cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo de sankta Leonardo (Mušov)
Nuntempo
Ekde la jaro 1999 la posedanto de la preĝejo estis municipo Ivaň, kiu komune kun Pasohlávky ekpostulis en la jaro 2012 pri eŭropa doto por alirebligo de la preĝejo. La projekto ensumigis ripozan zonon sur digo, ŝipan transporton al la insulo kaj establo de belvidejo en la preĝeja turo. Ekde la jaro 2008 somere zorgas pri la insuleto kyjova civitana asociiĝo por droge dependemaj Krok. La konstruaĵo mem estas statike certigita, sed la suma riparo de la preĝejo lauyx indikoj el la jaro 2012 povus atingi preskaŭ 16 milionoj da kronoj. En la jaro 2012 aŭ 2013 ĝi estis regvidita reen en la posedaĵon de municipo Pasohlávky. Ekde la jaro 2012 okazas publika kolekto por riparo de la preĝejo. En la jaro 2015 okazis riparo de la tegmento kaj oni laboras pri projekto de konservo de la preĝejo. En estontecon oni supozas ties alirebligon per alveturigo sur pramboato.
Ĉirkaŭ la preĝejo troviĝas tombejo.
Rektigitotranĉita 120-ĉelo
En geometrio, la rektigitotranĉita 120-ĉelo estas uniforma plurĉelo.
Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per rektigitotranĉo de la regula 120-ĉelo. La operacio de rektigitotranĉo kreas novajn senpintigitajn kvaredrajn ĉelojn je la malnovaj verticoj kaj triangulajn prismojn je la malnovaj lateroj. La originalaj dekduedraj ĉeloj estas rektigitotranĉitaj kaj iĝas grandajn rombo-dudek-dekduedrojn.
La bildo montras la plurĉelo desegnita kiel giguro de Schlegel kiu projekcias la 4 dimensian figuron en 3-spacon, malformigante la ampleksojn de la ĉeloj. Aldone, la deklateraj edroj estas latentaj, permesante vidi la enon.
Eksteraj ligiloj
Cantellated 120-cell
Ukrainoj en Rusio
Ukrainoj en Rusio formas la plej grandan unuopan eron de la diasporo de la ukrainoj. La oficiala censo en 2010 informis ke 1.9 milionoj da ukrainanoj estis loĝantaj en Rusio, reprezentente super 1.4% el la totala loĝantaro kaj la tria plej granda etna grupo post etnaj Rusoj kaj Tataroj. Spite tion ukrainoj plendas pri pliiĝanta malakcepton en Rusio fare de etnaj rusoj kontraŭ ukrainoj.
Literaturo
Internet site for Ukrainians in Russia
Nordorienta provinco de Kenjo
La nordorienta provinco (svahile Mkoa wa Kaskazini-Mashariki, angle North-Eastern Province) estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 126 186 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2008 ĝi havis 1 410 342 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 11 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Garissa. La provinco plu dividiĝis je kvar distriktoj.
Kiel la nomo indikas, la provinco situis en la oriento de la lando, ankoraŭ pli oriente ol la orienta provinco de Kenjo, kiu ja orientas de la nacia ĉefurbo Najrobio, sed fakte troviĝas en la oriente centra landoparto. Norde la nordorienta provinco limis je Etiopio, oriente je Somalio. La plej multaj loĝantoj etne estis somaloj. La averaĝa klimato de la provinca teritorio estas seka kaj varmega.
SVRR
SVRR estas mallongigo de Sluĵba vneŝnej razvedki Rossii (Служба внешней разведки России, Komitato de ekstera skoltado de Rusio).
La 20-an de decembro jare 1920 estas organizita la unua eksterlanda sekcio VĈK, gvidinte de Jakov Davidov. Ĉefaj celoj de ekstera skoltado en jaroj 1918-1920 estis batalo kun ekstera kaj interna kontraŭrevolucio. Poste, ekstera skoltado devis trovi alilandajn kontraŭrevoluciajn organizaciojn, kiuj volis detronigi sovetian partion. Aliaj celoj estis memkompreneblaj: kolektado de informoj de ia speco, frakaso de organizaciojn de eksterladaj elmigrantoj. En tia-ĉi tempo ne estis grave, ĉu la kolektitaj informoj estis akiritaj leĝe aŭ senleĝe.
Ekstera skoltado ludis gravan rolon en kreaĵo de atoma armilo. Kunlaboro de spionoj kaj atomisto Igor Kurĉatov rezultis en kreaĵo de atoma bombo laŭ usona modelo.
Komunumaro Edenkoben
La Verbandsgemeinde Edenkoben estas komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Edenkoben. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
{|
Olavi Virta
Olavi VIRTA (Oskari Olavi Ilmen) (27-a de februaro, 1915 – 14-a de julio, 1972) estis unu el la plej famaj finnaj tango-kantistoj.
Dum 1939-1966 li skribis ĉirkaŭ 600 kantojn, multaj el kiuj iĝis klasikaj el finna muziko. Inter ili estis unuoj de tipo "tango" ("Punatukkaiselle tytölleni", "Ennen kuolemaa", "Täysikuu") kaj alispecoj muzikaĵoj (ekzemple "Poika varjoisalta kujalta", "Hopeinen kuu", "Eva", "Kultainen nuoruus").
Alsvågvatnet
Alsvågvatnet estas lago en Norvegio. Ĝi situas en la la provinco Nordland kaj apartenas al la komunumo Øksnes. La laga areo kovras 2,36 kvadratajn kilometrojn, kaj la bordo ampleksas 17,99 kilometrojn. Ĝi estas sur la insulo Langøya, unu el la insuloj Vesterålen. Apud ĝi estas betula arbaro kaj torfejo.
Stacio Iwade
Stacio Iwade (japane: 岩出駅 [Iŭade-eki], angle: Iwade Station) estas fervoja stacio en Iŭade, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
NGC 785
NGC 785 (aliaj indikoj — IC 1766, PGC 7694, UGC 1509, MCG 5-5-46, ZWG 503.76) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jigme Dorji Wangchuck
Jigme Dorji Wangchuck (en la dzonka lingvo:, naskiĝis en Timbuo, Butano, la 2-an de majo 1929 – mortis e Najrobio, Kenjo, la 21-an de julio 1972) estis la tria reĝo de Butano, apartenante al la dinastio Wangchuck, inter la 27-a de oktobro 1952, tago kiam li sukcedis sian patron, la reĝo Jigme Wangchuck, kaj la 21-a de julio 1972, lia mortotago, sukcedita de sia filo Jigme Singye Wangchuck. Lia edzino estis la reĝino Ashi Kelzang Chhoedon Wangchuck.
