto ke la libro apartenas al la knprbo) esprimiĝas per la kazo genitivo de la artikolo des kaj la substantivo Jungen.
Prepozicioj aŭ postpozicioj
En kelkaj lingvoj, oni uzas prepozicion aŭ postpozicion (simile al la Esperanta de) por esprimi posesivon. Ekzemple, en la japana lingvo oni uzas la postpozicion no “de”:
Posesivaj pronomoj
Multaj lingvoj havas specialajn posesivajn pronomojn, por montri posedon, apartenon, aŭ aliajn rilatojn. Ekzemple, en Esperanto oni havas la pronomojn mia, kies, ktp.
Kelkaj lingvoj havas kaj ĝeneralan genitivon kaj specialajn posesivajn pronomojn. Ekzemple, la rusa lingvo havas kaj la regulan genitivon меня menja “de mi” kaj la posesivon мой moj “(la) mia”.
Enklizaĵo
En la angla lingvo, oni uzas la morfemon ’s, kiu estas enklizaĵo, ne vera kaza sufikso, ĉar ĝi povas havi kiel komplementon substantivan sintagmon, ne nur unu substantivon:
Semantiko
En diversaj lingvoj, la signifokampo de la posesivo povas esti vasta aŭ malvasta. Jen kelkaj oftaj signifoj de posesivoj:
Sándor Kligl
Sándor Kligl [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kligl Sándor estas hungara skulptisto. Lia familia nomvarianto estas Kliegl, lia edzino estis Valéria Tóth. Sándor Kligl naskiĝis la en Mosonmagyaróvár.
Biografio
Sándor Kligl abiturientis la industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1963, lia skulptista instruisto estis József Somogyi. Li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1970. Lia majstro estis Sándor Mikus. Inter 1971 kaj 1980 li kreis en Hódmezővásárhely, poste en Szeged. Intertempe inter 1978-1981 li ricevis stipendion. Li ricevis premiojn inter 1996-2017.
Thomas Cranmer
Thomas CRANMER (Aslockton, 2a de julio de 1489 - Oksfordo, 21-a de marto 1556)​ estis angla pastro kaj ĉefepiskopo de Canterbury dum la regadoj de Henriko la 8-a, Eduardo la 6-a kaj Maria la 1-a —nur dum malmulte pli ol unu jaro—. Li kunlaboris en la nuligo de la geedzeco de Henriko la 8-a kaj Katerino de Aragono, kiu estis unu de la tialoj de la skismo de la Eklezio de Anglio kun la Katolika Eklezio. Kun Thomas Cromwell, li apogis la principon de la reĝa supereco, laŭ kiu la monarko astis konsiderata suvereno super la eklezio ene de sia regno.
Eklezia kariero
Dum sia regado kiel ĉefepiskopo de Canterbury estis responsa pri la establado de la unuaj doktrinaj kaj liturgiaj strukturoj de la reformacia eklezio. Li ne faris radikalajn ŝanĝojn en la eklezio dum la regado de Henriko la 8-a, pro la konfliktoj de povo inter religiaj konservativuloj kaj reformistoj. Tamen, li sukcesis publikigi la unuan religian diservon rajtigita en nacia lingvo, nome Exhortation and Litany. Kiam Eduardo la 6-a alvenis al la trono, Cranmer povis promocii gravajn reformojn. Li verkis kaj kompilis la du unuajn eldonojn de la Book of Common Prayer, Libro de komuna preĝado, nome speciala liturgio por la Eklezio de Anglio. Helpe de variaj eŭropaj reformistoj, kiujn li rifuĝigis, li ŝanĝis la doktrinon en areoj kiel la komunio, la pastra fraŭleco, la rolo de la bildoj en la kultejoj kaj la venerado de sanktuloj. Cranmer proklamis la novajn doktrinojn pere de la Libro de komuna preĝado, la Libro de homilioj kaj aliaj publikaĵoj.
Li estis juĝita pro perfido kaj herezo, kiam surtroniĝis la katolika Maria la 1-a. Enkarcerigita dum pli ol du jaroj kaj sub premado de la ekleziaj aŭtoritatoj, Cranmer faris kelkajn malkonfesojn kaj ŝajne li revenis al la Katolika Eklezio. Tamen, en la tago de sia ekzekuto, li malkonfesis siajn parolojn de la karcero kaj pereis kiel herezulo por katolikoj kaj kiel martiro por la anglaj reformaciistoj. La morto de Cranmer estis senmortigita en la Libro de la martiroj kaj lia heredo plue estas viva ene de la Eklezio de Anglio en lia Libro de komuna preĝado kaj la «39 artikoloj», deklaracio de la anglikana kredo bazita sur lia verkaro.
Aŭtoŝoseo de la Kantabra Maro
La Aŭtoŝoseo de la Kantabra Maro, en hispana Autovía del Cantábrico (A-8)/Autopista del Cantábrico (AP-8)​ estas surtera vojo de duoblaj reloj kaj sencoj, kiu etendiĝas laŭlonge de la nordo de Hispanio, paralele al la Kantabra Marbordo, kaj kiu estas dividita fakte en du apartaj sinsekvaj ŝoseoj, el kiuj la una estas paga aŭtoŝoseo (AP-8), kiu laŭiras Eŭskion el la franca landlimo ĝis Bilbao, kaj la alia senpaga aŭtoŝoseo (A-8) el Bilbao kiu laŭiras la ceteron de la Kantabra Marbordo ĝis Galegio.
Gravaj trairataj lokoj kaj urboj estas Irún, San Sebastián, Éibar, Durango, Bilbao, Castro Urdiales, Laredo, Solares, Torrelavega, Cabezón de la Sal, Unquera, Llanes, Ribadesella, Villaviciosa, Gijón, Avilés, Luarca, Navia, Ribadeo, Mondoñedo, Villalba kaj Baamonde.
Atuto
En kartludoj atuto estas tiu emblemo, kiu estis elektita por havi superecon super la ceteraj emblemoj. Kutime ĉiu atuta karto superas ĉiun neatutan karton.
La reguloj pri elektado de la atuto varias de ludo al ludo: en iuj ludoj ĝi estas anoncita de iu ludanto, en aliaj ĝi estas elektita hazarde, en ankoraŭ aliaj ĝi estas fiksita por ĉiam.
Amendo
Amendo estas ŝanĝo de iu parto en la leĝaro, rezolucio aŭ simila teksto per formala proceduro. Ekzistas tamen partoj ekzemple de leĝoj, kiuj ne estas ŝanĝeblaj. Amendoj povas aldoni, forigi aŭ ĝisdatigi partojn de ĉi tiuj interkonsentoj. Ili estas ofte uzataj kiam estas pli bone ŝanĝi la dokumenton ol skribi novan.
