cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Ferrière BE
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Ferrière limas en nordo al Les Bois (JU), en oriento al Sonvilier, en sudo al Renan kaj en okcidento al La Chaux-de-Fonds (NE).
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto. Per la etspura trama trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de La Chaux-de-Fonds al Saignelégier la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de La Ferrière datiĝas el la jaro 1590 kiel les Hautes Montagnes d'Erguël. En la jaro 1590 setlistoj el la Senjorujo Valangin alvenis en La Ferrière kaj tie fondis komunumon. Ĝis la Franca Revolucio de 1797 la komumumo apartenis al la Senjorujo Erguel sub la alta jurisdikcio de la Princepiskopejo de Bazelo. La komumunumo ricevis liberecleteron, kiun rekonis la princepiskopo de Bazelo en la jaro 1623 kaj konfirmis en la jaro 1672. De 1797 ĝis 1815 La Ferrière kun la tuta iama Senjorujo Erguel apartenis al la Deperatemento Mont Terrible kaj poste al la Departemento Haut-Rhin de Francio kaj poste en 1815 per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. Okaze de la fondiĝo de Kantono Ĵuraso la loĝantaro de la komunumo La Ferrière voĉdonis en la jaroj 1974 kaj 1976 dufoje favore al restado ĉe Kantono Berno.
(161775) 2006 TG108
(161775) 2006 TG108 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Siding Spring Survey elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la marsa obito : ĝia marsa MOID estas 0,344078 astronomia unuo, tie estas 51,473 milionoj da km.
Asiana Airlines
La entrepreno Asiana Airlines (koree 아시아나 항공) estas sudkorea flugkompanio kun sidejo en Seulo. Ekde la 1-a de marto 2003 ĝi estas membro de la flugkompania alianco "Star Alliance". La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 13,4 milionojn da pasaĝeroj kaj dispondas pri 73 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon OZ; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas AAR.
Křižanovice (distrikto Chrudim)
Vilaĝo Křižanovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en montareto Fera montaro super valo de la rivero Chrudimka, 13 km sude de la urbo Chrudim, 6 km nordokcidente de la urbo Nasavrky kaj 10 km oriente de la urbo Seč. Vivas ĉi tie.
Geologio
La unua skriba mencio pri Křižanovice, kiel fiŝista domaro de la monaĥejo Vilémov, devenas el la jaro 1329. Jam en mezepoko oni en Křižanovice provis mini ercojn, sed sensukcese. Tamen geologia esploro en 80-aj jaroj de la 20-a jarcento konfirmis kušejon de Pb-Zn-Cu ercoj kun barito kaj kun enhavo de 4 - 6 % Zn. Provizore la kuŝejo ne estas ekspluatata. Sub ĉirkaŭaĵo de Křižanovice troviĝas vastaj subteraj spacoj kun karstaj fenomenoj, publike nealireblaj. Al ĉirkaŭaĵo de Křižanovice gvidas geologia biciklista instrupado.
Akvokonstruaĵo
Nun la vilaĝo Křižanovice estas konata pro proksima valbaraĵo Křižanovice. Akvokonstruaĵo Křižanovice - Práčov estis konstruita en la jaroj 1948 - 1953. Ĝia ĉefa tasko estas produktado de pintkurenta elektro. El valbaraĵa sistemo oni prenas krudan akvon por antaŭuzan purigejon en Slatiňany por provizado de urboj Chrudim kaj Pardubice kaj iliaj ĉirkaŭaĵoj per trinkakvo. Pro malfacila protektado de la rivera baseno, estas tiu ĉi akvofonto uzata nur ekstense.
Naturo
Inter valbaraĵo Křižanovice kaj valbaraĵo Práčov kreis la rivero Chrudimka profundan valon, kiu pro sia unikeco estis vicigita en du naturrezervejoj - "Krkanka" kaj "Strádovské peklo" (Infero de Strádov). Krkanka estas kruta roka valo kun naturaj fitocenozoj kaj riĉa gamo de kreskaĵoj kaj animaloj. En la rivero kun ŝtonriĉa fluejo oni povas vidi multon da interesaj akvaj organismoj. En la valo gvidas blua kaj verda turismaj padoj. Roka valo Krkanka malsupren daŭrigas en naturrezervejo Strádovské peklo.
Frauenkirchen
Frauenkirchen, ankaŭ germane, Boldogasszony hungare estas komunumo kun urborajto en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Neusiedl am See. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
La urbeto situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Pamhagen-Parndorf, laŭ fervojo Fertőszentmiklós-Parndorf.
Historio
La loko estas jam loĝata ekde la antikvo, sed la unua mencio okazas en 1324 kiel Zenmaria. La loko havas ekde 1898 la nomon Boldogasszony.
Václav Zouzalík
Václav Zouzalík estas aktiva ĉeĥa esperantisto ekde 2008. Li ofte partoprenas kaj prelegas dum SES kaj KAEST. Ekde 1-a de septembro 2016 li estas prezidanto de Revizia Komisio de ĈEJ. En 2013 li estis staĝanto ĉe E@I ekde julio ĝis oktobro. Li estis ankaŭ volontula helpanto dum UK 2016 en Nitro, Slovakio.
Frauenkirchen
Historio
En 1910, el 2732 loĝantoj estis 1970 germanoj kaj 756 hungaroj; en 2001 el 2856 loĝantoj 2503 germanoj, 209 hungaroj kaj 19 kroatoj.
Václav Zouzalík
Profesie li estas informadikisto kaj interesiĝas pri libera programado. Li studis informadikon en la Masaryk-Universitato kaj laboras nun en tiu fako. Krome li multe laboras por evolui Vikipedion. Kaj ĉefe pro Vikipedio li eksciis pri Esperanto. Ekzemple li prelegis en podkasto kern.punkto pri Vikidatumoj. Ankaŭ li prelegas dum Vikikonferencoj en Ĉeĥio.
Matutina
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patos de Minas (kiu signifas Anasoj de Minas-Ĝerajso). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Dnipro (urbo)
Dnipro (Дніпро), ĝis 2016 - Dnipropetrovsko (ukraine Дніпропетровськ) estas kvara plej granda urbo en Ukrainio post Kievo, Ĥarkivo kaj Odeso; administra centro de dnipropetrovska provinco.
La urbo estis establita en 1776 ĉe apud la rivero Samara kiel administra centro por terenoj de zaporogoj, kiuj iĝis parto de Rusia Imperio; en 1787 ĝi estis transportita al la nuna situo ĉe Dnepro, apud la kozakan setlejon Polovica, kiu troviĝas en nuna centro de la urbo. En la sama epoko en la tereno de nuna urbo ekzistis kelkaj aliaj kozakaj setlejoj.
