cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salat
La salat devas esti farata en araba, depende de la kapablo de la preĝanto (kvankam la posta duʿā ne necese devas esti tio), kaj devas esti ripetita parkere, kvankam komencantoj povas uzi skribitan helpon. Tamen, pro la kreska nombro de konvertitoj en landoj ne arab-parolantaj, akcepteblas tempo por adapto dum kiu la recitado de la Korano povas esti farata aŭ legata en gepatra lingvo, kvankam silente, dum la salat devas esti realigita hejme.
Aŭtonomaj Regionoj de Ekvadoro
Dekomence la regionoj/planzonoj estas la jenaj:
Además:
8: Distrikto Metropolita Gvajakilo: Gvajakilo, Durán, Samborondono
9: Distrikto Metropolita Kito: Kito (jam kunformita)
10: Speciala Reĝimo de Galapagoj
Dukla
Kelke da kilometroj sude de Dukla sur limoj kun Slovakio estas Dukla montpasejo, kie dum la dua mondmilito okazis Karpata-dukla operaco.
Norde de Dukla estas urbo Krosno.
Timothy Evans
Timothy John EVANS (20-an de novembro 1924 - 9-an de marto 1950) estis plej verŝajne suferinto de la plej konata brita juĝistara eraro. Li estis ekzekutita pro murdo, kiun faris plej verŝajne lia najbaro John Christie. Lia afero kondukis fine al ĉesigo de la mortpuno kaj leĝigo de la aborto en Britio.
Evans ŝatis fabeli pri sia deveno, malregule vizitis la lernejon, kapablis legi kaj skribi nur sian nomon. Li laboris kiel ŝoforo post la lernado. Li edziĝis kun Beryl Susanna Thorley en 1947 kaj ili en 1948 translokiĝis en etaĝon de domo de 10 Rillington Place, North Kensington, Londono. En la teretaĝo loĝis John Christie kun sia edzino, en la meza etaĝo Mr. Kitchener, kiu dum la murdo estis en hospitalo. En la domo ekzistis nur po du ĉambroj por etaĝo.
La 10-an de oktobro 1948 naskiĝis filino de Timothy kaj Beryl (nome Geraldine Evans). Tio kaŭzis por ili financajn problemojn, post kiam Evans estis maldungita pro mensogoj. En tiu situacio konstatis Beryl Evans, ke ŝi estas denove graveda. Tio estis bazo por disputoj. La 10-an de novembro, Evans vizitis sian patrinon kaj asertis, ke la edzino kun la filino veturis al patro de Beryl al Brighton. Tion baldaŭ dubis parencoj de la edzino.
La krimkazo de Evans
Evans tiem retiris la konfeson kaj deklaris, ke la abortigon faris Christie, kiun li volis nur vualigi. La kadavron kaŝis Christie. La denova dom-traserĉo trovis kadavron de Beryl kaj Geraldine, ambaŭ dronitaj. Evans konfesis la dronadon pro financaj problemoj.
La proceso okazis ekde la 11-a de januaro 1950 en Old Bailey. Tiam Evans retiris la konfesojn kaj asertis, ke Christie estis la droninto. Oni juĝis lin du tagojn poste je morto. La ekzekuto okazis la 9-an de marto 1950.
La krimkazo de Christie
Christie forlasis la luitan loĝejon la 20-an de marto 1953. La nova luanto (Beresford Brown) volis trakonstrui la kuirejon. Li trovis en la muro de alkovo kadavron de virino. Posta traserĉado de la domo trovis 4 virinajn kadavrojn kaj aliajn ostajn restaĵojn. Ili ĉiuj estis dronitaj. Pro la novaj faktoj, Evans estis pardonita postmorte en 1966 (1965?) kaj li estis deklarita senkulpa en 2004.
The Yellow Kid
Richard F. Outcault estis ne la unua sed almenaŭ ja unu el la unuaj pioniroj kiuj publikigis bildliteraturon en usonaj gazetoj jam en la fino de la 19-a jarcento. Bildoj de Outcault de la 2a de Junio, 1894, montris grand-orelan, senharan stratoknabon en kitelo. Tiu knabo aperis kolore la unuan fojon la 5an de Majo en strio titolita "At the Circus in Hogan's Alley". De tiam ĝi estis kolora kaj nomiĝis Mickey Dugan. La 5an de Januaro la kitelo de Mickey aperis brilflava. Li iĝis tuj la stelulo de la strio kaj iĝis konta kiel The Yellow Kid (flavulo), kaj la teksto de la dialogo aperis sur lia flava kitelo. La stripo tuj akiris popularecon kaj komercan sukceson (por la gazeto sed ne por la aŭtoro mem). Tio kondukis al alia gazetoj same publikigi similajn striojn, kaj tiele the Yellow Kid estas konsiderata pioniran mejloŝtonon en la disvolvigo de la bildliteraturo kiel amaskomunikilo.
Penafiel
Penafiel (portugallingva prononco: [pɨnɐfiˈɛl]) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Porto, regiono Norda, Portugalio, kun ĉirkaŭ 72 265 loĝantoj (2011). La municipo limas norde kun Lousada, nordoriente kun Amarante, oriente kun Marco de Canaveses, sude kun Castelo de Paiva kaj okcidente kun Gondomar kaj Paredes.
Historio
La romianoj vere organizis la teritorion kaj en la epoko post la kristana konkero el islamanoj ekleziaj institucioj helpis la reloĝadonon, inter kiuj menciindas benediktanaj monaĥejoj de Paço de Sousa kaj de Bustelo. Tiuj monaĥejoj disvastigis ekzemplojn de romanika arkitekturo, kaj nobeloj kiuj kontrolis agrikulturajn bienojn kunlaboris por organizi la teritorion. Ĉirkaŭ la 13-a jarcento, multaj lokoj en la areo estis posedo de la kastilia eks-reĝino Mafalda de Portugalio. La loĝloko Arrifana de Sousa establiĝis en la 16-a jarcento. Kaj en 1519, la reĝo Manuelo la 1-a havigis al la regionon foruon. Plialtiĝo okazis en la regado de la reĝo Johano la 5-a (per dekreto de 7a de Oktobro 1741). La loko estis trapasata de kelkaj ŝoseoj; tiukadre João Correia, riĉa komercisto el Porto kun rilatoj kun Flandrio establis sian hejmon; li estis novkristano, kiu starigis manuelisman kapelon al la Sankta Spirito (kaj kiu starigis ankaŭ sian bronzan tombon).
