cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
12074 Carolinelau
Nomo
Ĝia nomo honoras Caroline Sue-Yuk Lau, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estas lernantino ĉe la Syosset High School en Syosset (Nov-Jorkio, Usono).
Péter Závodszky
Péter Závodszky naskiĝis la  1939 en Debrecen.
Biografio
Péter Závodszky frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1957-1962. Post la diplomo li eklaboris en biologia instituto en Szeged, kie li estis esplora profesoro ekde 1987. Li ankaŭ ekinstruis en Universitato Eötvös Loránd en 1968, kie li profesoriĝis en 1989. Ekde 2002 li instruas en katolika universitato. Ekde la 1970-aj jaroj li instruis ankaŭ en [[Oksfordo, Kalifornio, Regensburg, Tokio. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1972, li doktoriĝis en 1987 antaŭ la akademio. Li okupiĝis precipe pri la enzimoj kaj la imunologio. Li ricevis premiojn inter 1970-2010.
Beure
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Westerwolde (regiono)
Westerwolde estas regiono en la provinco Groningen en la nordo de Nederlando. La regiono situas en la plej orienta parto de Nederlando, laŭlonge la germana limo. Ĝi situas ĉirkaŭ la riveroj Mussel Aa, Ruiten Aa, kaj Westerwoldse Aa, kaj enhavas la vilaĝojn Bellingwolde, Blijham, Onstwedde, Sellingen, Ter Apel, Vlagtwedde, Vriescheloo, kaj Wedde. La popolo en Westerwolde parolas la nederlandan lingvon kaj la malaltgermanan dialekton Westerwolds.
Koordinatoj: 53.07917°N, 7.11833°W
Farol (Paranao)
Farol estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 3.472 enloĝantojn en 2010.
Bisse
Bisse [biŝe], germane Bissing estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Situo
La vilaĝo situas sub monto nomata Tenkes [tenkeŝ] 408 m-ojn alta, fine de sakovojo. Bisse havas nur 3 stratojn. Siklós troviĝas 8, Harkány 9, Kozármisleny 17, Villány 19, Pécs 24, Bóly 26 km-ojn.
Historio
Onidire komence peĉenegoj vivis tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1290 laŭ tiama ortografio "Bysse". Inter 1918-1921 la serboj okupis Bisse-n. Vilaĝservoj estas junulara klubo, biblioteko, migra poŝto.
Laŭ priskribo de Elek Fényes: Bisse estas hungara vilaĝo en departemento Baranya kun 350 kalvinanaj, 5 judaj loĝejoj. Estas kalvinana paroĥa preĝejo. La grundo estas unuklasa; vino, ligno sufiĉas. Terposedanto estas grafo Batthyány. Lasta poŝto funkcias en Siklós.
Kentucky Fried Chicken
Kentucky Fried Chicken (mallonge KFC, ) estas usona ĉeno de rapidmanĝejoj kun ĉefsidejo en Louisville, Kentukio, specialiĝinta pri fritita kokidaĵo. Ĝi estas la dua plej granda restoracia ĉeno en la mondo (laŭ mezuro de vendoj) post McDonalds, kun 22.621 lokoj tutmonde en 150 landoj ĝis decembro 2019. La ĉeno estas filio de Yum!, restoracia kompanio, kiu ankaŭ posedas la ĉenojn Pizza Hut, Taco Bell kaj WingStreet. KFC estis fondita de kolonelo Harland Sanders, entreprenisto, kiu dum la Granda Depresio komencis vendi frititan kokidaĵon de sia stratresta restoracio en Corbin, Kentukio. La unua rapidmanĝejo nomata Kentucky Fried Chicken malfermiĝis en Utaho en 1952. KFC popularigis kokidaĵon en la rapidmanĝeja industrio, diversigante la merkaton defiante la establitan superregadon de la hamburgero. Markante sin kiel "Kolonelo Sanders", Harland fariĝis elstara figuro de usona kultura historio, kaj lia bildo restas vaste uzata en KFC-reklamado ĝis hodiaŭ.
Tamen la rapida ekspansio de la kompanio superfortis la maljuniĝantan Sanders, kaj li vendis ĝin al grupo de investantoj en 1964. KFC estis unu el la unuaj usonaj rapidmanĝejaj ĉenoj, kiuj ekspansiiĝis internacie, malfermante butikojn en Kanado, Unuiĝinta Reĝlando, Meksiko kaj Jamajko meze de la 1960-aj jaroj. Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, ĝi spertis miksitan sukcesan kaj malsukcesan sorton en sia hejmlando Usono. Ĝi trapasis serion de ŝanĝoj en kompaniaj proprietoj kun malmulta aŭ neniu sperto en la restoracia komerco. En la fruaj 1970-aj jaroj, KFC estis vendita al la brandodistribuisto Heublein, kiu estis transprenita de la manĝaĵa kaj tabaka konzerno Reynolds; tiu kompanio vendis la ĉenon al la konzerno Pepsi. Tamen la ĉeno plivastiĝis eksterlande, kaj en 1987 ĝi fariĝis la unua okcidenta restoracia ĉeno kiu rajti malfermi filiojn en Ĉinio. De tiam ĝi rapide disvolviĝis en Ĉinio, kiu nun estas la plej granda merkato de la kompanio. Kiam la konzerno Pepsi forigis siajn restoraciojn el la kompaniaro, ekestis dividaĵo, kiu poste ŝanĝis sian nomon al Yum!.
La originala produkto de KFC estas prem-frititaj kokidaj pecoj, spicitaj per la recepto de Sanders de 11 herboj kaj spicoj - la eroj de la recepto estas komerca sekreto. Pli grandaj partoj de fritita kokidaĵo estas servataj en kartona "sitelo", kiu fariĝis trajto de la ĉeno ekde kiam ĝi unue estis enkondukita de la koncesiulo Pete Harman en 1957. Ekde la komenco de la 1990-aj jaroj, KFC pligrandigis sian menuon por oferti aliajn kokajn produktojn kiel kokidajn fileajn sandviĉojn kaj envolvaĵojn, same kiel salatojn kaj krompladojn kiel ekzemple terpomfingroj kaj blankbrasikaj salatoj, desertoj kaj nealkoholaĵoj.
Macuoj
La Macuoj (馬祖列島, tradicia ĉina skribo 马祖列岛, pinjine Mǎzǔ Lièdǎo, per bopomofo ㄇㄚˇ ㄗㄨˇ ㄌㄧㄝˋ ㄉㄠˇ) estas insularo en la tajvana markolo inter la Sudĉina Maro norde kaj la Sudĉina Maro sude. La nomo de la insularo aludas al la marista kaj fiŝkaptista diino Macu.