(8559) 1995 QM2
(8559) 1995 QM2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Dnipro (urbo)
Rezulte de la traktato Küçük Kaynarca inter Rusio kaj Otomana Imperio en 1774, Novorusio iĝis parto de Rusia Imperio. La urbo, tiam nomata Jekaterinoslav laŭ la nomo de la carino Katerina la 2-a, estis planita kiel la tria ĉefurbo de la imperio post Moskvo kaj Peterburgo.
Anne Frank
Anne FRANK (naskiĝis la 12‑an de junio 1929; mortis en marto 1945 en la nazia koncentrejo en Bergen-Belsen) estis juda junulino, kies taglibro priskribis la vivon de juda familio loĝanta kaŝe dum la nazia okupo de Nederlando.
Dnipro (urbo)
En Ukraina Soveta Socialisma Respubliko tiama Dnipropetrovsko estis unu el la ĉefaj industriaj urboj de la lando. En la 20-a jarcento nuklea, defenda kaj kosma industrioj funkciis ĉefe en ĉi tiu urbo. Ĝis la 1990-aj jaroj pro la milita industrio la urbo havis la fermitan statuson.
(137044) 1998 UC50
(137044) 1998 UC50 estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Anne Frank
Anne Frank naskiĝis en Frankfurto ĉe Majno kiel filino de juda komercisto. En 1933 la familio de Anne, ŝiaj gepatroj kaj fratino, fuĝis de la nazioj al Amsterdamo. En julio 1942, kiam la germanoj okupis Nederlandon, la familio kaj kvar aliaj personoj kaŝis sin en la alkonstruaĵo (alo, domflanko, postdomo) de la firmao de la patro de Anne en Amsterdamo ĉe la strato Prinsengracht. Kvar nederlandaj geamikoj: Miep Gies, Bep Voskuijl, Johannes Kleiman kaj Victor Kugler ilin helpadis kaj provizis per nutraĵoj. La 4an de aŭgusto 1944 post la denunco de anonima nederlandano la germanoj malkovris la kaŝejon, la SS-ano Karl Silberbauer arestis la judojn kaj du helpantojn (Johannes Kleiman kaj Victor Kugler) kaj portis la judajn kaŝitojn al naziaj koncentrejoj kaj la du arestitajn helpantojn al: unu al trudlaborejo kie li pasigis 5 monatojn kaj la dua restis en arestejo 6 semajnojn.
Anne Frank mortis en la koncentrejo Bergen-Belsen iam en februaro-marto 1945; la preciza dato ne estas konata. Ŝia taglibro poste estis trovita de la supre menciita helpantino Miep Gies - ŝi trovis la taglibron en la iama kaŝejo, kiu nuntempe funkcias kiel muzeo. Dum sia tempo en la kaŝloko Anne Frank priskribis ĉiujn pensojn kaj sentojn en sia taglibro: la unuan senton de amo, kverelojn kun la gepatroj, timojn kaj esperojn kaj la deziron fariĝi verkistino. Ŝia patro Otto Frank, estis la sola persono el la kaŝitoj, kiu travivis la militon. La patrino Edith Frank-Holländer mortis la 6an de januaro 1945 en la koncentrejo Aŭŝvico. Margot Frank - la fratino de Anne Frank mortis en la koncentrejo Bergen-Belsen iam en februaro-marto 1945, pli-malpli samtempe kiel Anne.
Post la milito Otto Frank redaktis la taglibron kaj publikigis ĝin en 1947 sub la titolo Het achterhuis ("La postdomo"). La libro aperis intertempe en pli ol 50 lingvoj kaj ankaŭ kiel teatraĵo. En 1959 ĝi estis reĝisorita sub la titolo The Diary of Anne Frank kaj filmita en Usono, kun la aktorino Millie Perkins ludanta la rolon de Anne.
La 2010 en kadukulejo en Amsterdamo forpasis la 100-jaraĝa nederlandanino Miep Gies, kiu helpis Anne Frank kaj ŝian familion kaŝi sin dum la germana okupado de Nederlando. Miep Gies, kiu estis aŭstro-devena, kun alia persono, kiu helpis la kaŝintojn, ne estis arestitaj ĉar ankaŭ la SS-ano estis aŭstro-devena, do feliĉe ili ambaŭ travivis. Nome ŝi (Miep Gies) poste savis la faman taglibron de Anne kaj transdonis ĝin al ŝia patro Otto Frank post lia reveno el la koncentrejo Aŭŝvico.
(137044) 1998 UC50
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco kaj ekstere malproksime tanĝas tiujn de la Tero.
Dnipro (urbo)
En moderna Ukrainio la urbo plu estas unu el la plej gravaj politikaj, industriaj, financaj, sciencaj kaj kulturaj centroj. Ĝi estas centro de dnipra aglomero, en kiu loĝas preskaŭ du milionoj da homoj. De Dnipro devenas ĉefministrino Julija Timoŝenko kaj prezidanto Leonid Kuĉma, kies politikaj karieroj komenciĝis en la urbo.
Nomoj
Kronologio de la nomoj: 1645—1784 — Novij Kodak, 1784—1798 — Jekaterinoslav (Katerinoslav), 1798—1802 — Novorosijsk, 1802—1918 — Jekaterinoslav (Katerinoslav), 1918—1919 — neoficiale Siĉeslav (Siĉoslav), 1919–1926 — Jekaterinoslav (Katerinoslav), 1926—2016 — Dnipropetrovsk, ekde la - Dnipro.
La Verĥovna Rada kadre de la kontraŭkomunismiga politiko ŝanĝis la nomon el Dnipropetrovsko al Dnipro. Por tiu simbola decido voĉdonis 247 deputitoj. La decido ekvalidis en la tago de ĝia akcepto. Neŝanĝita restis la nomo de dnipropetrovska provinco pro la fakto, ke ĝi staras en la 133-a artikolo de la konstitucio de Ukrainio.
Vidindaĵoj
La urbo havas multajn interesajn teatrojn, muzeojn, parkojn, restoraciojn kaj riverajn plaĝojn.
Ĝiaj centraj stratoj, dum la Soveta tempo nomitaj honore al la ĉefaj personoj revoluciaj, grandparte ŝanĝis siajn nomojn rezulte de kontraŭkomunismiga politiko efektivigata de la aŭtoritatoj ekhavintaj la potencon post Eŭromajdano. La aksa avenuo Dmitro Javornickij (ĝis 2016 avenuo Karl Marx), estas vasta kaj longa aleo, kiu streĉiĝas de la oriento al la okcidento de la urbocentro. Ĝi kaj multaj konstruaĵoj, kiuj flankigas ĝin, konstruiĝis dum la 18-a jarcento. Pleja kerno de la urbo estas la placo Sobornij. Tie staras la majesta katedralo konstuita laŭ ordono de la carino Katarino la Granda dum 1787 kaj la historia muzeo kun dioramo "Batalo ĉe rivero Dnipro dum la dua mondmilito".
