cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto-Vojaĝservo
La Esperanto-Vojaĝservo - kutime literumata Esperanto VojaĝServo - estas servo instalita de la organizaĵo ELNA post 1952, kiu ekde tiam organizis komunajn vojaĝojn de nordamerikaj esperantistoj, precipe al Universalaj Kongresoj de UEA, ofte kun aparte organizataj antaŭ- aŭ postkongresaj turismaj programoj. Multajn jarojn interalie William A. Shanks el Mesa, Arizono, estis unu el la ĉiĉeronoj kaj vojaĝgrupaj gvidantoj de la vojaĝservo, ĝis li mortis en 2001, kaj post sia emeritiĝo kiel instruistino en Oakland, Kalifornio, la esperantistino Lusi Harmon en la 1990-aj jaroj kaj poste administre gvidis la servon. Don Harlow en konsilaro por novaj usonaj Esperanto-parolantoj de 2007 ankoraŭ mencias la servon, sed el la postaj jaroj mankas interretaj informoj. Tial ne klaras, ĉu la servo aktuale ankoraŭ funkcias. En la komencaj jaroj de sia ekzisto, ĉiukaze la servo estis vere "nordamerika", do servis esperantistojn en Kanado kaj malpli grandkvante ankaŭ en Meksiko same kiel en Usono.
Wilhelm Ostwald
Memoraranĝoj
1978
Festkolokvo de Sekcio Kemio kaj de Chemische Gesellschaft der DDR (Kemia Societo de GDR) okaze de la 125-a naskiĝdatreveno de Ostwald la 12-an kaj 13-an de septembro en PCI.
Prelegantoj: G. K. Boreskov (Nowosibirsko), I. Haber (Krakovo), K. Schwabe (Meinsberg), H. Gerischer (Berlino-Dahlem), G. Kelbg (Rostock), I. Stradins (Rigo), L. Rathmann (Lepsiko).
1982
Prelegoj: Hubert Laitko (AdW de GDR, Instituto pri Teorio, Historio kaj Organizado de la Scienco, Berlino): Problemoj de scienca komunikado dum jarcenta transiro. / Luboš Novy (AdW de ČSSR, Instituto pri Ĉeĥoslovaka kaj Monda Historio, Prago): Pri kelkaj konceptaj problemoj de analizo de evoluo de scienca komunikado. / Regina Zott (AdW de GDR, Instituto pri Teorio, Historio kaj Organizado de la Scienco, Berlino): Wilhelm Ostwald – teoriulo kaj praktikulo de scienca komunikado. / Wolfgang Liebscher (AdW de GDR, Centra Instituto pri Organika Kemio, Berlino): La nomenklaturo de kemiaj elementoj kaj kombinaĵoj kaj ilia signifo por la scienca komunikado. / Wolfgang Göbel (AdW de GDR, Instituto pri Teknologio de Tekstilfibroj, Dresdeno): August Kekulé kiel scienca komunikanto: La internacia Kongreso de Kemiistoj en Karlsruhe 1860 – elirpunkto de la triumfiro de valenta teorio. / Uwe Niedersen (Humboldt-Universitato en Berlino): Ostwald kaj la estiĝo kaj la komunikado de la ideo de tempa direkteco de natura okazado. / Gretel Brauer (Ostwald-Memorejo Großbothen, nepino de Ostwald): Kelkaj rimarkoj pri la rilato de diverseco de interesoj kaj scienca produktiveco de W. Ostwald.
1996
Interlingvistika kolokvo pri Wilhelm Ostwald de Gesellschaft für Interlinguistik, Wilhelm-Ostwald-Gesellschaft zu Großbothen kaj Esperanto-Ligo Berlin kun Ostwald-ekspozicio de la Arkivo de la Berlin-Brandenburgia Akademio de Sciencoj en novembro 1996 en la Ekonomika Fakultato de Humboldt-Universität zu Berlin.
Okazo estis la prelego de Ostwald „La internacia helplingvo kaj Esperanto“, farita en 1906 en la en sama konstruaĵo Spandauer Straße 1 malfermita Komerca Altlernejo Berlino.
1998
Festkolokvo pro la 100-jariĝa jubileo de inaŭguro de la PCI ĉe la Universitato Lepsiko la 9-an ĝis la 11-an de januaro.
Prelegantoj: R. Szargan, H. C. Papp, H. Baumgärtel, K. Krause, G. Ertl, M. Winnewisser, J. Schwuger, W. Fratzscher, W. Lorenz/A. Meisel/K. Quitzsch, Habilitiĝantoj: K. Möhle/K.-H. Hallmeier/G. Wittstock, Großbothen: R. Schmidt, M. Brauer, W. Höflechner.
2004
Wilhelm-Ostwald-Simpozio de BBAW kaj de la Saksa Akademio de Sciencoj en Lepsiko, subtenita de la Estonia Akademio de Sciencoj kaj de la Latvia Akademio de Sciencoj de la 26-a ĝis la 27-a de novembro 2004 en Berlino pri interfakaj kaj internaciaj aspektoj ĉe Ostwald.
Gvidado: Eberhard Knobloch, Berlino kaj Wolfgang Fratzscher, Halle. Prelegoj: Ortrun Riha, Lepsiko: Infano de lia tempo: Ostwald el scienchistoria perspektivo / Erki Tammiksaar, Tartu: Wilhelm Ostwald kaj Tartu / Klaus Mainzer, Augsburg: Katalizo kaj energio – La naturfilozofio de Wilhelm Ostwald hieraŭ kaj hodiaŭ / Wolfgang Fratzscher, Halle: Teknika energetiko kaj ĝenerala energetiko / Jan Koenderink, Utreĥto: Ostwald and the Theory of Colors / Frank-Michael Matysik, Lepsiko: Fizika kemio kaj elektrokemio: Mejloŝtonoj kaj fokusoj de Ostwald / Regina Zott, Berlino: Mastrumado de la menso – Wilhelm Ostwald pri lernado, studado kaj reformado.
Gălășeni (Cuzăplac)
Gălășeni [gələŝenj] (hungare: Tóttelke) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 467 loĝantojn (rumanoj, ciganoj); en 1992 245 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1523. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Cuzăplac.
Gălășeni limas oriente kaj sude al distrikto Cluj. Ĝi havas fervojan stacion ĉe la linio inter Kluĵo kaj Huedin.
Mackie Messer
Mackie Messer estas londona reĝo de submondejo, rabisto kaj murdisto el teatra ludo Die Dreigroschenoper de germana dramisto Bertolt Brecht. La teatraĵo havis premieron la 31-an de aŭgusto 1928 en Berlino. Aŭtoro de muziko estas germana komponisto Kurt Weill.
Paterna del Campo
Paterna del Campo estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Paterninos. La censita populacio en 2010 estis loĝantoj kaj la denseco estas 28,37 loĝ./km².
Situo
Paterna del Campo estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Graflando (Onubo) en la sudorienta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 186 m; je 62 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 132 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 25' N, 6º 24' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (kotono, tritiko, sunfloro, beto kaj olivarbaro) kaj brutobredado (ŝafo kaj porko, kaj ne tiom bovo, kapro kaj ĉevalo. Forstado, ĉefe de eŭkalipto, kverko ktp. Rura turismo, ĉasado.
