cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historio de la Filipinoj
La historio de la Filipinoj komenciĝis per la alveno de homaj estuloj pere de teraj pontoj en la supra Paleolitiko antaŭ pli ol 30.000 jaroj. La valo de Kagajan, en la nordo de insulo Luzono entenas ŝtonajn ilojn, kiuj atestas la ĉeeston de homedoj, ĉasistoj de grandaj bestoj, kiel la stegodontoj (prahistoriaj elefantoj), rinoceroj, krokodiloj, testudoj, aproj kaj damaoj.
Károly Páter
Biografio
Károly Páter diplomiĝis en la teknikunivesitato de Budapeŝto. De 1940 li estis komisiita gvidinto de la katedro pri kemio de akademio de Keszthely, de 1942 gvidinto de Ekonomia Akademio de Mosonmagyaróvár, poste gvidinto de katedro pri kemio, de 1948 de katedro pri humscienco. De 1949 li laboris en Gödöllő kiel katedrestro, poste rektoro. Li estis fondinto de la Esplorinstituto pri Humscienco kaj Agrokemio, de 1949 ĝi 1953 ĝia direktoro. En 1951 li organizis la Societon pri Agroscienco, kies li estis prezidanto ĝis 1955.
Historio de la Filipinoj
Unuaj loĝantoj
Tiuj insuloj fariĝis ĝenerale memstaraj indiĝenaj reĝlandoj. Ili havis komercajn rilatojn kun suda Ĉinio kaj kulturajn rilatojn kun Hindio pere de la nunaj malajaj kaj indoneziaj teritorioj.
En 1380 estis enkondukita la Islamo en la sudaj insuloj.
Hispana dominado
La historio por eŭropeca vidpunkto komenciĝis kun malkovro de la insularo fare de portugala ŝipisto Fernão de Magalhães (servanta la hispanajn reĝojn) en 1521. Ekde 1565 Filipo la 2-a (Hispanio) faris hispanaj kolonioj laŭvice la insulojn, kies nomo estis "Nova Hispanio". Ili poste ricevis la nomon Filipinoj pro la nomo de la citita reĝo. En 1571 jam fondiĝis Manilo, kiel administrejo kaj kolonia ĉefurbo. La lando estis grava komerca centro de la hispanoj. La hispana dominado unuafoje unuigis la insulojn, kvankam la reala povo neniam estis tre granda ekster la ĉefurbo kaj kelkaj teritorioj. La insularo estis administrita nerekte el la kolonio de Nova Hispanio, t.e. la nuna Meksiko, de 1565 ĝis 1821, kiam ĝi komencis esti administrata rekte el Hispanio, post la sendependiĝo de la plejmulto de la amerikaj kolonioj. Dum tiu periodo eniris la insulojn la bazaj trajtoj de la eŭropa civilizo, floris la komerco kaj kreiĝis la ĉefaj urboj. Ankaŭ estis enkondukita la katolikismo, ankoraŭ nun la ĉefa religio de la lando. La oficiala lingvo estis la hispana, kvankam plejmulto de la loĝantaro plu parolis la lokajn lingvojn.
Sendependisma movado kaj usona dominado
Dum la uson-hispana milito en 1898 la usona ŝiparo venkis la hispanojn. Oni deklaris sendependan respublikon, sed Usono aneksis la landon. Disvolviĝis nova sendependa milito. La Filipin–usona milito (en angla Philippine–American War, ankaŭ Filipino–American War, Philippine War, Philippine Insurrection aŭ Tagalog Insurgency, en Filipina lingvo: Digmaang Pilipino–Amerikano; en hispana lingvo: Guerra filipino–estadounidense), estis armita konflikto inter la Unua Filipina Respubliko kaj Usono kiu daŭris el 4a de februaro, 1899, ĝis la 2a de julio, 1902. La luktado startis inter fortoj de Usono kaj tiuj de la Filipina Respubliko la 4an de februaro, 1899, en tio kio iĝos konata kiel la Batalo de Manilo de 1899. La 2an de junio, 1899, la Unua Filipina Respubliko oficiale deklaris militon kontraŭ Usono. La milito oficiale finis la 2an de julio, 1902, per venko de Usono. Tamen, kelkaj filipinaj grupoj — estritaj de veteranoj de Katipunan, nom filipina revolucia societo — plue batalis kontraŭ la usonaj fortoj dum kelkaj pliaj jaroj.
Nur en 1913 finiĝis la bataloj kaj la insularo oficiale apartenis al Usono. En 1935 Filipinoj ricevis aŭtonomion, sed konstituis kun Usono la novan enton Filipina Komunumo. Inter 1941-1945 Japanio okupis la landon. Post la usona reokupo, en 1946 Usono akceptis plenan sendependecon de Filipinoj.
Sendependa historio
Post la reala sendependiĝo estis formita Respubliko. La ekonomio kreskis dum la jardekoj de la 50-aj kaj 60-aj, renversante la fortan damaĝon faritan de la Mondmilito. kaj ekde la 1970-aj jaroj industria impeto komenciĝis, simile al Japanio. La Sudorientazia Traktatorganizo (en angla Southeast Asia Treaty Organization, do SEATO, komparu kun NATO) estis internacia organizaĵo por kolektiva kontraŭkomunisma defendo en Sudorienta Azio kreita pere de la Sudorientazia Kolektiva Defendotraktato, aŭ Manila Pakto, subskribita en Septembro 1954 en Manilo.
Michel Renard
Michel RENARD [Mikaelo Renar] (1829-1904)
Historio de la Filipinoj
Sendependa historio
De 1965 ĝis 1986 la historion de Filipinoj dominis la figuro de Ferdinand Marcos, kiu diktatoris la landon. Li enkondukis militjuron en 1972 por kontraŭbatali protestojn. La korupto estis ege videbla. En 1981 li forigis tiun tipon de regado, sed plu regis nedemokratie. En 1983 estis murdita la gvidanto de la opozicio Benigno Aquino, kaj la protestoj intensiĝis. Respublikana elekto en 1986 estis gajnita de la vidvino de Aquino, Corazón Aquino, malgraŭ la ĝenerala fraŭdo, kaj Marcos devis fuĝi el la lando kun sia familio. De tiu jaro sinsekvas regulaj elektoj, malgraŭ kutimaj balotaj problemoj kaj relativa politika malstabileco. Dum jardekoj islamaj separatistoj sude de la lando batalis kontraŭ la registaro, postulante memregadon surbaze de la Ŝario. En 2008 la Maŭra Islama Liberiga Fronto (MILF) havis ĉ. 11 000 batalantojn. En julio 2008 post sekretaj intertraktoj en Malajzio inter ŝtatoficistoj kaj reprezentantoj de MILF estis decidite vastigi islaman memstaran regionon en la Mindanaa provinco, sude de la lando, kie troviĝas pli ol 700 plejparte islamaj vilaĝoj.
