cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usolje-Sibirskoje
Klimato
La klimato de la urbo estas akre kontinenta kun severaj kaj longaj vintroj kaj mallongaj varmaj someroj. La totala daŭro de la vintra periodo estas 130-140 tagoj, kaj la somera periodo estas 80-110 tagoj. Aŭtuno kaj printempo havas mallongan periodon de 40-60 tagoj. La klimato de la urbo estas grave influita de la akvaj amasoj de Bajkallago kaj la akvorezervejo Bratsk. Vintro en la urbo komenciĝas komence de novembro (en la lastaj jaroj, la aŭtuna periodo komencis pliiĝi ĝis la fino de la monato) kaj daŭras ĝis la fino de marto. La plej malalta temperaturo en la urbo estis registrita en januaro 2000 - -52,0 ° C, la plej alta - en junio 2010 - +39,878 ° C. Somero komenciĝas la 25an de majo kaj daŭras ĝis frua septembro. Someron karakterizas akra vetera ŝanĝo de varma al malvarmeta kun ofta precipitaĵo, precipe en la dua duono de aŭgusto. Inter la malfavoraj someraj atmosferaj fenomenoj, indas noti la uraganon, kiu okazis la 16-an de julio 2004. Rezulte, miloj da arboj estis faligitaj en la urbo kaj la regiono, gravaj damaĝoj al infrastrukturoj estis kaŭzitaj, kaj la somera neĝo okazinta la 21-an de junio, 2009.
Ekologia situacio
Laŭ la raporto de la Ministerio pri Naturaj Rimedoj, Usolye-Sibirskoye estas en la listo de 20 urboj en Rusio kun la plej poluita aero.
Efiko de veturiloj
La okupata federacia aŭtovojo P255 "Siberio" (sekcio de la antaŭe ekzistanta Moskva aŭtovojo) trapasas la urbon, sekve de tio la ellasaj gasoj de pli ol 15 mil trafikveturiloj ĉiutage eniras la atmosferon de la urbo. Dum hasthoroj, sekcio de vojo tra kompromiso daŭras pli ol unu horon.
Industria influo
Longe Usoliekhimprom estis la ĉefa urbokerna entrepreno, kies produktejo okupis 610 hektarojn. Post la likvidado de produktado pro bankroto en 2017, instalaĵoj kun specialaj ekipaĵoj, duktoj, akumuliloj de kemia rubo, specialigita stacidomo, same kiel ujoj kun la restaĵoj de kemiaj produktoj estis forlasitaj kaj sen taŭga protekto.
1970 ĝis 1998 Laborrenkontiĝo pri hidrargo pri hidrargo funkciis ĉe Usoliekhimprom, kiu forĵetis ĉirkaŭ 1.461 tunojn da peza metalo en la medion, el kiuj 60 tunoj alvenis en Angara. Post la ĉesigo de agado, la konstruaĵo kaj la teritorio ne estis ĝuste demerkurigitaj. Estas ankoraŭ hidrargo sub la butika konstruaĵo, kiun retenas la argilo. Poste, hidrargo estis trovita ĉe la fundo de Angara kaj en fiŝoj. Ĉirkaŭ 725 tunoj da hidrargo estis malŝarĝitaj en la ŝliman lageton.
Ĝis la 30-a de julio 2019 la problemo pri hidrarga poluado ne estis solvita, kaj tre venena metalo daŭre eniras la atmosferon, surfacon kaj subterajn akvojn.
La aŭtoritato forigi la amasigitan damaĝon al la medio estis transdonita al la Registaro de la Irkutska Regiono, sed malgraŭ tio pli ol 1,7 milionoj da tunoj. kemiaj ruboj en ŝlimaj lagetoj kaj kemiaj produktadinstalaĵoj estas en malbona stato kaj libera aliro al ili eblas. De tempo al tempo en la industria ejo estas likoj de tre toksaj kemiaj komponaĵoj kaj la troo de la normoj MPC por danĝeraj substancoj estas regule registrita.
La estro de Rosprirodnadzor, Svetlana Radionova, rimarkis, ke necesas reklami, alie ekologia katastrofo povus okazi.
2020 akcidento
La urĝa reĝimo en la urbo efikas ekde oktobro 2018 pro la danĝero de likoj de toksaj substancoj de la entrepreno Usoliekhimprom.
Per ordono de la 30a de julio V.V.Putin, la ekipaĵo kaj homoj de la Ministerio pri Defendo (NBC-Protektotrupoj), la gvidantaro kaj reprezentantoj de Rosprirodnadzor, la Ministerio pri Krizaj Situacioj, Rosgvardia, la Ministerio pri Industrio kaj Komerco, la Ministerio pri Ekonomia Disvolviĝo, la Financministerio, Rostekhnadzor, Rospotrebnadzor, la Ministerio pri Sano, ankaŭ okupiĝos pri mediaj problemoj. Rosreestr, Rosatom State Corporation, Federacia Ŝtata Unueca Entrepreno Federacia Ekologia Funkciigisto, Esplorinstituto pri Higieno, Profesia Patologio kaj Homa Ekologio kaj aliaj.
En 2020, pli ol 400 milionoj da rubloj estis asignitaj por la prioritataj taskoj purigi la teritorion. Antaŭ 2021, ampleksa reprena projekto por la tuta poluita areo devas esti disvolvita.
Religio
Ortodoksismo
Preĝejo Sankta Nikolao.
Katolikismo
En Usolye-Sibirskoye estas ina katolika mona monasteryejo de la Ordeno de Senŝuaj Karmelanoj, fondita en 2002. La katolika paro parisho, sub la prizorgo de la Karmelaj Patroj, nomiĝas laŭ St. Rafaelo Kalinovskij, kiu, en cara ekzilo, pasigis tri jarojn en Usolye.
Islamo
Estas moskeo, fondita antaŭ la revolucio. En la Distrikto de la Verda Urbo - islama tombejo.
Ciferecaj surteraj kanaloj
21 kanaloj por plurkinejo РТРС-1 kaj RTRS-2; Pakaĵo de radia kanalo, inkluzivas: Вести FМ, Радио Маяк, Радио России.
Famaj homoj
Apanasenko, Dmitrij Borisoviĉ - akvopilko, bzonzmedalisto de Olimpikoj en Seulo (1988) kaj Barcelono (1992).
Bagryantseva, Elizaveta Petrovna - ĵetado de atletika disko, arĝentmedalisto de Olimpikoj en Helsinko (1952).
Barabash, Vitaly Gennadievich - fama rusa hokeludanto, avanculo.
Burmistrova Natalya Olegovna - rusa teatro kaj filmaktorino.
Egorova, Natalya Sergeevna - sovetia kaj rusa teatro kaj filmaktorino. Popola Artisto de la Rusa Federacio (2002), premiito de la Ŝtata Premio de la Rusa Federacio (1991).
