cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ordoliberalismo
Bazoj
Laŭ la ordoliberala teorio, la ŝtato havas la respondecon krei leĝan kaj institucian kadron por la ekonomio kaj konservi sanan nivelon de "libera kaj sendifekta" konkurenco per disponoj kongruaj kun la merkatleĝoj. Efektive, se la ŝtato ne faras anticipajn disponojn por subteni la konkurencon, la entreprenoj naskas monopolojn aŭ oligopolojn. Tio havus la konsekvencon deturni la ekonomiajn avantaĝojn de la merkato kaj eble iam subfosi la demokration, ĉar la ekonomia potenco kapablas transformi en politikan potencon. La ŝtato havas do rolon de "ordonanto".
Laŭ Stephen Padgett, centra kolono de la ordoliberalismo estas "labordivido" klare difinita inter la agantoj de la ekonomia mastrumado:
Debato
Okazas nun debato "Ordnungspolitik kontraŭ Prozesspolitik", do, inter la ordon-politikoj kaj la procedo-politikoj.
Arakna
Arakna (Αράχνη en la antikva greka lingvo), en la helena mitologio, estas juna virino, kiu devenis de Lidio kaj estis spertulino pri teksarto. Scivoligita, Atena maskovestiĝis en maljunulinon por viziti la junan ŝpinistinon kaj observi ŝian laboron. Antaŭ la diino, Arakna asertis ke ŝi estis la plej bona ŝpinistino de la tuta mondo, eĉ pli bona ol Atena. La diino grandege koleriĝis pri tia aŭdaca deklaro. Ŝi malkasis al Arakne sian veran identecon, kaj organizis konkurson kun la juna virino.
Atena bildigis sur sia tolo la variajn diojn de la Olimpo, dum Arakne preferis desegni Zeŭson kun liaj multnombraj amantinoj. La konkurson finfine gajnis la lidia virino. Atena furioze ŝiris la verkon de Arakne. Ĉar ŝi estis humiligita, Arakne mortigis sin. Sed la memriproĉanta diino decidis donaci duan vivon al Arakne : ŝi aliformiĝis ŝin en araneon, por ke ŝi kapablu denove ŝpini tolojn.
Neposo
Cornelĭus Nepos (naskiĝinta ĉirkaŭ la jaro 100 a.K., mortinta post 28) estis romia historiografiisto.
Vivo
Li vivis plejtempe kaj estis amiko de Cicerono, Tito Pomponio Atiko kaj Katulo. De liaj multaj, plejtempe historiaj skribitaĵoj estis la plej ampleksa afero kolekto de biografioj de personoj elstaraj (»De viris illustribus«, en minimume 16 volumoj), kiuj laŭ diversaj fakoj estis tiel ordigitaj, ke ene de sama kadro temis unue pri malromiano, poste pri romiano.
Konserviĝis la verko »De excellentibus ducibus exterarum gentium« kun 23 biografioj kaj el la libro »De historicis latinis« la biografioj de Katono la pli maljuna kaj de Atticus. Tamen iam oni dubis pri la aŭtoreco de la Katono-librero pro eraro en la manuskriptoj de ia Emilio Probo el la 4-a jarcento p.K.
La konserviĝintaj »Vitae« estas kunmetitaĵoj nuraj de notoj kun tendenco je anekdotado, ne veraj biografioj. Abundas krome eraroj en ili. Tamen ili, ĉefe pro manko de aliaj fontoj, ja interesas. La lingvo lia estas simpla kaj ne malplaĉa. Kelkaj tamen riproĉas al li stilajn malkorektojn.
Corcelles-lès-Cîteaux
Historio
La preĝejo datiĝas Naskiĝo de la Dipatrino de 1845. La sonoriloj datiĝas de 1620. La urbodomo datiĝas de 1875. La lavejo kun tegmento por rikolti la pluvon datiĝas de 1861.
Industrio
La ĉefa industrio estas la societo Cermex kiu fabrikas maŝinojn por pakaĵo.
Isabel-Clara Simó
Isabel-Clara Simó i Monllor (naskiĝis en Alcoi, Provinco Alikanto kaj mortis la 13-a de januaro 2020 en Barcelono) estis verkistino kaj hispana ĵurnalisto en kataluna lingvo, krom politika aktivulo de SI (Solidaritat Catalana per la Independència).
Oni konsideras ŝin unu el la plej gravaj modernaj aŭtorinoj de kataluna literaturo. Ŝi estis premiita en multnombraj okazoj; inter aliaj distingoj, en 1978 kun la Premio Víctor Català por És quan miro que hi veig clar; en 1993 ŝi ricevis la premion Sant Jordi por La Salvaje, en 1999 estis al ŝi koncedita la Kruco de Sant Jordi por sia literatura trajektorio, en 2001 oni donis al ŝi la premion Andròmina de rakont-arto por Hum... Rita!: L'home que ensumava dones, la Premion de la Kritiko de la Valenciaj Verkistoj en provo, por En legítima defensa, kaj la Premion Joanot Martorell de rakont-arto por Amor meva.
Kiel ĵurnalisto, ŝi estis gvidanto de la semajna gazeto Canigó kaj ŝi estas kolumnisto en la ĵurnalo Avui. Ŝi estis Delegito de la Libro de la Departemento de Kulturo de la Generalitato de Katalunio.
Biografio
Kiel ĵurnalisto, ŝi estis gvidanto de la semajna gazeto Canigó, ŝi estis kolumnisto de la ĵurnalo Avui kaj nuntempe ŝi estas tio de la Punt Avui. Ŝi estis delegito de la Libro Departemento de Kulturo de la Generalitato de Katalunio (regiona registaro).
En la jaro 2009 ŝi ricevis la premion Trajektorio kadre de la Semajno de la Libro en la kataluna. Laŭ la organizo, ĉi tiu premio rekonas la vastan verkaron de la verkistino kaj ŝian implikiĝon en la defendo de la kataluna lingvo. En 2013, ŝi ankaŭ estis rekonita de la Urbodomo de Alcoy per la koncesio de la ora medalo de la urbo kaj la nomumo de preferata filino.
Verkoj
De inter ŝiaj pli ol kvardek verkoj, elstaras la sekvaj: Ŝia verko estis tradukita al la germana, la angla, la eŭska, la kastilia, la franca, la galega, la itala, la nederlanda kaj la sveda.
Lubuklinggau
Lubuklinggau (Kota Lubuklinggau) estas universitata urbego en Indonezio, en la insulo Sumatro, en provinco Suda Sumatro.
Geografio
Lubuklinggau situas en interno de la insulo. Provinca ĉefurbo Palembang troviĝas 213, Padango 381, Pekanbaru 453, Batam 509, ĉefurbo Ĝakarto 543, Bandungo 662, Medano 896, Semarang 932, Jogjakarto 970, Surabajo 1179, Banda Aceh 1292,  Makassar 1848 kilometrojn (aere).
