cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amoniako
Uzado
Amoniako estas bazmaterialo ankaŭ por la sodoproduktado de Solvay kaj la azotacida produktado de Ostwald.
Ĝi estas uzata en diversaj metalurgiaj metodoj, ĉar nitridigo de la alojitaj lamenoj fortigas la surfacan durecon.
Ĉar ĝi estas facile liverebla kaj malkombinebla, oni uzas ĝin por veldado kiel fonton de atoma oksigeno.
Flago de Gernezejo
La nuna flago de Gernezejo estis adoptita en 1985 kaj konsistas el la ruĝa kruco de Sankta Georgo kun ekstra ora kruco ene de ĝi.
Historio de la flago
La ŝanĝo estis ekigita pro konfuzo ĉe internaciaj sportaj eventoj inter konkurantoj de Gernezejo kaj Anglio uzante la saman flagon. Ĝi estis dizajnita kaj elektita kadre de komisiono kaj unue flugis en la insulo la 15-an de februaro 1985.
La ora kruco reprezentas Dukon Vilhelmo de Normandio, kiu, laŭ asertoj, havis tiun krucon sur sia flago en la Batalo de Hastings, donita al li de la papo Aleksandro la 2-a.
Emese Barka
[emeŝe], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barka Emese estas hungara luktisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
ekde 2000 estis luktisto en ĉefurba sportklubo. Inter la plenkreskuloj ŝi atingis signifajn internaciajn rezultojn post sep jaroj. Ŝi estis la unua en eŭropa ĉampionumo en 2019. Pli frue ŝi estis la tria en mondaj ĉampionumoj en 2013, 2016 kaj 2018. Ŝi ricevis premion en 2019.
NGC 2605
NGC 2605 (alia indiko — PGC 2424112) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saulieu (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Cravant - Bazarnes - Dracy-Saint-Loup (755000).
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Nederlando
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en Nederlando.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Listo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj retejo Situo: ; Stratvidaĵo Stratvidaĵo Stratvidaĵo El Eventoj n-ro 39: ''Tiel mi iris en la urbon Leeuwarden, kiu estas ZEO-plenriĉa. Tie estas duhektara parko nomita "Dr. Zamenhofpark". Meze de tiu parko staras monumento, kiu simbolas esperanton (inaŭgurita 24.09.1966, skulptisto Tjeerd Visser). Ĉe la enirejo de la parko staras Zamenhof-monumento. Promenante en la ĉirkaŭaĵoj post la fotado, tuthazarde mi rimarkis ankoraŭ ne registritan ZEO-on: Zamenhof-lernejon. Ĝi kuŝas en la strato nomita "Jelle Bangastraat". Ĉar ĝi estis fermita pro libertempo, mi ne povis peti informojn. La skribaĵo sur la tabulo signifas: "Lernejo por baza instruado". Laŭ mi, ĝi estas la unua Zamenhof-lernejo en la Eŭropa Komunumo. Sed eble mi eraras?''
R. Bore Nomo: "Esperanto" ŝipospeco: ŝutsarga motorŝipo Devenlando: Nederlando Posedanto: Wal J. Van Der, Oostrum Konstrujaro: 1928 Longo: 31 m Larĝo: 6,6 m Tonelaro: 216 RT Registra dato: 1 jan 1928 Nomo: "Esperanto" ŝipspeco: ŝarg-motorŝipo Devenlando: Nederlando Posedanto: Esperanto-VOF, Papendrecht Konstrujaro: 1958 Longo: 99,9 m Larĝo: 9,5 m Tonelaro: 1822 RT Registra dato: 31 dec 1973 Stratvidaĵo ''En Zaandam, Nederlando estas memorigilo pri Esperanto, kiu ne estas oficiala monumento. Ĝia historio tamen estas sufiĉe interesa.''
''La skulptisto kaj ceramikisto, Sandor Jaszai en la hungara urbo Hódmezővásárhely, kiu havas ĝeneralajn rilatojn kun Hoofdorp, ricevis kelkajn mendojn pri statuetoj kaj pri kvar nomŝildoj por Esperanto-strato en sia urbo. Tamen oni faris eraron, ĉar la skulptisto rajtis ricevi nur unu taskon, do la urbestraro malmendis la nomŝildojn por la strato "Eszperanto u." (Esperanto-strato, hungare).''
''Tra amikaj rilatoj Ko Hammer, redaktoro de Fen-X ricevis en 1993 unu el tiuj ŝildoj. Ĝi mezuras 40x50 cm kaj estas el ceramiko kun belaj verda kaj bruna koloroj sur blua fono kaj surhavas bronzan reliefon de Zamenhof. Ĝi nun ornamas flankan fasadon de lia domo. Hazarde en la angulo de strateto sen nomo.''
Fibonaĉi-poemo
La fibonaĉi-poemo estas eksperimenta poezia formo bazita sur la fibonaĉi-sinsekvo, influita de fiksformaj poemoj kiel la hajko. La tipa fibonaĉi-poemo estas 20-silaba poemo el ses versoj de 1, 1, 2, 3, 5 kaj 8 silaboj; la silabokvanto de ĉiu linio respondas al sia numero en la fibonaĉi-sinsekvo. Ne ekzistas kondiĉoj pri rimo, temo, aŭ vortospecoj; la nura postulo estas, ke la silaba kalkulo sekvu la fibonaĉi-sinsekvon.
John Frederick Nims diskutis la koncepton kaj ties formalajn esprimojn jam en 1974, en sia enkonduko al poezio, Western Wind. En 1981, Figures Press eldonis "Tjanting" de Ron Silliman, en kiu Silliman adoptis la nombran sinsekvon al alineaj longecoj. En sia enkonduko al The Penguin Book of the Sonnet, la redaktoro Phillis Levin diskutis manierojn, kiel la fibonaĉi-nombra sinsekvo rilatis al la evoluado de la soneto. Tony Leuzzi verkis tri-stanzajn, 21-liniajn poemojn, kiuj sekvas strukturon de 1, 1, 2, 3, 5, 8, kaj 13 silaboj, kun totale 99 silaboj. Marcia Birken kaj Anne C. Coon ankaŭ diskutis la fibonaĉi-nombran sinsekvon en sia libro Discovering Patterns in Mathematics and Poetry. Kiel Deborah Haar Clark rimarkis, "Fibonaĉi-poezio ne estas nova. Ĝi ekzistas jam jarcentojn en unu formo aŭ alia, en verkoj, kiuj aplikis la nombro-sinsekvon al silaboj, vortoj aŭ leteroj."
Buják
Buják estas vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Pásztó.
