cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moraleja
Demografio
Videblas ke el la komenco de la 20a jarcento ĝis la 1960-aj jaroj la populacio kreskiĝis ĝis kvaroblo, nome el ĉirkaŭ 2,000 ĝis ĉirkaŭ 8,000. Tiam la loĝantaro iomete malpliiĝis, sed ne tiom kiom je plej parto de la ruraj vilaĝoj de la regiono; malkreskis nur je ĉirkaŭ 10 % kaj poste la loĝantaro iomete repliiĝis kaj restis je simila pinto, ĉar la agrikulturo de irigacio kaj brutobredado de taŭrludaj bovoj permesis enspezojn sufiĉajn por pluhavi tian laboristaron.
Ekonomio
Agrikulturo (irigacio) kaj brutobredado (bovoj).
(11894) 1991 GW
(11894) 1991 GW estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi).
Nederlek
Nederlek estas municipo en la nederlanda provinco Sud-Holando (Zuid-Holland). Laŭ plano de administra reformo la municipo la 1-an de januaro 2015 aldoniĝu al la najbara municipo Ouderkerk.
Bieżuń
Bieżuń estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Żuromiński.
Stacio Nippombashi
Stacio Nippombashi (日本橋駅 [Nippombaŝi-eki], Nippombashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Chūō, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Sakaisuji, Linio Sennichimae.
Benedek Göndöcs
GÖNDÖCS Benedek (goendoeĉ) estis hungara romia katolika pastro naskita en Nadjvarado la 24-an de julio 1824 kaj mortinta en Gyula la 4-an de januaro 1894.
Kartkaptisto Sakura
Kartkaptisto Sakura (japane: カードキャプターさくら [Kādokjaputā Sakura], angle: Cardcaptor Sakura) estas mangao de la virina grupo CLAMP kaj samnoma animeo bazita sur la mangao. La mangao aperis en la por-knabina magazino Nakayoshi de eldonejo Kodansha ekde 1996 ĝis 2000, dum la animeo estis elsendita inter la jaroj 1998 kaj 2000.
Leandro Cufré
Leandro Cufré (naskiĝis la 9-an de majo de 1978) estas argentina futbalisto. Li partoprenis en Futbala Mondpokalo 2006 kun la argentina nacia teamo.
Kartkaptisto Sakura
La mangao publikiĝis unuafoje en majo 1996 en la monata ŝoĝoa magazino Nakayoshi ĝis sia fino, publikigita en junio 2000, post dek du volumoj (50 ĉapitroj). La rakonto de la mangao estis adaptita al animea serio fare de studio Madhouse. La animeo elsendiĝis en Japanio ekde la 7-a de aprilo 1998 ĝis la 21-a de marto 2000 en la televidkanalo NHK, post 70 epizodoj.
En 2016, la mangao celebris 20-jariĝon kaj neatendite CLAMP lanĉis daŭrigon de Cardcaptor Sakura, subtitolita Clear Card Hen, kun novaj ĉapitroj publikigitaj en Nakayoshi. La serio rakontas la novajn aventurojn de 13-jaraĝa Sakura. La animeo bazita sur ĉi tiu nova mangao esti lanĉita en januaro 2018.
Ĝi klasiĝas en la ĝenro maho-ŝoĝo (magia knabino).
Intrigo
Ĉefrolulo Sakura Kinomoto estas 10-jaraĝa, lernanto de la kvara klaso de bazlernejo. Ŝi malfermis malnovan libron (vere kartujon) troviĝanta en la skribĉambro de sia patro, kaj akcidente malsigelis sorĉajn kartojn Clow Card, kiuj kaŭzas problemojn en la mondo. Por repreni la kartojn, per helpo de "la Defendanto de Sigelo" Cerberus (Kero), ŝi iĝis "kartkaptisto".
Ĉiurakonte sorĉkartoj kaŭzas problemojn en ŝia urbo. Sakura solvas problemojn per siaj propraj sorĉkartoj, kaj kaptas kartojn. Kaptitaj kartoj ebligas, ke ŝi uzu novan sorĉon. Ĉi tiu sistemo estas simila al tiu de tiamaj komputilaj ludoj (kiel ekzemple Pokémon aŭ Digimon).
Dum la rakonto progresas, aperas novaj personoj kiel la rivalo de Sakura, nome Shaoran Li, knabo el Honkongo kiu devenas de la sorĉisto Clow Reed —la kreinto de la kartoj—. Eĉ tiel, ili starigas amikecon kiu iom post iom transformiĝas en amon. Dume, Yukito Tsukishiro, amiko de la pliaĝa frato de Sakura, estas alia gardisto de kartoj kies vera aspekto estas simila al anĝelo nomata Yue.
Eksteraj ligiloj
http://www.sakuracardcaptor.foro-activo.com
Benedek Göndöcs
Kariero
Benedek Göndöcs estis parokestro de 1873 en Gyula, abato de Pusztaszer, landkunvena deputito (1881, 1884). Li partoprenis en la fondado de la historia asocio de departemento Békés kaj de la Országos Méhészeti Egyesület (Abelbreda Unuiĝo), kies li estis prezidanto ĝis 1888.
OBA-Festivalo
OBA-Festivalo (OBA Festival) estas ĉiujara muzika evento kiu naskiĝis en 2007 el la kuniĝo de malnovaj karnavalaj blokoj de la brazila urbo Votuporango, rezultante la komencon de noviga karnavalo, kiu estas konsiderata la dua plej bona en la lando, laŭ enketo farita de la retejo MTV en 2011.
En tiu urbo ĝi okazis 14 foje ĝis 2020, en la Evento-Centro "Helder Henrique Galera" (aŭtovojo Angelo Commar), kiel kvar festotagoj, ekde posttagmezo, sekvata de intensa muzikprogramo ĝis tagiĝo, kun pluraj elektebaj spacoj.
Pro la pandemio pri kovimo la evento ne okazis en 2021 kaj 2022, kaj en 2023 ĝiaj entreprenistoj translokigis la festivalon al la urbo San-Ĵoze-do-Rio-Preto ĉe la Ekspoziciejo "Alberto Bertelli Lucatto".
Gravaj artistoj kiel Ivete Sangalo, Afrojack, Jorge & Mateus, Wesley Safadão, Vintage Culture kaj multaj aliaj famaj artistoj de aŝea muziko kaj ankaŭ de elektronika muziko, funko kaj sertaa muziko jam koncertis ĉe OBA.
65675 Mohr-Gruber
65675 Mohr-Gruber estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso. Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la vikario Joseph Mohr (1792–1848) kaj de lia orgenisto Franz Xaver Gruber (1789–1863), kreintoj de la kanto Stille Nacht, heilige Nacht, aŭdita unuafoje je la Kristnaska antaŭvespero de 1818 en Oberndorf apud Salzburg.
Patrick Franziska
(naskiĝis en Bensheim, do nun -jaraĝa) estas profesia germana tablotenisisto. Li komence de 1998 ĝis 2005, do de la 6-a ĝis 14-a vivjaro, aliĝis al la tablotenisa klubo de Höchst im Odenwald, la origina klubo ankaŭ de lia pli aĝa kolego Timo Boll, kaj ekde 2016 konkuras en la unua vira teamo de klubo en Sarbruko.
