cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7455
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
WII
La tri-litera kombinaĵo WII havas plurajn signifojn:
Páty
Páty [pAtj], germane Bath estas vilaĝo en Hungario kun titolo vinvilaĝo en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Budakeszi.
Situo
La vilaĝo situas laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo M1 Budapeŝto-Vieno preteriras. Urboj Biatorbágy kaj Budakeszi estas ne tro for.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1286. Post la mezepoko la turkoj faris preskaŭ senhoma la vilaĝon. Nuntempe Páty estas malkovrita por feriejo.
Famuloj
En Páty mortis arkeologo Ferenc Fülep.
Norfolk
Estas pluraj lokoj nomitaj Norfolk:
Akvofalo Hlbočianský
La Akvofalo Hlbočianský (Hlbočianský vodopád) situas en la meza parto de la montaro Malgrandaj Karpatoj, okcidente de la vilaĝo Smolenice en la fino de valo Hlboča sur la teritorio de la Karsto de Smolenice. La Akvofalo sin verŝas tra kalkoŝtona sojlo, kiu ekestis pro erozio. Ĝi estas la sola akvofalo en ĉi montaro. La aspekto de akvofalo dependas de la kvanto de la akvo alfluanta de la fonto Hlbočianský. El la fonto sin nutras akvokondukilo servanta por provizo de trinkakvo. Nun akvofalo funkcias kiel intermita nur post abundaj pluvoj kaj printempe dum neĝdegelado.
Aliro
- Sur verdmarkita turista memlerneja piedvojo. Ĉe akvofalo estas informtabulo.
Informtabulo
La traduko de teksto sur tabulo, kiu estis ligita kun akvofalo: “La plej tipa surfaca formo de la Karsto de Smolenice estas la 100 metrojn profunda valo Hlboča, kiu aperis pro kemika kaj mekanika aktiveco de fluanta akvo. Nuntempe la fontakvo, kiuj dum estinteco traflias la valon, estas kaptitaj sur la herbejo Vlčiareň kaj uzata kiel trinka akvo. Interesa estas ankaŭ 9 metrojn alta ŝtona ŝtupo en fino de la valo, kie dum abundaj pluvo kaj neĝodegelo la akvofluo kreas intermitan akvofalon, la unusolan en la Malgrandaj Karpatoj. Pro kirla movado de fluanta akvo malvaste super la akvofalo ekestis kirlaj potoj. Ĉe la formado de ĉi formoj, popole nomataj „kaldronetoj“, grave aktivas la fluidiga aktiveco de la akvo.“
Vidu ankaŭ
Listo de slovakaj akvofaloj
Ficedula
Ficeduloj estas la muŝkaptuloj de la genro Ficedula de la familio de Muŝkaptuledoj. Estas ĉirkaŭ 30 specioj kiuj estas la jenaj:
Temas pri insektomanĝantaj birdoj plej oftaj en Azio. Laŭaspektaj ili similas al la grupo de la saksikolenoj, kie ili estus rilataj al la genro Tarsiger.
Sörla þáttr
Sörla þáttr eða Heðins saga ok Högna estas mallonga rakonto el la pli etenda versio Óláfs saga Tryggvasonar en mesta trovita en la manuskripto Flateyjarbók, kiu estis verkita kaj kompilita de du kristanaj pastroj, nome Jon Thordson kaj Magnus Thorhalson, fine de la 14a jarcento. La rakonto ekas 24 jarojn post la morto de Fróði, kaj okazas en la 9a kaj la 10a jarcentoj.
Enhavo
Ĝi estas rakonto kiu enhavas historion pri kiel Freja akiris kolieron el la Nanoj, kiel tio kondukis al sangelverŝa milito, kaj kiel Olaf Tryggvason alportis pacon al la lando.
La historio paraleligas elementojn de pli fruaj historioj kiaj Heimskringla (eŭhemerizigo de varoj), partoj de la poemo Lokasenna (akuzo fare de Loki ke Gefjon kuŝis kun knabo por koliero), partoj de la poemo Húsdrápa (Loki ŝtela la kolieron Brisingamen), kaj la senfinan batalon Hjaðningavíg (variaj pli fruaj fontoj). Fine de la historio, la alveno de kristanismo dissolvas la malnovan kiu tradicie pluas ĝis Ragnarök.
La historio estis priskribita kiel "post-klasika" pro elementoj kiaj la priskribo de Loki kiel "ruza" sen ŝajna ironio, prezentante Freja kaj Loki kiel kortegoservistoj, kaj la malferma reprezento de la sekseco de Freja. La fakulo de la 19a jarcento nome Benjamin Thorpe aludis al la rolo de Freja en la rakonto kiel "sufiĉe tikla".
Runguoj
En 1987 la nombro de la runguoj en Tanzanio estis taksitaj 34.000 homoj. La nombro de la runguoj en Zambio ne estas konata, ĉar tie ili estas kalkulataj kiel parto de la etno mambvoj. Ties nombro en Zambio en 1993 estis taksita 262.800 homoj.
La runguoj estas agrikulturistoj kaj bestbredistoj. Ili estas kristanoj kun animismaj radikoj.
Vektora bildo
Vektora bildo (strekara bildo) estas bildo priskribita kiel aro de primitivoj. La primitivoj estadas strekoj, cirkloj, pluranguloj ktp.
Ĉar komputila ekrano estas rastruma bildo, vektora bildo devas esti rastrumigita antaŭ ol ĝi povas esti montrita en la ekrano.
Kvazaŭnorma daten-aranĝo por vektoraj bildoj estas SVG.
PostScript (PS) estas komputila lingvo por kreado de vektoraj bildoj.
Paranormaleco
Paranormaleco (el la latina: para, apud, kontraŭ, kompare al) estas eco, kiu indikas flankeniĝon de normaleco, rilaton al diversaj misteraĵoj kiel antaŭscio de okazaĵoj, nome rekta komuniko de pensoj, nifoj. Tiu fakaro restas ekster la scienco, kies asertoj povas esti konstatataj. Tiuj sintenoj rilatas al koncepto de supernaturo.
Magdalena (Veracruz)
Magdalena estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Magdalena. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 098.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2649 loĝantojn. El tiuj estis 1339 viroj kaj 1310 virinoj. La komunumo havas surfacon de 28.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 45 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 3 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1893 personoj. En la jaro 2000 temis pri 2327, do temis pri kresko / malkresko je 4.21 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 1988 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1861 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30098a.htm
(14503) 1995 WW42
(14503) 1995 WW42 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Antaŭromantikismo
La Antaŭromantikismo aŭ Antaŭromantismo estis literatura movado kiu disvolviĝis en Eŭropo laŭlonge de la 18a jarcento kaj kies fino okazas en la lastaj jardekoj de la jarcento, kaj totale malis al la Novklasikismo.