Estis li kiu ekigis la moderniĝon de Butano, malfermante ĝin al la ekstera mondo, metanti finon al la feŭdismo kaj sklaveco, kaj liberigante ĉiujn servutulojn. Li permesis la eniron en Butanon de kelkaj modernaj inventaĵoj por faciligi la laboron de kamparanoj. Li fondis la Nacian Asembleon, konata kiel Tŝogdu, kiu iĝis la unua Parlamento de Butano, kaj en 1968 ankaŭ akceligis la kreadon de la unua Konsilio de Ministroj
Dum lia regado ankaŭ kreiĝis ekonomia evoluplano kiu daŭre aktivas en la lando, aliĝante al la plano Kolombo en 1962, kiu disponigas ekonomian helpon al la nacioj de suda kaj sudorienta Azio kaj Oceanio. Dum la 20 jaroj da regadoj, li konstruigis 1.770 km de ŝoseoj, ses hospitaloj kaj la lernejoj kreskis al 102. Li mortis pro koratako.
Moskva v oktjabre
Moskva v oktjabre (Москва в Октябре) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Boris Barnet.
La filmo prezentas la enscenigitajn scenojn de la oktobra bolŝevika ribelo en Moskvo, kaj antaŭajn okazaĵojn. La filmo komenciĝas per sceno de renkontiĝo: homoj proksime de la monumento al Aleksandro Sergejeviĉ Puŝkin, kun subtekstoj: "Post la julia tagoj okazis seninterrompaj mitingoj", kio indikas julion 1917. La filmo kovras eventojn de ĉi tiu dato, ĝis la kreado de la Konsilio de Popolaj Komisaroj, estrita de Lenin.
Tis
Tis (Tieß) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1426.
San Roberto
San Roberto estas komunumo de Italio.
Palaco de Uriarte (Lekeitio)
La Palaco de Uriarte troviĝas en la biskaja urbo de Lekeitio (Hispanio).
Priskribo
Temas pri palaco de baroka stilo, konstruita en la 17-a jarcento.
17002 Kouzel
17002 Kouzel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ivan U. Kouzel, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto en scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la "Ekologia Centro de la Studentoj" en Minsko (Belorusio).
Perdoj de libroj dum la malfrua antikva periodo
La perdoj de libroj dum la malfrua antikva periodo inter la fino de la 3-a kaj komenco de la 6-a jarcento reprezentas ne reakireblan perdon por la kultura heredaĵo de la klasika antikvo. Tre granda parto de la antikva greka kaj latina literaturoj estis perdita. La kvanto de verkoj, kiuj restas ĝis nun estas ekstreme malgranda. La plimulto de la tamen tradiciaj tekstoj estas konservitaj en kopioj el la mezepoko. Nur tre malmultaj originalaj textoj de la antikva periodo estas konservitaj.
La kvanto de libroj dum la antikva tempo kaj ĝia transdono
Antaŭ la trovadoj de papirusoj ekde 1900, en la bibliotekoj troviĝis greka literaturo de antaŭ la jaro 500 de ĉirkaŭ 2000 aŭtoroj. De tiuj 2000 estis konservitaj nur tekstoj de 253 aŭtoroj, sed parte nur partoj de iliaj tekstoj.
Aŭtoroj
El la latina literaturo, tio estis 772 nomoj de aŭtoroj, el tiuj, tekstoj de 144 aŭtoroj estas konservitaj. Tio kondukis al la ofte trovita taksado, ke malpli ol 10% de la antikva literaturo estas konservita. La preskaŭ 3000 nomoj de aŭtoroj reprezentas minimuman nombron, nome tiuj menciitaj en konservitaj tekstoj. Tiuj estas multaj kristanaj aŭtoroj kaj klasikaj lernejaj aŭtoroj, sed ne la tuta sumo de la antikvaj titoloj. Rilate la tuta tempo de la antikvo la kristanaj aŭtoroj nur estis relativa minoritato.
Bibliotekoj
Taksado de la antikva kvanto de titoloj kaj libroj nur estas ebla nerekte per la historio de la bibliotekoj. La plej konata biblioteko de la antikvo estas tiu de Aleksandrio. Ĝia stoko kreskis inter -235 ĝis -47 jaroj de 490.000 al 700.000 papirusruloj, plejparte en greka lingvo, ĝis la vizito de Cezaro.
Sándor Ferenczi
La hungara nomo Sándor Ferenczi povas aludi interalie al
Rektigitotranĉita 24-ĉelo
En geometrio, la rektigitotranĉita 24-ĉelo estas uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per rektigitotranĉo de la regula 24-ĉelo.
Cantellated 24-cell
Saint-Roch (stacidomo)
Saint-Roch estas franca stacidomo sur linioj -, Saint-Roch - Darnétal-Bifurcation kaj Saint-Roch - Frévent, situanta en  Amiens, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Padmasambhavo
Padmasambhavo estas la fondinto de la budhana tibeta skolo Njingmo en la 8-a jarcento.
Padmasambhavo, en la ĉina: 蓮華生上師; tibete: Pema Llungne aŭ Padmakara, en sanskrito estas naskita el lotuso. En Butano kaj Tibeto (kie la disĉiploj de la soko Njingmo ĉefe, sed ankaŭ aliaj skoloj, kaj la tibetaj popoloj ĝenerale, rekonas lin kiel la dua Budho) plej ofte konata kiel Guruo Rinpoĉo.
Uragano Charley
Uragano Charley estis la tria nomita ŝtormo kaj dua uragano de la uragana sezono en 2004. Ĝi kaŭzis fortajn damaĝojn en Florido, kien venis du ciklonoj la saman tagon. La ŝtormo estis finfine absorbita de fronto en la Atlantika Oceano la 15an de Aŭgusto, ĉe sudorienta Masaĉuseco.
Giovanni Prati
Giovanni PRATI ([ Ĝovanni Prati] ; naskiĝis la 1815 en Dasindo, mortis 1884 en Romo) estis itala poeto kaj politikisto.
Naŝkiĝinta en Dasindo (hodiaŭ frakcio de Komunumo Comano Terme), en Trentlando tiutempe parto de la Aŭstri-Hungara Imperio, li pasigis aliloke la plimulton el sia vivo (Padovo, Milano, Venecio, Torino, Florenco, Romo), ĉar admiranto kaj subtenanto de la piemonta dinastio Savojo. Pro lia ital-amika agado, la aŭstria registaro lin forpelis el la Lombarda-Venetia Regno (ankaŭ Milano kaj Venecio tiam apartenis al la Imperio), kaj aliflanke la Registaro de la Grand-Duklando de Toskanio (sub dinastio Habsburgo-Loreno) rifuzis al li la politikan rifuĝ-rajton.
Gábor Veres (skulptisto)
Biografio
Gábor Veres abiturientis en belarta gimnazio en Szeged, liaj plej gravaj instruistoj estis Sándor Tóth (skulptisto), Mihály Fritz kaj Márton Kalmár. Li studis en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en la jaroj 1976 kaj 1977, poste en Belarta Altlernejo inter 1978 kaj 1984. Liaj plej gravaj majstroj estis Gyöngyi Szathmáry, respektive Iván Szabó (skulptisto) kaj Miklós Borsos. Ekde 1993 li instruas en la belarta gimnazio de Szombathely, post 3 jaroj li estis nomumita viclernejestro. Pli frue jam ekde 1983 li ekspoziciis.
