cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mohammad Hussejn Fadlallah
Mohamed Husein Fadlalá, Mohammad Hussejn FADLALLAH aŭ Mohamedo Husejno Fadlalaho (Naĝaf, Irako, 16a de novembro de 1935 - 4a de julio de 2010) estis ulemo kaj granda ajatolo libana, konsiderata elstara sekvanto de la Ŝijaismo kaj, laŭ kelkaj versioj, unu el la spiritaj estroj de la movado Hizbulaho.
Rilataj Transoceanaj Landoj kaj Teritorioj (Eŭropa Unio)
[[Dosiero:Map-Europe-Outermost-regions-de.png|eta|600px|center|Geografio de Eŭropa Unio
Mohammad Hussejn Fadlallah
Li studis Islamajn Sciencojn antaŭ translokiĝi al Libano en 1966. Fine de la 1970-aj jaroj, post la malapero de la ajatolo Muzo Sadr, li iĝis la sola kiu restis en Libano dum la enlanda milito. Ĉi tio kun lia kondiĉo de "granda" ene de la ajatolaoj al li igis punkton de referenco por la komunumoj ŝijaismaj en Libano, Irako kaj Barejno. Li evoluis laŭlonge de sia vivo de netoleremaj pozicioj al aliaj pli toleremaj, speciale ĉe la rolo de virinoj en la Islamo, la dialogo interreligia kaj sociaj temoj. En 2005 elsendis fatvon kontraŭ al la atakoj memmortigintaj.
Rilataj Transoceanaj Landoj kaj Teritorioj (Eŭropa Unio)
Ĝisdatigita post Briteliro. ]]
Mohammad Hussejn Fadlallah
Li neis esti spirita ĉefo de Hizbulaho post ĝia kreo en 1982, kaj ĝi kontraŭstaris al la kidnapo de okcidentuloj, sed li bone apogis iujn proponojn de la milicioj libanaj, sed malakceptis aliajn. Li manifestiĝis kontraŭulo al la murdoj, akuzante pri "politikaj" tiuj decidoj, kaj ne religiaj. Li subtenis ke temas pri disigaj iniciatoj kiuj promociis la lukton inter islamanoj. Post la atenco en 1983 kontraŭ la kazerno kaj la ambasado de Usono en Bejruto, kie mortis pli da 300 personoj, oni akuzis lin fare de la registaro de Usono kiel teroristo. Li suferis plurajn atencojn de tiam, inter aliaj tiu de aŭtobombo en Bejruto en 1985, atribuita al libanaj spionoj trejnitaj de la CIA.
Pietrabbondante
Pietrabbondante estas komunumo de Italio.
Robert Zoellick
Robert Bruce ZOELLICK (25an de Julio, 1953) estas usona publika funkciulo kaj advokato kiu estis la dekunua prezidento de la Grupo de la Monda Banko, posteno kiun li tenis el 1a de Julio, 2007, ĝis la 30a de Junio, 2012. Li estis iam administra direktoro de Goldman Sachs, Deputita Usona Ŝtatsekretario (pri kio li resignis la 7an de Julio, 2006) kaj Usona Reprezentanto pri Komerco, el la 7a de Februaro, 2001, ĝis la 22a de Februaro, 2005. Zoellick estis veterana membro de la Belfer Center for Science and International Affairs de Harvard ekde la fino de sia regotempo en la Monda Banko. Li estas nune Veterana Konsilisto en la Grupo Brunswick.
Preĝejo Helena de Konstantinopolo (Dunaföldvár)
Kirko Helena de Konstantinopolo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en la urbo Dunaföldvár. Ĝi estas komata ankaŭ "maljuna kirko".
Historio
La nun videbla preĝejo en la 1720-aj jaroj konstruiĝis, ĉar kapacito de la alia kirko jam ne sufiĉis. En 1757 fulmo trafis la turon, la rekonstruo okazis en 1763. La sakristio estis konstruita en 1777. En 1858 pro incendio la kirko bruliĝis. En 1877 la orgeno ekfunkciis, ĝi moderniĝis en 1969. Dum la 2-a mondmilito la kirko parte detruiĝis. En 1961 la konstruaĵo estis renovigita.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur malalta monteto. La fasado komenciĝas kun kvadrata turo, malantaŭe la navo estas videbla. En mezo malsupre de la turo la ĉefenirejo funkcias, alia enirejo estas flanke, krome estas enirejo por la kriptoj. Interne galerio etendiĝas por la orgeno. La altara bildo estis pentrita fare de Ferenc Klimkovics.
Kermeso okazas en la 18-an de aŭgusto aŭ en la plej proksima dimanĉo.
Vidubiĉi (stacidomo)
Vidubiĉi (Видубичі) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Fethke
La fratoj Stefan, Jan kaj Edmund Fethke, infanoj de germana kuracisto kaj de pola nobelino, ĉiuj naskiĝis kaj pasigis sian infanaĝon en Oppeln, ĝis 1945 parto de la Germana Regno, kaj tie en 1919 esperantistiĝis. Ekde 1921 ili loĝis en Bydgoszcz, Pollando kaj aktive partoprenis la movadon. Ili verkadis ofte kune kaj eldonis en la pola lingvo 500 vortojn de l' lingvo Esperanto. Ili organizis la vojaĝojn kaj prelegojn de la Esperantisto Kola Ajayi. La meza, Jan, estas konata verkisto, uzanta la pseŭdonimon Jean Forge.
Neißeaue
Neißeaue estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ilonka Fiedler
FIEDLER Ilonka (fidler), hungarino, oficistino de keramikfabriko. Naskiĝis en Pécs. Paroladoj kaj kursoj. Artikoloj precipe en Katolika Mondo, Espero Katolika kaj Katolika Vivo. Plej persista propagandisto en Pécs. (V. H. Heroldo, 1930. N-o 6.)
Karlovy Vary
Karlovy Vary (Karlovaro, Karlsbad) estas la plej konata, plej signifa kaj plej vizitata banloka urbo en Ĉeĥio kun.
Historio
La loko, kie la centro de Karlovy Vary estis kreita, restis dum longa tempo ekster la intereso de la populacio. La abruptaj deklivoj kaj malbonaj klimataj kondiĉoj ĉe la termaj fontoj ne provizis favorajn kondiĉojn por kultivado de rikoltoj, kiuj estis ŝlosilaj por loĝejo. La unua loĝejo estis pli verŝajne en la nunaj periferiaj partoj de la urbo.
La preciza dato de la fondado de la urbo ne estas konata. Konstanta loĝejo ĉirkaŭ la Vřídlo fonto estis establita en la mezo de la 14-a jarcento. En 1370, la urbo estis koncedita la privilegioj de rega urbo de Karolo la Kvara. La legendo pri la fondado de Karlovy Vary, registrata de doktoro Fabian Summer en 1571, diras ke dum ĉasado en la arbaro, ĉashundo komencis forŝovi pecon da sovaĝa besto, falante en la lageton de forte elfluanta fonto kun varma akvo. La gemado de la hundo vokis la aliajn membrojn de la ekspedicio, kiuj poste gustumis la varman akvon. Karolo la Kvara estis ankaŭ informita pri la malkovro, kiu iris al la loko de la fonto. Kune kun la ĉeestantaj kuracistoj, li konstatis, ke ĉi tiu varma akvo havas kuracajn efektojn, kiujn li poste provis kaj spertis pliboniĝon. Ĉe la loko de la supozebla fonto, li fondis la banlokon nomatan Teplé lázně u Lokte.
