cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moravičany
Transporto
Tra la municipo kondukas spina fervojlinio 270 Česká Třebová - Přerov - Bohumín. Estas ĉi tie trajna stacio kun transporta priservo de personaj trajnoj (Kouty n. Desnou) - Šumperk - Olomouc - Prostějov - (Nezamyslice).
Tuiuti
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Bragança Paulista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vysoká hole
Vysoká hole (1464 m) estas la dua plej alta monto situanta en montaro Hrubý Jeseník. Tio estas samtempe ankaŭ dua plej alta monto de Moravio kaj ankaŭ de Ĉeĥa Silezio; proksimume 400 metroj okcidente de la montopinto kondukis historia landa limo inter ambaŭ landoj. Tio estas plata karakteriza montopinto, ampleksa restaĵo de egaligita surfaco kun minimuma supereco. El Vysoká hole elkuras kelke da landformaj ŝtonaĵoj, sur la nordorienta, nomata Suť, estas ampleksa ŝtona maro. La sudorientaj deklivoj falas en glacimontan cirkon nomata Velká kotlina. La pinto kaj la valkaldrono estas parto de Nacia natura rezervejo Praděd.
Sur montopinta plataĵo situas ligna budo kaj baroka sabloŝtona lima ŝtono el la jaro 1681. En la jaroj 1919–22 ĉi tie ĉeĥoslovaka armeo okazigis artileriajn ekzercojn, post kiuj sur la suda deklivo restis kelkcentoj da kreteroj. Fine de la dua mondmilito ĉi tie nazia Luftwaffe konstruis kampan flughavenon kaj pluajn armeajn ekipaĵojn. En la jaroj 1943–44 ĉi tie por Luftwaffe estis fare de Organizaĵo Todt konstruita radara bazo de la 1-a klaso kun kaŝnomo Nebelhorn ("Nebula angulo"). La radaro de tipo Würzburg Riese havis operacan atingeblecon 75 km kaj ĝi estis granda minaco por usonaj bombardaj asocioj. Ununura restaĵo post tiuj ĉi aktivecoj estas restaĵoj de betona piedestalo por la radaro.
Aviadila kraŝo
La 27-an de februaro 1950 sur montopinto de Vysoká hole kraŝis aviadilo de ČSA de tipo Douglas DC-3 sub registro OK-WDY en vojlinio el Ostrava-Hrabůvka ĝis Prago kun 27 vojaĝantoj kaj kvarmembra homekipaĵo. La homekipaĵo dum malfavora vetero neglektis navigadon, pro efiko de forta vento (kun kies direkto prognozo plie ne kalkulis) okazis forporto de la aviadilo ekster la planita vojlinio kaj dum nerespekto de minimuma sekura alteco por transflugo de montaroj la maŝino en densa nebulo kunpuŝiĝis kun tereno. Malgraŭ tio ke la aviadilo estis tute neniigita, pereis sole kvin personoj, el tio tri membroj de la homekipo. Modelan helpon al la supervivintoj tiam donis anoj de Montara savoservo en kunlaborado kun armeaj paraŝutistoj, kiuj koincide partoprenis proksime en skiista ekzercado.
Moravice
Sur sudorienta deklivo de la monto fontas rivero Moravice.
Sisalo
Sisal (Agave sisalana Perrine) ankaŭ nomata sisal-agavo, estas unu el la ĉirkaŭ 136 agavo-specioj.
Ĝi devenas el la sekaj teritorioj de la meksika altebenaĵo kaj estis nomumita post havenurbo Sisal ĉe Golfo de Meksiko. La folioj povas longi 2 metrojn, la trunko altas maks. 1 metron. Sisalo povas vivi 12 jarojn kaj evoluigas en la lasta vivjaro grandegan, infloreskon kelkfoje altan de 6-metroj. La floroj grandas 6 cm kaj estas verdaj kun brune punktitaj florfolioj. Ĝi produktas ĉiujare 15-20 foliojn. La plimultiĝo okazas vegetative aŭ per infloreskaj burĝonoj.
Kultivado kaj prilaboro
La sisal-mondproduktado estis en 1989 ĉirkaŭ 426.000 t (en 1977 estis 471.000 t).
Apliko
El la kruda materialo oni produktas ŝipoŝtopaĵon, sandalojn, ŝnurojn, piedmatojn, retojn, tapiŝojn, pendmatojn, meblomaterialojn, dartodiskojn kaj antaŭ ĉio bendofadenojn.
kanabo
Zomilla Hegyi
[hedji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegyi Zomilla estis hungara-hispana kajakisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
estis kajakisto en centra sporta lernejo en sia naskiĝurbo sur Danubo. Ekde 2005 ŝi akris medalojn en junularaj konkursoj ankaŭ eksterlande. Ŝi estis hungara ĉampiono inter la plenkreskuloj dufoje en 2008 kvarope en distancoj 200 kaj 1000 m, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la dua dufoje en 2009 kaj 2010, ambaŭ en stafetaj konkursoj. Ŝia plej konata partnero en kajako estis Ninetta Vad. Ŝi estis kajakisto sub hispana flago ekde 2011, poste ŝi estis hispana olimpiano sen medalo.
Roton
Roton estis projekto de komerca, reuzebla, perhoma, unuŝtupa porta raketo de kalifornia "Rotary Rocket Company". Roton devintus starti vertikale, utilŝarĝon porti en la terorbiton kaj poste surlandiĝi per rotorsistemo - simila al tiu de helikoptero. Ĝi devintus kunporti ŝarĝon de ĝis 3200 kg en orbiton de 300 km kaj 50.0° orbita kliniĝo.
Kiel pelaĵon, oni volis uzi likvidan oksigenon kaj kerozinon. La eka maso estis planita je 180 tunoj, la raketa alto je 19,5 m kaj la baza diametro de 6,70 m.
Oni planis je 2000 jam komercajn flugojn kontraŭ prezo de 7 milionoj $ je lanĉo.
Oni faris testflugojn en 1999 per prototipo nomata "Athmospheric Test Vehicle", alta 19,5 m. La prototipo jam havis la ŝipanon de 2 homoj.
La projekto kolapsis pro financaj kaj teknikaj kaŭzoj.
Mostová
Mostová, hungare Hidaskürt estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Galanta.
Situo
Mostová situas sur ebenaĵo, laŭ 2 rojoj, laŭ flankovojoj. Galanta troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1245 en formo "Curty" apartenanta al fortikaĵo de Pozsony. En 1910 loĝis en Hidaskürt 1559 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galánta, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo pri Ruĝa Stelo formiĝis. En 1990 faka mezlernejo fondiĝis. En 2001 loĝis tie 1600 homoj, (1409 hungaroj, 177 slovakoj). En la vilaĝo kudrejo funkcias.
Famuloj
En la iama Hidaskürt naskiĝis hungara aktoro Jenő Halmi (1877).
Champagny
Champagny estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Nižný Kručov
Nižný Kručov (hungare Magyarkrucsó [madjarkruĉO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Uherský Kručov.
Situo
Nižný Kručov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 3 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1327. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Magyarkrucsó 177 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nižný Kručov 392 homoj, (389 slovakoj).
