cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santo Tomas (Norda Dabao)
Ekonomio
Santo Tomas estas agroindustria areo. La ĉefaj produktaĵoj estas bananoj kaj rizoj. Kelkaj multnaciaj kompanioj kaj kooperativoj funkcias sukcese en la banana industrio.
Eduko
En Santo Tomas universitato, kolegio kaj instituto donas eblecon por studi.
Trafiko
Al Santo Tomas kuras 3 signifaj aŭtovojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Dabao. En la urbego kutima veturilo estas la ruĝkoloraj tricikloj kun kapacito de 6 pasaĝeroj.
Klimato
Santo Tomas situas en la ekvatora klimato kun efiko de musono. Mankas sezonoj, ĉiuj monatoj havas la samajn pluvokvanton, temperaturon, humidecon kaj aerpremon. La averaĝa temperaturo varias inter 23-30 °C. La jara pluvokvanto estas 562 (?) mm.
Rapotín
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391. Grava evento en historio de la municipo estis translokado de vitrofarejo el Anín apud Kouty nad Desnou en la jaro 1829.
3799 Novgorod
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la malnova rusa urbo Velikij Novgorod.
Kretz
Kretz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Tsuru Morimoto
Tsuru Morimoto (森本 鶴 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1994 ĝis 1995 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Sosii
Sosioj (latine Sosii) estas la nomo de kompanio de librovendistoj en antikva Romio, dum la tempo de de la imperiestro Augusto, kiu estis estrita de la fratoj Sosii.
Ili havis grandan firmaon, kiun Horaz laŭdis. Tial la nocio estas uzata kiel tipa nomo por renomitaj librovendistoj.
NGC 1281
NGC 1281 (aliaj indikoj — PGC 12458, MCG 7-7-67, ZWG 540.108) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nexon
- jen france, prononco [], okcitane Neiçon - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
Motrogon
Motrogon povas esti en Slovakio:
Sauasera
Sauasera estis etna grupo kiu loĝis en la valo de Kusko antaŭ la alveno de la Inkaoj. La gualla-ojn atakis la relative eta popolo de inkaoj kaj murdis ĉiun. Pro tio la sauasera-oj provis kune kun alia tribo defendi sin kontraŭ la invadantoj. La inkaoj venkis ankaŭ super tiu triba ligo kaj strebis la restajn tribojn subjugigi.
Konvencio de Jaundo
La konvencio de Jaundo estas interŝtata kontrakto, kiun pluraj ŝtatoj de Afriko interkonsentis kun la Eŭropa Komunumo, la nuna Eŭropa Unio. La konvencio subskribiĝis la 20-an de julio 1963 en Jaundo, la ĉefurbo de la ŝtato Kameruno en okcidenta Afriko, kaj validis ĝis la 31-a de majo 1969. Dua, samnoma konvencio subskribita la 29-an de julio 1969 daŭrigis la kunlaboron inter la "nordaj", eŭropaj kaj "sudaj", afrikaj landoj. La afrikaj ŝtatoj, kiuj partoprenis, preskaŭ ekskluzive estis eksaj kolonioj de Francio kaj Belgio. La asociiga kontrakto celis la kreon de interŝtata sendogana zono kaj la forigon de komercaj bremsoj. La du konvencioj de Jaundo estis modelo kaj ĝermoj de la postaj, pli konataj konvencioj de Lomeo kaj Kotonuo.
Podbrest
Loknomo
La historia hungara loknomo estis preskaŭ la sama, ol la kroata: (Podbreszt). Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan hungaran loknomon.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Drávaszilas apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Stacio Sanjō-Keihan
Stacio Sanjō-Keihan (japane: 三条京阪駅 [Sanĝō-Kejhan-eki], angle: Sanjō-Keihan Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝijama, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Tōzai.
Fondumo por Minacataj Lingvoj
La Fodnumo por Minacataj Lingvoj estas neprofitcela organizaĵo registrita kiel Karito 1070616 en Anglio kaj Kimrio, fondita en 1996. Ĝia nuntempa prezidanto estas Nicholas Ostler. Ĝi ekzistas por subteni, kapabligi, kaj helpi la dokumentadon, protektadon, kaj promocion de minacataj lingvoj.
La fondaĵo premias malgrandajn mondonacojn (proksimume 1.000 usonaj dolaroj) por ĉiaj projektoj, kiuj agas por tiu ĉi celo. Ĝi ankaŭ eldonas ĵurnalon, OGMIOS: Ĵurnalo de Fondumo por Minacataj Lingvoj, kaj gastigas ĉiujaran kongreson, kun aktoj disponeblaj kiel eldonitaj volumoj.
Ekstera ligilo
(angla) Oficiala retpaĝo
Urba municipo Koper
Urba municipo Koper estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi estas ankaŭ unu el 11 urbaj municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Marborda-Karsta. La municipo enhavas 104 komunumojn kaj ĝia areo estas 303,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 51794 homoj. La administra centro estas la urbo Koper.
Loko, priskribo
En la nordo de la komunumo estas gvidita fare de Aŭtoŝoseo A1 (Ljubljana-Koper). En Koper tiam daŭrigas rapidvojo H5.
Oriente de la areo estas monta kun alteco de ĉirkaŭ 1000 m.
La apudaj municipoj estas: Občina Hrpelje-Kozina en la oriento, Občina Izola kaj Občina Piran Okcidento, Občina Ankaran la nordokcidento. Norde estas la limo kun Italujo, sude estas la limo kun Kroatio.
Christian Petersen Heilskov
Christian Petersen HEILSKOV [hajlskaŭ] (naskiĝis la en Gerslev; mortis en 1955) estis dana esperantisto, bibliotekisto kaj verkisto.
Ituri Provinco
Ituri estas unu el la novaj dudek ses provincoj de Demokratia Respubliko Kongo kreitaj en 2015, en la nordorienta parto de la lando. Laŭ oficiala takso el la jaro 2015 ĝi havis loĝantojn. Konsiderante ke la provinca areo estas kvadrataj kilometroj, el tio rezultas loĝdenso de po 56 homoj por kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Bunia.
