cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johana de Flandrio
Kiam la duko de Bretonio Johano la 3-a mortis en 1341, ne nomuminte sian posteulon, sukceda problemo sin prezentas, ĉar du egalrajtaj posteuloj eblas: Johana la Lama alinomita Johana de Penthievre kaj Johano de Moñforzh. Sekvas sukceda milito de Bretonio kiu fakte estas flankmilito de la Centjara milito (1337-1453) ĉar la du oponantoj estis apogataj de Francio kaj Anglio.
Johano de Moñforzh (aŭ Montfort), dukkandidato de la anglobretonoj (kaj subtenata de la okcidenta, bretonparolanta parto de Bretonio) estas kaptita de la frankobretonoj kapita de Johana la Lama kaj ŝia edzo Karlo de Blois antaŭenpuŝita de la franca kortego. Kiam ŝia edzo malaperas, Johana de Flandrio ne demetas la armilojn, ekprenas la direkton de lia armeo kaj sendas kurieron al Anglio por helppeti Eduardon la 3-an, kiu postulas por si la tronon de Francio. Tio ebligos al ŝia filo, Johano la 4-a, poste konkeri la duklandon Bretonio.
Dentorela sistemo
La dentorela sistemo helpas la lokomotivon veturi en dentorela fervojo.
Kvar gravaj sistemoj
‎ 1, 2, 3 kun 3 lameloj - (reloj) - 4
Johana de Flandrio
Ŝi akiris sian kromnomon «la flamo» post sia fama gloraĵo: dum la militistoj de Karlo de Blois Henbont (Hennebont, en aktuala Morbihan) kie sin fortikigis Johana kaj ŝia armeo, ŝi formis roton de soldatoj dumnokte kaj kondukis ĝin en la kontraŭbatalanta kampadejo por bruligi la tentojn kaj ĵeti panikon. Dank'al tiu deturno, ŝi povis atingi An Alre (Auray) kaj venigis 600 homojn por liberigi la urbon kaj kapti Karlon de Blois.
La fino de Johana estas pli malgaja ĉar ŝi falis en frenezon kaj mortis antaŭ vidi la surtroniĝon de sia filo.
Novembro de 2005
Aktualaĵoj en novembro de 2005
Magda Tiszay
Magda TISZAY [tisai], hungare Tiszay Magda estis hungara operokantistino (mezosoprano kaj aldo).
Magda Tiszay naskiĝis la 1917 en Békéscsaba - mortis la  1989 en Munkeno.
Biografio
Magda Tiszay komencis sian karieron en 1944 en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ofte ricevis eblecojn ankaŭ en koncertoj. En 1962 ŝi ricevis rolon ankaŭ en filmo Háry János (Johano Háry). Poste ŝi vivis en Okcidenta Germanio, kie ne ricevanta seriozajn rolojn ŝi ne plu kantis. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1957.
31637 Bhimaraju
31637 Bhimaraju estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Manasa Hari Bhimaraju, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Kennedy Middle School de Kupertino (Kalifornio).
Tulghieș
Tulghieș [tulgjes] (hungare: Szamostölgyes) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Șomcuta Mare. En 1910 ĝi havis 429 loĝantojn (rumanoj); en 1992 781 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Mireșu Mare.
NGC 3964
NGC 3964 (aliaj indikoj — MCG 5-28-43, ZWG 157.50, PGC 37375) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stanovice (distrikto Trutnov)
Stanovice (Stangendorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Trutnov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1407.
Groß-Enzersdorf
Groß-Enzersdorf estas urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Makedonlingva Vikipedio
La makedonlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la makedona lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Македонска Википедија. La projekto fondiĝis en septembro 2003. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Ĉi tiu eldono komenciĝis en septembro 2003 kaj komence de oktobro 2021 havis pli ol 104 900 artikolojn, 224 aktivajn uzantojn, 15 administrantojn kaj kvar burokratojn. Ĝi superis la 10.000 artikolan markon en 2007. La makedona Vikipedio prezentiĝis en iuj makedonaj ĵurnaloj, kiel Nova Makedonija (angle: Nova Makedonio) dum la projekto mem aperis en kelkaj enlandaj novaĵagentejoj. Ĝi preterpasis la 100.000 artikolan markon la 1-an de majo 2019, iĝante la 62-a Vikipedio superanta la markon de 100.000 artikoloj.
Orlík nad Vltavou
Orlík nad Vltavou estas municipo kaj konata somerrestadejo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la norda parto de Sudbohemia regiono, 15 km okcidente de Milevsko, surborde de la lago Orlík, kiu estiĝis en 1961 pro konstruo de la valbaraĵo Orlík sur la rivero Vltava. Vivas ĉi tie.
La municipo konsistas el du partoj - Staré Sedlo, menciata kiel paroĥa vilaĝo jam fine de la 13-a jarcento, kaj pli nova parto, nomata Višňovka.
D.O.A. (1950)
D.O.A. estas usona klasika trilero aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Rudolph Maté. D.O.A. estis originale filmita en la angla lingvo. La intrigo temas pri la klopodoj de senespera homo por retrovi antaŭ sia morto la personon, kiu toksigis lin.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Edmond O'Brien, Pamela Britton kaj Luther Adler. La filmo entute daŭras 83 minutojn.
Ĉefaj aktoroj
Korme aktore kontribuis interalie Lawrence Dobkin.
30-a de oktobro
La 30-a de oktobro estas la 303-a tago de la jaro (la 304-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 62 tagoj restas.
Je la 30-a de oktobro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 30-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Masato Kawaguchi
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga, Albirex Niigata, Otsuka Pharmaceutical kaj Mitsubishi Mizushima.
Merlo (Argentina urbo)
Merlo estas urbego en provinco Buenos Aires, Argentino.
Geografio
Merlo situas en la nordoriento de la urbaglomeraĵo de la landa ĉefurbo Buenos Aires kaj estas la ĉefa urbo de la samnoma distrikto. Bonaero troviĝas 29 km.
Historio
Fondita en 1755, ĝi estas nun la sidloko de la distrikta registaro.
La regiono de la hodiaŭa distrikto estis koloniigita kune kun Bonaero jam en 1580. En 1730 provizora paroko fondiĝis en la proksimeco de nuna Merlo kaj post iom da tempo ankaŭ vilaĝo Merlo fondiĝis. En 1865 la regiono estis oficiale deklarita provinco. Tiam ĝi estis jam grava teritorio pro la funkcianta fervojo. La urbeto iĝis komerca centro por la ĉirkaŭaj agrikulturaj kaj paŝtistaj bienoj.
Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Tiu-ĉi listo estas suma medaltabelo de ĉiuj Olimpikoj. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato.
Kiam ŝtatoj ŝanĝas sian konsiston, kompreneble tio malfaciligas la kalkuladon: Laŭ la kalkulo de la Internacia Olimpika Komitato, en la kazo de disrompo de granda ŝtato la plej granda ŝtatero fariĝanta mem suverena ŝtato "heredas" la antaŭajn medalojn. Tiel ekzemple la medaloj de Sovetunio longe kalkuliĝis por Rusio, kvankam kompreneble ankaŭ atletoj el Armenio, Litovio kaj la aliaj 12 sovetuniaj respublikoj kontribuis al la rezulto. En la nuna listo la historiaj kaj nunaj ŝtatoj nun kalkuliĝas aparte.
Kiel indikas la listo, la teamoj estas alfabete ordigitaj laŭ la IOK-kodoj, ne laŭ la esperantaj landnomoj. La kolumno "n-roj" indikas la nombrojn de partoprenoj de la koncerna teamo en olimpikoj, dum la sumajn nombrojn de medaloj indikas la bildeto.
Slanská Huta
Slanská Huta, hungare Szalánchuta (salAnchuta) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Slanská Huta situas sub monto 900 m-ojn alta, laŭ la hungara landlimo, fine de sakovojo. Košice troviĝas 26 km-ojn.
Historio
La loko estis unue menciita en la jaro 1722. La unuaj loĝantoj laboris en la vitrofarejo. En 1880 la komunumo iĝis vilaĝo. En 1910 loĝis en Szalánchuta 249 homoj, (escepte 3 hungarojn ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Szalánchuta rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno (laŭ hungara Vikipedio). En 2001 loĝis en Slanská Huta 238 homoj, (236 slovakoj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj senkontrole estas traireblaj.
Tahar Ŭettar
Tahar Ŭettar aŭ Tahar Ouettar (الطاهر وطار; 1936 – 12a de Aŭgusto, 2010) estis alĝeria verkisto. Ŭettar estis nomita "unu el la plej fekundaj arablingvaj aŭtoroj en la nordafrika lando".
Tohat
Tohat (hungare: Szamostóhát, germane: Teichdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al Ulmeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 327 loĝantojn (rumanoj); en 1992 266 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1424. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy).
Rombo-dekdu-dekduedro
En geometrio, la rombo-dekdu-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U38.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por la verticoj de unuforma granda rombo-dudek-dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de
kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio (iam skribata kiel φ).
Listo de matematikaj transformoj
Tio estas listo de transformoj en matematiko.
Likicari
Likicari, ukraine Лікіцари, slovake Likičar, Likicary, hungare Kurucvár estas tre malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin, en municipo de Turiĉki.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Kurucvár apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Likicari/Kurucvár. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
24296 Marychristie
24296 Marychristie estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mary Christie, kiu mentoris en 2008 unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Bellevue High School de Bellevue (Vaŝingtonio).
Erzsi Péchy
PÉCHY Erzsi [pEĉi] estas hungara aktorino, operetprimadono naskiĝinta en Székelyhíd la 26-an de aprilo 1888 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de julio 1933.
Ŝia kariero
Erzsi Péchy debutis en 1912 en la teatro de Újpest kaj poste ŝi ludis en jaroj 1912–1914 en la Teatro Magyar, en 1914 en la Modern Színpad, en 1915 en la Uránia, en jaroj 1916–17 en la Gaja Teatro, en jaroj 1917–1919, en 1928 kaj 1930 en Teatro Városi, en 1920 en la Revü kaj Scala, en 1920–21 en la Király, en 1922–23en la Teatro Blaha Lujza, en 1924–25, en 1928–29, en 1931 en la Operetoteatro (Budapeŝto), en 1927 en la Teatro Új, ekde 1927 ĝis 1931 denove en la Király Színház. En 1923 ŝi elpaŝis ankaŭ en Operejo de Budapeŝto, en Vieno, 1926 en Londono, en 1932 en Berlino.
39679 Nukuhiyama
39679 Nukuhiyama estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Nukuhiyama (暖日山) alta de 990 m, okcidente de Ŝirataka, gubernio Jamagata, naskiĝa urbeto de la malkovrinto.
Argentina Federala Polico
La Argentina Federala Polico - AFP (Hispane: Policía Federal Argentina - PFA) estas la ĉefa korpo de interna sekureco de la Argentina Respubliko. Ĝi estis kreita la 24an de decembro 1943, per la Dekreto 17.750 sur la bazoj de la malnova "Polico de la Ĉefurbo", kiu operaciis en la Urbo de Bonaero de 1880 ĝis tiu jaro, kaj eniris en funkciojn la 1an de januaro 1945. AFP dependas de la Ministerio de Sekureco, ĝi havas taĉmentojn en ĉiuj provincoj de la lando nomitaj "Delegacioj" kaj en la Urbo de Bonaero, kie ĝi praktikas ankaŭ la funkciojn de loka polico, entute kun la Metropola Polico de la Urbo de Bonaero, pro la 7a artikolo de la Nacia Leĝo 24.588, ankaŭ nomita Leĝo Cafiero. La provincoj havas proprajn policojn, kiu laboras en multaj kazoj artikitaj kun la Federala Polico.
Unuaj paŝoj al la Argentina Federala Polico
La Federala Polico Argentino estis kreita la 24an de decembro 1943 per la Dekreto 17.750 de la Nacia Plenuma povo, kiu trovas siajn bazojn en laboro realigita de la Inspektora Komisaro Eugenio Salcedo, la Advokato Víctor Jiménez kaj la Komisaro Enrique Fentanes, kiuj estis nomumitaj de la tiam Estro de Polico Kolonelo Emilio Ramírez por la studo de la precedencoj kaj la leĝaro de aliaj landoj koncerne al la koncerna temo. Ili prezentis al Ramírez sian projekton por la kreo de koncerna forto la 8an de novembro 1943, kiu antaŭ la vasta ekspozicio de motivoj, la kompilo de doktrina informo kaj jurisprudenco, li gratulis la aŭtorojn kaj levis la projekton al la Nacia Plenuma povo, ekzercita, tiam, je la fakta Prezidanto Pedro Pablo Ramírez, kiu poste sankciis la Dekreton antaŭe menciitan.
