cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Auberville
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas aubervillais.
Audrieu
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas aldériens.
Pozuel del Campo
Pozuel del Campo [poZŬEL delKAMpo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta pinto de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Gvadalaĥaro. La loknomo Pozuel del Campo estas etimologie komprenebla kiel Puteto de la Kamparo.
Geografio
Ĝi estas je 71 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas okcidente de Monreal del Campo kaj oriente de El Pedregal laŭ la nacia ŝoseo N-211. La urba kerno estas sur 1128 msm (Sierra Menera) pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Blancas (norde) kaj Ojos Negros (sude).
Historio
Estas restaĵoj de epoko de iberoj kaj keltiberoj rilataj al minerala riĉeco de la areo. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Pozuel del Campo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 62.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado, minado kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Livarot-Pays-d'Auge
Livarot-Pays-d'Auge estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Normiga franca lingvo
Normiga franca lingvo (en franca: le français standard, le français normé, le français neutre [neŭtrala franca] aŭ le français international [internacia franca]) estas neoficiala termino por normiga variaĵo de la franca lingvo. Ĝi estas serio da parolaj kaj skribaj formalaj variaĵoj uzataj de edukitaj francparolantoj de kelkaj landoj tra la tuta mondo.
Tramtransporto en Lusail
La Tramtransporto en Lusail (Lusail LRT, ترام لوسيل) estas malpeza fervoja reto nuntempe konstruata kiel parto de la urba evolu-projekto de Lusail norde de Doho, la ĉefurbo de Kataro. La malfermo de la sistemo estas atendita por 2021.
Normiga franca lingvo
Ĉar la franca estas plurcentra lingvo, la normiga franca enhavas variajn lingvajn normojn (konsistantajn el preskriba uzado). La sintakso, morfologio, kaj ortografio de normiga franca estas klarigita en variaj verkoj pri gramatiko kaj stilo kiel la Bescherelle, referenca resumo de verbaj konjugacioj unuafoje kompilita en la 19a jarcento fare de Louis-Nicolas Bescherelle el Francio, kaj Le Bon Usage verkita en la 20a jarcento fare de la belga gramatikisto Maurice Grevisse.
Tramtransporto en Lusail
La Tramtransporto en Lusail estos funkciigata kaj prizorgata por daŭro de 20 jaroj fare de RKH Qitarat, komuna entrepreno formita de Hamad Group (51%) kaj francaj transport-operatoroj Keolis kaj RATP Dev (49%), nome de la sistemposedanto Qatar Rail. Ĝi estos funkciigata per aro da 35 tramoj Alstom Citadis.
La oranĝa linio estis parte malfermita al publiko la.
Normiga franca lingvo
En Francio, la normiga franca estis bazita sur la prononco kaj vortotrezoro uzataj en la formalaj niveloj de la franca en Ĉeflanda Francio kaj partikulare en la areo de Parizo, pro kio foje oni parolas pri la Pariza franca, kiel sinonimo de la normiga franca lingvo.
En Kebekio, ĝi estas plej ofte nomata "Internacia franca" aŭ "franca de Radio Kanada" pro jardekoj de fremda, eŭropa prononcado dominantaj elsendojn kaj de novaĵoj kaj de kulturaj aferoj ĝis la 1970-aj jaroj. En la cetero de francparolanta Kanado, la parolaj kaj skribaj variaĵoj de formala kebekia franca same kiel la lingvo de la dokumentoj kaj diskursoj de la Registaro de Kanado estas konsiderataj kiel normiga franca. Lingvistoj estis debatantaj pri kio fakte konstituas la normon de normiga franca en Kebekio kaj Kanado je leksika nivelo ĉar esplorado, ĝis nun, koncentriĝis multe pli sur la diferencoj el neformalaj variaĵoj de kebekia franca kaj de akadia franca. Ĉar franc-parolantaj kanadanoj kutime uzas referencajn verkojn verkitajn de francaj, belgaj kaj prestiĝaj kanadaj lingvistoj kaj leksikografoj, la demandoj pri endogena normo ne ĉiam estas evidentaj.
Krome, spite la ekzistadon de multaj regionaj variaĵoj de franca en Franclingvio, la normiga franca estas normale elektita kiel modelo por lernantoj de la franca kiel fremda aŭ dua lingvo. La norma prononcado de Ĉeflanda Francio estas foje favorata de aliaj normaj naciaj prononcoj se instrui la francan al ne-indiĝenaj parolantoj en Franclingvio en landoj aliaj ol Francio.
Odón
Odón [oDON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Gvadalaĥaro, sed sen rekta konekto tien.
Geografio
Ĝi estas nordokcidente de Monreal del Campo kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1090 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Blancas, Bello, Campillo de Dueñas kaj El Pobo.
Historio
Estas restaĵoj de epoko de iberoj kaj keltiberoj rilataj al minerala riĉeco de la areo. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Odón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 218.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado, kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj la ermitejo, blazondomo, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kaj minarkeologio ktp.
