cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Die Entführung aus dem Serail
La agado okazas en turka palaco de paŝao Selim, kie estas kaptita hispana sklavino Konstanze (samnome kun la edzino de Mozart). Ŝia amanto Belmonte serĉas ŝin, same kiel lia servisto Pedrillo serĉas sian amatinon Blonde. En la dua akto Konstanze malakceptas la amproponojn de Selim. Finfine la amantojn sukcesas interparoli kun siaj amatinoj, al kiuj ili pridemandas pro ilia fideleco. En la tria akto la fuĝo malsukcesas, ĉar ili estas kaptitaj. Tamen la paŝao emociita pro la doloro de la geamantoj, montras sin kompata kaj liberigas ilin.
(60886) 2000 JB10
(60886) 2000 JB10 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,272253 AU, tie estas 40,728 milionoj da km.
Naoki Sugai
Naoki Sugai (菅井 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
Mi estas legendo (filmo)
Mi estas legendo (angle: I Am Legend) estas usona horora sciencfikcia filmo de 2007, reĝisorita de Francis Lawrence kaj ĉefroligita de Will Smith. Ĝi estas la tria fojo en kiu oni adaptas la samnoman romanon de 1954 de Richard Matheson. Smith aktoras kiel virussciencisto Robert Neville, kiu estas imuna al la homa viruso, origine kreita por kuraci kanceron. Li laboras por krei antidoton defendante sin kontraŭ virusaj mutaciuloj.
Intrigo
Tri jarojn post la eksplodo, en 2012, virussciencisto de la usona armeo Robert Neville loĝas izolita en la dezertaj ruinoj de Manhatano, necerta ĉu aliaj neinfektitaj homoj restas. La ĉiutaga rutino de Neville inkluzivas eksperimentojn sur infektitaj ratoj por kuraci la viruson, serĉi manĝaĵojn kaj provizojn, kaj atendi ĉiutage iujn postvivantojn, kiuj povus respondi al liaj daŭraj registritaj radiaj elsendoj, kiuj instrukcias ilin renkontiĝi kun li tagmeze ĉe la haveno. Retromemoroj rivelas ke lia edzino, Zoe kaj filino, Marley, mortis en helikoptera akcidento dum la kaosa evakuado de Manhatano kiam la militistaro kvarantenigis la insulon. Neville mem restis malantaŭe kun aliaj militistoj. La sola akompananto de Neville estas lia hundo Samantha (Sam) kaj por trakti sian solecon, li regule "parolas" al iuj manekenoj kaj la roluloj ĉe filma videovendejo. Dum la nokto, li barikadas sin kun Sam ene de sia hejmo por kaŝiĝi de la mutaciuloj.
Iutage kiam Neville ĉasas cervon, Sam persekutas ĝin en malhelan konstruaĵon. Neville singarde eniras post ĝi kaj lokalizas la kadavron de la cervo kune kun Sam, sed malkovras, ke la konstruaĵo estas plena de mutaciuloj. Ambaŭ eskapas senvundaj kaj la atakantaj mutaciuloj estas mortigitaj per la sunlumo. Neville trovas esperigan sanigilon derivita de sia propra sango, do li preparas kaptilon kaj kaptas inan mutaciulon. Vira mutaciulo provas persekuti ilin sed estas haltigita de la sunlumo kaj revenas al la ombroj. Reen en sia laboratorio en la kelo de sia domo, Neville traktas la inon verŝajne sen sukceso. La sekvan tagon, Neville rimarkas "Fred", manekenon kutime ĉe la loka videovendejo, poziciigita ekster Grand Central Terminal kaj pafas lin konfuzite. Tamen, Neville ekkomprenas ke li estas observita de la mutaciuloj. Kiam li alproksimiĝas al la korpo de Fred, li estas kaptita en kaptilo simila al tiu kiun li uzis por kapti la mutaciulinon kaj post vundo li restas senkonscia. Kiam li vekiĝas, la suno subiras kaj atakas lin infektitaj hundoj. Neville kaj Sam mortigas ilin, sed Sam estas mordita dum la batalo. Neville injekcias ĝin per sia kuracilo sed kiam ŝi montras signojn de infekto, Neville estas devigita mortigi ĝin. Malespera kaj kolerplena, Neville riske kaj intence atakas grupon de mutaciuloj la sekvan nokton, antaŭ ol li estas savita de paro de imunaj homoj, Anna kaj juna knabo nomita Ethan, kiuj vojaĝis de Marilando post aŭdi lian radian elsendon.
Ili portas la vunditan Neville reen al lia hejmo, kie Anna klarigas, ke ili postvivis sur Ruĝa Kruca ŝipo kaj iras al tendaro en Bethel, Vermonto, kie loĝas pluvivantoj. Neville argumentas, ke ne ekzistas tia tendaro kun postvivantoj kaj daŭre laboras por resanigi mutaciulinon. La sekvan nokton, grupo de mutaciuloj, kiu spuris Anna kaj Neville la antaŭan nokton, invadas la domon. Neville, Anna kaj Ethan retiriĝas en la kelan laboratorion fermante sin kun la eksperimenta, mutaciulino,. Malkovrante, ke la lasta kuracado sukcesis, Neville taksas la situacion, kiam la alfa mutacilulo kapatakas kontraŭ vitra pordo por eniri. Neville elprenas ujon da sango de la virino, kiun li resanigis kaj donas ĝin al Anna, antaŭ ol fermi Ethan kaj ŝin ene de karbujo en la malantaŭo de la laboratorio. Neville tiam prenas manbombon kaj mortigas la mutaciulojn je la kosto de sia propra vivo.
La sekvan tagon, Anna kaj Ethan alvenas en la tendaron de la postvivantoj en Bethel, kie ili estas salutitaj de militaj oficiroj kaj aliaj postvivantoj antaŭ ol Anna donas al ili la kuracilon. Anna rakontas kiel la penoj kaj oferoj de Neville kaj Sam por savi la homaron finfine fariĝis legendo.
Alternativa fino
La speciala eldona DVD, aperita en 2018, enhavas alternativan finon, kiu sekvas la romanon multe pli fidele.
Dum la atako de laboratorio, la alfa mutaciulo kreas papilian formon provante rompi la vitron de la laboratorio. Neville ekkomprenas, ke tio referenceas la papiliforman tatuon sur la kolo de la ina mutaciulo kaj ke la alfa-mutaciulo provas reakiri ŝin. Neville demetas sian pafilon kaj redonas la inon. Neville kaj la alfa-mutaciulo fikse rigardas unu la alian. La alfa-mutaciulo pripensas mortigi Neville sed foriras kun la resto de la mutaciuloj. Post kiam ili estas for, frapita Neville rigardas la multajn fotojn de siaj testobjektoj kaj ekkomprenas, ke li fariĝis monstro, montrante penton pro la eksperimentoj kiujn li entreprenis tra la jaroj.
