cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anton Schwob
Vivo
Inter 1968 kaj 1982 li estis asistento ĉe la germanistika instituto de la insbruka altlernejo, en 1979 finfine li habilitiĝis kaj ekestis gastdocento en 1981 ĉe la Universitato de Vieno.
Ekde 1982 Schwob postenis ĉe la Universitato de Graz kies germanistikan instituton li gvidis inter 1992-1998 kaj 2002-2004. Ekde 1999 li estis dekano de la filozofia fakultato de la sama universitato. Post la emeritiĝo en la 1.10.2005 li translokiĝis al Salzburg.
Anton Schwob estas krome membro de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo.
1028 Lydina
1028 Lydina estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Cibela grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Vladimir Aleksandroviĉ Albickij, elde la Simeiza observatorio.
Cousolre
Cousolre estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 2 362 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Cousolre estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.
La vilaĝo Cousolre troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Cousolre etendiĝas sur 20,98 km².
Cousolre estas trafluata de la rivereto Thure. La kvartalo Reugnies estas cetere trafluata de la Hante.
Vidindaĵoj
Inter la plej vidindaj monumentoj de Cousolre estas la kapelo Bon Dieu de Pitié kaj la loka preĝejo dediĉita al Sankta Marteno.
Lokaj famuloj
La plej famaj loĝantoj de Cousolre estis Aldegonda de Maubeuge kaj ties fratino Sankta Waudru, filinoj de Sankta Walber kaj Sankta Bertille.
Loka historiisto nomita Alfred Jennepin verkis la historian kronikon de tiu vilaĝo, ekde la romia epoko ĝis la 19-a jarcento.
Administrado
Cousolre apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Hindioceana sekcio de la transmara distrikto (Francio)
La hindioceana sekcio de la transmara distrikto enhavas Majoton kaj Reunio-n.
(15848) 1995 YJ4
(15848) 1995 YJ4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
1245
En la jaro 1245 post Kristo okazis, interalie:
Hindioceana sekcio de la transmara distrikto (Francio)
Prezento
Ĝi estas subdivido kreita en 2007, kiu ebligas al la tri ĉefaj transmaraj areoj esti reprezentataj en la Eŭropa Parlamento, egalece kaj elekti unu eŭropdeputiton el la tri de la transmara distrikto.
Baloto de 2009
De la 4-a de januaro 2012, ĝi estas reprezentata de Younous Omarjee, de Eŭropa Maldekstro (PGE) kaj de Reunia Komunisma Partio (PCR), devenanta de Reunio.
Jean-François Champollion
Jean-François CHAMPOLLION [ʒɑ̃ fʁɑ̃swa ʃɑ̃pɔljɔ̃] (Esperantigite Johano-Francisko Ŝampoljon) alinomita Champollion le Jeune (Champollion la Juna)(naskiĝis je la 23-a de decembro 1790 en Figeac Lot, Francio mortis je la 4-a de marto 1832 en Parizo) estis franca egiptologo, la unua malĉifrinto de la hieroglifoj.
Li malĉifris la hieroglifojn de la Rozeta ŝtono kaj per tio donis la bazon por la scienca esploro de la Antikva Egiptio.
Lernado de ok fremdaj lingvoj
En aŭgusto 1807, post la fino de la lernejaj studoj, li prezentis tezon pri la geografio de Egiptio antaŭ la konkero de Kambizo. Pro tio li estis nomumita membro de la akademio de Grenoblo. De 1807 ĝis 1809 li studis en Parizo, kie li ankaŭ studis la araban kaj persan lingvojn.
La rozeta ŝtono
Li unue malĉifris la hieroglifojn danke al la "Rozeta ŝtono".
En 1810 li fariĝis profesoro pri historio en la universitato de Grenoblo.
Per analizo de la rozeta ŝtono li eltrovis, ke hieroglifoj povis reprezenti ne nur vortojn. El la nomo-kartuŝoj de Ptolemaios VIII, Kleopatra II kaj III sur la rozeta ŝtono, sur obelisko de William John Bankes kaj en la templo de Abu Simbel kaj sur papirusoj li konkludis, ke kelkaj hieroglifoj reprezentis fonetikajn sonojn, aliaj reprezentis tutajn vortojn kaj aliaj havis sencdifinajn signifojn.
En septembro 1822 li sukcesis starigi kompletan sistemon de malĉifrado de la hieroglifoj. Je la 27-a de septembro li prezentis al la akademio de enskribaĵoj kaj de bela literaturo en Parizo parton de siaj rezultoj pri la hieroglifoj. Unue la plimulto de la ĉeestantoj ne akceptis liajn rezultojn. En oktobro 1822 li sendis parton de sia laboro per letero al M. Dacier, la konstanta sekretario de la instituto kaj detalan klarigon en aprilo 1824. Nun oni konsideras la leteron al M. Dacier mejloŝtonon de la egiptologio.
Vojaĝoj
Serĉante pliajn egiptajn skribaĵojn li restis de junio 1824 ĝis marto 1826 en Italio, speciale en Torino. Tie li trovis kaj tradukis la reĝan papiruson Turino, detalan listigon de la egiptaj dinastioj de la faraonoj. Ĉar tio estis neganta la oficialan tempokalkuladon de la katolika eklezio, li ne publikigis la dokumenton dum kelka tempo.
De aŭgusto 1828 ĝis decembro 1829 li gvidis ekspedicion francan-toskanan al Egiptujo laŭlonge de Nilo ĝis Ŭadi Halfa. La tiam malkovritaj materialoj estas raraj kaj gravaj atestoj, ĉar oni ofte uzis la templojn kiel ŝtonminejojn kaj per tio detruis multajn valorajn skribaĵojn.
Morto
Li mortis en la aĝo de nur 41 jaroj.
Vidu ankaŭ
Ĥaldeoj
Lieĝo (provinco)
{{Informkesto administra unuo2 {{informkesto geografiaĵo|administra unuo }} Lieĝo estas unu el la 5 provincoj de la regiono Valonio. Ĝi nomatas laŭ sia ĉefurbo, titolata {{lang-fr|Liège}}, {{lang-wa|Lidje}}, {{lang-de|Lüttich}} kaj {{lang-nl|Luik}}. Komence de {{#time: F Y | {{Metadatumoj pri nombroj de loĝantoj en Belgio||STATO}}}} ĝi havis {{nombro|{{Metadatumoj pri nombroj de loĝantoj en Belgio|60000}}}} loĝantojn.
(5724) 1986 WE
(5724) 1986 WE estas asteroido de la asteroida zono, kiu ankoraŭ ne ricevis nomon.