Parlamenta proceduro
En parlamenta proceduro, la maniero kiel multaj kunvenoj okazas, amendo estas speco de mocio (en: motion) - propono aŭ formala sugesto fari ion. Amendoj povas forigi vortojn, aldoni vortojn aŭ ŝanĝi vortojn de mocioj. Kutime, ajna mocio povas esti amendita, eĉ aliaj amendoj. Tamen, amendo al amendo de amendo ofte ne estas permesata.
Konstitucio
Ĉefartikolo: Konstitucio
Vidu ankaŭ
Kontrakto
Surakvaj kuracistoj
Surakvaj kuracistoj (portugale Doutores das Águas) estas ne-ŝtata humanitara organizaĵo en Brazilo, plej konata pro siaj ĉiujaraj projektoj kiuj donas medicinan, dentan kaj higienan kaj sanan subtenojn al izolitaj riverbordaj loĝantaroj en la Amazono.
Respektante la kulturajn trajtojn de tiuj homoj, ĝi klopodas asisti la komunumojn en iliaj san-rilataj kaj psikosociaj bezonoj, tie, kien la publika administrado ne atingas. La plano estas periode renovigi tiun asistadon, sendepende de religiaj kaj publikaj institucioj.
Ĉiujare, proksimume 2 000 apudriveraj loĝantoj ricevas la viziton de tiuj 50 volontuloj, kiuj tien venas per barko. Oni jam transdonis sanservon al preskaŭ 6 000 homoj; oni plenumis pli ol 13 000 konsultojn kaj aliajn sanservojn; oni jam agadis en 18 komunumoj; oni jam krozis pli ol 10 000 kilometrojn sur rivervojoj; 98 volontuloj jam partoprenis en la ekspedicioj.
Por tio oni uzas barkon speciale konstruitan por la agado. Ĝi enhavas konsultejojn, radiografiajn aparatojn, steriligilojn, ĉambrojn por negrandaj kirurgioj, medikamentejon, krom kuirejo, dormejoj, kaj aliaj ĉambroj. Kvankam tiu barko estas sufiĉe granda, ĝia kareno estas plata kaj restas apenaŭ unu metron sub la akvosurfaco, kio permesas iradon ankaŭ sur ne profundaj riveroj. Por kompletigi la laboron, skipo da fakuloj kaptas bildojn kaj filmojn, kiuj celas diskonigi la agadon kaj konsciigi pri la nepra bezono helpi tiujn forajn homojn, kiuj vivas tute forlasite de registaraj aŭtoritatuloj.
HTML5-a audio
HTML-a audio estas elemento enkondukita en HTML5 por aŭskultigi sonon aŭ muzikon en retpaĝaro sen la devo instali apartan kromprogramon en la foliumilo.
Ekzemploj
La aldonita -etikedo servas al la difino de alternativaj dosieraj aranĝoj. Se foliumilo ne povas aŭdigi dosieron laŭ la unua aranĝo, ĝi provos aŭdigi la sekvan.
Kolbasarbo
Kolbasarbo (Kigelia) estas genro de angiospermoj (florplantoj) el la familio bignoniacoj. La genro havas nur unu specion, Kigelia africana, kiu kreskas en tropika Afriko ekde Eritreo kaj Ĉado ĝis la norda parto de Sud-Afriko, kaj en la okcidenta parto de Senegalio kaj Namibio.
Etimologio
La genronomo de la arbo estas derivita de la mozambika bantuonomo, kigeli-keia. La ĝenerala nomo estas Kolbasarbo (angle: Sausage Tree).
Pompadour (stacidomo)
Pompadour estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Arnac-Pompadour, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nexon - Brive-la-Gaillarde (613000).
HTML5-aj video kaj aŭdio
En HTML5 estas difinitaj kelkaj novaj elementoj, el kiuj du estas multrimedaj, nome  kaj. Ili jam funkcias en modernaj foliumiloj, kiel ekzemple Firefox, Opera kaj Chrome, Safari, sed eĉ Interreta Esplorilo 9, kvankam nur la unuaj tri subtenas la liberajn informaranĝojn, kaj nur la lastaj tri la malliberajn.
Video
Bedaŭrinde la produktejoj de foliumiloj ne interkonsentis pri la uzata dosiera formato. Tial estas subtenataj nur kelkaj el la jenaj tri formatoj: H.264, Ogg/Vorbis kaj WebM.
Audio
La -etikedo estas uzata por enmeti muzikon aŭ parolon en retpaĝaron. Ĝi jam funkcias en modernaj foliumiloj.
Informaranĝoj
Antaŭe la normo rekomendis, por universala interkonformo, ke TTT-legiloj subtenu antaŭ ĉio la informaranĝon Ogg/Vorbis por sono kaj Ogg/Theora por filmoj, ĉar ilin oni rajtas uzi en ĉiuj landoj sen pagi al iu kaj sen ricevi de iu personan permeson kun limigaj kondiĉoj. En tiuj landoj, kie oni povas patentigi programajn algoritmojn, por disvastigi ilojn por fari kaj uzi dosierojn laŭ MP3 kaj H.264, oni devas aĉeti licencon; la licencistoj de H.264 ankaŭ iam konsideris ĉu pagigi senpagan disvastigon de informoj en ĝi.
Tiun rekomendon subtenis Mozilla kaj Opera Software, kies TTT-legiloj subtenas nur liberajn aranĝojn: Ogg/Vorbis, Ogg/Theora, WebM (almenaŭ tiuj de Mozilla ankaŭ subtenas Ogg Opus).
(14521) 1997 GL15
(14521) 1997 GL15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
HTML5-aj video kaj aŭdio
Kontraŭo de Nokia kaj Apple
Nokia kontraŭis la rekomendon, asertante, ke malliberaj aranĝoj estas pli disvastigitaj por malsenpagaj informoj, ke malsenpagaj informoj gravas pli kaj iliaj eldonantoj bezonas DRMon.
Apple (faranto de la TTT-legilo Safari, kaj membro de MPEG LA — licencisto de H.264) asertis, ke la malpli disvastigitaj liberaj aranĝoj kaŭzas riskon de atakoj de kaŝaj posedantoj de patentoj. Aliflanke, la malliberaj informoj ankaŭ ne evitigas tian riskon, kaj tiam estis kosiderataj ŝanĝoj kiel eventuala pagigo de senpaga disvastigado de H.264-filmoj.
TTT-legiloj de Apple kaj Microsoft (kiu ankaŭ estas patentoposedanto kaj membro de MPEG LA) subtenas nur la malliberajn aranĝojn.
