cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vessey
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vesséens.
Ĝi nun formas parton de Pontorson.
Bărăteaz
Bărăteaz [bərtjaz] (hungare: Baracháza, germane: Baratzhausen) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 826 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 584. Ĝia unua mencio skribe estas en 1411. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Satchinez.
Damo de Ibizo
La Damo de Ibizo estas unu el ĉefaj montroj de Fenica arto el Hispanio. Temas pri skulptaĵo el argilo 47 centimetrojn alta kiu datas el la 3-a jarcento a.K. Ĝi estis trovita en la nekropolo situanta ĉe la Puig des Molins en la insulo Ibizo, en la Balearoj, Hispanio. Ĝi estis realigita per muldilo kaj havas kavaĵon en sia malantaŭa (dorsa) flanko, kiu estas karaktero kunhavata kun ĉiuj aliaj "damoj" de epoko ibera, kiu estis supozite ujo por gardi relikvojn, proponojn aŭ pli verŝajne funebrajn cindrojn. Temas pri reprezento de diino kartaga, plej verŝajne Tanit, rilata kun la fenica diino Astarteo. Prezentas ornamon tre riĉan kaj laŭ vestaro kaj laŭ juvelaro.
Plej figuroj trovitaj en la nekropolo de Puig des Molins estas reprezentoj de diinoj, preskaŭ ĉiam el greka influo ĉar oni supozas, ke estis dum jarcentoj granda etna rilato ekde la Granda Grekio (antikva nomo de la grekaj kolonioj de suda Italio).
Ĝi troviĝas ekspozicie en la Arkeologia Muzeo de Madrido.
Wilwisheim (stacidomo)
Wilwisheim estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Wilwisheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Preĝejo Sankta Kamilo (Győr)
Kamilana preĝejo de Sankta Kamilo estas romkatolika preĝejo (kaj monaĥejo) en Hungario, en urbo Győr, en la historia urbocentro.
Konstruaĵo
La fronto de la preĝejo estas klasikisma, la ceteraj partoj estas copfo. Fulmo kelkfoje detruetis la turon, tial malantaŭ la preĝejo oni konstruis pli novan en 1839. La ĉefaltaro prezentas Sanktan Kamilon. La predikejo estas riĉe ornamita. Granda parto de la mebloj pretiĝis en la 18-a jarcento.
La preĝejo estas monumento historia. Kermeso okazas en la 14-an de julio.
Salmov
Salmov estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Mikulášovice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Mikulášovice. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Centrazia paruo
La Centrazia paruo (Parus bokharensis) estas paserina birdo de la familio de Paruedoj. Ĝi troviĝas ĉefe en la landoj de Centra Azio, de kie devenas la nomo de la specio, nome Kazaĥio, sudazia Rusio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio, krom aliaj sudaziaj landoj kiaj Afganio, Pakistano, Ĉino kaj Irano
Salmov
Salmov situas en katastra teritorio Mikulášovice kun areo 25,85 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1748.
Centrazia paruo
Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
Topki
Topki (ruse Топки) estas urbo en Kemerova provinco en Rusio.
La urbo estis fondita en 1914 dum la konstruado de la transsiberia fervojo. En 1916 malfermiĝis la urba fervoja stacio.
Ĝi havas la statuson de urbo ekde jaro 1933.
La kodo de OKATO de la urbo (en 2005) estas 32446. La interurba telefona kodo estas 38454, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en 2005). La diferenco de la loka kaj la moskva tempo estas kvar horoj (en jaro 2005).
En 1959 la urbo havis 25,7 mil loĝantojn; en 2002 ĝi havis 31 mil loĝantojn.
Murrieta
Murrieta estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Riverside.
Geografio
Murrieta situas sur montetaro en la sudokcidenta landparto de Usono, en suda parto de la subŝtato. Temecula troviĝas nur 10 km.
Historio
Esequial Murrieta havis tie bienon, lia frato bredadis tie ŝafojn en 1873. La trajno ekfunkciis en 1882. En la 1980-aj jaroj en Murrieta multaj alvenis kaj konstruis loĝdomojn. La urbo iĝis antaŭurbo de San-Diego, Riverside.
Rednitz
La rivero Rednitz situas en la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝi longas 46 kilometrojn (kun la fonta rivero Fränkische Rezat de 57 km temas pri sume 103 km). La r iveroekestas en la komunumo Georgensgmünd de la distrikto Roth, per unuigo de la fontaj riveroj Fränkische Rezat kaj Schwäbische Rezat, kaj apud la urbo Fürth kun la rivero Pegnitz kunfluas al la tre similnoma rivero Regnitz (kiu plufluas en la Majnon kaj pli poste en la Rejnon).
30085 Kevingarbe
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin Matthew Garbe, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Saratoga High School de Saratoga (Kalifornio).
Rottenburg
Rottenburg estas la nomo por du urboj en Germanio:
Laußig
Laußig - - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Saksio de la federacia lando Saksio kaj estas la administra centro de samnoma komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Laußig. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rottenburg
Krome ĝi estas la nomo de nobela dinastio.
Vidu ankaŭ
...plurajn aliajn urbojn kun la iom diferenca literumo
Tomari
Tomari (ruse Томари) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64248501.
La urbo estis fondita en jaro 1870.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 42446, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en sud-okcidenta parto de insulo Saĥaleno, sur bordo de maro.
Komia Dzje
Komia Dzje (Ԇ ԇ, kursive Ԇ ԇ) estas dekdua litero de la komia cirila alfabeto de Molodcov, kiu estis oficiale aprobita en 1918 kaj uzita ĝis 1930, kaj poste en 1936–1939. Ԇ signifas la palataligitan voĉan alveolaran siblanton. En la moderna komia alfabeto por skribi tiu ĉi fonemon oni uzas la digrafon “дз”.
Tomari
En la urbo estas fervoja stacio.
Komia Dzje
Ԇ estas derivita de la cirila litero З.
Tomari
En 1905 … 1945 la urbo apartenis al Japanio.
En jaro 1959 la urbo havis 9,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 5,3 mil loĝantojn.
Obilná
Obilná estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Odrava, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Odrava. Kondukas tra ĉi tie aŭtostrado D6. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Obilná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,74 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1288.
Ron Carter
Ron Carter (* 4-an de majo 1937 en Ferndale, Miĉigano) estas usona ĵaz-basisto. Kun pli ol 2.500 albumoj li estas unu el la plej ofte produktitaj basistoj de la ĵazhistorio.
