cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
Se tiun ĉi proceduron oni plenumas por ĉiu maldekstre rekursiva neterminalo, la gramatiko fariĝas ne-maldeksre-rekursiva (verŝajne dekstre rekursiva). Eblas transformi ĉiun maldekstre rekursivan gramatikon en ne rekursivan maldekstre.
En oniaj ekzemploj la gramatiko 1 estas maldekstre rekursiva, en la gramatiko 2 estas maldekstre rekursiva nur regulo por neterminalo Nombro (difinita samtiel, kiel en gramatiko 1). Oni plenumu la proceduron de Hopkroft-Uhlmann por fragmento de gramatiko, kiu difinas la neterminalon Nombro:
Milgram-eksperimento
La Milgram-eksperimento estis eksperimento komencita en julio 1961 fare de la usona psikologiisto Stanley Milgram pri la emoj de homoj je submetiĝo antaŭ aŭtoritato, kaj pri la demando, ĝis kiu grado tio povas iri. La rezultoj estis tiom maltrankviligaj kaj pensigaj, ke neniu pripenso pri politiko, povo, homaj rajtoj, psikologio, povas plu esti sama poste.
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
5. <tt> Nombro Cifero </tt> (nombro estas cifero) 6. <tt> Nombro Nombro Cifero</tt> (nombro estas nombro kaj cifero)
Milgram-eksperimento
La ĝenerala principo estas: la subjekto de la eksperimento (kiu ne scias, ke li/ŝi estas la subjekto studota!) alvenas en malsanulejo, kie oni diras al li, ke oni bezonas lian helpon en eksperimento pri memorigado. Tiu eksperimento estus bazita sur la uzo de punoj ligitaj kun ĉiu malbona respondo, kaj li/ŝi (la subjekto) devos dikti vortojn parkerigendajn al (falsa) subjekto kaj puni tiun ĉi per elektaj skuoj, pli kaj pli fortaj en kazo de eraro. La falsa subjekto estas fakte aktoro, kiu ŝajnigas suferi pli kaj pli, ĉar la elektraj skuoj ne estas veraj, sed tion la (vera) subjekto ne scias.
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
Oni vidas, ke ekzistas nur rekta rekursio, sen rekursivaj maŝoj. Do unua paŝo (transformado en rektan rekursion per maldekstra substituo) ne estas necesa.
Luzarches (stacidomo)
Luzarches estas franca stacidomo sur linio - Luzarches situanta en  Luzarches, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
α1 = Cifero, β1 = Cifero
La Campana
La Campana [la kampAna] estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 125 km2 kie loĝas 5310 geloĝantoj, do loĝdenso estas 42.5 loĝ./km2. La Campana situas je 56 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Milgram-eksperimento
La tria rolulo estas «kuracisto» (ankaŭ falsa, sed malfalsa esploristo de la eksperimento) surhavanta blankan kuracistan kitelon.
Luzarches (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Montsoult-Maffliers - Luzarches (315000).
Milgram-eksperimento
Komence la «lernanto» recitas kelkajn vortojn, poste eraras; do la vera subjekto irigas je li malfortan elektran skuon. Iom post iom la skuo iĝas pli kaj forta, kaj la aktoro «tordiĝas pro doloro» sur sia seĝo; La vera subjekto ĝenerale komencas maltranviliĝi (des pli, ke oni lin antaŭe avertis, ke certa tensinivelo kaŭzas morton) kaj petegas la «doktoron», ke li ĉesigu la eksperimenton. Tiu ĉi diras, ke li/ŝi devas pluiri, ke estas nepre, ke tio estas por la bono de scienco, ktp. Celo de la eksperimento do estas vidi, ĝis kie la vera subjekto iros en sia submetiĝo al aŭtoritato (nur aŭtoritato, li/ŝi ĉiam estas neniel trudata, nur persvadaj rimedoj el prestiĝo de la blanka kitelo, scienco, aŭtoritao, ktp uzatas sur li/ŝi). Kaj la eksperimento ripetatas multajn fojojn kun diversaj subjektoj, variigante diversajn kondiĉojn por elsperti ties efikojn. Oni pluiras en la eksperimento kiel eble plej malproksime, ĝis la subjekto, fine ... finrifuzas kunlabori eĉ post diversaj admonoj.
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
Laŭ algoritmo la novaj reguloj estas: R1: Nombro\rightarrowCifero M | Cifero
La Campana
La Campana signifas en la hispana La Sonorilo, kiu videblas en la blazono.
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
R2: M\rightarrowCifero M | Cifero,
La Campana
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 5310 geloĝantoj de la municipo La Campana estas 2655 inoj kaj 2655 viroj. En la 125-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 5269 geloĝantoj, kaj aliaj 41 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 65, 32 inoj kaj 33 viroj, kaj mortis 62, 28 inoj kaj 34 viroj. Tiel la natura kresko estis 3 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 2473 homoj (46.6%).
Milgram-eksperimento
La rezultoj estas ege maltrankviligaj, ĉar oni konstatis, ke fakte la kritika kaj morala sentoj estas tiel obtuzitaj de tia kunteksto, ke ne nur ili pluiras malgraŭ la videbla sufero de la aktoro/falsa subjekto, sed 65 % el la subjektoj iras ĝis apliki tension priskribitan al ili kiel kaŭzanta morton. Kelkaj kontestoj kaj duboj certe aperas kaŭ progreso de la eksperimento, sed ĝenerale kaj ĝis miriga (kaj maltrankviliga) grado, la argumentoj de la "doktoro" sufiĉas por venki ilin ("estas dure sed bone por li, li devas lerni", "estas necese por la scienco", "se vi ne obeas, vi fuŝos la eksperimenton", "vi ne plu povas retroiri nun").
Alexander Stefánsson
Alexander Stefánsson (naskiĝis la, mortis la ) estis islanda politikisto kaj ministro pri sociaj aferoj.
