cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Majsuro
Ekonomio
En la 21-a jarcento la informa teknologio estras en Majsuro, kiun la turisma industrio akompanas. Pli frue oni prilaboris teksaĵojn.
Edukado
La Universitato Majsuro estis fondita en 1916. Troviĝas du aliaj registaraj universitatoj kaj unu privata universitato en Majsuro. Ankaŭ troviĝas en la urbo pluraj esplorinstitutoj inkluzive la Centran Instituton de Barataj Lingvoj (CIIL).
Seniorenclub
Priskribo
Kiel scenejo de la elsendoj servis en la studio konstruita kafejo, la personaro kafeja akoritis de seri-teamanoj. Fiksitaj punktoj de ĉiu elsendo estis humurplenaj dialogoj de la moderigistoj Willy Kralik (li estis la por ĉiam nomumita klubsekretario) kaj Ernst Hagen, kiu estis inventinta la Oldulan klubon kune kun Michael Danzinger. Aldone venis ade multaj gastoj. Post la morto de Hagen anstataŭe venis en 1984 Rudolf Lindner kaj fine la iama arta sketistino Ingrid Wendl (ekde 1993). En ĉiu elsendo konsiladis kuracistoj kaj aliaj fakuloj pri poroldulaj temoj kaj elstaraj respektive ankoraŭ ne konataj artistoj distris onin per muziko. Konstantaj "kunlaborantoj" estis la kelnero kiun reprezentis Kurt Sobotka (1968-70), Ossy Kolmann (1970), Alfred Böhm (multajn jarojn post 1970) kaj Rudolf Buczolich). La kelnerinan rolon havis Hilli Reschl. Krome aperis ofte kritiketema kutimulo (Heinrich Schweiger). Ofte videblis ankaŭ la kabaredistino Lore Krainer. Ekde la komenco ĝis 2007 respondecis pri la muziko la pianisto Michael Danzinger.  La gastoj regule renkontighis ĉe trinkejo kie li invitis fare de la gekelneroj babiladi. Ĉetrinkeje de tempo al tempo eĉ kantatis.
Posteula produkto
En la jaro 2000-a oni anstataŭigis la elsendon per la magazino Schöner Leben, kio pli multe kongruus al intertempe ŝanĝiĝintaj vivmanieroj.
12900 Rishabjain
12900 Rishabjain estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Las edades de Lulú
Las edades de Lulú (La aĝoj de Lulú, 1989) estas erotika romano de la hispana verkistino Almudena Grandes. Ĝi estis adaptita de Bigas Luna en filmo de 1990. Ĝi estos inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana de la 20-a jarcento de la hispana ĵurnalisto El Mundo. ​
12900 Rishabjain
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Las edades de Lulú
Enhavo
Lulú, la protagonistino, estas en la komenco de la verko junulino dekkvinjara kiu sentas altiron por Pablo, profesoro de universitato, amiko de sia frato. Post unua seksa sperto, Lulú sentas dum jaroj fantaziojn pri tiu viro kun kiu finfine ŝi akceptas amorajn ludojn. La paro vivas en mondo de eksperimentado, fantazioj kaj privataj interkonsentoj ĝis Lulú vidas sin perfidita kiam ŝia paro metas ŝin en situacio en kiu ŝi havas sekson kun sia propra frato, kiu ĉiam fantaziis prie. Lulú al kiu mankas sinceraj amsentoj, jam tridekjara, decidas serĉi novajn spertojn ekster sia sekura medio, kio portos ŝin al diversaj rilatoj de sekso de paroj, triopoj, transgenraj personoj kaj orgioj.
Rezulto
Ĝi ricevis la 11an Premion La Sonrisa Vertical (La vertikala rideto). Ĝi estis adaptita al kino fare de Bigas Luna sekvajare en samnoma filmo, kun scenaro verkita kun Almudena Grandes mem pro kiu ambaŭ estis nomumitaj al Goja-premio en 1991 en la kategorio de plej bona adaptita scenaro. La libro ege sukcesis kaj estis tradukita al pli ol du dek lingvoj. ​
12900 Rishabjain
Nomo
Ĝia nomo honoras Rishab Kumar Jain, finaliston de la Broadcom MASTERS 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri medicino kaj sanscienco. Li lernis ĉe la Stoller Middle School, Portlando (Oregono).
Ĝodpur
Ĝodpur (en loka lingvo: जोधपुर) estas milionurbo en Barato, en subŝtato Raĝastano.
Geografio
Ĝodpur situas en nordokcidenta parto de la lando sur duondezerto laŭ vojo kaj fervojo Ĝajpuro-Pakistano.
Historio
Ĝodpur fondiĝis en 1459 kaj ĝi estis centro de diversaj dinastioj. Ankaŭ komercistoj ofte trairis la urbon.
Klimato
En Ĝodpur la vetero estas varma kaj senpluva. La pluvosezono daŭras inter junio-septembro. Jare pluvas po 360 mm (en 1890 nur 24 mm, en 1917 eĉ 1178 mm).
Ekonomio
En Ĝodpur oni prilaboras teksaĵojn, biciklojn, sportajn varojn, tapiŝojn, oni minadas gipson kaj salon.
Misisipa aligatoro
La Misisipa aligatoro aŭ Nordamerika aligatoro (Alligator mississippiensis), estas reptilio endemia de Sudorienta Usono. Ĝi estas unu el du vivantaj specioj de aligatoroj, de la genro Alligator, ene de la familio Aligatoredoj. Ĝi estas pli granda ol la alia nuna aligatora specio, nome la Ĉina aligatoro.
La Misisipa aligatoro loĝas ĉe nesalkavaj humidejoj, kiaj marĉoj kaj marĉarbaroj de taksodioj, el Teksaso al Norda Karolino (vidu mapon).
Arrout
En Arrout situas la staĝejo La Maraude ([la marOd']). En ĝi kaj dum ferioj kaj en lerneja tempo akceptatas infanoj kaj adoleskantoj por "verdaj klasoj", t.e. ekkonigo de la naturo kaj de la kampara vivo, kaj ofertatas lingvo-staĝoj pri Esperanto. La loka esperantista grupo Sunkompanio gvidas la staĝejon.
Joachim Schubart
Li estas rigardita kiel plej bona europa fakulo pri ĉiela mekaniko.
Li studis en la Humboldt-Universitato en Berlino kaj en la observatorio de Babelsberg (nun, Astrofizika Instituto de Postdam). Li ricevis sian diplomon en 1952. Li laboris en la Observatorio de Sonneberg kaj, ekde 1961 en la Astronomisches Rechen-Institut de Berlino.