Charles Kingsley
Charles Kingsley (12a Junio 1819 – 23a Januaro 1875) estis pastro de la Eklezio de Anglio, universitata profesoro, historiisto kaj romanisto. Li estas ĉefe asociata kun la areo de la nuna Sud-okcidenta Anglio kaj nordorienta Hampshire. Li estis amiko kaj korespondanto kun Charles Darwin.
La intereso de Kingsley en historio montriĝas en kelkaj verkoj, kiaj The Heroes (1856), porinfana libro pri Greka mitologio, kaj kelkaj historiaj romanoj, el kiuj la plej bone konataj estas Hypatia (1853), Hereward the Wake (1865) kaj Westward Ho! (1855).
RPC
Remote Procedure Call estas ĝenerala komputila paradigmo kiu permesas uzi servilon ĉe alia komputilo.
Programo en iu komputilo, kiu bezonas servo aŭ informo kontaktas alian servilero (procedure) kiel ĝi estus ene de la sama programo (aŭ malgraŭ ke ĝi estas fore ĉe alian komputilon).
RPC paradigmo oni povas realigi pere de pluraj realaj protokoloj. La plej uzata estas la klasika RPC protokolo, kreita de Sun Microsystems. Ankaŭ ekzistas RPC en XML sur HTTP kiu nomiĝas SOAP.
Objekta programado ofte uzas specifajn RPCajn protokolojn: IIOP (CORBA protokolo) aŭ RMI (Java protokolo).
Citronelalo
Citronelalo aŭ rodinalo estas aldehida nesaturita alicikla unuterpenoido kaj ĉefa komponaĵo de la citroneloleo, kun forta citrusodoro, kiu troviĝas en pluraj esencoleoj. Ĝia ĉefa uzo estas kiel insektoforigilo kaj ĝi same prezentas fortajn antifungajn proprecojn. Kontraŭe ol la citralo, la citronelalo estas optike aktiva substanco.
Tamen, per nur unu escepto, ĝi estis trovata en la dekstrorotacia formo. Probable, ĉiam kiam la citronelalo trovatas kun malalta rotacia angulo, tio estas miksaĵo da ambaŭaj modifoj. Ĝi estas ĉefe trovata en la esencoleoj de la Corymbia citriodora, citronmeliso, citrono, kaj en la ŝeloj de la Tetranthera polyantha. Pro tio ke la citronelalo estas separebla per ties kristaleca bisulfita komponaĵo, ĝia izolo el la oleoj enhavantaj grandan procentecon de aldehidoj, tiel kiel citroneloleo kaj oleo de Eucaliptus maculata, ne portas malfacilaĵojn.
Kemiaj proprecoj
Pro tio ke citronelalo estas tre reakciema, kaj rilate al acidoj, kaj rilate al alkaloj, alkala karbonato uzatas por malkomponi la bisulfiton produktitan. Artefarite, la citronelalo estas produktita per oksidigo de la primara alkoholo citronelolo, tamen, la produktado estas pli eta ol kiam geraniolo estas oksidita al citralo. Laŭ ĉi-procezo la citronelolo el la rozoleo konvertiĝas en citronelalon, kiu estis nomita rodinalo far Louis Bouveault (1864-1909). Okaze de la rompo de la mentokzimo en alifatajn komponaĵojn, Otto Wallach (1847-1931) estigis aldehidon C10H18O kiun li alnomis "mentocitronelalo", kiu tre similas al la natura citronelalo, tamen ne estas identa al la lasta.
Kvankam la citralo transformiĝas en acetaldehido kaj metil-heptenono, kiam traktita per alkaloj, la citronelalo reziniĝas. En kontakto kun acidoj, la citralo perdas la elementojn de unu akvomolekulo kaj estiĝas cimeno, dum la citronelalo konvertiĝas en izomeran komponaĵon, la izopulegolon. Ĉi-tiu alkoholo, kiu estas izomero de la pulegolo, povas oksidiĝi en la ketono izopulegono, kiu povas inversiĝi al la natura pulegono. Laŭ Harries kaj Roeder, la duonkarbazono de la izopulegono fandas je 173 °C (α-modifo) 183 °C (γ-modifo).
La ringoformado de la citronelalo al izopulegono okazas tre facile, tiamaniere ke, la komerca citronelalo, almenaŭ kiam purigita per bisulfitoj, ĉiam enhavas izopulegolon. La (–)-(S)-enantiomero de la citronelalo konsistas ĝis 80% de la foliaroleo de la Citrus hystrix kaj estas la ĉefa komponaĵo respondeca por ĝia aromo. La citronelalo estas tre sensiva al oksidigaj agentoj, kaj facile cikliĝas kiel izopulegolo. Ĝi estas krudmaterialo por la parfumindustrio.
La citronelarbo estas genro de arboj kaj arbedoj el la familio kardiopteridacoj priskribita kiel genro en 1832. Ĝi estas endemia en la tropikaj regionoj de Suda kaj Centrameriko, insula Sudorienta Azio, Kvinslando, kaj islandoj de la orienta Pacifiko. La genro antaŭe estis traktita kiel apartenanta al la familio ikacinacoj.
Larut, Matang dan Selama
Larut, Matang dan Selama estas administra distrikto en Perako, Malajzio.
Gräben
Gräben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Luterana preĝejo (Maglód)
La Luterana preĝejo estas sakrala historia monumento en urbo Maglód (Hungario).
Historio
Oni konjektas, ke en tiu loko ekzistis katolika kirko dum la mezepoko. Baldaŭ dominado de turkoj okazis, tiam la loĝantoj grandparte iĝis luteranoj. Ili fondis luteranan grupon jam en 1546. Okazis disputo pri la kirko, fine la turkoj juĝis ĝin al la luteranoj. Pro la konstantaj bataladoj la komunumo senhomiĝis kaj en 1700 rehomiĝis. Post jaroj tutlande la kontraŭreformacio dominis. En la 1730-aj jaroj la luteranoj havis diservojn en la jam plene ruiĝinta kirko aŭ en la paroĥejo. Denove disputo okazis inter la katolikoj kaj luteranoj, nun jam hungaroj juĝis la kirkon al la luteranoj, kiuj konstruis senturan preĝejon el la ruinoj en la jaroj 1775 kaj 1776. Oni aĉetis ornamriĉan altaron en 1882 (oni kreis ĝin ĉirkaŭ 1740). Post 2 jaroj orgeno estis kreita, renovigita en 2016. En la jaroj 1998 kaj 1999 plenaj restaŭraj laboroj okazis.
Secinaro
Secinaro estas komunumo de Italio.
Nacia Hispana Festotago
La Nacia Hispana Festotago hispane Fiesta Nacional de España, katalune/valencie Festa Nacional d'Espanya, galege Festa Nacional de España; eŭske Espainiako Jai Nazionala, kaj arane Hèsta Nacionau d'Espanha, aŭ ankaŭ konata kiel Tago de la Hispaneco memorigas la historian okazintaĵon de la malkovro de Ameriko de Kristoforo Kolumbo kaj la Katolikaj Gereĝoj post la subskribo de la Kapitulacoj de Santa Fe. La celebrado okazas ĉiujare la 12-an de oktobro, per militista desfilo ĉeestata de la reĝo de Hispanio kune kun la hispana reĝa familio kaj la plej gravaj reprezentantoj de ĉiuj instancoj de la registaro kaj la plimulto de prezidantoj de aŭtonomaj regionoj de la lando.
