cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etila fenilglioksilato
Etila benzoilformiato aŭ C10H10O3 estas kemia komponaĵo el la familio de la keto-esteroj de la benzoilformiata acido kaj etanolo en ĉeesto de sulfata acido. Etila benzoilformiato estas observata en la metabolo de la kancero en mamuloj. La fenilglioksilata acido, rezultanta per hidrolizo de la etila benzoilformiato, posedas anti-inflamajn kaj anti-bakteriajn proprecojn.
Včelákov
Statuo
En la vilaĝo estas bonkvalita statuo de Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1740, ikonografie ne tradicia, ĉar la sanktulo havas en la mano kranion.
Popolkonstruaĵoj
En la municipa komunumo estas konservita ankaŭ origina ĉarpentita arkitekturo inkluzive de akva muelejo n-ro 5 en Střítež.
Monumento
Antaŭ la lernejo estas monumento omaĝe al murditaj infanoj el vilaĝeto Ležáky, kiuj tiun ĉi lernejon vizitadis.
Občina Dobrovnik
Občina Dobrovnik estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 3 komunumojn kaj ĝia areo estas 31,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 1291 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Dobrovnik.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Kobilje en la nordoriento, Občina Lendava en la sudoriento, Občina Turnišče en la sudokcidento, Moravske Toplice en la nordokcidento. Oriente estas la limo kun Hungario.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 3 vilaĝoj: Dobrovnik, Strehovci, Žitkovci
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:156_x604133.75_y167682.715_s13_b4
Achères - Chêne feuillu (Tramtrajno en Francilio)
Achères - Chêne feuillu (Achères - Kverko folia) estas projektata franca haltejo sur linio de Eksprestramo 13, situanta en Saint-Germain-en-Laye, apud, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
La nomo Chêne feuillu estas tiu de kvartalo en Achères.
Fonto
(paĝo forigita la )
Joakimo Kameraro la Maljuna
Joachim Camerarius, la Maljuna (1500-1574) (* Bamberg, en la 12-a de aprilo 1500 - Lepsiko, en la 17-a de aprilo 1574) estis germana poeto kaj humanisto. Li estis tradukisto el grekaj kaj latinaj verkistoj. Li naskiĝis filo de Johannes Kammermeister, ĉambristo de la Episkopo de Bamberg kaj urbokonsilisto. Li studis unue en Bamberg kaj en 1512 enmatrikuliĝis en la Universitato de Lepsiko kie Georg Helt (1485-1545) estis lia profesoro. En 1516, li studis la grekan en la sama universitato kaj Petrus Mosellanus (1493-1524) estis lia profesoro.
En 1518, li translokiĝis al la Universitato de Erfurto, kie li konatiĝis kun Eobanus Hessus, Euricius Cordus (1486-1537) kaj Mutianus Rufus (1470-1526). En 1521, li daŭrigis siajn studojn en la Universitato de Wittenberg kie li diplomiĝis kaj konatiĝis kun Filipo Melanktono. En 1522, li estis nomumita profesoro pri zoologio kaj tradukis la "Naturan Historion" de Plinio la Maljuna kaj "Institutio oratoria"-n de Marko Fabio Kvintiliano (35 AD - 95 AD).
En 1525, li fariĝis profesoro pri Grekaj lingvo kaj literaturo, kaj rekomendita de Melanktono, en 1526, li estis nomumita profesoro pri la greka kaj latina en la ĵus fondita Gimnazio de Sankta Egidio, en Nurenbergo. En 1530, li partoprenis kiel delegito el Nurenberg en la Dieto de Aŭgsburgo, kie li helpis Melanktonon skribi la Aŭgsburgan konfeson. En 1532, li tradukis latinen la verko "Underweysung der Messung" de Alberto Durero, sub la titolo "De Sym[m]etria partium in rectis formis hu[m]anorum corporum". En 1535, oni indikis lin al la Universitato de Tübingen, kie li plenumis reliefajn rolojn ĉe la organizado de la universitato. En 1541, li faris similan laboron en Lepsiko, kaj ĝis sia morto, li profesoris en la Universitato de Lepsiko. En la movado de la reformo, li elfaris elstarajn rolojn kaj liaj konsiloj estis ofte serĉataj de la protestanta estraro.
3897 Louhi
3897 Louhi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la reĝino-sorĉistino Louhi de la finna mitologio, ĉefa kontraŭantino de Väinämöinen en la Kalevala.
Rovina (Brănișca)
Rovina ( Bikótelep) estas vilaĝo en la rumana distrikto Hunedoara. Administre ĝi apartenas al la komunumo Brănișca.
Rovina situas unu kilometron nord-oriente de Brănișca kaj estas voje ligita nur al ĝi.
Santomeo (insulo)
Santomeo, kun 854 km², estas la plej granda insulo de la lando Santomeo kaj Principeo kaj estas hejmo en majo 2018 de ĉirkaŭ 193 380 aŭ 96% de la landa loĝantaro. La insulo estas dividata en ses distriktoj. Ĝi estas 2 km norde de Ekvatoro.
Geografio
La insulo Santomeo estas ĉirkaŭ 48 kilometrojn longa (nord-sude) por 32 kilometroj larĝa (orient-okcidente). La insulo staras ĝis 2 024 metroj en Pico de São Tomé kaj inkludas la ĉefurbon, Santomeo, en la nordorienta marbordo. La plej proksima urbo en la kontinenta Afriko estas la havenurbo Port-Gentil en Gabono 240 kilometrojn oriente.
La insulo estas ĉirkaŭata de nombro de malgrandaj insuloj, kiel Ilhéu das Rolas, Ilhéu das Cabras kaj Ilhéu Gabado.
Pro la izoleco de la insulo estas multaj naturaj endemioj kaj endanĝeritaj specioj, kiel Santomea lanio, Santomea dikbekulo, Santomea orelstrigo kaj Santomea ibiso.
Notoj
'''
Dommastrumado
Dommastrumado estas kolekta nocio por ĉiu familia, geedza, infan- kaj domprizorga laboro, kiujn oni (plej ofte la edzino, iu maljuna generinto) faras por certigi la normalan familian vivon. Tio entenas purigon de la domo, vestoj, manĝujoj ks., pretigon de manĝaĵoj, aĉetojn, riparojn ktp. Apartenas ankaŭ al tio la prizorgo, eduko, priatento de la infanoj, antaŭpreparo por festoj, festado ks. kiel endoma famila tasko.
