cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Verĥnjaja Salda
En jaro 2002 la urbo havis 51.2 mil loĝantojn.
Dia Regno
Historio
Dia Regno estis fondita en Februaro 1908 de germana inĝeniero Paul Hübner (1881-1970) kun la titolo Esperanto en la servo de la Dia Regno. Ĝi celis, kiel emfazis Hübner, esti “ligilo inter ĉiuj kristanaj samideanoj„; “komuna informilo pri la kristana vivo en ĉiuj partoj de la tero„; kaj “gvidisto al Jesuo Kristo kiel nia sola Savinto„.
Ĝis la fino de 1908 Hübner trovis iom pli ol 80 abonantojn en 12 landoj, kaj ekde januaro 1909 li eldonis la gazeton sub la mallongigita nomo Dia Regno, sub kiu ĝi aperas ĝis hodiaŭ, kvankam kun fojaj interrompoj.
Elektra barilo
Elektra barilo estas barilo el dratoj sur kiuj estas elektra tensio por fortimigi bestojn de la barilo.
Sur la drato de la barilo estas (plej ofte pulsanta) alta elektra tensio (2 ĝis 10 kV), pro kio tiu kiu tuŝas la draton ricevas dolore senteblan elektroŝokon. Pro la malalta kurentforto la ŝoko ne estas danĝera.
Okcidenta arbuto
La okcidenta arbuto (Arbutus unedo) estas ĉiamverda arbedo aŭ arbeto el la genro arbuto de la familio erikacoj, origine el la Mediteranea regiono, kaj el okcidenta Eŭropo norde ĝis okcidenta Francujo kaj Irlando. Pro ĝia ĉeesto en sudokcidenta Irlando, ĝi estas konata en la Britaj Insuloj ankaŭ kiel irlanda fragarbo, kaj kiel fragarbo de Killarney. En angla, dana, franca, germana, nederlanda ĝi nomiĝas respektive Strawberry Tree, Jordbærtræ, Arbre-fraise, Erdbeerbaum, Aardbeiboom, tio estas fragarbo, pro tio ke la fruktoj iom similas al fragoj. La specio estas palearktisa, la genro holarktisa.
762 Pulkova
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Grigorij Neujmin, la elde la Simeiza observatorio, en Krimeo, kaj ĝia nomo memorigas pri la Observatorio Pulkovo, apud Sankt-Peterburgo.
Okcidenta arbuto
Priskribo
Okcidenta arbuto altas inter 5 kaj 10 m, malofte 15 m. Ĝi havas trunkdiametron ĝis 80 cm. La folioj estas malhele verdaj kaj brilaj, 5-10 centimetrojn longaj kaj 2-3 centimetrojn larĝaj, kun segildentaj randaĵoj. La hermafroditaj floroj estas blankaj (malofte pale rozkoloraj), sonorilformaj, kun diametro de 6 mm. La floroj, 10 ĝis 30-ope, konstituas paniklojn. Ilin polenas abeloj. La frukto estas ruĝa agregata drupo je diametro de 1-2 cm, kelkfoje nomata arbutobero, karakterizita de malglata surfaco, maturiĝanta dum 12 monatoj samtempe kiel la sekvanta florado. La frukto estas manĝebla, kvankam multaj homoj opinias ĝin nebongusta kaj faruneca; la nomo "unedo" estas eksplikita de Plinio la pli maljuna kiel derivaĵo de "unum edo", "Mi manĝas unu", kiu eble estas bona respondo rilate al la gusto aŭ al la onidiro, ke manĝi tro ebriigas. Ili precipe taŭgas kiel nutraĵo por birdoj, sed en iuj landoj ili estas uzataj por preparado de marmelado kaj de likvoroj (kiel en Portugalujo medronho, speco de forta konjako).
Onfim
Onfim (novgoroda popola versio de la greka nomo Anfimij) estis knabo el Novgorod, kiu vivis en la 13-a jarcento (naskiĝis ĉ. 1256). Kiam Onfim estis ĉ. 7-jara, li skribis kelkajn betulŝelajn dokumentojn kun desegnaĵoj kaj skribaj ekzercoj. En la skribmaniero de Onfim estas skribitaj 13 dokumentoj (numeroj 199-210 kaj 331) plus kelkaj desegnaĵoj, kiuj ne havas tekston kaj tial ne estis numerigitaj. Plejparton de la skribaĵoj de Onfim oni trovis en julio 1956.
Okcidenta arbuto
Kultivado kaj uzadoj
Kontraste al plimulto de la erikacoj, ĝi bone vegetas sur kalkŝtonaj grundoj. Oni plantu ĝin en ŝirmita pozicio pro ĝia malfrua florado. Kiam kultivata kiel arbeto prefere ol kiel arbedo, gravas elekti unu trunkon, kiu estiĝu la ĉefa trunko, kaj pritondi ĉiujn aliajn bazajn ŝosojn. Ĝi preferas bone dreniĝantajn grundojn kaj nur moderajn kvantojn da akvo. Arbuto estas nature adaptita al sekaj someroj, kvankam ankaŭ bone kreskanta en la malvarmetaj, malsekaj someroj de okcidenta Irlando. Tial ĝi utilas por plantado en areoj kun sek-somera klimato, kaj iĝis tre populara por ĝardenoj en Kalifornio kaj en la cetero de la okcidenta marbordo de Nordameriko. Sinonimoj estas: Unedo edulis Hoffm. kaj Arbutus vulgaris Bub.
762 Pulkova
Satelito
la, astronoma teamo de la Kanada-Franca-Havaja teleskopo sur Mauna Kea malkovris sateliton de 19 ± 7 km de diametro (proksimume unu dekono de la grando de la ĉefkorpo) , kun orbita granda duonakso de 703 ± 14 km kaj periodo de 4,438 ± 0,001 tagoj. Ĝi ricevis la provizoran nomon S/2000 (762) 1 (unua satelito de la planedeto (762) malkovrita en 2000).
Okcidenta arbuto
Simbola uzado
La titolo de "La ĝardeno de mondumaj plezuroj", mistera pentraĵo de Hieronymus Bosch, estas posta atributo. Ĝi estis listigita en la inventaroj de la hispana Krono kiel "bildo kun fragarboj".
Onfim
Kronologio
Komence oni datis la dokumentojn de Onfim kiel 1224-1234. En 1996 oni datis la dokumenton n-ro 331 (laŭ kies skribmaniero oni atribuas ĝin al Onfim) kiel 1268-1299. Esplorado de la dokumentaro pri arkeologiaj foslaboroj ebligas dati ĉiujn dokumentojn kaj desegnaĵon kiel 1234-1268. Konsiderante la desegnaĵojn oni povas supozi, ke Onfim estis 6- aŭ 7-jara.
