cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Regulaj kanonikoj
Historio
En la unuaj jarcentoj de la eklezio ekzistis nur du formoj de konsekrita vivo: la ordo canonicus kaj ordo monasticus (vivstilo kanonika kaj vivstilo monaĥa). En la tri sinsekvaj jarcentoj, (la tria, kvara kaj kvina), naskiĝis la ermitoj aŭ anakoretoj kaj poste la monaĥoj, viroj kiuj krom esti pastroj kaj diakonoj, (aŭ ankaŭ simplaj laikoj) dediĉis tutajn siajn tagojn al la preĝo kaj al la lego kaj medito pri la Vorto de Dio, la unuaj en dezertaj lokoj aŭ ĉiukaze izolitaj, la duaj kunigitaj en komunumo aŭ monaĥejo.
21057 Garikisraelian
21057 Garikisraelian estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Cxilio.
Minioj
Minioj dum Klasika Grekio kaj Mitologio
Helenoj ne ĉiam klare diferencigas la minian kulturon de la pelasga, kiu antaŭis ĝin. Laŭ la mitologio, la minioj ricevis ilian nomon de ilia fondinto, la eponimo Minio, eble tiel legenda kiel Pelasgo (fondinto kaj patro de la pelasgoj), kiu estis pli ĝenerala difino por antaŭgrekaj popoloj.
Moosbrunnen
Moosbrunnen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Regulaj kanonikoj
Historio
La sacerdotoj (presbiteroj), pro la ne ekzisto de la paroĥoj, kiuj naskiĝos nur ĉirkaŭ la 10-a jarcento, sin dediĉis al la zorgado de ĉiuj animoj apartenantaj al kelka diocezo kaj kunlaboris kun la paŝtistaj aktivecoj de la episkopo.
Pariza Societo de Spiritismaj Studoj
Pariza Societo de Spiritismaj Studoj estas societo fondita de Allan Kardec la 1an de Aprilo 1858. Ĝia 1a prezidanto estis Allan Kardec mem.
21057 Garikisraelian
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la armenia astrofizikisto Garik Israelian de la Instituto de Astrofiziko de Kanarioj (Tenerifo), konata pro lia studoj de stela metaleco kaj observa pruvo de la supernovaa deveno de la. Li estas plenumita muzikisto kaj fondinto de la Festivalo Starmus, kiu celebras astronomion, kosmoesploron kaj muzikon.
Ekataro
Ekataro, Ikataro, Ektaro, Jaktaro, Gopiĉando aŭ Gobiĉando, एकतारा (en hinda), ਇਕ ਤਾਰਾ (en panĝaba), একতারা (en bengala), estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Barato.
Regulaj kanonikoj
Historio
Tre baldaŭ, Sankta Aŭgusteno, alte aprezinte la vivstilon kaj komunuman vivon de la monaĥoj, decidis kunigi la sacerdotojn de sia diocezo, konfidante al ili vivregulon kiu akordigu komunuman preĝadon kaj paŝtitan zorgon. Naskiĝis tiel la "regulaj kanonikoj", kiuj kune vivis en kanona “domus” (hejmo) kaj estis enskribitaj en listo aŭ “kanono” de la loka eklezio. Ili inspiriĝis al la idealo de Aŭgusteno kiu en Hipono volis havi ĉe ŝi "klerika monaĥejo" kiu praktikis komunuman vivprojekton de la unuaj kristanoj de Jerusalemo kiel priskribitan en la Agoj de la apostoloj (2, 42-44).
Ekataro
Ĝi havas simple 1 kordon. La reson-skatolo estas rondoforma.
Regulaj kanonikoj
Historio
Per la unua Laterana koncilio de 1059 komenciĝis malsama reĝimo por la du “klerikaro”, tiu sekulara (de la diocezo) kaj tiu regula kiu sekvis la Regulon de komunuma vivo. Pere de diversaj reformoj, la Regulaj Kanonikoj akiris specifan identon, per propraj karismoj: ili rekunliĝis al la normoj aŭ kutimoj de la Sanktaj Patroj, adoptante la Regulon de Sankta Aŭgusteno.
Historiistoj informas ke la “ordus anticuus” enradikiĝis precipe en la suda eŭropo dum la “novus” en la norda eŭropo kie ĝi akiris pli monaĥan fizionomion.
Post diversaj intervenoj de siaj antaŭuloj, aparte en Prémontré en 1126 kaj 1128, papo Inocento la 2-a altrudis la forlason de la ordo novus, apogante, fakte, la regulon malpli rigidan.
La 11.a kaj 12-a jarcentoj konstituas la oran periodon de la tre nombraj kanonikaj komunumoj, kiuj ĝuis certan aŭtonomion.
Nuntempe
La regulaj kanonikoj hodiaŭ reprezentas eble la plej etan komponanton inter la katolikaj religiaj ordenoj.
En la dua parto de la 20-a jarcento ĉiam pli malkovriĝis la neceso de komunuma vivo por la diocezaj pastroj, sed tiu atento ankoraŭ ne koincidas kun la renaskiĝo de la sperto de la "regulaj kanonikoj". Cetere la "regulaj kanonikoj" ricevis fizionomion pli proksiman al la "religiaj ordenoj", iom similaj al la monaĥoj kaj iom similaj al regulaj klerikoj, inkluzivante inter siaj membroj ne nur sacerdotojn, sed ankaŭ laikajn koadiutorojn.
Minioj
Minioj dum Klasika Grekio kaj Mitologio
La minia ĉefa urbo estis Orkomeno, en Beotio, kvankam ankaŭ la urbo Teoso estis ĉefa situo. Paŭzanio, en sia Priskribo de Grekio, rakontas la alvenon de Minio el Orkomeno, akompanata de Atamaso, al tiu loko kio eble simbolas la regadon de dinastio aŭ tribo kiun oni poste trovis en Beotio.
Herodoto multfoje asertis ke la pelasgoj loĝis kun la atenanoj en Atiko multe antaŭe, kaj ke tiuj pelasgoj, elpelitaj de tie, siavice kondukis la miniojn for de Lemnoso. Heraklo, la heroo kies prodaĵoj prikantas la anstataŭon de malnovaj tradicioj per la nova olimpa ordo, alvenis al Tebo, unu el la plej antikvaj mikenaj urboj el Grekio, kaj malkovris ke tie la grekoj estis devigitaj pagi ĉiujaran tributon (hekatombon, tio estas, 100 brutojn) al Ergino, reĝo de la minioj. Laŭ Apolodoro kaj Diodoro Sikulo, tiu devigo estis rekompenco pro la morto de Klimeno, antaŭa minia reĝo, pro ŝton-frapo de koĉero de Menecio en la areo de Pozidono en Onkesto. Heraklo atendis la alvenon de la mesaĝistoj de Ergino, al kiuj li tranĉis iliajn orelojn, nazojn kaj manojn. Poste la heroo, sarkasme ordonis la mesaĝistojn porti iliajn membrojn kiel tributo a la minia reĝo.