Oni nomis ĝis meze de la 20-a jarcento hejmedzino tiujn virinojn, kiuj restis hejme kun la infanoj kaj gvidis la dommastrumadon.
Al-Mu'tadid la 2-a
Al-Mu'tadid la 2-a (المعتضد بالله) estis Abasida Kalifo de Kairo, Egiptio, en la epoko de la Mamelukaj Sultanoj inter 1414 kaj 1441. Li sukcedis al Al-Musta'in kaj estis sukcedita de Al-Mustakfi la 2-a.
Megalito
Megalito (el la malnova greka: μέγας (mégas) „granda“ kaj λίϑος (líthos) „ŝtono“) estas ŝtonega monumento el prahistoriaj tempoj.
Laŭ Francisko Azorín Megalito estas Prahistoria konstruaĵo formita per grandegaj ŝtonoj. Li indikas etimologion el la greka megas + lithos (granda ŝtono). Kaj li aldonas la terminojn ciklolito, paralelito, menhiro, kromleĥo, dolmeno.
Floto
La vorto floto ĝenerale uzatas por paroli pri aro da veturiloj:
Soraya Jiménez
Soraya Jiménez Mendivil (5-a de marto de 1977 - 28-a de marto de 2013) estis meksika sportistino, specialisto en halterlevo. Ŝi gajnis oran medalon en la olimpikaj ludoj 2000 en Sidney, Aŭstralio. Neniu alia halterlevistino tion atingis antaŭe. En la posta vivo ŝi havis multajn operaciojn kaj malsanojn. Je la 28-a de marto 2013 ŝi mortis en sia domo pro apopleksio en la aĝo de 35 jaroj.
Aubigny-les-Pothées
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Homa anatomio
Homa anatomio estas la esplorado de la distingaj partoj de la homa korpo. La homa korpo, kiel korpoj de ĉiuj animaloj, konsistas el sistemoj, kiuj konsistas el organoj, kiuj konsistas el histoj (aŭ ĉelaro, aŭ teksaĵo, aŭ fibroj), kiuj konsistas el ĉeloj. Homa anatomio emas esti la studado de organoj kaj organaj sistemoj, lasante la studado de histoj al histologio kaj de ĉeloj al citologio.
Listo de korpopartoj
Haŭto
Kapo - Frunto - Okulo - Buŝo - Dentoj - Makzelo - Vizaĝo - Vango - Mentono - Kolo - Gorĝo - Laringo - Tireoido
Brako - Kubuto - Pojno - Mano - Fingroj - Dikfingro
Kokso - Gluteo - Femuro - Kruro - Suro - Genuo - Kalkano - Maleolo - Piedo - Piedfingroj
Alabinskaja (metrostacio en Samara)
Alabinskaja (Алабинская) estas fina stacio de la unua linio de la Metroo de Samara. Ĝi estis malfermita la. Ĝi situas najbare de la stacio  en Samara.
Spiralo
Spiralo estas ebena kurba linio, kiu prezentas trajektorion de punktoj moviĝantaj sur rekta linio laŭ donita regulo, dume la rekta linio turniĝas per konstanta angula rapideco ĉirkaŭ la firma punkto.
Temas do pri aro da punktoj, kies distanco \rho de firma punkto O estas funkcio de grandeco de angulo \alpha, kiun konverĝas radiusvektoro de la punkto de spiralo kun firme donita duonrekto kun komenco en la punkto O. Por priskribi la spiralojn estas do konvena esprimo en polusa koordinata sistemo.
Spiralo de Arĥimedo
Se la punkto moviĝas sur rektlinio egale, poste ties distanco estas proporcia al angulo, tio signifas kie k>0 estas koeficiento de egaleco. Tia ĉi spiralo nomiĝas Arĥimeda spiralo.
Karmacs
Karmacs [karmaĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Keszthely.
Spiralo
Hiperbola spiralo
La hiperbola spiralo havas asimptoton y=k.
Karmacs
Situo
Karmacs situas en valo, laŭ flankovojoj. Hévíz troviĝas 7, Keszthely 11, Zalaszentgrót 17, Balatongyörök 20, Pacsa kaj Sümeg po 22, Tapolca 26 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1340 havanta 2 partojn (por nobeloj kaj por servutuloj). Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la komunumo. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, poŝto.
6769 Brokoff
6769 Brokoff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germandevena barokaj skulptisto Jan Brokoff (1652–1718), kaj de liaj filoj Michael Brokoff (1686–1721) kaj Ferdinand Maxmilian Brokoff (1688–1731).
(11029) 1988 GZ
(11029) 1988 GZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
Haus zum Stockfisch (Erfurto)
Priskribo de la domo
La domo, konstruita en la stilo de nederlanda renesanco, apartenis al la familioj Ziegler kaj Milwitz, kies blazonoj videblas ĉe la belega pordo. Sub la frontono legeblas sub bildo kun fiŝo: "Das Haus stehet in Gottes Hand, zum Stockfisch ist genand - Tiu ĉi domo estas sub la protekto de la Sinjoro, ĝi nomiĝas moruo-domo". La relative granda nombro da fiŝaj domnomoj en Erfurto atestas la kontakton de la urbo kun la Hansa ligo.
En la teretaĝo estis la vendejo, en la unua la reprezentadaj ĉambroj kaj en la tria la loghejoj. Poste estis surloke komercejo de vino, mantelfabriko, la urba biblioteko kaj la registrejo pri civila stato. De 1922-68 ĝi servis kiel naturhistoria muzeo.
Uzo kiel urba muzeo
Urba muzeo aliloke ekzistis jam ekde 1886. La arkivisto Alfred Overmann ekestris ĝin en 1901 kaj pliriĉigis ties fokuson pri arto per kolektoj kulturhistoriaj.
La domo en la Johano-strato gastigas ekde 1969 la urban muzeon (Stadtmuseum) de Erfurto kun riĉa elmontrado pri la urba historio, la metioj, la ŝanĝo de la rolo de Erfurto en la kuro de la historio (ekz. pri la metioj; evoluo al metropolo dum la tempo de urbestro Richard Breslau) kaj la Reformacio. Fokuso ligita ĉi tien estas la rolo de Erfurto kiel grava mezepoka universitata urbo. Post restaŭrado dum 3 jaroj la muzeo remalfermiĝis en junio 1994 kun tute nova koncepto. En novembro 2001 la muzeo ricevis fare de la erfurta Ŝparkaso la plej grandan kolekton da erfurtaj moneroj kiel daŭran pruntedonitaĵon (ĉ. 900 pecoj); ties kolektinto estis la en 2000 mortinta Gerd Behr. Kuriozaĵoj estas la granda gamo da elmontritaj skribmaŝinoj el la eksa skribmaŝinfabriko Optima kaj la bastono de August Bebel, per kiu li laŭdire gvidis la Partikongreson de 1891 en la tre proksime situanta Kaisersaal.