Verŝajne, ĉiujn siajn dokumentojn kaj desegnaĵojn Onfim perdis samtempe (krom, eble, la n-ro 331), kaj dank' al tio ili estis trovitaj kune.
Onfim-lernanto
Plejparto de la dokumentoj de Onfim estas lernaj skribaĵoj. Literoj, kiujn li skribis, aspektas sufiĉe legeblaj, sed ŝajnas, ke li nur lernas ilin skribi. Valentin Janin, dum longaj jaroj estrinta arĥeologiajn fosadojn en Novgorod, opinias, ke ekzercoj de Onfim estas liaj unuaj post transiro de cero (vaksa tabulo) al betula ŝelo, skribado sur tiu lasta bezonis specialan kutimon. Unu el la dokumentoj estas suba parto de ŝela ujo: tiajn partojn de ne plu bezonataj ujoj oni donadis al infanaj ekzercoj. Sur tiu ŝelo Onfim trifoje skribas la plenan alfabeton, poste sekvas skladi (kunmetoj): ĉiuj konsonantoj kun vokalo /a/ (ba, va, ga, da ktp.), poste ĉiuj konsonantoj kun vokalo /e/ (be, ve, ge ktp.) — tio estis klasika formo instrui skribadon kaj legadon, konata ankoraŭ en Antikva Grekujo kaj ekzistinta ĝis la 19-a jarcento.
Onfim ankaŭ estis instruata pri diversaj ordinaraj tekstoj. Ekzemple, en la dokumento n-ro 199 estas tradicia komenca formulo de letero: "Kapklino (saluto) de Onfim al Danila". En la dokumento n-ro 203 li skribis preĝon, kiu tiam povis esti subskribo "Sinjoro, helpu serviston vian Onfim-on". La dokumento n-ro 202 verŝajne estas instrua afera skribo: "Preni de Dmitro ŝuldojn". En la dokumentoj n-roj 206, 207, 331 kaj eble 208 troviĝas fragmentoj el Psalmaro.
Estas interese, ke en siaj tekstoj Onfim ne uzas la literojn Ъ kaj Ь, anstataŭ ili uzas la literojn О kaj Е, se en skribitaj de li alfabetoj ja ĉeestas Ъ kaj Ь.
La monumento
La en Velikij Novgorod estis inaŭgurita la monumento de Onfim fare de la skulptisto Sergej Gajev. Ĝi situas en la komenco de la strato Velikaja, en la loko, kie estis trovita la unua betulŝela dokumento. La monumento estas bronza kaj aspektas kiel sidanta knabo, skribanta ion (ĝustan kopion de la dokumento n-ro 206) sur la peco de betula ŝelo.
Lazura alciono
La Lazura alciono, Alcedo azurea, estas eta alcededo (17-19 cm), tio estas birdo de la familio de riveralcionoj aŭ Alcedinedoj. Ĝi troviĝas en Norda kaj Orienta Aŭstralio kaj Tasmanio, krom la malaltaj teroj de Novgvineo kaj najbaraj insuloj, kaj ĝis Norda Maluku kaj Romang en Indonezio.
Aspekto
Temas pri tre kolorplena kaj bela birdo, kun bluega al lazura dorso, rimarkindaj blankaj makuloj en gorĝo kaj ambaŭflanke de kolo, oranĝbrunaj brusto kaj ventro (pli malhela) kun kelkaj bluviolaj strinuancoj en brusto kaj flankoj. La kruroj estas ruĝegaj kun nur du antaŭaj fingroj. La bridoj inter la okuloj kaj la supra bekobazo estas blankaj kaj malvideblaj escepte en fronta rigardo, kiam ili staras, kaj aspektas kvazaŭ blankaj okuloj.
Subspecioj
La subspecioj diferencas nur pri etaj detaloj. ruficollaris estas pli eta, pli brila, kaj havas pli da bluo en la flankoj. diemenensis estas iom pli granda, mallongbeka kaj havas distingan pli malhelan kronon. lessoni estas pli kontrasta, kun malpli da bluo en flankoj. affinis havas ruĝan bekopinton, kiel la pli eta yamdenae, kaj ochrogaster estas tre pala sube. Krome, estas tre malmulta intergradado en la areoj kie subspecioj koincidas. Komparante la subspecifan variadon kun la datumoj pri klimato, la antaŭe menciitaj bildoj ne sekvas post kaj foje eĉ iras kontraŭ la Regulo de Bergmann kaj la Regulo de Gloger.(Schodde & Mason 1976, Woodall 2001)
La kontakta zono inter la subspecioj de kontinenta Aŭstralio okazas laŭ la orienta marbordo de plej norda Kvinslando, inter Cairns kaj la golfeto Princess Charlotte (Schodde & Mason 1976), tiu de Novgvineo inter la provinco Simbu kaj la norda duoninsulo Huon kaj sude de la golfeto Cenderawasih.(Woodall 2001)
(122860) 2000 ST132
(122860) 2000 ST132 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 23-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Lazura alciono
Kutimoj
La vivejo de tiu ĉi aŭstralazia specio inkludas la striojn de vegetalloĝataj rojoj, lagoj, marĉoj, tajdaj estuaroj kaj manglejoj. Ofte malfacile videbla ĝis kiam subite sagosaltas akven el gvatejo. Ili manĝas salikokojn, etajn kankrojn kaj fiŝojn. Nestas en nestotruo 1metre longa elfosita en sabla roja flanko. La ino demetas 5-7 blankajn, rondoformajn, brilajn ovojn. La voĉo estas altatona kaj strida 'psiit-psiit'.
(122860) 2000 ST132
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Ramón Mercader
Jaime Ramón Mercader del Río (naskiĝis la en Barcelono, mortis la  en Havano) estis hispana komunista aktivulo kaj de la NKVD, konata ĉefe pro tio, ke li murdis en 1940 Lev Trocki. Rekompence, li ricevis la sovetan ŝtatanecon kaj estis nomumita Heroo de Sovetunio. Stalin volis murdi Trocki, kiu estis rifuĝinta en Meksiko, post forpelo el la medio de sovetaj polikestroj post la morto de Lenino. Ramón Mercader estis kuraĝigita al komunisma stalinisma agado fare de sia patrino Caridad del Río Hernández, kiu eĉ akompanis lin al la murdo. Li murdis la ukrain-rusan politikestron per frapo de glaci-pioĉeto.
