cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loket (burgo)
En la jaro 1795 la burgo estis (dum la regado de habsburgoj) ŝanĝita en arestejon (arestejo de la departementa kaj distrikta juĝo). Ĝi tre suferis per nesentemaj interrompoj, ĉar tiu ĉi periodo de 150 jaroj (ĝis la jaro 1948) nefavore tuŝis la burg-arkitekturon. La burgo poste estis enskribita en la liston de ŝtataj burgoj kaj kasteloj.
Tomoyuki Katabira
Tomoyuki Katabira (帷 智行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
Endre Jeszenszky
Endre Jeszenszky [jesenski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jeszenszky Endre estis hungara koreografo, baletisto, dancisto, instruisto. Lia edzino estis Gabriella Déry.
Endre Jeszenszky naskiĝis la en Somogyvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Endre Jeszenszky frekventis bazlernejon en Budapeŝto, kie li ofte spektaklis oerojn kaj baletojn. Li maturiĝis en gimnazio en Szeged, poste li studis en Budapeŝto kaj sekrete ankaŭ en baleta lernejo de Rezső Brada, kiun interrompis la soldatiĝo, pli posta la militkaptiteco. Tamen sen diplomo li iĝis baletisto de Nacia Teatro (Szeged) inter 1945-1949, poste en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1950. En Budapeŝto li finis majstrokurson, inter 1951-1955 li estis baletisto kaj dancisto de Gaja Teatro, krome li estis asistanto de Ferenc Nádasi. En 1955 li fondis propran baletan lernejon, kie li instruis ankaŭ ĵazan baleton, iom poste li instruis ankaŭ sketistojn. Li akiris diplomon en 1959. Inter 1974-1985 li instruis en ŝtata lernejo por cirkistoj, inter 1982-1988 li havis propran dancistan grupon. Ekde 1997 lia lernejo funkciis plu en Vác. Li ricevis premiojn en 1995 kaj 1996. Li edziĝis en 1955.
Katolikismo
Difinoj laŭ PIV
— vastasence la kristana religio, bazita sur la dogmaro kaj ritaro difinitaj de la 7 unuaj koncilioj kaj precipe en la kredkonfeso de Niceo
— malvastasence la kristana religio, bazita sur la dogmaro kaj ritaro difinitaj de ĉiuj ĝisnunaj koncilioj kaj agnoskanta la aŭtoritaton kaj neerarivecon de la papo.
Nomo
La vorto katolikismo originas el la greka adjektivo καθολική (katholiké) signifanta: universala, apartenanta al la tuto. Uzata de la Patroj de la Eklezio jam ĉ. 115 ekde Ignaco el Antioĥio.
Eklezioj
Konkreta formo de la katolikismo estas la romkatolika eklezio, kiu konsistas el 24 apartaj proprajuraj eklezioj. Inter ili la plej granda estas la okcidenta aŭ latina eklezio, la ceteraj nomiĝas orientaj katolikaj eklezioj.
La plej konataj neromkatolikaj eklezioj estas:
Estro de la romkatolika eklezio estas la ĉiama episkopo de Romo: la papo, kiu estas posteulo de la plej grava apostolo Sankta Petro.
La katolika diobildo
Bazo de tio estas kredo en la Sankta Triunuo: en la unusola Dio estas 3 personoj: Patro, Filo kaj Sankta Spirito.
Liturgio
Unu el bazaj platformoj de la eklezia vivo estas liturgio. Publikaj liturgiaĵoj en la Latina eklezio estas:
Ekzistaj kelke da liturgioj kaj pluraj regionaj variantoj, rezultantaj de lokaj tradicioj.
Aladár Zsélyi
Aladár ZSÉLYI (Hungara reĝlando, Csalár (nuntempa Čeláre en Slovakio), 12-an de decembro 1883 - Budapeŝto, 1-an de julio 1914) estis hungara teknika mekanika inĝeniero, aviadila piloto.
Li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József, jam dum lernado li okupiĝis pri flugmaŝinoj. Li planis la aviadilojn laŭ matematikaj kalkuloj kaj uzis sur tiuj novigojn. Li elprovis en 1914 la propran aviadilon, kiu atingis rapidopinton de 170 km/h. Li vundiĝis dum alteriĝo - somere de 1914 - kaj la vundo infektiĝis, li mortis.
Li okupiĝis ankaŭ pri la gasturbinoj.
Siriuso
Siriuso estas la ĉefstelo de la konstelacio Granda Hundo (α Canis Majoris = α CMa).
Ĝi havas luman videblan magnitudon de −1.47, kaj tial estas la plej luma stelo de la ĉielo. Ĝi apartenas al la suda parto de la tera ĉielo, sed estas videbla ĝis latitudo de 73 nordaj gradoj. Plej bona videblo estas en decembro kaj januaro, kiam ĝia pozicio kontraŭas tiun de la Suno.
Kvankam Siriuso aperas kiel unu stelo, ĝi vere konsistas el du steloj: Siriuso A estas ĉef-sekvenca stelo, Siriuso B estas blanka nano kun malforta lumo.
Ĝi estas unu el la steloj plej proksimaj al Suno (ĉirkaŭ 8,6 lumjaroj).
Amantes
Amantes (Geamantoj) estas hispana filmo de 1991. Ĝi estis bazita sur realaj okazaĵoj, nome la nomita murdo de La Canal; kaj verkita (kun aliaj) kaj reĝisorita de Vicente Aranda. Oni planis ĝin dekomence kiel epizodo de la televida serio La huella del crimen, la produktoro Pedro Costa pensis pri pli ambicia eblo, kaj la iniciato rezultis en kina filmo, fakte tre sukcesa kaj premiita.
Intrigo
La filmo rakontas la historion de provinceca junulo, Jorge Sanz (Paco), kiu, post la militservo en Madrido dum la postmilito, instaliĝas ĉe virino, Victoria Abril (Luisa). Ekde tiam li dubas inter sia aminda fianĉino, Maribel Verdú (Trini, servistino de militista oficiro) kaj sia pli aĝa amantino, nome sia gastigantino, pli seksalloga. Finfine, la geamantoj adoptas tragedian solvon.
Libertarias
Intrigo
En la unuaj tagoj de la hispana enlanda milito juna monaĥino, kiu fuĝis el sia konvento, konis hazarde grupon de anarkiistaj milicaninoj de la feminista organizaĵo de la hispana liberecana movado nomita Mujeres Libres, inter kiuj kelkaj eks-prostitutinoj kaj laboristinoj de la tekstila industrio. Ŝi akompanos ilin kun la Kolono Durruti al la fronto de Ebro proksime de Zaragozo, kie ŝi suferis la militon kaj vivis la detalojn de Hispana Revolucio (1936). Ili frontas ne nur la danĝeron de la malamikoj, kiuj aspiras perforti ilin, sed ankaŭ ioman opozicion de la respublika tendaro, inkluzive de sektoroj de iliaj anarkiismaj samideanoj, kiuj preferas vidi la virinojn en ariergardaj industrioj, anstataŭ en la batalfrontoj.
