cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tajperaro
La plimulto de tajperaroj estas plusaj aŭ mankantaj literoj aŭ ŝanĝo de la sinsekvo de la literoj en la vorto. Ofte oni aldonas literon, kiu najbaras la ĝustan literon.
Tajperaroj per skribmaŝinoj
Se la tajperaro estiĝas per mekanika skribmaŝino, oni povas uzi ĝustigajn foliojn por kovri la malĝustajn literojn aŭ oni devis tute retajpi la tekston. Okaze de elektronika skribmaŝino, ĝi ebligis ioman rezervon de la tajpita teksto, tiel oni ne devis tute retajpi la tekston.
En modernaj oficejoj, oni jam ne uzas skribmaŝinojn, ĝin anstataŭigis komputiloj.
Tajperaroj per komputiloj
Okaze de tajperaroj en tekstoj, modernaj komputiloj, programoj atentigas pri la eraroj, oni povas eĉ uzi programan kontroladon de la ortografio.
Se oni faras tajperarojn en verkado de komputila programo, tio povas konduki al malfunkcio de la programo.
Okaze de internacia komercado, la tajperaroj povas kaŭzi financan damaĝon: ekz. iu mendas 1000 unuojn anstataŭ la planitaj 100.
La patrono de la tajperaroj
En la eŭropa mezepoka katolika kulturo oni inventis diablon, kiu estu la patrono kaj de tajperaroj kaj de skribistoj (kopiistoj), nome Tutivillus, registrita ekde la 13-a jarcento, ankaŭ per diverseco de nomoj kiel Titivillus, Tytinillus, Titulinus, Titufullus, Tutivill kaj Titivitilarius, kompreneble logika konsiderante la tendencon al literŝsnĝoj. Tiu diablo estus la kulpulo de la eraroj faritaj de la skribistoj (instigita de siaj inferaj estroj), kiu siavice transprenis la kulpon de la eraroj, por la profito de la erarintoj, kiuj sentis sin senkulpigitaj. Tiu estas la diskonigo de Julio G. Montañés en sia verko 'Tutivillus: el demonio de las erratas'.
Hernádnémeti
Hernádnémeti estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Miskolc.
Situo
Hernádnémeti situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Hernád, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Miskolc-Szerencs. Felsőzsolca troviĝas 15, Tiszaújváros 20, Miskoc 21, Szerencs 24 km-ojn.
Historio
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, kuracejo, naĝejo, futbalejo.
Famuloj
En Hernádnémeti naskiĝis:
Jedlina
Nomon Jedlina portas pluraj setlejoj kaj montoj en Ĉeĥio:
en Pollando
Précy-sur-Oise (stacidomo)
Précy-sur-Oise estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Précy-sur-Oise, en departemento , regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Pierrelaye - Creil (329000).
Schleberoda
Schleberoda estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de julio 2009 parto de la urba komunumo Freyburg (Unstrut) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2007 la loĝloko havis 178 loĝantojn.
7157 Lofgren
7157 Lofgren estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gary E. Lofgren, planedosciencisto kaj konservatisto de la lunaj materialoj ĉe la Lyndon B. Johnson Space Center. Lia laboro de eksperimenta petrologio alportis indikojn pri la formiĝo de la magmorokaĵo sur Tero, Luno kaj asteroidoj.
Trélex
Trélex estas komunumo en la distrikto Nyon en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1355 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,78 km², de kiuj 32,6% estas kovritaj de arbaro, 52,3% servas por agrikulturo kaj 14,7% por setlado.
79 Eŭrinomo
79 Eŭrinomo estas meze granda sed hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1863 de la usona astronomo James Craig Watson el la observejo de Ann Arbor en la Miĉigano (Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la oceanidino Eŭrinomo, de la helena mitologio
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Radio Nederlando Tutmonda
Radio Nederlando Tutmonda (Radio Nederland Wereldomroep, mallongigo RNW, ekde 2013 RNW Media) ĝis la jaro 2012 estis publika kaj ŝtate subvenciita radiofonia kaj televida dissenda instanco en Hilversum, produktante kaj transdonante programojn por internaciaj spektantaroj ekster Nederlando. Ekde la jaro 1992, Radio Nederlando Tutmonda ankaŭ distribuis enhavon tra retejo kaj retpoŝta teknologio.
Pro registaraj direktivoj, la servo novorganiziĝis en 2013 por promocii la liberecon de esprimo kaj sendependa ĵurnalismo uzante novajn amaskomunikilojn en areoj kie homoj ne estas liberaj kolekti informojn aŭ formi kaj esprimi sendependajn opiniojn - tamen nun kiel neregistara organizaĵo sub la nomo RNW Media.
Monistrol-d'Allier
Monistrol-d'Allier estas franca situanta en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Bârzești
Bârzești [bırzeŝtj] (hungare: Barzafalva) estas vilaĝo en Rumanio orient nordoriente de Sebiș. En 1910 ĝi havis 287 loĝantojn (rumanoj), en 1992 193. Ĝia unua skriba mencio estas el 1580. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Bihar vármegye).
Eŭrovido-Kantokonkurso 1986
La 31-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 3-an de majo 1986 en Bergen (Norvegio). Ĝi estis prezentata per Åse Kleveland.
La atribuaĵo de poentoj produktis denove surprizon: Post la lasta vico en 1985, nun estis la sola venko por Belgio en la historio de la konkurso kun la kanto J’aime la vie de Sandra Kim (13 jaroj, la plej juna venkantino en la historio). Kun la venko de Belgio nun ĉiuj da sep landoj de la 1-a kantokonkurso 1956 havis almenaŭ unu venkon en la poŝo.
Huta Pieniacka
Huta Pieniacka (ukraine: Гута Пеняцька) – senhomiĝinta pola vilaĝo en Ukrainio, en Lviva provinco, regiono de Brodi, 5 km nord-okcidenten de vilaĝo Pieniaki; ĝis 1945 ĝi troviĝis en Pollando, en vojevodio Tarnopol, distrikto Złoczów, komunumo Pieniaki. En 1875 troviĝis ĉi tie ununura vitrofandejo en la distrikto de Brody.
La 28-an de februaro 1944 en la vilaĝo okazis kruela murdo de la pola loĝantaro (kune kun rifuĝintoj de aliaj ekstermataj lokoj), sume ĉirkaŭ 850 poloj mortigitaj de soldatoj de la 4-a Polica Regimento de SS konsistanta el ukrainaj volontuloj sub germana komando, kun partopreno de loka taĉmento de la Ukraina Ribela Armeo kaj kvazaŭmilitista taĉmento de ukrainaj naciistoj gvidataj de Włodzimierz Czerniawski.
