cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksandr Ludskanov
La laboro de Ludskanov fokusiĝas la ligon inter tradukado kaj semiotiko, difinante la kernan komponanton de tradukado kiel semiotika transigo, kiun li difinis kiel 'anstataŭigi la signojn kiuj enkodigas mesaĝon kun signoj de alia kodo faranta la plejeblan por konservi "nevarian informon pri donita referenco-sistemo".
En 1975, Ludskanov publikigis artikolon nomatan "Semiotika alproksimiĝo al la teorio de tradukado" kiu argumentis ke semiotiko "ne provizas la koncepton de semiotika transformo, kvankam tiaj transformoj certe ekzistas".
Komunumoj en Distrikto Bistrița-Năsăud
Geografio > Eŭropo > Rumanio > Transilvanio > Bistriţa-Năsăud > Komunumoj en Bistriţa-Năsăud
Lyon-Brotteaux (stacidomo)
Lyon-Brotteaux estas fermita franca stacidomo sur linioj - Ĝenevo (landlimo) kaj  -, situanta en  Liono (6-a arondismento), en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Moio de' Calvi
Moio de' Calvi estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Isola di Fondra, Lenna, Piazzatorre, Piazzolo, Roncobello kaj Valnegra.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Sankta Matiaso, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Pavlohrad
Pavlohrad (Павлоград, Павлоград [pavlograd]) estas grandurbo en Ukrainio, en la Dnipropetrovska provinco.
Geografio
Pavlohrad etendiĝas sur ebenaĵo laŭ fervojo Donecko-Dnipro.
Historio
La loko estis menciita unuafoje en 1660. Vilaĝo estis fondita en la 1770-aj jaroj. Precipe soldatoj kaj ekssoldatoj loĝis tie. En 1784 ĝi ricevis statuson urbo kaj administris distrikton. En la 19-a jarcento la urbo estis grava centro de tritiko, en la komercado ankaŭ multe da judoj partoprenis. Baldaŭe oni faris ankaŭ bieron. En 1930 ribelo okazis kontraŭ komunistoj. En 1941 la nazioj okupis ankaŭ tiun urbon kaj la judoj estis mortigitaj. En la 1950-aj jaroj oni komencis minadi karbon kaj oni produktis meblojn kaj ŝuojn. 20 lernejoj funkcias en la urbo.
Kovel
Kovel (Ковель, translit. Kovel’; Ковель, Kowel, קאָוועל) estas urbo en Volina provinco, en nordokcidenta Ukrainio. Servante kiel administracia centro de la Kovel Rajon (distrikto), la urbo mem estis deklarita kiel urbo de oblasta gravo kaj ne estas parto de la rajono. En la popolnombrado de 2015 estis 69 342 loĝantoj.
Kovel estis laŭlonge de la historio ĉu pola ĉu rusa, kun pola loĝantaro.
En la Dua Mondmilito, post la invado de Pollando fare de Nazia Germanio kaj poste, ties Operaco Barbaroso la germanoj murdis 18 000 judojn en Kovel, ĉefe dum aŭgusto kaj septembro 1942.
Ĉirkaŭ 8 000 judoj estis murditaj en arbaro proksime de Baĥiv la 19an de aŭgusto 1942 dum la nuligo de la geto de Kovel, establita la 25an de majo 1942. Judaj viktimoj estis transportitaj fervoje el Kovel al Baĥiv kie oni elfosis tombojn ĉe la fervojo. Fajte estis du getoj, unu ene de la urbo kaj alia en la kvartalo Pjaski. Totale estis 24 000 judoj, inter kiuj multaj rifuĝintoj. La juda komunumo ne plu ekzistis.
En marto kaj aprilo 1944, Kovel estis loko de akra batalado inter la 5a SS Panzera Divizio Vikinga kaj la Ruĝa Armeo.
Dum la Volinia masakro, la urbo estis ŝirmejo por etnaj poloj, kiuj fuĝis el la genocido. En tiu periodo, Ukrainaj naciistoj murdis proksimume 3 700 polajn loĝantojn de la Kovela distrikto. Komence de la printempo 1944, la 27a Infanteria Divizio de la Pola Enlanda Armeo operaciis en la areo. Kovel estis konkerita de la Ruĝa Armeo en julio 1944.
Monumento de liberigo de Ostrava
Monumento de la 1-a Ĉeĥoslovaka memstara tanka brigado en Sovetunio estas dediĉita al la memoro de transpaŝo de rivero Odra fare de tiu ĉi taĉmento la 30-an de aprilo 1945 kaj la sekva liberigo de urbo Ostrava. Sur soklo estas lokigita tanko T-34 kun numero 051, kiu kiel la unua partoprenis en la liberigado de Ostrava la 30-an de aprilo 1945.
Projekton de la monumento ellaboris Inĝ. arkitekto Evžen Friedl, reliefojn por la monumento faris Augustin Handzel. La monumento estis konstruita en la jaro 1948.
Malý Kozí Hřbet
Malý Kozí Hřbet (Klein Ziegenruk) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rejštejn en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Rejštejn. Ĝi situas sur nordokcidenta deklivo de monto Huťská hora, en supermara alteco 850 m. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. Vivas ĉi tie. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Monumento de liberigo de Ostrava
Dum la jaroj 2004 kaj 2005 la monumento estis rekonstruita. La monumento troviĝas rekte kontraŭ ponto de Miloš Sýkora.
Malý Kozí Hřbet
Malý Kozí Hřbet situas en katastra teritorio Kozí Hřbet kun areo 5,68 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1459. Ĝi estiĝis kiel paspaga domaro sur kašperk-hora branĉo de Ora pado, kiun en la jaro 1356 lasis konstrui imperiestro Karolo la 4-a. Post husanaj militoj renovigis la komercan padon en la jaro 1458 Zdeněk ze Šternberka kaj ĝuste ĝis Kozí Hřbety li lasis translokigi doganejon, kiu estis devene en Horská Kvilda. En Kozí Hřbety oni pagis por unu ĉevalo doganon 3 fenikojn.
Post la jaro 1706, kiam estis malpermesita importo de bavaria salo en Bohemion, la signifo de la komerca pado el Kašperské Hory ĝis Bavario falis. En la jaro 1910 ĉi tie en 26 domoj vivis 181 loĝantoj – de pola kaj germana naciecoj.
4729 Mikhailmilʹ
4729 Mikhailmilʹ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan sovetan inĝenieron Miĥail Leontjeviĉ Mil (cirile : Михаил Леонтьевич Миль, 1909–1970), konstruiston de helikopteroj, heroon de Socialisma Laboro kaj trifoje premiitan de la Ordeno de Lenin. Lia Mil V-12 (1968) restas la plej granda helikoptero en la mondo, kun utilŝarĝo de 40 tunoj.