Venĝeme, Ergino atakis Tebon, sed Heraklo ne volis rekte alfronti lin, ĉar li timis la faman minian kavalerion. Do, li deturnis la fluon de la rivero Cefiso, kaj inundis per ĝi la ĉirkaŭan ebenaĵon, malebligante la uzadon de ĉevaloj en la batalo (tiu estis la origino de la lago Copaide, en Beotio). Ergino mortis dum la lukto, kaj lia regno estis punita pagi reen la saman tributon kiun li devigis al tebanoj, sed duoble. Oni diras ke Heraklo eĉ bruligis la palacon en Orkomeno kaj detruis la tutan urbon. Dankeme, la reĝo de Tebo edzinigis sian filinon Megaran al Heraklo, kun kiu ŝi havis tri filojn: Terimako, Kreontiadeso kaj Deikoonto.
En sia Metamorfozoj, Ovidio nomas la argonaŭtojn "Minioj", ĉar la patrino de Jasono devenis de tiu popolo kaj multaj el liaj kuzoj aliĝis tiun adventuron.
Mesakenoj
La mesakenoj estas minoritata etno en la Nuba-montetaro en Sudano. La mesakenoj supozeble estas pli ol 50.000 homoj. La mesakena lingvo (nomata Ngile) apartenas la la niĝer-kongaj lingvoj.
Genki Nagasato
Genki Nagasato (永里 源気, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Tokyo Verdy, Avispa Fukuoka, Ventforet Kofu, FC Tokyo kaj Gainare Tottori.
Numeroradiostacio
Numeroradiostacio estas speco de mallongonda radiostacio kiu dissendas strangaĵojn: listojn da numeroj aŭ nekompreneblajn ĉifritajn mesaĝojn. La voĉoj ofte estas artefaritaj kaj estas dissenditaj multlingve. La voĉoj estas ofte virinaj, kelkfoje viraj aŭ infanaj, malofte realaj. Multaj radiostacioj ne plu dissendas post la Malvarma Milito en 1989, sed kelkaj ankoraŭ funkcias.
NGC 4786
NGC 4786 (aliaj indikoj — MCG -1-33-46, PGC 43922) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Endingidio
Endingidio, Endingidi (en Kiga, Svahila kaj Ganda) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ugando.
Ĝi simple havas 1 kordon kaj estas ludata per arĉo. Ne ekzistas norma agordanto.
Saint-Loubès
Saint-Loubès estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Zlagna
Zlagna estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Saint-Loubès
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Loubésiens.
Zervești
Zervești [zerveŝtj] (hungare: Szervesd) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 742 loĝantojn (rumanoj); en 1992 581 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1591. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Turnu Ruieni.
Muhaĝiro
Muhaĝiroj (en araba المهاجرون la enmigrantoj) estis la dekomencaj islamanoj kiuj sekvis la islaman profeton Muhammad en lia heĝiro (retiro el Mekko al Medino). La dekomencaj islamanoj el Medino estas nomataj Ansaroj ("helpantoj"). Kaj Muhaĝiroj kaj Ansaroj ludis gravan rolon en la dekomencaj konfliktoj kaj bataloj de la ekspansio de Islamo tra la okcidento de Arabio.
Historio de la Esperanto-grupo La Verda Stelo 1957-1982
Historio de la Esperanto-grupo La Verda Stelo 1957-1982, verkita de pluraj membroj sub la redaktado de Jules Verstraeten kaj eldonita en 1982 en Antverpeno, estas priskribo de la historio de Esperanto-klubo "La Verda Stelo" dum la indikitaj 25 jaroj. La estraranoj estas dediĉintaj la verkon honore al siaj meritplena kolego Jules Verstraeten.
.tp
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Tp''.
.tp estas malnova interreta nacia domajno de la alta nivelo de Orienta Timoro. Domajno .tl estis inventita anstataŭ domajno .tp. Ĉiuj nomoj en .tp aŭtomate iĝis la samaj nomoj en .tl.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Distrikto Rivière du Rempart
Distrikto Rivière du Rempart estas unu el la naŭ distriktoj de Maŭricio, situanta en la nord-oriento de la ĉefa insulo. La nomo "Rivière du Rempart" devenas de samnoma malgranda rivero kaj la ĉefurbo estas. La marbordo inkluzivas turismajn vilaĝojn kiel Roches Noires, Cap Malheureux kaj Grand Gaube.
Brahe
Brahe estas la nomo de du parencaj nobelaj familioj, unu dana kaj unu sveda.
Dana familio Brahe
Fama familiano estis:
Pri li memorigas la asteroido 1677 Tycho Brahe.
La vira linio de la familio formortis en 1786 kun Preben Brahe.
Sveda familio Brahe
Famaj familianoj estis:
Pri li memorigas la urbo Raahe/Brahestad, kaj la asteroido 1680 Per Brahe.
La vira linio de la familio formortis en 1930 kun Per Magnus Brahe.
Rodenäs
Rodenäs (dane: Rødenæs, nordfrise: Runees, Rornees) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südtondern, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Paul Schneider
Paul Robert Schneider (n. 29-a de aŭgusto 1897 en Pferdsfeld, hodiaŭ apartenanta al Bad Sobernheim; m. 18-a de julio 1939 en la Koncentrejo Buchenwald ĉe Weimar) estis evangelia pastoro, membro de Konfesanta Eklezio kaj viktimo de naziismo. Li estas nomata la "predikanto de Buchenwald".
Vivo
Schneider frekventis bazlernejon en Pferdsfeld kaj mezlernejon en Bad Kreuznach kaj ekde 1910 en Gießen, volontulis por militservo en 1915 dum la Unua mondmilito; ekde 1918 studis li teologion en Gießen, Marburg kaj Tübingen. Post diplomiĝo en 1922, li laboris en ferfabriko en Dortmund-Hörde por akiri sociajn spertojn en la industria medio kaj estis aktiva en la berlina Urba misio en 1923/24. Post lia agado (de januaro 1925) kiel helppastoro en Essen li transprenis la unuan paroĥon en Hochelheim kaj Dornholzhausen proksime de Wetzlar en 1926 posteulante la patron.
Estante membro de la Konfesanta Eklezio, Schneider elmontris sin frue kontraŭ nacisocialisma eklezipolitiko kaj predikis kontraŭ gravuloj kaj ideologoj de la reĝimo kiel ekzemple Ernst Röhm, Joseph Goebbels kaj Alfred Rosenberg. Laŭ instigo de NSDAP, la ekleziaj aŭtoritatoj sendis la kritikeman pastron al la malgranda komunumo de Dickenschied kaj Womrath ĉe Hunsrück en 1934, kie li daŭre kontraŭbatalis la sekularajn aŭtoritatojn. La kleriko estis plurfoje esplordemandita fare de la Gestapo ĝis 1937 kaj provizore prenita en specialan observadon kun intertempa arestiĝo en en 1934 kaj 1935. En februaro 1937 Schneider ekskludis el ĉiuj ekleziaj funkcioj nazion deĵorantan kiel instruisto pri religio, laŭ ekleziaj reguloj kun admono pentofari.
