cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skolastika de Nursio
Historio
Laŭ tio raportita de papo Gregorio la Granda, (ankaŭ li ido de la gens Anicia) en la dua libro de la Dialogoj, ŝi, aĝanta dekkvarjare, estis sendita al Romo kune kun la frato por alfronti klasikajn studojn, sed ambaŭ tie restis profunde malkvietaj pro la diboĉema vivo tie uzata. Benedikto unua decidis retiriĝis en ermitujo- Sklastika retisnta unika heredinto de la granda heredaĵo de la familio, rifuzante ĉiun adheron al la teraj bonaĵoj, petis de la patro la permeson sin dediĉi al la religia vivo gastiĝante en najbara monaĥejo. La patro, malgraŭ la suferoj pro la disiĝo, konsentis kun la decido de la filino.
Instigoj de Skolastika
Ŝia insista instigo estis “observi la regulon de la silento, kaj precipe eviti la konversacion kun personoj eksteraj al la monaĥejo, ankaŭ se temus pri devotaj personoj vizitantaj la monaĥejon. . Silentu, aŭ parolu pri Dio, ĉar kiu afero estas en la mondo tiom inda ke meritas esti priparolata?
Pri ŝia vivo estas konataj nur iuj eventoj, rakontataj en la Libro de la Dialogoj de papo Gregorio la 1-a, en kiu ŝi estas prezentata kiel ikono de la okcidenta monaĥismo.
La du fratoj renkontiĝis unufojon dumjare en domo situinta inter la du monaĥejoj. Gregorio rakontas ke en la lasta de tiuj renkontoj, okazinta la 6-an de februaro 547, ne multe antaŭ sia morto, Skolastika petis de la frato plilongigi la spiritan kolokvon ĝis la sekva mateno, sed Benedikto oponis por ne malobei la regulon. Tiam Skolastika petegis el Dio la gracon ke la frato ne foriru dum ŝi eksplodis en senmezura ploro: tujpost eksplodis neatendita ŝtormo kiu devigis Bededikton resti kun ŝi konversaciante la tutan nokton…
Benedikto, laŭ la gregoria rakonto, sciis pri la morto de la fratino dumsonĝe kiam li vidis “ŝian animon leviĝantan al ĉielo” kiel blanka kolombino kaj provizis pri ŝia entombigo en la sama loko kie estos entombigita li mem.
Kulto
Kie troviĝas la korpaj restaĵoj de Benediktoj kaj Skolastika? Du precipaj tradicioj konfliktas inter si: aŭ en la baziliko de Montokasino sub la majora altaro aŭ en loko situinta en Sant'Apollinare latia landeto. Laŭ alia tradicio, la relikvoj de la du sanktuloj estus translokigita al Francio: fakte en la jaro 583 la abatejo de Montokasino estis detruita de Longobardoj : la tombo de la du fratoj restis kovrita de la muraj ruinaĵoj. En 874 la monaĥejo estis disrabita de la [[Normandoj, sed la relikvoj, se ili ankoraŭ konserviĝis en la tomboj, estus kaŝitaj en najbara domo.
Parto de la relikvoj de sankta Skolastika estis donacita, en la 9-a jarcento, al la imperiestro Karlo la 2-a kaj al lia edzino Richilda de Provenco kiu ĝin konservigis en la abatejo de Juvigny, detruita siavice de la revoluciuloj de la franca revolucio dum ĝuste la relikvo saviĝus en alia preĝejo…
Postmorto
Kredo je esto
Ĉiuj skoloj kiuj akceptas la principon de feliĉo aŭ malfeliĉo de la animo post la morto, aŭ alivorte, la estontajn punojn kaj ĝuojn, esence diferencas en la naturo de tiuj punoj kaj ĝuoj, precipe per la kondiĉoj de okazigantaj unujn kaj aliajn.
Al kelkaj religioj, la puno aŭ premio venos nur en la Lasta juĝo. Al ili, post la morto, la animo dormos aŭ malaperos ĝis la fino de la mondo, kiam Dio revokis la mortintojn por juĝi ilin. Aliaj kredoj diras ke tuj post la morto, la homoj ricevos punon aŭ premion. Fine, kelkaj kredoj diras ke homoj reenkarniĝos por nova surtera vivo, kaj aliaj diras ke homoj vivu nur unufoje. Tiu tezo estas plimalpli komuna je pluraj religioj (precipe Hinduismo kaj Ĝajnismo) kelkaj apartaj skoloj de religioj ne reenkarniĝkredaj (ekzemple Druzoj, gnostikismo ktp) kaj antikvaj kaj pli modernaj filozofioj (Pitagorismo, Platonismo, individuaj pensistoj, vidu en apartaj artikoloj) kaj/aŭ tiuj de la spiritismo.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1936
La kanada teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1936 en Garmisch-Partenkirchen havis 29 sportistojn. Ili partoprenis en 7 fakoj. Flagtenanto de la teamo estis . La sportistoj atingis unu arĝentan medalon - ĝin atingis la la nacia glacihokea teamo, malvenkinte en la finalo kontraŭ la brita glacihokea teamo, post kiam la kanadanoj en ĉiuj ĝisnunaj vintraj olimpikoj de 1924 ĝis 1932 estis la ormedalintoj. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 9-an rangon. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Luterana preĝejo (Albertirsa)
La Luterana preĝejo estas religia Monumento historia en Hungario, en urbo Albertirsa.
Historio
La luterana grupo en la tiama vilaĝo Alberti formiĝis en 1711. Ili konstruis provizoran preĝejon, kiu preskaŭ detruiĝis pro tertremo en 1763. La pli nova, stabila preĝejo estis konstruita en la 1770-aj jaroj, sed la turo estas videbla nur ekde 1798. En la preĝejo estis baptita Sámuel Tessedik, kies patro estis tiutempe la pastro.
Konstruaĵo
La unusola turo havas super la pinto stelon laŭ la kutimoj. Pli malsupre horloĝo montras la tempon. Interne la marmora klasikisma kaj ornamriĉa predikejo estis farita en la 19-a jarcento. La orgeno ekfunkciis en la galerio en 1778. Sur la preĝeja muro estas 2 memortabuloj: pri Sámuel Tessedik kaj falintoj dum la 2-a mondmilito. Apud la preĝejo estas infanĝardeno kaj lernejo, ilin havas la luteranoj.
Tempesto
Ĝi ankaŭ estas tre forta kaj subita eksplodo de sentoj. (PIV)
La vorto venas de la latina tempestas (france tempête, hispane tempestad, itale tempesta, portugale tempestade).
Kuratora teritorio de la Unuiĝintaj Nacioj
Kuratoraj teritorioj de la Unuiĝintaj Nacioj estis antaŭaj Mandatoj de la Ligo de Nacioj, kiuj post malfondo de la Ligo de Nacioj en 1946 estis transdonitaj al iuj UN-membroŝtatoj por protekta administro.
