cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reko
La plej simplaj ekzercoj sur la reko estas suprentiriĝo kaj turnleviĝo. Aliaj ekzercoj konsistas el turnado ĉirkaŭ la reko kaj transflugoj, kiam la gimnasto perdas la kontakton kun la gimnastikilo. Dum la elpaŝo la sportisto devas demonstri diversajn specojn de la tenoj kaj scipovon strikte kaj precize pasi de unu ilia aspekto al la alia. La turnadon oni povas plenumi same per du manoj, kiel per unu. Oni finas la ekzercojn per akrobata desalto.
La juĝantaro taksas malsimplecon kaj striktecon de la plenumo de la elementoj, kaj krome kvaliton de la desalto.
Rekaj teniloj
Gimnastoj kutimas porti rekajn tenilon iom kompareblan al sportaj gantoj dum la gimnastikado.
Dimensioj de reko
La mekanikaj dimensioj de reko/horizontala stango estas specifigitaj en la normoj de la internacia federacio FIG:
Somaglia
Somaglia estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Casalpusterlengo, Codogno, Ospedaletto Lodigiano, Senna Lodigiana, Fombio, Calendasco (PC) kaj Guardamiglio. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
BEC
La vorto havas plurajn signifojn:
(86177) 1999 RY215
(86177) 1999 RY215 estas granda malhela transneptuna objekto malkovrita la elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 7:13 kun Neptuno.
Ákos Palla
Biografio
Ákos Palla pristudis unu jaron juron, poste li elmigris en 1922 en Kanadon. Reveninte lis finis kurson de bibliotekisto en 1924. De 1928 li estis oficisto en ministerio kaj komisiite de ministero pri sanafero komencis kolekti librojn rilate de medicinhistorion, laŭ kiu li metis la fondon de la Tutlanda Medicinhistoria Biblioteko, kie li fariĝis la unua direktoro en 1952. Li ekigis la revuon Orvostörténeti Könyvtár Közleményei. De 1960 li redaktis la libroserion pri medicinhistorio Palaeopathologia.
(86177) 1999 RY215
Mike Brown listigis ĝin kiel eblan nanplanedon kun estimata diametro de 230 km.
Philippe Henriot
Biografio
Henriot estis deputito de Gironde inter 1932 kaj 1942, membro de la Fédération Nationale Catholique, naciisto, kontraŭgermana, katoliko, tradiciisto, kontraŭkomunisto kaj antisemita, kvankam dum la milito li ŝanĝis sian sintenon rilate al Germanio, kiun li tiam vidis kiel rimedo por liberigi la eŭropan civilizon el bolŝevismo. Li estis konvikita sekvanto de Philippe Pétain, kaj voĉdonis favore al havigo de plian povon al Pétain la 10an de julio 1940. Li faris propagandon pere de la radio, kaj okupis la 2an de januaro 1944 la postenon de Sekretario de Ŝtato de Informado kaj Propagando, sub antaŭa premo fare de Nazia Germanio.
Li estis murdita en atenco fare de membroj de COMAC (franca rezistado), maskitaj de membroj de la Milico la 28an de junio 1944.
Vértesacsa
Vértesacsa [vErteŝaĉa] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Bicske. Vértes estas nomo de apuda montaro, signifante kirasa. Temas pri batalo inter germanoj kaj hungaroj, fine la germanoj rifuĝis kaj ili forĵetis la kirasojn por pli rapide forkuri. Acsa praturke estas parenco.
Situo
Vértesacsa situas sur montetoj laŭ ĉefvojo Székesfehérvár-Bicske.
Historio
Pli frue loĝis tie en la neolitiko kaj bronzepoko, kiujn sekvis romianoj kaj avaroj. En 1543 la turkoj okupis la regionon. Pro murdo de nobelo la loĝantaro rifuĝis, alvenis germanoj, kies posteuloj deportiĝis al Germanio en 1946.
Somma Lombardo
Somma Lombardo estas komunumo de Italio en regiono Lombardia.
Șagu
Șagu [ŝagu] (hungare: Németság, germane: Segentau, Dreispitz) estas komunumo en Rumanio norde de Timișoara.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 025 loĝantojn (germanoj), en 1992 2 033 (rumanoj, 3 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1333 kiel ekleziejo. La vilaĝo dum la turka submetiĝo pereis. La germanoj estis koloniigitaj en 1770 kaj 1771. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad, poste Temes). La komunumo konsistas el la centro kaj jenaj vilaĝoj: Cruceni, Firiteaz, Fiscut, Hunedoara Timișană.
Maŭricio (Kebekio)
Maŭricio (Mauricie) estas administra regiono de la provinco Kebekio en Kanado. La regiono ampleksas je 35 855.22 km² kaj havis 258 928 loĝantojn en 2006. La plej grandaj urboj estas Tririvero, ĝia ĉefloko, kaj Shawinigan.
Historio
La vorton Mauricie kreis loka sacerdoto kaj historiisto Albert Tessier pro la rivero Sankta Maŭrico, kiu fluas suden tra la regiono ĝis la rivero Sankta Laŭrenco.
La regiono disvolviĝis unue ekde Tririvero, strategia loko por peltkomerco je la elfluejo de la Sankta Maŭrico, kiu proponis facilan enirejon en la internon taŭgan por peltĉasado.
Ekde la 19a jarcento, la ekonomia disvolviĝo de Maŭricio centriĝis je la paper-industrio. La arbaro-riĉa regiono denove profitis de la Sankta Maŭrico por flostransporto de la pitounes (trunkoj). En la jaroj 90 al flostransporto de trunkoj oni anstataŭigis transporton per trajno de lignoflokoj. Tamen, pli ol 10 jarojn poste oni ankoraŭ trovas trunkojn sur la riverfondo, kies impakto sur la riveraj faŭno kaj akvokvalito estas ankoraŭ videblaj. Gravajn purig-programojn estigis la koncernaj registaroj, kaj nun banado eblas kie antaŭe ĝi estis nekonsiderebla pro naŭza odoro kaj poluo de la akvo.
Geografio
La regiono troviĝas meze inter la provinca metropolo Montrealo kaj ĉefurbo Kebeko, sur la norda flanko de la rivero Sankta Laŭrenco. La plej enloĝata parto en la sudo eltendiĝas de la Sankta Laŭrenco inter la regiono Lanodierio kaj Kebek-regiono, kontraŭ la regionoj Montereĝio kaj Centro-de-Kebekio sude de la rivero. La maldensege enloĝata norda parto aŭ Haute-Mauricie ĉirkaŭiĝas de la ekstremaĵoj de Lanodiero, Laŭrentidio, Otavio, Abitibio-Temiskamingio, Nord-Kebekio, kaj Saganio - Sankt-Johan-Lagio.
En Maŭricio troviĝas la Parc de la Mauricie, grava naturspaco.
Subdividoj
Regionaj municipoj (Municipalité régionale de comté, MRC):
Sendependaj Urboj
Sendependaj Municipoj
Jan Jönsson
Li futbalis ĉe Halmstad, Sanfrecce Hiroshima kaj Vissel Kobe. Poste li estis trejnisto.
