cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zsuzsa Makai
Biografio
Makai Zsuzsa akiris diplomon de instruisto pri angla kaj germana lingvoj en Temeŝvaro kaj ŝi laboris kiel tradukisto kaj interpretisto. Ŝi estis plurfoja altlerneja ĉampiono de Rumanio. En 1960 ŝi eniĝis la finalon de la rumana virinĉampioneco, en 1966, 1974 kaj 1976 ŝi gajnis la unuajn lokojn en la rumana ĉampioneco en egalkonkurso. Ŝi reprezentis Rumanion en du ŝakolimpikoj kaj en du mondĉampionaj zonkonkursoj. De 1977 ŝi vivis en Budapeŝto kaj ŝi tuj aliĝis al hungaria ŝakvivo. En 1978 ŝi okupis la 3-an lokon en la hungara ĉampioneco, en 1980 ŝi gajnis la ĉampiontitolon. En 1978 ŝi estis anino de hungara teamo gajninta arĝentan medalon en la virinŝakolimpiko de Bonaero. Ŝi akiris mondfamon ankaŭ kiel fakverkisto. Ŝi laboris en la presarcentro dum ŝakolimpikoj en 1984 (Saloniko) kaj 1986 (Dubajo). Ŝi estas entombigita en Temeŝvaro.
Lipovec (distrikto Martin)
Lipovec (hungare Lamosfalva [lamoŝfalva]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lipovec situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ traira flankovojo (fervojo trafikas en la alia riveroflanko). Martin troviĝas je 3 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1374, poste en 1431 en hungara formo "Lamos", poste en 1437, kiel "Lypowcz". Pli grandaj inundoj okazis en 1557, 1593, 1697, 1811 kaj en 1813. En 1785 202 vilaĝanoj (inter ili 90 nobeloj) loĝis en 40 domoj, en 1828 152 vilaĝanoj loĝis en 30 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Lipócz, poste ĝi rericevis la originan mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lamosfalva 354 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. Inter 1949-1955 la municipo funkciis en Martin. En 2001 vivis en Lipovec 784 homoj, (755 slovakoj).
Zsuzsanna Kossuth
Zsuzsanna KOSSUTH [ĵuĵana koŝut], hungare Kossuth Zsuzsanna (aŭ pli mallonge Kossuth Zsuzsa, laŭ geedza formo Meszlényi Rudolfné) Esperante Suzano Kossuth estis hungara flegistino kaj fratino de Lajos Kossuth.
Zsuzsanna Kossuth naskiĝis la 19-an de februaro 1817 en Sátoraljaújhely. Ŝi mortis la 29-an de junio 1854 en Novjorko.
27827 Ukai
27827 Ukai estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).
Zsuzsanna Kossuth
Biografio
Zsuzsanna Kossuth edziniĝis en 1841 kaj la nova familio vivis en Sárbogárd. Baldaŭe ŝi naskis 3 gefilojn. En 1848 ŝi vidviniĝis. Ŝi sekvis la hungaran armeon al Debrecen, kie ŝi ekhavis postenon "ĉefflegisto de la hungara armeo". Ŝi fondis 70 tendaran hospitalon kaj varbis flegistinojn. Post fiasko de la liberecbatalo ŝi estis akuzita, sed oficiroj de la Habsburga armeo atestis, ke ŝi bone flegis ankaŭ la malamikajn vunditojn, tial ŝi liberiĝis. En 1851 ŝi forlasis Hungarion kaj vojaĝis al Bruselo, poste al Usono, kie ŝi okupiĝis pri puntoj.
27827 Ukai
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Kazuhiko Ukai (1951–2009), fizikisto ĉe la Universitato Waseda. Estante ano de la Astronomia Asocio de Waseda, li partoprenis en la konstruo de observatoria kabano en Nobejama en 1970, restis tie dum 30 sinsekvaj tagoj kaj iĝis la unua homo, kiu pasigis 100 noktojn en tiu kabano.
Friedrich Adolph August Struve
Friedrich Adolph August STRUVE (naskiĝinta la en Neustadt en Saksio, mortinta la  en Berlino) estis germana kuracisto.
Vivo
La fondinto de mineralakvofabrikado studis ekde 1799 en Lepsiko kaj Halle (Saale) medicinon kaj ekdeĵoris en 1803 en sia naskiĝurbo kiel kuracisto. En 1805 li akiris la dresdena Salomonis-apotekon klopodante daŭre la imitadon de artefaritaj mineralakvoj: tiufake li vere lertulis kaj brilis.
Ekde 1821 li aranĝis fabrikojn tiajn akj verkis »Über Nachbildung der natürlichen Heilquellen« (Dresdeno 1824–26, 2 kajero). Filo lia Gustav Adolf (1812-1889) kontinuigis lian verkon.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vollumo 19. Leipzig 1909, p. 134 (tie ĉi interrete)
Optika vitro
Bezonoj al ĉi tiu vitro estas sufiĉe pli grandaj ol al vitroj por plejparto da aliaj celoj. Pro tio estis inventitaj diversaj specialaj specoj de vitro kun diversaj atributoj. Optika vitro devas estis en pli granda grado ol kutima vitro homogena, travidebla, senkolora, pura, kun apartaj proprecoj (ekz. disperso, refrakta indico, ktp). Pro tio ĝia kemia enhavo estas pli malsimpla. Ofte optika vitro enhavas silicon, alkalan oksidon, litargiron, bariajn salojn, fluorajn salojn.
Ĉefaj atributoj de optika vitro estas indico de refrakto kaj varianco.
Ĉefaj specoj de optika vitro:
Por fari koloran vitron oni aldonas substancojn kun kupro, seleno ,oro.
Ĉefaj malavantaĝoj de optikaj vitroj:
Glass
Eŭropa Konsilio
La Eŭropa Konsilio estas institucio, kiu kunigas la ŝtatestrojn aŭ registarojn de la dudek sep membroŝtatoj de la Eŭropa Unio, sub la superrigardo de prezidanto respondeca por faciligi la aperon de kompromiso. Almenaŭ kvar Eŭropaj Konsilioj (pintkunvenoj, aŭ eŭropaj pintkunvenoj) okazas ĉiujare, inkluzive du en julio kaj decembro, ĉe la fino de ĉiu rotacia prezidanteco de la Konsilio de la Eŭropa Unio (ĝi estas do alia afero ol la Konsilio de la Eŭropa Unio kaj la Konsilio de Eŭropo).
