cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prapeko
Amplekso de la prapeko
Laŭ la kristana instruo la origina peko tuŝas kaj damaĝas, spirite kaj korpe, ĉiun homon, kvankam ne estas precizigite, kio estas konkrete tiu peko. Sed kvankam ĝi makulas ĉiujn homojn, estis du esceptoj en la tuta homa historio, nome Maria kaj Jesuo: Jesuo ĉar evidente Dio ne povas peki, kaj Maria pro dia privilegio. Ankaŭ interesa islama hadito instruas pri tiuj du esceptoj asertante ke ili ne estis "tuŝitaj de Satano" kiel male okazas, iamaniere, por la aliaj homoj.
Katolikismo, ortodoksismo kaj protestantismo malsame interpretas la ideon de prapeko, sed substance samkredas.
Bibliografio
Ĝenerala diskuto (itallingva) pri la prapeko troveblas en "Il Peccato Originale nel pensiero moderno", de Giuseppe Riconda, Marco Ravera, Claudio Cianco, Gianluca Cozzo. Moercelliana, 2009.
Aŭgusto Cezaro
Ŝanĝo al Aŭgusto
Lia nova titolo de Augustus estis ankaŭ pli favora ol Romulus, la antaŭa kiun li uzis por si mem reference al la historio de la legenda fondinto de Romo, kio simbolis duan fondon de Romo. La titolo de Romulus estis asocia tro forte kun nocioj de monarkio kaj reĝeco, bildo kiun Oktaviano klopodis eviti. Princeps derivas el la Latina esprimo primum caput, "la unua kapo", origine signifante la plej aĝa aŭ plej distingita senatano kies nomo aperus la unua en la senata anlisto. Ĉe Aŭgusto, tamen, ĝi iĝis preskaŭ reĝa titolo por estro kiu estas la unua en posteno. Ankaŭ Princeps estis titolo dum la Respubliko por tiuj kiuj estis servinta bone la ŝtaton; por ekzemplo, Pompeo estis posedanta tiun titolon.
Aŭgusto ankaŭ nomigis sin kiel Imperator Caesar divi filius (komandanto Cezaro filo de Dio). Per tiu titolo, li fanfaronis pri sia familia ligo al la diigita Julio Cezaro, kaj la uzado de Imperator signifis permanentan ligon al la Roma tradicio de venko. La vorto Caesar estis simple nomo por unu branĉo de la Julia familio, kvankam Aŭgusto transformis Caesar en nova famililinio kiu ekis el li mem.
Aŭgusto ricevis la rajton surmeti la corona civica super sia pordo, nome la "civila krono" farita el kverko, kaj havi laŭrajn ornamaĵojn ĉe siaj pordofostoj. Tiu krono estis kutime tenita super la kapo de Romia generalo dum triumfo, dum la individuo tenanta la kronon zorgis pri kontinue ripeti al la generalo "memento mori", aŭ "memoru ke vi mortos". Aldone, laŭraj kronoj estis gravaj en kelkaj ŝtataj ceremonioj, kaj laŭraj kronoj estis havigitaj al ĉampionoj de atletiko, kurado, kaj teatraj konkurencoj. Tiele, kaj laŭraj kaj kverkaj kromojo estas integraj simboloj de Romia religio kaj ŝtataneco; kaj oni metis ilin ĉe la pordofostoj de Aŭgusto estis simile al deklaro de lia hejmo kiel plej ĉefa.
Tamen, Aŭgusto malakceptis fanfaronaj simbolojn de povo kiaj tenado de sceptro, surmetado de diademo, aŭ surmetado de la ora krono kaj de la purpura togo de lia antaŭulo Julio Cezaro. Se li malakceptis simboligi sian povon surmeti kaj porti tiujn aĵojn sur sia persono, la Senato tamen havigis al li oran ŝildon montritan en la kunvenejo de la Curia, portanta la surskribon virtus, pietas, clementia, iustitia — "kuraĝo, pieco, kompato kaj justeco."
Dua interkonsento
Ĉirkaŭ 23 a.K. kelkaj el la ne-Respublikaj implikoj evidentiĝis koncerne al la elstarigo de 27 a.K. La reteno fare de Aŭgusto de jara konsuleco vekis atenton al sia de facto dominado super la Roma politika sistemo, kaj duonigis la oportunojn por aliaj por atingi tion kio estis ankoraŭ laŭnome la plej elstara posteno en la Romia ŝtato. Krome, li estis okaziginta politikajn problemojn dezirante ke lia nevo Marko Klaŭdjo Marcelo sekvu sian vojon kaj eventuale ekhavu la Princecon siavice, malproksimigante siajn tri plej grandajn subtenantojn – nome Agripa, Mecenaso, kaj Livia. Sentinte premon el la kerna grupo de adheruloj, Aŭgusto turniĝis al la Senato por helpo.
Li nomumis Respublikanon Kalpurnio Piso kiel kun-konsulo en 23 a.K., post lia elekto de Aŭlo Terencio Varo Murena (kiu estis luktinta kontraŭ Julio Cezaro kaj subtenis Kasjon kaj Bruton ) estis plenumita konsekvence de sia impliko en la afero de Marko Primo, cele al apogo de sia subteno inter Respublikanoj.
Fine de la printempo Aŭgusto suferis gravan malsanon, kaj sur sia supozita mortolito faris aranĝojn kiuj sekurigi la pluigon de la Princeco iel, dum trankviligis la supozojn de senatanoj pri sia kontraŭ-respublikismo. Aŭgusto prepariĝis por transdoni sian sigelan ringon al sia favorita generalo Agripa. Tamen, Aŭgusto transdonis al sia kun-konsulo Piso ĉiujn siajn oficialajn dokumentojn, rakonton de publikaj financoj, kaj aŭtoritaton super listitaj trupoj en la provincoj dum Marcelo nome la supozite favorita nevo Aŭgusto rezultis senigita. Tio estis surprizo al multaj kiuj kredis ke Aŭgusto devus nomumi kiel heredanton al sia posteno neoficialan imperiestron.
Aŭgusto havigis nur propraĵojn kaj posedojn al siaj nomumitaj heredantoj, ĉar evidenta sistemo de instituciigita imperia heredigo estus provokinta reziston kaj malamikecon inter la respublik-mensaj Romianoj timemaj el monarkio. Rilate al la Princeco, estis evidenta al Aŭgusto ke Marcelo ne estis preta ekhavi lian postenon; tamen, havigante sian sigelringon al Agripa, Aŭgusto intencis doni signalon al la legioj ke Agripa estu lia sukcedanto, kaj ke escepte konstitucian proceduron, ili devus plue obei al Agripa.