Historio
Statuso de Lubuklinggau estis levita administracia centro en 1929. Tiu grava statuso restis dum la japana dominado (1942-1945). En 1947 la statuso estis levita al provinca ĉefurbo, en 1956 ĉefurbo de aŭtonoma regiono.
Klimato
La klimato de Lubuklinggau estas klasifikita kiel ekvatora klimato. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 16-25 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Trafiko
Al Lubuklinggau kuras 3 ĉefvojoj. Fervojo trafikas al Palembang, enlandaj flugoj estas same al Palembang kaj Ĝakarto.
Religio
En Lubuklinggau plej ofte estas videblaj moskeo, tre malofte katolikaj kaj budhismaj preĝejoj.
Ŝtuparturo
Ŝtuparturo estas tureca konstruaĵa parto starigita sur ronda aŭ plurlatera plano, kiu entenas ŝtupardomon, plejparte kun helikoŝtuparo. Ofte ĝi staras antaŭ la konstruaĵa fronto aŭ en angulo, je kio la turo tuj limiĝas apud la ĉefkonstruaĵo, al kiu ĝi malfermiĝas. La turo havas portilaron sendependan de la ĉefdomo.
Treege ŝatata estis ĉi tiu speco de ŝtuparturoj precipe en la gotiko kaj frurenesanco. Aparte oftas ŝtuparturoj el ĉi tiuj stilepokoj en Germanujo kaj Francujo. Ekzemploj estas
Verda pigo
La Verda pigo (Cissa chinensis) estas specio de birdo de la familio de korvoj kaj pigoj aŭ Korvedoj.
Ĝi estas ĉirkaŭ samgranda kiel la Eŭropa pigo aŭ iomete pli malgranda. Ĝi estas ege verda, iom pli hela sube, kaj havas larĝan nigran strion el la beko (tra la okuloj) al la nuko. La vosto estas tre longa kaj markita de blankaj pintoj. Tio ĉio ege kontrastas kun la ruĝecaj senplumaj okulringoj, ruĝaj beko kaj gamboj. La unuarangaj flugilplumoj estas ruĝecgrenatoj kaj tio markas la specion kiel unu el la plej rimarkindaj kaj distingaj membroj de la tuta familio.
Ĝi troviĝas el malalta Himalajo en nordorienta Barato laŭ larĝa sudorienta zono suben al centra Ĉinio, Malajzio, Sumatro kaj nordokcidenta Borneo en ĉiamverdaj arbaroj (inklude arbarojn de bambuo), klaraĵoj kaj arbustejoj.
Tiu birdo serĉas manĝon kaj surgrunde kaj en arboj, kaj prenas grandan proporcion de animalaj predoj kiel multaj senvertebruloj, etaj reptilioj, mamuloj kaj birdidoj kaj ovoj. Ili manĝas ankaŭ viandon el ĵus mortigitaj kadavraĵoj.
La neston konstruas en arboj, grandaj arbustoj kaj ofte en branĉarego de diversaj grimpaj vitoj. La ino kutime demetas 4 al 6 ovojn.
Arkadiusz Protasiuk
Arkadiusz Protasiuk (naskiĝis la 13-an de novembro 1974 en Siedlce, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola aviadisto, kapitano piloto de la Pola Militistaro.
Naama
Naama estas hebrea virina nomo.
Arkadiusz Protasiuk
Kiel infano translokiĝis kun la familio de la naskiĝloko al Ząbkowice (la kvartalo de Dąbrowa Górnicza), kaj poste al Olkusz. En 1993 iĝis abituriento de aviada liceo en Dęblin. En 1997 kun distingo finis samloke Superan Oficiran Lernejon de Aer-Fortoj. Samjare ekservis en la 36-a Speciala Regimento de la Transporta Aviado, ekde 2008 komandanto de la skipo de Tu-154M. Li estis piloto de la majstra klaso, posedis rajtigon flugi tage kaj nokte kiel komandanto en aviadiloj Tu-154M kaj Jak-40. Li ĝenerale traflugis 3531 horojn, en la aviadilo Tu-154M - 2907, en tio kiel komandanto - 445. En 2005 finis teorian kurson por la licenco de ATPL(A) (Airline Transport Pilot License), pretiganta fari internaciajn flugojn.
Naama
Du homoj en la Biblio nomiĝas Naama: filino de Lemeĥ (Genezo 4:22), kiu laŭ unu tradicio estis ankaŭ la edzino de Noa, kaj edzino de Salomono.
Arkadiusz Protasiuk
Arkadiusz Protasiuk finis en 1999 politikologion ĉe la Universitato de Varsovio. En 2003 postdiploman studon ĉe la Kibernetika Fakultato de Militista Teknika Akademio pri la eŭropa projekto kaj nacia sekureco.
Naama
Naama estas ankaŭ la nomo de loko menciita en la libro Josuo.
Arkadiusz Protasiuk
La 12-an de aŭgusto 2008 estis la dua piloto kun prezidento Lech Kaczyński fluganta al Kartvelio. Dum la flugo ambaŭ pilotoj rifuzis ŝanĝi alteriĝ-lokon de Ganĝa en Azerbajĝano al Tbiliso.
Komence de 2010 ĉeestis humanitaran helpon al viktimoj de la tertremo en Haitio en 2010. Revenante sukcese alteriĝis sur armea aviadilejo en Varsovio kun damaĝita stirilo en Tu-154M n-ro 101. Februare 2010 kun la skipo estis distingita de generalo Andrzej Błasik.
Provinco Loveĉ
La provinco Loveĉ (Област Ловеч; vidu la artikolon oblasto) - situas en la centro de Bulgario, nordoriente de la provinco Sofio, kiu preskaŭ ĉirkaŭas la bulgaran ĉefurbon. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 170 000 homoj, el kiuj pli-malpli 30 procentaĵoj vivas en la administra centro Loveĉ. La provinco kovras areon de 4 128 kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 8 municipoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo OB.
Novaj versaĵoj
Novaj Versaĵoj estas kolekto de poeziaĵoj de Miĥail Lermontov, tradukitaj en Esperanton el la rusa de Bela Manto (Boris Mirski). La libro eldoniĝis en 1912 ĉe Presa Esperantista Societo (PES) en Parizo kaj ampleksas 92 paĝojn.
Traktato de Versailles (1768)
La Traktato de Versailles aŭ de Versajlo estis traktato subskribata en Versailles la 15an de majo 1768. Laŭ ĝi Korsiko restis laŭjure posedo de la Ĝenova Respubliko sed fakte, ĝi estis okupita kaj administrita de Francio, ĉar oni cedis nur la plenumon de la suvereneco, kaj ne la suverenecon mem: en la teksto, "cédé" estis ankaŭ maskuleno singulara. Korsiko estas la ununura teritorio sub aktuala suvereneco de Francio, en 2014, kies posedo fare de Francio ne estas aktita en traktato, inklude la transmarajn teritoriojn.