Historio
Konstituiĝis fine de la 13a jarcento post la konkero de la teritorio al islamanoj kaj post la senloĝigo de ties domaroj kampare.
Vidindaĵoj
Kastelo, preĝejoj, ermitejoj, natura naĝejo, arabdevena fonto, akvedukto, nobelaj domoj...
La fluganta klasĉambro
La fluganta klasĉambro (Das fliegende Klassenzimmer) estas romano de la germana verkisto Erich Kästner, kiu estis publikigita en 1933.
Intrigo de la teatraĵo scenarita fare de Johnny Trotz
La teatraĵo "La fluganta klasĉambro" rakontas pri klaso kie infanoj studas kaj ili kaj ilia instruisto forflugas kune kun la tuta klaso (aviadilo) al la lokoj pri kiuj ili lernas. En la unua akto, ili komencas vojaĝi. En la dua akto, ili atingas lafo-ŝprucantan vulkanon. En la tria akto, ili atingas la piramidojn de Gizo. En la kvara akto, ili atingas la nordan poluson. En la kvina akto, la aviadilo estas neatendita kaj forfalas ĝis ĝi atingas paradizon. Tie ili renkontas Sanktan Petron kaj petas venigi knabinon, kiun Ramseso la 2-a kidnapis en Gizo (en la tria akto). Petro konsentas, kaj tiam ili kantas kanton, interparolas, kaj tio estas la fino de la teatraĵo.
Rolantaro
Dum la rakonto, la knaboj renkontigas "Nefumanton" kaj Justus, kaj sekve "Nefumanto" akceptas la rolon de la loĝlerneja kuracisto.
Socialismo
Unu el la ĉefaj punktoj en la romano estas la financa situacio de Martin, kies gepatroj estas senlaboruloj, kaj liaj vortoj estas cititaj en la taksado de la organizoj laborantaj por plibonigi la situacion de la malriĉuloj. La romano estis verkita dum la severa recesio en Germanio inter la du mondmilitoj, kaj priskribas la situacion kaj perspektivon de milionoj da germanoj en tiu tempo.
Sam Green
Sam GREEN [sem grin] estas filmreĝisoro de San-Francisko, Usono. Li specialiĝis pri dokumentfilmoj.
Lia filmo "The Weather Underground" estis nomumita por Oskar-premio en 2004. Du aliaj filmoj liaj, nome "Utopia in Four Movements" kaj "The Universal Language", amplekse pritraktas la internacian lingvon Esperanto.
Vivo
Green kreskis en East Lansing, Miĉigano. Li ricevis universitatan diplomon pri ĵurnalistiko en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley, kie li studis dokumentfilmadon ĉe Marlon Riggs. Li nuntempe instruas filmadon ĉe la Arta Instituto de San-Francisko kaj la Universitato de San-Francisko.
Filmoj
Lia plej konata longa filmo nomata "The Weather Underground" fokusiĝis en la samnoma grupo de junaj radikaluloj, kiu fine de la 1960-aj jaroj kaj dum la 1970-aj jaroj provis perforte forigi la usonan registaron. La filmo premieris en 2003 en la Filmfestivalo de Sundance kaj estis nomumita por la Premioj de la Usona Filma Akademio en la kategorio de Dokumentaj Filmoj.
"The Rainbow Man/John 3:16" enfokusigas la vivon de Rollen Stewart, kiu fariĝis fama dum la 1970-aj jaroj aperante antaŭ miloj de televidaj sportaj eventoj portante ĉielarke koloritan perukon. La filmo premieris ĉe la Festivalo de Sundance en 1997.
"Utopio en kvar movadoj" ('Utopia in four movements ')
Lia plej nova dokumenta filmo estas "Utopia in four movements" (2010), kiu estis surscenigita dufoje ĉe la Sundance Film Festival en la kategorio "New Frontiers" (Novaj Limoj). La prezento estas "viva" dokumenta filmo en kiu Green mem sursceneje rakontas aldone al la filmo, kiun li prezentas, dum bando provizas samtempe parton de la filma muziko (la alia parto de la sono estas ludata de registraĵo).
Green prezentas kvar ekzemplojn de utopio. Unu el ili temas pri Esperanto, kiu laŭ la filmpriskribo estas farita por "fini militon kaj kulturan konflikton". La aliaj tri utopio-ekzemploj estas la preskaŭ komplete fiaskinta, laŭsurface plej granda aĉetcentro de la mondo en suda Ĉinio, kiu apenaŭ havas vendejojn aŭ klientojn, usona ekzilulo en Kubo, kiu plu optimismas, kaj la deziro meti skeletojn el amastombejoj en dignan ripozlokon.
Pri Esperanto prezentiĝas interalie filmetoj de Ludoviko Zamenhof kaj de Andreo Cseh instruanta en parko. Kiel lingvoekzemplon la voĉo de Humphrey Tonkin recitas versojn el la poemo 'Somernokto' de Kalocsay, sed stumblas dum la prezento. La reĝisoro diras pri Zamenhof, liaj ideoj kaj Esperanto hodiaŭ: "Zamenhof kredis, ke se ĉiu en la mondo parolus komunan neŭtralan lingvon, ne plu estus milito kaj kultura konflikto. Kvankam tio eble ŝajnas naiva al ni hodiaŭ, plu estas tutmonda movado de homoj, kiuj parolas Esperanton kaj kredas je ĝiaj idealoj." Dum vizito ĉe UK en Japanio (2007) oni filmis kelkajn Esperanto-parolantojn; unu el ili rigardas en la kameraon nur post atentigo kaj alia ridetas nur petite tion fari; tria malsukcesas dum ĵonglado kaj monociklado. Pri la historio de Esperanto la reĝisoro diras, ke "dum la frua 20-a jarcento estis pli ol cent mil Esperanto-parolantoj" ; informo pri la hodiaŭa nombro de parolantoj ne aperas en la filmo. La filmo prezentas multajn nigra-blankajn fotojn kun Esperanto-grupoj de dekoj aŭ centoj da homoj de antaŭ la dua mondmilito, dum el la nuntempo oni vidas nur unu ĝis tri homojn samtempe. Pri la fina venko la reĝisoro diras: "Dum tiu tempo oni eĉ parolis pri io nomata la 'fina venko' (aŭ 'the final victory'). Kion je la infero ili pensadis?!" . Poste la filmo prezentas bildojn de la teknika evoluo en la komenco de la 20-a jarcento kaj la reĝisoro komentas, ke "en tiu ĉi kunteksto Esperanto havis ian sencon".
La filmo ricevis asiston i.a. de ELNA kaj ESF.
"The Universal Language"
"The Universal Language" (La Universala Lingvo), produktita en 2011, estas 30-minuta filmo kaj spuras la historion de Esperanto kaj estas portreto de la hodiaŭa Esperanto-movado. En ĝi, Green kunplektas intervjuojn kaj portretojn: kiujn li filmis ĉe pluraj lastatempaj Universalaj Kongresoj kun trezoro da neniam viditaj arĥivaj bildoj pri Zamenhof kaj la frua Esperanto-movado. La filmo ankaŭ inkluzivas intervjuojn kun Humphrey Tonkin, lingvisto Arika Okrent kaj aliaj.