Michel Renard
Naskis en Braine-l'Alleud; mortis en Bruselo. Verkis en la valona, regiona lingvo el Belgio.
Historio de la Filipinoj
Sendependa historio
Nuna prezidanto estas Benigno Aquino la 3-a de 2010.
Michel Renard
Restas lia eksterordinara epika poemo ''La aventuroj de Johano de Nivelles [pronc. nivel], la filo de sia patro''. Tiu legenda ulo, fame konata de ĉiuj Nivelles-anoj, kaj de multaj belgoj, estas figurita ĉe la sonorilaro de la kanonika preĝejo Sankta Gertruda. En la tria versio (de 1890), la verko enhavas dekdu kantojn. Temas pri burleska epopeo; la mirveko certigas unuecon de la poemo je ĉiu situacio ŝanĝo. Tiu verko estas skribita en propra valondialekto; la plej mirinda estas ke tiu lingvo ne ŝajnas artefarita.
(ĉerpo) : La aventuroj de Johano de Nivelles
Ornbau
Ornbau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ansbach kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis {{nombro|{{Metadatumoj pri nombroj de loĝantoj en Bavario|09571189}} loĝantojn.
Geranila jodido
Geranila jodido aŭ geranila jodido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj geraniolo. Geranila jodido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Geranila jodido prezentas jodatomon ligitan al geranila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 17 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Lajos Soós
Lajos Soós [lajoŝ ŝOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Soós Lajos estis hungara biologo, zoologo, profesoro, instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1942).
Biografio
Lajos Soós studis en Scienca Universitato de Budapeŝto ricevinta diplomon en 1902. Li instruis en mezlernejo unu jaron, poste pro malsano li ricevis postenon en muzeo en Budapeŝto. En 1912 li komencis instrui en la universitato en rango privata profesoro, inter 1917-1919 ankaŭ en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Dum la Hungara Sovetrespubliko li instruis ankaŭ por laboristoj, tial post la falo li ne rajtis instrui, krome en 1935 li iĝis trudpensiulo. Post la 2-a mondmilito li denove laboris en muzeo. Li ricevis unuafoje premion. En 1952 li doktoriĝis el biologio.
Maria Bethânia
Maria BETHÂNIA (naskiĝis la 18-an de junio 1946 en Santo Amaro da Purificação, Brazilo), fakte Maria Bethânia Vianna Telles Veloso estas unu el la plej gravaj kantistinoj de Muziko Populara Brazila.
Vivo
Maria Bethânia estis la sesa el ses gefiloj de la oficisto de la Departamento de Correos y Telégrafos José Telles Veloso kaj de lia edzino Claudionor Vianna Telles Veloso.
Ŝia kariero komenciĝis en 1964 en Rio-de-Ĵanejro per ŝia prezentado en Opinião. Per 26 milionoj da venditaj albumoj en la jaro 2005 ŝi estas la due plej sukcesa kantistino de Brazilo. Kun sia frato Caetano Veloso, Gilberto Gil, Gal Costa kaj Tom Zé ŝi apartenis fine de la 1960-aj kaj komence de la sepdekaj jaroj al la novigantoj de la populara brazila muziko kaj estis membro de la tropikalismo-movado. Maria Bethânia neniam fiksiĝis sur ununura stilo. Ŝi komencis sian karieron kiel bosanovo-kantistino. Poste ŝi kantis sambojn, interpretis afrikbrazilan muzikon, la popolmuzikstilon música sertaneja, origine devena de la dezertoregiono Sertão, ĝis al forooj, popmuzikaĵoj kaj baladoj. Ŝi nomiĝis laŭ la kanto de Nelson Gonçalves Maria Bethânia.
Bourguébus
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bourguébusiens aŭ bourguébois.
Bačkovík
Bačkovík (hungare Bátyok (bAtjok)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Bačkovík situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 20 km.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1323 en formo "Bagak". En 1910 loĝis en Bátyok 371 homoj, (342 slovakoj, 11 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Ždaňa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Bátyok rehungariĝis (laŭ http://parizs.tripod.com/trianon/trianon.html). La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis en Bačkovík 403 homoj, (401 slovakoj, po 1 ĉeĥo kaj ukraino).
Cezaro (titolo)
Cezaro (en latino singulare Caesar, plurale Caesari/es) estis honortitolo imperia. Cezaro venas de la vorto Caesar aŭ Kapo de la Imperio. Ĝi deriviĝas de la cognomen Gaius Iulius Caesar ("Gajo Julio Cezaro"), la inteligenta generalo, konsulo kaj diktatoro (nomumita de la romia senato), kiu estis murdita en marto de ja jaro 44 a. K. La transformado de la familinomo Cezaro en imperiestran titolon okazis en la jaro 68 (la tiel nomata jaro de la kvar imperiestroj). Komence de la dua jarcento, la latina aŭtoro Suetonio verkis la Vivon de la dek du cezaroj (De vita XII Caesarum), en kiu li priskribas la vivon de Gajo Julio Cezaro kaj la unuaj dek unu imperiestroj romiaj (ĝis Domiciano).
Allée Royale (Tramtrajno en Francilio)
Allée Royale estas haltejo de Eksprestramo 13, situanta en komunumo Saint-Cyr-l'École, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
La haltejo estis malfermita al pasaĝeroj la.
35
En la jaro 35 post Kristo okazis, interalie:
(60232) 1999 VL148
(60232) 1999 VL148 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Dozulé
Dozulé estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dozuléens.
MIR
MIR aŭ Mir povas esti:
Aladár Sós
SÓS Aladár (pro. ŝo:ŝ) estis hungara arkitekto naskita en Temeŝvaro la 4-an de julio 1887 kaj mortinta en Bp. la 11-an de junio 1975.
Biografio
Aladár Sós diplomitiĝis en 1910 en la teknikuniversitato de Budapeŝto. Post akiro de sia diplomo li partoprenis en la projektado kaj efektivigado de banejo Palics, de kulturpalaco de Marosvásárhely, de teatro de Déva, de kulturpalaco de Pozsony. De 1918 li estis aktiva ano de Rondo Galilei. Dum la 1920-aj jaroj laŭ liaj projektoj konstruiĝis la konstruaĵoj kaj la ĉefpordego de Vidámpark (estinta Angolpark). En 1934 per ludomprojekto li gajnis 2-a premion en la ekspozicio de Műcsarnok. Li estis ĉefkunlaboranto de revuo Állam és Polgár (1934–36). De 1917 ĝis 1949 li estis deputito de la Radikala Partio.