Grimaldi Forum
Grimaldi Forum, Monako, estas moderna konferencejo kaj ekspoziciejo marborde de la plej orienta plaĝa distriko de Monako, nomata Larvotto. La baleto de Montekarlo kaj la filharmonia orkestro de Montekarlo regule prezentiĝas tie, sed krome la ejo ankaŭ estas loko por pliaj koncertoj, konferencoj kaj ekspozicioj.
Milgram-eksperimento
Refaroj de la eksperimento
En jaro 2002 Thomas Blass el Universitato de Marylando kompilis, ke tiu eksperimento estis ripetita (nepra kondiĉo de scienca metodo), kaj ke la rezultoj, inklude de la nombraj averaĝoj, estis ĉiufoje similaj, kiu ajn estu la loko de la eksperimento.
Komentoj, socia instruo de la eksperimento
Ĉi tie devas veni ĝeneralaj pripensoj, interalie pri interna ĉiuhoma emo al faŝismo, kaj sociaj, politikaj, humanismaj konkludoj.
kompletigenda
vidu ankaŭ:
Stanley Milgram
Stanley MILGRAM (naskiĝis la 15-an de aŭgusto, 1933, mortis la 20-an de decembro, 1984) estis usona socia psikologo el la Yale-Universitato. Li fariĝis klasike fama pro la ege instruiga eksperimento kiun li aranĝis pri la emo de homoj je submetiĝo al aŭtoritato, kaj pri kioma grado tio povas iri.
Formala gramatiko
Transformo de gramatikoj
Nombro ne havas aliajn regulojn, do Nombro ne estas plu necesa por la gramatiko. Ni povas nun forigi la regulon R1 kaj substitui ĉie Nombro kun M. Fine estas oportune renomigi M en Nombro kaj R2 en R1. Do la fina rezulto estas
R1: Nombro\rightarrowCifero  Nombro | Cifero
Oni sukcesis tiel simpligi la fragmenton, tiel ke en la unua alternativo de la nova regulo nur estas interŝanĝitaj la neterminaloj Cifero kaj  Nombro.
Podlužany (distrikto Levice)
Podlužany, hungare Berekalja estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice. La oficiala hungara nomo estis Podluzsány ĝis 1890. La slava vorto pod lužane signifas: loĝantoj sub la arbaro. La pli nova hungara nomo estas tradukaĵo.
Ipameri
Ipameri estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 24.735 loĝantojn en 2010.
Podlužany (distrikto Levice)
Historio
La unua mencio devenis el 1275 pri la vilaĝo en formo Podlusan. La kampoj apartenis al fortikaĵoj de Óbars aŭ Léva. En 1910 loĝis tie 793 da homoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Léva. Poste la komunumo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 parto de Slovakio. Tiam la vilaĝo situis laŭ la nova ŝtatlimo. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 779 da homoj (771 slovakoj).
Magomadas
Magomadas - jen itale, sarde Magumàdas - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Senguio
Senguio estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Senguio. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 080.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15950 loĝantojn. El tiuj estas 7546 viroj kaj 8404 virinoj. La komunumo havas surfacon de 292.28 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 14764 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 28 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.19 % de la loĝantoj.
Entute 9 599 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 7 644 estis alfabetoj kaj 1 948 analfabetoj. Tio signifas ke 20.29 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16080a.htm
(134193) 2005 CB68
(134193) 2005 CB68 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Padirac
Padirac estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Aouste-sur-Sye
Aouste-sur-Sye estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 2311 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.
Geografio
Aouste-sur-Sye etendiĝas sur 17.98 km², kaj havis 2311 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 129 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
La komunumo estas trafluata de la rivero Sye.
Historio
Aouste-sur-Sye estas precipe antikva loĝloko, kie oni retrovis diversajn romiajn ruinojn (maŭzoleo kaj altaroj). La urbo apartenis al la episkopoj de Die jam ekde la 12-a jarcento.
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Raymond Riffard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Aouste-sur-Sye apartenas al la kantono Crest-Nord, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Roumazières-Loubert
Roumazières-Loubert estas malaperinta franca situanta en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Roumaziérois.
Ĝi nun formas parton de Terres-de-Haute-Charente.
Almaș-Săliște
Komunumoj pri almás (= poma aŭ pomarbaro) en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Hungara reĝlando, nur en Transilvanio. Vidu ilin en Aljmaš!
Frigyes Borszéky
Frigyes Borszéky [fridjeŝ borsEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Borszéky Frigyes estis hungara pentristo, ceramikisto.
Frigyes Borszéky naskiĝis la  en Megyaszó, li mortis la  en Budapeŝto (kelkaj fontoj mencias aliajn datenojn).
Biografio
Frigyes Borszéky akiris diplomon en Reĝa Modela Dsegna Lernejo en 1903. Lia ĉefinstruisto estis Ede Balló. Li plulernis en privata lernejo de Simon Hollósy en Munkeno, fine li studvojaĝis al Londono kaj Nederlando. Hejmenveninta li pentradis, sed ekde 1916 li pentris nur porcelanojn. En 1921 li fondis firmaon en Pesterzsébet, kie li planadis kaj produktis fajencojn kaj similajn argilaĵojn. Tiuj objektoj apartenis al la artdekora stilo. En 1925 la firmao bankrotiĝis. Li ricevis premiojn en 1904 kaj 1923.
Senvoĉa velara frikativo
La senvoĉa velara frikativo estas senvoĉa konsonanto uzata en multaj lingvoj, interalie en kelkaj gravaj. Ĝia IFA-simbolo estas [] (ikso); en SAMPA,<tt> x</tt>.
Izobutila glikolato
Izobutila glikolato aŭ C6H12O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun izobutanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izobutila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Anna Magdalena Bach
Anna Magdalena Bach (n. 22-an de septembro 1701 en Zeitz; m. 27-an de februaro 1760 en Lepsiko; nask. Anna Magdalena Wilcke) estis la dua edzino de Johann Sebastian Bach. Same kiel lia unua edzino Maria Barbara Bach (1684–1720) ankaŭ ŝi estis sopranisto.