Vivo
Li komencis sian karieron ĉe Gil Evans (Out of the Cool, 1960). Ekde 1963 ĝis 1968 li estis membro de la kvinopo de Miles Davis kune kun Herbie Hancock, Wayne Shorter kaj Tony Williams. Carter ludis ankaŭ je soloprojektoj kun Hancock kaj Shorter same kiel en la posteula kvinopo V.S.O.P. fondita en la jaro 1977.
Plue li ludis kaj produktis kun Antônio Carlos Jobim, McCoy Tyner, Stanley Turrentine, Freddie Hubbard, Stan Getz, Coleman Hawkins, Joe Henderson, Horace Silver, Kenny Burrell, Milt Jackson, Billy Cobham kaj multaj aliaj gravaj ĵazmuzikistoj.
15220 Sumerkin
15220  Sumerkin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasiljevna Ĵuravljova kaj elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Ron Carter
Vivo
Ankaŭ kiel bandestro li sonregistris por pli ol 20 albumoj. Li ankaŭ aŭdeblas sur la influa albumo The Low End Theory de la hiphopa grupo A Tribe Called Quest. Carter validas kiel ideoriĉa improvizanto. Li ankaŭ lernis la violonĉelon, la elektran basgitaron kaj kunlaboris je la konstruado de malgranda baso.
15220 Sumerkin
Nomo
Ĝia nomo honoras Jurij Vasiljeviĉ Sumerkin (1909–2002), fama rusa sciencisto en la kampo de la ŝipa mekanika inĝenierarto, konstruado kaj riparo de ŝipoj. Li estas aŭtoro de pli ol 100 sciencaj kaj edukaj libroj, inkludante ok lernolibrojn pri la teknologio de ŝipa mekanika inĝenierarto.
Ron Carter
Vivo
Ron Carter instruas ĉe konservatorio Eastman School of Music.
Mljet
Geografio
La okcidenta parto de le insulo formas la nacian parkon de Mljet, kiun ĉirkaŭas la mara areo. Politike, la insulo Mljet hodiaŭ estas komunumo ene de provinco Dubrovnik-Neretva kun 1.111 loĝantoj (stato 2001) en multaj setlejoj, kiuj situas insulinterne. Ĉefloko estas Babino Polje en centro de la insulo.
Historio
La insulon menciis jam Homero en la Odiseo kiel insulon Kalypso. Pli poste la insulon loĝis iliroj, poste konkeris romianoj, kiuj uzis ĝin kiel ekzilejon.
Ekde la 6-a jc., Mljet apartenis al al Bizanca imperio kaj integrita en la 8-a jarcento en Dalmatio. En la 12-a jac. benediktanoj posedas la insulon ĝis 1345, kiam okupas ĝin la serboj. Nur triono de la insulo restis por la abatejo.
Pluan ĝeneralan historion vidu ĉe Dalmatio.
Erzsébet Vidmár
Erzsébet Vidmár [erĵEbet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vidmár Erzsébet estis hungara operkantisto (mezosoprano, koloratursoprano). Ŝia origina familia nomo estis Widmár, ŝia persona nomo estis ankaŭ Erzsi [erĵi] (karesnomo). Ŝia fratino estis Katalin Vidmár.
Biografio
Patro de Erzsébet Vidmár estis origine italo. Ŝi akiris operkantistan diplomon en Aktora Lernejo en 1876. Dum la studentaj jaroj ŝi jam kantis en Nacia Teatro (Budapeŝto). Post la diplomo ŝi estis membro de Népszínház, sed en la sekva jaro ŝi ricevis ankaŭ trejnadon en Vieno de en:Mathilde Marchesi. Post monatoj ŝi havis rolojn jam eksterlande en Milano kaj Londono, ekde 1880 en Sudameriko (precipe en Bonaero). Ŝi edziniĝis en Montevideo, poste ŝi ne kantis.
Ryszard Kapuściński
Li komencis verki poemojn en la aĝo de 17 jaroj en la periodaĵo Dziś i Jutro ("Hodiaŭ kaj Morgaŭ"). En 1950 li sukcesis la maturec-ekzamenon en la varsovia gimnazio ''im. Stanisława Staszica kaj eklaboris en la redakcio de Sztandar Młodych'' ("Standardo de Gejunuloj").
Verkaro
Liaj libroj estis tradukitaj en multajn lingvojn, ankaŭ Esperanton.
Bibliografio
Tomasz Chmielik: Reala homo en la homa realo, Bydgoszcz: Skonpres, 2008. 55 paĝoj. Vivpriskribo.
Eksteraj ligiloj
(recenzo pri libro «Ebono»)
Distrikto Saale
La distrikto Saale (Saalekreis) situas en la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio. Ĝi ekestis dum julio 2007 sekve de fuzio de la antaŭaj distriktoj Merseburg-Querfurt kaj Saalkreis. La distrikto baptiĝis laŭ la rivero Saale, kiu ĝin trafluas, kaj komplete ĉirkaŭas la eksterdistriktan urbon Halle. La administra unuo havas areon de 1433 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(stato fine de )
En 2007 ankoraŭ estis multe pli da komunumoj kaj komunumaroj. Ekde tiam la nombro per pluraj administraj reformoj reduktiĝis, por redukti la kompare grandajn administrajn kostojn de multaj malgrandaj unuoj. Jen por kompraro ankoraŭ la malnova stato de 2007 (nombroj de loĝantoj fine de 2006): Komunumaroj kun siaj membraj komunumoj
administra sidejo de la komunumaro *
Záchlumí (distrikto Ústí nad Orlicí)
Municipo Záchlumí situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en submontaro de Orlické hory, en valo de Divoká Orlice, 11 km okcidente de la urbo Žamberk. En Litice nad Orlicí kaj Bohousová estas fervojaj haltejoj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri Záchlumí estas el la jaro 1365. Nomo de la vilaĝo devenas de proksima monto "Chlum" (603 m s.m.).
Memorindaĵoj
Pro manko de financaj rimedoj estis anstataŭ preĝejo konstruita nur komunuma ligna kampanileto ĉe la ŝoseo. Kiam ĝi estis konstruita oni ne scias, ne ekzistas iuj notoj pri tio, sed ekzisto de ĝi estas atestita jam en la jaro 1770.
Katalin Várnagy
Katalin Várnagy [vArnadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várnagy Katalin estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Katalin Várnagy naskiĝis la  en Ragály, ŝi mortis la.
Biografio
Katalin Várnagy lernis en privata aktora lernejo de Kálmán Rózsahegyi, poste ŝi aliĝis al trupo de Teatro Jókai (Békéscsaba). Inter 1963 kaj 1977 ŝi apartenis al migranta trupo (tiam nomata vilaĝteatro), poste al la posteula teatro jam en Budapeŝto. Ŝi estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1984–1989 (1987–1989). Ŝi ricevis premion en 1974.
