cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palaco Sankta Telmo
En 1895, oni finkompletigis la nordan fasadon. supre estas serio de dek du skulptaĵoj de gravaj sevilanoj (ĉu denaske ĉu loĝe) faritaj de la skulptisto Antonio Susillo. La roluloj estas jenaj: Juan Martínez Montañés (Alcalá la Real, Ĥaeno), Rodrigo Ponce de León y Núñez (naskiĝinta en Kadizo), Diego Velázquez, Miguel Mañara, Lope de Rueda, Diego Ortiz de Zúñiga, Fernando de Herrera, Luis Daoíz, Benito Arias Montano (naskiĝinta en Fregenal de la Sierra, Badajoz), Bartolomé Esteban Murillo, Fernando Afán de Ribera y Téllez-Girón kaj Bartolomé de las Casas.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1960
La kanada teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1960 en Innsbruck havis 55 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagotenanto de la teamo estis . La sportistoj atingis po 1 oran, arĝentan kaj bronzan medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 10-an rangon. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Braulio Foz
Braulio FOZ y Burges (1791, Fórnoles, Teruelo - 20-a de aprilo 1865, Borja, Zaragozo) estis hispana verkisto kaj ĵurnalisto de regiono Aragono.
Biografio
Post la milito, li revenis al Huesca kaj inter 1814 kaj 1816 estis profesoro de Latino en la Universidad Sertoriana, instruis ankaŭ retorikon kaj latinon en Cantavieja (Provinco Teruelo) kaj en 1822 iĝis profesoro de greka en la Universitato de Zaragozo, al kio revenis en 1835, ĉar je la fino de la Liberala Jartrio en 1823, devis ekziliĝi pro sia liberala tendenco en Francion, kie li restis 12 jarojn ĝis la morto de Fernando la 7-a. Li iĝis dekano de la Fakultato de Beletroj de Zaragozo en 1861 kaj emeritiĝis en 1862. En 1838 li fondis la gazeton El Eco de Aragón, plej interesa el la liberalaj gazetoj de la 1840-aj jaroj, kiujn li mem redaktis preskaŭ komplete, rezulte en problemoj kun la cenzuro, speciale ĉe la eklezia, tiom ke li devis abandoni ĝin en 1842; li preskaŭ estis deportita al Filipinoj, kiu ankoraŭ eblis en 1848 kaj kion liaj amikoj sukcesis eviti.
Li verkis pli ol duoncento de verkoj pri variaj temoj. Por ekzemplo, pri klasikaj lingvoj kaj ties instruado: Plan y método para la enseñanza de las letras humanas, 1820; Arte latino sencillo, fácil y seguro, 1842; Literatura griega, 1849 kaj Método para enseñar la lengua griega, 1857. Pri juraj aferoj, defendante jurnaturalismon aŭ interpretadon de la juro laŭ la principoj de la natura juro, interpretado pli romantika kaj egaleca ol la laŭkutima juro: El verdadero derecho natural, 1832; Los derechos del hombre deducidos de su naturaleza y explicados por los principios del verdadero derecho natural, 1834; Derecho natural Civil, Público, Político y de Gentes, 1842... Li montris naciismon pri la regiono Aragono en sia korekto kaj pliigo de la Historia de Aragón de Antonio Sas, al kiu li aldonis kvinan volumon, Del Gobierno y Fueros de Aragón, 1850. Li dediĉis siajn lastajn jarojn al esplorado pri religio, ĉiam ekde raciisma kaj kontraŭklerikala vidpunkto: Cartas de un filósofo sobre el hecho fundamental de la religión, 1858; Reflexiones a M. Renán, 1863; kaj Los franciscanos y el Evangelio, 1864.
Li kultivis ankaŭ teatron, speciale per la verkado de komedioj, el kiuj la plej granda parto estas ankoraŭ nepublikigitaj. Inter tiuj elstaras pro la kuriozeco de la temo tri teatraĵoj kiuj temas pri la homeopatio. Tamen lia famo venis el la publikigo en 1844 de populara romano, de ''Vida de Pedro Saputo, natural de Almudévar, hijo de mujer, ojos de vista clara y padre de la agudeza. Sabia naturaleza su maestra, konata kiel Vida de Pedro Saputo''. En ĝi oni faras la portreton de rolulo de la nordaragona folkloro jam atestita en la 16-a jarcento. Pedro Saputo estis fama kiel ruzulo kaj Foz faras lin ĉefrolulo de rakonto preskaŭ pikareska, en kiu li arigas aventurojn, popularajn esprimojn kaj ŝercojn kun stilo kiu ŝuldas multon al Cervantes. La idearo de Braulio Foz pri la vivo (stoikismo, serĉado de tio «natura», kuraĝa kritiko kaj antiklerikalismo) devenas de la Hispana Ora Jarcento, kvankam trapasita tra la kibrilo de la Klerismo. Aparte, la Vida de Pedro Saputo, ne sekvas la modon de pitoreskismo de la deknaŭajarcenta ĝenrismo. La geografia medio estas klare regiona de Aragono, sed la tempo estas nedeterminita. Tiu ambigveco en la tempo rilatas al la fikcio de Cervantes, ĉar ne estas historia fono, sed tradicia kaj populara.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1956
La kanada teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1956 en Cortina d'Ampezzo havis 35 sportistojn. Ili partoprenis en 7 fakoj. La sportistoj atingis 1 arĝentan kaj 2 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 7-an rangon. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato fondita en 1904 kaj oficiale agnoskita en 1907.
Nikela (II) nitrato
Nikela (II) nitrato aŭ nitrato de nikelo (II) estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la saloj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj nikela (II) hidroksido. Nikela (II) nitrato estas smeraldo-verdaj senodoraj toksaj kristaloj, solveblaj en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nikela (II) nitrato prezentas nikelan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 1 nikelatomo, 2 nitrogenatomoj, 6 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Bonaduz (stacidomo)
Bonaduz estas fervoja stacidomo en Bonaduz, Svislando.