Hohberg
Hohberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Flago de Nevado
La flago de Nevado konsistas el blua fono kun arĝenta stelo en la supera maldekstra angulo, ĉirkaŭata de la ŝtata nomo. Super ĝi troveblas rubando kun la vortoj "Battle Born" (naskiĝinta en batalo), referenco al la ŝtatiĝo de Nevado dum la Usona Enlanda Milito. Sub la stelo estas du branĉetoj verdaj kun flavaj floroj de artemizio, la ŝtata flago.
3057 Mälaren
3057 Mälaren estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Flago de Nevado
La nuna flago venas de konkurso anoncita en 1926. La venkinta dizajno, verko de Louis Shellback III, estis submetita al kelkaj modifoj de la ŝtata parlamento, pro malkonsentoj pri la branĉetoj kaj la pozicio de la nomo "Nevada". Fine, konsento estis atingita kaj en 1929 la reganto Fred B. Balzar subskribis leĝon per kiu ĝi oficialiĝis.
-1560
En la jaro 1560 antaŭ nia erao okazis, inter alie:
Stránska
Bazaj informoj
Stránska, hungare Oldalfala estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. La hungara nomo estis longe Szentlélekfalva.
Situo
Stránska situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Rimavská Sobota-Tornaľa. La lasta troviĝas 5 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1332 en formo "Sanctus Spiritus" (=Sankta Spirito). En 1566 la turkoj, en 1682 la poloj bruldetruis la vilaĝon, kiu senhomiĝis. La refondiĝo okazis en 1750. En 1910 loĝis en Oldalfala 410 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Oldalfala apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Oldalfala rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1947 multe da hungaroj estis deportitaj al Hungario, la restantoj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis en Stránska 334 da homoj, (182 slovakoj, 151 hungaroj).
Titanic (apartigilo)
Pri katastrofo de la ŝipo Titanic estis filmitaj kelkaj diversaj samnomataj filmoj aperintaj en diversaj jaroj:
Zoltán Nyári
Zoltán Nyári [njAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyári Zoltán estas hungara operkantisto (tenoro), aktoro.
Zoltán Nyári naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Nyári jam dum la lernejaj jaroj lernis muzikon pri violono, poste li kantadis en Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto). Li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1993, lia ĉefinstruisto estis István Iglódi. Post siaj studoj li apartenis al trupo de Teatro de Kecskemét. Ekde 1995 li ne ligiĝas al trupoj, sed li havis rolojn dum jardeko en Operetoteatro (Budapeŝto). En 1998 li debutis kiel operkantisto en Teatro Szigligeti (Szolnok). En la sekva jaro li plulernis en Parizo, poste li lernis en studio de Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 2004 li debutis en la Operejo. En la teatra jaro 2006 li apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen). Kelkfoje li kantadis jam ankaŭ eksterlande. Li ricevis premion en 2005.
VTOL Aircraft - Ray
"VTOL Aircraft - Ray" estas nova tipo de aviadilo kun patento de David Posva inventisto de Svisujo.
Aviadilo
La aviadilo havas 4 flugilajn ventolilojn kaj 2 ventolilojn en vosto de aviadilo.
Drastamat Kanajan
Generalo Drastamat Kanajan (Դրաստամատ Կանայեան), konata kiel Dro, Դրօ, n. en Iğdır, tiama Rusa Imperio la 31-an de majo 1884 - m. en Bostono la 8-an de marto 1956), estis politikisto, revoluciulo, militista komandanto de de la Armena Legio de Hitlero de la Wehrmacht, la armitaj fortoj de la Nazia Germanio, kaj membro de la Armena nacia liberiga movado kaj ankaŭ de la Armena Revolucia Federacio.
Armena Demokratia Respubliko
En 1918-1920, Kanajan iĝis la Ministro de Milito en la mallongdaŭra Armena Demokratia Respubliko kaj komandis armenajn trupojn en diversaj sukcesaj militoj. La lastaj bataloj kontraŭ la Otomana Imperio ĉe la Kaŭkazo-Kampanjo esence savis la armenan respublikon de tuta detruo. Kiel ministro de Milito antaŭ la fino de 1918, li prenis respondecon ĉe la Armena-azera milito (1918-1920) kaj Kartvela-armena milito 1918. Poste en 1920, la turk-armena milito.
En 1920, post la enkadrigo de la Respubliko Armenio en Sovetunio, Drastamat Kanajan elmigris al Irano kaj poste al Germanio.
Azer-armena milito
En 1920, Drastamat Kanajan avancis al la urbo Ŝuŝi. En la nokto de la 21a - 22a de marto 1920 kiam la azeroj festis Novruzon, la armenoj de Karabaĥo komencis ribeliĝi kaj organizis surprizan atakon. Dum tiuj kolizioj miloj da homoj el ambaŭ flankoj estis mortigitaj, kun pli ol 7,000 domoj bruligitaj kaj Ŝuŝi praktike purigita de la armena loĝantaro. En aprilo 1920, la bolŝevika gvidantaro de la Ruĝa Armeo informis al Drastamat Kanajan ke li forlasu Karabaĥon. Karabaĥo-Zangezuro estis sub paŭzo de armita konfrontado inter Armenio kaj Azerbajĝano, kaj Drastamat Kanajan sciis ke se li ne plenumus tiun postulon, la Ruĝa Armeo kaj la armeo de Azerbajĝano agus kune. Kanajan devis retiriĝi pro la sovetigo de Azerbajĝano kaj la asekuroj donitaj de la mesaĝistoj de Sergo Ordzhonikidze koncerne justan solvon al la Karabaĥa konflikto. En tiu situacio la 26-an de majo la deka kongreso de la Armena Nacia Konsilio de Karabaĥo, kiu okazis en la vilaĝo Taghavard, proklamis la ŝanĝon de pozicio. La "Armena Nacia Konsilio de Karabaĥo" estis anstataŭita de la "Revolucia Komitato de Montara Karabaĥo". Ĝi estis gvidita de S. Hambarcumjan. En la sama tago Drastamat Kanajan kune kun siaj unuoj estis devigita forlasi Karabaĥon.
Morto kaj eltombigo
Post la fino de la Dua Mondmilito, Drastamat Kanajan estis arestita de la usonaj fortoj, sed baldaŭ liberigita. Kanajan ekloĝis ene de la granda armena diasporo de Libano. Dum vojaĝado al Usono por kuracista helpo, li mortis en Bostono la 8-an de marto 1956.
Kun multe da pompo kaj ceremonio, la restaĵoj de Kanajan estis translokitaj al Armenio por fina entombigo en Aparan, la 28-an de majo 2000, ene de la memorceremonio de la 82-a datreveno de la Armena Demokratia Respubliko. Drastamat Kanajan, kune kun liaj famaj kamaradoj Garegin Nĵdeh kaj Andranik Toros Ozanjan, estas konsiderita granda armena gvidanto de la armenoj tutmonde.