Lieĝo (provinco)
Provinco Lieĝo: 84 komunumoj
(Sube estas distingo inter urbo (grase) kaj komunumo)
(5724) 1986 WE
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde la "Stacio Oi", de la Nacia Observatorio de Japanio, en la proksimo de Tojota.
Al-Ŝafi'i
Abū ʿAbdullāh Muhammad ibn Idrīs al-Ŝāfiʿī (arabe ابو عبدالله محمد بن إدريس الشافعيّ), estis islama juristo kiu vivis inter 767 kaj 820. Liaj juraj instruoj kreis la skolon Ŝafiismo de la Fikho. Pro tiu kialo li estas ofte nomata kiel Imamo al-Ŝafi'i. Oni konsideras lin kiel fondinton de la jurisprudenco de Islamo.
NGC 4022
Image added #WPWP #WPWPEO NGC 4022 (aliaj indikoj — UGC 6975, MCG 4-28-111, ZWG 127.125, PGC 37729) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Reĝo de Fajro
La Reĝo de Fajro (en tradicia ĉina: 火王; The King of Blaze aŭ Fire King; De Brand Koning) estas tajvana manhua de You Su-lan, aperinta en magazino Gong Juu Comics ekde 1991, kaj poste en inter junio 1992 kaj februaro 1998 fare de Da Ran Culture. La nova eldono kun estis publikigita inter novembro 2001 kaj marto 2003 fare de Kung-Long International. Surbaze de la manhua estas produktita televida serio.
La manhua estas la dua serio de la kolekto La Legendo de la Sep Speguloj, kaj estas konsiderata kiel unu el la unuaj BL bildliteraturoj de Tajvano. Ĝi rakontas la historion de la tri vivoj (reenkarniĝo) kaj la sorto de la dio de fajro kaj la dio de vento.
Daŭra Lukto
Daŭra lukto (itale: Lotta Continua) estis itala politika organizaĵo aktiva dum la sepdekaj jaroj, kiu posiciiĝis en la revolucia maldekstro.
La organizaĵo estis kreita en 1969 kaj ĝi disiĝis en 1976. Unu el la plej gravaj membroj estis Adriano Sofri, kiu nun troviĝas en la malliberejo pro sia ŝajna rolo en la mortigado de la polic-oficiro Luigi Calabresi, kiu siavice havis rolon en la mortigado de la anarĥiisto Giuseppe Pinelli. Sofri tamen estas nuntempe konata intelektulo en Italio.
La organizaĵo publikigis konatan revuon, kaj estis siatempe unu de la plej gravaj organizaĵoj en la Itala ekstrema maldekstro.
Kurikinton
Kurikinton (栗きんとん, laŭvorte "kastanea ora bulo", vidu sube) estas japana kuirarto uzanta kastaneon. Estas du signifoj kun la sama elparolo sed kun malsamaj ĉinaj skribaĵoj.
Kurikinton (栗金団) estas kuirarto de kastaneo aŭ batato manĝata kiel parto de  en novjaro. Oni faris kurikinton-on tiel malnove kiel en la Muromaĉi-epoko, sed tio estis konsiderata kiel bula formo kaj malsama el la nuna kurikinton.
Diceware
Diceware (Dajsvaro) estas maniero por krei pasfrazojn, pasvortojn, kaj aliajn kriptologiajn variablojn uzante ludkubojn kiel hazardnombran elektilon.
Por krei pasfrazon, oni ĵetas ordinarajn ludkubojn. Por ĉiu vorto en la pasfrazo, oni devas ĵeti unu ludkubon kvinoble aŭ kvin ludkubojn unufoje. La ciferoj kiuj troviĝas sur la ludkubo(j) estas legita(j) kvazaŭ ĝi estu unu cifero. En la Esperanto-vortlisto 43146 signifas ke oni uzu la vorton "kugl". Dajsvara vortlisto estas listo de unikaj vortoj. Preferinde vortoj kiuj estas facile memoreblaj fare de la uzanto.
La enhavo de la vortlisto ne devas esti kaŝita aŭ sekreta pro ke la sekureco de dajsvara pasfrazo restu en la kvanto de vortoj elektitaj kaj la kvanto de vortoj el la listo kiujn oni povas elekti.
Interesaĵoj
En oktobro 2015 pluraj gazetoj informis ke Mira Modi, 11-jaraĝa usona studentino, vendas kriptologie sekurajn pasvortojn kontraŭ 2 usonaj dolaroj. Ŝi vendis pasvortojn permane generitajn laŭ Diceware-maniero.
Václavské Předměstí
Václavské Předměstí situas en katastra teritorio Písek kun areo 38,04 km².
24344 Brianbarnett
24344 Brianbarnett estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Gray Barnett, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Chamblee Charter High School de Chamblee (Georgio, Usono).
Majstro
Majstro havas plurajn signifojn. Ĝenerale la vorto estas titolo donata al specialisto alte ŝatata pro liaj fakaj kapabloj.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri proverbo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
-58
En la jaro 58 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Abu Hanifah
Abū Ḥanīfah al-Nuʽmān ibn Thābit (n. en 699, Kūfah, Irako - m. en 767, Bagdado) estis islama teologo kaj juristo.
Filo de komercisto de Kūfah, li amasigis fortunon pro la negocoj de la silko kaj studis juron kun la fama juristo Ḥammād. Post la morto de lia majstro (738), Abū Ḥanīfah iĝis la sukcedanto. Li estis la unua kiu disvolvigis leĝajn doktrinojn surbaze de la islama jura tradicio akumulita.
Ĉefe li estis beletrulo kaj ne akceptis jurpostenojn ne aktive partoprenis en la politiko de la tribunaloj; kaj estis favore al la heredantoj de Ali Ibn Abi Talib super la regantaj dinastioj umajadoj kaj abasidoj.
Lia doktrina sistemo konvertiĝis en unu el la kvar skoloj de jurisprundenco de la islama leĝo (Ŝario), la hanafismo, kaj ankoraŭ ĝi estas vaste obeata en Barato, Pakistano, Turkio, Centrazio kaj la arabaj landoj. Ĝi estas la plej sekvata inter la skoloj sunaaj.
Vicente Aleixandre
Vicente ALEIXANDRE, plennome: Vicente Aleixandre y Merlos (naskiĝis la 26-an de aprilo, 1898, mortis la 14-an de decembro, 1984) estis hispana verkisto.
Nuklido
Kerno de atomo konsistas ĉefe el protonoj kaj neŭtronoj. Nuklido estas atoma speco karakterizita per sia nombro de protonoj, kaj sia nombro de neŭtronoj.
Vicente Aleixandre
Dum la Hispana Enlanda Milito li restis en Hispanio. De 1936 ĝis 1944 li ne rajtis publikigi siajn verkojn. En la jaro 1950 li fariĝis ano de la Hispana Akademio Real Academia Española.