Junaĝo kaj edukado
Anna Magdalena Bach estis la plej juna el kvar filinoj de la princa kortego- kaj kampotrumpetisto je Saksio-Weißenfels Johann Kaspar Wilcke. Ŝia frato kun la sama nomo kiel tiu de la patro, laboris kiel princa kortega trumpetisto en la kastelkapelo kaj en la kortega orkestro en Zerbst kaj vivis ekde 1691–1766. Ŝi kaj sia fratino ricevis fundamentan kantedukadon, supozeble ĉe la fama kortega kantistino Pauline Keller el Weißenburg. Anna Magdalena kaj ŝia fratino plej malfrue ekde 1720 laboris ĉe la kortego de Weißenfels kiel „kantfraŭlinoj“. Supozeble almenaŭ Anna Magdalena estis vokita de Johann Sebastian Bach al la kortego en Köthen. Evidente ŝia kantarto estis alte ŝatata. Dum komuna turneo kun sia patro ĉe la kortego de Zerbst la 19-jara kantistino ricevis duoble altan salajron kiel la patro.
La princa ĉambrokantistino en Köthen
En 1721 ŝi iris kiel sopranistino al la kortego de princo Leopold von Anhalt-Köthen en Köthen. Tie ŝi konatiĝis kun Johann Sebastian Bach, kiu ĉi tie ekde decembro 1717 laboris kiel kapelmajstro. La alta taksado de la juna kantistino unuflanke montriĝas en la relative alta rango kiel "ĉambromuzikistino", aliaflanke ankaŭ en sia alta salajro; ŝi ricevis la vicaltan salajron post Bach kaj ĉirkaŭ duoble altan kiel la sekva muzikisto.
La 3-an de decembro 1721 geedziĝis Johann Sebastian kaj Anna Magdalena Bach, kiun samtempuloj priskribis kiel bela, saĝa kaj muzike talenta virino. La geedziĝa festo estus tre gaja, almenaŭ konserviĝinta fakturo pri 27 taleroj pro vino kaj manĝaĵoj tion pruvas. Ĝis sia transloĝiĝo al Lepsiko en aprilo 1723 ŝi ankaŭ tenis kiel edziniĝinto sian postenon. La repertuaro kantita de ŝi ne estas detale dokumentita. Sed oni povas supozi, ke ŝi kantis i.a. dum la ĉiujare revenaj prezentadoj de kantatoj okaze de la naskiĝdatreveno de la princo kaj je la novjara festo. Tamen el ĉi tiuj verkoj de Bach nur ono konserviĝis. La konserviĝintaj kantatoj enhavis „elspezajn duetojn kaj soloojn, kiuj postulis de la kortegaj kantistoj konsiderindajn teknikajn povojn kaj ĉiam denove defiis iliajn profesiajn konojn“ (Christoph Wolff).
Lepsiko
En Lepsiko preskaŭ neniu ebleco por publika prezentado ekzistis. Eklezia muziko estis malpermesata al virinoj, la operejo estis fermita ekde 1720 kaj ankaŭ ĉe la collegia musika (muzikaj sesioj) ne kunagis virinoj. Ŝia kantado verŝajne sin limigis je la hejmaj muzikadoj kaj je kelkaj eksterhejmaj okazoj. Hejmaj muzikadoj tamen evidente grave rolis por la ge-Bach-oj kaj ilia ĉirkaŭantaro. En letero al sia iama kunlernejano Georg Erdmann Bach priskribas la komunan muzikadon kun sia familio „… des pli multe ĉar mia nuna edzino kantas eĉ belegan sopranon“.
Géza Nagy (pianisto)
Géza Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Géza estis hungara pianisto, altlerneja instruisto.
Géza Nagy naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Anna Magdalena Bach
La arto de la fugo kaj la morto de Johann Sebastian
Kiam ŝia intertempe blindiĝinta edzo komponis la „arton de la fugo“, ŝi kaj sia filo Johann Christian Bach skribis la diktitajn notojn. Ŝia edzo mortis la 28-an de julio 1750 kaj postlasis neniun testamenton. Al Anna Magdalena konvenis triono de la posedaĵo de entute 1159 taleroj same kiel de la doma havaĵo. Tamen ŝi daŭre kuprogravurigis notojn, verŝajne esperante, gajni iomete da mono per vendado de la ekzempleroj kaj por konservi ĉi tiujn plej gravajn verkojn de la muzikaj historio kaj teorio.
Atlasa urso
La Atlasa urso (Ursus crowtheri), alinome la "Nandi"-urso, estis la sola urso indiĝena al Afriko. Ĝi loĝadis en la Atlasa Montaro de Maroko al Libio; oni nun kredas ke la besto estas ekstermita. La lasta ekzemplero verŝajne estis mortigita de ĉasistoj en norda Maroko dum la 1840-aj jaroj.
Anna Magdalena Bach
La arto de la fugo kaj la morto de Johann Sebastian
Anna Magdalena Bach mortis la 27-an de februaro 1760, dek jarojn post sia edzo, en Lepsiko kiel „almozigitino“. Ŝi ricevis malgrandan pension kaj ĉiusemajne po unu groŝon. Poste ŝi ricevis kroman subtenon el la universitato, tamen ŝi vivus ĝis sia morto en malriĉetaj cirkonstancoj. Ŝian proponon pri pensio rifuzis la konsilantaro de Lepsiko, eble pro tio, ĉar ŝia edzo dum sia oficperiodo ofte enplektiĝis en disputoj kun la eklezio kaj la konsilantaro. Neklare restas tamen, por ke Anna Magdalena ricevis neniun pension el Dresdeno, kie ŝia edzo ĉe la princa kortego tenis la titolon de „reĝa-princa kortegokomponisto de Saksio kaj Pollando“.
Atlasa urso
Malgraŭ la supozo pri malapero de la Atlasa urso, ankoraŭ estas rakontoj pri ekvidoj de ursoj de tribanoj en norda kaj centra Afriko. Ĉi tiuj raportoj eble indikas la daŭran ekziston de la Atlasa urso. Oni priskribas ĉi tiun "Nandi"-urson kiel ruĝeca aŭ flaveca kaj 3.5 futoj alta, kun longa felo, mallonga vosto, longaj ungregoj, kaj dikaj gamboj.