Organizo
Organizita simile al la FBI usona, estas la forto komisiita de la esploro de deliktoj kiuj ĉirkaŭprenas la jurisdikcion de du aŭ pli da provincoj, tiel kiel de la federalaj deliktoj, inter ili la drogŝakrado, la ekologiaj deliktoj kaj kontrabandado de personoj. AFP havas aldone Internan Inteligentecan Agentejon (Inteligenteco de la Argentina Federala Polico), kaj la Universitatan Mezlernejon de la Argentina Federala Polico, kiu havigas universitatan formadon en Advokateco, Krimo-Scienco kaj sekureco, inter aliaj areoj.
Ĝia organizo estas dividita en 13 Superintendentecoj de kiuj dependas la resto de la policaj dependecoj. En la Aŭtonoma Urbo de Bonaero estas kvindek tri Policejoj kaj aliaj tiel operaciaj dependaĵoj kiel oficistejoj. Nuntempe, la Estro de Polico estas la Generala Komisaro Román Argentina Donis Santo kaj de la Subestreco de Polico la Generala Komisaro Héctor Eduardo Tebes.
Hierarkia skalo
La hierarkia skalo estas dividita en du grupojn, similaj al tiuj de la Fortoj Armitaj de la mondo, oficiroj kaj suboficiroj. En la oficiroj situas: Kaj en la suboficiroj situas: APF havas ankaŭ specialaj operaciaj Korpoj, la Speciala Grupo de Federalaj Operacioj (Hispane: Grupo Especial de Operaciones Federales - G.E.O.F.), komisiita por efektivigi kontraŭterorismajn misiojn kaj de antinarkotikoj, rekapto de ostaĝoj kaj havigi protekton al ŝtatestroj kiuj vizitas la landon. De 1962 ĝi estas membro de INTERPOL.
Linalila klorido
Linalila klorido aŭ C10H17Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj linalolo. Linalila klorido estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
2740 Tsoj
2740 Tsoj estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan rok-muzikiston Viktor Robertoviĉ Coj (cirile  Виктор Робертович Цой, 1962–1990).
Niccolò Tron
Nikolao Tron (1399-1473) estis Niccolò estis filo de Luca Tron kaj Lucia Trevisan. kaj patro de Filippo Tron. Dum sia juneco, li laboris komerce kaj sukcesis en kelkaj akumuli signifoplenajn havaĵojn je preskaŭ 60 mil dukatoj, laŭ kelkaj fontoj. Post multe vojaĝi tra Oriento (ĉefe al Egiptio kaj Rodoso), li akiris domojn kaj vendejojn permesantaj al li vivi komfortan vivon. Laŭ kelkaj fontoj, granda parto de liaj riĉaĵjoj devenis de lia aktiveco kiel uzurulo, kion li ekzercis sur siaj samtempuloj malpli bonŝancaj. Li edziĝis al Dea Morosini, kies filo Giovanni Tron mortis en 1471, kiel arestito de la turkoj. En avancita aĝo, li eniris en publikan karieron, kie li distingiĝis pro sia ekstrema zorgo pri la taskoj al li asignitaj. Li estis konata pro sia senpripensa karaktero, kaj malgraŭ tio, li estis elektita doĝo en 1471.
Li sukcedis al Cristoforo Moro (1390-1471) kaj estis sukcedita de Nicolò Marcello (1399-1474) kiel 68-a Doĝo de la Venecia Respubliko. Li venkis la elektadon en la 25-a de novembro 1471 kontraŭ la estontaj doĝoj de Venecio Pietro Mocenigo kaj Andrea Vendramino. Dum lia regado li solidigis la kontrolon de la Venecia Respubliko sur la Kipra insulo kaj malgrandigis la oftajn kverelojn kontraŭ la turkoj formante aliancon kun la persa sultano Uzun Hasan (1423-1478). Lia politika lerteco ebligis al Venecio periodon da libereco dum sia regado. Tamen lia politiko pri pligrandigado de la militaj fortoj pezis sur la publika ŝuldo de la venecia respubliko.
En 1471, Niccolò Tron alproprigis sin el la montetoj de Montello, kie la multevaloraj kverkoj estas uzataj en la konstruo de la veneciaj galeroj. La kverkaro de Montello atingis la arsenalon de Venecio pere de la Rivero Piave. Niccolò Tron kreis novan monsistemon en Venecio, kaj enkondukis la moneron Tron, portante la profilon de la reganto, kies praktiko estis malaprobita de la venecianoj, kiu malakceptadis ajnan kulton pri personeco ene de la venecia respubliko. Post lia morto, la moneroj estis forprenitaj je cirkulado.
En 1472, la nobla venecianino Katarina Kornaro (1454-1510) edziniĝis al Jakobo la 2-a (1439-1473), lasta reĝo de Kipro, por honorigi la ŝuldojn kuntiritajn de lia familio, sed intersanĝe li postulis kelkajn avantaĝojn. Tamen, lia morto, en la 6-a de julio 1473, kreis gravan internacian krizon: Katarina gravediĝis sed la infano mortis baldaŭ post la naskiĝo. Multaj ŝtatoj postulis la novan reĝlandon. Ĉirkaŭ la jarfino, ribelo kontraŭ la vidvino de Jakobo la 2-a devigis Venecion sendi floton al Kipro kaj ili ekposedis la insulon, pliigante la marimperio de la venecianoj. Tiuepoke, Niccolò Tron trovis la morton, en la 28-a de julio 1473, havante 64 jarojn.
Vidu ankaŭ
<Gallery>
Kelkaj doĝoj de Venecio
<Gallery> Basaiti_Portrait_of_Doge_Agostino_Barbarigo.jpg| Listo de doĝoj el Venecio Portrait_of_Doge_Cristoforo_Moro_(1390-1471).jpg| Cristoforo Moro (1390-1471) Andrea_Vendramin,_by_Gentile_Bellini_cropped.jpg| Andrea Vendramino (1393-1478) Doge_Pietro_Mocenigo.png| Pietro Mocenigo (1406-1476) Bellini, Gentile - Mocenigo, Giovanni, Doge - Museo Correr.jpg| Giovanni Mocenigo (1409-1485) Gentile Bellini 010.jpeg| Pasquale Malipiero (1457-1462) </Gallery>
Mikulčice
Mikulčice estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudmoravia regiono 7 km sudokcidente de Hodonín. En ĝi havis. La loko famas pro sia bona vino kaj kiel unu el historiaj centroj de la iama Grandmoravia regno.
Historio
La 24-a de junio 2021 tra la municipo traimpetiĝis tornado kun ekstrema ŝtormo, kiu damaĝis centojn da domoj en la municipo.