Urba municipo Koper
Komunumoj
Abitanti, Babiči, Barizoni, Belvedur, Bertoki, Bezovica, Bočaji, Bonini, Boršt, Bošamarin, Brezovica pri Gradinu, Brežec pri Podgorju, Brič, Butari, Cepki, Cerej, Dekani, Dilici, Dol pri Hrastovljah, Dvori, Čentur, Čežarji, Črni Kal, Črnotiče, Elerji, Fijeroga, Gabrovica pri Črnem Kalu, Galantiči, Gažon, Glem, Gradin, Gračišče, Grinjan, Grintovec, Hrastovlje, Kampel, Karli, Kastelec, Kolomban, Koper, Koromači-Boškini, Kortine, Kozloviči, Koštabona, Krkavče, Krnica, Kubed, Labor, Loka, Lopar, Lukini, Manžan, Marezige, Maršiči, Močunigi, Montinjan, Movraž, Olika, Osp, Peraji, Pisari, Plavje, Pobegi, Podgorje, Podpeč, Poletiči, Pomjan, Popetre, Prade, Praproče, Predloka, Pregara, Premančan, Puče, Rakitovec, Rižana, Rožar, Sermin, Sirči, Smokvica, Socerb, Sočerga, Sokoliči, Spodnje Škofije, Srgaši, Stepani, Šalara, Šeki, Škocjan, Šmarje, Sveti Anton, Tinjan, Topolovec, Trebeše, Triban, Trsek, Truške, Tuljaki, Vanganel, Zabavlje, Zanigrad, Zazid, Zgornje Škofije, Župančiči
Ituri Provinco
La provincoj Ituri, Supra Uele, Tshopo kaj Malsupra Uele estis rezulto de la disigo de la iama Provinco Orientale.
La provinco ekhavas sian nomon laŭ la rivero Ituri.
Flago de Raasiku
La flago de Raasiku estas la flago de estona urbo Raasiku. Ĝi estas verda kaj blanka.
Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 1:1.
Urba municipo Koper
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-obalnokraska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T13_F408:50_x409376.65599999996_y42142.8_s11_b4
Monte San Giacomo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Jakobo la pli maljuna kaj Sankta Anna, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Ŝutvara ŝipo
Ŝutvara ŝipo estas kargoŝipo, kiu estas uzata por transporto de lozaj amasvaroj, ekz. erco, karbo, baŭksito, fosfato, cemento aŭ greno. Ŝutvaraj ŝipoj havas ĉirkaŭ 30%-an proporcion en la internacia mara varotransporto.
Ekde la 1-a de julio 2006, oni rajtas konstrui nur ŝutvarajn ŝipojn kun duobla ŝelo.
Avinguda Tibidabo (Metroo de Barcelono)
Avinguda Tibidabo estas stacio sur linio 7 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Willy Heinze
Willy HEINZE (n. 24-a de februaro 1889 en Netzskau – ???) [hajnce] estis germana esperantisto kaj ŝtata elektroinĝeniero. Kunfondinto kaj estis prezidento de la loka societo Lössnitz-ortschaften en Radebeul. Kas. de 1889 en Netzskau. Kunfondinto kaj de la Cseh-kursoj, gviditaj de ges-roj Morariu en 7 urboj de Saksujo, 1931.
NGC 1282
NGC 1282 (aliaj indikoj — PGC 12471, UGC 2675, MCG 7-7-68, ZWG 540.109) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Minejo Ignát
Minejo Ignát, la nuna Minejo Jan Šverma, estas eksa nigrakarba minejo troviĝanta sur teritorio de Mariánské Hory. Minej- kaj aerumtruoj kun profundeco 535 metroj estis profundigitaj en la jaro 1890 kaj nomitaj Ignát laŭ Ignác Vondráček, la patro de posedanto. La minejo troviĝis 800 metrojn de la dekstra bordo de rivero Odra kaj 450 metroj de fervojaj reloj. La regula minado de karbo komencis en la jaro 1895.
La 7-an de septembro 1947 Minejo Ignát estis alinomita je Minejo Jan Šverma. Solenon persone partoprenis Marie Švermová, la edzino de la fama slovaka komunisto. La 1-an de oktobro 1954 estis al ĝi almembrigita Minejo Odra en Přívoz, kie oni ĉesis mini en la jaro 1991. En la jaro 1964 estis malfermita Minejo Jan Šverma II en Svinov, kiu estis fermita en la jaro 1971. La minejo Jan Šverma mem finis la minadon la 31-an de marto 1992.
Kenneth White
Kenneth WHITE (Glasgovo, 28-a de aprilo 1936 - Trébeurden, 11-a de aŭgusto 2023) estis skota verkisto.
Samu Nagy
NAGY Samu (nadj) estis hungara apotekisto, redaktoro naskita en Baktalórántháza la 27-an de decembro 1866 kaj mortinta en Kluĵo la 27-an de decembro 1933.
Kenneth White
Vivo kaj verko
Li studis lingvojn (precipe la francan kaj la germanan), literaturon kaj filozofion en Glasgovo de 1954 ĝis 1956, kaj de 1956 ĝis 1957 en Munkeno. Li ĉiam legis multe pri diversaj temoj, ĉefe literaturo kaj filozofio (inkluzive orienta; ekzemple 16-jara li legis la Bhagavad Gita (Bagavadgito-n) kaj la Daŭdeĝingo-n).
Samu Nagy
Kariero
Nagy Samu finis en Universitato de Budapeŝto. Li estis redaktoro de Gyógyszerészeti Közlöny (1894-98) kaj de A Gyógyszerész (1895-1914). Li estis apotekisto en Tasnád (1916-27). Li estis fondinto kaj redaktoro de trilingva gazeto Revista Farmaciei-Gyógyszerészeti Folyóirat (1923-28), li prizorgis ankaŭ la dulingvajn poŝkalendaron Romániai Gyógyszerészek Zsebnaptára (1924-28).
Kenneth White
Vivo kaj verko
Poste li daŭrigis siajn studojn en Glasgovo, kie li iĝis la plej bona studento de la fakultato pri lingvoj kaj literaturoj kaj magistriĝis. Li ricevis stipendion por studi du jarojn kaj elektis Parizon por fari tion. De 1959 ĝis 1960 li vivis kaj studis en Parizo (interesiĝante specife pri la poetoj de la tiel nomata Superrealismo), poste li vivis en Meudon, proksime de Parizo, kie li legis la rusajn verkistojn kaj komencis skribi sian unuan verkon (Les Limbes Incandescents, La Inkandeska Limbo).