Giovanni Prati
Elektita en 1861 Deputito ĉe la Parlamento de unuiĝinta Italio, kun Torino ĉefurbo de la nova Regno, li sekvis la registaron unue al Florenco kaj poste al Romo; nomumita Membro de la Lingva Akademio “della Crusca”, konsiliano de la Supera Konsilantaro de Publika Instruado kaj Senatano, li mortis en Romo en 1884.
Verkoj
En Esperanto ekzistas la versioj de kvar liaj poeziaĵoj:
Poet i car
Poet i car (Поэт и царь) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Vladimir Gardin kaj Jevgenij Ĉervjakov.
Caro Nikolao la 1-a enamiĝas al Natalja Gonĉarova, edzino de Aleksandr Puŝkin. Provante kaŝi sian pasion, la caro helpas al Natalja proksimiĝi al oficiro d'Anthès. La tuta reĝa kortego klaĉas pri la rilato de Natalja kun d'Anthès. Tiuj onidiroj atingas Puŝkin kaj li defias d'Anthès al duelo.
Elektronika sporto
Elektronika sporto (profesia videoludado aŭ esports angle), estas formo de konkura agado per videoludoj. La vorto "sporto" estas pruntoprenita el tradiciaj fizikaj sportoj, kiuj kunhavas multajn similaĵojn, kiel konkurado, profesiaj ludistoj, teamoj, granda fizika kaj mensa sindediĉo, grandaj eventoj kaj spektantaroj, ktp.
La tipoj de videoludoj, kiuj estas plej ofte ligitaj al elektronika sporto estas batalaj ludoj (kiel Super Smash Bros.), pafaj videoludoj (kiel Counter-Strike: Global Offensive), plurludantaj retaj arenoj (kiel League of Legends aŭ Dota 2) kaj Realtempaj strategiaj videoludoj (kiel StarCraft II: Wings of Liberty). Famaj videoludaj turniroj kiel The International, League of Legends World Championship, Battle.net World Championship Series, Evolution Championship Series, kaj Intel Extreme Masters rekte elsendas siajn eventojn (ekzemple per Twitch.tv), kaj ofte havas plurajn centmilojn de spektantoj kaj povas gajnigi centmilojn de dolaroj al la venkintaj ludistoj.
La industrio de elektronikaj sportoj rapide disvolviĝas. Ĝi estas plej granda en Ĉinio, Sud-Koreio kaj Usono. En 2017, la totala produktovaloro de la ĉina industrio de elektronika sporto estas pli ol 50 miliardoj da juanoj, kaj ĝi pli kaj pli integriĝas kun la industrio de kulturokreado.
Hipokampo (cerboparto)
Hipokampo estas grava parto de la cerboj de homoj kaj de aliaj mamuloj. Ĝi estas parto de la limba sistemo kaj havas grandan rolon en longdaŭra memoro kaj spaca navigado. La hipokampo estas para strukturo, aperante en la dekstra kaj maldekstra flankoj de la cerbo, kiel la rilata cerebra kortekso. En homoj kaj aliaj primatoj, la hipokampo estas en la tempia lobo, sub la korteksa surfaco. La kurba formo similas al hipokampo aŭ korno de ŝafo laŭ fruaj anatomiistoj. Anatomiisto Julius Caesar Aranzi nomis ĝin laŭ la greka vorto hipokampo (ιππος, hippos = ĉevalo, καμπος, kampos = mara bestaĉo) kaj tiel estas la nomo interlingve, eĉ kiam la vorto por la besto hipokampo estas malsame.
En la malsano de Alzheimer, la hipokampo estas unu el la plej fruaj cerbopartoj kiuj difektiĝas; tial problemoj de memoro kaj de orientiĝo okazas je la komenco. Difektiĝo de la hipokampo ankaŭ povas esti pro nesufiĉa oksiĝeno (hipoksio), encefalito, aŭ epilepsio en la meza temporala lobo. Homoj kies hipokampoj estas tre difektitaj foje havas amnezion; ili ne povas krei novajn memoraĵojn.
Marcilly (Manche)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Marcillais.
Griza pirolo
La Griza pirolo, Pyrrhula cineracea, estas specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de piroloj kiuj estas fortikaj paserinaj birdoj kun diketaj bekoj kaj maskloj kun oranĝaj aŭ ruĝaj brustoj.
Ĝi troviĝas en Kazaĥio kaj ankaŭ en Mongolio. Plej parto de birdaj fakuloj konsideras ĝin kiel subspecio de la Eŭrazia pirolo.
Pyrrhula cineracea loĝas en arbaroj de abio kun kelkaj deciduaj arboj, abio-lariko kaj piceo-betulo en rivervaloj ĉe strandoj de lagoj je 1400–1800 m. Disige la Griza pirolo vizitas deciduajn arbarojn kun arbustoj kaj ĉeriverajn arbarojn kaj makisojn de altaj herboj.
Ĝi estas tre simila al la Eŭrazia pirolo sed sen ruĝaj subaj partoj. Temas pri diketa birdo kun fortika kapo de larĝega kolo. La supraj partoj estas grizaj; la flugilplumoj estas nigraj (kun helgriza flugilstrio) kaj same la mallonga dika beko, la krono kaj vizaĝo ĉirkaŭ beko kaj okuloj ĉe plenkreskuloj; la blanka pugo kontraste inter la nigraj vosto kaj flugilplumoj, kaj la grizaj flugilstrioj estas ege videblaj dumfluge. La subaj partoj estas iom pli helgrizaj (sed blanka subpugo).
Ili estas iom raraj, sed vintre estas komunaj en Altajo.
Observatorio Pulkovo
La Observatorio Pulkovo (la oficiala nomo — Ĉefa (Pulkovo) astronomia observatorio de la Rusia Akademio de Sciencoj (ĈAO RAS), ) estas astronomia observatorio situanta sur la montetoj Pulkova, 19 km sude de la centro de Sankt-Peterburgo. Koordinatoj:, je alto de 75 m.
Honora prezidanto de TEJO
Honoraj Prezidantoj estas:
Irlanda hedero
Irlanda hedero, Hedera hibernica, ankaŭ Atlantika hedero, estas specio de florplanto de la genro Hedera de la familio Araliacoj. La epiteto hibernica aludas al Hibernia, nome latinlingva nomo kiun la romianoj uzis por la nuna Irlando, kaj de tie la traduka nomo Irlanda hedero, eĉ se la specio ekzistas ankaŭ en multaj aliaj landoj.
Ĝi estas indiĝena en la marbordo de Atlantiko en Eŭropo. Ĝi estis kultivata kaj povas aperi en naturaj areoj for de sia origina zono, laŭlonge de la Atlantika marbordo el Portugalio, Hispanio, Francio, Brita Insularo, Germanio, Skandinavio kaj Baltaj landoj.