Biografio
Ramón Mercader, post edukiĝo en Francio, kien la patrino iris post separiĝo de sia edzo, aktivis en komunismaj medioj de Barcelono en 1931. Dum la Hispana Enlanda Milito, li estis vundita en Aragono kaj en la hospitalo de Ilerdo renkontis sian patrinon, ankaŭ vundita. Poste li luktis ĉe Madrido, ĉiam en komunismaj armetrupoj. Poste lia unuo estis sendita al Katalunio. Ŝajne jam en 1937 lia patrino estis membro de la NKVD kaj kuraĝigis sian filon eniri en ĝin. Ekde tiam estas kontraŭdiroj inter tiuj, kiuj asertas, ke li restis en la hispana milito, kaj aliaj, kiuj defendas, ke li ricevis trejnadon de NKVD aŭ en Francio aŭ eĉ en Sovetunio. Tiam la stalinistoj intencis detrui ĉian komunisman opozicion, trockiistan aŭ ne. Trocki vivis ekzile ekde januaro 1937 en Meksiko. Laŭ ordonoj de Eitingon, Ramón devis delogi (li estis bela viro) Sylvia Ageloff, trockiistan usonaninon, kiun li devos uzi por alproksimiĝi al la medio de Trocki. Ramón Mercader uzis la falsan identecon de Jacques Mornard, supozita filo de belga diplomato. Ageloff alvenis al Parizo fine de junio 1938, en ferio kaj por ĉeesti la fondon de la Kvara Internacio. Ŝi ne sciis, ke hazarda renkonto kun Mornard-Mercader estis preparita de la soveta spionaro. Mercader delogis Sylvia Ageloff kaj pluigis tiun rilaton ĝis ŝia forveturo al Novjorko, en februaro 1939. De tiam daŭris korespondado. Eĉ tiele Mercader klopodis aliajn rimedojn por alproksimiĝi. Post la murdo, Frida Kahlo deklaris, ke ŝi renkontis Mercader dum sia restado en Parizo (januaro–aprilo 1939). Tiu ŝajne petis de ŝi helpon por trovi hejmon en Meksiko proksime al tiu de Trocki en Coyoacán, ĉe Meksikurbo, kion Kahlo malakceptis.
La murdo
De marto al aŭgusto 1939 Stalin kaj liaj helpantoj organizis la murdoklopodon. Partoprenis diversaj grupoj de komunistoj, inter ili la meksika murpentristo David Siqueiros kaj la grupo de Caridad kaj lia filo Ramón Mercader, kiu ŝajne dekomence devis nur kolekti informojn. Jam fine de majo estis unua klopodo, kiu malsukcesis. Ŝajne fine de aŭgusto Mercader veturis al Novjorko, kontaktis Sylvia Ageloff kaj veturis kelkfoje al Meksiko kaj Usono denove por ricevi ordonojn. Post kelkaj monatoj, dum kiuj Ramón alproksimiĝis al Trocki, en la mateno de la 20a de aŭgusto 1940 li estis ricevita sole de la komunistestro. Mercader supozeble alportis al li dokumentojn, kaj kiam tiu alproksimiĝis al fenestro por pli bone vidi kaj legi ilin, Mercader frapegis lin per glaci-pioĉeto en la nuko, metante profunde la ilon en la kranion de Trocki. Eĉ tiele, Trocki ne tuj pereis kaj vivis dolorege dum pluaj 12 horoj antaŭ morti. Kiam Sylvia Ageloff eksciis pri la vera naturo de la interesiĝo de Ramón por ŝi, ŝi provis mortigi sin. Arestita de la gvardio de Trocki kaj de la meksikaj aŭtoritatoj, Mercader identigis sin kiel Jacques Mornard kaj estis kondamnita pro murdo je dudek jaroj da prizonpuno. Dekomence Mercader deklaris, ke li havis personajn problemojn kun Trocki. Dum 1943 la sovetianoj organizis planon por liberigi Mercader sed tiuj malsukcesis pro malkonsentoj inter la hispanaj komunistoj, kiuj preferis Dolores Ibárruri al Jesús Hernández, sendito de la NKVD. Krome la apero de Caridad fine fuŝis la aferon kaj Mercader devis pasigi la tutan tempon prizone.
Alica (persona nomo)
Alica (laŭ PIV – Alico) estas virina persona nomo ĝermandevena. Ĝi devenas de la malnovfranca Adelais, kiu havas la saman originon kiel Adelajda. Vira ekvivalento estas Alico.
Diverslandaj kaj diverlingvaj variantoj
Alica, Aliz , Alice , Ali , Aly , Alícia (, – kataluna), Aliisa , Alli , Alicja , Alix , Alison , Aalis ( – malnovfrance), Aliz ( – malnovfrance), Ailís , Ailis ( – irlande,  – mankse, ,  – skotgaele), Alyce , Alycia , Alicia (, , ,  latine), Alecia , Alesha , Alisha , Alesia , Alease , Alise , Alyssa , Alissa , Alisa , Alysa , Alyse , Alysia , Ali , Alis (,  – kimre), Alys ( – kimre), Aileas ( – skote), Алиса
22865 Amymoffett
22865 Amymoffett estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Moffett, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006. Ŝi estis instruistino ĉe la Cocoa Beach Junior/Senior High School de Cocoa Beach (Florido).
Hiroshi Minagawa
Hiroshi MINAGAWA (naskiĝis 1970) estas artisto de ludoj. Laboras je Square eksde 1995.
Bellano
Bellano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktuloj Nazario kaj Celso, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Dervio, Parlasco, Perledo, San Siro kaj Vendrogno.
Otoja Jamaguĉi
Otoja Jamaguĉi (山口 二矢) estis japana ultranaciisto, kiu murdis na Inejiro Asanuma, ĉefulon de la partieto Japana Socialisma Partio. Jamaguĉi estis ano de dekstrema ujoku dantai (右翼団体) grupo, kaj murdis na Asanuma pere de joroj-dōŝi glavo je la 12-a de oktobro, 1960, ĉe Tokio, dum politika pridiskutado antaŭ la parlamentaj voĉdonadoj.
Morto
Post tri semajnoj ekde la murdo, dum li restis enprizonigita en porjunula malliberejo, Jamaguĉi miksis dentopaston kune kun akvo kaj skribis ĉe la muro de sia mallibereja ĉambro, "Sep vivojn por mia lando. Longe vivu cia Moŝto, la Imperiestro!" Jamaguĉi tiam mempendumis sin pere de memfarita ŝnuro el ĉifonoj de elŝiraĵoj el la apuda litkovrilo. La frazo "Sep vivojn por mia lando" estis referenco al la lastaj vortoj de la 14-jarcenta samurajo, Kusunoki Masashige.
Dekstremaj grupoj en Japanio prifestumis na Jamaguĉi kiel martiron; ili donis al li honorigan enterigon, kimonon, kaj zonon al liaj gepatroj, krome de memor-omaĝon por li. Liaj cindroj restas en Aojama Tombejo.
Heredaĵo
Fotaĵo far Yasuŝi Nagao tuj post Jamaguĉi retiris la glavon el la korpo de Asanuma gajnis la 1961-an Pullitzer Premion, kaj la 1960-an  World Press Photo  premion. La okazintaĵo restis ankaŭ bilde surbendigita.
