cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aliulo
La Aliulo estas persono malsama kaj fremda al ies socia kaj persona identecoj. La konsistiga aliulo estas la rilato inter la personeco (esenca naturo) kaj la persono (ekstera manifestaĵo) de homo; la rilato inter esencaj kaj supraĵaj karakteraĵoj de persona identeco, kiuj respondas la rilatojn inter malaj, sed koheraj karakteraĵoj de la Memo, kie la diferenco estas interna de persono anstataŭ interpersona.
Aliigado etikedas homon kiel apartanenta al kategorio de homoj, difinitaj kiel la Aliulo. La praktiko de aliigado ekskludas personojn, kiuj ne koheras kun la normoj de la socia grupo, kiu estas versio de la egoo. Same, en la fako homa geografio, la termino aliigado temas pri la ekskludado de homoj de la centro de la socia grupo kaj la metado de ili en la marĝenojn de la socio, kie la sociaj normoj ne aplikas al/por la personoj etikeditaj kiel la Aliulo.
Ferenc Nagy (kemiisto)
Estas ankaŭ alia kemiisto Ferenc Nagy.
Ferenc Nagy [nadj], laŭ la hungara skribmaniero Nagy Ferenc estis hungara kemiisto.
Ferenc Nagy naskiĝis la 1908 en Hungario, en Párkány (nuntempa Štúrovo en Slovakio). Li mortis la 1982 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Nagy laboris kiel kemiisto inter 1949-1950 en Budapeŝto en uzino Kőszénbánya és Téglagyár Társ. Ekde 1950 li laboris en uzino Tűzállóanyaggyár, kie li okupiĝis pri kvalito de la produktaĵoj. Post 2 jaroj li iĝis ĉefinĝeniero kaj li okupiĝis pri kvalitoj de specialaj brikoj por diversaj fornoj. En 1957 li estis nomita ĉefo de la teknologio. Li ricevis premion Kossuth en 1952. Inter 1959-1963 li gvidis laboratorion de Magnezitipari Művek, inter 1963 ĝis la emeritiĝo en 1973 li gvidis uzinon Fémoxid.
Saint-Clair-de-Halouze
Saint-Clair-de-Halouze estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Halouziens.
Kaltenlengsfeld
Kaltenlengsfeld estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko kun la najbaraj loĝlokoj Andenhausen kaj Klings estas parto de la komunumo Kaltennordheim. Komence de la jaro 2023 la loĝloko havis 387 loĝantojn. Komence de 2019 Kaltennordheim kaj kadre de ĝi ankaŭ la urboparto Kaltenlengsfeld ekapartenis kaj iĝis la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hohe Rhön, el pluraj najbaraj komunumoj, kaj krome ŝanĝis sian apartenon de la distrikto Wartburg al la distrikto Schmalkalden-Meiningen.
Lorisedoj
=Lorisedoj (Lorisidae)=
Lavernay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Michiko Matsuda
Michiko Matsuda (松田 理子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1981 ĝis 1991 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 45 matĉoj kaj atingis 10 golojn.
Roger Tory Peterson
Roger Tory Peterson (28an de aŭgusto 1908 - 28an de julio 1996), estis usona naturalisto, ornitologo, artisto kaj edukisto, kaj kontribuis kiel unu el la fondantaj inspiroj por la pormedia movado de la 20a jarcento.
Biografio
Fine de la 1920-aj jaroj li fakulis pri arto kaj desegno. Komence de la 1930-aj jaroj li jam instruis pri arto kaj scienco en Masaĉuseco. En 1934 li publikis sian komencan Guide to the Birds, nome unua moderna kampogvidilo pri birdoj, de kiu vendiĝis 2‚000 kopioj en unu semajno, kaj sekve oni faris 5 eldonojn. De tiam li publikis serion de kampogvidiloj pri multaj temoj de rokoj kaj mineraloj ĝus skaraboj kaj reptilioj. Li disvolvis propran identigan sistemon kiu rapide populariĝis.
Dum sia vivo li ricevis ege multe da premioj, honoroj, medaloj ktp. Li mortis en 1996 hejme en Old Lyme (Konektikuto).
La ornitologia kromnomo de Roger Tory Peterson estis "King Penguin", en angla Reĝa pingveno.
Serocca (stacidomo)
Serocca estas fervoja stacidomo en Agno, Svislando.
Alfama
Alfama estas la plej malnova kvartalo de Lisbono, kiu situas inter la kastelo de São Jorge kaj la rivero Taĵo. La nomo 'alfama' venas el la araba al hamma, kio signifas ion kiel 'banoj' aŭ 'fontanoj'. La kvartalo estas konata allogaĵo por turistoj, antaŭ ĉio pro la multaj antikvaj konstruaĵoj, fado-trinkejoj kaj restoracioj. Troviĝas multaj serpentumaj strat(et)oj en la kvartalo.
Dum la maŭra superregado Lisbono konsistis nur el Alfama, kaj loĝis tie nur povraj fiŝistoj (kiuj ankoraŭ loĝas tie). La granda tertremo de Lisbono en 1755 apenaŭ damaĝis Alfama-n. Nuntempe troviĝas multaj kirkoj en Alfama, inter kiuj la katedralo de Lisbono, la kirko Santa Engrácia kaj la klostro São Vicente de Fora. Sur monteto apud Alfalma situas la kastelo de São Jorge, de kie oni havas belan elvidon je la dometoj.
Koordinatoj:
Tuthelenismo
Tuthelenismo estas movado kies celo estis aŭ estas la kreado de "Granda Helena Ŝtato" konceptita kiel politika unuo, tio estas, ŝtato kiu kunigu ĉiujn landojn kiuj tute aŭ majoritate estas loĝataj de popoloj de greka lingvo kaj etno. Tiu ideo disvolviĝis el la 5-a jarcento a.K., kaj ne floris amase sed estis predikita de la malmultaj pensuloj kiuj restis optimismaj antaŭ la degradado de la greka kulturo kiu ekis dum la Grek-persaj militoj kaj kiu pintis dum la Peloponeza milito.
Historio
Jam ekde la antikveco estis figuroj kiuj apogis la tuthelenan idealon, kiam estis ia sento de unueco antaŭ komunaj malamikoj, sed ĉiu regiono dependis de polis ofte militantaj inter si. Tiuj estis ekzemple Isokrato, Filipo la 2-a kaj Aleksandro la Granda.
Tiuj ideoj funkciis ankaŭ, parte, dum la epokoj de la Orienta Romia Imperio; sed post ties falo, en 1453, oni devis atendi ĝis komenco de la 19-a jarcento por ke la tuthelenismo estos rekonstituita formale. Tiam temas pri sekretaj societoj [hetairoj] kunformitaj de la grekoj kiuj estis subpremitaj de la Otomana Imperio.
En 1821, la grekoj ribeliĝis armili kontraŭ siaj subpremantoj ĝis finfine, en 1829, Grekio estis deklarita suverena regno. La tuthelenaj idealoj restis dum la lukto de liberigo kaj laŭlonge de la historio de la nova regno.