WebM
Google ankaŭ subtenis uzon de liberaj aranĝoj, sed dum Vorbis estas klare pli efika ol MP3, iuj en Google opiniis, ke Theora estas por ĝiaj celoj signife malpli efika, ol H.264. Tial Google poste aĉetis rajtojn pri kodado je la informaranĝo VP8, kaj faris el ĝi liberan filmaranĝon WebM, bazitan sur Matroska kaj enhavantan videon laŭ VP8 kaj sonon laŭ Vorbis. Tiun aranĝon subtenas ĉiuj el la plej uzataj TTT-legiloj, kiuj subtenas Theora’n: Firefox; Guglaj Chrome, Chromium kaj TTT-legilo de Android; Opera; KDEa Konqueror kaj GNOMEa Epiphany.
Malavantaĝoj
La du novaj etikedoj havas nur unu veran malavantaĝon:
Stetten AG
Pri la komunumo
Stetten (prononcu: ŝtetn) estas komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1547 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Stetten situas ĉe la orienta bordo de la rivero Reuss. La vilaĝa centro troviĝas en distanco de proksimume 500 metroj de la rivero.
La teritorio e la komunumo etendiĝas sur areo de 4,41 km², de kiuj 1,23 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,74 km² de konstruaĵoj. La tuta komunumo troviĝas en la ebenaĵo de Reuss kaj ĝia teritorio estas preskaŭ ebena. La plej alta punkto de la komunumo situas sura alteco de 420 m s.m kaj ĝia plej malalta punkto je 348 m s.m. ĉe la borod de la rivero Reuss.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Stetten limas en nordo al Niederrohrdorf, en oriento al Remetschwil, en sudoriento al Künten, en sudo al Niederwil, en okcidento al Tägerig, kaj en nordokcidento al Mellingen.
Trafiko
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 7 kilometrojn norde en Dättwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Stetten datiĝas el la jaro 998. La vilaĝo en tiu tempo estis plej parte posedaĵo de la Monaĥejo Einsiedeln.
En mezepoko en Stetten regis la Habsburgoj. En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris la regionon, kaj Stetten fariĝis parto de la voktejo Rohrdorf en la Grafejo Baden.
Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la vilaĝo apartenis dum kvin jaroj al la tiama Kantono Baden. Post ties integriĝo al la hodiaŭa Kantono Argovio, Niederrohrdorf fariĝis politika komunumo de la argovia distrikto Baden.
Postmoderna arkitekturo
Postmoderna arkitekturo ekis kiel internacia stilo per unuaj ekzemploj kiuj estas ĝenerale citataj el la 1950-aj jaroj, sed ĝi ne iĝis movado ĝis la fino de la 1970-aj jaroj kaj pluinfluas super la nuntempa arkitekturo. Postmoderneco en arkitekturo estis markita per la reveno de "inganio, ornamo kaj referenco" al arkitekturo kiel reago al la formalismo de la tiel nomita Internacia Stilo de modernismo. Kiel ĉe multaj kulturaj movadoj, kelkaj el la plej markitaj kaj videblaj ideoj de Postmodernismo povas esti vidataj en arkitekturo. La funkciismaj kaj formaligitaj formoj kaj spacoj de la modernisma stilo estas anstataŭataj per diversa estetiko: stiloj kolizias, formo estas adoptita je sia propra konto, kaj abundas novaj manieroj vidi familiarajn stilojn kaj spacojn. Eble plej evidente, arkitektoj remalkovris pasintan arkitekturan ornamaĵaron kaj formojn kiuj estis abstraktigitaj de la arkitektoj de Modernismo.
Influaj fruaj gravaj ekzemploj de postmoderna arkitekturo estas la Portland Building de Michael Graves en Portlando, Oregono, kaj la Sony Building (origine AT&T Building) de Philip Johnson en Novjorko, kiuj ŝuldas elementojn kaj referencojn el la pasinto kaj reenmetas koloron kaj simbolismon al la arkitekturo.
Antonio la Granda
Sankta Antonio la Granda estis kristana sanktulo de la kvara jarcento. Li estas la unua vera kristana monaĥo.
Li vivis en Egiptio, kristana ekde lia knabaĝo. Iun tagon li aŭdis la vortojn de la evangelio: "iru, kaj vendu ĉion, kion vi havas, kaj donu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min" (Marko 10:21), kaj li iris fari tion. Li iris en la dezerton kaj vivis tie dum la cetera vivo. Multaj iris lerni de li, vidante lian grandan fidon de tiu ekstrema ekzemplo. Krome, li vivis 105 jarojn, kio en la okuloj de samtempuloj estis des pli mirinda.
La biografion de Antonio verkis Sankta Atanazio.
Li mortis en 356. Festotago estas la 17-a de januaro.
En Esperanto
Aperis la Vivo de la beata Antonio de Atanazio en traduko de Armando Zecchin kun reviziado de Silvia Garnero en 2007 en la Reto (jen arkivigite je stato de marto 2016). Ĝi aperis kun jena indiko: "La 64-paĝa libro, en formato pdf, estas libere elŝutebla ĉi tie kaj printebla. Ĉiuj kiuj kunlaboris, tradukinto, reviziinto kaj enpaĝiginto laboras donace por IKUE. Oni petas, se eble subteni IKUE."
Mekko
Mekko, Mekao aŭ Mekka (مكة المكرمة) estas urbo en la Heĝazo-regiono kaj ĉefurbo de Mekka provinco de okcidenta Sauda Arabio. La urbo situantas ĉe 70 km interne el Ĝido en mallarĝa valo ĉe alto de 277 m super marnivelo. Ties loĝantaro en 2012 estis ĉirkaŭ 2 milionoj da personoj, kvankam vizitantoj pli ol triobligas tiun nombron ĉiujare dum haĝo en la 12e islama luna monato de Dhu al-Hijjah.
Estas la plej sankta loko en la Islamo, islamaj preĝantoj direktiĝas tien (kiblo) kaj pilgrimado al Mekao (haĝo) estas deva al ĉiuj povantaj Islamanoj.
Kiel naskoloko de Mohamedo kaj loko de la Mohameda unua revelacio de Korano (specife, ĉe kaverno ĉe 3 km el Mekko), Mekko estas hejmo de Kaaba, majoritate priskribita kiel la plej sankta loko en la Islamo, same kiel la direkto de la islama preĝo. Mekko estis delonge regata de la sukcedantoj de Mohamedo, nome mekkaj ŝarifoj, agadante ĉu sendependaj regantoj aŭ kiel subuloj de pli grandaj politikestroj. Ĝi estis absorbita de Sauda Arabio en 1925. En ties moderna periodo, Mekko suferis enorman etendon laŭ grando kaj infrastrukturo, hejmo de strukturoj kiaj la Abraj Al Bait, konata ankaŭ kiel Makkah Reĝa Horloĝtura Hotelo, nome la tria plej alta konstruaĵo en la mondo kaj la konstruaĵo kun la plej granda kvanto de plankareo. Pro ties etendo, Mekko ankaŭ perdis kelkajn historiajn strukturojn kaj arkeologiajn lokojn, kiaj la Fortikaĵo Ajjad. Nune, pli ol 15 milionoj da islamanoj vizitas Mekkon ĉiujare, inklude kelkajn milionojn dum la kelkaj tagoj de la Haĝo. Kiel rezulto, Mekko iĝis une el plej kosmopolitaj kaj diversaj urboj en la islama mondo, spite la fakton ke oni malpermesas, ke ne-islamanoj eniru la urbon.