NGC 227
NGC 227 (aliaj indikoj — PGC 2547, UGC 456, MCG 0-2-135, ZWG 383.76) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
István Kápolnai Pauer
István Kápolnai Pauer [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kápolnai Pauer István estis hungara oficiro, historiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1881).
Bombado de Darvino
La Bombado de Darvino, konata ankaŭ kiel Batalo de Darvino, la 19an de Februaro 1942 estis la plej granda aparta atako iam farita de eksterlanda povo en Aŭstralio. Tiun tagon, 242 Japanaj aviadiloj, en du apartaj atakoj, atakis la urbon, la ŝipojn kiu estis en la Darvina haveno kaj la du urbajn flughavenojn en klopodo eviti ke la Aliancanoj uzu ilin kiel bazo por batali kontraŭ la invado de Timoro kaj Javo fare de japanoj dum la Dua Mondmilito.
Darvino estis malmulte defendita relative al la grando de la atako, kaj la Japanoj okazigis fortajn perdojn al la fortoj de Aliancanoj kontraŭ malmulta kosto de ili. Ankaŭ la urbaj areoj de Darvino suferis damaĝojn pro la atakoj kaj estis nombraj perdoj de civiluloj. Pli ol duono de la civila loĝantaro de Darvino foriris el la areo permanente, antaŭ aŭ tuj post la atako.
István Kápolnai Pauer
István Kápolnai Pauer naskiĝis la  1833 en Pest (urbo). Li mortis la 1896 en Budapeŝto.
Bombado de Darvino
Japanoj registris nur 2 aŭ 3 mortojn, dum la lokanoj registris 236, japanoj perdis 4 aviadilŝipojn kaj 34 rezultis damaĝitaj, dum Aliancanoj perdis 30 aviadilojn, 14 ŝipojn kaj 25 rezultis damaĝitaj.
István Kápolnai Pauer
Biografio
István Kápolnai Pauer interrompis lernadon en 1848 kaj li aliĝias al la liberecbatalantoj kaj li partoprenis en 17 bataloj. Fine li estis kaporalo, dufoje li vundiĝis. Post fiasko de la liberecbatalo li iĝis trudsoldato en armeo de Habsburgoj. Inter 1850-1854 plulernis en urbo Pest, poste li denove soldatiĝis jam kiel leŭtenanto. Li forlasis la Habsburgojn en 1860 kaj li aliĝis al Giuseppe Garibaldi, kie ankaŭ aliaj hungaroj batalis. En 1867 li hejmenvenis, post 4 jaroj li aliĝis al la hungara armeo, kie li instruis en la akademio. Inter 1873–1875 li plulernis en Vieno, poste li ekhavis soldatan postenon ĉe Jozefo Karolo Habsburg. Li emeritiĝis en 1888 kiel kolonelo Li okupiĝis precipe pri rilatoj inter geografio kaj batalado, krome li studis la malnovajn hungarajn batalojn.
Hazarda morto de anarkiisto
La hazarda morto de anarkiisto (itala titolo: La vita accidentale di un anarchico) estas komedio de Dario Fo, unuafoje prezentita la 5-an de decembro 1970. Ĝi estas dediĉita al la "hazarda morto" (kiel la titolo sarkasme memorigas) de la anarkiisto Giuseppe Pinelli, okazinta en la policejo de Milano, en neklaraj cirkonstancoj la 15-an de decembro 1969 (la pridemandinto "falis" de la fenestro). Por eviti cenzuri la spektaklon, ĝi oficiale rilatas al simila kazo kiu okazis komence de la 20-a jarcento en Usono.
Bombado de Darvino
Tiuj du aeratakoj fare de Japanoj estis la unuaj, kaj plej grandaj, el pli ol 100 aeratakoj kontraŭ Aŭstralio during 1942–43.
Hazarda morto de anarkiisto
Vidu ankaŭ
Giuseppe Pinelli, esperantisto
Droste je Vischering
Droste je Vischering estas la nomo de vestfala nobela gento. La nobeloj Droste je Vischering apartenas al la pranobelaro de la Princepiskopujo Monastero kaj al la plej gravaj familioj de Monasterlando. Grafaj kaj baronaj branĉoj de la familio ekzistas ĝis nuntempe.
Neniu genta parenceco tamen ekzistas kun aliaj vestfalaj gentoj kun la nomo Droste, ekzemple kun Droste je Erwitte kaj Droste je Hülshoff.
János Sándor (kuracisto)
János SÁNDOR [sa:ndor] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis Oradea la 23-an de septembro 1888 kaj mortis samloke la 13-an de junio 1976. Li estis la patro de kuracisto István Sándor (kuracisto).
Kariero
János Sándor diplomitiĝis en Budapeŝto en 1910. Li laboris en Budapeŝto, en Gyula, de 1918 en Nagyvárad. Lia ĉefa esplorkampo estis la kuracado de la tuberkulozo.
Castelnovo del Friuli
Castelnovo del Friuli - jen itale, signifo kompreneble "kastelo nova de Friulo", friule Cjistielgnûf - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Nikolao, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Clauzetto, Pinzano al Tagliamento, Tramonti di Sotto, Travesio kaj Vito d'Asio.
Stacio Ashiya (Hanshin)
Stacio Ashiya (japane: 芦屋駅 [Aŝija-eki], angle: Ashiya Station) estas fervoja stacio en Aŝija, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
Historio de Jozefo la ĉarpentisto
La Historio de Jozefo la ĉarpentisto estas apokrifa teksto alveninta al ni koptlingva (boarica kaj saidica) kaj arabalilingva sed probable origine, almenaŭ parte, redaktita grekalingve, necerte datebla, eble je la 6-a jarcento aŭ je la postaj jarcentoj. La unua parto reellaboras la materialon de la Evangelio laŭ Jakobo kaj de la Evangelio de la infanaĝo laŭ Tomaso rilate la geedziĝon de Jozefo kaj Maria. La sinsekva parto rakontas la morton de Jozefo: en tio ĝi estas originala kontribuo.
Aŭtoro kaj dato
Tiu libro nekkonigas la aŭtoron nek ĝin atribuas pseŭdografie. En la ĉapitro 30 la aŭtoro inkludiĝas en la rondo de la apostoloj restante tamen anonima.
Pri la redakta dato, ĝi ne estas facile devenebla ĉar aludas nur al atestaĵoj tiutempaj koptaj kaj arabaj, kiuj tamen filologie travidigas dependon de originalo greka kiu perdiĝis. En la ĉapitro 17a ĝi prezentas reelvokon al epizodo rakontita en la araba evangelio pri la infanaĝo, sed ankaŭ tiu ĉi estas malfruan kun redakta dato necerta, oscilanta inter la la 6-a kaj 13- jarcentoj. En tiu periodo, do, aŭ tuj post, oni hipotezas la estiĝon de la ‘Historion de Jozefo la ĉarpentisto’.
Merchero
Merchero [merĉero], aŭ quinqui [kinki] el quincallero ("ladaĵisto") estas ano de malgranda komunumo de nomadoj el Hispanio.