La tuthelenaj tendencoj pliiĝis denove el 1861 pro la aneksado de Tesalio kaj de la insuloj de la Ionia Maro. Dudek jarojn poste, estis aligita al la greka teritorio parton de Epiro. Kvankam la grek-turka milito de 1897 rezultis forta frapo por la tuthelenismo pro la totala malvenko de la grekoj, tiuj venkis en la milito de la Balkanoj de 1912—1913. Fine, ankaŭ la insulo Kreto ekformis parton de la regno Grekio.
Krautscheid
Krautscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Cujo
Cujo (angla prononco /ˈkjuːdʒoʊ/) estas usona horora filmo de 1983, reĝisorita de Lewis Teague. La filmo estis bazita sur samnoma romano de Stephen King de 1981 kaj estis verkita de Don Carlos Dunaway kaj Barbara Turner (uzante plumnomon Lauren Currier), en kiu stelulis Dee Wallace, Daniel Hugh Kelly kaj Danny Pintauro.
La filmo sekvas patrinon kaj ŝian filinon kiuj estis kaptitaj ene de sia aŭto, protektante sin el atako de San-Bernarda hundo suferanta rabion.
Spite ricevadon de diversaj rezencoj kaj de relativa sukceso dum sia publikigo en kinejoj, la filmo iĝis kultofilmon en la postaj jaroj ekde sia publikigo.
Himalaja rokturdo
La Himalaja rokturdo Monticola cinclorhynchus estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. Tiu turdeca birdo reproduktiĝas en la deklivoj de Himalajo kaj vintrumas en la montetaj arbaroj de suda Barato. Ĝi estas somera vizitanto en partoj de Afganio kaj laŭlonge de Himalajo el Pakistano al Arunaĉal Pradeŝ. En somero ĝi troviĝas en pinaroj kaj montetaj deklivoj. Vintre en densaj arbaroj.
Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn. Estas elstara blanka flugilzono videbla dumfluge. La ino estas malhelolivbruna kaj ŝajnas strieca sube.
Kiel ĉe turdoj, ili flugas al arboj kaj tendencas senmoviĝi kiam estas ĝenataj.
<br style="clear:both">
(15100) 2000 AP144
(15100) 2000 AP144 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Fingrobesto
Disvastiĝo
Ĝi vivas en Madagaskaro, en nordokcidenta kaj orienta parto de la insulo.
Aspekto
La fingrobesto estas la plej granda nokte-aktiva primato, la kapo-vosta longo estas ĉ. 36 ĝis 44 cm. Ĝi havas longan voston de 50 ĝis 60 cm kun longa hararo. La felto estas nigra kun blanka subfelto, la vizaĝo estas blanka. La okuloj estas grandaj kaj lumante gelbaj. La oreloj estas same grandaj kaj certigas bonan aŭdon, kio tre graavs en la mallumo. La vizaĝo portas du ĝis tri kilogramojn.
Vivkutimo
La fingrobesto aktivas nokte kaj vagadas longvoje. Dumtage ĝi dormas en nesto inter la arboj. Ĝi ĉefe vivas sur la arboj, sed kelkfoje vagas surtere, kvarpiede.
Ĝi kondutas certagrade en sia biotopo kiel pego. Ĝia longa mezfingro specializiĝis por trovi kaj kapti la nutraĵon. Ĝi frapas per tiu la arbon kaj analizas la resonojn. Se ĝi ekatentas pri insektaj larvoj subŝele, deŝiras ĝi per la dentoj la ŝelon kaj eltiras per la longaj mezfingroj la larvojn el la larvokaŝejo. Ĝi do manĝas ankaŭ nuksojn, nektarojn, fruktojn, sukerkanon kaj fungojn. Nur la kokosnukso restas problemo por ĝi.
La fingrobesto vivas sola.
Generado
En kaptiteco ili povas vivi 25 jarojn.
Fingrobesto kaj la homo
La malagaŝoj vidas fingrobeston kiel bonan omenon, parte kiel malbona spirito. Ĉiukaze, oni atribuas magiajn kapablojn je la fingrobesto.
La malpliiĝo de la naturaj vivmedioj pelas ĝin ofte al plantejoj, kie ĝi manĝas ties fruktojn. La trafitaj bienistoj vidas tion kiel damaĝon.
Oni mortigas kaj ĉasas la fingrobeston – spite al malpermeso – pro protekto de la plantejoj kaj pro la atribuita magia efiko. La malamikoj de la fingrobestoj donas facilan celon, ĉar ĝi estas tre fidema.
Pro la supre menciitaj, ĝi estas minacata besto je formorto. Por savi ĝin, oni bredas ĝin multloke kaj establis en Madagaskaro multajn protektajn areojn.
Sistematiko
La fingrobesto apartenas al subordo de malseknazaj simiuloj, kaj al Lemurformaj' (Lemuriformes).
La fingrobesto estis unuafoje priskribita en 1788 erare kiel ronĝulo, ĉar ĝi havas simile daŭre kreskantajn incizivojn. Ĝi estis nomata tiam Sciurus madagascariensis.
Formortinta parenco
Ekzistis ankaŭ dua specio en la genro Daubentonia, nome D. robusta. Restintaj fosilioj estis trovitaj en suda Madagaskaro. D. robusta estis je triono pli granda ol la hodiaŭa fingrobesto kaj formortis antaŭ ĉ. 1000 jaroj.
Tibor Kobulej
Tibor Kobulej, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kobulej Tibor estis hungara bestokuracisto, parazitologo, altlerneja instruisto.
Biografio
Tibor Kobulej apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1944, post 3 jaroj li doktoriĝis en veterinara fakultato de Agrikultura Universitato. Intertempe en 1946 li estis privata bestokuracisto, poste li revenis al la fakultato (baldaŭ sendependa universitato), kie li estis lektoro (1948–1952), docento (1952–1966), katedrestro (1966–1982), profesoro (1968–1982). Li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Liaj parazitologiaj rezultoj malfermis rektan vojon al la internacia agnosko. Li ricevis memormedalon en 1980.
Artistkolonio (Miskolc)
La Artistkolonio en Miskolc estas signifa artista kolonio en urbo Miskolc.
Historio
En Miskolc en la 19-a jarcento kaj iam poste ĉiam vivis pentristoj kaj aliaj artistoj, sed ili vivis aparte. Depost la 1-a mondmilito Dezső Meilinger en 1919 establis lernejon por 56 pentristoj. Komence oni lernis en la katolika gimnazio, poste oni luis estintan medicinan domon. En la sekva jaro okazis la unua ekspozicio en la urbo. El la lernejo kreskiĝis la artistkolonio en 1921. La Reĝa Belarta Altlernejo aĉetis la domon kaj aranĝis ĉiusomere kursojn. La unua instruisto estis Ágost Benkhard. Escepte la somerojn Dezső Meilinger instruis plu. Stilo de la kolonio konvenis al la prestiĝa Artistkolonio (Nagybánya). Ágost Benkhard instruis ĝis 1937, poste Rezső Burghardt kaj Kálmán Csabai. Post la 2-a mondmilito Sándor Várady reestablis la kolonion. En 1955 Gyula Feledy, Béla Kondor, János Kass, Károly Reich, László Lukovszky grafika grupo formiĝis. En 1958, poste post 2 jardekoj urbestraro de Miskolc konstruigis pliajn artistajn loĝejojn. En 1975 la Altlernejo rezignis pri la domo, poste en la ĉambroj artistoj loĝis. pli malofte ankaŭ eksterlandaj artistoj alvenas.