Jonas Gahr Støre
Jonas Gahr STØRE (naskiĝis en Oslo, do nun -jara) estas norvega politikisto. Ekde la jaro 2009 li estas parlamentano en Storting, ekde 2014 partiestro de la norvegia laborista partio. De 2005 ĝis 2012 li estis ministro pri eksterlandaj aferoj, poste ĝis 2013 ministro pri sano kaj prizorgo. Ekde la li estas ĉefministro de Norvegio
Manerov
Manerov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bohdalice-Pavlovice. Ĝi estis fondita en la jaro 1785 de kavaliro Raimund Manner sur loko de pereinta domaro Dörfle el la 13-a jarcento. Estas ĉi tie registritaj 68 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Manerov situas en katastra teritorio Bohdalice kun areo 4,96 km².
Historio
Domaro Manerov estis fondita en la jaro 1785 de kavaliro Raimund Manner sur loko de pereinta domaro Dörfle el la 13-a jarcento, kiu estis neniigita verŝajne de husanoj en la jaro 1433. De komence ĉi tie situis 15 dometoj, en la jaro 1826 36 domoj kaj en la jaro 1924 42 domoj.
149160 Geojih
149160 Geojih estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "KLENOT" elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Geojih, malferma, amika kaj amatora grupo de geokaŝado en České Budějovice. Ili komencis geokaŝajn agadojn en 2008 kaj preparis multenombrajn geokaŝejojn kaj mirindajn geokaŝajn eventojn. Ankaŭ serio da sep geoĵetonoj dediĉitaj al la sudbohemiaj distriktoj estis eldonita.
Arganchy
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kučerov
Kučerov (Kutscherau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Arganchy
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas arganchois.
Antal Lázár
Antal Lázár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lázár Antal estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
Antal Lázár naskiĝis la en Győr.
Biografio
Antal Lázár akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1966. Inter 1966-1985 li laboris en ŝtata arkitektura firmao, intertempe li studis en majstra kurso (1970-1972) kaj en Braunschweig en 1973. En 1986 li ekinstruis en la teknikuniversitato, inter 1988-2006 li estis katedrestro, inter 2002-2006 dekano. Depost 1990 li ankaŭ gvidis internacian arkitekturan firmaon. En 2006 li estis emeritita. Li ricevis premiojn inter 1975-2001, fine premion Kossuth en 2005.
Bello
Bello [BEljo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Gvadalaĥaro kaj kun la provinco Zaragozo. En la municipa teritorio de tiu municipo estas interpretejo de la Lageto Gallocanta. Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Rezervejo Lageto Gallocanta, je kies sudo estas la urba kerno.
Geografio
Ĝi estas je 93 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj nordokcidente de Caminreal kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1005 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Torralba de los Sisones kaj Las Cuerlas.
Historio
Estas restaĵoj de epoko de iberoj kaj keltiberoj kaj poste de romianoj. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Bello kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 224.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Benzilformiamido
Benzilformiamido aŭ   estas organika kombinaĵo kaj sekundara amino, konsistanta je benzila grupo kaj formila grupo ligitaj al nitrogenatomo. Benzilformiamido estas senkolora likvaĵo, malmulte solvebla en akvo, uzata en kemiaj sintezoj kun fungicidaj proprecoj. Formiligaj komponaĵoj estas gravaj peraĵoj en la sintezoj de drogoj, insekticidoj, pesticidoj, pigmentoj kaj parfumoj. Benzilformiamido ankaŭ estas antaŭaĵo en la kataliza produktado de benzila izocianato.
Vilmos Sebők
Vilmos Sebők [vilmoŝ ŝebOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebők Vilmos estis hungara futbalisto (defendisto), olimpiano.
Vilmos Sebők naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Sebők futbalis en junularaj teamoj inter 1982-1990, poste en plenkreskaj ĉefurbaj, provincaj, eksterlandaj futbalkluboj ĝis 2009 en 346 matĉoj kun 40 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono en 1998. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1996–2006 52-foje kun 9 goloj. En la Somera Olimpiko 1996 li estis olimpiano. Li edziĝis dufoje, lia unua edzino naskis filinon.
Cikloheksila tiolaktato
Cikloheksila tiolaktato aŭ cikloheksila 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj cikloheksanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Cikloheksila tiolaktato posedas 9 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 2 oksigenatomojn. Cikloheksila tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj cikloheksilaj derivaĵoj. Tiolaktatoj estas malstabilaj substancoj kaj facile hidroliziĝas en laktatojn, sulfidojn kaj sulfuron.
Grek-katolika preĝejo ĉefanĝelo Miĥaelo kaj lia Ĉiela Armeo (Nyíradony)
La grek-katolika preĝejo ĉefanĝelo Miĥaelo estas historia monumento en urbo Nyíradony (Hungario).
Historio
Depost la turka erao la loĝantoj jam elĉerpiĝis, sed en la frua 18-a jarcento novaj loĝantoj alvenis. Supozeble tiutempe aŭ pli frue oni konstruis la nun videblan kirkon. Ŝajnas, la turo kaj navo konstruiĝis aparte kaj ne kune. La paroĥo estis fondita en 1736. La kirko estis trakonstruita en 1812, tiam oni konstruis la sakristion. La turo estis renovigita en 1888. La ikonostazo estis malkonstruita en la 1940-aj jaroj, baldaŭ pli nova estis kreita. La preĝejo interne renoviĝis en 1993.
Briacoj
La briacoj (Bryaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo brialoj (Bryales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 2100 speciojn,. Ĝia tipa genro estas brio.