Anna Magdalena Bach
Notlibreto por Anna Magdalena Bach
Ŝia nomo restis ĝis nun konata ankaŭ pro la aparta sukceso de la Notlibreto por Anna Magdalena Bach, kiun eldonis Arnold Schering laŭ la originaloj en la Prusa Ŝtata Biblioteko je Berlino. La du volumoj el 1722 kaj 1725 enhavas krom verkoj de Bach aron da komponaĵoj de aliaj komponistoj, kies ekzakta aŭtoreco tamen restis parte neklara. Se Anna Magdalena ludus ĉiujn pecojn el ĉi tiu kolekto, inter ili ekzemple per la partitoj en a-minoro kaj e-minoro vere postulemaj verkoj, ŝi havus konsiderindajn kapablojn sur la Clavier. Krom la pianopecoj en la Notlibreto troviĝas ankaŭ kantpecoj, inter ili la aparte konata ario Willst Du Dein Herz mir schenken kaj de Gottfried Heinrich Stölzel la ario Bist Du bei mir.
Biografiaj fontoj
Ŝian fikcian membiografion Die kleine Chronik der Anna Magdalena Bach verkis en 1930 la angla verkistino Esther Meynell. Ĉi tiu sentimentala priskribo de la baĥa familia vivo baziĝas sur neniu fonto kaj preskaŭ neniel kongruas kun la personeco de Anna Magdalena Bach. Tamen el pluraj konserviĝintaj leteroj, kiujn skribis la nevo Johann Elias Bach - tiu studis en Lepsiko teologion kaj tiutempe loĝis ĉe sia onklo, la Thomas-kantoro, kaj laboris por tiu kiel sekretario - evidentiĝas, ke Anna Magdalena Bach estas „amatoro de la plantkulturado“. Johann Elias Bach petis sian patrinon, sendi kelkajn plantojn, i.a. diantojn. Ankaŭ la nevo raportis al Anna Magdalena Bach, ke li „vidis ĉe s-ro kantoro je Halle kantobirdon“. En ĉi tiu letero la nevo petis translasi la birdon "por malmulta pagaĵo al la s-rino kantoro“. Kompilaĵon de la dokumenta materialo pri Anna Magdalena Bach, kompletigitan per biografia eseo de Christoph Wolff, publikigis Maria Hübner en 2005.
Gefiloj
Anna Magdalena Bach estis patrino de:
Stacio Kinomoto
Stacio Kinomoto (japane: 木ノ本駅 [Kinomoto-eki], angle: Kinomoto Station) estas fervoja stacio en Nagahama, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Roth (distrikto Rhein-Lahn)
Roth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Oĉakovo (stacio)
"Oĉakovo" (Очаково) estas haltejo de Moskva fervojo, situas inter "Matvejevskaja" kaj "Skolkovo" en sud-okcienta parto de Moskvo.
Apudaj stratoj: Nataŝi Kovŝovoj, Prĵevalskogo.
Transirejoj:
Seugy (stacidomo)
Seugy estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Seugy, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Administra divido de Nederlando
Nederlando estas dividita en dek du provincoj kaj ĉiu provinco en nombro da municipoj.
Susupuato
Susupuato estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Susupuato de Guerrero. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 081.
Seugy (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Administra divido de Nederlando
Krome la lando estas dividita en 37 akvo-administracioj (waterschappen), kiuj ne konformas al provincaj aŭ municipaj limoj.
La ĉefurbo de Nederlando estas Amsterdamo.
Seugy (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Montsoult-Maffliers - Luzarches (315000).
Susupuato
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 7822 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 159 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 2.03 % de la loĝantoj.
Administra divido de Nederlando
La sidejo de la parlamento kaj registaro estas Hago.
Susupuato
Sociogeografio
Entute 4 854 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 3 339 estis alfabetoj kaj 1 513 analfabetoj. Tio signifas ke 31.17 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Iporá
Iporá estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 31.274 loĝantojn en 2010.
Susupuato
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Administra divido de Nederlando
Provincoj en Nederlando
Nederlando havas dek du provincojn (provincies) (ĉefurbo interkrampe):
Ĉi tiuj provincoj konsistas el municipoj (gemeentes), vidu la artikolojn listo de nederlandaj municipoj kaj listo de nederlandaj urboj.
M63
M63 (Messier 63, aliaj indikoj — NGC 5055, ZWG 217.23, UGC 8334, MCG 7-27-54, PGC 46153) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj foje nomita "galaksio de sunfloro".
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Lantejuela
La Lantejuela estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 18 km2 kie loĝas 3800 geloĝantoj, do loĝdenso estas 211.1 loĝ./km2. La Lantejuela situas je 76 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3800 geloĝantoj de la municipo La Lantejuela estas 1869 inoj kaj 1931 viroj. 3783 homoj loĝas en la vilaĝo, kaj aliaj 17 geloĝantoj loĝas dise en en la 18-kvadratkilometra teritorio. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 58, 28 inoj kaj 30 viroj, kaj mortis 34, 16 inoj kaj 18 viroj. Tiel la natura kresko estis 24 (0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 1890 homoj (49.7%).
El Llano
El Llano estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Aguascalientes, kiu situas en la centra parto de Meksiko, ĉirkaŭ 500 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo estas Palo Alto. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 21010.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17115 loĝantojn. El tiuj estis 8552 viroj kaj 8563 virinoj. La komunumo havas surfacon de 500,85 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2020 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2005 en la komunumo vivis 14989 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 44 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,29 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Querétaro
Querétaro [keREtaro] (esperantigite : Keretaro) estas federacia subŝtato de Meksiko, situanta centre de la lando. Ĝia oficiala nomo estas Estado Libre y Soberano de
Querétaro de Arteaga ("libera kaj suverena ŝtato de Keretaro de Arteaga").