Tiuj ĉi pintkunvenoj inter la ekzekutivoj de la Membro-Ŝtatoj celas difini la ĉefajn liniojn de la politiko de Eŭropa Unio, ĉefe laŭ la ekstera politiko. Ili estas uzataj ankaŭ ĉiujn kvin jarojn por la nomumo, per kvalifikita plimulto, de la Prezidanto de la Eŭropa Komisiono, decido poste validigita per voĉdonado de la Eŭropa Parlamento.
Ĝi ne konfuzendas kun la Konsilio de la Eŭropa Unio, alia rilata EU-institucio, aŭ kun la Konsilio de Eŭropo, tute aparta internacia organizaĵo.
Historio
La Eŭropa Konsilio oficiale akiris la statuson de EU-institucio post la Traktato de Lisbono en 2007, aparta de la Konsilio de la Eŭropa Unio (Konsilio de Ministroj). Antaŭ tio, la unuaj pintkunvenoj de EU-ŝtatestroj aŭ registarestroj estis okazigitaj en februaro kaj julio 1961 (en Parizo kaj Bonn respektive). Ili estis neformalaj pintkunvenoj de la gvidantoj de la Eŭropa Komunumo, kaj estis komencitaj pro la indigno de tiama franca prezidanto Charles de Gaulle pri la dominado de supernaciaj institucioj (precipe la Eŭropa Komisiono) super la integriĝoprocezo, sed forvelkiĝis. La unua influa pintkunveno okazigita, post la foriro de de Gaulle, estis la Haga pintkunveno de 1969, kiu atingis interkonsenton pri la akcepto de Britio en la Komunumon kaj iniciatis eksterpolitikan kunlaboron (la Eŭropa Politika Kunlaboro, praa Komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio) prenanta integriĝon preter ekonomiko.
La pintkunvenoj estis nur formaligitaj en la periodo inter 1974 kaj 1988. En la decembra pintkunveno en Parizo en 1974, laŭ propono de la tiama franca prezidanto Valéry Giscard d'Estaing, estis interkonsentita ke pli altnivela, politika kontribuo estis necesa sekvante la "malplen-seĝa krizo" kaj ekonomiaj problemoj.[8] La inaŭgura Eŭropa Konsilio, kiel ĝi nomiĝis, estis okazigita en Dublino la 10-an kaj 11-an de marto 1975 dum la unua Prezidanteco de la Konsilio de Ministroj de Irlando. En 1987, ĝi estis inkludita en la traktatoj por la unua fojo (la Unueca Eŭropa Akto) kaj havis difinitan rolon por la unua fojo en la Traktato de Mastriĥto. Komence nur minimumo de du renkontiĝoj estis postulata ĉiujare, kiu rezultigis mezumon de tri renkontiĝoj estanta okazigita ĉiujare por la 1975-1995 periodo. Ekde 1996, la nombro da renkontiĝoj estis postulata por esti minimumo kvar. Por la pli malfrua 2008-2014 periodo, tiu minimumo estis superita, per mezumo de sep renkontiĝoj okazantaj ĉiujare. La sidejo de la Konsilio estis formaligita en 2002, bazigante ĝin en Bruselo. Ekzistas tri specoj de Eŭropaj Konsilioj: Neformalaj, Planitaj kaj Eksterordinaraj. Dum la neformalaj renkontiĝoj ankaŭ estas planitaj 1,5 jaron anticipe, ili devias de la planitaj ordinaraj renkontiĝoj ne finiĝante kun oficialaj Konsilio-konkludoj, ĉar ili anstataŭe finiĝas per pli larĝaj politikaj deklaroj pri kelkaj elektitaj politikaj aferoj. La eksterordinaraj kunvenoj ĉiam finiĝas per oficialaj Konsilio-konkludoj - sed diferencas de la planitaj kunvenoj pro tio, ke ili ne estas planitaj pli ol unu jaron antaŭe, kiel ekzemple en 2001 kiam la Eŭropa Konsilio kunvenis por gvidi la respondon de la Eŭropa Unio al la atakoj de la 11-a de septembro.
Anoj
Antaŭ la ekvalidiĝo de la Traktato de Lisbono, la artikolo 4 de la TEU kondiĉis, ke la Eŭropa Konsilio kunvenigas la ŝtatestrojn aŭ registarestrojn de la membroŝtatoj de la Eŭropa Unio same kiel la prezidanton de la Eŭropa Komisiono. Ĉi tiuj povus esti helpataj de la Ministroj pri Eksteraj Aferoj de la Membro-Ŝtatoj de la Eŭropa Unio kaj, kaze de la Prezidanto de la Komisiono, de unu el la membroj de la Komisiono (kutime la Eŭropa Komisionano pri Eksteraj Rilatoj).
Ekde la Traktato de Lisbono, la Artikolo 15 de la TEU disponas, ke la Eŭropa Konsilio konsistas el la Prezidanto de la Eŭropa Konsilio, elektita por oficperiodo de du jaroj kaj duono renovigebla unufoje, la Ŝtatestroj kaj Registarestro kaj la Prezidanto de la Komisiono. Tamen la artikolo precizigas, ke la Alta Reprezentanto por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio partoprenas ĝian laboron. Fine, ministroj kaj membroj de la Komisiono, krom la Prezidanto de la Komisiono, povas esti invititaj partopreni iujn kunvenojn pri specifaj temoj. Estas do distingo inter la membroj de la Eŭropa Konsilio kaj tiuj, kiuj pro diversaj kialoj povas ĉeesti la kunvenojn.
Povoj kaj funkciado
La Eŭropa Konsilio estas oficiala institucio de la EU, priskribita en la Lisbona Traktato kiel organo kiu "provizas al la Unio la necesan impulson por ĝia evoluo". Esence ĝi difinas la politikan tagordon de la EU kaj estas tiel konsiderita kiel la motoro de eŭropa integriĝo. Preter la bezono disponigi "impeton", la konsilio disvolvis pliajn rolojn: "solvi aferojn elstarajn de diskutoj sur pli malalta nivelo", gvidadi la eksteran politikon, agante kiel "kolektiva ŝtatestro", kaj plenumi al "formala ratifiko de gravaj dokumentoj" kaj "engaĝiĝo en la intertraktado de la ŝanĝoj de la eŭropuniaj tratatoj".
