cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nuño Gómez
Situo
Nuño Gómez estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 469 m; je 78 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 17 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°6′49″ N 4°37′16″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «sur tereno sufiĉe ebena ĉe monto kiu formas montaron norde.» Ĝi apartenas al la komarko de la Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipaj teritorioj de Garciotum norde, sude kaj okcidente, Pelahustán norde kaj oriente, ambaŭ de la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo (cerealij) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj, porkoj) tradicie. Pri industrio aŭ komerco estis nur muelejo de faruno, situanta ĉe la rojo.
Aktuale, kvankam ĉefa enspezofonto pluestas agrikulturo, tio reprezentas nur 25,0 % de la totalo de laboristoj, dum 63,9 % estas de servoj. Tre poste estas industrio kun 8,3 % kaj konstruado kun 2,8 %.
Historio
En la 14a jarcento ĝi apartenis al jurisdikcio de la vilaĝo de Castillo de Bayuela. En 1655 akiris la titolon de vilaĝo.
Meze de la 19a jarcento ĝi havis 60 domojn.
Meze de la 20a jarcento ĝi havis preskaŭ 700 loĝantojn, sed poste pro elmigrado preskaŭ kvaroniĝis al 177 en 1981.
Preĝejo Sankta Adalberto (Prago)
Preĝejo de Sankta Adalberto (kostel sv. Vojtěcha), en Prago - Vojtěšská ulice - kreas pentrindan angulon inter la novkonstruaĵoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj. Origine gotika el la 14-a jarcento, poste barokigita (1720-1730). En la pasinta jarcento oni parte restarigis ĝian gotikan stilon. Al la preĝejo aliĝas baroka kapelo de Sankta Kruco, paroĥestra domo kun fasado el la jaro 1778 kaj sonorilturo (1700). Dum la jaroj 1874-1877 ludis en la preĝejo orgenon la komponisto Antonín Dvořák.
Le Conquet
Le Conquet (bretonlingve Konk-Leon) estas franca komunumo de departemento Finistère] en regiono Bretonio.
Situo kaj teritorio
Le Conquet situas norde de Pinto Saint-Mathieu (komunumo Plougonvelin).
Aldone al ĝis surkontinenta teritorio, la sekvantaj insuloj estas ankaŭ ligitaj al la komunumo Le Conquet:
Aŭtaj vojoj
Le Conquet estas irebla per la departementa vojo D789, iranta de Plougonvelin, per la D67 alvenanta de Saint-Renan same kiel per la D85 alvenanta de pinto de Saint-Mathieu (Plougonvelin).
Aŭtobusa transportado
Le Conquet estas sur la linio 11 (Brest, Plouzané, Locmaria-Plouzané, Le Conquet) de la aŭtobusoj de Élorn.
Mara transportado
La haveno de Le Conquet estas servata per la kompanio Penn-ar-Bed, kiu aliras al Insulo de Ouessant kaj al insularo de Molène dum la tuta jaro, plie de aprilo al septembro, per la kompanio Finist'mer, kiu rapide kaj rekte ligas la havenojn de Le Conquet kaj de Lanildut, kaj la insularo de Molène kaj la insulo de Ouessant.
Historio
Lochrist (nomata Treff de Lochrist Plouconvelen en 1527) verŝajne estis fondaĵo de la Templanoj aŭ de Ordenanoj de Sankta-Johano de Jerusalemo.
Esperanto-movado
FESTO 2017 estas planata en tiu urbo.
Poŝkalendaro
Poŝkalendaro estas malgranda kalendaro kiu ofte estas uzata por la promocio de negocoj aŭ entreprenoj, publikaj iniciatoj, asocioj, neregistaraj organizoj ktp. En tiu oni publikigas la informaron pri la negoco aŭ entrepreno al kiu ĝi apartenas plej ofte en la reverso sub la monatokadroj kaj per malgrandaj litertipoj, inkludante adreson, telefonon, retejojn ktp. Pri la kalendaro mem, ĝi normale emfazas nur plej elstarajn datojn nome feritagojn, dimanĉojn ktp., proprajn de la lando. Sur la aversa flanko kutime oni montras altirajn bildojn de pejzaĝoj, iam nudaj aŭ preskaŭnudaj virinoj, turismajn allogaĵoj aŭ poŝmalgrandaj afiŝetoj pri sociaj kampanioj.
La plej ofta grando estas de 5 x 10 cm (proksimume). Tio ebligas la kunporton en biletujo kun indentigiloj, kreditkartoj ktp. Ekde la popularigo de poŝtelefonoj, kiuj inkludas ĉiujn servojn kiel kalkuliloj, kalendaroj ktp., la uzado de poŝkalendaroj malpliiĝis, tamen restas pli reduktita uzado, krom kolektado.
Kantono Benton (Misisipio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(11783) 1971 UN1
(11783) 1971 UN1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).
Urbodomo de Makó
La Urbodomo de Makó estas impona klasikisma historia monumento en Makó, laŭ Placo Széchenyi (Makó). Ĝis 1950 ĝi funkciis, kiel departementa centro de Csanád.
Historio
La teretaĝa departementa administrejo estis konstruita en 1780, sed en 1839 ĝi plene estis trakonstruita kaj pligrandigita. La timpano nur en 1906 estis konstruita, la blazono en la timpano ekde 2000 estas videbla. En 1929 pli nova alo alkonstruiĝis.
En 1869 József Eötvös prelegis pri la aktuala politiko, sed ofte okazis signifaj politikaj disputoj en la departementa domo.
La konstruaĵo ofte partoprenis en la kulturo. Kornélia Hollósy faris koncerton en 1863. Inter 1925 kaj 1930 okazis koncertoj fare de Piroska Anday, Mária Basilides, Ernő Dohnányi, Annie Fischer, Erzsi Sándor, Ferenc Székelyhidy, Emil Telmányi, Béla Bartók. Ekde 2001 galerio aŭ ekspoziciejo konstante estas videbla.
Konstruaĵo
Fasado de la unuetaĝa urbodomo estas simetria kaj 76 metrojn longa, meze situas la enirejo, kiu estas 5 arkadoj (pli supre portiko) resume 18 metrojn longas. Pli supre granda timpano kun la urba blazono estas videbla.
Sur la eksteran muron oni metis memortabulon en 1999. Antaŭ la konstruaĵo situas skulptaĵo pri Lajos Kossuth, apud la konstruaĵo skulptaĵo pri Kornélia Hollósy.
Herguijuela
Herguijuela [ergiĤŬEla] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas herguijueleños. La censita populacio en 2008 estis de 377 loĝantoj.
Kúty
Kúty [kUti], germane Kutti, hungare Jókút estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Senica. Ĝis 1899 la hungaroj uzis la germanan loknomon.
Herguijuela
Situo
Herguijuela estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La surfaco de ties teritorio estas de 41,97 km².