Liaj laboroj temas pri la orbita resonanco 2:3 de la asteroidoj de la Hilda grupo.
Li kalkulis pli precizan mason de Tero kaj de la planedetoj Cereso kaj 2 Palaso, kaj studis la terrenkontajn asteroidojn 1627 Ivaron, 1221 Amoron kaj 69230 Hermeson. Liaj antaukalkuloj, ekzaktaj sur temposkaloj de pluraj jarcentoj, permesis retrovi la kometon 55P/Tempel-Tuttle, fonto de la meteorfluo de la Leonidoj.
Li malkovris du asteroidojn, kaj la asteroido 1911 Schubart ricevis lian nomon.
Stacio Ōji-kōen
Stacio Ōji-kōen (japane: 王子公園駅 [Ōĝi-kōen-eki], angle: Ōji-kōen Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa).
Yuichi Morimoto
Yuichi Morimoto (森本 勇一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
20789 Hughgrant
20789 Hughgrant estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hugh M. Grant, emeritiĝinta edukisto kaj entreprenisto de Vankuvero kaj ano de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado. Li freŝe plenumis la konstruon de rul-tegmenta observatorio ĉe sia vintra hejmo en Fountain Hills.
Lajos Csatay
CSATAY Lajos (pr. ĉatai lajoŝ) estis hungara ministro pri defendo naskita en Arado la 1-an de aŭgusto 1886 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de oktobro 1944.
Biografio
Lajos Csatay estis de 1919 ĝis 1921 profesoro de Militakademio de Budapeŝto. Inter 1921-26 li plenumis taĉmentservon, de 1926 li estis komandanto de la honvedartileridepartemento 1-a de Miŝkolco, de 1933 ĝis 1941 komandanto de paflernejo, poste artilerikomandanto de la 5-a militkorpuso; pli poste komandanto de la bivaka artileria paflernejo. En 1941-42 li estis komandanto de la 5-a honvedmilitkorpuso de Peĉo, kiu de 1-a de majo 1942 ĝis 3-a de decembro 1942 plenumis servon en militkampo. La 1-an de februaro 1943 oni promociis lin generalkolonelo, poste li plenumis la postenon de komandanto de la 3-a armeo. De 12-a de julio 1943 ĝis 16-a de oktobro 1944 li estis ministro pri defendo de la registaroj de Miklós Kállay, Döme Sztójai kaj Géza Lakatos. Li estis adepto de Miklós Horthy, tuttempe aprobis la kontraŭsovetan militon kaj tiucele subtenis la germanan militgvidantaron. Tiuaspekte li kondutis jam sencerte dum la registaro Lakatos, tial la Gestapo arestis lin. Li memmortigis kune kun sia edzino.
Nordrejn-Vestfalio
Nordrejn-Vestfalio (aŭ "Nordrejn-Vestfalujo" ) (Nordrhein-Westfalen [NORTrajn VestFAln]), ofte mallongigite NRW (en Esperanto malpli ofte NRV) estas federacia lando en la okcidento de federacia Respubliko Germanio. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La ĉefurbo estas Duseldorfo (Düsseldorf).
Inter la plej grandaj pliaj urboj elstaras Essen, Dortmund kaj Kolonjo (Köln), sed krome ankoraŭ multaj aliaj gravaj urboj situas en la urbe strukturigita lando, interalie Aachen, Bielefeld, Bochum, Bonno (Bonn), Detmoldo, Duisburg, Gelsenkirchen, Hamm, Hagen, Monastero (Münster), Mülheim, Oberhausen, Paderborn, Recklinghausen, Siegen kaj Wuppertal.
Geografio
La plej grandaj riveroj de la lando estas Rhein (Rejno), Ruhr (Ruro), Lippe, Sieg kaj Weser, foje ligitaj per kanaloj kiaj la Kanalo Wesel-Datteln.
La Soester Börde estas historia reglando kaj terkultura pejzaĝo en la centro de Vestfalujo, inter Sauerland en la sudo kaj Monasterlando en la nordo. Superregione ĝi estas konata kiel aparte fruktodona regiono pro ega dikeco de leŭso, kiun laŭ ĝia grundokvalito en Germanujo superas nur la Magdeburger Börde.
Administraj aferoj
Ĉefurbo de Nordrejn-Vestfalio estas Duseldorfo; ĝi situas en Rejnlando (ne en Vestfalio, kion skribis la nova PIV). La federacia lando Nordrejn-Vestfalio konsistas el du regionaj ligoj nome regiona ligo Rejnlando kaj regiona ligo Vestfalio-Lipo. La 31 distriktoj kaj 23 eksterdistriktaj urboj grupiĝas en kvin distriktaroj (germane Regierungsbezirke), nome du Rejnlandaj (Duseldorfo, Kolonjo) kaj tri Vestfaliaj (Monastero, Arnsbergo kaj Detmoldo). Unuopajn ligilojn al la 31 distriktoj kaj 23 eksterdistriktaj urboj vi trovu en informkesto fine de la paĝo.
La industria valo de la rivero Ruhr dividiĝas inter la distriktaroj Duseldorfo, Monastero kaj Arnsbergo. La tieaj distriktoj kaj eksterdistriktaj urboj kunlaboras en la regiona ligo Ruhr.
Demografio
Plej grandaj urboj estas:
Esperanto en Nordrejn-Vestfalio
En la federacia lando aktivas la Rejnland-Vestfalia Esperanto-Ligo, fondita en 1909.
Tjutĉevskaja (Troickaja linio)
Tjutĉevskaja (Тютчевская), antaŭe Slavjanskij mir (Славянский мир) estos stacio de la Metroo de Moskvo sur, ĝi situos inter la stacioj ' kaj '. Ĝi estos malfermita en 2023.
Mallarĝfolia erioforo
Mallarĝfolia erioforo (Eriophorum angustifolium) estas planto el ls familio de la Ciperacoj (Cyperaceae). La planto kreskas sur humida, acida grundo, kiel erikejo kaj torfejo. Ĝi formas tie radikaĵojn per helpo de rizomoj. Okulfrapa estas la longa, blanka fruktofloko iom simila al kotono.
La floroj estas tre malgrandaj kaj tial ne frapas la okulojn. Ili estas monoikaj kaj anstataŭ kaliko kaj petalo estas florkrono el brosharoj (transformitaj brakteoj), kiu pliposte elkreskas ĝis longaj blankaj haroj.
