cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arbo de vojaĝanto
Priskribo
La grandegaj padelformaj folioj estas portataj sur longaj petioloj, en distinga ventumilformo vicigita en unu ebeno. La grandaj blankaj floroj strukture similas al tiuj de ĝiaj parencoj, la paradizaj floroj Strelitzia reginae kaj Strelitzia nicolai, sed ĝenerale estas konsiderataj malpli allogaj, kun verda brakteo. Ĉi tiuj floroj, poleniĝinte, produktas brilajn bluajn semojn. En tropikaj kaj subtropikaj regionoj, la planto estas vaste kultivata pro sia distinga karaktero kaj foliaro. Dum la planto maljuniĝas, ĝi iom post iom perdas la plej malaltajn aŭ malnovajn foliojn kaj malkaŝas fortikan grizan trunkon. El la kvar formoj, specoj aŭ subspecioj, la plej granda estas la "Bemavo", de la montetoj de orienta Madagaskaro, kiu povas esti 30 metrojn alta kun trunko 2 futojn (60 cm) dika. La folia ventumilo konsistas el 20 ĝis 35 folioj, ĉiu ĝis 11m (36 futoj) longa.
La kromosoma nombro estas 2n = 22.
Ekologio
Rufaj lemuroj estas konataj polenigantoj de ĉi tiu planto, pro la grandeco kaj strukturon de la infloreskoj, kaj ankaŭ pro la selektiveco, manĝkutimo kaj longan muzelon de la lemuroj oni supozas, ke ĉi tiu rilato kunevoluis.
Kultivado
La planto postulas sunan mildecon (ne plenan sunon ĝis ĝi estas pli granda). Ĝi bone respondas al sterko, precipe se ĝi havas multe da nitrogeno dum la kresksezono. Ĉi tio produktas pli bonan kreskadon kaj foliaron. La planto kreskas ĝis meza alteco de 7 m (23 futoj) kaj postulas moderan akvon.
Damnice
Damnice (Damitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.
Aubigny
Aubigny estas la nomo de pluraj komunumoj en Francujo:
kun nomaldonaĵo:
francaj kantonoj:
Sighvatur Björgvinsson
Familio
Liaj gepatroj estis Björgvin Sighvatsson (1917—2009) kaj Jóhanna Oddný Margrét Sæmundsdóttir (1919—2010); lia edzino estas ekde la Björk Melax (n. 1941), filino de la islanda pastro kaj verkisto Stanley Melax.
5160 Camoes
5160 Camoes estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la brazila astronomo Edgar Rangel Netto elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la portugala verkisto kaj poeto Luís Vaz de Camões (~1524–1580).
Sándor Szurmay
Kariero
Barono Szurmay finis la Akademion Ludovika. De 19-a de februaro 1917 ĝis 31-a de oktobro 1918 li estis ministro pri defendaj aferoj en registaroj de István Tisza, de Móric Esterházy, poste de Sándor Wekerle.
Futbala Mondpokalo 1966
La 8-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 11-a de julio kaj la 30-a de julio 1966 en Anglio. Anglio gajnis la pokalon en la finalo kontraŭ Okcidenta Germanio. La finalo ludiĝis en Londono. Portugalio estis en tria pozicio, kaj Sovetunio en kvara pozicio.
NGC 5013
NGC 5013 (aliaj indikoj — MCG 1-34-7, ZWG 44.24, PGC 45838) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Seifhennersdorf
Seifhennersdorf (suprasorabe: Wodowe Hendrichecy) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Miguel Hernández (metroo de Madrido)
Miguel Hernández estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de la Albufera, en la interkruciĝo kun Avenuo de Rafael Alberti, en distrikto Puente de Vallecas. Ĝia nomo estas omaĝo al poeto Miguel Hernández, kies avenuo situas 300 m for de la stacio.
La stacio estis malfermita la.
Péter Domokos (grafikisto)
DOMOKOS Péter (domokoŝ) estas rumanihungara grafikisto, artkritikisto naskita en Bukareŝto la 1-an de majo 1956. Li estas la filo de verkisto, libroldonejestro, politikisto Géza Domokos.
Kariero
Domokos Péter finis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo en 1983. De 1992 li laboris kiel grafikisto, libroilustraciisto, afiŝdizajnisto ĉe la Fonduso Kriterion.
Mária Antónia Koháry
Grafino Mária Antónia KOHÁRY, hungare plennome Koháry Mária Antónia Gabriella (naskiĝis la en Buda, Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, mortis la  en Vieno) estis hungara princino. Ŝiaj nobelaj nom-aldonoj de devenloko estis csábrági kaj szitnyai. Ŝia patro estis Ferenc József Koháry, ŝia plej konata filo estis reĝo Fernando la 2-a de Portugalio.
Biografio
Mária Antónia Koháry estis edukita en kortego de Habsburgoj. Ŝi origine estis grafino, sed en 1815 ŝi estis altrangigita al princino. Ŝi edziniĝis en la sekva jaro en Vieno, poste ŝi naskis 4 gefilojn inter 1816-1824. Ŝi estis la heredantino de la familio Koháry kaj unu el la tri plej grandaj terposedantoj en Hungara reĝlando. Laŭ dubaj informoj ŝi estis la unua hungara komponistino.
Mária Antónia Koháry fariĝis la prapatrino de la katolika branĉo (komence nomata Saksio-Koburgo-Koháry) de la dinastio Saksio-Koburgo-Gotao kaj per tio de ĉiuj postaj reĝoj de Portugalio kaj Bulgario.
M4
Pri la aliaj signifoj de "M4" vidu artikolon M kun nombro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Réka Lászlóffy
LÁSZLÓFFY Réka (la:slo:fi) estas rumania hungara pianistino, instruistino naskita en Kluĵo la 7-an de julio 1978.
Bruno Mauricio de Zabala
Bruno Mauricio de Zabala (Durango, 6-a de oktobro de 1682 - Rivero Paranao, 31-a de januaro de 1736), estis militisto kaj kolonia administranto hispana. Naskiĝis en la kvartalo Zabala, situanta ĉe la ĉeurbo de Durango (aktuale integrita en la urba kerno de tiu urbo), en la provinco Biskajo (Eŭskio, Hispanio).
Li partoprenis en la Milito de hispana sukcedo ĉe la partio de la estonta Filipo la 5-a kaj en 1717 estis nomumita kapitangeneralo de la Rivero Plata, kie li luktis kontraŭ piratado kaj kontraŭ la portugaloj, kiuj intencis ekposedi la orientan bordon de la Rivero Plata. Por defendi la zonon el atakoj fare de Portugalio, li konstruigis fortikaĵon en 1726, kiu iĝis la ĝermo de la urbo San Felipe y Santiago de Montevideo, nome futura ĉefurbo de Urugvajo. Li ankaŭ estis nomumita kapitangeneralo de Ĉilio en 1731, kvankam li ne venis ekposedi la postenon.
