cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atomo
Priskribo
La materio estas elfarita el atomoj, kaj dum tre longa tempo estis kreita, ke atomoj estis vere maldisigeblaj, sed hodiaŭ oni scias, ke fakte ili estas elfaritaj de tri diversaj eroj: pozitivero, negativeroj kaj neŭtraleroj. Iuj homoj konas ilin per la grekaj nomoj "protono", "elektronoj" kaj "neŭtronoj". Pozitiveroj kaj negativeroj estas nomitaj ĉi-tiel ĉar ili estas la plej malgrandaj stabilaj eroj havantaj tiujn elektrajn ŝargojn kaj neŭtraleroj estas la plej malgrandaj stabilaj eroj sen elektra ŝargo. Pozitiveroj kaj neŭtraleroj formas la centron de la atomo kaj havas plejparton de la maso dum negativeroj ŝvebas ĉirkaŭe la centro.
33263 Willhutch
Nomo
Ĝia nomo honoras William Hutchinson, mentoron de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2016, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li instruas ĉe la Louise A. Benton Middle School de Manassas, Virginio.
Atomo
Priskribo
Atomoj estas kutime elektre neutralaj kaj pro tio havas saman kvanton de pozitiveroj kaj negtiveroj.
Atomoj povas havi malsamajn nombrojn de pozitiverojn kaj ĉi tiu nombro determinis la posedaĵon de la atomo. Do atomoj kun la samaj nombro de pozitiveroj estas la sama elemento. Atomoj de la sama elemento povas havi malsaman nombron de neŭtraleroj. Atomoj kun malpli pozitiveroj havas ĉirkaŭ la saman kvanton de neŭtraleroj kaj pozitiveroj, sed laŭ atomoj havas pli kaj pli pozitiverojn ili havas eĉ pli neŭtralerojn.
La elementoj kuniĝas por formi molekulojn. Ekzemplo de ordinara molekulo estas tiu de akvo (H2O), kiu formiĝas el du atomoj de hidrogeno kaj unu de oksigeno.
Atomoj estas tiel malgrandaj, ke ili neniel videblas, eĉ ne per elektrona mikroskopo. Ekzemple, la grando de atomo de hidrogeno estas nur 0,1 nanometro, aŭ 1/100.000.000.000 m (aŭ 10−10m). Unu gramo de aluminio proksimume havas 20.000.000.000.000.000.000.000 atomojn (2x1022).
Historio de malkovroj
La greka filozofo Demokrito unue tezis, ĉirkaŭ la jaro 400 a.K., ke devas ekzisti nedivideblaj eroj de materio, aŭ elementoj. Li nomis ĉi tiujn malgrandegajn erojn de materio "atomos", vorto kiu en la greka signifis "netranĉebla". Tamen, hodiaŭ oni scias, ke la atomo vere estas dividebla.
La atommodelo de Thomson estas unu el la pluraj sciencaj modeloj de la atomo. Ĝi estis unue proponita de Joseph John Thomson en 1904 rapide post la malkovro de la negativeroj, sed antaŭ la malkovro de la atomkerno. La modelo provis kombini la tiame konatajn ecojn de atomoj: 1) elektronoj estas negative ŝargitaj partikloj kaj 2) atomoj estas neŭtre ŝargitaj.
La planeda modelo diris, ke la atomo pli malpli similas la sunsistemon; la kerno similas la sunon, kaj la negativeroj similas la ĉirkaŭantajn planedojn. Hodiaŭ oni scias, ke la negativeroj ŝvebas ĉirkaŭe la centro ne kiel planedoj, sed laŭ malsimplaj orbitoj determinitaj per la Ekvacio de Ŝrodinger.
Modelo de Thomson
La atommodelo de Thomson estas unu el la pluraj sciencaj modeloj de la atomo. Ĝi estis unue proponita de Joseph John Thomson en 1904 rapide post la malkovro de la elektrono, sed antaŭ la malkovro de la atomkerno. La modelo provis kombini la tiame konatajn ecojn de atomoj: 1) elektronoj estas negative ŝargitaj partikloj kaj 2) atomoj estas neŭtre ŝargitaj. Tiele la elektronoj estas supozataj dronigitaj en pozitiva "supo" kiel prunoj (angle plum) en pudingo (angle pudding), sekvas la imaga nomo de tia "plum pudding modelo".
Modelo de Nagaoka
Nagaoka malakceptis la modelon de Thomson, ĉar la ŝarĝoj ne estas penetreblaj de siaj kontraŭoj. Pro sia malkonsento kun la tiama modelo, li proponis alternativan modelon en kiu centro de pozitiva ŝarĝo estis ĉirkaŭata de nombraj elektronoj kiuj turnis, farante similan bildon al tiu de la planedo Saturno kun ĝiaj ringoj, surbaze de la teorioj kiuj klarigis la stabilecon kaj la gravitajn rilatojn inter la planedo kaj ĝiaj ringoj. La tezo estis jena: la ringoj estas stabilaj ĉar la planedo kiun ili estas ĉirkaŭanta estas tre amasa.
Modelo de Dirac
La Diraka ekvacio aspektas tiel:
kie m estas kvietmaso de la elektrono, c estas lumrapideco, p estas la momanta operatoro, \hbar estas la reduktita konstanto de Planck, x kaj t estas, respektive, la spaca kaj tempa koordinatoj, kaj ψ(x, t) estas kvar-komponanta ondfunkcio.
La α-oj estas linearaj operatoroj kiuj agas en la ondfunkcio. Ilia plej fundamenta eco estas ke ili estu kontraŭkomutaj. En aliaj vortoj, kie i\ne j, kaj i kaj j estas inter nulo kaj tri. La plej simpla maniero por ricevi tiajn ecojn estas per 4×4 matricoj. Ne ekzistas aro de matricoj kun pli malgranda dimensio kiu verigus la postulon de kontraŭkomuteco. Tiuj kvar-dimensiaj matricoj nomiĝas α-matricoj de Dirako:
Oportuna (sed ne unika) elekto de \alpha-matricoj estas
La Diraka ekvacio priskribas la probablecajn amplitudojn por sola elektrono. Ĝi estas sola-partikla teorio, en aliaj vortoj, ĝi ne aplikas la kreadon kaj detruadon de la partikloj. Ĝi donas bonan antaŭdiron por la magneta momanto de elektrono kaj klarigas fajnan strukturon observeblan en atomaj. Ĝi ankaŭ eksplikas la spinon de la elektrono. Du de la kvar solvoj de la ekvacio konformas al du spinaj ŝtatoj de elektrono. La aliaj du solvoj sugestas, ke ekzistas malfinia aro de kvantumaj statoj, en kiuj la elektrono havas negativan energion. Ĉi tiu stranga rezulto gvidis Dirakon al konkludo, tra rimarkinda hipotezo sciata kiel "trua teorio", ke ekzistas pozitive ŝargitaj "elektronoj". Ĉi tiu antaŭdiro estis pruvita per malkovro de pozitronoj en 1932.
