cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Černvír
Černvír estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Suprasvratka montetaro en Naturparko Svratka montetaro, proksimume 12 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1285.
Frankfort (Kentukio)
Frankfort estas la ĉefurbo de la usona ŝtato Kentukio. Laŭ la popolnombrado de la jaro 2000, la urbo havis 27.741 loĝantojn. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de la ŝtata Kantono Franklin. Sian nomon la loĝloko havas memore al Frankfurto ĉe Majno en Germanio, eble ankaŭ memore al la germandevena pioniro Stephan Frank, kiu en 1790 surloke estis mortigita per indianoj.
Saint-Martin-des-Champs (Yonne)
Saint-Martin-des-Champs estas franca komunumo, kiu situas en departemento Yonne kaj en regiono Burgonjo. Ĝi havis 282 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Saint-Martin-des-Champs etendiĝas sur 34,22 km², kaj havis 282 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La unua skriba mencio de la vilaĝo datiĝas de 1106 kiel Sanctus Martinus de Campis sed la vilaĝo estas ege pli malnova.
Culiacán (komunumo)
Culiacán estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Sinaloa, kiu situas en la nordokcidenta parto de Meksiko (ĉe la pacifika oceano). La ĉefurbo de la komunumo estas Culiacán Rosales. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 25006.
Saint-Martin-des-Champs (Yonne)
Historio
La preĝejo Sankta-Marteno datiĝas el la 16-a jarcento.
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Culiacán (komunumo)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 793730 loĝantojn. El tiuj estis 390613 viroj kaj 403117 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4758 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Saint-Martin-des-Champs (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Martial Hermier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Martin-des-Champs apartenas al la kantono de Saint-Fargeau, kies ĉefurbo estas Saint-Fargeau. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Le Breuil-sur-Couze (stacidomo)
Le Breuil-sur-Couze estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Le Breuil-sur-Couze, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Treznea
Treznea (hungare:Ördögkút) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1 374 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 704 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1440. Ĝis 1918 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). En 1940 la invadanta hungara armeo murdis pli ol 100 rumanajn loĝantojn. Administre ĝi apartenas al Agrij.
Matematika indukto
Matematika indukto estas matematika pruvmetodo, per kiu oni pruvas aserton por ĉiuj naturaj nombroj. Ĉar temas pri senfina kvanto da nombroj, tia pruvo ne povas esti realigata por ĉiu unuopa kazo. Tial oni realigas la pruvon per du ŝtupoj: La bazo de la indukto por la plej malgranda nombro (plej ofte 0 aŭ 1) kaj la paŝo de la indukto, kiu logike deduktas de aserto pri iu varianta nombro la koncernan aserton por la sekva nombro. Ĉi tiu pruvmetodo havas fundamentan rolon en la aritmetiko kaj aroteorio, kaj tial gravas por ĉiuj branĉoj de matematiko.
Matematika indukto ne estas speco de indukta logiko, kiu ne estas sufiĉe rigora por matematiko. Matematika indukto uzas nur deduktan logikon.
Ilustrado
Per la varianta indukto-paŝo la matematika indukto kovras ajnan kvanton de paŝoj, kiujn oni povas konkrete realigi komencante ĉe 1. Tion ilustras la ilustraĵo maldekstre. Tiu metodo estas komparebla kun la domen-efiko: Kiam la unua domen-tabulo falas kaj ĉiu falanta tabulo faligas la sekvan tabulon, tiam fine ĉiu domen-tabulo falas. Kontraste al la kazo de domeno, ĉe kiu povas ekzisti nur finhava kvanto da domen-tabuloj, ekzistas senfina kvanto da naturaj nombroj, tiel ke neniu ajne longa konkreta indukto atingas ĉiujn nombrojn. Nur per la varianta indukto-paŝo la indukto iĝas kompleta kaj vere atingas ĉiujn nombrojn.
<br style="clear:both;" clear="all" />
Difino
Ekde Richard Dedekind la matematika indukto estas difinita jene: Kiel formala deduktoregulo kun deduktorilato \vdash, la matematika indukto por aserto \,A(n) kaj natura nombro \,m esprimeblas jene: Kiel bazon de la indukto oni rigardas pruvon de \,A(m) kaj kiel paŝon de la indukto pruvon de \,A(n+1) surbaze de la indukta hipotezo. Por simpligi la pruvon oni ofte faras la paŝon de la indukto de \,n -1 al \,n; tio simple estas ŝanĝo en la notacio.
Ĉar la aserto A(n) por n ≥ m estas samvalora kiel la aserto A(n+m) por n ≥ 0, la indukto de Dedekind estas reduktebla al la indukto komenciĝanta ĉe 0:
Dedukto
Oni povas dedukti la matematikan indukton el la aksiomoj por la naturaj nombroj. Plej konata estas la dedukto el la kvina aksiomo de Peano, la tiel nomata indukt-aksiomo, kiu tekstas jene: Se \,0 estas elemento de \,K kaj se por ĉiu \,n en \,K ankaŭ \,n+1 estas en \,K, tiam \N estas subaro de \,K. Se oni en ĉi tiu aksiomo elektas por \,K la aron de ĉiuj naturaj nombroj \,n, por kiuj validas la aserto \,A(n), tiam rezultas la matematika indukto kun indukto-bazo \,A(0).
Ankaŭ ĉe aliaj konceptoj de naturaj nombroj la aksiomoj de Peano kaj per ili la pruvmetodo de matematika indukto estas dedukteblaj, ekzemple ĉe la difino de la naturaj nombroj
Pruvskemo de la matematika indukto
Normale m=0 aŭ m=1. Tamen en iuj okazoj m > 1, nome se A(n) ne validas por pluaj, finhave multaj naturaj nombroj.
Ekzemploj
En 1889 Peano pruvis per matematika indukto la bazajn kalkulregulojn por la adicio kaj obligo: ilian asociecon, komutecon kaj distribuecon.
Sumo de neparaj nombroj (Maurolicus 1575)
La laŭpaŝa kalkulado de la sumo de la unuaj n neparaj nombroj supozigas la sekvan konjekton: La sumo de ĉiuj neparaj nombroj de 1 ĝis 2n-1 egalas al la kvadrato de n:
La ĝenerala teoremo estas:. Ĝin pruvis Maurolicus en 1575 per matematika indukto. Pruvo kun nuntempe kutimaj kalkulreguloj tekstas jene:
La indukto-bazo validas, ĉar.
Ĉe la indukto-paŝo pruvendas jeno: Se, tiam. Tio sekvas el egalaĵo-ĉeno, ĉe kiu oni uzas la induktan hipotezon ĉe la dua transformo:.
La sumformulo de Gauss
La sumformulo de Gauss tekstas jene: Por ĉiuj naturaj nombroj n \geq 1,.
La bazo de la indukto tuj pruveblas:
La paŝo de la indukto por ajnaj naturaj nombroj \,n estas atingata per la jena egalaĵo-ĉeno, ĉe kiu la indukta hipotezo estas uzata ĉe la dua transformo:
Neegalaĵo de Bernoulli
La indukto-bazo ĉi tie validas ĉar. La indukto-paŝon oni atingas per jena derivaĵo, kiu en la dua paŝo uzas la induktan hipotezon, kaj ĉe kiu la supra kondiĉo por \,x certigas, ke la termo ne iĝas negativa:
Indukto kun ajna komenco
Indukta pruvo de la neegalaĵo 2^n\ge n^2 por naturaj nombroj n\ge 4: La finhava kvanto de okazoj kiujn tia induktopruvo ne kovras povas esti studataj aparte. En ĉi tiu ekzemplo la neeglaĵo klare malveras por \,n=3.