En 1725 li luktis kontraŭ la ribelon nomita dua komunuma revolucio de Paragvajo nome kontraŭ José de Antequera y Castro, kaj post ties morto li luktis kontraŭ ties sekvantoj en 1735, en alia komunuma insurekcio.
Listo de dukoj de Burgonjo
Duklando Burgonjo aŭ Duklando Burgundio (en franca lingvo Bourgogne en arpitana lingvo Borgogne) estis francia duklando establita en 880 de Bozono, kiu fondis la Burgonja reĝo. Tiam Ludoviko la Tria kaj lia frato Karlomano la Dua estis franciaj reĝoj.
Bosonidoj
Ambaŭ havis kiel titolon « comes praecipuus Burgondiae », (ĉefa grafo de burgundoj). La duka titolo restis al Hugo la Granda.
Titolo de la Malnova Reĝimo
La titolo estis donita de la franca reĝo al princoj, kaj principe al plejaĝa filo de la kronprinco :
Duklando Burgonjo (habsburga titolo)
Edziĝante al Maria de Burgonjo, Maksimiliano de Habsburgo akiris la restantajn posedaĵojn de Burgundia dinastio, Burgundia Nederlando (nuna Benelukso), graflando Burgonjo (nuna Franĉ-Konteo), la dukan titolon, la ordenon de la Ora Ŝaffelo kaj ilian blazonon.
Habsburgoj daŭre postulis la duklandon Burgonjo, sed devis rezigni pri tio unue per la traktato de Cateau-Cambrésis en 1559, poste per la traktato de Nijmegen en 1678. Tiu lasta traktato donis Franĉ-Konteon (antaŭe konata kiel graflando Burgonjo) al Francio, escepte la graflando de Montbéliard, kiu fariĝis, laŭvole, franca nur en la.
Futbala Mondpokalo 1962
La 7-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 30-a de majo kaj la 17-a de junio 1962 en Ĉilio. Brazilo gajnis la pokalon en la finalo kontraŭ Ĉeĥoslovakio. La finalo ludiĝis en Santiago de Chile. Ĉilio estis en tria pozicio, kaj Jugoslavio en kvara pozicio.
Listo de dukoj de Burgonjo
Duklando Burgonjo (habsburga titolo)
Fine de milito de hispana sukcedo, per la traktato de Utrecht (1713), la habsburgoj de Aŭstrio ricevis nederlandon, postulis Ordenon de la Ora Ŝaffelo (de tiam estas du ordenoj, unu aŭstra, la alia hispana). Ili daŭre titoliĝis duko de Burgonjo. Imperiestro Marie-Thérèse uzas ĝin en oficialaj dokumentoj, kaj ŝajnas esti la lasta, kiu faris tion. Post ŝi, la titolo duko de Burgonjo ŝajnas malesti en la imperia titulo (vidi Habsburgojn). La titolo aliris al la hispanaj burbonoj kaj, dum respublikaj periodoj, al la estro de hispania dinastio. La reĝo Johano Karlo ankoraŭ tradicie uzas ĝin. La hispana Konstitucio de 1978 konsentas al li la titolon reĝo de Hispanio sed precizigas ke li rajtas uzi la aliajn titolojn, kiuj apartenas al la krono.
Habsburgaj dukoj de Burgonjo :
Leon Brittan
Leon BRITTAN (naskiĝis la en Londono, mortis la ) estis brita politikisto de litova juda deveno. Li interalie estis membro de la Eŭropa Komisiono Santer, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 23-a de januaro 1995 ĝis la 15-a de marto 1999. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakon eksteraj rilatoj. Jam antaŭe, dum la dua periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, inter la jaroj 1989 kaj 1993, li respondecis pri la fako konkurenco. Leon Brittan estis membro de la Konservativa Partio de Britio.
Acatlán (Hidalgo)
Acatlán estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. Acatlán situas proksime de la urbo Tulancingo de Bravo (ĉirkaŭ 10 km for), ĉirkaŭ 50 km for de la ĉefurbo de la subŝtato Hidalgo Pachuca de Soto kaj ĉirkaŭ 140 km for de Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Acatlán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13001.
La nomo "Acatlán" venas de la navatla lingvo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17914 loĝantojn. El tiuj estis 8591 viroj kaj 9323 virinoj. La komunumo havas surfacon de 174,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2120 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
Oni ne scias kiam precize unuafoje estis setlado de tiu regiono, sed ekzistas pruvoj ke la vilaĝanoj pagis impostojn al la meŝikoj. En1544 oni ekkonstruis la monaĥejon de San Miguel Arcángel kaj oni finis la konstruadon je la fino de la 18a jarcento.
Ruĝflugila ortalo
La Ruĝflugila ortalo, Ruĝkapa ortalo aŭ Ruĝkapa ĉaĉalako (Ortalis erythroptera) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj.
Distribuado kaj habitato
Ĝi troviĝantas en plej sudokcidenta Kolombio, okcidenta Ekvadoro, kaj plej nordorienta Peruo, do ĉe la angulo inter la tri landoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, ĉefe humidaj arbaroj de malaltaj teroj (pluvarbaroj), humidaj montararbaroj, sekaj arbustaroj, kaj plantejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Aspekto
Ĝi estas el 56 al 66 cm longa. Ties beko, vizaĝo kaj kruroj estas grizaj, dum la resto de la kapo kaj la kolo estas ruĝecaj, kaj la nuko, la flugiloj kaj la dorso estas ruĝecbrunaj. Ankaŭ la flugoplumoj estas ruĝecaj. La ventro estas pale makuleca kaj sablokolora, kaj la vosto estas bronzkolora, do verdecbruna, kun eksteraj plumoj brunaj. La ruĝa kapo estas tialo por komuna nomo dum la latina scienca nomo erythroptera indikas ruĝecon en flugiloj per kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive ruĝaj kaj flugiloj.
Kiel aliaj membroj de la genro, temas pri specio tre bruema, kio estas tialo por la alternativa komuna nomo onomatopea (ĉaĉalako).
Kutimaro
Estas birdo frukto- kaj herbo-vorulo kiu manĝas foliojn, bananojn kaj maturajn kafosemojn, kvankam ĝi estas vidata ankaŭ en maizoplantejoj. Vivas en grupoj de 2 al 7 individuoj.
Tiu birdospecio estas monogama, kaj reproduktiĝas el decembro al majo. La ino demetas 3 ovojn, kaj la kovoperiodo estas de 26 al 28 tagoj.
20571 Tiamorrison
20571 Tiamorrison estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tiana Morrison, mentorino en 2004 de unu finalist(in)o de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC). Ŝi estis instruistino ĉe la Dunbar Middle School de Fort Worth (Teksaso, Usono).