Ĝi okazigas multajn kritikojn pro militemo de la ceremonioj, pro iama festo kiel "de la raso" signife la hispanlingvan popolaron sen konsideri ke temas pri konkero kaj invado, kaj neglekto de la aliaj hispaniaj popoloj. Same religia signifo kiel festo de la Vigulino de Pilar en Zaragozo vekas kontraŭemon de nekatolika loĝantaro.
Departemento Tumbes
Departemento de Tumbes, aŭ Esperantigite Tumbesio, estas marborda regiono en la nordokcidento de Peruo. Kaŭze de sia situo apud la ekvatoro, ĝi havas varman klimaton, kun plaĝoj kiuj estas konsiderataj kiel inter la plej agrablaj de Peruo. La ĉefurbo de la departemento kaj de la samnoma provinco ankaŭ nomiĝas Tumbes, Esperantigata kiel Tumpiurbo.
Geografio
Tumbesio estas limigita de la ekvadoraj provincoj de El Oro kaj Loja en la oriento; de la perua regiono Pjurio en la sudo; kaj de Pacifika Oceano en la nordo kaj okcidento.
Geomorfologie, kvar zonoj povas esti difinitaj en la regiono: la riverdelto de Tumbeso kaj Zarumilja-Rivero; alluvia ebenaĵo norde de Tumbeso, kun sekaj, neprofundaj ravinoj; praaj terasoj kiuj forte estis eroditaj apud Máncora; kaj Amotape-Montaro en la oriento kaj sudo, finiĝante en El-Barko-Montaro. La Tumbesodelto estas malprofunda, kaj kiam estas malfluso, malgrandaj sablobenkoj, kiuj povas subteni mangrovan vegetaĵaron, montriĝas.
Malgraŭ sia malgranda surfaco – ĝi estas la dua plej malgranda departemento de Peruo -, tiu regiono disponas grandan variadon de ekosistemoj : mangrovojn, sekajn arbarojn, la solajn marbordajn tropikajn arbarojn en Peruo, kaj riĉan kaj varman maron. Ĉirkaŭ 50% de la regiono estas kovrita de tri protektitaj naturaj areoj : Mangrovoj de Tumbesia Nacia Sanktejo ( kiu estas parto de Guajakil-Golfaj kaj tumbesiaj mangrovoj, de la Nacia Parko Cerros de Amatope, kaj de la Tumbesia Naturrezervejo ).
Klimato
Tumbesio havas varman kaj humidan tropikan klimaton en la nordo kaj la centro de sia regiono kaj seka tropika klimato en la sudo. Temperaturoj varias ekde maksimumo de 40°C ( pli ol 42° kiam okazas El-Ninjo ) ĝis minimumo de 18°C, kun jara averaĝo de ĉirkaŭ 27°C. La pluvsezono, kiu estas pli severa dum El-Ninjo, situas ekde decembro ĝis marto.
Demografio
La loĝantaro ĉefe konsistas el mestizoj kiuj radikas en miksaĵo inter la antaŭinkaaj tumpis kaj tajanaj triboj, hispanoj, kreoloj, afrikanoj, inkluzive mulatoj aŭ zamboj, kaj malgranda ĉina komunumo, plejofte de kantona prauleco.
Laŭ la perua popolnombrado de 1993, Tumbesio havas loĝantaro de 155 521 loĝantoj, 53% de kiuj ( 82 426 ) estas masklaj kaj 47% ( 73 095 ) femalaj. En 2005 la Nacia Instituto pri Statistiko kaj Biokomputiko taksas la regionan loĝantaron je 215 634 loĝantoj.
Lingvoj
La plej multaj loĝantoj (98,3%) parolas en hispane kiel sia gepatra lingvo; aliaj lingvoj estas Keĉua lingvaro (0.4%), eksterlandaj lingvoj (0.1%), Ajmara lingvo ( 60 parolantoj, 0.0% ), kaj aliaj indianaj lingvoj (0.1%).
Administracia subdivido
La departemento estas subdividita en tri provincojn, kiuj ampleksas totalon de dek du distriktoj.
Historio
Tumbesio estis loĝata regiono longtempe antaŭ la Inkaa imperio. La unuaj loĝantoj estis fiŝkaptistoj kaj ĉasistoj. Plimulto de la pli nuntempaj kulturoj kiuj tie estas vivintaj, restigis pruvilojn de ilia rafinaĵo per iliaj ceramikaĵoj, kaj huacas aŭ ruinoj kiuj ankoraŭ restas starantaj nuntempe.
Tumbesio estis enigita en la Inkaan imperion dum la registaro de Paĉakutek Jupanki. Li enkondukis novan manieron de organizado de la imperio, sed la tasko de integrado kontinuis dum la registaro de Tupak Jupanki. De tio li faris deirpunkton por sia kampanjo de konkeri la Kanjarioj en Ekvadoro.
La aventuro de la hispanaj konkistadoroj ekis en Tumbesio : je Puerto Pizarro, Francisco Pizarro kaj siaj sekvuloj albordiĝis, serĉantaj oron. Post venko de sennombraj malfacilaĵoj, la konkerantoj kapablis atingi la imperion de kiu ili estis aŭdintaj en multaj legendoj. Sendube, la ideo de tia riĉa imperio enpenetris ilian menson de necedanta volo por iri plue. Kun la kolektitaj informoj, la konkerantoj foriris, fondante urbojn kaj venkante la popolojn.
Žabovřesky (apartigilo)
Nomon Žabovřesky portas pluraj municipoj:
…kaj partoj de municipoj:
Štítov
Štítov estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 10,5 km sudoriente de Rokycany. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1460.
En konekso kun pereo de armea spaco Brdy estis al la 1-a de januaro 2016 alligita al la municipo katastra teritorio Štítov v Brdech, kiu estiĝis al la 10-a de februaro 2014. Tiu ĉi katastra teritorio mezuras 1,324 km² kaj estas ĉi tie registritaj 0 konstruaĵoj kaj 0 loĝantoj.
Bataltemp'
Bataltemp' povas esti:
Ferenc Kováts
KOVÁTS Ferenc pli aĝa (pro. kova:ĉ) estis hungara kuracisto, ftizologo, universitata profesoro naskita en Sibio la 3-an de marto 1888 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de novembro 1983.
Biografio
Ferenc Kováts diplomitiĝis en la Universitato de Koloĵvaro. Komence li laboris en kliniko Dollinger de Marosvásárhely, poste li estis distriktkuracisto en Radnót. Pli poste en Szeged li establis la unuan provincian instituton por tuberkulozuloj. Li faris studvojaĝon en Germanio kaj Francio, kie li laboris en instituto Pasteur kaj ĉe Dumarest en Besançon li faris klinikan praktikon. Li estis rektoro en Universitato Ferenc József en la studjaro 1930. Li ankaŭ pentris, skulptis, faris reliefaĵojn verkis popularigantajn librojn pri sano (Egészséges élet-derűs öregség. Használati utasítás az élethez Bp., 1976).