Schauren
Schauren havas diversajn signifojn:
Herguijuela
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Kúty
Geografio
Kúty situas sur ebenaĵo, laŭ rojo (Morava preterfluas, kie estas la ĉeĥa landlimo), laŭ ĉefvojo Bratislavo-Holíč, aŭtovojo Bratislavo-Ĉeĥio preteriras, fervojoj trafikas al Holíč, Ĉeĥio, Bratislavo kaj Šaštín-Stráže. Senica troviĝas je 27 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1468 en formo "Kuth". En 1645 incendio okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Jókút 2785 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kúty 4136 homoj, (4011 slovakoj, 56 ciganoj, 52 ĉeĥoj).
Astrophysics Data System
La Astrofizika Datena Sistemo, Astrophysics Data System, estas reta datenbanko pri astronomio kaj astrofiziko. Ĝi estis evoluigita kaj financata de NASA kaj enhavas pli ol ses milionojn da informoj pri publikaĵoj el tiuj fakoj.
La datenbanko estis kreita en 1992. Ĝian organizadon faras la Astrofizika Centro Harvard-Smithsonian. Laŭ studo ĝi ĉiujare ŝparas al sciencistoj plurajn cent milionojn da dolaroj, alie necesajn por serĉado de publikaĵoj.
Multaj malnovaj artikoloj estas senpere alireblaj tie. La uzo por privataj celoj estas senkosta.
Róbert Ilyés
Róbert Ilyés [rObert ijEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ilyés Róbert estas hungara aktoro. Lia familia nomo erare estas Illyés.
Róbert Ilyés naskiĝis la en Hajdúnánás.
Biografio
Róbert Ilyés akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1990. Lia ĉefinstruisto estis Gábor Zsámbéki. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro de Nyíregyháza. Liaj sekvantaj teatraj stacioj estis: En 2007 li estis membro en malgranda teatro en Budapeŝto, poste en teatro de Budaörs. Li ricevis premion en 2001.
Blanca (Murcio)
La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Segura.
Historio
Post la konkero fare de kristanoj, la setlejo (tiam nomita Negra, Nigra) ekapartenis al la Ordeno de Santiago, precize en 1285. La nomŝanĝo de Negra al Blanca probable okazis inter 1353 kaj 1362 pro influo de doña Blanca de Borbón, reĝino de Kastilio, sed abandonita de la reĝo Pedro la 1-a kaj defendita de don Fadrique, superulo de la Ordeno de Santiago.
Post liberigo el la kontrolo de la Ordeno de Santiago en 1851, la plej grava okazaĵo en Blanca okazos kiam, en 1873, oni formis revolucian junton kiu aliĝis al la Kantona Revolucio kaj al la Murcia Kantono.
Rokopero
Rokopero estas termino aperinta en la 1960-aj jaroj, kiu, sufiĉe aparte de la klasika difino de opero, povas signifi ĉu rok-albumon kies kantoj konstituas la intrigon de rakonto, aŭ muzikan komedion, kies muziko estas inspirita de roko. Diversigoj ŝprucis laŭlonge de tempo, inkluzive de metal-opero, punk-rok-opero, kaj rep-opero.
Resident Evil
Resident Evil (Esperante Enloĝanta Malbono), konate en Japanio kiel Biohazard (Biologia Risko), estas traviva horora videoludo eldonita de Capcom. La unua rakonto eldoniĝis en 1996 kaj haveblis unue nur sur la Sony PlayStation. Sekve la videoludo portiĝis al la Sega Saturn kaj PC. Dum 2002 la ludo estis refarita kaj eldoniĝis sur la Nintendo GameCube. Tiu ĉi versio enhavis pli bonajn grafikojn, sonojn kaj ludŝanĝojn. Finfine haveblis en 2006 Nintendo DS-a versio, nomata Resident Evil: Deadly Silence.
Tiu ĉi videoludo estis unu el la plej fruaj ludoj konataj kiel "travivaj hororaj" ludoj. Pro tiu ĉi fakto "Games Informer" notas ke la originala Resident Evil estas unu el la plej gravaj ludoj iam faritaj.
Videoludado
La ludanto rolas kiel membro de speciala policana teamo kiuj estas insiditaj ene de domego en kiu vagas multe da mavaj estaĵoj. La ĉefintrigo de la videoludo estas malkovri la misteron de la domego kaj finfine eskapi vive for de ĝi. La ludgrafikoj konsistas el triaj dimensiaj figuroj kiuj estas surmetataj super antaŭfaritaj fonbildoj kune kun nemovebla kameraa angulo. La ludanto regas la figuron per d-regilbutona premado aŭ uzado de la necifereca stangeto.
Por venki la intrigon de la rakonto la ludanto devas malkovri kelkajn dosierojn kiuj provizas la kialojn por ĉio kio jam okazis en la domego. Plue, tiuj ĉi dosieroj helpos la ludanton solvi la diversajn enigmojn trovantajn dum la rakonto riveliĝas. Ĉeferoj ankaŭ haveblas kiuj donos al la ludanto rimedojn por akiri novajn erojn aŭ eniri novajn lokojn. La ludanto povas ekipi sian avataron per armiloj por sindefendi kontraŭ diversaj malamikoj, sed notindas ke oni devas zorgeme ŝpari municiojn por ke la armiloj funkciu kiam plej bezonataj. Por resaniĝi, la ludanto povas uzi kaj sukursprajilojn kaj specialajn herbojn kiuj povas kunmiksiĝi plurmaniere por krei diversajn sanigaĵojn. La ludanto povas porti nur limigitan nombron da iloj sed povas enmeti pluajn aĵojn en skatolojn por pli malfrua uzado. Por ke oni povas savi onian progresadon oni devas malkovri kaj uzi skribmaŝinajn rubandojn ĉe kaŝitaj skribmaŝinoj kiuj troviĝas tie kaj tie tra la tuta domego. Tamen, la nombro de skribmaŝinaj rubandoj estas limigitaj, do, la ludanto devas savi sian progesadon zorgeme.
La ludanto renkontos diversajn malamikojn kiuj inkluzivas zombiajn homojn kaj hundojn, aranegojn, korvojn kaj multon de artefaritaj estaĵoj. La plej mava estaĵo kaj la ĉefmalamiko de la videoludo estas konata kiel la "Tyrant" (Tajrant).
Okazejo
Okazis serio de bizaraj murdoj ĉe la randoj de Raccoon City (Lavursa Urbo), kiuj enhavas signojn de kanibalismo sur la korpoj de la viktimoj. La Raccoon-a Policana Fako de Specialaj Taktikoj kaj Savadaj Servoj (STARS angle) estas taskitaj por esplori la murdojn. Tiu ĉi teamo estas dividita en du teametoj: Alfo kaj Bravo. La Brava teamo unue esploris la eventojn sed post ne longe ĉiu interparolado ĉesis kaj la Alfa teamo sekvas ilin por malkovri kio okazis al la Brava teamo.
