cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katedralo de Auxerre
La gotika konstruaĵo
La konstruo de la nuna katedralo komenciĝis en la jaro 1215 sub episkopo Vilhelmo de Seignelay. En 1235 oni finkonstruis post la episkopeco de Henriko de Villeneueve (1220-1234) la ĉefkonstruajon de la ĥorejo kaj oni povis meti ĝis 1250 la vitralojn de la ĥorfenestroj. Dum ĉi tiu tempo oni komencis en la okcidento konstrui la fasadon, kio tamen nur malrapide progresis. Fine de la 13-a jarcento necesiĝis stabiligaj laboroj je la ĥorejo. Proksimume 1300 oni ekkonstruis la sudan alon de la transversa domo, kies skulptaĵoportalo konsekrita al Sankta Stefano estas datigebla je 1320. La malkonstruo de la malnova romanika laŭlonga domo, kiu devis cedi al la gotika novkonstruaĵo, okazis komence de la 14-a jarcento. La konstruo de la laŭlonga domo okazis proks. de 1320 ĝis 1350, kaj ekde 1345 ĝis 1355 oni realigis la flankokapelojn de la flanknavoj. Sed la malfavoroj de la epoko, aparte la Centjara Milito, prokrastis la finkonstruon de la suda flanknavo ĝis 1378. La ekipado de la laŭlonga domo per vitraloj okazis inter 1390 kaj 1410. En la jaro 1403 la katedrala kapitulo komisiis lignaĵiston Odon Gauthier per la pordoj por la okcidenta fasado. Komence de la 15-a jarcento la norda transversa domo kaj la turoj ne jam estis en konstruado. Unue oni ekkonstruis la nordan transversan domon, kies figurornamo el la epoko proksimume 1415 estas dediĉata al la sanktuloj de la preĝejo de Auxerre, Sankta Ĝermano, Sankta Pelerino kaj Sankta Amastro. Sed nur sub episkopo Johano la 3 Baillet (1477-1513) la norda alo estis finkonstruata. En 1478 okazis la survolbado de la meznavo de la laŭlonga domo, kaj en 1500 oni finfine komencis labori pri la norda turo. La dua etaĝo fariĝis preta en 1525 sub episkopo Francisko la 1-a de Dinteville, lia nevo Francisko la 2-a povis finkonstruigi la turon en 1543. En 1528 Majstro Ĝermano Miĥaelo vitraligis la fenestrorozon de la norda transversa domo, en 1550 okazis la vitraligo de la fenestrorozo de la suda transversa domo fare deVilhelmo Cornouaille. La suda turo neniam estis finkonstruata.
Kripto
La kripto de Sankta Stefanon devenas ankoraŭ de la antaŭa konstruaĵo el la tempo proksimume 1030. Pro la tereno dekliva al rivero Yonne ĝi tenas malgraŭ sia malalta ternivelo eksterajn fenestrojn. Pro sia ĉambra subdivido en ĉefĉambro, ĉirkaŭirejo kaj vertokapelo ĝi estas grava ekzemplo por la evoluo de kripto kiel konstruformo. La klara arĥitektura strukturigo per murtegaĵoj kaj krucokrestaj volboj kun bendaj kaj separaj arkoj faras ĝin krom tio al ĉefverko de la fruromanika arĥitekturo. La kripto enhavas eminentajn freskojn en la vertokapelo. Tre malkutima fresko devenas el la mezo de la 12-a jarcento: „Kristo sur blanka ĉevalo“, ĉirkaŭata de kvar anĝeloj ankaŭ kun ĉevaloj. La baza formo de ĉi tiu sceno estas granda juvelornamita kruco, kiu regas la tutan bildofacon. La tema ideo de la „anĝelaj rajdantoj“ devenas finfine de rakontoj el la apokalipso de Johano, kiu priskribas tiajn estaĵojn. Sed jen rolus ankaŭ la bildo de la „rajdanta imperiestro“, kiu tiutempe estis tre populara kaj ĉi tie povus estis transigita sur Kristo. Tia bildigo de Kristo kiel rajdanto sur ĉevalo – kaj ne sur azeno – ĉiukaze estas treege malofta. Sur la absida vertoĉapo de la kapelo troviĝas plua pentraĵo, Maiestas Domini de la fino de la 13-a jarcento.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝo de la katedralo
Al la barikadoj
Al la barikadoj estas fama revolucia kanto, uzata de komunistoj kaj ĉefe de anarkiistoj, kantata en diversaj landoj kaj epokoj, sed kiu famiĝis dum la Dua Hispana Respubliko kaj ĉefe dum la Hispana Enlanda Milito kaj post tio kiel memoraĵo de tiuj revoluciaj epokoj kaj de la plej en la kanto omaĝata organizo, nome la CNT, ĝis tiom ke oni uzas ĝin kiel sonfono por filmoj kaj prezentadoj de la Hispana Revolucio aŭ de la CNT.
Historio kaj uzado
La tekston verkis Valeriano Orobón Fernández en 1936, kvankam pri tio estas diversaj versioj, kiuj gamas inter Orobón kaj Joan Dotras. Ĝi estis bazita sur la Varsovia Kanto, la pola ribela himno, kaj uzas ĝian melodion.
Inter anarkiistoj ĝenerale kaj foje eĉ inter ĝenerala junulara movado la kanto estas uzata kiel simpla montro de ribelemo kaj luktademo, ĉefe pro la rekantaĵo Al la barikadoj.
En Esperantujo ege disvastigis tiun kanton tra kongresoj, renkontiĝoj kaj disvendado la fama kantisto JoMo, kiu plej ofte kantas ĝin sinsekve en hispana, ĉar la kanto ĉefe populariĝis dum la Hispana Revolucio de 1936, en Esperanto kaj en la franca, sia gepatra lingvo. En la suba tabelo oni montras dekomence la tradukon de JoMo kaj poste en pli suba linio alian tradukon en esperanton fare de la hispana poeto Miguel Fernández. Ĉi lasta esperantigo, nomata Ek al barikadoj!, fidele laŭiĝas al la jam tradicia ĥora versio aŭskultebla per alklako sur la vortoj Aŭskultu hispane ĉe la fino de ĉi paĝo.