Karakteroj de la Antaŭromantikismo
En la Antaŭromantikismo ĉefas la janaj karakteroj, kiuj separas ĝin el la Novklasikismo:
En Svisio: Rousseau
Jean-Jacques Rousseau (1712 - 1778), Ĝenevo, estis unu de la unuaj antaŭromantikismaj verkistoj kaj prosekciis grandan influon en la tuta Eŭropo. Li suferis familiajn malfacilaĵojn: lia pstrino mortiĝis naskinte lin, kaj lia patro abandonis Ĝenevon pro kverelo kaj lasis sian filon al protestanta pastro, nome Lambercier. En 1728 li estis adoptita de la familio Warrens, en Annency, kie li estis baptita kaj konvertita al la katolikismo.
Rousseau asertas en sia eseo Pri la deveno de la malegaleco inter la homoj (1775) ke la civilizo malvirtigis la homon. Li defendas la revenon al primitiva stato, al la natura homo esence. Per sia romano Emilio aŭ la Eduko (1762), de karaktero pedagogia kaj sentiva, esprimas manieron eduki la homon al tiu idealo de malfacilo. Li estis diista kaj kredis en la primitiva bono de homoj.
En sia verko La nova Eloizo, romano subtitolita Leteroj de du amantoj kiuj loĝas sur deklivo ĉe la Alpoj, troviĝas ĉiuj aspektoj kiuj poste aperos klare en la Romantikismo: nome elstarega pasio ama kies agao okazas en melankolia pejzaĝo.
Revoj de solema promenanto, kie sentivismo kongruas kun Naturo, kaj Konfesoj, estas verkoj de lia lasta epoko.
Aliaj svisaj verkistoj, kiaj la ankaŭ pentristo Johann Heinrich Füssli, plej konata kiel Henry Fuseli portempe aliĝinta al Sturm und Drang, estas konsiderataj verkistoj de la Antaŭromantikismo.
En Anglio
Anglio estas konsiderata la lulilo de la Romantikismo, same kiel la Renesanco naskiĝis en Italio, la Baroko en Hispanio aŭ la Novklasikismo en Francio.
La plej gravaj verkistoj anglaj estis la jenaj:
Aliaj verkistoj kiuj iele antaŭiĝis al la movado estus Samuel Richardson kaj Laurence Sterne.
En Italio: Vittorio Alfieri
Vittorio Alfieri reprezentas la ununura kazo de klara Antaŭromantikismo en Italio, pli pro la enhavo de liaj verkoj (ribelemo, konflikto povo-libero) ol laŭ la stilo, de klasika inspiro.
En Hispanio
En tiu epoko, la asimilado de ideoj klasikoj kun sentoj antaŭromantikismaj okazas en la poetoj de la dua salamanka skolo (Manuel José Quintana, Cienfuegos, José Cadalso) kaj en la sevila skolo (Alberto Lista, Arjona, José María Blanco White kaj José Marchena).
En Rusio
En Rusio la Antaŭromantikismo estis nomata Sentismo, kaj ties aŭtoro plej karaktera estas Nikolaj Karamzin, per novelitoj sentemaj (sentismaj) kiaj Kompatinda Liza.
En Germanio
Germanio rapide ribeliĝas pro patriotismo literatura kontraŭ la franceca novklasikismo. Male al la klerisma Aufklärung, aperas la juna movado de Sturm und Drang ("ŝtormo kaj elano"), baze sur komponoj pri propraj ĝermanaj tradicioj. Ties membroj malsatas la klasikismajn regularojn aŭ ĉion kio baru la liberan esprimon de iliaj pasioj, kaj defendas la revenon al la naturo, la libero kaj en sentoj kaj en arto, kun celo por originaleco. La ĉefaj verkistoj estas Johann Gottfried Herder, Johann Wolfgang von Goethe, kaj Friedrich Schiller.
Fazekasboda
Fazekasboda [fazekaŝboda], germane Boden, kroate Bodica estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad. En la loknomo fazekas signifas hungare: potfaristo.
Situo
Fazekasboda situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko, baldaŭe romianoj kaj avaroj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1220 tiam apartenanta al abatejo de Pécsvárad. La komunumo senhomiĝis nur fine de regado de la turkoj post la mezepoko. En 1720 germanoj refondis la vilaĝon. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la germanoj estis 14 %.
En Fazekasboda migra poŝto servas.
Listo de renomaj personoj de Odorheiu Secuiesc
Listo de renomaj personoj de Odorheiu Secuiesc
Hinesville
Hinesville estas urbo en la usona ŝtato Georgio, kaj administracie apartenas al kantono Liberty (Georgio).
Demografio
Dum la popolnombrado en 2010 la nombro da loĝantoj estis fiksita je 33,437. En 2014 la nombro da loĝantoj estis taksita de la Usona censo-buroo (United States Census Bureau) je 34,815.
Geografio
Laŭ la Usona censo-buroo la urbo havas areon de, el kiu estas tero kaj  plenaera akvo.
WIM
La vorto havas plurajn signifojn:
Rastruma bildo
Rastruma bildo estas bildo, farita kiel dudimensia aro de rastrumeroj (plejofte kvadratetoj), do priskribata per dudimensia tabelo de nombroj. Ĉiu nombro signifas helecon de respektiva kvadrateta ero de la bildo. Kutime oni kreas rastrumajn bildojn per skaniloj, fotiloj, rekta redaktado en rastrumaj redaktiloj, eksporto el vektoraj redaktoroj, memorigo de ekrano, specialaj maŝinoj (ekzemple tomografiiloj en kuracado) ktp. Oni redaktas rastrumajn bildojn per rastrumaj redaktiloj.
Unukolora bildo (nigra – griza – blanka)
Ekzemplo kiel oni priskribas unukoloran (nigran - grizan - blankan) cirkleton de 10*10 kvadratetoj:
Kutime nombro 0 signifas la nigran kaj nombro 255 signifas la blankan koloron.
Plurkolora bildo
En la plej simpla sistemo ili estas tri kaj signifas helecojn de ruĝa, verda kaj blua partoj de la koloro (RGB-sistemo, laŭ la unuaj literoj de la anglaj kolornomoj red, green kaj blue).
Ekzemplo kiel estas priskribita plenkolora bildeto de 5*5 kvadratetoj (ĉiu trio de nombroj estas ruĝa, verda kaj blua partoj de la koloro):
Komputila ekrano estas rastruma bildo kun kutimaj grandoj 640x480, 800x600, 1024x768 ktp.