Testo de intelekto
Testo de intelekto estas ilo de psikologia diagnozado uzata por mezuri la intelekton de homo. Ĉar intelekto estas difinita malsame, ekzistas tre malsamaj specoj de tiaj testoj. Estas supozite ke diferencoj en efikeco en testoj de intelekto ankaŭ reflektas diferencojn en efikeco en ĉiutaga vivo. Psikologiaj testoj estas uzataj kiel helpo por trovi la optimuman decidon en la kunteksto de diversaj diagnozaj demandoj. La registrado de intelekto povas esti helpema, ekzemple, por la antaŭdiro de profesia sukceso aŭ profesia taŭgeco (elekto de dungitaro aŭ karierkonsilo) aŭ por rekomendoj pri lerneja edukado aŭ elekto de studoj. Diversaj klinikaj demandoj (ĉeesto de malsanoj kiel demenco aŭ intelektaj handikapoj aŭ la uzo de profesiaj rehabilitaj rimedoj) povas ankaŭ necesigi mezuri intelekton.
La plej konata estas la rezulto de kelkaj el ĉi tiuj testoj, la intelekta kvociento: nombro, da kiu 100 estas la averaĝo, pli ol 115 (unu norma devio, pri klarigo vidu la paĝon "intelekta kvociento") signas pli altan saĝon, pli ol 130 (2 normaj devioj) eksterordinare altan intelekton, kaj reciptoke malpli ol 85 malpli altan aĝon kaj malpli ol 70 eksterordinare malaltan intelekton. Pro la risko ke la kvociento iĝu absoluta fakto kiel etikedo por persono (kiel korpa alteco aŭ pezo), la kvociento ne plu estas grandkvante uzata en faka lingvo kaj aliaj normaj pesiloj estas uzataj por priskribi intelektan efikecon.
Historio de taksado per testoj
Dum la jaro 1905, la franca psikologo Alfred Binet publikigis la unuan modernan teston pri intelektaj kapabloj, la "intelektan skalon Binet-Simon". Lia principa celo estis identigi lernantojn kiuj bezonas apartan helpon pri sukceso en la lerneja sistemo. Kun lia kunlaboranto Theodore Simon, Binet publikigis reviziojn de lia "intelekta skalo" dum 1908 kaj 1911.
Dum 1912, la germana psikologo William Stern unuafoje esprimis la vorton "intelekta kvociento", germane Intelligenz-Quotient aŭ mallongigite IQ, kaj la mallongigo transpreniĝis en multaj naciaj lingvoj (ekzemple la angla, hungara, sveda, vjetnama aŭ turka). Plua plibonigo de la skalo Binet-Simon publikiĝis dum 1916 fare de Lewis M. Terman de universitato Stanford.
Origine, la intelekta kvociento elkalkuliĝis kiel kvociento de la formulo 100 oble mensa aĝo dividite per kronologia aĝo.
Laŭ tiu ideo ekzemple 10-jarulo, kiu atingus samajn rezultojn kiel averaĝa 13-jarulo, havus intelektan kvocienton de 130 (100*13/10).
Dum la jaro 1939 David Wechsler evoluigis testaron, kiu konatiĝis sub la nomo Wechsler Bellevue Intelligence Scale (WBIS). Kompare al la antaŭe kutima Stanford-Binet-testo tiu skalo havis plurajn praktikajn subtestojn, kiuj relativigis testojn nur solveblaj kun bonaj konoj de la testolingvo. Multaj eroj de la testaro jam antaŭe estis unuope uzataj en aliaj kuntekstoj - ekzemplo estis la "mozaika testo", kiu en simila formo jam uziĝis ekde la jaro 1923. La testaro ebligis krom havigo de suma intelekta kvociento ankaŭ precizigi la individuajn fortajn kaj malfortajn intelektajn kapablojn. La testo origine estis por uzo ĉe plenkreskulaj klinikaj pacientoj. En Usono ĝi rapide iĝis la plej multe uzata testo pri intelektaj kapabloj. David Wechsler reviziis ĝin dum 1942.
Dum 1949 li publikigis paralelan teston por infanoj, kiu havis la nomon Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC) (reviziita dum 1974). Ses jarojn pli poste, dum Im 1955 li evoluigis plian intelektan teston por plenkreskuloj, kiu konatiĝis sub la nomo Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS), kiu havis similan strukturon kiel la antaŭa testo WBIS, sed kies skaloj pli bone reprezentis la statistikan averaĝon de la civitanaro de Usono. Tiu skalo reviziiĝis dum 1981. Lia lasta testo, la Wechsler Preschool and Primary Scale of Intelligence (WPPSI) por tre junaj infanoj, publikiĝis dum 1967.
Ĉiuj subtestoj el la testaroj de David Wechsler grupigeblas al testoj pri lingvaj kaj pri praktikaj kapabloj.
Hipercor
Hipercor estas reto de hipermerkatoj de Hispanio, apartenanta al grupo El Corte Inglés. Ĝi havas sidejon en la korporacia konstruaĵo de Madrido. En 2017 ĝi estis fuziita per absorbo kun sia matrico, kaj ekde tiam ĝi kunhavas fakojn kun la grandaj magasenoj por eviti duoblaĵojn, malpliigante la vendoĉambrojn sub 10 000 m² retenante kaj la markon kaj la dungitojn. ​
Lipňany (Tršice)
Lipňany estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudokcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 43 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hipercor
La logoo de la nova entrepreno estis tre simila al tiu de ĝia matrico El Corte Inglés, sed ĝia triangulo iĝis blua, anstataŭ la tradicia verda figuro de la matrica entrepreno. ​ La finaĵo 'Cor' (el Corte) karakterizas ĉiujn entreprenojn posedataj de la grupo El Corte Inglés. Ĝi estas ankaŭ en aliaj ĉenoj kiel Supercor (superbazaroj), Opencor (oportunaj butikoj), Telecor (telekomunikado) kaj Bricor (brikolado kaj ornamado).
Testo de intelekto
Historio de taksado per testoj
En Eŭropo, dum tiuj jardekoj en psikologio, psikiatrio kaj psikoterapio aparte elstaris la regiono de la germana lingvo. La psikologo Curt Bondy kaj lia teamo en Hamburgo dum 1956 adaptis la teston WAIS al la germana lingvo kaj elprovis ĝin ĉe multaj loĝantoj, por ekhavi taŭgajn skalojn por germanlingvanoj. La testo en tiu formo konatiĝis sub la nomo Hamburg-Wechsler-Intelligenztest für Erwachsene (HAWIE). Dum la sama jaro sekvis germanlingva adapto de la porinfana testo WISC, kiu nomiĝis Hamburg-Wechsler-Intelligenztest für Kinder (HAWIK). La testo WPPSI por aparte junaj infanoj antaŭ la lerneja aĝo poste sekvis sub la nomo Hamburg-Wechsler-Intelligenztest für das Vorschulalter (HAWIVA).