Nuklido
Protono: Protono havas elektran ŝargon, kiun oni simboligas per p+. La maso de protono estas proksime tiel granda, kiel la tuta maso de atomo de hidrogeno, kiu havas neniun neŭtronon.
Vicente Aleixandre
La frua verkaro de Aleixandre estis influita de la superrealismo. Per malfacile komprenebla lingvaĵo la aŭtoro esprimis sian profundan pesimismon. Tiu ĉi periodo de lia kreado atingis la kulminon per Sombra del paraíso (1944).
Nuklido
Neŭtrono: Neŭtrono estas partiklo proksime tiel granda kaj masa, kiel protono, sed ĝi estas elektre neŭtrala. La simbolo de neŭtono estas: n. La diametro de kerno de atomo estas multe pli malgranda ol la atomo: alproksimiĝante 10−15 metro, 1 miliardono de mikrometro, 1 centmilono de atoma diametro.
Vicente Aleixandre
Post la Dua mondmilito li emfazis la gravecon de la solidareco kaj por la unuopulo kaj por la socio. Lia lingvaĵo fariĝis pli simpla, pli bone alirebla. La ĉefverkoj de tiu ĉi periodo estas Historia del corazón (1954) kaj En un vasto dominio (1962).
Nuklido
Nuklido: Komuna nomo de protono kaj neŭtrono estas nukleono. La du tipoj de nukleonoj en kelkaj kemiaj elementoj estas egalaj, ties atomoj havas egalan nombron de protonoj, kaj egalan nombron de neŭtronoj. Oni diras, ke ĉi tiuj elementoj havas nur unu stabilan nuklidon, tio estas la kazo de oksigeno, kun ok protonoj, kaj ok neŭtronoj. La masovaloro de tiaj atomoj estas proksime entjera nombro.
Vicente Aleixandre
Kulmino de lia verkista kariero estis la Premion Nobel de Literaturo, kiun li gajnis en la jaro 1977.
Nuklido
Granda nombro da kemiaj elementoj havas plurajn specojn de atomoj. Tiaj ĉi atomoj havas egalan nombron da protonoj (kio difinas kemian elementon), sed diversajn nombrojn da neŭtronoj; oni nomas ilin izotopoj de tiaj elementoj, al kiuj rilatas pliaj nuklidoj.
Vicente Aleixandre
Vicente Aleixandre mortis en Madrido.
Nuklido
Dum atomo de natrio kun 11 protonoj kaj 11 neŭtronoj ne estas stabila, la izotopo de natrio kun 11 protonoj kaj 12 neŭtronoj estas stabila.
Nuklidon determinas la:
La nombro de protonoj, t. e. la atomnumero, montras la nombron de protonoj en la atomkerno. La atomnumero montras la lokon de la elemento en la perioda tabelo. La nombro de protonoj skribiĝas sube antaŭ la signo de elemento, ekzemple: 12Na, 13Al.
La nombro de nukleonoj, t. e. masonumero, montras la nombron de nukleonoj en la atomkerno, t. e. la sumon de protonoj kaj neŭtronoj komune. La nombro de nukleonoj skribiĝas supre antaŭ la signo de elemento, ekzemple: 23Na, 27Al.
Ambaŭ nombroj komune simbolas la nuklidojn tiel: 2312Na, 2713Al.
Nemesgulács
Nemesgulács (nemeŝgulAĉ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en subregiono de Tapolca. Nemes signifas: nobelo.
Situo
Nemesgulács situas en baseno, sub vulkano Gulács 393 m-ojn alta, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Tapolca. La Balatono troviĝas 5 km-ojn for. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Badacsony.
Historio
Dum regado de romianoj estis vinkulturado, kiun ankaŭ la hungaroj daŭris. Dum la turkoj la komunumo senhomiĝis, en 1715 hungaraj nobeloj refondis ĝin. Ĝis 1961 ŝtonominejo funkciis sur la monto.
Famuloj
En naskiĝis politikisto László Madarász.
UGC 6945
UGC 6945, ankaŭ konata kiel Arp 194 estas paro de galaksioj en la konstelacio Granda Ursino. Ĝi estas en distanco de 466 lumjaroj de la suno. Ambaŭ galaksioj interrilatas gravite.
Boletín Oficial del Estado
La Boletín Oficial del Estado (tutlande konata kiel BOE) (Oficiala Ŝtata Gazeto) estas la oficiala gazeto de Hispanio kaj estas publikigita ĉiutage escepte dimanĉe.
La enhavo de BOE estas rajtigita kaj publikigita kun reĝa konsento kaj kun aprobo de la Ministro de Prezidenteco.
La Boletín publikigas dekretojn kaj ĉiarangajn leĝojn de la Cortes Generales, nome Parlamento de Hispanio (komponata de la Senato kaj la Kongreso de la Deputitoj) same kiel tiujn aprobitajn de la hispanaj aŭtonomaj komunumoj (regionoj).
El 1661 ĝis 1936 ĝi estis nomita Gaceta de Madrid.
Konstruita lingvo
Konstruita lingvo (conlang) aŭ artefarita lingvo estas lingvo kiu ne ekestiĝis aŭtomate. Artefaritaj lingvoj estas konceptitaj de unu aŭ kelkaj homoj por povi logike rezoni (kiel en programlingvoj), por faciligi internacian komunikadon (kiel en Esperanto) aŭ nur ĉar ĝi estas amuza (kiel navia en la filmo Avatar, la dotraka en la filmo Game Of Thrones aŭ la klingona en Star Trek).
Rozeta ŝtono
La Rozeta ŝtono estas granita (fakte granodiorita) ŝtonplato malkovrita en Raŝido (arabe Raŝid, france Rosette), Egiptio, kiu mezuras 114 x 72 cm kaj portas inskribojn de la sama teksto en tri skriboj (egiptalingve per hieroglifoj kaj egipta demotika skribo kaj helenlingve per greka skribo) (de supre suben). Ĝi estas el lagida (t.e. helenisma Egiptio) epoko.
Konstruita lingvo
Iuj estas konstruitaj por uzo en homa komunikado same al la naturaj lingvoj, ekzemple por uzo kiel internacia interlingvo, kiel komuna norma lingvo por parolantoj de parencaj sed malsamaj dialektoj aŭ kiel apartiga lingvo (germane Sondersprache) de iu grupo, sed multaj aliaj estas kreitaj por fikcio aŭ arto en pli vasta senco, por lingva eksperimentado aŭ por iu pli speciala celo. La esprimo sekreta lingvo nur diras, ke temas pri lingvo kiu ne estas komprenebla por eksteruloj, sed tiun funkcion ĉiuspecaj lingvoj povas plenumi. Bausani nomas la apartigajn lingvojn sekretaj. Aliaj konstruitaj lingvoj estas intencitaj por komunikado inter homoj kaj maŝinoj, ekzemple programlingvoj aŭ nur inter maŝinoj (maŝinlingvoj). Oni povas klasifiki la konstruitajn lingvojn laŭ pluraj malsamspecaj kriterioj.