La floretoj formas spikojn, kiuj floras de junio ĝis aŭgusto.
La folioj estas malhelverdaj. Iom post iom ili bruniĝas kaj ĉirkaŭ la flortempo ili mortas. Kiam la florsezono finiĝas je la fino de la somero, ekestas novaj folioj.
Mallarĝfolia erioforo enhavas triangulan nukseton, kiu estas ĉirkaŭita de longaj blankaj haroj (la flokoj).
(12902) 1998 RW52
(12902) 1998 RW52 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Martonfa
Martonfa, kroate Martofa estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad.
Historio
En Martonfa migra poŝto servas.
Akvomimozo
Agvomimozo (Neptunia oleracea) estas neotropisaj kaj afrotrotrisaj akvoplantoj.
Priskribo
Agvomimozo estas multjara herba planto. Ili kreskas ĉe la lagobordo aŭ kuŝas sur la lagobordo (hidrofito). Ili faras ofte radikojn ĉe la nodoj. La folioj estas alternaj. La folioj estas plurfoje penataj kaj la sensibleco kiel ĉe mimozoj. La Rakio (la meza ĉefa akso de la penatajfolioj) longas de 1,1 ĝis 4,2 cm. Estas du ĝis kvar folietoj de la unua vicordo kaj sep ĝis 22 paroj da folietoj de la dua vicordo. La penataj folioj longas ĉ. de 5 ĝis 20 mm kaj larĝas de 1,5 ĝis 4 mm. La folitigo longas de 2,5 ĝis 9 cm. La plejparto de la ovoformaj folietoj longas de 5 ĝis 9 mm kaj larĝas de 3 ĝis 5 mm.
La floraro kun ĝis 50 floroj kreskas de 6,5 ĝis 23 cm longa tigo. Al kaliko longas de 1 ĝis 3 mm. La petaloj estas verdaj ĝis flavaj. Ĉeestas dek fekundaj stamenoj. La dek petalsimilaj, flavaj stamenoj longas de 17 ĝis 21 mm.
11552 Bukoliono
11552 Bukoliono estas troja asteroido de la Troja Tendaro, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Akvomimozo
Priskribo
La guŝoj longas de 1,3 ĝis 2,7 cm kaj larĝas de 1 ĝis 1,2 cm. La semoj longas de 5 ĝis 5,5 mm kaj havas diametron de 3 ĝis 3,5 mm.
11552 Bukoliono
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Bukoliono, filo de la reĝo de Trojo Laomedono kaj de la nimfo Kalubeso, pliaĝa frato de Priamo, kaj patro de Pedaso kaj Ezopo. Ambaŭ filoj mortis proksime de la rivero Skamandro.
Akvomimozo
Sinonimoj
La specio estis unue priskribita en 1790 fare de João de Loureiro. Ekzistas multajn sinonimoj: Neptunia natans (L. F.), Neptunia stolonifera (DC.) GUILL. & PERR., Desmanthus stolonifer DC., Neptunia prostrata (LAM.) BAILL., Mimosa prostrata LAM..
Uzado
La akvomimozoj estas kultivataj en sudorienta Azio, precipe Tajujo kiel legomo.
Stegaurach
Stegaurach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Je la Stegaurach, Walsdorf, Lisberg kaj Priesendorf administre kuniĝis al administra komunumaro, sed la  Lisberg kaj Priesendorf eksiĝis. La la admininistra komunumaro estis dissolvita.
NGC 5671
NGC 5671 (aliaj indikoj — UGC 9297, MCG 12-14-6, ZWG 337.14, IRAS14268+6955, PGC 51641) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
József Kiss (telegraffakulo)
KISS József (pr. kiŝ jo:ĵef) estis hungara ĝeneraldirektoro de poŝto kaj telegrafo naskita en Koloĵvaro en 1850 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de novembro 1909.
Biografio
József Kiss enpaŝis en 1872 la servon de ŝtata telegrafio. De 1888 li estis instruisto de kurso pri poŝto kaj telegrafio, de 1898 ĝia generaldirektoro. Lia novigaĵo nomita Kiss (Morse blutajpilo) estis evoluigita laŭ la germana Siemens-telegrafmaŝino (1889).
Kizilordo
Kizilordo (Қызылорда, en iuj okcidenteŭropaj lingvoj transliterigata Kyzylorda, foje ankaŭ Qyzylorda) estas urbo en Kazaĥio. Ĝi estas la administra centro de la samnoma regiono aŭ provinco Kizilordo. Kizilordo estis fondita en 1820, kaj en 1867 ricevis urbajn rajtojn. Komence de la jaro 2014 ĝi havis loĝantojn. En la ruse dominitaj epokoj de aparteno al la Rusia Imperio kaj de Sovetunio ĝi dumtempe ankaŭ havis la nomojn Кзыл-Орда (Kzil-Orda), Ак-Мечеть (Ak-Meĉet), Перовск (Perovsk) kaj Форт-Перовский (Fort-Perovskij).
5990 Pantikapeo
5990 Pantikapeo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Frédéric Dohou
Frédéric Dohou estas rektoro kaj politikisto de Benino.
5990 Pantikapeo
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la antikva greka kolonio Pantikapeo (greke :  Παντικάπαιον en Taŭrido, fondita en la 7-a jarcento a.K. ; nun nomita Kerĉo.
Petit Noisy (Tramtransporto en Parizo)
Petit Noisy estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo Noisy-le-Sec, departemento Seine-Saint-Denis.
Čížkov (distrikto Plzeň-sudo)
Čížkov (Tschischkau) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň proksimume 11 km nordoriente de Nepomuk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1237, kiam ĝi venis en posedaĵon de monaĥejo Kladruby.
Humbert Fink
Humbert FINK (naskiĝinta Luigi Umberto Fink la en Vietri sul Mare, mortinta la  en Maria Saal) estis aŭstra verkisto kaj ĵurnalisto.
Muŝkaptuloj (birdoj)
Muŝkaptuloj aŭ Muscikapoj (kiel adapto de la latina nomo) estas la membroj de Muscicapa, genro de paserinaj birdoj apartenanta al la familio de Muŝkaptuledoj, kaj ene de tiu al la tipaj muŝkaptuloj de la subfamilio de Muscikapenoj. Ili estas disvastigataj tra tuta Eŭropo, Afriko kaj Azio kaj plej parto de specioj loĝas en arbaraj habitatoj. Multaj specioj estas migrantaj birdoj, kiuj moviĝas suden el Eŭropo kaj norda Azio dum vintre.