Haßleben
Haßleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj apartenas al administra komunumaro Straußfurt. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hipoglikemio
Hipoglikemio estas stato de malalta koncentreco de sangosukero, kiu karakteriziĝas en ekstremaj kazoj per ĝenerala malforteco, tremado, abunda ŝvitado, rapida kor-bato, blankiĝo de la haŭto, kaj perdo de konscio.
Konscio estas perdita ĉar la cerbo estas senigita je sia ĉefa energia fonto, glukozo. Pro similaj simptomoj, oni foje konfuzas hipoglikemion kun tiaj aliaj statoj, kiel ebrieco aŭ epilepsio.
Varsovia Kanto
La Varsovia Kanto, Varŝavjanka (pole: Warszawianka) estis verkita de malliberigita Wacław Święcicki en la Varsovia Citadelo. Ĝi meritis sian nomon dum la 1-a de majo 1905 kiam ĝi fariĝis la ĉefa kanzono de polaj laboristaj manifestantoj en Pollando. Komponisto de la melodio estas nekonata.
Hispana versio de la kanto, sub la titolo Al la barikadoj (A las barricadas) iĝis populara dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939) kaj estis tiam la himno de CNT.
Couvains (Manche)
Couvains estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Cerebedoj
La Cerebedoj (Coerebidae) estas familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj kun la sola genro Cerebo (Coereba) kaj la sola specio Coereba flaveola, kvankam estas necerto ĉu tiu enordigo estas korekta, pro kio oni uzas la formulon Genus Coereba Incertae sedis.
La Cerebo estas tre malgranda birdo atinganta meznombran longecon de 11 centimetroj. Ĝi havas sveltan, kurban bekon, adaptitan por preni nektaron el floroj. Kelkfoje ĝi traboras florojn de flanke, prenante la nektaron sen poleni la planton. Ĝi ne kapablas ŝvebi kiel Kolibro kaj ĉiam devas eksidi dum manĝo. Ĝi ankaŭ maĝas fruktojn kaj insektojn. Ĝi ofte vizitas ĝardenojn kaj povas fariĝi tre malsovaĝa.
La supraj partoj estas malhele griza kun nigra krono de la kapo kaj flavaj malsupraj partoj kaj trunko. La Cerebo havas atentofrapan blankan strekon je la okuloj. Seksoj estas samkoloraj.
Sur Grenado kaj Sankta Vincento la plej multaj Cereboj havas nigran plumaron, kiu indikas diverĝon disde aliaj karibaj populacioj.
La birdo konstruas globoforman neston kun enirejo tra flanka truo. Ĝi metas gis tri ovojn.
3636 Pajdušáková
3636 Pajdušáková estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras Ľudmila Pajdušáková (1916–1979), unuan virinon astronomininon de Slovakio.
Libera Universitato Maria SS. Assunta
La Libera Università Maria SS. Assunta, ofte simple mallongigita kiel "LUMSA" estas privata katolika universitato fondita en 1939 en Romo.
LUMSA estis private fondita sed apartenas al la nacia itala reto de universitatoj kaj tial povas asigni agnoskitajn kaj diplomatajn titolojn, kiuj havas plenan juran forton. La ĉefaj aspektoj de LUMSA troviĝas en ĝia humanisma alvoko kaj en la katolika orientiĝo. Ĝi havas humanisman alvokon, ĉar en socio, scienca kaj teknologie progresinta, kreskas konscio pri la bezono de 'saĝa scio', kiu enradikiĝas en aŭtentika ideo de homo kaj kapablas antaŭenigi progreson por la vera bono de homo kaj la homa komunumo. LUMSA apartenas al la nacia kaj internacia scienca esplorado kaj havas esplorajn programojn, kiuj funkcias ene de certaj specifaj areoj: edukado, sociaj servoj, filozofiaj, filologiaj kaj literaturaj sciencoj, amaskomunikiloj, kaj la juraj sciencoj kaj ekonomiko.
Maria Anna Mozart
Maria Anna Walburga Ignatia MOZART (naskiĝis la 30-an de julio 1751 en Salcburgo kaj mortis la 29-an de oktobro 1829 tie), nomita Nannerl, estis pianisto kaj komponisto, la fratino de Wolfgang Amadeus Mozart kaj la filino de Anna Maria Mozart kaj Leopold Mozart.
Junaĝo
Ŝia patro, kiu estis profesie komponisto kaj muzikisto, klopodis nutri la muzikan talenton de sia filino kaj persone instruis ŝin ekde la aĝo de sep jaroj. Ŝi ludis la fortepianon kaj klavicenon, kun tia majstreco kiu surprizis eĉ ŝian patron.
En tiu tempo ŝia juna frato Amadeus, jam ĉirkaŭ trijara, estis tre proksima al sia fratino, kaj aŭskultis kun admiro dum ŝi ludis. Sendube Nannerl ludetis kun li en la piano kaj ŝi fariĝis lia unua instruistino kaj lia inspiro por dediĉi sin al muziko ĉar, laŭ la biografiisto Maynard Solomon ‘li volis esti kiel ŝi’. Oni povas certigi, ke la pecoj de la “Kajero de Nannerl”, kolekto da pecoj kreitaj de la patro por la trejnado de lia filino, estis studitaj kaj asimilitaj de la du gefratoj Mozart.
Dum sia junaĝo Nannerl koncertis kun la frato Wolfgang Amadeus Mozart kiel pianistino en tuta Eŭropo. En la aĝo de 11 jaroj ŝi ludis la plej komplikajn sonatojn kaj koncertojn per piano. Bedaŭrinde la patro ne tiel subtenis ŝin kiel la fraton. Tial ni konas nur malgrandajn verketojn de ŝi. Ŝi neniam forlasis la ombron de la frato kaj koncentris sin je la familio kaj je la tasko kiel pianoinstruistino.
La patro Leopold vojaĝis kun Nannerl kaj Wolfgang al kelkaj urboj, por fiere ekspozicii iliajn mirinfanajn talentojn. En 1762 la aŭstra Imperiestrino Maria Tereza invitis ilin koncerti antaŭ la imperiestra kortego en Vieno, kie la junaj muzikistoj kaŭzis sensacion. Fronte al tia sukceso, ilia patro decidis konduki ambaŭ en turneo tra Eŭropo inter 1763 kaj 1766. Tiu vojaĝo donis al ili grandan famon, avantaĝojn kaj profitojn. Plue, la vojaĝo evoluigis la talenton de la paro, kiuj jam komponis siajn proprajn verkojn.
En la fruaj tagoj, estis Nannerl kiu estis la plej alte pagita, kaj estis rekonita kiel elstara klavicenisto kaj fortepianisto. Fakte ŝi ne estis sub la ombro de sia frato, male ŝi brilis kiel la plej talenta juna virino. En letero, Leopold  skribis: "Mia knabineto ludas la plej malfacilajn verkojn kiujn ni havas... kun nekredebla precizeco kaj bonege. Ĉio ĉi signifas, ke mia knabineto, kvankam ŝi estas nur 12 jaraĝa, estas unu el la plej lertaj ludantoj en Eŭropo".
