cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jan Matejko
Deveno kaj infanaĝo
Liaj geavoj estis ĉeĥaj kamparanoj de la loko Roudnice. Lia patro Franciszek naskiĝinta en Hradec Králové venis al Galicio. Li estis guvernisto kaj instruisto de muziko. Komence li laboris ĉe familio Wodzicki en Kościelniki kaj poste venis al Krakovo. Tie li edziĝis kun Katarzyna Rosenberg, devenanta de riĉa germana familio.
Jan estis la naŭa el dek unu gefiloj kiujn havis gesinjoroj Matejko. Ekde sia junulaĝo Jan estis tre talenta je arto. Ĝi estis lia ununura talento, ĉar li neniam eklernis fremdajn lingvojn kaj eĉ li malflue parolis la polan.
Privata vivo
Ĝis la morto li estis bone konata tiel en Pollando kiel en la tuta mondo. Oni omaĝis lin per multaj premioj, ia. dum ekspozicioj en Parizo.
(19922) 1978 VV4
(19922) 1978 VV4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Jan Matejko
Privata vivo
Li ekkverelis kun urbestraro de Krakovo (pro tio, ke kontraŭ protestoj oni detruis mezepokan klostron kaj anstataŭis ĝin per la Urba Teatro) kaj ne konsentis sian entombigon ĉe Skałka. Finfine oni enterigis Jan Matejko en Rakowicki Tombejo en Krakovo.
Provinco Biskra
Biskra (arabe: ولاية بسكرة) estas provinco de Alĝerio, en kiu loĝas 772,746 sur areo de 20,986km². La provinca ĉefurbo estas urbo samnoma, Biskra.
Prusice (distrikto Prago-oriento)
Prusice estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento (Mezbohemia regiono, Ĉeĥa Respubliko). Ĝi situas 18 km oriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie.
Historio
La plej malnova mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1228.
Nándor Alapi
Nándor Alapi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Alapi Nándor estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro. Lia origina plena nomo (laŭ hungarlingve kutima nomordo) estis Anlauf Nándor János.
Nándor Anlauf naskiĝis la  en Alsóalap, li mortis en nekonataj cirkonstancoj.
Biografio
Nándor Anlauf ŝanĝis sian familian nomon al Alapi en 1906. Li akiris diplomon en Teatra Lernejo en 1908, poste li ludis komence province, poste en la ĉefurbo. Dum la 1-a mondmilito li batalis, eĉ li vundiĝis. Inter 1921-1923 li estis teatrestro en Székesfehérvár, poste li establis novan migrantan trupon por la tuta lando. La 2000-a spektaklo okazis en 1929 en Győr. En la teatra jaro 1938 li havis postenon en Nacia Teatro (Budapeŝto). Li membriĝis en Sagokruca Partio. Inter 1939-1941 li estis gvidanto de kooperativo pri filma produktejo, kie oni kreis ĉefe naziajn filmojn. En 1944 li forlasis la landon.
Li edziĝis en 1909, baldaŭ li havis filon. post eksedziĝo li denove edziĝis en 1918, baldaŭ li havis havis 2 gefilojn.
Macau (Brazilo)
Macau estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1847, la municipo havas 28.157 loĝantojn.
Nova Bréscia
Nova Bréscia estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.184 loĝantojn en 2010.
Churwalden
Pri la komunumo
Churwalden estas ĉefloko de la samnoma komunumaro kaj komunumo de la distrikto Plessur en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1217 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Churwalden situas proksimume 8 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Koiro ĉe la pasejvojo al Lenzerheide. La komunumo konsistas el la tri frakcioj Churwalden (al kiu apartenas la vilaĝoj Passugg kaj Araschgen), Malix (al kiu apartenas la vilaĝoj Kreuz kaj Spina) kaj Parpan. La komunuma kaj komunumara administracio havas sian sidejon en la vilaĝo Churwalden.
Passugg
Konata de la komunumo Churwalden estas ĉefe la vilaĝo Passugg pro ĝia fama mineralakvofonto. La kvin fontoj en la Rabiosa-Ravino jam estis menciitaj en la jaro 1562. Ek de la jaro 1961 oni enboteligas la mineralakvon de Passugg. En la jaro la bierfarejo Feldschlösschen, kiu apartenas al la entreprengrupo Carlsberg akiris la fontojn de Passugg.
Najbaraj komunumoj
Churwalden limas en nordo al la urbo Koiro, en nordoriento al Maladers, en oriento al Tschiertschen-Praden, en sudo al Vaz/Obervaz, en sudokcidento al Almens, en okcidento al Tomils, kaj en nordokcidento al Domat/Ems.
Trafiko
Tra Churwalden pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3, kiu kondukas de Koiro tra Lenzerheide, Tiefencastel kaj Juliopasejo al Engadino. Al la publika transportreto la komunumon estas konektita per poŝtaŭtolinio, kiu kondukas tra tiu vojo. Sur la teritorio de la komunumo ekzistas diversaj aertelferoj kaj skiliftoj. En Parpan ekzistas somera sledejo.
Ulithi
Ulithi (en japa lingvo: Wulthiy, Yulthiy, aŭ Wugöy ) estas atolo en la insuloj Karolinoj de okcidenta Pacifiko, ĉirkaŭ 191 km oriente de Yap. Ĝi konsistas el 40 insuletoj totale 4.5 km², ĉirkaŭ laguno ĉirkaŭ 36 km longa kaj ĝis 24 km larĝa— nome 548 km² kaj unu el la plej grandaj en la mondo. Ĝi estas administraciita de la ŝtato Yap en la Federacio de Mikronezio. Ulithi havis 773 loĝantojn en 2000. Estas kvar loĝataj insuloj en la atolo Ulithi. Ili estas Falalop (en ulithia: Fl'aalop), Asor (Yasor), Mogmog (Mwagmwog), kaj Fedarai (Fedraey). Falalop estas la plej facile alirebla per aerodromo, kaj tie estas malgranda hotelo, gasliverejo, vendejo kaj unu el tri publikaj altlernejoj en la ŝtato Yap. Mogmog estas la sidejo de la ĉefo de la atolo Ulithi kvankam ĉiu insulo havas sian propran ĉefon. Aliaj gravaj insuloj estas Losiap (en ulithia: L'oosiyep), Sorlen (Sohl'oay), kaj Potangeras (Potoangroas).
Dum la Dua Mondmilito la atolo estis loko de bataloj inter usonanoj kaj okupaciintaj japanoj. En la 23-a de septembro 1944 usonanoj konkeris la atolon, kiu poste iĝos grava marbazo.