NGC 35
NGC 35 (aliaj indikoj — PGC 784, MCG -2-1-33, NPM1G -12.0011, IRAS00086-1217) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Poienița
Poienița estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
30051 Jihopark
30051 Jihopark estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Grasacido omego-3
Grasacidoj omego−3, ankaŭ nomitaj grasacidoj ω−3 aŭ grasacidoj n−3, estas polinesaturitaj grasacidoj karakterizitaj per la ĉeesto de duobla ligo je tri atomoj for de la fina metilogrupo en ilia kemia strukturo. Ili estas vaste distribuitaj laŭ naturo, estante gravaj konsistigantoj de metabolo de lipidoj bestaj, kaj ili ludas gravan rolon en la homa dieto kaj en homa fiziologio.
Grasacidoj omego−3 estas gravaj por normala metabolo. Mamuloj ne povas sintezi la esencajn grasacidojn omego−3 ALA kaj devas akiri ilin per dieto, kiun ili tiam povas uzi por formi la longĉenajn grasacidojn omego−3, EPA.
Fontoj
La tri specoj de grasacidoj omego−3 implikitaj en homa fiziologio estas alfa-linolenata acido (ALA), trovebla en plantoleoj, kaj ejkosapentaenoika acido (EPA) kaj dokosaheksaenoika acido (DHA), ambaŭ ofte troveblaj en maraj oleoj. Maraj algoj kaj fitoplanktono estas ĉefaj fontoj de grasacidoj omego−3. Komunaj fontoj de plantaj oleoj enhavantaj ALA inkluzivas juglandojn, manĝeblajn semojn, salvion, algoleo, linoleo, oleo el Plukenetia volubilis, Echium plantagineum-oleo kaj kanaboleo, dum fontoj de bestaj grasacidoj omega−3 inkludas fiŝojn, fiŝoleojn, ovojn de kokinoj, kalmarojn kaj oleon de krilo.
1630-aj jaroj
La 1630-aj jaroj estas la jardeko de jaroj 1630 al 1639.
Bonifaco la 5-a
Bonifacio la 5-a, naskiĝinta en Napolo, estis papo ekde la 23-a de decembro 619 ĝis la 25-a de oktobro 625.
Pri tiu papo malmulto estas konata. La tradicio diras, ke li tre laboris por la kristanigo en Anglio kaj ke li faris la urbon Canterbury sidejo de arkidiocezo.
Vidu ankaŭ
listo de papoj
América Dourada
América Dourada estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 15.961 enloĝantojn en 2010.
América Dourada signifas en la portugala Ora Ameriko.
Himbergen
Himbergen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de la administra komunumaro Samtgemeinde Bevensen-Ebstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Historia Muzeo (Pjongjango)
La Historia Muzeo en la Nord-Korea ĉefurbo Pjongjango estas muzeo de la historio de Koreio el la Ŝtonepoko al la japana kolonia periodo. Ĝi estas unu el la plej gravaj muzeoj de la urbo.
Historio
La muzeo estis fondita en decembro 1945 kaj komence la muzeo lokiĝis en la Moran Monteto. La muzeo ŝanĝis lokon en 1977 al la Kim Il-sung Placo ,oriente de Sungri Strato.
Ekspoziciejo
La ekspoziciejo enhavas proksimume 4000 artikolojn, inkluzive pentraĵojn, vestaĵojn, armilojn, juvelojn, ŝipo-modelojn, monerojn kaj historiajn leterojn.
Porte Dauphine (Tramtransporto en Parizo)
Porte Dauphine [pɔʁt dofin] estas estonta haltejo de tramvojo T3b, situanta en la 16-a arondismento de Parizo.
10634 Pepibican
10634 Pepibican estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov ; en Ondřejov ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstrohungara, kaj poste ĉeĥa futbalisto Josef ("Pepi") Bican (1913 — 2001) proklamita kiel plej bona antaŭ-centrulo de la jarcento fare de la Internacia Fereracio de la Historiistoj kaj Statikistoj de la Futbalo. Li reprezentis Aŭstrion en 19 internaciaj matĉoj kaj Ĉeĥoslovakion en 14 ; li atingis pli ol 5000 golojn en sia kariero. Post sia emeritiĝo li interesiĝis al astronomio.
Tokana
Tokana estas naturalisma arta lingvo kreita de Matt Pearson. La lingvo havas ergativan strukturon.
Ekzemplo:
Eksteraj ligiloj
http://mpearson.narod.ru/tok.toc.html
Kanado en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato, kiu gastigis la antaŭan vintran olimpikon de 2010 en Vankuvero - tie la kanada teamo atingis la unuan rangon.
Tiridato la 1-a (Armenio)
Tiridato la 1-a (en la armena: Տրդատ Ա ) Reĝo de Armenio inter la jaroj 53 kaj 75 kaj laŭ kelkaj historiistoj ĝis la fino de la 1-a jarcento, kun mallonga interrompo en la jaro 54 kaj alia pli longa inter la jaroj 58 kaj 62. Li estis filo de Vonones la 2-a de Partujo kaj frato de Vologases la 1-a, imperiestroj de Partujo. Li establis la arsakidan dinastion en Armenio.Kun la helpo de partiaj trupoj kaj loka subteno, Tiridato venkis la kartvelan reĝon Radamisto (filo de la reĝo de Iberio) protektata de la Romia Imperio. Profitante epidemion kiu devigis la retiriĝon de la partanoj, Radamisto provizore rekuperis la tronon kaj subpremis la popolon pro la helpo kiun ĝi donis al Tiridato. Tiam, Tiridato gvidis ribeliĝon kontraŭ Radamisto kaj definitive venkis lin. Tacito rakontas ke Tiridato savis el la rivero Arakso al Zenobia, la gravediĝinta edzino de Radamisto, kiu celis droniĝi antaŭ esti kaptita de la partanoj. Tamen, li dece kondutis antaŭ Zenobia kaj ŝia filo, laŭ la reĝa digno.
Torrejón el Rubio
Torrejón el Rubio (Tureto de la Blondulo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Estas dek vilaĝoj en la provinco kies nomoj komencas per derivaĵoj el la hispana vorto “torre”, turo, kiel pruvo de la iama graveco de loĝado ĉe defenda konstruaĵo.
Distrikto Sopron (historia)
La Historia Distrikto Sopron [ŝopron] (hungare  Soproni járás) estis distrikto en Hungara reĝlando, en Sopron (historia departemento). Ĝi situis sur ebenaĵo, sur montaro, sur montetaro en la nordokcidenta parto de la departemento (same en la nordokcidenta parto de la lando). Apartenaĵo de la distrikto estis ankaŭ parto de lago Fertő.
Torrejón el Rubio
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Torrejoniegos. La censita populacio en 2009 estis de 614 loĝantoj.
Distrikto Sopron (historia)
La distrikta ĉefurbo estis Sopron, kiu estas urbo, tamen laŭjure ĝi apartenis rekte al la lando (nek apartenaĵo de distrikto, nek apartenaĵo de departemento). En la distrikto loĝis 44 606 homoj (nature sen Sopron). La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, vitoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.
Torrejón el Rubio
Situo
Torrejón el Rubio estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Monfragüe, je altitudo de 290 m; je 55 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 105 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. Plej proksimaj urboj estas Plasencia je 42 km kaj Trujillo je 40. La areo de ties teritorio estas de 221,88 km².
