cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Road to Serfdom
Historio
Ĝi estis origine publikigita de Routledge Press en marto 1944 kaj poste de la Universitato de Ĉikago en septembro 1944. En aprilo 1945 aperis iomete mallongigita versio de la libro en Reader's Digest, kiu atingis pli ol 600 000 legantojn. La libro estis tradukita al ĉirkaŭ 20 lingvoj kaj estas dediĉita al "La socialistoj de ĉiuj partioj". The road to serfdom estas unu el la plej influaj kaj popularaj esprimoj de klasika liberalismo, libertarianismo kaj antaŭulo de novliberalismo.
The road to serfdom multe kontribuis al la politikaj ideologioj de Margaret Thatcher kaj Ronald Reagan. Ĝi ankaŭ kaŭzis la reanimadon de la novklasika ekonomiko en la Okcidento kaj malkreskon de kejnisma influo.
Samtempe apeis The managerial revolution de James Burnham, kiu proklamis ke ekaperantis nova socio, en kiu nova klaso ekregis: tiu de planistoj kaj administrantoj (manaĝeroj). La New Deal- politiko en Usono, nacia socialismo en Nazia Germanio, faŝismo en Italio kaj stalinismo en Sovetunio estus ekzemploj de tio. Ĝi estintus ankaŭ inspira fonto por la romano 1984 de George Orwell (publikigita en 1949).
Centraj tezo kaj argumentoj
La centra tezo de Hayek estas, ke ĉiuj formoj de kolektivismo logike kaj neeviteble kondukas al tiraneco. Li uzas Sovetunion kaj Nazian Germanion kiel ekzemplojn de landoj, kiuj "prenis la vojon al sklaveco" kaj atingis tiranecon. Hayek argumentis, ke en centra planekonomio, la distribuado kaj atribuado de ĉiuj rimedoj kaj varoj devus esti farata de grupeto, kiu ne povos konsideri ĉiujn gravajn informojn. Malkonsento pri la praktika efektivigo de ekonomia planado kune kun la neadekvateco de centra administrado de rimedoj ĉiam necesigus aktrudon por atingi ion ajn. Hayek plue argumentis, ke la malsukceso de centra planado estas perceptata de la publiko kiel manko de ŝtata potenco por efektivigi alie bonan ideon. Ĉi tiu percepto igus la publikon voĉdoni favore al pli da potenco por la ŝtato kaj tiel helpus la ekeston de "fortulo", kiu kredeble kapablas "plenumi la laboron". Post ĉi tiuj evoluoj, lando nepre falus en totalismon. Laŭ Hayek, "la vojo al sklaveco" neeviteble komencas per centra planado kaj la malmuntado de la libera merkato, finiĝante per la tuta detruo de la individua, ekonomia kaj persona liberecoj.
Hayek argumentis, ke landoj kiel Sovetunio kaj Nazia Germanio jam trairis la "vojon al sklaveco", kaj ke pluraj demokrataj landoj estis sur la sama vojo. “La principo, ke la fino pravigas la rimedojn, estas konsiderata en la individuisma etiko kiel la neado de ĉia moralo. En kolektivisma etiko ĝi nepre fariĝas la plej grava regulo".
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artikolo The Road to Serfdom en la nederlanda vikipedio, listo de aŭtoroj.
Reľov
Reľov (hungare Relyó [rejO], germane Rillen) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La municipo konsistas el 2 vilaĝetoj.
Situo
Reľov situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, inter montoj 987, 1003 kaj 979 metrojn altaj, laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 24, Spišská Stará Ves je 13 km.
Esperantisto Slovaka
Esperantisto Slovaka estas Esperanta gazeto fondita en 1946 de Ernesto Váňa, aperanta en Slovakio nun kiel organo de Slovakia Esperanta Federacio. Ĝi estas eldonata ĉiun trian monaton, do kvarfoje en jaro. En 2012 Ján Vajs kaj Ľubomír Fajth prilaboris bibliografion kaj historion de la gazeto.
Enhavo
Estas kelkaj artikoloj dulingvaj Esperante-Slovake.
4-a periodo post 1990
Stanislav Kamarýt en sia Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio karakterizas la gazeton en ĝia unua periodo jene (p. 86-87):
Kalia malikato
Kalia malikato aŭ C4H4K2O5 estas organika kalia salo de malikata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo nature trovata en fruktoj kaj vegetaloj.
Kalia malikato estas la salo kiu transportas de la foliaro al la radikoj. Ĉe la radikoj, kalia malikato oksidiĝas al kalia karbonato, poste ĝi konvertiĝas al kalia nitrato de la sojlo kaj reenkondukita en la foliaron.
Třemošná
Třemošná (Tschemoschna) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta sur samnomata akva fluanto en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Ĝi situas proksimume 9 km norde de Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1181.
Kantono Sussex (Virginio)
La kantono Sussex - angle Sussex County - estas kantono de Usono en la subŝtato Virginio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Geriono
Geriono (greke: Γηρυών) estis, laŭ la helena mitologio, monstro, giganto, kun tri korpoj, mortigita de Heraklo. Sur la insulo Eritio loĝis Geriono. Laŭdire tiu insulo tiutempe situis proksime al Kadizo kaj nuntempe estas ligita al la kontinento. Geriono posedis tie arojn de bovoj. La feloj de la bestoj estis purpuraj. La bovistoj estis giganto nomata Euritiono kaj dukapa hundo Orto. La hundo estis frato de Cerbero, Hidro de Lerno kaj Ĥimero.
Okaze de la deka el siaj dek du laboroj, Heraklo devis reporti al Eŭristeo, reĝo de Tirinto, la bovojn de tiu giganto. Ne okazis malfacilaĵoj pri la kaptado de la bovoj. Heraklo unue klabis la hundon, poste mortigis la giganton per sagoj. Fine ankaŭ per sagoj li mortigis Gerionon.
Laŭ la greka verkisto Palaifato, Geriono estis fama kaj riĉa kaj vivis en urbo nomata Trikarenia (helene Τρικαρηνία) apud la Nigra Maro. Heraklo rabis lian bovaron, kiu estis tiam vidata kiel riĉegaĵo kaj ŝajnis stranga por ĉiu kiu vidis ĝin. La nomo Trikarenia povas esti legata kiel tri kapoj aŭ tri suproj de montoj aŭ urbo kun tri citadeloj aŭ turoj.
Blazono de Burgoso
La blazono de la urbo Burgoso (Hispanio) havas la jenaj priskribon en heraldiko:
En kampo de sinoplo (verda), la busto de Ferdinando la 3-a kun krono el oro, karnokolora vizaĝo kaj nigra hararo, vestita per purpura mantelo ornamita per bildoj de tri kasteloj el oro; la reĝo havas ambaŭflanke du ŝildetojn el arĝento kun kasteloj el oro, surmontitaj per arko con barbakano de murega pordego ĉirkaŭita de du arĝentaj ĉefturoj kaj tri turoj, pli alta tiu centra kun nigra ŝtonliniigo; kadre estas orkoloraj kaj ruĝaj limoj.