Oni plialtiĝis el 30 000 loĝantoj en la komenco de la 20-a jarcento ĝis nunaj 70 000.
Peterswald-Löffelscheid
Peterswald-Löffelscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 3690B
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cormeilles-en-Parisis (stacidomo)
Cormeilles-en-Parisis estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra, situanta en  Cormeilles-en-Parisis, departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
Gujana tukaneto
La Gujana tukaneto (Selenidera culik) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La scienca nomo Selenidera culik estis sugestita de Pacheco & Whitney (2006) kiel ĝusta nomigo laŭ la dunoma nomenklaturo, ĉar ĝis tiam ĝi estis Selenidera piperivora, sed, kiel pruvis Walters (2007), tiu nomo estis jam anataŭokupita.
Aspekto
Tiu ĉi specio (140 g peza, 33 cm longa, el kiuj la beko estas 7.5 cm) estas unu de la raraj tukanetoj kiuj prezentas klaran ekzemplon de seksa duformismo. La masklo montras nigrajn kronon kaj nukon borditajn de tre flavaj tempioj (“oreloj”) kaj nuka duonkolumo. La supra kaj centra dorsoj estas hele olivverdaj, konstraste kun la flugilplumoj kaj vosto kiuj estas pli malhelaj, sed la pintoj de la vostaj direktilplumoj estas ruĝoranĝaj. La supraj partoj, el la mentono al la anusa zono, estas tute nigraj. Tiu laste menciita estas ruĝa.
La ino kunhavas la samajn kolorojn en supraj partoj, sed la nigra krono estas malpli granda kaj sekvas per larĝa malhelruĝa nuko. La vizaĝo, ĉirkaŭokulo (pli blua), gorĝo kaj brusto estas grizblua, dum ĉe la masklo, montras tiun koloron nur la ĉirkaŭokula zono. La ventro estas helverda. Ĉe ambaŭ seksoj, la beko estas nigra kun largza zono ruĝa ĉebaze, ĉefe en la suba makzelo.
Provinco Galapagoj
Galapagoj estas provinco de Ekvadoroen la insularo Galapagoj.
Gujana tukaneto
Kutimaro
Tiu specio ne estas tre socia kaj estas vidata plej ofte ĉu sola ĉu laŭ paroj. Tamen, dum nutrado eblas trafi ĝin ĉe fruktarboj laŭ grupoj ne nur de la sama specio ĝis dekduo da individuoj.
Provinco Galapagoj
Kantonoj
La provinco havas 3 kantojn:
Gujana tukaneto
Kutimaro
La reproduktado komencas per ceremonio de plumaranĝo. La nesto estas arbotruo, plej ofte de jam uzita nesto, ekzemple de pego, reformita. La enirejo estas ĉirkaŭ 4 aŭ 5 cm kaj la kavaĵo mem estas nur ĉirkaŭ 16 al 40 cm longa. La ino demetas 2 al 4 blankajn ovojn rondoformajn. Ambaŭ gepatroj kovas dum 16 tagoj kaj manĝigas la idojn per insektoj kaj nur poste per frukto. Post 40 tagoj okazas elnestiĝo.
Ili manĝas, krom la diritaj fruktoj kaj insektoj, diversajn etajn vertebrulojn, kiel lacertoj kaj ranetoj.
Oni komencis lastatempe bredi tiun ĉi specion.
(13983) 1992 RJ5
(13983) 1992 RJ5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Prezidantoj de TEJO
Jen listo de la prezidantoj de TEJO (kaj ĝia antaŭa periodo kiel TJO).
Farmacia plantejo (Moskvo, Rusio)
La 13-an de aprilo 1805 la Moskva Universitato aĉetis Farmacian plantejon laŭ dekreto de imperiestro Aleksandro la Unua. Nuntempe ĝi funkcias kiel filio de la biologia fakultato de MŜU.
La Franca invado al Rusio okazinta en 1812 rezultigis grandan incendion en Moskvo. La Botanika ĝardeno tiam multe suferis pro ĝi: forbrulis oranĝerioj, biblioteko kaj herbario.
Dum kelkaj jardekoj sciencistoj restaŭradis la perditaĵojn, kio bezonis multan monon. Tial por iom profiti ili vendis sufiĉan parton de areo. De tiam la ĝardeno okupas 7.0 hektarojn.
Meze de la 20-a jarcento en Moskvo aperis du novaj botanikaj ĝardenoj: Botanika ĝardeno en Moskvo (Rusio) kaj Botanika ĝardeno de MGU. Ties apero iom malpliigis rolon de la Farmacia plantejo, tial oni aranĝas krome temajn, edukajn, sciencajn vizitojn kaj prelegojn, seminariojn, ekspoziciojn. De tiam la ĝardeno iĝis unu el plej ŝatataj ripozlokoj por moskvanoj kaj gastoj de la ĉefurbo.
Krom plantoj tie estas pli ol 50 specoj de raraj bestoj kaj fiŝoj.
Propila tribromoacetato
Propila tribromoacetato aŭ C5H7Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun propanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Propila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Martin Kukučín
Biografio
Post diplomiĝo en 1893, li trejnis en Bratislavo, Innsbruck kaj Vieno, tiam malsukcese provis trovi laboron en Slovakio. En 1894 li akiris laboron kiel kampara kuracisto en Dalmatio sur la kroata insulo Brač, kie li fariĝis aktiva membro de la kultura komunumo Hrvatski Sastanak kaj en 1904 unu el ĝiaj estroj. Inter 1896 kaj 1897 li malsukcese provis reveni al Slovakio.
En 1908, serĉante pli bonan vivon, li iris al Sudameriko, kie li ekloĝis kun sia familio en Punta Arenas (Ĉilio) kaj loĝis tie ĝis 1922. En 1922 li revenis al sia hejmlando kaj ĝis 1924 loĝis denove en Slovakio (tiutempe kiel parto de Ĉeĥoslovakio), poste translokiĝis al Kroatio. En 1925 li denove vizitis Ĉilion por mallonga tempo.
En 1926, pro malsano de sia edzino, li finfine ekloĝis en Kroatio en la ferieja urbo Lipik, kie li mortis en hospitalo en la apuda urbeto Pakrac en 1928. Li origine estis entombigita en Zagrebo, kaj en oktobro 1928 la cindroj de la verkisto estis translokigitaj kaj enterigitaj en la Tombejo de la Popolo en la urbo Martin.