Truskavec
Truskavec (Трускавець, inter 1920 kaj 1939 Truskawiec) estas urbo en la nuna Lviva provinco (Львівська область, Lvivska oblast') de Ukrainio. Laŭ la stato de, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Maldiva lingvo
La maldiva (aŭ diveha) estas lingvo de la hindarja grupo parolata de ĉirkaŭ 350 000 personoj en la Respubliko de la Maldivoj kaj ankaŭ en la insulo de Minicoy en la barata teritorio Lakŝadivoj.
La maldiva estas proksime ligita al la sinhala. Multaj lingvoj influis la disvolviĝon de la maldiva tra la jarcentoj, ĉefe la araba. La ceteraj inkluzivas la malajalan, la urduan, la francan, la persan, la portugalan kaj la anglan.
Natria stanato
Natria stanato , stanato de natrio aŭ Na2Sn(OH)6 estas neorganika oksokombinaĵo de natrio kaj stano, senkolora salo kiu estiĝas per dissolvado de stano aŭ stana duoksido kaj kaŭstika sodo. Natria stanata uzatas kiel stabiligilo por hidrogena peroksido kaj kiel duonkonduktilo.
Stanatoj troviĝas sub du formoj: metastanatoj prezentantaj la jonon SO3−2 kaj ortostanatoj aŭ SO4−4. Zinka ortostanato estas duonkonduktilo kaj ricevas multe da atento dum la lastaj jardekoj pro ĝia multeuza nivelo de aplikaĵoj.
Proprecoj
La plej granda uzo de neorganikaj stankombinaĵoj estas kiel elektrolito por tavoligo de stano kaj stanaj alojoj. Pro tio, natria stanato uzatas en surfacaj tavoligoj de papero, manufakturo de aliaj metalaj stanatoj kaj elfinaĵoj per stana oksido. Kemie, la stano elmontras valentojn 2 kaj 4; neorganikaj stankombinaĵoj dividiĝas en du serioj: stanozaj aŭ stana (II), kombinaĵoj kiuj enhavas kvaredran elementon, dum la stanikaj aŭ stanaj (IV) estas kombinaĵoj kiuj enhavas stanon kiel duvalentan elementon.
(52310) 1991 VJ
(52310) 1991 VJ estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝia tre klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de ĉi tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,375249 AU, tie estas 56,136 milionoj da km.
Asuaju de Jos
Asuaju de Jos (asuaju de ĵos) (hungare: Alsószivágy alŝosivadj) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 1033 loĝantojn (rumanoj); en 1956 822 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1391. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Asuaju de Sus.
Préfontaine (metroo de Montrealo)
Préfontaine estas stacio de la Metroo de Montrealo sur verda linio, situanta en arondismento Mercier–Hochelaga-Maisonneuve de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Masaya Nishitani
Masaya Nishitani (西谷 正也, n. ) estas japana futbalisto.
James Evans
James Evans (18-a de januaro 1801 — 23-a de novembro 1846) estis metodista misiisto en Kanado kaj amatora lingvisto. Li estas memorata kiel kreinto de skribsistemoj por kelkaj nord-amerikaj popoloj, t.n. kanada indiĝena silabaro.
Masaya Nishitani
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Vissel Kobe, Vegalta Sendai, Urawa Reds kaj Consadole Sapporo.
James Evans
Pro kelkaj sinsekvaj stresoj (grava vundo, akuzo pri seksatenco, juĝo ka.), li mortis de koratako en 1846.
Castelmauro
Castelmauro estas komunumo de Italio.
36
En la jaro 36 post Kristo okazis, interalie:
MIS
La vorto havas plurajn signifojn:
1745 Ferguson
1745 Ferguson asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio.
Izidor Milkó
Izidor MILKÓ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Milkó Izidor estis hungara ĵurnalisto, advokato, membro de Societo Petőfi.
Izidor Milko naskiĝis kiel Baedeker Izidor la 1855 en tiam hungara urbo Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio). Li mortis la 1932 en Subotica.
1745 Ferguson
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro al la usona astronomo James Ferguson, kiu malkovris tri asteroidojn elde tiu-ĉi observatorio.
Izidor Milkó
Biografio
Izidor Milko frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton en Budapeŝto inter 1872-1884. Ekde la 1870-aj jaroj li verkadis al diversaj gazetoj. Baldaŭe li malsaniĝis, precipe en eksterlando oni kuracis lin. Post la resaniĝo li laboris kaj partoprenis en kultura vivo en sia naskiĝurbo. Li iniciatis societon por Balatono kaj fondon de biblioteko kun disvastigo de libroj. Dum verkado li uzis pseŭdonimojn Fecske, Flaneur kaj M. L.
Chatel-Chéhéry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Normala jaro komenciĝanta dimanĉe
Normala jaro komenciĝanta dimanĉe.
Ĉi tiaj jaroj estas (laŭ gregoria kalendaro):
1589 1595 1606 1617 1623 1634 1645 1651 1662 1673 1679 1690 1702 1713 1719 1730 1741 1747 1758 1769 1775 1786 1797 1809 1815 1826 1837 1843 1854 1865 1871 1882 1893 1899 1905 1911 1922 1933 1939 1950 1961 1967 1978 1989 1995 2006 2017 2023 2034 2045 2051 2062 2073 2079 2090 2102 2113 2119 2130 2141 2147 2158 2169 2175 2186 2197
La sekvanta normala jaro aŭ superjaro komenciĝas lunde.
Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je lundo Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je dimanĉo
Rihor Kastusjoŭ
Rihor Andrejeviĉ Kastusjoŭ (Beloruse:Рыго́р Андрэ́евіч Кастусёў) naskiĝis la 17-an de aprilo de 1957 en Cjaĥnin, Mahilova regiono) - estas belorusa politikisto, ĉefo de la Koalicio de Demokratiaj Fortoj de Mahilova regiono.
Sociaj aktivecoj
Dum la prezidantaj elektoj de Belorusio 2010 li estis unu el la kandidatoj. En la nokto de 19-20-an de decembro, li kaj preskaŭ ĉiuj aliaj opoziciaj kandidatoj estis arestitaj por organizi kaj partopreni en protestoj kontraŭ fraŭdo de elekto. Kastusjoŭ estis la sola kandidato kiu sukcesis kontesti la voĉdonajn rezultojn, ĉar kandidato devas doni la plendon persone, sed aliaj kandidatoj ne povis fari tion, ĉar ili estis jam en malliberejo. Ekde 2017 li estas prezidanto de la politika partio BNF, rekta posteulo de la socia kaj politika movado Belorusa Popola Fronto "Reviviĝo" (BPF, Беларускі Народны Фронт "Адраджэньне", БНФ; Bjelaruski Narodni Front "Adradĵenje", BNF) el la malfruaj 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj kiuj kondukis Belorusion al ĝia sendependeco el Sovetunio.