Maŭricio (Kebekio)
Subdividoj
Indianaj Rezervejoj
Propila acetoacetato
Propila acetoacetato aŭ C7H12O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetoacetata acido kaj propila alkoholo. Propila acetoacetato estas senkolora likvaĵo uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila acetoacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila acetoacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Rozevioj
La rozevioj estas afrika etno en Zimbabvo, kies lingvo apartenas al la bantuaj lingvoj, kaj kiuj kiel la vendaoj ekestis per apartiĝo de la ŝonoj. Kun tiuj ili estas lingve kaj kulture parencaj. La rozevioj formis en la sudo de Zimbabvo propran reĝokulturon. Je la aliflanka riverbordo de la Limpopo vivas la vendaoj. Hodiaŭ ne plu troveblas nombroj pri la rozevioj.
Carpiquet
Carpiquet estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Carpions.
Zadní Vydří
Zadní Vydří (germane: Hinter Wiedern) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1385.
Operaco Epsom
La Operaco Epsom estis brita ofensivo de la Dua Mondmilito kiu okazis inter la 26-a kaj la 30-a de junio 1944, dum la batalo de Normandio. La ofensivo celis superi la germanojn kaj konkeri la urbon Caen kiu estis okupita de la germanoj, kaj estis unu el la ĉefaj celoj de la Aliancanoj en la unuaj etapoj de la invado de la nordokcidenta Eŭropo.
La Operaco Epsom okazis komence de la 26a de junio fare de unuoj de la skota 15a Divizio de Infanterio kiu avancis malantaŭ bariero de movebla artilerio. La aviadila apogo estis malabunda dum granda parto de la operaco, ĉar malbona vetero en la Unuiĝinta Reĝlando devigis nuligi la planitan aeran apogon en la lasta minuto. Kun apogo de la tankoj de la 31a Brigado de Tankoj, la 15a Divizio progresis konstante kaj fine de la unua tago ĝi estis konkerinta grandan parton de la germana unua linio, kvankam ĝi malfacile restis sur la flankoj de la konkero. En la intensaj luktoj de la du venontaj tagoj, oni akiris apogejon trans la rivero Odon kaj oni klopodis ampleksigi tiun apogejon pere de la konkero de strategiaj lokoj en la elstaraĵo kaj intervenis la 43a Divizio de Infanterio (Wessex). En reago al la fortaj germanaj kontraŭatakoj, la 30 de junio kelkaj el la britaj fortoj retiriĝis trans la rivero, kaj finis la operaco.
La milit-historiistoj amplekse varie interpretis la celon kaj disvolvigon de la Operaco Epsom, sed estas ĝenerala interkonsento pri ĝia efiko sur la ekvilibro de fortoj en Normandio. Kvankam la germanoj sukcesis haltigi la ofensivon, por tio ili devis uzi ĉiujn siajn fortojn, inklude du panzer-divizioj ĵus alvenintaj al Normandio cele al ofensivo kontraŭ la britaj kaj usonaj pozicioj ĉirkaŭ Bayeux. La perdoj estis fortaj ambaŭflanke (pli ol 4000 ĉe Aliancanoj, pli ol 3000 ĉe germanoj), sed male al la generalo Bernard Montgomery, la germana marŝalo Erwin Rommel ne kapablis retiri siajn unuojn al rezervo post la batalo, ĉar ili necesis por pluteno la linion de la fronto. La britoj konservis la iniciatemon kaj kapablis lanĉi pliajn operacojn en la venontaj semajnoj, kaj finfine konkeri Caen fine de julio.
Luis Tristán
Luis Tristán de Escamilla, konata ankaŭ kiel Luis de Escamilla aŭ Luis Rodríguez Tristán (Toledo, ĉ. 1585- samloke, 1624), estis hispana pentristo de la skolo de manierismo, apartenanta al la Hispana Ora Jarcento.Filo de komercistoj kaj metiistoj toledaj, eklaboris en la ateliero de El Greco, kies stilon li imitis (ĝis fakto ke oni konfuzigis ofte la fakulojn, kiuj atribuis verkojn de unu al la alia); kun la kreta pentristo estis el 1603 al 1606, sed poste li foriris al Italio, kie li estis ekde 1606 al 1613. Oni konsideras lin ĉefa disĉiplo de la toleda pentristo, krom lia propra filo, Jorge Manuel Theotocópuli. Li laboris sian tutan vivon en Toledo. Ne stiligis tiom la figurojn kiel lia majstro kaj klopodis nuancigin jam iom eksmodan manierismon per naturalismajn nuancojn ĉe ĉiutagaj objektoj kaj traktado de materialoj, kio devenas el la italaj sekvantoj de Caravaggio kaj de la eĥoj de la Kontraŭreformacio. Lia stilo estis ege personeca, kun aspra graveco, terecaj nuancoj sur kiuj brilas intensa lumkoloraro.
BED
La vorto havas plurajn signifojn:
1479
En la jaro 1479 post Kristo okazis, interalie:
Schachendorf
Schachendorf, hungare Csajta, kroate Čajta, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. Laŭ nombroj de 2018, 73 procentaĵoj de la komunumanoj konsideras sin burgenlandaj kroatoj, 20 procentaĵoj estas germanlingvanoj kaj 5 procentaĵoj hungaroj.
Situo
Schachendorf situas sur malebenaĵo, laŭ la hungara landolimo, laŭ fervojo Friedberg-Rechnitz. La lasta troviĝas 1.5, Oberwart 23 km-ojn.
Historio
Ĝis 1920 Csajta apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Post la 2-a mondmilito ĝis 1989 en la hungara flanko Fera kurteno funkciis. La hungaroj malkonstruis la fervojon el Szombathely, kiu iam trafikis al Friedberg. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senĝene trapasebla.
C♭-maĵoro
C♭-maĵoro aŭ C-bemola maĵoro estas tonalo de la modalo maĵoro, baziĝanta sur la toniko c♭. La tonalon C♭-maĵoro oni indikas en la notacio per sep bemoloj (b♭, e♭, a♭, d♭, g♭, c♭, f♭). Ankaŭ la respektivan gamon kaj la bazan akordon de ĉi tiu tonalo (la toniko c♭-e♭-g♭), oni nomas C♭-maĵoro.
Pro la sep antaŭsignoj oni nur malofte uzas ĉi tiun tonalon; oni povus prezenti C♭-maĵoron – enharmonie ŝanĝita – pli simple per B-maĵoro.
Eksteraj ligiloj
Werke in Ces-Dur
Oberlascheid
Oberlascheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
3291 Dunlap
3291 Dunlap estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon J. Lawrence Dunlap.
Vendaoj
La vendaoj estas afrika etno, kies lingvo apartenas al la bantua lingvofamilio. Ili nombras proksimume 700.000 homojn. Ili ekestis per apartiĝo de la ŝonoj, kun kiuj ili estas lingve kaj kulture parencaj. Ekzistas ankaŭ ligoj al la rozevioj.
