cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urbana bluso
Urbana bluso estas arnomo por ĉiuj stiloj de bluso, kiuj estis evoluigita kaj flegataj en urboj. Ofte en la urboj la sono estas pli milda kaj teknike rafinita; parte la kantataj tekstoj estas pli vulgaraj kaj malpli membiografiaj. Urbana bluson ofte ankaŭ ludis ĵazbandetoj. Aparte piano estis grava instrumento de ĉi tiu ĝenro. En ĉikaga bluso ekde la 1940-aj jaroj ankaŭ la elektraj gitaroj fariĝis pli kaj pli gravaj.
Distrikto Monor
La areo estas 329,81 km², kie loĝas 64 227 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj) kaj bredadoj, krome multaj laboras en Budapeŝto.
Urbana bluso
Evoluo de la urbana bluso
Jam ekde la pratempoj de bluso ekzistas krom la kampara bluso ankaŭ bluso, kiu okupiĝis pri urbanaj temoj. Pro la urbenmigrado de multaj kamparanoj dum la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento tiuj ĉi kunportis sian respektivan blusostilon. En la urbo ilia bluso ŝanĝiĝis: Ĝi okupiĝis pri urbanaj temoj kaj ligiĝis kun la muziko de la urbanoj, ekz. la ragtimo-paŝpiano. La tekstoj parte enhavis drastajn komentojn pri la vivo enurba. La homoj serĉis laborpostenojn kaj pli bonajn vivkondiĉojn, sed ankaŭ distradon.
Bluso estis prezentata en vodeviloj. Aparte surdiskigoj faris ĝin transiran esprimon de interkompreniĝo en la nigrula urbanaro, ĉar sondiskoj estis haveblaj kaj atingis pli da nigrulojn, kiuj ne povis (aŭ rajtis) viziti ĉiun distrejojn kaj kulturejon. La sondiskaj eldonejoj tamen pli interesiĝis pri distrado ol pri aŭtenteco. Je ĉi tiu giganta kaj pliiĝanta publiko reagis bluso, transprenante novajn taskojn  kaj esprimante pli urbanajn sintenojn. Ĝi esprimis la urban vivon, industriigon, dancmuzikoj, festomuziko kaj personan distradon, same kiel muziko, kiu defiis al grupa partopreno.
Distrikto Monor
Historio
Komence „Distrikto Pest” funkciis ankaŭ en tiu areo. Monor mem ricevis statuson distrikta ĉefurbo jam en 1886. Ĝis 1950 ĝi apartenis al departemento Pest-Pilis-Solt-Kiskun. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Urbana bluso
Evoluo de la urbana bluso
Bluskantistoj memorigis la publikon ne nur nostalgie pri la "bonaj pasintaj (kamparaj) tempoj", sed ankaŭ devis okupiĝi pri moderna aktuale esprimo kaj sintenoj pri la urbo. Unue la ragtimpianistoj komencis akompani bluskantistojn, kio larĝigis ilian stilon, ĉar ili devis adapti sin al ili kaj orientiĝi al kantado. Ofte la kantistoj tamen havis ritman koncepton, kiu ne konvenis kun tiu de la akompananto; ĉio ĉi tamen ne malhelpis al la du kune muziki kaj sonregistri.
Ankaŭ akompanaj blovistoj alproksimigis al la kantstilo. La interŝanĝo ekzemple inter Louis Armstrong kaj Bessie Smith tiutempe estis impona. La sonregistraĵoj de la bando de Duke Ellington el la malfruaj 1920-aj jaroj ankaŭ montris multnombron da ekzemploj de instrumenta transpreno de tiaj kantaj efektoj: grumblego kaj va-va-efektoj, singultoj, vibradoj, ŝmirtonoj. La origina sono de bluso tiamaniere konserviĝis kaj eniris la novajn urbanajn stilojn: La peza sono de Misisipio, la pli malpeza teksasa bluso kun sia fingra lerteco kaj tiu de la ok- aŭ naŭkapaj bandoj de Kansasurbo, kiu en la 1930-aj ĝis 1940-aj jaroj transformis la bluson dancebla.
Kiam la bluso urbenmigris, en la diversaj urboj formiĝis similaj stiloj. Jelly Roll Morton en Nov-Orleano ekz. kaj James P. Johnson en Novjorko ligis ragtiman kaj blusan stilojn laŭ propra maniero. En Kansasurbo la instrumenta bluso estis elformata en orkestran stilon, kiu transprenis blusajn ripetfrazojn, breĉojn kaj aliajn inventaĵojn, kiujn pianistoj kiel Mary Lou Williams, Benny Moten, Count Basie, Pete Johnson kaj Jay McShann evoluigis el bugio, aliaj blusostiloj, ragtimo-paŝpiano kaj la ekĝermanta svingostilo, kaj kiu dum la sekvaj jaroj ekhavis grandan influon.
Efikoj
Aparte en Kansasurbo urbana bluso influis la ĵazon. La tie ekestinta kansasurba ĵazo siflanke forte efikis sur la formado de ritmenbluso.
Endre Róbert
RÓBERT Endre (ro:bert) estis hungara biologo naskita en Gyulafehérvár la 22-an de septembro 1917 kaj mortinta en Kluĵo la 30-an de aŭgusto 1990.
Kariero
Róbert Endre diplomiĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a (1939). Li instruis en Târgu Mureș (1940-49), poste en la Universitato Bolyai resp. en UBB de Kluĵo ĝis sia pensoiiĝo (1979).
Imperiestraj Forumoj (Romo)
La Imperiestraj Forumoj en Romo estas aro de konstruaĵoj ĉirkaŭ placo, kiujn sinsekve konstruis aŭ alikonstruis la romiaj imperiestroj en la urbokerno. Ilia konstruado okazis inter la jaroj -46 kaj 113, sub ordonoj de la imperiestroj Julio Cezaro, Aŭgusto, Vespasiano, Domiciano kaj Trajano. Krom Domiciano, ĉiu el tiuj imperiestroj donis sian nomon al unu el la forumoj.
Luis Cernuda
Luis CERNUDA (Sevilla, - México, ) estis andaluza poeto kaj literatura kritikisto.
Imperiestraj Forumoj (Romo)
Al la Imperiestraj Forumoj oni ne kalkulas la Roman Forumon, alinome la malnova foirejo respublika, kies unua instalo datiĝas al la reĝa epoko (4-a jarcento antaŭ nia epoko), kaj kiu dum jarcentoj estis la politika, religia kaj ekonomia centro de la urbo.