La tuto estas flankigita per krono el verdaj folioj de laŭro, kun ruĝa bendo.
Supre, estas reĝa krono antikva, malferma, komponita per cirklo el oro kun juveloj kaj perloj.
La tru kasteloj reprezentataj sur la mantelo estas simboloj de tiuj de Lara, Muño kaj Cellorigo kiuj estis sub la jurisdikcio de la urbo.
Corbett
Corbett estas familia nomo de jenaj personoj:
NGC 5404
NGC 5404 estas triopa stelo en konstelacio Virgo.
Corbett
Corbett estas la nomo de jenaj lokoj en Usono:
Corbett estas la nomo de jenaj objektoj:
NGC 5404
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
São João Batista do Glória
São João Batista do Glória (prononco: saunĵoaunbaĉista dogloorja) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Passos. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Vintra palaco (Gotha)
La Vintra palaco (Winterpalais) en Gotao, Germanujo, Friedrich-strato nr 2, estis ĉefe en 1822 konstruita klasikisma urba palaco kaj grava kulturmonumento. Ĝi grandparte malkonstruitis en la jaro 2010 anstataŭigote per en 2014 finita novkonstruaĵo.
Antaŭulaj ejoj ekde 1730
Antaŭulaj konstruitaĵoj de Vintra palaco jam rimarkeblas sur en 1730 finita tuturba panoramo. Tiam la grundo troviĝis ekster la urbokerno antaŭ Siebleber-pordeo. Ĉirkaŭ 1790 loĝis tie kortega marŝalo Eberhard S. von Frankenberg (1728–1815).
En 1798 akiris duko Ernesto la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg) la loĝdomon antaŭ Siebleber-baro de la vidvino de la mortinta Frankenberg por uzi ĝin gastdome. En 1802 nuptis lia filo kaj posteulo Emilio Aŭgusto kaj Karoline Amalie von Hessen-Kassel, post kiam la unua edzino Luise Charlotte zu Mecklenburg mortis 15 tagojn post la nasko de filino. En la 20-a de aprilo 1804 mortis la duko kaj Aŭgusto ekregis.
En 1813 la franclanda tirano Napoleono devis fuĝi en Franclandon kaj la hesia princelektista paro revenis en la 21.11. Kaselon. Pli kaj pli ofte loĝis gotae la dukino Karoline verŝajne pro kreskanta fremdeco de la edzo Emilio Aŭgusto; kun li la geedzeco restis malinfana kaj la dukino ŝajne preferis retiriĝon elpublikan. En 1821 la duko donacis al la edzino ne nur la Vintran palacon sed ankaŭ la Tekasteleton kaj la kontraŭan Kastelon Friedrichsthal kun ĝardenoj, grota areo kaj la najbara Oranĝerio de Gotha kun la belega Tekasteleto gotaa.
Etendo kaj novaranĝo 1822–1823 - Vidvinpalaco
En la 17.5.1822 mortis la duko Emilio Aŭgusto kaj la posteulanta frato Frederiko la 4-a (Saksio-Gotao-Altenburg) konfirmis la donacojn. Jam kelkajn semajnojn poste, en la 8.8., la kortega ĉefarkitekto Heinrich Andreas Poersch proponis al la registarestro Von Scheliha planon pri ampleksa aliaranĝo je vidvina palaco. Laŭ li la vidvino volus havi alkonstruaĵon plian, novan lavejon, novajn remizojn kaj ĉevalejojn. Necesus 38 hejteblaj ĉambroj kun enmeto de manĝejsalonego (en la grandeco de la friedrichsthal-a), 25 ĉambroj, stalo ligna, vestaĵgladejo ktp. Deklaritis ke eblus nur norda etendiĝo kaj ke gravus maleksplodo de kostoj. En la 19.8.1822 akceptitis la plej modesta plano.
1823 finitis la konstruaĵo en la sama formo kia ekzistas ankoraŭ hodiaŭ. Fakte temis pri nova konstruaĵo. Nur kele kaj soklare ankoraŭ reutiligitis eroj de la antaŭula domo. La palisadoj faritis vivaj, t.e. per tilioj novplantotaj.
Vizitis en aŭgusto 1845 reĝino Viktoria (Britio) kun edzo Alberto de Saksio-Koburgo kaj Gotao la tre ŝatatan duon-avino Karoline en la Vintra palaco pri kio atentigitis en la loka gazetaro. En la 22.2.1848 mortis la vivdino duka Karoline tie ĉi. Je memoro de sia infaneco Alberto farigis tiam, fare de Ferdinand Rothbart, plurajn akvarelojn por la internaj ĉambroj kiuj montras la staton de la ĉambroj dum la vivtempo de la avino.
Uzoj post 1848
En la 1.12.1849 Camillo von Seebach iĝis ĉefministro kaj li enloĝis kelkajn mansardajn ĉambrojn ĝis retiriĝo profesia en la 1888-a jaro. La teretaĝo kaj la unua etaĝo alifunkciigitis por la Duka ŝtatministerio kaj la Statistika buroo.
Loĝis samloke ankaŭ la posteulo Gisbert von Bonin-Brettin ĝis retiriĝo profesia en 1891. La sekvinta ĉefministro Carl Stenge tamen preferis loĝi sur la privata bieno ĉe Garten-strao nr 21. Aliaj luprenintoj estis 1880–1885 la koloneloj Malotki kaj Von Westernhagen, inter 1887–1888 subkolonelo Von Treskow, en 1891 grafo Reinhard zu Berlin.
Inter 1896 kaj 1900 la fratinoj Marie kaj Martha Seyfarth tenadis pensionon surloke kie loĝis en 1899/1900 ankaŭ la arkitekto Richard Klepzig]. Poste reloĝis ministro surloke, antaŭ la advokato [[Otto von Hentig, kiu enkonstruigis la ankoraŭ ekzistantajn interetaĝajn plafonojn el kartonpulpo laŭ gotika stilo. Sekvis kortegmarŝalo Fritz von Rüxleben en 1905 dum vintroj, kiu gvidis i.a. la dukan kortegteatron. Pro lia komisio iĝis profunda konstruaĵar-restaŭro en 1905/06.
En 1938 instalitis surloke la eldonejo de la nazia govia organo Thüringer Gauzeitung – Gothaer Beobachter kaj filio de la tutgermanuja furorgazetaĉo Der Stürmer. Pro tio la tuto rekonstruitis parte kaj restaŭritis: la balkono suda malkonstruitis kaj la enireja zono pligrandiĝis per la neniigo de du sudaj ĉambroj. La fasado etaĝa anstataŭigitis per glata kruda stuko kaj la enirejo iĝis novklasikisma; ankaŭ la tegmento novigitis. En 1949 iĝis Vitra palaco la sidejo de la GDR-taggazeto Das Volk, organo de la distrikta estrado de Socialista Unueca Partio de Germanio en la Distrikto Erfurto.
