cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bârsa (Arad)
Bârsa (Arad)] [bırsa] (hungare: Barza) estas komunumo en Rumanio okcidente de Sebiş. En 1910 ĝi havis 1 460 loĝantojn (germanoj), en 1992 1 077 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1489. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye). Estas rumana popolarta centro, popolpotorado. Administre al ĝi apartenas Aldești, Hodiș kaj Voivodeni.
Eloy Gonzalo
Eloy Gonzalo, surnomata La Heroo de Kaskoro (n. en Madrido, 1-an de decembro 1868 – m. en Matanzas, Kubo, 18-an de junio 1897) estis hispana soldato distingita dum la Hispana-usona milito.
12513 Niven
12513 Niven estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Eloy Gonzalo
Biografio
Orfa, li kreskis en la trovitejo de Madrido. Li estis sendita al Regimento de Infanterio María Cristina no. 63, en la urbo Puerto Príncipe, provinco Camagüey kie li alvenis en novembro 1895.
La 22-an de septembro de 1896 aro da pli-malpli tri mil ribeliĝintoj komanditaj de Máximo Gómez kaj Calixto García, ĉirkaŭis la etan vilaĝon Kaskoro, proksime al Puerto Príncipe.
La 26-an de septembro la kondiĉo de la hispana taĉmento estis tiel implikita, ke la sola solvo estis dissaltigi kabanon el kiu la atakantoj kaŭzis grandajn damaĝojn al la garnizono.
Eloy Gonzalo prezentiĝis kiel voluntulo por fajrigi la pozicion de la kubaj ribeliĝintoj. Legendo diras, ke li petis eliri per kordo ligita al sia korpo por, en la okazo, ke li falos, li povus esti rekuperita. Tiel, armita kun sia fusilo kaj petrolujo, kaj ligita per kordo, traglitis al malamikaj pozicioj, ekbruligis ilin kaj revenis sendamaĝa al taĉmento, kiu estis liberigita post kelkaj tagoj de hispana kolono komandita de la generalo Adolfo Jiménez Castellanos.
Eloy Gonzalo partoprenis multajn aliajn militajn agojn, estis premiita per la Arĝenta Kruco al la Militista Merito, pensiita per 1,50 pesetoj monate. Tamen, li mortis en la Militista Hospitalo de Matanzas pro malsano. Liaj restaĵoj estis revenigitaj al Hispanio kaj staras en maŭzoleo de la Tombejo de la Almudeno de Madrido apud aliaj pereintoj dum la militoj en Kubo kaj Filipinoj.
La mito de la heroo
La gesto de Eloy Gonzalo milite ne estis tre grava. Tamen, la bildo de la heroo de Kaskoro famiĝis en Madrido, eble pro sia kondiĉo de trovita infano kaj pro la bezono pri glori ago de unupersona heroeco en milito.
En la jaro 1897 la Madrida Urbodomo decidis omaĝi tiu heroon. Por tio, dediĉis straton (strato Eloy Gonzalez) kaj starigis statuon en placo de la populara Pulbazaro El Rastro. La statuo estis skulptita de la segovia Aniceto Marinas kaj inaŭgurita en 1902 de la reĝo Alfonso la 13a. Temas pri statuo ege priskriba, kiu montras kutiman soldaton, kun surŝultra fusilo, portante kordon kaj petrolujon. Poste, municipa akordo en 1913 nomigis tiun placo kiel Nicolás Salmerón, nomo kiu daŭris ĝis la populareco de la heroo kaŭzis la nunan nomadon, Placo de Kaskorro.
Ferenc Nyulas
NYULAS Ferenc (njulaŝ) estis hungara ĉefkuracisto de Transilvanujo, la aŭtoro de la unua libro pri kemio en la hungara lingvo. Li estis naskita en Köszvényesremete la 25-an de julio 1758 kaj mortinta en Kolozsvár la 27-a de decembro 1808.
Velence
Velence estas nova urbo kun titolo vinvilaĝo (sed ankaŭ populara banloko kaj feriejo, eĉ kuracbanloko) en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Gárdony.
Ferenc Nyulas
Biografio
Nyulas lernis en la gimnazio de la monakejo de Mikháza, poste en Marosvásárhely kaj Koloĵvaro. Li pristudis medicinon en Vieno, li iĝis medicindoktoro en 1788 en Pest. Li laboris en Szamosújvár, pli poste en Koloĵvaro. Ekde 1806 li iĝis ĉefkuracisto de Transilvanujo. Li estis unu el malkovrintoj de mangano. Por konservi la viandon li rekomendis karbacidon. Li estis unu el propagintoj de la Jenner-speca variola vakcinado.
Velence
Situo
Velence situas laŭ la (malnova) ĉefvojo inter Budapeŝto kaj Székesfehérvár, laŭ la fervojo Budapeŝto-Balatono, aŭtoŝoseo M7 inter Budapeŝto-Balatono estas ne tro for, laŭ orienta bordo de Velence (lago).
Historio
Ĉe la urbo estis vojo de romianoj. En 1583 la turkoj okupis la tutan regionon. En 1690 kalvinana preĝejo konstruiĝis.
La lago estas pli proksime de Budapeŝto, ol Balatono. La randon de la akvo kovras delikata sablo, la profundo nur malrapide grandiĝas, tial ankaŭ por infanoj estas konvena. Vintre, sur ĝia glacio eblas fari vintrajn sportojn. La urbo havas havenojn por boatoj kaj por ekskursoŝipoj.
Kemeten
Kemeten, hungare Vaskomját, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Batalo de Varsovio (1920)
La Batalo de Varsovio (Варшавское сражeние [varŝavskoje sraĵenije], Bitwa Warszawska; ankaŭ nomata La Miraklo apud Vistulo) estis decida batalo inter polaj kaj sovetiaj armeoj, kiu okazis de la 13-a ĝis la 25-a de aŭgusto 1920 dum la pola-bolŝevika milito. Ĝi estis agnoskata de Edgar Vincent D'Abernon kiel la 18-a plej decida batalo en la historio de la mondo. La venko de la Pola Armeo decidis pri gardigo de sendependeco de Pollando kaj haltigis la komunistan revolucion, irantan al okcidenta Eŭropo.
Kemeten
Situo
Kemeten situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Eisenstadt-Szentgotthárd. Oberwart troviĝas 8 km-ojn.
Batalo de Varsovio (1920)
Skizo
Je la 12-a de aŭgusto 1920 fortoj de la Ruĝa Armeo komandataj de Miĥail Tuĥaĉevskij alvenis ĉe la pola ĉefurbo Varsovio kaj apuda fuorto Modlin, komencante la atakon. La aŭtoro de la pola batalplano estis ĉefstabestro, generalo Tadeusz Rozwadowski. Lunde, la 16-an de aŭgusto, la pola armeo komandata de Józef Piłsudski impete kontraŭatakis la bolŝevikan forton flanke de la suda rivero Wieprz. Tio devigis la rusan soldataron forlasi la sieĝon kaj malorde retiri orienten. Taksataj sovetaj malprofitoj ĉirkaŭas 10,000 mortintajn, 10,000 vunditajn kaj 66,000 kaptitajn. Komparante, poloj suferis 4,500 mortintajn, 10,000 perdiĝitajn kaj 22,000 vunditajn.