Subenirante al la rivero Dnepro, oni alvenas al la larĝa parko Taras Ŝevĉenko kaj al la monaĥeja insulo, kie, dum la 9-a jarcento, bizancaj monaĥoj starigis monaĥejon, kiu tamen detruiĝis de la mongoloj-tataroj dum la 13-a jarcento.
Unueca malnova urbo bedaŭrinde ne plu ekzistas: multaj historiaj preĝejoj kaj aliaj konstruaĵoj detruiĝis dum la stalinismaj 1930-aj jaroj kaj dum la dua mondmilito dum la sekva jardeko. Tamen la tuta centra avenuo, la konstruaĵoj de kelkaj stratoj sur la ĉefa monteto de Dnipropetrovsko en la urboparto Nagornaja, kaj urbopartoj proksime al la parkoj Globi kaj Ŝevĉenko estas netuŝitaj de 150 jaroj.
La rivero Dnepro tenas la someran klimaton milda kaj freŝigas la aeron. Ĝi videblas de tre multaj punktoj de la urbo. El ĉiuj de la sep urbaj montetoj la rigardo kovras larĝan areon de la rivero, insuloj, parkoj, antaŭurboj kaj la aliaj montetoj. Ne konstruiĝis altaj turdomoj dum la Sovetiaj tempoj: la grandaj fabrikoj preferis konstrui siajn administrejojn rekte ĉe la produktejoj, malproksime de la urbocentro. Novaj oficejaj konstruaĵoj dum la jaroj post la disfalo de Soveta Unio nun konstruiĝis en la sama stilo kiel la malnovaj konstruaĵoj.
Internaciaj rilatoj
En Dnipro funkcias vizaj centroj de:
Honoraj konsulejoj de:
=== Ĝemelurboj ===
Campo di Giove
Campo di Giove estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Capriasca (komunumaro)
La komunuaro Capriasca  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Lugano. Ĝi havis 9433 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Capriasca, respektive ties ĉefvilaĝo Tesserete.
Geografio
La komunumaro Capriasca etendiĝas norde de Lugano ambaŭflanke de la rivero Casserate. En sudokcidento la teritorio de la komunumaro etendiĝas ĝis la bordo de la rivero Vedeggio. La norda parto de la komunumaro konsistas el arbaraj montoj de la Sudaj Antaŭalpoj, dum la suda parto estas urbeca kaj apartenas al la aglomeraĵo de Lugano.
Trafiko
De Tesserete la kantona vojo 399.1 kondukas al Lugano. La konekta al la publika transportreto funkcias pere de la regiona busreto de Lugano.
Historio
La regiono Capriasca estis menciita jam en la jaro 1078, kiam la nobelulino Contessa el Milano donacis siajn havaĵojn en la valo al la pastra pregejo de Tesserete. La komunumoj de Capriasca dum mezepoko disponis pri komuna ordo kaj administracio de alpopaŝtejoj konataj kiel Comunes de plebis Criviasche.
Komunumoj de la komunumaro Capriasca
La komunumaro Capriasca konsistas (stato en 2013) el 3 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Capriasca estas la plej granda. Jen la listo:
Memphis (Tenesio)
Memphis - en Esperanto Memfiso - estas la dua plej granda urbo de la subŝtato Tenesio de Usono. La urbo situas en la pleja sudokcidento de la ŝtato, borde de la riverego Misisipo, kaj estas la administra centro de kantono Shelby. Dum la jaro 2004 la urbo havis preskaŭ 672.000 loĝantojn, dum 1 239 337 homoj loĝis en la metropola regiono de Memfiso. Neformala urba nomo estas "The River City" (esperante, "La Rivera Urbo").
Historio
Memfiso estas unu el la metropoloj de la klasikaj "sudaj ŝtatoj" de Usono, kies farmoj, kiuj aparte kultivis kotonon, kiuj ĝis la Usona Enlanda Milito de la jaroj 1861 ĝis 1865 ekspluatis la laborfortojn de sklavoj perforte altransportitaj el Afriko. La urbo dum la tuta 19-a jarcento estis inter la plej gravaj merkatejoj por kotono. Ankaŭ post la enlanda milito, kies fino signifis finon de la sklaveco en Usono kaj civitanajn rajtojn por la eksaj sklavoj, demandoj de rasa diskriminacio restis gravaj en la urbo. Komence de la jaro 1968 la baptista pastro Martin Luther King venis vivi en la urbo kaj subteni la lukton de la afrikdevenaj civitanoj je maldiskriminacio kaj justaj sociaj ŝancoj. La 4-an de aprilo 1968 li estis murdita per pafo de nekonato, kiam li staris sur hotela balkono.
Ekde la alveno de la unuaj sklavoj el Afriko, la urbo estis centro de muziko, kiu estis tre influita de afrikaj ritmoj kaj estis ebleco por la perfortitoj gajni psikan kontraŭbalancon al la granda premo de sklaveco. Pluraj muzikaj stiloj, interalie la bluso, soulo kaj ankaŭ la rokenrolo, grave evoluis en la urbo. Inter multaj gravaj urbaj muzikistoj de diversaj muzikaj stiloj kaj jardekoj, la sendube plej konata estis Elvis Presley, kies vilao Graceland post lia morto iĝis muzeo pri li.
Irmanieroj de ĉevaloj
Irmanieroj de ĉevaloj estas la diversaj rapidoj kaj taktoj, laŭ kiu ĉevaloj moviĝas. Ĉevalveturistoj (rajdantoj, fiakristoj kaj similaj) distingas diversajn irmanierojn.
La "naturaj" ĉevalaj irmanieroj estas la bazaj tri, kiujn ĉiu ĉevalo instinkte uzas. Aliaj irmanieroj devas esti lernataj de la ĉevaloj: kelkaj ĉevalrasoj uzas ilin pli facile ol aliaj. Ankaŭ la rajdanto devas lerni, adapti siajn movojn al ĉiu el la diversaj irmanieroj de la ĉevalo.
Bazaj irmanieroj
La plej multaj ĉevalrasoj havas nur la tri bazajn irmanierojn.
Paŝado
Paŝado estas trankvila kvar-takta irmaniero. Dum paŝado ĉiam unu piedo de la antaŭa kaj de la malantaŭa paro havas kontakton al la grundo. Dum kutima paŝado la samflankaj piedoj irantaj malsamtempe (kontraŭe al amblo en kiu samflankaj piedoj antaŭeniras samtempe). — Meza rapideco: 7,2 km/h.