2058
2058 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Tours
Tours, en esperanto Turo, estas grava urbo de Francio, lokita en la departemento Indre-et-Loire kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝi estas la prefektejo de la departemento, sed ankaŭ la plej granda urbo de Centro. Tours havas proksimume 134,000 loĝantojn, sed situas meze de urba areo entenanta pli ol 320,000 loĝantojn.
2058
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Tours
La urbo estas la historia centro de la malnova provinco Turlando (Touraine), kiun oni ofte hodiaŭ rigardas kiel la « ĝardenon de Francio ». En la franca lingvo, la loĝantoj de Tours nomiĝas Tourangeaux kaj Tourangelles. Tours estas trafluata de la Luaro, kies valo apartenas al la monda heredaĵo de UNESKO. Turo estas arta kaj historia urbo ekde 1988.
Egyházashetye
Situo
Egyházashetye situas flankovoje ne tro for de Celldömölk. Tiu urbo troviĝas 12, Sárvár 21, Sümeg 30 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1338 en formo "Hege". En 1776 en la komunumo naskiĝis poeto Dániel Berzsenyi. Li pasigis tie sian junaĝon. En la naskiĝdomo muzeo funkcias.
Tours
Ĉirkaŭaj lokoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Turo :
Egyházashetye
Historio
En Egyházashetye migra poŝto servas.
Tours
Ĉirkaŭvojo kaj aŭtovojoj
Turo havas ĉirkaŭvojon, kiu nur duone ĉirkaŭas la urbon. Krome, 3 aŭtovojoj pasas apud Turo : la aŭtovojo A 10, la aŭtovojo A 85 kaj la aŭtovojo A 28.
Egyházashetye
Komunumoj pri egyházas (=ekleziejo) en Hungara reĝlando
Komence en Hungarujo ĉiuj 10 vilaĝoj kune devis havi komunan preĝejon. Tiu vilaĝo, kie tiu konstruiĝis, nomiĝis "ekleziejo" vilaĝo havanta preĝejon. Jen listo, kie tiu rango restis:
Tours
Stacidomo
La stacidomo de kaj la stacidomo de Saint-Pierre-des-Corps estas gravaj stacidomoj. Turo estas ligita kun Parizo per la trajn-linio LGV Atlantique (TGV).
Nuklea energio
Atomkerna energio (aŭ nuklea energio) estas la energio produktita per la procezoj okazantaj en atomkernoj.
Ekzistas du ĉefaj procezoj kiuj permesas la praktikan produktadon de energio por teĥnikaj celoj:
La fisio estas uzata en la t.n. nuklea elektrejo, por la produktado de elektro. La fuzio kaj fisio estas ambaŭ uzataj por armilaj celoj (vidu atombombo).
Historio
La historio de nuklea energio komenciĝas per la malkovroj pri radiaktiveco fine de la 19-a jarcento. La unua, kiu havis la ideon gajni energion el atomaj nukleoj, estis la sciencisto Albert Einstein (Ejnŝtejno) en 1905. Poste la scienca evoluo de la nuklea fiziko en la unua duono de la 20-a jarcento kondukis al la konstruo de la unua funkcianta eksperimenta-demonstra reaktoro, fare de Enrico Fermi en Usono, la kaj al la fifamaj eventoj de la dua mondmilito, kun ĵeto de atomaj bomboj al Hiroŝimo kaj Nagasako. En 1961 Rusio eksperimentis pri la bombo Car, kun energio de 50 megatunoj (da TNT-ekvivalento), tio estas la 3.125-oblo de la bombo de Hiroŝimo.
Nur en la dua duono de la 20-a jarcento komenciĝas provoj gajni nuklean energion ankaŭ por civilaj celoj, por produktado de elektro. En 1954 estis konstruita la unua ŝipo nuklee movata, submarŝipo Nautilus (SSN-571). Dum surfacaj ŝipoj nuklee pelataj ne disvastiĝis, armeaj submaraj ŝipoj estas sukcesa ideo, ĉar dizelaj motoroj bezonas aeran oksigenon kaj ne estas uzeblaj subakve.
Fortikaĵo de Sümeg
Fortikaĵo de Sümeg estas parte ruina, parte renovigita fortikaĵo en Hungario, en centro de Transdanubio, sur pinto de sola monto. la fortikaĵo estas Monumento historia.
Tours
Flughaveno
Estas civila kaj militista flughaveno lokita en la komunumoj de Tours kaj de Parçay-Meslay.
Fortikaĵo de Sümeg
Historio
Depost invado de tataroj episkopo de Veszprém konstruis fortikaĵon. Dum la sekvaj jarcentoj ĝi travivis nur internajn konfliktojn. En la 15-a jarcento oni konstruis ankaŭ eksterajn defendajn murojn, sekve ĝi estis la plej forta fortikaĵo en la regiono. En 1553 diocezo de Veszprém rifuĝis de la turkoj al Sümeg kaj tuj oni konstruis pli novajn bastionojn. En 1605 Stefano Bocskai okupis la fortikaĵon kaj oni murdis la episkopon. Ĝuste post jarcento la fortikaĵo estis grava bazo de Francisko Rákóczi la 2-a, sed en 1709 ĝi estis forlasita, kiun la Habsburgoj eksplodis.
Tours
Historio
En 1920, dum la fama kongreso de Tours splitiĝis la Socialista Partio inter komunistoj kaj socialistoj
Egyházashetye
Famuloj
En la iama Hetye naskiĝis episkopo Sámuel Hetyey.
Tours
Demografio
La komunumo nombris 134,633 loĝantojn en 2011.
Ekde 1962 ĝis 1989, loĝantaro sen duoblaj kontoj ; poste : municipa loĝantaro (Fontoj : Ldh/EHESS/Cassini ĝis 1999 ; INSEE ekde 2004 )
Esperanto
En Turo okazis dufoje kongreso de SAT-Amikaro, en 1949 kaj 1962.
Ekzistas Esperanta Kultur-Centro de Turlando en Turo mem (sidejante ĉe Maison des Sociétés Halles de Tours, place Gaston-pailhou), kiu okazigas ĉiulunde kursojn en la urbo (en 2011).
Saint-Georges-des-Groseillers
Saint-Georges-des-Groseillers estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
NGC 1229
NGC 1229 (aliaj indikoj — PGC 11734, ESO 480-33, IRAS03059-2309, MCG -4-8-25, VV 260, UGCA 53, VV 337, ARP 332) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Saint-Georges-des-Groseillers
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Géorgiens.