Luis Cernuda
Biografio
Lia edukado estis rigida kaj netolerema pro la patra karaktero kaj ties militisteco. Li ekstudis Juron en la sevila universitato kie unu el liaj profesoroj estis Pedro Salinas. Kiam mortis iliaj gepatroj, li herediĝis kaj vojaĝis al Málaga, kie li konis la poeton kaj eldoniston Manuel Altolaguirre. En la 20aj jaroj li translokiĝis al Madrido kontaktante la literaturajn etosojn de la urbo kiuj poste estos konataj kiel la Generación del 27 aŭ Generacio de la 27a. Tie li laboris en librovendejo kaj enamiĝis je iu Serafín kiu tute ne atentis lin. Al tiu amo respondas la libroj Donde habite el olvido (Kie loĝos forgeso) kaj Los placeres prohibidos (La malpermesitaj plezuroj). Li estis samseksema kaj neniam neis tion male al lia samgrupano Federico García Lorca, pro tio al aliaj li ŝajnis ribelulo kaj vere li estis tio kontraŭ tiama maltoleremo hispana, kaj fakte marĝenita homo.
Imperiestraj Forumoj (Romo)
Malgraŭ la multaj novaj konstruaĵoj kaj la rekonstruaĵoj de pli malnovaj, kaj malgraŭ la multaj monumentoj, kiuj ĝin ornamas, la Roma Forumo neniam havis unuecan karakteron. Sub Cezaro kaj Aŭgusto la konstruado de la Julia Baziliko kaj la riparado de la Emilia Baziliko, kiuj limis la longajn flankojn de la placo, donis al ĝi tamen certan regulecon.
Luis Cernuda
Biografio
Li laboris kiel helpa instruisto en universitato de Toulouse, Francio, dum unu jaro. Post la eko de la 2a Hispana Respubliko li kunlaboris en movadoj por Hispanio pli klera, tolerema kaj liberala. Samjare de la intercivitana milito publikigis la unuan eldonon de sia tuta poezia verkaro ĝistiama, per titolo La realidad y el deseo (Realo kaj deziro, 1936). Dum la milito li partoprenis la 2an Kongreson de Antifaŝisma Intelektularo en  Valencio. En 1938, li foriris al Britio, kie li laboris hiel helpa instruisto en universitatoj de Glasgow, Cambridge kaj la Instituto Español de Londono, somerumante en Oksfordo kun la pentristo Gregorio Prieto.
Imperiestraj Forumoj (Romo)
Laŭ Francisko Azorín Forumo estas Placo en la antikvaj romanaj urboj, kie oni diskutis pri publikaj aferoj, kie oni starigis vendobudojn, promenis, k.c. Kaj li indikas etimologion el latina forum el fora (foiro).
Luis Cernuda
Poezio
La cernuda poezio estas medita kaj meditiga kiu konsistas je kvar epokoj, laŭ Octavio Paz: la jaroj de lernadoj, de juneco, de matureco kaj ekmaljuniĝo.
Jouanina petrelo
La Jouanina petrelo (Bulweria fallax) estas specio de marbirdo de la petrela familio Procelariedoj.
Luis Cernuda
Poezio
Al la unua etapo apartenas la unuaj poemoj publikigitaj en 1927, la jaron kiu nomigas la generacion, laŭ titolo Perfil del aire (Aera profilo) -kiuj montras elegantan poeton kiu elegie observadas la mondon- kaj Égloga, elegía, oda, verkita inter 1927 kaj 1928, kiu omaĝas la klasikan tradicion kaj samtempe priparolas temojn tre karaj al Cernuda: amo kaj amoro.
Per Un río, un amor (Unu rivero, unu amo) kaj Los placeres prohibidos, verkita inter 1929 kaj 1931, malfermiĝas la juneca epoko. Tiuj du libroj enmetas Cernuda en la surrealismo. Kvankam lia klasika sento ĉiam mildigas la forman rompon, la kerno de tiuj poemaroj estas ribelemo kontraŭ la starigita ordo. En Los placeres prohibidos ribelo kreskas per malferma defendo de samseksemo. Donde habite el olvido (1934) estas novromantisma libro kvazaŭ becquereska, kiu disvolvigas aman elegion. Invocaciones, de 1934-1935, festas mondajn glorojn kaj ekzaltas la poetan mision.
En México okazas lia lasta epoko. Tie li verkis Variaciones sobre tema mexicano, (Variacioj pri meksika temo, 1952), Vivir sin estar viviendo (Vivi sen esti vivanta, 1944-1949) kaj Con las horas contadas (Kalkulitajn horojn, de 1950-1956), kiu en postaj eldonoj enhavos Poemas para un cuerpo (Málaga, 1957). Videblas anstataŭo de la antaŭa eleganta, garcilaseska musikeco kontraŭ malmola seka ritmo kaj forigo de ĉiu ornamo favore la ideon. Tiu stilo atingas maturecon en Desolación de la Quimera (1962).
Cernuda estas aŭtoro de kritika verko ekzemple (Estudios sobre poesía española contemporánea (1957) aŭ Poesía y literatura, I y II (1960 kaj 1964) kiu krom ia personaĵoj permesis klarvidojn.
En 1985 oni eldonis lian ununuran teatraĵon, La familia interrumpida (Interrompita familio).
Poezia teorio
Tradicio kaj originaleco
Por Cernuda, la respekto por la literatura tradicio kaj la pezo de originaleco estu ekvilibraj. Por li tiu respekto estas grava, sed ne nur pro la hispana tradicio, sed ankaŭ pro la tuta literaturo eŭropa ekde Homero. Inter tiuj influoj elstaras:
Krom tiu tradicia influo, Cernuda ankaŭ atentas la verkon de siaj samtempuloj:
La funkcio de la poeto
La temoj de la poezia verko
La tema kerno de la verko de Cernuda estas antitezo inter realo kaj deziro, kio nomigas ties tutverkaron post 1936. Tiu antitezo naskiĝas sendube el la personaj cirkonstancoj sed ankaŭ de la konflikto kiun la romantismaj kaj simbolismaj poetoj starigas inter persona libero kaj burĝa socio kio krome estas ofta eco de la poezio de la 20a jarcento kiel en Antonio Machado, Federico García Lorca, Rafael Alberti, inter samtempuloj de Cernuda.
Tiun temon de realo kontraŭ deziro ni povus precizigi laŭ serio de variacioj:
Jouanina petrelo
Ĝi troviĝas en Ĝibutio, Indonezio, Pakistano, Kenjo, Maldivoj, Mozambiko, Omano, Saŭdarabio, Sejŝeloj, Somalio, kaj Jemeno. Ĝi estis registrita kiel reproduktulo en Sokotra. Ties natura habitato estas malfermaj maroj kaj neprofundaj maroj.
Tiu birdospecio estas 31 cm longa kun enverguro de 79 cm. Ĝi ne estas kazo de seksa dimorfismo. Ties plumaro estas tute malhelbruna. Ties flugiloj estas longaj, pintecaj. Ties vosto estas longa kaj kojnforma sed aspektas ofte pinteca de malproksime. Ĝi estas simila al la Bulvera petrelo sed ĝi distingiĝas pro plia grando, beko pli forta kaj foresto de helaj markoj ĉe subflugiloj.