Li aĉetis malnovan bienon (“Gourgounel”) en la sudfranca monta regiono Ardèche kaj tie pasigis kelkajn somerojn kaj aŭtunojn. Dum tiuj jaroj li legis ĉefe pri orienta literaturo kaj filozofio (Budhismo Chan, Taoismo) kaj verkis la libron Letters from Gourgounel (Leteroj de Gourgounel) en kiu li rakontis per poezia prozo siajn spertojn dum sia vivo en la menciita bieno.
De 1962 ĝis 1963 li estis lektoro pri anglalingva literaturo ĉe la universitato Sorbonne (Sorbono) en Parizo. Lia unua libro de poemoj (Wild Coal - Sovaĝa Karbo) estis publikigita. En 1963 li revenis al Glasgovo, kie li laboris ĝis 1965 kiel lektoro pri literaturo (specife pri la poezio de la dudeka jarcento kaj la Enciklopediistoj) ĉe la franca departemento de la Universitato. Lia dua libro de poezio, En toute candeur (Tute en simplanimeco) aperis en la fama franca eldonejo Mercure de France.
De 1966 ĝis 1967 li vivis en Edinburgo. En 1966 estis publikigitaj de la angla eldonejo John Cape la libro Letters from Gourgounel kaj The Cold Wind of Dawn (La Malvarma Vento de Aŭroro), kolekto da poemoj.
De 1969 ĝis 1973 li estis lektoro pri anglalingva literaturo ĉe la “maldekstra” universitato Paris VII en Parizo (sed li daŭre havis sian fiksan loĝejon en Pau, en la Pirenejoj). Dum tiuj jaroj li organizis literaturajn aktivecojn (prelegojn, legadon de poezio ktp.) kaj finis la libron Les Limbes Incandescents. De 1973 ĝis 1975 li estis ĉe la sama universitato “Maître de conférences associé” (posteno pli bona ol lektoro). Li fondis la diskutforumon "Oriento-Okcidento" (ĉar li interesiĝis pli kaj pli pri orientaj literaturo kaj filozofio) kaj vojaĝis multe (inkluzive al Azio). Li daŭrigis sian laboron ĉe la universitato, sed denove kiel lektoro.
En la jaroj 1976 ĝis 1979 li skribis multajn artikolojn por literaraj revuoj, kaj kelkaj novaj libroj estis publikigitaj: Les Limbes Incandescents (1976), Scènes d’un monde flottant (1976), Terre de diamant (1977), Dérives (1978). En 1979 li doktoriĝis pri la temo “La intelektula nomado”, akiris la francan ŝtatanecon kaj organizis kelkajn kulturajn eventojn.
La sekvan jaron estis publikigitaj la libro Visage du vent d’est (pri liaj vojaĝoj en Azio) kaj du kolektoj de poemoj, Mahamudra kaj Le Grand Rivage (La Granda Bordo). En 1981 kaj 1982, kiam li daŭrigis siajn kulturajn aktivecojn, BBC produktis pri li filmon, kiu estis montrita en 1983.
En tiu jaro li forlasis definitive la Pirenejojn kaj instalis sin en Bretonio, en nordokcidenta Francio. Li ricevis la katedron pri Poetiko de la 20-a Jarcento ĉe la Universitato Paris-IV en Parizo (kie li instruis ĝis 1996). Dum la sekvaj jaroj ne nur li daŭre verkis librojn, sed ankaŭ estis organizitaj ekspozicioj, kaj oni produktis filmon pri li: “Kenneth White – Insuloj kaj libroj”, kiu ricevis la premion de plej bona filmo pri literaturo kaj poezio ĉe la Internacia Festivalo de Arta Filmo organizita de Unesko. En 1989 li fondis la Internacian Instituton pri Geopoetiko, kiu nun ekzistas en pluraj landoj. Dum la sekvaj jaroj li verkis multe, vojaĝis en multaj landoj (i.a. farante prelegojn), ricevis tri gradojn de doktoro pro honoro kaj multajn premiojn (i.a. en 1985 la Prix du Rayonnement de la Langue Française de la Franca Akademio pro la tuto de sia verkaro kaj en 2010 la Prix de l'Académie Maurice Genevois), kaj pluraj ekspozicioj estis organizitaj pri li. Liaj libroj estis tradukitaj en plurajn lingvojn, kaj lia verko estis kaj estas studata en multaj universitataj monografioj.
(Ĉi tiu teksto baziĝas sur la informoj donitaj en la franclingvaj retpaĝoj http://www.kennethwhite.org/biographie ).
Bibliografio
Poezio
·        Wild Coal. Parizo: Club des Étudiants d’Anglais (Sorbonne) (1963).
·        En toute candeur. Parizo: Mercure de France (1964).
·        The Cold Wind of Dawn. Londono: Jonathan Cape (1966).
·        The Most Difficult Area. Londono: Cape Goliard (1968).
·        Scènes d'un monde flottant. Lausanne: Alfred Eibel Editeur (1976).
·        Terre de diamant. Lausanne: Alfred Eibel Editeur (1977).
·        Mahamudra. Parizo: Mercure de France (1979).
·        Ode fragmentéeà la Bretagne blanche. Bordeaux: Willim Blake & Co (1980).
·        Le Grand Rivage. Parizo: Nouveau Commerce (1980).
·        Le dernier voyage de Brandan. Parizo: Les Presses d'Aujourd'hui (1981).
·        L'anorak du goéland. Rouen: L’Instant Perpétuel (1986).
·        The Bird Path: Collected Longer Poems. Edinburgh & London: Mainstream (1989).
·        Handbook for the Diamond Country, Collected Shorter Poems 1960–1990. Edinburgh & London: Mainstream (1990).
·        Les Rives du silence. Parizo: Mercure de France (1998).
·        Limites et marges. Parizo: Mercure de France (2000).
·        Open World: Collected Poems 1960–2000. Edinburgh: Polygon (2003).
·        Le passage extérieur. Parizo: Mercure de France (2005).
·        Les archives du littoral. Parizo: Mercure de France (2011).
·
Prozo
·        Letters from Gourgounel. London: Jonathan Cape (1966).
·        Les Limbes Incandescentes. Parizo: Denoël (1976).
·        Derives. Parizo: Denoël (1978).