Krom la fiereco de patro, la faktoj pruvis tion, estis multaj kiuj diris, ke la talento de Maria Anna estis eĉ pli alta ol tiu de ŝia frato. Tamen, ĉi tiu ŝajne promesplena estonteco finiĝis kiam ŝi fariĝis 18-jara kaj iĝis edzinigebla junulino. Ŝia patro prenis la surprizan decidon forigi ŝin el la scenejo en 1769 ne permesante al ŝi akompani Amadeus en koncertoj. Ŝi daŭre dediĉis sin al muziko kaj komponis private ĝis sia geedziĝo 15 jarojn poste.
Edzineco
La biografiistoj de la familio havas malsamajn opiniojn koncerne la kialon kiu igis la patron preni ĉi tiun decidon. Ĉu la ebla konkurenco inter la du junaj muzikistoj povus ombri unu la alian, kaj la patro decidis subteni la viran karieron pli akceptatan en la socio? Ĉar kvankam ekzistis virinaj komponistoj, tiuj kiuj povis montri sian laboron estis membroj de la nobelaro. Virinoj devis ludi por nenio, se ili gajnus monon el sia muziko, ili estis konsiderataj kvazaŭ prostituitinoj. Eble la patro preferis trovi riĉan edzon por ŝi, kiel estis la kutimo. Fakte, la aŭtoritatema patro kontraŭis, ke Maria Anna geedziĝu kun la viro kiun ŝi amis, Franz d'Ippold, kiu estis kapitano kaj privata tutoro. Leopold preferis por sia filino riĉan magistraton, du foje vidvo, patro de kvin infanoj.
Ĉar la patro ne konsentis al edzineco kun Franz Armand d'Ippold, ŝi 33-jara edziniĝis en 1784 kun la dufoja vidvo Johann Baptist Reichsfreiherr Berchtold von Sonnenburg (1736-1801). La edzo estis 15 jarojn pli maljuna ol ŝi. Ili vivis en Sankt Gilgen, en la naskiĝdomo de ŝia patrino.
La edzo kunportis kvin infanojn el du geedzecoj kaj ŝi naskis tri infanojn, nome Leopold Alois Pantaleon (1785–1840), Jeanette (1789–1805) kaj Maria Babette (1790–1791).
Salcburga periodo
Post la morto de sia edzo en la jaro 1801 ŝi revenis al Salcburgo kaj tie ŝi estis tre estimata pianoinstruistino. Ŝi blindiĝis en la aĝo de 74 jaroj kaj mortis en la jaro 1829 en Salcburgo.
Ŝiaj taglibroj, leteroj kaj memoraĵoj estas valoraj fontoj por la Mozart-esplorado.
Heredo
Tradicie oni diras ke neniu konata komponaĵo de Maria Anna Mozart estas konservita, kvankam ekzistas debato, ĉu kelkaj el la fruaj verkoj de Amadeus estas fakte ŝiaj. La aŭstralia esploristo Martin Jarvis post kvinjaroj de scienca skribesplorado de fakulo pri dokumentado, notas ke li trovis la "muzikan skribaĵon" de Nannerl, konfirmante ke ŝi komponis verkojn kiujn Wolfgang kutimis ludi. La aŭtoreco povus esti konfuza, ĉar estas konate ke Maria Anna ankaŭ komponis pecojn por ke ŝia infana frato ludu, kaj ke ŝi surpaperigis melodiojn, kiujn li komponis infanaĝe.
La plej klara indico de ŝia laboro estas leteroj de Wolfgang laŭdante ŝin: “''Mia kara fratino! Miregas min ke vi povas komponi tiel bone, unuvorte la peco, kiun vi skribis estas bela.''” (1770) Bedaŭrinde, la komponaĵo ne pluvivis.
La dramaturgo Sylvia Milo diris al The Huffington Post “''…kiam (Amadeus) estis en Londono laboranta pri sia unua simfonio, ŝi skribis ĉion kaj reĝisoris ĝin por li. Ne estas klare kiom granda estis ilia kunlaboro, sed ŝi estis ekstreme talenta muzikisto.''"
Ne estas dubo pri ŝia talento, laŭdita ne nur de sia frato kaj patro sed de la publiko, kiun ŝi allogis en sia mallonga sed brila kariero.
Distrikto Volodarsk (Niĵnij-Novgoroda provinco)
Distrikto Volodarsk (Volodarskij, Володарский район) estas municipa distrikto de Niĵnij-Novgoroda provinco (Rusio). Ĝi situas en okcidenta parto de la provinco kaj limas kun distriktoj Ĉkalovsk, Balaĥna, Bogorodsk, Pavlovo kaj kun urba municipo Dzerĵinsk. Krome, ĝi limas kun Vladimira provinco kaj Ivanova provinco.
Administra centro de la distrikto estas urbo Volodarsk.
Uznach (stacidomo)
Uznach estas fervoja stacidomo en Uznach, Svislando.
Vysočanská (Praga metroo)
Vysočanská estas stacio de Metroo en Prago sur Linio B, malfermita en jaro 1998.
Richard E. Smalley
Richard Errett SMALLEY (naskiĝis en Akron, Usono 6-a de junio 1943, mortis en Houston, 28-a de oktobro 2005) estis usona kemiisto kiu dividis kun Harold Walter Kroto kaj Robert Curl la Nobel-premion de kemio en 1996.
Brian Jones (aerostatisto)
Brian JONES (nask. la 27-an de marto 1947 en Bristol, Britio - ) estas brita aerostatisto.Li efektivigis, en 1999, kiel kun-piloto kun Bertrand Piccard, la unuan seninterrompan ĉirkaŭiron de la mondo per balono Breitling Orbiter 3, kiun realigis la Federecia Politeknika Lernejo de Laŭzano - EPFL - (Svisio). Ili ekflugis la 1-an de marto 1999 el Château-d'Oex, Svisio, kaj surteriĝis en Egiptio post flugo de 45 755 kilometroj en 19 tagoj, 21 horoj, 47 minutoj.
Jones ricevis poste distingaĵojn (medalojn) inter kiuj Harmon Trophy, Hubbard Medal, FAI Gold Air Medal kaj Charles Green Salver.
Bierfarejo
Bierfarejo estas teknologia tutaĵo produktanta bieron. La bierfarejo estas kutime dividita en kelkajn memstarajn uzinojn, kiuj respondas al unuopaj fazoj de la produkto. Grandeco de la bierfarejo povas moviĝi de malgranda hejma preskaŭ kuireja trafiko ĝis granda industria entrepreno. Variableco ekzistas ankaŭ en konkreta teknologio de kuirado de la biero.
Ryoji Noyori
Ryoji NOYORI (naskiĝis en 1938 en Kobeo, Japanio) estas japana kemiisto, kiu dividis la Nobel-premion de kemio kun William Standish Knowles kaj Karl Barry Sharpless en 2001.
Seri Manjung
Seri Manjung estas urbo en Perako, Malajzio.
