cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mopane-arbo
Vivloko
Ĝi kreskas sur maldikaj, malbone akvotralasaj, alkalaj (granda procento de kalko) grundoj, kie ĝi formas ofte arbarojn. Ĝi kreskas ankaŭ sur inundo-areo de riveroj.
En Sud-Afriko kaj en najbaraj regionoj de Bocvano kaj Zimbabvo la arboj varias de 4 ĝis 18 m kaj estas nomataj Mopane-arbustoj. La arbo ne toleras froston kaj bezonas someran precipitaĵon.
Uzo
La mopane-arbo kun kameldorno (Acacia erioloba) kaj ...-arbo Combretum Imberbe formas la triopon de la bruleblaj lignoj por homoj en suda Afriko. La folioj estas nutraĵoj por la raŭpe Gonimbrasia belina, nokta papilio el familio de pavoaraneoj (Saturniidae). Pro ties granda proteina enteno, ĝi estas manĝita rostite, sekigite aŭ en mopanevermo-supo. La pupo de la raŭpo teksas silkan kokonon, kiu servas por produkto de vestaĵo. La kolekto de mopane-raŭpoj estas grava enspeza fonto de multaj homoj tie.
Tradicie, oni uzas la mopane-lignon por domkonstruo, kraalobarilo, la branĉoj estas kaŭitaj kiel dentobrosoj. La arboŝelo estas uzata por produkto de ŝnuroj kaj por tanado, la folioj por vundokuracado kaj kontraŭ stomakproblemoj.
La malmola, ruĝtea ligno estas uzata dum fervojaj kaj minadaj konstruoj. Ĝi apartenas al la plej pezaj lignoj de suda Afriko kaj estas malfacilke prilaborebla pro ties malmoleco. Same pro tio, ĝi estas rezista al la termitoj kaj tiel uzatas ofte por barilfostoj kaj en grundon.
Vrchovany
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1402.
Aruŝaoj
La aruŝaoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en la regiono Aruŝa en norda Tanzanio. La aruŝaoj estas distingaj de la masajoj sed parencaj kun ili.
Bridgeport (Konektikuto)
Bridgeport estas havenurbo kaj la plej granda urbo en subŝtato Konektikuto.
Situo
Bridgeport situas laŭ la marbordo ĉe enfluo de rivero Pequonnock, laŭ aŭtovojo 95.
Historio
Komence la loko estis parto de urbeto Fairfield, kiu havis en 1659 apartan nomon Pequonnock (ekde 1695 Stratfield). Baldaŭe ĝi estis centro de piratado, sed oni okupiĝis ankaŭ pri fiŝkaptado kaj terkultivado. En 1840 la urbo havis jam fervojon. Ne nur balenokaptistoj uzis la havenon, sed ankaŭ komercistoj. La urbo rapide industriiĝis. En februaro de 1860 Abraham Lincoln vizitis la urbon, kie li oratoris. De 1930 Bridgeport estis flora industria centro havanta pli ol 500 da fabrikoj. Ekde la 1970-aj jaroj la senlaboreco pliiĝis.
Trafiko
En la haveno ne nur ŝipoj, sed ankaŭ pramoj trafikas. En la urbo busoj liveras la pasaĝerojn. La fervoja kontakto estas tre bona al Nov-Jorko. Flughaveno estas proksime.
Klimato
Bridgeport troviĝas inter klimatoj humida subtropika kaj humida kontinenta klimatoj. Ĉiujare estas precipitaĵo 1,060 mm.
Valangin
Pri la komunumo
Valangin estas historia urbeto kaj komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 409 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Valangin situas en la Valo de Ruz nordokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo ĉe la bordo de la rivero Seyon, kiu sude de la komunumo trapasas en profunda ravino la sudan ĉenon de la Neŭŝatela Ĵuraso. La komunumo Valangin konsistas el la urbeto Valangin kaj la vilaĝetoj La Borcarderie kaj Bussy, kaj pluraj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Valangin limas en nordo kaj oriento kaj okcidento al Val-de-Ruz (respektive antaŭ la komunuma kuniĝo en nordo al Boudevilliers, en nordnordoriento al Fontaines, en oriento al Fenin-Vilars-Saules kaj en okcidento al Coffrane), kaj en sudoriento al Neŭŝatelo, en sudokcidento al Peseux.
Esen
Esen estas vilaĝo en la belga provinco Okcidenta Flandrio. Ĝi estas parto de la municipo Diksmuide. La bierfarejo De Dolle Brouwers situas en la vilaĝo.
Valangin
Trafiko
Tra Valangin pasas la kantona ĉefvojo nr-o 1320 kaj la svisa aŭtovojo A20 de La Chaux-de-Fonds tra Vue-des-Alpes al Neŭŝatelo. Per buslinio de Villiers tra Cernier kaj Boudevilliers al Neŭŝatelo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unuan fojon la Senjorujo Valangin estis menciita en la jaro 1150 en donacdokumento de la Abatejo Fontaine-André. En la jaro 1241 aperis mencio kiel Valengiz. Kiel havaĵo de la Senjoroj Aarberg-Valangin la Senjorujo provis gardi sian sendependecon de Neŭŝatelo. Tial ĝi alianciĝis kun la princepiskopo de Bazelo. En la sekva konflikto kun la Grafoj de Neŭŝatelo la neŭŝateloj atakis kun sia armo la Senjorujon Valangin kaj ĝin venkis la 28-an de februaro 1296 en la Batalo de Coffrane. Kiam la princepiskopo de Bazelo poste denove provis al si alpropigi la senjorujon, la neŭŝatelanoj detruis la 28-an de aprilo 1301 la urbeton La Bonneville de la Senjoroj de Valangin. En la sekvantaj jarcentoj la Senjorujo Valangin apartenis parte al la Grafoj de Montbéliard parte al la Grafoj de Neŭŝatelo. En la jaro 1592 la Senjorujo definitive fariĝis parto de la Princlando Neuŝatelo. Apartaĵo en la Senjorujo Valangin estis la civitana rajto, kiun povis akiri ne nur la loĝantoj de la burgo kaj urbeto Valangin sed ankaŭ de la tuta senjorujo. Ekzistis en la senjorujo konsilio de la civitanoj kaj ĝi estis subdivita en kvin civitanestrejoj. Kiam en la jaro 1707 la reĝo de Prusio en persono fariĝis ankaŭ la princo de Neŭŝatelo, Valangin de li estis deklarita grafejo. Post la revolucio kaj deklaro de la respubliko en la jaro 1848 la konvservemaj civitanoj de Valangin provis rezisti, ĝis ili en la jaro 1852 estis definitive forpelitaj kaj la sistemo de la civitanestrejoj estis anstataŭigita per distriktoj.