Imperiestraj Forumoj (Romo)
Forumo de Julio Cezaro (-46)
Julio Cezaro decidis konstrui grandan placon je sia nomo. Ĝi estis inaŭgurita en la jaro -46 (probable ĝi ankoraŭ ne estis kompleta, finpretigota de Aŭgusto).
Malsame al la Roma Forumo temis pri unueca projekto: longeca ortangula placo kaj ĉirkaŭe je tri flankoj arkaroj, je la kvara templo, dediĉita al la diino Venera, la generantino, kies praido Julio Cezaro pretendis esti pere de Julo, la praulo de la gento (gens) julia, kiu estis filo de Eneo, siavice filo de diino Venera.
En la mezo de la placo situis statuo de Julio Cezaro sur ĉevalo.
Bolero (vesto)
Bolero estas tre mallonga jako kun longaj aŭ mallongaj manikoj, portata de viroj kaj virinoj. La bolero originas de la vestoj de hispana toreadoro. Ankaŭ estas muzikstilo kiu nomiĝas bolero.
Imperiestraj Forumoj (Romo)
Forumo de Julio Cezaro (-46)
Cezaro per propra mono aĉetis la terenon, sur kiu la nova monumento estis starigota. Krome li igis modifi la tradician sekularan stilon de la Kurio, sidejo de la Senato, kies rekonstruon oni taskis al Cezaro post ties detruo per incendio; li tiel adaptis ĝin al la stilo de la nova forumo, kiu portis lian nomon.
La nova placo reaplikis la modelon de arkaroj konstruitaj ĉirkaŭ temploj, kiun elektis la plej gravaj kaj influaj politikistoj de la lasta jarcento de la Respubliko konstruante en la zono de la Cirko de Flaminio. Ankaŭ la celoj estis la samaj: persona propagando kaj strebo je konsento. Sed nature la proksimeco al la malnova politika centro forte grandigis ĝian efekton.
Forumo de Aŭgusto Cezaro (-2)
Rilate al la Forumo de Cezaro la nova komplekso situis orte, kaj la templo sin apogis al altega muro, ankoraŭ konservita, kiu dividis la monumenton de la kvartalo Subura kaj protektis ĝin de tieaj incendioj. Krome la arkaroj, kiuj leviĝis laŭ la longaj flankoj, ĉe la norda fino malfermiĝis al ampleksaj kolonejoj (duoncirklaj), destinitaj por ŝirmi la kunsidojn de tribunaloj.
Ankaŭ ĉi-okaze la konstruado de la komplekso servis al propagandaj celoj, kaj ĝia tuta ornamo gloras la novan oran epokon, kiu komenciĝis per la regado de Aŭgusto.
Templo de la Paco aŭ Forumo de Vespasiano (75)
Sub imperiestro Vespasiano estis konstruita plia granda placo, apartigita de la Aŭgusta kaj Cezara Forumoj de Vojo Argileta (latine Argiletum), liganta la Roman Forumon kun kvartalo Subura, kaj pli proksima al monteto Velia (direkte al la Koloseo). Tiu komplekso komence ne estis konsiderata kiel unu el la imperiestraj forumoj, nur en posta epoko, kaj ĝi estas konata kiel Templo de la Paco.
Katedralo de Braziljo
La Katedralo de Braziljo (Catedral Metropolitana Nossa Senhora Aparecida) estas katolika katedralo de Braziljo, ĉef-urbo de Brazilo. La Katedralo estis desegnita de Oscar Niemeyer kaj inaŭgurita la 30-an de majo, 1970.
Imperiestraj Forumoj (Romo)
Templo de la Paco aŭ Forumo de Vespasiano (75)
Ankaŭ forme ĝi diferencis: temis pri vasta kvarangulo ĉirkaŭata de arkaroj, en kies malantaŭan estis centre enmetita la templo. Krome, la centra areo ne estis pavimita kiel aliaj placoj, sed aranĝita kiel ĝardeno, kun akvobasenoj kaj sokloj por statuoj, kiuj igis ĝin vera muzeo subĉiela.
La starigo de la monumento okazis por festi la konkeron de Jerusalemo. En unu el la haloj, kiuj malfermiĝis fone de la arkaroj, poste estis metita la Forma Urbis Severiana, urboplano de antikva Romo, desegnita sur marmoraj platoj surmuraj en la epoko de Septimo Severo (komence de la 3-a jarcento). La plano konserviĝis ĝis nun.
Forumo de Nerva (98)
Imperiestro Domiciano decidis unuecigi la ĝistiamajn kompleksojn kaj konstruigis en la neregula areo restinta libera inter la Templo de la Paco kaj la Foroj Cezara kaj Aŭgusta plian monumentan placon, kiu interligis ĉiujn aliajn.
La disponebla spaco, parte okupita de elstaraĵo de unu el la duoncirklaj haloj de la Forumo de Aŭgusto, kaj en kiu devis resti la pasejo de Vojo Argileta, devigis lin redukti la flankajn arkarojn al simpla ornamaĵo de la randaj muroj. La templo dediĉita al diino Minerva (protektanto lia same kiel de la duondio Herkulo) randis al la ekstero de la halo de la Aŭgusta Forumo, dum ke la restanta spaco servis kiel vasta monumenta enirejo (latine Porticus Absidata), iĝonta enirejo al ĉiuj tiuj monumentaj kompleksoj.
Forumo de Trajano (112/113)
Eble la projektoj de Domiciano estis eĉ pli ambiciaj, kaj eble jam dum lia regado komenciĝis laboroj por forigo de la montoselo, kiu ligis la Kapitolon kun la Kvirinalo kaj fermis la valon de la forumoj disde la Marsa Kampo, direkte al nuna Placo Venecia, tiel limigante la spacon disponeblan por pliaj monumentaj kompleksoj.
La projekto estis rekomencita kaj kompletigita de la imperiestro Trajano per la konstruo de la Forumo de Trajano, pagita per la konkeraĵo el liaj kampanjoj en Dakio kaj gloranta per siaj ornamaĵoj liajn militajn venkojn. Jam la nuraj prepar-laboroj estis imponaj: La forigo de la montoselo, necesa por krei spacon por la nova komplekso, implicis rekonstruon de la templo de Venera Generantino sur la Forumo de Cezaro, al kies arkaroj estis aldonitaj la spaco de la Arĝenta Baziliko, dum ke la tranĉo tra la deklivoj de Kvirinalo estis kombinita kun la konstruo de la brika komplekso de la Trajanaj Bazaroj.