Tuj post la malgraviĝo de sia malsano, Aŭgusto rezignis sian konsulecon. La nuraj tri aliaj fojoj ke Aŭgusto servos kiel konsulo estos en la jaroj 5 kaj 2 a.K., ambaŭfoje por enkonduki siajn nepojn al la publika vivo. Tio estis inteligenta ruzaĵo de Aŭgusto; ĉesi servi kiel unu el du ĉiujare du elektitaj konsuloj ebligis al aspirantaj senatanoj pli bonan ŝancon por atingi la konsulan postenon, dum ebligis al Aŭgusto plenumi pli ampleksan patronecon ene de la senatana klaso. Kvankam Aŭgusto estis rezigninta sian konsulecon, li deziris reteni sian konsulan imperium ne ĝuste en siaj provincoj sed tra la tuta imperio. Tiu deziro, same kiel la afero de Marko Primo, kondukis al dua kompromiso inter li kaj la Senato konata kiel Dua Elstarigo (aŭ Dua Interkonsento).
Ĉefaj tialoj por la Dua Interkonsento
La ĉefaj tialoj por la Dua Interkonsento estis jenaj. Unue, post Aŭgusto rezignis la ĉiujaran konsulecon, li ne estis plu en oficiala posteno por regadi la ŝtaton, kvankam lia dominanta posteno restis neŝanĝita super siaj Romiaj, 'imperiaj' provincoj kie li estis ankoraŭ prokonsulo. Kiam li por unu jaro tenis la postenon de konsulo, li havis la povon por interveni en la aferoj de aliaj provincaj prokonsuloj nomumitaj de la Senato tra la tuta imperio, kiam li konsideris ĝin necese. Kiam li lasis la ĉiujaran konsulecon, li laŭleĝe perdis tiun povon ĉar liaj prokonsulaj povoj aplikiĝis nur al siaj imperiaj provincoj. Aŭgusto volis reteni tiun povon.
Dua problemo poste leviĝis montrante la neceson por Dua Interkonsento en tio kio iĝis konata kiel "Afero de Marko Primo". Fine de la jaro 24 aŭ komence de la 23 a.K., aperis akuzoj kontraŭ Marko Primo, iama prokonsulo (guberniestro) de Makedonio, ĉar faris militon sen antaŭa aprobo de la Senato en la Odrisia regno de Trakio, kies reĝo estis Romia aliancano. Li estis defendita de Lucio Lucinio Varo Mureno, kiu diris al la tribunalo ke lia kliento estis ricevinta specifajn instrukciojn el Aŭgusto, ordonantajn al li ataki la klientan ŝtaton. Poste, Primo atestis ke la ordonoj venis el la ĵus forpasinta Marcelo. Tiaj ordonoj, se vere donitaj, estus konsideritaj rompo de la Senata privilegio sub la Konstitucia Interkonsento de 27 a.K. kaj ties sekvo — t.e., antaŭ Aŭgusto ricevis la titolon imperium proconsulare maius — ĉar Makedonio estis Senata provinco sub la Senata jurisdikcio, ne imperia provinco sub la aŭtoritato de Aŭgusto. Tia agado estus fordisŝirinta la kovron de la Respublika restaŭrado helpita de Aŭgusto, kaj eksponinta lian fraŭdon esti la unua civitano, nome la unua inter egaluloj. Eĉ plej malbone, la impliko de Marcelo havigis ioman pruvaron ke la politiko de Aŭgusto sukcesos ke la junulo ekhavis sian lokon kiel Princeps, instituciante formon de monarkio – akuzo kiu jam estis elĉerpita.
Kukolkolomboj
La Kukolkolomboj estas birdoj de la familio de Kolombedoj kaj subfamilio de Columbinae, kiuj konsistigas la genron Macropygia aŭ pli populare dirite kukolkolomboj, pro la longaj vostoj kaj pro la strieco kiun multaj specioj montras en brusto similan al tiu de kukoloj.
La genro enhavas 10 speciojn listitajn jene:
Aŭgusto Cezaro
Ĉefaj tialoj por la Dua Interkonsento
La situacio estis tiom grava ke Aŭgusto mem aperis en la tribunalo, kvankam li ne estis alvokita kiel atestanto. Subĵure, Aŭgusto deklaris ke li ne donis tian ordonon. Murena ne kredis la ateston de Aŭgusto kaj malakceptis sian klopodon subrompi la tribunalon uzante sian auctoritas. Li akre postulis scii kial Aŭgusto estis turniĝinta al tribunalo al kiu li ne estis alvokita; Aŭgusto respondis ke li venis pro la publika intereso. Kvankam Primo estis trovita kulpa, kelkaj ĵuĝistoj voĉdonis por senkulpigo, signife ke neniu kredis la ateston de Aŭgusto, kio estus insulto al la 'Unua Aŭgusto'.
La Dua Konstitucia Interkonsento estis kompletigita parte por malpliigi konfuzon kaj formaligi la juran aŭtoritaton de Aŭgusto por interveni en Senataj provincoj. La Senato garantiis al Aŭgusto formon de ĝenerala imperium proconsulare, aŭ prokonsula imperio (povo) kiu aplikiĝis tra la tuta imperio, ne nur al liaj provincoj. Krome, la Senato pliigis la prokonsulan imperion de Aŭgusto en imperium proconsulare maius, aŭ prokonsula imperio aplikebla tra la tuta imperio kio estis plie (maius) aŭ pli granda ol tenita de aliaj prokonsuloj. Tio fakte havigis al Aŭgusto konstitucian povon superan al tiu de aliaj prokonsuloj en la imperio. Aŭgusto restis en Romo dum la plinoviga procezo kaj havigis al veteranoj grandajn donacojn por akiri ilian subtenon, kaj tiele sekurigis sian statuson de prokonsula imperio maius estis plinovigita en 13 a.K.
Kukolkolomboj
La genro Macropygia estis enkondukita en 1837 fare de la angla natursciencisto William John Swainson. La nomo kombinas la Antikvgrekajn makros signife "longa" aŭ "profunda" kaj "-pugios" signife "-puga"), do kombine "grandpuga". La tipa specio estas la Bruna kukolkolombo (Macropygia phasianella).
Aŭgusto Cezaro
Aldonaj povoj
Dum la dua interkonsento, Aŭgusto ricevis ankaŭ la povon de tribunuso (tribunicia potestas) por la tuta vivo, kvankam ne la oficialan titolon de tribunuso. Dum kelkaj jaroj, Aŭgusto ricevis tribunicia sacrosanctitas, nome imuneco donita al tribunusoj. Tiam li decidis ekhavi la tutajn povojn de magistrataro, plinovigitajn ĉiujare, por la tuta vivo. Laŭleĝe, tio estis fermita nur por patricioj, nome statuso kiun Aŭgusto estis akirinta nur kelkajn jarojn antaŭe kiam li estis adoptita de Julio Cezaro. Tiu povo permesis al li kunigi la Senaton kaj la popolon en iliaj deziroj kaj fari negocojn antaŭ ili, por haltigi la agadon de ĉu la Asembleo aŭ la Senato, por prezidi super balotadoj, kaj por paroli la unua en ĉiu kunsido. Ankaŭ inkluditaj en la tribunusa aŭtoritato de Aŭgusto estis povoj kutime rezervitaj por la censoroj; tiuj estis ekzemple la rajto superrigardi publikan moralon kaj kribri la leĝojn por sekurigi ke ili estas de publika intereso, same kiel la kapablo fari censon kaj determini la membrecon de la Senato.
