cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantono Vézelay
La kantono de Vézelay (france canton de Vézelay) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Avallon. Ĝia ĉefurbo estas Vézelay.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Vézelay la jenaj 18 francaj komunumoj :
Struvelpetro
La verko estas tre disvastigata en la tuta mondo.
Lernejo Sankta-Paŭlo (Concord)
La Lernejo Sankta-Paŭlo (angla lingvo, "St. Paul's School") estas pensiono privata coedukada Nov-Hampŝira filiiĝi ĉe eklezio episkopa. Ĝi estis fonda en 1856, kaj estas inter la kelke da pensionoj restantaj plene pensionaj lernejoj. 524 studantoj ĉeestas la lernejon, kaj ĝi havas 2000 akreojn. La lernejo estas ano de la Ligo de Lernejoj Memstaraj (angla lingvo, "Independent School League"), la plej maljuna atleta asocio de lernejoj memstaraj Usona.
Historio
En 1856 George Cheyne Shattuck, kuracisto edukita en Harvard, aliiĝis lia hejmen kampara en lernejon por liaj du filoj.
La Vivo Ĉiutage
La Lernejo de Sent-Paulo, kiel multaj de la areaj lernoj memstaraj, havas klasojn ses tagoj de la semajno, sed merkredo kaj sabato estas tagaj duonaj. Kiel plej lernejoj Usonaj, ĝi havas kvar gradojn. En La Lernejo de Sent-Paulo, ilij nomiĝas "Third Form" (formo tria) per "Sixth Form" (formo sesa). Le kvar ĉiusemajne tagoj plenaj komenciĝas ĉe Kapelo. La duona-horo kunsido interfida mandata konsistas el legon kaj paroladon aŭ prezentaĵon muzikan kaj anoncadojn. En la klaso, la lernejo instigas diskutadon inter studantoj kaj inter instruisto. La averaĝo multeco de klasojn estas inter dek kaj dek du studantoj. La lernejo bezonas ke studantoj ludi sportojn.
Vallebona
Vallebona estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bordighera, Ospedaletti, Perinaldo, San Biagio della Cima, Seborga, Soldano kaj Vallecrosia.
László Bártfay
László BÁRTFAY [lAslO bArtfai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bártfay László estis hungara juristo, advokato, verkisto, membro de Hungara Scienca Akademio.
László Bártfay naskiĝis la 1797 en Felsővadász. Li mortis la 1858 en Pest (urbo).
Biografio
László Bártfay frekventis lernejojn en tiam hungara urbo Kassa, poste li eklaboris kiel notario en Pest. En 1819 li konatiĝis kun Karolo Kisfaludy, baldaŭe kun Ferenc Kazinczy. En 1823 li iĝis advokato, krome li konatiĝis kun kremo de la hungaraj poetoj kaj verkistoj, ili regule kunvenadis en sia loĝejo. En 1836 li estis unu el la fondintoj de Societo Kisfaludy, en 1842 li estis elektita kontrolisto de la societo.
Fontoj
{{Vivtempo|Bartfay, Laszlo}
Tinchebray
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tinchebrayens.
Ĝi nun formas parton de Tinchebray-Bocage
Castaño del Robledo
Loĝantoj
La censita populacio en 2009 estis de 224 loĝantoj kaj denseco estas de 12,23 loĝ/km². Anoj estas "castañeros".
Situo
Castaño del Robledo estas situa en la norda parto de la provinco de Onubo en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena, je altitudo de 738 m; je 113 km de Onubo, provinca ĉefurbo. La montara areo de ties teritorio estas de 13 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 53' N, 6º 42' Ok.
Infrastrukturo
La vilaĝo enhavas restoracion, hotelon, kelkajn vendejojn, kelkajn trinkejojn situajn ĉe la ĉefa placo kaj distrejojn, parkon, vendistojn de naturaj produktoj ktp. estas ankaŭ sportejo kaj naĝejo.
En la ĉirkaŭa naturo estas abundo de vegetalaj kaj animalaj specioj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo.
Giles Gilbert Scott
Kavaliro Giles Gilbert SCOTT (n. la 9-an de novembro 1880 - m. la 8-an de februaro 1960) estis brita angla arkitekto.
Li estis ano de dinastio de arkitektoj. Lia patro estis George Gilbert Scott la pli juna, lia onklo John Oldrid Scott, kaj lia avo Kavaliro George Gilbert Scott: ĉiuj laboris kiel arkitektoj.
Li miksis modernismon kun la tradicio de la angla gotika reviviĝo. Li desegnis plurajn preĝejojn, kaj famis aparte pro la desegno de la anglikana katedralo de Liverpool, por kiu li venkis en konkurso en 1903. Li desegnis ankaŭ la tradician anglan ruĝan telefonbudon. Post ĝia detruo de bomboj en 1941, li desegnis novan ĉambron por la angla Ĉambro de Deputitoj.
Charles Granville Stuart-Menteth
Charles Granville STUART-MENTETH [stjuat mentith'] (naskiĝis la en Malvern) estis angla esperantisto kaj instruisto de angla lingvo.
Li esperantistiĝis en 1902. Li verkis Anglan kaj Esperantan Etimologion kaj multajn gazetartikolojn.
Moncrabeau
Moncrabeau estas franca situanta en departemento Lot-et-Garonne, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Moncrabelais.
Hilda Péter
PÉTER Hilda estas rumanuja hungara aktorino naskita en Sfântu Gheorghe la 2-an de aŭgusto 1978. Ŝi estas la filino de libroeldonisto Sándor Péter.
George Gilbert Scott
Kavaliro George Gilbert SCOTT (n. la 13-an de julio 1811 - m. la 27-an de marto 1878) estis brita angla arkitekto.
Hilda Péter
Kariero
Hilda Péter finis en la aktorfako de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat en 2001 kaj ekde 2001 ĝis 2006 ŝi estis anino de la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház kaj ekde septembro de 2006 de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
George Gilbert Scott
Komence li desegnis paŭperejojn, sed li famis pro la desegno kaj restaŭro de preĝejoj, katedraloj ktp. en la gotika stilo. Li estis inspirata de Augustus Pugin. Li ludis kernan rolon en la 19a-jarcenta gotika reviviĝo de Anglio. Li ankaŭ desegnis la finstacion Sankta Pancras (1865) kaj la Albert Memorial, komisiitan de Reĝino Viktoria memore de sia edzo Princo Albert de Saxe-Coburg-Gotha kaj konstruita de 1864 al 1876.
Li naskiĝis en Gawcott, Buckinghamshire kaj estis filo de pastro. Li entombiĝis en Abatejo Westminster. Li fondis dinastion de arkitektoj: liaj filoj George Gilbert Scott la pli juna kaj John Oldrid Scott kaj lia nepo Kavaliro Giles Gilbert Scott laboris kiel arkitektoj.
