cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zubivka
Historio
La vilaĝo fondiĝis proksimume en 1400. Ĝis Traktato de Trianon Beregfogaras apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zubivka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Siegfried Kracauer
Siegfried Kracauer (8a de februaro 1889 - 26a de novembro 1966) estis german-juda verkisto, ĵurnalisto, sociologo, kulturkritikisto, kaj filmoteoriulo.
Biografio
Naskiĝinta el juda familio en Frankfurto ĉe Majno, Kracauer studis arkitekturon de 1907 to 1913, poste akiris doktorecon en 1914, kaj laboris kiel arkitekto en Osnabrück, Munkeno, kaj Berlino ĝis 1920.
Proksime de la fino de la Unua Mondmilito, li amikiĝis al la juna Theodor W. Adorno, al kiu li iĝis frua filozofia mentoro. En 1964, Adorno memoris ke "[d]um jaroj Siegfried Kracauer legas la Raciokrition kun mi regule en sabataj posttagmezoj. Mi ne troigas en la plej iometa kiam mi diras ke mi ŝuldas pli al tiu legado ol miaj akademiaj instruistoj. [ ... ] Se en mia pli posta legado de filozofiaj tekstoj mi ne estis tiel multe imponita kun ilia unueco kaj sistema konsistenco kiam mi temis pri la teatraĵo de fortoj sur laboro sub la surfaco de ĉiu fermita doktrino kaj rigardis la kodigitajn filozofiojn kiel fortokampojn en ĉiu kazo, ĝi estis certe Kracauer kiu instigis min por fari tion. "
De 1922 al 1933 li laboris kiel la gvida filmo- kaj literaturoredaktisto de la Frankfurter Zeitung (gvida Frankfurta gazeto) kiel ĝia korespondisto en Berlino, kie li laboris ĉe Walter Benjamin kaj Ernst Bloch, inter aliaj. Inter 1923 kaj 1925, li skribis eseon nome La Krimromano (Der Detektiv-Roman), en kiu li maltrankviligis sin pri fenomenoj de ĉiutageco en moderna socio.
En 1930, Kracauer publikigis La Salajrigituloj (Die Angestellten), kiun kritike rigardas la vivstilon kaj kulturon de nova klaso de blank-kolumaj dungitoj. Spirite senhejma, kaj divorcitaj de kutimo kaj tradicio, tiuj dungitoj serĉis rifuĝon en la novaj "distrindustrioj". Observantoj notas ke multaj el tiuj malsupra-mezaj klasodungitoj estis pretaj adopti Naziismon, tri jarojn poste. En nuntempa revizio de Die Angestellten, Benjamin laŭdis la fortecon de la analizo de Kracauer, skribon ke "[t]io tuta libro estas provo barakti kun peco de ĉiutaga realeco, konstruis ĉi tie kaj travivis nun. Realeco estas premita tiel proksime ke estas devigite deklari ĝiajn kolorojn kaj nomi nomojn."
Kracauer iĝis ĉiufoje pli kritika de kapitalismo (li legis verkojn de Karl Marx) kaj poste liberiĝis de la Frankfurter Zeitung. Koncerne tiun saman tempon (1930), li geedziĝis kun Lili Ehrenreich. Li ankaŭ estis tre kritika de stalinismo kaj la "teroristototalismo" de la soveta registaro.
Kun la pliiĝo de la Naziaj politikistoj je Germanio en 1933, Kracauer migris al Parizo, kaj poste, nome en 1941, elmigris al Usono.
De 1941 al 1943 li laboris en la Muzeo de Moderna Arto (Museum of Modern Art) en Novjorko, apogita fare de Guggenheim kaj Rockefeller stipendioj pro sia laboro pri la germana filmo. Poste, li publikigis De Caligari ĝis Hitler: Psikologia Historio de la Germana Filmo (1947), kiu spuris la naskiĝon de Naziismo de la kinejo de la periodo de Vajmara Respubliko same kiel estis helpanta bazigi la fundamenton de moderna filmokritiko.
En 1960, li publikigis Teorio de Filmo: La Elsaviĝo de Fizika Realo (Theory of Film: The Redepmtion of Physical Reality), kiu argumentis ke realismo estas la plej grava funkcio de kino.
En la lastaj jaroj da sia vivo Kracauer laboris kiel sociologo por malsamaj institutoj, inter ili en Novjorko kiel direktoro de esplorado por aplikataj sociosciencoj ĉe Universitato Kolumbio. Li mortis tie, en 1966, pro la sekvoj de pulminflamo.
Lia lasta libro estas la postmorte publikigita Historio, la Lastaj Aferoj Antaŭ la Lastaj (History, the Last Things Before the Last) (New York, Oxford University Press, 1969).
Sekvo
En ŝia libro Mi Perdis Ĝin ĉe la Filmoj, filmkritikisto Pauline Kael skribis ke
Bibliografio
Primara literaturo + Kracauer, Siegfried (1947). From Caligari to Hitler: A Psychological History of the German Film. + Kracauer, Siegfried (1960). Theory of Film: The Redemption of Physical Reality. Sekundara literaturo
János Blaskó (skulptisto)
János Blaskó [jAnoŝ blaŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj kun distinga vorteto (=pli juna)) '''Ifj. Blaskó János''' estas hungara skulptisto, medalisto, altlerneja instruisto. Lia patro estis János Blaskó (pentristo), liaj fratoj estas Péter Blaskó kaj Balázs Blaskó. János Blaskó naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Blaskó frekventis artan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1971. Lia plej grava instruisto estis Sándor Mikus. Pli frue jam en 1969 li debutis en ekspozicio. Inter 1972-1975 li havis stipendion. Inter 1973-1988 li vivis en Vác, poste en Budapeŝto kaj Zsennye. Ekde 1993 li instruas en Pedagogia Altlernejo de Szombathely. Li ricevis kelkajn premiojn inter 1972-1988.
Jan Janský
'''Prof. MUDr. Jan Janský''' (naskiĝis la, mortis la ) estis ĉeĥa kuracisto kaj psikiatro, kiu malkovris 4 sangogrupojn sendepende de la aŭstra kuracisto Karl Landsteiner (1868-1943).
20544 Kimhansell
20544 Kimhansell estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kim Hansell, kiu mentoris en 2004 unu finalist(in)on de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC). Ŝi instruis ĉe la Pine Valley Middle School de San Ramon (Kalifornio Usono).
Mesia Epoko
La Mesia Epoko estas teologia termino pri futura tempo de esperinda universala paco kaj frateco sur la tero, sen krimoj, militoj kaj malriĉeco. Multaj religioj kredas ke estos tia epoko. Iuj nomas ĝin la plenumita "dia regno" aŭ "ĉiela regno", "paradizo", "paca regno", aŭ la "venonta mondo".
En judismo, la Mesia epoko estas ĝenerala nomo por la tempo de la alveno de Savanto fine de la tagoj, kiu estas kredata reĝo de la domo de David (de la idaro de reĝo David), kiu elaĉetos la homoj de Izrael kaj reĝas super ili per la Torao. La Savanto nomiĝas la Mesia Reĝo, laŭ la kutimo sanktolei la sanktoleanton (reĝoj) per oleo por marki ilian reĝinon.