Komence, la urbo havis nur malmultajn loĝantojn, kies plej grava tasko estis zorgi pri la fontoj. Karlovy Vary disvolviĝis unue per malrapida ritmo. La urbo ne estis tuŝita per la Husita militoj, ĉar ĝi ne estis konsiderita strategie grava. El la progresive disvolviĝanta banindustrio, la urbo komencis malrapide riĉiĝi. Sed la kresko estis malhelpita de pluraj katastrofoj, kiuj frapis la urbon. En 1582, inundacio balaiis tra la urbo, kaj en 1604, detrua incendio, kiu detruis 99 el la 102 domoj. La rapida kresko estis interrompita per la Tridekjara Milito, pro kiu la nombro de loĝantoj kaj ankaŭ la nombro de kuracistaj gastoj malkreskis. La fino de la 17-a jarcento komencas en la urbo denove kreski. Eminentaj eŭropaj personoj komencis viziti Karlovy Vary. La urbo komencis pliĝrandigi per novaj konstruaĵoj (ekz. teatro aŭ la Saxa kaj Ĉeĥa salonoj, kiuj fariĝis la bazo por la Grandhotel Pupp, ktp.). En 1759, la flamoj denove damaĝis la urbon. Sed post la incendio, la urbo baldaŭ rekomponis sin dank' al sia famo. La Napoleona militoj en iu maniero pli utiligis la urbon. Pro sia sufiĉa distanco de la batalfrontoj, ĝi translogis vizitantojn el famaj kuracaj urboj de okcidenta Eŭropo. La arkitektura transformado al secesio ĉe la fino de la 19-a jarcento estas grandparte la laboro de la vienaj arkitektoj Ferdinand Fellner kaj Hermann Helmer, kiuj projektis 20 signifajn konstruaĵojn en la urbo. Inter la jaroj 1870 kaj 1871, la urbo estis ligita kun Cheb kaj Prago per fervojo, al kiu poste ligiĝis ankaŭ regionaj konektoj.
La disvolviĝo de la urbo estis detruita per la unua mondmilito, post kiu ne estis ebla reatingi tiom vastan kreskon. Kun la apero de nazismo, la urbo iĝis la centro de gravaj eventoj. La loka librovendisto K. H. Frank fariĝis la gvidanto de la Karlovy Vary Sudet-German Party, kaj poste estis la dua plej potenca viro en la partio. La 24-an de aprilo 1938, Konrad Henlein prezentis en la urbo la tiel nomatajn ok karlovarajn postulojn, antaŭsciigantajn la disigon de Ĉeĥoslovakio. En oktobro de la sama jaro, Karlovy Vary iĝis parto de la Tria Reich. Je la fino de la dua mondmilito, la urbo (precipe la loka parto Rybáře) estis damaĝita per bombardado. La fino de la milito estis ankaŭ akompanita de la deviga forlogiĝo de la origina germana loĝantaro. Dum la epoko de socialismo, kelkaj gravaj konstruaĵoj estis konstruitaj en la centro de la urbo, kiel ekzemple la Vřídelní kolonado, la hotelo Thermal, ktp. La periodo post 1989 estas karakterizita per la eniro de rusa kapitalo, kiu influas ankaŭ la aspekton de la urbo (ekzemple per rompado de la historia karaktero de la urbo per konstruplanoj). Laŭ esplorado de la rusa aktivulo Michail Maglov, kiu esploris proprietaĵajn rilatojn per analizo de la loka katastro de bienoj, montriĝas, ke "preskaŭ duono" de la lokaj bienoj estas en la posedo de civitanoj de la Rusa Federacio kaj aliaj landoj de la iama Sovet-Unio.[8]
Esperanto en Karlovy Vary
Josef Schneider fondis tie Esperanto-grupon ĉirkaŭ 1925. Tie okazis Komuna ĉeĥa-germana kongreso en jaro 1993 kaj ankaŭ kongreso de SAT en 1999.
Toru Ojima
Toru Ojima (小島 徹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Kawasaki Frontale kaj Montedio Yamagata.
Alfonso Cuarón
Alfonso CUARÓN OROZCO (naskiĝis la 28-an de novembro 1961) estas meksika filmreĝisoro, scenaristo, produktoro kaj filmmuntisto de kelkaj grandaj Hollywood-filmoj. Li estas plej bone konata pro siaj filmoj Roma (2018), A Little Princess (1995), Y tu mamá también (2001), Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004), laŭ la libro Hari Poter kaj la Kaptito de Azkabano, Children of Men (2006) kaj ĉefe pro la sciencfickcia filmo Gravito (2013) por kiu li en 2014 gajnis du Oskar-premiojn (unu por la plej bona filmmuntado kaj unu por la plej bona reĝisorado) kaj la plej prestiĝan premion Directors Guild of America Awards (DGA Awards). En 2018 li estis nomumita por la Ora Leono (itale: Leone d'Oro), la plej alta premio donita al filmo ĉe la internacia Festivalo de Venecio.
Li ricevis entute pli ol 50 premiojn, inkluzive plurajn BAFTA-premiojn. Li ankaŭ gajnis tri fojojn la premion Ora Globo kun la filmo Gravito (2014) por la plej bona reĝisorado kaj en 2019 li gajnis kun la filmo Roma (unu fojo por la plej bona reĝisorado kaj alia kiel plej bona fremdlingva filmo).
En 2014 la revuo Time metis Cuarón sur la listo de la 100 plej influriĉaj homoj en la mondo. Cuarón estas vegetarano.
Filipina Esperantisto
Filipina Esperantisto estis gazeto eldonita dum la komenco de la 20-a jarcento en Filipinoj.
Alfonso Cuarón
Vivo
Cuarón estas la filo de Alfredo Cuarón, korspecialisto. Cuarón studis filmarton kaj filozofion ĉe la Nacia Aŭtonoma Universitato de Meksiko (UNAM). Lia unua mallonga filmo, Vengeance is Mine, provokis kontroverson precipe pro la elekto de la lingvo de la filmo (la angla kaj ne la hispana) kiu rezultigis en tio ke li estis forsendita de la fakultato.
Dromedaro
Dromedaro (Camelus dromedarius, el la greka δρομάς, dromás „kuranta“) apartenas al la familio de kameledoj. Kontraŭe al la sovaĝkamelo, ĝi havas nur unu ĝibon. Dromedaroj ne plu vivas sovaĝe en sia origina regiono.
Alfonso Cuarón
Vivo
Li laboris por televido kiel teknikisto, poste kiel reĝisoro. Poste li estis demandita esti kunreĝisoro por diversaj latin-amerikaj filmoj kiel Gaby: A True Story kaj Romero) kaj en 1991 li ricevis sian unuan grandan filmmendon.
En 1995 Cuarón faris sian unuan filmon en Usono: A Little Princess. Sekvis poste filmadapto de la libro Grandaj Anticipoj de Charles Dickens, kiu fariĝis lia plej unua filmo en kinejoj kiu arigis grandan komercan sukceson.
Poste en 2001 sekvis erotika filmo kiun li volis fari en la hispana: Y tu mamá también (angle: Lust for Life) kiu estis honorita kun pli ol 30 internaciaj premioj inkluzive de la Ora Globo kiel la Plej bona fremdlingva filmo kaj nomumita por multaj pliaj. Laŭ Cuarón, la filmo rakontas pri socia klaso-sistemo, pri multaj meksikanoj kiuj kvankam vivantaj en la sama tempo kaj sama spaco ŝajne kunekzistas sen interrilatoj".
Ora Globo
Alfonso Curarón gajnis en 2014 premion Ora Globo kun la filmo Gravity kaj en 2019 li gajnis du premiojn Ora Globo: unu fojo por la plej bona reĝisorado kaj alia fojo en la kategorio "Ora Globo por la plej bona fremdlingva filmo" kun la filmo Roma kies produktadaj kompanioj estas Esperanto Filmoj kaj Participant Media.
Alfonso Cuarón kaj Esperanto
Lia distribua kaj produkta filmentrepreno nomiĝas Esperanto Filmoj kiu posedas la rajtojn (credits) por la filmoj Roma,Temporada de patos, El laberinto del fauno kaj Gravity. Li plurfoje deklaris sian simpation al la ideo de Esperanto, kiun li esprimis al Sam Green jene : "Esperanto is a great idea, it’s a great notion. And also the fact that people are learning Esperanto. It makes me so happy to know that people actually follow the notion, and actually have a practice of the notion" ("La ideo kaj koncepto de Esperanto estas bonegaj. Feliĉigas min scii ke homoj efektive sekvas la koncepton kaj fakte lernas kaj praktikas Esperanton.")
Lia filmo The Possibility of Hope ("La eblo de espero") tute rilatas al la temo espero kaj povante imagi radikale malsaman estontecon. Ĝuste tial tiu filmo ege kongruas kun la idearo ligita al la internacia lingvo Esperanto. Ankaŭ jena eldiraĵo de Cuarón okaze de la disdono de la premioj Ora Globo al lia filmo 'Roma' kongruas tute kun la idealo de Esperanto : "La plej bona cinematografio malkonstruas murojn kaj konstruas pontojn al aliaj kulturoj".
La filmo Roma de Alfonso Cuarón, ricevis en 2019 la Oskarpremiojn por la plej bona filmo neanglalingva kaj por la plej bona reĝisoro. La filmoj de Cuarón estas produktitaj de la kompanio "Esperanto Filmoj", tiel alnomita de Alfonso Cuarón mem.
Dromedaro
Aspekto
Ekzistas diversaj rasoj, kiujn oni kutime bredas por rajdbestoj aŭ ŝarĝbestoj.
Vivmedio
Dromedaroj troviĝas en la tuta Norda Afriko en la okcidenta Oriento ĝis Hindio. Oni alportis ilin ankaŭ al Balkanoj, Namibio, Kanarioj kaj Aŭstralio, kie ili vivas libere en la centraj regionoj.
Historio
Dromedaroj ekzistas nun nur malsovaĝigitaj. Iam dromedaroj certe vivis en Arabio. Ne eblas certe diri nun kiam dromedaroj estis malsovaĝigitaj. Sendube tio okazis sur la araba duoninsulo, verŝajne dum la 3-a jarmilo antaŭ Kristo.
La sovaĝbestoj jam delonge mortintis, oni ne scias kiam ekzakte. Sovaĝaj dromedaroj nun vivas nur en Aŭstralio. La tieaj ĉirkaŭ 500.000 dromedaroj devenas de malsovaĝigitaj bestoj, kiujn oni alportis inter 1840 kaj 1907. Ekde la 1920-aj jaroj, kiam aŭtoj pli kaj pli anstataŭigis dromedarojn, oni simple liberigis multajn dromedarojn.
Menyhért Palágyi
Menyhért Palágyi [menjhErt palAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palágyi Menyhért estis hungara filozofo, fizikisto, instruisto, membro de Societo Petőfi (1887).
Menyhért Palágyi naskiĝis la 1859 en Paks. Li mortis la 1924 en Darmstadt.
Biografio
Menyhért Palágyi devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto ekde 1877. Li komencis verkadi en la 1880-aj jaroj. Li ekinstruis en 1886 en mezlernejo en Budapeŝto, dume liaj artikoloj regule aperis ekzemple en Koszorú, Athenaeum, Vasárnapi Ujság. Ne tro longe li redaktis diversajn revuojn.
Plinio la Juna
Gaius Plinius Caecilius Secundus minor, nomata Plinio la Juna, naskiĝis dum la jaro 61 en Como (Novum Comum) kaj mortis ĉirkaŭ la jaro 113. Li estis nevo kaj poste adopta filo de Gaius Plinius Secundus, konata kiel Plinius maior, Plinio la Maljuna.
Stenio
Stenio estas epoko de la Proterozoiko kaj komencis antaŭ 1.200 milionoj da jaroj kaj finis antaŭ 1.000 milionoj da jaroj. Kun Stenio finiĝis la Mezoproterozoiko kaj komenciĝis la Neoproterozoiko. Dum la epoko de Stenio formiĝis la superkontinento Rodinio (nomita laŭ rusa vorto signifanta hejmlando).
Plinio la Juna
Biografio
Imperiestro Trajano nomumis lin guberniestro de Bitinio. Em 113 (eble 115) li mortis; estas necerte, ĉu en Bitinio aŭ reveninte al Romo.
Verkaro
La ĉefa verko de Plinio estis kolekto da 247 leteroj, dividita al 10 libroj, kiujn li skribis inter 96 kaj 109. La leteroj ne estas fikciaj, sed vere senditaj, frukto de korespondado kun amikoj kaj kolegoj, foje skribitaj je specialaj okazoj (notoj, rekomendoj), pro sociaj kaŭzoj (invitoj, opiniinterŝanĝoj) aŭ pro priskribo de eventoj (famegas lia kroniko de la eruptiĝo de Vezuvo en 79, kiu mortigis lian onklon).
Male ol la tute personaj leteroj de Cicerono, kiuj nur hazarde konserviĝis, liaj leteroj estas dekomence destinitaj por publikigo. Tion montras precipe la granda zorgo pri la stilo. Tacito uzis kelkajn el liaj leteroj kiel fonton por siaj historiaj verkoj.
La lasta el la dek libroj enhavas la korespondadon inter Plinio kaj imperiestro Trajano dum lia regado en Bitinio. Tiu kolekto estis publikigita post lia morto, supozeble danke al Trajano mem, kiu intencis la kolekton kiel manlibron de bona administrado. Inter tiuj leteroj precipe interesas tiu pri la kristanoj, tiam ankoraŭ ne tre signifaj. Ĝi estas la unua Latina teksto ne-kristana, kiu mencias kristanojn.
Krom tio li verkis ege ampleksan Panegiron pri imperiestro Trajano.
En Esperanto
La leteroj pri la kristanoj aperis en Apologio de Tertuliano, 1982, kaj sufiĉe reprezenta impreso el liaj verkoj de 28 paĝoj aperos en la 4a volumo de Antologio Latina de Gerrit Berveling.
