cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Modernismo (muziko)
Tiukadre la ĉefa karaktero de modernismo estas la plureco de la lingvaĵo, en la kompreno, ke neniu muzika lingvaĵo partikulare havis dominan lokon. Teknike la muzika modernismo montras tri ĉefajn trajtojn kiuj distingas ĝin disde la antaŭaj muzikaj periodoj, nome la jenaj:
Futurismo
La unuaj laboroj de futurismo en la fako muziko ekis en 1910, kiam oni disvastigis la tekston de la "Manifesto de la futuristaj muzikistoj". La ĉefaj futuristaj komponistoj estis la italoj Francesco Balilla Pratella kaj Luigi Russolo. Russolo publikigis alian manifeston nome L'arte dei Rumori en 1913, kiel konsekvenco de la studo jame faritaj de Pratella. La «brumuziko» estis poste aligito al la performances, kiel fonmuziko aŭ ia speco de partituro aŭ gvidilo por la movado de la ludantoj, kaj krome inventis brumaŝinon nomita Intonarumori aŭ "bruharmoniigilo", kiu estis akre kritikata siaepoke. Inter liaj plej gravaj verkoj menciindas "La fulmotondroj" de 1910. Russolo estis la antaŭaĵo de la konkreta muziko, nome sonora lingvaĵo en kiu oni uzis ajnan sonon, ĉu produktita nature aŭ teknike (ĉu gorĝe, vortoj aŭ neartikita lingvaĵo).
Maltonaleco
Maltonaleco estas tipo de muziko kiu, en la plej larĝa senco, ne havas tonalan centron aŭ tonalon kaj do rekte kontrastiĝas kun tonaleco. Ĝenerale dirante, en maltonaleco mankas hierarkio fiksiĝanta je unu centra tonalto (t.e. toniko), kaj la notoj de la kromata (duontona) gamo ĉiuj funkcias sendepende unu de la alia. Komence de la 20-a jarcento komponistoj kiel Claude Debussy, Aleksandr Skrjabin, Béla Bartók, Paul Hindemith, Sergej Prokofjev, Igor Stravinski kaj Edgar Varèse, verkis muzikon kiu estis priskribita, tute aŭ parte, kiel netonala. Aleksandr Skrjabin realigis partikularan stilon de impresionismo kaj maltonaleco, ekzemple en verkoj kiel "Mysterium", "Poemo de la ekstazo" aŭ "Prometeo: la fajropoemo". Gravaj verkoj de tiu periodo estas la opero "Wozzeck" (1917-1922) de Alban Berg kaj "Pierrot Lunaire" (1912) de Arnold Schönberg.
Primitivismo
Primitivismo estis arta movado kiu intencis savi la plej arkaikan folkloron de kelkaj regionoj per moderna aŭ modernisma lingvaĵo. Simile al naciismo en siaj klopodoj rekuperi la lokajn tradiciojn, la primitivismo aligis teknikojn kiel neregulaj metrikoj kaj akĉentoj, granda uzado de la perkut-instrumentoj kaj aliaj sonkoloroj, modalaj eskaloj, kaj harmonioj plurtonalaj kaj atonalaj. Inter gravaj komponistoj la du plej gravaj figuroj de tiu movado estis la rusa Igor Stravinsky kaj la hungara Bela Bartok, kvankam la verkaro de ambaŭ superas la limojn de la nomigo "primitivismo".
Dekdutonismo
Dekdutonismo estas kompozicia doktrino, laŭ kiu komponistoj verkis dekdutonisman muzikon per dekdutona serio. Ĝi traktas la dekdu tonojn el la kromata gamo laŭ la egalgrade temperita agordosistemo komplete egalrajtaj (tio signifas: sen la superregado de "baztono"). La fundamentoj de la dekdutonismo evoluis komence de la 20-a jarcento. Dekdutonisma muziko estas konfuzebla nek per kromata muziko (en kiu ja ankaŭ ĉiuj dekdu tonoj povas aperi en malvasta spaco, sed ankoraŭ kondiĉigas tonalecon) nek per maltonaleco. La dekdutonismo transprenas la rolon de muzika ordoprincipo, kiun antaŭe posedis la funkcia harmoniko de la tonaleco. Ĉar la aplikado de la dekdutonismo estas tute diferenca disde la aŭdosperto, dekdutonismo ne estas muzikstilo (kiel ekz. la impresionismo) aŭ ĝenro, sed signifas la kompozicimetodon bazantan la muzikaĵon.
Dekdutonisma muziko kaj la ĝin bazanta dekdutonismo estas ĝeneralaj, interstilaj nocioj. Male la nocio dodekafonio (greke: dodeka = 12, fone = voĉo), kiun enkondukis René Leibowitz, kutime signifas la teknikon de la „komponado kun dekdu tonoj nur rilataj unu kun la alia“ evoluigitan de Arnold Schönberg.
Ossiacher See
Ossiacher See (Osojsko jezero) estas lago proksime al la Aŭstria urbo Villach. Ĝi estas la tria plej granda lago en Karintio, superigita nur de la Wörthersee kaj Millstätter See. Estas kvin ĉefaj vilaĝoj ĉirkaŭbarantaj la lagon, ĉiuj el ili ĉefe dependaj de somera turismo: Annenheim, Sattendorf, Bodensdorf, Steindorf kaj Ossiach. Ossiach estas distingita pro sia klasika muzika festivalo Carinthischer Sommer, kiu okazas ĉirkaŭ julio/aŭgusto en ĉiu jaro.
Matthew Bingley
Matthew Bingley (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 1993 ĝis 1997 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo.
Daraboshegy
Daraboshegy [daraboŝhedj] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. Darabos estas hungara familia nomo, hegy signifas: monto.
Situo
Daraboshegy situas laŭ flankovojo, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Körmend troviĝas 8, Őriszentpéter 22, Vasvár 25, Szentgotthárd 27, Zalaegerszeg 30, Szombathely 34, Budapeŝto 226 km-ojn.
En Daraboshegy migra poŝto servas.
Nyos
Nyos estas kratera lago en la Nordokcidenta Provinco de Kameruno, situanta je. Nyos estas profunda lago sur alto de neaktiva vulkano proksime de Monto Oku, en la Kameruna linio de vulkana agado.
La lago konatiĝis mondvaste per la tragedio de Nyos, kiam en aŭgusto 1986 subite liberiĝis grandega kvanto da karbondioksido (CO2) el la akvo kaj mortigis pli ol homojn en la apudaj vilaĝoj.
NGC 1623
NGC 1623 (aliaj indikoj — PGC 15591, DRCG 10-7) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nyos
<!-- Hodiaŭ, la lago ankaŭ afektas minaco pro al ĝia malfortiganta natura muro. Geologia tremo povis kaŭzo ĉi tiu digo al cedi, permesanta akvo al impeti enen malantaŭen laŭ la flua vilaĝa ĉiu vojo enen Niĝerio.
