cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cebolla
Historio
Tie estis romia setlejo. La unua dokumento kie aperas la vilaĝo datas de 1184, kaj temas pri dokumento de mozaraboj kie oni mencias kampardomaron aŭ domararon en la loko de Cebolla, kiu estis formata de la domaroj de La Aldehuela (domareto), Villalba, Sanchón kaj Las Casas de Cebolla. En 1215 ĝi estis donata de Alfonso la 8-a al episkopo de Plasencia. En 1477 ĝi akiris la titolon de vilaĝo.
En la Milito de Sendependigo la francoj detruis multajn stratojn kaj domojn de la vilaĝo, kies ruinoj observeblos dum multaj jaroj postaj.
Monumentoj kaj interesaĵoj
Elstaras:
Cijuela
Cijuela [ziĤŬEla] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la okcidenta parto de la komarko Vega de Granada. Limas kun la municipoj Láchar, Fuente Vaqueros, Chauchina, Chimeneas kaj Pinos Puente. Aliaj proksimaj lokoj estas Romilla (submunicipo de Chauchina) kaj La Paz. Tra ĝia municipa teritorio fluas la rivero Noniles. Cijuela estas unu de la 52 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado.
Komence de la 20a jarcento estis 800 loĝantoj; oni kreskis pli kaj pli kaj fine de la jarcento estis ĉirkaŭ 1300. Dum la 21a jarcento, la loĝantaro eksplodis pro proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj venis ĝis la nunaj pli ol 3000.
Ĵurnalistiko
Ĵurnalistiko estas scienco, kiu esploras ĵurnalismon. Kiel scienco ĵurnalistiko havas bazojn kaj en literaturo kaj en sociaj sciencoj. En iuj landoj ĵurnalistiko estas taksata unuavice literatura agado, dum en aliaj landoj ĝi estas komprenata kiel politika aŭ socia agado, kaj sekve esplorata kaj instruata en soci-sciencaj fakultatoj.
Oktobro de 2013
Jen listo de iuj aparte menciataj okazaĵoj el la eventoj de oktobro 2013.
Eduardo (lago)
Lago Eduardo estas unu el la Grandaj Lagoj de Afriko. Ĝi situas en Albert-Rifto, sur limo inter Kongo Kinŝasa kaj Ugando, ĝia norda pinto estas je kelkaj kilometroj sude de Ekvatoro. La lago estis vizitita de Henriko Morton Stanley en 1888 kaj estis nomita de li je honoro de Alberto Eduardo, la princo de Kimrio.
1532 Inari
1532 Inari estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la lago Inari, en nordo de Finnlando.
NGC 1523
NGC 1523 (alia indiko — ESO 156-**39) estas kvaropa stelo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oktobro de 2012
Jen listo de okazaĵoj en oktobro 2012.
Klaŭno
Historio
Tradicia komika risorto en la romiaj komedioj estis la sklavo je kiu oni ludis ŝercmistifikojn. Tial la klaŭnoj kutime surhavas mizerajn vestojn aŭ tro grandajn aŭ tro malgrandajn por ili, ktp.
Ia alia praa formo de la klaŭnarto troviĝas en la personoj de la kortegaj bufonoj. Ofte nanuloj, aŭ aliaj misformuloj, sed ne nepre, kiuj ridigis la reĝojn aŭ grandsinjorojn. Ili restis famaj pro la libereco en iliaj paroloj, kiun ili ĝuis; ja ĉar ili estis teorie frenezuloj aŭ teorie diris nenion krom sensencaĵoj, tio donis al ili liberon diri kion ajn, inkluzive la veron al la reĝo, kion neniu ajn aliulo aŭdacus sen riski sian vivon! En la teatraĵoj de Michel de Ghelderoode kaj Ŝekspiro troviĝas famaj roloj de bufonoj.
La enketisto Ben Radford verkis pri la fenomeno de klaŭnoj en la historio kaj hodiaŭa epoko en sia libro Bad Clowns ("malicaj klaŭnoj"). Li konkludis, ke malicaj klaŭnoj evoluis al interretaj troloj. Kvankam ili ne vestas sin kiel tradiciaj klaŭnoj, ili mokas kaj ekspluatas "homajn difektojn" por paroli la "veron" kaj kaŭzi reagon. Kvazaŭ klaŭna ŝminko, interretaj troloj kaŝas sin antaŭ "sennomaj kontoj kaj falsaj uzant-nomoj." En siaj okuloj ili estas la tricksters, kiuj performas interrete antaŭ sennoma spektantaro.
1 E-3 m
Por bildigi la grandecon de unu milimetro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj de inter 1 milimetro kaj 1 centimetro (10−3—10−2 m).
Parc Logístic (Metroo de Barcelono)
Parc Logístic estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Christoph Wilhelm Mitscherlich
Christoph Wilhelm MITSCHERLICH (naskiĝinta la en Weißensee, mortinta la  en Göttingen) estis germana klasika filologo.
Vivo
Frekventinte la internejon de Landesschule Pforta li komencis, bonege instruite en la klasikaj lingvoj, studon de klasika filologio ĉe la Universitato de Göttingen. Tie li iĝis disĉiplo de profesoro Christian Gottlob Heyne. En 1782 li iĝis helpinstruisto en Ilfeld posteulante Friedrich August Wolf. Nomumiĝo je eksterorda profesoreco en Göttingen venis en 1785; universitatbiblioteke li ekdeĵoris. En 1794 li iĝis orda profesoro, en 1806 kortega konsilisto kaj poste sekreta justickonsilisto. Li posteulis la iaman instruiston Heyne, por kiu li verkis en 1812 latinlingvan tomban enskribon.
Liaj gravaj akademiaj skribaĵoj aperis ĉiuj en la 18-a jarcento aŭ almenaŭ estiĝis tiam. Lia eldono de Horacio ĝuis pri eldoniĝo en 1800. Temas pri lia unusola verko de vera graveco. Li vicrektoris en Göttingen en 1816, 1823/24, 1824, 1829/30 kaj 1830.
Inari (komunumo)
Inari, en la nord-samea Anár, estas komunumo en la Laponia provinco, en norda Finnlando, mallonge en finna Laponio. Ĝi estas ankaŭ la nomo de vilaĝo kaj de lago. En la anar-samea lingvo la komunumo nomiĝas Aanaar kaj en la skolt-samea lingvo Aanar.
La areo de la komunumo estas 17 321 km², el kiu 2 148,5 km² estas akvo (12,4 %) inter kio lagoj Muddusjärvi, Nitsijärvi kaj Iijärvi. Inari estas la plej granda komunumo en Finnlando, kaj ĝi kovras ĉirkaŭ 5 % el la tuta teritorio de Finnlando.
Inari havis 7 040 loĝantojn (fine de 2005), el kiuj ĉirkaŭ 2150 (30 %) estis sameoj.
Administra centro de Inari estas setlejo Ivalo.