Historio de Jozefo la ĉarpentisto
Manuskripta tradicio
Tiun verkon oni trovas en tri redaktoj:
Merchero
Ili vivtenis sin per riparo de ladaĵoj kaj ambulanta komerco. Nuntempe, ili malnomadiĝadas.
Historio de Jozefo la ĉarpentisto
Kritiko
En la fontoj de la “Historio pri Jozefo la ĉarpentisto”, la unua parto (ĉĉ. 1-11) evidente reeĥiĝas enhavaĵoj de la ceteraj samtemaj apokrifaĵoj pri la infanaĝo, precipe la Evangelio laŭ Jakobo (geedziĝo de Jozefo kaj Maria) kaj la Evangelio laŭ Pseŭdo-Mateo (fuĝo al Egiptio). La dua parto reellaboras materialon originalan. Evidentas ankaŭ influoj de religiaĵoj de la antikva Egiptio (ekzemple, la 26 de Epep estas la tago de la festecelebro de la resurekto de Oziriso.
En la ĉapitro 26 reeĥiĝas svaga aludo al jarmilisma doktrino kiu antaŭvidis la mondofiniĝo en la Jaro 1000.
Merchero
Ilia nomadeco kaŭzis malamon de ĝenerala hispana socio. La merchero-oj estis suspektataj krimemaj, ĉar quinqui en la hispana lingvo estas sinonimo por "malĉefa krimulo".
La merchero-oj geedziĝis nur en sia komunumo.
Malgraŭ la mora simileco kun hispanaj ciganoj, merchero-oj malŝatis ilin kaj evitis miksiĝi kun ili.
La plej fama merchero estas ekskrimisto Eleuterio Sánchez "El Lute".
Manon Lescaut (Puccini)
La intrigo temas pri studento kiu enamiĝas de virino monaĥiniĝonta kaj fuĝas kun ŝi al Parizo. Manon, abandoninta lin pro malriĉo, estas celo de la lukto inter ŝia nuna amanto Geronte kaj la iama Des Grieux. Ŝi estas enprizonigita kaj Des Grieux iras al Havro. Poste li sekvas ŝin, deportita al Luiziano. En la lasta akto ili vagadas tra dezerto sen akvo; ŝi mortas kaj li svenas.
Komencante tiun operon Manon Lescaut, Puccini anoncis ke li verkos sian propran libreton por ke "neniu filibretisto" povu ruinigi ĝin. Ricordi persvadis lin akcepti Ruggero Leoncavallo kiel sia libretisto, sed Puccini tuj petis al Ricordi forigi lin el la projekto. Kvar aliaj libretistoj estis poste engaĝigitaj ĉe la opero, sed Puccini konstante ŝanĝis sian opinion pri la strukturo de la verko. Nur preskaŭ hazarde la finaj du, Luigi Illica kaj Giuseppe Giacosa, kunvenis por kompletigi la operon.
Manon Lescaut premieris ĉe la Teatro Regio de Torino en la 2a de Februaro 1893. Koincide, la unua longdaŭre populara opero de Puccini aperis unu semajnon antaŭ la premiero de la lasta opero de Verdi nome Falstaff, kiu premieris la 9an de februaro 1893. Antaŭvidante la premieron, La Stampa verkis ke Puccini estis junulo kies "grandaj esperoj" havis realan bazon ("un giovane che e tra i pochi sul quale le larghe speranze non siano benigne illusioni"). Pro la malsukceso de Edgar, tamen, malsukceso de Manon Lescaut estus ruiniginta la estontecon de Puccini kiel komponisto. Kvankam Giulio Ricordi, estro de Casa Ricordi, ankoraŭ eltenis la junan Puccini dum Manon Lescaut estis ankoraŭ sursceneje, la estraro de Casa Ricordi jam estis konsiderante ĉesadon de la financa elteno al Puccini. Ĉiukaze "Manon Lescaut estis la unua kaj nura nedisputebla sukceso de Puccini, laŭdata kaj de kritikistoj kaj de publiko same." Post la londona premiero en 1894, George Bernard Shaw diris: "Puccini ŝajnas al mi kiel la heredanto de Verdi pli ol iu ajn el siaj rivaloj."
Grand Theft Auto 2
Grand Theft Auto 2 (mallongigite GTA 2) estas videoludo publikigita en la tuta mondo la 22-an de oktobro 1999 de DMA Design por Vindozo, PlayStation, Sega Dreamcast kaj Game Boy Color. Ĝi estas la sekvo de la pridiskutata Grand Theft Auto en la samnoma serio. Rockstar oferas senpage la version por PK; origine la ludo ne funkciis sub Vindozo XP, sed nun la problemo estas forigita.
La bandoj
GTA 2 disvolviĝas en urbo komponita el tri insuloj, en kiuj sep bandoj interbatalas. En la unua insulo loĝas la verdaj Loonies, la bluaj Jazukanoj (la japana mafio) kaj la Zaibatsu.
La dua estas loĝata de la Redneck (la sudista mafio), la Zaibatsu kaj la SRS aŭ ''Sciencistoj (la tekno-trompokliko). Fine en la tria insulo interbatalas la oranĝkoloraj Hare Krishna (religia mafio), la komunistoj de la rusa mafio kaj ankoraŭ la Zaibatsu.
La lakeoj de tiuj bandoj, krom ke nomos vin diversmaniere (Gecko, Kosai, Jumbo, Malmola Osto, Rooster, THG-303, ktp.) donos al vi farendajn kontraŭleĝajn laborojn. Supre de la ekrano ĉeestas stango, kiu indikas la respekton, kiun havas ĉiu bando por la ludanto. Se la respekto abundas, la ludanto povos plenumi pli malfacilajn misiojn, dume se la nivelo estas subnula, la ludanto estos atakata de la bandanoj.
En ĉiu scenejo ekzistas ununura savadopunkto, preĝejo (komencopunkto de ĉiu insulo) en kiu pastro petas iom da dolaroj (50.000 en la unua nivelo, sed la cifero plialtiĝas en la postaj) por savi la animon kaj la progresojn de la ludanto.
Rekonstruo
Anywhere City estas la loko en kiu disvolviĝas Grand Theft Auto 2. La urbo ne havas similaĵojn kun ia vera urbo, fakte la urbo estas prezentata en estonta jaro, kvankam la enkonduka video estis filmita en Nov-Jorko. La urbo estas dividata en tri sektoroj: Centra Distrikto, Rezida Kvartalo kaj Industria Distrikto. La urbo estas kunmetita el krimuloj kaj estas jam en kolapso sen higiennormoj kaj leĝoj.
Mkokotoni
Mkokotoni estas urbo sur insulo Unguĵo, ĉefurbo de regiono Norda Unguĵo. Laŭ censo en 2002 ĝi havis 2.388 loĝantojn.
Drammensvassdraget
Drammensvassdraget estas riversistemo en Norvegio. Ĝi situas en Oppland kaj Buskerud kaj alfluas kun Drammenselva ĉe Drammen en la Drammens-fjordon. La flukvanto ĉe la alfluo estas ĉirkaŭ 300 m³/s. Kun longo de ĉirkaŭ 301 km, la sistemo estas la sepa plej longa rivero de Norvegio. La akvokolekta areo estas 17.110 km².