Urano (planedo)
Urano estas la sepa planedo de la sunsistemo kaj membras klason de la eksteraj, jupitersimilaj planedoj. Ĝi estas la 4-e plej peza kaj 3-e plej granda planedo en la sunsistemo. Urano eltroviĝis 1781 kaj nomiĝis laŭ la helena dio de ĉielo, Urano.
NGC 1229
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Urano (planedo)
La malnova simbolo de Urano similas la simbolon de Marso. La nova simbolo anstataŭas la sagon per "H" laŭ Herschel, la malkovrinto, kaj estas malpli intermiksebla.
Kontraŭe al kutima miskompreno, ĝi estas – dum bonaj kondiĉoj – videbla nudokule, se oni rigardas atente la stelplenan ĉielon malproksime de konstruaĵoj, vojoj kaj aliaj similaj prilumitaj objektoj.
Uranon tamen neniam rimarkis la antikvuloj, pro ĝia malforta brilo kaj malrapida ŝajna movo. Malkovrata de William Herschel la, ĝi estas la unua planedo malkovrita helpe de teleskopo.
La akso de Urano klinas 97.9 gradojn el la poluso de sia orbito. Urano havas multenombrajn lunojn (27 nun konatajn) kaj maldikajn ringojn. La regulaj satelitoj kaj la ringoj orbitas en la ekvatora ebeno de la planedo, ebeno do preskaŭ orta kun la ekliptiko.
La ena strukturo de Urano similas tiun de Neptuno: ambaŭ malsimilas al la gasgigantoj Jupitero kaj Saturno, kaj pro tio oni kelkfoje nomas Uranon kaj Neptunon "glaciaj gigantoj" aŭ "sub-gigantoj".
Kiel la aliaj sunsistemaj gasgigantoj, ankaŭ Urano posedas abundan lunaron, plurajn ringojn, kaj rimarkindan magnetosferon.
Historio
Urano estis malkovrita la ; temis pri la unua malkovro de planedo ne jam konata en la pratempo.
Jam dum la 17-a kaj 18-a jarcento, tamen, pluraj astronomiistoj fakte vidis la planedon, sed miskonsideris ĝin stelo. La unua observado de la planedo okazis en 1690, fare de John Flamsteed, kiu katalogis la objekton kiel la stelon 34 en la konstelacio Virbovo. Flamsteed vidis Uranon du pliajn fojojn, en la jaroj 1712 kaj 1715, tamen ne komprenante, ke temas pri planedo kaj ne pri stelo. Aliaj astronomiistoj sekve observis Uranon: interalie, James Bradley en la jaroj 1748, 1750 kaj 1753; Tobias Mayer en 1746; Pierre Charles Le Monnier kvarfoje en 1750, dufoje en 1768, sesfoje 1769 kaj unu lastan fojon en 1771.
William Herschel unue vidis la planedon la nokto de la, el la ĝardeno de sia domo, en la urbo Bath, en Somerset (nuntempe en tiu loko situas la Astronomia muzeo Herschel) , sed unue anoncis ĝin kiel kometon, je la.
Herschel ankaŭ sciigis pri sia eltrovo la reĝan astronomiiston, Nevil Maskelyne, kiu je la respondis jene:
Dum Herschel daŭre parolis pri la nova objekto kiel pri kometo, kelkaj aliaj astronomiistoj jam eksuspektis, ke temas pri planedo. La rusia astronomiisto Anders Johan Lexell unue kalkulis la orbiton de Urano, kaj ĝi estis preskaŭ cirkla, pro tio li konkludis, ke temas pri planedo kaj ne pri kometo. Ankaŭ la berlina astronomiisto Johann Elert Bode parolis pri "moviĝanta stelo, kiu povas esti konsiderata kiel ĝisnune nekonata planedeca objekto, kiu ĉirkaŭiras la Sunon trans la orbito de Saturno". Pro la preskaŭa cirkleco de la orbito, ankaŭ Bode konkludis, ke plej verŝajne temas pri planedo.
Nuklea energio
Historio
Por produkti elektron per nuklea (fisia) energio establiĝis la principo transformi ĝin al varmo kaj per akva vaporo funkciigi turbinojn. Kiam montriĝis la malfacileco sekure konservi la nuklean rubaĵon de atomcentraloj, en multaj landoj multiĝis protestoj kontraŭ ili. Kelkaj nukleaj akcidentoj (Three Mile Island, Ĉernobilo, Nuklea centralo Fukuŝima 1) fortigis ilin.
Indre-et-Loire
Indre-et-Loire [] estas unu el la ses departementoj de la franca regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝi etendiĝas sur kaj havas 600,252 loĝantojn. La ĉefurbo estas Tours.
Indre-et-Loire havas landlimojn kun la departementoj Loir-et-Cher, Indre, Vienne, Maine-et-Loire kaj Sarthe. La departemento tute enhavas 277 komunumojn.
Antikva gaŭla popolo estis la Turonoj. Malnova franca provinco estis Turlando (franclingve : Touraine).
La nomo “Indre-et-Loire” venas de du el la riveroj, kiuj trafluas la departementon: Luaro kaj Indre.
Vinproduktado: Sauvignon el Touraine ("flora" kaj parfuma blanka vino)
Arondismentoj
La teritorio administre dividiĝas je tri arondismentoj:
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 703 voĉdonojn (0,43% de voĉoj).
Prezidantoj de la departementa konsilio
Ĝis 2015, la departementaj konsilioj nomiĝis "conseils généraux". Ekde 2015, ili nomiĝas "conseils départementaux".
Nuklea energio
La fizikaj procezoj
La gajnado de nuklea energio baziĝas sur malpliiĝo de maso. Laŭ la fama formulo E = mc² maso m estas ekvivalenta al energio E, do malpliigo de maso devas produkti plion de energio, ekzemple en la formo de rapide flugantaj partikloj aŭ de varmo.
Nuklea fisio (fendado)
Fisio signifas rompado de nukleo ĉe elsendo de konsiderinda kvanto de energio. Ĉe la klasika fisio de uranio neŭtrono frapas nukleon de uranio 235, kaj tiu fendiĝas al al du rompaĵoj (kriptona kaj baria atomoj) kaj elsendas du aŭ tri pliajn neŭtronojn, kiuj kapablas teni la fendadon aktiva (ĉenreakcio). La sumo de la masoj de la du rompaĵoj kaj la neŭtronoj estas iomete malpli ol tiu de la origina nukleo kaj la neŭtrono, kiu fendis ĝin; la diferenco transformiĝis al energio. La energio komence estas en la rapido de la disflugantaj rompaĵoj, neŭtronoj kaj radiado, sed ĝi estas transformebla al varmo. Ĉe tia procezo proksimume 0,1 % de la maso transformiĝas al energio, do proksimume 1 g por 1 kg da origina maso.
Krucistaj ŝtatoj
Krucistaj ŝtatoj estis aro de feŭdaj senjorujoj de okcidenteŭropa stilo, konstruitaj fare de krucistoj en periodo de krucmilitoj en Sankta Lando, Anatolio kaj Mediteraneo.