En oktobro de 2010, dekstremaj grupoj prifestumis la 50-jaran datrevenon de la murdo ĉe Hibija Parko.
Referencoj
<references group="" responsive="">
Kambizjomo
Kambizjomo estas grundotipo, A-B-C grundo apartenanta al klaso brungrundoj. Ĝi kreiĝas per grundformiĝaj procezoj de bruniĝo, oksida eriĝado ligita kun pliargiliĝo. Diagnoza horizonto estas bruna B-horizonto, tiel nomata Bv kambia horizonto. Plej tipaj estas kambizjomoj por montaraj regionoj, ili kreiĝas prefere sur sen-kalkaj petroj, en deklivoj, plej ofte sub la arbaroj (antaŭe nomataj ankaŭ brunaj arbaraj grundoj). Plej ofte ili enhavas en B-horizonto pli aŭ malpli multajn ŝtonojn. Diseriĝo de ŝtonoj, oksida eriĝado, danke al kiu grundo enhavas ferajn oksidojn estas ĉefa kialo, pro kiu en la grundo ne kuras aliaj grundformiĝaj procezoj (ekzemple translokiĝo de argilo). Depende de lokaj kondiĉoj, kambizjomoj simile kiel aliaj grundotipoj havas tre diversajn kvalitojn.
Reina-Valera
La Reina-Valera, ankaŭ nomata Biblia de Casiodoro de Reina aŭ Biblia del Oso (Biblio de la Urso), estas unu el la unuaj tradukoj de la Biblio al la kastilia lingvo. La verko estis farita surbaze de la tradukoj de la originalaj tekstoj en la hebrea kaj la greka lingvoj kaj estis publikigita en Bazelo, Svislando, la 28an de septembro 1569. Ĝia tradukinto estis Casiodoro de Reina, hispana monaĥo konvertita al protestantismo kaj poste Cipriano de Valera faris la unuan revizion en 1602.
La Biblio Reina-Valera havis ampleksan disvastigon dum la Reformacio de la 16a jarcento. Nuntempe ĝi (kun pluraj postaj revizioj tra la tempo) estas unu el la biblioj en la hispana plej uzataj fare de la protestantaj kristanaj eklezioj estiĝintaj el la Reformacio (inkluzive de la evangeliaj eklezioj), samkiel de aliaj grupoj kristanaj kiaj la Sepataga Adventisma Eklezio, Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la Ministeria Eklezio, la Internaciaj Gideonoj kaj aliaj kristanaj grupoj ne evangeliaj.
Teatro Rojas
La Teatro Rojas [rOĥas] estas teatro de la urbo Toledo (Hispanio). Ĝi estis inaŭgurita en 1879 kaj en ĝia konstruo partoprenis diversaj arkitektoj. Ĝi ricevis nomon honore al la dramaturgo toleda Francisco de Rojas.
NGC 2341
NGC 2341 (aliaj indikoj — UGC 3708, MCG 3-19-3, ZWG 86.6, KCPG 125A, IRAS07062+2041, PGC 20259) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
6709 Hiromiyuki
6709 Hiromiyuki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hiroyuki kaj Miyuki Mori, filo kaj filino de la dua malkovrinto.
Baso (muzikinstrumento)
Basistoj
Basistoj nomiĝas tiuj muzikistoj sur muzikila kampo, kiuj ludas basinstrumenton. Dum kiam la graveco de basistoj en klasika muziko koncentriĝas sur la generado de harmonia fundamento, basisto en la sferoj de ĵaza, roka kaj popa muziko kreas kadre de de sia ritmosekcio la ritmomodelon.
Basinstrumentoj
Basinstrumento estas muzikinstrumento, se ĝi
Diablidoj
Diablidoj estas rakonto por la klasbatala junularo, originale Esperantlingve verkita de Norbert Barthelmess. Sennacieca Asocio Tutmonda eldonis la 48-paĝan libreton en la jaro 1928 en Lepsiko.
Chețani
Chețani [kecanj] (hungare: Maroskece [maroŝkece]) estas komunumo en Rumanio apud Luduș. Administre apartenas al ĝi Grindeni, Coasta Grindului, Cordoș, Giurgiș, Hădăreni kaj Linț.
Situo
La komunumo Chețani situas parte en malvasta triangulo inter la riveroj Arieș kaj Mureș, kiuj formas la limojn al la Alba kaj Cluj; ĝia limo do enhavas tridistriktan punkton ĉe la enfluejo de Arieș en Mureș.
Alcedo
La specioj de la genro Alcedo estas la jenaj:
Chețani
Situo
Tra Chețani pasas la nacia vojo DN15 kaj la fervoja linio inter Războieni kaj Târgu Mureș, ĉe kiu la vilaĝo havas stacion. Kuriozaĵo estas la haltejo Gligorești, kiu situas en distrikto Mureș, kvankam la vilaĝo Gligorești situas en distrikto Cluj.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 098 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 1 309 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1444. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Verĥnjaja Tura
Verĥnjaja Tura (ruse Верхняя Тура) estas urbo en Sverdlovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65470503.
La urbo estis fondita en jaro 1737.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1941.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas en meza Uralo, ĉe rivero Tura (Тура) en 3 km de fervoja stacio Verĥnjaja (Верхняя).
En jaro 1959 la urbo havis 19.7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 11.1 mil loĝantojn.
Günseck
Situo
Günseck situas laŭ rojo. La hungara landlimo ĉe Kőszeg troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1645. En la 17-a jarcento vitrofarejo funkciis tie. En 1910 vivis en Gyöngyösfő 229 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Günseck aliĝis al Unterkohlstätten.
Feistritztal
Feistritztal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Massy
Massy estas nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Titolo
Titolo devenas el la latina vorto titulus.
Akademiaj rangoj
Akademiaj titoloj estas atingitaj post studado en universitato aŭ foje altlernejo aŭ de alia formo de studado je alta nivelo.
En kelkaj landoj la akademia titolo estas skribata antaŭ la nomo.
La vera valoro de tiaj titoloj ege malsimilas laŭ la landoj kaj institutoj kiuj atribuis ilin.
Neakademiaj titoloj
Titolo DiS. estas skribata ĉiam malantaŭ la nomo. Inter la nomo kaj tiu ĉi titolo estas ĉiam skribata komo.
Sciencaj rangoj
La sciencista rango estas skribata ĉiam malantaŭ la nomo. Inter la nomo kaj la rango estas ĉiam skribata komo.
Titolo akademiko estas la plej alta sciencista rango kaj ĝi anstataŭigas ceterajn titolojn kaj rangojn. Ĝi estas ĉiam skribata antaŭ la nomo.
Universitataj rangoj
asistanto - lektoro - docento - profesoro
Anglosaksiaj altlernejaj titoloj
Tiuj ĉi titoloj estas skribataj malantaŭ la nomo.