Zoltán Kőrössy
Zoltán Kőrössy [koroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plena nomo Kőrössy Bálint Zoltán estis hungara aktoro, teatrestro, komikisto.
Zoltán Kőrössy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Zoltán Kőrössy akiris diplomon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi en 1920. En la sekva jaro li aliĝis al Nacia Teatro (Pécs). Post 2 jaroj li apartenis al teatra trupo en Győr, poste al trupoj de aliaj urboj. Inter 1929 kaj 1931 li estis dancisto-komikisto de Teatro Városi, poste li ludis denove province, kelkfoje li estis ankaŭ reĝisoro. En la jaro 1939 li ricevis stipendion. Inter 1942-1944 li estis teatrestro de Teatro de Kassa, poste li havis propran trupon en Győr, fine li retiris al la komikaj roloj en Budapeŝto.
Li edziĝis en 1936, pro vidviĝo li denove edziĝis en 1946, ili mortis kune pro aŭtoakcidento.
Listo de kantonoj de Rod-Insulo
La usona ŝtato Rod-Insulo entenas 5 kantonojn.
245 Vera
245 Vera estas granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la brita astronomo Norman Robert Pogson elde la observatorio de Madraso (nun, en Ĉenajo, Barato) la.
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Vera" pro neprecizita kialo.
Getulina
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la mikroregiono Lins. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
21409 Forbes
21409 Forbes estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Andrew Forbes, finalisto en 2005 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando, Usono).
Gyula Ferencz
FERENCZ Gyula (ferenc) estis hungara reformita pastro, universitata profesoro naskiĝinta en Aranyosmeggyes la 5-an de februaro 1861 kaj mortinta en Debreceno la 24-an de majo 1931.
Kariero
Gyula Ferenczy studis teologion en Debreceno, Vieno, Lepsiko kaj Berlino. De 1887 li estis pastro en Szamoskrassó, de 1896 instruisto pri historio en fakultato de filologio de la Debreceni Kollégium. En 1900 li doktoriĝis, de 1896 ĝis 1914 li estis direktoro de la Kollégiumi Nagykönyvtár (Granda Biblioteko de Kolegio). De 1914 li estis profesoro pri teologio de la Universitato de Debrecen, de 1921 oni pensiumis lin pro lia maldekstra sinteno. De 1897 ĝis 1915 li estis redaktoro de la revuo Debreceni Protestáns Lap.
József Ferencz
FERENCZ József (ferenc) estis hungara unitarisma episkopo, eklezia verkisto naskita en Alparét la 10-an de aŭgusto 1835 kaj mortinta en Kluĵo la 19-an de februaro 1928.
Dorothea Christiane Erxleben
Dorothea Christiane ERXLEBEN, origine: Dorothea Christiane LEPORIN (naskiĝis la 13-an de novembro 1715, mortis la 13-an de junio 1762) estis la unua germana virino, kiu doktoriĝis pri medicino.
Naskiĝinte en Quedlinburg, la filino de kuracisto jam frue interesiĝis pri medicino. La patro subtenis la inklinojn de sia filino, instruis ŝin, kunportis ŝin al siaj pacientoj kaj fine ankaŭ permesis al ŝi, labori en la praktikejo.
Virinoj tiutempe ne rajtis studi en universitatoj. En la jaro 1740 ŝi pro tio petis la prusan reĝon Frederiko la 2-a pri la permeso, kiel unua virino studi medicinon en la universitato de Halle (Saale). Li reagis pozitive, tamen ŝi nur jarojn poste realigis sian revon pri universitata kariero.
En 1742 ŝi edziniĝis al la vidviĝinta diakono Johann Christian ERXLEBEN. Samjare aperis ŝia verko Gründliche Untersuchung der Ursachen, die das weibliche Geschlecht vom Studiren abhalten, kiu atakis antaŭjuĝojn, laŭ kiuj virinoj ne taŭgus por intelektaj okupoj. Dum la sekvontaj jaroj ŝi edukis la kvin idojn de sia edzo, krome ŝi mem naskis kvar infanojn.
La medicinajn okupojn ŝi daŭrigis, sed la lokaj kuracistoj akuzis ŝin pro ĉarlatanado. Por esti agnoskata, ŝi devis havi doktoran ekzamenon. En 1754, post la naskiĝo de sia kvara ido, la 39-jarulino vojaĝis al Halle kaj doktoriĝis kun granda sukceso.
La 20-an de aprilo 1899 germanaj virinoj unuafoje oficiale rajtis trapasi ŝtatajn ekzamenojn pri medicino, dentomedicino kaj farmacio. En la universitatoj de Prusio nur ekde la vintra semestro 1908/09 virinoj rajtis studi medicinon.
Martinet
Martinet [martine] estas vilaĝo de Francio, kiu etendiĝas sur 18,11 km2 en heĝa kamparo de la departemento Vendée (Vendeo), regiono Pays de Loire (Luarlandoj). Ĝi situas je altitudo maksimuma de 63 m kaj minimuma de 12 m super la marnivelo, je dekduo da kilometroj rektlinie de la atlantika marbordo, mezvoje inter La Roche-sur-Yon kaj Les Sables d'Olonne. Koordinatoj:. La plej proksima granda urbo estas, norde, Nantes (280 600 loĝantoj, 577 000 kun la ĉirkaŭurbo), je distanco de 92 km (ĉ. unuhora veturado, parte per aŭtovojo sur 64 km). La 45-km-longa rivero Jaunay http://fr.wikipedia.org/wiki/Jaunay, kiu alfluas la riveron Vie [vi], randiras ĝian nordan limon.
En la franca, sen majuskla komenclitero, la nomo Martinet estas ankaŭ tiu de birdo, apodo, iom simila al hirundo, de vipo, kaj malnova nomo de martelmaŝino. Supozeble de la unua kaj lasta fontas la etimologio de ĝia nomo. Ĝia blazono konsistas, supre, el tri blankaj lilifloroj sur blua fono kaj, sube, tri nigraj apodoj sur flava fono.
Arkitekturo
Preĝejo de la 19a Jarcento. Kruco kun surskribo "Hosana". Ruinoj de la kastelo de la Revelière kaj de Montmarin. Loĝejo de Malvergne.
Loĝantaro
La loĝantaro kreskis je 10% inter 1990 kaj 1999 por atingi 604 loĝantojn kaj 783 en 2007. En la franca, la loĝantoj nomiĝas Martinéziens, la loĝantinoj Martinéziennes.
Ekonomia kaj socia vivo
La ekonomio kaj socia vivo de Martinet ĉiam estis kaj restas ligitaj ĉefe al agrikulturo. Por pli racia uzo de la materialo, de la monrimedoj kaj homaj fortoj, la terkulturistoj organiziĝis en Agrikultura Grupiĝo de Komuna Ekspluatado (GAEC). La ĉefaj vivrimedoj estas bredado (bovoj kaj bovinoj por viando kaj lakto, porkoj, kokidoj kaj anasoj), terkulturado, fruktoj (pomoj kaj piroj). Dum la lastaj jaroj, la urbestraro strebis disvolvi turismajn eblecojn de la komunumo.
