cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friedrichsruh
Ne malproksime de la maŭzoleo estis kreita monumento por la 2103 mortintaj marsoldatoj de la batalŝipo Bismarck, kiu estis en milita operacio en la majo de 1941 sinkigita fare de la Royal Navy.
Velké Karlovice
Velké Karlovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vsetín, en cismontaro de Javorníky kaj Beskidoj. Vivas ĉi tie. La vilaĝo estis fondita en 1714. En 1762 Velké Karlovice akiris sian sigelilon. El tiu tempo konserviĝis kelke konstrue-kulturaj memorigaĵoj, al kiuj dukas karlova preĝejo el 1754, konstruita en stilo de malfrua baroko, domo de aĉetisto servanta kiel Karlova muzeo, kiu al miloj da vizitantoj proksimigas bildon de la vivo de homoj en tiu ĉi karakteriza angulo de Valaĥio.
Friedrichsruh
La malnova stacidomo de Friedrichsruh estas la hodiaŭa sidejo de la Otto-von-Bismarck-fondaĵo kaj enhavas tie kaj publikan bibliotekon kaj seminariajn aŭ laborajn ĉambrojn kaj kiel kernan pacon modernan ekspoziciadon pri la temo Otto von Bismarck kaj lia tempo; la muzeo de la familio v. Bismarck troviĝas kontraŭ la kastelo. Vidinda ankaŭ estas la ĝardeno de papilioj, zoo por papilioj, kiun la familio Bismarck estis stariginta en unu parto de la kastela parko.
Historio
Sur la grundo de malnova forstistejo en la Sachsenwald la reginta grafo Friedrich zur Lippe-Biesterfeld lasis starigi en la jaro 1763 ĉasdomon. Laŭ lia antaŭnomo li nomis la domon Friedrichsruh, kaj lia nomo kaj liaj titoloj estis skribitaj sur kvertrabo de la gablo-vando de kradtraba skeleta domo kovrita per kano. Kiel al la vilaĝo Aumühle apartenanta hereda rentuma domo, nomata Friedrichsruh, ĝi aperas en topografia-historia priskribo de la komenciĝanta 19-a jarcento.
Kiam Friedrich mortis la 31an de julio 1781, en la jena sekvo diversaj posedantoj ricevis la lokon: Jean Albrecjt Willink (1781), familio Rodde (1784), J.A. Willink (1785), Jean de Virq Thalen (1789) kaj J.D. Baetcke en la jaro 1791.
Je la komenco de la 19a jarcento estis la ĝistempa senjora posedo denove vendita kaj konvertita en gastejo, kiu nur havis malgrandan nombron da gastoj, dum ĝi estis atingebla el Hamburgo nur per ĉevaloj. Tio ŝanĝis nur pro la starigo de la fervojo Hamburgo-Berlino. Ekestis konkuranta gastejo sub la nomo la vilao (germane das Landhaus). Por ne esti rompota per la konkuranto, estis proksime al la ĉasdomo konstruita nova, granda gastejo, kiu ricevis la nomon Frascati kaj estis nomata de la Hamburganoj ŝerce Freßkathe. Tiu estis per fulmo malkonstruita, kaj poste ĉe sia loko ree estis kreita nova kaj granda gastejo, por kies konstruo devis estiforigita la ĉasdomo.
Kiam la posedo post la venko je Francio kaj post la fondiĝo de la Imperio en 1871 transiris al Otto von Bismarck, li lasis alikonstrui la novan Frascati al kastelo, kiu estu loĝota de la familio Bismarck. La posedo estis eliminata post la Dua Mondmilito fare de la Royal Air Force, ĉar oni false kredis, ke Heinrich Himmler estis tie, kvankam la tegmento de la domo estis eksplicite provizita je la Ruĝa-Kruco-signo.
En 1945 estis en Friedrichsruh la bivako de la Sveda sava agado de la blankaj busoj, kiu estas estrita per la vicprezidanto de la Sveda Ruĝa Kruco Folke Bernadotte.
19638 Johngenereid
19638 Johngenereid estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Gene Reid, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Moore Middle School de Redlands (Kalifornio, Usono).
Ségur (pariza metrostacio)
Ségur [seɡyʁ] estas stacio sur linio 10 de la Metroo de Parizo; ĝi situas inter la 7-a kaj 15-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1937. Malgraŭ sia nomo, ĝi situas sur Avenuo de Suffren, Avenuo de Ségur situante kelkcent metrojn apude.
La stacio eltiras sian nomon el markizo Philippe Henri de Ségur (1724-1801) kiu estis marŝalo de Francio kaj ŝtata sekretario pri milito de 1780 ĝis 1787. Ségur estas nomo pli konata per romanoj de lia bo-nepino, Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur (1799-1874), inter kiuj troviĝas: Les Malheurs de Sophie (La Malfeliĉaĵoj de Sofia), Mémoires d'un âne (Memoraĵoj de Azeno), Les Petites Filles modèles (La Modelaj Knabinetoj).
Študlov (distrikto Zlín)
Študlov estas municipo en distrikto Zlín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas flanke de landvojo el Horní Lideč ĝis Valašské Klobouky en valo de rojo Brumovka, kiu estas ĉirkaŭita el tri flankoj per terlangoj de Bílé Karpaty. En la municipo vivas.
Ségur (pariza metrostacio)
Interkonektoj
La stacio disponas pri neniu interkonekto kun busoj de RATP.
Študlov (distrikto Zlín)
Historio
La unua skribmencio pri Študlov estas indikata en la jaro 1422. La nomo de vilaĝo estiĝis laŭ ia "Ščudlek" kaj tio estis tiu, kiu en la donita regiono ekloĝis kiel la unua kaj tiu ĉi nomo konserviĝis por la vilaĝo por daŭra tempo. Per historia evoluo la nomo ŝanĝiĝis en la nunan Študlov.
Ségur (pariza metrostacio)
Proksime
La stacio troviĝas apud UNESKO, sur Avenuo de Breteuil, fama avenuo iranta al Hotelo de la Invalidoj, kaj Militista Akademio, ĉe la ekstremaĵo de Marsa Kampo.
Študlov (distrikto Zlín)
Historio
Plua historie dokumentita skribinformo renmemorigas vilaĝon Ščudlov en 1503. Tiam ĝi apartenis al brumova sinjorujo. Proksimume en duono de la 17-a jarcento la devena brumova sinjorujo apartiĝis en tri partojn - Brumov, Haluzice kaj Návojná. Študlov estis donita al parto de Návojná kaj tien ĝi apartenis ĝis 1848. Tiutempe posedanto de sinjorujo de návojná estis kavaliro Wolfgang Manner kaj lia edzino Barbara Šiková. Ilia familio proprumis la sinjorujon ĝis 1945.
