cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brabanta lingvo
Parolantoj
En Flandrio ĝis nun ne okazis tia enketo, sed oni supozas, ke la rezultoj estos pli-malpli egalaj al tiuj de Nederlando. Plej forta estas la lingvo de la regiono de Antverpeno, kiu vere estas flegata. Ekzistas kantoj kaj poezio en la antverpena kaj haveblas gramatiko. La brusela formo de la brabanta estas tre varia kaj belsona, sed pro la sufokado fare de la franca lingvo ĝi eble estas mortonta.
Influo sur la nederlanda
La brabanta havis fortan influon sur la nederlanda normlingvo. La kialo estas i.a. ke Brabanto estis la ĉefa regiono kiam la normigo ekestis en la 16-a jc. Sed kiam Holand tranprenis tiun rolon, la influo de la brabanta lingvo restis forta, i.a. pro tio, ke multaj brabantanoj post la sieĝo de Antverpeno en 1585 dum la Okdekjara milito elmigris al la nordaj Malaltaj Landoj timante la persekutoj de Filipo la 2-a. En la 17-a jarcento ili formis grandan parton de la urba loĝantaro de Holando kaj pro tio daŭre influis la lokan lingvon.
Roanne
Historio
Konstruo de Canal de Roanne à Digoin inter 1832 kaj 1838 (55,6 km longa) en la valo de la Loire.
Roanne estas unu el la unuaj urboj, kiuj ricevis fervojon, jam je la 15-a de marto 1833. Samtempe, Roanne estas unu el la ĉefaj industriaj urboj de la lando danke al la malfermo de la kanalo Roanne-Digoin en 1838.
En 1917 arsenalo establiĝas en Roanne, kaj la industrio de la artefarita teksaĵo (rajono, fibrano) disvolviĝas de 1940. Dum la jardeko 1970, la ekonomia krizo malfortigas la urbon kaj ties regionon kiu sin turnas al novaj teknologioj, kaj ankaŭ al la turismo (skiado far 30 km, plezurŝipo, verda turismo, gastronomio, vinologio...).
Famuloj
>> Arto
>> Manĝarto
>> Scienco
Kartilago
Kartilago estas fortika, elasta, fleksebla histo. Kartilago apartenas al la grupo de kunliga histo (aŭ konektiva, subtena histo).
Kiel kutime por kunligaj histoj, ankaŭ kartilago konsistas el ĉeloj ĉirkaŭataj de interĉela substanco. La kartilago-ĉeloj estas "kondrocitoj", ili estas globformaj kaj enhavas multan akvon, grason kaj glikogenon. La interĉela substanco enhavas ĝis 70% da akvo.
Pro sia elasteco kartilago troviĝas ĉe la artikoj inter la ostoj kaj tie servas kvazaŭ skusorbilo. En kartilago malmultas nervoj, tiel la histo mem estas preskaŭ dolor-imuna. Ankaŭ malmultas angioj, tiel kartilago estas histo kun tre malrapida metabolo kaj tiel ĝi nur tre malrapide regeneriĝas post ia damaĝo.
En la homa organismo kartilago aperas en multaj lokoj:
Jean Puy
Jean Puy (1876 - 6-a de marto 1960) estas franca pentristo naskita en Roanne, ano de la faŭvisma skolo.
Li studas la pentrarton en Liono kaj poste en Parizo en la ateliero de Eugène Carrière. Li partoprenas la aŭtunan salonon de 1905 dum kiu kreiĝas la faŭvismo. Li ĉefe pentras en Bretonio antaŭ reveni al Roanne en 1940.
M'Daourouch
M'Daourouch aŭ Mdaŭruŝ estas municipo en la provinco Suk Ahras, Alĝerio, kiu okupas la lokon de la romia urbo Madauros (aŭ Madaura) en la romia provinco Numidio, kies episkopeco estis inkludita en la listo de titularaj episkopujoj de la Katolika Eklezio.
En Madauros studis Aŭgusteno de Hipono.
7065 Fredschaaf
7065 Fredschaaf estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita honore al Fred Schaaf , kiu pasis sian vivon interpreti la noktan ĉielon por la publiko. Liaj ĉiumonataj artikoloj por la revuo Sky & Telescope, kiuj komencis en 1993, inicis multenombrajn legantojn al la simplaj ĝojoj lokalizi planedon, brilan stelon aŭ konstelacion. Li verkis pli ol dekduojn da libroj pri populara astronomio.
Berchezoaia
Berchezoaia [berkezŭaja] (hungare: Berkeszpataka, germane: Waldbach) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 721 loĝantojn (rumanoj); en 1992 541 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1564. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Remetea Chioarului.
Aethelred la 1-a (Mercia)
Aethelred la 1-a (m. post 704) estis reĝo de Mercia, Anglio, de 675 al 704.
Sinteza anarkiismo
Sinteza anarkiismo, sintezisma anarkiismo, sintezismo aŭ sintezaj federacioj estas formo de anarkiisma organizado kiu klopodas kunigi anarkiistojn de diferencaj tendencoj sub la principoj de anarkiismo sen adjektivoj. En la 1920aj jaroj tiu formo trovis siajn ĉefajn proponantojn ĉe la anarki-komunistoj Volin kaj Sébastien Faure, kunigante anarkiistojn el la tri ĉefaj tendencoj: nome individuisma anarkiismo, komunisma anarkiismo, kaj anarki-sindikatismo. Ĝi estas la ĉefa principo ĉe la anarkiistaj federacioj grupigitaj ĉirkaŭ la nuntempa tutmonda Internacio de Anarkiistaj Federacioj.
Aethelred la 1-a (Mercia)
Familio
Aethelred estis filo de Penda, reĝo de Mercia, de ĉirkaŭ 626 al 655, kaj Cynewise. Liaj fratoj estis: Eble alia frato estis Merewalh, kiu regis la subregnon Magonsaete (kies teritorio alproksimiĝis al tiu de la diocezo de Hereford).
Llafranc
Llafranc estas vilaĝo en la komunumo Palafrugell en Hispanio, en la komarko Bajo Ampurdán, provinco Ĝirono en Katalunio. En 2008 ĝi havis 308 loĝantojn.
Aethelred la 1-a (Mercia)
Familio
Li havis almenaŭ du fratinojn, Cyneburh (kiu edziĝis al Alhfrith, filo de Oswiu, reĝo de Northumbria), kaj Cyneswith.
Llafranc
Llafranc situas je la Brava Marbordo (Costa Brava), loko pentrinda kiu konservis sian karakteron de antaŭ la alveno de la amasturismo.
Aethelred la 1-a (Mercia)
Altroniĝo
Wulfhere mortis en 675, ne longe post malsukcesa atako kontraŭ Northumbria. Aethelred sekvis lin kiel reĝo.
Kecalkoatlo (flugsaŭro)
La flugsaŭro Kecalkoatlo, nomita laŭ la aztekta serpentodio Kecalkoatlo, estis pterodaktiloideo kiu vivis en la malfrua kretaceo de Nordameriko (la etapoj kampania ĝis mastriĥta, antaŭ 84–65 milionoj da jaroj), kaj unu el la plej grandaj flugkapablaj bestoj iam ajn. Ĝi estis unu el la Azhdarchidae, grupo de progresintaj sendentaj flugsaŭroj.
