cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Ondo de Esperanto
Podkasto Radio Esperanto
La La Ondo de Esperanto lanĉis sian unuan podkaston. En ĉi tiu populara ret-radia servo estis prezentataj elektitaj tekstoj el "La Ondo" kaj temajn programojn pri literaturo, historio kaj muziko.
Ekde la (de la 6-a elsendo) la podkasto nomiĝis Radio Esperanto, kaj estis atingebla ĉe La-Ondo.rpod.ru
Provoj lanĉi Esperanto-gazeton en Rusujo
En 1908, Asnes proponis al Vilhelm Vilhelmoviĉ Bitner aldoni suplementon al la populara revuo Vestnik Znanija, nomata Espero. Tiel cent mil abonantoj de Vestnik Znanija ricevis la magazineton.
Fondiĝo de la magazino
En januaro 1910 la formato ŝanĝiĝis al ĉiumonata formato en 27 cm × 19 cm. De tiu formato aperis entute 89 numeroj (75 kajeroj) kun 1320 paĝoj. Krom ampleksa ruslanda kroniko, La Ondo de Esperanto enhavis modelan literaturon kaj poezion kaj serion de 137 portretoj de konataj esperantistoj. La abonantoj ricevis senpage la jenajn donacojn jarfine:
Dum la 2a Ruslanda Esperanto-Kongreso en Kievo estis decidita ke La Ondo de Esperanto iĝu oficiala Ruslanda organo esperantista.
Dum la Unua Mondmilito malaperis la Ondo de Esperanto en 1917.
Refondiĝo en 1991
La gazeto aperis denove la en la Sverdlovska eldonejo Ural-Sovety, kun celoj raporti al internacia legantaro pri la situacio en Rusujo, Sovetunio kaj Orienta Eŭropo, kaj analizi aspektojn de Esperanto.
Fermo
La la eldonintoj anoncis ĉesigon de ĝia eldonado pro malboniĝinta vidkapablo de la redaktoro. Ili promesis plian aperigon de aliaj eldonaĵoj.
Lesmo
Lesmo estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Casatenovo (LC), Triuggio, Correzzana, Camparada, Arcore, Macherio kaj Biassono.
Karl Friedrich Schwanitz
Karl Friedrich SCHWANITZ (naskiĝinta la en Zillbach (Schwallungen-Zillbach, mortinta la  en Vajmaro) estis germana juĝisto, jurscienculo kaj fremdultrafikantaŭeniganto. Liaj profesia laboro kaj libertempa engaĝiĝo aparte benaj estis por Ilmenau.
Vivo
Schwanitz estis filo de la grandduka saksia-vajmara financadministranto Carl Christoph Schwanitz kaj de Juliane Bach. Pere de sia patrino Schwanitz estis parenca al la Bach-muzikdinastio. Schwanitz junulis en Creuzburg de 1829 kaj en Eisenach de 1835, kie lia patro laboris kiel impostkomisaro. Li trapasis sian abiturientan ekzamenon en Eisenach.
En 1842, Schwanitz komencis studi juron ĉe Universitato de Jena, kion li daŭrigis en Hejdelbergo. Lia proksima amikeco kun la poeto Joseph Victor von Scheffel komenciĝis tie en la vintra semestro de 1844/45 kiun finigis la morto de Scheffel en 1886.
Dum liaj studoj li iĝis membro de la studenta Burgkeller-samideanaro de Jena en 1842, la Teutonia-korporacio en 1845 kaj la Allemannia-korporacio (Hejdelbergo) en 1847. En 1846 Schwanitz ricevis laboron en Eisenach. Fininte sian juran preparan servon (kiel urba kortumakceptisto) li iĝis tie urba sekretario en 1847 kaj finfine en 1852 dua urbestro.
En 1859 Schwanitz geedziĝis kun la filino de la turingia pastro Luise Wilhelmine Laura Fritzsche (1837-1884) en Magdala. La geedziĝo surmondigis tri infanojn. En 1860 Joseph Victor von Scheffel transprenis la baptopatrecon de la unuenaskita filo Herrmann.
De 1857 ĝis 1872 Schwanitz laboris kiel magistratano en Apolda. Li fondis la kooperativan antaŭpag-asocion Apolda, kiun li administris ĝis 1872. La fondiĝo de la Kooperativa antaŭpagasocio en Apolda, kie li estis prezidanto de la kontrola estraro, ankaŭ estiĝis danke al lia iniciato.
Fruktodonaj jaroj en Ilmenau
En 1872 Schwanitz iris al Ilmenau, kie li iĝis ĉefjuĝisto kaj laboris tie ĝis sia emeritiĝo en 1899. Krom lia laboro kiel juĝisto, Schwanitz okupis estrajn postenojn en la kooperativa movado en Turingio: de 1874 ĝis 1895 li estis la direktoro de la turingiaj antaŭpag-asocioj; en 1895 li estis nomumita honora prezidanto. Dum kelkaj jaroj li estis estro de la kongrestagoj de Allgemeiner Verband der auf Selbsthilfe beruhenden Deutschen Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften (kies fondinto estis Hermann Schulze-Delitzsch). Kiel membro de fakkomisiono nomumita fare de la Regna justicoficejo, li estis implikita en la diskutadoj slizi novan kooperativan leĝaron en 1887.
En Ilmenau, Schwanitz estis tre engaĝita en socialaj aferoj; li intertraktis konfliktojn pri la vendo de grundoj por la konstruado de la fervojaj linioj inter Arnstadt kaj Ilmenau respektive Ilmenau kaj Großbreitenbach. Li ankaŭ transprenis la prezidantecon de la asocio por la plibeligo de Ilmenau, kiu prizorgis la kuraclokojn kaj arbarvojojn ene de la urbo kaj en la ĉirkaŭaĵoj. Interalie, la asocio konstruis la kabanojn ĉe Schwalbenstein-pinto kaj la t.n. Goeto-domon apud Kickelhahn.
Gabelbachkomunumaj agadoj
Schwanitz ankaŭ estis implikita en la agadoj de la intelektula kaj Goethe-memorfleganta klubo Gabelbachgemeinde kies anoj renkontiĝis ĉe Ĉasdomo Gabelbach. En 1878 li venigis sian amikon Joseph Victor von Scheffel al Ilmenau por ferii: Scheffel dorlotite dum tiuj semajnoj nomumitis oficiala poeto de Gabelbach-komunumo. Inter 1876 kaj 1885 Schwanitz partoprenis entute 517 klubkunvenojn. En 1886, Schwanitz engaĝiĝis pri la starigo de Scheffel-monumento kaj en 1887 li iĝis prezidanto de la Gabelbach-anoj. En la sama jaro li estis nomumita justickonsilisto de la Grandduklando Saksio-Vajmaro-Eisenach kaj tiel rajtis sidi en la landa parlamento. Post retiriĝo en 1899 li translokiĝis al Vajmaro.
