cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Clerk Maxwell
Marischal College, Aberdeen, 1856–1860
En 1860 Marischal College kuniĝis kun la najbara King's College de Aberdeen por formi la novan enton de la Universitato de Aberdeen. Ne estis loko por du profesoroj de Natura Filozofio, kaj tiel Maxwell, spite sian sciencan reputacion, trovis sin maldungita. Li malsukcese kandidatiĝis por la ĵus disponebla profesoreca katedro de Forbes en Edinburgo, kaj tiu posteno anstataŭe iris al Tait. Maxwell ricevis stipendion de la Katedro de Natura Filozofio en King's College de Londono, anstataŭe. Rekuperita el preskaŭ moritga atako de variolo en 1860, li translokiĝis al Londono kun sia edzino.
King's College, Londono, 1860–1865
La epoko de Maxwell en la King's College estis probable la plej produktiva el lia kariero. Li ricevis la Medalon Rumford de la Reĝa Societo en 1860 pro sia laboro pri koloro kaj poste estis elektita kiel membro de la Societo en 1861. En tiu vivoperiodo li sukcesis fari la unuan malpez-rapidan kolorfoton, plue disvolvigis siajn ideojn pri la viskozeco de gasoj, kaj proponis sistemon difini fizikajn kvantojn — nune konata kiel dimensi-analizo. Maxwell ofte ĉeestis en prelegoj en la Reĝa Institucio, kie li estis en regula kontakto kun Michael Faraday. Tamen la rilato inter ili ne povas esti priskribita kiel proksima, ĉar Faraday estis 40 jarojn pli aĝa ol Maxwell kaj jam montris signojn de senileco. Ili tamen montris fortan respekton unu por la talentoj de la alia.
Tiu tempo estis speciale notinda pro la progresoj kiujn Maxwell faris en la kampoj de elektro kaj magnetismo. Li ekzamenis la naturon kaj de la elektro kaj de la magnetaj kampoj en sia du-parta artikolo "On physical lines of force" (Pri la fizikaj linioj de forto), kiu estis publikigita en 1861. En ĝi li havigis konceptan modelon por elektromagneta indukto, konsistante el malgrandaj spin-ĉeloj de magneta flukso. Du pliaj partoj estis poste aldonitaj kaj publikigitaj en tiu sama artikolo komence de 1862. En la unua aldonita parto li studis la naturon de elektrostatiko kaj de formova kurento. En la dua aldonita parto li traktis pri la rotacio de la ebeno de la polarizado de la lumo en magneta kampo, fenomenono kiu estis malkovrita de Faraday kaj estas nune konata kiel Efiko de Faraday.
Lastaj jaroj, 1865–1879
En 1865 Maxwell rezignis pri la katedro en King's College, Londono, kaj revenis al Glenlair kun Katherine. En sia artikolo 'On governors' (1868, Pri governatoroj) li matematika priskribis la konduton de governatoroj, nome aparatoj kiuj kontrolas la rapidon de vapomaŝinoj, tiel establante teorian bazon de kontrolinĝenierado. En sia artikolo "On reciprocal figures, frames and diagrams of forces" (1870, Pri reciprokaj figuroj, kadroj kaj diagramoj de forto) li studis la rigidecon de variaj desegnoj de kadroreto. Li verkis la lernolibron Theory of Heat (1871, Varmoteorio) kaj la traktaĵon Matter and Motion (1876, Materio kaj movo). Maxwell estis ankaŭ la unua kiu klarigi la uzadon de la dimensia analizo, en 1871.
En 1871 li revenis al Kembriĝo kaj iĝis la unua Profesoro Cavendish de Fiziko. Maxwell estis taskita por zorgi pri la disvolvigo de la Laboratorio Cavendish, kontrolante ĉiun ŝtupon en la progreso de la konstruado kaj en la aĉeto de la kolekto de la aparato. Unu el la lastaj grandaj kontribuoj de Maxwell al la scienco estis la redaktorado (kun abundaj originaj notoj) de la esplorado fare de Henry Cavendish, el kio aperis, ke Cavendish esploris, inter aliaj aferoj, demandoj kiaj la denseco de la Tero kaj la kompono de akvo.
Maxwell mortis en Kembriĝo pro abdomena kancero la 5an de novembro 1879 en la aĝo de 48. Lia patrino estis mortinta en la sama aĝo pro la sama tipo de kancero. La pastoro kiu regule vizitis lin en liaj lastaj semajnoj gapis pro lia klarvideblo kaj la enorma povo kaj atingo de lia memoro.
La administrantoj de la bieno de Maxwell estis lia kuracisto George Edward Paget, G. G. Stokes kaj Colin Mackenzie, kiu estis kuzo de Maxwell. Superŝarĝita pro laboro, Stokes pasigis la paperojn de Maxwell al William Garnett, kiu havis efektivan zorgadon de la paperoj ĝis ĉirkaŭ 1884.
Palaco de Tokio
La Palaco de Tokio (Palais de Tokyo) kies origina nomo estis « Palais des Musées d'art moderne », estas monumento dediĉita al moderna arto kaj nuntempa arto. Ĝi situas ĉe n-ro 13, Avenuo du Président-Wilson en la 16-a arondismento de Parizo.
James Clerk Maxwell
Anekdoto
Kiam Maxwell en 1850 enskribiĝis kiel studento en Kembriĝo, oni informis lin, ke estas devige partopreni je la 6-a horo matene religian ceremonion. Lia respondo estis: "Bone, mi kredas, ke mi povos resti maldorma ĝis tiam."
Palaco de Tokio
Kunmetita el du aloj, la Palaco gastigas en la okcidenta alo centron de nuntempa arto, nome Palais de Tokyo, dum la orienta alo, posedaĵo de urbo Parizo, gastigas la Muzeon de Moderna Arto de Parizo. La ekstero de la konstruaĵo estas tute konstruita el marmoro.
La koncerna konstruaĵo nomiĝas « Palais de Tokyo » laŭ la nomo Kajo de Tokio (nuna Avenuo de New-York) al kiu rigardas ĝia suda fasado, ĉe la rivero Sejno.
La ekspozicia areo estas unu el la plej grandaj por nuntempa arto sur la internacia scenejo.