Grek-katolika preĝejo ĉefanĝelo Miĥaelo kaj lia Ĉiela Armeo (Nyíradony)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed en la korto estas videbla ankaŭ ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la preskaŭ kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, kiu havas cepan turpinton. En la turo 3 sonoriloj loĝas.
Briacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (23 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (23 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kamperveen
Kamperveen estas eta vilaĝo en la nederlanda provinco Overijssel.
Pavlovice (Bohdalice-Pavlovice)
Historio
La unua skribmencio pri Pavlovice devenas el la jaro 1371, kiel posedaĵo de Protivec z Pavlovic. En la jaro 1490 estas ĉi tie skribata Protivec el Zástřizl, pli poste Jan z Pernštejna kaj en la jaro 1531 Mikuláš Doupovec z Doupova, kiu tenis Pavlovice kaj ankaŭ Bohdalice. En la jaro 1718 ĉi tie estis 18 enloĝigitaj domoj. Pavlovice estis kun Bohdalice kunigita en la jaro 1964.
Grek-katolika preĝejo ĉefanĝelo Miĥaelo kaj lia Ĉiela Armeo (Nyíradony)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 8-an de novembro.
31674 Westermann
31674 Westermann estas meze granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas iom proksima de la orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Mathilde Westermann, usonan inĝenierinon pri scienca operacioj kaj GIS ĉe la Universitato de Arizono, kiu planis sciencajn observojn el la misio OSIRIS-REx kaj disvolvis programarojn por ebligi kosman registradon de datumoj produktitaj per mikroskopo el revenigitaj eksterteraj specimenoj. Ŝi estas naskiĝinta en Tukson, amantino de dezerto kun edzo, filo kaj hundo.
Kamperveen
Ĝi situas en la municipo Kampen, proksimume 5 km sude de la urbo.
Kamperveen estis memstara municipo ĝis 1937, kiam ĝi fariĝis parto de IJsselmuiden.
György Jarnó
György Jarnó [djord jarnO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jarnó György, ekster Hungario Georg Jarno estis aŭstrohungara komponisto, kapelmajstro. Lia origina familia nomo estis Kohner ĝis 1903.
György Kohner naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Breslau (nuntempa Wrocław en Pollando).
Biografio
György Jarnó maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li studis muzikon en Muzikakademio (Budapeŝto), pli poste li estis dirigento aŭ kapelmajstro en multaj urboj de Germanio (Bremeno, Gera, Halle, Magdeburgo). Fine li ekloĝis en Breslau, kie en 1895 li debutis kiel operkomponisto. Depost malsukcesoj en Hamburgo li iris al Vieno kaj li edziĝis. Pro sukcesoj li estis nur komponisto. Ĉe la fino de lia vivo, Jarnó moviĝis reen al Breslau, kie lia kariero kiel komponisto komenciĝis.
Heksila tiolaktato
Heksila tiolaktato aŭ heksila 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj heksanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Heksila tiolaktato posedas 9 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 2 oksigenatomojn. Heksila tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj heksilaj derivaĵoj. Tiolaktatoj estas malstabilaj substancoj kaj facile hidroliziĝas en laktatojn, sulfidojn kaj sulfuron.
Ildikó Csampisz
Ildikó Csampisz [ĉampis], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csampisz Ildikó estis hungara voĉoaktoro.
Ildikó Csampisz naskiĝis la, ŝi mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Pri datenoj de Ildikó Csampisz mankas informoj. Ŝi estis voĉaktoro kaj abrupte ŝi mortis frue.
Torralba de los Sisones
Torralba de los Sisones [toRALba delossiSOnes] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la okcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, proksime al la provinco Gvadalaĥaro kaj al la provinco Zaragozo, sed sen rekta konekto tien. Promsime estas la Lageto Gallocanta kaj la Natura Rezervejo Lageto Gallocanta, je kies sudo estas la urba kerno. Tiukadre menciindas, ke la loĝloko Torralba de los Sisones estas etimologie komprenebla kiel Blanka Turo de la Otidoj kaj ke la prononco de la dua nomo [delossiSOnes] estas perfekta onomatopeo de la flugilfrapado de tiuj birdoj. Rilate al tio en la municipa blazono montriĝas centra blanka turo inter du masklaj otidoj.
Geografio
Ĝi estas je 87 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj nordokcidente de Caminreal kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1041 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Bello kaj Odón.
Historio
Estas restaĵoj de kastelo de epoko de Al Andalus. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Torralba de los Sisones kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 162.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Claudie Hunzinger
Claudie HUNZINGER, (naskiĝis en Colmar (Haut-Rhin), Francio) estas franca bildartisto kaj romanverkistino. Verkado estas en la centro de ŝia laboro. Naturo tre ĉeestas en ŝia trairado. Ŝi publikigas rakontojn kaj romanojn, kaj ricevis la Premion Femina en 2022 pro Un chien à ma table ("Hundo ĉe mia tablo").