Avataroj
Post la eko de la ludo, la ludanto povas elekti inter du Alfaj teamanoj; Chris Redfield (Kris Redfield) kaj Jill Valentine (Ĝill Valentajn) kiu rolos kiel la ĉefavataro. Chris, la vira heroo, havas plifortan armilojn kaj povas suferi pli multon da damaĝo sed Jill povas porti pli da aĵoj kaj ankaŭ havas seruran malfermilon kiu lasos plifruan eniron al Jill de kelkaj ĉambroj. La krom avataroj inkluzivas Barry Burton (Bari Burton), la armila fakulo, Rebecca Chambers (Rebeka Ĉambers), travivulo de la Brava teamo, kaj, Albert Wesker, la Alfa teama ĉefulo. Kelkaj aliaj membroj de STARS aperas tempon al tempo, iuj mortaj iuj vivaj.
Rakonto
La ludo ekas 24an Julio 1998, tuj post la malkovro de la Brava teama helikoptero, sed ne estas ajnaj postsignoj de travivuloj, nur fendita mano estas trovita. Dum ili esploras la ĉirkaŭejojn la Alfajn teamanojn atencas hundegoj, kaj unu el la teamo, Joseph Frost (Yosef Frost) mortas. La helikoptera stiristo, Brad Vickers (Brad Vikers) panikas kaj forlasas la lokon. Ĉasataj de hundegoj la Alfaj teamanoj fuĝas al apuda domego kiu oni kredas esti malplena.
La kvar Alfaj teamanoj (Albert Wesker, Chris Redfield, Barry Burton kaj Jill Valentine) estas insidataj ene de la domego. Poste ne longe pafilsono sonas ie ene de la domego kaj la teamanoj disiĝas por malkovri la fonton. Ĉe tiu punkto la ludanto povas regi sian avataron kaj ekesplori la domegon. Unu el la plej fruaj malkovroj estas ano de la Brava teamo, Kenneth J. Sullivan (Kenet J. Sulivan), kiun manĝas zombio. Dum la rakonto evoluas, la ludanto trovos multon da enigmoj, insidojn kaj diversajn hororaĵojn. Malkovritaj dosieroj sugestas ke serio de kontraŭleĝaj eksperimentoj okazis sur la terenoj de la domego fare de membroj de la Umbrella Korporacio. Plue, eron post ero oni malkovras ke la estaĵoj kaj zombioj fakte estas ordinaraj estaĵoj kiuj estis malŝirmitaj al danĝera viruso konata kiel la "T-Viruso".
Angligita
La originala PlayStation-a versio havas multon da ŝanĝoj inter la japana kaj angla versioj. En kaj la usona kaj eŭropa versioj la enkonduka filmo estas multe mallongigitaj. Plejparte hororaj imagoj de tranĉitaj korpoj estis nuligitaj kaj la partoj kiuj montris Chris Redfield fumantan. La lineo de dialogo "Mi akiras pagegon!" estis ankaŭ forviŝita. La japana versio entenas voĉan finaĵon farite de Fumitaka Fuchigami kiu ne troviĝas en la aliaj versioj de la videoludo. La aŭtomata funkcio de la celilo ne haveblas kaj la nombro de skribmaŝinaj rubandoj estas limigita. Capcom ankaŭ intencis forviŝi la kvaran dimensian econ de la konservejaj skatoloj (ke oni povas reakiri erojn el ajna skatolo ne nur tiu en kiu vi unue metis la eron), sed finfine decidis kontraŭ tio. Interese, la pli malfrue eldonite GameCube-a versio entenas tiun ĉi funkcion sub kaŝita opcio konata kiel "Vera Traviva Sperto".
(16299) 6566 P-L
(16299) 6566 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Resident Evil
Angligita
La japanaj voĉoj estis reregistritaj sed fine ne uzitaj. Laŭ Mikami la japanaj voĉoj estis forviŝitaj ĉar la kvalito mankis.
Ŝanĝita titolo
Originale la videoludo estis konata kiel Biohazard en Japanio, tamen, estis decidita ke la nomo devas ŝanĝi por la usona eldono. Tiun ĉi decidon oni faris pro manko de eblo varmarki "Biohazard" en Usono. Plue, alia videoludo jam havas tiun nomon kaj muzikgrupo nomiĝas tiele ankaŭ. Pro tiuj ĉi kialoj Capcom anoncis konkurson por trovi novan nomon. Finfine ili decidis je Resident Evil, ĉar la eventoj okazas ene de domego.
Eldonada historio
Ĝisdatigita versio de Resident Evil por la Playstation 2, nomata Resident Evil: Director's Cut (Enloĝanta Mavo: Reĝisora Versio), estis eldonita septembre de 1997. La reĝisora versio estis rivelita kaj eldonita pro la malrapida evoluo de la sekva rakonto, Resident Evil 2.
Scheid
Scheid havas diversajn signifojn:
Resident Evil
Eldonada historio
La ĉefa aldonaĵo al la reĝisora versio estas la "muntita" versio de la videoludo. En tiu ĉi versio preskaŭ ĉiu aĵo en la domego moviĝis al nova loko kaj ankaŭ la plejparto de la malamikoj. La ĉefavataroj ricevas novajn vestojn kaj la armilo de la ludanto nun havas hazardan ŝancon tuje mortigi ajnan zombion. La originala versio de la videoludo inkluzivas konjunkcie kun nova komencanta modalo kie la amikoj mortas pli facile kaj la municio pli multas.
Dua Stangeta Versio
Dua eldono de la reĝisora versio, nomata kiel la "Dua Stangeta Versio", aperis en Japanio kaj Usono. Tiu ĉi versio subtenis la duan stangetan regadilon de la Playstation 2 kaj aldonis vibradajn funkciojn. Plue, la muzikaĵaro de la videoludo estis tute rekomponita de Mamoru Samuragouchi kaj anstataŭis tion de Makoto Tomozawa, Akari Kaida kaj Masami Ueda. Duan lumdiskon akompanis la Japania Dua Stangeta Versio kiu entenis savitajn datumojn, malsaman antaŭfilmon kaj imagojn de la nuligita versio de Resident Evil 2.
Sega Saturna Versio
La Sega Saturna versio aldonis novan akiritan Batalada Ludo ludeto en kiu la ludanto devas iri tra serio de ĉambroj el la ĉefludo kaj mortigi ĉiujn malamikojn renkontitajn per aro da armiloj elektitaj de la ludanto. Tiu ĉi ludeto enhavas du malamikojn ne vidataj en la ĉefludo: zombia versio de Wesker kaj orkolorita Tyrant monstro. La rendimento de la ludanto donitas ĉe la fino de la ludeto.
PC Versio
La PC-a versio enhavas la originalan sencenzuritan antaŭfilmon sed la imagoj plenkoloras anstataŭ havi la kutimajn nigrajn kaj blankajn. La grafikoj plibonas pro la subteno de novaj grafikaj kartoj. Du novaj armiloj estis aldonitaj, MAC-10 por Jill kaj FN Minimi por Chris. Ankaŭ novaj akiritaj vestoj por ambaŭ avataroj entroviĝas.
Gameboy Kolora Versio (Ne Eldonita)
Gameboy kolora versio estis planita sed pli malfrue nuligita de Capcom pro la malbona kvalito de la portilo. Capcom pli malfrue eldonis alian videoludon sur tiu ĉi sistemo nomita Resident Evil Gaiden.