Partoj de la muzeo ekstere
Apartenas al la muzeo krome la sekvontaj lokoj:
La 20-an de majo 2012 la ĉefa konstruaĵo post nova ampleksa renoviĝo remalfermiĝis per la prezentado de la daŭra ekspozicio Frenezaj jaroj - al la sojlo de reformacio. La 31-an de oktobro 2012 sekvis la kritika ekspozicio Ribelo - reformacio - revolucio.
La Stockfisch-domo estas pluse seĝo de la renoma Societo historia de Erfurto.
Listo de belgaj esperantistoj
Se vi interesiĝas pri la revuo, bv vidi tiun artikolon : Belga Esperantisto.
Tiu ĉi listo, kiu kune mencias flandrojn, valonojn kaj germanlingvajn belgojn, estas tute ne kompleta. Vidu ankaŭ la kategorion Kategorio:Belgaj esperantistoj, kie aŭtomate enskribiĝas ĉiuj novaj artikoloj pri belgaj esperantistoj kun la mencio.
30350 Beltecas
30350 Beltecas estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Steven Beltecas, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la Pelham Memorial High School de Pelham (Nov-Jorkio).
La Kvar Etapoj de Krueleco
La Kvar Etapoj de Krueleco (angle The Four Stages of Cruelty) estas serio da kvar presitaj gravuraĵoj publikigitaj de la brita artisto William Hogarth en 1751. Ĉiu gravuraĵo bildigas sinsekvan etapon de la vivo de la fikcia heroo Tom Nero.
Komencante per la torturo de hundo kiel infano, Nero sekve frapas sian ĉevalon kiel juna homo. La tria etapo konsistas el ŝtelo kaj murdo. La kvara, laŭ Hogarth neevitebla etapo estas la ekzekucio de Nero kaj stumpigo de ties korpo en anatomia teatrejo.
La gravuraĵoj estis uzitaj kiel instrua moralo por infanoj aŭ laboristoj.
NGC 2811
NGC 2811 (aliaj indikoj — MCG -3-24-3, UGCA 155, IRAS09138-1606, PGC 26151) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Fideikomiso
Fideikomiso en juro estas rilato en kiu la posedrajto estas tenita de unu parto dum la profito estas ĝuata de alia. Fideikomiso estas kreata de Fideikomisanto, kiu transferas la posedaĵon al Fideikomisito. Tiu fideikomisito tenas tiun posedaĵon por la profitantoj de la Fideikomiso. Fideikomisoj ekzistas ĉefe en la jurisdikcioj de komuna juro kaj ekzistas similaj sistemoj ekde Romio|roniaj epokoj.
Fideikomisa juro aplikiĝas al havaĵoj tenitaj por investado kaj financa sekureco. Punjuro permesas ke la plendo alvenu al kompenso se la posedo de persono estas damaĝita.
MF
MF aŭ mf povas esti:
Noves
(jen france, okcitane Nòvas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Commessaggio
Commessaggio estas komunumo de Italio.
Miĥail Ŝĉepkin
Miĥail Semenoviĉ ŜĈEPKIN (Михаи́л Семёнович Ще́пкин) naskiĝis la en vilaĝo Krasnoje, Obojanj regiono, Kurska provinco, Rusia Imperio, mortis la 23-an de aŭgusto 1863 en Jalto, Krimeo. Li estis eminenta rusia aktoro, unu el kreintoj de la rusa teatra skolo.
Biografio
Lia patro Semen Grigorjeviĉ Ŝĉepkin ( ŝĉepka = lignero) estis servutulo de grafo Gavrila von Volkenstein kaj okupis gravan postenon de intendanto de la grafa bienaro. La patrino nomiĝis Maria Timofejevna, kiu same estis servutulino. Kiam Semen Ŝĉepkin komencis klopodi pri libereco por si mem kaj sia familio, la grafo ne permesis ĉi tion kaj eĉ degradis tiun.
Ekde 1799 ĝis 1801 Miĥail lernis en Sudĵa popola lernejo, kie li unufoje sursceniĝis. Tiam aperis lia arta talento, kiu plu perfektiĝis en la propra teatro de lia sinjoro, grafo von Volkenstein. En 1805 komenciĝis la profesia aktora kariero de Miĥail Ŝĉepkin, kiu tiam unue rolis en la kurska teatro de fratoj Barsov.
Poste la aktoro partoprenas en spektakloj de kelkaj provincaj teatroj kaj multe migris kune kun ili tra la tuta lando. Liaj roloj estis variaj, inter kiuj estis eĉ la virinaj. En 1818 li ekservis en Poltava teatro, kiun estris Ivan Kotlarevskij, fama ukraina poeto kaj dramverkisto. Tiu kune kun generalo, princo Sergej Volkonskij (poste li famiĝis kiel decembristo) organizis monkolekton por liberigi la aktoron. Finfine la necesa grandega monsumo estis kolektita kaj libereco de la grafo estis elaĉetita kontraŭ 10.000 rubloj en 1822. Samtempe la aktoron oni invitis roli en la moskva teatro, kiu ekde 1824 nomiĝas Malij t.e. Malgranda situanta apug pli malnova Granda teatro. En ĝi Ŝĉepkin servis kaj instruis la scenan arton al gejunuloj ĝis sia morto. Tie li demonstris sian neordinaran laboron pri surscenigo de ĉiu nova rolo, profunda eniĝo en ĝian karakteron. Liaj estetikaj principoj permanente evoluis en la teatra trupo kaj poste iĝis bazo de la mondfame konata Stanislavskij teatra sistemo.
Fine de sia vivo Miĥail Semenoviĉ multe malsanis. La kuracistoj rekomendis resaniĝi en Krimeo, kie estas favora klimato. Tamen li mortis en tiea Jalto la 23-an de aŭgusto 1863. Lian korpon oni reveturigis al Moskvo kaj sepultis en la Pjatnickoje tombejo, la 22-a tereno.