Sult
Priskribo
Verkita post la reveno de Hamsun de malbonŝanca travojaĝo de Ameriko, Malsato estas malrigide bazita sur propra malriĉa vivo de la aŭtoro antaŭ lia avanco en 1890. Lokita en malfrua 19a-jarcenta Kristiania (nun Oslo), la romano rakontas la aventurojn de malsatanta juna viro kies sento de realeco cedantigas al delira ekzisto ĉe la pli malluma flanko de moderna metropolo. Dum li vane provas daŭrigi eksteran ŝelon de respektindeco, lia mensa kaj fizika kadukiĝo estas rakontita en detalo. Lia elprovado, plibonigita de lia malkapablo aŭ malemo plutrakti profesian karieron, kiun li opinias netaŭga por iu de liaj kapablecoj, estas bildigita en serio da renkontoj kiun Hamsun mem priskribis kiel "serio da analizoj".
Multmaniere, la protagonisto de la romano montras trajtojn rememorigitajn de Raskolnikov en Krimo kaj Puno; la aŭtoro, Fjodor Dostojevskij, estanta unu el ĉefaj influoj de Hamsun. La influo de naturistaj aŭtoroj kiel Émile Zola estas evidenta en la romano, kiel estas lia malakcepto de la realista tradicio.
Malsato ampleksas du el literaturaj kaj ideologiaj gvidmotivoj de Hamsun:
Intriga resumo
Li elmontras mem-kreitan kodon de kavalireco, donanta monon kaj vestojn al senhavaj infanoj kaj vagantoj. Esence mem-detrua, li tiel falas en kaptiloj fare de sia propra manko de manĝaĵo, varmo kaj baza komforto, kaj lia korpo malrapide ruiniĝas. Superfortita de malsato, li almozpetas por manĝaĵoj, ĉe unu punkto preskaŭ manĝanta lian propran (sufiĉe valora) krajono kaj lia fingro. Liaj sociaj, fizikaj kaj mensaj statoj estas en konstanta malpliiĝo. Tamen, li havas ne antagonismajn sentojn al 'socio' kiel tia, prefere li kulpigas sian sorton sur 'Dio' aŭ dia monda ordo. Li ĵuras ne malvenkiĝi al ĉi tiu ordo kaj restas 'fremdulo en la vivo', ĝenita de 'maltrankvileco, de malraciaj detaloj'.
Li spertas artisman kaj financan venkon kiam li vendas tekston al ĵurnalo, sed malgraŭ tio ĉi li trovas verkadon ĉiufoje pli malfacila. Ĉe unu punkto en la rakonto, li demandas elspezi nokton en prizona ĉelo, prezentanta sin kiel bonfartan ĵurnaliston kiu perdis la ŝlosilojn de sia apartamento. Matene li ne povas alporti lin mem malkaŝi sian malriĉecon aŭ eĉ partopreni en la libera matenmanĝo provizita al la vagabondaro. Fine, kiam la romano venas al fermiĝo, tiam lia ekzisto estas ĉe absoluta malfluo, kaj li aldoniĝas al skipo de ŝipo kiu lasas la urbon.
Blancas
Blancas [BLANkas] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Gvadalaĥaro. La loknomo Blancas estas etimologie komprenebla kiel femenino de Blankaj.
Geografio
Ĝi estas je 68 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas okcidente de Monreal del Campo kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1047 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Odón (norde) kaj Pozuel del Campo (sude).
Historio
Estas restaĵoj de epoko de iberoj kaj keltiberoj rilataj al minerala riĉeco de la areo. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Blancas kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 132.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado, minado kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj la ermitejoj, Palaco "Casa Grande", piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kaj minarkeologio ktp.
Megadeth
Megadeth estas usona bando de draŝa metalroko formita en Los-Anĝeleso en 1983 de kantisto/gitaristo Dave Mustaine. Konata pro sia teknike kompleksa gitarludado kaj muzikeco, Megadeth estas unu el la "granda kvaropo" de usona draŝa metalroko kun Metallica, Anthrax, kaj Slayer, responsa pri la disvolvigo kaj popularigo de la ĝenro. Ilia muziko montras kompleksajn aranĝojn kaj rapidajn ritmopartojn, duoblajn ĉefajn gitarojn, kaj vortume temojn pri milito, politiko, religio, morto, kaj personaj rilatoj.
Porilaisten marssi
Porilaisten marssi (finne) aŭ Björneborgarnas marsch (svede) estas armea muzikpeco kun malklara franca, sveda kaj finna origino, kiu nuntempe estas uzata ĉefe en Finnlando kaj Estonlando.
Megadeth
En 1985, Megadeth publikigis sian debutalbumon, Killing Is My Business... and Business Is Good!, en la sendependa diskeldonejo Combat Records, kaj ĝi atingis moderan sukceson. Ĝi altiris la atenton de pli grandaj diskeldonejoj, kio kondukis al Megadeth kontrakti kun Capitol Records. Oni publikigis ilian unuan ĉef-markan albumon, Peace Sells... but Who's Buying?, en 1986 kaj ĝi estis grava sukceso ĉe la subkultura metaletoso. Droga misuzado de bandanoj kaj personaj disputoj havigis al Megadeth negativan reklamadon fine de la 1980-aj jaroj. Tamen, la bando plu publikigis nombrajn platen-vendatajn albumojn, kiel So Far, So Good... So What! (1988), Rust in Peace (1990), kaj Countdown to Extinction (1992). Tiuj albumoj, kun tutmondaj turneoj, alportis al ili publikan rekonon.