La kuratora sistemo laŭ ĉapitro XII de la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj unuaflanke sekurigu la mondan pacon, sed aliflanke ankaŭ subtenu la koncernajn plejparte malforte evoluigitaj teritorioj ĝis atingo de ŝtata sendependeco. Tiun proceson supervidis Konsilio pri Kuratorado de la Unuiĝintaj Nacioj, unu el ties ses organoj, kies membroj estis la kvin konstantaj membroj de la Konsilio de Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj.
La Konsilio pri Kuratorado malfondiĝis kadre de la Monda Forumo de UN en septembro 2005, ĉar ĝia laboro fakte jam finiĝis en 1994, kiam la lasta kuratora teritorio (Palaŭo) iĝis sendependa ŝtato, kaj do la konsilio jam de tiam ne plu havis funkcion.
La kuratora sistemo de UN ampleksis sume dek-unu kuratorajn teritoriojn. Ĝis 1994 do ĉiuj el ili aliĝis al najbara sendependa ŝtato aŭ mem fariĝis sendependa ŝtato:
Šoporňa
Šoporňa, hungare Sopornya estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Galanta.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, ĉefvojo Trnava-Nitra (urbo) preteriras. Sereď troviĝas 8 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1251 en formo "Supurni". En 1910 loĝis tie 3631 da homoj, (3223 slovakoj, 326 hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágsellye. Poste ĝi iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, dume inter 1938-1945 al Slovakio. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la slovakoj vivas en majoritato, apartenu al sendependa Slovakio. La vilaĝo tiam situis laŭ la nova landolimo. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 4 122 da homoj (4058 slovakoj, 26 hungaroj).
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis hungara poeto Andor Peterdi.
John Barnes Linnett
John Barnes Linnett estis litografia presisto bazita en Birmingham, Anglio. Kvankam la franca Pierre-Hubert Desvignes estas ĝenerale konsiderita kiel la inventisto de la turnolibro, Linnett estis la unua kiu patentis tiun inventon, en 1868, laŭ la nomo de kineografo. La ordinara turnolibro estis frua animacia aparato kiu produktis iluzion de movado el serio de sekvencaj desegnoj; animacio ne disvolviĝos plue ĝis la alveno de la kinarto kaj de la kinematografio en la 1890-aj jaroj.
Tibor Gyulay
GYULAI Tibor [djulai] estis hungara politikisto, ĉefsekretario de la Ĉambro pri Komerco kaj Industrio, ministro. Li naskiĝis la 12-an de aprilo 1887 en Koloĵvaro kaj mortis la 25-an de decembro 1960 en Békéscsaba.
Kariero
Tibor Gyulay pristudis juron en Universitato de Koloĵvaro. Li komencis sian karieron en 1909 en la Centra Ofico de Statistiko. Li laboris ekde 1911 en la ministerio por agrikulturo, ekde 1919 ĝis 1921 en la ministerio pri eksteraj aferoj. Ekde 1921 li estis afergvidanta sekretario, ekde 1931 ĝis 1944 ĉefsekretario de Ĉambro pri Komerco kaj Industrio de Budapeŝto. Li estis ano de supera ĉambro de la landkunveno. Ekde 29-a de aŭgusto 1944 ĝis 16-a de oktobro 1944 li estis ministro pri industrio de la registaro Lakatos.
Fonto
]
Koĝima Masajuki
Koĝima Masajuki (小島 正幸 [Koĝima Masajuki]) estas japana animaciisto, reĝisoro kaj membro de la fama anime-studio "Madhouse" (Madhaus).
Listo de asteroidoj (12001–13000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 12 001 al 13 000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.
Krom numeron, granda parto el la asteroidoj ricevis nomon ; ili povas ricevi nomon longtempe post esti numerotitaj.
Tapiredoj
Tapiredoj (Tapiridae) esta familio de neparhufuloj, kiu havas nur unu genron, nome la tapiron (tapirus) kun kvin specioj.
La ĝeneralan priskribon de la familio legu tie.
McDonnell Douglas F-4 Phantom II
La McDonnell Douglas F-4 Phantom II (F-4) estas usona jetmotora ĉasaviadilo. F-4 estas rekonata ĉasaviadilo, kiu estis uzitaj de Aerarmeo.
Kiel la ĉefa ĉasaviadilo de Unua mondo, F-4 partoprenis en multaj militoj, kiel Vjetnama milito kaj Falklanda milito, Irana-Iraka milito kaj Golfa milito.
Historio
En 1953, McDonnell Aircraft komencis prilaboron de novan ĉasaviadilon, kiu estis bazita de antaŭa ĉasaviadilo de kompanio, F3H Demon. Uzante novan jetmotoron General Electric J79, Nova modelo ricevis bonan rendimenton en flugo. La 19-an de septembro 1953, McDonnell proponis al mararmeo pri nova ĉasaviadilo. Mararmeo interesis pri nova modelo, sed Grummann XF9F-9 kaj Vought XF8U-1 havis jam havas plenuman supersonikan rendimenton. McDonnell modifis sian ĉasaviadilon kiel tutvetera ĉasbombaviadilo. En 1955 mararmeo ordonis du ekzemplojn XF4H-1 kaj kvin YF4H por fabrikada kvalifiko. La modelo sukcese finis unuan flugon en 1958, kaj F-4 estis donita en servo en 1959.
Post de la komenco de mararmea servo, Usona Aerarmeo ankaŭ selektis F-4 por selekti ĉefa ĉasaviadilo, ĉar Defenda Sekretario Robert McNamara al aerarmeo deziris selekti unuigitan ĉasaviadilon por ĉiuj armitaj fortoj. Aerarmeo interesis pri rolo de ĉasbombaviadilo, tial plibonigis funkcion de armaĵo. En decembro 1964, unua F-4 komencis servon en Aerarmeo.
La F-4 debutis en Vjetnama milito. Unue, F-4 ne ekipis kanonon por aerbatalo, ĉar armea ĉefeco opiinis ke misiloj eblis anstataŭi kanonon. Fakte misiloj kiel AIM-9 Sidewinder efekte interkaptis aviadilojn en Dua Tajvana Markola Krizo. Tamen en Vjetnamio misiloj ofte malfunkciis, tial kiam pilotoj uzis ĉiujn misilojn, oni revenis al aerbazo aŭ ŝipo, ĉar ili ne havis por interkapto. Poste aldonis kanonon en F-4, kaj F-4 eblis batali kun kontraŭulaj aviadiloj, uzante kanonon kiel klasika aerbatalo.
Eĉ post la aperoj de novaj ĉasaviadiloj kun elektronikaj tekonlogioj, kiel F-15 kaj F-16, danke al bona rendimento kaj malalta operaciadkosto, multaj aerarmeoj daŭrigas operaciadon de F-4 ĝis nun. Nuntempe Greka, Irana, Japana, Sud-koreia, Turka aerarmeo operacias F-4.
== Specifaĵo (F-4E) ==
Morto
Morto estas la fino de vivo, nome la transpaso de vivo al nevivo, sen eblo reveni.