Kukolkolomboj
Ankaŭ la genroj Reinwardtoena (3 specioj) kaj Turacoena (2 specioj) estas nomataj kukolkolomboj.
Aŭgusto Cezaro
Aldonaj povoj
Kun la povoj de censoro, Aŭgusto alvokis al virtoj de Romia patriotismo malpermesante ĉiun vestaĵon escepte la klasikan togon enirante la Forumon. Ne estis antaŭaĵo en la Romia sistemo por kombinado de la povoj de tribunuso kaj de censoro en unusola posteno, nek Aŭgusto mem estis elektita al la posteno de censoro. Ankaŭ Julio Cezaro estis ricevinta similajn povojn, laŭ kiuj li zorgis por superrigardi la moralon de la ŝtato. Tamen, tiu posteno ne etendis la kapablon de la censoro por fari censon kaj determini la liston de aliĝintoj al la Senato. La posteno de la tribunus plebis ekperdis sian prestiĝon pro la amasigo de tribunusaj povoj fare de Aŭgusto, tiele li plivivigis sian gravon farante mandatan nomumon por ajna plebano kiu deziris la postenon de pretoro.
Aŭgusto ricevis imperium nur ene de la urbo mem, aldone al la ricevo de prokonsula imperium maius kaj la tribunusan aŭtoritaton por la tuta vivo. Tradicie, prokonsuloj (Romiaj provincaj guberniestroj) perdis sian prokonsulan "imperium" kiam ili trapasis la Pomerium – nome religia limo de Romo – kaj eniris en la urbon. En tiuj situacioj, Aŭgusto povis havi povon kiel parto de sia tribunusa aŭtoritato sed lia konstitucia imperium ene de Pomerium estus malpli granda ol tiu de servanta konsulo. Tio estus signifante ke, kiam li estis en la urbo, li povis ne esti la konstitucia magistrato kun la plej alta aŭtoritato. Danke al lia prestiĝo aŭ auctoritas, liaj deziroj povis esti kutime obeitaj, sed povus esti ioma malfacilo. Por plenigi tiun povo-truon, la Senato voĉdonis ke laimperium proconsulare maius (supera prokonsula povo) de Aŭgusto povis ne haltiĝi kiam li estis ene de la urbomuroj. Ĉiuj armitaj fortoj en la urbo estis iam sub la kontrolo de la urbaj pretoroj kaj konsuloj, sed tiu situacio estis nune lokinta ilin sub la nura aŭtoritato de Aŭgusto.
Aldone, Aŭgusto ricevis plian prestiĝon el ĉiu posta Romia milita venko post tiu epoko, ĉar la majoritato de la Romaj armeoj estis staciitaj en imperiaj provincoj estritaj de Aŭgusto pere de legatoj kiuj estis deputitoj de la princeps en la provincoj. Krome, se okazis batalo en Senata provinco, la prokonsula imperium maius de Aŭgusto permesis lin ekkomandi (eĉ nur konsidere) ajnan ĉefan militan venkon. Tio signifis ke Aŭgusto estis la nura individuo kapabla ricevi triumfon, tradicio kiu komencis ĉe Romulo, nome la unua reĝo de Romo kaj la unua triumfa generalo. Lucio Kornelio Balbo estis la lasta homo ekster la familio de Aŭgusto kiu ricevis tiun premion, en 19 a.K. Balbo estis la nevo de la granda agento de Julio Cezaro, kiu estis gubernietro de Afriko kaj konkerinto de Garamantoj.) Tiberio, la plej aĝa filo de Aŭgusto el la geedzeco kun Livia, estis la nura alia generalo kiu ricevis triumfon — pro venkoj en Germanio en 7 a.K.
Konspiro
Multaj el la politikaj subtilaĵoj de la Dua Interkonsento ŝajne ne atingis la komprenon de la Pleba klaso, komponita de la plej grandaj subtenantoj kaj klientoj de Aŭgusto. Tio okazigis ke ili insistis al la partopreno de Aŭgusto en imperiaj aferoj el tempo al tempo. Aŭgusto malsukcesis starigi por elekto kiel konsulo en 22 a.K. kaj aperis timoj ke li denove estis premita el la povo de la aristokrata Senato. En 22, 21, kaj 19 a.K., la popolo tumultis kiel reago, kaj permesis ke estu elektita ununura konsulo por ĉiu el tiuj jaroj, evidente por lasi la alian postenon malferme por Aŭgusto. Same, okazis malsatego en Romo en 22 a.K., kio levis panikon, dum multaj urbaj plebanoj alvokis por ke Aŭgusto ekhavu diktatorajn povojn por persone superrigardu la krizon. Post teatreca montro de malakcepto antaŭ la Senato, Aŭgusto finfine akceptis aŭtoritaton super la grenliverado al Romo "pro graco de lia prokonsula imperium", kaj li finiĝis la krizo preskaŭ tuje. Nur ĝis la jaro 8 p.K. tia krizo ebligis ke Aŭgusto establu praefectus annonae, nome permanenta prefekto kiu zorgu pri la grenliverado al Romo.
Stabileco kaj povikapto
Fina tialo por la Dua Interkonsento estis havigi al la Princlanda konstitucian stabilecon kaj povoreteno por la okazo ke io okazos al la Princeps Augustus. Lia malsano de la komenco de la 23 a.K. kaj la konspiro de Kepio nontris ke la ekzisto de la reĝimo dependis el la fajna fadeno de la vivo de unu homo, Aŭgusto mem, kiu fakte suferis el kelkaj gravaj kaj danĝeraj malsanoj laŭlonge de sia tuta vivo. Se li estus mortinta pro natura okazigo aŭ viktimo de murdo, Romo estus povinta veni al alia serio de enlandaj militoj. La memoroj de Farsalo, la Idusoj de Marso, la proskriboj, Filipi, kaj Aktio, apenaŭ dudek kvin jarojn distantaj, estis ankoraŭ ankritaj en la mensoj de multaj civitanoj. Prokonsula imperio estis havigita al Agripa por kvin jaroj, simile al la povo de Aŭgusto, por plenumi tiun konstitucian stabilecon. La preciza naturo de la havigo estas necerta sed ĝi probable kovris la imperiajn provincojn de Aŭgusto, kaj en oriento kaj en okcidento, eble sen aŭtoritato super la provincoj de la Senato. Tio venis poste, kun la zorge dezirita tribunicia potestas.
La akumulado de povoj fare de Aŭgusto estis tiam kompleta. Fakte, li datigis sian 'regadon' el la finkompletigo de la Dua Interkonsento, en la 1a de Julio, 23 a.K. Preskaŭ tiom grave, la Princlanndo tiam havis konstitucian stabilecon. Poste Romiaj imperiestroj estis ĝenerale limigitaj al la povoj kaj la titoloj origine havigitaj al Aŭgusto, kvankam ofte ĵus nomumitaj imperiestroj povis malakcepti unu aŭ pliajn el la honoraj titoloj havigitaj al Aŭgusto por montri humilecon. Dum iliaj regadoj progresis, la imperiestroj povis alproprigi ĉiujn el la titoloj, senkonsidere ĉu ili estis havigitaj al ili fare de la Senato. Poste imperiestroj eksurmetis la civilan kronon, la konsulajn simbolojn, kaj la purpurajn vestaĵojn de triumfanta generalo (toga picta), kiu iĝis la imperia simbolo ankaŭ en la Bizanca epoko.
Milito kaj etendo
Aŭgusto elektis Imperator ("venka komandantor") kiel sian unuan nomon, ĉar li volis fari emfaze klaran konekton intee li mem kaj la koncepto de venko, kaj sekve li iĝis konata kiel Imperator Caesar Divi Filius Augustus (Imperiestro Aŭgusto Cezaro Filo de Dio). Ĉirkaŭ la jaro 13, Aŭgusto fanfaronis 21 okazojn en kiuj liaj trupoj proklamis lin "imperator" kiel sia titolo post sukcesa batalo. Preskaŭ la tuta kvara ĉapitro en liaj publikigitaj memoroj de atingoj konataj kiel Res Gestae estis dediĉitaj al liaj militaj venkoj kaj honoroj.
Aŭgusto ankaŭ helpis la idealon de supera Romia civilizacio kun la tasko regadi la mondon (ĝis la etendo laŭ kiu la Romianoj konis ĝin), sento enkorpigita en vortoj kiujn la tiutempa poeto Virgilio atributas al la legenda praulo de Aŭgusto: tu regere imperio populos, Romane, memento —"Romiano, memoru per via forto regadi la popoloj de la Tero!". La elano por ekspansiismo estis ŝajne elstara inter ĉiuj klasoj en Romo, kaj ĝi ricevis eĉ dian sankcion fare de Jupitero en la verko de Virgilio nome en la Libro 1a de Eneado, en kiu Jupitero promesas al Romo imperium sine fine, "senfinan suverenecon".
Ĉirkaŭ la fino de lia regado, la armeoj de Aŭgusto estis konkerintaj nordan Hispania (nuntempaj Hispanio kaj Portugalio) kaj la Alpajn regionojn Raetia kaj Noricum (nuntempaj Svisio, Bavario, Aŭstrio, Slovenio), Iliriko kaj Pannonia (nuntempaj Albanio, Kroatio, Hungario, Serbio, ktp.), kaj estis etendintajn la limojn de la Afrika Provinco oriente kaj sude.
Judeo estis aldonita al la provinco Sirio kiam Aŭgusto elpostenigis Herodon Arĥelaon, sukcedanto al la klienta reĝo Herodo la Granda (73–4 a.K.). Sirio (kiel Egipto post Antonio) estis regata de alta prefekto de kavalira klaso pli ol de prokonsulo aŭ legato de Aŭgusto.
Denove, ne necesis milita klopodo en 25 a.K. kiam Galatia (nuntempa Turkio) estis konvertita al Romia provinco post Amintaso de Galatio estis murdita de revenĝa vidvino de murdita princo el Homonada. La ribelaj triboj de Asturio kaj Kantabrio en nuntempa Hispanio finfine falis en 19 a.K., kaj ankaŭ la teritorio falis sub la provincoj Hispania kaj Lusitania. Tiu regiono montriĝis kiel ĉefa enspezejo por la financado de la estontaj militaj kampanjoj de Aŭgusto, ĉar ĝi estis riĉa en mineralaj kuŝejoj kiuj povis estis utiligitaj en Romiaj minadaj projektoj, ĉefe la tre riĉaj kuŝjeoj el oro de Las Médulas.
Konkeri la popolojn de la Alpoj en 16 a.K. estis alia grava venko por Romo, ĉar ĝi havigis grandan teritorian bufron inter la Romiaj civitanoj de Italio kaj la malamikoj de Romio en Ĝermanio norde. Horacio dediĉis odon al la venko, dum la monumento Trofeo de Aŭgusto ĉe Monako estis konstruita por honoro de la okazo. La kapto de la Alpa regiono utilis ankaŭ por la venonta ofensivo en 12 a.K., kiam Tiberio komencigis la ofensivon kontraŭ la Panoniaj triboj de Iliriko, kaj lia frato Nero Claudius Drusus atakis kontraŭ la Ĝermanaj triboj de orienta Rejnlando. Ambaŭ kampanjoj estis tre sukcesaj, ĉar la fortoj de Drusus atingis la valon de la rivero Elbo ĉirkaŭ la jaro 9 a.K. — kvankam li mortis tuj post la elfalo el sia ĉevalo. Oni registris ke la pia Tiberio piediris antaŭ la korpo de sia frato la tutan vojon reen al Romo.
Ŝajne liaj plej grandaj diplomataj atingoj estis negocadi kun Frates la 4-a de Partio (37–2 a.K.) en 20 a.K. por la revenigo de la batalaj standardoj perditaj de Kraso en la Batalo de Carrhae, simbola venko kaj granda fiero de moralo por Romo. Werner Eck asertas ke tio estis granda desaponto por Romianoj kiu serĉas revenĝi la venkon de Kraso pere de militaj rimedoj. Tamen, Maria Brosius klarigas ke Aŭgusto uzis la revenigon de la standardoj kiel propagando simboligante la submeton de Partio al Romo. La okazaĵo estis celebrita en arto kiel ĉe la brustokirasa desegno de la statuo de Aŭgusto de Prima Porta kaj en monumentoj kiaj la Templo de Marso Ultor ('Marso la Venĝulo') konstruita por hejmo de la standardoj.
Partio ĉiam metis minacon al Romio en la Oriento, sed la reala batalkampo estis laŭlonge de la riveroj Rejno kaj Danubo. Antaŭ la fina batalo kontraŭ Antonio, la kampanjoj de Oktaviano kontraŭ la triboj de Dalmatia estis la unua paŝo por la etendo de la Romiaj teritorioj al la valo de Danubo. Venko en batalo ne estis ĉiam porĉiama sukceso, ĉar la ĵus konkeritaj teritorioj estis konstante rekonkeritaj de la malamikoj de Romio en Ĝermanio.
