cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Subterejo en Ĉeĥio
Priskribo
Multe pli bunta estas mozaiko de artefaritaj subteraj spacoj. Dum preskaŭ miliono da jaroj oni profundigis da ili grandegan kvanton. Tio estas ekz. malnovaj aŭ forlasitaj minejlaboraĵoj. Ministaj laboraĵoj estadas ankaŭ pluaj, ofte ampleksaj subteraj labirintoj – keloj, koridoroj kaj katakomboj sub la historiaj kernoj de urboj. Same kiel kelaro de burgoj aŭ pli malfrue de kasteloj ili estis preskaŭ ĉiam destinitaj kiel deponejoj de nutraĵoj. El katakomboj ankaŭ ofte kondukis eĉ sekretaj savkoridoroj.
Deakvigado de urbaj katakomboj fariĝis bazo de estontaj urbaj kanalizoj, sed kiujn oni baldaŭ komencis konstrui jam kiel memstaraj konceptitaj subteraj konstruaĵoj. Sub la tero ankaŭ estis konstruitaj akvorezervujoj en lokoj de ties manko.
Memstara ĉapitro estas fortikaĵsubterejo. Ekde kaŝejoj en la subterejo de burgoj kaj mezepokaj fortikaĵoj, tra defend- kaj savkoridoroj, ĝi evoluis ĝis inĝeniaj subteraj konstruaĵoj kiel aktiva konsisto de armilsistemoj kaj armeaj taktikoj. Al subteraj spacoj de burgoj kaj fortresoj apartenas ankaŭ karceroj kaj malsat-mortigejoj (ekz. Daliborka en Praga burgo).
Ibach
Ibach havas diversajn signifojn:
Saint-Paul (Reunio)
Saint-Paul laŭvice la dua grandurbo de Reunio.
Situo
Saint-Paul situas inter bordo de Hinda Oceano kaj altaj montoj en la okcidenta flanko de la insulo.
Novepoka muziko
Novepoka muziko estas ĝenro de muziko originale ligita kun iuj novepokaj kredoj. Ĝi estas bazita sur la verkoj de diversaj eŭropaj kaj amerikaj elektronikaj kaj akustikaj muzikistoj. Ĝi estas ĝenerale karakterizita kiel ĉefe instrumenta kaj melodie ripetema. Registraĵoj de natur-sonoj iufoje estas uzataj en ĉi tia muziko. Novepoka muziko estas konsiderata kiel trankviliganta kaj inspiranta, tial ĝi ofte estas uzata de aŭskultantoj dum jogo, masaĝo, meditado, legado, aŭ por krei pacan etoson.
Saint-Paul (Reunio)
Historio
Francoj alvenis en 1642, kaj ili koloniadis la insulon en 1663, kies administra centro kaj la unua urbeto estis Saint-Paul. En 1738 Saint-Denis (Reunio) forprenis tiun rangon. En 1809 la britoj okupis la urbon, sed ilia dominado ne fiksiĝis.
Novepoka muziko
Ekzemploj
Jen kelkaj muzikistoj kiuj estas ofte rilatigitaj al tia ĉi muziko:
Dino Buzzati
Dino BUZZATI TRAVERSO estis itala ĵurnalisto, pentristo kaj verkisto.
Saint-Paul (Reunio)
Klimato
Saint-Paul troviĝas en la tropika klimatozono. Inter majo-novembro malofte pluvas, sed estas vento. Inter decembro-aprilo estas alta temperaturo, ofte pluvas, foje estas ventegoj. La averaĝa temperaturo estas 25 ° C, kiu dum la jaro varias inter 13-35 ° C. La oceana akvo estas inter 17-30 ° C. Ĉiujare pluvas ĉ. po 1700 mm.
Dino Buzzati
Buzzati naskiĝis en San Pellegrino, sojle de la norditala urbo Beluno, en 1906. Lia patro Giulio Cesare, mortinta en 1920, estis famkonata juristo el beluna familio, dum lia patrino Alba Mantovani devenis de nobela familio el Venecio (la familio Badoer). Li naskiĝis kiel la tria el kvar filoj: Augusto (1903-?), Angelina (1904-2004) kaj Adriano (1913-1983), famkonata genetikisto. La familio Buzzati kutimis pasigi la somerojn en sia vilao en Beluno kaj la vintron en Milano, kie la patro, kiu profesoris pri internacia juro, laboris ĉe la ĵusfondita universitato Bocconi, kaj samtempe ĉe la universitato de Pavia.
Saint-Paul (Reunio)
Trafiko
Saint-Paul estos la okcidenta finstacio de la proponita fervojo.
(18677) 1998 FZ83
(18677) 1998 FZ83 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
La Internacio (himno)
La Internacio (originale L'Internationale) estas la plej grava politika himno de maldekstrismo, kantata ĉefe en rondoj socialdemokrataj, socialismaj, komunismaj, kaj sociaj anarĥiismaj. La tekston verkis Eugène Pottier en 1871, dum la subpremo de la Pariza Komunumo, kaj la nun universaliĝintan muzikon komponis Pierre De Geyter en 1888. Ĝin debute ludis la ĥoro de la loka Socialista filio en Lille, la.
16247 Esner
16247 Esner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
La Internacio (himno)
Malgraŭ la principe internacia karaktero de la muzikaĵo, inter la jaroj 1918 ĝis 1943 la rusa traduko de La Internacio servis kiel ŝtata himno de Sovetunio. En 1944 en Sovetunio estis enkondukita ŝtata himno, komponita de A. V. Aleksandrov, kiu servas (kun multe ŝanĝitaj vortoj) kiel himno ankaŭ en hodiaŭa Rusio, la Himno de la Rusia Federacio. La himno estis konsiderata de revolucio Vladimir Iliĉ Lenin unu el la plej efikaj propagandiloj: ĝi estas kantata internacie dum la celebroj de la unua de majo, nome la festotago de laboristoj.
16247 Esner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Esner, mentoro en 2002 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Esner estas instruisto ĉe la Rambam Mesivta de Lawrence (Nov-Jorkio, Usono).
La Internacio (himno)
Ĝi estas kantata foje en eventoj de SAT.
Vidu ankaŭ
Vikifontaro havas la tekston de la Internacio en Esperanto en la franca kaj en pli ol 40 aliaj lingvoj
Karai (Perak)
Karai (ĉine: 宁罗） estas urbeto en Perak, Malajzio, situanta proksime de Kuala Kangsar. La urbo ankaŭ estas nomita Enggor. La urbo kreskis pro la kaŭĉukindustrio.
Unu el la famaj altiroj estas la historia Victoria Railway Bridge.
Karai aŭ Enggor estas la vilaĝo de la indiĝenaj popoloj en la ŝtato Perak. La nomo de la urbeto estas en indiĝena lingvo.