Hanstedt
Hanstedt havas diversajn signifojn:
Ekstremadura lingvo
La ekstremadura lingvo (estremeñu) estas derivaĵo el latinida lingvo, parolata de iuj miloj da homoj en Hispanio, ĉefe en la nordo de la aŭtonoma komunumo Ekstremaduro kaj la sudokcidento de la provinco Salamanko. Multaj fakuloj konsideras, ke ne temas pri lingvo, sed pri dialekto aŭ ĉiukaze pri lokaj parolmanieroj. En ties parolaj formoj povus esti konsiderata nur kiel sudleona formo de la kastilia lingvo kaj en ties skriba formo povus esti konsiderata nur kiel inventaĵo de tro fervoraj regionnaciistoj aŭ eĉ vikipediistoj, ĉar ne ekzistas viva skriba kulturo en tiu regiono laŭ tiu skribmaniero uzata en la koncerna versio de Vikipedio; ne estas regula gazetaro nek eldonado (krom esceptaj malmultegaj libroj, apenaŭ konataj de la regiona loĝantaro). Krome nek la regiona universitato nek plej parto de la regiona instruistaro akceptas la statuson de lingvo por tiuj dialektaj formoj, krome tre pristudotaj kaj pridiskutataj, ĉar krom la leonaj influoj estas ĉefe la andaluzaj sude kaj ankaŭ la portugalaj okcidente.
Dialektoj
La ekstremadura estas kutime klasifikita en tri branĉojn (norda aŭ "alta" -- artu estremeñu, centra aŭ "meza" -- meyu estremeñu, kaj suda aŭ "malalta" -- bahu estremeñu).
La norda estas kutime konsiderita de kelkaj kiel la lingvo propra, kaj estas parolata en la nordokcidento de la aŭtonoma regiono Ekstremaduro, kaj la sudokcidento de Salamanko, provinco de la aŭtonoma regiono Kastilio kaj Leono.
La centra kaj suda estas parolataj en suda kaj centra Ekstremaduro, kaj estas, almenaŭ ekde la 18-a jarcento, kastiliaj lingvoj aŭ dialektoj. En la portugala urbeto Barrancos (~baranko) (en la landlimejo inter Ekstremaduro, Andaluzio kaj Portugalio), dialekto de la portugala peze influita de la ekstremadura estas parolata, nomata "Barranquenho", la Baranka dialekto. La norda ekstremadura ankaŭ havis sub-dialektan regionon en suda Salamanko, la "palra d'El Rebollal", kiu jam preskaŭ malaperis.
Historio
Okcidenta Ekstremaduro estis rekonkerita de la Regno de Leono, kies lingvo la Malnova leona estis uzata de tiuj novaj kristanaj loĝantoj, kiuj alvenis ĉirkaŭ la 12-a jarcento al la teritorio kie la ekstremadura estas ankoraŭ parolata.
Post la unuiĝo de la regnoj Leono kaj Kastilio (en la 'Kronon de Kastilio kaj Leono'), la kastilia lingvo (hispana) malrapide anstataŭigis la latinan kiel la oficialan lingvon de la institucioj, per tio subpremante la malnovan leonan tiel ke ĝi iĝis signo de malriĉo kaj nescio de tiuj kiuj ĝin parolis. Nur en Asturio (kie la lingvo naskiĝis) la homoj restis konsciaj ke ili parolas lingvon, malsaman de kastilia lingvo; sed eĉ tie nur iuj aŭtoroj uzis ĝin en siaj verkaĵoj.
Probable la kultura tumulto de la kastilia Universitato de Salamanko estis la kaŭzo de la rapida kastiliigo de ĉi tiu provinco, per tio dividante la asturi-leonan domajnon inter la asturia kaj la leona en la nordo, kaj la ekstremadura en la sudo de la malnova Leona regno. La ekspansio de la hispana ankaŭ venis el la sudo kun la ekonomia revivigo de la provinco Badaĥozo.
La fino de la 19-a jarcento vidis la unuan seriozan provon verki en la ekstremadura, ĝis tiam neskriba lingvo, kun la fama poeto José María Gabriel y Galán. Naskiĝinta en Salamanko, li loĝis la plejparton de sia vivo en la nordo de Cáceres, Ekstremaduro. Li verkis en loka varianto de la ekstremadura, plena je dialektaj restaĵoj, sed ĉiam kun okulo sur la hispana uzado, kaj ankaŭ skribante la plejparton de siaj verkoj en la hispana.
Danjo en Vjetnamio
Danjo en Vjetnamio (japane; "Betonamu no Daa-ĉan") estas libreto de Saotome Katumoto (Kacumoto?), tradukita de la Ikebura Esperanto-Societo el la japana lingvo en 1974.
Ekstremadura lingvo
Historio
Post tio, lokismoj estas la ŝablona maniero en la provoj defendi la ekstremaduran lingvon, ĝis tiom ke hodiaŭ nur iuj provas revigligi la lingvon eĉ kiel intencita lingvo, kaj fari nordan Ekstremaduron dulingva regiono, dum la registaro kaj oficialaj instancoj opinias ke la plej bona solvo estas ke la nordokcidentaj ekstremaduranoj parolu la kastilian dialekton sen ajna defendo. Estas ankaŭ provoj konverti en lingvon la sudajn kastiliajn dialektojn ("castúo", kiel iuj nomis ĝin uzante la faman vorton aperintan en poemoj de Luis Chamizo, kio faras eĉ pli malfacile defendi la "realan" lingvon kaj faciligas al la administracio malakcepti kun-oficialecon kaj normaligecon de la ekstremadura). Ĝi estas en serioza danĝero malaperi, kun nur la plej maljunaj homoj nunparolantaj ĝiajn restaĵojn, dum la pleja parto de la ekstremadura loĝantaro ignoras la areon kaj eĉ la ekziston de la lingvo, kun preskaŭ ĉiuj skribaj kaj aŭdovidaj periloj en la hispana.
Danjo en Vjetnamio
La libro temas pri vjetnama knabino kaj ŝiaj suferoj dum milito.
Ekstremadura lingvo
Organizaĵoj kaj rimedoj
Ekzistas regiona organizaĵo ekstremadura, APLEx, kiu klopodas defendi la ekstremaduran lingvon (kaj ankaŭ la hispanajn dialektojn de Ekstremaduro), unu ĵurnalo (Belsana) kaj unu kultura ĵurnalo, Iventia , skribita en la nova unuecigita ekstremadura kaj en la malnova sub-dialekto "palra d'El Rebollal".
Hibridoj de begonia elatioro
La begonio-hibridojn (de Begonia elatior) krucigis unuafoje la anglo James Veitch en 1883, kiam li krucigis la tuberajn begoniojn el Sud-Ameriko kun begonio Begonia socotrana el Orient-Afriko. Tiel estiĝis la unua hibrido kun nomo "John Heal". Post 100 jaroj oni povas elekti el multaj begonio-hibridoj. Ili estas malaltaj, moltigaj, kun abunda floraro. La floroj floradas dum la tuta jaro kaj restas belaj longtempe.
Ili grandas 30-40 cm kun senodoraj floroj, en diversaj florkoloroj. Ili bezonas multan lumon, sed ne toleras la direktan sunradiadon. Ili ŝatas humidan grundon sen kalko, dum kreskado oni devas sterki ilin po semajno. Oni devas detranĉi la forfloritan begonion.
konataj tipoj:
Benina Imperio
La Benina Imperio (1440–1897) estis antaŭ-kolonia imperio, kun ĉefurbo ĉe Beninurbo nune situanta en Edo Ŝtato kie nun estas Niĝerio. Ne estu konfuzata kun la nuna lando nome Benino, iam nomita Dahomejo.