Megadeth trairis plurajn membroŝanĝojn laŭlonge de sia 40-jara kariero, kaj Mustaine estis la nura konstanta membro de la bando. La bando provizore disbandiĝis en 2002 kiam Mustaine suferis brakvundon kaj re-establiĝis en 2004 sen longdaŭra basisto David Ellefson, kiu procesis kontraŭ Mustaine. Ellefson ĉiuokaze realiĝis al la bando en 2010, sed estis maldungita en 2021 inter plendoj de seksa miskonduto. La nunan membraron de Megadeth formas Mustaine, basisto James LoMenzo, gitaristo Kiko Loureiro kaj drumisto Dirk Verbeuren.
Megadeth havis platenajn atestilojn en Usono por kvin el siaj dek ses studialbumoj, kaj ricevis dekdu nomumojn al premioj Grammy. Megadeth ricevis sian unuan premion Grammy en 2017 pro la kanto "Dystopia" en la kategorio pri Plej Bona Metalludado. Megadeth gastigis sian propran metalfestivalon, Gigantour, kelkajn fojojn ekde Julio 2005, kaj tenis sian unuan MegaCruise en Oktobro 2019.
István Lengyel (arkitekto)
István Lengyel [iŝtvAn lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lengyel István estas hungara arkitekto. István Lengyel naskiĝis la en Mátészalka.
Biografio
István Lengyel akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1981. Ekde la diplomo li estis arkitekto en ŝtata entrepreno en Debrecen. Inter 1984-1986 li studis en majsta kurso. Li ricevis premiojn en 1991 kaj 1999.
La Pernía
La Pernía [laperNIa] estas kaj komarko kaj municipo en la plej nordo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Montaña Palentina.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 165,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 316 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 150 el jaro 2000. Ĝi distas 130 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio enhavas la jenajn submunicipojn:
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
La Graflando de Pernía estis kreita de la reĝo Alfonso la 8-a, kiu metis ĝin sub protektado de la episkopoj de Palencio en la 12-a jarcento, kio restis ĝis la 18-a jarcento kiam en 1739 pasis al Don Luis de Pernía.
Areños estis citita jam en la 12-a jarcento de la reĝo Alfonso la 8-a. Camasobres, citita en la 12-a jarcento kiel “Camasores”, havas en groto de los Burros rokpentraĵojn. Casavegas, citita en la 14-a jarcento kiel “Casa de Vegas” lime kun Kantabrio. La municipo La Pernía estis formita per la kunigo de la iamaj municipoj San Salvador de Cantamuda, Lores kaj Redondo-Areños.
San Salvador de Cantamuda, municipa ĉefurbo, havis 1892 loĝantojn en 1900, 589 en 1930, 669 en 1960 kaj nur 418 en 2006.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, la ermitejoj, blazondomoj, tradicia arkitekturo kaj grotoj.
95895 Sebastiano
95895 Sebastiano estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 13:4 kun Jupitero kaj ne malproksima de resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Sergio Foglia en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sebastiano Foglia, filo de la dua malkovrinto.
Mniacoj
La mniacoj (Mniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo brialoj (Bryales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 220 speciojn,. Ĝia tipa genro estas mnio.
Guardo
Guardo [GŬARdo] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Montaña Palentina.
Mniacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (23 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (23 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Guardo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 62,83 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 786 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male kreskis pro la mindustrio kaj absorbado de apudaj loĝlokoj, sed poste perdis fakte 2 700 el la jaro 2000. Ĝi distas 91 km de Palencio, provinca ĉefurbo, 145 km de Valladolid, 85 km de León kaj 137 km de Burgos.
La municipa teritorio enhavas ankaŭ la jenajn submunicipojn:
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Jam en la 10-a jarcento, Guardo aperis menciita por la unua fojo, per la nomo "Buardo" aŭ "Boardo", kiel domaro ligita al la Monaĥejo de San Román de Entrepeñas en dokumento.​ Kiel parto de la senjorlando de la grafoj de Saldaña, ties kastelo utilis por kontrolo de la atakoj de sudaj islamanoj kaj de la limoj inter la Reĝlando Leono kaj la Graflando Kastilio. La kastelo disponis de turo, ermitejo kaj nekropolo. Fine de la 19-a jarcento la konstrumaterialo de la kastelo estis uzata por la konstruado de fervojo Bilbao-La Robla.
Laŭlonge de la jarcentoj, la vivtenado dependis de brutobredado kaj agrikulturo, paŝtejoj, cerealoj kaj lino, sed estas ankaŭ tradicio de ceramiko, kiu restis ĝis nun. Fine de la 19-a jarcento estis grava ŝanĝo pro la disvolvigo de karbominado kaj ekfunkciigo de fervojo el la minzono al Bilbao.
Dum la revolucio de 1934, Guardo estis grava kerno de revoluciuloj de la "montaña palentina·, kun Barruelo de Santullán. La revoluciloj atakis kaj bruligis la policejon, poste venis militistoj. Kiam okazis la Hispana Enlanda Milito, la frankistoj dominis la areon, sed estis gerila agado de kontraŭfrankistoj.​
Koincide kun la frankisma periodo de aŭtarkio de la 1940-aj jaroj, oni konstruis fabrikon de la entrepreno Explosivos Río Tinto por profiti la resursojn de akvo, karbo kaj kalkoŝtono. Kiam la produktoj el nafto estis pli malmultekostaj, la loka agado dekadencis, kaj meze de la 1950-aj jaroj ekestis la produktado de elektra energio fare de Iberdrola kaj de kemia industrio, kio helpis la disvolvigon de la loko.