Libertempa zono de Les Ouches du Jaunay
Temas pri vasta areo kun 15 ĉaledoj lueblaj dum la tuta jaro, ankaŭ, periode, por profesicele restadantaj personoj, kun eblecoj por tendumado, por ruldomoj kaj loĝveturiloj, por fiŝkaptado en lageto, por promenadoj kaj piedirado sur 20 km da padoj tra la kamparo kaj arbaroj. Ekzistas ankaŭ gastigebleco en farmdomoj. Biblioteko estas je la dispono de loĝantoj kaj de la uzantoj de turismaj instalaĵoj.
Asocia vivo
La asocia vivo estas vigla kaj diversa. Kluboj kaj asocioj ekzistas por sportoj, libertempaj aktivaĵoj, ĉasado, fiŝkaptado, kantado, familia vivo, gepatroj de lernantoj, junularo, mastrumado de libertempejo "Les Ouches du Jaunay", ktp. Martinet ĝemeliĝis en majo 2002 kun Charvonnex, samampleksa vilaĝo de orienta Francio, en la departemento Alta Savojo. Ĝi havas partnerajn rilatojn kun Fàràgù (Rumanio).
Ligiloj
(en la franca)
Kampadejo :. Poŝta adreso : Village les Ouches du Jaunay, 5 allée des Ouches, 85150 Martinet chaletsloisirs.martinet@wanadoo.fr Promenadoj :  Satelita foto : Mapo :
Greg Egan
Greg EGAN (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1961 en Perto) estas aŭstralia verkisto Li estas verkisto de sciencfikcio havante bonegajn sciencajn konojn.
Vivo
Li estas diplomita pri matematiko en la Universitato de Okcidenta Aŭstralio; sed rapide deziras fariĝi reĝisoro. Por financi sian unuan filmon, li forlasas siajn studojn por labori kiel lakta liveranto. Sed estos malsukceso: li forlasas la kinarton kaj komencas verki kelkajn romanojn. Lia unua romano An Unusual Angle aperas en 1983.
Samtempe, li trovas postenon de programisto en instituto pri medicina esploro en Sidnejo en kiu li laboras inter 1983 kaj 1987. Tie, li akiras nociojn pri biologio kaj neŭrologio.
Post 1987, li alternas verkadon kaj laboron kiel programisto. En 2002, li portempe forlasas la verkadon por sin dediĉi al la helpo al rifuĝintoj en Australio. Li rekomencas verki en 2008.
Li estas vegetarano.
Verko
Li komencis verki rakontojn de hororo (kiujn li mem rigardas kiel pekojn pro juneco); kaj tre rapide sin turnas al sciencfikcio. Liaj romanoj kaj noveloj temas pri la influo de plej kompleksaj sciencaj teorioj: kvantuma mekaniko, artefarita intelekto, informadika kopio de homa menso, virtualaj mondoj, granda unuigo, evoluismo; aŭ progreso de la biologio, kiuj permesus modifii la homan cerbon, aŭ grefti cerbon de homo al alia.
Li fajne analizas nociojn kiel la liberan volon, la personecon, la emociojn la sentojn kaj eĉ la amon en la kadro de la neŭrologio kaj informadiko.
Feltokrajono
Feltokrajono, feltkrajono aŭ markilo, estas skribilo kiu havas sian propran fonton da inko, kaj kutime pinton farita el porecaj, premitaj fibroj kiaj tiuj el felto. Tipa permanenta markilo konsistas el ujo (el vitro, aluminio aŭ plasto) kaj kerno de absorba materialo. Tiu plenigebla ujo utilas kiel enhavilo por la inko. La supra parto de la feltkrajono enhavas la pinton kiu estis farita antaŭe el forta felta materialo, kaj kovrilon por eviti sekiĝon. Ĝis la komenco de la 1990-aj jaroj la plej komunaj solvigaj kemiaĵoj uzitaj por la inko estis tolueno kaj ksilolo. Tiuj du komponoj estas ambaŭ damaĝaj kaj karakterizitaj de tre akra odoro. Nune, la inko estis kutime farita sur bazo de alkoholoj (ekz. 1-propanolo, 1-butanolo, duacetona alkoholo kaj krezoloj).
Memlernilo de internacia lingvo Esperanto
Полный практический и популярный самоучитель междунарднаго языка "Эсперанто" (Plena praktika kaj populara memlernilo de internacia lingvo Esperanto) estas unu el la plej fruaj lernolibroj pri Esperanto en la rusa lingvo. Ĝin verkis Vasilij Devjatnin, kaj en 1910 ĝi publikiĝis en Moskvo, produktata en la presejo Типографія Т-ва И. Д. Сытина (Tipografia T-va I. D. Citina). Ekzemplero de la libro situas interalie en la privata biblioteko de P. Fiŝo.
Barbio
Barbio (Barbus), aŭ barbfiŝo, estas aktinopteriga genro de la familio de Ciprinedoj. La tipa specio de Barbus estas la komuna barbio, unuafoje priskribata kiel Cyprinus barbus kaj nune nome Barbus barbus. Barbus estas la nomiga genro de la subfamilio Barbenoj, sed pro ties rilataro, tiu taksono estas pli bone inkludata en la Ciprinenoj almenaŭ ĉe plej granda parto (inklude la tipajn speciojn de Barbus).
Tilapio
Specioj
Noto : Certaj specioj havas plurajn nomojn.
Ekonomio
Tilapiaĵo estas produktata preskaŭ ĉiam per industriaj amasbredejoj, situantaj ĉefe en Ĉinujo, Indonezio, kaj Egiptujo. Ankaŭ Usono konsumas multe da tilapiaĵo, sed malmulte bredas, ĉefe ĝi importas tilapiaĵon el Ĉinujo. Usona konsumado de tilapiaĵo iam estis malofta, sed eksplodis inter 2000 kaj 2010. Post 2014 ĝi malrapide malkreskas. Dum la pinto de la furoro la ŝtataj malliberejoj de Koloradio bredis tilapiojn en klimato tro malvarma por kutimaj metodoj uzante malliberulojn sen la normalaj laboraj rajtoj kiel laboristojn. Tilapiaĵo estas malmultekosta, sed la produktadaj kondiĉoj ofte estas kritikataj.
Miĥail Botvinnik
Miĥail BOTVINNIK (naskiĝis 4-an de aŭgusto 1911, mortis la 5-an de majo 1995) estis rusa ŝaka grandmajstro kaj la ŝakmondĉampiono tri fojojn.