Oni trovis skeletajn restaĵojn de de specioj en la regiono de Big Bend (Teksaso); la pli granda el ili (Q. northropi) verŝajne havis enverguron de ĝis 12 m. Ankoraŭ estas multa malkonsento pri la maksimuma grandeco de la kecalkoatla enverguro. La plej grandaj restaĵoj, montritaj ĉe la Scienca Muzeo de Minesoto, estas iom fragmentecaj, kaj eble indikas unuopulon kun enverguro de 18 m. Tiel granda enverguro tamen kontraŭus fundamentajn limojn je biologiaj flugantoj'; pro ĉi tio iuj sciencistoj preferas enverguron pli proksima al 12 m. Antaŭ la malkovro de kecalkoatlo multaj tamen pensis ke pteranodontoj kun enverguroj de 6 m atingis la limon de envergura grandeco en biologiaj flugantoj, do la afero klare estas ankoraŭ ne findecidita.
La fosilion de la unua kecalkoatla fosilio trovis Douglas A. Lawson. Dum la kretaceo, la klimato de Teksaso estis simila al tiu de modernaj tropikaj marbordaj marĉoj kaj lagunoj, kiuj etendiĝis laŭ la Kretacea markanalo kiu plenigis la centron de Nordameriko. La ostojn de parencaj bestoj oni ankaŭ trovis en Dinosaŭra Provinca Parko en Alberto (Kanado).
Aethelred la 1-a (Mercia)
Invado de Kent
En 676 Aethelred invadis Kent kaj disrabis Rochester. La episkopo de Rochester aŭ estis forpelata de Aethelred, aŭ demisiis; Cwichelm, kiu sekvis lin kiel episkopo, demisiis en 678 pro la malriĉeco de la diocezo.
Kecalkoatlo (flugsaŭro)
Oni proponis diversajn hipotezojn pri la vivstilo de kecalkoatlo. Kun longa kolo kaj longaj sendentaj makzeloj ĝi eble manĝis fiŝojn kiel ardeo, aŭ eble ĝi estis postpredanto kiel marabuo; aliaj asertas ke ĝi manĝis kiel hodiaŭaj tondilbekuloj. Oni supozas ke kecalkoatlo povis ekflugi proprapove, sed kiam ĝi estis en la aero ĝi plejparte soris. Surtere kecalkoatlo verŝajne promenis kvarpiede.
Kecalkoatlo formortis kune kun la dinosaŭroj je la fino de la kretaceo.
Aethelred la 1-a (Mercia)
Northumbria
Dum la 7-a jarcento oftis militoj inter Mercia kaj Northumbria. Malgraŭ tio estis inter-geedziĝoj de la du reĝaj familioj: Oswiu edziĝis al Cyneburh, fratino de Aethelred, kaj Peada kaj Aethelred edziĝis al Ealhflaed kaj Osthryth, filinojn de Oswiu de Northumbria. La edziĝo de Aethelred okazis antaŭ 679, kiam okazis grava batalo apud rivero Trent, kie Aethelred venkis Northumbria, kaj Aelfwine, subreĝo de Deira, mortis. Sekvis pacakordo per kiu Aethelred pagis la kutiman monpunon pro la morto de Aelfwine, sed regajnis Lindsey, regionon de Lincolnshire kiun Wulfhere en 674 cedis al Northumbria post malvenko.
Suda Anglio
En 681 Aethelred faris du donacojn de bienoj proksime al Tetbury en norda Wessex. Tio sugestas ke Aethelred influis en almenaŭ tiu parto de Wessex. Sed sub Caedwalla (reĝo de Wessex de ĉirkaŭ 685 al 688) Wessex plifortiĝis. Caedwalla konkeris Sussex kaj Kent. En 678 li abdikis por pilgrimi al Romo, kaj Kent, verŝajne helpe de Aethelred, sendependiĝis kiel du regnoj. Ĉarto de 691 aludis al invado de Kent fare de Aethelred, kaj aliaj ĉartoj registris ke Aethelred konfirmis bien-donacojn faritajn de la reĝoj de la du regnoj de Kent.
Ekleziaj aferoj
Frue dum la regado de Aethelred, Teodoro de Tarso, ĉefepiskopo de Canterbury, reordigis la eklezion en Mercia. Ĉirkaŭ 675 li senpostenigis Winfred, episkopo de Lichfield, kaj dum la sekvantaj kvar jaroj li dividis tiun diocezon en kvin: Leicester, Lichfield, Worcester, Hereford kaj Dorchester.
Aethelred estis tre pia kaj faris malavarajn donacojn al la eklezio. Eble li subtenis la fondadon de Abatejo Abingdon, Oxfordshire.
Lastaj jaroj
En 697 Osthryth, edzino de Aethelred, estis murdata de nobeloj de Mercia pro nesciataj kialoj. Ŝi entombiĝis en la abatejo de Bardney, Lindsey, kiun ŝi kaj sia edzo favoris.
En 704 Aethelred abdikis por eniri la abatejon de Bardney kiel abato. Lia nevo Coenred sekvis lin kiel reĝo. Ŝajnas ke Aethelred restis influa dum la regado de Coenred, almenaŭ pri ekleziaj aferoj: li persvadis lin ĵuri ke li subtenos Sanktan Wilfrid rilate liajn disputojn kun aliaj ekleziuloj.
Aethelred entombiĝis ĉe Bardney, kvankam oni ne scias la mortjaron.
Filo
Aethelred kaj Osthryth havis almenaŭ unu filon, Ceolred, kiu sekvis Coenred kiel reĝo en 709.
Carpinone
Carpinone estas komunumo de Italio.
Rosario Dawson
Rosario Isabel DAWSON naskiĝis en Nov-Jorko, estas usona aktorino, produktoro kaj komiksooverkisto. Ŝia filmdebuton estis en la adoleska dramo Kids (1995). Ŝiaj postaj filmroloj inkludas He Got Game (1998), Josie and the Pussycats (2001), Men in Black II (2002), 25th Hour (2002), Rent (2005), Sin City (2005), Clerks II (2006), Death Proof (2007), Seven Pounds (2008), Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief (2010), Unstoppable (2010) kaj Top Five (2014). Dawson ankaŭ voĉrolis por Disney kaj DC Comics. Pro sia rolo en Rent, Dawson gajnis la Satelitan Premion, pro sia rolo en Top Five ŝi estis nomumita por la Critics' Choice Movie Award kiel la plej bona aktorino en komedio.
Les Portes de Saint-Cyr (Tramtrajno en Francilio)
Les Portes de Saint-Cyr estas haltejo de Eksprestramo 13, situanta en komunumo Versailles, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Alim Qasimov
Alim Qasimov (naskiĝis en 1957) estas azera muzikisto kaj unu el la plej elstaraj kantistoj de Mugamo en Azerbajĝano.
Les Portes de Saint-Cyr (Tramtrajno en Francilio)
La haltejo estis malfermita al pasaĝeroj la. Ĝi anstataŭas stacidomon .