Bonŝanco
Bonŝanco povas esti difinita kiel rezulto pozitiva de okazaĵo malmulte ebla.
Estas almenaŭ du formoj, al kiuj oni povas referenci kiam oni uzas ĉi tiun terminon: senti bonŝanco kiel farita de hazardo; aŭ atribui klarigojn de fido aŭ superstiĉo, kiel la organizo supernatura de okazaĵoj bonŝancaj.
La antonimo de bonŝanco estas malbonŝanco.
Kiel trompo
Proksimuma kalkulo raciisma por bonŝanco inkludas aplikadon de leĝoj de probablo kaj aludon al kredoj nesciencaj. Raciistoj sentas ke kredo je bonŝanco estas rezulto de rezonado malriĉa aŭ iluzia pensado. Por raciisto, kredanto je bonŝanco faras al trompo logika post hok (Post ĉi tio):"A okazas (mi portas bonŝancan ĉemizon) kaj do B (io bona) okazas. Pro tio, A kaŭzis al B."Laŭ rigardo raciisma de la mondo, la probablo nur estas afektita de rilatoj hazardaj konfirmitaj. La falado de briko sur homo, kiu marŝas sub ĝi, ne okazas pro la bonŝanco de tiu homo, sed pro rezulto de kolekto de okazaĵoj klarigeblaj. Statistike, ĉiu ajn homo, kiu maŝus sub la konstruaĵo havis probalojn, ke la briko falu sur tiu.
Proksimuma kalkulo alterna por bonŝanco estas kontrasti ĝin kun kontrolo. Bonŝanco estas tio, kion okazas trans kontrolo de homo. Ĉi tiu vidpunkto aneksas fenomenojn, kiuj estas okazaĵoj akcidentaj, ekzemple la loko naskiĝa de homo, sed en kiuj ne estas dubo aŭ ĉi tiu estas negrava. En ĉi tiu marko diferenciĝas tri formoj de bonŝanco:
Bonŝancigaĵoj
En la okcidenta mondo, same kiel en la orienta mondo, multaj kredas, ke tiuj malsamaj agoj aŭ signoj alportas bonŝancon:
Vidu ankaŭ
Glück
Izjum
Izjum (Ізюм) estas urbo en Ukrainio, la centro de la distrikto Izjum de Ĥarkiva provinco. Ĝi kuŝas en Sloboĵanŝĉina (Слобожанщина), ĉe la piedo de la plej alta monto en la Ĥarkiva regiono, Kremenec, sur la kurba bordo de la rivero Donec.
La urbo estis okupata de la rusa armeo dum la Invado de Rusio en Ukrainion (2022) kaj je la 11-a de septembro 2022 la ukrainia armeo kontraŭofensive reprenis la urbon, kiun multaj aprezas kiel strategian. La 16-an/17-an de septembro ukrainaj regopovoj informis pri malkovro de amasa tombo en apuda arbaro kun ne malpli ol 440 korpoj, kaj oni trovis 6 torturejojn, kie estis torturitaj 17 ukrainaj soldatoj kaj murditaj la tutaj familioj.
La 17-an de septembro sub ruboj de turdomo, trafitan la 9-an de marto per rusa raketo oni trovis 6 korpojn de unu familio — gepatrojn, filinojn kaj ties geavojn.
Givenchy
Givenchy estas franca varomarko kiu poduktas vestojn, akcesoraĵojn, parfumojn kaj kosmetikon .La fasonisto Hubert de Givenchy establis la modofirmaon en 1952, kaj estris ĝin dum pli ol kvardek jaroj.
La plej konata vizaĝo de la marko estis Audrey Hepburn, danke al la filmo Breakfast at Tiffany's, en kiu la aktorino per la surhavo de eta nigra robo fariĝis mondfama. Ankaŭ por Audrey Hepburn, Givenchy kreis la parfumon L'interdit.
Gyula Keszler
Gyula Keszler  naskiĝis la  en Tapolca. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Keszler frekventis gimnazion en Keszthely, poste li akiris 2 diplomojn pri maŝininĝeniero kaj pri ekonomika inĝeniero en Reĝa Teknika Universitato József en 1930/1931. Post siaj studoj li laboris laŭvice en projekta laborejo, en fabrikoj en Csepel, en Hungaraj Ŝtatfervojoj. Intertempe li doktoriĝis en 1941. Inter 1948 kaj 1958 li havis postenon en ministerio pri trafiko kaj poŝto. En 1949 li ankaŭ ekinstruis en la menciita universitato aŭ en kampuso en Szolnok. En 1953 li estis nomumita docento kaj katedrestro, en 1970 titulara profesoro. En 1971 li kandidatiĝis, en la sekva jaro li pensiuliĝis.
Li havis edzinon, kiu naskis 3 filinojn.
Volapuko kaj Esperanto
Per Volapuko kaj Esperanto oni koncize nomas demandon de interlingvistiko kaj Esperantologio, nome kiujn eblajn influojn la planlingvo Volapuko (Volapük) de Johann Martin Schleyer de 1879 havis sur la planlingvo Esperanto de L. L. Zamenhof de 1887. Oni povas distingi diversajn (eblajn) influojn de Volapuko sur Esperanto sur la kampoj de vortprovizo, sufiksoj, gramatiko kaj verbsistemo.
Deklaroj de Zamenhof pri Volapuko
Zamenhof plurloke substrekis, ke Esperanto estis de li evoluigita tute sendepende de Volapuko. Lia unua projekto de pra-Esperanto aperis en 1878, unu jaron antaŭ Volapuko, sekve, Volapuko ne influis bazan ideon aŭ bazan gramatikon de Esperanto, sed, Zamenhof certe konis la projekton post 1879, li eĉ estis abonanto de volapuka revuo “Volapük: Gased al pakam Volapüka”. Zamenhof diris Kiam la plej granda parto de mia laboro estis jam finita, tiam sur la scenon venis Volapuk (...) Eble Zamenhof konis la projekton tre malfrue, ĉar Volapuk-movado atingis Rusan Imperion nur en 1885-1886. Antaŭ tio, al li eblis koni la lingvon per gazetaro kaj Zamenhof mem deklaris: Mi vane serĉis en la tuta libro de sinjoro Schleyer (...) kaj: nun mi fosis en la tuta libro de sinjoro Schleyer...
Laŭ multaj volapukistoj, Esperanto “ŝtelis” de Volapuko la ideon de facileco de gramatiko. Zamenhof simple skribas, ke estus nesaĝe konstrui artan lingvon enŝovante en ĝin komplikan gramatikon; aldone, la gramatiko de Esperanto estas sendube ege pli facila ol la Volapuka.