Ivanova, Natalia Nikolaevna - rusa tekvondisto, arĝentmedalisto ĉe la Sidnejaj Olimpikoj (2000). Honorita Majstro pri Sportoj de Rusio. Ŝi ricevis la Ordon de Amikeco.
Lyubchik, Aleksey Ivanovich - basgitaristo en la populara muzika grupo "Bestoj" de 2007 ĝis 2016.
Polikarpov, Jurij Anatolijeviĉ - konkurstraka vetveturilo, majstro pri sportoj de internacia klaso.
Rychkov, Alexander Nikolaevich - profesia futbalisto, ludanto de la junularaj kaj junulaj teamoj de Rusio.
Sachkov, Maxim Igorevich - aktoro de la teatro "Snufujo", kiu ludis Vasya en la serio "Dum la vilaĝo dormas."
Stopani, Aleksandro Mitrofanoviĉ - revolucia, sovetia partio kaj ŝtatisto.
Ustyugov, Anatoly Alexandrovich - fama rusa hokeludanto, avanculo.
Chizhova, Nadezhda Vladimirovna - atleto, ĉampiono de la XX-olimpikaj Ludoj en pafita ŝoto.
Koltano
Koltano estas erco, kaj ĝia nomo estas kunmeto de la nomoj de du maloftaj metaloj: kol de kolumbio (malnova nomo de niobio) kaj tan de tantalo. Koltano estas bezonata i.a. por produkti kondensatorojn, kiuj estas vaste uzataj en poŝtelefonoj, tekokomputiloj, biradaj sistemoj (GPS aŭ tutmonda loktrova sistemo), ktp.
Vidu ankaŭ
.
Anne Golon
Anne GOLON (la 17-an‏ de decembro 1921 - la 14-an de julio 2017) estis la plumnomo en kiu la franca aŭtoro Simone Changeux kiu verkis la plej vendatan libroserion Angélique. La unuaj romanoj en la serio estis verkitaj en kunlaboro kun ŝia edzo, kaj Sebolod Sergeevich Golovinov, kiu subverkis ilin kiel Serge Golon. La romanoj de la serio estas subskribitaj sub la nomo Sarjan Golon. Aliaj romanoj de Golon kaj ŝiaj ĵurnalismaj artikoloj estas subskribitaj sub aliaj plumnomoj, kiel ekzemple Joëlle Danterne (en la franca: Joëlle Danterne). Golon estis anoncita en 1977 kiel la vivanta verkinto, verkante en la franca, kies tradukoj estas la plej venditaj. Tamen, malkonsentoj pri kopirajto ĉesigis la presadon de tradukoj de ŝiaj romanoj kaj en multaj lokoj kie tiuj libroj estis plej vendita, ŝi estis preskaŭ tute forgesita.
Ustjuĵna
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19250501.
Anne Golon
Vivo
Golon naskiĝis en Francio kaj dum sia vivo ŝi vivis en Francio, Respubliko Kongo, Pointe-Noire en Karibio, Kantono Vallée en Svislando. Ekde 2008 ŝi vivis en Parizo.
(30102) 2000 FC1
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Anne Golon
Vivo
Golon naskiĝis la 19-an de decembro 1921 en la urbo Toulon. Ŝia patrino estis pianisto kaj filino de konata familio de distristoj. Ŝia patro, Pierre Champagne estis sciencisto kaj oficiro en la Franca Mararmeo. Golon estis tirita al verkado kaj pentrado ekde juna aĝo. Kiel infano, ŝi helpis al ŝia patro verki kolormapojn kaj ilustraĵojn en la instrukciolibroj kiujn li verkis por pilotoj. Junaĝe ŝi ankaŭ verkis novelojn. Ŝi kompletigis la verkadon de sia unua romano, Au Pays de Derrière Mes Yeux ("En la landoj malantaŭ miaj okuloj"), kiam ŝi estis 18-jaraĝa. La romano estis publikigita en 1944, kiam Golon estis dudektri jaraĝa.
Ustjuĵna
La urbo estis fondita en jaro 1252.
Anne Golon
Vivo
Dum la Dua Mondmilito ŝi verkis la romanon, Majstro Kouki kaj la romanon The Patrol of the Saint Innocents. La lasta el kiu estis adaptita en teatraĵon kaj gajnis al ŝi la literaturan premion Le caillou d'or (La Ora Ŝtono). Dum la milito, Golon helpis fondi la revuon "France Magazine" kaj iris sur biciklovojaĝon de okupata Francio al Hispanio nome de la revuo, raportante sub diversaj plumnomoj. En sia verkado ŝi kuraĝigis la francajn sendependecluktantojn.
Ustjuĵna
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1738.
Anne Golon
Vivo
En 1949, kiam Golon laboris kiel raportisto en Kongo, ŝi renkontis Serge Golon, kiu estis verkisto kaj geologo, membro de rusa aristokrata familio. Ili translokigĝis al Pointe-Noire en la Karibio, geedziĝis kaj translokiĝis al Francio. Ili loĝis en la domon de la patrino de Anne. Anne helpis al Serge redakti siajn memuarojn Les Géants du Lac, le Cœur des Bêtes Sauvages, kaj publikigis du romanojn proprajn dum tiu periodo.
La paro pasigis proksimume jaron esplorante la periodon pri kiu ili verkis sian komunan historian romanon, la unuan romanon en la serio Angelique, Angelique, Markizino de la Anĝeloj. La germana traduko de la romano estis publikigita en 1956, sub la subskribo de Anne Golon sole kiel libro de pli ol 900 paĝoj. Jaron poste, la origina romano estis publikigita en la franca, subskribita fare de ambaŭ geedzoj, kaj poste ĝi estis dividita en du romanojn. En 1958, la romano estis publikigita en la angla sub la subskribo de "Sarjan Golon". La romano estis tradukita al pli ol dudek lingvoj kaj estis la unua furorlibro de la eldonejo Hachette, kun kiu la paro komencis kunlabori. Tra la jaroj, ĉi tiu eldonejo fariĝis unu el la plej grandaj amaskomunikilaj korporacioj en Francio.
La eldonisto konvinkis la paron fari ŝanĝojn al la eldonota romano asertante ke tio helpus vendon. Krome, la eldonisto ŝanĝis aliajn detalojn en la romanoj sen demandi la paron kaj uzis diversajn teknikojn por malklarigi la identecon de la aŭtoroj. Poste, la eldonejo uzis la neklaran identecon de la aŭtoroj kaj la ŝanĝojn kiujn ĝi faris en la romanoj kiel pretekston por preni la kopirajtojn al si. En 1964, du filmoj reĝisoritaj fare de Bernard Bordry bazitaj sur la libroserio estis publikigitaj. Michel Mercier rolis kiel Angelique kune kun Robert Ossin. Ĝis 1968, tri pliaj filmoj estis publikigitaj surbaze de tiun libroserio. La Golons ne ricevis tantiemon por la filmoj.