Pola registaro starigis sur loko de bruligita preĝejo monumenton kun nomoj de 400 mortigitaj loĝantoj. Pri la masakro atestas filmo de reĝisorino Jolanta Chojecka-Kessler Skrawek piekła na Podolu (Fragmento de la infero en Podolio).
Esperanto kaj Huta Pieniacka
Esperantistino Helena Piotrowska el Olsztyn eldonis libron (en la pola) "CZYŻBY DIABEŁ OSTATNIĄ SKRZYNIĘ OTWORZYŁ? ("Ĉu vere, ke la diablo la lastan keston malfermis?") en kiu estas la rakontoj de la atestantoj pri tiu kruela murdo.
Anse-à-l'Orme (REM)
Anse-à-l'Orme estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en Sainte-Anne-de-Bellevue.
Kaŭkazia Nodo
Kaŭkazia Nodo (ruse Кавказский Узел, Kavkazkij Uzel) estas novaĵa retejo kiu kovras la regionon Kaŭkazio en la angla kaj la rusa. Ĝi estis establita en 2001 kaj Gregorij Ŝvedov (cirile Григорий Шведов) estas la ĉefredaktoro. Ĝi havas apartan fokuson pri politiko kaj homaj rajtoj, inkluzive de la libereco de la gazetaro.
La retejo komenciĝis kiel projekto rilatigita al la homrajta organizaĵo Memorial, sed evoluis al loko por sendependa ĵurnalismo. Ĝi estas financita fare de kelkaj bonfaraj organizoj en Usono kaj Okcidenta Eŭropo.
La rusia homrajta aktivulino kaj ĵurnalistino Natalia Estemirova kontribuis al Kaŭkazia Nodo antaŭ ol ŝi estis forrabita kaj murdita en Ĉeĉenio en 2009. Aĥmednabi Aĥmednabiev, kiu estis vicredaktoro de la semajna gazeto Novoe Delo kaj ankaŭ skribis por Kaŭkazia Nodo, estis pafita kaj mortigita en Maĥaĉkala en 2013.
En 2009, Kaŭkazia Nodo lanĉis projekton kune kun la brita amaskomunikila korporacio BBC nomita "Norda Kaŭkazio tra la okuloj de la retmesaĝantoj".
En 2007, la reteja teamo estis premiita per la premio "Libera Gazetaro de Orienta Eŭropo", kiu estas donita komune fare de la germana gazeto Die Zeit kaj la norvega liberparolada organizaĵo Fritt Ord. La ĉefredaktoro ricevis la nederlandan premion Geuzenpenning en 2012 pro sia laboro por Memorial kaj Kaŭkazia Nodo.​​
Carolafelsen (Saksa Svislando)
Carolafelsen [prononcu: karolafelzn] estas kun alteco de 458 metroj la plej alta roko en la formacio Affensteine de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas proksime al la migrovojo Schrammsteine-Großer Winterberg. La rokosupro estas sendanĝere alirebla por migrantoj kaj ofertas rimarkindan panoraman vidon interalie al la rokoformacio Torsteine, en la direkto al la elvidejo "Schrammsteinaussicht" (Schrammsteine) kaj al Falkenstein. De Carolafelsen bone rigardeblas la tre disŝirita rokopejzaĝo ĉirkaŭe. La roko mem montras diversajn etaskalajn formojn de erozio.
Sinagogo de Berkach
La Sinagogo en Berkach, kvartalo de Grabfeld/Germanujo estas parto de judkultura ensemblo. Ĝi starigitis en la jaro 1854. La ejo ĉe Mühlfelder-strato nr 7 estas monumentprotektataĵo.
Historio
Konsekro de nova sinagogo solene okazis finfine en la 1.6.1854 kune kun apuda lernejo. Depost 1869, kiam judoj denove rajtis loĝi en pli grandaj urboj, la juda vivo en Berkach senteble malekgravis.
Evoluo ekde 1933
Ene de la sinagogo estis torao-ujo kun ses ruloj de la sanktaj libroj; dum la Kristala nokto la preĝejo restis netuŝita sed ĝi venditis fare de la judoj al la komunumo en la jaro 1939-a kaj ĝi revendis la tuton en 1942 al la Societo ŝparkasa kaj monpruntada (Sparkassen- und Darlehensverein). Unu jaron poste deportitis la lasta judo el Berkach koncentrejen. Ekde 1949 uzitis la tuto fare de la Ligo pri reciproka interkamparana helpo (Vereinigung der gegenseitigen Bauernhilfe/VdgB), poste de kolĥozo kiel deponejo, stalo kaj forĝejo.
Ekde 1990 restaŭritis la sinagogo sub la gvido kaj en la 3-a de novembro 1991 okazis solena rekonsekro fare de la heslanda ĉefrabeno Chaim Litschitz.
(8950) 1997 EG46
(8950) 1997 EG46 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
NGC 4186
NGC 4186 (aliaj indikoj — NGC 4192B, UGC 7240, MCG 3-31-81, ZWG 98.111, VCC 101, PGC 39057) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4186, NGC 4192B.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ablacio (geomorfologio)
Ablacio (germane: Abtragung) estas, apud la sedimentado, unu el la du bazaj formoj de geomorfologiaj procesoj. Je tio, loza materialo de la geologia subgrundo estas movita per diversspecaj fortoj (fluanta akvo, glaĉero, vento, marsurfo). Sedimentado komenciĝas, kiam tiu moviĝo ĉesis.
Per tiuj procesoj la pli alte situantaj partoj de la terkrusto estas ebenigitaj kaj kavaĵoj plenigitaj. La eksogenaj procesoj de la ablacio efikas kontraŭ la endogenaj fortoj, kiuj levas la terkruston. Nur se endogenaj levprocesoj de la terkrusto okazas pli rapide ol la fortransporto de la materialo per ablacio, povas formiĝi montaroj. Kiam la levado ne okazas aŭ estas tro malforta, la tersurfaco malrapide kaj grandskale fariĝas preskaŭebeno.
La ablacia fortransportado nur eblas, kiam antaŭe la petra subgrundo jam sufiĉe disfalis per kemiaj kaj fizikaj procesoj (veterdisfalo). Dum la fortransportado tiuj petreroj estas plutransformataj, ekzemple de gravelo al sablo.