GameCube Renovigita Versio
En 2002, la originala versio de Resident Evil estis refarita por la Nintendo GameCube. Tiu ĉi eldono estis parto de interkonsento inter Capcom kaj Nintendo kiu daŭris trans tri videoludoj. La versio inkluzivas novajn ludagadojn, lokojn, rakontajn detalojn kaj multe pli bonajn grafikojn.
La ludo notindas pro ĝiaj preskaŭ vervivaj lokaspektoj kaj pro la aldonado de kelkaj ecoj de aliaj rakontoj en la serio; ekzemple, la 180 grada turno kaj nova kurada stilo. La originala antaŭfilmo estis refarita uzanta komputilajn grafikojn kaj ankaŭ enhavas novajn voĉsonojn. La ludstilo plejparte samas kiel la originala videoludo sed preskaŭ ĉiu enigmo estas ŝanĝigita kaj la ludanto povas ekipi malatencan armilon por uzado post esti kaptita de malamiko.
Plue, tiu ĉi versio entenas kelkajn akiritajn modalojn, sekretojn kaj diversajn finaĵojn kiuj ne haveblas en la originala. La George Trevor (Ĝorje Trejvor) kromrakonto estas denove intermiksita en la ĉefrakonto kaj kelkaj aliaj personoj de aliaj rakontoj aperas en la fonrakonto.
Resident Evil: Deadly Silence
Resident Evil: Deadly Silence (Enloĝanta Malbono: Mortiga Silento) estas la Nintentdo DS-a porto de la unua rakonto en la Resident Evil serio. La videoludo eldoniĝis je la 10a datreveno de la serio. Tiu ĉi versio inkluzivas "Klasika Modalo"-n, kiu estas la originala ludo kun kelkaj etaj ŝanĝoj por pli bone subteni la tuŝekranon, kaj "Renaskita Modalo"-n, kiu entenas pli multe da malamikoj kaj novajn enigmojn.
La videoludo uzas ambaŭ ekranojn, la supra ekrano montras mapon kaj la sanon kaj municion de la ludanto; la ĉefludagado estas montrata pere de la suba ekrano (kiu ankaŭ povas montri la inventaron de la ludanto). La DS-a versio ankaŭ inkluzivas la 180 gradan turnon unue enkondukite en Resident Evil 3, kaj la tranĉilan butonon kaj la rapidan resarĝadan butonon de Resident Evil 4. Tiuj ĉi regadoj haveblas en kaj la "Klasika" kaj la "Renaskita" modalo. Nun la interparoladajn kaj preparadajn ekranojn oni povas ignori per butonopremado. La filmoj kiujn oni povas vidi tempon al tempo ankoraŭ estas cenzuritaj eĉ en la Japania versio.
Kiam oni ludas la "Renaskita Modalo"-n kelkaj novaj enigmoj estas aldonataj al la rakonto. Plejparte tiuj ĉi enigmoj postulas ke la ludanto uzas la tuŝekranon por solvi ilin. Plue, tempon al tempo la ludanto povas partopreni tranĉilajn bataladojn. Kiam tiuj ĉi eventoj okazas la ludagado estas vidata de unupersona vidpunkto kaj la ludanto devas balanci sian tranĉilon per fingra movado sur la tuŝekrano. Estas unu speciala enigmo kie la ludanto devas revigligi vunditan amikon per blovado sur la mikrofono. Ankaŭ la ludanto povas eskapi for de la malamikoj post esti kaptita per tuŝekrana interago.
Wii Versio
Wii-a versio de la renovigita vidludo aperis Japanie 25an Decembro 2008. Same kiel Resident Evil 4 kaj Resident Evil Zero (Resident Evil Nul) la ludo entenas malmulton da ŝanĝoj. Tiu versio eldoniĝis usone kaj eŭrope en junio 2009 kiel Resident Evil Archives: Resident Evil (Enloĝantaj Mavaj Arkivoj: Enloĝanta Mavo).
Esperantigo
Ekzistas traduko en Esperanton de la unua ludo el serio.
István Sályi
István Sályi [iŝtvAn sAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sályi István estis hungara inĝeniero, profesoro, parlamentano. Lia origina nomo estis Springer István ĝis 1936.
István Sályi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Miskolc.
Biografio
István Sályi akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1923. En la sama jaro li edziĝis, baldaŭ li havis 2 filojn. Post siaj studoj li havis postenon en signifa fabriko ĝis 1928, sed tiutempe li lernis matematikon en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj Scienca Universitato István Tisza. Li doktoriĝis el matematiko en Debrecen, poste li instruis en Universitato József. Interrompo okazis en 1931, tiam li esploris en Vaŝingtono helpe de stipendio. Li doktoriĝis el tekniko en 1936 en Universitato József. En la jaroj 1937 kaj 1938 li laboris en juĝejo pri patentoj, poste li revenis instrui al Universitato József kiel privata profesoro. Inter 1949 kaj 1971 li estis nomumita katedrestro de Pezindustria Teknika Universitato, kie estis rektoro inter 1950-1961. Li estis parlamenta deputito inter 1953–1974, krome li havis altajn politikajn postenojn. En 1958 li doktoriiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premion Kossuth en 1953, poste aliajn malpli gravajn premiojn.
Ken Yamura
Ken Yamura (矢村 健, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
András Mikola
MIKOLA András estis rumanuja hungara pentristo, pedagogo naskita Nagypeleske la 17-an de marto 1884 kaj mortinta la 4-an de julio 1970 en Baia Mare.
Biografio
András Mikola li akiris siajn artajn instruadon en Artistkolonio de Nagybánya, en Budapeŝto kaj en Parizo. Li rezignis disde siajn jurajn studojn kaj en la privatskolo de Ferenc Szablya-Frischauf definitive decidis favore al arto. En 1905 per stipendio de Departemento Szatmár (reĝa departemento) li vojaĝis Parizon, kie unue frekventis la kursojn de Académie Julian, poste de Académie Délécluse. Por kelkaj monatoj (1908-09) li studis sub direktado de Károly Ferenczy en la belarta altlernejo de Budapeŝto, poste laboris memstare somere en Baia Mare, vintre en Budapeŝto. Post pli longa sudvojaĝo en Italujo kaj Germanujo li loksidiĝis definitive en Baia Mare. Ekde komenco li estis ano de Nagybányai Festők Társasága (NFT) (1911), de 1927 oni elektis lin prezidanto kaj komisiis lin kune kun János Krizsán kaj Samu Börtsök por gvidi al pentristkolonion.
Pio la 10-a
Pio la 10-a, naskita kiel Giuseppe Sarto la 2-an de junio 1835 en Riese (provinco Treviso en Veneto), mortinta la 20-an de aŭgusto 1914 en Romo, estis papo de la 4-a de aŭgusto 1904 ĝis sia morto.
Pro sia malriĉula deveno el kamparana familio li iel estas komparebla al Johano la 23-a kaj Johano Paŭlo la 1-a.