Kemeten
Historio
La unua mencio pri la setlejo devenis el 1475 en formo Komyath. En 1910 loĝis en Vaskomját 1567 da homoj, plejparte aŭstroj. Em 1805 kaj 1809 la francoj okupis la vilaĝon. Ĝis Traktato de Trianon Vaskomját apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio).
Batalo de Varsovio (1920)
Skizo
Antaŭ la batalo apud Vistulo plejmulto da bolŝevikoj kaj eŭropaj politikaj spertuloj prognozis baldaŭan perdon de preskaŭ venkita pola armeo. Ĝia mira kaj neatendita venko kripligis la sovetiajn fortojn. Vladimir Lenin priskribante tiun situacion diris, ke "bolŝevikoj suferis grandegan malvenkon". Dum sekvantaj monatoj kelkaj pluaj venkoj fare de poloj savis la sendependecon de ilia lando. Pro tio ŝtatestroj de Sovetunio konsentis por la paco. En 1921 la traktato de Rigo estis subskribita, firmigante la stabilan pola-sovetian limon.
Gravaj epizodoj
Rompo de rusaj ĉifroj
Laŭ trovitaj dum la lastaj jaroj kaj publikigitaj aŭguste 2005 dokumentoj de la Centra Armea Arkivo jam septembre 1919 ĉifroj de la Ruĝa Armeo estis rompitaj de leŭtenanto Jan Kowalewski. Manovro de pola kontraŭofensivo sukcesis i.a. danke al konateco de planoj kaj ordonoj de la rusa flanko kaj scipovo utiligi la scion de la pola komandejo.
Akiro de radiostacio
Unu el pli gravaj epizodoj de la batalo estis konkero de la Kavaleria Regimento de Kalisz stabejon de la rusa kvara armeo en Ciechanów, sekve do armean kancelarion, magazenojn kaj unu el du radiostacioj servantaj al rusoj komunikiĝi kun komandejo en Minsko. Tio okazis la 15-an de aŭgusto. Poloj sciis, ke la dua radiostacio ne funkciis, ĉar translokiĝadis aliloken. En la sama tempo komandanto de la fronto Miĥail Tuĥaĉevskij ordonis al la kvara armeo turniĝi al sud-oriento kaj ataki la armeon de generalo Władysław Sikorski, kiu batalis apud Nasielsk.
Rapida kaj efika deĉifro de la ordono flanke de poloj ebligis analizon de la situacio kaj entrepreno de fulmrapida decido agordi la radiostacion laŭ frekvenco de la rusa radiostacio por komenci efikan ĵamadon de pli distancaj transmisiiloj de Minsko. Danke al tio la dua radiostacio post ekfunkciigo en nova loko ne povis ricevi eldonitajn ordonojn. Varsovio samfrekvence disaŭdigadis senĉese dum du tagonoktoj tekstojn de la Biblio, kiuj ricevis radiotelegrafistoj.
Hungara helpo
Alianca helpo de Francio ne alvenis pro ĉesigo de transportoj fare de Germanio, Aŭstrio kaj Ĉeĥoslovakio, kiu la 28-an de julio 1920 aneksis Teŝinan princlandon. Dua Internacio apogante bolŝevikojn instigis maristojn de Gdańsk haltigi internacian helpon. Komence de julio 1920 hungara registaro de la ĉefministro Pál Teleki decidis helpi al Pollando transdonante senpage en kritika momento pere de Rumanio armean ekipaĵon: entute ĝis 1921 preskaŭ 100 milionojn da kugloj por diversaj pafiloj, artilerian municion, 440 kampajn kuirejojn, 80 fornojn. La 12-an de aŭgusto 1920 al Skierniewice venis i.a. 22 milionoj da kugloj por Mauser de la fabriko de Manfréd Weiss en la Insulo Csepel.
Interesaĵoj
La 14-an de aŭgusto dum la Batalo de Varsovio la 5-a Armeo de generalo Władysław Sikorski eldonis flugfolion: ''Pola Popolo! Bolŝevikaj bandoj de Moskvo sub komando de judaj komisaroj aplombis eniri en landlimojn de la Plej Brila Pola Respubliko''.
Tone
Antonio Moreira Filho, artista nomo Tone, estas brazila repisto.
Li estas ĉefe konata por la kanto "Nova kanto", unuafoje kantita en Pato Branko dum IJK 2002.
Carl Menger
Carl MENGER (Germane: [ˈmɛŋɐ]; 23a de Februaro, 1840 – 26a de Februaro, 1921) estis aŭstria ekonomikisto kaj fondinto de la Aŭstria skolo de ekonomiko. Menger kontribuis al disvolvigo de la teorio de marĝenismo, (marĝena utileco), kiu malakceptis la teorion de valoro laŭ produktokosto, kiel disvolvigitaj de la klasikaj ekonomikistoj kiaj Adam Smith kaj David Ricardo kaj kolegoj kiel Léon Walras. Menger uzis sian “Subjektivan teorion de valoro” por alveni al tio kion li konsideris unu el la plej povegaj rigardoj en ekonomiko: ambaŭ flankoj gajnas el interŝanĝo.
Sarnico
Sarnico estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio, borde de la lago de Iseo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Adrara San Martino, Iseo (BS), Paratico (BS), Predore, Viadanica kaj Villongo.
Kristanismaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Sankta Maŭro kaj sankta Marteno, kies religiaj memortagoj (la 15-a de januaro kaj 11-a de novembro) sekve estas la komunumaj festotagoj.
Brahmao
Brahmao (sanskrite en nagaria skribo ब्रह्मा, en IAST-transskribo Brahmā; elparolu brəhmα:) estas la ĉefdio-kreisto en hinduismo, kaj kune kun la aliaj dioj Viŝnuo kaj Ŝivo parto de la Trimurtio, en kiu Brahmao rolas la principon de la kreado. La brahmaismo, kiu dediĉas al li specialan atentemon je adorado, perdis hodiaŭ multe da signifo, malkiel la aliaj ĉefaj branĉoj de hinduismo (viŝnuismo, ŝivismo).
Ĉe bildoj estas Brahmao plej ofte videbla kun kvar vizaĝoj rigardantaj la kvar direktojn kaj kvar brakoj, kun preĝa florkrono kaj la "Vedoj" (plej alta hindua literatura kolekto). Lia simbolo estas la ansero, kiu estas bildigita ankaŭ super la enirpordego de lia plej grava templo de la 14-a jarcento en la barata urbo Puŝkaro. Onidire li rezidas ĉe lotusplanedo kaj respondecas pro la ekapero de pasio en la universo.