Alim Qasimov
Li estis premiita far la prestiĝa Muzika Internacia Konsilio- UNESKO kiu donis al li la Muzikpremion en 1999, unu el la plej striktaj premioj pri muziko. Lia muziko karakteriziĝas pro lia improvizado, voĉo kaj respektado de la tradicia mugamo. Lia profesia laboro estais influita de la perso Nusrat Fateh Ali Ĥan. Qasimov surbendigis naŭ diskojn, tri el kiuj estas mugamo kantata kun lia filino, Ferghana Qasimov. Li kantis internacie, inkluzive de koncertoj en: Francio, Britio, Germanio, Belgio, Hispanio, Brazilo, Irano kaj Usono.
MHL
La vorto havas plurajn signifojn:
Palaco de Navaro
La Palaco de Navaro estas la konstruaĵo kie sidejas la registaro de Navaro (Hispanio), en Pamplono, el la 19-a jarcento. Komence ĝi estis sidejo de la Deputitaro de Navaro.
La projekto estis taskigita al la arkitekto José de Nagusia kaj la konstrulaboroj ekiĝis en 1840. Ĝi troviĝas en la Unua Plilarĝiĝo Pamplono, fermante parton de la placo de la Kastelo kaj unu el la partoj de la promenejo Sarasate. Ĝi havas ĝardenon kun lumigita fontano kaj tie troviĝas unu el la du sekvojoj de Pamplono.
966 Muschi
966 Muschi estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Walter Baade elde la Observatorio de Hamburgo.
Nomo
Ĝia nomo, "Muschi", estis la karesnomo de la edzino de la malkovrito.
UMEA-Shinoda-Premio
La UMEA-Shinoda-Premio estas fondita de d-ro Hideo Shinoda (1901—1985) en 1973 kun kapitalo je 3 000 000 da japanaj enoj. En sekvaj jaroj li dufoje plimultigis la kapitalon, ĝis 1982 ĝi sumiĝis je 10 000 000 da japanaj enoj. Ĝi estas donate al la esperantisto, kiu prezentais sian propran medicinan esploraĵon publikigitan en Esperanto kaj rekonitan de l’Komitato de tiu ĉi Premio kiel meritplenan. La Premio konsistas el “Memora Medalo” kaj “Premia Mono”. La Premio dum komenca periodo estis nome UMEA-Premio, kaj post forpaso de d-ro Shinoda en 1985, por memoriĝo al kiu la komitato decidis ŝanĝi ĝin kiel nuna nomo. La Premio unuafoja estas donita al du hungaraj kuracistoj d-ro István Hegyi kaj d-ro János Török en la 13-a UMEA-Jarkunveno ĉe la UK 1974 en Hamburgo.
Virginia Cherrill
Virginia Cherrill (naskiĝis la, mortis la ) estis usona aktorino plej bone konata pro sia rolo kiel lia blinda florvendista junulino en la filmo de Charlie Chaplin nome City Lights (1931).
Chaplin tuj dungis Cherrill por City Lights. Kvankam la filmo kaj ŝia ludado estis sukcesaj, ŝia laborrilato kun Chaplin en la filmo estis ofte problemiga. Kiel indikita en la dokumenta filmo nome Unknown Chaplin, Cherrill estis maldungita el la filmo ĉar lasis la scenejon pro harfriza rendevuo en ĝusta momento kaj Chaplin planis re-filmi ĉiujn ŝiajn scenojn kun Georgia Hale, sed finfine li konstatis kiom tro multe da mono li jam estis elspezinta en la filmo. Cherrill rememoras en la dokumenta filmo ke ŝi sekvis la konsilon de sia amikino Marion Davies postuli pli da mono kiam Chaplin petis al ŝi reveni por la filmo.
Naidăș
Naidăș [najdaŝ] (hungare: Néranádas) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Oravița. En 1910 ĝi havis 2 712 loĝantojn [rumanoj); en 1992 998 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1378. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Lescovița (Néramogyorós).
Vischelbach
La rivereto Vischelbach estas 10,5 km longa, orografie maldekstra flankrivero de la Ahr en Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato (Germanio).
Virginia Cherrill
Eĉ antaǔ la publikigo de City Lights estis publikigita, 20th Century Fox subskribis kun Cherrill kontrakton. Post la sukceso de City Lights, la studio metis ŝin labori en komencaj sonfilmojn de la 1930-aj jaroj, kiel Girls Demand Excitement (1931), unu el la unuaj kie John Wayne aperis kiel stelulo. Grandaj reĝisoroj dungis ŝin por siaj filmoj, kiel John Ford en The Brat (1931) kaj Tod Browning en Fast Workers (1933). Ŝi aperis ankaŭ en la muzikalo de 1931 de Gershwin nome Delicious kun Janet Gaynor. Ŝi poste iris al Britio kie ŝi stelulis en du el plej fruaj filmoj de James Mason kiel Troubled Waters, kiu rezultis esti ŝia lasta filmo. Neniu el tiuj lastaj filmoj estis sukcesaj, kaj ŝi ĉesis sian kinkarieron, plendante, ke ŝi ne estis "granda tremo kiel aktorino."
Vischelbach
Akvokolekta areo kaj alfluantoj
Sur sia 10,5 km longa vojo la rivereto trafluas altodiferencon de 203 metrojn, kiu egalas al avaraĝa dekliveco de 19,3 ‰. La akvokolekta baseno havas grandeco de 18,7 km².
Geilo
Geilo estas vintrosporta loko en Norvegio. Ĝi situas en rekta najbareco al la okcidente situanta nacia parko Hardangervidda, en alteco de pli-malpli 800 metroj super la marnivelo kaj en distanco de proksimume 250 kilometroj de la norvegia ĉefurbo Oslo. La loĝloko apartenas al la komunumo Hol kaj estas ties administra centro.
József Simonyi
SIMONYI József, barono (ŝimonji) estis hungara husarkolonelo naskita en Nagykálló la 18-an de februaro 1777 kaj mortinta en Arado en oktobro 1837.
Geilo
Historio
Post malfermo de fervoja linio de Oslo al Bergen en la jaro 1909, la unuaj feriantoj per la nova trafikilo alvenis al Geilo. De tiam la loko kontinue pli kaj pli evoluis al vintrosporta centro.
József Simonyi
Kariero
La patro de barono József Simonyi estis buĉisto. Li fariĝis soldato memvole kaj en 1802 li iĝis ĉefleŭtenento kaj li ricevis ordeno Maria Terezia kaj rangon de aŭstria barono en 1806, en 1815 rangon de hungara barono. Pli poste li iĝis kolonelo kaj interalie li luktis en bataloj de Wagram kaj Lepsiko. En 1828 oni arestis lin, en 1832 li perdis sian rangon. Li mortis en malliberejo. Ne estas konate la kaŭzo de lia kondamno.
17673 Houkidaisen
17673 Houkidaisen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Saĵi (gubernio Tottori, Japanio).
Geilo
Trafiko
Krom pere de la fervoja linio inter Oslo kaj Bergen kaj pervoje, Geilo atingeblas pere de flughaveno proksime de la urbo Dagali (IATA-kodo: ENDI; ICAO-kodo: DLD). Geilo situas pli-malpli mezvoje inter la du urboj Oslo kaj Bergen.