La Edoa lingvo estis la ĉefa lingvo de la Benina Imperio kaj de ties antaŭaĵo, Igodomigodo.
Idmono
Idmono (helene Ίδμων, latine Idmon) estas en la helena mitologio unu el profetantoj sur ŝipo Argo. Li devenis el Argolando kaj estis filo de Apolono. La dua profetanto sur ferdeko de la ŝipo Argo estis Mopso, kiu onidire estis disĉiplo de Apolono.
Ne estis sorto de Idmono travivi kun ŝipanaro tutan vojaĝon kaj glorplenan revenon en patrolandon. Kiam la ŝipo post multaj tagoj de navigado solecigis maljunan blindan Fineon, kiun liberigis de teruraj Harpioj Kalaiso kaj Zeto, kaj kiam la ŝipo trapasis danĝerajn rokojn nomatajn Simplegadoj, bonvenigis ilin en sia lando la reĝo Likioso.
Venonta tago antaŭ surŝipiĝo atakis Idmonon aprego kaj pro vundoj, kiujn ĝi al Idmono faris, la viro mortis. La ŝipanaro funebris pro li tri tagojn. Poste malsaniĝis stiristo Tifiso kaj post kelkaj horoj mortis ankaŭ. Iliaj amikoj ambaŭ ŝipanojn amare priploris kaj amasigis al ili tombomontojn.
Parque de Santa María (metroo de Madrido)
Parque de Santa María (Parko de Sankta Maria) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Santa Virgilia, en kvartalo Pinar del Rey, distrikto Hortaleza.
A+ (programlingvo)
A+ estas tabela programlingvo, ido de programlingvo A. A estis kreita de Arthur Whitney je 1988 por anstataŭi APL. Poste programistoj de Morgan Stanley aldonis al ĝi grafikan interfacon kaj aliaj ecoj. A+ estis desegnita por intensa kalkulado, ekzemple en financaj programoj.
Parque de Santa María (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Marten Toonder
Marten TOONDER (Roterdamo, 2-a de majo 1912 – Laren, 27-a de julio 2005) estis grava nederlanda bildstria aŭtoro. Li konatiĝis precipe kiel verkisto kaj desegnisto de Sinjoro Bommel kaj Tom Kato. (nl:Tom Poes)
Vivo
Marten TOONDER naskiĝis en Roterdamo. Li ekkonis bildstriojn dank'al sia patro, kiu kunportis komiksojn el Usono. Post la studoj, li kun sia patro per ŝipo vojaĝis al Argentino, kie li en 1931 ekkonis la Disney-bildstrian desegniston Dante Quinterno. Tiu profesia desegnisto inspiris Marten mem ekdesegni bildstriojn. Por tiu celo li aliĝis al la roterdama artakademio, sed tiun ĉi rapide denove forlasis.
Harbach
Harbach havas diversajn signifojn:
Marten Toonder
Vivo
En 1935 li edziĝis kun Afine Kornélie DICK, najbara knabino el sia junaĝo, kiu mem ankaŭ desegnis kaj verkis bildstriojn sub la pseŭdonimo Phiny DICK. Ŝi ankaŭ kreis tekstojn kaj desegnaĵojn por sia edzo por la bildstrio Kappie.
En 1996 li edziĝis kun sia dua edzino, la komponistino Tera DE MAREZ OYENS, kiu poste en la sama jaro mortis. De tiam li denove ekloĝis en Nederlando en la domo Rosa Spier en Laren.
Toonder mortis je la aĝo de 93 dum li dormis.
Verkoj
En 1938 aperis lia unua bildstrio, en sveda gazeto. Ekde 1941 aperis en De Telegraaf la bildstriojn kiuj plej konatigis lin, kun ĉefroluloj Tom Kato kaj Olivier B. Bommel.
La plej bonaj rakontoj sin distingas pro la subtila humuro kaj iomete kaŝita socia kritiko. Ankaŭ ili konas tipan lingvouzon. Vortoj kiel denkraam kaj minkukel ankaŭ ekster la bildstrioj de Toonder konatiĝis.
Kelkaj rakontoj de Toonder estis desegnofilmigitaj, sed ne ĉiam same sukcese; manksi la subtila humuro en ili.
Aliaj bildstriaj serioj de Toonder kiuj aperis estas:
En novembro 2005 aperis libro ĉe Uitgeverij Panda, dediĉita al lia kompleta verkaro. En ĝi ankaŭ lia viva filozofio estas klarigita pere de liaj eldiroj kaj intervjuoj.
Falsterbo
Falsterbo estas urbo situanta ĉe la sudokcidenta pinto de Svedio en Vellinge Municipo en Skanio. Falsterbo estas situanta en la suda parto de la Falsterbo duoninsulo. Ĝi estas parto de Skanör med Falsterbo, unu el la historiaj urboj de Svedio.
Pri loĝantaro oni ĉartis ĉirkaŭ 1,200, dum estas 7,000 loĝantoj kun Skanör.
Baerendorf
(jen france, origine alemane Bäredorf kaj germane Bärendorf) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Selahattin Demirtaş
Selahattin Demirtaș (n. 10-an de aprilo 1973 en Palu, Turkio) estas turka politikisto de zaza origino (etno parenca al la kurdoj), iama kunprezidanto de la Halkların Demokratie Partisi (HDP) sed ankaŭ kurda verkisto. Dum la balotoj en 2014 por la ŝtata prezidento, li konkursis kiel unu el tri kandidatoj kontraŭ Erdoğan. Li estis arestita en novembro 2016 kaj estis en malliberejo en Edirne.
Verkisto
Dum la tempo antaŭ aresto en Edirne Demirtaş li verkis dek du rakontojn - "Rakontoj el la mondo de la komuna homo kaj rakontoj pri la freneza samtempeco de tute malsamaj mondoj". Laŭ Günter Wallraff, lia libro Seher (Krepusko) estas mirinda literatura debuto. Eva Krafczyk skribas: "Demirtas fariĝis verkisto en malliberejo kaj kreis spacon por si mem pere de vortoj. “(…) Li "rezignas pri akuza vojo - la malfacilaĵoj de la vivo ankaŭ estas tiel videblaj. . ". La 4-an de decembro 2018 la germana PEN-Centro nomumis Demirtaș kiel honoran membron. Lia dua libro, Devran, estis eldonita en 2019.