Kousséri
Kousséri estas grandurbo en Kameruno. Ĝi estas administra centro de la regiono. La iama araba vorto signifis: kasteloj.
Geografio
Kousséri situas laŭ la maldekstra bordo de rivero Logone - (kiu estas ankaŭ landlimo de Ĉado) - en norda parto de la lando. En la alia bordo Nĝameno etendiĝas.
Historio
Kousséri apartenis al la Sao civilizacio ekde la 11-a jarcento. En la 16-a jarcento jam islama urbo kaj ĉefurbo de Bornu Imperio. En 1846 sultano de Bornu malvenkis en batalo ĉe Kousséri. En 1900 soldatoj de Sudano okupis la urbon, sed jam en la sama jaro la francoj okupis la urbon. Poste ili transdonis ĝin al la germanoj. Ili faris el la urbo administran kaj komercan urbon. Post la 1-a mondmilito la francoj revenis kaj nomumis la urbon Fort Foureau. Post la sendependiĝo en 1960 la urbo reprenis sian originan nomon. Baldaŭe rifuĝintoj alvenis el Ĉado.
Ekonomio
Kousséri konstante komercadas kun la najbara Nĝameno.
Trafiko
Kousséri havas 2 pontojn al Nĝameno.
Kronkormorano
La Kronkormorano (Microcarbo coronatus aŭ antaxue Phalacrocorax coronatus) estas malgranda kormorano kiu estas endemia de akvoj de la malvarma Bengela Marfluo de suda Afriko. Ĝi estas nura marborda specio kaj ĉiam troviĝantas almenaŭ je 10 km for el tero. Tiu specio estas rilata al la Longavosta kormorano, kaj estis iam konsiderata la sama specio.
Distribuado
Ĝi troviĝas el Kabo Aguljas norden al Swakopmund laŭlonge de la marbordo de suda Afriko, nome en okcidenta Sudafriko kaj suda Namibio.
La populacio ŝajne estas inter 2500 kaj 2900 reproduktaj paroj. Ili reproduktiĝas en malgrandaj grupoj, kun malpli ol 150 individuoj por kolonio plej tipe. Ringaj rekuperoj montras, ke junuloj povas disixgi ĝis 277 km el siaj nestolokoj, kaj plenkreskuloj moviĝas inter reproduktejoj disaj ĝis 500 km aparte.
Aspekto
La Kronkormorano estas 50–55 cm longa. Plenkreskuloj estas nigraj kun malgranda kresto sur la kapo kaj ruĝa bridareo vizaĝa. La kresto estas tialo por kaj la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo; certe multaj aliaj kormoranoj havas kreston aŭ tufkreston, ĉikaze la komuna nomo kongruas kun la scienca. Junuloj estas malhelbrunaj supre, pli palbrunaj sube, kaj ne havas kreston. Ili povas esti distingataj el nematuruloj de Longavosta kormorano pro siaj pli malhelaj subaj partoj kaj pli mallonga vosto.
Kutimaro
Kronkormoranoj manĝas malrapidajn fiŝojn kaj senvertebrulojn, kiujn ili kaptas en neprofundaj marbordaj akvoj kaj inter algoj.
Ili konstruas neston el algoj, bastonetoj, ostoj kaj kovras ĝin per algoj aŭ plumoj. La nesto estas kutime an alta loko kia rokoj, arboj aŭ homfaritaj strukturoj, sed povas esti konstruitaj surgrunde.
Konservado
Minacoj al la specio povas esti predado de ovoj kaj idoj fare de la Dominika mevo kaj de la Blanka pelikano, homa ĝenado, naftoverŝado, kaj komerca fiŝkaptado, inklude nevolontan enretigon en fiŝkaptiloj aŭ en mara rubo.
Kalcia tartrato
Kalcia tartrato aŭ C4H6Ca1O6 estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kalcia hidroksido kun tartrata acido. En normalaj kondiĉoj ĝi estas blanka solidaĵo solvebla en metanolo kaj kloroformo. En akva solvaĵo ĝi reakcias iomete acida kun produktado de tartrataj jonoj. Ĉi-substanco estas stabila en normalaj kondiĉoj sed estas neakordigebla kun acidoj, bazoj kaj reduktagentoj. Kalcia citrata estas malmulte solvebla en etanolo, modere solvebla en etero kaj solvebla en acidoj. Ĝi uzatas kiel konservaĵo de fruktoj, vegetaloj, marnutraĵoj, en senodorigado de fiŝoj kaj kiel antiacido.
NGC 1673
NGC 1673 (alia indiko — ESO 55-SC34) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉeĥoslovaka Asocio Esperantista
Antaŭ la unua mondmilito ekzistis en la aŭstriaj Bohemio kaj Moravio du rivalaj organizoj de ĉeĥaj esperantistoj, nome Bohema Unio Esperantista (kiu asociigis klubojn) kaj Bohema Asocio Esperantista (kiu asociigis individuojn). Ambaŭ organizoj ofte kverelis kaj kondutis tre malamike, sed la milito ilin repacigis. Komence de 1918 kunvenis en Praha reprezentantoj de Unio kaj Asocio kaj decidis kunfandi la du societojn tuj, kiam post la milito estiĝos nova ĉeĥoslovaka ŝtato.
La esperoj plenumiĝis, la 28-an de oktobro 1918 estis proklamita Ĉeĥoslovakio. Tamen nur la 1-an de februaro 1920 la du societoj kunfandiĝis, kiam estis oficiale fondita Ĉeĥoslovaka Asocio Esperantista. En 1935 oni reorganizis ĝin sub la nomo Esperanto-Asocio en Ĉeĥoslovaka Respubliko, provinte vane allogi la germanlingvanojn en Ĉeĥoslovakio. En 1939 ĝi devis ŝanĝi sian nomon al Ĉeĥa Esperanto-Asocio sub premo de la polico antaŭ la likvido de la asocio en 1940. Tiu EAĈSR ekzistis ankaŭ post la dua mondmilito, sed post la stalintempa malpermeso oni dum la repermeso en 1969 fondis du asociojn, unu en Ĉeĥio (Bohemio kaj Moravio) - Ĉeĥa Esperanto-Asocio - kaj unu en Slovakio - Asocio de Esperantistoj en Slovaka Socialisma Respubliko.
La asocia gazeto nomiĝis La Progreso.
En 1939 post okupacio de la lando la asocio devis ŝanĝi sian nomon al Ĉeĥa Esperanto-Asocio, sed post kelkaj monatoj en 1940 Gestapo ordonis likvidi la asocion.