Indukto kun pluraj antaŭantoj
Ĉe kelkaj indukto-pruvoj oni bezonas indukto-hipotezon por pluraj antaŭantoj; la indukto-bazo tiam estas pruvenda por pluraj komencaj valoroj. Se ekzemple por la derivaĵo de formulo estas bezonata indukta hipotezo por n kaj n-1, tiam la indukobazo estas pruvenda por du sinsekvaj nombroj, ekzemple 0 kaj 1. Kiel indukta hipotezo ankaŭ povas roli la aserto por ĉiu nombroj inter la komenca valoro kaj n. Unu ekzemplo estas la pruvo, ke ĉiu natura nombro n\geq 2 havas priman dividanton.
Variaĵoj de indukto
Induktopruvo ankaŭ eblas por asertoj pri ĉiuj plenaj nombroj (pozitivaj kaj negativaj). Oni komencas por tio per ajna indukto-bazo, kaj pruvas pozitivan indukto-paŝon de n al n+1 kaj sekve indukto-paŝon en la negativan direkton de n al n-1. Ĉe indukto-bazo 0 oni povas la duan indukto-paŝon ankaŭ de n al −n.
La matematika indukto estas ĝeneraligebla de la naturaj nombroj al la ordonombroj. Ĉe senfinaj ordonombroj oni parolas pri transfinia indukto.
La principo de indukto estas transigebla ankaŭ al tiel nomataj bone-fundamentitaj aroj, kiuj posedas ordostrukturon kompareblan al tiu de la naturaj nombroj; ĉi-okaze oni parolas ankaŭ pri struktura indukto.
Rikura aŭ indukta difino
Rikuro same kiel indukto havas diversajn variaĵojn.
Hédi Edelmann
EDELMANN Hédi (naskiĝis la 24-an de marto 1902 en Nagyvárad; mortis la 18-an de majo 1985 en Budapeŝto) estis hungara ĵurnalistino kaj novelistino. Ŝi estis la filino de kuracisto Menyhért Edelmann.
Kariero
Hédi Edelmann komence provadis sub nomo Hédi Nemes en kariero de aktoro en Budapeŝto. Post 1931 ŝi fariĝis redaktorino de gazeto Nagyvárad; de 1933 ŝi sendis siajn raportaĵojn el Budapeŝto.
Béla Pásztor
PÁSZTOR Béla [pr. pastor] estis hungara teatro-organizinto, reĝisoro, aktoro, fakverkisto naskiĝinta en Ákos la 1-an de januaro 1894 kaj mortinta en Novjorko la 24-an de decembro 1966.
Lia kariero
Béla Pásztor laboris kiel aktoro kaj reĝisoro komence en la trupoj de Károly Polgár, resp. Ferenc Szabó. Ekde 1922 li estis ĉefsekretario de la Royal Orfeum. En 1935 li fondis filmentreprenon. Spite la kontraŭjudajn leĝojn li laboris plu en la filmejo, tial li estis deportita (enlande). Je la fino de la kvardekaj jaroj li emigris Izraelon, kie la 27-an de aŭgusto li establis la unuan hungarlingvan teatron, kies li estis direktoro, reĝisoro kaj aktoro por mallonga tempo. Li reĝisoris (6-a de julio 1954) la teatraĵon La diablo de Ferenc Molnár kaj li ludis la ĉefrolon, poste la Pygmalion en 1955 de Shaw. En la 1960-aj jaroj li translokiĝis al Usono.
1833 Shmakova
1833 Shmakova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astrofizikistinon Marina Valentinovna Ŝmakova.
Topeko
Topeko (Topeka) estas urbego, la ĉefurbo de la usona subŝtato Kansaso, kaj ankaŭ la ĉefurbo de Kantono Shawnee. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de 159 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi estas la ĉefa urbo en urbaro de Topeko.
Geografio
Topeko situas sur montetaro borde de la rivero Kansaso en la meza landparto de Usono, en la nordorienta parto de la subŝtato.
Historio
Topeko unuafoje menciiĝis en 1826. En la 1840-aj jaroj en tiu loko pramo ekfunkciis. Topeko estis fondita en 1854, ĝi urbiĝis post 3 jaroj. En la sekva jardeko Topeko fariĝis komerca nabo, en la rivero jam vaporŝipoj trafikis. La urbo estis grava sklava fuĝotrairejo al la libereco. En 1869 la unua trajno alvenis. En 1966 granda ŝtormo trafis la urbon.
Trafiko
El Topeko aŭtovojoj kuras al Kansasurbo (Kansaso), Wichita (Kansaso) kaj Koloradio. En la proksimo 2 flughavenoj funkcias. La urbego estas nodo de fervojoj, ene de la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Topeko situas en limoj de mediteranea klimato kaj kontinenta klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 7-19 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 32 °C, rekorde 46 °C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe -7 °C. Jare pluvas po 926 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (vintre ankaŭ neĝas). La pluvo kulminas en junio kaj malkulminas januare.
Nomportantoj
Tri ŝipoj de la Usona Mararmeo estis nomitaj USS Topeka en honoro de la grandurbo.
114703 Norda Dakoto
114703 Norda Dakoto estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la barata astronomo Vishnu Reddy elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Norda Dakoto, kiu fariĝis la 39-a usona ŝtato, kiam la Dakota Teritorio estis disigita en 1889. La nomo derivas de tiu de indiĝena popolo de la regiono. Troviĝante en la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj, la ŝtato estas fama pro ĝia agrikulturo, energio kaj gastemeco. La ŝtata ĉefurbo estas Bismarck, ĉe la bordo de Misuro.
Belarta muzeo de Rennes
Belarta muzeo de Rennes (france Musée des beaux-arts de Rennes aŭ MBAR) estas muzeo situanta en Rennes. Ĝia komenca enhavo devenis de verkoj konfiskitaj dum la franca revolucio en 1794 el la religiaj kaj civilaj konstruaĵoj de la urbo. Tamen ĝi ŝuldas la plej grandan parton de siaj riĉaĵoj al la eksterordinara kuriozaĵkabineto de la markizo Christophe-Paul de Robien (1698-1756), prezidanto de la Parlamento de Bretonio, kiu arigis impresan kolekton da verkoj kaj objektoj el ĉiuj epokoj. Kun la kolekto de la markizo de Livois en Angers, ĝi estis tiam unu el la maloftaj provincaj kolektoj pri malnova pentrado.
La muzeo situas ĉe la linio A de la metroo proksime de haltejo République.
La konstruaĵo
La nuna muzeo situas en la iama universitata palaco. Al la unuaj projektoj pensitaj, ekde 1838, de la arkitekto de la urba konsilio, Charles Millardet, sekvas la planoj de Vincent Boullé, kiu postvenis en 1846, en necertaj kondiĉoj. La laboro, financata de la Ŝtato, la urbo kaj la departemento, komenciĝis en 1847 kaj finiĝis en 1855, kun la inaŭguro de la konstruaĵo.