·        L'Ecosse. Parizo: Flammarion (1980).
·        Le Visage du Vent d'Est. Parizo: Les Presses d'Aujourd'hui (1980).
·        La Route Bleue. Parizo: Grasset (1983).
·        Travels in the Drifting Dawn. Edinburgh and London: Mainstream (1989).
·        Pilgrim of the Void. Edinburgh and London: Mainstream (1992).
·        House of Tides: Letters from Brittany and Other Lands of the West. Edinburgh: Polygon (2000).
·        Across the Territories. Edinburgh: Polygon (2004).
·        Le Rôdeur des confins. Parizo: Albin Michel (2006).
·        La Carte de Guido. Parizo: Albin Michel (2011).
·        La Mer des Lumières. Edition Le Mot et le Reste  (2016).
Eseoj
·        The Tribal Dharma. Carmarthen: Unicorn Bookshop (1975).
·        The Coast opposite Humanity. Carmarthen: Unicorn Bookshop (1975).
·        Approches du Monde Blanc. Parizo: Nouveau Commerce (1976).
·        The Life-technique of John Cowper Powys". Swansea: Galloping Dog Press (1978).
·        Segalen, Théorie et Pratique du Voyage. Lausanne: Alfred Eibel (1979).
·        La Figure du dehors. Parizo: Grasset (1982).
·        Une apocalypse tranquille. Parizo: Grasset (1985).
·        L'esprit Nomade. Parizo: Grasset (1987).
·        Le Poète Cosmographe". Presses Universitaires de Bordeaux (1987).
·        L.e Monde d'Antonin Artaud". Bruxelles: Complexe (1989;)
·        Le Chant du Grand Pays". Nimes: Terriers (1989).
·        ''Hokusai ou l'Horizon Sensible. Parizo: Terrain Vague (1990).''
·        Le Plateau de l’albatros: Introduction à la géopoétique. Parizo: Grasset (1994).
·        Le Lieu et la Parole. Cleguer: Editions du Scorff (1997).
·        Une Strategie Paradoxale". Presses Universitaires de Bordeaux (1998).
·        Les Finisterres de l'Esprit. Cleguer: Editions du Scorff (1998).
·        On Scottish Ground. Edinburgh: Polygon (1998).
·        Le Champ du Grand Travail". Bruxelles: Didier Devillez (2003).
·        The Wanderer and His Charts. Edinburgh: Polygon (2004).
·        L'Ermitage des Brumes. Parizo: Dervy (2005).
·        On the Atlantic Edge. Sandstone (2006).
·        Dialogue avec Deleuze. Parizo: Isolato (2007).
·        Les Affinités Extremes. Parizo: Albin Michel (2009).
·        Le Gang du Kosmos, Poétique et politique en terre américaine (Marseille: Editions Wildproject ( 2015).
·        Au large de l'histoire. Marseille: Editions Le mot et le reste (2015).
Studoj pri lia verkaro
·        Michèle Duclos (éd.), Le Monde ouvert de Kenneth White. Bordeaux: Presses universitaires de Bordeaux (1995).
·        Jean-Jacques Wunenburger (éd.), ''Autour de Kenneth White. Espace, pensée, poétique.'' Centre Gaston Bachelard de recherches sur l'imaginaire et la rationalité
(1996).
·        Olivier Delbard, Les lieux de Kenneth White : Paysage, pensée, poétique. Parizo: L'Harmattan (1999).
·        Pierre Jamet, Le local et le global dans l'œuvre de Kenneth White. Parizo: L'Harmattan (2002).
·        Laurent Margantin(dir.), Kenneth White et la géopoétique. Parizo: L'Harmattan (2006)
·        Michèle Duclos, Kenneth White: nomade intellectuel, poète du monde. Grenoble: Ellug (2006).
(La bibliografio baziĝas sur https://en.wikipedia.org/wiki/Kenneth_White kaj https://fr.wikipedia.org/wiki/Kenneth_White.)
Perua ŝterno
La Perua ŝterno (Sternula lorata) estas neotropisa specio de birdo de la ŝternoj de la familio de Ŝternedoj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Ekvadoro, Peruo kaj norda Ĉilio, tio estas en centra marbordo de Pacifiko en Suda Ameriko, la teritorio influata de la marfluo Humboldt kun centro en Peruo (ĉar en la aliaj du landoj oni konas nur po tri reproduktejojn), de kie la specio prenas la nomon. La tuta loĝantaro estis supozata ĉirkaŭ 5,000 reproduktaj paroj, se lastatempe malpliiĝis draste ĝis eble nur ĉirkaŭ 2,000 birdoj.
Aspekto
Temas pri malgranda ŝterno 24 cm longa. La supraj partoj estas sufiĉe uniforme ardezgrizaj kaj la subaj partoj kaj malalta vizaĝo estas blankaj. La kapo estas blanka, kun nigraj krono, nuko kaj strio tra la okulo ĝis la bekobazo, kaj blanka makulo en la frunto super la beko; vintre la blanka frunto estas pli ampleksa kun malpli granda kaj difinita nigra krono; restas nur strio ekde la okulo ĝis la nuko. La beko estas flava kun malhela pintoduono, fortika kaj larĝega ĉebaze. La kruroj kaj piedoj estas flavecaj. La longa iomete forkoforma vosto kaj flugiloj estas ĉefe ardezgrizaj sed kun tre videblaj nigraj flugilpintoj. Junuloj estas brunmakulitaj.
Kutimoj
Ties natura medio estas varmaj dezertoj internaj, sablaj strandoj, dunoj kaj salaj lagunoj marbordaj ĝis unu km interne. La specio estas minacata pro perdo de sia medio, homa ĝenado per novaj konstruaĵoj kaj tutterenaj veturiloj kaj manko de predoj. Estas solema birdo ne tiom socia kiom aliaj ŝternoj; ĝi troviĝas ĉu pare ĉu laŭ etaj grupoj. La flugo estas rapida kaj ofte glitflugas. Ili plonĝas por kapti manĝaĵojn. Ili manĝas fiŝojn (ĉefe anĉovoj) kaj krustulojn.
La inoj demetas du aŭ tri flavbrunajn ovojn makulitajn je bruno en simpla truo ensabla.