La sistemo konsistas el tri grandaj branĉoj, kiuj kunfluas en la Tyri-fjordon kaj poste formas Drammenselva:
Mkokotoni
Mkokotoni situas ĉe la okcidenta bordo de la insulo, rande de golfeto, en kiu troviĝas insulo Tumbatu. La prama trafiko de Tumbatu kaj Unguĵo uzas la havenon de Mkokotoni, antaŭ kiu ne estas baranta rifo, kiel ĉe la plejparto de Unguĵo. Tio faciligas ne nur la pramtrafikon, sed ankaŭ la fiŝkaptadon.
La ĉirkaŭ 300 mortaj delfenoj estis trovitaj ĉe la marbordo proksime de la urbo. La kaŭzo de ilia morto estas neklara.
Podlaĥio
Podlaĥio (Podlasie, Падляшша, Підляшшя, Palenkė, Podlachia), esperantigita Podlasio, — estas historia regiono de Pollando, troviĝanta en Podlaĥia ebenaĵo.
Iama Podlaĥio ampleksas sudan parton de Podlaĥia Provinco, nordorientan kaj nordan partojn de Lublina Provinco kaj malgrandan, orientan parton de Mazovia Provinco. En ĝi loĝas podlaĥianoj. La nomo devenas de rutena lingvo, en kiu por poloj oni uzas (same kiel en multaj aliaj, orienteŭropaj kaj centreŭropaj lingvoj) vorton laĥoj. La nomo Podlaĥio signifas tiel ĉe poloj - aŭ lando regata de poloj, aŭ lando troviĝanta apud Pollando.
Grand Theft Auto 2
Ludmaniero
La ĉefa aktivado en la ludo estas la ŝtelo de aŭtomobiloj, ĉu el parkejo, ĉu rekte el la strato. Ene de la scenejo oni povas trovi armilojn, pilolojn, kiuj povas doni nevenkeblec- aŭ konfuzefikojn, kirasojn kaj GTA2-markojn, kiuj povas obtenigi plusojn.
Ekspluatatas vidaĵo el la supra parto por igi la ludon tuja kaj samtempe grafike plaĉa kaj malpeza por ne lacigi la tiamajn komputilojn. La kugloj estas prezentataj de oranĝkoloraj bilderoj kaj la rolulojn oni ekkonas dank’al surhavata vestaĵo (ĉeestas ekzemple la klonoj de Elvis kun blanka vestaĵo).
Sume la ludmekanikoj estas tre similaj al tiuj de la unua GTA, sed la grafikon oni multe plibonigis kaj oni plivastigis preskaŭ ĉiujn aspektojn de la ludo: ĉefe, krom la multfaktaj bando- kaj respektosistemo antaŭe priskribitaj, oni aldonis la vundopoentojn kaj la eblon salti per laŭcela klavo. Polico estas multe pli organizata kaj povas interveni ankaŭ kun la SWAT aŭ eĉ kun la armeo.
La ludostrukturo estas sufiĉe simpla, sed tio ne malebligis al la ludo konkeri grandan famon en la tuta mondo. Cetere, ĉar la grafiko estas tre stiligita, ği neniam kontraŭiris al problemoj pri la perforto, tipa de la serio GTA.
Uzeblaj piede
Pistolo, duobla pistolo, elektra pistolo, Uzi kun silentigilo, pumpilfusilo, molotov, flamĵetilo, fuzilĵetilo.
Uzeblaj ene de aŭtomobilo
Bombaŭto, Uzi, mitralo sur aŭto, minoj, fuelujo, kanono, akva kanono.
Eksteraj ligiloj
Grand Theft Auto (Spiele)
Flago de Nov-Jorkio
La flago de Nov-Jorkio (subŝtato en Usono) konsistas el la subŝtata blazono sur blua fono kun du teniloj:
Ĝi portas la vorton Excelsior en la supra parto, vorto en latino kiu signifas "supera" "plejpleja".
La flagokoloro estis ŝanĝita pere de leĝo la 2-an de aprilo 1901.
Aĉetpova egaleco
La aĉetpova egaleco (APE) (oni parolas pri valoroj mezuritaj laŭ aĉetpova egaleco) estas metodo uzita en ekonomio por establi komparojn inter landoj de la aĉetpovo de naciaj valutoj, kiun simpla uzo de kurzoj ne ebligas fari.
La aĉetpovo de difinita mona kvanto ja dependas de la vivokosto, do de la ĝenerala nivelo de prezoj. La APE mezuras kiom multe valuto povas aĉeti varojn kaj servojn en ĉiu el la kampoj, kiujn oni komparas.
La valuto kutime uzata kiel referenco estas la usona dolaro, el difinita jaro.
NEP
La tri literoj NEP povas signifi la jenajn:
Tako
Tako (hispane 'taco') estas tradicia meksika manĝaĵo, kiu konsistas el tortiljo, ĝenerale maiza, kiu kutime estas volvita ĉirkaŭ manĝebla substanco, plejofte bovaĵo. Ĝi estas la plej reprezenta manĝaĵo de meksika kuirarto kaj troveblas en ĉiuj partoj de la respubliko kaj en meksikaj restoracioj tra la mondo.
Nuntempe, takoj estas disvastigitaj tutmonde kiel speco de rapidmanĝaĵo. Tamen, kio estas konata kiel tako internacie, estas usonaj influitaj takoj, kiuj sufiĉe diferencas en ingrediencoj kaj preparado de meksikaj kaj venas de teksas-meksika kuirarto, kiu influas la manieron de preparado kaj gusto.
Ili povas havi diversajn ingrediencojn kaj ekzistas diversaj prezentadoj — kiel la brunigitaj aŭ korbo-takoj — kaj ili varias laŭ sia preparado.
Ingrediencoj
La tortiljo estas maldika kaj ronda preparo farita el maiza pasto, inter 12 kaj 25 cm en diametro. Tortiljoj el tritika faruno, kaj eĉ el nopaloj, ankaŭ estas faritaj, kvankam malpli ofte. Takoj ankaŭ povas havi duobla tortiljo kiam la manĝaĵo kiun ĝi enhavas estas tro peza por enhavi kun ununura tortiljo.
(137799) 1999 YB
(137799) 1999 YB estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Sacerdota fratio Sankta Petro
La Sacerdota Fratio Sankta Petro (Fraternitas Sacerdotalis Sancti Petri, Fraternité sacerdotale Saint-Pierre, Petrusbruderschaft) estas romkatolika societo de apostola vivo de klerikuloj kun papa aprobo.
(137799) 1999 YB
Ĝia spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Tako
Ingrediencoj
La saŭco estas akompano kaj samtempe esenca ingredienco. Ekzistas multaj saŭcoj en meksika gastronomio: la familio de ruĝaj saucoj, kune kun la familio de verdaj saŭcoj, estas la plej tipaj, krom spica avokada saŭco, saŭco el chile de árbol (arbokapsiko), salsa macha (saŭco maskla), kokbeko, ktp.