Vidu ankaŭ
Sherko Bekas
Inuinaktuna lingvo
La inuinaktuna lingvo estas indiĝena lingvo de Kanado. Ĝi parencas tre proksime al la inuita lingvo, kaj multaj homoj kredas, ke la Inuinaktuna estas nur dialekto de la inuita lingvo. La registaroj de la Nordokcidentaj Teritorioj kaj Nunavuto agnoskas la inuinaktunan kiel oficialan lingvon aldone al la inuita lingvo. Fakte, la Inuinaktuna lingvo ikt estas ano de la makrolingvo iku.
La inuinaktuna estas uzata unuavice en la komunumoj Cambridge Bay kaj Kugluktuk en la regiono okcidenta Kitikmeot de Nunavuto. Iom malplie ĝi estas ankaŭ parolata en Gjoa Haven (Nunavuto). Ekster Nunavuto ĝi estas parolata en la vilaĝeto Ulukhaktok de la Nordokcidentaj Teritorioj, kie ĝi estas nomita Kangiryuarmiutun.
Oni skribas la lingvon uzante la Latinan alfabeton.
Hardt
Hardt havas diversajn signifojn:
Zantedesĥio
La zantedesĥio aŭ zantedeskio (Zantedeschia) estas afrotropisa genro de 28 specioj de florplantoj en la familio de arumacoj, indiĝena en suda Afriko de Sud-Afriko al Malavio. La kutima, ordinara nomo de la genro estas ofte kalao, sed tio estas konfuziga, erara. Aliflanke, la scienca botanika nomo de tiu genro estis elektita honore al la itala botanikisto Giovanni Zantedeschi (1773-1846), kies elparolo estas "zantedeski". La fina "ch" en tiu nomo ne estas el greka origino, pro tio la termino "zantedesĥio" estas etimologie malpli logika ol "zantedeskio".
La plantoj de tiu genro estas rizomaj herboj kun grando de 1-2,5 m kaj kun folioj longaj 15-45 cm. La floroj formas spadikon, kun larĝa, brilkolora brakteo, ĉirkaŭanta la infloreskon.
La flavflora zantedesĥio kreskas ĝis 50-100 cm, floradas de majo ĝis aŭgusto, bezonas 22-25 Celsiuson dum kresko, la tubero 6-8 Celsiuson vintre. Ĝi bezonas abundan akvumadon, oni povas multobligi ĝin en januaro per semado de grajno aŭ per flanka tubero. Dum ripoza tempo, la floro tute ne (apenaŭ) bezonas akvon. La unua florado okazas en la 3-a jaro.
Gavito
Historio
Ekde la 10-a-11-a, nova stilo de konstruaĵo aperis, la gavito. La unuaj (« unua stilo ») estis trovitaj en la sudo de Armenio, en la regiono Sjuniko. Ĝia stilo ŝanĝis ĉ. la jarcentoj 12-14: ĝi fariĝis komplekso (« dua stilo »); oni trovas ĝin en la monaĥejoj Saghmosavank, Hariĉavank aŭ ankaŭ en Hovhannavank. La gavito ankaŭ transformiĝos finde de la 13-a jarcento (« tria stilo »), kiel oni povas konstati en la monaĥejo Gandzasar ekzemple, aŭ en la Monaĥejo Haghpat. La konstruado de gavitoj finiĝis iom post iom kun la fino de la Mezepoko.
Ganderkesee
Ganderkesee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oldenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Parko Vigeland
Parko Vigeland estas parto de Frognerparko en la norvega ĉefurbo Oslo.
La Parko Vigeland estas statuparko, konstruita de la artisto Gustav Vigeland.
En la centro de la parko estas la granda statuo La Monolito. La Monolito konsistas el homaj korpoj, kaj ĝia alto estas 14 metroj.
Amonia citrato tribaza
Triamonia citrato aŭ C6H17N3O7 estas kemia kombinaĵo, blankaj aŭ travideblaj kristaloj solveblaj en akvo, malpli solveblaj en etanolo kaj etero kaj neakordigebla kun oksidigaj agentoj. Ĝi uzatas kiel antioksidiga nutrosuplemento kies komerca kodo estas E380 kaj estas rezultanta el interagado de la citrata acido kaj amonia hidroksido. Per varmigo ĝi malkomponiĝas en citrata acido kaj amoniako. Ĝiaj solvaĵoj estas forte alkalaj.
Bystrá (distrikto Brezno)
Bystrá (hungare Sebesér) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Brezno. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Bysztra, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon. La slovaka nomo devenas el bystr (=rapida).
Situo
Bystrá situas en valo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Valaská-Liptovský Hrádok. Brezno troviĝas 15 km. Bystrá situas apud Nacia parko Malaltaj Tatroj.
Historio
La unua mencio devenis el 1673 en formo "Wistra". Ĝis la 18-a jarcento oni minadis oron kaj arĝenton. Baldaŭe ferofandejo funkciis en la vilaĝo. En 1828 loĝis tie en 23 domoj 199 homoj. Nur en 1896 la komunumo iĝis municipo. En 1910 loĝis en Sebesér 266 homoj, plejparte slovakoj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Brezno, poste al Ĉeĥoslovakio, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1960-1990 la municipo estis en Mýto pod Ďumbierom. En 2001 loĝis en Bystrá 201 homoj (189 slovakoj, 4 ĉeĥoj, 3 germanoj).
Vilaĝservoj estas gastejoj, restoracioj, skiejoj.
Uedo al-Ahmar
Uedo Al-Ahmar konata ankaŭ kiel Uedo al-Hamra estas urbeto en Libio, Distrikto Sirto. Ĝia nomo signifas "La Ruĝa Valo". Uedo al-Ahmar situas 100 km oriente Sirt, naskiĝloko de la libia gvidanto Muammar al-Gaddafi.
Atalaia do Norte
Atalaia do Norte estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 15.153 enloĝantojn en 2010.
Atalaia do Norte signifas en la portugala "Norda turfortikaĵo".
Petrov Val
Petrov Val (ruse Петров Вал) estas urbo en Volgograda provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 18218503.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1988.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Ilovla (Иловля) (enenfluaĵo de Don (Дон)).
En la urbo estas fervoja stacio, krucejo de du linioj, la ĉefa el kiuj estas Volgogrado - Saratov.
En jaro 2002 la urbo havis 14,7 mil loĝantojn.
Langjökull
Langjökull estas kutime priparolanta kiel la dua plej grandarea glaĉero de Islando kun 925 km2. Tamen, ekde 1840 ĝi malkreskas, kaj malkreskas pli rapide ol la simile granda Hofsjökull, kaj nuntempe iliaj areoj similas. Ĝi troviĝas preskaŭ en la mezo de Islando,, okcidente de Hofsjökull. La plej alta pinto de Langjökull estas 1355 metroj.
Troviĝas almenaŭ du vulkanaj sistemoj sub la glaĉero.