Formacio kaj geologia historio
Nyos enspacas malglate cirkla _maar_ en la _Oku_ Vulkana Kampo, eksploda kratero kaŭzis kiam lafo (flui, fluo) _interacted_ fortege kun terakvo. La _maar_ estas kredita al havi formita en erupcio pri 400 jaroj antaŭe, kaj estas 1,800 m (5,900 (futo, piedoj)) transa kaj 208 m (682 (futo, piedoj)) profunda<_ref_>_Smithsonian_ Institucio Malloka _Volcanism_ Programa Retejo, 1999</_ref_>. La areo havas estas _volcanically_ aktiva por (milionoj, milionas) de jaroj —- post Sudameriko kaj Afriko estis fendi aparta per plata tektoniko pri 110 milionaj jaroj antaŭe, Okcidenta Afriko ankaŭ (sperta, spertis) krakanta, kvankam al malpli granda grado. La krako estas sciata kiel la _Mbéré_ Kraka Valo, kaj _crustal_ vastigaĵo havas permesita magmo al atingi la surfaco laŭ linio etendanta tra Kameruno. (Munti, Monto) Kameruno ankaŭ (mensogoj, mensogas, kuŝas) sur ĉi tiu kulpa linio. Nyos estas ĉirkaŭbarita per malnova lafo (fluas, fluoj) kaj _pyroclastic_ (krustoj, krustas, deponas).
Gasa saturigo
Nyos estas unu de nur tri lagoj en la mondo sciata al esti saturita kun karbona dioksido -- la aliaj estas Monoun, ankaŭ en Kameruno pri 100 km for, kaj Kivu en Ruando. Magma ĉambro sub la regiono estas abunda fonto de karbona dioksido, kiu _seeps_ supren tra la lago (lito, litkadro), akuz(aĵ)anta la akvoj de Nyos kun taksis 90 milionaj tunoj de CO2
Nyos estas varmece tavoliĝita, kun (markotas, markotoj) de varma, malpli densa akvo proksima la surfaco flosanta sur la pli malvarma, _denser_ akvo (markotas, markotoj) proksima la laga fundo. Super longa (periodoj, periodas, punktoj, punktas), karbona dioksida gaso _seeping_ enen la malvarma akvo je la laga fundo estas solvita en grandaj kvantoj.
La plejparto de la tempo, la lago estas stabila kaj la CO2 restas en solvaĵo en la suba (markotas, markotoj). Tamen, super tempo la akvo iĝas _supersaturated_, kaj se eventa tia tertremo aŭ vulkana erupcio okazas, grandaj kvantoj de CO2 (majo, povas) subite elveni de solvaĵo.
La 1986 (katastrofo (akcidento), kataklismo)
--><!--
Ĝi estas ne sciata kio baskulis la katastrofa _outgassing_. Plej geologoj suspekti terglito, sed iu kredi (tiu, ke, kiu) malgranda vulkana erupcio (majo, povas) havi okazita sur la (lito, litkadro) de la lago. Tria ebleco estas (tiu, ke, kiu) (malvarmeta, malvarmeto) _rainwater_ falanta sur unu flanko de la lago baskulis la (renversi, kasacii). Nenial la kaŭzo, la evento rezultis en la rapida miksanta de la _supersaturated_ profunda akvo kun la supra (markotas, markotoj) de la lago, kie la reduktis premo permesis la butikis CO2 al eferveski el solvaĵo.
_Degassing_
--> <!-- La (krusto, skalo) de la (katastrofo (akcidento), kataklismo) gvidis al multa studi sur kiel simila aper(aĵ)o povis esti (malebligita, malebligis). Taksas de la kurzo de karbona dioksido (eniganta, eneniranta) la lago sugestita (tiu, ke, kiu) _outgassings_ povis okazi ĉiu 10-30 jaroj, kvankam ĵusa studi montras (tiu, ke, kiu) malpremi akva de la lago, kaŭzis per erozio de la natura batado (tiu, ke, kiu) konservas en la laga akvo, povis laŭvice redukti premo sur la laga karbona dioksido kaj kaŭza gaso eskapi multa _sooner_.
La solvaĵo proponis per (sciencistoj, sciencistas) estita (tiu, ke, kiu) kvin (akvokondukiloj, akvokondukas, pipoj, pipas, ŝalmoj, ŝalmas) devus esti etendita enen la suba (regionoj, regionas) de la lago, permesanta (funkciigis, regita) kaj kontinua _outgassing_. Internacia (klopodoj, penoj, penas) havi ekde instalita unu de ĉi tiuj, kiu (kuras, ruligas) de la surfaco ankris al floso (tiu, ke, kiu) permesas la pli profundaj areoj de la lago al malpremi ilia CO2 al la surfaco en (funkciigis, regita) malgrandaj kvantoj. Ĝi estas esperita ĉi tiu estos redukti la maksimumaj niveloj de CO2 en la estonto, kaj malebligi (ĉiu, iu) ebleco de la lago (kurbiĝanta, turnanta, tornanta, kurbiganta) super. _Degassing_ komencita en 2001 kaj estas daŭranta _steadily_.
Sekva la Nyos tragedio, (sciencistoj, sciencistas) esploritaj aliaj Afrikanaj lagoj al vidi se simila fenomeno povis okazi aliloke. Kivu en Ruando, 2000 (tempoj, fojoj) pli granda ol Nyos, estita fundamenti ankaŭ al esti _supersaturated_, kaj geologoj fundamenti indikaĵo por _outgassing_ (eventoj, eventas) ĉirkaŭ la lago pri ĉiu mil jaroj. La erupcio de apud (Munti, Monto) _Nyiragongo_ en 2002 sendita lafo fluanta enen la lago, (altiganta, relevanta) timas (tiu, ke, kiu) gasa erupcio povis esti baskulita, sed feliĉe ĝi estis ne, kiel la (flui, fluo) de lafo (digis, endigigita, haltita) bone antaŭ ĝi prenita proksima la fundo (markotas, markotoj) de la lago kie la gaso estas.
Malfortiganta akvobaraĵo
Sur 18 Aŭgusto, 2005, D-ro _Isaac_ _Njilah_, geologo je la Universitato de _Yaoundé_, sugestita (tiu, ke, kiu) la natura akvobaraĵo de vulkana roko (tiu, ke, kiu) konservas en la lagaj akvoj povis kolapso en la proksima estonto. Erozio havas eluzita la akvobaraĵo for, kaŭzantaj truoj kaj (poŝoj, poŝas) al (riveli, ellabori) en la (akvobaraĵa, diga) supra (markoti, markoto), kaj akvo jam pasejoj tra la suba sekcio. Dum, (terglitoj, terglitas) havi reduktita akvobaraĵa forteco sur la ekster. _Seismic_ agado kaŭzis per la laga vulkana fundamento povis tial kaŭzo la laga muro al cedi, rezultanta en supren al 50 milionaj kubmetroj akva (inundanta, superakvanta, superakveganta) montsuben enen areoj de la Nordokcidenta Provinco kaj la Nigeriaj ŝtatoj de _Taraba_ kaj _Benue_. D-ro _Njilah_ taksas (tiu, ke, kiu) la areo estas hejmo al pli ol 10,000 popolo.
