cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kub-kvadrata leĝo
Laŭ ĝeneralaj terminoj tiu ĉi principo establas ke, kiam iu formaĵo pligrandiĝas, ĝia volumo kreskas pli rapide ol ĝia surfaco. Kiam ĝi aplikiĝas al la reala mondo, tiu ĉi principo havas multajn implikojn kiuj gravas en kampoj rilataj al la mekanika inĝenierarto kaj la biomekaniko. Tio ĉi helpas klarigi la grandan varion de fenomenoj, ekzemple kial grandaj mamuloj kiaj la elefantoj pli malfacile malvarmiĝas, kompare kun la pli malgrandaj kiaj la musoj, kaj kial estas limoj por la alteco de sablokasteloj.
NGC 2329
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dobruŝa distrikto
Dobruŝa distrikto (belaruslingve – Добрушскі раён; – Добрушский район) estas administra kaj teritoria subdivido en Homela regiono. La distrikto estis fondita en la jaro 1926, en 1927 estis likvidita, kaj en 1935 refondita. De 1938 ĝi eniris en Homelan regionon. Areo estas 1.500 km2. Sub arbaroj estas 20 % de la areo. En la areo de la distrikto situas inkludaĵo de ruslanda areo de Brjanska regiono. Tra la distrikto fluas riveroj: Ipuc kun flankriveroj: Njacjoŝa kaj Ĥorapuc. En la distrikto situas Ŝabrina biologia rezervejo. Administra centro de la distrikto estas Dobruŝ. En la distrikto estas eldonata gazeto "Dobruŝa provincio".
Loĝlokoj kaj administra subdivido
La distrikto estas subdividita je 18 vilaĝaj sovetoj. En la distrikto situas ĉirkaŭ 100 loĝataj lokoj, la plej grandaj estas Dobruŝ kaj Cerahoŭka. Pro Ĉernobila katastrofo post jaro 1986 parto de tiutempaj loĝlokoj estis likviditaj pro radioaktiva malpurigado.
Agrokulturo
Bestbredado, cerealkultivado, terpomkultivado, betkultivado. Post Ĉernobila katastrofo, ĉi-tio ŝrumpis.
Sângeorgiu de Mureș
Sângeorgiu de Mureș [sınĝorĝu de mureŝ], hungare Marosszentgyörgy [maroŝsentdjordj], estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Tofalău (Tófalva) kaj Cotuș (Csejd).
Dobruŝa distrikto
Elfosaĵoj
Torfo, sablo (por vitraĵproduktado), argilo.
Sângeorgiu de Mureș
Situo
Sângeorgiu de Mureș situas ĉe la nacia vojo DN15 inter Reghin kaj Târgu Mureș. Ankaŭ la fervoja linio inter tiuj du urboj preterpasas la vilaĝon, sed la plej proksimaj stacioj estas en Târgu Mureș (Nord) kaj Dumbrăvioara.
Dobruŝa distrikto
Komunikado
Tra distrikto trairas fervojoj inter Homel kaj Novozibkov, kaj inter Homel kaj Baĥmaĉ, aŭtovojo de Homel tra Dobruŝ al Novozibkov.
Sângeorgiu de Mureș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 952 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, ciganoj) kaj en 1992 7 120 (rumanoj, 62 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda). Ĝia katolika preĝejo havas pentritan lignan baldakenon el 81 kasonoj el la komenco de 1770-aj jaroj faritan de nekonata artisto.
Komunumoj pri Sankta Georgo en Transilvanio
La ceterajn en la Hungara reĝlando vidu ĉe: Bácsszentgyörgy!
Chaim Weizmann
Chaim Azriel WEIZMANN (Hebree: חיים עזריאל ויצמן‬ Ĥajjim Azri'el Vajcman, Ruse: Хаим Вейцман Ĥaim Vejcman; 27-a de novembro 1874 – 9-a de novembro 1952) estis estro de la Cionismo kaj politikestro de Israelo kiu estis prezidanto de Monda Cionisma Organizaĵo kaj poste la unua ŝtata prezidanto de Israelo. Li estis elektita la 16an de Februaro 1949, kaj estis en tiu posteno ĝis sia morto en 1952. Weizmann ludis gravan rolon en la Balfour-deklaro kaj poste konvinkis la usonan registaron agnoski la ĵus formitan ŝtaton Israelo.
Weizmann estis ankaŭ biokemiisto kiu disvolvigis la procezon de la fermentado de aceton–butanol–etanolo, kiu produktas acetonon pere de bakteria fermentado. Lia metodo por acetonproduktado estis grava por la Britia militindustrio dum la Unua Mondmilito. Li fondis la Weizmann Instituton de Scienco en Reĥovot, Israelo, kaj ludis gravan rolon en la establo de la Hebrea Universitato de Jerusalemo.
Pányok
Pányok [pAnjok] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.
Inercia kuntena fuzio
La inercia kuntena fuzio estas procezo por establi ĉenreakcio-similan atomfuzion de deŭterio kaj tricio.
Pányok
Situo
Pányok situas en valo de rojo (Hernád fluas en la proksimeco), fine de sakovojo. Gönc troviĝas 16, Miskolc 74 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1263 en formo "Pank". Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento okazis la rehomiĝo. En 1910 dum la popolnombrado vivis en Pányok 420 homoj (417 hungaroj). Vilaĝservoj estas klubo de maljunuloj, migra poŝto.
Inercia kuntena fuzio
Male al la magneta kuntena fuzio, ĉe inercia kuntena fuzio okazas la kunteno de la fuziaj plasmoj per laseroj. La laseroj dum nanosekundoj alportas tiom da energio, ke la bruligaĵoj ekstreme densiĝas kaj varmegiĝas. La hidrogenbombo funkcias ekz. laŭ simila principo.
La fokus-celata bruliĝaĵo troviĝas en kapsulo, en maso da kelkaj miligramoj kaj en frostiĝinta stato (deŭteria-tricia miksaĵo). Pro la varmegiĝo, formiĝas en la kava kapsulo rentgenradia kampo, kiu vaporigas eksteran tavolon de la bruligaĵo, pro kio la restanta materialo kunpremiĝas al plasma stato kaj ekas la fuzia ĉenreakcio.
Oni celas per la eksperimentoj anstataŭigon de la malpermesitaj nukleaj eksplodigoj kaj oni eble povas uzi la akiritajn rezultojn por civila energia produktado.
Du ĉefaj esploraj institutoj estas la usona NIF (National Ignition Facility) kaj la franca LMJ (Laser Mégajoule). Dum konstruo estas HiPER.
(12347) 1993 FW37
(12347) 1993 FW37 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
4702 Berounka
4702 Berounka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉeĥa rivero Berounka (germane: Beraun), rezulto de la kunfluo de la riveroj Mže kaj Radbuza, kaj alfluanto de la rivero Vultavo.