Sacerdota fratio Sankta Petro
Celoj
Tia societo sen ordenaj promesoj laboras misie en la mondo. Tiu misio estas duparta:
Rusia Enlanda milito
La Rusa Enlanda Milito (aŭ rusa civila milito) inter la komunistoj ("ruĝuloj") unuflanke kaj iu heterogena grupo el reakciuloj, demokratoj, liberaloj, kaj aliaj ("blankuloj") aliflanke, daŭris ekde 1917 ĝis 1922. Tio sekvis la oktobran revolucion kaj postulis nekonatan nombron de civilaj viktimoj kaj rezultis gravajn detruojn. Okaze aperis ankaŭ tria kategorio de grupoj, nomitaj la verdaj armeoj, kiuj politike esprimis sin kiel neradikalaj socialistoj kaj anarkiistoj (kune kun Socialista Revolucia Partio, Maĥnovŝĉino, Kronŝtadta ribelo, Nikiforovistoj).
Peraleda de la Mata
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas peraleos. La censita populacio en 2008 estis de 1.468 loĝantoj.
Situo
Peraleda de la Mata estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo, je altitudo de 341 m; je 128 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 168 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 92 km². Ĝi situas je la limo de la provinco de Cáceres kun tiu de Toledo, je ĉirkaŭ 170 km de Madrido kaj oni alvenas laŭ la aŭtoŝoseo de Ekstremaduro (A5).
Rusia Enlanda milito
En la interna milito partoprenis soldatoj de multaj fremdaj landoj sur terirtorio de Rusio, kiuj batalis surflanke de "blankuloj" (Rusa Armeo de Pjotr Vrangel, Bermontianoj, Ĥanlando de Ĥiva kaj pluregaj aliaj unuoj). Tiel batalis ekz. trupoj de Pollando, 70.000 el Japanio, 2.500 el Britio, 1.500 el Francio, 1.500 el Italio kaj 8.000 el Usono. Famiĝis post la unua mondmilito kreita Ĉeĥoslovakaj legioj, kiu konsistis el en Rusio militkaptitaj soldatoj. Tiu ĉirkaŭ 60.000 soldatoj sukcesis okupi en 1918 la strategiajn urboj de transsiberia fervojo (Kazanj, Samara, ktp.). La Ĉeĥa legio apogis kun la aliaj atakantaj eksterlandaj potencoj la blankulojn. Kelkaj eksterlandanoj apogis la ruĝulojn.
Sacerdota fratio Sankta Petro
Historio
La fratio fonditis en la 18.7.1988 en la Monaĥejo Hauterive fare de 12 klerikuloj kaj kelkaj anoj de porpastra seminario. Ili ne volis sekvi la komunumon de Marcel Lefebvre en la skismon. Nur mallongan tempon pli malfrue ili trovis, ankaŭ danke al la perado de la tiama kardenalo Joseph Ratzinger, novan patrujon en la bavara pilgrimloko Wigratzbad.
Rusia Enlanda milito
Kiel rezulto de la Enlanda Milito kaj la bolŝevista politiko aperis la malsatmizero (malsatego). Dum la milito pereis (laŭ diversaj kialoj - estis murditaj, mortis pro malsato kaj pro malsano) ĉirkaŭ 12 milionoj da homoj. Preskaŭ tuta industrio estis detruita, estis detruita granda nombro da urboj.
Peraleda de la Mata
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (ĉefe ŝafoj). La vilaĝo ĵus helpis sian modernigon per la kreado de granda industria zono ĉe la aŭtoŝoseo A5.
Rusia Enlanda milito
Fine de la milito en Rusio, Belorusio, Ukrainio, Transkaŭkazio (Kartvelio, Armenio kaj Azerbajĝanio), Kazaĥio, Uzbekio, Turkmenio, Kirgizio, Taĝikio venkis la komunistoj; la blankuloj havis malsamajn gvidantojn kiuj disputis inter si, kaj estis malfacile batali ĉe malsamaj frontoj. Post la milito kaj starigo de komunistaj reĝimoj en rekonkeritaj partoj de la rusia imperio, Lenin kreis t.n. Sovetunion.
Peraleda de la Mata
Historio
Je ĉirkaŭ 5 km en direkto al Guadalupe troviĝas la akvorezervujo de Valdecañas, ĉe la rivero Taĵo kaj ĉe ĝi, en la municipa teritorio de Bohonal de Ibor, troviĝas la ruinoj de grava monumento romia konata kiel "Los Mármoles" (La Marmoroj). Tiuj ruinoj devenas el la malaperinta vilaĝo de Talavera la Vieja (Talaverilla) dronita de la akvoj de la akvorezervujo en 1963.
Sacerdota fratio Sankta Petro
Historio
Tie ĉi troviĝas nuntempe la eŭropa seminario de la fratio, kiun konsistigas nuntempe ĉ. 200 pastroj kaj 110 seminarianoj ordinotaj. Inter la subtenantoj de tiu ĉi fratio estis la vaduza ĉefepiskopo Wolfgang Haas.
Tako
Ingrediencoj
Aliaj oftaj akompanoj estas: fromaĝo, acidkremo, limeo, rafano, laktukon, aŭ miksaĵo de pikita koriandro kaj cepo.
Peraleda de la Mata
Historio
Post la Mezepoko ĝi estis rilata al la aktiveco de la transmigra brutobredado (ĉefe ŝafoj, sed ankaŭ bovoj) kaj pro tio estis regulaj la kontaktoj kun Kastilio. Komence de la 19a jarcento la Milito de Hispana Sendependiĝo kontraŭ la francoj, aktiva en tiu teritorio survoje al Madrido, bremsis la disvolviĝon de la tuta zono.
Sacerdota fratio Sankta Petro
Literaturo
Roland Scheulen: ''Die Rechtsstellung der Priesterbruderschaft „St. Petrus“. Eine kritische Untersuchung auf dem Hintergrund der geltenden Struktur und Disziplin der Lateinischen Kirche''; Essen: Ludgerus, 2001; ISBN 3-87497-233-X.
Josip Juranović
estas kroata futbalisto. Li naskiĝis en Zagrebo.
Tako
Ingrediencoj
Simile, kvankam la norma tako estas farita kun ia tortiljo, en meksikaj restoracioj je alta kuirarto aŭ fuziokuirarto, tortiljoj povas esti anstataŭigita per laktuko, cepofolio aŭ ia simila ingredienco.
Josip Juranović
Ekde la jaro 2017 li estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi, li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro, matĉe li tie rekoneblis per la numero "22" - same en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. En la Futbala Mondpokalo 2022 la teamo kun li atingis la trian, "bronzan", pozicion, post eĉ dua pozicio (ankoraŭ sen li) en la antaŭa mondpokala turniro de 2018 - respektindaj rezultoj.
Tako
Etimologio
Laŭ la Real Academia Española, la vorto 'taco' originale signifis, kaj ankoraŭ signifas ŝtopilo.
(137799) 1999 YB
Orbito
Ĝi estas en 2:3 kun la Tero kaj proksimume 4:5 kun Marso.