Honoroj
En 1890, Schwanitz ricevis honoran civitanecon de la urbo Ilmenau. En 1892 oni aljuĝis al li la ordenon (tria klaso) Hausorden vom Weißen Falken (kavalirkruco). Finfine, post 50 jaroj da ŝtatservo, Schwanitz estis nomumita justica reĝkonsilisto en 1896. En la sama jaro, Ilmenauer Schulstraße (proksime de la dua domo de Goeta lernejo) estis alinomita je Schwanitzstraße. Post retiriĝo en 1899 li translokiĝis al Vajmaro.
NGC 3237
NGC 3237 (aliaj indikoj — UGC 5640, MCG 7-22-3, ZWG 212.7, PGC 30610) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Godavari
La rivero Godavari (en marata: गोदावरी नदी) estas la dua plej longa rivero en Barato post la rivero Gango. Ĝi ekfluas ĉe Trjambakeŝŭar, Maharaŝtro. Ĝi ekfluas en Maharaŝtro kaj fluas orienten dum 1,465 kilometroj (910 mi) pro alflui en la Golfon de Bengalo dreninte la subŝtatojn de Barato nome Maharaŝtro (48.6%), Telangano (18.8%), Andrapradeŝo (4.5%), Ĉatisgarho (10.9%), Madhja-Pradeŝo (10.0%), Odiŝo (5.7%) kaj Karnatako (1.4%) pere de sia etenda reto de alfluantoj. Rimarkindege 3,12,812 km2 granda, ties drenbaseno formas unu el la plej granda riverbasenoj en Barato, nur Gango kaj Induso (ene de la limoj de Barartoj) havas drenbasenojn pli grandan ol ĝi. Laŭ longo, kolektareo kaj elŝarĝo, Godavari estas la plej granda en duoninsula Barato kaj estis kromnomita la 'Dakŝina Ganga' - nome la Sudganga rivero.
Ĝi estas la 77a plej granda rivero en la mondo laŭ akvoŝarĝo.
Estas multaj kaj gravaj akvobaraĵoj sur tiu rivero.
Kalia metaborato
Kalia metaborato estas neorganika kombinaĵo, salo de kalio kaj metaborata acido, senkoloraj aŭ blankaj kristaloj kiuj dissolviĝas en akvo por formi kristalhidratojn. Strukture, kalia metaborato formiĝas per tri grupoj BO2 reciproke ligitaj, siavice formante la jonon B3O6-3, do la korekta kemia formulo devus esti K3B3O6 anstataŭ KBO2.
Frankofalsado
La frankofalsa skandalo aŭ afero estis eŭropa skandalo en 1926, kiun kaŭzis la hungara registaro de István Bethlen, ĉar ili sciis pri la monfalsado en Hungario.
La frankofalsado estis originale ideo de ekstremdekstrulaj germanaj oficiroj, kion efektivigis ties hungaraj samideanoj. La celo estis la destabiligo, mondevalvado en Francio kaj tiel sekreta venĝo kontraŭ Francio, kiu estis propeka kapro pro la malavantaĝaj packontraktoj. Ili volis samtempe akiri monon por la reviziismaj celoj.
La falson gvidis princo Lajos Windischgrätz, sed tute enplektiĝis la landa polica kapitano Imre Nádosy, iama ĉefministro grafo Pál Teleki kaj aliaj eminentuloj. Pri la agado sciis eĉ István Bethlen.
Efektivigo
La falsontoj priparolis la efektivigon en 1924 kun generalo Ludendorff en Germanio. Oni aĉetis en Germanio presmaŝinojn kaj specifan monpaperon per faka gvido de germana Arthur Schultze kaj financa apogo de Windischgrätz. Per patriotaj argumentoj konvinkis eĉ grafon Pál Teleki, per kies helpo oni komencis la falsadon en la Mapscienca Instituto (laborejo de Teleki). Oni produktis ĝis fino de 1925, 30.0000 banknoton el francaj milfrankoj. Oni volis ilin surkomercigi en eksterlando, sed la emerita kolonelo Arisztid Jankovich malkovriĝis jam per la unua bileto, la 14-an de decembro 1925, en Hago. Tiuj biletoj estis amatore ellaboritaj, desegnitaj kaj uzis pli duran paperon (pezis 2,5gr. anstataŭ 1,5gr) .(Oni kolektis trapikante la pli valorajn monbiletojn en la francaj bankoj, tiuj piklojoj mankis sur la bileto.)
La nederlanda polico arestis Jankovich-on kaj kunulojn kaj poste ĝi transdonis la enketan dokumentaron al la francaj instancoj, kiuj sciis pri la afero jam ekde 1924.
La afero iĝis en kelkaj tagoj internacia skandalo. La franca registaro postulis enketon. La hungara liberala kaj maldekstra opozicio volis eluzi la skandalon por enkondukigi reformojn.
69961 Millosevich
69961 Millosevich estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio, malkovrita la de la italaj astronomoj Piero Sicoli kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Frankofalsado
Efektivigo
La afero finiĝis en duonjaro per kompromiso. Windischgrätz, Nádosy kaj la teknikaj efektivigoj estis juĝitaj je prizono, la Bethlen-registaro restis en potenco. En la forumoj de la Ligo de Nacioj, Hungarion protektis Britio kaj Anglio, tiel internacia kondamno ne okazis.
La hungara registaro ĝuis la fidon de la okcidentanoj, tiel baldaŭ ĉesis la strikta financa kontrolo de la lando kaj la kontrolo de la militaraj aferoj en 1926-27.
69961 Millosevich
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala astronomo Elia Millosevich (1848–1919), profesoro pri astronomio ĉe la Istituto Nautico en Venecio kaj poste direktoro de la Observatorio de la Roma Kolegio, elde kie li entuziasme observis malgrandajn planedojn kaj kometojn. Li estis talenta ankaŭ en kalkulo de orbitoj, notinde por 433 Eroso.
Kadrigo (sociaj sciencoj)
Kadrigo (angle : framing) aŭ mensokadro estas termino el sociaj sciencoj kiu rilatas al konvikotekniko en komunikado, ŝatata por prezenti temon subjektive per uzado de lingvo, kiu elvokas iujn pozitivajn aŭ negativajn asociojn. La tekniko konsistas en la elekto de vortoj kaj bildoj tiele ke nombro de aspektoj de la priskribita objekto implicite estas reliefigata. Tiuj elstarigitaj aspektoj helpas propagi certan opinion pri tio priskribita. En politiko, kadrigo per ĵurnalismo kaj reklamo estas konscie (kaj nekonscie) uzata.