Trescore Balneario
Trescore Balneario estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Albino, Carobbio degli Angeli, Cenate Sopra, Cenate Sotto, Credaro, Entratico, Gandosso, Gorlago, Luzzana, San Paolo d'Argon kaj Zandobbio. Kristanisma patrono de la komunumo estas la Sankta Petro, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Morsbach
Morsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio kaj estas parto de la pejzaĝo Bergisches Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Katolikaj Gereĝoj
Katolikaj Gereĝoj estis nomitaj Fernando la 2-a kaj Izabela la 1-a, reĝoj de la antikvaj regnoj respektive de Aragono kaj Kastilio en Hispanio kaj pro tio la du unuaj de la moderna Hispanio. Ili estis geedzoj kaj pro tio heredigis al filino kaj poste al nepo, la posta Karolo la 1-a, la tutan Hispanion.
La Papo Aleksandro la 6-a donis al Fernando la 2-a de Aragono la titolon Rey Católico (Katolika Reĝo), kiel kompenso ĉar jam antaŭe estis doninta la titolon de Plej Kristana reĝo al Francisko la 1-a de Francio, regno kiu tiam disputis kun Aragono la regadon de Italio; poste, la historio kaj la kutimo, popularigis la nomon de Katolikaj Gereĝoj kune al ambaŭ geedzoj, Fernando kaj lia edzino, Izabela la 1-a de Kastilio.
Ili geedziĝis en la Palaco de la familio Vivero de Valladolid la, kaj poste ekloĝis en la Kastelo de Fuensaldaña (Valladolid).
La regado de la Katolikaj Gereĝoj koincidis kun la transiro de la mezepoka mondo al la moderna en Hispanio. Per tiu geedziĝo oni atingis uniigon, en la dinastio de la familio Trastamara, de la regnoj de Kastilio kaj Aragono.
La gereĝoj danke al helpo de urboj kaj eta nobelaro starigis fortan monarkion kontraŭ la povo de eklezianoj kaj nobeloj. Per la konkero de la regnoj de Granada, Navarra, Kanarioj, Melilo kaj aliaj afrikaj urboj atingis teritorian union sub unusola krono de la tuta teritorio — escepte Ceŭto kaj Olivenza — kio nuntempe konsistigas Hispanion. Krome ili ekis la etnan purigadon kiu dum postaj jarcentoj homogenigos la landon sen spuroj ĉu etnaj ĉu kulturaj de islamanoj aŭ judoj.
La gereĝoj organizis komunan eksteran politikon kiu estis markita de la diplomatia eco de Fernando la Katoliko, kiu donos al la hispana regno la unuarangan lokon por postaj epokoj. Malkovro de Ameriko en 1492, je la flanko ĉefe de Izabela la 1-a ŝanĝos la mondan historion.
Tiu cirkonstanco malfermis enormajn eblojn al ekonomio, scienco kaj kulturo kaj akcentis la atlantikan disvastiĝon de Hispanio kio pluokazos en postaj jarcentoj.
Hidenori Tabata
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Alixan - Châteauneuf-d'Isère (stacidomo)
Alixan - Châteauneuf-d'Isère estas franca varstacidomo sur linio Valence -, situanta en Châteauneuf-sur-Isère, apud Alixan, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Valence - Moirans (908000).
Naĝi al-Ali
Infaneco kaj juneco
Naĝi al-Ali naskiĝis en 1937 en norda Palestino, en la vilaĝo troviĝanta inter Tiberiado kaj Nazareto, kie nun estas israela moŝavo Ilanija. Post forpelo de palestinanoj en 1948 li iris kun la familio al la suda Libano kaj ekloĝis en tendaro por rifuĝintoj Ajn al-Hilva apud Cidono, kie lernis en lernejo apartenanta al la Unio de Kristanaj Eklezioj. Post diplomiĝo dum kelka tempo laboris proksime pri fruktokultivado, kaj poste translokiĝis al Tripolo, kie dum du jaroj frekventis fakan lernejon.
38250 Tartois
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso; ĝi trakuras sian orbiton en preskaŭ tri marsaj jaroj.
Naĝi al-Ali
Infaneco kaj juneco
Kun paso de la tempo translokiĝis al Bejruto, kie ekloĝis en tendo de la tendaro Ŝatila, provante vivteni diversmaniere. En 1957, akirante rajtigon de aŭtomekanikisto, foriris al Sauda Arabio, kie laboris dum du jaroj.
38250 Tartois
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la amatora astronomo Lucien Tartois (1924–2011), iama sekretario de la Société astronomique de France (Astronomia Societo de Francio). Dum multenombraj jaroj, li preparis la efemeridojn por la publikaĵoj de la societo. Lia talento kiel instruisto pri astronomio estis tre ŝatata, precipe ĉe la scienca muzeo Palais de la découverte en Parizo.
Naĝi al-Ali
Morto pro atenco
Oni ĝis nun ne scias, kiu pafis al Naĝi al-Ali vundinte lin ĉe dekstra tempio. Al-Ali restis senkonscia ĝis sia morto. Lia volo estis ripozi en Ajn al-Hilva, apud la patro, sed tio ne estis plenumebla kaj oni entombigis lin en tombejo Brookwood apud Londono. Post la atenco londona polico arestis Isma'il Suvan, la 28-jaran palestinanon, laboranta en la Universitato Hull, en kies loĝejo oni trovis kaŝejon kun armiloj, laŭ polico destinitan por teroristaj atakoj en Eŭropo. Al Suvan oni nur riproĉis pri neleĝa posedo de armiloj kaj eksplodaj materialoj. Komence la polico asertis, ke li estas membro de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino, kvankam OLP neis tion.
Johann Friedrich Karl von Ostein
Johann Friedrich Karl von Ostein (naskiĝinta la 6-an de julio 1696 en Amorbach, mortinta la 4-an de junio 1763 en Majenco) estis princo-elektisto kaj ĉefepiskopo de Majenco (ekde 1743).
Vivo
En 1755 proklamitis la leĝaro Kurmainzer Landrecht. En 1758 fonditis porartista akademio. Sub lia regado ankaŭ la norda alo de la princelektista kastelo, la Kortoj Ostein kaj Bassenheim, la Kirko Sankta Petro kaj la Jezuita preĝejoj konstruitis (ĉio en Majenco).
En Erfurto, kiu tiutempe dependis de Majenco, li fondis la Akademion de komunutilaj sciencoj.
Südeifel
Suda Ejfelo (Südeifel) nomiĝas la regiono de la distrikto Bitburg-Prüm en Rejnlando-Palatinato, en pli strikta senco nur la komunumaro Suda Ejfelo.
Ĝia najbaraj regionoj estas en la sudo kaj sudoriento la rivero Mozelo, en la norokcidentola Schnee-Eifel kaj en la nordoriento la Vulkaneifel.
