cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ștefănești (Darova)
Ștefănești estis anigita al la komunumo Darova kaj ne plu ekzistas kiel memstara vilaĝo. La censo de 2002 ne plu mencias ĝin.
Funkcio de eraro
Funkcio de eraro de Gauss — ne fundamenta funkcio, kiu estas en probablokalkulo, statistiko kaj en teorio de partaj diferencialaj ekvacioj. Ĝi estas difinita kiel:
Funkcio \text{erf} estas strikte kunigita kun koopta funkcio de eraro \text{erfc}:
Oni povas difini ankaŭ kompleksan funkcion de eraro, ĝi estas ankaŭ nomata kiel funkcio de Faddeeva:
Serio de Taylor
Por |x|\ll1, valoro de funkcio de eraro povas facile kalkuli uzante: kaj k!! signifas Duopa faktorialo de k.
Por |x|\gg1, facila estas suba disvolvo:
Tabelo de valoroj
!x !erf(x) !erfc(x) !x !erf(x) !erfc(x)
Fluoroformo
Fluoroformo aŭ CHF3 estas organika kemia komponaĵo, senkolora kaj preskaŭ senodora gaso kun iomete dolceca gusto, larĝaskale produktata kiel flankmaterialo en la sintezo de la teflono. Ĝi same uzatas en farmakologio kaj kemiaj sintezoj, ĉefe en trifluorometiligaj reakcioj. Fluoroformo ankaŭ uzatas en la fabrikado de dolĉaj trinkaĵoj, materialoj por fajro-estingiloj kaj ŝaŭmoj. Ĝi estas forceja gaso kiu trovas malmulte da praktikaj uzoj malgraŭ la kreskanta graveco de la trifluorometila funkcieco en strukture pli ellaboritaj farmaciaĵoj, agrokemiaĵoj kaj aliaj materialoj. Senpera nukleofila trifluorometiligo uzanta fluoroformon estas senduba defio
Historio
Tiu reakcio estis plibonigita de la germana kemiisto Otto Ruff (1871-1939) anstataŭante la arĝentan fluoridon per hidrargan fluoridon kaj kalcian fluoridon. La interŝanga reakcio funkcias kun jodoformo kaj bromoformo, kaj la interŝanĝo de tiuj du halogenidoj je fluoro estas potenca. Albert Henne, en 1937, kreis la plej efikan sintezon per du-etapaj sintezoj:unu reakciigante trifluoridon de antimono kun bromoformo donante la bromodufluora metano kaj due elfinante la reakcion kun hidrarga fluorido.
Vujadin Radovanović
Vujadin Radovanović (naskiĝinta la 12-a de januaro 1962) en Mladenovac estas serba aŭtoro de bildrakontoj, arkitekto, scenaristo kaj pentristo.
Li estas fama pro, interalie, «Shine on you crazy diamond“ kun scenaristo Ljuan Koka, «Čuvari zaboravljenog vremena» («Keepers of lost time») kun scenaristo Miroslav Marić, «Pandora box» kun scenaristo Alcante, kaj «Candide ou l'optimisme, de Voltaire» kun scenaristoj Miroslav Dragan kaj Gorian Delpâture, kaj «Slomljeni svemir» kun scenaristo Darko Macan.
La Brohinière (stacidomo)
La Brohinière estas franca stacidomo sur linioj Paris-Montparnasse - Brest kaj - La Brohinière, situanta en  Montauban-de-Bretagne, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Puĉeĵ
Puĉeĵ (ruse Пучеж) estas urbo en Ivanova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 24221501.
La urbo estis fondita en jaro 1594.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1793.
La interurba telefona kodo estas 09345, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Volgo.
En jaro 1959 la urbo havis 9,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 10,3 mil loĝantojn.
Beggingen
Beggingen estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 522 loĝantojn je la 9-a de februaro 2009.
Geografio
Beggingen estas kamparana vilaĝo, kiu situas en la regiono Klettgau ĉe la okcidenta flanko de la montarĉeno Randen.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj de Beggingen estas en nordo Blumberg (en Baden-Virtembergo en Germanio), en oriento Merishausen, en sudo Hemmental kaj en okcidento Schleitheim.
Trafiko
Beggingen estas ligita al la reto de la publika trafiko per la poŝtaŭtolinio H21 de Beggingen tra Schleitheim al Ŝafhaŭzo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Beggingen datiĝas el la jaro 1278. En la romia epoko pasis strato strato tra Beggingen, de kiu estis trovitaj restaĵoj. En mezepoko Beggingen apartenis al la Monaĥejo Reichenau. Post longa kverelo la alta jurisdikcio pri Beggingen en la jaro 1491 transiris al la Monaĥejo Allerheiligen en Ŝafhaŭzo. La 4-an de aprilo 1499 Beggingen dum la Ŝvabaj Militoj kaj denove la 2-an de oktobro 1610 dum la 30-jara Milito estis bruligita.
(16256) 2000 JM2
(16256) 2000 JM2 estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono (aŭ de la Hungaria familio) malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Igüeña
Igüeña [iGŬEnja] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Almagarinos, Colinas del Campo de Martín Moro Toledano, Espina de Tremor, Igüeña, Los Montes de la Ermita, Pobladura de las Regueras, Quintana de Fuseros, Rodrigatos de las Regueras, Tremor de Arriba kaj Urdiales de Colinas, okupas totalan areon de 206,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 109 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 83 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo, brutobredado kaj minado ekde la komenco de la 20-a jarcento. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Ignác Born
Ignác Antonín BORN, kavaliro estis hungara mineralogiisto, geologo kaj framasono naskiĝinta en Gyulafehérvár la 26-an de decembro 1742 kaj mortinta en Vieno la 24-an de julio 1791.
Kariero
Born estis ekde 1779 kortega konsilanto pri minejoj en Vieno. Imperiestrino Maria Tereza de Aŭstrio komisiis Born en 1776 pri aranĝado de la imperiestra kolekto naturhistoria. Je lia inicio oni kunvokis en 1786 en Sklené Teplice la unuan internacian kongreson pri geologio kaj mineralogio. Li estis ano de pluraj akademioj (Sankt-Peterburgo, Göttingen).
São Paulo das Missões
São Paulo das Missões, prononco: /sɜ̃ W̃ˈpaw.lʊ daz.miˈsõj̃s /, en Esperanto (propono): San-Paŭlo-de-misiejoj, estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 6 364 loĝantoj.
György Bernády
BERNÁDY György  (berna:di)) estis hungara, rumania hungara politikisto, publicisto naskita la 10-an de aprilo 1864 en Bethlen, Hungario kaj mortinta la 22-an de oktobro 1938 en Târgu Mureş, Rumanio.