Familio
Lia edzino estis turkdevena Helena Dmitrijevna (1789-1859), kiun dum batalo apud Anapa savis la rusaj soldatoj el ruinoj. Ŝi tiam estis nur dujara knabino. Poste ŝi kiel libera fraŭlino servis en la familio de unu grafino. Kiam aperis ŝia amo al Miĥail Ŝĉepkin kaj deziro edziniĝi al li, oni ŝin multfoje deadmonis, ĉar ŝia stato grave ŝanĝiĝus - ŝi estus nelibera servutulino. Malgraŭ ĉi tio la geedziĝo okazis kaj poste Helena naskis du filojn Dmitrij (1817 — 1857) kaj Nikolaj (1820—1886).
Michael Ruse
Michael RUSE, (naskita la 21-an de junio 1940) estas brit-kanada filozofo pri scienco kiu specialiĝas pri la filozofio de biologio kaj laboras pri la rilato inter scienco kaj religio, la polemiko inter kreado kaj evoluado, kaj la demarkacia problemo ene de scienco. Ruse nuntempe instruas ĉe Florida Ŝtata Universitato.
Comezzano-Cizzago
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castelcovati, Castrezzato, Chiari, Corzano, Orzivecchi, Pompiano, Roccafranca kaj Trenzano.
Kristanaj patronoj estas la sankta Georgo kaj sankta Faustinus, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Listo de tramlinioj en Plzeň
Tio ĉi estas aktuala listo de tramlinioj en Plzeň:
1
Bolevec - Okounová - Studentská - Majakovského - Mozartova - U Gery, Lidická - Lékařská fakulta, Lidická - Pod Záhorskem - V sadech Pětatřicátníků - Náměstí Republiky - Anglické nábřeží, Pražská - Hlavní nádraží ČD, Sirková - Mikulášské náměstí - Jedlová - Liliová - Olšová - Vřesová - Slovany, náměstí Milady Horákové
2
Skvrňany, sídliště - Ul. Terezy Brzkové - Macháčkova - Ul. Karla Steinera - Internáty - Slovanské údolí - Malesická - Křimická - III.br., Vejprnická - CAN, Skvrňanská - Výstaviště - V sadech Pětatřicátníků - Náměstí Republiky - Anglické nábřeží, Pražská - Hlavní nádraží ČD, Sirková - Mikulášské náměstí - Sladkovského, U Duhy - Habrmannova - Náměstí Generála Píky - Krejčíkova - Brojova - Světovar
4
(Slovany, náměstí Milady Horákové - Vřesová - Olšová - Liliová - Jedlová - Mikulášské náměstí - Hlavní nádraží ČD, Sirková - Anglické nábřeží, Pražská - Náměstí Republiky - Solní, pošta - Pod Záhorském aŭ V sadech Pětatřicátníků) Košutka - Plzeňka - Severka - Sokolovská - U Družby - Ulice Boženy Němcové - Lékařská fakulta, Karlovarská - Pod Záhorskem - V sadech Pětatřicátníků - U Práce, Klatovská - Masarykovo náměstí - Chodské náměstí - Dobrovského, Klatovská - Náměstí Míru - Dvořákova - Bory
Luminárias
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Lavras. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas ĉirkaŭata de montoj kaj ĝuas agrablan klimaton pro sia alto en intertropika regiono.
23063 Lichtman
23063 Lichtman estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Paul Lichtman, mentoro de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search de 2004. Li estas instruisto ĉe la Uniondale High School de Uniondale (Nov-Jorkio).
Lažany (distrikto Blansko)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.
Distrikto Zwickauer Land
La Distrikto Zwickauer Land estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio. La distrikto ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kun la iama distrikto Chemnitzer Land kaj la antaŭa eksterdistrikta urbo Zwickau kunfandiĝis al nova distrikto Zwickau. La distrikto apartenis al la administra distriktaro Chemnitz, kaj ĝis la 1-a de marto 2012 ankaŭ la nova distrikto Zwickau apartenis al ĝi - ekde tiu dato en Saksio ne plu ekzistas la antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig.
La urbo Werdau estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 511,09 km² fine de la jaro 2007 loĝis 125 675 homoj; do meznombre 255 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro tiutempe estis 238, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Zwickauer Land estas signita per 22.
Alfred Jodl
Alfred Josef Ferdinand Jodl, naskonome Alfred Baumgärtler (10-an de majo 1890, Würzburg – 16-an de oktobro 1946, Nurenbergo) estis germana oficiro oficanta en pozicio de operacstabestro de germanaj armitaj fortoj (OKW) dum la dua mondmilito kaj li estis subulo de Wilhelm Keitel.
Alfred Jodl ludis ĉefan rolon en la germanaj militaj agadoj de la jaro 1939. Li estis konsilanto de Adolf Hitler en ĉiuj gravaj armeaj kaj teknikaj aferoj.
Generalkolonelo Alfred Jodl subskribis senkondiĉan kapitulacon de Tria regno la 7-an de majo 1945 en Reims kiel ambasadoro de Karl Dönitz. Poste li estis arestita kaj malliberigita en militkaptitejo en Flensburg.
Alfred Jodl estis juĝata de internacia juĝa tribunalo por militaj krimoj en Nurenbergo. Li estis kondamnita pro krimoj kontraŭ paco, militkrimoj kaj krimoj kontraŭ homeco. Ĉefa punkto de la akuzoplendo estis precipe, ke li distribuis kelkajn krimajn ordonojn, ekz. ordono pri politikaj komisaroj. Li estis agnoskita kiel kulpa kaj kondamnita al mortpuno per pendumo. La puno estis plenumita, la peto de Jodl pri ŝanĝo de la maniero de ekzekuto al pafmortigo antaŭ ekzekuttrupo estis rifuzita.
Lia kondamno kaŭzis kontraŭindajn reagojn, protestis kontraŭ ĝi ekz. ankaŭ ĉefa franca juĝisto ĉe la tribunalo Henri Donnedieu de Vabres, kiu markis la ekzekuton de soldato, kiu ne estis nazio, kiel absoluta misagado de la justeco. Brita militheroo kaj politikisto Airey Neave, kiu deĵoris ĉe Nurenberga tribunalo, skribis en sia libro, ke Jodl meritis malliberejon, sed ne la morton.
La kazo de Alfred Jodl restas unu el ĉefaj argumentoj de grupoj realigantaj opinion, ke la Nurenberga tribunalo estis maljusta kaj ĝi prezentas tipan ekzemplon de la justeco de venkintoj. Sed spite al ĉiuj mankoj la Nurenberga proceso restas rompa evento en la internacia rajto precipe pro tio, ke la venkinta flanko inicis kaj aranĝis sendependan juĝan juĝadon kontraŭ militaj krimuloj kaj ne validigis la t.n. justecon de venkintoj.