Stenio
La Proterozoiko estas la eono antaŭ la Fanerozoiko, do antaŭ la Kambria eksplodo, kiam dum rimarkinde mallonga tempo multaj vivaĵoj evoluis, kies fosialjn restaĵojn oni ankoraŭ hodiaŭ trovas. Kontraste al tio en la Proterozoiko nur malmultaj trovajlokoj estas konataj, kiuj krome estas malfacile enordigeblaj. Pro tio la stratigrafia skaligo je periodoj kaj epokoj de tiu eono estas tre malfacila.
Kleinmürbisch
Kleinmürbisch [klajnmurbiŝ], hungare Felsömedves [felŝOmedveŝ], kroate Mali Medveš, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Güssing. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. Parto de la komunumo estas Großmürbisch.
Historio
En 1910 vivis en la komunumo 359 homoj (334 germanoj, 2 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon Felsömedves apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 2001 vivis en Kleinmürbisch 260 homoj (escepte 4 ĉiuj germanoj).
Jaroslav Mária
JUDr. Jaroslav Mária naskiĝis en multnombra familio de advokato. Li studis en gimnazio en Benešov kaj en Hradec Králové, abiturientan ekzamenon li faris en gimnazio en Prago. Ekzamenite en ĉeĥa universitato en Prago, li laboris unue kiel advokata koncipiento en Rakovník kaj en Hradec Králové, en la jaroj 1903 ĝis 1908 li laboris en Beroun, poste kiel memstara advokato en Tábor. Dum Heydrich-periodo li estis en junio de 1942 arestita. Malliberigata li estis en Prago, Terezín kaj ekde septembro en Aŭŝvico, kie li post kelke da monatoj mortis pro ekzantema tifo.
Imperiestro kaj Galileano
Imperiestro kaj Galileano - norvege Kejser og Galilæer - estas historia, filozofia dramo de Henrik Ibsen en du larĝaj partoj de po kvin aktoj: Apostatiĝo de Cezaro kaj Imperiestro Juliano. Al Esperanto ĝin tradukis Hendrik Bulthuis. La eldono de 1930 havis 276 paĝojn. La precipa personaĵo estas Juliano la Apostato, la lasta nekristana imperiestro de la Romana Imperio.
MVR
La vorto havas plurajn signifojn:
Târnova (Caraș-Severin)
Târnova (tirnova) (hungare: Tornó) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Reșița. En 1910 ĝi havis 3 549 loĝantojn [rumanoj), en 1992 2 100 (rumanoj), kaj laŭ la stato de  en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1495. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Bratova, kiu estis fondita nur en 1956.
Nhandeara (mikroregiono)
La mikroregiono de Nhandeara estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas naŭ municipojn.
Traité de Rome (Tramtrajno en Francilio)
Traité de Rome estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en Courcouronnes, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Gerardus 't Hooft
Gerardus 't Hooft (naskiĝis la 5-an de julio 1946) estas nederlanda fizikisto. En 1999 li partigis kune kun Martinus J. G. Veltman la Nobel-premion pri fiziko pro la klarigo de la kvantuma strukturo de la elektrofebla interago.
En 1972 li doktoriĝis en teoria fiziko ĉe la Universitato de Utrecht, kaj ekde 1977 li estas profesoro pri fiziko ĉi tiu sama universitato.
En 1981 li estis premiita la Wolf-Premio pri Fiziko.
Willard Boyle
Willard Sterling BOYLE, (19a de Aŭgusto, 1924 - 7a de Majo, 2011) estis kanada fizikisto. Li estis pioniro en la fako de la teknologio de lasero kaj kuninventisto de la ŝargkuplita aparato. Kiel direktoro de Space Science and Exploratory Studies en Bellcomm li helpis elekti surlunigejojn kaj havigis subtenon por la Projekto Apollo. La 6an de Oktobro 2009, oni anoncis, ke li kunhavos la honoron de la Nobel-premio pri fiziko de 2009 pro "la invento de bildoduonkonduktaĵa cirkvito - nome CCD sensilo, kiu iĝis elektrona okulo en preskaŭ ĉiuj areoj de fotografio".
Li estis nomumita Companion de la Ordeno de Kanado - nome la plej altnivela honoro - la 30an de Junio, 2010.
Kariero
En 1953 Boyle aliĝis al la Laboratorioj Bell kie li inventis la unuan kontinue funkciantan rubenan laseron kun Don Nelson en 1962, kaj ricevis la unuan patenton pri duonkondukanta injektolasero. Li iĝis direktoro de la Space Science and Exploratory Studies en la filio de la Laboratorioj Bell nome Bellcomm en 1962, havigante subtenon por la Projekto Apollo kaj helpante elekti surlunigejojn. Li revenis al la Laboratorioj Bell en 1964, por labori pri la disvolvigo de integritaj cirkvitoj. En 1969, Boyle kaj George E. Smith inventis la ŝargkuplitan aparaton (CCD, el charge-coupled device), pro kiu ili kunricevis la medalon Stuart Ballantine de la Franklin Instituto en 1973, en 1974 la memorpremion IEEE Morris N. Liebmann, en 2006 la premion Charles Stark Draper, kaj en 2009 la Nobel-premion pri fiziko. La CCD ebligis al NASA sendi klarajn bildojn al la Tero el la kosmo. Ĝi estas ankaŭ la teknologio kiu funkciigas multajn nuntempajn ciferecajn kameraojn. Smith diris pri ilia invento: "Farinte la unuan paron de bildaparatoj, ni sciis certe ke la kemia fotografio estis mortinta." Eugene Gordon kaj Mike Tompsett, du jam retiriĝintaj kolegoj el la laboratorioj Bell, postulis, ke ties aplikado al la fotografio ne estis inventita de Boyle. Boyle estis Esplora Plenumdirektoro por Bell Laboratorio el 1975 ĝis lia retiriĝo en 1979.
Košická Nová Ves
Košická Nová Ves (hungare Kassaújfalu [kaŝaUjfalu], germane Neudorf) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Košice en Slovakio, en Regiono Košice. La loknomo signifas: nova vilaĝo.
Situo
Košická Nová Ves situas en orienta rando de Košice.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1297 laŭ tiama hungara ortografio "Cassa Uj Falu". En la 15-a jarcento germanoj alvenis. En 1826 oni komputis tie 864 vilaĝanojn. En 1896 loĝis tie 1160 vilaĝanoj en 152 domoj. En 1910 loĝis en Kassaújfalu 1215 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Košice, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Kassaújfalu rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno, ĉar ĝi forte ligiĝis al Kassa. Ekde 1990 Košická Nová Ves iĝis urboparto de Košice.
Takashi Miki (1979)
Takashi Miki (三木 崇史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Franco Lovignana
. Li estas itala pastro, kaj episkopo de Aosto (Italio) ekde la.
Biografio
Naskiĝinta en Aosto, Franco Lovignana estis ordenita pastro la, dum li estis nur 23-jaraĝa. Li estis profesoro pri teologio ĉe la seminario de Aosto kaj, ekde 1995, kanoniko de preĝejo de Sanktuloj Petro kaj Urso de Aosto kaj, ekde 2003, prioro de la sama. Ekde 2004, li estis vikario ĝenerala de la diocezo de Aosto.