Focenedoj
Focenedoj (Phocoenidae), aŭ vulgare marporkoj, estas biologia familio de malgrandaj, maraj kaj riveraj dentocetacoj (balenoj), el la ordo cetacoj, subordo dentocetacoj. Focenedoj vivas en ĉiuj maroj.
Ili parencas al delfenoj, sed diferencas laŭ pluraj anatomiaĵoj: plej videblas la diferencoj inter la kapaj formoj kaj inter la dentoj. En la familio ekzistas ses specioj, el kiuj kvar ekskluzive vivas en la maroj de la norda hemisfero. En Eŭropo dominas la specio "ordinara foceno" (Phocoena phocoena), kiu vivas en la Norda kaj Balta maroj, ofte ankaŭ en fjordoj, kaj atingas longon de 1,5 aŭ 2 metroj. Populare ili nomiĝas ankaŭ "marporkoj".
Karakalo (apartigilo)
Karakalo povas esti
(15310) 1993 FT19
(15310) 1993 FT19 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Enikő Szabó
SZABÓ Enikő [sabo:] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Salonta la 4-an de julio 1976.
Kariero
Enikő Szabó finis en 2000 la aktorfakon de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş kaj ŝi dungiĝis al la Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc en 2000. Ekde 2002 kaj 2004 ŝi estis aktorino de la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház. Nuntempe esta aktorino de Teatro Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc.
Dino (apartigilo)
Dino havas la sekvantajn signifojn:
Magneta kuntena fuzio
Oni celas atingi dum tiu proceso kinetan energion de kelkaj kilo-elektronvoltoj, temperaturon de kelkaj 10 milionaj gradoj. Inter tiuj kondiĉoj, la atomoj atingas fazon de plasmo kaj je certa denso povas kuniĝi. Tio okazas dum sekundoj kaj bone reguleble.
Oni komence volis kunteni la plasmon per t.n. spegul-maŝinoj, sed tio ne sufiĉis por la varmega plasmo. Pli sukcesa estas la torusformaj (ringformaj) kuntenejoj, kiuj produktas elektran kampon per uzo de suprakonduktiloj.
Rusaj sciencistoj prezentis en 1968 siajn esplorajn rezultojn pri ringformaj kuntenejoj (Tokamak). Tiuj rezultoj donis gravan impulson por la esploroj tiudirekte. En la Tokamako, oni pelas kurenton periode tra la plasmo, tiel estiĝas polusa kampo, kiu sukcese kuntenas la plasmon kun la torusa kampo.
Lucio la 2-a
Antaŭpapado
Lucio la 2-a naskiĝis en loko ne konata. Certas nur ke li aktivis kiel kanoniko en sia naskiĝurbo (Bolonjo); en 1124 li estis nomumita kardinalo de la pastra kategorio kun la titolo de Sankta Kruco en Jerusalemo iniciate de papo Honorio la 3-a. Ekde 1125 ĝis 1126 “kanoniko Gerardo” funkciis kiel papa legato en Germanio ĉe la kortego de la imperiestro Lotaro la 3-a, reprezentante antaŭe papon Honorion la 2-an kaj poste papon Inocenton la 2-an. Oni ŝuldas precipe al lia perado la fakton ke la imperiestro decidis plenumi du ekspediciojn al Italio por protekti Inocenton el la atakoj de kontraŭpapo Anakleto la 2-a. Inocento la 2-a nomumis lin kanceliero kaj papa bibliotekisto.
Papado
La 8-an de marto 1144 mortis papo Celestino la 2-a kaj kardinalo "Caccianemici" estis elektita lia posteulo. Tiujn tagojn en Romo agitiĝis respublikana insurekcio kiu celis forpreni aŭ ĉiukaze malpliigi la regadan povon de la papo. Lucio estis konsekrita kaj kronita la 12-an de marto 1144 sed lia papado daŭris iom pli ol unu jaro.
Kun la celo kontraŭstari la revoluciajn respublikanojn kaj samtempe ĉesigi la priteritoriajn kontrastojn kun la normana regno, oktobron de 1144 papo Lucio renkontis la normanan reĝon Roĝeron la 2-an en Ceprano, provante difini la devojn de la normana reĝo pro la fakto ke tiu regno estis vasalo de la Apostola Seĝo. Papo Lucio ne konsentis akcepti la teritoriajn pretendojn de Roĝero; sed la reĝo, konscia pri la supereco de sia armeo, altrudis al la papo siajn decidojn, dum sin deklaris malebligita veni al Romo por reentronige defendi la papon.
Post tiu renkonto, la roma senato, kiu jam akiris multe da povo sub la papado de Inocento la 2-a sed kiu estis senigita je povo de nuna papo Lucio, rekonstituiĝis, apertribele kontraŭ la febla rezisto de la papo antaŭ la diktato de la normana reĝo. Estis proklamita municipa konstitucio celanta definitive detronigi la papon el ĉiu speco de tera povo. Oni aboliciis la oficon de papa prefekto, estis alestigita la ofico de “Patricio”, ĝuanta je ampleksa povo, (senatanoj eknombris 56, la urbo estis dividita en 16 kvartaloj kaj ĉe posteno “de patricio” estis nomumita Jordano Pierleoni parenco de kontraŭpapo Anakleto la 2-a kaj vera ĉiomovinto en la respublika revolucio; fakte, la nobela familio Pierleoni daŭrigante la konflikton kun la potenca familio Frangipani komenciĝintan jam dekoj antaŭe, prenis la gvidon de la respublika revolucio, post la levo al papado de persono al si ne favora.
Lucio tiam alvokis helpon kontraŭ la senato ĉe la imperiestro Konrado la 3-a, sed sensukcese ĉar tiu ĉi estis tro absorbita alfronti siajn malamikojn en Germanio. Male, la imperiestro sin montris afabla ankaŭ kun la respublika legacio veninta por peti oficialan agnoskon.
Tiupunkte papo Lucio provis reagi tutesole, kaj kun malmultaj soldatoj restintaj fidelaj atakis la Kapitolon, sidejon de la senato. La reago de la popolo fariĝis amasa kaj la atako malsukcesis. Iuj kardinaloj estis mortigitaj kaj eĉ la papo frapita ĉe la kapo per ŝtono lanĉita el la roko. Grave vundita, li estis tuj transportita al la monaĥejo de Sankta Gregorio en Palatino, kie papo Lucio mortis post du tagoj, la 15-an de februaro 1145.
2475 Semenov
2475 Semenov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Pavel Afanasjeviĉ Semjonof (cirile Павел Афанасьевич Семёнов, 1912 — 1942), batalinto de la 2-a mondmilito kaj heroo de Sovetunio. Lia nomo estas foje skribita Semenov (Семенов).
