cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kameruno
Plej frutempaj homaj loĝantoj de tiu teritorio estis interalie la Sao-civilizacio ĉirkaŭ la lago Ĉado kaj la Bakaoj, kiuj estis ĉasantoj-plukantoj en la sudorientaj pluvarbaroj. Esploristoj el Portugalio atingis la lokan marbordon en la 15-a jarcento kaj nomis la regionon Rio dos Camarões ("Rivero de salikokoj") : de tiu origina esprimo devenas la nomo de Kameruno. Militistoj de la fulba etno fondis la Adamavan Emirlandon en la nordo en la 19-a jarcento, kaj variaj etnaj grupoj de la okcidenta kaj nordokcidenta regionoj establis potencajn sinjorlandojn kaj fon-landojn. Kameruno fariĝis germana kolonio en 1884.
Kompare kun aliaj afrikaj landoj, Kameruno ĝuas relative altan nivelon de politika kaj socia stabilecoj. Tio ebligis la disvolviĝon de agrikulturo, ŝoseoj, fervojoj, kaj de gravaj industrioj de petrolo kaj ligno. Granda nombro da kamerunanoj tamen daŭre spertas la malriĉegajn vivkondiĉojn de memsubtenantaj farmistoj. Ŝtatpotenco estas entute konservata depost 1982 de despota prezidanto Paul Biya kaj ties Demokrata Kunveno de la Kameruna Popolo. La anglalingvaj regionoj ŝajne pli kaj pli malproksimiĝas el la registaro : lokaj politikistoj petis pli gravan aŭtonomion aŭ eĉ secesion de la eksaj brite administritaj teritorioj.
Geografio
Kameruno estas en la preciza angulo de la Golfo de Gvineo kaj havas preskaŭ triangulan formon kun pli longigita pinto al la Lago Ĉado. Ĝiaj limoj laŭ la horloĝa direkto estas kun la menciita golfo de Gvineo, Niĝerio, Ĉado, Centrafrika Respubliko, Respubliko de Kongolo, Gabono kaj Ekvatora Gvineo. Trairas la landon centre la rivero Sanaga, norde la rivero Benue kaj sude la rivero Ngoko. Tre proksime de la marbordo kaj en la norda duno de tiu estas la Monto Kameruno (4,070 m), kiu estas la plej alta monto de la lando kaj de la tuta Okcidenta Afriko. En la nordo estas kelkaj naciaj parkoj kiel tiuj de Waza, Bouba Njida kaj Benue.
Historio
La Franca Kameruno iĝis sendependa lando en januaro 1960, kaj oni programis la sendependecon de Niĝerio por posta momento samjare, kio starigis la demadon pri la brita teritorio. Post ia disputo oni interkonsentis la okazigon de referendumo kiu finfine okazis la 11an de februaro 1961. La norda regiono ĉefe islama preferis la unuigon al Niĝerio, kaj la suda regiono voĉdonis unuigon al Kameruno. Norda Kameruno iĝis regiono de Niĝerio la 31an de majo 1961, dum Suda Kameruno iĝis parto de la Respubliko Kameruno la 1an de oktobro. Dume, la regiono estis administraciita kiel franca kolonio.
La Brita Kameruno aŭ Okcidenta Kameruno estis teritoria brita mandato en Okcidenta Afriko, aktuale parto kaj de Niĝerio kaj de Kameruno.
Lingvoj
En la lando estas parolataj pli ol 260 lingvoj, sed oni instruas en lernejoj nur 40 el ili. La oficialaj lingvoj estas la franca kaj la angla, parolataj respektive de 80% kaj 20% de la loĝantaro. La angleparolantoj, loĝantaj precipe en la nordokcidenta landoparto, ribelis en 2017, postulante secesion kaj kreon de aparta angleparolanta ŝtato. En tiu konflikto jam pereis ĉirkaŭ 3 000 homoj. En februaro 2020 la registaro lanĉis programon, kiu celas savi endanĝerigitajn lingvojn. Interalie oni planas doni al unu el ili oficialan statuson, egalan al la angla kaj la franca.
Camfranglais (elp. kamfrangl, kofrovorto de la franclingvaj adjektivoj camerounais, français kaj anglais) estas lingvaĵo parolata en Kameruno, konsistanta el miksaĵo de variaĵoj de la kameruna franca, angla kaj piĝina angla (kreola) lingvoj, krom vortfaradaj kontribuaĵoj el diversaj indiĝenaj lingvoj de Kameruno.
Socio
En Kameruno loĝas multaj etnoj kaj tipoj de civilizacioj. Norde estas hegemonia Islamo, sude estas ĝangala pejzaĝo kaj proksime vivas pigmeoj (ĉ. 50,000), kiuj vivas multe pli proksimaj al natura vivo. Inter naciaj tradicioj aŭ kutimoj estas piedpilko, lukto kaj kurkonkurenco de 3 km al la pinto de la Monto Kameruno. Estas tradicio manĝi viandon de simioj, eĉ grandaj simioj, kiu malhelpas eĉ ekzistadon de gravaj specioj.
Regionoj
La administraj regionoj de Kameruno estas:
Ekstera politiko
Kameruno apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifiko.
Sporto
Jean Bernard Djambou
Esperanto en Kameruno
En Kameruno estas Asocio pri Esperanto en Kameruno kun neformalaj rilatoj al Universala Esperanto-Asocio.
Kelkaj nomoj de esperantistoj
Louis Bakemhe;Jean Balaga;Patrice Bilong Bilong;Nyeck Liport;Jean-Marie Mboge Mbelle;Victor Nto-Nto;Augustin Tonga;Thomas Wang;
Ŝnuro (geometrio)
Ŝnuroj de cirklo
Ŝnuro povas esti konstruita ĉe cirklo kaj tiam iuj ĝiaj propraĵoj estas jenaj:
Muglo
Muglo (Muggle, en la originala angla) estas fikcia termino, el la serio de libroj de Harry Potter, kiu signifas homon sen ajnaj magiaj povoj.
Ŝnuro (geometrio)
Eksteraj ligiloj
円 (数学)
Muglo
La termino nune estas ofte uzata en ordinara parolado por signi iun kiu ne scias iun specialan fakon. Ekzemple, geokaŝludantoj ofte nomas eksterulojn de la ludo per la vorto "Mugloj" aŭ "Muggles".
Cândido Rondon
Cândido Mariano de Silva Rondon aŭ marŝalo Rondon (naskiĝis la, mortis la ) estis brazila armea oficiro, kiu plej famiĝis pro sia esplorado de Mato-Groso kaj la okcidenta Amazona Baseno kaj pro sia dumviva subteno de brazilaj indiĝenoj. Li estis la unua direktoro de la brazila Nacia Indiana Fondaĵo (SPI/FUNAI) kaj apogis la kreadon de la Ŝingua Nacia Parko. La brazila subŝtato Rondonio estas nomita laŭ li. Li fariĝis marŝalo, la plej alta armea rango en Brazilo.