Priskribo
Ĝi estas daŭrfolia ĉiamverda arbedo, nome rebo kaj pli precize liano, kiu rampas aŭ grimpas 20 al 30 m per kroĉradiketoj sur arbojn, murojn kaj similajn (ili ne estas parazitaj plantoj). En malvarmaj klimatoj, ĝi kreskas pli malrapide kaj establiĝas pli malrapide ol la rilata H. helix.
Ili havas manforme lobajn kaj forkoformajn foliojn kaj kvinnombrajn, epiginajn, verdecajn florojn en umbelo. La fruktoj estas bulformaj kaj blu-nigraj se maturaj.
La ŝelo estas dekomence verda, sed baldaŭ ĝi iĝos griza. Malnovaj branĉoj estas helgrizaj kun fajne truita ŝelo. Burĝonoj estas preskaŭ kaŝitaj ĉe la folibazo, ovoformaj kaj brilverdaj. La folioj havas kompletajn bordojn kaj estas ovoformaj kun kvin triangulaj loboj. La surfaco estas brile malhelverda kun helaj nervoj, dum la subo estas helverda. La folioj de florbutonoj estas ovoformaj kun kompletaj bordoj. Florado okazas en septembro–oktobro. La tuta planto kaj ankaŭ la beroj estas iome venenaj.
Margueray
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Margueriais.
Listo de urboj de Panamo
Jen listo de urboj de Panamo:
Melanocorypha
Melanokorifoj aŭ Melanocorypha estas malgranda genro de birdoj de la familio de Alaŭdedoj. Ties membroj ĉefe loĝas en mezvarma Azio el Turkio tra Centra Azio al Ĉinio, sed la Stepalaŭdo havas ankaŭ ektensivan distribuon en Eŭropo ĉe la Mediteraneo.
Tiuj alaŭdoj estas ĉefe parte migrantaj, moviĝante relative tra mallongaj distancoj el la plej malvarmaj partoj de siaj teritorioj. Kelkaj specioj estas tre raraj vagantoj al okcidenta Eŭropo.
Tiuj estas birdoj de malferma terkultivejoj, stepoj aŭ duondezertoj. Ili nestumas surgrunde kaj la idoj estas fruemaj. La manĝaĵo estas semoj suplementitaj per insektoj ĉefe dum la reprodukta sezono. Ili estas gregemaj for de la reprodukta sezono.
La alaŭdoj de la genro Melanocorypha estas grandaj, fortikaj birdoj, 16.5-20 cm longaj kun fortaj dikaj bekoj kaj pli rondoformaj kapoj ol tiuj de aliaj alaŭdedoj. Kelkaj havas la tipan nedistingan plumaron de alaŭdo, ĉefe striita grizecbruna supre kaj blankeca sube, sed la Nigra alaŭdo kaj la Blankflugila alaŭdo havas distingajn masklajn plumarojn. Kelkaj specioj havas grandajn nigrajn makulojn en la brustoflankoj.
Durnes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Melanocorypha
Dumfluge ili montras larĝajn flugilojn kaj mallongajn vostojn. La kantoj de plej parto de specioj estas kiel tiu de la kampalaŭdo.
Referencoj
Simms, Eric (author), Arlott, Norman (bildoj) Larks, Pipits and Wagtails(Collins New Naturalist, 1992) ISBN 0002198711
San Sostene
San Sostene estas komunumo de Italio.
Grizventra pirolo
La Grizventra pirolo, Pyrrhula griseiventris, estas specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de piroloj kiuj estas fortikaj paserinaj birdoj kun diketaj bekoj kaj maskloj kun oranĝaj aŭ ruĝaj brustoj.
Estas seksa duformismo tiele ke la ino ne havas ruĝajn partojn kaj estas pli bruna.
Ties teritorio estas Orienta Azio.
Kicapa Duoninsulo
La Kicapa Duoninsulo kuŝas okcidente de Seattle, Vaŝingtonio, Usono, trans la Puĝeta Fjordo. La kanalo Hood separas la Kicapan Duoninsulon el la resto de la Olimpia Duoninsulo. Ĝi enhavas la tuton de la Kantono Kicapo escepte la teritoriojn de la insuloj Bainbridge kaj Blake, same kiel la nordorienta parto de la Kantono Mason kaj la nordokcidentan parton de la Kantono Pierce. La plej alta pinto de la Kicapa Duoninsulo estas la monto Gold (oro). Estas du armeejoj el la ŝiparmeo usona en la duoninsulo nome Puget Sound Naval Shipyard kaj Naval Base Kitsap. La ĉefa urbo de la duoninsulo estas Bremerton.
Skarszewy (regiono Pomorskie)
Skarszewy estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Skarszewy en distrikto Starogardzki.
Olga Murvai
MURVAI OLga estis hungara filologino, universitata profesorino. Ŝi estis naskita en Kluĵo la 10-an de oktobro 1942 kaj mortinta en Târgu Mureș la 30-an de oktobro 2011. Ŝi estis la edzino de la László Murvai, patrino de violonartistino Márta Murvai (n. 1980).
Kariero
Olga Murvai diplomitiĝis en 1965 pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo. Ŝi estiĝis doktoro pri filologio (1977) kaj ŝi instruis en la katedro de hungarologio de la Universitato de Bukareŝto kaj en la universitato EMTE.
Andrew Sherratt
Andrew Sherratt (8a de majo 1946 – 24a de februaro 2006)estis angla arkeologo, unu el plej influaj el sia generacio. Li estis plej bone konata pro la ideo de la Revolucio de Duarangaj Produktoj.
Dekomence animaloj estis tenitaj por viando, kaj arkeologo Andrew Sherratt sugestis, ke lakto-produktado, kun la espluatado de aldomigitaj animaloj por hararo kaj laboro, komencis multe poste en aparta revolucio de duarangaj produktoj en la 4a jarmilo a.K. La modelo de Sherratt ne estas subtenita de ĵusaj trovaĵoj, bazitaj sur la analizo de lipidaj restaĵoj en prahistoria ceramiko, kiuj montras, ke laktoproduktado jam estis praktikita en la komencaj fazoj de agrikulturo en Sudokcidenta Azio, ĉirkaŭ almenaŭ la 7a jarmilo a.K.
Jamato (Kumamoto)
Jamato (山都町, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Yamato-chō) estas urbeto de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Kumamoto. La loĝloko situas sur la insulo Kjuŝuo en la sudo de Japanio kaj en sia nuna administra formo ekzistas ekde la jaro 2005. Laŭ takso de oktobro 2019 la urbeto havis loĝantojn.
Skalbmierz
Skalbmierz estas urbo en Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Skalbmierz en distrikto Kazimierski.
Historio
Dua mondmilito
La 5-an de aŭgusto 1943 germana polico pafmortigis, pendumis aŭ vivbruligis 104 personojn.