Komune kun ĉirkaŭaj vilaĝoj ankaŭ Študlov fariĝadis ofte celo de atakoj de tataroj kaj kurucoj. En 1805 servutuloj ekribelis kontraŭ kreskantaj servutulaj devoj kaj intervenis kontraŭ ili soldataro. Študlov estadis malriĉa agrikultura vilaĝo kaj en la dua duono de la 19-a jarcento granda nombro de loĝantoj pro manko de vivtenado transloĝiĝis trans la maro. En 1830 vivis en Študlov 520 kaj en 1910 poste 589 loĝantoj.
Mondmilitoj
Malĝoja rememoro restis je la unua mondmilito. En diversajn batalfrontojn soldatiĝis 132 viroj, el kiuj 13 jam ne plu revenis. Post la estiĝo de Protektorato Bohemio kaj Moravio en la vilaĝo ekloĝis jam la 15-an de marto 1939 germanaj "financuloj" kiel parto de taĉmento, apartenanta al komandantejo en Horní Lideč. La milita batalfronto komence de majo de 1945 iris ekster la vilaĝo, do la fino de milito jam atingis la vilaĝon sen la germanaj soldatoj.
Bergün (komunumaro)
La komunuaro Bergün (germane Kreis Bergün, romanĉe Circul Bravuogn) estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Albulo. Ĝi havis 030 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Bergün/Bravuogn.
Študlov (distrikto Zlín)
Nuntempo
Ĝis fino de la jaro 2020 Študlov enfalis en distrikton Vsetín, ekde komenco de la jaro 2021 ĝi estas konsisto de distrikto Zlín.
Bergün (komunumaro)
Geografio
La komunumaro Bergün konsistas el la supra Albulovalo kaj etendiĝas en oriento ĝis la kulmino de Albulopasejo.
Najbaraj komunumaroj
En nordo la komunumaro Bergün limas al la komunumaro Davos, en oriento kaj sudo al la komunumaro Supra Engadino, en sudokcidento al la komunumaro Surses, en okcidento al la komunumaro Alvaschein, kaj en nordokcidento al la komunumaro Belfort.
Komunumoj de la komunumaro Bergün
La komunumaro Bergün konsistas el 2 komunumoj (ciferoj de decembro 2009). Jen la listo:
Flughaveno de Melilo
Flughaveno de Melilo (IATA: MLN, ICAO: GEML, Aeropuerto de Melilla), estas flughaveno, 3 km sudokcidente de la hispana urbo Melilo situanta ĉe la marbordo de Maroko. En 2022, ĝi pritraktis 447,450 pasaĝerojn kaj 9,772 aviadilmovojn.
Historio
La flughaveno estis inaŭgurita la 31. Julio 1969 de la Ministro de Aero, José Lacalle Larraga, por definitive anstataŭigi Tauima Flughavenon.
Hodiaŭ estas regulaj flugoj al Melilla Flughaveno el Hispanio.
4708 Polidoro
4708 Polidoro estas trojano de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 11-an de septembro 1988 de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la troja princo Polidoro filo de Priamo. Laŭ la Iliado, li estis mortigita de Aĥilo dum la troja milito.
Sablobenko
Sablejo, sablaĵo aŭ laŭ modelo de pluraj ĝermanaj lingvoj "sablobenko" estas amasiĝo de sablo aŭ ŝtonetoj sur la grundo de maroj aŭ riveroj, kiu almenaŭ dum parto de la tempo troviĝas super la akvosurfaco. Maraj sablobenkoj kutime videblas dum la fazo de malalta tajdo kaj troviĝas sub la akvosurfaco dum alta tajdo. Sablejoj altiĝas pro la akvofluo dum la alfluo (fluso) kaj defluo (malfluso) de la mara tajdo, aŭ pro la kurento de rivero.
Specialaj kazoj estas
Se sablobenkoj plu kreskas, ekestas el ili insuletoj (kiuj do eĉ dum fortaj ŝtormoj ne subakviĝas). Ekzemplo estas grandega sablobenko inter la du orientfrisaj insuloj Borkum kaj Juist de Germanio en la orientfrisa vadomaro de la Norda Maro: tiu insuleto survojas iĝi plia insulo de la insularo.
Teorie sablobenkoj ankaŭ povas per unu aŭ pluraj istmoj esti konektitaj al pli alta tereno de insulo aŭ de la kontinento: tiam, se ili kreskas, ne plu subakviĝas kaj ekportas plantojn, el ili kompreneble ne iĝas insuloj, sed duoninsuletoj. Ekzemplo de tia mallarĝa sabla duoninsuleto estas la Kurona duoninsuleto de Litovio kaj la Kaliningrada regiono de Rusio (la historia regiono Orienta Prusio) en la Balta Maro.
(7888) 1993 UC
(7888) 1993 UC estas tre malgranda, tre hela duopa apolona asteroido, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
La tre discentra orbito de tiu terrenkonta asteroido trairas tiun de Tero. Kvankam klasifikata ankaŭ marsrenkonta, ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de Marso.
Krome, ĝi povas alproksimiĝi je 1,4 AU de Jupitero kaj 0,0347 AU de 4 Vesta.
Satelito
Per radaraj observoj en marto 2013, B. D. Warner kaj D. Pray malkovris, ke ĝi havas sateliton, anoncita en marto 2013.
Tiu satelito havas taksitan orbitan de 7,7 km kaj orbitan periodon de 1,46 tago (35,04 horoj). Ĝia aliaj ecoj ankoraŭ estas nekonataj.
Netstal
Netstal estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 2858 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 Netstal integriĝis kadre de la glarusa komunumreformo al la nova komunumo Glaruso.
Geografio
Netstal situas ĉe la bordo de la rivero Linth, norde de la kantonĉefkomunumo Glaruso. En la sudo de la vilaĝo la rivero Löntsch, kiu elfluas el la Lago de Klöntal, alfluas al Linth.
Najbaraj komunumoj ĝis la komunuma reformo
La komunumo Netstal limis en okcidento kaj nordo al Näfels, en nordoriento al Mollis, en oriento al Ennenda, en sudo al Glaruso kaj Riedern, kiu situas inter Glaruso kaj Netstal.
Trafiko
Netstal disponas pri stacidomo de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Rapperswil tra Uznach kaj Glaruso al Linthal.
Tra Netstal pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17 kiu tra Klausen-Pasejo kondukas Pfäffikon tra Glaruso al Altdorf. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas norde en Niederurnen en distanco de 4 km.
Historio
La unua dokumenta mencio de Netstal datiĝas el la jaro 1289.
Post la reformacio en la 16-a jarcento la plimulto de la loĝantaro de Netstal restis katolika. Dum la religia divido de la lando Glaruso, en Netstal en Erlen 77 foje kunvenis la katolika landkomunumo.
Jam en la 17-a jarcento en Netstal setlis unuaj industriaj entreprenoj. En la jaro 1679 estis malfermita papera muelejo. En la jaro 1856 estis fondita la maŝinfabriko kaj gisejo, kiu poste fariĝis la Netstal Maschinen AG.