Maŭdgaljajano
Maŭdgaljajano estis unu el la du ĉefaj viraj disĉiploj de la budho Gotamo kune kun Ŝariputro. Maŭdgaljajano fariĝis la plej　lerta pri supernaturaj povoj. Li naskiĝis en brahmana familio el Kolita.
Kvadrata piramida nombro
En matematiko, kvadrata piramida nombro estas figuriga nombro kiu prezentas kvadratan piramidon - piramidon kun kvadrata bazo kaj kvar triangulaj flankoj. Ĉi tiuj nombroj povas esti esprimita en formulo kiel
tio estas, per sumigo de la kvadratoj de la unuaj n entjeroj. Per matematika indukta ĝi estas ebla al derivi unu formulo de la alia. Ekvivalenta formulo estas donita en Liber Abaci de Fibonacci's (1202, ĉ. II.12).
Ĉi tiu estas speciala okazo de formulo de Faulhaber.
La unuaj kelkaj kvadrataj piramidaj nombroj estas:
Piramidaj nombroj povas esti modelita en fizika spaco kun donita kvanto da pilkoj kaj kvadrata kadro kiu tenas en loko la pilkojn formantajn la bazon.
Unua pruvo
La unua pruvo povas esti donita per indukto
Necesas pruvi ke
Por n=1 la hipotezo estas vera bagatele.
Estu vera por iu n. Tiam por n+1:
Tial laŭ principo de matematika indukto, la hipotezo estas pruvita.
Dua pruvo
De ĉi tie,
Rilatoj al la aliaj figurigaj nombroj
La piramidaj nombroj povas ankaŭ esti esprimitaj kiel sumoj de dutermaj koeficientoj (aŭ de du najbaraj kvaredraj nombroj) kiel:
en la sama maniero kiel kvadrataj nombroj estas la sumoj de du najbaraj triangulaj nombroj.
LOR
La vorto havas plurajn signifojn:
Kvadrata piramida nombro
Rilatoj al la aliaj figurigaj nombroj
La sumo de du najbaraj kvadrataj piramidaj nombroj estas okedra nombro.
Ekster 1, estas nur unu alia nombro tio estas ambaŭ kvadrata nombro kaj kvadrata piramida nombro, 4900, la 70-a kvadrata nombro kaj la 24-a kvadrata piramida nombro. Ĉi tiu fakto estis pruvita per G. N. Watson en 1918.
Kvadratoj en kvadrato
Komuna matematika enigmo engaĝas trovon de la kvanto de kvadratoj en granda n×n kvadrata krado. Ĉi tiu nombro povas esti derivita kiel sekvas:
Tiel la kvanto de kvadratoj en n per n kvadrata krado estas:
aŭ
Tio estas, la solvaĵo al la enigmo estas donita per la kvadrata piramida nombro.
Arkikatedralo Baziliko de Vilno
La Arkikatedralo Baziliko de Vilno (Vilniaus Šv. Stanislovo ir Šv. Vladislovo arkikatedra bazilika) estas la ĉefa katolika katedralo de Litovio. Ĝi situas en la litova historia urboparto. Ĝi estas la katolika spirita vivo de la lando. En la Valo Šventaragis, sur la nuna loko de la katedralo de Sanktaj Stanislao kaj Ladislao, supozeble dum la paganaj tempoj, staris altaro, brulis eterna fajro aŭ eĉ estis la sanktejo de Perkūnas (Tondro). Supozeble, en 1251 post la kristanigo unuan katedralon fondis la granda duko Mindaugas. Ĝi estis ŝtona konstruaĵo kun masiva kvarangula turo en okcidenta flanko.
Ĉefstila ĵazo
Ĉefstila ĵazo estas – limige la pli eksperimentemajn ĵazstilojn – la muziko de diversaj reprezentantoj de ĵazo, kiu flegas pli tradiciajn ludmanierojn. La termino plurfoje ŝanĝiĝis dum la historio de ĵazo; ĝi ne estas klare difinita, kaj la ĵazesploro ne rekonas ĝin.
Arkikatedralo Baziliko de Vilno
La kronadoj de la Granddukoj de Litovio okazis ene de ĝiaj limoj. Ene de ĝiaj kriptoj kaj ĉerkejoj, multaj famaj homoj, inter ili Vytautas (1430), lia edzino Anna (1418), lia frato Sigismondo (1440), kuzo Ŝvitrigajlo (1452), Sankta Kazimiro (1484), Aleksandro (1506), du edzinoj de Sigismondo la 2-a: Elizabeto de Habsburgo (1545) kaj Barbara Radziwiłł (1551), same kiel aliaj, estas enterigitaj en ĝi.
Ĉefstila ĵazo
Pli malnova difino
Someron de 1954 sondisko-eldonejo Columbia Records komencis serion da sonregistraĵoj de spontankoncertoj, kiuj okazis sub la nomo Buck Clayton. Stile ili etikedis kiel „ĉefstila ĵazo“ (angle: „Mainstream-Jazz“), termino, kiun tiam stampis i. a. Stanley Dance, kaj kiun antaŭenigis la enkonduko de la longeluda disko, kiu ebligis esence pli longajn pecojn ol tiuj sur diskoj kun 78 turniĝoj por minuto. „Ĉefstilo“ tiam estis la ludmaniero de muzikistoj, kiuj ne ludis la tiam modernajn ĵazstilojn kiel malpasian ĵazon aŭ malmolbopon, aliaflanke ne apartenis al la tradiciistoj de diksilando-ĵazo. Laŭ Doering oni povus nomi ĝin ankaŭ „moderna svingo“, des pli multe ĉar la termino celis esence iamajn svingomuzikistojn el la medio de la orkestro de Count Basie (Jo Jones, Freddie Green). Ĉi tiun tendencon antaŭenigis produktisto John Hammond per la sondiska serio The Basie Bunch (1957–58).
Arkikatedralo Baziliko de Vilno
Interne, ekzistas pli ol kvardek artaĵoj ekde la 16-a ĝis 19-a jarcentoj; inkluzive de freskoj kaj pentraĵoj el diversaj grandoj. Dum la restarigo de la Katedralo, la altaroj de supozita pagana templo kaj la origina planko, estis metitaj dum la regado de reĝo Mindaugas. Krome, la restaĵoj de la katedralo konstruita en 1387 estis ankaŭ parto de ĝi. Fresko originanta de la fino de la 14-a jarcento, la plej malnova konata fresko en Litovio, estis trovita sur la muro de unu el la subteraj kapeloj de la katedralo.
Per la rekonstrulaboro de 2002 oficiale komencis rekonstrui la Reĝan Palacon de Litovio, malantaŭ la Katedralo. La lastatempe starigita palaco konsiderinde ŝanĝos la panoraman kuntekston de la Katedralo.
La Katedralo kaj la sonorilturo estis tute renovigitaj de 2006 ĝis 2008. La fasadoj estis kovritaj per freŝa plurkolora pentrolaboro, pliigante la eksteran aspekton de la konstruaĵoj kaj ties elementojn kiuj ne estis renovigitaj ekde la sendependeco de Litovio en 1990.