Fibonaĉi-poemo
Tamen, la ses-linia, 20-silaba fibonaĉi-poemo mem atingis pli vastan publikan atenton pro blogaĵo de Gregory K. Pincus. Post kiam Pincus eldonis sian blogon pri fibonaĉi-poemoj, ili komencis aperi vaste en la interreto. Pincus skribis sur sia blogo, "Al mia surprizo (kaj ĝojo), mi daŭre trovas novajn fadenojn de fibonaĉi-poemoj ĉie en TTT. Mi vidis fibonaĉi-poemojn en pli ol dek du apartaj lingvoj."
Gábor Becker
Gábor Becker [beker], laŭ hungarlingve kutima nomordo Becker Gábor estas hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
Buják
Geografio
Buják situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Pásztó troviĝas 15, Szécsény 26 km-ojn.
Gábor Becker
Gábor Becker naskiĝis la en Budapeŝto.
Poporo
Poporo estas ujo farata kaj uzata de indiĝenoj en Sudameriko ekde antaŭ la alveno de Kristoforo Kolumbo, por konservi kalkon kaj aliajn substancojn kiujn la indiĝenoj miksas en kombinaĵo kun folioj de la kokao-planto, por suĉado kaj maĉado. Kun la poporo la indiĝeno uzas longajn nadlojn por eligi la kalkon kaj ĝin porti en la buŝon.
Buják
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1317 pri la fortikaĵo. Tiam ĝi kontraŭstaris sieĝon, post jarcento ĝi denove kontraŭstaris la husanon. Fine de la mezepoko la apuda komunumo iĝis kampurbo. En 1552 la turkoj okupis ĝin, en 1593 Stefano Báthory reokupis, en 1663 denove sekvis la turkoj. Fine la fortikaĵo eksplodiĝis en 1666.
Gábor Becker
Biografio
Gábor Becker maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1975. Dum la junaj jaroj li ankaŭ violonĉelis kaj gitaris. Li komence laboris en arkitekta instituto, sed en 1983 helpe de stipendio li revenis al la universitato por instrui. Lia rango altiĝis de asistanto ĝis katedrestro. Li akiris sciencan gradon DLA en 1999, lia habilitiĝo okazis en 2006, tiam li estis ankaŭ dekano. Li ricevis arkitektan premion en 2013, ŝtatan en 2015. Lia edzino same estas arkitekto.
Buják
Famuloj
En Buják naskiĝis ĵurnalisto Lajos Csávolszky.
Poporo
La poporoj el oro estis multe uzataj, ekzemple, en la indiĝenaj kulturoj loĝantaj en la sud-okcidenta regiono de Kolombio, kaj pro sia beleco kaj kvalito elstaras la poporoj de la Kimbaja kulturo. El tiuj poporoj, kelkaj reprezentis virojn aŭ virinojn sidantajn kaj ornamitajn.
Poporo estas preskaŭ ekskluzive uzata de viroj, kvankam la plantejoj de kokao foje estis prizorgataj precipe fare de virinoj.
Norda Ateno (regiona unuo)
Norda Ateno (Περιφερειακή ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών) estas unu el la Regionaj unuoj de Grekio. Ĝi estas parto de la regiono regiono Atika. Tiu regiona unuo kovras la nordorient-centran parton de la aglomeraĵo de Ateno.
Poporo
Poporo havas ankaŭ priseksan uzadon: Ekzemple, en la indiĝena grupo Kogo (hispanlingve: "Kogi"), kiu loĝas en la t. n. Neĝkovrita Monto-ĉeno de Sankta Marta, ĉe la kariba marbordo, la poporo estas donata al adoleskuloj (nur viroj), kiam ili atingas aĝon taŭgan por seksa agado.
Norda Ateno (regiona unuo)
Administracio
Kiel parto de la registara reformo de 2011 nome Kallikratis, la regiona unuo Norda Ateno estis kreita el parto de la iama Atena Prefekturo. Ĝi estis subdividita en 12 municipoj. Tiuj estas la jenaj (numero kiel en la mapo):
Poporo
Kiam la adoleskulo komencas kvereli ofte kun siaj gepatroj, kaj montras sendependiĝemon, oni interpretas tion kiel signalon, ke la junulo "bezonas virinon", do, grava tribano nomata "Mama" elektas maturan virinon, ofte vidvinon, ĉar ŝi havas sufiĉan sperton por inici la junulon instruante lin pri la sekretoj de la seksa agado, ĉar ili opinias "Junulino kion povas instrui?, ŝi ankoraŭ scias nenion". La virino kaj la inicoto iras ĉiutage al gvidado far la "Mama".
Norda Ateno (regiona unuo)
Referencoj
38.05°N, 23.8°W
Flago de Vojvodino
Flago de Vojvodino estas bazita sur la flago de Serbio, de kiu Vojvodino estas ĝia norda provinco. La flago konsistas el tri horizontalaj fadenoj de ruĝa, blua kaj blanka koloroj kie la blua parto estas signife pli larĝa.
La blua parto enhavas tri flavajn stelojn reprezentantaj la tri geografiajn regionojn de Vojvodino: Baĉka, Banato kaj Srem. La organizo de la steloj estas simila al tiu de la usona subŝtato de Tenesio.
Johann Adolph Jacobi
Johann Adolph JACOBI (ankaŭ Johann Adolf Jacobi; naskiĝinta la en Großkochberg, mortinta la  en Waltershausen) estis germana teologo kaj luteranisma paroĥestro.
Vivo
Jacobi, filo pastora, iris por studi teologon kaj filozofion ĉe la Universitaton de Göttingen. Post la studofino en 1797 li iĝis lernejestro de la Urba lernejo kaj diakono en Jena; krome li fariĝis en 1798 eksterorda profesoro pri filozofio ĉe la Universitato de Jena.
En 1799 Jacobi iĝis paroĥestro en Ruhla, kaj en 1801 landa lernejinspektisto kaj konventa predikisto en Gotha; fine li nomumitis en 1812 supera paroĥestro kaj superintendanto en Waltershausen. En 1819 li iĝis honora doktoro ĉe la altlernejo de Vroclavo pri teologio.
Komunumaro Côte d'Émeraude
Communauté de communes de la Côte d'Émeraude  (esperantlingve "Komunumaro Côte d'Émeraude") estas franca interkomunuma strukturo, situanta sur departementoj Côtes-d'Armor kaj Ille-et-Vilaine en regiono Bretonio.