Kuŝvagono
Priskribo
Ofte, la trajna servo provizas la envagoniĝintojn per kusenoj kaj aliaj litaĵoj. Kuŝantoj en kuŝvagono ne ĝuas privatecon, kaj kuŝvagonoj ne estas apartigitaj laŭ sekso, malsimile al pli komfortaj litvagonoj.
Uzo en diversaj landoj
Kuŝvagonoj estas popularaj en Eŭropo kaj en eks-Sovetiaj landoj. En Britio, tamen, kuŝvagonoj estas maloftaj.
Ekde la 1990-aj jaroj, kuŝvagonoj kaj litvagonoj iĝis malpli ofte uzataj pro la haveblo de rapidaj dumtagaj trajnoj kaj la malmultekostiĝo de mallongdistanca aviado.
Ibaraki
Ibaraki havas diversajn signifojn:
Kátov
Kátov, hungare Kátó estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.
Situo
Kátov situas apud Morava, kiu estas ankaŭ la ĉeĥa landlimo, fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervoja linio inter Holíč-Skalica. Holíč troviĝas je 2, Skalica je 4 km.
Historio
La unua skriba mencio okazis en 1452. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Kátó 506 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szakolca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kátov 565 homoj, (544 slovakoj).
FAT (apartigilo)
FAT povas rilati al:
Savín
Savín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Litovel en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 7 km sudokcidente de Litovel. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 79 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Savín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,69 km².
En fruaj matenaj horoj la 16-an de marto 2020, en la tempo, kiam Ĉeĥa respubliko baraktis sin en pandemio de kronviruso COVID-19, higienistoj decidis rilate al abrupta kresko de pacientoj kun tiu ĉi malsano fermi urbojn Uničov kaj Litovel komune kun ties ĉirkaŭaĵoj. Polico gardis la regionojn kaj malebligis al neniu enpaŝi en la regionon nek forlasi ĝin. Unu el tiel ĉi trafitaj municipoj estis ankaŭ Savín.
GCC (apartigilo)
GCC povas rilati al:
Paroĥo Assumption/Assomption
La paroĥo Assumption aŭ Assomption, ankaŭ nomebla Ĉielenpreno aŭ Ĉieliro (Assumption Parish, Paroisse de Assomption) estas civila paroĥo de Usono en la subŝtato Luiziano, komparebla al usona kantono. La paroĥa nomo aludas al la katolika doktrino de ĉielenpreno de Maria, france nomta Assomption. La administra centro estas la urbo Napoleonville, nomata laŭ la loka plantejo-posedanto J. L. Napoleon, ne laŭ Napoleono Bonaparte. La paroĥo estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La paroĥo kun du najbaraj paroĥoj dividas la lokan lagon Verret.
Termodinamika procezo
Termodinamika proceso estas ĉiuj laŭvolaj ŝanĝoj de termodinamika stato de termodinamika sistemo. Pro ĉi tiu, ke ĉiuj sistemoj ne estas en termodinamika ekvilibro kaj daŭre ŝanĝas sin, komenco kaj fino de termodinamika proceso ne estas facile difinata, kaj ili ofte dependas de situacio.
Klasifiko de procesoj
Oni distingas:
-pro konstanteco de unu termodinamika grando:
-pro malfermo (aŭ ne) de sistemo:
-pro inversigeblo (aŭ ne) de proceso:
Flago de San-Francisko
La flago de la urbo San-Francisko en Kalifornio bildigas fenikson leviĝantan el fajro. Ofte esprimiĝis la supozo ke temus pri simbolo de la urbo restariĝanta post la tertremo de 1906 kaj sekvaj bruloj. Tamen, la flago mem datiĝas plurajn jarojn pli frue, ĉirkaŭ la jaro 1900. Ĝi estis oficiale adoptita kiel la flago de la urbo la 16-an de decembro 1940.
Selma Kurz
Selma KURZ (naskiĝis la 15-an de oktobro 1874 en Bielitz-Biala, Silezio, mortis la 10-an de majo 1933 en Vieno) estis aŭstra operkantistino (soprano).
Vivo
En 1895 ŝi iris, mallonge post la foriro de Gustav Mahler, al la teatro de Hamburgo (debuto kiel Mignon), sed jam en 1896 iris al la opero je Frankfurto, kie ŝi kantis rolojn kiel Elisabeth en Tannhäuser aŭ ankaŭ Carmen.
La 18-an de aŭgusto 1899 Selma Kurz estis engaĝita de Gustav Mahler ĉe la Viena Kortegopero, kie ŝi laboris ĝis 1929. Ŝi kantis ekde 1904 ĝis 1907 kaj 1924 en Londono. En la jaro 1926 ŝi sin retiris de la scenejo, mortis en 1933 en Vieno kaj estis entombigita en la Viena Centra Tombejo.
Selma Kurz estis la unua Zerbinetta en Ariadne auf Naxos de Richard Strauss.
Hengelo
[[Media:Nl-Hengelo.ogg|Hengelo]] estas municipo en la nederlanda provinco Overiselo en la regiono Twente. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Krom la urbo Hengelo (oficiale neniam akiris urborajtojn) en la municipo situas la vilaĝoj Beckum kaj Oele. Ankaŭ la vilaĝeto Woolde, kiu limas je Hengelo, apartenas al la municipo.
Seiche
Seiche sejke (hungare: Szejkefürdő sejkefurdo) estas setlejo en Rumanio nordokcidente de Odorheiu Secuiesc. Ĝia unua skriba mencio estas en 1766. Ĝi estas kuracbanejo de 1850 kaj loko, kie oni organizas lokajn, landajn kaj internaciajn renkotinĝojn. Tie estas entombigita Balázs Orbán. Li aĉetis la setlejon en 1871 kaj modernigis ĝin. Lia tombejmonumento estis konstruita en 1932.
Roslavl
Roslavl (Рославль) estas urbo en Smolenska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 66236501.
La urbo estis fondita en jaro 1137.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1755.
La interurba telefona kodo estas 08134, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Ostjor (Остёр) (baseno de rivero Dnepr (Днепр)).
En jaro 1959 la urbo havis 37,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 57,7 mil loĝantojn.
Rage Against the Machine
Rage Against the Machine [reiĝ agenst de maŝin] (Esperante Kolero Kontraŭ la Maŝino) estis Usona supergrupo de la 1990-aj jaroj konataj pro ĝia mikso de metalroko kaj repo, kaj pro la politike maldekstrajn poziciojn kiujn ĝi esprimis en siaj kantoj.
Ilia unua disko, Rage Against the Machine (1992), estas verŝajne ilia plej fama, kaj ĝi enhavas la revoluciajn himnojn "Killing in the name" [kilin in de neim] kaj "Bullet in the Head" [bulit in de hed].