La venontan matenon, Neville prirezignas sian esploradon kaj iras kune kun Anna kaj Ethan al Vermonto kiel ŝanĝita viro, kun la espero trovi la kolonion de la pluvivantoj. Ili transiras la ponton George Washington, dum Anna faras espereman monologon finiĝantan per la aserto: "Vi ne estas sola."
Filozofio de lingvo
La filozofio de lingvo estas tiu branĉo de la filozofio, kiu studas la lingvon. Ĝi ĉefe traktas la ecojn de signifo, nomado, lingva kompreno, vero, komunikado, interpreto kaj traduko.
Estas kvin fundamentaj demandoj en la filozofio de lingvo:
Ksenokrato
Ksenokrato (Ξενοκράτης), konata ankaŭ kiel Ksenokrato de Kalcedono (proks. 398 a.K., Kalcedono – proks. 314 a.K., Ateno) estis (helena filozofo kaj matematikisto, disĉiplo de Platono.
Urika-Rivero
Urika-Rivero, Esperantigite Uriko (نهر أوريكا ; france : Oued Ourika) estas rivero en Maroko. Ĝi fontas en Alta Atlaso kaj fluas tra la Uriko-Valo, 30 km ekde Marakeŝo. Nombro da interesaj plantoj estas registritaj en tiu ĉi valo en la malfrua 19-a jarcento, inkluzive de duforma frakseno (Fraxinus dimorpha).
Ksenokrato
Vivo
Ksenokrato naskiĝis en Kalcedono. La nomo de lia patro estas aŭ Agatono (Ἀγάθωνος) aŭ Agatanoro (Ἀγαθάνορος). Li transloĝiĝis al Ateno kaj disĉipliĝis sub Esĥino de Sfeto (Αἰσχίνης Σφήττιος), sed poste aliĝis al Platono. Li akompanis Platonon al Sicilio en 361 a.K.
Catllar
Catllar (Catllà [kə'ʎʎa]) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Catllanais.
Ksenokrato
Vivo
En 314 (aŭ 313) a.K., li mortis pro vundo en kapo, post kiam bronza vato faligis lin en lia hejmo.
Urika-Rivero
Tiu ĉi valo ankaŭ estas la sola ejo ene de Alta Atlaso kie la endanĝerigata primato magoto (Macaca sylvanus) troviĝas, kiel oni scias. Tiu primato vivas en Meza Atlaso kaj ekzistas kelkaj dissemitaj populacioj en Alĝerio kaj Ĝibraltaro.
Uriko-Valo, kaŭze de siaj multaj akvofaloj kaj pluraj vizitindaĵoj, estas tre populara tago-ekskursa celo ekde Marakeŝo. La regiono estas loĝata de berberoj kiuj vivas laŭ tradicia maniero. Malgraŭ la proksimeco de Marakeŝo, oni konsideras ke ĝi estas relative nedifekta.
Ksenokrato
Verko
Li klopodegis kunligi pitagorisman instruon pri nombroj a Platonan instruon pri ideoj, kaj esprimis opinion, ke nombroj kaj ideoj devenas el unu komuna prabazo. Li diferencigis tri specoj de ekzisto: pensado, kredado kaj sentuma perceptado. Oni atributas al li disdividon de filozofio en logikon, (retorikon, gramatikon kaj dialektikon), fizikon kaj etikon, sed preformitaj jam de Platono. Liaj verkoj ne konserviĝis ĝis nun.
(31881) 2000 FL15
(31881) 2000 FL15 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Barataj orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj
La barataj orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al la subtropikaj humidaj foliarbaroj de centra-orienta Barato. Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-unuo orient-dekkan-altebenaĵaj humidaj arbaroj.
Priskribo
La ekoregiono kovras areon de 341 100 kvadrataj kilometroj kaj etendiĝas tra partoj de la subŝtatoj Andra-Pradeŝo, Ĉhatisgaro, Ĝharkhando, Madhja-Pradeŝo, Maharaŝtro, kaj Oriso. La orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj etendiĝas ekde la marbordo de Bengala Golfo en norda Anra-Pradeŝo kaj suda Oriso, tra la norda parto de Orientaj Ghatoj kaj nordorienta Dekkana Altebenaĵo, al orienta Satpura-Montaro kaj supra Narmado-Valo.
La arbaroj de la ekoregiono estas subtenataj de la humido-portantaj musonoventoj de Bengala Golfo, kiuj alvenas el la sudoriento. La ekoregiono estas limigata en la nordo kaj la okcidento de tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj ekoregionoj, inkluzive de la sekaj foliarbaroj de centra Dekkana Altebenaĵo en la sudokcidento kaj okcidento, de la narmad-valaj sekaj deciduaj arbaroj en la nordokcidento, kaj de la ĉotanagpur-altebenaĵaj sekaj deciduaj arbaroj en la nordo kaj nordoriento. La pli sekaj nordaj deciduaj arbaroj, troviĝantaj okcidente de Orientaj Ghatoj, estas tute ĉirkaŭataj de la orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj, en la pluvombro de Ghatoj, kiuj parte haltigas la humido-ŝarĝatajn musonoventojn landinterne de Bengala Golfo. La humidaj orisaj kvazaŭĉiamverdaj arbaroj troviĝas nordoriente en la marbordaj malaltejoj de Oriso.
Flaŭro
La arbaroj de la ekoregiono estas superregataj de la fortika ŝoreo (Shorea robusta), akompanata de terminaliospecioj, Adina (rubiacoj), Toona (meliacoj), sizigio, Buchanania (anakardiacoj), Cleistanthus (filantacoj), kaj Anogeissus (kombretacoj). La flaŭro de la ekoregiono samhavas multajn karakterizojn kun la humidaj arbaroj de Okcidentaj Ghatoj kaj orienta Himalajo.
Faŭno
La ekoregiono estas konsiderata kiel tutmonde elstaranta fare de la Monda Natur-Fonduso pro sia tutaĵo de grandaj mamuloj, inkluzive de la tigro (Panthera tigris), la griza lupo (Canis lupus), la gaŭro (Bos gaurus), kaj la hinda longlipa urso (Melursus ursinus). La azia elefanto (Elephas maximus) estas formortinta en la ekoregiono.
La 313 birdospecioj de la ekoregiono inkludas du minacatajn speciojn : Amandava formosa (estrildedoj) kaj blankstriovosta maraglo (Haliaeetus leucoryphus).
Stacio Shibuya
Stacio Shibuya (渋谷駅 [Ŝibuja-eki], Shibuya Station) estas granda stacio en Kvartalo Ŝibuja en Tokio, Japanio. Tie intersekcas linioj de multaj fervojaj kompanioj: de Orient-Japania Fervoja Kompanio (reto JR), de metroa reto Tokyo Metro, de korporacioj Tokyu kaj Keio.