Memorigloko Thomas Müntzer (Mühlhausen)
La Memorigloko Thomas Müntzer (germane: Müntzergedenkstätte St. Marien) troviĝas en la Mario-kirko en Mühlhausen.
Mekko
Etimologio kaj uzokutimo
"Mekao" estas la konata formo de la anglalingva transliterumo por la araba nomo de la grandurbo, kvankam la oficiala transliterumo utiligita fare de la saudarabia registaro estas Makkah, kio estas pli proksime al la araba elparolo. La vorto "Mekao" kutimis rilati al iu loko kiu altiras nombregojn de homoj, kaj pro tiu multaj islamanoj rigardas la uzon de tiu literumo por la grandurbo kiel ofensivon. La saudarabia registaro adoptis Makkah kiel la oficialan literumon en la 1980-aj jaroj, sed ne estas universale konata aŭ uzita tutmonde.. La plena oficiala nomo estas Makkah al-Mukarramah ( مكة المكرمة, prononcita [makka lmukarrama] aŭ [makahalmukarrama]), kio signifas "Mekao la Honora", sed ankaŭ estas loze tradukita kiel "La Sankta Urbo Mekao".
Memorigloko Thomas Müntzer (Mühlhausen)
Priskribo
La Mario-kirko sur la monteto de la supra urbo dominas en la urbokerno per tre alta meza turo. Ĉiam ĝi ludas rolon gravan en la historio de la urbo. Mezepoke la imperiestraj decidoj estis proklamitaj kaj realigitaj tie ĉi kaj troviĝis la tombejo de la elstaruloj. Thomas Müntzer predikis en la Kirko de Nia Sinjorino, okazis la Princaj tagoj kaj la malolda Johann Sebastian Bach ludis la orgenon. Ĝis hodiaŭ la kirko gravegas kiel arkitektura kaj historia monumento, kiel Müntzer-memorigloko kun ekspozicio pri la teologo Müntzer, kiel renkontiĝloko kun kulturaj kaj artaj aranĝoj, kiel loko spirita.
Kolektoj
Famiĝis la konstruaĵo (la tria post du romanikaj antaŭulaj) danke al la bildoserio de la suda transepto, kio unikas en la germana artohistorio de la 14-a jarcento. Inter la inventaro nombriĝas i.a. mezepokaj vitraloj de la Alta altarejo, la Sauer-orgeno (unu el la plej grandaj historiaj muzikinstrumentoj de Turingio), la en 1989 farita Müntzer-sekcio en la norda flanka altarejo.
Mekko
Etimologio kaj uzokutimo
La malnova aŭ frua nomoj por la loko de Mekao estas Bakkah (ankaŭ transliterumita Baca, Bakaojn, Bakah, Bakka, Becca, Bekka, ktp.). Ĝi estas arabalingva vorto, sed ĝia etimologio, kiel tiu de Mekao kaj Mekko, estas obskura. Ĝenerale supozata kiel sinonimo por Mekko, laŭdire estas pli specife la frua nomo por la valo situanta tie, dum islamaj teoriuloj ĝenerale uzas ĝin por rilati al la sankta areo de la grandurbo kiu tuj ĉirkaŭas kaj inkludas la Kaaba.
La formo kiun Bakkah estas uzita por la nomo Mekko en la Korano en 3:96, dum la formo Mekao estas uzita en 48:24. En malnovsudaraba lingvo, la lingvo en uzo en la suda parto de Arabio dum Mohamedo, la literoj bo kaj mo estis interŝanĝeblaj. Aliaj referencoj al Mekao en la Korano (6:92, 42:5) nomas ĝin Umm al-Qura, kun la signifo "patrino de ĉiuj setlejoj." Alia nomo de Mekko estas Tihamah.
Memorigloko Thomas Müntzer (Mühlhausen)
Kolektoj
Muzeo en la turo (gipsaĵoj de la novgotika skulpta ornamaĵo kun ekspozicio pri la mezepoka ŝtonskulptistaj atelieroj) kaj la sakristio estas aliaj partoj kiuj donas interesajn enrigardojn en la miljaran arkitekturan historion de la preĝejo. La venerinda pietato de la fama pilgrimejo Klüschen Hagis eble originas de la mühlha sen-a Mario-kirko.
Mekko
Etimologio kaj uzokutimo
Alia nomo por Mekko, aŭ la naturo kaj montoj ĉirkaŭantaj ĝin, laŭ araba kaj islama tradicioj, estas Faran, rilatante al la Dezerto Farano menciita en la Malnova Testamento ĉe Genezo 21:21. Araba kaj islama tradicioj diras, ke la naturo ĉe Faran, larĝe parolante, estas la Tihamah kaj la ejo kie Iŝmael ekloĝis estis Mekko. Yaqut al-Hamawi, la 12-a-jarcenta siria geografo, skribis ke Fārān estis "arabigita hebrea vorto. Unu el la nomoj de Mekko menciite en la Torao."
Memorigloko Thomas Müntzer (Mühlhausen)
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 120
Mekko
Antaŭ Mahomedo
Laŭ islama tradicio, la historio de Mekko komenciĝis de Abrahamo, kiu konstruis la Kaaba-ŝtonon. Pli precize estis Adamo mem kiu faris la unuan konstruaĵon en Mekko laŭ peto de Alaho. Poste la konstruaĵo malaperis ĝis la epoko de Iŝmael kaj Abraham. Sara, edzino de Abraham estante malfekunda, proponis sian sklavinon Agar al Abraham. Agar tuj gravediĝis. Sara, ĵaluza, fitraktis Agar, kaj devigis ŝin fuĝi kun sia filo al la dezerto. Estante ambaŭ mortontaj pro soifo, aperis antaŭ la patrino de Iŝmael anĝelo kiu petas ŝin frapi la grundon. Tiam ekaperis akvo kaj formiĝas la puto de Zamzam. Ĉirkaŭ tiu puto ili instaliĝis kun aliaj homoj el la dezerto kaj aperis Mekkp (Beka).