SchneiderLi povis forlasi la kaŝpolican malliberejon je Koblenco la 24-an de julio forpelitis el la provinco Rejnlando. Li estis denove arestita la 3-an de oktobro 1937 pro malobservo de la restadmalpermeso kaj senditis al la koncentrejo Buchenwald la 28-an de novembro. Malprofesiigite fare de la ekleziaj aŭtoritatoj mem, la senlaca predikisto de Buchenwald estis punita per bunkra aresto kaj mistraktita pro sia obstineco. Predikado disde la bunkrofenestro al la kaptitoj starantaj sur la apelplaco kondukis al pliaj punoj kaj finfine al murdo per injekto. Sub la okuloj de la Gestapo, ĉirkaŭ 200 pastoroj de tuta Germanio partoprenis la entombigon en Dickenschied la 21-an de julio 1939, la plej granda parto de ili portis siajn robojn.
Alilingvaj publikaĵoj
en angla lingvo
en itala lingvo
Filmoj
Ambaŭ filmoj estas mendeblaj ĉe Medienverband der Evangelischen Kirche im Rheinland.
Al-Arabija
Al Arabiya (en araba لعربية al-ʿArabījah, traduke kiel "la araba") estas araba televidkanalo pri novaĵoj kaj aliaj temoj. Ĝi startis la 3an de marto de 2003 kaj ties stacio bazas en Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, kaj apartenas parte al saŭda komunientrepreno Middle East Broadcasting Center (MBC).La plej rivala konkuranto estas la ankaŭ araba televidkanalo Al-Ĝazira.
Forbidden Journey
Forbidden Journey ("Malpermesata vojaĝo") estas kanada politika trilero aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Richard J. Jarvis. Forbidden Journey estis originale filmita en la angla lingvo. Ĝi prezentas spionadan intrigon en postmilita Kanado.
En la filmo interalie aperas la aktoroj John Colicos, Jan Rubes, Susan Douglas Rubes.
La filmo entute daŭras 95 minutojn.
László Lőrincz
László LŐRINCZ [LOErinc] rumania hungara juristo, sociesploristo. Li naskiĝis en Braŝovo la 11-an de januaro 1925.
1160-aj jaroj
Amerikoj
La Aztekoj instaliĝis en la hodiaŭa Meksiko.
Gadulko
Ĝi havas tri kordojn en po tri kordoĥoroj. Ĝin oni agordas en A3, E3, A4. La noto A altas 330–350 Hz kaj ne 440 Hz.
Kosuke Yoshii
Kosuke Yoshii (吉井 孝輔, n. ) estas japana futbalisto.
Palast der Republik
Palast der Republik estis konstruaĵo apud la kastela placo (germane Schloßplatz, de 1951–1994 Marx-Engels-Platz, do placo Markso kaj Engels) sur la rivera insulo Spreeinsel en la kvartalo Mitte de Berlino.
Ĝi troviĝis sur parto de la tereno de la eksa Urba kastelo de Berlino.
Dum la plej granda parto de la jaro, ĝi estis uzata kiel kulturdomo, en kiu okazis muzikaj kaj teatraj prezentoj por miloj da partoprenantoj.
Ekde la 6-a de februaro 2006 okazis la detruo de la Palast der Republik, kiu daŭris ĝis 2008.
Biaso el Priene
Biaso el Priene (Antikva greka : Βίας ο Πριηνεύς) estis greka politikisto, oratoro, juristo kaj filozofo kiu estis unu el la sep saĝuloj de antikva Grekio.
Malgraŭ ke li estas konata kiel senriproĉa en siaj juĝoj, la termino biaso estas nomata laŭ lia nomo.
Vivo
Biaso estis guberniestro de la grandurbo de Priene, kiu situis en Ionio en la sudokcidenta parto de Malgranda Azio (nun en Turkio). Priene estis la ĉefa rifuĝurbo de Ionio, kie multaj grekaj komercurboj prosperis. Biaso estis konata pro sia granda saĝeco, pro sia senriproĉa juĝo kaj pro sia talenta parolado. Li uzis siajn talentojn por defendi en tribunalo homojn akuzitajn je neniu maljusto de ilia parto, kaj ne ŝargis pagon por siaj servoj. Onidire ke kiel juĝisto Biaso estis ekplorinta kiam li devis mortkondamni homon.
Estas dirite ke kiam Alijates reĝo de Lidio sieĝis la grandurbon de Priene, Biaso sendis al li du bone nutritajn mulojn. Kiam Alijates vidis la mulojn, li miris pri ilia bonega kondiĉo, konkludante, ke la Prieneanoj vivis en granda riĉeco, kaj povis defendi sin. Por kontroli tion li sendis mesaĝiston al Priene. Biaso ordonis amasigi amasojn da sablo, aspergi ilin per tritikaj grajnoj kaj montri ilin al la sendito. Kiam la reĝo de Lidia eksciis pri tio, li petis packontrakton kun Priene.
Al Biaso estas atribuitaj multaj rimaj diraĵoj fare de Diogeno Laertio, kaj de aliaj, por instrui kiel homo povas atingi feliĉon:
Biaso mortis kiam li estis okdekjara, ĵus pruvinte la justeconn de maljunulo ĉe juĝo. Homoj de Priene okazigis gloran entombigon por li, starigis templon en lia memoro, kaj gravuris sur lia tomboŝtono la surskribon: "Sub ĉi tiu ŝtono estas entombigita Biaso, la bonega filo de Priene, kaj la gloro de Ionio."
7257 Yoshiya
7257 Yoshiya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yoshiya Watanabe, instruisto pri sciencoj en la planetario de la Osaka Scienca Muzeo. Kvankam lia ĉefa tasko estas instrui pri astronomio, li ankaŭ funkciigas plurajn grandajn naciajn retojn por astronomia edukado kaj organizis de 1996 ĉiumonatajn kampanjoj de stela observado.
Proparolanto
Proparolanto aŭ aferprezentanto estas persono, kies rolo estas paroli je la nomo de aliaj.
En nia mondo aparte sentiva al la amasinformiloj, multaj organizaĵoj, kaj privataj (entreprenoj) aŭ publikaj (registaro), kaj individuaj (famuloj), kutime dungas profesiulojn, kiuj estas instruitaj pri ĵurnalismo, komunikado kaj publikaj rilatoj.
Lia/ŝia rolo estas certigi, ke la sciigoj estos farataj laŭ plej taŭga maniero, kaj klopodi maksimumigi la favoran efikon de la mesaĝoj (kaj do minimumigi malfavoran efikon).