Malgraŭ la internacia sukceso de ŝiaj romanoj, Golon ricevis malpli kaj malpli da rekompencoj por ili, sub diversaj pretekstoj, ĝis la eldonejo deklaris sin kiel posedanto de la ekskluzivaj rajtoj pri la romanoj. La eldonisto ankaŭ ĉesis distribui la librojn de Golon en fremdlingvoj, kun la escepto de la unuaj du romanoj en la serio, kaj dum dek jaroj vendis iliajn kopiojn ĉe ĉiam kreskantaj prezoj. Dum tiuj jaroj, la filmoj bazitaj sur la romanoj ankaŭ estis montritaj multajn fojojn sur diversaj televidkanaloj. Golon trovis ke, averaĝe, unu el ŝiaj filmoj estas montrita en televido unufoje ĉiujn dek kvin tagojn. La filmoj ankaŭ estis publikigitaj sur DVD.
Inter 1993 kaj 2004, Golon faris juran batalon kontraŭ la publikigo de la romanoj kaj gajnis ekskluzivecon super la kopirajtoj kaj kompenso por retenado de salajro. La jura procezo malriĉigas Golon, kiu atingis la aĝon de 80 jaroj, kaj ŝiaj fanoj monkolektis por ŝi, kio ebligis la kompletigon de la proceso. Aktuale en 2008, Golon reverkis la romanojn de la serio por forigi el ili la ŝanĝojn lanĉitajn per la eldonisto.
Ustjuĵna
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Anne Golon
Verkaro
Aliaj romanoj haveblaj
Ustjuĵna
La interurba telefona kodo estas 81737, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Mologa (Молога) (kiu enefluas en riveron Volgo)
En jaro 1959 la urbo havis 8,8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 10,5 mil loĝantojn.
Formulo
Formulo (de lat. Formula - formo, regulo, priskribo) estas kombino de matematikaj signoj, kiu esprimas ian prezenton, aserton. Ekzemple, la malsupraj esprimoj estas formuloj:
Kiel videblas, pere de formuloj oni povas skribi kompakte kaj oportune sufiĉe komplikajn difinojn. Formuloj esprimas konkretajn opiniojn kaj povas esti veraj aŭ falsaj, depende de konkretaj signifoj de la variabloj. Ekzemple, la l-a formulo fariĝas vera, kiam x=1, y=2, z=19 kaj falsa, kiam x=3, y=4, z=5.
Laŭ Francisko Azorín Formulo estas Resuma, simbola skribaĵo, per kiu oni esprimas rezulton de algebra kalkulo aŭ scienca leĝo. Li indikas etimologion el latina formula el forma (formo), kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj formuli, por esprimi per formuloj; formularo por kolekto de formuloj pri iu fako. Li same listigas tipojn jenajn: trigonometria, algebra kaj ĥemia.
Wallers
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes respektive okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas wallersiens.
Northamptonshire
Northamptonshire estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono East Midlands. La ĉefurbo estas Northampton.
Loĝantaro - (en 2000).
Areo -
Industrio - agrikulturo, presado, inĝenier-arto.
Burgred
Burgred estis la lasta sendependa anglosaksa reĝo de Mercia, Anglio de 852 al 874.
En 852 aŭ 853 li petis la helpon de Aethelwulf (Wessex) kontraŭ la nord-kimroj. Aethelwulf konsentis, kaj sekvis sukcesa kampanjo. La alianco plifortiĝis per la geedziĝo de Burgred kaj Aelthelswith, filino de Aethelwulf.
En 868 Burgred petis la helpon de Ethelred (Wessex) kaj Alfredo la Granda kontraŭ la danoj, kiuj okupis Nottingham: tamen la anglosaksoj ne forte batalis, kaj la danoj restis en Mercia. En 874 ili forpelis Burgred de sia regno kaj nomumis Ceolfwulf la 2-a subreĝo: li fuĝis, kune kun Aelthelswith, al Romo, kie (laŭ la anglosaksa kroniko li mortis kaj entombiĝis "en la preĝejo de Sankta Maria, en la kolegio de la angloj".
En 2003 arkeologoj eltrovis arĝentajn monerojn datantajn de la regado de Burgred en Jorkŝiro, ĉe sito kiu eble estis la unua vikinga ŝip-entombiĝo en Anglio.
Portaltombo
Portaltombo (ankaŭ portaldolmeno aŭ druida altaro) estas la nomo de megalita instalaĵo sur la Britaj insuloj, kiu konsistas el du samaltaj vertikale starantaj ŝtonoj kiuj estas la antaŭa flanko de kamero kaj kun pordoŝtono kaj vertikale staranta kovroŝtono (Browneshill-Dolmeno en la Graflando Carlow: 100 t) estas la „pordokadro“ en formo de H. Ofte nur duonalta, t.n. pordoŝtono staras respektive staris inter la ortostato ĉe la enirejo. La plej multaj de tiuj instalaĵoj troviĝas en la oriento de Irlando. Okcidente de la linio Dún nanGall–Corcaigh estas nur ĉirkaŭ du dudekoj el la ĉirkaŭ 175 konataj instalaĵoj.
Tripiedaj dolmenoj kaj quoits
Portaltomboj troviĝas (ankaŭ kiel tiel nomataj tripied-dolmenoj) kaj en la oriento de Irlando (Legananny en la graflando An Dún, Proleek en la graflando Lú), kaj en Kornvalo kaj  [Kimrujo]]. (Bosporthennis Quoit, Carreg Coetan Arthur aŭ Pentre Ifan). En Kornvalo kaj Kimrujo tiuj instalaĵoj nomiĝas quoit. La plej fama estas Lanyon Quoit.
Libín
Libín (Libin) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume sep kilometrojn sudokcidente de Třeboň kaj dek ses kilometrojn oriente de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.
Partoj de municipo
Municipo Libín konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj
Arisba
Arisba (helene Ἀρίσβη, latine Arisbes) estis en la helena mitologio filino de la profetanto Meropso.
Ŝia fratino estis Kleita, edzino de la doliona reĝo Kiziko. Ĝuste en tago de geedziĝo de Kleita kaj Kiziko okazis plago - Argonaŭtoj, kiuj en tiu tago fornavigis el ilia insulo, estis per ŝtormo kaj vento pelitaj reen al ĝiaj bordoj. En la nokta mallumo ili ekbatalis kontraŭ dolionoj, multajn da ili mortigis kaj la reĝon Kizikon mortigis per sia sago Jazono mem. Kiam en mateniĝo ili ekkonis, ke batalis kontraŭ siaj amikoj, ili tre funebris kaj bedaŭris tion. La reĝa novedzino Kleita pro kordoloro freneziĝis kaj mortpendigis sin.