En la jaro 2000 la grupo disiĝis. Ĉiuj ĝiaj membroj, krom la kantisto, ludas por nova grupo kiu nomiĝas Audioslave, kune kun la eksa kantisto de Soundgarden.
Rage reunuiĝis unufoje dum la festeno "Coachella" (Coŭĉela) en 2007.
Ili ludis la por la rok-festivalo Rock en Seine, apud Parizo, por ilia dua koncerto en Francio ekde la reunuiĝo. Ilia turneo en Eŭropo finiĝis en la festivaloj de Reading (22-a de aŭgusto) kaj Leeds (23-a de aŭgusto) en Britio.
Imperia cirklo
eta|350px|La Sankta Romia Imperio meze de la [[16-a jarcento.
Origine estis ses imperiaj cirkloj:
En 1512 aldoniĝis kvar pliaj:
Plue ekzistis diversaj "sencirklaj" teritorioj, kiuj ne apartenis al iuj imperiaj cirkloj, inter alia la Svisa ĵurkomunumo kaj la landoj de la Bohemia krono.
21476 Petrie
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la brita egiptologo William Matthew Flinders Petrie (1853–1942), nepo de la brita vojaĝesploristo Matthew Flinders. Liaj metodoj de skrupula prifosado, registrado kaj sekvenca datado fariĝis norma praktiko en tiu kampo. Li estis nomita la patro de la moderna arkeologio.
São Gabriel da Cachoeira
Pro la 85% de indiĝenoj en sia teritorio, estas la nura brazila municipo kiu havas pli ol unu oficialan lingvon krom Portugala: Nheengatu, Tukana kaj Baniwa.
Preĝejo Vizito de Maria (Gelse)
Kirko Vizito de Maria estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Gelse.
Historio
En Gelse preĝejo funkciis jam en la mezepoko, kiu neniiĝis dum dominado de la turkoj. La nun videbla kirko estis konstruita inter 1774 kaj 1786. La orgeno estis farita en 1867, trakonstruita en 1928 kaj 1972.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola, sed apude estas kruco (1909) kaj 2 monumentoj pri falintoj de la mondomilitoj (1990). En mezo de la fasado malsupre estas la ĉefenirejo, pli supre la kvadrata turo altiĝas. La absido estas plurlatera. Sakristio aliĝas al la navo. Kupolo kovras la sanktejon, interne la fresko estis pentrita en 1806. La ĉefaltara bildo prezentas Ave Maria-n same el 1806. La mebloj estis faritaj en la malfrua 18-a jarcento, ili renoviĝis en 1878. Kermeso okazas en la unua dimanĉo de julio.
Flughaveno Madrido-Baraĥo
La Flughaveno Adolfo Suárez, Madrido-Baraĥo hispane Aeropuerto Adolfo Suárez, Madrid-Barajas, estas ĉefe eksterlanda flughaveno kiu funkcias en Madrido, Hispanio. Ĝi estas la plej granda kaj denstrafika flughaveno de la lando, la 11-a plej denstrafika flughaveno de la mondo (2008) kaj la kvara de Eŭropo. Ĝi malfermiĝis en 1928, kaj kreskis ĝis konvertiĝo en unu el la plej gravaj aviado-centroj de Eŭropo. Ĝi troviĝas ene de la urbolimoj de Madrido, nur je 9 km (5.6 mejloj) de la financa distrikto de la urbo kaj 13 km (8.1 mejloj) nordorienten de Sunpordo, la historia centro de Madrido. La nomo de la flughaveno venas de la apuda distrikto Baraĥo (Barajas), kiu havas sian propran metrostacion ĉe la sama fervojlinio servante la flughavenon.
La aero Madrido-Barcelono, konata kiel "Puente Aéreo" (esperante "Aera Ponto") aŭ "Pont Aeri" (katalune), estas la plej trafikata itinero de Eŭropo, kun la plej alta nombro de flug-operacioj (971 semajne) en 2007. La horaro estis reduktita ekde februaro 2008, kiam la altrapida trajnlinio Madrido-Barcelono estis malfermita, kiu simpligas la distancon en 2 1/2 horoj, kaj rapide iĝis populara. La flughaveno funkcias kiel la enirejo al la ibera duoninsulo de la resto de Eŭropo kaj la mondo, kaj estas precipe ŝlosilo-ligo inter Eŭropo kaj Latinameriko. La flughaveno estas la ĉefa ejo por riparado kaj konservado de Iberia. Sekve, Iberia kaŭzas pli ol 60 procentoj de la trafiko de Baraĥo.
Mirjam Salet
Mirjam SALET (1952) estas nederlanda urbestro por la Laborpartio PvdA.
Antaŭ ol ŝi fariĝis urbestro, ŝi estis skabeno de la komunumo Gorinchem. En 1993 ŝi fariĝis urbestro de 's-Gravendeel. En 2000 ŝi interŝanĝis tiun komunumon por Hoogezand-Sappemeer. Je la 1-a de aprilo 2007 ŝi fariĝis urbestro de Spijkenisse. Kiam la 1-an da januaro 2015 la komunumoj Spijkenisse kaj Bernisse kunfandiĝis al nova komunumo Nissewaard, Mirjam Salet iĝis ties urbestro.
János Krobót
János Krobót [jAnoŝ krobOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Krobót János estis hungara pastro, profesoro, kanoniko. Lia familia nomo laŭ la malnova ortografio estis Kroboth.
Plentona gamo
En muziko, plentona gamo estas gamo en kiu ĉiu noto distas de siaj najbaroj je intervalo de plentono. Sekve, la plentona gamo konsistas en ses notoj kaj apartenas al la grupo de sestonaj gamoj. Estas nur du komplementaj plentonaj gamoj:
GDB (apartigilo)
GDB povas rilati al:
János Krobót
János Krobót naskiĝis la  1770 en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio). Li mortis la 1833 en Nyitra (nuntempa Nitra en Slovakio).
Plentona gamo
Pro tio, ke ĉiuj ĝiaj tonoj estas samdistancaj unu la aliajn, neniu tono elstariĝas kaj la gamo kreas impreson de malprecizeco. Tiun ĉi impreson plifortigas la fakto, ke ĉiuj trisonoj konstruitaj sur la tonoj de la plentona gamo estas aŭgmentitaj. Tiel, du ajnaj sinsekvaj trisonoj entenas ĉiujn ses tonojn de la gamo. Pro ĝia simetrio, la plentona gamo malbone difinas iun tonikon aŭ tonalon.