Koichi Miyao
Koichi Miyao (宮尾 孝一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
Hispana Esperanto-Kongreso
La Hispana Esperanto-Kongreso estas jare okazanta Esperanto-renkontiĝo de esperantistoj de Hispanio, organizata de Hispana Esperanto-Federacio.
En la numero de Kongresoj estas ĝenerale enkalkulataj la tri nomataj "Diskutantaj kunvenoj de Esperantistoj de Iberaj landoj" en Barcelono (25a-30a de junio 1920), Zaragozo (26a-29a de majo 1921) kaj Valencio (printempo de 1923). La 4-a okazinta en Bilbao jam estis nomata Kongreso. 7 kromaj kongresoj okazis antaŭ la interna milito. En 1951 okazis la unua postmilita Kongreso en Terrassa (proksime al Barcelono). De tiam la kunvenoj okazas ĉiujare, preskaŭ ĉiam en someraj monatoj.
Sirius
Sirius estas kvarageneracia partikla akcelilo en Campinas, ŝtato San-Paŭlio, Brazilo. Ĝiaj instalaĵoj, en la rondforma konstruaĵo je 68 mil kvadrataj metroj, apartenas al la brazila Ministerio pri Scienco, Teknologio, Novigo kaj Komunikado. La akcelilo havas cirkonferencon je 518 metroj kaj emitancon je 0,27 nanometroj-radianoj. Tio igas ĝin unu el la plej brilaj fontoj de sinkrotrona radiado en la mondo.
Hispana Esperanto-Kongreso
Kongresaj urboj
Jen mapo kun la urboj iam gastigintaj la Hispanan Esperanto-Kongreson. Oni interkrampe indikas nombron de kongresoj en plurfoje gastigintaj urboj. Verda koloro indikas, ke la urbo iam gastigis Universalan Kongreson de Esperanto.
Katuno
Katuno laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas malpeza kotona teksaĵo, ĝenerale surpresita per koloraj desegnaĵoj, aŭ alivorte tolo el kotonaj fibroj: indieno, kalikoto, kretono, nankeno kaj perkalo estas katunoj.
Březka (Železnice)
Březka situas en katastra teritorio Cidlina kun areo 4,44 km².
6349 Akapulko
6349 Akapulko estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Masahiro Koishikawa, elde la "Stacio Ajaŝi" de la observatorio de Sendai en Japanio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la meksika urbo Akapulko, marhaveno en la provinco Guerrero kaj ĝemelurbo de Sendai de 1973.
Hiroto Miyauchi
Hiroto Miyauchi (宮内 寛斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
NGC 7220
NGC 7220 (aliaj indikoj — ESO 532-28, MCG -4-52-20, PGC 68241) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nek (Kantisto)
Nek (n. 6-a de januaro 1972 en Sassuolo, Italio ; lia nomo reala estas Filippo Neviani) estas kantisto kaj muzikisto popmuzika itala.
Winsum
La vilaĝo havas tri rifuĝmontetojn, tiu de Winsum mem, Bellingeweer kaj Obergum.
La norda parto Obergum kelkfoje estas vidata kiel aparta vilaĝo, ĉar ĝi situas je la alia flanko de la akvujo Winsumerdiep. Tio ankaŭ rilatas al la fakto ke la vilaĝo havas du ĉefstratojn, la Hoofdstraat-W (W estas de Winsum) kaj la Hoofdstraat-O (O estas de Obergum).
Winsum kaj Obergum origine estas ligitaj per ŝtona arkponto, nomata "la Arko" kaj hoogholtje (alta ponto por piedirantoj), la Jeneverbrug (Juniperobranda ponto).
Winsum posedas belan kirkon, la Torenkerk (Turkirko), de kiu la ŝtuparo al la turo situas je la ekstera parto.
(9035) 1990 SH1
(9035) 1990 SH1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Olympus
Nomo
La nomo - kiel facilas imagi - aludas al la grekia monto Olimpo, kie laŭ la helena mitologio loĝu la antikvaj dioj. Ĝi asociiĝu kun alta nivelo, eksterordinara elstareco kaj ankaŭ kun sukcesa olimpia sporta konkuro.
Winsum
La vilaĝo ankaŭ havas du okedrajn platformajn muelejojn. La plej malnova estas 'De Vriendschap' (La amikeco) estis ekuzata en 1801 kiel senŝeligmuelejo kaj meze de la 20-a jarcento transformita al grenmuelejo. Iom pli en la direkto de la vilaĝa centro tuj apud la vilaĝa placo situas sur la mueleja monteto la gren- kaj senŝeligmuelejo 'De Ster' (La Stelo) el 1851. Ambaŭ muelejoj estas freŝdate restaŭritaj kaj regule funkcias danke al kelkaj volontulaj muelistoj.
(9035) 1990 SH1
Ĝi estis unuafoje observita la elde la Nacia Observatorio de Hajdelbergo - Königstuhl ; de tiu observo, kiu ne permesis determini orbiton, ĝi ricevis la numeron A904 SD.
Olympus
Produktaro
Inter la kompania produktaro estas analogaj kaj digitalaj fotiloj kiel ekzemple la tipo Olympus E-3. Krom tio la kompanio ofertas interalie fiksajn kaj flekseblajn endoskopojn por medicinaj kaj industriaj uzoj, mikroskopojn kaj altrapidajn filmilojn kaj materialesplorilojn, kaj aldone estas la plej granda produktanto de digitalaj diktiloj. Sonografiaj sistemoj por medicinaj kaj industriaj uzoj, lornoj kaj pliaj optikaj iloj estas kromaj produktaĵoj.
Winsum
La konata Pieterpad kondukas tra Obergum kaj Winsum.
Ekde la 1-a de januaro 2019 ekestis la municipo Het Hogeland, el fuzio de Winsum kun la municipoj Bedum, Eemsmond kaj De Marne.
Je la 17-a de aŭgusto 2020 Winsum estis elektita kiel la plej bela vilaĝo de Nederlando.
Subdivido
La municipo Winsum enhavas la sekvajn vilaĝojn: Abbeweer, Adorp, Aduarderzijl, Alinghuizen, Allersma, Antum, Arwerd, Baflo, Bellingeweer, Beswerd, Bolshuizen, De Dingen, De Raken, De Vennen, Den Andel, Duisterwinkel, Ernstheem, Ezinge, Feerwerd, Garnwerd, Groot Wetsinge, Hammeland, Hardeweer, Harssens, Hekkum, Hiddingezijl, Klein Garnwerd, Klein Wetsinge, Krassum, Lutje Marne, Lutke Saaksum, Maarhuizen, Obergum, Oldenzijl, Oostum, Ranum, Rasquert, Saaxumhuizen, Sauwerd, Schapehals, Schaphalsterzijl, Schilligeham, Schifpot, Het Schoor, Suttum, Takkebos, Tijum, Tinallinge, Valkum, Wierum, Wierumerschouw (parte) kaj Wildeveld.