Arisba pli poste fariĝis edzino de la troja reĝo Priamo kaj naskis al li filon Esakon. Esako havis profetantajn kapablojn post sia avo kaj antaŭdiris, ke Pariso fariĝos kaŭzo de la troja pereo. Bedaŭrinde lia averto ne estis elaŭdita.
La reĝo Priamo edziĝis duafoje kun Hekaba, kiu donis al li 19 filojn (sume, ankaŭ de aliaj virinoj, la reĝo havis kvindek filojn), la plej konataj estas Hektoro kaj Pariso.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de http://cs.wikipedia.org/wiki/Arisb%C3%A9
Observatorio de Asiago
La Observatorio de Asiago estas astronomia observatorio en Italio sur la Altebenaĵo de sep komunumoj (itale :Altopiano dei Sette Comuni) sudoriente de la komunumo Asiago (Provinco Viĉenco) ; ĝia MPC kodo estas 043.
Ĝi estis establita en 1942 de la Departemento de Fiziko kaj Astronomio de la Universitato de Padovo ; ĝiaj konstruaĵoj estis planita en la 1930-aj jaroj de la arĥitekturisto Daniele Calabi (1906 – 1964). De 2001, ĝi estas uzita por eduko kaj provejo por novigantaj optikaj teknikoj necesaj por la estontaj optikaj teleskopegoj de 50 ĝis 100 m de diametro.
Ĝi komponiĝas el du kupoloj, unu ŝirmas la Teleskopon "Galileo" de 122 cm, la alia entenas la ne plu uzitan Schmidt-teleskopon de 50 cm. La ĉefa strukturo gastigas ankaŭ la muzeon pri la sciencaj instrumentoj. La Teleskopo "Galileo" estis ĵuse renovigita, por pligrandigi ties rendimenton kaj facileco de uzo. la renovigo konsistis el repolurado kaj re-tavoligo je aluminio de la ĉefa spegulo, plibonigo de la defora regado de la kupolo kaj de la teleskopo kaj ŝanĝo de la akcesora spegulo. La Teleskopo estas nun uzita kiel spektroskopo.
Je 3,85 km sud-oriente de la Observatorio de Asiago, situiĝas la observa stacio de Asiago Cima Ekar.
Paseroformaj birdoj
Paseroformaj estas ordo de birdoj, kiu inkluzivas pli ol duonon de ĉiuj birdospecioj. Foje konataj kiel ripozbirdoj aŭ, eĉ, malpli taŭge, kiel kantobirdoj, la paseroformaj formas unu el la plej diversaj teraj ordoj de vertebruloj: kun ĉirkaŭ 5,093 specioj, ĝi estas preskaŭ duoble tiom diversa kiom la plej granda ordo de mamuloj, la Ronĝuloj.
La nomo "paseroformaj" devenas el Passer domesticus, la scienca nomo de la tipa specio – Pasero – kaj el la latina termino passer por la Paseroj kaj similaj etaj birdoj.
Origino kaj evoluo
La evolua historio kaj rilatoj inter la paseroformaj familioj restis sufiĉe misteraj ĝis ĉirkaŭ la fino de la 20-a jarcento. Multaj paseroformaj familioj estis grupigitaj kune surbaze de morfologiaj similaĵoj kiuj, kiel oni supozas lastatempe, estas la rezulto de konverĝa evoluo, kaj ne de proksima genetika rilato. Ekzemple, la trogloditedoj de norda hemisfero, tiuj de Aŭstralio, kaj tiuj de Novzelando aspektas tre similaj kaj kondutas ankaŭ simile, kaj tamen apartenas al tri apartaj branĉoj de la familiarbo de la paseroformaj; ili estas tiom nerilataj kiom eblas ene de la Paseroformaj.
Multe da priserĉado restas nefarita, sed antaŭeniro en molekula biologio kaj plibonigita paleobiogeografio montras pli kaj pli klaran bildon de la originoj kaj evoluo de la paserinoj. Nuntempe oni supozas, ke la unuaj paseroformaj evoluis en Gondvano iam en la Paleogeno, eble ĉirkaŭ la Malfrua Paleoceno antaŭ ĉirkaŭ 60–55 milionoj da jaroj (mya). La komenca disiĝo okazis inter la Tyranni, la Passeri, la Eurylaimides kaj la Akantisitedoj, kiuj eble evoluis dum mallonga periodo (kelkaj milionoj da jaroj). La Paseroformaj ŝajne forevoluis el tre proksima klado de "preskaŭpaseroformaj" kiuj enhavus birdojn kiel la Pegoformaj kaj la Koracioformaj.
Iom poste, granda disradiado de formoj okazis for de la Aŭstralia kontinento: la Passeri aŭ kantobirdoj. Plej granda branĉo de la Passeri, "paseredoj", aperis ĉu kiel frata grupo de la bazaj stirpoj kaj korvedoj ("Corvida"), aŭ pli verŝajne kiel subgrupo de tiu, kaj profunde etendiĝis al Eŭrazio kaj Afriko, kie estis pli posta eksploda disradiado de novaj stirpoj. Tio verŝajne estigis tri plej grandajn stirpojn de paseroformaj enhavantajn ĉirkaŭ 4,000 speciojn, kiuj aldone al la klado de korvedoj kaj al multnombraj malgrandaj stirpoj formas la nuntempan diversecon de kantobirdoj. Okazis vasta biogeografio miksado, kun nordaj formoj revenantaj suden, sudaj formoj translokiĝantaj norden ktp.
Fosiliaj trovaĵoj
Plej fruaj paseroformaj
Osteologio de ripozbirdoj, ĉefe de ostoj de membroj, estas tre diagnoza. Tamen, la informo pri fruaj fosilioj estas malmulta, ĉar la unuaj Paseroformaj estis ŝajne de la eta grando de nuntempo kaj ties delikataj ostoj ne konserviĝis bone. Estas specimenoj F20688 kaj F24685 de la Kvinslanda Muzeo el Murgon, Kvinslando klare rekoneblaj kiel paseroformaj; ili reprezentas du speciojn ĉirkaŭ 10 kaj 20 cm longajn kaj de ĉirkaŭ 55 mdj, ĉe Frua Eoceno. Tre simila grupo, la Zigodaktiledoj (nomitaj tiele pro sia zigodaktila alproksimiĝo al ripozbirdoj) sendepende disvolviĝis je la sama tempo – kaj eble el tre parencaj prauloj – en teritorioj borde de Norda Atlantiko, kiu tiam havis nur du trionojn de la nuna amplekso.
El Bathans ĉe la rivero Manuherikia en Otago, Novzelando, MNZ S42815 tarsometatarso de birdo similgranda al Tuio kaj kelkaj ostoj de almenaŭ unu specio de birdo similgranda al Tiekeo estis ĵus priskribita. Tiuj datiĝas el Frua al Meza Mioceno (19-16 milionoj da jaroj).
Moderna kono pri la interrilatoj inter vivantaj paseroformaj (vidu la listo de familioj sube) sugestas, ke la lasta komuna praulo de ĉiuj vivantaj Paseroformaj estis eta arbarbirdo, probable kun fortika vosto kaj ĝeneralan grizecan koloron, sed eble kun markita seksa dimorfismo. La lasta trajto ŝajne perdiĝis kaj reevoluis multfoje ĉe kantobirda evoluado sole, se konsideri ties distribuon inter la nunaj stirpoj: la komuna praulo de la paseredoj ekzemple estis preskaŭ certe ne markite dimorfa se konsideri ke tiu trajto estas tre rara inter la stirpoj en baza evoluo de tiuj, sed tre komuna inter la plej junaj kladoj de paseredoj, la Passeroidea; aliflanke inter la plej bazaj Passeri estas konsiderinda nombro de stirpoj forte dimorfaj kiel la tre antikvaj Menuredoj kiel ĉe multaj inter la Meliphagoidea kaj Corvoidea. Seksa dimorfismo estas ankaŭ nekomuna en la Akantisitedoj kaj elstara ĉe kelkaj suboscinoj kiel la Pipredoj kaj la Kotingedoj.
Fruaj eŭropaj paseroformaj
En Eŭropo, ripozbirdoj ne estas tro nekomunaj en la fosiliaj trovaĵoj de la Oligoceno antaŭen, sed plej parto estas tro fragmentecaj por pli certa klasigo:
Wieslochia estis eble ne membro de iu nuna subordo. La fakto ke ne nur la Passeri etendiĝis multe pli trans la regiono de origino pruviĝas de nedeterminita Eŭrilaimedoj el Frua Mioceno (apenaŭ 20 mdj) de Wintershof, Germanio, kaj la subsocino nedeterminita de Malfrua Oligoceno el Francio listita supre. La moderna diverseco de la genroj de paseredoj estas konata ĉefe el la Malfrua Mioceno antaŭen kaj eĉ en la Plioceno (ĉirkaŭ 10–2 mdj).
Amerikaj fosilioj
Sistematiko kaj taksonomio
Dekomence, la Corvedoj kaj la Paseredoj estis klasita kiel "parvordoj" en la subordo Passeri; laŭ la kutima praktiko de taksonomio, ili povus esti probable lokitaj kiel infraordo. Kiel origine oni supozis en la taksonomio de Sibley-Ahlquist, ili enhavis, respektive, la plej grandan superfamiliojn nome Corvoidea kaj Meliphagoidea kaj malgrandaj stirpoj, kaj la superfamiliojn Sylvioidea, Muscicapoidea kaj Passeroidea.
Tiun aranĝon oni konsideris ege simpligita de multe pli ĵusa reserĉado. Ekde la mezaj 2000-aj jaroj, laŭlitere dekduoj de studoj estis publikitaj kiuj klopodas sukcese solvi la filogenion de la radiadon de la paseroformaj. Ekzemple, la Corvida en la tradicia senso estis tre hazarda kunigo de fruaj aŭ malgrandaj stirpoj de paseroformaj birdoj de la malnova Mondo, ĝenerale el la regiono de Aŭstralio, Novzelando kaj Wallacea. La Passeri aliflanke povas iĝi monofiletika per movo de kelkaj ĉirkaŭaj familioj, sed la "puraj" tri-superfamilia-arangzo iĝis pli kompleksa kaj necerta ĉu futuraj aŭtoroj subtenos ĝin.
Grandaj familioj "rubotaksonaj" kiel la silviedoj kaj la timaliedoj iĝis parafiletikaj kaj oni rearanĝas ilin. Kelkaj taksonoj rezultis reprezenti tre diferencajn stirpojn kun malmultaj specioj kaj sekve oni formis novajn familiojn, kelkaj el ili – kiel la Hihibirdo de Novzelando kaj la Barboparuo de Eŭrazio – monotipaj kun ununura vivanta specio. . Ŝajnas probabla, ke nur en la Passeri, nombro de etaj stirpoj estos eventuale agnoskita kiel distingaj superfamilioj. Ekzemple, la regoledoj konsistigas ununuran genron kun malpli ol 10 specioj nuntempaj, sed ŝajne estis inter la unuaj stirpoj de ripozbirdoj kiuj diverĝis kiel grupo disvastigita tra Eŭrazio. Oni ne trovis partikularajn proksimajn parencojn laŭ la studioj de la vivantaj Passeri, kvankam oni supozas, ke ili povus esti proksimaj de kelkaj grupoj de tropika Azio malbone studitaj. Traktado de la sitedoj, trogloditedoj, kaj ties proksimaj parencoj kiel distinga subfamilio nome Certioidea estas pli kaj pli konsiderata ĝusta; same oni povus eventuale apliki al la Parida familio kaj ties proksimaj parencoj.
Tiu procezo daŭras kaj la aranĝo povas ankoraŭ ŝanĝiĝi. Tamen, estus precedenco ĉe nereferencitaj konfliktaj traktadoj en artikoloj pri familioj, genroj kaj specioj.
Naturaj kladoj
La subordoj Tyranni kaj Passeri estas frataj kladoj. La subordo Acanthisitti estas la pli praa. .
Taksonomia listo de la familioj de paseroformaj
Tiu listo estas en taksonomia ordo, lokigante rilatajn speciojn aŭ grupojn apude unu de alia. La subdividoj de Passerida ankoraŭ bezonas aktualigon de la libro Handbook of the Birds of the World, bazita sur plej modernaj kaj komprenigaj studoj. Oni faru aktualigon se necese.
Pri aranĝo de familioj
La familioj estas lokitaj laŭ nekutima sekvenco. Ĉar multaj relokigoj okazis ekde ĉirkaŭ 2005 kaj ankoraŭ ne okazis definitiva aranĝo. La nuna sekvenco estas klopodo konservi multe de la tradicia sekvenco dum oni donas prioritaton al taŭgaj rilatoj inter la diversaj familioj.
Subordo Tyranni
Suboscines
Subordo Passeri
Kantobirdoj aŭ oscines
Rumana Komunista Partio
Rumana Komunista Partio (rumane: Partidul Comunist Român) estis komunista partio, kiu ekzistis en la jaroj 1921-1989 kaj regis en Rumanio (nomita Popola Respubliko de Rumanio ĝis 1965 kaj Socialisma Respubliko Rumanio de tiam) en la jaroj 1948-1989. En la jaroj 1948-1965 ĝi nomiĝis Rumana Laborista Partio.
Marajó
Marajó [maraĵo] estas brazila insulo en subŝtato Parao antaŭ la elfluejo de rivero Amazono.