Malavantaĝoj
Pro tiuj malavantaĝoj oni rekomendas por simplaj bildoj uzi vektoran bildon.
Densigo sen perdo
Oni uzas algoritmojn de densigo bazataj sur malpliigo de superfluo de informo.
Densigo kun perdo
Bazita sur forigo de parto de informo (kutime apenaŭ perceptata de okulo).
Telki
Ne miskomprenu kun Teleki!
Situo
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero. Budapeŝto troviĝas 21 km-ojn.
Historio
En la 11-a jarcento abatejo konstruiĝis. En 1543 kaj en 1690 La turkoj detruis la vilaĝon. Poste germanoj alvenis, verŝajne ankaŭ hungaroj. En 1945 la germanoj estis deportitaj al Germanio kaj alvenis deportitaj hungaroj el Transilvanio. Dum la socialisma erao kolĥozo pri Rákóczi formiĝis.
Nuntempe en la vilaĝo luksaj domoj konstruiĝis.
NGC 7456
NGC 7456 (aliaj indikoj — ESO 346-26, MCG -7-47-11, IRAS22594-3950, PGC 70304) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
WIR
WIR havas plurajn signifojn:
Bjelovar-Bilogora
La provinco Bjelovar-Bilogora - kroate plennome Bjelovarsko-bilogorska županija - estas unu el la provincoj de Kroatio. En 2011 ĝi havis 119 764 loĝantojn.
Surfaco: 2652 kvadrataj kilometroj.
La provinca ĉefurbo Bjelovar en 2011 havis 40 276 loĝantojn.
Aliaj urboj: Daruvar (11,6 mil), Garešnica/Gareŝnica (10,4 mil), Grubišno Polje/Grubiŝno Polje (6,4 mil), Čazma/Ĉazma (8,0 mil).
Dornburg-Camburg
Dornburg-Camburg estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio, kaj ekestis komence de la jaro 2008 el kunigo de la antaŭe sendependaj urbaj komunumoj Camburg kaj Dornburg (Saale) kaj de la neurba komunumo Dorndorf-Steudnitz. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo situas borde de la rivero Saale.
Maltrata
Maltrata estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Maltrata. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 099.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14813 loĝantojn. El tiuj estis 6969 viroj kaj 7844 virinoj. La komunumo havas surfacon de 132.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 49 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 17 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1720 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 14100 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14709, do temis pri kresko / malkresko je 0.85 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12737 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 83 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30099a.htm
Onga
Onga estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc.
Historio
Loko de Onga estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1222. La turkoj bruldetruis la vilaĝon en 1588. En la 19-a jarcento la komunumo prosperis dank al fervojo kaj proksimeco de Miskolc. Onga urbiĝis en 2013. Servoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, interretejo, poŝto, 2 kuracejoj, infankuracejo, dentokuracejo, apoteko, familihelpa servo, sportejo.
Laktoprodukto
Laktoprodukto aŭ laktaĵo estas tipo de manĝaĵo produktita el aŭ enhavanta lakton de mamuloj, ĉefe el bovino, akvobubalinoj, kaprinoj, ŝafinoj, kamelinoj, kaj escepte el homoj. Laktoprodukto estas manĝaĵoj kiel jogurto, fromaĝo, kaj butero. Instalaĵo kiu produktas laktoproduktojn estas konata kiel laktouzino, laktofabriko aŭ laktoproduktejo. Laktoproduktoj estas konsumitaj tutmonde, kun la escepto de multo el Orienta kaj Sudorienta Azio kaj en kelkaj partoj de centra Afriko.
Laktoproduktado estas fako de agrikulturo por longdaŭra produktado de lakto, kiu estas procezita (ĉu en la farmo aŭ ĉe laktouzino, ambaŭ el kiuj povas esti nomitaj laktoproduktejo) por eventuala vendo de laktoprodukto.
Torres-insularo
Torres-insularo estas insularo en nordokcidenta Vanuatuo. Kune kun la Banks-insularo, ĝi apartenas al la provinco Torba.
La insuloj sume havas areon je kaj en 2009 havis 826 loĝantojn.
Ili estas nomataj laŭ la hispana navigisto Luis Váez de Torres, kiu malkovris ilin en 1606 kaj nomis ankaŭ la Toresan Markolon en Aŭstralio.
Geografio
La insularon konsistigas sep insuloj, denorde suden:
Kulturo
La loĝantoj de Torres-insularo havas 2 proprajn lingvoj.
Gesta Danorum
Gesta Danorum ("heroaĵoj de Danoj") estas patriota verko de Dana historio, de la aŭtoro de ĉirkaŭ la 12a jarcento nome Sakso Gramatiko ("Sakso la Klera", laŭvorte "la Gramatikisto"). Ĝi estas la plej ambicia literatura entrepreno de mezepoka Danio kaj ĝi estas esenca fonto por la komenca historio de tiu nacio. Ĝi estas ankaŭ unu el la plej malnovaj konataj verkitaj dokumentoj pri la historio de Estonio kaj de Latvio.
Konsistanta el dekses libroj verkitaj en Latino je invito de la Arkiepiskopo Absalon, Gesta Danorum priskribas Danan historion kaj je ioma gradon historion de Skandinavio ĝenerale, el la prahistorio al la fino de la 12a jarcento. Aldone, Gesta Danorum proponas singularajn respegulojn al Eŭropaj aferoj en la Meza mezepoko el unika Skandinavia vidpunkto, suplementante tion kio estis uzata de historiistoj el Okcidenta kaj Suda Eŭropo.
Leo Semaŝko
Leo Semaŝko (Лев Михайлович Семашко) estas rusia sociologo el Sankt-Peterburgo, kiu proponas en siaj verkoj egalecan internacian uzon de Esperanto apud la angla (t. n. „internacia dulingvismo“). Li estas iniciatinto kaj fondinto de GGHA, internacia kontraŭfaŝisma NRO.
Botho Henning Elster
Botho Henning Elster (* 1894-05-17 en Berlino; † 1952-06-24 en Böblingen) estis germana oficiro, laste generalo dum la dua mondmilito. Li komandis en 1944 la plej grandan kapitulacon je la germana okcidenta fronto kaj per tio savis multajn vivojn de germanoj, francoj kaj usonanoj.
Dua mondmilito
Kun la tankoregimento 8 Botho Elster partoprenis dum septembro 1939 en la atako kontraŭ Pollando. Pro lia kontribuo al la konkero de la fortreso Brest-Litovsk, generalo Guderian esprimis al li sian respekton.
En aprilo 1944 li estis sendita al Mont-de-Marsan en suda Francio, proksime de la landlimo de Hispanio en la Pireneoj.