Nobelaj titoloj
Malpli supera nobelaro
Inter mezepokaj titoloj apartenis ankaŭ majordomo - li zorgis pri burgo en la tempo de neĉeesto de reganto, imperiestra kelnero - tiun ĉi privilegion havis ĉeĥa reĝo - li rajtis enverŝi vinon al imperiestro, kaj simile.
En Ĉeĥio estas uzado de nobelaj titoloj surbaze de leĝo el la 18-a de decembro 1918 malpermesita.
Titolo de verko
La vorto titolo estas ankaŭ uzata al markigo de nomo de verko. Tia verko povas esti libro, ĉapitro en libro, alia skribita artikolo, kanto aŭ alia muzika komponaĵo.
La titolo devas esti indikita kaj sur la koverto de libro kaj sur la librodorso. En la libro mem la titolo estas lokigata ĉiam sur malpara paĝo kaj tiu ĉi paĝo nomiĝas titola paĝo. Sur la titola paĝo devas esti indikita nomo de verko (titolo) kaj nomo de aŭtoro. Ofte estas ankaŭ indikata eldonejo kaj eldonjaro. Se sur antaŭa malpara paĝo estas indikita titolo de libro kaj la nomo de aŭtoro per pli malgrandaj literoj, tiu ĉi paĝo nomiĝas patitolo.
Práxedes Mateo Sagasta
Práxedes Mariano Mateo SAGASTA y Escolar (Torrecilla en Cameros, Rioĥo; 21-a de julio 1825 - Madrido; 5-a de januaro 1903) estis hispana inĝeniero, framasono kaj politikisto, membro sinsekve de partioj Progresisma, Konstituciisma kaj Liberal-Fuziisma; kelkajn fojojn prezidanto de la registaro en la epoko inter 1870 kaj 1902, fama pro sia kapabloj por retoriko.
Politika kariero
Meze de la 19-a jarcento li laboris por ŝoseoj inter Provinco Zamoro kaj Galegio kaj poste por la desegno de fervojo inter Valadolido kaj Burgoso, kun 121 km de longo. En 1857 li estis nomumita profesor-inĝeniero de la Altlernejo por Vorkoj, kie instruis Topografion kaj Konstruadon dum naŭ jaroj. En 1866, post la insurekcio de Cuartel de San Gil, li estis elpostenigita kaj foriris al ekzilo. Reveninte en 1868, post la tiujara revolucio li dediĉis sin tute al politiko.
Dum la Revolucio de 1848 li amikiĝis kun progresisma kolego Pedro Calvo Asensio, kun kiu opoziciis al la konservativulo Ramón María Narváez. Kun Calvo li estis elektita deputito en 1854 kaj poste li sola en 1858. En 1857, Sagasta aliĝis al la redakcio de la gazeto La Iberia, dekomence estrita de Pedro Calvo, kaj post lia morto de Sagasta mem. Ekde 1865 li kunlaboris revolucie kun la generalo Prim en 1866, partopreni en la insurekcio de Cuartel de San Gil, cele al eltronigo de Isabel la 2-a, kaj pro tio li estis arestita, juĝita kaj mortokondamnita, sed li sukcesis fuĝi kaj ekziliĝi en Francion.
Reveninte en 1868, post la tiujara revolucio, kiu rezultis en la finfina eltronigo de la reĝino Isabel la 2-a kaj en la komenco de la periodo nomita Sexenio Democrático (Demokratia Jarseso). En la provizora registaro prezidita de la generalo Serrano, li estis nomumita ministro pri enlandaj aferoj. Li estis tiam membro de la Konstituciisma Partio, formita post la murdo de Prim. En 1871, dum la reĝado de Amadeo de Savojo, li estis nomumita prezidanto de la registaro, kaj duafoje ekde septembro 1874 ĝis la fino de tiu jaro, en la monatoj antaŭ la Burbona restaŭrado, dum la regado de la generalo Serrano. En tiu periodo de nombraj sociaj kaj politikaj krizoj, li estis estro de la Partido Constitucional (Konstituciisma Partio), disiĝo de la progresisma partio promocita de li mem.
Post la Burbona restaŭrado favora al Alfonso la 12-a, Sagasta fondis en 1880 la Liberalan Partion, kiu kun la Konservativa Partio de Antonio Cánovas del Castillo hegemonios en la dupartiisma sistemo kun alternado en la regado kiu estos ĉefa trajto en Hispanio dum la fino de la 19-a jarcento kaj la unua parto de la 20-a jarcento. Dum tiu periodo, Sagasta prezidis la registaron kvinfoje. En tiu epoko Sagasta persekutis la supozitajn membrojn de la Internacio, kiun Sagasta kvalifikis kiel la "filozofa krimutopio".
La 24-an de novembro 1885, tuj antaŭ la morto de la reĝo Alfonso la 12-a, Sagasta, kiel estro de la liberala partio, subskribis kun Cánovas del Castillo, ĉefo de la konservativa partio, la nomitan Pakto de El Pardo, cele al apogo al la regenteco de Maria Kristina (tiam graveda de la estonta reĝo Alfonso la 13-a) kaj tiel garantii la kontinuecon de la monarkio. Per tiu pakto oni konfirmis la vicordon de regado inter ambaŭ partioj, kaj Cánovas promesis lasi la povon al la liberaluloj de Sagasta kondiĉe, ke ili akceptu la konstitucion de 1876. Tiu vicordo daŭris ĝis 1909, kaj senpakte jam ekzistis ekde 1881, kiam Sagasta enpoviĝis por la unua fojo en la periodo de la Restaŭrado.
Sagasta prezidis la registaron dum la Hispana-usona milito de 1898, nomita en Hispani Milito de Kubo, kiu rezultis en la perdo de la transmaraj teritorioj de Kubo, Puerto Rico, Filipinoj kaj Guamo, malvenko pri kiu respondecis Sagasta, kio ne malhelpis la reenpovigon en la monarkio en 1901–1902.
Persona vivo
Li estis akademianoj kaj honora militoficiro. Estis framasono ĝis 1894. Ricevis multajn honorojn (dek kvin grandaj krucoj, inter kiuj tiu de la franca Honora Legio). Li vivis kun kunulino 35 jarojn ĝis la morto de ŝia edzo kaj li tiam edziĝis. Ili havis du gefilojn, nome en 1851 kaj 1875 respektive.
Amikaro Esperantista de Lyon
La Amikaro Esperantista de Lyon laŭ la Enciklopedio de Esperanto de 1934 estis la unua nomo de la historia Esperanto-grupo en la francia urbo Liono (Lyon), fondita en 1904. Ĝis almenaŭ la jaro 1934 sekretario de la grupo estis ties fondinto, la profesoro Georges Pouchot. Jam antaŭ la jaro 1904, en la urbo estis radiostacio kun konstantaj esperantaj disaŭdigoj per laboro de Emile Borel, kiuj impresis interalie la tiutempan urbestron Herriot, kiu iĝis valora idea subtenanto de Esperanto kaj de la loka grupo. La lokaj esperantistoj interalie okazigis la 7-an kongreson de SAT de la 12–a ĝis 16-a de aŭgusto 1927, kun ĉirkaŭ 200 partoprenantoj el 15 landoj.