En la Tokia Olimpiko de 2021 li atingis arĝentan medalon en la vira teamo kun Timo Boll kaj Dmitro Ovĉarov.
(16431) 1988 VH1
(16431) 1988 VH1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroshi Mori kaj Masaru Arai elde la Stacio Dodaira de la Nacia Observatorio de Japanio en Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
Môlča
Môlča (hungare Zólyommócsa [zOjomOĉa]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
(14823) 1984 ST5
(14823) 1984 ST5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Môlča
Situo
Môlča situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1424 laŭ tiama hungara ortografio "Mocha", kiu en la 15-a jarcento jam havis partojn "Suba", "Supra" kaj "Meza". En 1828 loĝis tie 392 vilaĝanoj en 66 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zólyommócsa 438 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Banská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 pro la bataloj parto de la vilaĝo bruldetruiĝis. En 2001 vivis en Môlča 360 homoj, (296 slovakoj, 51 ciganoj).
Dobârlău
Dobârlău [dobırləŭ] (hungare: Dobolló dobolo) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Braŝovo. En 1910 ĝi havis 1 582 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 1 442. Ĝia unua skriba mencio estas en 1749. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). Administre apartenas al ĝi Lunca Mărcuşului, Mărcuş, Valea Dobârlăului.
Alain Corneau
Alain CORNEAU (naskiĝis la en Meung-sur-Loire (Loiret) – mortis la  en Parizo) estis franca film-reĝisoro.
Reinosa
Reinosa estas municipo en la hispana aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝi estas la ĉefurbo de la historia komarko Campoo kaj la plej loĝata urbo en la sudo de Kantabrio.
Geografio
La municipo havas tre malgrandan areon kaj ĝi estas tute ĉirkaŭita de la municipo Campoo de Enmedio. Dum longa tempo la aliro al Reinosa estis komplika pro la neceso trairi montpasejon Hoces de Bárcena, kun danĝera kaj kruta vojo-sekcio. En 2008 finiĝis aŭtoŝoseo A-67, kiu nun permesas rapidan kaj konfortan trairon inter Santandero kaj la Norda Altebenaĵo pasante tra Reinosa.
Alain Corneau
Li direktis Gérard Depardieu en kina adapto de Tous les matins du monde en 1991.
Reinosa
Geografio
Tra Reinosa fluas la riveroj Ebro kaj Híjar, kaj la meza temperaturo estas tiu plej malalta en Kantabrio.
Alain Corneau
Corneau mortis la pro kancero.
Reinosa
Ekonomio
Kvankam la industrio tre viglis en Reinosa, ĝi ne plu estas tiel grava kaj nuntempe estas procezso de renoviĝo. La ĉefaj entreprenoj estas Siderúrgicas del Norte (SIDENOR) (peza meĥanismoj), Cantarey (generatoroj), Cuétara (biskvitoj), Columbia (disponiganta laboron al handikapitoj), kaj Anchoas y Productos del Cantábrico (manĝaĵoj).
Kulturo
Reinosa estas fama pro siaj kukoj, el kiuj elstaras pantortillas kaj kringoj, ambaŭ ronde faritaj el foli-pasto.
En Reinosa elstaras diversaj monumentoj: la baroka Kirko de Sankta Sebastiano, la Konvento de Sankta Francisko kaj la Kapelo de Sankta Roĥo, la urbodomo, la ponto de Karolo la 3-a aŭ la fonto de la Aurora. Plie, estas pluraj interesaj civilaj konstruaĵoj el la jarcentoj de la 16-a al la 20-a, kiel la turoj de Navamuel y Manrique kaj Navamuel y Calderón, kaj la domoj Casa de la Niña de Oro, Casa de Cossío, Casa de la Princesa, Casa de Pano kaj Casa de Boyet.
Ambrus Görcsöni
GÖRCSÖNI Ambrus (goerĉoeni) estis hungara historia epikpoema aŭtoro en Transilvanio en 16-a jarcento.
Kariero
Ambrus Görcsöni en sia nefinita epikpoemo versumis la historion de familio Hunyadi ĝis 1485. Lian verkon finis pli poste Miklós Bogáti Fazekas.
Saint-Nicolas-de-Redon
Saint-Nicolas-de-Redon estas franca komunumo, situanta en la departemento Loire-Atlantique kaj en la regiono Pays de la Loire.
Geografio
Saint-Nicolas-de-Redon situas sur la maldekstra bordo de la rivero Vilaine, je 1 km sudoriente de Redon en departemento Ille-et-Vilaine, je la limo inter du regionoj : Bretonio kaj Pays de la Loire, kaj tri departementoj : Loire-Atlantique, Ille-et-Vilaine kaj Morbihan.
Laŭ la klasadoj faritaj de INSEE, Saint-Nicolas-de-Redon estas urba komunumo, unu el la 4 antaŭurbaj komunumoj de la urba unuo de Redon, kiu apartenas al la urba areo de Redon kaj al la urba spaco de Nantes-Saint-Nazaire (Rigardi al la komunumoj de Loire-Atlantique).
Ĝi estas trairata de la kanalo inter Nantes kaj Brest.
Historio
La nomo de la urbo venas de Saint Nicolas de Rotono je la tempo de la dispartigo de la paroĥo de Avessac. Inter la 16 malnovaj subparoĥoj, 4 konsistigis la komunumon St-Nicolas-de-Redon :
En 1318 dokumento priskribis la malbonagojn de Frato Jean des Voies aŭ de Via, prioro de Saint-Nicolas-de-Redon de la ordeno de sankta Benedikto, kontraŭ la episkopo de Nantes.
En la centro de Saint-Nicolas ekzistis ĉe la vojo kapelo konsekrita al sankta Ĝermeno, malkonstruita en 1762.
Dmitro Ovĉarov
(ukraine Дмитро Овчаров [Dmitro Ovĉarov], ruse Дмитрий Михайлович Овчаров [Dmitrij Miĥajloviĉ Ovĉarov], nun en Germanio kaj internacie literumata Dimitrij Ovtcharov, loke ankaŭ Dimitri Owtscharow, naskiĝis en Kievo, do nun -jaraĝa) estas profesia germana tablotenisisto de familie ukraina deveno. Lia patro Miĥajlo, sovetia tablotenisa ĉampiono en 1982, translokiĝis kun sia familio al Germanio baldaŭ post la naskiĝo de la filo.
Ekde 2008 Dmitro Ovĉarov gajnis entute unu arĝentan kaj kvar bronzajn medalojn en la olimpikoj. Rangigita la unua de januaro ĝis februaro 2018, li estas rangita oka en la listigo de la Internacia Tablotenisa Federacio ekde julio 2021.
Ĉe la somera olimpiko 2008 en Pekino, li gajnis la arĝentan medalon kadre de la germana vira teamo, kune kun Timo Boll kaj Christian Süß. Li uzis specialan teknikon en siaj servoj, kiu poste estis elektita de la magazino TIME kiel unu el la supraj 50 novigoj de 2008.