Tango
Komence de la 20-a jarcento, kiam argentina tango atingis Eŭropon kaj komencis forpuŝi valson kaj polkon, la eklezio konsideris malpermeson de tiu sense iom eksplicita danco. Oni rakontas, ke Pio petis, ke paro de baletistoj prezentu al li tangon, por ke li povu prijuĝi ĝin; poste li diris: "Al mi ĝi ŝajnas pli bela ol friula danco, sed mi ne vidas, kia granda peko estu en tiu ĉi nova danco." Pro tio li nuligis la ekleziajn sankciojn por tangantoj.
Esperanto
Papo Pio la 10-a sendis sian benon al "Espero Katolika" kaj la katolikaj esperantistoj ĉiujare de 1906 ĝis sia morto en 1914. Krome en kelkaj aŭdiencoj li parolis pri Esperanto. La 4-an de aprilo 1909 li diris al Isidoro Clé, esperantista direktoro de eklezia instituto en Bruselo: "Esperanto havas antaŭ si grandan estontecon". Pio deklaris en 1910, ke "Esperanto estas grava ilo por ligi la katolikojn de la mondo". Lia favora sinteno al Esperanto ŝuldiĝas al la laboroj de la vatikana monsinjoro Luigi Giambene, kiu havis privatan aŭdiencon kun la papo. Pio la 10-a nomis lin "monsinjoro Esperanto". La unua beno venis tuj post aŭdienco al la redaktoro Pastro Emile Peltier, kaj ĝi estis anoncita dum la 2-a Universala Kongreso, en Ĝenevo.
Schenefeld
Schenefeld havas diversajn signifojn:
Pio la 10-a
Esperanto
Ekzistas ankaŭ aliaj citaĵoj, pri kiuj ni trovas nur el la tempo post la morto de la koncerna papo iujn fontojn, kiuj nenion diras pri la tempo kaj la cirkonstancoj de la eldiro, kio eventuale povus esti kialo por pridubi ilian aŭtentikecon. Tiaj citaĵoj, en diversaj variantoj ĉiam denove represitaj en informiloj de katolikaj kaj eĉ pli ofte de nekatolikaj esperantistoj, estas ekzemple la sekvaj vortoj atribuataj al Pio la 10-a: "Mi vidas en la lingvo Esperanto valoran rimedon por teni ligitecon inter katolikoj de la tuta mondo." Dum la tre afabla sinteno de Sankta Pio la 10-a al esperantistoj supozigas, ke tiu ĉi frazo tamen plene spegulas lian opinion, ni povas esti malpli certaj pri la citaĵo.
Dum la 23-a kongreso de IKUE en 1951 en Munkeno Pio la 10-a estis proklamita kiel "ĉiela patrono de la katolikaj esperantistoj". La kongresa numero de Espero Katolika plurloke parolas pri "Pio la 10-a, nia patrono".
Elekto
Dum la konklavo de 1903 la aŭstra imperiestro Francisko Jozefo deklaris, ke li ne akceptos elekton de kardinalo Mariano Rampolla Del Tindaro. Estas neklare, ĉu sen tiu vetoo Rampolla estus iĝinta papo.
Sanktigo
Pio estis beatigita la 3-an de junio 1951 kaj sanktigita la 29-an de majo 1954. Lia memortago estas la 21-a de aŭgusto.
Fervojo Liverpool-Manchester
La Fervojo Liverpool-Manchester (angle: Liverpool and Manchester Railway aŭ mallonge L&MR), malfermita la 15-an de septembro 1830, estis la unua fervoja konekto en la mondo inter du grandaj urboj kaj la unua publika fervojo, kiu transportis kaj pasaĝerojn kaj poŝton per vaportrajno laŭ regula horaro. Ĝi ankaŭ estis la unua linio kiu disponis pri duobla trako laŭlonge de la tuta itinero - kiu estis multe pli la escepto ol la regulo, eĉ en la sekvaj jaroj - kaj simpla signalila sistemo.
La linio estis konstruita ĉefe por ebligi pli rapidan kaj pli malmultekostan transporton de krudmaterialoj kaj pretaj produktoj inter la haveno de Liverpool kaj la fabrikoj en Manĉestro kaj la ĉirkaŭa regiono. Sed la granda komerca sukceso de la linio estis ĉefe pro la neatendite ampleksa pasaĝera transporto. La malfermo de ĉi tiu linio estas vaste konsiderata kiel la definitiva antaŭeniro de la fervoja epoko, ne nur en Unuiĝinta Reĝlando sed ankaŭ en la cetero de Eŭropo kaj Nordameriko.
Itinero kun multaj defioj
Inter Liverpool kaj Manchester la linio trapasas interalie jenaj lokoj: Roby, Parkside kaj Eccles, loko kiu estis konata por eksperimenta uzado de Esperanto en lernejo Green Lane School en la jaro 1920.
All Things Considered (BBC radio show)
All Things Considered estas Brita radioprogramo produktita de BBC Radio Kimrio, kiu traktas temojn pri religio, moralo kaj spiriteco. Prezentita de Reverendo Roy Jenkins, la spektaklo elsendiĝas dimanĉe je la 9:00 horo kaj ripetiĝas ĵaŭde je la 5:30 horo.
Premioj
All Things Considered gajnis plurajn premiojn, inkluzive de la Andrew Cross Award por plej bona brita parolbaza religia radioprogramo dum kvar sinsekvaj jaroj, kaj la 2005 Sandford St. Martin Trust Merito Premio "por ilia spektaklo pri meditado kun kaptitoj ĉe Cardiff Prison".
Fundătura
Fundătura estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Hășdate (Gherla)
Hăşdate (Gherla) [hǝŝdate] (Szamoshesdát) estas vilaĝo en Rumanio sude de Gherla. En 1910 ĝi nombris 296 loĝantojn (rumanoj), en 1992 309. Ĝia unua skriba mencio estis en 1339. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Gherla.
Ágota Tompos Opra
TOMPOS OPRA Ágota [tompoŝ] estas rumania hungara pentristino, tekstilartistino naskita la 17-an de majo 1954 en Kluĵo.
Kariero
La artistino Ágota Tompos Opra finis la fakon pri tekstilarto en 1977 en Kluĵo. Poste ŝi estis dizajnistino en Miercurea Ciuc en fabrikoj. Ŝi havis proksimume 25 individuaj ekspozicioj.
Bystré (distrikto Vranov nad Topľou)
Bystré (hungare Tapolybeszterce [tapojbesterce]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Bystré situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 20, Prešov je 25 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312. En 1427 20 familioj pagis impostojn. En 1600 oni komputis tie 14 servutulajn domojn. En 1715 5 familioj pagis impostojn. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa. En 1828 288 vilaĝanoj loĝis en 37 domoj. En 1831 la vilaĝanoj partoprenis en ribelo pro ĥolero. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Tapolybisztra, poste ĝi ricevis plenan hungarecan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tapolybeszterce 601 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bystré 2650 homoj, (2504 slovakoj, 126 ciganoj). Apud la vilaĝo fabriko pri cemento funkcias.
Hilo
Laŭ la helena mitologio, Hilo, Hilaso aŭ Hileo (el la greka Ὕλλος aŭ Ὕλᾱς, arbar-loĝanto) estis unu el la heraklidoj, do li estis filo de la fama heroo Heraklo. Lia patrino estis Dejaniro, kvankam kelkaj rakontoj asertas ke ŝi estis la oceanidino Melito. Ĉiokaze, Hilo ne estis vartita de sia patrino, sed de la servistino Abio.