Ádám Fischer
Ádám Fischer, [fiŝer], hungare Fischer Ádám estas hungara dirigento, helpekzercisto. Ankaŭ lia frato Iván Fischer estas dirigento, same lia kuzo György Fischer. Ádám Fischer naskiĝis la 1949 en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Fischer devenis el juda familio. Kiel infano, li kantadis en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li frekventis muzikan mezlernejon en Budapeŝto, poste li plulernis en Vieno kaj Italio, dume li eklaboris en operejo de Graz. Dum la studentaj jaroj li estis helpekzercisto. Lia dirigenta kariero komenciĝis en Milano en 1973. Baldaŭe li roladis en Vieno, Finnlando, Karlsruhe, Munkeno, Freiburg. Inter 2001 kaj 2005 li dirigentis en Mannheim, poste hejmenvenis kaj dirigentis orkestron de Hungara Radio. Poste li gastroladis ekzemple en Parizo, Londono, Novjorko, Bayreuth, Salzburg. Li ricevis premion Kossuth en 2008, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
NGC 3370
NGC 3370 (aliaj indikoj — UGC 5887, MCG 3-28-8, ZWG 95.19, IRAS10444+1732, PGC 32207) estas galaksio en konstelacio Leono.
Apocinacoj
La apocinacoj (Apocynaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo gencianaloj (Gentianales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 400 genrojn kaj pli ol 5500 speciojn,. Ĝia tipa genro estas apocino.
Taksonomio
Laŭ AGP II, la membroj de la familio Asclepiadaceae nun estas parto de la apocinacoj (Endress & Bruyns, 2000).
Estas kvin subfamilioj:
Plena listo de genroj laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (20 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ionio
Ionio (Ῐ̓ωνία) estis la greka lando de la orienta Egea Maro, kiu enhavis la okcidentan marbordon de Malgrandazio kaj la najbarajn insulojn.
Historio
Laŭ legendo, Ionio estis fondita de la atena reĝo, Iono. La baza kulturo de Ateno ja estis iona.
De -850 ĝis -500, ĝi estis la plej avangarda kaj progresema regiono de helena civilizo. Ionio estis greka ĝis la kadukiĝo de la bizanca imperio. Nun la areo estas kulture turka.
Kulturo
La lingvo de Ionio estis la ionia dialekto de la antikva greka lingvo. Ionio donis al la mondo Homeron kaj niajn fundamentajn ideojn pri filozofio kaj scienco.
Famuloj
Herodoto ja verkis en la iona, sed estis el Halikarnaso, urbo de Dorio.
Niederroßla
Niederroßla estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la en januaro 2014 novkreita komunumo Ilmtal-Weinstraße. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 499 loĝantojn.
Kalvinana preĝejo (Nagybarca)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en vilaĝo Nagybarca (Hungario). Nur la plej malnova sonorilo farita en 1523 estis deklarita historia monumento en 2003.
Historio
La tiam katolika romanika preĝejo konstruiĝis en la 13-a jarcento. Ekde la 16-a jarcento jam la kalvinanoj uzis ĝin. La kirko ricevis paroĥan rangon en 1791. Laŭ priskribo el 1903 la preĝejo ankoraŭ estis origina el la mezepoko, ĝi havis duonrondan absidon, la turo havis romanikajn ĝemelfenestrojn kaj rondirantan koridoron por rigardi fajron aŭ malamikojn. Post 2 jaroj la kirko plene estis trakonstruita, nur la fundamento restis origina.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto laŭ stratangulo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas alta piramido. Ĉe la enirejo estas videbla memortabulo pri Pál Balogh, kiu naskiĝis en la paroĥo. Interne estas 2 galerioj, la malgranda nur por la orgeno.
Bagvarti
Bagmaŝtu (ankaŭ konata kiel Bagparti, Bagvarti, Bagbartu) estis urarta diino, edzino de la precipa urarta dio Ĥaldo. La kultado al ĉi tiu diino centriĝis en la urbo Musasir sed de tie ĝi disvastiĝis al aliaj partoj de la urarta imperio kaj lokaj diaroj inkluzivis ŝin. Laŭ esploroj, la nomo Bagmaŝtu havas armenan originon.
São Brás do Suaçuí
São Brás do Suaçuí (prononco: saŭnbrazdo suasuii, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conselheiro Lafaiete (en esperanta prononco: Konseljejro Lafajete). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Jeceaba, Entre Rios de Minas, Queluzito, Conselheiro Lafaiete kaj Congonhas.
Benno Fürmann
Benno FÜRMANN [beno firman] (naskiĝis la 17-an de januaro, 1972) estas germana aktoro.
Fürmann naskiĝis en Berlino. En la aĝo de 15 jaroj li perdis ambaŭ gepatrojn. Li ĉesigis la lernadon kaj vivtenis sin i.a. kiel kelnero kaj rekvizitisto. En la jaro 1991 li vojaĝis al Novjorko por studi aktoradon en la Lee Strasberg Theatre Institute. Intertempe li estas populara filmaktoro.
Selardi
Selardi (Sielardi) estas lundiino de Urarto, analoge al la babilona Sin. Nicholas Adontz sugestas ke la nomo Sielardi venas de "Siela" (t.e. "virino" aŭ "fratino") kaj Ardi ("suno"), argumentante ke en la Antikva Oriento la Luno estis konsiderata fratino de la Suno, anstataŭ edzino.
Hermeneŭtika cirklo
La hermeneŭtika cirklo difinas la cirklan procedon kiu fundas la interpretan agon. La esprimo referenecas al la hermeneŭtiko, kiu en filozofio pritraktas la teorion de la interpreto (el la antikva greka: "ἑρμηνευτική τέχνη" - hermeneutikè tèchne, arto aŭ tekniko de la interpreto).
El la partoj al la tuto kaj el la tuto al la partoj
La cirkla movado de la interpreto konsistas en “starti el la partoj kiuj konstituas la tekston interpretotan al la tuto kaj, inverse, el la tuto al la partoj."
Kiam studulo alproksimiĝas al teksto por ĝin interpreti, lia menso ne estas tute vakua kaj libera je historia kaj kultura medio kiu ĝin formis laŭlonge de la jarcentoj. Tiu "ideala tuto", tial, intervenas eĉ en la komenco de la analizo kaj lin kondiĉas, ĉar tio jam lin stampis je si. La kritiko, do, estas influata de la historia kaj psikologia medio en kiu ĝi disvolviĝas, tiel ke ĝi estas la produkto de la cirkla surmetiĝo de nocioj.
Aliflanke okazas senpaŭza interŝanĝo inter la sciaĵoj ĵus konataj kaj tiuj ankoraŭ nekonataj, nome "la partoj", kiuj siavice intervenas por modifi la amplekson de la scio, nome "la tuto".
Historio de la koncepto pri hermeneŭtika cirklo
Friedrich Schleiermacher estis la unua, en la nuna epoko, kiu okupiĝis pri la konsisto kaj cirkla naturo de la kompreno de teksto.
La sama koncepto, sed per aliaj vortoj kaj apenaŭ aludata, jam aperis en la helenisma filologio.