La 22-an de septembro 2010, Dmitro Ovĉarov estis malakceptita de la Germana Tablotenisa Federacio (DTTB) pro pozitiva A-prova testo por Klenbuterolo, kiu povas esti uzata kiel pliboniga substanco. Li mem neis uzon de la substanco la dopan akuzon kaj petis analizon de B-specimeno, kiu ankoraŭ rezultis pozitiva. Post pliaj esploroj, la hara specimeno memvole ofertita de Dmitro Ovĉarov ne montris evidentecon pri Klenbuterolo kaj ĝia misuzo. La germana federacio poste unuanime decidis nuligi la suspendon la 15-an de oktobro 2010. La decido estis aprobita de ITTF.
Ĉe la somera olimpiko 2012, Dmitro Ovĉarov gajnis bronzajn medalojn en unuopaĵoj kaj teamaranĝoj. En junio 2015, li gajnis oran medalon ĉe la inaŭguraj Eŭropaj Ludoj. Ĉe la somera olimpiko 2016, li estis venkita de Vladimir Samsonov en la unuopa kvaronfinalo. Li tiam gajnis teaman bronzan medalon. En junio 2017, li gajnis la titolon ĉe la Ĉinia Malferma Turniro kontraŭ Timo Boll kaj en aŭgusto 2017 gajnis la titolon ĉe la Bulgara Malferma Turniro. En januaro 2018, li fariĝis la unua (do plej bona) monda tablotenisa ludanto.
Marie Under
Vivo
Under naskiĝis kiel filino de la lerneja instruisto Priidu (Friedrich) Under kaj lia edzino Leena Under (naskiĝita Kerner). Origine la familio devenis de la insulo Hiiumaa. De 1891 ĝis 1900 ŝi vizitis la "Germanan Lernejon por Knabinoj" en Talino. Jan en la aĝo de 11 jaroj Under komenciĝis verki unuajn poemojn, komence precipe en germana lingvo. En 1902 ŝi edziniĝis al Karl Hacker kaj laboris kiel libro-vendistino. La familio vivis ĝis 1906 en Moskvo.
Subtenita de la pentristo Ants Laikmaa Under pli kaj pli sin okupis pri poezio en estona lingvo. Dekomence ŝi apartenis al la movado de literatura simbolismo Siuru. Jam ŝia unua poem-libro Sonetid ("Sonetoj") de 1917 fariĝis literatura sukceso. Ŝiaj poemoj estas stampitaj de malsoifo je la vivo kaj de memdono al amo kaj naturo. En 1927 ŝi edziniĝis al la estona poeto Artur Adson kaj fariĝis unu el la plej influaj estonaj lirikistinoj.
En 1944 Under fuĝis al Svedio pro la okupacio de Estonio fare de Sovetunio. De tiam pli kaj pli tonoj de hejm-sopiro aldoniĝis al ŝia verkaro. De 1945 ĝis 1957 ŝi laboris ĉe la teatra muzeo de Stokholmo.
Marie Under en Esperanto
La estona esperantistino Hilda Dresen (parte) tradukis plurajn verkojn de Under. Ili aperis memstare en 1929 (Elektitaj Versaĵoj) kaj en la kolektoj Tutmonda Sonoro 1981 kaj Nova Esperanta Krestomatio, 1991. Detalojn vd. en la sekcio "eksteraj ligiloj".
Sensa sistemo
Sensa sistemo (aŭ sentumo, aŭ senta sistemo, inter aliaj) estas parto de la nerva sistemo por procesi sensan informon. Sensa sistemo konsistas de la sensorganoj (kaj iliaj sensiloj), neŭraj vojoj, kaj partoj de la cerbo kiuj permesas sensan perceptadon. Oftaj konataj sensaj sistemoj estas la kvin sensoj: vido, aŭdo, tuŝo, gusto, kaj flaro.
Sensaj sistemoj enkodas kvar ecojn de stimulo: speco, intenceco, loko, kaj daŭro. Certaj sensiloj estas sensema por certa specoj de stimuloj. Ekzemple, iu mekanikaj sensiloj plej bone sensas iajn tuŝo-stimulojn, kiel akreco aŭ malakreco. Sensiloj sendas impulsojn laŭ certaj modeloj sendi informon pri la ecoj de la stimulo.
Aŭda sistemo
La aŭda sistemo estas parto de la sensa sistemo kaj de la nerva sistemo. Ĝi permesas al organismo aŭdi. Ĝi kolektas kaj interpretas vibrojn (sonojn) de aero aŭ alia medio per la orelo kaj sendas tiun informon al la cerbo.
Flara sistemo
La flara sistemo estas parto de la sensa sistemo kaj de la nerva sistemo kiu permesas al organismo flari. Plimulto da mamuloj kaj reptilioj havas du distingitaj partoj al ties flara sistemo: ĉefa flara sistemo kaj flanka flara sistemo. La ĉefa sistemo sensas enaerajn substancojn, kaj la flanka sistemo sensas certajn stimulojn, ĉefe feromonoj. La flara sistemo estas ofte priparolata kun la gusta sistemo, ĉar ambaŭ de la sistemoj tradukas kemiajn signalojn al percepto.
En mamuloj, la ĉefa flara sistemo sensas odorojn kiuj estas enspirita tro la nazo, kie ili kontaktas la flara epitelio, kiu enhavas variaj flarsensiloj. Ĉi tiuj povas distingi novan odoron de la fonaj odoroj de la medio, kaj determini la koncentraĵon de la odoro. Ĉi tiuj flarsensiloj estas konektata al flarsensilaj neŭronoj en la flara epitelio, kiu tradukas la aktivajn neŭronojn al elektraj signaloj en la neŭronoj. La signalo vojas laŭ la flara nervo al la flara bulbo, kiu estas parto de la centra nerva sistemo.
Gusta sistemo
La gusta sistemo estas la sensa sistemo de la nerva sistemo, kiu permesas al organismo sensi kaj apartigi iujn kemiaĵojn laŭ gusto. La ĉefa organo por gusto estas la lango. La gusta sistemo estas ofte priparolata kun la flara sistemo, ĉar ambaŭ de la sistemoj tradukas kemiajn signalojn al percepto.
Ekzistas kvin ĉefaj kategorioj de la sensiloj (gustpunktetoj) sur la lango: saleco, acideco, amaro, dolĉo, kaj umamo.
En homoj, la senso de gusto estas kunmetita per tri de la dekdu kraniaj nervoj. La vizaĝa nervo (VII) portas gustajn sensaĵojn de la postaj du trionoj de la lango; la faringa nervo (IX) portas gustan sensaĵojn de la posta unu triono de la lango. Ankaŭ branĉo de la vago (X) portas iujn gust-sensaĵojn de la poston de la buŝa kavaĵeto.
Tuŝa sistemo
La tuŝa sistemo estas la sensa sistemo de la nerva sistemo, kiu permesas al organismo sensi spertojn kiel tuŝon aŭ premon, temperaturon (malvarmo aŭ varmo), dolorojn (inkluzivante jukojn kaj tiklojn). Ĝi ankaŭ inkluzivas la sensaĵojn de muskola movado kaj la situo de artikoj, sintenado, internajn sensojn, kaj vizaĝan esprimon. Internaj sensoj informas pri internkorpaj sensaĵoj, kiel stomakdoloron. La tuŝa sistemo ampleksas ĉiujn ĉefajn partojn de la nerva sistemo.