Historio kaj komunumara teritorio
Kreita en oktobro 1996 kun la nomo Communauté de communes Côte d’Émeraude Rance et Frémur (esperantlingve "Komunumaro Smeralda Bordo, Rance kaj Frémur"), ĝi arigis, origine, sep komunumojn. Kvin el ili apartenis al departemento Ille-et-Vilaine (35) : La Richardais, Le Minihic-sur-Rance, Pleurtuit, Saint-Briac-sur-Mer, Saint-Lunaire kaj du al departemento Côtes-d'Armor (22) : Lancieux kaj Ploubalay.
De 2002, la komunumaro pligrandiĝis, akceptante du aliajn komunumojn de Côtes-d'Armor : Plessix-Balisson kaj Trégon. La nomo de la komunumaro estis ŝanĝita en 2003 al Communauté de communes Côte d’Émeraude (CCCE). La teritorio de la komunumaro tiam etendiĝis sur preskaŭ kaj arigis preskaŭ.
Antaŭvidita en la 1-a de januaro 2012, la eniron de Dinard en la komunumaron okazis la 1-an de januaro 2013. En tiu tago, la komunumaro enhavas 10 komunumojn kaj etendiĝas sur.
Konsisto
''Komunumoj en Ille-et-Vilaine :
Kompetentecoj
Krom la du devigaj kompetentecoj de komunumaro, kiuj estas ekonomia evoluigo kaj teritoriplanado, ĝi kompetentas ankaŭ pri kvin opciaj kompetentecoj : medio, pejzaĝo kaj vivmedio, komunumarnivela sociala agado, turismo, sociala loĝejaro kaj komunumarnivela vojaro.
(12332) 1992 UJ6
(12332) 1992 UJ6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi).
4699 Sootan
4699 Sootan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Soo Hoay Tan, kunulino de la malkovrinto kaj studantino en scienca alt-lernejo. La asteroido estis malkovrita du tagojn antaŭ la naskodato de Soo.
1585
1585 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1585 post Kristo okazis, interalie:
El Tule
El Tule estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas San Antonio El Tule. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08064.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1818 loĝantojn. El tiuj estis 927 viroj kaj 891 virinoj. La komunumo havas surfacon de 409,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1580 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 469,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,0 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2347 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 58 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,47 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
9804 Shrikulkarni
9804 Shrikulkarni estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la israela astronomo Eran Oded Ofek elde la Observatorio Wise, proksime de Mitzpe Ramon en Negevo (Israelo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la barata astronomo Shrinivas Kulkarni, kun-malkovrinto de la unua milisekunda pulsaro, la unua optika kongruaĵo de duopa pulsaro, la unua pulsaro en globa stelamaso, la ekstergalaksia origino de la kaj la unua bruna nano. Li fondis la  Palomar Transient Factory (Laborejo pri nedaŭraj fenomenoj de Palomar) kaj la Zwicky Transient Facility (Instalaĵo Zwicky pri nedaŭraj fenomenoj).
Boudevilliers
Boudevilliers estis ĝis la 31-a de decembro komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boudevilliers, Cernier, Chézard-Saint-Martin, Coffrane, Dombresson, Engollon, Fenin-Vilars-Saules, Fontainemelon, Fontaines, Le Pâquier, Les Geneveys-sur-Coffrane, Les Hauts-Geneveys, Montmollin, Savagnier, kaj Villiers estis kunigitaj al la nova komunumo Val-de-Ruz. Boudevilliers havis 785 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Boudevilliers situas en la Neŭŝatela Ĵuraso kvin kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo kaj sep kilometrojn sude de La Chaux-de-Fonds. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Boudevilliers, Malvilliers, La Jonchère kaj Landeyeux, kaj pluraj domgrupoj kaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,58 km², de kiuj 32,2% estas kovritaj de arbaro, 61,3% servas por agrikulturo kaj 6,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Boudevilliers limas en nordo al Les Hauts-Geneveys, en nordoriento al Fontaines, en sudoriento kaj sudo al Valangin, en sudokcidento al Coffrane, en okcidento al Les Geneveys-sur-Coffrane, kaj en nordokcidento al La Sagne.
Trafiko
Tra Boudevilliers pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1320 kaj paralele al ĝi la svisa aŭtovojo A20 de La Chaux-de-Fonds tra respektive sub Vue-des-Alpes al Neŭŝatelo. La fervojlinio de Neŭŝatelo al La Chaux-de-Fonds, kiu pasas tra la komunuma teritorio ne disponas pri haltejo en Boudevilliers. La konekto al la publika transportreto funkcias per buslinio de Villiers al Neŭŝatelo kaj buslinio tra la Valo de Ruz.
Historio
La unua dokumenta mencio de Boudevilliers datiĝas el la jaro 1195 kiel Boudeviler. En la jaro 1308 Boudevilliers estis donacita de Jean de Chalon-Arlay al la Grafo Rudolfo la 4-a de Neŭŝatelo. Ĝis 1807 la voktejo Boudevilliers estis enklavo de la Grafoj de Neŭŝatelo interne de la Senjorujo Valangin. La preĝejo de Boudevilliers datiĝas el la 17-a jarcento kaj ĝia absido jam el la 12-a. En la jaro 1872 en Landeyeux estis konstruita distrikta hospitalo. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Boudevilliers kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.
Oasis
Oasis estas fama angla rokgrupo, kreita en Manchester en 1991. La grupo estas gvidita de la gefratoj Noel Gallagher kaj Liam Gallagher. Liam estas la kantisto, dum Noel ludas la gitaron kaj kutime skribas la kantojn. La grupo kutime inkluzivas kvin homojn (krom la gefratoj Gallagher, ankaŭ estas dua gitaristo, basludisto kaj tamburisto), kaj la liaj tri membroj de la grupo jam ŝanĝiĝis divers-foje.
La grupo vendis pli ol 50 milionojn da diskoj en la mondo, kaj produktis ok singuloj kiuj atingis la unuan lokon en la britaj klasigoj. Ili certe estas unu el la plej sukcesaj grupoj de la naŭdekaj jaroj.
Ilia muziko estas klasika rok-muziko, kaj oni diras ke ili estis multe influitaj de la Beatles. Ili famiĝis kun la diskoj "Definetely Maybe" (1994) kaj "What's the story Morning Glory (1995). Iliaj plej famaj kantoj estas verŝajne "Live Forever", "Don't look Back in Anger" kaj "Wonderwall".
Noel kaj Liam Gallagher estas konataj pro siaj laboristaj originoj pri kiuj ili tre fieras, kaj pro la fakto ke ili ofte ebriiĝas kaj kondutas perforte aŭ stulte en publikaj lokoj. La plej nova disko nomiĝas "Dig out your soul" (2008)
En 07.11.2008 ili donis koncerton radian en Kolonjo, transmisiitan en Germanujo kaj ankaŭ en 9 aliaj landoj. En Germanujo la stacio einslive transmisiis.