Historio
Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Manjung.
Esperanto kaj Seri Manjung
Kelkaj loĝantoj jam konas Esperanton.
Hipokriteco
Hipokriteco substrekas volan senkoherecon inter agoj realaj, videblaj aŭ kaŝaj, kaj la valoroj publike aŭ private deklaritaj. Hipokritulo, do, difiniĝas persono, kiu asertas iun ideon kaj kondutas kontraŭe al ĝi. Laŭ psikologio kaj etika scienco, multaj povas esti la kialoj de tiu konduto.
Alia priskribo pri hipokriteco priskribas la agon, se persono malsincere ŝajnigas ion, kio donas aspekton de virto aŭ merito al si mem. La kristana ideologio nomas tion malvirto, do aparte negative prijuĝata eco de homa karaktero. La vorto do estas malapreza juĝo pri homo. Hipokritulo estas persono hipokrita. La Torao mencias la koncepton dufoje, en la citaĵoj La ĝojo de hipokritulo estas nur momenta, kaj ĉiuj estas hipokrituloj kaj malbonaguloj – la Nova Testamento mencias ĝin en la citaĵo hipokritulo, eligu unue la trabon el via okulo!.
Antonimo
Antonimo de hipokrito estas la sincereco, kies signifo tamen estas pli ampleksa (ekzemple, kiel antonimo de "mensogo").
Etimologio de la vorto
La vorto hipokriteco devenas el la greka ypòkrisis (υπòκρισις), kiu signifas simuladon: ypokritès origine estis, fakte, aktoro kaj hipokriteco indikis ŝajnigon de la spektaklaj protagonistoj. Poste ĝi akiris la sencon supre priskribitan.
Psikologia kaj morala hipokriteco
Necesas distingi en hipokriteco diversajn facetojn. Diversaj psikologiaj skoloj atribuas ĝian ekeston al kaŭzoj diversaj: kutime tiufakaj teoriuloj ĝin interpretas kiel mekanismon, konscie aŭ nekonscie, elpensitan por la defendo de la persono, kiu sin sentas socie etigita. Kelkaj skoloj vidas la hipokritan sintenon asociita al fundamenta eraro je atribuado: nome, tia individuo estas puŝita ekspliki kaj pravigi sian konduton kiel altruditan precipe de naturaj kaj eksteraj kaŭzoj, dum ĝi atribuas alies agaĵojn al kunnaskaj karakterizoj. Aliaj kredas vidi en hipokritulo juĝeraron rilate siajn karakterajn malaprobitajn sintenojn kaj kondutojn: tiujn ĉi li projekcias en aliajn, pli/malpli vole sin trompante.
Hipokriteco laŭ vido de kristanismo
Montras tian sintenon, precipe en aferoj religiaj, Jesuo Kristo, kiam li anoncas: “Feliĉaj estas la kore puraj, ĉar ili vidos Dion”. Kio decidas, laŭ tiu sentenco, pri la boneco kaj pureco de iu ago estas la intenco, nome ĉu io estas farata por esti vidata kaj konsiderata de homoj, kaj eventuale por ilin trompi, aŭ por kohero kun konscienco kiu estas reflekto de Dio. Jesuo akre riproĉas hipokritecon, kiun li konstatas en kelkaj fariseoj, eble pro ilia insisto kaj pretendo, ke homoj obeu la sennombrajn tradiciajn ritajn aŭ purigajn kaj morajn kaj religiajn leĝojn, kiujn eĉ ili mem ne sukcesas obei, aŭ kiuj finfine damaĝas religiemon mem, aŭ pro vera hipokrita konduto de iuj interparolantoj, kiuj provis lin malfamigi. Ĉiukaze li kaptas la okazon por kondamni hipokritecon kiel pekon (Mt 23; Mk 12; Lk).
Literaturo
Teatraj verkoj ne mankis profiti kaj profunde konotacii la karakterizaĵojn, karakterajn kaj moralajn, de hipokritulo. Vidu Tartuffe ou l'Imposteur de Molière.
Tanquerey Adolfo, Compendio di Teologia Ascetica e Mistica, Desclée. Tournai, Romo, Parizo, 1950.
Serramonacesca
Serramonacesca estas komunumo de Italio.
Behrang 2020
Behrang 2020 aŭ  Bandar Baru Behrang estas urbeto en Perak, Malajzio.
Paul Gachet
Paul-Ferdinand GACHET (naskiĝis la 30-an de julio 1828 en Lille, Francujo; mortis la 9-an de januaro 1909 en Auvers-sur-Oise, Francujo) estis franca kuracisto fama pro sia prizorgo de la nederlanda pentristo Vincent van Gogh dum ties lastaj vivsemajnoj en Auvers-sur-Oise.
La pentristo dediĉis al ties portreto kelkajn pentraĵojn.
Bibliografio
Anne Distel & Susan Alyson Stein: Cézanne to Van Gogh: The Collection of Doctor Gachet, Metropolitan Museum of Art, New York 1999, ISBN 0-87099-903-6
Couville
Couville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Couvillais.
(16384) 1981 ES31
(16384) 1981 ES31 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Richard Burton
Richard BURTON, realnome: Richard Walter JENKINS (naskiĝis la 10-an de novembro, 1925, mortis la 5-an de aŭgusto, 1984) estis brita aktoro.
Burton naskiĝis en Pontrhydyfen/ Kimrio. Post tre sukcesa teatra kariero Burton ekde la 1950-aj jaroj laboris kiel filmaktoro, brilante en multnombraj karakteraj roloj. Same fama kiel lia aktorado cetere ankaŭ estis lia privata vivo: Dufoje li edziĝis al sia kolegino Elizabeth Taylor kaj ambaŭfoje la paro kun granda bruo disiĝis.
Universitato Brock
Universitato Brock (Brock University) estas moderna ĉiufaka universitato en Sankta Katarino (Ontario, Kanado). Oni nomis ĝin laŭ majoro generalo Sir Isaac Brock, kiu perdis la vivon en la Batalo de la Altaĵo de Queenston dum la Milito de 1812 okazinta 30 km de la hodiaŭa situo de la universitata kampuso. Lia lasta vorto, "Surgite!" (latine = antaŭen!), estas la oficiala devizo de la universitato.
Gainax
Gainax [Gainaks] (株式会社ガイナックス, Gainax Company, Limited) estas japana anime-studio fama pro tiaj laboraj kiel "Toppu ŭo Nerae!", "Oricu Uĉugun: Oneamisu no Cubasa", "Fuŝigi no Umi no Nadia", "Neon Genesis Evangelion", "FLCL", "Gurren Lagann" kaj "Panty & Stocking with Garterbelt".
Historio
La studio "Gainax" estas fondita la 25-an de decembro 1984 de grupo de junaj desegnisto-animaciistoj Anno Hideaki, Sadamoto Joŝijuki, Jamaga Hirojuki, Okada Toŝio. Ĝi prezentis sin al la publiko per la animea filmo "Oricu Uĉugun: Oneamisu no Cubasa" (1987), OVA "Toppu ŭo Nerae!" (1988) kaj anime-serio "Fuŝigi no Umi no Nadia" (1990). La studio unue gloriĝis en 1996 pro la anime-serio "Neon Genesis Evangelion". La studio "Gainax" estas fama kiel kreantoj de eksperimentaj animeoj, rompantaj kaj larĝigantaj la kanonojn de tradiciaj animeaj ĝenroj.