Linioj
La Ekspreso Narita uzas kajon de linioj Saikio kaj Shonan-Shinjuku.
Inter linioj Hanzomon/Tokyu-Den-en-toshi kaj Fukutoshin/Tokyu-Toyoko estas rekta transirejo, sed ili ne estas rekte ligitaj kun linio Ginza.
Ballarat
Ballarat (formale konata kiel "Ballaarat") estas urbo en Viktorio, Aŭstralio kaj estas unu el la plej grandaj enlandaj urboj.
La urbo kuŝas ĉe la bordo de la rivero Yarrowee en la ebenaĵoj okcidente de la Granda Divida Montaro (angle: Great Dividing Range), 105 km nordokcidente de la subŝtata ĉefurbo Melburno. Ballarat estas la tria plej granda urbo en Viktorio kaj ĝia loĝantaro estis 85 935 en la censo de 2011.
Historio
La urbo ricevis la nomon de la skota setlanto Archibald Yuille, kiu fondis ĝin en 1837. Yoili establis ŝafbienon tie kiun li vokis sub la origina indiĝena nomo "Bala-Arat" kiu signifas "ripozoloko". Ballarat estas unu el la urboj en Viktorio kiu evoluis rapide dum la viktoria epoko. Orfebro en la 1850-aj jaroj akcelis la evoluon de la urbo, kiu turnis malgrandan ŝafbienon en grandan setlejon. En aŭgusto 1851, oro estis malkovrita tie kaj la onidiro altiris proksimume 20,000 orserĉantojn al la areo kiuj amasiĝis al la areo ene de kelkaj monatoj. Male al grandurboj kiuj kreskis rapide dum la orfebro, la orenpagoj en Ballarat produktis imponan produktaĵon dum jardekoj.
En 1854, la Eŭreka Ribelo eksplodis en la grandurbo, la nura armita ribelo en la historio de Aŭstralio. Unu el la sekvoj de la ribelo estis la fondo de la voĉdonrajto en Aŭstralio kaj ĝi estas grava mejloŝtono en la historio de demokratio en Aŭstralio. La origina ribelflago daŭre estas elmontrita en la Demokratio-Muzeo en Ballarat. Aliaj lokoj de nacia graveco estas la Ballarat Botanikaj Ĝardenoj, teatra konstruaĵo kiu ekzistas ekde 1875, observatorio establita en 1886 kaj la unua Memorial Avenue establita en Aŭstralio post la Unua Mondmilito.
Ballarat estis deklarita urbo en 1871 kaj ĝia prospero daŭris ĝis la fino de la 19-a jarcento kun rapideco simila al tiu de Melburno kaj Geelong. Poste, ĝia kresko malrapidiĝis kun la forpaso de la orfebro. En la Olimpikoj de Melburno en 1956, Ballarat aranĝis la konkursojn de remado kaj kajakado. La grandurbo estas la ĉefa komerca centro de la centraj altebenaĵoj de Viktorio kaj grava turistloko.
Partneraj urboj
Ballarat havas du partnerajn urbojn, nome:
Inagawa, Japanio
Zhaoyuan, Ĉinio
Setenil de las Bodegas
Setenil de las Bodegas estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 81 km2 kie loĝas 3007 geloĝantoj. Setenil de las Bodegas situas je 157 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Lajos Bíró (skulptisto)
Lajos BÍRÓ [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bíró Lajos estas hungara skulptisto, pentristo, instruisto. Lia edzino estas Sirpa Hannele Ihanus. Lajos Bíró naskiĝis la en Csenger.
Biografio
Lajos Bíró frekventis bazlernejon en Tyukod, industriartan mezlernejon en Budapeŝto, fine en Belarta Altlernejo (1982 – 1988). Dum lernado li ricevis stipendion 3 jarojn. Lia ĉefinstruisto estis József Somogyi. Post siaj studoj li vivas en Mátészalka. Inter 1989 kaj 1997 li instruis en arta mezlernejo de Nyíregyháza. Li ricevis plurajn premiojn ekde 1986. Ankaŭ lia edzino estas skulptisto.
Gyula Kőnig
Gyula KŐNIG [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőnig Gyula (naskiĝis la 1849 en Győr, mortis la  1913 en Budapeŝto ) estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1889). Unu el lia filo estis Dénes Kőnig.
Biografio
Gyula Kőnig devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitatojn en Vieno, Heidelberg, fine en Berlino. Hejmenveninta en 1871 li ekinstruis en Universitato de Pest, baldaŭ li atingis la rangon rektoro. En 1876 li estis unu el la fondintoj de matematika revuo. Li okupiĝis precipe pri analitiko, aroteorio, matematika logiko. Li strebis por prezenti al la mondo János Bolyai.
Batalo de la Tranĉeo
La Batalo de la Tranĉeo  (en araba غزوة الخندق Ghazwah al-Khandaq) konata ankaŭ kiel Batalo de Konfederaciuloj (en araba غزوة الاحزاب Ghazwah al-Ahzab), estis dusemajn-longa sieĝo de Jatribo (nune Medino) fare de arabaj kaj judaj triboj. La forto de la konfederaciaj armeoj estis ĉirkaŭkalkulita je 10,000 homoj kun ses cent ĉevaloj kaj kelkaj kameloj, dum la Medinaj defendantoj nombris 3,000. La batalo ekis la 31an de Marto, 627.
La tre superitaj defendantoj de Medino, ĉefe islamanoj estritaj de islama profeto Muhammad, elfosis tranĉeon, kiu kune kun la Medinaj naturaj fortikaĵoj, faris la konfederacain kavalerion (konsistanta el ĉevaloj kaj kameloj) neutilaj, fermante la du flankojn en sakstraton. En la espero fari kelkajn atakojn samtempe, la konfederaciuloj konvinkis la islam-aliancanojn medinanaj judoj, nome Banu Kurajzoj, ataki la urbon el la sudo. Tamen, Muhammad agis kiel diplomato kaj rompis tiun negocadon, kaj la tutan konfederacion kontraŭa al li. La bone organizitaj defendantoj, la vrako de la konfederacia batalfido, kaj malfacilaj veterkondiĉoj okazigis ke la sieĝo finu malsukcesege.
La sieĝo estis "batalo de ingenio", en kiu islamanoj taktike superis siajn oponantojn suferante tre malmultajn perdojn. La barakto venki super la islamanoj malsukcesis, kaj Islamo iĝis tre influa en la regiono. Kiel konsekvenco, la islama armeo tramilitis la tutan areon de la Banu Kurajzoj, kio kondukis al ties kapitulaco kaj ekzekuto de ĉiuj ties viroj.
Tiu venko de medinanoj okazigis ke la mekkanoj perdis sian komercan forton kaj multon el ties prestiĝo.