János Krobót
Biografio
János Krobót frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis filozofion en Pozsony, teologion en Nyitra. En 1794 li pastriĝis, poste li estis episkopa sekretario 2 jarojn. Li instruis komence en Nyitra, poste en akademio en Pozsony. Li estis ekde 1808 vicdirektoro de pripastra lernejo en urbo Pest. Inter 1816 kaj 1825 li instruis edukadon en Reĝa Universitato de Pest. En la studjaro 1817 li estis dekano, en 1826 rektoro. En 1825 li iĝis kanoniko, en la sekva jaro li ricevis oran medalon, en 1827 li estis nomumita abato, en 1830 reĝa konsilisto.
Plentona gamo
La komponisto Olivier Messiaen nomis la plentonan gamon sia unua modalo de limigita transpono. La komponisto kaj muzika teoriisto George Perle nomas la plentonan gamon intervala cicklo 2, aŭ C2. Tial, ke estas nur du eblaj formoj de plentona gamo (tio estas, la plentonan gamon oni povas nur unufoje transponi), ili nomiĝas C20 kaj C21. Pro tiu kialo la plentona gamo estas ankaŭ pleje unuforma kaj povas esti konsiderata generita kolekto.
Kaŭze de tiu simetrio, la heksakordo konsistanta en la plentona gamo ne malsamas kiam invertita. Tial multaj komponistoj uzas "preskaŭ plentonaj" heksakordoj kies individuaj strukturaj diferencoj rezultas nur el malsama lokiĝo de duontono en la alie plentona serio. La mistika akordo de Aleksandr Skrjabin estas unuaranga ekzemplo, estante plentona gamo modifita per la altigo de unu el siaj tonoj je duonduto. Ĉi tiu modifo allasas pli grandan rimedan diversecon per transpono de la heksakordo.
Klasika muziko
La melodian uzon de la plentona gamo oni povas plej frue trovi ĉe Mozarto, en sia Muzika Ŝerco por arĉaj kaj blovaj instrumentoj. En la 19-a jarcento rusaj komponistoj plu esploris la melodiajn kaj harmoniajn eblecojn de la gamo, ofte por bildigi minacan senton; kontrolu la finaĵojn de la uverturoj al la opero Ruslano kaj Ljudmilo, de Glinka, kaj al Princo Igorj de Borodin, la temon de la Komandanto en La Ŝtona Gasto, de Dargomiĵskij, kaj la enkondukan temon de Ŝeĥerezado, de Rimskij-Korsakov. (Por kelkaj etaj porpianaj verketoj komplete skribitaj surbaze de la plentona gamo, vidu numerojn 1, 6 kaj 7 el Празднество (Une fête), Op. 38, de Vladimir Rebikov, 1907.)
H.C. Colles nomas kiel la "infaneco de la plentona gamo" la muzikon de Berlioz, Schubert kaj la rusoj Glinka kaj Dargomiĵskij. Kune kun aliaj impresionistoj, Claude Debussy, kiu estis influita de rusaj komponistoj, vaste uzis plentonajn gamojn (kontrolu ekzemple la preludon Voiles). La gamon ankaŭ uzis Alban Berg en sia Violona Konĉerto (la kvar lastaj notoj el la de li uzita dekdutona serio estas B, C#, Eb kaj F kiuj, aldone al la unua noto, G, preskaŭ konsistigas tutan plentonan gamon) kaj Béla Bartók en sia Kvina Arĉinstrumenta Konĉerto. Ferruccio Busoni uzis la plentonan gamon en la parto por la desktra mano de la "Preludietto, Fughetta ed Esercizio" el sia An die Jugend, kaj Franz Liszt ĝin aplikis en partoj de sia Danta Simfonio.
Ĵaza harmonio
La gamo estas ankaŭ vaste uzata en moderna ĵazo. La komponaĵo Juju, de Wayne Shorter, utiligas ĝin grandskale kaj One Down, One Up, de John Coltrane, baziĝas en du aŭgmentitaj akordoj aranĝitaj laŭ la sama simpla strukturo kiel en lia pli frua komponaĵo Impressions. Tamen, ĉi tiuj estas nur du evidentaj ekzemploj pri la uzo de ĉi tiu gamo en ĵazo. Diversaj ĵazaj pecoj, inkludante multajn normkantojn, uzas aŭgmentitajn akordojn kaj ties korespondajn gamojn, kutime kun la celo krei streĉecon en returniĝoj aŭ kiel anstataŭigilojn de dominanta akordo. Art Tatum kaj Thelonious Monk estas du pianistoj kiuj abunde kaj kreive uzis la plentonan gamon.
Eksterokcidenta muziko
La rago Sahera en la klasika muziko de Hindustano uzas la samajn intervalojn kiel la plentona gamo. Ustad Mehdi Hassan ludis ĉi ragon.
Fontoj
Ĉi tiu teksto estas traduko kaj adapto de la samtema artikolo el la angla vikipedio. Kontrolu tiun artikolon por serĉi fontojn.
Ibaté
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araraquara kaj en la mikroregiono São Carlos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Peitav-sinagogo
La Peitav-sinagogo aŭ Peitav-Ŝul (latve Peitavas ileas sinagoga; jide פאייטאוו שול) estas la sola aktive uzata sinagogo en Rigo transvivinta la Holokaŭston. Ĝi estas la centro de la latva juda komunumo kaj havas la rekonon de la latva registaro kiel arkitektura monumento de nacia signifo.
La sinagogo estis konstruita inter la jaroj 1903 kaj 1905 laŭ planoj de la arkitekto Wilhelm Neumann en secesia stilo. Kiam la sinagogoj de Rigo estis bruligita en 1941 per la germanaj nazioj kaj iliaj latvaj kunlaborantoj, la Peitav-sinagogo estis la sola kiu postvivis pro sia situo en la Malnova Urbo, proksime najbara al aliaj konstruaĵoj. (Vidu la artikolon Forbruligo de la sinagogoj de Rigo.) Poste dum la Dua Mondmilito, la sinagogo estis uzita kiel kelo.
Sateliturbo
Sateliturbo estas urbo kies duarangeco ene de urba aglomeraĵo faras ĝin dependi de ĉefa urbo, al kies influareo ĝi apartenas. Ties loĝantoj kontentigas en la sateliturbo siajn unuarangajn necesojn, dum tiuj de pli alta nivelo devas esti plenumitaj en la centra urbo. Por ekzemplo: en satelitaj urboj estas sanservoj de unua kaj eĉ de dua nivelo, sed ne tre specializitajn servojn; estas vendejoj de difinita baza nivelo, sed por aliaj pli specializitaj necesos iri al pli granda urbo.
Se la funkcioj plenumitaj de satelita urbo estas pli malaltaj ol nivelo kiu korespondus al la multnombra loĝantaro, tiam oni konsideras tion dormurbo (en la plej ekstremaj okazoj, temas nur pri loĝeja funkcio, kaj oni devas iri al aliaj lokoj eĉ por la ĉiutaga laboro, aĉetado aŭ distrado). Tio okazis ĉe urboj kiuj tre rapide kaj ne bone planite kreskiĝis, kiel okazis ĉe la Metropola areo de Madrido kaj la Metropola Areo de Barcelono en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.