Kadre de la glarusa komunumreformo kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Ennenda, Netstal kaj Riedern estis integritaj al la komunumo Glaruso, kiu per tiu kuniĝo atingas urban grandecon.
Karel Ignác Thám
Karel Ignác THÁM (naskiĝis la 4-an de novembro 1763 - mortis la 17-an de marto 1816) estis ĉeĥa fililogo kaj tradukanto de Ŝekspiro en la ĉeĥan lingvon. Frato de verkisto Václav Thám.
Li vivis en la tempo, kiam la ĉeĥa lingvo estis parolata sole en la kamparo kaj oni ne kredis, ke ĝi denove povus fariĝi ŝtata lingvo, lingvo literatura kaj scienca. Li apartenis al plej fervoraj laborantoj strebantaj revivigi la lingvon.
Kvankam filo de kuiristo, li fariĝis doktoro de filozofio kaj administranto de universitata biblioteko. Kiam li katalogis la antikvan ĉeĥan literaturon, li ekamis ĝin. Li aktivis ankaŭ kiel privata instruisto de la lingvoj ĉeĥa, germana kaj franca. Li elpetis permeson prelegi (germanlingve) pri la ĉeĥa lingvo en akademia gimnazio, fondis ĉehlingvajn teatrajn societojn, eldonis ĉeĥajn gramatikojn kaj vortarojn.
Sikijor (urbo)
Sikijor - Bayan ng Siquijor - estas urbo en Filipinoj, en la samnoma insulo Sikijor, en regiono Centraj Bisajoj, kie estas ĉefurbo de la samnoma provinco Sikijoro. La urbo havas 42 distriktojn.
Geografio
Sikijor etendiĝas en la nordokcidenta marbordo de la insulo. Dumaguete troviĝas 27, regiona ĉefurbo Cebuurbo 128, Cagayan de Oro 147, Dabao 331, General Santos 390, Manilo 658, Kezonurbo 664, Tuguegarao 954 kilometrojn (aere).
Historio
Antaŭ la hispana periodo estis tie indiĝena reĝlando. La hispanaj pastroj alvenis en Sikijor en 1780, sed paroĥo kaj komunumo estis fondita en 1794. La provinco fondiĝis en 1890. La cetera historio estas la sama ol Filipinoj (Usona dominado, japana okupo, liberiĝo).
Ekonomio
En Sikijor la ekonomio konsistas el agronomio. La ĉefaj produktoj estas terkultivadon, fiŝkaptadon, ligno- kaj korboproduktadojn.
Klimato
La klimato de Sikijor estas klasifikita kiel tropika klimato kun musono. Jare pluvas po 1047 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj. Tamen pli ofte pluvas inter junio kaj oktobro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
El Cardoso de la Sierra
El Cardoso de la Sierra (La Kardejo de la Montaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Domaroj estas Bocígano, Cabida, El Cardoso de la Sierra mem, Colmenar de la Sierra, Corralejo, Peñalba de la Sierra kaj La Vihuela.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas cardosano. La censita loĝantaro en 2016 estis de 63 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,34 loĝ/km².
Situo
El Cardoso de la Sierra situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1 268 m super marnivelo; je 89 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 179 km el Toledo, regiona ĉefurbo, je 111 km el Madrido, je 622 km el Barcelono, kaj je 450 km el Valencio. La areo de ties teritorio estas de 186,87 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°05′33″N 3°27′49″Ok.
Telfero de Brest
48.38944°N, -4.49556°W
El Cardoso de la Sierra
Situo
El Cardoso de la Sierra situas en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, lime kun Segovio kaj Madrido. Ĝi limas kun la municipoj Riaza, Santo Tomé del Puerto, Riofrío de Riaza kaj Cerezo de Arriba, en Segovio, norde; La Hiruela, Montejo de la Sierra, Somosierra kaj Puebla de la Sierra, en Madrido, okcidente, kaj Majaelrayo kaj Cantalojas oriente kaj Campillo de Ranas oriente kaj sude, en Gvadalaĥaro.
Telfero de Brest
La Telfero de Brest (Téléphérique de Brest) estas urba transporto inter la du bordoj de rivero Penfeld, marborda rivero kiu fluas tra Brest kaj apartigas la kvartalon de Strato de Siam disde tiun de Capucins. Inaŭgurita la, temas pri la unua tiaspeca instalaĵo en Francio.
El Cardoso de la Sierra
Orografio
La municipo El Cardoso de la Sierra enkadriĝas en la plej alta zono de la sierra de Ayllón. Inter la plej altaj montopintoj elstaras la montopinto Lobo (2.273 m), plej alta en la provinco, la montopinto Tres Provincias (2.129 m), Cerrón (2.197 m), la Peña de la Tiñosa (1.971 m), la Peña de la Silla (1.937 m), la montopinto Calahorra aŭ Calaborra (1.927 m) kaj la montopinto Tornera (1.865 m).
Telfero de Brest
Priskribo
Planita en 2011, dum finiĝis konstrulaboroj de la unua tramlinio, projekto de telfero de Brest havas kiel celon malpliigi la urban rompon ŝuldatan al marborda rivero Penfeld, sidejo de la arsenalo kies aliro estas malpermesita al publiko. Nur du pontoj, tiu de Recouvrance kaj tiu de l'Harteloire ebligas la transiron en la urbocentro. Ambaŭ pontoj alvenis hodiaŭ al saturiĝo dum pintaj horoj.
Sur la dekstra bordo, la disvolviĝo de Recouvrance kiu pasinte estis la kvartalo de maristoj kaj laboristoj de la arsenalo, montriĝis bremsita de la urba rompo de rivero Penfeld. Sur la maldekstra bordo disvolviĝis la urbocentro kaj la ekonomia atraktiveco. Kvankam situanta en la urbocentro, Recouvrance ne spertis la dinamismon de la maldekstra bordo kaj fariĝas hodiaŭ objekto de urba renovigo.
El Cardoso de la Sierra
Ekologio
La faŭno estas varia, abunda de mamuloj kiel aproj, cervoj, kapreoloj, vulpoj kaj aperas tre sporade luparo.
NGC 2878
NGC 2878 (aliaj indikoj — UGC 5022, MCG 0-24-14, ZWG 6.42, NPM1G +02.0216, PGC 26739) estas galaksio en konstelacio Hidro.
El Cardoso de la Sierra
Ekologio
Ĉe flaŭro, hegemonias la arbaroj de roburoj, pinaroj de rearbarigo (plantitaj en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj) kaj anzinoj sude. Kiel relikvoj el pli malsekaj kaj malvarmaj epokoj estas eble trovi fagojn, betulojn, ileksoj kaj sorpujoj. Inter malgrandaj plantoj estas arom- kaj kurac-plantoj kiel kamomilo, lavendo, rosmareno kaj timiano.