Jimmy Reed
Reed influis super aliaj muzikistoj, kiaj Elvis Presley, Hank Williams Jr., kaj Rolling Stones, kiuj registris liajn kantojn. Music critic Cub Koda describes him as "perhaps the most influential bluesman of all" due to his easily accessible style.
Bengela Marfluo
La Bengela Marfluo estas larĝa, nordenflanta marfluo kiu formas la orientan parton de la Sudatlantika Oceana Flucirklo en sudokcidenta Afriko. Tiu marfluo etendas el Kabo Point sude, al la loko Angola-Bengela norde, ĉe ĉirkaŭ 16°S. La marfluo estas pelata de la hegemoniaj sudorientaj ventoj. La malvarmaj, manĝoricaj akvoj el ĉirkaŭ 200–300 m pronfunde siavice enhavas altajn enhavojn de energio pro fitoplanktona kresko, kaj eltenas la produktivan Bengelan ekosistemon.
Ints Ĉaĉe
Ints	ĈAĈE (naskiĝis la ; mortis en 1986) estis latva esperantisto kaj kompostisto. Li estis esperantisto ekde la jaro 1911 kaj gvidis kursojn, precipe inter blinduloj kaj junularo. Li verkis lernolibron kaj en 1933 tradukis tragedion Amo estas pli forta ol morto de Janis Rainis el la latva lingvo.
Tella-Sin
Tella-Sin estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Sobrarbe (kies ĉefurboj estas Boltaña kun Aínsa) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
En la loko, krom la hispanan, oni parolis variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la Pireneoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Sobrarbe, lime norde kun Bielsa, okcidente kun Puértolas, sude kun Laspuña kaj oriente kun Plan.
La municipo enhavas la loĝlokojn Tella, Revilla, Lamiana, Arinzué, Cortalaviña, San Marcial, Sin (en la foto de la tabelo), Badaín, Hospital de Tella, Lafortunada, Revilla kaj Salinas de Sin.
Parto de ĝia teritorio estas okupata de la Nacia Parko Ordesa y Monte Perdido (Garganta de Escuaín).
La municipo estas alirebla laŭ la ŝoseo A-138. La loĝlokoj estas tipaj domaroj karakteraj de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj kaj konustrunkaj kamenoj.
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko estis damaĝita pro operacoj kadre de la epizodo nomita de la Bolsa de Bielsa en majo kaj junio 1938, dum la respublikanoj rezistis kontraŭ duoble multnombraj fortoj; finfine ili povis pasi al Francio. En 1949 en Lafortunada la tubo kiu liveris akvon al la turbinoj de la centralo estis detruita de la kontraŭfrankistaj gerilanoj en unu de la lastaj gerilaj agoj en la zono. Ĝi estis unu de la unuaj fojoj en kiuj oni uzis plasteksplodaĵon en Hispanio.
Tella estis loĝata ekde prahistoriaj tempoj, kiel atestas tiea dolmeno. Tie estas preĝejo de la 16-a jarcento kaj tri ermitejoj pli aĝaj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejoj, ermitejoj kaj naturaj lokoj.
Mozambika Federacio de Manpilkado
La Mozambika Federacio de Manpilkado (Federação Moçambicana de Andebol) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Mozambiko. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Korhogo
estas grandurbo kaj ĉefdiocezo (ekde 1994) en Ebur-Bordo, en la samnoma departemento.
Geografio
situas en montaro laŭ la maro en la norda sekcio de la lando. Abiĝano situas 350 km.
Videcosville
Videcosville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Korhogo
Historio
situis sur grava antaŭkolonia komercovojo al Atlantiko. Ĝi laŭdire estis fondita en la 14-a jarcento. En 2002 puĉo fare de malkontentaj iamaj soldatoj okazis.
Ekonomio
En ĉirkaŭaĵo de oni kultivas kotonojn, rizojn, miliojn, arakidojn, maizojn aŭ oni bredadas ŝafojn kaj kaprojn.
Klimato
situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo estas ĉ. 26 °C. La plej varmaj monatoj estas inter februaro-aprilo. Jare pluvas po 1243 mm.
Trafiko
havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Odienne kaj al oriento. Malpli gavaj vojoj estas suden kaj norden.
Krozoŝipo (armea)
Armea krozoŝipo (nomata ankaŭ krozŝipo aŭ krozadŝipo) estas batalŝipo, kiu povas plenumi multajn taskojn kiel batali kontraŭ malamikaj militŝipoj, patroladi, protekti komercajn itinerojn, esploradi kaj plifortigi la atakforton de flotunuoj.
Por bone plenumi tiujn taskojn, ĝi interalie devas havi grandan radiuson kaj bonajn loĝejojn por la ŝipanaro por pli longaj periodoj.
Im Winkel (Bochum)
Im Winkel en Bochum formas kune kun la Gußstahlstraße la seksvendejan kvartalon de Bochum. La regiontipaj nomoj por la strato estas „Gurke“ (kukumo, pro la longeco), „Eierberg“ (Monto Testika) aŭ pli draste „Riemenwalzwerk“ (kaclaminejo).
La tiea kolekto da bordeloj estas ordigita laŭstile de kontaktkorto kaj havas montrofenestrojn. Ĉi tie laboras depende de la tagparto 50 ĝis 100 amoristinoj, kiuj proponas siajn servojn. En marto 2007 krome oni malfermis pasdomon.
La regularo de la urbo Bochum pri distriktoj malpermesataj por la senĉuriga metio (Sperrbezirksverordnung) de la 21-a de januaro 2003 limas la praktikadon de prostituo je la strato "Im Winkel". La 31-an de majo 2006 la administradojuĝejo Gelsenkirchen kritikis en decido, ke kelkaj formuladoj ne sufiĉe ekzakte difinas la limojn de la limsektoro.
Tuj najbare troviĝas la Westpark Bochum kaj la Jahrhunderthalle sur la tereno de la tradiciriĉa entrepreno Bochumer Verein. La lima urboparto nomiĝas Stahlhausen.
Kiel specialaĵo oni povas priskribi la harmonia konstrumaniero de la loko, ĉar pluraj stratetoj kaj placetoj disdonas preskaŭ vilaĝecan etoson.
Kompareblaj lokoj estas ekz. en Hamburgo la Herbertstraße aŭ en Dortmundo la Linienstraße.