Influo al vortprovizo
Iu influo de Volapuko estas en la versio de pra-Esperanto de 1881. Tiu influo montriĝas per tendenco sisteme unusilabigi la fundamentan vortaron laŭ absolute arbitraj kriterioj. Jen ekzemple kelkaj tipaj ŝanĝoj influataj de la volapüka spirito:
! nuna Esperanto !! dialekto de 1881 Gaston Waringhien konkludas: Nian detalan analizon ni povas konkludi per [la konstato], ke en tiu dialekto de 1881 la juna Zamenhof profunde ricevis la influon de la en 1879 aperinta Volapuko, kies ĉefa trajto estas ĝuste la sistema unusilabigo de la nacilingvaj radikoj. Sed li sciis tamen eviti la ekstremajn deformojn, kiuj ridindigis la lingvon de Schleyer: nim por latina animal, plim por franca compliment, nol por angla knowledge, aŭ eĉ sül por franca ciel; kaj precipe li rezervis tiun pritraktadon al la komunaj vortoj, sed lasis senŝanĝe la vere internaciajn.
Tre rapide Zamenhof rezignis pri tiuj arbitraj mallongigoj de radikoj. Tamen en sia projekto de 1887 li konservis kelkajn el ili, kiam laŭ li ili alportis lingvan profiton: pro tio oni diras “spirito” kaj “sprito”, ekzemple. Li ne agnoskis la influon de Volapuko, sed de hebrea lingvo:
Ankaŭ la aŭtoro de la Esperanto deziris, ke la vortoj en tiu ĉi lingvo estu la plej mallongaj, kaj ke la esprimado de pensoj estu en ĝi almenaŭ tiel mallonga, kiel en la lingvo hebrea. Sed kelkaj tre gravaj aferoj malhelpis lin en la plenumo de sia deziro: la vortoj devis esti kompreneblaj, klare diferencaj en la parolado unu de la alia kaj bonsonaj, kaj la nombro de la vortoj ellernotaj devis esti la plej malgranda
Influo al 15-a regulo
La 15-a regulo de la Fundamenta Gramatiko de Esperanto estas la sola aŭ almenaŭ la plej grava enir-pordo por novaj „vortoj“ en la Internacian Lingvon.
Diras Bernhard Pabst: ...historie la 15-a regulo de Esperanto estas reago al la spertoj faritaj per Volapuko, kiu rapide rigidiĝis, ĉar ĝia iniciinto Schleyer klopodis monopoli la decidojn pri necesa pluevoluo je si mem.
Zamenhof diris: En Volapuk, ..., ĉiu nove bezonata vorto nepre devas esti kreita de la aŭtoro ... Tio ĉi ne sole donas grandegan nombron da tute superfluaj vortoj por lernado, sed faras ĉian disvolviĝan paĝon de la lingvo ĉiam dependa de ĝia aŭtoro aŭ de ia ordonanta Akademio. Dume en Esperanto, dank'al la plena seninflueco de la gramatiko sur la vortaron kaj dank'al la regulo, ke ĉiuj vortoj "fremdaj", kiuj jam de si mem estas internaciaj, estas uzataj senŝanĝe egale kiel en la aliaj lingvoj, ― ne sole grandega multo da vortoj fariĝas tute senbezona por lernado, sed la lingvo ricevas la eblon disvolviĝadi eterne ĉiam pli kaj pli, sen ia dependo de la aŭtoro aŭ de ia Akademio.
Sed eble tio ne garantias, ke vere la regulo estas en la lingvo nur pro influo de Volapuko.
Júlia Laczó
LACZÓ Júlia [laczo'] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Temeŝvaro la 20-an de novembro 1971.
Volapuko kaj Esperanto
Influo al sufiksoj
Ekzistas en Volapuko regulo, kiu volas, ke la sufiksoj komenciĝu per vokalo kaj finiĝu per konsonanto. Ŝajnas al kelkaj homoj, ke Zamenhof inspiriĝis de Volapuko, kiam li forĝis siajn sufiksojn: ankaŭ en Esperanto ili komenciĝas per vokalo kaj finiĝas per konsonanto. La granda diferenco troviĝas en tio, ke en Volapuko ili estas plejparte arbitre forĝitaj, dum en esperanto ili ofte inspiriĝas de sufiksoj aŭ vortetoj, kiuj ekzistas en la naciaj lingvoj. Plia influo de Volapuko al Esperanto estas la bezono de sufikso por la landnomoj (-uj- kaj -i-).
Júlia Laczó
Kariero
Ŝi finis en la aktorfako de la Universitato Babeş-Bolyai en 1997 kaj ĝis 2000 ŝi estis anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház, poste ĝis 2003 de la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat kaj de la Csíki Játékszín. Ekde septembro de 2004 ŝi ludas denove en la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Volapuko kaj Esperanto
Sufiksoj -UJ- kaj -I-
En Lingvo kaj Vivo Waringhien diras, ke la sufikso -uj estas io unika en Esperanto: neniu alia sufikso havas tri signifojn tiel diversajn, neniu alia prezentas tian kuriozaĵon, ke ĝia memstara uzo respondas nur al unu el la tri: rusa ujo estas ia vazo, poto, ktp... uzata ĉe rusoj, ĝi estas nek rusa arbo nek rusa lando.
Laŭ Claude kaj Andrée Gacond, oni malfacile komprenas la zamenhofan uzon de la sufikso uj, se oni forgesas rigardi al la lingvo Volapuko. En tiu lingvo la landnomoj finiĝas per än. Belgio estas Beljän ; Portugalio, Bodugän ; Danio, Dän ; Germanio, Deutän ; Alzaco, Elsasän : Francio, Flentän ; Grekio, Glikän ; Svislando Jveizän. Tiu sufikso än estas mallongigo de la radiko län, kiu korespondas al nia vorto lando (la sufiksoj komenciĝu per vokalo kaj finiĝu per konsonanto, do la sufikso por la landnomoj ne povis esti län). Fakte en Volapuko oni dirus por tiuj landnomoj Belgland, Portugalland, Danland, Germanland, Alzacland, Francland, Grekland, Svisland, se oni volus fari komparon kun niaj propraj radikoj. Laŭ la aŭtoroj, Zamenhof, kiu serĉis por la tiam forĝata lingvo rimedojn, kiuj reguligas la vortfaradon, ne povis ne rimarki tiun sufikson än. Ni scias, danke al klarigoj ĉerpitaj ĉe Gaston Waringhien, kiel Zamenhof forĝis la sufikson uj. Tiu sufikso ne plu signifas lando, regno, teritorio, sed entenilo, skatolo. Tio kondukos al neatenditaj konsekvencoj.