En la 1980-aj jaroj, je la enirejo de Hispanio en Eŭropa Unio kaj la malmuntado de la sektoro de la karbo, la tuta komarko dekadencis.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis minado, agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj.
Nové Sady (distrikto Vyškov)
Nové Sady (Neustift) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. Tra la katastro de la municipo trafluas rivero Velká Haná. La municipo estas el tri flankoj ĉirkaŭita de armea spaco Březina kaj ĝia konsisto estas ankaŭ vilaĝo Březina.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1426.
Dum la dua mondmilito en la jaro 1943 la municipo estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.
Cucalón
Cucalón [kukaLON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo.
Geografio
La urba kerno estas sur 1 034 msm, pro kio estas malvarma klimato.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cucalón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 82 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado (kverkoj kaj pinoj) kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Ojos Negros
Ojos Negros [oĥosNegros] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la plej sudokcidenta pinto de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha (je 31 km), lime kun la provinco Gvadalaĥaro. La loknomo Ojos Negros estas etimologie komprenebla kiel Nigraj Okuloj. La municipo konsistas el du loĝlokoj, nome Ojos Negros propre, kaj la submunicipo Sierra Menera, distantaj ĉirkaŭ 5 km.
Cucalón
Aktualo
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun svelta mudeĥara turo, ermitejoj, muelejoj, kolombejoj, arkeologiaj kuŝejoj kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kiel ĉe la rivero Huerva ktp.
Ojos Negros
Geografio
Ĝi estas je 73 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas sudokcidente de Villafranca del Campo. La urba kerno estas sur 1151 msm pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Ródenas kaj Peracense (sude).
Historio
Estas restaĵoj de epoko de iberoj kaj keltiberoj rilataj al minerala riĉeco de la areo.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca. La unua referenco al Ojos Negros aperis en 1280. En 1297 la salejoj de Ojos Negros aperis cititaj inter la enspezoj de la monarko Jakobo la 2-a. Ojos Negros apartenis al la defendlinio de Aragono kontraŭ la mezepoka Regno Kastilio; tiukadre ĝi havis kastelon. Unuaj referencoj al la kastelo de Ojos Negros aperis en 1344. En 1356, kastilianoj incendiis kaj detruis la kastelon, kiu estis rekonstruita post unu jaro. Ankaŭ en 1363 okazis kastilia invado, kaj la lokanoj devis rifuĝiĝi en la kastelo, kaj denove inter 1449 kaj 1452. En tiu epoko Ojos Negros apartenis al la komunumaro de Daroca.
Ĉefa enspezo venis el minado de fero ĝis la 1980-aj jaroj kiam oni fermis la instalaĵojn pro la ĝenerala krizo de siderurgio. Tiukadre dum la 20-a jarcento funkciis fervojo, kaj kelkaj ties partoj nun estas longa verda vojo.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado, minado kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj la ermitejoj, restaĵoj de kastelo kaj muregoj, ventomuelejo, salejo, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj kaj minarkeologio ktp.
Filodrepaniacoj
La filodrepaniacoj (Phyllodrepaniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo brialoj (Bryales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 4 speciojn,. Ĝia tipa genro estas filodrepanio.
Castejón de Tornos
Castejón de Tornos [kasteĤON deTORnos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo. La municipa teritorio estas proksima al la Natura Rezervejo Lageto Gallocanta, je kies oriento estas la urba kerno.
Geografio
Ĝi estas je 90 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj tra Tornos nordokcidente de Calamocha kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1085 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Tornos (sude) kaj Berrueco (okcidente).
Historio
Estis restaĵoj de Ferepoko.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Unua mencio estas de 1205. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Castejón de Tornos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 200.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Katoskopiacoj
La katoskopiacoj (Catoscopiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo brialoj (Bryales). Ĝi enhavas ununuran genron kaj 2 speciojn,. Ĝia tipa genro estas katoskopio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (23 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (23 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ferreruela de Huerva
Ferreruela de Huerva [fereRŬEla deŬERba] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo. La loknomo Ferreruela estas etimologie komprenebla kiel Forĝejeto, dum Huerva aludas al la rivero Huerva.
Geografio
Ĝi estas je 94 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj laŭ la ŝoseo A-23 norde de Navarrete del Río, Calamocha kaj de la akso de Calamocha al Teruelo kaj sude kaj tute apude de Lechón kaj Cucalón.
La urba kerno estas sur 1 015 msm, pro kio estas malvarma klimato.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ferreruela de Huerva kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 74.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado (kverkoj kaj pinoj) kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun svelta mudeĥara turo, ermitejo, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Burbáguena
Burbáguena [burBAgena] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo.
Geografio
Ĝi estas je 87 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj laŭ la nacia ŝoseo N-234 norde de Calamocha kaj de la akso de Calamocha al Teruelo. Laŭ tiu ŝoseo estas norde Báguena kaj laŭ A-2511 okcidente de la aŭtoŝoseo A-23 norde-sude kaj Ferreruela de Huerva.