Morto de Heraklo
Hilo estis la nura filo de Heraklo kiu atestis lian forpason, pro tio ke siaj gefratoj loĝis en Tirinto aú en Tebo kaj la morto trafis la heroon en Trakinio. La fino de Heraklo estis terura: iam la ĉevalviro Niso, mortonte, donis al Dejaniro tukon trempitan en sia sango, konsilante al ŝi tion uzi kaze ke estonte malaperos la amo de ŝia edzo. Do, kiam Heraklo ekamis Jolaon, Dejaniro ŝmiris la ĉemizon de sia edzo per ĝi, sed la sango ne estis am-reklamon, sed la plej efektiva veneno el la mondo.
Kiam Heraklo surmetis la ĉemizon, lia karno ekbrulis, provokante terurajn dolorojn al li. Pro tio, ke li hontis pri sia suferado antaŭ la rigardo de sia tuta armeo, Heraklo petis al sia filo akompani lin al monto Eto por morti tie solece. Tio plenumis la aŭguron de la Orakolo de Delfo, kiu antaŭe asertis al la amikoj de Heraklo, Jolao kaj Licimio, ke la heroo forlasos sian morteman vivon ĝuste tie. Nur danke al la interveno de Hilo, Heraklo ne punis Dejaniron, kiel li volis fari antaŭ morti. Sed sia filo konvinkis lin pri ŝia senkulpeco, informante lin ke Dejaniro alvokis la heraklidojn ĉeesti la morton de ilia patro kaj poste, sin-mortigis.
Sed neniu sukcesis alveni ĝustatempe, do Heraklo diris nur al Hilo siajn lastajn vortojn: "fine la aŭguro plenumis: neniu vivanta estaĵo mortigis min, ĉar tion faris mortinto". Li ankaŭ devigis Hilon promesi ke li okupiĝos pri la funebraj ritoj kaj ke li edziĝos al Jolo kiam ili atingos taŭgan aĝon. Malgraŭ sia kontraŭa volo, Hilo tion ĵuris laŭ la kapo de Zeŭso.
Rifuĝo en Ateno kaj venko de la heraklidoj
Danke al lia patro Zeŭso, la destino de Heraklo estis regi Argolandon, Lakonion kaj la mesenian Piloson. Tamen, la ruzaĵoj de Hero, eterna malamikino de la heroo, permesis Eŭristeon, reĝo de Mikeno, anstataŭigi Heraklon kiel reĝo de tiuj urboj. Tuj post la morto de Heraklo, sia patrino, Alkmeno, migris al Tirinto akompanata de la plimulto de ŝiaj genepoj, inter ili, Hilo.
Eŭristeo decidis tiam forpeli ilin el Grekio, tiam, kiam la filoj de Heraklo ankoraŭ estis infanoj, por eviti tiel postan venĝadon. Pro tio, li sendis mesaĝon al la reĝoj de la urboj kie ili gastiĝadis, ordonante ilin forpeli la ĵusalvenintojn. Pro tio ili kune vagadis de urbo en urbo, ĝis kiam ili trovis rifuĝon en la kortego de Tezeo, reĝo de Ateno. Li ankaŭ timis la povan Eŭristeon, sed la bildo de la infanoj mizere rifuĝitaj ĉe la Altaro de Kompato, lia antaŭ amikeco al Heraklo kaj lia ideo pri justeco venkis lian timon.
Tezeo loĝigis Hilon kaj liajn gefratojn en la urbeto Trikorito, apartenanta al la tiama atika urba kvaropo, kaj rifuzis transdoni ilin al Eŭristeo. Tiu estis la ĉefa kialo de la posta unua milito inter Ateno kaj Peloponezo, ĉar kiam la heraklidoj plenkreskis, Eŭristeo unuigis armeon kaj marŝis kontraŭ la atika ĉefurbo. Oni nomis Hilon, kune kun Jolao kaj Tezeo (aŭ Demofonto laŭ aliaj versioj), militestro de la komuna armeo de atenanoj kaj heraklidoj.
La atika armeo, al kiu la helpo de la sukcedintoj de Heraklo plenigis je fiero, venkis Eŭristeon kaj mortigis multajn el liaj aliancanoj kaj filoj. Eŭristeo sukcesis eskapi per sia ĉaro, sed Hilo persekutis kaj trafis lin ĉe la Sciraj Rokoj. Li senkapigis Eŭristeon kaj portis lian kapon al Alkmeno, kiu krevigis liajn okulojn per trikilo, kiel post-morta venĝo nome de sia edzo.
Morto de Hilo
Post venki Eŭristeon, Hilo kaj liaj fratoj translokiĝis al Tebo, ĉe la Elektriona Pordo. De tiam li sukcese komencis fulman invadon de la Peloponezo, profitante la malaperon de ĝia reĝo, sed tuj poste terura pesto disvastiĝis inter ili. Hilo konsultis la orakolon, kiu respondis ke la katastrofa malsano estas puno pro ilia antaŭtempa alveno al tiu lando. Do, la heraklidoj forlasis Peloponezon kaj transloĝiĝis al Maratono.
La orakolo ankaŭ konsilis ilin «atendi ĝis la tria rikolto kaj tiam eniri Peloponezen tra mallarĝa pasejo». Tiel, li atendis tri jarojn, kaj tiam li marŝis tra la istmo de Korinto kaj atakis Atreon, posteulo de Eŭristeo. Sed tio estis katastofe por Hilo, ĉar li trovis morton fare de Ekemo, la reĝo de Tegeo: Hilo volis eviti ne-necesajn mortojn, do pro tio li defiis iun ajn aĥajanon al duopa lukto. Li proponis, kaze de venko sia, ke oni akceptu lin kiel reĝo; kaj se oni venkus lin, li promesis ke la heraklidoj ne plu trairos tiun landon almenaŭ dum kvindek jaroj. Do Ekemo sin proponis por la lukto kaj venkis. La heraklidoj entombigis Hilon en Megaro, kie de tiam li ricevadis honoradon kiel heroo. Tamen, alternativa versio rakontas ke Hilo mortis defendante siajn oksojn kontraŭ la filoj de Mentoro.
Kiel promesite, Hilo edziĝis al Jolo, kun kiu li havis du filojn: Kleodeo kaj Evekmo. El ili devenas la dinastioj, kiuj striktesence ricevis la nomon heraklidoj.
Hilo la Dua
Kiam li plenkreskiĝis, Hilo ĉefis ekspedicion de la feacoj al Kronia maro, kie ili fondis novan regnon, kies loĝantoj nomiĝis pro li hileoj. Historie, ili estis doria aŭ iliria tribo en Dalmatio, de kiu Hilo iĝis eponimo. Tiu nomo konserviĝis dum la romiaj tempoj kiel Hyllica, rilate al promontoro ĉe la marbordo, sude de Šibenik. . Pro tio, la reapero de la albana naciismo dum la 20-a jarcento igis Hilon «Reĝo de Ilirio», kies morto okazis, laŭ ili, en 1225 a.K.. Tiun historiigon de la mita rolulo ebligis la etimologio de sia nomo, kiu albane rilatas al la vorto «stelo». Fakte, varianto de la sama albana radiko (IL) troviĝas kaj en la greka (HEL), kaj en la hebrea (EL), kio pruvas la rilaton inter la antikvaj popoloj en Eŭropo.