La _Cameroonian_ registaro, parolanta tra D-ro _Gregory_ _Tanyi_-_Leke_ de la Instituto de (Minado, Minanta) kaj Geologia Esplori, agnoskas la malfortiganta muro sed malkonsentas (tiu, ke, kiu) ĝi prezentas (ĉiu, iu) senpera minaco. Unuiĝinta Nacia teamo gvidis per _Olaf_ Kamioneto _Duin_ kaj _Nisa_ _Nurmohamed_ de nederlanda Ministerio de Transporto kaj Publiki (Laboroj, Laboras) inspektita la akvobaraĵo super tri tagoj en Septembro de 2005 kaj (konfirmis, jesigita) (tiu, ke, kiu) la natura lipo havis malfortigita. Kamioneto _Duin_ kredas (tiu, ke, kiu) la akvobaraĵo estos breĉo en la venonta 10 aŭ 20 jaroj.
Unu ebla (meznombroj, signifas) de _averting_ tia (kataklismo, katastrofo) devus esti al fortikigi la laga muro, kvankam ĉi tiu devus preni multa tempo kaj mono. (Inĝenieroj, Inĝenieras) povita ankaŭ prezenti kanalo al permesi krompaga akvo al deguti; se la akva nivelo estis malaltigita per pri 20 metroj, la premo sur la muro devus reduktiĝi grave.
Aedo
La vorto havas du signifojn:
Mária Varga
Mária Varga, laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Mária estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Mária Varga naskiĝis la  en Hajdúböszörmény.
Biografio
Mária Varga frekventis studion de Teatro Csokonai (Debrecen) inter 1978–1981, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1985. Ŝia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde la teatra jaro 2010 ŝi ne ligiĝas al trupo, sed ŝi havas rolojn en Nova Teatro (Budapeŝto), Nacia Teatro (Budapeŝto), Nacia Teatro (Győr). Ŝi ricevis 8 premiojn inter 1993-2003.
Hamburga Haligo
La Hamburga Haligo estas haligo en la nordfrisa vadomaro ĉe la bordo de la Norda Maro de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio, do eta insulo kiu inundiĝas dum ĉiu alta tajdo, kaj homaj loĝlokoj de po kelkaj domoj troviĝas sur artefaritaj montetoj, kiuj tiom altas, ke ilin la alta tajdo ne sukcesas subakvigi.
La haligo alireblas per strato de la poldero Sönke-Nissen-Koog (pagendas vojimposto por aŭtoj).
Villars-lès-Blamont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ethelred (Wessex)
Ethelred (n. ĉ.840, m. la 23-an de aprilo 871) estis la kvara filo de de Aethelwulf, reĝo de Wessex, kaj Osburga kaj ekregis Wessex en 865. Foje oni nomis lin "Ethelred la 1-a de Anglio" sed fakte li regis nur la sudan parton de Anglio.
Li sekvis sian fraton Ethelbert kiel reĝo de Wessex kaj Kent. Dum lia regado la danoj pli kaj pli minacis kaj disrabis Wessex. La 4-an de januaro 871 ili venkis Ethelred ĉe Reading: en ambaŭ armeoj multaj mortis. Rapide li rekunigis siajn soldatojn kaj la 8-an de januaro li venkis la danojn ĉe Ashdown, Berkshire. Tamen sekvis du malvenkoj: ĉe Old Basing la 22-an de januaro, kaj ĉe Merton (eble la nuna suburbo de Londono, eble aliloke en suda Anglio) la 23-an de aprilo, kiam Ethelred mortis. Li entombiĝis en Wimborne Minster, Dorset. Lia frato Alfredo la Granda sekvis lin kiel reĝo.
Esperanto-movado en Minas-Ĝerajso
Esperanto-movado en Minas Gerais estas tre frua kaj ĉiam vigla.
Frua Periodo
Eble, unua esperantisto en Minas Gerais estis Francisko Valdomiro Lorenz kiu tie dungiĝis en l' orminejoj de Mariana kaj Morro Velho en 1893. En aprilo 1898 Antônio Caetano Coutinho enlistiĝas spontanee en la vico de Esperanto-movado, nur je dek-unu jaroj post la eldono de la unua libro; enskribita en la Adresaro de D-ro Zamenhof sub la numero 4.576. Tiun epokon li loĝis en Sete Lagoas. Caetano Coutinho plena de entuziasmo, laŭ letero sendita de li al Artur Azevedo, petis informojn pri la fondiĝo de “Société pour la propagation de L´Esperanto en France” anoncita en la kolumno gvidita de iu ĵurnalisto en Rio de Janeiro. La franca societo jam kalkulis je multaj adeptoj en pluraj landoj, inter kiuj Brazilo. En Sete Lagoas, Caetano Coutinho daŭrigis sian ardan pioniran taskon pri la disvastigo de la nova ideo. Jam en la 25-a de aŭgusto 1901 la fama brazila poeto, Olavo Bilac, en la ĵurnalo “Gazeta de Notícias” skribas la jenon: (...) eĉ ĉi tie ni jam havas multajn esperantistojn inter kiuj menciindas unue Caetano Coutinho, de Sete Lagoas, kiu estas fervora propagandisto de la lingvo internacia.
En Sete Lagoas, Matozinhos kaj Juiz de Fora, Caetano Coutinho ofte disdonadas kajeretojn de esperantista propagando. En 1902 la almanako de memoraĵoj Portugal-Brazila aperigas mallongan klarigan noton pri la strukturo de la lingvo, subskribita de Caetano Coutinho, kiu finas tiamaniere: plej bonvole mi transdonos al ĉiuj interesatoj informojn pri la admirinda lingvo de D-ro Zamenhof.
Okaze de la 2-a Universala Kongreso de Esperanto, en Ĝenevo, estis elektita lingvistika komisiono sub la prezido de D-ro Zamenhof, kaj inter proksimume sesdek elstaraj esperantistoj, meritplene estis invitita reprezenti Brazilon, Caetano Coutinho.
Dua periodo (1907 – 1938)
Nur en 20-a jarcento aperiĝis unua organizita esperanto-grupo: Esperantista Klubo, en Belo Horizonte, en la 13-a de aprilo 1907; post tio, dum tridek-unu jaroj ne estas registro pri iu ajn elstara evento movada en la subŝtata ĉefurbo, ĝis kiam en 1938 “Rádio Sociedade de Minas PRC-7" de Belo Horizonte, disradias programon sub la titolo “Momento de Esperanto”, per kiu komenciĝas la tria aŭ nuntempa periodo de la Minasa Movado.