Tiuj kiuj uzas kadrigon provas influi la manieron en kiu aliaj vidas realaĵon pere de vortoj, bildoj kaj sentoj kiujn ili elvokas. La kadrigo fariĝas okulvitroj, per kiuj oni vidas iujn informojn kaj aliajn ne. Ekzemplo de kadrigo rilate al klimata ŝanĝo estas ekzemple ke amaskomunikiloj tendencas kadrigi homojn kiel viktimoj kiuj restas senhelpaj kaj senvoĉaj anstataŭ imontri ilian reziston kaj esperigajn perspektivojn.
Graveco de mensokadroj
Ekzemplo: Ĉiuj rigardas rifuĝintojn kaj migrantojn tra unu aŭ pluraj mensokadroj kiuj determinas ĉies senton kaj percepton ĉirkaŭ la temo.
Migrado estas kompleksa fenomeno. Ĉiu el ni do koncentriĝas pri subaspektoj. Ĝi permesas al ni pensi kaj paroli pri ĝi. Tiuj partaj aspektoj estas ĉiuj veraj sed neniam la tuta vero. Ili estas kadroj: kadroj por rigardi la realon ĉirkaŭ ni. Se ni volas okazigi ŝanĝon, tiam gravas uzi ĉi tiujn kadrojn konscie kaj konsekvence.
La maniero kiel temo estas enkadrigita influas kiel homoj pensas kaj agas. Kaj se homoj estas prezentitaj kun pli malsamaj kadroj, ili ankaŭ povas rigardi migradon en pli nuanca maniero.
Stettfurt
Stettfurt estas komunumo en la distrikto Frauenfeld de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1,098 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro modeste kreskis al 1,106 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Stettfurt situas ĉe la suda deklivo de la monteto Immenberg ĉe la norda bordo de la rivereto Lauche kiu alfluas en Matzingen al la rivero Murg. La plej alta punkto de la komunumo situas je 705 m s.m. sur Immenberg, la plej malalta punkto je 450 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Murg. La komunumo konsistas el la municipoj kaj setlejoj Stettfurt, Vorstatt, Brüel, Hummerberg kaj Köll (alamane Chöll). Sur monteto okcidente de la komunumo situas je alteco de 649 m s.m. la Kastelo Sonnenberg.
Najbaraj komunumoj
Stettfurt limas en nordo al Thundorf, en oriento al Lommis, en sudo al Wängi, kaj en okcidento al Matzingen.
Trafiko
Stettfurt atingeblas per poŝtaŭto ek de Frauenfeld kaj Thundorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Stettfurt datiĝas el la jaro 827 kiel Stetivurt. La nomo aperis en dokumento per kiu la riĉa alemano Immo donacis parton de siaj havaĵoj kune kun la servutoj al la Monaĥejo Sankt-Galo. Dum la Malnova Zurika Milito la stettfurtanoj luktis je la flanko de la Monaĥejo Sankt-Galo, kio kaŭzis, ke la apencelanoj bruligis la Kastelon Sonnenberg. Denove la kastelo estis bruligita dum la Ŝvaba Milito, kiam stetfurta nobela familio subtenis la ŝvabojn. Post la Ŝvaba Milito ĝis la Helveta Revolucio Stettfurt kun la cetera Turgovio estis kolonio de la Svisa Ĵurkomunumo.
Sándor Weöres
Sándor WEÖRES, (pron. voeroeŝ) hungare Weöres Sándor, Esperante Aleksandro Weöres estis elstara hungara poeto kaj tradukisto. Liaj poemoj estas tradukitaj en Esperanton ĝis nun de Kolomano Kalocsay, Adalberto Huleŝ, Rados Péter András, Imre Szabó, Vilmos Benczik, Márton Fejes.
Sándor Weöres naskiĝis la 22-an de junio 1913 en Szombathely. Li mortis la 22-an de januaro 1989 en Budapeŝto.
Biografio
Li frekventis bazlernejojn en Pápa kaj Csönge, la gimnaziojn en Szombathely, Győr, fine en Sopron. La unua novelo kaj poste poemoj aperis en 1928, post 3 jaroj poemoj aperis jam en Nyugat. Tiutempe li frekventis universitaton en Pécs. En 1935 li ricevis premion, tial li havis eblecon vojaĝi al eksterlando. En 1946 li edziĝis, lia edzino estis Amy Károlyi. En 1970 li ricevis premion Kossuth kaj pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Paul Lauterbur
Paul Christian Lauterbur [pol kristjan laŭterbur], (naskiĝis la, mortis la ) estis usona kemiisto. En 2003 li partigis kune kun Peter Mansfield [manzfild] la Nobelpremion pri fiziologio aŭ medicino, pro "iliaj eltrovoj pri magneta resonada bildigado (MRI)".
Lauterbur naskiĝis en Sidney, Ohio, Usono en 1929. Li bakalaŭriĝis en 1951 ĉe Case Institute of Technology, Cleveland, Ohio kaj doktoriĝis en 1962 ĉe la Universitato de Pittsburgh, Pensilvanio. Ĉe la Universitato de Stony Brook, Nov-Jorkio li iĝis profesoro en 1978.
Dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj NMR, aŭ nuklea magneta resonado, ĉefe estis uzata por studii la kemian strukturon de substancoj. En la fruaj 1970-aj jaroj la laboroj de Lauterbur kaj Mansfield ebligis la uzon de NMR por fari bildojn de la homa korpo. Tiu proceso estas magneta resonada bildigado, aŭ MRI (el la angla Magnetic Resonance Imaging).
D-ro Lauterbur havis du gefilojn el sia unua geedzeco kun Rose Mary CAPUTO en 1962, kaj unu filinon el sia dua geedzeco kun Joan DAWSON en 1984.
Ekde 1985 li estis profesoro ĉe la Universitato de Ilinojo.
Vejmuta pino
Tiu nearktisa specio troviĝas interalie en jenaj ekoregionoj : la alegan-altaĵaj arbaroj, la apalaĉaj-blukrest-montaraj arbaroj, la malaltebenaĵaj arbaroj de Sankt-Laŭrenca Golfo, la malaltebenaĵaj arbaroj oriente de Grandaj Lagoj kaj la novanglaj-akadiaj arbaroj.
Ukraina Stelo
La revuo Ukraina Stelo en unua periodo aperis en Kolomeo inter la jaroj 1913 kaj 1923; redaktisto en tiu unua periodo estis Orest Kuzma. Darija-Eva Jurkiv en la stalinisma epoko de Sovetunio zorgeme kaŝis la historian heredaĵon de la originaj presaĵoj el tiu periodo, timante konfiskon kaj sekvan detruon de la materialo fare de la KGB.
Ĝi estis renovigita en 1991 en Ternopilo, kiam redaktis ĝin Volodimir Pacjurko, direktoro estis Viktor Pajuk kaj desegnistoj la fratoj Lukaŝidoj. Estis preparitaj 11 numeroj, el kiuj 10 aperis en tipografio.