Humbert Fink
Vivo
Humbert Fink pasigis la junulajn jarojn en Suda Italio antaŭ estado multjara en Villach, Vieno kaj Klagenfurt; ekde 1978 li troviĝis en la karintia urbeto Maria Saal.
Amo de dudekjaraĝuloj
Amo de dudekjaraĝuloj (france: L'amour à vingt ans, japane: Hatachi no koi, itale: L'amore a vent'anni, germane: Liebe mit zwanzig, pole: Miłość dwudziestolatków) – filmprojekto de Pierre Roustang enhavanta kvin filmsegmentoj en kvin lingvoj de kvin reĝisoroj. La franca filmo (titolita Antono kaj Koleta (france: Antoine et Colette)) estis reĝisorita de François Truffaut, la japana de Shintarō Ishihara, la itala de Renzo Rossellini, la germana de Marcel Ophüls kaj la pola (titolita Varsovio (pole: Warszawa)) de Andrzej Wajda kun scenaro de Jerzy Stefan Stawiński.
Muŝkaptuloj (birdoj)
Ili estas malgrandaj birdoj, 9 al 15 cm longaj. Ili havas grandan kapon, mallongan voston kaj ebenan bekon, pli larĝa ĉe la bazo. Ties plumaro estas ĉefe ne tre markate bruna aŭ griza kaj sen markoj. Junuloj kutime estas pli punktitaj aŭ makulitaj.
La muŝkaptuloj de Muscicapa kutime manĝas flugintajn insektojn kiuj estas kaptataj per salto el videbla ripozejo. La nesto estas kutime tasforma kaj konstruita sur arbobranĉo sed kelkaj afrikaj specioj nestumas en arbotruoj.
Specioj
Estas agnoskataj 23 al 25 diference nomitaj specioj de muŝkaptuloj de la genro Muscicapa; oni priskribis unu necertan specion de Sulaveso (Indonezio):
Humbert Fink
Vivo
Kiel aŭtoro kaj preleganto Fink ankaŭ kreis multajn prikulturajn elsendseriojn por Österreich 1-radio, ekde 1967 po du/tri aĵojn por semajno (ekz. Kulturpolitischen Perspektiven aŭ Reisen unter dem Doppeladler). Li ankaŭ regule laboris por la munkena stacio Bayerischer Rundfunk kaj aliaj germanaj kaj svisaj radifonicentroj. Krome li aktivis kiel ŝatata verkisto, preleganto, gazetkomentisto.
Verkoj (elekto)
Fink faris multajn eseojn por bildlibregoj kaj estis (kun-)eldoninto de multaj interesaj aferoj. Ne malmultaj aĵoj poste aperis ankaŭ kiel poŝlibroj, noveldonitaĵoj, tradukitaĵoj en plurajn lingvojn, specialaj eldonoj por libroklubanoj, specialokazaj eldonoj, ekz.:
Daiki Iwata
Daiki Iwata (岩田 大樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Tilburo
Tilburo estas malpeza, unuaksa, unuĉevala, malferma kabrioleto, kiu ekzistas aŭ ekzistis kun aŭ sen faldebla kovraĝo.
La ĉevaltirita veturilo estis konstruata 1815 en Anglio de la veturilkonstruanto Tilbury. Ĝi estis uzata dum la tuta 19a jarcento sen gravaj ŝanĝoj.
Tilburoj estis uzataj de homoj, kiuj ofte kaj relative rapide devas veturi mallongajn distancojn, kiel vojaĝantaj komizoj, bienuloj aŭ kuracistoj. La tilburo estis ĝis en la frua 20a jarcento la tipa veturillo de kampara kuracisto.
11553 Sĥerio
11553 Sĥerio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la insulo Sĥerio (hipoteze : Korfuo), unu el la grekaj Ioniaj insuloj unuafoje menciita en la Odiseado de Homero.
Mongiuffi Melia
Mongiuffi Melia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Antillo, Castelmola, Forza d'Agrò, Gaggi, Gallodoro, Graniti, Letojanni, Limina kaj Roccafiorita.
Zsigmond Törökfalvi Pap
TÖRÖKFALVI PAP Zsigmond [pr. toeroekfalvi] estis hungara teatromecenato naskiĝinta en ? 1823 kaj mortinta en Nagybánya la 26-an de majo 1904
Shunsuke Aoyama
Shunsuke Aoyama (青山 俊輔, n. ) estas japana futbalisto.
Zsigmond Törökfalvi Pap
Kariero
Törökfalvi estis elstara persono de Nagybánya: ĉefnotario, distriktjuĝisto, kiu havis amikajn rilatojn kun Sándor Petőfi kaj Mór Jókai. Li estis prezidanto de la amatora teatra trupo, de muzeoasocio kaj de kasino. Li iniciatis la aperigon de la gazeto titolita Nagybánya és Vidéke.
Shunsuke Aoyama
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama, Unsommet Iwate Hachimantai kaj Fukushima United FC.
25455 Anissamak
25455 Anissamak estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anissa Yuenming Mak, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri matematiko. Ŝi estis lernantino ĉe la Stuyvesant High School de Novjorko (Nov-Jorkio).
5183 Robyn
5183 Robyn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Robyn" en omaĝo al Laurie Robyn Ernst Yeomans, edzino de la usona astronomo Donald K. Yeomans, prezidento de la "komisiono 20" de la Internacia Astronomia Unio.
Vidu ankaŭ la asteroidon 2956 Yeomans.
Scheuern
Scheuern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 5672
NGC 5672 (aliaj indikoj — IC 1030, UGC 9354, MCG 5-34-68, ZWG 163.77, IRAS14305+3153, PGC 51964) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stella ferias (filmo)
Stella í orlofi estas islanda filmo. La filmo traktas pri la vigla kaj diligenta sed iom kaosa Stella. Multaj konfuzaĵoj okazas kiam ŝi decidas anstataŭi sian intertempe piedfrakturatan edzon, kaj vojaĝi al somerdomo fiŝkapti kun lia eksterlanda komercamiko.
Tiu eksterlandano ne ekzistas, ĉar la trompema edzo fakte estis intencinta trovi sian amatinon. Tamen, en la flughaveno Stella trovas la svedan alkoholulon Salomon kiu vojaĝis al Islando por iri en kontraŭalkoholisma terapio. Pro lingvaj kialoj Stella kredas ke Salomon estas la komercamiko dum Salomon kredas ke Stella estas terapiistino.