La 36 insuloj de la grupo situas ĉe la marbordo de la ĉeflande ĉinia provinco Fuĝjano kaj en distanco de proksimume 250 kilometroj de la urbo Tajpeo sur la insulo Tajvano. Ili apartenas al la Respubliko Ĉinio kaj estas parto de ties samnoma provinco Fuĝjano.
Bercea
Bercea (berĉe) (hungare:Bercse) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 525 loĝantojn (rumanoj); en 1992 229 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1554. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmihaiu Almaşului.
121008 Michellecrigger
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michelle Crigger, kiu laboris por la a Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx kiel Financa Administrantino. Antaù tio, ŝi alportis resursojn kaj programaran helpon al la Kosma Fluga Centro Goddard.
Blois
Blois (Blezo, en PIV)  estas urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ).
Ĝi estas la prefektejo de la departemento, krome de arondismento kaj de tri kantonoj. Fine de en la komunumo vivis, kiujn oni kutime nomigas blésois  (blezanoj).
Geografio
La urbo situas ĉe la bordoj de la Luaro, inter Tours kaj Orléans.
Historio
Mezepoka Blois estis la centro de graflando, kies dinastio posedis ankaŭ Ĉampanjon antaŭ obteni la reĝlandon Navaro.
Je la 23-a de decembro 1588, ene de la kastelo de Blois organizis Henriko la 3-a la murdon de la duko de Guise.
Sukur (Pakistano)
Sukur (سكھر) estas metropolo, ankaŭ universitata urbo en provinco Sindo (Pakistano). Ĝi estas sidejo de la samnoma kantono.
Geografio
Sukur situas en la sudorienta parto de Pakistano laŭ la okcidenta bordo de Induso en rando de dezerto. La metropolo havas signifan ponton tra la rivero. Kveta troviĝas 332, Karaĉio 365, Multano 376, Fajsalabado 583, Lahore 683, Peŝavaro 746, Sialkot 767, Rawalpindi 769, Islamabado 781 kilometrojn (aere).
Historio
La historiaj loknomoj de Sukur estis Aror kaj Sakhar. Dum la historiaj tempoj ĝi estis grava strategia centro kaj komercitinero, eĉ ĝi tenis la statuson de regiona ĉefurbo. Aleksandro la Granda en 326 antaŭ Kristo invadis la regionon, la ruinoj daŭre ekzistas en la proksimeco de Sukur. En 711 post Kristo la araboj konkeris Sindon kaj Sukur iĝis parto de kalifujo. Pli poste diversaj triboj dominis ĉi tie. Inter En 1843 kaj 1947 la urbo estis parto de la Brita Imperio. La statuso iĝis municipo en 1862. Sukur vidis signifan ekonomian levadon post la 1930-aj jaroj, la britoj konstruis akvorezervujon ĉe la Induso inter 1923 - 1932 (tiam unu el la plej grandaj irigaciaj sistemoj en la mondo). Post la sendependeco de Pakistano en 1947, la hinduoj migris al Hindio, dum la islamaj rifuĝintoj de Hindio ekloĝis en Sukur. En 2010 grandega inundo trafis la metropolon, ĉirkaŭ 80 elcentoj de la loĝantoj restis senhejmaj.
Kantono Nexon
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Nexon la jenaj 9 francaj komunumoj :
Sukur (Pakistano)
Klimato
En Sukur somere estas varmego (iom nebula) kun mezaj ĉiutagaj temperaturoj de 35 °C, foje eĉ 50 °C. La vintro estas milda kun 7-22 °C. La jara precipitaĵo estas 90 mm. Musonoj venas en la jaro dufoje, tamen ili portas nesufiĉan pluvon.
Orne (Mozelo)
La rivero Orne    estas 86 km  longa maldekstra  alfluanto de la rivero Mozelo en la departemento Meuse en  la franca regiono Loreno. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 1268,2 km². La rivero havas sian fonton en la komunumo  Ornes,. Ĝi enfluas la Mozelon ĉe Richemont.
Ĝinmenoj
La Ĝinmenoj (金門, tradicia ĉina skribo 金门, pinjine Jīnmén, per bopomofo ㄐㄧㄣ ㄇㄣˊ) estas insularo en la tajvana markolo inter la Sudĉina Maro norde kaj la Sudĉina Maro sude.
La 15 insuloj de la grupo situas ĉe la marbordo de la ĉeflande ĉinia provinco Fuĝjano. Ili apartenas al la Respubliko Ĉinio kaj estas parto de ties samnoma provinco Fuĝjano.
Anna Zeitler Ráczné
Biografio
Anna Zeitler studis en Sibio en monaĥineja Sankta Ursula Knabingimnazio (1931-35) kaj en Kluĵo en Marianum Knabingimnazio (1935-39); Ŝi havigis diplomon de instruisto pri germana-franca lingvoj en la Universitato Ferdinand la 1-a, respektive en la Universitato Ferenc József (1944). Inter 1948 kaj 1956 ŝi estis mezlernaj instruistino, ekde 1956 ĝis ŝia pensiuliĝo en 1975 ŝi estis asistantino en la Universitato Bolyai, respektive en la Universitato Babeş-Bolyai en la metodologia katedro, respektive en la Muzika Altlernejo Gheorghe Dima kaj en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu, fine en diversaj mezlernejoj de Kluĵo. Ŝia unua laboraĵo estis la bibliografio Archiv des Vereins für Siebenbürgische Landeskunde (1843-1944). Ŝia doktora disertacio temas pri la mondkoncepto de Ina Seidel (Ina Seidels Weltanschauung und künstlerische Ausdruckformen in ihrem Werk, (1945)). Ŝi estis la aŭtorino, respektive kunulaŭtorino de pluraj universitataj lernolibroj kaj metodologiaj libroj pri germana lingvo. Inter 1957 kaj 1968 la bukareŝta lernolibroeldonejo aperigis 13 germanlingva reverkitajn lernolibrojn por hungarlingvaj lernejoj, kiujn redaktis Anna Ráczné Zeitler.
Subida al cielo
Subida al cielo (Ĉieliro) estas meksika komedia filmo de 1952 reĝisorita de Luis Buñuel kaj protagonistigita de Lilia Prado.
Madaras (Bács-Kiskun)
Madaras [madaraŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en distrikto Bácsalmás. La loknomo signifas: birda.
Subida al cielo
La ekfaro de tiu filmo estas en la hispana poeto ekzilita Manuel Altolaguirre, amiko de Buñuel, jam ekde la epoko de la Studenta Rezidejo de Madrido antaŭ la Hispana Enlanda Milito. Post veturo kun sia edzino, kuba milonulino, li proponis al Buñuel financi filmon kiu rakontu strangajn aferojn dum vojaĝo, kondiĉe ke Buñuel akceptu reĝisori ĝin.