Kadukiĝo ekde 1990 kaj malkonstruo
Post Turniĝo oferto de la gazeto Thüringer Allgemeine aĉeti la komplekson malakceptitis fare de la urbo kaj la gazeto retiriĝis sekve. Poste venis gotaa porjunula klubo por la daŭro de nur unu jaro kaj traktis la historiajn ĉambrojn tre malzorge kaj barbare. Ĉiuj necesaj mezuroj protektaj mankis dum multaj jaroj kaj iĝis ekz. gravaj damaĝoj per pluvakvo. Ankaŭ la trabaro detruitis.
En septembro 2006 la urba konsilantaro decidis preparon de malkonstruo. Post akraj protestoj publikaj urbestro Knut Kreuch deklaris en la 21.11.2006 savon; sed fakulaj tute ne estis la kelkaj etaj saventreprenoj! Akvodamaĝo kontinuis. Tiam deciditis uzo biblioteka kondiĉe ke nur kelkaj antikvaj partoj fasadaj devus esti savotaj dum starigo de betonkomplekso malfasada. En aprilo 2007 malkonstruitis la servistara alo post la ĉefa ejo. En marto 2011, je la miro de multaj gotaanoj, komenciĝis la malkonstrulaboroj. Kontraŭ diversaj promesoj forigitis kvazaŭ ĉiuj malnovaj partoj. De la palaco restis nur etaj eroj teretaĝaj donantaj sur la straton.
Novkonstruo inter 2011 kaj 2014
En septembro 2011 metitis la fundamenta ŝtono por la novkonstruo de Vintra palaco,, kiu gastigas ekde la 29.3.2014 la novan "Urban bibliotekon Heinrich Heine" kiu antaŭe gastis en la najbara oranĝeja domo. Ekstere ja aspektas ĝi historia kaj ĝi ankaŭ unuiĝas nuntempe kun la iama kortegĝardenista domo (la originalo estis de 1773 farite de Johann David Weidner). La interno estas tute funkcia kaj moderna laŭ la bezonoj de moderna bilbioteko.
La iam planita rekonstruo de la balkonĉambro en la unua etaĝo laŭ historiaj bildoj ne realigitis. Nur en la vestiblo la plafonoj iel historiigitis. Anstataŭ la malnova flanka alo ĉe Philosophen-strateto faritis moderna konstruaĵo nomita por Friede Springer. Tie troviĝas, krom bibliotekaĵoj, ankaŭ multfunkcia salonego nomita por la verkisto Hanns Cibulka. La en 2007 malkonstruita servistara alo de 1811 tute ne rekonstruitis. La korto interkompleksa nomitis laŭ la iama enloĝantino kaj dukino Karoline Amelie.
Centrum (Szczecin)
Centrum estas centra setlejo de la urbo Szczecin en Pollando. Ĝi estas parto de la urba parto Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 5-an lokon en la urbo kaj la 3-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 18 855 loĝantojn.
Ĝi najbaras al la urba setlejoj Śródmieście-Północ (norde), Drzetowo-Grabowo (nord-oriente), Stare Miasto (oriente), Nowe Miasto (sude) kaj Śródmieście-Zachód (sud-okcidente). Karakteriza por la centrum estas rektaj avenuoj eliras de Placo de Grunwald kvazaŭ stelo. La centrum de Szczecin havas ĉefe konstruaĵoj en la eklektika stilo, konstruitaj en fino de la 19-a jarcento. Krome, en centrum post la Dua Mondmilito estis konstruitaj la slabokonstruaĵoj (ĉefe en orienta parto).
Konstruaĵoj
Karakterizaj konstruaĵoj en Centrum estas oficeja komplekso ZUS kaj PAZIM kun hotelo Radisson SAS kaj la komerca kaj entretenimienta centro "Galaxy".
Ĉefaj objektoj:
Saint-Divy
(jen france, bretone Sant Divi) estas komunumo de Francio, nomata laŭ la kimra kristana sanktulo Davido de Menevia (* ĉ. 512; † 587, el urbo kimre nomata Mynyw, nuntempe angle St Davids). Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Inti
La perua intio, nomita laŭ la dio, inter la jaroj 1965 kaj 1991 estis la nacia valuto de Peruo. 1 000 000 Intioj en 1991 estis interŝanĝitaj je 1 perua nova suno (Nuevo Sol).
Brignac-la-Plaine
Brignac-la-Plaine - jen france, okcitane respektive gaskone Brenhac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Brignac-la-Plaine antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Burgo Nanstein
La burgo Nanstein apud Landstuhl en okcidenta Palatinato estis konstruita ĉ. 1160 de la imperiestro Barbarossa. Ĝia hodiaŭs fameco ĝi ŝuldas al la pli posta posedanto, la ribelanta kavaliro Franz von Sickingen.
Geografio
<br style="clear:left;" />
Ekesto de la sekurecburgo
Die erstmalige urkundliche Erwähnung der Burg datiert aus dem Jahre 1189. Sie gehörte zum staufischen Befestigungssystem des alten Reichslandes im Südwesten der Pfalz, das Kaiser Barbarossa einrichten ließ. Er bestimmte sie zum Sitz für einen Reichsministerialen, also einen seiner Verwaltungsbeamten. Aufgrund von Erbfällen mussten sich später mehrere Familien die Burg teilen, so dass durch unsystematischen Aus- und Anbau Raum geschaffen wurde. Dadurch litt auch die Wehrfähigkeit der Anlage.
Vidindaĵoj
<br style="clear:left;" />
Anne de Montmorency
Anne, unua Duko de Montmorency (naskiĝis en Chantilly, Francio, la ; mortis en Parizo, la ), estis franca militisto, marŝalo kaj konestablo de Francio.
Li partoprenis kelkajn batalojn, inter aliaj, tiujn de Ravenna (1512), Marignano (1515) kaj Mézières (1521). Pro ĉi lasta, li gajnis la titolon de maréchal de France (marŝalo de Francio).
Li estis kaptita ĉe Pavia, Italio (1525), kaj estis elaĉetita. En 1526 li estis intertraktanto pri la traktato de Madrido, kiu ĉesigis la unuan militon inter Francisko la 1-a de Francio kaj Imperiestro Karlo la 5-a de la Sankta Romia imperio.