Nanterre-La Boule (pariza metrostacio)
Nanterre-La Boule estas estonta stacio sur linio 15 de la Metroo de Parizo, kiu formas parton de Grand Paris Express. Ĝi situos apud la samnoma placo en Nanterre, departemento Hauts-de-Seine.
Stella ferias (filmo)
16 jaroj poste sekvis la postfilmo Stella í framboði (Stella kandidatiĝas).
Pavlice (distrikto Znojmo)
Pavlice (Paulitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252.
Episkopujo Hildesheim
Episkopujo Hildesheim (Dioecesis Hildesiensis) estas romkatolika episkopujo en norda Germanujo. Ĝi apartenis de sia fondiĝo en la jaro 815 ĝis 1805 al la eklezia provinco de Majenco kaj estis poste memstara. En 1824 la episkopujo estis konsiderinde pliampleksigata kaj ekapartenis en 1930 al la tiam kreata mezgermana eklezia provinco. Ekde 1995 Episkopujo Hildesheim estas ero de la novformita nordgermana eklezia provinco je Hamburgo.
Konata episkopo rigora en la 19-a jarcento estis la eichsfeldano Jakob Joseph Wandt.
Mortorivero Hontoon
La Mortorivero Hontoon, en angla Hontoon Dead River, estas alfluanto de la Rivero Sankta Johano en Kantono Volusia, Florido. La insulo Hontoon, hejmo de la ŝtata parko Hontoon Island estas ĉirkaŭata de la Hontoon, la Sankta Johano, kaj Snake Creek (rojo Serpento).
"Mortorivero" estas rivero sen praktika fluo. La areo estas riĉa je naturo, ekzemple pro manatoj.
Občina Rače-Fram
Občina Rače-Fram estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La konsistas el 14 komunumoj kovrante areon de 51,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 7247 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝoj Rače kaj Fram.
Loko, priskribo
De nordo al sudo tra la teritorio Aŭtovojo Al1 / E57 kaj la fervoja linio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 14 vilaĝoj:
Brezula, Fram, Ješenca, Kopivnik, Loka pri Framu, Morje, Planica, Podova, Požeg, Rače, Ranče, Spodnja Gorica, Šestdobe, Zgornja Gorica.
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:98_x549120.8185_y145015.4325_s13_b4
Stacio Kasuganomichi (Hankyū)
Stacio Kasuganomichi (japane: 春日野道駅 [Kasuganomiĉi-eki], angle: Kasuganomichi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĉuo, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa).
Stella kandidatiĝas (filmo)
La filmo traktas pri Stella kiu intertempe estas konsilistino pri veststilo, manieroj k.t.p. La kaosa Stella miskomprene konsentas kandidatiĝi por politika partio kies anoj ŝi konsilas pri manieroj. Dum Stella politikumas, ŝia kunlaboranto, la eks-alkoholulo Salomon, realkoholuliĝas post serio de malbonŝanĉaĵoj.
La filmo humore mokas politikon kiel ofte senenhava konkurenco inter “centraj” partioj – en kiu gravas la individuaj personecoj kaj stilo multe pli ol la politiko mem.
Ryohei Kamon
Ryohei Kamon (加門 亮兵, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Miklós Czinczár
CZINCZÁR Miklós [cinca:r] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Budapest la 4-an de majo 1893 kaj mortis en Aŭŝvico la 9-an de majo 1945.
Biografio
Miklós Czinczár redaktos en 1919 la gazeton Friss Posta de Kluĵo, en 1920 li estis unu el redaktoroj de radikala gazeto Előre, poste ĝis 1922 li ĉefredaktis la satiran semajngazeton Horog, de 1922 ĝis 1923 li estis interna kunlaboranto de gazeto Brassói Lapok, de 1927 redaktoro de Hétfői Brassói Hírlap. Pseudnimoj: Bencze Miklós, Czinczár Bence, Csősz.
5991 Ivavladis
5991 Ivavladis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de Vladislav Aleksandroviĉ Ivanov, profesoro pri preciza mekaniko kaj optiko en la Instituto de Sankt-Peterburgo.
Anna Utry
UTRY Anna [pr. utri] estis hungara operkantistino (koloratursoprano) naskiĝinta en Gyulafehérvár la 9-an de januaro 1907 kaj mortinta en Budapeŝto en 1968
Kariero
Anna Utry debutis en 1929 en Király Színház. Akompanate de Székesfővárosi Zenekar dirigite de Ernő Unger ŝi prezentis ariojn el operoj kaj fragmentojn el operetoj. Ŝi estis ofte gastino de la Hungara Radio. Ŝi havis komunan programon kun József Cselényi, kiun prezentis en la lando.
Ernst Keil
Ernst KEIL (naskiĝinta la 6-an de decembro 1816 en Bad Langensalza, mortinta la 23-an de marto 1878 en Lepsiko) estis germana eldonisto. Plej konata estis lia produkto Die Gartenlaube.
Vivo
Post la frekvento de la gimnazio en Mühlhausen kaj trejnado en la librovendejo Hoffmannsche Hofbuchhandlung en Vajmaro Keil iĝis helpanto ĉe Weygandsche Buchhandlung en Lepsiko. Jam kiel lernanto kaj dum la soldata tempo li verkadis estante adepto de la literatura movado Juna Germanujo.
En 1838 oni komisiis al li la redaktadon de la gazeto Unser Planet (posta nomo: Wandelstern). Tiun deĵoron li plenumis paralele al lia laboro kiel librovendeja agento (plejlaste kiel afergvidanto de la firmao Naumburg en Lepsiko). Tiam politikaj kaj financaj malfacilaĵoj malpermesis al li pluan redaktadon. En la 3.8.1845 Keil fondis propran entreprenon. Unue li eldonis la monatgazeton Der Leuchtturm kiun li mem ĉefredaktis kaj al kies kunlaborantoj apartenis i.a. Robert Blum, Johann Jacoby kaj Wislicenus. Ĝis marto 1848 Keil devis transloki la eldonlokon ne malpli ol ses fojojn (plejlaste al Braunschweig) pro politikaj kialoj. Post la Revolucio de 1848 rajtis denove eldoni kaj redakti la gazeton en Lepsiko. Oni ŝanĝis la gazeton en semajngazeton; enhave ĝi klare estis en favoro de la revoluciaj ideoj. En 1852 Keil arestitis kaj kondamnitis al 9 monatoj (el kiuj 3 punmonatoj estis nuligitaj). La gazeto Leuchtturm jam en 1851 ĉesis la aperon kaj Keil estis komencinta la eldonon de Illustrierter Dorfbarbier.