Aparta intereso pro la hermeneŭtika cirklo, sed per aliaj vortoj, estis esprimita de la bibliaj ekzegezistoj ekde la epoko de la Katolika reformo
Gyügye
Ne miskomprenu kun Gyugy kaj Gyüre!
Hermeneŭtika cirklo
Historio de la koncepto pri hermeneŭtika cirklo
La termino estis forĝita de Wilhelm Dilthey en Origino de la hermeneŭtiko (Die Entstehung der Hermeneutik 1900) kaj estis reprenita en la 20-a jarcento de diversaj filozofoj kaj kritikistoj inter kiuj Martin Heidegger (1927) kaj Hans-Georg Gadamer (1960).
Gyügye
Gyügye [djudje] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Fehérgyarmat.
Situo
Gyügye situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ dekstra bordo de Somesul sen ponto (kontraŭe troviĝas Rápolt. Fehérgyarmat troviĝas 9, Mátészalka 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento laŭ tiama hungara ortografio "Dide". La kampoj komence apartenis al familio Gyügye. La vilaĝo ofte suferis de inundoj.
En Gyügye migra poŝto servas.
1-a de marto
La 1-a de marto estas la 60-a tago de la jaro (la 61-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 305 tagoj restas.
Je la 1-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 1-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Mirabeau Pimentel
Mirabeau PIMENTEL (naskiĝis en Serra, Espírito Santo, Brazilo, la 14-an de marto 1895) estis brazila advokato kaj esperantisto. Li diplomitiĝis kiel advokato en Rio de Janeiro 1916. Li estis publika prokuroro en Afonso Cláudio, Pau Gigante kaj Rio-de-Ĵanejro. Li estis, inter alie, Sekretario pri Edukado de subŝtato Espírito Santo, Ĝenerala Prokuroro de tiu subŝtato, juĝisto de Santa Cruz, Cachoeiro de Itapemirim kaj Vitória.
Li estis vicprezidanto de 8-a Brazila Kongreso de Esperanto en 1926. En 1930, post puĉo, li iĝis politika malliberulo, sed tuj liberigita. Omaĝe al li, estas privata konstruaĵo kun lia nomo en Vitória.
5650 Mochihito-o
5650 Mochihito-o estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Akira Natori kaj Takeŝi Urata elde la Stacio Yakiimo, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka en Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la princo Mochihito (1151–1180), tria filo de la imperiestro Go-Shirakawa.
Opština Kavadarci
Opština Kavadarci estas unu el la 80 komunumoj de Norda Makedonio. En la jaro 2002 tie estis 38 741 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas urbo Kavadarci.
Loko, priskribo
Opština Kavadarci situas okcidente de la Vardar Rivero. La norda parto estas ebena en la valo Tikves. La Nigra rivero fluas tra ĉi tie. La suda kaj okcidenta parto estas monteta kun la montoj Kožuv, Kozjak kaj Mariovo. La alteco estas ĉirkaŭ 150 m norde ĝis preskaŭ 2200 m sude.
La komunumo havas areon de 992,44 km² kaj konsistas el la urbo Kavadarci kaj 39 aliaj vilaĝoj:
Begnište, Bojančište, Bohula, Brušani, Bunarče, Vataša, Vozarci, Galište, Garnikovo, Glišik, Gornja Bošava, Grbovec, Dabnište, Dobrotino, Donja Bošava, Dragožel, Dradnja, Drenovo, Kesendre, Klinovo, Konopište, Košani, Krnevo, Kumaničevo, Majden, Marena, Mrežičko, Pravednik, Ržanovo, Radnja, Rajec, Resava, Rožden, Sopot, Stragovo, Fariš, Čemersko, Šeškovo, Šivec, Čiflik.
Najbaraj komunumoj estas: Opština Rosoman en la nordo, Opština Negotino en la nordoriento, Opština Demir Kapija en la oriento, Opština Gevgelija en la sudoriento, Opština Prilep en la okcidento kaj Opština Čaška en la nordokcidento. En la sudo pasas la ŝtata limo kun Grekujo.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 38 741 homoj.
El la totala nombro, 37 863 estis makedonoj (97,74 %)
Laŭ religio: 37 332 ortodoksoj (96,36 %), 1 164 islamanoj (3%) kaj aliaj.
Referenco
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
Arnulpho Matos
Arnulpho MATOS, brazila esperantisto naskiĝis en Cachoeiro do Itapemirim, la 10-an de novembro 1900. Li iĝis muzikisto kaj en 1916 prezentiĝis unuafoje plublike. En 1918 iĝis instruisto de muziko en lenejo Escola Modelo Jerônimo kaj ludis fluton en kinejoj de Vitória. Li iĝis advokato kaj instruisto en Escola Normal 1922. En 1926 estis sekretario de 8-a Brazila Kongreso de Esperanto. La subŝtatestro de Espírito Santo nomumis lin kiel sekretarion pri edukado en 1936.
Město
Město povas esti nomo de pluraj partoj de urboj:
ĝi povas aperi en nomoj de urboj:
Los Cortijos
Los Cortijos [kortIĥos] (La Kampardomegoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Cortijeros. La censita populacio en 2010 estis de 985 loĝantoj kaj la denseco estas de 10,38 loĝ/km².
Situo
Los Cortijos estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj en la nordokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 775 m. La areo de ties teritorio estas de 94,89 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°18′51″N 4°3′7″Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Festoj
24 kaj 25 de septembro pro patronino Virgulino Mercedes, komence de majo pro Virgulino Fátima, 15a de majo pro San Isidro Labrador.
Ernst Julius Theodor Salzmann
Ernst Julius Theodor SALZMANN (naskĝinta la en Waltershausen-Schnepfenthal, mortinta la  en Gotao) estis germana geodeziisto kaj forstisto. Li estis la filo de la famekonata pedagogo kaj teologo Christian Gotthilf Salzmann, estro de Salzmann-lernejo (Schnepfenthal).
Vivo
En 1825 li posteulis von Einsiedel, la landan ĉefĉasiston, kiel inspektisto kaj financdisponigisto. La duka ĉambro de Gotao avancigis lin kariere per nomumo je tria sekretario en la 1.2.1829 kaj jam en julio de la sama jaro li iĝis Forsta komisaro (Forstkommissär). Liaj laborkampoj estis kiel antaŭe pri taksado kaj mezurado kaj enburue kaj enarbare. En 1830 li ekresponsis pri la planadĉambro kaj en 1832 li iĝis unua Forsta sekretario; en 1834 li rifuzis vokon je lukra posteno en Braunschweig. Pro tio li honoritis per la titolo Forsta konsilisto (Forstrat). En la 16.3.1840 li iĝis Ĉambra asesoro kun sid- kaj voĉdonrajto en la kolegio kie li denove ĉefe traktis forstrilatajn aferojn. En la 2.1.1846 li iĝis Supera forsta konsilisto; tiam li vere estis la plej grava persono en tekniko forstilata en al duta dukaldno.