Universitato Kore de Enna
La Universitato Kore de Enna, (itale Università Kore di Enna), estas universitato fondita en 2004 en Enno, la ĉefurbo de la Provinco Enno, en la centro de Sicilio kaj estis vizitita de du italaj prezidantoj (antaŭe Oscar Luigi Scalfaro, kaj Carlo Azeglio Ciampi por la fina inaŭguro). La universitato havas tre modernajn instalaĵojn; ĝi ankaŭ havas fortajn rilatojn kun registaroj kaj universitatoj de la mediteraneaj maraj landoj (Malto, Kipro, Tunizio) kaj kun iuj eŭropaj kaj usonaj areoj.
Buntpieda petrelo
Buntpieda petrelo aŭ Vilsona ŝtormopetrelo (Oceanites oceanicus) estas malgranda marbirdo el la hidrobatedoj, tre simila al la Malgranda petrelo, sed la naĝhaŭto (pieda membrano) estas flava inter la fingroj kaj tio utilas kiel distingilo; krome ĝi estas tialo por la komuna nomo. Ĝia piedo estas pli longa ol la anguleca vosto, la birdo grandas 18 cm.
Universitato Kore de Enna
La prezidanto de la universitato kaj la prezidanto de la universitata fundamento estas Cataldo Salerno, sicilia profesoro, kiu ankaŭ estas la prezidanto de la provinco Enno. La universitato disponas pri laboratorioj, aŭditorioj kaj konferencejo, kie gravaj muzikistoj ludas; aliaj Kore-instalaĵoj inkluzivas sportejon kaj loĝkonstruaĵon por studentoj. Kore estas planita esti granda kampuso laŭ la usona stilo kun du Studentaj Domoj kaj multaj instalaĵoj por studentoj. La internacia rilato de Kore-Universitato okupas multajn landojn de la Mediteranea Areo (Tunizio, Malto, Kipro, Maroko, ktp.) Kaj ankaŭ usonaj, eŭropaj kaj aziaj universitatanoj. La Universitato Kore de Enno estas la plej nova sicilia universitato: fakte ĝi estas la unua universitato fondita en Sicilio post la unuiĝo de Italio, kaj ĝi estis fondita 200 jarojn post la fondo de la lasta sicilia universitato, la Universitato de Palermo.
Buntpieda petrelo
Ĝi sekvas la ŝipojn, flugas ondante kiel vesperto aŭ glisflugas. La Buntpieda petrelo ofte piedpremas la marsurfacon per etenditaj flugiloj. Ĝi estas unu el plej abundaj birdospecioj en la mondo kaj havas ĉirkaŭpolusan distribuadon ĉefe en la maroj de la suda hemisfero sed etende norden dum la somero de la norda hemisfero. La monda populacio estis ĉirkaŭkalkulita je pli ol 50 milionoj da paroj. La alternativa komuna nomo rememoras la skotusonan ornitologon Alexander Wilson.
Aspekto
La Buntpieda petrelo estas malgranda birdo, 16–19 cm longa kun 38–42 cm de enverguro. Ĝi estas iome pli granda ol la Malgranda petrelo kaj estas ĉefe malhelbruna en ĉiuj plumaroj, escepte pro la blankaj pugo kaj flankoj. La piedoj forvideblas trans la kvadratforma vostofino dumfluge. La Malgranda petrelo havas tre distingan blankan striadon ĉe subo de flugiloj kaj preskaŭ tute malhelan supron de flugiloj. La Buntpieda petrelo havas svagan helan bendon ĉe la supro de flugilkovriloj kaj ne havas la distingan blankan subflugilan striecon. La membrano interfingra estas flava, kun nigraj punktoj ĉe antaŭreproduktaĝaj individuoj.
Taksonomio
Origine priskribita en la genro Procellaria ĝi estis poste lokita en la genron Oceanites. Oni agnoskis 2 aŭ 3 subspeciojn kaj unu populacio nome maorianus el Novzelando povus esti formortinta. La nomiga populacio reproduktiĝas el Horna Kabo al Kergelenoj dum la raso exasperatus reproduktiĝas laŭlonge de la marbordo de Antarkto en South Shetland kaj aliaj insuloj. La populacio el Fuegio estis priskribita kiel chilensis (=wollastoni, magellanicus) sed tio estas konsiderata nomen nudum kvankam kelkaj fakuloj restarigis ĝin, notinte ke ĝi povas esti distingata pro blanka makuleteco ventre.
La nomo Mother Carey's Chicken (kokidoj de patrino testudo) estis uzata en iama literaturo kaj ofte aplikata al kelkaj petrelospecioj dum la genreca nomo de ŝtormopetreloj aludas al ideo ke ties apero anoncas ŝtorman veteron. Kelkaj fakuloj nomas ilin la Flavmembrana ŝtormopetrelo.
Distribuado
Tiu specio reproduktiĝas ĉe marbordoj de Antarkto kaj apudaj insuloj kiaj tiuj de Sudaj Ŝetlandaj Insuloj, Malvinoj, Kergelenoj ktp., dum la somero de la suda hemisfero. Ili pasas la reston de la jaro ĉemare, kaj moviĝas (migras) al nordaj oceanoj dum la vintro de la suda hemisfero, nome somere en norda hemisfero kiam ili atingas eĉ la Biskajan Golfon, la Britajn Insulojn, la Mediteraneon. Ili estas multe pli komunaj en norda Atlantiko ol ĉe la Pacifiko. La Vilsona petrelo estas komuna ĉe orienta Nordameriko en la norda somero kaj la sezona abundo de tiu birdospecio en taŭgaj akvoj de Eŭropo estis pruvita danke al pelaga ŝipnavigado, ĉefe en la areo de la Insuloj Scilly, Granda Britio.
Ĝi estas strikte pelaga for de la reprodukta sezono, kaj tio, kun ties malproksimegaj reproduktaj lokoj, faras, ke la Vilsona petrelo estas malfacile videbla birdospecio el tero. Nur dum akraj ŝtormoj tiu specio povas esti puŝita al tero, de kio venas la komuna nomo de la ŝtormopetreloj.
Kutimaro kaj ekologio
La Vilsona ŝtormopetrelo havas pli klaran ŝveban flugmanieron ol aliaj malgrandaj petreloj, kaj kiel plej aliaj ili flugas malalte super la mara surfaco kaj havas la kutimo piedpladumi super la akva surfaco dum ĝi plukas planktonajn manĝerojn el la oceana surfaco. Ties unika flugilfrapema kaj ŝveba flugmaniero estas atingita ofte havante siajn flugilojn alte. Eĉ dum trankvila vetero, ili povas uzi la iometan brizeton produktitan de la ondoj kaj fakte ŝvebi dum oni uzas siajn piedojn por stabiliĝi. Kiel ĉe la Malgranda petrelo, ĝi estas tre gregema, kaj ankaŭ sekvas ŝipojn. Oni aŭdas mildan pepadon ofte dum la birdoj manĝas. Ili nutras sin ĉefe el planktonaj senvertebruloj proksime de la surfaco, rare plonĝante sub la surfaco por kapti predon, sed ĉiam ĝi malpli ol unu metro. Ili povas tamen preni foje 3–8 cm longajn fiŝojn el la familio Miktofedoj.