Évillers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
(137799) 1999 YB
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero; la suprenira nodo de ĝia orbito estas tre proksima de la marsa orbito: ĝia marsa MOID estas 0,00775 astronomia unuo, tie estas 1,159 miliono da km.
Peraleda de la Mata
Historio
En la 20a jarcento tiu vilaĝo ege partoprenis en la sociaj movadoj de la 1930-aj jaroj, kiam la municipo estis kontrolita dum iom da tempo eĉ de revoluciaj kamparanoj. La Hispana Enlanda Milito bremsis denove la disvolviĝon de la tuta lando. Sed tie la konstruo de la akvorezervujo de Valdecañas en la 1960-aj jaroj perdigis la plej bonkvalitajn kultivejojn de la vilaĝo ĉe la valo de la rivero Taĵo, kio kaŭzis elmigradon de granda parto de la populacio al la industriaj zonoj de la lando, ĉefe Madrido kaj ĉirkaŭaĵoj. Tion konfirmas la censoj de la 1950-aj jaroj, kiam estis ĉirkaŭ 3.500 loĝantoj, ĝis nun kiam estas 1.500. La irigaciigo de teroj en la 1970-aj jaroj iom bremsis la senloĝigon, sed devigis la kamparanojn pagi hipotekojn kiuj ankoraŭ daŭras.
Vinscienco
Vinscienco, aŭ vinologio, aŭ enologio, estas scienco, kiu okupiĝas pri vino. Ĝi inkluzivas biologian kaj ĥemian aliron al la studado de vino, sed ankaŭ esploradon pri ĝiaj gusto, odoro kaj aspekto.
Pluraj universitatoj havas bakalaŭrajn aŭ magistrajn kursojn pri vinologio.
Kiel neologismon eblus uzi la internacian terminon enologio kiel sinonimon por vinologio.
Kastelo Merten
Kastelo Merten estis unuafoje menciata en 1247. Ĝi situas en la loko Merten de la komunumo Eitorf vidalvide de Monaĥejo Merten.
Grafoj Droste je Vischering de Nesselrode-Reichenstein
En 1909 Grafo Felikso Droste zu Vischering von Nesselrode-Reichenstein aĉetis la monaĥejan korton kaj la kastelon. En la monaĥejo estis instalata la Kastelo Merten, ĝi servis komence kiel somera sidejo. Post la Unua Mondmilito Merten fariĝis ĉefsidejo de la familio. En 1930 la grafo alaĉetis ankaŭ la orientan alon, kiu ĝis tiam estis funkciinta kiel loka lernejo. Post forta difektado dum la Dua Mondmilito la gento forvendis la monaĥejon. Nun ĉi tie sidas maljunulejo kaj flegejo. Kastelo Merten restis en posedo de la familio.
Halfing
Halfing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rosenheim kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mihály Vargha
Ne konfuzu kun Mihály Varga!
VARGHA Mihály (pr. varga mihAj) rumanuja hungara skulptisto naskita en Târgu Secuiesc la 12-an de novembro 1961.
Kariero
Li finis en 1988 en Iaşi la fakon pri skulptarto. Ekde 2006 li estas komisiita direktoro de Székely Nemzeti Múzeum en Sfântu Gheorghe.
Jakov Jurovskij
Jakov Jurovskij ({{lang-ru|Яков Михайлович Юровский; denaske Jankel Ĥaimoviĉ Jurovskij; n. la 7-an (19-an) de junio 1878 en Tomsk aŭ Kujbiŝev - 2-an de aŭgusto 1938 en Moskvo), estis Ĉeka-ano (rusa policagentejo) kaj soveta komunisto, partiano, kiu gvidis la murdon de la cara familio.
Lia avo (Icka) estis rabeno en Poltava, lia patro estis pelita al Siberio pro ŝtelo, kie li laboris kiel vitristo. Lia patrino (Ester Mojŝevna) estis ĉedoma kudristino.
Jurovskij kreskis en ortodoks-juda medio kaj eklernis en sinagoga lernejo en Tomsk, sed ne finis la unuan jaron. Li lernis poste al horloĝisto kaj laboris en Tobolsk kaj Tomsk. Liaj du fratoj elmigris en 1904 al Usono, li mem geedziĝis en sinagogo Mane Jankelevoj kaj translokigis al Jekaterinograd. Li iĝis en 1905 membro de la Socialdemokrata Laborpartio de Rusio, bolŝeviko kaj amiko de Jakov Sverdlov. Samjare, li translokiĝis al Berlino, ŝanĝis eklezion al evangela-luterana kaj sian nomon al Jakov Miĥajloviĉ.
Li reveturis en 1907 al Jekaterinograd kaj malfermis sian horloĝistan ejon. Li estis arestita pro revolucia agado kaj ekzilita. En la ekzilejo, malfermis li fotolaborejon. Li estis edukita al medicina asistento dum la unua mondmilito kaj iĝis sanitar-serva oficiro de soldata grupo. Li ne iris al la fronto.
Sovetunio
Li iĝis deputito en 1917 de iu soveto kaj post la oktobra revolucio membro de la bolŝevika militista departemento de Jekaterinburg, juĝeja prezidanto de la Ural-regiono kaj ties komisaro pri justico. Li estis same membro de regiona Ĉeka de la KPR (B).
Li iĝis - la 4-an de julio 1918 - komandanto de la Ipatjev-domo en Jekaterinburg, en kiu la cara familio vivis arestite. Li kolektis samtage la juvelojn de la familio, kiujn li transdonis en 1920 al la komunistaj ĉefoj de la Kremlo.
En nokto de 16/17-an de julio, lia grupo murdis la familion en la teretaĝo de la domo. Sekvatage pretigis Jurovskij mallongan sciigon pri la afero al Sverdlov.
Kun retiro de la Ruĝa Armeo, la lokon okupis blankaj gvardianoj la 25-an de julio, kiuj esploris la aferon laŭ ordeno de Kolĉak. Unurusa soldato el la tri partoprenintoj sciigis ilin, kion oni publikigis. Jurovskij dumtempe iĝis komisaro de Ĉeka en Moskvo, la 1-an de aŭgusto 1918.
Li poste agadis en diversaj pozicioj de la ĉeka-polico kaj eĉ iĝis gvidanto de entreprenoj. Li lastfoje estis gvidanto de Sytata Politeknika Muzeo. Pro lia malbona malsano, li iĝis en 1933 emeritigita. Li mortis pro stomakaj problemoj en 1938 en la Kremla hospitalo.
Jurovskij havis tri infanojn:
La Ipatjev-domo iĝis pilgrimejo de la naciistoj, religiuloj en la 1970-aj jaroj, tiel la regiona komunista gvidanto Boris Jelcin malkonstruigis ĝin.
73955 Asaka
73955 Asaka estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Saĵi en la tiama vilaĝo Saĵi, nun en la urbo Tottori, Japanio.
NGC 228
NGC 228 (aliaj indikoj — PGC 2563, UGC 458, MCG 4-2-48, ZWG 479.62, IRAS00401+2313) estas galaksio en konstelacio Andromedo.