Vidindaĵoj
Sudoriente de la vilaĝo situas grava praslava arĥeologia trovloko, kie oni ekde 1954 malkovris fundamentojn de domoj, preĝejoj kaj palacoj. La loko estis priloĝata ekde la 6-a kaj 7-a jarcento post Kristo. La civito estis ĉirkaŭe fortikigita per palisaro, utiligitaj estis ankaŭ branĉoj de la rivero Morava. La arĥeologoj malkovris princan palacon, kirkojn, rotondon, tombejojn kaj diversajn objektojn, kiuj pruvas tiaman metian lertecon. Ekde la 10-a jarcento la fortikaĵo dekadencas kaj transvivas nur la apuda vilaĝo. La tuta arkeologia areo estas proklamita kiel Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
En la loko estis konstruita muzeo, kies retejo havas ankaŭ esperantlingvan version.
Bowil
Geografio
La komunumo Bowil situas proksimume 20 km sudoriente de la federacia urbo Berno sur la akvodislimo de la rivereto Chise, alfluanto de Aro, kaj Emme sur alteco de 733 m s.m.
Trafiko
Bowil disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Berno al Lucerno kaj tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo paralela al tiu fervojlinio tra Emme-Valo kaj Entlebuch.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bowil datiĝas el la jaro 1299 kiel Bonwile.
Dum mezepoko Bowil apartenis al la Senjorujo Signau, kiu apartenis al la suvereneco de la Grafoj de Kiburgo. Kun la Senjorujo la vilaĝo fariĝis en la jaro 1399 posedaĵo de la urbo Berno. En la 16-a jarcento post la reformacio en Friedersmatt en Bowil estis dum longa tempo kunvenejo de la anabaptista movado de Emme-Valo. Post la kolapso de la malnova reĝimo dum la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la vilaĝo estis atribuita al la nove kreita distrikto Höchstetten. Ek de la jaro 1803 ĝi apartenis al la ĉefdistrikto Konolfingen, kiu estis transformita per la nova kosntitucio de 1831 al la hodiaŭa distrikto Konolfingen.
D.O.A.
D.O.A. estas la nomo de pluraj artikoloj.
Tisa
Tisa estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Wycliffe Gordon
Wycliffe GORDON (* 1967 en Waynesboro, Georgio) estas usona trombonisto, trumpetisto, tubjisto, kantisto kaj diĝeriduo-ludisto de modernĵazo.
Vivo kaj aktiveco
Wycliffe Gordon devenas de strikte religia familio; lia patro estis eklezia orgenisto, kio jam flue influis lin muzike. Lia frua modelulo estis Louis Armstrong. Komence de sia muzikista kariero li kunlaboris kun Wynton Marsalis kaj la ĵazbandego Lincoln Jazz Orchestra, okupiĝis pri svingo kaj eksperimentis per novaj instrumentoj. Sur la disko The Search el 1999 li ludas interalie diĝeriduon, krome li okupiĝis pri gospela muziko (The Gospel Truth), utiligante „trombonĥoron“, same kiel pri la verkaro de Thelonious Monk kun interpretado de ties komponaĵo Ba-Lue Bolivar Ba-Lues-Are. Post What You Dealin’ With, kiun Richard Cook & Brian Morton en Penguin Guide To Jazz kiel la ĝis nun plej bona verko de Gordon, li ludis siajn versiojn de ĵazaj normkanoj de Duke Ellington (Cotton Tail), John Coltrane (Mr. P.C.), Dizzy Gillespie same kiel de la malmolbopa klasikaĵo Blue ’n’ Boogie.
Sur siaj diskoj, kiujn li songregistris en 1998 por la ĵazdisko-eldonejoj Nagel-Heyer kaj Criss Cross, kunmuzikis interalie Eric Reed, Delfeayo Marsalis kaj Winard Harper.
Gordon kunmuzikis je sonregistradoj de Cyrus Chestnut, Wynton Marsalis (sur la diskoj Crescent City Christmas Card, 1989 kaj Blood on the Fields, 1994), Marcus Printup, Eric Reed, Randy Sandke, Joe Temperley kaj Rodney Whitaker.
Diskaraj indikoj
Kiel direktisto
Kiel gastmuzikisto kaj kundirektisto
Sudorienta distrikto (Francio)
La sudorienta distrikto ( "circonscription Sud-Est") estas franca balota distrikto uzata en ĉiuj kvin jaroj ekde 2004 por la eŭropaj balotoj por elekti per universala rekta baloto, naŭ (dek en 2004) de la sepdek du eŭrodeputitoj atribuitaj al Francio, per la traktato de Nico, inter la 736 membroj de la eŭropa Parlamento. Kreita en 2003, kiel la sep aliaj similaj grandaj distriktoj, ĝi arigas balotantojn de regionoj Corse, Provence-Alpes-Côte d'Azur kaj Rhône-Alpes en unu sola balotantaro, kiu enhavis, en 2009, 7,681,681 enskribitojn.
Eŭropaj balotoj de 2009
Por la baloto de la 7-a de junio 2009, 21 listoj estis deponitaj.
=== Rezultoj ===
Jen la rezultoj por tiuj listoj :
Baharampuro
Baharampuro aŭ Baharampur ([bɑ:(h)ərəmˌpʊə]) estas urbo en la ŝtato Okcidenta Bengalo, Barato. Je la censo de 2011 kun 305,609 loĝantoj, ĝi estis la sepa plej granda urbo en Okcidenta Bengalo (post Kalkato, Asansol, Siliguri, Durgapur, Bardhaman kaj English Bazar/Malda) kaj situas en la centra parto de Okcidenta Bengalo. En 2011, Baharampur estis nomumita por iĝis municipa korporacio. Antaŭe ĝi estis konata kiel Brahmapur ĉar multaj familioj de Brahmoj setlis tie. Baharampur estas la administracia sidejo de la Murŝidabada Distrikto. Ĝi situas ĉirkaŭ 200 km el Kalkato, nome la ŝtata ĉefurbo.
Geografio
Baharampur situas je. Ĝi havas averaĝan alton de 18 metroj super marnivelo.
Ĝi situas proksimume ĉirkaŭ 200 km norde de Kalkato ĉe kaj situas ĉe la orienta bordo de la rivero Bagirati, ĉefa alfluanto de la Gango.