MIV
MIV povas rilati al:
Manekeno
Manekeno havas plurajn signifojn:
Fenicinoj
La fenicinoj (greklingve Φοίνισσαι, Fòinissai, estas la titolo de greka tragedio de dramisto Friniko. Ĝi estis unufojon ludita en la “tragedia” agono de la Grandaj dioniziadoj de 476 a.K., kie la trilogio en kiu la Fenicinoj estis inkluzivita gajnis la venkon. La protekta funkcio de financanto estis konfidita ĉifoje al Temistoklo.
Temas pri la dua tragedio konstruiĝinta sur historio kreita de Friniko, iniciatinto de la ĝenro, post la kapto de Mileto de 494 a.K. La verko celebras, fakte, la batalon de Salamino, okazinta en 480 a.K., en kiu la atena sciparmeo preparita laŭvole de reganto Temistoklo estis detruinta, spite de sia nombra malsupereco, la potencan persan sciparmeon.
La sama temo estos reprenita nur kvar jarojn poste, 472 a.K., de Esĥilo en liaj Persoj. La verko de Friniko radike diferenciĝas, tamen, el tiu de Eshilo ĉar la Frinika bazigas sur la reprezentado de la sufero de finicaj virinoj plorantaj la morton de sias edzoj, maristoj de la Kseksa sciparmeno falintaj en batalo.
De la Fenicinoj konserviĝis nur malgrandaj fragmentoj
Leonor de Aragono
Ŝi estis filino de Ferdinando la 1-a kaj Izabela de Chiaromonte, filino de la princo de Taranto kaj nevino de Maria d'Enghien (1367-1446), reĝino de Napolo. Do, ŝi estis fratino de Alfonso la 2-a (Napolo) (1448-1495), Federiko la 1-a (Napolo) (1452-1504) kaj Beatrico de Aragono (1457-1508), reĝino de Hungario kaj edzino de Matiaso Korvino kaj poste de Ladislao la 2-a el Bohemio.
En 1471, ŝi edziniĝis al Herkulo la 1-a d'Este, Duko de Ferrara (1431-1505). Kiam ŝia edzo forestis, ŝi partoprenadis en la "Ekzameno de la Petegoj", kaj prenadis la bridilojn de la regno. La Ekzameno konsistis je serio da favorpetoj aŭ liberigo de arestitoj en Ferrara. Hodiaŭ ŝi troviĝas sepultita en marmora tombo de la Monaĥejo de la Corpus Domini, kune kun la filo Alfonso la 1-a d'Este kaj du genepoj: Aleksandro d'Este kaj Izabela d'Este.
Daraja
Daraja, Darajja aŭ Daraija (en araba: داريا), estas urbo kaj sudokcidenta antaŭurbo de Damasko, Rif Dimaŝk, Sirio. Daraja havas altitudon de 689 metroj. La centro de Daraja kuŝas je 8 km sudokcidente de la centro de Damasko.
Ĝi havis 78,763 loĝantojn en 2005, kio faras ĝin la 19a plej granda urbo de Sirio laŭ la geografia ento.
Ĝi estas unu el la plej antikvaj urboj en Sirio, onidire la loko kie Sankta Paŭlo konvertiĝis (en la jaro 30), sur la "Damaska Vojo".
Strem
Strem, hungare Strém estas foira komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Güssing. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Strem troviĝas laŭ ĉefvojo numero 56 laŭ la hungara landlimo, kontraŭe estas Pinkamindszent.
Historio
En 1910 vivis en la komunumo 1383 homoj (1186 germanoj, 121 kroatoj, 76 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Strém apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 2001 vivis en Strem 949 homoj (922 germanoj, 18 hungaroj, 9 kroatoj). Ĝis 2008 estis tie limpasejo, poste ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trairebla senkontrole.
Castelpetroso
Castelpetroso estas komunumo de Italio.
Kurt Gödel
Kurt GÖDEL, en esperanto Godelo (naskiĝis la 28-an de aprilo 1906 en Brno (Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ Ĉeĥio), mortis la 14-an de januaro 1978 en Princeton en Usono) estis Ĉeĥio-devena germanparolanta matematikisto-logikisto, laborinta en Aŭstrio kaj Usono.
Li estis ano de la Viena rondo kaj estas konsiderata elstara logikisto; interalie li pruvis jenajn teoremojn:
Takashi Miyamoto
Takashi Miyamoto (宮本 貴史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
38
En la jaro 38 post Kristo okazis, interalie:
Frigyes Pesty
PESTY Frigyes (pro. peŝti) estis hungara historiisto, ano de MTA (kor. 1859, honora 1877) naskita en Temeŝvaro la 3-an de marto 1823 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de novembro 1889.
Biografio
Frigyes Pesthy servis de 1-a de aprilo 1849 en la ministerio pri militafero de Debrecen. Post la falo de liberecbatalo post hungara revolucio de 1848 li elmigris Turkion. Li revenis malsane, suferis malliberejon, inter 1850 – 64 li estis prezidanto de la industriĉambro de Temeŝvaro, de 1857 sekretario de la loka ekonomia unuiĝo. En 1858 li redaktis la gazeton Delejtű. En 1860 oni denove arestis lin, sed 1861 li fariĝis deputito, de 1864 li ĉefsekretario de la unua industribanko de Peŝto. En 1867 li havis gravan rolon en la estigo de la Magyar Történelmi Társulat. En 1876 li denove iĝis deputito.
Hieronymus Mannsfeld
Hieronymus Ferdinand Rudolf von COLLOREDO-MANNSFELD (naskiĝinta la en Przemyśl, mortinta la  en Blankenberge) estis aŭstria politikisto kaj arĥeologo. Lia patro princo Josef Colloredo-Mannsfeld († 1895) estis bienposedanto kaj grava ŝtatulo. Hieronymus edzinigis en 1865 la grafinon Aglae Festetics, kun kiu li havis du filojn kaj kvar filinojn.
Vivo
Private edukite li faris post 1865 agrikulturajn studojn en Anglujo. En majo 1859 Mannsfeld eniris la armeon en la rango de supera leŭtenanto. Li forlasis la armeon en 1865; en 1870 li estis nomumita retiriĝinta honora kavaleriestro. Li sekve gvidis la familiajn bienojn ekz. en Dobříš kaj en Opočno. En 1879 li estis akirinta posedaĵon en Zbiroh. En Sierndorf li okupiĝis ankaŭ pri prahistoriaj spuroj. En la kabinetoj de Adolf von Auersperg kaj Karl von Stremayr li deĵoris kiel ministro pri agrikulturo (inter majo 1875 kaj aŭgusto 1879). En 1876 li nomumitis sekreta konsilisto.
