cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bongoflavo
Artistoj kaj produktantoj
Unu el la pioniroj de tanzania hiphopo estas Mr. II (ankaŭ konata kiel Sugu aŭ 2-Proud), kiu liberigis en 1995 «Ni Mimi», sian unuan sukcesan unuopaĵon el bongoflavo. La unua hiphopa muzikgrupo de Tanzanio, la Kwanza Unit, komenciĝis en 1993. Ili origine kantis en la angla, sed poste ŝanĝis al la svahila. Unu el la malnovaj membroj de la muzikgrupo, Professor Jay, finis esti unu el la plej popularaj hiphopaj artistoj en Tanzanio.
Inter la plej popularaj bongoflavaj artistoj estas Ali Kiba, Juma Nature, Lady Jaydee, Mzungu Kichaa, Geezy Mabovu, Q Chillah, T.I.D., Diamond Platnumz, Ben Pol, Nay wa Mitego, Jux, Nandy, Darassa, Harmonize, Rayvanny, Ruby, R.O.M.A. kaj poste Mbosso, Aslay, Marioo, Whozu, ktp. Iuj muzikgrupoj estas tre popularaj en sia etno. Ekzemploj pri tio estas la masajoj X Plastaz, kiu disvolvis sian propran subĝenron konatan kiel Maasai Hip Hop. Aliaj popularaj nomoj estas Gangwe Mobb, Dully Sykes, Balozi Dola, ktp.
La unuaj bongoflavaj produktantoj estis Master J, P-Funk, Bonny Luv kaj Enrique Figueredo kaj poste Lizer Classic, S2Kizzy, Nahreel, Kimambo, Bonga kaj Blaq.
Chłopi
Kamparanoj (pola: Chłopi) estas plej ampleksa romano de la pola verkisto Władysław Stanisław Reymont. Tiu ĉi romano helpis sian aŭtoron gajni la Nobel-premion pri literaturo en 1924.
"Kamparanoj", publikigita en kvar volumoj inter 1904 kaj 1909, estas larĝa romano pri kamparanoj kiu emfazas la multajn diferencojn inter vivo en naturo kaj vivo en la urbo. Joseph Lichtenbaum skribis pri tiu ĉi verko: "Granda kamparana spektaklo, kiam ĝi ne plu estis en monda literaturo ĝis nun, en kiu la dezajnpovo de Reymont estis preskaŭ tute resumita."
Altforno en Šindelová
La lignokarba altforno en Šindelová estas teknika memorindaĵo, kiu estas protektita kiel nemovebla kultura memorindaĵo de Ĉeĥio ekde 1963. Ĝi situas en Ercmontaro ĉe la okcidenta rando de municipo Šindelová en distrikto Sokolov.
Historio
La bazo de la grava ferfabrika tradicio en Šindelová, Rotava kaj Nejdek estas proksime rilata al la minado de mineralriĉaĵo en Ercmontaro kaj la postaj metalurgiaj pretigaj agadoj. Ferercoj estis elminitaj super la malfunkciaj setlejoj proksime de la hodiaŭaj Rotava, Šindelová, Vysoká Pec kaj Tisová u Nejdku. Ferercoj estis pruveble elminitaj kaj prilaboritaj en la Regiono Karlovy Vary ekde la komenco de agrikultura kaj minista koloniigo en la 13-a jarcento dum la regado de reĝo Venceslao la 1-a.
La memorindaĵo al la komencoj de ĉi tiu industrio malaperis dum novaj teknologioj progresis kun la tempo. La dokumentoj de pli malnova teknologia ekipaĵo aŭ malaperis tute aŭ spertis gravajn rekonstruojn. Unu el la malmultaj starantaj teknikaj memorindaĵoj ligitaj kun metalurgia produktado estas la lignokarba altforno en Šindelová. La graveco de tiu ĉi memorindaĵo etendiĝas preter la limoj de la regiono, precipe koncerne la nombron da aŭtentike konservitaj similaj konstruaĵoj ĉie en Ĉeĥio. La memorindaĵo estas komparebla, ekzemple, al la escepte bone konservita altforno Barbora en Jince en Brdy aŭ al la torso de la malnova gisejo ĉe Adamov en distrikto Blansko. La unua mencio pri la fermuelejoj en Šindelová datiĝas el la mezo de la 14-a jarcento kaj rilatas al la akiro de la forĝrajto fare de Plik z Plikenštejnu, la tiama posedanto de bieno Jindřichovice. Tamen, la vastiĝo de ferproduktado ne okazis ĝis post la malkresko de nefermetala ercminado ĉe la fino de la 16-a jarcento. Tio verŝajne rilatis al la alta konsumo de ligno por kompaktado, kies provizoj antaŭe estis direktitaj ĉefe al la minado kaj pretigo de ercoj de valormetaloj, precipe arĝento. En Šindelová, la ekspansio de ferproduktado estas ligita kun la alveno de familio de Nosticidoj, en kies manojn la loka bieno transiris en 1627. La ferfarejo Nostic, kiu inkludis uzinojn en Šindelová kaj Rotava, funkciis ĝis 1909, kiam ili kunfandiĝis kun ferfabriko de Petzold en Nejdek.
En la jaro 1839 estis apud la fornoj konstruita ladlaminatejo. Plua moderngo de la areo de gisejo okazis en la jaroj 1858–1859, kiam la altforno kun la alligitaj objektoj akiris novan arkitekturan karakteron. La ekonomia krizo en la sepdekaj jaroj de la 19-a jarcento atingis ankaŭ ĝis Šindelová. La lignokarba altforno por prodktado de la krufa fero estis pro nerentabileco en la jaro 1873 ĉesigita, sed la pluaj trafikoj ĉi tie restis konservitaj, ekz. laminatejo de fajna lado kaj fandejo. Precipe la produktado de lado montrigis kiel vivkapabla, kaj tial la laminatejoj estis fine de la 19-a jarcento modernigitaj. Dum la unua mondmilito oni ĉi tie produktis kartoĉajn pakumoj, ladujoj por konservaĵoj kaj pluaj milita materialo. Dum la unua mondmilito la entrepreno estis ununura en la monarĥio, kiu produktis ladskatolan ladon kaj estis el ĝi produktitaj ĉiuj aŭstriaj ladskatoloj. La krizo en la 1930-aj jaroj finis la produktadon de plimuulto de la produktoj, daŭrigis nur ladlaminatejo.
Stephen Boyd
Stephen BOYD (4a de julio 1931 – 2a de junio 1977) estis aktoro de Norda Irlando. Naskiĝinta en Glengormley, Graflando Aontroim, Boyd aperis en ĉirkaŭ 60 filmoj, ekzemple kiel la malica Messala en Ben-Hur (1959), rolo kiu havigis al li la Premion Oran Globon al la Plej Bonkvalita Subtena Aktoro, Li ricevis nomumon al sia dua Ora Globo pro sia ludado en Billy Rose's Jumbo (1962). Li aperis ankaŭ, foje kiel heroo kaj foje kiel malbonulo, en gravaj filmoj kiel Les bijoutiers du clair de lune (1958), The Bravados (1958), Vénus impériale (1962), The Fall of the Roman Empire (1964), Genghis Khan (1965), Fantastic Voyage (1966) kaj Shalako (1968).