Morto estas la fina efekto kiu rezultas de la fino de la procezo de homeostazo en viva estaĵo. Ĝi povas okazi pro naturaj kaŭzoj (maljuniĝo, malsano, konsekvenco de la manĝoĉeno, natura katastrofo) aŭ pro okazigitaj kaŭzoj (memmortigo, murdo, eŭtanazio, akcidento, mortopuno, media katastrofo).
La termino mortinto ĝenerale rilatas al homo, kiu mortis
Laŭ la Fundamento de Esperanto oni rajtas paroli pri mortiĝo de homo kiam temas pri morto neatendita, akcidenta, ne kiam li mortis nature, estis mortigita aŭ mortigis sin mem. Bertilo Wennergren skribis en PMEG pri senvoleco, akcidenteco de la senviviĝo. En Esperanto tre ofte oni uzas la terminon "forpaso" (verbe forpasi) kiel eŭfemismo por eviti la iom tabuan vorton "morto".
Morto el biologia vidpunkto
La vorto "morto" povas signifi staton aŭ eventon. Kiel stato, morto estas la malo de vivo; kiel evento, la malo de naskiĝo. La evento morto estas la fino de la vivo de organismo, do evento morto estas la momento inter vivo kaj la stato morto. En biologio, mortado estas baza kondiĉo por la evoluo de specioj.
Biologie, morto povas okazi al ĉiomo aŭ tuto; al parto de tuto; aŭ al ambaŭ. Ekzemple, povas morti unu individua ĉelo, kaj eĉ organo, kaj tamen la organismo kiel tuto povas plu vivi. Normale la ĉeloj de organismo vivas mallonge; kiam ili mortas, novaj ĉeloj anstataŭas ilin, kaj tiel konstante plu.
Ankaŭ la malo povas okazi, nome, ke post la morto de organismo, pluvivas kelkaj ĉeloj kaj organoj, uzeblaj por enplanto aŭ grefto. Tiuokaze, tamen, la histojn ankoraŭ vivajn oni devas eltiri kaj enplanti rapide, aŭ ili baldaŭ mortos manke de gastiganto.
Certa diagnozo de morto estas grava ne nur por transplanta medicino, sed ankaŭ por eviti la entombigon de vivantoj. Konataj viktimoj de la ŝajnmorteco estis ekzemple Edgar Allan Poe, Hans Christian Andersen kaj Alfred Nobel (ankaŭ Petrarca kaj Ludoviko la 9-a laŭ aliaj fontoj). Pro tio la morton de homo ordinare devas konstati fakulo, ekzemple kuracisto. Tiuj povas diferenci (kutime kaze de homoj) inter cirkula morto (la sango jam ne cirkulas), cerba morto (la cerbo jam ne funkcias) ktp.
Grandparte oni aplikas la esprimon "morto" nur al animaloj (homoj, bestoj), nur tre escepte, ekzemple poezie, al plantoj aŭ fungoj.
Morto el medicina vidpunkto
La medicina scienco difinas la morton kiel «nerevertebla ĉeso de la funkcioj korspiraj de ĉiuj funkcioj de la encefalo», nome okazaĵo rezultinta de la organika nekapablo subteni la homeostazon. Pro la degradado de la deoksiribonuklea acido (DNA) enhavata en la ĉelkernoj, la kopiado de la ĉeloj iĝas iom post iom pli malfacila ĝis oni produktas la senrevertan rezulton.
Scii la precizan tempon de ies morto povas esti tre grava, ekzemple por determini la ekvalidon de ties testamento, por aranĝi la funebrajn preparojn, aŭ, okaze de enplanto, ĉar la organojn oni devas eltiri laŭeble plej rapide post la morto de la donanto. Ankaŭ la preciza horo de la morto povas havi konsekvencon el jura vidpunkto kaze de mortigo aŭ de aliaj juraj procesoj. Enketistoj kutime uzas prilaboritegajn metodojn por determini tiun precizan momenton.
Historie, la fiksado de tiu momento ofte prezentis problemojn. Antaŭ longa tempo oni difinis la eventon morto per la ĉeso de korbatado, reflektoj kaj spirado. Tion oni nomis "klinika morto". Tamen, surbaze de tiu nesufiĉaj pruvoj multaj personoj estis enterigitaj estantaj en stato de latenta vivo aŭ tuŝitaj de periodoj de katalepsio. Nuntempe ekzistas teknikoj por restartigi la korbatadon kaj spiradon post jama halto.
Nun oni prefere parolas pri "cerba morto" aŭ "biologia morto", laŭ kiu oni rigardas personon mortinta kiam ĉesis la bioelektra aktivado en ties cerbo, konstatebla per elektroencefalogramo. Oni kredas, ke tiu ĉeso de aktivado signifas la definitivan malaperon de la konscio. Tamen ankaŭ ĉi tiu difino montriĝas ne tute definitiva, ĉar la fenomeno de foresto de bioelektra aktivado kelkfoje tre escepte povas esti revertebla, kiel ĉe dronintoj kaj supozataj mortintoj en akvoj borde de la punkto de frostiĝo.
Kadavra rigideco aŭ rigor mortis (latine) estas simptomo de la morto, kion kaŭzas la kemia ŝanĝo en la muskoloj kaj kio kondukas al rigidiĝo de la kadavro kaj la movo de la korpopartoj estas tiel malfaciligita. En milda temperaturo, la fenomenon priskribas la Nysten-regulo. Laŭ tiu regulo, la korpo rigidiĝas dum 24 horoj, unuafoje la makzela artiko, poste la trunko kaj la kruroj, piedoj. Post 48 horoj, la rigidiĝo ek-ĉesas kaj tute ĉesas post 72 horoj. La procezo dependas de la temperaturo de la medio, ĝenerale de 4 horoj ĉe homoj. La kemia kaŭzo de la kadavra rigideco estas la hidrolizo de la adenozina trifosfato (ATP) en la muskola histo.
Cerba morto
Cerba morto estas nerevertebla maniero de la perdo de konscio karakterizata de kompleta malapero de la cerba funkcio, kun reteno de la kora kuntiriĝo. Pere de teknika progreso de la medicino, nuntempe eblas reteni koran aktivecon kaj artefaritan ventoladon per servoj de intensivaj zorgoj en persono kies koro batoĉesis kaj kiu ne estas kapabla spiri per si mem, kio pruvus, ke la persono ne estis mortinta. La proceduro uzata por la diagnozo de la morto tiuokaze estas diferenca kaj devas esti aplikata de la fakuloj en neŭrologiaj sciencoj, kaj oni parolas tiam de "cerba morto" aŭ "encefala morto". En la pasinto, kelkaj fakuloj konsideris, ke estas sufiĉa kun la ĉeso de elektra aktivado en la kortekso (kio supozigus la finon de la konscio) por determini la encefalan morton, tio estas, la definitiva ĉeso de la konscio egalvalorus al morto, sed nuntempe oni konsideras, preskaŭ universale, mortinta personon (eĉ se tiu restas kun kor-spira aktiveco pere de la artefarita helpo en unuo de intensivaj zorgoj), post la nerevertebla ĉeso de la viva aktiveco de la tuta cerbo, inkludite la cerba trunko (la plej malalta strukturo de la encefalo, respondeca de la granda majoritato de la vivaj funkcioj), konstatita pere de klinikaj protokoloj neŭrologiaj bone difinitaj kaj apogitaj per specialaj pruvoj.
Tiuokaze, la determinado de la morto povas esti malfacila. Elektroencefalogramo, kiu estas la pruvo plej uzata por determini la elektran cerban aktivecon, povas ne klare detekti kelkajn elektrajn cerbajn signalojn tre malfortajn, kaj krome povas aperi en tiu signaloj produktitaj ekster la cerbo kaj esti interpretataj erare kiel cerbaj. Pro tio, oni disvolvigis aliajn pruvojn pli fidindajn kaj specifajn por pritaksi la cerban viveblon, kiel la tomografio per dissendo de ununura fotono (cerba SPECT), la cerba panangiografio kaj la transkrania ultrasono.
Morto el religia vidpunkto
Al religioj kiuj kredas je la koncepto de animo, Morto estas disiĝo de animo je la korpo. La morto estas la vivo de la spirito, kiam la korpo mortas, la animo revenas en la eterna vivo. En tiu senco oni povas paroli pri transtomba vivo.
La abrahamaj religioj kredas je postmorta pluvivo de la animoj ekster la mondo, kun plena memoro pri la enmonda vivo. En kristanismo la morto estas ŝlosila koncepto: la kerno de la kristanisma teologio estas fundamentita sur la kredo, ke Jesuo estis sendita de Dio Patro por suferi pasion kaj finfine morti kaj reviviĝi. Tiel li elaĉetas la homaron, kiu antaŭe estis kondamnita pro la kulpo de la origina peko. Tiukadre ofta simbola arta reprezento de Kristo kiel dio estas la momento de lia morto sur kruco (Krucumo de Jesuo kaj Krucumita Kristo en arto).
Aliaj religioj, ekz. budhismo kaj hinduismo, kredas je transiro de la animo al alia enmonda estaĵo (metempsikozo), kiu ordinare ne memoras pri antaŭaj vivoj de la animo. Tiukadre la bonfaro al aliaj estaĵoj, eĉ se ne homaj, indas ĉar malantaŭ tio povas kuŝi proksimulo, alia homo aŭ oni mem. Tiel la kredaro pri morto influas la ĉiutagajn kaj normalajn vivmanierojn, kondutojn, sociajn normojn ktp.
Kristanaj kredoj pri morto
Ofta demando kiu aperas pri la morto de homoj kaj tre interesa estas: kio okazas al la homaj estaĵoj post la morto? Reale, la demando temas pri kio okazas al la mensaj kapabloj de la mortinta persono. Kelkaj kredas, ke ili konserviĝas pere de la spirito, kiu iam movis la menson, plialtigante sian staton de konscienco al realoj eĉ pli grandaj; dum aliaj kredas en la migrado de la animo de homa estaĵo post ties morto al nivelo fizike neatingebla.
La kristana religio konsideras la morton kiel fino de la fizika restado de la homa estaĵo en sia karnaj vivmaniero kaj stato: la spirito abandonas la fizikan korpon kiu malboniĝas kaj iĝas nekapabla subteni sin laŭ la leĝoj de tiu universo finenda, kaj tuje ĝi revenas al Dio (Kohelet 12:7). La animo, depende ĉu ĝi konis kaj rekonis Jesuon Kriston kiel Dio kaj savinto (Romanoj 10:9), iras al ripozejo espere de la dua veno de Jesuo (1a Tesalonikanoj 4:16). En tiu ripozejo ties rilato kun la Suprema Estaĵo estus rekta (la Paradizo); alia animo, tiu de la malliberigitaj spiritoj, kiuj ne rekonis Jesuon Kriston kiel Dio kaj savinto, devos prezentiĝi antaŭ la Fina Juĝo. Tiu loko estas nomita la Infero. La Paradizo estas dinamika mondo en kiu oni realigas interagadon kun la laboro de Dio kaj kun la personoj en la Tero pere de ministerio de anĝeloj.
Laŭ la kristana Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (mormona), spirito kiu abandonas la korpon estas simila laŭ aspekto al tio kiun ĝi lasas en karna stato, sed en ties plej juna formo. La akirita sciaro, la fizika aspekto estas konservata, sed en stato de perfekteco netuŝeebla por tiu ĉi mondo kaj plej pura. Poste ĝi pluos per la universala resurekto pere de la gracio de Jesuo Kristo, kiu estis la pioniro de la resurekto. Poste venos juĝo laŭ la individuaj faroj en tiu surtera vivo de la personoj kiuj estas responsaj pri siaj agoj. Laŭ tiu eklezio de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la laboro de Dio estas resumita per la jena versego kiu montras la parolon de la Dio de Israelo: "Tiu estas mia verko kaj mia gloro, realigi la senmortecon kaj la eternan vivon de homo.” Moseo 1:39, La Perlo de Granda Prezo''.
Por la Atestantoj de Jehovo, la granda majoritato de la mortintoj estas en stato de absoluta senkonscio kaj eĉ la Reĝo Davido ne ascendis al la ĉielo (Kohelet 9:5,6,10; Agoj 2:34). Ili kredas, ke kiam la "nova tero" (nova sistemo, 2 Petro 3:13) estu establita sub la jarmila regado de Kristo, la resurekto —kaj de Justuloj kaj de Nejustuloj— okazos en la tuta mondo, kaj estas tiam kiam ili estos juĝitaj laŭ iliaj faritaj agoj dum la jarmilo, tiuj kiuj agis malbone iros al la eterna morto (Morto sen espero resurekti) kaj tiuj kiuj agis bone iros al la eterna vivo en surtera paradizo (Johano 5:28,29; Apokalipso 20:11-15; Agoj 24:15). Ili kredas ankaŭ en aliaj minoritata kategorio de kristanoj kiuj konservas alian esperon. Tiuj estas la 144 000 "unktitaj de la Sankta Spirito" kiu, laŭ ili, mortinte iras al la ĉielo por esti reĝoj kaj pastroj kaj regi kun Kristo “Super la Tero” en Jarmila Regado. Laŭ la Atestantoj de Jehovo, la kolektado de tiuj “Unktitoj” kiuj havas ĉielan esperon startis per la apostoloj de Kristo, kiam Jesuo proponis al ili hejmojn en la ĉielo, propono kiu pluas ĝis nuntempe, sed nur por tre malmultaj (Apokalipso 5:9,10; 7:4; 14:1-3).
Morto en socio kaj historio
Delonge historiistoj konsideras la okupon de prahomoj pri la morto de ties proksimuloj kiel montro de homa socio, civilizo, intelekta kompreno ktp. Tiel, la plej antikvaj restaĵoj de funebraj agadoj (tomboj, funebraj monumentoj, bildoj ktp.) estis analizitaj kiel unu el la plej klaraj montroj de la sociaj trajtoj de ĉiu epoko, kune kun la ekonomio, administrado de povo, konfliktoj kaj militoj ktp. Plej ofte tia okupo de homoj pri mortintoj kaj respektive pri iliaj kadavroj estas rilataj al diversaj kredoj pri ia tipo de nova vivo transmorta.
El historia vidpunkto, en socioj en kiuj la averaĝa vivodaŭro estis malalta aŭ okazis oftaj amasmortoj pro militoj, malsatego, epidemio ktp., estis pli normala proksimigo al la socia konsidero de la morto. Ju pli okazas progreso en medicino, produktado de manĝajoj, plialtigo de vivnivelo, aranĝo de maljunulejoj ktp., des pli la vivodaŭro plilongiĝas kaj la morto estas pli malofta afero en la ĉiutaga vivo. Tio rezultas en malproksimigo disde la socia konsidero de la morto.
En la aktualo ĉiu kulturo kaj civilizacio havas sian propran praktikon pri la morto. En tradiciaj kulturoj oftas religiaj ceremonioj kaj entombigoj; en modernaj urbaj socioj oftas la kremacio de kadavroj kaj la posta disigo de cindroj en specifa simbola natura loko (maro, rivero, kamparo ktp.). Tre ofte estas farataj diskursoj kiuj povas esti dirataj dum la funebra ceremonio ĉu de pastro aŭ de alia religia gravulo ĉu de samfamiliano aŭ proksimulo. En tiuj diskursoj plej ofte oni starigas la pozitivajn trajtojn kaj agojn de la mortinto, anstataŭ memori pri ties negativaj aspektoj. Ofte tiuj diskursoj estas publikigataj en gazetoj ĉefe se la mortinto estis iutipa gravulo, kiel nekrologo. Alifoje la morto de karulo povas inspiri specifajn literaturajn pecojn, plej ofte en poezio nome elegioj.
Homa morto
Por homoj, sendube la plej grava tipo de morto estas la homa morto. Pensado pri la homa morto kondukas al multaj demandoj.
Ĉu vivo postmorta?
Kio okazas al la spirito, konscio aŭ animo de homo post ĉi ties morto? La demandoj pri vivo post morto aŭ pri reenkorpiĝo (aŭ reenkarniĝo) aŭ pri spiritismo daŭre restas sen definitiva respondo. Por multaj, kredi je postmorta vivo estas konsolo rilate al la morto de amata persono aŭ al la konscio de la propra morto.
Aliflanke, la timo pri infero aŭ purgatorio povas igi el morto ion eĉ pli tragikan.
Historie, la homajn sindemandojn pri postmorta vivo oni efike uzis por la kreado de organizitaj religioj.
Multaj antropologoj, kiel William Rendu de la Internacia Centro por Esplorado en Homaj kaj Sociaj Sciencoj (CIRHUS) en Novjorko, kredas, ke la zorgemaj enterigoj de kadavroj faritaj de Neandertaloj estas pruvo de ilia kredo en la vivo postmorta, eĉ antaŭ la hegemonio de la Homo sapiens. ​
Renversebleco aŭ retroigebleco de morto
Oni kutime parolas pri la nerenverseblo aŭ ne-retro-igeblo de morto, kaj, fakte, sciencistoj ĝis nun ne sukcesis redoni vivon al organismo, kies morton ili ĉeestis.
2136 Jugta
2136 Jugta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Morto
Renversebleco aŭ retroigebleco de morto
Tamen estas personoj kredantaj morton retroigebla aŭ renversebla; el ili, multaj kredas laŭvorte je la resurekto aŭ reviviĝo de Jesuo Kristo, dum aliaj kovas grandan esperon je la evoluigo de kriogenado aŭ konservado kaj revivigo de korpoj.
Komunumaro Bokhorst-Wankendorf
Bokhorst-Wankendorf estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj ekestis la 1-an de januaro 2008 per kunigo de la antaŭaj komunumaro Bokhorst kaj komunumaro Wankendorf. la 5-an de aŭgusto 2009 la ĝistiama membrokomunumo Bönebüttel malaliĝis el la komunumaro kaj de tiam formas administran komunaĵon kun la urbo Neumünster. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Morto
Senmorteco
Senmorteco, eskapo de la necesa individua morto, ŝajnas al multaj homoj tre dezirinda. Sed oni povus ankaŭ sin demandi, ĉu senmortaj homoj (se ili disponus pri senlima tempo kaj povus senfine prokrasti ĉion ajn al la morgaŭa tago) sentus la hodiaŭon enua, griza, malplena, sensignifa, eĉ sensenca.
De primitivaj vivoformoj, ekz. bakterioj, estas sciate, ke vivanta ĉelo teorie povas vivi eterne (dividante sin). Ne estas perfekte klare, kio igas la ĉelojn de kompleksaj vivuloj aĝiĝi kaj morti. Sed sen tiu mekanismo eble ne funkcius la evolucio inter tiuj vivuloj, ĉar la aĝuloj per sia akumulita sperto povus kompensi evoluciajn malavantaĝojn en sia genaro. Tiel eble la mortemo de individuoj konsistigas selektan avantaĝon por specio.
Sinmortigo
Multaj religioj (sed ne ĉiuj) opinias sinmortigon peko, dum kelkaj leĝaroj opinias ĝin krimo. Tio rezultas en polemikoj inter diversaj sociaj kaj ideologiaj sektoroj poraj kaj malporaj; ankaŭ en ŝanĝoj en la priaj leĝaroj. Aliflanke, diversaj kulturoj rigardas ĝin respektinda maniero eliĝi el kelkaj hontoplenaj aŭ senesperaj situacioj, ekzemple en iama Japanio.
Eŭtanazio
Eŭtanazio estas ago por intence plifruigi la morton de homo, kies pluvivon li mem aŭ aliaj konsideras nedezirebla. Ĉar la rajto je vivo estas homa rajto, oni konsideras, ke maksimume la deziro de la homo mem povas pravigi eŭtanazion, kiu tiaokaze estas "helpo je sinmortigo". En diversaj landoj okazas polemikoj inter diversaj sociaj kaj ideologiaj sektoroj poraj kaj malporaj; ankaŭ en ŝanĝoj en la priaj leĝaroj. Religiaj tendencoj plej ofte kontraŭas eŭtanazion kiel peko kontraŭ Dio, kiu havigis la vivon. Etikaj tendencoj tre ofte apogas la aplikon de eŭtanazio, nur kiam tiu estis elektita de la propra mortonto.
Mortopuno
La mortpuno punas krimon per mortigo de la kriminto. Kvankam ĝi kontraŭas la deklaracion de la homaj rajtoj, pluraj ŝtatoj en la mondo ankoraŭ aplikas ĝin, kiaj Usono, Ĉinio, Irano ktp.
La mortpuno distingiĝas de aliaj punoj per kelkaj bazaj ecoj: Ĝi absolute malhelpas plian krimadon de la punito, ĝi ŝparas al la socio la kostojn por teni lin en prizono, kaj ĝi estas ne malfarebla aŭ kompensebla en la okazo de eraro. Kontraŭantoj de la mortpuno argumentas, ke per ĝia apliko la socio perdas sian moralan avantaĝon super la krimuloj, nome ke ĝi sentas sin ligita al etikaj principoj. Abolo de mortopuno estas rilata al progresemaj sintenoj, dum la reteno kaj apliko de mortopuno rilatas al plej konservativaj kaj diktatorecaj reĝimoj.
Simboloj
La Morto estas ankaŭ mitologia figuro.
En ĝermanaj lingvoj, la vorto "morto" origine havis viran genron, kaj pro tio oni prezentas ĝin kiel viron en pentraĵoj kaj eĉ en filmoj (ekzemple "La Sepa Sigelo, de Ingmar Bergman).
En latinidaj lingvoj, kiel la hispana, la vorto "morto" havas inan genron, kaj do oni prezentas ĝin kiel virinon.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri morto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Morto en arto
La plej parto de kristanaj skulptistoj reprezentas la morton en figuro de skeleto (tio kio oni estos postmorte) portanta falĉilon (kiel simbolo de la senpia mortiga faro de la morto) kaj, foje, ankaŭ sablohorloĝon (kiel simbolo ke frue aŭ malfrue okazos la morto) aŭ armilojn.
La etruskoj pentris ĝin havantan teruran timigan mienon aŭ sub kapo de Gorgono hirta de serpentoj aŭ en figuro de rabia lupo. La plej ofta de la alegorioj de tiu diaĵo inter la antikvaj romianoj estis trista kaj senmova genio kun ekstingita kaj renversita torĉo.
En la Antikva Grekio, unu de la ĉefaj temoj de la verko Fedro de Platono estas la morto. Grava esplorado farita de la itala historiisto Giordano Berti pri la kranio en la okcidenta arto estis publikigita en la revuo Terzo Occhio havigante interesajn kontribuojn pri la bildigo de morto en arto.
Bibliografio en beletraj verkoj
Ekzistas la plej diversaj libroj pri la temo morto, inter ili:
Turnolibro
Turnolibro aŭ frapolibro estas libro kun serio de bildoj kiuj varias nur iomete laŭgrade el unu paĝo al la venonta, tiele ke kiam la paĝoj estas turnitaj rapidege, la bildoj ŝajnas animacii per ŝajnigo de movo aŭ de ioma alia ŝanĝo. Turnolibroj estas ofte ilustraciiatj libroj por infanoj, sed ili povas celi ankaŭ plenkreskulojn kaj uzi serion de fotoj pli ol de desegnoj. Turnolibroj ne estas ĉiam separataj libroj, sed povas aperi kiel aldona trajto en ordinaraj libroj aŭ gazetoj, ofte en la paĝanguloj.
John Barnes Linnett patentis la unuan turnolibron en 1868 kiel kineografo. La ordinara turnolibro estis frua animacia aparato kiu produktis iluzion de movado el serio de sekvencaj desegnoj; animacio ne disvolviĝos plue ĝis la alveno de la kinarto kaj de la kinematografio en la 1890-aj jaroj.
Kaoru Mitoma
Kaoru Mitoma (三笘 薫, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
Gotihavo
Gotihavo  estas vilaĝo ĉ. 4 km sudoriente de Kapilavastuo, en la distrikto Kapilavastuo, en la zono Lumbinio en suda Nepalo. Laŭ la nepala popolnombrado de 1991, ties loĝantaro estis 3335 personoj loĝantaj en 567 individuaj domoj.
Historio
La nuntempa Gotihavo estis konata kiel Kemavatio en la estinteco, kie laŭ la Teravada tradicio naskiĝis la budho Krakuĉando, unu el la antikvaj budhoj priskribitaj en la Palia kanono.
Árpád Gergely
Árpád Gergely  naskiĝis la  en Bábca (nuntempa Babța en Rumanio).
Biografio
Árpád Gergely frekventis bazlernejon en Csány, poste metilernejon en Gyöngyös. Post lernado li eklaboris kiel masonisto. En 1968 li edziĝis kaj paŝo post paŝo li komencis okupiĝi ankaŭ pri pentrado. Lia unua ekspozicio sole okazis en 1979. En la sekva jaro li forlasis la industrian profesion kaj li plene estis pentristo.
Albert (stacidomo)
Albert estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Nord - Lille (272000).
Bzí
Nomon Bzí havas pluraj setlejoj:
kaj ankaŭ monto:
Báňská dráha
Báňská dráha (esperantigite Mineja fervojo) estas origina nomo por fervoja linio kuniganta hodiaŭan stacion Ostrava ĉefstacidomo kun Doubrava. Nuntempe tiu ĉi fervojlinio estas dividita inter du posedantojn: AFTV (ĉeĥe, mallongigite SŽDC) (kiel parto de fervojlinio Ostrava hl.n. - Valašské Meziříčí kaj OKD, Transporto (OKDT).
Historio
Pluan plilongigon de la fervojlinio inicis gvidantaro de FV frunte kun Anselm Rothschild, kiu lasis konstrui plilongigon de Báňská dráha el Michálkovice al ŝakto Bettina en Doubrava (donita en trafikon la 12-an de septembro 1870) kun deflankiĝoj al ŝaktoj Eleonora kaj Stará strojová en Orlová kaj ĝis stacio Doubrava en Fervojo Košice-Bohumín. En la jaro 1886 poste ankaŭ plilongigon el Michálkovice ĝis Doubrava kun ĉiuj aloj aĉetis NFIF. Báňská dráha, tiam portanta germanan nomon Montan-Bahn, senĉese evoluis kaj estiĝadis novaj aloj al unuopaj ŝaktoj. En la jaro 1905 ĝi poste havis suman longon 34,062 km.
Rilate al nesufiĉa kapacito estis en la ajro 1880 donita en trafikon dua relo inter Moravia Ostrava - Vítkovice kaj stacio Salm, la dua relo inter Salm kaj stacio ŝakto de Josefo estis konstruita nur pase de la dua mondmilito. Kapacitajn problemojn inter Přívoz kaj Moravia Ostrava - Vítkovice NFIF solvis per dungo de paralela Ostravsko-frýdlantská dráha.
Ekde la jaro 1906 la trafikon sur Báňská dráha komencis sekurigi ŝtataj fervojoj, sed la linio restis senĉese en posedaĵo de nFIF. Sed post la dua mondmilito la fervojlinio estis naciigita kaj ĝi fariĝis parto de Ostravaj-karvinaj minejoj (OKM). Sed la fervojlinio inter la hodiaŭaj stacioj Ostrava hl. n. kaj Ostrava mezo estis enmembrigita en ĈŜF (ĉeĥe ČSD). Tiel tenajlita Báňská dráha estis poste enmembrigita en specialigitan formacion de OKM, kiu estis sub nomo OKR-Transporto fondita al la 1-a de januaro 1952. Sed la transporton sur Báňská dráha sekurigis senĉese la ŝtatajn fervojojn de ĈŜF.
Malfortigo de la karbominado
Signifaj ŝanĝoj en spaco sur Báňská dráha okazis en la paso de la 90-aj jaroj en konekso kun malfortigo de la karbominado ĉirkaŭ tiu ĉi fervojlinio. El la minejoj en senpera proksimeco de la fervojlinio estis haltigita la minado en minejoj Zárubek en Silezia Ostrava, Petr Cingr en Michálkovice kaj Fučík 5 en Orlová-Poruba. Tio alportis iompostioma redukton de relejo de la stacioj Ŝakto de Josefo kaj Poruba kaj plena nuligo de la stacio Michálkovice. Kun sinkanta nombro de trajnoj ankaŭ sensignifiĝis la dua relo inter ŝakto de Josefo kaj stacio Ostrava mezo, kaj tiel ĝi estis iom post forportita - unue en la sektoro Zárubek - Ostrava mezo, pli poste ankaŭ inter Zárubek kaj la ŝakto de Josefo.
Estis ankaŭ forportitaj deflankiĝaj linioj, kiuj kunigis Báňská dráha-on kun la fermitaj minejoj Petr Bezruč kaj Fučík 2.
Lasta signifa ŝanĝo en konduko de tiu ĉi fervojlinio estis ties konekto en la eksan koŝican-bohumínan fervojlinion (KBF) ĉe stacio Orlová en la jaro 1997. Samtempe tiel estis forlasita kaj forportita la origina sektoro de báňská dráha inter nova alligo kaj Doubrava.
Nuntempo
Nuntempe estas sur tiu ĉi fervojlinio en trafiko tri stacioj: Zárubek, ŝakto de Josefo kaj Poruba. Sed la laste nomita stacio estas nun sole unu el du partoj de la stacio Orlová. El tiuj ĉi stacioj la plej grandan signifon havas sole Zárubek, kie estas riparejo de vagonoj de OKMT, estas de ĉi tie priservata apudrelvojo lignejo Salma kaj plu tio estas mortstacio por karbaj trajnoj direktantaj el minejoj en Karviná-regiono al apudrelvojo Nova gisejo. Tiuj ĉi trajnoj kaj egaligumaj trajnoj en la mala direkto havas ankaŭ decidan kvocienton en trajna transporto sur la nuna Báňská dráha.
Nuntempe trafikas la fervojan transporton sur tiu ĉi fervojlinio sole OKMT, escepte de sektoro Zárubek - Ostrava mezo, kie veturas ankaŭ priservoj de Ĉeĥaj fervojoj.
Estonteco
En meztempa vidaspekto ne eblas atendi sur tiu ĉi fervojlinio pli signifajn ŝanĝojn escepte de la stacioj ŝakto de Josefo kaj Poruba, kies sorto estas neklara. En longtempa perspektivo oni konsideras eventualan eluzon de tiu ĉi fervojlinio ankaŭ por ĉeurba fervoja transporto.
En konekso kun preparata urbanisma eluzo de la spaco post la eksa koaksigejo Karolina en Moravia Ostrava, en kies senpera proksimeco la fefvojlinio troviĝas, oni prikonsideris forporton de la fervojlinio en tiu ĉi spaco, do en sektoro Ostrava mezo - Zárubek. Sed OKMT taksas bezono de konservo de tiu ĉi sektoro por minimume 20-25 jaroj, te. cca ĝis la jaro 2030. Eventuala mallongogo de tiu ĉi limdato la trafikanto de la fervojlinio kondiĉigas per konstruo de rezerva alligo al la reto de SŽDC, kio postulus en minimuma varianto 400 milionoj da kronoj. Eventuala vendo de parceloj, kiuj estas pro tiu ĉi linio blokataj, do devus alporti minimume tiun ĉi sumon, en la mala kazo la nuligo de tiu ĉi sektoro ne estas ekonomie principigebla.
Gelting
Gelting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Geltinger Bucht, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Steinbergkirche.
Baseno Superĉiko
Baseno de Superĉiko (rumane Ciucul de Sus, hungare: Felcsík [felĉik]) estas la plej norda intermonta baseno de la Baseno de Ĉiko el inter la ĉikaj basenoj laŭ la supera fluo de rivero Olt. Okcidente la Nord-harghita kaj oriente la bloko de Hășmasul Mare kaj la montspino de Naŝkalat limas la basenon. Estas dense loĝata valo. La komunumoj denorde-alsude estas la jenaj: urbo Bălan, Sândominic, Tomești, Ineu, Cârța, Dănești, Mădăraș, Siculeni, Satu Nou, Racu, Ciceu. Oriente de tiuj: Frumoasa, Nicolești, Mihăileni, Nădejdea, Văcărești, Livezi.
En somero de la jaro 1907 Béla Bartók kolektis popolmuzikon en ĉi tiuj vilaĝoj.
Letkov
Historio
Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo kaj ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.
Suzi Quatro
Suzi Quatro, propranome Susan Kay Quatrocchio, estas usona kantistino kaj basgitaristino.
Vic Perrin
Li diplomiĝis ĉe University of Wisconsin–Madison en 1930-aj jaroj. Dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, Perrin estis regula prezentisto en portempa radio, en multaj spektakloj ĉefe ĉe Free World Theatre de Arch Oboler, "Behind The Scenes Hollywood Story" kaj Hollywood Music Hall. Li estis regula aktoro ĉe la radia versio de Gunsmoke, al kiu li ankaŭ scenarigis epizodojn inter aliaj radioserioj. En 1947 li havis malgrandan rolon en filmo Magic Town kaj en 1949 komencis televidan karieron ĉe Oboler Comedy Theatre.
Dum 1950-aj jaroj li aktoris malgrandaj rolojn ĉe filmoj kiel Outrage, Don't Bother to Knock, The Iron Mistress, The System, Julius Caesar, Forever Female, Dragnet, Black Tuesday kaj Riding Shotgun kaj televidserioj Adventures of Superman, Rocky Jones, Space Ranger, TV Reader's Digest, Lassie kaj The Rifleman.
En la 1970-a jardeko li aktoris malgrandajn rolojn ĉe filmoj Airport, Zig Zag, Klansman, The Abduction of Saint Anne, The Hindenburg kaj The Take inter aliaj kaj televidserioj kiel Scooby Doo, Where Are You!, Mission: Impossible, Help!... It's the Hair Bear Bunch!, Kung Fu, Inch High, Private Eye, These Are the Days, Clue Club, Wonder Woman, Jana of the Jungle, The Scooby-Doo/Dynomutt Hour, The Fantastic Four, Spider-Woman, Captain Caveman and the Teen Angels, Buck Rogers in the 25th Century, ktp.