La 5-an de aŭgusto 1944 germanaj-ukrainaj taĉmentoj masakris la urbon murdante 64 personojn. Kun la helpo alvenis taĉmentoj de Pola Enlanda Armeo, Kamparanaj Batalionoj, taĉmento de Popola Armeo kaj du sovetiajn tankojn el Wiślica. Germanoj estis forigitaj de la urbo. En la bataloj mortfalis ĉ. 20 partizanoj.
Altevatnet
Altevatnet (samee Álddesjávri) estas la 11-a plej granda lago de Norvegio, kun surfaco de ĉirkaŭ 80 km². La lago estas proksimume 35 km longa kaj averaĝe 2 km larĝa. Ĝi situas en komunumo Bardu kaj estas la plej granda lago en la malnova provinco Troms, ekde 2020 en pli larĝa nova provinco Troms og Finnmark. La lago estas reguligata. La surfaco kuŝas 489 m super la marnivelo. Akvo el la lago elfluas en riveron Barduelva, kiu elfluas en riveron Målselva, kiu siavice elfluas en fjordon Malangen.
Charles Hurwitz
Charles HURWITZ estas disputita personeco el Usono, kiu multfoje helpis bankroton, detruon de entreprenoj, medioj.
Altevatnet
Pro la reguligado la surfaca nivelo varias inter 489 kaj 472 metroj kaj la maksimuma profundo inter 99 kaj 82 metroj.
Charles Hurwitz
Post kiam li transprenis la gvidon super Pacific Lumber Company, li komencis kav-hakigi arbarojn, triobligis arbohakadajn procentojn je ruĝlignaj praaj arbaroj (Headwaters Forest). Hurwitz samtempe prenis monon el pensifonduso de la entrepreno ($55 milionoj) kaj ekis fordoni ĉiuj moveblaĵojn de la firmao.
Hurwitz perdis 7 registarajn procesojn por la duaxraj, neleĝaj arbohakadoj de la antikva ruĝligna arbaro de Norda Kalifornio.
Immenstadt (Algovio)
Immenstadt im Allgäu estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberallgäu (Supra Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rivero Saja
Saja estas rivero en la nordo de Iberio, fluanta tutparte tra Kantabrio (Hispanio). Ĝi elfluas el la norda flanko de la montoĉeno de Cordel je 1870 m, ene de la komunumo Campoo-Cabuérniga, kaj enfluas en la Kantabran Maron, formante la larĝan estuaron de San Martín de la Arena, inter la municipoj Suances kaj Miengo.
La alta kurso estas protektita areo, nome Naturrezervejo Saja-Besaya, okupanta la tutan altan parton de la rivero kaj plejparton de la akvokolekta areo inter la rivero kaj ties ĉefa alfluanto, la rivero Besaya. La rivero formas la valojn Cabuérniga kaj Cabezón de la Sal, (situantaj respektive norde kaj sude de la montoĉeno Escudo de Cabuérniga) kaj la ebenaĵojn en Casar de Periedo, Puente San Miguel kaj Torrelavega (kiuj etendiĝas ĝis la maro). La baseno sume havas areon el 1048,24 km² kaj sur ĝi loĝas pli ol cent mil homoj, koncentrite precipe en la municipoj Torrelavega, Los Corrales de Buelna, Reocín, Cabezón de la Sal kaj Suances.
La nomo Saja devenas de la latina akvonomo Salia, kiu devenas de la hindeŭropa lingvaro, kaj ŝajne ĝi signifas fluaĵo el akvo aŭ salakvo.
Antaŭe, oni uzis la riveran fluon por funkciigi dekojn da farunaj kaj tekstilaj muelejoj, kiuj estas ne plu aktivaj aŭ malaperintaj. Nun, ĉe la rivero estas fiŝbredejo kaj pluraj akvofaloj por produkti elektron, kaj krome estas du havenoj: unu rivera, tre proksime de la urbo Torrelavega, kaj unu mara, ĉe la enfluejo.
Nomo
Ĉi tiu sama radiko aperas en la elfluejo de multaj eŭropaj akvonomoj kiel la rivero Seille, alfluanto de la rivero Mozelo en Gaul, la rivero Hayle en Britio, aŭ la rivero Sella en Asturio, kiujn ĉiujn oni iam nomis Salia.
Geografio
La rivero Saja elfluas el la montpasejoj de Sejos, en la suda flanko de montoĉeno de Cordel, kunigante la riveretojn La Corva, Diablo, Guariza kaj Hitón je 1300 m, proksime de la montopinto de Sejos. Tiuj riveretoj elfluas respektive 3, 5 kaj 4 kilometrojn supre en diversaj basenoj de la montoĉeno super 1800 metroj.
La fludirekto de la rivero kvazaŭ desegnas grandan arkon, unue norden kaj poste nordorienten, ĝis la kunfluo kun la rivero Besaya en la urbo Torrelavega. Unuiĝinte al Besaya, ĝi plu fluas norden tra la municipo Polanco kaj enfluas en la Kantabran Maron, fluinte sume dum 72 km. Ĉe la enfluejo ĝi formas estuaron longan je 10 km, kiu entenas areon el 3,9 km².
Fludirekto alta kaj meza
La supra fludirekto de la rivero Saja komenciĝas ĉe la elfluejo de ties ĉefaj fontoj, tio estas La Corva kaj Diablo, en la montoflankoj de la montoĉenoj Cordel kaj La Horcada, super 1800 metroj, kaj ĝi etendiĝas ĝis la vilaĝo Fresneda, je 340 m.
17004 Sinkevich
17004 Sinkevich estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rivero Saja
Fludirekto alta kaj meza
Ĝi fluas tra vastan areon, larĝan je proksimume 75 km², konsistantan ĉefe el argilo kaj grejso de Frua Kretaceo. Molaj materialoj igas la riveron plej erozia, kio estas jam tipa trajto de alta kurso de riveroj.
17004 Sinkevich
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maksim M. Sinkevich, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia teama projekto en matematiko. Li estis lernanto ĉe la Gimnazia-Lernejo de Asipoviĉi (Mahilova regiono, Belorusio).
Rivero Saja
Fludirekto alta kaj meza
La meza kaj malsupra fludirektoj ekas en la vilaĝo Fresneda kaj etendiĝas ĝis la municipo Polanco, formante la valojn Cabuérniga, Cabezón de la Sal, Reocín kaj Torrelavega.
Buŝo
Fine la rivero enfluas en la estuaro de San Martín de la Arena, alinome estuaro de Suances. Ĝi estas estuaro longa je 8,5 km, inter la haveno de Requejada kaj la eta kabo Punta del Dichoso. Ĝi okupas areon de 3,9 km² inter la komunumoj de Suances, Polanco kaj Miengo. Kaj estas ŝipveturebla por malgrandaj ŝipoj trans la centra kanalo. La ebenaĵoj subjektoj al tajdaj fluctuación okupas 75% de ĝiaj surfacoj, kaj la akvo fluas estas modifitaj de artefaritaj strukturoj kiuj markas la ŝipveturebla kanalo al la doko Requejada. La averaĝa fluo komence de la estuaro estas 24,2 m³ / s. La kvalito de akvo en la estuaro estas konsiderita malriĉa, ĉefe pro malŝarĝoj de coleccionistas tri kemiaj kaj papero industrioj kaj 11 aliaj coleccionistas postrestantaj akvoj urbanas.