Kankelau
Kankelau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Schwarzenbek-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Le Moutherot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Siricio
Sankta Siricio, latine Siricius, naskiĝis ĉirkaŭ 335 en Romo kaj mortis 399. Li estis papo ekde 384 ĝis sia morto. Preskaŭ nenion oni scias pri lia vivo, krom ke Siricio estis filo de Tiburio, kaj laŭ sia tombŝtono, dum la papperiodo de Libero, li estis leganto kaj diakono.
Sumatra perdriko
La Sumatra perdriko aŭ Grizbrusta perdriko (Arborophila sumatrana) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ĝi troviĝas en Indonezio (de kies insulo Sumatro devenas la latina scienca nomo kaj unu el la komunaj nomoj, kvankam ankaŭ multaj aliaj perdrikoj eĉ de tiu genro de Arbofiloj loĝas en tiu insulo) kaj Malajzio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Iván Géza Bíró
BÍRÓ Iván Géza [bi'ro'] estas rumanuja hungara scenejdekoraciisto naskita en Căpeni la 25-an de septembro 1934.
Kariero
Li finis en Kluĵo en 1960 la fakon pri grafiko. Inter 1961 kaj 1969 li laboris ĉe la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház, poste ĉe la teatro de Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat.
Uladzimir Duboŭka
Biografio
Naskiĝis en familio de laboristo. En la jaro 1915 familio translokiĝis por konstanta vivo en Moskvo. El la jaro 1918 Uladzimir Duboŭka finis en instruista lernejo; en la jaro 1924 - Supera literatura-arta instituto V. Brjusov. Unua versaro estis eldonita en 1921. Dum 1922-1925 redaktoro de belorusa eldono "Heroldo de Centra Plenuma Komitato, Konsilo de Popolaj komisaroj de Unio SSR", samtempe respondeca sekretario de reprezentejo de Belorusa SSR ĉe registaro de USSR. Dum 1924-1927 instruisto de belorusa lingvo en Komunista universitato de popoloj de Okcidento. Dum 1926-1930 laboris kiel redaktoro de "Kolekto de leĝoj kaj ordonoj de laborist-kamparula registaro de USSR".
Malgraŭ tio, ke li vivis en Moskvo, aktive partoprenis en belorusa literatura movado - membriĝis en literatura unio "Junularo" kaj literatura unio "Altaĵo". Por eviti cenzuron, apartaj versoj eldonadis en okcidentbelorusia ĵurnalo "Belorusa kulturo". Estis arestita en 1930, en 1931 estis kondamnita al 5-jara ekzilo. En la jaro 1935 termino de puno estis pliigita je 2 jaroj. En 1937 estis kondamnita al 10 jaroj de malliberigado. Dum enŝloso nenion verkis. Denove estis arestita en 1949 en Kartvelio, kaj estis kondamnita al 25-jara enŝloso. Defonitive estis rehonorigita en la jaro 1957. Poste vivis en Moskvo. Membro de Verkista Unio de Belorusio de la jaro 1958. aŭtoro de versoj, verkis same versojn kaj prozaĵojn por infanoj.
Verkis kritikajn, publikajn, kaj sciencajn artikolojn pri belorusa lingvo, literaturo, kulturo. Tradukis verkojn de Ŝekspiro ("Sonetoj", 1964), Byron (poemoj Ŝiljona malliberulo, "Bronza epoko", misterio "Kaino", 1963), versoj de Valerij Brjusov kaj aliaj poetoj.
15092 Beegees
Nomo
Ĝia nomo honoras la britajn artistojn Barry, Robin kaj Maurice Gibb, de la fama muzikgrupo Bee Gees kaj ilian fraton soliston Andy (1958–1988). Ili estis edukita en Aŭstralio je nur 100 km de la loko de malkovro de tiu-ĉi asteroido. La fenomena sukceso de la BeeGees povas esti atribuita al ties renomitaj harmonioj kaj kapabloj de kanzonverkado.
Arondismentoj de Charente-Maritime
La franca departemento Charente-Maritime konsistas el '''5 arondismentoj.
36888 Škrabal
36888 Škrabal estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-an de septembro 2000 de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov en la eponima vilaĝo Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Ĝi esti nomata en honoro de la ĉeĥa konstruinĝeniero kaj amatora astronomo Emil Škrabal, kiu establis plurajn teknikajn instituciojn kaj desegnis astronomiajn instrumentojn. Li estas ano de la Ĉeĥa Societo pri la Interplaneda Materio kaj honora ano de la Ĉeĥa Astronomia Asocio.
Schillersdorf
Schillersdorf (jen france, origine germane kaj alemane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Lățunaș
Lățunaș [ləcunaŝ] (hungare: Lacunás) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 344 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Jamu Mare.
Lățunaș situas ĉe la landlimo al Serbio. La vilaĝon trapasas la nacia vojo DN57 inter Moravița kaj Oravița.
Terumi Nagae
Terumi Nagae (長江 輝美) estas japana futbalisto. Ŝi en 1994 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Feijoada
Feijoada [fejĵoada] ("fazeolumo", "brazila fazeolaĵo") estas portugala kaj brazila nacia plado.
Oni disputas pri ĝia origino. Plejparto diras ke estas kreaĵo de sklavoj. En senzala (sklavdomo, sklavejo) ili uzis forĵetaĵojn de la porkaĵo, pecetojn, kiujn senjoroj malestimis. Aliaj homoj kredas ke ĝi originis el disvolviĝo de portugalaj pladoj, de portugalaj regionoj Estremadura, Alto Douro kaj Trás-os-Montes, kie oni miksas fazeolojn, kolbasojn, orelojn kaj piedojn de porko. Fine, estas tiuj, kiuj diras, ke la fazeolaĵo estas simpla adaptaĵo de la franca plado kasuleto.
Feijoada ne estas simple plado, ĝenerale oni manĝas ĝin en tre ĝoja tagmanĝa bankedo, plej ofte sabate. Kutime oni manĝas fejĵoadon en brazilaj restoracioj dum grupo da muzikistoj ludas la nacian muzikon, la sambon.
Recepto
Ingrediencoj
1/2 taso da oleo
1 granda ajlo
1 cepo tranĉita je pecoj
3 sekaj folioj de laŭro
300g da seka bovviando
300g da fumaĵita lango de porko
300g da fumaĵita vosto de porko
300g da fumaĵita orelo de porko
300g da dorsa lado de porko
1/2 kg de nigra (nepre) fazeolo antaŭkuirita, sed ankoraŭ iom malmola.