17673 Houkidaisen
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Dajsen (japane 大山) kiu troviĝas en la malnova provinco Hōki (japane 伯耆国, Hōki no kuni). Alta de 1729 m, tiu vulkano estas la plej alta pinto de la regiono Ĉugoku.
Geilo
Ekonomio
La metio de arta forĝado en Geilo havas longan tradicion. La loka industrio evoluis el lokaj farmbienoj kaj forĝejoj. Nuntempe tranĉiloj, hakiloj kaj pliaj laboriloj el Geilo estas vendataj en multaj landoj de la mondo.
Turismo
Dumvintre
Geilo estas centro por skiado: ekzistas pli ol 220 kilometrojn longa reto de neĝaj trakoj por skikurado, kaj 18 skiliftoj. La deklivaj skiadovojoj sume longas 25 kilometrojn, kaj havas maksimuman altodiferencon de 275 metroj. La skia areo situas pli alte ol la loĝloko, inter 900 kaj 1175 metroj super la marnivelo.
En 1980 en Geilo okazis la dua Vintra Paralimpiko.
Dumsomere
Somere la regiono estas ŝatata aparte de migrantoj, fiŝkaptantoj kaj montaj biciklantoj. La vojo "Rallarweg" tuj lime de la nacia parko Hardangervidda kreiĝis dum la konstruado de la fervoja linio inter Oslo kaj Bergen kaj nun estas longdistanca bicikla vojo.
Jean-Michel Blanquer
Jean-Michel Blanquer (naskiĝis la en Parizo) estas juristo, alta ŝtata oficisto kaj franca politikisto.
Antaŭa rektoro de akademio kaj iama direktoro de la ESSEC Business School (Alta Lernejo de Ekonomiaj kaj Komercaj Sciencoj), li estas nomumita en 2017 ministro de Edukado de Emmanuel Macron, en la registaro de Édouard Philippe, post esti ĝenerala direktoro de lerneja edukado en la Ministro de Edukado de Luc Chatel sub la prezidanteco de Nicolas Sarkozy.
Peter Wessel Zapffe
Peter Wessel ZAPFFE (naskiĝis la 18-an de decembro 1899, mortis la 12-an de oktobro 1990) estis norvega filozofo kaj aŭtoro, plejparte konata hodiaŭ pro ties pesimismo kaj ekzistadismo, kiujn li akiris sub la influo de Arthur Schopenhauer kaj Nietzsche.
Lia filozofia ĉefideo estis ke homa ekzisteco estas paradokso, ĉar intelektaj kapablecoj havataj ekzkluzive de homoj (ekzemple komprenado, memscio, ktp.) ne konformiĝas al la naturplano. Do la homa menso preterdisvolviĝis; la deziro scii la signifon de vivo kaj morto ne povas esti plenumita. Laŭ Zapffe, sekve ekestiĝas tragedio de antinaskismo: homoj penadas kiel plej eble ne esti homoj, por eskapi la nesolveblan problemon.
La plej fama verko de Zapffe estas "La fina mesio" (Den sidste Messias).
Zappfe edziĝis dufoje. Li, agante laŭ liaj filozofioj, neniam patriĝis, konsiderante homnaskon kiel evitindaĵon.
Bührer (apartigilo)
Bührer staras por:
Bührer estas la familia nomo de jenaj personoj:
Ferenc Cseresnyés
Kariero
Ferenc Cseresnyés estis instristo en la Tutlanda Instituto de Blinduloj de Hungario. En la 1930-aj jaroj li faris mapon por blinduloj laŭ Braille-sistemo pri Hungario. De 1929 ĝis 1933 li redaktis la revuon Siketnémák és Vakok Oktatásügye.
Karl Landsteiner
Karl LANDSTEINER (naskiĝis la  en Vieno, mortis la  en Novjorko) estis aŭstra kemiisto kaj bakteriologo.
Niccolò di Pietro
Niccolò di Pietro, ankaŭ Niccolo di Pietro Veneziano, Niccolo Paradiso, (aktiva en la fino de la 14a jarceno al la komenco de la 15a jarcento) estis pentristo de la Siena Skolo de mezepoka arto. La datoj de nasko kaj morto estas nekonataj. Li kaj aliaj pentristoj de sia familio enkondukis la influon de la gotika pentrarto en la Venecia skolo. Krome li mem ricevis influon de la Bolonja skolo.
Karl Landsteiner
Li studis medicinon en sia hejmurbo Vieno kaj kemion en Würzburg, Munkeno kaj Zuriko.
En la tago 14-an de novembro de jaro 1901 li malkovris la klasikajn sangogrupojn A-B-0. Unu jaron poste li kune kun Max Richter evoluigis metodon por eltrovi la sangogrupojn el sangomakuloj. Pro tiu ĉi eltrovo li en 1930 gajnis la Premion Nobel de Fiziologio aŭ Medicino. En 1937 li kune kun Alexander Salomon Wiener malkovris la resusfaktoron.
Patrick Augustine Sheehan
Patrick Augustine SHEEHAN (naskiĝinta en la 17-a de marto 1852 en Mallow, mortinta en la 5-a de oktobro 1913 en Cork) estis irlanda romkatolika pastro, politikisto kaj verkisto. Li apartenis al la movado de Renouveau catholique.
Vivo
Li estis la tria de kvin gefiloj de Patrick Sheehan kaj Johanna Regan, etkomercistoj en Mallow. Laŭ la registro paroĥa de Mallow li baptitis en la ĉefa preĝejo de la tiama paroĥestro J.C. Wigmore. Ĉeestis kiel geatestantoj Timothy Cronin e Mary Ann Relehan.
Kiel 11-jaraĝulo li orfiĝis kun du fratinoj kaj unu pli maljuna frato. Sheehan fariĝis edukoto de la tiama paroĥestro de Mallow, John McCarthy kiu elektitis en 1874 episkopo de Cloyne. Tiutempe la fratinoj Hannah kaj Margaret okupiĝis pri la dommastrumado kaj la eduko de siaj pli maljunaj fratoj; por ili estis la plano akceptiĝi kiel lernantoj en la Dioceza gimnazio de Saint Colman en la jaro 1866-a. Hannah kaj Margaret elektis la vivon monaĥinan ĉe la Fratinoj de la mizerikordo: unu nomiĝis Fratino Maria Agostina, la alia Fratino Maria Stanislao. La laste menciita iĝis lernejestrino ĝis sia morto (17.1.1871). La plej juna frato mortis 7 jara. Sheehan memoris la jenon pri la tempo bazlerneja skribante pri la instruisto: "Liaj konoj estis malvastaj, sed kion li sciis li sukcesege transdonis al la lernantoj. Ne malofte li uzis la bastonon por punadoj."