Graveco
Salzmann havis multajn meritojn koncerne la forstadon en la duklando Saksio-Meiningen ĉiukampe kaj antaŭenpuŝis ankaŭ modernen vojfaradon en la Turingia Arbaro. Li bone kapablas orientigi sin nature kaj rememoris multon kio helpis ege dum liaj inspektistaj vojaĝoj kiujn li faris eĉ cum veteraĉo. Kune kun la forstisto Schrödter de Georgenthal li kreis novan forstadministran sistemon kiun li priskribis mem detale en 1855. Jam dum la 1840aj jaroj li atentigis la politikistojn pri la graveco de bona enarbara vojaro. Similaĵoj ekzistis tiam nur en partoj de Hesio. Salzmann ankaŭ interesiĝis pri la pligrandigo de enspezoj el arbara kaj terena kultivadoj. En la regiono de Poznan kaj en aŭstraj teritorioj li akiris grundojn por la duklando. Pro superŝutiĝo labora li bedaŭrinde ne trovis tempon por verki fake. Lia bonaj observadkapabloj kaj ŝato de la birdoj en la arbaroj iomente rekoneblas en suplementaĵoj de fakgazeto el 1858. Supplemente zur Allgemeinen Forst- und Jagbzeitung (I. Band, 1858. p. 67); artikoltitolo: "Material für den Entwurf eines Gesetzes zum Schutze der Insekten und andere schädliche Thiere vertilgenden Vögel".
Fonto
Heß, Richard, "Salzmann, Ernst Julius Theodor" en: Allgemeine Deutsche Biographie 30 (1890), p. 297-299 kio relegeblas tie ĉi interrete.
Laksigilo
Laksigilo estas manĝaĵo, kemiaĵo aŭ preparaĵo uzata por okazigi fekadon, nome la eligo de fekaĵo. La laksigiloj estas konsumataj čefe por trakti la konstipon. Kelkaj laksigiloj stimulantaj, lubrikantaj kaj salhavaj estas uzataj por purigi la kojlon por rektuma kaj intestaj ekzamenado. Ili estas foje komplementataj per enemoj.
15523 Grenville
15523 Grenville estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita geokemiisto Grenville Turner, geokronologiisto kaj meteorsciencisto. Li plibonigis la datadmetodon per la ratio 39Ar / 40Ar, kiu donas informojn pri la kolizia historio kaj la formiĝo de la meteoroidoj kaj asteroidoj.
Laksigilo
Estas multaj tipoj de laksigiloj, krom kombiniaj laksigiloj, tio estas simple ke la laksigilo enhasa pli ol unu ingredienco, kio povas okazigi ankaŭ kombinon de rezultoj. La laksigiloj povas esti uzataj pre englutado aŭ per supozitorioj.
Amonia hipofosfato
Amonia hipofosfato aŭ hipofosfato de tetraamonio estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la amonia hidroksido kaj hipofosfata acido. Ĝi estas senkolora kristalo, tre solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Amonia hipofosfato posedas 4 nitrogenatomojn, 16 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 6 oksigenatomojn. Amonia hipofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de amoniaj derivaĵoj.
Okcidenta Jorkŝiro
West Yorkshire estas metropola provinco en Anglio.
NGC 3372
NGC 3372 (alia indiko — ESO 128-EN13) estas emisia nebulozo en konstelacio Kareno.
Okcidenta Jorkŝiro
Loĝantaro - 2 141 000 (2000)
Areo - 2039 km&sup2
Ĝi enhavas la metropolaj distriktoj de Bradford, Calderdale, Kirklees, Leeds, kaj Wakefield.
Vaganto super Nebulmaro
Vaganto super Nebulmaro (germane Der Wanderer über dem Nebelmeer) estas pentraĵo plenumita ĉirkaŭ la jaro 1818 de la germana romantikista pentristo Caspar David Friedrich. Ĝi estas kutime rigardita kiel la plej fama majstroverko de tiu artisto, kaj iasence fariĝis ikono de la romantikisma movado.
La pentraĵo bildigas viron, eble Friedrich mem, starante pinte de alta monto. Videblas nur lia dorso (kutima efekto en la verkaro de tiu artisto). La homo staras antaŭ granda amaso da nebulo. Ankaŭ estas vico da gigantaj montoj en la fono. La plej granda parto de la pentraĵo estas tamen kovrita de la ĉielo.
La bildo estas posedaĵo de Kunsthalle Hamburg, kie ĝi estas ekspoziciata.
Město (Havířov)
Město situas en Ĉeĥio kaj ĝi estas parto de urbo Havířov en distrikto Karviná. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/11. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 1520 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ĝuste en tiu ĉi parto de urbo Havířov eblas trovi plej multe da loĝdomoj kaj urbaj konstruaĵoj konstruitaj en stilo de socialisma realismo, kiu estas krom alia Nacia Memorinda Instituto proklamita Signifa kultura memorindaĵo. Plej multe de tiuj ĉi objektoj troviĝas en strato Hlavní třída, ekz. Kultura domo Radost, la tuta vico de loĝdomoj sur ambaŭ flankoj de la ŝoseo. Sur tiuj ĉi domoj eblas klare videblaj la socialisma temaron - laboristoj kaj agrikulturistoj en starpozoj kun siaj laboriloj. La tuta areo, kiu estas konstruita en tiu ĉi stilo, situas de kajo ĝis arbaroparko Stromovka, de trafikocirklo kaj preĝejo de sankta Anna ĝis granda lumvojkruciĝo en placo Náměstí Republiky.
Vaĥtang la 1-a Gorgasali
Vaĥtang la 1-a de Iberio (kartvele : oვახტანგ I გორგასალი) aŭ Sankta Vaĥtang Gorgasali (440 - 502 aŭ 522 ?) estas unu el la reĝoj de Iberio (Kaŭkazio). Lia regno estas konsiderata kiel la eniro de la historio de Kartvelio en la Mezepokon. Li estas konsiderata sanktulo en la Kartvela Eklezio. Li estas kultata la 30-an de novembro.
Laŭ la legendo, li fondis la urbon Tbiliso, hodiaŭ ĉefurbo de Kartvelio, sur la loko kie troviĝis termaj akvoj, ĉ. 480 (Tbili signifas « varma » en la kartvela). Li forpasis en 502 aŭ en 522.
Emma Stone
Emily Jean “Emma” STONE naskiĝis en Scottsdale, Arizono, kaj estas usona aktorino kaj kantistino. Ŝi gajnis plurajn premiojn kiel unu Oskar-premio, unu BAFTA, unu SAG kaj unu Premio Ora Globo pro plej bona aktorino en la filmo La La Land.
Ŝi komencis sian karieron kiel aktorino en teatraĵoj de Valley Youth Theatre de Phoenix kiel Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat, poste eklaboris en televido kun rolo en The New Partridge Family (2005). Ŝia unua rolo en filmo estis kiel Greg Mottola en Superbad (2007) kun Michael Cera kaj Jonah Hill.