Telfero de Brest
Priskribo
La konstruo de ekologia kvartalo sur la ebenaĵo de Capucins celas plifortigi la atraktivecon de la dekstra bordo, redonante dinamismon al Recouvrance. Sed tiu projekto denove evidentigis la malfacilon rapide kunligi ambaŭ bordojn.
Aethia
Aethia estas genro de birdoj de la familio de aŭkedoj. Ili ĉeestas nur teritoriojn de Norda Pacifiko kaj apudajn akvojn, ĉefe en la regiono de la markolo Beringo. Tamen, estis unu aŭ du specioj -de kiuj restas fosilioj- kiuj vivis en la areo de la nuntempa Kalifornio dum malfrua Mioceno, antaŭ ĉirkaŭ 5 milionoj da jaroj: Aethia rossmoori (Monterrey ĉe Orange County) kaj nepriskribita taksono provizore lokita en tiu ĉi genro.
Telfero de Brest
Priskribo
Fariĝis necese krei novan trapason de urba rompo por plibonigi plektiĝon inter ambaŭ bordoj. Sed same kiel ponto de Recouvrance, ponto aŭ ponteto sur tiu ejo devus esti movebla por ebligi trapason de ŝipoj de granda alteco de la Nacia Mararmeo dum la bordoj havas altecon de apenaŭ 30 metroj.
El Cardoso de la Sierra
Historio
Oni ne scias kiam estis fondita la vilaĝo El Cardoso, sed oni scias ke ĝi jam ekzistis el la 9-a jarcento, kiam Buitrago del Lozoya estis konkerita de la kristanoj kaj tiuj ekreloĝigis la areon de la sierra de Ayllón. En la 11-a jarcento, El Cardoso, El Vado kaj Colmenar de la Sierra estis inkluditaj en unu de la okonoj de la teritorio de Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda, kaj el 1278 tiuj tri municipoj akiris la titolon de villa kaj siajn proprajn regularojn.
NGC 2878
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Por Nova Afero Nova Maniero
Por Nova Afero, Nova Maniero estas 195-paĝa ĉina antologieto de noveloj, kiun Fremdlingva Eldonejo el Pekino eldonis unue en 1952, poste denove en 1959 iomete ŝanĝite. La precipa tradukinto estis S. J. Zee, sed kontribuis ankaŭ Censinio, Honfan kaj Venlo Fon.
ENHAVO
Al la Legantoj
Telfero de Brest
Priskribo
Inter la malsamaj teĥnikaj opcioj kiuj prezentiĝis, tiu de telfero prezentis la avantaĝon esti la malplej multekosta.
El Cardoso de la Sierra
Historio
Ĝi pasis en 1373, pro dono fare de la reĝino Juana Manuel de Villena, nome edzino de Henriko la 2-a, al la pova familio Mendoza, kiu aldonis ĝin al sia senjorio de Buitrago. Poste, Cardoso, Colmenar kaj El Vado, sendependiĝis disde Buitrago kaj establis sian propran senjorion. La familio Mendoza vendis la bienon Santuy al la kardinalo Cisneros, kiu konstruigis someran rezidejon por siaj lernantoj. Post jaroj ĝi iĝis fabriko de vitro kaj fine en la 19-a jarcento estis vendita al la familio kiu nuntempe estas posedanta de la bieno.
Reparacio
Reparacio estas kompenso mona aŭ vara, kiun la paganto donas pro ekstera devigo. Tiu devigo povas esti Plej ofte la vorto estas uzata en la dua senco, foje precizigite kiel "milita reparacio". Necesas distingi ĝin de la aneksado de okupita teritorio; tia anekso ne nomiĝas reparacio.
Telfero de Brest
Priskribo
Per longeco de kaj superanta la Penfeld je  de alteco, la linio estas integrita sub la nomo linio C al reto de publika transporto "Bibus" kiu enhavas 28 busliniojn kaj unu tramlinion. La telfero estas do uzebla samkondiĉe kaj per la sama bileto aŭ abono kiel la cetero de la reto. Konstruita por funkcii aŭtomate, le sistemo esta stirata el la komuna centro de tramo, buso kaj telfero situanta en tenejo sur la dekstra bordo.
El Cardoso de la Sierra
Historio
En la unua duono de la 20-a jarcento, El Cardoso perdis multajn loĝantojn pro malsanoj kaj epidemioj kiel la hispana gripo de 1916. Dum la Hispana Enlanda Milito, El Cardoso estis en respublika teritorio, sed en la frontolinio mem kiu apenaŭ vidis kelkajn bataletojn dum la tri jaroj de konflikto. Kelkaj junuloj de la vilaĝo intervenis en la milito, ĉefe en la respublika flanko.
Reparacio
Ekzemploj
La traktato de San-Francisko de 1952 devigis Japanion pagi 10 030 miliardojn da enoj pro la kostoj de la dua mondmilito.
Telfero de Brest
Priskribo
Kunliganta ambaŭ staciojn en 3 minutoj, la du veturiloj speciale dezajnitaj por Brest de kabineto Avant-Première povas akcepti po 60 pasaĝerojn. Ili haltas en stacio por pli bona alirebleco.
El Cardoso de la Sierra
Historio
Post la venko de Franco, ĝiaj loĝantoj (kiuj iam laboris kiel terkulturistoj kaj paŝtistoj) estis dungitaj por konstrui la ŝoseon de Montejo de la Sierra al Colmenar de la Sierra, en la rearbariga plantado de pinoj en La Hiruela kaj Montejo kaj la konstruado de akvoliverado al la vilaĝo. Pro la industriigo de Madrido, multaj lokanoj decidis elmigri al la ĉefurbo, kio okazigis enorman senloĝigon, same kiel en la cetero de la komarko. Ĝis 1973, El Cardoso de la Sierra estis municipo sendependa, sed kiam malpliiĝis la loĝantaro de la zono, oni decidis unuigi ĝin kun Peñalba de la Sierra, La Hiruela Vieja, Bocígano kaj Colmenar de la Sierra, al kiuj aldoniĝis ties tri submunicipoj, nome Corralejo, Cabida kaj La Vihuela, kiuj konstituis la aktualan municipon kiu havas en El Cardoso sian sidejon.
Telfero de Brest
La sistemo elektita en Brest
En novembro 2014, Brest elektis la projekton de grupiĝo de koncepto kaj realigo estrata de Bouygues Construction.
Reparacio
Ekzemploj
Post la Golfa Milito de 1991 la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj konstatis en sia rezolucio 687, ke Irako responsas pri la damaĝoj, kiun ĝi kaŭzis invadante Kuvajton. Ĝi instalis komisionon pri kompenso, kiu ricevis kompens-postulojn pri 350 miliardoj da dolaroj de registaroj, firmaoj kaj individuaj personoj. 30 % de la postuloj estis pagitaj el la programo "nafto por manĝo".
El Cardoso de la Sierra
Historio
Rafael Heras Arribas estis urbestro okfoje, nome el 1989 ĝis nun.