Ĉar la institucio estas aro de naciaj gvidantoj, ĝi kunigas la plenumajn povojn de la membroŝtatoj kaj havas tiel grandan influon en altnivelaj politikaj areoj kiel ekzemple la ekstera politiko. Ĝi ankaŭ plenumas povojn de nomumo, kiel ekzemple nomumo de sia propra Prezidanto, la Alta Reprezentanto por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio, kaj la Prezidanto de la Eŭropa Centra Banko. Ĝi proponas, al la Eŭropa Parlamento, kandidaton por la Prezidanteco de la Eŭropa Komisiono. Krome, la Eŭropa Konsilio influas polican kaj justicplanadon, la konsisto de la komisiono, aferojn rilatajn al la organizo de la rotacia Konsilio-prezidanteco, la suspendon de membrecrajtoj, kaj ŝanĝado de la balotsistemoj. Kvankam la Eŭropa Konsilio havas neniun rektan leĝdonan povon, ŝtato voĉdone malplimultigita en la Konsilio de la Eŭropa Unio povas plusendi disputigan leĝaron al la Eŭropa Konsilio. Tial kun povoj super la supernacia ekzekutivo de la EU, aldone al ĝiaj aliaj povoj, la Eŭropa Konsilio estis priskribita de iuj kiel la "supera politika aŭtoritato" de la Unio.
Gimont-Cahuzac (stacidomo)
Gimont-Cahuzac estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Gimont, en departemento Gers, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Agne - Auch (648000).
Ordinara tetragonio
La ordinara tetragonio, ankaŭ nomata novzelanda spinaco aŭ laŭ la maoria lingvo Kokiho  (Tetragonia tetragonioides) estas planspecio de la genro  Tetragonia ene  de la familio de la  Aizoacoj (Aizoaceae). La botanika genronomo Tetragonia kaj la  specia epiteto tetragonioides devenas de la  grekaj  vortoj „τέτρα“ (tetra) = kvar kaj „γόνος“ (gonos) staras por reproduktado. La fruktoj havas kvar flugilojn.
Priskribo
La ordinara tetragonio kreska kiel unujara herba planto. Pere de stolonoj la planto povas formi pli aŭ malpli grandan planttapiŝon. Ĝi estas, kiel la aliaj specioj de la genro ,kovrata je folioj kaj tigoj per fluidaĵplenaj vesikloj, kiuj aspektas kiel malgrandaj glacikristaloj. La helverdaj, triangulaj folio estas 3 ĝis 15 cm longaj.
La eta floroj estas flavaj. La planto floras de aŭgusto ĝis decembro. La lignecaj fruktoj estas kvarflugilaj kaj enhavas multajn semojn.
Ekologio
Tetragonia tetragonioides estas terofito kaj halofito. La disvastigo de la semoj okazas per vento kaj akvo.
Disvastigo
Tetragonia tetragonioides hejmiĝas rande de salaj kaj ŝirmitaj aluviaj grundojĉe la marbordoj de suda kaj okcidenta Aŭstralio, Novzelando kaj Tasmanio. Tetragonia tetragonioides bone Kreskas sur salriĉaj grundoj.
En Japanujo kaj Sudameriko ĝi estis enkondukita kiel kulturplanto. Ĝi atingis Eŭropon fine de la 18a jarcento. Joseph Banks potis ĝin al la ĝardenoj Kew Gardens. De tie ĝi disvastiĝis en Eŭropo. La planto estas neofte uzata en meza Eŭropo kiel folilegomo.
Utiligado
La junaj ŝospintoj estas manĝataj simile al spinaco. La planto havas pli intensan guston al spinaco. Ĝi povas esti manĝata krude kaj kuirite.
La maorioj, kiuj nomas la planton   kōkihi  manĝas la planton kune kun la radikoj de  konvolvulo (pōhue).
Bilda distingokapablo
Bilda distingokapablo estas kapablo de fotilo aŭ alia sistemo aparte distingi en bildo punktojn aŭ liniojn proksimajn unu al la alia.
Mezuroj
La distingokapablo de bildo estas rezulto de kvar mezuroj:
Rastrumernombro
Ĉe ciferecaj bildoj, la sensilo kaj la montrilo (ekz. fotpresilo, komputila ekrano) ambaŭ havas maksimuman limon por la nombro de rastrumeroj (bilderoj). La efektiva nombro de rastrumeroj ĉe la fina bildo ne povas superi la malpli grandan el tiuj du rastrumernombroj. Oni povas prezenti rastrumernombron laŭ du manieroj:
Internaciaj normoj pri ciferecaj fotiloj postulas, ke oni diru "Nombro de Totalaj Rastrumeroj" pri sensiloj kaj "Nombro de Registrotaj Rastrumeroj" pri la fina bildo. Tial CIPA DCG-001 postulas esprimojn kiel "Nombro de Registrotaj Rastrumeroj 1000 × 1500". Laŭ la samaj normoj, la "Nombro de Efektivaj Rastrumeroj" de bilda sensilo aŭ cifereca fotilo estas la nombro de rastrumaj sensileroj, kiuj kontribuas al la bildo (inklude tiujn, kiuj ne estas en la bildo sed rolas en la bilda filtrado), kontraste al la totalaj rastrumeroj, kiuj inkludas neuzotajn aŭ ŝirmatajn rastrumerojn ĉirkaŭ la randoj.
Jen ilustro de la sama bildo je malsamaj distingokapabloj, kun bildigo de la rastrumeroj kiel kvadratoj (nekutima, ĉar efektive oni preferus kontinuan bildigon surbaze de la rastrumeroj, sed malkontinuaj kvadratoj pli bone klarigas la koncepton).
La nombro de fotodiodoj en la sensilo de kolora cifereca fotilo ofte estas oblo de la nombro de bilderoj, ĉar oni uzas informojn de aro de sensileroj por rekonstrui la koloron de unuopa rastrumero. Oni devas interpoli aŭ malmozaikigi la bildon por rezultigi ĉiujn tri kolorojn ĉe ĉiu rezulta bildero.
Distingodenso
La efektivan kvaliton de bildo determinas la grando de la plej malgrandaj distingeblaĵoj sur la objekto, de kiu oni faras bildon per sensilo, kaj la grando de tiuj distingeblaĵoj sur la montrata bildo. Tiuj mezuroj estas spacaj densoj esprimeblaj kiel nombro de sendependaj bilderoj en unuo de longo, ekzemple bilderoj en milimetro. La sensila distingodenso ankaŭ estas esprimebla kiel angula denso (ekzemple bilderoj en angulsekundo de la vidkampo de la sensilo), kio pli utilas en astronomio, ĉar la angula denso ĉe la sensilo estas proksimume konstanta dum la spaca denso sur la observata objekto varias laŭ ties proksimo.