1737 Severny
1737 Severny estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Juroscienco
Jurosciencoj estas tiuj sciencoj, kies ekkonobjekto estas la juro. Ofte oni uzas ankaŭ la nomon juroscienco (en singularo), kaj nome tiam, se temas pri la centra jurscienco, de la jurdogmaro, kiu ofte estas tutsimple egalmetata kun la jurscienco. Tio tamen ne konsideras, ke krom la jurdogmaro ankaŭ aliaj disciplinoj sin dediĉas al la juro, kiuj havas tute malsamajn metodojn kaj esplortradiciojn.
1737 Severny
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan astronomon kaj astrofizikiston Andrej Borisoviĉ Severnij (ruse : Андрей Борисович Северный, 1913 - 1987)
Sant'Angelo in Vado
Sant'Angelo in Vado estas komunumo de Italio.
LOS
LOS povas rilati al:
Batalo de Manilo (1945)
La Batalo de Manilo (en angla: Battle of Manila, en filipina lingvo: Labanan sa Maynila) (3a de februaro – 3a de marto 1945) estis grava batalo de la Filipina kampanjo de 1944-45, dum la Dua Mondmilito. Ĝi estis luktita de usonaj kaj filipinaj fortoj kontraŭ japanaj trupoj en Manilo, ĉefurbo de Filipinoj. La unumonata batalo, kiu rezultis en la morto de ĉirkaŭ 100 000 civiluloj kaj la kompleta detruo de la urbo, estis la scenejo de la plej katastrofa urba batalo en la Pacifika Fronto. Japanaj fortoj fifaris amasmurdon kontraŭ filipinaj civiluloj dum la batalo. Krom la amasa vivoperdo, la batalo ankaŭ detruis arkitekturan kaj kulturan heredon datintan el la urbofondo. La batalo finigis la preskaŭ tri jarojn de japana milita okupacio en Filipinoj (1942–1945). La konkero de la urbo estis markita per la venkanonco fare de la generalo Douglas MacArthur kiel ŝlosila venko en la kampanjo de rekonkero. Ĝi estis la lasta el multaj bataloj okazintaj en la historio de Manilo.
Suferinte la atakon de pliiĝanta milita premo fare de usonaj fortoj kaj timante ĉu morton ĉu kapton, la atakitaj japanaj trupoj remetis sian koleron kaj frustradon kontraŭ la civiluloj kaptitaj en la interpafado, kaj fifaris multajn agojn de akra malhumaneco, kio poste estis konata kiel Manila masakro. Masakroj okazis en lernejoj, hospitaloj kaj konventoj, kiel tiuj de Hospitalo San Juan de Dios, Lernejo Santa Rosa, Preĝejo Santo Domingo, Manila Katedralo, Preĝejo de Paco, Konvento de Sankta Paŭlo, lak Preĝejo de Sankta Vincento de Paul.
2670 Ĉuvaŝio
2670 Ĉuvaŝio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Batalo de Manilo (1945)
La batalo por la kvartalo Intramuros pluis ĝis la 26a de februaro. Malpli ol 3 000 civiluloj supervivis tiun atakon, ĉefe virinoj kaj infanoj kiuj estis liberigitaj posttagmeze de la 23a de februaro. La soldatoj kaj maristoj de la kolonelo Noguĉi mortigis 1 000 gevirojn, dum aliaj ostaĝoj mortis dum la usona grenadatako.
2670 Ĉuvaŝio
Ĝi ricevia la nomon de la tiama Ĉuvaŝa Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko, nuntempe Respubliko de Ĉuvaŝio.
Batalo de Manilo (1945)
La kombinita nombro de civiluloj mortintaj dum la Batalo de Manilo estis ĉirkaŭ 100 000.
Seregélyes
Seregélyes [ŝeregEjeŝ] estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Székesfehérvár. La loknomo signifas hungare: sturna.
Situo
Seregélyes situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Székesfehérvár-Pusztaszabolcs, laŭ ĉefvojo Dunaújváros-Székesfehérvár, flankovoje Velence (lago) kaj Gárdony estas proksime, Aba (Hungario) estas iom for.
Historio
Oni trovis restaĵon, tumulojn de keltoj, avaroj kaj restaĵon de romiepoka ĉar-tombo en la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo. En la romia epoko tie gvidis la vojo de Gorsium al la preter-Danubaj fortikaĵoj.
La unua mencio de Seregélyes okazis en 1258. Tiutempe la vilaĝo estis reĝa posedo, kie loĝis la reĝaj ĉevalistoj kaj laboristoj de la fortikaĵo Székesfehérvár. La setlejo apartenis al familio Batthyány (batjAnji) inter 1445-1650, poste al familio Zichy [ziĉi]. Poste la vilaĝo estis posedaĵo de Hadik János per geedziĝo.
La ĉirkaŭ-vilaĝa agro estas bonkvalita.
Famuloj
En Seregélyes naskiĝis:
794
En la jaro 794 post Kristo okazis, interalie:
Anisy
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas anisiens.
Iwona Śledzińska-Katarasińska
Iwona Elżbieta ŚLEDZIŃSKA-KATARASIŃSKA (naskiĝis la 3-an de januaro 1941 en Komorniki) estas pola politikistino kaj ĵurnalistino, deputitino de Pola Sejmo en la 1-a, 2-a, 3-a, 4-a, 5-a, 6-a kaj 7-a oficperiodoj. Ŝi estas favora por Esperanto.
Biografio
En la jaro 1989 ŝi kreis la lodzan aldonaĵon de la Gazeta Wyborcza (Balota Gazeto) estinte ĝia unua ĉefa redaktoro. Ŝi ankaŭ estis la vic-ĉefredaktoro de la gazeto. En la jaro 1990 ŝi aliĝis al la Ruch Obywatelski Akcja Demokratyczna (ROAD) (Civitana Movado Demokratia Agado). Poste ŝi estis anino de Unia Demokratyczna (Demokratia Unio) kaj Unia Wolności (Unio de Libereco), de la jaro 2001 ŝi aktivas en Platforma Obywatelska (Civitana Platformo). En la jaro 1997 ŝi estis kandidatino por la posteno Ministro pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo en la registaro de Jerzy Buzek, pro la protestoj ŝi rifuzis sian kandidatecon.
De la jaro 1991 ŝi estas parlamentanino en Pola Sejmo. Por la Sejmo de la 4-a kaj 5-a oficperiodo ŝi kandidatiĝis de la Civitana Platformo ricevante la plej multe da balotvoĉoj en la lodza balot-distrikto n-ro 9. De majo 2006 ŝi gvidis la Estraron en la Lodza Regiono de la Civitana Platformo.