Grava ekzemplo de Romia perdo en batalo estis la Batalo de la Arbaro Teŭtoburgo en la jaro 9 p.K., kiam tri kompletaj legioj estritaj de Publio Kvintilio Varo estis detruitaj de Arminio, estro de la Ĥeruskoj, ŝajna Romia aliancano. Aŭgusto kontraŭatakis sendante Tiberion kaj Druson al la Rejno por pacigi ĝin, kio havis ioman sukceson kvankam la batalo de la jaro 9 p.K. markis la finon de la Romia etendo en Ĝermanion. La Romia generalo Germaniko profitis el la interna milito de Ĥeruskoj inter Arminio kaj Segestes; ili venkis super Arminio, kiu fuĝis el tiu batalo sed estis mortigita poste en la jaro 21 pro perfido.
Sekvoj
La monato aŭgusto estis nomita por li.
Egon Ferenc Kornstein
Egon Ferenc Kornstein naskiĝis en Nagyszalonta la 22-an de majo 1891, li mortis en Parizo la 3-an de decembro 1987.
Maia (Bobâlna)
Maia (Bobâlna) [maja] (hungare: Mánya) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al Bobâlna (Cluj).
Egon Ferenc Kornstein
Biografio
Egon Ferenc Kornstein diplomiĝis en 1911 en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt kaj li estis por jaroj aldisto de Kvarteto Waldbauer-Kerpely. En 1923 li loksidiĝis en Usono, en 1947 li ricevis sciencan gradon en la New York University. Li prelegis muzikhistorion ĝis 1961. De 1961 ĝis 1971 li estis muzikbibliotekisto de la Mannes College of Music. Kiel muzikhistoriisto li esploris precipe la muzikon de Venecio dum la 16-a jarcento. Li publikis fakartikolojn sub nomo Egon F. Kenton.
Maia (Bobâlna)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 426 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) en 1992 201 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1315. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Yuzuru Yoshimura
Yuzuru Yoshimura (吉村 弦, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro.
Urbach
Urbach havas diversajn signifojn:
Carlo Muratori
Carlo Muratori (Sirakuzo, 19-an de septembro 1954) estas itala muzikisto.
En 1994 komencis la kantverkadon. Li subskribis registran kontrakton kun la CGD de la Warner, por kiu li publikigis du diskojn, pri kiuj li estas la aŭtoro de la tekstoj kaj komponisto: Canti e Incanti (1994), kaj Stella Maris (1996). Kun la unua li gajnis la nacian premion Piero Ciampi. En junio 1995 li partoprenis en la Sonoria festo en Milano por Max-Generation. Du muzikaĵoj en la albumo tiam estis enmetitaj en la muziko de La Piovra 7. Kun Stella Maris li gajnis la unuan premion en la voĉdonado organizita de Vivere Giovani (de la ĵurnalo La Sicilia) kiel la plej bona albumo de la sicilia aŭtoro en 1996.
En junio 1997 en Vercelli li estis invitita reprezenti Sicilion ĉe Folkermesse, la eksperimenta orkestro de etna muziko formita de la plej reprezentaj italaj muzikistoj (Ambrogio Sparagna, Riccardo Tesi, Daniele Sepe, Elena Ledda, Lucilla Galeazzi kaj aliaj).
Katedralo de la sanktaj apostoloj Petro kaj Paŭlo en Šiauliai
Dum 1617 -1625 oni konstruis nunan muran, renesancstilan preĝejon de Sanktaj apostoloj Petro kaj Paŭlo en Šiauliai, Litovio. La 28-an de majo 1997 Papo Johano Paŭlo la Dua establis diocezon de Šiauliai. La preĝejo iĝis Katedralo de sanktaj apostoloj Petro kaj Paŭlo.
Sur la suda muro de la konstruaĵo en 1625 estis aranĝita unu el la plej malnovaj sunhorloĝoj en Litovio. La Katedralo de Sanktaj apostoloj Petro kaj Paŭlo videblas de proksime, veturante sur ĉiuj vojoj kondukantaj en Šiauliai.
Burgo Klempenow
La burgo Klempenow estas mezepoka burgo en Meklenburgo-Antaŭpomerio (Germanio), tuj apud la rivereto Tollense, ĉirkaŭ 15 km norde de la urbeto Altentreptow.
Komunista Partio de Grekio
La Komunista Partio de Grekio (greke Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Komunistikó Kóma Eládas, mallonge KKE aŭ "kapo kapo epsilono") estas komunisma politika partio en Grekio. Ĝi kiel politika partio ekzistas ekde novembro 1918, tiam fondita je la nomo "Socialista Labora Partio de Grekio", kaj sekve estas la plej malnova inter la nunaj politikaj partioj reprezentataj en la Grekia Parlamento. En la parlamenta baloto de majo 2012 la partio ricevis 26 parlamentajn seĝojn, kaj en la tuj sekva baloto de junio draste perdis balotajn voĉojn, tiel ke ĝi akiris nur 12 parlamentajn seĝojn.
Partiestrino laŭ la stato de somero 2012 estas Aleka Papariga.
Urbar
Urbar havas diversajn signifojn:
43954 Chýnov
43954 Chýnov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Z. Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Chýnov en sudbohemia regiono, unuafoje menciita en la kronikoj de Kosmas en 981. La bone konata tiea kaverno, malkovrita en 1863, montras tavolojn da kalkoŝtono kaj amfibolo de diversaj koloroj kaj formoj.
Likofitoj
Likofitoj, larĝe komprenitaj, estas subgrupo de vaskulaj plantoj (trakeofitoj) de la regno Plantoj. Ili estas foje metitaj en grupo Lycopodiophyta aŭ Lycophyta aŭ en subdividaĵo Lycopodiophytina. Ili estas unu el la plej antikvaj stirpoj de nuntempaj (vivantaj) vaskulaj plantoj; la grupo enhavas formortintajn plantojn kiuj estis datitaj el la Silurio (antaŭ ĉirkaŭ 425 milionoj da jaroj). Likofitoj estis kelkaj el la dominantaj plantospecioj de la Karbonio, kaj inkludis arbecajn speciojn, kvankam nuntempaj likofitoj estas relative malgrandaj plantoj.
Smolinské
Smolinské, hungare Szomolánka [somolAnka] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Senica.
Situo
Smolinské situas sur mildaj deklivoj laŭ flankovojoj. Senica troviĝas je 21 km-oj.
Historio
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1392 en formo "Somola". En 1787 vivis tie 633 vilaĝanoj en 103 domoj, en 1828 1062 loĝantoj en 152 domoj. En 1867 incendio okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szmolinszkó, poste la vilaĝo ricevis novan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Szomolánka 1063 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szenice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Smolinské 939 homoj, (926 slovakoj).
Famulo
Longe vivis tie slovaka poeto Ján Donoval
Segré
Segré [] estas malaperinta franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Maine-et-Loire, en la regiono Luarlandoj. Ĝi havis 6,921 loĝantojn en la jaro 2011.
Ĝi nun formas parton de Segré-en-Anjou Bleu.
Geografio
Segré situas ĉe la rivero Oudon, nordokcidente de Angers.
11808 Platz
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas Platz, esploriston ĉe la Instituto Max Planck kaj ano de la teamo pri la kadra fotilo de la misio Dawn, kiu studis deponaĵojn da glacio sur Cereso.
Eksteraj ligiloj
Notico pri eponimo
Cats on Trees
Cats on Trees estas pop-rok franca grupo deveninta de Tuluzo fondita en 2007. Ĝi konsistas el Nina Goern (voĉo kaj piano) kaj Yohan Hennequin (ritmosekcio).
László Pillich
László PILLICH [piliĥ] rumania hungara ekonomikisto, sociografo, redaktoro, politikisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 21-an de aŭgusto 1951.
Kariero
László Pillich akiris diplomon pri ekonomiko en UBB de Kluĵo (1975). Li estis oficisto (1975–80), de 1980 interna kunlaboranto de gazeto Igazság (en 1988–89 ano de redakcikomitato); vicĉefredaktoro de Szabadság de Kluĵo (1989), deputito en la rumana parlamneto de RMDSZ (1990–92), fondinto-perezidanto de Fonduso Heltai Gáspár de Kluĵo, ekorganizanto kaj gvidanto de Biblioteko kaj Kultura Centro Heltai.
Frederick W. Lanchester
Frederick William LANCHESTER, jurdoktoro, membro de la Royal Aeronautical Society, honormembro de la Reĝa Societo de Londono (23a de oktobro 1868 – 8a de marto 1946), estis angla multfakulo kaj inĝeniero kiu faris gravajn kontribuojn al la aŭtomobila inĝenierado kaj al la aerodinamiko, kaj kun-inventis la aferon de la operacia esplorado.
Lanchester iĝis pionira konstruisto de britaj motor-aŭtoj, hobio kiu rezultis en lia disvolvigo de sukcesa atokompanio, kaj estis konsiderita foje kiel unu el la "tri grandaj" anglaj aŭto-inĝenieroj - kun Harry Ricardo kaj Henry Royce.
Paulistânia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Regina
Regina (pron. [reĜAJna]), en Esperanto: Reĝino, estas la ĉefurbo kaj dua plej granda urbo de Saskaĉevano (Kanado). Ĝi situas en la centro de la suda parto de la provinco.
Famuloj
En Regina mortis hungara-kanada geologo László Miklós Füzesy.
Gergely Sárközy
Gergely Sárközy [gergej ŝArkozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sárközy Gergely estas hungara muzikisto pri historiaj muzikoj (klasika gitaristo, liutisto, mandolinisto, violonĉelisto, klavicenisto, komponisto).
Gergely Sárközy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Gergely Sárközy komencis pianludi en la aĝo de kvar jaroj, post 4 jaroj je violonĉelo. Li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1971-1979. Li specialiĝis pri la historiaj muzikoj (mezepoko, renesanco, baroko), eĉ li kreis historiajn instrumentojn. Dum jardeko li estis ano en renesanca orkestro Camerata Hungarica, kun kiu li koncertis en tuta Eŭropo. Li registris sola aŭ kun orkestro plurajn muzikdiskojn. Li ricevis premion en 2006.
Manifestacio
Manifestacio estas publika elmontro de opinio de socia, politika aŭ asocia organizo aŭ grupo de organizoj, kiuj kunvokas civitanojn al marŝado grupe surstrate, ofte sur loko aŭ dum tago simbole rilataj al tiu opinio.
Tiamaniere ili montras sin pro aŭ kontraŭ iu politika opcio aŭ iu ismo. La sukceso de manifestacio ofte estas mezurata laŭ nombro de partoprenantoj.
Sociaj grupoj, kiel politikaj partioj, sindikatoj, organizoj, ktp, ofte kunvokas ilian membrojn kaj simpatiantojn al manifestacio, kiel unu el ilia plej gravaj agadoj por atingi socian agnoskon de ĝeneralaj aŭ membraj rajtoj, aŭ por montri al aliaj sociaj grupoj ilian potencon. disturbance
Ne konfuzu kun striko, kiu signifas ĉesadon de la laboro.
(9317) 1988 RO4
(9317) 1988 RO4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kontraŭgambito Blumenfeld
La Kontraŭgambito Blumenfeld (ECO E10) estas interesa maniero batali kontraŭ 1.d4. Ĝi estis "inventita" de rusa GM Benjamin Markovich Blumenfeld. Ĝi estas tre agresema gambito en kiu blanko devas ludi kun granda precizeco. La ideo estas oferi flankan peonon por detrui la blankan centron kaj formi sian propran moviĝantan centron. Se blanko akceptas la gambiton, ĝi riskas fortan atakon sed se ĝi malakceptas ĝin, la pozicio fariĝas komforta. La malfermo ebligas vivajn kaj taktikajn ludojn. Ĝi rilatas al la Defendo Benoni kaj la Volga Gambito.
Euskirchen
Euskirchen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Euskirchen de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
21627 Sillis
21627 Sillis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Arnaud Georges Sillis, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Oregon Episcopal School de Portlando (Oregono, Usono).
Joseph Losey
Joseph LOSEY (la 14-an de januaro 1909, La Crosse, la 22-an de junio 1984, Londono ) estis usona filma kaj teatra reĝisoro.
Kunlaboro kun Harold Pinter
Dum la 1960-aj jaroj Losey eniĝis en produkta partnereco kun dramisto Harold Pinter, agado kiu lasis sian markon en lia scenaraŭtora kariero. La du kunlaboris en tri filmoj: The Servant (1963), Accident (1967) kaj The Linker (1970). Ĉiuj tri filmoj ricevis grandan laŭdon de kritikistoj kaj estis nomumitaj por prestiĝaj premioj. "The Linker" gajnis la Oran Palmon. Pinter ankaŭ verkis adaptadon de Proust por Losey, sed la rimedoj ne estis trovitaj por produkti la filmon.
Ĉiu el la filmoj de Pinter kaj Losey esploris malsaman aspekton de la brita socia klassistemo kaj la majstro-servisto rilato (kiel en "La Servisto") kaj la kontraŭleĝan amaferon inter Julie Christie (de la supra klaso) kaj Alan Bates (de la meza klaso) en "The Linker"; Dum la filmo "Accident" prezentis la mondon de Oksfordaj homoj kaj iliaj ekstergeedzaj rilatoj, elmontrante hipokritecon inter la klera meza klaso.
La kapablo de Pinter aldoni malsamajn tavolojn de signifo al liaj dialogoj reduktis la nombron da parollinioj postulataj de la roluloj, kies dialogoj sur la surfaco ŝajnis esti babilado. Ĉiuj el kiuj estis plifortigitaj per la kapablo de Losey krei senchavajn kinematografiajn bildojn kaj estis parto de la sukceso de ĉi tiuj filmoj tiutempe.
Losey jam delonge planis filmadaptigon de la teatraĵo Vivo de Galilejo de Brecht, kiun li finfine realigis en 1975. La rolo de Galilejo estis aktorita fare de Ĥaim Topol, en unu el liaj imponaj prezentoj. Galileo estis produktita por televido kaj parte financita fare de American Film Theatre, kvankam ĝi estis filmita en Anglio. En 1976 li reĝisoris " S-ro Klein " kun Alain Dillon, kiu rakontas la historion de Francio dum la germana okupacio. La filmo estis ricevita kun granda aprezo kaj estas konsiderita unu el liaj plej bonaj verkoj.
Losey reĝisoris la operon " Don Giovanni " de Wolfgang Amadeus Mozart en 1979, kiun li filmis en Villa Almerico Capra "La Rotonda" kaj en Veneto, Italio. Tiu filmo estis nomumita por pluraj César Premioj en 1980, inkluzive de plej bona direktoro.
Sancedo
Sancedo [sanZEdo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Sancedo estas etimologie rilatebla al salikejo, kiel aludo al arbo ofta en la regiono. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cueto, Ocero kaj Sancedo, okupas totalan areon de 31,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 536 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 132 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj), brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Lutița
Lutița (hungare: Agyagfalva ) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Odorheiu Secuiesc. Ĝi administre apartenas al la komunumo Mugeni.
Norde de la vilaĝo preterpasas la distrikta vojo DJ137 kaj la fervojo inter Cristuru Secuiesc kaj Odorheiu Secuiesc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 946 loĝantojn; en 1992 859 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1506. La vilaĝo estis la loko de la kunvenoj de sikuloj en 1506 kaj 1848. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Agyagfalva apartenis al Hungario (Udvarhely).
Béla Gruber
Béla Gruber, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gruber Béla estis hungara pentristo, grafikisto. Béla Gruber naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Gruber frekventis Reĝa Modelan Belartan Altlernejon ekde 1956, sed antaŭ la diplomo li mortis pro nervoza malsano. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Kmetty, György Kádár kaj Aurél Bernáth. En 1962 li malsaniĝis. Spite la mallongan vivon li postlasis ĉ. mil pentraĵojn kaj grafikaĵojn. Li ŝatis pentradi aĵpentraĵojn kaj memportretojn. Ekspozicioj okazis nur potmorte.
Barna Gaál
Kariero
Barna Gaál akiris diplomon de kameraisto en Teatro- kaj Filmarta Altlernejo de Budapeŝto en 2006. Li laboras ĉe la Duna Televido.
Mărțihaz
Mărțihaz [mərcihaz] (hungare: Marciháza) estas vilaĝo en Rumanio norde de Salonta. En 1910 ĝi nombris 655 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 204 (rumanoj, 14 % da hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Mădăraș.
Paulo de Faria
Paulo de Faria estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 8.589 enloĝantojn en 2010.
Kotaro Tachikawa
Kotaro Tachikawa (立川 小太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro.
Ilang-ilangoleo
__STATIKAALIDIREKTO__
Maldivoj en la Olimpikoj
Sportista teamo de la en la Olimpikoj ekde la jaro 1988 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis maldivaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Timgad
Timgad (arabe: تيمقاد) estas alĝeria ruinigita urbo ĉirkaŭ 40 km oriente de Batna. Tie troviĝas la ruinoj de la romia urbo Thamugadi, kiuj ekde 1982 estas parto de la Monda Heredaĵo de UNESKO.
La sidlejo estis starigita en la jaro 100 laŭ ordono de la romia imperiestro Trajano, de Lucius Munatius Gallus, de la Legio III Augusta, kiel militista kolonio en loko ĝis tiama nesidlata. La Colonia Marciana Traiana Thamugadi situis en la romia provinco Numidia kaj montras la tipan kvadratan formon kun kvadrata erigo de fortikaj romiaj militistejoj. Fine de la antikvo Thamugadi estis grava sidejo de Donatismo.
Timgad famiĝas en Alĝerio ankaŭ pro la ĉiujare en la malnova amfiteatro okazanta muzikfestivalo. Tiam kunvenas danc- kaj muzikgrupoj el Alĝerio kaj la najbaraj arabaj landoj. En la pasinteco la granda nombro de ĉeestantoj kaŭzis ree damaĝon al la ruinoj, kaj UNESKO plurfoje minacis ellistigi la ejon el la monda heredaĵo. Tial nuntempe estas konstruata moderna amfiteatro apud la ruinoj.
Sapporo (apartigilo)
Sapporo povas signifi:
Maldivoj en la Olimpikoj
Kunordigas la teamon la Maldiva Olimpika Komitato, maldive މޯލްޑިވްސް އޮލިމްޕިކް ކޮމިޓީ (moaldivs olimpik komitee).
Fiorello
Rosario Tindaro FIORELLO (Katanio, la 16-an de majo, 1960) pli konata kiel Fiorello estas kantisto, radioparolanto, imitanto, komikisto kaj prezentisto de itala televido.
Sobrado (León)
Sobrado [soBRAdo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Sobrado estas etimologie rilatebla al Subtegmentejo, kiel aludo al iu alta konstruaĵo. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, la leonan kaj ĉefe la galegan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aguiar, Cabarcos, Cabeza de Campo, Cancela, Friera, Portela de Aguiar, Requejo, Sobrado kaj Sobredo, okupas totalan areon de 36,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 292 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 145 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Oencia, Corullón, Toral de los Vados, Carucedo kaj Rubiá (Oŭrenso).
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj), brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado tra naturaj areoj).
AZERTY
AZERTY [elp. azerti] estas variaĵo de la komputila klavarofasono alnomita QWERTY. Tiun variaĵon oni trovas en Eŭropo, ĉefe en Francio kaj Belgio.
La nomo venas de la literoj de la ses klavoj je la supra, maldekstra parto de la aboca klavaro -     :
La interpunkciaĵoj k.s. povas varii. La klavaro AZERTY estis desegnita por eviti ŝtopiĝon pro samtempa uzado de apudaj klavoj dum la epoko de la maŝinskribilo.
Klavararanĝoj por Vindozo
Jen la franca klavaro por Vindozo XP (141 signoj): ┌───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───────┐ │  │1  │2  │3  │4  │5  │6  │7  │8  │9  │0  │°  │+  │       │ │²  │&  │é ~ │" #│' {│( [│- |│è ` │_ \│ç ^│à @│) ]│= }│       │ ├───┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─────┤ │     │A  │Z  │E  │R  │T  │Y  │U  │I  │O  │P  │ ¨  │£  │     │ │     │a  │z  │e €│r  │t  │y  │u  │i  │o  │p  │ ^  │$ ¤│     │ ├─────┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┐    │ │      │Q  │S  │D  │F  │G  │H  │J  │K  │L  │M  │%  │µ  │    │ │      │q  │s  │d  │f  │g  │h  │j  │k  │l  │m  │ù  │*  │    │ ├────┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴───┴────┤ │    │>  │W  │X  │C  │V  │B  │N  │?  │.  │/  │§  │          │ │    │<  │w  │x  │c  │v  │b  │n  │,  │;  │:  │!  │          │ ├────┴┬──┴─┬─┴──┬┴───┴───┴───┴───┴───┴─┬─┴──┬┴───┼────┬─────┤ │     │    │    │                      │    │    │    │     │ │     │    │    │                      │    │    │    │     │ └─────┴────┴────┴──────────────────────┴────┴────┴────┴─────┘
Kaj jen la belga klavaro por Vindozo XP (153 signoj) (la belga klavaro estas multe pli riĉa en Linukso): ┌───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───┬───────┐ │³ │1  │2  │3  │4  │5  │6  │7  │8  │9  │0  │°  │_  │       │ │²  │& |│é @│" #│'  │(  │§ ^│è  │!  │ç {│à }│)  │-  │       │ ├───┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─────┤ │     │A  │Z  │E  │R  │T  │Y  │U  │I  │O  │P  │ ¨  │*  │     │ │     │a  │z  │e €│r  │t  │y  │u  │i  │o  │p  │ ^ [│$ ]│     │ ├─────┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┬──┴┐    │ │      │Q  │S  │D  │F  │G  │H  │J  │K  │L  │M  │%  │£  │    │ │      │q  │s  │d  │f  │g  │h  │j  │k  │l  │m  │ù ´ │µ ` │    │ ├────┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴─┬─┴───┴────┤ │    │>  │W  │X  │C  │V  │B  │N  │?  │.  │/  │+  │          │ │    │< \│w  │x  │c  │v  │b  │n  │,  │;  │:  │= ~ │          │ ├────┴┬──┴─┬─┴──┬┴───┴───┴───┴───┴───┴─┬─┴──┬┴───┼────┬─────┤ │     │    │    │                      │    │    │    │     │ │     │    │    │                      │    │    │    │     │ └─────┴────┴────┴──────────────────────┴────┴────┴────┴─────┘
Estas unu signo, kiun vi povas rekte tajpi per la franca klavaro, sed ne per la belga: '¤'. Kaj jen estas la 13 signoj, kiujn vi povas tajpi per la belga klavaro, sed ne per la franca: '³', '´', 'Á', 'á', 'É', 'Í', 'í', 'Ó', 'ó', 'Ú', 'ú', 'Ý' kaj 'ý'.
La signoj, kiuj ne troviĝas samloke sur ambaŭ klavaroj, estas: '-', '!', '*', '@', '[', '\', ']', '^', '_', '`', '{', '|', '}', '~', '+', '=', '£', '§' kaj 'µ'.
'^', '¨', '´', '`' kaj '~' estas senpaŝaj klavoj. Fakte la signo '^' aperas dufoje sur ambaŭ klavaroj: tiu sur la linio de ciferaj klavoj estas normala klavo, tiu tuj post 'azertyuiop' estas senpaŝa, t.e. ke vi unue tajpas la cirkumflekson, kaj tuj poste alian literon, ekz-e 'a', kaj vidiĝas la literon 'â'. Por havi nur la cirkumflekson, tajpu la senpaŝan cirkumflekson sekvatan de spaceto. Ĉi-poste estas la akcentitaj literoj, kiujn vi povas tajpi helpe de la senpaŝaj klavoj:
Jardo (ŝipero)
Jardo estas ero de la rigilaro de veloŝipo al kiu estas fiksata la kutime ortangula velo.
AZERTY
Esperantaj supersignoj
Kelkaj versioj de Linukso ankaŭ apogas jenajn esperantajn literojn: Per la belga klavaro, la senpaŝa '˘' atingeblas per ++
Jardo (ŝipero)
Jardoj estas rondaj kaj estas fiksataj transverse al la veturdirekto ĉe la masto. Ili estas el ligno aŭ ŝtalo, la plej modernaj el aluminio aŭ artefarita fibro. Kutime la jardo estas horizontale tiel fiksata ĉe sia mezo al la antaŭa flanko de la masto ke ĝi estas turnebla kaj vertikale movebla.
Oni turnas la jardon cirkaŭ la masto (brasi) ĝis la pozicio de la velo rilate al la direkto de la vento estas optimuma kaj generas maksimuman propulson.
Por refi, paki aŭ malpaki le velon sufiĉa nombro da homoj staras sur ŝnurego sub la jardo. Ili tiam ventre apogas sin sur la jardo kaj estas sekuritaj per specialaj kalkanumoj kaj per ŝnuro. La refita velo estas ligita sub la jardo. Ĉe la finoj de la jardo tiu laboro necesigas la plej grandan forton.
Tales of terror and mystery
Tales of terror and mystery aŭ The black doctor and other tales of terror and mystery en Usono (respektive "Rakontoj de hororo kaj mistero" kaj "The black doctor kaj aliaj rakontoj de hororo kaj mistero" en la angla) estas antologio publikigita en 1922 enhavanta 13 rakontojn de Sir Arthur Conan Doyle. Ĉiuj el la rakontoj krom The nightmare room aperis antaŭe en aliaj publikaĵoj.
Rakontoj
Tales of terror and mystery enhavas 13 rakontojn, el kiuj ses estas hororstilaj kaj sep estas misterstilaj. El ĉiuj rakontoj nur la rakonto The nightmare room estis unuafoje aperigita en tiu ĉi kolekto.
Wrocławki
Wrocławki estas vilaĝo en Pollando. Ĝi situantas ĉe la Distrikto Chełmno de Kujavia-Pomeria Provinco.
En jaroj 1975-1998 Wrocławki estis en Toruńskie Provinco.
En la vilaĝo estas sep bienoj.
Hendrik van den Broeck
Hendrik van den Broeck, Nicolas Hendrik (Meĥleno,~ 1519– Romo, 28-a de septembro de 1597) estis flandra pentristo.