Lasta konflikto emigis Noel Gallagher al forlaso de la grupo la post nova kverelo en la kulisoj de la rokfestivalo Rock en Seine, dum ili estis surscenejiĝantaj.
34081 Chowkitmun
34081 Chowkitmun estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chow Kit Mun, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto en teamo pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo River Valley de Singapuro.
Brienz/Brinzauls
Pri la komunumo
Brienz/Brinzauls (germana nomo Brienz, romanĉa nomo Brinzauls, oficiale estas uzata la duobla nomo por respekti la dulingvecon de la komunumo) estas komunumo de la komunumaro Belfort kaj la distrikto Albulo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 112 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Brienz/Brinzauls situas sur monta teraso norde de la Albulovolo sur alteco de 1144 m s.m. Al Brienz/Brinzauls apartenas ankaŭ la setlejo Vazerol, kie laŭ la legendo en la jaro 1471 kuniĝis la Diodoma Federacio, la Dektribunala Federacio kaj la Griza Federacio al la Tri Federacioj, liberŝtato el kiu estiĝis la hodiaŭa Kantono Grizono.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Brienz/Brinzauls limas en okcidento kaj nordo al Lantsch/Lenz, en nordoriento kaj oriento al Alvaneu, en sudoriento al Surava, kaj en sudokcidento al Tiefencastel.
Trafiko
Tra Brienz/Brinzauls pasas la kantona ĉefvojo n-ro 417 de Tiefencastel al Davos. Per la poŝtaŭtolinio de Lenzerheide al Davos la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Brienz/Brinzauls datiĝas el la jaro 840 kiel Brienzola. En la 12-a jarcento Brienz/Brinzauls estis ekonomia centro de la episkopo de Koiro. Kiel parto de la tribunalo Belfort Brienz/Brinzauls fariĝis en la jaro 1338 posedaĵo de la Grafoj de Togenburgo. Ek de 1436 ĝis la jaro 1850 Brienz/Brinzauls estis membro de la Dektribunala Federacio. Ek de 1851 Brienz/Brinzauls estas komunumo de la komunumaro Belfort en la distrikto Albulo. En la jaro 1869 Surava aliĝis al la komunumo Brienz/Brinzauls, sed jam 14 jarojn poste la du komunumoj de nove disiĝis, kaj tiel Surava en la jaro 1883 denove fariĝis aŭtonoma komunumo.
Komunumaro Boostedt-Rickling
Boostedt-Rickling estas komunumaro - en la germana lingvouzo de Ŝlesvigo-Holstinio Amt, pluralo Ämter - en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg, iom norde de Hamburgo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Beloveso
Belloveso (600 a.K.) estis laŭ legendo princo gaŭla, citita en la rakonto de la historiisto Livio kiel legenda fondinto de la urbo de Milano.
La rakonto de Livio
Tito Livio rakontas, ke ĉirkaŭ la 600 a.K. la reĝo Ambigato, loĝanto en la ebenaĵo ĉirkaŭ la Rodano havis du nepojn, nome Belloveso kaj Segoveso. Post demografia kresko de la vilaĝo, la du fratoj, kun parto de ties loĝantoj, venis koloniigi aliajn teritoriojn.
Komunumaro Boostedt-Rickling
La unuopaj komunumoj ĝis fine de la jaro 2007 estis (la respektivaj nombroj de loĝantoj laŭ la stato 30-a de septembro 2006 inter krampoj):
Beloveso
La legendo pri la fondo de Milano
Livio, priskribis detale la veturadon de Belloveso: temus ne nur pri serĉo de novaj teroj loĝotaj, sed ankaŭ per ceremonia tradicio de nomadismo hindoeŭropa printempe, proksime de la festo Belteno, unu de la plej gravaj festoj de la keltoj. Reinterprete la veturadon de Belloveso Michael Grant supozigas, ke grupo de keltaj pastroj kaj militistoj, gvidate de militisto de Belenos, faris ceremonian vojaĝon al "sankta loko" (kaj de tie la etimologio de Mediolanum). Tiu hipotezo ebligas aliajn konsiderojn: nome ke Belloveso venus al teritorio jam koloniigita de la Insubroj, kaj ne estus fondonta novan urbon, sed estus setliĝinta en vilaĝo jam dediĉita al la kulto de la Granda Patrino, la diino de akvoj, kies animala simbolo estus blanka porko.
Popola komunumo
La popola komunumo (ĉine 人民公社, pinjine rénmín gōngshè) estis formo de agrikultura kolektivigo en la Popola Respubliko de Ĉinio.
Post unuaj provoj de agrikulturaj reformoj en la Soveto Jianĝi kaj la "liberigitaj teritorioj" en la nordo de Ĉinio, post la fondo de la Popola Respubliko de Ĉinio la 1-an de oktobro 1949 organiziĝis transproprietigan agraran reformon, en kiu la Senjoriestroj, kiuj tamen kutime ne posedis pli ol 10 hektaroj da grundo, estis malproprigitaj kaj la grundo estis disdonita inter la "malriĉaj kamparanoj".
Ĝis la jaro 1955 ekzistis unuaj kampanjoj pri kolektivigo de la agrikultura grundo, samtempe la ŝtato transprenis la monopolon pri komerco pri agrikulturaj produktoj. En 1956 interalie kadre de la kampanjo "tri ruĝaj standardoj" la kolektivigo estis rapidigita, la tuta posedaĵo de ĉiuj kamparanoj iĝis ŝtata kaj la kamparanoj ricevis monon sole laŭ la principo de persona bezono, kiun difinis la komunisma kolektivo.
Kadre de la publikigo de la politiko de "Saltego Antaŭen" en 1957 estis kreitaj ankoraŭ pli grandaj agrikulturaj produktounuoj, la popolaj komunumoj. En tuta Ĉinio estis 24,000 da ili: La popolaj komunumoj ampleksis proksimume 5,000 kamparajn familiojn kaj ne plu estis kompareblaj al la tradiciaj vilaĝoj, sed kunligis multajn eksajn vilaĝojn. La laborfortoj estis centre administrataj kaj senditaj en laborbrigadojn, kiuj ne plu havis ligon al la konataj kampoj antaŭe prikultivitaj. Laŭ la volo de la politikaj gvidantoj la popolaj komunumoj ankaŭ anstataŭigu la familiojn: infanoj kaj maljunuloj do estis metitaj en komunajn instituciojn, kiuj prizorgis ilin, kaj geedzoj estis dum longaj periodoj dividitaj. La laboristoj dormis en amasloĝejoj kaj estis nutrataj en amasmanĝejoj, kunportitaj personaj posedaĵoj - ekzemple manĝiloj aŭ potoj - estis donata al la komunumo. Samtempe la popolaj komunumoj estis la modelo por la organizado de la kamparana milico, kreita paralele al la Popola Liberiga Armeo.