La vendaoj vivas en la suda Afriko en la sudafrika provinco Limpopo (antaŭe parto de Transvalo) kaj en la suda Zimbabvo. Ili fariĝis konataj precipe per la forta uzo de tertrezoroj kiel kupro kaj fero. Krome ili faris al si renomon kiel korboplektistoj, kaj lignoskulptistoj.
Viziti la lagon Funduzio en la "Sankta Arbaro" oni rajtas nur kun permeso de la turistoficejo en Thohoyandou. La vendaoj kredas, ke la animoj de iliaj mortaj ŝamanoj ankoraŭ nun vivas en la montarregiono kaj ke en la lago loĝas la dio de la fekundeco.
Vendo, Vendao aŭ Venda estis Bantustano en norda Sudafriko, kiu estis fondita kiel hejmlando fare de la sudafrika registaro por la Vendaoj.
Stento
En medicino, stento estas ŝveligebla protezo, priskribita kiel traborita tubo (ĝenerale metala, ĉefe el ŝtalo au alojoj de nikelo kaj titano aŭ kromo kaj kobalto), kiun kuracistoj perkatetere enmetas en korpan kanalon, por preventi aŭ malebligi lokan obstrukcon de fluo kaŭzita ekzemple de arteria ŝtopiĝo.
Melilito
Melilito estas serio de (kalcio)silikataj mineraloj, kies anoj enhavas aluminion kaj magnezion. Membroj de la serio estas la gehlenit (entenas nur aluminion) kaj åkermanit, en kiu troviĝas magnezio. Unue malkovrita en 1793 apud Romo, ĝi havas flava-verda-bruna koloro. La nomo devenas la grekaj vortoj por mielo kaj ŝtono.
Tiuj mineraloj kristaliĝis el kalcioriĉa alkala magmo kaj nenature ĉe fandejoj.
31065 Beishizhang
31065 Beishizhang estas tre malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita okaze de la 100-a naskodato de la ĉina biofizikisto Bei Shizhang (ĉine : 贝时璋, Bèi Shízhāng, (1903 — 2009), ano de la Ĉina Akademio de Sciencoj, fama biologiisto, edukisto kaj honora ano de la Institut de Biofiziko de la Ĉina Akademio de Sciencoj (中国科学院生物物理研究所).
Kalvinana preĝejo (Sâncraiu)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Rumanio, en Transilvanio, en vilaĝo Sâncraiu (Cluj) (ĝis Traktato de Trianon la loknomo estis laŭ tiama oficiala hungara lingvo: Kalotaszentkirály).
Historio
La katolika kirko konstruiĝis en la 13-a jarcento (laŭ kelkaj iom pli frue). La plej malnova sonorilo estas aŭdebla depost 1481. En la 16-a jarcento la kalvinanoj transprenis la preĝejon. La turo estis konstruita en 1762. Dum la hungara revolucio ĝi bruldetruiĝis, tial oni konstruis pli novan preĝejon, sed partoj restis el la malnova. La orgeno muzikas ekde 1876.
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas ekstere muron. En la korto malgranda sonorilostablo situas, kie la plej malnova sonorilo estas videbla. La kvadrata turo situas super la enirejo. La preĝejo havas unu navon. La kasona plafono estas nova, ĉar ĝi estis pentrita en 1994 fare de András Mérey.
BEE
La vorto havas plurajn signifojn:
Simon Pauli la Juna
Simon PAULI la Juna (1603-1680) estis germana teologo, naturalisto, kuracisto, botanikisto, profesoro pri anatomio, kirurgio kaj botaniko en la Universitato de Kopenhago kaj persona kuracisto de la danaj reĝoj Kristiano la 4-a kaj Frederiko la 3-a.
Surao
La nocio surao (سورة) signifas eron de la Korano, la sankta skribo de la islamo. La Korano konsistas el 114 suraoj, ĉiu kun aparta nomo. La Korano enhavas 6228 versiklojn (ajahoj).
Simon Pauli la Juna
Vivo kaj kariero
Simon Pauli estis filo de Heinrich Pauli, nepo de Simon Pauli la Maljuna, kaj patro de la anatomo Jacob Henrik Pauli (1637-1702), la libristo Daniel Pauli (1640-1684) kaj la riĉa komercisto kaj eldonisto Holger Paulli (1644-1714).
Surao
Suraoj
Surao Ta-Ha (ˈ|t|ɑː|ˈ|h|ɑː; en araba سورة طه, Sūratu Ṭā-Hā) estas la 20a surao (ĉapitro) de Korano kun 135 ajahoj (versikloj). Ĝi nomiĝas "Ta-Ha" ĉar la surao ekas per la arabaj literoj طه. Ĝi estas mekka surao, el la dua Mekka periodo. La ĉefa temo de la surao estas ĉirkaŭ la ekzisto de Dio. Ĝi pritraktas tiun temon tra historioj pri Moseo kaj Adamo. Surao Al-Fajr estas la 89a (ĉapitro) de Korano kun 30 ajahoj.
Simon Pauli la Juna
Vivo kaj kariero
La ĝenro Paullinia estas nomita liaomaĝe. Pauli estis la unua kortega kuracisto de Frederiko la 3-a, kaj faris valorajn kontribuojn al anatomio kaj botaniko. Li verkis kaj publikigis plurajn disertaĵojn pri medicino kaj botaniko, precipe "Quadripartitum Botanicum". Li ankaŭ estis mova forto inter la establado de la "Domus Anatomica", la unua anatomia teatro en Kopenhago.
Pauli estis edukita en pluraj lokoj, inkluzive de Rostock, Lejdeno, Parizo kaj Kopenhago, kie li enmatrikuliĝis inter 1626 kaj 1629. Li doktoriĝis en Wittenberg. Li oficis kiel kuracisto en Rostock kaj Lubeko kaj en 1639 li iĝis profesoro pri anatomio, kirurgio kaj botaniko en la Universitato de Kopenhago. En tiu universitato li muntis en 1645 "Theatrum Anatomicum", unu el la unuaj en ĝia ĝenro. Nicolaus Steno (1638-1686) estis lia lernanto en la Universitato de Kopenhago. Kristiano la 4-a komisiis lin pri eldonado de flaŭro, publikigita sub la titolo "Flora Danica" (1648), antaŭaĵo de la "Flora Danica", publikigita unu jarcento poste de Georg Christian Oeder (1728-1791).
9999 Wiles
9999 Wiles estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (angle : Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita matematikisto Andrew Wiles, profesoro en la Universitato Princeton. Lia kampoj de esploro estas la nombroteorio kaj la aritmetika geometrio. Li fariĝis tutmonde fama en 1993 pro sia matematika pruvo de la Lasta Teoremo de Fermat, unu plej malfacilaj matematikaj problemoj nesolvitaj de pli ol 350 jaroj. En 1994 li sukcesis ŝtopi breĉon en sia demonstro helpate de Richard Taylor. Tiu sukceso venis tro malfrue, por ke li ricevis la Medalon Fields ĉar li preterpasis la liman aĝon de 40 jaroj ; sed li ricevis la plej prestiĝaj rekompenson de la Internacia Matematika Unio  : la Arĝentan Platon.