Rozeta ŝtono
Ĉar la greka estis konata, la ŝtono ofertis ŝlosilon por atingi la komprenon de la hieroglifoj. Pri tio sukcesis kiel unua Jean-Francois Champollion en la jaro 1822 kaj tiel ekkonigis al la moderna mondo la egiptan civilizon, post kiam Thomas Young jam faris la unuajn decidajn paŝojn al la deĉifrado. "Rozeta ŝtono" estas tial metaforo por ponto-ilo inter malsamaj komuniksistemoj. La Ŝtono estas videbla en la Brita Muzeo.
Konstruita lingvo
Iuj ankoraŭ alkroĉiĝas al la romantika vidpunkto ke ne eblas aktive influi lingvojn. La moderna lingvistiko pruvis, ke ne ekzistas naturaj lingvoj, kiuj ne uzas regulojn aŭ aliajn normajn procezojn por plenumi la bezonojn de siaj lingvokomunumoj.
Rozeta ŝtono
La helenisma reĝo Ptolemeo la 5-a venis al majoritato en 196 a.K. kaj estis kronita kiel faraono en Memfis, okazo rememorita pere de la kreado de la Rozeta ŝtono. Tiu enhavas gravan informon pri impostoj, nome unu el la plej fruaj dokumentoj prie.
Konstruita lingvo
Chomsky pri konstruitaj lingvoj
En intervjuo: Faculty Forum Online: A Conversation with Noam Chomsky la lingvisto Noam Chomsky eksplikis sian avizon pri kial konstruitaj lingvoj ne povas reale funkcii senpere.
Tomasz Kamusella pri konstruitaj lingvoj
"Kiel ŝtatoj, nacioj, universitatoj, urboj, asocioj, arto, beleco, religioj, maljusteco, aŭ ateismo estas artefaktoj inventitaj kaj formitaj de individuoj kaj iliaj grupoj" [2] - Tomasz Kamusella [3].
Klasifiko laŭ funkcio
Priskriboj de la unuopaj klasoj troveblas pere de la ligiloj.
1334
En la jaro 1334 post Kristo okazis, interalie:
Konstruita lingvo
Klasifiko laŭ fontlingvoj
Al la aposterioraj lingvoj apartenas plej konsekvence la konstruitaj normlingvoj kaj la la kontrolitaj lingvoj. Plej multaj internaciaj planlingvoj ankaŭ estas grandparte aposterioraj. La elekto de fontlingvoj kaj la relativa pezo atribuita al ili varias inter malsamaj planlingvoj. En plej multaj kazoj temas pri eŭropaj (okcidentcivilizaj) lingvoj. Al tiu klaso apartenas ekz. Volapuko, Esperanto, Interlingvao kaj similaj lingvoj. Plej multaj adoptas la okcidentcivilizajn internaciajn vortojn. Afrihilio baziĝas sur afrikaj lingvoj. Multaj fikciaj lingvoj ankaŭ estas aposterioraj, ekzemple imagigantan alternativan historion, en kiu dialektoj de la latina lingvo evoluis al fikciaj latinidaj lingvoj kiel Brithenig.
Al la aprioraj lingvoj apartenas ekzemple la filozofiaj lingvoj de la 17a jarcento, Solresolo kaj la logikaj lingvoj de la 20a jarcento, ekzemple Loglano kaj Loĵbano. La ekskluzivaj lingvoj (”malinterlingvoj”) kiel la ĝemelaj kaj la apartigaj lingvoj estas tipe aprioraj en sia vortprovizo, sed ne en siaj gramatikaj strukturoj. Konsiderindan nombron da aprioraj trajtoj havas ankaŭ Volapuko. Esperanto havas kelkajn (ekzemple kelkajn finaĵojn kaj vortojn kiel edzo kaj krokodili), dum Interlingvao havas preskaŭ neniajn.
Klasifiko laŭ aŭtonomeco
Tie oni povas unue distingi inter memstaraj, aŭtonomaj lingvoj kaj varioj aŭ registroj de ekzistantaj lingvoj. En certaj lingvaj ludoj oni transformas la vortojn laŭ certaj simplaj reguloj. Ekzemplo estas Pig Latin (vario de la angla) kaj Verlan (vario de la franca). Tiaj ludoj, foje nomataj ”sekretaj lingvoj”, kiuj estas popularaj ĉe infanoj kaj junuloj eble tutmonde, klare ne estas aŭtonomaj lingvoj. Ĉe malsamaj registroj de lingvo temas pri socilingvistikaj varioj de lingvo, elektendaj laŭ diversaj kondiĉoj, ekzemple la rolo, kiun plenumas la parolanto, la rango, sekso, aĝo de la alporalata persono, ktp. Tio, kio distingas malsamajn registrojn estas plej ofte la vortprovizo, dum la sintaksaj kaj morfologiaj reguloj restas la samaj.
Demokrata Movado (Francio)
La franca Demokrata Movado (france: Mouvement démocrate) estas la titolo de la politika movado kreita de François Bayrou post la unua prezidenta balotvico de 2007. La principon de ĝia kreo alprenis la nacia konsilio de la Unuiĝo por Franca Demokratio (Union pour la démocratie française, UDF). La Demokrata Movado estas politika partio, kiu arigos la demokratojn, kiuj aspiras al sendependeca pozicio en la politika sfero. Per siaj sindetenoj en la voĉdono por investituro de la ministraro de François Fillon, la kvar demokrataj deputitoj konfirmis la "sendependecan" pozicion de sia partio—sendependeco kaj de la parlamenta majoritato kaj de la opozicio.
Konstruita lingvo
Klasifiko laŭ aŭtonomeco
Ofte la formoj de certa registro rezultis el releksikonigo aŭ revortarigo. Tio estas anstataŭado de vortoj per aliaj. Tio ankaŭ karakterizas sekretajn lingvojn kaj oftas ĉe apartigaj lingvoj. Ekzemple, damino povas esti konsiderata kiel releksigkonigita registro de la loka lardila lingvo, kvankam la diferencoj en tiu kazo estas ekstremaj. Kelkaj konstruitaj lingvoj originis el releksikonigo de aliaj. Ekzemple, Loĵbano komenciĝis kiel releksikonigo de Loglano, sed la lingvoj dise evoluis post tio.
Demokrata Movado (Francio)
Eŭropa ambicio
Antaŭ la kreo de la Demokrata Partio, François Bayrou lanĉis la Eŭropan Demokratan Partion en aprilo 2004 kun Francesco Rutelli. Ĝia honorprezidanto estas Romano Prodi. En 2005 la Eŭropa Demokrata Partio kreis Mondan Demokratan Aliancon kun la Novaj Demokratoj (News Democrats, Clinton-isma frakcio de la usona Demokrata Partio.
Konstruita lingvo
Klasifiko laŭ aŭtonomeco
Ĉe aŭtonomaj lingvoj gravas plue la distingo inter skemismo kaj naturalismo (aŭ naturismo). Ĉe skemismo temas pri utiligado de la propraj rimedoj de la lingvo. Ĉe naturalismo temas pri imitado de fontlingvaj formoj. La distingo plej ofte koncernas la vortfaradon. Por tiu, la skemismaj lingvoj tendencas utiligi la aron da leksemoj kaj morfemoj, kiuj jam ekzistas en la lingvo, dum la naturalismaj tendencas prunti pretajn vortojn el siaj fontlingvoj. En tiu rilato la naturalisma, novlatina Interlingvao distingiĝas disde la skemisma Esperanto. La vortoj de Interlingvao similas al tiuj de siaj fontlingvoj kaj plej ofte estas rekoneblaj por ties parolantoj sen lernado, sed ĉiu vorto devas esti aparte memorigita de tiuj kiuj ne jam konas latinidan lingvon. En Esperanto, la vortoj estas faritaj el aŭtonomaj morfemoj laŭ la propraj reguloj de lingvo, kio postulas iom da lernado de ĉiuj, sed por aktiva uzado, Esperanto estas pro sia skemeco pli simpla ol Interlingvao.
Demokrata Movado (Francio)
Renovigo de la politika praktiko
Dum la prezidenta kampanjo de 2007 en Francio, la ĉefelemento de la kampanjo de François Bayrou estis la volo renovigi la politikan vivon. Laŭ la Demokrata Movado tiu renovigo karakteriziĝas per:
Konstruita lingvo
Klasifiko laŭ aŭtonomeco
Notindas ke spontanee estiĝintaj interlingvoj (piĝinoj) kiuj stabiliĝis aŭ transformiĝis en kreolajn lingvojn, kaj kies natureco apenaŭ estas disputebla, tute ne estas naturalismaj sed altagrade skemismaj. Pro tio, ankaŭ tiuj ne estas tuj facile kompreneblaj por parolantoj de la ĉefa(j) fontlingvo(j), sed ili estas facile lerneblaj por ĉiuj. Tre naturalismaj, ankaŭ en sia gramatiko, estas superdialektaj normaj skriblingvoj kiel la novnorvega, dum pli granda skemismo estas karakterizo de la kontrolitaj lingvoj. Plej skemismaj estas la filozofiaj lingvoj.
ISO kodoj
ISO 639 havas kodojn por ok unuopaj konstruitaj lingvoj: eo, ia, ie, io, vo, afh, jbo, tlh, tok. Nur malnova ISO 639-2 kaj ISO 639-5 havas ankaŭ la kodon "art" ("artificial", artefarita) por "aliaj konstruitaj lingvoj".
Literaturo
Ĉiu el la sekvaj libroj traktas nur kelkajn elektitajn specojn de konstruitaj lingvoj.
Éva Andor
Éva ANDOR, hungare Andor Éva estis hungara operokantistino (soprano) kaj pedagogo.
Éva Andor naskiĝis, kiel Prácser Éva la 1939 en Budapeŝto kaj mortis la 16-a de majo 2014.
Biografio
Éva Andor komencis sian karieron en infanokoruso kaj ŝia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Inter 1958–1964 ŝi frekventis muzikan ĉeflernejon en Budapeŝto, poste ŝi lernis en Berlino ĝis 1972. Ekde 1964 ŝi kantadas en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj ekde 1986 ŝi instruas en la muzika ĉeflernejo, kie ŝi havas altan postenon. Ŝi ricevis premiojn en 1969, 1976, 1984.
Levice (provinco Cuneo)
Levice estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bergolo, Castelletto Uzzone, Feisoglio, Gorzegno, Pezzolo Valle Uzzone, Prunetto kaj Torre Bormida.
Lavras (mikroregiono)
La mikroregiono Lavras (esperante: Lavras) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 9 municipojn.
Sălnița
Sălnița (hungare: Erdőszállás) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 919 loĝantojn (rumanoj); en 1992 522 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1564. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Vima Mică.
NGC 4023
NGC 4023 (aliaj indikoj — UGC 6977, MCG 4-28-113, ZWG 127.127, PGC 37732) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Johann Pfeffinger
Johann(es) PFEFFINGER (naskiĝinta la en Wasserburg am Inn, mortinta la  en Lepsiko) estis grava germana teologo kaj reformacianto.
Vivo
Post frekvento de latinlernejo en Annaberg (Amberg) en 1499, li iĝis en 1515 akolito kaj en 1518 subdiakono en Salcburgo. Ordinacio sacerdota iĝis en printempo 1518. La sekvajn jarojn li deĵoris en Bad Reichenhall, Saalfelden kaj en 1521 kiel konventa predikisto en Passau.
En 1523 li eksuspektitis pri ŝato de ideoj de Marteno Lutero kaj fuĝis je Wittenberg, kie li enmatrikuliĝis en la 15.11.1524. Inter 1527 kaj 1530 li laboris kiel paroĥestro en Sonnewalde. Forpelite fare de la episkopo de Meißen li ekpredikistis ĉe la princelektista Klostro Eicha apud Naunhof. En 1532 li iĝis paroĥestro en Belgern ĉeestante la oficialan enkondukon de Reformacio en Lepsiko. En la pentekosta mardo de 1539 li faris sian unuan protestantisman predikon en la Preĝejo Sankta Nikolao (Lepsiko). Unu jaron pli poste, en la 24.8.1540, li iĝis superintendanto lepsika kaj bakalaŭriĝis en la 6.9.1541 pri teologio ĉe la Universitato de Lepsiko. Sekve li rajtis fari multajn bibliajn ekzegezajn seminariojn kaj predikojn, ekz. ankaŭ en Glauchau, kun la komisio pretigi la regionojn de la Schönburg-regado por la nova kredo. En la 6.9.1543 Pfeffinger iĝis licenciulo pri teologio kaj en la 10.10.1543 doktoro (cetere la unua doktoro pri teologio Lepsike). Ses monatojn pli malfrue li ekprofesoris. Enprelege li ofte traktis la verkon Loci communes de Filipo Melanktono.
En la jaroj 1549, 1552, 1555, 1557, 1561, 1565 kaj 1569 li dekanis ĉe la fakultato pri teologio kaj estis en 1555 vickanceliero de la lepsika altlernejo. La saman jaron li atingis la katedestrecon. En 1542 realiĝis sub lia observado la finfina venko de Reformacio en la Schönburg-regionoj. En 1549 li iĝis kapelano en Meißen, konsistoria asesoro kaj ano de dekvira kolegio. Per la en 1555 publikigita tezo - ke dumkonvertiĝe la homoj kune kun la Sankta Spirito agus - li provokis la t.n. sinergian kverelon (1555–1560): tio estas sendube - teologihistorie - la plej grava punkto en la scienca vivo de Pfeffinger. Krome li famiĝis kiel aŭtoro de la tre disvastiĝinta edifa libreto Trostbüchlein kiun komence li faris nur por si mem post la ĉagreniga morto de la filo. En la lepsika urbokvartalo Connewitz nomitis strato por li.
Familio
Pfeffinger nuptis en 1528 en Sonnewalde Bertha Elisabeth Kühlstein (1503-1560), filino de la sonnewald-a burĝo Valentin Kühlstein. Kun ŝi li havis infanojn el kiuj konatas Johannes Pfeffinger (1529-3.9.1551), Martin Pfeffinger († 1534), Paul Pfeffinger (1533-26.7.1576 en Rochlitz) iĝis en 1562 superintendanto en Delitzsch kaj en 1574 en Rochlitz, kaj la filino Elisabeth († 1576) kiu edziniĝis en la 18.11.1550 en Lepsiko al Heinrich Salmuth.
Dimechaux
Geografio
Dimechaux estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.
La vilaĝo Dimechaux troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Dimechaux etendiĝas sur 4,85 km².
Administrado
Dimechaux apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Floranta Baroko
Floranta Baroko (Blühendes Barock) oni nomas la ĝardenojn ĉirkaŭ la rezideja kastelo en la germania urbo Ludwigsburg.
Historio
Dum la konstruado de Ludwigsburga kastelo sub duko Eberhard Ludwig ekde la jaro 1704 oni ankaŭ konstruis norde kaj sude de la kastelo ĝardenojn, plivastigitaj sub duko Karl Eugen sub nova aspekto. La fruktoĝardeno estiĝis ekde 1797 sub duko Friedrich la 2-a. En la jaro 1828 oni malfermis la ĝardenojn por la publiko kaj uzis ilin ankaŭ agrikulture.
Okaze de 250-jara jubileo de kastelo kaj urbo Ludwigsburg en la jaro 1954 ekde 1953 sub la gvido de Albert Schöchle oni donis al la ĝardenaĵo novan aspekton, parte laŭ historia, parte al la Baroko libere postsentita formo. La denova malfermo sub la nomo „Floranta Baroko“ okazis je la 23-a de aprilo 1954 paralele al la malfermo de „Federacia Ĝardenoekspozicio“. La fabeloĝardeno ekestis en 1959, la Granda Brodejo (= baroka ĝardenartaĵo) je la norda flanko en 1961.
Rilatoj al Esperanto
En somero 1988 en la kastela kortego kaj la ĉirkaŭa parkaro okazis solena festado okaze de la 25-jara jubileo de ŝtate subtenitaj grupaj renkontiĝoj inter junaj francoj kaj germanoj kaj ankaŭ de la tiucele fondita Oficejo Franc-Germana pri Junularo. En tiu evento ankaŭ la franca kaj germana Esperanto-Junularoj prezentiĝis per granda komuna informstando kaj multaj informiloj en dezajno kunordigitaj franc- kaj germanlingve, ĝenerale pri Esperanto kaj TEJO, sed ankaŭ specife pri franc-germanaj junularaj renkondiĝoj ebligitaj per neŭtrala internacia lingvo.
2749 Walterhorn
2749 Walterhorn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, en Germanio.
Persan - Beaumont (stacidomo)
Persan - Beaumont estas franca stacidomo sur linio -. Ĝi situas en Persan, apud Beaumont-sur-Oise, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
2749 Walterhorn
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan amatoran astronomon Walter Horn (1881 - 1967), fondinto de la publika observatorio de Solingen.
Persan - Beaumont (stacidomo)
Ĝi estis malfermita en 1846 de "Compagnie des chemins de fer du Nord".
Jamajka baktriso
La jamajka baktriso (Bactris jamaicana) estas specio de palmo endemia de Jamajko. Oni trovas tiun neotropisan specion en la jamajkaj humidaj arbaroj.
Persan - Beaumont (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien kaj de aliaj de Hauts-de-France.
Jamajka baktriso
Laŭ Salzman kaj Judd B. jamaicana konstituas kladon kun B. plumeriana kaj B. cubensis, la aliaj baktrisaj specioj de  Grandaj Antiloj.
Persan - Beaumont (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Pierrelaye - Creil (329000).
-59
En la jaro 59 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Pianokonĉerto (Schumann)
La pianokonĉerto a-minora op. 54 estas romantisma konĉerto por piano kaj orkestro de Robert Schumann. Li finfaris la konĉerton en 1845 kaj unuafoje prezentis ĝin en decembro de la jaro. La konĉerto, kiu ekestis dum la altromantismo, havas multajn ecojn de la romantisma epoko. Same kiel kelkaj aliaj koncertoj de la 19-a jarcento la konĉerto en a-minoro havas simfonian karakteron. Ĉar la verko komence estis koncipita kiel fantazio, la tuta konĉerto staras sub romantismaj-fantastaj impresoj. Schumann bezonis por la prokrastita pretigo pli ol kvin jarojn. Sur la titolpaĝo Schumann indikas la diferencajn ekestotempojn de la movimentoj.
Ekesto
Schumann jam antaŭe provis komponi pianokonĉertojn. En 1828 li komencis per konĉerto en E♭-maĵoro kaj ekde 1829 ĝis 1831 li verkis pri konĉerto en F-maĵoro, sed finfaris neniujn el ĉiuj laboroj. Jam la 10-an de januaro Schumann esprimis unuafoje la ideon verki pianokonĉerton en a-minoro. En letero al sia estonta bopatro Friedrich Wieck li eldiris: „Mi pensas, ke la pianokonĉerto eliru de C-maĵoro aŭ a-minoro.“ En 1841 finfine ekestis ekde la 17-a ĝis 20-a de majo la Fantazio por piano kaj orkestro a-minora. Schumann provis sensukcese loki ĝin ĉe eldonistoj. La movimento nomita Allegro affettuoso por piano kun akompanado de la orkestro op. 48 unuope vendiĝis ĉe neniu edonisto. En aŭgusto 1841 samkiel en januaro 1843 Schumann prilaboris la movimenton, restis tamen sensukcesa. Tial li decidis pligrandigi la verkon al pianokonĉerto. En 1845 Schumann aldonis intermezon kaj rondelon kaj finfaris la pianokonĉerton.