Komunumaro Boostedt-Rickling
La 1-an de januaro 2008 la komunumo Boostedt aliĝis al la komunumaro Rickling, kiu sekve ŝanĝis sian nomon al Boostedt-Rickling. Administra sidejo de la komunumaro ĝis fine de la jaro 2007 estis la samnoma komunumo Rickling, sed komence de la jaro la sidejo translokiĝis al Boostedt.
Campestre
Campestre povas aludi al la jenaj lokoj en :
Horizonto (apartigilo)
Horizonto havas plurajn signifojn:
Beloveso
La dato historie
Lau la rakonto de Tito Livio, la alveno de Belloveso al la ebenaĵo de Mediolanum estus okazinta ĉirkaŭ du jarcentoj antaŭ la invado de Romio fare de Brenno (387 a.K.), epoko kiam reĝis Tarkinio Prisko inter la 616 kaj la 579 a.K.. Livio rakontas ankaŭ ke la trupoj de Belloveso estus helpintaj la marsejlanojn atakitojn de la Salvoj fortikigi la lokon de ties elŝipiĝo, nome Massalia.
Analogio kun aliaj legendoj
La legendo de Belloveso kaj Segoveso similas al tiu de Romulo kaj Remo: la du ĝemeloj, kiel Belloveso kaj Segoveso, estas nepoj de reĝo kaj, antaŭ krei propran komunumon, dediĉas sin al rabado kun ŝtelistoj (laŭ Festo 105, 27). Post la fondo de Romo, la subuloj de Romulo edziĝis al la virinoj de la Sabinoj.
Stacio Wakayamadaigakumae
Stacio Wakayamadaigakumae (japane: 和歌山大学前駅 [Ŭakajamadajgakumae-eki], angle: Wakayamadaigakumae Station) estas fervoja stacio en Ŭakajama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai (ĉefa).
Bohuslavice (distrikto Jihlava)
Bohuslavice estas municipo de Ĉeĥio, situanta en distrikto Jihlava. La municipo situas apud ŝoseo el Nová Říše al Stará Říše, proksimume 10 km de Telč. La vilaĝo havas.
Königshof (Burgenlando)
Historio
Pli frue romianoj vivis tie. Baldaŭe la loko estis ĉasejo de la hungara reĝo kaj fondiĝis ankaŭ abatejo, kiun la turkoj detruis en 1529 kaj en 1683. La samo okazis en 1621 fare de Gabrielo Bethlen. Ĝis 1921 la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Moson, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
Amargosa
Amargosa estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 34.351 loĝantojn en 2010.
Campestre
Kaj krome en al:
34457 Leahroberts
34457 Leahroberts estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.
Avignon-Fontcouverte (stacidomo)
Avignon-Fontcouverte estas franca varstacidomo sur linio Avignon -, situanta en Avignon, en departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Avignon - Miramas (925000).
34457 Leahroberts
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Leah Roberts, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi estas instruistino ĉe la Westminster Schools de Atlanta (Georgio, Usono).
Flago de Gagauzio
La Flago de Gagauzio funkciis kiel la flago de la respubliko ĝis la kolapso de Sovetunio en 1991 kun iomete malsamaj koloroj kaj neniu stelo aŭ blanka, kvankam tiuj simboloj foje estis uzitaj en la flago dum kelkaj oficialaj okazoj.
Gagauzia leĝo permesas la uzon de simpligita versio de la flago por neŝtata (ekz., persona kaj komerca) uzokutimo, sen steloj kaj blanka koloro. Por registara uzokutimo, nur la ŝtatflago estas valida.
7851 Azumino
7851 Azumino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Naoto Sato elde sia privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Baseno Azumi (japane 安曇野 Azumino). Azumino estas la regiono de kultivo de rizo oriente de la nordaj Japanaj Alpoj. En diversaj lokoj, naturaj akvofontoj formas klarajn montajn torentojn. Azumino estas fama en Japanio pro siaj pejzaĝoj tutjare belaj.
Lunel
Lunel (franca elparolo: [], okcitane: Lunèl) estas franca komunumo en la departemento Hérault, en la regiono Langvedoko-Rusiljono. Ĝi havis 25,405 loĝantojn en la jaro 2012.
La artisto Jean Hugo mortis en sia hejmo de Mas de Fourques, ĉe Lunel.
Woody Allen
Woody ALLEN naskiĝis  estas usona aktoro, reĝisoro kaj verkisto. Li verkis scenarojn kaj reĝisoris por pli ol 50 filmoj. Krome li verkis nenombreblajn rakontojn kaj teatraĵojn. Cetere li estas entuziasma ĵaz-muzikisto.
Lunel
Geografio
Lunel situas en la oriento de Hérault, nordoriente de Montpellier.
Lato
Lato estas longa, mallarĝa kaj maldika konstruligno. Latoj aparte uziĝas en konstruado, speciale kiel subtenilo de gipso aŭ kiel materialoj por ĵaluzioj, malpezaj bariloj kaj tiel plu. Oni povas fari breton el lato.
Laŭ Francisko Azorín Lato estas Mallarĝa k. maldika lignotabulo. Li indikas etimologion el la latina latus, lateris (bordo, flanko). Kaj li aldonas la terminojn lati, latumi por meti, fiksi latojn por formi plafonon aŭ subtegolaĵo.
Rilataj vortoj
La veloj de sportaj velboatoj ofte estas iom stabiligitaj per latoj, el ligno aŭ plasto, kiuj estas enkudritaj en la ŝtofon.
Roncador
Roncador estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 11.544 loĝantojn en 2010.
Kleinhöflein im Burgenland
Situo
Kleinhöflein situas ĉe piedo de monto apud Eisenstadt.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1380 en formo "Clanhewlin". En 1529, 1532 kaj en 1683 la turkoj detruis la komunumon. En 1910 vivis en Kishöflány 920 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Kleinhöflein im Burgenland aliĝis al Eisenstadt en 1970.
NGC 2606
NGC 2606 (aliaj indikoj — MCG 9-14-72, ZWG 263.59, PGC 24117) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Amatán
Amatán estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Amatán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19637 loĝantojn. El tiuj estis 9931 viroj kaj 9706 virinoj. La komunumo havas surfacon de 109 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 800 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9958 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 6545 scipovis legi kaj skribi kaj 3395 personoj estis analfabetoj. Do 66% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 34% estis analfabetoj.