Memorigloko Thomas Müntzer (Mühlhausen)
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la muzeo.
Mekko
Antaŭ Mahomedo
Post kelkaj visitoj de Abraham al Iŝmael, Abraham decidis, pro peto de Alaho, konstrui la ejon de la Kaaba por ke la homoj pilgrimu tien. Antaŭ Mahometo la loko estis jam reale grava nodo de komercaj vojoj, same tiel Petra kaj Palmyra. Ptolemeo eble vokis la setlejon "Makoraban". Post la tempo kaj ĉiam laŭ la isalma tradicio, la homoj forgesis la adoradon de unusola dio, kaj la diversaj triboj ekalvenis al Mekko kunportante siajn ŝtonajn diojn. Mekko iĝis idolejo de paganaj triboj kaj pilgrimejo por diversaj formoj de idolanismo. Tia situacio daŭris ĝis la alveno de Mahomedo, kiu "rememorigis" la popolojn, inter aliaj, la adoradon nur al Alaho sen asocii al li ion ajn.
La malfacilaj vivkondiĉoj de la Araba Duoninsulo okazigis ĝenerale staton de konstanta konflikto inter la diversaj arabaj triboj, sed almenaŭ unufoje jare oni deklaris paŭzon kaj ili venis al Mekko en ĉiujara pilgrimado. Tiu vojaĝo estis entreprenita pro religiaj tialoj, por omaĝi la sanktejon kaj por trinki akvon de la Puto de Zamzam. Sed tio utilas ĉiujare ankaŭ kiel momento kaj loko en kiu arbitri kverelojn, solvi ŝuldojn kaj disvolvigi komercon en la foiroj de Mekko. Tiuj ĉiujaraj okazaĵoj de la triboj havigis sencon de komuna identeco kaj faris Mekkon tre rgava urbo por la tuta duoninsulo. En la 5-a jarcento, la tribo de la Kurajŝoj kontrolis Mekkon kaj ties membroj iĝis lertaj komercistoj. En la 6-a jarcento ili eniris en la monhava komerco de spicoj, ĉar konfliktoj en aliaj mondopartoj estis tialo por devojigi la komercvojojn for de la danĝeraj marvojoj al la relative pli sekuraj vojoj surteraj.
Den Dungen
Den Dungen estas vilaĝo malgranda en Nederlando tuj apud 's-Hertogenbosch en Nord-Brabanto. Ĝi havas proksoimume 5000 loĝantojn.
Mekko
Mahomedo
Mahomedo estis membro de malgranda frakcio, nome Haŝemidoj, de la reganta tribo de Kurajŝoj. Post ekricevo de revelacioj kaj malsukcesa ekpredikado kontraŭ la paganismo de la urbo, elmigris (vidu artikolon Heĝiro) en la jaro 622 kun kelkaj sekvantoj al la urbo Medino, kaj de tie faris atakojn kontraŭ la komerc-karavanoj de Mekko. En la Batalo de Badro li venkis la hegemonion de Mekko kaj akiris konsiderindan prestiĝon inter la beduenaj triboj. La konflikto pluis, kiel en la batalo de Uhud kaj en la batalo de la tranĉeo.
En 628, Mahoma adoptis pli paceman sintenon: li kaj kelkaj sekvantoj klopodis eniri en Mekkon pilgrime por montri, ke la tradiciaj ritaroj povas esti adoptataj de islamo. Per la Traktato de Hudajbija oni interkonsentis batalĉeson kiu permesus la islamanojn eniri en la urbon. Du jarojn poste, la batalĉeso rompiĝis, sed anstataŭ batali, la urbo Mekko simple akceptis Mahomedon, kiu deklaris amnestion por la lokanoj kaj faris malavarajn donacojn al la estroj de la Kurajŝoj. Precize Mekko estis konkerita de islamanoj en la 11a de Decembro 629 AD (JK), 18a de Ramadano, 8 IK laŭ la araba kalendaro. Nur post la Adiaŭa Pilgrimado en 632 la praktiko de intermetado kalendara falis al maluzado. Muhammad startis la aferon la 6an de Ramadano kaj eniris en Mekko la 18an de Ramadano. La islama armeo eniris en Mekkon la 11an de Decembro 629 (18a de Ramadano 8 heĝiro). La eniro estis paca kaj sen sangoverŝo en tri sektoroj escepte ĉe tiu de la kolono de Ĥalid. Kontraŭislamanoj kiaj Ikrimah kaj Sufŭan arigis bandon de Kurejŝaj luktantoj kaj frontis la kolonon de Ĥalid. La Kurejŝoj atakis la islamanojn per glavoj kaj sagoj, kaj la islamanoj atakis la Kurejŝajn lokojn. Post mallongdaŭra bataleto la Kurejŝoj rezignis post esti perdintaj dekdu homojn. Islamaj perdoj estis nur du militistoj.
Den Dungen
Den Dungen havis je la 1-a de januaro 2005 kune kun Maaskantje 6040 loĝantojn. La vilaĝo apartenas ekde la komunuma rearanĝo de 1996 al la municipo Sint-Michielsgestel, antaŭe ĝi estis memstara municipo.
Mekko
Mahomedo
Li tuj entreprenis ŝanĝojn, ordonis retiri kaj detrui ĉiujn kultobildojn de la interno de la Kaaba, kiu iĝis en tiu momento la plej sankta kaj adorata loko por la islamo kaj centro de la islaam pilgrimado. Li revenis al Medino nomuminta Attab Bin Usaid guberniestro kun salajro de 1 dirham tage. Multaj el la arabaj triboj decidis akcepti la islamon kiel propra fido. Mahomedo sukcesis tiam atingi ioin kiu estis ŝajninta malebla: unuigi la militemajn tribojn de la Araba Duoninsulo en unusola ummao. Lia predikado kaj koranaj vizioj estis bazitaj sur sintezo de multaj sistemoj de kredoj, kombinante elementojn de la antaŭislama Arabio kun religiaj ideoj kaj judaj kaj kristanaj.
Mahomedo deklaris Mekkon la plej sankta ejo de Islamo kaj la centro de islama pilgrimado. Mahomedo mortis en 632, sed pere de la sento de unueco kiun li transdonis al la araboj, la islamo ekfaris rapidan ekspansion, kaj en le venonta jrcento etendiĝis al Nordafriko kaj Azio. Dum la Islama Imperio kreskiĝis, Mekko plue altiris pilgrimantojn, jam ne nur el Arabio, sed de la tuta Imperio. Alia grava ŝanĝo estas, ke la islamanoj dekomence estis preĝintaj en direkto al Jerusalemo dum siaj ĉiutagaj preĝoj, sed, post konflikto kun la juda komunumo de Medino, Mahomedo asertis, ke venis verso de la Korano (Qur'an), revelaciante la ŝanĝon de tiu praktiko kaj postulante ĉiujn kredantojn direkti sin al la Kaaba anstataŭe.