Malgraŭ Brahmao estas ofte kreditita kiel la kreanto de la universo kaj de pluraj estaĵoj en ĝi, kelkaj Puranoj priskribas lin kiel naskito de lotuso ekkreskanta el la umbiliko de la dio Viŝnuo. Aliaj Puranoj sugestas, ke li naskiĝis de Ŝivo aŭ liaj aspektoj, aŭ ke li estas supera dio en diversaj versioj de hindua mitologio. Brahmao, kune kun Viŝnuo kaj Ŝivo, estas ankaŭ viditaj kiel malsama formo de Brahmo, la metafizika absoluto kaj kosma animo en hinduismo.
En la publika adorado staris Brahmao malkiel ĉiuj aliaj dioj historie ĉiam malantaŭe, kio opiniigis kelkajn klerulojn, ke en la kazo de ĉi tiu dio temis pri speciala kreo de pastra kasto, kiu estis kreita por rondigo de la sistemo de dioj en iliaj sencoj.
En budhismo
Brahmao petis al la budho Gotamo, ke li instruu.
Captain Carey, U.S.A.
Captain Carey, U.S.A. estas usona drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Mitchell Leisen. Captain Carey, U.S.A. estis originale filmita en la angla lingvo. Ĝi temas pri la reveno de eksa usona spiono al postmilita Italio por retrovi kaj procesigi perfidulon.
Edvard Mirzojan
Edvard Mikajeli MIRZOAJN (armene: Էդվարդ Միքայելի Միրզոյան; n. la 12-an de majo 1921 - m. la 5-an de oktobro 2012) estis armena komponisto. Edvard Mirzojan naskiĝis en Gori, Kartvelio.
Captain Carey, U.S.A.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Alan Ladd, Wanda Hendrix, Francis Lederer.
La filmo entute daŭras 82 minutojn.
Edvard Mirzojan
La komponaĵa produktado de Mirzojan estas relative malgranda sed sufiĉe distingita, kombinante gracian lirikismon kun intensa dramo. Kun ĝia formala strukturo kaj tona dizajno, lia stilo estis priskribita kiel novklasika, kun elementoj de armena populara kanto ĉiam ĉeestantaj. La Kvarteto de Mirzojan, Cello Sonato, Simfonio por Kordoj kaj Timpanoj, kaj Epitafo por Ĉambra Orkestro fariĝis rimarkindaj aldonoj al la repertuaro.
Edvard Mirzojan estas entombigita en la panteono Komitas, kiu situas en la urbo Erevano.
(19887) 1279 T-2
(19887) 1279 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Malneta Nacia Produkto
La Malneta Nacia Produkto (MNP) montras ĉiun valoron (ĉiu valoraldonaĵo de produktoj por fina vendo) de ŝtatanoj de unu lando dum unu jaro, sendepende de la produkta loko.
Sen la amortizoj rezultas la neta nacia produkto (NNP).
Tiuj mezuroj foje estas kritikataj, ĉar ili malperfekte spegulas la prosperon de lando. Ekzemple katastrofoj, kiuj malgrandigas la prosperon, tamen ofte altigas la produkton, ĉar necesas anstataŭigi perditajn varojn.
Internacia komparo
vidu: Malneta Enlanda Produkto
Elma Bulla
Elma Bulla, hungare Bulla Elma estis hungara aktorino. Elma Bulla naskiĝis la 1913 en tiam hungara urbo Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio) - mortis la  1980, Budapeŝto.
Biografio
Elma Bulla frue lernis baleton enloke. Ŝi komencis sian danckarieron jam en 1923 havanta la nomon Munczi Bulla. Post 2 jaroj ŝi plue lernis (ankaŭ aktoradon) en Vieno. Ekde 1934 ŝi vivis en Budapeŝto, kie ŝi aliĝis al diversaj teatraj trupoj. En 1936 ŝi edziniĝis, sed baldaŭ ŝi elektis alian edzon. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1956, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Pîtres
Pîtres estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pîtriens.
Grato
Grato aŭ gratvundeto estas supraĵa, maldika kaj ne tre severa vundeto al la haŭto aŭ al surfaco de objekto, kaŭzita de trafo kun pintakra objekto, kiel tranĉilo, najlo aŭ ungo.
Kutime gratado estas kaŭzita per akcidenta trafo kun akra objekto, sed ankaŭ povas laŭ iniciato de la gratato (ekzemple jukado aŭ skrapado sur la haŭto de homo aŭ besto kaŭzita per siaj propraj ungoj)
Sanzorgo de gratvundeto sur la haŭto inkluzivas seninfektigo per taŭga likvaĵo kaj vestado per glua bandaĝo.
Metafore, la vorto estas uzata por priskribi mildan mensan malordon.
Beliu
Beliu [belju] (hungare Bél estas komunumo en Rumanio nordoriente de Sebiş. En 1910 ĝi havis 2 198 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1956 2 222 (rumanoj, 10% hungaroj) kaj en 1992 1 999. Ĝia unua mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Bihar vármegye).
Castillonroy
Castillonroy ("Castellonroi") estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la oriento de la komarko La Litera (kies administracia ĉefurbo estas Binéfar dum la ĉefurbo por histori-kulturaj aferoj estas Tamarite de Litera) apartenanta al la oriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Castillonroy estas parto de la nomita "Aragona Strio", ĉar ĝi estas teritorio de katalunparolantoj de Aragono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la oriento de la komarko La Litera, okcidente de la rivero Noguera Ribagorzana. La municipa teritorio limas norde kun Baldellou, kaj okcidente kaj sude kun Tamarite de Litera, kaj oriente kun la provinco Ilerdo. Aktuale, la municipo Castillonroy aŭ Castellonroi enhavas la jenajn kernojn: Castillonroy aŭ Castellonroi, Piñana kaj Santa Ana.
La loĝloko Castillonroy mem kiel sidejo de la municipo (985 msm) estas je 102 km sudoriente de Huesca, inter la rojoj Solà kaj Lo Reguer. Ĝi estas komunikata laŭ la nacia ŝoseo N-230 nordokcidente kun Baélls kaj Alcampell, kaj sudoriente kun Ivars de Noguera jam en Katalunio.
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio. Dume oni starigis kolektivecon en la urbo ĉefe fare de la anarkiismaj trupoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Castillonroy kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 328 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (fruktarboj, cerealoj) kaj brutobredado (porkoj, ŝafoj kaj kaproj) al malfermo al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
Bedum
Bedum estas antaŭa municipo en norda Nederlando, en la provinco Groningen.
Monaĥejo de Suso
La Monaĥejo Sankta Emiliano de Suso (hispane Monasterio de San Millán de Suso) troviĝas proksime de la vilaĝo San Millán de la Cogolla, provinco Rioĥo (Hispanio), en la maldekstra bordo de la rivero Cárdenas kaj apartenas al la monumenta ensemblo de du monaĥejoj, la alia poste konstruata, Monaĥejo de Yuso, ambaŭ deklaritaj en la jaro 1997 kiel Monda heredaĵo de UNESKO. Suso estas vorto en la antikva hispana kaj signifas "supra".