Gravas rimarki, ke la nombro de sendependaj bilderoj ĉe la sensilo povas esti malpli ol la entuta nombro de bilderoj, ĉar faktoroj, kiuj intervenas inter la objekto kaj la sensilo, ekzemple la kvalito de la fotila lenso aŭ atmosferaj distordoj de la lumradioj inter la objekto kaj la fotilo, povas meti pli severan limon al la distingokapablo.
Influoj
Objektivo pro aberacioj faras neidealan bildon.
Objektivo faras sian bildon sur lumsentilo - fota bendo aŭ matrico, ankaŭ kiu havas limon je sia distingokapablo.
Ankaŭ la objektivo povas esti fokusita ne je la objekto, pro tio la bilda distingokapablo ankaŭ limiĝas.
Rezulta distingokapablo de sistemo de objektivo kaj lumsentilo povas esti kalkulita laŭ formulo
RS = (1/RO2+1/RE2+(2z)2) -1/2 ;
kie RS - distingkapablo de la sistemo;
Egipta Mitologio
Laŭ la antikvaj egiptoj, la universo komence estis nur granda praoceano nomita la Nuno. De Nuno ni akiris Atumo, la suno. Atumo generis Ŝuon (dio de la aero) kaj Tefnuton (dio de humido). Ŝuo disigis la ĉielon de la tero. Poste naskiĝis Nut (diino de la ĉielo) kaj Geb (dio de la tero). De la unio de Nut kaj Geb naskiĝis du filoj, Oziriso kaj Setho, kaj du filinoj, Iziso kaj Neftiso.
Bilda distingokapablo
Influoj
Diametro de cirkleto de neakreco pro ĉiuj kaŭzoj zS estas
Egipta Mitologio
Geb ofertis la povon sur la tero al Oziriso, kiu estis la unua el la faraonoj. Li regnis apud sia fratino kaj edzino Iziso. Lia regno plena de gratifiko, justeco kaj saĝo frenezigis Setho pro envio. Li komplotis kontraŭ sia frato kaj murdis lin, fikondukinte lin en kaptilon. Danke al la helpo de Neftiso, Iziso la sorĉistino sukcesis revigigi Oziriso okazante unio de kie naskiĝis Horuso (dio de la faraonoj). Horuso venkis Sethon en duelo kaj ekregis Egiptujon. Oziriso fariĝis reĝo de la reĝlando de la mortintoj.
Bilda distingokapablo
Influoj
zS = 1/(2RS) = (1/(2RO)2+1/(2RE)2+z2)1/2.
Egipta Mitologio
Historio
La religiaj ideoj de la antikvaj egiptoj havis du fazojn:
Bilda distingokapablo
Influoj
En fotado oni ofte supozas ke taŭga maksimumo de ĉi tiu diametro de neakreco egalas al 0.1 mm en fina rezulto de la fotado. Ju pli grande oni volas poste pligrandigi la bildon des pli malgranda devas esti la diametro en bildo, registrita de la objektivo per la lumsentilo.
Egipta Mitologio
Historio
La sacerdotoj de la temploj komencis organizi tiun amasegon da dioj kaj klarigis iliajn rilatojn, la mondokreadon, la kreskojn de la rivero Nilo, ktp, kreante tiel la lokajn teologiojn kiuj videblas en la Piramidaj tekstoj, aŭ en la Libro de mortintoj.
Bilda distingokapablo
Influoj
Por mezuri distingokapablon oni uzas specialajn testajn bildojn kun streketoj je diversaj distancoj unu de la alia.
Egipta Mitologio
Historio
Ilia vizio baziĝis sur ilia lando mem, fruktodona tero apud rivero kun ĉirkaŭanta dezerto. Tial la mondo laŭ ili havis tri regionojn:
La unudiisma periodo
La religia ŝanĝo daŭris nur ĝis la epoko de Tutanĥamono, la filo de Aĥnaton kaj de duaranga edzino. Pro tiu ĉi subita kaj nepopulara ŝanĝo ĝi estis rapide malpermesita. Fakte, la forviŝado de la nomoj de Aĥnaton kaj Tutanĥamono el la muroj kaj reĝaj listoj ligiĝas al tiu ĉi radikala ŝanĝiĝo de la religio.
Post la falo de la faraono de Amarna, la originala egipta diaro renaskiĝis kaj iĝis la reganta kredo, ĝis la altrudo de la kopta kristanismo kaj poste de islamo, kvankam la egiptoj daŭre havis rilatojn kun aliaj unudiismaj kulturoj, kiaj la hebreoj. Kurioze, la egipta popolo apenaŭ oponiĝis al la disvastigado de kristanismo, eksplikita kelkfoje kiel Jesuo, origine estis sinkretismo ligita al Horuso, kaj Iziso la Virgulino Maria.
9664 Brueghel
9664 Brueghel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Kun ĝia orbito de granda duonakso de 3,19446, (je la epoko de la ), ĝi orbitas ĉirkaŭ 828 600 km km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Pieter Bruegel la pliaĝa (ĉ. 1525–1569), la plej granda flandra pentristo de la 16-a jarcento. Per siaj filoj Pieter kaj Jan, Pieter Bruegel fariĝis la praulo de dinastio da pentristoj, kiu travivis ĝis la 18-a jarcento
Betelĝuzo
Betelĝuzo (ankaŭ nomita α Orionis) estas ruĝeta stelo en la konstelacio Oriono, iom malpli hela ol Riĝelo. Ĝi havas sian nomon el la araba lingvo يد الجوزاء‎, „mano de gigantino“). La diferenco inter la latinliterigita origina nomo kaj la nun kutimiĝinta, laŭ astronomoj kiel ekzemple la germano Daniel Fischer kaŭziĝis pro "historia ortografia eraro". La stelo konsideriĝas ruĝa supergiganta stelo. Kvankam la nomaro de Bayer donas al ĝi la grekan literon α kutime (sed ne ĉiam) rezervitan al la plej hela stelo de konstelacio, ĝi post Riĝelo (mezume 0,12 mag) estas nur la dua plej hela stelo de la konstelacio Oriono.
Benzila fosfato
Benzila fosfato aŭ C21H21O4P estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fosfata acido kaj benzila alkoholo. Benzila fosfato estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, uzata kiel kemia reakciaĵo en kemiaj sintezoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Benzila fosfato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Benzila fosfato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Venezuelaj federaciaj dependaĵoj
La Federaciaj dependaĵoj de Venezuelo (Las Dependencias Federales de Venezuela) estas federacia ento en Venezuelo. La ento inkludas la plej multajn el la insuloj de Venezuelo en la Kariba Maro (kun la escepto de la insuloj inkluditaj en la stato de Nueva Esparta same kiel proksimume 90 aliaj insuletoj filiigitaj al la diversaj subŝtatoj), kiuj estas inkluditaj en 12 grupoj. La insuloj estas preskaŭ neloĝataj kaj havas 2,155 konstantajn loĝantojn (en 2011), same kiel plurcent fiŝkaptistoj kiuj venas tien dum la fiŝkapta sezono.