Malliberigite Keil elpensis la kreadon de gazeto kiu famigegis lin kaj aperis ankoraŭ multan tempon post lia morto: En la 1.1.1853 aperis la unua numero de Gartenlaube. La unua eldono havis 5000 ekzemplerojn, sed en 1863 jam 157000 homoj estis aboniĝantaj al ĝi! Pro politikaj ŝanĝoj kaj politika engaĝigo persona de Keil la eldonokvanto ne restis stabila. En 1866 la gazeto malpermesitis, sed kanceliero Otto von Bismarck mem revokis tiun ordonon.
Graveco
La gazeto Gartenlaube decide influis la evoluon de ĝenerala klerigo kaj de la naciema pensado en Germanlando. Ĝia sukceso baziĝis sur la unuigo de tekstoj kaj bildoj, la principo de modernaj revuoj. La ŝaton de tiaj magazinoj Keil bone rekonis kaj utiligis tion tre lerte.
Malmaraj evolulandoj
La termino malmaraj evolulandoj aŭ angle landlocked developing countries (LLDC) signas sociekonomikan ŝtatan statuson difinitan per la Unuiĝintaj Nacioj, kiun laŭ stato de majo 2006 havas tutmonde 31 evolulandoj sen marbordo, do sen maraliro.
Ernst Keil
Graveco
Post la morto de Keil la entreprenon Verlagsbuchhandlung transprenis la fratoj Adolf von Kröner kaj Paul Kröner, la libroeldonejon parte (kun verkoj i.a. de E. Marlitt, Werner, Wilhelmine Heimburg) la firmao Union Deutsche Verlagsgesellschaft en Stutgarto.
Malmaraj evolulandoj
Granda parto de la malmaraj evolulandoj pro manko de marhavenoj havas problemojn bone transporti siajn varojn eksterlanden kaj tial malpli sukcese konkurencas en la tutmondaj merkatoj. La paso de eble pluraj aliaj ŝtatoj kaj de pli-ol-proporcie altaj distancoj aŭ de malfacile paseblaj vojoj ĝis atingo de haveno, nesufiĉaj infrastrukturaj kondiĉoj kaj parte neefika transporta sistemo kvazaŭeksplode grandigas la transportkostojn. Sekvas malaltaj kvotoj de ekonomia kresko - pri tio atestas la fakto ke inter la 31 malmaraj evolulandoj estas 16 el la malplej evoluigitaj landoj laŭ difino de la Unuiĝintaj Nacioj.
Ernst Keil
Verkoj
Melancholie, Liebesnovelletten, 1845.
Malmaraj evolulandoj
Landoj sen maraliro en Eŭropo kontraŭe havas la avantaĝon esti ĉirkaŭataj per ekonomike kompare fortaj ŝtatoj, tiel ke ili malpli dependas de mara interŝtata komerco, kaj krome la distanco al la plej facile atingebla eksterlanda marhaveno de tiom grandas kiom por malmaraj evolulandoj en Afriko kaj parte en Azio. La distanco al la plej proksima marhaveno povas esti pluraj miloj da kilometroj: Kazaĥio per distanco de 3750 kilometroj al la plej proksima marhaveno havas plej longan vojon, dum el Afganio], [[Ĉado, Nigero, Zambio kaj Zimbabvo estas vojo de proksimume 2000 kilometroj. La plej multaj el la malplej evoluigitaj landoj laŭ difino de la Unuiĝintaj Nacioj estas ĉirkaŭataj per aliaj same ekonomike malfortaj ŝtatoj, kio ne nur signifas malpli da malmara komerco inter tiuj landoj, sed ankaŭ malpli bonan transportan infrastrukturon por plusendado de varoj.
Champotón
Champotón estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)
La ĉefurbo de la komunumo estas Champotón. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04004.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 76116 loĝantojn. El tiuj estis 38165 viroj kaj 37951 virinoj. La komunumo havas surfacon de 6088,28 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 27 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 68876 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 10039 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 14,58 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Hecelchakán
Hecelchakán estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)
La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Hecelchakán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26973 loĝantojn. El tiuj estis 13514 viroj kaj 13459 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1331,99 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 50 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 20676 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11233 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 54,33 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Montagnareale
Montagnareale estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Gioiosa Marea, Librizzi, Patti kaj Sant'Angelo di Brolo.
Metamorfozo (botaniko)
Metamorfozo (greka: μεταμόρφωσις metamórphōsis, μετά metá „ĉe, kun“, ĉi tie „trans“, μορφή morphḗ „formo“ → μόρφωσις mórphōsis „formigo“) estas la evolucia adaptiĝo de planto al siaj specifaj medi-kondiĉoj, ebligi la transvivon de la planto sub la specifaj kondiĉoj.
Dum la evolucio transformiĝis la bazaj organoj por plenumi la aldonajn taskojn. Nur la transpreno de la novaj aŭ aldonaj funkcioj fare de la bazaj organoj ebligas al la planto loĝatigi novajn vivareojn sur la tero. Tiuj morfologiaj ŝanĝoj kondutas dum la evolucio al la formriĉeco de la planta regno.
Tiu transformiĝo de la tri bazaj organoj de la planto radiko, tigo kaj folio oni nomas en la botaniko metamorfozoj. Oni distingas inter radik-, tigo- kaj foli-metamorfozoj.
Metamorfozoj ĉe la radiko
Jenaj radikmetamorfoj oni povas distingi:
Metamorfozoj ĉe la tigo
Jenaj tigmetamorfozoj estas distingeblaj:
E. W. Emo
E. W. Emo (naskiĝinta la 11-an de julio 1898 kiel Emerich Josef Wojtek en Unter Seebarn 51, ĉe Grafenwörth, Malsupra Aŭstrujo; mortinta la 2-an de decembro 1975 en Vieno) estis aŭstra filma reĝisoro precipe de komedioj, 21 el ili kun aktoro Hans Moser. Li laboris ankaŭ en eksterlando kaj verkis kelkajn scenarojn.
P-Kumarila alkoholo
Esteroj de la p-kumarila alkoholo troviĝas en la ŝelo de la pomo. p-Kumarila alkoholo estas peraĵo en la biosintezo de la ŝavikolo, "stilbenoidoj" kaj kumarino. Raportoj asertas ke la p-kumarila alkoholo posedas antioksidigajn, antiinflamajn, antireŭmatajn, antikancerajn kaj antibakteriajn proprecojn. Ĝenerale la ĉelmuroj prezentas tavolojn da polisakaridaj fibroj kiuj estas mildaj kaj molaj tiaj kiaj tiuj trovataj en la herboj aŭ en la laktuko. La aldono de glukozo al la alkohola molekulo donas solveblecon al ĝia strukturo.