Pro sia defendo de Provence kontraŭ Karlo la 5-a, li gajnis, en 1538, la rangon de konestablo, la plej alta milita rango en tiutempa Francio, dua nure post la reĝo mem. Sed, en 1541, batalante kontraŭ la dinastio Guise, li falis en malfavoron, kiu daŭris ĝis la entronigo de Henriko la 2-a en 1547.
En 1548 li severe subpremis la sud-okcidentajn ribelojn, precipe ĉe Bordeaux, kaj li intertraktis kapitulacon de Boulogne, la. Provante malsieĝi Saint-Quentin li estis venkita kaj kaptita la, kaj li ne estis liberigita ĝis la pactraktato de Cateau-Cambrésis kun Hispanio en 1559.
Dum lia kaptiteco, liaj rivaloj, la familio Guise, anstataŭis lin ĉe la reĝa kortego de la nova reĝo, Francisko la 2-a. Tamen, post la entronigo de Karlo la 9-a, li regajnis siajn postenojn kaj unuiĝante kun siaj antaŭaj malamikoj, la familio Guise, grave partoprenis la militon kontraŭ la Hugenotoj de 1562. Denove li estis kaptita, ĉe la batalo de Dreux, kvankam liaj trupoj estis venkintoj, kaj li estis liberigita la post la traktato de Amboise.
En 1567 li triumfis denove, ĉe la batalo de Saint-Denis apud Parizo, sed mortis 2 tagoj poste, pro vundoj akiritaj tie.
Rodrigo Lacerda Ramos
Rodrigo Lacerda Ramos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Robert Campbell (pelt-negocisto)
Robert Campbell (naskiĝis la 21-an de februaro 1808, mortis la 9-an de majo 1894) estis esploristo kaj pelt-negocisto por la Kompanio de la Hudsona Golfo. Li esploris grandan parton de la suda Jukonio kaj norda Brita Kolumbio. Li establis la mallongdaŭran Pozicion de la Lago Dease, kaj en 1838 li estis la unua eŭropano kiu atingis la riveron Stikine supersekaĵe. Li establis la Fortikaĵon Frances, Jukonio, sur la Lago Frances en la baseno de la rivero Liard. En 1840 li transiris el la lago Frances al la rivero Pelly, fariĝis la unua eŭropano kiu esploris la supran basenon de la Rivero Jukono. Li establis la Fortikaĵon Selkirk, Jukonio, ĉe la kuplilo de la riveroj Jukono kaj Pelly.
La Aŭtovojo Robert Campbell en Jukonio estas nomita laŭ Campbell.
Distrikto Ialomița
Ialomița [jalomica] estas distrikto (rumane județ) en la suda Rumanio, en Valaĥio. Ĝia ĉefurbo estas Slobozia. Ĝi ricevis sian nomon de la samnoma rivero.
Najbaroj estas:
Administra divido
Distrikto Ialomița havas 3 municipojn, 4 urbojn kaj 59 pliajn komunumojn
Doğan Akhanlı
Doğan Akhanlı (naskiĝis la 18-an de marto 1957 en Şavşat; mortis la 31-a de oktobro 2021 en Berlino ) estis turka verkisto kiu vivas en ekzilo en Germanio kie li vivis en Kolonjo depost la 1990aj jaroj.
Lia verkaro graviĝas ĉirkaŭ la ĉefaj genocidoj de la 20a jarcento, la sistema ekstermo de la armenoj kaj la judoj. Kritikantoj ankaŭ laŭdas lin pro lia rakontado kaj lia engaĝiĝo por homaj rajtoj. Ĝenerale ili laŭdas lin pro lia engaĝiĝo kaj precipe laŭdas lin por lia laboro ĉe turkaj disidentoj. Lia politika vidpunkto gvidis al pluraj arestoj.
Je la 19-a de aŭgusto 2017, Akhanlı estis arestita en Granada fare de la hispana polico je la peto de la turkaj aŭtoritatoj. Post interveno de la germana ministro de eksterlanda politiko, Sigmar Gabriel, li estis liberigita, sed li ricevis malpermeson forlasi Madridon antaŭ ol la hispana tribunalo decidintus pri la turka ekstradicia peto. La 20-an de aŭgusto 2017 la germana kanceliero Angela Merkel akre kritikis la turkan registaron pro misuzo de la internacia institucio Interpol.
Verkaro
Akhanlı konsekvence montris tre rektan kaj malferman alproksimiĝon al historia perforto, defendanta la universalecon de homaj rajtoj kaj serĉanta la kaŭzon de la perforto de la amasoj. Lia sindevontigo en literaturo kaj politikaj komunikaĵoj centriĝas ĉirkaŭ la genocidoj de la 20a jarcento, la armena genocido kaj la Shoah. Lia literaturo antaŭenigas interkulturan dialogon kaj kombinas ĝin kun alvoko al repacigo.
Li estas membro de la PEN Centro Germanio kaj multfoje parolis eksterlande en favoro de malliberigitaj turkaj verkistoj kiel Aslı Erdoğan.
Citaĵo
''Mi verkas turke, sed mi vivas en Germanio. Tio ĉi estas malfacila ĉar mi ne estas parto de la germana literaturo, sed de la turka literaturo.''
Mi deziras ke aperus tradukoj de miaj libroj, sed kvankam mi estas konata persono, mi nur unufoje sukcesis esti tradukata .
Doğan Akhanlı
Verkaro (elekto)
1998/99: Trilogio „Kayıp Denizler“ (la maroj kiuj malaperis). 2005 "Madonna'nın Filo Hayali" (lasta revo de Madonna). ISBN 9786059976008 ,
2009 "Babasız günler" (tagoj sen patro). ISBN 9786054069453 ,
2010 "Fasıl". ISBN 9789755452586 ,
Eksteraj ligiloj
( de, tr ) oficiala retejo de la aŭtoro
Vinĉo
Vinĉo estas horizontala bobenego sur kiu oni volvas, per mana aŭ mekanika turnado, kablon por suprenlevi aŭ tiri ion.
25290 Vibhuti
25290 Vibhuti estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vibhuti Krishna, finalistino de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008 pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Solon Middle School de Solon (Ohio).
NGC 5405
NGC 5405 (aliaj indikoj — UGC 8928, MCG 1-36-14, ZWG 46.36, IRAS13586+0756, PGC 49906) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Emanuel Swedenborg
Emanuel SWEDENBORG, denaska nomo Swedberg, (naskiĝis la 29-an de januaro 1688 en Stokholmo, mortis la 29-an de marto 1772 en Londono) estis sveda filozofo, teologo, sciencisto kaj mistikulo.
Li estis filo de luterana episkopo. Antaŭ la publiko li prezentiĝis unuafoje en 1708 per poemaro Carmina miscellanea. Samtempe li studis filozofion, matematikon, natursciencojn kaj okupiĝis pri antikvaj lingvoj kaj teologio. Siajn sciojn li larĝigis per tri vojaĝoj tra Eŭropo.