Izobutila cianoacetato
Izobutila cianoacetato aŭ C7H11NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianoacetata acido kaj izobutanolo. Izobutila cianoacetato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izobutila cianoacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izobutila cianoacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
RATP
RATP (Régie Autonome des Transports Parisiens, t.e. Aŭtonoma Regio de Parizaj Transportoj) estas publika kompanio kreita de STIF (Sindikato de Transportoj de Francilio) por mastrumi la reton de Metroo de Parizo kaj aliaj urbaj kaj interurbaj transportoj de la franca ĉefurbo kaj ĝia metropola areo (ĉirkaŭurbo), same kiel parton de la linioj de RER (Réseaux Express Régional, t.e. Reto Ekspresa Regiona).
Sušac
Sušac ('seka insulo') estas malgranda rokoza insulo en la Adriatiko, sudokcidente de Korčula kaj Lastovo, duonvoje al insulo Vis, en Kroatio. La bordo estas klifa unuflanke (ĝis 100 m), sed aliflanke ekzsitas natura haveno. Sur pinto de la insulo, oni konstruis lumturon en la 19-a jc.
RATP
La kompanio estis kreita en 1949 anstataŭante la antaŭan "CMP" (Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris, t.e. Kompanio de fervojo Metropolitena de Parizo), por kune mastrumi la publikajn transport-rimedojn subterajn aŭ surterajn, kiuj estis administrataj de privataj entreprenoj. Ĝia statuto estas tiu de "EPIC" (établissement public à caractère industriel et commercial, t.e. Entrepreno Publika kun karaktero Industria kaj Komerca).
Transport-reto de RATP
La transport-reto ekspluatata de RATP konsistas el:
Aŭtobus-linioj de Parizo
RATP ekspluatas la liniojn numeritajn de 20 ĝis 96 en Parizo "intra-muros" same kiel liniojn numeritajn de 100 ĝis 690 en la periferio de Parizo, kie la servo estas partigita kun aliaj entreprenoj grupigitaj en Optile ( Organisation professionnelle des transports d'Île-de-France, t.e. Organizaĵo profesia de transportoj de Francilio).
Koncerne la parizajn liniojn, ĝia numerado, iniciatita de Lagarrigue, respondas al ia logiko.
La unua numero (deko) korespondas al centra zono:
La dua numero korespondas al periferia zono:
Tamen, ĉiufoje estas pli da esceptoj al tiu regulo inter la aŭtobusoj de Parizo ĉar la trairoj de la linioj variis laŭlonge de la jaroj (ekzemple la linioj 24, 29, 53, 66 kaj 89)
Krome oni renkontas alian specialan linion: la linio PC, kiu kun la novaj linioj T3a kaj T3b de tramvojo konsistigas la tri arkojn de ĉikaŭiranta linio kiu laŭiras la paralelajn bulvardojn al ekstera bulvardo aŭ periferia aŭtovojo de Parizo. Krome ĝi posedas aliajn liniojn kiuj limigas sian trairon al kvartalo.
Tra ĉiuj tiuj transport-rimedoj, RATP faris en 2002 totalon de 2666,3 milionoj da vojaĝoj, distribuitaj inter
En 2006, la totalo de vojaĝoj kreskis al 2865 milionoj, supozante kreskon de 1,9% kompare kun 2005.
Toropec
Toropec (Торопец) estas urbo en Rusio. Ĝi situas ĉe elfluo de la rivero Toropa (Торопа) el la lago Solomeno (Соломено). En la urbo estas fervoja stacio, konstruita de 1905 ĝis 1907.
Turku
Turku, esperante ankaŭ Turkuo, Åbo, estas urbo en sudokcidenta Finnlando, ĉefurbo de la provinco Origina Finnlando (finne Varsinais-Suomi; svede Egentliga Finland, ankaŭ tradukebla Vera aŭ Pra-Finnlando).
La ĉefepiskopsidejo de Finnlando estas ankaŭ en Turku. Male al, ekzemple, la universitato, ĝi ne estis translokigita al Helsinko, la nova ĉefurbo en la 19-a jarcento.
Turku, same ol ekzemple Jyväskylä, estas unu de la duonurbestraj urboj de Finnlando: la urbestro havas grandan lokpolitikan forton, sed ekzistas ankaŭ urbregistaro, kiu havas severan prezidanton kaj bezonas fidon de la urbkonsilio.
Priskribo
Neniu fondodato estas konata, sed la urbo naskiĝis dum la 13-a jarcento, kiam komenciĝis konstruado de la katedralo kaj la kastelo. Turku/Åbo estas do la plej malnova urbo en Finnlando. Ĝi estis longe la komerca kaj administra centro de la lando. Post kiam Helsinki iĝis ĉefurbo en 1812, ĝis la 1840-jaroj Turku ankoraŭ restis la plej granda urbo. La ĉefepiskopo de la Finnlanda Eklezio (luterana) plu havas sian sidejon en Turku, kaj la katedralon oni konsideras la nacia sanktejo de la lando.
Fine de 2011, Turku havis 178 630 loĝantojn kaj estas la kvine plej granda urbo en Finnlando. Kune kun la najbaraj komunumoj, la loĝantaro de la urba regiono estas pli ol 300 000. La urbo estas oficiale dulingva, Finna kaj Sveda. Svedlingvuloj konsistigas ĉirkaŭ 5 % de la loĝantaro en la urbo mem, kaj la suda insularo de la provinco estas ĉefe svedlingva.
Paattinen estas eksa komunumo kiu estis ligita al Turku en 1973.
Dum sia historio, Turku estis grava kultura kaj scienca centro. La unua universitato en la urbo estis la Reĝa Akademio de Turku, fondita en 1640. Ĝi estis translokita en 1828 al la nova ĉefurbo Helsinki, kaj ĝi plu funkcias kiel la Universitato de Helsinki. La nunaj universitatoj de la urbo estas la finnalingva Universitato de Turku (Turun yliopisto, fondita en 1920), la svedlingva Åbo Akademi (fondita en 1918) kaj la Universitato de Aplikaj Sciencoj (1992).
La ĉefaj ekonomiaj branĉoj en Turku estas ŝipkonstrua, medicina kaj nutraĵprodukta industrioj, loĝistiko kaj eksterlanda komerco.
Historio
Malkiel oni ofte asertas, Turku neniam estis membro de la mezepoka komerca ligo Hanso, sed la hansa-ligaj komercistoj estis multnombraj vizitantoj kaj loĝantoj de Turku. En la 14-a jarcento plejparto el la burĝoj loĝantaj en Turku estis germanaj, kio estas indiko de la forta germana-hansa influo.
Manato Yamada
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Matsumoto Yamaga FC‎.
Turku
Partneraj urboj
Ankaŭ:
Antonio de Nebrija
Antonio Martínez de Cala y Jarava (Lebrija, Sevilo 1441 — Alcalá de Henares, 5-a de julio 1522), plej konata kiel Antonio de Nebrija, estis humanisto kaj hispana gramatikisto kaj unu el la plej elstaraj instruistoj de la Bolonja Reĝa Kolegio de Hispanio.