Hidrografio
La rivero estas longa je 7 km kaj ties meznombra trafluo ĉe la enmariĝo estas 24,65 m³/s, kies duono (12,1 m³/s) proksimume defluas de la rivero Besaya.
Flukvanto
Ĝia averaĝa ĉiutaga fluo estas 12,024 m³/s en la vilaĝo Puente San Miguel kaj 24,224 m³/s en la urbo Torrelavega, post la kuniĝo al la rivero Besaya. Oni kalkulas, ke en enmariĝo la flukvanto multiĝas ĝis 26,033 m³/s.
Rilate al la jara averaĝa, la plej alta trimonata averaĝa okazas dum la dua jarkvarono (aprilo, majo kaj junio) kun nombro plia ol 40 m³/s. Krome, la plej malalta monata averaĝa flukvanto estas dum la plej sekaj periodoj, kun 7 m³/s.
Ĉefaj alfluantoj
La alfluantoj de Saja, kiel la plimulto de la riveroj de Kantabrio, havas sufiĉe mallongan kurson pro la kruta orografio de la regiono. Tial, ili foje sekiĝas dum kelkaj monatoj en somero. La plejplarto de la alfluantoj fluas en la riveron Saja ĉe ties dekstra flanko.
Ekologio
La ekologia konservo-stato estas tre bona ekde la supra parto ĝis la municipo Cabezón de la Sal. De tie, la rivero estas iomete modifita kaj oni povas konsideri ties tiean staton ankoraŭ "bona". Kuniĝinte al la rivero Besaya, la rivero Saja estas severe damaĝita, kaj tiun ĉi lastan sekcion oni konsideras "malbone konservita". Tio estas ĉar la malsupra parto de la baseno havas gravan industrian areon, kie okazas kaj laŭleĝa kaj kontraŭleĝa rubodeponadoj.
Hidraŭlika profito
Antaŭe la rivero havis multajn tekstilajn kaj farunajn muelilojn. Pruvo de tio estas ke nur en la valo de Cabuérniga estis gravuritaj en la dekoka jarcento dudek mueliloj kaj du tekstilaj. Hodiaŭ estas reduktita al industria uzo, havante du digojn sur la rivero.
La plej grava estas la digo de Sniace, situas tuj kontraŭflue de la kunfluo kun la rivero Besaya.
Se oni daŭras kontraŭflue, aperas la akvobaraĵo de Santa Lucía, lokita ĉe la ravino de la sama nomo kiu fermas la Valo de Cabuérniga. Traktas pri digeto konstruita en la punkto en kiu ĝi kunigas la riveron Bayones al la Saja. La celo de ĉi tiu akvobaraĵo estas la produktado de elektro kaj estas operaciita de la kompanio Textil Santanderina.
Ponto de Golbardo
La Ponto de Golbardo estas betona ponto, kiu leviĝas super la rivero Saja kunigante la lokojn de Barcenaciones kaj Golbardo, en la komunumo de Reocín.
La inĝeniero José Eugenio Ribera konstruis ĝin en 1902, iĝante unu el la unuaj armitaj betonoj pontoj konstruitaj en Hispanio. La 19 de aprilo 2002 estis deklarita Bien de interés cultural (Varo de kultura intereso) por la originaleco de la konstruo, la materialo uzata kaj la konstrua sistemo, kiu konsistas el uzado de metalaj traboj sur kiuj pendigi la metalan kadron.
12132 Wimfröger
12132 Wimfröger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels en septembro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). La 130 fotografiaj platoj tiel eksponitaj estis senditaj en Leiden (Nederlando) por estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan amatoran astronomon Willem Albertus Fröger, kiu vivas en Argentino. Li sugestis la nomojn de pli ol 300 asteroidoj, de unu luna kratero kaj de du marsaj krateroj.
August Leberecht Wunderwald
August Leberecht WUNDERWALD (naskiĝinta en 1843, mortinta en 1913), estis germana minejinĝeniero, minadkonsilisto kaj kuracbandirektoro en Bad Sulza, Germanujo.
Vivo
Wunderwald priskribis la ŝtonkarb-ekspluatadon en Saksio laŭ oficiala komisio. Tiu ĉi laboraĵo ĝis nun ne presitis. Li estis estinta studento ĉe la Minakademio de Freiberg. Krome li menciitis kiel lerninto en festolibro de la menciita altlernejo.
En Sulza li meritis kiel kuracban-direktoro kaj estro de la surloka salejo. Tion li laŭŝajne tiom bone faris ke la urbetanoj nomumis lin en 1898 honora civitano. Li mem estis ekde 1890 estro de la societo Sulzaer Badeverein fondita en 1864. Antaŭe li samklube agis kiel sekretario. La inhalejo de Bad Sulza malfermitis de li en la 15.6.1903. Lia loĝejo troviĝis proksime de salkolekta muro kion atestis malnovaj bildkartoj.
En la linda kuracbanparko, proksime de la trinkhalo, troviĝas memorigŝtono por Wunderwald.
Pobeda
Pobeda
Bazaj informoj
Pobeda, serbe Победа, estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Bačka, en municipo de Bačka Topola.
Situo
Pobeda situas sur ebenaĵo.
Kalvinana preĝejo (Madocsa)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Madocsa.
Historio
En tiu loko oni fondis benediktanan monaĥejon kun kirko Sankta Nikolao proksimume en 1180. La kirko havis 3 navojn kaj 2 turojn. En 1425 la vilaĝo kaj la monaĥejo estis forlasitaj, poste dum dominado de turkoj ĝi iomete ruiniĝis. En 1560 jam denove vivis en Madocsa, sed la loĝantoj jam estis precipe kalvinanoj. Ili havis apartan kapelon proksime de la katolika preĝejo. Laŭ priskribo en 1729 muroj de la katolika preĝejo estis en bona stato. Tamen ĝi estis parte malkonstruita inter 1792-1796, el la ŝtonoj oni konstruis katolikan preĝejon en Bölcske. Inter 1803-1806 oni konstruis navon al unu el la parte restintaj turoj. En flanko de la navo oni eltranĉis novan enirejon. Ĝi estas la nun videbla kalvinana preĝejo. Oni renovigis ĝin en 1958, 1977 kaj 2010. Intertempe en 1975 arkeologoj elfosis fundamentojn de la monaĥejo kaj aliajn partojn de la kirko, poste reenterigis la restaĵojn. Ili konstatis, ke la origina preĝejo parte estis konstruita el ŝtonoj de la romianoj.
Katedralo de Triunuanoj (Bratislavo)
Katedralo de trinitatanoj, pli ofociale Trinitara katedralo de Johano el Matha kaj de Felikso Valois estas romkatolika katedralo en Slovakio, en la ĉefurbo Bratislavo, en la malnova urbocentro.