Altforno en Šindelová
Pereo
Malgraŭ tio ke en la jaroj 1858–1859 okazis suma moderniga de la areo de la gisejo, prepariĝis tiutempe malrapide al la fino de la lignokarba altforna gisado. Kaŭzis tion veno de pli efekta koaksiga gisado. Laŭ informoj el la jaro 1876 la altforno esttis jam estingiĝinta. Sed en la trafiko restis la laminatejo de fajna lado, stanigejo, fandejo kaj mekanikaj laborejoj. La laminatejo de fajna lado estis en la jaroj 1910–1912 disvastigita. En la jaro 1927 estis en la trafiko okupitaj 550 laboristoj, el tio 440 en la laminatejo, 42 en la fandejo kaj 68 en la mekanika laborejo. Krom ili ĉi tie laboris kelke da oficistoj kaj majstroj. En la tempo de la monda ekonomia krizo en la jaro 1930 jam venis abrupta sinko de la produktado, kiu ankoraŭ la saman jaron kulminis en la ĉesigon de la trafiko de la laminatejo kaj sekve ankaŭ la fandejo.
En la jaro 1939 estis renovigita trafiko por militaj celoj, la produktado estis ĉesigita nur la 16-an de junio 1945. Post la dua mondmilito la produktado jam ne estis renovigita kaj okazis malmuntigo de la produktekipaĵo, kio signifis finon de ĉi tiea fererca tradicio. En la tempo, kiam la tuta areo estis proklamita kultura memorindaĵo, uzis ĝin nacia entrepreno Ŝtata bieno, uzino Dolní Nivy. La objekto de preparejo servis kie fojnejo kaj deponejo. Post detruiĝo de parto de la objekto estis farita konstrua mezurigo, kaptanta la lastan fazon de la teknika, sed ankaŭ arkitektura stato. En la paso de finigado de la mezurlaboroj estis fare de proprumanto egaligita kun la tero granda parto de la areo. Konserviĝis sole torzo de la nuda altforno el la granitaj kvadroj. El la alligitaj konstruĵoj restis preskaŭ nenion. Sur la flankoj de la altforno estas konservitaj nur restaĵoj de maŝinejo kaj de objekto, kie devene estis lokigita la akvorado, kaj mallonga sektoro de la kanalo. El la objekto de preparejo konserviĝis nur perimetraj muroj en la nivelo de krono. La stato de la torzo de la memorindaĵo estas kritika, oni faris eĉ nenia baza prizorgado, kio gvidis al malkonstruoj. Alfluemaj lignaĵoj malrapide, sed certe ŝiris la lastajn restaĵojn de tiu ĉi teknika memorindaĵo, rememoriganta pezan laboron de iamaj loĝantoj de Ercmontaro.
Sed el pluaj konstruaĵoj konserviĝis fiŝlago en Šindelová, nomata Teich, kiun lasis konstrui Nosticidoj kiel provizorejo de akvo al movigado de la maŝina ekipaĵo. Tiu servas kiel refreŝigeja loko kaj ĝi estas uzata al baniĝado.
Savo
La altforno en Šindelové estas fare de Nacia mmemorinda instituto registrita en Listo de endanĝerigitaj nemoveblaj memorindaĵoj.
Al la proprumado de la torzo de la konstruaĵo de fererca altforna gisejo ne anonciĝis la posedanto de la parcelo kaj havsi intereson pri ĝi eĉ ne ŝtato, kiu pere de Ofico por anstataŭigado de ŝtato en aferoj posedaĵa komence de la jaro 2016 transgvidis la gisejon en proprumadon de Societo por konsrvo de la gisejo en Šindelová. La societo longdaŭre klopodas pri savo de eksterordiinara teknika memorindaĵo, ĝi preparas savan sekurigon de la konstruaĵo kaj sekve projekto por ĝia riparo.
Tamás Szabó Kimmel
Tamás Szabó Kimmel [tamAŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Kimmel Tamás estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Tamás Szabó Kimmel naskiĝis la  en Kaposvár.
Biografio
Tamás Szabó Kimmel maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris muzikaktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Liaj plej gravaj instruistoj estis Eszter Novák, Tamás Ascher kaj Sándor Zsótér. Li komence ludis en Teatro Szigligeti (Szolnok), Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) kaj Teatro József Attila. Inter 2008 kaj 2013 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li estis individua aktoro. Li ricevis premiojn inter 2009-2012. Li edziĝis en 2013, 2 gefiloj naskiĝis.
Kantono Ogemaw
La kantono Ogemaw - angle Ogemaw County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Richard Fleischer
Richard O. FLEISCHER (/ˈflaɪʃər/; 8a de decembro, 1916 – 25a de marto, 2006) estis usona kin-reĝisoro kies kariero daŭris dum ĉirkaŭ kvar jardekoj, komence je la Orepoko de Holivudo kaj daŭris ĝis la Nova Usona Ondo.
Kariero
Kvankam li reĝisoris filmojn de multaj ĝenroj kaj stiloj; li estas plej bone konata pro sia grand-buĝetaj filmoj, kiel 20,000 Leagues Under the Sea (1954), The Vikings (1958), Barabbas (1961), Fantastic Voyage (1966), la muzikala filmo Doctor Dolittle (1967), la eposa Tora! Tora! Tora! (1970), la distopia mister-filmo Soylent Green (1973), la dramo pri polemika epoko Mandingo (1975), kaj la glav-sorĉistaj filmoj laŭ historioj de Robert E. Howard nome Conan the Destroyer (1984) kaj Red Sonja (1985). Liaj aliaj reĝisoraj produktaĵoj estas la Oskar-premiita dokumenta filmo Design for Death (1947), la nigra filmo The Narrow Margin (1952), la real-krimaj dramoj estas Compulsion (1959) kaj The Boston Strangler (1968), la agadfilmo The Don Is Dead (1973), la skermofilmo The Prince and the Pauper (1977), la adapto de 1980 nome The Jazz Singer laŭ The Jazz Singer de 1927, kaj la horor-sekvelo Amityville 3-D (1983).
Fleischer laboris kun multaj el la pintaj steluloj de Holivudo siatempaj, kiel Kirk Douglas, Robert Mitchum, James Mason, Robert Wagner, Tony Curtis, Louis Jourdan, Jean Hagen, Victor Mature, Ray Milland, Farley Granger, Orson Welles, Anthony Quinn, Stephen Boyd, Rex Harrison, Mia Farrow, George C. Scott, Richard Attenborough, Charlton Heston, Lee Marvin, Glenda Jackson, kaj Arnold Schwarzenegger. Li famis pro sia varikapablo, kiu permesis al li labori en preskaŭ ajna ĝenro sub nature variaj kondiĉoj kaj buĝetoj, kio faris lin populara kaj fekunda elekto por produktoroj. Kvankam Fleischer neniam estis konsiderita aŭtorisma reĝisoro nek tre laŭdita artisto, multaj el liaj filmoj rezultis finance kaj kritike tre sukcesaj, ricevis honorojn kaj estis kelkaj el la plej enspezigaj de siaj respektivaj publikigaj jaroj.