Nomo
Fidele al la humanismaj kutimoj de la epoko, Nebrija latinigis kaj ŝanĝis ripetajn fojojn la skribmanieron de sia nomo Elio Antonio de Nebrija. En la publikaĵo de "Introductiones Latinae" de 1501 oni trovas "Antonius Nebrissen" kaj en publikaĵo de "Introductiones Latinae" de 1481, Salamanko, oni trovas "Antonius Lebrixen". Ankaŭ estis konata kiel "Elio Antonio de Aelius", antaŭnomo, kiun li prenis imite al la latinaj, aŭ kiel "Antonio de Lebrija".
Biografio
Ĉi granda hispana humanisto naskiĝis en la antikva Nebrissa Veneria, hodiaŭ nomata Lebrija, en la provinco Sevilo, je 72 kilometroj de la ĉefurbo, laŭ rivero Guadalquivir malsupren, proksime de ĝia maldekstra bordo preskaŭ ĉe la limoj de Kadizo. Lia patro estis Juan Martínez de Cala kaj lia patrino Catalina de Xarana y Ojo. Li estis la dua el kvin gefratoj: 3 fratoj kaj 2 fratinoj.
La junulo Nebrija studis en Salamanko kaj, kiam li estis 19-jaraĝa, translokiĝis al Italio. Li mem diras en la publikigado de lia Vortaro en 1495: "Tiamaniere je la 19-jaraĝo mi iris al Italio" kie li eniris en la Kolegion de Sankta Klemento de Bolonjo la 2-an de marto 1463, danke al stipendio de la episkopejo de Kordovo por studi teologion. Tie li daŭrigis siajn studojn dum pliaj dek jaroj en la Universitato de Bolonjo.
Revene al Hispanio, li laboris en Sevilo por la episkopo Fonseca. Instruis inter 1470 kaj 1473 en la kapelo de la Granada, situanta en la korto de "los Naranjos" (Oranĝarboj) de la Katedralo de Sevilo. En 1473 estis docento en la Universitato de Salamanko kaj samjare edziĝis al sinjorino Isabel Solís de Maldonado. Instruis gramatikon kaj retorikon en la Universitato de Salamanko.
Nebrija verkis pri diversaj materioj: kosmografio, botaniko kaj teologio. Li estas fama pro siaj klopodoj reformi la instruadon de la latina lingvo. En 1481 publikigis gramatikon, "Introductiones latinae".
Kuraĝigite pro la bona sukceso de sia antaŭa libro kaj sub la protekto de sevila kardinalo Juan de Zúñiga, kiu liberigis lin de liaj docentaj devigoj, li inter 1487 kaj 1502 verkis la plejbonaĵon de sia gramatika verkaĵo.
En 1492 li publikigis sian faman "Gramática castellana" (Kastilia Gramatiko), verko per kiu li estas ĝis hodiaŭ konata. Tiu ĉi estis la unua gramatiko de vulgara lingvo verkita en Eŭropo. Nebrija dediĉis tiun ĉi libron al la reĝino Izabela la 1-a (Kastilio) (la Katolika). Tiu libro estos grava por la estonteco de la kastilia lingvo, kiu ekde tiam estos ankaŭ la lingvo de Hispanio, kiu fakte ekekzistis nur post la morto de la Katolikaj Gereĝoj, tio estos je la komenco de la Hispana Imperio kaj ial Nebrija verkis tiun libron por forte apogi la uzadon de tiu lingvo en politikaj kaj imperiismaj aferoj kiel oficiala komunikilo de tiu naskiĝonta imperio.
En 1502 li intervenis kiel latinisto en la Poliglota Komplutensa Biblio aŭspiciita de la kardinalo Cisneros. Tamen, li havis kontraŭstarojn kun la teologoj de la skipo pro tekstaj aferoj, kio igis lin abandoni la projekton pro liaj akraj komentarioj kontraŭ la Vulgata Biblio.
En 1505 li revenas al la Universitato de Salamanko, kie denove havas kontraŭstarojn kun siaj kolegoj. Tiuj ĉi kontraŭstaroj suspendigis lin dum mallonga tempo. En 1509 li akiras la katedron pri retoriko, sed novaj kontraŭstaroj malpermesis, ke li okupiĝu pri la gramatiko kiel li pensas ke oni devas agi, kaj oni rezignigis lin kaj devigis lin translokiĝi al Sevilo.
En 1513, Cisneros denove vokas lin por okupiĝi pri la katedro pri retoriko de la ĵusfondita Komplutensa Universitato en Alcalá de Henares, kun la privilegio ricevi salajron sen devigo instrui. Nebrija forpasis en Alcalá de Henares en la jaro 1522.
Laußnitz
Laußnitz (jen germane, suprasorabe Łužnica) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Antonio de Nebrija
Verkoj (en la hispana)
Nebrija krome verkis pri pedagogio.
Pasdomo
La pasdomo estas bordelo, en kiu amoristinoj luas ĉambrojn kaj atendas je malfermita pordo amoraĉetantojn. La malĉastulinoj pagas potagan luon kaj decidas memstare pri labortempoj kaj prezoj. (Kutime tamen la "startoprezoj" estas fiksitaj far‘ de la entreprenisto)
Vidouville
Vidouville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vidouvillais.
Ĝi nun formas parton de Saint-Jean-d'Elle.
Henri Charrière
Henri Charrière (Ardèche, Francio, la 16-an de novembro 1906 — Madrido, Hispanio, la 29-an de julio 1973) estis krimulo, konata ĉefe kiel aŭtoro de la libro Papilio, kiu entenas rememorojn pri lia malliberigado en la punkolonio sur la Diabloinsulo en Franca Gujano.
Swakopmund
Swakopmund (Germane por "Elfluo de Swakop") estas urbo ĉe la marbordo de nordokcidenta Namibio, je 280 km okcidente de Windhoek, nome la ĉefrubo de Namibio. Ĝi estas ĉefurbo de la administra distrikto Erongo. Kiel ĉemara loko, la veatero estas pli freŝa tie el decembero al januaro (Namibiaj someraj monatoj) kaj tiele la teritoria administrado moviĝas al Swakopmund por tiuj monatoj. La urbo havas 42,000 loĝantojn kaj kovras 193 km² el tero. La urbo estas situanta en la Namiba dezerto.
Vendenheim (stacidomo)
Vendenheim estas franca stacidomo sur linioj -, Vendenheim -  kaj LGV Est européenne, situanta en  Vendenheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Pacsimboloj
Pacsimboloj estas multaj kaj variaj tra la diversaj kulturoj. Jen la ĉefaj.
