cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francio en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
Antaŭ la konkurso en 2016, Francio partoprenis la Eŭrovido-Kantokonkurson 58-foje ekde la ekesto kiel unu el sep partoprenantaj landoj. Francio gajnis en 1958 per "Dors, mon amour" kantita de André Claveau. Dum la 1960-aj, ĝi gajnis 3-foje, per "Tom Pillibi" kantita de Jacqueline Boyer en 1960, "Un premier amour" kantita de Isabelle Aubret en 1962 kaj "Un jour, un enfant" kantita de Frida Boccara, kiu gajnis en 1969 je kvar egalaj gajnintoj de Nederlando, Hispanio kaj Britio. La 5-a venko por Francio estis en 1977, kiam Marie Myriam gajnis per la kanto "L'oiseau et l'enfant". Francio ankaŭ atingis duan rangon 4-foje, per Paule Desjardins en 1957, Catherine Ferry en 1976, Joëlle Ursull en 1990 kaj Amina en 1991, kiu malgajnis kontraŭ Sveda Carola en egalgajna disigo. Dum la 21-a jarcento, Francio malpli bone sukcesis, atingante la unuajn dek nur 3-foje, per Natasha St-Pier je 4-a en 2001, Sandrine François je 5-a en 2002 kaj Patricia Kaas je 8-a en 2009. En 2015, Francio atingis 24-an per la kanto "N'oubliez pas" plenumita de Lisa Angell.
La franca nacia dissendanto, France Télévisions, dissendas la okazaĵon ene de Francio kaj delegas la selektadon de la eniro de la nacio al la televidstacio Francio 2. Francio 2 konfirmis ke Francio partoprenus la 2016-datitan Eŭrovido-Kantokonkurson la 27an de majo 2015. La franca dissendanto uzis kaj nacian finalon kaj internan selektadon por elekti la francan eniron en la pasinteco. La franca eniro en 2014 estis selektita per nacia finalo kiu havis tri konkurantajn aktojn. En 2015, la dissendanto elektis interne selekti la francan eniron, proceduro kiu estis daŭrigita por selekti la 2016-datita eniron.
Francio 2 sciigis malfrue en 2015 ke la franca propono por la Eŭrovido-Kantokonkurso (2016) estos selektita interne. La organizo de la interna selektado estis kondukita fare de Francio al 2 distrodirektoro Nathalie André kaj la lastatempe elelektita franca Estro de Delegacio por la Eŭrovido-Kantokonkurso Edoardo Grassi. La dissendanto malfermis submetadperiodon la 30an de septembro 2015 por ke interesitaj artistoj kaj kantverkistoj alsendu siajn proponojn ĝis la templimo la 31a de oktobro 2015. Franclingvaj prezentistoj jaraĝe 16 ĝis 50 kaj ajnnaciece estis elekteblaj por konsidero, dum kantoj estis postulataj enhavi almenaŭ 80% franclingvan kantotekston kun libera lingva elekto por la cetera kantoteksto. Ĉe la fino de la tempolimo, la franca dissendanto ricevis 280 proponojn. La 29-an de februaro 2016, Francujo 2 sciigis ke la franca eniro por la Eŭrovido-Kantokonkurso 2016 estos "J'ai-cherché" fare de Amir.
La kanto estis skribita fare de Amir, Nazim Khaled kaj Johan Errami kaj enhavas kantotekston en dulingva miksaĵo de franca kaj angla.
Francio 2 origine planis riveli la elektitan kanton la 12an de marto 2016, tamen, informoj ke Amir reprezentos Francion ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso 2016 estis likitaj la 25an de februaro 2016 dum la D8TV-intervjuspektakloprogramo "Touche pas à mon poste!", gastigita de Cyril Hanouna. La dissendanto pripensis du kontribuojn, "J'ai cherché" faritan de Amir kaj "Alive" farita de Sasha, antaŭ findecidi interne la 10an de januaro 2016. "J'ai cherché" estis redaktita kaj remiksita de Skydancers kaj Nazim Khaled laŭ la peto de la franca dissendanto ĉar la kanto superis tri minutojn ol la originala versio, kiu jam estis publikigita kiel la unua unuopaĵo de la venonta albumo de Amir. La kanto estis formale prezentita al publiko la 12an de marto 2016 dum la Francio 2 programo The DiCaire Show, gastigita de Véronic DiCaire.
Amir igis plurajn aspektojn en tuta Eŭropo specife antaŭenigi "J'ai cherché" kiel la franca Eurovision-eniro. La 9an de aprilo, Amir kantis dum Eurovision in Concert (Eŭrovido en Koncerto) okazaĵo ĉe la Melkweg en Amsterdamo, Nederlando, kaj gastigita de Cornald Maas kaj Hera Björk. Amir kantis "J'ai cherché" en Nederlando dum la RTL 4 programo Carlo's TV Café la 10an de aprilo. Inter la 11-a kaj 13-a de aprilo, Amir partoprenis en reklamaj agadoj en Tel-Avivo, Israelo, kaj rezultis dum la Israel Calling okazaĵo okazigita ĉe la Ha'teatron ejo. La 17-an de aprilo, Amir rezultis dum la Londona Eurovida Festo, kiu estis tenita ĉe la Café de Paris-ejo en Londono, Unuiĝinta Reĝlando, kaj gastigita fare de Nicki Franco kaj Paddy O'Connell. Aldone al siaj internaciaj aspektoj, Amir ankaŭ antaŭenigis "J'ai cherché" en Francio kune kun sia albumo Au cœur de moi, kiu estis publikigita la 29an de aprilo. La 13an de marto, Amir prezentis la kanton dum la Francio 3 programo Du côté de chez Dave. En la fina semajno da aprilo, Amir aperis en pluraj televidaj intervjuspektakloj kaj radiospektakloj kie, inter aliaj aspektoj, li kantis "J'ai cherché" dum la Francio 2 programo Vivement dimanche kaj Thé ou Café kaj la Francio 5 programo C à vous.
Laŭ Eurovido-reguloj, ĉiuj landoj kun la esceptoj de la gastiganta lando kaj la "Grandaj 5" (Francio, Germanio, Italio, Hispanio kaj Britio) estas postulataj por kvalifikiĝi de unu el du duonfinaloj por konkuri en la finalo; la dek plej bonaj landoj de ĉiu duonfinalo progresas al la finalo. Kiel membro de la "Grandaj 5", Francio aŭtomate kvalifikiĝis por konkuri en la finalo ĉirkaŭ la 14a de majo 2016. Aldone al sia partopreno en la finalo, Francio ankaŭ estas postulata por dissendi kaj voĉdoni en unu el la du duonfinaloj. Dum la duon-fina asignoremizo la 25an de januaro 2016, Francio estis asignita al elsendo kaj voĉdono en la unua duonfinalo la 10an de majo 2016. En Francio, la du duonfinaloj estos elsendo pri Francio 4 kun komentaĵo de Marianne James kaj Jarry, dum la finalo estos elsendo pri Francio 2 kun komentaĵo de Stéphane Berno kaj Marianne Jakobo. Tio estis la unua fojo ke ambaŭ duonfinaloj estus elsenditaj en Francio ekde la komenco de la du-duonfinala formato. La elsendo de la duonfinalo ankaŭ moviĝis reen al Francio 4 kun la celo de donado al la duonfinalo pli larĝan spektantaron; poste, la dissendanto nur aerumus la duon-finan Francion estis postulata por voĉdoni enen pri France Ô, kanalon dediĉitan al programado de la francaj transmaraj departementoj kaj kolektivecoj. La franca reprezentanto, kiu sciigis la pintan 12-punktan poentaron aljuĝitan de la franca ĵurio dum la finalo, estis Élodie Gossuin.