La ablaciprocesoj finiĝas, kiam la transportita materialo atingis la marnivelon. Ja ankaŭ submare okazas amastransporto, pro la gravito, sed ne plu sub la influo de la atmosfero.
Lingva rimarko
Ablacio kaj erozio estas parencaj tersciencaj nocioj ŝajne ne klare distingataj. Laŭ ĉi tiu artikolo, tradukita el la germanlingva Vikipedio, ablacio (germane: Abtragung) estas la pli ĝenerala (supera) nocio, laŭ kiu erozio estus nur speciala kazo de ablacio, nome limigata al la tielnomata "linia" ablacio (per glaĉero kaj fluakvaĵo), dum vento, marsurfo kaj precipitado vastaree ablacias. La artikoloj pri erozio tamen, ankaŭ en la germana, samkiel en la angla kaj esperantlingva Vikipedioj, ne limigas la sencon de tiu nocio (nome inkluzivigas ekzemple ankaŭ la perventan fortransporton de materialo), tiel ke ablacio kaj erozio havus la saman signifon.
Ivoti
Ivoti estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 19.874 loĝantojn en 2010.
Henri Lafont
Henri LAFONT, realnome Henri Chamberlin (naskiĝis en 1902 en Parizo, mortis la en Arcueil) estis la ĉefo de la franca Gestapo dum la germana okupado en Francio dum la dua mondmilito.
Montiglio Monferrato
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
The Elephant Man (filmo)
The Elephant Man (La elefantulo) estas usona filmo de David Lynch aperinta en 1980.
Temas pri biografia filmo libere bazita sur la vivo de la 19a-jarcenta brita misforma famulo Joseph Merrick (nomata John Merrick en la filmo).
Ĝi estis produktita en la Studioj Shepperton.
Resuma intrigo
D-ro Frederic Treves ( Anthony Hopkins ) estas kuracisto en hospitalo en Londono. Li alvenas al loko kie troviĝas monstroj de naturaj distordoj - siamaj ĝemeloj, nanoj kaj fetoj deformitaj prezervitaj en formalino kaj pli. La stelulo de la prezento estas la "Elefanta Homo" posedata fare de Bates ( Freddie G. Vance ) kiu, kontraŭ pago, malfermas ekranon kaj permesas observi viron tute misformitan en korpo kaj vizaĝo, tial konata kiel la "Elefanta Homo". Treves estas interesita pri la fenomeno kaj kontraŭ pago, Bates konsentas sendi Merrick al la hospitalo por studado dum mallonga tempo. La hospitaldirektoro ( John Gielgud ) kaj la ĉefflegistino ( Wendy Hiller ) kontraŭas la enhospitaligon de Merrick en la hospitalo. Treves provas paroli kun Merrick kiu silentas la tutan tempon sed post la klopodoj de Treves li finfine ekparolas. Treves instruas al li plurajn versojn el Psalmo 23 por ke li pruvu al la manaĝero, ke li ne estas prokrastita. Li tiam prezentas lin al la kuracistoj kiel interesan kuracistan kazon. Kiam la manaĝero alvenas, li deklamas la versojn kiujn Treves instruis al li, sed daŭras plu kaj ĝi montriĝas ke li ankaŭ scias kiel legi.
Merrick revenas al Bates, kiu vipas lin forte por la malfrua reveno. Merrick kolapsas kaj Treves kiu estis sciigita pri tio alvenas kaj prenas lin reen al la hospitalo. Merrick resaniĝas kaj lia kondiĉo pliboniĝas, sed la membroj de la ĉefestraro de la hospitalo postulas ke li estu transdonita al alia loko ĉar ekzistas neniu kuraco por li. La aŭdo de Merrick kaj lia traktado estas publikigitaj en ĉiuj gazetoj kaj faras impreson sur Reĝino Viktoria. Ŝi sendas sian bofilinon princinon Alexandra kun letero en kiu ŝi petas al la hospitalo daŭri zorgi pri Merrick kaj ĉiuj estraranoj tial voĉdonas lasi lin en la hospitalo. Baldaŭ Merrick iĝas famulo kaj la membroj de alta socio konkuras, kiu povas inviti lin al sia domo por teo kvankam ili forkuras de lia vido. Treves alportas Merrick al sia domo kaj prezentas lin al sia edzino ( Hannah Gordon ) kiu traktas lin kiel homon kaj li malfermiĝas al ŝi kaj montras al ŝi la bildon de sia patrino. Alia famulo, kiu interesiĝas pri li, estas la aktorino Madge Kendall ( Anne Bancroft) kiu vizitas lin kaj interesiĝas pri lia sano.
Kun la helpo de la cirkhomoj, Merrick estas kontrabandita al Londono. Kiam li eliras de la trajno kun sia vizaĝo kovrita, knaboj komencas ĉikani lin kaj kuri post li. Baldaŭ granda homamaso kolektas kaj unu el ili deprenas la kovron kaj rivelas la vizaĝon de Merrick konata de la gazetoj kiel la Elefanto-homo. Merrick provas forkuri sed la homamaso postkuras lin. Kiam li atingas la baraĵan muron li turnas sin al la publiko kaj krias kun sia tuta forto la plej faman frazon en la filmo: "Mi ne estas besto... mi ne estas la elefanto... mi estas homo..." kaj svenas.
Policano kiu alvenas al la sceno, identigas lin kaj alportas lin reen al la hospitalo. D-ro Treves renkontiĝas kun li kaj pardonpetas pro ne sufiĉe prizorgi lin. Merrick, kiu suferas de severa kronika obstrukca pulmomalsano, estas elĉerpita, sed kun la helpo de Treves kaj la flegistinoj, li iom resaniĝas. Treves kondukas lin al teatra prezento kie li sidas en honorbudo kun Princino Alexandra. Fine La teatraĵo-aktorino Kendall eliras kaj prezentas Merrick al la publiko kaj li ricevas ovacion.
Demokrata socialismo
Demokrata socialismo estas politika filozofio kiu subtenas demokration kaj komunan posedaĵon aŭ striktan reguladon de la produktadrimedoj kun emfazo je laborista memregado kaj demokratia regado de ekonomiaj institutoj aŭ en merkato aŭ en malcentralizi planita socialista ekonomio.