Verbo Subjekto Objekto
Laŭ lingva tipologio, VSO estas la tria plej komuna vortordo inter la lingvoj de la mondo.
Ekzemple:
Tiu vortordo estas plej ofte uzata en:
VSO lingvoj plej tipe havas prepoziciojn anstataŭ postpoziciojn.
Iuj lingvoj kiuj havas ĉefe SVO vortordo en ne-markitaj frazoj uzas ordon VSO por demandoj, ekzemple la nederlanda, la franca, kaj pli formala uzo en la angla lingvo.
Formo: Subjekto - Verbo - Objekto
Komparu kun SOV, SVO, VOS, OSV, OVS.
Vulkanismo
Vulkanismo estas la geologiaj fenomenoj, kiuj rilatas al la eliro de magmo el la termantelo al la tersurfaco, aŭ analogaj fenomenoj sur aliaj planedoj ol la tero.
Konfederacio
Konfederacio estas formo de asociigo. Kiel formo pli specifa de asociigo, la konfederacio estas ankaŭ formo de politika organizaĵo.
Oni povas ankaŭ apliki tiun terminon al Internacia juro kiel asociaĵo inter suverenaj ŝtatoj, sed oni uzas ankaŭ en privata juro por aludi formon de asociigo de diversaj asocioj kun komuna celo.
La konfederacio diferenciĝas de la federacio pri tio, ke en la unua la membroj pluhavas altan gradon de aŭtonomio kaj la centra povo estas limigita, dum en la dua la federitoj malakceptas specifan parton de siaj koncernaĵojn kaj la centra povo estas pli forta. Oftas, ke la elementoj kiuj formas konfederacion estas siavice federacioj, kaj ne unuecaj unuoj.
Internacia juro
En Internacia Juro, oni nomigas konfederacion tiun asocion starigitan inter suverenaj ŝtatoj pere de traktatoj aŭ konstitucioj, kun la celo akiri komplementarecon inter tiuj en diversaj aferoj, kiel defendo aŭ komerco.
Diversaj klopodoj unuigi ŝtatojn estis la Unuiĝinta Araba Respubliko inter Sirio kaj Egiptio el 1958 ĝis 1961, Senegambio inter Senegalio kaj Gambio el 1982 al 1989 kaj la aktualaj Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
En Argentino, la 13 provincoj kiuj separiĝis el Bonaero dum parto de la 19-a jarcento uzis la nomon de Argentina Konfederacio. Post la unuigo de Bonaero al la Konfederacio, tiu ĉi realigis ŝanĝojn kaj akiris la nomigon de "nacio". Spite tion, la termino "Argentina Konfederacio" pluestas la oficiala nomo de la ŝtato.
Privata juro
En privata juro konfederacio estas formo de organizado kie la membroj konservas suverenecon antaŭ la komuna rezulta estaĵo. Sindikatoj, entreprenaj organizoj kaj aliaj privataj asocioj povas havi la formulon de la konfederacio.
Konfederacia ŝtato estas la algrupigo de diversaj federaj ŝtatoj.
Listo de entoj konsideritaj iel konfederacioj
Multaj el ili povas esti konsiderataj ĉu federacioj ĉu konfederacioj, kaj plej parto povas ne montri la karakterojn nuntempe agnoskitaj kiel tiuj de konfederacio.
Historiaj konfederacioj
Multaj montras la karakterojn de persona unio, but they are still listed here because of their own self-styling.
Tamarana
Tamarana estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 12.232 loĝantojn en 2010.
Lidija Lange
Lidija Lange ( – ) estis konata latva esperanto-instruistino, poetino kaj tradukistino. Multe tradukis latvan poezion, precipe poemojn de Rainis, Mirdza Ķempe, Jānis Grots k.a. Aktive kontribuis al literatura revuo de Riga Esperanto-klubo „Amikeco” (1961-1968).
Calan (apartigilo)
La gloso Calan povas signifi la jenajn:
Atlético Sport Aviação
Atlético Sport Aviação estas futbala klubo en la urbo Luando de Angolo. Ĝi estis fondita en 1953. La plej gravaj klubaj teamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono . La unua vira teamo de la klubo gajnis sian unuan titolon, la Angolan Pokalon, en 1995. Antaŭ la angola sendependeco, la klubo estis nomita Atlético de Luanda.
Dalnegorsk
Dalnegorsk (Дальнегорск) estas urbo en Ĉemara Regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 05407.
La urbo estis fondita en jaro 1899.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1989.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 42373, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 44°34' norde, longitudo 135°37' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Rudnaja (Рудная)
En jaro 1959 la urbo havis 17.9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 40.1 mil loĝantojn.
Natria meta-vanadato
Natria meta-vanadato, meta-vanadato de natrio aŭ NaVO3 estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj vanadata acido, flava kristalo kaj tre higroskopa. Ĝiaj naturaj mineraloj nomatas metaunirito (anhidra) kaj munirito. Ambaŭ estas tre raraj, nur metamunirito ekzistas en la sabloŝtonaj formiĝoj de centrokcidentaj regionoj de Usono, kaj munirito en Pakistano kaj Sud-Afriko.
Proprecoj
Vanadataj kombinaĵoj (tiel kiel vanada kvinoksido kaj kelkaj vanadatoj) uzatas kiel katalizilo en oksidado de SO2) al SO3); etanolo al acetaldehido; en sintezo de ftalata kaj maleata anhidridoj; en manufakturo de poliamidoj (nilono); de sukero al oksalata acido, kaj antraceno al antrakinono. Ĝi same uzatas en la manufakturo de flava vitraĵo, inhibado je transmisio de ultra-viola lumo tra vitraĵo, malpolariganto, en la disvolvado de fotografio, kiel mordanto en tekstila industrio kaj manufakturo de nigra anilino sub la formo de amonia vanadato.