Nuklea energio
Nuklea fisio (fendado)
Nuklea fisio de uranio kaj plutonio estas eksperimente esplorita kaj inĝeniere ekspluatata de post la mezo de la 20-a jarcento. En aŭgusto 2007 ekzistis 439 komercaj nukleaj reaktoroj, kiuj produktis ĉirkaŭ 6 % de la primara kaj 13 % de la elektra energio mondaj. En la 30 OEKE-landoj la varmonuklea energio konsistigas 30 % de la elektra energio produktita.
Nuklea fuzio (fandado)
Alia procezo por gajni energion el nukleo estas nuklea fuzio. Ĝi estas la malo de fuzio; pluraj koliziantaj nukleoj interfrapiĝas kaj formas (interalie) pli pezan nukleon, kiu tamen ne havas tute la mason de la antaŭaj nukleoj.
Ĉar ĉiu nukleoj havas pozitivan elektran ŝargon, por fuzio necesas tre interproksimigi ilin, por ke la forta interago superu la elektran dispoŝon. Por tio necesas altegaj temperaturoj, kiaj ekzemple ekzistas interne de steloj. Sur Tero la malfacilaĵoj fuzii en kontinua procezo ordinarajn hidrogenajn nukleojn H-1 (protonojn) estas nun nesupereblaj. Tial la esploro koncentriĝas al fuziado de pezaj hidrogenaj izotopoj, deŭterio kaj tricio, kies nukleoj pro la enestantaj neŭtronoj pli facile fuzias.
Krucistaj ŝtatoj
Kipro
Dum la tria krucmilito estis fondita Kipra reĝlando. La angla reĝo Rikardo la 1-a Leonkora konkeris Kipron de Bizanca imperio de ĉi tiea greka reganto Izako Komnennos survoje al Sankta Lando. El la eksa bizanca provinco estis kreita krucista reĝlando, sur kies trono eksidis en la jaro 1192 Guy de Lusignan, la eksa jerusalema reĝo. La reĝlando pereis, kiam la lasta reĝino vendis ĝin al venecianoj. Pli poste la insulo estis aldirita al Ordeno de templanoj, sed ĝi neniam servis al ili kiel bazejo.
Nuklea energio
Nuklea fuzio (fandado)
La nun plej progresinta projekto pri regebla nuklea fuzio estas la Internacia Termonuklea Eksperimenta Reaktoro (ITER), nun konstruata en suda Francio. Fakuloj taksas, ke la realigo de fuzia reaktoro taŭga por komerca energi-produktado daŭros ankoraŭ kelkajn jardekojn. La prototipo de tia centralo nomiĝas DEMO kaj nun estas planata de la anoj de projekto ITER.
Nukleaj piloj
Nukleaj piloj estas produktiloj de elektro, kiuj transformas ne kemian, sed nuklean energion, tiun de radiaktiva malkompono. Ili estas uzataj tie, kie necesas longdaŭra energifonto, precipe en medicino (enkorpaj elektraj aparatoj, ekz. kor-ritmiloj) kaj en kosmoflugado, kiam sunluma elektro ne sufiĉas. La elektro estas produktata per varmo, kiu hejtas termoelektran elementon el duonkondukta materialo. Kiel radiaktiva fonto estas uzata ekzemple plutonio 238.
Ŝipoj kun fisia reaktoro
Ŝipoj, kiuj funkcias per nuklea energio, povas funkcii longe sen replenigo per brulaĵo. Krome iliaj motoroj ne bezonas aeran oksigenon, kio estas avantaĝo por submarŝipoj. Tial granda parto de la nuklee pelataj ŝipoj estas mar-armeaj submarŝipoj. Tiajn posedas Francio, Rusio kaj Usono.
Urano (planedo)
Historio
Pro samopinio de pluraj aliaj fakuloj, en 1783 Herschel mem agnoskis, per letero al la prezidanto de la Reĝa Societo de Londono (Joseph Banks), ke Urano estas efektive planedo.
Surloka esplorado
Pro la rimarkinda malproksimo de Urano ekde Suno, sondiloj senditaj al la planedo devas ne nur trairi grandan distancon, sed krome ne povas kalkuli je sunenergio por sia surloka funkciado. Nuntempe, la nura teĥniha rimedo por tio estas varmelektra energi-produktilo bazita je radioizotopoj.
La nura kosmosondilo kiu ĝis nun (2010) atingis Uranon estis la usona esplorilo Voyager 2; en tiu ĉi momento, neniu lando aŭ kosma agentejo antaŭvidas pliajn sondojn al Urano kaj al ĝia lunaro. Oni tamen plu esploradas la uranan atmosferon per teleskopa observado, kaj aparte per la grandskala planed-kamerao de la kosmoteleskopo Hubble.
Pliaj sondiloj al Urano ne antaŭvidatas precipe pro tio, ke la ĉefaj kosmagentejoj nuntempe preferas enfokusigi sian atenton al la gasgigantoj Jupitero kaj Saturno, kaj krome ekstudas sendadon de kosmosondilo al Neptuno (planedo).
Atmosfero
La atmosfero de Urano ĉefe konsistas el hidrogeno (83%) kaj heliumo (15%), kaj entenas rimarkindan kvanton da metano (2%) kaj spurojn de akva glacio kaj amoniako. Ĝi entute altas pli-malpli 7600 km-n.
En 1986, la kosmoesplorilo Voyager 2 malkovris nubojn, kiuj ebligis taksi ventrapidon inter 100 kaj 600 km/h. En 1998, la kosmoteleskopo Hubble fotis proksimume 20 nubaĵojn rimarkinde helajn, je diversaj altecoj: ili tre verŝajne konsistas el kristaloj de metano.
Al metano ankaŭ ŝuldiĝas la lazura koloro de la planedo; tiu gaso fakte sorbas la ruĝan lumon kaj reflektas la bluan.
La temperaturo ĉe la supraĵo de nuboj egalas proksimume 55 kelvinoj; pro la malproksimo de la planedo ekde la Suno, kaj pro la notinda dekliniĝo de ties rotacia akso, temperaturoj ne esence varias inter somero kaj vintro.
Ena strukturo
Estas malklare, ĉu kerno de la planedo konsistas el roko kiel en la okazo de Jupitero kaj Saturno; ĉiuokaze, inter la kerno kaj la atmosfero estas tavolo de akvoglacio kaj amonio.
Ringoj
Urano posedas apenaŭan ringaron, konsistantan el malhela pulvoro kaj objektoj ĝis 10 kilometrojn grandaj. La ringaron malkovris la James L. Elliot, Edward W. Dunham kaj Douglas J. Mink, per la Kuiper Airborne Observatory. La eltrovo okazis neatendite; oni fakte celis observi kaŝadon de stelo fare de Urano, por esplori ties atmosferon dum la ekkaŝiĝo. Pristudante la rezultojn, evidentiĝis ke la stelo mallonge malaperis kaj reaperis kvin fojojn antaŭ la fina kaŝiĝo malantaŭ Urano. Oni unue hipotezis pri misfunkciado de la observilo, sed fine konkludis, ke Urano posedas aron da kvin ringoj.