La termino 'demokrata socialismo' estas ofte uzata sinonime kun socialismo, sed la adjektivo 'demokrata' estas kelfoje uzata por distingi demokratan socialismon de la marksismo-leninismo kompreno de socialismo, kiu kelkaj homoj taksas ĝin ne-demokrata je praktiko. Demokrataj socialistoj malaprobas stalinismon kaj la sovetia ekonomia planado, kontraŭante ambaŭ la aŭtoritatismon kaj la ege planitan ekonomion.
Demokrata socialismo malsamas al Socialdemokratio ĉar demokrataj socialistoj volas sisteme transformi la ekonomion de kapitalismo al socialismo, kontraŭe socialdemokratiistoj subtenas nur reformojn al kapitalismo. Kiel socialistoj, demokrataj socialistoj ke la sistemaj problemoj kun kapitalismo nur povas esti solvita per tuta anstataŭigo de kapitalismo per socialismo; t.e. anstataŭigi privatan posedon de la produktrimedoj al sociala popola posedo.
Blake Clark
Blake Clark (naskiĝis la en Macon, Georgio) estas usona komikisto kaj aktoro. Nuntempe li ankaŭ estas konata kiel la voĉo de Slinky Dog en Toy Story.
Daphne Jongejans
Daphne Cérès Jongejans (naskiĝis en Amstelveen) estas eksa internacia plonĝantino el Nederlando, kaj la fratino de plonĝanto Edwin Jongejans. Ŝi trifoje partoprenis je la Olimpikaj Ludoj, sed ne gajnis medalojn.
Kiel knabineto ŝi ekis la karieron ĉe la naĝ- kaj akvopolooklubo A.Z. & P.C. (Amstelveense Zwem & Poloclub) De Futen (La Fulikoj).
Ciklobutila 3-cianobenzoato
Ciklobutila 3-cianobenzoato aŭ ciklobutila m-cianofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Cianobenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 3-cianobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 3-cianobenzoato prezentas ciklobutilmetanatan grupon kaj nitrilan grupon ligitajn al benzena ringo respektive en la 1-a kaj 3-a karbonatomoj. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomo, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
12697 Verhaeren
12697 Verhaeren estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la belga poeto Émile Verhaeren (1855–1916). Kvankam li verkis nur en franca lingvo, li ĉerpis inspiron el la "Flandraj Kampoj", glorante la grandecon de ties pentristoj kaj ĝuante la plezurojn de ties popolo. Aliaj gravaj temoj en lia verko estas la homa progreso, la frateco de la homoj kaj lia amo por lia edzino.
Pedra Azul
Pedra Azul (esperante: Blua Ŝtono, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Pedra Azul. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
8181 Rossini
8181 Rossini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, ekde 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo de Ukraino).
Pedra Azul
Oficiale la loĝloko iĝis municipo la 1-an de junio 1912.
8181 Rossini
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala opera komponisto Gioachino Rossini (1792–1868).
Pedra Azul
Eksteraj ligiloj
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Listo de senatanoj de Gvadelupo
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de Gvadelupo laŭ periodoj.
Tria Respubliko
La Tria Respubliko daŭris de 1870 ĝis 1940.
Kvara Respubliko
La Kvara Respubliko daŭris de 1946 ĝis 1958.
Kvina Respubliko
La kvina Respubliko daŭras ekde 1958. La departemento Gvadelupo estas reprezentata de du senatanoj de 1959 ĝis 2011, poste de tri ekde 2011.
Viloria
Viloria [biLOrja] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. Ĝi estas popole konata kiel Viloria del Henar. Ĝi limas kun la provinco Segovio al kiu ĝi iam apartenis.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 348 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte ĉirkaŭ 60 el 1991. Ĝi distas 43 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas restaĵoj de visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado, rilate al Cuéllar. Frua dokumenta mencio estas Carta de Privilegio de Johano la 2-a konfirmanta alian de Sanĉo la 4-a de la 20a de Decembro 1294, al la lokanoj de Viloria rajtigante plantadon de pinaro. Ekde la Mezepko Viloria estis integrita en la Comunidad de Villa y Tierra de Cuéllar, ene de la loĝlokaro Sexmo de Montemayor.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado ekzemple pro muelejoj de rubio. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas diversaj atelieroj kaj servoj; multaj laboristoj navedas ĉiutage al Valadolido.
Patrina Montaro
Patrinmontaro aŭ Patrina Montaro estas la traduko de la hispanlingva esprimo Sierra Madre kiu povas aludi al la jenaj montarĉenoj kaj aliaj lokoj: En México:
En Gvatemalo:
En Filipinoj:
En Usono:
Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers
La Enciklopedio (Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers, "Enciklopedio aŭ racia vortaro de la sciencoj, artoj kaj metioj") aperis en Francio, de 1751 ĝis 1772, sub la gvido de Denis Diderot kaj D'Alembert, nomataj Enciklopediistoj.
Tiu verko resumas la sciojn kaj inkludas ĉiujn atingojn enkorpigitajn en la enciklopediaj programoj, kiuj antaŭis ĝin, nome ĝis la Jarcento de la Lumoj. Kompare kun antaŭaj kompendioj, ĝi estis pionira pri ĝia unueca aliro, nome ke ĝi ne estas reklamilo kaj tiel ekzercas neŭtralan vidpunkton, al ĉiuj temoj, kiujn ĝi diskutis. Tiel tiu ĉi entrepreno plejparte ŝanĝis la vizaĝon de la tuta eŭropa kulturo.
En ĝi, por la unua fojo, estis enkondukita la sistema uzo de aliroj per referencoj, kiuj estis uzataj ne nur por faciligi la legadon, sed ankaŭ por enplanti kaŝitajn mesaĝojn ene de la enciklopedio.
La unua volumo de la enciklopedio estis publikigita en 1751, kaj ĉiujare aperis nova volumo, malgraŭ cenzuro kaj malgraŭ diversaj kaj strangaj limigoj de la registaro kaj la eklezio.
La Enciklopedio estas konsiderata unu el la plej gravaj entreprenoj en la historio de framasonismo. Speciala buroo, kies celo estis disvolvi la enciklopedion, estis fondita en Francio. Pro siaj artikoloj pri religio ĝi estis malpermesita de Hispana Inkvizicio.
Detalaj gravuraĵoj montras la teĥnikojn de tiu tempo.