Episkopo
Konsekrita episkopo de Aosto la, li anstataŭis MS-ron Giuseppe Anfossi.
Florbrasikfungo
Florbrasikfungo (Sparassis crispa) estas genro de parazita fungo karakterizita per ĝia unika aspekto. Oni povas ĝin priskribi kiel simila al marspongo, cerbo, aŭ kapo de florbrasiko, de kiu ĝi ricevis ĝian nomon.
La fungo estas manĝinda.
Appelbach
La rojo Appelbach, ankaŭ nomata Appel, estas 39,6 km longa, orografie dekstra flankrivero de la rivero Nahe en Rejnlando-Palatinato, Germanio.
Geografio
La rivereto fontas en la Nordpalatinata montolando sudokcidente de la monto Donnersberg, ĉirkaŭ unu kilometro nordoriente de Falkenstein je la okcidenta deklivo de la monto Kübelberg sur alteco der 395m super marnivelo. De ĉi-tie ĝi fluas norden. Post la trafluo de la vilaĝoj Würzweiler, Gerbach, Sankt Alban, Gaugrehweiler, Oberhausen an der Appel la rivereto atingas la Rejnhesa Svislando. En la malvasta valo situas Münsterappel, Niederhausen an der Appel, Tiefenthal kaj Neu-Bamberg.
Inter Neu-Bamberg kaj Wöllstein la Palatinata Nontolando transiras al la Rejnhesa montetlando. Malsupre de Wöllstein enfluas la rojon Dunzelbach, la plej granda flankrivero de la Appelbachder kun akvokolekta areo de 30,3 km². La rivereto Appelbach rafluas poste Badenheim, Pfaffen-Schwabenheim kaj Planig antaŭ ĝi enfluas apud Bretzenheim sur alteco de98 m super marbnivelo de dekstre la riveron Nahe.
Flankriveroj
La plej grava flankrivero estas la Dunzelbach kunakvokolekta areo de 30,3 km². Pliaj flankriveroj de akvokolektajn areojn de pli ol 10 km² estas Gerbach, Gutenbach kaj Ellerbach.
Sekvas la flankriveroj de la Appelbach de la fonto al la enfluejo longeco, akvokolekta areo, alteco de la enfluejo Germana Akveja Kodo (DGKZ).
15 years on Death Row
15 years on Death Row estas dudiska kompilalbumo lanĉita la 26-an de decembro 2006 de la CEO de Death Row Records, Suge Knight. Ĝi enhavas plurajn artistojn de Death Row, inter ili Snoop Dogg, Dr. Dre, 2Pac, Tha Dogg Pound, Nate Dogg kaj The Lady of Rage. DVD kun muzikvideoj akompanas la albumon.
"Death row" signifas "mortopuna atendejo", do la albumtitolo portas la jenan vortludon anglalingve: "15 jarojn en mortopuna atendejo".
Albumenhavo
15 years on Death Row konsistas el du kompaktaj diskoj plus unu DVD, kiuj respektive enhavas plurajn muziktrakojn kaj muzikvideojn.
Moschendorf
Moschendorf [moŝendorf], hungare Nagysároslak [nadjŝAroŝlak], estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Güssing. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Moschendorf troviĝas laŭ ĉefvojo numero 56, laŭ la hungara landlimo, kontraŭe Nagykölked troviĝas.
Historio
En 1482 oni trovis hungaran dokumenton pri vilaĝo Sároslak (=kota loĝej'). En 1910 vivis en la komunumo 834 homoj (815 germanoj, 15 hungaroj, 4 kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Nagysároslak apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 2001 vivis en Moschendorf 463 homoj (449 germanoj, 8 hungaroj, 3 kroatoj kaj aliaj).
Fosistoj
Ties origina nomo venas el sia kredo en ekonomia egaleco bazita sur specifa ero de la biblia libro Agoj de la Apostoloj. La Fosistoj klopodis (per "niveligo" de terpecoj) reformi la ekzistantan socian ordon pere de rura vivostilo bazita sur siaj ideoj por la kreado de malgrandaj egalismajn rurajn komunumojn. Ili estis unu el la nombraj malakceptismaj disidentaj grupoj kiuj aperis ĉirkaŭ tiu tempo en Anglio.
Pietracatella
Pietracatella estas komunumo de Italio.
Hieronymus Brunschwig
Hieronimo Brunsvigo (1450-1512) estis germana alkemiisto, botanikisto, apotekisto kaj kirurgo. Li notindiĝis pro siaj metodoj je traktado pri vundoj de fajrokugloj kaj pro siaj fruaj laboroj pri distiladoteknikoj. Lia ĉefa "Liber de arte distillandi de simplicibus" estis tre influhava, ĉar ĝi estas unu el la plej antikvaj verkoj pri distilmetodoj.
Biografio
Li studis Medicinon en Bolonjo, Padovo kaj Parizo. Post studi teknikojn pri kirurgio, Brunsvigo vaste vojaĝis tra Alzaco, Ŝvabio, Bavario, Frankonio, kaj Rejnlando, ĝis Kolonjo, praktikante kirurgion kaj akirante sperton en la preparado de kuraciloj, ĉefe rilate al distiltekniko. Brunsvigo neniam menciis siajn studojn sed li ĉiam diferencigis sian agadosferon el tiu de la kuracistoj. La verkaro de Brunsvigo rilatis ĉefe al anatomio, vundotraktadoj, apoteko, preparado de medicinaĵoj kaj medicinaj herboj. Germane verkitaj, ili unue celas la barbiro-kirurgojn, barbirojn, kaj kirurgojn. Tamen, liaj kirurgiaj tekstoj ankaŭ celas la laikojn. Ili elmontras grandan zorgon pri la medicina tradicio de Lanfranko de Milano (1250-1306), Vilhelmo de Saliceto (1210-1277), Gi de Ŝaŭliako (1300-1368), Henri de Mondeville (1260-1320), kaj pere de ili, la influoj de Klaŭdo Galeno (121-216), Aviceno (980-1037), Johano Mezuo la maljuna (777-857), Abul-Kazimo (940-1013), ĉiuj ili menciitaj de Brunsvigo.
Graveco de distilo
Esploristoj tiel kiel Brunsvigo kondukis, per siaj libroj, la disvolviĝon pri la bazaj principoj de distilado. La distilaplikado per humidavojo al spicaĵoj kaj aromataj drogoj rezultis en la produktado de esencoleoj, kie la odoro kaj gusto de la originala drogo troviĝas koncentritaj. Tiam disvolviĝis ideo pri la ebleco je drogoekstratado kiel aktiva principo aŭ esenco, koncentriĝante ties kvalitojn kaj terapeŭtikan agadon, forigante la superfluajn komponaĵojn kaj pligrandigante ties farmakologiajn efektojn.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Distillation_by_Retort.png| Distilado Dioscorides01.jpg| Dioskorido (40-90) Galen_detail.jpg| Klaŭdo Galeno (121-216) Zakariya_Razi_001.JPG| Al-Razio (854-925) Albucasis.gif| Abul-Kazimo (940-1013) Avicenna-miniatur.jpg| Aviceno (980-1037) Guglielmo_da_Saliceto.jpg| Vilhelmo de Saliceto (1210-1277) Nuremberg_Chronicle_f_224r_2.jpg| Arnoldo de Vilanova (1235-1311) GuyDeChaulhac.jpg| Gi de Ŝaŭliako (1300-1368) Zaccaria_in_the_temple_by_dghirlandaio.jpg| Marsilio Fiĉino (1433-1499) Gersdorff_p21v.jpg| Hans von Gerdorff (1455-1529) Duerer_brant.jpg| Sebastian Brant (1457-1521) Eucharius_R%C3%B6%C3%9Flin_Rosgarten_%C3%9Cberreichung.jpg| Eucharius Rößlin (1470-1526) Roemer_285_Gr%C3%BCninger_Margt_1527.jpg| Hans Grüninger (1484-1528) Brunfels-1.png| Otto Brunfels (1488-1534) Hieronymus_Bock.jpg| Hieronimo Boko (1498-1554) Renaissance_C14_F%C3%BCllmaurer_Leonhart_Fuchs.jpg| Leonhart Fuchs (1501-1566) Adam_Lonicer04.jpg| Adamo Lonicero (1528-1586) Hallerbause.jpg| Albrecht von Haller (1708-1777) August_Hirsch.png| August Hirsch (1817-1894) </Gallery> </Center>
12585 Katschwarz
12585 Katschwarz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kathleen Alice Schwarz, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la James S. Rickards High School de Tallahassee, Florido, Usono.
Malay-le-Grand
Malay-le-Grand estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1569 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Malay-le-Grand etendiĝas sur 21.8 km², kaj havis 1569 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 72 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Crost, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Malay-le-Grand apartenas al la kantono Sens-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Sens. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Erdélyi Múzeum (revuo)
Erdélyi Múzeum estas hungarlingva revuo pri la transilvania hungara kulturo aperanta en Kluĵo, Rumanio.
Historio
Sub ĉi tiu titolo aperis inter 1814 kaj 1818 la unua hungara kultura revuo en 10 volumoj redaktite de Gábor Döbrentei. Al ĝiaj kunlaborantoj apartenis Ferenc Kazinczy, Dániel Berzsenyi, Ferenc Kölcsey, János Kis, Mihály Vitkovics, Pál Szemere, István Horváth. Tiu lasta aperis en 1974 kaj originale estis la bulteno de la prezidantaro kaj de la unua faksekcio de la Erdélyi Múzeum-Egyesület sub redaktado de lingvisto kaj historiisto Henrik Finály. Ĝi ĉesis en 1917 kaj reaperis en 1930 sub redaktado de Lajos György, de 1941 de Attila Szabó T. ĝis 1947, kiam denove ĉesis. En 1990 ĝi denove reaperis. Ĝiaj respondecredaktoroj estis Samu Benkő, Elek Csetri kaj Árpád Antal, de 1999 Gyöngy Kovács Kiss.
En la revuo aperis ekzemple poemoj de Endre Tóth (poeto).
Warren-pokalo
La Warren-pokalo estas antikva arĝenta romia pokalo dekoraciita kun du reliefaj bildoj pri samseksema anusa seksumado. Ĝi akiris tiun nomon de sia unua moderna posedanto, la kolektanto kaj verkisto Edward Perry Warren, kiu aĉetis ĝin en 1911 de komerciisto de Jerusalemo. La vendisto diris, ke la objekto estis trovita kune kun moneroj de la tempo de la Julio-Klaŭdia Dinastio (1-a jarcento p.K.). Ekde 1999 la pokalo apartenas al la Brita Muzeo.
Presbiornitedoj
Presbiornitedoj aŭ laŭ la latina scienca nomo Presbyornithidae estis familio de akvobirdoj kun ŝajne tutmonda distribuado kiuj loĝis ĝis plej komenca Oligoceno, sed estas jam nune formortintaj. Dekomence oni supozis, ke ĝi prezentas mikson de karakteroj montritajn de akvobirdoj, vadbirdoj kaj flamengoj kaj ĝi estis uzita por defendi evoluan rilaton inter tiuj grupoj, sed ĝenerale oni akceptas nuntempe ke ili estas "vadanasoj", nome frata taksono de Anasedoj, kaj tiele esence modernaj akvobirdoj. Ili estis ĝenerale longkruraj, longkolaj birdoj, stare ĉirkaŭ unu metron altaj, kun korpo de anaso, piedoj similaj al tiuj de vadbirdo sed retecaj, kaj ebena anaseca beko adaptita al filtromanĝado. Ŝajne, almenaŭ kelkaj specioj estis tre sociemaj birdoj kiuj vivis en grandaj aroj kaj nestumis en kolonioj.
Sistematiko
Tri genroj estas interkonsente akceptitaj kiel apartenantaj al Presbiornitedoj:
Baskula ĉevalo
Baskula ĉevalo estas ĉeval-simila ludilo por etaj infanoj, kun ronda malsupra parto kiu ebligas baskuladon kompare kun balancoseĝo.
Hieronymus Frobenius
Hieronymus Frobenius (1501-1563) estis svisa libristo, eldonisto, humanisto, li estis filo de la presisto Johano Frobeno (1460-1527) kaj patro de Ambrosius Frobenius (1537-1602). Li pioniris kiel presisto en Bazelo, edukiĝis en la Universitato de Bazelo kaj longatempe travojaĝis Eŭropon. Li, lia patro kaj lia bofrato Nicolaus Episcopius (1501-1563) famiĝis pro ilia laboramikeco al Erasmo de Roterdamo kaj pro tio ke ili igis Bazelon gravan centron de la Renesanco por presado. Iliaj eldonoj inkluzivas latinan eldonon de Georgo Agrikola "De Re Metallica" (Pri la reĝo de la metaloj), en 1556, kaj kelkaj el ili enkorpigas belegajn artaĵojn de Hans Holbein la Juna (1497-1543). Liaj filoj Ambrosius Frobenius (1537-1602) kaj Aurelius Frobenius (1539-1587) daŭrigis liajn laborojn ĝis la fino de la sekvanta jarcento.
Baskula ĉevalo
En pasinteco baskulajn ĉevalojn oni konstruis ĉefe el ligno aŭ metalo, foje kovrita de felo kaj kun veraj ledaj seloj. Nuntempe ekzistas ankaŭ plastaj baskulaj ĉevaloj.