En la regiono Südeifel troviĝas la limtranspaŝa germana-luksemburga naturparko.
Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo
La Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo (angle: Beijing Schmidt CCD Asteroid Program aŭ SCAP, ĉine : 北京天文台施密特CCD小行星计划) estas projekto organizita en 1995 de la Stacio Singlong de la tiama Astronomia Observatorio de Beijing (BAO) kaj financita de la Ĉina Akademio de Sciencoj. Ĝi celas malkovri kaj kometojn.
Instrumentoj
La SCAP uzas Schmidt-teleskopon de 60/90 cm provizita de ŝargkuplita aparato instalita en la Stacio Singlong de Astronomia Observatorio de Beijing, en Hebejo.
Malkovroj
De 1994 à 2002, la SCAP malkovrigis la kometon C/1997 L1 Zhu-Balam kaj 2460 novaj asteroidoj. 43860 aliaj asteroidoj estis observitaj. 5 el la malkovritaj asteroidoj estas terrenkontaj kaj 2 el ili : (13651) 1997 BR kaj (136849) 1998 CS1, estas danĝeraj. En 2002, terrenkonta asteroido estis malkovrita proksime de Luno.
Nuna statuto
En interparolo ku Michael Pain, de "Space.com", Jin Zhu, estro de SCAP anoncis, ke la tempo lasita al tiu programo estos grave reduktita, por lasi lokon al aliaj observoj.
7-a de julio
La 7-a de julio estas la 188-a tago de la jaro (la 189-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 177 tagoj restas.
Je la 7-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 7-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
527
En la jaro 527 post Kristo okazis, interalie:
David Spence
David SPENCE (n. en 1818 - m. la 17-an de aprilo 1877) estis skotlanda militisto kaj ricevinto de la Viktoria Kruco, unu el la plej prestiĝaj britaj medaloj kutime atribuita pro milita kuraĝo.
Vivo
Spence naskiĝis en Skotlando. Li aniĝis al la 9-a Regimento de Reĝinaj Lanĉistoj en 1842. Kiam li estis proksimume 40-jara, dum la ribelo de Sipajoj en Hindio, Spence estis serĝento-majoro en tiu regimento. La 17-an de januaro 1858, en Shumsabad, Spence asistis vunditan kamaradon kaj ties ĉevalon, kaj li sukcese eltiris lin el grava ribela atako.
Li sekve atingis la rangon de Regimenta Serĝento-Majoro, kaj en 1862 estis akceptita kiel Yeomen of the Guard (la persona gardistaro de la reĝino).
Quai de la Rapée (pariza metrostacio)
Quai de la Rapée [kɛ də la ʁape] (Kajo de la Rapée) estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Parizo, en la 12-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1906. Ĝi troviĝas surtere inter Metroo-ponto Morland kaj Vojo Georges Pompidou, nord-okcidente de Kajo de la Rapée, super Kanalo Saint-Martin.
La stacio sinsekve nomiĝis Mazas, laŭ la nomo de malnova malliberejo, Pont d'Austerlitz, laŭ la nomo de Batalo de Austerlitz kaj finfine Quai de la Rapée laŭ la nomo de Monsieur de la Rapée, milit-komisaro de Ludoviko la 15-a, kiu posedis bienon tie.
Alirejoj
La stacio disponas pri unusola alirejo kiu troviĝas en Placo Mazas.
Proksime
El la stacio, kiu estas surtera, oni vidas kaj aliras la Sejnon.
Depost la fermo en 1939 de la apuda stacio , la stacio Quai de la Rapée ankaŭ utilas al la priservo de riverborda haveno "Baseno de Arsenal".
Kino
En tiu stacio disvolviĝas grandparte la rakonto de la filmo La Grosse Caisse (1965) en kiu Bourvil ludas la rolon de bilet-truisto, ankaŭ aŭtoro de polica romano.
Hotelo Ryugyong
Hotel Ryugyong (류경호텔, ankaŭ Ryu-Gyong-Hotelo aŭ Yu-Kyung-Hotelo aŭ Konstruaĵo 105) estas nefinkonstruita hotelo en Sojang-dong, en distrikto Potong-gang de Pjongjango, ĉefurbo de Nord-Koreio. La hotelo estis nomita per la eksa nomo de Pjongjango: Ryugyong [rjugjong] (ĉefurbo de salikoj).
Oni ekkonstruis la hotelon en 1987, planante ĝin fini antaŭ la 13-a Internacia festivalo de junularo kaj studentoj (1989). Tamen, por tio ne sufiĉis resursoj, kaj en 1992 konstruado estis tute ĉesigita pro la severa ekonomia krizo ligita kun la kolapso de la socialisma sistemo en plejparto de la socialisma landaro.
La alteco de la konstruaĵo estas 330 m, estas en ĝi 105 etaĝoj. En la supra parto devis esti rotacianta restoracio. Registaro de Nord-Koreio serĉas eksterlandajn investojn por iel finfari la konstruadon.
Anabela Lemos
Anabela Lemos estas mediprotekta aktivulino el Mozambiko. En 2022 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis ŝin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
Glubdubdribo
Glubdubdribo (Glubbdubdrib) estas fikcia lando de la libro La vojaĝoj de Gulivero de brita verkisto Jonathan Swift. Ĝi lokiĝas sur insulo apud Balnibarbio. Laŭ la libro, Gulivero vizitis ĉi tiun insulon en la jaro 1708. Ĉiuj loĝantoj de ĉi tiu lando estas sorĉistoj.
Loĝantaro de Glubdubdribo estas unu tribo de sorĉistoj. Anoj de la tribo edziĝas nur anojn de la sama tribo. Plej maljuna homo (aŭ, eble, plej maljuna viro) de la tribo estas reganto de la insulo.
Ĉi tiu reganto scipovas elvoki animojn de mortintoj. Ofte li elvokas ilin, por ke ili plenumu laboron de servistoj. Krom tio, la reganto elvokis animojn de variaj famaj homoj, por ke Gulivero interparolu kun ili.
La aŭtoro uzas informon de ĉi tiuj animoj, por ke eldiru siajn opiniojn pri historio kaj historiaj agantoj.
(19923) 1978 VA8
(19923) 1978 VA8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
(124729) 2001 SB173
(124729) 2001 SB173 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 16-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
(17589) 1995 BR10
(17589) 1995 BR10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
(124729) 2001 SB173
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Michel Gauquelin
Michel Gauquelin (naskiĝis la 13-an de novembro 1928, mortis la 20-an de majo 1991) estis franca psikologo kaj statistikisto, kiu okupiĝis pri statistikaj esploroj en astrologio.