Bătuța
Bătuța [bətuca] (hungare: Bátyafalva) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Arad; ĝi apartenas al la komunumo Bârzava. En 1910 ĝi havis 412 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 94. Ĝia unua skriba mencio estas el 1851. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Karolida minuskla skribo
Karolidaj minuskloj estas minuskla manskriba literaro uzita en Karolida imperio inter la 800 kaj 1200 jaroj. Ĝi estis facile legebla kaj fariĝis vaste uzata por ĉiuspecaj dokumentoj. Distingaj trajtoj ĝiaj estas kombino de rondecaj partoj kun longaj kaj mallongaj vertikaloj kaj preskaŭ egala vasteco kaj alteco de literoj.
Humanisma minusklo aŭ humanisma skribmaniero estis bazita sur la Karolida minuskla skribo, kiun la renesancaj humanistoj, obseditaj kun la revivigo de antikveco kaj sia rolo kiel ties heredantoj, miskomprenis kiel propra de la Antikva Romo.
Gyula Lőrinczi
Gyula LŐRINCZI [djula LOErinci] rumania hungara matematikisto, geodeziisto, politikisto. Li naskiĝis en Jibou la 3-an de septembro 1929.
Keriero
Gyula Lőrinczi diplomitiĝis en 1951 en la Universitato Bolyai de Kluĵo. Inter 1951–1960 kaj 1962–1966 li laboris en la Militakademio de Bukareŝto. Li doktoriĝis en 1965. Inter 1966–1991 li estis ĉefo de matematika modeliga sekcio de la Instituto Projekta kaj Esplora de Rumana Armeo, poste ĝis 2005 li estis ĉefkunlaboranto de la Geodinamika Instituto de Rumana Akademio. Liaj scencaj studaĵoj aperis en rumanaj kaj eksterlandaj revuoj. Li publikigis plurajn universitatajn prelegarojn. Li estis inter 1996 kaj 2000 senatano de Distrikto Giurgiu de RMDSZ.
Kasivelaŭno
Caesar sciigas en sia libro De Bello Gallico, ke Kasivelaŭno antaŭe daŭrigis konstantan militon je la najbaraj triboj kaj venkis ilin, subigis eĉ reĝon de la tribo Trinovantes - plej gravan tribon tiutempe en Britanio -, kies filo Mandubracius fuĝis al Galio al Cezaro.
Li obstine batalis kontraŭ Cezaro, sed ne povis haltigi trairon de la Tamizo. Post kiam lia atako je la romia militŝiparo malsukcesis, li plu batalis el la arbaroj. Post subiĝo de kvin triboj, Cezaro konkeris ĉefurbon de Kasivelaŭno, kiu devis subiĝi al packontrakto kaj doni garantiajn personojn.
NGC 4187
NGC 4187 (aliaj indikoj — NGC 4187A, UGC 7229, MCG 9-20-117, ZWG 269.42, PGC 39004) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Die Wochenzeitung
Die Wochenzeitung (WOZ) [La Semajngazeto] estas kooperativa gazeto superregiona politike maldekstra semajngazeto en Svislando. Ĝi estis fondita la 1-an de oktobro 1981 kun sidejo en Zuriko. Ĝi plenigis la median truon kiun postlasis Brächise kaj Eisbrecher post la ribela jaro 1980.
NGC 4187
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4187, NGC 4187A.
Raŭpero
Raŭpero estas ĉenero de ĉenbendo de veturilo kun raŭpa iro (traktoro, tanko, ajngrunda aŭtomobilo ktp). Raŭpero estas figura ŝtalplato plejofte kun elstaraj krestoj, servantaj por kunteniĝo kun grundo.
Die Wochenzeitung
Eldonisto de la gazeto estas la kooperativo infolink, kiu estas finance subtenita de ProWOZ, subtenasocio de legantoj. Unufoje en la monato WOZ enhavas la germanlingvan eldonon de Le Monde diplomatique.
NGC 4187
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Raŭpero
Por fari ĉenbendon oni kunigas raŭperojn unu kun la alia per kamoj kaj mufoj. Por plialtigi eluziĝrezistecon kaj daŭron de uzebleco oni faras raŭperojn kaj la kunigajn elementojn el speciala altmanganoza ŝtalo kaj poste hardas ilin. Oni ankaŭ uzas kaŭĉuko-metalajn artikojn, artikojn kun nadla lagro k.a.
Die Wochenzeitung
La redakcio de WOZ ne posedas ĉefredaktoron sed redaktestraron, elektita de la redakcio mem. Por la enhavo de la gazeto tamen ne respondecas la redaktestraro sed la redakta kunsido. La tuta kunlaborantaro de la gazeto laboras por la unueca monata salajro de 4600 frankoj (kaj rezignas ek de la 1-a de setembro 2011 pri la 13-a monata salajro) por plena posteno. Nuntempe proksimume 50 personoj inter si dividas la 30 plentempajn laborlokojn.
András Hajós
András Hajós [andrAŝ hajOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajós András estis hungara ĵazmuzikisto, televidprezentisto, tekstopoeto, orkestrestro).
András Hajós naskiĝis la en Budapeŝto.
Kuala Kangsar
Kuala Kangsar (Esperanto: Kuala-Kangsaro) (ĉine:江沙） estas unu el la distriktoj en la ŝtato Perako aŭ Perak, Malajzio.
Esperanto kaj Kuala-Kangsar
Kuala-Kangsar estas la unua Esperanto-ekzamena loko de KER por la tutmonda skriba ekzameno en 2012. Tsung Wah Ekslernatoj-Asocio（ĉine: 江沙崇华校友会 ） estis la loko por la ekzameno.
Reesdorf (Holstinio)
Reesdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bordesholm, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Bertalan Széchenyi
Grafo Bertalan Széchenyi [sEĉEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Széchenyi Bertalan estis hungara magnato, politikisto, bienulo, direktora membro de Hungara Scienca Akademio (1933). Lia nobela antaŭnomo estis sárvár-felsővidéki. Bertalan Széchenyi naskiĝis la  1866 en Sopron. Li mortis la 1943 en Budapeŝto.
Boran-sur-Oise (stacidomo)
Boran-sur-Oise estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Boran-sur-Oise, en departemento , regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Pierrelaye - Creil (329000).
Monaĥejo Einsiedeln
La Monaĥejo Einsiedeln estas abatejo de la benediktanoj en la urbo Einsiedeln, Kantono Ŝvico. La monaĥejo estas signifa stacio sur la Jakobpilgrimvojo kaj mem celo de multnombraj pilgrimantoj. La Nigra Virgulino Maria de Einsiedeln en la en la Grackapelo estas allogejo por pilgrimantoj kaj turistoj. La monaĥa komunumo konsistas el pli ol 80 membroj. La Monaĥejo ne formas parton de diocezo, sed posedas la statuson de teritoriabatejo.