Distrikto Sopron (historia)
Historio
Tiu distrikto funkciis ĝis Traktato de Trianon, poste estis aldonita grandparte al Aŭstrio. Tamen okazis escepta referendumo, kie oni decidis pri redono de Sopron kune kun iom da vilaĝoj. La hungara parto iĝis Distrikto Sopron.
Komunumoj
En Hungario:
Torrejón el Rubio
Historio
El la Prahistorio devenas la interesaj steleoj el granito dekoritaj, kiuj aktuale konserviĝas en la Provincia Muzeo de Cáceres.
Distrikto Sopron (historia)
Komunumoj
En Aŭstrio:
Torrejón el Rubio
Historio
La deveno de tiu loko estas en la mezepoka Reconquista, kiu permesis koloniigi teritoriojn samtempe al la kristana konkero super islamanoj. La reloĝado de Torrejón el Rubio okazis ĉirkaŭ 1230 proksimume. Legendoj parolas pri iu Pedro Ruvio, hidalgo el Kastilio kiu setlis ĉe fruktoĝardeno kun tureto, kio nomigus la estontan vilaĝon. Ĉirlaŭ la 13a jarcento, la loko estus gastejo por veturantoj aŭ paŝtistoj survoje el Plasencia al Trujillo (Cáceres) aŭ reen.
Ĉirkaŭ la 16a jarcento Torrejón sendependiĝus kaj tiam oni ekkonstruus la preĝejon de San Miguel Arcángel.
Aktuale Torrejón el Rubio estas vilaĝo tute turisma, ene de la suda parto de la Nacia Parko de Monfragüe.
Ekonomio
Agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafo kaj iom kapro kaj porko).
Tominian
Tominian estas arta lingvo kreita de Heather Dunn en 1996. Ĝi estas bazita sur ŝemidaj lingvoj. Ŝajne la aŭtoro forlasis la projekton nefinita.
Eksteraj ligiloj
https://web.archive.org/web/20050116051800/http://members.tripod.com/~Keolah/conlang/north.html
The Philosophy of Andy Warhol
The Philosophy of Andy Warhol (From A to B & Back Again) (La filozofio de Andy Warhol (el A al B & reen)) estas libro de 1975 de la usona artisto Andy Warhol (1928-1987). Ĝi estis unuafoje publikigita de Harcourt Brace Jovanovich.
La libro estas aro de mem-konsciaj ironiaj "citeblaj citaĵoj" pri amo, belo, famo, laboro, sekso, tempo, morto, ekonomiko, sukceso, kaj arto, inter aliaj temoj, el la "Princo de Poparto". Ĝi havas enkondukon kaj estas dekkvinĉapitra kaj 241paĝa.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
La 29-an de novembro 1947 la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj, kunside en Novjorko, aprobis la Rezolucion 181, kiu rekomendis planon por solvi la konflikton inter judoj kaj araboj en la regiono Palestino, kiu troviĝis tiam sub brita administrado. La plano de la UN proponis disdividi la okcidentan parton de la Mandato en du ŝtatoj, unu juda kaj alia araba, kun areo, kiu inkludis Jerusalemon kaj Betleĥemon, sub internacia kontrolo. La malakcepto de la brita registaro realigi tiun planon, kun la samdirekta malakcepto fare de la arabaj landoj de la regiono, rezultis en enlanda milito en la teritorio de la Brita Mandato Palestino kiu eksplodis la tagon post la voĉdonado de la Plano, al kio sekvis la Arab-israela milito de 1948 kaj la sinsekvaj kontraŭstaroj inter araboj kaj judoj kiuj daŭras ĝisnune.
The Philosophy of Andy Warhol
Historio
Warhol subskribis du libro-kontraktojn en 1974 kun Harcourt, unu por The Philosophy kaj la dua por biografio de Paulette Goddard, kiu estis fine verkita.
Brousse (Creuse)
Brousse estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 36 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Universitato de Wageningen
La Universitato de Wageningen aŭ Wageningen Universitato kaj Esploro (Wageningen University & Research, Wageningen UR) estas nederlanda universitato kaj esplorinstitutaro en Wageningen.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Kreo de la plano
La Unuiĝintaj Nacioj nomumis Specialan Komitaton por Palestino kun la misio solvi la disputon inter judoj kaj araboj de Palestino, nome la UNSCOP, komponita de reprezentantoj de dekunu landoj. Por garantii la neutralecon de tiu komitato, oni decidis ke neniu el la grandaj potencoj estu reprezentata. Post variaj monatoj de esplorado pri la situacio en Palestino, la UNSCOP faris oficialan informon en la 31a de aŭgusto 1947. La majoritato de la landoj de la komitato (nome Kanado, Ĉeĥoslovakio, Gvatemalo, Nederlando, Peruo, Svedio kaj Urugvajo) rekomendis la kreadon de du separataj ŝtatoj, unu araba kaj alia juda, kun Jerusalemo sub internacia administracio. Aŭstralio sindetenis, kaj la cetero de la landoj de la komitato (nome Barato, Irano kaj Jugoslavio) apogis la kreadon de unusola ŝtato kiu inkludus ambaŭ popolojn.
Brousse (Creuse)
Geografio
Brousse etendiĝas sur 3,63 km², kaj havis 36 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Universitato de Wageningen
La universitato establiĝis en 1876 kiel Rijkslandbouwschool ( Regna Agrikulturlernejo) kaj ekzistas ekde 1998 kiel Wageningen Universitato kaj Esploro.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Kreo de la plano
En la 29-a de novembro 1947, la Plenuma Asembleo de la UN —sub prezidanteco de la brazila Osvaldo Aranha— voĉdonis la planon de dispartigon rekomendita de la UNSCOP, kun fina rezulto de 33 voĉdonoj favore, 13 kontraŭaj kaj 10 sindetenoj, kaj oni faris korektojn al la proponitaj limoj inter la du ŝtatoj. La dispartigo ekvalidiĝus tuj post la retiriĝo de la britol. La rezolucio ne atentis pri disponoj por plenumi la Planon, kio havos konsekvencojn poste, ĉar ne eblis apliki ĝin. Usono kaj Sovetunio estis inter kiuj voĉdonis favore al la rezolucio.
The Philosophy of Andy Warhol
Historio
The Philosophy estis fantomverkita de la kutima kunlaboranto de Warhol, nome Pat Hackett, kaj gazeteldonisto de Interview nome Bob Colacello. Multo de la materialo estis elprenita el registritaj intervjuoj kiujn Hackett faris kun Warhol specife por la libro, kaj ankaŭ el konversacioj kiujn Warhol registris inter li mem kaj Colacello kaj Brigid Berlin.
Brousse (Creuse)
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Brousse apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Universitato de Wageningen
Dum la studojaro 2010/2011 la universitato havis ĉirkaŭ 8 000 studentojn el pli ol 160 diversaj landoj.