Agua Blanca de Iturbide
Agua Blanca de Iturbide estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Agua Blanca de Iturbide. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13004.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8443 loĝantojn. El tiuj estis 4036 viroj kaj 4407 virinoj. La komunumo havas surfacon de 97,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2180 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Luterana preĝejo (Balatonboglár)
La Luterana preĝejo estas jam religia historia monumento en urbo Balatonboglár (Hungario). Ĝi estas la sola luterana preĝejo de la urbo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko en rando de la urbo sur deklivo de monteto. La turo estas kvazaŭ lumturo, tio simbolizas tion, ke Kristo portis lumon al la homaro. La kupolo ekstere estas kovrita per kupraj lamenoj. La navo estas ovoforma kaj havas rande panoraman fenestroserion. Interne estas videblaj la apudaj arboj. Super la altaro granda kruco estas videbla. En la galerio la orgeno funkcias, krome estas enirejo en la turon. 2 sonoriloj apartenas al la turo.
Ĥrisipo
Ne konfuzu kun Krizipo. ---Ĥrisipo (helene Χρύσιππος, latine Chrysippus) estis en la helena mitologio filo de la reĝo Pelopso kaj de lia amantino nimfo Aksioĥo.
La reĝo Pelopso, reganto en Pizo, havis multe da propraj filoj, el kiuj la plej konataj estis Atreo kaj Tiesto, sed pli malfrue li naskigis ankaŭ la eksteredzecan filon Ĥrisipon. La edzino de la reĝo Pelopso, duonpatrino Hipodamio certe ne amis la bastardon, do ne daŭris longe kaj ŝi instigis siajn filojn Atreon kaj Tieston, ke ili mortigu lin, ke ili dronigu lin en puto. Kiam ili rifuzis, ŝi decidis agi mem.
Orakolo atribuis al la teba reĝo Lajo, ke li pereos fare de sia propra filo. Pro tio li ne volis kun sia edzino Jokasto havi infanojn kaj forrabis la junan Ĥrisipon, kaj eĉ ekamis lin. La reĝino Hipodamio prenis la venĝon en siajn manojn, ŝtelpaŝis en Lajan dormejon kaj Ĥrisipon trapikis. Pro la murdo oni kulpigus apude dormantan Lajon, sed la mortanta Ĥrisipo per sia lasta spiro atestis, ke lia murdintino estis la duonpatrino Hipodamio.
Sed tio estas nur unu el kelkaj versioj de la kaŭzoj de okazaĵo. Alia kaŭzo de la murdo estas Hipodamia venĝo kontraŭ Pelopso pro lia kokro. Aŭ ankaŭ timo, ke la reĝo Pelopso povus Atreon kaj Tieston senheredigi kaj sian posteulon starigi Ĥrisipon. Ne estas ekskluzivata eĉ Ĥrisipa sinmortigo pro honto.
Postsekvo de ĉio ĉi estis, ke Hipodamio el Tebo fuĝis kaj faris suicidon. La reĝo Pelopso siajn proprajn filojn damnis ĝis estonta generacio kaj tiu ĉi damno tute kaj sangopostule plenumiĝis. Atreo ka Tjesto mortigis sin reciproke kaj pereis ankaŭ iliaj filoj Agamemno kaj Egisto. Teban reĝon Lajon fine, laŭ la orakolo, murdis senkonscie lia filo Edipo.
Stanovo
Stanovo, ukraine, rutene kaj ruse Станово, slovake Stanovo, hungare Szánfalva [sAnfalva] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
István Bárczy
István Bárczy [iŝtvAn bArci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárczy István estis hungara politikisto, ministro, juristo, urbestro, instruisto, ,. István Bárczy naskiĝis la  1866 Pest (urbo). Li mortis la 1943 en Budapeŝto.
Biografio
István Bárczy frekventis universitaton en Budapeŝto ricevinta juran diplomon. Li instruis en mezlernejo inter 1894 kaj 1901, poste li laboris en la ĉefurba administrado. En 1906 li estis elektita urbestro de Budapeŝto. Li strebis multe por la moderna Budapeŝto. En 1918 li elektitiĝis ĉefurbestro, samtempe senatano. En la sekva jaro pro la revolucio li rezignis, sed baldaŭe li estis ministro unu jaron. Inter 1920 kaj 1931 li estis parlamenta deputito.
Ĥarasaveja minejo
Ĥarasaveja minejo estas la gasokondensata minejo kiu situas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), en la nord-okcidenta parto de duoninsulo Jamalo, 480 km norde de la urbo Saleĥardo, kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1974 kaj ekspluatata ekde 1975.
Geologio
La minejo estas ligita al la norda finaĵo de la Nurmina megamuro. Sude ĝi juntas al la Kruzenŝterna minejo, nord-okcidente ĝi profundiĝas en akvarion de la Karaa maro. Ĝi estas formita de kenozoikaj, kretaceaj kaj ĵurasiaj sedimentaĵoj, kune dikaj 5-7 km. Laŭ tegmento de cenomanianaj sedimentaĵoj de supra kretaceo la minejo estas granda antiklinala faldo, grandeco 58 x 16 km, amplitudo 110 m.
La malsupraj produktohavaj sedimentaĵoj de la sama tavolaro troviĝas je la fundo 1500-2735 m, gasosaturita dikeco estas 3,8 ĝis 17,6 m, poreco 14-23%, la komenca tavolpremo 16-49,7 MPa.
La ĵurasiaj sedimentaĵoj troviĝas je la fundo 3280-3335 m, gasosaturita dikeco estas 2-2,4 m, poreco 15%, gasosatureco 0,7, la komenca tavolpremo 63,3 MPa. Elminigado de gaso en la ĵurasiaj sedimentaĵoj okazas po 800-100 mil m³ diurne. Ju pli funde des pli grandas enhavo de homologoj de metano (kresko de 0,03 ĝis 8%) kaj kondensato (de 2,5 ĝis 203 gramoj/m³). La kuŝejoj estas tavolaj volbaj, masivaj kaj tavolaj. La volbaj kuŝejoj estas litologie ŝirmitaj. Gasakva kontakto estas registrita je la absoluta marko de -790 ĝis -2415 m.
En 2002 la komenca esplorita gaskapacito estis taksita je 1259 miliardoj da kubaj metroj, elminigado sumis je 1 miliardo da kubaj metroj.
(7288) 1991 FE1
(7288) 1991 FE1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Gordon Brown
James Gordon BROWN [godan braŭn] (naskiĝis la 20-an de februaro 1951) estas brita politikisto, membro de la Brita Laborista Partio, kaj estis de 2007 ĝis 2010 la ĉefministro de Britio.