Li okupiĝis pri eksperimentaj kaj praktikaj sciencoj. Li provis inventi submarŝipon, flugmaŝinon, teĥnike li helpis ĉe sieĝado de Frederikshald en 1716. En 1719 li estis nobeligita de reĝino Ulrika Eleonora kaj ŝanĝis la nomon Swedberg al Swedenborg.
En 1743 en Londono li havis vizion, ke Dio lin vizitis kaj donis al li taskon, ke li fariĝu heroldo de la ĝusta kompreno de evangelio inter la popoloj. Ekde tiu tempo li kredis, ke li tenas kontaktojn kun la transa mondo kaj interparolas kun Dio kaj anĝeloj. Konvinkita, ke Dio lin elektis, li fondis novan eklezion Apokalipso de sankta Johano.
Lia religia sistemo estas meditema mistikismo bazita sur natursciencoj, tial li estas konsiderata kiel antaŭulo de la germana naturfilozofio. Li akceptis doktrinon pri elaĉeto de pekoj, sed li kredis ke La Sankta Triunuo ekzistis en unu personon: Jesuo Kristo. Kiel homo havas la trinecon de menso kaj korpo kaj spirito, li kredas, ke la homo estis kreita laŭ la bildo de Dio kaj ke Dio havas la Sanktan Triunuon de menso kaj korpo kaj spirito en Jesuo Kristo. Li ankaŭ kredas, ke La Sankta Paŭlo instruis ĉi tion en La Epistolo al la koloseanoj en ĉapitro 2 en verso 9.
Adeptojn lia doktrino trovis precipe inter intelektuloj kaj politikistoj. En 1796 formiĝis societo Fide et charitate, kiu disvastigas liajn ideojn. Tiuj enradikiĝis ĉefe en Anglio, kie liaj verkoj estis tradukataj kaj komentataj. Ekde 1830 aperadis gazeto The intellectual Repository and New Jerusalem Magazine.
Siajn verkojn li skribis latine.
Jinošov
Jinošov estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Vysočina, distrikto Třebíč. En ĝi havis.
La ĉefaj memorindaĵoj estas preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo kaj kastelo Šénvald.
La komunumo konatas pro la restado de la ĉeĥa poeto Otokar Březina, kiu post abiturienta ekzameno en 1887 eklaboris tie kiel instruisto.
14172 Amanolivere
14172 Amanolivere estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Anger-fontano malnova (Erfurto)
Historio
La en la 6-a de septembro 1890 inaŭgurita monumenta fontano estis faritaj de la berlina arkitekto Heinrich Stöckhardt kaj de la skulptisto Heinz Hoffmeister. Gisis ĝin la erfurtano Lorenz Müller. Ĉe la inaŭguro kantis la instruistara koruso akompanita de la kapelo de la Prusa arteleritaĉmento nr. 19.
14172 Amanolivere
Nomo
Ĝia nomo honoras Amanda Olivere, mentorinon de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2002. Ŝi estis instruistino ĉe la Engle Middle School de West Grove (Pensilvanio, Usono).
Anger-fontano malnova (Erfurto)
Historio
Malantaŭ estas kvaretaĝa vendejo (Anger-strato nr. 39-40), konstruita en 1899 laŭ la planoj de la berlina magistratano Dinklage. Ĝi estas samtempe la limo okcidenta de Anger, do kvazaŭ la kontraŭo de Galerioj Anger 1.
Ĵetmaŝino
Ĵetmaŝino estis uzata en la mezepoko kaj en la antikvo dum atakoj kontraŭ fortikaĵoj.
Novepoko
En la novepoko oni uzas elektran ĵetmaŝinon en la sportoj kiaj teniso, por anstataŭigi kontraŭulon dum ekzercado.
Stuhna (stacidomo)
Stuhna (Стугна) estas fervoja stacio en Ukrajinka (Kieva provinco), urbo en Ukrainio.
Rešice
Rešice (Röschitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie. Norde de la municipo troviĝas Nuklea elektrejo Dukovany. Al Rešice apartenas domaro kaj katastra teritorio Kordula apud ŝoseo al Rouchovany.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Eickhof
Eickhof - platgermane "kverka bieno" estas la nomo de pluraj loĝlokoj en Germanio.
Interalie temas pri partoj de la komunumoj
Ĝi estas ankaŭ familinomo ekzemple de:
Angula rapido
En fiziko, la angula rapido estas vektora kvanto (pli detale, pseŭdovektoro) kiu priskribas la rapidon de turnado kaj la orientiĝon de la akso ĉirkaŭ kiu la turnado okazas. La SI-mezurunuo de angula rapido estas radianoj dum sekundo. Ĝi povas esti mezurita ankaŭ en aliaj mezurunuoj, tiaj kiel gradoj en sekundo, gradoj por horo, turnoj en minuto.
Angula rapido estas propraĵo de punkta partiklo kaj propraĵo de solido. La du okazoj estas malsamaj. Se konsideri iun solidon kaj trovi ĝian angulan rapidon, kaj ankaŭ preni iun partiklon de la solido kaj trovi ĝian angulan rapidon, do la rezultoj estos ĝenerale malsamaj. La rezultoj estos la samaj nur se la angulan rapidon de la partiklo konsideri respektive al la plej proksima al la partiklo punkto sur la turnada akso de la solido.
Feminisma teorio
Feminisma teorio estas la etendaĵo de feminismo en teoria aŭ filozofia diskurso. Ĝi planas kompreni la naturon de seksa malegaleco. Ĝi ekzamenas la sociajn rolojn de virinoj, sperton, interesojn, kaj feminisman politikon en gamo da kampoj, kiaj ekzemple antropologio kaj sociologio, komunikado, psikanalizo, ekonomiko, literaturo, eduko, kaj filozofio. Dum ĝenerale disponigas kritikon de sociaj rilatoj, multe de feminisma teorio ankaŭ temas pri analizado de seksa malegaleco kaj la apogo al la interesoj de virinoj. Temoj esploritaj en feminismo inkludas diskriminacion, objektivigadon (aparte seksa objektivigado), subpremadon, patriarkecon,  stereotipigo, arthistorio kaj nuntempa arto,  kaj estetiko.
Angula rapido
Du dimensioj
La vektora rapido v de la partiklo havas komponanto laŭ la radiuso (radiusa komponanto, v∥) kaj komponanta perpendikulare al la radiuso (tanĝanta komponanto, v_\perp).
Feminisma teorio
Bibliografio
“Lexicon of Debates”. Feminist Theory: A Reader. 2nd Ed. Edited by Kolmar, Wendy and Bartowski, Frances. New York: McGraw-Hill, 2005. 42-60.
Angula rapido
Du dimensioj
Radiusa moviĝo ne produktas turnadon de la partiklo relative al la fonto, tiel por trovado de la angula rapido la paralelo (radiusa) komponanto povas esti neglektita. La turnado estas plene produktita per la tanĝanta moviĝo, komponanto per kiu la partiklo moviĝas laŭ cirklo kun centro en la fonto, kaj la angula rapido estas plene difinita per la perpendikularo (tanĝanta) komponanto.
La kurzo de ŝanĝo de la angula pozicio de la partiklo estas rilatanta al la tanĝanta rapido kiel:
Estu θ la angulo inter vektoroj v∥ kaj v, aŭ ekvivalente la angulo inter vektoroj r kaj v, tiam:
Kombinante la pli suprajn du ekvaciojn kaj difinante la angulan rapidon kiel ω=dφ/dt rezultas:
En du dimensioj la angula rapido estas sola nombro. Sola nombro kiu havas ne direkton estas skalaro aŭ pseŭdoskalaro, la diferenco estas en tio ke skalaro ne ŝanĝas sian signo kiam la koordintosistema estas anstataŭigita per refliktita (ekzemple x kaj y aksoj estas interŝanĝita, aŭ unu el la aksoj estas inversigita je direkto), kaj pseŭdoskalaro ŝanĝas sian signo en ĉi tiu okazo. Tiel la angula pozicio kaj ankaŭ la angula rapido estas pseŭdoskalaro. La pozitiva direkto de turnado estas prenita, per konvencio, kiel direkto de la pozitiva x akso al la pozitiva y akso. Se la aksoj estas interŝanĝitaj, sed la senco de turnado ne, tiam la signo de la angulo de turnado, kaj pro tio ankaŭ signo de la angula rapido, estas ŝanĝita.
Grava noto estas ke la angula rapido de partiklo dependas de elekto de la fonto.
Tri dimensioj
En tri dimensioj, la angula rapido estas ĝenerale vektoro, aŭ, pli precize, pseŭdovektoro. Ĝi havas ne nur grandecon, sed ankaŭ direkton. La grandeco estas angula rapido kiel en 2-dimensioj, kaj la direkto priskribas la rotacian akson. La dekstra ŝraŭba regulo indikas la pozitiva direkton de la angula rapida pseŭdovektoro:
Same kiel en la 2-dimensia okazo, partiklo havas komponanton de ĝia vektora rapido laŭ la radiuso de la fonto al la partiklo kaj komponanton perpendikulare al la radiuso. La kombinaĵo de la fonta punkto kaj la perpendikulara komponanto de la vektora rapido difinas la ebenon de turnado en kiu konduto de la partiklo aspektas same kiel en la 2-dimensia okazo. La rotacia akso estas tiam rekto perpendikularo al ĉi tiu ebeno, kaj ĉi tiu akso difinas direkton de la angula rapida pseŭdovektoro, kaj ĝia grandeco estas la sama kiel la absoluta valoro de la pseŭdoskalara valoro en la 2-dimensia okazo. Estu unuobla vektoro \hat{n} kiu montras same kiel la angula rapida pseŭdovektoro. La angula rapido povas esti skribita en maniero simila al tiu por du dimensioj:
kiu, laŭ la difino de la vektora produto, povas esti skribita:
Berlin-Warszawa-Express
== Haltejoj de la trajno ==
Kerestj (rivero)
Kerestj (Кересть) estas rivero en nord-okcidento de la Eŭropa parto de Rusio, en Novgoroda provinco (malgranda parto de la rivero estas limo kun Leningrada provinco), maldekstra alfluanto de la rivero Volĥov. Ĝi fontas el marĉoj en la distrikto Novgorodskij ĉe la limo kun la distrikto Bateckij kaj apud la setlejo Bateckij. Ĝi enfluas al Volĥov en la distrikto Ĉudovskij, iom pli norde ol la urbotipa loĝloko Krasnofarfornij kaj la vilaĝo Gruzino. Kerestj havas plurajn malgrandajn alfluantojn. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro.
Ĉe Kerestj situas la urbo Ĉudovo. La neoficiala himno de la urbo komenciĝas per la vortoj “Super Kerestj-rivero …” (ruse “Над Керестью-рекой …”).
Angula rapido
Angula rapido de solido
Por konsideri moviĝon de solido, ĉi tie estas konsiderita koordinatsistema kiu estas fiksita kun respekto al la solido, kaj estas studataj la koordinataj transformoj inter ĉi tiu koordinatosistemo kaj la fiksita laboratoria koordinatosistemo. Fonto de la laboratoria koordinatosistemo estu punkto O, fonto de la solida koordinatosistemo estu O'  kaj la vektoro de O al O'  estas R. Partiklo i en la solido situas je punkto P kaj la vektora pozicio de ĉi tiu partiklo estas Ri en la laboratoria koordinatosistemo, kaj ri en la solida koordinatosistemo. Tiel:
Kantono Kent (Delavaro)
La kantono Kent - angle Kent County - estas kantono de Usono en la subŝtato Delavaro. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Angula rapido
Angula rapido de solido
Preno de la tempa derivaĵo donas vektoran rapidon de la partiklo:
Kantono Kent (Delavaro)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Angula rapido
Angula rapido de solido
Pro tio ke W estas turnada matrico ĝia inverso estas ĝia transpono. Tiel I=WTW kie I estas la 3×3 identa matrico kaj do:
Oni prenu la tempan derivaĵon de WW^T:
Pro tio ke ĝenerale (AB)T = BTAT:
Tiel estas negativa de sia transpono kaj do kontraŭsimetria 3×3 matrico. Oni povas pro tio preni ke ĝia dualo estas 3 dimensia vektoro. estas nomata kiel la angula rapida tensoro. Se preni la dualon de ĉi tiu tensoro, matrica multipliko estas anstataŭigita per la vektora produto. Ĝia dualo estas nomata kiel la angula rapida pseŭdovektoro ω
Enenmetante ω en la esprimo de vektora rapido pli supre rezultas:
Tiel la vektora rapido de punkto en solido povas esti dividita en du erojn - la vektora rapido de referenca punkto fiksita en la solido plus la vektora produto de la angula rapido de la solido kun respektiva pozicio de la partiklo al la referenca punkto. Ĉi tiu angula rapido estas la spina angula rapido de la solido, kiu estas malsama de la angula rapido de la referenca punkta O'  ĉirkaŭ la fonto O.
Kulturforumo Dacheröden
La Domo Dacheröden (germane: Kulturforum Haus Dacheröden) estas unu el la multnombraj monumentprotektitaj domoj en la urbocentro de Erfurto (Anger-strato nr.37-38).
Historio
Ĝis 1945 la domo (unua mencio en 1310) nomiĝis Lucius-Haus (laŭ la entreprenisto Johann Anton Lucius). Ĝi estas unu el la plej impresaj renesancstilaj domoj de la urbo. Pli frue estis surtegmente eĉ grandaj literoj kun la nomo en direkto de la paralela Neuwerkstraße.
Ekde 1664 ĝi estis loĝejo de oficistoj de la majenca prefekturo. Dum la 18-a jc. ĉi tie estis la loĝejo de la familio Dacheröden. Karl Friedrich von Dacheröden (1732-1809), juristo kaj prezidanto de la Akademie gemeinnütziger Wissenschaften kaj faris la domon centro de spirita kaj kultura vivo en la urbo. Gastoj estis Karl Theodor von Dalberg, Johann Bartholomäus Trommsdorff, Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich Schiller. Tie ĉi en la 1791-a jaro Wilhelm von Humboldt kaj la Dacheröden-filino Karolino gefianciĝis. Ĉe ŝi konatiĝis Schiller kun la filinoj de Lengefeld kaj fianciĝis al unu el ili. Tabulo muntita en 1928 memoras la vizitojn de la jam menciitaj personuloj, krome de Alexander von Humboldt, Otto von Bismarck kaj Helmuth von Moltke.
Funkcio
Ĝi servis - kun multaj enkortaj konstruaĵetoj - kiel sidejo de entrepreno (produktado kaj vendado de teksitaj tolaĵoj) kaj kiel loĝejo. El la pli malfrue nobiligita familio, kiu ege meritis pri la urbo, devenis eminentaj personoj en la kampo de ekonomio kaj politiko. Ĝi estas sidejo de Erfurter Herbstlese; ankaŭ rekte en ĝi de tempo al tempo faratas la ĉi-koncernaj laŭtlegoj.
Priskribo
Temas pri en 1557 konstruita, bonege konservita renesancstila ejo kun multangula arielo kaj arka portalo. Super la pordego estas profilaj kapoj de Kristo kaj Paŭlo, faritaj de Blasius Hennigk. La latina enskribo estas versforme adaptita eltiraĵo el la Psalmo 112 kaj tekstas: ''Felix, ille, Deum metuit qui pectore toto, / Cuius deliciae sunt bona iussa Dei. / Illius et natos, et qui nascentur ab illis, / Coelesti Dominus, crede, iuvabit ope.''
La konstruaĵo fakte konsistas el du domoj. En 1814 Sebastian Lucius heredis la domon "Ĉe la ora ezoko", kiun li unuigis kun la de li aĉetita apuda "Domo ĉe la granda kaj nova navo".
Fondaĵo kaj karitata agado
La nuna Lucius-Hebel-fondaĵo, maljunulejo kaj filieto de la franciskaninoj estis ankaŭ fondita fare de la domposedintoj. . Post la Dua mondmilito la domo devis esti vendata en 1951 al la presejo Vordruck-Leitverlag. La 24-an de auĝusto 2006 fajro detruis la kompletan tegmentan trabaron. Post la renovigo la ejo denove utiliĝis kiel kultura forumo (kiel jam ekde 1992).
Budaörs
Budaörs [budaorŝ], germane Wudersch estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, (iam en subregiono Budaörs, kies centro ĝi estis), en Distrikto Budakeszi. La nomo signifas Buda-posteno.
Saint-Derrien
(jen france, prononco, bretone Sant Derc'hen) estas komunumo de Francio, nomata laŭ la bretona kristana sanktulo Derrien, Derien, Derhen aŭ Drien, vivinta en la 7-a jarcento. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Budaörs
Situo
Budaörs situas ĉe montoj, kontaktiĝanta kun Budapeŝto. Ĝi havas fervojon al Vieno, krome aŭtoŝoseojn al Balatono (M7), Vieno (M1) kaj (M0), kiu ĉirkaŭas Budapeŝton. Iam interurba tramo trafikis el la ĉefurbo, nun nur ĉefurbaj aŭtobusoj. Ĝis 1950 tie estis la budapeŝta aerodromo. Nuntempe sportaj flugmaŝinoj uzas ĝin.
Historio
En la 17-a kaj 18-a jarcentoj alvenis are ŝvaboj, apogantoj de la Habsburgoj. En 1921 okazis bataleto: eksreĝo Karlo la 4-a vagonare alvenis por fari puĉon. La kontraŭreĝaj fortoj estis malmultaj, kaj ili detruis la relojn. Komenciĝis pafado, sed Karlo diris: sufiĉas el la batalo kaj kapitulacis spite la fortosuperecon. En 1945 okazis longa kaj kruela sieĝo de la ĉirkaŭaĵo. Poste la ŝvaboj estis deportitaj al Germanio.
Dum la socialisma erao are konstruiĝis 10-etaĝaj domoj. Apud la urbo vendejcentro troviĝas. Oni planas metroon el Budapeŝto.
Esperanto
Estas delegito de UEA tie.
14174 Deborahsmall
14174 Deborahsmall estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Deborah Small, mentorinon de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2002. Ŝi estis instruistino ĉe la George Washington Carver Middle School de Miamo (Florido, Usono).
Paul Hörbiger
Paul Hörbiger (naskiĝinta la en Budapeŝto; mortinta la  en Vieno) estis aŭstra aktoro. Li estas frato de la aktoroj Attila Hörbiger kaj onklo de Christiane Hörbiger.
Vivo
Paul Hörbiger alkreskis kiel filo de inĝeniero Hanns Hörbiger kaj ties edzino Leopoldine en Imperio Aŭstrujo-Hungarujo. En 1902 la familio transloĝiĝis al Vieno. Post abituro ĉe abateja gimnazio en Sankta Paŭlo en Lavantvalo en 1914 Hörbiger volontule servis dum la Unua Mondmilito en montara artilerio-regimento. Plurfoje distingita, la 1-an de novembro li estis rangaltigita al ĉefleŭtenanto.
En la 1930-aj jaroj Paul Hörbiger fariĝis per sonfilmoj unu el la plej popularaj germanlingvaj aktoroj. En siaj roloj li personigis la tipon de bonkorulo kun multa vivĝojo, en Hans Moser li trovis konvenan kunaktoron. Ekde 1940 ĝis 1943 Paul Hörbiger prezentis en la ensemblo de la viena Burgoteatrejo. En 1943 li prezentis je la Festivalo de Salcburgo kiel Papageno kun Gusti Huber kiel kunaktorino en Die Zauberflöte de Wolfgang Amadeus Mozart. En 1936 li fondis kun E. W. Emo kaj la aŭstra konsulo Karl Künzel en Berlino la filmproduktan firmaon Algefa.
Kiel multaj aliaj, ankaŭ li disponis sin en 1938 post la „Anschluss“ (anektado de Aŭstrujo fare de Germanujo) al la nazia propagando de vienaj artistoj por la jes je la popolbaloto. Aliaflanke Hörbiger helpis multajn judajn kolegojn el la viena artisto-mondeto je la fuĝo en Svisujon. En 1945 la nazioj arestis lin kaj kondamis lin al morto pro ŝtatperfido. La radiostacio BBC tiam jam anoncis lian morton.
Post la milito Paul Hörbiger povis daŭrigi sian aktorokarieron kaj estis aparte en la 1950-aj jaroj tre sukcesa. Al liaj plej diskonataj filmoj el tiu tempo apartenas interalie The Third Man, Hallo Dienstmann Der Raub der Sabinerinnen, Mädchenjahre einer Königin, Die Deutschmeister kaj Charleys Tante. Ekde 1947 ĝis 1949 Hörbiger estis prezidanto de la Unua Viena Piedpilko-Klubo 1894.
Konsiderindan parton de sia energio Hörbiger investis dum la kvindekaj jaroj en la informiĝo pri la morto de sia frato Alfred, kiu estis mortinta la 31-an de julio 1945 en la aĝo de 54 jaroj en la universitata kliniko je Innsbruck. En 1951 Paul Hörbiger metis denuncon kontraŭ nekonatulo pro murdosuspekto. Sekvis entute dek kvin procesoj kun eltombigoj kaj sekcoj de la kadavro. Pro ĉi tiu proceso ankaŭ okazis plena malpaciĝo kun lia frato Attila Hörbiger. En 1963 oni ĉesis ĉiujn procesoj pro manko de pruvoj.
En 1964 li verkis kune kun Hans Moser la muzikalbumon Servus Wien. Ekde meze de la 1960 Paul Hörbiger sin dediĉis pli kaj pli al teatro, ĉar liaj filmroloj pli kaj pli difinis siajn rolojn al la rolo de pacanima vienano. Ekde 1965 li denove estis ensemblano de Burgoteatrejo. Krom tio li aktoris en multaj televidfilmoj. Tiutempe li ankaŭ repaciĝis kun sia frato.
En 1980 okazis la lasta unuafoja prezentado de Hörbiger ĉe Burgoteatrejo: Komödie der Eitelkeit de Elias Canetti (reĝisoris Hans Hollmann). Hörbiger vestis sin en ĝi denove per la tipa ĉapo de viena servisto, kiel jam antaŭe en la filmo Hallo Dienstmann de Franz Antel.
Filmaro
Paul Hörbiger kunverkis 250 filmojn.
Ukrajinka
Ukrajinka (Українка) estas urbo en la Kieva provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
Béla Kertész
KERTÉSZ Béla (pr. kerte:s be:la) estis hungara inĝeniero pri mekaniko, lokomotivkonstruisto naskita en Kolozsmonostor la 24-an de decembro 1882 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de oktobro 1970.
RUHR.2010 – Kulturhauptstadt Europas
RUHR.2010 – Kulturhauptstadt Europas estis la nomo de projekto, per kiu grandaj entreprenoj kaj ambiciaj politikistoj volis prezenti la Ruhr-regiono en la jaro 2010 kiel Eŭropan Kulturan Ĉefurbon. Essen gajnis la kandidatiĝon reprezente 53 urbojn de la Regiona ligo Ruhr (RVR). Per ĉi tiu oni unuafoje konsideris tutan regionon. Kromaj Kulturaj Ĉefurboj estis en la sama jaro Pécs en Hungarujo Pécs kaj Istanbulo en Turkujo, kiuj okazigis similajn programojn.
Ĉefaj mondonantoj
La listo de ĉefaj mondonantoj plejparte estas listo de la entreprenoj en laRuhr-regiono:
Mikulovice (Nová Ves v Horách)
Mikulovice (Nickelsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves v Horách en distrikto Most. Ĝi troviĝas en supermara alteco 735 metroj, proksimume 15 km per aerlinio nordokcidente de urbocentro de Most en Ercmontaro. La domaro servas plejparte por refreŝigado de dometistoj kaj kabanistoj. La vilaĝo etendiĝas laŭlonge laŭ ŝoseo el Horní Jiřetín, de kie ĝi daŭrigas ĝis Nová Ves v Horách kaj laŭlonge la deflankiĝejo ĝis Hora Svaté Kateřiny.
Mikulovice situas en katastra teritorio Mikulovice v Krušných horách kun areo 4,67 km².
René de Obaldia
René de OBALDIA (en Esperanto Renato Obaldio ; naskiĝis la 22-an de oktobro 1918 en Honkongo, mortis la 27-an de januaro 2022 en 9-a arondismento de Parizo) estis franca dramverkisto, verkisto kaj poeto.
Verkisto de romanoj kaj de teatraĵoj, kromnomita «Inventinto de la lingvo» ( « Inventeur du langage »), René de Obaldia verkis tekstojn kiuj preskaŭ ĉiuj havas etoson humuran fantazian kaj fantastan. Li estas ano de la Franca Akademio.
Biografio
Pranepo de José Domingo de Obaldia, 2a Prezidanto de la Panama Respubliko, filo de la panama diplomato José Clémente de Obaldia (kiu poste fariĝis Ministro pri Internaj Aferoj) kaj de pikarddevena patrino Madeleine Peuvrel, kuzino de Michèle Morgan, li kreskis en Parizo kie li studis en lycée Condorcet antaŭ esti mobilizita en 1940. Militkaptite, li estis sendita al la malliberejo stalag VIII C (Żagań). Li estis laborigita en la brikfabriko de Kransdyhernfurt la 26-an de junio 1940, kaj sekve en komando en Auras-ĉe-Oder, la 6-an de oktobro 1940, por arbarordigado.
Eĉ en la plej aĉaj momentoj li konservis apartan humursenton. Ekzemple okaze de la arestado de la pastro de Auras, suspektita pro kunlaboro kun la malamiko, li diris al siaj kunmalbonsortuloj ke li demandis sin kial la Nazioj ne arestis ankaŭ la ulon de la parolanta horloĝo: «je kvara bipo, estos precize la...»
Li estis resendita en sian patrolandon estante grave malsana en 1944. Li rilatis kun Clara Malraux, Alain Robbe-Grillet, Roland Barthes kaj Jean-Michel Atlan.
Li komencis sian dramverkistan karieron dank' al Jean Vilar, en 1960, kiu surscenigis en la Théâtre national populaire (Parizo) lian unuan grandan teatraĵon Génousie, poste kun André Barsacq kiu surscenigis premiere en Théâtre de l'Atelier (Parizo) Le Satyre de la Villette. Ĉi tiu komedio lokas lin flanke de liaj plej aĝaj kolegoj Jacques Audiberti, Ionesco, Beckett.
Li verkis tekstojn de kanzonoj por Luis Mariano kaj estis partnero de Louis Jouvet en filmo.
Elektita en la Franca Akademio la en la 22a seĝo, post Julien Green, li estas nun ties plej aĝa ano post la forpaso de Félicien Marceau la.