The Philosophy of Andy Warhol
Historio
Warhol propagandis la libron en Septembro 1975 per naŭurba veturado, sekvite de haltoj en Italio, Francio kaj Anglio.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Voĉdonado de la rezolucio
La 33 landoj (58%) kiuj voĉdonis favore de la rezolucio 181 estis: Aŭstralio, Belgio, Belorusio, Bolivio, Brazilo, Kanado, Ĉeĥoslovakio, Kostariko, Danio, Domingo, Ekvadoro, Usono, Filipinoj, Francio, Gvatemalo, Haitio, Nederlando, Islando, Liberio, Luksemburgo, Novzelando, Nikaragvo, Norvegio, Panamo, Paragvajo, Peruo, Pollando, Svedio, Sudafriko, Sovetunio, Ukrainio, Urugvajo kaj Venezuelo.
Brousse (Creuse)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Anaïs Brunet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Voĉdonado de la rezolucio
La 13 landoj (23%) kiuj voĉdonis kontraŭ la Rezolucio 181 estis: Afganio, Sauda Arabio, Kubo, Egiptio, Grekio, Barato, Irano, Irako, Libano, Pakistano, Sirio, Turkio kaj Jemeno.
Brousse (Creuse)
Monumentoj
Ekzistas en Brousse kastelo de la 15-a jarcento kaj preĝejo de la 13-a jarcento.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Voĉdonado de la rezolucio
La landoj kiuj sindetenis estis 10 (la 18%): Argentino, Kolombio, Ĉilio, Ĉinio, Salvadoro, Etiopio, Honduro, Meksiko, Unuiĝinta Reĝlando kaj Jugoslavio. Tajlando forestis dum la plenuma sesio.
Brousse (Creuse)
Administrado
Brousse apartenas al la kantono de Auzances, kies ĉefurbo estas Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Gedeon Fráter
Gedeon Fráter, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fráter Gedeon estis hungara dirigento, helpekzercisto.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Voĉdonado de la rezolucio
La majoritato (13) de la 20 iberamerikaj landoj voĉdonis favore de la dispartigo. Ses landoj sindetenis kaj nur unu (Kubo, sub la prezidanteco de Ramón Grau San Martín) voĉdonis kontraŭ.
Gedeon Fráter
Gedeon Fráter naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gedeon Fráter studis en la nacia muziklernejo en sia naskiĝurbo inter 1937 kaj 1941. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Lajtha kaj János Ferencsik. Jam dum la studentaj jaroj li estis helpekzercisto en la Budapeŝta Operejo. En 1942 li ricevis statuson. Post 4 jaroj li edziĝis, pere de tio li iĝis edukpatro de László Márkus. Inter 1949 kaj 1983 li estis dirigento de la al Operejo, plej ofte pri baletoj. En 1983 li pensiuliĝis, tamen foje-foje li dirigentis plu jardekon. Li ricevis 3 premiojn inter 1952 — 1983.
Postmorte aperis dokumento, laŭ tio supozeble, sed ne pruvita li estis sekreta informisto.
Plano de UN por la dispartigo de Palestino
Reagoj al la plano
Ankaŭ la Irguno de Menaĥem Begin kaj la Leĥi (konata de ties kontrauantoj kiel la Stern Gang), kiu estis luktantaj kontraŭ la britoj, malakceptis la Planon de Dispartigo. Begin avertis ke la dispartigon ne havigus la pacon ĉar la araboj atakos la malgrandan ŝtaton Israelo, kaj deklaris «En la venonta milito ni devos esti solaj, ĝi estos milito por nia ekzistado kaj nia estonteco.» Li asertis ankaŭ «''la duonigo de nia patrío estas kontraŭleĝa. Neniam ĝi estos agnoskita.''» Begin estis konvinkita ke la kreo de juda ŝtato permesos la teritorian etendon «post la elverŝado de multa sango».
Laŭ la israela historiisto Simha Flapan, estas mito kredi, ke la cionistoj akceptis la dispartigon de Palestino kiel engaĝigo, abandonis sian ambicion havi la tutan Palestinon kaj agnoskis la rajton de la palestinanoj havi sian propran ŝtaton. Flapan asertis, ke liaj esploroj indikas, ke la akcepto estis nur taktika manovro por eviti la kreadon de la palestina ŝtato kaj etendi la teritoriojn atribuitajn al la juda ŝtato fare de la Unuiĝintaj Nacioj.
Apenaŭ du semajnojn post la aprobo de la rezolucio de la UN, en publika kunsido okazigita en la 17a de decembro, la Araba Ligo aprobis alian rezolucion kiu absolute malakceptis tiun de UN kaj en kiu ĝi avertis ke, por eviti la plenumon de la plano de dispartigo, ĝi uzos ĉiajn rimedojn atingeblajn, inklude armitan intervenon. La araba minaco, kiun finfine okazos, ne havis respondon de la flanko de Unuiĝintaj Nacioj.
La Unuiĝinta Reĝlando malakceptis apliki la planon de dispartigon, argumentante, ke ĝi estas neakceptebla por ambaŭ koncernaj flankoj. Kiam la ministro de Eksterlandaj Aferoj nome Ernest Bevin ricevis la proponon de dispartigon, li ordonis tuje ke oni ne apliku al la araboj, kaj la Plano estis arde debatita en la Parlamento. La Unuiĝinta Reĝlando malakceptis krome kunhavi la administradon de Palestino kun las Unuiĝintaj Nacioj dum la periodo de transiro rekomendata de la plano, kaj abandonis Palestinon en la 15a de majo 1948, dato en kiu devis kaj fakte finis la brita mandato kaj unu tagon post David Ben Gurion legis la Deklaron de sendependeco de Israelo en la Muzeo de Tel Avivo (antaŭita unu tagon de la eliro de la brita Alta Komisaro por ke ĝi ne koincidu kun la ŝabato). En tiu sama sesio de la Konsilio de la Popolo oni profitis la okazon por nuligi la subpremajn kaj kontraŭenmigradajn de la Brita Mandato, kiuj limigis la enmigradon de judoj al Palestino.
Kelkajn semajnojn antaŭ la voĉdono de la Plano de dispartigo, en intervjuo publikita en la egipta ĵurnalo Aĥbar el-Ĝom en la 11-a de oktobro 1947, la ĝenerala sekretario de la Araba Ligo, nome Azzam Paĉá, lanĉis tiun averton: «Persone, mi esperas ke la judoj ne devigus nin al la milito, ĉar ĝi estus milito de formorto kaj de terura amasbuĉado, komparebla al la detruego faritaj de la mongoloj kaj de la krucmilitoj.» Tiu deklaro estis ofte datata neĝuste en la 15a de majo 1948, kaj uzita kiel pruvo ke la araboj planis nuligi la ŝtaton Israelo. La estonta estro de la palestina rezistado, Ahmed Ŝukeiri, asertis ke la invado havs kiel celo «la nuligon de la hebrea ŝtato» kaj la islama universitato de Kairo proklamis la ĝihadon kontraŭ la cionismo.
Ekster Palestino kaj la araba mondo, la nasko de la juda ŝtato trafis apogon universale favoran, kaj en Okcidento kiel en la bloko de komunistaj landoj. En la nokto de la 15-a de majo 1948, la armeoj de Egiptio, Transjordanio, Sirio, Libano kaj Irako trapasis la landlimojn kaj komencis la invadon de Palestino. La unua arab-israela milito estis komencinta.
Kabo Aguljas
Kabo Aguljas estas kabo en la sud-afrika provinco Okcidenta Kabo kaj la plej suda loko de Afriko.
Ĝia nomo venas el la portugala lingvo (Cabo das Agulhas) kaj signifas Nadla Kabo aŭ Kabo de la Nadloj. Certe ne la formo, kiu neniel estas nadla, influis la nomon, sed la akraj rokoj ĉirkaŭaj. Alia etimologia teorio baziĝas sur la fakto, ke la kompasa nadlo tie montras precize al la norda poluso; sed ĝi ne estas tre konvinka.
Dances with Wolves
Dances with Wolves ("Dancas kun Lupoj" en la angla lingvo) estas 1990-jara eposa filmo kiu rakontas pri usona kavaleria oficiro de la Usona Enlanda Milito kiu vojaĝas okcidenten preter la usona landlimo apud siua tribo. Ĝi estis disvolvita de reĝisoro kaj aktoro Kevin Costner dum 5 jaroj, kaj gajnis 7 Akademiajn Premiojn, inkluzivante premion por plej bona filmo. Multe de la dialogo estas en la lakota lingvo kun subtekstaĵoj, rara por filmo de tiam.
Sankta koro de Jesuo
La festo de la plej sankta koro de Jesuo (latine: Sanctissimum Cor Jesu), ofte nur nomata festo de Sankta Koro aŭ sankta koro de Jesuo, preskribiĝis por la tuta romkatolika eklezio per dekreto de Pio la 9-a (23-a de aŭgusto 1856). Ekde 1889 ĝi estas festo unuaranga.
Ĝi festatas la vendredon ok tagojn post la ĵaŭda Kristokorpa Festo (do la trian vendredon post pentekosto). La koro simbolu la senfinan amon de la filo de Dio Jesuo Kristo por la homoj.
Historio
Jam antaŭe ekzistis tiaj festoj, sed nur en eklezieroj: festadpermesoj papaj por Pollando-Litovio estis de 1765, por la hispanaj kaj portugalaj reĝlandoj de 1779, por Ameriko de 1804, por la Sankta Lando de 1819 ktp.
La adorestimo de la "Tre Sankta Koro" kontraŭbatalitis de du flankoj: de la jansenistoj kaj de la klerismuloj. Grandan estimon havas la festo ĝis hodiaŭ en Tirolo: ĉar tie ĉiun jaron surmonte brulas fajretoj en la festotago kaj memorigas ankaŭ la iaman okupadon fare de napoleonaj trupoj.
Litanio
Por la plejsankta koro de la Sinjoro ekzistas ankaŭ propra litanio, en kiu la koro de Jesuo en epitetoj jene priskribatas respektive difinatas:
Saint-Piat (stacidomo)
Saint-Piat estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Saint-Piat, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Sendrata telegrafio
Sendrata telegrafio, aŭ malpli ofte senkabla telegrafio, signifas telesendon de telegrafiaj signaloj pere de radio ondoj; pli specifa termino por tio estas radiotelegrafio. Antaŭ ĉirkaŭ 1910 kiam radio iĝis dominanta, la termino sendrata telegrafio estis uzata ankaŭ por variaj aliaj eksperimentaj teknologioj por elsendi telegrafiajn signalojn sen dratoj, kiel pere de elektromagneta indukto, aŭ grundokonduktaj telegrafiaj sistemoj.
8661 Ratzinger
8661 Ratzinger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
NGC 36
NGC 36 (aliaj indikoj — PGC 798, UGC 106, MCG 1-1-43, ZWG 408.40, IRAS00088+0606) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
8661 Ratzinger
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana kardinalo Joseph Ratzinger, kiu estis papo de 2005 ĝis 2013 sub la nomo de Benedikto la 16-a. En 1998 li permesis esplorojn en la arkivoj de Vatikano por enketi pri la faritaj kontraŭ Galilejo kaj aliaj mezepokaj sciencistoj.
NGC 36
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Alfa-radiado
Alfa radiado aŭ alfa partikloj (simbolo α) estas aro da partikloj elsenditaj kun granda energio dum la malintegriĝo de kelkaj tipoj de radiaktivaj atomoj. Ĝi estas tipo de joniga radiado. Ili estas formitaj de protonoj kaj du neŭtronoj, unuigitaj tiel ke fakte ili formas la nukleon de atomo de heliumo, pro kio ili povas esti simbolitaj per He2+.
Pro sia tre granda maso kaj sia ŝargeco, la alfa-partikloj estas rapide sorbitaj, kaj vojaĝas en la solidaj medioj dum tre mallonga distanco. Ili do estas haltigitaj de tre maldikaj sorbiloj, kaj eĉ ne kapablas trairi la plej eksteran tavolon de la haŭto. Tamen, dum tiu vojo la jonigado estas tre alta, kaj tial se substanco, kiu estas elsendonta tiun alfa-radiadon, eniras en la korpon, ekzemple pro enspirado aŭ ensorbo, la damaĝo povas esti sufiĉe alta (modifo de kromosomoj, kancero, ktp).
Akita-hundo
Akita-hundo (秋田犬 [Akita inu]) estas tipe japana hundo. Ĝi estas unu el la sep hundoj (nun vivas ses), kiujn oni oficiale agnoskis kiel japanaj naturaj trezoroj.
Akita-hundo estas sola granda hundo inter tiuj ĉi ses hundoj.
Origino de la nomo
Akita-Hundo estis tiele nomita, ĉar ĝi estis bredita ĉefe en Gubernio Akita (Nordo en la japana ĉef-insulo Honŝu).
La ideogramo 犬 (Inu) estas legebla ankaŭ kiel Ken en japana lingvo. Tial iuj japanoj diras la hundon kiel Akita Ken, ne kiel Akita Inu. Sed Akita Inu estas rekomendinda por eviti miskomprenon, ĉar Akita Ken en japana lingvo povas signifi ankaŭ Gubernion Akita.
Aspekto
Ĝi havas ofte ruĝec-brunan koloron, sed ekzistas ankaŭ nigra aŭ blanka hundoj.
Ĝia tipa aspekto estas triangule starantaj oreloj, ronde supren kurbiĝanta vosto.
Karaktero
Akita-hundo estis iam bredata kiel luktohundo aŭ ĉashundo. Ĝi havas fortan fizikan kapablon kaj estas fidela al la mastro. Oni nun havas ĝin ofte kiel garda hundo.
Historio
Akita-hundo havas sian originon en hundoj por ĉasistoj en la regiono Tôhoku (norda parto de la japana ĉef-insulo Honŝu). Sed la hundraso akita-hundo ne havas tiom longan historion—ĉirkaŭ cento da jaroj.
En la malfacia tempo dum la dua mondmilito, ankaŭ Akita-hundoj suferis severan tempon. Tiuj ĉi grandaj hundoj bezonas multe da manĝaĵo, eĉ en la tempo, kiam mankis manĝaĵoj por homoj mem.
Post la dua mondomilito restis nur dek kaj iom da pursangaj akita-hundoj. Sed nun ili estas vaste bredataj en Japanio.
Usona Akita
Post la dua mondomilito usonaj soldatoj, kiuj okupacie venis al Japanio, kunportis akita-hundojn al sia hejm-lando. Kaj el tiuj hundoj devenas la usona akita-hundo. JKC (ja) (en) (Japan Kennel Club) kaj iuj ekster japanaj hundo-rilatoj organizoj vidas la akita-hundon en Japanio kaj la akita-hundon en Usono kiel du diferancaj hundrasoj, dum aliaj ekster japanaj organizoj ofte ne distingas inter ambaŭ.
Árpád Töhötöm Szabó
SZABÓ Árpád Töhötöm [sabo:] estas rumania hungara etnografo. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 28-an de oktobro 1975.
Biografio
Árpád Töhötöm Szabó diplomitiĝis pri fakoj hungara lingvo kaj literaturo-etnografio en UBB de Kluĵo (1999), kiun li plikompletigis en Debreceno kaj Budapeŝto (1997, 1999). De februaro 2005 li lekcias en Katedro de Hungara Etnografio kaj Antropologio de UBB de Kluĵo.
Rudolf Steiner (arĥitekto)
Johann Friedrich Rudolf STEINER (naskiĝinta la en Braunschweig, mortinta la  en Vajmaro) estis kortega arĥitekto kaj konstrukonsilisto en Vajmaro.
Provizoĉeno
Provizoĉeno estas sistemo de organizoj, homoj, agadoj, informoj, kaj resursoj/rimedoj implicitaj en movado de produkto aŭ servo de provizanto al kliento. Provizoĉenaj agadoj implicas transformon de naturaj resursoj/rimedoj, krudaĵojn kaj komponantojn en pretan produkton, kiu estas liverata al la fina kliento. En rafinitaj provizoĉenaj sistemoj, uzitaj produktoj povas reeniri la provizoĉenon ĉe iu punkto, kie restanta valoro estas reuzebla. Provizoĉenoj interligas valorĉenojn.
Rudolf Steiner (arĥitekto)
Vivo
Karierkomence Steiner estis kontrolisto ĉe la brunsvika kortego antaŭ veno ĉirkaŭ la jaro 1770 je Sondershausen. En 1774 li vokitis post la brulkonsumiĝo de la Urba kastelo Vajmaron posteulonte la princan landan ĉefkonstruiston Johann Gottfried Schlegel; tiu ĉi ĵus perdis la gracon de la superuloj. En 1779 la en 1825 forbrulinta Kortega teatrejo starigitis laŭ la steiner-aj planoj. Li ankaŭ faris la t.n. Pompejan benkon kiu estiĝis en 1799 laŭ plano de 1797. , kaj la kortegĝardenista domo, la posta Liszt-domo. Krome Steiner ekpensis en 1786/87 salonegon kiel posteulaĵon de la oranĝejo el kio poste iĝis la Templanejo. Inter 1789 kaj 1803 li laboris kiel ankaŭ Johann August Arens, Nikolaus Friedrich von Thouret kaj Heinrich Gentz denove en la konstruservo de la vajmara kastelo. En 1790/91 faritis la t.n. Poseck-domo kiu nun gastigas la Muzeon pri pra- kaj protohistorio de Turingio. Li ĝin nur planis ĉar responsis pri la starigo Anton Georg Hauptmann. Ekster tio Steiner partoprenis la konstruadon de la Goetan teatrejo en Bad Lauchstädt. Menciindas el ties kreiveco same la Bertuch-domo, el la jaroj 1780/82 kies pligrandiĝon organize kontinuigis Johann Christian Heinrich Schlüter.
Liszt-domo, Poseck-domo kaj Pompeja benko estas ŝajne la atestiloj nuraj pri rekta konstruresponso de Steiner. Ankaŭ filo lia Carl Friedrich Christian Steiner arĥitektis kiu ankaŭ engaĝiĝis ĉe Ilm-parko. Steiner okupiĝis ankaŭ pri la evoluigo de malbruligeblaj tegmentoj. Krom publikigaĵoj pri konstruteĥniko ankaŭ verkoj pri insektoj metitis je ties aŭtoreco. Sed ili ĉiuj malbonegajn recenzojn gajnis. Li ankaŭ elpensis t.n. Helikan fornon (Schneckenofen) kiu ebligis lignoŝparan funkcion kaj la unuan fojon priskrbitis en la jaro 1791.
Ostróda
Ostróda (antaŭa pola nomo: Ostród; germane: Osterode; en praprusa: Austrāti) estas urbo en provinco (vojevodio) Varmio-Mazurio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Ostróda. Ĝis la jaro 1945 la provinca teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj estis la suda parto de la historia regiono Orienta Prusio.
Bentofilo
Bentofiloj (Benthophilus), estas la specioj de genro de Nigramar-kaspiaj fiŝoj en la familio Gobiedoj (Gobiidae).
Ili estas distribuataj en nesalaj kaj saletaj akvoj de akvobasenoj de la Nigra Maro, la Kaspia Maro kaj la Azova maro, ĝis salenhavoj de ĉirkaŭ 20 ‰. Ili tipe vivas en habitatoj kiel en profundaj akvoj de Kaspio (salenhavoj de ĉirkaŭ 13 ‰) kaj en la deltoj, estuaroj kaj marbordaj akvoj de la Nigramar-kaspiaj areoj.
Ostróda
Historio
La terenoj sur kiun nun troviĝas la urbo, de la 16-a jarcento estis nomitaj la Supra Prusio (germane Oberland aŭ polnisches Oberland (pole polskie Pogórze). En la jaro 1519 dum la pol-teŭtona milito (1519-1521) la urbo estis kaptita de armeo pola reĝo Sigismondo la 1-a (Pollando) (1467-1548). La prusia princo Albreĥto (Prusio) kiel feŭdo de Pollando omaĝe al pola reĝo Sigismondo la 1-a (Pollando) genuis en Krakovo en la jaro 1525 antaŭ la pola reĝo kaj pagis al li tributon. En la jaro 1628 la urbon okupadis svedoj. Dum la jaroj 1633-1639 la urbon estris, ĝis sia morto 'Jan Chrystian (1591-1639), la princo de du sileziaj urboj Brzeg kaj Legnica - li estis el dinastio Piastoj. En la jaro 1656 la urbon kaptis kaj priŝtelis tataroj, kaj poste la sveda armeo dum tiel nomata la Sveda diluvo (vidu la apudan mapon). El la jaro 1707 devenas informoj pri la apero en la urbo de la unuaj judaj setlantoj. Judoj okupadis ĉefe pri komerco, ekzemple vendado de brutaro, sed ankaŭ estis inter ili la metiistoj. Dum la Sepjara milito, de la jaro 1758 dum kvar jaroj la urbon okupadis la rusa armeo (vidu la apudan mapon). En la jaro 1788 okazis en la urbo la plej granda en ĝia historio la brulego (incendio), detruiĝis la kastelo kaj plimulto de la urbo.