Amir partoprenis en teknikaj provludoj la 6an kaj la 8an de majo, sekvite per kostumprovoj la 9an, 13an kaj 14an de majo. Tio inkludas la duon-finan ĵuriekspozicion la 9an de majo kie plilongigita tranĉeto de la franca prezentado estis filmita por elsendo dum la koncerta spektaklo la 10an de majo kaj la ĵuriofinalo la 13an de majo kie la profesiaj ĵurioj de ĉiu lando rigardis kaj voĉdonis pri la konkurantaj kontribuoj. Dum la malfermfestfestadoj kiuj okazis la 8an de majo, Amir partoprenis en remizo por determini en kiu la duono de la finalo la franca eniro estos prezentita. Francio estis tirita por konkuri en la unua duono. Skvante la konkludon de la dua duonfinalo, la produktantoj de la spektakloj decidis pri la kuradordo de la finalo. La kuranta ordo por la duonfinalo kaj finalo estis decidita fare de la produktantoj de la spektakloj prefere ol tra alia remizo, tiel ke similaj kantoj ne estis metitaj plej proksime el unu la alian. Francio poste estis poziciigita por elfari en pozicio 11a, sekvante la eniron el Germanio kaj antaŭ la eniro de Pollando. La franca prezentado havas Amir sur scenejo sole vestite en vestokompleto kun blanka ĉemizo. La scenkoloroj estas predominate blua per purpura kaj blanka lumo kaj la LED-ekranoj elmontris planedojn kaj stelplenan galaksion. La scenejo estas lumigita supren en la koloroj de la franca flago ĉe la fino de la prezento. Al Amir estas aligita de kvar private subtenantaj kantistoj: Delphine Elbé, Fred D'Angelo, Ivan Pavlak kaj Lars Hägglund.
Voĉdoni dum la tri spektakloj estis kondukita laŭ nova sistemo kiu implikis ĉiun landon nun premiante du arojn de punktoj de 1-8, 10 kaj 12: unu de ilia profesia ĵurio kaj la aliaj de televoĉdonado. La ĵurio de ĉiu lando konsistis el kvin muzikindustriaj profesiuloj kiuj estas civitanoj de la lando kiun ili reprezentas, kun siaj nomoj publikigitaj antaŭ la konkurso por certigi travideblecon. Tiu ĵurio juĝos ĉiun eniron bazitan sur: voĉa kapacito; la sursceneja spektaklo; la kunmetaĵo de la kanto kaj originaleco; kaj la ĝenerala impreso de la prezento. La individuaj rangotabeloj de ĉiu ĵuriomembro same kiel la televoĉdonadrezultoj de la nacio publikiĝis baldaŭ post la finalo.
El la sekvaj kvin membroj konsistas la franca ĵurio: Roberto Ciurleo - Direktanto - muzikproduktanto, radiokanala manaĝero, Thomas Pat Angeli - radia ĵurnalisto, muzikospecialisto, Sarah Caillibot - artisto, kantisto Dumè (Dominique Mattei) - artisto, Léa Ivanne - kantoverkisto.
Vikipedio por vi
Vikipedio por Vi - Kiel ĝi funkcias, kiel vi kontribuas  - Ziko van Dijk, konata (ne nur) en Esperanta medio kiel historiiston kaj vikipediiston, verkis 60-paĝan A5-formatan libreton, kiu estas eldonita 1000-ekzemplere.
Bilwi
Bilwi [Bilgŭi] estas la plej grava urbo de la municipo "Puerto Cabezas", do ĝi estas la ĉefurbo de la Aŭtonoma Regiono Norda Atlantiko de Nikaragvo. Ĝi situas 560 km for de Managvo.
Klimato
La municipo havas tropikan klimaton kvankam kun ŝanĝoj depende de la alteco. La temperaturo normale troviĝas inter 24°C ĝis 30°C kaj la averaĝo estas 26.9°C. La averaĝa precipitaĵo estas 3000 mm.
Kulturo kaj religio
Kvankam la hispana estas la oficiala lingvo de la lando, ankaŭ estas oficialaj por la Aŭtonomaj Regionoj la lingvoj miskita, sumo, rama kaj kreola angla. La miskita etno, kiu estas la plimulto en la municipo, havas la moravan religion, la mestizoj estas katolikaj, kaj la kreoloj estas moravaj, adventistaj, anglikanaj kaj baptismaj.
Pál Neményi
Pál Neményi [nemEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Neményi Pál estis hungardevena usona fizikisto, matematikisto. Lia plena nomo estis en Usono Paul Felix Nemenyi.
Pál Neményi naskiĝis la (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 6-a) en Fiume (eksterteriotoria parto de Hungara reĝlando, nuntempa Rijeka en Kroatio), li mortis la  en Vaŝingtono (Usono).
Biografio
Pál Neményi devenis el riĉa juda familio. Li komence lernis en sia naskiĝurbo, sed li maturiĝis en Budapeŝto. Li aĝis 17, kiam li estis la unua en tutlanda matematika konkurso. Li akiris sian doktorecon el matematiko en Berlino en 1922 kaj prelegis pri fluidodinamiko en la Teknologia Universitato Berlino. En 1926 li edziĝis, en la sekva jaro filo naskiĝis. En la fruaj 1930-aj jaroj li publikigis lernolibron pri matematika mekaniko kiu iĝis postulata en la germanaj universitatoj. Depost la nazioj prenis la potencon, li devis rifuĝi al Kopenhago, kie li trovis labororlokon por tempo. Antaŭ la 2-a mondmilito li translokiĝis al Vaŝingtono kaj partoprenis en hidraŭlika esplorado ĉe la en:University of Iowa. Iom poste li havis postenojn en aliaj universitatoj. Pro ekstergeedza kontakto naskiĝis tiutempe mondfama ŝakisto Bobby Fischer. Pál Neményi estis protektanto de bestoj, li rifuzis uzi io ajn faritajn el lanoj. Li aperis ĉie sen kravato malelegante kaj li opiniis, ke en libera ŝtato oni aprezu la homojn laŭ siaj internaj valoroj kaj ne sia ekstera aspekto.
NGC 1609
NGC 1609 (aliaj indikoj — PGC 15480, MCG -1-12-25, NPM1G -04.0199) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Medizinhistorische Sammlung der Ruhr-Universität Bochum
Medizinhistorische Sammlung der Ruhr-Universität Bochum (medicinhistoria kolekto de la Ruhr-Universitato Bochum) estas kolekto de pli ol 10.000 iloj kaj grandinstrumentoj el ĉiuj fakoj de la medicino. La kolekto hejmas en malnova Malakov-turo el la jaro 1877.
Burgruino Freudenburg
La burgruino Freudenburg estas ruino de spronburgo sur okcidenta montsprono de la monto Eiderberg ene de la komunumo Freudenburg en la distrikto Trier-Saarburg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Kunstsammlungen der Ruhr-Universität Bochum
La Kunstsammlungen der Ruhr-Universität Bochum (Artkolekto de la Ruhr-Universitato Bochum) en la kampomuzeo de la Ruhr-Universitato Bochum estis fondita en 1975. Krom malgranda stoko de grek-romi-antikvaj artaĵoj la kolekto enhavas antaŭ ĉio artverkoj de la 20-a jarcento de artistoj kiel ekz. Albers, Giacometti, Beuys, Caro, Fontana, Fruhtrunk, Graubner, Morellet, Rainer, Serra, Stella, Twombly, Uecker, Boltanski, Judd, Richter, Scully und Turrell. La kolekto Situation Kunst en Bochum-Weitmar estis enigita la kolekton en 1991. La kolekto estas publike alirebla dum kvar tagoj semajne.
Langhagen
Langhagen estas eksa komunumo en Germanio, kui ekde la 25-a de majo 2014 estas parto de la antaŭe najbara komunumo Lalendorf. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro 2012 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 559 loĝantojn.
Pál Káposztás
Pál Káposztás [kApostAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Káposztás Pál estis hungara inĝeniero pri minejoj, profesoro.
Pál Káposztás naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Vincent Chaussegros
Vincent CHAUSSEGROS (ŝosgro), franco, prof. Nask. jul 1861 en Brioude (apud St-Etienne), mortis 12 sept. 1932 en Brioude. E-isto de 1902, sekr. de la Pariza Grupo antaŭ la milito; de 1907 redaktis la monatan bultenon Paris - E. Kunorganizinto de la UK, 1914.
Arkimeda nombro
Arkimeda nombro estas sendimensia valoro difinanta moviĝon de fluidoj pro densecaj diferencoj:
kie g estas gravita akcelo (9,81 m/s2 norme sur Tero),
Mil Jaroj de Kristana Filozofio
Mil Jaroj de Kristana Filozofio estas 260-paĝa libro de Evaldo Pauli. Ĝi aperis en 1985 ĉe Eldonejo Simpozio el Florianopolo (Brazilo).
Pro tiu ĉi verko la aŭtoro ricevis la OSIEK-premion de la Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj en 1991.
Kantono Livingston (Nov-Jorkio)
La kantono Livingston - angle Livingston County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Geneseo.
Bernau
Bernau estas la nomo de diversaj lokoj:
Amila p-aminobenzoato
Amila p-aminobenzoato aŭ C12H17NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la p-Aminobenzoata acido kaj amila alkoholo, senkolora aŭ blanka solidaĵo uzata kiel kemia reaciaĵo en organikaj sintezoj kaj kun farmakologiaj proprecoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila p-aminobenzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed pli solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila p-aminobenzoato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Distrikto Międzyrzecz
Distrikto Międzyrzecz - pole powiat międzyrzecki - estas distrikto en la provinco Lubuŝio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Międzyrzecz. Fine de en la distrikto vivis.
Ĵitava baseno
Ĵitava baseno (ĉeĥe: Žitavská pánev, iam ankaŭ Liberecká pánev, germane: Zittauer Becken, pole: Kotlina Żytawska) en Saksio respondas al Östliche Oberlausitz (Orienta Supra Luzacio), en pola sistemo de geomorfologia membrigo ĝi respondas al mezoregiono Obniżenie Żytawsko-Zgorzeleckie estas geomorfologia tutaĵo en Karkonoŝa regiono de Sudetoj. Temas pri tektonika malaltaĵo inter Luzacia montaro kaj Luzacia nivo okcidente, Frýdlantská pahorkatina, Jizera montaro kaj Karkonoŝa cismontaro oriente kaj Ještěda-kozákova montodorso sudokcidente.
La tuta baseno apartenas en akvejon de Luzacia Niso. Signifaj urboj estas Liberec, Jablonec nad Nisou, Chrastava, Hrádek nad Nisou, Zittau, Bogatynia kaj Görlitz.
Louis Blanc (pariza metrostacio)
Louis Blanc [lwi blɑ̃] estas stacio sur linioj 7 kaj 7bis de la Metroo de Parizo situanta en la 10-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1910; en 1967, la linio 7, kiu enhavis du branĉojn, unu al, kaj la cetera al , estis dividita en 2 sendepende ekspluatatajn liniojn: linio 7, kaj nova linio 7bis.
La nomo de la stacio omaĝas al politikisto Louis Blanc (1811-1882), kiu publikigis doktrinajn verkojn kiel Organisation du travail (Organizo de laboro), Histoire de dix ans (Historio de dek jaroj); tiuj verkoj estas fundamentaj al Socialismo. Membro de la provizora registaro de 1848, Louis Blanc ekziliĝis al Londono dum la Dua Imperio de 1848 ĝis 1870. Elektita en la Nacia Asembleo en 1871, li kondamnis la Komunumon.
Sciencostacio Halley
Sciencostacio Halley, fare de British Antarctic Survey (Brita Antarkta Enketo), situantas en Brunta Glaciejo flosanta sur la Maro de Weddell en Antarkto. Ĝi estas brita sciencejo dediĉita al la studo de tera atmosfero. Mezuroj el Halley kondukis al malkovro de ozona truo en 1985.
Historio
Halley estis fondita en 1956.
Mohéli
Moheli (aŭ ankaŭ Mohéli, komore Mwali) estas la plej malgranda el la tri ĉefaj insuloj de la arkipelaga ŝtato Komoroj kaj de la komora insularo.
Geografio
Mohéli situas proksimume 50 km sude de Granda Komoro. La insulo grandas 290 km².
Kiel la aliaj insuloj de la Komoroj, ankaŭ Mohéli ekestis per vulkana aktiveco. Inter okcidento kaj oriento vulkana montoĉeno pasas la insulon, la plej granda altaĵo per 790 m estas la monto Mzé Koukoulé. La kratera lago Dziani Boundouni proksime de la marbordo havas saletan akvon.
La fekunda vulkana grundo kaj multaj akvofontoj rezultigas abundan kreskon de vegetaĵoj. Ĉefe en pli altaj regionoj dominas tropika pluvarbaro, dum la ebenaĵoj estas uzataj agrikulture. Precipe plantiĝas kaj rikoltiĝas kafo, kakao, kokoso kaj ilangilango, kiu estas fonto de volatila oleo.
En la sudo de la insulo tri najbaraj insuletoj kreas nature protektitan havenon, la insuleto Ŝisiŭa Unefu pasintece estis kolonio por Lepro-malsanuloj.
Loĝantaro
La proksimume 40 000 loĝantoj estas posteuloj de afrikaj, arabaj kaj madagaskaraj enmigrintoj kaj parolas ŝimŭali, dialekton de la komora lingvo. Krome la araba kaj franca estas oficialaj lingvoj.