La ringaro de Urano estis rekte observita en 1986, kiam la kosmoesplorilo Voyager 2 atingis Uranon kaj fotis ĝiajn ĉirkaŭaĵojn.
Nuklea energio
Ŝipoj kun fisia reaktoro
La unua ne-armea ŝipo kun nuklea pelado estis la sovetia glacirompulo Lenin, kiu ekveturis la. Ĝi havis tri reaktorojn. Nun ĝi estas muzeo en Murmansk. Entute oni konstruis 13 civilajn nukleajn ŝipojn ; naŭ el ili estas aŭ estis sovetiaj aŭ rusiaj glacirompuloj. Ses el ĉi-lastaj ankoraŭ funkcias, krome la, same rusia, transportŝipo Sevmorput.
Pri nukleaj veturiloj aliaj ol ŝipoj estis kelkaj projektoj, sed la teknikaj obstakloj estis tro grandaj por realigo.
Nuklea medicino
Medicino aplikas nuklean energion por diagnozo kaj terapio.
Terapie oni aplikas la radiadon de radiaktiva materialo por detrui malsanan, ekzemple kanceran histon.
Disputo
Nuklea energio estas multe pridisputata. Ĉefaj argumentoj kontraŭ ĝia uzado estas la manko de taŭga deponejo por atomrubo kaj la misuzeblo por teroristaj celoj. (AVE prezentas esperantlingve ampleksan katalogon de kontraŭargumentoj ) Rilate al CO2-emisio atomenergio havas novajn propagandistojn.
Demando de energipolitiko
Rilate al la daŭrivo de energiprovizado estas grava la demando, kiom longe kaj de kie disponeblos nuklea brulaĵo. La nun plej uzata nuklea brulaĵo, uranio, laŭ taksado ankoraŭ sufiĉos por kelkaj jardekoj, depende de la pagenda prezo kaj de la kresko de la apliko de nuklea energio. Je prezo de 130 usonaj dolaroj per kilogramo la certaj provizoj sufiĉos por 67 jaroj.
La problemon de limigita brulaĵ-provizo oni iam planis solvi per la kova reaktoro, sed la teknikaj problemoj ne estis solvitaj.
Ekonomiaj konsideroj
La apuda bildo montras diversajn taksadojn por la kostoj de diversaj energifonton (flava: nuklea energio; nigra: karbo; blua: tera metano).
Vivmedio
Rilate la vivmedion nukleaj centraloj havas la avantaĝon, ke ili ne produktas multe da forcej-efikaj gasoj. Aliflanke la eskapo de radiaktiva materialo, ĉu aktiva ĉu rubaĵa, povas grave malutili al la medio.
Disvastiĝo de nuklea tekniko
La teknikoj, kiuj servas por konstrui nukleajn centralojn, parte povas servi ankaŭ por konstrui nukleajn batalilojn, ekzemple la koncentrado de fisiebla materialo. En multaj landoj oni timas, ke tio povus faciligi la disvastigon de nukleaj bataliloj.
Urano (planedo)
Ringoj
Laŭ nia nuntempa scio, Urano posedas du ringarojn: la ena konsistas el dek unu maldikaj ringoj, dum la ekstera konsistas el du ringoj. Tiuj ĉi lastaj estis malkovritaj kaj fotitaj en decembro 2005 per la kosmoteleskopo Hubble. La materio kiu konsistigas la plej eksteran ŝajne fontas el la urana luno Mabo, ankaŭ malkovrita en 2005, kies orbito situas ĝuste interne de la ringo.
Magneta kampo
Antaŭ la surlokiĝo de la kosmoesplorilo Voyager 2, la ĉefa impreso inter sciencistoj estis, ke la magneta kampo de Urano devus esti samdirekta kiel la suna vento, ĉar tiel ĝi ankaŭ estus preskaŭ samdirekta kiel la rotacia akso de la planeto, kiu kuŝas en la ekliptiko.
La rezultoj de la mezuroj de Voyager 2, tamen, estis surprizaj: la urana magneta kampo ne fontas el la geometria centro de la planedo, sed proksimume je unu triono de ties radiuso en la direkton de la suda poluso; krome, la kampo dekliniĝas je 59 gradoj rilate al la rotacia akso. La magneta kampo ĉe la supraĵo de la nuboj estas pro tio ege malsimetria: en la suda duonsfero ĝi povas atingi minimumon de 0,1 gaŭsoj (10 µT), dum en la norda duonsfero ĝi havas maksimumon de 1,1 gaŭsoj (110 µT). La averaĝa kampo ĉe la nubsupraĵo estas 0,23 gaŭsoj (23 µT).
Ankaŭ la ĝemelan planedon Neptuno karakterizas simile dekliniĝanta magneta kampo, kio pensigas, ke tio povus esti komuna trajto de glaciaj gigantoj. Povus esti ke, malkiel en la okazo de terecaj planedoj kaj gasgigantoj, kie la magneta kampo fontas el la planedkerno, en glacigigantoj la magneta kampo fontas el pli supraj tavoloj.
István Dolny
István Dolny [iŝtvAn dolni], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Dolny István László estis hungara pastro, abato, episkopo, preposto, kanoniko.
István Dolny naskiĝis en 1637 en Hungara reĝlando en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la 1707 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).
Hasilpur
Hasilpur, حاصل پور estas urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), en kantono de Bahavalpur, kie ĝi estas sidejo de distrikto.
Historio
Hasilpur estas tiel malnova, kiel Bahavalpur. Hasilpur estis fondita en 1752 fare de ĥano Hasil. Li konstruis moskeon en 1768. La municipo estis fondita en 1976. Post la sendependeco de Pakistano la minoritataj hinduoj kaj sikoj migris al Barato, samtempe la islamaj rifuĝintoj ekloĝis ankaŭ en Hasilpur.
Loĝantaro
La loĝantaro pliiĝis preskaŭ sepoble inter 1972 kaj 2017. Inter 1998 kaj 2017 la meza jara kresko estis 2.6%, iomete pli alta ol la macia mezumo (2.4%).
Trafiko
Hasilpur situas laŭ flanka fervoja linio inter Bahavalpur-Bahavalnagar. Lokaj vojoj kuras al Vehari, Bahavalpur, Bahavalnagar kaj al direkto de Barato. La plej proksima internacia flughaveno en Multano funkcias.
Klimato
La meza temperaturo en Hasilpur estas 25 °C. La plej varma monato estas junio kun 36 °C, la plej malvarma januaro kun 13 °C. La averaĝa pluvo estas 353 milimetroj jare. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen plej ofte en septembro pro la musono.
Izotopoj de fosforo
Fosforo (P) havas multajn izotopojn. Nur unu el ĉi tiuj izotopoj 31P estas stabila. Tiel ĝi estas konsiderita unuizotopa elemento.
La norma atompezo estas 30,973762(2) u.
Inter radioaktivaj izotopoj de fosforo estas 32P kaj 33P.
33P kun duoniĝotempo de 25,4 diurnoj disfalas per beta eligo (0,25 MeV). Ĝi estas uzata en vivo-sciencaj laboratorioj en aplikoj en kiuj subaj energiaj betaj eligoj estas avantaĝa kiel DNA-vicrivelado.
La Vèze
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mayumi Kaji
Mayumi Kaji (加治 真弓 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1981 ĝis 1991 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano, kiu partoprenis en 48 matĉoj kaj ne atingis golon, ĉar li ludis kiel defendanto.
Vincenzo Cerulli
Li ricevis sian diplomon pri fiziko en 1881 en la universitato de Romo « La Sapienza » kaj lernis dum kvar jaroj en Germanio, en la observatorioj de Bonn kaj Berlino. Reveninte en Italion, li libervole frekventis la observatorion de la Roma Kolegio, kie li kompilis, kun Elia Millosevich, katalogon de 1291 steloj.
En 1890, li fondis privatan observatorion apud Teramo, kiun li nomis Astronoma Observatorio de Collurania. Tie li multe observis Marson kaj estis unu el la unuaj subtenanto de la teorio (poste pravigita) laŭ kiu la Marsaj kanaloj estis nur optika iluzio.
La, li malkovris la asteroidon 704 Interamnia, unu el la plej grandaj korpoj de la ĉefa asteroida zono, al kiu li donis la latinan nomon de la urbo Teramo.
En lia honoro, oni donis lian nomon al :
Ksenu
HUBBARD rakontis pri Ksenu en la 3-a nivelo de la sekretaj verkoj pri la stato de Faranta Tetano (OT3) en 1967, kaj fifame avertis, ke R6 estas "celita por mortigi (per pneŭmonio, ktp) iun, kiu provus solvi ĝin". La rakonto pri Ksenu komencis la uzadon de la vulkano kiel ofta simbolo de Scientologio kaj Dianetiko de 1968 ĝis hodiaŭ.
Multe da la kritikado de la Eklezio de Scientologio temas pri Ksenu kaj OT3. La Eklezio longe penis teni Ksenun konfidenca, sed kritikantoj diras, ke malsekretigi la rakonton bone servas la publikon pro la altega prezo de OT3. La Eklezio evitas publike mencii ion ajn pri Ksenu, kaj forte penis teni la sekretecon de la rakonto, ofte procesante siajn kritikantojn, kiuj disvastigi ĝin, pri fiuzo de kopirajtoj kaj komerco-sekretoj. Malgraŭ ties peno, la plejparto de informoj pri Ksenu nun estas publike havebla interrete.
HUBBARD ankaŭ faras el la rakonto pri Ksenu filman dramverkon, Ribelado inter la Steloj, sed ĉi tiu neniam surfilmiĝis.
La Rakonto pri Ksenu, Eksregisto super la Galaksio
La rakonton pri Ksenu ampleksas OT3, kiu estas parto de la konfidenca "altnivela teĥniko", kiun oni rajtas instrui nur al la altnivelaj adeptoj de Scientologio. Ĝin plu ellaboris la prelego "Helpoj" ("Assists" Anglalingve) je la 3-a de oktobro 1968, kaj ĝi ankaŭ estas konfidenca. La citoj sekvaj estas el tiuj du fontoj.
Antaŭ 75 milionoj da jaroj, Ksenu estis la registo de la 95 milionjaraĝa Galaksia Konfederacio, kiu ampleksis 26 stelojn kaj 76 planedojn inkluzive de Tero, kiu tiam oni nomis "Tiĝijak". La planedoj havis tro multajn loĝantojn, po 178 miliardoj averaĝe. La civilizacio de la Galaksia Konfederacio similas nian: oni portis "vestojn, kiuj tre rimarkinde aspesktas tiel, kiel la vestojn oni portas ĉi minute", kaj uzis aŭtojn, ŝipojn, kaj trajnojn, kiuj similas tiajn, kiajn oni uzis Tere "ĉirkaŭ 1950, 1960".
Ksenu estis baldaŭ forpelota el ofice, do li decidis forigi la tromultajn ekstrajn loĝantojn de sia konfederacio. Per la helpo de siaj "ribelantoj", li venkis la popolon kaj la "Lojalajn Oficistojn", kiuj kontraŭstaris lin. Tiam, per la helpo de la psiĥkuracistoj, Ksenu vokis centojn da miliardoj da konfederacianoj sub la preteksto de "enketado pri enspezimposto", kaj liaj lakeoj paralizis ĉiom da la popolo per injektoj de alkoholo kaj glikolo. La plurmiliardnombra popolo ŝarĝiĝis en kosmo-aviadilojn por transporti al la loko de la planata ekstermado -- la planedo Tiĝijak (Tero). La kosmo-aviadiloj ĝuste similas la DC-8 aviadilon de hodiaŭa Tero, "krom ke la DC-8 havas ventumilojn, helicojn, kaj la kosmo-aviadilo ne". La DC-8 estas jeto kaj tial efektive ne havas helicojn, sed HUBBARD eble parolis pri la turbinreaktoroj.
Kaj tiam, kiam la kosmo-aviadiloj atingis Tiĝijakon (Teron), la paralizitoj malŝarĝiĝis kaj stakiĝis ĉirkaŭ la vulkanoj de Tiĝijak. En la vulkanojn la Ksenuanoj ankaŭ mallevigis hidrogenbombojn. Ĉiu bombo eksplodis ĝuste samtempe, kaj mortigis preskaŭ ĉion Tiĝijake. La animoj de la viktimoj flugis en la ĉielon ĉiudirekte.
Ĉiu ĵus senkorpa animo (tetano en Scientologia ĵargono) estis kaptita de la Ksenuanoj per "elektro-rubando (kiu ankaŭ estis ia starondo") ĉe diversaj lokoj tra la mondo. La multegmiliardojn da tetanoj la Ksenuanoj tiam metis en iajn kinejojn, kaj devigis ilin rigardi "tridimensiajn ege kolosajn filmojn" dum 36 tagoj. Tio "enplantis", laŭ HUBBARD, "diversajn ruzajn informojn" (t.e. la R6 enplanto) en la menson de la senhelpaj tetanoj. La enplanto temas "pri Dio, la Diablo, kosmopero, helikopteroj", ktp, ktp. La enplanto enhavas i.a. ĉiun religion de la mondo, inkluzive de la bildo la krucumado de Jesuo. Kaj la konstruplano de "ĉiuj modernaj kinejoj" estas surbaza de la subkonscia rememorado de tiuj du "ege kolosajn" enplantkinejoj ĉe Havajo kaj ĉe La Palma en la Kanarioj.
Post tiom da tagoj da filmoj, la hipnote enplantitaj tetanoj perdis la koncepton de memo, kaj ne plu povis distingi sin ol aliaj tetanoj. Ili kolektiĝis en grupojn po pluraj mil, kaj adheris al la korpo de ĉiu el la tre malmultaj travivantoj Tiĝijake. Tiuj tiel nomataj korptetanoj ankoraŭ ekzistas, kaj ili plu malhelpas ĉiun en la mondo, krom tiujn Scientologianojn, kiuj forigis ilin per la ĝusta praktiko de la tre multe kosta rito de OT3.