Ŝi akiris mondan famon pro sia rolo en la filmo The Amazing Spider-Man (2012) kun Andrew Garfield, ĝi estis ŝia plej monkolekta filmo. Poste pere de Birdman kune kun Michael Keaton ŝi ricevis tre favorajn kritikojn kaj sian unuan nomumon al la Oskar-premio kiel plej bona aktorino en apuda rolo, sed estis pere de La la land kun Ryan Gosling ke ŝi ricevis plurajn mondajn premiojn kaj laŭdojn de la kritikistoj.
3942 Churivannia
3942 Churivannia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la patro kaj de la frato de la rusa astronomo Klim Ivanoviĉ Ĉurjumov (vidu planedeton 2627 Churyumov) ambaŭ nomitaj  Ivan Ivanoviĉ Ĉurjumov.
La patro Ivan Ivanoviĉ Ĉurjumov (1907–1942) mortis dum la granda patriota milito, kaj la frato Ivan Ivanoviĉ Ĉurjumov (1929–1988) estis filozofo kaj poeto.
Kaŭcio
Kaŭcio estas aŭ monsumo, kiun oni deponas, aŭ kiun oni promesas pagi, por garantii la plenumon de interkonsento aŭ kontrakto farita de kaŭcianto aŭ alia.
IKEV: La Kaŭcia sumo estas la monsumo per kiu oni sin devontigas pro kaŭciado.
Antikrezo
Antikrezo estas termino el ekonomio.
IKEV difinas la terminon jene: "hipoteka kontrakto laŭ kiu la hipotekkreditoro prenas en posedon la hipotekitan proprietaĵon ĝuante ĝian fruktojn aŭ profitojn anstataŭ renton."
Collombey-Muraz
Collombey-Muraz estas komunumo en la distrikto Monthey en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 7564 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Collombey-Muraz situas en Suba Valezo ĉe la okcidenta bordo de la rivero Rodano en la ebenaĵo de la delto, kiun la rivero formas ĉe la alfluo al Lago Lemano. Interne de la komunuma teritorio situas tri eksklavoj de la komunumo Monthey. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Collombey-le-Grand, Collombey-le-Petit, Muraz kaj Illarsaz.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 29,81 km², de kiuj 36,6% estas kovritaj de arbaro, 40,4% servas por agrikulturo kaj 12,5% por setlado.
Trafiko
Tra Collombey-Muraz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 21 de Saint-Maurice al Savojo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovjo A9 situas en distanco de 1 km de la komunuma centro alflanke de Rodano apud Saint-Triphon. Pere de stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Saint-Maurice al Saint-Gingolph la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Ekonomio
La komunumo estas grava industricentro. En Collombey situas unu el la du svisaj naftorafinejoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Collombey-Muraz datiĝas el la jaro 1263 kiel Columberio. Apud Barmaz en la 19-a jarcento estis trovitaj tomboj el neolitiko el la 4-a jarmilo antaxu Kristo. En la jaro 1972 sub la preĝejo de Muraz estis malkovrita romia bieno. Dum frua mezepoko Collombey-Muraz apartenis al la Priorejo Lutry. En la jaro 1246 ĝi estis akirita de la Abatejo Sankt-Maŭrico. En la jaro 1536 la Valezaj Dekonoj konkeris la komunumon kaj atribuis ĝin al la Voktejo Monthey, kies historian sorton ĝi ek de tiam dividis.
Júlia Sebestyén
Júlia SEBESTYÉN [ŝebeŝtje:n] estas rumania hungara matematikistino, lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Ciceu la 24-an de aprilo 1944.
Kariero
Júlia Sebestyén akiris diplomon en la Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureș (1966), poste ŝi instruis en Târgu Mureș. De 1991 ŝi estis unu el la organizantoj de la Matematikaj Konkursoj de distrikto, fondantino de Societo Gyula Vályi de matematikinstruistoj, kies ŝi estas kunulprezidantino. Ŝi publikigis en Matematikai Lapok kaj en Tanügyi Újság.
Megesheim
Megesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Liutperga
Liutperga (8-a jarcento) estis filino de Desiderio, reĝo de Lombardoj, kaj de Ansa. Ŝi estis edzino de Tasilo la 3-a, la lasta Agilulfida Duko de Bavario.
Ŝi edziniĝis al Tasilo antaŭ 770, por konfirmi la tradician aliancon inter Lombardio kaj Bavario. La paro havis kelkajn gefilojn.
Ŝi malamikiĝis kontraŭ sia iama bofrato Karlomagno, pro lia repudio de ŝia fratino Desiderata, kaj sekva detruo de la Regno de Lombardio kaj enprizonigo de ŝiaj gepatroj. Ŝi enkuraĝigis sian edzon ribeli kontraŭ Karlomagno, lia kuzo. La plano inversiĝis: post Karlomagno eksciis, ke Tasilo estis sekrete komplotante kun Avaroj, malamikoj de Frankoj, Tasilo estis juĝata kaj mortokondamnita. La puno estis ŝanĝita al konfisko de la havaĵoj de Tasilo, dum li kaj lia familio, inklude Liutperga, estis monaĥigitaj.
Cognac
Cognac [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Charente, en la regiono Nova Akvitanio. En la jaro 2009, ĝi havis 18,729 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Cognaçais en la franca.
Geografio
Cognac situas ĉe la bordoj de la rivero Charente, 44 kilometrojn de Angoulême, 15 kilometrojn de Jarnac kaj 29 kilometrojn de Saintes. Ĝi precipe disvolviĝis sur la maldekstra bordo de la rivero. Sur la dekstra bordo nur etendiĝas la kvartalo Saint-Jacques.
Cognac havas landlimojn kun la komunumoj Châteaubernard, Merpins, Saint-Laurent-de-Cognac, Javrezac, Cherves-Richemont kaj Boutiers-Saint-Trojan. Ĝi situas ĉe unu el la vojoj al Santiago de Compostela.
Historio
La franca reĝo Francisko la 1-a naskiĝis en Cognac en 1494.
Konjako
Cognac donis sian nomon al konjako, mondfama brando. Por rajti ricevi la nomon “konjako”, ĝi devas esti produktita en difinita teritorio ĉirkaŭ Cognac laŭ precizaj normoj kaj reguloj.
Vidindaĵoj
La malnova Cognac (vieux Cognac) estas la plej malnova kvartalo de la urbo : ĝi etendiĝas ekde la Turoj Saint-Jacques, ĉe la Charente, ĝis la preĝejo Saint-Léger. En tiu kvartalo, proksime al la kastelo de la Valezoj, troviĝas pavimitaj stratetoj, sed ankaŭ domoj aŭ domeĝoj datiĝantaj de la 15-a al la 18-a jarcentoj.
Gadna (Israelo)
Gadna (גדנ"ע) estas israela militista programo por prepari junulojn al la deviga militservo en la israela armeo aŭ la landlimpolico. Unusemajna disciplina kaj militistlerna programo gvidataj de soldatoj de la Nahal-brigado koncernas ĉiujare ne nur ĉirkaŭ 19.000 israelajn junulojn sed ankaŭ multajn eksterlandajn.
Flustra galerio
Flustra galerio estas konstruaĵo, en kiu oni povas aŭdi flustron de alia fora persono en la konstruaĵo. Tiukaze la konstruaĵo havas elipsoforman internan muron kaj tegmenton, dum la piedira zono estas plata. Plej konataj flustraj galerioj estas en katedralo de Sankta Paŭlo (Londono), Gol Gumbaz en Barato, National Statuary Hall en Kapitolo de Usono, Baziliko de Sankta Petro de Romo
Oni povas teknike imiti tiun sontransporton per du parabolaj speguloj (sufiĉas jam diametro de 2 m, por transporti sonon je distanco de 80 m). Se oni flustras en brulpunkto de elipso, aŭdas liajn vortojn alia persono, starante en fora brulpunkto. Ekster la du brulpunktoj, oni aŭdas nenion.
Otomana-safavida milito (1635–1636)
La Otomana-safavida milito de 1623-1639 estis la lasta milito en la serio de konfliktoj batalitaj inter la Otomana Imperio kaj Safavida Irano, tiam la du ĉefaj potencoj de Okcidenta Azio, pro la rego en Mezopotamio. Post komenca persa sukceso rekapti Bagdadon kaj la plej grandan parton de moderna Irako, perdinte ĝin dum 90 jaroj, la milito fariĝis blokiĝo, ĉar la persoj ne povis premi plu en la Otomanan Imperion, kaj la otomanoj mem estis distritaj pro aliaj militoj en Eŭropo kaj draste malfortiĝis pro internaj tumultoj.
Molteno
Molteno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la Sankta Roĥo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Otomana-safavida milito (1635–1636)
Poste, la otomanoj povis reakiri Bagdadon, suferante gravajn perdojn en la fina sieĝo, kaj la subskribo de la Traktato de Zuhab finis la militon per otomana venko. Malglate parolante, la traktato restarigis la limojn de 1555, kun la safavidoj konservante Dagestanon, orientan Kartvelion, orientan Armenion kaj la nunan Azerbajĝanan Respublikon, dum okcidenta Kartvelio kaj okcidenta Armenio decide subiris otomanan regon. La orienta parto de Samcĥe (Mesĥeti) estis nerevokeble perdita de la otomanoj same kiel Mezopotamio. Kvankam partoj de Mezopotamio estis mallonge reprenitaj de la irananoj pli poste en la historio, precipe dum la regadoj de Nader Ŝaĥo (1736–1747) kaj Karim Ĥan Zand (1751–1779), ĝi restis ekde tiam en otomanaj manoj ĝis la sekvo de la unua mondmilito.
Molteno
Najbaras la komunumoj Annone di Brianza, Bosisio Parini, Costa Masnaga, Garbagnate Monastero, Oggiono, Rogeno kaj Sirone.
Sikismo
Ne konfuzu kun sika popolo, indonezia etna grupo kaj sikanoj!
Sikismo (laŭ PIV, ankaŭ siĥismo) (panĝabe ਸਿੱਖ, sikkh [sɪkkʰ]) estas unudia religio fondita inter la 15-a kaj la 16-a jarcentoj en la regiono Panĝabio de la Hinda subkontinento (Barato kaj Pakistano) fare de Guru Nanak kaj pluprogresis sub la dek sinsekvaj Sikguruoj (la dekunua kaj lasta guruo estus la sankta verko Guru Granth Sahib. Guru Granth Sahib estas kolekto de la verkoj de la sikguruoj, kiu estis kompilita de la 5-a sikguruo).
Laŭ grandeco ĝi estas inter la 5-a ĝis 9-a plej granda organizita religio en la mondo (depende de la klasigaj konsideroj), kun proksimume 30 milionoj da sekvantoj. La ŝtato de Panĝabo en Barato estas la nura ŝtato en la mondo kun majoritato de sika loĝantaro.
La panĝaba vorto sikkh [sɪkkʰ] signifas disĉiplon aŭ lernanton. Siko (aŭ siĥo) estas tiu, kiu kredas je unu dio kaj je la instruoj de la dek guruoj, tenitaj en la sankta libro de sikismo, Guru Granth Sahib. En Guru Granth Sahib legeblas poemoj, kiujn skribis kvin Sikguruoj kaj kiuj akordas kun la instruo de Guru Nanak. Ĉiu Guru opiniis tre grava ke la homoj bone komprenu la instruon, oni trovas ĝin en la panĝaba kun sanskritaj vortoj kaj fremdvortoj el la araba kaj la persa.
Siatempe, budhismo kaj ĝajnismo estis inspiritaj de religiaj kaj sociaj ideoj el la prahindua etoso. Sikismo estas pli nova kaj influita de islamo, iom sinkretisme. Sikismaj kredoj koincidas kun islamo, ekzemple pri unudiismo, aŭ kun hinduismo, ekzemple pri devoteco (bhakti). Tamen, ĝi ne estas nur mikso de du antaŭaj religioj, sed io nova. Sikoj kredas, ke nova dia revelacio igas ĝin prava.
Historio
Guru Nanak (1469-1539) estis la fondinto de sikismo, la unua el la dek majstroj de tiu religio. Antaŭ sia morto, li nomumis novan majstron. La lasta kaj deka en la sinsekvo de majstroj, nome Guru Gobind Singh (1666-1708), komencis la ceremonion de sika bapto en 1699, tiel apartigante la sikojn. La unuaj baptitaj sikoj, la kvin amatoj (Panj Pjare) tiam baptis la majstron. Tiel la estro agnoskis la ĉefecon de la komunumo (ĥalsa).
Iom antaŭ sia morto, la majstro ordonis, ke la sankta libro de sikismo Guru Granth Sahib, estu la spirita aŭtoritato kaj la malspiritan aŭtoritaton havu la sika komunumo (Ĥalsa Pant). La libron kompilis kaj eldonis la kvina majstro Guru Arjun en 1604. En historio, malmultaj sanktaj libroj estas kompilataj de la kredofondintoj mem. Ĝi estas verkita en panĝaba lingvo kun partoj en bhojpuri kaj urduo.
Doktrino kaj moroj
Ekzistas 4 ceremonioj:
Fundamenta doktrino
La doktrino de Nanako prezentas sin kiel simplan. La kerna koncepto, kiu koherigas sikismon, estas la rego de ununura dio, kreinto. Nanako nomis tiun dion la "vera nomo", por eviti jam konatajn terminojn pri dio. Li predikis, ke la vera nomo, kvankam multmaniere kaj multloke aperanta, estas eterne unu, ĉiorega kaj ĉiopova dio, transmonda kaj ĉimonda, kreanto kaj detruanto. Nanako ankaŭ kredis je maja. Kvankam li taksis materiaĵojn realaj kaj esprimoj de la vero de Dio, ili emas konstrui "muron el malvero" ĉirkaŭ tiuj vivantaj en la malspirita sfero de materiaj deziroj. Tio malebligas al ili vidi la veran dion, kiu kreis materion kiel vualon ĉirkaŭ si, tiel ke spiritaj mensuloj, liberaj je deziro, kapablas ĝin travidi.
Mondo estas ekanalize reala ĉar maja sensebligas ĝin, sed finanalize estas malreala ĉar nur dio estas vere reala. Nanako konservis la hinduan instruon pri reenkarniĝo kaj karmo, kaj predikis ne daŭrigi pro egoismo kaj frandemo la ciklon de reenkarniĝo, kiu apartigas de dio.
Oni pensu pri dio, kaj senĉese ripetu ties nomon (Nama Japam), tiel unuiĝonte al li. Savo ne estas eniro en Paradizon post Fina Juĝo, sed unuiĝo kaj ensorbiĝo en dion, la veran nomon.
Radikoj √Sik- kaj √Siĥ- en PIV
Ekzistas granda konfuzo pri la esperantigo de la panĝaba vorto Sikkh (ਸਿੱਖ [sɪkkʰ]). PIV elektis aldoni la radikon √Siĥ- kune kun √Sik- pro miskompreno de la elparolo de la panĝaba digrafo kh [kʰ].
La uzo de ĥ por vorto sikkh transdonas tiun eraron al aliaj vortoj el panĝaba fonto kaj ekas grava konfuzo. Transskribi Khalistān kiel Ĥalistano anstataŭ Kalistano kaj Visākhī kiel Vajsaĥi anstataŭ Vajsakio aŭ Visakio estas eraro.
Malsamo okazas kun la vorto Ḫālsā (ਖ਼ਾਲਸਾ, [xaːlsaː]), kelkfoje angle nur transkribita kiel Khalsa, kiu ja estas Ĥalsa. La simileco inter literoj ਖ kaj ਖ਼ helpas la konfuzon.
Nomoj
La dua nomo Singh, kiu signifas virleonon, estas tipa ĉe sikoj, kvankam ne ĉiu Singh estas siko. Sikinoj uzas la familinomon Kaur ("leonino"), sed plimulto da regnoj permesas nur la viran Singh. Ekster Hindio, por multaj sikoj ĝi iĝis familinomo:
Eksteraj simboloj (Kvin K)
La 5 eksteraj simboloj kiujn sikoj, virinoj same kiel viroj, portas, estas:
La honesta vivmaniero kaj volo esti bona por la kreado estas pli grava ol porti ilin.
Siko neniam tondu sian hararon, por montri tutvivan serĉon de spiriteco kaj akcepton de diaj donacoj al homoj. La kombilo ordigas la hararon, signante ke oni ne nur akceptu la dian donon, sed ankaŭ konservu ĝin. La pantalono simbolas ĉaston kaj unu-edzinecon. La brakringo (kara) estas ligo al Dio, ja siko submetiĝu antaŭ neniu krom dio. Kaj per konstanta teno de armo ĉe si sikoj memorigas pri persekutoj kontraŭ sia religio kaj pri la devo defendi malpotenculojn. En moderna socio, tamen, poŝtranĉilo aŭ malgranda ponardo sufiĉas por konservi la simbolon.
Sikaj viroj ĉiam surmetas turbanon sur sian longan hararon. La turbano estas malsama ol tiu de islamaj klerikoj.
Sikoj en Barato
La politika premo de ĉirkaŭaj islamaj regnoj trudis sindefendon al sikoj. Meze de 19-a jarcento, ili regis Panĝabon kun landoj nun parte en Barato kaj parte en Pakistano. La sika militistaro plurfoje povis repeli la britan armeon.
Pro sia batalema tradicio sikoj aperas en pli granda proporcio en la barata kaj pakistana armeoj ol en la loĝantaro ĝenerale.
En finaj 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, separatismo aperis, celante apartan sikan regnon, Kalistano, en Panĝabo.
Sikoj en la mondo
Nun, sikoj estas en tuta Hindio kaj ceterloke en mondo. La suma nombro de sikoj estus ĉirkaŭ 25,8 milionoj, kio estus 0.39% el la monda loĝantaro. Ĉirkaŭ 19 milionoj loĝas en Barato, ĉefe en Panĝabo, nome 75% el la tiea loĝantaro. Grandaj komunumoj de sikoj loĝas en la najbaraj ŝtatoj kiaj la barata subŝtato Harjano kiu estas hejmo de la dua plej granda sika loĝantaro en Barato kun 1.1 milionoj da Sikoj ĉe la censo de 2001, kaj povas troviĝi grandaj komunumoj de sikoj tra Barato. Tamen, Sikoj estas nur ĉirkaŭ 2% el la barata loĝantaro.
Granda nombro da sikoj estas en Britio, Kanado kaj Usono. Sika migrado al Kanado ekis jam en la 19a jarcento kaj kondukis al la kreado de gravaj sikaj komunumoj, hegemonie en la sudo Vankuvero, Surrey (Brita Kolumbio), kaj Bramptono. Nuntempe temploj, gazetaro, radiostacioj, kaj merkatoj multas ĉe iuj grandaj, mult-generaciaj barat-kanadaj grupoj. Sikaj festivaloj kiaj Divali kaj Vaisakhi estas celebrataj en tiuj kanadaj urboj fare de la grandaj grupoj de sekvantoj en la mondo for de Panĝabo.
Sikoj migris ankaŭ al Orienta Afriko, Okcidenta Afriko, Mezoriento, Sudorienta Azio, Unuiĝinta Reĝlando same kiel al Usono kaj Aŭstralio. Tiuj komunumoj disvolviĝis kiel sikoj formigrintaj el Panĝabo por plenigi truojn en la koloniimperia labormerkato. Komence de la 20a jarcento grava komunumo ekformiĝis ĉe la okcidenta marbordo de Usono. Pli malgrandaj loĝantaroj de Sikoj troviĝas en multaj landoj en Okcidenta Eŭropo, Maŭricio, Malajzio, Fiĝio, Nepalo, Ĉinio, Pakistano, Afganio, Irako, Singapuro, Meksiko, Usono kaj multaj aliaj landoj.
Persekutoj kontraŭ sikoj
En 1984, grupo da separatismaj (laŭ iuj, terorismaj) sikoj anoj de Jarnail Singh Bhindranwale sin ŝirmis en la Ora Templo de Amricaro, sika sanktejo. La barata armeo, laŭ ordonoj de Indira Gandhi, sturmis la templon. 83 armeanoj kaj 493 sikoj mortis, kaj multaj estis vunditaj. Multaj sikoj taksis perforton en sia sanktejo nepardonebla. Sikaj gardistoj de Indira Gandhi poste venĝe murdis ŝin. Post la murdo, multaj sikaroj estis atakitaj de la Kongresa Partio de Gandhi, tiam regita de ŝia filo, Rajiv Gandhi. Multaj sikoj mortis tiel.
Post la atakoj de 11-a de septembro 2001 en Usono, iuj usonanoj atakis sikojn, konfuzante iliajn kaptukojn kaj barbojn kun tiuj de la islamanoj kaj siavice identigante islamanojn ĝenerale kun la atakintoj.
Eksteraj ligiloj
Aŭda versio de la Guru Granth Sahib, la sankta libro de sikismo.
Sikhi Wiki. Redaktebla enciklopedio skribita laŭ sika vidpunkto (angle).
La historio de sikismo (angle).
Sikismo Rusio (ruse).
Aleksiaro
Aleksiaro aux Aleksiareso (helene|Ἀλεξιάρης) estas en helena mitologio filo de Heraklo kaj lia edzino Hebo, filino de dio Zeŭso kaj diino Hera. Kiam estis heroo Heraklo senintence mortigita per venena mantelo de lia propra edzino Dejaniro, alflugis el Olimpo al lia cindriga lignaro diino Atena kaj heroldo de dioj Hermeso kaj veturigis lin sur ora ĉarego sur Olimpon. Tie la plej granda Grekia heroo trovis varman bonvenigon de ĉiuj Olimpaj dioj kaj eĉ ankaŭ Hero venkis sian malnovan malamon kaj edzinigis al li sian filinon Hebon, diinon de eterna juneco. La plej alta dio Zeŭso sidiĝis kun li al tablo de dioj, gastigis lin per akvomielo kaj ambrosio kaj pro liaj heroaj agoj donacis al li senmortecon. Poste Heraklo, liberigita de suferoj de la surtera vivo, vivis kun sia edzino Hebo feliĉe kaj fruktoj de ilia amo estis filoj Aniketo kaj Aleksiaro.
Seksa selekto
Seksa selekto, koncepto enkondukita de Charles Darwin en sia verko de 1859 La origino de specioj, estas grava elemento de lia teorio pri natura selekto. La seksa formo de selekto ... dependas, ne el lukto por la ekzisto, sed el lukto inter maskloj por posedo de inoj; la rezulto ne estas la morto por la nesukcesa konkurencinto, sed malmultaj aŭ neniu idoj. ... kiam la maskloj kaj la inoj de iu animalo havas la samajn ĝeneralajn kutimojn ... sed diferencas laŭ strukturo, koloro, aŭ ornamo, tiaj diferencoj estis ĉefe kaŭzataj de seksa selekto.
Liaj ekzemploj de seksa selekto inkludas ornamajn plumjn de pavoj, paradizeoj, la kornoj de cervoj (masklaj cervoj), kaj la hararo de virleonoj.
Darwin grande etendis sian komencan tri-paĝan traktadon pri Seksa Selekto en la verko de 1871 The Descent of Man and Selection in Relation to Sex. Tiu 900-paĝa, du-voluma verko inkludas 70 paĝojn pri seksa selekto ĉe homa evoluo, kaj 500 paĝojn pri seksa selekto ĉe aliaj animaloj. Resume, dum natura selekto rezultas el la lukto por survivado, seksa selekto eliras el lukto por reproduktiĝi.
Eksteraj ligiloj
Naturligt urval
ISO 639-3 j
!jaa !jab !jac !jad !jae !jaf !jah !jai !jaj !jak !jal !jam !jao !jap !jaq !jar !jas !jat !jau !jav !jax !jay !jaz !jbe !jbj !jbn !jbo !jbt !jbu !jcs !jct !jda !jdg !jdt !jeb !jee !jeg !jeh !jei !jek !jel !jen !jer !jet !jeu !jgb !jge !jgo !jhi !jia !jib !jic !jid !jie !jig !jih !jii !jil !jim !jio !jiq !jit !jiu !jiv !jiy !jkl !jko !jku !jle !jma !jmb !jmc !jmd !jmi !jml !jmr !jms !jmx !jna !jnd !jng !jni !jnj !jnl !jns !job !jod !jor !jos !jow !jpn !jpr !jqr !jra !jrb !jrr !jrt !jru !jsl !jua !jub !juc !jud !juh !juk !jul !jum !jun !juo !jup !jur !jut !juu !juw !juy !jvn !jwi !jya !jye !jyy
Nová Víska (Nová Ves)
Nová Víska estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1 km oriente de Nová Ves. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Niedersachswerfen
Niedersachswerfen ĝis la fino de 2011 estis memstara administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. Fine de 2010 la komunumo havis 3257 loĝantojn. Ekde la jaro 2012 ĝi kun la najbara eksa komunumo Ilfeld konsistigas novan komunumo Harztor.
Nová Víska (Nová Ves)
Nová Víska situas en katastra teritorio Nová Ves u Chrastavy kun areo 11,14 km².
Ĉuvaŝoj
Ĉuvaŝoj (memnomo: чаваш [ĉavaŝ]) estas tjurklingva popolo loĝanta en Meza Volgio, Rusio.
La ĉuvaŝa etno formiĝis surbaze de la tjurklingvaj triboj de bolgaroj kaj suvaroj (suvazoj) kaj ankaŭ de la finno-ugraj triboj de marioj. La ĉuvaŝoj havas du subetnojn (foje oni nomas tri): virjaloj (turi) aŭ supraj ĉuvaŝoj loĝas en nord-okcidentaj regionoj de Ĉuvaŝio kaj anatrioj (malsupraj), loĝas en sudaj regionoj de Ĉuvaŝio kaj Uljanovska provinco. Laŭ kelkaj etnografoj ekzistas tria etnogrupo, kiu situas meze inter la supraj kaj malsupraj ĉuvaŝoj: anat-enĉioj (mezmalsupraj). Etnografiaj grupoj de ĉuvaŝoj ĉefe diferencas je virina vestaĵo kaj dialektaj specifaĵoj de la ĉiutaga vivo. Fakte la supraj ĉuvaŝoj kulture estas pli proksimaj al marioj kaj la malsupraj - al tataroj.
En la XV-XVIa-jarcentoj ĉuvaŝaj teroj estis sub la ĥanoj de Kazan kaj en 1551 deligitaro de ĉuvaŝoj kaj marioj venis al la rusa caro kun peto aligi ilin al la Moskva ŝtato por defendi kontraŭ la ĥanlando de Kazan.
Ĉuvaŝoj parolas la ĉuvaŝan lingvon kaj estas ortodoksaj kristanoj kun kelkaj paganaj tradicioj. Estas kelkaj vilaĝoj ekster Ĉuvaŝio kie la ĉuvaŝoj daŭre restas paganoj.
Oni opinias ke la nomo de la popolo devenas de la bolgara tribo - suvaroj (suvazoj).
Ĉuvaŝoj estas popolo kun longa terkultura kaj bestbreda tradicio. Ili kultivis sekalon, tritikon, avenon, milion, pizojn, lentojn, kanabon. Antaŭ la apero de terpomo la ĉuvaŝoj kultivis en granda kvanto rapon. Kiel tradiciaj okupoj estis ankaŭ lupolkultivado, abelbredado, legomkultivado, ĉasado. Ĉuvaŝoj bredis ĉevalojn, bovojn, kaprojn, kortbirdojn.