La teorio de centraj lokoj antaŭvias, ke la loko kiun okupos loĝloko en la geografia spaco determinas ties urbajn funkciojn kaj grandon, laŭ maniero komparebla al kiel la leĝo pri universala gravito klarigas la pozicion de la planedoj kaj de la satelitoj en la Sunsistemo; de tie la analogio de la nomo.
Gettysburg
Gettysburg [] estas urbeto en la subŝtato Pensilvanio de Usono. Internacie ĝi konatigis aparte pro la batalo de Gettysburg en la Usona Enlanda Milito. Laŭ la stato de 2010 en la urbo konstante vivas loĝantoj, sed pliaj proksimume 2 milionoj ĉiujare vizitas la batalan memorejon.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Gettysburg estas
Ostejo en Sedlec
Ostejo en kapelo de Ĉiuj sanktuloj en Sedlec, Ĉeĥio estas unika memorigaĵo de eŭropa signifo.
La eksa cisterciana abatejo en Sedlec ĉe urbo Kutná Hora estis fondita jam en la jaro 1142 kaj monaĥeja preĝejo de Virgulino Mario dum pluaj du jarcentoj estis ne nur la unua ĉeĥa katedralo, sed ankaŭ la plej granda preĝejo de la ĉeĥa reĝlando. Tio estis eksterordinare riĉa abatejo, kiu estis ankaŭ kelkfoje eksterordinare dure neniigita. Unu el abatoj el Sedlec, eble Heidenrich, alveturigis el Sankta Lando plenmanon da grundo kaj li disŝutis ĝin sur areo de la hodiaŭa tombejo. Mito de sankteco de la loko kaj influo de la monaĥejo tiel logis la sepultado. Kelke da militoj kaj pestepidemioj poste plenigis la tombejon tiel, ke ĉi tie estis ĉirkaŭ la jaro 1400 konstruita karnero. En la duetaĝa gotika tombejkapelo estis amasigitaj korprestaĵoj de 30 – 40 000 homoj, kiujn en la jaro 1511 unuafoje ordigis duonblinda monaĥo en ses piramidojn. Post incendio ĝi estis renovigita komence de la 18-a jarcento en stilo de baroka gotiko. Dek jarojn, ĝis la jaro 1870, denove ordigis la ostojn ĉarpentisto Johannes Rint komune kun sia edzino kaj la infanoj. Li nuligis du piramidojn da ostoj, el desinfektitaj kaj blankiĝintaj ostoj li kreis rimarkindajn modelojn (lustron el ĉiuj ostoj de homa korpo, blazonon de Schwarzenberg-anoj ktp.). Ankoraŭ preskaŭ 40 kubaj metroj da pluaj ostoj li piete enterigis en la tombejo. La rezulto de lia laboro estas iom ekscesa ostejo, kiu havas en Eŭropo nur tre malmulte da similaĵoj.
Eugène Pottier
Eugène POTTIER [eŭĵen potie] (naskiĝis la en Parizo, mortis la  en Parizo) estis franca poeto kaj revoluciulo. Li estis la aŭtoro de la teksto de La Internacio.
Eugène Pottier estis surŝtofa desegnisto. Li partoprenis la Revolucion de 1848, la batalojn dum la pariza sieĝo en 1870 kaj la Parizan komunumon de 1871 kies elektito li estis. Pottier partoprenis la batalojn de la Sanga Semajno kaj ekziliĝis al Anglio. Li estis mortkondamnita kaj ekziliĝis al Usono de kie Pottier revenis post la amnestio de 1880. Li plu publikigadis poemojn, sed restis malmulte konata kaj malriĉa kaj mortis en mizero. Kelkaj monatoj antaŭ Pottier mortis, liaj amikoj publikigis liajn Revoluciaj Kantoj.
Pottier famiĝis en 1888, kiam Pierre De Geyter en Lille komponis muzikon por unu el la Revoluciaj Kantoj: La Internacio.
Pottier estas entombigita en la tombejo Père Lachaise en Parizo.
Bořenovice
Bořenovice estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Kroměříž, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.
Katalin Nászta
NÁSZTA Katalin estas hungara aktorino, reĝisorino, deklamistino, poetino naskiĝinta en Kluĵo la 18-an de aprilo 1950.
Kariero
Nászta estis ekde 1973 anino de la teatro de Sfântu Gheorghe. En 1989 ŝi translokiĝis Hungarujon kaj ludis en la Teatro Hevesi Sándor de Zalaegerszeg. Ŝi publikis poemojn en Korunk, Igaz Szó, Ifjúmunkás, Igazság, Vörös Zászló, Megyei Tükör, Brassói Lapok kaj aforismojn en Echinox. En antologio Varázslataink (Kv. 1974) aperis tri poemoj.
(18678) 1998 FS85
(18678) 1998 FS85 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Erika Ligeti
Erika Ligeti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ligeti Erika estis hungara skulptisto, medalisto, instruisto.
Marsas (Ĝirondio)
Marsas - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Erika Ligeti
Erika Ligeti naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Szentendre.
Marsas (Ĝirondio)
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Erika Ligeti
Biografio
Erika Ligeti studis en Belarta Altlernejo inter 1952-1958 akirinta diplomon en la lasta jaro. Ŝia ĉefinstruisto estis Iván Szabó (skulptisto). Dum la studentaj jaroj jam en 1955 ŝi debutis en ekspozicio. Post siaj studoj ŝi instruis en bazlernejo ĝis 1964, poste ŝi vivis el stipendio ĝis 1967. En la jaroj 1965 kaj 1966 ŝi estis en Artistkolonio (Hódmezővásárhely), ekde 1969 ĝismorte en Artistkolonio (Szentendre). Ŝi ricevis premiojn inter 1968-2001. Ŝi havis edzon.
GNU (apartigilo)
GNU povas rilati al:
Casas de Benítez
Casas de Benítez estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas beniteños. La censita loĝantaro en 2016 estis de 883 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,4 loĝ/km².
Situo
Casas de Benítez estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉeto en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 751 m; je 106 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 46,74 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°21′41″N 2°07′51″Ok.
La tereno de Casas de Benítez estas formita de tero ruĝkolora kaj argila kun surfaca tavolo de rondaj ŝtonoj, rezulto de la trairo jarmila de la rivero Júcar tra tiu areo.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 883, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Casas de Benítez, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Casas de Benítez kie oni falis al la nunaj 883.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Bakio
Bakio, kvazaŭ-ŝaka ludo kreita de Carl Mäsak 2005. Oni ludas per ŝakofiguroj kaj ŝakotablo. El la samaj originaj pozicioj kiel en ŝako, la figuroj sekvas aliajn regulojn. Specialaj bakiaj figuroj estas proponitaj al la Bakademio.