Planaltina do Paraná
Planaltina do Paraná estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 4.095 loĝantojn en 2010.
Flago de Samoo
La nacia flago de Samoo estis adoptita la 24-an de februaro 1949. Ĝi konsistas el ruĝa kampo kun blua rektangulo en la kantono. La blua rektangulo havas la konstelacion de la Suda Kruco: kvar grandaj blankaj steloj kaj unu pli malgranda.
Anne Serre
Anne SERRE (n. en 1960 en Bordeaux) estas franca verkistino.
S-ino Serre alvenis al Parizo en 1977, kie ŝi ekstudis literaturon. Ŝi publikigis kelkajn novelojn ekde 1980 en pluraj periodaĵoj (inkluzive de NRF), al kiuj ŝi sekve plukunlaboris. Ŝia unua romano eldoniĝis en 1992, kaj multaj aliaj sekvis. En 1999, Jean-Pierre Richard dediĉis unu eseon al la verkoj de Anne Serre en sia esearo Essais de critique buissonnière (Gallimard).
Anne Serre estas cetere ĵurnalistino por la magazino Marie Claire.
Carl Moll
Carl Moll (n. 23-an de aprilo 1861 en Vieno; m. 13-an de aprilo 1945 samloke) estis aŭstra pentristo de la secesio. Li famiĝis pro siaj grandformataj kolorlitografioj kaj lignogravuraĵoj. Las stilo de siaj postaj pejzaĝopentraĵoj ŝanĝiĝis pli kaj pli de la areeca pentrado al spaceco, en la pli malfruaj jaroj li alproksimiĝis pli kaj pli al la ekspresionismo.
Cotuș
Cotuș [kotuŝ] (hungare: Csejd [ĉejd]) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Sângeorgiu de Mureș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 431 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 322 (7 % da rumanoj, 93 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
(7949) 1992 SU
(7949) 1992 SU estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio).
NGC 2330
NGC 2330 (aliaj indikoj — IC 457, MCG 8-13-78, ZWG 234.74, NPM1G +50.0075, PGC 20272) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malhelkrona hilofilo
La Malhelkrona hilofilo (Hylophilus hypoxanthus) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj.
Ĝi troviĝas en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Temas pri malgranda birdo de olivverdecaj supraj partoj kaj flavaj subaj partoj.
Klara Ilutoviĉ
Klara Sergeevna Ilutoviĉ Клара Сергеевна Илютович) — rusia esperantistino. Naskiĝis en 1946. Loĝas en la urbo Elektrostal (ĉirkaŭ 60 kilometroj oriente de Moskvo). Finis filologian fakultaton de Moskva Ŝtata Universitato. Esperantistiĝis en 1991. Komencis versi en 1995. Versaĵoj aperis en Cerbe kaj Kore, Ruslanda Esperantisto, Moskva Gazeto, La Ondo de Esperanto, Scienco kaj Kulturo, Litova Stelo. Okupiĝas pri verkado de poemoj kaj tradukado el la rusa.
Molnári
Molnári, kroate Mlinarci aŭ Mlinarce estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Letenye.
Drinko
Drinko aŭ drinkado estas trinko de ebriigaĵo por plezuro aŭ memforgeso aŭ ceremonie, kio kondukas ofte al ebrio. La drinkado havas ŝtupojn de la apenaŭ rimarkebla, modera drinko tra la okulfrape rimarkebla ebriiĝo kaj tra la forta ebriiĝo (tutebriiĝo) ĝis la komatsimila senkonsciiĝo („komat-drinko“).
Molnári
Situo
Molnári situas sur ebenaĵo, laŭ maldekastra bordo de Muro (rivero) (kontraŭe Kotoriba troviĝas), laŭ flankovojoj. La rivero estas landlimo de Kroatio. Letenye troviĝas 12, Nagykanizsa 18, Csurgó 30 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1321 laŭ tiama hungara ortografio "Molnáry". En la 16-a jarcento la vilaĝo trovis sin en fronto inter Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio, tial la komunumo preskaŭ senhomiĝis. Baldaŭe precipe kroatoj alvenis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de kroatoj,infanĝardeno, kulturdomo, kuracejo.
Orfrunta hilofilo
La Orfrunta hilofilo, Hylophilus aurantiifrons, estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj.
Ĝi troviĝas kiel rerproduktuloj en Panamo, Kolombio, Venezuelo kaj Trinidado.
Ĝi estas birdo de arbaroj kaj duarangaj kreskaĵaroj kiuj konstruas profundan tasforman neston penditan el arbobranĉo aŭ vito. La tipa ovodemetado estas de tri blankaj ovoj, kiuj estas markataj je bruna. Tiu specio estas parazitata fare de la Brila molotro.
Plenkreskulo de Orfrunta hilofilo estas 12 cm longa kaj pezas 9.5 g. Ĝi estas ĉefe verda en supraj partoj, kun pli brunaj flugiloj kaj vosto, kaj flaveca al cinama nuanco en frunto kaj kapoflankoj, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie aurantiifrons signifas “kun ora frunto”. La subaj partoj estas flavaj. La beko estas rozkoloreca kaj la kruroj blugrizecaj. La alvoko estas ĉii-viii.
Orfruntaj hilofiloj manĝas insektojn kaj araneojn kaptitajn el supra kaj meza tavoloj de la kanopeo. Ili ofte formas malgrandajn arojn.
Teorio pri multoblaj intelektoj
La teorio pri multoblaj intelektoj estis kreita de Howard Gardner je 1983. Per tiu teorio Gardner volis pli bone difini la koncepton de intelekto kaj dubigi la klasikajn testojn de intelekto kaj ilia taŭgo. La teorio postulas, ke difino de intelekto ne enhavu ĉiujn homajn kapablojn. Laŭ lia koncepto, infano, kiu lernus kalkuli pli facile, ne nepre estas pli inteligenta, ol infano, kiu lernus ĝin post longa strebo.
Parola-lingva intelekto
Al parola intelekto apartenas la kapablo al parolata kaj skribata lingvo, la kapablo lerni lingvojn kaj uzi ilin al iaj celoj. Advokatoj, parolistoj, verkistoj kaj poetoj estas homoj kun alta parola inteliekto.
Famuloj, kiuj havis altan parolan-lingvan intelekton estis ekzemple Homero, William Shakespeare kaj Johann Wolfgang von Goethe.
Logik-matematika intelekto
Al logik-matematika intelekto apartenas la kapablo logike analizi problemojn, solvi matematikajn operaciojn kaj ekzameni sciencajn problemojn. Logik-matematikan intelekton uzas matematikistoj, logikistoj kaj sciencistoj.
Famuloj kun alta logik-matematika intelekto estis: Aristotelo, Eŭklido, Al-Ĥorezmi, Pascal kaj Leibniz.