Hieronymus Frobenius
Vidu ankaŭ
<Gallery> Ammianus_Marcellinus_1533.jpg| Amiano Marĉelino (300-397) Diogenes_Laercio_1792_II.jpg| Diogeno Laertio (3-a jarcento) Sandro_Botticelli_050.jpg| Sankta Aŭgusteno (354-430) Gregorythegreat.jpg| Gregorio la Granda (540-1100) Avicenna-miniatur.jpg| Aviceno (980-1037) Pliny_the_Elder.png| Plinio la Maljuna (23-79) Stimmer_Jan_Hus.jpg| Jan Hus (1369-1415) S.M._degli_angeli,_chiostro_della_sacrestia_18_Ambrogio_Traversari,_Pietro_Francavilla,_angeli.JPG| Ambrogio Traversari (1386-1439) Isidor-von-Sevilla_Etymologiae_1489.jpg| Johano Amerbako (1440-1513) Augustinus3Bd1556.JPG| Johano Frobeno (1460-1527) Holbein-erasmus.jpg| Erasmo de Roterdamo (1467-1536) Meyer_zum_Pfeil_Wappen_I.jpg| Adelberg Meyer (1474-1548) Konrad-Pelikan.jpg| Konrado Pelikano (1478-1556) Beatus_Rhenanus_-_Imagines_philologorum.jpg| Beatus Rhenanus (1485-1547) Dom_und_Severikirche_in_Erfurt.JPG| Johannes Langius (1487-1548) Bernhard_Meyer_zum_Pfeil_(1488-1558).jpg| Bernhard Meyer (1488-1558) Portrait_of_the_Cosmographer_Sebastien_Munster_WGA.jpg| Sebastian Münster (1488-1552) Simon_Grynaeus_(1493-1541).jpeg| Simono Grineŭ (1493-1541) Hans_Holbein_d._J._040.jpg| Bonifacius Amerbach (1495-1562) Zikmund_Hruby_z_Jeleni_1861.jpg| Sigismund Gelenius (1497-1554) Johannes Hervagius (1497-1558).png| Johano Herwagen (1497-1558) HolbeindJ.jpg| Hans Holbein la Juna (1497-1543) Iano_Cornarius.jpg| Janus Cornarius (1500-1558) Epitaph des Nicolaus Episcopius.jpg| Niklaus Bischoff (1501-1563) Robert_Estienne.jpg| Robert Estienne (1503-1559) De_revolutionibus_orbium_coelestium.jpg| Heinrich Petri (1508-1579) Gessner_Conrad_1516-1565.jpg| Conrad Gesner (1516-1565) Ortseingang-hahnbach-von-westen.jpg| Georgo Agrikola (1530-1575) Mittlere_Br%C3%BCcke.jpg| Ambrosius Frobenius (1537-1602) Mittlere_Br%C3%BCcke.jpg| Aŭrelio Frobeno (1539-1587) David_Hoschelius_-_Johan_Jacob_Haid_um_1747.jpg| David Hoeschel (1556-1617) Georg Ludwig Frobenius (1566–1645).gif| Georg Ludwig Frobenius (1566-1645) Nicolas_Rigault_(1577-1654).png| Nicolas Rigault (1577-1654) Milkau_Jacques_du_Puy_(1586_-_1656)_-_Biblioth%C3%A8que_du_Roi,_Paris,_Frankreich_260-2.jpg| Jacques Dupuy (1591-1656) CyprianESB1068.JPG| Ernst Salomon Cyprian (1673-1745) </Gallery>
Hieronymus Frobenius (urbestro)
Baskula ĉevalo
Historio
Verŝajne la baskula ĉevalo ekestis en la 17-a jarcento en Usono. La antaŭuloj estis ĉevaloj je radoj, kiuj depende de la grandeco estis uzataj por fortiri infanojn aŭ por ludigi ilin per ĝi. Tiajn rajdantajn ĉevalojn jam ekzistis en Antikva Grekio, kiel legeblas en Horacio. Pere de Anglio ilin atingis Eŭropon ekde meze de la 19-a jarcento.
Precipe en la arbarriĉaj regionoj de Germanio la konstruado de baskulaj ĉevaloj estas longa tradicio. En Turingio daŭre ekzistas firmaoj kiuj ekis kiel konstruejoj de baskulaj ĉevaloj.
Modernaj variantoj
En plej multaj modernaj infanaj ludejoj troviĝas risorto, foje en formo de ĉevalo.
Alia varianto estas la elektra baskula ĉevalo, kiujn oni metas en ĉirkaŭaĵo de vendejoj por okupi infanojn. Ili nur moviĝas kiam oni pagas.
Granda varianto estas rodeotaŭro aŭ (pli rara) rodeoĉevalo, kiun oni uzas dum festoj por plenkreskuloj. La celo estas resti je la ĉevalo kiel eble plej longe.
Place-d'Armes (metroo de Montrealo)
Place-d'Armes estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento Ville-Marie de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Novo Horizonte (mikroregiono)
La mikroregiono de Novo Horizonte estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ses municipojn.
(87269) 2000 OO67
(87269) 2000 OO67 estas mezgranda transneptuna objekto karakterizita de treege discentra orbito kaj aphelio plej malproksima de la Suno.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Orbito
Ĝia treege discentra orbito krucas tiun de Neptuno kaj proksimiĝas tiun de Urano. Ĝi estas do neptunrenkonta kaj praktike uranorenkonta objekto.
Val Kilmer
Val Edward KILMER (31a de Decembro, 1959) estas usona aktoro. Dekomence aktoro de teatro, Kilmer famiĝis per aperoj en komediaj filmoj, starte per Top Secret! (1984) kaj Real Genius (1985), same kiel pro la militagada filmo Top Gun (1986) kaj la fantazia filmo Willow (1988).
(87269) 2000 OO67
Orbito
Kun aphelio de pli ol 1000, ĝi estas unu el la konataj objektoj, kiuj plej malproksimiĝas el la Suno. Ĝi trakuras sian orbitegon en pli ol 13 jarmiloj kaj venis ĉe sian perihelion la.
Val Kilmer
Kilmer atingis laŭdon pro sia ludado kiel Jim Morrison en la filmo de Oliver Stone The Doors (1991). La steluleco de Kilmer pluis, ĉar li estis ofte elektita kiel ĉefrolulo en filmoj laŭditaj de kritiko kiel la vakera filmo Tombstone (1993), kaj la krimdramoj True Romance (1993), kaj Heat (1995). Li anstataŭis Michael Keaton en la ludado de Bruce Wayne/Batman en la filmo de Joel Schumacher Batman Forever (1995). Li plue aktoris en filmoj kiel The Ghost and the Darkness (1996), The Island of Dr. Moreau (1996), The Saint (1997), The Prince of Egypt (1998), Pollock (2000), Alexander (2004), Kiss Kiss Bang Bang (2005), Déjà Vu (2006), Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans (2009), kaj Song to Song (2017). "Se estas premio por la plej neagnoskita ĉefa viro de lia generacio, Kilmer estu tio," skribis la kritisto Roger Ebert, "li montris gamon de roluloj tiom konvinke ke plej verŝajne plej granda parto de homoj, eĉ nune, ne konstatas, ke ili estis rigardante la saman aktoron."
Ekde 2015, Kilmer en sia privata vivo luktis kontraŭ gorĝo-kancero; li suferis operacion en sia traĥeo kio damaĝis siajn voĉajn kordojn ĝis la punkto ke li tre malfacile povis paroli. Li suferis ankaŭ ĥemiterapion kaj du traĥeotomiojn. En 2020, li publikigis sian memorlibron titolitan, I'm Your Huckleberry: A Memoir. Lia lukto estis registrita en 2021 per dokumenta filmo titolita Val kiu dokumentis siajn karieron kaj sanproblemojn. La filmo premieris en la Festivalo de Cannes kaj ricevis kritikajn laŭdojn. En 2022, Kilmer reprenis sian roloj kiel Iceman, reunuiĝinte kun Tom Cruise, en Top Gun: Maverick (2022). Li estis unu el la plej bone pagitaj aktoroj de la 1990-aj jaroj; filmoj en kiuj li aperis enspezis ĉirkaŭ 3.5 mil milionojn de usonaj dolaroj tutmonde.