Ĵusa artikolo diskonigis la historion de Joan Dotras, kiu registris en 1936 la adapton de la himno en la hispana asocio por aŭtorrajtoj, nome SGAE. Post la frankisma venko en la Hispana Enlanda Milito, li suferis persekutadon pro ties apero kiel aŭtoro de la himno, li sukcesis pruvi, ke li faris tion nur perfortita de anarkiistoj, poste li estis akceptita kiel ano, kaj poste kiel estrarano, de la SGAE. Tiukadre jarojn poste li aperis kiel akuzito pri koruptado ene de la asocio.
Teksto
! width=4% | 1 ! width=32% | ! width=32% | ! width=32% |
Negres tempestes agiten els aires,
núvols sinistres ens enceguen l'esguard,
encara que us esperi la mort més cruenta,
contra l'adversari havem de lluitar.
L'única riquesa és la llibertat
i cal defensar-la amb coratge i amb fe.
Alta la bandera revolucionària
que sens repòs ens mena al triomf del nostre anhel.
Dempeus tot el poble! Tots a la lluita!
Esfondrem amb fúria la reacció!
A les barricades! A les barricades!
Per la victòria de la confederació!
Negras tormentas agitan los aires,
nubes oscuras nos impiden ver,
El bien más preciado es la Libertad.
Alza la bandera revolucionaria
que del triunfo sin cesar nos lleva en pos. (bis)
¡En pie pueblo obrero, a la batalla!
¡Hay que derrocar a la reacción!
¡A las barricadas! ¡A las barricadas
por el triunfo de la Confederación! (bis)
Nigraj ŝtormegoj skuegas aerojn
Kaj grandegaj nuboj nin malhelpas vidi plu
Eĉ se nin atendas doloro kaj morto
17472 Dinah
17472 Dinah estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en gubernio Gunma (Japanio).
Al la barikadoj
Teksto
Kontraŭ malamiko nin antaŭenpuŝas dev'.
17472 Dinah
Dinah estas la nomo de la katino de Alice en La aventuroj de Alicio en Mirlando. La katino neniam aperas en la rakonto, sed Alice pensas pri ĝi kaj parolas pri ĝi al la estaĵoj, kiujn ŝi renkontas en Mirlando, timigante iujn el ili rakontante kiel Dinah esta sperta por kapti musojn kaj birdetojn.
Al la barikadoj
Teksto
Nenio pli prezas al la Liberec'
Devas ni ĝin savi kun fid' kaj kuraĝ'
Vekiĝu popolo, al la batado!
Ni devas renversi la reakcion!
Al la barikadoj! Al la barikadoj
Por la triumfo de la konfederaci'. (bis)
! 2 ! width=24% | ! ! width=32% | !
Feindliche Stürme durchtoben die Lüfte,
drohende Wolken verdunkeln das Licht.
Mag uns auch Schmerz und Tod nun erwarten,
gegen die Feinde ruft auf uns die Pflicht.
hoch über unseren Häuptern entfacht:
die Fahne des Sieges, der Völkerbefreiung,
die sicher uns führt in die letzte Schlacht
Auf, auf nun zum blutigen, heiligen Kampfe.
Bezwinge die Feinde, du Arbeitervolk.
Auf die Barrikaden, auf die Barrikaden,
erstürme die Welt, du Arbeitervolk!
Black storms shake the sky
Black clouds blind us
Although death and pain await us
Against the enemy we must go
The most precious good is freedom
And we have to defend it with courage and faith
Raise the revolutionary flag
Moving us forward with unstoppable triumph
Working people march onwards to the battle
To the Barricades! To the Barricades!
For the triumph of the Confederation
Plej nigraj ŝtormoj skuadas l’ aeron,
obskuraj nuboj nin tenas en blind’.
Eĉ se nin atendas doloro kaj morto,
la devo nin vokas kontraŭ malamik’.
Alte flirtu nia flag’ revolucia,
ĉar al venko ĝi senĉese gvidas nin. (bis)
Ek, laboristaro, al la batalo!
Ek al la renverso de l’ reakci’!
Ek al barikadoj! Ek al barikadoj
! 3 ! ! !
Le ciel se couvre d'énormes nuages
De sombres tempêtes nous empêchent de bien voir
C'est contre l'ennemi que nous appelle le devoir
Rien n'est plus fragile que la liberté
Il faut la défendre avec courage et fièreté
C'est sous la bannière révolutionaire
Que le peuple avance vers son émancipation
Debout peuple ouvrier au combat
Il faut vaincre la réaction :
Tous aux barricades! tous aux barricades!
Pour le triomphe, de la Confédération
Nere tormente agitano l'aria
Anche se ci aspettassero il dolore e la morte
Contro il nemico ci chiama il dovere.
Il bene più prezioso è la libertà
Bisogna difenderla con fede e con valore.
Alza la bandiera rivoluzionaria
Che porterà il popolo all'emancipazione.
In piedi popolo operaio, alla battaglia
Bisogna abbattere la reazione.
Alle barricate! Alle barricate!
Per il trionfo della Confederazione!
Fortuni negre zbucimă cerul
Chiar dacă ne-ašteaptă durera ši moartea
Împotriva dušmamului ne cheamă datorici
Nimic ne e mai de preŧ decăt libertea
Ea trebuie păzită cu vitejie ši credinŧă
Sub steagul revoluŧionar
Poporul se-nareaptă spre dezrobire
La baricade La baricade
Pentru triumful Confederaŧiei
! 4 ! ! !
Černé blesky křižují oblohu
Temná mračna nás oslepují
Ač nás čeká bolest a smrt
Musíme zaútočit na nepřítele
Nejdražší dobro je svoboda
A my si ji musíme chránit s odvahou a vírou
Vytyčená revoluční vlajka
Dopravuje lidi k emancipaci
Pracující jdou do bitvy
Musíme zničit reakci
Riom-Parsonz
Riom-Parsonz estas kaj komunumo de la komunumaro Surses kaj la distrikto Albulo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 313 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Riom-Parsonz situas ĉe la orienta deklivo de la monto Piz Martegnas kun alteco de 2670 m s.m. En oriento la komunumo limas al la rivero Julio. Riom-Parsonz konsistas el la vilaĝoj Riom kaj Parsonz, kiuj estis ĝis 1979 la kernoj de propraj komunumoj. Al la komunumo ankaŭ apartenas la ferivilaĝo Tigignas, kaj la setlejoj Monas, Tigias, Talvangas, Pro Barlegn, Lungatigia kaj Salaschigns, kie situas kapelo. Nordoriente de la kohera komunuma teritorio, troviĝas krome la eksklavo Vscha Riom-Parsonz, kiu ankaŭ apartenas al ĝi. La plej alta punkto de la komunumo estas la monto Piz Forbesch kun alteco de 3261,8 m s.m.