Vida sistemo
La vida sistemo estas parto de la sensa sistemo kaj de la nerva sistemo. Ĝi permesas al organismo vidi. Ĝi interpretas informon de la videbla spektro kreante prezentaĵon de la mondo ĉirkaŭa la korpo. La vida sistemo havas la kompleksan taskon konstrui tridimensian mondon el dudimensia projekcio de tiu mondo.
Malsamaj specioj povas vidi malsamajn partojn de la lumspektro. Ekzemple, abeloj povas vidi ultraviolon, kaj iuj serpentoj vidas infraruĝon.
La 12 sentumoj
Studante la homan estaĵon, Rudolf Steiner priskribis dek du sentumojn (aŭ sensojn), kiuj ebligas al la homo percepti la mondon, sin mem, kaj la aliajn homojn. Per tiuj sentaj perceptoj la homo konceptadas, komprenas la senteblan mondon kaj orientiĝas en ĝi. Li klasigas ilin senkonsidere al la klasika klasigo de kvin sensoj ĵus menciitaj. Male li parolas pri malsupraj (tuŝ-sentumo, viv-sentumo, mov-sentumo, ekvilibr-sentumo), mezaj (flaro, gusta sentumo, vido-sentumo, varmeco-sentumo) kaj supraj sentumoj (aŭdado, parolo-sentumo, penso-sentumo kaj Mi-sentumo). El ili jam oni parolis pri kvin el ili nome tuŝ-sentumo, flaro, gusta sentumo, vido-sentumo kaj aŭdado. Tiele mankas aliaj sep nove elpensitaj.
Glastonbury
Glastonbury estas malgranda urbo en Somerset, Anglio, fama pro legendoj, abatejo, pintmonteto Glastonbury Tor kaj muzika festivalo.
Anna (1951 filmo)
Anna estas itala melodrama filmo de 1951 reĝisorita fare de Alberto Lattuada kun Silvana Mangano, Raf Vallone kaj Vittorio Gassman en la ĉefaj roloj. Ĉiuj tri ludis en la filmo Riso amaro en 1949.
Kiel en "Amara Rizo", la heroino Anna (Silvana Mangano) estas ŝirita inter bona viro kiu amas ŝin (rolulita de Raf Vallone) kaj malbona viro kiu ekspluatas ŝin (rolulita de Vittorio Gassman) kaj ankaŭ ĉi tie la rezulto estas tragika.
En la filmo ankaŭ rolulas Patrizia Mangano, la fratinon de Silvana Mangano. La intrigo de la filmo estas rakontita en retromemoro.
La muziko estis skribita fare de Nino Rota, sed la muziko enhavas du kantojn kiujn li ne skribis kaj kiuj fariĝis famaj tra la mondo. La kantoj estis kantitaj de la kantisto Flo Sandos kun lipsinkronado de Silvana Mangano. La kantoj estas:
Intriga resumo
Anna (Silvana Mangano) estas monaĥina flegistino en hospitalo. Ŝi estas tre dediĉita al sia laboro kaj al la pacientoj kaj foje laboras sen permeso de la ĉefmonaĥino (La madre superiora) (Gabi Moralai). La ĉefflegistino malaprobas ŝian peton preni la ĵuron de la monaĥino ankaŭ pro ŝia "malobeo".
Anna kutimis esti kantisto en noktoklubo. Du viroj svatis ŝin - Vittorio, la drinkejisto ĉe la klubo (Vittorio Gassman) kaj Andrea, establita farmisto (Raf Vallone).
Vittorio traktas ŝin malĝentile dum Andrea traktas ŝin kun respekto kaj bonvolemo. Andrea svatas al ŝi sed ŝi daŭre estas altirita al Vittorio kiu estas ĵaluza pri ŝi.
Glastonbury
Hodiaŭ la urbo havas ĉirkaŭ 8.800 loĝantojn. Ĝi estas grava pilgrim- kaj turist-celo, kaj ankaŭ la ejo de ĉiujara festivalo de nuntempa muziko. Dum la mezepoko, la prospero de la urbo multparte dependis de la Abatejo Glastonbury.
Anna (1951 filmo)
Intriga resumo
Anna portas la robon kaj estas kontenta pri ĝi. Subite ŝi vidas Vittorion alproksimiĝi al la bieno. Ŝi eliras por renkonti lin kaj malfacila argumento komenciĝas inter ili, ĉe la fino de kiu li atakas ŝin kaj provas seksperforti ŝin.
Glastonbury
Sur la pintmonteto (Gastonbury Tor) troviĝas la ruinita turo de la antaŭa preĝejo de Sankta Mikaelo. Sub la pintmonteto troviĝas sankta puto kiu neniam sekiĝas.
Anna (1951 filmo)
Intriga resumo
En ĉi tiu momento Andrea alvenas. Li perforte apartigas Vittorio'n de Anna kaj batalo ekas inter ili. Vittorio tiras pafilon sed Andrea deviigas ĝin. Pafo estas lanĉita kaj Vitoro estas mortigita. Andrea vangofrapas Anna ĉar nun li iĝas murdinto.
Glastonbury
Proksime al Glastonbury situas la restaĵoj de Glastonbury Lagvilaĝo, ferepoka grupo de domoj trovita en 1892.
Anna (1951 filmo)
Intriga resumo
La ŝokita kaj vundita Anna estas prenita al la hospitalo kie, dum enhospitaligita, ŝi decidas sin iĝi monaĥino.
Glastonbury
Glastonbury ludas gravan rolon en la romano A Glastonbury Romance de John Cowper Powys.
Anna (1951 filmo)
Intriga resumo
Iom da tempo poste, Andrea alvenas al la hospitalo grave vundita post trafikakcidento. Anna rekonas lin kaj traktas lin speciale. Kiam li reakiras konscion kaj resaniĝas, li petas al ŝi reveni al li denove kaj diras al ŝi atendi lin proksime de la hospitalpordego dum la nokto.
Glastonbury
Legendoj
Glastonbury estas la fokuso de multaj legendoj. Oni diris ke Jozefo de Arimateo portis la Sanktan gralon al Gastonbury, kie, laŭ iuj versioj de la mito, li enkarceriĝis. Li boate venis al Glastonbury trans la ĉirkaŭaj marĉoj, kaj kiam li alteriĝis li metis sian bastonon en la teron, kie ĝi mirakle floris kaj iĝis la Glastonbury kratago kiu floris po dufojoj ĉiujare. Jozefo komandis la konstruon de la abatejo por enhavi la gralon. Laŭ legendoj Josefo kaj Jesuo antaŭe vizitis Glastonbury kiam Jesuo estis infano.
Anna (1951 filmo)
Intriga resumo
Anna alvenas al la pordego nokte ankoraŭ konfuzante, sed subite aperas ambulancoj kun multaj vunditaj homoj pro trajnakcidento. Anna revenas al la hospitalo decidante ke tio estas ŝia loko definitive kaj la seniluziigita Andrea revenas hejmen.
Glastonbury
Legendoj
La kratago mem iĝis pilgrima celo, kaj soldatoj de Oliver Cromwell fortranĉis ĝin, ĉar ili konsideris ĝin temo de malbona superstiĉo. Tamen poste oni plantis detranĉaĵon de la arbo. En la malfrua deksepa jarcento komenciĝis kutimo sendi florantan branĉeton de la kratago al la angla reĝino.