Historio
Ordeno de trinitatanoj konstruis novan preĝejon inter 1717-1725 (en tiu loko estis pli frue preĝejo ĝis 1529). Ĝi imitis preĝejon en Vieno. Ekde 2003 la preĝejo iĝis katedralo de la trinitatano.
Konstruaĵo
La navo estas ovala, kiu finiĝas en kupolo. La freskoj pretiĝis inter 1736-1740. La impona altara bildo el 1745 prezentas sanktulojn Johano el Matha kaj Felikso Valois, kiam ili liberigas la kaptitojn de la turkoj. Apude oni vidas skulptaĵojn pri Sankta Agnesa kaj Sankta Katerino. La flanka altaro el 1736 estis dediĉita al Dipatrino.
Jego prevosĥoditelstvo
Jego prevosĥoditelstvo (Его превосходительство) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Grigorij Roŝal.
Sojle de la 1-a de majo aperas en la urbo flugfolioj kun la alvoko subteni la manifestacion de la maja tago de laboristoj de Vilno. Kozakoj subpremas la laboristan marŝon de la Majtago mortigante kelkajn kaj arestante aliajn. Inter la mortintoj kaj arestitoj estas judaj laboristoj. Timante tumultojn, la juda burĝa elito sendas siajn reprezentantojn al la guberniestro kun la peto ke li punu nur la kaptitojn, kaj ne la ceteron de la juda loĝantaro. La guberniestro konsentas; li ordonas skurĝi tiujn, kiuj estis arestitaj. Hirsh Lekert, flikisto, estas kolerigita kaj proponas mortigi la guberniestron. Malgraŭ konsiloj de revoluciemaj amikoj (unu subteksto deklaras ke "ses pafoj ne faras revolucion"), li pafas la guberniestron kaj mortigas lin. Lekert estas arestita kaj juĝita al mortopuno.
84340 Jos
84340 Jos estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Joseph A. Dellinger elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono). Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jos Dianovich Claerbout (1974–1999), amata filo de Jon kaj Diane Claerbout. Li estis verkisto, interreta inĝeniero, filmproduktoro kaj kreinto de belegaj ĉapeloj.
Ringoperdriko
La Ringoperdriko (Arborophila torqueola) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Ĝi troviĝas en Butano, Ĉinio, Barato, Birmo, Nepalo kaj Vjetnamo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Maskloj de tiu specio havas ornamajn bildojn kaj markojn, kombino de oranĝecaj krono kaj orelmakulo je nigra kapo kaj strieca gorĝo; krome estas super la plumbogriza brusto tre rimarkinda blanka antaŭkolumo, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo. Estas ankaŭ blankaj strioj ne tiom rimarkindaj kaj mustaĉa kaj superokula. Inoj ne havas la kapobildon, sed kunhavas la ruĝecan okulringon, la markatajn flugilojn kaj grizecstriecajn subajn partojn de la masklo kun tre rimarkinda blanka punkteco en flankoj. La flugilbildo estas pli markata ĉe masklo, kiu montras trioble striojn de plumoj kun bruna bazo, helsablokolora al blankeca centra parto kaj nigreca pinto; ĉe la ino videblas la nigreca pinto super la helbruna baze, sed ne la hela centro. Ŝi havas ankaŭ ruĝecan antaŭkolumon anstataŭ blankan. Temas pri klara kazo de seksa duformismo.
Oni identigis kvar subspeciojn sur la bazo de diferencoj en la kapomarkoj de la masklo. Ili estas la jenaj:
La manĝo de tiu specio enhavas semojn kaj diversajn senvertebrulojn, kiujn ĝi kolektas per skrapado inter folirubaĵoj. La birdoj vidatas en paroj aŭ malgrandaj aroj de ĝis 10 individuoj kiuj povas esti formataj de familiaj grupoj.
La Ringoperdriko havas kokinecan kontaktalvokon kiu estas konstante elsendata dummanĝado. Hindiaj populacioj reproduktiĝas inter aprilo kaj junio, kvankam pli fruaj reproduktuloj estis konstatitaj je pli malaltaj altitudoj. La averaĝa ovokvanto estas de 3-5 ovoj, sed oni observis ankaŭ ĝi 9 ovojn. Kovado estas de nekonata daŭro en naturo, sed je kaptiveco estis konstatitaj 24 tagoj. La nesto estas bulforma, kun kupolo. La teritorio etendas laŭ mallarĝa zono el okcidenta Himalajo al norda Vjetnamo. La specio ne estas tutmonde minacata kaj estas komuna en plej parto de sia teritorio.
Albrandswaard
Albrandswaard estas municipo en la nederlanda provinco Sud-Holando (Zuid-Holland). Multaj el la loĝantoj laboras en Roterdamo. Tial la administraj reprezentantoj de Roderdamo de pluraj jaroj proponis integrigi la municipon al la pli granda urbo - tamen la komunumanoj ĝis nun rezistis.
Sulz im Burgenland
Sulz im Burgenland, hungare Sóskútfalu [ŝOŝkUtfalu], kroate Šeškut estas iama vilaĝo, nun parto de Gerersdorf-Sulz en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Situo
Sulz im Burgenland situas en valo. Güssing troviĝas je 4 km-oj.
Historio
Jam la romianoj profitis la lokajn mineralajn fontojn. La unuaj mencioj okazis en hungaraj formoj "Kapasfalua" kaj en 1469 "Soskwth". La fontoj menciiĝas en 1496 kaj en 1817 banejo ekfunkciis. Ekde 1905 oni tutlande vendis la kuracakvajn botelojn. En 1910 loĝis en Sóskútfalu 507 loĝantoj (aŭstroj en majoritato, kroatoj en minoritato). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Gerersdorf bei Güssing, Rehgraben kaj Sulz im Burgenland formis novan komunumon Gerersdorf-Sulz en 1971.
Pipo
Pipo estas aparato servanta al homo por fumi. Ĝi konsistas el vertikala tubeto, kutime 10 ĝis 12 centimetrojn longa, ĉe kies unu ekstremo troviĝas forneto, kutime proksimume 4 centimetrojn alta. En tiun forneton oni metas pecigitan tabakon kaj bruligas ĝin. La fumon oni suĉas tra la tubeto en sian buŝon kaj ĝuas la guston. Kutime oni ne enspiras la fumon.
Pipo aperis en Ameriko inter indiĝenaj popoloj kaj estis prenita al Eŭropo kiam oni prenis la tabakon. Pipo kaj tabako havas en amerikaj kulturoj pli gravajn kulturajn uzojn ol simpla plezuro fumi.
Pipoj hodiaŭ estas plejparte el la radikoligno de vepreja eriko (Erica arborea), kiun oni trovas en kelkaj landoj ĉirkaŭ Mediteraneo. La fina parto de la tubeto, kiun oni metas en la buŝon, kutime estas el speciale hardita kaŭĉuko aŭ nuntempe pli kaj pli el akrilo. Anstataŭ erika ligno oni ankaŭ uzas blankan argilon, maizajn spikojn, olivan lignon, plantan eburon k. s.
Krom tabako, oni fumas per pipo ankaŭ kanabo, opion kaj krakon (solidigita kokaino).
Speciala sistemo el okcidenta Azio estas akvopipoj.
Riversupra arbaro
Riversupra arbaro (angle Headwaters forest) estas aro de malnove kreskantaj ruĝlignaj arboj ĉ. sur 60.000 akreoj (240 km²). Ĝi triveblas en norda Kalifornio, plimulto el tio estas posedaĵo de la ligna kompanio PalCo, kiun posedas Charles Hurwitz. La Headwaters estas loko de multaj arbosidaj kaj kontraŭhakadaj demonstracioj.
Ede Lósy-Schmidt
LÓSY-SCHMIDT Ede (pro. lo:ŝi-ŝmidt) estis hungara inĝeniero, teknikhistoriisto naskita en Sepsiszentgyörgy la 27-an de oktobro 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de aprilo 1948.
Biografio
Ede Lósy-Schmidt diplomiĝis en 1906 en Darmstadt, kie li ankaŭ laboris poste kiel asistanto. Reveninte, li doktoriĝis en Debreceno. De 1908 li estis kunlaboranto de pontosekcio de hungara ŝtatfervojo, de 1918 bibliotekisto de Inĝeniero-Societo, poste organizanto de ĝia kolektaĵo de teknikhistorio. Tiu estis la fondo por malfermo en 1936 de la unua Hungara Teknika Muzeo. La kolektaĵon oni transportis al Kassa en majo 1939, kie ĝi perdiĝis. Li estis redaktoro de la unua hungara Tekniklexikono en 1928.
Armindustrio
Armindustrio aŭ armilindustrio estas tutmonda negoco kaj industrio kiu enhavas la fabrikadon de armiloj, de teknologio kaj de armaj ekipoj. Ĝi inkludas la komercan industrion dediĉita al la esplorado, disvolvigo, produktado kaj servo de materialo, ekipoj kaj armeaj instalaĵoj. La entreprenoj produktantaj de armiloj, konataj ankaŭ kiel kontraktistoj de defendo aŭ de la militista industrio, produktas armilojn ĉefe por la armitaj fortoj de la ŝtatoj. Ankaŭ registaraj instancoj (institucioj, servoj, publikaj entreprenoj) funkcias en la industrio armilara, la aĉeto kaj vendo de armiloj, municio kaj aliaj armeaj artikoloj. La produktoj inkludas pafilojn, municion, misilojn, armeajn aviadilojn, armeajn veturilojn, ŝipojn, elektronikajn sistemojn, inter aliaj. La industrio de armiloj ankaŭ realigas projektojn de esplorado kaj disvolvigo.
Oni ĉrikaŭkalkulas ke ĉiujare oni produktas pli ol 1,5 bilionoj de usonaj dolaroj en armilaj elspezoj en la tuta mondo (2,7% de la tutmonda MEP), kio estas descendo de 1990, kiam la armeaj elspezoj estis 4% de la tutmonda MEP. Parto iras al la akiro de ekipaĵaro kaj armeaj servoj de la armilindustrio. La totala vendado de armiloj de la 100 entreprenoj armilproduktantaj plej grandaj de la mondo ascendis al ĉirkaŭkaulita 315 mil milionoj de dolaroj en 2006. En 2004, pli ol 30 mil milionoj da usonaj dolaroj estis elspezitaj en la internacia komerco de armiloj (cifero kiu ne inkludas la internajn vendojn de armiloj). La komerco de armiloj ankaŭ estis unu de la sektoroj tuŝitaj de la krizo de la kredito, kun totala valoro de la transakcio en la merkato de malpliigi al la duono de Usono el $ 32.9bn al $ 14.3bn en 2008. Multaj industriigitaj landoj havas enlandan industrion de armiloj por havigi ilin al siaj propraj armitaj fortoj. Kelkaj landoj havas ankaŭ internan armilkomercon ĉu laŭleĝa ĉu eksterleĝa por la profito de la civitanoj. La eksterleĝa komerco de malgrandaj armiloj estas ofta en multaj landoj kaj regionoj ĉefe tuŝitaj de politika nestabileco.
Kosmaso kaj Damiano
La ĝemeloj Kosmaso kaj Damiano (ambaŭ malnovgrekoj naskiĝintaj en la romia provinco Sirio; mortintaj en 303 en la antikva urbo Aegea en Kilikio) estis kuracistoj kaj martiroj, kiuj kuracis malsanulojn senpage kaj per tio multaj el ili kristaniĝis. Ili estas adorataj kiel sanktuloj. Ilia memortago en la katolika eklezio estas la 26-a de septembro.
Graveco
Pro ilia ampleksa kaj sindona agado ili estas adorataj ankoraŭ nuntempe. Laŭ legendo ili eĉ sukcesis transplanti kruron, nome anstataŭi putriĝintan kruron per tiu de mortinta nigrulo.
Laŭ la legendo ili nevundite transvivis ĉiujn provojn de la romia prefekto dronigi, bruligi aŭ mortigi ilin per ŝtonoj kaj sagoj dum la persekutado de kristanoj kaj suferis sian martirecon nur je la postsekva senkapigo.
Kosmaso kaj Damiano estas la patronaj sanktuloj de la urbo Essen, kie troviĝas kelkaj el iliaj relikvoj. La senkapiga glavo de la sanktuloj, en pompa ingo ĉirkaŭforĝita per oro, montrata en la katedrala trezoro de Essen, tamen devenas el la otida epoko. En la renesanca epoko Kosmaso kaj Damiano estas la patronaj sanktuloj de la familio Mediĉoj, pro kio la nomo Cosimo ofte aperas en la familio.
Josep Puig i Cadafalch
Josep Puig i Cadafalch [PUĉi kadaFALĈ] (Mataró, 17a de oktobro 1867 - Barcelono, 23a de decembro 1956) estis katalun-hispana arkitekto, konsiderita unu el la plej gravaj de la kataluna modernismo. Li estis krome historiisto, matematikisto kaj politikisto, kaj li estis prezidanto de la Municiparo de Katalunio inter 1917 kaj 1924, post la morto de sia antaŭulo Enric Prat de la Riba.
Li estis profesoro pri hidraŭliko kaj rezisto de materialoj.
Same kiel aliaj katalunismaj estroj, Puig i Cadafalchl apogis en 1923 la puĉon de Primo de Rivera. Fakte li estis unu el la katalunestroj kiuj venis al la fervoja stacio por adiaŭi la generalon Miguel Primo de Rivera kiam tiu translokiĝis al Madrido por enposteniĝi kiel diktatora ĉefministro. Tamen, en januaro 1924 li mem estos elpostenigita fare de la nova reĝimo kaj anstataŭita per Alfonso Sala.