Nuntempe troviĝas la esperantista kafejo KoToPo en Liono kaj plu ekzistas la loka klubo, nun nomata CERL (Centre espéranto de la région lyonnaise, respektive Centro Esperantista de la Regiono Liona). En la kafejo ankaŭ estas la sidejo de la regiona Rodanalpa Esperanto-Federacio, en kiu la urbaj esperantistoj engaĝite kunlaboras.
Somerville College
Somerville College estas kolegio de la Universitato de Oksfordo. La kolegio havas bonegan reputacion kaj la plej bonan studentan kontentigon inter la kolegioj de Oksfordo. Somerville College ludis gravan rolon en la feminismo kaj la edukado por virinoj. Multaj famuloj studis ĉe Somerville College, inkl. Margaret Thatcher, Indira Gandhi, Marjorie Boulton, Dorothy Hodgkin, Svava Jakobsdóttir, Raja Zarith Sofia kaj Iris Murdoch. La kolegio havas grandajn ĝardenojn, la plej grandan bibliotekon kaj la plej bonan manĝaĵon en la manĝoĉambro de la kolegioj de Oksfordo.
En 1878 fondiĝis Lady Margaret Hall, la unua Oksforda kolegio por virinoj, tamen komkence ĝi akceptis nur anglikanojn. Pro tio la sekvantan jaron fondiĝis Somerville Hall, dua kolegio por virinoj kie ne-anglikanoj rajtis esti studentoj, kies nomo ŝanĝiĝis al Somerville Kolegio en 1894.
Dum la unua mondmilito la kolegio iĝis hospitalo, kie Robert Graves kaj Siegfried Sassoon estis pacientoj.
En 1992 la kolegio decidis akcepti ankaŭ virojn.
La kolegio nomiĝis laŭ Mary Somerville (1780-1872), skota matematikisto kaj sciencisto kiu vivis en epoko kiam virinoj malofte esploris tiujn fakojn.
1916
1916 estis superjaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1916 post Kristo okazis, interalie:
Rebecca Guay
Rebecca GUAY estas artisto de ludoj kaj kiu specialiĝis pri pentrado de akvareloj. Ŝi estas fama ĉar ŝia verkoj aperas en la kartludo Magic: The Gathering, la rolludo Drakoj kaj Galerioj (Dungeons & Dragons), kaj aliaj fantaziaj verkoj.
Konfitaĵo
Konfitaĵo estas frandaĵo, konsistanta el fruktoj, pecigitaj aŭ ne, kuiritaj kun rafinita aŭ kristaligita sukero, kaj konservitaj en la siropo, kiun ilia suko faris kun la fandita sukero. Malsame al marmelado, kiun oni ŝmiras sur panon, konfitaĵo estas kutime manĝata per si mem kiel postmanĝaĵo.
2479 Sodankylä
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finna komunumo Sodankylä.
Chassey-lès-Scey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Campion Hall
Campion Hall estas edukejo kiu apartenas al la Universitato de Oksfordo.
Ĝi nomiĝis laŭ la angla jezuita martiro Edmund Campion (1540-1581).
Kantono Jefferson (Vaŝingtonio)
La kantono Jefferson - angle Jefferson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Vaŝingtonio. Ĝi nomatas laŭ Thomas Jefferson, iama prezidento de Usono. La administra centro estas la urbo .
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
La parlamento de Oregona teritorio kreis la kantonon la el parto de Kantono Thurston.
Juan O'Gorman
Juan O'GORMAN (naskiĝis la 6-a de julio de 1905, mortis la 18-a de januaro de 1982 ) estis elstara pentristo kaj arkitekto meksika. Lia plej fama pentrada verko tutmonde pro sia kreativeco, konstrutekniko kaj grando estas la murpentraĵoj de kvar mil kvadrataj metroj kiuj kovras la kvar flankojn de la konstruaĵo de la Centra Biblioteko de la Universitata Urbo de la UNAM, verko de Gustavo Saavedra kaj Juan Martínez. Tiuj murpentraĵoj estas mozaikoj faritaj el milionoj da ŝtonoj de diversaj koloroj akiritaj laŭlonge de la tuta Meksiko.
Baĉko Petrovo Selo
Baĉko Petrovo Selo, serbe Бачко Петрово Село, slave Bačko Petrovo Selo, hungare Péterréve estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Bečej.
Danuta Lato
Danuta Lato estas pola glam-modelino, aktorino kaj kantistino.
Baĉko Petrovo Selo
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso.
Danuta Lato
Biografio
En la jaro 1984 ŝi foriris en FRG kaj komencis pozi por magazinoj por sinjoroj. Danke al tre grandaj mamoj ŝi faris en duono de la 80-aj jaroj internacian karieron. Popularecon en Okcidento alportis al ŝi malfermitaj fotografioj en erotikaj magazinoj. Ŝi ankaŭ rolis en kelkaj filmoj kaj serioj, ĉefe en Germanio.
En la jaro 1986 ŝi surdiskigis diskon sub nomo Danuta kun muziko en stilo italo-disko, el kiu kelke da kantoj surpaŝis al furorparadoj en Hispanio kaj en landoj de Benelukso. Plej multe konata estas ŝiaj kantoj Touch my heart kaj Whenever You Go el la jaro 1989. Post la jaro 1989 ŝi finis la karieron kaj okupiĝis per sia familio.
Baĉko Petrovo Selo
Historio
La unua mencio devenis el 1092 en latina dokumento: "Peterreus iŭta Tyza cum portu". Tiam la kampoj apartenis al abatejo de Tihany. En 1241 la tatroj detruis la vilaĝon. En la 16-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, dume ne senhomiĝis. Ekde 1690 daŭre alvenis serbaj rifuĝintoj. Ekde 1699 la Habsburga Imperio okupis la regionon. Ili aranĝis laŭ la Tiso limgardan zonon ĝis 1750. Poste rajtis alveni ankaŭ hungaroj. En 1854 incendio okazis. En 1891 abatinejo ekfunkciis, en 1889 la fervojo atingis Péterréve-n. La komunumo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Óbecse, poste al Jugoslavio, fine al Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo okupis la vilaĝon. Fine de 1944 la serboj pro venĝo murdis hungarojn. En 1954 laŭ la riverbordo abrupte vidiĝis granda amaso de pafitaj homoj. Oni rekonis kelkajn, sed la polico malpermesis ĝin kaj dumnokte la ciganoj devis enfosi la kadavrojn.