34633 Megancantwell
34633 Megancantwell estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Megan Cantwell, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018, pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Veritas Academy de Aŭstino (Teksaso, Usono).
Tony Cortés
Antonio de Jesús Cortés Espina (n. en Havano, Kubo, la 31-an de aŭgusto 1968) estas kuba aktoro de teatro, kino kaj televido, polemika realiganto kaj gvidanto de televidprogramoj, loĝanta en Miami, Florido, Usono.
Tony Cortés naskiĝis en la kvartalo El Vedado de Havano. Li ekaktoris kun ok jaroj en la kuba filmo "La postvivintoj". Post tio li havis gravajn projektojn en kino kaj televido. Li studis en la prestiĝa Supera Art-Instituto de Havano, fondis sian orkestron "BM Expresso" surbendigante plurajn diskojn kaj produktis por la diskeldonejo Fania Records kun Jerry Masucci kaj por EGREM.
Tony Cortés aktoris en telenoveloj, televidserioj kaj televidaventuroj. Jen kelkaj el la plej gravaj projektoj en kiuj li havis gravan rolon.
Joe Flynn
Joe Flynn, ofte nomata Johnny Flynn - naskiĝis - estas brita aktoro. Li krome estas gvida kantisto de la muzikgrupo Johnny Flynn and The Sussex Wit.
Kariero
La juna aktoro plej konatas pro sia ĉefrolo de la 15-jarulo Dolf Vega en la filmo Krucmilito en ĝinzo de 2006. Li havis pli malgravajn rolojn en la britaj televidaj serioj Murder in Suburbia, Holby City kaj Kingdom.
La brita kina magazino Screen International en 2005 donis al li la atribuaĵon "estonta stelulo".
Vejvanovice
Vilaĝo Vejvanovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en valo de la rivero Novohradka, 9 km nordoriente de la urbo Chrudim kaj 7 km sude de la urbo Dašice, ĉe la ŝoseo n-ro 340 inter Chrudim kaj Dašice. Vivas ĉi tie.
Preĝejo
En la vilaĝo, kies historiaj komencoj sub nomo Evanovice devenas jam el la 13-a jarcento, staras preĝejo de Ĉieleniro de Sankta Maria. Ĝia trilatere fermita gotika presbiterejo estas el la 14-a jarcento kaj la navo estas el la jaro 1724, kiam konstruigis ĝin Štěpán Vilém Kinský. La presbiterejo estas kruce volbita kaj ĝiajn murojn apogas dufoje deiĝitaj pilieroj. La antaŭan fasadon ornamas trilatera voluta pinjono kun baroka statuo de Sankta Maria. Sakristio estas sur suda flanko kaj antaŭĉambro sur la okcidenta. Muroj de la navo estas membrigitaj per lizenoj, la fenestroj estas barokaj. La navo, sakristio kaj antaŭĉambro estas barele volbitaj, triumfa arko estas duoncirkla, ligna ĥorejo estas sur du kolonoj.
La ĉefaltaro estas baroka el la unua triono de 18-a jarcento kun bildo en akantfolia kadro kun rubando. Du flankaj rokokaj altaroj estas ornamitaj per bildoj de Sankta Antonio Paduana kaj de Sankta Barbara, Sub la ĥorejo estas bildo de Sankta Katarino el la unua duono de 19-a jarcento.
Kapeleto
Sur vilaĝplaco situas kapeleto el la unua duono de 19-a jarcento.
Terek
Terek povas signifi:
Emilie Zumsteeg
Emilie ZUMSTEEG (1796-1857) estis germana ĥorestro, kantisto, pianisto kaj komponistino.
Vivo
Ŝi estis filino de unu el la tiamaj plej sukcesaj komponistoj Johann Rudolf Zumsteeg. Emilie naskiĝis en Stutgarto; tie ŝia patrino devis malfermi muzikbutikon por finance subteni la familion post la frua morto de sia edzo.
Ekde infanaĝo manifestiĝis la eksterordinara muziktalento de Emilie, kiu frue ricevis lecionojn pri piano, kontinua baso, kaj kantado; kiel instruisto pri piano oni mencias Gottlob Schick kaj pri muzikteorio Wilhelm Sutor.
Ŝi montris facilecon en la tuja muzika vidlegado, kaj en la pianinterpretado de orkestraj partituroj, kio altiris la atenton de muzikistoj. Emilie ne nur bonege ludis pianon, ŝi scipovis ankaŭ kanti same bele, ĉar ŝi estis dotita per bonega kontralta voĉo. Tiel ŝi baldaŭ komencis kanti kaj ludi pianon en la Koncertoj de la Muzeo de Stutgarto.
Ŝi partoprenis en rondo de talentaj muzikistoj kaj konataj poetoj kio sendube influis ŝian intereson pri lidoj. Tiu kantoformo estis la bazo de ŝia komponado, per kiu ŝi iĝis plej konata eĉ ekster sia patrujo. Ŝia verkado inkludas proksimume sesdek kanzonojn, krom religia korusa muziko, uverturo, pianaj komponaĵoj kaj tri polonezoj. Ŝiaj verkoj por piano la Trois Polonaises publikigitaj en 1821 estis favore recenzitaj en la Ĝenerala muzika gazeto (Allgemeine musikalische Zeitung).
Zumsteeg volis kompensi la superregadon de viraj korusoj per virina ekvivalento, tiel ŝi fondis la unuan virinan koruson en Württemberg (1830). Ŝia engaĝiĝo en la korusa muzika vivo kaj ŝia organiza kapablo alportis al Emilie multajn publikajn laŭdojn. Interalie la Reĝo Vilhelmo la 1-a de Württemberg (1816-1864) pagis al ŝi plenan ĉiujaran salajron (1841).
Santana do Deserto
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Juiz de Fora. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Emilie Zumsteeg
Vivo
La direktado de korusoj kaj orkestroj estis oportuno por verki muzikon kaj aranĝojn por ensembloj; eĉ multaj konataj poetoj petis Emilie Zumsteeg muzikigi siajn tekstojn.
