cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Islando (insulo)
Marborda linio
Longeco de la borda linio estas ĉirkaŭ. En la nord-okcidento, nordo kaj oriento ĝi estas ege dispartigita per fjordoj kaj golfoj, en tiu nombro Faxaflói, Breiðafjörður, Ísafjarðardjúp, Húnaflói, Skagafjörður, Eyjafjörður, Öxarfjörður, Þistilfjörður, Bakkaflói kaj Vopnafjörður. Sudaj kaj sud-okcidentaj bordoj estas sablaj kaj ne havas naturajn havenojn.
Sud-Hŭanghae
Sud-Hŭanghae estas provinco de Nord-Koreio. La provinco formiĝis en 1954 kiam la antikva provinco Hŭanghae dividiĝis en Nord-Hŭanghae kaj Sud-Hŭanghae. La provinca ĉefurbo estas Haeju. Ĉi tiu provinco havas limojn norde kaj oriente kun la provinco Nord-Hŭanghae kaj kun Sud-Pjongan. La suda ladnlimo de la provinco karakteriziĝas pro la malstreĉiĝ-zono kun Sud-Koreio. Okcidente troviĝas la Flava Maro.
Gonohe
Gonohe (五戸町 [Gonohe-maĉi]) estas urbeto en Distrikto Sannohe en Gubernio Aomori. Arbaro okupas pli ol duonon de tuta areo.
242 Kriemhild
242 Kriemhild estas malgranda sed hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa la 22-an de septembro 1884 elde la observatorio de Vieno.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Krimhilda, (ankaŭ nomata Gudrun), ĉefrolulino en la la Kanto de la Nibelungoj. Tiu nomo estis proponita de Moriz von Kuffner, viena meceno de la astronomio.
6216 San Jose
6216 San Jose estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 30-an de septembro 1975 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo San Jose, tria plej granda urbo en Kalifornio, foje kromnomita ĉefurbo de la Silicon Valley. Nemalproksime troviĝas la Observatorio Lick.
1200 Imperatrix
1200 Imperatrix estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl. Ĝi apartenas al la Higia familio.
La asteroido nomiĝis laŭ la latina vorto por "imperiestrino."
Psamato (luno)
Psamato estas neregula satelito de Neptuno, kun retrograda orbito.
Malkovro
La, Scott S. Sheppard kaj teamo da astronomoj malkovris ĝin per la teleskopo Subaru de la observatorio de Mauna Kea. Ĝi tiam ricevis la maldauran nomon S/2003 N 1.
Nomo
Ĝi ricevis en 2007 la nomon de Psamato (greke: Ψαμάθη, Psamate), unu el la kvindek nereidinoj, filinoj de Nereo kaj Doriso en la helena mitologio.
Orbito
Psamato estas la dua plej ekstera satelito de Neptuno, post Nezo, kaj eĉ estas la dua plej ekstera natura satelito nun konata en la sunsistemo.
La proksimeco de ĝia orbito kun tiu de Nezo sugestas ke ambaŭ lunoj havus komunan devenon, Psamato kaj Nezo estus partoj de pli granda korpo diserigita.
Herborn
La germana urbo Herborn situas en la federacia lando Hesio, borde de la rivereto Dill. Ĝi apartenas al la distriktaro Gießen [Gisn] kaj ties distrikto Lahn-Dill. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
En la pitoreska urbocentro estas multaj trabfakaj domoj. Dum la jaro 1048 ĝi unuafoje skribe menciiĝis, kaj en 1584 ricevis altlernejon – la poste plej eta universitato de Germanio, kiu neniam havis pli ol 100 studentojn. Dum 1817 fermiĝis la universitato, sed ĝia teologia fakultato pluekzistis kiel protestanta teologia seminariejo.
Paco de Regensburg
La paco de Regensburg (franclingve trêve de Ratisbonne) estis akordo subskribita en 1684 inter la franca reĝo Ludoviko la 14-a, Hispanio kaj la imperiestro Leopoldo la 1-a en Regensburg. La teksto estis tre favora al Francio.
Kaŭzoj
En 1679, Ludoviko la 14-a kreis specialajn komisiojn, la « Ĉambrojn de kunigo » (Chambres de réunion), por serĉadi malnovajn jurajn aktojn, kiuj agnoskis la suverenecon de Francio super kontestitaj teritorioj. La reĝo povis tiel misuzi tiujn kadukajn tekstojn por pravigi la anekson de la lastaj nefrancaj partoj de Alzaco. Tie, Strasburgo estis nature la ĉefa celo de la reĝo, ĉar tiu grava urbo servis kiel enirejo por la imperiaj rotoj: la Francoj fine prenis ĝin en 1681. Ludoviko la 14-a sammaniere okupaciis la plejorientan parton de Hispana Nederlando en 1683 (la hodiaŭa Grandduklando de Luksemburgo) kaj la princlandan Palatinaton en 1684, kiuj ambaŭ fariĝis la nova franca provinco Sarlando. Pliposte ankaŭ sukcesis la okupado de malalta Skeldo: tio kvazaŭ donis al Francio kompletan regon super Flandrio.
Hispanio forte protestis kontraŭ tiuj agresoj faritaj dum paca periodo, kaj fine deklaris militon en 1683. Tamen, neniu alia ŝtato povis tiam alfronti Francion, kaj la Hispanoj devis do rapide peti pacon.
Enhavo
Laŭ la paco de Regensburg, Francio promesis dudekjaran militinterrompon, kaj obtenis kompense oficialan regon super la antaŭe aneksitaj teritorioj. Tio estis triumfo por Ludoviko, kiu sukcese submetis la plej gravajn malamikojn de Francio.
Flakono
Flakono (de la latina flasco, signifanta "botelon"; cf. "Flagon") estas malgranda, ofte dekorita botelo. Ĝi havas malfermilon aŭ ŝtopilon kaj estas dezajnita por konservi valorajn likvaĵojn kiuj povas pli malboniĝi en kontakto kun la aero. Ili estas vaste uzataj en la manĝaĵa industrio, la farmacia industrio kaj la kosmetika industrio. Ili estas ĝenerale faritaj el vitro por parfumoj, sed ankaŭ povas esti faritaj el plastoj por aliaj uzoj.
Fiolo estas flakono kun longa kaj mallarĝa kolo.
Armenoj en Mezoriento
La armena diasporo en Mezoriento estas plejparte densa en Israelo, Libano, Kipro, Sirio, Jordanio, kaj Irano, kvankam bone establitaj komunumoj ekzistas en Irako, Egiptio, Turkio, kaj aliaj landoj de la areo. La armenoj de Mezoriento ĉefe parolas la okcidentan dialekton de la armena lingvo (krom tiuj de Irano kiuj parolas la orientan) kaj la plimulto estas anoj de la Armena Apostola Eklezio, kun pli malgrandaj katolikaj kaj protestantaj malplimultoj. Ekzistas konsiderinda armena loĝantaro (pluraj miloj) en Israelo kaj la Palestinaj Teritorioj, aparte la Armena kvartalo en Jerusalemo kun historio kiu iras ĝis 2,000 jaroj. Armenoj en Libano havas la plej multajn organizojn kaj instituciojn, kompare al aliaj regionoj kiuj havas grandan nombron de armenoj.
14535 Kazuyukihanda
Nomo
Ĝia nomo honoras Kazuyuki Handa, anon de la Sakurae Tenmon Doukoukai kiu popularigas astronomion en la gubernio Ŝimane. Li establis "Chiisana Shizenkan" (La malgranda Muzeo de la Naturo) en Sakurae, kie li disvastigas sian mesaĝon de instruado tra la naturo.
Armenoj en Mezoriento
La armena reĝeco ĉiam konservis proksiman kontakton kun najbara Persio. En la 1-a jarcento a.K., Tigranes la Granda, la Reĝo de Reĝoj de la Armena Imperio, regis pri signifa parto de la regiono. La armenaj havas miljaran longan denaskan historion en la regiono, kaj estas parto de la indiĝenaj loĝantoj de nordokcidenta Irano, same kiel multaj el la plej malnovaj armenaj preĝejoj, kapeloj kaj monaiesejoj troviĝas tie.
Dum la Mezepoko, la armenaj establis novan reĝlandon en Kilikio, kiu malgraŭ sia forta eŭropa influo, ne malkiel Kipro, estis ofte konsiderata kiel parto de Levantenio, do en Mezoriento. Estis armenaj komunumoj (en la formo de bone establitaj loĝejoj en ĉefaj urboj) en la regiono de Edessa, Norda Sirio, Jerusalemo, Egiptio, kaj ludis rektan rolon en multaj ŝlosilaj eventoj, kiel la Krucmilitoj.
Historio
La ĉeesto de armenoj en norda Irano daŭre pliiĝis. Tamen ilia ĉeesto precipe signife plifortiĝis en 1604–1605, kiam ŝaho Abbas de la Safavida Imperio deportis 250 000–300 000 armenojn pli profunde en Persion. La armenoj, precipe tiuj de Irano, estis agnoskitaj kiel sagacaj komercistoj kaj estis famaj tra la mondo.
Dum la otomana periodo, la levantenaj armenaj komunumoj malpliiĝis pro antaŭaj konfliktoj, kiel la mamelukaj invado de Kilikio, la invado de Tamerlano al Sirio, ktp.
De la 16-a jarcento ĝis 1828, la tuta Orienta Armenio, kiu inkluzivas la tutan nuntempan Armenian Respublikon, estis parto de kaĝara Irano, kune kun la resto de Transkaŭkazio kaj partoj de la Norda Kaŭkazio. Kiel rezulto de la Traktato de Turkmenĉajo, Irano nerevokeble perdis Orientan Armenion favore al najbara Imperia Rusio, dum la kondiĉoj kondiĉigis la rajtojn de la caro peti la tre grandan armenan komunumon de Irano ekloĝi en la nove konkeritaj kaŭkazaj teritorioj Rusio. Multaj dekmiloj da armenoj translokiĝis. Jaron post kiam, laŭ la Traktato de Adrianopolo de 1829 finita kun otomana Turkio, la caro akiris la samajn rajtojn nun por la ekzistanta otomana armena loĝantaro, kaj denove multaj dekoj da miloj moviĝis. Kiel rezulto de tio, la nombro da la armenoj en la Proksima Oriento, kiuj ĉiuj vivis aŭ en kaĝara Irano aŭ la Otomana Imperio, malpliiĝis.
Multaj otomanaj armenoj venis al Levantenio kaj Mezopotamio (konata hodiaŭ kiel Irako) dum multaj fortigis la jam grandan armenan komunumon en najbara Irano, dum aliaj translokiĝis al Rusio kaj aliaj mondopartoj, dum ili fuĝis dum la Armena genocido, dum kiu 1,5 milionoj da armenoj pereis.
En la nuntempo, la armenoj en la regiono travivis kaj estis devigitaj partopreni multajn konfliktojn, kiel la araba-israela konflikto, la Libana Enlanda Milito, kaj sub Sadam Husejn en la Iraka-irana milito dum la 1980-aj jaroj kaj la unua Golfa Milito de 1990–1991.
Pro politika tumulto kaj streĉiteco en la regiono (kiel la Libana Enlanda Milito kaj la Islama Revolucio), multaj sudokcident-aziaj armenoj elmigris al la okcidentaj Eŭropo, Usono, Kanado, Aŭstralio kaj la ŝtatoj de la Persa golfo. Kvankam bona kvanto forlasis la regionon, ili neniam perdis sian ĉeeston en la Oriento.
Stacio Haĉinohe
Stacio Haĉinohe estas fervoja stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio kaj Fervojo Aojmori en la urbo Haĉinohe, en Gubernio Aomori, Japanio.
Nord-Hŭanghae
Nord-Hŭanghae estas provinco de Nord-Koreio. La provinco formiĝis en 1954 kiam la antikva provinco Hŭanghae dividiĝis en Norda kaj Suda Hŭanghae. La provinca ĉefurbo estas Sariŭon. Songnim estas grava rivera havenurbo. En 2003, la urbo Kaesong, kun rekta regado iĝis parto de Nord-Hŭanghae.
12 (nombro)
Dek du (12) estas la natura nombro kiu sekvas de 11 kaj antaŭas de 13.
Louis-Robert Carrier-Belleuse
Louis-Robert CARRIER-BELLEUSE (1848–1913) estis franca pentristo kaj skulptisto. Li estis filo kaj lernanto de Albert-Ernest Carrier-Belleuse.
12 (nombro)
La nombro 12 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Louis-Robert Carrier-Belleuse
Li faris desegnaĵon de la figuroj de la  Faïencerie  de Choisy-le-Roi, kie li estis artisma direktoro.
12 (nombro)
En matematiko
12 ne estas primo, 12 = 3·2·2.
Dekdulatero estas plurlatero kun 12 lateroj.
Ekzistas dekduedro kiu estas regula pluredro kun 12 edroj.
Ekzistas dekduuma sistemo de prezento de nombroj.
Pri la nombro 12
La atomnumero de magnezio.
Laŭ astrologio estas 12 konstelacioj en la zodiako.
Estas 12 monatoj en la jaro.
En Eŭropo dekduo historie estis kutima unuo por nombri aĵojn.
En muziko estas notoj 12 por ĉiu dufoja ŝanĝo de frekvenco de la sono.
Mayta Cápac
Mayta Capac (Mayta Qhapaq Inka), estis la kvara Inkao de la Kusko Reglando (1290), membro de la Hurin Domo.
12 (nombro)
Pri la nombro 12
En brazila folkloro la 12 absolute rilatas al elefanto, sed ĉiuj nombroj finitaj per 12 rilatas al azeno.
Mayta Cápac
Li estis filo kaj posteulo de Lloque Yupanqui kaj patro de Capac Yupanqui. Lia edzino estis Mama Tankariy Yachiy.
La kronikisto priskribis lin kiel grandan militiston. Li konkeris la teritorion de Lago Titikako, Arequipa kaj Potosi. Ankaŭ la Alcaviza tribo.
30-a IS
Ĉi-foje la temo de la semajno - kiu laŭ nombro de partoprenantoj kaj komparoj de aliaj Esperanto-aranĝoj estis pli "kongreso" ol "seminario" - escepte estis Esperanto-movada: Internacia kulturo en praktiko - Esperanto 100-jara!
Principe la Internaciaj Seminarioj - jam longe antaŭ la Raŭma Manifesto - ĉiam klopodis per Esperanto altnivele diskutigi kaj informigi pri sociologiaj kaj aliteme sciencaj temoj de ekster la Esperanto-movado. La komenco de la "jubilea jaro de Esperanto" instigis al unufoja escepto. La propramoj tamen estis ne senmoka pri la esperantlingva socio: Ekzemple la seminarian broŝuron enkondukis "satira kaj foje eble iom tre spica gvidado en Esperantion" far Giorgio Silfer, nomata "El la lasta vojaĝo de Gulliver - letero el unika ekstermonda arkipelago". Prelegoj tuŝis ekzemple la psikologian rilaton inter Esperanto kaj subkonscio, la psikologiajn kaj kognitivajn bazojn de antaŭjuĝoj (antaŭ) ĉe esperantistoj, la esperantlingvan kutimaron kaj decaron aŭ la "esencon de kulturo" - kvazaŭ ke la seminarianoj el ekstera, etnologa vidpunkto rigardus la Esperanto-movadon. Flanke la evento ankaŭ konatigis pri la historiaj rilatoj inter la Esperanto-movado kaj la urbo Kolonjo: Ekzemple raportiĝis pri la ekesto kaj redaktorado de la gazeto Heroldo de Esperanto en Kolonjo, vizitiĝis la koncertejo "Gürzenich", en kiu inaŭguriĝis la Universala Kongreso de 1933, politike kriza pro la tiama ekrego de la nacisocialistoj en Germanio, kaj la kolonja historiisto Ulrich Lins informis pri siaj enketoj pri la persekutadoj de esperantistoj fare de faŝismaj kaj komunismaj reĝimoj - unu jaron antaŭ ol publikiĝis lia libro "La danĝera lingvo" en 1988, kiu resumigis tiujn enketojn.
La urbo Kolonjo interalie presigis apartan eldonon de la esperantlingva urboprospekto, kaj ankaŭ krome per materialoj subtenis la eventon.
Ivanovce
Ivanovce, hungare Ivánháza, germane Iwanowetz estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ivanovce situas laŭ traira flankovojo, aŭtovojo, ĉefvojo kaj fervojo preteriras, Váh preterfluas. Trenčín troviĝas je 12 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1398 en formo "Iwany". En 1784 loĝis en tiama Ivanócz 700 vilaĝanoj en 107 domoj, en 1828 981 vilaĝanoj en 99 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ivánháza 911 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ivanovce 800 homoj, (787 slovakoj).
Famuloj
En Ivanócz naskiĝis juristo György Gyurikovits.
Anne-Cécile Robert
Anne-Cécile ROBERT estas franca ĵurnalisto fakulo pri institucioj de la Eŭropa Unio kaj de Afriko, membro de la redaktora stabanaro kaj administrado de Le Monde diplomatique. Ŝi estas partikulare interesata en politika kaj institucia sistemoj kaj demokratio, ties limigoj kaj funkciado.
Sarah Jessica Parker
Sarah Jessica PARKER naskiĝis en Nelsonville, Ohio, estas usona aktorino, kinproduktoro kaj dizajnisto. Ŝi estas konata pro sia ĉefrolo kiel Carrie Bradshaw en la HBO televidserio Sex and the City (1998-2004). Ŝi gajnis du Premio Emmy unu pro la komedia serio Sex and the City (kiel produktoro) en 2001 kaj alia pro la sama serio sed al la plej bona ĉefaktorino en komedia serio de 2004. Por tiu rolo ŝi ankaŭ gajnis kvar okazojn de la Premio Ora Globo al la plej bona aktorino en komedia serio kaj tri Screen Actors Guild Awards. Ŝi ripetis la rolon en la filmoj Sex and the City (2008) kaj Sex and the City 2 (2010). Parker faris sian Broadway debuton 11 jaraĝa en The Innocents (1976), antaŭ daŭri por ĉefroli en la titolrolo de la Broadway muzikalo Annie en 1979. Ŝi aperis en la filmoj Footloose kaj Firstborn (1984) kaj revenis al Broadway en la teatraĵo The Heidi Chronicles (1989). Pliaj el siaj filmroloj estas L.A. Story (1991), Honeymoon in Vegas (1992), Hocus Pocus (1993), Ed Wood (1994), The First Wives Club (1996), The Family Stone (2005) kaj Failure to Launch (2006).
33249 Pamelasvenson
33249 Pamelasvenson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Polinezia petrelo
La Polinezia petrelo (Nesofregetta fuliginosa) estas specio de marbirdo de la familio de Hidrobatedoj aŭ ŝtormopetreloj. Ĝi estis lokita en la monotipa genro Nesofregetta.
33249 Pamelasvenson
Nomo
Ĝia nomo honoras Pamela Svenson, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2016, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Stoller Middle School de Portlando (Oregono).
Polinezia petrelo
Ĝi troviĝas en Ĉilio, Franca Polinezio, Kiribati, Novkaledonio, Vanuatuo, eble Usona Samoo, eble Fiĝio, kaj eble Samoo.
Ties natura habitato estas malferma maro, rokaj marbordoj, kaj sablaj marbordoj. Ĝi estas minacata de enmetitaj predantoj.
Universitato 'Sapienza' de Romo
La Universitato 'Sapienza' de Romo, oficiale Sapienza – Università di Roma, nomata ankaŭ simple Sapienza prononce [saˈpjɛntsa], itale por "sciaro" aŭ "saĝeco" aŭ ankaŭ "Universitato de Romo", ĝi estas altlernejenhava esplora universitato situanta en Romo, Italio. Iam konata kiel Università degli studi di Roma "La Sapienza", estas la plej granda universitato en Eŭropo laŭ aliĝoj (la tria konsiderinte ankaŭ la lernejojn de dedistanca edukado) kaj unu el la plej antikvaj en historio, fondita en 1303.
La Sapienza edukis nombrajn elstarajn studentojn, inklude multajn Nobel-premiojn, prezidentojn de la Eŭropa Parlamento, ŝtatestrojn de kelkaj landoj, elstarajn religiulojn, sciencistojn kaj astronaŭtojn.
Mihály Buzinkai
Kariero
Buzinkai studis en Sárospatak, poste en Utrecht. Ekde 1655 li estis lernejestro en Nagybánya, ekde 1656 li instruis en Sárospatak filozofion, lingvojn kaj teologion, ekde 1672 en Gyulafehérvár. Li verkis plurajn lernolibrojn en latina lingvo.
Johannes Theodor Reinhardt
Johannes Theodor Reinhardt (naskiĝis la 3-an de decembro 1816 en Kopenhago, mortis la 23-an de oktobro 1882 en Frederiksberg) estis dana zoologo kaj herpetologo. Li estis filo de Johannes Christopher Hagemann Reinhardt.
En 1848 li iĝis zorganto ĉe la Königlichen Naturhistorischen Museum en Kopenhago (nune Zoologia Muzeo de la Universitato de Kopenhago). Li instruis zoologion ĉe la Danmarks Tekniske Universitet (1856–1878) kaj ĉe la Universitato de Kopenhago (1861–1878). En 1854 li ricevis la titolon de profesoro.
Dum la 1840-aj jaroj kaj 1850-aj jaroj li portempe laboris en Brazilo kiel helpanto al paleontologo Peter Wilhelm Lund (1801–1880). Li estis frua subtenanto de la evoluismaj teorioj de Darvino, kaj pro sia studo pri formortintaj specioj, kritikis la koncepton de "kontraŭ-evolua katastrofismo" de Georges Cuvier.
Kun Christian Frederik Lütken (1827–1901), estis kunaŭtoro de Bidrag til Kundskab om Brasiliens Padder og Krybdyr (Kontribuoj al kono de brazilaj amfibioj kaj reptilioj).
Kalia jodato
Kalia jodato estas kalia salo de la jodata acido, blanka substanco tre lumsensiva uzata kiel oksidigagento en kemiaj reakcioj. Kalia jodato povas kaŭzi fajron en kontakto kun brulemaj materialoj aŭ reduktagentoj. Jodato de kalio ankaŭ uzatas en la ordinara salo por protektado kontraŭ radioaktiva jodo en la tiroido.
Sintezo 2
Kalia jodato estas oksidigagento kaj kiel tia ĝi fajras en ĉeesto de brulemaj substancoj aŭ reduktagentoj. Ĝi povas prepariĝi per varma reakcio de jodo kaj kalia hidroksido:
Sintezo 3
Kalia jodato estas preparata per interagado de la jodata acido kaj kalia hidroksido:
Sintezo 4
Kalia jodato estas preparata per interagado de la kalia jodido kaj kalia klorato:
15 (nombro)
Dek kvin (15) estas la natura nombro kiu sekvas 14 kaj antaŭas 16.
La nombro 15 en la dekuma sistemo hav as alternativajn formojn:
En matematiko
15 en la duuma sistemo estas skribita ekskluzive per cifero 1 (4-foje cifero 1).
Pri la nombro 15
La atomnumero de Fosforo.
Unu kvaronhoro egalas al 15 minutoj.
15 estas nombrogrupo de Aligatoro, kaj apartenas al Papilio, laŭ brazila folkloro.
Cápac Yupanqui
Capac Yupanqui (Qhapap Yupanki Inka), estis la kvina inkao kaj lasta de la Hurin Domo.
Li estis filo kaj posteulo de Mayta Capac. Lia edzino estas Mama Cusi Hilpay, filino de la Anta Sinjoro, granda malamiko de Inkao. Lia filo Inca Roca fondis la Hanan Domo.
Li estis granda konkeristo. La kronikisto Juan de Betanzos diras: la unua inkao konkeristo, trans la Kuzko valo. La kronikisto Garcilaso de la Vega informis kio la inkao plibonigis la Kusko urbo, konstruis konstruajoj, pontoj, vojoj kaj akvokanalo.
(14536) 1997 RY2
(14536) 1997 RY2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Aŭstralio).
Bévillers
Bévillers estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 574 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Bévillers situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Bévillers etendiĝas sur 4,79 km². Ĝi situas inter Beauvois-en-Cambrésis kaj Carnières.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Leduc, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Bévillers apartenas al la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
16 (nombro)
La nombro 16 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En matematiko
Dek ses ne estas primo. 16 = 2·2·2·2
13 (nombro)
Dek tri (13) estas la natura nombro kiu sekvas 12 kaj antaŭas 14.
La nombro 13 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En Biblio
La nombro 13 estas menciata en la Biblio 23 fojojn:
Pri la nombro 13
La atomnumero de Aluminio.
La superstiĉo pri la vendredo, la 13-a estas ke oni atentu pri tia tago ĉar ĝi alportas malbonŝancon.
Laŭ astronomio estas 13 konstelacioj en la zodiako.
La nombro da ludkartoj kun la sama emblemo: 1,2..10,bubo,damo,reĝo
Joss Ackland
Joss ACKLAND realnome Sidney Edmond Jocelyn Ackland (naskiĝis la en North Kensington, Londono), estas brita aktoro.
13 (nombro)
Pri la nombro 13
En brazila folkloro la 13 absolute rilatas al koko, sed ĉiuj nombroj finitaj per 13 rilatas al papilio.
Oleg Geraŝĉenko
Oleg GERAŜĈENKO (ukraine Олег Геращенко) estas ukraina astronomo. Li estas konata ankaŭ sub la transliterumo Oleg Gerashchenko.
Dum sia lernado ĉe la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio, li estis esploristo ĉe la Observatorio de Andruŝivka.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris la asteroidon 120405 Svyatylivka la kun Jurij Mikolajoviĉ Ivaŝĉenko.
Denis Goldberg
Denis Theodore GOLDBERG (11a de Aprilo 1933 – 29a de Aprilo 2020) estis sudafrika socia kampanjanto, kiu estis aktivulo de lalukto kontraŭ apartismo. Li estis la akuzito No. 3a en la Rivonia Proceso, kun la plej bone konataj Nelson Mandela kaj Walter Sisulu, kie li estis ankaŭ la plej juna el la akuzitoj kaj la nura membro blankulo de Umkhonto we Sizwe, armeo de la Afrika Nacia Kongreso.
Kiel politika malliberulo, li estis enprizonigita dum 22 jaroj, kun aliaj gravaj membroj de la kontraŭ-apartisma movado en Sudafriko. Post sia liberigo en 1985 li plue kampanjis kontraŭ apartismo el sia bazo en Londono kun sia familio, ĝis la apartisma sistemo estis tute abolita post la balotado de 1994. Li revenis al Sudafriko en 2002 kaj fondis la neprofitcela Denis Goldberg Legacy Foundation Trust en 2015. Li estis diagnozita je pulmokancero en Julio 2019, kaj mortis en Kaburbo la 29an de Aprilo 2020.
Li estis membro de la Sudafrika Komunista Partio.
Carabantes
Carabantes [karaBANtes] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Carabantes estas etimologie rilata al la rivero Carabán, alfluanto de la rivero Manubles, siavice alfluanto de la rivero Jalón.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,31 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 15 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 400 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 55 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Carabantes kaj Tobajas [toBAĥas]. Ĝi limas kun la provinco Zaragozo, Aragono, inter Deza (sude) kaj Quiñonería kaj Reznoj (norde).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
En la Censo de Pecheros de 1528 oni registris 35 pecheros, tio estas impostopagantaj familioj.
Opatovce
Opatovce, hungare Vágapáti, germane Opatowetz am Waag estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Opatovce situas laŭ maldekstra bordo de Váh, fine de mallonga sakovojo, proksime estas ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo. Trenčín troviĝas je 6 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la loko en 1113 en latina formo "villa Trensciniensis sancti Ypoliti", tiam apartenanta al la eklezio. La hungara formo aperis en 1378: "Apaty". En 1784 loĝis tie 132 vilaĝanoj (20 familioj) en 18 domoj, en 1828 199 vilaĝanoj en 22 domoj. En 1880 kaj post 10 jaroj incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágapáti 283 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Opatovce 385 homoj, (382 slovakoj). Ĉe la vilaĝo kampadejo funkcias.
Kastelo de Tiszavasvári
La Kastelo de Tiszavasvári (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Dessewffy [deĵOfi] estas klasikisma historia monumento en Hungario, en urbo Tiszavasvári.
Historio
En tiu loko József Dessewffy konstruis teretaĝa kastelon ĉirkaŭ 1820. Plurfoje estis tie gasto Ferenc Kazinczy. En 1834 oni konstruis kapelon apud la kastelon. Post jaroj inter ambaŭ konstruaĵoj oni konstruis arkan alon, tiel formiĝis kontinua konstruaĵoserio. Tiutempe Emil Dessewffy kaj Aurél Dessewffy (reĝa juĝisto) aparte konstruigis etaĝajn partojn al la kastelo. Post la 2-a mondmilito la ŝtato ĉiujn kastelojn forprenis. En 1946 agrikulturaj kursoj komenciĝis en la kastelo. En 1968 la kurso atingis la rangon agrikultura mezlernejo, en 1971 ankaŭ kolegio.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko. La enirejo funkcias malantaŭ rizalito (reliefaĵo) kun 6 kolonoj, pli supre timpano (arkitekturo) etendiĝas. Interne 48 ĉambroj estas videblaj.
Volga Delto
La Volga Delto estas la plej granda riverdelto en Eŭropo, kaj situantas kie la plej granda eŭropa riversistemo, nome la rivero Volga, elfluas en la Kaspia Maro en la Astraĥana provinco, nordoriente de la respubliko de Kalmikio, Rusio. La delto lokiĝas en la Kaspia Depresio —fakte la plej orienta parto de la delto kuŝas en Kazaĥio. La delto elfluas en la Kaspia Maro proksimume 60 km laŭrivere el la urbo Astraĥano.
La Volga Delto ege kreskis dum la pasinta jarcento pro ŝanĝoj en la nivelo de la Kaspia Maro. En 1880, la delto havis areon de 3,222 km². Nuntempe la Volga Delto kovras areon de 27,224 km² kaj estas proksimume 160 km larĝa. Ĝi havas klasikan "deltan modelon". La delto kuŝas en la sono de arida klimato, karaktera pro tre malmulte da precipitaĵo. Tiu regiono ricevas malpli da unu colo el pluvokvanto en Januaro kaj en Julio en normalaj jaroj. Fortaj ventoj ofte blovbalaas la delton kaj formas liniajn dunojn. Laŭlonge de la fronto de la delto, oni trovas kotejojn, marmarĉojn, kaj kuŝejoj de kokvino.
La ŝanĝanta nivelo de la Kaspia Maro rezultis en tri distingaj zonoj en la delto. La plej altaj areoj de la unua zono estas konata kiel "montamasoj Behr," kiuj estas liniaj bordoj de argilecaj sablejoj game el 400 m al 10 km longaj, kaj averaĝe ĉirkaŭ ok metrojn alte. Inter la montamasoj Behr estas depresioj plenigitaj el akvo kiuj iĝas ĉu nesalaj ĉu salaj golfetoj. La dua zono, en la propra delto, ĝenerale havas tre malmultan reliefon (kutime malpli da unu metro), kaj estas loko de kaj aktivaj kaj abandonataj akvokanaloj, malgrandaj dunoj kaj kuŝejoj de algoj. La tria zono estas komponata de larĝa platformo etenda ĝis 60 km elborde, kaj estas la submara parto de la delto.
La delto estis protektata ekde komenco de la 1900-aj jaroj, kiel unu el la unuaj rusiaj naturrezervejoj (Astraĥana Naturrezervejo) el 1919, sed multe de la loka faŭno estas konsiderata endanĝerita. La Delto estas ĉefa loĝejo por multaj specioj de akvobirdoj, rabobirdoj kaj paserinoj. Kvankam la delto estas ĉefe konata pro ties sturgoj, troviĝas ankaŭ katfiŝoj kaj karpoj en grandaj nombroj en la delta regiono. La lotuso estis adoptita kiel temo de la nacia flago de la najbara Kalmikio, ĉar estas adorata simbolo en ties Tibeta Buddhisma kredaro - ili estas la unika eŭropa popolo de Mongolia (Oirata) origino.
Industriaj kaj agrikulturaj modifoj en la delta ebenaĵo rezultis en grava perdo de humidejoj. Inter 1984 kaj 2001, la delto perdis 277 km² de humidejoj, aŭ averaĝe proksimume 16 km² jare, pro naturaj kaj homdevenaj kaŭzoj. La Volga rivero malŝarĝas grandajn kvantojn de industria rubo kaj sedimentoj al la relative neprofunda norda parto de la Kaspia Maro. Aldonita sterko nutras la algofloradon kiu kreskas sur la surfaco de la maro, permesante pluan kreskon.
Inca Roca
Inca Roca (Inca Roq'a), sesa inkao de la Kusko reĝlando. Unua inkao de la Hanan Domo. Lia edzino estas Mama Michay.
Lia patro estis Capac Yupanqui inkao, sed la reala heredanto estis Quispe Yupanqui, filo de la inkao Capac Yupanqui kun Cusi Hilpay. Post la morto de la inkao, la Hurin Domo ribelis kontraŭ la Hanan Domo. Quispe Yupanqui mortis en la ribelo. Inca Roca estis la nova inkao.
La legendo diris kiel la inkao konkeris la ĉankan tribon. Li konstruis lernejojn por la nobeloj: Yachaywasi. La inkao plibonigis la Kusko urbon.
Fundação Bradesco
Fundação Bradesco [FunDAsaun BraDESku] estas privata brazila fondaĵo en Ozasko, subŝtato San-Paŭlo, kun la celo provizi senpagan edukadon al malriĉaj infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj en Brazilo.
Ĝi estis kreita kun la nomo Fundação São Paulo de Piratininga la 22-an de novembro 1956, fare de Amador Aguiar, la fondinto de Bradesco. La nomo ŝanĝis al Fundação Bradesco en 1967.
En 1962 inaŭguriĝis la unua lernejo de la fondaĵo, nomata Grupo Escolar Embaixador Assis Chateaubriand, situanta en la kvartalo Cidade de Deus, regiono de la sidejo de la banko (urbo Ozasko).
En 1997, Fundação Bradesco aliĝis al Canal Futura por subteni la disvolvadon de programoj kaj projektoj celantaj edukadon.
En 2001 lanĉiĝis la portalo Escola Virtual por senpagaj kursoj per interreto en diversaj kampoj, kiel administrado, kontado kaj financo, komputado, persona kaj profesia disvolviĝo, edukado kaj pedagogio.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de Fundação Bradesco
Mata Amritanandamayi
Mata Amritanandamayi (മാതാ അമൃതാനന്ദമയ, माता अमृतानन्‍दमयी en nagario), internacie konata kiel Amma (patrino) estas barata guruo kaj fondinto de la humaneca kaj ekologia NRO Mata Amritanandamayi Math kies sidejo situas en la aŝramo Amritapuri en Kollam, Keralao, proksime de ŝia naskiĝloko, Parayakadavu.
En 2002, ŝi ricevis en la Palaco de la Nacioj, la eŭropa sidejo de Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo, la premio Gandhi-King de senperforto. La antaŭaj ricevintoj de tiu premio estis interalie Kofi Annan, Nelson Mandela kaj Jane Goodall.
Multaj eminentuloj, kleruloj, religiestroj aŭ sciencistoj agnoskis kaj kuraĝigis Amma-on en ŝia laborado. Interalie, Abdul Kalam donacis la laborpagon de siaj dek unuaj monatoj kiel prezidento de Barato al la organizaĵo kiun Amma estras.
Brakumado
Hinduisme, Darśana (t.e. vidado, sanskrita esprimo esperantigebla kiel darŝano) estas la vida renkontiĝo inter iu adepto kaj ties spirita gvidanto (t.e. ia dio, guruo aŭ ties figuro). Tiam supozeble okazas transdono de spirita energio profite al la adepto, simile al beno.
Humaneca aktivado
La ne-registara organizaĵo Mata Amritanandamayi Math klopodas subteni helpbezonantajn popolojn, precipe post ekologiaj katastrofoj kiel la Hinda-Oceana Tertremo en 2004 aŭ la uragano Katrina. Pri tio, la organizaĵo ĝiris 1 milionon da usonaj dolaroj al la Bush-Clinton administracio por helpi la viktimoj de la uragano.
Mata Amritanandamayi Math konstruis kaj estras 33 lernejojn, 12 templojn, 1 faka hospitalo En Kochi, nutras milojn dum mesoj, provizas pension al 15 000 vidvinoj kaj jare konstruas 25 000 domojn por la senhejmuloj. .
Kino
La franca reĝisoro naskiĝinta en Utrecht Jan Kounen faris dokumentan filmon pri la fenomeno Amma nomita Darshan : L'étreinte (Darŝano: Brakumado) kiun li prezentis dum la Festivalo de Cannes en 2005.
Ehrenfriedersdorf
Ehrenfriedersdorf estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Asaba (Niĝerio)
Geografio
Asaba situas sur ebenaĵo laŭ dekstra bordo de Niger. Sur la alia bordo Onitsha kuŝas. Beninurbo troviĝas 125, Port Harcourt 160 km.
Historio
Asaba foje estis kolonia ĉefurbo de Suda Niĝerio. Ĝi estis fondita en 1884. Ek de la kolonia epoko la urbo estis grava komerca centro. Dekomence igboj vivas en la urbo, sed ankaŭ aliaj etnoj vivas ĉi tie.
Klimato
Asaba situas en tropika klimato. Estas seka kaj pluva sezonoj. Jare pluvas ĉ. 1000 mm. La temperaturo varias inter 20-35 °C.
Trafiko
El Asaba ĉefvojoj kuras al Beninurbo kaj Enugu, krome estas malpli grava vojo al Warri. La ponto tra Niger faras kontaktojn inter oriento-okcidento ekde 1965. La rivero estas navigebla.
Ĝemelurboj
Stockton, Usono
São José das Missões
São José das Missões estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 2 720 loĝantoj. .
Boussières-en-Cambrésis
Boussières-en-Cambrésis estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 418 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.
Geografio
Boussières-en-Cambrésis situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Boussières-en-Cambrésis etendiĝas sur 4,82 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gérard Lenoble, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Vidindaĵoj
La loka preĝejo, dediĉita al sankta Médard, havas rimarkindan turon, kiu datiĝas de la jaro 1572.
Administrado
Boussières-en-Cambrésis apartenas al la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
17 (nombro)
Dek sep (17) estas la natura nombro kiu sekvas 16 kaj antaŭas 18.
Pe̍h-ōe-jī
Pe̍h-ōe-jī (IFA: peʔ˩ ue˩ dzi˨,, do en Esperanto be-ŭe-dzi aŭ be-ŭe-ĝi, mallongigata POJ, estas latinlitera transliterigo de ĉiuj variaĵoj de la minnana aŭ sudmina lingvo), parto de la ĉina lingvaro, kiuj inkluzivas interalie la hoklan lingvon parolatan en Tajvano. En Esperanto ĝi do principe nomeblas sudmina latinigo.
17 (nombro)
La nombro 17 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Pe̍h-ōe-jī
Historio
Evoluigita la sistemo estis de okcidentaj kristanaj misiistoj inter la 16-a ĝis 19-a jarcento de nia erao, por al kristanismo konvertigi ĉinojn kiuj enmigris en la koloniajn teritoriojn de sudorienta Azio. La sistemo ankaŭ uziĝis en la unua gazeto de Tajvano, nomita Tâi-oân Kàu-hoē Kong-pò.
17 (nombro)
Pri la nombro 17
La atomnumero de Kloro.
Pe̍h-ōe-jī
Historio
Dum la epoko de la japania koloniado de Tajvano inter la jaroj 1895 kaj 1945, kaj poste, dum la escepta stato de la Kuomintango forte kritikataj. En Fuĝjano la sistemo post la etabligo de la Popola Respubliko de Ĉinio en 1949 forte reduktiĝis favore al pinjino. Nuntempe la sistemo Pe̍h-ōe-jī precipe uziĝas per tajvanaj kristanoj kaj per kristanaj ĉinoj en sudorienta Azio.
17 (nombro)
Pri la nombro 17
Apollo 17 estis la lasta (kaj sesa sukcesinta) lunesplora misio kiu portis homojn al la luno kaj retroen al la tero.
En brazila folkloro la 17 absolute rilatas al simio, sed ĉiuj nombroj finitaj per 17 rilatas al hundo.
Triaregna konkordato
La Reichskonkordat (oficiale, Konkordato inter la Sankta Seĝo kaj la Germana Regno; en germana, Konkordat zwischen dem Heiligen Stuhl und dem Deutschen Reich; en itala, Concordato fra la Santa Sede e il Reich Germanico) ​ estas konkordato subskribita la 20an de julio 1933, ankoraŭ valida, inter la Nazia Germanio kaj la Sankta Seĝo, en kiu oni establas kondiĉojn de religia libereco por la katolika eklezio. Ĝi estis subskribita fare de la prezidento de Germanio tiam Paul von Hindenburg —estante kanceliero Adolf Hitler, tra la vickanceliero Franz von Papen— kaj la kardinalo Eugenio Pacelli (estonta Pio la 12-a), je nomo de la papo Pio la 11-a.
Per tiu konkordato oni garantias la religian liberecon, instruadon de la katolika doktrino fare nur de instruistoj nomumitaj de la koncernaj episkopoj kaj protekton de la katolikaj organizoj, kaj aliflanke oni malpermesas la aliron de ekleziuloj al politika partio.
Carnières
Carnières estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.
Uranrenkonta asteroido
[[Dosiero:Orbites definition.png|right|thumb|300px|
Difinoj de la orbitoj : la flava cirklo figuras la orbiton de Urano, la ruĝa elipso figuras la orbiton de la asteroido.]]
Uranrenkonta asteroido estas asteroido, kies orbito trairas aŭ tanĝas tiu de Urano. Plejparte el ili estas Centaŭroj.
Las Vigas de Ramírez
Las Vigas de Ramírez estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Vigas de Ramírez, Las. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 132.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15036 loĝantojn. El tiuj estis 7431 viroj kaj 7605 virinoj. La komunumo havas surfacon de 108.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 38 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 6 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2420 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13535 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14161, do temis pri kresko / malkresko je 0.91 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12226 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 24 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30132a.htm
Freienorla
Freienorla estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Historio
En Freienorla staris du el dekkvin enregionaj muelejoj. La monumentprotektitaĵo Malsupra muelejo/Untermühle viziteblas ankaŭ nun. Mencio ĉi-pria datumas de 1447; tiam la muelistoj krome rajtis elverŝi kaj vendi bieron. Ĝiaj proprietuloj malfruaj estis la senjoroj de Eichenberg; post brulkonsumiĝo en la 15.12.1895 iĝis rekonstruo ĝia inter la jaroj 1896 kaj 1898 dum kio oni instalis modernan mueladteknikaĵojn kaj akvoradon kun diametro de 5,5 metroj. Ĝiaj klientoj estis bakistoj inter Jena kaj Pößneck. La dua muelejo freienorla-a estis la Supra muelejo kiu estis muelada, sega, olea. Poste surloke konstruitis porcelanfabriko kiu funkciis ĝis la komenco de la 1960-aj jaroj.
La stacidemeto en distanco de nur ne tute 0,6 km for de la stacidomo de Orlamünde estas monumentprotektita; la linio inaŭguritis en la 1.10.1889. Surtombeje entombigitis sep viktimoj de koncentrejanara translokigo de aprilo 1945; la marŝo de la internigitoj kondukis ankaŭ tra Freienorla kaj du noktojn ili restis surloke. Memorŝtono por ili starigitis en 1985.
Ekonomio kaj infrastrukturo
En Freienorla estas diversaj metiejoj, i.a. vendejo de iloj, ĉarpentejo, trinkaĵvendejo kaj aŭtomobilejo. Ankaŭ turismaj kaj gastejaj institucioj gravas. En la malnova Malsupra muelejo estas hodiaŭ pensiono, dua troviĝas pli oriente. La gastejo Ĉe la cigno kun pensiono estas ĝuste apud la Laŭrenco-kirko ĉe la ĉefe placo.
Kondukas travilaĝe la landa ŝoseo L 1108 disde Orlamünde al Pößneck, de kiu flankenkondukas strato al Hummelshain. Federacia ŝoseo B 88 kondukas tra la tre najbara Orlamünde de kie oni havas la plej proksiman alirejon al la federacia aŭtostratego A 4 ĉe Jena. Ĉe la stacidomo Orlamünde-Naschhausen, kiu disde Freienorla rekte videblas, la fervojlino inter Orlamünde kaj Pößneck (malsupra stacidomo) trafas la linion inter Großheringen kaj Saalfeld sur kiu ĝis decembro 2013 cirkulis rapidegaj vagonaroj inter Berlino kaj Munkeno. La organizaĵo JES Verkehrsgesellschaft sekurigas regulajn bustrafikon publikan al Orlamünde respektive Kahla.
Podlesí (Kašperské Hory)
Podlesí (ĝis la jaro 1951 Vogelsang) estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Kašperské Hory en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sude de Kašperské Hory. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
La vilaĝo troviĝas sur la norda deklivo de monto Huťská hora sur teritorio de Nacia parko Šumava. Karakteriza objekto estas privata ranĉo, plu ĉi tie troviĝas kapelo kaj pluraj memorigaj arboj ĉirkaŭ domaro (tilio, sikomora acero).
Podlesí situas en katastra teritorio de Lídlovy Dvory kun areo 6,28 km².
Hinda Nacia Asocio
La Hinda Nacia Asocio aŭ Indian National Association estis la unua deklarita naciista organizo fondita en Britia Hindio de Surendranath Banerjea kaj Ananda Mohan Bose en 1876. La celoj de tiu Asocio estis “helpi per ĉia laŭleĝa rimedo la politikan, intelektulan kaj materian antaŭeniron de la popolo”. La Asocio allogis edukitaj hindianojn kaj civitanestrojn el ĉiuj partoj de la lando, kaj iĝis grava forumo por la Hindiaj deziroj por sendependeco. Ĝi poste merĝiĝis en la Hindia Nacia Kongreso.
33254 Sundaresakumar
33254 Sundaresakumar estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Preethi Sundaresakumar, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2016, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Stratford Middle School de San Jose (Kalifornio).
Graflando Leitrim
La graflando Leitrim (Contae Liatroma) estas unu el la graflandoj de la Respubliko Irlando, lokita en la provinco Connacht. Ĝi etendiĝas sur kaj havas proksimume  loĝantojn.
La graflando hodiaŭ havas la plej malgrandan loĝantaron kaj la plej malaltan loĝdenson de la Respubliko.
Geografio
Leitrim disponas mallongan bordon kun la Atlantika Oceano (Donegal Bay), sed estas plejparte enlanda graflando. Ĝi havas landlimojn kun la ulsteraj graflandoj Donegal norde, Fermanagh nordoriente, Cavan oriente, kun la lenstra graflando Longford sude kaj, okcidente, kun la konoĥtaj graflandoj Roscommon kaj Sligo.
La rivero Shannon kaj la lago Lough Allen dividas la graflandon : oni tial diferencigas Norda Leitrim kaj Suda Leitrim.
Historio
Malnovtempe, Leitrim kongruis kun la okcidenta duono de la reĝlando de Breifne. La regiono longdaŭre restis sub la influo de la familio O'Rourke el Dromahair, kies liono ankoraŭ troviĝas sur la blazono de la graflando. La Vikingoj invadis la areon je la 13-a jarcento kaj okupaciis la sudon de Breifne ĝis 1620.
13481 Aubele
13481 Aubele estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
David Brewster
David BREWSTER (naskiĝis la 11-an de decembro 1781 en Jedburgh, mortis la 10-an de februaro 1868 en Melrose) estis skota fizikisto. Li estis rektoro de Universitato St. Andrews ekde 1838 kaj de Universitato de Edinburgo ekde 1859. Li laboris pri la polusigado de lumo, inventis kalejdoskopon kaj plibonigis stereoskopon.
Huayna Capac
Uajna Kapak (Wayna Qhapaq, Huayna Capac) estis la dekunua inkao (1493 - 1527), la sesa el la dinastio Hanan. Li estis patro de Ninan Cuyochi, Huascar (Ŭaskar), Atahualpa (Ataŭalpo), Tupac Huallpa, Manco Yupanqui kaj Pawllu Inca.
Épargnes
Épargnes [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 819 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Épargnes situas en la sudokcidento de Charente-Maritime, sudoriente de Royan kaj  sudokcidente de Saintes.
Carnières (Nordo)
Carnières, prononco [], estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1020 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.
Geografio
Carnières situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Carnières etendiĝas sur 8,13 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Marie Tordoit, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Carnières estas la ĉefurbo de la kantono de Carnières, kies ĉefurbo estas Carnières. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Hadik
Hadik estas la nomo de la jenaj personoj:
Giovanni Bernardino Nanino
Giovanni Bernardino Nanino (ĉ.1560 – 1623) estis itala komponisto, instruisto kaj kantinstruisto dum la malfrua renesanca kaj frua baroka epokoj kaj estra membro de la Roma Skolo. Li estis la pli juna frato de la iom pli influa komponisto Giovanni Maria Nanino.
Vivo
Naskiĝinte en Vallerano, li unue iĝis knabosoprano en la loka katedralo, ĝuste kiel sia frato. Lia unua posteno eble estis tiu de maestro di cappella [kapelmajstro] ĉe Santa Maria dei Monti en la jaro 1588. Kun certeco konate estas, ke li akiris la postenon de maestro di cappella ĉe la preĝejo San Luigi dei Francesi en Romo en la jaro 1591, post kiam lia frato aliĝis la papan ĥoron. La du fratoj tamen loĝis kune en domo, kiun posedis la eklezio, kaj engaĝiĝis parton de ilia tempo por eduki ĥorknabojn. Sekvante la vokitecon al San Luigi dei Francesi, li estis ligita al Kardinalo Montalto, riĉa kaj influhava patrono de arto kaj muziko, kaj eble li deĵori kiel instruisto, komponisto kaj arkivisto por la Kardinalo en la preĝejo Sankta Lorenco en Damaso.