cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Proklamoj de Baha'u'llah
Historiaj Eventoj
Mírzá Ḥusayn 'Alí Núrí estis filo de Mírzá 'Abbás-i-Núrí "Buzurg" ( ? - 1839), la ministro ĉe la Ŝaho de Persio Fatḥ-`Alí Sh áh Qájár (1772-1834), kaj ankaŭ unu el la gvidaj personecoj de la baba movado.
Dum la somero 1848 okaze de la konferenco de la babanoj en la persa vilaĝo Bada sh t, li alprenis la titolojn Jináb-i-Bahá kaj Bahá'u'lláh (بهاءالله), kiujn poste konfirmis la Báb.
Tuj post la atenco kontraŭ la persa reĝo Náṣiri'd-Dín Sh áh Qájár (1831-1896) la 15-an de aŭgusto 1852, li estis enprizonigita dum 4 monatoj en la subtera karcero Síyáh- Ch ál de Tehrano, kie li travivis mistikan sperton komence de la jaro 1269 p.H. (do naŭ jarojn post la naskiĝo de babismo en 1260 p.H.).
Post sia liberiĝo li estis ekzilita al Bagdado komence de 1853. Dum tiu ekzilo kelkaj babanoj distingis en li la spiritajn kvalitojn de tiu promesita de Báb. Sed li petis, ke ili ne diskonigu sian eltrovon, kvankam ili ja pravis resp. Bahá'u'lláh dum sia enkarcerigo ja ricevis la dian vokon al profeteco.
Privata Proklamo en Bagdado
Post dek jaroj da ekzilo en Bagdado (Ba gh dád) la famo kaj la influo de Bahá'u'lláh multe kreskis kaj alarmis liajn malamikojn, kiuj petis de la turka registaro pli foran ekzilon por li. Tial la Granda Veziro  'Alí Pá sh á (1815-1871) kaj la Ministro pri Eksterlandaj Aferoj Fu'ád Pá sh á (1815-1869), kiuj kune regis la otomanan imperion, sendis al li devigan inviton veni al Konstantinopolo. Preparante sian foriron Bahá'u'lláh kun grupo da siaj adeptoj pasigis ekster Bagdado dek-du tagojn sur insulo de la riverego Tigriso en la ĝardeno de Najíb Pá sh á konita sub la nomo Najíbíyyih.
En tiu loko, nomata de la bahaanoj la "Ĝardeno de Riḍván" (ĝardeno de la Paradizo = Rezvan), Bahá'u'lláh private deklaris al siaj kunuloj sian profetan mision kiel "Tiu, kiun Dio manifestos" anoncita de Báb. Tio okazis de la 22-a de aprilo 1863 (3-a de  Dh i'l-Qa'dih 1279 p.H.) ĝis la 3-a de majo 1863 (14-a de  Dh i'l-Qa'dih 1279 p.H.), do deknaŭ jarojn post la naskiĝo de babismo en 1260 p.H. Multaj homoj tiam venis al la ĝardeno por renkontiĝi kun Bahá'u'lláh kaj plorpetis, ke li ne foriru el Bagdado. La naŭan tagon alvenis la familianoj de Bahá'u'lláh kaj la dekduan tagon li ekvojaĝis kvazaŭ reĝo al Konstantinopolo.
Tiel skribis la "Gardanto de la Afero de Dio"  Sh o gh i Effendi :
"'Pri la ekzaktaj cirkonstancoj de tiu historia deklaro ni bedaŭre estas tre malmulte informitaj. La vortoj kiujn efektive eldiris Bahá'u'lláh, la maniero laŭ kiu li prezentis Sian deklaron, la reago kiun ĝi okazigis, la ŝoko kiun ricevis Mírzá Yaḥyá, la identeco de tiuj ĝuintaj la privilegion aŭdi Bahá'u'lláh-on, ĉio tio restas envolvita de mallumo, kiun la estontaj historiistoj malfacile trapenetros. La fragmenta priskribo, kiun postlasis al la posteularo lia kronikisto Nabil, konsistigas iun el la raraj rakontoj aŭtentikaj, kiujn ni posedas pri la memorindaj tagoj pasigitaj de li en tiu ĝardeno.'"
Tiun dekdu-tagan periodon memorfestas ĉiujare la bahaanoj kiel la "Festivalon de Rezvan", kies tagoj unua, naŭa kaj dekdua estas feriaj kaj sanktaj por ili. Laŭ la Bahaa kalendaro tiuj eventoj komenciĝis la 13-an tagon de la 2-a monato Jalál (Gloro) kaj finiĝis la 5-an tagon de la 3-a monato Jamál (Beleco) en la 20-a jaro de la bahaa erao. En 1863 la festo Náw-Rúz (Nova Tago) de la printempa ekvinokso, kiu estis la unua tago de tiu 20-a jaro bahaa, okazis la 22-an de marto kaj la festivalo de Rezvan komenciĝis en la 32-a tago de tiu bahaa jaro (22-a de aprilo 1863 = 13-a de Jalál 20 B.E.). Dum jardekoj la bahaanoj festis je fiksitaj datoj de la 21-a de marto ĝis la 2-a de majo. Sed la Universala Domo de Justeco decidis, ke ĉiuj baha-anoj de la mondo celebru tiun feston ekde 2015 laŭ la Baha-a kalendaro, kies la unua tago varias kiel la printempa ekvinokso ĉe Teherano inter la 20-a kaj la 22-a de marto.
Publikaj Proklamoj en Edirne (Adrianopolo) kaj poste en Akko
Bahá'u'lláh alvenis en Istanbulo (Konstantinopolo) la 16-an de aŭgusto 1863 (1-an de Rabí'u'l-Awwal 1280 p.H.) kaj skribis al la Sultano epistolon titolitan Lawḥ-i-'Abdu'l-Azíz-Va-Vukalá.
Ekzilo en Edirne
Tamen la Sultano 'Abdu'l-'Azíz (1830-1876) ne respondis kaj intriguloj instigis lin al pli fora ekzilo de la babanoj en la urbo Adrianopolo (nuntempa Edirne) de la turka provinco okcidenta kaj eŭropa de Rumelio.
Post 12 tagoj da dumvintra vojaĝo malfacila, ili alvenis la 12-an de decembro 1863 (1-an de Rajab 1280 p.H.) al Adrianopolo, kvalifikita de Bahá'u'lláh "la fora prizono" kaj la "lando de la mistero".
La proklamoj el Edirne
Ekde 1867 Bahá'u'lláh publike proklamis sian mision al la homaro kaj al ĝiaj regantoj politikaj aŭ religiaj per diversaj epistoloj. Kelkaj el tiuj tekstoj estas legeblaj en du kompilaĵoj titolitaj : la "Proklamo de Baha'u'llah al la reĝoj kaj regantoj de la mondo" kaj la "Alvoko de la Sinjoro de la Armeoj" (vidu la eksterajn ligilojn). La plej gravaj el tiuj epistoloj estas :
Skismo kaj ekzilo en Akko
Dum la dua jaro de la ekzilo en Adrianopolo Mírzá Yaḥyá-i-Núrí (1831-1912) ekribelis kontraŭ la aŭtoritato de sia duonfrato, intrigis ĉe la turkaj aŭtoritatoj, komplotis kaj provis plurfoje mortigi lin, interalie per veneno. Estigis skismo ene de la baba komunumo kaj kvazaŭ milito inter la sekvantoj de Bahá'u'lláh (bahaanoj = bahá'í ) kaj la sekvantoj de Mírzá Yaḥya (azalanoj = azalí ), kiu ankaŭ sin deklaris profeto, kaj sin titolis Ṣubḥ-i-Azal ("Mateno de Eterneco").