Muzik-ritma intelekto
Ĉi tiu kampo rilatas al ritmo, muziko, kaj aŭdado. Tiuj, kiuj havas altnivelan muzik-ritman intelekton montras pli grandan sensemon al sonoj, ritmoj, tonoj kaj muziko. Ili kutime havas bonan sonsentadon, foje eĉ absolutan, kaj estas kapablaj kanti, ludi muzikinstrumentojn kaj komponi. Ĉar granda parto de ĉi tiu intelekto rilatas al aŭdokapablo, la plej bonaj nepre lernos plie per aŭskultado. Pluse, ili ofte uzos muzikaĵojn aŭ ritmojn por lerni kaj parkerigi informojn, kaj eble laboros pli se muziko estas ludata en la etoso. Metioj rilataj al tiu intelekto inkluzivas instrumentistojn, kantistojn, orkestrestrojn, publikparolantojn kaj verkistojn.
Inimutaba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Curvelo. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Flago de la Fiĝioj
La nuna nacia flago de la Fiĝioj estis adoptita la 10-an de oktobro 1970. La ŝtatobrakoj estis iomete modifitaj sed la flago restis la sama kiel dum la kolonia periodo. Ĝi estas blua flago. Ĝi restis senŝanĝa ĉar Fiĝioj estis deklarita sin respubliko en 1987, malgraŭ vokoj de kelkaj politikistoj (kiel ekzemple opozicia senatano Atu Emberson-Bain) favore al ŝanĝoj. La flago estis adoptita en 1970, kiam Fiĝioj atingis sendependecon. Ĝia helblua fono simbolas la Pacifikon, kiu ludas gravan rolon en la vivo de la insulanoj, kaj en esprimoj de la fiŝa industrio, kaj la turisma profesio. La Unia flago reflektas la ligojn de la lando kun Britio. La blazono estas derivita de la oficiala blazono de la lando, kiu estis originale koncedita de Royal Warrant en 1908. Ĝi estas blanka blazono kun ruĝa kruco kaj ruĝa supra triono. La bildoj prezentitaj sur la blazono reprezentas agrikulturajn agadojn sur la insuloj, kaj la historiaj rilatoj kun Britio. Ĉe la pinto, brita leono tenas kakaobalgon inter ĝiaj piedoj. La supra maldekstro estas sukerkano, supra estas kokosopalmo, la pli malalta forlasita al kolombo de paco, kaj la pli malalta estas bananaro.
Latitudo
Latitudo estas la angula distanco (taksita per gradoj), norden aŭ suden inter unu loko de la Tero kaj la ekvatoro.
Ekzistas 5 gravaj latitudoj: ekvatoro, Tropiko de Kankro, Tropiko de Kaprikorno, la du norda kaj suda polusaj cirkloj.
Iregua
Iregua [iREgŭa] estas rivero en norda Hispanio, alfluanto de la rivero Ebro. Ekde sia ekfluejo en la montaro Sierra de Cebollera (Hoyos de Iregua) ĝis sia enfluejo, ĝi trapasas de sudo norden la regionon Rioĥo. Ĝi estas 62,5 km longa kaj ties baseno okupas 663 km².
Ĝi trapasas, laŭ tiu ordo, la loĝlokojn Villoslada de Cameros, Villanueva de Cameros, Pradillo, Torrecilla en Cameros, Viguera, Nalda, Albelda de Iregua, Alberite, kaj Villamediana de Iregua, ĝis enfluejo ĉe Logronjo. La ekfluejo estas je 1900 m.s.m. dum la enfluejo estas je 365 m.s.m.
Etimologio
Ĝia nomo devenas de la eŭska "erroka", varianto de erreka tradukebla al ravino aŭ rivereto. Tiu nome aperas en la mezepoka dokumentaro laŭ la jenaj literumadoj: “Erroca” en 931, Eiroka en 924, Irriguam ĉirkaŭ la jaroj 917-925, rivo de Iroga 1040, Iruega / Iroga 1044, Iroga 1054, Erueka 1063, Eiroca ĉirkaŭ 1094-1108, Iroga ĉirkaŭ 1100, riuus de Eroga 1135, Hiroga 1165, Eyrocam 1167, Iroca 1185, Iruega 1187, Iregua 1187, in Riuo Iroce 1200 ktp.
Historia universitato de Alkalao
La historia Universitato de Alkalao aŭ "Komplutensa Universitato" (hispane Universidad de Alcalá, Universidad Complutense) estis unu el la plej gravaj eŭropaj universitatoj en la 16-a kaj 17-a jarcentoj. Ĝi estis fondita en la urbo Alkalao (hispane Alcalá de Henares) en 1499 kaj translokiĝis al Madrido en 1836. Hodiaŭ la posteula universitato estas la Komplutensa Universitato de Madrido (hispane Universidad Complutense de Madrid), la plej granda publika universitato en Hispanio.
Ekde 1977 pro la malcentraligo de universitata studado en Hispanio devone ekzistas universitato de Alcalá de Henares, kiu difinas sin kiel posteulo de la mezepoka universitato.
Sonvico
Sonvico estas komunumo de la Komunumaro Sonvico kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1852 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Sonvico situas proksimume 5 kilometrojn nordoriente de la distriktĉefurbo Lugano, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivero Casserate. La komunumo konistas el la vilaĝoj kaj setlejoj Sonvico Dino, Rödes, Jaronco, Pairago, Arla kaj Rosone.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,06 km², de kiuj 80,9% estas kovritaj de arbaro, 8,2% servas por agrikulturo kaj 7,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sonvico limas en okcidento kaj nordo al Capriasca, en nordnordoriento al Valcolla, en oriento al Cimadera, en sudoriento al Valsolda (CO, Italio), en sudo al eksklavo Villa Luganese de la komunumo Lugano, kaj en sudokcidento al Cadro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sonvico datiĝas el la jaro 1146 kiel Summo Vico. Estis trovita en Sonvico tombrestaĵoj el la ferepoko kun plado kun enskribo en la etruska lingvo. En la frua mezepoko Sonvico, Dino kaj Villa formis bienon, kiu apartenis al la Monaĥejo San Carpoforo en Como. La setlejo estis pro ĝia strategia situo protektita pere de ringomuro kaj kastelo, kiuj estis kontruitaj en la jaro 1326 kaj detruitaj en 1517. La komunumo ĝis privilegitan statuson kun impostoliberigo, kiun ĝi povis konservi ankaŭ dum la regado de la Svisa Ĵurkomunumo. En la jaro 1878 Cimadera sendependiĝis de Sonvico kaj fariĝis memstara komunumo. Ekzistas plano por kunigo de Sonvico kun la komunumo Lugano.
Ruĝa kurulo
La Ruĝa kurulo, Cursorius rufus estas birdo de la familio de glareoloj kaj kuruloj, nome Glareoledoj. Kelkaj fakuloj konsideras ĝin kiel sama specio kun la Kurbirdo.