Krom en la ĉefurbo ekaperis kluboj en pluraj urboj de la subŝtato. En majo 1910 fondiĝis esperanto-klubo en Cataguases kaj “Uberaba Stelo” en Uberaba.
En 1913 Caetano Coutinho eldonas serion da artikoloj pri Esperanto en la ĵurnalo “O Correio de Araxá”.
En Belo Horizonte Esperanto estis disvastigita preskaŭ sole de José Felipe de Azeredo Coutinho ekde lia alveno en tiu ĉi ĉefurbo en 1910. Li propagandis unue inter la klasoj de la latina lingvo, muziko kaj itala lingvo, kiujn li subtenis ĉe la privata kolegio Azeredo. Oni denove fondis, la 17-an de julio 1927, esperantista klubo en ĉefurbo, kiu prenis la allogan nomon Montara Esperanto-Klubo.
Izopropila adipato
Izopropila adipato aŭ C12H22O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj izopropanolo. Izopropila adipato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
84951 Kenwilson
84951 Kenwilson estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Esperanto-movado en Minas-Ĝerajso
Dua periodo (1907 – 1938)
Dank’al la klopodoj de Aldemar de Andrade Câmara kaj Geraldo Pádua, Majoro de la Armeo kaj estrarano de Brazila Esperanto-Klubo, fondiĝas, la 26-an de majo 1930, ĉe la honora salono de la minasa komerca fakultato, Junulara Esperantista Societo, kies protokolo-libron subskribis dudek-kvin ĉeestantoj. La unua estraro estis la jena: Prezidanto: Geraldo Pádua; Vicprezidanto: Milton Dias; Sekretario: Levi Coelho da Rocha Filho; Kasisto: Aldemar de Andrade Câmara; Bibliotekisto: Argemiro Leite.
84951 Kenwilson
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Kenneth Dale Wilson, iama direktoro de la planetario ĉe la Nacia Muzeo de Natura Historio kaj kun-verkisto de pluraj libroj pri amatora astronomio.
Esperanto-movado en Minas-Ĝerajso
Dua periodo (1907 – 1938)
Tri jaroj poste la Centra Studenta Direktorio, de la minasa universitato, malfermas siajn pordojn por Esperanto-kurso; tiu apogo etendiĝis dum pluraj jaroj.
Tamen, spite al la bonegaj rezultoj, Montara Esperanto-Klubo kaj Junulara Esperantista Societo malaperis. Post ilia malapero E-Movado en Belo Horizonte stagnis.
Wilson Veado estis unua minasa esperantisto disvastigi Esperanton per radistacio. Studento, advokato, juĝisto, Wilson Veado neniam forlasis Esperanton. Per la apogo de D-ro Couto Fernandes, la 6-an de Marto 1938, per la mikrofono de “PRC-7 Sociedade Rádio Mineira de Belo Horizonte”, li komencas, dimanĉe, dekkvinminutan, unufoje semajnan programon, cele al propagando pri ĉio, kio rilatas al Esperanto.
Post kiam malaperis Montara Esperanto-Klubo kaj Junulara Esperantista Societo oni ne plu aŭdis paroli pri Esperanto; tiel la ekapero de la radio-programo “Momento de Esperanto” fariĝis historia fakto, deirpunkto al la tria periodo de Esperanto-Movado en Minas Gerais.
Tria Periodo
La tria periodo estas la plej longa kaj kredeble la plej grava; en ĝi oni konstatas ne nur pli grandan atenton de la ŝtataj aŭtoritatuloj, sed ankaŭ pli da apogo de privataj kaj publikaj institucioj, krom la aprobo de pli granda nombro da saĝuloj al Esperanto-Movado.
Tiu ĉi tria periodo estis tre fekunda ne nur en Belo Horizonte sed en pluraj aliaj urboj de la Subŝtato. Tiel en Uberaba funkcias Esperanto-Kurso ĉe la kolegio “Souza Novaes” sub la gvido de la veterana esperantisto Alceu de Souza Novaes. En Ubá, Ismael Gomes Braga aperigas artikolojn en pluraj gazetoj. En Januária, Antônio Rabelo de Souza igas intensan propagandon. En Juiz de Fora, la spiritisma centro “Venâncio Café” eldonas broŝureton enhavantan rezolucion de la ĝenerala konsilio kiu ankaŭ apogas Esperanton. En Belo Horizonte, la juna studento Clodovino de Carvalho Júnior igas entuziasman esperantan propagandon ĉe “Baptista Kolegio”, kie li studas. En Araguari, je la fino de 1938, Otílio Neves fariĝis delegito de Internacia Esperantista Ligo, kaj en 1939 fondiĝas Esperantista Grupo de Araguari, kies unua estraro estas: Prezidanto: Álvaro Teixeira; Vicprezidanto: Patrocínio Valverde de Moraes; 1-a Sekretario: Antônio Severino Coelho; 2-a Sekretario: Alfeu de Medeiros; Kasisto: Otacílio Novaes. Dum la vizito li igis prelegon pri Esperanto kaj Zamenhof; je la fino de la parolado, Cícero Pereira, konata edukisto de la ĉefurbo, sugestis la fondon de societo cele la propagandon de Esperanto kaj tiel, la 20-an de januaro de la sama jaro estis fondita la esperantista grupo “Humberto de Campos”. Reveninte al Ubá, Ismael Gomes Braga daŭrigas la disvastigadon de Esperanto per la lokaj gazetoj “Cidade de Ubá”, “Jornal do Povo” kaj “Gazeta do Povo”.
En Belo Horizonte, Aristóteles Juvenal de Faria Alvim entuziasme gvidas Esperanto-kurson ĉe “União Espírita Mineira” (Minasa Spiritisma Unuiĝo) kaj Wilson Veado daŭre aperigas abundajn noticojn en ĉiuj gazetoj de la ĉefurbo kaj pere de radistacioj “Mineira” kaj “Inconfidência”.
En Carangola, fondiĝas, la 2-an de aprilo 1940, la esperantista grupo “Carangola”, en kiu Braz Cosenza gvidas E-kurson.
En Juiz de Fora, la 4-an de majo 1940, la rektoro de la fama “Instituto Grambery”, Irineu Guimarães, antaŭ instruistoj kaj proksimume okcent lernantoj anoncas la kreadon de “Espertantista Centro Gramberiense”. Sekve li prezentis al la ĉeestantoj Ismael Gomes Braga, speciale invitita esti la oratoro de la solenaĵo, kiu estis arde aplaŭdita de la distinginda ĉeestantaro.