William O'Brien, fama ĵurnalisto kaj parlamenta deputito, kies aleancano politika iĝis Sheehan pli malfrue, estis samklasano. Sheehan estis frekventanta la lastajn klasŝtupojn en la Dioceza kolegio Saint Colman's College en la urbo Fermoy dum la tempo de la ribelo de la Fenian-oj, movado naciema irlanda (1867). La travivaĵoj tiamaj ege impresis la adoleskanton kaj estis raportitaj poste en la romano The Graves at Kilmorna - kaj ne nur tie. Post la abiturienta ekzameno Sheehan eniris la 25-an de aŭguston 1869 la famegan porpastran seminarion de la Kolegio Sankta Patriko en Maynooth/Graflando Kildare. Malgraŭ sparta medio kaj malsaniĝemeco li sukcesis jam pli frue ol laŭplane priskribite finstudi. Li senditis fare de lia subtenanto la episkopo McCarthy en la seminarion de la Vincentanoj en la urbo Cork. Li ordinitis fare de Monsinjoro (episkopa moŝto de Cork]] en la Katedralo Sanktaj Mario kaj Ano en la 18-an de aprilo 1875. La unua sankta meso legitis de Sheehan en la kapelo de la Instituto de la Fratinoj mizerikordaj en la naskiĝurbo Mallow.
Politikisto
Dum lia paroko en Doneraile, kanono Sheehan establis la kutimon de semajnaj renkontiĝoj kun siaj paroĥanoj kiuj estis tenitaj en dimanĉa posttagmezoj. En la fruaj jaroj, tiuj renkontiĝoj koncentriĝis ofte pri informado pri la kondiĉoj de terenakiro por kultivado. Sheehan koncentriĝis pri antaŭenigado de modernaj agrikulturaj metodoj, precipe en plugado kaj laktofarmado. La samaj renkontiĝoj ankaŭ rezultigis longan serion da sociaj plibonigoj en la urbo de Doneraile kiel la instalaĵon de moderna akvoprovizadsistemo kaj la konstruon de progresinta elektrizinstalaĵo.
Li ankaŭ ekspluatis la irlandan Laboristoj-Leĝon (1883) por anstataŭigi disfalintajn domojn per moderna loĝejoj. Li strebis eviti agrarajn tumultojn kaj certigi religian liberecon. Tiu praktika socia engaĝiĝo de Sheehan devas esti komprenita en la pli larĝa kunteksto de la katolika intelekta respondo al la defioj de kapitalismo, marksismo kaj socialismo; al tio modelis la papa encikliko Rerum Novarum (1891) de la reformpapo Leono la 13-a.
En 1913, la sekretario de la tiama episkopo William Browne, priskribis Sheehan per tiuj vortoj: "Li ĉiam estis galanta kaj ĝentila, kompreneble, sed tre senvoĉa. Kiam li unue venis hejmen kiel juna pastro de Anglio, li estis postenigita ĉi tie en Queenstown. Mi opinias ke lia silenta, hezitema maniero konservintus homojn en respekto de li. Ankoraŭ kiam li mortis, la tuta pli maljuna generacio povis rakonti de sia senpompa bonvolemo, precipe al la senhavuloj kaj malsana".
En 1904 li estis nomumita Kanoniko de la Ĉapitro de Cloyne kaj asignita al la prebendulo de Kilenemer. Li estis honorita per doktoreco en februaro 1902 fare de Leono la 13-a. En aŭgusto 1902, li estis la ricevanto de Doktoreco en Literaturo de la Universitato de Sankta Alberto La Granda, Wichita, Kansaso.
Literatura kariero
La literatura kariero de Sheehan modeste komenciĝis en 1881 kun serio de eseoj publikigitaj en La Irlanda Eklezia Raportilo pri subjektoj etendiĝantaj de kristanisma instruo en mezaj lernejoj ĝis la efikoj de elmigrado sur la eklezio; de la filozofio de Ralph Waldo Emerson ĝis la politika signifo de Gambetta en postmilita Francio; de liberala penso en Usono ĝis teologia kritiko de fluo de sacerdotista pensado en Anglio kaj en Usono, kiu taksis Sanktan Aŭgustenon de Hipono kiel la Martenon Luteron de lia epoko. En tempo de intensa avantaĝo en eduko kaj instruaj metodoj je Irlando, li faris signifan impreson sur publika diskuto tirante atenton al eŭropaj instruaj teorioj kaj precipe al la graveco de la germanaj universitatoj.
Dum tiu frua periodo, Sheehan komencis longan kunlaboradon kun: Irlanda Monata Revuo, fondita en Dublino en 1873 fare de T. A. Finlay kaj Fr. Matthew Russell, S.J.; la Dublina Revizio, kvaronjara revuo por alta literatura merito, fondite por la difuzo de katolika teologio en 1836 fare de Nicholas Wiseman, Daniel O'Connell kaj Michael Joseph Quin; La Katolika Vero-Socio, establita en 1884 fare de Herbert Vaughan por la populara apogo al katolika doktrino. Pluraj pamfletoj estus skribitaj fare de li por la katolika Vero-Societo pri subjektoj kiel ekzemple Pensoj pri la Senmakula koncipiĝo, La Kantiko de la Magnificat, kaj Personaj kaj Sociaj Respondecoj.
Li altiris multe da atento en Irlando, Anglio, sur la kontinento same kiel en Usono pere de siaj observaĵoj en literaturaj kaj religiaj revuoj en temoj ligitaj al klerikala vivo, eduko kaj filozofio. Li skribis la rakontojn de kelkaj infanoj kaj publikigis verkojn de poezio, predikojn kaj trankvilajn eseojn. Pluraj de liaj libroj estis tradukitaj kaj publikigitaj en la germana, la franca, irlanda, hungara, la pola, la ĉeĥa, la slovena, la hispana, ukrainian, la nederlanda, la flandra kaj la itala.
Sheehan estas plej bone memorita kiel romanverkisto; en lia romano My New Curate, rakontas li okazaĵon de klerikula nomumo kiu povas bone esti aŭtobiografia kaj rilati al lia alveno en Doneraile: "La episkopo alvokis mi kaj diris, en tono kiun mi nomus de kompato aŭ malestimo (sed li estis malkapabla de ambaŭ, ĉar li estis plena de bonfarado kaj sincereco!) la jenon: 'Patro Dan, vi estas literaturisto, mi komprenas. Kilronan estas vaka. Vi havos amason da tempon por poetistado kaj sonĝado tie. Kion vi diras pri tio?' Kvankam mia koro batis de ĝojo, mi kviete dankis lin. Sed, kiam mi estis sufiĉe longe for de la episkopa vido, mi ĵetis mian ĉapelon en la aeron, kaj kriegis kiel knaba lernanto: Hura!!!" '".
Neckarsteinach
Neckarsteinach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bergstraße de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Neckarsteinach situas en la suda parto de la mezalta montaro Odenvaldo, borde de la rivero Neckar kaj iom oriente de la urbo Hajdelbergo.
Postanarkiismo
Postanarkiismo estas teoria tendenco de anarkiismo al sintezo de klasika anarkiisma teorio kun poststrukturisma pensaro, elirante el diversaj ideoj kiaj postmodernismo, aŭtonomisma marksismo, postmaldekstra anarkiismo, Situaciista Internacio, kaj postkoloniismo.