Disvastiĝo
Kvankam klasitaj kiel vadbirdoj, tiuj estas birdoj de seka malferma kamparo, prefereble mezseka, kie ili ĉasas siajn predojn inter insektoj per kurado surgrunde.
Tiu estas eta birdo kiu loĝas en okcidentaj partoj de suda Afriko, nome en Angolo, Bocvano, Lesoto, Namibio, Sudafriko kaj Zambio. Ĝi nutras sin el insektoj kaj semoj kaj vivas en malfermaj kaj malaltaj herbejoj kaj bruligitaj altebenaĵoj.
Aspekto
Tiuj birdoj havas longajn flavecajn krurojn—kun nur tri fingroj kaj neniu malantaŭe, do adaptitaj al kurado—kaj longajn flugilojn. Ili havas iome subenkurvitajn kaj pintakrajn bekojn nigrajn, mallongajn kaj maldikajn. La korpa plumaro estas sablobruna, paliĝante al blankeca koloro en pli malalta ventro kaj kun malhela strio inter brusto kaj ventro. La plej rimarkinda eco de tiu specio estas la kapa bildo: pli precize estas nigra traokula strio kiu malantaŭeniras ĝis la nuko suben, super ĝi estas blanka supraokula strio; super ĉio estas krono dekomence ruĝbruna sed supre griza ĝis la nuko kie kuniĝas kun la du strioj. De malantaŭe la birdo aperas tute helbruna kun tiu rimarkindaj buntaj nuko kaj krono.
Aliaj
En kelkaj naciaj lingvoj la nomo de la specio rememorigas William John Burchell (1781-1863).
Viișoara (Mureș)
Viișoara [viiŝŭara] (hungare: Csatófalva [ĉatofalva]) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Sighișoara.
Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Ormeniș kaj Sântioana.
Viișoara situas en la valo de rivero Domald, laŭ kiu pasas la distrikta vojo DJ142C inter Coroi kaj Dumbrăveni. La vilaĝoj Ormeniș kaj Sântioana situas en paralela valo, al kiu la plej mallonga vojo kondukas tra la najbara distrikto Sibiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 922 loĝantojn (rumanoj, germanoj) kaj en 1992 690 (rumanoj, 2 % da hungaroj).
Historio
Je sia unua skriba mencio en 1367 ĝi estis saksa servutulvilaĝo nomata Hondorf. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye). En 1964 oni aligis al ĝi Domald.
Bastida Pancarana
Bastida Pancarana estas komunumo de Italio.
Bořejov
Bořejov (Borschim) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ždírec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Ždírec. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bořejov situas en katastra teritorio Ždírec v Podbezdězí kun areo 5,44 km² norde de burgo Houska, sur teritorio PPR Kokořínsko.
Interesaĵoj
Skribe la ekzistado de la vilaĝo estas dokumentita jam en la 14-a jarcento. Restis ĉi tie konservita kelkaj memorindaĵoj de popola arkitekturo, paroĥo el la jaroj 1725 - 1727 kaj ĉefe preĝejo de sankta Jakoboel komenco de la 18-a jarcento. Ĝi estis konstruita sur loko, kie situis 400 jaroj antaŭe gotika sanktejo. Turo ĉe lapreĝejo estis konstruita aldone, nur en la jaro 1825.
Proksime de la municipo troviĝas monteto Bořejovský vrch.
Alirebleco
El Ždírec kondukas tra Bořejov verde markita turisma vojo direkte al Houska kaj sur loka ŝoseeto kondukas ankaŭ biciklovojo 0015.
Éva Beáta Zsigmond
ZSIGMOND Éva Beáta [ĵigmond] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Miercurea Ciuc la 7-an de aŭgusto 1980.
Kariero
Ŝi finis en 1998 la aktorfakon de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş kaj ŝi dungiĝis al la Figura Stúdió Színház de Gheorgheni (1998 – 1999), poste al Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat (2003 – 2006) kaj en 2006 al la Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc.
Gennadij Ĵavoronkov
Gennadij Ĵavoronkov (Геннадий Николаевич Жаворонков), naskiĝis la 29-an de julio 1941, mortis la 7-an de novembro 2006) – rusa ĵurnalisto kaj publicisto, kunlaboranto de Andrej Saĥarov, membro de la Fondaĵo de Andrej Saĥarov kaj de la Konsilio de la Muzeo kaj Centro de Andrej Saĥarov, merita pro malkaŝo de vero pri la krimo de Katin.
Vivo
En 2006 Gennadij Ĵavoronkov publikigis en Rusio libron titolitan Pri kio silentis la Katina Arbaro, kiam parolis akademiano Andrej Saĥarov (ruse: О чем молчал Катынский лес, когда говорил академик Андрей Сахаров). Li skribis ankaŭ pri konfliktoj en Abĥazio, Sud-Osetio kaj Ĉeĉenio.
Bassano Bresciano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Manerbio, Pontevico, San Gervasio Bresciano kaj Verolanuova.
Kristana patrono de la komunumo estas la ĉefanĝelo Miĥaelo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Kaŭasaki Rjo
KAŬASAKI Rjō ( [kaŭsaki rjō]) (25-a de februaro 1947 – 13-an de aprilo 2020) Elektis la kariero de gitaristo poste studi sciencon dum kelkaj jaroj. Dum la jaroj 60 ludis kune kun multaj japanaj ensembloj kaj ankaŭ kreis siajn ensemblojn. Frue dum la jaroj 70 vojaĝis al Novjorko kie li loĝis kaj laboris kun grandaj muzikistoj, Gil Evans, Elvin Jones, Chico Hamilton, Ted Curson, JoAnne Brackeen, k.t.p. Meze de la jaroj 80, Kaŭasaki lasis ludi muzikon ĉiumomente por krei softvaron por komputiloj. Li ankaŭ rekordis diversajn diskojn de techno dance, kreante sian entrepreno, Satellites Records, por tiuj diskoj.
Flago de Kiribato
La Flago de Kiribato estas flago kies duono estas ruĝa kun ora fregato fluganta super ora altiĝanta suno, kaj la pli malalta duono estas blua kun tri horizontalaj krispaj blankaj strioj reprezentante la oceanon kaj la 3 grupojn de insuloj (Gilbert-Insuloj, Feniksaj Insuloj kaj Liniaj Insuloj). La 17 sunradioj reprezentas la 16 ĝilbertajn insulojn kaj Banabon (iama Oceana Insulo). La insigno estis desegnita de sinjoro Arthur Grimble, kiu estis la Rezidanta Komisaro, en 1932 por la brita kolonio. La flago de Kiribato estas unu el nur 3 naciaj flagoj kiuj estas blazonaj standardoflagoj havante dezajnon proporcian al la nacia blazono.
Kaŭasaki Rjo
Je 1991 revenis al ĵazo kaj ĉiuj vidis ke li ankoraŭ estas talentplena muzikisto. Rekordis por muzika entrepreno el Japanio sed disdonante la sondiskojn en Usono per sia entrepreno. Danke al sia sperto, Kaŭasaki povas facile ludi diversajn stiloj tiel malsamaj kiel la hard bop kaj la jazz-rock. La kvalito de lia ludado estas mirinda.
Alonso de Covarrubias
Alonso de Covarrubias, (Torrijos, Toledo, 1488-1570), estis arkitekto kaj skulptisto hispana.
Kaŭasaki Rjo
La unuaj jaroj (1947 - 1968)
Kaŭasaki Rjo naskiĝis en Koenji, Tokio dum Japanio estis ankoraŭ resaniĝanta poste la dua mondmilito. Lia patro Kaŭasaki Torao estis konata kaj laŭdita japana diplomato, kiu laboris por la Japana Ministrado por Eksterlando ekde 1919. Torao fue laboris en diversaj japanaj konsulejoj kaj ambasadejoj ekzemple San Francisco, Honolulu, Fengtian en tiu ĉi tempo urbestro de Manĉurio, nun Shenyang kiel urbo de Ĉinio), Ŝanhajo kaj Pekino dumtempe li estis instruisto de angla lingvo kaj tradukisto por oficialaj konferencoj. La patrino de Rjo, Hiroko konis ankaŭ multajn lingvojn kaj parolis germane, ruse, angle, kaj ĉine krome de sia denaska lingvo, japane. Hiroko kreskis en Manĉurio kaj konis Toraon en Ŝanhajo. Torao estis 58 jara kiam sia sola filo Rjo naskiĝis. Eble tiuj cĉi specialaj cirkonstancoj pri liaj gepatroj, influis en la arta kaj vojaĝanta karaktero de Rjo, en internacian artiston.
La tuta vivo de Kaŭasaki estas regita pro sia denaska scivolo kaj kapablo por inventi, en la muziko kaj en la scienco. Dumtempe lia patrino kuraĝigis lerni pianon kaj dancon, li decidis studi kantarton kaj solfaon kiam li estis kvarjara kaj violono kiam li estis kvinjara. Li povis legi muzikon antaŭ iri al la elementa lernejo. Kiel lernanto, li amis astronomion kaj elektronikon (konstruis siaj radiojn, Televidojn kaj aŭdiajn sistemojn, teleskopojn, k.t.p.). Kiam li estis dekjara, li aĉetis havajan gitareton kaj, kiam estis dekkvarjara, havis sian unuan akustikan gitaron. La sondisko Midnight Blue de Kenny Burrell kaj Stanley Turrentine kuraĝigis Rjo studi ĵazon.
Kiam li estis adolesanto li komencis ludi ĉe restoracioj, kreis ĵazan ensemblon kaj konstruis elektronikan orgenon. Kiam li estis deksesjara, sia ensemblo laboris ĉe kabaredoj kaj kluboj. Dumtempe li daŭris kun sia muzika agado, Li studis en la Japana Universitato. Rjo partoprenis kiel ĵujisto kaj instruisto ĉe la lernejo de Yamaha por konstrui muzikinstrumentojn. Li ankaŭ laboris kiel sona inĝeniero por Victor Records de Japanio kaj BGM/TBS Music kie li lernis pri miksado de sono.
Komencoj en Japanio (1969 - 1973)
Rjo rekordis sian unuan sondiskon per Polydor Records kiam li estis dudekdujara. Li ankoraŭ daŭris ludante kun sia ensemblo, kaj, tre juna, li estis elektita la tria ĵaza gitaristo per enketo pri japana ĵazo, Dum la sekvantaj tri jaroj, Rjo laboris kiel sesia muzikisto farante muzikon por propagandoj, popmuzikon, kaj diversajn prezentojn ĉe la japanaj televido kaj radio. Poste rekordis sian duan sondiskon per Toshiba kiam li estis dudekkvarjara. Li ludis kun B.B. King kaj renkontis George Benson
Rjo ankaŭ ludis kun grandaj japanaj ĵazaj artistoj kiel Takeshi Inomata kaj Sound limits, la saksofonistoj Hidehiko Matsumoto (松本英彦), Keiichiro Ebisawa, Seiichi Nakamura, Jiro Inagaki kaj Soul Mates, la pianisto Masahiko Sato (佐藤允彦), k.t.p.
1973 - 1979 (kiel gitaristo)
Dum 1973, Kaŭasaki alvenis al Novjorko. Amiko ricevis lin kaj proponis laboron kun Joe Lee Wilson por ludi ĉe la Lincoln Center kiel parto de la Newport Jazz Festival. Baldaŭ, Rjo fariĝis kutima partoprenanto de la novjorkaj "jam sessions" kaj ludis kun Bobbie Humphries. Kelkaj monatoj poste, Rjo trovis fremdulon en la pordo de sia domo. Tiu viro estis Gil Evans kaj la gitaristo unuiĝis al la The Gil Evans Orchestra (David Sanborn, Howard Johnson, Tom Malone, Lew Soloff). La banda estis laboranta en kantaĵoj verkitaj de Jimi Hendrix. Hendrix ideis la sondisko kun Evans, sed Jimi forpasis unu semajno antŭ la komenco de la projekto. Kaŭasaki ankaŭ ludis en alia sondisko de Gil Evans por RCA, There Comes a Time, kun Tony Williams kiel tamburisto. Dum unu monato, Rjo esais kun la ensemblo de Tony Williams, sed Tony iris Eŭropon kaj la grupo ne povis ludi antaŭ la publiko eĉ unufoje.
Kaŭasaki sekvis al Jim Hall, Gábor Szabó (gitaristo) kaj Larry Coryell kiel gitaristo de la ensemblo de Chico Hamilton. La grupo ludis en diversaj lokoj de Usono kaj rekordis muzikon por filmoj en Hollywood. La unua usona sondisko de Rjo, Juice, aperis dum 1976 per RCA kaj la gitaristo estis el la unuaj japanaj ĵazaj artistoj dungita por granda muzika entrepreno de Usono. Gravaj muzikistoj kunlaboris dum tiu ĉi projekto Tom Coster (Carlos Santana) kaj Sam Morrison (Miles Davis). Poste Kaŭasaki grabó rekordis du sondiskojn, Prism kaj Eight Mile Road, per la japana muzika entrepreno East Wind. Ankaŭ, li unuiĝis al la ensemblo de Elvin Jones kaj ludis tra Nordameriko, Sudameriko kaj Eŭropo. Je 1978, Kaŭasaki forlasis la vojaĝojn kun aliaj ensembloj kaj fokusis sur siaj projektoj.
Li eksploris la hindan muzikon, lernis regeo-n kaj rekordis la sondiskon, Ring Toss, miksante orientan kaj okcidentajn muzikojn. Kun Dave Liebman rekordis Nature's Revenge per la germana entrepreno MPS kaj faris eŭropan turneon. Kun JoAnne Brackeen ludis ĉe diversaj ĵazaj festivaloj, kaj rekordis du sondiskojn per Timeless Records en Nederlando. En Japanio, la entrepreno de Sony, Open Sky dungis la gitariston por fari tri sondiskojn -- Mirror of my Mind, Little Tree kaj Live -- la lasta rekordita en klubo de Tokyo, estis inter la unuaj tute diĝitaj sondiskoj. Rimarkindaj muzikistoj partoprenis en tiuj projektoj: Michael Brecker, Harvey Mason, Leon Pendarvis, Azar Lawrence, Anthony Jackson, Lincoln Goines, Badal Roy, Naná Vasconcelos, Buddy Williams, Larry Willis and Alex Blake k.t.p. Rjo ankaŭ rekordis sondiskon "Sapporo" per la svisa entrepreno America Sound, kaj ludis tra Svislando kaj Germanio.
1979 - 1990 (Kiel inventisto kaj kreinto de softvaro)
Kaŭasaki inventis en 1979, specialan gitaron per kiu oni povas krei sonojn kiu similas tiuj de la orkestro, kaj uzis ĝin dum divarsaj koncertoj. Li kreis la ensemblo de de jazz-rock, The Golden Dragon kaj ludis ofte dum la jaroj 80. Fostex disvolvigis rekordilon kun 8 kanaloj kaj petis al Rjo esti la unua artisto ke uzu ĝin. La muzikisto rekordis la sondiskon "Ryo" en 1981 per Phillips Records Lia laboro estis mirinda ĉar li ludis nur sian akustikan gitaron kaj sian specialan gitaron por re-krei la tutan orkestra parto de diversaj famaj verkoj, kiel la tre konataj Adagio de la Concierto de Aranjuez de Joaquín Rodrigo Simila sondisko, Lucky Lady, aperis dum la sekvanta jaro.
Kiam la komputilo Commodore 64 aperis kun sona ĉipo, Kaŭasaki eksploris la eblecoj oferitaj de tiu ĉi maŝino. Li lernis krei softvaron kaj dum du jaroj, laborante 16 horoj ĉiutage li kreis softvarojn por fari muzikon — Kawasaki Synthesizer, Kawasaki Rhythm Rocker, Kawasaki Magical Musicquill kaj Kawasaki MIDI Work-station — disdonditaj per Sight and Sound Music. Rjo kreis novan sondiskon, Images, dum 1987; kaj la muzikon por la filmo, Pleasure Garden, dum 1990 por IMAX film pri la tropikaj arbaroj endanĝeritaj.
Inter 1986 kaj 1990, Kaŭasaki diversajn sukcesajn kantaĵojn — "Electric World," "One Kiss," "No Expectations," "Say Baby I Love You," "Don't Tell Me," "Wildest Dreams," "Life is The Rhythm" and "Acid Heat" — kiu estis miksado de free-style, house, acid house kaj ambient. Tiuj ĉi laboroj estis kreitaj en sia studio, The Satellite Station, kaj disdonitaj per sia entrepreno, Satellites Records. La ensemblo de Rjo ludis ofte en la Novjorkaj kluboj. Inter 1988 kaj 1993, Kaŭasaki estis la Novjorka reĝisoristo por du radiasj programoj pri Japana muziko, "The Music Now" kaj "Idex Music Jam." Rjo kunlaboris, ankaŭ kun la majstro de kotoo Kicho Takano kaj rekordis la sondiskon "Crystallization"
1991 - 2000 (Reveno al la ĵazo)
Kaŭasaki revenis al ĵazo kiam li kunlaboris kun la japana entrepreno One Voice. La unua sondisko per tiu ĉi entrepreno estis "Here, There and Everywhere" (eldonita per One Voice en Japanio kaj per Satellites Records en Usono). Kaŭasaki kunlaboris kun la kantistino kantistino kaj gitaristino el Brazilo Camila Benson kaj daŭris kun la kreado de novaj sondiskojn -- la akustika "My Reverie" (kun muziko verkita de Bill Evans, Debussy, Ravel kaj Gershwin), la elektra "Love Within The Universe" (kiu estis tre sukcesa en Usono), "Remixes Remixes Vol. 1" (en kie partoprenas ankaŭ Benson), "Sweet Life" kaj elsendoj en KD de "Mirror of my Mind" (kun ĵaza ensemblo Harvey Mason, Michael Brecker, Anthony Jackson, Leon Pendarvis kaj la kantisto Radha Shottam).
Alia sondisko estis "Cosmic Rhythm" en 1999. En tiu ĉi laboro partoprenas la kantistino kaj verkistino Clare Foster kaj kutimaj kunlaborantoj Victor Jones kiel drumisto, kaj Lincoln Goines kiel basludanto. En tiu ĉi sondisko ankaŭ partoprenas David Kikoski (piano) kaj Shunzo Ohno (Flugel Horn). Kaŭasaki aranĝis kaj rekordis ĉiujn kantaĵojn por tiu laboro kaj verkis dek novajn kantaĵojn.
Inter 1995 kaj 1999, tre grandaj steloj de hiphopo, Puff Daddy, Kool G Rap kaj Keith Murray rekordis la originala kantaĵo de Rjo, "Bamboo Child".
Novaj Projektoj. Estonio (2000 - nun)
Rjo rekordis la sondiskon "Reval" dum 2001, en Tallinn, Estonio kune kun la basludanto Toivo Unt, la drumisto Aivar Vassiljev kaj Kristi Keel kun angla korno.
Kaŭasaki estis la verkisto, muzika reĝisoro kaj gitaristo por la baleto de ĵazo "Still Point" por la Estonia Nacia Teatro de Opero inter 2000 kaj la 2002. La dancoj por tiu ĉi baleto estis kreita de Russell Adamson, Jamaikano kiu loĝas en Helsinki. Rjo ankaŭ rekordis sia trian akustikan gitaran sondiskon, 'E' en 2002. Dum 2000, Kaŭasaki multe ludis en Rusio kaj la baltaj landoj en ĵazaj festivaloj. La ensemblo de Kaŭasaki ludis en la Ritmi Jazz Festival en Riga/Latvio, Pori kaj aliaj ĵazaj kunvenoj Finnlando, Ukrainio, Litovio kaj en la Saransk Jazz Ark Festival. Ankaŭ aperis multe en la Nõmme Jazz Festival en Estonio.
La novaj laboroj de Kaŭasaki inter la 2005 kaj la 2007 enhavas ensemblon kun la usona drumisto Brian Melvin kaj la basludanto de Estonio Toivo Unt. La ensemblo nomas “Art of Trio” kaj ludis en Finnlando, Svedio kaj la baltaj landoj. Rjo ankaŭ ludis kun la kantistino Jaanika Ventsel, kaj faris koncertojn en Japanio kun la basludanto Yoshio ‘Chin’ Suzuki (鈴木良雄), la nova KD de ili, “Agana” aperos dum Februaro de la jaro 2007.
Sondiskoj
Novaj elsendoj en KD de malnovaj sondiskoj ne aperas tie ĉi.
Flago de Kiribato
La birdo estas fregato kiu reprezentas potencon, liberecon kaj kiribatajn kulturajn dancojn. La altiĝanta suno estas la tropika suno kiam Kiribato ĉirkaŭas la ekvatoron. La maro estas la Pacifiko kiu ĉirkaŭas Kiribaton.
La ﬂago de Kiribato (iam konata kiel “Insuloj Gilbert”) estis adoptita la 12-an de julio 1979, kiam la teritorio atingis plenan sendependecon de Britio. En kelkaj versioj de la flago la radioj estas 21, t.e. la nombro da atoloj nuntempe loĝataj. Birdo fregato (Fregata minor) ŝvebanta sur ruĝa fono reprezentas la popolon.
NGC 2331
NGC 2331 (alia indiko — OCL 475) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
22432 Pamgriffin
22432 Pamgriffin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Pamela Defreyn Griffin, kiu ricevis B.Sc. en Geologia Inĝenierarto en 1989 kaj estas aktiva ĉe la “ Amikoj de la IfA ” de la Universitato de Havajo.
Penicillium
Kelkaj membroj de la genro produktas penicilinon, molekulon uzatan kiel antibiotiko, kiu mortigas kelkajn tipojn de bakterioj aŭ haltigas ilian kreskadon. Aliaj specioj estas uzataj por produktado de fromaĝo. Laŭ Dictionary of the Fungi (10a eldono, 2008), tiu disvastigita genro enhavas ĉirkaŭ 300 speciojn.
Alvar Aalto
Inter liaj konstruaĵoj elstaras interalie la Teknologia Universitato de Helsinko aŭ la Aalto-Teatro en Essen (Germanio).
Postebrio
Postebrio estas la malagrabla korposento post trodrinko. La plej komuna simptomaro estas kapdoloro, vomemo, laco, lumomalemon aŭ bruomalemon, kaj soifo
Eblaj kaŭzoj de la simptomaro estas hipoglikemio, senakviĝo, acetaldehida veneniĝo, kaj manko de Vitamino B12. Kutime, postebrio daŭras 12 ĝis 36 horoj, kvankam kelkaj povas daŭri ĝis 72 horoj post finkonsumo de la lasta alkoholaĵo.
Alvar Aalto
Li multe amis Italion, en kiu li kutimis pasigi ĉiujare multajn monatojn, precipe en Toskanio, kiun li trairadis desegnante ĝiajn antikvajn konstruaĵojn.
En Italio li konstruis preĝejon en Riola di vergato (Emilio, Italio), verko, kiu atestas pri ĉi tiu eksterordinara artisto.
La preĝejo difinita "aŭtentika teknologia veto" estas konkreta kaj sugestia, per siaj senprecedentaj arkaĵoj kaj velformaj strukturoj. Ĝi prezentas la efektiviĝon de io, kiu ŝajnis nerealigebla, ĉar neniam, ĝis tiam, oni faris en tiaj proporcioj antaŭfabrikitan verkon, laŭ, por tiu tempo, tiel avangarda konceptado, ke oni devis porokaze krei la fabrikinstrumentojn. La projekto estas de 1967, kaj la konstruado komenciĝis dek jarojn poste.
(15311) 1993 FZ22
(15311) 1993 FZ22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Lise London
Lise London, denaske Elisa Ricol, naskiĝis la 15-an de februaro 1916 en Montceau-les-Mines, Francio kaj mortis la 31-an de marto 2012 en Parizo. Ŝi estas franca rezistinto.
Lise London naskiĝis en malriĉa hispana familio, enmigrinta en Francio. Ŝia patro estis ministo kaj komunista aktivulo. Ŝi edziniĝis kun Auguste Delaune.
Mem komunista aktivulo, la franca PCF sendis ŝin en Moskvon en 1934. Tie ŝi renkontis na la Ĉeha Artur London, kun kiu ŝi reedziniĝis en 1935. Dum la hispana Hispana Enlanda Milito ŝi partoprenis en la Internaciaj Brigadoj. Poste ŝi eniris la francan rezistadon kontraŭ la Naziismo okupado kaj iĝis kapitano. Ŝi estis arestita en 1942 de franca polico kiu liveris ŝin al la nazioj. Tiam oni forkondukis ŝin al koncentrejo de Ravensbrück kaj poste Buchenwald.
Ŝi estas oficiro de la Honora Legio.
Szécsénke
Szécsénke [sEĉEnke] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.
Situo
Szécsénke situas en valo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Aszód-Balassagyarmat. Rétság troviĝas 19, Balassagyarmat 21, Vác 25, Szécsény 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el la mezepoko en formo "Zerdahely". En la 14-a jarcento familio Szécsényi ricevis la kampojn. En 1770 menciiĝis 2 Szécsénke: Suba kaj Supra. La fervojo atingis Szécsénke en 1896. Vilaĝservoj estas biblioteko, kulturdomo, migra poŝto.
2476 Andersen
2476 Andersen estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la danan fabel-verkiston Hans Christian Andersen
3173 McNaught
3173 McNaught estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la brit-aŭstralian astronomon Robert H. McNaught.
Tarsila do Amaral
Tarsila do Amaral (naskiĝis la en Fazenda São Bernardo Capivari, São Paulo; mortis la  en São Paulo) estis brazila pentristino. Ŝi kunfondis kaj grave influis la "antropofago-movadon" (portugale: Movimento Antropofágico, Hommanĝa movado).
Ŝia dua edzo estis la verkisto Oswald de Andrade, kiu verkis la "Antropofago-manifeston".
(12348) 1993 FX40
(12348) 1993 FX40 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Tarsila do Amaral
La Hommanĝa manifesto iniciatis movadon de moderna arto en Brazilo, kiu celis akcepti kaj enkorpigi (manĝi) stilojn de eŭropa, azia, afrika kaj amerika arto por krei novan individuan brazilan arton.
La plej konata bildo de Tarsila do Amaral estas Abaporu de 1928, kies titolo signifas en la tupia lingvo hommanĝanto. Ŝi dediĉis la bildon al sia edzo Oswald de Andrade kiel realigon de lia Manifesto Antropofágico.
Magyarnándor
Magyarnándor (madjarnAndor) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat. La oficiala nomo ĝis 1906 estis Nándor.