En São Sebastião do Paraíso, 12-a de aŭgusto 1940 fondiĝis Esperanto-Grupo Karlo Bourlet, kies unua estraro estis: Prezidanto: S-ro Nestor Lacerda; Vicprezidanto: S-ro Vicente de Paula Araújo; 1-a Sekretario: S-ro Luís Anacleto Silos; 2-a Sekretario: S-ro Nelson Lacerda; 1-a Kasisto: S-ro Walter Braghini; 2-a Kasisto: S-ro Alaor Ribeiro; Bibliotekisto: S-ro Antônio Roque Martins; Konsilantoj: S-roj Píndora de Carvalho, Ely de Lins kaj Osvaldo Gaspar.
Komence de la jaro 1941 estas granda disvastigo de Esperanto en pluraj urboj de la Subŝtato Minas Gerais, tiel en Juiz de Fora fondiĝis la esperanta grupo “Abel Gomes”, kies E-kurson gvidis la klera, entuziasma kaj sindediĉa esperantisto Jorge Firmino de Sant’Ana. Ĝia unua estraro estis: Prezidanto: Armindo Cunha; Vicprezidanto: Celina Machado; 1-a Sekretario: Josino Gomes; 2-a Sekretario: Braz Ítalo Pagano; Kasisto: Manoel Gonçalves Ramos; Bibliotekisto: Kruger Matos; Domzorganto: Rosaura Mateus.
En Carangola, fraŭlino Cedilha Neto, 1-a Sekretariino de la Esperanto-grupo, daŭrigas siajn aktivecojn favore al la elvolviĝado de Esperanto en ĉi tiu prospera minasa urbo.
En São Sebastião do Paraíso, la loka Esperanto-grupo daŭrigas aktive la disvastigon de Esperanto sub la gvido de samideano Luís Anacleto Silos, kiu per la gazeto “O Liberal” alparolas la aferon je la plej variaj aspektoj. La 3-an de februaro de la sama jaro samideano Luís Anacleto Silos translokiĝis al Belo Horizonte, kie li daŭre laboras kun arda entuziasmo de idealista junulo.
En São Manoel fondiĝas la esperantista grupo de la urbo, kies unua estraro estis: Prezidanto: Roldão de Moraes Segundo; 1-a Sekretario: Antônio Soares Ramos; 2-a Sekretario: Boanerges Vieira Folly; Kasisto: Reclínio Pires Teixeira.
En Belo Horizonte, la 4-an de majo 1941, la tiama studento Wilson Veado, kune kun kolegoj de la Jura Fakultato kaj de aliaj superaj lernejoj de Minas Gerais, fondas “Tutamerika Klubo de Universitata Interŝanĝo” cele kulturajn rilatojn de amikeco inter studentoj de superaj kursoj en ĉiuj landoj de Ameriko, uzante Esperanton kiel oficialan lingvon. Oni elstaras, ke la klubo subtenis kulturan interŝanĝon inter studentoj individue, kaj inter universitataj centroj de la tri Amerikoj.
Unua Esperantista Semajno de Belo Horizonte – omaĝo de la urbaj esperantistoj por memorigi plian datrevenon de la forpaso de D-ro Zamenhof, iniciato de Aristóteles Juvenal de Faria Alvim, kun la plej entuziasma akcepto de ĉiuj esperantistoj de la minasa ĉefurbo. La evento, de la 22-a ĝis la 26-a de aprilo 1941, okazis en la Minasa Societo pri Agrikulturo kaj la lokaj gazetoj amplekse anoncis ĉion, kio okazis dum la tuta semajno de la grava evento.
La 14-an de decembro 1941, alvokitaj pere de la tuta gazetaro de la ĉefurbo, kunsidis la esperantistoj de Belo Horizonte en sidejo de Minasa Societo pri Agrikulturo, celante la reaperigon de la mortinta Montara Esperanto-Klubo, kies asembleo elektis la jenan estraron: Honora Prezidanto: Alberto Couto Fernandes; Prezidanto: Aristóteles Juvenal de Faria Alvim; Vicprezidanto: Luís de Azeredo Coutinho; 1-a Sekretario: Wilson Veado; 2-a Sekretario: Luís Anacleto Silos; Kasisto: Ozanan Gomes; Bibliotekistino: Maria José de Azeredo Pena.
De tiam, Belo Horizonte komencis kalkuki je du esperantaj societoj, Esperanta Grupo Humberto de Campos kaj Montara Esperanto-Klubo.
La sekvantan tagon, en la sama loko de la asembleo, kiu reativigis Montaran Esperanto-Klubon, estis solene memorigita la naskiĝtago de D-ro Zamenhof.
Kadre de la “Dua Esperantista Semajno”, por festi la 86-an naskiĝtagon de D-ro Zamenhof, la 15-an de decembro 1945, la esperantistoj de Belo Horizonte organizis tre interesan programon, kiu okazis ĉe la nobla salono de “Institituto de Blinduloj Sankta Rafaelo”; ĉeestis la eventon krom granda nombro da personoj de la belhorizonta socio ankaŭ ŝtataj reprezentantoj. La programo konsistis el vizito al radistacio “Inconfidência” cele al rigardo de speciala elsendo, ero de tiu grava kultura evento. La gazetoj de la ĉefurbo aperigis abunde informojn pri la okazaĵo.
En 1946, pro la sukceso dela antaŭa jaro, la esperantistoj de Belo Horizonte decidis okazigi la “Zamenhofan Semajnon”, kiu komenciĝis la 8-an de Decembro ĉe la “Minasa Spiritisma Unuiĝo” kaj finiĝis la 15-an de Decembro ĉe la “Minasa Societo pri Agrikulturo”. Tiam, pluraj prelegantoj tuŝis temojn de ĝenerala intereso pri la Esperanto-Movado.
En la urbo Barbacena, fraŭlino Yolanda de Araújo Costa ekde 1946 aperigas diversajn priesperantajn verkojn per la gazeto “Cidade de Barbacena”. La 15-an de decembro 1946 fondiĝas “Uberlândia Esperanto-Klubo”, kies statuto sciigas, ke ĉiu membro de la klubo estas samtempe membro de Brazila Esperanto-Ligo.
La 1-a Minasa Konvencio de Esperanto, sendube la plej grava evento de la jaro 1947, en Belo Horizonte, rezultis de propono farita de la delegito de Internacia Ligo de Esperanto, nuntempe Universala Esperanto-Asocio, ankaŭ delegito de Brazila Esperanto-Asocio, Wilson Veado, kaj realigita okaze de la memoriga festo de kvindekjariĝo de la urbo. La propono estis bonakceptita kaj estis elektita la jena organiza komisiono: Prezidanto: Aristóteles Juvenal de Faria Alvim; Vicprezidanto: Luís de Azeredo Coutinho; Ĝenerala Sekretario: Wilson Veado; 1-a Sekretario: Onésimo Faria; 2-a Sekretario: José de Barros Moreira; 1-a Kasisto: Oscar Coelho dos Santos; 2-a Kasisto: Josefina Schembri.
La evento estis fruktodona; oni sukcesis inkludi la konvencion kadre de la festo de la kvindekjariĝo de la urbo, krome estis eldonita la albumo “Urbo Belo Horizonte” pere de IBGE (Brazila Instituto de Geografio kaj Statistiko) en Esperanto.
Ĉeestis la konvencion esperantistoj el pluraj lokoj de la lando, inter ili citindas João Batista de Melo Souza, Mario Ritter Nunes, speciala komisiito de IBGE, Benjamin Colucci kaj Jorge Firmino de Sant’Ana. La ĉefurba gazetaro raportis pri la evento.
La konvencio estis malfermita la 26-an de novembro kaj je la naŭa matene de la sekvanta tago la kunvenantoj ĉeestis inaŭguron de bela promenejo, “Placo Esperanto”, komplezo de la tiama urbestro João Franzon de Lima, kiu disponigis aŭtobusojn al la kunvenantoj.
La 29-an de Novembro, la subŝtatestro Milton Campos akceptis la kunvenantojn en speciala aŭdienco ĉe la nobla salono de la “Palaco de la Libereco”. Solena fermo okazis je la oka vespere de la 29-a de Novembro 1947; tiuokaze uzis la parolon Mario Ritter Nunes, Luís de Azeredo Coutinho, Colombo Etienne Arreluy, Aristóteles Juvenal de Faria Alvim, João Viana, Benedito Colucci, Jorge Firmino de Sant’Ana kaj Cícero Pereira.
Wilson Veado, redaktoro de la ĵurnalo “Estado de Minas”, prezentis kortuŝan omaĝon al la memoro de la ĵurnalisto Ari Teodolino, unu el la pioniroj de E-Movado en Belo Horizonte. Fine, kiel oficiala oratoro, en la nomo de Gregoriano Canedo, Ĝenerala Direktoro de “Diários Associados”, prelegis Pedro Arnaldo Fulgêncio, Ŝtata Sekretario, kiu konsideris Esperanton kiel altvaloran elementon por la proksimiĝo inter la homoj.
En 1948 ĉiuj klopodoj de la minasaj esperantistoj koncentriĝis en la preparoj por la 12-a Brazila Kongreso de Esperanto, okazonta la sekvantan jaron en Belo Horizonte.
Du rimarkindaj aferoj okazis en la jaro 1949 al la Esperanto-Movado de Minas Gerais; la unua estis la transformiĝo de “Esperanto-Klubo Azeredo Coutinho” en “Minasa Esperanto-Societo” kaj la dua estis la 12-a Brazila Kongreso de Esperanto, kiu ricevis plenan apogon de la subŝtatestro de la Ŝtato, Milton Campos, kaj de la urbestro de Belo Horizonte, Otacílio Negrão de Lima.
La unua estraro de “Minasa Esperanto-Societo”, elektita la 24-an de Februaro 1949, estis: Prezidanto: D-ro Carlos Resende; Ĝenerala Sekretario: S-ro Manoel Rodrigues de Carvalho; 1-a Sekretario: S-ro Pery de Castro; 2-a Sekretario: S-ro Waldir Rolim; Kasisto: S-ro Wander Manoel Moreira.
Ĉar ne eblis inaŭguri statuon omaĝe al la kreinto de Esperanto okaze de la 12-a BKE, kion oni intencis ekde la 1-a Minasa Konvencio de Esperanto, fine, la 15-an de Decembro 1950 oni sukcesis igi unu el la grandaj aspiroj de la minasaj esperantistoj: ĝi estas la unua omaĝo, kiu memorigas la unuan esperantiston de la mondo en Sudameriko kaj Belo Horizonte tre orgojlas pri tio.
La 15-an de marto 1951 enposteniĝis la nova estraro de Minasa Esperanto-Societo, kies membroj estis: Prezidanto: Carlos Resende; Ĝenerala Sekretario: Aldino de Freitas; 1-a Sekretario: Irene Sandra Pereira de Andrade; 2-a Sekretario: José C. E. Jaude; Kasisto: Paulo Ribeiro de Almeida.
Dum la tuta jaro 1951 Minasa Esperanto-Societo sin dediĉas al la instruado de Esperanto, ĉefe per la Cseh-Metodo. La 14-an de julio, memorige al la 64-a datreveno de la apero de la unua libro, diplomiĝis tridek-tri lernantoj.
En 1952, dank’al klopodoj de Carlos Resende kaj Luís Azeredo Coutinho, oni sukcesis la enkondukon de Esperanto kiel devigan lernobjekton instruatan dumla feria kurso, nur por instruistoj, subtenata de Minasa Sekretariejo pri Edukado de Minas Gerais. Por gvidi la Esperanto-kurson restis en Belo Horizonte, dum unu monato, Prof-o J. B. de Melo Souza.
Ekeldoniĝas “Esperanto Triumfanta”, oficiala organo de Minasa Esperanto-Societo, sub la gvido de sindediĉaj esperantistoj inter kiuj elstaras, pro lia granda amo al Esperanto, samideano Allan Kardec Afonso Costa.
Por la periodo 1953–1954 estis elektita la jena estraro de Minasa E-Societo: Prezidanto: D-ro Carlos Resende; Ĝenerala Sekretario: S-ro Aldino de Freitas; 1-a Sekretario: S-ro Allan Kardec Afonso Costa; 2-a Sekretario: S-ino Ligia Agrícola Nogueira; Kasisto: S-ro J. Caram Elias.
Tiel bonaŭgura estas la kresko de Minasa Esperanto-Societo, ke ĝia estraro decidis lui alian ĉambron en la strato Timbiras, 611 - 2-a etaĝo, domturo de la sindikato de bankoficistoj, kie instaliĝis la sekretariejo kaj Esperanto-kursoj. Oni aĉetis meblojn kaj la societo gajnis belan pianon, donaco de S-ino Sarah Lemos Kubistchek, edzino de la tiama subŝtatestro, Juscelino Kubistchek de Oliveira. La sindikato disponigis sian ampleksan festsalonon por realigo de la solenaĵoj.
Pri la aktivecoj de la Movado en 1955 oni havas registron nur de la preparaj laboroj cele al la “Dua Minasa Konvencio”, okazonta la postan jaron. Post tio la movado rapide malvigliĝis kaj preskaŭ ne estis agadoj ĝis 1970-aj jaroj
Kvara Periodo
De la 9-a ĝis la 11-a de Decembro 1977 okazis en Belo Horizonte la Unua Konvencio de la Delegitoj de UEA, sub la gvido de la tiama ĝenerala brazila delegito, Giuseppe Grattapaglia. Partoprenis en la evento: Kultura Kooperativo de Esperantistoj, Brazila Konsilantaro de Esperanto, Esperanta Instituto pri Edukado kaj la Departemento de Esperanto de Minasa Spiritisma Unuiĝo.
En 1986, D-ro Hélio Fontoura Aderne fondis malgrandan Esperanto-muzeon per materialo kolektita de li veninta el 13 landoj kaj 21 brazilaj subŝtatoj.
Dum la tuta jaro 1993 funkciis en la ŝtata lernejo Barão de Macaúbas, kun la apogo de la Sekretariejo pri Edukado, Esperanto-kurson sub la gvido de Alberto Luiz M. Chueiri.
En 1996, dudek unu lernantoj ricevis atestilojn de la baza kurso de Esperanto, liveritaj de Minasa Spritisma Unuiĝo. La notico aperis en la ĵurnalo “O Espírita Mineiro” (La Minasa Spiritisto).
En la sama jaro Disvastiga E-Grupo okazigis feston honore al la naskiĝdato de D-ro Zamenhof.
En la kvartalo “Venda Nova” D-ro Hélio Fontoura Aderne okazigis de la 13-a ĝis la 18-a de decembro 1998 esperantan ekspozicion omaĝe al Esperanto-Tago.
La 4-a Simpozio de Esperanto de Minas Gerais okazis la 22-an de Aprilo 2000.
En 2003 tie okazis la 38-a Brazila Kongreso de Esperanto en Belo Horizonte.
Distrikto Namysłów
Distrikto Namysłow - pole powiat namysłowski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Opolio de Pollando. Administra centro estas la urbo Namysłów. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva kaj administre apartenis al la Germana Regno. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Namslau. Fine de en la distrikto vivis.
Villamaina
Villamaina estas komunumo de Italio.
Old Basing
Old Basing estas vilaĝo en la nord-orienta parto de Hampshire, Anglio. Laŭ la 2001-a censo, ĝi enhavis ĉ. 7230 loĝantojn.
(7743) 1986 JA
(7743) 1986 JA estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la Observatorio de la Universitato de Kopenhago elde la Observatorio Brorfelde apud Holbæk (Danio).
Old Basing
Ĝi estis fondata ĉ. 700 de anglosaksa grupo, la Basingas. La 22-an de januaro 871 okazis grava batalo dum kiu la danoj venkis armeon de Wessex sub reĝo Ethelred.
En la centro de la vilaĝo estas multaj antikvaj konstruaĵoj, kaj la restaĵoj de Basing House, domego konstruita en 1535 ĉe la sito de normanda kastelo. Dum la angla enlanda milito Basing House estis posedata de John Paulet, 5-a markizo de Winchester, kiu subtenis Karlon la 1-an. Pro tio armeoj de la angla parlamento du fojojn malsukcese atakis Basing House. En aŭgusto 1645 estis tria atako, kaj post plurmonata sieĝo Basing House estis kaptata en oktobro tiun jaron. Multaj loknomoj en la vilaĝo aludas al la enlanda milito.
Péter Olasz
OLASZ Péter (olas) estis hungara eklezia oratoro naskita en Nagyvárad la 4-an de aŭgusto 1885 kaj mortinta en Oradea la 3-a de julio 1952.
Old Basing
Viziteblas la ruinoj de Basing House.
(16687) 1994 PN20
(16687) 1994 PN20 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kantono Orange (Nov-Jorkio)
La kantono Orange - angle Orange County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantona ĉefloko estas la historia vilaĝa urboparto Goshen kadre de samnoma urbeto Goshen.
Fasadverdigado
Fasadverdigado estas formo de konstruaĵ-verdigado kaj signifas planitan kaj kontrolitan kreskigadon de speciale konstruitaj fasadoj pere de plantoj.
Utiligado
La fasad-verdigado protektas la eksteran surfacon de konstruaĵo kaj plibonigas sian aspekton. Krome ĝi plibonigas la medion laŭ ekologiaj aspektoj. En la lasta triono de jarcento oni esploris science la konstrufizikajn, aerhigienajn kaj urbekologiajn efikojn de la verdigado. La ĝis nun trovitaj efikoj estas pozitivaj, sed nur en eta kvanto.
Kastelo de Écouen
La kastelo de Écouen estas kastelo de la 16-a jarcento situanta en la urbo de Écouen en la franca departemento de Val-d'Oise.
Fasadverdigado
Specoj de verdigado
Ĝis nun oni verdigas fasadojn nur pere de grimpplantoj kaj en limigita kadro ankaŭ kun spalirlignoj. Intertempe pli kaj pli realiĝas metodoj, kiuj baziĝas je direkta fasadkreskigado. La fasadoj estas konstruitaj kiel vegaĵsurfacoj. Oni distingas inter fakuloj inter vandoligita kaj terligita fasadverdigado – depende kie la fasadkreskaĵo enradikiĝas. Inter la terligita (klasika) kaj la vandligita fasadverdigado ekzistas diversaj miksformoj, ekzemple etaĝe aranĝitaj fasadverdigadoj.
Kastelo de Écouen
Ĝi estis la kastelo de la duko Anne de Montmorency, sub la regado de Francisko la 1-a kaj Henriko la 2-a.
En ĝi troviĝas nuntempe la Franca Nacia Muzeo de Renesanco.
Fasadverdigado
Terligita (klasika) verdigado
La klasika fasadverdigado pere de grimpplantoj povas okazi per direkta kreskigado per memgrimpantaj plantoj aŭ per tiel nomataj skafaldo-grimpantaj plantoj.
La grimpplantoj – kaj memgrimpantoj kaj skafaldo-grimpantaj plantoj– specialiĝas je rapida altenkreskado. Ili kreskas sur submetaĵo (ekzemple rokoj, trunkoj) aŭ ĉirkaŭ en subtenaĵo (plej ofte lignoplanto, sed ankaŭ morta lignaĵo). Ili nur formas malfiksajn trunkojn, kiuj sole servas la transportajn taskojn, kaj atingas tial avantaĝon je lumo respektive suna enradiado. Grimpplantoj ne kapablas porti sin mem.
Memgrimpantaj plantoj
La por la direkta surkreskado de konstruaĵoj taŭgaj memgrimpantoj havas fiksorganoj, ofte adheraj radikoj (ekzemple hedero, grimpanta hortensio, kampsido). Adheraj diskoj estas specialaj ĉiroj de partenocido-specioj. Nur ties specioj aŭ kultivaroj, kiuj formas adherajn diksojn estas memgrimpantaj.
Skafaldo-grimpantaj plantoj
La skafaldogrimpantaj plantoj distingiĝas en volvantaj plantoj (volvantaj), ĉirplantoj (formas ĉirojn) kaj disentendgrimpantoj (disetendiĝas aŭ enhokiĝas). El tiuj grimpantaj teknikoj rezultiĝas la postulojn al la skafaldoj. La konstrukcioj nomiĝas grimphelpaĵojn.
Ĝeneralaj postuloj
Memkompreneble ankaŭ pro ĉiuj fasadverdigadoj la postuloj de la plantoj al lumo, grundo, klimato gravas. Ĉe vandligitaj sistemoj la konstrufizikaj efikoj devas esti konsiderataj. Ĉiuj fasadverdigadoj bezonas flegadon.
Langweiler (apud Lauterecken)
Langweiler - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Fasadverdigado
Eksteraj ligiloj
(germana) Fachvereinigung Bauwerksbegrünung e.V. Fachverband Fassadenbegrünung
(germana) [http://www.baufachinformation.de/literatur/Gebäude-Begrünung-Energie/2013109006683/ ''Gebäude Begrünung Energie. Potenziale und Wechselwirkungen. Abschlussbericht'']
Vidu ankaŭ
Verda tegmento
Celuloido
Celuloido estas la unua plasto, kiun produktis la usona John Wesley Hyatt el homogena koloida disperzio de nitro-celulozo (alinome celuloz-nitrato) kaj kamforo. Ĝi estas tenaca materialo kun granda ŝirrezistebleco, kiu bone kontraŭstaras akvon, oleojn kaj maldensajn acidojn.
Ĝi estas produktebla en diversaj koloroj kaj malmultekosta. Tiel oni produktis el ĝi kombilojn, ĉemiz-kolumojn, filmojn, ludojn kaj aliajn amasartiklojn. Ĉar ĝi estas tre flamebla materialo, oni anstataŭigis ĝin per aliaj sintezitaj polimeraj plastoj, sed eĉ hodiaŭ oni produktas en Eŭropo, Usono, Japanio kaj aliaj landoj.
3125 Hay
3125 Hay estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono), Usono.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron kaj William Thompson Hay (1888–1949).
Maienfeld
Maienfeld (prononcu majnfeld, en la romanĉa lingvo Maiavilla) estas historia urbeto, ĉefloko de la komunumaro Maienfeld kaj komunumo de la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 2588 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009. Maienfeld akiris mondan famecon pro la romano Heidi de Johanna Spyri, kiu ludas sur alpopaŝtejo de Maienfeld.
Geografio
Maienfeld situas ĉe la orienta flanko de Rejno sude de la landlimo kun Liĥtenŝtejno. La urbeto estas konata pro sia vino.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Maienfeld limas en okcidento al Bad Ragaz (SG), en okcidento kaj nordo al Fläsch, en nordo al la liĥtenŝtejnaj komunumoj Balzers, Triesen kaj Schaan, en nordnordoriento al la vorarlbergaj komunumo Nenzing en Aŭstrio, en oriento al Seewis en Prättigau, en sudokcidento al Jenins kaj Malans, en sudo al Igis kaj Zizers, kaj en okcidento al Mastrils.
Trafiko
Tra Maienfeld pasas la kantona ĉefvojo n-ro 28 tra la pasejo Lutzisteig al Balzers en Liĥtenŝtejno kaj la svisa aŭtovojo A13. La urbo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Koiro tra Sargans al Zuriko.
Vidindaĵoj
Ĉefa turisma allogilo Estas la tiel nomita Heidi-Vilaĝeto (Heidi-Doerfli), kiu supre de Maienfeld estis aranĝita ekzakte laŭ la priskirbo en la Heidi-romano de Johanna Spyri. La Heidi-Vilaĝeto allogas ĉiu-jare el la tuta mondo grandan amason da turistoj, kiuj deziras vidi la lokon, kie vivis la knabino Heidi. Heidi por multaj homoj estas reala persono, kvankam ŝi ja estas fantazia figuro de la aŭtorino.
Lingvoj
En la orignine romanĉlingva urbo fine de 2004 92% de la loĝantaro parolis la germanan, kiu ek de la 16-a jarcento estas la oficiala lingvo de Maienfeld. La romanĉan parolis 2004 ankoraŭ 1,5% de la loĝantaro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Maienfeld datiĝas el la 4-a jarcento kiel Magia en la tiel nomita Tabula Peutingeriana. En la jaroj 1270 ĝis 1275 la Senjoroj de Apsermont konstuis la kastelon de Maienfeld, kiun poste grandigis la Grafoj de Togenburgo, kiuj regis en Malans de 1355 ĝis ilia formorto en 1465. En la jaro 1346 la urborajto de Maienfeld la unuan fojon estis dokumentita. En la 14-a jarcento valzoj eksetlis en Maienfeld kaj kreis diversajn setlejojn. En la jaro 1466 la Senjoroj de Brandis transprenis la kastelon, kiu ek de tiam laŭ ili nomiĝis Kastelo de Brandis kaj estas la rekonilo de la malnova urbocentro de Maienfeld. Komence de la 16-a jarcento la origine romanĉlingva urbo Maienfeld per la almigrintaj alemanoj kaj valzoj estis germanigita.
22534 Lieblich
22534 Lieblich estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jerrold Alexander Lieblich, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2006, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Ward Melville High School de East Setauket (Nov-Jorkio).
George C. Sallit
George C. SALLIT estas brita amatora astronomo, profesie docento.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris la asteroidon 26921 Jensallit la.
Majstrokantisto
Majstrokantisto (germane Meistersinger), precipe en urboj loksidanta, burĝa poeto kiu ellernis metion. Majstrokantistoj vivis en la 15-a kaj 16-a jarcento. La antaŭkurantoj estis la vagantaj kantistoj de la 14-a jarcento kiuj nomumis sin majstroj. La unua majstrokanto-lernejo establis ĉirkaŭ 1310 en Majenco kun l’asistado de lastaj kortegaj amkantistoj. Sekvis pluraj lernejoj en suda Germanio kaj Prusio. La plej konata majstrokantisto estis la ŝuisto Hans Sachs de Nurenbergo, kiu verkis multnombrajn dramojn, lidojn kaj verkojn en prozo. Aliaj famaj majstrokantistoj estis Hans Folz kaj Hans Rosensplüt.
La majstrokantistoj sukcesis en renesanco. Ili postlasis multajn kantlibrojn, interalie la Lochamer-kantlibron de 15-a jarcento, kantlibro enhavante multajn popularajn poeziojn kaj lidojn. Fine de la 16-a jarcento elmodiĝis la majstrokanto, tamen la lasta lernejo persistis kiel anakronismon ĝis 1770 en Nurenbergo.
Béla Oláh
OLÁH Béla (ola:), tokaji estis hungara poeto, rakontisto, ekonomika fakverkisto naskita en Nádudvar la 14-an de aprilo 1886 kaj mortinta en Oradea la 26-a de aprilo 1937.
Kariero
Oláh Béla studis juron en Debreceno, poste en Berlino, Lepsiko kaj Parizo ekonomikajn kaj komercajn konojn. Li doktoriĝis pri juro en Kluĵo (1909). Li redaktis la fakgazetojn Iparosok Lapja kaj Új Termelés, li estis politika kunlaboranto de Nagyváradi Napló (1922-26), ekonomika rubrikestro de Erdélyi Lapok, ĉefredaktoro de A Hét (1934). Li estis ano de la Szigligeti Társaság.
(76810) 2000 QC50
(76810) 2000 QC50 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.