Ekonomio
Dekomence, plej el loĝantoj de la urbo estis registaraj funkciuloj kaj estis ankaŭ iome de agrikulturo same kiel silko-komercistoj. Laŭgrade, la gravo de la urbo pliiĝis pro sia geografia loko kaj nune estas ankaŭ negoca kerno. Pro ties historia gravo, ĝi ricevas ankaŭ la viziton de granda nombro de turistoj, kio faras turismon alia sukcesa enspezofonto.
Rover P5
Rover P5 estas personaŭtomobilo, kiu famiĝis danke al funkcio de ĉefa brita registara veturilo, kiun ĝi okupis.
Emil Vén
Emil Vén, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vén Emil estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Weisz [vejs], lia vaste konata nomo estis nur "Emilio".
Biografio
Emil Vén devenis en varia hungara-itala familio. La familio frue translokiĝis al Trieste, en 1915 al Budapeŝto. Emilió frekventis industriartan lernejon, en 1918 kurson pri fotado, en 1919 liberan lernejon de Béla Uitz, fine li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1926. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ágost Benkhard kaj Gyula Rudnay. Tiutempe, kiel asistanto li gvidis somere studentojn en artistkolonio en Makó. En 1927 pro politikaĵo li devis forlasi la ĉefurbon kaj li iris al Makó, kie li konatiĝis kun János Espersit, Attila József kaj Gyula Juhász. Li studvojaĝis al Italio, Hispanio kaj Francio. Ekde 1933 li vivis en Hódmezővásárhely kaj pentradis kun la lokaj pentristoj (ekz. György Kohán). Liaj sekvaj loĝlokoj estis Pécel (1937), Örkény, fine en 1940 en Budafok. Li instruis en libera lernejo inter 1948-1962, inter 1948-1955 en Industriarta Altlernejo. Li ricevis premiojn en 1950 kaj 1972. Li havis edzinon.
Vlkolínec
Setlejo Vlkolínec estas parto de urbo Ružomberok kaj estas historia rezervejo de popola arkitekturo apartenanta al Monda Kulturheredaĵo de UNESKO. Nombro de permanentaj loĝantoj estas malgranda. Dum historio ĝi estis memstara vilaĝo.
La setlejo prezentas specon de mezepoka setlejo kun ligna arkitekturo de montaraj kaj submontaraj regionoj, kun nedifektita aro de trunkodomoj meze de landa regiono kreita de mallarĝaj strioj de kampoj kaj paŝtejoj, de nordo protektita per montmasivo Sidorovo.
Meze de la tradicia konstruaĵaro en la centro de la municipo konserviĝis sonorilturo el la jaro 1770, puto, la kapelo de Virgulino Maria el la jaro 1875 kaj lernejo. La puto kaj la sonorilturo oni konstruis per tradicia tekniko kaj kovris per ŝindlo, kiel ĉiuj originaj domaj kaj mastrumkonstruaĵaj tegmentoj.
La civito Vlkolínec estis pritaksita kiel la plej konservita reprezentanto de sia specio en la kadro de karpata regiono, kiun finkreas ĉirkaŭa scenerio de Landprotektita areo Veľká Fatra.
Dubno (Rivna provinco)
Dubno (Дубно) estas urbo en Rivna provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2017.
-32
En la jaro 32 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Hideaki Ueno
Hideaki Ueno (上野 秀章, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Sanfrecce Hiroshima kaj Tokushima Vortis.
Kara (Kauŝambi)
Kara estas malnova urbo situa ĉe Siratu, sur la bordo de la rivero Gango, 69 km okcidente de la urbo Allahabad en la distrikto Kauŝambi en Utar-Pradeŝo, nome ŝtato en Barato. Ĝi estis ĉefurbo de tre grava regiono dum jarcentoj sub la regado de la Delhia Sultanlando kaj de la Jaunpura Sultanlando. Ĝi estas ankaŭ loko kiu altiras religian pilgrimadon.
Saint-Estève
Saint-Estève (Sant Esteve del Monestir) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Stéphanois.
Birmlingva Vikipedio
La birmlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la birma lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon မြန်မာဝီကီပီးဒီးယား, prononcata. La projekto fondiĝis en julio 2004. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
En oktobro 2021, estis 96.000 uzantoj, 4 administrantoj kaj 2.898 dosieroj en la birma Vikipedio, vicante 85-a laŭ artikola kalkulo.
Luarlandoj
Luarlandoj aŭ Luarlandio (Pays de la Loire [pe.i də la lwaʁ]) estas administra regiono en nord-okcidenta Francio ĉe la Atlantika Oceano.
La regiono konsistas el 5 departementoj: Loire-Atlantique, Maine-et-Loire, Mayenne, Sarthe kaj Vendée. La ĉefurbo estas Nantes. Aliaj gravaj urboj estas Angers, Le Mans, La Roche-sur-Yon, Laval, Cholet, Saumur, Saint-Nazaire kaj Les Sables-d'Olonne. Sur kvadrataj kilometroj loĝas  homoj (2013). ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-R</tt>.
Tiu administra regiono entenas diversajn partojn tre heterogenajn, kaj historie kaj geologie. La departemento Loire-Atlantique estas historie pli ligita al la najbara regiono Bretonio. Sarthe pro sia proksimeco al Parizo estas forte sub ĝia altiro kaj influo. Vendée havas delonge fortan individuan identecon kaj same por la departemento Maine-et-Loire kiu plejparte konsistas el la historia Anĵuo, regiono ĉirkaŭ Angers.
Hindia kriaglo
La Hindia kriaglo (Aquila hastata) estas granda sudazia rabobirdo. Kiel ĉiuj agloj apartenas al familio de Akcipitredoj kiu enhavas ankaŭ akcipitrojn, cirkuojn, milvojn, ktp. La tipaj agloj estas plej ofte unuigitaj kun la buteoj, maragloj kaj aliaj pli fortikaj Akcipitredoj, sed pli ĵuse oni ekkonsideris ke ili estas malplej distingaj el la pli sveltaj akcipitrenaj akcipitroj ol antaŭsupozate.
Aspekto
La Hindia kriaglo estas ĉirkaŭ 60 cm longa kaj havas enverguron de 150 cm. Ĝi estas grandkapa, kun la plej ampleksa buŝtruo inter ĉiuj kriagloj. Tiu specio havas pli helan koloron ĝenerale kompare kun ties parencoj, kun pli malhelaj irisoj kio faras ke la okuloj ŝajnas pli malhelaj ol la plumaro (pli ol ĉe la aliaj nordaj kriagloj).