Germanimperia Armeo
La Germanimperia Armeo (Deutsches Heer) estis la nomo de la kombinitaj fortoj de la Germana Imperio, konataj ankaŭ kiel Imperia Armeo (Reichsheer) aŭ Germana Armeo. La esprimo Deutsches Heer estas uzata ankaŭ por la nuntempa en la germana armeo por la surtera komponanto Bundeswehr. La imperia germana armeo estis formita kiam oni kreis la Germanan Imperion en 1871 kaj pluis ĝis 1919 pro la malvenko de la germana armeo en la Unua Mondmilito, kaj ĝi estis al antaŭaĵo de la Reichswehr.
Ĝi enhavis 794 000 militistojn komence de la Unua Mondmilito.
Hipercor
Vendejoj
Hipercor disponas de 38 centroj en Hispanio, nome la jenaj:
Lipňany (Tršice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281.
Germanimperia Armeo
Ĉefaj komandantoj estis Erich von Falkenhayn, Hans von Seeckt, Wilhelm Groener kaj Paul von Hindenburg.
Testo de intelekto
Historio de taksado per testoj
En detala analizo de la fortoj kaj malfortoj de la testoj por infanoj de David Wechsler, en Aŭstrio la viena profesoro Klaus Kubinger evoluigis novan teston kun la nomo "Adaptiĝanta Intelekta Diagnozilo" (Adaptives Intelligenz-Diagnostikum, AID) kaj en Usono ekestis Kaufman Assessment Battery for Children (K-ABC), kiuj publikiĝis kun ĉiam novaj skaloj ankaŭ en la germana kaj aliaj lingvoj). Ambaŭ testoj havas fortajn proprajn trajtojn, sed daŭre montras klarajn spurojn de ilia ekesto el la testaro de David Wechsler.
Ekde la publikigo de la testo WAIS, fakte ne nur tiuj du, sed preskaŭ ĉiuj testoj pri intelekto adoptis la diferencan metodon de rezulta elkalkulo. Preskaŭ ĉiuj testoj pri intelekta kvociento do ne rezultiĝas en tia kvociento, sed en diferenco de la persona intelekta kvociento kaj tiu de norma kompara homgrupo. Tiusence la uzo de la vorto iĝis iom nepreciza, sed malgraŭ tio ĝi daŭre estas populara kaj priskribas la rezulton de ĉiuj skaloj pri intelekto, kiuj momente uzatas.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1952
La kanada teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1952 en Oslo havis 37 sportistojn. Ili partoprenis en 6 fakoj. La sportistoj atingis 1 oran kaj 1 bronzan medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 6-an rangon. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato fondita en 1904 kaj oficiale agnoskita en 1907.
92389 Gretskij
92389 Gretskij estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov. Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de de Andrej Miĥajloviĉ Gretskij (Андрей Михайлович Грецкий, 1945–2012), asociata profesoro ĉe la Ĥarkiva Universitato Vasil Karazin. Li estis pioniro en la studo pri la faza luma kurbo de la ringoj de Saturno kaj estis aŭtoro de mutenombraj astronomaj lernlibroj. Liaj lekcioj havis grandan efikon inter la studentoj pri astronomio en Ukrainio.
Rourkela
Rourkela (populare Ispat Nagar) estas metropolo en subŝtato Odiŝo en orienta Barato.
Geografio
Rourkela etendiĝas ĉe kunfluejo de 2 riveroj en montetaro en alteco alteco de 219 m. La areo proksime de Rourkela estas riĉa je ferercoj. Ĝamŝedpur troviĝas 152, subŝtata ĉefurbo Bhubanesvar 238, Asansol 271, Kolkato 364, ĉefurbo Delhio 1047, Ĉenajo 1129, Mumbajo 1303 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 Rourkela havis 536,450 da loĝantoj.
Historio
Areo de Rourkela iam estis densa arbaro, kiu estis ŝatata ĉaskampo de la regantoj. En la malfruaj 1950-aj jaroj la urbo estis la plej granda germana kolonio ekster Germanio, ili komencis la ŝtalfabrikadon. Tiu logis la komercistojn kaj ankaŭ la fervojo evoluis.
Ekonomio
Rourkela estas la industria ĉefurbo de Odiŝo pro la ŝtalfabrikado, tial oni fondis ankaŭ altlernejojn.
Trafiko
Pro la industriaĵoj Rourkela estas bone ligita voje kaj fervoje al la tutlandaj retoj. Ankaŭ pontoj helpas la trafikon, krome ekzistas privata flughaveno tamen sen publika trafiko.
Eduko
En Rourkela kolegioj, institutoj kaj universitatoj signifas la altan edukon.
Religio
La loĝantoj estas hinduoj (82%), islamanoj (8%), kristanoj (7%) kaj aliaj.
Klimato
Rourkela havas tropikan klimaton kun musono. La averaĝa pluvo jare estas 1448 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter junio-septembro. La temperaturo varias inter 19-33 °C.
Vijay Mallya
Vijay Vittal Mallya (18a de decembro 1955) estas barata fuĝinta negocisto kaj iama Membro de la Parlamento (Rajya Sabha). Li estas celo de klopodoj por ekstradicio fare de la Registaro de Barato por revenigi lin el Britio por ke li frontu akuzojn pro financaj deliktoj en Barato.