Tilapio
Ekologio
Tilapioj estas portitaj de homoj en preskaŭ ĉiun tropikan kaj subtropikan regionon de la mondo por akvokultura bredado, sporta kaptado, kaj aliaj celoj, kaj ili ofte eskapas sian malliberon. Ĉar ili estas grandaj, rapide kreskantaj kaj rapide reproduktiĝantaj fiŝoj kaj kapablas vivi en malfavoraj kondiĉoj, ili rapide establas populaciojn en novaj habitatoj. Ili ofte minacas indiĝenajn fiŝojn per konkurado kaj metas turbidon en la akvon per fosado. Ekologiaj damaĝoj pro enporto de tilapioj estas konstatitaj interalie en Aŭstralio, Filipinoj, Ĉinujo, Barato, Latinameriko, kaj Usono. La usona ŝtato Nevado malpermesas vendadon de vivaj bluaj tilapioj.
Kantono Bristol (Rod-Insulo)
Kantono Bristol (angle Bristol County) estas kantono de la usona ŝtato Rod-Insulo. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 50.648 loĝantojn. La kantona ĉefurbo estas Bristol.
Pere Calders
Pere CALDERS i Rossinyol (naskiĝis 1912, mortis 1994, prononco en la kataluna lingvo: [ˈpeɾə kəlˈdez i rusiˈɲɔl]) estis kataluna verkisto.
En Meksiko Calders pasigis 23 jarojn kaj la kulturo de ĉi tiu lando influis en kelkaj literaturaĵoj kiel la novelo Aquí descans Nevares (1967). En la Ameriko li laboris por la eldonejo UTEHA, kaj ankaŭ kunlaboris en revuoj faritaj de katalunoj rifuĝintaj en Meksikon, kiel la fama revuo Pont Blau. Li daŭre verkis romanojn kaj novelojn, kaj aperigis siajn fikciaĵojn en Barcelono. En 1955 aperas la novelaro Cròniques de la veritat oculta, en 1957 Gent de l'alta vall, kaj en 1959 Demà a les tres de la matinada. Alia tre interesa verko estas la romano Gaeli i l'home déu, kiun li verkis en 1938 sed la libro ne eldoniĝis ĝis la jaro 1986.
La meksika eldonejo kie li laboris, aĉetis la barcelonan firmaon Montaner i Simon, kio faciligis lian revenon en Katalunion. Denove en Barcelono li verkis por revuoj Tele-Estel, Canigó, Serra d'or kaj El temps. En 1964 li publikigis la premiitan romanon L'ombra de l'atzavara, kaj en 1966 la romanon Ronda naval sota la boira (kiu, laŭ la kritikistoj, estas lia plej bona verko, kaj tre estimata de la aŭtoro mem). En 1978 Calders publikigis novan kolekton de rakontoj en Invasió subtil i altres contes. Aliaj libroj de Pere Calders estas Tot s'aprofita, De teves a meves, L'honor a la deriva kaj El barret fort.
En literaturo de Calders abundas fantazio, absurdo kaj ironio; la rolantoj vivas en mondo kie oni povas certi pri nenio. La pesimismo estas miksita kun humuro kaj simpatiaj trajtoj de la rolantaj homoj. La fantasto evoluas de magio al sciencfikcio. La aŭtoro sin esprimas sprite kaj amuze per nuanc-riĉa lingvo, kio altgrade konsistigas lian propran stilon. Troveblas romanoj kaj noveloj de tiu aŭtoro tradukitaj en pluraj lingvoj.
Lucien Lévy-Bruhl
Lucien LÉVY-BRUHL, naskiĝinta 1857 - mortinta 1939 franca homologisto. Li interalie restas konata pro lia tezo - en Les fonctions mentales dans les sociétés inférieures (la mensaj funkcioj ĉe la malsuperaj socioj), 1910 - laŭ kiu la homoj en la tiam tielnomataj malsuperaj gentoj havis mensan funkciadon draste malsimila al tiu de la "civilizaj", modernaj okcidentuloj, kiun li priskribis kiel antaŭ-logika (ne obeante je ĉiuj postuloj de strikta logiko) kaj mistika (bazita sur sento de partoprenado en la objekto pensata). Ne interkonsentis kun li Maurice Leenhardt. Finfine Lévy-Bruhl ŝanĝis sian opinion: en liaj lastaj notoj, postmorte eldonitaj, li konkludis, ke :" estas mistika pensmaniero pli forta kaj pli facile videbla ĉe la pragentoj ol en niaj socioj, sed ĉeestante en ĉiu homa spirito." kaj : "tiuj spiritoj (t. e. de la pragentoj) ne malsamas kun la niaj rilate la logikon, ne nur ja en siaj strukturoj, sed ankaŭ en efektivigaĵoj de iliaj agadoj (praktiko, teĥniko, parolo, nombrado, ktp)". Kaj ankaŭ:"tiun tielnomatan pragentan pensmanieron ni trovadas konstante ĉirkaŭ ni, kaj eĉ en ni....kvazaŭdire "tio reŝosas" ĉiam, tio konsistigas ion fundamentan kaj nedetruigeblan en la homa naturo".
Scuola Normale Superiore di Pisa
La altlernejo Scuola Normale Superiore di Pisa (SNS) estas publika institucio de alta lernado, nome universitato, en Pizo, Italio.
26232 Antink
26232 Antink estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Suzanne Antink, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2010, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Palo Alto Senior High School de Palo Alto (Kalifornio).
Fernán-Núñez
Fernán-Núñez estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 30 km2 kie loĝas 9555 geloĝantoj, do loĝdenso estas 318.5 loĝ./km2. Fernán-Núñez situas je 31 km de la provinca ĉefurbo Córdoba. Kurioza fakto kiu okazis en la municipo estis la prezenco de hundo nomiĝanta Moro kiu restis apud domoj de mortiĝonta malsana personoj, kaj prezencis enterigoj kiu okazis en Fernán-Núñez.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 9555 geloĝantoj de la municipo Fernán-Núñez estas 4783 inoj kaj 4772 viroj. En la urbeto loĝas 9332 geloĝantoj, kaj aliaj 223 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 106, 55 inoj kaj 51 viroj, kaj mortis 72, 33 inoj kaj 39 viroj. Tiel la natura kresko estis 34 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 3908 homoj (40.9%).
Freilingen (Westerwald)
Freilingen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Márta Kormos
Márta Kormos [kormoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kormos Márta estis hungara aktoro, tradukisto.
Márta Kormos naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Márta Kormos akiris diplomon en Teatra Akademio en 1937. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Magyar. En la sekva jaro ŝi havis eĉ ĉefrolon. Inter 1938-1940 ŝi apartenis al Gaja Teatro, inter 1941-1944 al Nacia Teatro (Kolozsvár), en la teatra jaro 1946 al Teatro Belvárosi, inter 1950-1952 al la sindikata teatro. En 1952 ŝi retiriĝis pro malsano, poste ŝi tradukis en redaktejo. Li havis edzon.