Kiel fari
Unue oni kuiras la nigran fazeolon kun frita cepo kaj ajlo. En alia kaserolo, oni kuiras la viandojn kun la sekaj folioj de laŭro. Kiam ili estas preskaŭ kuiritaj oni kunigas la fazeolon kaj la viandojn en unu kaserolo aŭ poto (prefere el argilo) kaj fine kuiras ilin kune ĝis la fazeolo restis mola.
Estas pli bone se la fejĵoada restas 12 horojn en glaciŝranko kaj estas re-varmita en lenta forno antaŭ la tagmanĝo.
Akompanaj pladoj
Oni devas nepre akompani feijoada per kasavo, oranĝo, fritita brasiko en strietoj, blanka rizo kaj caipirinha.
Bob Lazar
Robert Scott LAZAR, konita ankaŭ kiel Bob Lazar, estas usona fizikisto kiu asertas, ke li laboris de 1988 ĝis 1989 en armea zono nomata S-4 (Sektoro Kvar), situa proksime de Lago Groom (Nevado) kaj Areo 51. Laŭ Lazar, S-4 estis uzata kiel armea kaŝejo por studado de eksterteraj kosmoŝipoj. Lazar asertas, ke li vidis tie naŭ malsamajn flugantajn nifojn.
En novembro 1989, Bob Lazar aperis en speciala intervjuo kun la ĵurnalisto kaj esploristo George Knapp en la televidkanalo de Lasvegaso KLAS-TV por paroli pri diversaj aspektoj de sia laboro en S-4.
Bob Lazar asertas, ke li komence estis enigita por labori en S-4 de Edward Teller. Siaj taskoj konsistis el sciencaj esploradoj pri la sistemo de propulso de unu el la naŭ flugantaj nifoj, kiel ĝenerala parto de la projekto de inversa inĝenierio kiu okazas en S-4.
Depost la unuaj observoj de Lazar en S-4, li pensis, ke la flugantaj subtasoj estis teraj sekretaj aviadiloj, kies provflugoj estus kaŭzo de multaj informoj pri nifoj. Iom post iom, kaj pro la multnombraj dokumentoj kiujn li atente legis kaj kiujn oni montris al li en S-4, Lazar alvenis al la konkludo, ke la subtasoj havis eksterteran originon.
Por la propulso de la veturiloj studataj en S-4, Bob Lazar certigas, ke la atoma elemento kiun oni trovis en la subtasoj estis 115 kaj ke ĝi estis uzata kiel nuklea brulaĵo por la nifoj. La elemento 115 (aŭ ununpentio), laŭ li informas, estas formita laŭ sistemo de nuklea propulso de antigravito kaj la energifonto de la nifoj estas reaktoro de antimaterio. Tio havigus intensan energifonton, kiu ebligus la nifojn subite delokiĝi al grandaj distancoj manipulante la tempon kaj la spacon.
Lazar asertas, ke li ĉeestis informajn kunvenojn en kiuj oni priskribis al li historian patroprenon de eksterteraj estaĵoj en nia planedo ekde antaŭ pli ol 10.000 jaroj. Laŭ Lazar la eksterteranoj (grizuloj) devenas el la binara stela sistemo Zeta Retikuli.
Zoltán Nagy
Estas nomataj Zoltán Nagy:
Turcey
Turcey estas komunumo en Francio kaj situas en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
Vidindaĵoj kaj historio
La preĝejo sankta Julien datiĝas el la 15-a jarcento.
La grafo de Molen vivis en la kastelo. Li estis diboĉema kaj krimeca.
NGC 1283
NGC 1283 (aliaj indikoj — PGC 12478, UGC 2676, MCG 7-7-69, ZWG 540.110) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Henriko de Karintio
Henriko de Karintio (naskiĝis 1265, laŭ aliaj fontoj inter 1273 kaj 1280; mortis la en Kastelo Tirolo, Tirolo), oficiale Henriko la 6-a, duko de Karintio, grafo de Tirolo, reĝo de Bohemio kaj Pollando,  Heinrich von Kärnten,  Jindřich Korutanský, estis filo de duko Menharto (Meinhard) de Karintio kaj Elisabeth de Bavario, filino de duko Otto la 2-a de Bavario.
Chernelházadamonya
Chernelházadamonya [ĉernelhazadamonja] estas malgranda unuigita vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. Tiu vilaĝnomo estas la plej longa en la hungara lingvo. La nomo estas hungare domo de Chernel, kiu estas familia nomo. Origino de Damonya estas nekonata.
Situo
Chernelházadamonya situas ne tro for de Bük, havanta nur flankovojojn. En la apudaĵo fluas rivereto "Répce".
Historio
La vilaĝo estis loĝata pli frue dum la romianoj. Dum la historio estis 2 memstaraj vilaĝoj Chernelháza kaj Damonya, kiuj unuiĝis en 1925. Chernelháza aperis en dokumento en 1436, sed nebula mencio tamen okazis pli frue. Damonya devenis el nobela familia nomo.
En Chernelházadamonya migra poŝto servas.
Famuloj
En Damonya naskiĝis István Végh (krongardisto).
Les Monts-Ronds
estas komunumo de Francio, ekestinta la 1-an de januaro 2022 el la ĝis tiam sendependaj komunumoj Mérey-sous-Montrond kaj Villers-sous-Montrond. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Dumetala strio
Dumetala strio en la lingvaĵo de mekaniko estas metala strio el du tavoloj de malsamaj materialoj, kiuj estas fikse ligataj.
Principo
Du metaloj de malsamaj koeficientoj de ampleksiĝo en varmeco en temperatura ŝanĝo longiĝas diverskvante. Se oni ligas la finaĵojn de du malsammetalaj strioj, ekzemple per nitoj aŭ per kunpremado per pezaj cilindroj, la malsama longiĝo de la du strieroj kaŭzas kurbiĝon de la strio.