La verko estis unuafoje prezentita en Lepsiko la 4-an de decembro 1845 kun lia ezdino Clara Schumann ĉe la piano kaj Ferdinand Hiller kiel dirigento. Alie ol multaj pianokonĉertoj de la romantismo ĝi estis fervore akceptata. Clara Schumann skribis post la unua prezentado: "... kiel riĉa je inventado, kiel interesa ekde la komenco ĝis la fine ĝi estas, kiel freŝa kaj kia bela kohera tutaĵo!"
Ensemblo
Schumann elektis por sia pianokonĉerto a-minora la kutiman ensemblon por konĉertoj de la fruromantismo. La orkestro konsistas el paraj flutoj, hobojoj, klarnetoj, fagotoj, kornoj kaj trumpetoj. Aldoniĝas timbaloj kaj arĉorkestro de meza, sed nepre simfonia grandeco. La prezentado de la konĉerto daŭras depende de la interpretado ĉ. 45 minutojn.
Principo de kunfandiĝo
Dum kiam baroka solokonĉerto prefere ellaboras la kontraston inter orkestro kaj soloinstrumento (tuteco kaj solo), la solokonĉertoj de Mozart kaj aparte de Beethoven montras pli kaj pli tendencojn al endentiĝo de soloinstrumento kaj orkestro. Je la tempo de Schumann do elformiĝis du specoj de solokoncertoj.
Aliaflanke preskaŭ simfoniecaj konĉertoj, en kiuj la soloinstrumento pli forte estas enigita en la muzika okazado kaj la motiva laboro. Ĝi povas pli taŭge realigi la fortecojn kaj karakterizaĵojn de sia unuopaj subgrupoj. La kontrastprincipo de la klasikaj solokonĉertoj cedas ĉi tie al principo de kunfandiĝo.
Kontraŭ la virtuozeco montrata eksteren laŭ la unua speco de konĉertoj Schuman direktis refoje akrajn atakojn. Por li male la dua modelo estis estontomontra.
Clara Schumann skribis pri tio post la unua prezentado:
Akceptado
La samtempuloj akceptis la verkon ĉiukaze pozitive. Ili aparte akcentis la lertan, kolorriĉan kaj memstaran traktadon de la orkestro, kiu cedas al piano kaj orkestro samkvantan spacon. Tiel laŭdis la revuo Leipziger Allgemeine Musikzeitung la komponaĵon la 31-an de decembro:
La ĵurnalo Dresdner Abendzeitung laŭdis la "tute memstaran, bele kaj interese kondukatan traktadon de la orkestro", kaj rekonas, ke la forta "repaŝado de la pianopartio en la fonon" nepre povas esti rigardata kiel progreso.
Studený Zejf
Studený Zejf, (Kaltseifen) estas domaro en Ĉeĥio, (loka parto) de municipo Písečná. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudoriente de Písečná, laŭ fluo de rivereto Bělá. Vivas ĉi tie.
Historio
Studený Zejf estiĝis en frývaldova senjorujo apartenanta al vroclavaj eppiskopoj en la jaro 1583. Fondis ĝin frývaldova hetjmano Georg Springfeld per parceligo de episkopa kortumo.
Dum enkonduko de municipa establo en la jaro 1850 Studený Zejf fariĝis domaro de Široký Brod, sed en la jaro 1924 ĝi estis donita al Písečná.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Studený Zejf laŭ kalkulado aŭ aliaj oficaj registroj:
En Studený Zejf estas registritaj 58 adresoj : 51 daŭre loĝigitaj domoj kaj 7 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 47 domoj, el tio 41 daŭre loĝigitaj.
József Szauder
József Szauder [jOĵef saŭder], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szauder József estis hungara literaturhistoristo, profesoro, instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1970). József Szauder naskiĝis la  1917 en Budapeŝto. Li mortis la 1975 en Budapeŝto.
Biografio
József Szauder frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Romo. Ekde 1941 li instruis en gimnazio. Inter 1950–1955 li laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi, krome li instruis ekde 1950 en Universitato de Budapeŝto. Inter 1961–1966 li estis katedrestro en universitato de Szeged, krome dekano en la studjaro 1964, poste li revenis al Budapeŝto, al literatura instituto. Inter 1971–1975 li instruis en Romo. Li okupiĝis precipe pri hungara kaj itala literaturoj. Li ricevis premiojn en 1965 kaj 1975.
Listo de senatanoj de Savoie
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Savoie de la Tria Respubliko ĝis nun.
Hvozdec
Hvozdec estas nomo de kelke da setlejoj:
Tajda vojo
Tajda vojo (france chaussée submersible, angle tidal road, germane Gezeitenstraße) estas pavimita vojo por veturiloj al tajda insulo: ĝi uzeblas por veturiloj dufoje dum diurno kaj dum aliaj tempo situas sub la akvonivelo, depende de la alteco de la tajdo. La vojo trairas areojn de Vado kaj anstataŭas ponton aŭ digon, ĉefe en okcidenta Eŭropo.
Vojoj al tajdaj insuloj:
31661 Eggebraaten
31661 Eggebraaten estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew John Eggebraaten, finalisto en 2015 de la Broadcom MASTERS : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro lia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la John Adams Middle School de Rochester (Minesoto).
Historia tramo de Vankuvero
La historia tramo de Vankuvero ( Vancouver Downtown Historic Railway) estas trama linio en Vankuvero (Kanado), kiu uzas historiajn vagonojn. Ĝi trafikas inter Granville-Insulo kaj Cambie-strato, je semajnfinoj kaj festotagoj en somero (inter komenco de majo kaj mezo de oktobro). Iam ĝi atingis eĉ la muzeon Science World, ĉe la centra fervoja stacio, sed tiun parton de la trako oni intertempe malkonstruis.
La linio uzas eksan var-fervojan trakon. Sur ĝi trafikas du restaŭritaj vagonoj, posedataj de la urbo Vankuvero kaj zorgataj de volontuloj. La servo komenciĝis la kaj estas manifestacio por moderna trama sistemo, kiun la urbo planas. Ties unua linio plilongigu la nunan trakon trans haltejon Science World; ĝi iru tra la kvartaloj Chinatown kaj Gastown ĝis la fervoja stacio Waterfront Station kaj Stanley-Parko.