Clément Marot
Clément Marot [kle'mɑ̃ ma'ʁo] (1496-1544) estis franca renoma renesanca poeto kaj protektito de Francisko la 1-a (1494-1547) kaj Margareta de Navaro (1492-1549), signita de la mezepoka heredaĵo, kaj influita de la reformacio de Marteno Lutero (1483-1546) kiu rezultis en prizono kaj ekzilo en Svisio kaj Italio.
Li estis filo de komercisto Jean des Marets, pli konata kiel Marot, kiu en 1505 estis eksigita el sia korporacio. Lia patro forlasis la regionon de Quercy kaj ekskribas poezion. Ĉar liaj versoj plaĉis al Michelle de Saubonne, edzino de Johano la 4-a de Parthenay, Senjoro de Parc de Soubise, li estis prezentita al la reĝino Ana de Bretonio (1477-1514). Li estis afable akceptita de la kortego kaj fariĝis la favorata de Ludoviko la 12-a (1462-1515), al kiu li akompanis en Italion. Jean de Marests metis sian filon Clément, kiel paĝion de Nicolas de Neufville, Senjoro de Villeroy, en kies palaco la junulo restis kelkatempe. Tie Clément Marot komencas krei kelkajn versojn.
Margareta de Navaro
En 1513, li eklaboras kiel ĉambristo serve de Margareta de Navaro (1492-1549), Dukino de Alençon, fratino de Francisko la 1-a (1494-1547). Ĉi suvereno, sciante kiom ŝia fratino amis poezion, lin prezentas Marot al la Senjoro de Pothon. Laŭ unu el la eldonisto de la verkaro de Marot, Nicolas Lenglet Du Fresnoy (1674-1755), la poeto kuraĝas aspiri la favorojn de Diane de Poitiers (1500-1566) kaj eĉ de Margareta de Navaro, kies konektiloj estas dubindaj, laŭ multaj verkistoj, inter ili Jean-François de La Harpe (1739-1803). Sed estas nenia evidentaĵo kaj la Abato Claude-Pierre Goujet (1697-1767) asertas ke ĉi amligiloj estas nura invento. Marot, efektive, trovis grandajn malfacilaĵojn por sin enkonduki en la palaco de la princino, tiel ke li eĉ faras kelkajn plendojn en sia oka balado.
Francisko la 1-a
Marot tradukis Vergilion (70 a.K. - 19 p.K.) kaj Lukianon de Samozato (125-181). En 1515, Karlo donacas al la nova reĝo Francisko la 1-a, La Templo de Amoro, farita de Clément Marot, faktoro de la reĝino. En 1517 aŭ 1518, li sendas al la reĝo malgranda Epistolo.
La arestado
Unu el la plej grandaj malfeliĉoj lin atendantaj en Francio: li tien revenis, eble fidante sur la troa protekto de la kortego, aŭ sur sia talento, la ĝentileco de sia konduto kaj la leĝereco de siaj konversacioj ankoraŭ portis al li bonajn rezultojn. Marot, kiu estis diboĉa spirite kaj kore, malmulte rezervita en siaj opinioj, malferme kritikis la ekleziajn servojn, falante en la manoj de siaj malamikoj. Li estis akuzita pro la novaj tiamaj ideoj, estis simpatia al la reformacio de Lutero. Do, li estis arestita, akuzita pri herezeco kaj portita al prizono de Châtelet kaj tie li restis en februaro 1526. Li protestas pere de epistolo al la Inkvizitoro Bouchard, asertante ke li estis nek luterano, nek zvinglano, nek anabaptisto.
Post la morto de la Duko de Alençon, en 1525, oni diras ke li venĝis kontraŭ iu lia amatino, Isabeau, publikigante "Unua elegio por iu Damo". Ĉi-tiu, pikita de la maldiskreteco de sia amanto en la satiraĵoj, venĝis sin denuncante lin ke li manĝis lardon dum karesmo. Ĉi-tio estis nur antaŭanonco de liaj estontaj problemoj, kaj amika prelato, agante nome de Margareta, sukcesis liberigi lin antaŭ la Pasko. La arestoperiodo faris lin verki viglan poemon kies titolo estas "Infero", pli malfrue imitita de lia amiko Étienne Dolet (1509-1546). Lia patro mortis tiuepoke kaj Marot ŝajne estis nomumita anstataŭ Jean Marot kiel paĝio de la reĝo. En 1528, li estis membro de la reĝa palaco ricevante stipendion je 250 funtoj. En 1530, li eble edziĝis kaj en la venonta jaro li troviĝas ree kun problemoj ĉi foje ĉar li provis elliberigi arestiton, kaj denove li liberiĝas, post skribi al la reĝo unu el siaj plej famaj poemoj, elvokante lian liberigon.
En 1532, li publikigis (kvankam ĝi aperis nur tri jarojn poste) sub la titolo "Adolescence Clémentine", la unua presita kolekto de siaj verkoj, kiu estis tre populara kaj estis plurfoje presita kun aldonoj. Bedaŭrinde, la malamikoj de la poeto certigas ke Marot implikiĝis en 1534 en la Afero de la Afiŝoj kaj li fuĝis.
Ferrara
Li restis en Nérac, la kortego de Navaro kaj vojaĝis serĉante la helpon de Renata, Dukino de Ferrara, kiu apogis la Protestantan Movadon en Francio, kun la sama firmeco kiel ŝia bofilino Margareta, kaj eble pli efike ĉar ŝiaj teritorioj kuŝis ekster Francio. En Ferrara, lia laboro inkludis la celebrajn Blazonojn (iu poemo priskriba sed plibonigita pri la mezepokaj modeloj), kies metriko estis imitita de multaj versoskribistoj en Francio. La Blazono estis difinita de Thomas Sébillet (1512-1589) kiel eterna laŭdo kaj daŭra insulto pri tia temo. La Blazonoj de la sekvantoj de Marot presiĝis en 1543 sub la titolo Anatomiaj Blazonoj de la ina korpo.
Revene al Parizo
La dukino Renata ne sukcesis konvinki sian edzon, Herkulo la 1-a (1431-1505) kundividi siajn vidpunktojn, kaj Marot devis forlasi Ferrara-n. Li iris al Venecio, sed antaŭ longe la papo Paŭlo la 3-a (1468-1549) plendis kontraŭ Francisko la 1-a rilate al la severeco kun kiu oni traktis la protestantojn, kaj ili estis permesitaj reveni al Parizo kondiĉe ke ili forĵuris sian misojn. Marot revenis kun la restantaj, kaj forneis sian herezion en Liono. En 1539, la reĝo donis al li domon kaj grundojn en la antaŭurboj.