Historio
De la 15-a ĝis 19-a jarcento la insulo Mohéli apartenis al la sultanejo Anjuano, sed iom post iom iĝis memstara politika unuo. La ekestinta memstara sultanejo inter la jaroj 1832 kaj 1885 estis regita de la sultana dinastio Ramanetaka veninta el Madagaskaro. La sultanino Djumbe Fatima, nomata Raketaka, en 1842 vokis la armeon de Francio protekte de la ekspansianta sultanejo Zanzibaro. Dum la sekvaj jardekoj pli kaj pli fortiĝis la francia influo. En 1861 kaj 1871 la armeo de Francio armee intervenis en la internajn konfliktojn de la insulanoj. En 1886 Mohéli oficiale iĝis francia protektejo, administrata de la goberniestro de Majoto. La sultanejo tamen formale restis ĝis la jaro 1912. Post la murdiĝo de la lasta sultano de la dinastio Ramanetaka, ekde la jaro 1885 regis la arabdevena dinastio Ŝeĥe-Muĥtar. Ekde 1897 ne estis sultano, kaj en 1912 ĉiuj komoraj insuloj iĝis parto de francia kolonio.
En 1975 la insulo Mohéli iĝis parto de la sendependiĝinta ŝtato Komoroj. En 1997 la anoj de la insulo samkiel tiuj de Anjuano deklaris sendependecon de la Komoroj, kion tamen rekonis neniu alia ŝtato. Post konstitucia reformo kaj referendumo en 2001 la insulo konsistigas unu el tri subrespublikoj en la nove fondita ŝtato Komora Unuiĝo.
Alkinoo
Alkinoo (helene Ἀλκίνοος, latine Alcinous) estis en la helena mitologio reĝo de Fajakoj. Sur la reĝa trono li estis sekvanto de sia patro Naŭsithoo.Fajakoj estis nomataj "beata nacio". La unua reĝo de ili, Naŭsithoo, forkondukis ilin de Hypereio, kie ili estis priminicataj de Ciklopoj. Ili prisetlis insulon Sĥerion, kiun nun nomiĝas Korfuo.
Nausithoo estis filo de la mara reganto Pozidono kaj de lia amantino Periboia. Post li regis lia filo Alkinoo, kiu edziĝis al Areto kaj kune naskigis filinon Naŭsikaon.
Reĝo de Fajakoj Alkinoo aperas en la helenaj mitoj minimume en du okazaĵoj:
Renkontiĝo kun Argonaŭtoj
Kiam Argonaŭtoj, post akiro de la Ora ŝaffelo, forfuĝadis el Kolĉido, persekutis ilin militistaro de la reĝo Eeto, patro de Medeo. La soldataro atingis ilin en insulo de la reĝo Alkinoo kaj postulis transdoni la fuĝantojn. La reĝo Alkinoo decidis, ke Medeo estos eldonita al sia patro, se li ankoraŭ estas virgulino, alie ŝi restos kun Jazono. Kiam tiun ĉi decidon aŭdis la reĝino Areto, konsilis al la fuĝantojn rapide aranĝi la edziĝfeston. La militistaro foriris sensukcese hejmen.
Renkontiĝo kun Odiseo
Heroo de la troja milito, itaka reĝo Odiseo okaze de sia vojaĝo el la milito hejmen travivis multajn aventurojn sur la maro. Okazis, ke persekutata de Pozidono, Odiseo preskaŭ perdis sian vivon en sovaĝaj maraj ondoj, sed per siaj lastaj fortoj li alnaĝis al bordoj de la insulo de fajakoj. Juna reĝidino Naŭsikao ekzorgis lin kaj venigis en la reĝan palacon kaj tie oni al Odiseo helpis. Post sia refortiĝo li ricevis de la reĝo Alkinoo ŝipon, kiu veturigis lin al bordoj de Ithako. Tie la ŝipanoj surbordigis dormantan Odiseon kaj veturis per la ŝipo hejmen. Pro tiu ĉi servo Pozidono transformis ilin kaj la ŝipon en ŝtonon. Kontraŭ pluaj insidoj de la dio Pozidono la reĝo Alkinoo savis sian landon per la riĉa ofero sur la dia altaro. Onidire Naŭsikao pli poste fariĝis edzino de Telemaĥo, filo de Odiseo kaj de lia edzino Penelopo.
Reflekto en arto
Arĥeologoj Heinrich Schliemann kaj Dörpfeld en la jaroj 1884-1885 elfosis palacon el la 15-a jarcento a.K., kiu precize respondas al Homera priskribo.
Listo de universitatoj en Burkino
Tio estas listo de universitatoj en Burkino.
Emile Chapelier
Emile CHAPELIER [ŝapeljé], belgo. Naskiĝis en Bande la 8-an de septembro 1870. Mortis la 17-an (laŭ alia fonto la 16-an) de marto 1933. Kunlaboranto al Internacia Socia Revuo. Verkis propagandan broŝuron kaj kunverkis raporton pri la temo La anarĥiistoj kaj Esperanto; aperinta en la franca kaj angla lingvoj.
Vivo
Profesie ministo, li ekde 1893 ekaktivis en la anarĥiista movado. En 1905 li en Stokkel starigis liberecanan komunistan kolonion, "La Eksperimento", kie interalie estis instruata Esperanto. En 1907, dum la unua Internacia Anarkiista Kongreso kiu okazis en Amsterdamo, Chapelier estis unu el la gvidaj partoprenantoj. Por la kongreso Chapelier preparis detalan raporton pri la esenco, utilo kaj perspektivoj de Esperanto. Sed pro manovroj en la tagordo li ne rajtis prezenti tiun raporton. Krome, Chapelier, kune kun la itala anarkiista veterano Errico Malatesta, proponis al la Kongreso rezolucion ne sole por instigi la anarkiistojn, almenaŭ la plej aktivajn, lerni Esperanton sed ankaŭ por postuli ke la Anarkiista Internacio uzu Esperanton kiel laborlingvon. Tiu rezolucio estis malakceptita. La Kongreso montris sin pli pragmatisma ol idealisma kaj akceptis alian rezolucion kiu "alvokas ĉiun kamaradon lerni almenaŭ unu vivantan lingvon".
Ĉina rito-polemiko
La Ĉina Ritopolemiko estis disputo ene de la Romkatolika Eklezio de la 1630-aj jaroj ĝis la frua 18-a jarcento ronde ĉu ĉinaj popolkredoj kaj ritoj pri kultado de Konfuceo, la antaŭuloj kaj la imperiestro konsistigis fetiĉkulton. Papo Klemento la 11-a decidis en favoro de la dominikanoj (kiuj argumentis ke ĉina popolkredo kaj tia kultado estis malkongruaj kun Katolikismo), kiuj havis tre reduktitan katolikan misian agadon en Ĉinio.
Ĝi rilatiĝis al pli grandaj polemikoj inter la dominikanoj kaj jezuitoj pri la adopto de lokaj praktikoj de aliaj landoj, kiel ekzemple la asketaj braminaj praktikoj de Hindio. Pio la 12-a modifis la decidon de sia antaŭulo en 1939.
Gofraĵo
]]
Tetsushi Yamakawa
Tetsushi Yamakawa (山川 哲史, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Vissel Kobe.
Leĝoj de Burgoso
La Leĝoj de Burgoso (hispane: Leyes de Burgos), promulgita la 27-an de decembro 1512 en Burgoso, Hispanio, estis la unua kodigita aro de leĝoj regante la konduton de hispanoj en Ameriko, precipe koncerne indiĝenojn. Ili malpermesis la fitrakton de indiĝenoj, kaj aprobis ilian konvertiĝon al Katolikismo. La leĝoj estis kreitaj por eviti la laŭleĝan problemon kiu estiĝis de la konkero kaj koloniigo de la Indioj, kie la ĝenerala juro de Hispanio ne estis uzita. La leĝoj neniam estis vere observigitaj kaj havis malgrandan efikon.
La amplekso de la leĝoj estis originale restriktita al la insulo Hispaniolo, sed estis poste etendita al Porto-Riko kaj Jamajko. Tiuj leĝoj rajtigis kaj leĝigis la kolonian praktikon de kreado de Enkomendoj, kie indianoj estis grupigitaj kune por labori sub koloniaj majstroj, kaj limigitaj la grandeco de tiuj establadoj al inter 40 kaj 150 homoj. Tamen, ili ankaŭ establis reguligitan reĝimon de laboro, salajro, proviante loĝejojn, higienon, kaj prizorgon por la indianoj en racie protekta kaj humanitara spirito. Virinoj pli ol kvar monatoj gravedaj estis sendevigitaj de laboro.
La dokumento ankaŭ malpermesis la uzon de ia formo de puno de la enkomendantoj, rezervante ĝin por oficialuloj establitaj en ĉiu urbo por la efektivigo de la leĝoj. Ĝi ankaŭ ordonis ke la indianoj estu preteraŭditaj, malpermesita bigamio, kaj postulis ke la kabanoj de la indianoj estu konstruitaj kune kun tiuj de la hispanoj. Ĝi respektis, laŭ kelkaj manieroj, la tradiciajn aŭtoritatojn.
La malbona plenumado de la leĝoj kondukis al multaj protestoj. La leĝoj tiel ofte estis nebone uzitaj ke ili estis viditaj kiel simple leĝigo de la antaŭa malbona situacio. Tio kreis impeton por reformo, aranĝita per Novaj Leĝoj de 1542.
Piesenkofen
Piesenkofen estas la nomo de pluraj loĝlokoj en Germanlingvio.
Interalie temas pri
Centra-kongaj malaltaĵaj arbaroj
La centra-kongaj malaltaĵaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la afrik-arbara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Kongo Kinŝasa. Ĝi konstituas kune kun la orient-kongaj marĉarbaroj, la tutmondaj 200-regionon nomatan "centra-kongaj humidaj arbaroj".
Tio estas malproksima, nealirebla areo de malaltaĵa densa humida arbaro, subarbaraĵo kaj marĉo en la centra-basena regiono (france : Cuvette Centrale) de la Kongo-Baseno sude de la arko de la Kongo.
Flaŭro
La nordokcidenta parto de la ekoregiono estas mozaiko de sezone inundita kaj daŭra marĉarbaro kun miksaj fim-grundaj ĉiamverdaj kaj kvazaŭĉiamverdaj pluvarbareroj laŭlonge de altaĵetoj. Ĉiamverdaj humidaj arbaroj estas dominataj de Gilbertiodendron dewevrei ( fabacoj ). Areoj de sezone inunditaj arbaroj kaj multaj sufiĉe vastaj senarbejoj troviĝas laŭlonge de la ĉefaj riveroj en la nordaj, orientaj, kaj okcidentaj partoj. Sude la arbaroj estiĝas pli sekaj kaj ekzistas transiro al periferia kvazaŭĉiamverda pluvarbaro, kaj finfine mozaiko de malsupra-gvinea humida arbaro kaj herbejoj. Kvazaŭdecidua arbaro kovras preskaŭ ĉiujn areojn inter la ĉefaj rivero-sistemoj, kaj estas karakterizita de Staudtia stipitata, Polyalthia suavaeoleus, Scorodophloeus zenkeri, Anonidium mannii kaj Parinari glaberrimum.
Faŭno
La regiono estis nesufiĉe esplorita fare de zoologoj sed oni scias ke ĝi hejmas antilopojn, arbarelefantojn, kaj plurajn primatojn, inkluzive de la malofta bonobo (Pan paniscus), Cercopithecus neglectus, Lophocebus spp. kaj la okcidenta gorilo. Ekzistas nur unu konata strikte endemia mamulo, la drias-simio (Cercopithecus dryas). Aliaj preskaŭ-endemiaj mamuloj inkludas or-ventran cerkokebon (Cercocebus chrysogaster), okapion (Okapia johnstoni), nigraverdan alenopitikon  (Allenopithecus nigroviridis), okcidentan krosarĥon (Crossarchus ansorgei) , Procolobus tholloni kaj Volf-cerkopitekon (Cercopithecus wolfi).
Ekzistas du birdospecioj kiuj estas preskaŭ-endemiaj en la ekoregiono, konga pavo (Afropavo congensis) kaj flavkrura malimbo (Malimbus flavipes).
Minacoj kaj konservado
La arbaro restas plejparte sendifekta ĉar homa loĝantaro estas limigita al malgrandaj komunumoj kiuj ĉasas kaj fiŝas laŭlonge de la multaj riveroj kiuj traiksas tiun malproksiman, marĉan regionon. Tamen multaj bestoj estas minacataj kaŭze de ŝtelĉasado, kaj iliaj movadoj estas restriktitaj de la reto de akvovojoj. Dume Salonga Nacia Parko estas vasta protektita areo ene de la regiono, unu el la plej grandaj naciaj parkoj en la mondo, kaj la dua plej granda tropik-arbara nacia parko en la mondo.
Urbaj areoj kaj setlejoj
La ekoregiono estas malproksima kaj malabunde loĝata, ekzistas kelkaj riverbordaj komercejoj kaj vilaĝoj kiel ekzemple Ikela sed aliro al tiu areo estas malfacila (kun trunkoboato) kaj/aŭ multekosta (ekzistas flughavenaj kurejoj proksime de Salonga Nacia Parko).
Messerschmitt TG500
Messerschmitt Tg 500 estas veturilo pluevoluita el la modelo KR200. Ĝi estis prezentita kiel modelo Tiger. Sed tiu nomo ne estis permesita, ĉar la kompanio Krupp havis jam la rajtojn por tiu nomo por siaj ŝarĝaŭtomobiloj. Ankaŭ la nomo Messerschmitt ne povis esti uzata. Tial la mobilo estis vendata kiel Tg500. Tamen ĉiu nomigis ĝin Tiger.
Tekniko
La Tg 500 havis pli grandajn radojn ol la KR200. Pro la tre mallarĝa vojsulko rezultis grandaj flankenaj moviĝoj de la radoj dum risortado sur malbonaj stratoj. Tio produktus tre malkvietan kuradon. Similajn problemojn havis ankaŭ aliaj modeloj kun svingaksoj kiel VW kaj Mercedes. Tial Fend aplikis la oblikve moviĝantan akson, germane Schräglenkerachse por la malantaŭa akso de la Tg500, kiu rezultis en multe malpli granda ŝanĝado de la moviĝo flanken kaj multe pli bona stirado. La Tg500 estis inter la unuaj veturiloj, kiuj uzis tiun modernan akson, kiu nun estas uzata ĉe la plimulto de aŭtoj kun malantaŭ-aksa movigo. Tamen nur estas falsa famo, ke Fend mem inventis tiun akson por la Tg500, nur forgesis anonci ĝin kiel patento.
Kajdano
Kajdano estas japana vorto kiu konsistas el du kanji: "kai"(怪)signifanta "stranga, mistika" kaj "dan"(談)signifanta "rakonto".
Messerschmitt TG500
Kvantoj
La kvanto produktita ne estis tre granda. Indikoj estas inter 290 kaj 320. Kiel vetkur-veturilo ĝi ne ricevis la oficialan klasigon de la ONS, kiu postulis minimuman kvanton de 400. Tg500 tial vetkuris nur inter si. La grava ne estis la maksimuma rapideco, sed la eksterordinaraj eblecoj en kurvoj.
Kajdano
Generala signifo kaj uzado
En larĝa senco la termino "kajdano" rilatas al hororaj rakontoj aŭ rakonto pri vizioj. La termino ne estas plu larĝe uzata en Japanio, nun por hororaj filmoj kaj libroj oni uzas la terminon "hora" signifantan "hororo" aŭ la terminon "kowai hanashi"(怖い話) signifantan "terura rakonto". Nun la termino "kajdano" estas uzata nur se aŭtoro deziras speciale alporti eksmodan aspekton en la historion.
Messerschmitt TG500
Kvantoj
La vendoprezo estis 3650 DM (1958-1960) oder 3725 DM (1961), kio ne ebligis pli grandajn kvantojn.
Fine de 1961 la produktado ĉesis.
Johano Aventino
Johannes Thurmair (1477-1534) estis germana humanisto, historiisto kaj klasika filologo, mentoro de la filoj de Alberto la 4-a (1447-1508), Duko de Bavario, kaj aŭtoro de la verko "Analoj de Bavario" (1523), altvalora registraĵo pri la fruaj jaroj de la germana historio. Lia latina nomo Aventinus devenas de lia naskiĝloko Abensberg kaj li estis konata kiel "la bavara Herodoto".
Bavara historiisto
La Analoj de Bavario, komponita per sep libroj, rakontas la historion de Bavario elde ties unuaj tempoj ĝis 1460. En la verko, la aŭtoro montras simpation por la Imperio kaj ties luktoj kontraŭ la papeco. Multaj malfacilaĵoj aperis por konkludo de la verko, sed, li iel anticipis la modernan historiografion. Alia pruvo de ties nekonformeco estas ke la Analoj publikiĝis nur en 1554. Sennombraj faktoj estis preterlasitaj en la eldono de Ingolstadt.
Pli kompleta versio publikiĝis en 1580, de la eldonisto Nikolao Cisnero (1529-1583).
Vidu ankaŭ
<Gallery> Ludbar.jpg| Ludoviko la 7-a (1368-1447) Battle_of_Nicopol_aftermath_Thr_masacreofthecristians_revenge_for_rahova_massacre.jpg| Johannes Schiltberger (1380-1427) Schedel_weltkarte.jpg| Hartmann Schedel (1440-1514) Albrecht_IV_Bayern_Fenster_BNM.jpg| Alberto la 4-a (1447-1508) FaberStapulensis.jpg| Jakobus Stapulensis (1455-1536) Marschalk_pappenheim.jpg| Matthäus von Pappenheim (1458-1541) Conrad-Celtis.jpg| Conrad Celtis (1459-1508) Polygraphiae.jpg| Johannes Trithemius (1462-1516) Amberger_Konrad_Peutinger.jpg| Konrad Peutinger (1465-1547) Stabius_wappen.jpg| Johannes Stabius (1468-1522) Pfarrkirche_Dorfbach.JPG| Wolfgang Marius (1469-1544) Nieuwpoort_(B)_wapen.svg| Josse Clichtove (1472-1543) Lucas_Cranach_d._%C3%84._-_Dr._Johannes_Cuspinian.jpg| Johannes Cuspinianus (1473-1529) Johannes_Schoner_Astronomer_01.jpg| Johann Schöner (1477-1547) Francia_OrientalisSebastian_Rotenhan.jpg| Sebastian von Rotenhan (1478-1534) Johannes-Cochlaeus.jpg| Johann Cochläus (1479-1552) Johannes_Murmellius_(1480-1517).jpg| Johannes Murmellius (1480-1517) Johannes Huttichius (1480-1544).png| Johannes Huttichius (1480-1544) Wappen des Georg Tannstetter (Brosamer).png| Georg Tannstetter (1482-1535) Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Beatus_Rhenanus_-_Imagines_philologorum.jpg| Beatus Rhenanus (1485-1547) Cruciger_Berlin_Dom.jpg| Matthäus Aurogallus (1488-1560) Glarean-Holbein.jpg| Henricus Glareanus (1488-1563) DH-Wilhelm_von_Bayern.jpg| Vilhelmo la 4-a (1493-1550) Christoph Amberger - Louis X, Duke of Bavaria - Kunsthistorisches Museum.jpg| Ludoviko la 10-a (1495-1545) Peter_Apian.jpg| Petrus Apianus (1495-1552) Christoph Amberger - Louis X, Duke of Bavaria - Kunsthistorisches Museum.jpg| Ludoviko la 10-a (1495-1545) PhilippMelanchthon.jpg| Philipp Melanchthon (1497-1560) Herzog Ernst in Bayern, Administrator des Bistums Passau.jpg| Ernesto de Bavario (1500-1560) Johannes Vögelin (1500-1549).png| Johannes Vögelin (1500-1549) George_Buchanan_by_Arnold_van_Brounckhorst.jpg| George Buchanan (1506-1582) Jerónimo Osório (1506-1580).png| Jerónimo Osório (1506-1580) Hieronymus Ziegler (1514-1562).png| Hieronymus Ziegler (1514-1562) Roger_Ascham_-_Project_Gutenberg_eText_12788.png| Roger Ascham (1515-1568) FNeri.gif| Filippo Neri (1515-1595) Philipp_Apian.jpg| Philipp Apian (1531-1589) Cesare_Baronius.png| Cesar Baronius (1538-1607) Saint_Robert_Bellarmine.png| Roberto Bellarmino (1542-1621) Goethe (Stieler 1828).jpg| Goethe (1749-1832) SehndeWappen.svg| Friedrich Beneken (1765-1824) Joseph_von_Hazzi_bayJurist_19Jhd.JPG| Joseph von Hazzi (1768-1845) Ludwig_I_of_Bavaria.jpg| Ludoviko la 1-a (1786-1868) Allgemeine_Deutsche_Biographie_-_Titelblatt.gif| Franz Xaver von Wegele (1823-1897) </Gallery>
Valonne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Paradokso de mensoganto
Paradokso de mensoganto, ankaŭ paradokso de kretano aŭ paradokso de Epimenides estas unu el la plej konataj logikaj paradoksoj. Ĝi apartenas inter la tiel nomatajn aŭtoreferencajn paradoksojn, t.e. paradoksoj elirantaj el eco de lingvoj ebliganta paroli per ĝi pri la lingvo - do pri si mem. Ĝi estis elparolita de kreta filozofo Epimenides iam ĉirkaŭ la jaro 600 a. K.
Versio
Paradokso de mensoganto estadas indikata en multaj diversaj formuloj, kvankam ties principo estas en ĉiuj versioj la sama.
Paradokso de Epimenides
La origina versio de la paradokso elparolita de Epimenides estas la jena: "Ĉiuj kretanoj estas mensogantoj." Principe estas, ke la aŭtoro de tiu ĉi eldiraĵo estas Epimenides, kiu mem estas kretano. La maniero, pro kiu el tiu ĉi fakto rezultas logika disputo, estas kongrua por ĉiuj formuloj kaj ĝi estos indikita en memstara sekcio.
Paradokso de kretano
La formulado de la paradokso de kretano diferenciĝas de la formulado de paradokso de Epimenides nur ete kaj nome per tio, ke la aŭtoro ne bezonas esti Epimenides mem, sed kiu ajn alia. La paradokso de kretano sonas jene: "Epimenides diras: ‚Ĉiuj kretanoj estas mensogantoj.‘ Epimenides estas kretano." La disputeco de tiu ĉi aserto estos klarigita en memstara sekcio.
Paradokso de mensoganto
La paradokso de mensoganto estas evidente la plej moderna reformulado de la priskribata paradokso. Ĝi sonas jene: "Nun mi mensogas." aŭ "Tiu ĉi frazo estas malvera." La disputeco de tiuj ĉi asertoj estos klarigita en memstara sekcio.
Principo de la paradokso
En la origina formulado de Epimenides kaj ankaŭ en la formulado de la paradokso de kretano necesas unue konscii, ke la vortoj "esti mensoganto" ĉi tie estas uzataj en senco "mensogi ĉiam". Poste jam eblas agadi al derivigo de la disputo per la sama maniero kiel ĉe la formulo de la paradokso de mensoganto, kiun unusolan ĉi tie ni analizos. El du indikataj variantoj de la paradokso ni denove analizos nur unu, la alia estas tute analogia.
Ni havu do frazon "Tiu ĉi frazo estas malvera." Certe tiu ĉi frazo estas aŭ vera aŭ malvera (ĉar tio estas ia sencoplena aserto). Se tiu ĉi frazo estas vera, tio signifas, ke estas vero tio, kion ĝi asertas, do estas vero, ke tiu ĉi frazo estas malvera, do tiu ĉi frazo estas malvera. Do certe tiu ĉi frazo estas malvera. Sed poste tio signifas, ke ne estas vero tio, kion ĝi asertas, do ne estas vero, ke tiu ĉi frazo estas malvera, do tiu ĉi frazo estas vera, kio estas denove disputo kun la supozo. Do en ambaŭ eblaj kazoj ("frazo estas vera" kaj "frazo estas malvera"), el kiuj almenaŭ unu ĉiam okazas, ni venis al disputo.
La solvo de la paradokso
Nuntempe la paradokso de mensoganto estas solvata tiel, ke (ĝenerala) lingvo dismembriĝos en kelkajn nivelojn (lingvo, metalingvo, metametalingvo, ...) kaj oni difinos, ke en ĉiu el tiuj ĉi niveloj eblas paroli nur pri la niveloj (akre) pli malaltaj. Poste la frazo "Tiu ĉi frazo estas vera." estas frazo de ia nivelo de lingvo, kiu parolas mem pri si, do pri sia propra nivelo, kio estis malpermesita. Tial la frazo "Tiu ĉi frazo estas malvera." ne estas sencoplena aserto kaj demandi pri tio, ĉu ĝi estas vera aŭ ne tial ne havas entute sencon.
NGC 1611
NGC 1611 (aliaj indikoj — PGC 15501, MCG -1-12-29, IRAS04306-0424) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Skalité
Skalité (hungare Sziklaszoros [siklasoroŝ]) estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Skalité situas laŭ la pola landlimo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Pollando-Čadca (ankaŭ aŭtovojo estas konstruata). La lasta urbo troviĝas je 16 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1662 en formo "Podszkalitye", la fondo (fare de rumanaj kaj rutenaj paŝtistoj) pli frue en 1648 okazis. En 1784 loĝis tie 1740 vilaĝanoj en 241 domoj, en 1828 2169 vilaĝanoj en 287 domoj. En 1885 la fervojo ekfunkciis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szkalite, poste la vilaĝo ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sziklaszoros 2390 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1939 Pollando okupis parton de la vilaĝo. En 2001 vivis en Skalité 5063 homoj, (4972 slovakoj).
Gofrado
Gofraĵo aŭ brulmarko servas al markado de ĉevaloj kaj bovoj. Dum antaŭaj jarcentoj ankaŭ homoj estas gofritaj: sklavoj en la antikvo kaj sklavoj en Ameriko; oni gofris ankaŭ krimulojn kiel korpa puno ĝis en la 19a jarcento.
Per gofraĵo oni signas ankaŭ lignon kaj lignajn varojn.
Gofraĵoj ce ĉevaloj
Ĉe la nuntempa bredadgofraĵo oni gofras per ardanta fero (arda gofrado) la gofraĵon. La formado de la citra histo zorgas por tio, ke la gofrado estu daŭre videbla. Alternative akzistas ankaŭ la malvarmgofrado kun per likva nitrogeno malvarmigita fero je ĉirkaŭ −80 °C. Tiu signo detruas la superajn haŭttavolojn kun la pigmentajn ĉelojn (melanocitoj). Tial je tiu loko povas kreskiĝi nur blanka felo, kaj la gofrado estas longdaŭra videbla.
Allennes-les-Marais
- prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Carlos Pachamé
Carlos Pachamé (n. ) estas argentina futbalisto. Li de 1967 ĝis 1969 membris en la argentina nacia teamo de futbalo.
Pektusan
La monto situas ĉe la limo de Norda Koreio kaj Ĉinio. Ĝi estas la plej alta monto de Manĉurio kaj la Korea duoninsulo. Sur la monto fontas la riveroj Songhua, Tumen kaj Jalu.
La monto estas aktiva vulkano, kies lasta erupcio okazis en ĉirkaŭ 1000.
Koreaj sektanoj kunligis en la 20-a jarcento la monton kun mitologia fondo de Koreo kaj tiel igis lin simbolo de la naciismo. Ĉe Nord-Koreio atestas, ke ĝia ŝtatfondanto, la komunista Kim Il-sung organizis de tie la kontraŭstaron kaj eĉ lia filo Kim Jong-il naskiĝis tie.
Ĝi estas ŝatata turisma celo.
Observatorio de la Universitato de Kopenhago
La Observatorio de la Universitato de Kopenhago estas astronomia observatorio en Kopenhago, Danio, kiun posedas kaj operaciigas la Universitato de Kopenhago (Københavns Universitet).
Konstruaĵoj
la Observatorio de la Universitato de Kopenhago okupis la sinsekvajn ejojn :
Punkto de malloka maksimumo
En matematiko, punkto de maksimumo skribata kiel argmax estas la valoro de la argumento ĉe kiu la valoro de la donita funkcio (esprimo) atingas sian (mallokan) maksimuman valoron:
En aliaj vortoj,
estas valoro de x por kiu f(x) havas la plej grandan valoron.
Punkto de minimumo skribata kiel argmin estas difinita analoge.
Punkto de maksimumo estas bone-difinita nur se la maksimumo estas atingita je sola valoro. Tial
veras se kaj nur se x0 estas la unika valoro de x por kiu f(x) estas maksimumigita. Tiel, ekzemple
pro tio ke la maksimuma valoro de x(8-x) estas 16, kiu okazas se x=4.
Tamen, en okazo se la maksimumo estas atingita je multaj valoroj, argmax povas esti etendita al havi valoron kiu estas la aro de solvaĵoj.
Tiel ekzemple
pro tio ke la maksimuma valoro de cos(x) estas 1, kiu okazas (en donitaj limigoj por x) kiam x estas 0, 2π aŭ 4π.
Valle dell'Angelo
Valle dell'Angelo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Barbato, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Laurino, Piaggine, Rofrano kaj Sanza.
Langlingen
Langlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Celle de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Lago Nipissing
Nipissing (Lac Nipissing) estas lago en la kanada provinco Ontario.<!-- Ĝi estas 873.3 km² (337 kvadratmejloj) en surfaca areo, havas (meznombro, signifi) alto de 196 m (643 (futo, piedoj)) pli supre marnivelo kaj estas situita inter la Otavo (Ontario) Rivero kaj Kartvela (Golfeto, Tirboji). Malinkluzivanta la Grandaj Lagoj, Nipissing estas la kvina-plej granda lago en Ontario. Ĝi estas relative malprofunda por granda lago, kun averaĝa profundaĵo de nur 4.5 metroj (15 (futo, piedoj)). La _shallowness_ de la lago faras por multaj _sandbars_ laŭ la laga malregula _coastline_. La lago havas multaj insuloj.
La plej granda loĝantara centro sur la laga bordolinio estas urba Nordo (Golfeto, Tirboji). Nordo (Golfeto, Tirboji) (sidas, kovas) laŭ la laga nordorienta bordolinio. Aliaj rimarkindaj urboj estas _Callander_ (sudo de Nordo (Golfeto, Tirboji) laŭ Ŝoseo 11). La pli grandaj urboj al la okcidenta fino de la lago estas (Acipenseroj, Acipensero) Falas, Ĝardena Vilaĝo, Kaŝmemoro (Golfeto, Tirboji) kaj _Lavigne_.
Nipissing degutas enen Kartvela (Golfeto, Tirboji), kiu estas parto de Huron, tra la Franca Rivero. Nipissing (mensogoj, mensogas, kuŝas) pri 25 km nordokcidenta de _Algonquin_ (Provinca, Provincia) Parko. La Franca (felo, krusto) negocisto Étienne Brûlé estis la unua Eŭropa al viziti la lago en 1610. Johano _Nicolet_, alia Franca negocisto kaj esploristo havis "(kabano, kajuto) kaj komercanta-domo" por ok aŭ naŭ jaroj loĝanta inter la Hindaj sur la bordoj de Nipissing ĝis 1633 kiam li estis memorita al Kebekio al iĝi _Commisary_ kaj Hinda Interpretilo por la "Kompanio de la Cent (Asociitoj, Asociitas, Asocianoj, Asocianas, Kompanianoj, Kompanianas)." La unua konstanta Eŭropa setlejo sur la lago (datoj, datas, rendevuoj, rendevuas, daktilarboj, daktilarbas, daktilioj, daktilias, daktiloj, daktas) dorso al ĉirkaŭ 1874 sur la sudorienta angulo. En 1882 la Norda Okcidento (Muntis, Montita) Polico (fondita, fondis) ilia ekzisto sur la norda orienta bordo.
Johann Matthias Ranftl
Johann Matthias RANFTL (naskiĝinta la en Vieno, mortinta la  samloke) estis aŭstra ĝenro-pentristo.
Lago Nipissing
La laga nomo (meznombroj, signifas) "granda akvo" en la _Algonquin_ lingvo. La nomo _Nipissing_ estis donita al multaj (lokoj, lokas) en la areo, rimarkinde la Vilaĝeto de _Nipissing_, _Nipissing_ Distrikto, kaj _Nipissing_ Universitato.
Johann Matthias Ranftl
Vivo
Estante filo de gastejestro li studis ekde 1817 ĉe la Akademio de belaj artoj. Jam dum la junulaj jaroj li estis entuziasmiĝanta pri arto danke al renkontiĝo kun multaj artistoj kaj skulptistoj. Jam la malmultaĝa Ranftl liveris multajn provaĵojn de talento. La studojn ĉeakademiajn li tute ne prenis seriozaj kaj fine la akademia lernotempo estis malutila por li. En 1819 li komencis vojaĝi kaj elektis la naturon kiel ĉefan lernigilon.
Lago Nipissing
En la tagoj de la peltindustrio, _voyageurs_ vojaĝis tra la lago per kanuo tra la _Mattawa_ kaj Francaj riveroj. Kiam la peltindustrio startis al deklinacii en la 1880s, loganta iĝis la ĉefa ekonomia agado. Post Unua mondmilito, la primara ekonomia agado iĝis turismo kaj (aliformigo, ripozo), kvankam loganta ankoraŭ (kotizas, kontribuas) grava ekonomia instigo al la areo.
Johann Matthias Ranftl
Vivo
Reveninte el Svislando kaj Germujo li frekventis galeriojn vienajn por plukleriĝo. Baldaŭ li prezentis proprajn verkojn publike (ekde 1826). Je la komenco estis historiaj temoj enbildigitaj (ekzemple Kaiser Maximilian I. und sein Hofnarr - el la vivo de imperiestro Maksimiliano la 1-a sekvis ankoraŭ multaj aliaj scenoj pentritaj).
Sekvis longa vojaĝo al Ruslando kie li furoris kiel portretisto. Poste li laboris en Kroatio kie li specialiĝis pri religiaj bildoj. Sed en 1831 li revenis Vienon kie li eklaboregis. Li ankaŭ faris imponajn besto-bildojn kaj karikaturaĵojn. Malfeliĉaj monaj spekuladoj ĝenis lin ege. Liaj multaj postlasitaĵoj transiris al la Viena Artista Kooperativo. Axmann, Kaiser, Dworzak kaj aliaj faris reproduktaĵojn de la bildoj de Ranftl.