Kreivo
Li efike pentras humurajn situaciojn kaj moralajn problemojn de vilaĝo, amajn kapricojn kaj tragediojn. Li traktas ankaŭ sociajn problemojn kaj personajn psikologiajn konfliktojn. Liaj verkoj, kiel Rysavá jalovica (La rufa junbovino), Neprebudený (La nevekiĝinto) kaj aliaj, apartenas al la klasikaj verkoj de la slovaka literaturo. En Dom v stráni (Domo sur la montdeklivo), sia magnum opus, li majstre bildigas la grandajn sociajn kaj homajn konfliktojn kaj la koliziojn de la malnova kaj nova konceptadoj pri la mondo kaj la vivo.
Castelnuovo Don Bosco
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Martin Kukučín
Slovaka heredaĵo
Multaj lokaj monumentoj, migrantaj ekspozicioj, stratnomoj kaj diversaj publikaĵoj en Slovakio memorigas pri liaj agadoj.
Castelnuovo Don Bosco
Najbaras la komunumoj.
Mazatepec
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8766 loĝantojn. El tiuj estis 4242 viroj kaj 4524 virinoj. La komunumo havas surfacon de 76,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 980 metroj super la marnivelo.
Martin Kukučín
Slovaka heredaĵo
Malgranda asteroido – troviĝanta en la ĉefa asteroida zono kaj malkovrita de la slovaka astronomo Milan Antal la 5-an de oktobro 1986 – havas la nomon 23444 Kukučín.
Alcadozo
Alcadozo [alkaDOzo] estas municipo de Hispanio apartenanta al la provinco Albacete, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de Alcaraz kaj Campo de Montiel en la centro de la provinco, sed en la parto Sierra de Alcaraz. Estas areo de 99,58 km² je 925 msm kaj je 42 km de Albacete, nome provinca ĉefurbo.
Mazatepec
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1194 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1625 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 61 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 3,75 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Alcadozo
Alcadozo havas 654 loĝantojn (2019) kun denseco de 6,65. Al Alcadozo apartenas la submunicipoj Casasola, Fuente del Pino, La Herrería, La Molata, El Molinar, Santa Ana kaj la domaroj La Jara kaj La Quebrada. En la 1930aj jaroj oni superis pinton de 1800 lokanoj, sed poste okazis elmigrado kaj oni alvenis al nunaj pli ol 600; tio estas oni perdis du trionojn.
Mazatepec
Sociogeografio
5593 de la loĝantoj de Mazatepec en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 736 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 13,16 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 13,95 % el 2967 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 12,26 % el 2626 viroj.
Castelnuovo Don Bosco
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Mazatepec
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Alcadozo
Geografio
La municipa teritorio de Alcadozo limas kun Peñas de San Pedro, Casas de Lázaro, Ayna, Liétor, Pozohondo kaj Peñascosa, ĉiuj el ili de la provinco Albacete.
Horní Fořt
Horní Fořt (Oberforst, Ober-Forst, Ober Forst) estas malgranda vilaĝo (domaro), kiu estas parto de municipo Uhelná en Ĉeĥio. La vilaĝo situas 1,5 km norde de Uhelná survoje ĝis Javorník. Vivas ĉi tie.
Historio
Domaron Horní Fořt fondis en la 17-a jarcento vroclava episkopo per forhakado de parto de samnomata Supra arbaro (germane: "Forst" estas ĉi tie en senco "ŝirmata, defendata arbaro"). Ĝi estas menciata unuafoje en la jaro 1669, kiam ĉi tie Johann Tümling (Timling) von Löwenberg, hetmano de la episkopa senjorujo Jánský Vrch establis kortumon kun kasteleto kaj muelejo, kiu estis pli poste avancita je memstara kavalira arbargardujo. Tiu pli poste apartenis al familioj Schubert-idoj kaj Schenkenbach-idoj.
En la jaro 1836 ĉi tie estis 15 domoj. Ekde la dua duono de la 19-a jarcento la posedantoj de la arbargardujan bienon klopodis fari industrian agadon kun prefere mallongtempaj rezultoj - estis ĉi tie ekde la jaro 1855 gisejo por prilabori arsenon el javorníka minejo, pli poste kreskas osta faruno kaj produktado de artefaritaj sterkoj. En la jaro 1913 estis ĉe la kortumo konstruitaj distilfarejo (ĝi funkciis ĝis 1961), sekigejo de terpomoj kaj ĝus nun funkcianta segejo. La bienon transprenis en la jaro 1949 Ŝtata bieno Javorník.
Horní Fořt estas dekomence de municipa establo en la jaro 1850 domaro de municipo Uhelná.
Loĝantaro
En Horní Fořt estas registritaj 21 adresoj : 20 daŭraj objektoj kaj 1 dumtepa aŭ refreŝigeja objekto. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 18 domoj, el tio 15 daŭre loĝigataj.
Turismo
El Horní Fořt eblas iri al Kankra valo kaj al Dancejo en Kankra valo.
Kantono Abbeville (Suda Karolino)
La kantono Abbeville estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 26 167 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Abbeville.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 26 167 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 26 133 loĝantojn.
Gräfenhagen (Annweiler am Triefels)
Gräfenhausen estas urboparto de la urbo Annweiler am Trifels, kiu situas en la rejnlando-palatinata distrikto Südliche Weinstraße.
Situo
La urbopartió situa ĉ. 3 kilometroj norde de la kerna urbo en flankvalo de la rivero Queich en la Palatinata Arbaro.
Al Gräfenhausen apartenas ankaŭ al loĝlokoj Am Adelberg, Am Rothenhof, Hof Waldeck, In der Lehmgrube, Mettenbacherhof kaj Rothenhof.
Historio
La unua mencio en dokumento estis el la jaro 1189.
Petriroda
Petriroda estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2020 estas parto de la komunumo Georgenthal. Fine de la jaro 2018 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 300 loĝantojn.
Administra divido de Espirito-Santo
La subŝtato de Brazilo dividiĝas je
La mezoregionoj estas
En la centra mezoregiono situas la mikroregionoj
En la norda marborda mezoregiono situas la mikroregionoj
En la nordokcidenta mezoregiono situas la mikroregionoj
En la suda mezoregiono situas la mikroregionoj
La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.