Troto
Troto estas rapida du-takta irmaniero, en kiu la diagonalaj piedoj antaŭeniras samtempe. Inter la paŝoj estas mallonga ŝveba fazo (neniu piedo tuŝas la grundon). — Meza rapideco: 18 km/h Vidu ankaŭ: Trotkurado - kies reguloj postulas iradon en troto, ĉiu alia irmaniero rezultigas diskvalifikon. — Rapideco: ĝis 50 km/h
Galopo
Galopo estas rapida kvar-takta irmaniero kun longa ŝveba fazo. — Meza rapideco: 27 km/h
Specialaj irmanieroj
Ne ĉiuj ĉevalrasoj povas moviĝi laŭ la sekvaj specialaj irmanieroj. Ofte la kapablo por iu irmaniero estas genetike fiksita. Ekzemple la lernado de amblo eblas por multaj bestoj, sed tiuj kun specifa genetika talento lernas ĝin pli facile.
Telto ("Tölt")
Telto estas speciala paŝada ambla irmaniero. Por rajdantoj ĝi estas aparte agrabla ĉar laŭeble senskua. En mezepoka Germanio oni speciale edukis ĉevalojn (germane: Zelter (amblanto)) al tia irmaniero por ebligi komfortan rajdadon por virinoj. Ĉevalrasoj facile edukeblaj al telto estas: Islanda ĉevalo, Paso Peruano, Paso Fino, Aegidienberger, American Saddlebred, Berberĉevalo kaj Amblanto.
Amblo
Amblo estas "laterala" irmaniero, t.e. la du samflankaj piedoj antaŭenmoviĝas samtempe. Ĝi estas du-takta kaj multe similas al la irmaniero de la homo.
Amblo estas la kutima irmaniero de ĝirafoj, kameloj kaj elefantoj.
Vértessomló
Vértessomló (vErteŝomlO) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Tatabánya. Vértes estas nomo de la monto.
La vilaĝo situas en monto Vértes, laŭ traira flankovojo. Troviĝas Tatabánya 9, Környe 7, Várgesztes 6 km-ojn for.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la romianoj. La unua mencio devenis el 1326 en formo Semyenfelde. Dum regado de Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) la vilaĝo uzas la nomon Somolya. En 1453 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1727 grafo Esterházy akiris la kampojn kaj germanoj refondis la vilaĝon. Ekde 1890 la oficiala nomo iĝis Vértessomló. La loĝantaro okupiĝis pri minado, faradoj de kalko kaj braĝo (karbeto).
Fortikaĵo Vitány (vitAnj)
En la 14-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis. Tiutempe 35 vilaĝoj apartenis al tiu fortikaĵo. Iomete for troviĝis alia fortikaĵo nomata Gerencsér.
Kampanjo
Kampanjo estas sistema agado por difinita celo.
La vorto devenas el la franca campagne (kamparo), kiu mem devenas el la latina campus (ebena kampo)).
Ekzemple:
Kampanjo estas, en rolludo, serio da aventuroj, ligitaj al pli profunda rakonto kaj kohere inventita mondo.
(82124) 2001 FO78
(82124) 2001 FO78 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,202536 astronomia unuo, tie estas 30,230 milionoj da km.
Cheran Rudhramoorthy
Cheran Rudhramoorthy [ĉeran rudramurti; tamile: சேரன் உருத்திரமூர்த்தி] (n. 1960, Alaveddy [alaveddi], Srilanko) estas tamila poeto, dramisto, ĵurnalisto kaj profesoro. Li estas la aŭtoro de pli ol 15 libroj en la tamila, kaj de tri teatraĵoj en la angla. Li ankaŭ kunredaktis antologion de tamila politika poezio. En siaj verkoj, li traktas la temojn de identeco, etneco, naciismo, elmigrado kaj perforto. Cheran ricevis plurajn premiojn pri la beletro kaj homaj rajtoj, inkluzive la premion "English PEN, Freedom to Write Award" (2013), internacian poezian premion de la Universitato de Toronto (2007), la premion "Human Rights Witness Award", Montrealo (1998), kaj la Srilankan nacian premion por la plej bona poemaro (1994).
Pro siaj verkoj pri la etna konflikto en Srilanko, jam de 1993 li loĝas en ekzilo en Kanado.
Vivo kaj kariero
La patro de Cheran estas la konata literaturisto T. Rudhramurthy (1927-71), konata kiel la "Granda Poeto". Cheran bakalaŭriĝis (1984) de la Universitato de Ĝafna [ĝafna] pri la biologiaj sciencoj. Samjare li eklaboris en la ĵurnalo Saturday Review, konata pro sia starpunkto pri sendependeco de la amaskomunikilaro, kaj la rajtoj de, kaj justeco por, malplimultoj. En 1987 li foriris al Nederlando kaj magistriĝis pri la socia evoluigo. Revenante al Kolombo du jarojn poste, li kunfondis la tamilan tagĵurnalon Sarinihar, eldonita de la Movado de interrasa justeco kaj egaleco. Oni konsilis al li denove foriri de Srilanko en 1993. Li iris al Kanado, kaj doktoriĝis (2000) pri la sociologio de la Universitato de York. Li instruas en la Universitato de Windsor en Kanado.
Gnadau
Gnadau antaŭe estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de septembro 2010 estas parto de la urbo Barby en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la tiam ankoraŭ sendependa komunumo havis 514 loĝantojn.
Csaba Lázár
Csaba Lázár [ĉaba lAzAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lázár Csaba estas hungara aktoro, radioparolisto.
Csaba Lázár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Csaba Lázár studis laŭvice en 3 aktorlernejoj ekde 1986 en sia naskiĝurbo (ekzemple aktorlernejo de Mária Gór Nagy kaj akademio de Nacia Teatro (Budapeŝto)), fine en la lasta li akiris diplometon en 1995. Liaj plej gravaj instruistoj estis Éva Schubert, Csaba Ivánka, Imre Szélyes kaj Mariann Csernus. Li komencis sian aktoran karieron en la menciita Nacia Teatro. Inter 1997-2002 li estis membro de Teatro Petőfi (Sopron), poste li estis liberprofesiulo. Ekde 2004 li estis radioparolisto de katolika radio. Li akiris kulturistan diplomon en 2005 en altlernejo. Li ricevis premiojn inter 1988-2019.