Ulla Luin
Ulla LUIN (naskiĝis la 21-an de decembro 1942) estas sveda esperantistino.
Dum multaj jaroj ŝi subtenis la agadon de sia edzo Franko Luin kaj samtempe estis motoro de la Sveda Esperanto-Federacio, ankaŭ ol mem pli elstariĝi en la internacia Esperanto-movado, per transpreno de la funkcio de ĝenerala sekretario en la estraro de UEA 2004-2007. En la sama periodo ŝi ankaŭ reprezentiĝis en la komitato de UEA.
Ŝia filo, Janko Luin, estas denaska esperantoparolanto kaj parolas la esperantan, svedan kaj anglan flue. La gepatroj de Ulla ankaŭ parolis esperanton.
Nová Ves (distrikto Brno-provinco)
Nová Ves estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Boskovica sulko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio estas el la jaro 1547.
Hieronimo de Prago
Jeroným PRAŽSKÝ estis ĉeĥa filozofo, eklezia pensulo kaj reformisto.
Li naskiĝis en la jaro 1365, li mortis la 30-an de majo de 1416 en Konstanco.
-uj-
-uj- estas sufikso en Esperanto kun la ĝenerala signifo "io destinita por enhavi ion certan". En la praktiko ĝi havas tri pli precizajn signifojn:
Ujo estas elementa vorto kiu signifas objekton, kiu povas enhavi kaj teni aliajn objektojn. Tiel, ujo estas unu el la plej malnovaj iloj, kaj ujoj estas parto de nia ĉiutaga vivo de homoj. Iuj ujoj (kiel boteloj) povas enteni likvaĵojn kaj gasojn, tamen iuj aliaj ujoj (kiel korboj) endas enteni nur grandajn solidajn objektojn. Tiu vorto ujo formiĝas per aldono de la finaĵo -o de substantivo al la sufikso -uj- kiu tiam iĝas radiko.
Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Similaĵoj en aliaj lingvoj: ?
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Tamboara
Tamboara estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 4.664 loĝantojn en 2010.
Guadalupa karakaro
La Guadalupa karakaro, Caracara lutosa, estas formortinta rabobirdo apartenanta al la familio de Falkedoj. Ĝi estis, kun la tre proksimaj parancoj nome Norda kaj Suda karakaro, iam lokigita en la genro Polyborus. ĝi estis konata ankaŭ kiel Quelili aŭ Calalie.
Tiu specio loĝis en la insulo de Meksiko nome Guadalupe ĝis komenco de la 20a jarcento. La Kresta karakaro estis foje malĝuste aludita kiel "Guadalupa karakaro", ĉar la formortintaj birdoj estis iam konsiderataj subspecioj de la pasinta taksono. Ili estis rekonsiderataj kiel plena specio en 2000.
Ĝi estis priskribita kiel "malica" de komencaj observantoj. Ĝi estis formortigita pro ĉasado kaj venenado fare de kapristoj de la insulo Guadalupe. En 1876 la specio estis komuna en la insulo. Tamen marte de 1897, oni trovis nur unu birdon, sed aldonaj membroj de la specio survivis. Decembre de 1900 kolektisto Rollo Beck trovis 11 kaj kaptis 9 kiel sciencaj specimenoj. Eble li pafmortigis la lastan karakaron de insulo Guadalupe, miskredante pro ties sentimo kaj trovofacilo ke ili estis komunaj. Estis unu plia (nekonfirmata) vidaĵo en 1903; la birdospecio estis certe formortigita en 1906.
Castelli Calepio
Castelli Calepio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Capriolo (BS), Credaro, Gandosso, Grumello del Monte kaj Palazzolo sull'Oglio (BS).
Guadalupa karakaro
La Guadalupa karakaro estas unu el la malmultaj specioj kiuj estis intence formortigita fare de homoj. Tio laŭ peto de la kapristoj kiuj plendis ke la birdoj atakis kapridojn (kvankam la rolo de la karakaroj kiel kapropredanto estis ege troigita). Ĉiukaze pro la enorma pliigo de invadaj sovaĝigitaj kaproj ankaŭ la habitato de la insulo ŝanĝis kio estis tialo de formortigo de kelkaj aliaj endemiaj specioj pro preskaŭ totala habitatoperdo.
Pro ŝajna kazo de kun formorto la laŭso Acutifrons caracarensis estas konata nur el la Guadalupa karakaro.
NGC 2677
NGC 2677 (aliaj indikoj — MCG 3-23-12, ZWG 90.21, NPM1G +19.0194, PGC 24821) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Guadalupa karakaro
Restas ĉirkaŭ 35 specimenoj (haŭtaĵoj, skeletoj kaj 2 ovoj) en publikaj kolektoj nune. Specimenoj montreblas en Ĉikago, Vaŝingtono kaj Londono.
NGC 2677
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aberdeno
Aberdeno estas ofta esperantigo de la loknomo Aberdeen, kiu povas nomi interalie jenajn urbojn:
Miklós Hubert Steiner
Miklós Hubert Steiner [miklOŝ ŝtejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Steiner Miklós Hubert estis hungara premonstrata monaĥo, preposto, instruisto, lernejestro, senatano.
Santa Rosa da Serra
(prononco: santahoza daseha, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patos de Minas (kiu signifas Anasoj de Minas-Ĝerajso). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Miklós Hubert Steiner
Miklós Hubert Steiner naskiĝis la en Szentkút (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Heiligenbrunn en Aŭstrio), li mortis la  en Csorna (Hungara reĝlando).
Santa Rosa da Serra
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Miklós Hubert Steiner
Biografio
Miklós Hubert Steiner maturiĝis en premonstrata gimnazio en Szombathely, kie li aliĝis al la premonstratoj en 1891. Li studis teologion en Csorna, kie li monaĥiĝis en 1895. Post monatoj li ankaŭ pastriĝis. Li plustudis kaj li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Lia signifa instruisto estis Géza Bartoniek. Post siaj studoj li instruis matematikon kaj fizikon en Keszthely, iom poste en Szombathely. Inter 1907 kaj 1935 li estis gimnaziestro. Li estis nomumita preposto de Csorna en 1935, samtempe li iĝis senatano.