Mohamed Ahmed-Chamanga
Li ĉefe dediĉis sian vivon al la famigo de sia denaska komora kulturo, kaj li en 2006 kandidatiĝis por la prezidenta baloto de sia lando.
Post liaj duagradaj studoj, li ricevis diplomojn pri la svahila kaj araba lingvoj, kaj vojaĝis al Madagaskaro kaj Francio, kie li studadis lingvistikon. Li kreis en 1976 metodon por transskribi la komoran lingvon, kaj ekverkis artikolojn pri tiu dialekto. Li poste publikigis sian tezon, titolitan Le Shindzuani (Comores) : Phonologie, morphologie, lexique (1991).
Ahmed-Chamanga nun estas profesoro pri la komora lingvo en la "Institut National des Langues et Civilisations Orientales" de Parizo.
József Szigeti
Biografio
Szigeti studis en la Universitato Koloĵvaro kaj pli poste li estis profesoro tie. Li estis la estro de la hungara literaturhistoria katedro. Lia esplorkampo estis la malnova hungara literaturo, precipe la literaturo de Transilvanujo.
Amatolo (distrikto)
Amatolo aŭ Amatole-Distrikto (oficiale : Amathole District Municipality) estas unu el la sep distriktoj de Orienta Kablando, provinco de Sud-Afriko. La ĉefurbo estas Orient-Londono. Pli ol 90% de ĝiaj 892 637 enloĝantoj parolas la kosan lingvon (popolnombrado de 2011). La distrikta kodo estas DC12. La loka nomo Amathole signifas "bovidoj", ankaŭ la nomo de Amatole-Montaro kaj Amatole-Arbaro kiuj konstituas la nordan limon de la distrikto.
Registaro
La nuntempa (majo 2013) distriktestro (Executive Mayor of Amathole District Municipality) estas Nomasikizi Konza, kaj la distrikta direktoro (Municipal Manager) estas Chris N. Magwangqana.
5969 Ryuichiro
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ryuichiro Goto, nepo de Seizo Goto, prezidento de la Optika Laboratorio Goto. Li estras la laboratorion kaj aktiviĝis pri la malvoviĝo de la Planetario Goto kaj pri popularigo de la astronomio.
Amatolo (distrikto)
Lokaj komunumoj
La distrikto enhavas jenajn komunumojn :
Demografio
Jenaj statistikoj estas el la jaro 2011 (popolnombrado).
Francis Seow
Li rakontis sian propran vivon en sia duone membiografia verko To Catch a Tartar: A Dissident in Lee Kuan Yew's prison. Tiu libro precipe raportas la periodon, dum kiu li estis enkarcerigita de la singapura Internal Security Department, kaj priskribas la registaron de Lee Kwan Yew kiel tirana.
Partio de la Laboristoj (Brazilo)
Partio de la Laboristoj, ( Partido dos Trabalhadores) ankaŭ konata kiel PT, estas politika partio de Brazilo fondita en 1980 de membrecoj de maldekstra sindikato en San-Paŭlo. La ideologia inspiro estas Lenin kaj Antonio Gramsci.
Zlagna (Turnu Ruieni)
Zlagna (Turnu Ruieni) (hungare:Szalakna) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 551 loĝantojn (rumanoj); en 1992 386 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1503. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Turnu Ruieni.
Gambuso
Gambuso aŭ Ĥanbuso, Gambus (en malaja) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Malajzio.
Ĝi normale havas 10 kordojn en 5 kordoĥoroj, sed ankaŭ aliaj ekzistas. La mezuro estas proksimume 600 mm.
Camila Giorgi
Camila Giorgi (30-an de decembro 1991) estas tenisistino el Italio. Ŝi komencis tenisadi je kvinjara aĝo. Ŝia favorata tenisejo estas durgrunda. Giorgi ludas dekstramane kaj havas dumanan mandorsan baton.
En 2006 ŝi ludis sian unuan ITF-turniron, en 2009 ŝi gajnis siajn unuajn ITF-turnirojn, en Katowice kaj Toronto. En 2014 ŝi por la unua fojo estis en la WTA-finalo en Katowice kaj en Linz.
Giorgi apenaŭ aktivas en duopa ludo; ŝi koncentriĝas je unuopa ludo.
Abelreĝino
La termino Abelreĝino estas tipe uzata por referenci al plenkreskulo, pariĝanta ino de abelo kiu loĝas en mielabela kolonio aŭ abelujo; ŝi estas kutime la patrino de plej, se ne ĉiuj, el la abeloj en la abelujo. La reĝinoj estas disvolvigitaj el larvoj selektitaj de laborabeloj kaj speciale nutrataj por iĝi sekse matura. Estas normale nur unu plenkreskulo, pariĝanta en abelujo, en kiu kazo la abeloj kutime sekvas kaj kuraĝe protektas ŝin.
La termino "abelreĝino" povas esti pli ĝenerale aplikata al hegemonia reprodukta ino en kolonio de bonsociemaj abelaj specioj krom mielabeloj.
Glikogeno
Ĝi estas delikata, blanka grajneca materialo, kiu similas en kelkaj ecoj al amelo, amilopektino. Ĝi solviĝas en akvo kolide, la jodo farbigas ĝin ruĝa aŭ ruĝebruna.
Ĝia kemia formulo estas (C6H10O5)n, la molekulomaso estas plurmiliono. Ĝi konstruiĝas el alfa-D-glukozmolekuloj per alfa 1,4-tipa ligo, la ĉedisbranĉaj ligoj estas alfa1,6-tipaj. Disbranĉoj okazas je 8-12 molekuloj.
Ĝi akumuliĝas en la besta organismo en la hepato (2-8 % je malseka maso) kaj en la muskoloj ĉefe kiel grajneto. Tiuj grajnetoj grandas 15-13 nm kaj oni povas gapi ilin per elektronmikroskopo, En la hepato la grajneto grupiĝas al 10-150 nm granda grajneto.
Ĝin malkombinas la alfa 1,4-glukoz-maltohidrolazo (enzimo), sed krom maltozo ĉiam estiĝas pli granda molekulo nome „limdekstrino”, ĉar la enzimo ne kapablas malkombini ĉe la disbranĉoj. La 1,6-tipajn ligojn de amilopektino kaj amelo kapablas malkombini la bakteriodevena enzimo pullulanazo.
Ĝi tute malkombiniĝas dum la glikogenolizo kaj glikolizo.
.tr
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Tr''.
.tr estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Turkio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
NGC 4787
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Confuciusornithidae
Confuciosornis estas familio de formintaj birdoj. Ili similas arkeopterigojn sed kun malgranda vosto.
Priskribo
Ili ne havas dentojn. Ili havas du grandaj plumojn en la postaĵo.
21336 Andyblanchard
21336 Andyblanchard estas tre malgranda, tre hela konata asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada amatora astronomo Andy Blanchard, kiu fondis AstroCATS, ĉiujaran ekspozicion de teleskopoj en 2013, kaj gajnis Premion de Servo de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado en 2016.