Austrian Airlines
La entrepreno Austrian Airlines estas aŭstria flugkompanio kun sidejo en Vieno. Ekde la 26-a de marto 2000 ĝi estas membro de la flugkompania alianco "Star Alliance". La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 10,7 milionojn da pasaĝeroj kaj dispondas pri 91 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon OS; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas AUA.
Politechnika (metrostacio)
Sekva stacio,, estas en distanco de de ĝi.
Martuni (Montara Karabaĥo)
Martuni (armene Մարտունի) estas provinco de Respubliko Montara Karabaĥo. Ĝia plej fora parto estas sub kontrolo de Azerbajĝano. Historie ĉi areo ankaŭ estas konata kiel Mjus Haband kaj Varand. En 2005 ĝi havis 23.157 loĝantojn kaj Martuni etendiĝas sur 951 km².
Tata (tombejo)
En Senegalo, Tata, signifas "sankta terejo", kie oni entombigas batalintojn mortintajn.
Tata konstruata laŭ la afrika arkitekturo troviĝas en Chasselay (departemento Rhône) en Francio. En tiu tombejo troviĝas korpoj de 188 senegalaj pafistoj aĉe murditaj de la SS-divizio Totenkopf (mortintkapo) en junio 1940.
Volyně
Volyně estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, 11 km sude de Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio devenas el la jaro 1271.
Sillian
Sillian estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Komence de en la komunumo vivis.
Banda sumo
En geometria topologio, banda sumo de du n-dimensiaj nodoj K_{1} kaj K_{2} laŭ n+1-dimensia 1-anso h nomita kiel bando estas n-dimensia nodo K tia ke:
K estas la n-dimensia nodo ricevis per ĉi tiu (kirurgio, ĥirurgio).
Banda sumo estas tial ĝeneraligo de la kutima koneksa sumo de nodoj.
Vatican Observatory Research Group
VORG (Vatican Observatory Research Group) - la Grupo de Esploro de la Observatorio Vatikana - estas institucio scienca unuigita kun la Observatorio astronomia vatikana.
La sidejo de la VORG trovas sin en la Observatorio de Steward de la Universitato de Arizono.
La grupo estis kreita en 1980 pro initiativo de la tiama direktoro de la astronomia vatikana observatorio, George Coyne SJ.
La instrumento baza dediĉata al la observoj astronomiaj estas por la grupo teleskopo moderna de nova generacio VATT. Krom la observoj, la grupo kondukas ankaŭ esplorojn teoriajn kaj interdisciplinajn kaj ĝi disponas riĉan kolekton de meteorŝtonoj.
Kanaĵo
Jen estas kelkaj personoj de la VORG kaj sferoj de iliaj esploroj:
Orkrono
Orkrono estas monunuo kaj mezurunuo.
Monunuo
La orkrono estis orbaza monunuo en la Aŭstra-Hungara Monarĥio, enkondukita la 1-an de januaro 1900 anstataŭ la arĝent-baza forinto. Ĝi havis la valorojn de 10, 20, kaj 100 kronojn el oro. Oni produktis el unu kg da pura oro 328 dekkronojn, unu dekkrono enhavis 3,04878 g da pura oro. La orkrono estis oficiala pagrimedo ĝis 1927.
Agrokvalifika mezurunuo en Hungario
La orkrono estas ankaŭ nun uzata kiel agrokvalifika mezurnombro karakterizanta puran profiton de ia agrounuo (ekz. 1 katastra arpento). Tiel tiu nombro montras profiteblecon, situon, kultiveblecon de la agro.
Oni donis la valoron ekde 1875 (enkonduko de la agra katastro) ĝis 1900 en forinto, poste en orkrono, kaj oni pagis (agro)imposton laŭ tiu valoro. Kvankam ekde 1875 grave ŝanĝiĝis la agrikulturaj kaj ekonomiaj cirkonstancoj, oni do uzas ĝin kiel relativan valor-nombron.
En Hungario la averaĝa orkrona valoro de 1 hektaro estas 19.
Nul-modulo
En matematika fako abstrakta algebro, la nula modulo aŭ, pli kutime, nul-modulo aŭ nulmodulo estas la modulo konsistanta el nur nulo, t.e. nul-elemento, adicia neŭtrala elemento. Demonstri, ke la nula modulo efektive estas modulo, estas simple: ĝi estas triviale fermita rilate al adicio kaj al modula "skalara" multipliko; kaj kontroli, ke ĉiuj aksiomoj validas, estas facilege.
Zero element
Campotosto
Campotosto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Tata (Maroko)
Tata estas urbo, aŭ pli ĝuste oazo de la suda Maroko, apud la limo alĝeria kaj malantaŭ la Anti-Atlaso kie loĝas la berberoj "Tataui".
Unuodisko
Se ne estas alie precizigita, la unuodisko sur kartezia ebeno estas la unuodisko ĉe la fonto de koordinatoj, la eno de la unuocirklo.
(18828) 1999 NT27
(18828) 1999 NT27 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Unuodisko
Fermita unuodisko estas aro da punktoj, kies distanco de la centro estas malpli ol aŭ egala al 1. Malfermita unuodisko estas aro da punktoj, kies distanco de la centro estas rigore malpli ol 1.
Unuodisko en diversaj metrikoj
Konsideru ni unuodiskojn rilate al aliaj metrikoj. Ekzemple, kun la Manhatana metrik kaj la Ĉebiŝova metriko diskoj aspektas kvadratoj (kvankam la subaj topologioj estas samaj kiel la eŭklida metriko).
Kokono (solano)
Solanum sessiliflorum, aŭ kokono (solano) estas tropika arbusto el la familio Solanacoj. La kokona planto havas fortajn branĉojn kaj grandegajn, dentajn kaj harkovratajn foliojn. Kokono similas al vico de proksimaj parencoj, inter ili luluo kaj pseŭdoluluo. Male al kokono, luluo kaj pseŭdoluluo ne havas pikilojn. Kokono estas kultivata en partoj de Sudameriko ĉirkaŭ la Amazona pluvarbaro, kie ĝi kreskas en la provinco Purús en la oriento de Peruo. Kokono hejmiĝas en la Andaj regionoj de Sudameriko.
La frukto de kokono estas ruĝa, oranĝa aŭ flava manĝebla bero.
Kokono povas esti kultivata kiel ĉambroplanto en moderaj klimataj zonoj.
Solanum georgicum kaj Solanum hyporhodium apartenis al kokono, sed ili hodiaŭ estas rigardataj kiel propra specio.
Antonio María Esquivel
Antonio María Esquivel y Suárez de Urbina (Sevilo, 8-a de marto de 1806 - Madrido, 9-a de aprilo de 1857) estis pentristo hispana specializita en romantisma pentrarto kaj portretoj, kiujn li realigis per elstara detalismo kaj virtuoza tekniko.
Biografio
Naskiĝis en Sevilo en 1806. Ekstudis pentrarton ĉe la Akademio de Belartoj de Sevilo. Tie li familiariĝis kun la tekniko pentrarta kaj la detalismo laŭ stilo de Murillo.
En 1831, li translokiĝis en Madridon, kie li postuliĝis al la Akademio de Sankta Fernando, kaj li estis nomumita merita akademiano. Kontakte kun la intelekta madrida etoso, partoprenis aktive en la fondo de la Liceo Artístico y Literario en 1837, kie li instruis Anatomion, kaj same poste en la Akademio de Sankta Fernando.
En 1839, denove en Sevili, li suferis malsanon kiu preskaŭ blindigis lin; la artisto, ene de profunda deprimiĝo, klopodis memortigi per memlanĉo al la rivero Guadalquivir. Liaj kompanoj kaj amikoj poetoj kaj artistoj helpis lin per pago de multekosta kuracado realigita de fama okulkuracisto franca. Danke al tio, en 1840 resaniĝis kaj rekuperis la vidkapablon. La artisto, dankema, pentris siajn amikojn, poetojn kaj pentristojn de la Romantismo, en pentraĵo kiu iĝis juste fama. En 1843 li estis nomumita Kortega Pentristo kaj en 1847 akademiano de la Akademio de Sankta Fernando, kaj iĝis fondinta membro de la Societo Protektanta de Belartoj. Kiel pentrarta teoriisto verkis Tratado de Anatomía Pictórica, kies originalo konserviĝas en la Muzeo Prado. Li mortiĝis en Madrido en 1857.
Ankaŭ lia filoj Carlos María (1830-1867) kaj Vicente estis pentristoj.
Rememoro de la dua centjariĝo
En 2006, la Akademio de Belartoj de Sevilo, kunlabore kun la Fondaĵo El Monte, realigis ekspozicion de 17 pentraĵoj kaj 2 dezajnoj, kiu kolektis verkojn de Esquivel.
Bibliografio
De la Banda y Vargas, Antonio: Antonio María Esquivel. Diputación de Sevilla, 2003
Duque de Pastrana (metroo de Madrido)
Duque de Pastrana estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la samnoma placo en distrikto Chamartín.
La stacio estis malfermita la.
Eckbolsheim
Eckbolsheim (germane, alzace Eckelse) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
Eckbolsheim situas tri kilometrojn okcidente de Strasburgo (kalkulate ekde la ĉefstacidomo) kaj apartenas al la Urbeca komunumaro Strasburgo.
Stacio Tsumori
Stacio Tsumori (japane: 津守駅 [Cumori-eki], angle: Tsumori Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Galerio de Rudolfo
La galerio kunigas la maldekstran kajon de rivero Vultavo super Štefánik-ponto ekde dometo de eksa administranto de la galerio, nomata Minejo (Havírna), kun dometo ĉe restoracio Šlechta (legu Ŝleĥta) en Stromovka. Ĝi servis al alkonduko de vultava akvo en fiŝlagojn en Reĝa ĉirkaŭbarita arbaro. Ĝi mallongigis fluon de Vultavo eluzante tiel altecdiferencon de niveloj al alkonduko de la akvo per memfalo. Ties longeco estas 1102 m, mezproksima larĝeco estas 70 – 120 cm kaj alteco ĉirkaŭ 220 cm. Sed en la lokoj de malbona direktigo ĝi ascendas preskaŭ al 5 m. Temas pri unusola, preskaŭ rekta koridoro. Por ke la konstruado plirapidiĝu, la galerio estis trabatata el sume dek trabatejoj kontraŭ si, el kiuj 8 estis sur la fundo de kvar preskaŭ 49 m profundaj ŝaktoj. Malgraŭ tio la konstruado daŭris dek jarojn. Du el la ŝaktoj ĝis hodiaŭ kondukas en Letná ĝis la supraĵo, pluaj du estas sub la supraĵo fermitaj.
La galerio estas trabatita en ardezoj de letena tavolgrupo de ordoviko. Diversloke estas en ĝi ankaŭ karsta ornamaĵo. La galerio estis konstruita al rekta iniciato de imperiestro Rudolfo la 2-a, kiu en la jaro 1582 komisiis gvidadon de la laboroj la pragan monermajstron Lazar Erckner. Post lasta trabato la 17-an de junio de 1593 Isac Phendler desegnis por la imperiestro ties planon, propre vertikalan tranĉon. Sesmetra kolora desegnaĵo, dokumentanta ĉiun metron de la galerio kaj ankaŭ ŝaktoj, kun minej- kaj foraerum-ekipaĵoj, enhavanta ankaŭ tekstajn indikojn, estas eksterordinara kartografia laboraĵo, metita en arkivo de Nacia teknika muzeo en Prago.
La galerio spertis dum la sekvantaj jarcentoj periodojn de dezertigoj kaj riparoj, el kiuj grava estis baroka plifortigo de ŝaktoj kaj la plej dezertiĝintaj partoj de la galerio. En la jaro 1859 inventisto V. BOŽEK konstruis en ties faŭko ĉerpigilon por provizado de fontanoj en Stromovka. En la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento okazis en la galerio detala speleologia esploro kaj dokumentigo.
300 m longa sektoro de la galerio ekde Stromovka estas perelektre lumigita, havigita de planko kaj porokaze malfermata por ekskursoj. Ĝi montras belan, reprezentantan kaj sufiĉe altan sektoron de la galerio kun bone evidenta manlaboro de ministoj el Kutná Hora. Ĉe la faŭko de la galerio eblas interkonatiĝi ankaŭ kun ties historio.
La galerio estas memkompreneble senĉese plene funkcia kaj provizado de la fiŝlagoj en Stromovka per akvo el Vultavo estas nepensebla sen ĝi.
La galerio troviĝas en Prago 7, en Edvard Beneš-kajo, sub Letná en Reĝan ĉirkaŭbaritan arbaron (Stromovka).
Seĉuro
Seĉuro ( hispane : Sechura ) estas urbo en la nordokcidento de Peruo, 50 kilometrojn sude de Pjuro. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Seĉurio. La urbo donis sian nomon al Seĉura dezerto, kiu okupas plimulton de marborda Peruo. Dunoj troviĝas sude de la urbo, inter la maro kaj la aŭtoŝoseo. La urbo havas ĉefan placon kun katedralo el la 17-a jarcento.
Strassen (Tirolo)
Strassen  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Komence de en la komunumo vivis.