ND-simbolo
Tiu eble nuntempe plej uzata pacsimbolo originis de la brita kampanjo kontraŭ nukleaj armiloj. Ĝi konsistas el la signoj N (nuklea) kaj D (disarmement, malarmado) el la semafora alfabeto kaj estis kreita de la brita artisto Gerald Holtom la 21-an de februaro 1958.
Kolombo
Jam en la malnova testamento la kolombo etis simbolo de paco kaj rekuniĝo. Post la diluvo Noa liberigis kolombon. Kiam ĝi revenis, ĝi portis olivbranĉon, signo, ke lando elmergiĝis. Tio inspiris Pablo Picasso-n krei tiun simbolon por la monda packongreso en 1949.
Ĉielarko
Ankaŭ la ĉielarko kiel simbolo de paco kaj pardono estas ligita al la arkeo de Noa. Tiel Dio, fine de la diluvo starigis la ĉielarkon kiel signo de la nova ligo inter ĉiuj homoj kaj Dio.
Kalumeto
Kalumeto aŭ pacpipo estas ceremonia pipo uzata de multaj indianoj de Nord-Ameriko.
Olimpika flamo
La olimpika flamo estas portata tra la mondo por anonci la komenciĝon de la Olimpiko. Ĝi memorigas pri la paco, kiu daŭris dum la antikvaj olimpikoj, ĉar dum tiu periodo grekoj ne rajtis militi.
Pace-flago
La pace-flago ne devenas, kiel ofte supozita de la ĉielarka flago de la samseksema movado (kreita en 1978 de Gilbert Baker).
Jam en 1961 la itala pacemulo Aldo Capitini kreis tiun flagon por la pacmarŝo Perugia-Assisi. La vorto "PACE" (en la itala: paco) estis aldonita nur poste. En 2002 ĝi famiĝis pro la kampanjo "Pace da tutti i balconi" („pacon el ĉiuj balkonoj“). Eksterlande la uzo de tiu falgo disvastiĝis nur printempe de la jaro 2003.
Venko-signo
La mangesto kun streĉitaj montrofingro kaj mezfingro estas kutime uzata por signali venkon, tamen multaj homoj komprenis ĝin ankaŭ kiel pacsimbolon.
Enya
Enya estas irlanda kantistino kaj pianistino. Enya estas fonetika transskribo de ŝia propra nomo en la anglan lingvon el gaela kelta lingvo, t.e. en la irlandan lingvon. Ŝian nomon oni poste skribas en la angla Enya Brennan kaj ŝia vera nomo sonas Eithne Ní Bhraonáin, gaele, la vorteto "Ní" signifikas "filino de", do ĝi signifas "Eithne filino de Braonán". Ŝi ankaŭ estas konata pro ŝia kantado en fikcia lingvo.
Biografio
Enya naskiĝis la 17-an de majo de 1961 en vilaĝo Gaoth Dobhair en Graflando Donegal en nordokcidento de Irlando. Enya estas la sesa en naŭ gefratoj: Marie, Ciarán, Pól, Deirdre, Léon, Bartley, Olive kaj Brídín. Kune kun la fratoj Pól, Ciarán, Moya Brennan kaj la ĝemelaj onkloj Noel kaj Padraig Duggan, ŝi formis la ensemblon An Clann as Dobhar poste Clannad. Post sia foriro ŝi akceptis proponon de BBC kaj verkis muzikon al serialo Celts.
En 1982 ŝi kuniĝis kun Nicky kaj lia edzino Roman Ryan kun la intenco de komponi muzikon por filmoj. Enya komponis du kanzonojn kiujn ŝi mem kantis: The Frog Prince kaj Dreams, sed la aliaj kanzonoj verkitaj de Enya estis kantitaj de aliaj kantistoj. En 1987 ŝi lanĉis sian unuan albumon ENYA, kiu donis rekonon al ŝi en Britio kaj Usono kie ĝi gajnis platinan diskon.
Internacia Sukceso
La internacian sukceson ŝi atingis per la albumo Watermark, kiu eniris la merkaton en 1988. Entute la disko gajnis 15 platinajn diskojn en Britio, Usono kaj Aŭstralio. En 1989 surbendigas, "6 Tracks", kiun ŝi modifiis en 1998 por memorigi la 10an datrevenon de ŝia unua albumo. Pli malfrue surbendigas Oíche Chiún, kiu popularigas tiun kanzonon (Paca Nokto) en la irlanda.
Multlingva kantado kaj fikcilingvo
Ŝi jam kantis en 10 lingvoj (2017). Tekstojn ŝi grandparte kantas kaj en la angla, la irlandagaela kaj latine, sed ankaŭ jam en la franca, japana, hispana, kimra kaj la la fikciaj lingvoj Sindara kvenja kaj Loxian.
Diskografio
Ŝiaj kantoj eliras el irlanda folkloro kaj parte partoprenas en ili ankaŭ Nicky Ryan.
Vidu ankaŭ
Listo de multlingvaj muzikgrupoj kaj kantistoj
Suspensio (tekniko)
En tekniko suspensio estas tuto de la aranĝo, kiu ebligas al korpo, aparato, parto de maŝino ks pendi de supraĵo per elastaj rimedoj, kiuj certigas tamen ĝian stabilecon.
Por veturiloj suspensio estas komplekso da pecoj, pecnodoj kaj mekanismoj, kunigantaj korpon de la veturilo kun apogaj elementoj (radoj, rulcilindroj, skioj ktp). La suspensio estas destinita por malpliigi dinamikajn ŝarĝadojn kaj egalmezure distribui ilin sur apogajn elementojn dum veturado. Ĝi servas ankaŭ por pliigi tirfortajn ecojn de veturilo.
J. T. Brown (muzikisto)
J. T. Brown (12a de Aprilo, 1918 – 24a de Novembro, 1969) estis usona tenorsaksofonisto de la epoko de Ĉikaga bluso. Li estis varie literumita kiel Saxman Brown, J.T. (Big Boy) Brown kaj Bep Brown.
Torĵoko
Torĵoko (ruse Торжок) estas urbo en Tverja provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 28450.
La urbo estis fondita en jaro 1139.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La interurba telefona kodo estas 08251 (ĝis 2005), 48251 (ekde 2006), la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Tverca (Тверца) (kiu enenfluas demaldekstre en riveron Volgo).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 34,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 49 mil loĝantojn.
Distrikto Polkowice
Distrikto Polkowice - pole powiat polkowicki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Polkowice. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Polkwitz. Fine de en la distrikto vivis.