Ĝi estas aree relative malgranda provinco kun iom pli ol. Ĝia ĉefurbo estas Santiago de Querétaro. La loĝantaro de la provinco estas ĉirkaŭ milionoj. Ĝi konsistas el 18 komunumoj ("municipoj"); vidu ankaŭ la liston de komunumoj en Querétaro.
Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2 estas "MX-QUE".
La meza enspezo de la provinco estas la dua plej alta de Meksiko, la vivnivelo estas konsiderata tre alta.
La historia centro de la urbo Santiago de Queretaro estas monda heredaĵo (1996, UNESKO)
Esperanto-movado
En la ŝtato ekzistas grupo, nomita Esperétaro, kiun apartenas ĉirkaŭ dudekkvin homoj, sed la plimulto estas lernantoj. Esperanto parolantoj estas ses, kiuj fondis la grupon.
Kelkaj aranĝoj okazis de Esperétaro, i.a. Esperantaj kafejumadoj, Esperantaj semajnfinoj, kaj ĉijare, 2012, la nacia kongreso.
Auður Auðuns
Auður Auðuns (naskiĝis, mortis ) estis islanda politikistino, burĝestrino de Rejkjaviko kaj ministrino pri justico. Ŝi estis la unua virino en ministra ofico en Islando, kaj ankaŭ la unua virino kiu estis burĝestro de Rejkjaviko.
Éva Máthé
Éva MÁTHÉ [mAtE] rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 20-an de oktobro 1948.
Kariero
Éva Máthé akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo en 1971. Ĝis 1979 ŝi estis redaktoro de hungara elsendo de rumana televido, poste ĝis 1989 de Munkásélet, en 1990 kaj 1991 de Valóság, pli poste ĝis 1996 de Népújság, inter 1996-2005 de Romániai Magyar Szó kaj redaktoro, ĉefredaktoro de semajngazeto Központ (2007-2008) de Târgu Mureș.
Miguel Ángel Revilla
Miguel Ángel REVILLA ROIZ estas hispana politikisto. Li estas prezidanto de Kantabrio (aŭtonoma komunumo de Hispanio). Li estras la Regionisman Partion de Kantabrio (PRC).
Li studis Ekonomion kaj diplomatiĝis pri Bankoj kaj Bursoj en la Universitato de Eŭskio. Li ankaŭ estas bankestro. Inter 1974 kaj 1982 li estris la filion de Banco Atlántico en Torrelavega. Plie, de 1979 ĝis 1982 li estis instruisto pri Ekonomiaj Strukturoj en Santandero kaj poste iĝis profesoro en la Universitato de Kantabrio. En 1978 li publikigis libron pri la kantabra ekonomio.
Dum la oficperiodoj 1995-1999 kaj 1999-2003 li estis vicprezidanto kaj konsilanto pri Konstruo, Loĝado kaj Urbismo de la Registaro de Kantabrio, kiu konsistis tiam el koalicio inter ties partio kaj la Popola Partio (PP).
Katalin Wohl
WOHL Katalin [pr. wol] estas hungara aktorino naskiĝinta en Satmaro la 12-an de januaro 1930.
Kariero
Katalin Wohl inter 1953–1956 ludis en Baia Mare. Ekde 1957 ŝi vivas en Israelo, kie ŝi ludis en hebrea lingvo sub nomo Bat Shavá Noám. Por la Teatro Habima ŝi dramatis la libron de Mária Földes titolitan Séta (Promeno). Ŝi havis memstarajn recitalojn en hungara lingvo, ekzemple en 1977 sia Ady-programo.
Regiona politiko
Regiona politiko estas ĝenerale grupo de iloj, per kiuj devas esti nuligitaj aŭ almenaŭ malaltigitaj diferencoj en ekonomia evoluo de regionoj.
Konceptoj de regiona politiko
Estas konataj du konceptoj. Tradicia koncepto estis uzita ĝis duono de 1970-aj jaroj, poste venas nova koncepto, kiu estas uzata ĝis nun en multaj eŭropaj landoj.
Regiona politiko en Britio
En Britio estis komence de 1930-aj jaroj problemoj pro ekonomia krizo kun maldungateco. En Londono kaj en sudorienta parto de lando estis maldungateco 14 %, en nordokcidenta kaj nordorienta Britio kaj en Skotlando estis maldungateco 25 %, en regiono de Kimrio eĉ 36 %. Temis pri regionoj, en kiuj estis ĉefa industrio karboproduktado, ferindustrio aŭ tekstilindustrio. En jaro 1934 estis akceptita dokumento "Leĝo pri specialaj teritorioj", per kiu oni difinis problemajn regionojn kaj difinis regulojn kaj metodojn de helpo - ĉefe temis pri plibonigado de infrastrukturo.
Regiona politiko en Francio
Regiona politiko en Francio komencis evolui post dua mondmilito, kiam oni subtenis evoluon de aliaj regionoj kaj malsubtenis Parison. Celo estis subteni 12 metropolojn - ekzemple Bordeaux, Lille aŭ Marseille.
Regiona politiko en Italio
En 1950-aj jaroj estis akceptita plano Cassa per il Mezzogiorno, per kiu lanĉis industriiĝo de plej suda parto de Italio (tiam ĉefe agrikultura).
Regiona politiko de Eŭropa Unio
Celo malaltigi diferencojn en ekonomia nivelo de regionoj kaj membraj ŝatoj estis listigita jam en traktato pri la fondo de la Eŭropa Komunumo, sed tiam la ses fondantaj ŝtatoj havis kompareblan ekonomian nivelon. Maljam en jaro 1975 estis fondita Eŭropa fonduso de regiona evoluo, do du jaroj post kiam membriĝis Britio, Danio kaj Irlando.
Vidindaĵo
Vidindaĵo aŭ turisma vidindaĵo estas signifa monumento de naturo aŭ kulturo aŭ io alie alloga, spektakla aŭ elstara, ofte trovebla en turismaj programoj. Ofte temas pri objektoj, kiujn la vojaĝanto jam konas pro gazetartikolo, televidelsendaĵo, vojaĝromano ktp., kaj nun volas vidi mem.