15375 Laetitiafoglia
15375 Laetitiafoglia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Laetitia Foglia, pliaĝa filino de Sergio kaj Paola Diómedes, amikoj de la malkovrintoj. Laetitia, naskiĝinta en 2003 estas la plej juna amatora astronomino de la Grupo de Montelupo.
1885
1885 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1885 post Kristo okazis, interalie:
Flago de Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko
Tiu flago estis adoptita fare de la Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko la 24-an de januaro 1953.
Santa Cruz Tacahua
Santa Cruz Tacahua estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Tacahua. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 382.
Geografio
Santa Cruz Tacahua apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1141 loĝantojn. El tiuj estis 534 viroj kaj 607 virinoj. La komunumo havas surfacon de 98,24 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo.
Flago de Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko
Inter 1937 kaj la adopto de ĉi-supra flago en la 1940-aj jaroj, la flago estis ruĝa kun ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, kun la latinaj karakteroj QAXAQ SSR kaj la cirilaj karakteroj КАЗАХСКАЯ ССР (KAZAĤSKAJA SSR) en sub la rikoltilo kaj martelo.
Santa Cruz Tacahua
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 484 indiĝenoj. El tiuj 400 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 400 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Flago de Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko
Flagge Kasachstans
Santa Cruz Tacahua
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Janaúba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Janaúba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Alfabeta listo de la deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Tiu artikolo prezentas la liston de la deputitoj de la 12-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko (2002-2007) laŭ alfabeta ordo.
Por ĉiu deputito, la listo indikas la departementon, la distrikton kaj la frakcion al kiu apartenas la deputito (la deputitoj nur alparencigitaj al politika frakcio estas indikitaj per asterisko post la indiko de frakcio).
Marĉo (graflando)
Marĉo estas franca historia kaj kultura regiono, respondanta al malnova provinco kaj kies ĉefurbo estas Guéret. Marĉo estis ankaŭ graflando.
La provinco respondas al la nuna departemento Creuse, escepte de Boussac kaj de ties ĉirkaŭo, kiu apartenis al Berio. Marĉo arigis ankaŭ grandan parton de la departemento Haute-Vienne, en la arondismento Bellac, kaj ankaŭ paroĥoj de la departementoj Indre, Vienne kaj Charente. La plej granda parto de Marĉo estas nun parto de la regiono Limoĝio.
Situo
La graflando etendiĝis sur teritorio respondanta al la departemento Creuse, al la arondismento Bellac en Haute-Vienne kaj al kelkaj komunumoj de la departementoj Vienne kaj Charente.
Historio
Tiu teritorio estis malligita en la 10-a jarcento el la provinco Limoĝio por batali kontraŭ normandoj. Ĝi poste esti partigita en feŭdojn kun moviĝemaj limoj : Supra-Marĉo (ĉirkaŭ Guéret), vicgraflando Bridiers (La Souterraine), Malsupra-Marĉo (ĉirkaŭ Le Dorat).
La vorto Marche indikas interan areon inter du teritorioj. La graflando Marĉo estis transirejo inter la posedaĵoj de la grafoj de Potevio, dukoj de Akvitanio, kaj tiuj de la reĝo de Francio. La graflando Marĉo estis kreita verŝajne inter 955 kaj 958. Lokita sub la aŭtoritateco de Bosono la 1-a kromnomita la Maljuna, filo de Sulpico, senjoro de Charroux.
La provinco poste iris al la domo Montgommery poste al tiu de Lusignan en 1199. Alligita al la reĝlando Francio fare de Filipo la 4-a la Bela, ĝi iris al Karlo la 4-a la Bela en 1309 kaj fariĝis duklando-pajrolando en 1317. En 1327 ĝi estis interŝanĝita kontraŭ la graflando de Clermont-en-Beauvaisis. Ĝi poste iris al la Burbono kaj en 1527 Francisko la 1-a konfiskis ĝin. Post kelkaj apanaĝoj, ŝi estis definitive alligita al la reĝa bienaro en ĉirkaŭ 1531. La sinsekvo de la grafoj de Marĉo ĝis la 14_a jarcento estas ofte malfacile starigebla kun certeco, pro manko de nekontesteblaj dokumentoj.
Nototiladacoj
La nototiladacoj (Notothyladaceae) estas planta familio el briofitoj, kies kapsulo estas tre malgranda, bananforma, sur malgrandega piedo. Tiuj plantoj kreskas en malvarmaj regionoj de la norda hemisfero.
Marĉo (graflando)
Historio
En la graflando, on distingis Malsupran-Marĉon ĉirkaŭ Le Dorat, kaj Supran-Marĉon ĉirkaŭ Guéret. Marĉo konsistigis mallarĝan bendon longan je proksimume okdek kilometroj. La najbaraj graflandoj estis :
Nototiladacoj
Tiu familio apartenas al la ordo nototiladaloj (Notothyladales). Ĝi enhavas ununuran genrojn kaj 16 speciojn. Ĝia tipa genro estas nototilado.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (16 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (16 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Marĉo (graflando)
Historio
Marĉo naskis precipe la departementon Creuse kaj parton de la departemento Haute-Vienne (Bellac).
Verbo Objekto Subjekto
Laŭ lingva tipologio, Verbo Objekto Subjekto (VOS) estas la kvara plej komuna vortordo inter la lingvoj de la mondo.
Marĉo (graflando)
Kulturo kaj tradicioj
Oni pârolis en Marĉo dialekton parencan al la okcitana lingvo, inter la limoĝia kaj la lingvoj de oil. Oni nomis ĝin la marĉa lingvo. Ĝia geografia areo estas proksimume la historia provinco,.
Verbo Objekto Subjekto
Ekzemple:
Tiu estas la plej tipa vortordo uzata en pluraj Aŭstroneziaj lingvoj, ekzemple:
kaj en la Terena lingvo, kaj en la Tzotzila lingvo.
Estas tamen ia debato pri tiu, ĉu la aŭstroneziaj lingvoj vere havas "subjekton" en la sama senco kiel en ekz. hindeŭropaj lingvoj, kaj do ĉu la nomo "VOS" vere ĝustas.
Formo: Verbo - Objekto - Subjekto
Flago de Kirgiza Soveta Socialisma Respubliko
Tiu flago estis adoptita fare de la Kirgiza SSR la 22-an de decembro 1952.
Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun oraj cirilaj karakteroj en la pintangulo, КЫРГЫЗ ССР (Kirgiz SSR) kaj КИРГИЗСКАЯ ССР (Kirgizskaja SSR).
Flagge Kirgisistans
Bromus sterilis
Bromus sterilis, esperante Bromuso sterila, estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae.
Priskribo
Ĝi estas unujara aŭ dujara. Ĝi altas de 5 ĝis 100 cm. Ĝi havas longan ligulon. Ĝi estas klejstogama.
Uzo
Ĝi estas rubema kaj trudherba.
Parazitoj
Claviceps purpurea estas parazito de bromuso sterila sed malofte.
Castello Cabiaglio
Castello Cabiaglio estas komunumo de Italio.
69230 Hermeso
69230 Hermeso estas malgranda, tre hela venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta duopa apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl en Heidelberg (Germanio). Li sukcesis observi ĝin nur dum kvar tagoj, ne sufiĉe por determini ĝian orbiton : ĝi estis perdita kaj ne ricevis numeron. Spit'al tio, Karl Wilhelm Reinmuth nomis ĝin laŭ la helena dio Hermeso, filo de Zeŭso kaj Maio.
Ĝi estis remalkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Observatorio Lowell en Flagstaff (Usono). Tiam estis asignita al ĝi la numero 69230.
Orbito
Hermeso estas apolona asteroido, tie estas, kiu krucas la orbiton de la Tero; ĝi krucas la orbitojn ankaŭ de Venuso kaj Marso. La oftaj pasoj proksime de tiuj ĉi planedoj perturbadas ĝin kaj igas ĝian orbiton malfacile antaŭkalkulebla por pli ol unu jarcento.
Ecoj
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
En oktobro 2003, tri estis ricevitaj per fotometrio, kiuj donis  inter 13,892 kaj 13,894 horoj kun vario de magnitudo inter 0,06 and 0,08, kiu indikas korpon kun preskaŭ sfera formo.
Duopa asteroido
La orbita duona grandakso de la sistemo estas 1.1 km kaj ĝia orbita periodo 0,5789 tago (13,894 horoj), ankaŭ la de ambaŭ korpoj estas 0,5789 tago : ili estas en ligita rotacio.
Clube Desportivo da Huíla
Clube Desportivo da Huíla estas Angola futbalklubo, kies sidejo troviĝas en la urbo Lubango en la provinco Huíla de Angolo. La plej gravaj klubaj teamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono . Je la 17-a de aprilo 2006, Agostinho Tramagal estis nomumita kiel nova trejnisto de la unua vira teamo.
Danilov
Danilov (Данилов) estas urbo en Jaroslavla provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 78215501.
Herm
Geografio > Eŭropo > Britio > Manikinsuloj > Guernsey > Herm
Danilov
La urbo estis fondita en fino de la 16-a jarcento.
Herm
Hermo (Herm) estas insulo el la Manikinsuloj, apartenanta al la distrikto (voktujo) Gernezejo, unu el la krondependaĵoj de la brita monarkio.
Danilov
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
Herm
Ĝi estas la plej malgranda kiu estas malfermata al la publiko. Aŭtomobiloj kaj bicikloj estas malpermesataj tie, tamen Hermaj civitanoj estas permesataj havi traktorojn kaj aliajn 4-radajn laborveturilojn. La insulo estas konata pro siaj blankaj plaĝoj.
Danilov
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 58°11' norde, longitudo 40°11' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Pelenda (Пеленда).
En la urbo estas fervoja stacio.
Herm
Historio
La norda parto de la insulo estis agnoskita en la jaro 2016 kiel Areo de Media Graveco laŭ la Ramsar-Interkonsento.
Danilov
En jaro 1959 la urbo havis 16.9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 17.2 mil loĝantojn.
Tlahualilo
Tlahualilo estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas Tlahualilo de Zaragoza. Al Tlahualilo apartenas entute 99 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10036.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19882 loĝantojn. El tiuj estis 9830 viroj kaj 10052 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3709,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1100 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 211,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 20330 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 10 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,05 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
14642 de la loĝantoj de Tlahualilo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 932 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 6,37 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 6,31 % (473 el 7498), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 6,42 % (459 el 7144).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 21129 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1556 personoj al la protestantisma religio. 226 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 996 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Adolf Dux
Adolf DUX [duks], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dux Adolf estis hungara ĵurnalisto, kritikisto, tradukisto, membro de Societo Kisfaludy.
Adolf Dux naskiĝis la 1822 en la tiama hungara ĉefurbo Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1881 en Budapeŝto.
Biografio
Adolf Dux devenis el malriĉa juda familio. Li frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj en Vieno, poste li instruis kaj ĵurnaladis. Li interesiĝis pri la hungara literaturo kaj tradukadis poemojn de Petőfi germanen. En 1870 li ricevis premion de Societo Kisfaludy kaj li membriĝis. Li longe estis ĵurnalisto de germanlingva ĵurnalo Pester Lloyd en Budapeŝto.
Jean Françaix
Jean FRANÇAIX (naskiĝis en Le Mans, mortis  en Parizo) estis franca novklasika komponisto kaj pianisto, konata pro lia fekunda produktado kaj vibra stilo.
Lia repertorio konsistas el ĉirkaŭ du cent muzikaj verkoj. Françaix komponis ankaŭ muzikon por ĉirkaŭ dekduo da filmoj.
NGC 2678
NGC 2678 estas malfermita stelamaso en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(17318) 2091 T-1
(17318) 2091 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Emil
Emil estas malofta vira persona nomo. Ĝi originas de la latina Aemilius (=strebanto). La virina paro estas Emilia.
Objekto Subjekto Verbo
Laŭ lingva tipologio, OSV estas unu el la plej maloftaj ĉefaj vortordoj inter la lingvoj de la mondo.
Riĉiineoj
Botaniko > Briofito > ??
Bandy
Bandy estas la nomo de jenaj lokaj nomoj en Usono:
Riĉiineoj
Subordo el la ordo marĉantialoj el la briofitoj, kies sporofitoj formiĝas unuope en la talo. La sporoj estas nudaj en la vando plukreskiĝanta de la arkegonio, kaj disiĝas nur kiam la vando velkas. Kun la sporoj formiĝas sterilaj ĉeloj ne elaterecaj. La riĉiineoj enhavas 2 familiojn : riĉiacojn (Ricciaceae) kaj oksimitracojn (Oxymitraceae).