Mirzapur
Demografio
Mirzapur havis populacion de en 2011 kun la aglomeraĵo. La legopovo 78%.
Geografio
Mirzapur situas sur la Indus-Ganga ebenaĵo 80 metrojn super la marnivelo laŭ rivero Gango. Varanasio troviĝas 49, Ĝaŭnpur 72, Prajagraĝo 83, Singrauli 103, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 251, Agra 506, Kolkato 655, ĉefurbo Delhio 658, Mumbajo 1214 kilometrojn (aere).
Historio
Mirzapur estis fondita en la 17-a jarcento. En la sekvaj tempoj ĝi estis signifa komerca centro, precipe dum la brita dominado, ĉar la grandaj vaporŝipoj povis atingi la urbon. Kotonoj kaj tritikoj estis liveritaj tiel. En 1864 ekfunkciis la nova fervojo ĝis Prajagraĝo, tial Mirzapur malgraviĝis.
Ekonomio
En Mirzapur la plej ofta okupiĝo estas produktado de tapiŝoj, sed en uzinoj oni produktas ankaŭ kotonaĵojn. La alia grava produktaĵo estas la latunaj potoj.
Lingvoj
La oficialaj lingvoj en Mirzapur estas la hindia kaj urdua, sed loke parolas ofte boĝpure.
Religioj
En Mirzapur la loĝantoj estas hinduoj (84%), islamanoj (15%), ĝajnistoj (malpli ol 1%).
Eduko
Mirzapur estas benita de sankta rivero Gango, tial la bezonon de tempo estas doni la adekvatan kvalitan edukadon. La rilato pri eduko komenciĝas en 1878, kampuso establiĝis.
Trafiko
Mirzapur havas trairan fervojan linion kaj kvar alvenintaj ĉefvojoj. Ponto tra Gango helpas la trafikon. La plej proksima flughaveno funkcias en Varanasio.
Interesaĵo
Estas ankaŭ televida serio nomata Mirzapur.
Ŝakalo
Ŝakalo estas komuna nomo por tri malgrandaj aŭ mezgrandaj specioj el genro Canis, kiuj troveblas en Afriko, Azio kaj sud-orienta Eŭropo. Laŭ sia ekologia niĉo, aspekto kaj konduto, ŝakaloj estas tre similaj al parenca specio kojoto (Canis latrans), kiu loĝas en Norda Ameriko (iam kojotoj eĉ estas nomataj "amerikaj ŝakaloj"). Ŝakaloj (kaj ankaŭ kojotoj) estas ĉionvoraj rabobestoj, kiuj ĉasas malgrandajn kaj mezgrandajn animalojn, kaj estas ankaŭ kadavromanĝantoj. Ili havas longajn krurojn kaj akrajn, kurvitajn kaninojn, adaptitajn por ĉaso de malgrandaj mamuloj, birdoj kaj reptilioj. Grandaj piedoj kaj malpezaj kruraj ostoj ebligas ilin kuri grandajn distancojn je konstanta rapido de ĉ. 16 km/h. Ili estas krepuskemaj, plej aktivaj ĉe aŭroro kaj sunsubiro.
Socia unuo de ŝakala socio estas paro, plej kutime monogamia, kiu protektas sian teritorion de aliaj paroj. Ŝakaloj markas siajn teritoriojn per urino kaj fekaĵoj kaj agrese forpelas ĉiujn invadantojn. Iam teritorioj estas sufiĉe grandaj por travivo de ne nur la paro, sed ankaŭ ĝiaj adoleskaj idoj, kiuj ne jam establis sian propran teritorion. Ŝakaloj foje amasiĝas en grupojn, ekzemple, en malsataj tempoj aŭ por utiligi kadavron de iu granda besto, sed normale ili ĉasas sole aŭ pare.
Deveno de la nomo
Oni ne scias precize, kiam vorto "ŝakalo" alvenis al Esperanto. Unue ĝi aperis en Plena Vortaro de Esperanto de jaro 1934. La elekto de la vorto estis evidenta, ĉar la besto nomiĝas [ŝakal] aŭ iel simile en preskaŭ ĉiuj grandaj naciaj lingvoj. En eŭropajn lingvojn la vorto venis tra turka çakal, kien ĝi, siavice, venis el persa شغال (šaqâl). Kaj en la persa lingvo ĝi devenas de sanskrita सृगाल (sṛgālá), kio signifas "hojlulo"
Taksonomio kaj klasado
En 1816, en la tria volumo de sia libro Lehrbuch der Naturgeschichte, Lorenz Oken priskribis notindajn similecojn en dentaro de tri specioj de ŝakaloj kaj nord-amerikaj kojotoj kaj proponis, ke tiuj kvar specioj estu apartigitaj en apartan ĝenron Thos (de klasika greka vorto θώς). Tamen, tiun proponon kontraŭstaris multaj konataj zoologiistoj-sistematikistoj de tiu tempo. Preskaŭ ĉiuj priskribaj vortoj en argumento de Oken estis kvalitaj terminoj sen respondaj mezuroj, kaj la argumento ne konsideris diferencojn je grando inter la specioj, kiuj estas konsiderendaj. La Thos-teorio renaskiĝis preskaŭ 100 jarojn poste, en 1914, en verkoj de Edmund Heller. Li priskribis la genron Thos kaj ties klasadon. La speciaj kaj subspeciaj nomoj, enkondukitaj fare de Heller por ŝakaloj, travivas ĝis nun, kvankam la genra nomo ŝanĝiĝis reen de Thos al Canis. Angel Cabrera, en sia monografio de jaro 1932 pri mamuloj de Maroko, tuŝis la temon ĉu ekzisto de cingulo sur supraj molaroj de ŝakaloj kaj ĝia foresto ĉe aliaj kanisoj povus ĝustigi apartigon de ŝakaloj en apartan genron, sed finfine elektis uzi version de nedividita genro kaj nomis ŝakalojn Canis.
Modernaj esploroj klarigis interrilatoj inter "ŝakalaj" specioj. Malgraŭ iliaj evidentaj similecoj je aspekto, konduto kaj ekologia rolo, ili ne estas tre genetike parencaj. La Stria ŝakalo kaj Nigradorsa ŝakalo vere estas proksimaj unu al la aliaj kaj apartiĝis de aliaj kanisedoj de Afriko kaj Eŭrazio antaŭ 6 aŭ 7 milionoj de jaroj. La Ora ŝakalo kaj Etiopia lupo apartenas al alia grupo, kiu ankaŭ inkluzivas grizan lupon, hejmohundon kaj kojoton. . En Germanio oni faris eksperimentojn pri interparigoj de lupoj kaj ŝakaloj kun pudeloj kaj postaj interparigoj de rezultaj hibridoj inter si. Tiuj ekperimentoj montris ke, malsimile al lup-hundoj, la ŝakalaj-hundaj hibridoj montras malkreskon de fekundeco, noteblajn problemojn pri komunikiĝo kun puraj hundoj aŭ ŝakaloj kaj kreskon de probableco de genetikaj nenormalecoj post tria generacio de interpariĝo, tre simile al kojot-hundoj.