Malia Federacio de Manpilkado
La Malia Federacio de Manpilkado (Fédération Malienne de Handball) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Malio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Péter Hatala
HATALA Péter estis hungara orientikisto, universitata profesoro naskita en Tótmegyer la 17-an de februaro 1832 kaj mortinta en Marosvásárhely la 17-an de februaro 1918.
Biografio
Péter Hatala pristudis filozofion en Reĝa Universitato de Pest. En la hungara revolucio de 1848 li estis soldato, tial poste oni malliberigis lin. En 1855 oni ordinis lin pastro, en 1856 li doktoriĝis pri teologio. En jaroj 1857–1860 li estis misiisto en Palestino. Hejmenveninte li instruis en la porpastra edukejo de Esztergom. Li instruis de 1861 teologion, inter 1873–1905 ŝemidajn lingvojn en la fakultato de filologio en la Reĝa Universitato de Budapeŝto. En 1874 li elpaŝis el la romia katolika eklezio kaj li iĝis unitariismulo. Li redaktis interalie la gazetojn Szabad Egyház, Szabad Sajtó. Li estis membro de la Societo Petőfi.
NGC 1676
NGC 1676 (alia indiko — ESO 55-SC36) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ramo (Ramajano)
Ramo (Sanskrito: राम, IAST: Rāmaḥ) estas grava dio en Hinduismo. Li estas la sepa avataro de la dio Viŝnuo, unu el la plej popularaj avataroj kune kun Kriŝno kaj la budho Gotamo.
En Ramaj tradicioj de Hinduismo, li estas la supera estaĵo, kaj li estas grava en Viŝnuismo.
En la epopeo Ramajano, li estas la ĉefrolulo.
Albana Esperanto-Instituto
Albana Esperanto-Instituto estas kultura organizaĵo en Albanio, kies celo estas informado pri kaj instruado de la lingvo Esperanto. La instituto havas sian sidejon en Tirano kaj estas organize sendependa de Albana Esperanto-Asocio. Laŭ stato de decembro 2005, estro estis Vasil Pistoli, sekretario Bardhyl Selimi kaj kasisto Rita Permeti.
Domus Aurea
La Domus Aurea, la "ora domo", estis grandega palaco en Romo, kiun romia imperiestro Nero konstruigis post la bruliĝo de la urbo (64 p.k.).
La ora domo ampleksis grandan parton de la monteto Palatino (Romo), la valon en kiu nun staras la Koloseo, kaj plej verŝajne iam ankaŭ la Koloso de Nerono, kaj ĉirkaŭantajn montetojn. La romianoj ne ŝparis pri mokoj pri la megalomanio de Nero.
La imperiestroj Vespasiano kaj Trajano redonis partojn de la domus aurea al la popolo, speciale per la Amphitheatrum Flavium, amfiteatro flavia (Koloseo) kaj la banejoj de Trajano.
Nun nur malgranda resto de la antaŭe grandega komplekso restas, kiu tamen havas grandan historian kaj artan valoron pro ĝia arkitekturo kaj muraj pentraĵoj.
Jenő Danis
Jenő Danis [daniŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Danis Jenő estis hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estis Daniss.
Jenő Danis naskiĝis la  en Nagykanizsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Danis debutis kiel aktoro en Breznóbánya, poste li aliĝis al pluraj trupoj (ekzemple de Endre Almássy, József Nádassy Oszkár Fodor). En la jaroj 1915 kaj 1916 li apartenis al Nacia Teatro (Szeged), inter 1917-1939 al Nacia Teatro (Pécs), en la jaroj 1939 kaj 1940 al Teatro Belvárosi, inter 1941-1944 al Teatro Madách. Depost la 2-a mondmilito li estis malpermesita de la scenejo.
Ĉekoj internaciaj
Ĉekoj internaciaj. La internacia helpa monsistemo decimala, proponita en 1907 de profesoro Saussure, estis bone akceptita de la Esperantistaro, kiu volonte uzis ĝin. La Svisa Bankunio (Schweizerische Bankverein) en 1908 enkondukis internaciaj ĉekojn, kies monvaloroj estis montritaj en spesmiloj, kaj kies teksto estis nur Esperanta. Samjare la banko Pictet en Geneve eldonis similajn ĉekojn ankaŭ kun Esperanta teksto.
Vidu ankaŭ Esperanto kaj mono
Puna soldatigo de polaj infanoj al la Armeo de Rusia Imperio
Laŭ ukazo el la 24-a de marto 1832 rusa registaro ordonis transdoni al specialaj infanaj batalionoj knabojn de 7 ĝis 16 vivjaro, infanojn de politikaj elmigrintoj, orfojn, infanojn de malriĉuloj kaj de stratulaĉoj. Rusaj policaj komisaroj vokis loĝantaron proponi infanaron bezonanta apogon kaj ĉiujn inside kidnapis.
La turmenton de polaj infanoj prezentis Juliusz Słowacki en poemo Anhelli. Minskon kaj Babrujskon, profunden en Rusion ĝis Siberio oni pelis kelke da miloj de malfortaj kaj malsataj knaboj. Survoje de Varsovio al Babrujsk mortis du trionoj da ili. La ceterajn oni edukis kiel rusaj soldatoj.
Bibliografio
Solidarność 1830, Niemcy i Polacy po Powstaniu Listopadowym (Solidareco 1830. Germanoj kaj poloj post la Novembra Ribelo), Warszawa 2005
Lázně Jeseník
Lázně Jeseník (antaŭe ĝi nomiĝis Gräfenberg) estas kuracbanloko de Priessnitz situanta sur deklivoj de monto nomata Studniční vrch, proksimume 2 km de urbo Jeseník en Ĉeĥio. La banloko havas en sia blazono leonon, simbolanta venkan vojon de hidrokuracado, sed ankaŭ leonon devligantan, ke daŭrigantoj de la fama "akva doktoro" eĉ plu per puraj naturaj rimedoj komune kun la plej novaj ekkonoj de scienco redonos al homoj la sanon kaj la ĝojon el la vivo.
Ixtenco
Ixtenco estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixtenco. Krom la ĉefurbo 2 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29016.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5200 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 690 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 13,27 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Irma Orbán
Kariero
Fülöp Orbán Irma finis en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo (1958). Ŝi estis scenejdekoraiisto kaj ka kostumdezajnisto de Székely Népi Együttes (1958-75), modeldezajnisto de etindustria kooperativo Tricotex (1976-79). Ŝi ekspoziciis en Bukareŝto, Târgu Mureș, Kluĵo, Odorheiu Secuiesc (1956-84).
Éva Vass
Éva VASS [vaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vass Éva estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Éva Vass naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 12-a de majo 2019.