Aŭstrio
Aŭstrio aŭ Aŭstrujo (germane: Österreich [ˈøːstɐˌʁaɪç], oficiale Respubliko Aŭstrio; germane: Republik Österreich) estas parlamenta-demokratia federacia respubliko kaj senmara lando de ĉirkaŭ 8,7 milionoj da personoj en Centra Eŭropo, konsistanta el naŭ subŝtatoj. Ĝiaj najbaraj landoj en la nordo estas Germanio kaj Ĉeĥio, en la oriento Slovakio kaj Hungario, en la sudo Slovenio kaj Italio kaj en la okcidento Svislando kaj Liĥtenŝtejno. La teritorio de Aŭstrio kovras 83,879 km². La tereno estas tre montara, ĉar ĝi situas ene de Alpoj; nur 32 % el la lando estas sub 500 m super marnivelo, kaj ties plej alta pinto estas 3,798 m. La majoritato de la loĝantaro parolas lokajn bavariajn dialektojn de la germana kiel gepatra lingvo, kaj la aŭstra-germana lingvo en sia normiga formo estas la oficiala lingvo de la lando. Aliaj lokaj oficialaj lingvoj estas la hungara, la burgenlanda kroata, kaj la slovena.
Mekko
Politika historio
Laŭlonge de la historio islama, Mekko neniam estis ĉefurbo de kaliflando. La elmigrado de Mahomedo al Medino establis tiun urbon kiel la unua ĉefurbo de la Ummao. Ali Ibn Abi Talib, bofilo de Mahomedo kaj kvara de la nomitaj Kvar Justaj Kalifoj, translokigis la ĉefurbon de la Ummao al Kufa, en Irako. La urbo reeniris por mallonge en la islama politika historio kiam grupo estrita de Abd-Allah ibn al-Zubajr, opoziciis al la novaj umajidaj kalifoj. La kalifo Jazid la 1-a sieĝis Mekkon en 683. Kiam la Umajida dinastio enpoviĝis, ĝi translokigis la ĉefurbon al Damasko, en Sirio, kaj poste la Abasida Kaliflando translokigis la ĉefurbon al Bagdado, en Irako. La centro de la islama Ummao restis en Bagdado dum preskaŭ 500 jaroj, kaj estis tiu urbo kiu floris kiel centro de esplorado kaj komerco. Tamen, Mekko ne restis ekster la lukto inter la diversaj islamaj frakcioj. En 930 la Karmatoj konkeris kaj bruligis la urbon, kaj ekkaptis la nigran ŝtonon de la Kaaba, kiun ili redonos nur kelkajn jardekojn poste.
En la 13-a jarcento, la mongoloj invadis Bagdadon kaj rabadis tiun urbon. Tu okazaĵo estis unu de la plej bedaŭrindaj momentoj en la historio islama. Tuj post la batalo de Bagdado (1258), la mongoloj reaperis okcidenten kaj konkeris Sirion. Kairo, kiu en araba signifas "venkinta" kaj "brila", aperis rapide kiel nova centro de povo en la Ummao. Kiam la Otomana Imperio ekhegemoniise, la politika ĉefurbo venis al Istanbulo (Konstantinopolo).
Aŭstrio
La origino de la nuntempa Aŭstrio radikas en la tempo de la Habsburga dinastio, kiam ĝia plejparto apartenis al la Sankta Romia Imperio. El la reformacia epoko, multaj nordgermanaj princoj, malkontentaj pri la aŭtoritato de la imperiestro, uzis protestantismon kiel la flagon de ribelo. La Tridekjara milito, la influo de la Reĝlando Svedio kaj la Reĝlando Francio, la elstarigo de la Reĝlando de Prusio, kaj la Napoleonaj invadoj malfortigis la imperiestran povon en la nordo de Germanio, sed en la sudo, kaj en ne-germanaj areoj de la imperio, la imperiestro kaj katolikismo plu tenis kontrolon. Dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj, Aŭstrio retenis sian lokon kiel unu el la potencoj de Eŭropo kaj, responde al la kronigo de Napoleono kiel la Imperiestro de la Francoj, en 1804 estis oficiale proklamita la Aŭstria imperio. Post la malvenko de Napoleono, Prusio elstaris kiel ĉefa rivalo de Aŭstrio pri la regado en la germanaj teritorioj. La malvenko de Aŭstrio en la Batalo de Königgrätz kontraŭ Prusio dum la Aŭstri-Prusia milito de 1866, ebligis al Prusio plifortigi sian kontrolon super la cetero de Germanio. En 1867, la Aŭstra imperio estis transformita en Aŭstri-Hungario. Post la malvenko de Francio en la Franci-Prusia milito de 1870-1871, Aŭstrio estis ekskludita el la nova Germana imperio, kvankam en la venontaj jardekoj, ties politiko, kaj speciale tiu eksterlanda, pli kaj pli konverĝis kun tiu de la Prusi-regata Imperio. Dum la Julia Krizo de 1914 kiu sekvis la murdon de la Arkiduko Franz Ferdinand de Aŭstrio la 28-an de junio, Aŭstri-Hungario, kuraĝigita pro la plendo kun germania subteno, la 28-an de julio deklaris militon kontraŭ Serbio, kiu ne tute plenumis la koncernan ultimaton. Aŭstrio estis tiele la unua lando kiu iris al la milito en la Julia Krizo, kiu eventuale rezultis en la Unua Mondmilito.
Mekko
Politika historio
Kiam la pilgrimantoj alvenis por la Haĝo, ofte financis la vojaĝon per la havaĵoj vendeblaj en la bazaroj de Mekko, kaj akiris havaĵojn vendeblaj je sia reveno. Poste, la urbo ludis negravan rolon en politiko, ĉar male ĝi estis urbo destinita al adorado. Dum jarcentoj ĝi estis regata de la Haŝemidoj, nome ŝarifoj de Mekko, posteuloj de Mahomedo tra lia nepo Hasan ibn Ali. La ŝarifoj regis je la nomo de la kalifo aŭ alia islama reganto, kaj ili elstaris kiel la gardantoj de la du sanktaj moskeoj.
En la 16-a jarcento, la turkoj kaptis la povon de la urbo, kiu restis sub ilia regado kvankam ili permesis, ke la administracio restu ĉe la haŝemidaj ŝarifoj, posteuloj de Mahomedo kaj de lia bofilo Ali. En 1916 la ŝarifo Husejn ibn Ali iĝos reĝo de la Heĝazo post insurekcio kontraŭ la otomana povo, kiu estos konata kiel Araba Ribelo. Mekko estis ĉefurbo de tiu mallongdaŭra regno, kiu en 1924 estis konkerita de la saudoj kaj aneksita al ilia regno de Centra Arabio (en 1932 ambaŭ teritorioj kune estos nomataj Sauda Arabio).