Telfero de Brest
La sistemo elektita en Brest
La telfero estas realigo de entrepreno BMF Group AG bazita en Flums en Svislando,.
El Cardoso de la Sierra
Demografio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la vilaĝo preskaŭ atingis 400 loĝantojn. Poste venid iompostioma dekadenco. Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 309 en 1930 kaj 273 en 1960 al 63, tio estis oni perdis pli ol 200 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe El Cardoso de la Sierra, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe El Cardoso de la Sierra kie oni falis al la nunaj 63.
Telfero de Brest
La sistemo elektita en Brest
Temas pri ir-revena sistemo kun du larĝaj ŝpuroj ( minimume) konsistanta el 4 portantaj kabloj (po 2 por ĉiu vojo) kaj el 2 sendependaj bukloj de tirantaj kabloj. La specifeco de sistemo SDMC kuŝas sur kruciĝo de la 2 vojoj kiu efetiviĝas mez-linie en vertikala plano. La 2 vojoj poste rekuniĝas por unuiĝi sur nivelo de stacio. La veturiloj alvenas ekzakte sur la sama kajo, kio ebligas optimumigi la larĝon de stacioj kaj simpligi la fluon de vojaĝantoj en stacio.
El Cardoso de la Sierra
Heredo
Inter monumentoj eblas elstarigi la jenajn:
Telfero de Brest
La sistemo elektita en Brest
Estimita al, financita je 49 % per spezo por transporto perceptata en la metropola teritorio kaj je 51 % per kunfinancado de Eŭropo, Ŝtato, Regiono Bretonio kaj departemento Finistère, la telfero estis ekkonstruita fine de julio 2015 por enservigo unue antaŭvidita meze de 2016.
Provoj de aŭgusto al oktobro 2016
La unua veturilo estis instalita la kaj la dua la. Provveturado tiam komenciĝis, por enservigo planita en novembro.
Kamennogorsk
Kamennogorsk (Каменногорск) estas urbo en Rusio, en Viborga distrikto de Leningrada provinco.
La malferma Esperanto-komunumo
La malferma Esperanto-komunumo estas libera esperantlingva vikio ĉe Wikicities [ŭikisitis].
Kamennogorsk
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Hafizabad
Geografio
Hafizabad situas sur montetaro en nordorienta Pakistano. Guĝranvalo troviĝas 48, Lahoro 85, Fajsalabado 92, Rawalpindi 180, Islamabado 192, Peŝavaro 293, Multano 297, Kveta 666, Sukur 673, Hajderabado 906, Karaĉio 1034 kilometrojn (aere).
Historio
Hafizabad estas malnova urbo. En 327 antaŭ Kristo dum la invado de Aleksandro la Granda en tiu teritorio longe estis loĝloko apartenanta al maharaĝo aŭ raĝo. Tiu tendenco daŭriĝis ankaŭ dum la mezepoko. La dominado de britoj daŭris de 1849 ĝis 1947. Post la sendependeco de Pakistano en 1947 la minoritataj hinduoj kaj sikoj migris al la nova ŝtato Barato, samtempe islamaj rifuĝintoj alvenis al Hafizabad.
Kamennogorsk
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Vuoksa (Вуокса).
Hafizabad
Ekonomio
Baze Hafizabad estas agrikultura urbo. Irigacia kanalo helpas la agrikulturon, ĉefe produktadon de rizoj. Hafizabad famas pri merkato pri rizoj. Hafizabad kun la distrikto oni bredadas bubalojn (57321), brutojn (210033), ŝafojn (25112), kaprojn (122215), ĉevalojn (2885), mulojn, (2806), kamelojn (346) kaj kokojn (456865) laŭ la censo. En la urbego kotonaj teksmaŝinoj funkcias. Antaŭ la sendependiĝo multe da rizmuelejoj funkciis.
Kamennogorsk
En la urbo estas fervoja stacio.
Hafizabad
Trafiko
Hafizabad ne havas rektan ĉefŝosean ligon, 4 vojoj kuras al la urbo. Inter ili la plej grava estas el Guĝranvalo, la ceteraj vojoj estas ligoj al ĉefŝoseoj. La flanka fervoja linio funkcias inter Fajsalabado kaj Vazirabad. Internaciaj (pli proksimaj) flughavenoj funkcias en Fajsalabado, Islamabado kaj Sialkot.
Kamennogorsk
En jaro 1959 la urbo havis 3 mil loĝantojn.
Hafizabad
Eduko
En Hafizabad universitato, akademio, liceo, kolegio, instituto funkcias.
Kamennogorsk
En jaro 2002 la urbo havis 6,1 mil loĝantojn.
Saint-Paul-Cap-de-Joux
Saint-Paul-Cap-de-Joux estas franca situanta en departemento Tarn, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Paulais.
Constitutio Criminalis Carolina
La Constitutio Criminalis Carolina (ankaŭ konata kiel Lex Carolina) estas korpo de leĝoj de la Sankta Romia Imperio aprobita en 1532 dum la regado de Karlo la 5-a, de kiu ĝi prenas sian nomon. Ĝi estas konsiderata la unua korpuso de germana kriminala juro. En la germana estis nomita Halsgerichtsordnung Karls V.
Historio
Ĝi estis bazita sur la Halsgerichtsordnung de Bamberg (ankaŭ konata kiel la Bambergensis), verkita de Johann Freiherr von Schwarzenberg en 1507, kiu revenis al la humanisma skolo de romia juro.
La Lex Carolina estis redaktita en 1530 en la Dieto de Aŭgsburgo kaj estis ratifita du jarojn poste en la Dieto de Regensburgo. Malgraŭ sia nomo, ĝi dediĉas pli grandan parton al civila juro ol al kriminala juro. Sub la Constitutio Carolina Criminalis, agoj kiel murdo, hommortigo, rabado, brulvundigo, samseksemo estis konsiderataj kriminalaj. Konkrete, Lex Carolina specifis, ke kulpuloj pro damaĝo per sorĉado devas esti ekzekutitaj ĉe la ŝtiparo, metante la bazojn por la amasaj kontraŭsorĉaj procesoj okazigitaj inter 1580 kaj 1680. Ĝi ankaŭ konstituis la juran bazon de torturo por la akirado de konfesoj.
Celoj kaj graveco
La celo de la Lex Carolina estis unuigi la juran sistemon de la Imperio, kaj tiel ĉesigi la lokan kriminalan jurisdikcion, kiu ĝis tiam variis hazarde inter la diversaj ŝtatoj de la imperio. La Lex Carolina atingis tion malgraŭ apartiga klaŭzo, per kiu la Carolina havis nur duarangan gravecon post la specifaj leĝoj de la imperiaj ŝtatoj. Ĉi tiu apartiga klaŭzo estis necesa por certigi la aprobon de la imperiaj ŝtatoj, kiuj volis konservi siajn proprajn juĝajn kaj leĝdonajn potencojn. Tamen, la apartigo-klaŭzo ne malhelpis la unuiĝon de la jura sistemo de la Lex Carolina kaj ĝia reforma efiko en kriminala juro estis nediskutebla.