Aliaj roluloj same nomitaj
Krom la antaŭaj, Hilo estis ankaŭ la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Ljuben Stanev
Ljuben Nikolov STANEV estas bulgara verkisto. Li naskiĝis en Plovdiv la kaj mortis en Sofio la.
La Elmigruloj
La kvar romanoj estas la jenaj :
La svedlingvaj titoloj estas : Utvandrarna, Invandrarna, Nybyggarna kaj Sista brevet till Sverige. Ĉiuj volumoj estis tradukitaj al la angla kaj al pli ol 20 aliaj lingvoj. La romanoj estas ĝenerale klasifikitaj inter la plej bonajn brilaĵojn de la sveda literaturo.
Falsa ĵuro
Falsa ĵuro aŭ mensoga ĵuro estas la ago de konscie mensoga atesto sub ĵuro.
Falsa ĵuro estas krimo en ĉiuj landoj kaj persekutata per puno.
Famaj homoj, kiuj ricevis verdikton pro falsa ĵuro
Konataj homoj kiuj estis akuzataj kaj kondamnitaj pro falsa ĵuro:
<!--
Famous people accused of perjury
Famous people who have been accused of perjury include:
Perjury in popular culture
-->
Termokromismo
Termokromismo estas la karakterizaĵo de substancoj ŝanĝi sian koloron pro ŝanĝo en temperaturo. Emocia ringo estas bonega ekzemplo de ĉi tiu fenomeno, sed termokromismo ankaŭ havas pli praktikajn uzojn, ekz. en bebaj trinkboteloj (kiuj ŝanĝas al malsama koloro kiam ĝi estas sufiĉa malvarma por trinki) aŭ boligiloj (kiuj ŝanĝas kiam akvo estas bolanta aŭ proksime al bolanta punkto). Termokromismo estas unu el pluraj tipoj de kromismo.
Thermokromaj likvaj kristaloj
La du oftaj metodoj baziĝis sur likvaj kristaloj kaj leŭkotinkturoj. Ĉar iuj likvaj kristaloj estas tre sensivaj al temperaturaj ŝanĝoj, ili povas utili en precizaj aplikaĵoj, sed ilia principo de agado limigas ilian koloran amplekson. Leŭkotinkturoj ebligas uzi pli vastan gamon da koloroj, sed estas pli malfacile ekzakte regi ilian temperaturon.
Iuj likvaj kristaloj kapablas vidigi diversajn kolorojn je diversaj temperaturoj. Tiu ŝanĝo dependas de selekta reflekado de specifaj ondolongoj pro la kristala strukturo de la materialo, dum ĝi ŝanĝiĝas inter la malalttemperatura kristala fazo, tra neizotropa kirala aŭ tordita fadena fazo, al la alttemperatura izotropa likva fazo. Nur la fadena mezofazo havas termokemiajn proprecojn; tio limigas la efektivan temperaturan gamon de la materialo.
En la tordita fadena fazo la molekuloj estas orientitaj en tavoloj kun regule variajn orientiĝojn, kiuj donas al ili periodajn interspacojn. La lumo trapasanta la kristalon submetiĝas al Bragg-difrakto en tiuj tavoloj, kaj la ondolongo kun la plej granda adicia interfero reflektiĝas, kiun oni perceptas kiel spektra koloro. Ŝanĝiĝo en la kristala temperaturo povas ŝanĝi la interspacon inter la tavoloj kaj tial la reflektitan koloron. Tial la koloro de la termokroma likva kristalo povas varii de nereflektanta (nigra) tra la spektraj koloroj ĝis nigra ree, depende de la temperaturo. Tipe, la alttemperatura stato reflektas bluan-violan lumon, dum la malalttemperatura stato reflektas ruĝan-oranĝan. Ĉar la blua havas malpli longan ondolongon ol la ruĝa, tio indikas, ke la distanco de la interspaco reduktiĝas per varmigo tra la likva-kristala stato. Tiaj materialoj estas kolesterila nonanoato kaj cianobifeniloj.
Miksaĵoj kun 3–5 °C etendo de temperaturoj kaj gamoj de ĉirkaŭ 17–23 °C al ĉirkaŭ 37–40 °C rezultas el diversaj proporcioj de kolesterila cis-9-oktadeken-1-ola karbonato, kolesterila nonanoato, kaj kolesterila benzoato. Ekzemple, la masa rilatumo 65:25:10 liveras la gamon 17–23 °C, kaj 30:60:10 liveras je 37–40 °C.
Oni utiligas likvajn kristalojn en aplikaĵoj kie necesas ekzakte regi la koloran ŝanĝon, ekzemple termometroj por uzi en ĉambro, fridujo, akvario, kaj en medicina uzo, kaj en indikiloj de niveloj de propano en cisternoj. Populara aplikaĵo por termokromaj likvaj kristaloj estas humoraj ringoj.
Estas malfacile utiligi likvajn kristalojn kaj speciala presa ekipaĵo bezoniĝas. La materialo tipe estas pli multekosta ol alternativaj teknologioj. Altaj temperaturoj, ultraviola lumo, iuj kemiaĵoj kaj solvantoj malfavore influas ilian uzdaŭron.
Leŭko-tinkturoj
Termokromaj tinkturoj baziĝas sur miksaĵoj de leŭkotinkturoj kun aliaj taŭgaj kemiaĵoj, vidigante koloran ŝanĝon (kutime inter la senkolora leŭkoformo kaj la kolora formo) kiu dependas de temperaturo. La tinkturoj rare aplikiĝas rekte sur materialoj; ili ofte estas en la formo de mikrokapsulo kun la miksaĵo interne. Ilustra ekzemplo estas la Hypercolor-modo, ĉe kiu mikrokapsuloj kun kristala viola laktono, malforta acido, kaj disociebla salo solvitaj en dodekanolo aplikiĝas al la ŝtofo; kiam la solvanto estas solida, la tinkturo ekzistas en sia laktona leŭkoformo, dum kiam la solvanto fandas, la salo disocias, la pH en la mikrokapsulo reduktiĝas, la tinkturo protoniziĝas, ĝia laktona ringo malfermiĝas, kaj ĝia sorba spektro signife moviĝas, do ĝi iĝas profunde viola. En ĉi tiu okazo la evidenta termokromismo fakte estas halokromismo.
La tinkturoj plej ofte uzataj estas spirolaktonoj, fluoranoj, spiropiranoj, kaj fulgidoj. La acidoj inkludas bisfenolo A, parabenoj, 1,2,3-triazolo-derivaĵoj, kaj 4-hidroksikumarino kaj agas kiel proton-donantoj, ŝanĝante la tinkturan molekulon inter ĝia leŭkoformo kaj ĝia protonizita formo; pli fortaj acidoj igas la ŝanĝon neinversigebla.