4902 Tesandro
4902 Tesandro estas malrapide rotacianta troja asteroido, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Administra divido de Espirito-Santo
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
4902 Tesandro
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Miklós Szabó (arkeologo)
Miklós Szabó [miklOŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Miklós estas hungara arkeologo, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2001).
4902 Tesandro
Nomo
Laŭ la Eneado, Tesandro estis unu el la sep grekaj batalantoj kaŝitaj en la troja ĉevalo. Tiu ĉevalo estis konstrita de Epejo, eponimo de la asteroido 2148 Epejo, kiu estas dinamike ligata kun 4902 Tesandro.
Miklós Szabó (arkeologo)
Miklós Szabó naskiĝis la  1940 en Szombathely.
Administra divido de Espirito-Santo
Pri la unuopaj municipoj de Espirito-Santo vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.
Marseille-Prado (stacidomo)
Marseille-Prado estas franca varstacidomo sur linio - Marseille-Prado, situanta en  Marsejlo, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Marseille-Blancarde - Marseille-Prado (937000).
Muskovado
Muskovado - itale kaj sekve ankaŭ angle plus alilingve muscovado, hispane azúcar mascabado, japane 黒砂糖 (kuro-zatō, lit. "nigra sukero") - estas tipo de nerafinita bruna sukero kun forta gusto de melaso.
Ankaŭ konata kiel "barbada sukero", "melasa sukero" aŭ "malseka sukero", muskovado estas tre malhelbruna, iomete kruda kaj pli glueca ol plej multaj aliaj specoj de bruna sukero. Muskovado prenas sian guston kaj koloron de sia fonto, sukerkana suko. Ĝi bone rezistas al altaj temperaturoj kaj endome relative longe stokeblas. Ĝi estas kutime uzata en receptoj de bakaĵoj kaj farante rumon. Muskovada sukero povas esti uzata en plej multaj receptoj kie bruna sukero estas nomata, por iomete redukti la likvecon de la recepta rezulto.
Muscovada sukero havas po 11 kaloriojn por unu porcio de 4 gramoj (proksimume la enhavo de 1 tekulereto). Kiam produktita sub reguligitaj kondiĉoj, ĝi estas nutre pli valora ol aliaj brunaj sukeroj aŭ rafinitaj sukeroj, kaj retenas la plimulton de la naturaj mineraloj el la origina sukerkana suko, kiel montras la sekva listeto.
Ĉi-tiu nerafinita speco de sukero povas esti uzata en kafo kaj aliaj trinkaĵoj, kaj estis unu el la plej elstaraj eksportaj varoj de la Filipinoj, precipe el la insulo Negroso, de la 19-a jarcento ĝis la malfruaj 1970-aj jaroj.
Benátky nad Jizerou (kastelo)
Kastelo Benátky nad Jizerou situas en samnoma urbo Benátky nad Jizerou en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, distrikto Mladá Boleslav.
Maria de Klopas
Ĉe multaj, precipe katolikaj, ekzegezistoj, Maria de Klopas estas indikata kiel edzino de Klopas frato de Sankta Jozefo kaj patrino de la fratoj de Jesuo. Tiu teorio restas hipotezo, sed la plej fundita se oni restas en la solaj Skriboj.
Benátky nad Jizerou (kastelo)
Historio
Surloke de origina monaĥejo estis konstruita komplekso de renesancaj kastelaj konstruaĵoj, baroke adaptitaj, kun valora skulptista ornamo de Matthias Braun kaj liaj disĉiploj. En 1599 en ĝi estigis observatorion dana astronomo Tycho Brahe. En la familio de la kastelposedanto grafo Thun laboris kiel hejma muzikinstruisto komponisto Bedřich Smetana. Nuntempe la kastelo estas sidejo de la urba muzeo kun variaj ekspozicioj.
Maria de Klopas
Ŝi estas honorata kiel sanktulino en la Katolika Eklezio kaj liturgie festata la 4-an de aprilo. Ankaŭ aliaj kristanaj eklezioj ŝin honoras per tiu kvalito. El la Roma martirologio: "En Jerusalemo, memorigo pri la sanktaj virinoj Maria de Klopas kaj Saloma, kiuj kune kun Maria Magdala iris la paskan matenon al la tombo de la Sinjoro por ŝmiri lian korpon kaj unuaj aŭdis la anoncon pri la resurekto”.
Benátky nad Jizerou (kastelo)
Eksteraj ligiloj
Oficiala retpaĝaro
Maria de Klopas
En la Nova Testamento
La sinoptika ekzameno (Mateo: 27,56; Marko: 15,48, kiu kiel Johano 19,25 rakontas pri la virinoj ĉeestaj antaŭ la krucumito, enkondukas al la identigo de Maria de Klopas kun la patrino de Jakobo la pli juna kaj de Jozefo (dirita Joses), krom al la identigo de Maria Saloma kiel patrino de la filoj de Zebedeo.
Ŝi estas krome identigita kun la "alia Maria" de la Evangelio laŭ Mateo (27,61; 28,1) ĉeesta dum la Elkrucigo de Jesuo kaj atestantino pri la malplena tombo, kiu en la Evangelio laŭ Marko 16,1;Evangelio laŭ Luko (24,10) estas indikata kiel "Maria (patrino) de Jakobo" kaj en la Evangelio laŭ Marko'' (15,47) "Maria (patrino) de Ioses".
En la katolika tradicio, kiu vidas en Johano 19,25 tri Mariajn, ŝi estas konsiderata edzino de Klopas-Alfeo, patra onklo de Jesuo, kaj do bofratino ("fratino" en la Evangelio laŭ Johano 19,25) de Maria patrino de Jesuo. Ŝi do estis patrino de la fratoj-kuzoj de Jesuo.
Se laŭ tiu teorio la Mariaj povas esti tri (Maria la patrino de Jesuo, Maria de Klopas kaj Maria Magdala (Ĉi-kaze, jen strangaĵo: la du fratinoj kun la sama nomo!), laŭ foja protestanta interpreto vidas en tiu teksto kvar virinojn: Maria la patrino de Jesuo, ties fratino, Maria de Klopas kaj Maria Magdala.