Armeo de Hispanio
La Hispanaj Armitaj Fortoj aŭ Armeo de Hispanio tradicie dividiĝas en tri branĉoj: Ter-Armeo de Hispanio, Mar-Armeo de Hispanio kaj Aer-Armeo de Hispanio. Al tiuj branĉo ankaŭ kuniĝas la Reĝa Gardistaro.
La ĉefa celo estas teorie la defendo de la teritorio de Hispanio, sed fakte dum pli da unu jarcento neniu najbaro atakis ties teritorion: Tiele la armeo dediĉas sin aliaj taskoj.
La ĉefa estreco korespondas al la reĝo de Hispanio, Johano Karlo la 1-a, laŭ la artikolo 62 de la Konstitucio. La Ministrino de Defendo de Hispanio estas Carme Chacón (PSOE).
La Armeo de Hispanio estas aktivaj membroj de la NATO, de la Eŭrokorpo kaj de la Militaj Grupoj de la Eŭropa Unio.
La Armeo de Hispanio havis komence de 2010 ĉirkaŭ 135.000 militistoj aktive (47.500 karieraj militistoj, 1.500 komplemente kaj ĉirkaŭ 86.000 soldatojn aŭ marsoldatojn), krom 10.000 rezervistoj volontulaj.
G♭-maĵoro
G♭-maĵoro aŭ G-bemola maĵoro estas tonalo de la modalo maĵoro, baziĝanta sur la toniko g♭. La tonalon G♭-maĵoro oni indikas en la notacio per ses bemoloj (b♭, e♭, a♭, d♭, g♭, c♭). Ankaŭ la respektivan gamon kaj la bazan akordon de ĉi tiu tonalo (la toniko g♭-b♭-d♭), oni nomas C♭-maĵoro.
Verkojn en G♭-maĵoro troviĝas relative malofte en la literaturo. Ofte la komponistoj uzas anstataŭe F♯-maĵoron, la enharmonie ŝanĝita formo de G♭-maĵoro.
Verkoj
Klasiko:
Universitata katedro
Universitata katedro estas daŭra posteno de universitata instruado kaj esplorado atribuita al instruisto, kiu atingas tiam la titolon de profesoro. La deveno de la vorto venas el la eklezia katedro ekde kiu la episkopoj predikas.
G♭-maĵoro
Verkoj
Ĵazo:
Universitata katedro
La malfermo kaj la atribuo de katedro celas antaŭenigi iun disciplinon, kaj asignas al ĝi samkiel al ĝia tenanto gravan universitatan agnoskon.
Ejo de produktado kaj de transdono de scioj, katedro estas ankaŭ rimedo por akceli la ligon inter instruado, esplorado kaj aplikado, tio kio faciligas ĝian financadon helpe de entreprenoj aŭ de mecenatoj.
La katedroj estas nuntempe ofte financitaj de entreprenoj aŭ fondumoj kiuj povas profiti de malimpoŝtado de la donacoj, de kiuj ili profitas.
La katedroj UNESKO
Por atingi tiun markon, la katedroj devas asocii sin al la ĉefaj programoj de UNESKO : «edukado, ekzaktaj kaj naturaj sciencoj, homaj kaj sociaj sciencoj, kulturo, komunikado kaj informado». Ekzistas (en 2015) 739 Unesko-katedroj en la mondo. Ili estas ofte asociataj al la unu aŭ pluraj retoj UNITWIN subtenitaj de UNESKO en 134 landoj.
Ekde ilia kreado, la UNITWIN internaciaj regrupiĝoj de universitatoj, institucioj kaj organizaĵoj laborante samcele, evoluis. Iuj UNITWIN UNESCO havas la formon de «e. Laboratory». Tiuj e.laboratorioj arigas mem la klasikajn universitatajn laboratoriojn. La direktoroj de tiuj e.internaciaj laboratorioj estas asimilitaj al tenanto de universitataj katedroj.
Ekde la kreo de la Unitwin per UNESKO, 50 UNITWIN Network ricevis oficiale markon de UNESKO. Ili troviĝas en 23 gastigaj landoj, kiel tiu en Togo.
Katedro UNESKO en Togo
La celo de tiu katedro " Radiado de la afrika pensado - konservado de la afrika kultura heredaĵo", kreita en 2006 en la universitato de Lomé, estas doni la eblon al afrikaj gejunuloj iĝi etnologojn de ilia propra socio. Estas privilegiitaj fakoj kiel historio, antaŭhistorio, arkeologio, lingvistiko, buŝaj tradicioj, tradiciaj terapioj, antropologio, filozofio. La katedro substrekas la gravecon por la ŝtatoj de la afrika kontinento konservadi ilian kulturan heredaĵon.
Vidu ankaŭ
Katedro interlingvistiko kaj Esperanto ĉe la universitato de Amsterdamo
Laŭrentidio
Laŭrentidio (Laurentides) estas administra regiono en la oriento de la kanada provinco Kebekio. Ĝi pludividiĝas al ok regionaj kantonoj (municipalités régionales de comté) kaj al 88 komunumoj, rezervujoj kaj senkomunumaj teritorioj. Administra sidejo estas la urbo Saint-Jérôme.
La regiono kovras areon de 20 559 kvadrataj kilometroj kaj en 2011 havis 555 614 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 27,0 loĝantoj po km². 95,4 procentaĵoj de la loĝantoj denaske parolas la francan kaj 4,0 procentaĵoj la anglan kiel precipa lingvo.
Okcidente la regiono Laŭrentidio limas je la regiono Otavio (Outaouais), norde je Maŭricio (Mauricie), oriente je Lanodierio (Lanaudière), sudoriente je Lavalo, sude je Montrealo kaj Montereĝio (Montérégie) kaj sudoriente je la provinco Ontario.
Papiruso de Derveni
La papiruso de Derveni estas praa greka papirusa rulaĵo, entenante religifiliozofian, orfeisman tekston. Ĝi estis trovita en 1962 en Derveni, proksime al nord-grekia Tesaloniko, en tombo de riĉa macedoniano. Ĝi estas datebla je ĉ. 340 a.K. aŭ je pli frua.
La papirusa rulaĵo estis ambaŭfine ligita al lignocilindro, tiel helpante ties legadon.
La teksto estas fragmento de teologia laboraĵo, estanta alegoria komento al perdita poemo de Orfeo, kiu rakontis pri naskiĝoj de la grekaj dioj kaj aventuroj de Orfeo, kiu subeniris en Hadeson por viziti mortintan amatinon. Verŝajne la teksto estiĝis en la rondo de greka filozofo Anaksagoro en la dua duono de la 5-a jarcento a.K.
Oni deĉifris parton de la papiruso en 2006, per la plej modernaj teknologioj, evoluigitaj fare de NASA. En 2015 enskribiĝis al la listo de Unesko - Memoro de la Mondo.