Plenkreskuloj diferencas el tiuj de la Granda kriaglo pro sia pli hela koloro, pli malhelaj okuloj, kaj habitataj preferoj (vidu sube). Post ĉirkaŭ tri aŭ kvar monatoj la junuloj estas brilbrunaj kun krono kaj kolo kremokoloraj kaj punkteca aspekto. La supraj vostokovriloj estas helbrunaj kun blanka koloro kio havigas striecan aspekton. La mezaj kovriloj havas grandajn kremokolorajn punktojn. Post ĉirkaŭ 18 monatoj tiu birdospecio plumoŝanĝas kaj iĝas de pli malhela nuanco kaj havas malpli da punktoj. Kelkaj pli aĝaj junuloj, malkiel ĉe la Malgranda aŭ la Granda kriagloj, tute ne estas tre punktecaj kaj ankaŭ ne havas la kremokoloran al sablokoloran nukan makulon de la junuloj de la Malgranda kriaglo.
Distribuado kaj habitato
La Hindia kriaglo estas indiĝena de Bangladeŝo, Barato, Birmo kaj Nepalo, kie ĝi preferas subtropikajn kaj tropikajn sekajn arbarojn al plantejoj kaj plugebla tero. Ĝi estas vaganto al Pakistano. En Nepalo, ĝi estas loĝanto kaj reproduktanto en la Ĉitvano kaj en la Nacia Parko Bardia, en Sukla Fanta kaj en la Nacia Naturrezervejo Koŝi kaj en kelkaj neprotektataj areoj de Terai. En Barato, ĝi estas distribuata dise ĉe la Gangaj ebenaĵoj, orienten al Manipuro, en Madhja-Pradeŝo kaj suda Oriso, kaj suden al limoj de Kotagiri kaj Mudumalai, Nilgirisa distrikto, Tamil Nadu kaj Tumakuru, Karnataka.
Tiu specio povas ofte esti tre alproksimigita fare de granda rabobirdo. Malkiel ĉe la Granda kriaglo, kiu estas vintra vizitanto ĉe la barataj humidejoj, tiu specio ne montras specialan preferon por humidejajn habitatojn.
Sistematiko, taksonomio kaj evoluo
La Hindia kriaglo estis iam konsiderata orienta subspecio de loĝantaj birdoj ene de la Malgranda kriaglo sed lastatempe montriĝis tre distinga kaj separebla pro morfologio, konduto, ekologio kaj informo per DNA.
La Hindia stirpo ŝajne diverĝis ĉirkaŭ meza Plioceno, eble antaŭ ĉirkaŭ 3.6 milionoj de jaroj (mj), el la komunaj prauloj de la Hindia kriaglo (A. hastata) kaj de la Granda kriaglo kaj de la Malgranda kriaglo. La "prakriaglo" probable vivis en la ĝenerala mondoregiono de Afganio, kaj disiĝis en kaj norda kaj suda stirpo kiam kaj glaĉeroj kaj dezertoj antaŭeniris en Centran Azion kaj komencis la lasta glaciepoko. La norda stirpo sekve separiĝis en la orienta (Granda) kaj okcidenta (Malgranda) specioj nunaj, probable ĉirkaŭ la limo inter Plioceno kaj Pleistoceno antaŭ ĉirkaŭ 2 mj.
La kriagloj kia grupo estas tre distingaj el la tipaj membroj de la genro Aquila, la "veraj agloj". Ili probable estos inkludata kun siaj “adoptaj” tropikaj parencoj de la genroj Lophaetus aŭ Ictinaetus, aŭ movataj al propra genro baldaŭ.
NGC 3966
NGC 3966 (aliaj indikoj — NGC 3986, UGC 6920, MCG 5-28-53, ZWG 157.58, IRAS11541+3217, PGC 37544) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3966, NGC 3986.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Orienta Armenio
Orienta Armenio (armene: Արևելյան Հայաստան Areveljan Hajastan) estas termino uzata de armenoj rilate al la orientaj partoj de la Armena Altebenaĵo, la tradicia patrujo de la armena popolo. Inter la 4-a kaj la 20-a jarcentoj, Armenio estis dividita plurfoje, kaj la terminoj orienta kaj okcidenta Armenio uziĝis por raporti al ĝiaj respektivaj partoj sub fremda okupado aŭ regado, kvankam ne estis difinita linio inter la du. La termino uziĝis rilate al:
Saint-Sauveur-en-Puisaye
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,33%).
Administrado
Saint-Sauveur-en-Puisaye apartenas al la kantono de Saint-Sauveur-en-Puisaye, kies ĉefurbo estas Saint-Sauveur-en-Puisaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Zoltán Solymosi
Zoltán Solymosi [ŝojmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Solymosi Zoltán estas hungara baletisto, altlerneja instruisto. Lia frato Tamás Solymosi same estas baletisto.
-33
En la jaro 33 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Palaco Vigadó
Palaco Vigadó estas signifa koncertejo en Budapeŝto situanta preskaŭ laŭ maldekstra bordo de Danubo. Supozeble tie okazis UK 1929.
Zoltán Solymosi
Biografio
Zoltán Solymosi akiris diplomon en la Hungara Dancarta Altlernejo en Budapeŝto en 1988. Lia unua grava engaĝiĝo okazis en 1986 en la en:Dutch National Ballet. Post 3 jaroj li aliĝis al baleta frakcio de la Bavara Ŝtata Operejo, post jaro al Teatro alla Scala. En tiu periodo li havis statuson en la Dancarta Altlernejo. En 1991 li same estis gastobaletisto en en:The Royal Ballet. Pro la sukcesoj li ekhavis postenon kaj li rapide akiris spertojn en ĉiuj plej gravaj roloj en la repertuaro. En 1994 Solymosi turneis kun la Reĝa Baleto en Usono. En 1995 li forlasis la Reĝan Baleton por iĝi sendependa, poste li estis gastartisto kun la en:English National Ballet. En la sekvanta jaro li revenis al Budapeŝto, kie li ekinstruis en la Dancarta Altlernejo. Li ricevis hungarajn ŝtatajn premiojn ekde 1993, el lil la plej valora estas premio Kossuth en 2020.
Palaco Vigadó
Historio
En tiu ĉi loko pli frue Palaco Redout funkciis, kion oni malkonstruis, ĉar ĝi estis jam ruina. Frigyes Feszl konstruis la nun videblan konstruaĵon inter 1859-1865. Interne Károly Lotz kaj Mór Than pentris la murojn, dume Alajos Stróbl kaj Károly Alexy kreis la skulptaĵojn.
Ejakulo
Ejakulo (el la latina eiaculatio [e:jakula:tio:] - elĵeto) estas procezo de rapidega eligo de spermo el erektiĝinta peniso per kelkaj rapidaj sinsekvaj elŝprucoj. Orgasmo kutime akompanas ejakulon. Ejakulo kutime okazas pro seksa stimulado de peniso, sed povas ankaŭ okazi senage en dormo (vidu polucio) aŭ pro stimulado de prostato. Ejakulo de peniso eblas nur post ties erektiĝo. Laŭ sciencistoj, ofta ejakulado povas malaltigi riskon de apero de prostata kancero.
Fazoj
Penisa erektiĝo estas sub influo de la parasimpata nerva sistemo, dum ejakulo kaj la aferoj, kiuj akompanas tion estas sub influo de la simpata nerva sistemo.
Ellaso
La unua fazo de la ejakulo estas ellaso, kio estas elpremo de testika fluido el testiko tra spermodukto, spermaj vezikoj en prostata parto de la uretro kaj el ĝi en malantaŭan parton de penisa parto de uretro. Dum la ellaso partoprenas glata muskolo de spermodukto kaj spermaj vezikoj. Ili estas kontrahataj post aktivado el la simpataj eferentaj fibroj el la t.n. ejakula centro en lumba mjelo, kiu troviĝas en dorsaj segmentoj de simpato (L2-L3). La simpato ankaŭ efikas al la glata muskolaro de la prostato, kiu per siaj kontrahiĝoj tamen pliriĉiĝos la testikan fluidon je sekrecio el la propraj glandoj, tamen ĝi partoprenas dum la ellaso, ĉar la uretro kondukas ankaŭ tra la prostato.
La propra ejakulo
Post la ellaso venas la propra ejakulo, kiu estas akompanata de granda seksa ekscitiĝo. La ejakulo estas farita per la glataj muskoloj, kiuj partoprenas la ellason (legu pli supre), per la glata muskolaro de la uretro kaj kontrahiĝoj de skeletaj muskoloj. Antaŭ la ejakulo okazos kontrahiĝo de la interna kontraha muskolo de veziko, kiu estas el glata muskolaro. Krom la kulmina seksa ekscitiĝo okazas influe de la simpato plialtiĝo de korpovumo (plialtiĝo de korfrekvenco, sistola volumeno), arteria tensio, spirfrekvenco kaj plialtiĝo de tonio de la skeleta muskolaro. Influe de la plialtiĝinta muskolara agado okazas ŝvitado.
Orgasmo kaj ekscitiĝo
La seksa ekscitiĝo (por la orgasmo tio validas ankoraŭ pli) estas preskaŭ ĉiam tre agrabla kaj kontentiga por la viro. La maksimuma seksa ekscitiĝo estas markata kiel orgasmo. Oni uzas francan terminon la petite mort (la malgranda morto). Ĉiu el la elŝprucoj estas kunigita kun ondo de seksa volupto, precipe sur la peniso kaj en la ĉirkaŭa tereno. La unua kaj la dua kontrahiĝoj de la muskolaro de la spermodukto kaj de la uretro estas kutime la plej forta kaj eligos el la korpo la plej grandan kvanton de la spermo. Ĉiu plua kontraĥiĝo estas poste akompanata per malpli granda kvanto de la spermo kaj per malpli forta ondo de la ekscitiĝo. Kelkaj viroj dum la ejakulo elbuŝigas neintencajn sonojn kiel suspirado aŭ eĉ ekkrioj, kelkaj spertas kontrahiĝojn de la muskoloj sur diversaj partoj de la korpo, malofte sur la tuta korpo, sed regule kontrahiĝojn de anusa kontraha muskolo.
Spermo
Spermo estas fluido, kiu estas elŝprucita eksteren dum ejakulo. Ĝi havas densan densecon. Spermo estas travidebla, preskaŭ blanka. La plej grava parto de spermo estas spermoĉeloj. En la spermo ankaŭ troviĝas nutraj substancoj por la ĉeloj (fruktozo, vitamino C kaj similaj), kaj substancoj kiuj ebligas la procezon de fekundigo kiel prostaglandinoj, diversaj proteinoj ks. Ĝi havas taŭgan (modere bazan) pH por la spermoĉeloj. La bazon de la spermo kreas la testika fluido, t.e. fluido el epididimo enhavanta la spermoĉelojn. Por la konsisto de la ejakulaĵo signife kontribuas glandoj de vira reprodukta sistemo: glandoj de spermaj vezikoj, prostataj glandoj, glandoj de Cowper kaj uretraj glandoj.
Bourg-Lastic - Messeix (stacidomo)
Bourg-Lastic - Messeix estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Messeix, apud Bourg-Lastic, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Eygurande-Merlines - Clermont-Ferrand (711000).
Pölich
Pölich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Armin Gmeiner
Armin GMEINER (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1964 en Meßkirch) estas germana eldonisto.
Kiel messervanto de pastro Bernhard Eichkorn, li konatiĝis kun la Esperanto-movado. En 1986, kiel studento de ekonomia inĝenierarto (direkto presado kaj eldonado), li komencis eldoni tradukojn kaj aliajn verkaĵojn en Esperanto. Inter la unuaj publikaĵoj estis la verko Max Josef Metzger: martiro por paco kaj unueco en Kristo, pioniro de ekumenismo kaj esperantisto de 1987. Poste aldoniĝis verkoj pri regiona historio. Ekde 1998 li eldonas krimromanojn.
En 2009 lia eldonejo Gmeiner-Verlag GmbH havis 12 dungitojn kaj eldonas pli ol 50 krimromanojn jare. La eldonejo ne plu vendas librojn en Esperanto, tamen ankoraŭ en 2014 ĝi publikigis la aŭtobiografion de Bernhard Eichkorn pri lia neesperantista kaj esperantista vivo, kaj en 2007 la kantaron KANTU de Albrecht Kronenberger. Pri la distribuado de ĉi-lastaj verkoj zorgas ties aŭtoroj.
-34
En la jaro 34 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Dudektranĉita dekdu-dekduedro
En geometrio, la dudektranĉita dekdu-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U45.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por la verticoj de dudektranĉita dekdu-dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de
kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio (iam skribata kiel φ).
Stromatolito
Stromatolitoj (el la antikva greka στρῶμα stroma, esperante ‚tavolo‘ kaj λίθος lithos‚ŝtono‘) estas kalkoŝtonoj kreitaj de cianobakteriaj kolonioj. La ŝtonoj povas aĝi ĝis 3,5 miliardoj da jaroj.
Dum longa tempo ili estis nur konataj kiel fosilioj, ĝis oni malkovris en 1956 vivantan kolonion de stromatolitoj ĉe la okcidenta marbordo de Aŭstralio. Cianobakterioj formas vivan tavolon sur la surfaco. Sur kvadrata metro da biomaso ĝis tri miliardoj da individuaj mikroorganismoj koncentriĝas. Kun la helpo de lumo, ili produktas karbonhidratojn el karbona dioksido kaj akvo. Konsekvence kalko akumuliĝas, la stromatolito kreskas nevideble al nuda okulo kaj grandiĝas maksimume unu centimetron en ĉirkaŭ 30 jaroj. Ŝtonoj unu metron altaj do havas preskaŭ 3000 jarojn. En la Hamelin Pool ili travivis en la malprofunda akvo ĝis hodiaŭ, danke al la ekstremalta saleco de la akvo. Stromatolitoj estas strikte protektataj kaj Monda heredaĵo de Unesko.
Grignasco
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino pri ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Pariza masakro (1961)
Masakro en Parizo, okazis la 17an de oktobro 1961, en la unuaj jaroj de la kvina respubliko de Francio dum la eventoj de la alĝeria milito de sendependeco (1954 - 1962). Laŭ ordono de Pariza Policestro Maurice Papon, la pariza polico atakis senarmitan kaj pacan manifestaciantan homamason de ĉirkaŭ 30 000 francanoj, multe inter ili de alĝeria deveno. Nur en 1998, la franca registaro agnoskis kvardek mortojn en ĉi tiu okazaĵo, kvankam la nombro da viktimoj estas taksita je ducent. La masakro de la 17-a de oktobro 1961 ŝajnas intenca, kiel sugestis la historiisto Jean-Luc Einaudi, kiu gajnis proceson kontraŭ Maurice Papon en 1999 - post la kondamno de Papon en 1998 farante krimojn kontraŭ la homaro pro sia rolo en la krimoj de la reĝimo de Vichy dum la Dua Mondmilito. Oficiala dokumentado kaj ĉeestinta atesto de pariza polico indikas, ke la masakro efektive okazis laŭ ordono de la polica ĉefo Papon. Policaj raportoj montras, ke Papon iam alvokis policistojn esti "subfosa" en subigado de manifestaciantoj, kaj promesis al ĉi tiuj lastaj protekton kontraŭ proceso, se ili kunlaboros. Multaj manifestaciantoj estis mortigitaj estante perforte puŝitaj de polico en la riveron Sejno, iuj el kiuj estis ĵetitaj de pontoj post batado al senkonscio. Aliaj manifestaciantoj estis mortigitaj en la korto de la pariza policĉefstabejo post esti arestitaj kaj kondukitaj tien per policaj busoj. Policistoj, kiuj partoprenis la mortigon en la ĉefsideja korto, antaŭzorgis forigi identigajn numerojn el siaj uniformoj. Altrangaj policistoj ignoris la petojn de aliaj policanoj, kiuj estis ŝokitaj vidi la brutalecon. La silentigo pri la okazaĵoj ĉe la policĉefstabejo estis poste devigita per minacoj de reprezalio fare de la policistoj, kiuj partoprenis la mortigon.
Kvardek jarojn poste, la 17-an de oktobro 2001, Bertrand Delanoë, membro de la Socialista Partio (PS) kaj urbestro de Parizo, iniciatis la muntadon de memortabulo pri la masakro sur la ponton Saint-Michel. Estas ne klare kiom multaj manifestacianoj estis mortigitaj, sed taksoj varias de 70 ĝis 200. En la neesto de oficiala takso, la surskribo sur la memortabulo de la masakro tekstas jene: "Memore al multaj alĝerianoj mortigitaj dum la sanga subpremo de paca manifestacio, je la 17an de oktobro 1961." La 18-an de februaro 2007, tagon post la morto de Papon, estis farita propono renomi la metrostacion Gennevilliers kaj nomi ĝin "La 17-an de oktobro 1961" memore al la masakro.
Nacia Polico de Francio
Laŭ historiisto Jean-Luc Einaudi, spertulo pri la masakro de 1961, iuj el la kialoj de la perforta subpremo de la manifestacio de la 17a de oktobro povus esti komprenataj laŭ la konsisto de la franca polica forto, kiu ankoraŭ inkluzivis eksajn membrojn de Reĝimo de Vichy de la Dua Mondmilito, kiuj partoprenis en la kunlaborismo, nome kunlaboris kun la gestapo malliberigi judoj, ekzemple la atako en Vel'd'hiv, la 16-an de julio 1942.
La plej multaj el la policistoj detenitaj post la liberigo de Parizo en 1944 pro ekstremaj formoj de Kunlaborismo (inkluzive de helpado al la brutuloj de la franca amasa partio, la Parti Populaire Français), estis poste re-integritaj en la francan polictrupon. Kontraŭe, la kariero de iuj policistoj, kiuj antaŭe estis parto de la rezisto, estis prokrastita pro policio de kontraŭkomunismo. Fakte, multaj membroj de la rezisto estis komunistoj, dum komunistaj ministroj ne deĵoris en la registaro ekde majo 1947. Cetere, eĉ policistoj, kiuj partprenis en la rezisto, foje ankaŭ partoprenis en atakoj kontraŭ judoj kaj aliaj persekutitoj dum la reĝimo de Vichy, kiuj alie perdus sian laboron, laŭ asertoj fare de Einaudi kaj Maurice Rajsfus.
Nomumo de Maurice Papon kiel Ĉefo de la Pariza Polico (marto 1958)
Post la krizo de majo 1958 kaj la starigo de la nova Kvina Franca Respubliko en Francio, sub la gvidado de Charles de Gaulle, Papon konservis sian lokon. Papon kreis "distriktajn kompaniojn", polictrupojn specialigitajn pri subpremo, en kiuj oni varbis novajn rekrutojn al la polico. Ĉi tiuj provincaj kompanioj estis formitaj ĉefe per hindoĉiniaj militaj veteranoj (1947-54) aŭ por junuloj, kiuj ĵus finis ilia armea servo en Alĝerio.
Ramakriŝna
Ŝri Ramakriŝna (1836 - 1886) estis bengala mistikulo. Li loĝis ĉe templo de la diino Kálí, kie li estis pastro. Li praktikis metodojn de preĝo kaj medito el multaj tradicioj, kaj li instruis pri la unueco de religioj. Multaj hinduoj adoras Ramakriŝnan kiel dian enkorpiĝon.