Moldova-Sulița
Moldova-Suliţa [moldova sulica] estas komunumo en la nordo de Rumanio inter la montaroj Feredeu [feredeŭ] kaj Mestecăniş [mestekəniŝ]. Ĝi troviĝas je latitudo de 47º41' N kaj longitudo de 25º14' E. Ĝi estis fondita, en la komenco de la 19-a jarcento, de komunumo de huculoj. La meza alteco super la marnivelo estas ĉircaŭ 1 000 metroj kun la ĉirkaŭaj montoj atingante 1 500 metrojn. La rivero Moldova fluas tra la vilaĝo. Aliaj akvofluoj estas la riveretoj Lucina [luĉina] kaj Suliţa [sulica]. La loĝantaro nombras ĉirkaŭ 1 500 personoj. 12 kilometrojn norden troviĝas la limo kun Ukrainio. La vilaĝo Benia ankaŭ apartenas al la administrado de la komunumo.
NGC 7221
NGC 7221 (aliaj indikoj — ESO 467-18, MCG -5-52-43, AM 2208-304, IRAS22083-3048, PGC 68235) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Takahito Ichinoi
Takahito Ichinoi (一井 賢人, n. ) estas japana futbalisto.
(9036) 1990 SJ16
(9036) 1990 SJ16 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Takahito Ichinoi
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
(14442) 1992 SR25
(14442) 1992 SR25 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ryosuke Sagawa
Ryosuke Sagawa (佐川 亮介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
István Csáki
Biografio
István Csáki post siaj studoj en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István de Miercurea Ciuc, li dilomitiĝs pri grafiko en la arta universitato de Temeŝvaro en 2001. Li studis ankaŭ kiel stipendiulo en la Hungara Arta Universitato de Budapeŝto. De 2006 li estas ano de Landa Unuiĝo de Hungaraj Artistoj.
Olimpo
Olimpo (greke "lumplena") estas la plej alta monto de Grekio kaj de la Balkano, kune kun Musala en Bulgario, kiuj ambaŭ havas la altecon de 2.925 metroj (laŭ iuj indikoj). La monto ene de Grekio situas en la pleja nordo de la provinco Lariso de la regiono Tesalio kaj en la pleja sudo de la provinco Pierio de la regiono Centra Makedonio.
Krome, sur la mediteranea insulo Kipro ekzistas samnoma monto.
Pierre Mauroy
Pierre MAUROY (naskiĝis en Cartignies (Nord), mortis ) estis franca politikisto de la Socialista Partio. De 1973 ĝis 2001 li estis urbestro de Lille kaj de 1974 ĝis 1981 li estis prezidanto de la Regiona Konsilio de Nordo-Kaleza Markolo. En 1981, François Mitterrand gajnis la elektojn kiel Prezidanto de Francio, kaj Pierre Mauroy estis nomumita ĉefministro de Francio de 1981 ĝis 1984. Li estis elektita Unua Sekretario de la Socialista Partio en 1988 kaj rezignis en 1992.
Olimpo
Mitologio
Laŭ la greka mitologio, Olimpo estas la sidejo de la dioj. Tie estus pordego de nuboj kiun la Sezonoj (la diinoj kiuj gardis ĝin) malfermis por permesi la trairon de la Ĉieluloj al la tero, kaj por akcepti ilin revenantaj. La dioj havis siajn apartajn hejmojn; sed ĉiuj, kiam alvokitaj, iris al la palaco de Zeŭso, kio ankaŭ aplikis al la specoj de dioj kies kutima loĝejo estis la tero, la akvoj, aŭ la submondo. Estis ankaŭ granda aŭlo en la palaco de la Olimpa reĝo, kaj tie la dioj festenis ĉiutage je ambrozio kaj nektaro, iliaj manĝaĵo kaj trinkaĵo. La bela diino Heba ĉirkaŭdonis la nektaron. Tie ili konversaciis pri la aferoj de la ĉielo kaj la tero; kaj dum ili delikate trinkis sian nektaron, Apolono, la dio de muziko, ravis ilin per la tonoj de sia liro, kun kiu la Muzoj (naŭ diinoj kiuj inspiris homojn al poezio, muziko, k.a. artoj) kantis responde. Kiam la Suno subeniris, la dioj enlitiĝis por dormi en siaj apartaj hejmoj.
Atena kaj la Gracioj teksis la robojn kaj aliajn partojn de vestaĵo de la diinoj, kaj ĉio de pli solida naturo oni formis el la diversaj metaloj. Hefesto estis arkitekto, forĝisto, armilisto, konstruanto de ĉaroj, kaj artisto de ĉiu faraĵo en Olimpo. Li konstruis la domojn de la dioj el latuno; li faris por ili la orajn ŝuojn per kiuj ili paŝis sur la aero aŭ la akvo kaj moviĝis de loko al loko kun la rapido de la vento, aŭ eĉ de pensoj. Li hufferis la ĉielajn ĉevalojn ankaŭ el latuno, kiuj forportis la ĉarojn de la dioj tra la aero, aŭ laŭ la surfaco de la maro. Li povis doni al siaj lertaj faritaĵoj memmovadon, por ke la tripiedaĵoj (la tabloj kaj seĝoj) povu moviĝi per si mem el kaj en la ĉielan aŭlon. Li eĉ donis inteligenton al la ora mekanika ĉambristo kiun li devigis servi lin.
Martigny-Combe
Martigny-Combe estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 2240 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de Martigny-Combe estas Martigny-Croix.
Geografio
La komunumo Martigny-Combe situas en la franclingva Suba Valezo ĉe la orienta bordo de la rivero Dranse, suda alfluanto de Rodano, sudokcidente de la urbo Martigny. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj vilaĝetoj Assarlay, Martigny-Croix, Ravoire, Les Rappes, La Fontaine, Le Brocard, Le Borgeaud, Le Cergneux, Le Pied du Château, Le Fays, Plan-Cerisier, Le Perrey kaj La Crettaz kaj multnombraj malgrandetaj setlejoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 37,63 km², de kiuj 61,1% estas kovritaj de arbaro, 15,4% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.
Unilingue
Unilingue estas unu el planlingvoj proponitaj de Aldo Lavagnini (aliaj estas Interlingue (Lavagnini), Monario,Mondilingwo, Mondlinguo kaj Mondi Lingua) en 1924. La aŭtoro lasis siajn projektojn kaj estis ano de Academia pro Interlingua.
László Vári Fábián
László Vári Fábián [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vári Fábián László estis ukrainiana hungara poeto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (2005).
Martigny-Combe
Trafiko
Tra Martigny-Combe pasas en oriento la kantona ĉefvojo n-ro 21 al la Montpasejo Granda Sankta Bernardo al Aosta kaj aliflanke la kantona ĉefvojo n-ro 203 de Martigny trans la Forclaz-Pasejo al Chamonix en Francio.
Historio
Ek de la jaro 999 Martigny-Combe apartenis al la Voktejo Martigny, kies centro estis Les Rappes. Martigny-Combe estis kvartalo de la grandkomunumo Martigny kaj sin subdividis en la 17-a ja 18-a jarcento mem al la du duonkvartaloj Combe inférieure kaj Combe supérieure. La nuntempa politika komunumo Martigny-Combe estiĝis en la jaro 1841, kiam ĝi estis disigita de la grandkomunumo Martigny.