Oligoelemento
Oligoelementoj estas kemiaj elementoj, kiuj bezonatas en tre malgranda kvanto por la organisma vivnecesa materialŝanĝo-funkcioj. Ili devas esti regule alportataj por la korpo. La ĉiutaga bezono de sana plenkreskulo estas inter kelkcentoj da mikrogramo (el seleno kaj arseno) kaj kelkaj miligramo (el fero kaj jodo).
De tio dividas kelkaj lernolibroj la t.n. polielementojn: kalcion, magnezion, natrion, kloron, sulfuron, fosforon. Ili bezonatas por la korpo en pli granda kvanto (ĝis al kelkcentoj da miligramo je tago).
Ĝenerale rekonataj esencaj (vivnecesaj) oligoelementoj estas:
arseno fero fluoro jodo kobalto kromo kupro molibdeno vanado zinko stano
Oni ne rekonas kiel esencan oligoelementon la sekvajn elementojn, al kiuj oni supozas tamen biologian funk bario bismuto boro litio nikelo hidrargo rubidio silicio stroncio teluro titano volframo
Aliaj elementoj, kiuj biologie esencaj estas (makroelementoj): hidrogeno karbono nitrogeno oksigeno
Konataj karencaj (mankaj) malsanoj estas la kreskaj perturboj kaj la malgravediĝemo. Fermanko kaŭzas ekzemple anemion (manko de la ruĝaj sangoĉeloj (eritrocitoj)) kaj memorperturbojn.
La bazo por subprovizado per oligoelementoj povas esti:
Vidu ankaŭ
Bioelement
Etila sulfito
Etila sulfito aŭ C4H10O3S estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la sulfita acido kaj etila alkoholo. Etila sulfito estas senkolora, brulema kaj toksa likvaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila sulfito estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila sulfito reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Sulfitaj esteroj malkomponiĝas per varmigo en sulfura duoksido kaj akvo.
Achim
Achim havas diversajn signifojn:
Saint-Hilaire-lez-Cambrai
Saint-Hilaire-lez-Cambrai estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 632 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Hilaire-lez-Cambrai situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Saint-Hilaire-lez-Cambrai etendiĝas sur 6,41 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Raymond Wattiez, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Lokaj famuloj
Jules Margerin (1837-1920) estis franca kuracisto kaj entreprenisto rilate al elektro. Li devenis de Saint-Hilaire-lez-Cambrai.
Administrado
Saint-Hilaire-lez-Cambrai apartenas al la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
János Cziráky
Grafo János CZIRÁKY [jAnoŝ cirAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cziráky János (kun la ceteraj nomoj Cziráky János József Lázár László Tamás) estis hungara juristo, politikisto, membro de Hungara Scienca Akademio. János Cziráky naskiĝis la  1818 en Buda. Li mortis la 1884 en Lovasberény.
Biografio
Lia patro estis Antal Mózes Cziráky. János Cziráky frekventis gimnazion kaj universitaton en Pest (urbo). En 1838 li doktoriĝis pri juro. Li komencis sian karieron en Vieno en la ŝtata administrado, kie baldaŭe li atingis pli altajn postenojn. Li debutis kiel senatano en 1843. Li edziĝis en 1845 baldaŭe havanta 6 gefilojn. En oktobro de 1848 li interrompis la politikadon por kelkaj jaroj. En 1867 li ricevis ordenon de la Ora Ŝaffelo, krome li havis ankaŭ aliajn premiojn. Li estis entombigita en preĝejo de Kenyeri.
Regine Hildebrandt
Regine HILDEBRANDT [regine HILdebrant] (naskiĝis la 26-an de aprilo, 1941, mortis la 26-an de novembro, 2001) estis germana politikistino.
Regine Hildebrandt naskiĝis en Berlino. Ŝia origina nomo estis Regine RADISCHEWSKI. De 1959 ĝis 1964 ŝi studis biologion en Orienta Berlino; en 1968 ŝi doktoriĝis, poste ŝi priesploris kuracilojn.
Dum la politikaj ŝanĝoj en GDR en 1989 ŝi engaĝiĝis en la civitana movado Demokratie jetzt (= Demokration nun) kaj aliĝis al la Socialdemokratia Partio de GDR. En la unua libere elektita registaro de GDR ŝi de aprilo ĝis aŭgusto 1990 estis ministrino pri laboro kaj socialaj aferoj, poste ŝi fariĝis membrino de la federacia estraro de la Socialdemokratia Partio de Germanio.
En aŭtuno 1990 Regine Hildebrandt iĝis ministrino pri laboro, socialaj aferoj, sano kaj virinaj aferoj en la registaro de la federacia lando Brandenburgio. Post kiam la ĉefministro Manfred Stolpe en aŭtuno 1999 formis koalicion kun la Kristandemokratia Partio de Germanio, ŝi forlasis sian postenon en la landa registaro. En decembro 1999 kaj novembro 2001 ŝi denove fariĝis membrino de la federacia estraro de sia partio.
Regine Hildebrandt investis multe da energio por malkaŝi la problemojn ĉefe en la orienta parto de Germanio, kie la sociala nivelo estas multe pli malalta ol en la okcidento. Ŝi gajnis grandan popularecon kaj diversajn altajn premiojn.
Ekde 1996 Regine Hildebrandt suferis de mamkancero. En multnombraj intervjuoj ŝi parolis pri sia malsano kaj kuraĝigis per tio aliajn malsanulinojn. Post plurjara sensukcesa terapio ŝi la 26-an de novembro, 2001 mortis de sia malsano.
Unu tagon post la entombigo okazis fenebra ceremonio en la Pocdama preĝejo Nikolaikirche, kiun krom kanceliero Gerhard Schröder politikistoj de ĉiuj parlamentaj partioj partoprenis. Antaŭ la preĝejo kunvenis plurmil civitanoj, por honorigi la mortintinon.
Pierre Choderlos de Laclos
Pierre Ambroise François Choderlos de Laclos (naskiĝinta la en Amiens, mortinta la  en Taranto) estis franca verkisto de la Franca Revolucio de 1789 kaj soldato.
Vivo
Laclos estis artileria kapitano kaj privata sekretario de la Duko de Orléans. Li famiĝis per la obsceneta romano Les liaisons dangereuses (1782) en multaj rondoj.
En 1791 li redaktis la revolucian "Journal des amis de la Constitution" kaj iĝis en 1792 brigadogeneralo. En 1794 li implikiĝis en la proceso de la Duko de Orléans kaj estis arestita. Robespiero tamen indulgis lin, eble pro ke Laclos verkadis liajn paroladojn.
Dum la regado de la Direktoraro Laclos fariĝis generalinspektoro artileria en Taranto.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 12. Leipzig 1908, p. 21, kio legeblas tie ĉi interrete.
Anne Sexton
Anne SEXTON, origine: Anne Gray HARVEY (naskiĝis la 9-an de novembro, 1928, mortis la 4-an de oktobro, 1974) estis usona poetino.