Bentofilo
Bentofiloj estas malgrandaj fiŝoj, neniam pli grandaj ol 15 cm, kaj kutime pli malgrandaj. Ilia vivodaŭro estas ĉirkaŭ unu jaro. Post frajado ili mortas.
Ostróda
Historio
La disvolvo de la urbo en la 19a jarcento estis ligita kun la konstruo de la Kanalo Elbing-Osterode. Longe Osterode restadis kiel provinca urbeto, malproksime de la centroj. Tamen ĝi estis ankaŭ viva centro de la pola movado por sendependeco. De la jaro 1835 loĝis tie fama pola aganto, pastoro Gustaw Gizewiusz (1810-1848) (de lia familia nomo devenas la nomo de la proksima urbo Giżycko), kiu estis elektita en la jaro 1848 kiel pola parlamentano por la Germana Parlamento. Tamen li subite mortis dum la sama jaro. Por la ekonomia disvolviĝo de la urbo certe helpis en la jaro 1872 la konstruo de fervojo Poznano-Insterburg (La urbo nun estas en Regiono de Kaliningrado en Rusio kaj ĝia nomo estas Ĉernjaĥovsk). La fervoja nodo iom post iom grandiĝis, ekz. aperis fervojlinio al Miłomłyn (1893) kaj Olsztynek (1894). De la dua duono de la 19a jc urbo Ostróda havis la statuson de la garnizona urbo de germana armeo. Dum la jaroj 1900-1910 oni konstruis la urban kanalaron akvodukton kaj gasfarejon kaj la necesan por ili la infrastrukturon. Januare 1945 urbon Ostróda ekokupis Ruĝa Armeo kaj laŭ decido de la Potsdama konferenco eniris Pollandon (vidu la apudan mapon). Dum la bataloj la urbo estis 60% detuita. Dum la sepdekaj jaroj de la 20a jc oni rekonstruis la teŭtonan kastelon. Nun en ĝi troviĝas la regiona muzeo en Ostróda. La nuna nomo de la urbo administre estis decidita la 7an de majo 1946.
Eksteraj ligiloj
<!--
Estas amase tro da fotoj ĉi-tie. Nepre necesus elekti kaj kunordigi kun la teksto...
-->
Bentofilo
Specioj
There are currently 20 recognized species in this genus:
Otmuchów
Otmuchów (Ottmachau) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Nysa (Neisse). Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo.
Kornatice
Kornatice estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 5 km nordokcidente de Spálené Poříčí kaj naŭ kilometrojn sude de Rokycany. Vivas ĉi tie. Sudokcidente de la municipo kondukas fervojlinio 175 Rokycany–Nezvěstice (haltejo Kornatice kaj Kornatice rybník).
Corunca
Corunca [korunka] (hungare Koronka) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio sudoriente de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝo Bozeni.
Ĝis la Corunca kaj Bozeni apartenis al la komunumo Livezeni  ; de tiam ili konsistigas apartan komunumon. Administre ĝi apartenas al la komunumo Livezeni (Mureș).
Loĝantaro
En 1910 Corunca/Koronka havis 911 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1501 (89 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Santa Cruz (Kalifornio)
Santa Cruz (signifante en la hispana, "Sankta Kruco") estas urbo en la ŝtato Kalifornio de Usono. Dum la jaro 2004 ĝi havis 54.700 loĝantojn. La urbo situas en samnoma distrikto Santa Cruz kaj estas ties administra centro. La urba teritorio kovras 40,4 kvadratajn kilometrojn. Santa Cruz situas proksimume 100 kilometrojn sude de San-Francisko ĉe la norda rando de la golfeto de Monterey de la Pacifika Oceano.
Nordokcidente de la urbo troviĝas la teritorio de la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz, en pitoreska situo meze de granda pinarbaro.
Historio
Origine la regiono de Santa Cruz estis loĝata fare de indianoj de la tribo Ohlone. Meze de la 18-a jarcento la hispanaj konkeristoj konstruigis kristanan misiejon, al kiu ili laŭ la kristana festotago "sankta kruco", dum kiu fondiĝis la misiejo (la 28-a de aŭgusto 1791), ricevis la hispanan nomon Santa Cruz.
La misiejo estis la dekdua de entute 21 kristanaj misiejoj en la hispana provinco Alta California ("Supra Kalifornio"). En ili vivis kaj laboris indianoj de la triboj Ohlone kaj poste ankaŭ Jokut, kiuj estis konvertitaj al la kristana kredo. Dum la jaro 1818 la misiejo estis dumtempe forlasita pro timo de pirata atako. Oni vokis hispanajn kamparanojn kaj soldatojn de la proksimeco, por la celo ke ili gardu kaj defendu la misiejon, sed anstataŭe ili mem prirabis kaj parte detruis ĝin. Dum la sekvaj jaroj tertremoj plue detruis la konstruaĵojn, kaj meze de la 19-a jarcento la misiejo estis definitive forlasita. La nomon "Santa Cruz" tamen transprenis la ĉirkaŭe ekestintaj kamparanaj setlejoj. La lokaj indianoj estis minacitaj kaj forpelitaj de la hispandevenaj setlistoj, multaj mortis pro el Eŭropo alportitaj malsanoj aŭ pro la fortegaj laboroj por la hispanaj koloniistaj setlistoj.
Meze de la 19-a jarcento la nombro de loĝantoj tre kreskis pro enmigrintoj el Skotlando, Italio, Ĉinio kaj Portugalio. La hispanaj setlistoj de la novaj enmigrintoj estis senposedigitaj kaj forpelitaj, post kiam Kalifornio iĝis ŝtato de Usono. Forta tertremo de la jaro 1989 detruis multajn konstruaĵojn aparte en la urbocentro. Tamen la pejzaĝe interesa marborda regiono daŭre estas preferata loĝloko, kaj la aĉetprezoj por privataj konstruaĵoj, sendepende de konjunkturaj tutlandaj kreskoj kaj malkreskoj de tiaj prezoj, daŭre kompare altaj.
Universitato
La Universitato de Kalifornio en Santa Cruz, kiu situas en pitoreska areo meze de granda pinarbaro, nordokcidente de la urbo, estas la plej grava ekonomia faktoro kaj plej granda dunganto de la urbo. La universitato aparte konatas pro sia programo pri astrofiziko kaj marbiologio. Plue la universitato havas la renomon esti aparte liberala, kaj sekve aparte multaj studentoj de alternativaj vivoformoj troveblas tie. Kaj la prelegejoj, institutoj, manĝejoj kaj studentaj loĝejaroj troviĝas sur vasta areo de arbara parko kaj estas interligitaj per piediraj kaj biciklaj vojoj.