Postanarkiismo ne estas unusola kongrua teorio, sed male referencas al la kombinataj verkoj de nombraj post-strukturistoj kiaj Michel Foucault, Gilles Deleuze, Jacques Lacan; postmodernaj feministoj kiaj Judith Butler; kaj postmarksistoj kiaj Ernesto Laclau, Chantal Mouffe, Jacques Rancière; kun tiuj de klasikaj anarkiistoj, kun partikulara koncentro al Emma Goldman, Max Stirner, kaj Friedrich Nietzsche. Tiele, la terminologio povas varii amplekse en kaj alproksimiĝo kaj rezulto.
Riaŭo
Riaŭo (Riau; javie: رياو‬) estas unu el la 31 provincoj, kiuj kune kun 2 specialaj regionoj kaj la ĉefurba distrikto Ĝakarto konsistigas Indonezion. La provinco kovras areon de 87 023 kvadrataj kilometroj kaj estas parto de la insulo Sumatro. Laŭ stato de la jaro 2011 Riaŭo havis 5 538 367 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 52 homoj laŭ kvadrata kilometro. Laŭ tiu stato ĝi konsistis el 2 urboj, 10 distriktoj, 153 subdistriktoj kaj 1 500 vilaĝoj. Administra centro estas la urbo Pekanbaru. Alia grava urbo estas Dumai.
La teritorio situas en la ebena, marĉa orienta parto de la insulo borde de la Malaka Markolo La insuloj situantaj nordoriente de la marbordo en 2004 iĝis propra provinco sub la nomo Kepulauan Riau (Riaŭ-insuloj). Riaŭo havas varion de naturaj rimedoj kiel nafto, tergaso, kaŭĉuko, palmoleo, fiŝoj kaj ligno. La strategia situo en la Malaka Markolo, ĉe la plej mallonga mara vojo de Imperia Ĉinio al Barato jam frue signifis gravecon de la regiono.
Hebe Camargo
Hebe Maria Camargo (naskiĝis la en Taubaté, San-Paŭlo, Brazilo, mortis la 29-an de septembro 2012 en San-Paŭlo) estis brazila televida moderatorino, kantistino kaj aktorino.
Geraniacoj
La geraniacoj (Geraniaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo geranialoj (Geraniales). Ĝi enhavas 7 genrojn kaj ĉirkaŭ 840 speciojn,. Ĝia tipa genro estas geranio.
Ili estas herbaj plantoj aŭ arbetoj, kiuj produktas vegetaĵajn esencojn en kontinentaj ĝis tropikaj zonoj. Geranio kaj pelargonio estas tre uzataj en hortikulturo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (5 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Pelargonidino
Pelargonidino estas natura pigmento apartenanta al la familio de la antocianidino, kaj kiel ĉiuj antocianinoj, ĝi estas kontraŭoksidanto, kiu produktas karakterizan oranĝokoloron. Pelargonidino troviĝas en geranioj kiel ruĝa pigmento kaj ĝi ankaŭ respondecas pri la ruĝokoloreco de la filodendro, apartenanta al la familio de la arumacoj aŭ araceoj. La floroj organĝ-koloraj de la Lysimachia monelli posedas plej altan koncentriĝon de la pelargonidina pigmento. Ĝi ankaŭ estas la ĉefa konstituanto de la Phaseolus vulgaris.
Kleinwalsertal
Kleinwalsertal - en Esperanto Eta Valza Valo - estas la nomo de vala regiono en la federacia lando Vorarlbergo de Aŭstrio. Ĝia teritorio egalas al tiu de la komunumo Mittelberg en la distrikto Bregenz. La nomo aludas al la valzoj, kiuj en la mezepoko veninte el la regiono Valezo setlis intr alie ĉi-tie. La V-forma valo ne havas vojan konekton al la resto de Aŭstrio, nur al la norde najbara federacia lando Bavario de Germanio. Tial ĝi funkcie kalkuliĝas "eksklavo" de Aŭstrio. Ekde la jaro 1891 la regiono dogane difiniĝis parto de la ekonomia regiono Germanio, la interkonsento renoviĝis post la unua kaj dua mondmilitoj, sed nuntempe post la aliĝo de Aŭstrio al la Eŭropa Unio kaj despli post la enkonduko de la komuna eŭropa valuto Eŭro tiu difino ne plu havas grandan ekonomian signifon. La tri partoj de la komunumo respektive de la valo ankoraŭ nuntempe havas kaj aŭstrian kaj germanian poŝtkodojn, kaj interalie la medicinaj servoj funkcias kunlabore kun la najbaraj institucioj en Germanio. Komune kun la najbaraj regionoj Außerfern kaj Bregenzerwald la valo konsistigas eŭropan regionon.
Bačka Palanka
Baĉka Palanka (Бачка Паланка, slave Bačka Palanka, Palánka, Báčska Palanka, Palanka, Plankenburg) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka. Dum la historio la urboj konsistis el 3 komunumoj: Palanka, Nova Palanka kaj Olda Palanka. Ankoraŭ 11 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
Baĉka Palanka situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo, kontraŭe fino de Kroatio troviĝas.
Historio
La hungaroj okupis la Karpatan basenon en 895 kaj fondis ŝtaton en 1000. La turkoj okupis la regionon en la 16-a jarcento. La kristana armeo venkis la turkojn en 1686, la regiono iĝis limgarda zono apartenanta al la Habsburga Imperio. En 1690 apris la nomo "vicus Palánka" (=vilaĝo Palánka), kiu iĝis en 1755 kampurbo. En 1764 alvenis germanoj. En 1900 vivis en Olda Palanka 5585 homoj, (3964 serboj, 855 germanoj kaj aliaj). Tiam en Nova Palanka vivis 1899 homoj, (1759 germanoj, 91 hungaroj kaj aliaj. Tiam en Palánka vivis 5704 homoj, 4530 germanoj, 820 hungaroj, 206 slovakoj, 97 serboj kaj 24 kroatoj). Ĝis 1918 la urbo apartenis al Bács-Bodrog, kie estis distriktejo. En 1918 taĉmentoj de SHS (=Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) okupis la urbon. Ekde 1920 ĝi apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio, nun jam al Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo okupis la urbon.
En 2002 loĝis en la urbo 29 449 da homoj (serboj 23864, slovakoj 1194, hungaroj 1160, kroatoj 618, jugoslavianoj 607, ciganoj 231, germanoj 68).
Kordobo
Kordobo havas diversajn signifojn:
Pompadora verda kolombo
La Pompadora verda kolombo, konata ankaŭ kiel Grizfrunta verda kolombo (Treron pompadora), estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas disvastigata loĝanto kaj reproduktanto en tropika suda Azio el Barato kaj Srilanko orienten ĝis Filipinoj. En Barato, ili troviĝas kiel disaj loĝantaroj en la Okcidentaj Ghatoj, kaj en kelkaj partoj de Orientaj Ghatoj, nordorienta Barato kaj ĉe insuloj Andamanoj. Estas kelkaj subspecioj kun etaj diferencoj de grando kaj plumaro.
Aspekto
La Pompadora verda kolombo estas fortika, mezgranda kolombo, 28 centimetrojn longa. La kapo, vosto kaj supraj partoj estas brilverdaj, kun griza krono. La kruroj estas ruĝaj kaj la beko estas maldika kaj grizeca. La flugilplumoj kaj vosto estas nigrecaj.