En Volapuko la radikoj ne havas precizan signifon kiel en Esperanto. Ili akiras precizan signifon nur kiam ilin kompletigas precizigaj afiksoj. Brit por signifi brito devas ricevi la sufikson el: Britel do signifas brito. Por diri Britio oni devas uzi la landnoman sufikson än: Britän; por havi la adjektivon brita oni devas uzi la adjektivan sufikson ik : Britik. Resume, el la neŭtrala radiko brit Volapuko formiĝas per precizaj sufiksoj Britel = brito, Britän = Britio kaj Britik = Brita. Ekzemple pri lando Brazilo. Unue la radiko por tiu teritorio estis Basil, poste ĝi reprenis la literon r kaj iĝis Brasil en reformo de Arie de Jong. Al Britel = brito respondas Brasilel = brazilano; al Britän = Britio respondas Brasilän = Brazilo kaj al Britik = brita korespondas Brasilik = brazila. Kiel oni konstatas, tiu paralelismo ne ekzistas en Esperanto. La esperanta strukturo ne permesas ĝin. La radiko brit en Esperanto signifas la homon, kiu loĝas en iu teritorio, parolas iun lingvon, ktp. La radiko brazil nur difinas iun teritorion. En Volapük la radikoj brit kaj brasil havas neniam memstarecon. La kunglua sistemo en la du lingvoj ne havas la saman funkcian logikon.
! colspan="2" | radiko !! colspan="2" | -el !! colspan="2" | -än !! colspan="2" | -ik ! Volapuko !! Esperanto !! Volapuko !! Esperanto !! Volapuko !! Esperanto !! Volapuko !! Esperanto
Tion ne tuj komprenis Zamenhof, opinias la aŭtoroj. Ĝis la periodo de la unua Universala Kongreso li uzis la sufikson uj iom kiel la volapukistoj uzis la sufikson än. Britujo, Brazilujo, jen du formoj, kiuj ŝajnis al li logikaj. Fakte Britlando kaj Brazillando estus logikaj, sed *Brazilujo estis vera idiotismo, tio estas peko kontraŭ la logiko de la lingvo mem. Britujo povas konveni, ĉar oni povas imagi ujon, kiu entenas la britojn. Sed oni ne povas imagi ujon, kiu entenas la teritorion Brazilo.
La volapukaj Bolivän, Nedän, Rilän, Sürän, Kanän –kiuj fakte signifis Bolivlando, Nederlando, Irlando, Sirilando, Palestinlando, se oni volas fari komparon kun niaj propraj radikoj– estis tute logikaj en la volapuka sistemo. En Esperanto ilia blinda imitado liverus sub la plumo de Zamenhof tiujn idiotismojn, kiuj hodiaŭ ŝajnas al Gacond lingvaj monstraĵoj: Bolivujo, Holandujo, Irlandujo, Sirujo, Palestinujo.
En Volapuko la sufikso än, kiu signifis lando, regno, teritorio, ne nur servis al la forĝado de landnomoj, sed de aliaj negeografiaj konceptoj. Kaj ili estis tute logikaj. Per la radiko fat (patro) Volapuko povis logike forĝi fatän, kiu signifas patrolando. Zamenhof provis imiti tiun vorton kun sia patrujo. Al paro Gacond, tiel li forĝis unu el la plej monstraj idiotismoj, kiuj ekzistas en la lingvo internacia.
La landforma i-sufikso estas la vera ekvivalento de la volapuka sufikso än. Pro tio en la medioj de SAT oni daŭre parolas pri Brazilio, Kanadio kaj patrio. Tiuj konstruoj estas absolute logikaj. Brazilio, Kanadio ne signifus la lando de la braziloj, de la kanadoj, kiel asertas kelkaj kritikantoj, sed Brazillando, Kanadlando. Kaj la vorto patrio ŝajnas bona solvo al la idiotismo patrujo.
Influo al demandformoj
Mankas universala maniero por esprimi la distingon inter indiko kaj demando. Zamenhof elektis, ne hazarde, uzi vorteton ĉu. Li bone sciis du etnolingvojn, kiuj havas demandan morfemon: en la pola ĝi estas czy kaj en la rusa li. Estas rimarkinde, ke Schleyer elektis la rusan morfemon kaj iom modifis ĝian enklitikan funkcion en la fontolingvo. En Volapuko ĝi fariĝas silabo ligita per streketo kun la verbo aŭ alia taŭga vorto.
Sed, se okazas konsonantgrupiĝo konsistanta el du l-oj aŭ tri konsonantoj, la partikulo fariĝas proklitiko; ĝi staras antaŭ la verbo kaj ligiĝas kun ĝi per streketo.
Zamenhof tamen preferis uzi la polan partikulon. Per la formo ĉu ĝi aperis jam en 1881-1882 en teksto de la dua pra-Esperanto. Same kiel sia pola etimo czy, la Esperanta demanda adverbo aŭ partikulo ĉu staras ĉe la komenco de aserta frazformo, ne havanta alispecan demandan adverbon. Per tiu ĉi rimedo Zamenhof evitis la bezonon uzi trian metodon formuli demandajn frazojn, nome per inversigo de la vortordo kiel en la germana lingvo.
(111253) 2001 XU10
(111253) 2001 XU10 estas malgranda, meze hela apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Volapuko kaj Esperanto
Influo al korelativoj
Gaston Waringhien ankaŭ rimarkis la provon ĉe Zamenhof tabeligi la vortojn, kiujn ni hodiaŭ nomas korelativojn. Estas simileco ekzistanta inter la esperanta korelativa tabelo kaj multaj volapukaj tabeloj.
(111253) 2001 XU10
Orbito
Ĝia tre discentra kaj tre klinata orbito krucas tiun de la Tero kaj etendiĝas pli malproksimen ol la orbito de Marso, ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso, sed ĝia suprenira nodo troviĝas danĝere proksima de la orbito de la Tero, kun taksata diametro de 3 km, ĝi estas unu el plej granda inter la.
Volapuko kaj Esperanto
Influo al korelativoj
Volapuko havas sufikson por la tempo, kiun Esperanto ne konas. Tiu sufikso üp permesis formi demandan vorton, kiu atendas tempan respondon: kiüp. Esperanta ekivalento: kian, kiu baldaŭ fariĝis nia kiam. En Volapuko kaŭzo estas kod, tiu radiko permesis formi demandan vorton por la kaŭzoj: kikod. Esperanta ekvivalento: kial. Kiom tradukiĝas en Volapuko per kimna. Jen nova ki-vorto formita per -na, nombra sufikso, kiun Esperanto ne posedas.
La paralelismo fariĝas ankoraŭ pli frapa, kiam oni rimarkas, ke en Volapuko la demonstraj vortoj formiĝas per la prefikso at- kaj et-. Esperanta ekvivalento ti-. Al la volapukaj atos kaj etos korespondas la esperantaj ĉi tio kaj tio.
La negacio formiĝas en Volapuko per n-; al la volapüka nos korespondas la esperanta nenio.