Dum tiu epoko lia famaj kaj influaj tradukoj de la Psalmaro ekaperis. Ĉiu kortegano identigis sian favoratan psalmaron, kaj la poemoj estis kantataj en la kortego kaj en la urbocentro. Oni diras, eble kun iom da troo, ke ĉi tradukaĵoj faris pli por la antaŭenigo de la prostestanta reformacio en Francio. La tradukaĵoj de la Psalmaro de Marot daŭre estis kantitaj dum jarcentoj de la protestantaj kongregacioj.
Beletra disputo
En tiu sama epoko Marot engaĝiĝis en beletra disputo kun la malpli konata poeto nomata François de Sagon, reprezentanto de la reakcia Sorbono. Duono de la verso-farantoj el Francio enviciĝis kiel sekvantoj de Marot aŭ Sagon, kaj amaso da versigitaj misuzoj interŝanĝigis. La venko laŭscie restis kun Marot, sed liaj biografoj sugestas ke iom da malbona volo kreiĝis kontraŭ li pro la kverelo, kaj ke, en la kazo de Dolet, liaj postaj misfortunoj estis parta rezulto de lia propra senprudenteco.
Li eldonis la verkojn de sia amiko François Villon (1431-1463).
Malgraŭ ke la publikigo de la Psalmaro, sinsekve en 1541 kaj 1543, estis farita dank'al reĝa privilegio, la Sorbono daŭre pluigis ties militon kontraŭ la tradukaĵoj de la Biblio en la regiona lingvo. En 1543, evidentiĝis ke li ne povas fidi sur la protekto de Francisko la 1-a. Marot tiam fuĝis al Ĝenevo, sed la steloj ne decidis favore al li. Tie li estis rigardata, kiel la plejmulto el sia amikaro, kiel liberpensulo kaj protestanto. Post vivi kaj labori sur la Psalmaro en Ĝenevo, kie Johanno Kalvino (1509-1564) estis pli influa, li lasis la urbon kaj foriris al Piemonto. Li mortis en Torino aŭtune de 1544 kaj sepultiĝis en la katedralo de tiu urbo kostopage de la franca ambasadoro en Romo.
Karaktero
Marot ŝajne estis gaja, bonhumora kaj afabla homo. Li kelkfoje estas akuzita ke li havis sendenpendan karakteron, tamen, ni ne devas forgesi, ke en renesanco, la beletristoj nature sin montris sendependaj al la suverenoj. La malabundaj informoj ke ni havas pri liaj interrilatoj kun siaj egaluloj favoras al li. Li iam eble diskutis kun Dolet aŭ minimume skribis perfortan epistolon kontraŭ li, kies kaŭzo estas malkonata. Tamen, Dolet diskutis kun ciuĵ siaj eblaj amikoj kaj en du au tri kazoj li faris uzon el ruzaj procedoj, do la kulpo ne falas sur Marot ĉiaspekte. Kun aliaj poetoj kiel Mellin de Saint-Gelais (1490-1558) kaj Victor Brodeau (1470-1540), kun prozaj verkistoj kiel François Rabelais (1483-1553) kaj Bonaventure des Périers (1510-1544) li ĉiam havis bonajn rilatojn. Kaj kia ajn estas liaj malfortaĵoj, lia graveco por la historio de la Franca Literaturo estas tre granda, kaj longe estis subtaksita. Eble pro tio ke li venis antaŭ la granda reformacio de la Plejado, Marot restis okulta kaj apenaŭ aprezata de la partoprentoj de la reformacio.
Tamen, Marot mem estis reformisto, kiu disvolvis la propran reformacio laŭ sia maniero. Liaj unuaj laboroj estis retorikstilaj, kies distingaj karakterizoj estis la metriko kaj la rimoj bone prilaboritaj, la alegoriaj temoj kaj la pedanta lingvaĵo. En sia dua etapo, li estis tute emancipita de tiuj aspektoj, kaj alprenis facilan parolmanieron, fariĝis malpli artefarita kaj kaj la plej regiona poeto en Francio. Li estis tre influhava al la versofarantoj lin sekvintaj.
En la tria periodo de sia vivo li perdis iom da gracio kaj stilleĝereco, sed konkeris iom da majesteco, kvankam li perdis neniom pri spriteco. Marot estas la unua poeto konsiderata rimarkinde moderna de la franca legantaro. Li estas nek granda poeto kiel François Villon (1431-1463) nek kiel liaj posteuloj de la Plejado, sed li estas malpli antikvaĉa ol Villon kaj malpli artefarite prilaborita kiel la poetoj de la Plejado. Li sukcesis rompi kaj fari fleksebla la rigidaj formoj kaj la rigida lingvaĵo de la 15-a jarcento, kaj kelkfoje li sukcesas esti tre regiona kaj tute inspiromanka. Liaj poemoj eble forestas iom da pasio kaj pompo, tamen ili estas graciaj ekzemploj de sociaj versoj.
10247 Amfiarao
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geezoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la kampanjo Palomar–Leiden survey: por tiu kampanjo, Tom Gehrels fotis la ĉielon elde la Monto Palomar; la fotaj platoj estis ekzamenitaj de Ingrid kaj Cornelis van Houten en Leiden.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la greka orakolo Amfiarao, kiu partoprenis al la kampanjoj de la Argonaŭtoj kaj de la "Sep kontraŭ Tebo".
István Birkás
István Birkás [iŝtvAn birkAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Birkás István estas hungara pentristo, skulptisto. István Birkás naskiĝis la  en Kunmadaras, li mortis la  en Dunaújváros.
Biografio
István Birkás akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1969. Lia plej grava instruisto estis György Kádár. Post siaj studoj li vivis ĝismorte en Dunaújváros, kie li iĝis grava figuro de la urba artista vivo. Li fondis amatoran artistan klubon kaj malgrandan skulptistan artistkolonion (1974). Li ricevis stipendiojn inter 1972-1975 kaj 1997-1998, premion en 2004. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Gábor Lisznyay Szabó
Gábor Lisznyay Szabó [listnjai sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lisznyay Szabó Gábor estis hungara komponisto, korusestro, orgenisto, lerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Lisznyai.
Gábor Lisznyay Szabó naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.