Konstancja Czartoryska
Vivo
Konstancja Poniatowska estis priskribata kiel persono eksterordinare inteligenta kaj ambicia, sed samtempe estis tre religia, preskaŭ devota. Verŝajne ŝia dua filo Franciszek estis junaĝe destinita al klerikaro kaj sendita al animzorga seminario. Septembre 1733 Konstancja kune kun infanoj forveturis al Gdańsk, kie loĝis dum ses jaroj, zorgante pri ĉiuflanka edukado de siaj infanoj. En 1739 revenis al Varsovio, kie daŭris konstruo de la palaco de familio Poniatowski ĉe la str. Krakowskie Przedmieście laŭ projekto de Jan Zygmunt Deybl. Komence ŝi kunlaboris kun siaj fratoj, fine de la vivo retiriĝis de politika vivo, kverelita kun gefratoj. Entombigita en Janów, nun Ivano-Frankove (Lviva provinco).
Bibliografio
K. Zienkowska, Stanisław August Poniatowski, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Vroclavo 2004, ISBN 83-04-04725-X, p. 9–11, 15–17, 25–30, 66–70.
Petergof
Petergof (ruse Петергоф, de la germana Peterhof "korto de Petro") estas urbo en Sankt-Peterburgo en Rusio. Administre ĝi estas distrikto de Sankt-Peterburgo. La urbo estas konata pro la cara rezidejo Peterhofo kaj pro la universitata urbeto de la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato.
Ekde julio 2006 la urbo ekhavis statuson de scienca urbo, kio ebligas por ĝi specialan financadon el la federacia buĝeto por subteni la sciencajn instituciojn. La ĉefaj esplordirektoj de la sciencurbo estas organika kemio, elektroniko kaj telekomunikado, inkluzive de militistaj teknologioj.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 40290501.
La urbo estis fondita en jaro 1709.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1762.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 812 (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas sur suda bordo de la Finna golfo.
En la urbo estas fervoja stacio Novij Petergof (Новый Петергоф).
En jaro 2002 la urbo havis 64,8 mil loĝantojn.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Márk Lelkes
Márk Lelkes [lelkeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lelkes Márk estas hungara skulptisto. Márk Lelkes naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Márk Lelkes studis en Hungara Belarta Universitato inter 1992 kaj 1997 akirinta diplomon en lasta jaro, poste li studis samloke en la majstrokurso (1997-1999). Lia ĉefinstruisto estis Ádám Farkas (skulptisto). Ekde 2001 li aranĝas internacian simpozion en Zalaszentgrót. En 2004 li fondis artan societon, kies gvidanto li estas. Li studvojaĝis al Svedio, Grekio, Portugalio, Hispanio, Britio, Italio. Li ricevis premion en 2012.
Nufalija
Nufalija (arabe النوفلية) (aliaj internaciaj nomformoj estas An Nawfalīyah, An Nufaliyah, An Nūfalīyah, En-Nofilia, En-Nofilía, Nofilia, Nofilía, Nufilia, Zauia-en-Nofilia, Zauiet en-Nofilia) estas urbeto en la dezerto, en Distrikto Sirto, Libio.
Ĝi situas en la iam Distrikto Bin Ĝavad, ĉ. 20 km okcidente de Bin Ĝavad kaj 15 km sudoriente de Marsa al Uvaija.
Dum la dua mondmilito, ĝi estis loko de bataleto fine de 1942, kiam kelkaj retiriĝantaj fortoj de Rommel elĉerpis sian fuelresurson. Tiutempe Nufalija estis eta fortikita loko kun kelkaj italaj konstruaĵoj, aldone al moskeo, kelkaj vendejoj kaj lernejo.
Márton Keleti
Márton KELETI, hungare Keleti Márton estis hungara reĝisoro, altlerneja instruisto.
Márton Keleti naskiĝis la 1905 en Budapeŝto - mortis la  1973 en Budapeŝto.
Biografio
Márton Keleti komence reĝisoradis en teatroj. Li interesiĝis pri la filmoj en la 1930-aj jaroj. Dum la 2-a mondmilito li ne laboris, sed poste tuj li reĝisoradis filmon. Ekde 1950 li ricevis taskon kaj postenon ankaŭ en la Teatra Altlernejo. Baldaŭe li ekhavis mondfamon, ekde la 1960-aj jaroj li ricevis taskojn de Hungara Televizio. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951, 1953, 1954, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Belmont (Alzaco)
Belmont (jen france, origine alemane Bémont kaj germane Schönenberg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Flensburga fjordo
La flensburga fjordo - germane Flensburger Förde, dane Flensborg Fjord - estas malvasta branĉo en la okcidenta parto de la Balta Maro ĉe la orienta flanko de Jutlando (geografie ĝi apartenas al la kila golfo, la sudokcidenta parto de la maro). El fake geologia vidpunkto malgraŭ la dana kaj germana terminoj ne vere temas pri fjordo, sed pri glaciepoka tunela valo - tamen pro la tradiciiĝintaj nacilingvaj nomoj kaj pro manko de konciza termino anstataŭ la malpraktike longa faktermino "glaciepoka tunela valo" sencas neformale uzi la vorton fjordo en priskribo de la marbranĉo. La flensburga fjordo konsistigas la ŝtatan limon inter Danio kaj Germanio, kaj per tiu limo la historia regno Ŝlesvigo duonigas je norda, dania kaj suda, germania partoj. Ĉe la okcidenta finaĵo de la flensburga fjordo situas la urbo Flensburg, kaj tiu okcidenta finaĵo samtempe estas la plej okcidenta punkto de la Balta Maro.
Sekto
Sekto estas grupo de personoj, kiuj distingiĝas de la anoj de grandaj religioj (aŭ eventuale partioj aŭ filozofiaj skoloj) per apartaj konvinkoj aŭ kondutoj.
Ĝi povas ankaŭ esti malsamaj fluoj de la sama religio. Ekzemple, la tibeta budhismo enhavas 4 ĉefajn sektojn: Nyingmapa, Kagyüpa, Sakyapa kaj Gelugpa.
La vorto sekto, laŭ frukristanaj asertoj, devenas ĉu de la Latina "sequi" (sekvi - nome specifan instruon) ĉu de "secare" (distranĉi - nome la eklezian unuecon).
Nuntempe oni nomas sekto ĉefe tiajn grupojn, kies agojn oni malakceptas - ekzemple pro tio, ke ili igas siajn anojn rompi kontaktojn al siaj parencoj kaj aliaj homoj ekster la koncerna grupo aŭ dediĉi tre (tro?) multe da tempo aŭ mono al la grupo (vidu ankaŭ: cerbolavado). Ekzemplo de sekta agado, kiu ŝokis la mondon, estis la amasa suicido de pli ol 900 anoj de la Popoltempla sekto en 1978 en Gujano.
Ŝukorno
Ŝukorno ankaŭ preventas difektiĝon de la kalkanuma ŝuparto dum surmetado de la ŝuo. Per ŝukorno la piedo pli facile ŝoviĝas en la ŝuon kaj la kalkanparto de la ŝuo ne faldiĝas internen, pro kio la postaĵo restas firma.
En antaŭaj tempoj la ilo estis farita el laŭlonge segita korno sed nuntempe plejofte el metalo aŭ plasto.
Angliers (Charente-Maritime)
Angliers [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 802 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Angliers estas vilaĝo en la nordo de Charente-Maritime, oriente de La Rochelle.
Angliers
Angliers estas la nomo de pluraj lokoj.
Dick Advocaat
Dick Advocaat aŭ plennome Dirk Nicolaas Advocaat - cirile  Дик Адвокат - estas nederlanda ekse profesia futbalisto kaj nuna futbala trejnisto. Li naskiĝis en Hago, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2010 li estas la trejnisto de la rusia nacia teamo de futbalo kaj gvidas ĝin en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012.
Antaŭe li en 2002–2004 jam estis trejnisto de la nederlanda nacia teamo de futbalo, en 2005 de tiu el la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, en 2005–2006 de la sudkorea kaj en 2009-2010 de la belga nacia teamo de futbalo. Inter tiuj fazoj li estis trejnisto de pluraj klubaj futbalteamoj en diversaj landoj.
Siajn aktivajn jarojn de profesia futbalisto li havis inter la jaroj 1966 kaj 1984 en pluraj klubaj futbalteamoj de Nederlando kaj Usono.
Autodromo Enzo e Dino Ferrari
Kurbiĝoj: 17
Plej rapida giro: 1:20:411 de Michael Schumacher (2004)
Paroĥo Orleans
La paroĥo Orleans - angle Orleans Parish, france Paroisse de Orléans - estas civila paroĥo de Usono en la subŝtato Luiziano, komparebla al usona kantono. La administra centro estas la urbo . La paroĥo estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Maurois (Nordo)
Maurois, prononco [], estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 378 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Maurois situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Pascal Coquelle, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Maurois apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Vim (programo)
De post kiam Bram Moolenaar unue eldonis ĝin en la jaro 1991, Vim akiris milojn da kapablaĵoj; multaj el ili estas speciale utilaj por redakti programkodon. Vim, origine farita kiel imito de vi por Amiga, estas havebla nun ankaŭ por multaj operaciumoj, inter ili Unix-ecaj operaciumoj, Windows, MS-DOS, OS/2 kaj OS X. Ĝi povas funkcii en konzolo aŭ kun grafika uzantinterfaco por Windows, la Fenestra Sistemo X, aŭ OS X.
Flers (stacidomo)
Flers estas franca stacidomo sur linio -, situanta en komunumo , en departemento Orne, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités Normandio kaj Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Argentan - Granville (405000).
Two and a Half Men
Intrigo
Charlie Harper estas persista fraŭlo, seksavida kaj alkoholaĵ-ŝata persono, kies tuta vivo ŝanĝiĝas, kiam lia freŝ-divorcita frato (Alan) kaj ties 10-jara filo (Jake) transloĝiĝas, alhejmiĝas.
La du fratoj (Charlie kaj Alan) ne ŝatas sian patrinon, krom tio, la najbarino (Rose) ofte ĝenas Charlie. Charlie estas sukcesa muzikverkisto por reklamoj, dum Alan estas kiropraktikisto. Alan ludas la mallertan, malbonŝancan homon.
Gravas ankaŭ la dom-prizorgistino Berta, kiu ofte daŭrigas ŝercajn dialogojn, parolas pikajn frazojn.
Pluaj gravaj aktoroj estas la belulinoj, aktualaj amatinoj de Charlie.
Emleben
Emleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. - administriĝas en la pli granda apuda komunumo Georgenthal.
Johano Strasser
Johano Roberto STRASSER (naskiĝis la en Leeuwarden, Nederlando) estas germana politologo, publicisto kaj verkisto. Ekde 1995 li estis ĝenerala sekretario de la germana PEN-Klubo, ekde 2002 li estas ties prezidanto.
Biografio
Johano Strasser devenas el internacia esperantista familio. Lia patro Robert Strasser naskiĝis kiel filo de francino kaj aŭstro en Sankta Luiso (Usono), lia patrino estis nederlandanino Maria Christina Melis. Ili ambaŭ estis pacifistoj kaj konatiĝis en internacia Esperanto-kongreso en Parizo. Laŭ Enciklopedio de Esperanto, kapvorto "Geedziĝoj Esperantistaj", liaj gepatroj geedziĝis en 1932, laŭ aliaj fontoj en 1933. Ili donis al siaj tri filoj esperantlingvajn personajn nomojn: Roberto Amato (naskita en 1934), Ludoviko Benato (naskita en 1936) kaj Johano Roberto.
Johano Strasser studis lingvojn ĉe filio de la Universitato de Majenco en Germersheim kaj fariĝis diplomita tradukisto. En 1967 li doktoriĝis pri filozofio en Majenco. De 1970 ĝis 1975 li estis vicprezidanto de la junulara organizo "Jusos" de la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD); ankoraŭ nuntempe li aktivas en SPD.
En 1987 aperis en germana lingvo lia unua romano "Der Klang der Fanfare" ("La sono de la fanfaro"), kies ĉefa heroo Karel Moises estas esperantisto. Tamen en intervjuoj en la gazetaro kaj en radio Strasser distanciĝis de la Esperanto-movado. Li verŝajne iom parolas Esperanton, kiel supozigas kelkaj esperantlingvaj citaĵoj en la romano.
En siaj rememoroj, aperintaj en 2007 sub la titolo "Als wir noch Götter waren im Mai. Erinnerungen.", li rakontis pri siaj gepatroj:
Lunatiko (muzikgrupo)
Lunatiko estas muzikgrupo, kiu produktas elektronikan muzikon en Esperanto. Ĝia ĉefkantisto estas Igor Wasilewski el Pollando kiu esperantiĝis en 2000. Stile temas pri elektronika muziko (trenco, haŭzo). Igor ankaŭ faras hiphopan muzikon kun la muzikgrupo Eterne rima.
Johano Strasser
Biografio
Johano Strasser estis membro de la Honora Komitato por 84-a Universala Kongreso de Esperanto en 1999 en Berlino.
Haren
Haren havas diversajn signifojn:
Petrovsk
Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon Petrovsk-Zabajkalskij.
Petrovsk (ruse Петровск) estas urbo en Saratova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 63428.
La urbo estis fondita en fino de la 17-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio Petrovsk-Saratovskij (Петровск-Саратовский).
En jaro 1959 la urbo havis 25 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 34 mil loĝantojn.
Televido Trwam
Televido Trwam (pole: Telewizja Trwam) estas pola televida stacio kun katolika-nacia karaktero kaj eduk-konsiloj. Ĝia sidejo situas en Toruń, kaj ĝi apartenas al la Fondaĵo Lux Veritatis, registrita en Varsovio. La stacio havas televidajn studiojn en Toruń, Varsovio, Tuchów, Lublin, Ĉikago kaj Toronto. Direktoro de la stacio estas pastro Tadeusz Rydzyk.
Komenco de la agado
Televido Trwam ricevis koncesion la 13-an de marca 2003, kaj inaŭguris sian agadon la 10-an de junio 2003 per transmisio okaze de la 750-a datreveno de la kunsido de Drohiczyn. Regula disvastigado de la programoj per satelitoj komenciĝis la 12-an de junio je la 18.00 per la preĝo Anĝeluso kaj informa servo.
Gábor Rácz (politikisto)
RÁCZ Gábor [ra'c] estis hungara politikisto, deputito en landkunveno de Hungario. Li naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1898 en Kézdivásárhely kaj mortinta la 25-an de junio 1954 en Felsőzsolca.
Biografio
Gábor Rácz havigis doktoradon pri ŝtat- kaj jursciencoj en Szeged. Ekde la 20-aj jaroj li apartenis al la rondo de Endre Bajcsy-Zsilinszky, ekde 1930 estis ano de la Nemzeti Radikális Párt, ekde 1934 li estis ĝia ĉefsekretario kaj redaktis la gazeton Szabadság. Ekde 1935 li aliĝis al Független Kisgazda Párt (FKgP). Li estis unu el organizantoj de kunsido en Miskolc en 1943, kiu postulis la elpaŝon de Hungarujo el la dua mondmilito. La hungaraj faŝistoj arestis lin post 15-a de oktobro 1944. Post la milito li estis ano de Debreceni Ideiglenes Nemzetgyűlés. En somero de 1947 oni eksigis lin el partio. En 1952 kune kun lia familio oni eklokigis lin al Hortobágy, de kie oni elliberigis lin en 1953 kaj loksidigis la familion lian en Felsőzsolca.
Televido Trwam
Evoluo
Julie 2011 Informoj de la Tago estis proponitaj al Premio Niptel por prezentado al la publika opinio temojn prisilentataj de aliaj amaskomunikiloj, kaj gravaj por granda grupo de la pola socio, kiel sciigado sen cenzuro de enketa esplorado pri la katastrofo de Smolensk.
Rigardeblo
De februaro 2011 la kanalon oni povas senpere spekti de IPhone kaj IPad de Apple.
Turnopunkto
La 15-an de februaro 2014 la pollingva soci-katolika Televido Trwam komencis tersurfacan ciferecan video-elsendon - rezulto de protestaj kontraŭdiskriminaciaj marŝoj kaj leteroj en Pollando kaj eksterlande kun kelkaj milionoj de subtenantaj personoj
Distingoj
Januare 2008 Televido Trwam, kune kun Radio Maryja kaj gazeto Nasz Dziennik estis distingita de la Medalo „Milito pro Christo” - insigno atribuata de Militista Episkopejo de la Pola Armeo "pro senkompromisa defendo de la vero, popularigo de patriotaj sintenoj, popularigo de la instruado de Johano Paŭlo la 2-a, promocio de kulturo kaj tradicio de Pola Militistaro".
Lagosa Laguno
La Lagosa Laguno aŭ en angla Lagos Lagoon estas laguno kiu kunhavas nomon kun la urbo Lagoso, Niĝerio, nome la dua plej granda urbo en Afriko, kiu kuŝas sur ties sudokcidenta bordo. La nomo derivas el la portugalaj navigantoj, kaj signifas 'lagoj' en Portugala lingvo kaj tiele 'Lagosa Laguno' estas ekzemplo de taŭtologia lokonomo.
Priskribo
La laguno estas pli ol 50 km longa kaj 3 al 13 km larĝa, separata el la Atlantika Oceano per longa sablejo 2 al 5 km larĝa, kiu havas marĉecajn marĝenojn ĉe la laguna flanko. Ties areo estas proksimume 6,354.7 km². La laguno estas neprofunda kaj ne trairebla fare de oceanveturaj ŝipoj, sed nur de pli malgrandaj boatoj.
La laguno ricevas la enfluon de la riveroj Ogun kaj Osun.
6.50158°N, 3.52249°W
Bence Bogányi
Bence Bogányi [bogAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bogányi Bence estas hungara fagotisto, altlerneja instruisto. Lia frato estas Gergely Bogányi.
Bence Bogányi naskiĝis en 1976 en Vác (Hungario).
Biografio
Bence Bogányi devenis de hungara muzikema familio. Li akiris siajn unuajn muziklecionojn pri fagoto en la aĝo de 9 jaroj. Precipe pro lingvolernado li akiris diplomon en Helsinko (Sibelius Akademio), poste same en muzikakademio en Malmö, fine en muzikakademio de Berlino (en 2004). Intertempe li maturiĝis en piarista gimnazio en Kecskemét kaj li studis muzikon ankaŭ en kolegio en Detmold. En la periodo de 1997 ĝis 2006 li fariĝis laureato de pluraj internaciaj muzikaj konkursoj. De 1997 ĝis 2002 Bogányi estis solista fagotisto ĉe la Finna Nacia Opero, ekde 2002 ĉe la Helsinka Filharmonia Orkestro. En 2005 li fariĝis solista fagotisto ĉe la simfonia orkestro de Berlina Radio kaj ekde 2007 li estis en la sama pozicio ĉe la Munkena Filarmonio. Ekde 2009 Bogányi instruas en universitato de Nurenbergo. Intertempe kiel solisto li vojaĝis tra tuta Eŭropo kun konataj orkestroj, krome kiel ĉambra muzikisto li akceptis multajn invitojn al gravaj festivaloj de Eŭropo. Li havas aŭstran hobojistan edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
Harmsdorf
Harmsdorf havas diversajn signifojn:
Christine de Pizan
Kristina de Pizano (1363–c.1434) estis la unua verkistino profesia el okcidenta historio. Krom verki, ŝi estis ankaŭ analizistino pri la mezepoka periodo. Ŝi forte luktis kontraŭ mizogineco kaj stereotipoj, kiuj estis kutimaaj dum tiu periodo en la artoj - kiuj estis vir-kontrolitaj. De Pizan verkis 41 verkaĵojn dum ŝia 30-jara kariero (1399–1429).
Ŝia sukceso venas el granda kvanto de novstila verkado kaj retorikaj teĥnikoj kiuj akre defiis rekonatojn viraj verkistoj, kiel Jean de Meun kiu, bedaŭrinde por Pizan, alkroĉigis misoginajn kredojn en ilia literatura verkaro.
En freŝaj jardekoj, la verkado de De Pizano reakiris publikatenton pro la klopodo de akademianoj kiel Charity Cannon Williard kaj Earl Jeffrey Richards.Kelkaj akademianoj argumentis ke oni devus rigardi ŝin kiel frua feminismanino (Feminismo), kiu efike uzis lingvon por konvinki pri tio ke virinoj povus ludi gravan rolon en la socio, kvankam tiu karakterizigo estis kontraŭita de aliaj kritikistoj, kiuj asertas la anakronisman uzon de la vorto, aŭ pri tio ke ŝiaj kredoj ne estis sufiĉe progresemaj por meriti tioman rekonon (Richards 1-2).
Vivo
Ŝi naskiĝis en Venezio. Vivis sian infanaĝon en la kortego de la rego Karlo la 5-a de Francio, kies biografion ŝi poste verkis. Post 10 jaroj de edzeco ŝi vidviniĝis kiam ŝi estis nur 25jara kaj de tiam ŝi devis vivteni sian familion (3 gefiloj) per verkado. Ŝi eĉ devis lukti en juĝprocezoj por rehavi sian heredaĵon. Ŝiaj unuaj verkoj estis priamaj kaj montris triston de propran ĉe vidvino. Poste ŝi eniris pli kaj pli en defendeo de virinoj kontraŭ antaŭĵuĝoj en verkoj de viroj (plej parto).
Kristina de Pizano naskiĝis en Veneco, Italio, en 1364. Ŝi estis filino de Tommaso di Benvenuto da Pizzano (Tomazo de Pizano; tiel nomita pro la origino de la familio en Pizo), kuracisto, profesoro pri astrologio kaj Konsilanto de la Respubliko el Veneco.
Sevran - Livry (pariza metrostacio)
Sevran - Livry estas estonta metrostacio sur linio 16 de la Metroo de Parizo, situanta en komunumo Sevran, en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
Monaĥejo Kobajr
La Monaĥejo Kobajr (Քոբայր) estas armena monaĥejo de la 12-a jarcento, kiu troviĝas en la marzo Lori, Armenio. Ĝia konstruado komenciĝis en 1171, sub regado de la bagratida branĉo kiu regis en Lori. Poste, la monaĥejo transiris al la zakaridoj kaj konvertita en kalcedona centro; la princo Ŝahenŝah Zakariano estas entombigita ĉi tie. En 1279, konstruiĝis turo en la centro de la komplekso kaj gastigis la tombojn de Mĥargrjel Zakariano kaj lia edzino Vaneni.
La restaĵoj de la ĉefa preĝejo konservas freskojn pri Jesuo, la Apostoloj, la Patroj de la Eklezio kaj aliaj sanktuloj. La plimulto de la nunaj skribaĵoj de la komplekso estas skribataj en la kartvela lingvo.
Kobajr estis en la kampanjo pri restaŭrado financata de la armena ŝtato kaj la helpo de Italio.
Jaboticaba
Jaboticaba estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 098 loĝantoj. .
Etimologio
La municipo donis sian nomon al la arbo Ĵabutikabo. La nomo Ĵabutikabo kaj de la portugala ekvivalento Jaboticaba, derivita de la tupia vorto jaboti / jabuti (testudo) + caba (loko), signifas "la loko kie troviĝas testudoj". La nomo ankaŭ estis interpretita kiel signifanta "kiel testuda graso", rilatante al la blanka pulpo de la frukto de la samnoma arbo Ĵabutikabo.
Anais
Anais estas la nomo de du komunumoj en Francio:
Petrovsk-Zabajkalskij
Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon Petrovsk.
Petrovsk-Zabajkalskij (ruse Петровск-Забайкальский) estas urbo en Transbajkala regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 76415.
La urbo estis fondita en jaro 1789 kiel loĝejo ĉe karbonferproduktanta kaj ferproduktanta uzino.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1926.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 30236, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 6 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en valoj de riveroj Balaga (Баляга) kaj ĝia enenfluaĵo Mikirta (Мыкырта).
En la urbo estas fervoja stacio Petrovskij Zavod (Petrovskij Uzino, Петровский Завод).
En jaro 1959 la urbo havis 29,8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 21,2 mil loĝantojn.
Phyllis Diller
Phyllis Ada Driver ( – ), kutime nomata Phyllis Diller, estis usona komediisto, aktoro, kantisto, dancisto, kaj voĉa artisto, plej konata pro sia bizareta sceneja personeco, sia sinmokema humura stilo, siaj sovaĝaj hararaj stiloj kaj vestoj, kaj la troigita graka rido.
Ŝi ludis multegajn rolojn, ĉefe en televido kaj kinofilmoj, inter kiuj elstaras la roloj de la Reĝino en A Bug's Life, Granny Neutron en The Adventures of Jimmy Neutron: Boy Genius, Thelma Griffin en Family Guy, kaj diversaj roloj en Robot Chicken.
Hans-Emil Schuster
.
Schuster laboris en la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf kaj en la Eŭropa suda observatorio (ESO). Li estis administra direktoro de la Observatorio La Silla. Li emeritiĝis en oktobro 1991.
Li partoprenis al la serĉo, la elekto kaj la testoj de la situoj por du observatorioj de ESO: la Observatorio La Silla kaj la Observatorio de Cerro Paranal (tiu ĉi estas la situo de la Tre Granda Teleskopo).
Li ankaŭ partoprenis al du sud-ĉielaj astronomiaj enketoj de ESO: la enketo ESO-B – Quick-Blue Survey (Rapida blua enketo) – finita en 1978, kiu estis la unua optika skano de la suda profunda ĉielo, kaj la Red Sky Survey (Ruĝa ĉiela enketo). Fotografioj estis faritaj per la 1 metro-diametra Schmidt-teleskopo de ESA en la observatorio de La Silla.
Malkovroj
Schuster malkovris la periodan kometon 106P/Schuster, kaj la kometon C/1976 D2 (tiam nomita kometo 1975 II aŭ 1976c), notinda pro ĝia perihelio de 6,88 AU, la plej granda iam observita je tiama epoko.
Li malkovris 25 asteroidojn, inter kiuj estas la apolona asteroido 2329 Orto kaj la amoraj asteroidoj 2608 Seneko, 3271 Ulo, 3288 Seleŭko kaj 3908 Nikso. Li observis la terrenkontan asteroidon 1978 CA kiu estis perdita kaj retrovita nur en 2003.
Li kunmalkovris la nanan galaksion Fenikson kun Richard Martin West. Li malkovris en 1976 la Globan Stelamason de Eridano, unu el la plej malproksimaj globaj stelamasoj for de la galaksia haloo. En 1980 li malkovris supernovaon en la galaksio NGC 1255.
Notindas, ke la "Spiralo de Schuster" (nana galaksio de Horloĝo) ne ricevis lian nomon, sed tiun de alia Schuster.
La asteroido 2018 Schuster ja estis nomita en lia honoro.