Politikista kariero
Inter 1873 kaj 1881 Mannsfeld estis deputito ĉe la parlamento de Bohemio kiel reprezentantoj de konstitucifidelaj grandbienposedantoj kaj prezidis inter 1873 kaj 1875 la bohemian landan kulturkonsilion. Inter 1876 kaj 1881 Mannsfeld membris ĉe la viena parlamento (Reichsrat) kie li reprezentadis ĝis 1879 bienposedantojn de Malsupra Aŭstrio, poste ĝismorte la bohemiajn. Ekde 1879 li anis al la frakcio de la liberaluloj (kiun li estris inter majo kaj julio 1881).
En la kabinetoj de Adolf von Auersperg kaj Karl von Stremayr li deĵoris kiel ministro pri agrikulturo (inter majo 1875 kaj aŭgusto 1879). En 1876 li estis nomumita sekreta konsilisto.
Bârgău
Bârgău [birgau] (Kissikárló) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 241 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 305 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1407. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Cicârlău.
Al-Tall (Sirio)
Al-Tall (en araba: التل), konata ankaŭ kiel At-Tall, estas urbo kaj norda antaŭurbo de Damasko, Rif Dimaŝk, suda Sirio.
Al-Tall, situa meze de la montaro Anti-Lebanono, havas altitudon de ĉirkaŭ 1,000 metroj super marnivelo. Ĝi havis 3,500 loĝantojn komence de la 1960-aj jaroj. Ĝi havas grandan moskeon, ĉirkaŭita de irnamaj arkitekturaj elementoj.
Azerbajĝano en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Azerbajĝano debutis en la 53-a Festivalo de Eŭrovido-Kantokonkurso en 2008, post kiam la televidkanalo Ictimai Televido aniĝis al la Eŭropa Radio kaj Televido Unio kio rajtigis ĝin partopreni la konkurson. Ĝi estas la lasta lando de Kaŭkazio kiu aliĝis al la festivalo. En la festivalo okazinta en Moskvo ĝi plibonigis la rezulton kiam ĝi atingis la trian lokon per Always kantata de la duopo AySel kaj Araŝ.
Antaŭe alia televidkalano (AzTV) volis partopreni Eŭrovidon, sed la regularo de la ERTU ne permesis tio ĉar AzTV ne estis sufiĉe sendependa de la loka registaro, unu el la kondiĉoj de la eŭropa institucio.
La konkursantoj el Azerbajĝano troviĝis ĉiam en la plej antaŭaj rangoj: 2009: Aysel kaj Araŝ gajnis la trian lokon. 2010: Safura Alizadeh gajnis la kvinan rango. 2011: Azerbajĝano unuafoje venkis la kantokonkurson kun la gekantistoj Ell & Nikki.
Martiněves (Jílové)
Martiněves (Merzdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Jílové. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Jílové. Ĝi situas en valo de rojo Jílovský potok. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/13. Estas ĉi tie registritaj 273 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Martiněves situas en katastra teritorio Martiněves u Děčína kun areo 3,06 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1455.
Habanero
Habanero (habanera = havanana aŭ havananino) estas danco kaj kanto de afrikokuba deveno ludata en 2/4-a takto, je kio la unua okona bato punktata. Tiu ĉi malrapida danco, parenca kun la tango, devenas el Havano, la ĉefurbo de Kubo. Ĝi evoluis en la frua 19-a jarcento el la eŭropaj kontraŭdancoj.
Ĝis la fino de la 19-a jarcento ĝi fariĝis konata trans Hispanujo ankaŭ en Eŭropo. Habaneroj estas kulture lige ligitaj kun la muziko de la loĝantoj ĉe la hispana mediteranea marbordo, precipe en la provincoj Ĝirono kaj Alikanto.
Similaforme ĉi tiu ritmo troviĝas ankaŭ en la milongo, fako de la argentina tango.
Departemento Kasanareo
Departemento Kasanareo estas departemento de Kolombio. La departemento ekestis je la 4-a de julio 1991.
<LI>Ĉefurbo: Yopal (57 100). <LI>Areo: 42 327 km² <LI>Loĝantaro: 309 398 <LI>Urboj:  Paz de Ariporo (48000), Villanueva (25000), Aguazul (23000).
Klemato
Klemato, aŭ klematido aŭ klematito (Clematis), estas genro el la familio ranunkolacoj. Ĝi enhavas 200 speciojn de staŭdoj, herbecaj plantoj kaj arbedoj, grimpemaj plantoj, ĉiamverdaj aŭ falfoliaj plantoj. Plej multaj estas grimpaj ĉe la petioloj. Ili havas diversajn florojn. Multaj specioj kaj varioj estas ŝatataj, ĝardene kultivitaj, ornamplantoj.
Etimologio
La scienca nomo de la genro venas el latina clematis, clematidis (aŭ el la greka κληματίς, κληματίδος), kiel nomiĝis tiu planto en tiuj antikvaj lingvoj.
Kvankam PIV ĝenerale respektas la klasikan esperantigon laŭ la genitiva formo (ekzemple Adonis > adonido ), tiuokaze ĝi elektis alian transskribon kun la termino klematito. PIV ne forĵetas la terminojn "klemato" kaj la pli logikan "klematido", sed preferas la finaĵon "-it/o", eble pro la franca influo (Clématite). Tamen la aliaj lingvoj ne uzas la literon t en la finaĵo, do fine tio estigas malregulecon kun la aliaj genroj enhavantaj la finaĵon "-is / -id-". Tio ne harmonias kun la filozofio de Esperanto.
Clematis alpina
Klemato alpa (Clematis alpina) estas floranta falfolia grimpoplanto de la genroClematis. Kiel multaj membroj de tiu genro, ĝi estas ŝatata de ĝardenistoj pro siaj spektaklaj floroj. Ĝi portas 1- ĝis 3-colajn printempoflorojn sur longaj tigoj en multaj koloroj. C. alpina estas apartenanta al Eŭropo; en Usono ĝi kreskas plej bone en American Horticultural Society zonoj 9 ĝis 6, kiu jestas ĝenerale trovita en la suda Usono.
Kultivovarioj inkludas la palrozkoloran "Willy," malhelbluan "Helsingborg," kaj lavendbluan "Pamela Jackman".
C. alpina kaj ĝia kulturvario "Pamela Jackman" ambaŭ gajnis Award of Garden Merit de la Royal Horticultural Society.
Clematis patens
Clematis patens estas floranta ĉiamverda grimpoplanto de la genro Clematis. Kiel multaj membroj de tiu genro, ĝi estas ŝatata per ĝardenistoj kaj hortikulturistoj pro siaj mirindaj grandaj floroj. Philipp Franz von Siebold konigis ĝin en Eŭropo.
Nomo
La specia epiteto patens (lat.) signifas en Esperanto malferma aŭ disstaranta.