Trafiko
Riom-Parsonz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per kurboriĝa flanka vojo, kiu deiras en Cunter de la kantona ĉefvojo n-ro 3. Riom kaj Parsonz atingeblas per poŝtaŭto de Cunter kaj Savognin. La ferivilaĝo Tigignas ankaŭ atingeblas per seĝotelfero de Savognin.
Lingvoj
La plimulto de la loĝantaro parolas la romanĉan lingvon, nome ties surmiranan dialekton. Tamen ankaŭ en Riom-Prasonz la elcentaĵo de germanlingvanoj dum la lastaj jardekoj draste kreskis. En la jaro 1980 ankoraŭ 87,07% de la loĝantaro parolis la romanĉan. Okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 ankoraŭ 63,91% parolis kiel ĉeflingvo la romanĉan, dum 33,64% parolis la germanan kaj 1,83 % la italan.
Historio
La komunumo Riom-Parsonz estis kreita en la jaro 1979 per kunigo de la antaŭaj komunumoj Riom kaj Parsonz.
Sub la vilaĝo Riom oni trovis en la 1970-aj jaroj restaĵojn de romiaj konstruaĵoj, intr kiuj gastejon kun signifaj murpentraĵoj.
La unua dokumenta mencio de Riom datiĝas el la jaro 840 kiel Villa Riamio. Ĝia malnova germanlingva nomo estis Reams, kiu ĝis 1943 estis oficiala nomo de la tiama komunumo. Dum mezepoko Riom estis administra centro de la episkopejo Koiro. La kastelo Rätia Ampla estis de 1258 ĝis 1552 la sidejo de la episkopaj voktoj, kaj poste ĝis 1780 de la kamparvoktoj de la Supera Tribunalo Oberhalbstein.
La unua dokumenta mencio de Parsonz datiĝas el la jaro 1156 kiel Presan. Ĝia malnova germanlingva nomo uzata oficiale ĝis 1943 estis Präsanz.
Butana ngultrumo
La Butana ngultrumo (dzonke དངུལ་ཀྲམ, “dNgul tam” - "arĝenta monero") estas la nacia valuto de la Reĝlando Butano. Unu ngultrumo estas dividita je cent ĉhertumoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas BTN. Per difino la butana ngultrumo estas egalvalora al la barata rupio, kiu en Butano same estas laŭleĝa pagilo, kvankam monbiletoj de 500 kaj 1000 barataj rupioj kutime en butanaj vendejoj ne akceptiĝas.
Al la barikadoj
Teksto
Za triumf Konfederace
Čierne blesky križujú oblohu
Temné mračná nás oslepujú
Hoci nás čaká bolesť a smrť
Musíme zaútočiť na nepriateľa
Najdrahšie dobro Je sloboda
Vytýčená revolučná vlajka
Dopravuje ľudí k emancipácii
Pracujúci idú do bitky
Musíme zničiť reakciu
Na barikády! Na barikády!
8735 Yoshiosakai
8735 Yoshiosakai estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Al la barikadoj
Teksto
Za triumf Konfederácie
8735 Yoshiosakai
Orbito
La duona grandakso de ĝia orbito: 3,2005189, metas ĝin ĉ. 77 600 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Sakai Yoshio, (1923–2002), pionira konstruinto de astronomiaj observatorioj por la ĝenerala publiko. Li establis la Hidahiko Tenmondai per sia propra monrimedo, li ankaŭ laboris kiel direktoro de la Astronomia Observatorio Ogawa (fondita en 1991), tre kontribuinte al edukado pri astronomio.
Al la barikadoj
Teksto
Ciemne chmury zasnuwają wzrok.
Przeciwko wrogowi wzywa obowiązek.
Największym dobrem jest wolność
Trzeba jej bronić wiernie i odważnie.
W górę rewolucyjny sztandar,
Prowadzący lud ku wyzwoleniu
Do boju robotnicy,
Trzeba powstrzymać reakcję.
Na barykady! Na barykady!
Naprzód ku zwycięstwu Konfederacji.
! 5 ! ! !
Μαύρες καταιγίδες σείουν τον ουρανό
Μολονότι μας περιμένει θάνατος και πόνος
Ενάντια στον εχθρό, μας καλεί το καθήκον
Το πολυτιμότερο αγαθό Είναι η Ελευθερία
και πρέπει να την υπερασπίσουμε με θάρρος και πίστη.
Που οδηγεί τον λαό στην χειραφέτηση
Εργαζόμενε λαέ εμπρός στη μάχη
Πρέπει να ανατρέψουμε το πραξικόπημα
Στα οδοφράγματα! Στα οδοφράγματα!
Για τον θρίαμβο του συνδικάτου.
Suunnattomat pilvet estävät näkömme
Vaikka meitä kärsimys ja kuolema vaanivat
Vihollista vastaan kutsuu velvollisuus.
Vapaus on kaikkein arvokkain
Sitä on puolustettava uskolla ja rohkeudella
Kansa edistyy vapautumiseensa.
Barrikadeihin Barrikadeihin
Liiton voiton Vuoksi.
NGC 3387
NGC 3387 estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Dave Black
Kariero
Dave Black akompanis Ĉarlion Parker dum gastludo en Filadelfio proksimume 1948, kiam ĉi tiu koncertis en ĵazklubejo Blue Note. Pli malfrue Black membriĝis en la Orkestro Duke Ellington, kiam Louie Bellson estis forlasinta la bandon; Black kaj Butch Ballard estis pretertempaj frapinstrumentistoj, ĝis kiam Sam Woodyard en 1956 je ilia mita prezentado je la Newport Jazz Festival transprenis la postenon. Tiel Black kunverkis la triopo-albumon Piano Reflections de Duke Ellington, krome li estis en la bando, kiam ekestis la albumoj Ellington in Hamilton 1954 kaj Ellington ’55. Fine de la 1950-aj jaroj Black muzikis en la diksilanda bando de Bob Scobey en San-Francisko.