Meng Tian
Meng Tian (ĉirkaŭ 250 a.n.e. – 210 a.n.e.) estis ĉina inventisto kaj milit-generalo de la Qin dinastio kiu distingiĝis en kampanjoj kontraŭ la Ŝiungnuoj kaj en la konstruado de la Granda Ĉina Muro. Li estis la plej aĝa frato de Meng Ĝi. Li estos posteulo el granda linio de milit-generaloj kaj arkitektoj. Lia avo, nome Meng Ao [蒙骜], estis generalo el la epoko de la reĝo Ĵao; kaj ankaŭ lia patro, nome Meng Vu, estis generalo kiu servis kiel sendito al Ŭang Jian.
Olympischer Frühling
La Olimpika Printempo (germane: Olympischer Frühling) estas epopea poemego fare de la svisa verkisto Karl Spitteler. Tiu ĉi epopeo helpis al gajno de la Nobel-premio pri literaturo por sia aŭtoro en 1919.
Andono
En japana kulturo, la andono estas tradicie japana papera lampo.
Olympischer Frühling
Intrigo
"Olimpika Printempo", verkita inter 1900 kaj 1905, estas originala verko kiu transcendas la skolojn de tempo en sia programaro kaj metriko. Laŭ multaj, ĉi tio estas la idilio de la 20-a jarcento, en kiu Spitteler estis malkaŝita kiel romantika poeto, satiristo kaj naturalisto en diversaj formoj, poezia esprimkapablo kaj kompleta sendependeco de iuj literaturaj influoj. Spitteler fondis sian verkon "Olimpikan Printempon" sur la greka mitologio kaj ŝvebas inter la serioza kaj la ironia, inter portretado de grekaj dioj en ilia heroeco kaj montrado de ili kiel mortontoj kiuj descendis de Olimpo kaj vivas sur la tero.
Andono
Priskribo
Tradicie, la flamo tipe brulas sur kotona meĉo en oleo entenata de ŝtona aŭ ceramikaĵa oleujo; la oleo estis tradicie naposema oleo aŭ, pli malmultekoste, fiŝoleo. Kandeloj estas ankaŭ uzata. Moderna andono ofte uzas ampolon.
Historio
La andono populariĝis en Japanio dum la Epoko de Edo (17-a – 19-a jarcentoj). Ĝi estis uzita kiel la ĉefa lumfonto (kandeloj ekzistis, sed estis tre multekosta). La unuaj andonoj estis mane portata (tial la nomo, kiu etimologie signifas “vojaĝlampon”); postaj formoj de andoj estis metita en ĉambro aŭ pendanta.
Post la Mejĝi-reformo (19-a jarcento), la disvastiĝo de la naftolampo arĥaikiĝis la andonon. La andono malaperis unue en urboj; la andono restis en uzo en kamparoj ĝis proksimume la 1930-aj jaroj.
Nuntempe, la andono restas nur kiel tradicieca dekoracio.
Abajas
Abajas [aBAĥas] estas submunicipo kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la nordokcidento de la komarko La Bureba.
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas du loĝlokojn nome Abajas kaj Bárcena de Bureba (nun senhoma), okupas totalan areon de 35,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 29 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 275 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. Ĝi distas 37 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Poza de la Sal, Carcedo de Bureba kaj Merindad de Río Ubierna.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Vysoká Pec (distrikto Karlovy Vary)
Vysoká Pec (Hochofen) estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Karlovy Vary, en Regiono Karlovy Vary proksimume 4 km nordokcidente de urbo Nejdek. Vivas ĉi tie.
Abajas
Historio
La plej frua mencio de Abajas estas dokumento de la monaĥejo de San Millán de la Cogolla de la 6a de julio 1068 per kiu la navara nobelo don Aznar Sánchez kaj lia edzino Gontroda donas al tiu monaĥejo havaĵojn de tiu komarko: nome Moscadero, Carcedo de Bureba, Castil de Lences, Arconada, Bárcena de Bureba kaj Abalgas, tiama nomo de Abajas. Alia mencio estas de 1094 per kiu doña Mayor donas al la episkopo de Burgoso, don Gómez, havaĵojn en Ablias, alia tiama literumado de Abajas. Per alia dokumento de la 14a de februaro de 1150, Alfonso la 7-a donas la lokon Cernégula al la monaĥejo de Quintanajuar kaj tiukadre referencas limojn kun Avagiis, alia tiama literumado de Abajas.
Vysoká Pec (distrikto Karlovy Vary)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1590.
Abajas
Historio
Estas referencoj ankaŭ al kvar setlejoj kiuj estis absorbitaj de Abajas, nome nuntempa Corrales, San Pedro de Cañucar, Nava en nuntempa Morocales kaj Quintanilla de Abajas. Komence de la 12-a jarcento oni ekkonstruis novan preĝejon, nome de Sankta Kruco, sur restaĵoj de iama konstruaĵo.
Vysoká Pec (distrikto Karlovy Vary)
Minado
En loko de subminita teritorio de minejo Jeroným konstruis lokaj entuziasmuloj "vesternan urbeton".
Abajas
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.
Aŝvagoŝo
Aŝvagoŝo (80 - 150) estis budhisma filozofo kaj verkisto de teatraĵoj, kiu naskiĝis en Saketo, Barato. Li kredeble estas la unua verkisto de teatraĵoj en Sanskrito, kaj estas konsiderita la plej fama barata poeto antaŭ ol Kalidaso. La plimulto de la budhisma literaturo antaŭ ol la epoko de Aŝvagoŝo estis verkita en Budhisma Hibrida Sanskrito, sed li verkis en Klasika Sanskrito.
Laŭ biografio tradukita en la ĉinan de la bikŝuo Kumaraĝivo, Aŝvagoŝo bikŝuiĝis sub la bikŝuo Pārśva post perdi debaton kontraŭ li.
Casas de Esper
Casas de Esper estas vilaĝo kiu apartenas al municipo Ardisa, en Hispanio, en la komarko Cinco Villas, apartenanta al la jurisdikcia distrikto de Ejea de los Caballeros, nordokcidente de la provinco Zaragozo, regiono Aragono, for 70 km de Zaragozo.
Geografio
La vilaĝo Casas de Esper staras sur tre videbla altaĵeto, ĉirkaŭita de migdalarboj, kelkaj olivarboj kaj pinarbaroj. Somere, kiel en preskaŭ ĉiuj urboj de la ĉirkaŭaĵo, ĝia loĝantaro konsiderinde pligrandiĝas, ĝuante sian ĉirkaŭaĵon kaj la modernecojn, kiuj igas la vivon pli agrabla, kun siaj parkoj kaj naĝejoj.
En ĝia termino, ekzistas kelkaj forlasitaj kuprominejoj, kiuj estis gravaj kaj proksime de la ermitejo Miramonte. Ankaŭ estas restaĵoj de ibera setlejo.
La alteco de Casas de Esper super la marnivelo estas 520 m. Ĝia distanco al Zaragozo (ĉefurbo de Aragono) estas 70 km. En 1845 Casas de Esper havis 113 loĝantojn, sed en 2008 nur 13.
Historio
En la distrikto de Ardisa, kun Casas de Esper kaj Sierra de los Blancos, estis pluraj hidalgoj kun privilegioj hereditaj de iliaj prapatroj, inter ili estis Josef Torralba en 1765 kaj Josef Marco en 1787. Ili ĝuis ĉiujn esceptojn apartenantajn al siaj kvalitoj, kaj posedis nobelajn titolojn kun iliaj korespondaj subskriboj.
Proksime estas forlasitaj kuprominejoj, kiujn la kompanio Dorado komencis ekspluati meze de la 20-a jarcento.
La nomo de Casas de Esper eble rilatas ankaŭ al iama posedanto de la loko, el la familio Espés, antikva gento de soldulkavaliroj el la regno Aragono.
Estas menciinde
Ĉirkaŭ la ermitejo Miramonte aperis restaĵoj el la Neolitiko, Bronzepoko, Malfrua Romia Imperio kaj iberia setlejo, kune kun visigotaj kaj mezepokaj tomboj, kelkaj ĉizitaj en ŝtono.
Legendo diras, ke en Miramonte paŝtistknabo observis kiel unu el liaj kaproj eniris etan kavernon ĉiutage, kiun li antaŭe neniam eniris. Li sekvis ĝin kaj en la profundo li trovis sonorilon kaj bildon de la Virgulino. La dumjarcenta kulto al la Virgulino de Miramonte, ĉizita en polikroma ligno fine de la 13-a jarcento kaj dokumentita ekde la 11-a jarcento, estis konservita kun granda fervoro ĝis nuntempe.
Máté Szabó (aktoro)
Máté Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Máté estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Máté Szabó naskiĝis la en Kecskemét.
Biografio
Máté Szabó maturiĝis en muzika gimnazio en sia naskiĝurbo, dum la lernejaj jaroj li jam havis kelkajn rolojn en Teatro de Kecskemét. Li akiris aktoran diplomon en aktorstudio de Teatro Magyar en 2003. Liaj plej gravaj instruistoj estis Imre Szélyes kaj Áron Őze. Inter 2003-2011 li estis membro de la Teatro Magyar, poste li estis liberprofesiulo. Li ankaŭ kantas en ŝlagrorkestro. Li ricevis premion en 2019.
Subdistrikto (Ĉinio)
Subdistrikto (en ĉina: 街道 / 街; en pinjino: jiēdào / jiē) estas unu de la plej malgrandaj tipoj de administraciaj dividaĵoj de Ĉinio. ​ Ĝi estas maniero dividadi la nivelon de loĝloko kiu estas tipe parto de urba zono pli granda, diference de vilaĝo ĉirkaŭita de ruraj areoj, aŭ rekte rura vilaĝo.
Kantono Cheboygan
La kantono Cheboygan - angle Cheboygan County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la samnoma urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Baria klorido
Baria klorido aŭ duklorido de bario estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la baria hidroksido kaj klorida acido. Baria klorido estas blanka, senodora, higroskopa solidaĵo, solvebla en akvo kaj nesolvebla en alkoholoj, acetono, etila duacetato kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Baria klorido estas iomete solvebla en nitrata acido kaj klorida acido. Ĝi prezentas du klorajn jonojn ligitajn al bariatomo. Baria klorido konsistas je 1 bariatomo, 2 kloratomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Baria klorido donas flavverdan koloron al flamo.
ISO 3166-2:GN
ISO 3166-2:GN estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Gvineon. Ekzistas du niveloj de subunuoj, kiuj havas la kodojn de ISO 3166-2:GN: Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>GN</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Gvineo. La dua parto estas unu el la jeno:
Listo de esencaj medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano
La Modela listo de esencaj medikamentoj de MOS aŭ plennome Modela listo de esencaj medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano - angle WHO Model List of Essential Medicines, alinome Essential Medicines List aŭ EML, hispane Medicamentos esenciales de la Organización Mundial de la Salud, ruse Примерный перечень ВОЗ основных лекарственных средств, ĉine 世界卫生组织基本药物标准清单 - publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS), enhavas la medikamentojn konsideratajn kiel plej efikajn kaj sekurajn por plenumi la plej gravajn bezonojn en sansistemo. La listo estas ofte uzata de landoj por helpi ellabori siajn proprajn lokajn listojn de esencaj medikamentoj. Ĝis 2016, pli ol 155 landoj kreis naciajn listojn de esencaj medikamentoj surbaze de la modelo de la tutmonda listo. Ĉi tio inkluzivas landojn kaj en la evoluinta kaj evolua mondo. La listo enhavas entute 433 medikamentojn laŭ la 20-a eldono de 2017.
Euechinoidea
Euechinoidea estas subklaso de eĥinodermoj en la klaso eĥinoj (Echinoidea). Ĝi enhavas preskaŭ ĉiujn aktualajn speciojn de eĥinoj kaj ŝajne aperis en la Triaso.
Karakteroj
Preskaŭ ĉiuj aktualaj eĥinoj estas Euechinoidea: la esceptoj apartenas al la ordo Cidaroida, kutime limigita al profundegejoj aŭ iom ekstremaj ekologiaj niĉoj, karaktere havanta grandajn klabformajn radietojn senepidermajn.
La subklaso Euechinoidea kunkolektas kaj regulajn eĥinojn (sferajn kun la buŝo sube kaj la anuso supre) kaj malregulajn eĥinojn (ne sekvantajn tiun kanonan strukturon : platajn, longiĝintajn, korformajn...), krom iuj pli unikaj formoj (iuj "krajoneĥinoj", la "testudeĥino" Colobocentrotus...).
Ĉi tiu grupo estis draste reordigita post genetika esploro en 2022.
Kantono Baraga
La kantono Baraga - angle Baraga County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Sindromo de Kronika Laceco
Kiam oni parolas pri laceco kombine kun aliaj misordoj, kiel malvigleco, muskolmalforteco kaj kapturniĝo, tio povas esti indiko de la Sindromo de Kronika Laceco. Tiu sindromo estas konata ankaŭ kiel mialgia encefalomjelito aŭ sistema malsano de maltolero al strebo. Iam konsiderata kiel supozita psikosomata kondiĉo, aktuale oni agnoskas, ke ĝi estas nek psikologia nek psikiatria malsano, sed malordo kun organika bazo, kvankam ties precizaj kaŭzoj ankoraŭ estas nekonataj.
Myzeqe
Myzeqe aŭ Myzeqeja (Arman Muzachia en la aromana lingvo) estas ebenaĵo kiu okupas grandan parton de Centra Albanio. Nuntempe ĝi estas parto de la Provinco Fier. Laŭ kelkaj fontoj, la historiaj limoj de la regiono estis la rivero Ŝkumbin kaj la rivero Seman, laŭ aliaj la rivero Voiussa kaj la teroj de Vloro.
Ĝis antaŭ kelkaj jardekoj, la marborda regiono ĉe la Adriatiko estis ĉefe marsko. Post la Dua Mondmilito, plibonigo komenciĝis. Hodiaŭ la areo estas plejparte uzata por agrikulturo.
La loknomo "Myzeqe" estis unuafoje uzata en 1417 kaj verŝajne devenas de la nomo de la nobela familio kiu regis tiujn terojn en la Mezepoko, la Muzakas. Antaŭe, la regiono estis konata kiel "Savra".
Historio
La regiono de Myzeqeja estis loĝita de iliria popolo ekde la Antikvo. Ĝi estis koloniigita plurfoje de grekaj, romiaj, bizancaj loĝantaroj, kaj poste de la barbaroj (slavoj, avaroj, bulgaroj). Okazis armea penetro de la normandoj kaj de la sinsekvaj reĝoj de Sicilio kaj Napolo, kaj komerca penetro de la Venecia respubliko.
La unua grava centro de la teritorio estis la urbo Apollonia, greka kolonio kaj flora komerca centro tre proksima al la marbordo. La regiono estis unu el la grenejoj de la Romia Imperio.
La Via Egnatia, la romia armea vojo kiu ligis la Adriatikon kun Konstantinopolo, kondukis tra la Myzeqeja ebenaĵo.
En malfrua antiko la riveroj de la Myzeqeja ŝanĝis sian kurson, kio interalie kaŭzis la ŝlimigon de la haveno de Apollonia. La marĉado de la regiono komenciĝis.
Loĝantaro
En Myzeqeja renkontiĝis la albana j popoloj Geghoj, Toskoj kaj Lab. La regiono ankaŭ registras la ĉeeston de la Vlakoj, plejparte en la urbo de Divjakë, la ununura alternativa etna ĉeesto al la albanoj en loko. La toponomio registras la ĉeeston de multaj slavaj loknomoj.
Religio
Myzeqeja hodiaŭ estas unu el la malmultaj albanaj regionoj kie la plej granda parto de la populacio konfesas la ortodoksan kristanan kredaron. En la tempo de la albana sendependiĝo la procento de kristanoj registritaj en la loĝantaro de Myzeqeja sumiĝis al 65 %, dum en Luŝnja la nombro de kristanoj kaj islamanoj estis komparebla. Ĝis la religia subpremado de la komunisma reĝimo ekzistis grek-katolika aŭ katolika komunumo de la bizanca rito, hodiaŭ reduktita al malgranda nombro da fideluloj.
Ekonomio
Myzeqeja havas grandan agrikulturan ekonomian potencialon (ĝi estas nomita la "Grenejo de Albanio") kiu en la pasinteco ne estis adekvate ekspluatata. Ĝis la fino de la Dua Mondmilito, granda parto de la kultiveblaj areoj restis neuzataj marĉoj, kaŭzante la laŭsezonan migradon de la loĝantaro. Kampanjoj de tera plibonigo estis komencitaj dum la periodo de la Popola Socialisma Respubliko de Albanio.
Malario estis ekstermita en Albanio de kiam la marĉoj estis drenitaj.
Che!
Che! estas usona biografia filmo de 1969 de la reĝisoro Richard Fleischer kun stelulo Omar Sharif kiel marksisma revoluciulo Ernesto "Che" Guevara. Ĝi sekvas la vivon de Guevara ekde kiam li venis al Kubo en 1956 ĝis sia morto en Bolivio en 1967, kvankam la filmo ne montras la formigan etapon antaŭ la Kuba revolucio kiel Che mem priskribis ĝin en la membiografia libro Diarios de Motocicleta (1993).
Intrigo
La filmo sekvas la agadon de Che Guevara (Omar Sharif), juna doktoro el Argentino kiu aliĝas al la kuba gerilo fine de la 1950-aj jaroj. Li ekhavis la respekton de liaj homoj kaj iĝis la rotestro.
Fidel Castro (Jack Palance) estas impresita per la taktikoj kaj disciplinemo de Guevara kaj faras lin sia ĉefa konsilisto. Kiam Castro venkas super la kuba diktatoro Fulgencio Batista post du jaroj de luktado, Guevara direktas serion de amasaj reprezalioj, dum Guevara siaflanke revas pri tutmonda revolucio. Post Castro retiriĝas dum la Kariba krizo, Guevara akuzas Castro kiel instrumento de Sovetunio kaj decidis lasi Kubon. Li venis en Bolivion, kie li klopodas komenci sian revon de tutmonda kamparana revolucio, sed la kamparanoj de Bolivio ne sekvas lin kiel estro kaj la Bolivia Armeo persekutas lin.
Hakamo
La hakamo estas speco de japana malstrikta pantalono.
Priskribo
Ekzistas du specoj de hakamo. La ĉevalrajda hakamo (り) estas pantalono, kun dividitaj krurumoj, tiel nomata ĉar ĝi konvenas por rajdado. La andona hakamo estas jupo aŭ kilto; la krurumoj ne dividiĝas. Tia hakamo estas nomita laŭ la andono (japana lampo).
La hakamo, de ambaŭ tipo, estas tre malstrikta vestaĵo. La hakamo estas fiksita per kvar ŝnuroj : po unu longa ŝnuro en la dekstra aŭ maldekstra antaŭaĵo de la hakamo, kaj po unu mallonga ŝnuro en la dekstra aŭ maldekstra malantaŭaĵo.
La malantaŭaĵo de la hakamo enhavas rigida, trapeza plato, kiu plengrandigas la hakamon.
La hakamo havas sep faldojn: kvin antaŭe kaj du malantaŭe, sep entute: pri la antaŭaj faldoj, la dekstra krurumo havas tri, kaj la maldekstra krurumo du. Tiel, la hakamo estas nesimetria, eĉ se tio ne estas facile rimarkebla.
Viraj hakamoj
La vira hakamo estas tipe nigra-blanka, aŭ nigra-blua, kaj estas parto de la formala japana vira vesto. Tradicie, hakamo estis parto de ordinara, ĉiutaga vira vesto; tamen, hodiaŭ ĝi estas nur portata formale.
Tradicie, knabo ekportus la hakamon ekde la aĝo de kvin jaroj, per la rito Ŝiĉi-Go-San.
Inaj hakamoj
Virinoj pli malofte portas la hakamon; la ina hakamo estas asociita al diplomaj ceremonioj, dum kiu instruistinoj kaj diplomatinoj portas hakamojn. Krome, la ŝintoaj pastrinoj.
Sportaj hakamoj
En kelkaj tradiciaj japanaj batalartoj, kiel kjudo, kendo, kaj aikido, oni tradicie portas hakamon, kaj viroj kaj inoj.
Historio
La origina, indiĝena formo de la hakamo en Japanio estis la jupa aŭ kilta speco (andona hakamo). La pantalono estis parto de la kortega vesto en Ĉinio, kaj tia vesto estis enkondukita en Japanio dum la 6-a jarcento.
Qin (ŝtato)
La ŝtato Qin, esperantigite Ĉjin, (秦國, Wade-Giles: Ch'in kuo, Pinjino: Qín guó) estis ŝtato en nordokcidenta Ĉinio kiu etendiĝis dum la Periodo de Printempo kaj Aŭtuno kaj la Militŝtata periodo de la antikva historio. Ĝi estis kreita kiel unu de la superpotencoj dominantaj de la sep militaj ŝtatoj de la 3-a jarcento a.n.e., kaj ĝi unuigis Ĉinion sub sia regado en la jaro 221 a.n.e., post kio ĝi estis konata kiel Dinastio Qin.
Laŭ la Registroj de la Granda Historiisto de Sima Qian, la ŝtato Qin havas sian originon en Zhuanxu (Ĝŭanŝju), monarko de la mitologio de la antikva Ĉinio, unu de la Kvin Imperiestroj kaj nepo de la Flava Imperiestro, nome Huangdi. Dafei, antaŭulo de la reĝa klano de Qin helpis Yu la Grandan en la edukado de la personoj en la teknikoj kontroli inundojn, kaj oni havigis al li la nomon de la familio "Jing" (en ĉina: 嬴, Wade-Giles: Ying, en pinjino: Yíng) fare de la imperiestro Ŝun.
Kantono Barry (Miĉigano)
La kantono Barry - angle Barry County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Römische Geschichte
Historio de Romo (germane: Römische Geschichte) estas serio de historiaj libroj studantaj antikvan Romion kaj estas la plej fama verko de Theodor Mommsen. La serio estis publikigita en kvar volumoj, en la germana, inter 1854 kaj 1885. La unuaj tri volumoj de la serio priskribas romian historion de la unuaj tagoj de latina enmigrado al Italio ĝis la regado de Julio Cezaro. La kvara volumo prezentas ampleksan historian sekcion prezentantan la romiajn provincojn en la periodo de la Romia Imperio, de la tempo de Cezaro ĝis la regado de Diokleciano. Mommsen intencis skribi kvinan volumon kiu priskribus romian historion de la tempo de Cezaro pluen, sed tiu volumo neniam estis publikigita.
Kantono Barry (Miĉigano)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Römische Geschichte
Mommsen skribis la skizon de la unua volumo inter la jaroj 1851 kaj 1853 kaj ĝi estis publikigita en 1854. Laboro pri la skizo de la dua parto estis kompletigita en 1855, sed pro sia grandeco ĝi estis dividita en du partojn, la unua el kiuj estis publikigita fine de 1855 kaj la dua estis publikigita en la printempo de 1856. La lasta volumo en la serio estis publikigita en 1885.
"Historio de Romo" estas konsiderata unu el la plej grandaj klasikaj verkoj en la kampo de historia verkado kaj Mommsen gajnis la Nobel-premion pri Literaturo pro tiu ĉi verko en 1902. En gazetara komuniko eldonita de la Sveda Akademio, lia gajno estis pravigita per la sekvaj vortoj:"'Ĉar estis la plej granda kreinto en la kampo de historia verkado, kaj precipe danke al lia monumenta verko 'Historio de Romio'."
Georg Dehio
Georg Gottfried Julius DEHIO (naskiĝinta la en Talino, mortinta la  en Tübingen) estis germana (art)historiisto kaj klasika filologo.
En 1884 li edziĝis al Charlotte Friedländer, filino de la filologo Ludwig Friedländer, kiu naskis al li du filojn kaj du filinojn.
Vivo
Estante filo de ruslandana kuracisto li studentis unu semestron en Tartu antaŭ iro al Göttingen studi historisciencojn. Iĝinte disĉiplo de Georg Waitz li doktoriĝis en 1872 per defendo de disertaĵo pri la hamburga-bremena arkiepiskopo Hartwich von Stade. Habilitiĝo sukcesis en Munkeno post livero de historia verko pri la Ĉefepiskoplando Hamburgo-Bremeno en du volumoj.
Munkene li ekdediĉis sin pli kaj pli al prelegoj arthistoriaj kaj vokiĝis en 1883 je eksterorda profesoreco pri arthistorio Kenigsbergon. Orda profesoro li iĝis tie en 1883. Ankoraŭ en Munkeno li estis komencinta kun la amiko Gustav von Bezold verkegon titolitan Die kirchliche Baukunst des Abendlandes. Ĝi finiĝis en 1901 kaj validas fundamente ĝis hodiaŭ. Kvankam ĝi temigas nur mezepokajn aferojn ĝi fontas sur surlokaj profundaj esploroj kaj desegna dokumentado kaj eĉ eksterlande ade prenitis kiel fidinda fonto kaj referencilo.
130-aj jaroj
1-a jarcento | 2-a jarcento | 3-a jarcento Jaroj 110 | Jaroj 120 | Jaroj 130 | Jaroj 140 | Jaroj 150 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139
Komunumo (Ĉinio)
Komunumo, urbo-komunumo (en ĉina: 社区, en pinhino: Shèqū, laŭvorte: socia distrikto) estas malgranda urbo aŭ parto de urbo kiu estas formata ĉefe de loĝejoj; tio ekskludas zonojn en kiuj estas komercaj entreprenoj, industriaj kaj negocaj instalaĵoj ktp. La esprimo komunumo deriviĝas de la latino, kaj estas uzita por aludi al komunaj rilatoj kaj havaĵoj.
Hölstein (stacidomo)
Hölstein estas fervoja stacidomo en Hölstein, Svislando.
Georg Dehio
Vivo
Jam en 1892 li vokitis al la Universitato de Strasburgo kie li rajtis resti ĝis 1918; poste pro politikaj kialoj ordonitis transloĝiĝo Germanujon. En Tübingen li pasigis la reston de tre fruktodona vivo. Liaj sciencaj kaj verkistaj agadoj tiam ekskluzive fokusis sin al la (germana) arto. Tiel li ankaŭ ekgravis kiel instiganto por multaj monumentprotektadaj oficiistoj.
Opus magnum
En 1899 jam planitis la manlibro Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler (5 volumoj) kiun li malekigis en 1912. Tiumaniere al ĉiuj esploristoj kaj arthistorie interesataj vojaĝantoj li donis veran kaj eternan tezoron. Bazo por la informokolekto kaj -interpreto estis la oficialaj registroj kion li feliĉe kombinis per rava kaj akurate trafa priskribado de ĉio.
La unua kompendio pri germana arto Geschichte der deutschen Kunst (3 volumoj, 1919-25) ŝuldiĝas ankaŭ al li. Dehio tie intence klarigas la interdependojn inter ĝenerala historio kaj artistaj respondoj dum ĉiuj epokoj. Laŭ li estis tempoj - ĉefe de Mezepoko ĝis baroko - dum kiuj la spirita vivo de la tuta popolo vigle partoprenis la vidajn artojn kaj subtenis ilin. Pli malfrue, ĉ. ekde 1750, la animo de la germanoj ŝajne ŝanĝiĝis ke komentoj pri la interna sento de popolo apenaŭ plu konkludeblis el la artaĵoj.
Kelkaj unuopaj studoj eĉ montris novajn vojojn al la sciencaro, ekz. liaj trovoj pri la proporcioj en la arkitekturo de Antikvo kaj Mezepoko. Memkompreneble tio parte devancitis de pli novaj sciencaj atingoj.
Fonto
Gall, Ernst, "Dehio, Georg" ĉe: Neue Deutsche Biographie 3 (1957), p. 563-564 (tie ĉi interrete)
Komunumo (Ĉinio)
En la Ĉina Popola Respubliko, komunumo (社区), nomita ankaŭ malgranda distrikto (小区, pinjino: xiǎoqū) kvartalo (居民区, pinjino: jūmínqū) aŭ loĝeja areo (居住 区, pinjino: jūzhùqū), esta precipe loĝeja zono en kiu vendejoj estas nur por bazaj bezonoj.
Lampenberg-Ramlinsburg (stacidomo)
Lampenberg-Ramlinsburg estas fervoja stacidomo en Ramlinsburg, Svislando.
Nomoj de la Tagoj
Estas sep tagoj en semajno laŭ la gregoria kalendaro, kun diferencaj, sinsekvaj kaj ciklaj nomoj: iliaj esperantaj nomoj devenas plejparte de la latina lingvo (trans la franca) krom "sabato", kiu devenas de la hebrea lingvo. La tagojn de la semajno oni nomis el epoko de Romio reference al la sep planedoj de la klasika astronomio. Ankaŭ oni nombras ilin, starte ĉu el dimanĉo, ĉu el lundo aŭ el sabato laŭ la koncerna socio kaj tradicio. Ekzemple inter eŭropaj lingvoj nur la portugala lingvo nombras el dua ĝis sesa por lundo ĝis vendredo, kiel heredo de araba kulturo; ankaŭ en araba lingvo oni nomas la tagojn de la semajno.
Greklatina tradicio
La plej antikva referenco al asocio inter la sep tagoj de la semajno kun ĉielaj korpoj estas en la titolo de la verko (perdiĝinta) de Plutarko (46-120 n.e.) titolita Kial la tagoj de la semajno nomumitaj laŭ la planedoj sekvas ordon diferencan disde la realo? Inter la 1-a kaj 3-a jarcentoj la Romia Imperio anstataŭis laŭgrade la romian kalendaron (semajno de la merkato) de ok tagoj per la semajno septaga. La ordo de la tagoj estis Suno, Luno, Ares, Hermes, Zeŭso, Afrodita, kaj Ĥronos, nomitaj laŭ la ĉielaj korpoj kiu prezidis la unuajn horojn de ĉiu tago, laŭ la astrologio de la helenisma epoko. El Grekio la planedaj nomoj de la semajno pasis al romianoj, kaj de la latina al aliaj lingvoj de la sudo kaj okcidento de Eŭropo, kaj siavice al aliaj lingvoj kiuj estis influitaj de tiuj.
La ptolemea sistemo de planedaj sferoj asertas, ke la ordo de la ĉielaj korpoj, el plej malproksima al plej proksima al la Tero estas jena: Saturno, Jupitero, Marso, Suno, Venuso, Merkuro, Luno, aŭ, objektive, la planedoj ordiĝas el plej malrapidaj al plej rapidaj laŭ ili aperas en la nokta ĉielo.
Ĝermana tradicio
La ĝermanaj popoloj adaptis la sistemon enkondukita de la romianoj sed ili uzis siajn proprajn diojn anstataŭ la romiajn diojn (kun la escepto de la sabato) en procezo nomita interpretatio germanica (simila al la interpretatio graeca kaj al la interpretatio romana) pri asimilado de diaĵoj el najbaraj popoloj. Oni ne konas precize la daton kiam okazis tio, sed eble posterior la jaro 200 kaj antaŭ la enkonduko de kristanismo dum la 6-a kaj 7-a jarcentoj, post la falo de la Romia Imperio. Tiu periodo estas posta al tiu de la praĝermana lingvo, sed ankoraŭ koresponde kun la etapo de nediferencitaj okcidentĝermana lingvaro. La nomoj de la tagoj de la semajno en la skandinavaj lingvoj ne estis prenitaj rekte el latina, sed ili estis prenitaj el nomoj en la okcidentĝermanaj lingvoj.
Himno de Westarctica
La himno de Westarctica estas nacia himno de Travis McHenry kaj titolas "God Save the Westarctic" (Dio savu Grandduklandon Westarctica-n) metita al la melodio de God Save the King:
<<
>>
Kantono Bay (Miĉigano)
La kantono Bay (Golfo) - angle Bay County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la urbo  (Bay City). La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
ISO 3166-2:GQ
ISO 3166-2:GQ estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Ekvatoran Gvineon. Ekzistas du niveloj de subunuoj, kiuj havas la kodojn de ISO 3166-2:GQ: Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>GQ</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Ekvatora Gvineo. La dua parto estas unu el la jeno:
Oyster Bay (Tanzanio)
Oyster Bay (ankaŭ literumita Oysterbay) estas ankaŭ konata kiel Kokosa strando kaj Kokos-strando. Oysterbay estas riĉa kvartalo en Daresalamo, Tanzanio. Ĝi estas konata pro alloga plaĝo. Oyster Bay situas nordokcidente de la centra afera distrikto de Daresalamo laŭlonge de la Hinda Oceano. Eŭropanoj loĝis ĉi tie ekde la kolonia epoko. Ekde sendependeco, eŭropanoj laborantaj por evoluhelpaj organizaĵoj, kaj altrangaj registaraj funkciuloj, inkluzive de ministroj, konstantaj sekretarioj kaj direktoroj kaj komisaroj, loĝas ĉi tie.
Benzeno-propanonitrilo
Benzeno-propanonitrilo kies formulo estas C6H5-CH2-CH2-C≡N organika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la nitriloj aŭ cianidoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholo, etero, dumetilformamido kaj aliaj organikaj solvantoj. Ĝi estas toksa substanco kaj industrie ĝi produktatas per amoniakigo de la izobutanolo en ĉeesto de oksigeno.
Oyster Bay (Tanzanio)
La areo estas limigita de la Hinda Oceano oriente, Mawenzi Vojo norde, Ali Hassan Mwinyi Vojo sude, kaj Ali bin Said Vojo okcidente. Iuj lokaj institucioj nomiĝas Oysterbay, inkluzive de policejo, malsanulejo kaj lernejo.
Manĝaĵoj
Oysterbay estas populara pro la manĝaĵoj vendataj tie kiel Muhogo (manioko) kaj Mishkaki (rostostango de rostita viando) vendataj de komercistoj. Tamen pro ekspansiaj planoj ili ricevis kelkajn semajnojn por forlasi la areon.
Disvolviĝo
En 2015, oni raportis, ke ekzistas planoj disvolvi la kokosan strandon, kiu daŭre restos senpaga kaj malferma spaco por la publiko. Ĉefa motivo de ĉi tiu plano estas teni ĝin pura, doni dungon, akceli turismon kaj plibonigi sekurecon en la areo por ke homoj sentu sin sekuraj. Kokosa strando estas renovigata je kosto de miliardoj da Ŝilingoj. Ekde septembro 2019, la plaĝo estis fermita dum 6 monatoj por plivastiĝo. Post la fino de la renovigo, la eniro ne plu estos senpaga.
Komerco
La centro de la kvartalo estas la Butikcentro Oysterbay, kie estas komercoj.
Artgalerioj
La fondinto de la populara pentrostilo Tinga Tinga, Edward Saidi Tingatinga, komencis sian artan karieron dum li estis en Oyster Bay. La tanzania Tingatinga Artgalerio troviĝas ĉi tie.
Usono en la Somera Olimpiko 1896
La usona teamo aktiva en la Somera Olimpiko 1896 en Ateno, la unua olimpiko de la moderna epoko, havis 14 sportistojn. Ili partoprenis en 3 fakoj. La sportistoj atingis 11 orajn, 7 arĝentajn kaj 2 bronzajn medalojn. Sume la teamanoj en la Olimpiko havis la 1-an rangon, do estis la plej sukcesaj atletoj laŭ oraj medaloj, batante la gastigantan grekan teamon, laŭ 11 kontraŭ 10 oraj medaloj, kvankam temis nur pri 14 konkurantoj komparite kun laŭtaksaj 169 grekaj partoprenantoj. Tamen, la 46 sumaj medaloj de la grekoj superis la 20 medalojn de la usonanoj.
La plej multaj el la usonaj konkurantoj estis studentoj en universitato Harvard aŭ universitato Princeton aŭ membroj de la Bostona Atletika Asocio. La teamo trejnis en la privata mezlernejo de Pennington (Nov-Ĵerzejo), preparante sin por la unuaj modernaj Olimpikoj.
Nada Heiligstein
Ŝi esperantiĝis en la jaro 1928. Profesie, ŝi fariĝis bankoficisto en Zagrebo, kaj aktivis ene de la Komunista Partio. La 28an de junio 1941 ŝi estis arestita de la ustaŝa polico, kaj mortigis sin en la policejo la 7an de aŭgusto.
Devadato
Devadato estis bikŝuo, kuzo kaj bofrato de la budho Gotamo, kaj frato de Anando, unu el la dek ĉefaj disĉiploj. Devadato estis kolijo kaj ŝakjo kaj, laŭ la rakontoj, disiĝis de la samgo de la budho Gotamo kun 500 bikŝuoj por starigi sian propran samgon. En la Cullavagga, sekcio VII de la Vinayapiṭaka de Teravado, kiu pritraktas la skismon, oni rakontas kiel Devadato bikŝuiĝis kune kun pluraj aliaj familianoj kaj klananoj de la budho Gotamo.
Etimologio
La nomo Devadatta en Sanskrito signifas donita de dio, kiel en Latino Deodatus. La konko uzita de Arĝuno dum la milito de Kurukŝetro en la Bagavadgito ankaŭ nomiĝas Devadatta.
Kantono Branch
La kantono Branch - angle Branch County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Pennington (Nov-Ĵerzejo)
Pennington estas loĝloko de Nov-Ĵerzejo, subŝtato de Usono. Laŭ la popolnombrado de la jaro 2020, en la loĝloko vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La universitato Princeton situas 14 kilometrojn oriente de Pennington.
En la loĝloko interalie situas privata mezlernejo, en kiu trejnis la usona teamo aktiva en la Somera Olimpiko 1896 en Ateno, la unua olimpiko de la moderna epoko.
Kantono Berrien (Miĉigano)
La kantono Berrien - angle Berrien County - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Nakapanya
Nakapanya estas kampara balotdistrikto (svahile: kata) el Tanzanio, situanta en la distrikto Tunduru de la regiono Ruvuma. En Tanzanio, kata estas geografia kaj administra subdivido, kiu estas sub regionoj kaj distriktoj. Laŭ la popolnombrado de 2012 en Nakapanya registriĝis 14.402 loĝantoj.
Nakapanya estas rilata al arto de tingatinga ĉar famaj pentristoj kiel Omari Amonde aŭ Mohamed Charinda naskiĝis en ĉi tiu loko.
Károly Tormay
Károly Tormay [kAroj tormai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tormay Károly estis hungara kuracisto, magistrata kuracisto, bestkuracisto, arkitekto. Lia origina familia nomo estis Krenmüller ĝis 1847, lia filo estis Béla Tormay, lia nepino estis Cécile Tormay.
Károly Krenmüller naskiĝis la en Vác (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Károly Tormay akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1829, poste li studvojaĝis en okcidenta Eŭropo. Li estis asistanto en la universitato du jarojn, inter 1832-1848 li estis ĉefkuracisto de Tolna (reĝa departemento), ankaŭ hospitalestro. En Szekszárd li estis ankaŭ arkitekto. Intertempe en Vieno li akiris fakdiplomojn pri kirurgio kaj akuŝo, iam ankaŭ pri bestokuracado. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis majoro kaj havis postenon en la ministerio, li fondis armeajn hospitalojn (ekzemple en Gödöllő). Post falo de la revolucio li estis kuracisto, magistrata kuracisto en Buda (baldaŭ en Pest) kaj Esztergom (reĝa departemento) (1858-1861), inter 1867–1871 hospitalestro de Malsanulejo Rókus. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filinojn kaj solan filon.
95785 Csányivilmos
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hungara biologo, biokemiisto kaj etologo Csányi Vilmos, membro de la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa esplora kampo estas la homa kaj besta kondutoj, kaj la demandoj pri la biologia kaj kultura evoluo. Li estas tre aktiva scienca komunikanto kaj aŭtoro de multenombraj literaturaj romanoj.
Ritonavir
Ritonavir, vendata sub la markonomo Norvir, pro gramatika konveno esperantigebla al Ritonaviro, estas kontraŭretrovirusa medikamento uzata kune kun aliaj medikamentoj por trakti HIV/aidoson. Ĉi tiu kombina traktado estas konata kiel tre aktiva kontraŭretrovirusa terapio. Ofte malalta dozo estas uzata kun aliaj proteazinhibitoroj. Ĝi ankaŭ povas esti uzata en kombinaĵo kun aliaj medikamentoj por hepatito C, kaj estas prenita per buŝo. La tablojdoj de Ritonavir ne estas bioekvivalentaj al kapsuloj ĉar tablojdoj povas rezultigi pli altajn pintplasmokoncentriĝojn.