Biografio
Komence György Bernády prisudis farmakologion, poste juron en Kolozsvár kaj Budapeŝto. Li estis elektita deputito de Marosvásárhely en la parlamento kaj inter 1900 kaj 1912 urbestro de la sama urbo. Poste dum kvin jaroj li estis la departementestro de la departemento Maros-Torda. De 1922 li estis deputito en la parlamento de Rumanio. Inter 1926 kaj 1929 li estis elektita denove urbestro. Li akiris grandajn meritojn en la plimodernigo de Târgu Mureş.
Bibliografio
(Fotoj: Zsolt Barabás).
Ferenc Bordás
BORDÁS Ferenc [pr. borda:ŝ] estis hungara pentristo naskiĝinta en Temeŝvaro la 22-an de januaro 1911 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de decembro 1982.
Kariero
Bordás krome siaj studoj medicinaj studis pentroarton de Vilmos Aba Novák, grafikarton de György Buday kaj Sándor Devich en Segedo. Ekde 1965 li estis ano de la artakademio de Florenco.
308 Polikso
308 Polikso estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, unu el la maloftaj T-tipaj asteroidoj, malhelruĝa, de kemia komponiĝo malbone konata.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly, elde la observatorio de Marsejlo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la nimfo Polikso, aŭ unu filino de la oceanido Nilo, aŭ unu el la Hiadoj, en la helena mitologio.
Hendrik Adamson
Hendrik ADAMSON (naskiĝis en 24-a de septembro 1891, mortis en 7-a de marto 1946) estis estona popollerneja instruisto, poeto, kaj Esperanto-verkisto. Rimarko: Laŭ Ordeno de Verda Plumo de Josip Pleadin li naskiĝis la 7-an de oktobro 1891 - eble la unua estas laŭ ortodoksa kalendaro, la alia laŭ gregoria.
Boves (stacidomo)
Boves estas franca stacidomo sur linioj Paris-Nord - Lille kaj -, situanta en  , en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Hendrik Adamson
Li multe verkis en la estona lingvo. Ĉirkaŭ la jaro 1930 Adamson fariĝis esperantisto.
Verkaro
Lia precipa verko estas la originala romano Aŭli, pri la vivo de malgranda knabo. Multaj el liaj poemoj publikiĝis en la revuo Literatura Mondo, Informoj de Esperanto-Asocio de Estonio, Malgranda Revuo, Norda Prismo kaj en la poem-antologio Dekdu Poetoj aperinta en 1934 ĉe la eldonejo Literatura Mondo sub redakto de Kálmán Kalocsay, kiu komentas la poezion de Adamson tiel:
En 1961 (1962) aperis samizdata poemaro Hejmlando. En 1967 aperis lia poemaro Vesperkanto ĉe la eldonejo de J. Régulo.
Lokarto
Lokarto aŭ Ejo-specifa arto estas arto kreita por ekzisti en certa preciza loko. Tipe, la artisto enkalkulas la lokon planante kaj kreante la artaĵon. La fakta esprimo estis reklamita kaj rafinita fare de kalifornia artisto Robert Irwin, sed ĝi estis fakte unue uzita en la mezo de la 1970-aj jaroj fare de junaj skulptistoj, kiel ekzemple Patricia Johanson, Dennis Oppenheim, kaj Athena Tacha, kiuj komencis plenumi publikajn komisionojn por grandaj urbaj ejoj (vidu Peter Frank, "Site Sculpture", Art News, Oktobro 1975). Ejospecifa media arto unue estis priskribita kiel movado fare de arkitektura kritikisto Catherine Howett ("Novaj Indikoj en Environmental Art", Pejzaĝo-arkitekturo, januaro 1977) kaj artkritikisto Lucy Lippard ("Arto Ekstere, En kaj El la Public Domain-", Studio International, marto-aprilo 1977).
Artistoj kiuj produktis verkojn de Lokarto estas inter aliaj Michele Oka Doner, Jacob Epstein, Henry Moore, David Smith, Isaac Witkin, Anthony Caro, Diego Rivera, José Clemente Orozco, David Alfaro Siqueiros, Richard Haas, Alexander Calder, Isamu Noguchi, Louise Nevelson, Leonard Baskin, George Segal, Tom Otterness, Roy Lichtenstein, Olafur Eliasson, PINK de Thierry, Sol LeWitt, Dennis Oppenheim, Max Neuhaus, Robert Smithson, Andy Goldsworthy, Christo, kaj multaj aliaj,
Helmi Dresen
Helmi Marie DRESEN [drezen] (naskita la en Kolga; ekzekutita de la germanoj la   ) estis estona esperantistino. Esperantisto de 1912. Fratino de Hilda Dresen. Membro de la Lingva Komitato minimume en 1929.
Per tradukoj ŝi kontribuis al la Estona Antologio aperinta en 1932.
Post sovietigo de Estonio Helmi Dresen iĝis urbestraranino de Tallinn. La Tria Regno atakis Sovetion kaj baldaŭ ekokupis la regurbon de Estonio. Helmi Dresen, Neeme Ruus kaj aliaj esperantistoj estis arestitaj kaj mortigitaj.
Epfenbach
Epfenbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Imperia kruco
La imperia kruco apartenas al la imperia trezoro de la Sankta Romia Imperio. Ĝi estas kava kaj servis por la gardado de la du Grandaj Relikvoj de Kristo, de la Sankta Lanco en la transversa brako kaj de la Kruceroj en la malsupra ŝafto. Temas pri la origina relikvujo de la imperiaj relikvoj. La imperia kruco troviĝas en la trezorejo de la Hofburg je Vieno.
Averto de Sciencistoj de la Mondo al la Homaro
"Averto de la Sciencistoj de la Mondo al la Homaro" estas titolo donita al kelkaj artikoloj en kiuj sciencistoj avertas kontraŭ detruaj agoj faritaj de homoj kiuj povas damaĝi la mediprotekto.
Imperia kruco
Aspekto
La kruco havas kernon el kverkoligno kaj estas ekstere tegita per orlado samkiel interne subvestita per ruĝa ledo. Ĝi mezuras 77 oble 70 centimetrojn, la traboj estas 9 centimetrojn kaj la trabofinaĵoj 12 centimetrojn larĝaj.
Averto de Sciencistoj de la Mondo al la Homaro
La unua artikolo estis verkita en 1992 de la fizikisto Henry W. Kendall ( ĉirkaŭ 1 700 ĉefaj sciencistoj en sia fako aprobis ĝian enhavon kaj subskribis ĝin.