Kantono Brazoria (Teksaso)
La kantono Brazoria situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Angleton.
Mike Portnoy
Michael Stephen „Mike“ PORTNOY (naskiĝis la en Long Beach, Nov-Jorkio, Usono) estas usona frapinstrumentisto, kantverkisto kaj kantisto, kiu ricevis 26 premiojn de la revuo Modern Drummer.
Oni plej bone konas lin kiel frapinstrumentiston kaj fondintan membron de la progresiva metalroka bando Dream Theater, kiun li forlasis en 2010 menciante laciĝon. Aliaj liaj bandoj estas Adrenaline Mob, Flying Colors kaj Transatlantic. Dum 2010 li vojaĝis kun la metalroka bando Avenged Sevenfold, anstataŭigante ilian ĵus mortintan drumiston The Rev.
Băița (Nucet)
Băița [bəica] (hungare: Rézbánya rEzbanJa) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Beiuș. Administre ĝi apartenas al Nucet.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 689 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 4% hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1585. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar). De mezepoko ĝi estas mineja centro. En Băița oni minis aŭ minas kupron, poste ankaŭ molibdenon kaj bismuton. Ĝia hungara nomo Rézbánya signifas "kuprominejo". En la 1950-aj jaroj oni minis uranon. De 1985 en Băița estas deponejo por radioaktiva rubaĵo, la nura en Rumanio.
Mehmke
Mehmke ekde la unua de septembro 2010 estas parto de la komunumo Diesdorf en Germanio, antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 301 loĝantojn.
Vitacoj
La vitacoj (Vitaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo vitaloj (Vitales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 15 genrojn, kaj preskaŭ 1000 speciojn,. Ĝia tipa genro estas vito.
Floroformulo: Ka3-7Ko3-7A37G(1-8), ovario supre staranta.
La vina vito estas kulturata jam 6-8000 jarojn. Ties praplanto estas verŝajne Vitus sylvestris.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (19 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
La familio havas ĉ. 50 speciojn kun 3 gravaj kulturitaj areoj.
Oni plimultigas ilin per vegetativaj metodoj (vergoj)
Piana
Piana (franca elparolo: [], korsike: A Piana []) estas franca komunumo en la departemento Corse-du-Sud, en la regiono Korsiko. Ĝi havis 468 loĝantojn en la jaro 2011. Ĝi apartenas al la asocio La plej belaj vilaĝoj de Francio.
Geografio
Piana situas en la okcidento de Korsiko, norde de Ajaccio.
Imre Toronyi
Imre Toronyi naskiĝis la  en Szekszárd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Toronyi frekventis Teatran Lernejon, sed pro la 1-a mondmilito li iĝis memserva soldato. Inter 1918 kaj 1925 li apartenis laŭvice al Teatro Belvárosi, Nova Teatro (Budapeŝto), Teatro Magyar, poste li havis nur laŭokazajn rolojn. Inter 1940-1944 li estis membro de Teatro Madách. Post la 2-a mondmilito la permeskomisiono malpermesis lin, nur en 1947 li havis rolojn en malgranda teatro. Li finis sian aktoran karieron en Teatro Úttörő inter 1949-1952. Li edziĝis en 1918.
Monte Marenzo
Monte Marenzo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Paŭlo de Tarso, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Brivio, Calolziocorte, Cisano Bergamasco (BG) kaj Torre de' Busi.
(19779) 2000 QU53
(19779) 2000 QU53 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
17473 Freddiemercury
17473 Freddiemercury estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita kantaŭtoro Freddie Mercury (realnome Farrokh Bulsara, 1946–1991), ĉefkantisto de la legenda rokgrupo Queen. Lia distingebla sono kaj vasta registro estis la stampo de lia stilo de seanco, kaj li estas rigardita, kiel unu el la plej grandaj rokmuzikaj kantistoj de ĉiuj tempoj.
Acetanizidino
Acetanizidino aŭ metokso-acetanilido estas organika aromata kombinaĵo enhavanta kvar funkciajn grupojn, nome, karbonila, amina, acetila kaj metoksa (H3C-O-) grupoj. Ĝi estas blanka pulvoro, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj solvantoj tiaj kiaj etanolo, duetila etero, acetono kaj benzeno. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj, acidoj, bazoj kaj alkoholoj. Acetanizidino ĉeestas en la gada hepatoleo.
Ludovikina turo (Kleinkochberg)
Ludovikina turo (Luisenturm) estas masonita belvidoturo en Germanujo ĉe la Goeto-migradopado (Vajmaro-Großkochberg) starante sur la 515 metrojn alta Hummelsberg-monto ĉe Kleinkochberg (kvartalo de Uhlstädt-Kirchhasel), ĉe la suda deklivo de la Ilm-Saale-tavolo. Ĝi estas 16 kilometrojn for suden de Blankenhain starigite en 1864. Belvido de ĝi atingas eĉ la Saale-valon, la Saale-Ilm-tavolon ĝis Frankonia Arbaro kaj Turingia Arbaro. Ĉe bonaj veterkondiĉoj videblas eĉ Brocken. Alteco ĝia estas de 18 metroj kaj ĝi havas 78 ŝtupojn. Temas pri la plej alta loko de la menciita aventurpado, kaj samtempe ankaŭ de la komunumo Uhlstädt-Kirchhasel.
Historio
Starigitis la turo je honoro de la nepino de Charlotte von Stein, Luise von Stein (1804-1864) fare de la edzo, riĉa brito nome James Patrick von Parry kiu financis ankaŭ Kastelon Hirschhügel. Memortabulo memorigas onin je la donacinto. La turo mem havas stilajn elementojn de malfrua romantiko kiuj ankoraŭ pligrandiĝis per la granda krenela muro ĉirkaŭanta la turon kaj ŝajniganta karakteron de burgo mezepoka. Supre de la enirejo videblas la blazono de Parry, kiu nobeliĝis en Vajmaro. Laŭdire estis tiu ĉi loko la de Luise plej ŝatata ĝenerale. Nerekte la turo ankaŭ servas je la memoro kaj de Charlotte von Stein kaj de Goeto, kun kiu Parry flegis oftajn kontaktojn.