Guajajara (popolo)
La guajajara popolo estas indiĝena popolo de la brazila ŝtato Maranhão kiun oni taksas je 13 100 membroj vivantaj sur indiĝenaj teroj.
La tero kaj la vivmaniero de la guajajara popolo estas hodiaŭ forte minacataj parte pro la detruo de la amazona pluvarbaro kaj parte pro trosekeco kaj arbaraj incendioj sekve de la tutmonda varmiĝo.
Sônia Guajajara, politikisto kaj ekologia aktivulino, apartenas al la guajajara popolo.
Vávrovice
Vávrovice (Wawrowitz, Wawrowice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, urba parto kaj katastra teritorio de statuta urbo Opava, kreata de triopo de vilaĝoj kaj limigita de respondantaj tri katastraj teritorioj Vávrovice kun areo 5,07 km², Držkovice (Dirschkowitz aŭ ekde la jaro 1938 Dirschkenhof, Dzierżkowice) kun areo 1,59 km² kaj Palhanec (Palhanetz, Palhaniec) kun areo 1,69 km². Vivas ĉi tie.
La memstara urba parto Vávrovice estas kreata de parto Vávrovice kaj plu de norda parto de Předměstí (baza sidej-unuo Karlovec) kaj de eta parto de Jaktař (kvaropo de dudomoj kun ĝardenetoj sur okcidenta flanko de strato Vávrovické proksime de kapelo en Palhanec).
La vilaĝo Vávrovice troviĝas proksimume 5,5 km nordoriente de centro de urbo Opava, sur dekstra bordo de rivero Opava, kiu en nivelo de vilaĝo kreas ŝtalimon kun Pollando. Pola kontraŭa vilaĝo de Vávrovice estas vilaĝo Wiechowice. Tra Vávrovice kondukas fervojlinio Olomouc - Opava.
Lieĝo (urbo)
Lieĝo (Liège, Luik, Lüttich, valone Lîdje) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en la jaro 1825. Komence de la urbo havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Glain, Rocourt, Bressoux, Jupille-sur-Meuse, Wandre, Grivegnée, Angleur kaj Chênée apartenas al Liège, la ĉefa municipo.
Lieĝo estas urbo en orienta Belgio, ĉe la kuniĝejo de la riveroj Mozo (Meuse/Maas) kaj Ourthe. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Lieĝo kaj la kultura centro de Valonio. Ĝia aglomeraĵo havas ĉirkaŭ 600 000 loĝantojn.
De Lieĝo devenas interalie la krim-novela aŭtoro Georges Simenon.
Industrio
La urbo gravas por la enlanda navigacio kaj estas transporta kaj industria centro por la oriento de Belgujo. Oni produktas i.a. armilojn, kemiaĵojn, vitraĵojn, kaŭĉukaĵojn, elektronikaĵojn kaj tranĉilojn.
Historio
En Lieĝo estas la Katedralo Sankta Paŭlo el la 13./14. jc. kaj la preĝejo Sankta Dionizo el la 11-a jarcento. La en la 1793-a jaro dum la Franca Revolucio detruita Katedralo Sankta Lamberto simbole en partoj rekonstruitis en la jaro 2000. Ĉe ties piedo informas du ekspozicioj pri la historio de la urbo kiel ankaŭ de la iama plej granda gotika katedralo en tuta Eŭropo.
Krome estas surloke universitato (fondita en 1817), la Palaco de la Princoj-elektistoj el la 16-a jarcento (nuntempe justicpalaco) kaj pluraj belaj muzeoj.
La urbo estis fondita en la 8-a jarcento kiel episkopujo. Poste ĝi estis batalloko de longdaŭraj luktoj inter la princoj-episkopoj kaj la civitanoj. En 1468 ĝin konkeris kaj bruligis Karlo la Brava. En 1794 okupis ĝin la francoj kaj en 1815 la nederlandanoj. La lieĝanoj ege helpis en 1830 - per ribeletoj - prepari la sendependecon de Belgujo en 1831.
Famuloj
En Lieĝo naskiĝis ekzemple la katolika beatulo, monaĥo kaj teologiisto Guillaume de Saint-Thierry, aŭ la hungara aktoro András Szigeti.
Christine King Farris
Christine King Farris (denaske Willie Christine King 11-an de septembro, 1927 - 29-an de junio 2023) estis la plej aĝa ido de la pastro Martin Luther King (patro). Ŝi instruas ĉe la Lernejo Spelman kaj estas aŭtoro de kelkaj libroj kaj publika preleganto pri variaj temoj, kiaj la familio King, multkultura edukado, kaj instruado. Profesoro Farris estis, dum multaj jaroj, Vicparolanto kaj Kasisto de la King Centro kaj estis aktiva dum kelkaj jaroj por la Internacia Legasocio, kaj variaj ekleziaj kaj civitanaj organizoj, kiaj la Nacia Asocio por la Avanco de Koloruloj kaj la Sudkristana Estrokonferenco.
Lieĝo (urbo)
Esperanto
En Lieĝo en 1972 komenciĝis la Someraj Universitataj Kursoj (SUK), universitatnivela scienca aranĝo, kiu uzis nur Esperanton. Prezidanto estis, ĝis sia morto en 1974, Ernest Natalis.
Mikelono
Mikelono (Miquelon, ankaŭ konata kiel Grande Miquelon — Granda Mikelono) estas unu el la tri ĉefaj insuloj de Sankta-Piero kaj Mikelono. Ĝi estas ligita al la insulo (ankaŭ nomita Petite Miquelon — Malgranda Mikelono), de simila grandeco, per duno de fajna sablo konata kiel La Dune.
Loĝantaro
Miquelon kaj Langlade formas la komunumon Miquelon-Langlade, kun totala loĝantaro de 638 loĝantoj (censo de 2013).
Christine King Farris
Familio
Ŝi estis la unua ido de la pastro Martin Luther King (patro) kaj Alberta Christine Williams King, kaj estis la pli aĝa fratino de Martin Luther King kaj Alfred Daniel Williams King la 1-a. La tri idoj pasigis siajn komencajn jarojn en la hejmo de iliaj geavoj, Adam Daniel Williams, kiu mortiĝis en 1931, kaj Jennie Celeste Parks Williams, kiu mortiĝis dek jarojn poste en 1941.
Christine Farris edziniĝis al Isaac Newton Farris, la 19an de aŭgusto 1960. Ili havis du gefilojn: Angela Christine Farris Watkins kaj Isaac Newton Farris, kiu nune servas kiel CEO ĉe la King Centro.
Paul Gout
Paul GOUT (naskiĝis en 1852; mortis en 1923) estis franca arkitekto.
Li studis al la École des Beaux-arts (lernejo pri belartoj), kie li estis lernanto de Constant-Dufeux, Laisné kaj Viollet-le-Duc.
Li eniras la administacion pri historiaj monumentoj en 1879 kaj renovigas la ponton Valentré de Cahors (palaco de Johano la 22-a), la preĝejon de Souillac, Aveyron (malnova kartuzianejo de Villefranche-de-Rouergue). Dum kelka tempo li laboras en la sudokcidenta parto de Francio antaŭ ol iĝi ĉefarkitekto de la bretonaj departementoj. En Bretonio li organizas multajn renovigojn, kiel ekzemple tiun de la preĝejo Notre-Dame du Kreisker, Saint-Pol-de-Léon, Finistère.
En 1898, post la morto de Petitgrand, li iĝis ĉefarkitekto de la Monto Sankta Mikaelo ĝis sia morto.
De 1904 ĝis 1915 li supervidis la laborojn de la katedralo de Reims. En 1913 li iĝis ĉefarkitekto de la katedralo de Parizo, anstataŭigante M. Selmersheim mortinta.
Li estis ankaŭ dioceza arkitekto de Vannes, Soissons, Troyes kaj Reims.
Laboroj
Paul Gout direktis inter aliaj jenajn renovigajn laborojn ĉe:
Verkoj
Paul Gout verkis plurajn librojn, inter ili:
Eksteraj ligiloj
Fonto de tiu artikolo:
Zeebrugge
Zeebrugge estas vilaĝo, banloko kaj haveno, ĉe la belga marbordo. Ĝi estas parto de la urbo Bruĝo kaj havas 4094 loĝantojn (2012).
La vilaĝo
Estas tri kvartaloj: la strandkvartalo, la stacidoma kvartalo kaj la centro. En la centro troviĝas la eksa fiŝaŭkciejo kaj la jaĥt-haveno.
Vidindaĵoj
En la strandkvartalo troviĝas la impona Palace-hotelo, konstruita komence de la 20-a jarcento kiel forirejo de ŝipvojaĝantoj al Ameriko. Nun enestas loĝejoj.
En kaj ĉirkaŭ la eksa fiŝaŭkciejo estas Seafront, aro da ekspozicioj pri haveno kaj fiŝado. Ankaŭ estas rusa submarŝipo kaj surŝipa lumturo West-Hinder.
La haveno
Apud la vilaĝo troviĝas la dua plej granda haveno de Belgio (post Antwerpen), unu el la plej gravaj kaj modernaj de Eŭropo. En ĝi estas la ĉefa ŝipbazo de la belga mararmeo.
Ekesto
La projekto por ligi Bruĝon al la maro estis lanĉita en 1877 de la genta inĝeniero kaj skabeno August de Maere en sia verko D'une communication directe de Bruges à la mer (Pri rekta komuniko de Bruĝo al la maro). En 1894 la propono realiĝis per kontrakto inter la belga ŝtato, la urbo Bruĝo kaj sinjoroj Louis Coiseau kaj Jean Cousin, kiu difinis la detalojn de la konstruo kaj ekspluatado de la haveno. Estis antaŭviditaj interna haveno apud la urbocentro, marhaveno je Heist kaj kanalo liganta ambaŭ havenojn. Por konstruo kaj ekspluatado estis fondita akcia kompanio Compagnie des Installations maritimes de Bruges kies akciuloj estis la urbo (50 %) kaj sinjoroj Coiseau, Cousin kaj aliaj privatuloj (50 %). La konstrulaboroj daŭris de 1896 ĝis 1907.
Unua Mondmilito
Dum la Unua Mondmilito la haveno estis strategia loko por la germanaj okupantoj. Ili konstruis ŝirmejon por siaj submarŝipoj. En aprilo 1918 la britoj sinkigis du ŝipojn kaj tiel parte blokis la enirejon de la haveno. Je la fino de la milito la germanoj detruis la haveninstalaĵojn.
Ekspansio post 1945
Inter la mondmilitoj la nuraj grandaj industrioj estis koaksigejo kaj vitrofarejo en Zwankendamme.
En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj establiĝis multaj entreprenoj en la interna haveno kaj laŭlonge de la Boudewijnkanalo. En la 1970-aj jaroj estis konstruita nova kluzo kaj la haveno estis multe pligrandigita. Dum la postaj jardekoj la trafiko diversiĝis (gaso, fruktoj, aŭtoj, konteneroj...)
Trafiko
Zeebrugge estas ligita per N31 al la aŭtoŝoseoj E40 orienten kaj E403 suden; en la direkto de Antwerpen estas la E34. Estas konstruata nova ŝoseo A11 por pli bone ligi N31 kun E34.
Komencis la laboroj por pligrandigi la fervojan ranĝejon en Zwankendamme kaj ankaŭ la kapacito de la fervoja linio al Gento pligrandiĝos.
La konekto por la enlanda ŝiptrafiko restas problemiga. Estis diversaj projektoj por nova kanalo norde de la urbo, sed tiu finance kaj teknike apenaŭ realigeblas. Nun oni intencas prioritate okupiĝi pri la kelkdek kilometroj (de la interna haveno ĝis Beernem de la ekzistanta kanalo al Gento kiuj ankoraŭ bezonas modernigon.
Peristilo
Laŭ Francisko Azorín peristilo estas Kolonaro kiu ĉirkaŭas, interne aŭ ekstere, iajn konstruaĵojn. Li indikas etimologion el la greka peristilos, el peri + stilos (ĉirkaŭ kolono) kaj de tie la latina peristilos.
Historio
La grekoj konstruis peristilojn ĉirkaŭ siajn templojn. La romanoj reprenis tiun tipon de arkitekturo por siaj religiaj konstruaĵoj kaj por la oficialaj sidejoj, kaj poste ankaŭ por la loĝejoj de tipo domus.
La itala arkitekto de la 16a jarcento nome Andrea Palladio estis la unua post la antikva periodo kiu utiligis peristilojn por marki la enirejon de loĝejoj. Li estis kritikata por esti kontribuanta al instalo de konfuzo inter la religia kaj la civila arkitekturoj. Tiu konstruelemento estis foje reprenita de ties sekvantoj (vidu artikolon Paladianismo).
Tiu konstruelemento estis poste reprenita de la arkitektoj novklasikaj de la 19a jarcento por oficialaj konstruaĵoj: ekzemple la Palaco Brongniart en Francio.
Grundakvejo
Grundakvejo estas tavolo da tereno, aŭ roko, sufiĉe porhava aŭ fendethava (por enteni grundakvon) kaj tralasiva (kie grundakvo povas traflui).
Grundakvejo estas natura ujo da nesala akvo, kiun oni povas ekspluati per putoj, boradoj au akvkolekto. La grundakvejo pli proksima de la grunda surfaco, estas la freatika tavolo. Estas tiuj, kiujn oni pli facile ekspluatas, sed ankaŭ la plej minacitaj de poluo.
Tipo
Oni distingas la porhavajn, lamenaj kaj karstajn grundakvejojn
Poreco
La kvanto da akvo, kiun povas enteni saturita grundakvejo dependas de sia kompono.
Tralasiveco
Grundakvejo estas pli-malpli tralasiva.
Tegateco
Grundakvejo ofte estas netegata, tie estas ke supre de ĝi estas nur tralasiaj tertavoloj; estas la ĝenerala kazo de freatikaj tavoloj. Kiam supre de la tralasiva tavolo estas ne-tralasiva tavolo, la grundakvejo estas tegata. la akvo en tegata grundakvejo pova est premata kaj povas ŝpruci kiel arteza puto.
Plozivo
Plozivo (malaktuale plosivo, okludo aŭ halto) estas konsonanta sono dum kies produktado la aerfluo tra la buŝo kaj la nazo estas obstruata, tra la buŝo per la lango aŭ la lipoj, pro kio la aerpremo malantaŭ la obstruejo altiĝas. Normale post tio la aero estas subite ellasata en eksplodo. En kelkaj lingvoj tamen ekzistas ankaŭ neellasitaj plozivoj (en la fino de silaboj).
Ekzistas plozivoj en ĉiuj naturaj lingvoj. Plej multaj havas [k], [t] kaj [p]. En ne malmultaj, ekzemple la araba mankas [p] sed ekzistas [b]. La norda irokeza lingvo tamen malhavas labialojn entute. La ordinara samoa malhavas dentalojn, do mankas [t]. Tiu ankaŭ mankas en la havaja lingvo, en kiu tamen ekzistas la dentala [n].
Artikulacio de plozivoj
En multaj lingvoj, aparte en sudorienta Azio (malaja, siama, vjetnama kaj kantona), finaj plozivoj malhavas ellason. (En tiu kazo la cetere malkonvena termino halto estas tute trafa.)
Plozivoj post kiuj senpere sekvas samorgana nazalo (kun la sama loko de artikulacio) havas nazan ellason realigitan per subita mallevo de la velo. La rusa kaj aliaj slavaj lingvoj havas vortojn kiuj komenciĝas per [dn], ekxemple en la nomo de la rivero Dnepro.
Postnazaligita plozivo komnciĝas per levita velo kiu malleviĝas dum la okludo. Tio kaŭzas aŭdeblan nazan ellason, kiel en la angla sudden.
Prenazaligo
Prenazaligita plozivo komenciĝas per mallevita velo kiu leviĝas dum la okludo. Multaj lingvoj havas prenazaligitajn plozivojn kiuj kondutas kiel unusolaj konsonantoj. La svahila bone famiĝas pri siaj vortoj kies literumoj komenciĝas per "mp" aŭ "nd", kiel "mtu", kvankam pli veraj prenazaligitaj sonoj kiaj [mp] aŭ [nd] ja troviĝas vort-komence en aliaj bantuaj lingvoj. La termino prenazaligo estas normale uzata nur en kazoj en kiuj tiaj sonoj estas fonemaj, tio estas, ne analizitaj en sekvencojn el plozivo plus samorgana nazalo.
Voĉado
Voĉaj plozivoj estas artikulaciataj kun samtempa vibrado de la voĉkordoj; senvoĉaj plozivoj - sen tio. Plozivoj ofte estas senvoĉaj, dumke nazaloj estas nur rare estas tiaj.
Aspiracio
En aspiraciaj plozivoj, la ekvoĉado (la tempo kiam la voĉkordoj komencas vibri) venas percepteble pli poste ol la ellaso de la plozivo. La daŭro inter la ellaso de la plozivo kaj la ekvoĉado nomiĝas voĉa komenca tempo ("Voice Onset Time").
Tenuaj plozivoj havas voĉan komencan tempon proksiman al nulo, kio signifas ke voĉado komenciĝas tuj kiam la plozivo iĝas ellasita.
Voĉaj plozivoj havas negativan voĉan komencan tempon, kio signifas ke la voĉado komenciĝas antaŭ ol la plozivo estas ellasita. Plozivo nomiĝas plene voĉa, se ĝi estas voĉa dum la tuta okludo. En la angla, tamen, komencaj voĉaj plozivoj kiaj [b] aŭ [d] estas nur parte voĉaj, ĉar la voĉado komenciĝas iam dum la okludo (ŝtopado). Aspiraciaj plozivoj havas pozitivan voĉan komencan tempon (pli grandan ol nulo), tiel ke estas periodo de senvoĉa aerfluo, fonetike (senvoĉa glotala frikativo),  antaŭ la komenco de la vokalo.
En la plejo de anglalingvaj dialektoj, la fina g en la vorto bag plej ofte estas plene voĉa, dumke la komenca b estos nur parte voĉa. Komencaj senvoĉaj plozivoj, kia la p en pie, estas aspiraciaj, kun sentebla bloveto da aero ĉe ellaso, dumke plozivoj post s, kiel en spy, estas "tenuaj". Parolante proksime al kandela flamo, oni rimarkas ke la flamo turbuligas pli kiam pie, tie, chi estas artikulaciataj, kompare al kiam spy, sty, sky.
Longo
En ĝemina aŭ longa plozivo, la okludo (ŝtopado) daŭras pli longe ol en normalaj plozivoj. En lingvoj kie plozivoj estas distingaj nur per longeco (ekz. la araba, la ilwana, la islanda), la longaj plozivoj povas daŭri ĝis trioble pli longe ol la kurtaj plozivoj. La itala famas pro sia ĝemina plozivo; elparolate, la duobla t en la nomo Vittoria tiom daŭras kiom la ct en la angla Victoria. Ankaŭ la japana elstarigas la ĝeminan konsonanton, kia en la minimala paro 来た (kita), signifanta venis, kaj 切った (kitta) sinifanta tranĉis.
Notu ke estas multaj lingvoj en kiuj la trajtoj voĉo, aspiracio, kaj longo subtenas unu la alian, kaj en tiaj kazoj povas esti malfacile decidi kiu el tiuj trajtoj ĉefrolas. En tiaj kazoj la termino forta estas fojfoje uzata por aspiracio aŭ ĝeminado, dumke lena (=malforta) estas uzata por unusolaj, tenuaj (vidu supre) aŭ voĉaj plozivoj. Konsciu, tamen, ke la terminoj forta kaj lena estas malbone difinitaj, kaj iliaj signifoj diversas de fonto al fonto.
Aerflua meĥanismo
Plozivoj fareblas per pli ol unu aerflua meĥanismo. La normala meĥanismo estas pulma egresivo, tio estas, per aero fluanta eksteren el la pulmoj. Ĉij lingvoj havas pulmajn plozivojn. Iuj lingvoj aldone havas plozivojn faratajn per aliaj meĥanismoj: ejektivaj plozivoj (glotalaj egresivo), implozivaj plozivoj (glotala ingresivo), aŭ klaketoj (velara ingresivo).
Streĉo
Forta plozivo (striktasence) estas produktata per pli da muskola streĉo ol lena plozivo (striktasence). Tamen, tio malfacile mezureblas, kaj kutime estas debato pri la fakta meĥanismo de pretenditaj fortaj aŭ lenaj konsonantoj.
Estas serio de plozivoj en la korea, fojfoje skribita per la IFP-a simbolo por ejektivoj, kiu estas produktata per uzo de "rigida voĉo", kio signifas ke estas plia kuntiriĝo de la gloto ol por ordinara produkto de senvoĉaj plozivoj. La nerekta evidento por rigida voĉo estas en la sekvaj vokaloj, kiuj havas pli altan fundamentan frekvencon ol tiuj sekvantaj aliajn plozivojn. La pli alta frekvenco estas klarigita kiel rezulto de la streĉeco de la gloto. Aliaj tiaj fonadaj tipoj inkluzivas spiran voĉon, aŭ murmuron; lozan voĉon; kaj knaran voĉon.
IFA
Jen la plozivoj dotitaj je dediĉitaj simboloj en la IFA.
Anglaj plozivoj
,, (aspiraciaj vort-komence, tenuaj en aglomeroj kun s)
(glotala plozivo, ne fonema en la plejmulto da dialektoj)
Unua ĉina-japana milito
La unua japana-ĉina milito (ĉine: 甲午战争, 甲午戰爭, jiǎwǔ zhànzhēng, "Jiawu-milito"; japane: 日清戦争, nisshin sensō, "milito inter Japanujo kaj Qing-Ĉinujo") okazis de la 1-a de aŭgusto 1894 ĝis aprilo 1895. Tiam Ĉinujo estis Dinastio Qing kaj Japanujo estis Erao Meiji. En 1895 la du registaroj faris Traktaton Shimonoseki, kaj Japanujo atingis Tajvanon, Duoninsulon Liaodong, kaj Insularon Penghu.
Mönchweiler
Mönchweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwarzwald-Baar, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Akira Kawaguchi
Akira Kawaguchi (川口 晃, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Efini Sapporo, Sanfrecce Hiroshima, Nagoya Grampus Eight kaj Fukushima FC.
Sekureco pro kvanto
Sekureco en nombroj aŭ Sekureco pro kvanto estas la hipotezo ke, per estado kiel parto de granda fizika grupo aŭ maso, individuo estas proporcie malpli supozebla la viktimo de malbonŝanco, akcidento, atako, aŭ alia malbona okazaĵo. Kelkaj rilataj teorioj ankaŭ polemikas (kaj povas montri statistike) ke amaskonduto (per iĝado pli antaŭvidebla kaj "konata" al aliaj homoj) povas redukti akcidentoriskojn, kiel ekzemple enen de trafikosekureco - en tiu kazo, la sekurecefiko kreas faktan redukton de danĝero, prefere ol nur redistribuo super pli granda grupo.
Ĉe trafikaj problemoj tiu teorio estas ege interesa kaj praktika ĉe ciklistoj kiuj suferas riskojn de neatentemaj aŭtoŝoforoj.
Tiuj teorioj plej ofte konsiderataj ĉe homoj kaj ties situacioj povas esti transpasataj al studo de la animaloj kaj ties specioj, ĉefe rilate al predantoj, sed ne nur.
Sura
Sura (Сура, Сăр) estas rivero en Rusio, dekstra alfluanto de Volgo.
Ĝi longas 841 km, ŝipebla estas 394 km de la buŝo.
La urbo Penza situas ĉe la rivero.
August Trinius
August TRINIUS (vere: Carl Freiherr von Küster; naskiĝinta en la 31-a de julio 1851 en Schkeuditz, mortinta en la 2-a de aprilo 1919 en Waltershausen) estis germana verkisto. Li famiĝis kiel migrado-verkisto. Lia plej granda merito estis la verko Der Rennsteig des Thüringer Waldes per kiu li startigis veran Rennsteig-manion ekde 1890. Li verkis ekz. poemon pri Mönchhof.
Vivo
Jam tre frue li perdis la patron kio igis la familio setli en Erfurto. Tie ĉi li malkovris unuafoje la emon al la lando Turingio. Post la fino de la lerneja tempo li trejnitis kiel komercisto. Poste li iĝis librotenisto en Berlino. Krome li komencis verki kaj la publikigis la unuajn verkojn.
Cetere ankaŭ la fremdultrafika slogano Turingio - la verda koro de Germanio estas de Trinius. Trinius ankaŭ estis membro de Rennsteigklubo 1896. Ludwig Hertel, idedonanto de fondo de Rennsteig-klubo, laŭdis Trinius per la sekva gaja poemo: ''Wer riet zu diesem Hochgenuß, / der Rennsteigfahrt? Doch Trinius! / Oh Wandersmann, Du irrest nie, / folgst Du der Weisung Trinii! / Drum lieber Freund, ruf' mit mir froh: / Ein Hoch dem edlen Trinio! / Auf allen Pfaden grad und krumm / gedenken wir an Trinium. / Oh Trini, sollst gepriesen sein / von Hörschel bis nach Blankenstein! / Von wem begeistert dicht' ich so?/ Doch nur von August Trinio!''
La monumenta tomboŝtono troviĝas sur la arbara tombejo en Waltershausen. Ĝi estas de 1921 kaj malvualigitis okaze de la fondo de la asocio Bund der Thüringer Berg-, Burg- und Waldgemeinden. Tiu ĉi klubo refonditis en 2001 ĉe la monumento okaze de la 150-a datreveno de lia naskiĝtago.
15619 Albertwu
15619 Albertwu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Albert Y. Wu, finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Li estis lernanto ĉe la Keystone Junior High School de San Antonio (Teksaso Usono).
Lovasberény
Lovasberény [lovaŝberEnj] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Székesfehérvár. Lovas estas hungare: ĉevalisto.
Situo
La vilaĝo situas laŭ ĉefvojo inter Székesfehérvár kaj Bicske.
Historio
Pli frue loĝis tie jam en la bronzepoko, kiujn sekvis avaroj kaj romianoj. Post la turka erao hungaroj refondis la vilaĝon en 1637, baldaŭ alvenis judoj kaj germanoj. En 1765 la komunumo ricevis la rangon kampurbo. En 1809 kastelo de Cziráky (cirAki) konstruiĝis.
En 1945 la fronto stabiliĝis 4 monatojn. Pli frue la judoj estis deportitaj al gaskamerojn. La germanoj deportiĝis al Germanio en 1946. Dume en 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno.
Famuloj
En Lovasberény naskiĝis:
San Lorenzo de Almagro
La Argentina Atletika Klubo San Lorenzo de Almagro estas konsiderata unu el la 5 plej bonaj teamoj de la tuta lando, nome "La kvin grandaj". Ĝi fondiĝis en la kvartalo ("barrio") Almagro de la urbo Bonaero la 1-an de aprilo de 1908. La koloroj elektitaj por sia ĉemizo estis la bluo (simbolas la Idealojn) kaj la ruĝa (simbolas la Forton). Estas la unua Argentina ĉampiona teamo sen-perdi nek unu matĉon (dum 1968, Campeonato Metropolitano) kaj en 1972 San Lorenzo iĝis ankaŭ la unua duobla sinsekve ĉampiona teamo. (Metropolitano y Nacional, sen-perdi denove). Havas la rekordon de la Argentina futbalaro kun 13 matĉoj venkitaj sinsekve dum 2001 kaj ankaŭ la maksimuman sumon da 47 Poentoj en 2001 (pro modernaj torneoj).
La 13-an de aŭgusto 2014 la futbalklubo akiris unuafoje en sia historio la Pokalon de Liberigantoj de Ameriko.