Pello
Pello (ĝis la jaro 1949 Turtola) estas komunumo en la Laponia provinco de Finnlando, mallonge en finna Laponio, ĉe la landlimo de Svedio. La najbaraj komunumoj en Finnlando estas Kolari, Rovaniemi kaj Ylitornio, en Svedio Pajala kaj Övertorneå. La komunumo estas fondita en 1867. La landlimo inter Pello kaj Svedio estas en Tornionjoki. En Pello situas ankaŭ lago Pellojärvi.
NGC 2342
NGC 2342 (aliaj indikoj — UGC 3709, MCG 3-19-4, ZWG 86.7, KCPG 125B, IRAS07063+2043, PGC 20265) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Potônske Lúky
Potônske Lúky, estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
NGC 2342
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Potônske Lúky
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.
Rohrbach an der Lafnitz
Rohrbach an der Lafnitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Grandaj Antiloj
Grandaj Antiloj ampleksas la jenajn ŝtatojn kaj insulojn:
László Z. Molnár
László Z. Molnár [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Z. Molnár László estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Müller, lia edzino estis Giza Báthory. Li prenis la majusklon Z en sia nomo pro ofteco Molnár.
László Müller naskiĝis la  en Zombor (nuntempa Sombor en Serbio), li mortis la  (laŭ aliaj informoj la naskiĝdato estas la 17-a) en Budapeŝto.
Grandaj Antiloj
Biogeografie la insuloj apartenas al la kariba ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ili interalie entenas la grand-antilajn humidajn arbarojn, tutmondaj 200-unuon. Grandaj Antiloj estas ĉirkaŭitaj de mara ekoregiono.
László Z. Molnár
Biografio
László Z. Molnár devenis el juda familio. Li abiturientis en Szeged, poste li akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio. Inter 1904 kaj 1941 li apartenis al Teatro Magyar, tamen estis kelkaj esceptoj: inter 1907-1910 li estis en kabaredo, en 1921, 1923, 1929, 1934, 1935 en Teatro Belvárosi, en 1926 en Gaja Teatro, en 1932 kaj 1934 en Operetoteatro (Budapeŝto). Inter 1941-1944 pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne havis rolojn. Inter 1946-1949 li apartenis denove al la Gaja Teatro, poste ĝis sia morto al la Nacia Teatro (Budapeŝto).
Li edziĝis en 1913, en la sekva jaro filino naskiĝis, poste li eksedziĝis, sed en 1937 li denove edziniĝis al la eksedzino.
Eminebairĥosaro
Eminebairĥosaro (,, ; foje oni nomas ĝin ankaŭ Mamuta kaverno) estas karsta kaverno, kiu troviĝas sur la malsupra altebenaĵo de Ĉatirdago en Krimeo (Ukrainio). La kaverno (la esplorita parto) longas ĉ. 1460 metrojn kaj profundas ĉ. 120 metrojn.
La kaverno estas science esplorata ekde 1927. Ekde 1994 la kaverno estas ekipita por turista vizitado. La natura enirejo de la kaverno prezentas vertikalan 16-metran kanalon. Por ebligi la turisman vizitadon oni aranĝis aldonan oblikvan enirejon. La natura enirejo servis kiel kaptilo, en kiun dum jarcentoj falis multaj bestoj - en la argilaj akumulaĵoj de la kaverno oni trovis skeletojn de multaj bestoj (mamutoj, kavernaj ursoj, vila rinocero). En la kaverno funkcias paleontologia ekspozicio surbaze de tiuj trovaĵoj. En kaverno ekzistas subtera lago.
Proksime al Eminebairĥosaro troviĝas ankaŭ Marmora kaverno; ambaŭ kavernoj formas komunan ripoz-turisman komplekson.
Porcsalma
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Mátészalka-Szatmárnémeti, Somesul maldekstre preterfluas. Mátészalka troviĝas 24, Fehérgyarmat 17, limpasejo de Csengersima 12 km.
Historio
Dum la historio plej ofte bienuloj de Transilvanio havis la kampojn. La unua mencio okazis en 1237. Incendio okazis en 1562.
Famuloj
En Porcsalma naskiĝis bestkuracisto kaj akademiano Adorján Bartha.
Rapida planta movado
Rapida planta movado estas movado en plantaj strukturoj okazante dum tre mallonga tempo, kutime dum malpli ol unu sekundo. Ekzemple, la muŝkaptulo fermas sian kaptilo en ĉirkaŭ 100 milisekundoj. La floro de Cornus canadensis malfermiĝas kaj eksigas polenon dum malpli ol 0.5 milisekundoj. La pli rapida planta movado okazas je la arbo Morus alba, kies floroj moviĝas dum 25 μs kun rapido proksimume pli ol duone de la rapido de sono—kiu proksimas la teorian limon por planta movo. Tiuj rapidaj plantaj movoj malsamas normalan malrapidan kreskan movadon de plantoj. En 1880, Charles Darwin eldonis sian lastan verkon The Power of Movement in Plants pri tiu temo.
15316 Okagakimachi
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la japana urbeto Okagaki (japane : 岡垣町 ; Okagaki-maĉi) en gubernio Fukuoka, orienta Japanio ; kie Hokuto Sichisei (la Granda Kulero) aspekas ŝerpi el la Maro de Genkaj en sia plej malalta kulmino je la frua mateno dum somero kaj aŭtuno.
Verĥoturje
Verĥoturje (ruse Верхотурье) estas urbo en Sverdlovska provinco en Rusio.
La urbo estis fondita en jaro 1598.
33886 Lilydeveau
33886 Lilydeveau estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Verĥoturje
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1947.
33886 Lilydeveau
Nomo
Ĝia nomo honoras Lily Deveau, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la San Diego Jewish Academy de San-Diego (Kalifornio).
Verĥoturje
La interurba telefona kodo estas 34319, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 58°52' norde, longitudo 60°48' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 10.7 mil loĝantojn.
30271 Brandoncui
30271 Brandoncui estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Brandon Bichemg Cui, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Hillcrest High School de Midvale (Utaho).
Pjotr Diakonov
D-ro Pjotr Ivanoviĉ Diakonov (Дьяконов Пётр Иванович; naskiĝis en 1855 — mortis la ) estis rusia esperantisto kaj profesoro de kirurgio ĉe la Moskva Universitato. Dum junulaj jaroj li estis malliberigita kaj ekzilita. En sia gazeto "Ĥirurgio" li faris resumojn en Esperanto. La li okazigis kunvenon de Moskvaj kuracistoj dediĉitan al la propagando kaj praktika aplikado de Esperanto inter la kuracistoj.
Bellinzago Lombardo
Bellinzago Lombardo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Gessate, Inzago, Gorgonzola kaj Pozzuolo Martesana.