Ekde 2005 okazas mondĉampionokonkursoj en Bakio.
Marie Gutheil-Schoder
Marie Gutheil-Schoder (n. 10-an de februaro 1874 en Vajmaro; m. 4-an de oktobro 1935 en Ilmenau, Turingio) estis germana operkantistino. Ŝia voĉregistro estis soprano.
Vivo
Marie Schoder estis filino de gastejestro. Ŝi ricevis ekde 1880 privatan muzikinstruon kaj vizitis la granddukan muziklernejon en Vajmaro. En 1891 ŝi debutis kiel Gabriel en Faust kaj estis ĝis 1900 membro de la Vajmara Kortegopero. Tie okupiĝis pri ŝi Richard Strauss, kiu kun ŝi ekzercis la rolojn de Carmen kaj Mignon, per kiuj ŝi poste famiĝis. Li kunirigis ŝin ankaŭ al Bayreuth, kie ŝi ankoraŭ kantis en la ĥoro. En 1899 ŝi geedziĝis kun Gustav Gutheil, kapelmajstro de la Vajmara Kortegopero, kun kiu ŝi vivis ĝis ties morto en 1914.
Gustav Mahler irigis la kantistinon en 1900 al Vieno ĉe la Kortegoperon, ĉe kiu ŝi restis ĝis 1927 kaj fariĝis prototipo de "pensanta kantistino". Unuafoje ŝi ankoraŭ gastkantis je la 19-a de februaro 1900 la Nedda-n en Pagliacci en Vieno, kiel membro de la opero ŝi debutis la 26-an de majo 1900 per la rolo de Carmen. Ŝiaj plej gravaj ĉefroloj estis tiu de Eva, Pamina, Mignon, Mimi, Oktavian, Elektra, Salome, Martha, Cherubin kaj Donna Elvira. Kiel kantisto de Mozart ŝi estis glorata, grave tamen ankaŭ estis ŝia intereso pri samtempa muziko (ŝi ekz. kantis premieroj de Richard Strauss kaj Arnold Schönberg). En 1920 ŝi edzigis ŝian duan edzon, la fotiston Franz Setzer. En 1925 ŝi fariĝis honormembro de la Viena Ŝtatopero.
Ekde 1927 ĝis 1933 Marie Gutheil-Schoder estis reĝisorino kaj okazigis kursojn en la Mozarteum de Salcburgo.
Mettembert
Mettembert estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 123 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Mettembert situas sur terna teraso kun deklivo al sudo en valo, kiu portas la nomon de la komunumo. La rivereto Mettembert senakvigas la komunumon suden al Birs. La komunuma teritorio havas formon de mallarĝa sed longa rektangulo, kiu etendiĝas de nordo al sudo je malpli ol duona de oriento al okcidento tamen pli ol kvar kilometrojn. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,41 km², de kiuj 54% estas kovritaj de arbaro, 39% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mettembert limas en nordo al Movelier, en oriento al Soyhières, en sudo al Pleigne, kaj en okcidento al Delemonto.
Trafiko
Mettembert situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio de Delemonto al Pleigne.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mettembert datiĝas el la jaro 1170 kiel Mettenbere. Dum mezepoko Mettembert estis Senjorujo de la Monaĥejo Kleinlützel. Poste ĝi transiris al la Aŭgustina Abatejo en Bazelo por esti en la jaro 1287 transprenita de la Princepiskopejo Bazelo. Ĝi tiam fariĝis parto de la princepiskopeja senjorujo Delemonto. La interezo-privilegioj apartenis al la Grafoj de Thierstein kaj poste al la Abatejo Lützel. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Mettembert apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.
Luberci-1 (stacio)
Luberci-1 (Люберцы I) estos haltejo kun nomo Luberci sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Luberci.
Luberci-1 (Люберцы I) estas krucvoja stacio de la Kazana kaj Rjazana direktoj de la Moskva fervojo en la urbo Luberci, Moskva provinco. La stacio estis malfermita dum la konstruado de la fervojo en 1862.
Post la stacio Luberci-1, la fervoja linio estas dividita: oriente estas Kazana direkto (al Ĉerusti, Murom, Arzamas), kaj sudoriente - Rjazana direkto (al Ramenskoje, Golutvin, Rjazan). Al la stacio Ramenskoje de Moskva-Passaĵirskaja-Kazanskaja estas kvartraka sekcio kun kvarcifera aŭtomata blokilo sur la trakoj 1 kaj 2, dum la sekcio Luberci-Ĉerusti estas dutraka sekcio kun tri-cifera aŭtomata blokado de semaforo.
Estas kvar pasaĝeraj platformoj ĉe la stacio. La platformoj estas ligitaj per kovrita ponto.
Vojaĝdaŭro al Moskvo per simpla trajno estas 33-35 minutoj, per "Sputnik", 20-22 minutoj.
La stacio Luberci-1 estas unu el la plej ŝtopitaj de la Moskva fervojo. Ĉi tio estas precipe akra dum la matenaj kaj vesperaj pinthoroj. Estas du turnkrucoj ĉe la stacio: la unua ĉe la elirejo al Oktjabrjskij Prospekt aŭ Iniciativnaja Strato. La dua estas sur la platformo por "Sputnik". Transirado de la fervojo efektiviĝas tra subtera pasejo, kiu ne havas elirejojn al la kajo. De la stacio Luberci-1 ĉe la elirejo "de Moskvo dekstren", busoj veturas al Dzerĵinskij (busoj n-ro 20, 21 (servas kiel publika transporto, la totala movada intervalo estas 5 minutoj), same kiel la Sprinter Mostransavto itinera taksio, kiu veturas ĉiutage kun maksimuma intervalo de 8 minutoj), same kiel al Litkarino - Mostransavto-busoj servas kiel publika transporto, la intervalo de busoj estas 15-20 minutoj. Marŝrutkoj de aliaj organizoj ankaŭ veturas al Litkarino, sed ekzistas neniuj informoj pri iliaj sekvantoj.
Iama stacio Panki situas ene de la limoj de stacio Luberci-1, parko Panki.
De la stacio estas sakvoja linio al la urbo. Sur ĝi estas la Parko Malĉiki (antaŭe sendependa stacio), stacio Janiĉkino, la iama stacio Dzerĵinskaja. Ĝis 1997 estis pasaĝera trafiko sur la branĉo de la iama stacio Panki (laŭ la nun malmuntita konektanta branĉo) al la stacio Dzerĵinskaja. Parko Malĉiki ankaŭ foriras de la industria branĉo de PPĴT al Litkarino kun alirvojoj al kelkaj entreprenoj (inkluzive de la Moskva Naftejo, TEC-22).
Azenstacio ĉe Wartburg
La Azena stacio (germane: Eselstation, Eselei) ĉe Wartburg en Eisenach, Germanujo, estis ĝis 2022 la tradicia atendejo de azenoj kiu dum la printempa kaj somera sezonoj servis kiel grava turisma allogaĵo ĉe la ĉefa alirejo al Wartburg-kastelo. Tre proksimas ankaŭ la Elizabetputo.
(13108) 1993 FD82
(13108) 1993 FD82 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Azenstacio ĉe Wartburg
Jam ekde la 1900-aj jaroj turistoj, normale infanoj, rajtis rajdi ĉ. 400 metrojn supren; al ilia dispono estas inter 8 kaj 10 azenoj.
Historio
La prapatroj de la nunaj vartburgaj azenoj servis dum pli ol 800 jaroj kiel vartransportiloj je provizo de la burgo per trinkakvo, brulligno, nutraĵoj kaj konstrumaterialoj.
Sed ĉ. la jaro 1880-a la kulmino de la azentransportoj jam komencis malgravi kaj anstataŭ utiligitis droŝkoj, ĉaroj kaj persontransportiloj trenitaj per ĉevaloj. Por povi mastri la kreskantan nombron da vizitantoj vartburgaj kaj iliajn dezirojn pripensitis eĉ la instalo de funikularo ĝis la hotelo je la pinto. Tiam la ajzenaĥaj urbgvidantoj ofertis azenojn por rajdado disde la valo mem ĝis la burgopinto. La gastoj bezonis por tia komforta veturo surazendorsa ne tute 30 minutojn. Startoj estis ekz. disde la ĉefa bazarplaco apud la Georgo-kirko aŭ disde la Kartuziaj ĝardenoj.
Nuntempo
La nomoj tradiciaj por la azenoj estis: Moritz, Liesel, Moni, Lore, Rosi, Anja, Sonja, Conny kaj Peter. Ili pacience atendas sian deĵoron sub latapartaĵo ĉe Warburg-aleo.
Ĉe la informejo vartburga oni eĉ povis aĉeti al si propran grizan vartburgan azenon el pluŝo kiu perfektas ankaŭ kiel vojaĵmemoraĵo aŭ donaco. Ekde 2020 ne plu estis servoj kaj post damaĝoj per falinta arbo la azenstaleto estis malkonstruita en 2022 kaj la tuto ĉesis. Oni planas alternativojn (bicikle, aventurpade).
Stacio Shukuin
Stacio Shukuin (japane: 宿院停留場 [Ŝukuin-tejrjūĝō], angle: Shukuin Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakai, Sakai, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Cacabelos
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Arborbuena, Cacabelos, Pieros, Quilós, San Clemente kaj Villabuena, okupas totalan areon de 32,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 4 888 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 3 000 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj aligo de disaj domaroj. Ĝi distas 127 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado, kaj poste de visigotoj; en Mezepoko okazis reloĝado kaj plej frua mencio estas de la 10-a jarcento. La areo apartenis al la episkopo de Santiago ene de la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (batalo en Januaro 1809). En la Jakoba Vojo (kies simbola konko aperas en la blazono), la urbo estis rilata al religiaj institucioj (preĝejoj kaj hospitaloj), enhavis judan kvartalon kaj iĝis bazarurbo. Fine de la 19-a jarcento okazis plago de filoksero kiu ruinigis la vitejojn kaj la industrion de vino, sed poste la areo rekuperiĝis tiukadre komence de la 20-a jarcento. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Péter Sas
SAS Péter [ŝaŝ] estas hungara kulturhistoriisto. Li naskiĝis en Budapeŝto en 1954.
Struhařov
Nomon Struhařov havas pluraj municipoj:
Parmenaso
La sankta Parmenaso [foje ankaŭ esperantigata simple Parmeno] estis unu el la unuaj sep diakonoj de la kristanismo, tutekzakte de la historie unua kristana komunumo, kunvenanta en Jerusalemo.
Parmenaso estis sendita kristanisme misii en Makedonio, kaj laŭdire pro sia kristaneco en la urbo Filipio en orienta Makedonio mortis kiel martiro, en la jaro 98 kadre de kontraŭkristanaj persekutoj sub la romia imperiestro Trajano. Lia memortago en la katolika eklezio kaj en la ortodoksismaj eklezioj estas la 23-a de januaro.
Fono
La sesa ĉapitro de la Agoj de la Apostoloj (vidu sube) rakontas pri malkonsento, kiu ekestis en la eklezio de Jerusalemo ĉirkaŭ du jarojn post la Ĉieleniro de Kristo. La "helenistoj", do judaj kristanoj influitaj de la greka kulturo, de la komunumo estis riproĉintaj la "hebreojn", do judajn kristanojn, kiuj uzis la hebrean biblion, ke iliaj vidvinoj estas ne sufiĉe atentataj en la ĉiutaga komunuma servado. Tio instigis la apostolojn, enoficigi por tiu tasko sep virojn, kiujn la kunveno elektis. Ili estis: Stefano, Filipo, Proĥoro, Nikanoro, Timono, Parmenaso [foje ankaŭ esperantigata simple Parmeno] kaj Nikolao (Ago 6,1-6). Tiujn virojn kaj iliajn posteulojn la komunumo nomis "diakonoj", post kiam la sankta Paŭlo en siaj leteroj por ili uzis tiun nomon.
HBF
HBF povas rilati al:
Izoprema procezo
Izoprema procezo estas termodinamika procezo, en kiu premo estas fiksa (konstanta). Ĉi tiu procezo estas en ciklo de Clausius-Rankine, ciklo de Brayton-Joule, ciklo de Joule kaj ciklo de Seiliger-Sabathé.
En ĉi tiu procezo, la valoro de laboro estas simple donata per la produto de premo kaj ŝanĝo de volumeno:
Leĝo de Charles
El la ekvacio de Clapeyron, oni facile deduktas la leĝon de Charles, kiu asertas ke, por ideala gaso en fiksa premo, la volumeno estas proporcia al la temperaturo:
Ibirá
Ibirá, oficiale Estância Hidromineral de Ibirá, estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 10.868 loĝantojn en 2010.
Siblingen
Siblingen estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 750 loĝantojn je la 9-a de februaro 2009.
Geografio
Siblingen situas en la regiono Klettgau ĉe la piedo de la montoĉeno Randen. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 900 m s.m. la plej malalta punkto je 475 m. Kiel en la tuta regiono de Klettgau ankaŭ en Siblingen la tradicia ekonomio estas la vinkultivado.
Najbaraj komunumoj
Siblingen limas en nordo al la komunumo Schleitheim, en nordoriento al Hemmental, en oriento al Beringen, en sudoriento al Löhningen, en sudo al Neunkirch kaj en okcidento kaj nordokcidento al Gächlingen.
Trafiko
Tra Siblingen pasas la ĉefstrato n-ro 14 de Ŝafhaŭzo al Friburgo en Germanio. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per linibusoj, kiuj cirkulas inter Schleitheim kaj Ŝafhaŭzo en duonhora kadenco.
L'Aiglon
L'Aiglon estas teatraĵo en ses aktoj de Edmond Rostand bazita sur la vivo de Napoleono la 2-a, kiu estis la filo de la imperiestro Napoleono la 1-a kaj de lia dua edzino, la imperiestrino Maria Luiza. La titolo de la teatraĵo venas el kromnomo por Napoleono la 2-a, nome franclingva vorto por "aglido" (juna aglo).
La titolrolo estis kreita de Sarah Bernhardt en la premiero de la teatraĵo la 15an de Marto 1900 ĉe la Teatro Sarah Bernhardt. En Oktobro samjare, la teatraĵo (en anglalingva traduko de Louis N. Parker) premieris en la novjorka Teatro Knickerbocker, kun Maude Adams en la titolrolo.
Ties unuaj prezentoj okazis en Londono ĉe la Her Majesty's Theatre en 1901, kun Bernhardt denove ludante la ĉefan rolon. Rostand estis verkinta L'Aiglon specife por Bernhardt, kaj ĝi iĝis unu el ŝiaj majstroverkaj roloj.
Arthur Honegger kaj Jacques Ibert komponis operon en kvin aktoj, ankaŭ kun la titolo L'Aiglon, por libreto de Henri Cain, bazita sur la teatraĵo de Rostand. Ĝi estis premierita ĉe la Operejo de Montekarlo en 1937.
Ihlow
Ihlow havas diversajn signifojn:
Universala Poŝta Unio
Universala Poŝta Unio (UPU, france: Union postale universelle) estas internacia organizaĵo kiu kunordigas la poŝtajn politikojn inter la landoj kaj la tutmondan poŝtan sistemon. Ĝi estis kreita kiel "Ĝenerala Poŝta Unio" okaze de Interkonsento subskribita en Berno, 1874. La nunan nomon ĝi alprenis en 1878.Inter aliaj normoj, kiel la difino de kompens-tarifoj inter membro-ŝtatoj, ĝi administras ankaŭ la iaman signifan sistemon de Internaciaj Respondkuponoj (IRK). Temas pri sistemo kreita en 1906, kiu ebligas internacian antaŭpagon de poŝta afranko.
Historio
La 9-a de oktoboro 1874 estis fondita laŭ propono de la gemana ĝeneralpoŝtdirektoro Heinrich von Stephan Ĝenerala Poŝta Unio de 22 ŝtatoj. Tiu ĉi asocio estis unu el la plej malnovaj internaciaj organizaĵoj de la mondo. La universala poŝtkontrakto estis ratifikita de 21 fondoŝtatoj kaj ekvalidis la 1-an de julio 1875.
La ratifikintaj fondoŝtatoj estis: Egipto, Belgio, Danio, Germanio, Grekio, Grandbritio, Italio, Luksemburgo, Nederlando, Norvegio, Aŭstrio, Portugalio, Rumanio, Rusio, Svedio, Svislando, Serbio, Hispanio, Turkio, Hungario kaj Usono. La 1-an de januaro 1876 krome aliĝis Francio al la Universala Poŝta Unio.
La poŝtunio regulas okaze de siaj poŝtkongresoj la internacian kunlaboron de la landaj poŝtadministracioj. En la jaro 1878 la Ĝernerala Poŝta Unio estis transformita al la Universala Poŝta Unio. Samjare estis adoptita la valorleterinterkonsento kaj la poŝtmandatinterkonsento. En 1881 ekvalidis la poŝtpakaĵkontrakto, en 1885 sekvis la aldona interkonsento al la kontrakto pri la universala poŝto, la valorleterinterkonsento kaj la poŝtmandatinterkonsento. La poŝtordoninterkonsento kaj interkonsento pri la legitimillibroj ekvalidis en 1886.
Okaze de la Universala Poŝtkongreso en Vieno en 1891 estis renovigitaj ĉiuj ekzistantaj kontraktoj. La modifoj ekvalidis la 1-an de julio 1892, la nove aldonita poŝtrevuinterkonsento la 1-an de januaro 1893. Sekvis la kongreso en Vaŝingtono, la plibonigoj deciditaj ekvalidis la 1-an de januaro 1889.
La 4-an de julio 1947 la Universala Poŝta Unio estis integrita kiel specialigita institucio al Unuiĝintaj Nacioj. Kun 191 membroŝtatoj ĝi estas la internacia formumo por kunlaboro inter poŝtaŭtoritatoj kaj poŝtentreprenoj.
Sidejo
La ĉefsidejo de la organizaĵo estas en Berno ĉe la Weltpoststrasse (Strato de la monda poŝto). De tie la unio organizas ĉiujn kvin jarojn la Universalan Poŝtkongreson. Ĝenerala direktoro de la Universala Poŝta Unio estas ekde 2012 Bishar Abdirahman Hussein el Kenjo.
Pri la signifo de la urbo Berno por la tutmonda poŝtservo memorigas la monumento pri la universala poŝto.
Celo de la unio
La Universala Poŝtkontrakto de 1874 regulas la internacian kunlaboron de la poŝtaj aŭtoritatoj kaj la kadrajn kondiĉojn de la translima poŝttrafiko. Ĝis hodiaŭ la ĉefa tasko de la Universala Poŝta Unio estas la garantio de tutmonda racitempa alsendo de leteroj kaj pakaĵoj trans landaj kaj lingvaj limoj. La neceso de kunordiga instanco kiel la Universala Poŝta Unio evidentiĝas, kiam oni konsideras la ciferojn, kiuj priskribas la tutmondan poŝttrafikon (stato de 2003):
Oni decidis pri multnombraj aldonaj protokoloj la la Universala Poŝtkontrakto okazce de la Universalaj Poŝtkongresoj. Je la lasta kongreso 2004 en Bukaresto oni ekzempe decidis pri la interkonsentoj pri la poŝttranspagservoj, kiuj kunigas la interkonsentojn pri poŝtaj ĝiroj, poŝtaj mandatoj kaj poŝtaj remborsoj.
Kiel oficiala lingvo de la Universala Poŝta Unio estis elektita la franca.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la Universala Poŝta Unio en la angla kaj franca lingvoj
Jinotega
Jinotega estas la provinca ĉefurbo de la samnoma administra departemento. La urbo situas en la centro de Nikaragvo kaj havas ĉirkaŭ 53,000 loĝantojn.