La Constitutio Criminalis Carolina lasis spuron sur la rajto esti prenita kiel la fonto de la itala Inkvizicio. Male al la antaŭaj krimaj leĝoj, kiuj nur aplikiĝis post la akuzo de la viktimo de krimo, sen la eblo, ke la tribunaloj esploru sin memstare. La inkvizicio donis al la kortumo la okazon ekzameni kazon je ilia peto kaj trovi juĝon bazitan nur sur faktoj, sen esti limigita de la interesoj de la partioj. Gravan komenton prie skribis la germana juristo Johann Paul Kress.
(13702) 1998 OE7
(13702) 1998 OE7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Distrikto Landshut
La distrikto Landshut [prononco "Lantshut"] situas en la distriktaro Malsupra Bavario (Niederbayern) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la samnoma urbo Landshut. La distrikto havas areon de 1 348 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
La distrikta areo situas en la okcidento de la distriktaro. Najbaras nordokcidente la distrikto Kelheim, norde la distrikto Regensburg, nordoriente la distrikto Straubing-Bogen, oriente la distrikto Dingolfing-Landau kaj la distrikto Rottal-Inn, sude la distriktoj Mühldorf am Inn kaj Erding, kaj okcidente la distrikto Freising. La eksterdistrikta urbo Landshut plene ĉirkaŭiĝas per la distrikto.
Longo
Longo estas unudimensia geometria mezuro. Ĉe plurdimensia objekto oni kutime nomas longo la mezuron laŭ la plej granda dimensio, dum la aliaj dimensioj estas larĝo kaj ĉe tridimensiaĵoj alto, profundo, aŭ diko. Longo de longa malrekta aĵo aŭ geometria kurbo kutime estas mezurata ne laŭ rekta linio, sed laŭ la aĵo mem.
En matematiko
Longo estas malsama de distanco. Distanco estas mezuro de la rektlinia malproksimo inter du punktoj, dum longo estas mezuro de kurbo. Malsamaj kurboj kun la samaj finpunktoj povas havi malsamajn longojn.
Oni difinas longon enkondukante nespacan reelan variablon t kaj kontinuan dissurĵetan vektoran funkcion  x(t) tiajn, ke la kurbo estas la bildo de  x(t) por t1 ≤ t ≤ t2. Tiam la longo de la kurbo estas
Ĉiu tia elekto de x(t) donas la saman rezulton por L. La distanco de du punktoj tiam estas la longo de la malplej longa kurbo havanta ilin kiel finpunktojn, t.e. rekta streko inter ili.
22-a de marto
La 22-a de marto estas la 81-a tago de la jaro (la 82-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 284 tagoj restas.
Longo
En matematiko
Ekvivalente, oni povas preni la Pitagoran Teoremon kiel fundamentan difinon de distanco kaj difini longon surbaze de ĝi. Tiam oni dividas la kurbon en serion de segmentoj kaj diras, ke la longo estas la limo de la sumo de la distancoj inter la finpunktoj de ĉiu segmento dum la la nombro de la segmentoj proksimiĝas al nefinieco. Tiu difino respondas al la praktika procedo por mezuri la longon de longa kurba objekto, ekzemple rivero, en la reala mondo, t.e. dividi ĝin en mallongajn, preskaŭ rektajn partojn kaj mezuri la distancon inter la finpunktoj de ĉiu parto.
22-a de marto
Je la 22-a de marto okazis, interalie:
Longo
En homaj lingvoj
Homaj lingvoj uzas diversajn adjektivojn por esprimi unudimensian mezuron de objekto, interalie similajn al longa, larĝa, alta, profunda, kaj dika en Esperanto. "Longo" kutime estas la nomo de la plej granda dimensio de la objekto. Tamen, se objekto havas difinitan fronton al kiu observanto normale rigardas, aplikiĝas aliaj semantikaj reguloj kaj ĉe tiaj objektoj oni ofte ne uzas la nomon "longo": ekzemple, oni parolas pri "alta fenestro" se la dimensio de supro al malsupro estas plej granda, aŭ "larĝa fenestro" se la dimensio de dekstro al maldekstro estas plej granda. Se temas pri kavaĵo en surfaco, la dimensio de ekstero al interno nomiĝas "profundo". Tamen, precipe se la supereco de la plej granda dimensio estas frapa, oni povas paroli pri longo eĉ en tiaj specialaj kazoj; ekzemple, "longa fenestro" povas indiki ekstreme altan aŭ ekstreme larĝan fenestron, kaj oni diras jen "profunda kaverno", jen "longa kaverno".
Fitolakacoj
La fitolakacoj (Phytolaccaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kariofilaloj (Caryophyllales). Ĝi enhavas 13 genrojn kaj ĉirkaŭ 60 speciojn,. Ĝia tipa genro estas fitolako.
Longo
En homaj lingvoj
Krom la spaca senco, en ordinara lingvuzo longo povas signifi la mezuron de tempa daŭro.
22-a de marto
Tagoj de semajno
La 22-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Fitolakacoj
Tuij plantoj kreskas en la tropikaj kaj moderaj regionoj tutmonde, precipe en la Neotropiso.
Longo
En homaj lingvoj
En Esperanto dimensiaj radikoj kiel long- estas a-karakteraj.
Mazateka montaro
La Mazateka montaro (hispane Sierra Mazateca) estas monta regiono, parto de la Sierra Madre de Oaxaca (Oaĥaka Patrinmontaro), situanta en la norda parto de la meksika ŝtato Oaĥako de suda Meksiko. Ĝi ricevis sian nomon de la indiĝena popolo mazateka, kiu loĝas en la regiono. Ĝia okcidenta parto apartenas al la distrikto Teotitlán del Camino en la la Regiono Cañada, kaj la orienta parto al la distrikto Tuxtepec, en la Regiono Papaloapan. La ĉefaj urboj estas Huautla de Jimenez, Eloxochitlán de Flores Magón, kaj Jalapa de Díaz. En 1954 parto de la regiono subakviĝis post la konstruo de akvobaraĵo Miguel Alemán, kiu kreis la grandan lagon samnoman.
Longo
Aplikado
Por mezuri fizikan longon estas uzataj diversaj mezurunuoj:
Lübben (Spreewald)
Lübben estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Lübben situas borde de la rivero Spree kaj ene de la pejzaĝo Spree-arbaro.
Fitolakacoj
Vegetativaj karakterizaĵoj
La taksonoj de tiu familio estas ofte altaj, unujaraj aŭ multjaraj herrbaj plantoj malofte lignaj plantoj: arbustoj, arboj aŭ lianoj. La alterne starantaj kaj spirale ordigitaj folioj estas kun petioloj aŭ sen petioloj. La simpla foliplato povas esti ĉe kelkaj specioj dika kaj karnoza. La foliranda estas glata. Stipuloj nur maloftas (etaj ekzemple estas ĉe Seguieria).