En 1191 oni eltrovis grandegan kverkan tombon en la abateja tombejo. Laŭ Giraldus Cambrensis sur la kovrilo estis la surskribo Hic jacet sepultus inclitus rex Arthurus in insula Avalonia, t.e. "ĉi tie entombe kuŝas la fama Reĝo Arturo en la insulo Avalon". En la tombo estis du skeletoj, kiujn oni supozis esti tiuj de Arturo kaj lia reĝino Ginevra. En 1213 Eduardo la 1-a ĉeestis grandiozan diservon dum kiu reentombiĝis la skeletoj antaŭ la ĉefa altaro de la abatejo.
Laŭ iuj legendoj, post la morto de Arturo, Kavaliro Lanceloto venis al la abatejo por fari penton.
Iuj ankoraŭ kredas ke Glastonbury Tor estas la Avalon de la Artura legendo.
Pro la legendoj, Glastonbury estas eĉ nuntempe grava pilgrim-celo, eĉ de paganoj.
Sensa sistemo
La viv-sentumo
La sentumo de la vivo, malsupra sentumo, donas sperton de identeco. Tra tiu sentumo oni sentas sin en si. Per la tuŝo oni sentas siajn limojn, kaj per la viv-sentumo oni sentas tion, kio estas ene de tiuj limoj : sian vivon.
Tra tiu sentumo oni sentas bonsenton kaj ĉefe, aŭ pli konscie malbonsenton; suferon. Ĉar, laŭdire, "kiam ni bonfartas, la viv-sentumo lasas nin trankvile."
La viv-sentumo rilatigas kun sep viv-procezoj, kiuj aktiviĝas en homo same kiel en ĉiuj vivaĵoj: Tiam, kiam maltrankvilaĵo okazas ĉe unu el tiuj procezoj, oni ekkonscias pri la procezo. La maltrankvilaĵoj perceptataj per la viv-sentumo estas malbonsentoj de diversaj specoj, kiel angoro, interna zorgo, ktp. Ili povas instigi deprimon, sensekurecon, maldisponon, agresemon. Malbona estiĝo de la vivsentumo instigas malkapablon senti sian korpon. Homo, kiu havas problemon kun tiu sentumo estos eble mallerta, ne konscios pri frosto aŭ ne sentos bonfarton, plezuron, ĝojon vivi, kaj tio malhelpus sociajn rilatojn kaj kreskon de la intelekto.
La mov-sentumo
La sentumo de la movo ebligas konscii pri la pozicio de sia korpo en la spaco, kaj de la movoj de sia korpo. Dank'al tiu sentumo ni povas moviĝi, kaj fari sensohavajn movojn. Ekzistas tri tipoj de korpaj movoj: Kiam ĝi havas senson, movo permesas realigi dezirojn. Ĝi helpas regi sian korpan skemon kaj donas senton de korpa libereco. Tial danco aŭ aliaj movaj artoj estas virtaj.
Despli ĝi havas senson, despli movo esprimas estecon. Ĝi eksterigas en-econ, ebligas montri emociojn, kaj pasi de intencoj al agoj. Tial la mov-sentumo metas nin en rilato kun nia propra psiĥa vivo, kaj donas internan sendependecon. Eblaj difektoj de la mov-sentumo aŭ tiurilate de la movo mem estas: Tiuj difektoj povas instigi sentojn de mallibereco, de tristeco ktp.
La ekvilibr-sentumo
Homo estas la sola viv-estaĵo, kiu kapablas tiel bone stari kaj paŝi vertikale, kiel li faras. Por tiel vertikaliĝi, necesas: Krom vertikalecon, ekvilibr-sentumo havigas senton de bonesto, rilaton kun la pezo (kiu cetere ebligas vertikalecon), kaj ebligas orientiĝi en la spaco laŭ tri ebenoj: Ekvilibr-sentumo kondukas al interna dispono: Oni povas aŭskulti aliulon tiam, kiam oni mem estas en ekvilibra stato. Tamen oni senĉese sin reekvilibrigas per movetoj. Tiu sentumo donas memstarecon kaj juĝkapablon. Tial Tra tiu sento oni spertas sian Mi, tra sia korpo. Por favori la ekvilibr-sentumon konvenas luli infanetojn, fari ekvilibr-ekzercojn kiel paŝi sur trabo aŭ ŝnuro, kaj desegni simetriajn formojn surpapere aŭ en spaco.
La varmeco-sentumo
Oni perceptas la temperaturon de aĵoj kiel diferencon rilate al la temperaturo de sia korpo. Varmo-sentumo do igas renkonton al sia Mi, tra la mondo. Eblas ankaŭ diri, ke kiam mi perceptas la varmecon, mi iel perceptas la "Mi de la mondo". Cetere la varmo cirkuligata de la sango estas la fiziologia ingo de nia Mi. Varmo donas senton de supereco, kaj ĝi instigas vivon; vekas. Malvarmo male donas senton de malsupereco kaj ĝi emas retiri vivon; endormigas. Normale la varmeco-sentumo vekiĝas kiam infano kreskas. Se infano ne ankoraŭ bone akiris tiun senson, kaj tiel ne akiris ekvilibron inter la internon kaj la eksteron de sia korpo, li ofte ne scios kiel taŭge vestiĝi, ĉar ne konscias ĉu estas tro varme aŭ tro malvarme. Tio ofte okazas ankaŭ ĉe personoj (eĉ plenkreskaj), kiuj havas menc-handikapon. Deficito de varmeco-sentumo povas igi ke ekstremaĵoj (manoj kaj piedoj) ĉiam malvarmas, malbonan ĝustigadon de la interna varmeco, kaj komplekson de malsupereco aŭ de supereco.
Kaze de problemo utilas ŝviti tra sporto sed evitu konkuron ĉar ĝi igas malsanan varmon.
Gravas alporti varmon tie, kie ĝi mankas, por favori integron de la sento kaj ĝustigi enan malordon. Tiucele indas doni varmajn banojn, varmajn kaj spicajn manĝaĵojn kaj zorgi pri la vestado.