Mallya estas iama posedanto de la kriketa teamo nome "Royal Challengers Bangalore". Li estas filo de negocisto Vittal Mallya, kaj estas eks-prezidanto de "United Spirits", nome la plej granda entrepreno de alkoholaĵoj en Barato, kaj plue servas kiel prezidanto de "United Breweries Group", nome barata entreprenaro kun interesoj kiel alkoholaĵoj, aviadilaj infrastrukturoj, nemoveblaĵoj kaj sterko. Li estis prezidanto de Sanofi India (iam konata kiel Hoechst AG kaj Aventis) kaj prezidanto de Bayer CropScience en Barato dum ĉirkaŭ 20 jaroj, kaj prezidanto de kelkaj aliaj entreprenoj. Mallya estas ankaŭ la fondinto kaj iama posedanto de la jam ne plu ekzistanta aerkompanio Kingfisher Airlines kaj iama kun posedanto de la teamo de Formulo 1 nome Force India antaŭ ĝi estis britiigita.
Miklós Makkai
Miklós Makkai [miklOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Makkai Miklós estis hungara kegloludisto, trifoja monda ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Pápa, li mortis la.
Biografio
akiris teknikistan licencon kaj li faria la necesajn laborojn en la kegleja halo. Lia edzino naskis du filojn. Li ricevis urban premion unufoje.
Sporta kariero
en sia aĝo 10 komencis meti la keglojn en la keglejo en sia naskiĝurbo. Baldaŭ li estis kegloludisto. Ekde 1970 li estis hungara ĉampiono trifoje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 137-foje ekde 1972. Li estis la unua en mondĉampionumoj trifoje en 1980, 1986 kaj 1988 duope aŭ teame. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto same en Pápa.
Přestavlky (Tršice)
Přestavlky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Tršice en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 4 km okcidente de Tršice. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 53 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Přestavlky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,23 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1275.
Memrise
Memrise estas lerna ilo anglalingva rete kreita de komunumo, kiu disponigas kursojn, kiuj ĉefe instruas lingvojn, sed ankaŭ por akademiaj kaj ne-akademiaj temoj. Ĝi uzas fulmkartojn pliigitajn per memorhelpaj reguloj, parte kolektitaj per amasa psikologio - kaj la spacmemorefikon por pliigi la rapidecon kaj facilecon de lernado.
Brusio (stacidomo)
Brusio estas fervoja stacidomo en Brusio, Svislando.
Nacia parko Bicuar
La Nacia parko Bicuar - portugale Parque Nacional de Bicuar - estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Aparta atingopunkto estas la loĝloko nordoriente de la parko.
Propaleoterio
Propaleoterio - latine Propaleotherium - estas formortinta genro de mamuloj, kiu estas klasifikita en la familio de la Palaeotheriidae (paleoteriedoj), kiu estas parenca al la ĉevaloj, sed kiu ne estas la tuja prapatro de la ĉevaloj, sed formis flankan branĉon kiu formortis denove relative frue. La genro estis pruvita per multaj trovaĵoj, la plej multaj el kiuj venas de Eŭropo kaj el kiuj la parte kompletaj skeletoj de la fosiliejo Geiseltal kaj la eksminejo Messel estas inter la plej konataj. La fosiliaj restaĵoj datiĝas de la meza eoceno ĝis la supra oligoceno antaŭ 50 ĝis 41 milionoj da jaroj. Reprezentantoj de Propaleotherium vivis plejparte en arbaroj kaj manĝis molan vegetaĵan dieton. Individuaj trovaĵoj indikas ke la bestoj jam traktis generan strategion similan al tiu de la hodiaŭaj ĉevaloj. La genro estis science lanĉita en 1849.
Qatar University (metroo de Doho)
Qatar University (جامعة قطر) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Nacia parko Mupa
La Nacia parko Mupa - portugale Parque Nacional da Mupa - estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Aparta atingopunkto estas la loĝloko Chicochiva.
Tuusulanjärvi
Tuusulanjärvi estas lago en Finnlando en komunumo Tuusula kaj en urbo Järvenpää. Ĝi estas proksimume 8 km longa, mallarĝeta, malprofundeta lago. Ĝia areo estas 6.0 km² kaj la meza profundo 3.2 m. La plej profunda loko de la lago estas 9.8 m kaj situas apud kabo Vanhankylänniemi. Apud la suda fino de la lago situas Hyrylä, la plej granda loĝcentro de Tuusula kaj apud la norda fino centro de urbo Järvenpää. Kirkvilaĝo de Tuusula situas sur orienta strando de la lago apud sed pli norde ol Hyrylä. Tuusulanjärvi ricevis famecon en Finnlando pri artistoj, kiuj loĝis ĉirkaue, ekzemple Jean Sibelius, Akseli Gallen-Kallela kaj Pekka Halonen. Plu ĉirkaŭe estas artisthejmaj muzeoj. La lago elfluas laŭ rivero Tuusulanjoki al Finna golfo. En Tuusulanjärvin elfluas kun aliaj rivereto Haukkalanoja el Rusutjärvi.
Meskŭakoj
Meskŭakoj, literumitaj ankaŭ kiel Meskwaki kaj Mesquaki, konataj ankaŭ per la eŭropdevenaj eksonimoj Vulpindianoj aŭ Vulpoj, estas Nordamerika indiana popolo. Ili estis foje ligitaj al la Saŭkoj de la sama lingvofamilio. En la Meskŭaka lingvo, la Meskŭakoj nomas sin Meŝkŭahkihaki, kio signifas la "la Ruĝkapuloj", rilate al ilia kread-mito. Historie ilia hejmlando estis en la regiono de la Grandaj Lagoj. Kiel tribo ariĝis en la valo de la rivero Sankt-Laŭrenco en la areo de la nuntempa Ontario, Kanado. Pro la franca kolonia premo, ili migris al la suda flanko de la Grandaj Lagoj al teritorioj kiuj estis poste organizitaj de eŭropaj usonanoj en la ŝtatoj Miĉigano, Viskonsino, Ilinojso, kaj Iovao.
La Meskŭakoj suferis damaĝajn militojn kontraŭ la francoj kaj ties indianaj aliancanoj komence de la 18-a jarcento, el kiuj unu en 1730 dekonigis la tribon. La koloniigo kaj setlado fare de eŭropaj usonanoj sekvis en Usono dum la 19-a jarcento kaj devigis la Meskŭakojn/Vulpojn sekvi pli suden kaj okcidenten en la altherbaj prerioj en la Usona Mez-Okcidento. En 1851 la Iovaa ŝtata parlamento aprobis nekutiman leĝon kiu permesis al la Vulpoj aĉeti teron kaj resti en la ŝtato. Aliaj Saŭkoj kaj Vulpoj estis forigitaj al Indiana teritorio en tio kio iĝis Kansaso, Oklahomo kaj Nebrasko. En la 21-a jarcento, du federacie agnoskitaj triboj de "Saŭkoj kaj Vulpoj" havas rezervejojn, kaj unu havas setlejon.