Eksperimenta trafiko
Veturante sur eksa fervoja linio la vankuvera tramo uzas la norm(al)an ŝpuron de 1435 mm. Antaŭ kaj dum la Vintra Olimpiko 2010, de la 21-a de januaro al la 21-a de marto, sur la linio eksperimente veturis du modernaj tramoj de tipo Bombardier Flexity Outlook, kiujn prunte disponigis la urbo Bruselo. Ili veturis sur la konservita trako inter Granville-insulo kaj la olimpika vilaĝo (1,8 km), kiu situas ĉe Cambie-strato. La veturado estis senpaga por la pasaĝeroj. La aŭtoritatoj estis tre kontentaj pri la intereso de la publiko.
Pro la eksperimenta trafiko necesis iom modifi la katenarion kaj la trakforkojn kaj fortransporti la historiajn veturilojn al fervoja riparejo en Coquitlam. Estas planoj rekomenci la someran trafikon en majo 2010, post malfaro de la trakforkaj modifoj.
Situo
La trako de la historia linio komenciĝas kontraŭe de Granville-Insulo, proksime de aŭtovojo 99. La komenca stacio nomiĝas Granville Island. De tie la linio iras pli-malpli orienten, ĉiam sude de la golfo False Creek, kaj atingas la stacion Olympic Village (olimpika vilaĝo), kie la prova servo okaze de la olimpikoj finiĝas. Iam la historia linio pluiris nord-orienten al stacio Science World, kiu situas proksime de la ĉefa fervoja stacidomo (Main Station).
La tramo konektiĝas kun la metroa sistemo SkyTrain ĉe Olympic Village kun la "Kanada Linio". Ĉe Science World estis kaj povus reesti konekto al la du aliaj linioj.
La diskutata plilongigo de la tramlinio servu al la urbocentra duon-insulo de Vankuvero. Unu linio laŭiru ties nordan bordon, tuŝante la fervojan stacion Waterfront (kun ligo al la metroo) kaj atingante Stanley-Parkon. La alia linio laŭ la suda bordo atingu stacion Davie Street, kun metroa ligo ĉe stacio Yaletown-Roundhouse.
28942 Yennydieguez
28942 Yennydieguez estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yenny Dieguez, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Jose Marti MAST 6-12 Academy en Hialeah (Florido, Usono).
12665 Chriscarson
12665 Chriscarson estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Christopher A. Carson, kontribuinton de la NASA-a misio Lucy al la kiel Direktoro de la (Kosmoveturila) Observatorio.
Kersaudy
Kersaudy estas la familia nomo de la jenaj personoj:
-61
En la jaro 61 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Esperanto-instruado en orienta Berlino
Unua Esperanto-kurso post oficialigo 1965
La unua Esperanto-kurso post la oficialigo de Esperanto en GDR okazis en Orienta Berlino en la tura ĉambro de Kulturdomo „Erich Franz“, Schönhauser Allee en la jaro 1965. Gvidis ĝin Renate kaj Dieter Berndt laŭ propra instrua materialo.
Lernolibroj en Orienta Berlino meze de la 1960-aj jaroj
Spertoj de Fritz Wollenberg
Unuafoje mi sciiĝis pri Esperanto en kemia entrepreno en Berlin-Friedrichshain, kie mi laboris dum feriado kiel lernanto en la 9-a klaso. La lernolibron en versoj de Karl Vanselow mi fascinite tralegis dum unu nokto.
Sed krom iu denaska Vienanino en la entrepreno, kiu rakontis pri la ideoj kaj pri Esperanto-renkontiĝoj en la 1920-aj jaroj, mi ne trovis alian Esperanto-kontakton. Nur iom pli ol du jarojn poste, en Februaro 1966, mi atentiĝis pri anonco en la gazeto Berliner Zeitung. Mi partoprenis la anoncitan kurson en la klubo de Kulturligo, Prenzlauer Allee 217. Mia instruisto estis la ĵurnalisto Karl-Ulrich Riemann. Ni lernis laŭ la lernolibro de Fritz Hegewald el 1926, uzantaj la gramatikan metodon. Avantaĝo de ĉi tiu metodo estis, ke mi rapide akiris superrigardon pri la tuta gramatiko.
Post la duonjara kurso mi venis en la grupon Prenzlauer Berg en Kollwitzstraße, kiun gvidis Karl Maier. En ĉi tiu rondo kunvenis spertaj geesperantistoj, kiuj dum la vesperoj uzis nur Esperanton. Mi konatiĝis kun gesinjoroj von Waldowski, Paul Lindner, Rudi Graetz, Ernst Schonert, Karl Schulze kaj aliaj kaj lernis konversacii en Esperanto. Al ili mi dankas miajn lingvokonojn.
Kiel lernolibron oni uzis siatempe la libron „Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, Limburg 1953.
En 1967 mi entreprenis mian unuan eksterlandan vojaĝon al Hungario kaj tie konvinkiĝis pri mia parolkapableco kaj pri la praktika valoro de Esperanto. Apud multaj personaj renkontiĝoj, belaj travivaĵoj kaj ĉeesto en kulturaj eventoj mi partoprenis en la Pedagogia Esperanto-Seminario en Szeged kurson, en kies kadro inter aliaj prelegis la fama prof. Istvan Szerdahelyi de la Universitato en Budapeŝto. Baza studmaterialo estis la „Gvidlibro por supera ekzameno“, verkita de Szerdahelyi, Pechan, Balkányi, Kökény, Kalocsay kaj Vatré, eldonita en Budapeŝto 1966. Mi fine sukcesis en la ekzameno B.
<!--== Esperanto in der Volkshochschule in Berlin-Prenzlauer Berg== Monika Ludewig
Hella Sauerbrey en la 70aj jaroj kaj Monika Ludewig en 2000. Fotoj: Blanke-arkivo; FW, Julio 2000
Hella Sauerbrey gvidas Esperanto-kurson en la Kulturdomo „Erich Weinert“ Pankow. Poste la kursanoj fondas tie la grupon „Gajaj Humoruloj“. Fotoj: Blanke-arkivo
Ronald Schindler
Mi eklernis Esperanton en la unua kurso de la Internacia Lingvo en la Popola Altlernejo en Templin per la lernolibro de Ludwig Schödl. La libro estis la plej bona el tiuj, kiujn mi jam vidis. Klaran strukturon, vivantan kaj praktikeblan enhavon ĝi havas. La dua libro estis por mi “Paŝoj al plena posedo” de William Auld. Sekvis diversaj lernolibroj el Hungario, Jugoslavio ktp., kiujn mi ricevis dum mia “instruanta periodo” en Berlin kaj Frankfurto ĉe Odro.