Propila kloroacetato
Propila kloroacetato aŭ C5H9ClO2 estas propila alkohola estero de la kloroacetata acido, senkolora brulema substanco kun akra odoro, uzata kiel solvanto en kemiaj sintezoj, kiel larmiga gaso en militaplikoj, kaj en la produktado de pesticidoj. Propila kloroacetato estas stabila kemiaĵo, neakordigebla kun acidoj, bazoj, oksidigaj agentoj kaj reduktagentoj.
Ĝi kaŭzas iriton per inhalado en la mukozaj membranoj, kapdolorojn kaj naŭzojn. Kontakto kun la okuloj kaŭzas iriton kaj konjunktivito. Ingestado produktas iriton en la buŝo kaj stomako. Kiam hejtata ĝis malkomponiĝo ĝi eligas alte toksajn fumojn.
Oľšavica
Oľšavica (hungare Nagyolsva [nadjolŝva], germane Olschau aŭ Olschawitz [olŝavic]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankoraŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
Kondukpermesilo
Kondukpermesilo (ankaŭ Stirpermesilo aŭ Ŝoforpermesilo) estas dokumento, kiu permesas konduki aŭ ŝofori motoran veturilon. En preskaŭ ĉiuj landoj estas diversaj kategorioj de permesiloj, ekzemple por
Por ekhavi kondukpermesilon estas diversaj kondiĉoj en diversaj landoj; kutime necesas
En multaj landoj necesas regule renovigi sian permesilon. Ĉe tio kutime necesas nur refari la teston pri vidkapablo kaj konfirmi, ke oni ne havas malsanojn, kiuj reduktus la stirkapablon.
La plej multaj landoj agnoskas eksterlandajn permesilojn dum mallongtempa restado en la lando. Por longtempa restado kutime necesas akiri enlandan permesilon.
La aŭtoritato, kiu donis la permesilon, povas repreni ĝin, kiam montriĝas, ke la stiranto ne (plu) estas kapabla. Kelkaj landoj enkondukis poentan sistemon: Nova permesilo ricevas certan kvanton da poentoj; peko kontraŭ grava trafika regulo kostas poentojn, kaj kiam konsumiĝis ĉiuj poentoj, la permesilo ne plu validas. Certa tempo sen pekoj realtigas la poentaron. (Iuj landoj uzas malpoentojn, sed la principo estas la sama.)
Magellan (Tjumeno)
Magellan (Магеллан) estas la plurfunkcia centro en Tjumeno (Rusio). Ĝi estis malfermita la kaj konsistas el tri partoj: aĉetcentro (la unuaj 4 etaĝoj), oficejaro (supraj etaĝoj kaj flanka parto), hotelo Mercure Tyumen Centre (flanka parto).
Situo
La plurfunkcia centro situas ĉe angulo de la stratoj 50 Let Oktjabrja kaj Maksim Gorkij kaj havas kelkajn enirejojn. La oficejaro de Rosneft havas enirejon de strato Maksim Gorkij, same kiel hotelo Mercure Tyumen Centre. La enirejo de la aĉetcentro situas ĉe angulo de stratoj Maksim Gorkij kaj 50 Let Oktjabrja.
Historio
Ĝis komenco de la 2000-aj jaroj sur tiu ĉi loko troviĝis la 5-a Ferbetona Fabriko, kiu sude limis al la fabriko Strojmaŝ. Post privatigo en la 1990-aj jaroj ĝi kolapsis kaj fine estis komplete detruita por liberigi spacon por pli profitaj entreprenoj. La konstruadon iniciatis influa loka komercisto Samvel Tonapetjan, kiu jam havis aĉetcentron "Kolumb" en alia urboparto. Unue li planis nomi ĝin "Maksim", sed fine decidis bapti la duan similan konstruaĵon honore al alia fama maristo. Origine oni planis fari en unu el supraj etaĝoj sportejon kun baseno, sed tio ne okazis. Same ne estis plenumita promeso konstrui pluretaĝan parkumejon, kion postulis kontrakto kun korporacio Rosneft, aĉetinta flankan blokon de oficejoj. La konstruistoj proponis rekompence subĉielan parkumejon, aranĝitan surloke de detruita duetaĝa domo trans strato Maksim Gorkij, sed la korporacio malakceptis tion kaj gajnis sekvintajn procesojn.
Aĉetcentro
La aĉetcentro havas okupas la unuajn 4 etaĝojn kun areo kaj proksimume 80 vendejoj.
En la dua etaĝo troviĝas butikoj de vestoj kaj akcesoraĵoj, inter kiuj menciindas Zolla kaj Reserved.
En la tria etaĝo troviĝas butikoj de vestoj, sporta superbazaro, vendejo de elektronikaĵoj kaj hejmaj teknikaĵoj, komputila vendejo kaj vendejoj de hejmaĵoj.
15949 Rhaeticus
15949 Rhaeticus estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstraj amatoraj astronomoj Erich Meyer kaj Erwin Obermair elde ties privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Georg Joachim von Lauchen (1514–1574), konata sub la nomo Rhaeticus (tie estas : "de Raetia"). Li estis humanisto, fizikisto, matematikisto kaj astronomo ĉe la universitatoj de Vieno, de Leipzig kaj de Wittenberg. Li resumis kaj popularigis la laboron de sia majstro Koperniko, iniciatinte la unuan preson de De revolutionibus orbium coelestium.
Magellan (Tjumeno)
Aĉetcentro
La aĉetcentro havas formon de turo, en kies centro troviĝas rulŝtuparo. En ĉiu etaĝo rulŝtuparo estas direktita malsame, do por atingi sekvan etaĝon necesas ĉirkaŭiri duonon de la antaŭa etaĝo, kio estigas kritikojn de multaj vizitantoj. Oni povas uzi ankaŭ du liftojn, kiuj situas en kontraŭaj flankoj de la centro, dekstre kaj maldekstre de la enirejo.
Apud la rulŝtuparoj staras benkoj forme de vertikalaj kringoj kun molaj sidiloj interne. Funkcias senpaga Wi-Fi.
Hotelo
La 4-stela hotelo Mercure Tyumen Center havas enirejon de sur strato Maksim Gorkij. Ĝi havas 192 ĉambrojn de 8 kategorioj.
En la unua etaĝo troviĝas baro Logovo (Bestokuŝejo), vizitebla ankaŭ de eksteruloj. En la kvina etaĝo situas restoracio La Taiga (Tajgo), kie manĝas gastoj. Tagmeze ankaŭ eksteruloj povas manĝi tie laŭ Smörgåsbord-sistemo, do preni iom ajn da manĝaĵoj kaj trinkaĵoj kontraŭ modesta prezo (ĉirkaŭ $10). Ĉe La Taiga funkcias aparta vestejo kaj kaso.