La foruma placo estis fone fermita de la Ulpia Baziliko (nomita laŭ la familia nomo de Trajano, Ulpius), apud kiu leviĝas la Trajana Kolono. Kiel sur la Forumo de Aŭgusto la arkaroj fone malfermiĝis al vastaj haloj. Kontraŭe al la baziliko monumenta fasado estis fono por kolosa rajda statuo de la imperiestro. La lasta el la forumaj kompleksoj estis ankaŭ la plej granda kaj majesta. Ĝia baziliko estas la plej grandaj el la romaj bazilikoj, kun mezuroj de 180 × 50 metroj.
Lutzerath
Lutzerath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
AllMovie
AllMovie (antaŭe All Movie Guide) estas komerca retejo kun informoj pri filmoj, televidprogramoj, kaj filmaktoroj. En 2013, AllMovie.com kaj la AlMovie konsumantmarko estis akiritaj de RhythmOne.
Historio
AllMovie estis fondita de popolkultura aktivisto Michael Erlewine, kiu ankaŭ fondis AllMusic kaj AllGame. La AllMovie-datumbazo estis licencita al dekoj da miloj da distribuistoj kaj revendistoj por sistemoj, retejoj kaj budoj. La AllMovie-datumbazo estas ampleksa, inkluzive de bazaj varfaktoj, rolantaro kaj produktadkreditoj, intrigoresumoj, profesiaj recenzoj, biografioj, interrilataj ligiloj kaj pli. AllMovie-datenoj estas konsulteblaj sur la reto en la AllMovie.com retejo.
Loučka (distrikto Vsetín)
Loučka estas municipo en distrikto Vsetín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas inter Kunovice kaj Podolí. Nordoriente de Loučka estas Branky.
En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1307.
Peĉenega lingvo
Peĉenega lingvo estas formortinta tjurka lingvo de peĉenegoj. Ĝi ekzistis en sudo de Ukrainio kaj en Balkanoj. Kiam la Slavoj formortigis Peĉenegojn en 12-a aŭ 13-a jarcento, la lingvo malaperis.
Fino del Monte
Fino del Monte estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castione della Presolana, Onore, Rovetta kaj Songavazzo.
Josef von Sternberg
Josef von STERNBERG, denaske Jonas Sternberg (Vieno, 29a de Majo 1894 – Kantono Los-Anĝeleso, 22a de Decembro 1969) estis aŭstri-usona kinreĝisoro. Lia familio elmigris porĉiame al Usono kiam li estis nur dekkvarjaraĝa, kaj li kreskiĝis en Novjorko. Li eklaboris ĉe la entrepreno World Film Company en Fort Lee, Nov-Ĵerzejo, kie li estis tutorita de la franca reĝisoro Emile Chautard.
Sternberg startis en Holivudo post fari sian unuan filmon kiel reĝisoro en 1925. Charlie Chaplin interesiĝis pri li, kaj reĝisorigis lin filmon. Sternberg laborkis en la malfrua silenta kinarto en la fino de la 1920-aj jaroj, ĉirkaŭ kiam li estis adoptinta la uzon de "von" en sia nomo, kiel postulo de aristokrataj originoj kion li ne plendis. Post labori kun la premiita germana stelulo Emil Jannings, li estis invitita el Holivudo al Berlino en 1930 por fari la unuan germanan tutparolatan filmon, Der blaue Engel (la blua anĝelo), nome kunproduktoraĵo inter Paramount en Usona kaj UFA en Germanio, kun Jannings kaj nekonata revu-artistino, nome Marlene Dietrich. Lia kuraĝigo al la ludado de tiu lasta helpis kreadi la Dietrich legendon en la ses aldonaj filmoj kiuj ili faris kune en Holivudo. Li estis nomumita por la Oskar-premio al la Plej Bonkvalita Reĝisoro pro du el tiuj, nome Morocco (1930) kaj Shanghai Express (1932).
58595 Joepollock
58595 Joepollock estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joseph T. Pollock, profesoro pri fiziko ĉe la Apalaĉa Ŝtata Universitato en Boone (Norda Karolino). Liaj fotometriaj observoj de asteroidoj per la teleskopoj PROMPT estis kernaj por la karakterizado de duopaj kaj ŝanceliĝantaj asteroidoj.
Santiago Tillo
Santiago Tillo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Tillo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 493.
Geografio
Santiago Tillo apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 472 loĝantojn. El tiuj estis 222 viroj kaj 250 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2080 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 13 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Lamagistère
Lamagistère estas franca situanta en departemento Tarn-et-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Magistériens.
NGC 2968
NGC 2968 (aliaj indikoj — UGC 5190, MCG 5-23-29, ZWG 152.58, KCPG 210B, PGC 27800) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
811 Nauheima
811 Nauheima estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Koronisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo referas al la germana kuracurbo Bad Nauheim.
Komunarsk (stacidomo)
Komunarsk (Комунарськ, Коммунарск) estas fervoja stacio en Alĉevsk (Luhanska provinco), la 40-a plej granda urbo en Ukrainio.
Mária Erdélyi
ERDÉLYI Mária [erde:ji] estas hungara aktorino naskita en Marosvásárhely la 13-an de novembro 1943.
Kariero
Mária Erdélyi debutis en la teatro József Attila Színház en 1969 kaj ekde 1972 li ludis en Budapeŝto en la Bartók Színház, ekde 1974 en Győr, ekde 1976 en la veszpréma Petőfi Színház, ekde 1978 en la Vidám Színpad. Ŝi estas ekde 1981 la kunlaborantino de la Entrepreno Magyar Szinkron kaj Video.
When Harry Met Sally...
Kiam Harry renkontis Sally (When Harry Met Sally…) estas usona romantika komedia filmo, publikigita en 1989. Ĝi traktas la rilaton de Harry kaj Sally dum dek du jaroj - de ilia unua renkontiĝo, ĝis iliaj du hazardaj renkontiĝoj en la sekvaj jaroj, kaj ĝis la rilato kiu formiĝis inter ili post la tria renkontiĝo.
Intriga resumo
Harry (Billy Crystal) kaj Sally (Meg Ryan) renkontis la unuan fojon en 1977, kiam ili ambaŭ diplomiĝis ĉe la Universitato de Ĉikago, kaj bezonis partneron por vojaĝo al Novjorko. Dum la vojaĝo ili evoluigis antagonismon unu kontraŭ la alia. Ili renkontis denove hazarde kvin jarojn poste, en Novjorka flughaveno. Post pliaj ses jaroj, ili denove renkontiĝis, en librovendejo, kaj ekde tiam disvolviĝis inter ili proksima amikeco.
Ilia rilato estis platona por iom da tempo, sed unu nokton Harry kaj Sally seksumas. Hari, en momento de embaraso la sekvan matenon, decidis forgliti rapide, kaj Sally estis furioza. Li provis restarigi ilian rilaton dum iom da tempo. Ĉe la novjara festo ambaŭ sentis sin solecaj sen partneroj, poste troviĝis en la brakoj unu de la alia, kaj decidis fariĝi partneroj. La filmo finiĝas kun la novaĵoj ke Harry kaj Sally geedziĝis.