Komunumo Inari - Anár estas la sola kvarlingva komunumo en Finnlando, krom la finna la oficialaj lingvoj estas ankaŭ nord-samea, anar-samea kaj skolt-samea lingvoj. Laŭ la Samea parlamento el la voĉdonrajtaj sameaj loĝantoj de Inari ĉirkaŭ 52 % parolas la finnan, 18 % la nord-samean, 16 % la skolt-samean kaj 14 % la anar-samean kiel gepatran lingvon.
La blazono de Inari havas salmon sur kiu estas boaca korno.
Žibininkai
En la vilaĝo ekzistas granda komplekso de la bierfarejo „HBH Juozo alus“ kun bierĝardenoj, restoracioj, ĉevalrajdejo kaj vasta ludejo. Jen kiel la areo aspektas frumatene, antaŭ ol ĝi malfermiĝas por vizitantoj:
Avina nodo
Avina nodo (aŭ falsa rekta nodo) — ŝnura nodo por kunigado (kunligado) de ŝnuroj, tukoj, rimenoj.
Fakte ĝi estas erare farita rekta nodo, ĉe kiu la finaĵoj de la uzita ŝnuro ne estas paralelaj sed ortaj kiam la nodo estas sub tensio.
Ĉi tiu nodo estas vaste uzata, sed malfidinda. Oni ne uzu ĝin por kunligi valorajn objektojn — la nodo estas memmalligema. Ekzistas opinio, ke la nomon ĉi nodo ricevis pro tio, ke ekde antikveco virinoj/avinoj kunligadis per ĝi la finojn de kapaj tukoj.
Avina nodo konsistas el du duonnodoj, ligitaj sinsekve unu super la alia unuflanken (samdirekten). Se oni kunligus du ŝnurojn per tiu nodo, kaj tirus, do oni tuj ekvidus, ke ĝi komencas moviĝi laŭ la ŝnuro, gliti sur ĝi. Kaj se oni ligus la nodon proksime al unu el kunligataj finoj de ŝnuro, do dum tiro ĝi povus forgliti, kaj certe forglitos, se la kunligataj ŝnuroj havas diversajn dikojn. Bedaŭrinde, multaj homoj ne scias tion, kaj plu uzas ĉi nodon.
Transformiĝo al "simpla bajoneto" (nodo)
Malgraŭ ĝiaj mankoj, maristoj uzadas ĝin pro kapablo (ĉe certaj kondiĉoj) transformiĝi al simpla bajoneto. Ĉe la fino de haŭsero oni faras maŝon, la movfinon oni kunligas kun la radikfino per avina nodo, kiun oni ne tirstreĉigas ĝisfine. La maŝon oni surĵetas sur objekton, kaj dum abrupta ektiro je la radika parto, la avina nodo transformiĝas al simpla bajoneto.
Iğdır
Iğdır estas urbo en provinco Iğdır en Turkio. Iğdır estas urbo en orienta parto de moderna Turkio, proksime de la limo kun Armenio. Ĝi havas proksime 119.432 loĝantojn, laŭ censo de 2007.
Historio
La urbo havas tre komplikan historion. Ĝi kelkfoje troviĝis en la tereno de la militoj inter la imperioj Rusia kaj Osmana. De novembro 1877 ĝis 1918 ĝi estis en konsisto de Rusio. De tiu tempo konserviĝis karakterizaj por tiutempa rusa arkitekturo brikaj konstruaĵoj.
Ana (nomo)
Ana aŭ Anna (חַנָּה) estas virina persona nomo el la hebrea, kiu en ĉi-lingvo signifas: plena de ĉarmo.
Diverslingvaj kaj diverslandaj variantoj
はな ( – latinige: Hana), ハナ ( – latinige: Hana), Ona, Ana , Ана , ანა ( – latinige: Ana), Anna (, , , , , , , , , , , , , , , latine), Αννα , Άννα , Анна , Anne , הֶענַא ( – latinige: Hena), הֶענֶע ( – latinige: Hene), הֶענְיֶע ( – latinige: Henye), הֶענדָא ( – latinige: Henda), חַנָּה ( – latinige: Channah, Hannah), חַנָה ( – latinige: Chanah), הֶנדְל ( – latinige: Hendel), Ганна , Hanna , Hania , Hanka , Hannah , Hanne , Hana , Anaïs , Ann , Nanno , Nanw , Nan , Aine , Aina , Anikó , Annuska , Panni , Panka , Ancsa , Ani , Anci , Anina , Anika , Antje , Anke , Annika , Ankica , Anica , Anka , Anca , Ania , Annick , Аница , Анка , Аннушка , Анушка , Neta , Netina , Annetta , Annina , Annuccia , Annella , Nuccia , Netta , Nella , Anouk , Anneke , Ans , Anniken , Annie , Annette , Anissa , Nanette , Nannie , Nanny , Nan , Nettie , Αννούλα , Anu , Anneli , Hannele , Anni , Anniina , Annika , Annikki , Annukka , Ane , Aneta , Nanynka , Nana , Anja
Interese
Ana (pole: Anna) estas plej populara persona nomo i.a. en Polio – ĉ. unu miliono da polinoj havas ĝin.
Septembro de 2013
Jen listo de iuj aparte elstaraj okazaĵoj en septembro 2013.
Jomo Kenyatta
Jomo Kenyatta (prononco ĵomo kenjata, naskiĝis ĉ. 1894, mortis la 22-an de aŭgusto 1978) estis la unua ĉefministro (1963–64) kaj prezidento (1964–78) de Kenjo. Li estas konsiderata la patro de la kenja nacio.
Fruaj jaroj
Lia naskiĝdato, iam en la fruaj 1890-aj jaroj, estis neklara, ĉar liaj gepatroj estis preskaŭ certe ne kleraj, kaj neniuj formalaj naskiĝaj notoj pri indiĝenaj afrikanoj estis subtenitaj en Kenjo en tiu tempo.
Lia patro mortis dum Kamau estis junega post kiu, laŭ kutimo, li estis adoptita de onklo, Ngengi, kiu ankaŭ heredis lian patrinon. Kiam lia patrino mortis dum akuŝo, juna Kamau transloĝiĝis el Ng'enda al Muthiga por vivi kun sia ŝamana avo, Kũngũ-wa Magana, al kiun li iĝis tre amika.
En 1912, li kompletigis sian edukadon, kaj iĝis lernanta ĉarpentisto. La sekvantan jaron, li iniciĝis dum ceremonioj, inkluzive de cirkumcido, kaj iĝis ano de la kihiu-mwiri aĝoklaso. En 1914, li konvertiĝis al kristanismo, kaj prenis la nomon John Peter, kiun li poste ŝanĝis al Johnstone Kamau. Li eliris la mision poste tiun jaron por serĉi dungadon.