Historio
En la jaro 835 la benediktano Meinrad de la insulo Reichenau retiriĝis kiel emerito al la loko, kie hodiaŭ situas la monaĥejo (la germana vorot Einsiedler signifas en Esperanto emerito). Al Meinrad sekvis aliaj emeritoj. En la jaro 934 la emeritoj estis kunigitaj per la nobela pastro Eberhard el Strasburgo al benediktana monaĥejo. Oto la 1-a konfirmis la fondon de la monaĥejo en la jaro 947 kaj donacis al ĝi samtempe laŭ la kutimo tiama bienojn kaj terenojn. Samtempe li garantiis la la abatejo la liberan elekton de siaj abatoj kaj imunecon.
Pont-de-Lignon (stacidomo)
Pont-de-Lignon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Beauzac, en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Georges-d'Aurac - St-Étienne-Châteaucreux (798000).
Malkomponado (informadiko)
Malkomponado en informadiko estas rompado de kompleksa problemo aŭ sistemo al partoj, kiuj estas pli facila koncepti, kompreni, programi, kaj konservi.
(8951) 1997 FO
(8951) 1997 FO estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Malkomponado (informadiko)
Resumo
Estas malsamaj tipoj de malkomponado difinitaj en informadikoj:
Pli ĝenerale, funkcia malkomponado en informadiko estas tekniko por mastri la komplikecon de la funkcio de modelo. Funkcia modelo de sistemo estas tiel anstataŭigita de serio de funkciaj modeloj de subsistemoj.
Paradigmo de malkomponado
Paradigmo de malkomponado en informadiko estas strategio por organizi programon kiel nombro de partoj, kaj kutime implicas specifan vojon organizi programan tekston. Kutime la celo por uzi paradigmon de malkomponado estas plejbonigi iun mezuron, kiu rilatas al programa komplikeco, ekzemple la moduleco de la programo aŭ sia konservkapablo.
Plej da paradigmoj de malkomponado proponas, ke oni rompu programon al partoj por minimumigi la statikajn dependaĵojn inter tiuj partoj, kaj maksimumigi la koherecon de ĉiu parto. Iuj popularaj paradigmoj de malkomponado estas la procezaj, modulaj, abstraktaj datumaj tipaj, kaj objektemaj.
La koncepto de paradigmo de malkomponado estas tute nedependa kaj malsama de tiu de modelo de komputado, sed oni ofte konfuzas la du, plej ofte en la kazoj, en kiuj oni konfuzas la modelon de funkcio de komputado kun proceza malkomponado, kaj en kiu oni konfuzas la modelon de aganto de komputado kun objektema malkomponado.
Figuro de malkomponado
Figuro de malkomponado montras altnivelan funkcion, procezon, organizon, datuman subjektan regionon, aŭ alian tipon de objekton, kiun oni rompas al pli malalta nivelo, pli detalaj komponoj. Ekzemple, figuroj de malkomponado povas reprezenti organizan strukturon aŭ funkcian malkomponadon al procezoj. Figuroj de malkomponado liveras logikan malkomponadon de sistemo.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2011
La 56-a Festivalo de la Eŭrovido-Kantokonkurso okazis en Düsseldorf, Germanio, post kiam la reprezentinto de tiu lando (Lena Meyer-Landrut), per la kanto "Satellite", ricevis la premion de la festivalo en 2010 per entute 246 poentoj. Komence estis pripensita la realigado de la festivalo inter la 17-a kaj la 21-a de majo 2011, la televidĉeno ARD/NDR decidis plifruigi la datojn je unu semajno (inter la 10-a kaj la 14-a de majo) por eviti problemojn pro la elsendado de kelkaj sportaj eventoj okazontaj dum la lastaj semajnoj de la monato. Pro la plej bonaj infrastrukturoj, la ĉefurbo de la germana ŝtato Nordrejn-Vestfalio sukcesis gastigi la sidejon de la kantokonkurso. Aliaj kandidatoj estis Berlino (la germania ĉefurbo) kaj Hanovro. Festivalejo estis la kunvenejo ESPRIT Arena je 5 minutoj de la urbocentro.
La unuan lokon okupis la duopo el Azerbajĝano — Eldar Qasımov kaj Nigar Camal — kun la kanto Running Scared, la duan — Raphael Gualazzi (Italio), la trian — Eric Saade (Svedio).
Finalo
La finalo okazis la 14-an de majo en Duseldorfo.
Hubert Languet
Hubert LANGUET (naskiĝis en 1518 en Viteaux, apud Dijon, mortis la en Antverpeno) estis franca diplomato kaj protestantismano.
La ĉefa verko, kiun postlasis Languet, estas Vindiciae contra tyrannos (Edinburgh [Basel?], 1579). La libro konsistas el kvar partoj, ĉiu el kiu celas respondi la jenajn demandojn:
Lindolfo Collor
Lindolfo Collor estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 5.227 loĝantojn en 2010.
24450 Victorchang
24450 Victorchang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la ĉindevena aŭstralia ĥirurgiisto Victor Chang (1936–1991), kiu migris de Honkongo al Sidnejo en 1953, kie li fariĝis korĥirurgiisto. En la 1980-aj jaroj li starigis la unuan transplantan centron en Aŭstralio. Lia talento kaj teknikaj plibonigoj permesis ke li atingis la plej altan procenton de postvivo ĉe siaj kuracatoj.
Centra kerno de Moskva-Siti
Centra kerno de Moskva-Siti estas komplika konstruaĵo, situanta sur terenoj 6, 7, 8 de Moskva-Siti (Moskvo, Rusio).
La Centra kerno estas konstruata ekde 2003. Ĝi havas subteran kaj surteran partojn.
La subtera parto konsistas el:
Surtera parto konsistas el hotelo (tereno 8a), vendejaro Afimoll (terenoj 8b kaj 7), kinejo-koncertejo por 6000 personoj (tereno 6).
Vendejaro Afimoll
Vendejaro "Afimoll" (Afimoll-Siti, Афимолл-Сити) estis solene malfermita la. Ĝia komuna areo estas 320 000 m2, el ili por luo 114 213 m2
En Afimoll funkcias 400 vendejoj, 50 manĝejoj, kinejo kaj amuzejo (kun specialaj lokoj por infanoj).
La la Prokuroraro de Moskvo postulis fermon de Afimoll-Siti pro plurfoja rompo de la kontraŭincendiaj reguloj.