La filmo estas precipe memorita por sceno en la delikataĵejo de Katz en Nov Jorko, kie la paro kverelas ĉu viro povas koni kiam virino falsas orgasmon. Sally asertas ke ne, kaj por pruvi ĝin ŝi prezentas falsan orgasmon (kiam ŝi estas vestita) al la okuloj de tiuj ĉeestantoj en la restoracio, kaj ĉe la fino daŭre manĝas. Maljuna manĝanto ĉe la apuda tablo (la patrino de direktoro Rob Reiner) turnas sin al la kelnero kaj diras "I'll have what she's having" (Mi mendos tion, kion ŝi mendis).
Akcepto
La filmo estis nomumita al Oskaro por plej bona originala scenaro. Ĝi ankaŭ estis nomumita por kvin Premioj Oraj Globoj : Plej bona Komedio/Muzikalo, Plej bona Direktoro, Plej bona scenaro, kaj Plej bona aktoro kaj Plej bona aktorino en komedio/muzikalo (Billy Crystal kaj Meg Ryan, respektive). Sed ĝi ne venkis en neniu el la kategorioj.
La filmo eniris la liston de Entertainment Weekly de la dek plej bonaj romantikaj komedioj en 2002.
En la taksoj de la Usona Kininstituto ĝi estas en la sesa loko en la listo de romantikaj komedioj (2008), en la 23-a loko en la listo de komedioj kaj en la 25-a loko en la listo de "pasioj" (plej grandaj amrakontoj). La kanto "It Had to Be You" (Tiu devintus esti vi) aperis ĉe numero 60 en la listo de plej bonegaj kantoj kaj la stampilo "I'll have what she's having" ĉe numero 33 en la listo de citaĵoj.
Longtime Companion
Longtime Companion estas filmo de 1989 reĝisorita de Norman René kaj ĉefrolita de Bruce Davison, Campbell Scott, Patrick Cassidy kaj Mary-Louise Parker. La unua larĝema teatra filmo pri la temo Aidoso, la filmo prenas sian titolon de la vortoj de "The New York Times" uzitaj dum la 1980-aj jaroj por priskribi la pluvivan sam-seksan kunulon de iu mortinto pro aidoso.
156580 Madách
156580 Madách estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara poeto kaj verkisto Imre Madách (1823 – 1864), advokato kaj korespondanta ano de la Hungara Scienca Akademio. Unu el plej elstaraj figuroj de la hungara literaturo kaj de la drama poezio, lia ĉefa verko estas Az ember tragédiája (La tragedio de l' homo).
HIV
HIV (akronimo de Homa Imuno-deficita Viruso) estas retroviruso kiu atakas la imunan sistemon, kaj kaŭzas malsanon konatan kiel aidoso (Akirita Imuno-Deficita Simptomaro).
HIV malsanigas infektante la ĉelojn de la tipo T CD4+. Tiuj ĉeloj estas subaro de la leŭkocitoj, t.e. blankaj globuloj, kiuj normale kunordigas la imunan respondon al ĉiu infekto. Reproduktiĝante pere de tiuj ĉeloj, HIV disiĝas tra la organismo, samtempe detruante tiujn ĉelojn kiuj defendas la korpon. Kiam la kvanto de ĉeloj de la tipo T CD4+ iras sub certan sojlon, la korpo fariĝas vundebla de malsanoj kontraŭ kiuj la korpo normale povas sin defendi. Tiuj infektoj kaŭzas morton.
Malkovro
La HIV aperis kiel varianto de simila viruso en ĉimpanzoj (Simia Imuno-deficita Viruso aŭ SIV]]), kiu laŭ procezo de zoonozo pasis al la homoj, verŝajne ie en centra Afriko en la komenco de la 20-a jarcento. La malsano estis malkovrita kiel aparta simptomaro nur en 1981, post apero de nekutimaj simptomoj en grupoj de samseksemuloj en Usono
La aidoso-viruson unuafoje izolis en 1983 laborgrupo de la Instituto Pasteur en Parizo, gvidata de Luc Montagnier, kaj kun grava rolo de Françoise Barré-Sinoussi
La viruso komence estis nomita „limfadenotropa viruso“ aŭ „limfadenopati-asociita viruso"“ (LAV). Okazis longdaŭra jura kverelo kun la konkurenca esplorista grupo de Robert Gallo pro la patento pri la demando, kiu unue malkovris la aidoso-viruson kaj kiu unue proponis teston por pruvi HIV-infekton. Montagnier estis petinta la patenton duonan jaron antaŭ Gallo, sed Gallo ricevis la sian pli frue de la usona patent-oficejo. Fine eĉ la prezidentoj de Usono kaj Francio, Ronald Reagan kaj Jacques Chirac, enmiksiĝis kaj oficiale deklaris kvereloĉesan kompromison en 1987. Jarojn poste Robert Gallo koncedis, ke Montagnier estis la unua, kiu malkovris la viruson. Montagnier kaj Barre-Sinoussi ricevis la Nobel-premion en 2008.
En 1987 estis aprobita la unua homa provo de kandidata vakcino kontraŭ la homa imuno-deficita viruso (HIV).
Maniero de reproduktado
Viruso ne povas vivteni sin memstare, ĉar ĝi ne havas propran metabolon. Ĝi bezonas por replikado gastigantan ĉelon. La gastiganta ĉelo por HIV estas la plej gravaj ĉeloj de la homo: la tielnomataj T-ĉeloj de nia imuna sistemo. La T-ĉeloj havas la taskon, protekti nian korpon kontraŭ atakoj de fremdaj bakterioj, virusoj kaj parazitoj. Se mankas la T-ĉeloj en nia sango, la homa korpo malsaniĝas.
Por ataki la T-ĉelon, la HI-viruso bezonas ricevantojn. La viruso unue sin ligas al la tielnomata ricevanto gp120 de la T-ĉelo. Por poste penetri en la T-ĉelon ĝi ankoraŭ bezonas plian ricevanton, kiun oni nomiĝas CCR5. Post la fuzio kun la T-ĉelo, la viruso ellasas en la ĉelon siajn proprajn enzimojn. La viruso kunportas tri enzimoj, kiuj havas siajn specialajn taskojn en la replikado de la viruso. La encimoj estas: la renversa transskribazo, la integrazo kaj la proteinazo.
Unue la renversa transkribazo tradukas la genetikan informon de la virsuo tiel ke la T-ĉelo povas kompreni ĝin. La genetika informo de HI-viruso estas skribita sur tielnomata RNA = RiboNukleata Acido. Kaj la genetika informo de la homa T-ĉelo estas skribita sur tielnomata DNA = DeoksiriboNuklea Acido. Do, la renversa transskribazo transskribas la virusan RNA al la T-ĉela DNA.