Naskiĝinte en Newton, Masaĉuseco, ŝi june edziniĝis kaj naskis du idojn. Tamen ŝi daŭre suferis je depresioj kaj post provo, fari suicidon, ŝi komencis verki konfesajn poemojn. Ŝi verkis ege malferme ankaŭ pri tabuaj temoj: ekz. pri morto, soleco, menstruacio kaj abortigo.
Malgraŭ vasta agnosko kaj renomaj premioj ŝiaj depresioj neniam finiĝis. En 1974 ŝi finis sian vivon per suicido.
Fita
ѳ estas litero de la cirila alfabeto. Ĝia majuskla formo estas Ѳ
Rusa (pre-1918)
En la rusa lingvo, ĝi estis la 35-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Fita" kaj la prononcon [IFA: f]. Tiuj literoj ne estas uzata nun. Ankaŭ tiuj estis nur uzita por kaj transskribo de greka vortoj, prononco de [IFA: θ]. Nun, rusoj anstataŭ uzas Ф aŭ Т (por ne-grekaj vortoj).
Bulgara kaj Makedona
En la bulgara lingvo, kaj makedona lingvo, kaj ĝi havis la nomon "Tita" kaj la prononcon [IFA: t]. Tiuj literoj ne estas uzata nun.
Malnovslava_lingvo
En la malnovslava lingvo, ĝi estas la 43-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Fita~Tita" kaj la prononcon [IFA: θ].
Origino estas greka alfabeto teto.
Katin
Katin (Катынь, Katyń) estas vilaĝo, 20 km okcidente de Smolensk en Rusio.
Katin estas konata antaŭ ĉio kiel loko de la masakro de Katin farita en 1940 de NKVD kontraŭ polajn oficirojn internigitaj en Kozelsk apud Kaluga, kiujn malliberigis la Ruĝa Armeo post agreso de Sovetunio al Pollando la 17-an de septembro 1939. La loko estas simbolo de sovetia genocido koncerne al la pola intelektularo el internigejoj en Starobilsk (Ukrainio) kaj Ostaŝkov, nune Tver (Rusio). Ankaŭ la loko estas ligita al kraŝo de la pola prezidenta aviadilo en 2010.
Bibliografio
La masakro de Katino (Katyń). MAS, 2017, 136 p., ISBN 978-2-36960-105-0
Eich (Rheinhessen)
Eich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Újezdec (Uherský Brod)
Újezdec estas urba parto de urbo Uherský Brod situanta en distrikto Uherské Hradiště en Ĉeĥio. Antaŭ la jaro 1976 Újezdec ekzistis kiel memstara municipo sub la nomo Újezdec u Luhačovic, tiun ĉi nomon oni neformale uzas ĝis hodiaŭ kaj la loka fervoja stacio tiel nomiĝas senĉese. Vivas ĉi tie.
Újezdec situas en katastra teritorio Újezdec u Luhačovic kun areo 11,21 km².
Memorindaĵoj
En la municipo estas preĝejo de sankta Johano Baptisto el la jaro 1851, monumento al falintoj el la jaro 1919 (lokigita en la preĝejo), monumento al falintoj en la dua mondmilito. En la 1970-aj jaroj estiĝis en la municipo trajna stacidomo sub la nomo Újezdec u Luhačovic. La stacidomo estas grava ŝanĝtrajna stacio sur fervojlinio el Uherské Hradiště ĝis banloko Luhačovice.
Fuente la Lancha
Fuente la Lancha estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 7 km2 kie loĝas 417 geloĝantoj, do loĝdenso estas 59.6 loĝ./km2. Fuente la Lancha situas je 82 km de la provinca ĉefurbo Córdoba. Fuente la Lancha estis komunumo en la municipo Hinojosa del Duque ĝis 1820, kiam sendependiĝis kiel plenrajta municipo, kun titolo villa.
246 Asporina
246 Asporina estas mezgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, unu el la maloftaj F-tipaj asteroidoj.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la observatorio de Marsejlo, de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly kaj ricevis la nomon de "Asporina", alia nomo de la frigia diino Cibelo.
Lewis Hamilton
Li debutis en Formulo 1 en 2007 kun la teamo McLaren-Mercedes kaj tiam li preskaŭ venkis la ĉampionadon, kiu estis gajnita de Kimi Räikkönen (Ferrari). En 2008 kontraŭe, li venkis la ĉampionadon. En 2009 lia teamo ne estis forta, sed je la fino de la ĉampionado ĝi gajnis la trian pozicion en klasifiko.
Jenő Bugél
BUGÉL Jenő [pr buge:l] estis rumanuja hungara verkisto, ĵurnalisto redaktoro naskiĝinta en Pozsony la 22-an de novembro 1882 kaj mortinta en Temeŝvaro la 3-an de junio 1933.
Kariero
Bugél finis juron kaj poste li restadis eksterlande. Li trairis Eŭropon, Usonon. Reveninte, li restadis en Bosnujo, kie li estis lernejinspektisto. En 1918 li loksidiĝis en Temeŝvaro kaj li iĝis ĉefredaktoro de Schwäbische Volkspresse. En la 20-aj jaroj li redaktis la gazetojn Bánáti Hírlap, Magyar Hírlap, Bánáti Közlöny, arada Képes Újság same la mallongvivantajn gazetojn Szenzáció, Gól kaj Mozirevü.
Ottó Berg
Ottó Berg, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Berg Ottó Frigyes estis hungara dirigento, helpekzercisto, instruisto. Lia unua edzino estis Erzsébet Bodó inter 1928-1949, la dua estis Mária Dósa.
Ottó Berg naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto (la fontodatenoj diferencas kelkajn tagojn!).
Biografio
Ottó Berg studis komponadon kaj orgenadon en Hungara Reĝa Muzikakademio, sed interrompe li batalis dum la 1-a mondmilito. Liaj plej gravaj instruistoj estis Viktor Herzfeld kaj Dezső Antalffy-Zsiross. Li akiris dirigentan diplomon en 1918 de István Kerner. Inter 1919-1925 li estis helpekzercisto de Reĝa Operejo de Budapeŝto, inter 1919-1928 li ankaŭ instruis en muzika gimnazio. Inter 1925-1945 li estis dirigento de la Operejo (li estis ankaŭ dirigento de orkestro de Hungara Radio), poste li estis forigita, ĉar lia patro estis negocisto (ne laboristo!). Li estis korusestro de Preĝejo Ĉieliro de Maria (Belváros), sed inter 1957 - 1959 li estis denove helpekzercisto de la Operejo.
Cynognathus
Cynognathus estas formortinta genro de predantaj reptilioj el frua Triaso. Fosilioj estis trovitaj en Sud-Afriko, Sudameriko, Ĉinio kaj Antarkto.
Ĝi formis parton, kiel Thrinaxodon (tri-dentoj), de Cynodontia (hundo-dento) kiuj aperas kiel antaŭuloj de mamuloj.
Cynognathus, ĉirkaŭ 1 metron longa, prezentis aspekton najbaran al tiu de melo, kun pli longa kapo kaj malpli longa vosto. Posedanta fortajn makzelojn kun dentaro de mamuloj, ĝi nutris sin fosante la grundon serĉante malgrandajn bestojn kaj plantojn.