Lokoj kun natura beleco kiel strandoj, feriejoj sur tropikaj insuloj kun koralaj rifoj, tendaraj ekskursoj (camping) en naciaj parkoj, ĉe famaj montoj kaj arbaroj, estas ekzemploj de tradiciaj turismaj vidindaĵoj por pasigi la somerajn feriojn. Aliaj ekzemploj de kulturaj vidindaĵoj inkludas historiajn ejojn, monumentojn, praajn templojn, zoojn, muzeojn kaj artgaleriojn, botanikajn ĝardenojn, kaj signifaj konstruaĵojn (Ekz. historie famaj kasteloj aŭ burgoj, katedraloj, bibliotekoj, iamaj kaj historie signifaj malliberejoj (ekz Alcatraz) kaj elrigardplatformo super nubskrapuloj), amuzparkoj kaj karnavaloj, kvartaloj de etnaj komunumoj (ekz .: Ĉinakvartalo, Malgranda Italio, ktp.), historiaj trajnoj kaj kulturaj eventoj. Krome, vizitoj al fabrikejoj, industria heredaĵo, lokoj de kreivaj artoj kiel artstudioj, estas cellokoj dezajnitaj por kulturaj niĉoj kiel industria turismo kaj kreiva turismo.
Socia turismo, bazita sur renkontoj kun aktivuloj en diversaj kampoj kiel eduko, medio aŭ promocio de loĝantaroj kun specialaj bezonoj, estas relative nova kampo, kiu akiras kreskantan publikon de interesitaj homoj.
Foje, vidindaĵoj estas kreitaj por utiligi legendojn, kiel ekzemple la loko de (supozeble) kraŝo de neidentigita objekto proksime de Roswell, Nov-Meksiko aŭ ekvidoj de la monstro Loch Ness en Skotlando. Fantomaj lokoj (supozeble) ankaŭ povas esti utiligitaj kiel vidindaĵoj.
Etnaj komunumoj ankaŭ povas fariĝi turismaj vidindaĵoj, kiel Ĉinakvartalo en diversaj urboj de Nord-Ameriko; Kaj la brita nigrula kvartalo de Brixton en Londono, Anglio. En aliaj kazoj, loka festotago aŭ festivalo estas turisma allogaĵo (ekz. la Mardi Gras en Nov-Orleano, la Fiereco-Parado en Tel-Avivo, kaj la Karnavalo de Brazilo en Rio-de-Ĵanejro, KTP).
Turismaj vidindaĵoj ofte disponigas senpagajn broŝurojn por reklamado kaj flugfoliojn kiuj estas distribuitaj ĉe informcentroj, rapidmanĝejaj restoracioj, ĉambroj de proksimaj hoteloj kaj moteloj kaj ĉe servareoj.
Kvankam multaj turismaj vidindaĵoj provizas vizitantojn per supozeblaj neforgeseblaj spertoj, kontraŭ akceptebla aŭ eĉ senpaga enirkotizo, tamen ekzistas lokoj kiuj provizas spertoj de malaltkvalito kaj troaj prezoj por profiti koste de la turistoj (Pri la enirkotizo, manĝaĵoj kaj trinkaĵoj vendataj ĉe la loko, la suveniroj ktp.). Tiaj lokoj estas konataj kiel "turistkaptiloj".
Aliaj popularaj vidindaĵoj-spertoj ene de grandurboj estas esceptaj transportrimedoj, kiel ekzemple tiuj kiuj disponigas turneojn ĉirkaŭ la grandurbo sur ŝipoj, turistaj busoj kaj similaj.
Organizistoj de porindividuaj vojaĝoj kritikas la terminon "vidindaĵo"', ĉar ĝi implikas, ke malmultaj spektaklaj objektoj valoras la rigardadon, dum aliaj ĉiutagaĵoj ne meritas ĝin - kvankam tiuj estas minimume same gravaj por sperti kaj kompreni la viditajn aferojn.
Kio estas aparta vidindaĵo, tio ankaŭ dependas de la vizitantoj mem - biologiistoj, muzikistoj, historiistoj trovas diversajn aferojn interesaj. Tipaj kulturaj vidindaĵoj estas historiaj konstruaĵoj aŭ specifaj objektoj de aktuala historio. Naturaj vidindaĵoj ekzemple estas lagoj aŭ montoj, ekzemple Ulu r u.
25074 Honami
25074 Honami estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sakaguchi Honami, kiu gajnis en 2008 la duan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Liceo Urawa Daiichi Jyoshi de Sajtama, Japanio.
7291 Hyakutake
7291 Hyakutake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo Yuji Hyakutake (japane : 百武裕司  Hyakutake Yūji, 1950–2002), malkovrinto de la kometoj C/1995 Y1 kaj C/1996 B2 (Hyakutake) elde Aira (gubernio Kagoŝima). Li poste iĝis konservisto de la astronomia muzeo de Aira.
Itaberaí
Itaberaí estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 35.371 enloĝantojn en 2010.
14115 Melaas
14115 Melaas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kathleen Melaas, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ŝi estis instruistino ĉe la  Valley High School de Hoople (Norda Dakoto, Usono).
Teodorico de' Borgognoni
Teodoriko de Lucca (1205-1298) estis itala kirurgo, kuracisto, dominikana monaĥo, episkopo de Bitonto (1262-1266) kaj Cervia (1270-1298). Li estis filo kaj lernanto de Ugo de' Borgognoni, aktivis kiel privata kuracisto de la papo Inocento la 4-a (1240) kaj studis en la Universitato de Bolonjo, kie Henri de Mondeville estis lia lernanto. Teodoriko estis mezepoka itala kirurgo kiu antaŭis al Henri de Mondeville, Paracelsus kaj Joseph Lister (1827-1912) sugestante ke la pureco estis tre grava rilate al vundokuracado.