Imperia kruco
Aspekto
La frontflanko de la kruco estas ornamita de perloj kaj gemoj (gemokruco). La dorsflanko montras realigite per nieloteĥniko la Dian Ŝafidon, ĉirkauatan de dek du apostoloj, same kiel la kvar evangeliisto-simbolojn sur la kvadrataj trabofinaĵoj.
Averto de Sciencistoj de la Mondo al la Homaro
Dua artikolo kun simila titolo estis publikigita 25 jarojn poste, kaj inkluzivis alvokon enkonduki kontraŭkoncipadon kaj signife redukti la konsumon de fosiliaj fueloj, viando kaj aliaj resursoj. Ĉi tiu dokumento estis subskribita de 15 364 sciencistoj kiku estas ĉefoj en sia fako, rekorda nombro da subskriboj por scienca artikolo.
Imperia kruco
Aspekto
Pro la produktiĝo kiel relikvujo pluraj partoj de la fronta flanko estas forleveblaj. En la tiam aperantaj malfermaĵoj la relikvoj estas meteblaj. La malfermaĵoj estas ene tegitaj per malhelruĝa ŝtofo kaj konformas precize kun la Sankta Lanco respektive la Kruceroj. El tio rezultas finfine la mezuroj de la tuta kruco. Ĉu pluaj pli malgrandaj kvadrataj malfermaĵoj estis destinitaj por dokumentoj aŭ pluaj relikvoj, ne plu estas eldireble. Sur la flankaj muroj staras la ĉirkaŭa enskribo: La montro sur Chuonrad povus indiki al imperiestro Konrado la 2-a, en kies epoko ja la kruco estis pretigata. Ĉu tiu ĉi ankaŭ estis la origina komisiinto, ne estas konata. La interpreto de la kruco ne kiel torturilo, sed kiel venkosimbolo, estas karakteriza por la meza mezepoko kaj oni renkontas ĝin ankaŭ ofte en a romanika arto. Ĝi estas tial ankaŭ simbolo por la imperiestra pretendo de la mondoregeco.
Averto de Sciencistoj de la Mondo al la Homaro
Alia artikolo kun simila titolo estis publikigita en novembro 2019.
Imperia kruco
Aspekto
La krucopiedo estas pli malfrua aldonaĵo kaj konsistas el orumita arĝento sur ligna kerno kaj estas ornamita per kvar emajlitaj blazonŝildetoj. La ŝildetoj prezentas sur fronta kaj dorsa flankoj la unukapan, dekstrenturnitan imperian aglon, dume tiuj surn la flankoj prezentas la arĝentan boheman leonon sur ruĝa fono. La piedo estas 17,3 centimetrojn alta kaj havas bazan areon da 29,2 oble 22 centimetroj.
Historio
Oni ĝenerale supozas, ke la imperia kruco ekestis en 1024/25 aŭ 1030 interalie en Loreno. Iomete pli frua produktado kiel mendaĵo de la antaŭulo de Konrado, Henriko la 2-a, tamen ankaŭ troviĝas en la literaturo.
Averto de Sciencistoj de la Mondo al la Homaro
Kontrolo de la antaŭdiroj
Post 25 jaroj oni konstatis, ke la monda loĝantaro pliiĝis je 3,4% jare al 7,3 miliardoj da homoj. La konsumo de fosiliaj brulaĵoj pliiĝis je 56% kaj la tutmonda konsumo de aliaj rimedoj ankaŭ signife pliiĝis. La proporcio de homoj, kiuj havas aliron al pura akvo, pliiĝis de 76% en 1990 ĝis 89% en 2010. La provizo de fiŝoj pliiĝis je 30%, kaj malsatego kaj malriĉeco multe malpliiĝis. La fekundeco de la grundo pliiĝis kaj la areo dediĉita al agrikulturo ne ŝanĝiĝis malgraŭ la pliiĝo de la nombro da homoj. La nivelo de aerpoluo en Usono malpliiĝis. La areo de arbaroj en la mondo malpliiĝis je 3%.
Dua artikolo
En novembro 2017, 15 364 sciencistoj subskribis artikolon nomitan "Averto de la Sciencistoj de la Mondo al la Homaro: Dua Mesaĝo", verkita de William J. Riffle (N ), Profesoro pri Ekologio de la Universitato de Oregono, kune kun 7 aliaj aŭtoroj. La artikolo vokas, interalie, enkonduki kontraŭkoncipadon kaj signife redukti la pokapan konsumon de fosiliaj brulaĵoj, viando kaj aliaj rimedoj.
La artikolo inkluzivas plurajn grafikaĵojn montrantajn la ĉefajn problemojn en la kampo de media kvalito, kiel menciite en la unua artikolo el 1992. En la grafikaĵoj oni povas vidi, ke la plej multaj el la mediaj aferoj disvolviĝis en malĝusta direkto, kaj la plej multaj el ili ne pliboniĝis. Tiam estas 13 paŝoj kiuj devas esti prenitaj por trakti la krizon kaj movi al daŭripovo.
Averto de la sciencistoj de la mondo pri la klimata krizo (2019)
En novembro 2019, estis publikigita artikolo avertante pri klimata krizo, sub la titolo "Averto de la Sciencistoj de la Mondo pri la Klimata Krizo". La artikolo estis publikigita kiel opiniokolono en la revuo BioScience eldonita de Universitato de Oksfordo.
Laŭ la artikolo, klimata ŝanĝo rezultigis krizon kiu povus konduki al "grandega katastrofo" se ne estas faritaj signifaj ŝanĝoj en homaj agadoj kiuj damaĝas la kvaliton de la medio.
La artikolon subskribis pli ol 11 000 sciencistoj el 153 landoj. Ĉirkaŭ 1740 subskribintoj estas de Usono, pli ol 1500 de Francio, pli ol 900 de Germanio, 825 de Britio, pli ol 700 de Brazilo kaj ĉirkaŭ 700 de Hispanio. La subskribintoj estas el diversaj esplorkampoj, inkluzive de mediaj sciencoj sed ankaŭ astrofiziko, psikologio, sociologio, medicino kaj aliaj kampoj. La komenca versio havis 11,258 subskribintojn, sed kelkaj estis trovitaj esti malĝustaj kaj estis forigitaj el la listo. Hodiaŭ la artikolo estas subskribita de 11 092 nomoj. Pli ol 1,000 el la subskribintoj prezentis sin kiel studentojn aŭ doktorajn kandidatojn kaj pliaj 900 identigis sin kiel postdoktoriĝaj studentoj. La organizantoj prezentis ĉiujn subskribintojn kiel sciencistojn. Tamen iuj kritikis la difinon de ĉiuj subskribintoj kiel sciencistoj. Ezra Levant asertis en sia televidprogramo, ke li kontrolis la nomojn de la subskribintoj el Kanado kaj trovis, ke la plej multaj el ili ne okupiĝas pri esplorado, kaj ke preskaŭ ĉiuj ne okupiĝas pri la kampoj rilataj al la artikolo.