Due la integrazo enplektas la transskribitan virusan RNA en la genetikan informon de la T-ĉelo. Post tio la T-ĉelo rekonas la virusan kromosomon kiel ĝian propran. Kaj la T-ĉelo nun nur produktas virusan genetikan informon. La T-ĉelo ne plu estas libera produkti substancojn por si mem.
Trie la proteinazo distranĉas la produktitajn virusajn informojn en virusajn pecojn. Do, el la ĉenoj, kiujn produktis la T-ĉelo, la proteinazo tranĉas la virusajn enzimojn renversa transskribazo, integrazo kaj proteinazo. Poste novaj virusoj sin formas kaj forlasas la T-ĉelon. Ĉar la T-ĉelo ne plu povas produkti proprajn substancojn, ĝi iam mortos.
Glossodoris aeruginosa
Glossodoris aeruginosa estas specio de mara limako, nudbrankulo el la superfamilio de Doridoidea. Ĝi estas senkonka mara gastropoda molusko en la familio Chromodorididae.
Rudman unue publikis pri tiu ĉi specio.
Distribuado
Ĉi tiu specio troviĝis en orienta Aŭstralio kaj Nov-Kaledonio.
Dezső Román
ROMÁN Dezső (roma:n), familinomo Rosmann, estis hungara juristo naskita en Koloĵvaro la 22-an de julio 1907 kaj mortinta en Montevideo la 19-an de majo 1981.
Kariero
Román Dezső doktoriĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a de Kluĵo (1937). De 1949 li instruis en la Universitato Bolyai, resp. de 1959 en UBB de Kluĵo. En 1965 li elmigris Urugvajon.
Libertarianismo
Libertarianismo estas politika filozofio kiu subtenas individuajn rajtojn kaj limigitan registaron kaj ŝtaton. Libertarianoj opinias ke individuoj devus esti liberaj por fari ion ajn ili deziras, se nur ili ne malrespektas la rajtojn de aliaj. Plue ili kredas ke la sola lica uzado de perforto, aŭ publika aŭ privata, estas por ŝirmi ĉi tiujn rajtojn. Por libertarianoj, ne ekzistas "pozitivaj rajtoj" al nutraĵo aŭ ŝirmejo aŭ kuracado, nur 'negativaj rajtoj' por ne esti atakita, misuzita, rabita, cenzurita, ktp.
Terminaro
La termino "libertarianismo" estas pli malnova, sed tiusence estas uzata nur ekde 1955. La termino estis unue enkondukita en Usono (Libertarianism) de pensuloj, kiuj rigardis sin mem kiel la kontinuado de la tradicio de klasika liberalismo de la antaŭa jarcento. Kiam la termino liberalismo en Usono komencis asociiĝi kun politike maldekstraj ideoj nekongruaj kun klasika liberalismo, ĉi tiaj adeptoj de klasika liberalismo eknomis sin mem libertarianoj; kaj de Usono la termino kun tiu signifo disvastiĝis al la cetera mondo.
Tamen, ankoraŭ ekzistas konfuzo, ĉar en Eŭropo, la franca vorto libertaire, la hispana vorto libertario, la esperanta "liberecano", ktp, pri kiuj la angla termino libertarian estus la laŭetima traduko, tradicie rilatis al ia libertarianisma socialismo, dum modernaj usonaj libertarianoj tute ne estas socialistoj, kaj multaj ne estas anarkiistoj, sed minarkiistoj, t.e., subtenantoj de ia minimuma ŝtato — kvankam la plejmulto pro pragmatismo anstataŭ pro principoj.
Libertarianismo kaj Klasika Liberalismo
Libertarianoj kredas, ke iliaj originoj estis en la pli frua tradicio de klasika liberalismo dum la 17-a ĝis 20-a jarcentoj, kaj ofte uzas tiun terminon kiel sinonimon de libertarianismo, aparte ekster Usono.
Iuj, aparte en Usono, argumentas ke, kvankam libertarianismo havas multon komunan kun la pli frua tradicio de klasika liberalismo, pro klareco kaj precizeco ĉi tiu lasta termino devus esti rezervita por historiaj pensuloj. Aliaj faras la distingon por apartigi sin mem de la socialismaj kaj bonfartoŝtataj implicaĵoj de la vorto "liberala" en usona angla lingvo. Ankoraŭ aliaj, aparte ekster Usono, uzas la terminojn "libertarianismo" kaj "klasika liberalismo" interŝanĝeble por signifi la saman tradicion.
Ĉiuokaze, ĉu oni egaligas ilin aŭ ne, libertarianismo havas komunajn opiniojn, rimedojn kaj alirojn kun pli frua klasika liberalismo. Ĝi havas malmultajn komunaĵojn kun tiel nomata "bonfarta liberalismo" aŭ socialismo. Multaj ekonomike orientitaj libertarianistoj uzas la vorton "socialisto" preskaŭ interŝanĝeble kun "ŝtatismano", kiam ili kritikas siajn (eĉ politike dekstrajn) kontraŭulojn de la argumento, ke socialismo estas la sola konsekvenca (familio de) ŝtatismaj ideologioj! Oni eble povas kompari ĉi tion kun marksisma uzado de terminoj kiel ekzemple "kapitalisma" kaj "burĝa" kiam ili kritikas aliajn maldekstrulojn.
Famaj Libertarianoj
Ron Paul - politikisto Amerikano kiu pledi por malgranda registaro.
Libertarianismo en la politika spektro
En kelkaj landoj (ekzemple, Pollando), libertarianismo estas nomata "konservativa liberalismo", kie "konservativa" signifas ne-socialisman. Ankaŭ en Usono, kelkaj libertarianoj sentas sin konservativaj kaj kelkaj konservativuloj sentas sin libertarianoj, ĉar ambaŭ grupoj agnoskas sia la ideologion de la fondintaj patroj de Usono. Tamen, eblas tute facile distingi du malsamajn kaj oftajn kontraŭajn tradiciojn, kaj temas nur pri afero de terminuzo, kiam konfuzo okazas. Friedrich August von Hayek klarigis ĉi tiun opozicion en sia artikolo "Kial mi ne estas konservativulo" (angle: "Why I Am Not a Conservative" ).
Libertarianoj preferas ne esti nomataj "dekstranaj". Ja, ili malakceptas la unudimensian dekstran/maldekstran dupartigon kaj anstataŭe proponas dudimensian spacon kun persona libereco je unu akso kaj ekonomika libereco je la alia. Fakte iam oni rigardis libertarianismajn ideojn kiel maldekstrajn en la politika spektro (ekzemple, je la 17-a jarcento, la Whig-oj estis revoluciuloj, kaj je 1848, Frédéric Bastiat sidis ĉe la maldekstra flanko de la Asembleo) - vere, la ekvilibro de politikaj opinioj moviĝis multe, dum la kontraŭ-politika tradicio de libertarianismo ne moviĝis, nur evoluis kaj kreskis.