Hebridaj Insuloj
La Hebridaj Insuloj (Innse Gall [inŝi kaŭl] skot-gaele; Hebrides [hebridiz] angle) situas okcidente de Norda Skotlando. Ili estas inter la tre malmultaj regionoj, kie ankoraŭ viglas la skot-gaela lingvo. Kutime oni distingas inter
793 Arizono
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la usona ŝtato Arizono, loko de la malkovro.
Bandy
Bandy: estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Vidu ankaŭ:
Arjeplog
Arjeplog (pite-samea Árjapluovve, lule-samea Árjepluovve6, nord-samea Árjjatluovvi sud-samea Aarjepluevie, ume-samea Árjiepluövvie) estas loĝejaro kaj komunumo en la historia provinco Laponio, gubernio Norrbottens län, en norda Svedio. Oni testas tie kaŝe novajn aŭtotipojn. La loĝejaro estas la ĉefloko de la komunumo, kaj ankaŭ la nura ne malgranda loĝejaro en la komunumo.
La loĝejaro situas inter la grandaj lagoj Hemavan kaj Uddjaure en la elfluejo de rivero Skellefteälven, kaj havis 1701 loĝantojn en 2020. La vojo inter norvega Bodø kaj sveda Skellefteå trapasas Arjeplog, kaj nomiĝas Silvervägen, ’La arĝentvojo’, pro la antaŭa arĝentmino de Nasafjäll.
Venn-a diagramo
Venn-aj diagramoj uzatas en aro-teorio kaj en logiko.
Arjeplog
La flughaveno de Arvidsjaur troviĝas 98 km for de la loĝejaro, en la komunumo de Arvidsjaur, kaj servas ĉefe enlandan trafikon.
La pite-samea lingvo, foje svede nomita arjeplogsamiska, arjeplog-samea, estas origina lingvo de la aero, interalie parolita okcidente de la loĝejaro Arjeplog. Hodiaŭ oni taksas ke ekzistas 30–40 parolantojn de la lingvo. La familie plej proksimaj lingvoj estas la nord-samea kaj la lule-samea.
La sveda nomo Arjeplog venas de la samea Árjepluovve, kaj estas plej frue trovita en la sveda en 1638, pri samea komunumo, kaj en 1640 pri la preĝej- kaj vendej-loko. Pluovve signifas ’malseka marĉo’. La komenco aŭ venas de árjee, 'neceso', interpretita kiel 'la marĉo kie oni kunigis por pagi impostojn' aŭ hárijje, ’kresto’.
Venn-a diagramo
Ekzemplo de venn-a diagramo
Arjeplog
En 2020, la komunumo havis areon de tero de 12 557,59 km², kaj loĝantaro de 2718. Tio fariĝas ĝin la kvara plej tero-granda kaj kvara malplej loĝata komunumo en Svedio. La tuta areo kun akvo estas 14 494,16 km² (kvina plej granda). Loĝantare, ĝi estas la plej malgranda komunumo de Norrbottens län, kaj la nombro malkreskas. La socialdemokratoj estis la plej granda partio en ĉiu baloto, kaj ankaŭ ĉiam regis la komunumon, aŭ sole aŭ kun aliaj partioj.
Venn-a diagramo
kiu montras ke:
Arjeplog
La devizo de la komunumo estas En väg, många möjligheter – ’Un vojo, multaj eblecoj’.
Loĝejaroj
Loĝejaro, svede tätort, estas statistike precizigita kiel aro de minimume 200 hejmoj kun malpli ol 200 metroj de un al la alia. En la komunumo nur ekzistas la ĉefloko kiu plenumas tiun precizigon.
Objekto Subjekto Verbo
Ekzemple:
Tiu vortordo estas plej ofte uzata en:
La sardinia dialekto de la itala ofte uzas OSV.
Formo: Objekto - Subjekto - Verbo
Komparu kun SOV, SVO, VSO, VOS, OVS.
Florian Müller
Florian Müller estas la nomo de jenaj personoj:
Degtjarsk
La urbo estas sur orienta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Vjazovka (Вязовка) (dekstra enenfluaĵo de rivero Ĉusovaja (Чусовая).
Flago de Latva Soveta Socialisma Respubliko
La flago de Latva SSR estis adoptita la 17-an de januaro, 1953.
Arutua
Arutua estas atolo en la Tuamotua arkipelago en Franca Polinezio. Ĝi situas 40 km sudokcidenten de Rangiroa. La plej proksima tero estas Apataki atolo, nur 16 km orienten.
Flago de Latva Soveta Socialisma Respubliko
Antaŭ tio, de la 25-a de aŭgusto 1940, la flago estis ruĝa kun la ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, kun la latinaj karakteroj LPSR (Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika) super ili. La flago estis oficiale anstataŭita en 1990, kiam la nacia flago de Latvio estis reenkondukita, kaj ĝia uzo ĉe publikaj okazaĵoj nun estas malpermesita.
Sanllehy (Metroo de Barcelono)
Sanllehy estas estonta stacio sur linio 9 kaj linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Arutua
Arutua atolo krude havas kvinlateran formon. Longo 31 km, larĝo 24 km. La laguna areo estas 484 km² kaj la terareo 15 km². La laguno estas vasta kaj profunda kaj havas unu ŝipvetureblan pasejon. En 2012 Arutua havis populacion de 680 loĝantoj. La ĉefvilaĝo estas Rautini. Estas eta flughaveno apud Arutua kiu malfermiĝis en 1984.
Geografie Arutua apartenas al la Palliser insuloj (Îles Palliser) subgrupo de la Tuamotuoj.
Historio
La unua registrita eŭropano kiu vizitis la atolon estis Jacob Roggeveen en 1722. La brita maristo Frederick Beechey venis al Arutua en 1826. Li nomis ĝin "Cockburn Island".
Objekto Verbo Subjekto
Ekzemple:
Arutua
Administracio
La atolo estas la ĉefloko de la komunumo Arutua, kiu konsistas el Arutua, Apataki kaj Kaukura.
Objekto Verbo Subjekto
Tre malmultaj uzas tiun formon kiel la ĉefa aŭ plej ofta vortordo, sed multaj lingvoj kiel Esperanto, la rumana, la hungara, ktp. uzas tiun vortordon por specife emfazi la objekton. En la sveda, tiu vortordo permeseblas kiam la objekto estas pronomo.
Tiu estas la ĉefa vortordo uzata en:
Formo: Subjekto - Verbo - Objekto
Komparu kun SOV, SVO, VSO, VOS, OSV.
16857 Goodall
16857 Goodall estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Santa Cruz Tayata
Santa Cruz Tayata estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Tayata. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 383.
Geografio
Santa Cruz Tayata apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 541 loĝantojn. El tiuj estis 267 viroj kaj 274 virinoj. La komunumo havas surfacon de 42,10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Clube Desportivo Primeiro de Agosto
Clube Desportivo Primeiro de Agosto estas sportklubo en la urbo Luando de Angolo, fondita en 1977. La plej gravaj klubaj futbalteamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono . La ĉefa kluba teamo konkursas en vira futbalo, sed ĝia profesia vira teamo de korbopilko ankaŭ estas rimarkinda ne malpli ol la futbala teamo. La klubaj koloroj estas ruĝa kaj nigra. La unua vira futbalteamo de la klubo gajnis sian unuan titolon en futbalo, la Angolan Ligon, en 1979.
Kralendijk
Kralendijk estas administra kaj komerca centro de la insulo Bonero, ĝia ĉefa marhaveno. La loĝantaro estas 3 061 homoj (2006). Videbla de la maro kiel malgranda grupo de malaltaj konstruaĵoj, ĝi tamen enhavas la plejmulton de la registaraj institucioj de la insulo kaj ankaŭ vendejojn, hotelojn, restoraciojn kaj drinkejojn.
Inter la ĉefaj vidindaĵoj estas Fort Oranje, ŝtona lumturo kaj la Muzeo de Bonero (Museo Boneriano).
En la urbo situas la Internacia flughaveno "Flamingo".
NGC 2679
NGC 2679 (aliaj indikoj — UGC 4632, MCG 5-21-14, ZWG 150.41, KCPG 176A, PGC 24884) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Carl Theil
Carl August THEIL (naskiĝinta la en Gdansko, mortinta la  en Jena) estis germana progresema edukisto kaj universitata kuratoro.
Vivo kaj agadoj
La filo de la reĝa-prusia muzikdirektoro Karl Hugo Theil komencis studon pri Ĝeneralaj sciencoj ĉe la gdanska Teĥnika altlenrejo kaj studis poste ĝis 1912 filozofion kaj filologion ĉe la universitatoj de Berlino, Munkeno kaj Jena. Poste li edzinigis Elisabeth, adopta filino de universitata lektoro, kaj iris kun ŝi ĉe Odenwaldschule. Tiel li ekkonis la reformpedagogion de Paul Geheeb kaj la movadon de landinternulejoj edukaj (Landerziehugsheime). Ankoraŭ en 1913 li doktoriĝis en Jena pri malnova historio. Post militoservo dum la Unua mondmilito kaj pasigo de la ŝtata ekzameno instruadrajteciga li laboris en 1919 ĉe la popolaltlernejo en Jena. En 1920 li starigis en Dresden-Hellerau la modernan lernejon Neue Schule Helleraŭ sur la teritorio de la festivalejo.
En 1923 li vokitis Vajmaron je la Vilhelmo-Ernesto-gimnazio de kie li - pro petego de la kolegaro kaj la gepatraro - puntranslokigitis al je Carolo-Alexandrinum, gimnazion en Jena. Tie ĉi ili agadis ene de amikaj rondoj kaj propagandis por la doktrinoj de la pedagogo Peter Petersen. Estante aktiva socialdemokrato li ne plu rajtis instruadi ekde 1933. Nur en 1941 li povis deĵori ĉe Schule Schloss Salem. En 1943 li anstataŭigis por ses monatoj la malsanantan lernejestron Heinrich Blendinger. Sub ties posteulo, ano de Schutzstaffel, li maldungitis en decembro 1944 kiel ĉiuj maljunaj instruistoj.
Post 1945 Theil sukcese klopodis ĉe la sovetia adminitrado kaj la turingia ministerio pri edukado revivigi la dum la nazia tempo forigita ofico de universitata kuratoro. Sed li mortis malmultajn semajnojn post la ekdeĵoro tiupostena.
Johannes Rudbeckius la Juna
Johannes RUDBECKIUS la juna (naskiĝis en Västerås la 3-an de marto 1623, mortis en Falun la 26-an de majo 1667) estis sveda teologo kaj Superintendanto en Narva.
Li estis filo de Johannes Rudbeckius (1581-1646) kaj Magdalena Hising (1602-1649), kaj frato de Olaus Rudbeck, la Maljuna (1630-1703), Nicolaus Johannis Rudbeckius (1622-1676) kaj Petrus Rudbeckius, la Juna (1625-1701). En 1640, li, kune kun liaj fratoj Petro kaj Nikolaŭ, enmatrikuliĝis en la Universitato de Upsalo. Li, same kiel liaj fratoj, estis favoritaj de la reĝino Kristina kaj Axel Oxenstierna (1583-1654).
La reĝino persone lin nomumis eksterordinara profesoro pri teologio de la Universitato de Upsalo, kaj du jarojn poste, titularan profesoron, kaj tio malplaĉis al la universitata senato, pro la malsamaj teologiaj vidpunktoj inter Wittenberg kaj Helmstedt. Verdire, tio rilatis al la sinkretisma batalo inter Abraham Calovius kaj Georgius Calixtus. En 1653 li akiris sian diplomon pri Magistreco. Kiam la reĝino Kristina abdikis, li fariĝis superintendanto en Narva. En 1663, li fariĝis vikario en Falun. Johannes Rudbeckius edziĝis al Catharina Sidenia, filino de la profesoro Daniel Sidenius (1592-1667).
Nová Ves (distrikto České Budějovice)
Nová Ves estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri Nová Ves estas el la jaro 1574.
Kogna konduta terapio
Kogna konduta terapio (KKT) estas psikosocia interveno, kiu estas la plej vaste uzata praktiko bazita sur la evidenteco por kuraci psikajn malsanojn. Gvidita per empiriaj enketoj, KKT koncentras sin al la evoluigado de personaj alfrontaj strategioj, kiuj celas solvi nunajn problemojn kaj ŝanĝi malhelpajn kognajn ŝablonojn (ekz., pensojn, kredojn, sintenojn), kondutojn, kaj emocian memregon. Ĝi komence estis elpensita por kuracado de deprimo, sed hodiaŭ estas uzata por diversaj aliaj psikaj malsanoj.
La KKT-a modelo baziĝas sur kombinaĵo de la bazaj principoj el kondutismo kaj kogna psikologio. Ĝi malsamas al historiaj metodoj de psikoterapio, kiel la psikoanaliza metodo, kie la terapiisto serĉas la nekonscian sencon antaŭ kondutoj kaj formas diagnozon. Anstataŭe, KKT estas "problem-fokusa" kaj "agema," kio signifas, ke ĝi traktas specifajn problemojn rilate al diagnozita psika obstrukco, kaj la rolo de la terapiisto estas asisti la klienton en la trovo kaj praktikado de efikaj strategioj por sin direkti al la difinitaj celoj, kaj malpliigi la simptomojn de la obstrukco. KKT baziĝas sur la kredo, ke kognaj misformoj kaj misadaptaj kondutoj rolas en la evoluigado kaj daŭrigado de psikologiaj obstrukcoj, kaj ke la simptomoj kaj asociita maltrankvileco povas esti malpliseverigitaj per la instruo de novaj lertaĵoj por inform-traktado kaj alfrontado.
Kompare kun mensoŝanĝaj kuraciloj, metastudoj trovis ke KKT sola estas same efika por kuraci malpli severajn formojn de deprimo kaj anksio, posttraŭmata streĉa obstrukco (PTSO), tikoj, substanca misuzo (krom opiida misuzo), manĝaj obstrukcoj, kaj emocie malstabila personeca perturbo. Ĝi ofte estas rekomendita, kombine kun kuraciloj, por kuraci aliajn malsan-statojn, kiel severan obsedan devigan obstrukcon kaj seriozan deprimon, opiidan misuzon, dupolusan malsanon kaj psikozon. Aldone, KKT estas konsilata kiel la unua rimedo por kuraci la plimulton da psikologiaj obstrukcoj ĉe infanoj kaj adoleskantoj, inklude agreson kaj kondutan obstrukcon. Enketantoj trovis, ke aliaj bonfidaj terapiaj intervenoj estis egale efikaj por kuraci malsan-statojn ĉe plenaĝuloj, sed KKT estas pli efika por la plimulto da obstrukcoj. Kune kun interpersona psikoterapio (IPT), KKT estas rekomendata en diversaj kuracaj gvidlibroj kiel la preferinda psikosocia kuracilo.
Etilheksila pirofosfato
2-Etilheksila pirofosfato aŭ etilheksila pirofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la etilheksanolo kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Etilheksila pirofosfato posedas 16 karbonatomojn, 36 hidrogenatomojn, 7 oksigenatomojn kaj 2 fosforatomojn. Etilheksila pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de etilheksilaj derivaĵoj.
Flago de Litova Soveta Socialisma Respubliko
La 15-an de julio 1953, nova flago estis adoptita. Estis modifite por renkonti la novajn postulojn por ĉiuj flagoj de la sovetiaj socialismaj respublikoj. Ĝi asimilis la devigan rikoltilon kajn martelon kaj ruĝan stelon. La fundoparto povus esti personigita de ĉiu respubliko. Litovio aldonis mallarĝan blankan kaj pli grandan verdan striojn. La flago estis prirezignita en novembro 1988, eĉ antaŭ ol kiam Litovio deklaris sendependecon en marto 1990. La Supera Soveto de la Litova SSR, inspirita de la por-sendependeca movado Sąjūdis, ŝanĝis la konstitucion kaj adoptis la trikoloron de Litovio.
Anastasio Somoza Debayle
Anastasio Somoza Debayle (5-a de decembro 1925 - 17-a de septembro 1980) estis militisto, politikisto, diktatoro kaj milionulo de Nikaragvo. Li estis prezidanto de Nikaragvo inter 1967 ĝis 1972, kaj denove inter 1974 ĝis 1979, gardante sian aŭtoritatan potencon ankaŭ dum la inter-periodo de 1972 ĝis 1974 estante ĉefo kaj direktoro de la Nacia Gvardio.
Li estis la lasta membro de la Somoza dinastio, post lia patro kaj frato, kiu regis ekde 1934. Post rezigni sian postenon, li elmigris al Paragvajo, kie li estis murdita en Asunciono.
Politiko
Post la mortigo de lia patro en 1956, Luis Somoza Debayle fariĝis prezidanto. Anastasio kaj liaj gefratoj heredis grandajn riĉajojn je 200 milionoj da usonaj dolaroj, sumo kiu estis triobligita de la tri gefratoj post malmulte da tempo. Iom da tempo antaŭ la morto de sia frato, Anastasio estis elektita prezidanto la 5-an de februaro de 1967 kaj prenis la postenon la 1-an de majo de la sama jaro.
Revolucio
De septembro 1978 ĝis la 17-a de julio 1979, li kaj lia filo Anastasio Somoza Portocarrero provokis enlandan militon mortigante personojn kaj detruante la ĉefajn urbojn de Nikaragvo. La 17-an de julio de 1979 li rezignis la prezidantecon kaj forflugis al Miami. La 17-an de aŭgusto de la sama jaro li vojaĝis al Paragvajo kaj restis tie ĝis sia murdo la 17-an de septembro de 1980.
Maʻunga Terevaka
Koordinatoj:
Maʻunga Terevaka (aŭ nur Terevaka) estas la plej alta (507 m s.m.), plej ampleksa kaj plej juna el la tri estingiĝintaj vulkanoj sur Paskinsulo. Ĝi estas ŝilda vulkano, kiu konsistigas grandan parton de la insulo. Sur ĝiaj deklivoj troviĝas multaj kromaj vulkankonusoj kaj krateroj. Lastfoje ĝi erupciis en pleistoceno kaj ĝi aĝas maksimume 400 000 jarojn. La lafa deklivo de la vulkano havas 100 ĝis 150 000 jarojn.