Toshitaka Tsurumi
Toshitaka Tsurumi (鶴見 聡貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Gainare Tottori, Nara Club kaj Maruyasu Okazaki.
Ŝakalo
Specioj
La Etiopia lupo (Ruppell, 1840) estis foje rigardata kiel ŝakalo kaj ĝis nun iam estas menciata en literaturo kiel "ruĝa ŝakalo". Sed nun plej kutime ĝi estas rigardata lupo.
Kultura bildo
Plejaprte pro tio, ke ili estas kadavromanĝantoj, ŝakaloj havas negativan imagon en populara kulturo. En diversaj lingvoj kaj kulturoj vorto "ŝakalo" trope signifas malnoblulon aŭ kanaljon, ekzemple, perfidulon, ŝteliston, marodiston aŭ polican informanton. Krome, ĝi iam signifas subulon, kiu faras rutinan laboron por sia estro. Tiu ideo devenas de populara onikredo ke ŝakaloj iam venigas leojn al ilia predo kaj poste, kiam leoj jam estas sataj, konsumas la restaĵojn. En kelkaj lingvoj ekzistas eĉ verbo "ŝakali", kiu signifas diversajn formojn de malnobla, ŝtelema, servema aŭ perfidema konduto. Ekzemple, en 2007 Vladimir Putin, tiam prezidento de Rusio, atakis siajn oponantojn, liberalulojn kaj defendantojn de homaj rajtoj en la lando, dirante ke ili "ŝakalas ĉe fremdlandaj ambasadejoj"
Flavgorĝa emberizo
La Flavgorĝa emberizo (Emberiza elegans) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Japanio, Koreio, Birmo, Rusio kaj Tajvano. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj.
Tiu specio estas iom simila al la Flavbrova emberizo, sed krom la flava brovomakulo montras ankaŭ similflavan makulon en gorĝareo, kio nomigas la specion; temas pri kazo de seksa duformismo. La masklo havas nigrajn traokulan zonon al orelareo, kronon (iom kresteca) kaj brustomakulon kiel invertita triangulo. En blankeca fono de superokula strio kaj gorĝo estas ambaŭ brilflavaj markoj. Kolume estas griza al sablokolora strizono sub kiu estas la nigra brusta triangulo kaj en dorso sur sablokolora fono tre bruna strieco en supra dorso kaj senmarka pugo. La flugilplumoj estas nigrecaj kun helbrunecaj bordoj. La subaj partoj estas blankecaj kun malhelbruna strieco en flankoj. La kruroj estas ruĝecaj kaj la beko griza kaj konusforma. La latina scienca nomo “eleganta” devenas el la bunteco de la kapobildo kie kombiniĝas nigra, flava kaj blanka koloroj, krom la dorsa bruno.
La ino estas iom pli senkolora kaj en kapobildo anstataŭ nigraj zonoj estas malhelbrunaj orelareo kaj krono. La beko ne estas tiom malhela. Ankaŭ nereproduktaj maskloj ne havas nigrajn markojn, sed tuj aperas la flavaj markoj.
Teleosteoj
Priskribo
La diferenco inter teleosteoj kaj aliaj ostofiŝoj kuŝas ĉefe en siaj makzelostoj; teleosteoj havas moveblajn antaŭmakzelojn kaj korespondajn modifojn en la makzelaj muskoloj kiuj ebligas, ke ili trudu siajn makzelojn ekster siaj buŝoj. Tio permesas grandan avantaĝon, ebligante al ili kapti predojn kaj treni ili en la buŝon. En pli derivitaj teleosteoj, la longecaj antaŭmakzeloj estas la ĉefa dento-porta osto, kaj la makzelo, kiu estas ligita al la malsupra mandiblo, funcias kiel levilo, pelante la antaŭmakzelojn dum la buŝo fermiĝas kaj malfermiĝas. Aliaj ostoj reen en la buŝo utilas por maĉi kaj engluti manĝon. Alia diferenco estas ke la supra kaj malsupra loboj de la vosto (vosta naĝilo) estas ĉirkaŭ samgrandaj. La spino finas en la vosta pedunklo, distingante tiun grupon el aliaj fiŝoj en kiuj la spino etendiĝas en la supra lobo de la vosta naĝilo.
Teleosteoj estis adoptintaj gamon de diversaj reproduktaj strategioj. Plej uzas eksteran fekundadon: la ino demetas aron de ovoj, la masklo fekundas ilin kaj la larvoj disvolviĝas sen anja plua patra impliko. Grava proporcio de teleosteoj estas sekvencaj hermafroditoj, kiuj ekvivas kiel inoj kaj transiras al maskloj je ioma stadio, kaj kelkaj specioj reversas tiun procezon. Malgranda procento de teleosteoj estas vivonaskaj kaj kelkaj havigas patran zorgon en kiu tipe la maskloj zorgas la neston kaj ventumilas la ovojn por teni ilin bone oksigenitaj.
Oluboj
La oluboj estas minoritata etno en la regiono Suda Sudano. La oluba lingvo (Olu'bo) apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La oluboj supozeble estas pli ol 10.000 homoj. Malmultaj oluboj estas muslimoj.
Teleosteoj
Priskribo
Teleosteoj estas ekonomie gravaj por homoj, kiel montras ties priskribon en arto laŭlonge de la jarcentoj. La komerca fiŝkaptado rikoltas ilin por manĝo, kaj fiŝhokistoj klopodas kapti ilin kiel sporto aŭ distro. Kelkaj specioj estas bredataj komerce, kaj tiu metodo de produktado ŝajne estos pli kaj pli grava en la estonteco. Aliaj estas tenataj en akvarioj aŭ uzataj en esplorado, speciale en la fakoj de genetiko kaj de disvolviĝ-biologio.
Taksonomio
(sub Neopterigioj por multaj sciencistoj)
AVERTO. Nur malmultaj familioj estas menciataj sube; kaj nur kelke da ĝenroj kiel ekzemploj de la anoj de ĉiu familio.
NGC 4956
NGC 4956 (aliaj indikoj — UGC 8177, MCG 6-29-25, ZWG 189.17, PGC 45236) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Roseburg
Roseburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Roseburg estas parto de la komunumaro Büchen, administra ligo de pluraj najbaraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
František Lexa
František LEXA (1876-1960) estis fondinto de la ĉeĥa egiptologio, profesoro de Universitato de Karolo en Prago. Li verkis 7-voluman gramatikon de la demota egipta lingvo kaj tradukis la antikvan egiptan literaturon en la ĉeĥan.
Holando-Argentino
Holando-Argentino estas raso de bovo, kiu troviĝas ĉefe en Argentino kaj Urugvajo, kaj kiu derivas de la raso Holstein, konata ankaŭ kiel frisa bovo. Ĝi estis enkondukita el Nederlando en 1880, en la fekundaj regionoj de Pampo, cele al produktado kaj de viando kaj de lakto.