La granda diferenco inter Volapuko kaj Esperanto estas, ke en Volapuko tiuj afiksoj ne nur estas uzataj por la formado de tiuj korelativoj. En tiu lingvo al la demando kiüp oni povas respondi cilüp. Litera traduko: ''Kiam? *Infanam''. *Infanam signifus en la tempo de la infaneco.
! colspan="2" | afikso !! colspan="2" | demandovorto !! colspan="2" | respondvorto / ekzemplo ! Volapuko !! Esperanto !! Volapuko !! Esperanto !! Volapuko !! Esperanto
Influo al verbsistemo
Bernard Golden esploris la influon de Volapuko al Zamenhof. Al li estas evidente, ke Volapuko influis Esperanton, eble plej klare, kiam temas pri la karakterizaj vokaloj en la konjugacio de la verboj.
En Volapuko prezenco estas montrata per vokalo a (kutime ĝi falas); imperfekto per ä, preterito per e, pasinta preterito (perfekto) per i; futuro per o, preterita futuro per u ktp. Nu, oni rimarkas, ke almenaŭ kelkaj tempindikaj vokaloj de Volapuko (prezenco en a, unu el la preteritoj en i, la futuro en o) ne retroviĝas en pra-Esperanto 1881-1882, sed retroviĝas en Esperanto 1887 (imperfekta formo en -e –proksima al la litero -ä de la sama tempindiko en Volapuko– eble ekzistis en kelkaj fazoj de Esperanto, sed estis tiam malaperinta).
Oni ne povas scii, ĉu la volapuka tempindika vokalsistemo vere influis la elekton de tiuj samvaloraj vokaloj ankaŭ en Esperanto de 1887: fakte oni povus atingi la samon surbaze de logika utiligo de la sinsekvo de la kvin vokaloj a, e, i, o, u (prezenco, imperfekto, preterito, futuro, imperativo), sed tio ne klarigas la kombinadon de precize tiuj vokaloj kun precize tia temposinsekvo (kial ne preterito, imperfekto, prezenco, imperativo, futuro, aŭ la malo?); oni povas ankaŭ imagi, ke vokalsinsekvoj de aliaj lingvosistemoj estus povintaj influi tiun elekton.
! tenso !! Volapuko !! Esperanto de 1881 !! Nuna Esperanto
Léh
Léh estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó.
Situo
Léh situas en Cserehát en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szikszó troviĝas 15, Miskolc 30, Budapeŝto 200 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1281 en formo "terra Loh". En 1638 la turkoj okupis la vilaĝon. En 2002 granda inundo okazis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
Kie boacoj vagadas
Kie Boacoj Vagadas estas originale Esperanta novelaro de la suoma esperanto-verkisto Eija Salovaara. La libro aperis la unuan fojon ĉe Dansk Esperanto-Forlag kaj la duan fojon ĉe Pro Esperanto. La naŭ noveloj rakontas pri la vivo en laponia gubernio.
Arnfels
Arnfels estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
NGC 2175
NGC 2175 (aliaj indikoj — OCL 476, LBN 854) estas malfermita stelamaso en konstelacio Oriono.
Otomo-no Tabito
Otomo-no Tabito (大伴 旅人; ĉirkaŭ 662/665 — 731) - japana poeto, filo de poeto Otomo-no Jasumaro kaj patro de fama poeto Otomo-no Jakamoti, kiu estas kompilinto de antologio "Manjoŝu".
NGC 2175
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Otomo-no Tabito
Lin oni nomas kiel "unu el la kvin plej poetoj" de "Manjoŝu", kiu enhavas 76 liajn tankaojn kaj unu nagautaon. Tabiro estis samtempulo de Hitomaro kaj amiko de Jamanoe Okura. Li estis oficisto de alta rango, sed persekutiĝis. Longe ĝis 730a jaro li servis kiel ĉefo de administrejo de akcidentaj landoj Dazajfu en provinco Tikuzen en insulo Kjusju. Poste li ricevis rangon de ĉefa konsilisto kaj permeson por reveni en ĉufurbon (Nara), kie baldaŭ li mortis.
Artres
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Barrett Deems
Barrett DEEMS (1-a de marto 1914 – 15-a de septembro 1998) estis usona svinga ĵaza tamburisto naskiĝinta en Springfield (Ilinojso), probable plej bone konata pro sia laboro kun ĵaz-muzikistoj Jimmy Dorsey, Louis Armstrong (li partoprenis kiel parto de la bando de Armstrong en la muzikalo de 1956 nome High Society), Red Norvo, kaj Muggsy Spanier.
Deems geedziĝis dufoje; li estis survivita de sia dua edzino, nome Jane Johnson, kaj de sia filino. Deems mortiĝis pro pneŭmonito en Ĉikago, la 15-an de septembro 1998, je aĝo de 84.
Leopold Buxbaum
EdE-B
Leopold BUXBAUM (buksbaum) estis polica konsilisto en Vieno. Li esperantistiĝis en 1914. Leopold Buxbaum sukcesis envicigi Esperanton en la polican faklernejon en Vieno, kaj atingi, ke la policanoj ricevis oficialan Esperanto-insignon imititan de aliaj landoj.
(58188) 1991 TA9
(58188) 1991 TA9 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Vámoscsalád
Vámoscsalád [vamoŝĉalad] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), Distrikto Sárvár. La loknomo signifas hungare "dogana-familio", verŝajne estis tie doganejo.
Situo
Vámoscsalád situas laŭ la ĉefvojo kaj fervojo inter Szombathely kaj Győr. Nova urbo Répcelak estas proksime.
Historio
La unua mencio okazis en 1221. La bienoj apartenis laŭvice ĉefe al familioj Kanizsai, Nádasdy, Bezerédj.
En Vámoscsalád migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
La vilaĝo havas preĝejon pri Sankta Marteno.
Famuloj
En Vámoscsalád naskiĝis subpalatino György Bezerédj.
Valča
Valča (hungare Valcsa [valĉa]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Valča situas laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1252 en formo "Wolka". En 1715 oni komputis tie 56 familiojn. En 1784 955 vilaĝanoj loĝis en 124 domoj, en 1828 1163 vilaĝanoj loĝis en 120 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Valcsa 829 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Valča 1435 homoj, (1417 slovakoj).
Reala bildo
Reala bildo estas bildo farita de radioj de lumo en iu loko de spaco, tiel ke eblas en la loko lokiĝi surfacon kaj tiam bildo estas sur la surfaco. Kiel la surfaco povas esti dispersa surfaco, sur kiu la bildo estas videbla, aŭ lumsentilo - fota bendo aŭ matrico, kiu registras la bildon.
Objektivo faras realan bildon de objekto.
Ankaŭ okulo enhavas en si objektivon kaj lumregistrilon.