Madaras (Bács-Kiskun)
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, poste antaŭ la hungaroj vivis tie sarmatoj kaj hunoj. La unua mencio devenis el 1377, tiam la kumanoj havis tie kampurbon. Dum la turkoj alvenis serboj, la turkoj konstruis fortikaĵeton. Fine de la turka erao la loko senhomiĝis. En 1787 la komunumo refondiĝis, post 2 jaroj lernejo, en 1895 vilaĝdomo ekfunkciis. Laŭ popolnommrado en 1900 loĝis tie 5658 da homoj, (5148 hungaroj, 500 germanoj, 6 serboj, 4 slovakoj). Fine de la 19-a jarcento la fervojo inter Baja kaj Szabadka atingis la vilaĝon. Inter 1918-1921 la serboj okupis la regionon, kiu estis aparta respubliko. Ekde 1920 la komunumo trovis sin apud la nova ŝtatlimo, sed inter 1941-1944 la limo malaperis, ĉar la pli suda regiono denove iĝis hungara. La fervojo funkciis inter Baja-Csikéria ĝis 1960.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, kulturdomo, biblioteko.
Nomportantoj de Madaras en Hungara reĝlando
Tiuj komunumoj ĉiujare aranĝas renkontiĝojn.
Imre Földi
Imre Földi [foldi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Földi Imre estis hungara halterlevisto, kvinfoja olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto. Lia filino estis Csilla Földi.
naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en Tatabánya.
Biografio
akiris trejnistan diplomon en instituto de Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li edziĝis en 1961, poste filino naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1960-2016.
Sporta kariero
inter 1955-1978 estis halterlevisto en sportklubo de Tatabánya. Li estis hungara ĉampiono 13-foje inter 1959-1975, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1959-1977. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964, Hungario en la Somera Olimpiko 1968, Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kun ora medalo en 1972, krome en mondĉampionumoj li estis kvinfoje la unua inter 1965-1972. Li kreis 20-foje mondrekordojn kaj 50-foje hungarajn rekordojn. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1977, poste li estis trejnisto en Tatabánya ĝis 1988.
Róbert Lakatos (aldviolonisto)
Róbert Lakatos [lakatoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lakatos Róbert estas hungara aldviolonisto. Lia familia nomo estas laŭ la slovaka ortografio Lakatoš.
Róbert Lakatos naskiĝis la en Šaľa (Ĉeĥoslovakio, nuntempe en Slovakio).
Biografio
Róbert Lakatos apartenas al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive en Slovakio. Li frekventis baz- kaj mezlernejojn en sia naskiĝurbo, poste konservatorion en Bratislavo inter 1990-1996, fine li akiris diplomon en muzikarta altlernejo en Bratislavo en 2002. Li okupiĝas pri klasika muziko, ankaŭ pri hungaraj popolkantoj, eĉ li kombinas folkloron, ĵazon kaj klasikan muzikon. Inter 1997 kaj 2004 li apartenis al la slovaka simfonia orkestro, poste en 2005 li fondis propran orkestron. Li komponis akompanajn melodiojn al pluraj slovakaj teatroj, foje al Teatro Jókai (Békéscsaba). Li ricevis premiojn en 2011 kaj 2012. Li edziĝis dufoje.
Belsito
Belsito estas komunumo de Italio.
Lando de Francisko Jozefo
Lando de Francisko Jozefo (Земля Франца-Иосифа) estas insularo el 191 insuloj en nordorienta parto de la Barenca maro. Ĝi estas la plej norda teritorio de Rusio, administre ĝi apartenas al la regiono de Arĥangelsk. La nomo de la insularo venas de Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio).
Geografio
La insularo okupas 16.134 km² kaj estas dividebla je tri grupoj. La orienta grupo konsistas el Rudolf-insulo (kun Fligeli-kabo, plej norda landa punkto de Russio), la Vilczek-insulo kaj la Insulo Graham Bell. Tiujn dividas la Aŭstra markolo de la meza grupo. La plimulton de la insuloj entenas la meza grupo, entenanta plimulton de la insuloj. La okcidenta grupo entenas la Georgo-landon (2900 km2) kaj la Aleksandro-landon. Ilin dividas de la aliaj insuloj la t.n. Brit-kanalo.
La insularo estas malalta, la plej granda punkto troviĝas sur la insulo Wiener Neustadt (620 m). La surfacon kovras en 85% glacio.
Prahistorio
La maraj sedimentaĵoj de la insuloj venas el la suba aŭ meza ĵurasio (208–163 milionoj da jaroj) kaj kovras ilin bazalta kovraĵo. Aliloke la sedimentaĵo venas el la supra kretaceo (97,5–66,4 milionoj da jaroj) kaj tiujn kovras bazalto, kelkloke kun lignitaj kolonioj.
Komence de la ĵurasio, la Lando Francisko Jozefo estis unueca lando kaj ĝin diserigis romp-ŝoviĝoj nur en la kvaternaro (1,6 milionoj da jaroj ĝis hodiaŭ) al apartaj insuloj.
Klimato
La klimato de la insularo estas tre malagrabla. Vintre oni mezuras meztemperaturon de –22 °C, dum somere 2 °C.
Naturo
La naturan plantaron formas likenoj, muskoj kaj ĉ. 40 arktaj florantaj plantoj. La bestojn reprezentas blanka urso, arkta vulpo, multaj birdoj (15 festas eĉ en la insuloj). La maran faŭnon donas rosmaro kaj foko.
Historio
La insulojn malkovris la aŭstra-hungara ekspedicio de Julius von Payer kaj Karl Weyprecht en 1873.
En 1897 la sveda inĝeniero Salomon August Andrée kaj du kompanoj klopodis atingi la Nordan Poluson per la hidrogena balono Örnen ("Aglo"), sed venis al 300 km norde de Kvitøya, la plej norda parto de la insularo Svalbardo. Ili marŝis al Kvitøya sed mortiĝis tie post tri monatoj. En 1930 la restoj de tiu ekspedicio estis trovitaj de la norvega Ekspedicio Bratvaag.
La Sovetunio aneksis ĝin en 1926 kaj poste funkciigis tie meteorologiajn staciojn, sekretajn militistarajn bazojn.
Multaj ekspedicioj startis de ĉi tie al la norda poluso.