Vivo
Teodoriko de' Borgonjoni estis la lasta el kvin infanoj de la kirurgo el Lucca Ugo de' Borgognoni. Teodoriko translokiĝis al Bolonjo en 1214 kiam lia patro estis dungita kiel kuracisto de la urbo, probable ĉe instigo de la Grafo Rodolfo Borgognoni, prefekto de la urbo kaj ebla parenco. Li eniris en la Dominikana Ordeno tre frue (1230) kaj eble en la monaĥejo de Bolonjo.
Sub la pontifikado de Inocento la 4-a li iĝis penitentiarius minor (konfesprenanto) en la Apostola Penitencario, ia institucio dediĉita al absolvado de pekoj kaj cenzuroj rezervitaj al la papo. En 1262, la papo Urbano la 4-a nomumis lin episkopo de Bitonto, Apulio. Laŭŝajne li neniam loĝis tie, ĉar dokumentoj indikas lian ĉeeston dum tiu periodo en Lucca, kie li posedis domon (1262) kaj kie Klemento la 4-a sendis leteron al li postulante ke li konvinku la lukanojn pri partoprenado en la milito kontraŭ Manfredo el Sicilio (1265).
En 1266, Klemento la 4-a transigis lin al diocezo Cervia (Romagna) kie oni konfirmis lian ĉeeston en 1270. Tamen, li loĝis en la apuda Universitata urbo de Bolonjo, kie li posedis ampleksan terhavaĵon. En 1290, Nikolao la 4-a plialtigis liajn episkopajn stipendiojn, donante al li la rajtojn sur la salminejoj de Cervia. Borgognoni diktis sian lastan volon kaj testamenton en la 17-a de oktobro 1298 kaj mortis en Bolonjo havante 93 jarojn en la 24-a de decembro de la sama jaro.
Voĉa uvulara frikativo
La uvula frotsono voĉa estas voĉa konsonanto uzata en kelkaj lingvoj. Ĝia IFA-simbolo estas []; en SAMPA,<tt> R</tt>.
France
Nuntempe [] estas la preferata norma (Pariza) realigo de la franca fonemo /r/; kvankam en certaj pozicioj ĝi senvoĉiĝas kaj iĝas la uvula frotsono senvoĉa [].
NGC 5056
NGC 5056 (aliaj indikoj — UGC 8337, MCG 5-31-166, ZWG 160.173, KUG 1313+312, IRAS13138+3112, PGC 46180) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lutecia (III) karbonato
Lutecia (III) karbonato aŭ karbonato de lutecio (III) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la lutecia (III) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka, higroskopa solidaĵo, nesolvebla en akvo. Lutecia (III) karbonato posedas 2 luteciatomojn, 3 karbonatomojn, kaj 9 oksigenatomojn. Lutecia (III) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj.
11455 Richardstarr
11455 Richardstarr estas tre malgranda sed ekstrordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Richard Starr, de la Katolika Universitato de Ameriko, fakulon en planeda iksoradia, gamoradia kaj neŭtrona spektroskopioj, inklude ties apliko al misioj al asteroidoj.
Mamoiada
- jen itale, sarde Mamujàda - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Fonni, Gavoi, Nuoro, Ollolai, Orani, Orgosolo kaj Sarule.
157 Dejaniro
157 Dejaniro estis unu el plej malgrandaj asteroidoj de la asteroida zono malkovrita en sia tempo.
La franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly malkovris ĝin, la, elde la observatorio de Marsejlo (Francio)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Dejaniro, filino de la reĝo Oineo kaj edzino de Heraklo en la helena mitologio.
Almășel
Almășel [almǝŝel] (hungare: Almasel [almaŝel]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 464 loĝantojn (rumanoj); en 1992 — 262 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1464. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Zam.
Stacio Yogo
Stacio Yogo (japane: 余呉駅 [Jogo-eki], angle: Yogo Station) estas fervoja stacio en Nagahama, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Itaguari
Itaguari estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 4.513 loĝantojn en 2010.
(18094) 2000 KN56
(18094) 2000 KN56 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Henrik Nánási
Henrik Nánási [nAnAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nánási Henrik estas hungara dirigento, teatrestro.
Henrik Nánási naskiĝis en 1975 en Pécs.
Biografio
Henrik Nánási komencis lerni muzikon jam en 1981. Li frekventis konservatorion en Budapeŝto inter 1990-1993, poste muzikuniversitaton en Vieno inter 1993-2000. Li ricevis stipendiojn en la jaroj 1993, 1994 kaj 1997. Jam en 1999 li havis muzikan statuson en teatro de Klagenfurt, en 2002 li estis nomumita primara dirigento. Inter 2005-2007 li laboris en teatro de Augsburg, poste en teatro de Munkeno. Inter 2012 kaj 2018 li estis muzika teatrestro en Berlino. Plej ofte li dirigentas operojn, pli malofte simfoniajn koncertojn en diversaj urboj de Eŭropo.
Kadoko
Kadoko - en la kimra Cattwg aŭ Catwg, tradicie Catwg Ddoeth, "Kadoko la saĝa", en la bretona Cado(u), Cadoc, Catuod, Catoc, Cadoan, Cazout, krome Kado, Kadog, Cadoc, Catoc, Catuod, latine Cadochus kaj Cadocus - estas legenda kristana sanktulo, festata la 21-an de septembro. Li naskiĝis ĉirkaŭ 522 (laŭ iuj fontoj jam en 497) en la regionoj Glamorgan, Monmouthshire aŭ Powys de Kimrio, kaj mortis laŭ iuj legendoj murdita en sia katedralo de la barbaroj - aliaj legendoj lokigas lian morton en Benevento. Pli certas ke parton de sia vivo li vivis ekster Kimrio en Bretonio, kie insulo estas nomata laŭ li kaj la nomoj de proksimume tridek loĝlokoj aludas al li.
Signifo kaj origino de la nomo
Cadou aŭ Cado estas la neformala kaj etiga formo de Catuog. Laŭ Albert Deshayes, ĉi tiu antroponimo konsistas el la termino kad en la kimra lingvo, komparebla al la vorto catu en la gaŭla lingvo formortinta jam en la 4-a jarcento, kiu havis la signifon de "batalo".