Intertempe minacis kaduko tura. Por malhelpi tion kolektiĝis en 1979 amikoj de Ludovikina turo Freundeskreis Luisenturm el Kleinkochberg kaj la najbaraj komunumoj. En 2006 eblis restaŭro de la tuta muraro sen iu subvencio publika.
Notoj
<References />
Angleton
Angleton estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Brazoria en la sudokcidento de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Urville (Calvados)
Urville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Urvillais.
Gyula Nirschy Ott
NIRSCHY OTT Gyula (nirŝi) estis hungara pentristo, portretisto. Li naskiĝis en Parajd la 2-an de septembro 1894 kaj mortis en Budapeŝto la 31-an de marto 1954.
Biografio
Al nomo de Nirschy ligiĝas la tiel nomata pozitiva tekniko, kiu malfermis novan ĉapitron en la muziknotmultipligo (1929).
Irmina Zigmantas
Irmina SZUSTAK ZIGMANTAS [irmina ŝustak zigmantas] (naskiĝis la ) estas pola esperantistino.
De 2004 ĝis 2008 ŝi estis prezidantino de Pola Esperanto-Junularo. Dum tiu tempo ŝi estis ankaŭ unu el la ĉefaj organizantoj de la Esperanto-klubo Varsovia Vento; krome ŝi partoprenis en la organizado de Internacia Junulara Kongreso kaj Ago-Semajnoj. Ekde 2009 ŝi estas vicprezidanto de TEJO, taskigita pri Landa Agado.
Ĵerzeja pundo
La ĵerzeja pundo (angle Jersey Pound, Jersey £) estas la valuto de la insulo Ĵerzejo. La ĵerzeja pundo estas enlanda valuto kaj laŭ sia valoro ekzakte respondas al la brita pundo. Por ĉiu ĵerzeja pundo la "trezoristo de la ŝtato Ĵerzejo" (Treasurer of the States of Jersey) havas garantian deponon de 1,10 britaj pundoj - per tiu alta garantia sumo temas pri tre "multekosta" enlanda valuto. La ĵerzeja pundo estas la kutima pagilo sur la insulo, tamen ĉie ankaŭ eblas pagi per britaj pundoj.
Ekster la insulo la ĵerzeja pundo estas akceptata nur sur la najbaraj Manikinsuloj Guernsey, Sark kaj Alderney) kiel valida pagilo.
Ankaŭ la pli malgranda Manikinsulo Guernsey havas sian propran valuton, kiu same estas konektita kun la Brita Pundo kaj same nur sur la Manikinsuloj estas akceptata pagilo.
La valuta kodo de la ĵerzeja pundo laŭ la normo ISO 4217 estas JEP, la kutima mallongigo sur la insulo estas Jersey £.
30379 Molaro
30379 Molaro estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jamie L. Molaro, planedsciencistino ĉe la Planetary Science Institute, kiu fakiĝis en la termika disfendo de asteroidoj kaj aliaj korpoj en la sunsistemo.
4778 Fuss
4778 Fuss estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Albert Ammons
La filo de pianistaj geedzoj lernis jam en la aĝo de dek jaroj la pianludadon. Lian intereson pri bluso vekis sonregistraĵoj de Hersal Thomas kaj Jimmy Yancey. Origine taksiisto, Ammons post unuaj muzikaj spertoj komence de la 1930-aj jaroj en ĉikagaj klubejoj fondis en 1934 sian propran bandon, Rhythm Kings, kun kiu li en 1936 unuafoje sonregistris por diskeldonejo Decca, je kio kunlaboris trumpetisto Guy Kelly kaj basisto Israel Crosby. Ĝia versio de "Swanee River Boogie" vendiĝis pli ol milionfoje. Malgraŭ ĉi ti sukceso li forlasis Ĉikagon kaj iris Novjorken. En 1938 li prezentis kune kun la pianistoj Meade Lux Lewis (kun kiu li estis intime amika ekde sia taksiista tempo) kaj Pete Johnson en la novjorka Carnegie Hall ĉe la fama koncerto Spirituals to Swing de John Hammond. Regulajn prezentadojn li havis en la novjorka Cafe Society. Ammons partoprenis je la tiama bugio-febro, kiu faris la tri (Ammons, Johnson, Lewis) la plej konatajn pianistojn siatempajn.
En la 1940-aj jaroj li loĝis dumtempe en Novjorko, kiel li prezentis interalie kun Benny Goodman kaj Harry James, en 1949 Ammons sonregistris kun la bando de Lionel Hampton kaj ludis okaze de la enoficiĝo de la usona prezidanto Harry S. Truman. Kun Israel Crosby ekestis ankoraŭ lastaj sonregistraĵoj por eldonejo Mercury Records.
4778 Fuss
Nomo
Estabilĝinte en Sankt-Peterburgo, Nicolas Fuss estis helpanto de Leonhard Euler, kiu estis iĝinta blindulo, kaj edzinigis ties nepinon. Li grave kontribuis al la malvolvo de la eduko pri matematiko en Rusio.
Montebello della Battaglia
Montebello della Battaglia estas komunumo de Italio.
Cagno (Lombardio)
Cagno estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Albiolo, Cantello (VA), Malnate (VA), Rodero, Solbiate kaj Valmorea.
Hordeum secalinum
Hordeo sekala, science Hordeum secalinum, estas specio de hordeo (poacoj).
Priskribo
Ĝi estas staŭda. Ĝi altas de 40 ĝis 80 cm. Ĝia floraro estas spiko el densaj unufloraj spiketoj triopaj en la kavetoj de la akso. La du eksteraj spiketoj de la triopo estas sterilaj, ili estas pinte de mallongaj tigetoj.
Somaloj
Somaloj (en la somala: Soomaali) estas etno, kiu loĝas en la Korno de Afriko. La plimulto el ili parolas la somalan lingvon, kiu apartenas al la kuŝidaj lingvoj kaj ilia majoritato estas islamanoj, la plej granda parto el ili estas sunaistoj.