Ĝi havas areon de ĉ. 40 100 km² kaj estas la plejgranda rivera insulo en la mondo (iuj ne agnoskas ĝin kiel riveran insulon, ĉar ĝia nord-orienta bordo estas mara) kaj la 35a plej granda insulo en la mondo. Norde ĝin limas rivero Amazono (ties brako Canal do Sul), nord-oriente Atlantiko, sud-oriente kaj sude rivero Tocantins kaj sud-okcidente aro da direkto-ŝanĝaj kanaloj (rio de Breves, furo dos Macacos, rio Jacaré), kiuj depende de la sezono fluas de Amazono al Tocantins aŭ inverse.
En la insulo estas la municipoj Afuá, Anajás, Bagre, Breves, Cachoeira do Arari, Chaves, Curralinho, Gurupá, Melgaço, Muaná, Ponta de Pedras, Portel, Salvaterra, Santa Cruz do Arari, São Sebastião da Boa Vista kaj Soure.
En 1920 okazis evento, kiu influis la faŭnon sur la insulo: En Atlantiko akcidentis ŝipo el Azio, kiu transportis akvobubalojn; tiuj sukcesis naĝe savi sin kaj atingi la insulon. Tie ili plimultiĝis kaj nun estas signifa specio, uzata ekzemple por transportado de varoj kaj homoj. Oni taksas ilian nombron je almenaŭ duona miliono, eble multe pli.
Fretin (stacidomo)
Fretin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Fretin, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Keresztély Kátsor
Keresztély Kátsor [kerestEj kAĉor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kátsor Keresztély estis hungara katolika pastro, piarista monaĥo, instruisto, dramisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Kácsor András [kAĉor andrAŝ].
Keresztély Kátsor naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
Keresztély Kátsor maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la piaristoj en 1727. Li instruis en Pest kaj Debrecen (1730), poste li studis filologion kaj teologion en pluraj hungaraj urboj. En 1734 li pastriĝis, poste li denove instruis en diversaj urboj. Ekde 1783 li instruis en sia naskiĝurbo. En tiu longa instrua periodo li estis ankaŭ monaĥejestro aŭ lernejestro, krome li verkis dramojn por prezenti ilin en lernejoj (memoru: tiutempe teatroj ankoraŭ ne ekzistis en Hungarlando). En la lasta periodo li estis ankaŭ arkivisto.
15230 Alona
15230 Alona estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alona, filino de Valentina Arkadievna Andreiĉenko, kiu plenumis la reduktojn de astrometriaj mezuroj faritaj de la malkovrinto kaj servis kiel tradukistino dum la Observada Programo Tomsk-Uccle.
Takaya Kuroishi
Takaya Kuroishi (黒石 貴哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Vanraure Hachinohe.
Ploŝĉad Lenina (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Ploŝĉad Lenina (Площадь Ленина) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo. La stacio estas konekta al Finlanda fervoja stacidomo de Sankt-Peterburgo kaj formas unuigitan transportan nodon kun ĝi.
Ovesná Lhota
Ovesná Lhota (Hafer Lhota) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1382.
22566 Irazaitseva
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Irina Vladimirovna Zaitseva, finalistino en 2006 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Centereach High School de Centereach (Nov-Jorkio).
Cineto Romano
Cineto Romano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Latio kaj en la provinco Romo. Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Distrikto Stargard
Distrikto Stargard - pole Powiat stargardzki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Okcidenta Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Stargard Szczecinski, kiu ĝis la jaro 1945 havis la germanlingvan nomon Stargard in Pommern.
NGC 1739
NGC 1739 (aliaj indikoj — PGC 16586, ESO 552-50, MCG -3-13-55) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sant Ildefons (Metroo de Barcelono)
Sant Ildefons estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en Cornellà de Llobregat.
La Avellaneda
La Avellaneda [abejanEda] estas abandonita vilaĝo situanta sudoriente de la provinco de Cáceres (regiono de Ekstremaduro) ene de la komarko de Ibores. Pli precize La Avellaneda (kies kompleta nomo estas La Avellaneda de Ibor, laŭ dokumentoj el 13a jarcento) troviĝase situanta sur okcidenta deklivaro de la Montaro Matanza, proksime al la rivero Ibor, inter la vilaĝoj de Castañar de Ibor kaj Fresnedoso de Ibor (ĝi troviĝas je ĉ. 8,5 km de la unua kaj apartenas al ties municipa teritorio, sed ĝi estas pli proskima de la laste menciita).
Lehrensteinsfeld
Lehrensteinsfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lucas Morelatto
Lucas Morelatto da Cruz (n. ) estas brazila futbalisto.
Kabo Otway
Kabo Otway estas kabo kaj ligita loko de Shire of Colac Otway en suda Viktorio, Aŭstralio ĉe la Granda Oceana Ŝoseo; multe el la areo estas inkludita en la Nacia Parko Granda Otway.
Historio
Kabo Otway estis origine loĝata de la indiĝenoj Gadubanudoj; pruvoj el ties kampadejoj estas tra la tuta regiono. La Kabo estis malkovrita de eŭropanoj kiam Leŭtenanto James Grant faris la unuan pasadon tra la Markolo Bass el okcidento orienten per la ŝipo Lady Nelson en decembro 1800.
Mohajra bereto
Mohajra bereto (pola moherowe berety) – pejorativa termino por kutime maljunuloj kiuj identigas sin kun la konservativul-nacia fluo de pola katolikismo, reprezentita inter aliaj per redemptoristo Tadeusz Rydzyk kaj lia amaskomunikilaroj kiel Radio Maryja. Ĉi tiu termino estis kreita de la karakteriza kapvesto, kiun portas stereotipaj reprezentantoj de ĉi tiu parto de la socio.
Neĝoglitilo
Neĝoglitilo estas ekde 1-a aprilo de jaro 1911 gvidebla rapida ligna glitilo por unu persono. Simile al la drezino de inventisto Karl Drais oni sidas kaj oni povas foriri ankaŭ en ebena neĝa vojo. Oni povas transporti varojn en portebla korbo.
Mohajra bereto
Historio
Ĉe la turno de la 21-a jarcento, bireto farita el mohajro aŭ ĝia imitaĵo, ofte memfarita, estis populara kapvesto inter virinoj de la pli maljuna generacio.
Neĝoglitilo
Nomo
La svisa germana dialekta nomo estas "velogemel", "velo" estas la svisa germana nomo por biciklo, la vorto gemel estas nomo por sledo en la berna supralanda dialekto de Grindelwald.
Mohajra bereto
Historio
La 7-an de decembro 2002, Robert Górecki, fotoĵurnalisto de la Toruń redakcio de "Gazeta Wyborcza", fotis grandan grupon da maljunuloj kaj mezaĝaj virinoj spektantaj la festojn de la 11-a datreveno de Radio Maryja sur granda ekrano, muntita en tendo starigita por la okazo en Toruń. La plej multaj el la virinoj portis mantelojn kaj ĉapelojn. La foto estis publikigita en "Gazeta Wyborcza" kun la surskribo : PARTIO DE MOHAJRAJ BERETOJ, t.e. aŭskultantoj de Radio Maryja dum la festo de la 11-a datreveno de la radiostacio.
Parodio
Mohajraj beretoj estas la gvidmotivo de la satira kanto de Big Cyc "Mohajraj beretoj", kiu estis publikigita en aprilo 2006 en la albumo de la sama titolo. En la varbaj fotoj por ĉi tiu albumo, la membroj de la grupo portas mohajraj beretoj sur siaj kapoj. Referenco al mohajraj beretoj estas ankaŭ la kanto "Mohajra ninĵo" de la albumo Gra? de la El Dupa muzikgrupo.
Neĝoglitilo
Patento
Laŭ la svisa patento de 1-a aprilo 1911 de lignaĵisto Christian Bühlmann (n. 5-an aŭgusto 1872 en Beatenberg. Svisujo; m. 19-a majo  1953) oni skribas pri unu ŝpuro, gvidebla sporta sledo.
Konkurso
Oni faras jare konkursojn en Grindelwald en Svisujo.
Avraam Papadopoulos
Avraam Papadopoulos (n. ) estas greka futbalisto. Li de 2008 ĝis 2014 membris en la greka nacia teamo de futbalo.
Zideko
Zideko, en angla Zydeco kaj en franca Zarico, estas muzika ĝenro kiu evoluis en sudokcidenta Luiziano fare de Luizianaj francparolantoj kiu miksas bluson, ritmenbluson, kaj muzika indiĝena de la Luizianaj kreoloj kaj de indiĝenaj popoloj el Luiziano. Kvankam distingita en origino el la kaĵun-muziko de Luiziano, ambaŭ formoj ofte influis unu la alian, formante komplekson de ĝenroj indiĝenan el Luiziano.
Brazila realo
Realo estas la nuna oficiale valida monunuo de Brazilo. Ĝi estas ankaŭ la nomo de la unua brazila monunuo (ĝis 1942 — tiam la pluralo estis réis, anstataŭ la nuntempa formo reais). Ĝi ekzuĝis en 1994. Ĝiaj centonoj nomiĝas centavoj.
Internacia uzo
En marto 2023 estis establita kunlabora kliringa organizo, kiu ebligis al Brazilo kaj Ĉinio plenumi rektajn pagojn kaj kreditojn, uzante nur brazilan realon kaj juanon anstataŭ usona dolaro, uzita tiucele antaŭe.
Mi havas Revon
Mi havas Revon ( I Have a Dream) estas la diskurso de usona civilrajta aktivisto Martin Luther King pri lia deziro de harmonia kunekzistado de blankuloj kaj nigruloj kiel egaluloj. La parolado okazis je la 28-a de aŭgusto 1963 antaŭ la Monumento de Lincoln en Vaŝingtono dum la Marŝado al Vaŝingtono por Laborpostenoj kaj Libereco kaj signas ŝanĝopunkton de la Usona Movado por Civilaj Rajtoj. Ĝi estas rekonata kiel signifa parolado en Usona civilrajta movado.
La parolado citis el pluraj fontoj inkluzive de la Biblio (Psalmaro, Libro de Josuo kaj Libro de Amos), la Usona Konstitucio kaj Usona Deklaro de Sendependeco. Jen unu el la plej famaj partoj de ĝi:
Sekvas la kompleta teksto de la parolado sur la ŝtuparo de la Monumento de Lincoln (Vaŝingtono D.C) en 1963.
Monumento pri Martin Luther King jr.
En 2011 pretiĝis en Vaŝingtono granda granita monumento al Martin Luther King jr.. Oni starigis ĝin borde de la Potomaka Rivero ne tre malproksima de la loko, kie Martin Luther King jr. tiam okazigis sian famiĝintan paroladon.
Houtribdigo
La Houtribdigo (nederlande: Houtribdijk [haŭtribdajk], ankaŭ konata kiel Markerwaarddijk, Markermeerdijk kaj Dijk Enkhuizen-Lelystad) estas akvobaraĵo en Nederlando. La digo (fakte baraĵo) estis konstruita inter 1963 kaj 1976, kaj disigas la IJsselmeer de la Markermeer (foje ankaŭ nomata suda IJsselmeer). La 26 kilometrojn longa digo estis celata por la polderigo de la suda parto de la IJsselmeer al Markerwaard, sed en 2003 oni decidis definitive ne konstrui tiun polderon.
Sur la digo estas vojo kiu interligas la urbojn Enkhuizen kaj Lelystad. Tiu vojo estas parto de la N302. Por la ŝipveturado estas tri kluzokompleksoj: la Krabbersgatkluzoj (profesia ŝipveturado) kaj la navidukto (plezura ŝipveturado) apud Enkhuizen, kaj la Houtribkluzoj apud Lelystad. Apud Enkhuizen ŝipveturado kaj aŭtoveturado interkruciĝas pere de navidukto. Flanke de la Krabbersgatkluzoj kaj la Houtribkluzoj situas defluigaj kluzoj kiuj necesas por la nivelado de la akvo en la Markermeer kaj IJsselmeer. Proksimume duonvoje sur la digo situas la rifuĝeja haveno Trintelhaven.
(10933) 1998 DC24
(10933) 1998 DC24 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Tibor Maracskó
Tibor Maracskó [maraĉkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Maracskó Tibor estas hungara moderna pentatlonisto, triatlonisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto. Lia edzino estis Krisztina Peremartoni.
naskiĝis la en Székesfehérvár.
Biografio
depost sia aktiva sporta kariero li fondis entrepreneton kun sia amiko kaj ili tie laboris. Lia edzino naskis filon.
Sporta kariero
ekde 1960 estis triatlonisto en sia naskiĝurbo, poste moderna pentatlonisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono trifoje inter 1973-1980 teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta, respektive bronza medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1975 same teame. Inter 1982-1987 li estis trejnisto, poste li havis postenon en la hungara triatlona vivo.
Terkerno
La terkerno estas la materio en kaj ĉirkaŭ la centro de la Tero. Pro la disvastiĝo de sismondoj en la terinterno oni povas distingi la terkernon de la termantelo ĝin ĉirkaŭanta.
Strukturo kaj ecoj
La terkerno dividiĝas je la solida interna terkerno el fero kaj la likva ekstera terkerno. La interna terkerno kun diametro de 2600 kilometroj estas proksimume 6.700 °C varmega (proksimume 900 °C pli varma ol la surfaco de la Suno). Ĝi pligrandiĝas iom post iom per la kristaliĝo de fero el la ekstera terkerno. Tie troviĝas proksimume 2900 °C varmega, rapide fluanta nikel-fer-alojo. La konvekto de la ekstera terkerno kaŭzas la ĉefan kampon de la tera magnetkampo.