Santana do Deserto
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1853.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Szeged
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Szeged:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Emilie Zumsteeg
Vivo
Sed Emilie Zumsteeg ne povis sekvi la paŝojn de sia respektata patro kiel komponisto, komponado ŝajnis esti pli luksa agado. Laŭ Rebmann: Se oni rigardas ŝian agadon, kiu iris de komponado kaj publikaj koncertoj ĝis direktado kaj instruado, oni devas serĉi la kialon de tiu ĉi decido, (tio) certe estis ekonomiaj kialoj: Emilie Zumsteeg restis fraŭla kaj devis perlabori.
Do, kiel voĉa kaj pianinstruistino, ŝi subtenis sin per muziklecionoj kaj ankaŭ kiel gvida membro de la Societo de Klasika Eklezia Muziko.
Sed ŝajne Emilie vidis tiun rolon kiel ŝancon havi edukan kaj gustoforman efikon. La abonkoncertoj en Stutgarto en la unuaj jardekoj de la 19-a jarcento, montras la plejoftecon de operecaj arioj de italaj komponistoj kiel Gioachino Rossini. Preskaŭ neniam estis verkoj de Haydn, Mozart, Weber aŭ Beethoven en la programo. Emilie Zumsteeg ŝanĝis tiun tendencon orientante la publikan guston per ekzercado kaj prezentado de operoj kaj oratorioj.
La laboro de Emilie Zumsteeg estis konsiderita tre noviga kaj kreiva por tiu tempo. Ŝiaj komponaĵoj sukcesas montri multe da originaleco kaj subtileco, kiuj multfoje ricevis laŭdojn. La kvalito de ŝia voĉo estis reflektita en la aŭdaco de ŝiaj komponaĵoj, kiuj foje postulis pli larĝan voĉan gamon ol kutime. Ekde tiam ŝia laboro estis proksime ekzamenita kaj laŭdita pro sia kreiva libereco, kaj rigardita kiel ebla influo sur aliaj komponistoj kiel ekzemple Franz Schubert.
Katedralo de Barcelono
La Katedralo de la Sankta Kruco kaj Sankta Eŭlalia (ankaŭ nomata, anstataŭ katedralo, Seo, aŭ Seu katalune) estas la gotika katedralo de Barcelono, sidejo de la Ĉefdiocezo de Barcelono, en Katalunio.
La nuna katedralo konstruiĝis dum la 13-a kaj 15-a jarcentoj sur la antikva romanika katedralo, ankaŭ konstruata sur preĝejo de la visigota epoko kiu antaŭis la prakristanan bazilikon, kies restaĵoj videblas en la subgrundo, en la Muzeo pri Historio de Barcelono. La finkonstruado de la impona fasado samstila, tamen, estas multe pli moderna (19-a jarcento).
Ĝi estas dediĉata al la Sankta Kruco kaj al Sankta Eŭlalia, patronino de la urbo Barcelono (nuntempe estas multe pli kultata la Virgulino de la Favoro kiu, strikte, estas patronino de la ĉefdiocezo, sed ne de la urbo), juna pucelino kiu, laŭ la katolika tradicio, suferis la martiron dum romia epoko.
La katedralo havas en ĝia klostro 13 blankajn anserojn (oni diras ke Eŭlalia havis dek tri jarojn kiam estis martirigita kaj ke ĝi bredis anserojn proksime de la urbo).
Distrikto Würzburg
La distrikto Würzburg situas en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la federacia lando Bavario de Germanio. La distrikto havas areon de 967 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La distrikta ĉefurbo Würzburg cetere ne estas parto de la distrikta teritorio, sed komplete ĉirkaŭatas de ĝi kaj havas la statuson de eksterdistrikta urbo.
Jean-François Marmontel
Jean-François MARMONTEL (naskiĝis la 11-an de julio 1723, mortis la 31-an de decembro 1799) estis franca verkisto.
Li naskiĝis en Bort-les-Orgues, Corrèze, kiel filo de tajloristo. Li studis teologion kaj fariĝis profesoro en Toulouse. Invitite de Voltaire li en la jaro 1745 ekvivis en Parizo. En 1763 li fariĝis membro de la Académie française. Li mortis en Abloville apud Saint-Aubin-sur-Gaillon, Eure.
Sian literaturan karieron li komencis per poemoj kaj tragedioj - sed tiuj ne rikoltis grandan atenton. Por la enciklopedio Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers eldonita de Denis Diderot li verkis literatursciencajn artikolojn, kiuj en la jaro 1787 kune kun aliaj samspecaj tekstoj aperis en la kolekto Eléments de littérature. Famaj estas ĉefe lia romano Bélisaire kaj la rakonto Les Incas, kiu kritikas religian fanatismon antaŭ la fono de la konkero de Peruo.
Nemesbük
Nemesbük [nemeŝbük] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Hévíz. Nemes signifas: nobelo.
Situo
Nemesbük situas sur deklivoj, laŭrojo, laŭ traira flankovojoj. Hévíz troviĝas 6, Keszthely 12, Zalaszentgrót 17, Pacsa 19, Balatongyörök 21, Sümeg 25, Zalaegerszeg 28, Tapolca 29 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1408. Tiutempe nur nobeloj vivis tie. Ekde 1629 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio sed ne senhomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.
(11030) 1988 PK
(11030) 1988 PK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Matthias Claudius
Matthias CLAUDIUS (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1740, mortis la 21-an de januaro 1815) estis germana verkisto.
Kiel filo de pastro li naskiĝis en Reinfeld (Holstinio). En Jena li ekde 1759 studis teologion, juron kaj politikajn sciencojn, sed sen diplomo li en la jaro 1763 revenis al sia hejmurbo. Samjare li publikigis sian unuan verkon: Tändeleyen und Erzählungen.
Dum la sekvaj jaroj li vivtenis sin ekz. kiel ĵurnalisto, tradukisto kaj sekretario. Ekde 1771 li kunredaktis kaj eldonis la ĵurnalon Der Wandsbecker Bothe, al kiu kontribuis famuloj kiel ekz. Friedrich Gottlieb Klopstock kaj Gotthold Ephraim Lessing. Pro manko de mono la ĵurnalo ĉesis aperi en 1775.
Post tio, uzante la pseŭdonimon Asmus, Matthias Claudius ekde 1775 publikigis sian kolekton de poezio kaj prozo Asmus omnia sua secum portans oder Sämmtliche Werke des Wandsbecker Bothen. Ekde 1777 li okupis la postenon de bank-revizoro, kiu ebligis al li kaj lia familio vivon sen financaj zorgoj. Li mortis en 1815 en Hamburgo.