Etimologio
El la greka cyno- hundo kaj -gnathos, makzelo.
Václav Krška
Václav Krška (naskiĝis la 7-an de oktobro 1900 en Písek – mortis la 17-an de novembro 1969 en Prago, entombigita en Heřmaň) estas elstara ĉeĥa film-, teatro- kaj televidreĝisoro, scenariisto kaj verkisto, ofte nomata kiel „Poeto de la ĉeĥa film(art)o“.
Verkaro
Inter liaj filmoj, unikaj per specifa lirikeco kaj impresionisma esprimmaniero, plej famiĝis:
Kiel gravaj estas konsiderataj ankaŭ biografiaj filmoj pri famaj personecoj de ĉeĥaj kulturo kaj scienco:
Li reĝisoris ankaŭ:
Cimenná
Situo
Cimenná situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1484 en formo "Czymya". En 1784 loĝis tie 75 vilaĝanoj (13 familioj) en 11 domoj, en 1828 54 vilaĝanoj en 7 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis C(z)imenna, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Újvíz 119 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon kaj 4 loĝantojn murdis pro partizanaj agadoj. En 2001 vivis en Cimenná 94 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Menéndez Pelayo (metroo de Madrido)
Menéndez Pelayo estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de la Ciudad de Barcelona ĉe la interkruciĝo kun Avenuo de Menéndez Pelayo, en kvartalo, distrikto.
Simon Ferencz
FERENCZ Simon (ferenc) estis hungara kaj internacia militisto de la laborista movado, volontulo en Hispanio naskita en Koloĵvaro la 10-an de majo 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de januaro 1962.
Kariero
Simon Ferencz estis de 1911 ano de la grupo de Ervin Szabó, poste de la kontraŭmilita grupo de Tivadar Sugár kaj Ilona Duczynszka. De decembro de 1918 li estis ano de la hungara komunista partio. Post la falo de la konsilantarrespubliko li partoprenis en la laborista movado en Rumanio, de 1930 en Aŭstrio, poste en Francio. De 1936 li luktis en Hispanio en la Internaciaj Brigadoj, kaj li vundiĝis grave. Poste li vivis de 1938 en Parizo, de 1939 en Sovetunio. Li revenis en Hungarion en 1946. Li estis sekciestro de la partikomitato de Budapeŝto, poste estro de la unu el la eksterkomercaj agentejoj, poste komisiito de la hungara registaro en Ekonomia Komisio de Unuiĝintaj Nacioj (Ĝenevo).
Roksburg-pino
La Roksburg-pino (Pinus roxburghii) nomita laŭ William Roxburgh [viljam roksburg], estas arbospecio indiĝena en Himalajo.
Priskribo
Ĝi estas granda arbo kiu atingas altecon de 30-50 m kun trunkodiametro ĝis 2 m, tre malofte ĝis 3 m. La arboŝelo estas ruĝ-bruna, dika kaj profunde kanelita je la bazo de la trunko, pli maldika kaj skavama je la supra arbokrono. La folioj estas pinglaj, triope je faskoj, tre maldikaj, 20-35 cm longaj, kaj klare flavece verdaj.
La strobiloj estas ovale konusaj, 12-24 cm longaj kaj 5-8 cm larĝaj je la bazo kiam fermitaj, unue verdaj, maturiĝante brilante maron-brunaj kiam havante la aĝon de 24 monatoj. Ili malrapide malfermiĝas proksimume dum la sekvonta jaro, post varmigado per forsta incendio, por malteni la semojn. Tiuj ĉi longas 8-9 mm, kun flugilo de 40 mm, kaj estas vente dissemitaj.
Tiu orientalisa specio estas proksime parenca al la kanaria pino (Pinus canariensis), la malgrandazia pino (Pinus brutia) kaj la pinastro (Pinus pinaster), kiuj ĉiuj samhavas multajn karakterizojn. Ĝi estas relative nevariigebla specio, kun konstanta morfologio tra la tuta arealo.
Kutime, la akumuliĝinta pingloj-tapiŝo sur la arbara grundo sub tiuj arboj malebligas kreskadon de multaj komunaj plantoj kaj arboj. Tamen, kelkaj specioj toleras tian vivmedion inkluzive rododendroj, Quercus incana, Quercus leucotrichophora, kaj erikacaj arboj. La kialo de ilia ĉeesto eble estas la relativa rezistokapablo de tiuj ĉi specioj kontraŭ forsta incendio kaŭze de la dika arboŝelo.
La raŭpoj de la noktpapilio Batrachedra silvatica ne havus aliajn nutraĵplantojn ol roksburg-pinon.
Katana
Katana (刀 aŭ かたな) aŭ Katano estis tipo de tradicia japana glavo (nihonto) uzita de la klaso de samurajoj de la feŭdisma Japanio.
Roksburg-pino
Uzado
La Roksburg-pino sufiĉe grandskale estas plantata por produktado de konstruligno en sia hejma arealo, estante unu el la plej gravaj forstmastrumadaj arboj en nordaj Pakistano, Barato kaj Nepalo. Ĝi ankaŭ okaze estas uzata kiel ornama arbo, plantata en ĝardenoj kaj parkoj en varmegaj sekaj areoj, kie sia toleremo kontraŭ varmo kaj trosekeco estas aprezita. Oni ankaŭ komerce eltiras rezinon el la Roksburg-pino. Post distilado la rezino produktas esencan oleon, komune konata kiel terebinto, kaj nevolatilan kolofonon. La proporcio de kolofono kaj terebinto ĉe la Roksburg-pino respektive estas 75% kaj 22% kun perdoj de 3%.
Katana
Priskribo
Ĝi estis karakterizita per kurba, unu-randa klingo kun cirkla aŭ kvadrata ŝirmobutono kaj longa tenilo por esti uzata de ambaŭ manoj. La katana estas ĝenerale difinita kiel de normiga grando, modere kurba (male al la pli malnova taĉi kiu estis pli kurba) kun klingo pli longa ol 60.6 cm (tio estas 2 japanaj ŝaku).
Oreomunnea mexicana
Oreomunnea mexicana estas mezamerika arbospecio el la familio de la Juglandacoj (Juglandaceae). La ligno estas malmola kaj estas uzata por fari basbalbatilojn.
Katana
Priskribo
La wakizashi portata kun la katano estis la oficiala signo ke la portanto estis samurajo aŭ glavisto. Portataj kunaj la paro de glavoj estis nomataj daishō, kio tradukeblas laŭvorte al "granda-malgranda". La katano estis la granda aŭ longa glavo dum la ŭakizaŝi estis la "malgranda" aŭ akompana glavo.
7538 Zenbei
7538 Zenbei estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Katana
Ricevo
Okcidentaj historiistoj foje diris, ke la japana katano estis inter la plej fajnaj tranĉarmiloj en la tutmonda historio de la militistaro.