László Vári Fábián
László Vári Fábián naskiĝis la en Vilok (Sovetunio, nun en Ukrainio).
Unilingue
Liberit sin arbitralit, simplicit sin puerilit vel simplicismo, logicit et rationalit sin artificiosit et ridiculo exajeration, internationalit elemens sin sacrifar ad it rationalit formens et pulcritud lingues, maxime naturalit sin pedissequal kollexio arregularitens, maxime flexibilit et virit expressios realizate kum medien simpliste maxime facilit komprensios et uzus kurrant pro allo poplon.
Traduko: Libereco sen arbitreco, simpleco sen infaneco aŭ simplaĉeco, logikeco kaj racieco sen artfariteco kaj ridinda troigo, internaciaj elementoj sen sakrifiki al tio raciemajn formojn kaj belecon de la lingvo, plejgranda natureco sen granda aro de neregularecoj, maksima fleksebleco kaj fortaj ekspresoj faritaj per simpla medio, plejsimpla komprenebleco kaj uzo kuranta al ĉiuj popoloj.
14443 Sekinenomatsu
14443 Sekinenomatsu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Pino de Sekine (japane 関根の松; Sekine-no-matsu), agnoskita kiel speciala natura trezoro, kun taksita aĝo de 370 jaroj kaj alto de 6 m. La arbo staras en la urbeto Sannohe, gubernio Aomori.
Samuel von Brukenthal
Samuelo de BRUKENTHAL (naskiĝis en 1721 en Nocrich (germane Leschkirch, hungare Újegyház), mortis en 1803 en Sibio) estis barono kaj guberniestro de Transilvanio.
Li estis ano de transilvania, german-etna ŝtat-oficista familio. Lia patro en 1704 estis nobeligita. Samuel vizitis lernejojn en Sibio kaj Cluj; poste li studis jurisprudencon, administradon, politik-sciencon kaj filozofion en Halle kaj Jena.
En 1745 von Brukenthal edziĝis kun Sophie Katharina Klockner, filino de la urbestro de Sibio, kaj akiris la civitanecon de Sibio.
Poste li en Vieno iĝis provinca kanceliero ĉe la kortego de la aŭstria imperiestro. Tie li establis diversajn kolektaĵojn kaj valoran bibliotekon.
En 1762 von Brukenthal iĝis barono, en 1777 guberniestro de Transilvanio. Li estis la sola german-etna transilvaniano ("sakso"), kiu atingis tiun plej altan reĝ-oficon de Transilvanio. Li strebis plibonigi la viv-kondiĉojn, precipe de la servutuloj, kaj enkondukis imposton pri enspezoj kaj posedaĵoj. Li subtenis la junan Gheorghe Lazăr, kiu poste fondis la lernejan sistemon de Rumanio.
Von Brukenthal, kies sola filino mortis kvar-jar-aĝa, testamentis sian tutan posedaĵon al publikaj celoj. Li estis entombigita en la evangelia kirko de Sibio. La gimnazio de Sibio, la muzeo kaj biblioteko portas lian nomon.
Ferdinand Bellermann
Ferdinand Konrad BELLERMANN (naskiĝinta la 14-an de marto 1814 en Erfurto, mortinta la 11-an de aŭgusto 1889 en Berlino) estis germana pentristo (ĉefe de pejzaĝoj).
Vivo
Li pasigis la infanajn jarojn ĉe fermbieno en Luneburga erikejo, la junaĝan periodon en Erfurto kaj la trejnadan tempon en Vajmaro ĉe la Duka pentradolernejo. Li volis fariĝi pentristo de porcelanaĵoj sed pro okula febleco ĝi devis ĉesigi la trejnadon. Ekde 1833 li studis ĉe Akademie der Künste en Berlino ĉe la pejzaĝpentristoj Carl Blechen kaj Wilhelm Schirmer. Kun Friedrich Preller la Maljuna kaj ties disĉiplo Sixt Thon li vojaĝis norden, al Rügen, en 1839. Unu jaron poste li atingis kune kun Carl Hummel kiel aldona akompananto tra Belgio kaj Nederlando Norvegion.
Restado en Venezuelo
Influega por la resto de la kreiva agado de Bellermann estis vojaĝo al Venezuelo de 1842-45 kiun peris Alexander von Humboldt kaj financis reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a (Prusio). Do ĉirkaŭ kvar dekoj da jaroj post la vojaĝo de Humboldt en Sudan Amerikon Bellermann desegnis la tropikajn pejzaĝojn kaj aparte la buntecon de ekzotika flaŭro. Lia intenco kvazaŭ fote bildigi botanikajn kaj topografiajn specialaĵojn bonege senteblas ĉe la grandformataj krajondesegnoj. Laŭ la modelo de Humboldt li kaptis la diversajn fiziognomiojn de la pejzaĝoj kaj de la kreskaĵaro de Suda Ameriko kaj prilaboris siajn studojn poste al grandaj pejzaĝpentraĵoj (kelkaj faritis laŭ komisio de la prusa reĝa kortego). En ses taglibroj la pentristo priskribis la dumvojaĝajn travivaĵojn kaj kelkajn situaciojn trapasitajn sub danĝero de morto.
Berlino kaj Italio
La motivaro de Bellermann pliriĉiĝis per du vojaĝoj al Italio en 1853/54 kaj 1877. La akriban studadon de germanaj pejzaĝoj, de Turingio tra la Harca regiono kaj la ĉirkaŭaĵoj de Berlino ĝis la Balta Maro, oni vidas en la kompleta verkaro. En la pli malfruaj verkoj Bellermann interesiĝis pri ŝanĝantaj lumsituacioj kaj atmosferoj de ununura motivo depende de sezono, horo de pentrado ktp.
En la jaro 1857 li nomumitis akademia profesoro en Berlino kaj iĝis en 1866 instruisto de la pejzaĝkursoj kiel posteŭlo de Schirmer. Tiel li sukcesis transdoni al junaj artistoj siaj ideoj, ekz. pri balanco inter akurata observado kaj komponada idealo. Tamen li ĉemorte estis forgesita artisto.
Bulle
Bulle estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Universala
Universala estas planlingvo proponita de eksvolapukisto Eugen Heintzeler el Germanio en 1893. Simile al Esperanto, ĝi estas bazita sur naturaj lingvoj, ĉefe la latina kaj latinidaj lingvoj, kvankam ĝi havas gramatikajn elementojn a priori. Ĉefa fonto de vortprovizo estas la hispana kaj portugala lingvo. Ĝi markas la partojn de diskurso sed la derivacio estas malmute regule. Ĝi ankaŭ ne havas afiksojn tro ekzatajn. Eble ĝi estas kompromiso inter volapuko kaj Esperanto.