La teritorion trafluas la rivereto Dravo - de Heinfels okcidente survoje al Abfaltersbach oriente - kaj trapasas la landa vojo B100. Geografie la areo apartenas al la orienta parto de la alpa Puster-Valo, kiu okcidente daŭriĝas en Sudtirolo ĝis la komunumo Mühlbach apud Brixen.
Wissensturm
Wissensturm (VIsenzturm. En Esperanto: „Turo de scio”) estas turdomo en Linco. Malfermita en 2007, ĝi nun loĝigas Lincan popolan altlernejon kaj la urban bibliotekon.
Tamaraŝeni
Tamaraŝeni estas granda kartvela vilaĝo norde de Cĥinvalo en teritorio de la eksa kartvela aŭtonomio Sud-Osetio. Ĝi apartenas al la aro de kartvelaj vilaĝoj norde de Cĥinvalo (Keĥvi, Kurta, Aĉabeti kaj Tamaraŝeni), kiuj ebligis blokadon de la urbo en 1991 kaj aliajn streĉajn situaciojn. La norda limo de Cĥinvalo estas la suda limo de Tamaraŝeni, unu loĝloko transiras en la alian kun formala limo.
Laŭ legendo la vilaĝo estis fondita de carino Sankta Tamara (mortis en 1212), la nomo fakte signifas „konstruita de Tamara“. En Tamaraŝeni situas muzeo de la fama vilaĝano princo Ivane Maĉabeli (1854-1898), konata kartvela verkisto kaj tradukinto de Ŝekspiro en la kartvelan.
42.25073°N, 43.96254°W
Nigra korpo
Nigra korpo estas korpo, kiu absorbas la tutan alvenantan elektromagnetan radiadon. T.e. ĝi nek reflektas nek traigas radiadon. Kontraste al korpo, kiu nur aspektas nigre, nigra korpo perfekte absorbas ankaŭ nevideblan, ekz. transruĝan, radiadon.
Nigra korpo kaj termoradiado
La fizika teorio necesas la koncepton de nigra korpo por priskribi termoradiadon. Per nigra korpo eblas formuli esencajn ecojn de termoradiado sen atenti la specialajn ecojn de diversaj korpoj. La leĝo de Stefan-Boltzmann kaj leĝo de Planck sciigas intensecon kaj intensecan spektron de nigra korpo.
La devia radiadeco de alia korpo rilate al nigra korpo estas konsiderita per emisia koeficiento. Difine la emisia koeficiento de nigra korpo valoras 1. Laŭ leĝo de Kirchhoff pri radiado korpo kun alta absorbeco ankaŭ havas altan emisiecon. Do nigra korpo termoradias pliintensece ol iu alia korpo.
Teknika graveco de altabsorbaj korpoj
Per sensili la radiatan intensecon de iu korpo eblas mezuri la korpotemperaturon. Tio estas bazo de multaj netuŝantaj temperaturmezuriloj, kiel ekzemple pirometro aŭ termofotilo. Por ekzakte mezuri la korpotemperaturon necesas scii ĝian emisian koeficienton. Ĉar plejofte nur konatas ĉirkaŭan valoron, tio estas grava problemo. Ofta solvo estas grandigi la emisian koeficienton laŭeble, kapablajn rimedojn priskribas plisuben. Por kalibri la mezuriloj ekzistas specialaj korpoj kiuj havas sufacparton kun tre alta emisieco (t.e. tre proksime al 1).
Krome ekzistas multaj aliaj teknikaj aplikadoj je kie alta absorbeco (t.e. ankaŭ alta emisieco) gravas. Ekzemploj estas sunkolektoro kaj fotovoltaiko. Alta absorbeco estas esenca, ĉar nur absorbita energio povas esti uzata.
Oftaj teknikaj rimedoj por altigi la absorbecon (kaj same la emisiecon) estas:
La tavoloj (metodo 1. aŭ 2.) tipe nur altigas la absorbecon en speciala frekvencintervalo esence al aplikado. Por tio metodoj 3. kaj 4. estas pli efike se la celo estas konstrui nigran korpon por mezurado aŭ kalibrado.
Canistro
Canistro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Savigny-sur-Orge (stacidomo)
Savigny-sur-Orge estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo Savigny-sur-Orge, en departemento Essonne kaj en regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita en 1844 de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans" (PO).
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Comăna de Sus
Comăna de Sus [koməna de sus] (Felsőkomána) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Braşov. En 1910 ĝi nombris 817 loĝantojn (rumanoj), en 1992 372. Ĝia unua skriba mencio estis en 1582. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Comana.
ISO 3166-2:PK
ISO 3166-2:PK estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Pakistanon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>PK</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Pakistano. La dua parto estas du literoj. La kodojn havas kvar provincoj, du teritorioj kaj la ĉefurba teritorio.
Minejo en Chrustenice
Minejo en Chrustenice (legu Minejo en Ĥrustenice) situas 0,5 km nordoriente de Loděnice u Berouna, 8 km nordoriente de urbo Beroun.
Chrustenice-a fererca minejo apartenis al la plej grandaj kaj al la plej signifaj minejoj de mezbohemia Barrandiena regiono. Per siaj 84 subteraj etaĝoj ĝi atingis profundecon 426 m kaj dum la tempo de sia ekzistado ĝi produktis preskaŭ 8 milionojn da tunoj de erco.
Ferercon, kies trovejon ĉi tie malkovris en la jaro 1850 Jan Váňa, fondinto de Praga ferindustria kompanio, komencis la minejo mini jam en 1861. Dank’ al sia situo la trovejo ne estis malfermita per klasika ŝakto, sed per inĝenia sistemo de klinitaj koridoroj kun 36 tren- kaj deglit-kavoj, anstataŭiganta la tutan vertikalan transporton tra ĉiuj 84 etaĝoj, sinsekve ĝis profundeco 426 m. La minejo en Chrustenice apartenis siatempe al la plej signifaj kaj la plej modernaj minejoj de Praga ferindustria kompanio. Ĉi tie estis ankaŭ provataj novaj minprocedoj kaj tekniko.
Post ŝanĝo de ekonomiaj rilatoj en ferindustrio kaj kiam alproksimiĝis elĉerpiĝo de la trovejo, la minejo estis en la jaro 1965 definitive fermita kaj lasita al iompostioma superakvigado. Hodiaŭ ĝi estas inundita ĝis nivelo de la 8-a etaĝo.
Sed favoruloj de historia minado ekzorgis, por ke la minejo ne pereu tute. Ili sekurigis flegadon almenaŭ de parto de la subteraj spacoj savinte multon el maŝinoj kaj teknika ekipaĵaro kaj ili fondis subteran historian muzeon kaj kompletigan ekspozicion sur la supraĵo.
Por publiko alirebla kaj perelektre lumigita rondo mezuras proksimume 1 km, kiu kondukas tra koridoroj de la 8-a kaj la 7-a etaĝoj. Krom subtera maŝinejo estas instalitaj en ĝi pluaj trafikkapablaj maŝinoj kaj minejekipaĵoj, 350 m vizitantoj veturos ankaŭ per minejtrajneto.
La subterejo de la minejo estas laŭbezone alirebla por ekzerco de skafandristoj, policistoj kaj fajroestingistoj (dum la plej longa mergiĝo atingis 400 m kaj profundecon 67 m, la plej profunda mergiĝo estis 120 m). En la minejo estis ankaŭ filmita multe da scenoj al vico da filmoj.
Gavaro
"Gavaro diferencas de la tradicia zamenhofa lingvo per apartaj vortaro, afiksaro, kaj esprimaro. La gramatiko male restas nepre la sama kiel antaŭe." Manuel Halvelik
Principoj
Laŭ la aŭtoro mem, tradukante tekston al Gavaro oni devas respekti 2 principojn: Do ene de frazo, oni ne uzu tro da slangaĵoj samtempe, por ke la frazo restu sufiĉe komprenebla. Kaj ene de vorto, oni uzu ne pli ol unu Gavaro-fremdigilon.
Diferencoj rilate al la 16 Fundamentaj reguloj
Preskaŭ ĉiuj reguloj estas senŝanĝaj, sed kelkaj ricevis aldono(j)n.
2-regulo
Anstataŭ finaĵo "-o", substantivoj povas ricevi "-umo".
3-a regulo
Anstataŭ finaĵo "-a", adjektivoj povas ricevi "-ala"
4-a regulo
Krom la tradiciaj numeraloj estis enkondukitaj Volapük-devenaj 1 bwal, 2 twel, 3 kwil, 4 fwol, 5 lwel, 6 mwel, 7 vwel, 8 zwul, 9 ĵwel, 10 dweg, 100 twum, 1000 mlat. (Vdu. Literumado, supre.)
6-a regulo
Anstataŭ finaĵo "-i", infinitiva verbo povas ricevi "-izi".
15-a regulo
Neologismoj estas la kerno de Gavaro.
Rilatoj kun Esperanto kaj aliaj fikcilingvoj de Manuel Halvelik
Gavaro ne rolas kiel vera aparta lingvo, sed provizas vortojn por efektigi lingvaĵon slanga.
"Ĝi estas aplikebla, laŭ la bezono aŭ la intenco, indiferente en fundamente koinea kunteksto, aŭ en dialekta kunteksto, aŭ eĉ en arkaika kunteksto . Slango ja aperas en tiuj tri sociolektoj." Manuel Halvelik
Vortfarado kaj fontlingvoj
Ekzistas 4 radik-klasoj:
Estas 7 fontolingvoj por la Gavaro-vortoj: la angla, la araba, la franca, la hispana, la hebrea, la rusa kaj la svahila. Angla- kaj rus-devenaj vortoj estas la plej nombraj.
NB: La vorto "mojosa" (kreita en 2003) kongruas kun la vortfaradaj principoj de Gavaro (kiel akronimo de Modernaj Juna Stilo).
Cabildo de nación
La Cabildo de nación aŭ Cabildo africano estis religia-kultura unuiĝo de la afrikdevena loĝantaro en Latinameriko. Ĝi principe ne plenumis administrajn taskojn kiel la cabildos municipales, la urbaj administrejoj en Hispanujo kaj Latinameriko.
Aktivecoj de la cabildos
La membroj de la cabildos de nación rekontiĝis je la festotagoj, por festi tiujn ĉi laŭ la tradicioj de siaj originaj landoj. La plej multaj cabildos de nación posedis proprajn renkontodomojn, en kiuj plejofte ankaŭ troviĝis la kultejoj de la miksreligioj. La afrikanoj provis konformigi siajn diojn adoratajn en siaj hejmlando kun la katolika kredo. Tiel ekestis en la cabildos de nación kultejoj, en kiuj ili adoris la malnovajn afrikajn diojn en la enkorpigo de katolikaj sanktuloj. Tiuj ĉi religiaj-kooperativaj asocioj grave kontribuis al la konservado de diversaj kulturaj esprimformoj de nigrula religio, muziko, danco kaj societemo, gestaro, lingvo kaj arto. Precipe tamen ili tenis viva grandan parton de iliaj religiaj sistemoj.
Ĉe la pinto de la cabildos staras la reyes del cabildo. Oni ankaŭ uzis la esprimojn „capataz“ (mastro) kaj „capitán“ (kapitano). La elekto de la reyes del cabildo okazis plejofte la 6-an de januaro, do je epifanio. La elektitoj multkaze estis personoj, kiuj jam en siaj devenlandoj okupis elstaran pozicion. Ilia graveco kiel reyes del cabildo ili montris per konvenaj atributoj kiel uniformoj, kronoj, rapiroj kaj ordonbastono. Ene de cabildo la reyes ankaŭ plenumis politikajn kaj juĝistajn funkciojn kaj reprezentis la nigrulojn kontraŭ la blankulaj institucioj. La reyes del cabildo administris la financajn rimedojn uzatajn por pagi la enterigojn de la mortintaj membroj, por aĉetliberigi maljunajn sklavojn, por akiri terpecojn kaj konstrui sur ili renkontejojn, por produktigi sanktulajn bildojn kaj figurojn kaj por aĉeti muzikinstrumentojn.
Alcalá de la Vega
Alcalá de la Vega estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Cabildo de nación
Literaturo
Michael Zeuske: Kuba 1492–1902. Leipziger Universitäts-Verlag, Lepsiko 1998, ISBN 3-931922-83-9, p. 472.
Alcalá de la Vega
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas alcaleño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 97 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,4 loĝ/km².
Situo
Alcalá de la Vega estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,200 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 69,25 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°01′07″N 1°29′35″Ok.
Trapasas ties teritorion la rivero Cabriel.
Feilitzsch
Feilitzsch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Feilitzsch, kiu krome konsistas el la komunumoj Gattendorf, Töpen kaj Trogen.
Alcalá de la Vega
Historio
Estis setlejo jam en ataŭromia epoko, sed plej parto de antikvaj aludoj estas de araba epoko. Araboj havis tie kastelon el kio devenas la arabdevena vorto alcalá. La kristana Reconquista okazis en la areo en la 13a jarcento.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Alcalá de la Vega, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Alcalá de la Vega kie oni venis al la nunaj 97.
Post la Hispana Transiro al demokratio la urbestro estis plej ofte de maldekstra partio PSOE, fakte Rufo Montero atingis sesfoje la urbestrecon.