18778 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2772 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 14.76% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vulpoĉasado
Vulpoĉasado estis angla nobelula sporto, efektivigita rajdante en arbaro, sur kampo kaj pelante la vulpojn per ĉashundoj. Oni supozas, ke ĝi aperis en la 15-a jarcento en Anglio, kaj ties formoj, ritoj perfektiĝis en la 19-a jarcento laŭ agado de ĉasmajstro Hugo Meynell kaj iĝis amuziĝo de la supra socitavolo de Anglio.
Casalmaggiore
Casalmaggiore estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Vulpoĉasado
La metodo, ekipaĵoj dum la ĉasado estas tradiciaj. La vulpoĉasadon gvidas la ĉef-ĉasmajstro, oni nomumas ĉiujn aliajn „liaj gastoj”. Lia plej grava helpisto estas la hundar-direkta "ĉasfraŭlo" kaj ankaŭ 2-3 "skurĝantaj ĉasfraŭloj". La hundaro estas 30–40-membra.
La ĉef-ĉasmajstro tenas en la mano fortsonan blovkornon. Laŭ liaj instrukcioj, la ĉashundoj ekflaras la vulpospurojn. Se ili kaptas la flaron, lau laŭta krio de ĉef-ĉasmajstro („tali-ho’’”) komenciĝas la vera ĉaspelado. Fine de la pelado, la vulpo estas murdita, ĝia korpo estas ĵetita al la hundoj, dum ties voston, krurojn kaj kapon disdonas la ĉef-ĉasmajstro al tiuj, kiu – laŭ lia takso – akiris diversajn meritojn dum la pelado.
Casalmaggiore
Najbaras la komunumoj Casteldidone, Colorno (PR), Martignana di Po, Mezzani (PR), Rivarolo del Re ed Uniti, Sabbioneta (MN) kaj Viadana (MN).
Vulpoĉasado
La vesto de la ĉef-ĉasmajstro, la hundar-direkta kaj la skurĝaj ĉasfraŭloj estas plej ofte skarlatruĝa mantelo, blanka kravato (aŭ silka ŝalo) kaj nigra velura ĉapo. La akompanantaro surmetas nigrajn vestojn, dum la ĉefnobeluloj ofte kolorajn.
La vulpoĉasado floris ĉefe antaŭ la unua mondmilito, poste malfaciligis tion la disiĝo de bienegoj al malpli grandaj bienoj, protektitaj kun pikdrato. Gravis ankaŭ la agado de bestoprotektaj movadoj kontraŭ la vulpoĉasado. Tio kondukis al malpermeso de la vulpoĉasado en Britio en 2004.
Oni aranĝis vulpoĉasadojn en Aglio, en partoj de Kimrio, Skotlando, sed ankaŭ en Usono, Kanado, Nov-Zelando kaj Aŭstralio.
Something's Got to Give
Something's Got to Give estas nefinita usona filmo de 1962, reĝisorita de George Cukor por 20th Century Fox kie stelulis Marilyn Monroe, Dean Martin kaj Cyd Charisse. Temas pri reversio de My Favorite Wife (1940), nome komedio pri interseksa milito kie stelulis Cary Grant kaj Irene Dunne, kaj ĝi estis la lasta laboro de Monroe; fakte ekde la komenco ties produktorado estis interrompita pro ŝiaj personaj problemoj, kaj post ŝia morto la 5an de Aŭgusto 1962 la filmo estis abandonita. Plej el ties kompletigitaj filmeroj restis neviditaj dum multaj jaroj.
Twentieth Century-Fox reentreprenis la tutan produktideon la venontan jaron kun ĉefe nova geaktoraro kaj produktoris sian reversion de My Favorite Wife, tiam titolitan Move Over, Darling kie stelulis Doris Day, James Garner, kaj Polly Bergen.
Turia (rivero)
Turia estas rivero en la ibera duoninsulo, kiu estas lokita oriente. Naskiĝas en "La Muela de S. Juan" (Muelilo de Sankta Johano) en la hispana provinco Teruelo. Ĝi ricevas la nomon Guadalaviar en sia unua parto de la vojo al maro, ĝis la kunfluejo kun la rivero Alfambra en la urbo Teruelo. La Turia enfluas en la urbo Valencio post trairi 280 Km al la Mediteraneo.
La rivero prenas sian nomon de la antikva ibera urbo Tiris, kiu estis proksima al la enfluejo.
Topografio de la rivero
La Turia estas tipa rivero mediteranea, kun grandaj diferencoj de flukvanto inter la diversaj sezonoj. Ĝi ricevas la akvon precipe el torentoj, kiujn produktas la printempa malglaciiĝo, kaj el la fortaj ŝtormoj, kiuj falas sur la rivera fluejo.
Laŭ ĝiaj karakteroj, oni eblas diferencigi plurajn partojn aŭ zonojn:
Cserhátsurány
Bazaj informoj
Cserhátsurány (ĉerhAtŝurAnj) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.
Situo
Cserhátsurány situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Balassagyarmat troviĝas 17, Pásztó 26, Rétság 27 km-ojn.
Famuloj
En Cserhátsurány naskiĝis ministro pri defendo István Sréter.
Observatorio de la Monto Palomar
La Observatorio de la Monto Palomar estas privata astronomia observatorio en Kalifornio (Usono), dependenta kaj ekspluatita de la Kalifornia Instituto de Teknologio. Ĝi situas sur la supro de la Monto Palomar, je alto de 1706 m, 80 km norde de San-Diego.
Gia ĉefa instrumento, la Teleskopo Hale, de 5,08 metroj de diametro (aŭ 200 coloj) estis konata kiel plej granda teleskopo el la mondo inter 1947 kaj 1975.
La observatorio havas ankaŭ kvar aliajn teleskopojn inter kiuj la Teleskopo Samuel Oschin (Schmidt-teleskopo de 1,2 m) kaj unu teleskopo de 1,5 m. La Palomara Provtipa Interferometro tie funkciis inter 1995 kaj 2009, kaj, inter eksaj instrumentoj, estas la Schmidt-teleskopo de 18 coloj (460 mm), la unua instrumento de la observatorio, datita de 1936.
Historio
En 1928, la usona astronomo George Ellery Hale ricevis subvencion de 6 milionoj da dolaroj de la Fondaĵo Rockefeller por la konstruo de observatorio kun teleskopo de 200 coloj mastrumita de la Kalifornia Instituto de Teknologio, al kies malvolviĝi li kunlaboris.