Pál Gergely
GERGELY Pál (gergej) estis hungara bibliotekisto, literaturhistoriisto naskita en Koloĵvaro en 1902 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de oktobro 1982.
Kariero
Pál Gergely estis kunlaboranto de la gazeto Az Újság de Kluĵo, jurstudento en Budapeŝto, ano de la Bartha Miklós Társaság, redaktoro de la gazeto Híd (1927-28). De 1928 li estis stenografo de la prezidentoficejo de la MTA, de 1949 ĝis sia pensiuliĝo (1967) li estis kunlaboranto de la Manuskriptejo de Akademia Biblioteko. Li eldonis kune kun Ágnes Kovács la Székely népköltési gyűjtemény (1-2., Bp., 1956) de János Kriza, en kritika eldonaĵo la oficejajn verkojn de János Arany (1-2., 1964-66) la publicistikaĵojn de Mihály Vörösmarty (1977). Li prilaboris la stenografiajn heredaĵojn de Béla Vikár kaj Lőrinc Szabó.
Buntpieda petrelo
Predado
Plenkreskuloj havas malmultajn predantojn, sed ovoj kaj idoj, kaj foje ankaŭ plenkreskuloj, estas atakataj en la kolonioj fare de la Sterkorariedoj en la nestotruoj dum la neĝoŝtormoj. Pro tio dum la reprodukta sezono, illi pasas la tagon ĉemare kaj revenas nur nokte por nutri siajn idojn.
Migrado
Tiu ĉi estas la birdospecio kiu havas la plej longan migradan veturadon: en julio/aŭgusto, ili flugas al Arkto por nutriĝi, kaj en decembro/januaro, ili revenas al Antarkto por reproduktiĝi profite de la aŭstrala somero, pro kio ili veturas ĉirkaŭ 40 000 km jare, nome la mondoĉirkaŭiro.
Specio kaj homoj
Disvastigata tra enorma teritorio, la Vilsona ŝtormopetrelo estas taksita kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Rektoro kaj rekonstruinto Thornwell Jacobs elektis por la Oglethorpe Universitato malkutiman maskoton por reprezenti la atletajn teamojn de Oglethorpe nome la Vilsona ŝtormopetrelo, kiu estis marbirda birdospecio admirita de James Oglethorpe, fondinto de la universitato, pro ties kuraĝo. En Marto 2002, ĵurnalisto de ESPN nome David Lloyd nomigis la Buntpiedan ŝtormopetrelon kiel unu el plej memorindaj universitataj maskotoj ĉiutempaj, dua nur post la Banana Slugs de la UK Santa Cruz.
Leono Ĉugajevo
Leono Ĉugajevo aŭ Lev Aleksandroviĉ Ĉugajev (Лев Александрович Чугаев) estis rusa kemiisto kaj sciencisto kiu prilaboris sennombrajn metodologiojn en siaj esploroj ene de la organika kaj neorganika kemio. Li faris multajn studojn en la kampo de la terpenoj kaj kamforoj; li malkovris kaj disvolvis por pirolizo de la ksantatoj en la senhidratigo de alkoholoj.
En sia disertacio "Esploroj en la kampo de la kompleksaj kombinaĵoj" li malkovris la dumetilan glioksimon kiel tre specifan reakciaĵo por la gravimetria determinado de la nikelo. Post diplomiĝi, Ĉugajev estis indikita kiel Direktoro de la Bakteriologia Instituto de Moskvo.
Inter 1904 kaj 1908 li estis profesoro en la Imperia Teknika Altlernejo (kiu pli malfrue iĝis la Moskva Alta Teknika Lernejo), kaj el 1908 ĝis sia morto li duoble aktivis kiel profesoro en la "Teknologia Instituto de Sankt-Peterburgo" kaj en la "Universitato de Sankt-Peterburgo". Ĉugajevo faris grandegan kontribuon sur la disvolvo de la kunordiga kemio. Li malkovris la naturon pri la efiko de la ringa formado en la interna sfero de la kunordigaj kombinaĵoj rilate al ilia stabileco kaj la fenomeno pri la granda stabileco de la kvin- aŭ ses-membraj ringoj.
Aktivecoj
Liaj unuaj laboroj estas dediĉitaj al bakteriologio kaj biokemio: li malkovris reakcion senteblan al Escherichia coli, kiu ĝin distingas disde la tifoidaj bakterioj. En la kampo de la organika kemio, Ĉugajevo esploris la serion de la terpenoj inklude de la kamforo. Li disvolvis ksantogenan metodon por la sintezo de nesaturitaj hidrokarbonidoj (konata kiel Reakcio de Ĉugajevo).
Li ankaŭ disvolvis metodon por determinigo de moveblaj hidrogenatomoj en organikaj komponaĵoj, la tiam nomata Metodo Ĉugajevo-Cerevitinov. Li ankaŭ faris grandan kontribuon por la kemio de la kompleksaj komponaĵoj: li malkovris ke la plej stabilaj kunmetaĵoj enhavas 5 aŭ 6 membrojn en ilia interna strukturo (konata kiel Regulo pri la Ciklo de Ĉugajevo).
En 1915, li studis la unuan karbenan (aŭ metilenan) kompleksan organometalaĵon, kies korekta strukturo estis malkovrita nur en la jardeko 70a de la 20-jarcento. En 1918, li malkovris reakcion senteblan al osmio kun tioureo, tiu sama "dumetila glioksimo" uzata en la identigo de la nikelo, en 1905. En 1927, li estis omaĝita per la Lenina Premio.
Fosforila klorido
Fosforila klorido aŭ POCl3 estas estas organika komponaĵo apartenanta al la familio de la halogenidoj, senkolora, fumeganta, toksa likvaĵo kun penetranta odoro, vaste uzata en la produktado de fosfataj esteroj. Ĝi produktatas grandskale en la manufakturado de kloraj kaj fosfataj derivaĵoj. Strukture ĝi molekulo estas kvarformata kaj ĝi ekzoterme reakcias kun la akvo, estigante fosfatan acidon kaj kloridan acidon.
Fosforila klorido estis unue raportita en jaro 1847 de la franca kemiisto Charles-Adolphe Wurtz (1817-1884) kiu reakciigis fosforan kvinkloridon kun akvo.
Divoky
Divoky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zdounky en distrikto Kroměříž. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Zdounky. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 65 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Andrea Bártfai-Mager
Andrea Bártfai-Mager, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bártfai-Mager Andrea estas la unusola ina ministro en Kvara Kabineto Orbán.
Informoj gravaj pri Andrea Bártfai-Mager ne ekzistas, oni ne scias, kiam kaj kie ŝi naskiĝis. Ŝi aspektas mezaĝulo.