13620 Moynahan
13620 Moynahan estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras la programiston Dan Moynahan, kiu laboras ĉe la Lunar and Planetary Laboratory de la Universitato de Arizono. Li kontribuis per sia tempo kaj klopodoj por subteni la observojn kaj operaciojn de la infraruĝa instrumento de la kosmoŝipo Cassini en misio al Saturno.
Talasofobio
Talasofobio (el la greka θάλασσα, thalassa, kaj φόβος, phobos, ) estas intensa kaj persista timo al la maro aŭ oceanoj. Talasofobio povas inkluzivi timon esti en profundaj korpoj de akvo, timon pri la vasta malpleno de la maro, de maraj ondoj, maraj estaĵoj kaj timo de distanco de tero.
Estante fobio, ĉi tiu nivelo de malkomforto devas esti klinike signifa (kio signifas, ke estas klara kaj evidenta difekto en la vivokvalito, kiu malebligas fari multajn aferojn kaj ofte kondukas al sufero) kaj aperas en kuntekstoj, en kiuj la oceano aŭ maro ne prezentas racian aŭ objektivan danĝeron.
Kaŭzoj
Unue oni devas konsideri la eblecon sperti traŭmatajn spertojn. Ĉi tiuj estas spertoj, en kiuj tre malagrabla emocia spuro asociiĝas kun diversaj stimuloj. Ekzemple, preskaŭ dronante aŭ perdante iun, kiun vi amas tiamaniere, povas antaŭdisponi sperti tiun angoran malordon.
Alia ebla kialo kial talasofobio povas esti generita ŝuldiĝas al la manko de informoj pri la maro kaj/aŭ kio ekzistas en la profunda maro, tiel ke la persono ricevas la malĝustan ideon pri kio povas esti trovita en la maro kaj ĝeneraligas ĝin. Ekzemple, oni eble pensas, ke danĝeraj bestoj troveblas sur la strando, eĉ en malprofundaj partoj.
Polka (Vápenná)
Polka (Polke) estas domaro (loka parto) de municipo Vápenná en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en montaro Riĥleba montaro, 2 km sude de Vápenná. Vivas ĉi tie.
Historio
Polka estis fondita en la jaro 1775 kiel precipe arbar-mastrumada kaj paŝtistara domaro proksime de Vápenná (Zighartice) en senjorujo Frýdberk apartenanta al vroclavaj episkopoj. Nombro de ties loĝantoj ĝis la jaro 1945 stagnis preskaŭ sinkis, post ellandigo de germanoj ĝi estis alloĝigita nur el malpli granda parto. En la jaro 1836 ĉi tie estis 36 domoj, en 1930 estis da ili 37, nun (en 2001) nur 16. Nuntempe Polka estas dank' al sia pentrinda situo precipe refreŝigeja regiono.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Polka laŭ kalkulado aŭ aliaj oficaj registroj:
En Polka estas registritaj 13 adresoj : 12 daŭre loĝigitaj domoj kaj 1 dumtempa aŭ refreŝigeja objekto. Nombro de domoj laŭ datumbazo de ministerio por enlandaj aferoj al la 12-a de januaro 2010. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 16 domoj, el tio 11 daŭre loĝigitaj.
Interesaĵo
Pli-malpli la tuta domaro situas laŭlonge laŭ rojo kun nomo Ztracený potok (en Esperanto: Perdita rojo). Tiu ĉi rojo akiris sian nomon laŭ tio, ke en la valo aperas karstaj aperaĵoj kaj ties akvo perdiĝas en kelke da submergoj en subterejon kaj la restanta parto de ties rojfluo ĝis rivero Vidnávka estas dum pligranda parto de la jaro seka (vidu ankaŭ fotografiojn). En la valo ankaŭ troviĝas nealirebla kaverno Velký dóm, kiu estas iom post iom elsplorserĉata fare de membroj de kavernista grupo Sever el Jeseník.
Provinco Luanda
La provinco Luanda estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 2257 kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de 2006 havis 1 823 282 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la urbo Luando, la nacia ĉefurbo de Angolo. Laŭ areo temas pri la plej malgranda provinco de Angolo: ĝi situas en la okcidento de la lando, borde de la Atlantika Oceano.
Pli grandaj urboj en la provinco estas interalie Cacuaco, Viana, Cazenga, Ingombota, Kilamba Kiaxe, Maianga, Rangel, Samba kaj Sambizanga. Ĉefa etno en la provinco estas la ambundoj.
Ekde administra reorganizado de 2014 la malnova provinco Luanda aldone ricevis grandan antaŭan sudan parton de la provinco Bengo, sude de la rivero Kvanzo (Cuanza), tiel ke ambaŭ provincoj nun laŭ areoj proksimume samgrandas. La provincaj mapoj en Vikipedio ankoraŭ ne montras tiun novan situacion, sed la de ekstere enplektita ŝanĝebla mapo tute sube de la informkesto jes jam grize montras la areo de la tuta nova provinco.
Verĥojansk
Verĥojansk (ruse Верхоянск) estas urbo en Jakutio (Siberio) en Rusio. La urbo estis fondita en jaro 1775 kiel setlejo de kozakoj. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1817. En 2002 la urbo havis 1,4 mil loĝantojn, same en 1959.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 98216503.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005). Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 67°33' norde, longitudo 133°23' oriente. La areo estas la Montaro Verĥojanska.
La urbo estas ĉe rivero Jana (Яна). En la regiono de Verĥojansk estis registrita la plej granda dumjara diferenco de temperaturoj: 105 °C (221 °F), de -68 °C ĝis +38.0 °C.
Gujano
Gujano, oficiale Gujana Kooperativa Respubliko (angle Guyana, /ɡaɪˈɑːnə/ aŭ /ɡaɪˈænə/, kaj Co‑operative Republic of Guyana), estas lando ĉe la nordo de Sudameriko kun ĉefurbo Georgurbo. Ĝi estas la plej okcidenta el la Gujanoj. La landlimoj de Gujano estas norde Atlantiko, sude kaj sudokciente Brazilo, okcidente Venezuelo kaj oriente Surinamo. Kun kvadrataj kilometroj ( kvadrataj mejloj), Gujano estas la tria plej malgranda suverena ŝtato laŭ areo en Sudameriko post Urugvajo kaj Surinamo; ĝi estas ankaŭ la suverena ŝtato kun la dua malpli granda loĝataro en Sudaameriko post Surinamo.
La regiono Gujanoj inkluzivas la terenon norde de la rivero Amazono kaj oriente de la rivero Orinoko, kaj oni kredas ke la indiĝina nomo Guiana signifas "landon de multaj akvoj". Naŭ indiĝenaj triboj loĝas en Gujano: Wai-Wai, Macushi, Patamona, Lokono, Kalina, Wapishana, Pemon, Akawaio kaj Warao.