Monto Aglo (Ĉilio)
Monto Aglo (en hispana: Monte Águila) estas ĉilia urbo lokita en la regiono de Biobío.
Loĝantaro
Ĝia loĝantaro estas de 6.574 loĝantoj.
Historio
La historio superas al la ekzisto de Mapuĉoj kaj Araŭkoj, kolektitaj en la areo de Monto Aglo, apartenanta al la sub-delegacio de Yumbel. En 1852, tiu grupo de indiĝenoj, ĉefitaj de Nancomawuida (Ñancomahuida, en hispana), estas devigita forlasi la landon kiel rezulto de koloniiga juro, komisiita de la registaro de Manuelo Montt, kaj koloniita de germanaj enmigrintoj, gvidata de Hans Frank kaj Martin Worman. Grava okazaĵo en la formado de Monto Aglo, estis la konstruo de la ŝtata fervojo, en 1864. Post la Milito de la Paco (1880), la urbo utilis kiel transportejo kaj sendejo de armiloj kaj estontaj soldatoj kiuj estis transportitaj per ĉaroj kaj fervojo. Jam en 1887, komerca ligo inter Monto Aglo kaj la argentina urbo Neuquén, kiu daŭris ĝis 1968, periodo en kiu estis granda ekonomia kaj socia disvolviĝo de Monto Aglo, estis kreita. Ŝlosilo al la konsolidigo de Monto Aglo kiel urbo limŝtona, estis la konstruado de la fervoja branĉo, kiu aligis tiun vilaĝon kun Polcura. La trans-anda fervojo, kies konstruo komencis en 1905, estis financita de Porfirio Fumaĵita, ĉilia nacie kaj partneroj Corsini (Argentino), Karolo Viel (inĝeniero) Martin Worman kaj Horacio del Río.
Deklaracio por etnista humanismo
La Deklaracio por etnista humanismo estas la programeca dokumento de la Internacia Komitato por Etnaj Liberecoj aprobita en kunveno okazinta dum la berlina UK en 1999.
Deklaracio por etnista humanismo (1999)
1) En la nuna alte teĥnologiiĝinta kaj dense interplektita mondo sufiĉas premo de butono por eksplodigi la planedon, dum la ekologiaj ekvilibroj estas serioze skuataj pro amas-konsumado fare de nur eta parto de la homaro. La nuna "mond-ordo" estas ekstreme maljusta, ĉar ĝi baziĝas sur ekspluatado de la riĉuloj al la malriĉuloj, de la Nordo al la Sudo, de la homo al la Naturo.
2) Tiu ĉi mond-ordo, krom esti ekstreme maljusta, ankaŭ minacas kaŭzi rapidan finon de la pluretna homa civilizo kaj de la homa supervivo, pro la militoj kiujn ĝi kaŭzas kaj ĉar ĝia rabado de la Naturo ne plu estas eltenebla kaj ĉar ĝi, atribuante prioritaton al la interesoj de la potencohavaj grupoj, incitas la popolojn unu kontraŭ la alia, en lukto por riĉaĵoj pli kaj pli elĉerpiĝantaj kaj en la manoj de malgrandaj elitoj.
4) La nuna sistemo estas tre forta, ĉar ĝi kapablas dividi la homojn per la armiloj de naciismo kaj konsumismo. Tiel la popoloj luktas unu kontraŭ la alia por la sama pseŭdo-bonfarta revo, sekurigante pluan regadon de la ĉiam samaj elitaj interesoj.
5) Ni vidas la fortan neceson repensi tiun mond-ordon, kiu influos niajn vivojn morgaŭ, kaj reorganizi ĝin laŭ principoj de individua kaj grupa libereco kaj demokratio. Estas krome nepre bezonate ke la tuta homaro reviziu sian nunan koncepton de Naturo kiel libere ekspluatebla riĉec-fonto.
6) Por fari tion, necesas ĝeneraliĝo de la principoj de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj (1948), kiu difinas rajtojn validajn "por ĉiuj homoj, sen kia ajn diferencigo, ĉu laŭ raso, haŭtkoloro, sekso, lingvo, religio, politika aŭ alia opinio, nacia aŭ socia deveno, posedaĵoj, naskiĝo aŭ alia stato".
7) Tamen tiu principo de individua egaleco ne sufiĉas, ĉar la individuo estas parto de pli vasta loka komunumo, komunumo havanta ligon kun la tero, kie ĝi loĝas aŭ kie ĝi kutimas moviĝi. Post la Deklaracio de 1948 ekzistas en la mondo distribuo de la popoloj, kiun nur paca evoluo, sed neniu milito, "etna purigo" aŭ alia perforto rajtas ŝanĝi. Ni kredas, ke ju pli komunumo sentas ligitecon al sia tero, des pli forta estos ĝia deziro konservi la ekologiajn kaj kulturajn ekvilibrojn de sia loĝloko. Male, ju pli la homoj estas senpersonigitaj, asimilitaj de fremda sed pli forta kulturo, des pli facile ili fariĝos detruantoj de sia heredaĵo, pro kio la tuta homaro malriĉiĝos kaj nudiĝos. Ekzistas en la mondo multaj popoloj, kies rajto al fizika supervivo estas malrespektata. Ekzistas aliaj popoloj, kies rajto al kultura supervivo estas same malrespektata de ŝtatoj, kiuj timas ke diverseco kaj vera kultura libereco povus endanĝerigi iliajn memkonservajn prioritatojn.
8) Por solvi tiujn problemojn, ni bezonas ne nur individuan, sed ankaŭ grupan principon de libereco kaj demokratio, ĉar, kiel agnoskas la unua artikolo de la Kadra Konvencio por la Protekto de Naciaj [=etnaj] Minoritatoj, aprobita de la Konsilio de Eŭropo la 10-an de novembro 1994, "La protekto de naciaj malplimultoj, kaj de la rajtoj kaj liberecoj de individuoj apartenantaj al tiuj malplimultoj, estas integriga parto de la internacia protekto de la homaj rajtoj". La etnaj rajtoj estas do rajtoj homaj. Krome, la rajtoj je puraj akvo, tero kaj aero, venante de la ĉirkaŭa medio, estas ne individuaj, sed kolektivaj, kaj militojn kaŭzas aŭ almenaŭ daŭrigas la fakto, ke en la mondo estas fortaj malegalecoj ne nur inter la individuoj, sed ankaŭ inter la popoloj.