La urba kerno estas sur 814 msm, pro kio estas malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Tornos (sude) kaj Berrueco (okcidente).
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Burbáguena kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 200.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj la ermitejo, restaĵoj de kastelo, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
János Eifert
János Eifert [jAnoŝ ejfert], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eifert János estas hungara popoldancisto, fotisto, fotoĵurnalisto, instruisto. Lia edzino estis Katalin Lőrinc, lia edukfilino estis Lili Walters.
János Eifert naskiĝis la en Hódmezővásárhely.
Elektitaj individuaj ekspozicioj
Eifert havis ĉirkaŭ 150 individuajn ekspoziciojn
Elektitaj grupaj ekspozicioj
Eifert havis ĉirkaŭ centojn da grupaj ekspozicioj
Germana muzeo de libroj kaj skribo
La Germana muzeo de libroj kaj skribo (Deutsches Buch- und Schriftmuseum, DBSM) en Leipzig estas la plej malnova faka muzeo de la mondo de sia speco kaj estis fondita en 1884 kiel la Germana Librokomerca Muzeo. Ekde la jaro 2007 ĝi estas administrata de nova direktorino Stephanie Jacobs.
Inventaro
La muzeo kolektas, konservas kaj publike prezentas valorajn pruvojn de la kulturo de papero, libroj kaj verkado. La zorgaĵo de unikaj studkolektoj kaj la rilata faka literaturo por sciencaj celoj, precipe por esplorado en la historion de libroj kaj papero, estas esenca koncerno de la muzea laboro. Aldone al konstanta ekspozicio, la muzeo alportas ŝanĝiĝantajn temajn ekspoziciojn al la publiko.
Esperantista direktoro Albert Schramm
La esperanista edukisto, stenografiisto kaj bibliotekisto Albert Schramm, kiu ekde 1908 estis la direktoro de la Saksa Esperanto-Instituto en Dresdeno, aktivis per prelegvojaĝoj, artikoloj en la gazetaro kaj sukcesis gajni kreskantan simpation por Esperanto. En 1913 oni nomis lin direktoro de la Germana muzeo de libroj kaj skribo kaj kun li ankaŭ la Esperanto-Instituto translokiĝis al Lepsiko, urbo fama pro siaj eldonejoj, presejoj, libromerkata centro kaj industria foiro. La nova funkcio de Schramm malhelpis al li plu agi kiel direktoro de la instituto, sed li mem proponis profesoron Johannes Dietterle kiel sian anstataŭanton. Ĉi tiun la ministerio konfirmis kiel gvidanton de la instituto en la jaro 1916. Schramm funkciis kiel gvidanto de la muzeo de libroj kaj skribo ĝis 1928.
San Martín del Río
San Martín del Río [sanmarTIN delRIo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo. La loknomo San Martín del Río estas etimologie komprenebla kiel Sankta Marteno de la Rivero.
Geografio
Ĝi estas je 91 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj laŭ la nacia ŝoseo N-234 norde de Báguena, Burbáguena, Calamocha kaj de la akso de Calamocha al Teruelo kaj sude kaj tute apude de Villanueva de Jiloca.
La urba kerno estas sur 780 msm, pro kio estas malvarma klimato.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en San Martín del Río kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 137.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (vitejoj, migdalarboj akj ĉerizarboj), forstado (kverkoj kaj pinoj) kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun svelta mudeĥara turo, ermitejoj, krucmonumentoj, murpentraĵoj, arkeologia kuŝejo de Bronzepoko, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Mentila tiolaktato
Mentila tiolaktato aŭ mentila 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj mentolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Mentila tiolaktato posedas 14 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 2 oksigenatomojn. Mentila tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj mentilaj derivaĵoj. Tiolaktatoj estas malstabilaj substancoj kaj facile hidroliziĝas en laktatojn, sulfidojn kaj sulfuron.
Březina (Nové Sady)
Březina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nové Sady en distrikto Vyškov. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km nordoriente de Nové Sady. Estas ĉi tie registritaj 33 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Březina situas en katastra teritorio Nové Sady kun areo 2,42 km².
Historio
Dum la dua mondmilito en la jaro 1943 la municipo estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.
Mirmidoj
La Mirmidoj estis popolo de militistoj, kiujn laŭ la greka mitologio, Zeŭso kreis el formikoj kaj de tie ilia nomo (μύρμηξ mirmeks estas la nomo de formiko, en la antikva greka). La Mirmidoj estis la plej potencaj militistoj de Grekio kaj dum Iliado ili batalis sub la komando de la greka heroo Aĥilo, la nepo de Eako.
La originrakonto de la Mirmidoj aperas en la sepa libro de metamorfozoj de Ovidio. Laŭ la tiea rakonto, Hera - la ĵaluza edzino de Zeŭso, la estro de la dioj - estis kolera ke li nomis la insulon Egino laŭ sia amantino, la nimfo Egina kaj sekve ŝi punis la insulon per pesto, kiu ekstermis la insulanojn. Reĝo Eako, la filo de Zeŭso kaj Egina, preĝis al Zeŭso reloĝigi la insulon, kaj li respondis per fulmo kiel signalo ke lia preĝo estos respondata. Eako vidas kolonion de formikoj kovrante arbon kaj li petas la saman nombron de personoj je sia dispono, kiel la nombro de formikoj en la kolonio. Nokte Eako sonĝas, ke la samaj formikoj falas sur la teron kaj fariĝas homoj. Kiam li vekiĝas la venontan matenon li trovas, ke lia insulo estis reloĝata kaj lia preĝo estis respondita. Li nomas tiujn homojn "Mirmidoj", laŭnome de la formikoj.