Pedrinhas Paulista
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj en la samonoma mikroregiono Assis. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Anioj
La Anioj aŭ Krotofagoj estas la tri specioj de birdoj de la genro Crotophaga de la birda familio de kukoledoj, kaj membroj de la ordo de birdoj Kukoloformaj, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la centropojn kaj la Hoacinon. Ili estas ĉefe tropikaj birdoj de la Nova Mondo, kvankam la teritorio de du specioj preskaŭ atingas Usonon. Ĵusaj analizoj de DNA lokigas ilin en nova familio, nome la Krotofagedoj.
Malkiel multaj kukoledoj, la anioj ne estas nestoparazitoj, sed male, ili nestumas kolonie, la nestokupolo estas konstruita de kelkaj paroj inter 2 kaj 6 m alte en arbo. Nombro de inoj demetas siajn ovojn en la nesto kaj kunzorgas kovadon kaj manĝadon.
Incendia atenco de Solingen
La incendia atenco de Solingen estis atenco okazinta la 29-an de majo 1993 en Solingen (Nordrejn-Vestfalio, Germanujo), kiu mortigis kvin homojn. La agado havis dekstrumegan fonon.
Kvinobla murdo
Post la pogromoj en Hoyerswerda kaj Rostock kaj la incendia atenco de Mölln la Bundestag ŝanĝis la 26-an de majo 1993 la artikolon numero 16 de la germana konstitucio, la azilorajton. Tri tagojn poste okazis la murdatenco en la okcidentgermana urbo Solingen.
Enketo kaj kondamnoj
Jam la 4-an de junio 1993 la polico arestis tri virojn 16 ĝis 23-jaraĝajn el la novnaziisma movado. Ankaŭ kvaran suspektiton oni trovis rapide. Du de la arestitoj korespondis al la bildo de la agintoj, kiel gazetoj ofte prezentis ilin post dekstrulaj atencoj: jam kondamnitaj dekstremistaj junuloj el disigita familio, junaĝe rimarkitaj pro perforto, partoprenantaj la novnaziisman movadon. Sed la du aliaj suspektitoj ne kongruis al la kutima kadro: unu kreskis en loka metiista familio, la alia devenis el familio de kuracisto. Tiuj du lastaj malkonfesegas ĝis nun, ke ili iel rilatis al la atenco. Post 127 tagoj ĉiuj kvar akuzitoj estis kondamnitaj la 13-an de oktobro 1995 al longjaraj malliberejo aŭ junulpunoj.
La 24-jaraĝa Markus G., kiu konfesis kiel ununura la agadon, estis kondamnita pro kvinobla murdo, 14-obla murdoprovo kaj ĉefe pro grava brulegigo al 15 jaroj de malliberigo. La 18-jaraĝa Felix K., la 19-jaraĝa Christian R. kaj la 22-jaraĝa Christian B. estis kondamnitaj al la plej alta junulpuno de 10 jaroj.
Post revizioj la verdikto estis konfirmita en 1997. La juĝejo de Wuppertal kondamnis la kvar agintojn maje 2000 al la pago de 250.000 markoj al la Bekir Genç. Tamen la verdikto ne estis tiam plenumita, ĉar du el la agintoj estis ankoraŭ en malliberejo kaj Christian B. diris, ke ne havas monon kaj la kvara aginto, la kuracistofilo Felix K. ne atingeblis.
Laŭ gazetartikolo el la jaro 2003, la loĝantregistra oficejo rifuzis transdoni la adreson, ĉar eksmalliberulo estu protektota persono.
Intertempe la kvar atenculoj estas denove liberaj. Du el ili estis liberigitaj pli frue pro bona konduto.
Amplifiki
Amplifiki estis Esperanto-rokmuzik-grupo, fondita de Kim J. Henriksen, Bertilo Wennergren kaj Micke Englund en la jaro 1982. Ĝi signis la komencon de la moderna junula Esperanto-muzika kulturo. LF-koop eldonis ilian unuan kasedon en 1986; aliaj membroj de la bando tiam estas Martin Wiese, Aline Boulet kaj Isabelle Rome. Kvankam Amplifiki ne plu ekzistas, kelkaj membroj ankoraŭ estas tre famaj kaj ofte ludas ĉe Esperanto-kongresoj kun novaj grupoj, ekzemple Kim en Esperanto Desperado, kaj Bertilo kaj Martin en Persone.
La nomo estas vortludo (pro enteno de la vorto fiki), kaj tiel komenciĝis tradicio de vortludado en nomoj de la Esperanto-muzikkomunumo.
Indas noti ke precipe la kantoj de la unua albumo "Tute negravas" iĝis tre famaj. Inter ili troviĝas "IS" (himno de la Internacia Seminario) kaj "Sola".
Registritaj dum la Internacia Junulara Festivalo en Kastel’ Sarda ’2014 rememoroj pri Amplifiki fare de Kim J. Henriksen, Bertilo Wennergren, Isabelle Rome, Micke Englund kaj Aline Boukortt - Varsovia Vento Elsendoj - La mikrofona renkontiĝo kun Amplifiki.
Diskaro:
Bita eldono 2018
En oktobro 2018 Vinilkosmo aperigis bitan eldonon de la unua albumo de Amplifiki, Tute ne gravas kun la sama muziko sed kun nova son-vesto.
Tanĝero
Tanĝero, arabe طنچة (Tanĝa), estas havenurbo en Maroko, iom okcidente de la Ĝibraltara Markolo. En 2004 ĝi havis 620.400 loĝantojn.
Historio
Tanĝero estis fondita de kartaganoj en la 5-a jarcento antaŭ nia epoko, sub la nomo Tingis. Ĝi estis konkerita de Romio kaj poste estis regata de Bizanco. En 702 ĝin konkeris araboj, en 1471 portugaloj, en 1661 britoj. En 1684 ili transdonis la urbon al Maroko.
Dum la Dua Mondmilito inter 1940 kaj 1945 Hispanio sola administris la urbon. Je la la "protokolo de Tanĝero" decidis reunuigon de Tanĝero al Maroko.
Famuloj
En Tanĝero naskiĝis Ibn Batuta.
En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj pluraj alilandaj verkistoj vivis en Tanĝero, ekz. Paul Bowles, Tennessee Williams kaj Truman Capote.