NGC 7268
NGC 7268 (aliaj indikoj — ESO 467-57, MCG -5-53-1, AM 2222-312, PGC 68847) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Proklamoj de Baha'u'llah
Skismo kaj ekzilo en Akko
La tiel nomata "Plej Granda Disiĝo" oficialiĝis dum septembro de 1867 inter Ṣubḥ-i-Azal kaj Bahá'u'lláh, kiu nelonge poste verkis sian libron titolitan Kitáb-i-Badí'  (La Mirinda Libro Nova) por refuti la argumentojn de siaj opoziciantoj nomitaj de li la "Popolo de la Bayán" (Ahl-i-Bayán) kaj precipe de Siyyid Muḥammad-i-Iṣfahání
NGC 7268
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Proklamoj de Baha'u'llah
Skismo kaj ekzilo en Akko
La foje eĉ sanga konflikto inter bahaanoj kaj azalanoj forte malkontentigis la turkan registaron, kiu fine ordonis splitigon de ekzilintoj kaj sendon de unu grupo, inter ili Mírzá Yaḥya, al la insulo Kipro kaj de la alia, inter ili Bahá'u'lláh, al la punkolonio de Akko ( 'Akká) en Palestino. Ili forlasis Adrianopolon la 12-an de aŭgusto 1868 (22-an de Rabí'u' th - Th ání 1285 p.H.).
Bahá'u'lláh ŝipe alvenis al Akko, kiun li kvalifikis la "plej grandan prizonon", la 31-an de aŭgusto 1868 (12-an de Jamádíyu'l-Awwal 1285 p.H.) kaj restis tie ekzilita ĝis sia forpaso la 29-an de majo 1892 (2-an de  Dh i'l-Qa'dih 1309 p.H.), unue en la kazerno ĝis 1870, poste ene de la urbo en la domoj de Abbud kaj de  'Abdulláh-Pá sh á ĝis 1877, sekve ekster la urbo en Mazra'ih kaj fine en Bahjí ekde 1879.
La proklamoj el Akko
Dum tiuj 24 jaroj Bahá'u'lláh senlace daŭrigis sian revelacion al la mondo per verkoj kiel la Kitáb-i-Aqdas (la "Plej Sankta Libro" en 1873, kiu estas la kerno de la bahaa revelacio kaj ĝia libro de la Leĝo) kaj la epistoloj revelaciitaj post ĝi.
Sed ĉiuj, regantoj politikaj aŭ religiaj malestimis liajn avertojn kaj konsilojn, escepte la brita reĝino Viktorino, kiu reagis kiel la fariseo Gamiliel dum la proceso de la apostoloj de Jesuo. Tial Bahá'u'lláh denove skribis al ili : "Oh Reĝoj de la tero ! Ni vidas vin ĉiujare kreskigi viajn elspezojn kaj ŝuldigi tiun ŝarĝon al viaj regatoj. Tio nekonteste estas plena kaj grava maljustaĵo. Timu suspirojn kaj larmojn de tiu subpremato kaj ne trudu al viaj popoloj troajn ŝarĝojn. Ne senigu ilin por konstruigi al vi palacojn kaj eĉ elektu por ili tion, kion vi elektus por vi mem. Ni tiel klarigas al vi tion profiteblan, se vi estas komprenemaj. Viaj popoloj estas viaj trezoroj. Gardu vin, ke vi ne malobservu la ordonojn de Dio, liverante al la ŝtelistoj tiujn, kies gardantoj vi estas. Dank'al ili vi regas, vivtenas vin kaj realigas konkerojn. Sed tamen vi tiom malestimas ilin. Stranga, tre stranga tio estas vere ! Sed ĉar vi rifuzis la "Plej Grandan Pacon", almenaŭ strebu al tiu ĉi : la "Malpli Granda Paco", kiu tamen ebligos al vi iom plibonigi vian staton kaj tiun de viaj regatoj. Oh Suverenoj de la tero ! Repaciĝu inter vi tiel ke vi bezonos armi vin nur por la necesa defendo de viaj teritorioj kaj imperioj. Gardu vin, ke vi ne neglektu la konsilojn de Tiu, kiu estas la Ĉio-Scia, la Fidela."
Malgraŭ tiuj konsiloj ili agadis kiel kutime. Ofte ili enoficigis "intrigulojn" kaj "senskrupululojn" avidajn nur je plezuroj kaj personaj potenco, honoro kaj riĉeco. Ili daŭre malestimis, koloniis kaj ekspluatadis popolojn tiel kreskiginte maljustecon, ribelemon kaj militemon ĝis nekredebla nivelo...
Kelkajn jarojn post tiu malatentita averto, disfalis la franca imperiestro Napoleono la 3-a en 1870, malaperis la papaj ŝtatoj en 1870 kaj estis murditaj la Sultano otomana 'Abdu'l-'Azíz en 1876, la Caro Aleksandro la 2-a en 1881 kaj la Ŝaho de Persio Náṣiri'd-Dín en 1896. Kvindek jarojn poste, la unua mondmilito ruinigis Eŭropon kaj malaperigis la imperiojn germanan, rusan, aŭstra-hungaran, otomanan... estingiĝis la islama kalifeco la 3-an de marto 1924 kaj la persa dinastio Qájár en oktobro 1925.
La homaro travivas ian "tagon de juĝo" okaze de la naskiĝo de nova mondordo. Bahá'u'lláh skribis, ke tutnova vivoforto viglas nuntempe en ĉiuj popoloj de la tero, sed ke neniu malkovris ĝian kaŭzon ĉar homoj senatente sonĝas en Oriento kaj revas en Okcidento. Li diris al la S-ro Edward Granville Browne, orientalisto de la Kembriĝa Universitato kiu vizitis lin, ke tamen tiuj senfruktaj konfliktoj, tiuj detruaj militoj pasos for, kaj ke la Plej Granda Paco venos...
Spiritaj Signifoj
La proklamoj kaj la nomo mem de Bahá'u'lláh havas spiritan signifon, kiu rilatas kun mesieco, la "reveno de la Filo de homo en la gloro de sia Patro" kaj la rivelo de la mistera "plej granda nomo" de Dio.
la "Plej Granda Nomo" de Dio
La islamanoj instruas, ke ekzistas 99 nomoj por Dio kaj ke la centa nomo "plej granda" (arabe : al-ism al-a'ẓam kaj perse : ism-i-a'ẓam ) estas kaŝita mistero, kies ekkono estas celo de la sufianoj. Estas raportite en la hadisa kompilaĵo Sahih Muslim ("aŭtentikaj" rakontoj pri la agoj kaj eldiroj de la Profeto Mohamedo) ke kiu citos la 99 nomojn de Dio, tiu eniros Paradizon.
Por la bahaanoj, tiu centa nomo "kaŝita" estas Bahá'  (بهاء), kiu arabe signifas splendoron, gloron, lumon kaj belecon … Laŭ la Abjad-numeraloj la nombra valoro de tiu vorto estas 9 (2+0+5+1+1), kiu simbolas perfektecon.