Oreomunnea mexicana
Priskribo
La arboj ricevas altokreskon de 15 ĝis 40 m kaj atingas diametron en brusta alteco de  ĝis 100 cm. La trunko estas rekta, la disbranĉiĝo komenciĝas relative alte. Apogilradiko formiĝas relative modeste. La arboŝelo senŝeliĝas, ĝi havas ruĝe-brunan surfacon kaj estas interne heloranĝkolora . [[Burĝono kaj branĉoj estas kovrataj de bronze-flavaj, ŝildoformaj skvamoj kaj ne havas harojn.
7538 Zenbei
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana optikisto Iwahashi Zenbei (japane: 岩橋 善兵衛, 1756–1811), konata pro esti konstruinta la plej bonan refraktoron en Japanio de la Edo-epoko. Lia familio daŭre laboris kiel optikistoj en Osako dum kvar generacioj post li.
Katana
Ricevo
Ĉiuokaze inter okcidentanoj la katano estas la plej konata kaj aprezata inter la japanaj glavoj.
Oreomunnea mexicana
Priskribo
La folio staras kontraŭe kaj estas parew pinataj, la burĝonoj estas harkovrataj komence, post ili estas kalvaj. La pedunklo longas 1 ĝis 3 cm, ekzistas 2 ĝis 12 raĥidoj. La 4 ĝis 12 pinataj folietoj estas kontraŭstarantaj au diametro en brusta alteco  kontraŭstarantaj. La folirando estas glata, unuopaj branĉoj ankaŭ havas foliojn kun malfajne segilforma rando. La folibazo estas simetria aŭ nesemetria, je unu flanko retrorulita kaj kun “oreloj“. La elkresko okazas ĉe pli grandaj arbei trifoje jare en martoĝis junio, en aŭgusto kaj en novembro. Junaj folio estas flave ruĝaj.
La inaj floraroj staras terminale ĉe nunjaraj ŝosoj aŭ en grupoj. Ili staras rekte kaj havas po amento 30 aŭ pli da unuopaj floroj. Dum matureco de la frukto ili pendas. La masklaj floraroj staras terminale kaj formas paniklon el 1 ĝis 6 pendantaj amentoj. Ekzistas regulaj androginaj panikloj: meza ina amento je la bazo estas ĉirkaŭita de 1 ĝis 3 paroj da masklaj amentoj.
La frukto estas mezgranda kaj havas tri flugilojn. La flankaj havas grandecon ĝis 4,5 cm, la mezaj ĝis 3,5 cm. La nuksofrukto estas globforma, ĝis 10 mm granda kaj ĉirkaŭita de maldika (0,03 mm), papersimila kovraĵo. La ŝelo de la nukso havas dikecon de 0,11 mm.
Disvastigo
La specio troviĝas de la sudo de Meksiko ĝis Kostariko. En Meksikio ĝi precipe troviĝas en la federaciaj ŝtatoj Vera Cruz, Oaxaca kaj Chiapas. Ĝi kreskas en primara arbaro de la nebuloŝtupoen alteco de 1100 kaj 1850 m.
Sistematiko
Oni povas distingi du subspeciojn:
Aktuale (revuo)
Aktuale estis revuo de SEJM (Sovetia Esperantista Junulara Movado), eldonita en la 1970-80-aj jaroj. Post malfondiĝo de SEJM la revuon relanĉis Laborgrupo por Interkluba Spertŝanĝo.
Poste: Informletero de Siberiaj E-kluboj (de majo 1987, 6 n-roj), kaj Informleteroj de Siberiaj kaj Fororientaj Esperantistoj (n-roj 7-10 en 1987, redaktitaj de Ŝljafer) kaj fine de 1988 ĝi aperis denove kun titolo Aktuale
Orienta Pakistano
Orienta Pakistano (পূর্ব পাকিস্তান Pūrbô Pākistān; مشرقی پاکستان, Mas̱ẖriqī Pākistān məʃrɪqiː pɑːkɪst̪ɑːn), nuna Bangladeŝo, estis provinca subŝtato de Pakistano, kiu ekzistis en la Bengala regiono de nordoriento de Suda Azio de 1955 ĝis 1971, sekve de la programo de Unu Unio kiu kondukis al la ekzisto de Orienta Pakistano.
En 1947, la regiono de Bengalo ene de la Brita Hindio estis dividita en Orienta kaj Okcidenta Bengalo kio separis la orientajn areojn kun Islama majoritato disde la okcidentaj areoj kun Hindua majoritato. Tiu dispartigo de Bengalio revivigis religidevenan perforton en Hindio kio plie apartigis la bengalajn islamanojn el la hinduajn, kio kondukis al maltrankvileco en Bengalio.
De 1947 ĝis 1954, Orienta Bengalio estis sendependa administra unuo kiu estis regita de la Pakistana Islama Ligo estrita de Nurul Amin.
En 1955, la Bengalia ĉefministro Muhammad Ali Bogra revenigis la provincon Orienta Bengalio kaj establis la ŝtaton kiel Orienta Pakistano kun Dako kiel ĉefurbo. Dume, en la balotado en Pakistano de 1954 komplete malvenkis la Pakistana Islama Ligo kondukita de koalicio Unuiĝinta Fronto de la Aŭamia Ligo, la Kriŝak Praja Partio, la Demokratia Partio kaj Nizam-e-Islam. La Aŭamia Ligo ekkontrolis Orientan Pakistanon post nomumi Huseyn Suhrawardy por la posteno de ĉefministro. Tiu aŭtoritara periodo el 1958 ĝis 1971, estis ofte konsiderita kiel periodo de amassubpremado, hato, kaj politika neglekto kaj ignorado.
La loĝantaro de Orienta Pakistano unuanime voĉdonis por Fatima Jinnah dum la prezidenta elektado de 1965 kontraŭ Ayub Khan. Pro ekonomia malsimilo, etendiĝis bengalie la impreso ke Okcidenta Pakistano spite esti malpli loĝata ol Orienta Pakistano estis reganta kaj prosperanta je ties kosto, nome populariĝis bengalia naciismo. La subteno por ŝtata aŭtonomeco kreskis kiam la Aŭamia Ligo enkondukis la sespunktan movadon en 1966, kaj partoprenis forte en la ĝenerala elektado de 1970 en kiu la Aŭamia Ligo venkis kaj sekurigis la regadon en Orienta Pakistano.
Reage al armea operacio, la Aŭamia Ligo anoncis la Bangladeŝan Deklaron de Sendependeco de Orienta Pakistano la 26an de marto 1971 kaj ekis armita lukto kontraŭ Pakistano, dum Barato helpis la Aŭamian Ligon havigante municion al gerilaj trupoj.
Knaboĥoro Hanovro
La Knaboĥoro Hanovro estis ĥoro fondita en 1950 fare de Heinz Hennig kaj direktita de li mem ĝis fine de 2001. Ekde 2002 la estrado estas enmane de Jörg Breiding.