Clematis vitalba
Clematis vitalba estas specio de klematito.
Priskribo
Ĝi estas staŭda liano kun kontraŭe duopaj falfolioj. La floroj estas blanka-verdaj. La perianto ne enhavas petalojn nur sepalojn. Fruktoj estas plurakenoj kun maturiĝinta stiluso kiu formas plumecan ariston videblan dum vintro.
Agarikomikotenoj
Agarikomikotenoj (Agaricomycotina) estas la plej granda grupo de klabfungoj. En ĝi estas la tre konata specio Amanita muscaria. Ĝi estas la sola grupo, kie oni trovas specioj kiuj tute degradi ligninon.
Eksteraj ligiloj
Agaricomycotina de Hibbett
MIX
La vorto havas plurajn signifojn:
Neckartenzlingen
Neckartenzlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Esslingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Abatejo Bec
Abatejo Bec estas benediktana fondaĵo en Normandio, mezvoje de Rouen al Le Havre.
Herluin, antaŭa normanda kavaliro, forlasis la kortegon de Gilbert, grafo de Brionne, en 1031 por sin dediĉi al religio. En 1039 li fondis la abatejon. La ĉirkaŭa komunumo Le Bec-Hellouin retenas lian nomon. Gilbert estis malavara patrono de Bec.
En 1042 Lanfranc eniris la abatejon. Herluin persvadis lin, en 1045, fondi lernejon kiu altiris virojn kiu poste iĝis tre influaj ekleziuloj. Lanfranc iĝis prioro, sed en 1062 aŭ 1063 eliris por iĝi abato ĉe Caen. Anselmo, la estonta ĉefepiskopo de Canterbury, sekvis lin kiel prioro kaj iĝis abato en 1079, post la morto de Herluin. La kvina abato, Teobaldo, ankaŭ iĝis ĉefepiskopo de Canterbury.
Vilhelmo la 1-a (Anglio) kaj siaj sekvantoj donis al Bec vastajn bienojn en Anglio. La nuna distrikto Tooting Bec en Londono tiel nomiĝis pro ke Abatejo Bec posedis la tiean mezepokan vilaĝon.
Dum la francaj religiaj militoj la abatejo grave difektiĝis. Ĝi tute ruiniĝis dum la franca revolucio. Tamen ankoraŭ restas la mezepoka turo de Sankta Nikolao.
En 1948 benediktanoj refondis la abatejon kaj komencis parte restaŭri la konstruaĵojn. La abatejo havas ligojn al la anglikana eklezio, kaj estas vizitita de pluraj ĉefepiskopoj de Canterbury.
Pál Móricz
Pál MÓRICZ [mOric], laŭ hungarlingve kutima nomordo Móricz Pál estis hungara verkisto, ĵurnalisto, redaktoro, membro de Societo Petőfi.
Pál Móricz naskiĝis la 1870 en Hajdúnánás. Li mortis la 1936 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Móricz frekventis lernejojn en sia naskiĝloko, poste en Debrecen. Li eklaboris kiel ĵurnalisto en Szeged kaj Arad. Ekde 1907 li vivis en Budapeŝto, kie li apartenis al staboj de gazeto Egyetértés, Magyarság kaj Hazánk. Li ofte verkados pri Hortobágy kaj pri la hajdukaj urboj.
Arnaldur Indriðason
Arnaldur Indriðason, nomata ankaŭ en latina alfabeto Indridhason aŭ Indridason (naskiĝis la en Rejkjaviko) estas islanda verkisto. Li estas filo de la verkisto Indriði G. Þorsteinsson.
Diplomita pri historio, li estas ĵurnalisto kaj kritikisto pri kino. Li estas aŭtoro de pli ol dek krimromanoj, inter kiuj kelkaj estis furoraĵoj de la libromerkato, vendataj en 26 landoj kaj tradukitaj en la lingvojn anglan, ĉeĥan, danan, finnan, francan, germanan, italan, nederlandan, norvegan, polan kaj svedan. Li loĝas en Rejkjaviko kun siaj edzino kaj tri infanoj. Arnaldur Indriðason ricevis kelkaj literaturajn premiojn.
La ĉefa serio
Krimromanoj pri la detektivo Erlendur Sveinsson, lia familio kaj partneroj: Sigurður Óli kaj Elínborg:
Estrio
Estrio (Estrie) estas administra regiono de Kebekio, en la sudo de la provinco. Ĝi ampleksas 10 209,4 km² kaj en 2006 havis loĝantaron de 298 779. Ĝia plej granda urbo estas Ŝerbruko.
Estrio similas al (kaj fakte prenas sian nomon de) la tradicia regiono Orientaj Kantonoj (Cantons de l'Est, Eastern Townships); tamen tiu lasta inkluzivas la regionajn municipojn de La Haute-Yamaska kaj Brome-Missisquoi, en la administra regiono Montereĝio.
Estrio lokiĝas sud-oriente de Montrealo apud la usona landlimo (ŝtatoj de Vermonto, Nov-Hampŝiro kaj Majno); la grava anglalingva rura kulturo en Estrio multe konektiĝas kun la kulturo de la nordo de tiuj ŝtatoj, kaj fakte plurajn urbetojn duonigas la kanada-usona landlimo (ekzemple Rock Island (Kebekio)/Derby Line (Vermonto)).
La angla lingvo havas profondajn radikojn en la regiono, pro setlado fare de lojalistoj fuĝintaj la Usonan Revolucion - la nomo Orientaj Kantonoj venas el la bien-lotado per la brita kantona sistemo anstataŭ la franca senjora sistemo. Tamen, anglalingvanoj estas minoritato, kvankam pli grava ol en aliaj kebekiaj regionoj, kaj la ĉefa lingvo estas la franca.
Turismo estas gravega industrio en Estrio, pro la belaj kamparaj pejzaĝoj de montetoj kaj lagoj. Pluraj vilaĝoj proponas feriojn en kamparaj domoj. Tri kebekiaj naciaj parkoj troviĝas en Estrio: la parkoj Mont-Mégantic, Mont-Orford kaj Frontenac.
Agrikulturo ankaŭ gravas, aparte la acera siropo.
Subdividoj
Regionaj municipoj (municipalités régionales de comté, MRC)
Sendependa urbo
39
En la jaro 39 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
30er
Yaracuy
La ŝtato Yaracuy [jaraKUi] estas unu el la 24 federaciaj subŝtatoj de Venezuelo lokita en la Regiono Centrokcidenta en la centro-nordo de la lando. Ĝia ĉefurbo estas la urbo San Felipe. Havas geografian areon da  km² kio reprezentas la de la Nacia Teritorio. Posedas ĉirkaŭkalkulitan loĝantaron en la jaro 2015 de  da loĝantoj laŭ la Nacia Instituto de Statistiko, okupante la 18-an rangon de la plej loĝataj ŝtatoj el Venezuelo.