Konsisto
Kontraŭe al la termantelo kaj al la terkrusto la kerno de la tero konsistas el fero, nikelo kaj kelkaj aliaj metaloj. Krome ĝi ankaŭ entenas spurojn de sulfuro, oksigeno kaj aliaj elementoj. La terkerno konsistas el likva ekstera kaj (pro la ekstreme alta premo) solida interna kerno kaj havas kun maso de 1,88 · 1024kg relativan masoporcion de proksimume 31,5 % de la tuta maso de la Tero.
Esplorado
Senpera ekzameno de la terkerno ne eblas. Sed ekzistas kelkaj nedirektaj indikoj, el kiuj oni povas konkludi informojn pri la terkerno:
Kabo Wickham
Kabo Wickham estas la plej norda pinto de Reĝinsulo, Tasmanio. El tie, estas 90 km al la Kabo Otway ĉe la aŭstralia kontinento. En la 19-a jarcento, ŝipoj venantaj el Eŭropo foje klopodis navigi inter Kabo Wickham kaj Kabo Otway por pli mallonge veturi al Sidnejo, tamen tiu ŝipveturo estis danĝera kaj la kosto de la malsukceso alta; kutime okazis ŝipvrako ĉe la nepardonanta marbordo de la Reĝinsulo.
Saĝ-aparato
Saĝ-aparato estas elektronika aparato, ĝenerale konektita al aliaj aparatoj aŭ retoj per diferencaj senkablaj protokoloj kiaj Bludento, Zigbee, NFC, Vifio, LiFi, 3G, ktp., kiu povas iusence funkcii interaktive kaj aŭtonome. Pluraj notindaj tipoj de saĝ-aparatoj estas saĝtelefonoj, saĝ-aŭtoj, saĝ-termometroj, saĝ-sonoriloj, saĝ-seruroj, saĝ-fridujoj, phablets kaj tabulkomputiloj, saĝhorloĝoj, saĝ-rubandoj, saĝ-ŝlosilingoj, saĝ-laŭtparoliloj kaj aliaj. La termino povas ankaŭ indiki aparaton kiu elmontras kelkajn karakterojn de ĉiea komputiko, inklude—kvankam ne nepre—artefaritan inteligenton.
Saĝ-aparatoj povas esti dezajnitaj apogi varion de formaj faktoroj, gamon de atribuoj pertinentaj al ĉiea komputiko, kaj esti uzitaj en tri ĉefaj sistem-medioj: en la fizika mondo, en homo-centritaj medioj, kaj en distribuitaj komputadaj medioj.
Formaj faktoroj
En 1991, Mark Weiser proponis tri bazajn formojn por ĉieaj sistemaj aparatoj: "tabs", "pads" kaj "boards".
Ĉi tiuj tri formoj proponitaj de Weiser estas karakterizitaj kiel makro-taliaj, havantaj ebenan formon kaj viddisdonajn ekranojn. Ĉi tiuj estis ankaŭ pli antaŭviditaj kiel informaj aparatoj. Se oni malstreĉas ĉiun el ĉi tiuj tri karakterizaĵoj, oni povas etendi ĉi tiun gamon en multe pli diversan kaj potenciale pli utilan gamon de ĉieaj komputikaj aparatoj. Tial, tri suplementaj formoj por ĉieaj sistemoj estas proponitaj:
San Jerónimo Silacayoapilla
San Jerónimo Silacayoapilla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Jerónimo Silacayoapilla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 160.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 15 indiĝenoj. El tiuj 13 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Miguel Poveda
Miguel Ángel POVEDA León (Jerez de la Frontera, 13a de februaro 1973) estas hispana kantisto de flamenko plej bone konata per la nomo por spektaklo Miguel Poveda.
Biografio
Kvankam naskiĝinta en Jerez de la Frontera (lulilo de flamenko) li edukiĝis en Badalona, Katalunio, kiel filo de neandaluzoj kaj krome de familio tute ne-cigana, kio malhelpis lian disvolviĝon en la etoso de flamenko. Tamen li ekde infanaĝo penis por lerni meminstrue flamenkokantadon, aŭdinte tion per radio. En 1989, estante 15-jaraĝa kantis publike por la unua fojo, nome sur la scenejo de la "Peña Flamenca de Ntr.ª Sr.ª de la Esperanza" en Badalona, kaj ekde tiam li profitis la semajnfinojn por kanti en la plej diversaj flamenkejoj, estant preskaŭ ĉiam la plej juna inter la partoprenantoj.
Dekomence li laboris por tute aliaj laborpostenoj, kaj post la militservo ekkantis sur la flamenka scenejo "tablao El Cordobés" de Ramblas de Barcelono; tie laboris dum unu jaro, kaj li lernis la profesion kantante por la gedancistoj, antaŭ publiko ĉefe de turistoj.
En 1993 li atingis gravan premion en la fama 33a Nacia Festivalo de Minkanto de La Unión (Provinco Murcio) kaj tio famigis lin en la tuta lando. Poveda ludis en tiu epoko en filmo La teta y la luna (La mamo kaj la luno, 1994, reĝisorita de Bigas Luna).
Fine de la 20a kaj komence de la 21a jarcentoj li partoprenis en multnombraj koncertoj, festivaloj, internaciaj projektoj, turneis tra diversaj landoj, kiel Francio, Belgio, Japanio, Italio, Britio, Palestino, Usono, Meksiko ktp. En multaj okazoj li partoprenas en eventoj kun rilato al la mondo de la literaturo kaj arto ĝenerale. Li registris ekzemple en la kataluna, lingvo tute fremda por la mondo de la flamenko. Li ankaŭ kantis fadojn en la portugala.
Laŭlonge de sia kariero li ricevis multegajn premiojn, omaĝojn kaj kunlaboris mun multaj diversaj artistoj.
Northumberland
Northumberland (Notumberlando) estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono nordorienta Anglio. La ĉefurbo estas Morpeth.
Gyula Csermely
Biografio
Gyula Csermely devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en Pozsony, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1894. Post siaj studoj li estis advokato en Szécsény (1895-1899), en Óradna (1901-1912), fine en Budapeŝto. Li batalis en la 1-a mondmilito en oficira rango, poste li vivis en Transilvanio apartenanta jam en Rumanio. Li verkis romanojn, artikolojn, scenarlibrojn, teatraĵojn. Baldaŭ li translokiĝis al Budapeŝto, kie en la 1930-aj jaroj li funkciigis privatan pentristan lernejon kune kun Artúr Pán. Li havis edzinon.
Val-de-Roulans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .