cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Soudeilles
Soudeilles estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 284 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Soudeilles etendiĝas sur 20,39 km², kaj havis 284 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Soudeilles situas je alteco de 851 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Soudeilles antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-François Lafon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Soudeilles apartenas al la kantono de Meymac, kies ĉefurbo estas Meymac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
John Hawkwood
Sir John HAWKWOOD (ĉ. 1323–1394) estis angla militisto kaj condottiero. Ĉar lia nomo estis malfacile prononcebla fare de na-anglaparolantoj tiutempaj, estas multaj variantoj en la historia registraro. Kiel rezulto, li ofte referencis sin mem kiel "Haukevvod", kaj aliaj nomis lin "Giovanni Acuto" signife "Johano la Ruzulo" aŭ "John Sharp" reference al sia "inteligento aŭ ruzeco". Lia memoro montris lin kiel viro iom neklara en mito kaj en Anglio kaj en Italio.
Hampton Court
Hampton Court, palaco okcidente de Londono.
Kardinalo Thomas Wolsey konstruis ĝin por si mem de 1515 al 1521. La reĝo Henriko la 8-a proprigis ĝin al si en 1525, kvankam la kardinalo daŭre loĝis tie. Post la falo de Wolsey en 1529 Henriko faris grandajn ŝanĝojn al la konstruaĵo, inkl. la aldonon de la Granda Halo - la lasta mezepok-stila reĝa halo en Anglio.
En 1604 la reĝo Jakobo la 1-a okazigis tie gravajn diskutojn kun la puritanoj: ne sekvis akordo, tamen de la konferenco rezultis la decido fari novan oficialan tradukon de la Biblio - "La Biblio de Reĝo Jakobo", kiu influegis la anglajn lingvon kaj literaturon.
Dum la rego de Vilhelmo la 3-a kaj Maria la 2-a, konstruiĝis novaj aloj. Post la morto de Maria, Vilhelmo perdis intereson pri la projekto. Tamen estis en la parko de Hampton Court ke Vilhelmo falis de sia ĉevalo, tio kio kaŭzis lian morton.
Hampton Court estas unu el la plej vizitataj konstruaĵoj de Britio.
Wilhelm Friedrich Ernst Bach
Wilhelm Friedrich Ernst Bach (* 24-an de majo 1759 en Bückeburg; † 25-an de decembro 1845 en Berlino) estis germana komponisto el la familio Bach.
De Bach konserviĝis pianomuziko (tri pianokonĉertoj, unu konĉerto por du pianoj, unu pianopeco por ses manoj k. a.), du simfonioj kaj du orkestrosuitoj same kiel lidoj kaj kantatoj.
Wilhelm Friedrich Ernst Bach estis entombigita sur la 2-a Sofia-Tombejo en Berlino.
Nildeltaj inunditaj savanoj
Priskribo
La ekoregiono okupas 50 500 da kvadrataj kilometroj tra Delto kaj malsupra Nilvalo, ekde la Alta Baraĵo de Asuano ĝis la enfluo en Mediteraneo, 1 100 kilometrojn pli al nordo.
Jay-Z
Jay-Z (naskiĝis la 4-an de decembro 1969 en Novjorko, Usono) estas repisto.
Nildeltaj inunditaj savanoj
Flaŭro
Iam Nildelto estis konata por la vastaj ciperaraj marĉoj, sed la papiruscipero nuntempe plejparte forestas. La vegetaĵaro konsistas el Phragmites australis, Typha capensis, kaj Juncus maritimus, kun iuj malgrandaj ciperacoj. La granda marborda Laguno de Manzala entenas tavolojn de Ceratophyllum demersum, Potamogeton crispus, kaj P. pectinatus ĉirkaŭ la suda marbordo kune kun densan fitoplanktonon.
Faŭno
Nildelto estas esenca punkto por la migrado de milionoj da birdoj inter la palearktisa kaj la afrotropisa ekozonoj. Specioj kiuj trapasas la nildeltajn inunditajn savanojn inkluzivas la blankan cikonion (Ciconia ciconia), la nigran cikonion (Ciconia nigra), la ordinaran gruon kaj la blankan pelikanon (Pelecanus onocrotalus), same kiel multe da rabobirdoj, inkluzive de la serpentaglo (Circaetus gallicus), la botaglo (Hieraaetus pennatus), la stepaglo (Aquila nipalensis), la malgranda kriaglo (Aquila pomarina), la komuna buteo (Buteo buteo), la vespobuteo (Pernis apivorus) kaj la mallongkrura akcipitro (Accipter brevipes). Multaj kaj granda variado de akvobirdoj, paseroformaj birdoj kaj aliaj birdogrupigoj ankaŭ trapasas la ekoregionon dum la printempo kaj la aŭtuno.
Endemiismoj
Al Nilo en Egiptujo estas asociataj almenaŭ 553 plantospecioj, el kiuj almenaŭ 8 estas endemiaj. Du kromaj endemioj vivas en la apudnilaj oazoj. La ekoregiono gastigas jenajn endemiajn vertebrulojn : Amietophrynus kassasii, specio de bufo el la familio de la bufonedoj; Crocidura floweri, specio de soriko el la familio de la sorikedoj.
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas krize endanĝerigata. La konstruado de la Alta Baraĵo de Asuano faris finon al jaraj leviĝigadoj de Nilo, kaj la torfejoj de papirusa cipero kiuj kovris la humidajn zonojn, praktike estas malaperintaj. Krome, Nil-Deldo travivas erozion kaj grundosaliĝon.
Horst Seehofer
Li inter 1992 ĝis 1998 estis ministro pri sano en la Registaro de Germanio, kaj inter 2005 kaj 2008 estis ministro pri nutro, agrikulturo kaj protekto de konsumantaro en la tiama registaro de Germanio.
De oktobro 2008 ĝis marto 2018 li estis ministroprezidanto de la federacia lando Bavario. Li estis ankaŭ partiestro de CSU de 2008 ĝis 2019.
25103 Kimdongyoung
25103 Kimdongyoung estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kim Dongyoung, kiu gajnis la unuan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri komputado ; li ricevis ankaŭ la premion Seaborg de la Stockholm International Youth Science Seminar. Li estis lernanto ĉe la Domina Akademio Minjok, Anheung (Gangwon-do, Sud-Koreio)
Lucas Cranach la Maljuna
Vivo
Lucas unue trejnitis ĉe la patro. Aliaj detaloj pri tiu vivetapo bedaŭrinde ne konatas. Sed verŝajnas ke li estis sub la influo de la frankonia skolo, de Matthias Grünewald kaj de Albrecht Altdorfer. Tion atestas la verko Ruhe auf der Flucht de 1504 (Berlino), la plej malnova verko kun estiĝddato de li, samtempe majstra verko en impona naturobservado kaj kolordonado. En 1505 li fariĝis kortega pentristo de la princo-elektisto saksia Frederiko la saĝa: unue li loĝis en Torgau kaj baldaŭ en Wittenberg, kie li ekis verkadon multflankan. Pro la kreiveco ega li devis dungi multajn helpantojn en sian atelieron por liveri la deziritaĵojn ĝustatempe. Ĉar li subsignis ĉiujn verkojn faritajn enateliere li malaltigis la propran, personan gravecon vole nevole. En 1508 la saksia suvereno ekrajtigis lin porti propran blazonon (serpento kun flugiloj kaj rubinringo enbuŝe). En 1509 li senditis en Nederlandon kie li pentris kiel infanon la postan imperiestron Karlo la 5-a. En 1520 li aĉetis apotekon en Wittenberg kaj malfermis surloke libro- kaj papervendejon. Tiel nomitaj Cranach-domoj troviĝas en Vajmaro kaj en Gotao.
Laboro porreformacia
La propagandon de Reformacio Cranach subtenis per portretoj kaj lignoprilaboro je kritikado de papeco kaj je publika konatigo de siaj amikoj Marteno Lutero kaj Filipo Melanktono. Tamen Cranach paralele ankaŭ daŭre plenumis mendojn de katolikoj. La postaj saksiaj princoj-elektistoj Johano la Konstanta kaj Johano Frederiko la Grandanima estis pluaj mecenatoj de Cranach. En 1519 li elektitis financrespondeculo de la Konsiio, en 1537 kaj denove en 1540 urbestro (ĝis 1544). En 1550 Cranach iris al Augsburg laŭ deziro de la malliberigita princo-elektisto Johann Friedrich, du jarojn poste li sekvis lin al Vajmaro, kie li mortis kaj entombigitis en la Kortega kirko.
Hohenems
Hohenems estas urba komunumo de la respubliko Aŭstrio. Ĝi situas en la federacia lando Vorarlbergo, en la pleja okcidento de la respublika teritorio, sude de la orienta parto de la Bodenlago. La urba areo konsistas el 29,18 kvadrataj kilometroj, kaj laŭ la stato de januaro 2013 en ĝi vivis 15 350 homoj, kio signifas loĝdenson de 530 homoj/km². De la 17-a ĝis 19-a jarcentoj aparte multaj judaj familioj loĝis en la urbo.
Lucas Cranach la Maljuna
Laboro porreformacia
Cranach siatempe ĝuis grandan renomon kiu ankaŭ ŝuldiĝis al sia propagando porreformacia - sed certe ne nur. Li dominis kvazaŭ la tutan arton en Meza kaj Norda Germanujoj kvankam li neniam atingis la artistan gravecon de Albrecht Dürer aŭ de Hans Holbein. De italaj modeloj grandformaj Cranach ne influitis: li ĉiam restis limigita je malgrandaj formoj. Liaj koloroj estas klaraj kaj tre bone konserviĝis. Elano por esprimo de grandaj karakteroj tamen mankis, liaj rigardoj restis kvazaŭ etburĝaj. Plej bone li mastris la portretojn, kiuj ja estis detale perfektaj sed kiuj malsciis esprimi grandecon per si mem. Etaj mitologiaĵoj ankaŭ plaĉas - kiuj tute ne havis iun konekson al grek-romia antikvo sed estas mezepokaj burleskaĵoj fabelaj. Fascinaj tamen, kiam ili montriĝas antaŭ medioj de pejzaĝoj fantaziaj. Liaj figuroj estis pli tipoj ol fiziognomiaĵoj laŭnaturaj. Lia majstroverko estis la altaraj scenoj en la Herder-preĝejo en Vajmaro (Kristo krucumita: maldekstre la resurekto de Jesuo kaj dekstre Johano la Baptisto): finis ĝin lia filo Lucas Cranach la pli juna. La bildoj de la patro oftas, tamen la verkoj vere pentrita de li maloftas!
Cranach estis ankaŭ perfekta miniaturaĵpentristo kaj libropentristo kiel atestas la blazonoj saksia ĉe la Universitato de Jena, la wittenberga universitata albumo en Halle (Saale) kaj la belega duellibro de Johann Friedrich kun 146 paĝoj en Coburg. Cranach signis siajn verkojn nur per monogramo konsistanta el la literoj L+C respektive per sia blazono. Cranach faris kaj kuprogravuradon; tamen li estis multe pli grava koncerne lignogravurado: por tiu ĉi tekniko li liveris multajn fascinajn desegnaĵojn.
Hohenems
Historio
La graflando Hohenems ricevis imperian senperecon en 1560 de Ferdinando la 1-a. La reganta familio Hohenems (origine Ems) estis altnobela kaj havis parencajn ligojn al familio Borromeo kaj la papo Pio la 4-a en Italio. En 1760 la familio formortis, kaj la graflando unuiĝis kun Aŭstrio.
Lucas Cranach la Maljuna
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 4. Leipzig 1906, p. 331-332, kio legeblas interrete tie ĉi.
)
László Csaba (arkitekto)
László Csaba [lAslO ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csaba László estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, fondinta membro de la Hungara Arta Akademio (1992), la plej signifa figuro de religia arkitekturo dum la socialismo en la lando. László Csaba naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
5869 Tanito
5869 Tanito estas malgranda amora asteroido, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
László Csaba (arkitekto)
Biografio
László Csaba maturiĝis en piarista gimnazio en 1943, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Hungara Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1947. Post la diplomo li estis asistanto samloke en la sekva lernojaro, poste li laboris en ŝtataj oficejoj (tiam privataj oficejoj ne ekzistis). Inter 1952-1954 li frekventis majstran kurson, poste li denove instruis jardekon en la teknikuniversitato. Inter 1964 kaj 1988 li laboris en arkitektura instituto havanta altajn postenojn, poste li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn inter 1959-1992. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn en 1952 kaj 1957.
5869 Tanito
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kartaga diino Tanit.
Ĝi estas klasifikata marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido kvankam ĝi ne danĝere proksimiĝas al Tero.
Ĝi pli alproksimiĝas al Marso: la, ĝi pasis al 0,09324 AU (13,949 milionoj da km) de tiu-ĉi planedo.
Olzai
Olzai - jen itale, sarde Ortzài aŭ Orthài - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bernardino António Gomes
Biografio
Li estis filo de D-ro José Manuel Gomes kaj Maria Josefa Clara de Sousa, ambaŭ devenantaj el Koimbro. Li studis Medicinon en la Universitato de Koimbro, kie li doktoriĝis en 1793. Li estas konsiderata la unua haŭtkuracisto el Portugalio. Post doktoriĝo, li aktivis kiel kuracisto en Avejro, kie li vivis ĝis 1797, ĉar en tiu jaro li fariĝis ĉefkuracisto de la portugala Reĝa Mararmeo, kies posteno kiel kapitano de fregato, li oficis ĝis 1810.
Olzai
Kristana patrono estas la sanktaj kaj Barbara, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Bernardino António Gomes
Biografio
Ankoraŭ en 1797, li enŝipiĝis al Brazilo, kie li restis ĝis 1801, kaj dum tiu periodo li profunde elstudis la speciojn devenantajn el Brazilo, ĝiajn specialaĵojn kaj kuracigajn proprecojn. En 1802, li estis komisiita pri kontrolo de la tifoida febro surborde de la portugala ŝiparo, en la Ĝibraltara Markolo. Post du monatoj li sukcesis forvenki la problemon. En 1810, ree la portugala ŝiparo estas trafita de nova tifoida epidemio kaj 445 malsanaluloj estis kondukitaj al la leprulejo, en urbo Trafaria, kie ili bonsukcese estis traktitaj. El la surmaraj taskoj, li translokiĝis al la Hospitalo de la Mararmeo kaj la Milithospitalo de Lisbono. En 1810 li forlasis sian karieron kiel kuracisto de la mararmeo.
Velký Týnec
Velký Týnec (Groß Teinitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Olzai
La komunumo situas en la geografia centro de la insulo. Najbaraj komunumoj estas Austis, Nughedu Santa Vittoria (OR), Ollolai, Ottana, Sarule, Sedilo (OR), Sorradile (OR) kaj Teti.
Velký Týnec
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1207.
Karl Richter
Karl RICHTER (naskiĝis la 15-an de oktobro 1927 en Plauen, Germanio, mortis la 15-an de februaro 1981 en Munkeno) estis fama germana dirigento, klavicenisto kaj orgenisto. Hodiaŭ li estas plej bone konata pro sia specialiĝo kaj interpretoj ĉe la komponaĵoj de Johann Sebastian Bach kaj Georg Friedrich Händel (George Handel), kvankam dum sia vivo li interesiĝis pri diversaj muzikaj stiloj, el la romantiksimfonia ĝis opero.
Ĉe sia karjerpinto Richter estis unu el la plej popularaj kaj impresigaj koncertistoj, aktive donante koncertojn ĉirkaŭ la tutmondo; tamen pli proksime al sia morto en la fruaj 1980-aj jaroj, oni lin malpli kaj malpli favoris, precipe pro la daŭra ŝanĝado de gustoj rilate al historiema koncertado kaj pro la plidisvastiĝanta vidpunkto, ke romantika aliro al baroka muziko estas maltaŭga.
Fruaj jaroj
Richter naskiĝis en Plauen, estante la kvara el kvin gefiloj. Lia patro nomiĝs Christian Johannes Richter, pastoro, kaj lia patrino nomiĝis Clara Hedwig. Lia avo estis kirkestro. La patro baldaŭ mortis pro malsana koro kaj la patrino post nelonge translogigis la familion en Freiberg.
Richter unue studis muzikon en Dresden, kaj poste en Leipzig. En 1940 la fama orgenisto Karl Straube, unu el la ĉefuloj de la romantika skolo, prenis la junan Richter kiel sian lastan studenton, enkondukante lin en la grandan germanan tradicion de Bach-interpretado; poste Richter daŭre estis instruata de Günther Ramin, la helpanto de Straube, kaj Rudolf Mauersberger, la ĥorestro de la Kreuzkirche.
Sed la dua mondmilito subite interrompis liajn studojn, kaj li estis devige soldatigita; dum ĉi tiu periodo lia patrino ankaŭ mortis. Fininte sian militservadon kaj estinte kelkan tempon malliberigita post la milito, en 1946 Richter povis reveni al muziko ĉe la Ŝtatakademio de Muziko en Leipzig. Tie en 1949 li ricevis muzikdiplomon, akirinte dum la finekzameno rekorde altajn markojn. Tri jarojn, ekde 1949 ĝis 1951, li servis kiel la orgenisto de la Kirko de Sankta Tomaso ĉe Leipzig - la sama kirko kie Johann Sebastian Bach mem servis 27 jarojn.
Tamen lia karjero ricevis sian veran komencigon en 1950: ĉi-jare Richter faris la plej fruajn orgenajn kaj klavicenajn registraĵojn kaj gajnis premiojn ĉe la Bach-Konkurenco en Leipzig kaj ĉe la Internacio-Konkurso en Ĝenevo.
Sed la politika klimato en Germanujo malplaĉis al Richter kaj sufiĉe malhelpis lian daŭran muzikan disvolviĝon: estante knabo li sufiĉe forte sentis la ĉeeston de la nazia reĝimo, kaj post la militfino li troviĝis en la Germana Demokratia Respubliko (DDR), kune kun ties politikaj indoktrinigoj. Do je la aprilo de 1951, portante ĉe si nur unu malgrandan pakaĵon entenantan la plej minimumajn necesaĵojn por ke la bordgardistoj nenion suspektu, Richter veturis per vagonaro al Berlino, el tie al Zuriko kaj fine al Okcidenta Germanujo, kie li ekserĉis novajn laboron kaj muzikan areon. Dank' al la interveno de Ramin li povis esti dungita kiel la kantoro de la Markuskirche ĉe Munkeno. Ankaŭ je tiu jaro Richter iĝis instruisto ĉe la Konservatorio de Munkeno.
Richter edziĝis al Gladys Müller en 1952, post dujara konateco; la paro baldaŭ transloĝiĝis al Munkeno. Ili havis du gefilojn: Tobias naskiĝinta en aprilo 1953 kaj Simone en novembro 1961. Tri jarojn loĝinte en Svislando, la familio en 1970 aĉetis domon apud la Lago de Zuriko, kie Richter loĝis ĝismorte.
Plua disvolviĝo de karjero kaj la Munkena Bach-Ĥoro
En 1951 Richter iĝis la dirigento de la ĥoro Heinrich-Schütz-Kreis, kiun li transformigis al unu el la plej elstaraj oratoriaj ĥoroj de tiu tempo. Baldaŭ la ĥoro precipe koncerniĝis pri Bach, kaj sekve ĝi renomiĝis la "Munkena Bach-Ĥoro" post tri jaroj, en 1954. Per ĉi tiu ensemblo Ricther donis grandan parton da siaj koncertoj kaj atingis plian famon, sukcese igante Bavarion la dua hejmo de la Leipziga muzika tradicio. La ĥoro estis kunigita kun kelkaj anoj de la pli granda Munkena Orkestro, kio pligrandigis la esprimajn kaj repertuarajn povojn de la ensemblo. Estas notinde, ke la anoj de la ĥoro ne estis profesiuloj, sed anstataŭe laikaj; ili per propra entuziasmo povis plenumi la diversajn devojn de la ensemblo.
Ĉiuokaze la Bach-Ĥoro restis aktivega, ekzemple: ĝi ludis la grandan Meson in B-moll de Bach novdekfoje kaj la Pasion de Sankta Johano kvardekkvinfoje. Ĉe la centro de la repertuaro troviĝis ĉiuj la Pasioj, kune kun la Orgenkomponaĵoj, la Uverturoj, kaj la Kristnaska Oratorio, kiujn oni inkluzivis en la ĉiujara Bach-Festivalo de Munkeno ekde 1965. Tamen en la venontaj jardekoj la ĥoro plilarĝigis sian repertuaron, inkluzivante ĥorkomponaĵojn de Heinrich Schütz, Beethoven, kaj eĉ komponistoj de la dudeka jarcento.
En februaro 1956 mortis Günther Ramin, tiam la ĉeforgenisto de la Thomas-kirko. En Leipzig oni vaste konsideris ke Richter estis la sola akceptebla postulo; do al li alvenis duobla delegacio de Berlin kaj Leipzig provizante la oficialan oferton de Kantor-iĝo ĉe tiu kirko - pozicio ĝenerale konsiderata la plej alta, kiun oni povas atingi en la Protestanta ekleziaro. La decido estis al Richter tre malfacila: li petis tempon por pensadi, kaj post kelka tempo rifuzis la proponon, dirante ke li sentis sin je tridek jaroj tro juna por tiu devo, kaj cetere ke, se li akceptus, do la ĥoro ĉesos ekzisti sen lia estrado. Intervujate de iu gazeto li diris: "La pasintajn tri jarojn en Munkeno mi trovis sferon de aktiveco kiun mi ne volus denove forlasi tiom baldaŭe." Richter daŭre estris la ensemblon je preskaŭ tri jardekoj, ĝis sia morto.
Plenkreskaj jaroj
Je la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, Richter kun sia orkestro aktive performis kaj veturis en multajn landojn, inkluzive de orienta Eŭropo, Sovetunio, Usono kaj Sudameriko, sekve akirante tutmondan famon. Li aperis laŭ invito regule ĉe multaj ĉiujaraj muzikokunvenoj kaj festivaloj. Ekzemple ekde 1963 li estis oftofta gastdirigento de la Viena Simfonia Orkestro kaj la Viena Ĥor-Asocio kaj jam ekde 1962 li ĉiujare aperis ĉe la "Teatro Colón" en Bonaero, kutime dirigante muzikon de Händel. Dum tiu periodo Richter ankaŭ faris multajn registraĵojn, precipe por la kompanio Deutsche Grammophon.
Vizitante Rusujon Richter dirigentis kelkajn sakralajn komponaĵojn de Bach kiujn oni en tiu lando ĝis tiam neniam plene ludis aŭ aŭskultis. Kvankam li tre aktivis kiel dirigento, kaj eble famiĝis precipe pro dirigentado, li ankaŭ estis spertega orgenisto kaj klavicenisto, plurfoje registrante la orgenajn preludiojn, tokatojn, kaj fugojn de Bach, kune kun la klavicenajn Ses Partitojn kaj Goldberg-variaciojn.
Eble ĉar la registraĵoj fare de Richter estis plejparte de Bach, Händel, kaj aliaj tiamaj komponistoj, oni hodiaŭ emas konsideri lin kiel interpretanton kaj specialiston ĉefe de baroka muziko. Ĉi tiu percepto estiĝis pro la merkatika politiko de Deutsche Gramophone prezenti ĝiajn elstarulojn kiel specialistojn de preciza repertuaro, anstataŭ plene prezenti ĉiujn iliajn muzikajn interesojn. Sed Richter havis fortan intereson pri klasikaj kaj romantikaj muzikaĵoj, ofte ludante kaj dirigentante la instrumentajn, orkestrajn kaj ĥorajn verkojn de Mozart, Max Reger, Johannes Brahms, kaj Anton Bruckner interalie. Aparte elstaras lia registraĵo de la kvara simfonio de Bruckner, farita en 1977.
Richter restis ĉiam fida al siaj propraj interpretadoj kaj stilo (kiuj priskribatas en la malsupra sekcio), eĉ kiam gustoj kaj preferoj en la muzikmondo moviĝis for. Ĉi tiu neŝanĝemo malhelpis lian pli malfruan karjeron, kaj iom post iom eĉ tiuj subtenantoj kaj konatuloj, kiuj unufoje estis fidaj al li, iĝis pli kaj pli malproksimaj kaj neŭtralaj. Multaj kritikistoj prijuĝis lin obstina pro lia rifuzo akcepti la novajn kutimojn.
Spite ĉio, laŭ unu komentisto, Richter "estis profunde konvinkita ke tio, kion li faris, estis ĝuste, kaj ke li havis ĉi-afere neniun elekton, senkonsidere de la kostoj koncerne sian personan vivon kaj sanon." Kaj vere, Richter pli kaj pli havis malbonan sanon en la finjaroj de sia vivo, plej verŝajne kaŭatan de la lacige aktiva horaro kiun li starigis antaŭ si. Li suferis korinfarkton preskaŭ ekzakte dek jaroj antaŭ sia morto. En la sekvantaj jaroj Richter ankaŭ ekhavis problemojn de vidkapablo; preskaŭ panikigite, li ekmemorigis novajn notskribaĵojn antaŭ ol blindiĝi; tamen, lia vidkapablo stabiliĝis post sukcesa okula ĥirurgio.
Richter mortis pro plia korinfarkto kiam li enloĝis ĉe hotelo en Munkeno en februaro de 1981, doninte sian finan koncerton je nur tri tagoj antaŭe. Li estis pretiĝanta al ampleksa tria veturado Japanujen. Li estis enterigata post ok tagoj en la Enzenbühl tombejo de Zuriko. Leonard Bernstein, proksima amiko de Richter, post nelonge donis koncerton al lia memoro kun ties orkestro. La Munkena Bach-Ĥoro daŭris ekzisti eĉ post la morto de Richter ĝis hodiaŭ, estrata unue de Hanns-Martin Schneidt kaj ekde 2005 de Hansjörg Albrecht.
Interpreta etoso
Richter en la komenco de sia karjero disvolvis novan stilon de barokludado kiu uzis malpli da ĥoranoj, evitis la tiame oftan ŝanceligon de ritmon kaj plirapidigis la tempojn, kio malsimiligis lin de la pli romantikemaj muzikistoj kaj dirigentoj venintaj antaŭ li, ekzemple Otto Klemperer. Ĉi tiu stilo estis iasence daŭrigo de unuaj provoj jam komencitaj de Karl Straube, kiu iom eksperimentis plimalgrandigi la kvanton da ludantoj ĉe koncertado, kaj donis inciton al la venonta reviviĝo de la orgeno — al movado, kiu strebis al la stilo de organkonstruado de la 18-a jarcento.
Ĝis la fino de sia karjero Richter retenis la (kompareble) grandajn ĥorojn, modernajn instrumentojn kaj dignajn tempojn. Intervjuate de la New York Times en 1980 Richter plu eksplikis sian sintenon al historiema koncertado: li agnoskis la edukan kaj muzikologian valoron de historia reserĉo, sed ne kredis, ke ĝi nepre estu spegulata en la maniero de ludado. Li diris kritikante tiujn, kiuj havis emon al reguligo kaj strikteco: "Multaj el la "eltrovoj" de moderna muzikologio nur kondukas onin en konfuzon ... La kreintoj de la reguloj foriris tro malproksime. Oni ne povas vivi nur laŭ reguloj. Homoj kreas regulojn ĉar ili ne havas vivojn." Laŭ Nicholas Anderson, la biografo de Richter, la dirigento estante "viktimo de pasantaj modoj kaj ŝanĝiĝantaj gustoj ... mortis kiel homo amarigita".
Listo de urboj de Salvadoro
Ĉi tio estas listo de urboj en Salvadoro:
Annette Kellerman
Annette Marie Sarah KELLERMAN (n. la 6-an de julio 1887 en Sidnejo, Aŭstralio - m. la 5-an de novembro 1975 en en:Southport, Queensland, Aŭstralio) estis fama aŭstralia naĝistino kaj aktorino.
Pro la germandevena nomo de ŝia patro, William Kellermann, ŝia nomo aperas jen kun du "n", jen angligita kun nur unu.
Kariero
En 1906, okaze de virina naĝa transiro de Parizo per la riverego Sejno (12,5 km, de la pontoj "Pont National" ĝis la viadukto de Auteuil, nuna "Pont de Garigliano"), ŝi estis la tria el kvar kiuj sukcesis, kaj el kiuj la unua estis la fama franca aviadistino kaj rekordemulino Marie Marvingt.
Annette Kellerman aktoris en filmoj, aparte en roloj de dancistino en akvaj baletoj :
Ŝi estis la unua virino kiu faris tion, kion oni poste nomis sinkrona naĝo.
Ŝi aktivis ankaŭ por la defendo de la virinaj rajtoj, aparte por la rajto surporti unupecan bankostumon. En 1907, ŝi estis arestita en Bostono (Usono) pro "atenco kontraŭ la bonaj moroj" ĉar ŝi surmetis unupecan bankostumon, kiu malkaŝis ŝiajn brakojn kaj krurojn. Ŝi estis absolvita. Ŝi poste kreis modelon de bankostumo, kiu havis grandan sukceson.
En 1952, usona filmo, "La Unua Marvirineto" (Million Dollar Mermaid) rakontis ŝian vivon. La usona aktorino Esther Williams ludis ŝian rolon.
Ŝi havas stelon sur la listo de Hollywood Walk of Fame
György Csík
György Csík [djordj ĉIk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csík György estis hungara kostumisto, dekoraciisto, universitata instruisto.
György Csík naskiĝis la  en Csorna.
Biografio
György Csík frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1984. Li lernis ĉefe de Gábor Szinte (pentristo) kaj Márta Jánoskúti. Post la diplomo li laboris 4 jarojn en produktejo de filmoj, inter 1988–1996 Teatro Szigligeti (Szolnok). En la sekvaj jaroj li ne apartenis al teatro, sed li faris kostumajn kaj dekoraciajn laborojn ekzemple en Nacia Teatro (Pécs), Teatro Csokonai (Debrecen), Nacia Teatro (Szeged), Teatro József Attila. Li instruas en Universitato de Kaposvár kaj Hungara Belarta Universitato. Li ricevis plurajn premiojn inter 1993-2015.
Mezoregionoj de Piaŭio
La brazila subŝtato de Piaŭio estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en kvar regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Heksila buterato
Heksila buterato aŭ heksila butanato, molekula formulo C10H20O2, estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj heksanolo. Heksila buterato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila buterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Kacanovy
Kacanovy (Kazanow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec, proksimume 4 km sude de urbo Turnov. Vivas ĉi tie.
Cikloheptila glikolato
Cikloheptila glikolato aŭ C9H16O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun cikloheptanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheptila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Kacanovy
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1615.
Harika Dronavalli
Harika Dronavalli naskiĝis estas barata ŝaka grandmajstro. Ŝi gajnis la titolon Grandmajstro (GM) en 2011. Ŝi gajnis tri bronzajn medalojn en la Mondaj Virinaj Ŝakaj Ĉampionumoj en 2012, 2015 kaj 2017. Dronavalli estis honorigita per la Arjuna Premio por la jaro 2007-08 de la barata registaro.
En 2016 ŝi venkis en la FIDE Virina Grand Prix okazita en Ĉengduo, Ĉinio, kaj leviĝis supren de pozicio #11 al #5 en la virina FIDE rangolisto.
Vladimir Kramnik, Judit Polgár kaj Viswanathan Anand estas ŝiaj plej ŝatataj ŝakistoj. Ŝi estis studento de Sri Venkateswara Bala Kuteer, Guntur, Andra-Pradeŝo.
2019-nun
Ŝi ricevis la Padma Sri Diplomon la 26-an de januaro la tago de la respubliko.
2017
De la 10-an de februaro ĝis la 4-an de marto ŝi ganis la bronzan medalon ĉe la Monda Virina Ŝaka Ĉampionumo en Teherano, Irano.
Luchat
Luchat [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 479 loĝantojn en la jaro 2012.
Harika Dronavalli
2016
Dronavalli atingis la 5an pozicion dum la FIDE Virina Grand Prix en Ĥanti-Mansijsk, Rusio kaj oran medalon ĉe la FIDE Virina Grand Prix en Ĉengduo. Dum la Azia Teama Virina Ŝaka Ĉampionumo en Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kiel parto de la teamo ŝi gajnis arĝentan medalon sur la tabulo unu, oran individuan medalon (rapida formato) kaj teaman bronzan medalon en la rapida formato.
Luchat
Geografio
Luchat situas en la centro de Charente-Maritime, okcidente de Saintes.
Lesquerde
Lesquerde (L'Esquerda, L'Esquèrda) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Harika Dronavalli
2015
Dum la Monda Virina Fulma Ŝaka Ĉampionumo en Romo, Italio ŝi atingis oran medalon kaj bronzan medalon ĉe la Azia Rapida Virina Ŝaka Ĉampionumo en UAE. Dum la Monda Virina Teama Ŝaka Ĉampionumo en Ĉinio ŝi atingis la kvaran lokon kun la barata teamo kaj arĝentan individuan medalon. Ŝi gajnis bronzan medalon dum la Monda Virina Ĉampionumo okazigita en Soĉi, Rusio. Ĉe la FIDE Virian Grand Prix 2015 en Ŝarĵo ŝi gajnis bronzan medalon.
Lesquerde
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lesquerdagnols.
Harika Dronavalli
2014
Dum la Azia Virina Teama Ŝaka Ĉampionumo en Irano ŝi gajnis arĝentan teaman medalon, oran individuan ĉe tabulo unu, arĝentan teaman medalon (rapidaj ludoj) kaj oran teaman medalon (fulmaj ludoj).
2012
Ĉe la Monda Virina Ĉampionumo en Ĥanti-Mansijsk ĝi gajnis bronzan medalon. Dum la Azia Virina Teama Ĉampionumo okazita en Ĉinio ŝia nacia teamo gajnis bronzan medalon. Dum la 40-a Ŝakolimpiko okazita en Istanbulo, Turkio la teamo atingis la 4an pozicion, la plej bona en la historio de la virinoj ĉe ŝakolimpikoj. Kiel membro de la barata teamo en la Monda Virina Teama Ĉampionumo en Turkio ŝi atingis arĝentan medalon en tabulo du kaj la teamo finis en la 4a loko.
2011
Dum oktobro 2011 ĉe la Virina Grandmaster Ŝakturniro de Hangĝoŭo, Ĉinio ŝi atingis poentaron de 5½/9 kaj tiel atingis sian trian Grandmajstran (GM) normon (La GM titolo estis transdonita dum la 82a FIDE kongreso 2011 en Krakovo, Pollando).
Dum la Azia Virina Ĉampionumo en Irano ŝi gajnis oran medalon. Ĉe la Komunumo de Nacioj Virina Ĉampionumo en Sudafriko ŝi gajnis arĝentan medalon dum ŝi gajnis la (sen seksa distingo) grandmajstran titolon, la dua en Baratanino, kiu atingis ĝin.
2009
En Kolkato kiel kapitano de la barata teamo dum la Azia Virina Teama Ĉampionumo la teamo gajnis arĝentan medalon kaj ŝi indivdiduan oran ĉe la unua tabulo. Dum la 3a Asian Indoor Games en Vjetnamio ŝi gajnis individuan bronzan medalon (rapidaj ludoj), bronza ĉe la teama fulmaj ludoj kaj bronzan teaman medalon.
NGC 5123
NGC 5123 (aliaj indikoj — UGC 8415, MCG 7-28-5, ZWG 218.6, IRAS13209+4320, PGC 46767) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Harika Dronavalli
2008
Ŝi gajnis la Mondan Junioran Ŝakan Ĉampionumon en Turkeym. Ĉe la Azia Virina Teama Ĉampionumo en Visakhapatnam la teamo gajnis arĝentan medalon kaj ŝi individuan ĉe la unua tabulo.
2007
En 2007 ŝi gajnas la sen seksan distingan titolon IM (Internacia Majstro). Ĉe la 2a Aziaj Endomaj Ludoj en Makao, Honkongo ŝi gajnas individuan oran medalon (rapida) kaj bronzam individuan medalon ĉe la klasika tempokontrolo kun la virina teamo. Ĉe la Azia Zona Virina Ŝakturniro en Bangladeŝo ŝi atingis oran medalon kaj venkis ĉe la Commonwealth Virina Ĉampionumo okazigita en Nov-Delhio.
NGC 5123
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Harika Dronavalli
2006-2004
Dum 2066 ŝi gajnis la Mondan Junan Ŝakan Ĉampionumon Sub-18 kategorio por virinoj okazigita en Kartvelio. Ĉe la Commonwealth Virina Ĉampionumo en Mumbajo ŝi gajnis la oran medalon. Dum 2005 ĉe la Azia Juniora Virina Ĉampionumo en Bikaner ĝi gajnis arĝentan medalon.
Komence de 2004 ŝi gajnas la Virinan Grandmajstran Titolon kaj estis la plej juna VGM el la azia kontinento. Ĉe la Commonwealth Sub-18 virina Ĉampionumo en Mumbajo ŝi gajnis oran medalon kaj ĉe la Azia Sub-18 Virian Ĉampionumo en Irano ŝi gajnis bronzan medalon. Dum la Monda Juna Ŝaka Ĉampionumo kategorio Sub-14 virinoj en Grekio ŝi gajnis oran medalon.
2001-2000
En 2001 dum la Monda Juna Ŝaka Ĉampionumo Sub-12 virinoj okazigita en Hispanio ŝi gajnis arĝentan medalon kaj saman rezulton havis ĉe la Azia Sub-12 Virina Ĉampionumo en Bikaner. En 2000 ŝi partoprenis en la Monda Juna Ŝaka Ĉampionumo kategorio Sub-10 virinoj en Hispanio en kiu ŝi gajnas la arĝentan medalon.
Listo de urboj de Dominiko
Ĉi tio estas listo de urboj de Dominiko:
Kiel plaĉas al vi
Kiel Plaĉas al Vi (origina titolo en la angla: As You Like It) estas komedio de William Shakespeare. Ĝi okazas en Ilirio. Shakespeare verkis ĝin ĉirkaŭ la jaro 1601. Ĝi unuafoje estis publikigita en 1623. Verŝajne oni prezentis la teatraĵon la unuan fojon dum la vespero antaŭ la epifania festo en 1601 aŭ 1602.
Kontrapunkto
Kontrapunkto estas tre ĝenerala trajto de muziko (aparte videbla en multo de okcidenta muziko) per kiu du aŭ pli multaj melodiaj eroj okazas samtempe — en apartaj "voĉoj", aŭ laŭvorte aŭ metafore (se la muziko estas instrumenta).
La termino devenas de la latina punctus contra punctum (noto kontraŭ noto). Per sia difino, akordoj okazas kiam pluraj notoj sonas samtempe; tamen, akordaj, harmoniaj, "vertikalaj" trajtoj estas konsiderataj flankaj kaj preskaŭ bagatelaj se temas pri kontrapunkto. Kontrapunkto atentas melodian interagon prefere de harmoniaj efikoj kreataj kiam melodiaj eroj kunsonas. Oni ĝin ellaboris amplekse en la renesanca periodo; sed komponistoj de la baroka periodo portis kontrapunkton al iaspeca kulmino; kaj, ĝenerale kaj kun multaj esceptoj, oni povas diri, ke harmonio post tiam ekregis kiel la plej grava organiza principo en muzika komponado. La malfrubaroka komponisto Johann Sebastian Bach verkis la plejmulton de sia muziko profitante kontrapunkton, kaj malkaŝe kaj sisteme esploris la tutan amplekson de kontrapunktaj eblecoj en verkoj kiel La arto de la fugo.
Kiel plaĉas al vi
Tradukoj al Esperanto
Kiel Plaĉas al Vi (traduko de Ivy Kellerman Reed) aperis en 1910 (137 paĝoj). Profesiaj aktoroj prezentis ĝin dum la 6-a Universala Kongreso 1910 en Vaŝingtono, sed oni rimarkis plurajn lingvajn fuŝojn.
Kontrapunkto
Pro la evoluo de terminologio en muzikhistorio, tia muziko, se kreita ekde la baroka periodo, estas priskribata kiel kontrapunkta, sed muziko kreita antaŭ la baroko estas nomata polifonio. Tial, la pli frua komponisto Josquin Des Prez verkadis polifonian muzikon.
Homofonio, kontraste al polifonio, prezentas muzikon, en kiu akordoj aŭ vertikalaj intervaloj estas ludataj apud sola melodio sen multa konsiderado de la melodia karaktero de la aldonitaj "akompanaj" elementoj, aŭ de ties interagoj kun la melodio, kiun ili akompanas. Kiel sugestite ĉi-supre, la plimulto de populara muziko nuntempe verkata estas precipe homofonia — regata de konsideroj de akordoj kaj harmonio. Sed tio estas nur fortaj ĝeneralaj emoj, kaj oni povus aldoni multajn kvalifikojn.
La formo aŭ komponada ĝenro konata kiel fugo estas eble la plej kompleksa kontrapunkta tekniko. Aliaj ekzemploj inkludas la ĉenkanton (konatan en folkloraj tradicioj) kaj la kanonon.
Kontrapunkto estas unu el la plej gravaj rimedoj en muzika komponado por la generado de muzikaj ironioj; melodia fragmento aŭdate sola povas liveri certan impreson, sed aŭdate samtempe kun aliaj melodiaj ideoj, aŭ kombinite en neatenditaj manieroj kun si mem, kiel en kanono aŭ fugo, ĝi povas malkaŝi surprizantajn novajn sencoflankojn. Tio ĉi estas rimedo por okazigi ellaboron de muzika ideo, ĝin montrante al la aŭskultanto kiel koncepte pli profunda ol nura agrabla melodio.
Speca kontrapunkto
En 1725 Johann FUX eldonis Gradus ad Parnassum, verkon destinitan por instrui al lernantoj la verkadon de kontrapunkto, metodo por lerni komponadon. En ĝi li priskribis kvin specojn.
Sérsekszőlős
Sérsekszőlős [ŝErŝeksOloŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab. Szőlős signifas: vinbera.
Kontrapunkto
Speca kontrapunkto
En duaspeca kontrapunkto, du notoj en la aldonita parto (aŭ partoj) efikas kontraŭ ĉiu pli longa noto en la donita parto. Oni diras, ke la speco estas pligrandigita se unu el la du pli mallongaj notoj diferencas je longeco de la alia.
En triaspeca kontrapunkto, kvar (aŭ tri) notoj moviĝas kontraŭ ĉiu pli longa noto en la donita parto. Kiel en la dua speco, ĝi estas pligrandigita se unu el la pli mallongaj notoj diferencas je longeco inter si.
En kvaraspeca kontrapunkto, noto estas tenata aŭ pendigata en aldonita parto dum notoj moviĝas kontraŭ ĝi en la donita parto, kio kreas disonancon, kaj sekve la tenata noto ŝanĝiĝas (kaj reatingas) por krei sekvantan konsonancon kun la noto en la donita parto dum ĝi ankoraŭ sonas. Oni diras, ke kvaraspeca kontrapunkto estas pligrandigita kiam la notoj de la aldonita parto diferencas je longeco inter si. La tekniko postulas ĉenojn de notoj tenataj trans la limojn determinitajn per pulso, kaj tiel kreas sinkopon.
En kvinaspeca kontrapunkto, iafoje nomata ornama kontrapunkto, la aliaj kvar specoj de kontrapunkto estas kombinitaj ene de la aldonita parto (aŭ aldonitaj partoj).
Estas ofta kaj pedanta miskonscio, ke kontrapunkton difinas tiuj ĉi kvin specoj, kaj tial io ajn, kio ne sekvas la striktajn regulojn de la kvin specoj, ne estas kontrapunkto. Tio ne estas vera; kvankam multe da kontrapunkta muziko en la komunpraktika periodo ja obeas la regulojn, tamen estas esceptoj. La libro de Fux kaj ties koncepto de "specoj" estis nure metodo por instrui kontrapunkton, ne definitiva aŭ rigide preskriba regularo por ĝi.
Disonanca kontrapunkto
Disonancan kontrapunkton konjektis la unua Charles Seeger kiel "unue pure lernejan disciplinon", kiu konsistas el speca kontrapunkto sed renversus ĉiujn tradiciajn regulojn. Unuaspeca kontrapunkto devas enteni sole disonancojn, stariĝas "disonanco, anstataŭ konsonanco, kiel la regulo", kaj konsonancoj "solviĝas" per salto, ne per paŝo. Li skribis, ke "la rezulton de tiu ĉi disciplino" karakterizis "purigado". Aliaj flankoj de komponado, ekz. ritmo, povus esti "disonancigitaj" per apliko de la sama principo. (Charles SEEGER, "On Dissonant Counterpoint" [Pri disonanca kontrapunkto], Modern Music 7, n-ro 4 [junio-julio 1930]: 25–26)
Seeger ne estis la unua utiliganto de disonanca kontrapunkto, sed li estis la unua, kiu ĝin priteoriis kaj disfamigis. Aliaj komponistoj, kiuj uzadis disonancan kontrapunkton, se ne en la preciza maniero preskribita de Charles SEEGER, inkludas Ruth Crawford-Seeger, Carl Ruggles, Dane Rudhyar, kaj Arnold Schoenberg.
Distrikto Gjirokastër
La distrikto Gjirokastër (Rrethi i Gjirokastrës) estas unu el 36 distriktoj de Albanio, en la sudo de la lando. Ĝi estas parto de la samnoma provinco Gjirokastër. Administra centro estas la, ankaŭ samnoma, urbo Gjirokastër. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>GJ</tt>.
Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 56 720 loĝantoj, el kiu signifa malplimulto estas grekoj.
Pliaj fotaj impresoj pri la distrikta kaj provinca ĉefurbo:
Sérsekszőlős
Situo
Sérsekszőlős situas en valo de rojo, fine de mallonga sakovojo. Tab troviĝas 5, Balatonföldvár 17, Siófok 20, Tamási 30, Kaposvár 58, Pécs 105, Budapeŝto 135 km-ojn.
Rotterode
Rotterode estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urba komunumo Steinbach-Hallenberg. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
La areo situas en la geografia regiono Turingia Arbaro.
Sérsekszőlős
Historio
La unua mencio devenis pri la tiama vilaĝo "Szőllőspuszta" el 1082. La loĝantoj produktis vinon. En 1583 la kampoj apartenis al familio Zichy [ziĉi]. Ĝis 1921 la komunumo apartenis al Zala (vilaĝo), tiam naskiĝis nova municipo Sérsekszőlős. Vilaĝservoj estas la municipa administracio kaj migra poŝto.
Ferenc Pál Gyergyay
Ferenc Pál GYERGYAY [djerdjai] estas rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 25-an de oktobro 1922. Li estas la filo de Árpád Gyergyai (1881-1952).
Yu Eto
Yu Eto (衛藤 裕, n. ) estas japana futbalisto.
Ferenc Pál Gyergyay
Biografio
Ferenc Pál Gyergyay diplomitiĝis en sia naskiĝurbo pri medicino (1945). Li laboris en la OGYI de Târgu Mureș. En 1977 li elmigris en Kolonon.
La Brazilaj Aruakoj
La Brazilaj Aruakoj estas verketo de Francisko Valdomiro Lorenz eldonita de Eldona Spirita Societo Francisko Valdomiro Lorenz. La aŭtoro studadis la popolfamilion Aruakan, unun el la 17 popolfamilioj de la brazilaj indianoj. La aliajn familiojn li citas supraĵe, ĉar estas multaj familioj kaj multaj triboj. Tre utila al gejunuluoj kiuj studadas la amerikajn popolojn antaŭ la alveno de la eŭropanoj ĝis nuntempo.
Yu Eto
Li futbalis ĉe Sagan Tosu, Tokushima Vortis kaj Kataller Toyama.
São Luís de Montes Belos
São Luís de Montes Belos estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 30.034 loĝantojn en 2010.
Herbie Fields
Herbie Fields (naskiĝis 24-an de majo 1919 en Asbury Park aŭ en Elisabeth (Nov-Ĵerzejo); mortis 17-an de septembro 1958 en Miamo, Florido) estis usona ĵazsaksofonisto kaj -klarnetisto de svingo.
Mezoregionoj de Cearao
La brazila subŝtato de Cearao estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en sep regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Izabel Santiago
Izabel Cristina OLIVEIRA SANTIAGO (naskiĝis en Rio-de-Ĵanejro en 1959; mortis la  en Roterdamo) estis brazila esperantistino de 1980 kaj profesie kuracistino, iam fakiĝinta pri psikiatrio kaj magistrino pri socia antropologio, okupiĝanta ankaŭ pri fitoterapio.
Sajószöged
Sajószöged [ŝajOsoged] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Tiszaújváros.
Situo
Sajószöged situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Miskolc-Debrecen, laŭ fervojo Tiszaújváros-Nyékládháza. Tiszaújváros troviĝas 6, Polgár 16, Emőd 17, Mezőcsát 19, Miskolc 28 km-ojn. Sajószöged preskaŭ kontaktiĝas kun Sajóörös.
Historio
La unua mencio devenis el 1327. En 1599 kaj en 1705 incendioj okazis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, gastejo, restoracio.
Izabel Santiago
Vivo
Ŝi partoprenis en UK-oj de Braziljo (1981), Antverpeno (1982) kaj Roterdamo (1988), kongreso de TEJO en Leuven (1982) kaj seminario TEJO-KER en Szentendre (1982), prezidantino de Internacia Festivalo de Pupteatro en Zagreb. Ŝi instruis Esperanton kaj gvidis muzikan programeron en radio Imprensa-FM.
Verko: O Que é Esperanto (Kio estas Esperanto) publikigita de la eldonejo Editora Brasiliense en la serio Coleção Primeiros Passos.
Ŝi estis redaktoro de MONATO, rubrikoj Kuirado (1994-1997), Mozaiko (1995-1999) kaj Scienco (2000). Multjara revizianto kaj redakcia sekretario de la sama revuo, volontulo de la Centra Oficejo de UEA en Roterdamo (ekde 1989).
Ŝi verkis precipe pri sciencismo/mistikismo de Carl Gustav Jung.
Mezoregionoj de Cearao
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Wilhelm Lachnit
Wilhelm LACHNIT (naskita la 12-an de novembro 1899 en Dresden-Gittersee, mortinta la 14-an de novembro 1962 en Dresdeno) estis germana artisto.
Kariero post la milito
En 1947 oni vokis lin kiel profesoron ĉe la nove fonditan Altlernejon pri plastikaj artoj de Dresdeno. Ĝin li forlasis seniluziiĝinte en 1954 por relabori kiel liberprofesiisto. Liaj verkoj nun evoluis grandformata kaj prezentiĝis en pluraj koloroj. Inter la plej gravaj temoj nombriĝas krom la pejzaĝoj klaŭnaĵoj kaj pajacaĵoj. Ĉirkaŭ la pentritaĵaro estiĝis ampleksa kolekto da desegnoj kaj grafikaĵoj en ĉiuj reproduktoteknikoj. Dum la lastaj vivojaroj Lachnit verkis serion da etformataj unupresaĵoj kiuj superas ne malofte multajn aliajn verkojn de li.
Kijomi Rokuro
KIJOMI Rokuro (elp. (-roo), ankaŭ kiel Rokuroo Kijomi, estas japano verkisto. Naskiĝis la 11-an de oktobro 1886 en Tôkyô-si. Esperantisto de 1922. Japana traduko de „Marta“ el Esperanto 1927. (Kaw.). En 1926 Rokuroo Kijomi insistis ke la altrudo de la japana lingvo al koreoj estis nepravigebla. Kiel esperantisto li batalis kontraŭ la lingva asimilismo de Japanio al la kolonioj.
Délio Pereira de Souza
Délio PEREIRA de SOUZA (naskita la ; mortinta la  en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila esperantisto.
En 1942 li kunfondis asocion esperantistan en Rio-de-Ĵanejro. En la 1970-aj jaroj li estis unu el la fondantoj de Eldona Spirita Societo Francisko Valdomiro Lorenz.
5133 Phillipadams
5133 Phillipadams estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia satira verkisto kaj televida prezentisto Phillip Adams. Li tenas semajnan rubrikon en la gazeto The Australian kaj estas ano de la konsulta komitato de WikiLeaks.
Onifai
- jen itale, sarde Oniài - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Sebastiano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Galtellì, Irgoli, Orosei kaj Siniscola.
Kijivska Rusanivka (stacidomo)
Kijivska Rusanivka (Київська Русанівка) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Mil kaj unu noktoj
Mil kaj unu noktoj estas kolekto de popolaj fabeloj (ألف ليلة وليلة, aŭ هزار و یک شب, Hezaro jek ŝab), kiuj kreiĝis dum jarcentoj, de la jaroj 800 aŭ 900 ĝis 1500 en diversaj regionoj de la orienta Araba Duoninsulo kaj kolektiĝis dum la Islama Orepoko. Ĝi estas ofte konata en la angla kaj aliaj lingvoj kiel Arabaj Noktoj, el la unua anglalingva eldono (1706), kiu montris kiel titolo The Arabian Nights' Entertainment ("Distro de la arabaj noktoj").