En Esperanto aperis
Homo ; Milita kanto ; La morto ; Vespera kanto / trad. Guido Holz. - En : Übertragungen = Transkondukoj. - Messkirch : Gmeiner, 1988. - p. 21-25
Lőrinc Orczy
Barono Lőrinc Orczy [lOrinc orci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Orczy Lőrinc estis hungara poeto, oficiro, bienulo, framasono, ,. Lia nobela antaŭnomo estis orci. Lőrinc Orczy naskiĝis la  1718 en Tarnaörs. Li mortis la 1789 en Pest (urbo).
Biografio
Lőrinc Orczy aliĝis al armeo de Maria Tereza de Aŭstrio en 1741. Li batalis en la sepjara milito ricevinta ordenon en Dresdeno. Lia kunbatalanto estis Andreo Hadik. En 1756 li establis proprakoste regimenton. Post la milito li forlasis la armeon en rango generalo. Inter 1764 kaj 1784 li laboris en la ŝtata administrado, dume li estis nomumita departementestro. Tiutempe li ricevis ŝtatan premion. Li verkis poemojn kaj leterojn. Liaj poemoj apartenas al skolo de József Gvadányi. Foje liaj poemoj aperis kune kun György Bessenyei.
Li edziĝis en 1740 baldaŭe havanta 5 gefilojn. En 1758 li vidviĝis, la dua edzino naskis 2 gefilojn.
Borghese-gladiatoro
La tiel nomata Borghese-gladiatoro estas greka statuo de la helenistika periodo.
Priskribo
La statuo longe estis konsiderita kiel gladiatoro, tiel ke ĝi akiris sian nunan nomon. Malgraŭ la nomo, tamen, la statuo fakte reprezentas militiston.
Historio
La Borghese-gladiatoro estis, laŭ la plej akceptita tradicio plenumita de Agasiaso el Efezo. Ĝiaj fragmentoj estis malkovritaj ĉirkaŭ la jaro 1609 en Nettuno, en la ruinoj de la eksa vilao de la imperiestro Nerono.
La statuo nun estas ekspoziciata en la Luvro, en Parizo, sub la numero Ma 527.
Santa María Temaxcaltepec
Santa María Temaxcaltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Temaxcaltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 433.
Geografio
Santa María Temaxcaltepec apartenas al la distrikto Juquila al kiuj apartenas entute 12 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2628 loĝantojn. El tiuj estis 1286 viroj kaj 1342 virinoj. La komunumo havas surfacon de 86,76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1750 indiĝenoj. El tiuj 1432 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1432 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vladivostoko
Vladivostoko (Владивосто́к, laŭlitere "Reganto de la oriento") estas marborda urbo kaj la plej grava havenurbo kaj mararmea haveno de Rusio ĉe la Pacifiko. Ĝi estas la administra centro de la Ĉemara regiono, ĉefurbo de Ekstremorienta federacia distrikto kaj sidejo de diversaj civilaj kaj armeaj flotoj. Vladivostoko estas industria urbo kun 578 100 loĝantoj (stato je 2004).
Geografio
La urbo situas sur la duoninsulo de Muravjov-Amurskij kaj insuloj en la golfo de Petro la Granda de la Japana Maro.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
La urbo gravas pro sia proksimo al Ĉinio, Koreio kaj Japanio. Tie troviĝas la orienta fino de Transsiberia fervojo.
Historio
La urbo estis fondita en 1860. Ĝi havas urban statuson ekde 1880. Ekde 1888 ĝi estas la administra centro de la Ĉemara provinco kaj ekde 1938 ankaŭ tiu de la Ĉemara regiono. Vladivostoko iam estis floranta internacia havenurbo kie eksterlandanoj nur parte au tute ne pagis doganajn impostojn. Komence de la 20-a jarcento 80% de la urbanoj estis eksterlandanoj, precipe ĉinoj kaj koreoj. En 1920 aperis Respubliko de Fora Oriento kun plureco de politikaj partioj. Restarigo de la centra potenco en 1922 fare de bolŝevikoj grave damaĝis ekonomian aktivadon. Multaj eksterlandanoj estis arestitaj kaj enprizonigitaj. Intertempe la ĉinoj, sed ankaŭ kirgizoj kaj koreoj, grandkvante revenis kiel gastlaboristoj kaj migrantoj dum la rusa loĝantaro malkreskadas pro elmigrado, ĉefe al Eŭropa Rusio.
Kodoj
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 05401.
Ekonomio
En la urbo svarmas aŭtoj importitaj el Japanio, en kiuj la stirilo troviĝas dekstraflanke, kio laŭdire foje kaŭzas akcidentojn. La kvanto de tiaj aŭtoj malkreskis post altiĝo de respektivaj doganimpostoj.
Ekologio
La urbo havas malbonan reputacion rilate al la aerpoluado pro la multaj poluigaj fabrikoj.
Turismo
Vladivostoko posedas konstruaĵojn en ĉiaj stiloj: jugendstil, viktoria stilo kaj eklektikaj novstiloj. Nur unu strato estas senaŭtigita (strato de A. Fokin) kaj gastigas plurajn butikojn kaj trinkejojn. Inter vizitindaĵoj rimarkindaj estas 'Artetage', artgalerio en la dezajna fakultato de la Teknika Ŝtata universitato de la Fora Oriento, ĉar ĝi kreiĝis el kolekto de malpermesita arto de sovetia epoko.
Paul Cézanne
Paul CÉZANNE (19-a de januaro, 1839 – 22-a de oktobro, 1906) estis franca pentristo kies verkaro reprezentas la transiron de impresionismo al kubismo.
Paul Cézanne estis naskita kaj edukita en Aikso Provenca, Francio. Jam kiel lernejano, ekde 1856, li sekvis vesperan kurson pri desegnado ĉe Joseph-Marc Gibert en la muzeo de Aikso. Inter 1859 kaj 1861 li studis juron, sed samtempe daŭrigis la desegnajn kaj pentrajn lecionojn. Li laboris kelkatempe por la banko de sia patro, sed tio ne plaĉis al li. Kontraŭ la volo de la patro, li decidis dediĉi sin al la arto.
Liaj plej famaj pentraĵoj estas tiuj de la monto Sankta-Venko kiun li multe pentris.
En 2006, okazis en Aikso Provenca ekzpozicio pri Cézanne en muzeo Granet kun pentraĵoj el diversaj muzeoj el la tuta mondo.
La lasta monbileto de 200 francaj frankoj reprezentis Paul Cézanne kaj unu el liaj pentraĵoj.
Micheline Calmy-Rey
Micheline Calmy-Rey, naskiĝis la 8-an de julio 1945 en Sion (Valezo), estas politikisto svisa. Ŝi devenas de Chermignon. La politikistino, kiu membras en la Socialisma Partio de Svislando, estas membro de la Federacia Konsilio de Svisio ekde 2003 kaj federacia prezidantino de Svisio por 2007.
Studoj kaj kariero
Micheline Calmy-Rey studis je la komerca faklernejo de Saint-Maurice VS, kaj akiris la abituron komercan en Sion, poste licenciĝis en politikaj sciencoj ĉe la Instituto de altaj studoj internaciaj de la Universitato de Ĝenevo. Ŝi gvidis entreprenon pri distribuado de libroj ĝis 1997.
Membro de la Socialisma Partio de Svislando, ŝi prezidis ĝian sekcion de la Kantono Ĝenevo dufoje dum 1986-1990 kaj 1993-1997.
Ŝi ekestis membro de la Nacia Konsilio de Svislando en 1981, kaj prezidis la nacian konsilantaron de 1992 ĝis 1993.
Ŝi elektiĝis al la Federacia Konsilio de Svisio la 4-an de decembro 2002. Ekde la 1-a de januaro 2003 ŝi estas la ministro pri eksteraj rilatoj de Svisio, kaj dum la jaro 2007 ŝi prezidis la Federacia Konsilio de la ŝtato, do tiujare konsideriĝis ŝtata prezidantino de Svisio.
La Cruz (Tamaulipas)
La Cruz estas loĝloko en la komunumo Nuevo Laredo, parto de la meksika subŝtato Tamaulipas. Ĝi situas en la nordo de Meksiko, en senpera proksimeco de la limo al Usono, ĉe la suda flanko de la rivero Rio Grande (angle) aŭ Río Bravo (hispane), kiu markas la limon inter Usono kaj Meksiko. Aliflanke de la rivero situas la usona subŝtato Teksaso kaj ties urbo Laredo.
Laŭ censo de la instituto INEGI, la loĝloko en 2010 havis 159 loĝantojn. La Cruz signifas en la hispana "La Kruco".
.mf
Tamen la domajno .mf ankoraŭ ne estas preta por lanĉo, ĉar ICANN atendas decidon de la francaj aŭtoritatoj pri delegado de tiu ĉi domajna zono.
Nun kiel oficiala domajno de Saint-Martin estas uzata la domajno de Gvadelupo (.gp).
Mortintotuko de Torino
La Mortintotuko de Torino (itale: Sindone di Torino, Sacra Sindone) estas mondfama tuko de linaĵo kiu nune konserviĝas en la katedralo de Torino, Italio, kaj kiun oni en religiaj komunikiloj tradicie konsideris la tuko, per kiu oni kovris la kadavron de Jesuo Kristo. Oni povas vidi sur la 4 m longa tuko bildon de vizaĝo kaj korpo de barba, ĉ. 175 cm alta viro.
La aŭtenteco de la peco estas kontestata. Laŭ kelkaj, ĝi vere estis la mortintotuko, en kiu oni volvis la korpon de Jesuo. Laŭ aliaj asertoj, ĝi apartenas al la 23-a grandmajstro de templanoj, Jakob von Molay. Aliaj vidas en ĝi falsaĵon mezepokan.
Historio
La dokumentita historio de la tuko komenciĝas en la 14-a jarcento.
Kelkaj defendantoj de la aŭtenteco de la tuko kiel envolvanto de Jesuo elpensis diversajn konjektojn pri ties pli frua historio; resume: ili opinias, ke la Mandiliono aŭ bildo aĥiropojeta (="ne farita de homa mano") konservita en Edeso estis la sama objekto, ke ĝi estis de la 10-a jarcento en Bizanco (pri tiu evento bildo de Kodekso Skylitzis montras la imperiestron de Bizanco kisantan vizaĝon de Kristo aperanta sur longa faldita tuko), kaj ke ĝi estis ŝtelita dum la prirabado de Konstantinopolo en jaro 1204, kaj poste estis en posedo de Ŝampanja (Champagne) nobela familio, kies lasta heredantino Margareto de Charny donacis ĝin en 1453 al Anno de Luzinjano (Anne de Lusignan 1419-1462), kiu estis la edzino de la duko Ludoviko la 1-a de Savojo (1413-1465).
Tie komenciĝas ĝia dokumentita historio. La Savoja dinastio unue konservis ĝin en sia malnova ĉefurbo Ŝamberio (Chambery, nun en Francio), kie ĝi preskaŭ brulis dum fajrego en 1532, sed estis nur iomete difektata kaj tiam riparata. Ekde 1578 la Domo de Savojo konservis la mortintotukon en sia nova ĉefurbo Torino, kie ĝi estas nun videbla en la belega kapelo konstruita de Guarino Guarini apud la katedralo kaj la reĝa palaco. Tiun Mortintotukon donacis la reĝo de Italio Umberto la 2-a al la Papo en 1983.
Bildo sur la Manuskripto Pray el 1192 montras entombigon de Kristo, kie oni bildigas lian mortintotukon kun formo de kvar punktoj, kiuj ekzakte korespondas al kvar truoj ĉeestantaj sur la mortintotuko, kvankam oni supozas ke tiuj truoj konjekteble estiĝis dum ĝia restado en Konstantinopolo de kandelogutoj akcidente falintaj. Cetere en tiu bildo Jesuo estas prezentita nuda, kio neniam fariĝis antaŭe, kaj la manoj en la sama pozicio kiel sur la mortintotuko.
Tamen skeptikuloj notas, ke neniel estas pruvite, ke la materialo estas la sama. La historio ĉiam montras al la 14-a jarcento. La tiama episkopo de Troyes, Pierre D'Arcis, atentigis la papon pri la fraŭdo, jam en 1389, kaj klarigis, ke lia antaŭulo, Henri de Poitiers (Henriko de Pŭatje), estis sukcesinta trovi la pentriston de la bildo. Tamen la papo, Klemento la 8-a, kiu estis parenco de la tiama proprietulo de la relikvo, silentigis sian episkopon, kaj permesis la pluan adoradon. La skeptikuloj asertas, ke la tuko estas falsaĵo, farita kiel maniero por famigi novan preĝejon en la franca kamparo, ĉar estis tre tipa procedo en tiuj mezepokaj jaroj, uzi relikvoj n de sanktuloj por altiri piulojn al novaj religiejoj.