Ekde de 1856, Jean-Baptiste Martenot estris la sinsekvajn aranĝajn laborojn (vitra kovraĵo de la interna korto en 1860, konstruado de amfiteatro por la jura fakultato, en 1881, prelegĉambro por la beletra fakultato, en 1888).
Linux
Linukso (anglalingve Linux) estas kerno de operaciumo, kiu estas libera klono de Unikso. En ofta uzado, "Linukso" temas pri kaj tiu kerno mem kaj la ĉirkaŭa programaro, inter ili la iloj de GNU (i.a. glibc kaj ofte GNOME), KDE, Xfce, LibreOffice la Fenestra Sistemo X kaj multaj aliaj programoj. Pro tio, kelkaj, inter ili Richard Stallman kaj la projekto Debian, preferas nomi la tutan sistemon "GNU/Linux", kiun FSF rekomendas legi kiel "GNU kaj Linukso" en la koncerna lingvo (ili ankaŭ mencias, ke se "/" estas maloportuna, en kelkaj lingvoj oni skribu "+"). Iuj distribuoj de linukso estas liberaj laŭ atestado de FSF.
Belarta muzeo de Rennes
La konstruaĵo
La malgrandeco de la ejo kaj la danĝero pro la kunesto de kolektoj kun diversaj laboratorioj kondukis al la konstruado de novaj konstruaĵoj, kiu ebligis la deiron de la scienca fakultato, en 1895, poste de la medicina lernejo, en 1911, samjare la jura kaj beletra fakultatoj estis transigitaj al la Granda Seminario. Fine, la belarta lernejo estis instalita straton Hoche, en malnova monaĥejo kun la konservatorio pri muziko.
Pluraj strategioj por evoluigi la konstruaĵon (konstruado de muzeo ĉe 'promenade de la Motte', en 1874 kaj 1877, placo Hoche en 1880, aranĝa projekto post la moviĝo de la medicina lernejo kaj de la universitata biblioteko, en 1906) estis forlasitaj. La konstruaĵo estis grave transformita por adapti ĝin al ĝia unika kaj nova funkcio de muzeo, ĝi estis inaŭgurita en 1911. La edukdistrikta rektorejo tamen okupis parton de la konstruaĵo ĝis la mezo de la 20-a jc. La grava restaŭro, kiu okazis post la damaĝoj de la bombadoj, akompaniĝis per avangarda muzeografio, elpensita kun Georges-Henri Rivière.
Linux
Teĥnike
Linukso akordas kun la uniks-normo POSIX, kaj plejparte rolas kiel kutima Unix, kvankam ĝi ne devenas de la originala fonto de Bell Labs kiel la BSD-Unix. Origine, ĝi estis monolita kerno, sed post la 2.0-a versio ĝi estas monolita sed etendebla per moduloj.
Belarta muzeo de Rennes
La kolektoj
La belarta muzeo de Rennes havas enciklopedian celon, ĉar ĝiaj kolektoj enhavas kaj eŭropajn pentraĵojn kaj skulptaĵojn de la 14-a ĝis la 20-a jc, kaj artajn objektojn devenantaj el Eŭropo, sed ankaŭ el Afriko kaj Ameriko, kaj regionajn, romiajn, etruskajn, grekajn kaj egiptajn antikvaĵojn..
Linux
Teĥnike
Nuntempe Microsoft konsideras Linukson la ĉefa konkuranto kontraŭ ĝia operaciumo Windows.
Distribuaĵoj
eta|[[Tukso|Tux kaj ĉefaj logooj de j: eta|[[Ubuntu (operaciumo)|Ubuntu en Esperanto]] La unua (historie) maniero por havi la tutan sistemon funkciantan estis havi la kodon de la programoj kaj kompili ĝin.
Belarta muzeo de Rennes
Arkeologio
La egipta arkeologio enhavas koheran aron el kiu elstaras la stelo de la Meza Imperio donacita de doktoro Godefroy en 1871. La greka civilizacio arigas grandan vicon da korintaj kaj atikaj ceramikoj, kiuj plejparte venas de la kolekto Campana. La historio kaj la arto de la etruskoj estas prezentata per bronzoj kaj ceramikoj. La romia civilizacio ŝuldas al la prezidanto Robien grupon da bronzetoj. Por ĉiuj tiuj civilizacioj, li arigis kolekton de intajloj kaj kameoj.
Luis von Ahn
Luis von Ahn (naskiĝis en 19-a de aŭgusto 1978) estas gvatemala entreprenisto kaj asociita profesoro en la komputilscienca departemento ĉe Carnegie Mellon Universitato. Li estas konata kiel unu el la pioniroj de amaskunlaboro kaj estas la fondinto de la firmao reCAPTCHA, kiu estis vendita al Google en 2009. Ankaŭ li kunfondis kaj estras Duolingon, popularan lingvo-instruan platformon.
Linux
Distribuaĵoj
Sed ĉi tio povas esti granda problemo por homoj, kiuj ne povas konekti interreton, kiuj ne scias fari tion aŭ kiuj ne havas sufiĉan tempon. Por solvi tion ĉi, la plej ofta solvo estas ke iuj kolektas aron da programoj, kiujn ili opinias oportunaj, kaj ĝin vendas, disdonas kun gazetoj aŭ elŝutebligas ĝin. Tio nomatas distribuaĵo.
Belarta muzeo de Rennes
Desegnaĵoj
Pli ol ĉiuj aliaj sekcioj de la kolekto, la desegnaĵkabineto multe ŝuldas al la prezidanto Robien. La 1107 folioj devenantaj de lia kolekto estas la plej prestiĝa parto de la grafikarta enhavo de la muzeo. Filippo Lippi, Leonardo da Vinci, Sandro Botticelli, Donatello, Domenico Ghirlandaio, Giovanni Bellini, Mikelanĝelo, Albrecht Dürer, Bernard van Orley, Lorenzo di Credi, Francesco di Stefano Pesellino, Le Sodoma, Antonio da Correggio, Pontormo, Giulio Romano, Paris Bordone, Baccio Bandinelli, Parmigianino, Nicolo dell'Abbate, Alessandro Allori, Federico Barocci, Rubens, Pierre de Cortone, Andrea Sacchi, Simon Vouet, Pierre Puget, Rembrandt, Salvator Rosa, Antoine Watteau, Sebastiano Ricci, Pierre Bonnard, Maurice Denis, Édouard Vuillard, Pablo Picasso estas inter la artistoj kun verkoj en la muzeo el diversaj fontoj. La verkoj de Robien disiĝas preskaŭ samkvante inter la itala, franca kaj norda skoloj.
Luis von Ahn
Biografio
Von Ahn naskiĝis kaj kreskis en Gvatemalurbo, kie ambaŭ liaj gepatroj laboris kiel kuracistoj kaj lia familio posedis sukerfabrikon. Li ĉeestis la Usonan Lernejon de Gvatemalo kaj diplomiĝis de ĝi en 1996. Li ricevis honoran titolon en matematiko (summa cum laude) de Duka Universitato en 2000 kaj akiris  Ph.D. De Carnegie Mellon Universitato en 2005 sub la kontrolado de profesoro Manuel Blum. En 2006 li aliĝis la fakultaton ĉe la Carnegie Mellon Lernejo de Komputila Scienco.