Audrey C. Delsanti
Audrey C. DELSANTI (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1976) estas franca astronomino. Ŝi kun-malkovris du asteroidojn kun Olivier R. Hainaut, kiam ŝi laboris en la Observatorio La Silla en Ĉilio. (La "Minor Planet Center" erare notis ŝin sub la nomo de "A. Dalsanti").
En 2004 ŝi ricevis post-doktoran stipendion de NASA pri astrobiologio en la Universitato de Havajo de Honolulu.
La asteroido 87142 Delsanti estis nomita en ŝia honoro.
Beauchêne (Orne)
Beauchêne estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Levoča
Levoča (Lőcse [lOĉe], Leutschau) estas urbo en Slovakio, en regiono Prešov.
Beauchêne (Orne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beauchênois.
Levoča
Historio
Levoča ekestis el du originaj slavaj civitoj, kiujn verŝajne detruis la tataroj en la jaro 1241. Post la detruo denove saksoj refondis la komunumon. En 1271 "Leucha" fariĝis ĉefurbo de Komunumo de Szepes-regionaj saksoj en Hungara reĝlando. La plej malnova skriba dokumento, en kiu unuafoje troviĝas la loknomo en formo "Leucha", estas reĝdokumento de Béla la 4-a el 1294. En 1317 ĝi jam estas menciita rekte kiel libera reĝa urbo.
Beauchêne (Orne)
Ĝi nun formas parton de Tinchebray-Bocage
Levoča
Historio
Al evoluo de urbo grave helpis privilegio de deponej-rajto, donita al Leutschau flanke de reĝo Karolo la 1-a (Hungario) en 1321. Tiu privilegio devigis eksterlandajn negocistojn resti en urbo dum 15 tagoj kaj vend-proponi siajn varojn. Reĝo Sigismondo la 1-a liberigis en 1402 negocistojn de Leutschau el deponej-rajto de aliaj urboj, en 1411 plilarĝis deponej-rajto de Leutschau ankaŭ por enlandaj negocistoj. En 1419 estis civitanoj de Lőcse liberigitaj el pago de tridekonoj (impostoj) en tuta Hungara reĝlando. Tiel malfermis eksterordinaraj eblecoj de libera negocado.
Favora evoluo de urbo kulminis en limo de 15-a kaj 16-a jarcentoj kaj ebligis ekeston de tiaj artaj belegaĵoj, kiaj estas la verko de Majstro Paŭlo en preĝejo omaĝe al Sankta Jakobo. Promesplenan evoluon interrompis en la 16-a jarcento vasta incendio kaj en la 17-a jarcento kontraŭ-Habsburgaj ribeloj. Leutschau tamen restis centro de regiono Szepes kaj en la 19-a jarcento fariĝis centro de slovaka pornacia movado.
Ĉi tie estis fondita fama Liceo en Leutschau al kiu venis en 1844, post degrado de Ľudovíta Štúra el katedro, liaj studentoj el Pressburg gvidataj de Janko Francisci. El famaj slovakaj poemistoj kaj naciaj eminetuloj, kiuj en Levoča studis aŭ laboris, estas menciendaj Ján Botta, Janko Kráľ, Ľudovít Kubáni, Pavol Dobšinský, d-ro Vavro Šrobár, Albert Škarvan kaj aliaj. Hungaraj verkistoj Kálmán Mikszáth kaj Mór Jókai verkis po 1 elstarajn historiajn romanojn pri la urbo: La nigra urbo kaj La blanka virino el Lőcse.
Pentopolis
Ĝi estis alianco de 5 gravaj urboj en orienta parto de Supra Hungarujo fine de la mezepoko. La loknomoj estas unue hungare (uzataj ĝis 1920), poste laŭ la nuna slovaka formo:
Historiaj memorindaĵoj
Levoča kun siaj urbomuroj kaj urba arkitekturo konservis sian karakteron de mezepoka urbo. Ĝi estas urba memoraĵ-rezervejo kaj danke al multo da memoraĵoj kaj artaj belegaĵoj Levoča apartenas al la plej belaj historiaj urboj en Slovakio La plej grava kaj unika memoraĵo estas preĝejo omaĝe al Sankta Jakobo kun siaj 11 gotikaj kaj renesancaj altaroj, inkluzive la plej alta ligna gotika altaro en mondo (18,6 m). En la urbo estas grandega mezepoka placo ĉirkaŭita pere de renesancaj domoj, fama renesanca urbodomo, pliaj du altvaloraj preĝejoj kun baroka interiero, klasicismaj konstruaĵoj de malnovdistrikta domo kaj evangelisma preĝejo. Historian centron ĉirkaŭas fortega urbomura sistemo kun longeco 2,5 km.
Malfruo (fotado)
Malfruo estas periodo da tempo inter komando foti al fotilo (plejofte premado de butono) kaj reala malfermo de obturatoro. Malfruo plimalfaciligas fotadon de rapide movantaj objektoj.
Allerheiligen bei Wildon
Allerheiligen bei Wildon estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Risto
Risto estas finna vira nomo. Ĝi estas morfo de nomoj Kristian kaj Kristoffer.
William Hurt
William HURT (Washington D.C., 20-a de marto 1950 – Portland (Oregon), 13-a de marto 2022) estis usona aktoro. Li estis kvar fojojn nomumita por Oskar-premio, kiun li gajnis en 1985 pro sia rolo en Kiss of the Spider Woman, bazita sur la romano El beso de la mujer araña de la argentina verkisto Manuel Puig. Aliaj filmoj en kiuj li partoprenis estas Children of a Lesser God (1986) kaj Broadcast News (1987). Poste li ludis la rolon de Thunderbolt Ross en la filmoj de la Kinematografia Universo de Marvel nome The Incredible Hulk (2008), Captain America: Civil War (2016), Avengers: Infinity War (2018), Avengers: Endgame (2019) kaj Black Widow (2021).
Loos-lez-Lille (stacidomo)
Loos-lez-Lille estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Loos, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
William Hurt
Eble li famiĝis per sia rolo en Body Heat (1981) kun Kathleen Turner, kiu same famiĝis per tiu debuta filmo.
Loos-lez-Lille (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
Sergej Beljavskij
Li naskiĝis la laŭ la julia kalendaro tiam uzata en Rusio.
Li makovris aŭ kunmalkovris tridek-ses asteroidojn, kaj la nudokule videblan kometon C/1911 S3 (Beljavskij), nomita ankaŭ Kometo 1911 IV kaj Kometo 1911g.
Inter 1937 kaj 1944, li estis la sepa direktoro de la Observatorio Pulkovo, posteulo de Boris Gerasimoviĉ.
Unu el liaj malkovraĵoj reicevis lian nomon: la asteroido 1074 Beljawskya.
Nederlanda Esperanto-Junularo
La Nederlanda Esperanto-Junularo (NEJ; Nederlandse Esperanto-Jongeren) estas la landa sekcio de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO) por Nederlando kaj havas sian sidejon en Amsterdamo.
Laŭ la statuto ĝi celas disvastigi Esperanton, speciale inter junuloj en Nederlando, kaj konsciigi junulojn en Nederlando pri la lingvaj problemoj en la mondo.
La asocio estis fondita la 9-an de januaro 1965 en Amsterdamo. La antaŭan jaron okazis IJK 1964 en Amsterdamo. Ekde tiam, NEJ ĉiujare organizas kunvenojn.
Ekde 1975 Jen (Jongeren Esperanto Nieuws, aŭ Junularaj Esperanto-Novaĵoj) estis la asocia revuo. Ĝi estis eldonita kune kun la Flandra Esperantista Junulara Asocio (FLEJA) ĝis 2006.
Agadoj
Ĝis la jaro 2006 NEJ ĉiujare organizis renkontiĝon antaŭ la somero, la Printempan Renkontiĝon. Ekde 2012 organiziĝas renkontiĝo post la somero, la KlaĉKunveno PostSomera. Cetere regule okazas ludsemajnfinoj.
Estraro
La estraro elektita je la 29-a de oktobro 2022 dum la 10-a KlaĉKunveno PostSomera en Delft, Nederlando, por la oficperiodo 2022-2023 :
Etyek
Ne miskomprenu kun Egyek!
Etyek [etjek] estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Bicske.
Situo
La grandvilaĝo situas sur malebenaĵo, 26 km for de Budapeŝto kaj 176 m super la marnivelo, laŭ flankovojoj, Bicske kaj Biatorbágy estas proksime.
Historio
En 1946 la germanoj, kiuj konsistigis 80 elcentojn de la loĝantaro (2300 homoj), estis translokigitaj al ĉirkaŭo de Stuttgart. En 1948 estraro de kooperativo de Etyek ricevis premion Kossuth.
Danke al vitkultivado, Etyek apartenas al la historiaj vinregionoj de Hungario. La vinbero servas kiel bazmaterialo por la konata Törley-ĉampano de Budafok kaj por la lokaj vinoj.
Andrew George Vajna konstruis ĉe la vilaĝego grandegan filmstudion.
Andrew George Vajna
Andrew George VAJNA [endrju ĝorĝ vajna] (naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1944 -- mortis la 20-a de januaro 2019) estis hungardevena filmproduktisto, originale el Budapeŝto, mortempe vivanta kaj laborante en Usono.
Li forlasis Hungarion en 1956 kun oklino al alia onklino en Usono (tra Aŭstrio, Kanado). La familio postvenis kaj setlis en Los Angeles, Kalifornio. Vajna studis en gimnazio apud la Studo Fox, kio impresis lin. li poste studis al operatoro, kaj malfermis foostudion. Iu skia akcidento provizore ŝanĝis lian vivon. Li iĝis frizisto kaj rimarkis, ke en Holivudo la perukoj havas aĉan kvaliton. Li importis perukon el Honkongo kaj reen eksportis fruktojn. Post tiu sukcesa negoco, li produktigis, vendis uzit-efikajn ĝinzojn, kion li elpensis. Poste okazis la fila epoko kaj li iĝis dum mallonga tempo iĝis gvidanta, respekta persono.
Li komencis sian agadon en Orient-Azio, per funkciigo de kinejoj kaj aĉeto-vendo de filmoj. La firmao Panasia Film (Hongkong) funkciis sukcese, tiel estiĝis ebleco por grandiĝo. En 1976, li kun Mario Kassar fondis la firmaon Carolco, kiu iĝis baldaŭ mamuta entrepreno, plej influhava distribua firmao.
Li fondis en 1982 la Usonan Filmmarket-esploran Asocion, kies prezidantan postenon li okupis.
Li estas fidela al sia hungareco, tiel oni povas taksi gesto, ke li surfilmigis partojn por la filmo Evita en la hungara ĉefurbo Budapeŝto. Sama gesto estas, ke li financis konstruadon - kiel investisto, nun kunposedanto -, de grandan filmstudio ĉe la hungara vilaĝo Etyek (Korda Filmstúdió).
Vajna produktis sukcesajn filmojn kiel Escape to Victory, Rambo- serioj, Die Hard: With a Vengeance, kaj Terminator 3: Rise of the Machines, Evita.
NGC 2175S
NGC 2175S estas malfermita stelamaso en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Edmond Debeaumarché
Edmond Debeaumarché (naskiĝis en Dijon, mortis  en Suresnes), estis franca politikisto kaj patriota militisto. Li estis unu el la ĉefaj estroj kaj herooj de la Franca rezistado.
Lia funebro okazis en Parizo en la korto de la Hotelo de la Invalidoj. Skvaro nomita laŭ li estas en Dijon Strato nomita laŭ li estas en Mantes-la-Ville. Poŝtmarko salutis lian agadon. Unuataga koverto ilustrita en lia nomo estis elsendita la 26-an de marto 1960.
Ágnes Kakuts
KAKUTS Ágnes [kakuĉ] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Eremitu la 16-an de majo 1938.
Tipo 59
Tipo 59 (ĉine 59式, angle Type 59) estas ĉina meza tanko de la 1950-aj jaroj, kreita sur la bazo de la soveta T-54A.
Ágnes Kakuts
Kariero
Inter 1962 kaj 1968 ŝi ludis en la Székely Színház (sikula teatro) de Târgu Mureș, poste ĝis 1976 ŝi estis anino de la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat, inter 1976 kaj 1987 de la Kolozsvári Állami Magyar Színház kaj fine ĝis 1994 de la Veszprém-a Petőfi Színház. Ekde 2000 ŝi estas eterna anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Tipo 59
Historio de kreado
Post fino de la enlanda milito en 1949 Popola Liberiga Armeo estis regula, tamen la armilaro estis pleje arkaika aŭ bezonis urĝan riparon. Tio koncernis ankaŭ usonajn kaj japanajn tankojn, kiuj estis produktitaj dum Dua mondmilito kaj situis en Ĉinio. Baldaŭ oni liveris en Ĉinion el Sovetunio multon da bataltekniko, inkluzive T-34-85, 100-mm memmova kanono SU-100 kaj kirasitaj transportiloj BTR-40 kaj BTR-152.
En komenco de 1950-aj jaroj oni liveris ree multon da bataltekniko, pleje tankojn T-54, kaj Ĉinio komencis poste fabriki ilin sub titolo Tipo 59. La unuaj fabrikitaj en Ĉinio tankoj estis ekipitaj malbone – mankis la sistemo de stabiligo de la 100-mm kanono, samkiel la noktovidilo. Tamen poste oni provizis ilin per infraruĝaj noktovidiloj por komandanto, celisto kaj ŝoforo, kaj per sistemo de stabiligo de la kanono. La 7.62-mm maŝinpafilo, instalita en pruo de la tanko kaj parigita kun la kanono, havis titolon Tipo 59T; la 12.7-mm soveta maŝinpafilo DŜKM, instalita apud la luko, nomiĝis Tipo 54. La brita kompanio MEL liveris malmulton da noktovidiloj por la tanko Tipo 59, inkluzive periskopo por la ŝoforo kaj celiloj por la komandanto kaj la celisto. Multaj tiuj tankoj havis poste laseran telemezurilon, sed ĝia situo estis tre atakebla per pafiloj kaj splitoj.
Plua evoluo de la tanko
La tankon Tipo 59 sekvis la Tipo 69, konstruita sur la sama bazo. Ĝia ĉefa diferenco estis 100-mm glattuba kanono anstataŭ 100-mm helictuba kanono. Poste oni produktis en 1980-aj la Tipon 79, sed ne multe. Ĝi estis fakte Tipo 69 kun 105-mm helictuba kanono kaj etaj ŝanĝoj de transmisio kaj motoro. Sed ĉi tiu tanko iĝis jam malaktuala, kaj en 1988 oni ellasis la tankon Tipo 80.
Erno Paasilinna
Erno PAASILINNA (14-a de marto 1935 Petsamo – 30-a de septembro 1935 Tampere) estis finna verkisto. Li skribis speciale pri Laponio kaj Petsamo. Li ricevis en 1984 la unuan Premion Finlandia. Estas dirata, ke li estis voĉa disidento de finna literaturo. Paasilinna diskutis kun finnaj politikistoj kaj ricevis malpopularecon el la politikistoj. Liaj libroj estas tradukita al pli ol 10 lingvoj. Li estis frato de Arto Paasilinna. Li estis en geedzeco du fojojn. Li havas du infanojn el sia unua geedzeco. Paasilinna mortis je kancero.
Hochspeyerbach
La rojo Hochspeyerbach estas ĉirkaŭ 21 km longa orografie maldekstra flankrivero de la Speyerbach en la Palatinata Arbaro, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Nomo
La mezepoka nomo estis Hospira. Eble la nomo venas de Speyerbach (Spira, Spiraha).
Alia teorio diras, ke la vorto Spiraha venas de la malnovgermana „spiwan“ = kraĉi kaj la ĝermana sufikso -aha = (fluanta) akvo. Spiraha signifas kraĉita akvo. Do, la fonto donis la nomon al la rivereto.“
Rivervojo
La rivereto Hochspeyerbach fontas en la vilaĝo Hochspeyer proksime al la naĝejo. la rojo etis barita en antaŭaj tempoj. Tiu fontolageto nur estas biotopo. Post la trafluo de la trajnlinio Ludwigsbahn–Alsenztalbahn alfluas ĝin de maldekstre la Fischbach. post kelkaj kilometroj ĝi enfluas la baraĵlageton Franzosenwoog. Ĉe la vilaĝkomenco de Frankenstein enfluas de maldekstre la Glasbach. En la vilaĝola rojo turniĝas ak sudoriento direkte al Neustadt ĉe la Vinstrato. Kelkaj kilometrojn malantaŭ Frankenstein alfluas ĝin la rojo Leinbach. Pote ĝi trafluas la komunumoj Weidenthal kaj Neidenfels, antaŭ ĝi inter Frankeneck kaj Lambrecht de maldekstre en la riveron Speyerbach.
Specialaĵoj
La Hochspeyerbach nenie havas ankoraŭ naturan fluejon. tuj post la fontoĝi fluas en tubo inclusive, poste tra Hochspeyer en kanalo. Ankaŭ en la aliaj lokoj ĝi fluas en tuboj aŭ kanaloj. De la alfluejo de la Fischbach ĝi estis uzata por flosi lignon. Tial la riverbordo jam frue estis glatigita kaj malkurbigita. Tiam oni uzis lignoplektaĵon kaj ekde la 19a jarcento ŝtonojn. Ankaŭ la riveretfundo estas papavimita.
Vallecrosia
Vallecrosia estas marborda komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktaj Roĥo kaj Antonio, kies memortagoj, la 16-a de aŭgusto kaj 17-a de januaro, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bordighera, Camporosso, San Biagio della Cima kaj Vallebona.
Makaono
Makaono estas la nomo de :
Reĝa Niĝeria Kompanio
La Reĝa Niĝeria Kompanio aŭ Reĝa Niĝera Kompanio kaj en angla Royal Niger Company estis komerca kompanio formita de la registaro de Britio en la 19a jarcento. Ĝi estis formita en 1879 kiel United African Company  (Unuiĝinta Afrika Kompanio) kaj renomigita al National African Company (Nacia Afrika Kompanio) en 1881 kaj al Royal Niger Company (Reĝa Niĝera Kompanio) en 1886.
Tiu kompanio ekzistis dum kompare mallonga periodo (1879–1900) sed ludis gravegan rolon por la formado de la Kolonia Niĝerio, ĉar ĝi permesis al la Brita Imperio establi kontrolon super la malsupra fluejo de la Niĝero kontraŭ la germana konkurenco fare de Bismarck dum la 1890-aj jaroj. En 1900, la teritorioj kontrolitaj de la kompanio iĝis la Sudniĝeria Protektorato, kiu siavice unuiĝis kun la Nordniĝeria Protektorato por formi la Kolonion kaj Protektoraton Niĝerion en 1914 (kiu eventuale akiris sendependecon ene de la samaj limoj kiel la Federacia Respubliko Niĝerio en 1960).
Edina M. Fodor
M. FODOR Edina estas rumanuja hungara aktorino naskita en Kluĵo la 26-an de aprilo 1977.
Kariero
Ŝi finis en la aktorfako de la Universitato Babeş-Bolyai en 1996 kaj ekde septembro 2000 ŝi estas anino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
28511 Marggraff
Nomo
Ĝia nomo honoras Blake Marggraff, plej bonan en lia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Li ricevis ankaŭ la Premion Gordon E. Moore. Li lernis ĉe la Acalanes High School de Lafayette (Kalifornio, Usono).
Kordoba kvarteto
Komence popolmuziko de enmigrinto-kolonioj en kamparaj regionoj de la provinco Kordobo, influata de eŭropaj dancostiloj, la kvarteto evoluis al urbeca muzikstilo kun la centro Kordobo kaj ankaŭ muzike forte ŝanĝiĝis. Ĝi nuntempe estas ege ligita kun la kulturo de la junuloj el la laboristaj kaj mizeraj kvartaloj de la urbo, tamen estas komerce sukcesa en tuta Argentino kaj kaj en kelkaj najbarlandoj.
Matthias Buchinger
Matthias BUCHINGER (naskiĝinta la en Ansbach, mortinta la  en Cork), estis germana artisto, magiisto kaj ilustristo, naskita sen manoj aŭ malsupraj gamboj.