Israela premgrupo en Usono
La israela premgrupo en Usono difinas sin kiel "koalicio de individuoj kaj organizoj kiuj" klopodas influi la eksteran politikon de Usono por apogi Israelon kaj ĝiajn politikojn.
Strukturo
La "israela premgrupo (aŭ por-Israelo)" estas integrita de senkonsideraj kaj formalaj komponantoj laŭ Bard. La komponantoj "klinas interplektiĝi en pluraj punktoj por kio la distingo ne ĉiam estas klara."
Senkonsidera premgrupo
Mitchell Bard difinas la "senkonsideran premgrupon" kiel tiu kiu tra nerektaj rimedoj influas la "porjudan voĉdonadon kaj la konduton de la usona publika opinio" koncerne al la politiko de Usono en Mezoriento".
Bard priskribas la motivojn subkuŝantajn al la premgrupo de la sekva maniero: "La judaj usonanoj rekonas la gravecon de la apogo al Israelo kaŭzita de la gravaj konsekvencoj kiuj povus derivi sin de la alternativo. ''Kvankam Israelo estas nomita nun la kvara plej potenca lando el la mondo, la minaco kiun perceptas Israelon ne estas la milita malvenko, estas la anihilacio. Samtempe, la judaj usonanoj havas timon pri kio povus okazi en Usono se ili ne havas la politikan povon."
Formala premgrupo
La formala komponanto de la israela premgrupo konsistas en grupoj de premgrupoj, komitatoj de politika ago, pensulgrupoj kaj grupoj de viglado de la amaskomunikiloj.
Blumauer
Blumauer estas la familia nomo de jenaj personoj:
Israela premgrupo en Usono
Formala premgrupo
Ĉi tiuj du ŝlosilaj grupoj prezentas politikojn filtrite de la diverseco de opinioj subtenitaj de grupoj porisraelaj pli malgrandaj kaj de la usona juda komunumo ĝenerale. La diversa spektro de la opinioj subtenitaj de la usonaj judoj reflektiĝas en la multnombraj formalaj grupoj por-Israelo, kaj estas por tio ke iuj analizistoj faras distingon inter la grupoj de israelaj premgrupoj de dekstrisma tendenco kaj de maldekstrisma tendenco.
Remeți (Bulz)
Remeți (hungare: Jádremete) estas vilaĝo en Rumanio apartenanta al Bulz.
En la vilaĝo estas ligna preĝejo dediĉita al la arĥianĝeloj Mikaelo kaj Gabrielo. Ĝi estis konstruita en 1877 kaj en 1879 ricevis pentrajn ornamaĵojn de Dionisie Iuga.
Amonia laktato
Amonia laktato, laktato de amonio aŭ NH4[C2H4(OH)COO] estas amonia salo rezultanta el neŭtraligo de la laktata acido kaj amonia hidroksido. Ĝi estas flaveca viskoza likvaĵo kaj havas mildajn anti-bakteriajn proprecojn. Ĝi uzatas kiel hidratiga kremo por traktado de sekaj skvamecaj haŭtoj, jukoj, iktiozo, hiperkeratozo, akno kaj troa maljuniĝo.
Preparaĵoj kun 12% da amonia laktato uzatas en la reduktiĝo de jukadoj. La uzantoj de tiaj substancoj devas eviti sunekspozicion aŭ artefaritan ultraviolaj radiadoj, tiel kiel sunlampoj aŭ bronzigaj litoj. Amonia laktato igas lal haŭton pli sensivan al sunlumo, la haŭto inklinas al sunbrulo. En kazoj de hipersensiveco al la traktado, oni ne devas ŝmiri sur vundoj aŭ aliaj lezoj kaj evitu la substancon ĉefe dum mamnutrado aŭ gravedeco. Inter la flankaj efikoj troviĝas eritemo, doloro kaj brulsensacio.
Sintezo
Amonia laktato estiĝas pere de reakcio inter la amonia hidroksido kaj laktata acido:
СН3СНОНСООН + NH3 → СН3CHOHCOONH4
Sierning
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pentila 3-metilbenzoato
Pentila 3-metilbenzoato aŭ pentila 3-metilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Metilbenzoata acido kaj pentanolo. Pentila 3-metilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Pentila 3-metilbenzoato prezentas 3-metilbenzoatan grupon ligitan al pentila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Militŝtata periodo
La militŝtata periodo aŭ periodo de militantaj regnoj (simpligita en ĉina kiel: 战国时代; en tradicia ĉina kiel: 戰國時代; en pinjino kiel: Zhànguó Shídài) estas periodo en antikva Ĉinio post la Periodo de Printempo kaj Aŭtuno kaj finanta per la venko de la ŝtato Qin en 221 a.K., kreante unuigitan Ĉinion sub la Qin-dinastio. Malsamaj akademiuloj uzas datojn por la komenco de la periodo intervalanta de 481 a.K. al 403 a.K., sed la dato havigita de Sima Qian de 475 a.K. plejofte estas citita. La plej granda parto de tiu periodo koincidas kun la dua duono de la orienta Zhou-dinastio, kvankam la ĉina reganto (reĝo de Zhou) estis simple frontfiguro.
La nomo de la periodo estis derivita de la Registro de la Militantaj Ŝtatoj, verko frue kompilita en la Han-dinastio.
Kantono Montgomery (Misurio)
La kantono Montgomery - angle Montgomery county - estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
Akridano
Akridano aŭ karbazino estas organika kombinaĵo rezultanta el reduktado de la akridino. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Akridano posedas 13 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Akridano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de xxxj  derivaĵoj. Akridano posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Louise-Bénédicte de Bourbon
Anne-Louise-Bénédicte de Bourbon nome Mademoiselle Fraŭlino Enghien poste Fraŭlino Charolais, dukino de Maine, estis franca nobelino naskiĝinta la 8-an de novembro 1676 kaj mortinta en Parizo la 23-an de januaro 1753. Ŝi pelis sian edzon al politika ascendo kaj ludi gravan rolon dum la Regenteco. Krome ĉe sia palaco de Sceaux ŝi fondi kortegon allogan por verkistoj, beletristoj kaj artistoj.
Florida makisgarolo
La Florida makisgarolo (Aphelocoma coerulescens ) estas unu de la specioj de makisgaroloj indiĝena de Nordameriko. Ĝi estas la ununura specio de birdo endemiisma de la usona ŝtato de Florido. Pro tio ĝi estas ege serĉata de birdumantoj kiuj veturas tra la kamparo por observi tiun unikan specion. Oni scias ke loĝis en Florido kiel rekonebla distinga specio ekde almenaŭ maoj (Emslie, 1996 ); eble ĝi devenas al la prauloj de la Makisgarolo de Woodhouse, internaj formoj de Okcidenta makisgarolo (Rice et al. 2003 ).
Ĝi estas 28 cm longa kaj pezas 75-85 g. Ĝ havas fortan nigran bekon, bluajn kapon kaj nukon sen kresto, blankecajn frunton kaj superokulon, bluan nuancon en brusto, bluajn flugilojn, grizecajn subajn partojn, grizan dorson, longan bluan voston, nigrajn gambojn kaj piedojn.
Kial estas kontraŭleĝa manĝigi Floridajn makisgarolojn
Tiu nearktisa specio estas scivolema kaj inteligenta kaj la plej rimarkinda atributo de la Florida makisgarolo estas ĝia rimarkinda malsovaĝeco. Floridaj makisgaroloj apenaŭ montras timon de homoj kaj eĉ prenas arakidojn el homaj manoj kaj lipoj, sed estas kontraŭleĝa manĝigi la Floridan makisgarolon. Ĝi estas malprofita al ĝia sano kaj eĉ al la ĝenerala survivo de la specio: Floridaj makisgaroloj kiuj estas ofte manĝigataj de homoj reproduktiĝas pli frue en la jaro ol tiuj kiuj ne estas manĝigataj, draste malpliiganta la survivan indicon de la idaro. . La idoj de makisgaroloj manĝas ĉefe raŭpojn kiuj estas en malfrua printempo kaj somero; sekve se la makisgarooloj reproduktiĝas tro frue en la jaro, la raŭpoj ne estas disponeblaj, kio kaŭzas misnutradon aŭ mortomalsategon de la idoj.
Jacobus Henricus van 't Hoff
Jacobus Henricus van 't HOFF (naskiĝis en 1852, mortis en 1911) estis Nederlanda kemiisto kiu ricevis la Nobel-premion pri kemio en 1901: "Omaĝe pro la grandega graveco de la eltrovitaj leĝoj de kemia termodinamiko kaj osmoza premo en solvaĵoj."
Florida makisgarolo
Kial estas kontraŭleĝa manĝigi Floridajn makisgarolojn
Alia eventuala danĝero manĝigi Floridajn makisgarolojn okazas kiam homoj manĝigas ilin ĉe ŝoseoj, ĉar unue el la ĉefaj kaŭzoj de morto en urbaj areoj estas surveturado.
Jacobus Henricus van 't Hoff
Li iĝis honora membro de Hungara Scienca Akademio en 1891.
Florida makisgarolo
Ekologio
La Florida makisgarolo troviĝas nur en la ekoregiono de la Floridaj sablopinaroj, ekosistemo ekzistanta nur en centra Florido. Ĝi karakteras pro sia malriĉa grundo, eventualaj sekecoj kaj oftaj incendioj. Pro tia malfavora klimato ĝi loĝas ĉe malgranda vario de tre specifaj plantoj, inklude sablopinoj, sablokverkoj, mirtokverko, kverko de Chapman, makiskverko kaj aliaj variaj fortaj plantoj kiel kaktoj.
Floridaj makisgaroloj estas ĉiomanĝantaj kaj manĝas ampleksan varion de glanoj, semoj, ternuksoj, insektoj, arboranoj, testudoj, serpentoj, lacertoj kaj etajn musojn. Foje eĉ oni observis la Floridan makisgarolon rabantajn aliajn birdojn el ties ovoj aŭ idoj, sed tio rare okazas. Ili rutine kaŝas milojn de glanoj ĉiujare, enterigante ilin ĝuste sub la sabla surfaco. Ili estas kutime enterigitaj aŭtune kaj konsumitaj dumvintre kaj printempe. La netrovataj glanoj ĝermas kio igas la Floridan makisgarolon ĉefa disiganto de vario de kverkoj.
Floridaj makisgaroloj ankaŭ ŝtelas metalaĵojn kaj aliajn brilajn objektojn simile al la Larĝbeka korvo.
Reproduktado
Ankaŭ Floridaj makisgaroloj estas unu el la malmultaj birdospecioj kiuj ĝuas la sistemon de la kooperativa reproduktado en Nordameriko. Junuloj de Floridaj makisgaroloj restas en la habitato de siaj gepatroj dum kelkaj jaroj kaj helpas zorgi la idojn, defendas el predantoj kaj defendas la teritorion kontraŭ najbaraj familigrupoj de Florida makisgarolo. Tiuj familioj povas grandi je 2 al 8.
Post ĉirkaŭ 2 al 3 jaroj, junuloj forlasas la grupon por formi paron per si mem. Pariĝanta sezono estas el marto al junio. Ovodemetado kutime estas de ĉirkaŭ 3 al 4 ovoj kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ 18 tagoj. Elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 16 al 19 tagoj. Junuloj distingiĝas el plenkreskuloj pro la koloro de plumoj en sia kapo, kiuj estas brunaj anstataŭ bluaj. La brunaj plumoj de la kapo de junulo estas malrapide anstataŭita de bluaj plumoj dum la birdo maturiĝas al plenkreskeco.
Konservado
La makisa vivejo draste malpliiĝis dum la pasintaj jardekoj dum Florido pludisvolviĝis. Forigo pro incendioj kaŭzas la naturan ŝanĝon de grandaj kverkoj kaj arboj kio ŝanĝas ankaŭ la habitaton. En ĵusaj jaroj konservistaj grupoj de la ŝtato baraktis por konservi la restan makison de Florido pere de kontrolitaj incendioj kaj eĉ klarigado de areoj de grandaj arboj por pligrandigi la amplekson de la makisa habitato.
La Florida makisgarolo estis oficiale listita kiel minacata ŝtata specio de la Florida Natura Komitato en 1975 kaj estis listita kiel minacata federa specio de la Usona Natura Servo en 1987.
En 1993 oni ĉirkaŭkalkulis 4,000 reproduktantajn parojn en naturo. Spite la protekto la Florida makisgarolo estas ankoraŭ malpliiĝanta. Studoj de Kantono Brevard kiu iam estis la florida kantono kie loĝis la plej multnombraj Floridaj makisgaroloj notis malpliiĝon de ĉirkaŭ 33 % ekde la censo de 1993.
Alia klopodo por konservi tiun birdon estas kampanjo por elekti la Floridan makisgarolon kiel la nova ŝtata birdo de Florido. Alia kialo por ŝanĝi la ŝtatan birdon estas ke la nuna birdo (la Norda mimedo) estas la ŝtata birdo de kelkaj aliaj usonaj ŝtatoj dum nur la Florida makisgarolo estas ekskluziva de Florido.