Schönwalde am Bungsberg
Schönwalde am Bungsberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kastelo de La Mota
Ĉefa altiraĵo de Medina del Campo, en la provinco Valadolido, Kastilio kaj Leono, Hispanio estas la Kastelo de La Mota (de la monteto) fakte sur monteto kiu dominas kaj la urbon kaj la komarkon.
En la 15-a jarcento la kastelo ludis gravan rolon en la enlandaj militoj ĉefe inter partioj de nobeloj: preskaŭ ĉiam la kastelo estis kontrolita de plej monarkisman partion, dum la urbon kontrolis pli burĝa partio. Ankaŭ dum la Milito de la Komunumoj de Kastilio en la 16-a jarcento okazis same. Tio pruvis la teorion ke tre ofte kasteloj ne protektis la urbon, sed protektis sin kontraŭ la urbon.
Krome ĝi estis loĝloko de la Katolikaj Gereĝoj de Hispanio kaj de ilia filino Johana de Kastilio. Aparte la kastelo estis prizono de gravuloj kiel Hernando Pizarro (frato de Francisco Pizarro), la politikisto Rodrigo Calderón, la duko Fernando de Kalabrio, la grafo Aranda kaj Cezaro Borgia kiu sukcesis spektaklan fuĝon.
Post la Hispana Enlanda Milito, la generalo Francisco Franco donis la kastelon kiel centra sidejo de la Ina Frakcio de la faŝisma partio FET y de las JONS. Nun la kastelo de La Mota estas propraĵo de la regiona registaro Junta de Castilla y León uzata kiel centro de kongresoj, kursoj, seminarioj ktp., same kiel por turismaj kaj kulturaj uzoj.
La kastelo estis deklarita Bien de Interés Cultural (BIC, Havaĵo de Kultura Intereso) la 8an de Novembro 1904.
Eblas viziti la kastelon senpage kaj laŭ diversaj tipoj de gviditaj vizitoj. Eblas aranĝi tion en la Vizitejo kiu estas antaŭ la kastelo.
NGC 4556
NGC 4556 (aliaj indikoj — UGC 7765, MCG 5-30-27, ZWG 159.22, PGC 41980) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Campo de Peñafiel
Campo de Peñafiel (Kamparo de Peñafiel), estas unu el ok komarkoj de la provinco Valadolido en regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ne estas klara komarka divido firmigita je oficiala nivelo. Tamen, ja estas historiaj komarkoj pli malpli enradikigitaj kiuj enhavas municipojn, submunicipojn kaj loĝejajn areojn kiuj unuiĝas por la administrado de komunaj servoj kiel tiu de rubokolektado, purigado kaj sanservoj. La komarko Campo de Peñafiel de la provinco Valadolido estas limigita norde per la komarko Páramos del Esgueva, okcidente per Tierra de Pinares, sude per la provinco Segovio kaj oriente per la provinco Burgoso.
Le Tranger
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Uppland
Uppland, en Esperanto Uplando, estas historia provinco (landskap) de Svedio kaj la sveda provinco kun plej da loĝantoj. Ĝi troviĝas en la landoparto (landsdel) aŭ ĉefregiono Svealand. La provinco havas 1 340 000 loĝantojn kaj areon de 12 676 km². Ĝi limas kun Sudermanio (Södermanland), Vestmanio (Västmanland) kaj Gestricio (Gästrikland) - kaj ankaŭ la lago Mälaren kaj la Balta Maro limigas ĝin.
Romp-arko
Romp-arko aŭ akra arko estas arko konstruita el du cirkloj kun pinta akraĵo. En la arĥitekturo ĝi validas kiel centra kaj karakteriza elemento de la gotiko.
Laŭ Francisko Azorín ogivo estas Arkaĵo konsistanta el du arkoj formante angulon. Li indikas etimologion el la latina augiva, el augere (kreski, grandigi). Kaj li aldonas la tipoterminojn lancoforma, akuta, ekilatera.
Konstruado kaj formoj
Oni konstruas romparkon el du cirkloj resp ties segmentoj aŭ arkoj.
Laŭ pli vasta difino ankaŭ arkoj, kiuj konsistas el pli ol du cirklaj arkoj, apartenas al la romp-arkoj, ekzemple kurtenarko, kilo-arko kaj la tudor-arko.
Ĝeneralaĵoj
La romp-arko validas kiel ĉefa elemento de la gotika arĥitekturo. La termino romp-arka stilo troviĝas ankaŭ kiel pli malnova nomo por la gotika konstruarto kiel tia. La uzado de akraj arkoj havis kaj formalajn kaj ankaŭ konstruajn kaŭzojn. Kontraste la antaŭe superregan rondan arkon la romp-arko signifis alproksimiĝo al tiu arkoformo, kiu konvenas al la statika fortopaso, la parabolo.
Unuaj romp-arkoj jam troviĝis en la romaniko de la Reĝlando Burgonjo. Je la konstruado de la tria abatopreĝejo de Cluny komencata en 1088 oni uzis por arkaĵoj kaj volboj akrajn arkojn. Multaj postsekvaj konstruaĵoj de la 12-a jarcneto en Burgonjo sekvis ĉi tiun ekzemplon. En la gotika eklezia arĥitekturo (Sankta Dionizio) oni uzis akrajn arkojn ekde la unua duono de la 12-a jarcento. Ekde Francujo ĉi tiu arkoformo disvastiĝis proksimume 1200 al Germanujo, estis uzata ĝis en la frua 16-a jarcento kaj denove jarcentojn pli malfrue reuzata kadre de la novgotiko.
Lancetfenestroj
Aparta formo de la akra arko estas lancetfenestro. Temas pri mallarĝa fenestro kun troaltigita romp-arko (lancetarko) kiel finaĵo. Lancetfenstroj validas, kiel la lancetarko, kiel aparta elemento de la angla frugotiko. Tie oni uzis ĉi tiun fenestrotipon ofte grupe. Kiel ekzemploj estas prezentata unuopa lancetfenestro en Witney en la graflando Oxfordshire proksimume 1220, lanceta duopofenestro en Lincoln proksimume 1250 kaj ankaŭ lanceta triopofenestro en Salisbury proksimume 13-a jarcento. Je lanceta triopofenestro la meza fenestro superstaras la du aliajn. La elementon de lanceta triopofenestro reekprenis la historiismo.
Romp-arka friso estas frisornamaro el etaj romp-arkoj.
11372 Aditisingh
11372 Aditisingh estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Aditi Singh, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Horace Greeley High School, Chappaqua (Nov-Jorkio).
Chordeleg
Chordeleg estas urbo en Ekvadoro, en la provinco Azuay.