Dum la 2007 jaro en la parlamentaj balotoj ŝi la 6-an fojon fariĝis parlamentanino akirante en la lodza balotregiono 28.516 da balotvoĉoj. En la sama jaro ŝi estis elektita kiel kvestoro de la parlamenta klubo de la Civitana Platformo kaj kiel prezidantino de la Komisiono pri Kulturo kaj Mediatoj en Pola Sejmo. En la sekvontaj parlamentaj balotoj en la jaro 2011 ŝi estis la kandidatino de la Civitana Platformo (la dua loko en la kandidat-balotlisto de la la lodza balotregiono. Ŝi la 7-an fojon estis elektita al Pola Sejmo akirante 16.279 da balotvoĉoj kaj denove estras la saman komisionon.
De la jaro 1999 ŝi estas ankaŭ la fondintino de la Premio de la Ora Plumo je la nomo de Jerzy Katarasiński (legu: Jeĵi Kataraŝinjski), kiun atribuas la kapitulo sub ŝia gvido.
Iwona Elżbieta Śledzińska-Katarasińska kaj Esperanto
Dum la 2008 jaro ŝi aktive apogis la iniciaton de pola esperantisto el Gdinio / Gdynia Kazimierz Krzyżak, ŝi kiel prezidantino de la Komisiono pri Kulturo kaj Mediatoj en Pola Sejmo preparis proponon de la teksto kaj rezulte de tio la 12-an de junio 2008 okazis tuttaga debato pri internacia lingvo Esperanto en Pola Sejmo kaj rezulte de tio aperis la favora por Esperanto rezolucio de Pola Parlamento okaze de 100-jara Jubileo de Universala Esperanto-Asocio (UEA). La 22-an de julio 2013 ŝi akceptis en sia lodza parlamenta oficejo la esperantistinon Daniela Gizela Matray, la porparolanton de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-PL). Temo de la renkontiĝo estis la enskribo de la lingvo Esperanto sur la polan liston de nemateria kultur-heredaĵo, ŝi kiel prezidantino de la Komisiono pri Kulturo kaj Mediatoj en Pola Sejmo promesis apogi la iniciaton de EDE-Pollando kaj petis la necesajn informojn kaj materialojn por povi oficiale apogi ĝin. Ŝi ankaŭ ekinteresiĝis pri la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) kaj promesis aliĝi al tiu Parlamenta Grupo.
Privata vivo
Ŝi estas filino de Tadeo kaj Sofia Śledziński. Ŝi estis edzino de ĵurnalisto Jerzy Katarasiński (1936–1989).
Nazi Solat
Fatemeh Solat, pli konata en la mondo de Esperanto kiel Nazi Solat, estas Irana Esperantistino, kultura aktivistino, polimera inĝenierino kaj tradukistino el/en Esperanto en/el Persa.
Muzeo Kastelo Posterstein
La Muzeo Kastelo Posterstein (germane: Museum Burg Posterstein) estas regionhistoria muzeo en Posterstein, Burgberg nr 1.
Cormery
Cormery estas [urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Muzeo Kastelo Posterstein
Priskribo de la loko
Muzeo sur la burgo Posterstein jam fonditis en 1952, kies unua mencio iĝis en la 1191-a jaro. Post pluraj jaroj de restaŭradlaboroj la muzeo, kun nova koncepto, povis esti ree prezentita al la publiko en la Internacia muzea tago de 1991.
Cormery
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas cormeriens.
Muzeo Kastelo Posterstein
La kolektoj kaj legendo pri la kirkaj artaĵoj
En la barokaj salonoj de la burgo oni informiĝas pri la regiona historio. Fokuso estas ekz. pri la Dukino de Kurland ĉe najbaraj Kastelo Löbichau kaj Kastelo Tannenfeld.
Cormery
Kulturo
La "makarono de Cormery" estas loka bakaĵa specialaĵo.
Muzeo Kastelo Posterstein
La kolektoj kaj legendo pri la kirkaj artaĵoj
Vidindas ankaŭ la malfrugotika kirko kun baroka skulptaĵo de Johannis Hopf de 1689. Sagao rakontas ke la lignoskulptisto Hopf krimegis kiam li travojaĝis la regionon kaj estis poste ĵetita en burgan karceron. Dum la malliberiĝo li farus la artaĵojn por la kirko. Pro tio la por li planita mortpuno fariĝis puno je dumviva enkarceriĝo.
Okcidentaj sudorientaj insuloj
La okcidentaj sudorientaj insuloj (iom nekutima nomo, sed ekzistas ankaŭ orientaj sudorientaj insuloj) (Nusa Tenggara Timur) estas unu el la 31 provincoj, kiuj kune kun 2 specialaj regionoj kaj la ĉefurba distrikto Ĝakarto konsistigas Indonezion. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj estas parto de la administra regiono sudorientaj insuloj (indonezie Nusa Tenggara) kaj geografie de la Malgrandaj Sundaj Insuloj. Laŭ stato de la jaro 2011 la insulara provinco havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 234 homoj laŭ kvadrata kilometro. Laŭ tiu stato ĝi konsistis el 2 urboj, 8 distriktoj, 116 subdistriktoj kaj 913 vilaĝoj. Alia grava urbo estas Bima en insulo Sumbavo.
La provinca teritorio inkluzivas la insulojn de Lomboko, Sumbavo kaj plurajn pli malgrandajn insulojn. Administra centro estas la urbo Mataram en Lomboko.
Manu Chao
Manu Chao [MAnu ĈAo](naskiĝis Jose-Manuel Thomas Arthur Chao la 21-a de junio 1961 en Parizo - ) estas kantisto kaj muzikisto de Francio, kiu ekiĝis grava figuro de la franca Rok-muziko, kun sia grupo Mano Negra, kaj latina muziko kiun ekde pluraj jaroj koncertas ĉirkaŭ la mondo sole aŭ kun la grupo Radio Bemba, kunlaboranta kun aliaj multaj artistoj.
Vivo
Manu Chao naskiĝis la 21-a de junio 1961 en Parizo. Lia patrino, Felisa, venas el Euskadi kaj lia patro, Ramón, eldevenanta de Galegio, estas verkisto kaj ĵurnalisto en RFI por Latinameriko; Ramón Chao ricevis edukadon de klasika piano. Liaj gepatroj forfuĝis la diktaturon de Franko kaj sidis en Parizon.
Li havis fraton de du jaroj pli aĝa, Antoine. Iom post la naskiĝo de Manu, la familio translokiĝis en (Boulogne-Billancourt post Sèvres).
En 1971, Ramón instruis al siaj filoj la pianon, instrumento, kiun ili formetis anstataŭ gitaro por Manu kaj baterio por Antoine. Manu eniris en muziklernejon. Je 18 jaroj li obtenis la baccalaureat kaj decidis iĝi muzikisto.
Ĵabutikabo
Ĵabutikabo estas frukto el ĵabutikabarbo (aŭ jabotikabo, Plinia cauliflora) en la familio de Mirtacoj, origine apartenanta al la ŝtatoj Minas-Ĝerajso, Gojaso, San-Paŭlio kaj Suda Rio-Grando en Brazilo. Sian nomon ĝi havas de la malgranda municipo Jaboticaba en Suda Rio-Grando. Parencaj specioj en la genro Myrciaria, ofte nomataj per la samaj komunaj nomoj, devenas de Brazilo, Argentino, Paragvajo, Peruo kaj Bolivio. Ĝi estas unu el la plej okulfrapaj fruktarboj el la tropikoj. La trunko kaj la branĉoj ĝis la krono  kovriĝas per malgrandaj trunkfloradaj, blankaj floroj kaj poste purpurkoloraj nigraj, blankpulpaj fruktoj (beroj), kiuj kreskas rekte sur la trunko kaj branĉoj; ili povas esti manĝataj krudaj aŭ uzataj por fari ĵeleojn, konfitaĵojn, sukon aŭ vinon.
Etimologio
La nomo Ĵabutikabo, derivita de la tupia vorto jaboti / jabuti (testudo) + caba (loko), signifas "la loko kie troviĝas testudoj". La nomo ankaŭ estis interpretita kiel signifanta "kiel testuda graso", rilatante al la blanka pulpo de la frukto.
Planto
La arbo estas malrapide kreskanta ĉiamverdaĵo, kiu povas atingi altecon de 15 metroj se ne pritondita. La folioj estas salm-rozkoloraj kiam junaj, verdiĝas dum ili maturiĝas.
Frukto
La frukto estas dikŝela bero kaj tipe mezuras 3–4 cm de diametro. La frukto similas al glitŝela vinbero. Ĝi havas dikan, purpuran, adstringentan ŝelon, kiu enhavas dolĉan, blankan aŭ rozkoloran gelatinecan karnon. Enigita en la karnon estas unu ĝis kvar grandaj semoj, kiuj varias laŭ formo laŭ la specio. Semoj de ĵabutikabo estas rezistemaj kaj ili fariĝas nevideblaj ene de 10 tagoj se konservitaj ĉe ĉambra temperaturo.
En Brazilo, la frukto de pluraj parencaj specioj, nome Myrciaria tenella kaj Myrciaria trunciflora, havas la saman komunan nomon.
Taksonomio
La basionimo Myrtus cauliflora estis unue priskribita en 1823 fare de Carl Friedrich Philipp von Martius en ''Reise Bras. 1: 285. La nova kombinaĵo al Plinia cauliflora okazis en 1956 de Eberhard Max Leopold Kausel en Arkiv för Botanik (a. s.) 3: 508''. Pliaj sinonimoj estas ekz. Myrciaria cauliflora, Myrciaria jaboticaba , Myrtus jaboticaba , Plinia jaboticaba u. a., je kio la taksonomio estas kontestata.
Produktado kaj kultivado
Ĵabutikaba arbo estas kultivata en Brazilo ekde antaŭkolumbaj tempoj. Nuntempe ĝi estas komerca kultivaĵo en la centro kaj sudo de la lando.
Komerca kultivado de la frukto en la Norda duonglobo estas pli limigita per malrapida kresko kaj la mallonga konservado de la frukto ol per temperaturpostuloj. Greftitaj plantoj povas frukti post kvin jaroj, dum semokultivitaj arboj povas daŭri 10 ĝis 20 jarojn por produkti fruktojn.
Ĵabutikabarbo estas sufiĉe adaptebla al diversaj specoj de kreskaj kondiĉoj, tolerante sablon aŭ riĉan grundon. Ili ne toleras salajn grundojn aŭ salŝprucon. Ili estas toleremaj al milda arideco, kvankam fruktoproduktado povas esti malpliigita, kaj irigacio estos necesa en plilongigitaj aŭ severaj aridecoj.
Ĝi estas vundebla de la rustfungo, Puccinia psidii. precipe kiam la arbo floras dum pluvego. Aliaj gravaj malsanoj, kiuj atakas ĵabutikabojn, estas la fungoj (Colletotrichum gloeosporioides), branĉpinta sekigo (Rosellinia sp) kaj frukta putro (Botrytis cinerea).
Kuirarta
Oftaj en brazilaj merkatoj, ĵabutikaboj estas plejparte manĝataj freŝaj. Frukto povas komenci fermenti 3 ĝis 4 tagojn post rikolto, do ĝi estas ofte uzata por fari marmeladojn, tortojn, fortajn vinojn kaj likvorojn. Pro la mallonga konserviĝo freŝa ĵabutikabo estas malofta en merkatoj ekster areoj de kultivado.
En Japanio la gusto de ĵabutikabo estis priskribita kiel simila al tiu de Kjoha-vinberoj.
Bonsajo
Ilia malrapida kresko kaj eta grandeco kiam nematuraj popularigas ĵabutikabajn arbojn kiel bonsajoj aŭ ujaj ornamaj plantoj en mezvarmaj regionoj. Ili estas vaste uzata kiel bonsaja specio en Tajvano kaj partoj de Karibio.
Rilataj specioj
Estas kelkaj similaj specioj de plantoj en la familio de Mirtacoj, kiuj estas konataj per la komuna nomo ĵabutikaba arbo.
LOT
La vorto havas plurajn signifojn:
Tağılar
Tağılar (ankaŭ, Tagilar aŭ Tagylar) estas vilaĝo kaj municipo en la Distrikto Barda de Azerbajĝano. Ĝi havas 277 loĝantojn.
Heliko de Pascal
En geometrio, heliko de Pascal estas ebena algebra kurbo kun formo simila al koro. Kardioido estas specifa okazo de heliko de Pascal kun kuspo.
Ekvacio de heliko de Pascal en polusaj koordinatoj estas
kaj en karteziaj koordinatoj estas
Interŝanĝo de x kaj y en la ekvacio pli supre donas ankaŭ helikon de Pascal, kiu en polusaj koordinatoj estas
Historio
Formala esploro de helikoj de Pascal estas atribuata al Étienne Pascal, patro de Blaise Pascal. Tamen la esploroj estas komencitaj pli frua de germana renesanca artisto Albrecht Dürer. Lia verko Underweysung der Messung (Instruado en mezuro) enhavas specifajn geometriajn manierojn por produktado de helikoj de Pascal.
(87005) 2000 JJ52
(87005) 2000 JJ52 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Olsberg
Olsberg estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hochsauerland de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Olsberg estas parto de la regiona pejzaĝo kaj mezalta montaro Sauerland [prononco "Saŭalant"], al kio aludas la distrikta nomo. Tie estas la plej alta monto de la Nordrejn-Vestfalio Langenberg kun 843,2 m.
789
En la jaro 789 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
Willehad, sanktulo kaj misiisto al la saksoj (n. ĉirkaŭ 745)
Oktobro de 2015
Jen listo de okazaĵoj en oktobro 2015:
János Balogh (aktoro)
János Balogh [jAnoŝ balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh János estas hungara aktoro.
Sévigny-Waleppe
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
José White Lafitte
Vivo kaj verkaro
White lernis violonludon de José Miguel Roman kaj Pedro Lecerff. En 1854 li prezentis sian unuan publikan koncerton en Matanzas. Lia pianakompananto estis Louis Moreau Gottschalk, kiu kuraĝigis lin daŭrigi sian muzikan edukadon en Parizo.
János Balogh (aktoro)
János Balogh naskiĝis la en Sopron.
José White Lafitte
Vivo kaj verkaro
En 1855 li komencis sian studon ĉe la Konservatorio de Parizo, kie al liaj instruistoj apartenis Jean-Delphin Alard (violono), Napoléon-Henri Reber (kompozicio) kaj Ferdinand Taite (kontrapunkto kaj fugo). En 1856 li ricevis la Unuan Grandan Premion pri la fako violono.
En 1857 kaj 1858 White estis unua violonisto de arĉkvaropo. Poste li revenis pro malsaniĝo se sia patro al Kubo, kie li denove prezentis kun Gottschalk. Ekde 1861 ĝis 1874 li vivis denove en Parizo. Tie li sukcese prezentis kiel solisto kaj ĉambromuzikisto kaj fariĝis en 1865 membro de la Société des Concerts du Conservatoire. Al liaj lernantoj de violonludo apartenis inter aliaj George Enescu kaj Jacques Thibaud.
Komence de la 1870-aj jaroj koncertvojaĝis tra Eŭropo, poste en suda kaj norda Ameriko. Inter 1875 kaj 1877 li koncertis en Novjorko, Bostono, Vaŝingtono kaj Filadelfio. Ekde 1877 ĝis 1889 li estis direktoro de la konservatorio de Rio-de-Ĵanejro. Imperiestro Petro la 2-a nomumis lin kortega violonisto, kaj White fondis kun Arthur Napoleão en 1883 la Sociedade de Concertos Clássicos. Ekde 1889 li denove aktivis kiel violonisto, instruisto kaj komponisto en Parizo.
Kiel komponisto White staris sub la influo de eŭropaj muzikistoj kiel ekzemple Henryk Wieniawski kaj Henri Vieuxtemps. Li komponis i.a. violonkonĉerton, arĉkvarteton, boleron por violono kaj orkestro, variaĵojn por klaviceno kaj orkestro same kiel muzikpecojn por violono kaj piano.
Zoo de Gera
La Zooparko arbara de Gera (germane: Waldzoo Gera, Tierpark Gera) troviĝas en Gera, Germanio, Straße des Friedens nr 85. Ĝi situas en la idilieca Martena valo (Martinsgrund).
Bakonypölöske
Bakonypöpöske [bakonjpoloŝke] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Pápa. Ĝis 1909 la oficiala nomo estis Pölöske, kiu estas slavdevena vorto.
Situo
Bakonypölöske situas ĉe piedoj de montaro Bakony, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas 12 km-ojn for.
Zoo de Gera
Priskribo
La zoo de Gera malfermitis en junio 1962 kiel simpla ĉirkaŭbarila komplekso por hejmaj bestoj; ĝi intertempe nombriĝas inter la plej ŝatataj kulturaj institucioj de Eosta Turingio. Sur ĉ. 20 hektaroj vivas nuntempe pli ol 500 bestoj de ĉ. 80 diversaj specoj. Ili pleje hejmecas en la norda parto de la globo, kiel ekzemple damaoj, ruĝaj cervoj, kapreoloj, eŭropaj bizonoj kaj altebenaĵaj bovoj, boacoj, gruntbovoj, eŭropaj muflonoj kaj treetaj ŝafoj el la Ludovik-Insularo. Sukcesega estas tiu ĉi zoologia ĝardeno en la tenado de alkoj kaj bizonoj. La birdaro reprezentatas i.a. per gufoj, neĝostrigoj, korakoj ruĝaj milvoj, (amazonaj) papagoj kaj amerikaj reaoj.
Bakonypölöske
Historio
La unua mencio devenis el 1314 en formo Perechke. Tiuteme loĝis tie nobeloj. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En la 18-a jarcento germanoj kaj hungaroj refondis la komunumon.
Vilaĝservoj estas germanaj infanĝardeno kaj lernejo, biblioteko, kulturdomo, sportejo, migra poŝto.
Zoo de Gera
Priskribo
Krom regionaj bestoj vivas ankaŭ veraj ekzotikuloj enparke. La blazona besto de la urbo Gera, la leono ja ĉeestas, kiel ankaŭ leopardoj el Ĉinio. Treege plaĉas al la vizitantoj la alirebla ĉirkaŭbarilo kun magotoj, ĉar tie eblas - sen ĝentantaj kradoj - (iel) partopreni la familian vivon de la simioj.
Parka tramvojo
Specialaĵo de la parko de Gera estas la t.n. Parka relvojo (germane: Parkeisenbahn). Ĝi malfermitis en la jaro 1975-a kiel etŝpura (600 milimetroj) tramvojo de la komunismaj junaj pioniroj. Ĝi estas 800 metrojn longa kaj kondukas disde la haltejo Martinsgrund ĉe la ĉefa enirejo preter artefarita baraĵlageto trans du pontoj al la haltejo Wolfsgehege (kie hodiaŭ ne plu vivas la lupoj sed la sovaĝaj katoj). La kliniteco survoje venkita estas de 2,9%. Krom en Gera estas ankoraŭ aliaj 9 similaj parkaj tramvojoj en la landoj de la eksa GDR, kiuj enpenetrigas gelernantojn en la mondon de lokomotivestrado kaj fervojistado. Ĉirkaŭ 15 gelernantoj pasigas sian libertempon tie ĉi plenumante ĉiujn necesajn profesiojn, ekz. de signalgvardisto, kontrolisto, biletvendisto aŭ trajnekspedistoj sub la kontrolo de fakuloj. Bazo estas la regularo de Deutsche Bahn. Ĝis hodiaŭ pli ol 400 homoj tie ĉi instruitis, el kiuj kelkaj estas ĝis hodiaŭ honorofice laborantaj.
Damcılı
Damcılı (ankaŭ, Damdĵali aŭ Damdĵili) estas vilaĝo en la Distrikto Göygöl de Azerbajĝano.
Zoo de Gera
Specialaj aranĝoj
Post antaŭmendo eblas festi naskiĝtagojn ene de la zoo, havigi al si specialajn ĉirkaŭkondukojn aŭ labori unu tagon kiel vartisto zoa.
Marcell Berezvai
Marcell Berezvai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Berezvai Marcell estis hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto).
Zoo de Gera
Fonto
Informoj sur la hejmpaĝo zoa
Damcılı
La vilaĝo apartenas al la municipo Qızılca. La vilaĝo fondiĝis en 1993.
Marcell Berezvai
Marcell Berezvai naskiĝis la, li mortis la.
Biografio
Marcell Berezvai jam dum la lernojaroj lernis ankaŭ pianadon, poste li estis memlernanta gitaristo. Li fondis ŝlagrorkestron jam en aĝo 14, iom poste ankaŭ aliajn ŝlagrorkestrojn. Li atingis bonajn lokojn en konkursoj pri talentaj muzikistoj. Li edziĝis en 2006, sed en la sekva jaro li mortis pro kancero. Li vivis en Solymár.
Rafael Muniz
Rafael Muniz estas muzikproduktisto kaj elektrogitaristo de la bando Klasiv.
Li faris plurajn kursojn kaj muzikkursojn inter kiuj elstaras: “ĵaza piano/akordiono” kun instruisto Marcos Nimrichter, “komponado por populara orkestro” kun instruisto Edson Rodrigues, “kolektiva leciono por kordinstrumento” kun instruistino Carmen Borga, “La Ritmo de Dalcroze” kun instruisto Iramar Rodrigues, “Willems metodo por muzikinstruado”, krom agante kiel Asistanto de teknika direktado de Lerneja Studio de Universitato Federacia de Gojas´ (Estúdio Escola da UFG), kie li havis ŝancon aktive partopreni en registrada procezo de tutaj koncertoj okazintaj en la sezono 2005 en la Lenejo de Muziko kaj Sceno de UFG (Escola de Música e Artes Cênicas da UFG).
Nuntempe li studas kulturan produktadon kaj kulturan administradon ligite al sociaj projektoj apud vagantaj muzikaj grupoj.
Sant'Elpidio a Mare
Sant'Elpidio a Mare estas komunumo de Italio.
Emmanuelle Seigner
Emmanuelle SEIGNER (naskiĝis la ) estas franca aktorino, manekeno kaj kantistino, konata kiel edzino de Roman Polański kaj pro la roloj en filmoj The Diving Bell and the Butterfly (2007), kaj Frantic (1988).
Biografio
Seigner naskiĝis en Parizo, Francio kiel filino de fotista patro kaj ĵurnalista patrino. Ŝi estas nepino de la respektita aktoro Louis Seigner (1903–1991) kaj fratino de aktorino Mathilde Seigner. Ŝi lernis en katolika lernejo, komencis manekenadon en aĝo de 14. Ŝi atingis per la profesia manekenado internacian sukceson, konatecon.
Ŝi edziniĝis kun la poldevena filma direktoro Roman Polański en 1989. Ili havas du infanojn: filinon Morgane kaj filon Elvis. Li helpis ŝian aktoradon en filmo Frantic (1988) - ludis kun Harrison Ford-, kaj poste en Bitter Moon (1992), The Ninth Gate (1999) - lastan ludis kun Johnny Depp.
Courçay - Tauxigny (stacidomo)
Courçay - Tauxigny estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Courçay, apud Tauxigny, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Joué-lès-Tours - Châteauroux (594000).
Rekonstruisma judismo
Rekonstruisma judismo estas branĉo de judismo. Ĝi provas gardi la tradiciojn, sed reformuli ilin laŭ la tempo. Ĝi estis fondita en 1922 de la ortodoksa rabeno Mordecai Menahem Kaplan kaj estas la plej juna branĉo de judismo. Rekonstruisma judismo similas al konservativa judismo kaj kiel ĝi situas inter ortodoksa kaj reformisma judismo.
Normala jaro komenciĝanta ĵaŭde
Normala jaro komenciĝanta ĵaŭde.
Gusztáv Kőrösmezei
KŐRÖSMEZEI Gusztáv [pr. koe:roeŝmezei] Soucoup, Szukup estis hungara aktoro naskiĝinta en Szatmárnémeti la 18-an de decembro 1846 kaj mortinta en Budapeŝto la 18-an de julio 1940.
Normala jaro komenciĝanta ĵaŭde
Ĉi tiaj jaroj estas (laŭ gregoria kalendaro):
1587 1598 1609 1615 1626 1637 1643 1654 1665 1671 1682 1693 1699 1705 1711 1722 1733 1739 1750 1761 1767 1778 1789 1795 1801 1807 1818 1829 1835 1846 1857 1863 1874 1885 1891 1903 1914 1925 1931 1942 1953 1959 1970 1981 1987 1998 2009 2015 2026 2037 2043 2054 2065 2071 2082 2093 2099 2105 2111 2122 2133 2139 2150 2161 2167 2178 2189 2195
Gusztáv Kőrösmezei
Fonto
]
Normala jaro komenciĝanta ĵaŭde
La sekvanta normala jaro aŭ superjaro komenciĝas vendrede.
Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je lundo Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je dimanĉo
34740 Emmakeeler
34740 Emmakeeler estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Emma Louise Keeler, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Falmouth Academy de Falmouth (Masaĉuseco, Usono).
Rafael Milhomem
Rafael Milhomem (naskiĝis la en Goiânia, Brazilo) estas brazila muzikisto kaj esperantisto, kunfondinto de la potenc-metala bando BaRok' Projekto.
Li komencis sian muziklernadon per privataj lecionoj de klavaro kaj trumpeto, la gitaro alvenis poste kun instruisto Clévio José Vieira en Centro Libera de Arto (Centro Livre de Artes - CLA) kaj poste en Kultura Centro Gustav Ritter (Centro Cultural Gustav Ritter). Li Muzikdiplomiĝis kun rajtigado en muzikilo (gitaro) ĉe Universitato Federacia de Gojas´ (UFG) en 2003, ricevante gitarkursojn de la gitaristoj Rodrigo Carvalho, Pedro Martelli kaj Eduardo Meirinhos. Specializiĝis en infanaĝa edukado (ESAB). Li partoprenis en multaj muzikkursoj, inter kiuj elstaris: John Holmquist (Usono), Luz Maria Bobadilha (Paragvajo), Andrés Tápia (Kostariko). La elektra gitarlernado okazis paralele al akustikgitara tamen memlerninte, serĉante muzikmaterialon, specialigitajn revuojn, partoprenadojn en diversaj rokbandoj dum la junaĝo kaj spertoj akiritaj el la akustikgitara lecionoj. La sama afero okazas ĉe la lernado de kavako (muzikinstrumento simila al ukulelo).
Partoprenis kiel invitita komponisto de la Projekto Hejmo, patronita de la internacia asocio SAT-Amikaro. Aktivis kiel komponisto, muzikaranĝisto kaj muzikisto, ludante kiel elektragitaristo de la grupoj (eks)Sunroad, (eks)Euphony kaj akustikgitaristo de la grupoj El Ligno Trio kaj (eks) Alma Brasileira. Kune kun Rafael Muniz (Klasiv), Milhomem estas kreinto de la projekto baRok’ “vigla-peza metalo” kiu miksas elementojn de baroka muziko kun klasika, kantita en esperanto, kun partoprenado de multaj kantistoj el la gojana muzika medio. Nuntempe instruas kolektivajn gitarlecionojn por infanoj.
György Klein
György KLEIN [klejn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klein György, svede Georg Klein estis hungara-sveda kuracisto, imunologo, onkologo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1983), membro ordinara de Sveda Reĝa Scienca Akademio.
György Klein naskiĝis la  1925 en Budapeŝto kaj mortis la 10-a de decembro 2016.
Biografio
György Klein devenis el juda familio, tial li deportiĝis, tamen li sukcese rifuĝis, poste kaŝiĝis fine de la 2-a mondmilito. Baldaŭe li frekventis universitatojn en Szeged kaj en sia naskiĝurbo. En 1947 li edziĝis al Éva Klein, en la sekva jaro ili migris al Svedio. Ili ekhavis esplorajn postenojn en universitata instituto de Stokholmo. En 1950 li esploris en Philadelphia, en la sekva jaro li ricevis kuracistan diplomon en Stokholmo, krome li ekinstruis. Li estis katedrestro inter 1957-1993. En 1961 li estis gastoprofesoro en Stanford, inter 1973-1993 en Jerusalemo. Li okupiĝis pri esplorado de kanceroj. Li ricevis diversajn (ankaŭ eksterlandajn) premiojn kaj memormedalojn ekde 1960.
2671 Abĥazio
2671 Abĥazio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Ĝi ricevia la nomon de la tiama Abĥaza Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko; nun, memdeklarita Respubliko de Abĥazio en secesio kun Kartvelio.
Iturbide
Iturbide estas la nomo de jenaj lokoj:
Joseph Swan
Sir Joseph Wilson SWAN FRS (31a de oktobro 1828 – 27a de majo 1914) estis angla fizikisto, kemiisto, kaj inventisto. Li estis konata ĉefe kiel sendependa frua disvolviganto de sukcesa inkandeska lampo, kaj estis responsa pri la disvolvigo kaj disponigo de la unuaj inkandeskaj lampoj uzitaj por lumigi hejmojn kaj publikajn konstruaĵojn, kiel la Teatro Savoy, Londono, en 1881.
En 1904, Swan estis kavalirigita fare de la reĝo Eduardo la 7-a, ricevis de la Reĝa Societo la medalon Hughes, kaj estis farita honora membro de la Farmacia Societo. Li estis ricevinta la plej altan honoron en Francio, nome la Legio de Honoro en 1881, kiam li vizitis la Internacian Ekspozicion de Elektro okazinta en Parizo. La ekspozicio inkludis montrojn de liaj inventoj, kaj la urbo estis lumigita per lia elektra lumigsistemo.
Swan estis la patrinflanka avo de Christopher Morcom, nome la plej proksima amiko de Alan Turing dum liaj studoj en la Altlernejo Sherborne.
Castaños
Castaños estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Castaños. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23871 loĝantojn. El tiuj estis 11826 viroj kaj 12045 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2921,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 750 metroj super la marnivelo. Entute en la komunumo ekzistas 266 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj). La ĉefaj loĝlokoj (2005) estas la sekvaj:
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 19362 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,031 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 16033 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1255 personoj al la protestantisma religio. 347 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 817 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Faĥr al-Din al-Razi
Faĥr al-Din al-Razi aŭ Faĥruddin Razi (enj araba: ابو عبدالله فخر الدين الرازي القرشي‎‎) estis irana sunaisma islama teologo kaj filozofo  Li naskiĝis en 1149 en Rey (en nuntempa Irano), kaj mortiĝis en 1209 en Herato (en nuntempa Afganio). Li verkis ankaŭ pri medicino, fiziko, astronomio, literaturo, historio kaj juro.
Li lasis tre riĉan korpuson de filozofiaj kaj teologiaj verkoj kiu montras influon el la verkoj de ibn Sina, Abu'l-Barakāt al-Baghdādī kaj al-Ghazali. Du el liaj verkoj titolitaj Mabahith al-mashriqiyya fi 'ilm al-ilahiyyat wa-'l-tabi'iyyat (Orientaj studoj en metafiziko kaj fiziko) kaj al-Matalib al-'Alya (La plej altaj aferoj) estas kutime konsiderataj kiel liaj plej gravaj filozofiaj verkoj.
Armita Islama Grupo de Alĝerio
La Armita Islama Grupo (Groupe Islamique Armé, GIA, الجماعة الإسلامية المسلّحة, estis unu el la du ĉefaj islamistaj insurekciantaj grupoj kiuj luktis kontraŭ la registaro kaj la armeo de Alĝerio en la Alĝeria Enlanda Milito. Ĝi estis kreita el pli malgrandaj armitaj grupoj post la militista puĉo de 1992, nuligo de balotado kaj aresto kaj internigado de miloj da estroj de la islamisma partio Islama Savofronto (FIS) post tiu partio venkis en la unua vico de la parlamenta balotado en Decembro 1991. Ĝi estis estrita de serio de emiroj (komandantoj) kiuj estis mortigitaj aŭ arestitaj unu post alia.
Inter 1992 kaj 1998, la GIA kondukis violentan kampanjon de civilaj masakroj, foje forbalante tutajn vilaĝojn en sia areo de funkciado, (ĉefe per la masakroj de Bentalha kaj de Rais). Ili atakis kaj mortigis aliajn islamistojn kiuj estis lasintaj la GIA aŭ klopodis negoci kun la registaro. Ili celis ankaŭ eksterlandajn civilulojn loĝantajn en Alĝerio, kaj tiele murdis pli ol 100 eksterlandanojn kaj virojn kaj virinojn en la lando. La grupo establis estadon ekster Alĝerio, en Francio, Belgio, Britio, Italio kaj Usono, kaj lanĉis terorismajn atakojn en Francio fine de 1994.
La "sendisputa ĉefa islamisma forto" en Alĝerio en 1994, ĉirkaŭ 1996 militantoj estis dizertantaj "arege", aliiĝis per sia ekzekutado de civiluloj kaj de islamismaj estroj. En 1999, registara amnestia leĝo motivigis ke grandaj nombroj de ĝihadistoj "pentis". La restaĵoj de GIA men estis forĉasitaj dum ĉirkaŭ la du venontaj jaroj, lasante disigantan grupon nome Salafista Grupo por Preĝado kaj Luktado (GSPC), kiu anoncis sian subtenon por Al-Kaida en Oktobro 2003.
La GIA estis kaj estas konsiderata terorisma organizaĵo fare de la registaroj de Alĝerio kaj de Francio. Nun oni pridisputas pri ĝis kiu etendo la grupo estis enfiltrita kaj manipulata de la alĝeriaj sekurecservoj.
Stacio Higashi-Yodogawa
Stacio Higashi-Yodogawa (japane: 東淀川駅 [Higaŝi-Jodogaŭa-eki], angle: Higashi-Yodogawa Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Jodogaŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Mundolingua
Mundolingua estas muzeo en Parizo kies ambicio estas prezenti al la publiko informojn pri lingvoj, lingva diverseco, alfabetoj, lingvistiko. Ankaŭ Esperanto estas prezentita al la publiko en bone ekipita loko.
Historio
La projekto de la muzeo estis komencita en 2010 fare de Mark Oremland, novzelandano kiu sekvis studojn en lingvistiko ĉe la universitato Paris V. La muzeo situanta en la 6-a arondismento de Parizo malfermis siajn pordojn la 11-an de oktobro 2013 kaj estis inaŭgurita de Jean-Pierre Lecoq, urbestro de tiu arondismento: