cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brezoi
Brezoi [brezoj] estas urbo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi situas 30 km norde de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea sur la suda bordo de la rivero Lotru, kelkajn kilometrojn supre de ties enfluo en riveron Olt. Ĝia teritorio etendiĝas norden ĝis la limo al la distrikto Sibiu, ĉe la pintoj de la Karpatoj.
La nacia vojo DN7A ligas ĝin al Voineasa kaj Petroșani okcidente kaj al la nacia vojo DN7 oriente; tie situas ankaŭ la fervoja stacio Lotru de la linio inter Podu Olt kaj Râmnicu Vâlcea.
(15713) 1989 SM4
(15713) 1989 SM4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Brezoi
La urbo administras ankaŭ jenajn vilaĝojn: Călinești, Corbu, Drăgănești, Golotreni, Păscoaia, Proieni, Valea lui Stan kaj Văratica.
Brezoi estis dokumente menciita unue en 1575, kiam la regiono apartenis al la Otomana Imperio. De 1718 ĝis 1739 tie regis Aŭstrio, sed per la paco de Beogrado ĝi estis redonita al Otomanio.
En 1864 Brezoi ricevis la rangon de komunumo, tiun de urbo en la jaro 1968. En tiu jaro estis aktivigita elektra reto, kaj la vojo tra la valo de Lotru estis asfaltita. Kompense la etŝpura fervojo tra la valo estis malaktivigita.
Cesária Évora
Cesária ÉVORA (naskiĝis je la 27-a de aŭgusto de 1941 en Mindelo en la insulo São Vicente de Kabo-Verdo) mortis la, estis kantisto de popola muziko.
Ŝi estas konata kiel la reĝino de la morno (morna), ĝenro derivita de la portugala fado, kantita en kreola portugala. Ĝi estas ĝenerale malgaja muziko, rakontanta pri la historio de la lando.
Östergötlands län
Östergötlands län estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo identas kun tiu de la historia provinco Ostrogotio. Administra centro de la provinco estas la urbo Linköping. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Cruillas
Cruillas estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Cruillas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10010.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2268 loĝantojn. El tiuj estis 1145 viroj kaj 1123 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1618,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 230 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 800 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2078 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,433 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
1577 de la loĝantoj de Cruillas en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 196 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 12,43 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 12,7 % (92 el 758), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 12,14 % (104 el 819).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 1664 personoj apartenis al la katolika religio kaj 169 personoj al la protestantisma religio. 66 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 179 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Katekisto
Katekisto estas kristano kiu «anoncas» la evangelion kaj gvidas en aliro al la kredo tiujn kiuj al li estis konfiditaj de la Eklezio.
Origino de la termino
La vorto "Katekisto", kiel ankaŭ "Katekizado" kaj "Kateĥismo", devenas el la greka κατηχεῖν kiu signifas «instrui vivvoĉe». La katekisto estas kiu «eĥigas» (ἠχεῖν) la evangelian mesaĝon, aŭ plibone «kion la Eklezio mem konfesas, celebras, vivas, preĝas en la ĉiutaga vivo».
La unua «katekisto» de la kristana historio estis Jesuo Kristo kiu «iradis..instruante kaj predikante la bonan novaĵon de la regno».
Jesuo ekdekomence de la publika aktiveco strikte kunigis al si iujn disĉiplojn al kiuj konfidis la taskon plilongigi en la tempo Lian verkon, La Apostoloj, do, engaĝiĝis atesti la mesaĝon kiun – per senpera sperto – ili ricevis de Jesuo.
Taskoj de la katekisto
En la landoj de kristana tradicio, la katekisto estas kutime laiko kiu sin dediĉas je la servo de sia paroĥo por kunlabori por la formado de la infanoj kaj knaboj kiuj sin preparas al la ricevo de la Sakramentoj. Liaj taskoj en misilandoj estas pli ampleksaj.
Katekisto estas kiu, pro sia persona kontakto kun Kristo, komunikas kaj transdonas tiun sperton al la aliaj. Tiu aspekto gravas ĉar la aktivado de katekisto ne estas tio de liveranto de nocioj, de transdonanto de instruaĵoj, sed plikorekte tiu de partoprenigi en sia renkonto kun persono kiu estas Jesuo Kristo. Li devas liveri la instruon adaptiĝante al la karakterizoj de la persono, transdonante laŭimite de la gepatroj rilate laŭ la vitalajn informojn.
Por eniri la kategorion de katekistoj necesas ricevinti la Konfirmacion kaj esti nomumitaj de sia paroĥestro aganta kiel delegito de la kredanta komunumo.
La supera aùtoritatulo rilate katekizadon en diocezo falas sur la episkopo. al kiu apartenas ankaŭ la rajton-devon taŭgajn katekismojn.
Yoshiyuki Kobayashi
Yoshiyuki Kobayashi (小林 慶行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Omiya Ardija, Kashiwa Reysol kaj Albirex Niigata.
Axel (salto)
La Axel-salto estas unu el la ses bazaj saltoj de arta sketado, kun ekflugo antaŭen ekster rando. Ĝi havas unu kaj duonan rotacion, la "duobla Axel-salto" havas du kaj duonan rotaciojn, ktp. La salto estas nomita laŭ la norvega sketada mond-ĉampiono Axel Poulsen, kiu inventis ĝin kaj unuafoje prezentis en 1882.
Mundigak
Mundigak (en Paŝtuna lingvo: منډیګک) estas arkeologia loko en la Provinco Kandahar en Afganio. Ĝi estas proksimume 55 km nordokcidento de Kandahar ĉe Ŝāh Maksūd, sur la supra baseno de la rivero Kuŝk-i Naĥud.
Historio
Mundigak estis granda prahistoria urbo kun grava kultura daŭro el la 5a al la 2a jarmiloj a.K. Ĝi estis elfosita de la franca fakulo Jean Marie Casal en la 1950-aj jaroj. La teramaso estis naŭ metrojn alta en la epoko de elfosado.
Ceramiko kaj aliaj artefaktoj de la fino de la 3a jarmilo a.K., kiam tio iĝis grava urba centro, indikas interagadon kun Turkmenio, Baluĉio kaj la frua Harap-Indusa regiono.
Mundigak floris dum la kulturo de la Helmand Baseno (Sistan), konata ankaŭ kiel Helmand Kulturo (Provinco Helmand).
Suzanne (Ardennes)
Suzanne estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Lago Alberto (Novsudkimrio)
La Lago Alberto estas artefarita lago en la ĉeurba kvartalo de Lake Albert en Wagga Wagga en Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi kovras 125 ha, kaj estis konstruita en la 1890-aj jaroj sur kio estis konata kiel Swampy Plains (marĉebenaĵoj) kaj estis nomata laŭ la Princo Alberto.
Ĉirkaŭe de parkaroj, la lago estas allogaĵo por akvosportoj, fiŝhokado, marŝado kaj birdumado. La lago estas hejmo de Boata Klubo kaj unu el la du golfejoj de la urbo, nome Wagga Wagga Country Club, estas situanta en la okcidenta bordo de la lago.
Malmola signo (cirila alfabeto)
"ъ" estas litero de la cirila alfabeto.
Ĝia majuskla formo estas "Ъ".
En la rusa lingvo, ĝi estas la 28-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Malmola signo" kaj la prononcon "(nepalataligo de antaŭa konsonanto)".
En bulgara lingvo la litero signifas sonon ŝva.
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
La Celle-Saint-Cloud (stacidomo)
La Celle-Saint-Cloud estas Franca stacidomo sur linio L de Transilien, situanta en komunumo La Celle-Saint-Cloud (departemento Yvelines) en regiono Francilio.
Anton Friedrich Justus Thibaut
Anton Friedrich Justus Thibaut (n. 4-an de januaro 1772 en Hameln; m. 28-an de marto 1840 en Heidelberg) estis germana jursciencisto.
La Celle-Saint-Cloud (stacidomo)
Malfermita la sub la nomo La Châtaigneraie-Beauregard, temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Anton Friedrich Justus Thibaut
Vivo
Post studado en Göttingen, Kiel kaj Königsberg kaj mallonga agado en Jena li estis vokita en 1805 kiel profesoro por romia juro al Heidelberg. Ĉefa objekto de sia scienca agado estis la pandektoj, kiujn li provis pluevoluigi ekde la romia jurfundamento al scienca jura sistemo. En la scienca disputo pri la demando, ĉu estas rekomendinda, kodigi la civilan juron en Germanio, do kunigi kaj reguli en unu jurlibro, - la t.n. kodigodisputo - per sia jesa opinio li staris en kontraŭdiro al la opinio de Savigny, kiu rigardis sian epokon kiel ankoraŭ ne kapabla por kreado de tia jurlibro kaj anstataŭe pledis por organika antaŭenpaŝado de la jurscienco (en: „Vom Beruf unserer Zeit für Gesetzgebung und Rechtswissenschaft“, 1814). Thibaut estis Sekreta Ŝtata Konsilisto de Badeno kaj honorcivitano de Heidelberg. Ekde 1805 ĝis 1807 kaj denove ekde 1821 li estis rektoro de la Universitato je Heidelberg. En sia verko „Über Reinheit der Tonkunst“ (pri pureco en la tonarto) aperinta en 1824 li sin direktis kontraŭ onidiraj misuzoj en la eklezimuziko kaj postulis revenon al „klasikaj“ komponistoj kiel Giovanni Pierluigi da Palestrina, Tomás Luis de Victoria kaj Orlando di Lasso. Ĉi tiu verko trafis sur vastan konsenton kaj povas validi kiel radiko de la cecilianismo.
La Celle-Saint-Cloud (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Cloud - St-Nom-la-Bretèche (974000).
Naoki Makino
Naoki Makino (牧野 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki kaj Ventforet Kofu.
23922 Tawadros
23922 Tawadros estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kyrillos Bahaa Tawadros, finalisto de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2007, scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Li estis lernanto ĉe la Doolen Middle School de Tucson (Arizono).
PCL
La vorto havas plurajn signifojn:
Nagórze (Malsupra Silezio)
Nagórze - [elparolu: naguĵe], jen pole, ekde 1947, ĝis 1945 germane Neundorf-Liebenthal - estas ĉena vilaĝo en Malsupra Silezio. Ĝi situas en nuna Pollando, en komunumo Lwówek Śląski (Löwenberg), en samnoma distrikto kaj en izera montetaro.
La unua priskribo pri tiam nomita Nova Villa devenas el la jaro 1313, el 1629 Görisseiffen - Neundorf, kaj ĝis la jaro 1945 ĝi nomiĝis Neundorf-Liebenthal. Jam tre frue la vilaĝo estis proprietaĵo de monaĥejo en Lubomierz (ĝis 1810).
Bibliografio kaj fontaĵo
Vilaĝoj de la komunumo: Bielanka (Lauterseiffen) • Brunów (Braunau) • Chmielno (Ludwigsdorf) • Dębowy Gaj (Siebeneichen) • Dłużec (Lang Neundorf) • Dworek (Höfel) • Gaszów (Gehnsdorf) • Górczyca (Hohndorf) • Gradówek (Hagendorf) • Kotliska (Kesselsdorf) • Mojesz (Nieder Mois) • Nagórze (Neundorf-Liebenthal) • Niwnice (Neuland) • Pieszków (Petersdorf) • Płóczki Dolne (Nieder Görisseiffen) • Płóczki Górne (Ober Görisseiffen) • Radłówka (Hartelangenvorwerk) • Radomiłowice (Radmannsdorf) • Rakowice Małe (Wenig Rackwitz) • Rakowice Wielkie (Groß Rackwitz) • Skała (Hohlstein) • Skorzynice (Hartliebsdorf) • Sobota (Zobten am Bober) • Ustronie (Seitendorf) • Włodzice Małe (Klein Walditz) • Włodzice Wielkie (Groß Walditz) • Zbylutów (Deutmannsdorf) • Żerkowice (Sirgwitz).
Distrikto Námestovo
Distrikto Námestovo estas la plej norda distrikto en Regiono Žilina. Ĉefa urbo de distrikto estas Námestovo. La distrikto najbaras kun Distrikto Čadca (okcidente), Distrikto Dolný Kubín (sude), Distrikto Tvrdošín (oriente), Pollando (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Orava.
Kofu
Kofu (japane 甲府市 [Kofu-ŝi], Hepburn: Kōfu-shi, mallongigo de "Koŝu-Fuĉu", laŭvorte: administra sidejo de Koŝu), estas urbo de Japanio, kun preskaŭ 200 000 loĝantoj. La urbo situas sur la insulo Honŝuo, pli-malpli centre inter la urboj Nagojo kaj Tokio. Ĝi estas administra centro de la gubernio Jamanaŝi.
Ottersberg
Ottersberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Verden de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Parto de la komunuma teritorio estas la artista kolonio Fischerhude.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
PCN
La vorto havas plurajn signifojn:
(52453) 1994 WC
(52453) 1994 WC estas marsrenkonta asteroido en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,279048 AU, tie estas (41,745 milionoj da km).
23924 Premt
23924 Premt estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Prem Poothatta Thottumkara, finalisto de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2007, scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Macomb Junior High School de Macomb (Ilinojso).
Stacio Midoribashi
Stacio Midoribashi (緑橋駅 [Midoribaŝi-eki], Midoribashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Chūō, Linio Imazatosuji.
Cârjiți
Cârjiți [kırĵicj] (hungare: Kersec) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 382 loĝantojn (rumanoj); en 1992 159. Ĝia unua skriba mencio estas en 1453. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Almașu Sec, Chergheș, Cozia kaj Popești.
La distrikta vojo DJ708E ligas Cârjiți al Peștișu Mare kaj al Deva, kie estas la plej proksima fervoja stacio.
Boldizsár László
Boldizsár László [boldiĵAr lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo László Boldizsár estas hungara operkantisto, operetkantisto, (tenoro).
Boldizsár László naskiĝis la  en Keszthely.
Biografio
Boldizsár László lernis muzikon jam dum la lernojaroj, li plulernis en privata aktorlernejo de Mária Gór Nagy. Li komencis sian aktoran karieron laŭvice en Teatro Hevesi Sándor, Teatro Gárdonyi Géza kaj Teatro Petőfi (Veszprém). En 1994 li partoprenis en ŝlagrokonkurso de Hungara Televizio. En la sama jaro li fondis kvaropon, kiuj kantadis ŝlagrojn, ĵazojn kaj aliajn kantojn. En 2008 la kvaropo ĉesis, poste li aliĝis al opera trupo de Nacia Teatro (Szeged). Li estas gastokantisto de Budapeŝta Ŝtata Operejo, operejo de Bratislava, Nacia Teatro (Miskolc), Nacia Teatro (Győr), Nacia Teatro (Pécs), Ĉeĥio, Italio, Meksiko, Ĉinio. Li ricevis premiojn ĝis tiam inter 2009-2016.
Makula porzano
La Makula porzano (Porzana porzana) estas eta akvobirdo, de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj.
Disvastiĝo
Ties breda medio estas marĉoj kaj junkejoj tra mezvarma Eŭropo kaj okcidenta Azio (Kaŭkazo kaj okcidenta Siberio). Povas esti el 50.000 ĝis 70.000 en okcidenta kaj centra Eŭropo, sed eble plie en orienta Eŭropo. Tiu specio estas migranta -dumnokta migrado- por vintri en tropika Afriko aŭ Barato.
Aspekto
Temas pri eta birdo (19-24 cm longa, enverguro de 37 ĝis 42 cm kaj pezo de 60 ĝis 115 g), kiu estas iomete pli malgranda ol Akvoralo, de kiu ĝi diferenciĝas pro mallonga beko, kiu estas flava kun ruĝa bazo. Plenkreskuloj havas ĉefe malhelbrunajn striitajn kaj punktitajn suprajn partojn kaj grizbluajn kapon kaj bruston, kun blankaj punktoj, kaj malhelaj kaj blankaj strioj ĉeventre. Ili havas verdajn krurojn kun longaj fingroj kaj mallongan voston kiu estas okra sube.
Junuloj estas similaj, sed grizbluo estas anstataŭata de bruno. La idoj estas nigraj, kiel tiuj de aliaj raledoj.
Tiu specio povas esti konfuzita nur kun Sorao, Soraralo aŭ Karolinia porzano, Porzana carolina, rara vaganta el Nordameriko. Tamen tiu ĉi lasta specio malhavas la brustan punktadon kaj havas malstriitan surkapan strion.
Kutimoj
Tiuj birdoj manĝopalpas per siaj bekoj en koto aŭ malhela akvo, sed ankaŭ manĝoplukas per vido. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj aliajn akvobestetojn.
Makulaj porzanoj estas tre sekretemaj birdoj -krepuska vivo- ĉefe dum bredsezono -ili vivas sole aŭ pare- kiam ili estas pli aŭskultataj ol vidataj, ĉar ili estas bruemaj birdoj per diferenciga kvazaŭ vipfrapado huit, huit konstanta dum la tuta nokto kiel iu kvazaŭ tiktak aŭ triktrok de horloĝo. Ili estas pli facile videblaj dum migrado.
Ili vivas ĝis 7 jaroj.
Bredado
Ambaŭ gepatroj konstruas neston el junkoj en seka loko de densa marŝa vegatalaro, tie oni demetas 6-15 ovojn. Ambaŭ gepatroj kovas dum ĝis 3 semajnoj. La idoj manĝas unu tagon post eloviĝo, sed ili estas manĝigataj kaj zorgataj dum preskaŭ du monatoj, ĝis kiam ili ekflugas.
Francesc Eiximenis
Francesc Eiximenis (naskiĝis ĉirkaŭ 1330 en Ĝirono, mortis ĉirkaŭ 1409 en Perpinjano) estis Franciskana kataluna verkisto. Li vivis en la Kronlando de Aragono en la 14-a jarcento. Li eble estis unu el la plej gravaj mezepokaj katalunaj verkistoj. Liaj verkoj estis legitaj, kopiitaj, publikigitaj kaj tradukitaj en multaj lokoj. Li havis fortan influon en literaturo kaj politiko. Homoj kiaj la reĝoj de la Krono de Aragono Petro la 4-a de Aragono, Johano la 1-a de Aragono kaj Marteno la 1-a de Aragono, la reĝino Maria de Luna kaj la Papo de Avinjono Benedikto la 13-a legis la verkojn de Eiximenis.
Aelfwine
Aelfwine (n. ĉ. 661, m. 679) estis subreĝo de Deira, Anglio, sub sia frato Ecgfrith, reĝo de Northumbria, de kiu Deira estis parto.
Aelfwine kaj Ecgfrith estis filoj de Oswiu, kiu regis Northumbria de 641 al 670. Kiam Ecgfrith heredis la regnon en 670, li nomumis Aelfwine subreĝo de Deira. Ĉar Ecgrith ne havis infanon, eblas ke li intencis ke Aelfwine sekvu lin kiel reĝo de Northumbria.
Tamen tio ne okazis: en 679, Aelfwine mortis dum batalo inter Northumbria kaj Mercia: per la interveno de Teodoro de Tarso, ĉefepiskopo de Canterbury, sekvis pacakordo per kiu Aethelred pagis la kutiman monpunon pro la morto de Aelfwine (sed gajnis Lindsey).
Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, Aelfwine havis 18 jarojn kiam li mortis.
Geszt
Geszt (gest) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Sarkad. La nomo signifas la plej interna parto (pli malhela) de arbotrunko.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ la rumana-hungara ŝtatlimo sen trapasejo, Nagyszalonta estas proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1213 pri la vilaĝo. En 1772 baroka kastelo de familio Tisza (tisa) (=Tiso) konstruiĝis. La vilaĝo estas nesto de la historia familio, kiu donis al Hungario 2 ĉefministrojn Stefano kaj Kolomano. En 1783 kalvinana preĝejo konstruiĝis. Poeto János Arany en 1851 vizitis la kastelon kaj loĝis ankaŭ apude en domo, kiu nun estas muzeo.
Ne menciitaj vilaĝservoj estas cigana aŭtonomio, poŝto, apoteko, kuracejo, dentokuracejo, lernejo, biblioteko, infanĝardeno.
Vidindaĵoj
Ne menciita vidindaĵo estas kripto de familio Tisza.
Famuloj
En Geszt naskiĝis Lajos Tisza (ministro).
USD
La tri-litera kombinaĵo USD havas plurajn signifojn:
Sainte-Colombe-sur-Seine
Sainte-Colombe-sur-Seine estas franca komunumo lokita en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
Oni trovis orajn brakringojn en tumulo, kiu datiĝas de la Hallstatt-kulturo (frua ferepoko).
Inter 1819 ĝis 1823, la marŝalo Marmont instalis tie forĝejon laŭ angla metodo. Li bankrotis kaj en 1833 la firmao Bazile, Louis, Maître et Compagnie aĉetis la forĝejon. Nun restas nur laborista domaro.
Izor Gebaur
Izor GEBAUR (1839-1916), katolika pastro, estis hungara volapukisto, ano de Kadem Volapuka. Li estis direktoro de la ĉefgimnazio en la urbo Pécs kaj en 1888 ricevis diplomon je mondolingvo-profesoro. Li verkis lernolibrojn de Volapuko kaj tradukis Volapuken la verkon La trezorejo de Karpatoj de Ferenc Kölcsey. En Volapuko li verkis Du mondmirakloj en Hungario, en kiu li priskribis la gutŝtonan groton ĉe Aggtelek kaj la glacigroton ĉe Dobŝina. Plurajn artikolojn li publikigis en la Volapuka revuo Zi vol lölik, eldonita en Vieno kaj Prago. Rezulto de tiu verkaro estis lia akademianeco de 1890 ĝis 1895.
En 1906 la jam 67 jara Izor Gebaur estis plebano en la vilaĝo Hercegfalva, kiam li informiĝis pri Esperanto kaj aliĝis al la movado.
Evangeliaro de Teodolinda
De la 'Evangeliaro de Teodolinda oni konservas, en la Muzeo kaj Trezoro de Monza (Lombardio – Italio), nur la la bindaĵo.
Pernarec
Pernarec (Pernharz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň dek du kilometrojn nordokcidente de Město Touškov. Vivas ĉi tie.
Evangeliaro de Teodolinda
Laŭ la tradicio, ĝi estis donacita al Teodolinda de papo Gregorio la 1-a en 603, kiel dankesprimo pro ŝia engaĝiĝo en la konvertiĝo de la lombardia popolo al katolikismo. Latinlingva epigrafo, entranĉita sur la striaro de la slaboj memorigas la donacon al la Baziliko de Sankta Johano en Monza flanke de la Reĝino.
Pernarec
Historio
La unua smkribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1219, kiam ĝi troviĝis en posedaĵo de monaĥejo Teplá.
Naturrilatoj
Allogaĵo de la regiono estas eksa vulkano Vinice (588,9 metroj), kiu elstaras super vilaĝo Skupeč, per aerlinio proksimume tri kilometrojn malproksime. Proksimume 17 km okcidente troviĝas Konstantinovy Lázně.
Evangeliaro de Teodolinda
La konservita bindaĵo estas formata de du oraj pordoklapoj dekoraciitaj per emajloj, juvelŝtonoj kaj kameoj. Ĉiu pordoklapo dimensias 34,10 x 26,50 cm. La juvelŝtonoj estas senvarme muntitaj, laŭ skemo kiu memorigas la guston por la plureco de formoj de la simetriaj komponaĵoj de la malfrua-antikva epoko. La evangeliara kovraĵo montras preferon por la evidentaj polikromioj, kun tranĉadoj laŭ la sistemo cabochon kaj emajloj kiuj evidentas sur la dominanta oro de la fundo.
En ĉiu pordoklapo, ene de bosita kornico kun stiligitaj floroj, estas inkluzivita kruco kiu memorigas la samtempajn pergeme aranĝitajn krucojn en ora lameno, kiel la Kruco de Agilulfo. La formo de la kruco estas tiu de la latina kruco, kun la branĉoj iomete kloŝfomaj ĉe la ekstremoj: centre ronda glata ŝtono, borderita per reliefa motivo, dum sur la branĉoj estas lokitaj la juvelŝtonoj alternigitaj kun etaj rondaj ŝtonoj. La unuaj, kvadrataj kaj ovalaj, estis elektitaj por taŭge konvene apudmeti malsamajn kolorojn, sed ĉiam konservante la simetrion de la branĉoj.
En la kvar kvadratoj troviĝas kemeoj kaj bordo laŭforme de "L", plenigita per la tekniko de filigrano, lokita tiumaniere ke aperu retangulo sekcanta la krucon. Ankaŭ la kornico estas filigrane aranĝita.
(15720) 1990 EN1
(15720) 1990 EN1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Damao
La ordinara damao (Cervus dama) havas koloron laŭ sezonoj kaj aĝo. Somere ties supra korpo, femuro kaj vostofino estas brunruĝaj, la ventro kaj la krura interno estas blankaj; la buŝon kaj la okulojn ĉirkaŭas nigraj ringoj; la dorsaj haroj estas baze blanketaj, meze ruĝbrunaj, pinte nigretaj, tiel ke blankaj makuloj aperas. Vintre la kapo, kolo, kaj orelpintoj ŝanĝiĝas al grizbrunaj, la dorsa kaj flankaj partoj estas nigretaj, kaj la ventro estas cindrogriza, kelkfoje ruĝeta. Oni konas kelkajn albinojn kaj melanojn.
Vadul-Siret (stacidomo)
Vadul Siret (foje ankaŭ Vadu Siret; ukraine: Вадул-Сірет) estas landlima fervoja stacio de Ukrainio situante en la distrikto de Gliboka, Ĉernivca provinco. La loko troviĝas administracie sur teritorio de la komunumo Ĉerepkivci. Ĝi permesas transiron al Distrikto Suceava en Rumanio.
Damao
La nazkovrilo estas nuda, kornaron havas nur la masklo kies kornaro estas cilindroforma ĉe la bazo, poste platiĝas ŝoveliloforme, kaj fine disbranĉiĝas. Iliaj okuloj kaj oreloj estas grandaj, la larmokavoj estas bone videblaj.
Vadul-Siret (stacidomo)
Detaloj
La stacio situas je alteco de 309 metroj, ĉe la supro de menciita distrikto.
Ploukonice
Ploukonice (antaŭe Načeplukovice kaj Plavkonice, Plaukonitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Všeň, la plej okcidenta vilaĝo en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Všeň apud maldekstra bordo de rivero Jizera. Estas ĉi tie registritaj 45 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Damao
La damao seksardas oktobre kaj naskas en junio. La maljunaj maskloj deĵetas siajn kornarojn en majo, la junaj nur en junio.
Vadul-Siret (stacidomo)
Detaloj
Jen du limtransirejoj inter Ukrainio kaj Rumanio:
Damao
Tiu palearktisa besto vivas sovaĝe en Nord-Afriko kaj sudorienta Azio.
Ploukonice
Ploukonice situas en katastra teritorio Všeň kun areo 5,6 km².
Vadul-Siret (stacidomo)
Detaloj
La stacio estas la finstacio por antaŭurbaj trajnoj venantaj disde la ĉefa stacidomo de Ĉernivco. Ĉiuj persontrajnoj haltas ĉi tie por trapasi landlimon kaj dogankontrolon kaj ŝanĝi radaron. La distanco de la stacio ĝis la ŝtatlimo estas de 7 kilometroj.
Damao
La piedspuro de la damao estas pinta kaj pli longa ol tiu de ruĝa cervo, tio similas pleje tiun de kapro, sed pli granda ol tiu.
Ploukonice
Turismo
En la 1990-aj jaroj estis el Příšovice tra Ploukonice al Všeň markita flava turisma vojo n-ro 7318 por piedirantoj kaj biciklovojo n-ro 3048. Surflanke de Jizera surflanke de Příšovice proksime de Ploukonice troviĝas lagoj Velký kaj Malý Písečák, servantaj nun al refreŝigado, tuj malantaŭ Všeň troviĝas arbaroj kaj rokoj de Bohemia paradizo.
Vadul-Siret (stacidomo)
Detaloj
Dum riparado en 2008 estis ekipitaj apartaj ejoj por landlimaj, doganaj, bestkuracistaj kaj kvarantenaj servoj. La rekonstruita stacidomo estas ekipita per specialaj haloj por pasaĝeroj kun handikapoj. Krome, surteraj kaj insulaj platformoj estis konstruitaj.
Kavio
Kavio (el ties latina nomo Cavia) estas eta ronĝulo el Sudameriko (ĉefe el Peruo kaj Andoj). Post la malkovro de Ameriko, ili estis importitaj en Eŭropon fare de anglaj kaj nederlandaj navigistoj, kie ili fariĝis dombestoj.
En multaj landoj oni komparis ilin kun etaj porkoj. Kavio havas tre malsimilajn nomojn en la ĉefaj eŭropaj lingvoj.
Kavio pezas inter 0,5 kaj 1,5 kilogramojn kaj mezuras inter 25 kaj 40 centimetrojn (la pli grandaj estas la sovaĝaj, la domaj eŭropaj kavioj pezas ĝenerale unu kilogramon kaj mezuras 25 centimetrojn). Ili meze vivas kvin jarojn.
Kaviido naskiĝas 60 aŭ 70 tagojn post la kuplado. Tio estas tre longa tempo por malgrandaj bestoj. La idoj jam havas harojn kaj povas vidi. Kaviino povas havi inter unu kaj tri idojn, tre malofte ĝis ok. Ili povas manĝi post du tagoj sed trinkas la patrinan lakton dum 1,5 monatoj.
Kavioj estas tre amataj kiel domaj bestoj ĉar ili estas puraj: ili ĉiam fekas samloke kaj iliaj fekoj ne odoras kaj ili tre ofte sin lavas (kiel katoj), ili estas tre afablaj kaj amas la kontaktojn kun homoj (ili ŝatas, ke oni zorgas pri ili kaj ili povas morti se ili restas solaj).
En multaj lingvoj la vortoj kavio kaj kobajo estas la samaj ĉar antaŭe la kavioj estis uzataj por fari eksperimentojn en laboratorioj (nun oni uzas ratojn kaj musojn). Do ne konfuzu en Esperanto kavion (besta genro) kun kobajo, kiu estas difinita specio de kavio (Kavio porcellus) uzata en eksperimentoj.
Sovaĝa kavio
Cavia aperea estas speco de sovaĝa kavio, kiu vivas en la sudo de Brazilo, en Paragvajo kaj en Argentino. Ĝi havas brunetan malglatan haron, kreskas ĝis 30 cm, pezas 1 kg.
Mehdi Mahdavikia
Mehdi MAHDAVIKIA (24-an de julio 1977 en Teherano) estas irana futbalisto.
Kariero
Mahdavikia ludis junaĝe en la irana klubo Bank Melli Teheran. Li estis distingita en 1995 per ora ŝuo. La trarompon alportis por li la ŝanĝo al la irana elstara klubo Persepolis Teheran en 1995, kun kiu li festis trifojan ĉampionecon kaj iĝis membro de la Irana futbala nacia taĉmento. Li ŝanĝis en januaro de 1999 – post la por li sukcesa futbala mondĉampionado de 1988 – al VfL Bochum.
Li ludis flankan ŝturmiston en la dekstra kaj meza kampo. Post malfortiĝo de VfL Bochum, li ŝanĝis al Hamburger SV kaj en junio 2007 al Eintracht Frankfurt.
Nacia taĉmento
Mahdavikia ludis pli ol 100-foje por la Irana futbola nacia taĉmento. En aŭgusto de 2006, Mahdavikia iĝis nova kapitano de Irana nacia futbola taĉmento kiel sekvanto de Ali Daei.
Li uzis en junio de 2009 verdan kruran rubandon dum ludo kontraŭ la Sud-Koreio en Seulo. Tiel li esprimis - kun aliaj taĉmentanoj - solidarecon kun irana opoziciulo Musavi. Pro tio la irana ŝtato malpermesis por li kaj Ali Karimi, Hossein Kaabi, Vahid Haŝemian la realvenon al Irano.
Sukcesoj, titoloj
kiel nacia futbalisto
Kun futbalkluboj
Distingoj
Alko
Alko (Alces) estas genro de grandaj, remaĉantaj mamuloj el la ordo de parhufuloj, familio cervedoj, kies virbesto portas platajn kornarojn similajn al tiuj de damao. La sola specio estas Alces alces. Ĝi estas la plej granda nun vivanta cervedo (600 kg). Ĝi vivas en la norda parto de la holarktiso, pli specife en la nordorienta parto de Ĉinio, Rusio, Finnlando,Norvegio kaj Svedio en la orienta hemisfero, kaj ankaŭ en la nordokcidenta parto de Usono, Kanado kaj Alasko en la okcidenta hemisfero. Ĝia vivmedio estas la malsekaj arbaroj, marĉoj kun arusoj, ĉirkaŭo de lagoj, lagetoj. Alkoj vivas somere unuope aŭ familie, sed vintre 10-15 bestoj formas grupon. La maljunaj viralkoj eĉ tiam ne aliĝas al grupo.
Priskribo
Ĝi estas la plej granda el la ekzistantaj cervedoj en la mondo. Ĝi longas 2,5-3 metrojn kaj pezas ĉirkaŭ 825 kilogramojn, kun vosto 5-8 centimetrojn longa kaj ŝultro 1,4-1,9 metrojn alta. Ĝia muzelo estas larĝa kaj malsupren tenata, ĝi havas grandajn kornojn en formo de manplato, kun densaj haroj sur la supra parto de la kolo. Kaj ĉe la gorĝo pendas haŭto.
Vivejo kaj disvastiĝo
La alko emas vivi en humidaj regionoj kun densaj salikoj, poploj kaj betuloj. Ĝi ne havas fiksan loĝejon kaj ofte aktivadas inter arbaro kaj loko kun abunda akvo.
Ĝi troviĝas i.a. en jenaj ekoregionoj : la arbaroj de norda-centra Rokmontaro, la malaltebenaĵaj arbaroj de Sankt-Laŭrenca Golfo, la malaltebenaĵaj arbaroj oriente de Grandaj Lagoj, la novanglaj-akadiaj arbaroj, la orient-siberia tajgo kaj la skandinavaj marbordaj koniferaroj.
Kutimaro
Tiu specio manĝas arbofoliojn, junajn branĉojn, ĝermojn, arboŝelojn, kelkiam lemnojn kaj aliajn akvoplantojn. Per stariĝo sur siaj malantaŭaj kruroj ĝi povas manĝi foliojn de arbo kun alto de 4 metroj. La alko ĝenerale ne vivas grupe. La viralko vivas sola, dum la alkino aktivadas kune kun siaj idoj aŭ unuope. Ĝi estas lerta en naĝado kaj ofte naĝas trans lagon por serĉi manĝaĵojn. Ĝi kuras ĉ. 25 kilometrojn ĉiuhore, kaj persekutate, ĝi povas kuri 35 kilometrojn. Ĝi havas akrajn aŭdadon kaj flaradon, sed nebonan vidadon. La plenkreska alko estas tiom forta, ke ĝi povas venki eĉ grandan karnomanĝulon. Dum la pariĝa tempo en septembro kaj oktobro forta batalo okazas inter la viralkoj, el kiuj la venkintoj rajtas pariĝi kun alkinoj. Post gravedeco de 242-250 tagoj la alkino naskas 1-3 idojn. La alkidoj vivas kune kun sia patrino ĝis la aĝo de du jaroj. La alkino sekse maturiĝas en la aĝo de du aŭ tri jaroj. Ĝia vivo daŭras ĉirkaŭ 20 jarojn.
Ĉasado
Eŭropaj rokdesegnoj kaj prahomaj pentraĵoj atestas, ke homoj ĉasis alkojn ekde la Ŝtonepoko. Fosadoj en Alby, Svedujo, apud Stora Alvaret, trovis alkajn kornarojn de 6000 a.K., indikante la plej fruajn alkoĉasojn en norda Eŭropo. En norda Skandinavio oni ankoraŭ trovas restaĵojn de kavkaptiloj por alkoj. Tio estis kavoj ĝis 4 m larĝaj, 7 m longaj, kaj 2 m profundaj kaj kamuflitaj per branĉoj kaj folioj. Ili havis krutajn flankojn kovritaj per tabuloj, malebligante ke alko enfalinta eskapu. La kavoj kutime troviĝas en grandaj grupoj blokantaj la normalajn vojojn de la alkoj kaj ampleksantaj kelkajn kilometrojn. Estas trovitaj en torfejoj restaĵoj de lignaj bariloj por gvidi alkojn al la kavoj. Frua tia kaptilo en Norvegujo estas datita al ĉirkaŭ 3700 a.K. Kavkaptiloj estis tre efika ĉasmetodo. Ĝin provis limigi la norvega registaro jam en la 16-a jarcento; tamen ĝi estis uzata ĝis la 19-a jarcento.
Alkoj ankoraŭ estas ĉasataj en multaj landoj kie ili vivas, foje por manĝado kaj foje por la plezuro de la ĉasanto. Homoj mortigas pli ol 200 000 alkojn jare nur en Eŭrazio, ĉefe en Skandinavio. Ĉasistoj diras, ke ili sentas sin fieraj kaj kompetentaj kiam ili mortigas alkon. Aktivuloj kontraŭ ĉasado provas protekti la vivrajton de alkoj kaj argumentas por plivastiĝo de senperforta alkospekta turismo. En Alasko plimultigi la nombron de alkoj por ĉasi ilin estas ofte citita kialo por intensa ĉasado de lupoj. Multaj sciencistoj kredas ke ĉasado de lupoj rezultigas troloĝadon de alkoj kaj aliaj hufuloj, kun rezulta detruo de habitato kaj posta amasa mortado de la hufuloj mem.
Oni malkonsilas manĝi la hepaton kaj renojn de alko pro alta enhavo de kadmio.
Fruaj priskriboj
La plej frua ekzistanta priskribo de alkoj estas la jena en De Bello Gallico de Julio Cezaro:
"Estas ankaŭ tiuj, kiuj nomiĝas alces (alkoj). Ties formo kaj la kolormarkoj de la feloj estas similegaj al kaproj, sed en grando ili iom superas kaj estas mankaj je kornoj kaj havas krurojn sen artikoj kaj membreroj, kaj ne ekkuŝas por ripozo nek, se ili falis trafitaj de iu malbonŝanco, povas ekstari aŭ levi sin. Ili uzas arbojn kiel litojn: ili apogas sin al ili kaj tiel, iomete kliniĝinte, ripozas. Kaj kiam pro iliaj spuroj estas rimarkite de ĉasantoj, kien ili kutimas retiri sin, ĉiujn arbojn ili aŭ subfosas ĉe la radikoj aŭ entranĉas, sed tiel, ke la supra ŝajno de arboj starantaj lasiĝas al ili. Kiam ili laŭkutime apogis sin tien, ili faligas per sia pezo la damaĝitajn arbojn kaj mem falas samtempe."
Ankaŭ en la Natura Historio de Plinio la Maljuna (8.16) besto nomata achlis, kiu supozeble estas la alko, estas priskribita.
Sára Berczik
Sára Berczik [ŝAra bercik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berczik Sára estis hungara moderna dancisto (en branĉo movartisto), koreografo, trejnisto, instruisto, altlerneja instruisto. Ŝia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Pollacsek Margit Mária Sarolta [polaĉek ŝarolta] ĝis 1933, ŝia geedziĝa nomo estis hungarece Pap Lászlóné.
Sarolta Pollacsek naskiĝis la en Miskolc, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Ŝĉa (cirila alfabeto)
Щ estas litero de la cirila alfabeto.
Sára Berczik
Biografio
Sára Berczik lernis baleton de Emília Nirschy kaj Karola Perczel, poste en Aŭstrio de:Valeria Kratina kaj de:Grete Wiesenthal. Ekde 1922 ŝi prezentis memstarajn dancajn spektaklojn en Hungario kaj Rumanio. En 1926 ŝi akiris pianistan diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt, post 5 jaroj ankaŭ kantopedagogian diplomon. En 1932 ŝi malfermis lernejon pri moderna baleto. Post la 2-a mondmilito ŝi laboris en revuoj, spektakloj, sed post kelkaj jaroj la movartista branĉo estis malpermesita, tial ŝi instruis en la Gimnastika Altlernejo, kie ŝi kreis instruadon de ritma gimnastiko. Ŝi estis deportita inter Öcsöd kaj Füzesabony, ĉar ŝia edzo estis pli frue oficiro. Inter 1953-1972 ŝi estis koreografo, parte trejnisto de la hungara nacia teamo pri ritma gimnastiko, dum inter 1959–1963 ŝi instruis en danclernejo. Ŝi instruis ankaŭ en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Ŝi ricevis premiojn inter 1955-2017 (la lastan postmorte). Ŝi edziniĝis en 1935.
Ŝĉa (cirila alfabeto)
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Diferenco inter la rusaj literoj Ш kaj Щ pensigis onin pri la "vosteto" de la litero Щ kiel diakrita signo. Tiel aperis kelkaj novaj cirilaj literoj en alfabetoj de diversaj popoloj: Җ|Җ, Қ|Қ, Ң|Ң, Ҷ|Ҷ, Ҳ|Ҳ, Ҭ|Ҭ kaj aliaj.
Balmuccia
Balmuccia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulino, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Boccioleto, Cravagliana, Rossa, Scopa kaj Vocca.
PCP
La vorto PCP havas plurajn signifojn:
Os Mutantes
Os Mutantes (portugala por La mutaciuloj) estas influriĉa brazila psikedela rokmuzika bando, kiu evoluis el la tropicalismo-movado fine de la 1960-aj jaroj.
Historio
Os Mutantes estis fondita en 1966 je San-Paŭlo, Brazilo, fare de la fratoj Arnaldo Baptista (baso, muzikklavarilo kaj kantado) kaj Sérgio Dias (gitaro kaj kantado) same kiel de kantistino Rita Lee. En 1971 oficiale aliĝis basisto Liminha kaj frapinstrumentisto Dinho. Kune ili publikigis 5 muzikalbumojn, antaŭ ol Lee en 1972 forlasis la bandon, por komenci sian propran solo-karieron. Arnaldo forlasis la bandon en 1973 pro siaj daŭraj problemoj per LSD, sekvate de Dinho kaj – jaron poste – de Liminha. Sérgio Dias direktis la bandon kiel ununura fondinta membro ĝis ĝia malfondiĝo en la jaro 1978.
Influo
Kvankam ĝi siatempe rikoltis nur limigitan sukceson, Os Mutantes influis multnombron da brazilaj bandoj, ekz. Pato Fu aŭ Júpiter Maçã. Krome multaj nuntempaj subgrundo- kaj sendependo-bandoj en Usono kaj Eŭropo rigardas la ensemblon Os Mutantes al siaj ĉefaj influintoj. Kurt Cobain ekz. petis en 1993 publike reunuiĝan koncertvojaĝon de la triopo. Beck tributis al ĝi per la unuopaĵo Tropicalia sur sia muzikalbumo Mutations. David Byrne, frontulo de la bando Talking Heads, prizorgis la publikigon kaj surmerkatigo de la fona katalogo per sia propra eldonejo Luaka Bop. Kevin Barnes, frontulo de Of Montreal, nomis la bandon Os Mutantes plurfoje sian plej grava influodonanto.
Reunuiĝo en 2006
Os Mutantes (Arnaldo, Sérgio kaj Dinho, sen Rita Lee kaj Liminha – Rita Lee estis anstataŭita per Zélia Duncan kiel kantistino) prezentis kadre de la tropicalia-ekspozicio en la kulturdomo Barbican Centre en Londono la 22-an de majo 2006 sian unuan koncerton ekde 1978. Sekvis pluaj prezentadoj en Webster Hall je Novjorko, en koncertejo Hollywood Bowl je Los-Anĝeleso kune kun Flaming Lips, en The Fillmore je San-Francisko, Seattle, Denvero, kadre de la „Pitchfork Muzik-Festivalo“ je Ĉikago kaj en Miamo. En 2009 aperis Haih Or Amortecedor, ĝia unua studioalbumo ekde 35 jaroj. Krome Sérgio Dias fondis sekvan jaron kune kun membroj de la bando Tahiti Boy and the Palmtree Family la bandon The Lillies, sur kies unua albumo estas aŭdeblaj gastokontribuaĵoj de Iggy Pop kaj Jane Birkin.
Neubukow
Neubukow estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Johana de Anglio (reĝino de Sicilio)
Johana de Anglio (naskiĝis oktobron 1165, mortis la 4-an de septembro 1199) estis filino de Henriko la 2-a de Anglio kaj Eleonora de Akvitanio, kaj edzino de Vilhelmo la 2-a de Sicilio.
Reĝino de Sicilio
Ŝi naskiĝis en la kastelo de Angers, Anĵuo kaj pasis sian junecon ĉe la patrinaj kortegoj ĉe Winchester kaj Poitiers. En 1176 Vilhelmo la 2-a de Sicilio sendis amabasadorojn al la angla kortego por peti ke li edziĝus al Johana. Ili formale fianĉiĝis la 20-an de majo. La 27-an de aŭgusto Johana ekvojaĝis al Sicilio, eskortata de Johano de Oksfordo (episkopo de Norwich) kaj sia onklo Hamelin de Warenne (5-a Grafo de Surrey). Reprezentantoj de la sicilia reĝo renkontis ŝin en ĉeftera Eŭropo kaj, post danĝera velado, ŝi atingis Sicilion. Tie, la 13-an de februaro 1177, en la katedralo de Palermo okazis la geedziĝo kaj ŝia kronado kiel reĝino de Sicilio.
Johana kaj Vilhelmo havis nur unu infanon, Bohemond, kiu mortis infane.
Malliberiĝo
Post la morto en 1189 de ŝia edzo, la nova reĝo Tankredo malliberigis ŝin. La sekvantan jaron ŝia frato Rikardo la 1-a alvenis al Sicilio kun krucmilita armeo kaj postulis ŝian liberiĝon, kune kun ŝia tuta doto. Tankredo rifuzis kaj Rikardo kaptis monaĥejon kaj kastelon en Sicilio kaj Mesinon. Fine en marto 1191 estis akordo inter Tankredo kaj Rikardo kaj Johana liberiĝis.
Johana kaj Berengaria de Navaro
La saman monaton Eleonora de Akvitanio alvenis al Mesino kun Berengaria de Navaro, kiu estis fianĉiĝita al Rikardo. Eleanora reiris al Anglio, petante Johanan prizorgi Berengarian. Ĉar estis Karesmo, ne ablis okazigi la geedziĝon. Rikardo kaj la angla armeo ekvelis; ankaŭ Johana kaj Berengaria: sed tempesto disigis la ŝipojn. Rikardo atingis Kreton sed Johana kaj Berengaria grundiĝis proksima al Kipro. La tirana reganto de Kipro, Isaako Komnenos, estis kaptonta ilin kiam subite aperis la ŝipoj de Rikardo. La princinoj saviĝis, sed Isaako Komnenos kaptis la trezoron de Rikardo. Tiu persekutis kaj kaptis lin, ĵetis lin en kelkarceron, kaj edziĝis al Berengaria en Limasolo. Johana kaj Berengaria pluvojaĝis al Akko.
Edziĝ-proponoj
Johana estis la plej favorata filino de Rikardo, sed malgraŭ tio li uzis ŝin por politikaj celoj. Li eĉ sugestis ke ŝi edziĝus al Al-Adil la 1-a, frato de sia kontraŭulo Saladino, kaj ke ili kune reĝus Jerusalemon: tamen Johana rifuzis edziĝi al islamano kaj Al-Adil same rifuzis edziĝi al kristanino. Filipo la 2-a de Francio ŝajne proponis geedziĝon, sed ankaŭ tiu propono kolapsis, eble pro tro da parenceco: Ludoviko la 7-a, la patro de Filipo, estis la unua edzo de la patrino de Johana.
Grafino de Tuluzo
Fine en oktobro 1196 Johana edziĝis al Rajmondo la 6-a de Tuluzo. La doto estis Quercy kaj Agenais en sudokcidenta Francio. Tamen Rajmondo mistraktis ŝin kaj ŝi teruriĝis de liaj kavaliroj. Ŝi naskis Rajmondon la 7-an kaj filinon kiu mortis infane. En 1199, dum ŝi denove gravedis, Johana devis kontraŭi ribelon de la lordoj de Saint-Félix-Lauragais kaj aliaj nobeloj. Dum sieĝo de ilia kastelo ŝi estis minacata de perfido sed eskapis. Ŝi iris norden, esperante ĝui la protekton de Rikardo la 1-a, sed trovis tiun mortintan ĉe Châlus. Ŝi plufuĝis al la kortego ĉe Rouen de ŝia patrino.
Morto
Ŝi petis permeson eniri Abatejon Fontevraud. Kvankam ŝi gravedis, oni konsentis. Ŝi mortis dum akuŝo, kaj la bebo, Rikardo, mem mortis tuj post rapida bapto. Ŝi entombiĝis en la abatejo. Apud ŝi, en 1249 entombiĝis ŝia filo Rajmondo la 7-a.
Thénorgues
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
(87311) 2000 QJ1
(87311) 2000 QJ1 estas tre malgranda, ne tre hela venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun la Tero, do proksima de la resonancoj 1:1 kun Marso kaj 6:1 kun Jupitero.
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Venuso kaj krucas tiujn de la Tero kaj de Marso.
PCR
La vorto havas plurajn signifojn:
Skåne län
Skåne län estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo ampleksas tiun de la historia provinco Skanio kaj aldone malgrandan parton de la historia provinco Halando. Administra centro de la provinco estas la urbo Malmö. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
En sia nuna formo la provinco kreiĝis en 1997 per unuigo de la ĝistiamaj modernaj provincoj Malmöhus län kaj Kristianstads län, per tio reproksimiĝante la provincajn limojn al tiu de la historia provinco Skanio, de kiu ĝi ankaŭ retransprenis la nomon.
Lienne (Valezo)
Lienne aŭ Liène estas svisa rivero, en Valezo, dekstra alfluanto de Rodano.
Ĝia fonto estas ie apud la limo de Kantono Bern je altitudo de 2 429 metroj, tie diversaj rojoj kolektigas en la baraĵan lagon de Tseuzier, el kiu eligas Lienne.
Ĝi alfluas Rodanon apud la urbo Saint-Léonard.
Bukivcovo
Bukivcovo (Буківцьово, Ungbükkös [ungbukoŝ]) estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Velikij Bereznij.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1582 en formo "Bukóc". En 1904 pro la hungariga politiko la komunumo ricevis hungarecan nomon Ungbükkös. En 1910 vivis tie 727 loĝantoj, (710 rutenoj, 10 germanoj, 7 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Ungbükkös/Bukivcovo. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Jerio
Jerio estas litero (historie, ligaturo) de Glagolico, Kirilico kaj de pluraj cirilaj alfabetoj modernaj.
Historio
En ambaŭ slavonaj alfabetoj jerio aperas kiel kombino de la granda jero kaj I: ЪI = Ъ + I (kirilice), kaj simile en Glagolico:. La praslava sonvaloro de litero ne estas tute klara, eble ĝi estis sono simila al la turka ı aŭ al ĝia moderna sonvaloro en la rusa lingvo ; sed ne maleblas, ke efektive ĝi estis diftongo responda al siaj grafikaj formoj en ambaŭ slavonaj alfabetoj.
En la modernaj lingvoj tiu litero prezentas simplan vokalon, kaj ne plu estas perceptata kiel literkombino; interalie, tion atestas la formoŝanĝo: en la 14-a jarcento la kirilica formo simpliĝas, la historian jeregon anstataŭigas jereto: ЪI → Ы. Por ruslingvano la disigo de la litero Ы en greklandaj stratŝildoj estas same amuza, kiel la nedisigo de la duliteraĵo CH en la Pragaj stratŝildoj por anglalingvano:
La nomo
Ankaŭ la nomo de la litero estas kombino de la nomoj de la komponantaj literoj: jer + i →jeri; sekve la natura esperantigo estas jer/o + i →jer/i/o.
Kodnumeroj
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Aladár Edvi Illés (inĝeniero)
Aladár Edvi Illés [ilEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Edvi Illés Aladár estis hungara inĝeniero, universitata instruisto, subministro.
Aladár Edvi Illés naskiĝis la  en Kapuvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Aladár Edvi Illés frekventis mezlernejojn en Sopron, poste li studis en Reĝa Teknikuniversitato palatino József, poste li estis memserva soldato, baldaŭ li daŭris la lernadon en Munkeno. Pro okupado de Bosnio denove interrompo okazis, fine li akiris diplomon en Aachen. En 1876 li eklaboris en signifa fabriko en Budapeŝto apud András Mechwart. Ekde 1882 li ekinstruis, post jaroj li jam prelegis en Universitato József. Li redaktis gazeton por inĝenieroj inter 1891 kaj 1917, sed li ofte kontribuie en aliaj periodaĵoj. Ekde 1902 li havis postenon en la komerca ministerio.
Helmut Qualtinger
Helmut QUALTINGER [HELmut KVALtinga] estis aŭstra verkisto, aktoro kaj kabaredisto. Li naskiĝis je la 8-a de oktobro 1928 en Vieno kaj mortis je la 29-a de septembro 1986, same en Vieno.