Andromaka (Racine)
Andromaka estas versa kvinparta tragedio verkita de Jean Racine en 1667. Ĝi konsistas el 1648 aleksandroj.
La intrigo de la dramo estas resumebla jene: Oresto amas Hermionan, kiu amas Pirron, kiu amas Andromakan, kiu estas lia sklavo kaj ne amas lin, sed klopodas samtempe protekti sian filon Astianakson kaj resti fidela al la memoro de sia edzo Hektoro, mortigita de Aĥilo dum la Troja Milito.
Racine prenis la rolulon Andromakan de la eposo Iliado, la dramoj Andromaĥo kaj Trojaninoj de Eŭripido, ties adapto fare de Seneko, kaj la Eneido de Vergilio, kiun li citas en sia unua antaŭskribo kiel precipan fonton, kvankam ĝi pritraktas malsaman parton de la mito.
Andromaka estas esperantigita de Georges Lagrange kaj prezentita de Teatro Esperanto de Parizo (TESPA). La traduko estas eldonita en la jaro 1988 de Unuiĝo Franca por Esperanto kiel speciala literatura numero (393) de Revue Française d' Espéranto.
Cretas
Cretas [KREtas] (Queretes en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres.
Geografio
Ĝi estas je 189 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 563 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko; ĝi estas inter Valderrobres sudokcidente kaj Calaceite norde; krome nordoriente estas Lledó sur la limo kun la provinco Taragono. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo proksime de la montopasejo de Beceite.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
Aperis proksime rokpentraĵoj de la Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko, kio indikas loĝadon jam de prahistoria epoko. Plej frue malkovritaj pentraĵoj estis de virbovo, ĉevalo kaj kapro, ĉefe ĉe la nomita Roca de los Moros (Roko de la Maŭroj). Poste aperis homaj figuroj ĉe Abrigo dels Gascons. La deveno de la setlejo mem estas de iberoj. La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe, ekzemple la gotik-renesanca preĝejo en la 16-a jarcento. Estas multaj restaĵoj kiuj atestas pri la historia pasinteco:
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cretas kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 555 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciendas la preĝejo de la 16-a jarcento kun bela pordego plena je figuroj, la historia urba kerno kun ĉefa strato, domego Turull, placo kun simbola kolono, la kapelo de Sankta Antonio, la Pordego de Sankta Roĥo kaj la Ermitejo de la Virgulino de la Mizerikordo.
Monimiacoj
La monimiacoj (Monimiaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (Laurales). Ĝi enhavas 17 genrojn kaj ĉirkaŭ 130 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Nacia parko Maiombe
La Nacia parko Maiombe - portugale Parque Nacional do Maiombe aŭ Mayombe - estas tute nova kaj ankoraŭ ne en ĉiuj listoj menciita nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Kabindo. La areo kovras teritorion de 1 930 kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde 2011. Apartaj atingopunktoj estas la loĝlokoj Inhuca kaj Buco-Zau rande de la parko kaj Belize, Luali kaj Caio Quembo ene de ĝi.
Nacia parko Mavinga
La Nacia parko Mavinga - portugale Parque Nacional do Mavinga - estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Cuando Cubango. La areo kovras teritorion de 46 076 kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde 2011. Aparta atingopunkto estas la samnoma loĝloko Mavinga. La parko sude rekte limas al la najbara Nacia parko Luengué-Luiana kaj administratas komune kun ĝi.
Vuoksela
Vuoksela estas eksa komunumo de Finnlando en areo, kiun Finnlando perdis al Sovetunio en Vintra milito kaj denove en Daŭriga milito en 1944. La komunumo aperis en 1917, kiam la areo estis distingita el Valkjärvi, Sakkola kaj Muolaa. La administra centro estis Virkkilä. Oficialaj vilaĝoj de Vuoksela estis Kuninkaanristi, Noisniemi, Päiväkivi, Räihäranta kaj Uusikylä. Ankaŭ areoj Alhola kaj Hirvisaari apartenis al Uusikylä sed maloficiale ofte estis difinitaj kiel du aliaj vilaĝoj. Ankaŭ areoj Kontula kaj Kottila apartenis al Noisniemi sed maloficiale ofte estis difinita kiel du aliaj vilaĝoj. Virkkilä apartenis oficiale al Päiväkivi. En la jaro 1939 terareo de la komunumo estis 135 km². La loĝantoj estis 2940. Postmilite plejo de vuoksela-anoj estis movita al orienta parto de nuna provinco Pirkanmaa principe al komunumoj Ruovesi, Mänttä, Juupajoki kaj Kuorevesi.
Nacia parko Luengué-Luiana
La Nacia parko Luengué-Luiana (Parque Nacional do Luengué-Luiana) estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la provinco Cuando Cubango kaj situas sude de la Nacia parko Mavinga. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Apartaj atingopunktoj estas la loĝlokoj Luengué nordoriente kaj Luiana sudokcidente, kiuj donis la nomon al la parko.
Lledó
Lledó [ljeDO] (Lledó d'Algars en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordoriento de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres.
Geografio
Ĝi estas je 196 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 458 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko; ĝi komunikas laŭ la provinca ŝoseo TE-24 kun apuda Arens de Lledó norde, ambaŭ sur la limo kun la provinco Taragono; krome sudokcidente estas Cretas. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo.
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe. La kastelo, kun tiu de Arenys de Lledó, apartenis al la encomienda de Calaceite de la Ordeno de Kalatravo. En 1205, Rolando de Cambrils kaj Dalmacio de Canyelles ricevis de la Ordeno la kastelon de Calaceite, kun kiu oni inkludis la teritoriojn de Lledó kaj Arenys. Poste, en 1029, Martín Martínez, kiel superulo de Alcañiz, donis la teritorion al Pedro la 2-a, kaj tiu siavice al la episkopo de Tortosa, Gomabaldo de Santa Oliva, cele al reloĝado. Post jaroj, la trupoj de Jakobo Ram okupis kaj kaptis la lokon, kiu estis insurekciinta apogante la princon de Viana, en la lukto kiun tiu havis kontraŭ sia rivalo Joĥano la 2-a.