Finfine la Lojalaj Oficistoj venkis Ksenun kaj malliberigis lin eterne aliplanede en monto per energimuro, kiu estas potencigita de "eterna baterio", kaj li plu vivas tie eĉ hodiaŭ. Dume, la Galaksia Konfederacio neniam reboniĝis -- ĝi estas nun "dezerto", kaj la travivantaj konfederacianoj forlasis Tiĝijakon kiel "malliberejan plandedon". Tamen nia mondo estas ankoraŭ periode kosme invadata, laŭ HUBBARD.
Eksteraj ligiloj
Scientology
Triremo
Triremo (pragreke Τριήρης) estas greka militŝipo kun tri vicoj da remistaro. Ĝi estis kapabla je sendependaj agadoj, en pli granda konstruo, oni uzis ĝin ankaŭ por livero de la taĉmentoj. Ĝi evoluis rekte el la kvindek-remaj, du-ferdekaj ŝipoj (oni ne konas militŝipon inter tiuj grandoj).
Konstruo
La triremo evoluis el la rem-galero kun la celo: pli remistojn sur la samlongan ŝipon, kun kiuj oni povis atingi plian rapidon. Kompare al la pli frue disvastiĝintaj kvindek-remaj ŝipoj, la pli grandnombra remistaro kaj la 30%-a rapidkresko donis la avantaĝon.
La baza ideo estis la plialtigo de la unua ferdeko (situante preskaŭ marnivele) per balkono ĉe la randoj, kiu balkono etendiĝis super la akvon. Tien oni povis sidigi du vicojn da remistoj, unu surplanke duan surbanke. La dua remista ferdeko interne funkciis same kiel balkono, do ne fermis la unan ferdekon, sed la ŝipo estis malfermita en la mezo.
La parapeto estis malalte, la triremo longis maks. 37 metrojn kaj larĝis maks. 5,6 metrojn. La ŝipo havis du mastojn, kun ĵibo (stajovelo) kaj simpla ĉefvelo. La ŝipnazo estis fortigita, formita por detruado de remiloj de aliaj ŝipoj aŭ sinkigo de la malamika ŝipo. Oni komence provis detrui la remilojn, poste sinkigis aŭ bruldetruis, militkaptis la nemoveblajn ŝipojn. Por eviti tion, la malamikaj ŝipoj ekuzis krucligitajn trabojn por damaĝi aŭ devojigi la malamikajn ŝipojn.
Skipo
La greka triremo havis unuecan skipon (el 201 personoj) kaj taskojn. Tiuj estis:
La 170 remistoj estis dividita je 31-27-27 po trivico kaj flanko.
La pli grandaj triremoj povis liveri pliajn 30 soldatojn aŭ 10 rajdistojn.
Komala
Komala partio de irana Kurdio (Kurde: كۆمه‌ڵه‌ی شۆڕشگێڕی زه‌حمه‌تكێشانی كوردستانی ئێران‎, Komala party of Iranian Kurdistan, romanized: Komełey Şorrişgêrrî Zehmetkêşanî Kurdistanî Êran,) estas maldekstra, socialdemokrata  politika partio en la kurda regiono de Irano.
Komala alstrebas sekularan demokratan federacian   Iranon por anstataŭigi la nunan teokratian reĝimon. Ĝi estas nuntempe ekzilita en norda Irako de kie ĝiaj gvidantoj laboras.
Triremo
Rekonstruo de triremo
La planado kaj efektivigo de la rekonstruado solvis multajn ĝis tiam neklarajn demandojn. Tiel oni hodiaŭ scias, ke la triremo ne kunportis balaston, ĉar ĝi ne bezonis tion por la stabiligo. Tio klarigas, kial oni ne trovis sinkitajn galerojn en la Mediteraneo: en la grekaj fontoj oni nomis sinkitaj ŝipoj tiujn ŝipojn kiuj likis kaj pleniĝis per akvo, sed ili ne sinkis sur margrundon – kiel la ŝipoj kun balasto -, tiel la venkintoj fortiris la neuzeblajn, sed ripareblajn ŝipojn.
Komala
Historio
Komala Partio de Irana Kurdio formiĝis aŭtune 1969. inter kurdaj maldekstremaj studentoj kaj intelektuloj en Teherano kaj iuj kurdaj urboj. Ĉar ne estis politika libereco en Irano, ĉiu politika organizaĵo kaj eĉ malgrandaj studentaj rondoj devis kaŝi sin kaj organizi sin subtere. Komala ne estis escepto. Kiel ĉiuj tiutempaj opoziciaj organizaĵoj, precipe la maldekstremaj grupoj de la 60-j kaj 70-aj jaroj, Komala alfrontis severan subpremon.
Ideologio
Konservante la socialistajn valorojn, Komala batalas por kurdaj rajtoj, por demokratia, sekulara, plurisma kaj federala Irano, por socia justeco, demokrataj laborleĝoj, la libereco de kunvenado kaj organizado, politika libereco, homaj rajtoj, virinaj rajtoj, sed ankaŭ por kultura kaj religia toleremo.
Organiza strukturo
1. Rojhelat Virina Organizo
2. Junulara organizo de irana Kurdio (Komalay lawani RojheLat)
3. Internacia Reto de Iranaj Kurdiaj Homaj Rajtoj.
4. Zagros
5. Amaskomunikilaro kaj publikaĵoj
6. Komala Oficejo pri Internaciaj Rilatoj: usonaj kaj EU-oficejoj "
7. Peŝmerga
Virinoj ludas gravan rolon en decidado kaj gvidado. La estrara konsilio havas du inajn membrojn nuntempe.
Membrecoj
Komala-partio de irana Kurdio estas organizo, kiu kredas je tutmondaj engaĝiĝoj kaj membrecoj por interŝanĝi kaj kunpartigi vidpunktojn, politikojn kaj valorojn.
"Internacie Komala estas membro de Internacia Socialisma kaj Progresema Alianco, ambaŭ ombrelaj organizaĵoj por socialdemokrataj, socialismaj kaj progresemaj fortoj. Krom tio, ĝi sindevigas malpermesi seksan perforton kaj protekti infanojn en armitaj konfliktoj   kaj ankaŭ malpermesi kontraŭpersonajn minojn.
Komala iĝis en 2007 membro de la Organizaĵo de Nereprezentitaj Nacioj kaj Popoloj (UNPO). internacia organizaĵo celanta antaŭenigi la neglektitajn kaj marĝenigitajn naciojn.
Komala estas membro de la Irana Transira Konsilio, formita de la ĉefaj por-demokratiaj iranaj politikaj grupoj kaj interesataj individuoj. La subskribintoj alstrebas kunlaboron de ĉiuj ĉefaj opoziciaj grupoj kaj konataj politikaj aktivuloj el ĉiuj politikaj spektroj, kiuj akceptas la principojn de Homaj Rajtoj kaj demokratio.
Ekstera ligilo
(angla) Retejo pri Komala
Saint-Germain-du-Corbéis
Saint-Germain-du-Corbéis estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Corbenois.
2059
2059 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).