(14188) 1998 XP11
(14188) 1998 XP11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Aecio de Amedo
Aecio de Amedo (502-575) (greke:Ἀέτιος Ἀμιδηνός, latine:Aetius Amidenus) estis privata greka kuracisto de la romia imperiestro Justiniano la granda. Li studis Medicinon en Aleksandrio, tie kie li faris avancitajn studojn pri ginekologio kaj mamkancero krom verki historian enciklopedion pri medicino konsistante je ses libroj. Ĝi esence estis ia kolekto da konoj pri la tiama medicino kaj ne pri liaj konceptoj kiel kuracisto.
Biografio
Kvankam li studis en Aleksandrio li praktikis medicinon en Bizancio kaj fariĝis unu el la ĉefaj oficialaj kuracistoj en la imperia domo. Plejparte superstiĉo kaj mistikismo estis liaj ĉefaj kuraciloj, krom rekomendi kastrigon de epilepsiuloj. En lia kuracista enciklopedio, Tetrabiblios, konsistanta je 16 libroj, li ne elmontris sian kompetentecon kiel doktoro, kaj liaj skribaĵoj estis laŭlitere iu kolekto da informoj far antaŭaj aŭtoroj tiel kiel Rufus de Ephesus, Antyllus , Leonides , Soranus kaj Philumenus , kaj li kompilis el pluraj fontoj, ĉefe Galeno. El lia greka originalo, ok libroj estis presitaj en Venecio (1534) kaj iu plena latina tradukaĵo estis farita de Janus Cornarius (1500-1550), en Bazelo (1542), kiu estis akirita de Thomas Rymer Jones (1810-1880), la unua Profesoro pri Kompara Anatomio en la Reĝa Kolegio de Londono.
Li same faris esplorojn pri menstruo, asertante ke ĝi komenciĝas en la 14-a vivojaro kaj finiĝas en la 40-a vivojaro aŭ iom pli malfrue. Ĉe liaj skribitaĵoj oni trovas la plej bonajn traktaĵojn pri la malsanoj de orelo, nazo, gorĝo kaj dentoj, kaj pli etendige pri malsanoj de okuloj el la literaturo trovita en la antikveco. Li pioniris kiel verkinto pri difterio kaj traktado de aneŭrismo pere de vazligaĵoj. Li eble mortis en Bizancio kaj malfeliĉe post li, malmultaj interesiĝis pri la ginekologiaj problemoj.
Santa Vittoria d'Alba
Santa Vittoria d'Alba estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bra, Monticello d'Alba, Pocapaglia, Roddi kaj Verduno.
111 Ateo
111 Ateo estas granda malhela asteroido de la asteroida zono. La, la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters malkovris ĝin elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Ateo, diino personiganta la frenezon en la helena mitologio.
Takayuki Nakahara
Takayuki Nakahara (中原 貴之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai, Albirex Niigata, Avispa Fukuoka kaj ReinMeer Aomori.
Meulan - Hardricourt (stacidomo)
Meulan - Hardricourt (plennome Meulan-en-Yvelines - Hardricourt) estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Hardricourt, apud Meulan-en-Yvelines, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
15910 Shinkamigoto
15910 Shinkamigoto estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Ŝinkamigoto en la nordo de la insuloj Goto, grupo da 140 insuloj en la okcidento de la gubernio Nagasaki.
Christine Lagarde
Christine Madeleine Odette LAGARDE (naskiĝis la 1-an de januaro 1956 en Parizo) estas franca politikistino de la partio UMP kaj iama advokato kaj komercistino.
Antaŭ ŝia politika kariero ŝi laboris kiel advokatino ĉe Baker & McKenzie. Ŝi estis ministrino pri Eksterlanda Komerco de 2005 ĝis 2007 kaj ministro pri Agrikulturo kaj Fiŝado inter majo kaj junio 2007. En la dua kabineto de Fillon ŝi estis ekde tiam ministrino pri Ekonomio, funkcio kiun ŝi ankaŭ plenumis en la tria kabineto de Fillon. Ŝi estas la unua virino kun tiu ĉi funkcio en G8-lando.
En julio 2000 ŝi estis premiita kun la Honora Legio. En 2007 ŝi gajnis premion de la franca lingvo-protekta asocio Académie de la carpette anglaise, premio de la angla mato, ĉar ŝi komunikis angle kun ŝiaj kunlaborantoj. En 2009 Lagarde aperis en loko 17 en listo prezentita de la revuo Forbes Magazine de la plej influ-havaj virinoj en la mondo. La revuo Time en tiu jaro taksis ŝin kiel unu el la cent plej gravaj mondaj gvidantoj. La Wall Street Journal indikis ŝin en 2009 je loko 5 en listo de la plej bonaj inaj gvidantoj de Eŭropo.
Biografio
(aldoninda)
Politika kariero
En 2005 finiĝis ŝia kontrakto ĉe Baker & McKenzie. Ŝi estis petita de Dominique de Villepin iĝi ministrino de Eksterlanda Komerco. Ŝi volis reformi la francan leĝaron pri laborado laŭ anglosaksa modelo kaj ĝin liberaligi. Ŝi partoprenis en tiu periodo al negocoj kun la Monda Organizaĵo pri Sano.
Dum unu monato ŝi estis ministrino pri Agrikulturo en majo 2007, ĝis kiam ŝi postsekvis Jean-Louis Borloo kiel ministrino pri Ekonomio.
Caudiès-de-Conflent
Caudiès-de-Conflent (Caudiers de Conflent, Calders de Conflent) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Christine Lagarde
Politika kariero
Je la 25-a de majo 2011 Lagarde oficiale kandidatiĝis kiel prezidanto de la Internacia Monunua Fonduso (IMF), kiel posteulo de Dominique Strauss-Kahn. Ekde la 28-a de junio de la sama jaro ŝi havas tiun oficon.
Caudiès-de-Conflent
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cauderencs.
Consumenta
La Consumenta estas foiro por konsumantoj de la Foiro Nürnberg. La foiro okazas ĉiujare en la germana urbo Nurembergo. Kun ĉirkaŭ 200.000 vizitantoj ĝi estas tre bone vizitata foiro de tiu speco. La lasta Consumenta okazis inter la 23a de oktobro ĝis la 2a de novembro 2008.
Dean Koontz
Dean Ray KOONTZ (naskiĝis la 9-an de julio 1945) estas usona verkisto. Apud Stephen King li estas konsiderata la plej sukcesa usona verkisto de fantasto.
Vivo
Dean R. Koontz naskiĝis en Everett, Pensilvanio. Li pasigis sian infanaĝon en malriĉeco, krome li kaj lia patrino spertis perforton fare de la alkoholmania patro. Belajn memorojn pri sia infanaĝo li ĉerpas preskaŭ nur el la libroj, kiujn li avide legis. Ok jaraĝe li verkis siajn unuajn rakontojn. Por gajni iom pli da poŝmono, li vendis ilin al najbaroj kaj parencoj.
En la jaro 1965 li gajnis la unuan premion en verkista konkurso de gazeto. Samjare li unuafoje venis rakonton al profesia eldonisto. En 1966 li edziĝis.