Generaj karakerizaĵoj
La floroj staras unuope au multope en grapolaj, spikaj, paniklaj aŭ cumaj floraroj kune kun brakeoj. La plej ofte duseksaj floroj estas ofte kvar aŭ kvinnombraj. La floroj estas unuseksaj, tiam la specioj estas dioikaj. Plej ofte estas kvar aŭ kvin sepaloj. Petaloj mankas. Ekzistas kvar, kvin aŭ multaj (ĝis 100) fekundaj stamenoj; la filamentoj ofte estas kunkreskintaj je la bazo. Ekzistas plej ofte kvar ĝis 12 (1 ĝis 16) epoginaj karpeloj. Ili povas esti liberaj au kunkreskintaj al unu ovarioj. Po karpelo nur ekzistas unu ovolo en libera centra situo. Pistilo kaj stigmo ekzistas tiom kiom karpeloj.
Formiĝas tre diversaj frukttipoj: se la karpeloj estas kunkreskinta, formiĝas kapsulfruktoj aŭ beroj, se la karpeloj estas liberaj, la fruktoj povas stari unuope aŭ kunigita en fruktaro. Seguieria formas flugilhavaj nuksfruktoj.
La baza kromosomnombro estas n = 9.
Enhavosubstancoj
La vaksoj sur la kutikulo havas la formon de platetoj. Akumuliĝas kalcioksalato-kristaloj.
Taksonomio
En la familio de la fitolakacoj (Phytolaccaceae) ekzistas tri subfamilioj kun ĉirkaŭ 15 (ĝis 18) genroj kaj 45 ĝis 65 specioj:
Kelkaj aŭtoroj enordigas la specioj de la familio Gisekiaceae kun la sola genro: Gisekia L. (kun ĉirkaŭ ses specioj) kiel subfamilio Gisekioideae aŭ eĉ ene de la subfamilio Rivinioideae en la familio de la Phytolaccaceae.
Kampbelinsulo
La Kampbelinsulo (Campbell Island; Motu Ihupuku) estas malproksima, ĉeantarkta insulo de Nov-Zelando kaj la ĉefinsulo de la Kampbelinsularo. Ĝi kovras 112.68 km² de la 113.31 km² de la grupo, kaj estas ĉirkaŭita de multaj stakoj, ŝtonoj kaj insuletoj kiaj Dent, Folly, Jeanette Marie, kaj Jacquemart, ĉi-lasta la plej suda ekstremaĵo de Nov-Zelando. La insulo estas monta, pliiĝante al pli ol 500 metroj en la sudo. Longa fjordo, nome Haveno Perseverance, preskaŭ dusekcas ĝin, malfermiĝante eksteren al maro ĉe la orienta marbordo.
Fitolakacoj
Taksonomio
Ankaŭ ne plu al la Fitolakacoj apartenas :
Kampbelinsulo
La Kampbelinsulo estas enigita en la listo de Monda Heredaĵo de Unesko kune kun la aliaj ĉeantarktaj Novzelandaj insuloj en la regiono kiel sekvas: 877-005 Campbell Island S52.33 E169.09 11331 Ha 1998.
La Kampbelinsulo tenas la distingon esti la plej malproksima loko (en signifa terpeco) de Londono, Anglio.
Fitolakacoj
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (13 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
28611 Liliapopova
28611 Liliapopova estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lilia Popova, finalistinon en 2013 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Ann Arbor-Huron High School en Arbaro de Ana (Miĉigano).
Itala Socia Respubliko
La Socia Respubliko Itala (Repubblica Sociale Italiana, RSI) estis marioneta ŝtato kreita de italaj faŝistoj post la 25-a de julio 1943 (la dato de la eksigo de Benito Mussolini kiel itala ŝtatestro). Ĝia ĉefurbo estis Salò ĉe Garda-Lago; tial oni foje nomas ĝin "Respubliko de Salò".
Antaŭhistorio
Je la 3-a de septembro 1943 Italio sekrete subskribis armisticon (fakte kapitulacon) kun la okcidentaj aliancanoj. Je la 8-a de septembro la interkonsento estis diskonigita de Radio Alĝero je la 17.30; duonhoron poste la usona generalo Dwight D. Eisenhower konfirmis ĝin per la vortoj: "La itala registaro ordonis al siaj armitaj fortoj kapitulaci sen kondiĉoj."
Je la 19.45 marŝalo Pietro Badoglio anoncis radie, ke dum la nokto la armeo estos dissolvita; kelkajn tagojn poste, kiam germanoj transprenis la regadon de Romo, li fuĝis suden al Brindisi. Mussolini estis arestita de italaj aŭtoritatoj, sed je la 12-a de septembro liberigita de germanaj paraŝutistoj.
La faŝismaj gvidantoj, kiuj volis daŭrigi la rezistadon, establis la Socialan Respublikon en la norda parto, kvankam ili tie estis batalataj de italaj partizanoj. Mussolini je la 23-a de septembro iĝis estro de la respubliko.
RSI havis proprajn juron, poŝton kun poŝtmarkoj, armeon (ENR = Esercito Nazionale Repubblicano = Nacia Respublika Armeo) kaj radion, eĉ aŭtomobilsignojn.
La fino de RSI
Oficiale oni konsideras fino de la respubliko la 25-an de aprilo 1945, kiam Mussolini foriris de Salò por rifuĝi en Svislando. La lastaj germanaj unuoj en Italio kapitulacis je la 2-a de majo.
2525 O'Steen
2525 O'Steen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo (kaj volejbalisto) Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elizabeth O'Steen-Skiff, patrinon de la malkovrinto.
Saint-André-de-l'Eure
Saint-André-de-l'Eure estas komunumo en Francio en la departemento Eure, en la regiono Normandio. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma kantono. Ĝi havas preskaŭ 4 000 loĝantojn. En la lasta popolnombrado de 2015 ĝi atingis 3 943 loĝantojn.
La 3an de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis sur Romilly-sur-Seine, Saint-André-de-l'Eure, Les Mureaux, la fabrikojn Renault de Parizo kaj la flughavenojn de Beaumont-le-Roger, Lille kaj Beauvais.
András Szőllősy
SZŐLLŐSY András (seo:leo:ŝi) estis hungara komponisto, muzikhistoriisto naskita en Szászváros la 27-an de februaro 1921 kaj mortinta en Budapest la 6-an de decembro 2007.
Biografio
Li alvenis en 1939 el Kluĵo al Budapeŝto kaj en 1943 li doktoriĝis pri hungara-franca lingvoj en Scienca Universitato Péter Pázmány. Li studis muzikkomponadon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, kie liaj majstroj estis Zoltán Kodály, Albert Siklós kaj János Viski. Li ricevis stipendion kaj studis en Romo en studjaro de 1947/48 en majstrolernejo de Petrassi. Inter 1950 kaj 1991 li estis profesoro de la Muzikarta Altlernejo en Budapeŝto.
6773 Kellaway
6773 Kellaway estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Kalifornio, Usono).
Hossein Zenderoudi
Charles Hossein Zenderoudi (n. la 11-an de marto 1937 en Tehrano) estas irana pentristo, kaligrafo kaj skulptisto, konata kiel pioniro de la irana moderna arto.
Biografio
Li estas pioniro de la movado Saqqa-Khaneh, ĝenro de nov-tradicia moderna arto trovita en Irano kiu estas enradikiĝita en la historio de kafo-domaj pentraĵoj kaj ŝijaismaj vidaj elementoj. Li vivas en Parizo kaj Nov-Jorko. En la aĝo de 21 jaroj li jam estis gajninto de la Bienalo en Venecio, Parizo kaj Sankta Paŭlo. Baldaŭ poste li fondis la movadon Saqqa-Khaneh, kiu influis multajn artistojn de tiam.
Persone
La nepino de Zenderoudi estas la franca kantistino Barbara Pravi.
Arto
Hossein Zenderoudi estas unu el la plej fruaj artistoj kiu uzis arabalfabetajn kaligrafiajn elementojn en siaj artaĵoj. Lia verko Tchaar Bagh (speco de persa ĝardeno) estis aŭkciita en aprilo 2008 kontraŭ 1 400 000 usonaj dolaroj ĉe Christie's en Dubajo.
Vidu ankaŭ
Barbara Pravi
(12422) 1995 US8
(12422) 1995 US8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Tecujasu Mitani
Tecujasu MITANI (japane 三谷哲康, Mitani Tetsuyasu; 1927 – ) estis japana astronomo.
Ekde 1944 li laboris ĉe la Observatorio Kwasan de la Universitato de Kioto ; en la malfacilaj kondiĉoj de la sekvo de la dua mondmilito li fervore faris astrometriajn observojn de Plutono kaj de la malgrandaj planedoj.
De 1957 ĝis 1960 li faris observojn de kaŝadoj por geodeziaj enketoj (Mapa Servo de la Usona terarmeo, Fora Oriento).
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de la asteroido 1619 Ueta la.
Santiago-Pontones
Santiago-Pontones estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio. Ĝi formiĝis en 1975 per la unuigo de la municipoj Pontones kaj Santiago de la Espada.
Tecujasu Mitani
La asteroido 3289 Mitani estis nomita en lia honoro.
Santiago-Pontones
La areo de la municipo estas 684 km2 kie loĝas 2 956 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 4,54 loĝ./km2.
Geografio
Santiago-Pontones situas sur la tuta sudo de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco, lime kun la provincoj Granado, Albacete kaj dek aliaj municipoj de la provinco Ĥaeno. Estas sur 1340 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°05′56″N 2°39′24″O.
La tuta municipa teritorio formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas trapasata de la rivero Segura kaj estas ĉefe agrikultura kaj ne tiom dependa de la olivarboj kiom la cetero de la provinco, ĉar ĝi estas pli montara. Pli gravas brutobredado (ĉefe de bovoj, inklude tiuj por taŭrludado), forstado, rura turismo, ĉasado kaj fiŝkaptado.
Ĝia municipa teritorio, de preskaŭ 700 km² estas la dua laŭ etendo de la provinco (malantaŭ nur Andújar) kaj estas formata per la kunigo de 27 domarkernoj, el kiuj la ĉefaj estas Santiago de la Espada kaj Pontones, kiuj ĝis 1975 estis sendependaj municipoj kiuj pro sia gravo nomigis la novan municipon formitan per la kunigo de ambaŭ. Ene de la municipa teritorio estas la enklavo Cabeza de la Viña, dependa de la municipo Hornos.
Patrice Pavis
Patrice Pavis estas profesoro pri Teatraj Studoj ĉe la Universitato de Kent en Canterbury, Anglio. Li verkis etende pri teatroludado kaj libera ludado (improvizado), fokuze al studo kaj enketado cefe pri semiologio kaj interkulturismo en teatro. Li ricvis la premion Georges Jamati en 1986.
Mahābhārata
Kiam reĝisoro Peter Brook produktoris kunlaboradon de la. Mahabarato kun Jean-Claude Carrière, Pavis kritikis la adaptaĵon de la barata eposo kiel disvastigo de kultura "Disneja homogenigo kaj uniformeco".
Eŭrikido
Eŭrikido aŭ Eŭrikida (malnovgreke Εὐρυκύδη, Εὐρυκύδα}}-Eŭrikido, Eŭrikida) estas en la greka mitologio filino de elidia reĝo Endimiono. Eŭrikido havis tri fratojn Paiono, Epeio kaj Etolo. Kiam ŝia frato, elidia reĝo Epeio subite mortis sen posteulo, surtroniĝis plia el ŝiaj fratoj Etolo, kiu ankaŭ ne regis longe, ĉar dum sepultaj ludoj en Likosurio senintence mortigis Apison, filon de Jazono kaj devis rezigni la tronon. Post li surtroniĝis Eleio, filo de Eŭrikido kaj dio Pozidono kaj Etolo elmigris la landon.
Filo de Eŭrikido Eleio poste fariĝis reganto de la lando nomita laŭ Epeio, sed la popolo post nelonge alinomis ĝin laŭ li, Elidio. Laŭ antikva aŭtoro Paŭzanio, Eŭrikida filo estis patro de Elidia reĝo Aŭgio, konata pro terura malpuro en liaj staloj, kies purigo estis unu el dek du taskoj donitaj de mikena reĝo Eŭristeo al heroo Heraklo.
Charlie Green
Charlie Green (naskita proksimume en 1900 en Omaho, Nebrasko; mortinta en februaro 1936 en Harlemo (Novjorko), Novjorkio) estis usona blus- kaj ĵaz-trombonisto. Li validis kiel elstara blusmuzikisto, kiu regis ankaŭ svingon.
Komence Green prezentis en Omaha, antaŭ ol li julion de 1924 (mallonge antaŭ Louis Armstrong) aliĝis al la orkestro de Fletcher Henderson. Li restis ĝis aprilo de 1926 ĉe Henderson, poste sekvis dua dungiteco (1928-1929).
Ĵazesploristo John Chilton raportas en sia libro Who's Who of Jazz, ke Charlie Green dum frosta februara nokto en 1936 frostmortis sur la ŝtuparo de sia loĝodomo en Harlemo, post kiam li glitfalis. Frederick J. Spencer tamen pridubis tion en sia libro ''Jazz and Death. Medical Profiles of Jazz Greats''. Li mortis en malsanulejo en Harlemo pro tuberkulozo.
Centimetro
Centimetro (simbolo: cm) estas cgs-unuo de longo, mallongigita per cm. Unu centimetro egalas al centono de metro, kiu estas la SI-unuo de longo.