Karaktero
Temas pri relative granda bovo kun meza frumatureco, forta skeleto, muskoloj ne tro divolvigitaj, anguleca aspekto, grandaj mamoj, tre klare difinitaj blanka hararo kun nigraj makuloj tre markataj dise tra la korpo kaj blankaj kruroj. La kornoj estas mezgrandaj. Ties produktado de graso povas esti proksime al 4 %. Estas la laktoprodukta raso kiu havas malpli grandan procentaĵon de graso, sed pli grandan totalan produktadon.
25025 Joshuavo
25025 Joshuavo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joshua Tristan Vo, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Mount Edgecumbe High School de Sitka (Alasko, Usono).
Lipová (distrikto Zlín)
Lipová estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín proksimume 4 km norde de urbo Slavičín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.
Zoltán Jakab
JAKAB Zoltán estis hungara pentristo naskita en Nagysomkút la 13-an de novembro 1883 kaj mortinta en Nagybánya la 13-an de aprilo 1919.
Biografio
Zoltán Jakab studis en Artistkolonio Nagybánya inter 1902 kaj 1907 ĉe Károly Ferenczy kaj post tiam li estis Munkeno, Parizo (1909) kaj Anglujo. Ekde 1911 li estis konstanta ano de asocio, en 1913 li ricevis senpagan artlaborejon. Li mortis je ftizio.
Tsubasa Watabe
Tsubasa Watabe (渡部 翼, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare.
Itô Eizô
Eizô ITÔ (naskiĝis en 1903 - mortis la 28-an de februaro 1994 en Kameoka, Japanio) estis japana esperantisto.
Stacio Ōmi-Imazu
Stacio Ōmi-Imazu (japane: 近江今津駅 [Ōmi-Imazu-eki], angle: Shin-Asahi Station) estas fervoja stacio en Takaŝima, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
Padangoj
La padangoj estas etno en Sudano, subetno de la dinkaoj. La padanga lingvo apartenas al la dinkaaj lingvoj. Multaj padangoj estas kristanoj. La padangoj estas pli ol 100.000 homoj.
Heinz Trommeschläger
Heinz TROMMESCHLÄGER, naskiĝinta la 11-an de oktobro 1934 kaj mortinta la 24-an de oktobro 2007, estis germana esperantisto.
Li naskiĝis en Bad Godesberg kaj plenkreskis en Namedy, hodiaŭ parto de la urbo Andernach apud Rejno. 1959 li ordiniĝis katolika pastro en Trier apud Mozelo. Kiel vikario li deĵoris en Wadern (ĝis 1964) kaj en Saarbrücken-Dudweiler (ĝis 1965). Poste li fariĝis paroĥestro en Heimbach apud Nahe (ĝis 1972), en la partoj Oberkirchen kaj Grügelborn de la komunumo Freisen (ĝis 1989), en Langsur, en Igel, ties parto Liersberg kaj en Mesenich. 1999 li pensiiĝis. Li mortis post unutaga restado en hospitalo en Trier, kaj estis entombigita la 2-an de novembro 2007 en Andernach-Namedy sur la tombejo proksime de la preĝejo de S-ta Bartolomeo.
Du interesajn hobiojn li havis: Kiel kuniklobredisto li ricevis majstran diplomon pro speciala bruna bredaĵo «havannafarbige Weißgranne»; kiel ŝafisto li antaŭiris sian gregon, procesie enmarŝante en sia lasta paroĥo Langsur, por tie komenci sian paŝtistan servon.
Heinz Trommeschläger jam estis pensiita paroĥestro, kiam li en la jaro 2004 eklernis Esperanton. Li lernis mirige rapide kaj bone kaj estis fervora por la amata lingvo. Li partoprenis Esperanto-kunvenojn, kiom permesis tion al li lia sanstato, kaj li fariĝis membro de la IKUE-laborunuiĝo en la diocezo Speyer kaj de la esperant-lingva sekcio de la preĝkomunumo «Kunviva Rozario». Sian lastan esperantan meson li celebris fine de septembro 2007 en Zell apud Mozelo, kie li libere parolante predikis. Tiam li diris al la esperantistaj geamikoj: «Mi bedaŭras, ke mi vin ne ekkonis jam antaŭ tridek jaroj». Kaj kvin tagojn antaŭ sia morto li retro- kaj antaŭenrigardante skribis: «Mi tre ŝatis celebri la sanktan meson kun vi, kaj mi nur deziras, ke miaj diversaj malsanoj permesas ripeti tion».
Gyula Császár
Gyula Császár [djula ĉAsAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Császár Gyula estis hungara kuracisto, kuracisto pri internaj malsanoj, reŭmatologo, psikologo, psikiatro. Lia edzino estis Emőke Bagdy.
Dualchi
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Gyula Császár
Gyula Császár naskiĝis la  1928 en Szombathely. Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
Dualchi
Najbaraj komunumoj estas Aidomaggiore (OR), Birori, Borore, Bortigali, Noragugume, Sedilo (OR) kaj Silanus.
Gyula Császár
Biografio
Gyula Császár akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1952. Post siaj studoj kaj soldatiĝo li laboris en medicina instituto. Inter 1956 kaj 1962 li laboris en reŭmatologia kaj fizikoterapia hospitalo en Budapeŝto, poste en aliaj hospitaloj. En 1971 li iĝis ĉefkuracisto. En 1981 li kandidatiĝis. Li okupiĝis komplekse pri la malsanuloj, ja ofte interna malsano originas el psikologia okazintaĵo.
Oceanidino
En la helena mitologio, Oceanidinoj estas akvaj nimfoj. Heziodo, en sia Teogonio asertas, ke ilia nombro estas 3000. Ili estas la filinoj de Oceano kaj Tetisa, kaj fratinoj de la Oceanidoj (aŭ Potamoj), kiuj ankaŭ estis 3000.
Gyula Császár
Biografio
Li edziĝis en 1961, post jaroj li havis ĝemelojn. Li ricevis premion en 1980, memormedalon en 1996.
Oceanidino
Ĉiu oceanidino zorgis pri rivero, lago, fonto. Ili ankaŭ zorgis pri la infanaĝo de junaj knaboj.
La nomoj de kelkaj oceanidinoj aperas (ofte kontraŭdire) en diversaj mitologiaj rakontoj:
László Incze
INCZE László (ince) estis rumania hungara historiisto, muzeologo. Li estis naskita en Baraolt la 14-an de decembro 1928 kaj mortinta en Târgu Secuiesc la 3-an de aprilo 2007. Li estis la edzo de etnografino Judit Szabó.
Kariero
László Incze diplomitiĝis pri historio-filozofio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1952). Li instruis de 1953 ĝis 1970 en Târgu Secuiesc. De 1972 li estis direktoro de gildohistoria muzeo en la sama ubrbo.
Krenela signalo
En elektrotekniko oni nomas krenela signalo signalon, kiu alternas inter nur du malsamaj valoroj ("malalta" kaj "alta"); ĝia tempa grafikaĵo aspektas kiel vico da kreneloj.
Alila kloroformiato
Alila kloroformiato aŭ C4H5ClO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la kloroformiata acido kaj alila alkoholo. Alila kloroformiato estas senkolora likvaĵo kun penetranta odoro, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de polimeroj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo.
Alila kloroformiato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila kloroformiato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Alila kloroformiato estas malstabila substanco kaj pli densa ol la aero. Ĝi estas toksa per inhalado, ingestado kaj haŭtokontakto.
Distrikto Sankt Pölten-Land
La distrikto SANKT PÖLTEN-LAND (germane: Bezirk St. Pölten-Land) aŭ pli koncize Distrikto Sankt Pölten troviĝas en la okcidenta parto de la aŭstria federacia lando Malsupra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas St. Pölten. Areo: 1288 km², loĝantaro: 130.607 (komence de 2018). La distrikto situas iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono), krome la okcidentaj antaŭurboj de Vieno kiuj apartenas (de Pressbaum orienten) al la historia regiono Industrieviertel  (industria regiono).
Ard Rí na hÉireann
Ard Rí na hÉireann (aŭ anglalingve High King of Ireland) estas, en kelta mitologio kaj frua mezepoka historio de Irlando, la «Supera Reĝo de Irlando», kiu, de sia sidejo en Teamhair na Rí, regas la tutan smeraldan insulon. Fakte, tiu reĝo posedis relativan potencon, ofte pli simbola ol vere plenpova.
Bromus arvensis
Bromus arvensis, esperante kampbromuso, estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae. Arvensis signifas de kampo.
Priskribo
Ĝi altas 25–100 cm. Ĝia paniklo estas maldensa kaj piramida. Ĝi estas hara sed ne la tigo. Ĝi havas ege dentan ligulon. La interna paleo estas preskaŭ kiel granda tiel ekstera paleo.
Ekologio
Ĝi esta unujara. Ĝi ĝermas vintre.
Disvastiĝo
La specio devenas de la Palearktiso.
Parazitoj
Ergotfungo parazitas ĝian ovolujon.
Preĝejo Sankta Sebastiano (Eger)
Preĝejo de martiro Sankta Sebastiano estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Eger, apud la minareto.
Historio
En tiu loko la turkoj konstruis moskeon, kiun oni trakonstruis al kirko en 1730. Post jardeko oni konstruis romkatolikan preĝejon, sed oni parte profitis ankaŭ la malnovan konstruaĵon. Longe la preĝejo apartenis al flegista ordeno. La fasado estis trakonstruita inter 1887–1891. En 1908 interne la kopiitaj bildoj estis pentritaj. Aliaj bildoj estis pentritaj inter 1935–1936.
Konstruaĵo
La preĝejo situas inter abatejo kaj hospitalo laŭ la strato. Antaŭe troviĝas la minareto. En 2010 la preĝejo estis en tre malbona stato, supozeble la preĝejo nun ne estas uzata. la mebloj devenis el la 19-a jarcento.
Ekstere estas videblaj skulptaĵoj pri Sankta Johano, Sankta Mikaelo kaj Sankta Gabrielo. En la supro estas nur ornama tureto.
Leporo
Leporo (Lepus) estas reprezentanto de la ordo de leporuloj (Lagomorpha aŭ lagomorfoj) kaj familio de leporedoj (Leporidae). Ili estas ĉirkaŭ 30 specioj. Krom tiuj de la genro Lepus oni nomas leporojn ankaŭ la membrojn de la genroj Caprolagus and Pronolagus. Krom la komuna Eŭropa leporo (Lepus europaeus) estas komuna leporo en Arkto en Nordameriko la Neĝleporo, anstataŭita pli sude de la Nigravosta leporo, la Blankavosta leporo kaj aliaj specioj. Ili loĝas en ĉiuj kontinentoj escepte Oceanio (kvankam en Aŭstralio estis enmetitaj en ĵusa tempo) kaj Antarkto.
Adorján Bartha
BARTHA Adorján [BARta Adorjan] (naskiĝis la en Porcsalma; mortis la  en Budapeŝto) estis hungara bestkuracisto kaj profesoro. De 1993 li estis membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio.
Leporo
Priskribo
Ili estas mamuloj kun longaj oreloj (ĉefe en sekaj kaj dezertaj habitatoj) kaj longaj postaj kruroj (tiuj kruroj estas pli longaj ol tiu de la kuniklo), per kiuj ili povas rapide saltkuri; ilia hararo (felo) estas rustkolore ĝis kaŝtankolore bruna, multnuanca laŭ la medio, sed plej ofte serĉante kamuflon, plej rimarkinde ĉe la Arkta leporo kiu estas bruneca printempe kaj somere, grizeca aŭtune kaj blankega vintre; ĉiukaze ventre pli blankeca. Ili longas maks. 75 cm, ŝultroaltas maks 30 cm kaj pezas maks. 7–8 kg. Ili estas tre rapidaj bestoj, ekzemple la Eŭropa leporo (Lepus europaeus) povas rapidkuri ĝis je 72 km/h. Ili vivas solecaj aŭ laŭ paroj.
Adorján Bartha
Biografio
Adorján Bartha studis en Reĝa Hungara Teknika kaj Ekonomia Universitato József en Budapeŝto de 1943 ĝis 1948 por iĝi bestkuracisto. Li komencis sian karieron en la universitato tuj post fino de la lernado. Baldaŭ li ekhavis altajn rangojn en la universitato. Krome li havis postenon ankaŭ en bestkuracista filio de Hungara Scienca Akademio, eĉ tie li estis direktoro de 1991 ĝis 1994, poste esplora profesoro.
Tahar Bekri
Tahar BEKRI (1951) estas tunizia poeto kaj literatura kritikisto loĝanta en Parizo.
Adorján Bartha
Biografio
Li edziĝis en 1952 kaj baldaŭ ekhavis du gefilojn. Li ricevis tri premiojn inter 1985 kaj 1995.
Leporo
Priskribo
Leporino estas graveda 42 tagojn kaj poste ŝi naskas 2 ĝis 5 leporidojn, kiuj estas felhavaj kaj tuj vidas. Ili kuŝas en kaŝita seka loko, sed jam post kelkaj tagoj kuraĝas fari nelongajn esplorajn ekspediciojn en la ĉirkaŭaĵo. La patrino lasas ilin solaj kaj revenas nur por mamnutri ilin. Ekster pariĝo la leporoj vivas izole. La femalo naskas trifoje aŭ kvarfoje en jaro.
Kutimoj
Leporoj manĝas sukajn plantojn, vintre ili ronĝas arboŝelon, tiel damaĝante fruktoarbojn, arbojn; tial oni ĉasas ilin.