Laŭ alia versio de la kolekto de mitoj de la dua jarcento a.K., la Mirmidoj estas idoj kaj posteuloj de Mirmidono, Reĝo de Ftio en Tesalio, kiu estis la filo de Zeŭso kaj Eurymedousa, princino de Ftio. Zeŭso delogis ŝin iĝante formiko tiel ke ŝi nomis ilian filon laŭ la formiko.
Dum la Troja milito Aĥilo ordonis al ili ne batali kaj tiel estis, kaj al Grekio mankis la forta potenco de la Mirmidoj. La grekoj suferspertis gravajn perdojn de la trojanoj, kaj sekvante la petegojn de sia bona amiko Patroklo, Aĥilo permesis al li surmeti sian kirason kaj gvidi la Mirmidojn en batalon. Ili sukcesas forpuŝi la trojan armeon sed Patroklo estas mortigita en batalo fare de Hektoro, Princo de Trojo. Sekvante la morton de Patroklo, Aĥilo eniras la militon kaj helpas venki la trojanojn.
Alilformiamido
N-Alilformiamido aŭ alila metanamido estas organika kombinaĵo kaj sekundara amino, konsistanta je alila grupo kaj formila grupo ligitaj al nitrogenatomo. Alilformiamido estas senkolora likvaĵo aŭ blanka solidaĵo, solvebla en akvo, uzata en kemiaj sintezoj kun fungicidaj proprecoj. Formiligaj komponaĵoj estas gravaj peraĵoj en la sintezoj de drogoj, insekticidoj, pesticidoj, pigmentoj kaj parfumoj. Alilformiamido ankaŭ estas antaŭaĵo en la produktado de la alila izocianato. Per senkarboniligo (-CO) alilformiamidoj iĝas en alilaminojn kaj karbonan unuoksidon.
Tornos
Tornos [TORnos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo estas Calamocha, lime kun la provinco Zaragozo. Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Rezervejo Lageto Gallocanta, je kies sudoriento estas la urba kerno.
Geografio
Ĝi estas je 86 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj nordokcidente de Calamocha kaj la akso de Calamocha al Teruelo. La urba kerno estas sur 1018 msm, pro kio estas tre malvarma klimato. Proksimaj loĝlokoj estas Castejón de Tornos kaj Berrueco.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Unua mencio estas de 1204. En 1248 ĝi sendependiĝis disde Daroca. Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo la areo estas scenejo de bataloj. Dum la Hispana Enlanda Milito la frankisma flanko konstruis aerodromon kaj gastigis militistajn aviadilistojn en Tornos, cele al la Batalo de Teruelo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Tornos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 200.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj la ermitejo, restaĵoj de kastelo, blazondomoj, kamparkrucoj kaj krucmonumentoj (peirones), piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ĉefe al la Lageto Gallocanta ktp.
Alexander Zverev
Alexander "Sascha" Zverev, jen germane, ruse Александр "Саша" Зверев, do Aleksandro Saŝa Zverev [] (naskiĝis la 20-an de aprilo 1997 en Hamburgo) estas germana tenisisto de rusaj familiaj radikoj kaj olimpika ĉampiono. Li gajnis 19 turnirojn de unuopaĵoj ĝis nun - inkluzive de la ora medalo en la unuopaĵa konkurso ĉe la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, la finaloj 2018 kaj 2021 de la Asocio de Tenisaj Profesiuloj (ATP) kaj kvin ATP-Majstraj 1000 turniroj - same kiel du konkursoj en duoblo kun lia frato Mischa (Miŝa) Zverev. Ĉe la Usona Malferma Turniro de 2020, Zverev ankaŭ atingis sian unuan Grandŝleman finalon.
Familio
La gepatroj de Aleksandro Zverev venas el Rusio. Lia patro estas la iama tenisisto Aleksandr Zverev (do ankaŭ Александр Зверев), kiu ekde 1979 ludis en la Davisa Pokalo por Sovetunio; en la individuo li atingis la lokon 175 en la mondaj rangotabeloj en 1985. Lia patrino Irina Svereva (Ирина Зверева), naskiĝinta Fatejeva (Фатеева), ankaŭ estis profesia tenisisto kaj atingis la 380-an lokon en la mondaj rangotabeloj en ŝia kariero en 1993. En 1991 la familio translokiĝis al Hamburgo kun sia filo Miŝa, kiu naskiĝis en 1987. La filo Aleksandro, naskita en 1997, forlasis la lernejon post la deka grado por plene koncentriĝi pri teniso.
Nun li precipe loĝas en Montekarlo, Monako.
János Csapó
János Csapó [jAnoŝ ĉapO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csapó János estis hungara aktoro. Lia filo estis György Csapó (drumisto).
János Csapó naskiĝis la  en Tóalmás, li mortis la  en Miskolc.