En sia unua publikaĵo L’influence des astres Gauqelin esploris horoskopojn de sportistoj, aktoroj kaj sciencistoj laŭ situo de planedoj, kiujn konsideris aparte gravaj por tiuj ĉi profesioj – por sportistoj Marson, por aktoroj Jupiteron, por sciencistoj Saturnon.
Manturovo
Manturovo (ruse Мантурово) estas urbo en Kostroma provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 34414.
CES
La vorto havas plurajn signifojn:
Michel Gauquelin
Publikaĵoj
En la franca lingvo:
Aspidospermo
La aspidospermo (Aspidosperma) estas neotropisa genro de arboj kaj arbedoj el la angiosperma familio de la apocinacoj.
Manturovo
La urbo estis fondita en jaro 1617.
Michel Gauquelin
Publikaĵoj
En la pola lingvo: Michel Gauquelin, Planety a osobowość człowieka (Planedoj kaj personeco de la homo), Wydawnictwo Warsztat Specjalny, Milanówek 1994
Aspidospermo
Ĝenerale ties folioj estas alternaj. La etaj floroj estas cume arigataj kaj la semoj havas flugilojn.
Manturovo
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1958.
La interurba telefona kodo estas 09446, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Unĵa (Унжа) (kiu enenfluas en riveron Volgo (Волга)).
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1906).
Provinco Nazka
La provinco perua Nazka (Nazca) estas unu el kvin provincoj kiu formas la Departamenton Ikan.
Limas norde kun la Provincoj Ika kaj Palpa, oriente kun la Departemento Ajakuĉo, sude kun la Departemento Arequipa kaj okcidente kun la Pacifika Oceano.
Șișterea
Șișterea [ŝiŝterja] (hungare Siter) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Cetariu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 164 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 670 (hungaroj). En 2002, 90 % de la 663 loĝantoj estis hungaroj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye).
Famuloj
En la iama Siter naskiĝis Gyula Kovács (arkitekto).
Provinco Nazka
Historio
Ĝi estis kreita la 23an de januaro de 1941 per leĝo 9300. Estas la dua provinco de la departamento laŭ etendo. En ties teritorio estas la turisma allogaĵo de la famaj Nazka-linioj, kiuj videblaj nur el aero.
Politika divido
La provinco Nazka dividiĝas en kvin distriktoj:
Manturovo
En jaro 1959 la urbo havis 16,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 19,5 mil loĝantojn.
Terence Hill
Terence HILL (realnome Mario GIROTTI) estas itala aktoro naskiĝinta la 29-an de marto 1939.
Biografio
Patrino de Terence Hill estas germanino, kiu postmilite translokiĝis el la germana urbeto Lommatzsch (proksime al Dresdeno, Saksio) en la hejmolandon de la patro al Italio.
Terence Hill akiris 12-jare bronzan medalon kiel naĝisto. Lin malkovris la reĝisoro Dino Risi. Li ludis multajn filmojn kun Bud Spencer, ili unuafoje kunludis en la filmo Hanibal. Poste ili ludis italo-vesternojn kaj komediojn, kiuj plej ofte estis amuzigitaj per eldiroj kaj „batforta" surscenigo.
Trescore Cremasco
Trescore Cremasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Bagnolo Cremasco, Casaletto Vaprio, Crema, Cremosano, Palazzo Pignano, Quintano, Torlino Vimercati kaj Vaiano Cremasco.
Francisco Narciso de Laprida
Francisco Narciso de LAPRIDA (San Juan de la Frontera, 28a de oktobro 1786 – Mendoza, 22a de septembro 1829) estis argentina advokato kaj politikisto. Li estis deputito el San Juan al la Kongreso de Tukumano kaj prezidis tiun kiam oni deklaris la sendependecon de la lando la 9an de julio 1816. En 1820 kaj 1824 ankoraŭ plenumis altajn politikajn postenojn, kiel membro de la Partido Unitario. El 1828 li partoprenmis en la interna enlanda milito, kaj la 22an de septembro 1829 li mortis en batalo, sed restis duboj pri la maniero morti.
Jorge Luis Borges —lia malproksima posteulo- ​ rememorigis la morton de Laprida en sia Poema Conjetural, dediĉita al lia memoro.
Za Dengel
Za Dengel estis negusä nägäst (imperiestro) de Etiopujo sub la regnomo Acnaf Seged II (geezlingve አፅናፍ ሰገድ), "al kiu la kresto sin klinas"; 1603 - 1604), kaj membro de la Salomona Dinastio. Li estis filo de Lesana Krestos kaj frato de Sarsa Dengel.
En 1603 Za Sellase imperiestrigis Za Dengel, intencante ke li estu nur simbola estro. Sed Za Dengel vokis la jezuiton Pedro Páez al sia kortego en Dankazo, kaj akceptis konvertiĝon al Roma Katolikismo. Pro tiu forlaso de la landa eklezio, Za Sellasse ĉesis subteni lin, kaj okazigis ribelon. En la batalo pri la ribelo, en kiu 200 portugalaj soldatoj militis por li, Za Dengel mortis, je la 16-a de la monato Tekemt (t.e. la 24-an de oktobro, 1604).
Valbona
Valbona [balBOna] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. Estas aparta kvartalo Mislata sur la dekstra bordo de la rivero, kun tre diferencita identeco; ĝis 1925 ĝi apartenis al la lima municipo La Puebla de Valverde kaj estis aligita al Valbona dum diktaturo kun opozicio kaj de La Puebla de Valverde kaj de parto de Mislata.
Geografio
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro kaj ĉe la urba teritorio fluas la rivero Mijares. La loĝloko staras je 949 m super marnivelo.
Historio
La loĝloko estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1200, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170. En la 15-a jarcento estis prospera industrio de lano.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Valbona oni malaltiĝis ĝis nunaj 184 loĝantoj.
Mihály Balogh
Mihály Balogh [mihAj balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Mihály estas hungara oraĵisto, instruisto. Mihály Balogh naskiĝis la en Kübekháza.
Biografio
Mihály Balogh akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1972. Lia ĉefinstruisto estis József Engelsz. En la sekva jaro li partoprenis en trienalo de Milano, kie li ricevis laŭdon. En 1975 li finis majstrokurson. Inter 1975 kaj 1983 li instruis en la industriarta mezlernejo. Ekde 1985 li estas memstara artisto, oraĵisto. En 2010 li ricevis la honoran titolon "eterne membro de la industriarta mezlernejo". Li ricevis kelkajn premiojn.
Ekspozicioj
Li aranĝis ekspozicion en Hungara Muzeo pri Metia Arto memore al József Engelsz.
Hejmo
La vorto hejmo povas signifi la sekvajn:
Lancfolia plantago
Lancfolia plantago aǔ latine (Plantago lanceolata) estas plantspecio kiu apartenas al la familio  de la Plantagacoj (Plantaginaceae).
Priskribo
La planto floras de majo ĝis septembro. Sur la longa petiolo staras densa, cilindroforma spika floraro. La relative malgrandaj floroj estas duseksaj.
La kromosomnombro estas 2n = 12, malofte  72.
Disvastigejo
La lancfolia plantago origine hejmiĝis en Eǔropo. Intertempe ĝi disvastiĝis tutmonde. Ĝi kreskas ofte en grasherbejoj en parkaj razenoj, en vojoj kaj kampoj.
Ekologio
La lancfolia plantago estas profundradika hemikriptofito. La vegetativa plimultigado okazas per la radikŝosoj. La gluebla semo estas disvastigata de bestoj kaj homo.
Taksonomio
Plantago lanceolata L. havas la sinonimojn: Plantago azorica HOCHST., Plantago hungarica WALDST. & KIT., Plantago sphaerostachya HEGETSCHW., Plantago lanceolata var. sphaerostachya MERT. & W.D.J. KOCH.
Uzado
La folioj estas manĝeblaj, kiel salato.
Gravaj plantaj enhavosubstancoj kaj ties medicina efiko
La planto enhavas iridoid-gliceridojn, ekzemple aǔkubino, katalpolo, asperulosido, ŝlimŝtofoj, taninoj, silika acido, saponino. Ĝi estas milda al tusado. La planta drogo de lancfolia plantago estas uzata kontraǔ kataroj de la spiraj vojoj kaj inflamoj de la buŝo kaj mikozoj. Krome ĝi helpas al malgravaj inflamoj de la haǔto, ekzemple pro insektopikoj, urtika bruliĝo, neǔrodermito kaj simile malgravaj lezoj de la haǔto.
Por fari infuzaĵojn oni kolektas la tutan herbon (la latina nomo por la drogo nomiĝas: Folia Plantaginis lanceolatae.
Monda Tago de Gazetarlibereco
La Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj deklaris la 3-an de majo Monda Tago de Gazetarlibereco aŭ nur Monda Tago de Gazetaro, plenumita por konsciigi pri la graveco de gazetara libereco kaj memorigi registarojn pri ilia devo respekti kaj subteni la rajton al sinesprimlibereco konsekrita de la Artikolo 19 el la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj de 1948 kaj markanta la datrevenon de la Vindhuka Deklaracio, deklaro de principoj de gazetara libereco kunmetitaj de afrikaj gazetaj ĵurnalistoj en Vindhuko en 1991.
Premioj
Unesko markas la Mondan Tagon de Gazetarlibereco donante la Mondan Premion de Gazetarlibereco Guillermo Cano al inda individuo, organizo aŭ institucio, kiu faris elstaran kontribuon al la defendo kaj/aŭ promocio de gazetara libereco ie ajn en la mondo, precipe kiam ĉi tio estis atingita antaŭ danĝero. Kreita en 1997, la premio estas donita laŭ rekomendo de sendependa ĵurio de 14 novaĵaj profesiuloj. Nomoj estas senditaj de regionaj kaj internaciaj ne-registaraj organizaĵoj laborantaj por gazetara libereco, kaj de anŝtatoj de Unesko.
La Premio estas nomita honore al Guillermo Cano Isaza, kolombia ĵurnalisto, kiu estis murdita antaŭ la oficejo de sia ĵurnalo, El Espectador, en Bogoto, la 17an de decembro 1986. La skribaĵoj de Cano ofendis la potencajn drogajn baronojn de Kolombio.
Konferencoj de Unesko
Unesko ankaŭ markas la Mondan Tagon de Gazetarlibereco ĉiujare kunvenigante amaskomunikilajn profesiulojn, gazetarajn liberajn organizojn kaj UN-agentejojn por taksi la staton de gazetara libereco tutmonde kaj diskuti solvojn por trakti defiojn. Ĉiu konferenco fokusiĝas al temo rilate al gazetara libereco, inkluzive de bona regado, amaskomunikila traktado de terorismo, senpuneco kaj la rolo de amaskomunikilaro en postkonfliktaj landoj.
Fuksio
Fuksio (Fuchsia) estas genro de arbustoj aŭ staŭdoj, kun ofte duope kontraŭsidantaj petiolaj, ofte ovo-aŭ lancetformaj folioj.
Ili havas okulfrapajn, epiginajn, kvarnombrajn pendantajn florojn., kiuj havas brilkoloran, ofte ruĝan retrofleksitan kalikon, samkoloran epikalikon, korolon rektan aŭ alikoloran. Ili havas ok longajn stamenojn kaj longan pinte kvar-fanditan stiluson.
Ili vivas precipe en Meza kaj Sud-Ameriko montare aŭ ekvatore. Kolibro-polenitaj plantoj.
La nomigo por la fuksia koloro estis inspirita el la sepaloj de la floro de la specio Fuchsia magellanica.
Mora de Rubielos
Mora de Rubielos [MOra deruBJElos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas precize Mora de Rubielos. La loĝloko dekomence nomiĝis nur Mora, poste Mora de Aragón, kaj, fine oni nomis Mora de Rubielos en 1860.
Geografio
Ĝi estas je 45 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj mezvoje inter Teruelo kaj La Puebla de Valverde ŝoseo komunikas oriente kun Formiche Alto, kaj poste al El Castellar, Cabra de Mora kaj Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo. Alia itinero el Teruelo estas la A-226 tra Corbalán al Cedrillas kaj poste suden al El Castellar kaj Cabra de Mora.
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Gúdar kaj ĉe la supra teritorio de la rivero Mijares borde de la rivero Fuen Lozana. La loĝloko staras je 1035 m super marnivelo. Estas tri tre diferencaj loĝtipoj: nome la kampardomoj, kun loĝantaro esence elmigranta kaj malaperonta; la kvartaloj Santa Lucía, Troya, El Aliagarico, El Plano, La Cuba kaj Los Masecicos; kaj la urba kerno mem.
Historio
Estis setlejoj de Neolitiko kaj de Meza Bronzepoko.
Dum la Mezepoko, la teritorio de Mora estis konkerita de la trupoj de Alfonso la 2-a de Aragono, kaj ĝis la konkero de Rubielos en 1204 la plej avanca loko de kristanoj fronte al islamanoj de la Regno Valencia. Poste, en 1198 Pedro Ladrón ricevis la lokon kaj la kastelon el Petro la 2-a, sed lia sukcedanto Jakobo la 1-a inkludis ĝin en la baronlandon de Jérica, donante ĝin al sia ekstergeedza filo Don Jaime.
Mora estis okupita de kastilianoj en la Milito de la du Petroj, sed ĝi revenis al Aragono en 1364. Denove la lokon kaj la kastelon oni vendis al la vicgrafo de Cardona, Don Hugo, kiu siavice vendis ilin al Blasco Fernández de Heredia en 1367. Finfine, la stirpo de Fernández de Heredia instaliĝis en la loko kaj ampleksa teritorio kiel senjorlando estis fondita de la Granda Superulo de la Ordeno de Sankta Johaano de Jerusalemo Juan Fernández de Heredia.​ En la loko estis doganejo por la kolekto de impostoj pri la komerco kun Valencio. Fine de la 15-a jarcento la familio Fernández de Heredia plialtigis Mora al titolo de Markizlando kaj en la Milito de Hispana Sukcedo Mora estis partia de Filipo la 5-a de Burbono, kaj ekde tiam estas en la municipa blazono lilifloro.
En la 19-a jarcento estis produktado de lano kaj tekstila industrio. La loko suferis negativajn konsekvencojn pro la Milito de Hispana Sendependigo kaj pro la Karlismaj Militoj, sed tio estis pli forta dum la Hispana Enlanda Milito. Dum la batalo de Teruelo (1937-1938), post la perdo de Andorra kaj Alcañiz, Mora de Rubielos iĝis provinca ĉefurbo de la respublika zono.​ Ĝuste antaŭe la respublikaj militaŭtoritatoj ordonis mortpafadon de ĉirkaŭ 50 propraj respublikaj militistoj en 20a de Januaro 1938, ĉar post unu monato de akra vintra batalo en Teruelo, ili ricevis forpermeson, piediris 56 km ĝis Mora, sed tuj ricevis ordonon reveni, kion ili malakceptis. Finfine la 16an de julio, la trupoj de la frankisma generalo Varela konkeris la lokon.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Mora de Rubielos oni malaltiĝis el pli ol 3 000 ĝis nunaj 1 500 loĝantoj, do oni perdis la duonon, tro por komarka ĉefurbo.
Vidindaĵoj estas la gotika preĝejo de la 15-a jarcento, kvin ermitejoj, la kastel-palaco de fino de la 12-a jarcento kun romanikaj elementoj kaj nun Etnologia Muzeo kaj biblioteko, urbodomo de la 17-a jarcento de herera stilo, portikaroj, la malnova ponto, naturaj lokoj ktp.
Karl-Theodor zu Guttenberg
Karl-Theodor zu GUTTENBERG (naskiĝinta  en Munkeno), plena nomo Karl Theodor Maria Nikolaus Johann Jacob Philipp Franz Joseph Sylvester FREIHERR VON UND ZU GUTTENBERG, estas germana politikisto. Inter februaro kaj oktobro 2009 li estis ministro pri ekonomio kaj teknologio en la registaro de Germanio, kaj rezulte de la parlamenta baloto en Germanio 2009 ekde la 28-a de oktobro de tiu jaro estis ministro pri defendo en la registaro. Li reprezentas la bavaran kristandemokratian partion CSU, unu el tri partioj kiuj kune konsistigas la registaran koalicion.
En 2007 li doktoriĝis pri juro ĉe la universitato de Bayreuth. En februaro 2011 estis asertate, ke lia doktoriĝa disertaĵo grandparte estas plagiato. La unuan de marto li demisiis de ĉiuj siaj politikaj oficoj.
Yasuyuki Iwasaki
Yasuyuki Iwasaki (岩崎 泰之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
A (muzika tono)
A aŭ La estas la sesa noto en la gamo C-maĵora. Ĝi estas tradicie uzata kiel baza tono por agordado. Kiam orkestro sin agordas, la hobojo ludas la tonon "A" kaj la ceteraj instrumentoj agordiĝas al ties tonalto. Ĉiu kordinstrumento orkestra havas A-kordon, laŭ kiu ĉiu povas agordi siajn ceterajn kordojn.
En la tononomaj sistemoj kies baza gamo komenciĝas per "Ut" aŭ "Do", A respondas al la silabo "La".
"A" estas uzata kombine kun numeralo (ekz-e A-440) por indiki la tonaltan normon. La numeralo montras la frekvencon de la sonaj ondoj (en hercoj). Malpli alta numeralo signifas malpli altan tonon.
Laŭ internacia traktato de 1939, la oficiala tonalta normo estas A-440. Tio tamen estas pli alta ol la tipa tonalto de antaŭaj tempoj; ekzemple, en Eŭropo en la 17-a jarcento oni scias, ke la tonalto variis inter ĉ. A-374 kaj A-403, kaj ekzistas atestoj historiaj pri variado inter A-309 kaj A-455.3. Malgraŭ la oficiala normo (A-440) iuj orkestroj preferas iomete pli altan tonon (ĝis A-444), kaj tiuj, kiuj celas aŭtentan ludadon de baroka muziko ofte uzas A-415.
A0 estas la plej malalta klavo de la piano. Sekvas la oktavoj A1, A2 ktp ĝis A7; la plej alta klavo estas la C super A7.
CFA
La vorto havas plurajn signifojn:
Bud Spencer
Bud SPENCER (naskiĝis la 31-an de oktobro 1929 en Napolo, Italio - 27-an de junio 2016; vera nomo: Carlo PEDERSOLI) estis itala aktoro. Pedersoli estis doktoro de la jursciencoj, gvidis teksaĵ-fabrikon kaj posedis multajn patentojn.
Vivo
Li naskiĝis en bonhava familio, kiel 6-kilograma bebo. La riĉa familio bankrotis, kiam eksplodis ŝipo apud iliaj marhavenaj fervaroj. Li komencis naĝi kiel 8-jarulo en la loka sporta klubo. Post la abiturientiĝo li ekstudis kemion en Roma Universitato, sed interrompis tion, kiam la familio translokiĝis al Sud-Ameriko. Tie li laboris ĉe muntobendo en Rio-de-Ĵanejro, poste kiel bibliotekisto en Bonaero kaj kiel ambasadeja sekretario en Urugvajo.
Li revenis italien - je peto de la Itala Naĝista Asocio - jam post du jaroj en 1948. Tiujare li venkis la italan ĉampionecon pri brusta naĝo, en 1950 li naĝis ene de unu minuto la 100 metrojn en rapidnaĝo. Samjare li iĝis ano de la Eŭropo-ĉampiona akvopilka teamo. En 1952 li partopenis en la Olimpikoj en Helsinki kiel naĝisto kaj akvopilkisto (arĝento) kaj akiris plurajn medalojn. En 1956 li malsukcesis ĉe la Olimpikoj de Melbourne dum la duonfinalo, sed atingis la 11-n lokon. Li partoprenis lastafoje en 1960 olimpiajn ludojn.
Bud Spencer rolludis en diversaj italo-vesternoj kaj komedioj, ĉe kiuj li famiĝis pro la eldiroj kaj karese surscenigitaj interbatadoj kiel Piedone. Lia unua filmrolo (kiel korpogardisto de la Imperiestro) estis la statistumo en la filmo "Quo Vadis" (1951).
De 1960 Pedersoli estas edzo de Maria Amato, kun kiu li havas tri gefilojn: Giuseppe (1961), Christine (1962) kaj Diamante (1972)).
Li atingis siajn plej grandajn sukcesojn kun Terence Hill.
Ceteraĵoj
Kvankam li longtempe kontraŭis, fine li kapjesis al apero en la interna politiko kaj li aperis en 2005 sur la listo de Forza Italia en regiono Latio, sed li malsukcesis. Lin petis partopreni en la politikaj elektoj Silvio Berlusconi, kiu estis apoganto (financanto, producero?) de pli ol 20 filmoj de Bud Spencer.
Li havis bone funkciantajn entreprenojn, en Italio funkciigas aertaksiojn kaj hastmanĝejon kun nomo Bud Food [bad fud], en kiu li ofertis nur italajn manĝaĵojn.
Lia hungara sinkronvoĉo estis ĉiam István Bujtor, same korpuleska kaj bonfama aktoro en Hungario.
La 2an de junio de, en Livorno oni inaŭguros lian statuon. Fontevivo, en la provinco Parmo, dediĉos al li straton malpli ol tri jarojn post lia morto.
Filmografio (germane kaj itale)
Aliaj filmoj (originala titolo):
Albert Sabin
Albert Bruce SABIN (n. 26-an de aŭgusto 1906 en Białystok / Bjalistoko (tiama Rusa Imperio, nuna Pollando), mortis la 3-an de marto 1993 en Vaŝingtono) estis jud-poldevena kuracisto, mikrobiologo kaj virusologo. Li ellaboris vakcinon (Sabin-gutoj, uzeblaj tra buŝo) kontraŭ poliomjelito surbaze de la laboroj de Jonas Salk kaj Hilary Koprowski.
Lia familio elmigris en 1921 al Usono kaj li iĝis usona ŝtatano naŭ jarojn poste. Li ricevis kuracistan diplomon en 1931 en la Novjorka Universitato, kie li komencis esplorojn rilate al la infana paralizo. Li estis dum du jaroj kuracisto de la Novjorka Hospitalo Bellevue, poste li iĝis kunlaboranto de la Londona Lister Institute of Preventive Medicine. Li laboris ekde 1935 kiel esplora kuracisto ĉe la Novjorka Rockefeller Institute for Medical Research. Tie li sukcese kiel unua prezentis la multiĝon de la paraliza viruso, en homa nervohisto. Same kiel alia pola virusologo kaj imunologo Hilary Koprowski loĝanta konstante en Usono de la jaro 1944 (Hilary Koprowski havante la judajn radikojn feliĉe fuĝis de Pollando al Brazilo en la jaro 1939 tuj antaŭ la Dua Mondmilito kiam Nazia Germanio invadis Pollandon).
Sabin en 1939 iĝis docento de la infankuracado en la Cincinnati-a Universitato kaj li gvidis la sekcion pri la infektaj malsanoj de la infankliniko, poste li iĝis profesoro de la infankuracadaj esploroj. Li kontraŭis tiun ĝeneralan ideon, ke viruso de la paralizo disvastiĝas tra aero, laŭ li ĝi estas infektado de la nutrokanalo.
Sabin serĉis kaj trovis malfortajn virusojn, kiuj donas daŭran protekton por la persono. Li sukcese trovis la necesajn virusajn tribojn en 1957 kaj eksperimentis per tiuj, donante ilin tra buŝo. La rezultoj de la esploroj estis similaj al la alia pola imunologo kaj virusologo Hilary Koprowski. Oni permesis uzadon de la Sabin-gutoj en 1960 en Usono, ĝi estis deviga unuafoje en Hungario. Bonvolu kompari, ke jam pli frue, ĉar en la jaro 1959 Hilary Koprowski organizis kampanjon danke al kiu Pollando ricevis 9 milionojn da vakcinoj, sekve de tio dum 4 jaroj la nombro de malsaniĝoj je poliomjelito malkreskis de mil ĝis 30.
Sabin ankaŭ esploris aliajn virusojn. Li pensiiĝis en 1971 el la Universitato de Cincinnati, poste inter 1974 ĝis 1982, li laboris kiel esplora profesoro en la Medicina Universitato de Sud-Karolino en Charleston.
En 1965 li iĝis honora membro de Hungara Scienca Akademio.
Jozefa Maleczkyné Ellinger
Biografio
Jozefa Ellinger devenis el juda familio. Ŝi lernis kantadi jam frue de sia patro. Ŝi debutis kiel amatoro en Nagyvárad en 1872, poste ŝi aliĝis al operista trupo de Nacia Teatro de Pest. En 1884 ŝi estis unu el la fondintaj membroj de Reĝa Operejo de Budapeŝto, eĉ ŝi kantadis dum la inaŭgura spektaklo. En la sekvaj jaroj ŝi faris ankaŭ turneojn en Lejpcigo, Berlino, Dresdeno. En 1886 ŝi forlasis la Operejon, sed post jardeko ŝi ricevis la titolon honora membro. Ŝi instruis en la Muzikakademio ekde 1892.
Circeo
Circeo (Circaea) estas genro de malaltaj herboj vaste rampantaj, kun starantaj tigoj, pedunklaj ovalaj folioj, malgrandaj blankaj aŭ helruĝaj floroj kaj kun fruktoj, kiuj surhavas hokoformajn haregojn alkroĉiĝintajn al bestoj.
CFD
La vorto havas plurajn signifojn:
S'bu Zikode
S'bu Zikode aŭ je plena nomo Sibusiso Innocent Zikode (naskiĝis la 30-an de novembro 1974) estas socia aktivisto el Sud-Afriko. En 2021 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis lin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
(17590) 1995 CG
(17590) 1995 CG estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Donatello
Li laboris en Florenco, Prato, Sieno kaj Padovo pri diversaj teknikoj kaj per diversaj materialoj (marmoro, bronzo, ligno. Li liberiĝis de gotiko refarante ligojn al la greka kaj romia artoj, kiujn li samtempe superis kaj formale kaj stile.
Botnia Maro
La Botnia Maro (svede: Bottenhavet, finne Selkämeri, antaŭe Raum̩anmeri) estas la suda baseno de la Botnia Golfo, kiu estas parto de la Balta Maro Norda Eŭropo, inter la ŝtatoj Svedio okcidente kaj Finnlando oriente. en Norda Eŭropo, kiu ligas la Botnian Golfon norde, kun la resto de la Balta Maro sude. La centra, markola parto de la Botnia Golfo tuj norde de la areo difinita kiel Botnia Maro nomatas Kvarken. Sude la Botnia Maro limiĝas per la plej norda punkto de la insularo Alando. La surfaca areo de la Botnia Maro estas proksimume 79 000 kvadrataj kilometroj. La plej grandaj marbordaj urboj, de sudo al nordo, estas Rauma kaj Pori en Finnlando, kaj Gävle kaj Sundsvall en Svedio. Umeå (Svedio) kaj Vaasa (Finnlando) situas en la ekstrema nordo, proksime de la Kvarken-markolo.
Oberriexingen
Oberriexingen - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Șușturogi
Șușturogi [ŝuŝturoĝj] (hungare Sitervölgy) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Tileagd. Administre ĝi apartenas al Cetariu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 535 loĝantojn (rumanoj), en 1992 384.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1372. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Tresivio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Montagna in Valtellina, Piateda, Poggiridenti kaj Ponte in Valtellina.
CFG
CFG povas rilati al:
Major Sales
Major Sales estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1997, la municipo havas 3.631 enloĝantojn.
Paverama
Paverama estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 8.044 loĝantojn en 2010.
Kristina Schröder
Kristina SCHRÖDER estas germana politikistino. Ŝi naskiĝis en Wiesbaden. Ekde la 28-a de oktobro 2009 ŝi estas ministrino pri familioj, maljunularo, virinaro kaj junularo en la registaro, kiel posteulo de Ursula von der Leyen, kiu nomumiĝis ministrino pri laboro kaj socialaj aferoj. Kiam ŝi iĝis nacia ministro, ŝi aĝis nur 32 jarojn. Kristina Schröder reprezentas la kristandemokratian partion CDU, unu el tri partioj kiuj kune konsistigas la registaran koalicion. Ne ekzistas parenca ligo al la antaŭa socialdemokrata federacia kanceliero Gerhard Schröder, kiu nur hazarde havas la saman familian nomon.
Ryosuke Kawaguchi
Ryosuke Kawaguchi (川口 良輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Valo Yosemite
La valo Yosemite – prononco "Joŭsemiti" (Yosemite Valley) estas fama naturprotektita loko ĉe la okcidenta rando de la montaro Sierra Nevada. Ĝi situas en la centro de la ŝtato Kalifornio en Usono kaj estas la centra parto de la samnoma Nacia Parko Yosemite, kiu altiras ĉiujare pli ol 3,5 milionojn da vizitantoj.
La valo estas la enirejo en la nacian parkon por la plejparto de la vizitantoj, kaj dum la someroj multaj turismaj aktivaĵoj okazas en la mezo de la valo. Migraj vojoj gvidas al ĉiuj partoj de la valo kaj grimpaj vojetoj al la pli altaj partoj de la nacia parko. Ĉiuj el tiuj vojoj ofertas impresajn panoramajn rigardojn de la parka pejzaĝo.
En la valo vivas ampleksa vario de plantoj kaj bestoj, kaj aparte konataj estas pluraj rokaj akvofaloj. Proksime ene de la nacia parko situas tri arbaroj kun la imponaj arbegoj sekvojoj.
Vivarium
Vivarium estas la monaĥejo fondita de de Flavio Magno Aurelio Kasiodoro najbare de Squillace, en Kalabrio. Tien ĉi Kasiodoro retiriĝis kaj sub lia gvido estis rikoltita multvalora biblioteko kaj komenciĝis kopiado kaj tradukado de grekaj kaj profanaj tekstoj (oni diras ankaŭ hebreaj).
Historio
Kasiodoro decidis reitiriĝi el politika areno kaj reveni al Italio; lia nova sidloko estis origintero de sia familio: Scolacium (eld. Sklolaĉium) ĉar li decidis dediĉi tutan sian energion al pio kaj studo. Ĉirkaŭ la jaro 555, ĉe iuj arbidejoj li fondis monaĥejon Vivarium.
Se en la politika celo por pacigi kaj integrigi romian popolon kaj gotan mondon li iam lanĉis kuraĝan proklamon: “Audiat uterque populus quod amamus” (vidu ĉiu popolo kion ni ĉiuj amas), de tiam el Vivarium li disvastigos la saman mesaĝon, tamen adresiĝante ne al la malgranda rondo de la du popoloj, sed al tuta homaro: lia idealo fariĝis tiom pli nobla kaj universa kiom la kulturo superas la politikon kaj la spirito la naturon.
Kasiodoro, kvankam ŝatanto de ministra tasko ĉe Reĝo, de servo al la Ŝtato, de regado kaj diplomatio, elektis fariĝi ministro de alia potenco kies agadsfero estas la spirito, la sanktejo de la konscienco, la defendo de la vero por adresigi la homon sur la vojon de la celo por kiu li estis kreita. (Pensoj el liaj deklaroj).
Monaĥa Vivo en Vivarium
Vivarium estis speco de “urbs religiosa” (religia urbo), en kiu subgvide de du religiaj superuloj, krom la idealo de la kontempla vivo, oni serĉis efikan akordon de la kreda scienco kun la profana scienco. La monaĥa regulo lasis al la monaĥoj plenan liberon rilate la preĝadon kaj elekton de siaj interesoj.
En tiu fama cenobitejo Kasiodoro forĝadis sian monaĥaron al la pio per konstantaj religiaj ekzercoj, kaj al la studo de la profanaj kaj sanktaj literaturoj kaj sciencoj, celante samtempe ilin transdoni al la posteularo per la vojo de la instruo kaj kopiigado de kodeksoj ĉe tiamaj kaligrafiuloj. Pro tio li fondis la unuan okcidentan “scriptorium” kiu fariĝis ekzemplo por similaj postvenontaj en tuta Eŭropo.
Cignokanto
Cignokanto estas nomo por la lasta verko de muzikisto aŭ de poeto. Ankaŭ la lastan paroladon de politikisto ofte oni nomas plurvastasence oni nomas cignokanton. La lasta verkociklo de Heinrich Schütz el lia mortojaro 1672 nomiĝas Schwanengesang (SWV 482-494), tipa verko el la maljuneco. Famas la lasta lidociklo de Franz Schubert, kiun lia eldonisto post la morto de la komponisto kompilis sub la titolo Schwanengesang (cignokanto).