Limiĝas norde kun la ŝtato Falcón, sude kun la ŝtatoj Portuguesa kaj Cojedes, okcidente kun la ŝtato Lara kaj oriente kun la Golfo Triste kaj la ŝtatoj Carabobo kaj Cojedes. Posedas 14 aŭtonomajn komunumojn kaj 21 civilajn parokojn. Ĝiaj ĉefaj urboj estas: San Felipe, Yaritagua, Chivacoa, Nirgua, Cocorote, Urachiche kaj Aroa.
Toponimio
Yaracuy estas la nomo de kaciko de la zono kiu kontraŭstaris reziston al la konkero, ĝi derivas sian nomon de la vortoj jirajara Yara - Yaraí, kiu volas diri «kapti akvon» kaj Cuí- Cu-í, «tie for»; do Yaracuy signifas «Kapti akvon de for» aŭ «Kapti akvon de tie for».
Politikaj dividoj
La ŝtato Yaracuy estas konstituitaj de 14 komunumoj kaj 21 parokoj:
Kantiko de la Kreitaĵoj
La kantiko de la kreitaĵoj (ankaŭ latine : «Canticus» aŭ «Laudes Creaturarum»), nomita ankaŭ «Cantico di Frate Sole» (Kantiko de Frato Suno), estas la plej antikva versaĵo de la Itala literaturo. La aŭtoro estas Francisko el Asizo; laŭtradicie ĝia redaktado reirus al du jaroj antaŭ la forpaso de la Sanktulo, okazinta en 1226. Pli probablas tamen kio raportita de la biografioj pri Francisko, laŭ kiuj la kantiko estis kreskigita en tri diversaj momentoj.
Sukceso de la Kantiko
La historio pri la sukceso de la «Kantiko» - aŭ pri ĝia estimiĝo kaj kritika taksiĝo - koincidas kun la koncepto mem de «Historio de la itala literaturo». Ĝis la 17a jarcento, fakte, Francisko ne estis konsiderita poeto kaj des malpli la Kantiko arta verko. Okazis nur kun la ekestiĝo de la historiografia scienco (ĉevale de la 18a kaj de la 19a jarcentoj) kaj kun la idealoj de romantikuloj serĉantaj la «popolajn radikojn de la poezio», kiam la verko ekeniris el la haloo de kritiko kaj filologio. La ideo, do, ke la Kantiko estas la unua verko de la itala literaturo estas fila de romantikismo kiu privilegias pli sociologian aspekton ol tiun stilan de la literatura verkaĵo.
Tiu dokumento estas ankaŭ la unua skriba konsista atestaĵo de la de la vulgara itala lingvo.
Esperantigita
Plejalta, Ĉiopova, Bona Sinjoro,
Viaj estas la laŭdoj, la gloro kaj la honoro kaj ĉiuj benoj;
nur al Vi, Plejalta, ili konvenas
kaj neniu homo estas inda Vin nomi.
Robert Gist
Robert Gist (1917 -1998) estis usona aktoro kaj reĝisoro.
Dum la Granda depresio li laboris kiel radiaktoro en Ĉikago kaj post kiel aktoro en Broadway kun Josephine Hull. Li faris sian kinan premieron en la klasika kristnaska filmo de 20th Century Fox Miracle on 34th Street [Miraklo sur 34-a Strato] (1947). Gist ankaŭ estis vidita ĉe Broadway reĝisorita de Charles Laughton je The Caine Mutiny Court Marcial (1954) kun Henry Fonda kaj John Hodiak.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kiu portas tagon kaj Vi lumigas per ĝi;
Robert Gist
Dum li rolis je Operacion Petticoat (1959), Gist diris al reĝisoro Blake Edwards ke li mem interesiĝis pri reĝisorado. Edwards do dungis Giston por reĝisori epizodojn de la televidserio Peter Gunn. Gist poste reĝisoris epizodojn de televidseriojn The Twilight Zone, Route 66, Star Trek kaj aliaj.
Gist reĝisoris la televidprezentadon Conversation at Midnight de Edna St. Vincent Millay, produktita de Worley Thorne kaj Susan Davis, novembre 1961, ĉe Coronet Theatre en Los Angeles.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kaj ĝi estas bela kaj brilege elradianta
kaj de Vi, Plejalta, ĝi estas simbolo.
Kristokorpa Festo
La Kristokorpa Festo aŭ Festo de Kristokorpo estas romkatolika festo, per kiu oni memorigas pri la korpa ĉeesto de Jesuo en la sakramento de la Eŭkaristio. Ĝi okazas en la dua ĵaŭdo post Pentekosto, do 60 tagojn post la paska dimanĉo.
Tiu festo Corpus Christi (latinaj vortoj por Kristokorpo) estas malstatika festo de Katolika Eklezio, kiu celebras la ĉeeston realan kaj substancan de Kristo en la Eŭkaristio.
Ĝi okazas en la ĵaŭdo post la dimanĉo de Sanktega Triunuo kiu, siavice, okazas en la dimanĉo post Pentekosto. Estas 'precepta' festo, tio estas, la katolikoj devas spekti Meson en tiu tago, en la maniero difinita de la Episkopa Konferenco de la koncerna lando.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kiujn Vi formis en ĉielo helaj, multvaloraj kaj belaj.
Laŭdata estu, mia Sinjoro, pro frato Vento
Kristokorpa Festo
En Francujo, ĝi okazas je la dimanĉo sekvanta la Sanktegan Triunon.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kaj pro Aero kaj nuba, serena kaj ĉia vetero,
Kristokorpa Festo
Historio
La Soleno de Korpo kaj Sango de Kristo devenas de la 13-a jarcento. La Katolika Eklezio sentis la bezonon rimarkigi la realan ĉeeston de la “tuta Kristo” en la konsekrita pano. La Kristokorpa Festo estis kreita de Papo Urbano la 4-a per la Buleo ‘Transiturus’ de la 11-a de aŭgusto 1264, por ke oni celebru ĝin en la ĵaŭdo post la Festo de la Sanktega Triunuo, kiu okazas en la dimanĉo post Pentekosto.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
per kiu Vi donas vivtenon al Viaj kreitaĵoj.
Laŭdata estu, mia Sinjoro, pro fratino Akvo,
Kristokorpa Festo
Historio
La mesan tekston komponis Sankta Tomaso de Akvino kiu, pro amo al la liturgia tradicio, uzis kelkajn el la Antifonoj, Lecionoj kaj Respondoj jam uzataj en kelkaj Eklezioj.
La monda festo de Kristokorpo estis dekretita en 1264. La dekreto de Papo Urbano la 4-a malmulte disvastiĝis, ĉar li mortis iom poste. Sed ĝi disvastiĝis tra kelkaj preĝejoj, kiel en la diocezo de Kolonjo, Germanio, kie Kristokorpo estas celebrata de antaŭ la jaro 1270. La procesio ekaperis en Kolonjo kaj diskoniĝis unue en Germanio, poste en Francio kaj Italio. En Romo oni ĝin festas de 1350.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kiu estas tre utila, multvalora, ĉasta kaj humila.
Kristokorpa Festo
Historio
La Eŭkaristio estas unu el la sep sakramentoj kaj estis dekretita dum Lasta Vespermanĝo, kiam Jesuo diris: ‘Tiu ĉi estas mia korpo ... tiu ĉi estas mia sango ... ĉi tion faru por memorigo pri mi’. Ĉar la Eŭkaristio estis celebrita unuafoje en la Sankta Ĵaŭdo, tial Kristokorpo estas celebrata ĉiam en ĵaŭdo post la post-Pentekosta dimanĉo.
Péter Szász
Péter Szász [sAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szász Péter estis hungara reĝisoro, scenaristo, dramaturgo, kritikisto. Lia filo estis János Szász (reĝisoro).
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
Laŭdata estu, mia Sinjoro, pro frato Fajro,
Péter Szász
Péter Szász naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Hamburgo (Okcidenta Germanio).
Biografio
Péter Szász devenis el juda familio. Dum la 2-a mondmilito li estis deportita. Post la abituriento en 1945 li estis ĵurnalisto, en 1953 dramaturgo. Baldaŭ li estis asistanto de pluraj reĝisoroj, fine en 1967 li debutis kiel reĝisoro. Pro kormalsano li forlasis la filmojn en 1980, poste li estis kritikisto de pluraj gazetoj. Li ricevis premion en 1977.
Lesj Martoviĉ
Martoviĉ, Lesj, ukraine Мартович Лесь (1871-1916) - ne estis grandegulo, sed lia literatura heredaĵo, konsistanta el 30 rakontoj kaj unu granda novelo "Superstiĉo", okupas en ukraina literaturo rimarkeblan lokon. Estante advokato, li multe helpis al ordinaraj vilaĝanoj, havis bonegan eblecon observi ilian mizeran vivon, por poste respeguli en siaj verkoj.
Fragmentojn de ilia rakonto "Ivan Muzelo" (ukraine Іван Рило) tradukis Volodimir Pacjurko (Ukraina Stelo, 1991, 2)
Kristokorpa Festo
La festo en Brazilo
En multaj portugalaj kaj brazilaj urboj oni kutimas ornami la stratojn, tra kiuj la procesio pasas, per tapiŝoj multkoloraj kaj desegnaĵoj de religia inspiro. Tiu ĉi aĝa festo ja estas tradicio en Brazilo, ĉefe en historiaj urboj, kaj ricevas malnovajn kaj novajn kutimojn, kaj la ornamoj kongruas kun la lokaj kutimoj.
Ekzemploj de brazilaj urboj kiuj celebras tradicie la Feston de Korpo kaj Sango de Kristo estas:
Masahide Kubo
Masahide Kubo (久保 正秀, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Stegersbach
Situo
Stegersbach troviĝas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo numero 57. Güssing troviĝas je 18 km-oj.
Saint-Cyr (Tramtrajno en Francilio)
Saint-Cyr estas haltejo de Eksprestramo 13, situanta en komunumo Saint-Cyr-l'École, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Stegersbach
Historio
La unua mencio devenis el 1289. En 1588 grafo Batthyány [batjAnji] konstruis kastelon. En 1910 vivis en la komunumo 2801 homoj (1765 germanoj, 846 kroatoj, 102 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon Szentelek apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 2001 vivis en Stegersbach 2380 homoj (2174 germanoj, 68 kroatoj, 35 hungaroj, 19 ciganoj, 5 slovenoj, 3 slovakoj kaj aliaj).
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
per kiu Vi lumigas la nokton,
Saint-Cyr (Tramtrajno en Francilio)
La haltejo estis malfermita al pasaĝeroj la.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kaj ĝi estas bela, gaja, forta kaj fortika.
Laŭdata estu, mia Sinjoro, pro nia patrino, fratino Tero,
kiu vivtenas nin kaj regas
Prunelo
Prunelo estas la frukto de prunel-arbedo aŭ prunelujo: drupo globa, blunigra, tre adstringa, enhavanta preskaŭ globan, ŝtone malmolan kernon, post frostiĝo uzata por marmeladoj aŭ brando (Paĉarano).
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
kaj produktas diversajn fruktojn kaj kolorajn florojn kaj herbon.
Prunelo
Prunel-arbedo aŭ prunelujo, alinome dorna prunuso (Prunus spinosa), estas arbedo el Eŭropo kaj Azio, larĝa, fortika, dorna, kun tiaj fruktoj.
Kantiko de la Kreitaĵoj
Esperantigita
Laŭdata estu, mia Sinjoro, de tiuj, kiuj pardonas pro Via amo,
kaj suferas malsanojn kaj dolorojn;
beataj tiuj, kiuj suferas ilin trankvile,
ĉar ili estos kronataj de Vi.
Laŭdata estu, mia Sinjoro pro nia fratino Morto de l’korpo,
kiun neniu vivanta homo povas eviti:
ve al tiuj, kiuj mortos en mortaj pekoj!
Beataj tiuj, kiuj troviĝas en Viaj tre sanktaj Voloj,
ĉar la dua morto ne trafos ilin.
Laŭdu kaj benu mian Sinjoron, kaj danku
kaj honoru Lin kun granda humileco.
Origina itala
Altissimu, onnipotente bon Signore,
Tue so' le laude, la gloria e l'honore et onne benedictione.
Ad Te solo, Altissimo, se konfano,
et nullu homo ène dignu te mentovare.
Laudato sie, mi' Signore cum tucte le Tue creature,
spetialmente messer lo frate Sole,
lo qual è iorno, et allumeni noi per lui.
Et ellu è bellu e radiante cum grande splendore:
de Te, Altissimo, porta significatione.
Laudato si', mi Signore, per sora Luna e le stelle:
in celu l'ài formate clarite et pretiose et belle.
Laudato si', mi' Signore, per frate Vento
et per aere et nubilo et sereno et onne tempo,
per lo quale, a le Tue creature dài sustentamento.
Laudato si', mi' Signore, per sor Aqua,
la quale è multo utile et humile et pretiosa et casta.
Laudato si', mi Signore, per frate Focu,
per lo quale ennallumini la nocte:
Laudato si', mi' Signore, per sora nostra matre Terra,
la quale ne sustenta et governa,
et produce diversi fructi con coloriti flori et herba.