Li estas listigita dum 1980-a jaroj ĉe animaciaj serioj Spider-Man and His Amazing Friends, Spider-Man, The New Scooby and Scrappy-Doo Show, Super Friends, The Incredible Hulk, Smurfs kaj Jonny Quest kaj televidfilmoj kiel Flash Gordon: The Greatest Adventure of All.
En 2009 oni uzis lian voĉon por filmo Watchmen.
Antanas Račas
Antanas Račas (naskiĝis la en Jurbarkas, mortis la  en Vilnius) pedagogo, signataro, aktiva politikisto, parlamentano de Litovio.
En 1962-1967 studis germanistikon en Universitato de Vilnius. Instruis germanan lingvon en mezlernejoj de distriktoj Zarasai, Jurbarkas, Kelmė. En 1988 komencis aktivan politikan agadon. En 1990 - 1992 kaj en 1996 - 2001 estis parlamentano de Litovio. Dum studjaroj li ellernis ankaŭ Esperanton. Estante parlamentano li multfoje helpis al Litova Esperanto-Asocio solvi diversajn demandojn. En 1996 li kune kun aliaj parlamentanoj-esperantistoj Vytenis Andriukaitis kaj Mečislovas Treinys en parlamentejo en Vilnius akceptis prezidanton de Universala Esperanto-Asocio prof. d-ro Lee Chong-Yeong.
Afrika Akademio de Lingvoj
La Afrika Akademio de Lingvoj (African Academy of Languages (ACALAN); Académie Africaine des Langues; Academia Africana de Línguas (ACALIN)) estas tutafrika organizo fondita en 2001 fare de la tiama prezidento de Malio nome Alpha Oumar Konaré, sub la protekto de la Afrika Unio, por la harmoniigo de multaj lingvoj parolantaj en Afriko. La unua estro de AKALIN estis la iama ministro pri Baza Edukado de Malio nome Adama Samassekou. 2006 estis deklarita de AU kiel Jaro de Afrikaj Lingvoj, kaj la 21an de Junio okazis la inaŭguro de la provizora Stabanaro de AKALIN en Adis-Abebo, Etiopio.
Ekde Decembro 2009, Prof. Sozinho Francisco Matsinhe el Mozambiko estras AKALIN.
Bakir Izetbegović
Bakir Izetbegović estas politikisto de Bosnio kaj Hercegovino. Li naskiĝis la en Sarajevo, Bosnio kaj Hercegovino, do nun estas -jara. Ekde oktobro 2010 li estas la bosnia reprezentanto en la tripersona ŝtata prezidantaro de Bosnio kaj Hercegovino. Antaŭulo en tiu pozicio estis la samlandano Haris Silajdžić.
7580 Schwabhausen
7580 Schwabhausen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Neuberg
Neuberg havas diversajn signifojn:
Reo Hatate
Reo Hatate (旗手 怜央, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
120074 Bass
120074 Bass estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo David S. Dixon elde la Observatorio de Jornada en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).
Duum-dekuma nombroprezento
Ĉiu bitkvaro de duum-dekuma nombroprezento povas havi valoron ekde 00002 (010) ĝis 10012 (910); la ceteraj 6 valoroj de bitkvaro en la duum-dekuma nombroprezento ne estas uzataj.
120074 Bass
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Harry Bass, diplomigita de la Medicina Lernejo de la Universitato de Pensilvanio en 1960. En 1977, li aniĝis al la estraro de Memoriala Medicina Centro de Las Cruces (Nov-Meksiko), establis privatan kabineton, kaj estas kuracisto tre respektata kaj de siaj kolegoj kaj de siaj pacientoj.
Bufintona-Barba-Bima ortografio
La Bufintona-Barba-Bima ortografia sistemo por la pensilvanigermana lingvo estas developita fare de tri pensilvanigeramanoj: Albert F. Buffington, Preston A. Barba, kaj C. Richard Beam. Ĝi estas la ortografia sistemo antaŭenigita de la Pennsylvania German Society (Societo pensilvanigermana).
Albert (Somme)
Albert estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Albertins.
Ĝamame
Geografio
situas laŭ rivero Jubba, en suda parto de la lando. Hinda Oceano troviĝas 30, Kismajo 55 km.
Historio
La urbo estis regita de zanzibaraj sultanoj en 1835, kiun sekvis dominado de Otomana Egiptio inter 1875-1876, brita, fine itala koloniado okazis. Tiam Margherita estis urbeto ekde 1926. Oni longe okupiĝis pri terkultivado laŭ bordoj de la rivero. Oni produktis bananojn, kotonojn, arakidojn kaj maizojn. Inter 1968-1982 la urbo estis centro de departemento. La loĝantaro tre kreskiĝis komence de la 21-a jarcento.
Klimato
En la temperaturo varias inter 23 kaj 32 'C. Jare pluvas po 230 mm. Mezurebla pluvo pluvas inter majo-junio pro la fora musono.
Riachinho (Tokantinso)
Riachinho estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 4.191 loĝantojn en 2010.
5424 Covington
5424 Covington estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la unua kanada radio-astronomo Arthur Covington (1913–2001), kiu malkovris la elsendon de mikroondoj fare de la sunmakuloj : tio, kiu indikas, ke la magnetaj kampoj ludas gravan rolon en la kreo de ne-varmdevenaj radiaj elsendoj.
Neuburg
Neuburg havas diversajn signifojn:
324 Bamberga
324 Bamberga estas tre granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la observatorio de Vieno, la, kaj ĝia nomo referas al la germana urbo Bamberg.
Erkerode
Erkerode estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio.
324 Bamberga
Ecoj
Malgraŭ ĝia malhela surfaco, kaj kvankam ĝia tre discentra orbito multe variigas ĝian videblan magnitudon, ĝi estas la 10-a plej brila asteroido, kun videbla magnitudo de 8,0 en favora opozicio. Tiam ĝi proksimiĝas al 0,798 astronomia unuo de Tero. Ĝi estas tiu, kiu plej proksimiĝas al Tero inter la asteroidoj de absoluta magnitudo supera al 9,5.
Ĝia rotaciperiodo estas sufiĉe longa: 29,43 horoj, kaj ĝia spektra tipoj estas inter la C-tipo kaj la P-tipo.
Neubrunn
Neubrunn signifas en la germana lingvo nova puto.
Ĝi estas nomo de diversaj lokoj:
Mr. Smith Goes to Washington
Mr. Smith Goes to Washington ("S-ro Smith Iras al Vaŝingtono") estas 1939-a drama filmo, direktita de reĝisoro Frank Capra, temanta usonan registaron. Ĝi kandidatiĝis por 11 Akademiaj Premioj kaj gajnis la Akademian Premion por plej bona scenaro. La filmo eklanĉis James Stewart kiel ĉefan Holivudan stelulon. Ankaŭ aperis en la filmoj gesteluloj Jean Arthur kaj Claude Rains, kaj multaj subtenaj aktoroj inkluzivante Edward Arnold, Guy Kibbee, Charles Lane, and Thomas Mitchell. Ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.