Individuismo, Libereco, Respondeco, Posedaĵo
La fundamentaj valoroj por kiuj libertarianistoj luktas estas individua libereco, individua respondeco kaj individuaj posedrajtoj. Libertarianoj havas malsimplan teorion pri ĉi tiuj valoroj, kiujn ili defendas. Ĝi ne ĉiam konformiĝas al 'tipaj' ideoj pri libereco, kaj rigore kontraŭas al kolektivismaj ideoj tiurilate. Ekzemple, ili opinias ke personaj liberecoj (privateco, parollibereco, ktp) estas nedisigeblaj de ekonomikaj liberecoj (libereco por komerci, labori, aŭ investi). Ili faras ĉi tiun punkton por kontrastigi sin de socialistoj, kiuj kredas ke ekonomika regulado estas necesa por persona libereco, kaj de konservativoj de granda komerco, kiuj ligas liberecon komerci kun limigaj reguloj pri personaj aferoj kiel ekzemple seksaj rilatoj kaj parolado.
Estas ĉefa punkto por multaj libertarianoj, ke originale nur individuoj havas rajtojn, neniam grupoj, ekzemple nacioj, rasoj, religioj, klasoj, aŭ kulturoj. Pro ĉi tiu principo ili rigardas kiel sensencaĵon diri (ekzemple) ke oni povas fari maljustaĵon al klaso aŭ raso kiam mankas specifaj maljustaĵoj faritaj al individuaj anoj de ĉi tiu grupo. Ĝi ankaŭ sapeas retorikajn esprimojn kiel ekzemple "La registaro rajtas ...," ĉar sub ĉi tiu formulado "la registaro" havas neniujn originalajn rajtojn, sed nur tiujn devojn kiujn individuoj lice komisiis al ĝi sub iliaj rajtoj. Libertarianismo ofte interkroĉiĝas nete kun rigora konstruismo en la konstitucia senso.
La klasika problemo en politika filozofio pri la legitimeco de posedrajtoj estas esenca laŭ libertarianistoj. Ofte ili pravigas individuajn posedaĵojn surbaze de memposedeco: oni rajtas posedi sian propran korpon; la rezultojn de sia propra laboro; posedaĵojn kiujn oni akiras de libervolaj agoj de antaŭaj legitimaj posedantoj, per komerco, donaco aŭ heredo, ktp. Posedrajtoj pri disputataj naturaj rimedoj estas pli problemaj. Libertarianismaj solvoj kiel koloniado estis studataj de John Locke ĝis Murray Rothbard.
Kontraŭŝtatista doktrino
Libertarianoj opinias ke ekzistas etendita sfero de individua libereco difinita de la korpo kaj posedaĵoj de ĉiu individuo, kaj neniu, nek privata civitano nek registaro iuokaze rajtas malobservi ĉi tiun limon. Ja, libertarianoj opinias, ke neniu organizo, inkluzive de registaroj, povas havi ian ajn rajton krom tiuj kiujn ĝiaj anoj volonte transdonas al ĝi. Ĉi tio implicas ke tiuj anoj devis havi tiujn rajtojn dekomence por transdoni ilin.
Anarkiistoj kaj Minarkiistoj
Ĉiuj libertarianoj konsentas, ke registaro devus esti limigita al tio, kio estas rigore necesa, nenio pli, nenio malpli. Sed ne ekzistas ĝenerala konsento inter iliaj pri kiom da registaro estas necesa. Tial, libertarianoj estas plue dividitaj inter la minarkiistoj kaj la anarki-kapitalistoj, kiuj estas pridiskutitaj plidetale en tiuj artikoloj.
La minarkiistoj opinias ke "minimuma" aŭ "noktogardista" ŝtato estas necesa por garantii posedrajtojn kaj civilajn liberecojn, kaj sole por tiu celo. Laŭ ili, la taŭgaj funkcioj de la registaro eble inkluzivos la subtenadon de la justico, la polico, la armeo, kaj eble kelkaj aliaj esencaj funkcioj. Dum ili estas teknike ŝtatistoj ĉar ili subtenas la ekziston de registaro, ili indignus pri la implicaĵoj kutime signifitaj de ĉi tiu termino, pri fido pri registara solvado de iu ajn problemo.
La anarki-kapitalistoj opinias ke eĉ en aferoj de justico kaj protektado kaj precipe en tiaj aferoj, agado de konkurencantaj respondecaj individuoj (libere organizigitaj en firmaojn, kooperativojn, aŭ organizojn de ilia elekto) estas multe pli bone ol agado de monopolismaj registaroj. Dum ili estas teknike anarkiistoj, ili insistas malakcepti la implicaĵojn ofte signifitaj de ĉi tiu termino pri subtenado de socialisma utopio.
Minarkiistoj opinias, ke ili estas realismaj dum anarki-kapitalistoj estas utopiaj por kredi, ke oni povas tute senesti je registaroj. Anarki-kapitalistoj opinias, ke ili estas realismaj kaj minarkiistoj estas utopiaj ĉar ili kredas, ke oni povas reteni ŝtatan monopolon por perforto interne de ia ajn prudentaj limoj.
Ĉi tiu malkonsento estas tre amikeca, kaj ne estas la fonto de iu ajn profunda malamo, malgraŭ la kelkfojaj komplikaj teoriaj argumentoj. Libertarianoj sentas pli forte pri sia komuna defendado de individuaj libereco, respondeco kaj posedrajtoj, ol pri saj eblaj malsamoj inter minarkiismo kontraŭ anarkiismo. Ĉar kaj minarkiistoj kaj anarkiistoj kredas, ke ekzistantaj registaroj estas multe tro entrudiĝemaj, la du partioj serĉas ŝanĝojn en preskaŭ precize la samaj direktoj.
Iuj libertarianismaj filozofoj argumentas ke, ĝuste komprenita, minarkiismo kaj anarki-kapitalismo ne kontraŭdiras unu la alian. Vidu la anglalingvan artikolon Revizitado de Anarkiismo kaj Registaro de Tibor R. Machan.
Utilismo ka Natura Juro
Libertarianistoj emas subteni aŭ aksioman vidpunkton de natura juro, aŭ utilisman vidpunkton, kiam ili pravigas siajn kredojn. Iuj el ili (ekzemple, Frédéric Bastiat), asertas, ke ekzistas naturan harmonion inter ĉi tiuj du vidpunktoj. Ili opinias, ke ili estas malsamaj vidpunktoj pri la sama vero, kaj opinias ke ĝi estas bagatela peni demonstri kiu estas pli vera.
Unu prezentado de utilisma libertarianismo aperas en la libro La Maŝinaro de Libereco de David Friedman, kiu enhavas ĉapitron pri laŭdire tre libertarianisma kulturo kiu ekzistis en Islando ĉirkaŭ 800 p.K.