Tahar Bekri
Kariero
Bekri instruis Literaturon de Magrebo en la Pariza 13a Universitato ekde 1985. Li publikigis kelkajn librojn pri literatura kritiko, inklude unu pri la alĝeria poeto Malek Haddad. Li difinas la Magreban Literaturon kiel literaturaj tekstoj publikigitaj de verkistoj el Tunizio, Alĝerio kaj Maroko kiu uzas parolmanierojn en franca, araba kaj berbera.
Bekri publikigis poezikolektojn en franca kaj en araba.
Leporo
Kutimoj
Ili uzas sian ege disvolvigitan aŭdkapablon, krom la vid- kaj flarsento, por eviti eventualajn predantojn. Ili povas atendi entrudulojn (ekzemple homon) kaj ne forkuri ĝis kiam tiu estas je nur 1 m kaj tiam elkuregi. Ĉiukaze se ili sentas danĝeron dum kuregado povas subite ŝanĝi direkton aŭ ĉirkaŭiri por konfuzi la persekutanton.
Diferencoj disde kunikloj
Leporoj ne havas sian idaron en subtera truo kiel faras aliaj leporedoj, sed en malprofunda depresio aŭ ebena nesto de herbo nomita ĉu formo, ĉu lito ktp. Leporoj adaptiĝas al manko de fizika protektado, relative la ŝirmo de truo, per nasko tute harfelaj kaj vidantaj. Ili zorgas pri si mem tuj post la nasko; ili estas frumaturaj. Kontraste la rilataj kunikloj kaj kotonvostaj kunikloj estas nefrumaturaj, kaj havas idon naskitajn blindaj kaj senharaj.
Ĉiuj kunikloj (escepte la kotonvostaj kunikloj) loĝas subgrunde en nestotruoj, dum leporoj (kaj kotonvostaj kunikloj) loĝas en simplaj nestoj surgrundaj, kaj plej ofte ili ne loĝas en grupoj. Leporoj ĝenerale estas pli grandaj ol kunikloj, kun pli longaj oreloj, kaj havas nigrajn markojn en sia felo. Leporoj ne estis enhejmigitaj, dum kunikloj estas ofte hejmaj maskotoj. Estas hejma maskoto konata kiel "Belga leporo" sed tiu estas kuniklo kiu estis selektive bredata por ŝajnigi leporon.
La dieto de leporo estas tre simila al tiu de kuniklo, tio estas tute vegetarana. Sed same ili ambaŭ estas membroj de la ordo de Lagomorfoj. Ili ambaŭ estas reprodukte tre produktivaj: kaze de leporoj ĝis 8 idoj kaj pli da 4 fojoj jare.
Leporoj kaj homoj
Leporo en Eŭropo estas simbolo de rapideco (forlepori = rapide forkuri) kaj temo de proverboj (pafi samtempe du leporojn; kiu ĉasas du leporojn, kaptas neniun; fortoj leporaj kaj kapricoj sinjoraj). Tiu simbolo estas logika se konsideri, ke ĝi estas la plej rapida sovaĝa mamulo en la kontinento. Ili estas ofte uzataj kiel celo por la kurkonkurencoj de leporhundoj.
Tegmentleporo estas ŝerca nomo por migra kato.
Vd. neĝleporo, kuniklo.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri leporo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Folkloro kaj mitologio
Leporo en afrikaj popolaj rakontoj estas ditrompulo. La leporo estas unu el la bestoj kiuj pli da inteligento ricevis dum la kreado kaj tiu utilas por trompi aliajn ne tiom inteligentajn animalojn, kiaj la gazelo, la antilopo aŭ eĉ la "reĝo de la animaloj", la leono. Foje leporoj trompas eĉ homon tre ofte. La leporo estas trompita nur de pli ruzaj bestoj kiaj laŭ la afrika folkloro la testudo kaj la melo. Kelkaj el tiuj historioj leporaj estis rakontataj de afrikdevenaj sklavoj en Ameriko, kaj nun estas bazo de la rakontoj pri Brer Rabbit kaj Bugs Bunny, kiu fakte ŝajnas pli leporo ol kuniklo. Leporoj aperas en angla folkloro en la diraĵo "as mad as a March hare" (tiom freneza kiom marta leporo). En irlanda folkloro la leporo estas ofte konsiderata diabla kreaĵo, ĉefe asocia kun sorĉistinoj.
Multaj kulturoj, inklude tiun de Barato kaj Japanio, konsideras la leporon kiel la bildo de la malhelaj makuloj en la luno (vidu artikolon Homo en la luno); tiu tradicio formas la bazon de la kanto de Angelo Branduardi nome "The Hare in the Moon" (La leporo de la luno). La konstelacio Leporo reprezentas leporon. Krome ankaŭ en Barato ekzistas rakontoj pri la ruzeco de la leporo. En la rakonto La leporo kaj la elefanto, granda leporo pere de homoj konvinkas junan elefanton, ke la leporo estas pli granda ol li, spite ke nur altas ĝis ties genuo.
Unu el la fabloj de Ezopo rakontas la historion de La testudo kaj la leporo. Tio indikas, ke la simbolo de rapido estis jam komuna antikve. En tiu rakonto, la testudo defias la leporon je kurkonkurenco kaj tiu tre volonte akceptas koninte la malrapidon de la testudo. Tuj la leporo ekvenkas, sed trofidinte siestumas, kaj la testudo malrapide preterpasas kaj venkas. En simila rakonto, la testudo same defias la leporon, sed ĝi ne ekkuras sed lokigas en la celo parencon (ĝenerale edzinon aŭ fraton) kiun la leporon misvidas kiel la defiinton; kompreneble tiu bildo de la leporo ne koincidas kun la ruza afrika imago.
Fenetila buterato
Fenetila buterato aŭ feniletila butanato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj fenetila alkoholo, senkolora likvaĵo kun flora kaj frukta odoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila buterato estas nature trovata en pluraj plantoj kaj planto-derivaĵoj kaj uzatas kiel gustigilo kaj odorigagento, samkiel insekticido.
Laurent Nkunda
Laurent NKUNDA, naskiĝinta la 2-a de februaro 1967, kies vera nomo estas Laurent Nkundabatware Mihigo, estas oficira ribelulo el la etno de tutsioj de la armeo de la Demokratia Respubliko Kongo. En novembro de 2008 la generalo Laurent Nkunda estris novan ribelon en la orientaj regionoj (Kivu) kontraŭ la tiama prezidento Joseph Kabila, filo de la eksa. Ĉirkaŭ la urbo Goma okazis dum tiuj jaroj enormaj translokigoj de loĝantaro (multaj centoj da miloj) ĉiam fuĝintaj el rabado kaj perforto.
1994-2002
Dum la Ruanda genocido Nkunda estis tie kie formiĝis de la Front patriotique rwandais aŭ Ruanda Patriota Fronto (FPR), eks-ribela ruanda armeo estrita de la generalo Paul Kagame, posta prezidento de Ruando, kies pogon li poste akirispor ribelado en orienta regiono de Demokratia Respubliko Kongo.