(87269) 2000 OO67
Orbito
Astronomoj de la Deep Ecliptic Survey rigarda ĝin kiel centaŭron prefere ol.
Chotiněves
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
Kartvela literaturo
Riĉa kaj diversflanka estas kartvela literaturo. Ĝi havas tre longan historion, sed la plej malnova ĝis nun atingita verkaĵo estas datita de 4-a jarcento ... Tio estas hagiografia verko de Jakob Ĥucesi "La martiro de Sankta Ŝuŝaniko". Pro la senĉesaj invadoj kaj ruinigitaj militoj estas klarigebla tiu fakto, ke estas perdita multaj literaturaj monumentoj, des pli de antaŭkrista periodo.
Post disvastigo de kristanismo en Kartvelio estis necesa traduki kartvelen sanktan libron kaj sendube en la unua duono de kvina jarcento aperis unua versio de Evangelio. Kio koncernas al Biblio, ĝia perfekta traduko estas datita de sesa jarcento. Religia soifo, kiu de 5-a jarcento ornamis landon per sennombraj preĝejoj kaj monaĥejoj, disŝiris landlimojn kaj enpenetris Bizantian imperion. Inter la plej konataj fremdlande situantaj monaĥejoj menciindas Monaĥejo de Sankta Kruco en Jerusalemo (Israelo), Monaĥejo de Sankta Ketevano en Sinaja monto (Egipto) kaj Monaĥejo de Iverianoj en Atona monto (Grekio).
Kartvela literaturo enhave estis ne nur religia. Ĝi havas ankaŭ bonegajn specimenojn de poezio kaj prozo. Nacia literaturo sian apogon atingis en 11-12 jarcentoj. Tiu periodo estas konsiderinda kiel Ora epoko. Ĝuste en tiu tempo, dum regado de Reĝino Tamar, vivis kaj agadis fama poeto Ŝota Rustaveli. Civilizo de feŭda Kartvelio baziĝas sur tri kolonoj - Evangelio, "La kavaliro en la panterfelo" kaj "Kronikoj de Kartli". La unua el ili servis al firmigo de nacia kredo, la poemo de Ŝota Rustaveli simbolis senmortecon de la popolo kaj la tria - fariĝis unu el fundamentoj de nacia konscio kaj unueco.
De mezjarcentoj kartvela literaturo ĉirkaŭkaptis ĉiujn genrojn. Ĝi trapasis primitivan kaj klasikan periodojn, al kiuj sekvis nova kaj modernaj epokoj. La plej konataj verkistoj estis: kies verkaĵoj estas tradukitaj en multaj lingvoj de la mondo. Ekzistas ankaŭ tradukaĵoj en Esperanto.
Haláčovce
Haláčovce, hungare Halács [halAĉ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Ankoraŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Haláčovce situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1407 en formo "Halach". La loĝantoj estis nobeloj. En 1783 loĝis tie 120 vilaĝanoj (34 familioj) en 25 domoj, en 1828 115 vilaĝanoj en 11 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Halács 178 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Haláčovce 313 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Sieĝarmo
La sieĝarmoj estis armiloj kiuj estis uzataj en la antikva epoko por detrui aŭ superi bastionojn, muregojn, kastelojn kaj fortikaĵojn efike dum sieĝo.
La maŝinaro por sieĝoj permesis ŝpari tempon kaj pliigi la eblojn por sukceso en la konkero de la sieĝita urbo. Ĝi estis desegnita ĉefe por eviti la barojn kiujn fortikaĵo povis okazigi por la atakanta armeo.
Nikolaj Jakovleviĉ Incertov
Nikolaj INCERTOV estis rusa sovetiana esperantisto kaj oficisto. Incertov naskiĝis en 1896, kaj estis esperantisto de 1911. Li estis tre aktiva aganto de la Sovetia Esperanto-movado.
Incertov estis membro de Centra Komitato de Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU) depost 1922. Li estis kunredaktanto de la periodaĵoj de SEU, membro de Lingva Komisiono de SEU kaj IPELK, kaj prezidanto de Centra oficejo de kontraŭreligiuloj-Esperantistoj. Li tradukis kaj redaktis multajn ateistajn esperantajn eldonaĵojn, kaj verkis instruan ruslingvan broŝuron Kiel devas labori SEU-ĉelo kaj Sendiuloj kaj internacia Esperanto-korespondado, sub pseŭdonimo J. Ninov, 1930.
Sauda rialo
La sauda rialo - arabe ريال سعودي - estas la nacia valuto de Sauda Arabio. Unu rialo estas dividita je cent halaloj (arabe هللة). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas SAR.
En junio 1986, la rialo estis oficiale ligita al la monunuo "Specialaj rajtoj de enspezo" (Special Drawing Rights, SDR) de la Internacia Monunua Fonduso. Praktike, ĝi estas fiksita al la usona dolaro je kurzo 1 dolaro = 3,75 rialo, kio korespondas al proksimume 1 rialo = 0,266667 dolaroj. Tiu kurzo estis oficialigita la 1-an de januaro 2003.
Kenichiro Kashima
Kenichiro Kashima (加島 健一郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Andor Peterdi
Andor PETERDI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Peterdi Andor estis hungara poeto, tradukisto, ĵurnalisto, membro de Societo Petőfi (1916). Lia filo estis Gábor Peterdi.
Andor Peterdi naskiĝis la 1881 en Hungario, en Sopornya (nuntempa Šoporňa en Slovakio). Li mortis la 1958 en Budapeŝto.
Biografio
Andor Peterdi frue eklaboris en Budapeŝto kiel bakisto kaj buĉisto. Baldaŭe li frekventis aktoran lernejon kaj tiutempe jam poemadis kaj aperis lia debuta poemlibro. En 1905 li iĝis ĵurnalisto, li verkis precipe al ĵurnaloj Népszava kaj Erdély. En 1909 li edziĝis al Zseni Várnai. Inter la mondomilitoj li okupiĝis pri komercado de artaĵoj. En 1942 li aliĝis al kontraŭnazia movado. Post la 2-a mondmilito li estis malsana, tial li ne verkadis.
Krimĉaka lingvo
La krimĉaka lingvo (кърымчах тыльы) estas lingvo parolata sur la Krimea Duoninsulo fare de la krimĉaka popolo. La lingvo estas foje konsiderata kiel dialekto de la krime-tatara lingvo, kaj foje nomiĝas "judo-krime-tatara lingvo".
Kiel plej multaj judaj lingvoj, ĝi enhavas grandan nombron de vortoj el la hebrea lingvo. Antaŭ 1917 ĝi uzis la hebrean skribon. Dum sovetuniaj tempoj oni komence uzis la uniforman tjurkan alfabeton (variaĵo de la latina alfabeto), sed poste la cirila alfabeto iĝis deviga.