La greka teksto tamen povus liveri subtenon al la solvo de la problemo: estante en Jo 19,25 nur du la konjunkcioj καὶ ("kaj") la evangeliisto ŝajnas sugesti, ke temas pri tri virinoj: “ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.” La malĉeesto de καὶ supozigas ke la virinoj estas tri.
Apokrifa kaj patristika literaturo
Maria de Klopas estas menciata plurfoje ankaŭ en la apokrifa literaturo, sed ŝanĝas ofte ŝian parencecon kun Klopas.
Laŭ la apokrifa evangelio laŭ Tomaso, ekzemple, tiu Maria estus patrino de Klopas kaj edzino de iu Tolomeo. Tiu Klopas, ĉiam laŭ la sama evangelio, estus la apostolo nomata Bartolomeo. Laŭ alia apokrifaĵo ŝi estus patrino de Jakobo la pli juna, de Jozefo, de Simono Zeloto kaj de Judaso Tadeo… El tiu hipotezo la katolika eklezio povus plifortigi ke la Maria de Klopas estas la patrino de la fratoj de Jesuo: tezo hodiaŭ rifuzata nur de kelkaj protetantoj.
La edzo de tiu Maria, nome Klopas, laŭ diversaj Patroj de la Eklezio, estus frato de [[Sankta Jozefo|Jozefo la anagrafa patro de Jesuo.
Aliaj projektoj
KOMUNEJO:
Eksteraj ligiloj
Marie (mère de Jacques)
Museum der Weltkulturen
La Muzeo de Mondo-Kulturoj (Museum der Weltkulturen) estas etnologia muzeo en Frankfurto, Germanio. Ĝis 2001 ĝi estis nomata la Muzeo de Etnologio (Museum für Völkerkunde). Nuntempe oni ankaŭ disvastigas la muzeon sub la marko 'Weltkulturenmuseum'.
La muzeo estis vastigita ekde 1973 kaj nun okupas tri apudajn konstruaĵojn sur la Schaumainkai n-roj 29 (la ĉefa konstruaĵo), 35 (la origina vilaĝo), kaj 37 ("Galerio 37"), kiuj estis akiritaj kaj/aŭ rekonstruitaj en la 1980-aj jaroj. La kolektoj konsistas el pli ol 65 000 objektoj de Oceanio, Aŭstralio, Sudorienta Azio, la Amerikoj, Afriko kaj Eŭropo. Galerio 37 gastigas ekspoziciojn de nuntempaj artverkoj de barataj, afrikaj, oceaniaj kaj indoneziaj artistoj.
La Muzeo de Mondkulturoj tial validas kiel unu el la plej fruaj muzeoj sur kio nun estas la Museumsufer.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la muzeo
Journal Etnologio, la muzeo E-zine
Referencoj
<references group="" responsive="">
Márta Záray
Márta Záray [zArai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Záray Márta estis hungara ŝlagrokantisto (aldo). Ŝia edzo estis János Vámosi. Márta Záray naskiĝis la en Tatabánya, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Márta Záray finis teatran lernejon en 1946. Ŝi estis kantisto unue en Tatabánya, ekde 1950 en elita amuzejo de Budapeŝto. Tie ŝi konatiĝis pri János Vámosi, ili geedziĝis post 3 jaroj. Ili kantadis ekde 1957 ofte duope kaj ili akiris relative grandajn sukcesojn. Depost apero de gitarorkestroj (ekzemple Beatles) ilia muziko malmoderniĝis, tamen ili kantis plu kiel nostalgiaj kantistoj. Ili koncertis ankaŭ eksterlande tie, kie vivas multe da hungaroj. Záray naskis trifoje kaj vidviniĝis en 1997. Iliaj geedzaj vivoj estis ekzemplodona. Ŝi ricevis la unuan premion en 1977, la lastan jam posmorte.
Brücken-Hackpfüffel
Brücken-Hackpfüffel estas komunumo en Germanio, kiu kreiĝis la 1-an de januaro 2009 el la antaŭaj loĝlokoj Brücken (Helme) norde kaj Hackpfüffel sude. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tsutomu Fujihara
Tsutomu Fujihara (藤原 務, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Avispa Fukuoka kaj Jatco.
Bartens
Bartens estas familia nomo de jenaj personoj:
FIDE Monda Ŝaka Ĉampionumo 2004
La FIDE Monda Ŝaka Ĉampionumo 2004 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo de la FIDE; ĝi okazis en Almahary Hotelo en Tripolo, Libio, de la 18a de junio ĝis la 13a de julio 2004.
Ĝi estis gajnita de Rustam Kasimĝanov, kiu batis Michael Adams en la finalo per poentaro de 4½-3½. Li gajnis proksimume $100 000 dolarojn kaj la titolon de FIDE mondĉampiono.
La intenco estis ke la turnirgajninto ludu kontraŭ Garri Kasparov numero 1a el la mondo por reunuigo de monda ŝaka titolo, kiu estis dividita en du apartaj titoloj ekde la Monda Ŝaka Ĉampionumo 1993. Tamen tiu matĉo neniam okazis.
Fina matĉo
! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! R1 !! R2 !! poentoj
Baj (Hungario)
Baj estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Tata.
Situo
La vilaĝo situas ĉe piedo de montaro Gerecse, fine de sakovojo el Tata (Hungario). Aŭtoŝoseo M1 estas proksime, Tatabánya troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj alvenis. La unua skribita mencio devenis el 1369 en formo Bag. La turkoj faris senhoma la vilaĝon kune kun apuda iama vilaĝo Haláp. En la 18-a jarcento familio Esterházy venigis germanojn. En 1956 okazis salvo antaŭ la kazerno. Alvenis ministoj kaj lernantoj por peti pafilojn. La soldato rifuzis ĝin kaj pafadis al la amaso. 8 ministoj tuj mortis. Ili estis entombigitaj kun heroa ceremonio dum la revolucio, sed post la venĝo la tombo estis nuligita. Post jardekoj oni komencis esplori la okazintaĵon, sed en la hospitalo mankis folioj de tiamaj malsanulaj notoj. Post 1990 oni plantis memoran tilion.
La vilaĝo apartenas al vinoregiono "Ászár-Neszmély", kie oni produktas flavan vinon.
Famuloj
En Baj mortis verkisto Béla Paulini.
Jokasto (luno)
Jokasto estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga R. Fernández kaj Eugene A. Magnier post observoj inter la kaj la, per la teleskopo de 2,2 m de de la Universitato de Havajo.
La, ili anoncis la malkovron de dek jupiteraj satelitoj inter kiuj Jokasto, kiu tiam havis nur la maldaŭran nomon S/2000 J 3.
Nomo
La, ĝi ricevis, kun aprobo de IAU la nomon Jokasto , laŭ Jokasta (greke; Ἰοκάστη), patrino kaj edzino de Edipo en la helena mitologio.
NGC 3691
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aladár Szoboszlay
Aladár SZOBOSZLAY [soboslai] rumania hungara romkatolika pastro ekzekutita post la hungara revolucio de 1956. Li naskiĝis en Mehala la 25-an de januaro 1925 kaj estis ekzekutita en Temeŝvaro la 1-an de septembro 1958.
Kariero
Aladár Szoboszlay estis konsakrita pastro en 1948 en Temeŝvaro, kaj ĝis 1952 li servis en Pecica. Je la fino de 1956 li ekkomencis verki la laboraĵon Confederatio pri rumana-hungara konfederacio kun centro de Arad kaj kune kun instruistino Klára Reusz kaj advokato Alexandru Fîntînaru li komencis la organizadon por realigado de la plano. La centro baldaŭ iĝis Miercurea Ciuc. Oni arestis ilin kaj en la proceso de Kluĵo el 56 akuzitoj 10 estis mortpafitaj la 1-an de septembro 1958 kaj la aliaj kondamnitaj al prizono. En 2010 la tribunalo de Kluĵo ili estis rehonorigitaj. La ekzekutitoj estas: Aladár Szoboszlay, barono József Huszár, Alexandru Fîntînaru, István Lukács, István Orbán, Imre Tamás, Dezső Tamás, István Béla Kónya, Árpád Ábrahám, Károly Orbán. Ilia tombo estas nekonata. El tiuj de kondamnitaj al malliberujo Elek Szörcsey mortis en prizono kaj la aliaj ricevis amnestion en 1964.
Retneŭtraleco
Retneŭtraleco (ankaŭ interreta neŭtraleco kaj reta egaleco) estas la principo, ke provizantoj de retkonektoj kaj registraroj devus trakti ĉiujn datumojn en la interreto egale.
17795 Elysiasegal
17795 Elysiasegal estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Elysia Meghan Segal, kiu gajnis la unuan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Highland Preparatory School en Orlando (Florido, Usono).
Georg Hermes
Georg Hermes estas  nomo de jenaj personoj:
Velkado
Velkado plusendas al la perdo de rigideco de ne-lignecaj partoj de plantoj. Tiu okazas kiam la turgecopremo en ne-lignigitaj plantĉeloj falas direkte al nulo, kiel rezulto de malpliigita akvo en la ĉeloj. La procezo de velkado modifas la folian angulodistribuadon de la planto (aŭ de la kanopeo) direkte al pli da erektofilaj ( emo al vertikala pozicio de la folioj ) kondiĉoj.
La malplialta akvohavebleco povas rezulti el :
Velkado malpliigas la plantan povon de spiri kaj kreski. Permanenta velkado kondukas al planta morto. Simptomoj de velkado kaj melduo similas.
La vorto estas ankaŭ ofte uzata metafore.
8128 Nikomako
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Nikomako de Geraso, arimetikisto kaj numerologiisto de la 1-a jarcento. Li estas kreditita de la malkovro, ke 496 kaj 8128 estas la tria kaj kvara, tie estas, nombroj kiuj estas la sumoj de ĝiaj dividigoj, (krom la nombro mem). La perfekteco de 6 kaj 28 estis frue konata de la grekaj kaj hindaj matematikistoj. En 1644, Marin Mersenne montris ke la vico de la perfektaj nombroj estas donita per la produto de 2n -1 kaj 2 n-1 kie 2n -1 estas primo, tiel, kiam n prenas la valoroj 2, 3, 5 kaj 7 por la kvar unuaj kazoj.
Sho Tojo
Sho Tojo (東城 詳, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Stará Knížecí Huť
Stará Knížecí Huť estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lesná, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 7 km okcidente de Lesná. Vivas ĉi tie .kaj estas ĉi tie registritaj 6 adresoj.
Stará Knížecí Huť estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,92 km². Stará Knížecí Huť situas ankaŭ en katastra teritorio Česká Ves u Lesné kun areo 11,37 km², Jedlina kun areo 12,67 km², Pavlův Studenec 1 kun areo 26,75 km² kaj Zahájí u Lesné kun areo 2,05 km². En la katastra teritorio Stará Knížecí Huť situas ankaŭ Háje.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1784.
Naturrilatoj
En la katasra teritorio Pavlův Studenec 1 situas naturmemorindaĵo Šelmberk kaj tri naturrezervejoj: Křížový kámen, Ostrůvek kaj Pavlova Huť.
Pettendorf
Pettendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regensburg kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ferenc Sebő
Ferenc SEBŐ [ŝebO], hungare Sebő Ferenc, Esperante estas hungara popolkantisto, gitaristo, vjelisto, komponisto kaj altlerneja instruisto.
Ferenc Sebő naskiĝis la 1947 en Szekszárd.
Biografio
Ferenc Sebő frekventis muzikan lernejon en Székesfehérvár, sed poste li studis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Inter 1970-1973 laboris, kiel arkitekto. Baldaŭe li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Jam pli frue li komencis sian kantistan kaj komponistan karierojn en 1969 kune kun Béla Halmos. Poste li ricevis rolojn en filmoj kaj en Hungara Radio, dume li profesie okupiĝis pri popolmuziko. Li estis grava motoro de movado "dancodomo", kiu estas grupo, kiu dancas kaj kantas hungarajn popolkantojn. Li ricevis postenojn ankaŭ en Hungara Televizio kaj Hungara Scienca Akademio kaj instruis en Muzikarta Altlernejo. Li fondis orkestron nomatan "Sebő". Li ricevis premion Kossuth en 2012, pli frue ekde 1976 ankaŭ aliajn premiojn.
Li eldonis diversajn muzikdiskojn kaj li muzikadas la hungaran popolkantojn kaj poemojn de famaj hungaraj poetoj.
Chêne-Arnoult
Chêne-Arnoult estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Geografio
Chêne-Arnoult etendiĝas sur 9.1 km², kaj havis 123 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Lokaj famuloj
La aktoro Hubert Deschamps (1923-1998) estis enterigita en la tombejo de tiu komunumo.