Brown naskiĝis en Glasgovo, Skotlando. Li studis historion ĉe la Universitato de Edinburgo kaj dum li ankoraŭ estis studento redaktis la Red Paper on Scotland kaj elektiĝis rektoro de la universitato. Dum li studis por doktora diplomo li laboris kiel prelegisto kaj verkis biografion de James Maxton, politikisto en la Independent Labour Party (Nedependa Laboristara Partio).
En 1983 li elektiĝis parlamentano por Dunfermline East, iĝis opozicia parolanto pri Komerco kaj Industrio en 1985, poste Paralela Ĉefsekretario por la Regna Kaso kaj Paralela Sekretario por Komerco kaj Industrio kaj fine iĝis Paralela Kanceliero je 1992.
Post la subita morto de John Smith oni kredis ke Brown iĝus partiestro, sed li flankenpaŝis favore de Tony Blair. Longtempe oni diris ke ekzistas kunsento inter la du viroj, ke estonteco Blair forlasus la oficon kaj Brown iĝus Ĉefministro. Ĉu vere, ĉu malvere, la interrilato de Brown kaj Blair estas pivoto por la sorto de New Labour kaj ili publike restas unuigitaj.
Kiel Paralela Kanceliero, Brown forte laboris por starigi imagon de fiska kompetenteco kaj por certigi komercon kaj la mezklaso, ke ili povas fidi al la Laborista Partio regi la ekonomion sen kresko de inflacio. Lia ŝiboleto estas "Prudenteco" kaj li eldonas severan, eĉ mizeran mienon, kvankam amikoj kaj elektintoj taksas lin bonhumora kaj romantika. Li promesis, ke la Laborista Partio sekvus la elspezajn planojn de la Konservativa Partio dum la unuaj du jaroj.
Kiam li iĝis Kanceliero de Fisko post la elekto, Brown surprizis ĉiun donante al la Banko de Anglio respondecon por la baza interezo-procento, tiel regadon de monpolitiko. Pri fiskaj aferoj li havas nekutiman influon pri detaloj de registara elspezaj planoj. Kvankam li li plenumis la elektopromeson de la Laborista Partio ne pligrandigi la norman kaj pli altan nivelojn de salajrimposto,la decido egaligi la komencnivelojn de salajrimposto kaj nacia sekureco kaj poste pligrandigi nacian sekurecon je 1% same faras escepte je investo enspezo kaj pensionoj jam pagataj. Pro tia agado kaj aliaj, Brown akuziĝas pri "ŝtelimpostoj".
Li estas malpli entuziasma pri Eŭropo ol la plejparto de la Blair administrado kaj jam okazis fendoj inter Brown kaj Eŭropamantoj kiel Peter Hain kaj Jack Straw.
La, Brown iĝis la ĉefministro de Britio, sekvante Tony Blair. La, post malgajno de la parlamentaj elektoj, li rezignis la ĉefministran postenon. Lia posteulo iĝis David Cameron.
La 28-an de decembro 2001, lia edzino Sarah trofrue naskis filinon Jennifer Jane kiu mortis la 8-an de januaro 2002. Ilia filo naskiĝis la 17-an de oktobro 2003.
Tómas Árnason
Tómas Árnason (naskiĝis la, mortis la ) estas islanda politikisto, kiu havis la postenojn de financa kaj komerca ministroj. Li estis parlamentano por la Progrespartio 1974 ĝis 1984.
Olmekoj
Inter 1200 kaj 500 jaroj a.K., la olmeka kulturo floris en la regiono de la golfo de Meksiko, ĉefe en la nunaj ŝtatoj de Verakruco kaj Tabasko. Unu el ĝiaj ĉefaj lokoj estis La Venta, urbo konstruita laŭlonge de akso kuranta norde-suden, kaj kies monumentoj estas aranĝitaj pli-malpli simetrie al tiu akso.
La plej karakterizaj kreaĵoj de l’ olmekoj, tamen, estis la grandegaj monolitoj el ĉizita ŝtono, kiuj reprezentas kolosajn kapojn, la altaroj kaj aliaj aĵoj, el kiuj multaj ekzemploj atingis nin. Krom la ŝtono, la olmekoj uzis jadon kaj aliajn fajnajn ŝtonojn.
Ĉefa elemento en la olmeka kulturo estas la jaguaro, kiu povas esti konsiderata ties totemo.
La olmeka dekadenco komenciĝis ĉirkaŭ 500 jaroj a.K. Kvankam ne eblas precizigi la kialojn, estas proponata la hipotezo ke ĝi ŝuldiĝas al konkurenco de rivalaj kulturoj estiĝintaj en aliaj areoj, aŭ pro internaj malpacoj kaŭzitaj de la malkontento de la subpremitaj tavoloj, pro tio ke ĝi estis socio ege hierarkiigita.
Tamen, olmekoj lasis gravan kulturan heredaĵon al diversaj popoloj. La plej gravaj el tiuj estis la teotiŭakananoj, situintaj en la valo de Meksiko kaj Pueblo.
Hans van den Broek
Hans van den BROEK, naskiĝinta la 11-an de decembro 1936 en Parizo, estas nederlanda politikisto. Li estis nederlanda nacia parlamentano ekde la jaro 1976, kaj ministro pri eksteraj rilatoj de Nederlando inter la jaroj 1982 kaj 1993. Poste, li interalie estis komisaro en la Eŭropa Komisiono Santer, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 23-a de januaro 1995 ĝis la 15-a de marto 1999. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn rilatoj kun la landoj de meza kaj orienta Eŭropo. Jam antaŭe, dum la tria periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, inter la jaroj 1993 kaj 1995, li respondecis pri la fako larĝiĝo. Hans van den Broek estas membro de la konservativa partio CDA de Nederlando.
Emánuel Moór
Emánuel Moór [mOr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Moór Emánuel estis hungara pianisto, komponisto, inventisto.
Emánuel Moór naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en Chardonne VD (Svislando).
Biografio
Emánuel Moór devenis el juda-germana familio. Li frue lernis muzikon en la familio, poste li studis en Budapeŝto kaj Vieno. Liaj plej gravaj instruistoj estis Robert Volkmann kaj Anton Bruckner. En la aĝo de 18 li estis instruisto de piano en konservatorio de Szeged. Inter 1885 kaj 1897 li turneis unue en Usono, poste en Eŭropo. Li amiko estis Pablo Casals. Pro la 1-a mondmilito li translokiĝis al Svislando kaj ne plu li donis koncertojn. Li havis edzinon.
Lia inventita piano
Li inventis novan pianon Duplex-Coupler Grand Pianoforte aŭ Pleyel-Moór-piano. Ĝi havas du klavarojn iom super unu la alian kun 2 pedaloj. La supra klavaro sonas en la pli alta oktavo. Ili helpas salti, atingi la oktavojn, krome faras novajn efektojn. La instrumento estis prezentita en 1928 kune kun sia brita edzino en Budapeŝto. Maurice Ravel diris, ke piano de Moór produktis tiujn sonojn, kiujn li vere celis en kelkaj el liaj verkoj.
Roßhaupten
Roßhaupten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Roßhaupten.
Urbodomo de Vieno
Urbodomo de Vieno (Wiener Rathaus) estas la novgotika Nova Urbodomo de Vieno, konstruita en 1872-1883 laŭ projekto de la germana arkitekto Friedrich von Schmidt sur la ĵuskreita Ringostrato, ĉar la antaŭa oficejo, konstruita en 1316 kaj rekonstruita en 1700, iĝis malsufiĉa por la kreskinta oficistaro.
Konstruado
La urbestro Cajetan Felder hastis, ĉar apude samtempe kreskis kelkaj grandaj kaj prestiĝaj konstruaĵoj — la Viena Ŝtata Operejo, la parlamentejo, la ĉefsidejo de la Viena universitato, ktp.
Ĝia 98-metra centra turo altas nur unu metron malpli ol tiu de Votivkirche. 1575 ĉambroj okupas 113 mil m². En 2012 komenciĝis rekonstruado, kiu devos finiĝi en 2023.
Ĉiujare estas aranĝata la tiel nomata operkinejo, kiu funkcias de julio ĝis aŭgusto kaj ebligas spekti operojn subĉiele. Sidvicoj staras inter la Urbodomo kaj Urbodoma parko kaj granda ekrano pendas sur la Urbodomo.
Permuta matrico
En matematiko, permuta matrico estas kvadrata duuma matrico kiu havas akurate po unu elementon 1 en ĉiu linio kaj en ĉiu kolumno kaj 0 aliloke. Ĉiu ĉi tia matrico prezentas specifan permuto de m eroj kaj, kiam uzata por multipliki alia matrico, povas produkti permuton de la linioj aŭ kolumnoj de la alia matrico.
Por donita permuto π de n eroj,
donita en du-linia formo per
ĝia permuta matrico estas la n×n matrico Pπ kies elementoj estas ĉiuj 0 escepte de tio ke en ĉiu linio i, elemento en kolumno π(i) egalas al 1. Eblas skribi ĝin kiel
kie  ej estas la bazaj kolumnaj vektoroj, kaj do  ejT estas liniaj vektoroj de longo n kun 1 en la j-a pozicio kaj 0 en ĉiuj la aliaj pozicioj.
Propraĵoj
Ĉiu permuta matrico estas ortonormala matrico, ĉar skalara produto de ĉiu linio aŭ kolumno je si egalas al 1, skalara produto de ĉiu linio je ĉiu la alia linio estas 0, skalara produto de ĉiu kolumno je ĉiu la alia kolumno estas 0. Tiel
Pro tio ke ĉiu permuta matrico estas ortonormala matrico, ĝia inversa matrico ekzistas kaj egalas al transpono de la originala matrico:
Por donitaj du permutoj π kaj σ de m eroj kaj la respektivaj permutaj matricoj Pπ kaj Pσ
Ĉi tiu bedaŭrinda regulo estas konsekvenco de la difinoj de multipliko de permutoj (ĉi tie multipliko kiel komponaĵo de reciproke unuvaloraj surĵetoj) kaj de multipliko de matricoj, kaj de la elekto de uzo de la vektoroj  eπ(i) kiel linioj de la permuta matrico. Tamen ĉi tiu regulo estas konsekvenca al tio ke multipliko de matrico je kolumna vektoro priskribas linearan transformon de la vektora spaco, kiu estas permuto de la komponantoj de la vektoro (vidu sube).
Multipliko de Pπ je matrico N rezultas je permuto de la linioj de la matrico N;
Simile, multipliko de Pπ je kolumna vektoro g rezultas je permuto de la komponantoj de la vektoro:
Nun apliko de Pσ post apliko de Pπ donas la saman rezulton kiel apliko de Pπ○σ senpere. Estu
por ĉiuj i, tiam
kaj ankaŭ por la matrico N
Multipliko de matrico M je Pπ donas permuton de la kolumnoj de la matrico M per la inverso de Pπ.
Simile, multipliko de linia vektoro h je Pπ donas permuton de la eroj de la vektoro per la inverso de Pπ:
kaj simile
Estu Sn la simetria grupo, aŭ grupo de permutoj, sur {1, 2, ..., n}. Pro tio ke estas n! permutoj, estas n! permutaj matricoj. Per la formuloj pli supre, la n×n permutaj matricoj formas grupon sub matrica multipliko kun la identa matrico kiel la neŭtra elemento.
Se (1) estas la identa permuto, do P(1)'' estas la identa matrico.
Oni povas konsideri ĉiun permutan matricon de permuto σ kiel la permuto σ de la kolumnoj de la identa matrico I, aŭ kiel la permuto σ−1 de la linioj de I.
Permuta matrico estas duoble stokasta matrico. La teoremo de Birkhoff-von Neumann diras ke ĉiu duoble stokasta matrico estas konveksa kombinaĵo de permutaj matricoj de la sama ordo kaj la permutaj matricoj estas la ekstremumaj punktoj de la aro de duoble stokastaj matricoj. Tio estas, la hiperpluredro de Birkhoff, la aro de duoble stokastaj matricoj, estas la konveksa koverto de la aro de permutaj matricoj.
La spuro de permuta matrico egalas al la kvanto de fiksaj punktoj de la permuto. Se la permuto havas fiksajn punktojn, do ĝi povas esti skribita en cikla formo kiel π = (a1)(a2)...(ak)σ kie σ ne havas fiksajn punktojn, tiam  ea 1, ea 2 , ..., ea k  estas ajgenvektoroj de la permuta matrico.
Ekzemploj
La permuta matrico Pπ respektiva al la permuto estas
Por ĉiu kolumna vektoro g,
Solvado por P
Se estas donitaj du matricoj A kaj B pri kiuj estas sciate ke estas rilato B=PAP−1, sed la permuta matrico P estas nekonata, oni povas trovi P uzante ajgenan malkomponaĵon. La ajgenoj de A kaj B estas ĉiam la samaj, do ekzistas ajgenaj malkomponaĵoj de ambaŭ matricoj A kaj B kun la sama jordana matrico (plejofte diagonala matrico) de ajgenoj Λ:
kie Q kaj S estas la matricoj de ajgenvektoroj. Tiam P povas esti komputita kiel P = SQ−1. Ĉi tio signifas ke, PQ = S, kio signifas ke la ajgenvektoroj la matrico de B estas permutita matrico de ajgenvektoroj de A.