Bedum
Subdivido
La antaŭa municipo Bedum enhavas ankaŭ la sekvajn urbopartojn kaj vilaĝojn: Bedum, Noordwolde, Onderdendam, Zuidwolde. Najbaraj municipoj estis: Groningen, Winsum, Loppersum kaj Ten Boer.
La Boterdiep trafluas la municipon.
Publika Transporto
Bedum havas stacidomon je la fervojo Groningen - Delfzijl. Krom tio ankaŭ ĝi estas konektita pere de la buslinioj 61 (Groningen-Zuidwolde-Noordwolde-Bedum-Onderdendam-Middelstum-Usquert-Uithuizen) kaj 161 (rapidbuso Groningen-Bedum-Middelstum) kun Groningen.
Ekde la 1-a de januaro 2019 ekestis la municipo Het Hogeland, el fuzio de Bedumkun la municipoj Winsum, Eemsmond kaj De Marne.
Obergröningen
Obergröningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saronno
Saronno estas komunumo de Italio.
Vladimir Kramnik
Vladimir Borisoviĉ KRAMNIK (Владимир Борисович Крамник; naskiĝis ) estas rusia ŝaka grandmajstro kaj mondĉampiono ekde 2000 ĝis 2007.
Malnova Iselo
Malnova Iselo estas flanka rivero de la Iselo. Ĝi komenciĝas en Germanio sub la nomo Issel kaj en Nederlando nomiĝas Oude IJssel, enirante la landon ĉe la komunumo Oude IJsselstreek. Ĉe la urbeto Doesburg ĝi eniras la riveron (Gelderlanda) Iselo.
Vladimir Kramnik
En oktobro 2000, li venkis Garri Kasparov en matĉo de dekses ludoj ludita en Londono, kaj iĝis la Klassika Monda Ŝaka Ĉampiono. En frua 2004, Kramnik sukcese defendis sian titolon kontraŭ kontestanto Péter Lékó en sendecida deksepluda matĉo ludata en Brissago (Svisio).
Malnova Iselo
Plej grava alfluo estas la Aa-rivero de Bocholt, en Nederlando nomata Aa strang.
Vladimir Kramnik
En oktobro 2006, Kramnik, ankoraŭ la Klassika Mondĉampiono, venkis la tiaman FIDE Mondĉampionon Veselin Topalov en unuiga matĉo, la FIDE Monda Ŝaka Ĉampioneco 2006. La matĉo estis ligita kun polemiko, pro protestoj pri la ofta uzo de la necesejo fare de Kramnik. Kramnik mem ekmalgajnis Ludon 5 post rifuzado ludi, kiam la apelacia komitato ŝanĝis la regulojn de la matĉo. La matĉo estis egala je 6-6 post 12 normaj ludoj, kaj Kramnik gajnis la rapid-decidajn matĉojn 2.5-1.5. Rezulte, Kramnik iĝis la sendisputita Mondĉampiono, kun ambaŭ la FIDE kaj Klasikaj titoloj, ekde Kasparov disiĝis el la FIDE en 1993.
En septembro de 2007, Kramnik perdis sian titolon al Viswanathan Anand ĉe la FIDE Monda Ŝaka Ĉampioneco 2007.
Malnova Iselo
Malnova Iselo servas ĉefe por forfluigi pluvoakvon, sed ankaŭ por turismo.
(38071) 1999 GU3
(38071) 1999 GU3 estas malrapide rotacianta amora asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito tanĝas la orbiton de Tero kaj etendiĝas foren trans la orbito de Marso, ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido, sed ĝia orbita klinangulo tenas ĝin malproksime de Marso.
Frapeto
En fonetiko, frapeto aŭ bateto estas tipo de konsonanta sono, kiun produktas unuopa kuntiriĝo de la muskoloj tiel ke unu artikulaciilo (kia la lango) ĵetiĝas kontraŭ alian.
Kontrastoj kun plozivoj kaj triloj
La precipa diferenco inter frapeto kaj plozivo estas ke en frapeto, mankas pliiĝo de aera premo malantaŭ la loko de artikulacio, kaj sekve mankas ellasa krevo (ekblovo). Alie frapeto similas mallongdaŭran plozivo.
Frapetoj kontrastas ankaŭ kun triloj, en kiuj la aerfluo igas la artikulaciilon vibri. Triloj realigeblas kiel unuopa kontakto, kiel frapeto, sed povas estas varii, dumke frapetoj limiĝas al unuopa kontakto.
Frapeto kontraŭ "bateto"
Multaj lingvistoj uzas la terminojn bateto kaj frapeto sendistinge. Peter Ladefoged dumiomeproponis ke eble estus utila fari distingon inter ili. Tamen, lia uzado estadis nekonsekvenca, sinkontraŭdira eĉ inter malsamaj eldonoj de la sama verko. La laste proponita distingo estis ke bateto batas sian punkton de kontakto rekte, kiel tre mallongdaŭra plozivo, dumke frapeto batas la punkton de kontakto: "Frapetoj estas plej tipe faritaj per retiro de la langa pinto malantaŭ la alveolaran kreston kaj movo de ĝi antaŭen tiel ke ĝi batas la kreston ĝin pasante." Tamen, li ne plu sentas utile fari tian distingon, kaj preferas uzi la vorton frapeto por ĉiaj kazoj. Por lingvistoj kiuj ja faras la distingon, la koronala bateto estas transskribata kiel fiŝ-hoka ro,, dumke la frapeto estas transskribata kiel minuskla do, , kio ne estas agnoskita de la IFA. Alie, alveolaroj estas tipe nomataj batetoj, kaj aliaj artikulacioj frapetoj.
Neniu lingvo faras kontraston inter bateto kaj frapeto ĉe la sama loko de artikulacio.
Simboloj en la IFA
La frapetaj kaj batetaj konsonantoj identigitaj de la Internacia Fonetika Alfabeto estas:
Alveolara frapetoj
Vidu artikolon: Alveolara bateto
La hispana fieras pri bona ilustraĵo de alveolara frapeto, kontrastigante ĝin kun trilo: pero "sed" kontraŭ perro  "hundo". Inter la ĝermanaj lingvoj, tia alofono troviĝas en la amerika angla kaj en la norda malalt-saksa (“malalt-germana”). En la amerik-angla ĝi emas esti alofono de intervokala /t/ (kiel en "butter," "later," "fattest" kaj "total"). En nombro da malalt-saksaj dialektoj ĝi troviĝas kiel alofono de intervokala /d/ aŭ /t/; e.g. bäden /beeden/ → [] ‘preĝi’, ‘peti’, gah to Bedde! /gaa tou bede/ → [] ‘iru enlitiĝi!’, Water /vaater/ → [] ‘akvo’, Vatter /fater/ → [] ‘patro’. (En iuj dialektoj tio rezultis en reanaliziĝo kaj transiĝo ak /r/; do bären [], to Berre [], Warer [], Varrer [].) Troviĝado varias; en iuj malalt-saksaj dialektoj ĝi afektas kaj /t/ kaj /d/, dum ke en aliaj ĝi afektas nur /d/.