Etnaj somaloj estas ĉirkaŭ 28-30 milionoj el kiuj ĉirkaŭ 15 milionoj loĝas en Somalio, ĉirkaŭ 8.5 milionoj en Etiopio, 2.4 milionoj en Kenjo kaj 534,000 en Ĝibutio. Ekzistas iom grandaj komunumoj de somalaj elmigrintoj kaj militfuĝintoj en multaj landoj de la mondo, ekzemple en Italio, Britio, Germanio, Kanado, Nederlando kaj Usono.
Speciala literaturo
Pri la etnoj vidu:
Pri poezio vidu:
Villares de Jadraque
Villares de Jadraque [biĜAres deĥaDRAke] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Villares de Jadraque situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1043 m super marnivelo; je 70 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 17,2 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°06′10″N 3°01′28″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 53, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Villares de Jadraque, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Villares de Jadraque kie oni falis al la nunaj 53.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Trenčianska Turná
Trenčianska Turná, hungare Tornyos [tornjoŝ], germane Turnau bei Trentschin estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la rojo en 1113 en latina formo "Turna aqua", pri la vilaĝo en 1269. En 1663 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1708 Francisko Rákóczi la 2-a malvenkis de la Habsburgoj. En 1832 incendio okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Turna, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tornyos 968 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1976 la apuda vilaĝo unuiĝis kun Trenčianska Turná. En 2001 vivis tie 2566 homoj, (2540 slovakoj).
Arroba de los Montes
Arroba de los Montes (Arobo de la Montoj, sed eble la araba etimologio rilatas al mielo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Arrobeños. La censita populacio en 2010 estis de 523 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,48 loĝ/km².
Historio
Estis prahistoriaj setlejoj, kiel pruvas surrokaj pentraĵoj (bovedo kaj cervo), ŝtonaj iloj kaj megalitikaj konstruaĵoj ĉefe ĉe la riveroj Gvadiano kaj Tamujar. Estas kastroj de la Ĥalkolitiko kaj ruĝa pentraĵo de diino. Kvankam ne estis romiaj restaĵoj en la municipa teritorio ja estis en la ĉirkaŭoj, kiel pruvo de homa setlado dum la romia epoko. Dum la epoko de Al-Andalus plej verŝajne tiuj teritorioj estis apenaŭ loĝataj kiel kutime en teritorioj landlimaj maj suferantaj invadojn kaj militojn.
En la Mezepoko estis teritorio de la urbo de Toledo kune kun najbaraj vilaĝoj, ĉar tiu urbo aĉetis ĝin januare de 1246 al la reĝo Fernando la 3-a. La reloĝadon faris nordaj enmigrintoj, inter kiuj rabistoj, kiuj estis tialo de konfliktoj kun la loĝantoj (ĉefe brutobredistoj kaj abelbredistoj). La najbaraj vilaĝoj kunsidis en Retuerta del Bullaque. Nur dum la 19a jarcento tiuj vilaĝoj sendependiĝis el la urbo de Toledo.
Post la Hispana Enlanda Milito funkciis rotoj de gerilanoj kontraŭ la reĝimo de Francisco Franco ĉefe el 1944 al 1946.
Carl Leberecht Immermann
Carl Leberecht Immermann (* 24-an de aprilo 1796 en Magdeburgo; † 25-an de aŭgusto 1840 en Duseldorfo) estis germana verkisto, lirikisto kaj dramisto.
Gavilanes
Gavilanes [gabiLAnes] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo Gavilanes estas etimologie komprenebla kiel Nizoj kaj pro tio aperas en la blazono du nizoj en la maldekstra duono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 576 loĝantojn. Ĝi perdis 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 73 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Serranillos, Mijares, Pedro Bernardo, Sartajada (provinco Toledo), Almendral de la Cañada (provinco Toledo) kaj Navamorcuende (provinco Toledo). Gavilanes estas en la la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 678 msm.
Historio
Estas restaĵoj de la Ferepoko. Plej verŝajne estis jam iom da loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 12-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En la 14-a jarcento la nomo de "Los Gavilanes" aperis en la Libro de la Montería de la reĝo Alfonso la 11-a. Tiu sama reĝo komisiis la kavaliron Gil Blázquez la riparadon kaj reloĝadon de la domaro Gavilanes. En 1393, Gavilanes aliĝis al senjorlando de Mombeltrán por premii la servojn de la nobelo Ruy Lope Dávalos, kaj en 1438 tiuj rajtoj pasis al la konestablo de Kastilio, Álvaro de Luna, ĝis lia ekzekuto, kaj tiam al la duko de Alburquerque, Beltrán de la Cueva, kaj liaj posteuloj ĝis 1830.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la preĝejo de la 16-a jarcento, placo kaj ĉirkaŭaĵoj. Estas multaj naturaj lokoj, distrejoj, ktp.
Ŝaĥ-Ali ĥano
Ŝaĥ-Ali (Ŝig-Alej, Ŝigaleo; tatare Şahğali, Шаһгали; 1505, Suroĵik — la 22-a de aprilo, 1556, Kasimov) estis Ĥano de Kasimov (1516 — 1519, 1537 — 1546, 1546 — 1551, 1552 — 1566), Ĥano de Kazan (1519 — 1521, 1546, 1551 — 1552). Ĝis kronado en Kazan je 1519 lin nomigis «carido» (sultano), poste lin nomigis «caro» (ĥano). En tatara kulturo li estas simbolo de perfidaĵo.
Lumigo
Lumigo signifas la uzadon de fizika aŭ kemia energio por produkti lumon.
Kiam la fulmo frapis arbon kaj ekbruligis tion, la prahomo iam (verŝajne en la plejstoceno) komencis uzi tiun dian fajron por forbeli ursojn, aliajn rabobestoj el la groto. Poste ili uzis la fajron por rosti karnon kaj lumigi. Ili komence ne povis mem ekbruligi lignon, ili ĉiam prunteprenis, gardis la dian fajron. Dum la evoluo de la homa pensado la homo esploris, ke li povas ekfajrigi bruligaĵojn per intensa frotado de lignospecoj.