Administrado
Chêne-Arnoult apartenas al la kantono de Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Obornjaĉa (Ada)
Obornjaĉa, serbe Оборњача, slave Obornjača, hungare Völgypart [voldjpart] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Norda Baĉka, en municipo de Ada.
Situo
Obornjaĉa situas sur ebenaĵo (tamen iomete pli alte, ol la ĉirkaŭaĵo), laŭ flankovojoj. Ada troviĝas 25 km-ojn.
Historio
En la 1920-aj jaroj la loko famiĝis, kiel bazarejo. Ankaŭ domoj konstruiĝis kaj naskiĝis nova malgranda vilaĝo, kiu apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo reokupis la vilaĝon. En 2002 loĝis en Obornjaĉa 389 homoj, (363 hungaroj (93 %), 14 serboj, 4 jugoslavianoj kaj aliaj). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, vendejo, kuracejo.
Sándor Blénesi
Sándor BLÉNESI [blEneŝi], origine Blénessy hungara feldzeugmeister (alta militrango) en aŭstra-hungara armeo. Li naskiĝis en Gyergyószentmiklós la 15-an de januaro 1856 kaj mortis en Oradea la 20-an de decembro 1937.
Kariero
Sándor Blénesi studis inter 1875 kaj 1879 en la klaso de Teknika kaj Milita Akademio de Vieno, poste inter 1886-1888 li frekventis la pli altan teknikan kurson same en Vieno. Je la eksplodo de la unua mondmilito en la aŭtuno 1914 oni nomumis lin komandanto de pontkapo en Tulln, kiun postenon li havis ĝis majo 1915, dume restinte plue teknika ĉefinspektisto. Al lia nomo ligiĝas interalie la konstruado de fortikaĵoj de Trient, Cattaro kaj pluraj aliaj en Galicio. La 1-an de majo 1917 oni nomumis lin feldzeugmeister, ricevante santempe ankaŭ la titolon de inĝeniero. Kiel feldzeugmeister li estis teknika inspektisto subordigita al ministro por militaj aferoj. Post la unua mondmilito oni pensiuligis lin la 1-an de de januaro 1919 en Vieno. Li loksidiĝis en sia naskiĝurbo, poste en 1928 en Oradea. Li estis la ununura aŭstra-hungara generalo, kiu havis ŝtatan entombigon en Rumanio.
Provinco Santo Domingo de los Tsáchilas
Santo Domingo de los Tsáchilas estas provinco de Ekvadoro, kreita en 2007 el antaŭa kantono de la najbara provinco Pichincha. La areo daŭre konsistas el nur unu kantono. Ĝi havas sian nomon de la katolika patrono de la centra urbo Santo Domingo de los Colorados, kaj de la hispana nomo de la indiĝena etno caĉilaoj (hispane ''tsáchilas).
Kantonoj
Kantono (Ĉefurbo)
Internacia Komunista Esperantista Kolektivo
La per sekreta kaj demokratie elektita proceduro, prezidanto Stan Keable ne partoprenis.
En jaro 1999 en Havano fakte fondighis la IKEK laŭ propono de Vincent Charlot la kongreso adoptis la novan nomon - antaŭe ĝi estis simple KEK.
La historio de KEK estis multe pli interesa- kaj vigla - ĉar kun subteno de socialistaj landoj. KEK estis fondita meze de la 1970-aj jaroj de aŭstraj komunistoj — maljunaj laboristaj esperantistoj — kun subteno de ilia Komunista partio. Ĝia gazeto Internaciisto prenis sian titolon de gazeto de la por-Kominternaj kamaradoj ĉirkaŭ Ernesto Drezen. Tiu gazeto preparis la faman skismon de 1931 en SAT.
Antaŭulo de IKEK estis KEK k. Internacio de Proleta Esperantistaro, produkto de la SAT-skismo. La naskiĝo de IKEK ricevis malvarman bonvenon de la Esperanto-movado en la tiel nomataj socialismaj landoj tiutempe, sed ĝi ankoraŭ vivas.
14-a IKEK-Konferenco
La 14a IKEK-Konferenco okazis gaste ĉe Ripozbazo de la Ministerio pri Klerigado, en Bankja, Bulgario, de la 24a ĝis 28a de majo 2003. Prezidis Stan Keable, (Britio). Ĉeestis 21 personoj el la jenaj landoj: Bulgario (14), Britio (2), Kubo (1), Portugalio (1), Serbio (1), Svislando (2).
Okazis du laborkunsidoj ĉiutage dum tri tagoj. Kontribuis al la diskutoj ĉiuj kamaradoj. Estis adoptitaj du rezolucioj kaj pluraj proponoj kaj decidoj. Okazis partopreno en nacia tago de la bulgara kulturo-festo pri Cirilo kaj Metodo.
La 14-a konferenco ankaŭ elektis novan prezidanton, la 57-jaran britan inspektoron de loĝejoj Stan Keable.
Miacatlán
Miacatlán estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Miacatlán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17015.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22691 loĝantojn. El tiuj estis 10839 viroj kaj 11852 virinoj. La komunumo havas surfacon de 219,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1000 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1112 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Sociogeografio
14513 de la loĝantoj de Miacatlán en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2549 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 17,56 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 18,02 % el 7575 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 17,06 % el 6938 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Nacia parko Malaltaj Tatroj
Nacia parko Malaltaj Tatroj situas en la mezo de Slovakio. Ĝi estas 80 km longa de la okcidenta ĝis la orienta rando inter la valoj de la riveroj Váh kaj Hron. Ĝi estas la tria plej granda nacia parko en Slovakio. La plej alta pinto estas Ďumbier ("Zingibro") (2043 m). Tre famaj estas ankaŭ Dereše ("Punbenkoj") kaj Kráľova hoľa ("Nudmonto de reĝo"), de kie estas bela elrigardo al montoj kaj valoj de Slovakio. Pitoreskaj dolomitaj kaj kalkŝtonaj rokegoj kaj krutaj arbaraj deklivoj bordas la naturrezervejon Demänovská dolina (valo), al kiu apartenas ankaŭ la meza parto de la valo kaj ambaŭflanke la deklivoj inter Kráľova hoľa kaj Siná kun grupo de karstaj sistemoj. Ĉi tie troviĝas ankaŭ la plej famaj grotoj Demänovská ľadová jaskyňa (glacia groto) kaj Demänovská jaskyňa slobody (groto de libereco). Ili havas la plej belaj subteraj belaĵoj.