Aŭstrio
Nuntempe, Aŭstrio estas parlamenta reprezenta demokratio kiu enhavas naŭ federaciajn ŝtatojn. La ĉefurbo kaj plej granda urbo, kun pli ol 1.7 milionoj da loĝantoj, estas Vieno. Aliaj ĉefaj urbaj areoj de Aŭstrio estas Graz, Linz, Salzburg kaj Innsbruck. Aŭstrio estas unu el la plej riĉaj landoj en la mondo, nome la dekkvara, kun malneta enlanda produkto por kapo de 44,498 usonaj dolaroj. La lando disvolvigis altan vivnivelon kaj en 2014 estis rangigita la 21-a en la mondo laŭ sia Indico de homa disvolviĝo. Aŭstrio estas ekde la jaro 1955 membro de Unuiĝintaj Nacioj, kaj ekde 1995 de la Eŭropa Unio., kaj ĝi estas fondinto de la OEKE. Aŭstrio ankaŭ estis subskribinta la interkonsenton de la Traktato de Schengen en 1995, kaj adoptis la valuton de eŭro en 1999.
Etimologio
La germanlingva nomo por Aŭstrio, Österreich, signifas "orienta regno" en la malnovaltgermana lingvo, kaj estas frata esprimo kun la vorto Ostarrîchi, kiu unuafoje aperis en la "Ostarrîchi dokumento" en 996. Tiu vorto probable estas traduko el la mezepoklatina Marchia orientalis en lokan (bavarian) dialekton. Aŭstrio estis prefekturo de Bavario kreita en 976. La vorto "Austria" estas latinigo de la germanlingva nomo kaj estis unuafoje registrita en la 12-a jarcento. Tiam, la Danuba baseno de Aŭstrio (Supra kaj Malsupra Aŭstrioj) estis la plej orienta limo de Bavario, kaj fakte de la germana etno, ĉar la teritorio de la iama Orienta Germanio estis loĝata de slavaj soraboj kaj polaboj.
Mekko
Situo
La urbo estas centrata al la areo al-Haram, kiu enhavas la centran moskeon Masĝid al-Haram. La areo ĉirkaŭ la moskeo estas la malnova urbo kaj enhavas la plej faman distrikton de Mekko, Aĥĝad. La ĉefa strato kiu direktas al al-Haram estas la strato Ibrahim al-Ĥalil, nomita laŭ Ibrahim, tio estas Abraham. Tradiciaj, historiaj hejmoj konstruitaj el loka roko, du ĝis tri etaĝojn altaj estas ankoraŭ en la centra areo de la urbo, ene de areo de modernaj hoteloj kaj vendejaraj kompleksoj. La totala areo de la moderna Mekko estas ĉirkaŭ 1,200 km².
Aŭstrio
Etimologio
Friedrich Heer, historiisto pri Aŭstrio de la 20-a jarcento, asertis en sia libro Der Kampf um die österreichische Identität (La lukto por la aŭstria identeco), ke la ĝermana formo Ostarrîchi estas ne traduko de la latina vorto, sed ambaŭ rezultis el multe pli antikva termino kiu originas en la keltaj lingvoj de la antikva Aŭstrio: antaŭ pli ol 2500 jaroj, la majoritato de la aktuala lando estis nomata Norig fare de la kelta loĝantaro (Hallstatt-kulturo); laŭ Heer, no- aŭ nor- signifis "oriento" aŭ "orienta", dum -rig estas rilata al la moderna germana Reich, kun signifo "regno". Laŭe, Norig esence signifis la samon kiel Ostarrîchi kaj Österreich, do Austria. La kelta nomo estis eventuale latinigita al Noricum post la romianoj konkeris la areon de la moderna Aŭstrio, ĉirkaŭ 15 a.K. Noricum poste iĝos Romia provinco en la mezo de la unua jarcento n.e. Tamen la hipotezo de Heer ne estas akceptita de plejmulto de lingvistoj.
Geografio
Aŭstrio etendiĝas de okcidento al oriento je maksimume 575 km, de nordo al sudo je 294 km.
Mekko
Klimato
La dezerta urbo havas temperaturon averaĝe 23-35 °C. La altaj temperaturoj estas inter majo-oktobro. Jare pluvas po 110 mm-oj precipe inter Novembro kaj Januaro. Mekko havas klimaton ege aridan. Diference de aliaj urboj de Sauda Arabio, Mekko havas varmetan temperaturon eĉ dum la vintro, kiu povas varii el inter 18 °C dum la nokto ĝis 30 °C vespere. La temperaturoj somere estas konsiderataj varmegaj, ofte superas la 40 °C vespere, kaj falas al "nur" 30 °C nokte. Pluvo falas malgrandkvante inter Novembro kaj Januaro. Pro tia malabundo, la precipitaĵoj povis iĝi minaco de inundo kaj estis danĝero ekde fruaj tempoj. En la lasta jarcento, la plej severa okazis en 1942. Ekde tiam, oni konstruis kelkajn akvobaraĵojn por solvi la problemon.
Gusztáv Mihály Kovács
Gusztáv Mihály Kovács [gustAv mihAj kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Gusztáv Mihály estis hungara kameraisto, produktoro, reĝisoro. Lia origina familia nomo estis Krupka, lia frato estis András Kruppka.
Mekko
Kaabo
La Kaabo (الكعبة al-kaʿbah, IFA: <span class="IPA" title="Ĉi tiu estas transskribo laŭ internacia fonetika alfabeto">/kaʕba/ ), la plej sankta loko de la islama mondo, estas granda nigra kvadrata konstruaĵo kiu estis la ĉefa sanktejo de Mekko kaj la celo de la islama pilgramado de la haĝo. Eĉ antaŭ Mohamedo kaj la fondiĝo de islamo, la Kaabo estis sanktejo, kvankam sanktejo idolkulta, ĉirkaŭita de 360 idoloj (kiujn la armeo de Mohamedo detruis). La Kaabo fakte estas betilo. La pilgrimado al la Kaabo ankaŭ estis antaŭ-islama. En Kaabo estas la Haĝar al-Asŭad, kiu, laŭ Mohamedo, falis el la ĉielo en la tempo de Adamo.
Aŭstrio
Geografio
Ĉirkaŭ 60 % de la areo estas montara, kun partoj de la orientaj Alpoj. Pro tio foje oni nomas la landon ankaŭ Alpa respubliko. Norde de la Danubo situas en supra kaj malsupra Aŭstrio la granita kaj gnejsa ebenaĵo; transe de la orienta landlimo troviĝas la malgrandaj Karpatoj.
La grandaj ebenaĵoj situas oriente laŭ la Danubo, ĉefe la Antaŭalpoj, la Viena baseno kaj la suda Stirio, kiun pro simileco al Toskano oni ofte nomas stiria Toskano.
Gusztáv Mihály Kovács
Gusztáv Mihály Krupka naskiĝis la  en Lovasberény (laŭ alia informo en Nagyvárad), li mortis la  en Melburno (Aŭstralio).
Mekko
Moskeo Masĝid al-Haram
La Masĝid al-Haram (arabe لمسجد الحرام, La tabua moskeo) estas la plej ĉefa moskeo de la islama mondo, en kies interna korto situas Kaaba. Oni opinias, ke unua moskeo apud Kaaba estis konstruita en la jaro 638. La kuranta moskeo estas konita de 1570. Dum sia ekzisto ĝi estis plurfoje rekonstruita, kaj malmulto restis de origina moskeo. Komence al-Haram havis 6 minaretojn, sed kiam oni konstruis ankaŭ 6 minaretojn al Blua moskeo en Istanbulo, imamo de Mekko nomis ĉi tion malpiego: neniu moskeo en tuta mondo ne povas egali la Tabuan. Kaj tiam la sultano Ahmed la 1-a ordonis konstrui por al-Haram la sepan minareton.
Aŭstrio
Prahistorio
La teritorio de la respubliko Aŭstrio jam en komenca ŝtonepoko estis loĝata de homoj. Unu el la plej famaj postrestaĵoj el tiu tempo estas la Venuso de Willendorf (Vilendorf), trovita en 1908 dum elfosado en la regiono Wachau (Waĥaŭ). Tiu ĉi ŝtonartaĵo, proksimume 25 000 jarojn aĝa, montras virinon kun tre grandaj mamoj kaj estas pro tio interpretata kiel simbolo de fekundeco.
Mekko
Puto Zamzam
Laŭ islama tradicio la Puto Zamzam estis revelaciita al Hagar, patrino de Iŝmael, ĉar ŝi iris serĉi akvon malespere por sia juna filo. Ŝi ne trovis akvon ĝis li malkovris la Zamzam, kiu kontentigis la soifon de la knabo. Mekko estas sur seka varma valo kun malmultaj akvofontoj, kaj laŭ la tradicio, la akvo de Zamzam estas benita de Dio. Oni kredas, ke la akvo de Zamzam havas specialajn proprecojn, kiuj finigas la malsaton kaj kuracas malsanojn. Estas malmultaj la pilgrimantoj kiuj revenas de sia pilgrimado sen botelo kun akvo de Zamzam. Estas la akvo kiun oni servas al la publiko pere de fridujoj en la Masĝid al-Haram en Mekko kaj en la moskeo Masĝid al-Nabaŭi en Medino. Ĉiuj pilgrimantoj klopodas trinki tiun akvon dum sia pilgrimado kaj kelkaj malsekigas siajn vestojn de la "ihram" en tiu, tiel ke la tolo estu uzebla por sia propra entombigo, kiel mortotuko kiam ili mortos.
Aŭstrio
Prahistorio
Pli malfrue, dum la tiel nomata Hallstatt-tempo (Halŝtat) denove troveblas multaj spuroj de homa kulturo, ekzemple la elfosaĵoj en Hallstatt aŭ la probabla monteta tombejo en Großmugl (Grosmugl). La kreintoj de tiu ĉi kulturo supozeble estas la iliroj.
Mekko
Mina kaj Monto Arafat
Dum la plej granda pilgrimado, la pilgrimantoj veturis al Mina, apuda loko, en kiu la diablo estas reprezentata de 26-metra muro. La pilgrimantoj simbole ŝtonumas ĝin, en tio kio estas nomita la Ŝtonumo de la diablo. Ĝis la jaro 2004 la diablo estis reprezentita per tri kolonoj, sed tiam la sauda registaro anstataŭis ilin per la menciita muro. Post Mina, la pilgrimantoj iras al la monto Arafat.
Aŭstrio
Antikveco
Dum la sekurigado de la Danuba limo, la tiel nomata Limes, ankaŭ la hodiaŭa Aŭstrio sude de la Danubo estis konkerita kaj alligita al la Romia Imperio. Tri romiaj provincoj havis regionojn en la hodiaŭa Aŭstrio: Rhaetia, Noricum kaj Pannonio. La ĉefurbo de tiu lasta, Carnuntum, estis la plej grava romia setlejo en la teritorio de Aŭstrio.
Dum la Popolmigrado multaj popoloj tramigris la teritorion de la hodiaŭa Aŭstrio. La romianoj rezignis pri la Danuba limo proksimume je la jaro 500. En oriento estis la langobardoj ĝis ilia migrado al Italio. De okcidento venis la bavaroj al la alpa regiono, dum la slavoj establiĝis en la sud-orienta alpa regiono. Ekde la invado de la avaroj en la 560-aj jaroj ne ekzistas historiaj dokumentoj por pli longa tempo.
Mekko
Mina kaj Monto Arafat
Monto Arafat aŭ Monto Arafah (جبل عرفات transliterumita Jabal ‘Arafāt) estas monteto el granito oriente de Mekko en la ebenaĵo Arafat, kiu estas ebenaĵo ĉirkaŭ 20 km sudoriente de Mekko. La Monto Arafat atingas ĉirkaŭ 70 m alte kaj estas konata ankaŭ kiel Monto de Danko (Jabal ar-Rahmah). Laŭ la tradicio de Islamo, la monteto estas la loko kie la islama profeto Muhammad staris kaj predikis la Adiaŭan Sermonon al la islamanoj kiuj estis akompanantaj lin por la Haĝo fine de sia vivo.
Aŭstrio
Mezepoko
Jam dum la tempo de Karlo la Granda ekzistis limlando kontraŭ la avaroj. Invadoj de la hungaroj detruis ĝin. Post la tri bataloj de Bratislavo en somero 907 la limo de la orienta Frankona Regno estis retirita ĝis la rivero Enns. Nur en 955 post la batalo sur la Lechfeld la hungaroj setlis kaj la apenaŭ loĝata regiono inter la riveroj Enns kaj Leitha (lajta) fariĝis libera por koloniado. Dum la dua duono de la 10-a jarcento tiel estiĝis nova graflando oriente de la rivero Enns, kiu estis nomita marchia orientalis (limlando en oriento) kaj kiu estis metita sub la regado de la duko de Bavario ene de la Sankta Romia Imperio.