Domat-Ems (stacidomo)
Domat/Ems estas fervoja stacidomo en Domat/Ems, Svislando.
Lledó
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Lledó kie oni malaltiĝis el 632 loĝantoj en 1924 ĝis nunaj 172 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Nacia parko Kissama
La Nacia parko Kissama - portugale Parque Nacional do Kissama, ankaŭ nomata ...Quissama kaj ...Quiçama - estas nacia parko en Angolo. Ĝi ĝis 2014 apartenis al la provinco Bengo, sed ekde tiam pro administra reorganizado apartenas al la provinco Luanda. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Aparta atingopunkto estas la marbordaj loĝlokoj Cabo Ledo kaj Sangano en la parko kaj Barra do Cuanza iom norde de ĝi.
Lledó
Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe vitejoj, kaj ankaŭ olivarboj kaj migdalarboj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la urba kerno mem kun interesa placo, urbodomo, la gotika preĝejo de la 14-a jarcento, la kastelo, kaj la ermitejo de Sankta Rozo. Krome estas naturaj lokoj.
Norbert Kiss
Norbert Kiss [kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kiss Norbert estas hungara kegloludisto, monda ĉampiono.
naskiĝis la en Kaposvár.
Biografio
komence estis kegloludisto en sia naskiĝurbo, poste en Szeged. Li estis hungara ĉampiono 21-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 29-foje. Li estis junulara mondĉampiono en 2003 duope, poste inter la plenkreskuloj teame en 2004, 2007 kaj 2013, krome kombinaĵe en 2008, sprinte en 2012, variduope en 2014. Li edziĝis en 2018, lia edzino naskis filinon en la sekva jaro.
Masivo Bauges
La Bauges - prononco - estas antaŭalpa montarmasivo el kalkŝtono en la nordaj francaj Alpoj. La masivo, kies plej alta pinto estas la Pinto d'Arcalod kun alteco de 2 217 metroj super la marnivelo, situas en la departementoj Savojo (Savoie) kaj Alta Savojo (Haute-Savoie). Ĝi geografie apartenas al la "Francaj Kalkoŝtonaj Alpoj" (Chaînes Subalpines Septentrionales). La relative maldense loĝata montara regiono situas en la Regiona Natura Parko Massif des Bauges (Parc naturel régional du Massif des Bauges).
Situo
La teritorio situas en sudorienta Francio en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj, en la triangulo inter la urboj Annecy, Chambéry kaj Albertville. Ili estas klare limigitaj de la ĉirkaŭaj masivoj per larĝaj valoj kreitaj de la Glaciepokaj glaĉeroj. Okcidente, la montarmasivo Bauges estas limigita de la molasolavujo de la Albanais kaj de la suda parto de la lago de Bourget. En la sudokcidento, la valo de Chambéry apartigas la masivon de la montoj Chartreuse. La larĝa valo de la rivero Isère kaj la valo de ĝia alfluanto Arly formas la naturan limon en la sudoriento kaj oriento de la ĉefe kristalaj altaj Alpoj. En la nordoriento de la Bauges estas la lago de Annecy kaj la valo de la rivero Chaise (ankaŭ en la akvokolekta areo de l arivero Isère), kiuj estas ligitaj per vala akvodislimo. Ĉi tiu valsulko apartigas la masivon Bauges de la montarmasivo Bornes nordoriente.
Universitato de Kataro
La Universitato de Kataro (جامعة قطر‎; transliterumita: Jami'at Qatar) estas publika esplora universitato situanta sur la norda periferio de Doho, Kataro. Ĝi estas la ununura publika universitato en la lando. La universitato gastigas dek fakultatojn - Artoj kaj Sciencoj, Komerco kaj Ekonomiko, Edukado, Inĝenierio, Juro, Ŝario kaj islamaj Studoj, Apoteko, Sanscienco, Medicino kaj Denta Medicino.
Kursoj estas instruataj en la araba kaj la angla. Studentoj enirantaj la universitaton foje estas poziciigitaj en "Fundamentan Programon", kiu certigas la akiron de kapabloj kiel ekzemple matematiko kaj la angla.
Nacia parko Iona
La Nacia parko Iona - portugale Parque Nacional do Iona - estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Aparta atingopunkto estas la loĝloko.
La intertempe ne plu loĝata insulo Ilha dos Tigres en la Atlantiko estas parto de la nacia parko.
Ferdinand Holböck
Vivo
Estante filo de gastejestro-komercisto li frekventis ekde 1924 Borromäum-kolegion kie li kun grandaj laŭdoj trapasis la abiturientan ekzamenon en la 1932-a jaro. Post li eniris la porpastran seminarion salcburgan kaj studis en Romo ĉe Kolegio Germanicum-Hungaricum. Tie li ricevis licencion pri filozofio en la 10.7.1935. En la 30.10.1938 li ordinitis pastro en la kirko de la menciita kolegio kaj celebris la primicon je la Preĝejo Sankta Mario de animo.
En 1940 li laŭdege doktoriĝis ĉe Sebastian Tromp pri teologio. En 1941 li iĝis kapelpastro je Neumarkt am Wallersee, poste helpparoĥestro en Zell am Ziller/Distrikto Schwaz. Poste li fariĝis paroĥestro en Golling kaj en Bad Hofgastein. Post nomumiĝo religiinstruisto en la 15.9.1945 li deĵoris kelkajn jarojn ĉe Federacia porinstruistina klerigejo je Salcburgo. En 1946 Holböck habilitiĝis per laboraĵo pri dogmatiko (Das Decretum Firmiter des IV. Laterankonzils im Lichte der Engellehre der Frühscholastik). Pli malfrue li estis universitata docento ĉe Salcburga universitato. Eksterorda profesoreco pri dogmatiko sekvis en 1948, orda en 1956. Inter 1964 kaj 1965 li estis dekano ĉe la fakultato pri teologio. Ĝis emeritiĝo li en 1983 li instruadis en Salcburgo kaj docentis inter 1984 kaj 1988 pri dogmatiko ĉe la altlernejo de Monaĥejo Heiligenkreuz. Krom instruado li senĉese aktivis animzorgante. Inter 1961 kaj 1964 li estis estro de la salcburga porpastra seminario kaj inter 1973 kaj 1988 li anis ĉe la kapitulo de la Katedralo de Salcburgo.
Por la pridisputata libro „Anneliese Michel und ihre Dämonen“ de Felicitas Goodman li skribis la antaŭparolon. Tie li defendis la du (pro morto de la demonhavintoj) akuzitajn ekzorcistojn Ernst Alt kaj Arnold Renz („…die sicher frei sind von jeder moralischen Schuld“). Anneliese Michel mortis en 1976 post 67 ekzorcoj. Krome asertis Holböck en la menciita antaŭparolo ke ja ekzistas demonoj kaj kapablus ekposedi homajn animojn. Tiukuntekste li citis teologojn ekz. Karl Rahner, Heinrich Schlier kaj Joseph Ratzinger substrekante ke opinio ke ekzistas demonoj kaj animposedado ekzistas kaj en la Nova Testamento kaj laŭ katolika tradicia teologio.
Holböck mortis en la aĝo de 90 jaroj sekve de akcidento.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Kalvinana preĝejo (Kisvárda)
La Kalvinana preĝejo estas religia monumento historia (ekde 1992) en urbo Kisvárda (Hungario).
Historio
Loĝantoj de Kisvárda iĝis kalvinanoj post 1609 kaj ili uzis la katolikan kirkon. En 1670 ĝi bruldetruiĝis, tial la kalvinanoj konstruis lignan preĝejon en 1686 en loko de la ruina preĝejo. Ili ricevis permeson pri stabila (ŝtona) preĝejkonstruo (tamen sen turo) en 1782, kiu fine estis preta en 1803. La turo estis konstruita en 1833, la orgeno alvenis en 1882, la kirko estis pligrandigita en 1897. La orgeno estis ŝanĝita en 2006.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed apude ĉe stratangulo la kunvena domo etendiĝas. En mezo de la kirkofasado la kvadrata turo plene reliefas, tie funkcias la enirejo. La navo havas ankaŭ po unu turetojn, apenaŭ pli altaj, ol la navo. Interne 3 galerioj estas videblaj.
Nacia parko Cameia
La Nacia parko Cameia - portugale Parque Nacional da Cameia - estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Aparta atingopunkto estas la loĝloko.
Ferenc Potzner
Ferenc Potzner [pocner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Potzner Ferenc estis hungara arkitekto.
Ferenc Potzner naskiĝis la en Pécs.
Fosiliejo Geiseltal
La fosiliejo Geiseltal situas en la antaŭa lignito-mineja areo de la valo Geiseltal sude de la urbo Halle en Saksio-Anhalto. Ĝi estas grava loko de hodiaŭ formortintaj plantoj kaj bestoj el la tempo de la meza Eoceno antaŭ 48 ĝis 41 milionoj da jaroj. Estas pruvoj ke lignito estis elminita en la Geiseltal por la unua fojo en 1698, sed la unuaj fosilioj nur hazarde aperis komence de la 20-a jarcento. Planitaj sciencaj elfosadoj komenciĝis en 1925 flanke de la Universitato Marteno Lutero de Halle-Wittenberg. Interrompite de la Dua Mondmilito, la esploroj povas esti dividitaj en du esplorfazojn. Pro la iom post ioma elekspluato de la minejoj, la elfosadoj iom post iom haltiĝis meze de la 1980-aj jaroj kaj komplete finiĝis komence de la tria jarmilo.
La lignito de la Geiseltal estas subdividita en kvar ĉefaj vejnoj, ĉefe la tri pli malaltaj estis fosili-portantaj. La fokuso de la fosilia distribuo estas en la suda kaj centra valo. La trovaĵoj inkludas restaĵojn de plantoj kaj bestoj. Speciala trajto estas preskaŭ kompletaj trovaĵoj kun folioj, fruktoj kaj trunkoj, sed ankaŭ skeletoj de vertebruloj kaj restaĵoj de insektoj. Unu el la plej konataj trovaĵoj estas tiu de kompleta skeleto de la origina ĉevalo propaleoterio de 1933. Ekzistas ankaŭ vertebruloj kiel ekzemple parhufuloj, malgrandaj mamuloj kiel ekzemple insektomanĝuloj kaj vespertoj, birdoj, krokodiloj, testudoj, serpentoj, amfibioj kaj fiŝoj. Restaĵoj de la muskolaro kaj konektiva histo ankaŭ estis trovitaj en multaj vertebruloj. Entute pli ol 80 individuaj ejoj kun pli ol 50 000 objektoj estas konataj, inkluzive de 36 kun signifa nombro da vertebruloj.
La specialaĵo de la Geiseltal-fosilioj, aparte de la vertebruloj kaj precipe de la mamuloj, estas en la unika konservado en lignito, kiu alie ne okazis en Mezeŭropo. La valo estas grava ejo por la evoluo de mamuloj, ĉar la evoluo de individuaj grupoj povas esti observita tie dum periodo de pluraj milionoj da jaroj. La ampleksaj trovaĵoj el la besta kaj planta mondo, sed ankaŭ la multnombraj geologiaj datumoj, ebligas tre precizan rekonstruon de la pejzaĝo. Kiel rezulto, dum la formado de lignito, ekzistis multetaĝa malalta arbaro proksime de la marbordo, intermetita kun riveretoj, lagetoj kaj erikejoj. La arbaro estis influita de subtropika klimato kaj estis hejmo al riĉa faŭno. La tuta fosiliaro de la Geiseltal estas sub nacia protekto.
Nacia parko Cangandala
La Nacia parko Cangandala - portugale Parque Nacional da Cangandala - estas nacia parko en Angolo. Ĝi apartenas al la. La areo kovras teritorion de kvadrataj kilometroj. La parko estas protektita tereno ekde. Apartaj atingopunktoj estas la loĝlokoj Culamagia kaj Techongolola rande de la parko.
Kalle Päätalo
Kalle Päätalo (11-a de novembro 1919 en Taivalkoski – 20-a de novembro 2000 en Tampere) estis finna verkisto. Li estas konata speciale pri siaj serioj Koillismaa kaj Iijoki, kiu estas aŭtobiografia serio, kaj li publikigis 39 romanojn, du novelkolektojn kaj unu dramon.
Päätalo debutis kiel verkisto en 1958 per romano pri konstruejo en Tampere. En sia dua romano, Nia ĉiutaga pano, kiu estas la unua libro en la kvinparta serio Koillisma, li turnis sin al sia hejmregiono. Ekde tiam Päätalo fariĝis sendependa verkisto, kaj de 1962 ĝis sia morto li publikigis unu libron jare. En 1971, li publikigis la unuan volumon de la 26-parta serio "Radikoj en la Banko de Rivero II", verŝajne la plej longa aŭtobiografia rakonto en la mondo (entute proksimume 17 000 paĝoj). La serio mapas la vivon de Päätalo de frua infanaĝo ĝis la apero de sia unua infano, kaj en la sama tempo ofertas interesan sciojn pri la historio de Finnlando dum periodo de proksimume kvar jardekoj de la vidpunkto de individuo.
József Palka
József Palka [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palka József estis hungara vitralisto. József Palka naskiĝis la en Retz, li mortis la  en Budapeŝto.
Kalle Päätalo
Konata kiel la "reĝo de represaĵoj" pro la fenomena sukceso de lia libro, Päätalo publikigis 39 romanojn, du novelaron kaj unu teatraĵon dum sia vivo, kun pli da noveloj publikigitaj postmorte. Kvar el liaj libroj estis ilustritaj, kaj ĉiuj kvin partoj de la Koillismaa serio estis tradukitaj en la anglan fare de Richard Impola.
Romanoj de Päätalo rakontas ofte pri arbaraj kaj konstruaj laboroj. Li havis multe sperton pri tiaj laboroj. Esencaj personoj en la romanoj estas ofte malriĉuloj, kiuj batalas por ricevi rajtojn.
József Palka
Biografio
József Palka post la mezlernejaj kaj industrilernejaj jaroj studis vitralteknikon en Vieno. Inter 1883-1887 li laboris en Sopron, poste en Budapeŝto. En 1894 li malfermis vitralan atelieron, kie li kreis pli ol 600 vitralojn ĝis 1930. Nature li produktis ankaŭ poste. Li ricevis plurajn premiojn ankaŭ eksterlandajn ekde 1907. Li havis edzinon. Lia sensigna tombo troviĝas en Preĝejo Sankta Spirito (Remetekertváros).
Domat-Ems Werk (stacidomo)
Domat/Ems Werk estas fervoja stacidomo en Domat/Ems, Svislando.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Gravigny-Balizy (Tramtrajno en Francilio)
Gravigny-Balizy estas estonta haltejo de Eksprestramo 12, situanta en komunumo Longjumeau (departemento Essonne) en regiono Francilio.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Siparunacoj
La siparunacoj (Siparunaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (Laurales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj ĉirkaŭ 60 speciojn,. Ĝia tipa genro estas siparuno.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (1 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Burgundy School of Business
Burgundy School of Business estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Parizo, Liono kaj Dijon. Ĝi estis fondita en la jaro 1899.
BSB okupis la 81-an rangon en listo pri Eŭropaj Komercaj Lernejoj publikigita en 2019 fare de la ĵurnalo Financial Times.
La studprogramojn de Burgundy School of Business akreditas la internaciaj organizaĵoj CGE, EQUIS kaj AACSB. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Stéphane Baschiera (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Moët & Chandon) estas Antoine Lesec (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Being).
Mangana (II) nitrato
Mangana (II) nitrato aŭ nitrato de mangano (II) estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la saloj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj mangana (II) hidroksido. Mangana (II) nitrato estas rozkoloraj, flavaj aŭ blankaj kristaloj, nesolveblaj en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Mangana (II) nitrato prezentas manganan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 1 karbonatomoj,  hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Auteuil-Boulogne (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Pont-Cardinet - Auteuil-Boulogne (971000).
Teta
Teta estas figuro el ĉeĥaj mitoj. Laŭ la mitoj temis pri unu el tri filinoj de duko Krok, ŝiaj fratinoj poste estis pli aĝa Kazi kaj pli juna Libuše. Teta estis pagana princino kaj onidire ŝi parolis kun spiritoj.
Kosmas en sia kroniko priskribas tri filinojn de Krok, dum kio pri tiu la meza, Teta (Tethka), li skribas, ke ŝi "enkondukis superstiĉeman sciencon kaj lernis al preĝdeĵoraj ordenoj". Teta konstruigis burgon Tetín "sur pinto de kruta roko ĉe rivero Mže (nun Berounka)" (en originalo latine castrum natura loci firmissimum prerupte rupis in culmine iuxta fluvium Msam).
La miton pri Krok kaj liaj filinoj prilaboris krom alia Alois Jirásek en siaj Staré pověsti české (Malnovaj mitoj ĉeĥaj).
Ŝi estas kunigata ankaŭ kun kelta dio Toutatis kaj kun fama frazo "U Teutatese". Lia nomo estas derivita de vorto teutā-, signifanta popolon aŭ genton.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.
Arens de Lledó
Arens de Lledó [aRENS de Lledó] (Arenys de Lledó en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordoriento de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres.
Geografio
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Historio
Aperis proksime restaĵoj de iberoj. De la araba epoko restas riverdigo "azudo" kun tiama araba vorto.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Estas restaĵoj de la murego kaj je 6 km, ĉe la ermitejo de Sankta Hipólito (Sant Pol), estas la bazo de mezepoka kolono kaj kruco de templanoj. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis plej multe. En 1785 ĝi ricevis la titolon de "villa".
Dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939) oni bruligis la municipan arkivon fare de revoluciuloj por forigi la rajtojn al terposedo sed restis la civila registro. En la proksima urbo Gandesa estas Centro de Studoj pri la Batalo de Ebro.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Arens de Lledó kie oni malaltiĝis el 759 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 221 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo kaj naturaj lokoj.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Svislanda Olimpika Komitato, kiu poste la 1-an de januaro 1997 transformiĝis al la nuna Svislanda Olimpika Asocio, angle titolita Swiss Olympic, kiu plu interalie havas la funkcion de Nacia Olimpika Komitato.