Kapitulacio je Beaugency
La alteriĝo de la aliancaj trupoj en normandio en norda Francio je 1944-06-06, angle nomita D-Day, komencigis la finon de la germana okupado de Francio. Nur post relative longa hezitado, fine de aŭgusto 1944, Hitler komandis al la germanaj trupoj en la sudo, sin retiri norden.
Ili devis, grandparte piede, marŝi tra la tuta Francio. Elster jam dum la ekformarŝo rifuzis la nesenchavan detruon de konstruaĵoj kaj elektrocentraloj formis kun ĉirkaŭ 25.000 soldatoj la postgvardion. Ili estis preskaŭ ne plu eblaj sin defendi. Ili estis daŭre atakitaj per usonaj aviadiloj kaj de la franca rezistado, france Résistance.
Post du semajnoj de pena marŝado en meza Francio ili aldone perdis la konekton kun la antaŭ ili marŝantaj germanaj trupoj. Krome estis antaŭvideble, ke ili ne povos trapasi la riveron Loire antaŭ la alveno de la usonaj trupoj tie. Por eviti plian nesenchavan sangoverŝon, decidis kapitulacii kun siaj trupoj, kiuj je tiu tempo estis inter Issoudun kaj Châteauroux. Per kontaktoj kun la rezistado li kontaktis la usonajn trupojn kaj negocis la kondiĉojn por la kapitulacio. Li havis grandan malkonfidon kontraŭ la rezistado, tial petis permeson kapti la armilojn ĝis la fina transdono kaj ricevis ĝin. Post lasta plurtage marŝado norden Elster kapitulaciis 1944-09-16 kun 18.850 soldatoj kaj 754 oficiroj sur la ponto tra la Loire de Beaugency. Usona komandanto estis generalo Robert C. Macon de la 83rd Infantry Division.
Nové Chalupy (Kdyně)
Nové Chalupy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kdyně, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudoriente de Kdyně. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/22. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nové Chalupy situas en katastra teritorio Smržovice kun areo 2,74 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1804.
Dubrovnik-Neretva
La kroatia provinco Dubrovnik-Neretva (Dubravačko-Neretvanska županija) laŭ la stato de havis  loĝantojn.
Surfaco: 8 172 km²
La ĉefurbo estas Dubrovnik (55 mil).
Aliaj urboj: Korĉula, Metkoviĉ, Opuzen kaj Ploĉe.
La distrikto estas la plej suda kroata distrikto, etendiĝas de la valo de rivero Neretva (NOk) ĝis la Prevlaka (SOr). Ĝia marbordo estas rompita per 4-kilometra parto, kiu apartenas al la teritorio de Federacio Bosnio kaj Hercegovino. Tiu teritorio estas restaĵo de tempo de Turka imperio, per kiu Turkoj defendis sin de atakoj de l' nordaj malamikoj.
La tuta regiono plenas je malnovaj urbaj kernoj: Dubrovnik, Korĉula,sur samnoma insulo Korčula, Ston, kiu situas sur la duoninsulo Pelješac, kaj aliaj. La urba kerno de Dubrovnik estas enskribita en registro de Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
En distrikto ankaŭ estas Nacia parko Mljet, kiu estas parto de la insulo Mljet.
Willy De Clercq
Willy DE CLERCQ (naskiĝis la 8-an de julio 1927 en Gent, mortis la 28-an de oktobro 2011 en Gent ) estis belga politikisto. Li interalie estis membro de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1985 kaj 1989. En la Eŭropa Komisiono, li gvidis la fakojn eksteraj rilatoj kaj komerca politiko. Willy De Clercq estis membro de la liberala partio de Belgio kaj ŝtatministro.
NGC 7457
NGC 7457 (aliaj indikoj — UGC 12306, MCG 5-54-26, ZWG 496.32, PGC 70258) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aŭdilo
Aŭdilo aŭ aŭskutilo estas malgranda laŭtparolilo, kiun oni metas apud la orelon aŭ enmetas en ĝin por aŭdi sonan signalon. Aŭdiloj estas ofte muntitaj duope en kapaŭskultiloj.
Yö
Yö (en Esperanto Nokto) estas finna rokenrola muzika grupo.
Yö fondiĝis en 1981 en Pori fare de Jussi Hakulinen, Olli Lindholm, Juha "Liuhu" Rauäng, Harri Varhala kaj Jani Viitanen.
Ili kantas en finna lingvo kaj estas nuntempe unu de la plej popularaj reprezentantoj de finnroko (finne Suomirokki).
Miklós Kund Nagy
NAGY Miklós Kund (nadj) rumanuja hungara ĵurnalisto, redaktoro, tradukisto, belartverkisto. Li naskiĝis en Nagyenyed la 6-an de decembro 1943.
Biografio
Miklós Kund Nagy finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo (1961), akiris dipolomon de instruisto pri la rumana lingvo kaj literaturo en Pedagio Altlernejo de Târgu Mureş (1965). Li instruis en Szentgerice (1965-68), pli poste li estis raportisto, kultura sekciestro ĉe la hungarlingva radio de Târgu Mureş (1968-85), kaj depost ties ĉesigo li laboris en distrikta biblioteko (1985), li estis redaktoro ĉe la Vörös Zászló ĝis 1989. Intertempe li akiris diplomon pri la hungara-franca lingvoj en la Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo (1973). En 1990 li denove laboris ĉe la radio, li estis fondantano de renovigita de KZST; same li estis ekde 1990 interna kunlaboranto de la Népújság, ekde decembro 1991 vicĉefradaktoro; raportisto, dokumentfilmisto de la Videoklip Stúdió. En 1994 li ricevis Népújság Nívódíj (Nivelpremio).
Francis Cockfield
Francis Cockfield [prononco "Ko'fild"], naskiĝinta la 28-an de septembro 1916 kaj mortinta la 8-an de januaro 2007, estis brita politikisto. Li interalie estis komisaro kaj vicprezidanto en la unua periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1985 kaj 1989. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn interna merkato kaj impostoj. Francis Cockfield estis membro de la Konservativa Partio de Britio.
Old Sarum
Anglosaksa epoko
En 552 Cynric, anglosaksa reĝo de Wessex, kaptis Old Sarum, kiu iĝis inter la plej gravaj urboj de anglosaksa Anglio. Nelonge post kiam Wessex iĝis kristana, fondiĝis abatejoj kaj preĝejoj. Dum la frua 9-a jarcento Egbert (Wessex) ofte loĝis tie kaj en 960 Edgaro (Anglio) kunvenigis konsilion tie por plani kiel kontraŭi la vikingojn.
Post la normanda konkero de Anglio
En 1069 la normandoj konstruis ŝtonan fortikaĵon. En 1086 Vilhelmo la Konkerinto kunvenigis la gravulojn de Anglio ĉe Old Sarum por ricevi ilian omaĝon. Postaj naciaj konsilioj okazis tie en 1096 kaj 1116.
Dum la malfrua 11-a kaj frua 12-a jarcentoj konstruiĝis katedralo: tamen nur kvin tagojn post la konsekro de la katedralo, tempesto detruis la turan tegmenton.
Henriko la 2-a (Anglio) portempe malliberigis sian edzinon Eleonora de Akvitanio en Old Sarum.
Limoĝo
Limoĝo (franclingve Limoges [limoĵ'], okcitane Limòtges [limoĝei]) estas urba komunumo de Francio kaj ĉefurbo de la departemento Haute-Vienne en la administra regiono Nova Akvitanio kaj de la historia kultura regiono Limoĝio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis. La urbo havas belan katedralon el la 13-a kaj 15-a jarcentoj, plurajn muzeojn, sed estas aparte fama pro sia tradicia industrio: la fabrikado de porcelanaĵoj. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj estas ankoraŭ la centro de naŭ kantonoj.
Old Sarum
Relokiĝo
Old Sarum iĝis tro malgranda kaj pro la geografiaj cirkonstancoj ne eblis pligrandigi ĝin. Ne post 1217 la plejparto de la loganxtoj translokiĝis al la nuna Salisbury. En 1219 la episkopo formale petis permeson relokigi la katedralon kaj en 1220 komenciĝis la konstruado de nova katedralo en Salisbury. Post nelonge Old Sarum estis preskaŭ tute neloĝata. Tamen de la 14-a jarcento al 1832 ĝi rajtis elekti du parlamentanojn: en 1831 estis nur dek unu elektantoj.
Limoĝo
La teritorio havas komunan limon kun.
Old Sarum
English Heritage
La sito estis posedata de English Heritage (nome Angla Heredo) kaj facile vizitebla.
Limoĝo
Historio
La departemento Haute-Vienne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Limoĝo antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
La 12-an de novembro 994, okazis en Limoĝo grava pilgrimado kontraŭ brulo de Sankta Antonio. En septembro de la jaro 1895 okazis en Limoĝo grava kongreso unuiganta la francan sindikatan movadon en CGT.
Esperanto-movado en Limoĝo
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie. Vidu sub Babilemo sen limoj, bulteno por la regiono.
Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 49 voĉdonojn (0,13% de voĉoj) en 2004, kaj 73 voĉdonojn (0,22% de voĉoj) en 2009.
NGC 7458
NGC 7458 (aliaj indikoj — UGC 12309, MCG 0-58-20, ZWG 379.22, PGC 70277) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Krayenberggemeinde
Krayenberggemeinde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio, kaj ekestis nur la 1-an de januaro 2014 per kunfandiĝo de la antaŭaj komunumoj Dorndorf (Werra) kaj Merkers-Kieselbach. Fine de la teritorio de la nuna komunumo havis  loĝantojn.
Nomo
Laŭ la stato de la jaroj 2014 kaj 2015 temas pri la sola administra unuo en Germanio, kiu portas la nomeron "-gemeinde" (="-komunumo") en la komunuma nomo. La antaŭa parto de la nomo aludas al la loka monto Krayenberg.
Ödön Tömösváry
TÖMÖSVÁRY Ödön [toemoeŝva:ri] estis hungara zoologo, entomologo. Li naskiĝis la 12-an de oktobro 1852 en Marosmagyaró kaj mortis la 15-an de aŭgusto 1884 en Déva.
Biografio
Ödön Tömösváryter inter 1870–72 studis en Selmecbánya en arbaraltlernejo. Ĝis 1877 li estis arbarinĝeniero, poste en Koloĵvaro en 1880 li doktoriĝis. En 1881 li akiris diplomon de mezlerneja instruisto pri biologio. Li instruis en Marosvásárhely. En 1882 oni nomumis lin kunlaboranto de filoksera eksperimenta stacio de Budapeŝto. Dum la somero de jaro 1883 en Subdanubo li malkovris novan specion de muŝo Thalassomya congregata.
Manlio Fabio Altamirano
Manlio Fabio Altamirano estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Manlio Fabio Altamirano. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 100.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20374 loĝantojn. El tiuj estis 10007 viroj kaj 10367 virinoj. La komunumo havas surfacon de 224.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 6 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 20 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 40 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 20562 personoj. En la jaro 2000 temis pri 20580, do temis pri kresko / malkresko je 0.02 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 18514 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 68 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30100a.htm
Kanaria koturno
La Kanaria koturno (Coturnix gomerae) estis birdo el la familio de Fazanedoj kaj genro de Koturnoj, iam loĝanta en la insuloj de El Hierro, La Palma, Tenerife kaj Fuerteventura (Kanarioj, Hispanio). Ĝi povus esti loĝinta ankaŭ en Gran Canaria kaj Lanzarote, sed ne estas trovitaj restaĵoj en tiuj kanariaj insuloj.
Formorto
Tiu Kanaria koturno plej verŝajne vivis en Kanarioj eĉ post kiam homoj ekloĝis tie. Eble kato povus esti unu el la kaŭzoj de la malapero de kelkaj malmulte flugantaj birdoj kia la Kanaria koturno.
NGC 7459-1
NGC 7459-1 (aliaj indikoj — UGC 12302, MCG 1-58-21, PGC 70261) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7459-2
NGC 7459-2 (aliaj indikoj — UGC 12302, MCG 1-58-21, PGC 70261) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Dorndorf-Steudnitz
Dorndorf-Steudnitz estas komunumo en Germanio. Ĝis la fino de la jaro 2007 temis pri sendependa administra komunumo, ekde la 1-a de januaro 2008 pri parto de la komunumo Dornburg-Camburg. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 1966 loĝantojn.
La komunumo situas borde de la rivero Saale.
Emirlando
Emirlando aŭ emirujo (إمارة, plurale imārāt) estas lando regata de emiro. Ĝi estas speco de araba monarkio, trovebla en mezoriento kaj aliaj arabaj landoj. Emirlando, laŭ signifoj de la araba vorto, ankaŭ povas esti provinco en ŝtato. Simila afero en okcidenta kulturo estas princlando, kaj fakte unu el la tradukoj de la araba vorto أمير (laŭvorte: emiro) estas princo.
Dorn-Dürkheim
Dorn-Dürkheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Emirlando
Kelkaj emirlandoj, nunaj aŭ iamaj:
Eta tinamo
La Eta tinamo (Crypturellus soui) estas birdospecio de la familio de Tinamedoj troviĝanta en Centrameriko kaj Sudameriko.
Etimologio
Crypturellus estas formata el la grekaj vortoj κρυπτός (kriptós), "kovrita" aŭ "kaŝita", οὐρά (urá), "vosto", kaj -ellus, latina diminutiva sufikso. La genronomo Crypturellus entute signifus "malgranda kaŝvostulo".
Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Strutoj, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
Habitato kaj teritorioj
Ĝi estas loĝanta (nemigranta) reproduktanto en tropikaj arbaroj de malaltaj teroj, riverbordaj arbaroj, ĉiamverdaj arbaroj de malaltaj teroj, sekundaraj arbaroj, kaj arbustaroj de malaltaj teroj je altitudo de 2,000 m. Ili sukcesas ankaŭ uzi klarigitajn arbarojn kaj plantejojn aŭ agrikulturan teron. La Eta tinamo loĝas tra centra kaj suda Centrameriko kaj norda Sudameriko
Kutimaro
La Eta tinamo rare estas vidata en sia malhelaj, densaj arbaroj, kie tuj foriras tra la subkreskaĵaro. Ĝi povas esti lokigita pro siaj fajfaj alvokoj (mildaj, descendaj henoj; ankaŭ serioj de solaj notoj, kun plirapidiĝanta tempo fine), fare de ambaŭ seksoj. Ili manĝas semojn, berojn kaj kelkajn insektojn.
Reproduktado
La reprodukta sezono de la Eta tinamo gamas el majo al oktobro. Ties nesto estas malgranda depresio en arbara grundo, foje kovrita per kelkaj folioj ĉe la bazo de arbo aŭ en densa arbustaro. La ino kutime demetas du brilajn malhelpurpurajn ovojn, foje nur unu. La ovogrando estas proksimume 41 al 32 mm. La ovoj estas kovataj de la masklo. La junuloj estas frumaturaj kaj povas kuri tuj post eloviĝo.
Nilotoj
Sub nilotoj oni komprenas plurajn afrikaj etnojn, kiuj parolas nilotan lingvon.
Eta tinamo
Aspekto
La Eta tinamo estas proksimume 22 al 24 cm longa kaj pezas 220 g. Tiu specio estas timida, sekretema kaj soleca. Kvankam ĝi aspektas simila al aliaj surgrunde loĝantaj birdoj kiaj la koturnoj kaj la tetraoj, ĝi estas komplete nerilataj al tiuj grupoj. Tiu estas diketa birdo rekonata pro sia malgrando kaj manko de strieco. Ĝi havas nestriecan fulgecbrunan plumaron, nuance al griza en kapo kaj havas blankecan gorĝon. Ties kolo estas bruneca kaj ĝi estas cinam-sablokolora en sia ventro. La ino havas pli brilan ruĝecbrunon en siaj subaj partoj ol la masklo. Ties kruroj povas esti grizaj, olivecaj aŭ flavaj.
Nilotoj
La nilotoj origine estis agrikulturistoj kaj bestbredistoj. De sia "prahejmregiono" supozata en Sud-Sudano ili en la lastaj jarcentoj disvastiĝis precipe suden kaj parte subigis al si bantulingvajn etnojn. Hodiaŭ ili vivas, krom en Sudano, precipe en Ugando, Kenjo, Tanzanio, kaj en la ekstrema okcidento de Etiopio. Dum la sudenmigrado verŝajne kelkaj grupoj rezignis pri sia lingvo favore al la lingvo de siaj konkeritoj. La suden migrantaj nilotoj parte iĝis nuraj bestbredistoj, kiel ekzemple la masajoj.
La nilotoj kompare kun la etnoj, kiuj vivas en la abisinia altebenaĵo, estas tre malhelhaŭtaj kaj ofte okulfrape altstaturaj kaj sveltaj.
Jenaj etnoj apartenas al la nilotoj:
NGC 7460
NGC 7460 (aliaj indikoj — UGC 12312, MCG 0-58-21, ZWG 379.23, IRAS22591+0159, PGC 70287) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Afrika koturno
La Afrika koturno aŭ Afrika blua koturno, (Coturnix adansonii) estas specio de birdo de la familio de Fazanedoj kaj plej tipa genro nome de Coturnix.
Aspekto
La Afrika koturno estas 14 ĝis 16.5 cm longa. Enverguro de maskloj estas de 78 al 82 mm kaj 80 al 84 mm ĉe inoj. Vostolongo estas de 26 ĝis 32 mm kaj de 29 ĝis 31 mm ĉe maskloj kaj inoj respektive (Clancy, 1967; Johnsgard, 1988). La Afrika koturno estas la plej malgranda de la koturnoj de suda Afriko, kaj pezas nur 43-47 g (la gamo de averaĝaj pezoj ĉe aliaj koturoj en la regiono estas de 70 al 100 g; la averaĝa pezo de turnicedoj, similaj birdoj de alia diferenca ordo, gamas 35-60 g).
Ĝenerale tiu ĉi koturno similas al la Ĉina koturno, Coturnix chinensis, escepte pro tio ke la masklo ne havas brunon sube, kaj la ino ne havas la tre markatan nigran striecon en flugilkovriloj (Johnsgard, 1988). Kiel ĉe C. chinensis, la ino ne havas la blankanigrajn gorĝomarkojn, grizan subon kaj brunan koloron en flankoj (Johnsgard, 1988) kaj estas ĉefe terkolore bruneca, pli malhele supre kaj kun blankeca ventro. Temas pri tre evidenta kazo de seksa duformismo, sed ambaŭ seksoj havas tre flavajn krurojn. La masklo estas kolorplena, alloge bunta koturno de blankanigra gorĝo (konsista je nigra vertikala mentonareo, blanka gorĝareo kaj nigraj fajnaj strioj mustaĉa kaj sube antaŭborda) kaj malkiel ĉe aliaj lokaj koturnoj, ne havas blankan superokulan strion. Li havas ankaŭ distingan ardezbluan koloron en brusto kaj subaj partoj. La masklo havas bluecbrunan kapon (pli brune krone al nuko kaj supra dorso), pli bluecajn vangojn kaj kapoflankojn (Rutgers kaj Norris, 1970). Distinga blueca koloro evidentas kiam la masklo ekflugas. Dumfluge la ruĝeco de supraj flugilkovriloj (flankoj) estas distinga. La ino kaj junuloj povas esti distingitaj el aliaj koturnoj pro strieco en brusto kaj flankoj.
La Afrika koturno estas konsiderata tre simila al la Ĉina koturno, Coturnix chinensis, kiu loĝas en Azio, kaj fakte post plia priserĉado ili povus rezultiĝi esti la sama specio. La Afrika koturno estas malfacile videbla ĉar ĝi estas tre limigita en precizaj teritorioj de suda Afriko, sed krome en tiu prahabitato ĝi kutime restas sub ŝirmo kaj estas malfacile elflugigitaj. Tamen ili evidente venas libere manĝi frumatene kaj iom post krepusko.
Geografiaj teritorioj
La teritorioj de tiu afrotropisa specio gamas de Sieraleono al Etiopio, kaj sude al Zambio, Kablando kaj Natalo de Sudafriko, kaj oriente al Kenjo (Jackson, 1926). La habitato de la Afrika blua koturno ekskludas la basenon de la rivero Kongo kaj la ege sekajn areojn (Rutgers kaj Norris, 1970; Johnsgard, 1988). Tiu koturno estas konsiderata parte migranta specio (Jackson, 1926; Clancy, 1967). Ĝia distribuado havas teritoriojn tra humidaj arbaroj de subsahara Afriko. En suda Afriko ĝi troviĝas ĉefe ĉe la altebenaĵo de Maŝonalando en Zimbabvo kaj en partoj de Mozambiko. Estas ankaŭ izolataj vidaĵoj ĉefe el KwaZulu-Natal kaj Orienta Kablando. Ĝi estas konsiderata somera reproduktanta vizitanto en suda Afriko, ĉar ties migrantaj kutimoj ŝajnas tre influataj de pluvo. Post reproduktado ĝi migras al areoj de Afriko norde de suda Afriko, sed oni scias malmulte pri la naturo de tiuj migradoj krom ke tio okazas dumnokte (la birdoj estas allogitaj al lumoj nokte).
Habitato
Plej ofte ĝi loĝas en humidaj herbejaj habitatoj en arbaroj, ofte laŭlonge de la bordo de humidejoj kiaj riveroj kaj aliaj akvejoj. Ankaŭ ĉe terkultivejoj (Jackson, 1926) de tropikaj regionoj. Specife ili kutime vivas en paroj ĉe riveroj (Clancy, 1967), humidejaj aŭ marĉaj areoj (Johnsgard, 1988), eĉ ĉe ĝardenoj (Clancy, 1967).
Reproduktado
La ino demetas 3-9 ovoj dum la somera pluvsezono, inter decembro kaj aprilo (sudhemisfera somero). La nesto estas skrapaĵo grunda inter herboj kaj foje havas kovraĵon el herbotigoj. Kovado daŭras ĉirkaŭ 16 tagojn kaj la malmulta informo disponebla indikas, ke ĝi estas farata de la ino, kvankam kovomakulo de la masklo sugestas, ke ankaŭ li povus kovi. Kaj masklo kaj ino zorgas idojn, kiuj iĝas sendependaj post ĉirkaŭ 4 semajnoj kiam ili iĝas kapablaj flugi. Mediaj temperaturoj de malpli da 20 °C povus mortigi la idojn en iliaj unuaj 2-3 semajnoj.
NGC 7461
NGC 7461 (aliaj indikoj — UGC 12314, MCG 2-58-56, ZWG 430.51, PGC 70290) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Libelo
Libeloj oni nomas la flugantajn insektojn de la kelkaj 5 000 specioj de la ordo odonatoj (Odonata).
Jam en paleozoiko flugadis super marĉejoj pralibeloj de genroj Meganeura, Isophlebia, Tarsophlebia, Orthophlebia, Protolindenia kaj aliaj.
Korpo de libelo konsistas el kapo, torako kaj postaĵeto. La kapo de libelo havas du grandajn, okulfrapajn okulojn, du malgrandajn antenojn kaj mordan buŝan aparaton. La okuloj konsistas el multaj unupartaj okuletoj.
La torako de libelo konsistas el tri segmentoj. El ĉiu segmento elkreskas unu paro de gamboj. La libelo havas du parojn de flugiloj, kiuj elkreskas el la dua kaj la tria torakaj segmentoj. Tiuj du torakaj segmentoj estas kunkreskintaj. Ili tial formas tiel nomatan simtorakon. La simtorako staras rilate al la unua segmento oblikve. Tian pozicion de torakaj segmentoj oni trovas ĉe neniuj aliaj insektoj. Oblikva pozicio de simtorako kaŭzas, ke la flugiloj kompare al aliaj insektoj ne estas rekte super la gamboj.
Laŭ formoj de la flugiloj oni distingas tri subordojn de libeloj.
Laŭ tipo de flugado la libeloj apartenas al malnova grupo Paleoptera. Tio signifas, ke ĉiu flugilo de libelo povas labori aŭtonome, kontraste al grupo Neoptera (ekzemple muŝoj, kuloj, papilioj kaj skaraboj), kie flugiloj laboras kune, en paroj.
La postaĵeto de libelo havas dek unu segmentojn. La dua kaj la tria segmentoj de postaĵeto de virseksulo portas falsajn seksajn organojn. Ekstremo de postaĵeto de virseksulo, la dek-unua segmento, portas eksterajn generilojn, preniletajn kopulaciajn organojn.
Libeloj flugas tre bone. Ili kapablas ne nur resti en aero en unu loko, sed eĉ flugi malantaŭen.
Libeloj estas rabaj insektoj kun neperfekta tipo de evoluo. Tio signifas, ke ili ne havas stadion de ĥrizalido. Evolua ciklo de libeloj konsistas el nur tri stadioj: ovetoj, larvoj kaj imaginoj.
En akvo el ovetoj de libeloj elkoviĝas larvoj. Ili estas rabaj. Plej baldaŭ ili kaptas kaj voras planktonon, ekzemple malgrandajn akvajn krustaceojn kladocerojn, sed grandaj larvoj kapablas kapti larvojn de akvaj insektoj, ekzemple larvojn de kuloj, sed ankaŭ ranidojn kaj eĉ fiŝetojn. Grandaj larvoj estas kanibaloj, ĉar ili voras eĉ malgrandajn larvojn de libeloj. La larvoj havas tri parojn de gamboj. Ili spiras per rektumaj traĥeaj branĥoj. Kelkaj larvoj vivas inter akvaj plantoj, aliaj estas enfositaj en ŝlimo.
La larvo de libelo predon ne sekvas. Ĝi havas specialan kaptan organon, konvertitan malsupran lipon. La lipo kovras buŝon de larvo kiel masko. Se predo proksimiĝas al larvo, la lipo kaptas ĝin kiel mano kaj donas ĝin kiel brako al la buŝo.
Evoluo de libeloj estas longa kaj daŭras eĉ kvin jarojn. La libeloj povas havi eĉ dek kvin larvajn stadiojn. Lasta stadio senhaŭtiĝas sur firma tero. El larva haŭto elrampas blanka, nova imagino de libelo. Post kelkaj horoj ĝi kapablas flugi kaj predi pli malgrandajn flugantajn insektojn. Ankaŭ imaginoj de libeloj estas kanibaloj. Grandaj libeloj voras malgrandajn libelojn.
Sekse maturaj libeloj povas kopuli. Virseksulo antaŭ kopulado devas meti siajn seksajn ĉelojn en falsajn seksajn organojn, kiuj estas sur la dua kaj tria segmentoj de postaĵeto. Se virseksulo trovas inon, li kaptas ŝin per preniletoj inter ŝiaj kapo kaj torako. Libeloj tiel kreas kopulacian ĉeneton, tiel nomatan tandemon. La unua libelo de tandemo estas virseksulo, la dua estas ino. La ino arkigas ŝian postaĵeton, ke ĝi atingu falsajn seksajn organojn de virseksulo, kaj ensorbis virseksajn ĉelojn.
Gravedigitaj inoj metas ovetojn laŭ diversaj manieroj. Inoj de kelkaj specioj de libeloj metas ovetojn simple en akvon aŭ ŝlimon. Aliaj libeloj metas ovetojn en akvajn plantojn. Kelkaj inoj malsupreniras antaŭ metado de ovetoj eĉ sub akvon. Dum la metado ili spiras per aerovezikoj sur siaj torakoj.
La libeloj havas en naturo multajn malamikoj. Ili havas proprajn insektajn parazitojn, ekzemple mikrosporidiojn. Larvoj de libeloj estas nutraĵo de fiŝoj. Ankaŭ adoltaj libeloj estas nutraĵo de multaj bestoj, ekzemple araneoj, vespoj, krabroj, fiŝoj, amfibioj, reptilioj, birdoj kaj mambestoj. Ili estas endaĝerigataj per poluado de vivmedio.
Grandaj larvoj de libeloj povas kapti fiŝetojn, sed multaj larvoj de libeloj kaptas larvojn kaj ĥrizalidojn de kuloj. Imaginoj de libeloj kaptas imaginojn de kuloj. Tial libeloj estas tre utilaj bestoj. Tio estas grava precipe en subtropikaj kaj tropikaj landoj, kie kuloj evoluas en rizkampoj kaj kaŭzas grandajn sanitarajn problemojn, ekzemple per transdono de malario, elefantiazo kaj flava febro.
Kelkaj libeloj, en Eŭropo ekzemple Libellula depresa, L. quadrimaculata kaj Sympetrum meridionale, povas migri en grandaj flugantaj svarmoj de imaginoj.
Familioj de odonatoj:
subordo: anisoptera
subordo: zygoptera
(14556) 1997 VN1
(14556) 1997 VN1 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Ödön Nagy (etnografo)
Biografio
Ödön Nagy finis la mezlernejon en Târgu Mureș (1932); li studis du jarojn en la Universitato Ferdinand la 1-a, pli poste li finis la reformitan teologion (1937). En Budapest li studis etnografion ĉe István Györffy (1937–38). Li estis helppastro en Kissármás, pastro en Mezőköbölkút, Hari, Istvánháza, Szolokma kaj Havad (1940–81). Lia esplorkampo estis la popolkutimoj lige de ekleziaj festoj kaj kolekto de popoltradicioj. Liaj studoj post 1990 aperis en la jarlibro de Kriza János Néprajzi Társaság (A havadi juhtenyésztés. 1. 1992. 24–36; A mezőfelei gyékényfeldolgozó háziipar. 2. 1994. 128–146; Halál és temetés Hariban. 3. 1995. 92–98), en Néprajzi Látóhatár (Temetési szokások a Maros megyei református gyülekezetekben. I. 1992. 3–4. sz. 53–63; A hagyományos szőlőtermesztés és borászat Mezőfelében. II. 1993. 3. sz. 140–141; Népi joghagyományok Havadon. II. 1993. 4. sz. 21–39; Fehértemetés a gyimesi Magyarcsügén. IV. 1994. 3–4. sz. 190–192; A hagyományos táplálkozás és változásai a Maros megyei Mezőfelében. V. 1995. 1–2. sz. 106–113), en volumo Népismereti Dolgozatok (Természetbeni fizetési formák Havadon. 1994. 141–152).
Dornhan
Dornhan estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottweil, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Entombigo de vivanto
Entombigo de vivanto estas okazaĵo kiam vivanta persono estas kovrita de tero, kaj poste pro tio mortas. Tio povas okazi rekte intence kiel metodo de ekzekuto, laŭ atestoj uzata dum la romia epoko, kiel akcidento ekzemple dum terglito, aŭ kiel mispaŝo de entombiga sistemo kiam oni entombigas ŝajne senvivan korpon, kredante ke la persono jam estas morta, sen poste ri vekiĝas ene de la tombo kaj malrapide vere mortas. La morton kaŭzas plej ofte manko de aero, sufoko, asfiksio, dehidratiĝo. Ĝin gravigas paniko kaj ekstrema klaŭstrofobio.
Ĉar oni kelkfoje trovis skrapajn spurojn sur interna flanko de ĉerko, oni ĉiam timas la entombigon de vivanto. Por eviti neintencan entombigon de vivanta homo, oni kelkfoje metis fadenon en la ĉerkon, ligitan al tintilo por averti eksterulojn, ke ankoraŭ estas vivo en la supozita mortinto. Oni rakontis ankaŭ ke en antikva Egiptio kelkaj faraonoj ordonis mortigan sistemon por tiuj kazoj, por ke la "reviviĝinta" mortinto eventuale povu enpace esti "remortigita".
La plej longan tempon en tombo vivante estinta persono estas finna Veli-Matti "Fakiiri-Veltsu" Lehtikangas. Li estis en tombo 21-a – 29-a septembro 2000. Li estis ankaŭ en 1992 farinta la rekordon.
(14633) 1998 VY34
(14633) 1998 VY34 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Apartiga aksiomo
En topologio kaj rilatantaj kampoj de matematiko, estas kelkaj limigoj kiujn oni ofte konstruas sur la specoj de topologiaj spacaj kiujn onu deziras konsideri. Iu el ĉi tiuj limigoj estas donita per la apartigaj aksiomoj. Ili estas iam nomitaj kiel apartigaj aksiomoj de Tiĥonov, honore al Andrej Tiĥonov.
Mariano Escobedo
Mariano Escobedo estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Mariano Escobedo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 101.