Esploroj
Pluraj kampanjoj de ĉiela observo estis faritaj elde la Observatorio de la Monto Palomar, inter kiuj :
La Palomar Observatory Sky Survey aŭ POSS (Palomar Ĉiela Enketo), inter 1948 kaj 1958, farita de Fritz Zwicky per la Teleskopo Samuel Oschin.
La Palomar–Leiden survey (Palomar–Leiden Enketo), kunlaboro kun studo pri asteroidoj lanĉita de Gerard Kuiper en 1960, kun la kunlaborado de Tom Gehrels kaj de la geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la Observatorio de Leiden.
La Second Palomar Observatory Sky Survey aŭ POSS-II, (dua Palomar Ĉiela Enketo) en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj.
La Quasar Equatorial Survey Team aŭ QUEST (Teamo de Ekvatora Enketo pri Kvazaroj), asociita kun la programo Near Earth Asteroid Tracking. Ĝi provizis datenojn, kiuj permesis la malkovron de la nanoplanedo 90377 Sedno.
2489 Suvorov
2489 Suvorov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Suda Ateno (regiona unuo)
Suda Ateno (Περιφερειακή ενότητα Νοτίου Τομέα Αθηνών) estas unu el la Regionaj unuoj de Grekio. Ĝi estas parto de la regiono regiono Atika. Tiu regiona unuo kovras la sud-centran parton de la aglomeraĵo de Ateno.
Administracio
Kiel parto de la registara reformo de 2011 nome Kallikratis, la regiona unuo Suda Ateno estis kreita el parto de la iama Atena Prefekturo. Ĝi estis subdividita en 8 municipoj. Tiuj estas la jenaj (numero kiel en la mapo):
Referencoj
37.9°N, 23.73333°W
Carlos Slim
Carlos Slim Helú Aglamaz (naskiĝis la 28-an de januaro 1940 en Meksikurbo) estas Meksika entreprenisto, kaj unu el la plej riĉaj homoj en la mondo. Li estas tre grava figuro en la sektoro de telekomunikado en Meksiko kaj Latina Ameriko ĝenerale, kaj li posedas la kompanioj Telmex, Telcel kaj America Movil.
Lia patro, Maronita Kristano el Libano, translokiĝis al Meksikurbo kiam li estis 14 jara.
Carlos Slim studis en Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM) konstruadon, diplomiĝis en 1961.
Lia posedaĵo venas el la fakto, ke li estis prezidanto de ŝtata telefona kompanio Telmex, kiun li privatigis en 1990 kaj akiris la posedaĵon konzorcio, gvidata de Slim mem. La konzorcio pagis 1,8 miliardojn da USD, dum oni taksis la veran valoron je 10-12 md USD. Poste la telefonadaj kostoj altiĝis enorme, dum la kvalito restis. Oni kalkulas la prezojn plej altaj je la mondo. Tion helpas monopola stato de la kompanio. Pro tiuj oni akuzis lin je tio, ke li akiris la entreprenon per koruptado.
Pro la ofta kritiko, li apogas bonfarajn organizojn, rekonstruadon de historiaj konstruaĵoj k.s.
Li estas la plej riĉa homo de Latin-Ameriko kaj laŭ la listo de Forbes Magazine el 2007, li estas la tria plej riĉa homo de la mondo kun 49 miliardoj da usonaj dolaroj. La posedaĵo de Carlos Slim valoris en 2006 nur 19 md USD, tio altiĝis dum unu jaro al 49 md pro kurzoaltiĝo. La 8-an de aŭgusto 2007, la revuo Fortune deklaris ke Slim Helu nun fariĝis la plej riĉa homo en la tuta mondo, eĉ pli ol Bill Gates.
Li havas 3 filojn.
En 2012 li klopodis akiri unu trionon de la akcioj de KPN.
Horní Krupá
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1283.
Stránské
Stránské (1869 Stránka, Zechitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rýmařov en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudoriente de Rýmařov. Vivas ĉi tie.
Stránské estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 16,84 km².
Historio
La vilaĝon fondis en la jaro 1320 kanoniko Těchan. Post hungara atako la vilaĝo estis neniigita. Nur en la jaro 1548 ĝi estis koloniigita fare de Kryštof z Boskovic. En la jaro 1599 oni ĉi tie mencias voktejon. Ĝis la jaro 1918 la vilaĝo estis nomata Stránka – de tie nomo Stránské. La vilaĝo havis en blazono cervon.
Loĝantaro
En Stránské estas registritaj 51 adresoj: 49 daŭraj objektoj kaj 2 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 48 domoj, el tio 22 daŭre loĝigitaj.
Kadov (distrikto Strakonice)
Kadov estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Strakonice. En ĝi havis.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Ŝancelŝtono de Kadov
Tra la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo kondukas 6 km longa instrupado, inkluzivanta plurajn interesajn geologiajn fenomenojn, ekz. la rokgrupon "Čertův krámek" ("Vendejeto de diablo") kaj precipe unikan ŝancelŝtonon (ĉeĥlinvge viklan), supozeble la plej konatan tiuspecan ŝtonon en tuta lando kaj la ĉefan turisman vidindaĵon de la vilaĝo.
Preskaŭ tridek tunojn pezanta oblikva lentoforma ŝtono kuŝas nur per tre eta surfaco sur alia granda ŝtono. Malgraŭ sia granda maso, perimetro 11m kaj alteco 1,5m ĝi ŝanceliĝadis je ununura mantuŝo. En 1893 ĝi perforte eligita estis el la origina kuŝloko kaj nur danke al kvin entuzismemuloj sub gvido de inĝ. Pavel Pavel (famiĝinta tutmonde kiel malkovrinto de la mistero de movado de gigantaj statuoj moai sur Paskinsulo), ĝi estis en 1983, pere de inĝenia sistemo de lignaj leviloj kaj kojnoj, revenigita al sia origina loko. La ŝtono estis de vandaloj denove elŝovita kaj tial necesis ripeti la originan agon, lastfoje en la jaro 2003.
Estiĝo de ŝancelŝtonoj estas klarigata pro iom-post-ioma elfloreskado de rokaĵoj, dum kiu la malpli rezistemaj partoj pli rapide subiĝas al geologiaj influoj. La ŝancelŝtono de Kadov, proklamita kiel protektata natura kreaĵo, apartenas al la plej grandaj kaj plej bone konservitaj tiuspecja ŝtonoj en tuta Ĉeĥio. La loko estas delongtempe konsiderata kiel pratempa oferejo kaj ligiĝas al ĝi multaj legendoj.