Historio
La 8-an de novembro 1777, Karolo la 3-a, reĝo de Hispanio eldonis reĝan dekreton laŭ kiu la insuloj kontrolitaj de Hispanio en la suda Kariba Maro estus sub la jurisdikcio de la Capitania Generalo de Venezuelo, la kolonia administra unuo de Hispanio en la areo, situinta en la areo de la nuna Venezuelo.
Post la Venezuela Sendependiĝa milito en la 1820-aj jaroj, la venezuela regiono, same kiel la insuloj, iĝis parto de la Granda Respubliko de Kolombio. Post kiam Venezuelo iĝis sendependa ŝtato en 1830, la insuloj venis sub ĝian kontrolon. La 30-an de majo 1845 estis subskribita interkonsento pri paco kaj amikeco inter Hispanio kaj Venezuelo, post kiu Isabel la 2-a, oficiale rekonis la sendependecon de Venezuelo kaj ke ĉiuj insuloj kiuj apartenis al la Capitania Generalo de Venezuelo nun apartenas al sendependa Venezuelo.
La 22-an de aŭgusto 1871, ĉiuj insuloj de Venezuelo krom Margarita, Cobagua, Cocha (la insuloj kiuj konsistigas Novan Sparton) kaj la Insulo Abes estis deklaritaj apartenataj al nova federacia teritorio "Colon" fare de venezuela prezidanto Antonio Guzmán Blanco. La 4-an de julio 1895, dum la prezidanteco de Joakimo Crespo, Insulo de Abes ankaŭ estis aldonita al la teritorio. La 16-an de majo 1905, prezidanto Cipriano Castro decidis aneksi la insulon Cocha al la teritorio kaj igi la urbon San Pedro de Cocha sur la insulo ĉefurbo de la teritorio. La estroj de la ŝtato Nueva Esparta ne konsentis pri la situacio kaj finfine la insulo revenis al la subŝtato same kiel la tuta teritorio estis malmuntita kaj la insuloj venis sub la rektan kontrolon de la registaro ene de la federaciaj dependecoj.
En la sekvaj jardekoj, ekzistis provoj de Britio kaj Kolombio postuli proprieton de Isla de Patos kaj la Los Monjas Insularo respektive, sed finfine ili rekonis la proprieton de Venezuelo. En la 1970-aj kaj 80-aj jaroj, Venezuelo subskribis interkonsentojn kun Usono, Nederlando kaj Francio kiuj reguligis siajn marajn limojn kun tiuj landoj.
En 2011, leĝo estis pasigita en Venezuelo laŭ kiu komenciĝos procezo en kiu la dependaĵoj estos organizitaj en insulaj teritorioj (territorios insulares) kaj malĉefaj distriktoj (distritos menores). La unua kaj nura teritorio ĝis nun, la teritorio de la Insuloj Francisco de Miranda, estis fondita en 2011 kaj inkludas la Insularon Las Abes, la Insularon Los Roques kaj la Insulon La Orcilla.
Samaria (III) fosfato
Samaria (III) fosfato aŭ samaria (III) ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la samaria (III) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Samaria (III) fosfato posedas 1 samariatomon, 1 fosforatomon kaj 4 oksigenatomojn. Samaria (III) fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de samariaj derivaĵoj.
Naogaon
Naogaon, নওগাঁ estas urbego en norda Bangladeŝo en Raĝŝaho (regiono). Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma distrikto.
Geografio
Naogaon situas sur ebenaĵo laŭ rivero. Raĝŝaho troviĝas ĉirkaŭ 63, Dako ĉirkaŭ 200 km.
Historio
En Naogaon ribelo okazis en 1883. La urbo ricevis municipan statuson en	1963.
Ekonomio
Naogaon estas centro de la komerco ene de la Naogaon Distrikto. En la apudaĵo oni produktas terpomojn, akvomelonojn, oleosemojn, mangojn, jakvojn, bananojn, liĉiojn, kokosojn. Formortintaj aŭ preskaŭ formortintaj kultivaĵoj estas opioj, indigoj, tabakoj, kanaboj.
Klimato
Naogaon situas en la tropika klimato kun influo de musonoj. La temperaturo varias inter 11 - 38 °C. Jare pluvas 1862 mm.
Propila p-aminobenzoato
Propila p-aminobenzoato, ankaŭ konata kiel "rizokaino", aŭ C10H13NO2 tiel kiel aliaj aminobenzoatoj, estas topika anestezaĵo rezultanta el interagado de la p-Aminobenzoata acido kaj propanolo. Ĝi estas nesolvebla en akvo sed solvebla en oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila p-aminobenzoato estas uzatas pro ĝiaj farmakologiaj aktivecoj kaj kiel kemia reakciaĵo en organikaj sintezoj.
Pola Popola Respubliko
Pola Popola Respubliko (Polska Rzeczpospolita Ludowa, PRL) estis la oficiala nomo de la pola ŝtato en la jaroj 1952-1989. Antaŭe, en la jaroj 1945-1952 la sama ŝtato funkciis en la internacia medio sub la nomo Pola Respubliko (Rzeczpospolita Polska). La tiutempa propagando nomis la regadon de Pola Laborista Partio - kaj ekde 1948 de Pola Unuiĝinta Laborista Partio - Popola Pollando.Dum la jaroj 1989-1991 pro diversaj politikaj agoj la ŝtato ŝanĝiĝis al demokratia Pola Respubliko, ankaŭ nomata kiel la Tria Respubliko.
Kvankam la "malnovaj orientaj teritorioj" de Pollando iĝis firma parto de Sovetunio, la "novaj okcidentaj teritorioj" estis nur "sub administrado de Pollando" kaj laŭ kulturo historie estis integraj partoj de Germanlingvio. Aldone multaj milionoj da orientaj germanoj forpelitaj al centra kaj okcidenta Germanio publike postulis la revenon al siaj hejmlokoj kaj instalon de germanlingva administrado tie, ideale la rekreon de unuigita Germanio kun tiuj regionoj. Tial multaj poloj en historiaj memoroj de la antaŭaj dispartigoj de Pollando timis, ke estonta traktato povus decidi pri regermanigo de la "novaj okcidentaj teritorioj", sen ke Sovetunio pretus redoni la "malnovajn orientajn teritoriojn". Kompense al tiu timo la gvidantoj de Popola Pollando inventis kaj oficialigis pollingvajn nomojn por ĉiuj loĝlokoj kaj pliaj toponimoj de la "novaj okcidentaj teritorioj", malpermesis la antaŭajn germanlingvajn nomojn, provis forigi ĉiuj germanlingvajn skribaĵojn de fasadoj kaj reverkis la historiojn de la loĝlokoj, kvazaŭ ili estus de ĉiam loĝataj de poloj kaj la "ŝovo okcidenten je proksimume 250 kilometroj" de Pollando tute ne okazintus.