Ankoraŭfoje renovigis ĝin en Drohobiĉo redaktoro-fotisto Vasil Stanoviĉ: en la Esperanto-eldonejo Bona Koro aperis du jaraj plenkoloraj almanakoj en 1994 kaj 1995.
Celo de la revuo ekde la fondiĝo ne nur estis diskonigi la kulturon de la internacia lingvo Esperanto en la ukrainlingva parto de la tiutempa Rusia Imperio kaj post decembro 1917 en Ukraina Soveta Socialisma Respubliko, sed aparte en la komencaj jaroj ankaŭ diskonigi la kulturon de la ukraina lingvo inter eksterlandaj esperantistoj. La suba citaĵo el la enkonduka artikolo de la unua numero de la gazeto, la eldono de januaro 1913, reflektas tion.
La 12-an kaj 13-an de oktobro 2013 en la urbo Kolomeo okazis sciencpraktika konferenco, dediĉita al la 100-jariĝo de la revuo.
Simona de Silvestro
Kariero
Ŝi konkuris por la teamo Stargate Worlds en la Atlantic Championship en 2008 kaj 2009. Ŝi venkis en 2008 la ĉefkuron en Long Beach, iĝante la dua virino, kiu venkis kuron en tiu serio. En 2009 ŝi venkis kvar kurojn kaj gajnis la trian pozicion en klasifiko.
de Silvestro partoprenis en testo por IRL la 8-an kaj 9-an de decembro 2009 ĉe la kurejo de Sebring. Ŝi konkursis ĉiujn kurojn en IRL por HVM Racing en 2010. La 5-an de junio 2010 ŝi estis viktimo de akcidento: la motoro de ŝia aŭto eksplodis kaj la aŭto estis ĉirkaŭvolvata de la flamoj. Fortune ŝi havis nur brulvundon je la manoj.
Rick Fenn
Rick Fenn, naskiĝinta, estas angla gitaristo, fama pro sia partopreno al la grupo 10cc kaj pro siaj kunlaboraoj kun Nick Mason, Mike Oldfield kaj Rick Wakeman.
Biografio
La muzika kariero de Fenn komenciĝis en Oksfordo, kie li estis estro de la lerneja bando "Bagshot Louie". La bando faldiĝis kun la fino de la lerneja jaro en 1971 kaj Fenn transloĝiĝis al Kembriĝo, por ĉeesti en la Kembriĝa Kolegio pri Artoj kaj Teknologio. Fininte kursaron pri komerca studo, Fenn aliĝis al grupo de Cambridge nomata "Hamilton Gray", kiu translokiĝis al Manĉestro kaj fariĝis la bando "Gentelmens. Ilia unua televida apero en spektaklo nomata "So It Goes" (kune kun la Sex Pistols) rezultigis ligon kun Paul Burgess, kiu baldaŭ poste rekomendis lin al 10cc, kiun li aliĝis al la fino de 1976 ĉe la lanĉo de la albumo Deceptive Bends kaj estis parto de la teamo de tiam. De 1979 li ankaŭ turneis kaj surbendigis kune kun Mike Oldfield kaj kun li kunverkis la kanton "Family Man", kiu iĝis granda sukceso en 1984. En 1985 Fenn verkis kaj surbendigis sian unuan soloan propran albumon Profiles kun la drumisto Nick Mason de Pink Floyd. La unuopaĵo de la albumo, "A lie for a lie" kantita de David Gilmour kaj Maggie Reilly estis sukceso en Usono. Ankaŭ en la 1980-aj jaroj Fenn kaj Mason fondis Bamboo Music, kompanion kiu produktis muzikajn tintojn por kompaniaj klientoj. Tra la jaroj li travojaĝis kun artistoj kiel Rick Wakeman, Jack Bruce, Elkie Brooks kaj Wax (kun Andrew Gold kaj Graham Gouldman). Kiel gitaristo, li surbendigis kun multaj artistoj inter ili Cliff Richard, Peter Green, Agnetha Marilyn (ABBA), Sniff 'n' the Tears, John Wetton kaj Justin Hayward. De la fino de la 1980-aj jaroj, Fenn dediĉis plu da sia tempo al komponado kaj verkis sennombrajn muzikojn por dokumentarioj, dramoj kaj komedioj (inkluzive de serioj por "Hale and Pace" kaj "Craig Charles") kaj kelkaj filmoj. Inter tiuj estis "White of the eye", kiu estis alia kunlaboro kun Nick Mason. Tra la jaroj li gajnis plurajn premiojn por altprofilaj komercaj sonbendoj. Fenn lastatempe travojaĝis tra Germanio kiel ano de la Nokia Night of the Proms grupo, kie plue de 10cc, li muzikis kun Tears For Fears, Robin Gibb kaj Kim Wilde.
Universitato Andrássy
Universitato Andrássy, (pli komplete Germanlingva Universitato Andrássy Gyula), germane Andrássy Gyula Deutschsprachige Universität Budapest estas malgranda universitato en Hungario, en Budapeŝto, kie instruas 51 pedagogoj 200 studentojn.
Historio
Hungario, Germanio, Aŭstrio kaj Svislando fondis la universitaton en 2001. En la sekva jaro jam komenciĝis la instruado. La komuna celo estis instrui fakulojn, kiuj konas ankaŭ Mez-Eŭropon kaj post lernado ili helpas la integradon. Oni instruas ekzemple juron, ekonomion, diplomation. Komence la studentoj estis grandparte hungaroj, sed en 2009 alvenis jam studentoj el 25 landoj.
Malakoff - Plateau de Vanves (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1976. Ĝi estas subtera.
Tantra (apartigilo)
Tantra povas rilati al :
Limfaj ganglioj
La limfaj ganglioj estas malgrandaj ovformaj strukturoj kiuj malplenigas la limfajn kanalojn. Ili estas je la tuta korpo kaj oni povas senti ilin per manprenado en la kolo, sub la akseloj, en la pelvo, ktp. Ili varias je grandeco de 0,5 cm ĝis 1 cm. La limfaj ganglioj estas utilaj por ĉesigi la infekton de l' korpo. Se bakterioj aŭ toksikaj substancoj atingas la glangliojn, la rezulto estas ilia inflamo, tion oni nomas limfadenito. Se la inflamo estas de kanaloj, oni nomas tion limfagito. Se tiuj inflamoj estas daŭraj, eble oni bezonas fari kirurgion en infektata regiono kaj uzadon de antibiotikoj.
16944 Wangler
16944 Wangler estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĉiela ekvatoro
La ĉielekvatoro aŭ ĉiela ekvatoro estas ĉefa cirklo, kie la ebeno de la tera ekvatoro tranĉas la imagan ĉielosferon. Alimaniere: se en la centra punkto de vitra terglobo oni starigus lumon, do la ĉielekvatoro ĝuste la projekcio de la terekvatoro sur la imagan ĉielosferon.
Ĉar la terakso estas klinigita kompare al la ebeno de la sunsistemo, la ĉielekvatoro tranĉas la ekliptikon - la ebeno de la orbito de la tero ĉirkaŭ la suno - sub angulo de 23° 27' (ekliptikoblikvo). La du tranĉopunktoj estas nomataj printempa kaj aŭtuna ekvinoksaj punktoj, ĉar tie troviĝas la suno dum la printempa kaj aŭtuna ekvinoksoj.
Lokoj sur la ĉielekvatoro havas laŭ la ekvatora koordinatosistemo la deklinacion 0°, polusodistancon je 90°, ilia rektascensio estas mezurata komence de la printempa ekvinoksa punkto.
Äquator
Citronelila oksalato
Citronelila oksalato aŭ C22H38O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oksalata acido kaj citronelolo. Citronelila oksalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Citronelila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Citronelila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Vespasiano (Minas-Ĝerajso)
Vespasiano (prononco: vespazianu, oficiale Município de Vespasiano) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Belo Horizonte. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Lagoa Santa, Belo Horizonte, Santa Luzia, São José da Lapa kaj Confins.
La loĝloko fondiĝis en 1738 kaj estis levita al la rango de municipo la 27-an de decembro 1948.
Malá Lhota (Velká Lhota)
Malá Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velká Lhota en distrikto Vsetín. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Velká Lhota. Estas ĉi tie registritaj 43 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Malá Lhota situas en katastra teritorio Malá Lhota u Valašského Meziříčí kun areo 2,22 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1411.
Fiŝ-vegetarismo
Fiŝ-vegetarismo estas maniero de homa nutrado dum kiu estas evitata manĝado de ĉiuj specoj de viando, krom fiŝo. Ĝi estas tipo de fleksitarismo. Kelkaj fiŝ-vegetaranoj estas transirantoj al vegetarismo; aliaj kredas, ke tiu dieto estas jam ideala pro diversaj motivoj.
Goldendale (Vaŝingtonio)
Goldendale estas malgranda agrikultura urbo en Kantono Klickitat, Vaŝingtonio, Usono; ĝi estas la administra sidejo de la kantono. La loĝantaro estis homoj en 2010, 9,4%-e malpli ol en 2000. Ĝia poŝtkodo (ZIP) estas 98620. Goldendale situas ĉe (45.821117, -120.821380). Laŭ la Usona Buroo de la Censo, Goldendale enhavas 6,1 km2 da areo, ĉiom sektera. La alteco estas 499 m super marnivelo. Ĝiaj kodoj laŭ la landaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-27435 kaj 1505168 respektive.
Historio
Frua setlinto John Golden donis sian nomon al la urbo en 1872, kaj ĝi oficiale municipiĝis en 1879. Kvankam la urbo restas la ekonomia centro de sia valo, ĝi multe suferis je financo kaj dungado pro la fermiĝo de aluminia fabriko, kiu antaŭe estis la ĉefa motoro de la loka ekonomio.
La 9-an de juno, 1918, William Wallace Campbell, estro de la Observatorio Lick en Kalifornio, kaj astronomo Heber Curtis vojaĝis al Goldendale por observi plenan eklipson, provante per fotoj pri la korono de la suno konfirmi ke la suna gravito ŝanĝas la ŝajnan lokon de steloj, flankentirante ilian lumon dum ĝi preterpasas la sunon. Iliaj fotiloj ne sufiĉis por la tasko, do la Teorio de Relativeco de Einstein restis nekonfirmita tiurilate ĝis novembro 1919.
En 1973 dediĉiĝis la Observatorio Goldendale, nun la ĉefa turisma allogaĵo de la urbo. Depost 1980 la observatorio apartenas al la Vaŝingtonia parka sistemo.
Geografio
La rivero Little Klickitat fluas tra Goldendale.
Cecilio Statio
Cecilio Statio (latine: Caecilius Statius; mortinta ĉirkaŭ la jaro 167 A.K.) estis romia komediverkisto.
Estante de gaŭla origino li venis ĉirkaŭ la jaro 194 a.K. kiel militkaptito al Romo. Li prilaboris ofte teatraĵojn de Menandro. Kvankam li ne povis egaligi lin li nombriĝas inter la plej gravaj romiaj komediistoj. De li oni posedas nur ĉ. 40 fragmentojn.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 3. Leipzig 1905, p. 682, kio legeblas tie ĉi interrete.
Graflando Sponheim
La graflando Sponheim estis feŭdimperia teritorio de la Sankta Romia Imperio en la mezmontaro Hunsrück, hodiaŭ en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi evoluiĝis en la mezepoko kaj restis ĝis la Franca revolucio.
(supre dekstre kaj supra bildo maldekstre) ]]
Ferenc Hoványi
HOVÁNYI Ferenc (horva:nji) estis hungara romkatolika teologia kaj eklezia verkisto honora membro de la MTA (1858) naskita en Köröstarján la 2-an de aprilo 1816 kaj mortinta en Nadjvarado la 11-an de decembro 1871.
Biografio
Ferenc Hoványi iĝis pastro en 1832, studis en Pazmanaeum de Vieno kaj en la universitato de Pest (urbo). De 1836 li estis religioratoro kaj studinspektisto en la porpastra instituto de Nadjvarado. En 1847 li estis profesoro pri dogmo en la univesrsitato de urbo Pest, hungarlingva instruisto en la kortego de Vieno. De 1849 li estis kanoniko de Nadjvarado, de 1853 preposto, de 1854 prelato.
Granda kukolkolombo
Statuso kaj konservado
Ekde 1988, la Granda kukolkolombo estis rangigita kiel specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Tiu decido estis farita spite malgrandan teritorion, ĉar la areo estas pli granda ol 20 000 km2, kaj ĉar ĝi havas stabilan populacitendencon. Aldone, kvankam ties populacinombroj ne estis determinataj, oni supozas, ke tio estas super 10 000, kio estas super la kriterio kiu kondukas al la kategorio de Vundebla specio. La specio estis priskribita kiel rare trovebla en Timoro, sed ofte trovebla en la Tanimbaraj Insuloj kaj en la insulo Kalaotoa. Oni supozas, ke ĝi ne havas gravan minacon.
Subspecioj
Laŭ Alan P. Peterson, ekzistas kvar subspecioj:
Martinroda (distrikto Ilm)
Geografio
La vilaĝo situas pitoreske piede al la 556 metrojn alta monto Veronikaberg. Sur ĝiaj kalktavoloj kreskas multaj kreskaĵoj, kiujn oni aliloke malofte trovas.