Las masklo havas avelkoloran dorson, kutime unuforman, sed kun verda makulo en la pli granda raso de Andamanoj kaj oranĝan makulon en brusto (malesta en la srilanka formo). La ino havas brilverdan dorson kaj malhavas oranĝon en brusto.
Kutimoj
La Pompadora verda kolombo estas kutime sola aŭ en etaj grupoj. Ili manĝas semojn kaj fruktojn de ampleksa vario de plantoj. Tiu ĉi estas komuna specio de pluvarbaroj kaj similaj densaj humidaj arbaroj. Ĝi konstruas neston el bastonetoj en arbo, kie la ino demetas du blankajn ovojn. La flugo estas rapida kaj rekta, kun la regula flugilfrapado kaj eventuala vipado, kio estas karaktera de kolomboj ĝenerale.
Dricourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Orlenbach
Orlenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Listo de ĉefministroj de Centr-Afrika Respubliko
Jen listo de la ĉefministroj de Centr-Afrika Respubliko, ekde la sendependiĝo de tiu lando el Francio en 1958.
Johnson Toribiong
Johnson Toribiong (naskiĝinta la 22-an de julio 1946) estas Palaŭa advokato kaj politikisto. Toribiong iĝis prezidanto de Palaŭo post sia venko en la prezidanta balotado de novembro 2008. La balotantaro malakceptis lin en la prezidanta balotado de novembro 2012 kaj li elposteniĝis la 17-an de januaro 2013.
Kariero
Li estis ambasadoro de Palaŭo ĉe Respubliko Ĉinio (Tajvano) de 2001 ĝis 2008.
En 1992 lia rivalo Kuniwo Nakamura venkis en la dua balotado kaj Toribiong ankoraŭ ne prezidentiĝis.
Prezidento
Toribiong en 2008 ricevis 1 629 voĉdonojn kontraŭ 1 499 de Chin.
Toribiong ĵuris (enposteniĝis) kiel prezidanto de Palaŭo la 15-an de januaro 2009.
Saint-Denis-en-Val
Saint-Denis-en-Val estas franca situanta en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dionysiens.
Pongrác Sörös
Pongrác Sörös [ŝoroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sörös (Pál) Pongrác estis hungara pastro, monaĥo, profesoro, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1909). Lia pli kompleta nomo estis Pongrác Pál Sörös.
Pongrác Sörös naskiĝis la  1873 en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la 1919 en Győr.
Noktoĉapo
Noktoĉapo estis uzata dum la mezepokoj por preventi la disvastiĝon de kapopedikoj kaj por varmteni la kapon dum la nokto. Dum la perukperiodo la noktoĉapo estis tre populara, ĉar oni sub la peruko ne havis harojn aŭ nur malmultajn kaj la peruko estis kovejo por pedikoj.
La pinta noktoĉapo plejofte estis rezervata por viroj: virinoj portis rondan "dormĉapelon", de kiu la ŝtofo estis faldita ĉirkaŭ la kapo.
Pro la centra hejtado, pli bona izolado kaj scio pri detruo de pedikoj la noktoĉapo iom post iom fariĝis superflua.
Guido Caroli
Guido CAROLI estas itala sportisto, kiu partoprenis la Vintran Olimpikon de 1948, 1952 kaj 1956 kiel rapidsketisto. En 1956, li kunportis la olimpikan torĉon por flamigi la olimpikan flamon, sed li stumblis je kablo kaj falis, la flamo estingiĝis.
Vidu ankaŭ
Sakai Joshinori
Orlamünde
Orlamünde estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Orlamünde situas borde de la rivero Saale kaj havas stacidomon kun fervojlinioj al Großheringen/Saalfeld respektive al Pößneck (ĝis 1946 al Oppurg). La supra urbo etendiĝas mallarĝe kaj longe laŭ dekliva montokresto, ne tute 100 metrojn supre de la rivernivelo. Aliaj kvartaloj estas Winzerla kaj Naschhausen. La loko markatas ankaŭ sur la fama Mondmapo de Ebstorf el la 13-a jarcento, kiel setlejo inter la riveroj Saale kaj Majno.
Historio
La origino urba estis landlimburgo, la ĉefsidejo de la grafoj de Orlamünde. La burga kompleksto starigitis en la 11-a jarcento forlasote jam en la 15-a jarcento. Nuntempe de ĝi ekzistas ankoraŭ kamerego, ero kerna de la burgo.
La unua endokumenta mencio estis en la jaro 1039-a. Akvoforton uzis la orlamünde-anoj jam ĉ. 1100, ĉar ekde 1194 atestitis la ĉi-loka ekzisto de la plej malnova muelejo ĉe la meza Saale-rivero. Inter 1112 kaj 1365 la grafoj venis el la dinastio de la Askanoj, grafoj de Vajmaro-Orlamünde; inter ili estis estis ankaŭ Alberto la Urso, margrafo de Brandenburgio. Ties nepo, Siegfried la 3-a nuptis en 1181 en Schleswig Sofion, filino de la dana reĝo Valdemaro la 1-a. Ĉ. la jaro 1200 la grafoj tenadis en la komunumo ankaŭ monfarejon. En 1344 donitis al la lokuloj la urbajn privilegiojn.
Kvereloj kun vunditoj inter la urbanoj kaj la loĝantoj de Kahla estiĝis en 1718 pro malrespekto de bierfar- kaj bierelverŝrajtoj. Inter la du mondmilitoj loĝis en Orlamünde pli ol 1700 homoj. Inter 1331 kaj 1540 funkciis en Orlamünde klostro de la Vilhelmanoj.
Princepiskoplando Osnabrück
La Princepiskoplando Osnabrück inter la jaroj 1225 kaj 1802 estis episkope regata aŭtonoma teritorio ene de la Sankta Romia Imperio. Ĝi apartenis al la Malsuprarejna-Vestfalia cirklo. Rezidejoj unuavice estis la kasteloj de Osnabrück, de Bad Iburg kaj de Fürstenau.
Teufelsrutsch
Teufelsrutsch (tradukita: diablo-glitejo) estas la nomo de arbarkovrata kupolo el porfirrokaĵo apud Wendelsheim en Rheinhessen, kiu estis formita dem la rivereto  Wiesbach. La ĉ. 260 m super marnivelo situanta altebenaĵo finiĝas en okcidenta direkto per 50 m profunda deklivo. La nomo de la altaĵo venas de legendo laŭ kiu la diablo estis devigata de la regionanoj gliti la akran kaj dornplenan deklivon malsupren sur nuda postaĵo. Poste li neniam vidiĝis plu en la regiono.
Princepiskoplando Osnabrück
Ekde la Vestfalia Paco en 1648, ĝi estis alterne regata de luterana kaj katolika princepiskopo - jen unika situacio en la tuta imperio.
Teufelsrutsch
Proksime de la Teufelsrutsch oni trovis restaĵojn de kelta fuĝburgo.