Nombroj (1-10): un du tri kar kin ses set ok nov dek
=Bibliografio=
HEINTZELER, Eugen Universala. Weltsprache auf grund der romanischen sprachen und des latein Stuttgart, J. Roth, 1893. 76 p. fold tab. 22 cm.
(9045) 1991 PG15
(9045) 1991 PG15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
(162474) 2000 LB16
(162474) 2000 LB16 estas terrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de la Tero, ĝia suprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la ceteraj planedoj.
• Ĝia marsa MOID estas 0,27014 astronomia unuo (40,412 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,003713 astronomia unuo (nur 555 400 kilometroj),
Daisuke Kitahara
Daisuke Kitahara (北原 大奨, n. ) estas japana futbalisto.
(162474) 2000 LB16
Orbito
• ĝia venusa MOID estas 0,24384 astronomia unuo (36,478 milionoj da km).
Daisuke Kitahara
Li futbalis ĉe YSCC Yokohama.
Guðbrandur Þorláksson
Guðbrandur Þorláksson (1541-1627) estis matematikisto, kartografiisto, kaj episkopo en Hólar, Islando. Li studis ĉe la katedrala lernejo ĉe Hólar kaj ĉe la Universitato de Kopenhago, kaj poste estis rektoro ĉe la lernejo de Skálholt, pastro ĉe Breiðabólstaður kaj episkopo de Hólar de la 8-a de aprilo 1571 ĝis sia morto je la 20-a de julio 1627.
(162474) 2000 LB16
Orbito
• La ĝi pasis al 0,02055 astronomia unuo (3,074 milionoj da km) de la Tero,
NGC 7222
NGC 7222 (aliaj indikoj — UGC 11934, MCG 0-56-12, ZWG 377.35, NPM1G +01.0542, PGC 68224) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lucas Coutinho Tavares
Lucas Coutinho Tavares (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe SC Sagamihara.
(162474) 2000 LB16
Orbito
• la ĝi pasos al 0,01103 astronomia unuo (1,650 miliono da km) de la Tero kaj al 0,00837 astronomia unuo (1,252 miliono da km) de la Luno
Peklado
Peklado estas la procezo de manĝaĵo-konservado kiam manĝaĵo estas enmetata en solvo de salakvo kaj/aŭ acido (ofte vinagro). Ĉi tiu procezo povas konservi manĝaĵon dum multaj monatoj, kaj la rezultanta manĝaĵo estas nomata peklaĵo. Kun certaj solvoj, la peklaĵo eble fermentas de lakta acido.
Peklaĵo
Peklaĵo estas manĝaĵo kiu estas farita per procezo de peklado. Oni povas fari peklaĵojn el fruktoj, legomoj, ovoj aŭ viando. Tamen, la plej populara frukto por pekli estas la kukumo, ĉar ĝi sorbas la solvaĵon bone kaj estas tranĉebla multfoje. Reliŝo farata el peklitaj kukumoj estas populara kondimento por hotdogoj.
Guðbrandur Þorláksson
Li redaktis kaj eldonis almenaŭ 80 librojn dum li estis episkopo, inkluzive de la Biblio 1584 en la islanda, la Islanda Leĝlibro kaj la tielnomita Vísnabók Guðbrands (Libro de strofoj) 1612. Li ankaŭ estas notata pro esti desegninta la unuan bonan karton de Islando, en 1590.
Li generis filinon nomitan Steinunn, naskiĝintan en 1571, kun Guðrún Gísladóttir laboristino en Hólar. Edzo de Steinunn nomiĝis Skúli Einarsson kaj ilia filo estis Þorlákur Skúlason kiu estis episkopo en Hólar post sia avo, Guðbrandur Þorláksson. La venontan jaron, la 7-an de septembro 1572, Guðbrandur edziĝis kun Halldóra Árnadóttir (1547–1630), filino de Árni Gíslason distrikta juĝisto en Hlíðarendi en Fljóthlíð. Kun ŝi li havis tri infanojn kiuj estis: Páll Guðbrandsson (1573–1621) distrikta juĝisto en Þingeyrar, Halldóra Guðbrandsdóttir (1574–1658), kiu neniam edziniĝis sed  estris la grandan bienon, Hólar, kiam ŝia patro maljuniĝis kaj malsaniĝis, kaj Kristín Guðbrandsdóttir (1574–1652) edzino de Ari Magnússon en Ögri distrikta juĝisto  en la grandbieno Ögur ĉe Ísafjarðardjúp. (Profundaĵo de Ísafjörur).
8450 Egorov
8450 Egorov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia matematikisto kaj inĝeniero Vsevolod Aleksandroviĉ Jegorov (cirile : Всеволод Александрович Егоров, 1930–2001), unu el la ĉefaj esploristoj ĉe la Instituto Keldiŝ de Aplika Matematiko kaj instruisto ĉe la Moskva Ŝtata Universitato. Fondinto de la moderna teorio pri la dinamiko de la kosmoflugo, li estis pioniro en studoj de trajektorioj de Tero al la Luno. Li ricevis la Lenin-premion en 1962.
Laktata acido
Laktata acido (aŭ laktacido; kemia formulo: C3H6O3) estas acida kemia kombinaĵo kiu rolas en multaj biokemiaj procezoj. Ĝi estas uzata en pluraj manĝaĵoj por konservi kaj reguli aliajn acidojn.
En solvaĵo, ĝi povas perdi protonon el la acida grupo. Tiel estiĝas la laktata jono CH3CH(OH)COO−, kiu miksiĝas kun akvo aŭ etanolo kaj estas higroskopa.
Oratio de hominis dignitate
Oratio de hominis dignitate estas filozofia verko verkita en latino en 1486 fare de la elstara humanisto Giovanni Pico della Mirandola. Ekde la unua eldono de la kompletaj verkoj de tiu aŭtoro, ĝi estas nomita Oratio elegantissima, opozicie al aliaj liaj tekstoj, nomitaj pli duarange Epistolae elegantes.
La teksto estas strukturita en 900 tezoj, fokuse al pruvoj de la povo de la intelekto kaj al situo de la homo en la centro de la Universo: ili dezajnas antropocentrismon kontraŭ la teocentrismo de la mezepoka filozofio, kio okazigis ioman polemikon. Ĝi estis kvalifikita kiel "la manifesto de la Renesanco", kiu konsistas el serio de tezoj pri filozofio, natura penso, kredo kaj magio kaj estis defendintaj kontraŭ ajna kontraŭulo ĉe la tereno de la racio.
Alexandre Balotelli
Alexandre Balotelli (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe SC Sagamihara.
Těšín (Železnice)
Těšín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železnice, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas sude de Železnice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/286. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Finnlanda parlamento
La finnlanda parlamento, (eduskunta, riksdagen) funkcias ekde parlamenta reformo de la jaro 1906. Tiam ĉiuj civitanoj super la aĝo de 24 jaroj, viroj samkiel virinoj, ricevis la rajton voĉdoni; la nuna aĝlimo estas 18 jaroj. En la Finnlanda parlamento estas 200 anoj, kiuj estas elektitaj el plurkandidataj elektodistriktoj ĉiun kvaran jaron.La parlamentejo tamen havas nur 199 seĝojn de voĉdonrajtaj parlamentanoj, ĉar la prezidanto de la parlamento ne voĉdonas.