Li unue laboris kiel lernanta ĉarpentisto en sisalo-bieno en Thika, sub la kuratoreco de John Cook, kiu estis estro de la konstruaĵa programo ĉe Thogoto. Dum la unua mondmilito, la Kikujojn estis devigata en laboron fare de la britaj aŭtoritatoj. Por eviti tion, li loĝis kun Masajaj parencoj en Narok, kie li laboris kiel komizo por azia entreprenisto.
En 1919 li edziĝis kun Grace Wahu, per kikujaj kutimoj. Kiam Gracio iĝis graveda, liaj preĝejaj aĝuloj ordonis lin edziĝi antaŭ eŭropa magistrato, kaj entrepreni la konvenajn preĝejajn ritojn. La 20-an de novembro 1920, la unua filo de Kamau, Peter Muigai, estis naskita.
Kamau funkciis kiel interpretisto en la Najrobia Kasacia Kortumo, kaj subtenis butikon en sia Dagorettia hejmo dum tiu periodo. Li ree edziĝis kun Grace Wahu per ŝtata ceremonio en 1922. Grace Wahu estis vivonta en la Dagorettia domo ĝis sia morto en aprilo 2007 je la aĝo de proksimume 100.
Subĉiela minado
Subĉiela minado estas tekniko por surfaca minado kaj elfosado de rokoj aŭ mineraloj el la tero pere de ties removado el malferma truo aŭ ŝtonminejo.
Nancray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Subĉiela minado
Tiu formo de minado diferencas el ekstraktaj metodoj kiuj postulas tuneladon ene de la tero, kiaj subtera minado. Subĉielaj minoj estas uzitaj kiam la kuŝejoj de komerce utilaj mineraloj aŭ rokoj troviĝas proksime de la surfaco; tio estas, kie la teramaso (surfaca materialo kiu kovras la valoran kuŝejon) estas relative fajna aŭ la materialo de intereso estas strukture maltaŭga por tunelado (kiel okazas ĉe sablo, cindro, kaj gruzo). Por mineraloj kiuj estas profunde sub la surfaco — kie la teramaso estas dika aŭ la mineralo estas kiel vejnoj en dura roko — subteraj minmetodoj ekstraktas la valoran materialon.
Jomo Kenyatta
Fruaj jaroj
En 1922 Kamau komencis laboro kiel vendejano kaj akvomezurilo-legisto por la Najrobia Konsilia Konstrulaboro-Sekcio, denove kun John Cook, kiu estis la Akvo-Inspektoro. Mezurilo-legado helpis al li renkonti multajn kenjajn azianojn en iliaj hejmoj kiuj iĝis gravaj aliancanoj pli poste.
(15176) 6299 P-L
(15176) 6299 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Jomo Kenyatta
Fruaj jaroj
Li eniris politikon post interesiĝo de la politika agado de James Beauttah kaj Joseph Kang'ethe, la gvidantoj de la KCA (Kikuja Centra Unuiĝo). Li aliĝis al KCA en 1924 kaj gajnis influon rapide. Li komencis redakti la kikujan gazeton de la movado. Antaŭ 1928 li fariĝis la ĝenerala sekretario de la KCA.
En 1928 li lanĉis ĉiumonatan kikujalingvan gazeton, Mwĩgwithania (Repaciganto) kiu planis unuigi ĉiujn sekciojn de la kikuja etno. La gazeto, subtenita de aziano-posedata presilo, havis mildan kaj modestan tonon, kaj estis tolerata de la kolonia registaro. Li ankaŭ prelegis pri kikujaj problemoj antaŭ la Hilton Young Komisiono en Najrobio dum la sama jaro.
Eksterlande
En 1929 la KCA sendis Kenyatta'n al Londono por celvarbi koncerne kikujajn tribajn teraferojn. Uzante la nomon Johnstone Kenyatta, li publikigis artikolojn kaj leterojn al la redaktisto de The Times kaj la Manĉestra Guardian. Li revenis al Kenjo la 24-an de septembro 1930 kaj estis bonvenigita en Mombasa de sia edzino Wahu kaj James Beauttah. Li tiam partoprenis, sur la flanko de tradiciistoj, en la debato pri la genera kripligo de knabinoj. Li poste laboris por Kikuyu Independent Schools (Kikujaj Sendependaj Lernejoj) en Githunguri.
Li revenis al Londono en 1931 kaj enskribiĝis en Woodbrooke Quaker College en Birmingham. Senkuraĝigata per la manko de oficiala respondo al la tero-pretendoj kiujn li antaŭenigis, li komencis diskutojn kun britaj komunistoj, kiuj publikigis liajn artikolojn en siaj publikaĵoj. En 1932 kaj 1933, li nelonge studis ekonomikon en Moskvo ĉe la KUTVU (Universitato de la Laborantoj de la Oriento) sed eliris post la Sovetunio (maltrankviligita de la kreskanta potenco de Hitler kaj vidanta Brition kaj Francion kiel aliancanoj) reprenis sian subtenon por la movado kontraŭ brita kaj franca kolonia regado en Afriko. En 1934 li komencis studadon ĉe la Universitato de Londono, kaj ekde 1935 kun Bronislaw Malinowski. En 1938 li publikigis, kun la nomo Jomo Kenyatta, sian unuan libron, Facing Mount Kenya ("Frontante la monton Kenjon"), antropologia verko pri la Kikujoj.
Dum la dua mondmilito li estis laboristo ĉe bieno en Sussex. En 1942 li edziĝis kun la angla Edna Clarke, kiu naskis filon, Peter Magana.
SKEMA Business School
SKEMA Business School estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Lillo, Suresnes, Antibes (kampuso Sophia Antipolis), Suĝoŭo, Raleigh, Bel-Horizonto kaj Kaburbo. Ĝi estis fondita en la jaro 2009.
La studprogramojn de SKEMA Business School akreditas la internaciaj organizaĵoj AMBA, EQUIS kaj AACSB. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Alain Dinin (ĉefdirektoro ĉe la kompanio Nexity) kaj Jean-Philippe Courtois (ĉefdirektoro ĉe la kompanio Microsoft).
Jomo Kenyatta
Reveno al Kenjo
Kenyatta tiam komencis instruadon, iĝante rektoro de la Kenya Teachers' College Githunguri. En 1947, li estis elektita prezidanto de la Kenja Afrika Unio (KAU), post tio li komencis ricevi mortminacojn el blankaj setlantoj. De 1948 ĝis 1951 li travojaĝis kaj prelegis tra la lando kondamnante la neniofaradon kaj rabon, instigante laboregon, kaj kampanjante por la redono de tero donita al blankaj setlantoj, kaj por sendependeco ene de tri jaroj.
Lia edzino, Grace Wanjiku, mortis en akuŝo en 1950 kiam ŝi naskis sian filinon Jane Wambui, kiu pluvivis. En 1951 Kenyatta geedziĝis kun Ngina Muhoho, filino de ĉefo Muhoho. Ŝi estis populare nomita Mama Ngina, kaj poste estis la Prezidentedzino de sendependa Kenjo, kiam Kenyatta estis elektita prezidanto.
La Maŭmaŭo-Ribelo komenciĝis en 1951 kaj la partio KAU estis malpermesita; krizostato estis deklarita la 20-an de oktobro 1952.
Proceso kaj enkarcerigo
Kenyatta estis arestita en oktobro 1952 kaj jure akuzita, kun kvin aliaj homoj, esti administro kaj ano de la Maŭmaŭo-Socio, radikala kontraŭ-kolonia movado kiu okupiĝis pri ribelo kontraŭ la britaj regantoj de Kenjo. La akuzatoj estis konata kiel la "Kapenguria Seso". La proceso daŭris kvin monatojn. Evidentiĝis ke Rawson Macharia, ĉefa akuza atestanto, estis falsĵurinta sin. La juĝisto — kiu ĵus ricevis nekutime grandan pension, kaj kiu subtenis sekretan kontakton kun la tiama kolonia Guberniestro de Kenjo, Evelyn Baring, dum la proceso — estis malkaŝe malamika al la akuzatoj. La defendo, gvidata de la brita advokato D. N. Pritt, argumentis ke la blankaj setlantoj penis uzi Kenyatta'n kiel propeka kapro kaj ke ekzistis neniu indico kiu ligis lin al la Maŭmaŭo. La tribunalo kondamnis Kenyatta'n je la 8-a de aprilo 1953 al sepjara malliberigo kun deviga laboro kaj senfina restrikto poste. La apelacio estis rifuzita de la brita reĝkonsilio en 1954.
La krizostato estis forigita la 12-an de januaro 1960. La 28-an de februaro 1961, publika kunveno de 25.000 en Najrobio postulis lian liberigon. La 15-an de aprilo 1960, pli ol miliono da signaturoj estis prezentitaj al la guberniestro. La 14-an de majo 1960, li estis elektita KANU prezidanto en foresto. La 23-an de marto 1961, kenjaj gvidantoj, inkluzive de Daniel arap Moi (poste lia delonga vicprezidanto kaj posteulo kiel prezidanto) vizitis lin ĉe Lodwar.
La 11-an de aprilo 1961, li estis movita kun sia filino Margaret al Maralal, kie li renkontis internaciajn ĵurnalistojn je la unua fojo post ok jaroj. La 14-an de aŭgusto 1961, li estis liberigita kaj alportita al Gatundu kaj heroa bonvenigo.
Sendependiĝo de Kenjo
Kenyatta estis allasita en la leĝdonan konsilion post sia liberigo en 1961; Kariuki Njiiri (filo de la forpasita ĉefo Njiiri) demisiis el sia Kigumo-seĝo por li. En 1961 kaj 1962, Kenyatta gvidis la KANU-delegacion al la unua kaj dua Lancaster Conference-oj en Londono, kie la sendependeca konstitucio de Kenjo estis traktita.
Elektado tiam okaziĝis en majo 1963, kun konkurado inter la KANU de Kenyatta (Kenja Afrika Nacia Unio, kiu rekomendis ke Kenjo estu unitaria ŝtato) kaj la KADU (Kenja Afrika Demokratia Unio, kiu rekomendis ke Kenjo estu federacio de etnaj ŝtatoj).
KANU venkis KADU'n, gajnante 83 seĝojn el 124. La 1-an de junio 1963, Kenyatta iĝis ĉefministro de la sendependa kenja registaro, kaj je la 12-a de decembro, deklaris la sendependecon de Kenjo. Je la 1-a de junio 1964, la posteno de ĉefministro esti aboliciita (ĝi revenis en 2008) kaj li iĝis prezidanto; je la 10-a de novembro, la KANU kaj KADU kunfandiĝis.
La regado de Kenyatta karakteriziĝis per bataloj kontraŭ somaliaj ribelantoj en la nordokcidento, la kreskanta persekuto de skismanoj, kun pluraj misfamaj murdoj, manko de efektiva politika opozicio (en 1969, li malpermesis la solan alian partion), kaj la grada malboniĝo de la sano de la prezidanto. Dum la 1970-aj jaroj li apenaŭ laboris kiel prezidanto, kaj intervenis nur kiam necesis por aranĝi pridisputatajn aferojn. Li mortis je la 22-a de aŭgusto 1978 en Mombasa.
Distrikto Iława
Distrikto Iława - pole powiat iławski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Varmio-Mazurio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Iława. Ĝis la jaro 1945 la provinca teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj estis la suda parto de la historia regiono Orienta Prusio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Eylau.
Fine de en la distrikto vivis.
Grock
Adrian Wettach, nask. la 10-a de januaro 1880, apud Biel en Svisio, mort. la 14-a de julio 1959 en sia kastelo Villa Bianca en Imperia Italio, estis fama muzikanta klaŭno, konata laŭ lia scennomo Grock.
Li estis filo de horloĝfabrikisto, kiu amatore ŝatis muzikludon kaj akrobataĵojn. De 1903 li komencis montriĝi en cirko, kun pertnero. En 1929 iĝinta fama kaj riĉa li aĉetis terenon en la itala Riviera kie li konstruigis barokan eksplodmontremean riĉan vilaon en bela kaj malnaiva ĝardeno (nun estas projekto fari el ĝi monumentmuzeo kaj centro pri la klaŭnarto). Li montriĝis antaŭ publiko kiel lastfoje en 1954.
Li scipovis ludi, kaj lerte ludi, per 24 muzikilojn, inkluzive de miniatura violono. Li egale scipovis ĵongli kaj akrobati, kaj esprimiĝi en pluraj lingvoj. Lia famiĝita vorto estis "Sans blââââgue!?" (="ĉu ja vere ?")
Traktaĵo pri ateologio
Traktaĵo pri ateologio (ateologio, el la antikva greka a por sen kaj teos por dio) estas fama eseo publikigita en 2005 de la franca Michel Onfray laŭ la origina titolo “Traité d'athéologie” kaj tradukita al Esperanto en 2010 (vidu sube Bibliografion).
Grock
Pluraj filmoj estis filmigitaj, kie oni povis, kaj ankoraŭ nun povas, vidi lian spektaklaĵon.
Traktaĵo pri ateologio
La verko ekscitis enorman intereson – kaj samintensajn polemikojn – ne nur inter la intelektuloj, sed ankaŭ, danke al ĝia stilo, inter la plej vasta publiko.
Lambrechtshagen
Lambrechtshagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ignác Gálffy
Ignác Gálffy [gAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo  Gálffy Ignác estis hungara instruisto, arkeologo. Lia nobela antaŭnomo estis szombatfalvi. Ignác Gálffy naskiĝis la  1859 en Szombatfalva (nuntempa urboparto de Odorheiu Secuiesc en Rumanio). Li mortis la 1940 en Miskolc.
Lambrechtshagen
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Allershagen, Sievershagen kaj Vorweden-Mönkweden.
Traktaĵo pri ateologio
Tezoj apogitaj en la Traktaĵo
Objekto de la pritraktita kritiko ne estas la dikredantoj (“mi ilin taksas nek ridindaj nek mizeraj, sed mi timas ke ili preferas trankviligajn infanecajn ŝajnigojn al la kruelaj certecoj de la plenkreskuloj”), sed prefere la personoj kaj institucioj reprezentantaj kaj disvastigantaj la religion (“Kiu kuraĝus malŝati la viktimojn? Sed kiel rezigni batali la torturistojn?”). La celo de la aŭtoro koncentriĝas en la “bagateligo” de la bazoj etikaj kaj filozofiaj de la teologio (= de la fundamentoj kaj rezultoj de la kredo) por rekonstrui konceptan vidpunkton pri mondo kaj vivo kun etiko apogita nur sur la racio kaj emancipigitaj el ĉiuj kondiĉoj fidaj.
Sub tia profilo Onfray enkalkulas inter la pioniroj de aŭtente moderna ateismo Jean Meslier (v. “Testamento” de 1729), Paul Henri Thiry d'Holbach (v. La contagion sacrée de 1768), Ludwig Feuerbach (v. La esenco de kristanismo 1841).
Ignác Gálffy
Biografio
Ignác Gálffy frekventis gimnazion en Székelyudvarhely, poste li plulernis en Universitato de Budapeŝto ekde 1878. Li ekinstruis en Dés en 1880, en Miskolc en 1891. Baldaŭe li fondis komercistan faklernejon, li estis la unua lernejestro. Li fondis ankaŭ muzean arkeologian societon en Miskolc. Li edziĝis dufoje pro vidviĝo, la unua edzino naskis 3 gefilojn.
Traktaĵo pri ateologio
Tezoj apogitaj en la Traktaĵo
La negado pri Dio ne estas, laŭ la aŭtoro, celo sed perilo por atingi etikon postkristanan. Fakte, laŭ Onfray, ekzistas iu jud-kristana episteme (sistemo de scioj certaj ĉar opiniataj science-sperte funditaj) kiu sature trapenetris la profundecojn ankaŭ kulturajn kaj sociajn ŝajne sekularigitajn. Tiel estas – ekzemple – per la ideo ke de materio kaj realaĵoj kun la tuta mondo ne oni elĉerpas la totalecon, ke la korpo reprezentas la eron “malaltan”, malpuran kaj malnoblan de la homo, ktp. La aŭtoro renversas la bildon pri ateisto senetika, sena je morala leĝo, kaj renversas la ideon ke “se Dio ne ekzistas, tiam ĉio estas permesita” ), subtenante, kontraŭe, ke ĝuste “ĉar Dio ekzistas, ĉio estas permesita”. Kaj, fakte, la ekzisto de Dio estis la teoria premiso por ke en la historio plenumiĝu “en lia nomo eĉ pli bataloj kaj masakroj, konfliktoj kaj militoj ol pacoj, sereneco, amo al proksimulo, pardono de la pekoj aŭ tolero”.
Krome la religio, laŭ li, abomenus la inteligenton: en la tri monoteismoj - nome Judismo kaj Kristanismo (Genezo) kaj Islamismo (Korano) - elstaras la historio pri Adamo kaj Eva en tera paradizo kaj pri la arbo de la scio pri la bono kaj malbono. El tiu historio, Onfray deduktas la postinfluojn kiuj estus alvenintaj sur la civilizo, disde la malamo al la virino kaj al la korpo ĝis kulpigo eĉ de la deziro, ĝis la ŝato pri la doloro, ĝis la superregado de la obeo sur la inteligento. Kaj plue en tiu historio de Adamo kaj Eva pululas la impulso al morto kiu estas la bazo de la religio. Fakte “la tri monoteismaj religioj instigas rezigni vivi ĉi tie kaj nun pro la preteksto ke iun tagon necesos rezigni pri tio: ili ekzaltas la transmondon (imagitan) por malhelpi la plenan ĝuon de la ĉi-teran (realan). Kaj jen tiam “la litanio de la malpermesoj” kaj “la obsedo de la pureco (ĉasteco)”: sed estas malbonega kalkulo rezigni vivi por ne trafi en la morton, ĉar tiamaniere oni al la morto pagas dufojojn la tributon kiun sufiĉas pagi unufojon!”.
Laŭ Onfray, fine, post la senmaskigo pri la religio, necesas “engaĝiĝi ĉirkaŭ nova prietika projekto por krei en Okcidento la kondiĉojn de vera moralo postkristana en kiu la korpo ĉesu esti puno, la tero larmovalo, la vivo katastrofo, la plezuro peko, la virino malbeno, la inteligento aroganteco, la volo damniĝo”. Kaj, politikaspekte, la “aliulo” ne pli estus vidita “kiel malamiko, kontraŭulo, malsamaĵo elimininda, subpreminda kaj obeiginda, sed okazo de intersubjektiveco konstruenda ĉi tie kaj nun”.
La debato ekscitita
Kompreneble la eseo estis salutita kun granda favoro fare de la sampensuloj aŭ simile, kiuj vidis en tiu verko la ĝustan respondon al la kreskantaj surfaciĝoj kaj entrudiĝoj de la sinteno favora al renaskiĝo de la religio, kvankam kun refleksoj malsamaj ol tiuj de la pasinto, eĉ en la mondo sekuralizita.
Kompreneble, la religia mondo, precipe katolika ĉar aparte atakita, rifuzis la tezojn de la eseo de Onfray rimarkigante ke je originaleco ĝi havas nur la brilecon de la stilo kaj ordan elĉerpitecon de la multfaceta objekto traktita. Ĝi kritikas, kun aliaj diverskulturaj intelektuloj, pro tio ke la aŭtoro abundas en la parto detrua sed difektas en parto konstrua. Fakte ne estas montrata la ebleco de la konstruo de la sendia etiko, ĉar ne tiom facile eblas ĝin apogi sur io deviganta. Moralo fakte reirigas al devosento kaj devosento ne povas esti libera decido laŭ religiuloj: libera decido rilatas nur al la ebleco obei aŭ malobei al deviga normo.
Oni observas ke la aŭtoro miskomprenis la sencon de laikeco kia akceptata de kelkaj sektoroj de kristanismo aparte katolikismo: plispecife li konceptas la laikecon ne nur kiel juran principon de neŭtraleco de la Ŝtato, sed ankaŭ kiel filozofian koncepton pri la mondo pri kiu la Ŝtato devas taskiĝi.
Se, diras intelektuloj el religia flanko, Onfray laŭdindas pro tio ke li metodologie sin servas je argumentadoj de klerismo kaj psikoanalizo, arkeologio, mitologio kaj de la komparaj sciencoj por krei ŝajnon de raciaj konkludoj, tamen li ne bone distingas la instrumentan uzon de mitologiaĵoj el ĝiaj sugestantaj enhavoj: ekzemple la mito koncernanta Adamon kaj Evan instruas pri la kondiĉo de la ekzistadisma homo bezonanta je Dio kaj ne pri la apartecoj de la scenejo.
Michel Onfray amuziĝas ripetade rimarkigi: ”La religioj laŭlonge de la jarcentoj disvastigis malamon al racio, al la virino, al la inteligento, al la seksumado. Entute, malamo al la vivo mem... tial ateismo ne estas terapio sed mensa sano reaĉetita”. Kristanaj intelektuloj rimarkigas ke Onfray ne veas, bonŝance, pro kristana subprema arto ĉiuspeca; kaj pridemandas kial la elaĉeto de la virino okazis, ekskluzive, en kristanaj medioj, kvankam hodiaŭ vaste celata en la tuta mondo? Kial scienco, ĉiuspecaj sciencoj, trovis sian naskiĝon ene de la kristanaj popoloj kaj universitatoj de ili kreitaj, por poste fariĝi heredaĵo de la tuta homaro, eĉ ĉe popoloj de alta teknologio? Rilate malŝaton al la korpo, oni memoras ke la kreinto de kristanismo enkarniĝis en vera korpo kaj partoprenis en la nuptoj de Kana kaj kooperis al la sanigo de multaj korpoj malsanaj kaj, lin imitante, kristanoj elpensis asistadon al ĉiuspecaj bezonuloj kuntrenante ke la ŝtataj regantoj sentu tion sia tasko... Kaj nur per la superregado de la racio kaj volo eblas akordigi la seksan instinkton kun la amo, la responso, la alies rajtoj kaj de la neplenkreskuloj... Kaj nur la distingo inter la rajtoj de Dio el tiuj de Cezaro originis la evoluon al la politikaj liberoj meze de la kristana civilizo: el kio demokratio.
Grock
bildoj pri Grock (germane)
4641 Ayako
4641 Ayako estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ayako Endate, edzino de Kin Endate, unu el la malkovrintoj.
Regiono Centra Ruhr-Regiono
La Regiono Centra Ruhr-Regiono estas interesligo de la urboj Bochum, Hattingen, Herne, Witten kaj de la distrikto Ennepe-Ruhr. La kuniĝo okazis en 1993.
Komune ili volas evolui kaj realigi konceptojn en la fakoj labormerkato, kulturekonomio, ligado de teknologicentroj ktp.
Traktaĵo pri ateologio
La debato ekscitita
Sume la reago estas preskaŭ apologio de kristanismo, apologio, tamen, foje embarasita almenaŭ kiam ĝi devas rekoni ke religianoj kaŭzis ankaŭ misfarojn pro kiuj, en la kristanaj medioj, necesas penti kaj pardonpeti laŭ tiu purigo de la memoro entreprenita de Johano Paŭlo la 2-a (12 marto 2000)
Willem van Aelst
Willem van Aelst (la 16-an de majo 1627 - 1683) estis nederlanda pentristo de la ora epoko de nederlanda pentrarto kaj kiu specialiĝis pri aĵpentraĵo, plejparte kombinante florojn kaj ĉasviandon.
Vivo
Van Aalst naskiĝis en Delft kaj estis filo de juĝisto. Li lernis pentraĵon de sia onklo, la pentristo Evert van Aelst kaj la 9-an de novembro 1643 li estis registrita kiel pentristo-artisto en la Gildo de Sankta Luko en Delft.
Inter la jaroj 1645-1649 li vivis en Francio kaj en 1649 li translokiĝis al Florenco kie li laboris por Ferdinando la 2-a de Medici, Duko de Toskanio, kiam li iĝis konata kiel " Guillielmo d'Olanda " (Vilhelmo de Holando). En la sama tempo, la nederlanda Matthias Vittus kaj Otto Marceaus van Schryck ankaŭ laboris kune kun li, kiuj influis la stilon de Van Aalst.
En 1656 van Aalst revenis al Nederlando, kaj vivis en Amsterdamo. Pro sia sukceso li loĝis sur la bordoj de la Prinsnachracht Kanalo.
NGC 1525
NGC 1525 (aliaj indikoj — NGC 1516B, NGC 1516-2, MCG -2-11-18, IRAS04057-0857, PGC 14516) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1525, NGC 1516B.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
23562 Hyodokenichi
23562 Hyodokenichi estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kenichi Hyodo, bone konata amatora astronomo en la gubernio Ehime kaj entuziasma observanto kaj fotisto de kometoj, nebulozoj kaj stelamasoj. Li estas ano de la Orienta Astronomia Asocio kaj de la Astronomia Societo de Oita.
István Kukorelli
István Kukorelli [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kukorelli István estas hungara konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.
István Kukorelli naskiĝis la en Tét.
Ĝenoveva (nomo)
Ĝenoveva aŭ Genoveva estas virina persona nomo latinida-kelta-ĝermana. Ĝi estas kunigo de latina gena (familio) kaj kelta wifa (edzino) kaj povis signifi virino de nobla familio aŭ filino de ĉielo.
Diverslingvaj variantoj
Genoveffa, Geneviève , Ginette , Genevieve , Veva , Genowefa , Genoveva , Genovéva
Referencoj
Genoveva
Elk Grove (Kalifornio)
Geografio
Elk Grove situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en mezo de la subŝtato sude de la subŝtata ĉefurbo Sakramento (Kalifornio) (15 km).
Historio
Elk Grove estis fondita en 1850 ĉe vojkruciĝo kiel komerca loko kaj poŝta stacio. Komence oni okupiĝis pri agrikulturo, krome ĝi funkciis kiel hejmbazo por orministoj. Baldaŭe la trajno kuris preter Elk Grove, tial la urbeto iomete translokiĝis al la nuna loko. Elk Grove iĝis urbego en 2000 kiel antaŭurbo de Sakramento.
Klimato
Elk Grove situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 9-23 °C. La varmo kulminas en junio kun rekordo 46 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun rekordo -8 °C. Jare pluvas po 470 mm. La pluvo kulminas januare, neniam pluvas julie.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Maroslele)
Kirko Patrono de Hungaroj (hungare Magyarok Nagyasszonya) estas impona eklezia konstruaĵo en Hungario, en Maroslele.
Historio
En 1986 oni metis memortabulon al la ekstera muro memore al la falintoj dum la 2-a mondmilito
4607 Seilandfarm
4607 Seilandfarm estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de novembro 1987 de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero. Ĝi estas de la malofta spektra tipo L, subklaso de la spektra klaso "S" karakterizita de ruĝa spektro sub 0,75 μm kaj spektro sen apartaĵo plue.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al bieno estabita en 1942 de Akio Seino je ĉirkaŭ 10 km de Kitami. Tiu bieno de sufaco de ĉirkaŭ 50 hektaroj estas ekspluatita de kvar anoj de la familo Seino.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita per observoj de ĝia luma kurbo fare de D. Pray, P. Kusnirak, P. Pravec, J. Gross, W. R. Cooney, D. Terrell, kaj R. Durkee elde la Observatorio de Ondřejov kaj aliaj observatorioj, en la kadro de la " Fotometria Enketo pri Nesinkronaj Duopaj Asteroidoj  " inter la 17-a de januaro kaj la, anoncita la.
Ĝi orbita periodo estas 31,632 ± 0,02 horoj (1,318 ± 0,0008 tago), ĝia diametro estas 2,06 km kaj ĝia orbita granda duonakso taksata al 19 km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Imperijapana Ŝiparmeo
La Imperijapana Ŝiparmeo (malnovkaraktre: 大日本帝國海軍 kaj novkaraktre: 大日本帝国海軍  "Ŝiparo de la Granda Japana Imperio", aŭ 日本海軍 Nippon Kaigun, "Japana Ŝiparo") estis la ŝiparo de la Imperio de Japanio el 1868 al 1945, kiam ĝi estis dissolvita dum la Okupacio de Japanio post la Kapitulaco de Japanio fine de la Dua Mondmilito. La Japana Memdefenda Marforto (JMDMF) estis formita post la dissolvo de la IJŜ.
La Imperijapana Ŝiparmeo estis la tria plej granda ŝiparmeo en la mondo ĉirkaŭ 1920, malantaŭ la brita Reĝa mararmeo kaj la Usona Mararmeo (USN). Ĝi estis helpita de la Imperijapana Ŝiparmea Aerservo por aviadilaj operacoj el la ŝiparo. Ĝi estis la ĉefa rivalo de la Aliancanoj en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito.
La originoj de la Imperijapana Ŝiparmeo estis el frua interagado kun landoj de Azio, el frua mezepoka periodo kaj atingis pinton de aktiveco dum la 16a kaj 17a jarcentoj en la erao de kultura interŝanĝo kun eŭropaj potencoj dum la Epoko de Malkovroj. Post du jarcentoj de stagnado dum la epoko de apartiga politigo sub la Ŝogunoj de Edoa periodo, la ŝiparo de Japanio estis kompare malprogresa kiam la lando estis devigita malfermiĝi al komerco pro la usona interveno en 1854. Tio eventuale kondukis al la Mejĝi-reformo. Akompanate de la re-ascendo de la Imperiestro venis periodo de agititaj modernigo kaj industriigo. La ŝiparo havis kelkajn sukcesojn, foje kontraŭ multe pli povaj malamikoj kiel en la ĉin-japana milito kaj la Rus-japana milito, antaŭ esti ege detruita en la Dua Mondmilito.
Mark Hučko
Mark Hučko (naskiĝis la en Bratislava) estas slovaka lingvisto, kiu kreis la planlingvojn Slovio kaj Blitz English.
Li elmigris al Kanado en 1968 kaj poste ekde 1984 vivis en Svisio. En 2011 li denove vivis en Slovakio.
Dum SES en Nitra la 1-an de aŭgusto 2011 li faris prelegon pri Slovio. Li prelegis en la angla kaj slovaka lingvoj, kvankam evidentis ke li almenaŭ pasive plu regas ankaŭ esperanton kiun li iam lernis.
Flago de Maŭricio
La flago de Maŭricio estis oficialigita la. Ĝi konsistas el kvar horizontalaj strioj, de supre:
John Anderson (trumpetisto)
John ANDERSON (naskiĝis la 31-an de januaro 1921 je Birmingham en Alabamo, mortis la 18-an de aŭgusto 1974) estis usona trumpetisto de svingo.
Kariero
Anderson studis la ludon de aldokorno kaj tubjo ĉe la konservatorio je Los-Anĝeleso kaj en la muzikaltlernejo Westlake. En 1941 li muzikis en Los-Anĝeleso ĉe Tiny Bradshaw, dum kvar jaroj en bando de la usona mararmeo kaj inter 1946 kaj 1957 ĉe Benny Carter, Stan Kenton, Perez Prado kaj Earl Bostic. Post tio Anderson laboris plejparte kiel liberprofesia muzikisto. Pli malfrue li havis proprajn ensemblojn en Los-Anĝeleso kun Buddy Collette, Curtis Counce kaj Britt Woodman. Mallongan tempon li ankaŭ muzikis en la Orkestro Duke Ellington.
Kiel studiomuzikisto li kunverkis multajn sonregistraĵojn de okcident-marborda ĵazo kaj ritmenbluso. En 1959 Anderson fariis membro en la Orkestro Count Basie; dum la fruaj 1960-aj jaroj li surdiskigis kun svingoklarnetisto Jimmy Hamilton kaj kantistino Anita O'Day. En la 1970-aj jaroj li estis kunulo de bandega projekto de Doc Severinsen. Lia ununura muzikalbumo je propra nomo aperis 1966 sub la titolo Time Will Tell ĉe diskeldonejo Tangerine.
Felsőmarác
Felsőmarác [felŝomarac] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. Felső signifas hungare: supra, marác eble estas slava vorto.
Geografio
Felsőmarác situas en proksimeco de Rába fine de sakovojo.
Historio
La unua mencio okazis en formo "Morouch" en 1258.
Vidindaĵoj
Felsőmarác menciindas mezepoka katolika Preĝejo Elizabeto de Hungario (Felsőmarác). Proksime konstruiĝis kastelo de Csányi (ĉanji), kiu dum la kontraŭturkaj bataloj trakonstruiĝis al fortikaĵo-kastelo. Nuntempe restis nur la ŝpuroj. Apude estas parkoarbaro Himfai kun artefarita lago. Tiu loko ne mankas el celo de la turistoj. La vilaĝo apartenas al Nacia Parko Őrség kaj Hanság.
Germana luterana preĝejo (Mezőberény)
La luterana preĝejo estas sakrala monumento historia en urbo Mezőberény (Hungario).
Historio
En 1711 tiu areo estis senhoma pro la pli fruaj militoj. Aŭstro akiris la areon, kiu invitis slovakojn, iomete hungarojn, ekde 1723 germanojn. Ili estis preskaŭ senescepte luteranoj. La germanoj loke frekventis la slovakan preĝdomon, sed ili havis apartan tempon por la germanlingvaj diservoj. La slovakoj kaj germanoj renovigis kune la preĝdomon en 1766. La germanoj konstruis apartan kirkon en la jaroj 1788 kaj 1789. La orgeno estis kreita en 1796, renovigita aŭ riparita en 1840, 1954 kaj 2004. La lasta kirkorenovigo finiĝis en 2016, pli frue estis ekzemple en 1972 kaj 2003.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de la urbo en korto, kie estas ankaŭ memorkolono farita en 2004. Ĝi havas unusolan kvadratan turon, kiu plene reliefas en la simetria fasado. La enireja pordo troviĝas tra la turo. Super la enirejo estas granda fenestro, pli supre ronda fenestro, sub la bulboforma kaj komplika turpinto sonorilfenestro. En la turo 3 sonoriloj sonoras. Ankaŭ la navo havas enirejon. La fina parto de la navo estas kvazŭ absido, tio estas senregula kvinlatera formo. Interne estas 3 galerioj. Soma Orlai Petrics pentris la altaran bildon kaj prezentas, ke Dio benas la infanojn.