Poste homo ekuzis por lumigado torĉon, kiu konsistas el tordita ŝnuro aŭ ligna bastono ŝmirata per vakso, rezino aŭ peĉo tenata en torĉingo (fera ringo sur la muro).
En la antikva Romio, Egiptio oni uzis oleomeĉujon kaj oni konis jam en la 4. jc. la vaks-kandelojn. La seba kandelo aperis en la 12. jc., sed oni eltrovis la stearinan kandelon en 1834 kaj la parafinan nur en 1850. La kandeloj cilindre ĉirkaŭas la meĉon kaj estas tenataj en kandelingon aŭ multaj kandeloj en kandelabron).
Urba lumigo: la lumigo de la stratoj komenciĝis en la 16. jc. en Parizo (kvankam dum antikveco la urbo Antioĥo estis tiom riĉa, ke ĝi povus lumigi siajn stratojn dumnokte), kie unue la registaro devigis la loĝantojn por lumigi la fenestrojn (pro sekurkialoj), sed en 1558 oni starigis trabon kaj sur tiu pendigis lampon. Tio disvastiĝis en Londono, Amsterdamo, Berlino. Antaŭ tio estis ofte entute malpermisita iri dumnokte sen lumo, aŭ sen esti armigita. La unuan lumgasan lampon ekuzis Londono en 1814. Poste Parizo en 1816; poste Berlino kaj aliaj urboj. La elpensinto de lumigo per gaso estis Philippe Lebon, li ne estis aŭskultinta dumvive, kaj estis en 1804 mortigita en malluma strato de Parizo. Oni uzis antaŭ petrolo rapooleon en la Argand-lampoj. La petrolo (post ellaboro de naftorafinado en 1855) disvastiĝis ĝis la 1870-aj jaroj). La unua petrollampo aperis en 1854, ni povas paroli pri petrolea lumigo ekde 1859.
La elektra lumigo aperis en 1881, la acetilena lumigo en 1894. La inkandeska lampo de Edisono aperis en 1882.
Carl Friedrich Rungenhagen
Carl Friedrich Rungenhagen (* 27-an de septembro 1778; † 21-an de decembro 1851 en Berlino) estis germana komponisto kaj muzikinstruisto.
Rungenhagen membriĝis en 1801 en la Sing-Akademie zu Berlin kaj estis lernanto de Carl Friedrich Zelter. En 1815 li fariĝis vicdirektoro kaj jam tiutempe ne estis forimagebla el la muzika vivo de Berlino.
En 1833 li transprenis kiel sukcedanto la direktadon de la kantakademio. Ĉi tiu elekto per la membrokunveno ne estis malkontestata. Kunkandidato estis i.a. juna kaj esperplena lernanto de Zelter, Felix Mendelssohn Bartholdy, por kiu la malvenko je la baloto estus kaŭzo forlasi Berlinon kun kun sia familio, ĉar per la elekto de Rungenhagen oni preferintis establiĝinton. Eĉ la tre sukcesa rea prezentado de la Matthäus-Passion de Johann Sebastian Bach post ties morto, la 11-an de marto 1829 en la kantakademio, kiun la tiam dudekjara Felix tiel sukcese enstudintis kaj poste plurfoje prezentis, ne favoratigis lin dum la elekto – nek la fakto, ke la tuta familio Mendelssohn multajn jarojn kunagadis en la ĥoro de la kantakademio.
En sia funkcio kiel direktoro de la kantakademio Rungenhagen daŭrigis la revivigo de la muziko de Johann Sebastian Bach kaj sin dediĉis al la flegado de la oratorioj de Georg Friedrich Händel. La siatempan oratorion li tamen ne neglektis. Samtempe Rungenhagen aktivis kiel profesoro je la Reĝa Akademio de Artoj je Berlino (nomumita en 1843) kaj muzikinstruisto. Precipe menciindas liaj lernantoj Albert Lortzing, Stanisław Moniuszko, Karl Anton Eckert kaj August Conradi.
Rungenhagen komponis ĉefe sakralan muzikon, oratoriojn, kantatojn kaj lidojn.
István Nyiredy
István Nyiredy [iŝtvAn njiredi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyiredy István estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, bakteriologo. Lia nobela antaŭnomo estis nagyajtai [nadjajtai], liaj familiaj nomvariantoj estis Nyiredi, Nyíredy.
István Nyiredy naskiĝis la en Magyaróvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Nyiredy akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1927, sed poste li studis higienon en simila altlernejo de Berlino. Hejmenveninta li doktoriĝis en 1929 kaj li laboris en la altlerneja instituto. Inter 1935 kaj 1946 li instruis en la Ekonomia Akademio (Magyaróvár), en 1940 li estis ankaŭ institutestro kaj lia habilitiĝo okazis en la sama jaro. Inter 1946-1948 li instruis en la veterinara fakultato (iam altlernejo) en Budapeŝto, sed li estis kondamnita je prizono, tamen li ricevis amnestion. Li estis bestokuracisto en Zala, poste de 1951 ĝis la emeritiĝo en 1970 li laboris en instituto en Budapeŝto, kie li okupiĝis pri higieno de la bestoj laŭ bakteriologiaj vidpunktoj. Li kandidatiĝis en 1953 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis 3 medalojn. Lia edzino naskis filon.
Signy-l'Abbaye
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
NGC 3373
NGC 3373 (aliaj indikoj — NGC 3389, UGC 5914, MCG 2-28-13, ZWG 66.22, PGC 32306) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3373, NGC 3389.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Szlepecz
János Szlepecz [jAnoŝ slepec], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szlepecz János, laŭ slovena dialekto Janoš Slepec (aŭ Ivan Slepec) estis hungaria slovena katolika pastro, lerneja inspektoro. János Szlepecz naskiĝis la en Muraszombat (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Murska Sobota en Slovenio), li mortis la  en Murska Sobota (Jugoslavio).
Ussy
Ussy estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
János Szlepecz
Biografio
János Szlepecz studis teologion en Szombathely, kie poste li pastriĝis. Ekde 1896 li estis persona pastro de la familio Szapáry [sapAri] jardekon. inter 1906 kaj 1913 li estis pastro de sia naskiĝurbo, poste pro morto de Ferenc Ivanóczy li estis inspektoro de la lokaj lernejoj en la regiono. Li ne apogis la Respublikon Prekmurje, tamen post la falo li estis ostaĝo de la hungaraj komunistoj. Tiutempe li estis vikario de episkopejo de Szombathely, en 1922 honora vikario en episkopejo de Mariboro. li verkis artikolojn kaj hungare kaj laŭ la slovena dialekto.