Matricoj kun konstantaj kolumnaj kaj liniaj sumoj
La sumo de eroj en ĉiu kolumno aŭ linio de permuta matrico egalas al 1. Ebla ĝeneraligo de permutaj matricoj estas nenegativaj entjeraj matricoj kie la sumoj de eroj de ĉiu kolumno kaj linio egalas al konstanta nombro c. Matrico de ĉi tiu speco estas sumoj de c permutaj matricoj.
Ekzemple en jena matrico M sumo de ĉiu kolumno aŭ linio egalas al 5:
Břeclav
Břeclav (prononcu ˈbr̝ɛtslaf; Lundenburg) estas urbo en Ĉeĥio (Sudmoravia regiono), situanta 52 km sudoriente de Brno, sur maldekstra bordo de la rivero Dyje, proksime al ŝtatlimoj kun Aŭstrio kaj Slovakio. Ĝi havas areon 77.11 km² kaj en tie vivis. Grava fervoja nodo, "Pordego al la "Areo Lednice-Valtice" kaj centro de la folklora regiono Podluží.
Historio
La vilaĝon kaj akvan burgon fondis Břetislav la 1-a post la jaro 1041 en nove destinita limo al Aŭstrio, sur rando de marĉeja arbaro kaj en strategie grava transiro trans rivero Dyje. La burgo havis ankaŭ administran funkcion. Post oftaj ŝanĝoj de posedantoj Břeclav venis en la manojn de Lichtenštejn-anoj. En la jaro 1534 akiris sinjorejon Žerotín-anoj, kiuj komencis en la jaro 1570 alikonstrui la burgon en renesancan kastelon kun arkada toskana kolonado. Post la tridekjara milito Lichtenštejn-anoj revenis (ĝis la jaro 1945), sed tiuj dediĉis pli grandan zorgon al sidejoj en Valtice kaj en Lednice. Pli signifa reguligo de la břeclava kastelo okazis nur komence de la 19-a jarcento.
Impulso de ekonomia prospero kaj preskaŭ troa evoluo estis en la 40-aj jaroj de la 19-a jarcento ekkonstruo de fervojo Vieno – Krakovo kaj Břeclav – Brno – Prago, plenigita pli malfrue per fervojo ĝis Bratislavo. Pro tio Břeclav fariĝis unuavica trafiknodo, kiu kontribuis al industriigo de la urbo. En la 2-a duono de la 19-a jarcento Břeclav fariĝis urbo.
Sude de la urbo situas grava arkeologia loko Pohansko. Břeclav estas elirloko al areo en Valtice kaj Lednice, ĝi estas centro de etnografia regiono nomata Podluží (folkloraj tradicioj, popolkutimoj, muziko).
Listo de fervojlinioj
Kiel fervojnodo kun granda stacidomo en ŝtatlima transirejo al Aŭstrio kaj proksime de ŝtatlimo al Slovakio ĝi havas eksterordinaran signifon. Břeclav estas grava urbo, ĉar ĉi tie estas vojkruco de jenaj fervojaj linioj:
Internacia persona trajntransporto
De Břeclav eblas veturi per EuroCity trajnoj interalie al Berlino, Bratislavo, Budapeŝto, Varsovio kaj Vieno. Ekzistas ankaŭ personaj trajnoj de ÖBB al Vieno kaj personaj trajnoj al Kúty.
(12921) 1998 WZ5
(12921) 1998 WZ5 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do, ano de la Greka Tendaro.
Nederlanda Katolika Esperantista Ligo
NKEL fondiĝis en 1909 kaj tre aktivis almenaŭ ĝis la dua mondmilito. Ĝi malfondiĝis en 2015.
Organo de la ligo dum multaj jaroj estis la periodaĵo Nederlanda Katoliko, kiu laŭ la stato de 1934 aperis ĉiumonate en 1 200 ekzempleroj, en formato de 21x14 centimetroj kaj amplekso de 12 ĝis 16 paĝoj.
Anoj (ĝis 1934)
Kunfondintoj:
Estraranoj ĝis 1933:
Estraro ĉirkaŭ 1933:
Anoj:
NGC 5014
NGC 5014 (aliaj indikoj — UGC 8271, IRAS13092+3632, MCG 6-29-55, ZWG 189.37, MK 449, KUG 1309+365, PGC 45787) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mitileno
Mitileno havas diversajn signifojn:
Hans Karl Heinrich von Trautzschen
Vivo
Estante filo de kapitano Carl Heinrich von Trautzschen li edukade prepariĝis de la ministro Johann Gottlob Sauppe; je la aĝo de 12 jaroj li ekfrekventis la gimnazion en Altenburg sed eniris la armeon jam en 1745. Post morto de la patro kaj bankroto li devis vendi la patran kavalirbienon kiu jam en la 15-a jarcento estis estinta kutima sidejo familia.
Restante enarmee li dediĉis sin dum libera tempo je sciencoj kaj literaturo kaj havis interŝanĝon intelektan kun la bofrato kaj kolonelo Friedrich Wilhelm von Gerstenberg. Post malatendita atako de la prusoj li (kiel multaj aliaj oficiroj) arestitis apud Pirna sed povis fuĝi el la kapiteco en 1758. De Hungarujo lia taĉmento marŝis tra Vieno kaj Bavario ĝis Strasburgo; kun francaj soldatoj oni iris je Okcidenta kaj Meza Germanujoj kie oni kune batalis kontraŭ la unuiĝintaj prusiaj kaj hanovraj trupoj. Laŭ siaj notoj li partoprenis ĉiujn kampanjojn de la saksoj. Komence de 1763 li troviĝis ankoraŭ en Frankonio revenonte tuj poste Dresdenon. Malsaniĝinte ekde 1761 li retiriĝis el la soldataro post la Sepjara milito kaj iris al Hohenstein-Ernstthal. Tie li surpaperigis siajn spertojn militajn kaj okupiĝis pri dramoj kiuj parte publikigitis en du partoj inter 1772 kaj 1774.
Dum la Milito de bavara sukcedo li revenis armeen deĵorante en la ĉefstabo. En 1784 li iĝis majoro administra en Dresdeno, je la fino de 1790 ĉefleŭtenanto kaj je la fino de 1798 kolonelo infanteria kaj gubernia adjunkto.
Familia historio
Post lia morto finiĝis la vira branĉo de la Trautzschen-oj kiuj nomiĝis verŝajne laŭ la komunumo Trautzschen apud Elstertrebnitz kaj konataj estis jam en la 14-a jarcento danke al Herrmann von Drautschen (1331) kaj Kunz von Druzschen (1372). Familianoj iam estis ministroj de la imperiestro kaj de la episkopo de Naumburg, prepostoj de la kolegia konvento Zeitz, voktoj episkopaj, posedantoj de kastelo kaj vilaĝo Heuckewalde (interteme) kaj ekde la 14-a jarcento de grundoj en episkopo de Naumburg, prepostoj de la kolegia konvento Zeitz, voktoj episkopaj, posedantoj de kastelo kaj vilaĝo Heuckewalde (interteme) kaj ekde la 14-a jarcento de grundoj en Schnaudertal-Wittgendorf.
4161 Amasis
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la egipta faraono Amasis la 2a (reĝis : -570 – -526).
El Real de la Jara
El Real de la Jara estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². El Real de la Jara situas en la Natura Parko Sierra Norte de Sevilla kaj je 80 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Tiu malgranda vilaĝo situas inter montaj areoj norde kaj sude, tial ĝi etendiĝas longe apud la vojo inter la najbaraj vilaĝoj Santa Olalla del Cala (ŭeste) kaj Almadén de la Plata (oriente).
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1623 geloĝantoj de la municipo El Real de la Jara estas 844 inoj kaj 779 viroj. En la 160-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 1614 geloĝantoj, kaj aliaj 9 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 6, 1 inoj kaj 5 viroj, kaj mortis 11, 5 inoj kaj 6 viroj. Tiel la natura kresko estis -5 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 604 homoj (37.2%).
M5
Pri la aliaj signifoj de "M5" vidu artikolon M kun nombro.
M5 (Messier 5, aliaj indikoj — NGC 5904, GCL 34) estas globa stelamaso en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
8249 Gershwin
8249 Gershwin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona komponisto kaj pianisto George Gershwin (1898–1937).
Fülöp Szentgróti
Fülöp Szentgróti [sentgrOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szentgróti Fülöp estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto.
Biografio
Fülöp Szentgróti elektis la pastran profesion, sed laŭ la mezepokaj kutikoj la pastroj ofte havis neekleziajn postenojn. Komence inter 1246-1248 li estis preposto en Dömös, sed ankaŭ kanceliero por la reĝino. Liaj baldaŭaj karieraj stacioj estis: Li ricevis ankaŭ diplomatiajn taskojn ekzemple en Bavario kaj Romo. Depost invado de la tataroj li konstruis fortikaĵon apud Zagrebo. Li kronis 2 hungarajn reĝojn: en 1270 Stefanon la 5-an, post 2 jaroj Ladislaon la 4-an.
Provinco Kurikoo
Provinco Kurikoo estas provinco de Ĉilio. Ĝi situas en la nordo de Regiono Maŭlo. Ĝi havas areon de 74,867 km² kaj en 2017 ĝi havis loĝantaron de 0 homoj (laŭ Wikidata). Ĝia provinca ĉefurbo estas Curicó.
Historio
La 26an de oktobro 1865 kreiĝis la Provinco de Kurikoo kun tri departementoj. Ĉi tiu leĝo distranĉis la Departementon de Kurikoo disde la Provinco de Kolĉagvo, kaj kreigis la Departementon de Viĉukeno kaj la Departementon de Sankta Kruco.
La 30an de decembro de 1927 per la Dekreto 8582, oni dividis la provincon de Kurikoo inter la Provinco de Kolĉagvo kaj la Provinco Talca. Krome, oni malaperigis la Departementon de Viĉukenon kaj oni kreis la Departementon de Matakito.
Laŭ la DFL 8582, oni starigis: "Artikolo 1.o Dividiĝu la landon en la sekvontaj provincoj, departementoj kaj teritorioj: (...) Departementoj: Rankagvo, Kaĉapoalo, Kaŭpolikano, Sankta Fernando kaj Sankta Kruco; "Art. 2.o La departementoj havos la limojn fiksitaj de la Dekreto-Leĝo numero 354, de 17a de Marto de 1925, kaj iliajn ĉefurbojn, kun jenaj modifoj, krom tiuj ĉi supre indikitaj:"
Poste, en 1936, oni restarigis la Provincon de Kurikoo kun jenaj departementoj:
Dum la 1970-aj jaroj, jam en la 20a jarcento, okazis nova disdivido politiko-administra en la lando, per la starigo de la regionoj. Oni kreis la regionojn nome Regiono de la Maŭlo, kiu enhavis la provincojn de Kurikoo, Linares, Maule kaj Talca. La Regiono de la Maŭlo, finfine enhavis la provincojn de Kurikoo, Linares kaj Talca, kaj poste oni aldonis la Provincon de Kaŭkeneso. La regiono estas estrata de intendento, kaj la provinco estas regata de gubierniestro. Oni ŝanĝis la provincan nivelon kaj la komunuman nivelon. Malaperis la departementoj, distriktoj kaj subdelegacioj. Nur por censaj aferoj oni uzas la sistemon de distriktoj.
Komunumoj
La provinco enhavas 9 komunumojn:
Potrero grande
Potrero grande (Portrero granda) situas en la antaŭmontaro, je 30 km el Kurikoo. Ĝi estas sukcesa familia turisma zono. Ĝia rivereto kaj montaro ĉirkaŭanta igas ĝin interesa loko. Oni povas ĝui tie de freŝaj fruktoj, bongustaj vegetaroj kaj pura aero. Kelkaj kilometroj pli alten en la montaro oni trovas la lokon Las Buitreras, kiu estas bona kampadejo. Oni ankaŭ troveblas akvofalojn kaj nativarbajn boskojn.
Upeo
Upeo estas vilaĝo kiu troviĝas je 10 km orienten el Potrero grande. La loĝantaro dediĉas sin precipe al la terkultivado, kaj ankoraŭ havas la kutimojn kaj tradiciojn de siaj antaŭloj. Inter ili estas pluraj longvivaj uloj eĉ pli ol centjaraj.
Los Queñes
Los Queñes (Loskenjeso) troviĝas je 48 km nordorienten el Kurikoo. Survoje eblas viziti Romeralo-n, landa ĉefurbo de la ĉerizo, kaj ekde tie ĉi al la Andaj montaroj oni atingos ĉi tiun vilaĝon. Ĝi estas la pordo por montara trairejo de brutobredistoj, kaj kunfluejo de du riveroj (Klaro kaj Teno), kutima somera loko por kurikoanaj familioj, kie eblas fiŝkaptadi, ekskursadi, kajakumadi kaj ripozi.
Iloca kaj Duao
Iloca (Iloko) kaj Duao estas la plej popularaj somerlokoj ĉe la marbordo de la provinco. Eblas trovi ĉi tie hotelojn, gastejojn, kaj manĝejojn tre interesajn kaj tipajn, kie la turisto povas ĝui kaj ripozon kaj distradon. Iloko triviĝas je 120 km oksidenten de Kurikoo. Pro la tertremego de februaro 2010, Iloko kaj Duao suferis martremon, kiu parte detruis la zonojn pli proksimajn al la marbordo.
Monte Oscuro
Monte Oscuro (Monte Oskuro), "Malluma Monto", troviĝas en la antaŭmontaro, je 50 kilometroj el Kurikoo. Ĉi tie estas 12 lokoj taŭgaj por tendumado, kun akvo kaj rivereto, estas ujoj taŭgaj por banado kaj fiŝkaptado.
Eblas praktiki bicikladon, ĉeval-rajdadon, promenadon, ekskursojn, ktp.
Vichuquén
La vilaĝo Vichuquén (Viĉukeno) havas kolonia konstru-sistemo, tre pintoreska, ĝi oferas belajn kaj elstarajn pejzaĝojn. Proksime de ĝi troviĝas la belan kaj luksa Lago Viĉukeno. La vilaĝo estis parte detruita de la tertremego de februaro 2010, sed oni komencas rekonstrui ĝin konservate la stilon, kiun ĝi havis pro la turisma intereso.
Radal Siete Tazas kaj Parque Inglés
Radal Siete Tazas kaj Parque Inglés (Radal Sep Tazoj kaj Angla Parko) troviĝas en la komunumo de Molino je 14 km-oj sude de Kurikoo; ĝi oferas belajn pejzaĝon de tipa kaj originala faŭno kaj arbaro el tiu regiono. Estas akvofaloj kiel El velo de la Novia (La fianĉina vualo), Las Siete Tazas (La Sep Tasoj) – ujoj de sinsekvaj akvofaloj – kaj ankaŭ la bela Parque Inglés (Angla Parko).
Thomas de Cantimpré
Tomaso de Kantimpreo (1201-1272) (Latine: Thomas Cantipratensis) estis dominikana kleriko, predikisto, romkatolika mezepoka hagiografo, enciklopediisto kaj teologo. Li studis sub Alberto la Granda en Kolonjo kaj poste en Parizo.
Lia verko "Pri la naturo de la aĵoj" estis fonto por la estontaj enciklopedioj. Jacob van Maerlant laŭlitere tradukis la verkon en la nederlandan ("Der Naturen Bloeme") kaj Alberto la Granda uzis ĝin en sia "De animalibus" ("Pri la bestoj") fare de Bartolomeo la Angla. La verko estis ankaŭ tradukita en la germanan kaj francan.
Pri la naturo de la aĵoj
Ekzemple de la "Libro pri la propreco de la aĵoj" far Bartolomeo la Angla, la verko de Kantimpreo dividiĝas en 20 sekcioj, nome:
Vekilo
Vekilo estas gazeto de Esperanto-Societo Antaŭen de Tampere. Vekilo estas fondita en 1963 kaj ĝi aperis ĝis 2002 kvarfoje ĉiujare, sed ekde 2003 nur du foje. La gazeto aperis de 1963 ĝis 1968 kaj denove kelkaj numeroj en 1970-1972. Nova komenco estis en jaro 1978. Ekde 1980 Vekilon redaktas Veli Hämäläinen kaj Sylvia Hämäläinen. Antaŭaj redaktoroj estis Niku Tumi, Erkki Mänty, Erkki Rasku kaj Rainer Arvola.
Bělá (Bělá pod Pradědem)
Bělá, (ĝis la jaro 1949 Valdenburk, Waldenburg, Biała) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bělá pod Pradědem en distrikto Jeseník. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sude de Bělá pod Pradědem. Tra la vilaĝo trafluas rivero Bělá. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/450. Vivas ĉi tie.
Bělá situas en katastra teritorio Domašov u Jeseníka kun areo 57,17 km².
Historio
Bělá estis fondita kiel domaro de municipo Domašov en la jaro 1798, indikata estas ankaŭ la jaro 1796. Ĝis fino de patrimonia administrado en la jaro 1850 domaro Bělá apartenis al senjorujo Frývaldov apartenanta al ĉefdiocezo Vroclavo, en la jaroj 1850 ĝis 1964 ĝi estis domaro de municipo Domašov. La nova postmilita nomo ests transprenita de rivereto Bělá, sur kies supra fluo la vilaĝo troviĝas, kaj sekve en la jaro 1964 eluzita – kun atributo "pod Pradědem" ("sub Praděd") – por la nomo de nova municipo estiĝinta per kuniĝo de Domašov kaj Adolfovice.
Nuntempe Bělá, troviĝanta en senpera proksimeco de la plej grandaj partoj de montaro Hrubý Jeseník, estas precipe refreŝigeja regiono.
Loĝantaro
En Bělá estas registritaj 35 adresoj: 10 daŭre loĝigitaj domoj kaj 25 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 7 domoj, ĉiuj daŭre loĝigitaj.
Revivigo katolika (literaturo)
La Revivigo katolika (france: Renouveau catholique) estis filozofia, socialkritika kaj literatura movado katolika komenciĝinta en Francio kun elradiado en aliajn eŭropajn ŝtatojn kaj kun produktoj en diversaj eŭropaj lingvoj.
Historio
Naskiĝis la Revivigo kiel konservema romkatolika movado en la unua triono de la 19-a jarcento sub la gvidado de François-René de Chateaubriand. Kiel lasta etapo de la politika reakciemo kontraŭklerisma ĝi kontraŭbatalis en Francio la striktan separigon de eklezio kaj ŝtato (laikismo). Subtenis tiun ĉi movadon protestada sinteno al kiu ne sufiĉis konvencia lingvo, tiel ke ne malmultaj verkistoj ankaŭ aniĝis al ĝi.
En Parizo ekzistis ligoj al rusaj elmigrintoj favoraj al la kontraŭbolŝevisma Blanka Armeo, poste ankaŭ apogitis la verkista rezistado en Nazia Germanio.
La ne klare formulita programo permesis multflankan influadon sur la spiritan vivon en Francujo. Vidpunktoj revivigaj troviĝas en la estitikisma katolikismo de Joris-Karl Huysmans same kiel ĉe katolikaj konservativistoj kaj naciemuloj de Action Française - sed eĉ ĉe socialistoj kiel Charles Péguy aŭ ĉe universale pensantoj kiel Paul Claudel.
Rezisto kontraŭ laikismo tute mankis en Germanlingvio, ĉar tie la ŝtato subtenadis la ekleziojn. En Germanio kaj Aŭstrio la aŭtoroj entuziasmiĝintaj pri la Renovigo-ideo traktis aliajn temojn: ili propagandis ekzemple por fideleco al ŝtataj instancoj kaj por katolika edukado de la junuloj.
Boluso (digesto)
En digesto, boluso (el latina bolus, bulo) estas amaso de manĝo kiu estis maĉita ĝis la punkto de engluto. Laŭ normalaj cirkonstancoj, la boluso poste veturas al la stomako por posta digestado.
Petőfibánya
Petőfibánya (petOfibAnja) estas iama minvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Hatvan. La vilaĝonomo signifas: Petőfi-minejo. Ĝis 1945 la nomo estis Pernyepuszta, poste Pernyebánya ĝis la memstariĝo.