La parolo-sentumo
Per la senso de la aliula parolo - aŭ "senso de la lingvo" - la sonoj ekhavas sencon por la aŭskultanto, kaze ke tiuj sonoj formas vortojn apartenantajn al lingvo lernita. Per tiu sentumo ni distingas la vortojn de la aliaj sonoj, oni kaptas la konceptojn. Kiam bebo naskiĝas, ĝi kapablas prononci (aŭ lerni prononci) ĉiujn fonemojn ekzistantajn sur la Tero. Kreskante kaj aŭdante paroli, la infano eniras kulturon kaj lingvan universon. Kaj la nombro de fonemoj, kiujn li distingas kaj prononcas, reduktiĝas. Perceptante la aliajn paroli, konsciante pri la vortoj, kiujn ili parolas kaj pri ilia voĉotembro, oni perceptas la vivon en ili. Plie, oni scias, ke ili estas vivaj ĉar oni rekonas ilian voĉon. Difekto de la parol-sentumo povas okazigi diversajn problemojn:
La penso-sentumo
Per la senso de la aliula penso, oni ne nur konscias pri la senco de la vortoj pronconcitaj de la aliaj; de la unuopaj konceptoj. Sed oni komprenas tion, kion li celas diri, kaptas lian penson sendepende de la vortoj uzitaj. Tiel oni ne nur perceptas la vivon de la alia, sed ankaŭ lian psiĥon. La penso-senso ne estas ĉiam aktiva. Por percepti la penson de alia persono, necesas silentigi siajn proprajn pensojn kaj sian juĝadon; necesas forgesi sin mem por doni sian atenton al la alia. Tion indas trajni kaj nomiĝas aktiva aŭskultado, aŭ empatio. Malfaciloj rilatantaj kun tiu sentumo povas esti la jenaj: Por silentigi siajn pensojn utilas konkretigi ilin per skribado aŭ desegnado. Tio ofte permesas distanciĝi de ili. Alia utila ekzerco estas retrospektivo : Oni nomas la eventojn de la tago (aŭ de la semajno...) en vico de nun al la pasinteco.
Por povi direkti sian konscion al la alia kaj ne plu al si mem, necesas unue esti bonfarta kaj "bone en sia haŭto".
La Mi-sentumo
La senso de la Mi de la alia estas la plej evoluita el la superaj (aŭ sociaj) sensoj. Tra ĝi oni konscias pri la Mi de siaj samsortanoj (la aliaj homoj), kaj povas "konturi", iel percepti; kompreni ties naturon. La Mi estas esence malsociema, tamen ĝi konstruiĝas tra renkontiĝo kun la Mi de aliuloj, do en sociaj rilatoj. Oni estas senĉese en balancado inter preni la Mion de la alia en sin, kaj sin defendi de ĝi por konservi sian propran individuecon. La Mio lasas spurojn en la korpo; umas ĝin. La signoj, kiuj ebligas percepti la Mion estas en la fizionomio de la observata persono, en lia teniĝo, liaj vizaĝaj esprimoj, en la kvalito de lia rigardo, lia maniero premi manon, en la stilo de lia parolado, la koloro de lia voĉo, la parolrapideco, la maniero prononci, ktp... La Mi-sentumo evoluas kun la biografio. Por bebo jam temas pri rekoni kaj distingi personojn tra ilia rigardo, kaj poste observante la tutan vizaĝon. Per sperto pli aĝaj homoj povas percepti la temperamenton aŭ aliajn subtilajn kvalitojn ĉe la aliulo, tra la Mi-sentumo. La senso de la aliula Mi estas intime ligita kun la propra Mi. Tial malfaciloj rilataj al tiu senso ankaŭ rilatas al la Mi : Jen tio, kio povas helpi konstrui sian Mion, kaj tiel sian Mi-senson:
Referencoj
La parto de la artikolo pri la 12 sentumoj estas ĉefe verkita per propraj notoj skribitaj dum prelegoj de s-ro Jean Foin, en socia-pedagogia lernejo de Lausanne, Svislando. Aliaj referencoj:
Melendugno
Melendugno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Antropofagio
Antropofagio, ankaŭ nomata hommanĝado aŭ kanibalismo, estas la ado, ke homoj manĝas homojn.
Ĝi okazas en multegaj mitoj kaj fabeloj. Ofte la hommanĝulo (antropofago) estas ogro aŭ (preferite ina) sorĉisto. Oftege, unu etno diras, ke alia etno praktikas antropofagion. Tio estas bona ebleco kalumnii la fremdan, ofte malamikecan etnon.
Antaŭ kelkaj centjaroj la eŭropanoj certis, ke multaj afrikaj popoloj antropofagis, kaj ili kreis plej absurdajn rakontojn pri hommanĝuloj. Inverse la afrikanoj sciis, ke la eŭropanoj estis antropofagoj – kaj ĝuste tial forportis amasojn da okcidentaj afrikanoj. La nazioj kaj Martin Luther kalumniis la judojn esti hommanĝuloj.
Hodiaŭ eŭropanoj ĉefe kredas, ke la papuoj en Nova Gvineo antropofagas aŭ almenaŭ antropofagis en antaŭaj tempoj. Jes, ili (aŭ parto el ili) faris ĝin – memkompreneble simbolsence, simile al la kristanoj, manĝante la korpon de Kristo. Sed multaj eŭropanoj kaj nordamerikanoj ne volas kredi, ke malhelhaŭtulo en la novgvinea praarbaro kapablas simboligi.
Ter-Armea Akademio Nicolae Bălcescu
La Ter-Armea Akademio Nicolae Bălcescu, Academia Forţelor Terestre Nicolae Bălcescu, estas universitat-nivela lernejo de la rumana armeo en Sibiu. Ĝi estas nomita laŭ la rumana historiisto Nicolae Bălcescu.
La akademio instruas la fakojn "militaj kaj informaj sciencoj" kaj "administraj sciencoj". Ĝi regule, almenaŭ ĉiujare, organizas sciencan konferencon pri la temo "la scio-bazita socio".
Protektismo
Protektismo estas la ekonomia politiko de retenita komerco inter ŝtatoj tra metodoj kiaj ekzemple tarifoj, komercaj impostoj sur importaĵo, restriktaj kvotoj, kaj gamo da aliaj registaraj regularoj dizajnitaj por permesi (laŭ propagandantoj) justan konkuradon inter importado kaj varoj kaj servoj produktitaj enlande.
Tiu politiko kontrastas al libera komerco, kie registaraj barieroj al komerco estas konservitaj al minimumo. En la lastaj jaroj, ĝi fariĝis proksime akordigita kun Alimondismo. La esprimo estas plejparte uzita en la kunteksto de ekonomiko, kie protektismo rilatas al politikoj aŭ doktrinoj kiuj protektas entreprenojn kaj laboristojn ene de lando per limigado aŭ reguligado de komerco kun eksterlandaj nacioj.
Ludwig von Hofmann
Ludwig von HOFMANN (naskiĝinta la en Darmstadt, mortinta en Dresden-Pillnitz la ) estis germana pentristo kaj grafikisto. Li estis filo de la politikisto Karl von Hofmann (1827-1910).
Vivo
Hofmann unue trejnitis ĉe la Arta akademio de Dresdeno, aparte ĉe sia onklo Heinrich Ferdinand Hofmann. Poste li kontinuigis la studojn ĉe la Artlernejo de Karlsruhe. De tie li iris al Parizo frekventonte la Akademion Julian. Nedependante ĉelerneje akiritaj influoj li baldaŭ proprajn artistajn padojn eniris. Studvojaĝante tra Italujo aperiĝis al li idealo speco de fantazia-stiligista pejzaĝo: ĝi prunteprenas de naturo nur kelkajn formojn, kolorigante tute laŭfantazie. Tiaj fantaziaj pejzaĝoj, kies kolorigon li laŭvole submetis al siaj propraj dekoraj intencoj, vivigitis de li per genuduloj junaj. Ili ne havis ian faktan signifon sed plifortigu simple la etoson koloran kaj la efikan koloran.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, S. 432, kio legeblas tie ĉi interrete.
Péter Petrusz
Péter Petrusz [petrus], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petrusz Péter estis hungara neŭrobiologo, altlerneja instruisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (2004).
Péter Petrusz naskiĝis la en Győr, li mortis la  en en:Pittsboro, North Carolina.
Biografio
Péter Petrusz akiris medicinan diplomon en Universitato de Pécs, poste li translokiĝis al Stokholmo kaj li doktoriĝis en la Karolinska Institutet. Post siaj studoj li instruis en anatomia katedro de Universitato de Norda Karolino ĉe Chapel Hill 44 jarojn ekde 1972. En tiu longa periodo li verkis en la kampoj de ĉela biologio kaj neŭrobiologio. Liaj esploroj vastigis niajn sciojn pri la hormona funkcio en la cerbo. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Ilona Verestóy
Ilona VERESTÓY [vereŝto:i] rumania hungara fakverkistino pri muziko, lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Braŝovo la 30-an de decembro 1928.
Kariero
Ilona Verestóy pristudis muzikon en Konservatorio Gh. Dima Kluĵo (1949–52), poste en Bukareŝto (1960–62). Ŝi estis muzikinstruistino en Târgu Mureș, redaktorino ĉe la hungara redakcio de la loka radio.
Lernolibroj
Ének–zene tankönyv a III. osztály számára (Buk. 1972); Ének–zene tankönyv a VIII. osztály számára (samloke, 1974); Ének–zene tankönyv a VIII. osztály számára (kunulaŭtorino, sl. 1983); Módszertani alapfogalmak az ének, rajz, testnevelés, kézimunka tanítására, kunulaŭtorino (sl. 1980).
Trampado
Trampado (tramping aŭ tremping) estas ĉeĥa kaj slovaka civitana popola movado inspirita de Ligo de arbara saĝeco respektive de woodcraft, skoltismo kaj amerika Sovaĝa okcidento. Angle hiking, sur Nov-Zelando tramping.
Laŭ ĉeĥa legendo estas sufiĉe ofte prezentata erara opinio, ke la trampado havas en la mondo analogion en neniu alia ŝtato ol en la ĉeĥa aŭ la slovaka. Tamen eblas dokumenti, ke la ĉeĥa trampado havis ĉiam siajn sufiĉe specifajn apartajn kaj ofte eĉ tre karakterizajn specifaĵojn.
Morcillo
Morcillo estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres, regiono Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas morcillanos. La censita populacio en 2008 estis de 420 loĝantoj.
Situo
Morcillo estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 278 m; je 82 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 162 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 16,23 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Nederweert
Nederweert estas municipo en la nederlanda provinco Limburg (Nederlando).
Petr Zelenka
Petr Zelenka (naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1967 en Prago) - unu de la plej famaj kaj plej ofte premiitaj ĉeĥaj reĝisoroj kaj scenaristoj de la juna generacio (kune kun Jan Svěrák, Jan Hřebejk kaj Saša Gedeon).
En sia karakteriza maniero li montras en siaj filmoj sian generacion. Demandata pri film-majstroj li mencias Pedro Almodóvar kaj Woody Allen. Herooj de Zelenka kutime estas pasivaj kaj malfortaj.
Maxi Rodríguez
Maximiliano Rubén Rodríguez, nomata "Maxi Rodríguez" (prononco laŭ sistemo IFA, naskiĝis la 2-an de januaro de 1981 en Rosario) estas argentina futbalisto. Ekde la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Newell's Old Boys, kie li jam de 1999 ĝis 2002 komencis sian profesian futbalistan karieton – inter tiuj jaroj li profesiis en la pluraj aliaj kluboj de Anglio kaj Hispanio. Krome ekde la jaro 2003 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, post kiam en 2001 li membris en la nacia teamo de sub 20-junuloj. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 en Germanio, en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sudafriko kaj ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la argentina teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblis per la numero "11".
Pelagonius
La latina teksto de ars veterinaria estas konservita escepte de unu breĉo. Ĝi konsistas el ĉapitroj, kiuj havas la formon de leteroj kaj priskribas al la adresatoj, kiel kuraci aktualan malsanon de iu besto.
Armand Tóth
Armand Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Armand estas hungara komponisto, dirigento, transversa flutisto.
Armand Tóth naskiĝis la en Kaposvár.
Biografio
Armand Tóth studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, en instituto de Vajmaro kaj en akademio en Romo. Liaj plej gravaj (hungaraj) instruistoj estis Melinda Kistétényi, Máté Hollós kaj Attila Bozay. Inter 1977 kaj 1986 li laboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste li estis dirigento en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) kaj Nacia Teatro (Miskolc). En 1989 li estis ĉefdirigento de blovorkestro en Budapeŝto. Inter 1992-1998 li estis muzika gvidanto en la Nacia Teatro de Miskolc. En la sekvah jaroj li dirigentis en pluraj landoj de Eŭropo. Li ricevis premiojn inter 1986-2006.
Bilma
Bilma [bilˈma] (tuarege Bălma) estas urba komunumo kaj la ĉefa loko estas samnoma kiel la departemento Bilma en Niĝero.
Geografio
Bilma estas oazo en la valo Kaouar en la dezerto Ténéré. La najbara komunumo estas Dirkou en la nordo kaj oriento, N’Gourti en la sudo kaj Fachi en la okcidento. La komunuma teritorio estas dividita en jenaj kvar urbaj kvartaloj Djoulari, Jularie, Jularie, Boula kaj la administra kvartalo kun la du vilaĝoj Aquer kaj Zoo Baba respektive la du domaretoj Kourmossour kaj N’Gini Boulla.
Historio
La germana esploristo de Afriko Gerhard Rohlf vizitis Bilma en la jaro 1866. Li priskribis la grandan signifon de salo por la loko.
En 1907 estis kreita distrikto Bilma en la franca militara teritorio Niĝero. La ĉefa loko ne estis Bilma, sed la urbo N’Guigmi ĉe la Ĉada lago. Nur jam en 1911 kadre de administra reformo Bilma fariĝis la ĉefa urbo de la distrikto Bilma.
En aŭgusto 2006 la urbo suferis inundan katastrofon. La pluvado detruis pli ol 1194 loĝejojn kaj 4369 homoj fariĝis sendomaj.
Loĝantoj
Bilma havis en popolnombrado de 1988 2421 loĝantojn, dum en 2001 2300 loĝantojn. En la jaro 2012 4409 personoj loĝis en la urbeto. La loĝantoj precipe apartenas al la popoloj kanuroj kaj tubuoj. La en la komunumo parolataj lingvoj estas la Kanura - varianto Bilma-Kanura, la lingvo de la tubuoj, la tedaga lingvo kaj la libia araba lingvo.
Ekonomio kaj infrastrukturo
La malgranda urbo vivtenas sin el daktiloj kaj de memgajnita salo. La salproduktado okazas ekde la 15a jarcento. La salejoj de Kalala troviĝas ĉ. tri kilometrojn nordoriente de la vilaĝcentro. Inter la oazo kaj la vilaĝo kampadas ofte kelkaj mil dromedaroj de la sahara-salkaravanoj, kiuj transportas la salon laŭlonge de la Bornu-ŝoseo suden per trasahara komerco. La Bornu-ŝoseo ligas Tripolon tra Fezano kaj la grandan sablodezerton de Bilma ĝis la Ĉada lago. La ĉefa itinero de la karavanoj iras de multaj jaroj en la orient-okcidenta direkto al Agadez kaj la Aïr-montaro.
Bilma estas sidejo de militara stacio kaj de tribunalo, unu el 30 civilaj tribunaloj de Niĝero. Krome ekzistas doganejo, policejo kaj poŝtejo. Ne ekzistas hoteloj. En la jaro 2003 ekzistis nur malgranda nutraĵvendejo, trinkejo kaj restoracio. Bilma estas oazo de multaj malprofundaj lagoj kaj tien fluantaj riveretoj. Multaj fiŝoj vivas en la akvejoj. La moderna tekniko ebligas boradon de pluraj putoj (arteza puto). Kun la akvo ankaŭ venas la salo.
120218 Richardberry
120218 Richardberry estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard P. Berry Jr., kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx kiel Agorda Regada Mastrumanto.
Granda pluvio
La Kolumpluvio aŭ Granda pluvio, Charadrius hiaticula, estas eta, fortika kaj vigla pluvio, vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro Charadrius kiu enhavas multajn aliajn speciojn.
Aspekto
Plenkreskuloj estas 17–20 cm longaj kaj havas enverguron de 35–51 cm. Ili havas grizbrunajn dorson kaj flugilojn, blankajn ventron kaj bruston kun nigra larĝa kolstrio. Ili havas brunan kronon, blankan fronton, kiu sekvas iomete malantaŭ okulo, nigran maskostrion subokula -ĉefe malantaŭe- kaj dudirekte kaj pli mallarĝe sub kaj sur la blanka fronto. La beko estas mallonga, flavoranĝa kaj nigra ĉepinte. La kruroj estas oranĝoflavaj kaj nur la du pli eksteraj fingroj estas iome retecaj, diference de la iom pli eta, sed aliflanke tre simila Duonreta pluvio, kiu havas la tri fingrojn iom retecajn kaj ankaŭ pli mallarĝan brustan strion. Junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj, makulbrunaj dorse, kun neplena brusta strio, ĉu pli bruna, ĉu ne tiom larĝa; ili similas iom al Marborda pluvio.
Tiu specio diferenciĝas disde la pli eta Malgranda pluvio pro krurokoloro, kapobildo kaj manko de videbla flava okulringo. Dumfluge videblas blanka strio ĉeflugile; ĉe Malgranda pluvio tio estas ne tiom rimarkebla.
Medio kaj disvastiĝo
La medio de tiu specio estas malferma planko en strandoj aŭ ebenaĵoj de pli norda Eŭrazio kaj arkta nordorienta Kanado. La birdoj bredas marborde aŭ interne en Siberio kaj Skandinavio kaj nur marborde en okcidenta Eŭropo ĝis norda Francio. Tiu specio dispartigas la kontinenton kun Malgranda pluvio kiu bredas sude en la loko kie ne nestas la Granda pluvio.
La Kolumpluvio estas migrantaj birdoj kiuj vintras en marbordaj regionoj suden ĝis Afriko. Multaj birdoj en Britio kaj norda Francio estas loĝantaj la tutan jaron.
Reproduktado
Ili faras neston surplanke en malferma zono kun malmulta aŭ nenia planto. La masklo gratas truon kaj la ino kovras ĝin iomete per ŝtonetoj, konkopecoj aŭ herberoj. La ino demetas kvar ovojn; eble dufoje samjare. Ambaŭ gepatroj kovas dum iom malpli ol unu monato. La idoj elnestiĝas post eloviĝo kaj ekflugas post tri semajnoj.
Kutimoj
Se eventuala predanto alproksimiĝas ĉeneste, plenkreskuloj forkuras atentigante la fremdulon ŝajnigante, ke ĝi havas vunditan flugilon. Kompreneble kiam la fremdulo estas sufiĉe for -kaj nur tiam- la pluvio forflugas facilege.
Ili vivas ĝis 10 jaroj.
Subspecioj
Estas tri ne tre diferencaj subspecioj, kiuj disiĝas iomete laŭ grando kaj koloro; ili intermiksiĝas kiam ties regionoj koincidas: C.h. hiaticula kaj C.h. tundrae estas inter protektitaj specioj.
Xavier Montsalvatge
Xavier Montsalvatge (Ĝirono, 11-a de marto de 1912 - Barcelono, 7-a de majo de 2002), komponisto kaj kritikisto primuzika hispana, unu de la ŝlosilaj figuroj de la hispana muziko de la dua duono de la 20a jarcento.
Filippo Tommaso Marinetti
Filippo Tommaso Emilio Marinetti (Aleksandrio, Egiptujo, 22-an de decembro 1876 – Bellagio, Italio 2-an de decembro 1944) estis itala poeto, arta teoriisto, eldonisto kaj fondinto de la movado futurismo. Li asociiĝis al la utopia kaj simbolisma arta kaj literatura komunumo Abbaye de Créteil inter 1907 kaj 1908. Marinetti estas plej konata ĉar estis la aŭtoro de la unua Futurisma Manifesto, kiu estis verkita kaj publikigita en 1909; kaj ankaŭ unu el la aŭtoroj de la Faŝisma Manifesto.
Xavier Montsalvatge
Li studis muzikon en la Konservatorio Municipa de Barcelono, de kiu poste li estos profesoro (ekde 1970) kaj profesoro de komponarto (ekde 1978), kaj estis disĉiplo de komponistoj kiaj Lluís Maria Millet, Enric Morera i Viura, Jaume Pahissa aŭ Eduard Toldrá. Post la Hispana Enlanda Milito li ekverkis kiel muzika kritikisto en la gazeto Destino (ekde 1942), kies direktoro li estos el 1968 al 1975 kaj en la barcelona ĵurnalo La Vanguardia (ekde 1962).
Filippo Tommaso Marinetti
Infaneco kaj adoleskeco
Emilio Angelo Carlo Marinetti (kelkaj dokumentoj donas al li la nomon "Filippo Achille Emilio Marinetti") loĝis dum siaj unuaj kvin jaroj en Aleksandrio, Egiptujo, kie sia patro (Enrico Marinetti) kaj sia patrino (Amalia Grolli) loĝis kune kvazaŭgeedziĝintaj. Enrico estis advokato de Piedmonto, kaj lia patrino estis la filino de literatura instruisto de Milano. Ili devis viziti Egiptujon en 1865, por agi kiel leĝaj konsilistoj por alilandaj entreprenoj kiuj engaĝiĝis je moderniga programo.
Xavier Montsalvatge
Lia muzika produktaro trapasis diversajn etapojn. Dekomece li kliniĝis al muzika naciismo, tre influata de la dekdutonismo kaj de la muziko de Wagner kiu estis triumfinta en la kataluna muzika scenaro (Sinfonía mediterránea, 1949). Sekvis epoko kun influo de la antila muziko (Cinco canciones negras, 1945, aŭ Cuarteto indiano, 1952). Sekve rilatis kun francaj komponistoj kiaj Olivier Messiaen kaj Georges Auric, kiuj influis lin definitive por eniri en epoko karaktera pro libera plurtonaleco (Partida, 1958). Fine li alproksimiĝis al stiloj avangardaj.