Dum longa tempo lia kariero stagnis, sed en 1981 li per Night Whispers unuafoje aperis sur la listo de la gazeto New York Times pri la plej bone vendataj libroj. Dum la sekvaj jaroj li plurfoje reakiris tiun ĉi sukceson.
La verkaro de Dean Koontz estas ege varia. Kelkaj el liaj verkoj estas sciencfikciaj, aliaj estas hororaj aŭ fantastaj – aŭ miksaĵo el ĉio. Por ne konfuzi la legantojn, oni rekomendis al li, uzi po unu pseŭdonimon por ĉiu skribĝenro. Tiel li ekuzis la nomojn Leigh NICHOLS, Brian COFFEY, K. R. DWYER, Deanna DWYER, Owen WEST kaj David AXTON. Tuj kiam li havis sufiĉe da sukceso, li tamen forlasis la pseŭdonimojn kaj publikigis ĉion, eĉ noveldonojn de siaj malnovaj libroj, uzante sian veran nomon.
Dean R. Koontz estas ege laborema verkisto, kelkfoje li laboras 14 horojn dum unu tago. En sia domo li posedas bibliotekon kun proksimume 30.000 libroj uzataj por esploroj.
Parto el liaj libroj estas filmigita, sed Dean R. Koontz ĉiam malkontentis pri la rezultoj. Por la filmigo de sia verko Phantoms li fine mem verkis la scenaron, por garantii rezulton konforman al la libro.
12755 Balmer
12755 Balmer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa fizikisto kaj matematikisto Johann Jakob Balmer (1825–1898), instruisto en altlernejo, kiu ekzamenis la kvar videblajn de la atomo de hidrogeno. Ludante ĉirkaŭ la nombroj de ties ondolongoj, li fine metis la kvar ondolongojn en unu ekvacio, la tiel nomata Formulo de Balmer.
Esperanto, kandidato por Nobel-Premio pri Paco en 2008
Post informo de informagentejoj AFP kaj AP, la 27-an de februaro 2008, vaste diskoniĝas per diversaj informrimedoj ke "Esperanto estas kandidato por Nobel-Premio pri Paco en 2008". Fakte du svisaj parlamentanoj kandidatigis UEA-on, sed informagentejo AFP mencias Esperanton kaj ne UEA. Laŭ Libera Folio, Zamenhof en 1907 kaj plurfoje en la sekvaj jaroj , Felix Moscheles en 1913, Andreo Cseh (en 1934), kaj UEA (en 1954, 1955, 1988) jam estis proponitaj por la Nobel-Premio pri Paco. Tamen la arkivoj de Nobel-Premio restas sekretaj dum 50 jaroj, pli novaj informoj fontas el malkaŝo de informoj konservitaj sekretaj de la Nobel-Premiokomitato sed ofte sciigitaj de la proponintoj.
La du deputitinoj Gisèle Ory kaj Francine John-Calame devenas el La Chaux-de-Fonds, same kiel Mireille Grosjean; en tiu urbo Esperanto estas vaste konata pro la granda kaj grava arkivejo CDELI Centro de Dokumentado kaj Esploro pri la Lingvo Internacia, en la urba biblioteko, kaj pro la longdaŭra agado de Claude Gacond en tiu regiono. En CDELI okazis 2009-11-22 la gazetara konferenco, dum kiu la anonco pri kandidatigo estis farita. Tiu paŝo estas la rezulto de daŭra informado al gazetaro kaj politikistoj farita de Mireille Grosjean, kun-prezidanto de Svisa Esperanto-Societo kaj respondeculo pri gazetara informado en Romandio.
Liberté, Alĝerio 27/02/2008
C’est la première fois qu’une langue internationale, l’Esperanto en l’occurrence créée au 19e siècle, figure dans une liste Nobel.
Journal chrétien 01/02/2008
Enfin, le dernier postulant, qui n’est nullement une personnalité connue, est l’espéranto lancée par deux parlementaires helvétiques. A ce propos, l’une des deux marraines qui ont émis le souhait d’apprendre cette langue, a déclaré « qu’en dépit du fait que je ne parle pas cette langue, plusieurs messages contenus dans ce parler m’ont sensibilisée sur son rôle pour le dialogue et l’amitié entre les cultures ».
7sur7 31/01/08
Sur une note plus légère, deux parlementaires helvétiques ont avancé la candidature de l'espéranto, crédité d'être une langue de paix. "Je ne le parle pas moi-même mais de nombreux messages m'ont sensibilisée à son rôle pour le dialogue et l'amitié entre les cultures", a affirmé Gisèle Ory, une des deux marraines, qui dit maintenant souhaiter apprendre cette langue internationale inventée à la fin du 19e siècle.
AFP Google 30/01/08
"I don't speak it myself but a number of people have drawn my attention to its role in developing dialogue and friendship between cultures," Gisèle Ory, one of the two nominators, told AFP, adding that she hoped to learn the artificial language someday.
Libera Folio 22/11/2007
Du svisaj parlamentanoj proponas, ke Universala Esperanto-Asocio ricevu pacpremion de Nobel. Laŭ la reguloj de la premio, interalie parlamentanoj rajtas oficiale proponi kandidatojn al la norvega Nobel-komitato, kiu decidas pri la pacpremio. La parlamentanoj Gisèle Ory kaj Francine John-Calame jam sendis sian kandidatigon al Oslo.
Der Schauspieldirektor
Der Schauspieldirektor (La impresario aŭ La teatroreĝisoro) estas germanlingva opero (Singspiel) aŭ muzikkomedio unuakta, komponita de Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) bazita sur la libreto de Gottlieb Stephanie la Juna. Aktuale oni konservas nur unu fragmenton de la verko. Ĝi estis premierita la 7an de Februaro 1786 en Viena. Ties numero de katalogo Köchel estas KV 486.
Ĝi estis komponita pro mendo de la imperiestro por festoj en la Palaco Schönbrunn. Tiu opero estas malmulte ludita; en la statistikoj de Operabase ĝi aperas en la rango 178a de la operoj luditaj en 2005-2010, la 27a en Aŭstrio kaj la 15a de Mozart, kun nur 17 ludoj en la periodo. Sub la titolo de The Impresario ĝi aperas kun unu ludo en la sama periodo.
En tiu verko oni parodias la problemojn de publikaj rilatoj en la etoso de la viena teatro. Teatra impresario devas formi trupon por spektaklo en Salcburgo, kaj malfacilas dungi geaktorojn kaj, eĉ pli malfacile gekantantojn pro la profesia rivaleco inter tiuj. Partikulare ardas la rivaleco inter la du sopranoj, Frau Herz kaj Fräulein Silberklang, ĉar ambaŭ volas la ĉefrolon.
La origina instrumentaro estas komponita de du flutoj, du hobojoj, du klarnetoj, du fagotoj, du kornoj, du trumpetoj, timbaloj kaj kordinstrumentoj.
L'oca del Cairo
L’oca del Cairo (La ansero de Kairo) estas "bufa" opero triakta, nefinita, kiun Wolfgang Amadeus Mozart ekverkis en Julio 1783 kaj abandonis en Oktobro samjare. Oni konservas kompleta la libreton triaktan de Giambattista Varesco. La fragmentoj konservataj, de la Akto I, havas numeron KV 422; estas sep el dek scenoj de la unua akto, plus iu recitativo, kun totala daŭro de ĉirkaŭ 45 minutoj.
En la agado Don Pippo, hispana markizo, retenas sian nuran filinon, Celidora, enfermita en turo. Ŝi estis promesita al la grafo Lionetto, sed ŝia vera amato estas Biondello, riĉulo. La markizo havas tie enfermita ankaŭ Lavina, kun kiu li volas edziĝi, nesciante, ke lia edzino, Donna Pantea, plue vivas kaj ke Lavina, reale, amas Calandrino. Biondello vetas kun la markizo, ke se li sukcesas savi Celidora el la turo en la limdato de unu jaro li edziĝos al ŝi. Li venkas maskante sin kiel mekanika ansero, kaj tiel li sukcesas eniri en la ĝardeno de la turo. Krome, oni malkovras, ke Pantea estas la iama edzino de Don Pippo, kiun li kredis mortinta.
La orkestro konsistas el kordinstrumentoj, hobojoj, kornoj, fagotoj kaj trumpetoj. Kaj, por la sekaj recitativoj, klaviceno kaj violonĉelo.
Witold Jabłoński
Witold Andrzej Jabłoński (naskiĝis la 10-an de januaro 1901 en Pniewo, apud Łomża, mortis la 23-an de julio 1957 en Pekino), pola ĉinologo, historiisto pri kulturo, religiosciencisto kaj orientalisto, profesoro de Varsovia Universitato.
Vivo
Witold Jabłoński estis filo de Józef (bienulo kaj publicisto) kaj Maria Wosińska. Li edukiĝis en gimnazio de E. Konopczyński en Varsovio (ĝis 1919), poste ekstudis filologion en Varsovia Universitato; en la jaroj 1920-1921 servis volontule en Pola Soldataro (pola-bolŝevika milito), en 1921 agis en Pola Plebiscita Komitato en Supra Silezio. Reveninte al sia altlernejo finis en 1924 studojn, sed ankoraŭ daŭrigis sian edukon pri orientalistiko en Francio (universitato en Parizo, Ecole des Hautes Etudes Chinoises, Ecole Nationale des Langues Orientales Vivantes, Kolegio de Francio, 1924-1930); en 1927 en Pariza universitato akiris gradon licencie des lettres. En la jaroj 1930-1932 estis konsilanto en la Komisiono de Ligo de Nacioj por eduk-reformo en Ĉinio; en la jaroj 1931-1932 lekciis la francan lingvon kaj historion de la franca literaturo en Universitato Tsinghua en Pekino, en 1932 vojaĝis tra centra kaj okcidenta Ĉinio. En 1933 doktoriĝis en Varsovia Universitato surbaze de laboraĵo Le sentiment personnel et le conformisme dans le Li Ki iĝante lektoro de la ĉina lingvo en Jagelona Universitato; samtempe estis pli maljuna asistanto en Orientalistika Seminario de Varsovia Universitato, kaj post habilitiĝo (1935, surbaze de laboraĵo Les "siao-ha(i-eu)l-yu" de Pekin. Un essai sur la poesie populaire en Chine) iĝis docento de la Seminario.
5156 Golant
5156 Golant estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio nun en Respubliko Krimeo (Rusio). (Ukrainio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa-soveta fizikisto Victor Evgenjeviĉ Golant (cirile : Виктор Евгеньевич Голант, 1928–2008), ano de la Rusia Akademio de Sciencoj, direktoro de la departemento pri la plasmoj, nuklea fiziko kaj astrofiziko en la Ioffe Instituto.
Simon Bar Koĥba
Simon Bar Koĥba (aramee שמעון בר כוכבא‎, aŭ Ŝim'on Bar Koĥba, mortis en la jaro 135 de nia erao) estis juda estro konata kiel gvidanto de samnoma Bar-Koĥba-ribelo kontraŭ la Romia Imperio en la jaro 132 de nia erao, sekve de kio establiĝis sendependa juda ŝtato, kiun li regis dum tri jaroj kiel Nasi ("princo"). Lia ŝtato estis konkerita de la romianoj en 135 post arda milito de 30 monatoj.
Nomo
Dokumentoj malkovritaj dum la 20-a jarcento en la kaverno de leteroj donas lian originalan nomon, kun variaĵoj Simeon bar Kosevah (שמעון בר כוסבה), Bar Koseva (בר כוסבא) aŭ hebree Ben Koseva (בן כוסבא). Tio povas indiki ke aŭ la patro aŭ lia devenloko estis nomita Kosevah.
La juda saĝulo-rabeno Akiva indulgis la eblon ke Simon povus esti la juda mesio, kaj donis al li la familian nomon "Bar Koĥba", kio signifas "Filo de la Stelo" en la aramea, de la stela profetaĵo en la verso 24: 17 de la Libro de Nombroj: "Eliros stelo el Jakobo". La nomo Bar Koĥba ne aperas en la Talmudo sed en ekleziaj fontoj. Rabenaj verkistoj post rabeno Akiva ne dividis lian takson de Ben Koseva. Jose ben Halafta, disĉiplo de Akiva, en ĉapitro 30 de la kroniko Seder 'Olam nomis lin "Bar Koziba" (בר כוזיבא), kio signifas "filo de mensogo". Tiu implicita negativa juĝo de Bar Koseva estis daŭrigita almenaŭ ĝis la tempo de la kodigo de la Talmudo, kie la nomo estas ĉiam citata "Simon Bar Koziba" (בר כוזיבא) aŭ "Bar Kozevah" (בר כוזבה).
NGC 4557
NGC 4557 estas triopa stelo en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Deux-Montagnes
Deux-Montagnes estas kanada urbo de Kebekio situanta en regiona kantono Deux-Montagnes en administra regiono Laŭrentidio.
Gliese 849
<!---->
Gliese 849 estas stelo.
la stelo
Gliese 849 estis trovita dum la serĉado de Bonn kaj ricevis la nomon BD -5° 5715. Ĝi estas ruĝa nano, havas ĉirkaŭ unu trionon de la maso de la Suno kaj aĝas ĉirkaŭ tri miliardojn da jaroj. Kompare kun nia Suno ĝi havas probable klare pli multajn pezajn elementojn. Ĝia distanco de la Suno estas 29 lumjaroj.
la planedo Gliese 849 b
La planedo kiu orbitas tiun stelon, sisteme nomita Gliese 849 b, havas minimume 82% de la maso de Jupitero kaj orbitas ĉirkaŭ sia stelo en distanco de 2,35 astronomiaj unuoj. Estante en tiom granda distanco de relative malvarma stelo, tie estas tre malvarme kaj la ebleco, ke tie evoluiĝis vivo, estas tre malalta.
Eksteraj ligiloj
detala priskribo de stelo kaj planedo en germana
Haus Zur Hohen Lilie (Erfurt)
La Domo ĉe la Alta lilio troviĝas sur la Katedralplaco de Erfurto.
Historio
Ĝi estas la plej malnova gastejo en Erfurt (1341) kiu gastigis amason da altranguloj kiel Martin Luther, Gustavon la 2-an Adolfon de Svedujo dum la Tridekjara Milito aŭ reĝon Jérôme de Vestfalio dum la Kongreso de la princoj en 1808. Maldekstre estas la Verda Apoteko (Grüne Apotheke), kiu funkciis ĝis 1993. La historioza restoracio malfermitis post dujara restaŭrado kaj 11 jarojn daŭrinta nefunkcio, en la 9-a de septembro 2002.
Eksteraj ligiloj
Pri la domo ĉe porturisma paĝaro
Jean-François de La Pérouse
Jean François de Galaup, grafo de La Pérouse (naskiĝis la, mortis 1788), naskiĝinta en albiĝa regiono en la nobeldomo de Gô je du leŭgoj de Albiĝo, estis franca maroficiro kaj esploristo. La mara ekspedicio ĉirkaŭ la mondo, kiun li regis, tute malaperis en Vanikoro (Salomonaj insuloj) en 1788.
Origino
Jean-François de Galaup, naskiĝinta en albiĝana familio kies nobeleco datiĝas de 1558, eniris la lernejon de la ŝiparaj gardistoj kiam li estis dekkvinjara, la, aldoninte al sia nomo la nomon "La Pérouse", tiun de terpeco ricevita de sia patro, kuraĝigita de unu el siaj parencoj, la markizo Clément Taffanel de La Jonquière. Dum siaj studoj en Brest, li engaĝiĝis ekde deksepjaraĝa en la maraj konfliktoj de la sepjara milito kontraŭ Britio marvaste de norda Ameriko, precipe ĉe Novtero kaj sur la rivero Sankt-Laŭrenco kun sia kuzo Clément kaj poste kun la kavaliro de Ternay, kiu fariĝis lia vera gvidanto, same kiel al Antiloj.
La reĝa ŝiparo
15-jaraĝa, li eniris en la reĝan ŝiparon. 18-jara, li estis vundita kaj kaptita en la batalo de la golfo de Quiberon, apud Quiberon, inter la marŝalo de Conflans kaj la admiralo Hawke. En Septembro 1763, Bidé de Chézac prenis kun si kelkajn gardiojn de la ŝiparo, inter ili estis La Pérouse, por konduki de Lorient al Brest la novan ŝipon Les Six Corps. Post aliaj agoj ĉe la francaj marbordoj, li restadis dum kvin jaroj ĉe la tiama insulo de Francio (nuntempe Maŭricio), kaj efektivigis plurajn komisiojn sur la najbaraj insuloj. La Pérouse estis promociita al la grado de leŭtenanto la. Li estis iniciatita al framasonismo en la loĝio de Brest « l'Heureuse rencontre ».
Komisiita por du vojaĝoj al Hindio kiel ŝipestro de la Seine, li renkontis ĉe Maŭricio sian estontan edzinon, Eléonore Broudou, filino de nanta ŝipposedanto, fariĝinta administranto de la ŝiparo.
La dekkvar pacaj jaroj de 1764 ĝis 1778 ebligis al li firmigi sian navigajn spertojn sur Atlantika oceano kaj sur Hindia oceano, unue kiel simpla oficiro, kaj poste kiel ŝipestro de pluraj reĝaj ŝipoj.
Puerto Francisco de Orellana
Francisco de Orellana estas urbo ekvadora; estas la kantona ĉefurbo de la Kantono Orellana kaj ĉefurbo de la Provinco Orellana. Estas unu el la plej gravaj urboj de la Amazonia Regiono de Ekvadoro. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Coca aŭ Koka, ĝi troviĝas en Amazonio, ĉe la kunfluejo de la rivero Koka kaj de la rivero Napo.
Ĝi havas 40.730 loĝantojn distribuitaj en la urba areo. Ties ekonomia kaj loĝanta prospero, ekis pro la nafta espluatado kiu okazis en siaj teroj kaj same kiel ĉe Sucumbios pro la granda nombro de enmigrintoj de aliaj provincoj same kiel de kolombianoj enradikiĝintaj0. Ĝi estas la dua plej loĝata urbo de la ekvadora Amazonio, post Lago Agrio.
Jean-François de La Pérouse
La milito pri usona sendependeco
Li poste partoprenis en la Usona Milito de Sendependeco kaj en la bataloj kontraŭ la britoj en Antiloj ĝis Labradoro (ekspedicio de Hudsona Golfo), kie li montris sian maran kaj militan valoron, kaptante du britajn fuortojn. En 1779, li aliĝis al framasonismo.
La ekspedicio de Hudsona Golfo (1782)
Fariĝinta kolonelo (fr: capitaine de vaisseau), en 1780, li iris per la ŝipo l'Astrée al la bordoj de Nov-Anglio; per la fregato l'Hermione, estrata de Latouche-Tréville, li renkontis apud Reĝa Insulo malamikan fregaton kun kvin ŝipetoj. La fregato estis kaptita kun unu ŝipeto; la aliaj forfuĝis. La Pérouse poste iris al Franca Kabo en Haitio, kie li estis komisiita ataki la britajn setlejojn de Hudsona Golfo.
Tiu ekspedicio restis tiam nebula, sed ĝi kreskigis la spertojn de La Pérouse, kaj konatigis lin kiel oficiron kapablan estri esplorkampanjon. Li ĵus navigis tra malmulte konataj marregionoj, kaj li devis venki, sur malvasta spaco, plej multajn navigdanĝerojn de la tuta mondo. Pro tiu famo li fariĝis la estro de la ekspedicio de 1786 ĉirkaŭ la mondo.
Nomumita kolonelo kiam 39-jara pro sia brila konduto dum la milito, li edziĝis al Eléonore Broudou en 1783, malgraŭ iuj patraj kontraŭstaroj, kaj ekloĝis en Albiĝo en domo aĉetita ĉe la strato de l'École Mage. Tiam, La Pérouse estis devigita peti de sia patro sian emancipon, kiel en Mezepoko, ĉar por la juro de la Malnova Reĝimo li estis ĉiam neplenaĝulo nekapabla edziĝi kaj aĉeti bienojn, malgraŭ sia matura aĝo kaj sia pozicio.