2003-2006 : Transira Registaro
Nkunda estas responsa, kun la kolonelo Mutebesi, de nombraj milit-politikaj agadoj post la starigo en 2003 de la Transira Registaro de la Demokratia Respubliko Kongo. Sekve li estis denoncita pro militkrimoj. En 2006 li estis akuzita pro klopodoj malstabiligi la ŝtaton dum la konga balotado de julio 2006 kaj jarfine.
Decembre de 2006, Burundo akuzis lin ankaŭ pro klopodo de puĉo tie.
Antinomismo
Antinomismo (el la grekaj ἀντί, "kontraŭ" + νόμος, "leĝo"), en teologio komunikas la ideon laŭ la membroj de aparta religia komunumo ne estas devigataj obei la etikajn aŭ moralajn preceptojn. Antinomismo randas la precizan kontraŭon de la leĝismo, nome doktrino laŭ kiu la obeo al kodo de preceptoj aŭ religiaj normoj kondukas al la savo.
La latina lokucio sola fide ("pere de la sola fido") referencas al la origina protestanto doktrino de la savo pere de la sola fido, koncepto intense predikata de Marteno Lutero, sed kiu estis ankaŭ vibranta kritiko kontraŭ la antinomismo, kiel ekzemple en li tratado Kontraŭ la Antinomistoj (1539).
Se Jesuo kritikis la rigidan obeon al precepton de fariseoj, tio okazis kiel okazis pro formalismon kaj hipokritecon de iuj fariseoj. Vidu: Mt 12, 1-8; Mr .2, 23-28; Lk 6, 1-5, “La sabato estas por la homo kaj la homo por la sabato.”
Laŭ Paŭlo apostolo la paganoj kristanigitaj ne endas ĉar hebreismo apartenas al la pedagogia figuro nun anstataŭata de la Majstro Jesuo. Vidu: judkristana sinagogo. Sed tio en Paŭlo ne estis antinomismo ĉar temis pri normoj ne devigitaj de kristanoj, eĉ devenantaj el la sinagogo.
Iuj subtenantoj de gnostikismo, inklinis al fakta antinomismo ĉar forigantaj parton aŭ tutan, kiel Marciono, la malnovan testamenton. Kritiko kontraŭ "Nikolaismo", unu el la unuaj gnostikaj sektoj, troviĝas en Ap 2, 6-15.
Blaise Pascal akuzas pri antinomismo, en siaj lettres provinciales (provincaj leteroj), la jezuitan kazistikon kiu febligus la moralajn principojn.
Alveolara bateto
Voĉa alveolara bateto (aŭ … frapeto) estas konsonanto uzata en iuj homlingvoj (kaj ankaŭ en Esperanto). Ĝia IFA-simbolo estas []; en SAMPA, [4].
NGC 4957
NGC 4957 (aliaj indikoj — UGC 8178, MCG 5-31-124, ZWG 160.130, PGC 45253) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Seelow
Seelow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Märkisch-Oderland de la federacia lando Brandenburgio kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Miĥail Ĉertilov
Mikaelo (Miĥail Konstantinoviĉ) Ĉertilov (Михаил Константинович Чертилов; naskiĝis 25-an de aprilo 1961 en Kemerovo; mortis 24-an de februaro 2018 en Liskovo, Niĵnij-Novgoroda provinco) estis unu el la grandaj aktivuloj de Rusia Esperanto-movado dum 30 jaroj.
Mikaelo estis esperantisto ekde 1986. Jam fine de 1980-aj jaroj li ekaktivis en la movado – organizis renkontiĝojn (la unua lia estis en 1989 tendaro en Tuĉkovo apud Moskvo, la lasta – partopreno en la organiza teamo de RET-2017 en Poŝeĥonjo), ellaboris dokumentojn, multe okupiĝis pri eksteraj rilatoj. Pro tio en 1990-aj jaroj li multe kaj aktive kunlaboris en tiam interesiĝinta pri Esperanto Transnacia Radikala Partio, kaj ties fako Esperanto-Radikala Asocio (ERA). En 1990-aj li ankaŭ multe kunlaboris kun SAT, kaj en 2000-a estis unu el kunorganizantoj de SAT-kongreso en Moskvo.
Gravas ankaŭ kontribuo de Mikaelo al evoluigo de Esperanto-kulturo. Li esperantigis libron de Harry Harrison “Invado: Tero” (Impeto, 2012) kaj kuntradukis du romanojn de Sergej Lukjanenko “ – “Kavaliroj de kvardek insuloj” (kun S. Smetanina Impeto, 2009) kaj “La nokta patrolo” (kun div., eldonita en tri partoj, Impeto, 2006-2007).
Distrikto Waidhofen an der Thaya
La Distrikto WAIDHOFEN AN DER THAYA (germane: Bezirk Waidhofen an der Thaya ) troviĝas en la norda parto de la aŭstria federacia lando Malsupra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Waidhofen an der Thaya. Areo: 669,14 km², loĝantaro: 26.917 (en 2011).
Kuniklo
"Kuniklo el Hindioj" estas la alia besto, vidu pri ĝi en kavio.
Kuniklo, nome sovaĝa (Oryctolagus cuniculus), aŭ hejma (Oryctolagus cuniculus var. edulis) estas besteto simila kaj parenca al leporo, sed malpli granda; en la naturo ĝi fosas por si kavaĵojn unu metron sub la tero; ĝi havas molan hararon, diverskoloran laŭ la raso. Kuniklo estas bredata en kuniklejoj pro la viando (kuniklaĵo) kaj pro sia felo, tre uzata en pelt-industrio, ofte por imitaĵoj de pli valoraj peltoj (leopardaj k.s.).
La aldomigo de la hejma kuniklo (ankaŭ domkuniklo) komenciĝis en la antikva epoko kaj la bredado rapide disvastiĝis en la Romia imperio. Oni bredis ĝin en la mezepoko en urboj, en la novepoko ĉe minejoj, laboristoj, ĉar ĝi produktis valoran viandon en eta loko ankaŭ per restaĵoj nutrata. Hodiaŭ la kuniklo estas bredata por felo kaj viando. Ĝia viando estas bongusta, sukriĉa; la graso estas bone digestebla, pro tio konvenas al dietaj menuoj. El la felo oni produktas en la industrio malpezan, belan, varmorezervan pelton.
La sovaĝa kuniklo estas tre multiĝema, de aprilo ĝis oktobro po 5 semajnoj naskas 3-12 idojn. La graveda periodo estas 30 tagoj, la kuniklino seksardas ĉiun 14-16. tagojn, la ovolado (demeto de ovolo en la ovarion) sekvas la naturan parigon (gravedigon) post 4-6 horojn. La kuniklino - en la lasta parto de la gravedeco - pretas sin al nasko: elŝiras felharojn, konstruas neston. Ŝi naskas 5-12 kuniklidojn. Ŝi havas 4-5 mamparojn, per kiuj ŝi nutras la idojn.
Ĝi estas indiĝena besto en Mez-, Sud-Eŭropo, Nord-Afriko. Oni alportis ĝin al Aŭstralio, kie ĝi tiom tromultiĝis, ke damaĝegis.
Specioj kaj subspecioj
La rasojn oni grupigas laŭ grandeco. Aparta raso estas la angora kuniklo. vidu ĉinĉilo
Marianna Hajduska
Marianna Hajduska [hajduŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajduska Marianna estis hungara kuracisto, psikiatro, sociologo, profesoro. Marianna Hajduska naskiĝis la  1953 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 2013 en Budapeŝto.
Ketkovice
Ketkovice (ĝis la jaro 1918 Kytkovice) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi troviĝas proksimume 20 km okcidente de Brno kaj 7 km nordokcidente de Oslavany. Ĝi etendiĝas en orienta rando de Křižanova montetaro; proksimume 2 km okcidente de la municipo kondukas profunda valo de rivero Chvojnice, sude poste Oslava. Sur roka promontoro super ilia kunfluejo situas ruino de burgo Levnov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1101.
Marianna Hajduska
Biografio
Marianna Hajduska akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1977, poste samloke psikiatrian diplomon, poste sociologian diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1982. Ŝi laboris en psikiatria-neŭrologio hospitalo inter 1977 kaj 1992, poste en alia malsanulejo ĝis 1997. Ŝi laboris ankaŭ en psikologia instituto inter 1993 kaj 2013, sed ŝi estis ankaŭ privata kuracisto kaj foje ŝi instruis en 2 universitatoj. Ŝi okupiĝis pri sinmortaj problemoj kaj similaj krizaj statoj.
20545 Karenhowell
20545 Karenhowell estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kuniklo
Specioj kaj subspecioj
Kuniklo estas preskaŭ proverba pro sia multiĝemo, timemo.
20545 Karenhowell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Karen Howell, kiu mentoris en 2004 unu finalist(in)on de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC). Ŝi estis instruistino ĉe la Hillel Academy de Fairfield (Konektikuto, Usono).
Kuniklo
Specioj kaj subspecioj
Malsano de kuniklo estas la kokcidiozo (coccidiosis). Eimeria stiedae estas specio de Eimeria kiu okazigas hepatan kokcidiozon en kuniklojn. Ĝi estis observita por la unua fojo fare de Antoni van Leeuwenhoek en 1674.
(79969) 1999 CP133
(79969) 1999 CP133 estas tre granda transneptuna objekto malkovrita la de la usonaj kaj brita geastronomoj Jane X. Luu, Chad Trujillo kaj David C. Jewitt elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono). Ĝi estas en orbita resonanco 4:5 kun Neptuno, kaj do proksima de la resonanco 1:7 kun Saturno.
Ĝia neptuna MOID estas 1,88532 astronomia unuo, tie estas 282,040 milionoj da km.
Michael E. Brown listigis ĝin kiel eblan nanplanedon kun estimata diametro de 202 km.
Grizkapa ortalo
La Grizkapa ortalo aŭ Grizkapa ĉaĉalako (Ortalis cinereiceps) estas membro de antikva grupo de birdoj de la familio de Kracedoj, kiuj estas rilataj al la nestamasuloj de Aŭstralazio. Ili reproduktiĝas en malaltaj teroj el orienta Honduro al nordokcidenta Kolombio (el Suda Ĉokoo al supra Atrato) ĝis 1100 m de altitudo.
Le Grau-du-Roi
(jen france, Lo Grau dau Rei) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). La komunumo havas faman grandan belan plaĝon kaj havenon. Ĝi havas partnerecon kun Dossenheim en Germanio. Fine de en la komunumo vivis.
Grizkapa ortalo
La Grizkapa ortalo estas arboloĝanta specio, troviĝanta en makiso kun malgrandaj arboj. La larĝa neprofunda nesto estas konstruita el bastonetoj kaj branĉetoj 1–3 m alte en arbo, ofte parte kaŝite el lianoj. La ino demetas 3 aŭ 4 grandajn dikŝelajn blankajn ovojn kaj kovas ilin tute sola.
Tiuj estas mezgrandaj birdoj, similaj laŭ ĝenerala aspekto al meleagroj, kun malgrandaj kapoj, longaj fortaj kruroj kaj longa larĝa vosto. Ili estas tipe 51 cm longaj kaj pezas 500 g. Ili havas tre senkoloran plumaron, malhelbruna supre kaj pli pala sube. La kapo estas griza (kio estas tialo por kaj la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo, kie cinereiceps estas kunmetaĵo de du latinaj radikoj signife respektive griza aŭ cindra kaj kapo), kaj la nigrecaj plumovostoj havas pintojn helajn grizbrunajn. La unuarangaj flugoplumoj estas rufaj.
La Golfa ortalo, O. vetula, havas izolan populacion en norda Kostariko, sed ĝi estas pli granda, pli rufa sube, havas blankan vostopinton, kaj ne havas rufon en flugiloj.
La Grizkapa ortalo estas malpli bruema ol la Golfa aŭ la Ruĝecvosta ortaloj. Ĝi havas pepecan kontaktalvokon ŭait, ŭait, ŭait kaj korusecan el raŭkaj sonoj kraaak, sed ne elsendas la ĉaĉalakan alvokon de siaj parencoj.
Tiu estas sociema birdo, ofte vidata en familiaj grupoj de 6-12. Ĝi piediras laŭlonge de branĉoj serĉe de fruktoj kaj beroj kiujn ili manĝas, aŭ flugas per anieca flugilfrapado kaj glitado.
Dolomiten
Dolomiten estas la plej grava germanlingva ĵurnalo de Sudtirolo. Kelkaj rubrikoj aperas ankaŭ en la ladina lingvo. La itallingva ĵurnalo en Sudtirolo nomiĝas Alto Adige.
Eldono
Averaĝa eldono en 2012:
Himno de Esperhe
Himno de Esperhe estas unu el la kantoj de la albumo Rebela Sono de la bando Dolchamar. Krom la albuma versio ekzistas ankaŭ du remiksoj, unu de DĴ Roĝer Borĝes kaj unu de Dolchamar mem. La remiksoj estas kelkfoje ludataj en kongresaj diskotekoj. Himno de Esperhe aludas al kaj estas nun uzata kiel himno de la asocio EsperHe. La melodio similas al slavaj himnoj kiel la himno de Rusio, sed la ritmo estas bata kaj diskoteka kun aludoj al Boney M, diskotekbando de la 70-aj jaroj.
La teksto
La teksto de Himno de Esperhe estas stile pli konvencia ol plej multaj tekstoj de la verkisto Patrik Austin, kvankam ankaŭ ĝi estas skribita per h-sistemo kaj iksoj anstataŭ ks-kombinaĵoj kaj sen apostrofoj. Ĝi havas enfluon de aŭtobiografioj de la frua Esperantomovado.
Červený Kláštor
Červený Kláštor (hungare Vöröskolostor [voroŝkoloŝtor]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ambaŭ loknomoj signifas: ruĝa monaĥejo. La nomo de municipo estas laŭ monaĥejo kun nomo "Červený kláštor" (Ruĝa monaĥejo), kiu nuntempe servas kiel turisma allogaĵo.