9) Sekve, ni alvokas ĉiujn homojn kaj organizaĵojn, laborantajn por kultura, lingva, politika, religia kaj alia libereco al kunlaboro por estigo de nova humanismo, etnista humanismo kiu konsideros la homajn rajtojn laŭ pli kompleta vidpunkto kaj ne neglektos la bazajn aspektojn de grupa kaj loka identeco. Ni estas firme konvinkitaj, ke nur tia humanismo, kiu celas reciprokan agnoskon de la ekzisto de ĉiuj etnoj kaj, sekve, ilian samrajtigon kaj interfratiĝon por forigi la etnan superstrukturon de la hodiaŭaj konfliktoj, povas ebligi problem-solvon kiu utilu al la homoj, kaj ne al potenco-grupoj.
10) Ni substrekas, ke etnista humanismo estas principo kiu, celante pacan reguligon de ĉiuj konfliktoj, firme kontraŭas naciisman ŝovinismon kaj terorismon, sed same kondamnas la konceptaron de la miskomprenita kosmopolitismo kiu, nome de nur principa egaleco inter la individuoj, celas ilin ĉiujn asimili al la sama modelo kaj ilin fandi en la sama unulingva, unukultura kaj samkonsumanta kaldrono.
11) Estas nia celo, ke la homaro reorganiziĝu laŭ pli homaj strukturoj de mem-administro kaj rilatado kun la tero, ĉiam donante al la homaj, kulturaj kaj naturaj flankoj de la vivo la prioritaton kompare kun riĉiĝo, monopolado, ekspluatado de la aliaj. Krome, fundamenta principo de paca kunvivado estu reciproka agnosko de ĉies rajtoj. Ni alvokas al ĉies kunlaboro.
Cetartiodaktiluloj
Cetartiodaktiluloj aŭ en latina scienca nomo Cetartiodactyla estas la klado en kiu estas ofte metitaj kaj balenojn (inklude delfenojn) kaj parhufulojn. La termino estis stampita per mergado de la nomo por ambaŭ ordoj, nome Cetacoj kaj Artiodaktiluloj, en ununura vorto. La termino Cetartiodactyla nome Cetartiodaktiluloj respegulas la ideon ke balenoj evoluis ene de Artiodaktiluloj. Laŭ tiu difino, ties plej proksima vivanta surtera parenco ŝajne estas la hipopotamo. La klado formita per unuigo de balenoj kaj hipopotamoj estas nomita Whippomorpha. Alternative, la termino 'Cetartiodactyla' estis uzita por aludi al klado kie Cetacoj evoluis kun Artiodaktiluloj kaj ne ene de ĝi. Laŭ tiu difino, ĉiuj Artiodaktiluloj, inklude hipopotamoj, estas pli proksime rilataj unu kun alia ol ili al balenoj.
Tiu grupo estis proponita kiel nova ordo, sed pruvaro de la preciza rilataro inter la du nuntempaj ordoj ne estas sufiĉa por akceptinde merĝigi ilin.
Jordan Todorov
Jordan TODOROV (naskiĝis en 1976) estas bulgara esperantisto kaj reĝisoro. Esperantisto de 1999, li aktivis en TEJO.
Li finis studojn pri teatra reĝisorado en la Nacia Akademio pri Teatra kaj Filma Artoj en Sofio.
Li reĝisoris la originalan spektaklon en Esperanto La familio de Anto Speri de Giorgio Silfer, prezentitan de Torina Nova Trupo dum la 76-a SAT-Kongreso en Svislando kaj dum la Ekumena Esperanto-Kongreso en Italio (2003).
Sub la nomo Jordan SLAVEJKOV (kiel li estas konata en la teatraj medioj en Bulgario) li estis nomumita por la nacia teatra premio Ikaro (2007) pro sia debuta profesia spektaklo Oskaro kaj la roza damo.
Hemofilio
Formoj
La ankaŭ relatita malsano de von Willebrand (vWD) estas multe pli milda ol ĉi tri specoj hemofilio; nur malsano de von Willebrand tipo 3 alproksimiĝas laŭ seriozeco-grado de la cititaj hemofilioj. vWD atribueblas al mutacioj en la koaguliĝproteino faktoro de von Willebrand. Ĉi tiu estas la plej kutima koaguliĝ-malsano.
La plej konata tipo de hemofilio estas malsano hereda karakteriĝita per la malbona koaguliĝo de la sango kaj la sekva emo al nenormalaj hemoragioj. La manko de faktoro koaguliganta en la sangoplasmo estas ĝia kaŭzo. Tiu malsano estas nur trovata en viroj, sed ĝin heredas patrinoj kiuj ne suferas malsanon, sed heredigas ĝin al siaj filoj. La malsanon oni traktas per medikamentoj injektataj al individuoj por faciligi la koaguliĝon de la sango.
NGC 4187B
NGC 4187B estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Dinoterio
Deinoterio (Deinotherium = terura besto en la greka), ankaŭ nomata sarkildentega praelefanto, formas la plej fruan sukcesan branĉon de la fosiliaj rostruloj.
La sarkildentegaj praelefantoj evoluis antaŭ ĉ. 25 milionojn da jaroj en Afriko. Ili estis komence pli malgrandaj, sed postaj specioj atingis eĉ la alton de 3,6–4 m. Kiam - komence de la mioceno, antaŭ 17,5 milionoj da jaroj - estiĝis kontinenta ligo inter Eŭrazio kaj Afriko, la sarkildentegaj tramigris eĉ Eŭropon. Oni trovis fosiliojn dise en Eŭropo, sed komence oni pensis, ke temas pri grandega tapiro. Nur pli poste evidentiĝis, ke la dentegoj staras ne supren sed suben kaj temas pri praelefanto.
Ĝia karakterizaĵo estis tiuj suben-starantaj dentegoj (longaj eĉ 1,5 m), kiujn ĝi uzis kapti branĉojn, arbetojn.
17919 Licandro
17919 Licandro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Kuronio
Kurlando, Kuronio aŭ Kuronujo (Kurland, Kurzeme), estis ĝis la 13-a jarcento la vivoregiono de la balta popolo kuronoj, kaj poste balta provinco de la feŭda ŝtato de la Ordeno de germanaj kavaliroj en Livonio (ĝis 1560), de la Pola-Litova Unio (1560–1795) kaj de la Rusa Imperio (1795–1918). Ĝi situis inter 55° 45′ kaj 57° 45′ Norda kaj 21° kaj 27° Orienta. Ekde la jaro 1919 la regiono estas regiono de Latvio.