Tra la komunumo gvidas la konata migradopado Von Bach zu Goethe.
NGC 3238
NGC 3238 (aliaj indikoj — UGC 5649, MCG 10-15-80, ZWG 290.41, PGC 30686) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Martinroda (distrikto Ilm)
Geografio
De la Karolinenblick oni ĝuas belvidon ravan super la tutan vilaĝon. En la kerno staras impona urbodomo.
NGC 3238
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Martinroda (distrikto Ilm)
Historio
La komunumo menciitis unuafoje en 1219 kiel Mainharderode ĉar memloke laŭdire kavaliro Mainhard en Arnstadt estis fondinta bienon. La nomo en la kuro de la tempo ja ŝanĝiĝis: Merdenroda (1500), Meinhart Rote (1559), Marterott. Ĝi estis inter la unuaj lokoj sub protekto de la nur 4 km fora kastelo en Elgersburg. La Reformacio enkondukitis same kiel en la resto de la tiama Hennebergio en 1533. En 1508 la komunumo venis sub la administradujon de Ilmenau ene de la grafujo Henneberg-Schleusingen kaj apartenis deposte al la Frankonia regnodistrikto. Gravis metie la komercado per lignaĵoj de taksuso ĉefe. La ligno prilaboritis je siteloj, manĝilaro, ĉerpujoj, skatoloj, kestetoj, pafarkoj kaj arbalestoj. Ankaŭ la vitobastonetoj ofte produktitis el taksuso. La historio de la komunumo estis ĉiam en rilato kun Ilmenau, kaj Martinroda ankaŭ plejtempe apartenis al la sama regnado kiel Ilmenau. Ekde 1583 ĝi iĝis saksia kaj ĝis 1920 al la Grandduklando Saksio-Vajmaro-Eisenach.
Martinroda situis mezepoke ĉe la tre grava komerca vojo inter Erfurto kaj Nurenbergo kies konduko similas al la nuntempa federacia ŝoseo B 4. Ĝi plifirmigitis inter 1805 kaj 1809 inter Plaue kaj Ilmenau havante la nomon Marienstraße laŭ dukino Maria Pavlovna Romanova kiu financis la laborojn. Fakte ene de Martinroda la ŝoseeto eĉ hodiaŭ nomiĝas tiel. Plifirmigo de la strato al Heyda faritis en 1847 kaj haltejo fervoja venis en 1897 ĉe la linio de inter Erfurto kaj Ilmenau. La stacio troviĝas ekster de la vilaĝo, norde. Lernejo moderna venis en la jaro 1883 kiu pligrandiĝis en 1901. La martinroda-anoj ekspluatis ankaŭ kvarcosablon en rompejoj ĉirkaŭaj kiu venditis lukre sur bazaroj proksimaj. Ankoraŭ kantatas kantoj pri la mokonomo sablokunikloj kiun oni donis al la lokuloj. Sed la kvarca sablo ankaŭ utiligitis en la vitro kaj porcelana fabrikadoj. Iam ekzistis en Martinroda ankaŭ porcelanaĵfabriko: ĝin fondis en 1900 Friedrich Eger; elektrika kurento venis en 1911 kaj en 1919 malfermis la pordojn la poŝtejo. La kolĥozo (LPG) fonditis en 22.5.1953 post la ŝtatigo de tereno kiu nombriĝis inter la pli grandaj en la distrikto; tion atestas ĝis hodiaŭ diversaj siloj apud la stacidomo. En 1965 faritis laktobovina bredejo por 1000 bestoj. Inter 1920 kaj 1952 Martinroda apartenis al la Distrikto Arnstadt; post la separto distrikta en 1952 ĝi partas en la Distrikto Ilmenau. Ekde la 31.12.2019 Angelroda estas kvartalo de Martinroda.
3225 Hoag
3225 Hoag estas malgranda asteroido de la interna asteroida zono, ano, laŭ ĝia orbito, de la hungaria familio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Arthur Allen Hoag (1921–1999).
Unio svisa de artoj kaj metejoj usam
Unio svisa de artoj kaj metejoj usam (Schweizerische Gewerbeverband sgv, Union suisse des arts et métiers usam) estas la ĉapela (ĉefa)- organizo de svisaj malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj, en germana "KMU": Schweizer Kleine und mittlere Unternehmen - KMU. La usam estas la plej granda ĉapela societo kaj estas la reprezentiva kaj gvidanta ekonomia organizo de Svisujo. La seĝo de asocio estas en Berno, Svisujo.
La usam / sgv reprezentas cirkaŭ 280 formaciojn kun cirkaŭ 300000 entreprenoj.
La seĝo de asocio estas en Berno. La prezidanto estas la nacia konsilisto Bruno Zuppiger, la direktoro estas Hans-Ulrich Bigler.
- -
Lezzeno
Lezzeno estas komunumo de Italio.
Ruske Pole
Ruske Pole ukraine Руське Поле, hungare Úrmező estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv.
Situo
Ruske Pole situas en valo de rojo, fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervojo. Uĵhorodo troviĝas je 138 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1397, tiam apartenanta al la reĝo. En 1910 vivis en Úrmező 1786 loĝantoj (1312 rutenoj, 342 germanoj, 73 hungaroj, 59 ciganoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Técső, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Ruske Pole. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 1998, 2001 kaj en 2008 inundoj okazis.
Motey-Besuche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Martinsheim
Martinsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(19747) 2000 AK245
(19747) 2000 AK245 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sendoturo
Dissendoturo aŭ sendoturo estas en distingo al sendomasto sole staranta konstrukto de turo, kiu aŭ estas subtenilo por sendantenoj aŭ servas rekte al send-anteno.
Shashi Tharoor
Shashi THAROOR ([ʃɐʃi t̪ɐɾuːr]; 9a de Marto 1956) estas barata politikisto, verkisto kaj iama internacia diplomato kiu servis kiel Membro de la Parlamento, Lok Sabha, nome Malsupra Ĉambro en la Parlamento de Barato, el Thiruvananthapuram, Kerala, ekde 2009. Li estis iam Vic-Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj kaj estis kandidatigita por la posteno de Ĝenerala Sekretario en 2006.
Li servis ankaŭ kiel Prezidanto de la Parlamenta Komamitato pri Informadika Teknologio kaj de la Kongreso de Tutbarataj Profesiuloj. Li iam servis kiel Prezidanto de la Parlamenta Komitato pri Eksteraj Aferoj (2014 ĝis 2019). En 2019, Shashi Tharoor ricevis la Premion de la Sahitĝa Akademio pro sia libro "An Era of Darkness" en la ne-fikcia kategorio de angla lingvo.
Kariero
Naskiĝinta en Londono, Britio, kaj edukita en Barato, Tharoor gradiĝis en la "St. Stephen's College", de la Universitato de Delhi, en 1975, kaj finigis studojn en 1978 per doktorigo en Internaciaj Rilatoj kaj Aferoj en la "Fletcher School" de Juro kaj Diplomatio, de la usona Universitato Tufts. Estante 22-jaraĝa, li estis la plej juna persono tiam kiu ricevis tian honoron el la Fletcher School. El 1978 ĝis 2007, Tharoor estis karierfunkciulo en Unuiĝintaj Nacioj, kaj plialtiĝis al la rango de Vic-Ĝenerala Sekretario pri Komunikado kaj Publika Informado en 2001. Li anoncis sian retiron post rezulti la duan en la elekto de 2006 por Ĝenerala Sekretario, posteno kiu estis atingita de Ban Ki-moon. En 2009, Tharoor komencis sian enlandan politikan karieron aliĝante al la partio Barata Nacia Kongreso kaj sukcese reprezentis la partion en Thiruvananthapuram, Kerala, venkante en la balotado por la barata parlamento Lok Sabha kaj tial iĝante parlamentano. Dum la Kongres-estrita registaro UPA (2004–2014), Tharoor servis kiel Ministro de Ŝtato por Eksteraj Aferoj (2009–2010) kaj Ministro por Disvolvigo de la Homaj Rimedoj (2012–2014).
Tharoor estas laŭdita verkisto, kiu verkis 19 tre bone venditaj verkoj pri fikcio kaj ne-fikcio ekde 1981, kiuj temas pri Hindio kaj ties historio, kulturo, kino, politiko, socio, eksterlanda politiko, kaj aliaj rilataj temoj. Li estas ankaŭ aŭtoro de centoj de kolumnoj kaj artikoloj en publikaĵoj kiel The New York Times, The Washington Post, TIME, Newsweek, kaj The Times of India. Li estis kontribua redaktoro de Newsweek International dum du jaroj. El 2010 ĝis 2012, li verkis kolumnon en The Asian Age, Deccan Chronicle kaj, dum plej el 2012, ĝis sia nomumo kiel Ministro, kolumnon en Mail Today; li verkas internacie sindikita ĉiumonatan kolumnon por Project Syndicate. Li verkis ankaŭ regulajn kolumnojn por The Indian Express (1991–93 kaj 1996–2001), The Hindu (2001–2008), kaj The Times of India (2007–2009).
Vratislav la 1-a
Vratislav la 1-a (naskiĝis 888 - mortis 13-an de februaro 921) estis reganto de Bohemio ekde la jaro 915 ĝis sia morto en 921, el la dinastio Přemyslidoj.
Vratislav estis filo de princo Bořivoj la 1-a kaj princino sankta Ludmila kaj malpli aĝa frato de Spytihněv la 1-a. La legendoj priskribas lin kapabla reganto, versimile li kiel la unua ekspansiis ekster la limojn de la ĉeĥa kaldrono. Ĉirkaŭ la j. 916 li fondis bazilikon de sankta Georgo en Praga burgo, kie li ankaŭ estas entombigita. La eksterlandan politikon karakterigis bataloj kontraŭ hungaroj.
Vratislav la 1-a estis entombigita en Praga burgo en baziliko de sankta Georgo, devene sub la plankon antaŭ la pastrejo, hodiaŭ lia ostrestaro ripozas en tombo en la ĉefa navo. Post la morto de Vratislav lia edzino Drahomíra ekkonfliktis kun sia bopatrino Ludmila, kiu ankoraŭ dum lia vivo edukadis liajn filojn. Post la morto de la princo versimile triba kunveno decidis pri disdivido de la potenco inter Ludmila kaj ŝia bofilino Drahomíra. Al zorgo de Ludmila estis metita eduko de la estonta princo, male Drahomíra estis destinita anstataŭi lin en regado ĝis lia maturiĝo.
La konflikto inter ambaŭ virinoj eble kongruis kun la evoluo de internacia situacio, kie la potenco transiĝis de la bavaria duklando al Saksujo. Ŝajnas, ke Drahomíra emfazis pli la kunlaboron kun Saksujo malgraŭ la risko pri limigo de relative sendependa stato de Bohemio, dum Ludmila eble pli kredis pri plua ligo al Bavario.
La politika konflikto kulminis laŭ legendoj per murdo de Ludmila la 15-an de septembro 921 en remparburgo Tetín. Historiistoj mencias, ke Ludmila estis murdita de Tunna kaj Gommon, verŝajne varengoj (rusa nomo de nordlandaj Vikingoj), anoj de bataltaĉmento de princino Drahomíra.
Kolumbia Distrikto
Kolumbia Distrikto (angle, Columbia District) estas brita nomo por regiono, kies usona nomo estis Oregona Lando (Oregon Country). Temas pri parto de okcidenta Norda Ameriko nun konsistiganta, pli-malpli, la sudajn du trionojn de la kanada provinco Brita Kolumbio kaj la usonajn subŝtatojn Vaŝingtonio, Oregono, Idaho, kaj parton de Montano. La plej ekstrema usona pretendo en la nordo atingis latitudon de nordaj 54 gradoj, 40 minutoj, kaj la plej suda brita pretendo atingis 42 gradojn (nordajn). Per la Oregona Traktato de 1846, la landlimo inter Usono kaj Brita Kolumbio fiksiĝis, sur la ĉeftero, ĉe la 49-a grado de latitudo.
Jalmari Finne
Jalmari FINNE estis finna verkisto, finnigisto, ĉefo de teatrejo kaj famili- kaj setlejohistoriisto. Li estas konata speciale pri porinfanaj Kiljusen herrasväki-libroj. Kiljusen herrasväki estas finna escepta talenta familio, kiu inkludas patron, patrinon kaj infanojn Mökö, Luru kaj Plättä. Plättä naskiĝas en Kiljusen herrasväki-libro.
Piñuécar-Gandullas
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 18,19 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Jalmari Finne
Li tradukis al finna almenaŭ el sveda, franca kaj germana. Finne ankaŭ faris kantojn. Li uzis antaŭnomon Jari. Ĝi estas mallongiĝo el lia propra antaŭnomo.
58672 Remigio
58672 Remigio estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Monte Viseggi en La Spezia (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Scarfi Remigio, geologo, instruisto pri matematiko kaj amatora astronomo. Li estis aktiva promociinto de la Astronomia Observatorio Monte Viseggi.
Prádena del Rincón
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 22,48 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
NGC 3239
NGC 3239 (aliaj indikoj — UGC 5637, IRAS10224+1724, MCG 3-27-25, ARP 263, ZWG 94.38, VV 95, KCPG 236A, PGC 30560) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fenacila antranilato
Fenacila antranilato aŭ fenacila 2-aminofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la antranilata acido kaj fenacila alkoholo. Fenacila antranilato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenacila antranilato prezentas antranilatan grupon ligitan al fenacila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Anŭar as-Sadat
Muhammad Anŭar as-SADAT (محمد أنور السادات‎; naskiĝis la, mortis la en Kairo) estis la tria prezidanto de Egiptio, de 1970 ĝis 6-a de oktobro 1981, kiam li estis murdita.
En 1973, Sadat kondukis Egiption al la Milito de Jom Kippur (aŭ en la araba Milito de Oktobro), en kiu Egiptio kaj Sirio subite atakis Israelon en la tago de Jom Kippur por rekonkeri la teritoriojn okupitajn de Israelo en la Sestaga milito. Egiptio kaj Sirio atingis elstarajn partosukcesojn en la milito. Egiptio ree kontrolis la Suezan kanalon kaj la okcidentan Sinajon. Sadat fariĝis militheroo en la araba mondo. En 1977, Sadat faris historian agon kaj iris al Jerusalemo por paroli pri paco en la Kneset, la Israela parlamento, post invito de Begin. Tiu senprecedenta politika movo estis la unua fojo en la historio ke gvidanto de Araba lando vojaĝis al Israelo. Kelkajn monatojn poste, Sadat kaj Begin atingis la pac-interkunsenton de Camp David, en kiu Egiptio rekonis Israelon kaj Israelo redonis Sinajon al Egiptio.
Pro ĉi tiu politika movo, Sadat kaj Begin ricevis la Nobel-premion pri paco. Tamen, la movo ne estis bone vidata en la araba mondo, ĉar la plejmulto da araboj estis kontraŭ iu ajn rekono de la ŝtato Israelo, aŭ pensis ke nur eblis konvinki la Israelanojn fari koncedojn timigante ilin kun la minaco de perforto. Egiptio estis la plej granda kaj potenca araba lando, kaj en la Araba mondo la movo de Sadat estis vidata kiel perfido kontraŭ la idealojn de Pan-Arabismo, kaj de la detruo de Israelo. Kiel rezulto, en 1979, Egiptio estis elĵetita de la Araba Ligo, kiu nur reenlasis ĝin en 1989, kaj ĝi fariĝis aliancano de Usono kaj la okcidenta mondo.
Rezső Máder
Rezső Máder [reĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Máder Rezső estis hungara dirigento, komponisto, helpekzercisto, teatrestro. Lia origina persona nomo estis Raoul.
Raoul Mader naskiĝis la  en Pozsony aŭ Pressburg (Hungara reĝlando, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Rezső Máder frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste konservatorion en Vieno. Inter 1882 kaj 1895 li instruis en la konservatorio kaj li dirigentis en Viena Operejo, poste li estis helekzercito, poste dirigento en Reĝa Operejo de Budapeŝto. En 1901 li estis nomumita vicoperejestro, en la sekva jaro operejestro. Li faris la Operejon la plej vizitata teatro de Budapeŝto. En 1907 li transprenis la direktadon de Népszínház. Inter 1917 - 1919 li estis operejestro de Popola Operejo de Vieno, inter 1921 - 1925 denove de la Operejo en Budapeŝto. Li ricevis la titolon "eterna membro de la Operejo" en 1925, krome li ricevis italan kaj hungaran premiojn.
Li edziĝis en 1896.
Claude Dejoux
Klaŭdo DEJOUX (naskiĝis la 17-an de januaro 1732 en Vadans (Jura), mortis la 18-an de oktobro 1816 en Parizo) estis franca skulptisto.
West Bromwich Albion
West Bromwich Albion (oficiale West Bromwich Albion Football Club) – ankaŭ neformale nomata The Baggies (etimologio malsamopinie pridiskutata) aŭ The Throstles ("la turdedoj", biologia familio de birdoj; turdedo bildiĝas interalie en la kluba blazono) – estas futbalklubo en la urbo West Bromwich ene de la metropola distrikto Sandwell de la metropola provinco kaj regiono West Midlands de Anglio. La klubo fondiĝis en 1878, fare de laboristoj el fabriko por risortoj, kaj estas inter la plej konataj futbalkluboj el la regionego ĉirkaŭ la urbo Birmingham.
La en 1878 fondita klubo komence havis la nomon West Bromwich Strollers. Je la 23-a de novembro de tiu jaro estis la unua matĉo, kontraŭ teamo de loka fabriko pri sapo - nuntempe kuriozas rimarki ke tiam ankoraŭ ambaŭ teamanoj havis po 12 sportistojn, dum baldaŭ poste normiĝis la nombro de nur po 11 sportistoj en futbalmatĉo. Post iom pli ol jaro la klubo ekhavis sian nunan nomon. La klubo estas fondomembro de la en 1888 naskita anglia ligo de futbalo The Football League, de kiu en 1992 disbranĉiĝis la ekde tiam pli alta Premier League.
La klubo en 1957 estis la unua brita futbalteamo, kiu gajnis matĉon en Sovetunio kaj en 1978 ĝi estis la unua brita futbalteamo, kiu matĉe konkuris en la komunisma Popola Respubliko de Ĉinio.
1639 Bower
1639 Bower estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ellen Burstyn
Ellen Burstyn (denaske Edna Rae Gillooly; 7a de Decembro, 1932) estas usona aktorino. Ŝia kariero ekis en teatro dum la fino de la 1950-aj jaroj, kaj dum la venonta jardeko ŝi faris kelkajn kinajn kaj televidajn seriojn. Ŝi estas estrarano de Actors Studio.
La ludado de Burstyn en la fama dramo de 1971 nome The Last Picture Show havigis al ŝi nomumon por Oskar-premio pro plej bonkvalita duaranga aktorino, post kio ŝi ŝanĝis el duarangaj al protagonistaj kinaj kaj teatraj roloj. Burstyn ricevis duan nomumon por Oskar-premio pro ludado en The Exorcist (1973), kaj ricevis la Oskar-premion kiel plej bonkvalita aktorino la venontan jaron por sia laboro en la filmo de Martin Scorsese nome Alice Doesn't Live Here Anymore.
Burstyn estis laborinta konstante en kino, televido kaj teatro ekde tiam, kaj ricevis multajn premiojn kaj nomumojn survoje, kiaj sep aldonajn nomumojn por Ora Globo, kvin nomumojn por Premio Emmy (el kiuj du atingis), kaj du pliajn nomumojun por Oskar-premio por la plej bonkvalita aktoriono pro sia ludado en la filmoj Resurrection (1980) kaj Requiem for a Dream (2000).
Burstyn estas unu el tre malmultaj aktoroj kiuj ricevis la Triopan Kronon de Aktorado nome la premiojn Oskar, Emmy, Grammy, kaj Tony. En 2013, ŝi estis metita en la Usonteatra Famtrotuaro de Novjorko.
Puebla de la Sierra
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 57,70 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.