En la kvina etaĝo hveblas ĝis ses lueblaj kunvenejoj, el kiuj la plej granda havas areon. Per moveblaj septoj oni povas dividi aŭ unuigi kelkajn kunvenejojn. Tie ofte okazas prezentaĵoj kaj kunvenoj.
La tuta personaro parolas la anglan, iuj ankaŭ la francan kaj la germanan.
Parkumejoj
Subĉiela parkumejo etendiĝas laŭlonge de la konstruaĵo kaj estas plenigata jam frumatene. La parkumejo trans strato Maksim Gorkij estas blokita de bariero kaj servas nur por kunlaborantoj kaj oficejo-luantoj de Magellan. Plejparto de vizitantoj uzas la subteran parkumejon, kiu malfermiĝas je la 10a matene. Ĝia enveturejo troviĝas en strato 50 Let Oktjabra kaj elveturejo en strato Maksim Gorkij. Ĝi estas ĥaosa, kun multaj kolonoj kaj parkum-lokoj desegnitaj sen konsideri tiujn obstaklojn. Kutime ene troviĝas unu aŭ du parkumistoj, kiuj baras parton de la parkum-lokoj por specialaj bezonoj, kaj ordonas kie parkumi. Oni povas supreniri rekte al la aĉetcentro laŭ ŝtuparo. Ekzistas ankaŭ lifto, kondukanta al hotelo Mercure Tyumen Centre, sed kutime ĝi estas barita kaj malŝaltita, uzata nur laŭ ordono de la hotelaj administrantoj.
Publika transporto
La plej proksima haltejo situas trans strato 50 Let Oktjabrja kaj nomiĝas Business-center Pjotr Stolipin. Alia haltejo troviĝas trans strato Maksim Gorkij kaj nomiĝas Sportkompleks Strojmaŝ. Se transiri straton Maksim Gorkij kaj marŝi 120 metrojn laŭ strato 50 Let Oktjabrja, oni atingas haltejon Ulica Maksima Gorkogo (Strato Maksim Gorkij).
István Bölöni Kiss
István Bölöni Kiss [iŝtvAn boloni kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bölöni Kiss István (pli mallonge B. Kiss István) estis hungara pupteatristo, pantomimisto. Lia edzino estis Gertrúd Havas.
István Bölöni Kiss naskiĝis la  en Kaba, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Bölöni Kiss studis ekonomion, dum li estis amatora pupteatristo. Li akiris aktoran diplomon en lernejo de aktoroj (1950), poste li aliĝis al Pupteatro (Budapeŝto). Interrompe inter 1954-1956 li laboris en pupteatro de Győr. Li estis ankaŭ migra pupteatristo eĉ eksterlande, kie lia edzino (same pupteatristo) akompanis lin. Pli malofte li havis mantomimajn kaj dancajn rolojn. Li instruis ankaŭ en la pupteatrejo,li estis ankaŭ reĝisoro kaj havis taskojn en la Hungara Televizio. Li ricevis premiojn en 1965 kaj 1974. La geedza paro mortis hejme pro akcidento.
Centra Laborrondo Esperanto (GDR)
La 31-an de marto 1965 fondiĝis Centra Laborrondo de Esperanto-Amikoj en Germana Kulturligo (CLE), el kiu - post kelkaj pluaj nomŝanĝoj - en la jaro 1981 fariĝis la „Esperanto-Asocio en Kulturligo de GDR“, internacie konatiĝinta kiel Esperanto-Asocio de GDR (GDREA).
Zuzgen
Pri la komunumo
Zuzgen estas komunumo en la distrikto Rheinfelden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 848 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Zuzgen situas inter montetoj de la Tavola Ĵuraso en la meza Möhlin-Valo, kiun trafluas la rivereto Möhlinbach.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordokcidento al Zeiningen, en nordo al Mumpf, en nordoriento al Obermumpf, en sudoriento al Hellikon, kaj en sudokcidento al Buus (Kantono Bazelo Kampara).
Trafiko
La komunumo Zuzgen estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio den Möhlin al Wegenstetten.
La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 troviĝas porksimume 6 kilometroj nordokcidente en Rheinfelden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Zuzgen datiĝas el la jaro 1288 kiel Zuzchon.
En mezepoko la plej gravaj bienposedantoj en Zuzgen estis la Monaĥejo Säkingen kaj la Habsburgoj estis la regantoj kaj posedantoj de la alta jurisdikcio pri la vilaĝo. Post la Milito de Waldshut en la jaro 1468 la Habsburgoj pandigis la tutan Frick-Valon al Burgonjo, sed post la burgonja malvenko dum la Burgonjaj Militoj kontraŭ la Svisa Ĵurkomunumo, la regiono revenis sub la kontrolon de la Habsburgoj, kiuj pluregis tie ĝis la jaro 1797, kiam la francoj okupis la regionon. Ek de tiam la Frick-Valo formis francan protektoraĵon, kiu en la jaro 1802 estis integrita kiel Kantono Frick-Valo al la Helveta Respubliko kaj en la jaro 1803 fariĝis parto de Kantono Argovio, kaj Zunzgen estiĝis komunumo de la argovia distrikto Rheinfelden.
È primavera
È primavera ("Jen printempo") estas itala drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Renato Castellani. È primavera estis originale filmita en la itala lingvo. Ĝi temas pri siciliano, kiu decidas edziĝi kun du virinoj sed poste bedaŭras tion.
La filmo entute daŭras 92 minuto jn.
Amilopektino
Amilopektino estas la unu grava komponento de amelo. Ĝi estas kemia analoga al amilozo, glikogeno, sed la proprecoj estas diversaj.
La amilopektino konsistas el pli ol mil D-glukozoj kombiniĝintaj per alfa 1,4 ligo. La amilopektina ĉeno disbranĉiĝas, formas arbustosimilan strukturon. Ĉ. 25 alfa D-glukozmolekuloj formas per alfa-1,4-ligo mallongan ĉenon, kaj tiuj ĉenoj interligiĝas per alfa 1,6-tipa ligo.
La konstruo de amilopektino analogas al tiu de glikogeno. (alfa-1,4-ligo inter D-glukozoj, ĉe disbranĉoj interligas alfa 1,6-tipa ligo)
Midoboj
La midoboj estas etno en la Meidob-montetaro en Sudano. La midoba lingvo apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La midoboj probable estas pli ol 50.000 homoj.
Dentproteziko
En dentokuracado la nocio dentproteziko ampleksas ĉion, kio rilatas al anstataŭigaĵoj de la naturaj dentoj, ekde kronoj, pontoj, partaj protezoj ĝis tutaj protezoj.
Krono
Sur ŝlifita natura dento aŭ enplantaĵo, oni almezuras artefaritan dentkronon, por anstataŭigi la naturan. Ĉi tiu artefarita dentkrono povas esti farita el metalo (oro,...) kaj/aŭ porcelano. En kombino kun pontaĵo ili formas ponton.