En sia "Epistolo al la Filo de la Lupo" Baháu'lláh klare asertis, ke li estas "manifestiĝo de Dio" sendita al la homaro sub la "plej granda nomo" por revivigi la mondon kaj unuigi ĝiajn popolojn.
La "Gloro de Dio"
La titolo Bahá'u'lláh signifas en la araba lingvo "splendoron, gloron, lumon de Dio" kaj similas al la hebreaj vortoj Kabod YHWH ( כבוד יהוה ) uzitaj en la Malnova Testamento. La vorto Bahá'  (بهاء) iel elvokas la nimbon (glorkrono) ĉirkaŭ Kristo aŭ la sanktuloj pentritaj sur ikonoj, kun la ideo de lumo, beleco, splendoro, majesto kaj gloro.
En 593 a.K. ĉe la rivero Kebaro en la lando Ĥaldea dum la kvina jaro de la elpatrujigo de la reĝo Jehojaĥin al Babilono, la profeto Jeĥezkel spertis mistikan vizion, en kiu li vidis la "majeston de la Eternulo" ( כבוד יהוה ) kiel luman "ĉielarkon" ĉirkaŭ homo sidanta sur trono.
Poste dum la dudek-kvina jaro de tiu ekzilo, li denove spertis alian vizion, en kiu tiu "majesto de Dio" estis venanta al la Templo de la Sankta Lando laŭ la orienta vojo tra la pordo turnita orienten kun voĉo kiel la bruo de granda akvo, kaj la tero lumiĝis de lia majesto.
Tio estas tekstaj faktoj... kaj estas historiaj faktoj, ke Bahá'u'lláh (kies titolo signifas "Gloro de Dio" en la araba lingvo) estis ekzilita al Bagdado ne for de la rivero Kebar kaj poste el Irako al Palestino, kaj ke li revendikis esti la profeto anoncita de la Báb (kies titolo signifas "la Pordo" en la araba lingvo) por revivigi la mondon kaj starigi le "regnon de Dio" sur la tero.
En tradukoj al la araba lingvo cititaj de Bahá'u'lláh, tiuj bibliaj versoj entenas la vorton Bahá'  : "la majesto de Lia grandeco" (Bahá'azamatihi) kaj "la majeston de nia Dio" (Bahá'a iláhiná) … sed la verso "ili vidos la gloron de la Eternulo" estas tradukita per la vortoj majd al-rabb
En la Nova Testamento, tiuj vortoj teologie similas al la greka "doxa" (δοζα του θεος : radianta gloro de Dio), kiu estas la traduko de "Kabod YHWH". En sia Kitáb-i-Íqán kaj aliaj verkoj Baháu'lláh citis kaj klarigis versojn de la Nova Testamento, kiuj profetas la revenon de Kristo en "gloro de la Patro" (greke : doxa kaj arabe : majd). Sed la vorto Bahá'  estas foje uzita por la araba traduko, kiel de la verso 21/23 de la Apokalipso de sankta Johano
Mesieco por Nova Mondo
Bahá’u’lláh asertis klare kaj konstante, ke li estas la "promesito" atendita de la disĉiploj de ĉiuj religioj por starigi la "oran eraon" aŭ la "regnon de Dio" sur la tero. Por tiuj, kiuj lin agnoskas tiel, li estas la manifestiĝo de la "Sinjoro de la Armeoj" ("Haŝem Cebaot" : הַשֵּׁם צְבָקוֹת) laŭ judoj, la reveno de Jesuo laŭ kristanoj kaj islamanoj, Ŝaho Bahram laŭ zoroastranoj, la 5-a Budho Majtreja laŭ budhanoj kaj la 10-a Avataro de Kriŝno laŭ hinduoj. Li klarigis la profetaĵojn de la Biblio kaj de la Korano, kiuj anoncis lian alvenon kaj tiun de la Báb, interalie en verkoj tiel :
Jen tio, kion li skribis pri tia "Reveno" : "Oh vi, la judoj ! Se vi volas denove krucumi Jesuon, la Spiriton de Dio, tuj mortigu min, ĉar en mi li manifestiĝis al vi denove. Tiel agu kontraŭ mi kiel plaĉos al vi, ĉar mi ĵurpromesis oferi mian vivon sur la vojo de Dio. Ne eblus al mi timi iun ajn, eĉ se ĉiuj potencoj de la tero kuniĝus kontraŭ mi. Kaj vi, disĉiploj de la Evangelio, se plaĉas al vi mortigi Mohamedon, la Apostolon de Dio, ekkaptu min kaj mortigu min, ĉar mi estas li kaj mia persono estas identa kun lia persono. Agu kontraŭ mi laŭ via plaĉo, ĉar la plej grava sopiro de mia koro estas atingi la ĉeeston de mia Amato, en Lia regno de gloro. Tiel estas la Dia dekreto, se tion vi deziras scii. Kaj vi, disĉiploj de Mohamedo, se vi sentas vin emaj disbori per kugloj la bruston de tiu, kiu sendigis al vi sian libron, la Bajanon, batu min kaj persekutu min, ĉar mi estas lia Amato, la manifestiĝo de lia persono mem, kvankam mia nomo ne estas lia nomo. Mi venis kovrite per nuboj de gloro, kaj Dio investis min per nevenkebla suvereneco. Li vere estas la Ĉio-Scia. De vi mi atendas ja tion, kion vi faris kontraŭ tiu, kiu venis antaŭ mi. Pri tio atestas ĉio, se vi estas el tiuj aŭskultantaj. Kaj fine vi, disĉiploj de la Bajano, se vi decidis verŝi la sangon de tiu, kies alvenon proklamis Báb, kies reĝiĝon profetis Mohamedo, post kiam Jesuo-Kristo mem estis anoncata lian revelacion, jen mi estas antaŭ vi, tute preta kaj sendefenda. Agu kontraŭ mi laŭ via plaĉo."
Tri reĝoj
Per la esprimo sanktaj tri reĝoj (aŭ magoj, saĝuloj) nomas la katolika tradicio la saĝulojn de la oriento, kiuj estas menciitaj en la evangelio laŭ Mateo (Mat. 2,1). Laŭ tiu evangelio ili venis el fremda lando por adori kaj pridonaci la novnaskiĝintan Jesuon en Bet-Leĥem (esperante Betlehemo). En la Nova Testamento oni tamen skribas nek ke ili estis sanktaj, nek ke ili estis tri, eĉ nek ke ili estis reĝoj. La lasta tamen ne estas malkonfirmebla, ĉar la titolo "reĝo" havis en la Romia imperio dum la mezepoko multe pli vastan signifon. En la greka teksto de la Evangelio troviĝas la vorto μαγοι (magoj).Kiel nomoj de la tri reĝoj uziĝas en la latina tradicio ekde la komenco de la 6-a jarcento diversaj nacilingvaj variantoj (ekzistas ankaŭ esperantaj) de personaj nomoj, kiuj komenciĝas per la komencaj literoj de la unuopaj vortoj, kiuj konsistigas la latinlingvan kristanan benon Christus mansionem benedicat" (Kristo benu la domon). :
Proklamoj de Baha'u'llah
Mesieco por Nova Mondo
Tiun deklaron bahaanoj komprenas ne kiel aludon al ia reenkorpiĝo de spirito, sed simile al la manifestiĝo (mazhar-i-iláhí) en diversaj speguloj de la samaj kvalitoj sunaj kvankam la suno ne malsupreniras en la spegulon. Sur tio baziĝas la kredo de la bahaanoj pri la fundamenta unueco de la profetoj kaj de la religioj malgraŭ iliaj diversaj aspektoj ŝajne malsimilaj.