Ussy
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Uxéodois.
Sierra de Albarracín (komarko)
La Montaro de Albarracín aŭ en hispana Sierra de Albarracín estas komarko de Aragono (Hispanio) en la sudokcidento de la provinco Teruelo. Ties ĉefurbo estas Albarracín.
Municipoj
La komarko enhavas la jenajn 25 municipojn:
Geografio
Ĝi limas norde kun la komarko Jiloca, oriente kun Komunumo de Teruelo kaj okcidente kun la provincoj Gvadalaĥaro kaj Kvenko (Kastilio-Manĉo).
Temas pri montara komarko, kies ĉefa geografia elemento estas la montaro nomita Sierra de Albarracín.
La komarko kiel institucio
La leĝo de kreado de la komarko estas 1/2003 de la 11-a de februaro de 2003. Ĝi konstituiĝis en la 31-a de marto 2003. La kompetenco estis transpasataj en la 1-a de junio 2003.
Ekonomio
La ekonomio de la komarko koncentriĝas ĉefe en la ĉefurbo, Albarracín, pro servoj, iom da industrio, komerco, turismo ktp. En la aliaj lokoj eltaras la brutobredado, ĉefe por la prilaborado de ŝinkoj kun deven-nomigo; kaj la agrikulturo, ĉefe de seka produktado.
Derby
Ĝi estas fama pro ĉevalvetkuro "ebena", kontraste kun vetkuroj aliloke kie ĉevaloj supersaltas barierojn.
Zagersdorf
Zagersdorf (cagersdorf), hungare Zárány, kroate Cogrštof, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Eisenstadt. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Butch Ballard
Butch Ballard (naskiĝis kiel Gregor Edward Ballard la 26-an de decembro 1918 je Camden en Nov-Ĵerzejo; mortis la 1-an de oktobro 2011 en Filadelfio ) estis usona frapinstrumentisto de svingo kaj de ĉeftendenca ĵazo. Li muzikis en la orkestroj de Count Basie kaj Duke Ellington.
Zagersdorf
Situo
Zagersdorf situas laŭ privata fervojo Győr-Ebenfurth.
Butch Ballard
Vivo kaj verkado
George Edward „Butch“ Ballard alkreskis en Frankford ĉe Filadelfio; la paradoj de la American Legion, kiuj preterpasis je lia gepatra domo, instigis li fariĝi frapinstrumentisto. En la aĝo de dek jaroj li sekvis lecionojn pri tio. Deksesjara li aŭdis la bandon de Herb Thornton en klubejo Boys Club je Filadelfio. Ĝi permesis al li kunmuziki; jam en 1938 Ballard laboris mallonge en la bando The Dukes de Louis Armstrong. En 1941 li muzikis en la orkestro de Cootie Williams, krom tio li prezentis kun Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Dinah Washington kaj Pearl Bailey.
Zagersdorf
Historio
La unua mencio pri la setlejo devenis el 1462. En en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj refondis ĝin. La fervojo atingis la komunumon en 1880. Ĝis 1920 Zárány apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio.
Butch Ballard
Vivo kaj verkado
Dum la Dua Mondmilito Ballard deĵoris en la mararmeo kaj muzikis en armebando. Post la fino de la milito li komence revenis al Filadelfio, iris poste al Novjorko kaj muzikis kun saksofonisto Eddie „Lockjaw“ Davis, Arnett Cobb kaj Clark Terry. Li ekkonis frapinstrumentiston Shadow Wilson, kiu muzikis en la Orkestro Count Basie. Fine de la 1940-aj jaroj Wilson forlasis la bejsian orkestron kaj propronis kiel posteulon Ballard. En 1950 Duke Ellington invitis lin, ludi dum lia koncertvojaĝo tra Eŭropo en lia bando, por anstataŭi frapinstrumentiston Sonny Greer, kiu minacis defali pro sia drinkemo. Post la vojaĝo Ellington demandis lin, ĉu li daŭre volas ludi en la bando, sed Ballard tion refuzis, ĉar li ne volis ŝanĝi sian frapinstrumentaran stilon. Ellington volis frapinstrumentiston, kiu uzas du bastamburojn, kaj dungis anstataue Luison Bellson. Ballard muzikis tamen en 1952/53 denove kun la elingtona orkestro kaj kunverkis ankaŭ ĝiajn sonregistraĵojn kiel ekzemple tiun de Satin Doll.
Aitape
Aitape estas malgranda urbo de ĉirkaŭ 18 000 personoj sur la norda marbordo de Papuo-Nov-Gvineo en la provinco Sandaun. Ĝi estas marborda setlejo kiu estas preskaŭ samdista el la provincaj ĉefurboj Wewak kaj Vanimo, kaj markas la mezon de la ŝoseo inter tiuj du ĉefurboj. Aitape havas elektron, telefonon, bankon, poŝtoficejon, tribunalon kaj policejon, superbazaron kaj multajn vendejojn, benzinejon, du aerodromojn, du mezlernejojn, misiejon kaj hospitalon.
Butch Ballard
Vivo kaj verkado
En la 1960-aj jaroj Ballard estris propran ensemblon en Filadelfio. Lia kariero ankaŭ igis lin muziki kun John Coltrane, Fats Waller, Freddie Green, Sweets Edison, Clark Terry, Willie Cook, Cat Anderson, Arnett Cobb kaj Mercer Ellington.
Aitape
Aitape estis stablita kiel trajnstacio fare de germanaj kolonoj en 1905 kiel parto de la Germana Novgvineo. Dum la Dua Mondmilito la urbo estis okupita de la Imperijapana Armeo.
Butch Ballard
Vivo kaj verkado
Meze de la 1980-aj jaroj Ballard laboris kiel muzikinstruisto; en 2006 Ballard ricevis la premion Mellon Jazz Community Award por sia vivoverkaro kaj por sia kontribuo al la antauenigo de nova muzikisto-generacio. Li mortis en 2011 je Filadefio.