Ponto
Pontoj faras ligon inter du pilieroj. La ponto enhavas diversajn pontaĵojn aŭ kronojn, kiuj estas pendigitaj inter du aŭ pli da pilieroj. Ĉi tiuj pilieroj povas esti naturaj dentoj aŭ enplantaĵoj.
Parta protezo
Platprotezoj, framoprotezoj kaj tegmentoprotezoj estas partaj protezoj, kiuj estas almezuritaj ĉe pacientoj kun ankoraŭ parte naturaj dentoj por anstataŭigi perditajn dentojn. La protezo apogas parte sur la molaj partoj en la buŝo kaj parte sur la naturaj dentoj aŭ enplantaĵoj.
Tuta aŭ kompleta protezo
La protezo apogas tute sur la mukozo, kaj estas metita ĉe tute sendenta paciento por restarigi la maĉofunkcion.
Severina Vučković
Severina Vučković (Split, 21-an de aprilo 1972) estas kroata kantistino.
Eŭrofestivalo
En 2006 Severina registris sin por Dora, la kroata antaŭselekto por la Eŭrovido-kantokonkurso. Ŝi gajnis kaj pro tio rajtis reprezenti sian landon por la Eŭrovido-kantokonkurso 2006, en la greka ĉefurbo Ateno. Severina aŭdigis la kanton Moja štikla (Mia alta kalkanumo) kaj atingis la 13-an lokon per 56 poentoj.
Seksum-skandalo
En 2004 ŝi engaĝiĝis en skandalo kiam en la interreto videblis videon en kiu ŝi seksumis kun edziĝinta viro. Ŝi klopodis ekprocesi la retejon sed la afero estis flankenmetita de la juĝejo en Zagrebo. La filmeto montras suksumadon de proksimume kvaronhoro dum kiu la duopo trinkas ĉampanon kaj mansvingas al la kamerao dum la seksumado.
Amilozo
Amilozo estas la unu grava komponento de amelo. Ĝi estas kemie analoga al amilopektino, glikogeno, sed la proprecoj estas diversaj.
Amilozo konsistas el plurcent (300-1000) D-glukozoj kombiniĝintaj per alfa-1,4-ligo. La amiloza ĉeno ne disbranĉiĝas. Ĝi formas helican strukturon, stabiligitan per hidrogenaj ligoj.
Detalo
Detalo (de la franca verbo détailler = disdividi) laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "malgranda parto, konsiderata kontraste al la tuto", foje ankaŭ "malgrava parto, konsiderata kontraste al la ĉefa". Ofte la detalo bildiĝas grandigite aŭ kvazaŭ grandigite. La vorto asociiĝas kun ekzakteco kaj precizeco.
Laŭ Francisko Azorín Detalo estas ''Malgranda parto de tuto. Desegno de konstruparto. Kaj li indikas etimologion el la latina de + taliare'' (de tajli, de tranĉi). Li aldonas teknikajn terminojn kiel detali, bildi detalon; detaleto, detaligi, detalisto.
La detalo povas esti malgranda elemento de bilda artaĵo, ekzemple por pli precize montri la stilon de la artisto, aŭ por montri falsaĵon. Povas ankaŭ temi pri pli aŭ malpli malgranda parto de teksto, literatura aŭ ne, ekzemple de leĝo aŭ traktato.
Ofte eblas pli bone kompreni la esencon kaj intencon de teksto aŭ diskuto, de bildo aŭ alia rigardata objekto, se oni pli ekzakte ekzamenas iujn detalojn.
La dispartigo de afero al detaloj precipe servas al analizo. Kontraŭe, la kunigo de multaj detaloj al tuto precipe servas al sintezo.
Lingva rimarko
Lingva rimarko en la Reta Vortaro atentigas ke "Esperanto havas du manierojn verbigi la substantivon detalo: aŭ per simpla konverto: „detalo“ - „detali“ kiel „salo“ - „sali“; aŭ pli riĉe, per sufiksa derivado, „detalo“ - „detali“ - „detaligi“ kiel „simbolo“ - „simboli“ - „simboligi“. Ambaŭ estas kutimaj en Esperanto, kvankam ĉe la konverto eblas hezito: ĉu „detali“ estas statverbo (kiel „simboli“, „ondi“) aŭ agverbo. La PIV-oj konas nur la konvertitan agverbon „detali“, kvankam la sufiksa agverbo „detaligi“ estas pli ofta, kaj malgraŭ ke la statverba konvertaĵo ankaŭ ekzistas (kvankam ĉi tiu estas iom malofta)".
Saint-Sulpice - Izon (stacidomo)
Saint-Sulpice - Izon estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Saint-Sulpice-et-Cameyrac, apud , en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Kei Uemura
Kei Uemura (植村 慶, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Júbilo Iwata kaj Fukushima United FC.
118554 Reedtimmer
118554 Reedtimmer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan meteologon Reed Timmer, avidan ĉasiston de ŝtormoj. Reed amas la popularigon kaj la edukon, li prenis intensajn videojn de plej danĝeraj veteraj eventoj de la planedo kaj rikoltis gravajn datumojn.
Semošice
Semošice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horšovský Týn en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 4 km oriente de Horšovský Týn. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Staňkov–Poběžovice kaj ŝoseo I/26. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 68 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Semošice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,65 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287.
Ferenc Gábor
Ferenc GÁBOR [ga:bor] estas rumania hungara poeto, memuaristo. Li naskiĝis en Salonta la 13-an de majo 1923 kaj li mortis en Salonta en septembro 2006.
Rohozná
Nomon Rohozná portas pluraj sidejoj:
Ferenc Gábor
Biografio
Ferenc Gábor finis nur ses klasojn. Li debutis en gazeto Fáklya de Oradea (1956), poste li publikigis en Falvak Dolgozó Népe, Munkásélet, Igaz Szó, Utunk. Liaj memoraĵoj pri militkaptiteco aperis sub titolo Fehér csillagok alatt en Korunk (1968/9)
Gustav-Adolf Mossa
Gustav-Adolf Mossa (naskiĝis la 28-an de januaro 1883 en Nico, mortis la 25-an de majo 1971 samloke) estis franca pentristo de la simbolismo-movado. Li estis la filo de la pentristo Alexis Mossa, kiu dezajnis multajn afiŝojn por la Karnavalo de Nico kaj ege influis la filan karieron.
Gustav-Adolf Mossa estis malfruanta simbolisto kaj ĉerpis el Gustave Moreau, Lucien Lévy-Dhurmer, Edgar Maxence aŭ Émile-René Ménard. Inspiregis lin ankaŭ literaturaj verkoj, ekzemple de Mallarmé, Baudelaire, Huysmans; kroman rolon inspiran ludis majstroj de Quattrocento, la Antaŭ-Rafaelida Frataro kaj la artistoj de Secesio. La plej gravajn verkojn li faris antaŭ 1918, kaj la plejparto de liaj simbolismaj artaĵoj malkovritis nur post lia morto.