En sia persa Bajano la Báb skribis, ke Adamo ne estis la unua homo kaj ke nenombreblaj generacioj homaj vivis antaŭ li. Por la bahaanoj Adamo estis la unua profeto de spirita ciklo de la homaro, la "Ciklo de la Profetadoj", kiu komenciĝis 12210 lunajn jarojn antaŭ la Báb kaj finiĝis per la islama revelacio de Mohamedo, titolita kiel la "Sigelo de la Profetoj" ( Kh átam an-Nabiyyín) en la korana verso 33/40.
Tri reĝoj
Laŭ la evangelio, stelo gvidis la tri reĝojn al Betlehemo. Ekzistas diversaj hipotezoj pri la astronomia naturo de tiu stelo.
Proklamoj de Baha'u'llah
Mesieco por Nova Mondo
Por la bahaanoj la revelacio de Dio al la homaro estas progresa edukado pere de la diaj instruistoj, kiuj de tempo al tempo sinsekve manifestiĝas senfine kiel la sunleviĝo de ĉiu "tago de Dio". Ili ĉiuj manifestas la samajn kvalitojn diajn, alportas novajn normojn, konfirmas la pasintajn instruistojn kaj anoncas la venontajn, sed ĉiam laŭ bezonoj kaj kapabloj de tiuj, al kiuj ili estas senditaj.
Tri reĝoj
En Matea evangelio la magoj alvenintaj al Jesuo pli ol historian eventon simbolas la homaron kiu serĉas kaj, serĉante per la inteligento kaj sciencvojoj, trovas la veron pri la origino kaj destino de unuopa homo. Ili per la donacoj al Jesuo indikas Kiun ili trovis.
La 6-a de januaro estas la festotago de la tri reĝoj; ĝi nomiĝas Epifanio.
Proklamoj de Baha'u'llah
Mesieco por Nova Mondo
Kiel indikas lia nomo mem en la araba lingvo "باب" (b-A-b = pordo), Báb deklaris sin esti la ĉarniro aŭ la pordo inter du spiritaj cikloj de la homaro : antaŭ li finiĝis kun Mohamedo la infanaĝo de la homaro kaj post li komenciĝas kun "Tiu, kiun Dio manifestos" ĝia matureco, dum kiu plenumiĝos la profetaĵoj anoncantaj la "oran eraon" aŭ la "regnon de Dio" sur la tero. Kaj fakte ekde la mezo de la 19-a jarcento okazas gravegaj ŝanĝoj en ĉiuj partoj de la homara vivo, demografie, science, teknike, politike, morale... finiĝas la civilizacio breda kaj agrikultura, kiu anstataŭis antaŭ 10000 jaroj la pratempa civilizacio de plukado kaj ĉasado, kaj komenciĝas tutmonda civilizacio industria kaj scienca.
Tri reĝoj
La rakontoj en la apokrifaj evangelioj
Pri la saĝuloj alvenintaj de Oriento por adori Jesuon en Betlehemo parolas pluraj apokrifaj evangelioj; kutime ilia nombro kaj ilia rango ne estas menciitaj.
Proklamoj de Baha'u'llah
Mesieco por Nova Mondo
Laŭ aserto de 'Abdu'l-Bahá, tiu ciklo de "Splendoro" (arabe : Bahá' ) de plenumita matureco daŭros dum almenaŭ 500 000 jaroj, kaj en ĝi sinsekve manifestiĝos en la estonteco multaj "instruistoj" diaj por gvidi la disvolviĝon de la homaro.
Tri reĝoj
La rakontoj en la apokrifaj evangelioj
Tre similas al la rakonto de la Evangelio de Mateo:
Pli malsimilas:
La tombo de la Tri Reĝoj
Oni rakontas ke en la komenco de la 4-a jarcento sankta Helena, patrino de la imperiestro Konstantino, trovis la tombojn de la Tri Reĝoj kaj portis ilian restaĵojn al Konstantinopolo, en la Bazilikon de Hagia Sofia. Post malmultaj jardekoj, ĉirkaŭ la jaro 344, la imperiestro Konstanto la 1-a permesis al episkopo de Milano, Eŭstorgio la 1-a, kunporti al Milano la sarkofagon enhavantan tiujn restaĵojn, kiuj estis demetitaj en novan preĝejon (poste Baziliko de Sankta Eŭstorgio). En 1164 Frederiko la 1-a, konkerinta Milanon antaŭ 2 jaroj, ordonis al Rainald von Dassel, sia ĉefkanceliero pri Italio kaj episkopo de Kolonjo, kunporti la restaĵojn en Germanion. Tiel la restaĵoj atribuitaj al la Tri Reĝoj iris de Milano al Kolonjo; en la Baziliko de Sankta Eŭstorgio restis la malplena sarkofago.
Ĉirkaŭ 1190 Nikolao el Verduno komencis krei ujon por la restaĵoj el ligno kaj arĝento, kovrita per oro. Necesis ĉirkaŭ 35 jaroj por fini la verkon, al kiu kontribuis ankaŭ aliaj oraĵistoj.
En 1904 la ĉefepiskopo de Kolonjo, Fischer, donacis al la ĉefepiskopo de Milano, Ferrari, kvin malgravajn ostojn el la tomba ostaro; tiuj ostoj estas en urno apud la malplena sarkofago en la Baziliko de Sankta Eŭstorgio.
Dum la Dua Mondmilito la ujo estis provizore translokita en plurajn germanajn lokojn por protekti ĝin kontraŭ bombadoj; je la fino de la milito ĝi revenis al Kolonjo.
Plata Tero
La nocio de Plata Tero aludas al la ideo ke la enloĝata surfaco de la Tero estas plata (ebena), prefere ol esti kurba (globo).
Tri reĝoj
Kristnaskaj kutimoj
En kelkaj lokoj, speciale en landoj hispanparolantaj, ĉi tiuj saĝuloj rolas same al Kristnaska paĉjo. Tamen, ilia tago estas la sesa de januaro. Tiel oni memoras la donacojn, kiujn donacis la reĝoj al ĵus naskiĝinta Jesuo.
Plata Tero
Oni kutime supozas ke homoj de la antikveco ĝenerale opiniis ke la mondo estas plata, sed ĝis la tempoj de Plinio la pli maljuna (1-a jarcento), ĝia globa formo jam estis ĝenerale agnoskita. En tiu tempo la astronomo Ptolemeo devenigis siajn mapojn de la kurvita globo kaj disvolvis sistemon de latitudo kaj longitudo (vidu geografiaj koordinatoj). Liaj verkoj restis la bazo de eŭropa astronomio dum la tuta mezepoko.
Tri reĝoj
Kristnaskaj kutimoj
La kutimoj malsamas laŭ landoj. Tie, kie la donaca kutimo konserviĝas, la infanoj skribas leteron al reĝoj, kiu laŭ tradicio devus komenci per priparoli la konduton, ĉu bona aŭ ne tiel bona, de la skribanta infano, kaj tuj poste, oni skribas pri la dezirataj donacoj. En kelkaj landoj aŭ urboj, oni, plej ofte la urbodomo, aranĝas la kvinan de januaro kavalkadon, en kiu la reĝoj kaj iliaj paĝioj lanĉas bombonojn al spektantaro. Kelkaj familioj ankoraŭ petas al infanoj purigi la ŝuojn antaŭ enlitiĝi, por rajti ricevi la donacojn. Ankaŭ, oni lasas al reĝoj nugatojn kaj aliajn kristnaskajn dolĉaĵojn. Dum la infanoj dormas, gepatroj metas la donacojn en videbla loko. Se ne estas infanoj, plenkreskuloj donas inter ili la donacojn antaŭ enlitiĝi. Laŭ la tradicio, malbonkondutaj infanoj ricevas karbon anstataŭ donacojn. Tamen, tial ke tio vere ne okazas, kelkaj gepatroj ŝatas ĉagreneti siajn gefilojn per dolĉa karbo, kio estas malgranda ŝtono el nigrigita sukero.
Plata Tero
Fakte, jam en sia Sonĝo de Skipiono Cicerono deiras de la komcepto, ke la tero estas globo konsistanta el kvin grandaj "sferoj": la ege malvarma tute sude kaj tute norde [ambaŭ polusoj], la ege varma en la mezo [tropiko] kaj inter ambaŭ ĉi ekstremoj kaj norde kaj sude la agrablaj sferoj, el kiuj la Romia Imperio kovras nur parton de la norda, modera, mezvarma zono. Vidu en Esperanto en la eldono de VoKo en du malsamaj tradukoj.
Tri reĝoj
Kristnaskaj kutimoj
La sesa de januaro en multaj landoj estas feria, kaj oni konsideras ĝin la lastan tagon de la kristnaska festado kaj lernejaj ferioj. Tial, multaj gepatroj decidas duone aŭ tute forlasi la hispanan tradicion, kaj donaci la 25-an de decembro per Kristnaska Paĉjo kaj tiel lasi ĝui al siaj gefiloj la novajn ludilojn dum la kristnaskaj ferioj.
Plata Tero
La kutima miskompreno pri tio, ke homoj antaŭ la komenco de la esplorepoko kredis la Teron plata, eniris la imagojn de la popoloj nur post la eldono de la verko The Life and Voyages of Christopher Columbus (La vivo kaj vojaĝoj de Kristoforo Kolumbo) de Washington Irving en 1828.
Laŭ la praa kristana eklezio
En la malfrua epoko, kaj ĉe la komenco de la kristana, teologio, la scio pri la sfereco de la tero estis jam certeco kaj nur eta malplimulto daŭrigis la debaton pri la plateco de la tero. Oni plue diskutis pri la ebla ekzisto de la eventualaj loĝantoj de la antipodoj: estis fakte malfacile akordigi la ideon de popoloj imagitaj loĝi en nealireblaj teritorioj kun la kristana koncepto pri descendanta el unika paro kaj elaĉetita de Kristo. Tamen oficiale la Eklezio nenion diris pri tio, ĉar eble pro la fakto ke temas pri objekto solvenda per la sperto ne per la revelacio.
Aŭgusteno de Hipono aranĝis argumentojn kontraŭ la ekzisto de loĝantoj ĉe la antipodoj, sed silentis pri la plateco de la tero. Fije tamen ŝahnas ke lia penso oscilas
Malmultaj kristanaj aŭtoroj kontraŭis la sferecon de la tero:
Sankta Cirilo de Jerusalemo (315-386) konsideris la teron kiel firmamenton flosantan sur la akvoj (tamen la citaĵo elĉerpigas el sermono por la novaj baptitoj kaj ne klaras ĉu li estis parolanta poete aŭ fiziksence)
Ankaŭ Diodoro de Tarso (forpasinta en 394) argumentis ke la sfereco de la tero baziĝante sur la Biblio, sed lia opinio devenas el kritiko de Focio pri tia opinio.
Severiano, episkopo de Gabalo (forpasinta en 408), skribis: «La tero estas plata kaj la suno ne pasas sun ĝin dumnokte, sed ĝi (la suno) delokiĝas tra la nordaj zonoj kvazaŭ ĝi estus kaŝita de muro.
Monaĥo egipta Kosma Indikopleŭsta (6-a jarcento) en sia Topografio Kristana, argumentis sur teologiaj bazoj ke la tero estas plata, kvazaŭ paralelogramo ĉirkaŭata de kvar oceanoj.
Almenaŭ unu kristano opiniis ke la afero estas teologie malestara: Sankta Bazilo la Granda (330-379).
Konsiderinte la malabundecon de aludoj al la plateco aŭ sfereco de la tero, multaj modenaj historiistoj konvinkitas ke la problemo estis seninflua.
Se rigardumi al Biblio, menciendas ke eĉ en ĝin filtriĝis la nocio pri ronda tero flosanta en la spacoj. En libro «Ijobo», eble de la tria aŭ kvara jarcentoj antaŭ Kristo, oni legas: «Li (Dio) etendis la nordon super la malplenon, Li pendigis la teron sur nenio (26,7)».
Alta mezepoko
Ĉe la finiĝo de roma civilizo, okcidenta Eŭropo eniris mezepokon kun granda malfacileco kiu bremsis la intelektan alporton en la kontinento. Multaj sciencaj traktadoj de la greklingva klasika antikveco perdiĝis malgraŭ la prizorgemo kaj kopiado de la monaĥoj kaj restis nur resumoj kaj simpligitaj kompilaĵoj. Tamen la plej gravaj traktadoj de la Alta Mezepoko subtenis ankoraŭ la sferecon de la tero. Ekzemple: multaj kopioj de la skriboj de Makrobio entenis mapojn de la tero montrantajn la sferecon de la tero en la centro de ĉiuj aliaj ĉielaj sferoj. Bildoj tiatipaj trovigas ankaŭ en samaŭtora komentario pri la sonĝo de Scipiono de Cicerono. Konceptoj pri la formo de tero en la malfrua antikveco estas bone videblaj en la verkoj de la jenaj studuloj:
Ĵusaj studoj pri la koncepto de sfereco de la tero dum mezepoko establis ke « ekde la 8-a jarcentoj, neniu kosmografo inda je tiu titolo neniam dubis pri la sfereco de la tero».. . Kompreneble, ni ne scias kiom la verkoj de intelektuloj influis sur la publika opinio, kiu eble restis indiferenta antaŭ la problemo. Kiom hodiaŭ interesas amasojn la Principo de nedertermino de Werner Heisenberg.
Malalta mezepoko
Ekde 11-a jarcento Eŭropo estis koninta la astronomion de araboj. Ĉirkaŭ 1070 komenciĝis la releviĝo de la 12-a kiu enkondukis al la intelektula reviviĝo de Eŭropo kaj ekscitis impulson al al studo pri la naturo, De tiam, granda nombro de fontoj ke ne plu ekzistis dubo pri la formo de la Tero.
Hermano la kriplulo (1013-1054) estis unu el la unuaj kiu mezuris la cirkonferencon de la tero aplikante la metodon de Eratosteno
Tomaso de Akvino, la plej fama kaj rekonita teologo de la mezepoko sciis ke la Tero estas sfereca kaj verkis en la certeco ke sia publiko tiel pensis. Kiam li verkis la Summa theologiae (Sumon de teologio), ĝuste ĉe la komenco de la verko li uzas la ideon de la Tero sfereca kiel ekzemplon por elmontri ke la diversaj branĉoj de la scio sin distingas unu de la aliaj pro la metodo ne pro la temo traktita:
Kutime dum la lekcioj en la mezepokaj universitatoj oni prezentis multajn pruvojn pri la sfereco de la Tero. La verko de Johano Sanktarbaro en sia «Tractatus de Sphaera», la plej influa teksto pli astronomio de la 13-a jarcento, kaj ĉiuj ceteraj tekstoj-manlibroj priskribis la mondon kiel sferon.
En la norvega verko Konungs Skuggsjá, datiĝinta al 1250, estas asertate la tero estas sfereca ke en la alia flanko de la mondo estas nokto kiam en Norvegio estas tago. La aŭtoro (nekonata) instruas ankaŭ ke la homoj vivantaj sude de la ekvatoro, kiam estas tagmezo, vidas la sunon norde – ke ili havas someron kiam en Norvegio estas vintro.
La disvatiĝo de la tekstoj en la vulgara liveras la pruvon ke la sfereco de la tero estis komuna scio ankaŭ ekstere de la akademiaj medioj. Tiam la porstudaj libro estis verkitaj en la latina kiun la popolo ne komprenis: la distanco inter instruitoj ne neinstruitoj komencis malpliiĝi kun la verkoj en la vulgaraj lingvoj.
La Dia Komedio de Dante, la lasta granda verko de la mezepoka literaturo, skribita en la itala, priskribas la teron kiel sferon.
Ankaŭ la 'Elucidarium de Honorio Aŭgustoduna, elstara manlibro por la instruado de la malalta klerikaro estis tradukita al la angla, malnova franca, mezalta germana, malnova rusa, nederlanda, malnova norvega, islanda, hispana kaj diversaj italaj dialektoj, faras eksplicitan referencon al la sfereco de la tero. Simile, la fakto ke en sia sermono Bertoldo de Regensburgo (1220-1272), franciskana fratulo kaj predikanto, faris memoron pri la sfereco de la tero, certigas ke li povis liveri tiun informon kiel veron jam poseditan en la menso de siaj aŭskultantoj. La sermono estis skribita en la germana kaj ne estis destinita al instruita publiko.
Reinhard Krüger, profesoro pri Latinida lingvaro ĉe la universitato de Stokardo, malkovris pli ol cent verkistoj (79 el kiuj konitaj laŭnome) de la malfrua antikva epoko ĝis 1492, ĉiuj konvinkaj ke la tero estas sfereca. .
La 79 aŭtoroj de la esploro de Krüger estas jenaj:
Sisebuto, Alfredo la Granda, Alfonso la 10-a (Kastilio)
Teologoj, filozofoj kaj enciklopediistoj
Snorri Sturluson, Marko Polo, Dante Alighieri, Brochard the German, Jean de Meung, John Mandeville, Christine de Pizan, Geoffrey Chaucer, William Caxton, Martin Behaim, Kristoforo Kolumbo
Tamen, ankoraŭ post 1400, hispana teologo Alonso Tostado (1400-1455) dskutis pri la ekzisto de la antipoduloj. En la eŭropa perspektivo, la portugalaj esploroj de Afriko kaj Azio, kaj tiuj hispanaj de Ameriko kaj fine la ĉirkaŭnavigado de la globo far Fernão de Magalhães, akirigis la pruvo pri sfereca formo de la tero
Islama mezepoka mondo
Kiuj subtenis la sferecon de la tero utiligis tiun teorion laŭmaniere de perfekta islamo por kalkuli la malplilomgan distancon de iu ajn tera punkto el la Mekao. Tio elpensigis la qiblan, nome la direkto al kiu adresi la preĝojn. La islamaj matematikistoj disvolvis la trigonometrion sferecan por efektivigi tiujn kalkulojn.
Oni truvas ankaŭ versegon de la Korano (79:30) kiu en kelkaj modernaj tradukoj recitas: «Li kreis la teron ovan laŭforman» kiu sugestas la ideon ke la tero ne estis imagita plata. Male, aliaj tradukoj ("''kaj Li modlis la teron", trad. de A. Bausani, Firenze, Sansoni, 1961, p. 459) opinias ke tiu versego supozigas teorion pri tero plata.
Hindio
En la antikva temoj la kosmologia koncepto de hindoj kredis ke la teron konsistigas kvar kontinentoj poziciitaj, kiel petaloj de floro, ĉirkaŭ centra monto: la Monto Meru; ĉio ĉirkaŭata de granda oceano. tiu vizio estis ricevita ankaŭ de la Kosmologio Budhana, laŭ kiu la mondo estas granda disko plata kovrita per oceano kaj ĉirkaŭata de montoj: la kontinentoj en tiu oceano staris ronde de centra monto nomita monto Sumeru, kiu funkciis kiel pivito de la tuta ĉiela volbo: ĉirkaŭ ĝi turnis la suno, la luno, la planedoj kaj la steloj. Alternado de tago kaj nokto estis eksplikita per la kasiĝo de la suno malantaŭ la monto (Meru aŭ Sumeru). Krome oni imagis ke ekzistas senfinaj mondoj similaj al tiu ĉi, kaj la nia estas unu el la multaj.
Dum la Veda epoko, laŭ la teksto Shatapatha Brahmana reiranta al 6-a jarcento aK. ĉirkaŭ, ekokulumas en Hindio la ideo ke la tero esta sfereca.. . Ĝi konstateblas ankaŭ en la Veda teksto Aitareya Brahmana, kompostita en la sama tempo kaj en posta sanskrita dokumento,lal Vishnu Purana.
Moderna epoko
La koncepto pli la plateco de la tero iom post iom malaperis, rezistis ankaŭ la ideo ke la antaŭ el epoko de la esploroj, la gentoj tute mallonge imagis la teron plata, Tion kredigas, ekzemple, la libro de Washington Irving : La vivo kaj la vojaĝoj de Kristoforo Kolumbo. Tiu konvinko daŭras, en multaj lokoj kaj cerboj.
Modernaj subtenantoj de la tero plata
William Carpenter (1830-1896) skribis libron: «La cent pruvoj ke la tero ne estas sfereca»
Aliaj «rezistoj» tiutipaj troveblas en la diversaj vikioj. Unu plu lasta: la angla scienculo Samuel Rowbotham (1816-1885), kiu pseŭdonime engaĝĝiĝis eeeeeelmontri la iluzioj kiu aperigas la teron plata..
Pablo Augusto Carvalho
Pablo Augusto Carvalho (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Ryukyu kaj Kataller Toyama.
Lanrelas
(jen france, prononco, bretone Lanrelaz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Weltlang
Weltlang, Veltlang aŭ World English estas planlingvo kreita de usonano Frederick Braendle en 1910. Ĝi estas bazita sur angla lingvo.
Ĝi estas ĉefe propono de simpligo de ortografio de angla lingvo.
Bibliografio
Braendle, F.: World-English, a new world language: Veltlang, with English words and English grammar, subject to the limitations of the phonetic writing of Veltlang, together with a simple phonetic world-alphabet Seuastikon, modeled after the most primeval characters of writing ever used by the human race. Washington: 1910. (12 p.)
NGC 7270
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Welzow
Welzow estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Spree-Neiße de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Katsuhiro Hamada
Katsuhiro Hamada (濱田 克大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Ganju Iwate kaj FC Ryukyu.
São José de Piranhas
São José de Piranhas estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 19.096 loĝantojn en 2010.
NGC 7269
NGC 7269 (aliaj indikoj — MCG -2-57-5, IRAS22231-1325, PGC 68841) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Welzheim
Welzheim - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rems-Murr kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La landa ĉefurbo Stutgarto situas proksimume 40 kilometrojn sudokcidente. En la loĝloko vidindas interalie rekonstruaĵo de romia fortikaĵo.
Videoludo
Uzante plurajn sensojn (kiel vidadon kaj aŭdadon) kaj pro la aktiva partoprenado de la ludanto, videoludo povas kredigi al la uzanto ke ĝi troviĝas en virtuala mondo. Dumlonge, la videoluda industrio fokusiĝis pri la impreso de realeco, uzante pli altkvalitajn aparatojn kaj ciferecajn teknikojn por pli kaj pli doni impreson de realeco. Kelkaj ludoj, kiel simuladaj ludoj (kiel Train Simulator kaj Farming Simulator), celas vivigi laŭ alia vidpunkto. Multaj ludoj, kiel fantaziaj aŭ historiaj ludoj, celas vivigi la ludanton en tute alia mondo kaj tiel helpas la ludanton imagi. Kelkaj ludoj, kiel ŝablonaj ludoj (kiel Minecraft kaj Terraria), eĉ proponas al la ludanto kontrui sian propran mondon kaj esprimi sian kreemon. Tamen, multaj ludoj, kiel puzlaj ludoj (kiel Tetris), ne temas pri mondo kaj volas amuzi la ludanton per aliaj rimedoj.
NGC 7269
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Videoludo
Kino kaj literaturo povas tre simili al videoludoj, tamen kun tiuj artoj, la uzanto restas pasiva, dum videoludoj postulas aktivan partoprenadon de la uzanto.
Historio
La unuaj komputilaj ludoj aperis en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj per oscilografoj, universitataj komputilegoj, kaj EDSAC-komputiloj. Ludaj maŝinoj kiuj funkcias per monero aperis en la 1970-aj jaroj, kaj tuj populariĝis. Unu el la plej konataj ludoj de tiu tempo estas Pong.
El tiu populareco, ekestis volo por hejmaj komputilaj ludiloj, kaj la unuaj hejmaj videoludiloj aperis dum la fruaj 1970-aj jaroj. Ĉi tiuj videoludiloj estis plibonigitaj multe dum la frua 1980-aj, kun la Atari 2600, Intellivision kaj Colecovision. Tamen, en 1983 komputilaj ludoj subite malpopulariĝis, kaj "malluma epoko" por komputilaj ludoj okazis, ĝis en 1985 kiam la Nintendo Entertainment System estis kreita.
Aparatoj por videoludoj
Nuntempe ekzistas tri grandaj tipoj de aparatoj per kiuj eblas sperti ludojn. Ĉar kelkaj ludoj celas esti disponeblaj por ĉiuj aparatoj, la malsimilecoj povas esti tre malgrandaj.
Globkrajono
Globkrajono estas inka skribilo, kiu almetas inkon al papero per turniĝanta globeto en sia pinto. La inko preskaŭ tuj sekiĝas post kontakto kun la papero. Pro siaj malalta kosto kaj facila uzeblo, globkrajonoj preskaŭ tute anstataŭis skribplumojn.
Videoludo
Personaj komputiloj
Videoludoj por personaj komputiloj estas programoj instalitaj en persona komputilo. Tre ofte por videoludi, persona komputilo bezonas kelkajn gravajn ekipaĵojn, kiel klavaron kaj muson. Depende de la tipo de la ludo, aliaj ekipaĵoj povas esti bezonataj, kiel stirilon por la aŭtokondukantaj ludoj aŭ pafilon por pafludoj. Por kelkaj ludoj, videoludantoj emas aĉeti altprezajn ekipaĵojn por ludi pli rapide, precize aŭ komforte. La ludo afiŝiĝas al la ludanto per la ekrano de la komputilo aŭ (malpli ofte) per tri-dimensie bildiga kasko. La ĉefa malavantaĝo de personaj komputiloj por videoludantoj, estas la bezono havi la taŭgan ekipaĵon por ĉiu ludo. Ofte, estas necese kontroli ĉu onia komputilo estas sufiĉe potenca por povi ludi al iu ludo.
Welterod
Welterod - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Videoludo
Videoludiloj
Ludoj por videoludiloj estas ludoj faritaj por funkcii nur per dediĉita videoludila aparato. La unuaj videoludiloj estis facile distingeblaj de personaj komputiloj. Hodiaŭ la distingo ne tiom facilas ĉar nuntempaj videoludilaj aparatoj havas siajn proprajn operaciumojn kaj povas plenumi aliajn servojn, kiel vidigi fotojn, spekti filmojn kaj traserĉi la interreton. La diferenco ofte situas je la firmao, ĉar dum ĉiu komputila ludo estas teorie ludebla per ĉiuj komputiloj, ludoj por specifa videoludilo funkcios nur per la specifa aparato. La ĉefaj hejmaj videoludiloj (ne porteblaj videoludiloj), kiuj nun konkuras estas PlayStation 4 de Sony (japana firmao), Xbox One de Microsoft (usona) kaj Nintendo Switch de Nintendo (japana).
Welzheim
Dum la Dua Mondmilito ekzistis en la urba teritorio nazia koncentrejo kun la ĉirkaŭ 10 000-15 000 prizonuloj.
Videoludo
Videoludiloj
Nun ekzistas poŝtelefonoj, kiuj ankaŭ povas lanĉi komputilajn ludojn. Kaj do iĝas alia evolu-ŝtupo en la komputilluda fako.
Ankaŭ vidu : Listo de videoludiloj
Welterod
apartenas al la mezalta montaro Taunus, kaj ankaŭ administre apartenas al la komunumaro Nastätten, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro Blaues Ländchen ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.
Rozen Maiden
Rozen Maiden(ローゼンメイデン [RO-zen mejden] lit. Roza(j) Fraŭlino(j) aŭ Fraŭlino(j) de Rozen) estas serio de mangao de PEACH-PIT. Ĝi aperas en mangagazeto Comic BIRZ de eldonejo Gentosha. Animestudio Nomad aranĝis ĝin en animean serion samnome, kaj 2-an serion: Rozen Maiden Träumend [trojment](kvazaŭ sonĝante). Ĝi rakontas pri ensorĉitaj pupoj, kaj knabo kun traŭmo.
Helminghausen
Helminghausen estas urboparto de Marsberg en nordrejno-vestfalia distrikto Hochsauerland. Ekonomie la vilaĝo pro ĝia apudeco de la Diemelsee estas turisma loko. Ĝi havas ĉ. 215 loĝantojn.
Welterod
Historio
La teritorio ĝis la jaro 1806 apartenis al la landgraflando Hesio, kaj post mallonga okupiĝo per la armeo de Napoleono en 1816 iĝis parto de la duklando Nassau. En 1866 ĝi estis aneksita de reĝlando Prusio post la Prusia-Aŭstria milito kaj fariĝis prusia provinco "Hesio-Nasaŭo". Post la Dua Mondmilito, kiam Prusio estis dissolvita, la komunumo ekapartenis al la nuna federacia lando Rejnlando-Palatinato.
NGC 7271
NGC 7271 (aliaj indikoj — MCG 5-52-16, ZWG 494.22, NPM1G +32.0564, PGC 68753) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Augusto Elias da Silva
Augusto Elias da Silva (1848-1903) (* Portugalio, c1848 † Rio-de-Ĵanejro, en la 18-a de Decembro 1903), portugaldevena fotografisto enradikiĝinta en Rio-de-Ĵanejro kaj pioniro en la disvastigado de Spiritismo en Brazilo. Li estis destinita, tiel kiel okazis al multenombraj famaj sampatrujanoj el la aliaj flankoj de la Atlantiko, al grandiozaj entreprenoj en la brazila lando, kiuj, intuicie translokiĝis aŭ estis trenitaj de mistera hazardo, celante kontentigi la ĝentilajn petojn de la Spirita Mondo.
Globkrajono
Historio
Hungaro László Bíró, eldoninto de ĵurnalo, dum unu vizito en presejo rimarkis, kiel rapide sekiĝas ĵus presita farbo. Li venis al la ideo, ke tiu rapide sekiĝanta inko taŭgus kiel plenigaĵo por fontoplumo. Sed tiu ĉi densa inko ne fluis tra la skribilo. Tial Biro decidis anstataŭigi metalan skribilpinton ĉe sia skribilo per lagreto. Kiam oni movis skribilon sur la papero, la globo turniĝis prenante el provizujo inkon, kiu poste represiĝis sur paperon. Sed tiu ĉi principo de globkrajono ne estis nova. Ĝi estis patentita jam en la jaro 1888 de John J. Loud por markado de ledo, sed ĝi ne estis komerce uzata. Biro unuafoje patentis sian krajonon en la jaro 1938. En la jaro 1940 li fuĝis kun sia frato al Argentino. Tie li la 10-an de junio de 1943 denove patentigis sian krajonon. Oficiston de brita registaro, kiu estis tiutempe en Argentino, ekinteresis tio, ke la krajono de Biro skribas ĉe ajna supermara alteco, ĉar ĝin influas nek premo de la aero nek aliaj atmosferaj ŝanĝoj. Tuj li kaptis la ideon disponigi ĝin al navigaciistoj en aviadiloj. Brita registaro aĉetis la patenton kaj do en la jaro 1944 oni komencis fabriki la krajonon de marko Biro por RAF. En Argentino Eterpen Company komerce uzis krajonojn. En majo de 1945 Biro Eversharp Co akiris ekskluzivajn rajtojn pri globkrajonoj. Kaj ĝi enkondukis ilin en la merkaton sub la komerca marko Evershap CA.
Augusto Elias da Silva
Spiritisma Afero
Enmigrinte en Brazilon, li elŝipiĝis en Rio-de-Ĵanejro en nekonata dato. Li fariĝis membro de la Kunfratiga Komisio de la Akademia Societo Dio, Kristo kaj Karito. Pli malfrue, li fondis la Spiritisman Grupon Menezes, kies nomo estis omaĝo al S-ro Antonjo Karlo de Mendonça Furtado de Menezes, kiu estis unu el la direktoroj de la antaŭa Akademia Societo, kaj kies bonkora spirito, elkarniĝinta en la 11-a de Decembro 1879, tiam estris la laboroj de la menciita grupo. Ĉi-societo, en 1885, kunfandiĝis al la Brazila Spiritisma Federacio, kien translokiĝis ĉiuj respektivaj societanoj.
En tiu epoko, la disvastigado de la spiritaj fenomenoj estis celo kun obstina rezisto, ĉefe rilate al la oficiala religio de la Ŝtato, la Katolika Eklezio. Inter la plej malmildaj atakoj en la kortego elstariĝis:
Per la apogo kaj instigo de sia bopatrino, S-ino Maria Baldina da Conceição Batista, kaj de sia edzino, S-ino Matilde Elias da Silva, kun kiu li havis filon (kies nomo estas Aŭgusto), ambaŭ ankaŭ spiritistinoj, Elias da Silva proprakoste lanĉis la periodaĵon Reformador, en la 21-a de Januaro 1883, kaj instalis la redaktejon kaj presejon en sia fotografa ateliero, tiam sur la Strato da Carioca, antaŭa strato Sankta Francisco de Asizo, 120 - 2-a Etaĝo, kie li loĝis kune kun la familio.
La Revuo Reformador
Havante firman karakteron kaj ĉiam preta defendi la malpli feliĉaj, Elias da Silva ĉiam partoprenis en bonfaremaj movadoj, kiel pruvo ni povas mencii la proteston kiun li komisiis, en junio 1883, al la Imperia Registaro kontraŭ akto de fanatikeco farita malprofite de la protestanta pastoro, kiu estis persekutata de la polico de la tiama Provinco de Paraibo, ordonita de katolika pastro.
En la vespero de la 27-a de Decembro 1883 li kunigis en sia domo, kiel kutime ĉiusemajne, krom la edzino kaj la bopatrino, la kunulojn, kiuj pli proksime lin helpis en la publikigado de la revuo Reformador. En tiu renkontiĝo plifirmiĝis inter la ĉeestantoj la idealo fondi novan Societon, kiu federacie reprezentus la neekzistantajn grupojn, pere de ia ekvilibrita kaj miksita programo kaj kiu diskonigos Spiritismon tra ĉiuj medioj, ĉefe pere de la presarto kaj de la libroj.
Fondo de la Brazila Spiritisma Federacio
Tiamaniere ke, en la 1-a de Januaro 1884, marde, kie kelkaj gespiritistoj kuniĝis en la hejmo de S-ro Elias da Silva, estis definitive instalita la Brazila Spiritisma Federacio, kies kunfondintoj estis Francisco Raimundo Ewerton Quadros, Manuel Fernandes Figueira , Francisco António Xavier Pinheiro, João Francisco da Silveira Pinto, Romualdo Nunes Vitório, Pedro da Nóbrega kaj José Agostinho Marques Porto.
En la komenco, la ordinaraj kunvenoj de la Estraro, al kiuj partoprenis kelkaj fondo-membroj pli proksimaj, okazis en la domo de Elias de Silva mem, kaj nur poste la 17-a de Decembro 1886 ili komencis kuniĝi en la domo de S-ro Santos Moreira, en ĉambro ĝentile cedita de li, ĉar S-ro Elias devis baldaŭ foriĝi de la Kortego. Do, pro tiu kialo, S-ro Elias, kiu estis elektita por ofici kiel Kasisto en la 2-a de Januaro 1885 kaj en la 5-a de Januaro 1886, petis al la geamikoj en la fino de 1886 por ne inkluzivi lin en la listo por la balotado de la nova Estraro en 1887. Tial, li estis anstataŭita kiel kasisto de Francisco António Xavier Pinheiro. La revuo Reformador tamen daŭre estis sur la antaŭa adreso: Strato da Carioca, 120. La nomo de Elias da Silva, kiu malofte ne estis en la Aktoj de la Kunsidoj, ne plu registriĝis post la 31-a de Decembro 1886.
En la 18-a de Decembro 1903 fine ĉesis funkcii la lastaj vitalaj klopodoj de la prestiĝohava fotografisto.