Retrofleksaj frapetoj
La plejo da hind-arjaj kaj dravidaj lingvoj havas retrofleksajn frapetojn. En la hinda estas tri,
Lateralaj frapetoj
Lateralaj frapetoj povas esti pli komunaj ol emus kredigi multo el la literaturo. Multaj el la lingvoj de Afriko, Azio, kaj la Pacifiko kiuj ne faras distingon inter r kaj l eble havas lateralan frapeton, sed tion ĝenerale malkaptas eŭrop-devenaj lingvistoj, kiuj ofte ne estas familiaraj kun la sono.
La Ivajdja lingvo (Iwaidja; ibd) de Aŭstralio havas kaj alveolaran kaj retrofleksan lateralan frapetojn, kaj eble ankaŭ palatalan lateralan frapeton. (Tamen, tiu lasta raras kaj eble estas palataligita alveolara laterala frapeto anstataŭ aparta fonemo.) Tiuj kontrastas kun lateralaj alproksimantoj ĉe la samaj pozicioj, aldone al centrala retrofleksa frapeto, alveolara trilo , kaj retrofleksa alproksimanto.
Velara laterala frapeto eble ekzistas kiel alofono en kelkaj lingvoj de Nov-Gvineo.
La simbolo por la alveolara laterala frapeto estas la pravigo por la atendata (kvankam ne oficiale agnoskita) simbolo por la retrofleksa laterala frapeto, Simboloj tiaj estas nekomunaj, sed iĝadas pli oftaj nun ke tipar-redakta softvaro iĝis disponebla. Notu tamen, ke aldone al tio, ke ili ne estas sankciitaj de la IFA, estas neniuj unikodaj valoroj por ili. Tamen, la retrofleksa laterala frapeto signeblas per digrafo kun la dekstra-vosta diakrito,.
La palatala kaj velara lateralaj frapetoj povas esti signataj per breva diakrito super la litero por la homorgana alproksimanto, kvankam la diakrito bezonus aperi sub la palatala simbolo pro ties ascendaĵo:.
Ne-rho-aj frapetoj
La sola komuna ne-rho-a frapeto estas la labial-dentala frapeto, troviĝanta trae tra centra Afriko en lingvoj kia Margi-a. En 2005, la IFA adoptis dekstra-hokan vo-on, por tiu sono. Antaŭe, oni ĝin transskribadis per la uzo de la breva diakrito,, aŭ aliaj adhokaj simboloj.
Aliaj frapetoj estas multe malpli komunaj. Ili inkluzivas la bilabialan frapeton en la banda, kiu eble estas alofono de labial-dentala frapeto, kaj la velaran lateralan frapeton kiel alofono en la Kanite kaj la melpa (med). Tiuj ofte estas transskribataj per la breva diakrito, kiel, sed aliaj fojfoje vidataj eblaĵoj inkluzivas la novan simbolon por la labial-dentala frapeto plus antaŭiga diakrito por la bilabialo, kaj monogramo (analoga al ) por la velaro.
Se aliaj frapetoj trovitos, la breva diakrito uzeblus poe ilin signi, sed pli konvene ĝi estus kombinata kun la simbolo por la respektiva voĉa plozivo, kiel en la hipoteza palatala kaj uvulara frapetoj.
23504 Haneda
23504 Haneda estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo Toshio Haneda (1910–1992), ĉasisto de kometoj de Minamisoma (iame Haramaĉi) en gubernio Fukuŝima. Li malkovris la kometon D/1978 R1 (Haneda-Campos) la. Li tiam estis la plej maljuna vivanta malkovrinto de kometo en la mondo.
Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo
La Nacia Muzeo de Natura Historio (Muséum national d'Histoire naturelle) (MNHN) estas grava franca organizaĵo pri naturaj sciencoj. La sidejo estas en la Ĝardeno de la Plantoj, sed ĝi havas aliajn ejojn en Parizo kaj en Francio. Ĝi estas unu el la plej grandaj muzeoj pri natura historio tutmonde.
Ĝiaj celoj estas konservi la kolektaĵojn, disvastigi konojn, science serĉadi, kaj instrui al studantoj. Ĝi naskiĝis en 1635, sed tiam ĝi estis nomita Reĝa Ĝardeno, kaj nomiĝis per ĝia nuna nomo en 10-an de junio 1793, post la franca revolucio.
Gravaj biologiistoj laboris tie, kiaj Buffon, Lamarck, Théodore Monod ktp.
La kolektaĵoj de la muzeo estas pli ol 60 milionoj da specimenoj (plantoj, animaloj kaj mineraloj).
7999 Nesvorný
7999 Nesvorný estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono)
Spatifilo
Spatifilo (scienca nomo: Spathiphyllum), estas genro de plantoj devenintaj de suda Ameriko.
Tiuj plantoj ŝatas viglan lumon kaj neŭtralan grundon. ili estas plurjaraj plantoj, kiuj povas alti ĝis 1 metro sub bonaj kondiĉoj. Ilia foliaro persistas.
La spatifilo estas malpolua planto. Ĝi kapablas grande filtri aeron. Atentu tamen, ĝi estas toksa por la infanoj kaj la bestetoj.
Listo de la specioj
Tiu genro arigas ĉirkaŭ 40 speciojn.
Maria Wodzińska
Maria Wodzińska (7a de Januaro 1819 – 7a de Decembro 1896) estis pola nobelino kaj artistino, kiu estis fianĉino de la komponisto Frédéric Chopin.
Biografio
Ĉar ŝi estis bela kaj talentohava, multaj gravuloj enamiĝis al ŝi, inter kiuj la Princo Louis-Napoleon (poste Napoleono la 3-a) kaj la poeto Juliusz Słowacki.
Ŝi pentris portreton de la komponisto, kreante kion Tad Szulc nomis "unu el la plej bonkvalitaj ekzistantaj portretoj de Chopin — post tiu de Delacroix — kun la komponisto trankvila, pensema kaj pacema". En 1836, kun la aprobo de la patrino de Maria, ŝi kaj Chopin fianĉiĝis por geedziĝo, sed la patro malakceptis tion pro la malbona sano de Chopin kaj ilia rilato finis en 1837 (Chopin mortis en 1849).
Bisel
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
AOA
La vorto havas plurajn signifojn:
6955 Ekaterina
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la carino Katerina la 2-a de Rusio, (cirile :  Екатерина II, 1729–1796), imperiestrino de 1762 al 1796.
Ibizo
Ibizo aŭ Ejviso (Eivissa, Ibiza) estas nomo de la tria plej granda insulo de Balearoj (post Majorko kaj Minorko). Ibiza havas surfacon de 572 km², la centro estas Ibizo (Eivissa Vila). En Ibizo vivas ĉirkaŭ 82.000 loĝantoj daŭre, el kiuj ĉirkaŭ 6.500 oficiale anoncitaj eksterlandanoj.
Kune kun la sude situanta insulo Formentero (Formentera) kaj multnombraj pli malgrandaj, neloĝataj rokaj insuloj, formas Ibizo la insularon Pitiusoj. Oficialaj lingvoj estas hispana (kastilia) kaj kataluna.
Kisnamény
Kisnamény [kiŝnamEnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Fehérgyarmat. Kis signifas: malgranda.
Ibizo
Pejzaĝo
La Balearoj estas daŭrigoj de la andaluza rokmontaro, kiu etendiĝas de Ĝibraltaro ĝis Sierra Nevada. Hispanion kaj Ibizon dividas ĉirkaŭ 1.500 metrojn profunda mara fosego. La Pitiusoj havas – kiel la aliaj Balearoj - propran soklon (soklo estas subgrundo ĉirkaŭ insulo, ne pli profunda ol 200 m).
Kisnamény
Situo
Kisnamény situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Fehérgyarmat kaj Csenger troviĝas po 17, Mátészalka 34, Vásárosnamény 42 kilometrojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el la 15-a jarcento. En 1670 tie okazis departementa kunsido. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
Ibizo
Pejzaĝo
Ibizo estas montara kaj golforiĉa insulo. Ĝi situas ĉirkaŭ 90 km oriente de Hispanio. La plej alta pinto de Ibizo estas Atalaya (476 m super marnivelo).
Ibiza havas la plej ekvilibran klimaton de la Balearoj. La temperaturo somere estas ĉirkaŭ 30 °C, vintre preskaŭ ĉiam super la frostopunkto.
Strukturo
Ibizo estas parto de la aŭtonoma regiono de la Balearoj. Ĝi samtempe havas ian aŭtonomion, formante specialan unuon kun Formentero, regatan de administrativa unuo nomata Consell Insular.
La 3 plej gravaj komunumoj de Ibizo estas Eivissa (Ibizo-urbo), Santa Eularia des Ríu kaj Sant Antoni de Portmany, kiuj estas ankaŭ la ĉefhavenoj de la insulo.
Ekonomio
En la mezepoko, Ibizo havis certan bonvivon danke al la salkampoj ĉe Ses Salines. Tiuj kampoj estis ĝis la 19-jarcento en komuna posedo ("Universida") kaj ĉiu Ibiz-ano devis partopreni en ties prilaboro.
La interno de la insulo uzatas por agrokulturo kaj bestobredado (precipe ŝafoj). Ĝis mezo de la 1960-aj jaroj, la insulo estis memzorga kaj apenaŭ eksportis agrikulturaĵojn. Nuntempe oni devas importi tiujn sur la insulon.
La unuaj (britaj) turistoj aperis meze de la [1930-aj jaroj, sed la Hispana Enlanda Milito kaj la Dua mondmilito fortimigis ilin. La turistoj revenis post la milito, kaj en la 1960-aj jaroj la insulo estis ŝatata fare de hipioj, parto de kiuj restis kaj ankoraŭ loĝas en la plej trankvilaj partoj. Sed la granda antaŭenpaŝo de la turisma industrio okazis en la 1970-aj jaroj kun apero de la amasturismo. En 2002 vizitis la insulon ĉirkaŭ 1,5 milionoj da turistoj, kies duono estis el Britio.
Ibizo estas rigardata hodiaŭ kiel ripozcelo de junuloj kaj unuopuloj, ĉar la insulo famiĝis kiel loko de "riĉuloj kaj beluloj". Oni povas trovi sur la urba teritorio de Sant Antoni de Portmany (aŭ San Antonio) la plej grandan noktoklubon de la mondo.
Praloĝantoj (ĉ. 2000 a. K.)
Inter 2000 kaj 1600 a. K. evoluis sur la Balearoj la t.n. Talajot-kulturo (el araba Atalayi, elrigardo). La talajotoj estis ŝtonturoj, kiuj servis kiel gardejoj kaj kultejoj, sed oni ne trovis tiujn sur Ibizo.
La kavernopentraĵoj de Ses Fontenelles ĉe Sant Antoni kiel la megalitoj de Ca Na Costa sur Formentero montras do al tio, ke la insuloj estis jam tiam loĝataj.
La fenicoj (7-a ĝis 2-a jc. a K.)
La fenicoj fondis en ĉirkaŭ -700 ĉe la orienta parto de la havena golfo de Ibizo kolonion, kiun ili nomumis Ibes, Ebusim (verŝajne laŭ la fenicia dio Bes). Ekzemplo de restaĵo el tiu epoko estas la Damo de Ibizo.
La urbo havis la rajton fari monerojn kaj estis grava komerca haveno. La fenicoj ekspluatis ankaŭ la riĉajn salkampojn kaj plumbo-minejojn ĉe Sant Carles.
La romianoj (ekde -123)
La suda najbarinsulo de Ibizo, Formentero, ricevis la nomon de Frumentaria (tritikoriĉa), kiu servis pro la fruktema agro kaj la riĉa dolĉakvaj fontoj kiel grenejo.
Atako de vandaloj (5-a jc. p. K.)
La vandaloj prirabis kaj okupis la insulon (426 - 533/534) sub gvido de Gunderiko. La insulo poste venis sub la regon de Bizanca imperio.
La maŭroj (8-a jc. – 13-a jc.)
La maŭroj okupis Hispanion kaj ankaŭ la insulon en 711 kaj nomis ĝin Yabisa. La insuloj apartenis al kalifejo de Kordovo. En 1009, la Balearoj iĝis kun urbo Denia sendependa reĝlando.
La kataluna okupo (ekde 1229)
En 1235 Ibizo estis konkerita de Jaume la 1-a de Aragono, reĝo de la unuigita reĝlando de Katalunio kaj Aragono. La insulo estis loĝata de katalundevenaj enmigrintoj, kiuj alportis sian lingvon.
Slovenaj aŭtovojoj
La slovenaj aŭtovojoj estas unu de la plej junaj eŭropaj aŭtovojoj. La plej multaj distancoj estas pagdevaj. Speciale estas, ke la aŭtovojaj eliroj estas ege proksimaj (eĉ por ne pagdevaj stratoj estus ege proksime) kaj oni ofte devas pagi en la mezo de la distanco.
AOB
La vorto havas plurajn signifojn:
Marŝo al Vaŝingtono por Laboro kaj Libero
La Marŝo al Vaŝingtono por Laboro kaj Libero aŭ Marŝo al Vaŝingtono por Laborpostenoj kaj Libero, kaj en angla March on Washington for Jobs and Freedom aŭ "The Great March on Washington", estis unu el plej grandaj manifestacio por homaj rajtoj en la historio de Usono kaj alvoko por civilaj kaj ekonomiaj rajtoj por afrikusonanoj. Ĝi okazis en Vaŝingtono. Miloj da usonaj direktis sin al Vaŝingtono la 27an de aŭgusto 1963. La 28an de aŭgusto 1963. Martin Luther King, stare antaŭ la Monumento de Lincoln, faris sian diskurson "Mi havas Revon" en kiu li alvokis por finon al rasismo.
Partoprenis preskaŭ 250,000 personoj, inter kiuj almenaŭ 60,000 blankuloj.
Pont-de-l'Arche
Pont-de-l'Arche estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Archepontains.
Monaĥejo de Yuso
La Reĝa Monaĥejo Sankta Emiliano de Yuso (hispane Real Monasterio de San Millán de Yuso) troviĝas en la vilaĝo San Millán de la Cogolla, aŭtonoma regiono Rioĥo (Hispanio), ĉe la maldekstra bordo de la rivero Cárdenas, en la valo San Millán. Ĝi estas unu el la du monaĥejoj apartenantaj al la sama ensemblo, kune kun la monaĥejo de Suso. Yuso estas vorto en la antikva hispana kio signifas "malsupra".
Dampierre-lès-Conflans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Monaĥejo de Yuso
Ĉi tiu monaĥejo estis konstruigita en la jaro 1053 de la navara reĝo Garcia Sanĉo la 3-a de Navaro. La historio pri ĝia fondiĝo estas mergita en la legendo pri miraklo de sankta Emiliano, juna paŝtisto kiu ermitiĝis. Kiam en 574 forpasis Emiliano, 101-jaraĝa, siaj disĉiploj enterigis lin en la kaverno kie li loĝis kaj ĉirkaŭ ĝi estiĝis la unua monaĥejo (Monaĥejo de Suso). Sankta Braŭlio, 50 jarojn post lia morto, verkis pri la vivo de la sanktulo. La grafo Fernán González estis tre fervora kredanto je la sankta ermito. Post la batalo de Simanko, en la jaro 923, en kiu sankta Emiliano aperas defende de la kristanoj, estis nomumita patrono de Kastilio. Li daŭre restas kiel patrono de Kastilio-Leono kaj kunpatrono de Hispanio.
En la jaro 1997 ĝi estis deklarita, kune kun la alia monaĥejo, Monda heredaĵo de UNESKO pro ĝiaj historiaj, artismaj, literaturaj kaj lingvaj valoroj. Ĝi estas unu el la itineroj de la t.n. "Vojo de la Lingvo" kiu inkluzivas gravajn lokojn de la hispana lingvo kiel Alcalá de Henares kaj Salamanko.
Maciej Geller
Maciej Mikołaj Geller (naskiĝis la 6-an de decembro 1941 en Varsovio, mortis la 20-an de januaro 2014) – pola biofizikisto, doktoro habilita de fizikaj sciencoj, universitata lekciisto, aganto de opozicio en Pola Popola Respubliko, populariganto de scienco, direktoro de la ĉiujara Scienca Festivalo en Varsovio.
Vivo
En 1964 li finis studojn en Fizika Fakultato de Varsovia Universitato. En 1969 iĝis diplomito de doktorigaj studoj, sed pro politikaj kaŭzoj defendis ilin nur en 1978. En 1995 surbaze de disertaĵo titolita Dinamikaj strukturaj ecoj de la centro de aktiva enzimo de elastazo esplorata de la metodo de molekula dinamiko akiris sciencan gradon de habilita doktoro de fizikaj sciencoj pri biofiziko.
Profesian laboron komencis duone de la 60-aj jaroj en kreita Biofizika Katedro en la universitato. Marte 1968 partoprenis en studentaj protestoj pro forigo de la spektaklo Dziady (Avoj) laŭ Adam Mickiewicz, en 1969 dum kelkaj monatoj estis arestita, liberiĝis pro amnestio. Maldungita de la laboro, ĝis 1973 restis sen konstanta engaĝo. En 1977 iĝis kunlaboranto de la Komitato por Defendo de Laboristoj kaj poste de la Komitato de Socia Memdefeno "KOR". De 1979 kunlaboris kun Pola Sendependeca Kompreniĝo. En 1980 eniris al Solidareco, prezidis fakan komisionon en Varsovia Universitato, en 1981 mallonge gvidis Tutpollandan Interkompren-Komitaton de la Scienco. Post enkonduko de la milita stato en Pollando prezidis al malkaŝaj strukturoj de la asocio en la altlernejo okupiĝante pri distribuo de neoficialaj eldonaĵoj (samizdato).
Profesie de 1973 denove ligita al Varsovia Universitato, de 1983 kiel scienca laboranto de la Fizika Fakultato. Fine de la 80-aj jaroj estis stipendiulo de Texas A&M University en College Station (Teksaso). En 1996 iĝis direktoro de Scienca Festivalo en Varsovio.
Honoraj mencioj kaj distingoj
En 2012 prezidento Bronisław Komorowski, pro eminentaj atingoj en scienc-esplora laboro kaj didaktika agado, pro meritoj favore al scienco en Pollando kaj eksterlande kun kontribuado al internacia scienca kunlaboro, distingis lin per Komandora Kruco de la Ordeno Polonia Restituta. En 2009 Lech Kaczyński, pro eminentaj meritoj en agado por demokratiaj ŝanĝiĝoj en Pollando, pro atingoj en entreprenata kun utilo por la lando profesia kaj socia laboro, atribuis al li Oficiran Krucon de la sama Ordeno.
En 1998 distingita per la Premio je la nomo al Profesoro Hugo Steinhaus.
Priorejo de Monmouth
La Priorejo de Monmouth (Monmouth Priory, Priordy Trefynwy), Priory Street, Monmouth, Monmouthshire estas konstruaĵo kiu enkorpigas la restaĵojn de la monaĥaj konstruaĵoj alligitaj al Prioreja Preĝejo St. Mary. La Priorejo estis Benediktana fondaĵo el 1075, kaj partoj de la mezepokaj konstruaĵoj plu restas. La konstruaĵoj estis konsiderinde ampleksigitaj en la 19-a jarcento por uzo kiel religia lernejo St Mary's, kaj nun formas centron de homa komunumo. La komplekso estas listigita konstruaĵo de Grado II*, ekde la. Ĝi estas unu el la 24 vidindaĵoj de la Monmouth Heritage Trail.
Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko
La ensemblo de la surroka arto ĉe la Mediteraneo en la Iberia Duoninsulo estas kulturaĵo deklarita kiel Monda heredaĵo de UNESKO ekde la jaro 1998. Ĝi estas aro da mintavoloj kun surrokaj prahistoriaj artaĵoj en la orienta duono de Hispanio, kiu elstaras pro la granda nombro de tiaj lokoj, la pleja granda koncentriĝo de Eŭropo. Ĝia nomo aludas la basenon de la Mediteraneo sed multaj el ili troviĝas en la interno, en aŭtonomaj regionoj kiel Aragono aŭ Kastilio-Manĉo.
Ĉi tiu arto estas pli malpli samtempa al la skema neolitika arto, ambaŭ kronologie inter la jaro 10.000 a. K. ĝis la apero de la unuaj kupraĵoj (ĥalkolitiko) ĉ. 4.500 a. K. La kredesprima arto de la agrikulturaj kaj bredistaj popoloj estas radikale malsimila al la grupoj de predantoj aŭtoroj de la arto ĉe la mediteranea arko, baze de abstraktaĵoj.
Zsuzsa Szebeni
Zsuzsa SZEBENI [sebeni] estas hungara teatrohistoriistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo en 1970.
Kariero
Zsuzsa Szebeni diplomitiĝis pri literaturo-filozofio. Nuntempe ŝi estas referantino translima de Landa Teatrohistoria Muzeo kaj Instituto.
Mischendorf
Mischendorf, hungare Pinkamiske, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Mischendorf situas sur tre mildaj deklivoj. Oberwart troviĝas 20 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la setlejo devenis el 1469 en formo Myske. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1683, poste kroatoj kaj aŭstroj refondis ĝin. En 1910 loĝis en Pinkamiske 642 da homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1920 Pinkamiske apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio).
1161
En la jaro 1161 post Kristo okazis, interalie:
Sartirana Lomellina
Sartirana Lomellina estas komunumo de Italio.
Daphne (Strauss)
Daphne – Bukolische Tragödie in einem Aufzug (eo: Dafna – bukola tragedio unuakta), verknumero opus 82, estas la 13-a opero de komponisto Richard Strauss. La tekstlibron verkis Joseph Gregor. La unua prezentado okazis la 15-an de oktobro 1938 en la dresdena Semper-Operejo sub supra estrado de Max Hofmüller (1881–1981).
Ekesto
Jam dum la komuna laboro (1934) pri la opero Die schweigsame Frau Strauss petis de libretisto Stefan Zweig novan operlibron. La politikaj cirkonstancoj en Germanujo de la rasoleĝoj tamen malebligis pluan kunlaboron kun la intertempe elmigrinta poeto. Zweig mem proponis al Strauss la vienan teatrohistoriiston Joseph Gregor kiel tekstversisto. Post malakceptita libreto Semiramis-Strauss decidiĝis en 1935 por la konceptoj Friedenstag (laŭ ideo de Zweig) kaj Daphne, al kies materion Strauss ricevis instigon per la sulptaĵo Apolono kaj Dafna de Gian Lorenzo Bernini. Gregor verkis tri kompletajn libretojn de Daphne, Strauss decidiĝis post neniam vere harmonia kunlaboro por la tria versio, de li mem en la lasta sceno decide ŝanĝita versio (aliaj fontoj nomas orkestreston Clemens Krauss kiel ideodonanto). La origina legendo estis parte ŝanĝata, Daphne ne plu estas nimfo, sed filino de fiŝkaptista paro, la figuro de dio Apolono estas morale iomete valorigita. La komponisto omaĝis la operon al la dresdena operdirektisto Karl Böhm, kiu jam estis direktinta la unuan prezentadon de Die schweigsame Frau kaj direktis la 15-an de oktobro 1938 ankaŭ la unuan prezentadon de Daphne.
Prezentadoj
La unua prezentado en Dresdeno (laŭ ideo de la komponisto kombinite kun la opero Friedenstag, tiu ĉi praktiko ne plu estis daŭrigota) akiris en tuta Eŭropo grandan respekton, sen tamen iam atingi la efikon de la pli fruaj verkoj de Strauss. Ĝis la militkaŭzita interrompo de la teatrofunkciado sekvis prezentadoj i. a. en Berlino, Munkeno, Vieno kaj Milano. Daphne tamen neniam fariĝis ankaŭ post la milito vera repertuara peco, malgraŭ kelkaj rimarkindaj prezentadoj kun ofte grandioza ensemblo. Pri la kaŭzoj oni povas nur spekulacii, foje oni nomas la malfortan libreton la kaŭzo, manko, kiun tamen la grandioza muziko de Strauss pli ol kompensas.
Agado
Loko kaj tempo: Grekujo, ĉe la bordo de la rivero Peneo, en mita pratempo
Scenejo: Ŝtona riverbordo, densa olivarbaro, dekstre la domo de fiŝkaptisto Peneo, en la fono la masivo de Olimpo.
Vespera krepusko. La ŝafistoj revenas kun siaj gregoj al la rivero. Ili preparas sin por fruktdonemofesto honore al dio Dionizo. Daphne, la preskaŭ knabineca filino de fiŝkaptisto Peneo, priplendas la krepuskiĝan nokton (Ho restu, amata tago...). Leŭkipo, juna paŝtisto, premegas Dafnon kaj impete konfesas al ŝi sian amon. Konfuzite ŝi refuzas lin. Gea venigas sian filinon hejmen. Malgraŭ la petoj de sia patrino Dafno rifuzas partopreni la feston. Leŭkipo petas la servistinojn de la domo pri virina vestaĵo, por transvestite povi esti ĉe la virinoj en la proksimeco de Dafno.
Peneo arigas la paŝtistojn por la festo ĉirkaŭ sin. Olimpo ankoraŭ brilas en la versperlumo. Dio Apolono haltigis sian sunĉaron, kiam li ekvidis Dafnon sur la tero, kaj aperas en formo de bovpaŝtisto. Peneo invitas la fremdulon iri al la festo kaj ordonas Dafnon zorgi por la gasto. Dafno estas entuziasma de la mistera fremdulo (Kiom vi ja scias de mia animo.). Ŝi lasas tenti sin al kiso, fuĝas tamen el la brakoj de la pli kaj pli sintruda dio al la festo (Vi kaŝiris en mian sonĝon!).
Dum la festo Leŭkipo donas al la sensupekta Dafno pokalon da vino kaj invitas ŝin al danco. Ĵaluze Apolono venigas fulmotondron, la paŝtistoj hastas time al siaj gregoj. Dafno, Leŭkipo kaj Apolono postrestas. Leŭkipo malkaŝas sin, petas je la nomo de dio Dionizo pri la amo de Dafno, la ĵaluzan dion li defias al duelo pri Daphne. Apolono mortigas Leŭkipon. Kiam Apolono vidas la funebron de Dafno pri la amiko kaj refuzita amanto, li komprenas sian propran kulpon. Li petas de la aliaj dioj la enprenon de Leŭkipo en la Olimpon. Dafno mem estas transformata en ĉiamverdan arbon (Lasu ŝin flori en la rondo de ŝiaj amikoj...), por ke la senkulpa ido de la naturo por ĉiam unuiĝu kun ĝi.