Vivo
Gustav-Adolf Mossa estis la filo de la italino Marguerite Alfier kaj de la franca pentristo Alexis Mossa. Tre frue li interesiĝis pri pentrado. Bildo de lia patro prezentis lin kiel pentrantan 9-jaraĝulon. Lia patro, kiu ekde 1873 laboris por la Karnavalo de Nico, iĝis la instruisto kaj trejnisto. Ĝis 1900 Gustav-Adolf studis ĉe la Altlernejo pri dekoraj artoj en Nico kie li ekinteresiĝis pri Secesiaĵoj. Paralele li ricevis instruon de la patro koncerne la teknikon de pejzaĝpentrado (akvareloj) ĉirkaŭ Nico kaj en la postregiono de urbo.
Ekde 1900, post la vizito de la Universala Ekspozicio de Parizo, li konvertiĝis al la simbolismo. Li forlasis la akademion kaj dediĉis sin krome al la verkado de teatraĵoj kaj poemoj.
En la jaro 1901-a Mossa faris sian unuan simbolisman verkon: Salomé ou prologue du Christianisme. Samtempe li akompanis la patron plurfoje en Italion por viziti la urbojn Ĝenovo, Pizo, Sieno kaj ĉefe Venecion. Li imitis la patron pentrante la unuajn bildojn por la Karnavalo de Nico. Je la fino de 1902 li revenis Nicon, kie li partoprenis konkurson en la kadro karnavala. En 1903 li denove vojaĝis kun la patro suden, al Mantovo, Padovo kaj Venecio.
La tempo iter 1904 kaj 1911 estis ŝajne la plej fruktodona: alternis pentraĵoj simbolismaj kun scenoj karnavalaj, akvareloj de pejzaĝoj, poemoj, teatraĵoj.
Li edziĝis en 1908 al Charlotte-Andrée Naudin. En 1911 li havis plenan sukceson okaze de ekspozicio en la pariza galerio Georges Petit. Poste li malkovris la malnovajn nederlandajn pentristojn por si kaj ĉesis esti simbolisto. En la kuro de la jaro 1913 li organizis plurajn elmontradojn en Nico kaj Parizo inspiritajn de la muziko de Robert Schumann. Dum la Unua mondmilito li estis entrupigita jam en 1914 kaj grave vunditis. Sekve tiun travivaĵojn estiĝis en 1916 la verko Les tristes heures de la guerre.
La geedzeco fiaskis en 1918, la sekvantan jaron mortis la patrino. Mossa kontinuigis la artistan agadon, malpli intense pentrante (ĉefe pejzaĝojn kaj ilustraĵojn) kaj verkante. En la 1925-a jaro okazis nupto kun Lucrèce Roŭ, ŝi mortis en 1955.
Post la morto de la patro (1926) Mossa transprenis lian oficon kiel konservatoro ĉe la Muzeo de la belartoj en Nico. Post la morto de la dua edzino li edzinigis Marie-Marcelle Butteli, kiun li kromnomis "Violette".
Nur postmorte lia verkaro simbolisma remalkovritis. Li estis kaŝinta ĝin eĉ antaŭ konatuloj. La publiko konis lin ĉefe kiel artiston laborantan por la Karnavalo de Nico...
Kreiva agado
Mossa estis tre multflanka artisto. Li postlasis - krom bildoj - grandan nombron da tekstoj, operaj libretoj kaj aliaj lirikaĵoj. Nepras ĉiam taksi liajn verkojn en konekto kun muziko kaj literaturo. Idea fontego estis la gravaj francaj verkistoj, kies verkojn li kutimis avide engluti, antaŭ ĉio ilin de Baudelaire.
La verkoj de Mossa estas ofte drame komponitaj, la desegnoj skrupule faritaj kaj ne malofte karikaturaj. Ili analizis situaciojn de la vivo kaj enhavas psikologian klarecon. La verkoj ofte aludas al mitoj kaj rakontoj, kiujn li submetas al la psikoanalizo. Temas ankaŭ pri konflikoj de la vivo- kaj de la mortoinstinktoj - ekzemple ĉe "Salomé" aŭ ĉe "Samson et Dalila".
Fonto
La teksto estas traduko de la artikolo en la franclingva Vikipedio.
Eksteraj ligiloj
Verkoj de Mossa kaj informoj pri estinta ekspozicio.
Schwasdorf
Schwasdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Mecklenburgische Schweiz ("meklenburga Svislando", pro iom monteta kaj ne tute ebena pejzaĝo). Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Poggelow, Remlin kaj Stierow.
Dénes Kuti
KUTI Dénes estas rumanuja hungara pentristo. Li estis naskita en Târgu Mureș la 30-an de majo 1952. Li estas la patro de pentristo Botond Kuti.
Biografio
Dénes Kuti studis inter 1972–1976 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Li vivas de 1976 en Sovata. Li verkaro enhavas pli 3000 kreaĵojn.
Šebestián Hněvkovský
Šebestián HNĚVKOVSKÝ (naskiĝis la 19-an de marto 1770 en Žebrák - mortis la 7-an de junio 1847 en Prago) estis ĉeĥa poeto en la epoko de la revekiĝanta ĉeĥa literaturo.
Li studis filozofion kaj juron, laboris kiel magistratano en Plánice kaj Žebrák, kiel urbestro en Polička.
Hněvkovský verkis epigramojn, amlirikon kaj lirikojn satiran kaj didaktan, teoriajn studojn pri poetiko.
Rodenbach (apud Hanau)
Rodenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 4788
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
10181 Davidacomba
10181 Davidacomba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Davida H. Comba, edzino de la malkovrinto kaj psikiatriistino de profesio.
.tt
.tt estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Trinidado kaj Tobago.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Nālandā
Nālandā estas antikva granda bikŝuejo kiu funkciis kiel budhisma universitato en la raĝlando Magado (hodiaŭ, la ŝtato Biharo, Barato). Ĝi funciis kiel instituto de lernado de ĉ. la 5-a jarcento ĝis ĉ. la 13-a jarcento. Ĝi troviĝas 95 km sudoriente de Patna, proksime de Bihar Sharif, kaj ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko.
Ĝi estis unu el la unuaj universtatoj en antikva Barato, kune kun Vikramaśīla kaj Takṣaśilā.
Nālandā prosperis sub la patronado de la imperio Gupta en la 5-a kaj 6-a jarcentoj kaj poste sub la imperiestro Harṣavardhana de Kannauj. La librala kultura tradicio heredita de la epoko de Gupta rezultis en la prospero de la bikŝuejego ĝis la 9-a jarcento, kiam ĝi komencis dekadenci kaj la branĉo de budhismo Vajrayāna komencis prosperi en orienta Barato dum la imperio Pāla.
Dum la apogeo de la universitata bikŝuejego, ĝi logis erudiciulojn kaj studentojn el proksime kaj malproksime. Kelkaj vojaĝis el Tibeto, Ĉinio, Koreio kaj centra Azio.