Por libertarianismo de la vidpunkto de natura juro, vidu ekzemple Robert Nozick.
Vidu ankaŭ rilatajn alineojn pri ĉi tiu malsamo en vidpunktoj en la artikolo pri anarki-kapitalismo.
Disputoj inter libertarianoj
Ĉi tiuj disputoj estas pritraktata en apartaj artikoloj:
Nuntempaj Usonaj Libertarianoj
John Hospers, Theodora B. Nathan, Harry Browne, Dinesh D'Souza, Ron Paul, Tom Woods
Libertarianismo en filozofio
En filozofio, libertarianismo signifas neakordigeblisman kredon kiu asertas ke realeco estas nedeterminisma, libera ago estas tio, kio ne estas determinita, kaj homoj havas libervolon (t.e., ekzistas liberaj homaj agoj).
(19682) 1999 RW194
(19682) 1999 RW194 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
An Early Frost
An Early Frost estas usona televida dramfilmo (1985) kaj la unua grava filmo, farita por televido aŭ filmoj ĝenerale, kiu pritraktis la temon aidoso. Ĝi unue estis elsendita en NBC-televidreto la 11-an de novembro 1985. Ĝi estis direktita de John Erman, de la Emmy-premiita Ron Cowen kaj Daniel Lipman, (rakonto de Sherman Yellen). Aidan Quinn aktoras kiel Michael Pierson, Advokato de Ĉikago kiu iras hejmen por rompi la novaĵojn, ke li estas geja kaj havas aidoson, al siaj gepatroj, luditaj de Ben Gazzara kaj Gena Rowlands.
85472 Xizezong
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉina historiisto kaj akademiano de la Ĉina Akademio pri Sciencoj Xi Zezong (ĉine : 席澤宗, Xí Zézōng, 1927 – 2008), kiu faris multenombrajn kontribuojn al la historio de scienco, precipe al la historio de la astronomio. Lia Nova Katalogo pri Antikvaj Novaoj (1955) ricevis larĝan atenton en la nuntempa astrofizika komunumo.
Albert Béky
Albert BÉKY [bEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Béky Albert estis hungara inĝeniero, instruisto.
Biografio
Albert Béky studis en Akademio de Selmec ekde 1887. Post la diplomo li laboris en diversaj ŝtataj arbaroj. Interrrompe li instruis en arbarista mezlernejo inter 1896-1900. Post la 1-a mondmilito li respondecis pri arbaroj de Miskolc, post jaroj en Debrecen. Lia plej signifa agado estis arbarigo de la Granda Hungara Ebenaĵo. En 1954 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio.
Jablonné v Podještědí
Jablonné v Podještědí (Deutsch Gabel, ĝis la jaro 1901 nur Gabel) estas urba municipo de Ĉeĥio. Ĝi apartenas al la regiono Liberec kaj al ties samnoma distrikto Liberec. La urbo situas en la norda parto de Ĉeĥio, 90 kilometrojn norde de la ĉefurbo Prago kaj 20 kilometrojn nordoriente de la distrikta centro Česká Lípa, ĉe la eŭropa ŝoseo 442 inter Nový Bor kaj Liberec. En la urba municipo havis.
Historio
La urbo estis fondita antaŭ la jaro 1249 kaj dokumente unuafoje menciiĝis en tiu jaro. En la mezepoko ĝi estis ekonomie grava urbo laŭlonge de la komerca vojo inter Prago sude kaj Zittau kaj la aliaj urboj de Luzacio norde. En 1895 la urbo havis 2330 loĝantojn. La 1-an de decembro 1930 estis 2406, inter ili 2159 germanoj, 180 ĉeĥoj kaj 65 alilandanoj. La 17-an de majo 1939 estis 2159. En 1945 preskaŭ ĉiuj germanlingvaj urbanoj forpeliĝis el la regiono.
Ĝis la 31-a de decembro 2006 la urbo cetere apartenis al la najbara distrikto Česká Lípa.
Partoj de urbo
La urbo membriĝas en partojn: Jablonné v Podještědí, Česká Ves, Heřmanice v Podještědí, Kněžice, Lada v Podještědí, Lvová, Markvartice, Petrovice, Pole, Postřelná, Valdov kaj Zámecká.
William Bell Scott
William Bell SCOTT (25a de junio 1811 – 10a de februaro 1890) estis skota artisto per olepentraĵoj kaj akvareloj kaj foje per gravurado. Li estis ankaŭ poeto kaj artinstruisto, kaj liaj postmorte publikigitaj memorverkoj havigas paroleman kaj ofte viglan bildon de la vivo en la etoso de La Antaŭ-Rafaelida Frataro; li estis speciale proksima al Dante Gabriel Rossetti. Post edukiĝo en Edinburgo, li translokiĝis al Londono, kaj el 1843 ĝis 1864 li estis estro de la School of Art en Newcastle upon Tyne, kie li aldonis industriajn temojn al la tradicia repertorio de pejzaĝoj kaj historia pentrarto. Li estis unu el la unuaj britaj artistoj kiuj etende priskribis la procezojn de la Industria Revolucio. Li revenis al Londono, kie laboris por la "Science and Art Department" ĝis 1885.
Li ne pentris multajn portretojn, sed lia mirinda portreto de lia amiko Algernon Charles Swinburne estas la ikona bildo de la poeto. Liaj inkodesegnoj estis desegnita ĉefe por ilustri siajn librojn.
Disocio (psikologio)
Male al tio en la klasifikado de ICD 10 la nocioj de disocia obstrukco kaj konversia obstrukco estas sinonime uzataj. La ĝenerala simptomo de disociaj aŭ konversiaj obstrukcoj laŭ tio konsistas el parta aŭ kompleta perdo de normala integrado de la memoro pri la pasinteco, de la identokonscio, de la percepto de tujaj sensaĵoj samkiel de la kontrolo de korpomovoj.
NGC 2969
NGC 2969 (aliaj indikoj — MCG -1-25-21, MK 1235, IRAS09394-0822, PGC 27714) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Montbartier (stacidomo)
Montbartier estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Montbartier, en departemento Tarn-et-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
And the Band Played On
And the Band Played On: Politics, People, and the AIDS Epidemic estas libro de 1987 de la ĵurnalisto de San Francisco Chronicle Randy Shilts. La libro kronas la eltrovon kaj disvastiĝon de VIH kaj Aidoso kun speciala emfazo je registara indiferento kaj politikaj internaj bataloj, specife en Usono, al tio, kio tiam estis perceptita kiel specife geja malsano. La kondiĉo de Shilts estas, ke oni permesis al AIDOSO okazi: dum la malsano estas kaŭzita de biologia agento, nekompetenco kaj apatio al tiuj, kiuj komence estis trafitaj, permesis ties disvastiĝon fariĝi multe pli malbona.