Leŭkotinkturoj respondas malpli ekzakte al temperaturo ol likvaj kristaloj. Ili taŭgas por ĝeneralaj indikiloj de proksimuma temperaturo (“tro malvarma”, “tro varma”, “ĉirkaŭ ĝusta”), aŭ por diversaj novecaj aĵoj. Ili ofte uziĝas kombine kun alia tinkturo, produkti koloran ŝanĝon inter la koloro de la baza pigmento kaj la koloro de la pigmento kombinita kun la koloro de la nelaŭko-formo de la leŭkotinkturo. Organikaj leŭkotinkturoj disponeblas por temperaturaj gamoj inter ĉirkaŭ −5 °C kaj 60 °C, en vasta gamo da koloroj. La kolora ŝanĝo kutime okazas en 3 °C intervalo.
Leŭkotinkturoj uziĝas en aplikaĵoj kie temperatursensiva ekzakteco ne estas krita: ekzemple novecaĵoj, banaj ludiloj, flugdiskoj, kaj proksimumaj temperaturindikiloj por manĝaĵoj varmigataj en mikroonda forno. Mikroenkapsuligi ebligas ilian uzadon en vasta gamo da materialoj kaj produktoj. La grando de la mikrokapsuloj tipe estas inter 3–5 µm (pli ol 10 fojojn pli granda ol la eroj de ordinaraj pigmentoj), kiu necesigas iujn adaptojn al presaj kaj fabrikaj procedoj.
Tipa aplikaĵo de leŭkotinkturoj estas en la statindikiloj de Duracell-piloj. Tavolo de leŭkotinkturo alfiksita al rezistiva strio por indiki ĝian varmiĝon, tiel mezurante la kurenton liverata de la pilo. La strio havas triangulan formon, rezistivo varias laŭ la longo, tial varmiganta proporcie pli longan segmenton per la kurento trafluanta. Koloriĝas la longo de la segmento super la sojla temperaturo por la leŭkotinkturo.
Elmeti al ultraviola radiado, solvantoj, kaj altaj temperaturoj, reduktas la uzdaŭron de leŭkotinkturoj. Temperaturoj super ĉirkaŭ 200 °C tipe kaŭzas neinversigeblan damaĝon al leukotinkturoj; oni permesas dum fabrikado limigitan elmontron de iuj tipoj al ĉirkaŭ 250 °C.
Termokromaj farboj uzas likvajn kristalojn aŭ leŭkotinkturojn. Ensorbinte specifan kvanton da lumo aŭ varmo, la kristala aŭ molekula strukturo de la pigmento neinversigeble ŝanĝiĝas tiel, ke ĝi ensorbas kaj eligas lumon je malsama ondolongo ol je malpli altaj temperaturoj. Oni sufiĉe ofte rimarkas termokromajn farbojn kiel tegolaĵo sur kafotasoj, tiel kiam varmega kafo verŝiĝas en la tason, la termokroma farbo ensorbas la varmon kaj koloriĝas aŭtravidebliĝas, ŝanĝante la aspekton de la taso. Oni nomis ilin magiajn tasojn aŭ varmŝanĝaj tasoj. Alia ekzemplo estas uzi leŭkotinkturojn sur kuleroj uzotaj en glaciaĵvendejoj. Trempite en malvarma glaciaĵo, parto de la kulero alikoloriĝas.
Paperoj
Termokromaj paperoj uziĝas por termopresado. Ĉe unu ekzemplo, la papero estas impregnita per solida miksaĵo de fluorana (triarilmetana) tinkturo kun oktadekilfosfonata acido. La miksaĵo estas stabila en solida fazo; tamen, kiam la oktadekilfosfonata acido estas fandita, la tinkturo reakcias en la likva fazo, kaj prenas la koloron de la protonizita formo. Tiu stato konserviĝas kiam la materialo resolidiĝas, se la malvarmiĝo estas sufiĉe rapida. Ĉar la leŭkoformo estas pli stabila je malpli altaj temperaturoj kaj la solida fazo, la presitaj markoj sur la termokromaj paperoj malrapide paliĝas dum la jaroj.
Polimeroj
Termokromismo povas okazi ĉe termoplastoj, duroplastoj, ĝeloj, aŭ ia ajn tegaĵo. La polimero mem, enkorpigita termokroma aldonaĵo, aŭ altorda strukturo farita per la interago de la polimero kun enkorpigita netermokroma aldonaĵo, povas esti la origino de la termokromismo. Plue, el la fizika vidpunkto, la origino de la termokroma efiko povas esti multobla. Do ĝi povas veni el ŝanĝoj de lumreflekto, sorbo de elektromagneta radiado, kaj/aŭ dispersaj proprecoj kun temperaturo. Apliki termokromajn polimerojn por adapta sunproteko estas tre interesa. Funkcio per fasona strategio, ekzemple, aplikita por evoluigi netoksajn termokromajn polimerojn enfokusiĝis en la lasta jardeko.
Inkoj
Termokromaj inkoj kaj tinkturoj estas kemiaĵoj, unue evoluigitaj en la 1970-aj jaroj, kies koloro ŝanĝiĝas pro elmeto al varmo. Ekzistas du formoj, likva kristalo kaj leŭkotinkturo. Estas pli facile apliki leŭkotinkturojn. Iuj aplikaĵoj estas: plataj termometroj, bateritestiloj, vestoj, kaj la indikilo sur boteloj de acerosiropo (kaj aliaj varoj), kiuj ŝanĝas sian koloron kiam la varo estas varma (aŭ tre malvarma). La termometroj ofte uziĝas sur la ekstero de akvario, aŭ por mezuri la korpotemperaturon ĉe la frunto.
Neorganikaj materialoj
Plejmultaj neorganikaj kombinaĵoj estas iugrade termokromaj. Tamen plejmultaj ekzemploj temas pri nur subtilaj koloroŝanĝoj. Ekzemple, titana dioksido, zinka sulfido kaj zinka oksido estas blankaj je media temperaturo sed varmigite ili flaviĝas. Simile india(III) oksido estas flava kaj iĝas flave bruna kiam varmigita. Plumba(II) oksido ŝanĝas simile. La kolorŝanĝo rilatas al ŝanĝoj pri la elektronaj ecoj (energiniveloj, populacioj) de tiuj materialoj.
Aliaj termokromaj solidaj duonkonduktantaj materialoj inkludas:
Iuj mineraloj estas termokromaj; ekzemple iuj kromioriĉaj piropoj, normale ruĝe purpuraj, verdiĝas kiam varmigitaj al ĉirkaŭ 80 °C.
Neinversigeble termokromaj materialoj
Iuj materialoj kolorŝanĝiĝas neinversigeble. Oni povas uzi tiujn por ekzemple per lasero marki materialojn.
Akademio de Esperanto
La Akademio de Esperanto (AdE) estas sendependa lingva institucio, kies tasko estas konservi kaj protekti la fundamentajn principojn de la lingvo Esperanto kaj kontroli ĝian evoluon.