Oni ĵus debatas pri la konveno ke la Florida makisgarolo estu oficiale listita kiel Endanĝerita Specio pro perdo de habitato. Tamen konservistoj esperas ke nunaj konservaj klopodoj helpu la stabilon de la specia populacio.
Aliflanke la IUCN klasigas tiun specion kiel vundebla al formorto VU B1ab(i,ii,iii,iv,v); C1+2a(i) (BirdLife International 2004). Tio signifas ke en 2004 la populacio estis malpliiĝanta kaj oni konis ne pli da 10 subpopulacioj. Kaj la nombro de plenkreskuloj kaj la kvanto kaj kvalito de vivejoj estis malpliiĝantaj kaj lokaj subpopulacioj estis en danĝero de malapero kune. Oni supozas, ke ekzistas ĉirkaŭ 8000 plenkreskuloj – kun ne pli da 1000 en ĉiu ajn subpopulacio -, kaj la nombroj de populacioj falis je ĉirkaŭ 10 % rilate la lasta jardeko.
Leopold Elb
Leopold Arthur ELB, mortinta la en aĝo de 56 jaroj en Rügenwaldermünde (Pomerio, pola nomo Darłówko), pro kor-apopleksio dum bano en la Balta Maro, estis germana esperantisto kaj membro de la Lingva Komitato. Li publikigis tradukon de la poemo Lorelej' de Heinrich Heine kaj tradukis la libron "Espéranto et Croix-Rouge" de Bayol (1905) el la franca lingvo al la germana ("Esperanto und Rotes Kreuz", 1906).
Elb direktis komisionon por verkado de deklingva esperanta vortaro, kiu tamen ne aperis. Li estis ĉefa kunlaboranto pri la germana parto de la Akademiaj Korektoj (1914) de la Universala Vortaro kune kun Paul Christaller kaj "fraŭlino Scheffer".
Zuchwil
Zuchwil estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 8,684 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Zuchwil situas oriente de la kantonĉefurbo Soloturno ĉe la norda bordo de la rivero Aro. Ĝian orientan limon forma la rivero Emme, kiu en la nordorienta angulo de Zuchwil alfluas la Aron. La komunumo apartenas al la aglomeraĵo de Soloturno, kun kiu ĝi estas komplete ligita.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,63 km², de kiuj 19,2% estas kovritaj de arbaro, 24,8% servas por agrikulturo kaj 52,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Feldbrunnen-Sankt Niklaus kaj Riedholz, en oriento al Luterbach kaj Derendingen, en sudo al Biberist, kaj en okcidento al Soloturno.
Trafiko
Kvankam tra Zuchwil pasas du trajnlinioj, la komunumo ne disponas pri propra stacidomo. La ĉefstacidomo de Soloturno, kiu situas rekte ĉe la nordokcidenta komunumlimo de la komunumo, tamen atingeblas ek de la centro de Zuchwil en dek minutoj piede, kaj la komunumo estas pere de la loka buslinio n-ro 6 konektita al la loka busreto de Soloturno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Zuchwil datiĝas el la jaro 1052 kiel Zuchwile. En la komunumo tamen jam en romia tempo ekzistis homaj setlejoj, kiel pruvis la restaĵo de romia bieno kaj la ŝoseo de romia strato. En la jaro 1365 la urbo Soloturno akiris de la Grafoj de Buchegg la jurisdikcion pri Zuchwil kaj en la jaro 1501 ankaŭ la regado transiris al Soloturno.
El Viso
El Viso estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 253 km² kie loĝas 2824 geloĝantoj, do loĝdenso estas 11,2 loĝ./km². El Viso situas je 85 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2824 geloĝantoj de la municipo El Viso estas 1447 inoj kaj 1377 viroj. En la 253-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 2784 geloĝantoj, kaj aliaj 40 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 16, 7 inoj kaj 9 viroj, kaj mortis 39, 15 inoj kaj 24 viroj. Tiel la natura kresko estis -23 (-0.8%). La laborkapabla loĝantaro estis 1077 homoj (38.1%).
Faceto (geometrio)
En geometrio, la vorto faceto havas du konfliktantajn signifojn.
Ero de hiperpluredro aŭ kahelaro
Faceto estas (n-1)-dimensia ero de n-dimensia hiperpluredro aŭ de (n-1)-dimensia kahelaro.
Por diversaj dimensioj de hiperpluredro, la facetoj estas:
Por diversaj dimensioj de kahelaroj (eŭklidaj aŭ hiperbolaj), la facetoj estas:
Ankaŭ, kiel j-faceto estas iam priskribata j-hiperĉelo.
Sube dimensia hiperpluredro kun la samaj verticoj
Faceto de pluredro estas ĉiu plurlatero kies anguloj estas verticoj de la pluredro. Per vastigaĵo al pli altaj dimensioj, faceto estas ĉiu j-dimensia hiperpluredro) kies verticoj estas verticoj de iu donita n-dimensia hiperpluredro, ĉi tie 0<j<n.
Povas esti eble trovi kaj kunigi ĉi tiajn facetojn kaj formi novan n-hiperpluredron. Ĉi tiu procezo estas facetado aŭ facetigo kaj ĝi estas la inverso de procezo de steligo.
Ekzemple, kubo, inter aliaj, havas triangulajn facetojn, kvar vere selektitaj ĉi tiaj facetoj formas regulan kvaredron.
Faco kaj faceto
Laŭ Francisko Azorín Faco estas Antaŭaĵo de io. Kaj li indikas etimologion el la latina facies (faco, vizaĝo). Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj faceto, por malgranda faco, ofte glata kiel rezultanta pro tranĉado de solido per ebeno; faceti, por fari facetojn sur io; surfaco, por limo, kiu apartigas korpon de la spaco ekster, lokaro de sinsekvaj pozicioj de linio (naskanto), gvidita de aliaj linioj (direktantoj); facebena, facrevolua, facmalebena, facduaorda aŭ kvadrikoj.
9256 Tsukamoto
9256 Tsukamoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Faceto (geometrio)
Eksteraj ligiloj
Polytop (Geometrie)
9256 Tsukamoto
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Akitake Tsukamoto (japane 塚本明毅, 1833–1885), geografo, kiu laboris por ambaŭ registaroj Tokugawa kaj Mejĝi. Li konsilis, ke Japanio adoptu la anstataŭ la lunsuna kalendaro. La registaro konsentis, kaj Japanio adoptis la Gregorian kalendaron la.