Nur la traktatoj pri la reunuigo de Germanio en 1990 laŭ internacia juro garantiis, ke la "novaj okcidentaj teritorioj" konsideriĝas integra parto de Pollando kaj tiel restos. Tiam la komunisma reĝimo de la Pola Popola Respubliko jam estis disfalinta: Dum ties tuta daŭro do la necerteco pri ebla perdo de triona parto de la ŝtata teritorio estis kontinua minaco, kiu kontribuis al sento de necerteco kaj de politika agitado kontraŭ la ne-komunisma Federacia Respubliko Germanio, la okcidenta parto de Germanio kie la forpelitaj orientaj germanoj povis pli libere esprimiĝi ol en la komunisme kontrolita ŝtato GDR tuj okcidente de la Odro-Niso-limo.
11-a de junio
La 11-a de junio estas la 162-a tago de la jaro (la 163-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 203 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 11-a de junio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Gimont
Gimont estas franca situanta en departemento Gers, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gimontois.
Obla integralo
La obla integralo estas difinita integralo etendita al funkcioj de pli ol unu reela variablo.
Simile al tio ke la difinita integralo de pozitiva funkcio de unu variablo prezentas areon de la regiono inter la grafikaĵo de la funkcio kaj la x-akso, la duobla integralo de pozitiva funkcio de du variabloj prezentas volumenon de la regiono inter la surfaco difinita per la funkcio z = f(x, y) kaj la ebeno de x-akso kaj y-akso kiu enhavas ĝian argumentaron.
La samaj areo kaj volumeno povas esti ricevitaj ankaŭ alimaniere per la duobla integralo kaj triobla integralo respektive. La areo estas donita per integralo de konstanta funkcio de du variabloj f(x, y) = 1 tra la supremenciita regiono inter la grafikaĵo kaj la x-akso. La volumeno estas donita per integralo de konstanta funkcio de tri variabloj f(x, y, z) = 1 tra la supremenciita regiono inter la surfaco kaj la ebeno.
Se estas pli multaj variabloj, obla integralo prezentas hipervolumenon de la regiono donita per la funkcioj.
Laŭ konvencio, la kvanto de integralsignoj egalas al dimensio de la domajno. Ĉi tiu estas skribmaniero kiu estas oportuna se kalkuli oblan integralon kiel ripetita integralo (vidu sube pri la kondiĉoj).
Se T estas en  R2, la integralo
estas la duobla integralo de f sur T, kaj se T estas en  R3 la integralo
estas la triobla integralo de f sur T.
Pro tio ke ne eblas kalkuli la malderivaĵo de funkcio de pli ol unu variablo, nedifinitaj oblaj integraloj ne ekzisti. Pro tiaj ĉiuj oblaj integraloj estas difinitaj integraloj.
Difino
Estu n entjero pli granda ol 1. Estu duono-malfermita n-dimensia hiperortangulo (plu nomata simple kiel ortangulo), sur kiu estas farata integralado. Por ebeno, n=2, la hiperortangulo estas kutima ortangulo, kaj la obla integralo estas duobla integralo.
Oni disdividu la ortangulon en malgrandajn subortangulojn, tranĉante je multaj pecoj laŭ ĉiu dimensio.
Pli formale, la ortangulo estas
Dividu ĉiun intervalon (ai, bi) en finian kvanton mi da ne-interkovrantaj subintervaloj, kun ĉiu subintervalo fermita je la maldekstra fino, kaj malfermita je la dekstra fino. Skribu ĉi tiun subintervalon je i-a dimensio, la pi-an laŭ kalkulo, per Ii, p i , kie ĉiu pi estas en limigoj 1 ... mi. Tiam, la familio de subortanguloj de formo
estas dispartigo de T, kio estas ke la subortanguloj Ck estas ne-interkovrantaj kaj ilia unio estas T. La entuta kvanto de malsamaj subortanguloj estas produto de kvantoj de la subintervaloj en malsamaj dimensioj m=m1m2 ... mn.
La diametro de subortangulo Ck estu difinita kiel la plej granda el la longoj de la intervaloj kies produto estas Ck, kaj la diametro de donita dispartigo de T estu difinita kiel la plej granda de la diametroj de la subortanguloj en la dispartigo.
Estu f: T → R  funkcio difinita sur ortangulo T. Konsideru disdividon
de T difinitan kiel pli supre. Rimana sumo estas sumo de formo
kie por ĉiu k la punkto Pk estas en Ck kaj v(Ck) estas la hipervolumeno de Ck, kiu egalas al produto de la longoj de la intervaloj kies kartezia produto estas Ck.
La rimana integralo de funkcio difinita super ajna barita n-dimensia aro estas difinita per etendado de ĉi tiu funkcio al funkcio difinita super duono-malfermita ortangulo kies valoro estas nulo ekster la domajno de la originala funkcio. Tiam, la integralo de la originala funkcio super la originala domajno estas difinita al esti la integralo de la etendita funkcio super ĝia ortangula domajno, se ĝi ekzistas.
Propraĵoj
Oblaj integraloj havas multajn la samajn propraĵojn kiel integraloj de funkcioj de unu variablo: lineareco, adicieco, monotoneco, kaj tiel plu.
kie v estas n-dimensia vektoro,
Integralo laŭ subdomajnoj
kie D1 kaj D2 estas la subdomajnoj kies unio estas D : kaj kiuj ne interkovriĝas ,
La formulo
veras ankaŭ en okazo kiam la subdomajnoj D1 kaj D2 interkovriĝas nur en aro de mezuro 0 kaj la funkcio f(v) estas normala. En ĉi tiu okazo ĉi tiu formulo povas esti malvera sen taŭga konsidero se la diraka delta funkcio estas uzata en subintegrala esprimo.
Konservado de neegalaĵoj
Se ekzistas kaj  kaj por ĉiu v en D veras neegalaĵo f(v)≤g(v). Tiam la neegalaĵo veras ankaŭ por integraloj
Bucovăț
Bucovăț estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Vidu ankaŭ:
Kataklazo
La Kataklazo (greke κατάκλασις, katáklasis, „la rompiĝo“, „la rompo“) estas nocio el la geologio.
Ĝi signifas disfrotiĝo- kaj disrompiĝostrukturo en unuopaj mineraloj en rokaĵo, ekestinta efike de tektonikaj procezoj.
Obla integralo
Averaĝo de funkcio
Simile al la okazo de unu variablo, la obla integralo donas la averaĝon de la funkcio super donita aro. Se estas donita aro D en Rn kaj integralebla funkcio f super D, do la averaĝo de f super la domajno D estas donita per
Obla nepropra integralo
En la okazo de nebarita domajno aŭ nebarita funkcio estas la obla nepropra integralo.
Obla kaj ripetita integraloj
La teoremo de Fubini statas ke se estas
kio estas ke la integralo estas absolute konverĝa, do la obla integralo estas de la sama valoro kiel la ripetitaj integraloj por ĉiuj ordoj de integralado
La okazo estas se |f(x,y)| estas barita funkcio kaj A kaj B estas baritaj aroj.
Se la integralo estas ne absolute konverĝa, zorgo estas bezonata por ne konfuzi la konceptojn de obla integralo kaj ripetita integralo, aparte pro tio ke la sama skribmaniero estas ofte uzita por ĉu koncepto. La skribmaniero
signifas, en iuj okazoj, ripetitan integralon anstataŭ vera duobla integralo. En ripetita integralo, la ekstera integralo
estas la integralo kun respekto al x de jena funkcio de x:
Duobla integralo, aliflanke, estas difinita kun respekto al areo en la xy-ebeno. Se la duobla integralo ekzistas, tiam ĝi estas egala al ĉiu el la ripetitaj integraloj (... dy dx kaj ... dx dy). Oni ofte komputas duobla integralo per komputado de la ripetita integralo. Sed iam la du ripetitaj integraloj ekzistas kiam la duobla integralo ne ekzistas, kaj en iuj ĉi tiaj okazoj la du ripetitaj integraloj estas de malsamaj valoroj, kio estas ke
Ĉi tiu estas apero de reordigo de kondiĉe konverĝa integralo.
La skribmaniero
Prezento de domajno en ripetita integralado
Se la domajno T ne estas ortangulo, prezento de ĝi en ripetita integralo bezonas apartan zorgon. La trairo povas esti malsimpla aŭ eĉ praktike neebla; sube donitaj formuloj respektivas al okazoj de sufiĉe simpla formo de la domajno.
Se la domajno T estas tia ke perpendikulare al la x-akso ĝi estas rekta streko en intersekco kun ĉiu rekto x=x0 por a<x0<b kaj tiel ĝiaj randoj estas donitaj per kontinuaj funkcioj α(x) kaj β(x) difinitaj en intervalo [a, b], do la intergralo super T povas esti kalkulita kiel:
Se D estas mezurebla domajno perpendikulara al la y-akso kaj estas kontinua funkcio; tiam α(y) kaj β(y) (difinitaj en la [a, b] intervalo) estas la du funkcioj kiuj difinas D. Tiam:
Ĉi tiuj formuloj povas esti ĝeneraligitaj al pli multaj dimensioj. Ekzemple por trioblaj integraloj:
T estas domajno tia ke perpendikulare al la xy-ebeno, la randoj je z estas donitaj per la funkcioj α (x, y) kaj β(x, y), kaj la areo en la xy-ebeno, al kiu proekciiĝas T, estas D. Tiam:
La sendependa variablo, randoj je kiu estas donataj per la du funkcioj, povas esti ajna.
Ekzemplo
Estu regiono:. Kalkulu
Tiam
kaj
(komence la ena integralo estas kalkulita konsiderante x kiel konstanto). Plu
kaj ricevi la saman valoron.
Ŝanĝo de variabloj
Oni povas fari ŝanĝon de la sendependaj variabloj. Ĉi tio estas ĝeneraligo de integralado per anstataŭo al okazo de multaj variabloj.
Al la subintegrala funkcio estas tiam aldonata multiplikato kiu estas la determinanto de jakobia matrico enhavanta la partajn derivaĵojn de la transformo esprimanta la novajn variablojn.
Iuj el kutimaj ŝanĝoj de variabloj estas tiuj surbaze de diversaj polusaj koordinatoj en diversaj kvantoj de dimensioj.
Polusaj koordinatoj en 2 dimensioj
En  R2 se la domajno havas cirklan simetrion aŭ la funkcio estas pli simpla en polusaj koordinatoj, la transformo al polusaj koordinatoj povas plisimpligi la integraladon.
La polusaj koordinatoj estas
kaj
kiu havas estas ricevata per meto de la partaj derivaĵoj de x = ρ cos(φ), y = ρ sin(φ) en la unuan kolumnon kun respekto al ρ kaj en la duan kun respekto al φ.
Tiam
Por kovri la tutan  R2 de la fontaj koordinatoj, la variablo φ ŝanĝiĝas tra intervalo de longo 2π, ekzemple [-π, π] aŭ [0, 2π]; ρ ŝanĝiĝas tra nenegativaj valoroj. Pluaj limigoj je ŝanĝiĝo de la koordinatoj estas donataj per randoj de la domajno.
La funkcio estas. Tiam
kaj la funkcio sub integralo estas pli simpla
Ekzemplo
La domajno estas, tio estas cirklo de radiuso 2. Gi povas kovrita se φ varias ekde 0 ĝis 2π kaj r ekde 0 ĝis 2.
Cilindraj koordinatoj en 3 dimensioj
La cilindraj koordinatoj en 3 dimensioj estas
kaj la variablo z estas daŭre uzata neŝanĝita. Tiam
La jakobia determinanto de la transformo estas
Por kovri la tutan  R3 de la fontaj koordinatoj, la variablo φ ŝanĝiĝas tra intervalo de longo 2π, ekzemple [-π, π] aŭ [0, 2π]; ρ ŝanĝiĝas tra nenegativaj valoroj; z ŝanĝiĝas tra ĉiuj reelaj nombroj. Pluaj limigoj je ŝanĝiĝo de la koordinatoj estas donataj per randoj de la domajno.
Ekzemplo
La funkcio estas kaj kiel integralada domajno ĉi tiu cilindro:
La transformo de D en cilindrajn koordinatojn estas jena
La funkcio en cilindraj koordinatoj estas
La integralo estas
Sferaj koordinatoj en 3 dimensioj
En  R3 se la domajno havas sferan simetrion aŭ la funkcio estas pli simpla en sferaj koordinatoj, la transformo al sferaj koordinatoj povas plisimpligi la integraladon.
La sferaj koordinatoj en 3 dimensioj estas
La jakobia determinanto de la transformo estas
Tiam
Por kovri la tutan  R3 de la fontaj koordinatoj, la variablo θ ŝanĝiĝas tra intervalo de longo 2π, ekzemple [-π, π] aŭ [0, 2π]; φ ŝanĝiĝas inter 0 kaj π; ρ ŝanĝiĝas tra nenegativaj valoroj. Pluaj limigoj je ŝanĝiĝo de la koordinatoj estas donataj per randoj de la domajno.
Ekzemplo
La domajno estu (sfero kun radiuso 4 kaj centro en la fonto); aplikante la transformon rezulras regiono.
La funkcio estu.
Ĝia transformo estas
Pro la integralo estas:
Uzoj
Kiel estas skribite pli supre, oblaj integraloj estas uzataj por kalkuli areojn, volumenojn kaj hipervolumenojn.
Grazzanise
Grazzanise estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj en la provinco Caserta. Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Obla integralo
Uzoj
Ekzemplo: Cirkla cilindro
Răchita (Dumbrava)
Răchita (Dumbrava) (rakita) (hungare: Rekettyő) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 1637 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1229 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1393. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Dumbrava.
Obla integralo
Uzoj
Oblaj integraloj estas uzataj en fiziko.
En mekaniko la momanto de inercio estas kalkulita kiel volumena integralo (tio estas triobla integralo) de la denseco pezita per la kvadrato de la distanco de la akso:
En elektromagnetismo, ekvacioj de Maxwell povas esti skribitaj per oblaj integraloj por kalkuli la tutecajn magnetan kaj elektran kampojn. En jena ekzemplo, la elektra kampo produktita per distribuo de elektra ŝargo estas ricevata per triobla integralo de vektora funkcio:
Eksteraj ligiloj
Integralrechnung
Velikij Tokmak (stacidomo)
Velikij Tokmak (Великий Токмак) estas fervoja stacio en Tokmak (Zaporiĵa provinco), urbo en Ukrainio.
NGC 1142
NGC 1142 (aliaj indikoj — NGC 1144, PGC 11012, IRAS02526-0023, UGC 2389, VV 331, MCG 0-8-48, ARP 118, ZWG 398.46, KCPG 83B) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1142, NGC 1144.
Abuŝiria Ribelo
Abuŝiria Ribelo estis insurekcio en 1888-1889 fare de la araba kaj svahila loĝantaroj de la marbordaj zonoj de Orienta Afriko kiujn la sultano de Zanzibaro estis devigita havigi al Germanio en 1888. Finfine ĝi estis subpremita pere de brit-germana blokado de la marbordo kaj sekva konkero de la marbordo fare de germanoj.
La germanoj fitraktis la indiĝenojn, dum la araboj timis pro sia komerco de eburo kaj sklavoj. La ribelo estis estrita de la komercisto Abuŝiri ibn Salim al-Harthi, kiu ricevis apogon kaj de araboj kaj de la svahilaj lokaj triboj. La ribelo etendiĝis tra la tuta marbordo el la urbo Tanga norde ĝis Lindi kaj Mikindani sude. La reprezentantoj de la Germana Kompanio de Orienta Afriko estis forpelitaj aŭ murditaj escepte de la setlejoj en Bagamoyo kaj Daresalamo.
Post la venko super la ribelo, Abuŝiri, survoje al Mombasa, estis finfine perfidita de la germanoj decembre 1889 kaj estis kondamnita al mortopuno fare de milittribunalo kaj publike pendumita en Pangani.
Kraŭno
Kraŭno estas aro da specoj de optika vitro. Tiaj vitroj konsistas ĉefe el silico (SiO2) kaj alkalaj oksidoj.
Kraŭno kun aldono de fosfora anhidrido estas fosfora kraŭno, kun aldono de bora anhidrido estas bor-silica kraŭno, ktp.
2031
2031 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2031 post Kristo okazos, interalie:
Eventoj
...
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
2042
Eventoj
...
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Kottenborn
Kottenborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Kottenborn estas parto de la samnoma administra ligo komunumaro Adenau. Ĝi situas en la mezalta montaro Eifel.
Katedralo Sankta Dipatrino (Stepanakerto)
Katedralo Sankta Dipatrino (armene : Սուրբ Աստվածամոր Հովանու մայր տաճար ), ankaŭ konata kiel katedralo Surb Astvatzamor Hovanu, estas katedralo de la Armena Apostola Eklezio, situanta en la urbo Stepanakerto, Arcaĥa Respubliko. La 4-metra statuo de reĝo Vaĉagan la 3-a ankaŭ estos metita sur 2-metran piedestalon proksime al la preĝejo. La katedralo, konstruata dum 12 jaroj, estis konsekrita la 7-an de aprilo 2019.
Vijaya Lakshmi Pandit
Vijaya Lakshmi Nehru Pandit (en kaŝmira: विजयलक्ष्मी नेहरू पंडित) (18-a de aŭgusto 1900 – 1-a de decembro 1990) estis barata diplomato kaj politikisto, nome la plej aĝafratino de Jawaharlal Nehru, kaj onklino de Indira Gandhi kaj pra-onklino de Rajiv Gandhi, ĉiu el kiuj estis ĉefministro de Barato. Ŝi iĝis la unua virino prezidanto de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj.
Flinto
Flinto estas aro da specoj de optika vitro. Ilia specialaĵo estas enhavo de plumbo.
Flinton kun malpli ol 50% de plumbo oni nomas kiel malpeza, flinton kun pli ol 50% de plumbo oni nomas kiel peza.
Boldog
Boldog povas esti:
Meggen
Meggen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Greci
Greci (Katundi) estas komunumo de Italio.
1505 Koranna
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la "Koranna", boŝmana tribo de Kalaharo.
Jacek Sierpiński
Jacek Sierpiński (naskiĝis la 12-an de decembro 1969 en Czeladź) estas pola komputikisto, publikigisto, verkisto kaj poeto. Li estas konata kiel propagandisto de anarki-kapitalismo kaj libertarianismo en Pollando. Li skribis kelkajn centojn de artikoloj por gazetoj: Mat' Pariadka, Najwyższy Czas!, Zielone Brygady kaj aliaj.
24-an de februaro 2014 li fariĝis ano en la programa konsilantaro de Libertariana Partio.
Li estas kandidato en Eŭropaj balotoj 2014 en Pollando.