Selmsdorf
Selmsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Schönberger Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Čajkov
Čajkov, hungare Csejkő estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situas en malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Levice troviĝas 8 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La hungaroj frakasis la Grandmoravian Regnon en 896 kaj fondis reĝlandon en 1000. La unua mencio devenis el 1276 pri la vilaĝo en formo Chewku. La kampoj apartenis al diversaj ekleziejoj. La turkoj bruldetruis la vilaĝon en 1599. Inter 1663-1664 la vilaĝo apartenis al la Turka Imperio. Incendioj okazis en 1753, 1850 kaj 1885. En 1910 loĝis tie 1204 da homoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Léva. Poste la komunumo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 parto de Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1055 da homoj (1048 slovakoj).
12852 Teply
12852 Teply estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Grant Paul Teply, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Nicolet High School de Glendale, Viskonsino, Usono.
Tacámbaro
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 59920 loĝantojn. El tiuj estas 28556 viroj kaj 31364 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,085.05 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 51268 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 176 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.34 % de la loĝantoj.
Entute 35 312 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 28 787 estis alfabetoj kaj 6 492 analfabetoj. Tio signifas ke 18.38 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16082a.htm
Riboenzimo
Riboenzimo estas ribonuklea acido (RNA) kapabla katalizi biokemian reakcion.
Selpin
Selpin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Tessin. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Drüsewitz, Reddershof, Vogelsang, Wesselstorf kaj Woltow.
Itaguaru
Itaguaru estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 5.437 loĝantojn en 2010.
Hungara Olimpika Komitato
Hungara Olimpika Komitato estas neprofitdona organizaĵo kreita en 1895, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Hungario. Kiel NOK, la Hungara Olimpika Komitato celas subteni hungarajn atletojn, sporton en Hungario kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazus en Hungario. Ĝis nun Hungario tamen ankoraŭ ne organizis Olimpikon. Ekde la jaro 2010, la prezidanto de la komitato estas Zsolt Borkai, post kiam lia antaŭulo, Pál Schmitt, estis elektita prezidanto de Hungario.
Tancítaro
Tancítaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tancítaro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 083.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26089 loĝantojn. El tiuj estas 12759 viroj kaj 13330 virinoj. La komunumo havas surfacon de 752.68 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 21866 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 84 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.38 % de la loĝantoj.
Entute 14 665 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 11 660 estis alfabetoj kaj 2 991 analfabetoj. Tio signifas ke 20.40 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16083a.htm
Áki Jakobsson
Áki Jakobsson (Áki Hermann Jakobsson) (naskiĝis la, mortis la ) estis islanda juristo kaj politikisto, kiu oficis de 1944 ĝis 1947 kiel fiŝkaptada ministro. Li estis parlamentano de la Socialistpartio 1942-1953 kaj de la Popolpartio 1956-1959.
Puebla
Puebla [Pŭebla] ( Pŭeblo ) estas federacia subŝtato de Meksiko.
Ĝi havas areon de ĉirkaŭ kaj loĝantaron de 5 milionoj, kiu dividiĝas en 217 komunumojn. Vidu ankaŭ la liston de komunumoj de Puebla
Ĝia nomo estas la vorto, kiun la hispanaj konkerantoj uzis por novaj setlejoj (la hispana vorto pueblo signifas "popolo" aŭ "vilaĝo").
Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2 estas "MX-PUE". Ĝia ĉefurbo estas Puebla de los Ángeles (Puebla de la anĝeloj), alinome Puebla de Zaragoza, aŭ simple Puebla.
Budiko
Budiko (aŭ Boŭdiko aŭ Boadicea) estas la nomo de antikva reĝino en Britio. Ŝia edzo estis la reĝo de la Icenoj (kelta tribo), Prasutago (latine: Prasutagus); kiam li mortis, la Romia Imperiestro Nerono kaj ties filinoj heredis la regnon laŭ lia testamento, por certigi la pacon. Spite al tio, la romianoj atakis la reĝlandon kaj skurĝis la kaptitan Budikon kaj seksperfortis ŝiajn filinojn. Pro tio Budiko ekribelis kaj venĝis, detruante multajn romiajn urbojn. Ŝi detruis Kamulodunon (latine: Camulodunum, angle la nuna Colchester), Londinion (latine Londinium, nune Londono) kaj Verulamion (St Albans). Ŝin venkis la romia provincestro Gajo Suetonio Paŭlino en 60, neniigante ŝian armeon.
NGC 5057
NGC 5057 (aliaj indikoj — UGC 8342, MCG 5-31-169, ZWG 160.176, NPM1G +31.0268, PGC 46202) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Budiko
Ŝi estis verŝajne venenita en 61 p. K. kaj entombigita en loko de la nuna londona stacidomo King's Cross Station.
En Londono oni starigis memoraĵon al ŝi.
Budiko en la literaturo
Konata estas la poemo Boadicea de Alfred Tennyson kaj la tragedio Bonduca de John Fletcher. Krom tio ekzistas multaj historiaj romanoj kaj junularaj libroj pri ŝi. (http://www.hist-rom.de/themen/boudicca.html).
Iveta Radičová
Prof. PhDr. Iveta RADIČOVÁ, PhD., naskiĝinta KARAFIÁTOVÁ (* 7-an de decembro 1956, en Bratislavo) estas universitata profesoro pri sociologio kaj iama (julio 2010 - marto 2012) ĉefministro de Slovakio. En la jaroj 2005 ĝis 2006 ŝi estis ministro pri laboro, sociaj aferoj kaj familio. En la jaro 2009 ŝi malsukcese kandidatiĝis por slovakia prezidento.
Terres-de-Haute-Charente
Terres-de-Haute-Charente - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas nova komunumo de Francio, kreita komence de la jaro 2019 el kvin antaŭe najbaraj komunumoj: la administra centro estas la loĝloko Roumazières-Loubert. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantonoj Charente-Bonnieure kaj Charente-Vienne.