Rendzino
Rendzino estas laŭ pedologio, Ah-C-grundo sur kalcia karbonata petro (ĉefe kalkoŝtono). Rendzino estas kiel rankero (kiu ja kreiĝas sur senkalkaj petroj) dependanta de la deklivo kaj de la patrina ŝtonmaso. Ĝi apartenas al grundotipa klaso Ah/C-grundoj escepte de Nigrogrundoj. Nomo de tiu ĉi grundotipo devenas de malnova pola vorto rzędzić, kio estis uzata por la sonoj, kiujn oni spertis dum fosado en tiu tipo de grundo, kiam la fosilo tuŝis ŝtonerojn en la grundo.
78-a SAT-Kongreso 2005
La 78-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis en Zagrebo inter la 2-a kaj la 9-a de julio 2005. Tiam estis prezidento de la Plenum-komitato Jakvo Schram kaj estris la kongresan komitaton Marija Beloŝeviĉ.
Okazis la kutimaj laborkunsidoj kie oni pritraktis organizajn temojn kiaj la raporto de la Plenumkomitato, la retaj kontaktoj inter membroj, prezento de SAT al ekstersataj medioj, allogo al homoj, varbomaterialo, LEAoj ktp. Krome okazis kiel kutime distraj programeroj, interesaj prelegoj, ekskursoj ktp.
Okazis postkongreso laŭ kiu grupo de kongresanoj vizitis la sudkroatan duoninsulon Istrio, loĝis en Lovrano kaj vizitis interalie la urbojn Pula, Rijeka, Poreĉ kaj Rovinjo, krom insuloj de la kroata marbordo.
Hlásnice
Hlásnice (Wächtersdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Olomouc en Regiono Olomouc situanta proksimume 2 km norde de urbo Šternberk. En la jaro en la municipo vivis.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397.
Plektaĵo
Plektaĵo estas intermiksita aro de facile manuzita aŭ fleksebla materialo, kiel fibroj, fadenoj aŭ haroj. Ĝi estas uzata interalie en la fabrikado de ŝnuroj. La plej konata plektaĵo estas tiu obtenita per interplektado de tri fibroj aŭ tri fibraroj. En Svislando, buterplektaĵo (Zopf) estas fako de pano farita el du aŭ tri buloj da plektitaj pastoj kun butero. Pri topologio, plektaĵoj estas ankaŭ matematikaj objektoj, inkluzive traktitaj en la kadro de la "plektaĵteorio". En fiziko de la akvo, "plektita strukturo" estas spontane adoptita de akvo fluanta sub certaj kondiĉoj (sur ebena surfaco kaj certagrade aparta deklivo), aŭ de rivereto fluanta tra lito larĝa plej granda kaj iom kruta sur certaj substratoj formante plektaĵrivereton,. Tiuj plektaĵoj estas tre malstabilaj fariĝas kaj malfariĝas laŭl la sezonoj kaj la jaroj, kiel ekzistas en Francio, 5 el kiuj ekzemple la malnovaj kanaloj de Rodano ,.
Hararanĝo
La plektaĵo koncernas do ankaŭ hararo, ĝi povas esti farita per la tuta hararo al unu centra plektaĵo malantaŭ la kapo, aŭ al du aŭ multaj malgrandaj plektaĵoj laŭ modo Afro, plibeligitaj aŭ ne de perloj.
En la kolektiva imago, du plektaĵoj, unu sur ĉiu flanko de la kapo, estas konsiderataj aŭ kiel hararanĝo tipa de indianoj aŭ kiel hararanĝo de " knabinoj de bona familio ".
En Azio, la longaj plektaĵoj estis aprezitaj de diversaj civilizacioj, tiele en Ĉinio, estis trovitaj ĉe viroj samekiel ĉe virinoj.
Teĥnikoj pri tekstila, ornama aŭ per si mem faradoj
En la tekstila kampo, plektaĵoi estas teĥniko de konfekcio, kiu diferencas de teksado.
En per si mem farado aŭ kiel teĥniko de kreiva amuzo, tio kunmeta metodo, kiu povas esti uzata ekzemple per plektado de fadenoj kiel ornama girlando.
L'Hermitage - Mordelles (stacidomo)
L'Hermitage - Mordelles estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en L'Hermitage, apud Mordelles, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Listo de mallongigoj en retletera temo
Tiu ĉi estas listo de mallongigoj, kutime aŭ nekutime uzitaj en la temo de retletera kapo.
L'Hermitage - Mordelles (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Listo de mallongigoj en retletera temo
Normaj prefiksoj en la angla
Ĉi tiuj prefiksoj estas kutime aŭtomate enmetitaj de retpoŝta kliento, se ĝi ne estas agordita por la uzo de ali-lingvaj esprimoj.
Dragan Lazarević
Li estas fama pro, interalie, «Une aventure de Yves Rokatansky» kun scenaristo Lazar Odanović, «Rubine» kun scenaristoj Mythic et François Walthéry, kaj «Acidités de couleur noire» kun BAM kaj Odanović.
Listo de mallongigoj en retletera temo
Ne-normaj sufiksoj
Ĉi tiuj vortoj estas enmetitaj en la mezo de aŭ fine de la temo, laŭplaĉe de la aŭtoro.
Softvaro-programado
La sekvantaj prefiksoj estas ofte uzitaj en la temoj pri programado:
Aliaj anglaj mallongigoj
Tiu ĉi estas listo de kelkaj el la mallongigoj kiu estas malpli ofte uzita en la temo de angla retpoŝta kapo:
Gehrde
Gehrde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Bersenbrück, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Jovsa
Bazaj informoj
Jovsa, hungare Jósza (jOsa) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Situo
Jovsa situas inter monto 595 m-ojn alta kaj akvorezervujo Zemplínska šírava, laŭ flankovojoj. Michalovce troviĝas 17 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1418. En 1910 loĝis en Jósza 1091 da homoj, (934 slovakoj, 67 germanoj, 66 hungaroj, 17 rumanoj, 2 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon Jósza apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Jovsa 838 da homoj, (753 slovakoj, 5 ciganoj, po 4 ukrainoj kaj ĉeĥoj).
Filadelfio (Paragvajo)
Filadelfio estas sudamerika urbo en Paragvajo. Ĝi estas la ĉefurbo de la departemento Boquerón, en la okcidenta parto de la lando, konata kiel Ĉako.
VVVVVV
VVVVVV, ankaŭ nomata V6 aŭ 6V, estas platforma puzla videoludo kreita de Terry Cavanagh kaj eldonita de Nicalis en 2010, por Microsoft Windows kaj MacOS. Ĝi poste estis reprogramita de Simon Roth per la programlingvo C++ en 2011. Tiu reprogramado ebligis la publikigon de la ludo por Linux, kio antaŭe estis nuligita. Aliaj versioj ankaŭ aperas por la videoludiloj Nintendo 3DS, Nintendo Switch kaj PlayStation 4, inter aliaj.