Atentigo
La nomo ne miksindas kun dumetalismo, nomo por valutosistemo, kies moneroj havas difinitan kvanton de oro respektive arĝento kaj estas senlime interŝanĝeblaj je valute fiksita kvanto de oro aŭ arĝento. Same ĝi ne miksindas kun dumetalaj moneroj, kiu produktiĝis el du malsamaj metaloj respektive alojoj, kies materiala valoro tamen ne havas rilaton al la valoro de la monero - ekzemplo por tiaj dumetale produktita monero estas la moneroj de 1 respektive 2 Eŭroj, aŭ tiu de 10 tajlandaj bahtoj.
Damaso la 1-a
Sankta Damaso la 1-a, latine Damasus, naskiĝis ĉirkaŭ 305 en Romo aŭ en Portugalio (urbo Guimarães) kaj mortis 383 en Romo. Li estis papo de 366 ĝis sia morto. Preskaŭ nenion oni konas de lia vivo antaŭ estiĝi papo, krom ke lia patro estis Antonius, pastro ĉe preĝejo de Sanka Laŭrenco.
Zuytpeene
- jen france, origine nederlande Zuidpene respektive flandre Zuudpene ("suda Pene", Pene aŭ plene Penebeke, francigite Peene Becque, estas loka rojo, malgranda rivereto) - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
En ĉiuj alfabete ordigita listoj de francaj komunumoj la loko Zuytpeene estas la lasta ero de la listo.
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas zuytpeenois(es).
Rilhac-Lastours
- jen france, prononco [], okcitane Rilhac de Las Tors - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Tendu
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas tendunois.
Kretzschau
Kretzschau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj apartenas al la komunumaro Verbandsgemeinde Droyßiger-Zeitzer Forst, administra ligo de pluraj formale sendependaj komunumoj.Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Monte di Procida
Najbaras la komunumo Bacoli.
Montecalvo Irpino
Montecalvo Irpino estas komunumo de Italio.
27931 Zeitlin-Trinkle
27931 Zeitlin-Trinkle estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Miguel Delibes
Miguel DELIBES (naskiĝis la 17an de oktobro 1920 en Valladolid, mortis la 12an de marto 2010 samloke) estis hispana verkisto.
27931 Zeitlin-Trinkle
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kathy Zeitlin-Trinkle, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Smithtown High School East de St. James (Nov-Jorkio).
Miguel Delibes
Li studis juron kaj ekonomion kaj laboris ekde 1945 kiel profesoro pri komerca juro en la universitato de Valladolid. Samtempe li dediĉis sin al la verkado kaj al ĵurnalismaj agadoj. Estis liaj ŝatokupoj promenado tra kamparo, observado kaj ĝuo de la naturo kaj ĉasado. Li elstaris pro siaj ekologiaj vidpunktoj kaj unu filo lia okupis gravajn postenojn tiufake. Li estis membro de la Real Academia Española.
Verkaro
La verkaro de Delibes kun multe da humuro karakterizas la vivon de la homoj en la nuntempa Hispanio. Nome li volis ĉiam kontrastigi la tipan deĉiaman kamparan kulturon de Kastilio kun la nova moderna stilvivo propra de urboj; tio videblas ekzemple en "El camino" aŭ "La vojo" kie infano forironta urben rememoras sian naturecan vivon aŭ en "El disputado voto del señor Cayo" aŭ "La pridisputota voĉdonado de s-ro Kajo" kie du kontraŭaj politikistoj venas dum balota kampanjo gajni la apogon de la ununura loĝanto de preskaŭ dezerta vilaĝeto. En lia lingvaĵo abundas eroj de la kastilia lingvo, kiun li volas gardi por la posteularo.
En la jaro 1947 li pro sia verko La sombra del ciprés es alargada gajnis la Premion Nadal kaj en 1993 li gajnis la Premion Cervantes. Almenaŭ sep el ties romanoj estis adaptitaj al filmoj kaj Cinco horas con Mario al teatro fame ludita de la hispana aktorino Lola Herrera, kiu siavice estis ĉefrolulino de filmo Función de noche pri siaj parproblemoj kun sia edzo dum la epoko de tiu teatroludado tra la tuta Hispanio.
En Esperanto
Lia romano Señora de rojo sobre fondo gris estis tradukita al Esperanto en aprilo 2023, kun la titolo Sinjorino en ruĝo sur griza fono. La tradukisto estis Antonio Valén.
Majakovskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Majakovskaja (Маяковская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Nevsko-Vasileostrovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Paul Ehrlich
Paul EHRLICH [paŭl eliĥ] (naskiĝis la 14-an de marto 1854 en Strehlen; mortis la 20-an de aŭgusto 1915 en Bad Homburg) estis germana kemiisto, medicinisto kaj serumologo.
Paul Ehrlich studis medicinon en Breslau, Strasburgo, Freiburg kaj Lepsiko, kie li en la jaro 1878 doktoriĝis. En 1887 li habilitiĝis en Berlino. Ekde 1891 li kune kun Robert Koch laboris en nov-fondita instituto pri infektaj malsanoj kaj en 1896 li fariĝis direktoro de instituto pri seruma esplorado en Steglitz apud Berlino. Tri jarojn poste la instituto translokiĝis al Frankfurto ĉe Majno. Paul Ehrlich tie koncentriĝis al la esloroj pri kancero kaj kemioterapio. En 1904 li fariĝis profesoro en Göttingen.
En la jaro 1908 li kune kun la rusa bakterilogo Ilja Meĉnikov gajnis la Premion Nobel de Fiziologio aŭ Medicino. Kune kun sia asistanto HATA Sahachiro li en 1909 evoluigis la Salvarsanon: t.e. kemioterapiaĵo, kiu efikis kontraŭ sifiliso kaj aliaj danĝeraj malsanoj. Ekde 1914 li okupis profesoran postenon en Frankfurto.
En la jaro 1940 la vivo de Paul Ehrlich fariĝis temo de la usona filmo Dr. Ehrlich's Magic Bullet (reĝisoro: William Dieterle, titolrolo: Edward G. Robinson).
1519 Kajaani
1519 Kajaani estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda urbo Kajaani.
Mat Mathews
Mat Mathews (* 18-an de junio 1924 en Den Haag kiel Mathieu Schwartz; † 12-an de februaro 2009 en Roterdamo) estis nederlanda akordionoludanto de moderna ĵazo. Li laboris iom longan tempon en Usono.