László Palócz
László Palócz [lAslO palOc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palócz László estis hungara operkantisto, operetkantisto (baritono). László Palócz naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Peter Hirche
Peter HIRCHE (1923-2003) estis germana verkisto kaj radiodramisto. Al li estis aljuĝita interalie la "Prix Italia" (1955) kaj la "Radiodramo-Premio de la militblinduloj" (1967).
9539 Prishvin
9539 Prishvin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Politikaj partioj en Nederlando
La listo de politikaj partioj en Nederlando prezentas politikajn partiojn en Nederlando, laŭ la aktuala graveco.
László Palócz
Biografio
László Palócz studis en la nacia konservatorio en sia naskiĝurbo. Inter 1943-1947 li kantis en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo, inter 1947-1949 li kantis operojn en la Nacia Teatro (Szeged), inter 1949-1955 en la Operetoteatro (Budapeŝto). Fine li revenis al al Operejo, kie li kantis ĝis 1976. Li ricevis premiojn inter 1964-2001, postmorte la titolon "eterna membro de la Operejo". Li edziĝis en 1951.
Listo de asteroidoj (61001–62000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 61001 al 62000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Fligeli-kabo
La Fligeli-kabo aŭ Kabo Fligely (ruse Мыс Флигели) estas la plej norda punkto de Eŭrazio. La loko estis nomia por la aŭstra kartografo August von Fligely, kiun atingis unuafoje la aŭstri-hungaria nordpolusa ekspedicio en 1874, sub gvido de Julius Payer kaj Carl Weyprecht. Ĝi troviĝas sur la Rudolf-insulo kaj apartenas geografie al Lando Francisko Jozefo.
Politikaj partioj en Nederlando
Nacia parlamento, dua ĉambro
Elektita en 2017:
Kiŝ
Kiŝ (arabe nuntempe كيش, latinliterigite Tall al-Uhajmir) estis urbo en Mezopotamio en la inunda regiono de Eŭfrato (proksime al la Tigriso en la nuntempa centra Irako, 13 km oriente de Babilono kaj ĉirkaŭ 80 km sude de Bagdado. Ĝi ekzistis de ĉirkaŭ 3000 a.K. ĝis la jaro 650. Ĝi estas menciita en la Biblio rilate al difino de la situo de la Edena ĝardeno. Ĝi estis urboŝtato de Sumero kaj elirpunkto de la dinastio de Akado.
Kiŝ konsistas el entute pli ol 40 setlejoj en ĉirkaŭo de ĉirkaŭ 8 kilometroj, kies plej gravaj lokoj verŝajne estis Uĥaimir kaj Ingharra.
Trovaĵoj
Elfosadoj evidentigis tombejon, ŝtupopiramidon (ziguraton), konstruita honore al la ŝtatdio Zababa (ĉ. 2500 a.K.) kaj templon el la 6-a jarcento a.K., kiu verŝajne estis dediĉita al la sumera diino de amo, Inanna, kaj konstruita de Nabu-kuduri-usur la 2-a. La plej valora monumento de la frua epoko estas la reĝa palaco.
9539 Prishvin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa verkisto Miĥail Miĥajloviĉ Priŝvin (cirile : Михаил Михайлович Пришвин, 1873–1954), fama pro sia profunda filozofiaj priskriboj de la rusa naturo. Liaj kortuŝaj rakontoj pri bestoj estas fervorigaj, ĉefe por le infanoj.
Breconchaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Sa Dingding
Sa Dingding (simpligita ĉina: 萨顶顶; tradicia ĉina: 薩頂頂; naskiĝis kiel Zhou Peng (周鹏), la 27-an de decembro 1979) estas mongola-ĉina folklora kantistino kaj kantokomponistino. Ŝi estas de miksita deveno (hanĉina kaj mongola). Ŝi estas konata pro siaj fabele belaj scenejaj kostumoj kaj nekutime multlingva alproksimiĝo. Aldone al kantado en la tibeta, mandarena ĉina, angla kaj sanskrito kaj mandarena, ŝi ankaŭ kantas (artocele) en sia propra fikcia lingvo por elvoki emociojn en siaj kantoj.
Ŝi ankaŭ ludas tradiciajn instrumentojn kiel la guzheng kaj la morinĥuro.
Vidu ankaŭ
Multlingveco en muziko
Eksteraj ligiloj
Oficiala britia retejo
Oficiala japana retejo
Oficiala blogo (ĉina)
Fan page - Facebook (angla)
Intervjuoj
(angla) "Libereco estas la unua afero kiun mi lernis de muziko" Laptoprockers, decembro 2008
Sa Dingding intervjuo de Global Rhythm magazino, aŭgusto 2008
Gazetaraj artikoloj
"Sa Dingding: China's New Age chanteuse" CNN
"Made in China: the singer poised to sweep the globe " The Independent
Sa Ding Ding, la azia Bjork. The Times
Biografio de Universa Musci
"Why Sa Dingding has China in her hand" The Daily Telegraph, la 18-an de julio 2008.
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtitola artikolo en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.
33725 Robertkent
33725 Robertkent estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Robert Allen Kent, finalisto de la Broadcom MASTERS de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo; pro lia projekto pri scienco de la vivmedio kaj terscienco. Li estis lernanto ĉe la Saint Anselm School de Chesterland (Ohio).
Fensch
La rojo Fensch aŭ Fentsch estas 15 km longa maldekstra alfluanto de la rivero Mozelo en la departemento Moselle en la franca regiono Loreno. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 82,8 km². La rivero havas sian fonton ĉe Fontoy kaj enfluas la Mozelon ĉe Thionville.
Ödön Szatala (biologo)
Ödön Szatala [odon satala], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szatala Ödön estis hungara biologo. Lia patro estis samnoma Ödön Szatala (botanikisto).
Ödön Szatala naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
La fantomkastelo en Spessart (filmo)
La fantomkastelo en Spessart (germane: Das Spukschloß im Spessart) estas germana komedia filmo de la reĝisoro Kurt Hoffmann el la jaro 1960. 13 muzikaĵoj estas kantataj en la filmo de aktoroj, inter ili la verŝajne plej konata „Für Sie tun wir alles" (por vi, ni faros ĉion).
La agado estas sekvo de la filmo La gastejo en Spessart, kiun Hoffmann reĝisoris en 1958.
Csarnóta
Csarnóta [ĉarnOta] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Situo
Csarnóta situas sub monto nomata Tenkes [tenkeŝ] 408 m-ojn alta, fine de mallonga sakovojo. Csarnóta havas nur unusolan straton. Harkány troviĝas 7, Siklós 10, Villány 23, Pécs 25, Szentlőrinc 29 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1309 laŭ tiama ortografio "Chernethe". Inter 1918-1921 la serboj okupis Csarnóta-n. En Csarnóta migra poŝto servas.
Mangalia
Mangalia (turke Mankalya; bulgare Мангалия) estas urbo en Rumanio, en la distrikto Constanța, ĉe la bordo de la Nigra maro. Ĝi havas 40.132 loĝantojn, kies dekono estas turka aŭ tatara kaj mohamedana laŭ religio.
Ĝi estas grava marborda ripozejo kaj haveno, 40 km sude de Konstanco.
Historio
La origina nomo de la urbo estis laŭ Plinio la Maljuna komence Cerbatis aŭ Acerbatis. Ĝin nomis plej verŝajne la antaŭgreka loĝantaro (verŝajne la dorianoj), sed tekstoj el la 4-a jarcento a.K. mencias ĝin kiel Kallatis (pli malfrua latina skribformo estis Callatis). En la dua duono de la 4-a jarcento, la urbo ekfloris, kion pruvas gravaj konstruaĵoj kaj la tiam komenciĝinta pregado (?) de la arĝenta mono. Fine de la jarcento, la urbo iĝis centro de kontraŭmakedona ribelo, kio montras, ke ĝi estis ankaŭ politike la plej grava inter la nigra-maraj grekaj kolonioj.
La urbo sukcese kontraŭstaris en 180 a.K. La atakon de la traka reĝo, sed 100 jarojn poste ĝi devis rekoni la regadon de Romio. Pli poste ĝi sukcesis atingi unufoje sendependecon kun aliaj pontos-aj kolonioj, sed en 29-28 a.K. ĝi definitive submetis sin al la romia imperio kaj iĝis parto de la provinco Moesia Inferior.
Dum la romia epoko, tie estis la plej forta kastrumo de la marbordo, kiu certigis defendon de la tuta regiono sude de la malnova Tomis. La restaĵoj de la iama romia fortikaĵo postrestis eĉ ĝis hodiaŭ, la fortikaĵo estis ortangula, konstruita el prilaboritaj ŝtonoj, ties longaj flankoj direktitaj norde-sude, la muroj dikis du metrojn. La fortikeĵo estis detruita plurfohje, sed oni ĉiam rekonstruis ĝin por servi kontraŭ la eksteraj atakoj kaj la kamparanaj ribeloj. Ĝia fina detruo okazis en la 6-a jc., kiam la avaroj atakis la urbon. La restaĵojn de la detruita fortikaĵo oni elfosis en 1960.
Post atakoj de la avaroj, la urbo preskaŭ tute detruiĝis, ĝi iĝis fiŝkaptista vilaĝeto. Ĝi venis sub la regadon de la Bizanca imperio en la 9-a jc., same kiel la tuta Dobruĝo. En 1225, la tataroj bruldetruis la vilaĝon kaj establis kolonion, kie ili okupiĝis pri bredado de ĉevaloj kaj ŝafoj kaj interkomercis kun la etnombraj postrestantaj grekaj fiŝkaptistoj.
Komence de la 16-a jarcento, oni mencias ĝin kiel novan urbon de la Osmana imperio. En tiu oni konstruis la moskeon de sultano Esma Han, kiun oni inaŭguris en 1525. Ĝi estas nun la plej malnova, ankoraŭ funkcianta islama preĝejo de Rumanio. La nuna nomo de la urbo (Mangalia) aperis unuafoje en 1593 en vojaĝa rakonto.
La urbo venis en 1878 sub la regadon de Rumanio kaj danke al la grandnombraj setliĝantoj, la 1000-1500-loĝanta komunumo iĝis 10.000-persona urbo. Post la dua mondmilito, ĝi estas dum kelkaj jaroj militista zono, kun plena ĉesigo de la turismo. Ekde 1954, la stalinisma gvidantaro denove permesas turismon, en la sekvaj du jardekoj malfermiĝis ripozejaj setlejoj ĉirkaŭ Mangalia: Jupiter, Olimp, Neptun, Saturn, Venus kaj Cap Aurora.
Ĉorna Tisa
Ĉorna Tisa (Чорна Тиса, Feketetisza [feketetisa]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv. La loknomo signifas en ambaŭ lingvoj: nigra Tiso.
Situo
Ĉorna Tisa situas inter montoj apud fonto de Nigra Tiso.
Kamĉatka provinco
Kamĉatka provinco (Камчатская область) estis provinco de Rusio. Ĝi situas en la sudo de duoninsulo Kamĉatko. Proksimume homoj loĝas sur  kvadrataj kilometroj. En 2007, la Kamĉatka provinco unuiĝis kun Korjakio kaj iĝis la Kamĉatka regiono.
Ĉorna Tisa
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Feketetisza apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Rahó, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion por rutenoj, kies parto estis ankaŭ tiu ĉi vilaĝo. Ekde 1945 Ĉorna Tisa apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Kamĉatka provinco
Pli ol duono de la loĝantoj vivas en la ĉefurbo, Petropavlovsk-Kamĉatskij. Ekster tiu urbo la loĝdenso estas tre malalta. La plejparto de la loĝantoj estas rusoj, krome troviĝas indiĝenaj siberiaj popoloj: korjakoj kaj itelmenoj. La unuaj rusoj atingis la regionon en la 17-a jarcento. En 1740 oni fondis la nunan ĉefurbon.
Ekonomie plej gravaj estas ŝipkonstruado, fiŝkaptado kaj la ligna industrio. Ministoj produktas interalie karbon kaj oron. Venas pli kaj pli da turistoj, ĉefe al la vulkana kaj gejsera regiono, kiu estas Monda Naturheredaĵo de Unesko.
La maizo-rikoltistoj (Francesco Filippini)
Priskribo
Estas dua ekzemplero nomata "Le Spannocchiatura del Granturco", en privata kolekto, tre simila al ĉi tiu sed kun pli malgrandaj mezuroj de 61x38 centimetroj.
La artisto Francesco Filippini partoprenis la artan movadon de la Scapigliatura, dediĉante sin ĉefe al la reprezentado de agrikultura laboro.
Filippini ne estis tamen pentristo de socia realismo kiam li traktis temojn pri laboro, precipe kamparaj, en siaj verkoj. Neniam sento de denunco, sed nur bildaj pretekstoj plenaj de vero. Filippini pentras "ĉiujn bonajn malriĉulojn". En nur dek sep jaroj de tre mallonga arta kariero, li konstruis monumenton por laboro, laboristoj kaj virinoj. La montaj kaj kampaj pejzaĝoj reflektas la kamparanan mondon, estas praaj figuroj kaj antikvaj metioj. En la verkoj de Filippini, la kampo ne estas forhakita aŭ la tero estas prilaborita per sarkilo, sed la fruktoj de la tero estas rikoltitaj harmonie.
La virinoj purigas la spadikojn (Le donne spannocchiano), ili rikoltas lignon en la arbaro, ili forigas erinacojn de la kaŝtanoj, dispremas la kanabon. Iuj pentraĵoj estas multflanka laŭdo de la virino, al kiu rajtas nur mallonga ripozo sur la herbejo, kun ŝiaj kunuloj aŭ por meditado. La virino ĉiam laboras. Liaj verkoj kun la kamparanino, kiu reedziĝas, estas la plej simbolaj kaj la plej valoraj kaj raraj.
La verkoj de Francesco Filippini sur tolo jam atingis valoron de 350 000 eŭroj en 2009. Pli malaltaj valoroj ankaŭ en aŭkcio, ŝuldiĝas al manko de scio pri la artisto kaj lia historio. Filippini restas unu el la plej gravaj pentristoj en la arta historio. Identigi la aŭtentikecon de la verkoj de Filippini estas tre facila, por sperta okulo, pro lia pentra sistemo kaj lia subskribo "F. Filippini", sen iam ajn la dato.
Preĝejo Sankta Nikolao (Beaune)
Preĝejo Sankta Nikolao estas gotika preĝejo en Bono. La timpano datiĝas el la 13-a jarcento. La navo datiĝas el la 14-a jarcento. La antaŭpordo datiĝas el la 15-a jarcento. La preĝejo estas klasita monumento historia ekde la.
Navo
La navo ne havas flankajn navojn. Ĝi havas du naverojn.
Dipatrino de sep doloroj
En la dekstra transepto oni vidas basan reliefon, kiu bildigas Dipatrinon de sep doloroj. Ĝi datiĝas de 1509.
Friedrich August Ukert
Friedrich August UKERT (naskiĝinta la 28-an de oktobro 1780 en Eutin, mortinta en la 18-an de majo 1851 en Gotha) estis germana geografo.
Vivo
La filo de la kortega predikisto de Eutin unue ricevis profundan klerigon en la patra urbo fare de Heinrich Voß und Gabriel Gottfried Bredow. En la 1800-a jaro li ekstudentis en Halle (Saale) kaj dediĉis sin al teologiaj kaj ankoraŭ pli al filologiaj studoj. Tiun spronis tre Friedrich August Wolf. En Jena kien li transloĝiĝis li ĝojis ege pri la denova ĉeesto de Voß kiel ankaŭ de la teologoj Griesbch kaj la filologoj Chr. G. Schütz kaj H. K. A. Eichstädt. Post la finstudo Ukert komence deĵoris kiel privata instruisto (1803), unue en Dancigo, poste en Vajmaro. Tie li responsis pri la lernigado de ambaŭ filoj de Friedrich Schiller. Schiller mem estis jam forpasinta. Jam la sekvintan jaron Ukert vokitis al la duka biblioteko kaj la gimnazio de Gotha: la tieaj devoj restos ĉefaj por la resto de la vivo. Sendube li meritis tiun antaŭan konfidon en sin fare de la dungantoj ĉar li mem ekverkis nur post la alveno en Gotha.
Verkoj (elekto)
kiel aŭtoro
kiel eldonisto
kiel tradukinto
Seredne Vodjane
Seredne Vodjane, ukraine Середнє Водяне, ruse Среднее Водяное [sredneje vodjanoje], rumane Apsa de Minsloc, hungare Középapsa [kozEpapŝa] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv. Seredne, sredneje kaj közép signifas: mezo.
Situo
Seredne Vodjane situas en valo laŭ rojo. Tjaĉiv troviĝas je 24 km-oj.
Historio
En 1910 vivis en Középapsa 3719 homoj, (3196 rumanoj, 489 germanoj).Ĝis Traktato de Trianon Középapsa apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Máramarossziget, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion por rutenoj, kies parto estis ankaŭ tiu ĉi vilaĝo. Ekde 1945 Seredne Vodjane apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Ankaŭ nun la rumanoj vivas tie en majoritato.
Bondy
Bondy, en esperanto Bondio, estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Seine-Saint-Denis kaj en la Pariza Regiono. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bondy estas unu el la nordorientaj ĉirkaŭurboj de Parizo, kaj situas 9 kilometroj el la plej proksima pordo de la franca ĉefurbo. Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Aulnay-sous-Bois, Les Pavillons-sous-Bois, Villemomble, Rosny-sous-Bois, Noisy-le-Sec, Bobigny kaj Blanc-Mesnil.
Ĝemelubroj
Bondy estas ĝemelita kun :
Esperanto
Tie ekzistas Esperanto-klubo de 1990, kiam loka asocio estis fondita por organizi la 45an kongreson de SAT-Amikaro. En 2011 ĝi plu estas aktiva.
Pavilly (stacidomo)
Pavilly estas franca stacidomo sur linio Paris-Saint-Lazare -, situanta en Pavilly, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio (Nomad).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
6451 Karintio
6451 Karintio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Arondismentoj de Francio
En Francio arondismento povas esti:
NGC 507
NGC 507 (aliaj indikoj — PGC 5098, UGC 938, MCG 5-4-44, ZWG 502.67, ARP 229, VV 207) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Nazarín (filmo)
Nazarín estas meksika drama filmo de 1959 reĝisorita de Luis Buñuel kaj protagonistigita de Francisco Rabal, Marga López kaj Rita Macedo.
Bazita sur la samnoma romano de Benito Pérez Galdós, la filmo temas pri humila pastro kiu deziras bonfari, praktiki karitaton kaj vivi la evangelion sekvita de du prostitutinoj. La filmo estis ricevinto de la Internacia Premio de la Festivalo de Cannes de 1959.
Kolonowskie
Kolonowskie (Colonnowska) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la administra distrikto Strzelce. Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj.
La ripozo (Francesco Filippini)
La ripozo - itale la sosta - estas pentraĵo, nome oleo-pentraĵo sur tolo, farita inter 1887 kaj 1889 de Francesco Filippini, kaj konstante ekspoziciata en GAM Galleria d'Arte Moderna (Milano).
La figuroj estas duobligitaj en "La ripozo" (la sosta), kaj ĉi tie la sidloko estas ne la herbejo sed la malalta muro deklivanta malsupren al la valo.
Ŝajnas, ke la okuloj de Filippini emas homogenigi ĉion, ne pro malsperteco, sed pro elekto. Oni laŭdas la kamparanan mondon: la figurojn, la spacojn, la domojn, en ĉiu sezono.
Por transdoni la ideon de la vento, Filippini donos maldikajn, preskaŭ akrajn, mallongajn kaj longajn strekojn, kun malsamaj inklinoj kaj direktoj.
La verkoj de Francesco Filippini sur tolo jam atingis valoron de 350 000 eŭroj en 2009.
Espigão Alto do Iguaçu
Espigão Alto do Iguaçu estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 4.677 loĝantojn en 2010.
Kader Arif
Kader Arif (naskiĝis la en Alĝero (Alĝerio), ) estas franca politikisto. Li fariĝis ministro delegita al batalintoj la 16-an de majo 2012 en la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault. De la, li estas subministro komisiita pri batalintoj kaj memorigo, en la 1-a registaro de Manuel Valls kaj 2-a.
Originoj, studoj kaj familio
Kader Arif, estas la plejaĝulo de kvarinfana familio. Lia patro engaĝita kiel harkio flanke de la franca armeo, forlasis Alĝerion por Francio, kun sia familio.
Li studis en Castres, poste en Tuluzo, en la Universitato Tuluzo 2-Le Mirail.
Politika kariero
Socialista aktivulo en Haute-Garonne, Kader Arif estis rimarkita de Lionel Jospin, tiam departementa konsiliano de Haute-Garonne kaj ĉefsekretario de la Socialista Partio.
La, Kader Arif estis elektita [[mambro de la Eŭropa Parlamento].
Petr Fiala
Petr FIALA (naskiĝis la en Brno) estas ĉeha politikologo, historiisto kaj politikisto. Ekde la li oficas kiel la ĉefministro de Ĉeĥio. Fiala estis profesoro pri politika scienco kaj de 2004 ĝis 2011 rektoro de la Masaryk-Universitato en Brno. De 2012 ĝis 2013 li estis ministro pri klerigo de Ĉeĥio. Ekde januaro 2014 li estas partiestro de la liberala-konservativa partio Občanská demokratická strana (ODS, "Civila Demokratia Partio").
Kader Arif
Politika kariero
La, Kader Arif estis reelektita ĉefsekretario de la Socialista Partio de Haute-Garonne kun 81,5 % da voĉoj.
La, li estis elektita deputito kun 57,78 % da voĉoj. Li lasis sian seĝon al sia anstataŭantino Émilienne Poumirol la 21-an de julio 2012.
La, li estis nomumita subministro ĉe la ministro pri defendo, komisiita pri batalintoj kaj memorigo.
Flago de Mongolio
La nuna flago de Mongolio estis adoptita la 12-an de februaro 1992. Ĝi estas simila al la mongola flago de 1949, krom pro la forigo de la socialisma stelo. Ĝi havas egalajn vertikalajn striojn, ruĝaj la flankaj strioj kaj blua en la centra strio. Ĉe la maldekstra strio troviĝas la nacia emblemo, la sojombo, aro de abstraktaĵoj kiu reprezentas la fajron, sunon, la lunon, la teron, la akvon kaj la simbolon Jino kaj Jango.
TTT
La Tut-Tera Teksaĵo (TTT; World Wide Web (mallonge WWW) aŭ simile the Web [ŭeb]), estas unu el la multaj partoj de la Interreto, kaj post retpoŝto la duarange plej uzata parto. Ĝi estas sistemo de hipertekstaj dosieroj (aŭ paĝoj) interligitaj per la protokolo HTTP. Plej multaj TTT-paĝoj estas verkitaj en la hiperteksta marklingvo HTML aŭ XHTML. Iuj paĝoj kaj servoj uzas iun formon de XML aŭ SGML.
Ankaŭ alispecaj dokumentoj, kiel plata teksto, PDF, Word-dokumentoj k.s. povas esti alligitaj hipertekste en TTT. TTT-dokumentoj povas ankaŭ esti uzataj kiel alirmaniero al aliaj partoj de la Interreto, kiel ekzemple retpoŝto kaj FTP.
Historio
La Tut-Tera Teksaĵo estis lanĉita en marto 1989 kiel loka projekto de Tim Berners-Lee ĉe CERN en Ĝenevo en 1991. Ĝi estis planita kiel "universal linked information system" (universale ligita informosistemo). Li planis tion kiel sistemo por informadmnistrado uzanta kelkajn konceptojn kaj teknologiojn, el kiuj la plej fundamentaj estis la konektojn kiuj ekzistas inter informado. La unua propono estis verkita en 1989, kaj laborsistemo estis plibonigita je la fino de 1990 inkludanta Tut-Ter-Teksaĵan serĉilon kaj HTTP servilon.
Li verkis la praversion en NeXT-komputilo en 1990, uzante la programon www, kiu estis TTT-legilo negrafika. Tiu teknologio estis publikigita ekster CERNal aliaj esplorinstitucioj startinta en Januaro 1991. Je la 6-a de aŭgusto 1991 Tim Berners-Lee prezentis, en reta konferenco alt.hypertext, mallongan priskribon de projekto World Wide Web (Tut-Tera Teksaĵo). Samtage TTT iĝis uzebla por ĉiuj interreta servo, kaj la 15-an de januaro 1992 fariĝis ekster-CERN-a servo. Ĝi estis prezentita al la ĝenerala publiko la 23an de Aŭgusto 1991. La TTT-sistemo estis sukcesa ĉe CERN, kaj ekdisvastiĝis tuj al aliaj sciencaj kaj akademiaj institucioj. En la sekvaj du jaroj, oni kreis 50 retejojn.
CERN kreis ttt-an protokolon kaj kodon disponeblan senrajtpage en 1993, kio permesis la tuj disvastigitan uzadon de la retejaro.
En 1993 Marc Andreessen ĉe la Universitato de Ilinojo verkis la unuan grafikan TTT-legilon, Mosaic [mozej'ek]. Mosaic faciligis la uzadon de la TTT, kaj tial plipopularigis la TTT-on. Tio estis publikigita fare de la National Center for Supercomputing Applications (NCSA) kaj tuj poste la populareco de la retejaro rapide kreskiĝis dum miloj da retejoj estis kreitaj en malpli ol unu jaro. Mosaic estis grafika esplorilo kiu povis montri retajn bildojn kaj transsendi retejan formularon HTML kiu estis procezita de la servilo HTTPd. Marc Andreessen kaj Jim Clark fondis Netscape la sekvan jaron kaj publikigis la esplorilon Navigator, kiu enkondukis la lingvoprogramojn Java kaj JavaScript en la reton. Ĝi tuj iĝis la dominanta serĉilo. Netscape iĝis publika kompanio en 1995 kio akcelis frenezecon por la reto kaj startigis la bobelon "dot.com". Microsoft reagis per la disvolvigo de sia propra esplorilo, Internet Explorer, kio siavice startigis la "militon de esploriloj". Fuziiĝinte kun Windows, ĝi iĝis la dominanta esplorilo dum 14 jaroj. Depost tiu tempo lanĉiĝis longa vico da diversaj TTT-legiloj kaj kompletaj retumiloj, per kiuj oni aliras TTT-on.
Tim Berners-Lee fondis la Konsorcion de la Tut-Tera Teksaĵo (W3C) kiu siavice kreis XML en 1996 kaj rekomendis anstataŭi HTML per la pli strikta XHTML. Dume, disvolvigistoj ekekspluatis traĵton IE nome "XMLHttpRequest" por krei la aplikaĵojn de Ajax kaj lanĉis la revolucion de "Web 2.0". Mozilla, Opera kaj Apple malakceptis XHTML kaj kreis WHATWG kiu siavice disvolvigis HTML5. En 2009, W3C kapitulacis kaj forlasis XHTML kaj en 2019, cedis kontrolon de la specifikaĵoj HTML al la WHATWG.
La rimarkinde rapida kreskorapideco de la nova teknologio ŝuldiĝis al ĝia adopto preskaŭ tuj de la komerca kaj privata sektoro, por la celoj de reklamado kaj komerco, eduko, pornografio, kaj pli. La TTTaro ludis fundamentan rolon en la disvolvigo de la Ciferecepoko kaj estas la ĉefa instrumento por miloj da milionoj de homoj kiuj interagadas per Interreto.
Post mallonga periodo, la nova teknologio estis adoptita ankaŭ de la industrio de informsistemoj en organizoj, kiuj serĉis manieron reveni al centralizita komputado kiu ŝparas pri bontenad-kostoj de distribuitaj komputikaj sistemoj, sen perdi la avantaĝojn de distribuita komputado kiel ekzemple loka prilaborado kaj grafikaj kapabloj.
Puebla de Guzmán
Puebla de Guzmán (Vilaĝo de Guzmán -el ĝermana gut man, bona viro) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Situo
Puebla de Guzmán estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la plej okcidenta parto de la provinco de Onubo, lime kun Portugalio, je altitudo de 214 m; je 63 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 337 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 36' N, 7º 15' Ok. Ĝi limas norde kun Paymogo kaj Santa Bárbara de Casa kaj okcidente kun Portugalio.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
En la 13a jarcento kreiĝis senjorlando kiu enhavis la lokojn de Puebla de Guzmán, Paymogo, Villanueva de las Cruces, Cabezas Rubias, Calañas, Alosno kaj El Almendro. Tamen Puebla de Guzmán tiam nomiĝis Alcaria (alquería, domareto) de Juan Pérez. En 1445, don Juan de Guzmán, grafo de Niebla, sidejo de la senjorlando, cele revivigi loĝe sian senjorlandon, donis privilegiojn al la tieaj loĝantoj unuafoje setlitaj. En 1481 aperas unuafoje dokumente la nomo de la Puebla de Guzmán, supoze ke la nomŝanĝo havis tialon en la intereso de la duko de Medina Sidonia montri ties posedrajton pere de sia familinomo. En 1481 aperas jam oficiale la nomo de Puebla de Guzmán. Kaj en 1796 la vilaĝon ricevis tian titolon el la Reĝo Karlo la 4-a de Hispanio.
Dum la 16a jarcento la teritorio suferis invadojn el Portugalio dum la sekvaj militoj por akiro de la portugala sendependiĝo. Komence de la 19a jarcento la franca armeo trapasis la teritorion por konkero de Badajoz kaj Sevilo.
Fine de tiu jarcento disvolviĝis minagado en la areo kaj ĉefe de mangano, kupro kaj piritoj en Herrerías, Cabezas del Pasto kaj La Mina del Toro, kaj oni kreis novajn setlejojn kiaj tiu de Minas de Herrerías, kio pliigis konsiderinde la tiaman populacion, kio haltis komence de la Hispana Enlanda Milito en 1936 kaj la sekvaj malriĉegaj jaroj.
Kurioze la 15an de decembro 1930 la vilaĝanoj de Puebla de Guzmán, proklamis je sia konto la komencon de la Dua Hispana Respubliko, kio fakte okazis nur post kvar monatoj aprile de 1931.
Puebla de Guzmán atingis sian maksimuman populacion en 1950 kun 6.661 loĝantoj. Post tio dum la 1960-aj jaroj elmigrado senhomigis la areon pro krizo kaj en agrikulturo kaj minado kaj tiele ĉirkaŭ 2.000 personoj elmigris al la provinca ĉefurbo Onubo aŭ al Barcelono, Madrido, Bilbao, Valencio aŭ eĉ eksterlande.
Belvedere Marittimo
Belvedere Marittimo estas komunumo de Italio.
Pavilly
Pavilly estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pavillais.
Kirchberg (Murr)
Kirchberg an der Murr - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rems-Murr kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas trafluata per la rivereto Murr kiu konsistigas parton de la distrikta kaj komunuma nomoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La landa ĉefurbo Stutgarto situas proksimume 25 kilometrojn sudokcidente, kaj la najbara urbo Backnang situas rekte oriente.
Ĉefministro de Ĉina Popola Respubliko
Le 'Ĉefministro de Ĉina Popola Respubliko estas la Ĉefo de la Ŝtata Konsilio de la Popola Respubliko Ĉinio, kaj estas la estro de la registaro, kaj havas la plej altan rangon en la Civila Servo. La aktuala ĉefministro estas Li Qiang, kiu prenis oficejon en marto 2023.
Fernando Birri
Fernando BIRRI (13-a de marto 1925, Santa Fe) estas kinisto, reĝisoro kaj aktoro argentina. Ĝi estas konata kiel patro de la nomata Nuevo Cine Latinoamericano (nova latinaemrika kino).
Li laboris en teatro kaj en poezio, kaj poste studis en Romo ĉe la Centro Sperimentale di Cinematografía, de 1950 al 1953. En 1956 li revenis al Santa Fe, por fondi la Instituton de Kino de la Nacia Universitato de Litoral.
St-Cergue Les Cheseaux (stacidomo)
St-Cergue Les Cheseaux estas fervoja stacidomo en Saint-Cergue, Svislando.
Nacia Parko Kakaduo
Nacia parko Kakaduo (angle Kakadu National Park) troviĝas en Supra Pinto de Norda Teritorio en Aŭstralio, proksime 171 km sudoriente de urbo Darvino. Ĝi estis proklamita en la jaro 1981 kaj la saman jaron dum la 5-a kunsido ankaŭ enskribita en liston de Monda heredaĵo de Unesko.