George Cukor
George Dewey Cukor (ˈ|k|juː|k|ər; 7a de julio 1899 – 24a de januaro 1983) estis usona filmoreĝisoro. Li ĉefe koncentriĝis al komedioj kaj literaturaj adaptaĵoj. Lia kariero floris ĉe RKO kiam David O. Selznick, la ĉefa produktoro de la studio, atribuis al Cukor la reĝisorado de kelkaj gravaj filmoj de RKO, kiaj What Price Hollywood? (1932), A Bill of Divorcement (1932), Our Betters (1933), kaj Little Women (1933). Kiam Selznick foriris al MGM en 1933 Cukor sekvis lin kaj reĝisoris pliajn filmojn kiaj Dinner at Eight (1933) kaj David Copperfield (1935) por Selznick kaj Romeo and Juliet (1936) kaj Camille (1936) por Irving Thalberg.
Li estis anstataŭita kiel reĝisoro de Gone with the Wind (1939), sed li ja reĝisoris filmojn kiaj The Philadelphia Story (1940), Gaslight (1944), Adam's Rib (1949), Born Yesterday (1950), A Star Is Born (1954), Bhowani Junction (1956) kaj My Fair Lady (1964). Li plulaboris ĝis la 1980-aj jaroj.
Eduard Adolf Jacobi
Eduard Adolf JACOBI (naskiĝinta la en Jena, mortinta la  en Gotha) estis germana teologo kaj instruisto.
Vivo
La filo de la superintendanto Johann Adolph Jacobi frequentis en Gotha la Gymnasium Illustre kaj iris poste al la Universitato de Göttingen, por studi teologion kaj filologion. Siajn studojn li finis per doktoriĝo. Poste li instruis ekde 1817 ĉe la gimnazio de Göttingen laborante paralele en la biblioteko altlerneja. En 1819 li ordinitis kaj iĝis helplernejestro kaj supera instruisto ĉe la Ernestinum-gimnazio en Rinteln.
En 1828 Jacobi, famiĝante pri retoriko, nomumitis unua kortega predikisto en Koburgo kie li edukis princon Alberto, la postan edzon de reĝino Viktoria kaj Erneston la 2-a, la postan dukon de la Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao.
En 1832 Jacobi plukarieradis kaj iĝis supera kortega predikisto kaj supera konsistorikonsilisto en Gotha. En 1838 li transprenis honorofice, krom siaj taskoj multaj eklezie, administre, instruade, por la daŭro de unu jaro la postenon de lernejstro de la Ernestinum-gimnazio. En 1845 li gvidis por duona jaro la Dukan malhumanisman gimnazion kaj sukcesis plibonigi ties renomon. En 1858 Jacobi iĝis ministerikonsilisto pri ekleziaĵoj kaj lernejajhoj en Gotao. Ĉi-tiufunkcie li mortis.
Jurga Ivanauskaitė
Jurga Ivanauskaitė (naskiĝis la en Vilnius, mortis la  en Vilnius, enterigita en tombejo Antakalnis) estis litova verkistino kaj pentristino.
Vivo
J. Ivanauskaitė finis Artlernejon (nuntempe Artgimnazio) de M. K. Čiurlionis (1979), studojn de grafiko en Vilna Artinstituto (nuntempe Artakademio, 1985). En 1993 J. Ivanauskaitė unuafoje venis al la Oriento kaj dum 1995-1998 ŝi plej multe da tempo pasigis en vojaĝoj tra Norda Hindio, Nepalo, Tibeto, kie ŝi interesiĝis pri budhisma religio kaj filozofio. Reveninte hejmen ŝi iĝis prezidanto de la Grupo por Subtenado de Tibeto. Ŝi aranĝis fotografiajn, pentradajn ekspoziciojn: 108 Mandalos ("108 Mandaloj", pentrado, 1998), Tibetas – kita realybė ("Tibeto - alia realeco", fotografio, 1999). Unuaj ŝiaj literaturaj provoj estis versaĵoj, kiujn publikigis respublika revuo por lernantoj Moksleivis (Lernanto) en 1979. La unua libro – kolekto de noveloj Pakalnučių metai (Jaroj de konvaloj) aperis en 1985. Estis ankaŭ eldonitaj: romano Mėnulio vaikai ("Infanoj de la Luno", 1988), kolekto de rakontoj Kaip užsiauginti baimę ("Kiel kreskigi timon",1989), romanoj Pragaro sodai ("ĝardenoj de infero", 1992), Ragana ir lietus ("Sorĉistino kaj pluvo", 1993), Agnijos magija ("Magio de Agnija", 1995), Sapnų nublokšti ("Forprenitaj de sonĝoj", 2000), Placebas ("Placebo", 2003), Miegančių drugelių tvirtovė ("Fortikaĵo de dormantaj papilioj", 2005), teatraĵojn Nežaiskime su mėnuliu ("Ni ne ludu kun la luno", 1987), Karuselė (1989), libroj por infanoj Stebuklinga spanguolė (ŝi mem ĝin ilustris,1991), Kaip Marsis Žemėje laimės ieškojo ("Kiel Marsis sur tero serĉis feliĉon", 2004). Impresojn pri vojaĝoj ŝi priskribis en librojn: Ištremtas Tibetas ("Ekzilita Tibeto", Kun prefaco de Lia Sankteco Dalai-lamao XIV, 1996), Kelionė į Šambalą ("Vojaĝo al Ŝambala", 1997), Prarasta Pažadėtoji Žemė ("Perdita la tero promesita", 1999), Kelionių alchemija ("Alĥemio de vojaĝoj", 2003), Tibeto mandala ("Mandalo de Tibeto", 2004). Estis eldonitaj ankaŭ versaj kolektoj de J. Ivanauskaitė: Šokis dykumoje ("Danco en dezerto", 2004), Odė džiaugsmui ("Odo al ĝojo", 2007). Ŝiaj verkoj estas tradukita al la angla, latva, estona, rusa, pola, kroata, hungara, kartvela, ukraina, franca, germana, sveda. En Vilnius (Aguonų str.) estas instalita skvareto de Jurga. En ĝi estas strarigita skulptaĵo Kato (la aŭtorino - Ksenija Jaroševaitė, 2009). Ĉi tiun animalon la verkistino tre amis kaj ĝi ofte estas renkontata en ŝiaj verkoj.
Rajec
Rajec (ankaŭ hungare), Rajetz germane estas urbo en Slovakio en regiono Žilina, en distrikto Žilina. La nomo signifas: eta ĉieloregno.
Situo
La urbo situas en valo, laŭ ĉefvojo Prievidza-Žilina, fine de fervojo el Žilina, kiu troviĝas 18 km.