Linux
Dosieraj sistemoj
Linukso toleras multajn dosierajn sistemojn, interalie:
Belarta muzeo de Rennes
Artaj objektoj
La enhavo estas tre diversa, ĝi enhavas pecojn el franclingva Afriko, blanka kaj nigra, ekde la 18-a jc, de okcidenta kaj ekstremorienta Azio, sed ankaŭ de Ameriko de la polusa cirklo ĝis la suda tropiko, kaj ankaŭ de Oceanio. La eŭropa kulturo ankaŭ ĉeestas, eĉ se iuj periodoj estas preskaŭ neĉeestaj : tiel estas por la mezepoka enhavo, malgraŭ granda depono de la muzeo de Cluny.
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 14-a ĝis la 18-a jc
La belarta muzeo de Rennes estas inter la muzeoj, kiuj rajtas pretendi montri kompletan panoramon de la historio de pentrado.
Linux
Dosieraj sistemoj
Protokoliga dosiersistemo (ang. journaling) estas moderna sistemo por eviti multajn erarojn sur la disko. Ĝi registras farotajn ŝanĝojn en protokolo (ofte cikla dosiero en specifa parto de la dosiersistemo) antaŭ ol skribi la ŝanĝojn al la ĉefa dosiersistemo. Se eventuale la sistemo paneas aŭ elektro mankas, tiaj dosiersistemoj estas pli rapide restaŭreblaj kaj malpli probable korupteblaj.
Komunumo
Ekzistas multaj asocioj pri GNU/Linukso tra la mondo. Ĝenerale, oni nomas ilin "LUG" (Linuks-Uzantaj Grupoj) (angle: Linux Users Group). La celo estas disvastigi Linukson kaj la liberajn programojn pere de renkontiĝoj, instalado de GNU/Linukso, helpo al novuloj k.t.p. Multaj asocioj ekzistas en la reto pere de regionaj asocioj (vidu la vorton LUG en via lingvo). Ekzistas projekto por fondi asocion "LUG-Esperanto" ĉe Projekto por LUG-Esperanto.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 14-a ĝis la 18-a jc
La 15-a jc estas reprezentata per pentraĵo de Mariotto di Nardo kaj precipe per du paneloj de la itala primitivulo Lippo di Benivieni devenantaj de la sama poliptiko. Por la 16-a jc estas pluraj gravaj verkoj. La skolo de Venecio estas la plej bone reprezentata kun precipe Paris Bordone (Sankta Johano la Baptisto kronanta la ŝafidon per floroj), Paul Véronèse (Perseo liberiganta Andromedon) kaj Leandro Bassano. La fama Virino inter du aĝoj de la skolo de Fontainebleau kaj la Sankta Luko kombanta la Virgulinon de Maarten van Heemskerck estas du ĉefaj pecoj de la kolektoj de tiu jarcento.
Linux
Tajpi Esperanton per Linukso
La klavaro-sistemo de Linukso jam (2008) de jaroj enhavas klavar·aranĝojn por tajpi la ĉapelitajn literojn (kaj aliajn). En la aktualaj distribuaĵoj de GNU kaj Linukso kutime estas facile elekti klavarfasonon taŭgan por Esperanto. Fakte, ofte la implicita klavararanĝo jam disponigas la ĉapelitajn literojn per senpaŝaj klavoj, ekzemple aranĝo us:alt-intl. Aktuala (en 2013) detala priskribo de la diversaj taŭgaj rimedoj disponeblas.
Se vi kutime uzas usonan, brazilan aŭ portugalan klavarfasonon vi jam havas la eblon elekti varianton kun la ĉapelitaj literoj. Ankaŭ disponeblas speciala esperanta klavarfasono.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 14-a ĝis la 18-a jc
La « Granda Jarcento », de Henriko la 4-a ĝis Ludoviko la 14-a, fierigas la muzeon. Ĉiuj vojoj de la franca pentrado estas ilustrataj, inkluzive de plej raraj ekzemploj : Quentin Varin, Georges Lallemant, Jacques Blanchard, Aubin Vouet, Louis Cretey aŭ Charles Errard. Inter la plej famaj artistoj ĉeestas Lubin Baugin (Fruktopokalo), Claude Vignon, François Perrier, Philippe de Champaigne, Mathieu Le Nain, Jacques Stella, Eustache Le Sueur, Laurent de La Hyre, Charles Le Brun (Malsupreniro de la kruco, ĉ. 1679), Charles de La Fosse, Jean Jouvenet kaj precipe Georges de La Tour kun ties fama Novnaskito.
Por la skulptado, oni precipe rimarkos la grandajn bareliefojn de Antoine Coysevox kiuj antaŭe ornamis la piedestalon de la statuo de Ludoviko la 14-a starigita sur la placo de la parlamentejo de Rennes fare de la ĝenerala Asembleo de Bretonio kaj fondita en la revolucio.
Linux
Aldoni ĉapelitajn literojn al aktuala fasono
Ekzemple en GNOME en Ubuntu versio 9.04 Jaunty Jackalope, oni povas simple aldoni la klavojn por la ĉapelitaj literoj al sia aktuala fasono. Ekzemple en Gnome, elektu menuerojn "System" ("Sistemo"), "Preferences" ("Agordaĵoj"), kaj "Keyboard" ("Klavaro"). Tiam elektu la langeton "Layouts" ("Aranĝoj") kaj la celatan fasonon, ekzemple "USA" ("Usono"). Alklaku la butonon "Layout Options" (Fasonaj agordoj) kaj la listeron "Adding Esperanto circumflexes (supersigno)" ("Aldonado de Esperantaj supersignoj"). Elektu iun el la tri ebloj, ekzemple "To the corresponding key in a Qwerty keyboard" ("Al la ekvivalenta klavo en klavaro Qwerty"). Tiam elektu la listeron "Key to choose 3rd level" ("Klavo por elekti 3-an nivelon") kaj marku la klavo(j)n kiujn vi volas uzi kiel specialan klavon por la ĉapelitaj literoj, ekzemple "Left Win" ("Maldekstra Win"). Por fini, alklaku je "Close" (Fermi), kaj denove "Close". Eble necesas adiaŭi kaj resaluti antaŭ ol la ĉapelitaj literoj estas tajpeblaj per la elektitaj speciala klavo kaj la rilata literoklavo: ekzemple Maldekstra-Win + C donas je ĉ.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 14-a ĝis la 18-a jc
Ankaŭ la eksterlandaj skoloj, por la 17-a jc, estas bone reprezentitaj : de la La ĉasado al la tigro de Rubens al la holandaj pentraĵetoj devenantaj tre ofte de la kolekto Robien (toloj de Frans II Francken, Frans Snyders, Jan Van Kessel aŭ Adriaen Van Ostade), tra la verkoj de Jacob Jordaens, Gaspar De Crayer, Peter Lely, Adriaen Brouwer, Matthias Stom kaj Gerrit van Honthorst (La malkonfeso de sankta Petro), la skoloj de la nordo konsistigas tuton pli kompletan ol la itala postrenesanca jarcento. Tiu lasta tamen, enhavas verkojn de la ĉefaj majstroj de tiu epoko kiaj Ludovico Carracci, Le Guerchin (Pieto kaj Salomeo ricevanta la kapon de Johano la Baptisto), Pierre de Cortone, Guido Reni aŭ Luca Giordano.
Linux
Aliaj ebloj
Se vi havas pli malnovan sistemon aŭ preferas alian rimedon, vi havas aliajn eblojn. Por elekti klavarfasono(j)n en Gnome, elektu menuerojn "System" ("Sistemo"), "Preferences" ("Agordaĵoj"), kaj "Keyboard" ("Klavaro"). Tiam elektu la langeton "Layouts" ("Aranĝoj"). Por aldoni fasonon elektu la plusan signon ("+Aldoni"), langeton "By language" (Laŭ lingvo) kaj lingvon Esperanton. Tie elektu vian preferatan varianton, ekzemple "Esperanto".
Por elekti klavarfasono(j)n en KDE, malfermu la sistemagordilon kaj elektu je "System" (Sistemo), "Regional & Accessibility" (Regionoj & Alireblo), kaj "Keyboard layout" (Klavarfasono). Certigu ke uzo de klavarfasonoj estas enŝaltita, kaj serĉu taŭgan klavarfasonon en la maldesktra flanko kaj marku ĝin.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 14-a ĝis la 18-a jc
La 18-a jc reprezentiĝas per kelkaj grandaj toloj de François Desportes aŭ de Philippe-Jacques de Loutherbourg, per malpligrandaj formatoj de Chardin, Greuze, Carle Van Loo aŭ François Boucher msed ankaŭ per aro da skizoj kaj toloj de Francesco Solimena, Francesco Guardi, Giacomo Del Po, Corrado Giaquinto kaj Gabriel-François Doyen (skizo de La Morto de Virginia, 1756-1758, akirita en 2011). Modelo de la statuo de Ludoviko la 14-a fare de Lemoyne kaj la statuo de Mirabeau fare de Deseine reprezentas la skulptadon. La Portreto de Paulin des Hours, pentrita de Antoine-Jean Gros en 1793, enkondukas la sekvantan periodon.
Linux
Aliaj ebloj
Por usona klavaro oni povas elekti la fasonon "USA2 (Alternative international)", anstataŭ la pli simpla fasono "USA". Per tiu klavaro oni povas tajpi multajn ĉapelitajn literojn el multaj lingvoj per senpaŝaj klavoj. Por la literoj kun cirkumfleksoj uzu la senpaŝan klavon ^ kaj por la literoj kun brevo uzu la senpaŝan RAlt Shift 9 (DekstraAlt + Stir + 9) kombinaĵon. Estas iom malfacile tajpi tiun lastan: tenu je RAlt kaj Shift kaj premu je 9, tiam maltenu je Shift (por minusklo) kaj premu je u, nur tiam maltenu je RAlt.
Por brazila klavaro elektu la varianton "Brazil - Nativo for Esperanto". La literoj ĉŭĵŝĝ anstataŭas la literojn xwyçq respektive, kaj por tajpi je ĥ uzu la klavon RAlt (dekstran Alt) kun h. Simile por la portugala klavaro (Portugal Nativo for Esperanto). Ili ne uzas senpaŝajn klavojn.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 19-a ĝis la 20-a jc
La kolekto de la pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 19-a kaj 20-a jc, riĉa je pli ol 300 verkoj, multe ŝuldas al la sendoj fare de la Ŝtato, dum la tuta 19-a jc, de verkoj akiritaj en la ekspozicioj por la provincaj muzeoj.
Linux
Aliaj ebloj
Por franca klavaro elektu "Français" ("French"). Por la literoj kun cirkumfleksoj uzu la senpaŝan klavon ^ kaj por la literoj kun brevo uzu RAlt+Shift+µ (sama klavo kiel *) kaj poste premu u aŭ U.
Vidu ankaŭ Unikodkapabla programo.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 19-a ĝis la 20-a jc
De la 19-a jc, ĉeestas, inter aliaj, verkoj de Corot, Eugène Boudin, Johan Barthold Jongkind, Gustave Caillebotte, Alfred Sisley, Odilon Redon (La Rigardo, virprofilo), Paul Sérusier, Georges Lacombe, Emile Bernard, Maurice Denis, Ernest Guérin. Gauguin, kies arto forte influiĝis de liaj restadoj en Bretonio, reprezentiĝas per du toloj de lia impresionisma periodo. Picasso estas bone reprezentata per tri pentraĵoj, inter ili aparte la 'Baniĝantino' pentrita en Dinard en 1928.
Linux
Amiketo
Amiketo estas programo por Linukso kaj Vindozo. Ĝi permesas tajpi ĉapelitajn literojn per "magia klavo". La linuksan version oni povas trovi ĉe ĉi tiu retpaĝaro.
Vindozaj programoj en Linuksaj operaciumoj
Multaj uzantoj de komputiloj alkutimiĝis al vindozaj programaroj. Vindozaj programaroj ne rekte funkcias en linuksa sistemo (kvankam oni povas diri tion ĉi ankaŭ pri programoj en Java kaj Python, kaj eĉ ŝelo, ĉar ĉiuj ili postulas ion, kio povas jam esti aŭ ne esti en la mastrumsistema programaro). La plej simpla solvo estas Wine, kiu estas libera, kaj la programoj Crossover Office (transigata oficejo) kaj Cedega. Tiuj programoj igas la vindozan programaron kongrua per reimplementado de la Vindoza API en Linuksajn sistemojn. Multaj programoj povas funkcii tiel rapide kiel en Vindozo, kaj iuj eĉ pli rapide. La fortaĵo de ĉi tia solvo estas, ke la programaroj ne devigas instaladegon de Vindozo, kaj tial ankaŭ ne la permesilon. La malfortecoj estas, ke ĝi nuntempe ne estas 100%e kongrua sistemo.
Belarta muzeo de Rennes
Pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 19-a ĝis la 20-a jc
La diversaj movadoj de la unua duono de la 20-a jc, inter ili la faŭvismo, la kubismo, la abstrakta arto kaj la surrealismo, prezentiĝas per la verkoj de Louis Valtat, Raoul Dufy, Picasso, Robert Delaunay, Juan Gris, Alberto Magnelli, Kupka, Roger de La Fresnaye, Louis Marcoussis, René Iché, Yves Tanguy aŭ ankoraŭ Nicolas De Staël.
Linux
Vindozaj programoj en Linuksaj operaciumoj
Alia ebleco estas Win4Lin, la komerca programaro kiu konvertigas la vindozajn API-bibliotekojn tiamaniere ke ĝi funkcias sen reimplementado. Tio devigas ke Vindozo estu instalita, ne kiel operaciumo, sed kiel programaro en Linukso. Tiamaniere Vindozo funkcias fenestre kaj tra tiu fenestro funkcias ĉiuj vindozaj programaroj.
Tria alternativo estas virtuala maŝino, en kiu oni imitas tutan komputilon sub Linukso. La fortaĵoj estas, ke temas pri la originala API-realigo kun ĉiuj ĝiaj originalaj ecoj kaj eraroj, kaj ke oni ne bezonas x86-an komputilon. La malfortaĵo de imitado estas, ke oni riskas malpli rapidan sistemon. Oni ankaŭ devas instali Vindozon. Vindozaj programoj, kiuj funkcias je ĉi tiu solvo, ordinare ne povas integriĝi sur la. Ekzemple oni ne povas kopii tekston el vindoza programaro al linuksa programaro aŭ inverse.
Kongresoj
La ĉiujara Linukstago estas la plej granda ekspozicio en Eŭropo pri la temoj linukso kaj libera programaro. Ĝi okazas ekde 1996.
Kro la granda Linukstago okazas aro da regionaj linukstagoj, ofte organizitaj de universitatoj.
En Hamburg, Germanio okazas la internacia Linux Kongress – Linux System Technology Conference.
Kuriozaĵo estas la ĉiujara LinuxBierWanderung, linuksbiero-migrado, kiu ofertas al entuziasmuloj de la tuta mondo eblecon por komuna festado, migrado kaj biertrinkado.
4921 Volonté
4921 Volonté estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1980 de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala film-aktoro Gian Maria Volonté (1933–1994).
Dogra lingvo
La Dogra Lingvo (डोगरी aŭ ڈوگرى) estas Hindarja lingvo parolatata de ĉirkaŭ du milionoj da homoj en Barato kaj Pakistano, ĉefe en la regiono Jammu de Ĝamuo kaj Kaŝmiro, sed ankaŭ en norda Panĝabo, Himaĉal-Pradeŝo, aliaj partoj de Kaŝmiro, kaj aliloke.
Ethnologue nomas la dogran "makrolingvo" kaj inkluzivas la lingvon kangra sub ĝi. Sekve, laŭ Ethnologue, 3,8 milionoj da homoj parolas la dogran. Sed la barata registaro klasifikas la kangran kiel unu el la 49 gepatraj lingvoj sub la lingvonomo la hindia.
Dograj parolantoj estas nomitaj (ne-Esperante) "Dogra", kaj dogrujo, la dogre-parolanta regiono, estas nomita "Duggar". La dogra estas membro de la okcidenta pahari grupo de lingvoj. La lingvo estas nomata la pahara (पहाड़ी aŭ پھاڑی "Pahari") en Pakistano kaj Pakistane administrataj partoj de Kaŝmiro. Nekutime por hindeŭropa lingvo, la dogra estas tona, trajto kiun ĝi komunigas kun aliaj okcidentaj paharaj lingvoj kaj la panĝaba.
Skribsistemo
La dogra estis originale skribata uzante la takrian skribsistemon, kiu estas proksime parenca al la ŝarada skribsistemo uzata de la kaŝmira kaj la gurmiĥa kiun oni uzas por skribi la punĝaban. Ĝi estas nun pli kutime skribata en Nagario en Barato, kaj la nastalika formo de la Perso-araba en Pakistano kaj pakistane administrata Kaŝmiro.
Tonaleco
La okcidentaj paharaj lingvoj, la panĝaba kaj panĝabaj dialektoj ofte estas tonaj, kio estas sufiĉe malofta por la hindeŭropa lingvaro. Ĉi tiu tonaleco igas la dogran malfacila por parolantoj de aliaj hindarjaj lingvoj. Tamen, denaskaj parolantoj de la panĝaba (aparte parolantoj de nordaj dialektoj kiaj la hindka (=Hindko), kaj la mirpura) povas trovi la transiron pli facila. Iuj komunaj ekzemploj estas montritaj ĉi sube.
Maskita stepkoko
La Maskita stepkoko aŭ  Madagaskara stepkoko(Pterocles personatus) estas specio de birdo de la familio de Pterokledoj.
Dogra lingvo
Historiaj mencioj
La greka astrologo Pulomi, akompananta Aleksandron en lia kampanjo de 323 a.K. en la hindian sub-kontinenton, priskribis iujn loĝantojn de Duggar kiel "kuraĝan dogran familion loĝantan en la montaroj de Ŝivalik."
Maskita stepkoko
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Afriko kaj pli precize en Madagaskaro, kie la specio estas endemismo, sed loĝanta nur en la sudaj kaj okcidentaj ebenaĵoj sed tute ne en la orientaj. La specio malĉeestas arbarojn, ĉeestas nur malfermajn arbarojn kaj ebenaĵojn, herbejojn kaj arbustejojn; ankaŭ ĉe river- kaj lagobordoj. Ekde la marnivelo ĝis 1 200 m de altitudo.
Dogra lingvo
Historiaj mencioj
En la jaro 1317, Amir Ĥusro, fama poeto de la hindia kaj la persa, menciis la dogran ("Duger") dum priskribado de la lingvoj kaj dialektoj de Barato ĉi tiel: "Sindhi O’ Lahori O’ Kashmiri O’ Duger."
Maskita stepkoko
Aspekto
La nomo de la specio devenas el la plej rimarkinda eco ĉe la masklo nome nigra masko kiu okupas la frunton, ĝis la okulo kaj la mentonon kadrante la blugriza beko. La resto de la vizaĝo kaj kapo kaj la tuto ĉe la ino estas helbruna kaj la okulringo estas flaveca. La brusto estas iom ruĝeca kun blueca nuanco. La dorso estas bruna kaj la ventro striata nigroblanke. Ĉe la ino estas striata ankaŭ la dorso. Temas pri mezgranda birdo 35 cm longa. En vosto estas larĝa blanka fina strio. Junuloj estas similaj al inoj.
Dogra lingvo
Teorioj pri noma fonto
Intelektuloj en la korto de Maharaja Ranbir Singh de Jammu kaj Kaŝmiro, priskribis la nomon Duggar kiel malformigitan formon de la vorto dwigart, kiu signifas "du trogoj," ebla aludo al la lagoj Mansar kaj Sruinsar.
59 Elpis
59 Elpis estas granda kaj malhela C-tipa asteroido de la asteroida zono, ĝia surfaco aperas karboneca.
Maskita stepkoko
Kutimoj
La grupoj estas de 2 aŭ 6 ĝis 20 aŭ 40 individuoj. Tiu afrotropisa specio estas loĝanta aŭ tute oni nenion scias pri mala informo. Dumfluga aŭ dumstara voĉo estas gorĝa "kaĉ-kaĉa-kaĉa".
Dogra lingvo
Teorioj pri noma fonto
La lingvisto Drew [detaloj bezonataj] konektis la terminon Duggar kun la raĝastana vorto doonger, kiu signifas "monteto", kaj Dogra kun Dongar. Tiu opinio fojfoje spertas mankon de subteno tamen, pro la nekonsekvenco de la pretendataj ŝanĝiĝoj de la raĝastana al la dogra (esence la demando kiel Doonger iĝis Duggar dum Donger iĝis Dogra).
59 Elpis
Ĝi estas la lasta malkovrita de la Franca astronomo Jean Chacornac, la 12-an de septembro 1860.
Dogra lingvo
Teorioj pri noma fonto
Ankoraŭ alia propono fontas el la ekzisto de la vorto durger en la muzeo Bhuri Singh (en Ĉamba, Himaĉal-Pradeŝo). La vorto durger signifas "nevenkebla" en kelkaj nordaj hindiaj lingvoj, kaj povis esti aludo al la malebeneco de la tereno de la dogroj ("Duggar") kaj al la historie militistigitaj kaj aŭtonomaj dograj socioj.
59 Elpis
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Elpiso (greke ἐλπίς), personigo de la espero en la helena mitologio ; ŝi estis priskribita kiel juna virino, portanta florojn kaj kornon de abundeco.
Dogra lingvo
Teorioj pri noma fonto
En 1976, la fakuloj ĉeestantaj la lingvan sesion de la 'Tut-Barata Orienta Konferenco' tenita en Dharwar, Karnatako ne sukcesis atingi ĝeneralan interkonsenton pri la hipotezoj dwigart kaj durger, sed ja atingis konsenton pli la ligo Doonger-Duggar. En la sekva 'Tut-Barata Orienta Konferenco' tenita en Jaipur en 1982, la lingvistoj konsentis, ke la kulturoj, lingvoj kaj historioj de Raĝastano kaj Duggar komunhavas iomajn similecojn. Estis ankaŭ sugestite, ke la vortoj duggar kaj dogra estas komunaj en iuj partoj de Raĝastano. Aparte, estis asertite, ke areoj kun granda nombro da fortikaĵoj estas nomitaj Duggar, kaj iliaj loĝantoj estas laŭe nomataj dogroj. La lando Duggar ankaŭ havas grandan nombron da fortikaĵoj, kio povas subteni la opinion supre. Artikolo fare de Dharam Chand Prashant en la literatura revuo Shiraza dogri sugestis, ke "la opinio, ke la vorto 'Duggar' estas formo de la vorto 'Duggarh' sonas konvena."
Ĵusa Historio
En modernaj tempoj rimarkinda dogra traduko (en la takria skibsistemo) el la Sanskrito de klasika matematika majstroverko "Lilavati," de la alte taksita matematikisto Bhaskaracharya (n. 1114 p.K.), estis publikigita de Vidya Vilas Press, Jammu en 1873. Ĉar legivo en la sanskrita restis limigita al malmultaj, la forpasinta kashmira Maharajo Ranbir Singh tradukigis la verkon Lilavati en la dogran per Jyotshi Bisheshwar, tiama ĉefo de Jammu Pathshala.
La dogra havas establitan tradicion de poeziaj, fikciaj kaj dramaj verkoj. Lastatempaj poetoj gamas de la 18-jarcenta dogra poeto Kavi Dattu (1725-1780) en la kortumo de Hindreĝo Ranjit Dev al profesoro Ram Nath Shastri kaj Sinjorino Padma Sachdev. Kavi Dattu estas alte estimata pro liaj Barah Massa (Dek du Monatoj), Kamal Netra (Lotusaj Okuloj), Bhup Bijog kaj Bir Bilas. Shiraza dogri estas la dogra literatura gazeto eldonita fare de la jammu-kaj-kaŝmira Akademio de Arto, Kulturo kaj Lingvoj, kiu estas rimarkinda eldonejo de moderna dogra literatura verko; alia estaa la Dogri Sanstha. Popularaj ĵusaj kantoj inkluzivas Pala Shpaiya Dogarya, Manney di Mauj kaj Shhori Deya. La fama pakistana kantistino Malika Pukhraj havis radikojn en la regiono Duggar kaj ŝiaj prezentoj de kelkaj dograj kantoj daŭras esti popularaj en la regiono. Iuj devotaj kantoj, aŭ bhajanoj, verkitaj de Karan Singh gajnis pligrandiĝantan popularecon tra la tempo, inkluzive de Kaun Kareyaan Teri Aarti.
Dogran dissendadon regule faras Radio Kaŝmiro (filio de Tut-Barata Radio) kaj Doordarshan (barata ŝtat-televido disvidiĝas en Jammu kaj Kaŝmiro. Tamen, la dogra ankoraŭ ne havas dediĉitan ŝtatan televidan kanalon, malkiel la kashmira (kiu havas la kanalon Doordarshan Koshur, haveblan per kablo kaj satelita televido en la tuta Barato).
Oficiala agnoskiĝo de la lingvo estas laŭgrada, sed progresema. La 2-an de aŭgusto 1969, la Ĝenerala Koncilio de la Akademio Sahitya en Delhio agnoskis la dogran kiel "sendependan modernan literaturan lingvon" de Barato, surbaze de ĉiesvoĉa kandidatigo de panelo de lingvistoj. La dogra estas unu el la ŝtataj lingvoj de la barata ŝtato Jammu kaj Kaŝmiro. La 22-an de decembro 2003, en grava mejloŝtono por la oficiala statuso de la lingvo, la dogra estis agnoskita kiel oficiala lingvo de Barato en la barata konstitucio. En Pakistano, la lingvo (sub la nomo "Pahari") daŭras prosperi, sed estas ne sciata esti ricevinta oficialan subtenon ĝis nun. La Alami Pahari Adabi Sangat (Tutmonda Pahari Kultura Asocio) estas pakistana organizo dediĉita al la plibonigo kaj progresigo de la lingvo.
Lingvo kaj Dialektoj
Ĉar la dogra, la kaŝmira, la punĝaba, la urdua kaj la hindia lingvoj estas parolataj en regiono kiu estas vidinta gravan etnan kaj identan konflikton, ĉiuj spertis la demandon dialekto kontraŭ lingvo. En diversaj tempoj, iuj pretendis, ke la okcidentaj paharaj lingvoj estas dialektoj de la punĝaba, en aliaj, iuj pretendis, ke la okcidentaj paharaj lingvoj (kiaj la rambana) estas dialektoj de la kaŝmira. Simile, la punĝaba estas pretendata esti dialekto de hindia lingvo fare de multaj hindialingvaj parolantoj. Iagrade, "lingvo estas dialekto kun terarmeo kaj mararmeo."
En moderna lingvistiko, la hindia lingvo, la urdua, la punĝaba, la kaŝmira kaj la dogra estas ĉiuj konsiderataj distingaj hindo-iranaj lingvoj. Ĉiu el ĉi tiuj lingvoj havas centran normon sur kiu sia literaturo estas bazita, kaj de kiu estas multaj dialektaj variaĵoj.
Albulo (rivero)
Albulo (en la germana lingvo: Albula; en la romanĉa lingvo: Alvra) estas rivero en Kantono Grizono. Ĝi estas la plej grava alfluanto de la Malantaŭa Rejno.
Datumoj pri la rivero
Albulo havas longecon de 39,9 km. Se oni mezuras kune kun ĝia ĉefa alfluanto Landwasser ĝia tuta longeco estas 59 km. Ĝia akvokolekta baseno etendiĝas sur areo de 950 km². De la tuta akvokoleta areo 1,05% estas glaĉeroj. La averaĝa akvofluo en la mezurejo Tiefencastel dum la jaro 2010 estis 15,3 m³/sekundo. La minimuma averaĝa akvofluo estis mezurita dum februaro kun 4,83 m³/sekundo. La maksimuma akvofluo mezurita en la jaro 2010 estis 84,0 m³/sekundo la 12-an de junio. La unua dokumenta mencio de la rivero Albulo datiĝas el la jaro 1349 kiel Ilbelle.
Geografio
La fonto de Albulo situas sub la Albulopasejo ĉe alteco de 2304 m s.m. ĉe la sur la teritorio de la komunumo Bergün. Post la fonto la rivero fluas nordokcidenten al Filisur, kie al ĝi alfluas de oriento la rivero Landwasser, venante de Davos. Fakte laŭ longeco kaj akvovluo Landwasser estas pligranda ol Albulo, kaj tial la plua rivero devintus fakte nomiĝis Landwasser. La riverfluo nun turniĝas okcidenten kaj trafluas la komunumoj Alvaneu kaj Surava. En Tiefencastel al Albulo de sudo alfluas Julio, kiu fontas norde de Juliopasejo. Post Tiefencastel la rivero formas la limon inter Alvaschein kaj Stierva. Tiam ĝi pasas la sudan pinton de Vaz/Obervaz kaj formas poste ties limon kun Mutten. Tiam la rivero formas la limon de Sils en Domleschg sude kaj Scharans norde. Fine ĝi sude de Fürstenau alfluas al Malantaŭa Rejno.
Maskita stepkoko
Reproduktado
La nesto estas engrunda truo kovrita de herberoj en ebenaĵo inter arbustetoj kaj foje ĉe lagobordo aŭ eĉ plaĝo. La ino demetas tri ovojn iom punktitajn. Ambaŭ gepatroj kovas.
Manĝo
Ili manĝas ĉefe grejnojn kaj foje insektojn. Ili flugas trinki frumatene foje laŭ grupoj de ĝis 300 aŭ 400 birdoj.
Harhava kardamino
La kardamino malgranda, kreso malgranda , harhava kardamino (Cardamine hirsuta), estas efemera planto indiĝena en Europo kaj Azio, sed ankaŭ ĉeestanta en Nordameriko. La planto estas membro de la familio de la brasikacoj), kaj estas manĝebla kiel amara herbo. Ĝi floras ekde sufiĉe frue en la printempo ĝis la aŭtuno. La malgrandegaj blankaj floroj estas panikle portataj sur ledecaj verdaj tigoj, baldaŭ sekvate de la semoj kaj ofte daŭrante flori kiam la unuaj semoj maturiĝas. La semoj troviĝas en silikvoj kiuj, kiel ĉe multaj brasikacaj specioj, ofte eksplode malfermiĝas kiam tuŝate, disĵetante la semojn malproksime de la gepatroplanto. Semoj aŭtune ĝermas, kaj la malgrandaj plantoj estas verdaj dum la vintromonatoj.
Tiu planto kreskas plej bone en malseketan, ĵus perturbitan grundon. Tiuj kondiĉoj estas ĝeneralaj en arbokulturejoj aŭ en ĝardenaj centroj, kaj semoj de la harhava kardamino povas esti enmetataj kun plantoj el tiuj lokoj. Post kiam establite, precipe en gazonoj, ĝi estas malfacile ekstermi. La malgrandegaj floroj estas allogaj al kelkaj fruaj papilioj, inkluzive de (en Usono) Celastrina ladon kaj Anthocharis midea.
La harhava kardamino atingas alton de ne pli ol 30 cm. Ĝi estas unujara planto kaj tre simila al Cardamine flexuosa, sed ĉe tiu ĉi la tigoj estas senharaj. Ĝi havas nur 4 stamenojn kaj la fruktoj kreskas supere de la floroj.
Paŭlo la 1-a (papo)
Sankta Paŭlo la 1-a fariĝis papo en aprilo 757 kaj mortis en Romo la 28-an de junio 767. Lia festotago estas la 28-a de junio.
Kariero
Paŭlo estis frato de Stefano la 2-a kaj servis la papon verŝajne jam dum la regado de Gregorio la 2-a. Post la morto de sia frato li estis elektita en aprilo kaj entronigita en la 29-an de majo de la 757-a jaro.
Politiko
Koncerne la Papan ŝtaton, kiu ja nur mallonge antaŭe estis kreita, li daŭrigis la politikon de sia antaŭulo, tre konfidante al Pipino la pli juna kaj al la subtenado de la Franka imperio. Ili protektu lin kaj la Eklezion de Romo kontraŭ la Lombardoj kaj la Bizanca imperio.
Reĝo de la romanoj
Tiu artikolo inspiriĝas ankaŭ el samsenca titoloj italia, angla kaj franca... La titolo Reĝo de la Romanoj (latine: Rex Romanorum) — nekonfuzenda kun la antaŭa kaj parte mita titolo de Reĝo de Romo – ornamis la noblecon kaj prestiĝon de la imperiestroj de la Sankta Romia Imperio tuj post ilia elektiĝo al tiu rango, sed antaŭ ol ili ricevis la kronon permane de la Papo.
Historio
Tiu titolo estis ĝenerale uzita kiel sinonimo aŭ kunligo kun la titoloj de reĝo de Italio kaj reĝo de la Germanoj kaj estis kuneksa kun la aserto pri la koncepto de la personeco de la juro. En epoko en kiu la titolo komenciĝis esti uzata, ne tute ĉesis ekzisti la koncepto pri “ŝtata” juro aplikebla al ĉiuj loĝantoj de la teritorioj, ĉar la unuopaj germanaj popoloj invadintaj la imperion havis ĉiuj sian juron, dum la popoloj origine latinaj, la “Romanoj”, daŭrigis aplikadi la romian juron. Tial per la esprimo Reĝo de Romanoj (foje apudmetita ankaŭ al tiu Rex Germanorum (Reĝo de la Germanoj) la germana imperiestro rekonfirmis sian suverenecon ankaŭ sur la regatoj de la "natione" (nacio) latina.
La titolo ekhavis tiun signifon ekde la epoko de la dinastio salia (en la unua duono de la 11-a jarcento. Vidu: Konrado la 2-a de la Sankta Romia Imperio), sed ĝi estis jam uzita antaŭe kun la Ota dinastio, ekzemple kun Henriko la 2-a kiam li komencis inokuli la frazon Reĝo de Teŭtonoj, implicante imperian rolon tiam ne rekonatan de la papoj. Li eble estis la unua profitenato de titolo “Reĝo de la Romanoj”.
Kiam almenaŭ komence de la 15-a jarcento, la Habsburga dinastio sukcesis iĝi preskaŭ hereda de la imperia trono (kiu, tamen, restis formale ĉiam laŭelekta), la titolo “Reĝo de la Romanoj” fariĝis titolo de la heredanto de la trono, kiu estis fakte elektita de la patro ankoraŭ vivanta.
Post la krono kiel Sankta Romia Imperiestro (kaj foje eĉ antaŭe), la titolo estis “pliigita” per la imperia semper Augustus ("ĉiam aŭgusto", aŭ "ĉiam majesta" aŭ "ĉiam granda", - Augustus devenas el la latina verbo augere, "kreski"). Tiu konotacio de "kresko" implicis la devon oponi al la perdo de la reĝaj prerogativoj aŭ al la perdo de teritorioj.
Aliaj uzoj de “Rex Romanorum”
Reĝo de la Romanoj estis ankaŭ la nomo per kiu la Frankoj epitetis Siagrio, generalo de la antikva Romio, kiu regis kiel personan regnon la nordan Gallujon ĉe la fino de la 5-a jarcento, nomatan ankaŭ regno de Regno de Soissons kaj estis la lasta parto de la Romia Imperio kiu malhisis la armilojn.
353
En la jaro 353 post Kristo okazis, interalie:
Radecki-marŝo
Radetzkymarsch estas romano de la aŭstria autoro Joseph Roth. Ĝi aperis en 1932 en Berlino ĉe la eldonejo Kiepenheuer, post esti publikigita en Frankfurter Zeitung.