Sant'Arsenio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Atena Lucana, Corleto Monforte, Polla, San Pietro al Tanagro, San Rufo kaj Teggiano.
Listo de famuloj mortintaj en Debrecen
Listo de famuloj, kiuj mortis en Debrecen:
Cogollos de Guadix
Cogollos de Guadix estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la sud-centra parto de la komarko de Guadix. Limas kun la municipoj Guadix, Albuñán, Jérez del Marquesado kaj Lugros.
Cogollos de Guadix estas inter la rivero Lugros kaj la ravino Bernal, kaj disvolviĝis radiforme el la placo difinita per la situo de la preĝejo, kaj tiu estis la limo de la urba disvolvigo ĝis la aktualo. Granda parto de la municipa teritorio estas ene de la Natura Parko Sierra Nevada.
En la 1960-aj jaroj estis 1618 loĝantoj. Poste falis ĝis nunaj sub 700.
Mouthier-Haute-Pierre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝenovevo (nomo)
Ĝenovevo estas persona nomo, vira ekvivalento de latinida-kelta-ĝermana Ĝenoveva. Ĝi povis signifi viro de nobla familio.
Diverslandaj variantoj
Genoveffo
Osiriso
Osiriso estas malgranda kratero sur la antaŭa flanko de la luno je la limo de Mare Serenitatis kaj Mare Tranquillitatis, nordoriente de kratero Dawes kaj okcidente de Fabrioni.
La nomo originas de 42C3/S2 de Topophotomap-serio de mapoj de NASA, kiu estis transprenita de la IAU en 1976.
Ostojicjevo
Bazaj informoj
Ostojicjevo [ostojiĉevo] serbe Остојићево, slave Ostojićevo, hungare Tiszaszentmiklós estas vilaĝo en Serbio, en la aŭtonomio Vojvodino, en la distrikto Norda Banato, en la municipo de Ĉoka.
Situo
Ostojiĉevo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Novi Kneĵevac-Zrenjanin.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ostojiĉevo 2 844 da homoj, (serboj 1 597 (56 %), hungaroj 754 (27 %), slovakoj 181 (6 %), ciganoj 82 (3 %) kaj aliaj).
12211 Arnoschmidt
12211 Arnoschmidt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Hans-Emil Schuster elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto Arno Schmidt (1914–1979), inter kies verkoj estas Leviathan (1949), Die Gelehrtenrepublik (1957), Kaff auch Mare Crisium (1960) kaj la monumenta Zettels Traum (1970), romano plena de vortludoj, aludoj kaj referencoj pri astronomiaj temoj.
Franciszek Latinik
Franciszek Ksawery Latinik (17-an de julio 1864, Tarnów – 29-an de aŭgusto 1949, Krakovo) estis pola generalo.
Dum la unua mondmilito li deĵoris en aŭstria-hungara armeo, kie li komandis al 100-a infanteria regimento. Post akiro de sendependeco de Pollando li enpaŝis en la polan armeon. Fine de la jaro 1918 li fariĝis komandanto en Teŝino. En 1919 li gvidis la polajn soldatojn en batalo kontraŭ la ĉeĥoslovakaj soldatoj en septaga milito je Teŝinio. Dum pola-rusa milito li estis soldata guberniestro de Varsovio. En la jaro 1925 li foriris en emeritecon kaj en la jaro 1934 li publikigis siajn rememorojn el la tempoj de bataloj je Teŝinio en Walka o Śląsk Cieszyński w r. 1919.
Musa Manarov
Musa Ĥiramoviĉ Manarov (naskiĝis la 22-an de marto 1951 en Bakuo) estas sovetia kosmonaŭto, emerita kolonelo, Heroo de Soveta Unio (1988).
Biografio
Laŭ nacieco lako. Li finis ok-jaran lernejon en Ĥarkov (Ukraina SSR). Finis mezlernejon en la urbo Alatir (Ĉuvaŝio). En 1974 li diplomiĝis ĉe la Moskva aviado-Instituto (fakultato de radioelektroniko de aviadilo).
En 1974—1978 li laboris kiel inĝeniero ĉe NPO Energiya; partoprenis en la kampaj testoj de diversaj kosmoŝipoj, partoprenis trejnadon de operaciantoj.
En 1978—1992 — kosmonaŭto. Li plenumis du kosmajn flugojn. En 1979—1982 li pasis trejnadon en la kosmonaŭta grupo laŭ la programo „Buran“.
Loĝas en Moskvo. Ekde 1995 — Direktoro de akcia kompanio „Apartigitaj integraj retoj“ («Выделенные интегральные сети»).
Manarov elektiĝis deputito de la Ŝtata Dumao de la Rusia Federacio por la kvina kunvoko (2007-2011), de la frakcio „Unueca Rusio“.
Mercabarna (Metroo de Barcelono)
Mercabarna estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono kaj El Prat de Llobregat.
Nova ĉaskastelo Hummelshain
La Nova ĉaskastelo Hummelshain (Neues Jagdschloß Hummelshain) estas kastelo en Hummelshain en la Distrikto Saale-Holzland en Turingio (Germanio). Ĝi konstruitis elegantege ekde 1880 en la vilhelma historiisma stilo (novgotika kaj novrenesanca).
Historio
Post 1945 estis surloke porinfana hejmo kaj poste laborejo porjunulara. Post ties fermo en 1992 la kastelo dum multaj jaroj senfunkciis. La komplekso estas relative bone konserviĝinta. En la ĉirkaŭaĵo de la kasteloj estis ankoraŭ aliaj ejoj kiuj iam funkciis porkastelare.
Priskribo
De malproksime videblas la ĉ. 48 metrojn alta turo. Ĉirkaŭkondukanta arkadaro, turspajro kaj kvar gvatturoj memorigas onin je la Ponta turo en Prago. La tre belajn ĉambrojn teretaĝe oni utiligis por diversaj festoj.
Sur la teritorio troviĝas diversaj barakoj kiuj uzitis jam en Nazia Germanio kiam laboris malproksime punlaboristoj en flugmaŝinkonstruado. Bela skulptaĵo bronza kun cervoj allogis multaj generaciojn; feliĉe ĝi dum la Dua mondmilito kontraŭplane ne fanditis. Pli sude estas bela tedometo kie okazas regulaj kulturspektakletoj.
Laŭ opinio de la amikara societo la kastelo estas en stato de kaduko. Faritis nur la plej necesaj sekuriglaboroj. En 2017 ĝi taksitis fare de fakulgremio de la federacia komisiito pri kulturo kaj komunikiloj "monumento de nacia graveco". De tempo al tempo okazas specialaj rondgvidadoj kaj festetoj ene.
Varianco (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn: