cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
M61
M61 (Messier 61, aliaj indikoj — NGC 4303, IRAS12194+0444, UGC 7420, ZWG 42.45, MCG 1-32-22, VCC 508, PGC 40001) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pino d'Asti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Mazières-en-Gâtine
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Maziérois.
Visko
Visko (Viscum el santalacoj) estas genro de duonparazitaj arbustetoj kreskantaj sur kaj nutriĝantaj el diversaj arboj, sed havantaj normale verdajn foliojn, kiuj kapablas asimili karbondioksidon, cetere kun dikotomaj branĉoj unuseksaj, kvarnombraj floroj kaj blankaj beroj enhavantaj gluecan sukon.
En Ameriko, ekzistas similaj plantoj en la genro Phoradendron, kiujn oni nomas Amerikaj viskoj aŭ foradendroj.
Pavel Suĥoj
Pavel Osipoviĉ Suĥoj (Павел Осипович Сухой, Павел Восіпавіч Сухі, naskiĝis la, mortis la ) estis sovetunia inĝeniera konstruisto de aviadiloj. Naskiĝinta en vilaĝo kiu post la oktobra revolucio iĝis parto de la Belorusa SSR kaj laŭ deveno beloruso, post la studado de inĝenierado plurajn jarojn li sukcese laboris en la teamo de la aviadila konstruisto Andrej Tupolev. Li konceptigis la armean aviadilon Suĥoj kaj en 1939 fondis la propran konstruejon "Опытное конструкторское бюро Сухой", Opitnoje Konstruktorskoje Buro Suĥoj (OKB-51), "eksperimenta konstrua buroo Suĥoj".
Argentina nacia teamo de futbalo
La argentina nacia teamo de futbalo estas konsiderata unu el la plej fortaj en la mondo. Ĝi tradicie ludas kun bluaj kaj blankaj vestaĵoj.
Argentino gajnis la Mondpokalon en du okazoj. La unua estis en 1978, kiam la pokala konkurso okazis en Argentino, kaj multaj asertas, ke la arbitracianto helpis ilin gajni la finalon. La dua okazo estis en 1986, kiam la teamo inkluzivis Diego Armando Maradona, verŝajne la plej bona futbalisto de sia generacio. Maradona kun sia talento praktike kondukis sian teamon al la venko sola (kvankam en unu fama okazo li faris golon per la mano en matĉo kontraŭ Anglio, kaj la golo estis agnoskita). Kaj la tria fojo antaŭ nelaste estis en la Futbala Mondpokalo 2022.
Argentino ankaŭ atingis la finalon de la Mondpokalo en 1930 kaj 1990, dum en 2006 ĝi perdis en la kvaronfinalo kontraŭ Germanio, sed nur post la penaloj, kaj ĝi estis konsiderata unu el la plej fortaj teamoj en la konkurso.
Krome la teamo kadre de la olimpika sportistaro atingis arĝentan medalon en la Somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo, kaj aldone ankaŭ gajnis la amerikan pokalon 15 fojojn.
Inter la plej famaj ĉampionoj, kiuj ludis por Argentino, indas mencii Alfredo di Stefano, Mario Kempes, Daniel Passarella, Maradona, kaj Gabriel Batistuta.
17952 Folsom
17952 Folsom estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(12717) 1991 HK
(12717) 1991 HK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
17952 Folsom
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jean Marie Folsom, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Yorktown High School de Arlington (Virginio, Usono).
Verzeille (stacidomo)
Verzeille (Verzelha) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Leuc, apud Verzeille, en departemento Aude, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Carcassonne - Rivesaltes (676000).
Blauzac
(jen france, prononco, okcitane Blausac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
(10240) 1998 VW34
(10240) 1998 VW34 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Almarza
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 101,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 640 loĝantojn. Ĝi kiel aparta loĝloko ja perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male al tiuj, kiel kolektiva municipo, fakte ĝi ricevis 450 loĝantojn en la 1970-aj jaroj pro la aligo de municipoj, kiuj same estis perdintaj loĝantojn.
Ĝi distas 23 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes okupanta 101 hektarojn, nome 1% de la teritorio, la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierras de Urbión y Cebollera okupanta 2 791 hektarojn, nome 28% de la teritorio, kaj la Birdoprotenta Areo ZEPA konata kiel Sierra de Urbión okupanta 2 791 hektarojn, nome 28% de la teritorio.​
La municipo limas kun La Póveda de Soria, Vizmanos, Rollamienta, Rebollar, Arévalo de la Sierra, El Royo, Fuentelsaz de Soria, Ausejo de la Sierra kaj Los Villares de Soria, kaj ĝi enhavas la loĝlokojn Almarza, Cubo de la Sierra, Espejo de Tera, Gallinero, Lumbrerillas, Matute de la Sierra, Portelárbol, Cerveriza, San Andrés de Soria, Segoviela, Sepúlveda de la Sierra kaj Tera.
Historio
Oni trovis diversajn restaĵojn de prakulturoj, kiel dolmeno en Cubo de la Sierra, fortikitaj kastrumoj de keltiberoj en Gallinero kaj Tera, ktp. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. En 1016, Sanĉo la 3-a, reĝo de Pamplona, kaj la Grafo de Kastilio Sancho Garcés subskribis interkonsenton agnoskantan la tradiciajn limoŝtonojn, atribuitajn al la grafo Fernán González. Kiel rezulto la teritorio de Almarza restis nordoriente de la limo, tio estas, en la regno de Pamplona. Fruaj mencioj literumitaj Almarça / Almarçan aperis en 1354.
Dum la napoleona invado en la Milito de Hispana Sendependigo, inter 1808 kaj 1812 oni kalkulis ĝis 22 alvenojn de la francaj trupoj, estritaj de la Generalo Durquier, en Almarza, kaj sekvaj rabadoj.
En 1835, dum la Unua Karlisma Milito, la pastro Merino estis venkita en Almarza kaj Gallinero fare de la kolonelo Miguel Mir, kaj li fuĝis tra Piqueras komence de 1836 al Oñate, kie li estis ricevita en la karlisma kortego kiel vera heroo. Krome ankaŭ la karlista oficiro Basilio Antonio García ekde 1836 tra Yanguas, Arévalo, Almarza, Chavaler, Garray, alvenis ĝis Soria, provinca ĉefurbo. Denove karlistoj tranoktis en Almarza septembre de 1837. La karlistaj alvenoj rifuĝiĝis, inter alia, en la nordaj deklivaroj de Montes Claros kaj Alcarama.
Meze de julio 1936, la deputito de Soria, Benito Artigas Arpón, estis en la provinca ĉefurbo, kontaktante amikojn kaj samideanojn. Kiam en la 18a de julio eksplodis la Hispana Enlanda Milito, li kun ili veturis al Almarza, kie li renkontiĝis kun la apotekisto Juan Ruiz kaj la kuracisto Herminio Guajardo. Kun kelkaj aliaj tagmanĝis tie, sen kono ke parto de la armeo estis insurekciinta jam la antaŭan tagon en Maroko. Poste Herminio Guajardo, la kuracisto, koninta la unuajn arestojn faritajn en Soria, fuĝis al Segoviela kaj poste al Almajano. Sed poste, konsiderante sian intervenon en politiko preskaŭ nula, prezentiĝis al la insurekciintaj aŭtoritatoj en Soria, kie li estis arestita; kaj sekve mortpafita la 8an de Aŭgusto 1936 en la tombejo de Calatañazor, kun aliaj kvin personoj. Estis arestita ankaŭ la urbestro de Almarza, Esteban Jiménez, forĝisto kaj sepdekjarulo, kiu mortis en la prizono de Soria post malmultaj semajnoj.
La 31a de Majo 1966​ la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Cubo de la Sierra, Gallinero, San Andrés de Soria kaj Tera.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, la Dolmeno de San Gregorio (en Cubo de la Sierra), deklarita Havaĵo de Kultura Intereso en la kategorio de Arkeologia Zono, la Fortikita Domo, Konvento, kaj Preĝejo de Sankta Gregorio (en Cubo de la Sierra) deklarita Havaĵo de Kultura Intereso en la kategorio de Monumento kaj la Palac-Dom-Bieno de la Markizo de Vadillo, deklarita Havaĵo de Kultura Intereso en la kategorio de Monumento ekde 2012 en Tera.
Manĝoprezo
Manĝoprezoj referencas al la averaĝa preznivelo por manĝaĵoj tra landoj, mondoregionoj kaj je tutmonda skalo. Manĝoprezoj havas efikon sur produktantoj kaj konsumantoj. Manĝoprezaj niveloj dependas el procezoj de la Nutrindustrio, kiel merkatado kaj distribuado. Fluktuado en manĝoprezoj estas determinata per nombraj kunagantaj faktoroj. Geopolitikaj aferoj, tutmonda varpeto, interŝanĝoj, registara politiko, malsanoj kaj agrikultura rendimento, energikostoj, disponeblo de naturaj rimedoj por agrikulturo, spekulado de manĝaĵoj,  ŝanĝoj en la uzado de la tero kaj en la vetero havas rektan efikon sur la pliigo aŭ malpliigo de la manĝoprezoj.
La konsekvencoj de fluktuado de manĝoprezoj estas multaj. Pliiĝoj en manĝoprezoj, aŭ agrikultura inflacio, endanĝerigas nutrosekurecon, partikulare por evolulandoj, kaj povas okazigi socian maltrankvilon. Pliigoj en manĝoprezoj estas rilataj al malsimilecoj en dietokvalito kaj sano, partikulare inter suferantaj loĝantaroj, kiel ekzemple ĉe virinoj kaj infanoj.
Manĝoprezoj averaĝe plialtiĝos pro vario de tialoj. Kreskanta monda loĝantaro metos premon al la mendado kaj ofertado. Klimata ŝanĝo pliiĝos okazaĵojn de ekstrema vetero, kiel sekegoj, ŝtormoj kaj pluvegoj, kaj ĝeneralaj plialtiĝoj de temperaturo havos efikon sur la manĝoproduktado.
Je ioma etendo, nedezirataj preztendencoj povas esti kontraŭataj pere de Nutraĵopolitiko. Ekzemple interveno por redukti la manĝoperdojn al rubo, se sufiĉe granda, povos reteni la plialtigon de prezoj en la liveradĉeno kie la interveno okazu.
Kolonelo Tom Parker
Colonel Thomas Andrew "Tom" Parker (26a de junio 1909 - 21a de januaro 1997) denaske Andreas Cornelis ("Dries") van Kuijk, estis nederlande-naska pridistra impresario plej bone konata kiel administranto de Elvis Presley. La administrado fare de Parker de la kariero de Presley difinis la rolon de la talenta administrado, kiu rilatis al ĉia aspekto de lia vivo kaj estis vidata kiel ŝlosila por la surprizega kaj spektakla ascenda sukceso de la kariero de Presley. TAmen "The Colonel" montris senlacan dediĉon al sia propra financa akiro pli ol al la interesoj de lia kliento kaj prenis pli ol la tradicia 10 al 15 procento de la enspezoj (atingante eĉ ĝis 50 procento ĉe la fino de la vivo de Presley). Presley diris pri Parker: "I don't think I'd have ever been very big if it wasn't for him. He's a very smart man" (Mi ne kredas, ke mi estus tre granda se ne estus estinta pro li. Li estas tre inteligenta homo). Dum multaj jaroj Parker false plendis ke li estas uson-naskita, sed finfine montriĝis, ke li estis naskita en Breda en Nederlando.
Ambasado
Ambasado estas la plej alta nivelo de diplomatia reprezento de unu lando en la suverena teritorio de alia. Sekve, la ambasadoro, kiu estas la direktoro de la ambasado, havas la plej altan rangon de diplomatia reprezentanto. Havi ambasadon estas plena rekono de la gastiga lando. La Diplomatia misio estas grupo de personoj de unu ŝtato kiu reprezentas sian ŝtaton ĉe alia ŝtato.
La funkcioj de la ambasado kutime inkluzivas:
La ambasado kontrolas malgrandan terenon, nomatan ambasadejo, kiu laŭ la internacia juro apartenas al la teritorio de la reprezentata ŝtato kaj sur kiu la ambasado havas sian oficejon. Tamen, diplomatia misio havas diplomatian imunecon, kaj estas traktata kvazaŭ ĝi estus soverena teritoria tereno de la lando reprezentita en ĝi kaj tial ne eblas eniri la ambasadteritorion sen permeso, sed ĝia diplomatia personaro estas submetita al la leĝoj de la stato en kiu ĝi situas.
40206 Lhenice
40206 Lhenice estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la merkata urbeto Lhenice, unue menciita en 1263. La Kirko Sankta Jakobo, kiu troviĝas en tiea ĝardeno, estas gotika konstruaĵo de la 14-a jarcento. Lhenice estas konata kiel sudbohemia urbo de la fruktoĝardenoj.
Lev Tolstoj
Lev Nikolajeviĉ TOLSTOJ aŭ Leo TOLSTOJ (Лев Николаевич Толстой; [Lev NikoLAjeviĉ TalstOJ]; naskiĝis la, mortis la ) estis rusa verkisto.
Originoj
La familio Tolstoj estis bone konata familio de malnova rusa nobelaro kiu ŝajne devenas el mita nobelo nomita Indris priskribita de Pjotr Tolstoj kiel alveninta "el Nemec, el la teroj de Cezaro" ĝis Ĉernigov en 1353 kun siaj du filoj Litvinos (aŭ Litvonis) kaj Zimonten (aŭ Zigmont) kaj "druĵina" de 3 000 personoj. Kvankam la vorto "Nemec" estis delonge uzita por priskribi nur germanojn, tiam ĝi estis aplikita al ajna eksterlandano kiu ne parolas la rusan (el la vorto nemoj kun la signifo muta). Indris estis poste konvertita al Orienta Ortodoksismo, kun la nomo Leontij, kaj liaj filoj kiel Konstantin kaj Feodor. La nepo de Konstantin nome Andrej Ĥaritonoviĉ estis kromnomita Tolstij (tradukebla kiel dika) fare de Basili la 2-a de Moskvo post li translokiĝis el Ĉernigov al Moskvo.
Pro la paganaj nomoj kaj la fakto ke Ĉernigov tiam estis regata de Dmitri la 1-a Starŝij, kelkaj esploristoj konkludis, ke ili estis Litovoj kiuj alvenis el la Grandprinclando Litovio. Krome, oni ne trovis mencion de Indris en la dokumentoj de la 14-a ĝis la 16-a jarcentoj, dum la malnovrusaj kronikoj pri Ĉernigov uzitaj de Pjotr Tolstoj kiel referenco perdiĝis. La unuaj dokumentitaj membroj de la familio Tolstoj vivis dum la 17-a jarcento, tial oni konsideras Pjotr Tolstoj mem ĝenerale kiel la fondinto de la nobela familio, ricevinte la titolon de grafo el Petro la Granda.
Vivo kaj kariero
Tolstoj naskiĝis en Jasnaja Poljana, familia bieno 12 km sudokcidente de Tula, kaj 200 km sude de Moskvo. Li estis la kvara el kvin filoj de grafo Nikolai Iliĉ Tolstoj (1794–1837), veterano de la Patriota Milito de 1812, kaj de la Princino Marija Tolstaja (denaske Volkonskaja; 1790–1830). Lia patrino mortis kiam li estis du-jaraĝa kaj lia patro kiam li estis naŭ-jaraĝa. Tolstoj kaj liaj gefratoj estis zorgitaj de parencoj. En 1844, li ekstudis juron kaj orientajn lingvojn en la Universitato de Kazano, kie instruistoj priskribis lin kiel "kaj nekapabla kaj nedeziranta lerni". Tolstoij lasis la universitaton en la mezo de siaj studoj, revenis al Jasnaja Poljana kaj poste pasigis multan tempon en Moskvo, Tula kaj Sankt-Peterburgo, sekvante komfortan kaj plezuran vivostilon. Li ekverkis dum tiu periodo, ekzemple sian unuan novelon Infaneco, fikcia rakonto de sia propra junaĝo, kiun oni publikigis en 1852. En 1851, li okazigis al si grandajn vetludajn ŝuldojn, kaj tiukadre li iris kun sia pli aĝa frato al Kaŭkazo kaj aliĝis al la armeo. Tolstoy servis kiel juna artileria oficiro dum la Krimea Milito kaj estis en Sevastopolo dum la 11a-monata sieĝo de Sevastopolo en 1854–55, inklude ĉe la Batalo ĉe la rivero Ĉernaja. Dum la milito li estis agnoskita pro sia kuraĝo kaj promociita al rango de leŭutenanto. Li estis impresita pro la nombro de mortoj okazigitaj en la milito, kaj lasis la armeon post la fino de la Krimea Milito.
Lia sperto en la armeo, kaj du vojaĝoj tra Eŭropo en 1857 kaj 1860–61 konvertis Tolstoj-n el diboĉema verkisto de privilegia sociklaso al neviolenta kaj spiritema anarkiisto. Aliaj samtempuloj kaj samlandanoj kiuj sekvis similan vojon estis Aleksander Herzen, Miĥail Bakunin kaj Pjotr Kropotkin. Dum sia vizito de 1857, Tolstoj atestis publikan ekzekuton en Parizo, traŭmata sperto kiu markis la ceteron de lia vivo. En letero al sia amiko Basilij Botkin, Tolstoj skribis: "La vero estas, ke la ŝtato estas konspiro cele ne nur al ekspluatado, sed super ĉio al koruptado de siaj civitanoj... Tial, mi neniam servos plu al iu ajn registaro." La koncepto de Tolstoj pri neviolento aŭ ahimsa estis plifortigita kiam li legis la germanlingvajn tradukojn de la tamila verko Tirukkural. Li poste trempiĝis en tiu koncepto kun la pensaro de Mahatma Gandhi tra sia "Letero al Hinduo" (nome al Tarak Nath Das, kiam la juna Gandhi korespondis kun li serĉante konsilon.
Lia eŭropa veturado en 1860–61 formis kaj lian politikan kaj lian literaturan disvolviĝon kiam li renkontiĝis kun Victor Hugo. Tolstoj legis la ĵus finita verko de Hugo Les Misérables. La similaj priskriboj de batalscenoj en la romano de Hugo kaj en Milito kaj Paco de Tolstoj indikas tiun influon. La politikan filozofion de Tolstoj influis ankaŭ vizito en Marto 1861 al la franca anarkiisto Pierre-Joseph Proudhon, tiam loĝanta en ekzilo sun falsa nomo en Bruselo. Tolstok reviziis la tuj aperontan publikigaĵon de Proudhon nome La Guerre et la Paix ("Milito kaj Paco" en franca), kaj poste li uzis la titolon por sia majstroverko. Ambaŭ homoj parolis ankaŭ pri edukado, kiel Tolstoj verkis en siaj priedukaj notlibroj: "Se mi rakontas tiun konversacion kun Proudhon, estas por montri, ke, en mia persona sperto, li estis la nura homo kiu komprenis la signifon de edukado kaj de la presita gazetaro en nia epoko."
Familio
La 23-an de septembro 1862 Lev Tolstoj edziĝis al Sofia Andrejevna Bers, kun kiu li travivis 48 jarojn. La geedzoj havis 13 gefilojn, el kiuj maturiĝis nur ok.
Sian literaturan agadon Tolstoj komencis per taglibroj. En 1852 li publikigis sian membiografion Detstvo (= Infanaĝo), en 1854 sekvis Otroĉestvo (= Knaboaĝo) kaj en 1856 aperis Junost (= Junaĝo). Siajn spertojn dum la militservo li priskribis interalie en Sevastopolskie Rasskazi (1855/56). La plej famaj verkoj de Tolstoj tamen estiĝis post lia reveno al sia naskiĝloko: ekz. Vojna i mir (= Milito kaj Paco), ses-voluma historia romano pri la tempo de la napoleonaj militoj aperinta 1865-69, kaj Anna Karenina, romano pri geedza paro, aperinta en 1878.
Lia lasta verko, Haĝi Murat aperis postmorte en 1912.
Kredoj
Malgraŭ esti nobelo, Tolstoj emis al anarkiismaj revoluciaj konceptoj (vidu La Regno de Dio estas ene de vi). Tolstoj estis influita de la penso de Karl Marx, kvankam li malkonsentis kun li pri multaj aferoj.
Tolstoj kredis, ke konscio pri ĉi tiu iluzio, kaj provo eviti ĝin, kondukos al la estingo de la reĝimo kaj malebligo de la eneca en ĝi perforto. Tolstoj tamen kredis, ke iu ajn uzado de forto kontraŭ li verŝajne kreos la saman situacion de devigo kaj perforto, kaj tial kontraŭis ĉian aktivan agon kontraŭ la aŭtoritatoj.
Sub la influo de marksismo, Tolstoj kredis, ke posedo de tero kaj kapitalo estas alia formo de devigo.
Kvankam en la duon-feŭda rusa realeco de lia tempo, en kiu la regado de la tero estis en la manoj de la nobelaro, kiu formis parton de la registara aparato, tamen Tolstoj agnoskis la proprigon de la tero kaj kapitalposedo kiel parton de la registara institucio (male al Marx, kiu vidis ĝin kiel aparta klaso konstruita sur kapitalisma merkato, anstataŭ feŭda). Sekve, Tolstoj argumentis, ke privataj laboroj estu preferataj ol publikaj laboroj (male al Marx, kiu vidis privatan laboron kiel la fonton de kapitalo). Liaj pozicioj estis kandelo ĉe la piedoj de Narodnikoj en la rusa pro-popola intelektularo.
Tolstoj alvokis ĉiujn homojn ne partopreni en iu ajn registara institucio, kaj preferis vivon bazitan sur la privata merkato. Komprenante, ke ĉi tion ne povas fari ĉiuj homoj, li argumentis, ke la persono devas redukti sian partoprenon en registaro kiel eble plej multe, evitante publikajn servojn, evitante ŝtatoficon, preferante malaltan ŝtatan postenon al alta, kaj simile.
Kontraŭe al ĉi tiu pozicio de Tolstoj, multaj subtenantoj ekestis, kiuj estis influitaj de lia penso kaj provis establi anarkiajn organizajn formojn. Plej famaj estas la tolstojaj komunumoj - anarkiist-kooperaj kolonioj, kiuj estiĝis tra Rusio kaj fariĝis simbolo de anarkia setlejo.
Kiel parto de sia laboro kiel edukisto, Tolstoj verkis plurajn ĵurnalojn en la kampo de edukado, kaj kredis je senmetoda anarkia edukado.
Tolstoj estis vegetarano kaj asertis, ke "la elekto manĝi viandon subpremas la plej altan spiritan kapablon en la homo: tiu de simpatio kaj kompato por vivaj estaĵoj kiel li."
Tolstoj abstinis de seksa vivo post havi 13 infanojn (5 mortis). Ĉi tiu abstinado kreis severajn alfrontojn inter li kaj lia edzino, 16 jarojn juna. Ĉi tiuj aferoj speguliĝas en la angla filmo The Last Station enscenegita en 2010.
Tolstoj estis akuzita pri ekstremismo
La 11-an de septembro 2009 Rostova Distrikta Tribunalo deklaris, ke la eldiro de Lev Tolstoj, laŭ ekspertoj, "kontraŭulo de la Rusa Ortodoksio":
—- estas eldiro, formanta negativan rilaton al la Rusa Ortodoksa Eklezio, tial la publikaĵo , inkludanta tiun eldiron, estis deklarita kiel "ekstremisma materialo"
La 8-an de decembro 2009 la Supera Kortumo de Rusio konfirmis tian juĝan decidon. Por pli komplete bildigi la pensadon de Tolstoj rilate religion kaj aparte kristanismon utilas raporti pri lia sinteno dum la kunveno de Florenco en la jaro 1861. Li diris: "(...) Miaj principoj havas siajn bazojn en la Evangelio kaj tial mi povis akcepti la allogan inviton al tiu ĉi kunveno kiun mi partoprenas por pritrakti la manieron revenigi la kristanan religion al siaj komencaj fontoj, puraj kaj klaraj, kaj por rekonstrui Eklezion unuecan kiu ĝin ekspliku kaj reprezentu, transformante kaj ame kunfandante ĉiujn kristanajn ekleziojn nun ekzistantajn... Mi aplaŭdas tial la proponon kunigi la kristanajn ekleziojn al unusola realo, kiu havu sian ĉefon en la Roma Papo kaj bazon de sia ekstera organizo-konduto en la Kavourana formulo "libera eklezio en libera ŝtato", kaj kiel fundamenton de sia penso-agado la principojn de Kristo kaj de la Evangelio". .
Tolstoj kaj Esperanto
Tolstoj simpatiis kun Esperanto kaj mem onidire ellernis ĝin dum inter tri kaj kvar horoj. En 1889 Tolstoj esprimis sian apogon al la verko de Zamenhof, kaj poste plurfoje ripetis sian favoran opinion, kaj permeson por tradukado de siaj verkoj en Esperanton. En 1894 du ĵurnaloj en Odeso publikigis leteron de Tolstoj kiun li finis jene: "Mi vidis multajn fojojn, kiel homoj tenadis sin malamike unuj kontraŭ la aliaj nur danke al la meĥanika malhelpo por reciproka komprenado. Kaj tial la lernado de Esperanto kaj la vastigado de ĝi estas sendube kristana afero, kiu helpas al la kreado de la Regno de Dio, tiu afero kiu estas la ĉefa kaj sola difino (=destino) de la homa vivo".
Omaĝe al Tolstoj kreiĝis la moskva Esperanto-klubo "Lev Tolstoj".La iniciatinto de la klubo estas rusia esperantisto Anatolo Gonĉarov. Li organizis en 1987 amasajn Esperanto-kursojn en Domo de Kulturo en centro de Moskvo (Str. Volĥonka, 13). . Ĉefa agado de la klubo estas efektivigo de regulaj (kelkfoje monate) kunvenoj de moskvaj esperantistoj, helpo al komencantaj esperantistoj pri lernado de la lingvo, akiro de literaturo en Esperanto kaj pri Esperanto. La klubo estis organizanto de kelkaj regionaj kaj tutrusiaj esperantistaj renkontiĝoj. Sub patronado de la klubo formiĝis novaj kluboj kaj esperantistaj grupoj, ekzemple "Moskva Asocia Junulara Esperantista", turista klubo "Migranto", kluboj "Galanto", "Arbato". En 1990 la klubo estis kuniniciatinto de "Moskva Gazeto" (1990 - 1995). La klubanoj aktive vojaĝis al internaciaj kongresoj kaj renkontiĝoj. Ekde fondiĝo de la klubo grandan parton de la agado havis literatura-tradukista agado.
Esperantisto Victor Lebrun kaj biografio pri Tolstoj
Post lia morto aperis biografio pri Tolstoj "Leo Tolstoj: la homo, la verkisto kaj la reformisto" ) kiun verkis lia sekretario Victor Lubrun, kiu estis esperantisto.
NGC 4304
NGC 4304 (aliaj indikoj — ESO 380-20, MCG -5-29-34, FAIR 310, IRAS12195-3312, PGC 40055) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
11334 Rio de Ĵanejro
11334 Rio de Ĵanejro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Rio-de-Ĵanejro, fondita en 1565, fama pro la "Sukerpano" kaj iama ĉefurbo de Brazilo.
Kevin Hannan
Kevin Hannan (naskiĝis la 22-an de januaro 1954 en La Marque en Teksaso, mortis la 5-an de januaro 2008 en Sanok) – usona lingvosciencisto kaj slavisto.
Miřejovice
Miřejovice (Mirĵejovice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta proksimume 3 km nordokcidente de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1322.
Masaru Kurotsu
Masaru Kurotsu (黒津 勝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Yokohama FC kaj Gainare Tottori.
Márton Czelder
CZELDER Márton (celder) estis hungara reformita pastro, misiisto, eklezia verkisto, redaktoro naskiĝinta en Ugornya la 11-an de novembro 1833 kaj mortinta en Nagybánya la 23-an de aŭgusto 1889.
Kariero
Czelder estis mezlernanto en Sárospatak kaj 15 aĝe li partoprenis en la hungara liberecbatalo de 1848-1849. Poste li estis helpinstruisto en Nagyrozvágy, en 1857 helppastro en Losonc. En 1857 oni ordonis lin pastro. En 1860 li estis por dek jaroj en Rumanio inter la elmigrintoj hungaroj kaj organizis ekleziejojn kaj lernejojn (Piteşti, Ploieşti, Szászkút, Galaţi, Brăila, Călăraşi, Focşani, Craiova ktp.). En 1871 li revenis kaj estis pastro en Felsőbánya, en 1884 en Kecskemét. Li redaktis la ekleziajn gazetojn Missziói Lapok (1866), Magyar Protestáns Egyházi és Iskolai Figyelő (1879-1887), Evangéliumi Lelkészi Tár (1880-1889), Vasárnap (1880-1888).
Listo de ĉinaj pentristoj
Jen listo de ĉinaj pentristoj:
Verzeille
Verzeille estas franca situanta en departemento Aude, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Verzeillais.
Opfikon-Glattbrugg
Pri la komunumo
Opfikon-Glattbrugg estas urbo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 13'378 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Oficiale la urbo fakte nomiĝas sole Opfikon, sed ĉar ĝi konsistas el la du preskaŭ samgrandaj municipoj Opfikon kaj Glattbrugg kutime oni parolas pri Opfikon-Glattbrugg.
Bernhard Stade
Bernhard STADE (naskiĝinta la 11-an de majo 1848 en Arnstadt, mortinta la 6-an de decembro 1906 en Gießen) estis germana protestanta teologo kaj historiisto.
Opfikon-Glattbrugg
Geografio
Opfikon-Glattbrugg situas en la Glattvalo inter Zuriko kaj la Flughaveno Zuriko ĉe la bordo de la rivero Glatt. Ĝi limas norde al Kloten, okcidente al Wallisellen, norde al Zuriko kaj oriente al Rümlang. Kvankam la urbo estas tre industria je ĝia nordokcidento troviĝas vasta arbaro, la tiel nomita arbaro de Opfikon, kiu estas bela naturrezervejo.
Bernhard Stade
Vivo
Li studis en Lepsiko kaj Berlino kaj iĝis en 1871 oficiste ĉe la universitata biblioteko de Lepsiko: tie li estiĝis privata docento en 1873. Ekde 1875 li orde profesoris ĉe la fakultato de Gießen. En 1881 li fondis la gravan fakgazeton Zeitschrift für die alttestamentliche Wissenschaft (ZAW).
Opfikon-Glattbrugg
Trafiko
Opfikon-Glattprugg havas du stacidomojn de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, nome ' ĉe la trajnlinio de Zuriko al Kloten kaj ' sur la trajnlinio de Zuriko al Bülach kaj Ŝafhaŭzo. Per ili kaj per pluraj buslinioj la urbo estas perfekte integrita al la Zurika Trafik-Unio. En decembro 2010 estis inaŭguritaj tri novaj tramlinioj, kiuj konektas la urbon rekte kun la tramreto de la urbo Zuriko, la tiel nomita Glatt-Valo-Fervojo. Sur la teritorio de la komunumo situas la aŭtovojkruco de svisa aŭtovojo A1, svisa aŭtovojo A4 kaj svisa aŭotovojo A52. Al ĉiuj 3 aŭtovojoj la urbo havas alvetureblon.
Historio
La unua dokumenta mencio de la ponto apud Glattbrugg datiĝas el la jaro 1034 per jenaj vortoj pontem fluvii, qui dicitur glat. Opfikon menciiĝis la unuan fojon en la jaro 1153 kiel Obfinchoven.
La hodiaŭa urbo havas sian originon en du setlejoj, unu okcidente de la rivero Glatt kun la nomo Opfikon, kaj la alia aliflanke kun la nomo Oberhausen. Glattbrugg fakte ne estis nomo de setlejo sed de la ponto, kiu ligis la du setlejojn. Poste setleje rekte apud la ponto alprenis la nomon Glattbrugg kaj iom post iom tiom gajnis signifon, ke la nomo Oberhausen iom post iom komplete malaperis. La 31-an de decembro la du iamaj komunumoj Opfikon kaj Oberhausen respektive Glattbrugg estis kunigitaj al unu sola komunumo, tiel, ke ek de la 1-a de januaro 1918 ekzistis oficale nur ankoraŭ la politika komunumo Opfikon.
Diklofenako
Ago farmakologia
Diklofenako malpliigas la dolorojn de movorganaj malsanoj (kaŭzita de inflamo), ŝveliĝojn, eblan febron, plibonigas la movkapablon. Ĝi efikas per malhelpo de aktivado de la ciklooksigenaza enzimo, tra malhelpo de prostaglandin-sintezo. Ĝi malhelpas ankaŭ agregon de la trombocitoj.
Prostaglandinoj ludas gravan rolon ĉe inflamo, doloro kaj febro.
Ĉe malsanoj reŭmataj la ago kontraŭinflama kaj anesteta de diklofenako asekuras esprimitan mildigon de doloro dum ripozo kaj movado, glaciiĝon de mateno kaj ŝvelo de artikoj. Ankaŭ la farto funkcia pliboniĝas.
Dum postetraŭmaj kaj postoperaciaj inflamoj la diklofenako rapide anestetas ĉe doloroj de ripozo kaj movado, malpligrandigas ŝvelojn kaŭzitajn de inflamo aŭ operacio.
Ekologiaj problemoj
Pro uzado de Diklofenako en la veterinara uzo, Hindio, malpliiĝis nombroj de vulturoj tie ofte je 95% malpli. Ankaŭ en Hispanio oni konsideras ke ties uzado estas unu el ĉefaj kaŭzoj de malpliiĝo de ĉiuj kvar vulturaj specioj kaj de aliaj rabobirdoj.
Medikamentoj
Cataflam (Novartis), Ortophenum, Diclac, Voltaren.
Eŭroregiono Okcidenta Bugo
Historio
Depost polaj reformoj en 1999 oni simpligis la membrecon nur al Bresta regiono, Volina provinco kaj Lublina provinco.
Maje 2000 du ukrainaj rajonoj de la Lviva provinco Sokal kaj Zhovkva iĝis membroj de la regiono.
Geografio
La areo estas ĉ. , loĝantaro pli ol. Estas tri administraj centroj de la regiono: Lublin, Bresto kaj Lucko.
Vidu ankaŭ
Okcidenta Bugo
László Gyermek
László Gyermek [lAslo djermek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyermek László (naskiĝis la en Budapeŝto  ) estas hungara-usonana farmakologo, anestezologo, profesoro, membro (ekstera (2004)) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
László Gyermek frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon (MD) en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Li multe lernis de Albert Szent-Györgyi. Pli frue jam inter 1948 kaj 1951 li estis asistanto de Béla Issekutz, poste li laboris en farmacia esplora instituto. En 1955 li akiris sciencan gradon Ph.D antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li forlasis la komunisman landon kaj li ricevis postenon en Universitato de Ĉikago. Inter 1962 - 1966 li esploris en laboratorio en Palo Alto, inter 1968-1972 li studis anestezologion en Universitato Stanford. Li instruis samloke kaj ankaŭ en Kalifornio, sed li vivis ankaŭ en Taif kaj Albuquerque. Inter 1986-2003 li esploris en Kalifornia Ŝtata Universitato en Losanĝeleso (Harbor), poste li emeritiĝis. Dum libertempo li pentras pentraĵojn, eĉ premiitajn.
158241 Yutonagatomo
158241 Yutonagatomo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan futbaliston Yuto Nagatomo.
Gasohidrata minejo
Gasohidrata minejo estas aro de gaskuŝejoj, ligitaj al komuna surfaca tereno kaj kontrolataj per komuna struktura elemento.
Sur patrinaj rokaĵoj sub la gasohidrataj minejoj povas troviĝi naftaj aŭ gasaj kuŝejoj. Tiukaze oni unue prefere elminigu nafton, liberan gason kaj nur poste ekspluatu gasohidratan minejon. La elminigado okazas per gasputoj. La ekspluatado okazas ĉe konstanta gaspremo dum longa periodo, ebleco reguligi tavolpremon, eliĝo de granda kvanto de libera akvo, riĉiĝo de metano per pli pezaj homologoj, sensaligo de tavolakvo, malaltiĝo de kuŝeja temperaturo.
17954 Hopkins
17954 Hopkins estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brandon James Hopkins, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Waterford School de Sandy (Utaho, Usono).
Tiger Woods
Eldrick T. "Tiger" WOODS (n. 30-an de decembro 1975) estas usona golfludisto kies atingoj ĝis nun rangigas lin inter la plej bonaj golfludistoj ĉiam. En 2007 li estis la plej alte pagita profesia sportisto.
Boisset-et-Gaujac
(jen france, prononco, okcitane Boisset e Gaujac) estas komunumo de Francio, konsistanta evidente el la du loĝlokoj Boisset kaj Gaujac. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Tiger Woods
Persona vivo
Ĉar li kun multaj virinoj (pruvita min. 14, inter ili pornoaktorino, kelnerino) priadultis sian edzinon, ili disiĝis fine de 2009.
Forkurinta kuko
Forkurinta kuko estas la temo kaj ĉefrolanto de kelkaj fabeloj de diversaj popoloj.
Slavaj
Kolobok (Колобо́к, en Esperanto Kukobulo) estas ruliĝ‐ kaj parol‐kapabla kuko — ofte bildigata kiel flava globo kun vizaĝo — kiu forruliĝas de gemaljunuloj kaj poste renkontas diversajn rabobestojn, kiuj minacas ĝin formanĝi. Ĝi respondas al ĉiu per kanto, ke ĝi sukcesis foriri de maljunulo, de maljunulino ktp, kaj ke «de vi eĉ pli certe foriros!», kaj forruliĝas. Finfine li renkontas vulpinon, kiu flatas lian kantadon, kaj per trompo formanĝas.
Ryosuke Kanzaki
Ryosuke Kanzaki (神崎 亮佑, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Banditonce Kakogawa kaj Kamatamare Sanuki.
NGC 4305
NGC 4305 (aliaj indikoj — UGC 7432, MCG 2-32-13, ZWG 70.31, VCC 522, KCPG 333A, PGC 40030) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Reilingen
Reilingen – prononco – estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bílovice nad Svitavou
Bílovice nad Svitavou estas vilaĝo kaj municipo en Distrikto Brno-provinco en la Sudmoravia regiono de Ĉeĥa respubliko.
La municipo kovras areon de 14,7 km² kaj havas populacion de.
Bílovice nad Svitavou situas ĉirkaŭ 7 km nordoriente de Brno kaj 188 km sudoriente de Prago.
(53469) 2000 AX8
(53469) 2000 AX8 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
(12728) 1991 RP1
(12728) 1991 RP1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
5774 Ratliff
5774 Ratliff estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Nicholas Paul Ratliff (1982–2002) de Oklahomaurbo ; amatora astronomo kaj basbalisto tro frue mortinta.
Piobesi Torinese
Piobesi Torinese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Candiolo, None, Vinovo, Castagnole Piemonte kaj Carignano.
Heartbreak Hotel
"Heartbreak Hotel" estas kanto registrita de la usona rokenrola muzikisto Elvis Presley. Ĝi aperis kiel soloo en la 27a de januaro, 1956, nome la unua de Presley ĉe sia nova registriga firmao RCA Victor. Ĝi estis verkita de Tommy Durden kaj Mae Boren Axton.
Ĵurnala artikolo pri memmortigo de soleca viro kiu saltis tra hotela fenestro inspiris la vortumaodn. Axton prezentis la kanton al Presley en novembro de 1955 ĉe konvencio de kontreo en Nashville. Presley akceptis registri ĝin, kaj tion faris la 10an de januaro 1956, en sesio kun sia bando, nome the Blue Moon Boys, la gitaristo Chet Atkins, kaj la pianisto Floyd Cramer.
Tiu soloo estis pinte ĉe la rangigo fare de Billboard dum sep semajnoj, de Cashbox same dum sep semajnoj, estis nombro unu en la listo de Country and Western dum deksep semajnoj kaj atingis la nombron tri ĉe la rango de R&B, iĝante la unua vendata pomilione disko de Presley, kaj unu el plej bone vendataj solooj de 1956.
Bernac (Charente)
Bernac estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Constantijn Huygens
Sir Constantijn HUYGENS, sinjoro de Zuilichem (4-a de septembro 1596 – 28-a de marto 1687), estis nederlanda poeto kaj komponisto de la Ora jarcento de Nederlando. Li estis ankaŭ sekretario de du Princoj de Orange: nome Frederik Hendrik kaj Vilhelmo la 2-a, kaj patro de la fama matematikisto kaj fizikisto Christiaan Huygens.
Edukado
Ekde junaĝo li instruiĝis je muziko, pentrarto kaj lingvoj, nome franca, Latino kaj greka, kaj iom poste itala, germana kaj angla. Li ricevis edukadon ankaŭ por matematiko, juro kaj logiko kaj li lernis uzadi pik-stangon kaj muskedon. En 1614 Constantijn verkis sian unuan nederlandlingvan poemon, inspirita de la franca poeto Guillaume de Salluste du Bartas, en kiu li laŭdas la ruran vivon.
En 1616, Constantijn ekstudis en la Universitato de Lejdeno, li finis sian studadon tie en 1617 kaj revenis hejmen. Poste li trejniĝis dum ses semajnoj kun Antonis de Hubert, advokato en Zierikzee, kiu okupiĝis pri studado de lingvo kaj literaturo konsulte prie kun Pieter Corneliszoon Hooft, Laurens Reael kaj Joost van den Vondel en 1623.
Ekkariero
Printempe 1618 Constantijn eklaboris por Dudley Carleton, Vicgrafo Dorchester, angla sendito en la kortego de Hago. Somere, li restis en Londono en la hejmo de la nederlanda ambasadoro, Noël de Caron. Dume lia socia etoso ampleksiĝis kaj li ekparolis angle. En 1620, ĉirkaŭ la fino de la Dekdujara Batalpaŭzo, li veturis kiel sekretario de ambasadoro François van Aerssen al Venecio, por akiri apogon kontraŭ la minaco de nova milito. Li estia la nura membro de la delegitaro kiu scipovis paroli itale.
Januare 1621 li veturis al Anglio kiel sekretario de ses senditoj de la Unuiĝintaj Provincoj por konvinki Jakobon la 1-an apogi la Germanan Protestantan Union. Decembre 1621 li veturis kun alia delegitaro, tiam cele al kolekto de apogo por la Unuiĝintaj Provincoj, kaj revenis unu jaron kaj du monatojn poste Februare 1623. Estis alia veturo al Anglio en 1624.
Li estas ofte konsiderata membro de tio kio estas konata kiel Muiderkring, grupo de gravaj intelektuloj grupigitaj ĉirkaŭ la poeto Pieter Corneliszoon Hooft, kiuj regule kunvenis ĉe la kastelo de Muiden proksime al Amsterdamo.
Verkado
En 1647 nombraj muzikaj komponaĵoj de Huygens, nome Pathodia sacra et profana, estis publikigitaj en Parizo. Ĝi enhavis voĉajn komponojn en Latino (Psalmoj), franca kaj itala (nereligiaj tekstoj). Tiu verko estis dediĉita al Utricia Ogle, nevino de angla diplomato. En 1648 Huygens verkis Twee ongepaerde handen por klaviceno. Tiu verko estis dediĉita al Marietje Casembroot, 25-jaraĝa ludistino de klaviceno, kun kiu li kunhavis muzikemon.
En 1657 aperis la kolekto de liaj nederlandlingvaj poemoj, nome Koren-bloemen. Iom el ĝia enhavo jenas: Heilighe Daghen (1645), Ooghen-troost (1647), Hofwijck (1653) kaj Trijntje Cornelis (1653). Tiu lasta verko, Trijntje Cornelis, estas eksplodo de la kreivo de Huygens. Ĝi atestas pri la rara lingvokapablo - kaj esprimiva kapablo - de la aŭtoro. Konsiderinte, ke tiu artaĵo estis komponita je tre mallonga tempo, ĝi povas esti konsiderata verko de enorma atingo. Ĉar lia patrino Suzanna estis el Antverpeno, li ofte vizitis tiun urbon kaj Trijntje Cornelis okazas tie.
En 1660 lia filino Suzanna edziniĝis al sia kuzo, Philips Doublet, filo de la fratino de Huygens nome Geertruijd. En 1661, jam estante avo, Huygens estis sendita ak Francio ĉe la etoso de tutoroj de Vilhelmo la 3-a, por rekuperi la posedon de la graflando Orange, kiu estis redonita al la familio Orange-Nassau en 1665 kaj tiam Huygens revenis al Nederlando. Reveninte, Huygens desegnis la novan sabloŝoseon en Hago tra dunoj ĝis Scheveningen. Li jam estis planinta tiun ŝoseon en 1653, kaj verkis prie en sia verko Zee-straet.
En 1676 aperis la dua eldono de Koren-bloemen, verkokolekto enhavanta 27 librojn. Nova en tiu eldono estis Zee-straet, Mengelingh (parto de seriozaj poemoj verkitaj post 1657) kaj sep libroj enhavantaj snel-dichten (tujpoemoj). Dum li maljuniĝis, Huygens rifuĝiĝis en muziko. Li verkis ĉirkaŭ 769 komponaĵojn dum sia tuta vivodaŭro.
Ĝardena regno Dessau-Wörlitz
La ĝardena regno Dessau-Wörlitz - germane Dessau-Wörlitzer Gartenreich - estas eŭrope signifa kultura pejzaĝo en kaj ĉirkaŭ la urbo Dessau-Roßlau en la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio, kiu konsistas el pluraj signifaj konstruaĵoj kaj vastaj pejzaĝaj parkoj laŭ anglia modelo.
La ĝardena regno nuntempe ampleksas areon de 142 km² laŭlonge de la rivero Elbo. Ekde novembro 2000 ĝi apartenas al la listo de mondaj kulturaj heredaĵoj de Unesko. La ensemblo ampleksas interalie la kastelojn kaj parkojn
Občina Vuzenica
Občina Vuzenica estas unu el 212 komunumoj en Slovenujo (Slovenio), lokita en la nordo de la ŝtato, en la regiono Karintio. Ĝia areo estas 50.1 km². La komunumo konsistas el 5 vilaĝoj kaj 2 670 loĝantoj loĝis ĉi tie la 1-an de januaro 2017. La centro administra de la komunumo estas la vilaĝo Vuzenica.
Geografio
Ĉe la norda rando de la komunumo fluas la Drava Rivero, kiu ankaŭ estas limo kun la najbara Muta-komunumo. La alteco en ĉi tiu parto estas proksimume 330-340 m. La teritorio de la komunumo longiĝas al la sudo, kie ĝi atingas alton ĝis 1500 m ĉe la okcidenta rando de Pohorje Montoj. La plej alta pinto de la komunumo estas Mala Kopa (1524 m super marnivelo).
Transporto
De Vuzenice, la ponto super la Drava Rivero estas konektita rekte al la unua klasa vojo Nr. 1, kiu konektas kun Slovenj Gradec, la ĉefurbo de la regiono. Apud la rivero, sur ĝia dekstra bordo, vojo 702 kuroj. La fervoja linio Maribor - Dravograd - Celovec (Klagenfurt), kiu estis funkciigita en 1863, kuras laŭ la sama vojo. Pluraj vojoj kaj vojoj de loka graveco direktas suden al la montoj.
Komponado de la komunumo
La občino konsistas el 5 vilaĝoj, kiuj estas: Dravče, Sveti Primož na Pohorju, Sveti Vid, Šentjanž nad Dravčami kaj Vuzenica.
Najbaraj komunumoj
Najbaraj komunumoj estas: Muta en la nordo, Radlje ob Dravi en la oriento, Ribnica na Pohorju en la sudoriento, la sudokcidento Slovenj Gradec kaj Dravograd okcidente.
Almaluez
Almaluez [almaLŬEZ] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, sude de la provinco Sorio kaj en la komarko Tierra de Medinaceli en la plej sudoriento de la provinco, nome en la subkomarko Campo de Gómara. La loknomo Almaluez eble estas etimologie komprenebla kiel Salejeto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 159,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 124 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 475 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 72 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Aguaviva de la Vega, Almaluez, Chércoles kaj Puebla de Eca. Ĝi limas kun Adradas, Taroda, Baraona, Almaluez, Yelo kaj Medinaceli.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Ĉirkaŭ 1319 Bernat Ricart, el Barcelono, akiris la senjorlandon de Almaluez, iama domaro de Medinaceli, el Diego García de Toledo, konsilisto de la reĝo Fernando la 4-a.
El la 16-a jarcento estis minado. Dum la Hispana Milito de Sendependigo estis ĉeesto kaj de francaj trupoj kaj de la patriota rezista stabanaro.
Dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939) proksime estis flughaveno ĉefe por italaj pilotoj aliancanoj de la flanko de la posta diktatoro Francisco Franco.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj, krom porkoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kaj ermitejo.
Asocio de Verduloj Esperantistaj
''La Asocio de Verduloj Esperantistaj (AVE) estas Esperanta ne-registara organizo, kiu ĉefe okupiĝas pri mediprotektado, paco, homaj rajtoj kaj bestaj rajtoj.
AVE-membroj parolas Esperanton kaj estas Verduloj (parte verd-partianoj) aŭ subtenas ekologiajn, socialajn, pacajn kaj viv-rilatajn temojn. AVE pensas tutglobe kaj agas surloke kaj celas informi siajn politike verdajn geamikojn pri la avantaĝoj de Esperanto. AVE informas siajn esperantistajn geamikojn pri la neceso de verda politiko.
AVE estis fondita 1984 en Liège (Belgio) okaze de la unua renkontiĝo de la Eŭropaj Verdaj Partioj, samloke. El la fondintoj: Christopher Fettes (kiu fondis la AVE-NOvaĵojn, AVENO), Jean-Claude Thumerelle, Maire Mullarney kaj Wolfgang Günther.
AVE havas ĉirkaŭ 300 membrojn kaj interesulojn sur la 5 kontinentoj.
AVE eldonas sian bultenon AVENO, kunlaboris je VERDire (ekologiisma gazeto en Esperanto) kaj tradukas gravajn tekstojn el/de/por la Verdaj Partioj kaj ekologiistoj.
La bulteno AVENO servas por la reciproka informo kaj aperas dufoje jare. AVE kunlaboras kun UEA kaj SAT, krome kun diversaj organizoj kiel ekz-e la "Federacio de la Eŭropaj Verdaj Partioj" kies "Programajn Gvidliniojn" ĝi tradukis en Esperanton.
Komuna aktiveco de AVE povus esti rilate al
Tridekjara Milito
La Tridekjara Milito de 1618 ĝis 1648 estis konflikto pri hegemonio aŭ ekvilibro inter la potencoj de Eŭropo, kaj samtempe ĝi estis religia milito. En ĝi disvolviĝis la kontraŭecoj inter la Katolika Ligo kaj la Protestanta Unio ene de la Sankta Romia Regno, kaj ankaŭ la eŭropa kontraŭeco inter la Habsburgoj kaj Francio. Partoprenis la eŭropan kontraŭecon ankaŭ Nederlando, Danio kaj Svedio.
La militiroj kaj bataloj okazis ĉefe sur la teritorio de la Regno. La militaĵoj mem, sed ankaŭ la tiel kaŭzitaj malsategoj kaj epidemioj ruinigis kaj senpopoligis tutajn regionojn. La trafitaj teritorioj kaj la tuta Regno bezonis pli ol cent jarojn por reboniĝi. La Tridekjara Milito finiĝis per la Vestfalia Paco de la.