Vivo kaj verkado
Mat Mathews estis inspirita post la Dua Mondmilito per radioelsendo kun Joe Mooney kaj komencis ludis ĵazon sur akordiono. En Nederlando li muzikis kun la ensemblo The Millers ekde 1947 ĝis 1950, poste li elmigris al Usono. Tie li luktis por la akcepto de akordiono en la bibop-orientita ĵazmondeto de la fruaj 1950-aj jaroj. Li formis en Novjorko ensemblon, al kiu i.a. ankaŭ apartenis juna Herbie Mann kiel tenorsaksofonist kaj flutisto, Julius Watkins, Joe Puma, kaj kiel ritmosekcio Oscar Pettiford, Percy Heath same kiel Kenny Clarke. Je pluaj kunsidoj ankaŭ kunverkis Art Farmer, Gigi Gryce kaj Dick Katz. Tiutempe (post 1953) ekestis pluraj albumoj je lia estrado, krome li akompanis en 1954/55 kantistinon Carmen McRae. En 1956 li kunmuzikis en la ensemblo The 4 Most, al kiu ankaŭ apartenis Al Cohn, Gene Quill, Hank Jones kaj Mundell Lowe, kaj akompanis kun sia kvinopo la kantistojn Rita Reys kaj Bob Stewart. Fine de la jardeko Mathews sin trunis pli al studioverkado en Holivudo, revenis poste en Nederlandon, kie li regule prezentis en Roterdamo.
Huatanay
La rivero Huatanay (Ŭatanaj) estas rivero en la provincoj Kusko kaj Kispikanĉi en la Regiono Kusko, Peruo. Ĉe la elfluo estas la urbo Kusko kaj ĝi konstituas la ĉefan riveron de la valon de Kusko kaj formas sian propran subbasenon ene de la baseno de la rivero Vilkanota ricevante alfluentoj Saphy kaj Tullumayo kiu trapasas la historian kernon de Kusko.
Fluejo
La rivero havas sian fluejon en la riveroj Ĉokko kaj Huankaro kaj fluas 38 kilometrojn oriente-okcidenten ĝis sia elfluado en la rivero Vilkanota ĉe la loĝloko Huambutio en la Distrikto Lukre en la provinco Kispikanĉi. Li ricevas alfluon de 13 permanentaj riveroj:
Uzado
En la rura parto de sia fluejo, la akvo de Huatanay estas uzitaj por irigacio de kultivoj. En la urbaj zonoj tamen la akvo estas uzitaj por lavado de vestaĵoj. Aldone, la rivero ricevas la alfluon de uzitaj akvoj kiuj devenas de la urbo Kusko kaj de aliaj urbaj setlejoj en totalo de 2'022,279 m³. Pro tio, la poluado de la rivero Huatanay konstituas ĉefan priokupon de la lokaj registaroj.
Zoltán Nagy (ekleziverkisto)
NAGY Zoltán (nadj) estis hungara eklezia verkisto, porjunulara verkisto naskita en Kántorjánosi la 1-an de oktobro 1890 kaj mortinta en Kisjenő la 26-an de majo 1978.
Kariero
Nagy Zoltán finis teologion en Debrecen.
Bogusław Wolniewicz
Bogusław WOLNIEWICZ (naskiĝis la en Toruń, mortis la ) estis pola filozofo kaj logikisto, kreinto de la ontologio de situacio, tradukinto kaj komentisto de Ludwig Wittgenstein.
Biografio
En 1934 li eklernis en la pola generala lernejo. La dua mondmilito ne haltigis lian edukadon, ĉar de novembro 1939 li lernis en germana ĝenerala lernejo por poloj kun tre malaltigita instrunivelo.
En la jaroj 1947-1951 li studis ĉe Universitato de Mikołaj Kopernik en Toruń, kie li iĝis magistro pri filozofio surbaze de la disertaĵo Kritiko de subjektiva idealismo en "Materialismo kaj empiriokritikismo" de Lenin.
Fine de la 1960-aj jaroj li iĝis sufiĉe bone konata eksterlande. En 1967 li laboris ĉe Universitato de Ĉikago (kiel visiting associate professor). Samjare li lekciis ĉe Universitato de Bostono kaj Universitato Cornell. En 1968 li estis unu el kvar referistoj de Kolokvo pri Wittgenstein ĉe Internacia Kongreso en Vieno. En 1970 li lekciis ĉe la Moskva Ŝtata Universitato, en 1972 ĉe filadelfia Universitato Temple, en 1975 ĉe Universitato de Kembriĝo kaj en Leeds.
Publicisto kaj felietonisto de Nasz Dziennik, Najwyższy CZAS, li estis ofta gasto en Televido Trwam kaj Radio Maryja. En 2005 li startis en parlamenta balotado ligita al listo de la Platformo de Janusz Korwin-Mikke.
En 2006 li kune kun patro Mieczysław Albert Krąpiec kaj pastro Czesław Bartnik iniciatis Socian Sendependan Grupon pri Etiko de Amaskomunikiloj, kiu starigis al si celon: informi honeste publikan opinion en la lando kaj eksterlande pri ĉiaj iniciatoj en amaskomunikiloj kaj ĉirkaŭ ili, kiuj minacas al moraleco aŭ libereco de publika diskuto.
Fine de 2007 li aktiviĝis por iniciatita de profesoro Jerzy Robert Nowak agado kontraŭ la libro Strach (Timo) de Jan Tomasz Gross priskribanta rilatojn polajn-judajn dum la dua mondmilito partoprenante en kelkaj renkontiĝoj, kie li akre kritikis la publikaĵon.
En 2009 li eniris la Defendo-Komitaton de Bona Nomo de Pollando kaj de Poloj iniciatitan de Jerzy Robert Nowak.
Penso
Bogusław Wolniewicz specialiĝas pri filozofio de religio kaj la nuntempa filozofio. Li distanciĝas de la ĉefaj fluoj en filozofio de la 20-a jarcento kaj akceptas tezojn de "grandaj pensuloj", i.a. Aristotelo, Leibniz, Hume, Kant kaj precipe Wittgenstein. Li estas kritika rilate al freudismo, fenomenologio, postmodernismo kaj religia fundamentalismo kaj de la 90-aj jaroj ankaŭ al marksismo. Reprezentas analitikan kaj metafizikan sintenon. La ĉefaj premisoj de lia penso estas aksiologia absolutismo en raciisma versio kaj metafizika pesimismo en rigardo al la homo kaj socio.