Lastaj elektoj (1987–2007)
* Inkluzivas la parlamentanon el Alando; ne membro de la Sveda Popola Partio
NGC 7223
NGC 7223 (aliaj indikoj — UGC 11931, MCG 7-45-18, ZWG 530.13, IRAS22081+4046, PGC 68197) estas galaksio en konstelacio Lacerto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Floirac
Floirac estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Everson Lins Ferreira
Everson Lins Ferreira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe SC Sagamihara.
Kaĝo
Kaĝo estas ŝlosita ejo farita de reto, stangoj aŭ kradoj, uzata por enfermi bestojn aŭ homojn. Kaĝo estas kutime uzata en hejmoj, en zoologiaj ĝardenoj kaj en farmbienoj.
Laŭ Francisko Azorín Kaĝo estas Skatolo, kesto el lignaj aŭ feraj stangoj aŭ dratoj, por enfermi birdojn, sovaĝajn bestojn. Li indikas etimologion el la latina capsa (kesto).
Naŭsika el la Venta Valo
Naŭsika el la Venta Valo (japane: 風の谷のナウシカ [kaze no tani no nauŝika]) estas mangao de Mijazaki Hajao, publikita ekde 1982 en la magazino Animage monthly en Japanio.
Mijazaki Hajao adaptis ĝin en samnoman animacian filmon. La filmo aperis en 1984 en la japanaj kinejoj. Li ricevis la premion "Noburo Ofuĝi" de premi-serio "Majniĉi" en 1984. La sukceso de ĉi tiu filmo permisis al li en 1985 krei la Studion Ghibli, kune kun sia kolego Takahata Isao.
La reĝisoro de la animeo estis Mijazaki Hajao. La muzikon por tiu filmo komponis Hisaiŝi Ĝo.
Intrigo
La princino Naŭsika estas tre ŝatata inter la loĝantoj de la "Venta Valo", ĉar ŝi ĉiam provas helpi al ĉiuj. Kiam ŝia Venta Valo iĝas okupita de la Torumekia Armeo, granda aventuro komenciĝas, dum kiu ŝi ekkonas la verecon pri la mondo en kiu ŝi vivas. Kiam la katastrofo komenciĝas, kiu minacas estingi la homaron, ŝi finfine vidas nur unu vojon por savi la homojn – oferi sian propran vivon.
Filmo
La filmo "Naŭsika el la Venta Valo" aperis en 1984 en Japanio en la kinoj kaj fondis la famon de Hajao Mijazaki. Ĝi aperis en 1984 ankaŭ en LD (laserdisko), kaj dum multaj jaroj estis konata kaj fama nur en Japanio. Post 2004 estis tradukita (per sinkrona voĉtraduko) en multajn lingvojn kaj aperis en DVD.
Plouasne
(jen france, prononco, bretone Plouan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Naŭsika el la Venta Valo
Libroj
En 1990 en Japanio ankaŭ kolorplena kvar-voluma filmkomikso pri "Naŭsika el la Venta Valo" aperis, eldonita de Tokuma Shoten.
Unio (planlingvo)
Unio (propralingve Uni) estas miksa planlingvo proponita de Elisabeth Wainscott en 1974. En tiu lingvo, ĉiuj vortoj havus tri literojn, sed, oni povas vidi ke tio ne okazas. La aŭtoro plendis ke sia lingvo havas facile memoreblajn vortojn kaj regulojn, sed oni vidas ke tio ankaŭ ne okazas. J. Klein, en la enkonduko de la projekto, diras ke Esperanto estas tre malfacila lingvo, kaj Unio estas pli bona lingvo. John Lewine, eksprezidanto de New York Esperanto Society (Esperanto-societo de Novjorko) diris ke la gramatiko ŝajnis al li pli simpla ol tio de plejparto de artefaritaj lingvoj, kaj per Unio, oni povas facile diri simplajn konceptojn.
NGC 7224
NGC 7224 (aliaj indikoj — UGC 11940, MCG 4-52-4, ZWG 473.6, NPM1G +25.0494, PGC 68242) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Unio (planlingvo)
Gramatiko
Uni uzas 20 literojn: A, B, D, E, F, G, H, I, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U, V, Z.
NGC 7224
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Unio (planlingvo)
Gramatiko
Nombroj (0-9): ZE, UN, TO, TI, KA, SI, SA, ET, PO, NI. Aliajn nombrojn oni faru per kunigo: 10 = unze (unu-nulo), 21 = toun (dudek unu), ktp. Per prefikso I- oni faras la nomojn de monatoj: Iun = januaro, Ito= februaro, ktp.
(14452) 1992 WB9
(14452) 1992 WB9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Unio (planlingvo)
Gramatiko
Ĉiuj verboj finas per -a en prezento: som/soma (dormi/dormas). Sed ne ĉiuj vortoj finitaj per A estas verboj.
Estas tri prefiksoj: Ba- (ega), Be- (eta) kaj O- (nea). La malsimplaj vortoj estas komponitaj per hifeno (-) kaj la plej grava radiko restas en fino: ZUB (dento) + MAN (homo) > ZUB-MAN = dentisto; HAHA-MAN = klaŭno; SIK-MAN = paciento, malsanulo.
Ekzemplo
IN PARIS UD DUKAT TAKI K BA-HOTEL O-SE OPERA. O-HE UD TIVAT VISA-MANI AF UDI PAII. UD HAVAT BE PED DA BAZ-PED. ASI LEVAT FO. AMA SOTAT KOF, PAN, GEG, OST. UZO IN PARIS ZUZAT UVO, BE PLU BUMAT.
=Bibliografio=
Makoto Fukoin
Makoto Fukoin (普光院 誠, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe SC Sagamihara kaj Azul Claro Numazu.
Constantin Daicoviciu (Caraș-Severin)
Constantin Daicoviciu [konstantin dajkoviĉu], ĝis 1973 Căvăran (hungare: Kavarán), estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio nordoriente de Caransebeș. Administre apartenas al ĝi Maciova, Mâtnicu Mare, Peștere, Prisaca, Zăgujeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 113 loĝantojn (rumanoj, ukrainoj), en 1992 760 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1572 (laŭ aliaj: 1346). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény).
8451 Gaidai
8451 Gaidai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Les Andelys
Les Andelys [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Eure, en la regiono Normandio. Ĝi havis 8,192 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Les Andelys situas ĉe la dekstra bordo de Sejno, nordokcidente de Parizo.
6091 Mitsuru
6091 Mitsuru estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Mitsuru Soma  de la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio.
Magalas
Magalas (jen france, Magalaç) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Floirac (Charente-Maritime)
Geografio
Floirac estas vilaĝo en la sudo de la departemento Charente-Maritime, ĉe la estuaro Ĝirondo, sudoriente de Royan kaj  sude de Saintes. Ĝi najbaras la komunumojn Mortagne-sur-Gironde, Brie-sous-Mortagne, Saint-Germain-du-Seudre, Saint-Fort-sur-Gironde kaj Saint-Romain-sur-Gironde.