Princepiskoplando Osnabrück
Kadre de la napoleonaj militoj en junio 1802 decidiĝis doni la teritorion al la lando Hanovro, regata de Georgo la 3-a de Britio. La lasta princepiskopo de Osnabrück, filo de Georgo la 3-a, en oktobro 1802 demisiis, kaj ses tagojn poste Georgo la 3-a oficiale transprenis la regadon. Komisiono de la Sankta Romia Imperio en septembro 1803 konfirmis la transdonon.
Teufelsrutsch
Ĉ. 20 m malsupre de al pinto troviĝas la t. n. "Schinderhannes kaverno" – vizitebla pli ol  60 m longa galerio, kies komenco verŝajne estis en la  14a jarcento. Tie la homoj fosis  hidrargon, kiu troviĝas tie en formo de cinabro. La galerio ricevis la nomon de la rabistestro Schinderhannes, kiu laŭdire kaŝiĝis tie.
La Teufelsrutsch estas internacie konata trovejo por  ametisto kaj aliaj mineraloj.
Nelson Algren
Nelson ALGREN, verkadnomo de Nelson Ahlgren Abraham (Detroit, Miĉigano, 28a de marto 1909 - Sag Harbor, Novjorkio, 9a de majo 1981) estis usona verkisto, judo kaj komunisto. Li estis la unua verkisto kiu ricevis la premion National Book Award, en 1950 pro la romano L'Homme au bras d'or (La orbrakulo, 1949).
Lia intereso por la malhelo de la usona socio havigis al li el FBI dosieron de 500 paĝoj, sed neniu preciza atestilo de revolucia karaktero de liaj verkoj okazigis al li verajn problemojn. En Francio, li kontaktis kun la etoso de ekzistadismo fare de Simone de Beauvoir kiun li renkontis ĉirkaŭ 1947, al kiu li dediĉis La varma strato. Kun ŝi, li havis dum pli ol 15 jaroj pasian rilaton rakontita de ŝi en Les Mandarins en 1954. El tiu rilato naskiĝis grava korespondado. La leteroj de Simone de Beauvoir (pli ol 300) estis publikitaj de Sylvie Le Bon de Beauvoir, sed ŝi ne havis rajtigon por traduki kaj publikigi tiujn de Nelson Algren. Simone de Beauvoir estis entombigita havante la ringon donacitan de Nelson Algren ĉirkaŭ sia fingro.
Pietje Bell (filmo)
Pietje Bell estas nederlanda porinfana filmo el 2002 de reĝisorino Maria Peters laŭ la libroj Pietje Bell de la libroverkisto Chris van Abkoude. La filmo altiris 1.008.000 spektintojn.
Rakonto
Pietje Bell estas la filo de ŝuisto Bell el Roterdamo. Pro liaj bubaĵoj li alvenis en ĉiaj aventuroj. La loka gazeto decidas publikigi la aventurojn de Pietje kaj jam baldaŭ ĝi fariĝas granda sukceso. Liaj amikoj opinias ke li estas granda heroo nur lia najbaro Geelman kaj ties filo Jozef deziras ke oni enkarcerigus lin. Kiam li malkovras la krimulajn insidojn de gazetmagnato Stark, li volas averti la policon sed nuniu kredas lin. Tial li decidis fondi la bandon de la nigra mano.
La eksterdomaj filmbildoj grandparte estis faritaj en la flandraj urboj Gent kaj Brugge por revivigi la etoson de la antaŭmilita Roterdamo.
Jean Bart la korsaro
Jean Bart estis nobeligata de Ludoviko la 14a en 1694.
(13913) 1979 SO
(13913) 1979 SO estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Dikbeka verda kolombo
La Dikbeka verda kolombo (Treron curvirostra) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj.
Aspekto
Temas pri ĝenerale verda kolombo, kun purpurbruna dorso kaj nigrecaj flugilplumoj. La okuloj estas malhelaj kun flavecaj okulringoj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Brunejo, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Nepalo, Filipinoj, Singapuro, Tajlando kaj Vjetnamo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj manglejoj.
Izabela d'Este
Izabela d'Este (naskiĝis en Ferrara, en la 17-a de majo 1474 - mortis en Mantovo, en la 13-a de februaro 1539) estis unu el la plej gravaj virinoj de la Renesanco kaj de la ŝiaepoka kultura mondo. Ŝi estis filino de Herkulo la 1-a, Duko de Ferrara kaj Eleonoro de Aragono (1450-1493), kiu ŝiavice estis filino de Ferdinando la 1-a, reĝo de Napolo (1423-1494).
Biografio
Ŝi servis kiel regentino de Mantovo dum la foresto de sia edzo, Francisko la 2-a Gonzaga (1466-1519), Markizo de Mantovo, kaj dum la malpliaĝeco de sia filo, Federiko la 2-a Gonzaga, Duko de Mantovo (1500-1540). En 1500, ŝi renkontiĝis Ludoviko la 12-a, en Milano, dum diplomatia misio kaj konvinkis lin ne sendi trupojn kontraŭ Mantovo.
MHZ
MHZ povas esti:
En fiziko:
Hyves
Hyves estas retejo kie homoj povas rete kontakti kun amikoj. Ĝi estas tre populara en Nederlando. La vorto hyves estas derivita de la angla hives (abelujoj) sed ĉar la retejo www.hives.nl jam ekzistis oni ŝanĝis la nomon en Hyves. La vorto hives signifas ankaŭ urtikarion en la angla lingvo.
Je la 2-a de decembro 2013 Hyves ĉesiĝis kiel interkona retejo kaj pluiris kiel la ludplatformo Hyves Games.
Kordovo (Hispanio)
Kordovo (Córdoba) estas urbo de Hispanio, en la suda regiono de Andaluzio. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco de Kordovo.
Ĝi situas je la bordo de la rivero Gvadalkiviro kaj enhavas ĉirkaŭ 320,000 loĝantojn.
Historio
Ĝi posedas tre riĉan historion. Jam grava dum la romia epoko, sub la nomo Corduba, ĝi estis la naskiĝloko interalie de la filozofo Seneko la Juna. Ĝi eĉ pligraviĝis dum la araba epoko en Hispanio, kiam Kordovo fariĝis la ĉefurbo de la hispana sendependa kaliflando, kaj unu el la ĉefaj sidejoj de la monda kulturo, kun figuroj kiaj la filozofo Ibn-Ruŝd (Averroes) kaj la juda medicinisto Maimonides.
Post la konkero fare de la kristanaj trupoj la urbo iom dekadencis, kvankam ĝi plu estas unu el la plej gravaj andaluzaj centroj, interalie pro sia kultura heredaĵo.
Ĝia centro estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO. En ĝi plej elstaras la araba Moskeo, kiu depost la kristana konkero fariĝis katedralo.
Aliaj signifoj
Kordovo estas la ĉefurbo de samnoma hispana provinco Kordovo, kun urboj kiel Puente Genil, Cabra, Montoro aŭ Lucena.
Kordovo estas ankaŭ la nomo de kelkaj urboj en Ameriko, precipe unu el la plej gravaj en Argentino
Baška (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Baška, hungare Baska [baŝka] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Baška situas laŭ traira flankovojo apud Košice kiu troviĝas 5 km.