André Brugiroux
André Brugiroux (esperante Andreo Bruĵiru; naskiĝis la 11-an de novembro 1937 en la urbo Villeneuve-Saint-Georges (Val-de-Marne, Francio) estas mondvojaĝulo kaj franca libroverkisto, kiuj vizitis ĉiujn landojn kaj teritoriojn de la mondo de 1955 ĝis 2005. Lia lasta vojaĝo okazis en la reĝlando de Mustango. Li estas titolita kiel la "plej granda vojaĝulo ekzistanta sur la tero" en 2007 laŭ la furorlisto de la Viajeros notables contemporaneos de Jorge Sànchez. Li realigis dokumentan filmon pri siaj vojaĝoj. Li ankaŭ komisiis al si la diskonigon de la Bahaa Kredo tra la mondo.
Biografio
Lia patro certe ne instigis lin al vojaĝoj. Sed lia patrino, kiu iomete ekskursadis antaŭ sia edziniĝo, nevole transdonis al li vojaĝemon kaj ŝlosilon por lia estonta elturniĝemo pere de la skolta movado. La totema kromnomo "foino babilema", kiun li ricevis de la skoltoj, perfekte taŭgas al li …
La milito grave influis lin dum lia infanaĝo kaj lia ĉirkaŭgloba vojaĝo celis scii ĉu la paco iam eblos.
"La tero estas nur une lando", kiu esta la titolo de lia unua libro kaj ankaŭ de lia filmo, estas la konkludo kaj la ĉefa ideo de lia unua rondirado, kiu daŭris 18 jarojn ( de 1965 ĝis 1973 ) sen reveno al la hejmo, kaj dum kiu li petveturis tra 135 landoj en ĉiuj kontinentoj kun ĉiutaga elspezo da unu usona dolaro nur.
Fonto : tiu artikolo estas traduko el la franca versio
Mollisquama mississippiensis
Mollisquama mississippiensis (Misisipa poŝoŝarko) estas specio de ŝarko. Ĝi estis la plej malgranda ŝarko, 14 cm longa. Ĝi estis malkovrita en la Golfo de Meksiko.
La ŝarko unue estis malkovrita de sciencistoj de la Universitato Tulane, kiu faris studon pri spermo-balenoj en 2010. En la jaro 2013, la Nacia Oceana kaj Atmosfera Administracio identigis ĝin kiel poŝoŝarkon.
Antaŭe trovita specimeno de malsama poŝoŝarka specio estis kaptita for de la marbordo de Ĉilio en jaro 1979.
La ŝarko havas "poŝojn", kiuj sekrecias luman fluon. Ĝi ankaŭ havas fotoforojn ĉirkaŭ la korpo, kiuj kapablas produkti lumon.
Blatné Remety
Blatné Remety, hungare Sárosremete [ŝAroŝremete] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1340. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sárosremete 316 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Vilaĝservoj estas biblioteko, sportejo kaj futbalejo.
Carpinteria (Kalifornio)
Carpinteria [karpinteRIa] (el hispana carpintería (ĉarpentejo)) estas malgranda marborda urbo de la sudoriento de la Kantono Santa Barbara, Kalifornio, Usono, oriente de Santa Barbara kaj nordokcidente de Ventura. Estis 13,040 loĝantoj laǔ la censo de 2010.
La strando Carpinteria Beach famas pro sia milda deklivo kaj trankvilaj ondoj en certaj sablareoj, sed ankaŭ eblas surfi en kelkaj el pli rokecaj areoj. Fokoj kaj marleonoj povas esti vidataj en la areo el Decembro al Majo ĉe birdarejo en la najbaraj Carpinteria Bluffs, same kiel foje iu griza baleno. Tajdujoj enhavas marstelojn, maranemonojn, krabojn, helikojn, polpojn kaj eĥinojn. Eblas maraton-longa promenado norde de la birdorokaro laǔlonge de la strando ĝis la haveneto Stearns Wharf en Santa Barbara, kvankam ĝi estas irebla nur dum malalta tajdo. Estas populara kampadejo apud la strando. Eblas birdumado ĉe la Karpinteria Salmarĉa Rezervejo, establita en 1977 kaj administrata de la Naturrezerveja Sistemo de la Universitato de Kalifornio.
Kopiisto
Kopiisto estas skribisto, kies tasko konsistas en tio, kopii tekstojn, kiujn aliaj verkis.
Priskribo
Se kopiistoj en la mezepoko ofte laboris en monaĥejoj kaj abatejoj, por multobligi ekleziajn aŭ sciencajn verkojn, ĉi tiu profesio post invento de la presarto preskaŭ komplete malaperis. En tiama epoko ofte eĉ ne estis klaraj la limoj inter kopiistoj, tradukistoj kaj eĉ verkisto-adaptisto, ĉar oni ne havis la nunan konscion pri la rolo de verkisto, dum la tasko de kopiisto estis ege impona kaj necesa. En multaj historiaj romanoj aperas tiaj kopiistoj en elstaraj roloj, kiel en Il nome della rosa de Umberto Eco kie eĉ libro kiun kopias aŭ tenas la kopiistoj ludas gravan rolon en la intrigo.
(13984) 1992 RM7
(13984) 1992 RM7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kopiisto
Priskribo
Manskribisto aŭ kopiisto, antaŭ la epoko de la vastiĝo de la presarto, estis profesia figuro kiu, laŭfake, kopiis manuskriptojn je servo de privatuloj aŭ de la ŝtato.
En la klasika epoko la manskribista profesio estis aktiveco propra de la sklavoj. Post la disvastiĝo de kristanismo ĝi estis kulturita precipe en religiaj centroj ((aparte en la benediktanaj abatejoj, sed en la 12-a jarcento ekfloris vera kaj propra industrio de profesiuloj.
Hodiaŭ, por la studuloj pri filologio estas pli fidinda verko kopiita de profesiulo de la kopiado ol tiu de ne-spertuloj pri la materio objekto de la verko, ĉar, laŭ iuj filologoj, tiuj lastaj emis “korekti” la tekston;ààà sed alioj
Manskribistaj monaĥoj
La vorto “manskribisto” devenas el la latina servus a manu, kiu estis la termino per kiu la romianoj difinis la skribistojn.