Kalia izopropilksantato
Kalia izopropilksantato aŭ kalia izopropildutiokarbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, izopropanolo kaj kalia hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Kalia izopropilksantato posedas 4 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 1 oksigenatomon kaj 1 kaliatomon. Kalia izopropilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de izopropilksantataĵoj kaj kaliaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj.
Paŝtista novelo
La paŝtista novelo aŭ romano estas rakonta subĝenro epika kiu disvolviĝis historie dum la Renesanco ekde la apero de la Arkadio de la itala verkisto Jacopo Sannazaro. Ĝi nomiĝas tiele ĉar protagonistoj estas gepaŝtistoj kaj same la etoso estas de idealigita paŝtejaro.
Deveno kaj evoluo de la ĝenro
Estis jam ampleksa tradicio antaŭa kiu venas de la bukolismo aŭ paŝtista literaturo, centrita ĉirkaŭ la lirika subĝenro de la eklogo aŭ pripaŝtista poemo; plej ofte ĝi konsistis el dialogo per kiu diversaj paŝtistoj (foje ankaŭ paŝtistinoj) idealigitaj rakontas siajn amaferojn, ĉu sukcesajn ĉu ne. La eklogo aŭ paŝtista idilio naskiĝis el la greka poeto Teokrito, kiu estis sekvata en tiu ĝenro de la ankaŭ greka poeto Mosko kaj la romia poeta Vergilio, kiu renovigis la ĝenron kiam faris siajn paŝtistojn metaforojn de realaj roluloj de sia etoso: nome Mecenaso, la imperiestro Aŭgusto Cezaro ktp. Poste, en la Mezepoko, Giovanni Boccaccio komponis kelkajn rakontajn prozojn de paŝtista kaj ekloga temoj, kiaj la Ninfale d'Ameto kaj la Ninfale Fiesolano. Sed estis Jacopo Sannazaro kiu, per sia Arcadia (1504), konstruos definitive la ĝenron kial rakonta historio interplektita de komponaĵoj aŭ kantoj en verso de ama temo fare de paŝtistoj.
La paŝtista novelo reflektas la idealisman kaj malmulte realisman vidpunkton de la Renesanco, ties skizan spiriton kaj ties platonismon. La temaro estas ĉiam ama, propoonas kvietan rigardon al la naturo kaj pacan vidpunkton. La rakontiro estas lanta kaj la agado, kvankam komplika, disvolviĝas detale ĉar gravas fundamente la analizo de la sentoj kaj pasioj de la roluloj kaj la priskribo de la natura pejzaĝo. Aliflanke, oftas la interrompoj per devojiĝoj ĉiagenraj aŭ eĉ per aliaj historioj nekongruaj kun la ĉefa agado, krom la konstantaj enmetitaj versoj.
Jam estis tipaj elementoj de la bukolika aŭ paŝtista ĝenro en la eklogoj de Garcilaso de la Vega, kiu estis ĉeestinta ĉe la Akademio Pontaniana de Napolo kaj konis pro tio ege bono la verkaron de tis membro Actius Sincerus, (nome Jacopo Sannazaro). Tiele aperas en la dialogoj de Salicio kaj Nemoroso. Estas paŝtistaj elementoj ankaŭ en la finaj ĉapitroj de Amadizo de Grekio (1530) de Feliciano de Silva, kie oni rakontas kiel la princo Florisel de Nikeo iĝis paŝtisto kaj adoptis la nomon de Laterel Silvestre pro amo al la paŝtistino Silvia. Sed la ĝenro pasis al Hispanio jam formita fare de la sep libroj de la italeca Diana (1559) de la portugalo kiu verkis kastililingve nome Jorge de Montemayor. La verko atingis grandan sukceson kaj oni tradukis ĝin kaj estis imitita en la tuta Eŭropo (ekzemple, la Astrea de Honoré d'Urfé en Francio kaj jam en la 18a jarcento, la Estela de Jean Pierre Claris de Florián, ktp.). La ĝenro klare hispaniĝis pere de la Diana de Alonso Pérez kaj la Diana enamorada (1564) de Gaspar Gil Polo, kiuj estas sekvoj de la verko de Montemayor, la dua el ili kun etoso en la pejzaĝo valencia. En la verko de Gil Polo, krome, oni klopodis la enmeton de nova metriko.
La ĝenro havis multajn sekvantojn en Hispanio. Elstaras ĉefe Los diez libros de Fortuna de Amor de Antonio de Lofraso (1573), El pastor de Fílida (1582) de Luis Gálvez de Montalvo, La Galatea (1585) de Miguel de Cervantes, Desengaño de celos (1586) de Bartolomé López de Enciso, Ninfas y pastores de Henares (1587) de Bernardo González de Bobadilla, El Pastor de Iberia de Bernardo de la Vega (1591), La Arcadia (1598) de Félix Lope de Vega, La constante Amarilis (1607) de Cristóbal Suárez de Figueroa kaj la Siglo de Oro en las selvas de Erifile (1608) de Bernardo de Balbuena, kiu markas revenon al la tradicio italiga de la ĝenro en kastilia lingvo. Estis eĉ religiaj versioj, nome "a lo divino", kiaj Los pastores de Belén, 1612, de Lope de Vega. Poste la ĝenro eniri en krizon.
Noriyuki Ishigaki
Noriyuki Ishigaki (石垣 徳之, n. ) estas japana futbalisto.
Batuíra
António Gonçalves da Silva (1839-1909), kromnomita kaj pli konata kiel Batuíra, estis grava brazila misiisto kaj spiritisto. Kun humanisma bonkora kaj homarama spirito, li baldaŭ adoptis la Aboliciisman Kaŭzon kaj sinofere laboris flanke de Luiz Gama, José do Patrocínio , Raul Pompeia , Francisco de Paula Ney , Rui Barbosa kaj Antonjo Bento. Oni diras ke en sia domo li ŝirmis la rifuĝintajn sklavojn kaj estis al ili permesate foriri nur post kiam li akiris por ili la Leteron pri Nigrula Emancipado.
Biografio
La verkisto Afonso Schmidt raportas pri li: ''En 1873, okaze de la terura variola epidemio, kiu ruinigis la ĉefurbon de la provinco, Batuíra servis kiel kuracisto, flegisto, patro de la turmentitoj; li oferis al la suferantoj ne nur la kuracilon kaj necesajn flegadojn, sed ankaŭ panon, tegmenton kaj ŝirmon. El tie venas la populareco de lia figuro. Li estis malalta, kaj uzis longajn barbojn, kiuj kovris al si la ampleksan bruston. Kun la paso de la tempo, la barbo fariĝis blanka kaj liaj amikoj diradis ke li estas tiel bonkora, kaj ke li estis simila al la imperiestro Petro la 2-a.
Pli malfrue, li fine ekloĝis en la ĉefurbo de la subŝtato San-Paŭlo, kaj sin dediĉis al vendo de la ĵurnalo La Provinco de San-Paŭlo, kies nomo nuntempe estas O Estado de S. Paulo, kies ekzemplero tiam kostis 40 rejsojn. En tiu epoko, San-Paŭlo estis urbo kun 30 mil loĝantoj. Li disdonis la ĵurnalojn en ĉiuj domoj, kaj en tiu profesio konkeris la simpation kaj amikecon de siaj klientoj. Tre aktiva, kurante tien kaj reen, la homoj lin vidintaj alnomis lin Batuíra, nomo kiun la homoj donis al Sudamerika galinago, longkrura facilfluganta birdo, kiu ofte vizitadas la marĉojn ĉirkaŭe la lagoj de la Parko Dom Petro, en la centro de la urbo San-Paŭlo, kaj kiu, en la tupia lingvo, ricevis la nomon Batuíra. Ekde tiam tiu kromnomo estis enkorpigita en sia vivo.
Kunvivinte kun la akademianoj je Juro de la Fakultato de la Placo Sankta Francisko, li ekdediĉis sin al la scenarto, kaj starigis tre simplan teatron sur la strato Nigra Kruco, kiu poste ricevis la nomon Senatano Quintino Bocaiúva, omaĝe al la brazila politikisto. Kiam li aperis sur scenejo, li ricevadis multajn aplaŭdojn kaj la studentaro eĉ dediĉis al li kelkajn versojn.
Dum tiu epoko li starigis fumkomercon, kaj komencis fabriki cigarojn, kio prosperis al li la financoj. Li akiris diversajn lotaĵojn da terenoj en kvartalo Lavapés, kie li konstruis sian domon, kaj flanke, privatan straton kun domoj kiujn li luis al la humilaj kaj kiu hodiaŭ nomatas Spiritista Strato (portugallingve: Rua Espírita).
Vekiĝinte al la Spiritisma Doktrino, li ekzempligis la kristanajn instruojn en ĝia plej alta grado: li praktikadis la karitaton, konsolis la afliktitojn, flegadis la malsanulojn per la Homeopatio kaj disvastigis la spiritismajn principojn. Li fondis la ĵurnalon Vero kaj Lumo, en la 25-a de Majo 1890, kiu eĉ havis eldonon kun kvin mil ekzempleroj. Li disdonadis ĉiujn siajn havaĵojn por la bono de la necesbezonuloj. Por elmontri sian bonkorecon, oni diradis ke grupo de kripluloj vivis kun li, kaj kiu ajn serĉis lin, tiu havis domon, manĝon kaj ŝirmon.
El sia unua edziĝo kun S-ino Brandina Maria de Jesus, li havis filon, Joaquim Gonçalves Batuíra, kiu edziĝis kun S-ino Flora Augusta Gonçalves Batuíra. El sia dua edziĝo kiun S-ino Maria das Dores Coutinho e Silva li havis alian filon kiu bedaŭrinde elkarniĝis kiam li estis 12-jara. Tamen, malgraŭ tio, Batuíra estis patro de ĉiuj homoj. Zeca (portugala karesa alnomo por la nomo Jozefo), estis filo adoptita de Batuíra kiam tiu estis nur kelkaj monataj, kaj kiu fariĝis daŭriganto de liaj taskoj en la bonfara institucio, kiun li fondis.
Batuíra estis tiel populara, ke li eĉ estis menciita en verkoj kiaj: Historio kaj Tradicioj de la urbo San-Paŭlo, fare de Ernani Silva Bueno; La Akademio de San-Paŭlo - Tradicioj kaj Rememoraĵoj - Studantoj, Studantegoj kaj Studantaro verkita de Almeida Nogueira; La Urbo San-Paŭlo en la jaro 1900, de Alfredo Moreira Pinto. Aliaj verkistoj kiuj menciis liajn faritaĵojn estis: J. B. Chagas, Afonso Schmidt, Paulo Alves Godoy kaj Zeus Wantuil.
Batuíra kreis spiritismajn grupojn en San-Paŭlo, Minas-Ĝejraso kaj Rio-de-Ĵanejro. Li faris konferencojn ĉie, kreis la Librovendejon kaj Eldonejon Espírita, kie li estis presisto kaj tipografo.
Kiam li elkarniĝis, la verkisto Afonso Schmidt registris: ''Batuíra mortis en la 22-a de Januaro 1909. La tuta urbo San-Paŭlo emociiĝis pro lia forpaso. Kiomaĝa li estis? Li mem tion ne sciis. Tamen lia nomo daŭre restos tie, kiel brilo pri boneco, dolĉeco, delikateco al la ĉielo, aĵoj kiuj fariĝas kiel eble plej maloftaj en la malnova mondo, sen pordego ...''
Simplamora homo, li nutris sin nur per legomoj, herboj kaj fruktoj; li plantadis en la korto de sia hejmo ĉion kion li bezonis por sia subteno. Dank'al siaj ŝparoj, li akiris al si la tiamajn senvalorajn terenojn en la kvartalo Lavapés, en San-Paŭlo, kie li konstruis al si etan domon.
Eklumoj de Misiisto
En la 6-a de Aprilo 1890, li refondis la Spiritisman Grupon Vero kaj Lumo, kiu antaŭ longe estis senaktive. En la jaro 1889 li fariĝis la ĉefa distribuanto de la Spiritisma Revuo Reformador, kies funkcio li prenis sur sin ĝis 1899 aŭ 1900. La Revuo Reformador estis fondita de Augusto Elias de Silva en la jaro 1883, en urbo Rio-de-Ĵanejro.
Dank'al ĉiuj bonfaroj de li ekzekutitaj, la personoj eknomis lin Kuracisto de la Malriĉuloj, kromnomo kiu simile aŭreolis la nomon de la spiritisma misiisto Adolfo Bezerra de Menezes.
Tamen la bonfara agado de Batuíra ne ĉirkaŭlimigis sin al la manifestiĝoj de kristana karito. Li iris multe plien. Li realigis konferencojn pri diversaj doktrinaj temoj, en pluraj urboj de multenombraj subŝtatoj, en kies okazoj li vizitadis kaj kuracadis la suferantajn gefratojn, senpage disdonante prospektojn kaj pamfletojn pri la Spiritismo, de li mem presitajn kaj distribuis milojn da libroj en la interno de la Brazilo.
Batuíra, kuniĝinta kun aliaj kunfratoj, fondis en la urbo San-Paŭlo, en la 24-a de Majo 1908, la Spiritisman Unuiĝon de la Subŝtato San-Paŭlo, kiu federacie reprezentis ĉiujn spiritismajn centrojn kaj grupojn ekzistantajn en la subŝtato. Tiele estis la valorplena laboristo de la Tria Revelacio, la nelacigebla reformisto kiu neniam lasis sin treni dank'al la malfacilaĵoj de la vojo, kaj sendube estis unu el la plej grandaj propagandistoj de Spiritismo en Brazilo.
Paulo Conrado do Carmo Sardin
Paulo Conrado do Carmo Sardin (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro.