cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Aleph (libro)
El Aleph (La alefo) estas unu de la libroj de rakontoj plej gravaj de la argentina verkisto Jorge Luis Borges. Publikigita en 1949, ĝi estis reeldonita de la aŭtoro en 1974. Ĝiaj tekstoj aludas al senfino de fontoj kaj bibliografioj ĉirkaŭ kiuj oni artikigas mitojn kaj metaforojn de la literaturo tradicio universala. Tiu verko markas ŝlosilŝtonon rilate al stilo kiu aperis en lia antaŭ kolekto de rakontoj, nome Ficciones (fikcioj); eĉ pluhavante stilon simplan kaj perfektisman, la verkisto aliras en tiu ĉi tute alian serion de neverŝajnaj okazaĵoj kaj objektoj enkadritaj en realisma etoso, kio kontribuas al elstarigo de la fantasta karaktero. Same kiel la rakontoj de Ficciones priskribas maleblajn mondojn, tiuj de El Aleph montras fendojn en la logiko de la realo kaj sekretan kaj kaŝan nerealon kiu, pli videbla en rakontoj kiel El Zahir, La escritura del dios aŭ El Aleph, estas pli subtile ankaŭ en aliaj ŝajne pli realismaj kiel Emma Zunz aŭ El muerto.
CRE
La vorto havas plurajn signifojn:
Alberto la 1-a (Monako)
Alberto edziĝis dufoje, unue kun Mary Victoria Douglas Hamilton en 1869, kaj due kun la dukino Alice Heine en 1889. El la unua edziĝo naskiĝis nura filo, la princo Ludoviko la 2-a.
T-Butila trikloroacetato
t-Butila trikloroacetato aŭ C7H11Cl3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trikloroacetata acido kun t-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila trikloroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Lu
La literkombino havas plurajn signifojn:
László Kelemen (aktoro)
László Kelemen [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelemen László estis hungara aktoro, teatrestro, dramisto, advokato, kreinto de la hungarlingva teatro. Lia pli juna fratino estis Erzsébet Lángné Kelemen.
László Kelemen naskiĝis la  1762 en Kecskemét. Li mortis la 1814 en Csanádpalota.
Kacsó
Kacsó aŭ Kacsóh estas la nomo de jenaj personoj:
László Kelemen (aktoro)
Biografio
László Kelemen ricevis diplomon pri juro en 1788, poste li ricevis postenon en Gödöllő. Baldaŭe li vizitis kelkajn eŭropajn teatrojn. Hejmenveninta li komencis strebi por la hungara teatro. Li aranĝis la unuan teatran trupon (pli frue nur en lernejoj okazis hungarlingvaj teatraj prezentaĵoj, krome estis germanlingvaj teatroj) kaj en Buda lia trupo prezentis teatraĵon de Kristóf Simai en 1790. Baldaŭe li verkis-tradukis diversajn teatraĵojn, krome ankaŭ li partoprenis en la prezentaĵoj, sed li ne rolis ofte. En 1793 la trupo prezentis jam ankaŭ operon. En 1796 la trupo disiĝis, poste li estis oficisto en Nagyvárad. Tie li denove aranĝis trupon, kiu bankrotiĝis post kelkaj jaroj. En 1802 li estis preĝeja kantisto en Ráckeve, poste li estis advokato.
Chemax
Chapab estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Chapab. La komunumo apartenas al la regiono 8 (Sur Poniente). Ĝi estas en la sudokcidenta parto de Yucatán kaj havas limojn kun Campeche kaj al la regionoj 5, 6, 7 kaj 9. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31018.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2922 loĝantojn. El tiuj estis 1481 viroj kaj 1441 virinoj. La komunumo havas surfacon de 168,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 27 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 60,7 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,3 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1844 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1491 scipovis legi kaj skribi kaj 352 personoj estis analfabetoj. Do 19,09% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2800 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2116 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 75,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
52005 Maik
52005 Maik estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels, kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem, elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan amatoran astronomon Maik Meyer, pasia pri kometoj. Li identigis en 2002 la Grupon Meyer da. De 1998 li estas aŭtoro de TTT-ejo pri kometoj kaj servis kiel helpanta eldonisto de la International Comet Quarterly.
Oberschwarzach
Oberschwarzach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lv
La literkombino havas plurajn signifojn:
Turbigo
Turbigo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Castano Primo, Cameri (NO), Robecchetto con Induno kaj Galliate (NO).
CRF
La vorto havas plurajn signifojn:
Betty Grable
Elizabeth Ruth "Betty" GRABLE (naskiĝis la, mortis la ) estis usona aktorino, dancistino kaj kantistino, kaj populara stelulino de 20th Century-Fox dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj. Ŝi edziniĝis en 1937 al la aktoro Jackie Coogan, kiu famiĝis kun Charlie Chaplin en The Kid.
Kariero
Grable ekis sian kinkarieron en 1929 je aĝo de 12, post kio ŝi estis maldungita el la kontrakto kiam oni sciis ke ŝi estis subskribinta laŭ falsa identeco. Ŝi havis kontraktojn kun RKO kaj Paramount Pictures dum la 1930-aj jaroj, kaj aperis en serioj de B filmoj. Grable ekelstariĝis pere de la Broadvaja muzikalo DuBarry was a Lady (1939), kiu portis ŝin al la atento de la 20th Century-Fox. Ŝi anstataŭis Alice Faye en Down Argentine Way (1940), ŝia unua grava filmo de Holivudo, kaj iĝis la plej granda kinstelulino de Fox tra la resto de la jardeko. Fox ĉefroluligis Grable en serio de teknikoloraj muzikaloj dum tiu jardeko kiuj estis ege popularaj, kunaktorante kun stelaj viroj kiaj Victor Mature, Don Ameche, John Payne kaj Tyrone Power. En 1943, ŝi estis la unuaranga biletvenda en la mondo kaj, en 1947, ŝi estis la plej multe pagita distristino en Usono. Du el ŝiaj plej grandaj filmosukcesoj estis la muzikalo Mother Wore Tights (1947) kaj la komedia filmo How to Marry a Millionaire (1953), unu el ŝiaj lastaj filmoj. Grable retiriĝis el kinaktorado en 1955 post ŝis retiriĝo el la kontrakto kun Fox, kvankam ŝi pluaktoris en teatro kaj en televido.
Sério
Sério estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.281 loĝantojn en 2010.
El Aleph
El Aleph (la alef, aŭ alefo) estas rakonto de la argentina verkisto Jorge Luis Borges publikigita en la revuo Sur en 1945 kaj en la samnoma libro de la eldonejo Emecé de Bonaero en 1949. La originalo troviĝas en la Nacia Biblioteko de Hispanio, kiu akiris ĝin en aŭkcio, en 1985.Eblas diversaj interpretoj; inter kiuj unu proponas legadon el ekzistadismo, bazite sur la ideo de la malkapablo de la homo por fronti la eternecon. Tiu ideo ĉeestas en multaj el la rakontoj de Borges, kion klarigas lia legado de aŭtoroj praekzistadistoj kiel Søren Kierkegaard, Franz Kafka, kaj Arthur Schopenhauer.
En tiu rakonto, kiu iĝis kultaĵo, oni povas rekoni lian literaturon, tiele ke ĝi povas estis kvalifikita kiel la modela rakonto de la ampleksa verkaro de Borges, kiu kunigas ironion, ludemon kun lingvĵo kaj erudicio –kaj vereca kaj fikcia. Tio lasta preskaŭ videblas, por ekzemplo, en la komencaj paragrafoj, kie oni citas Hobbes kaj Shakespeare, same kiel en la postskribo de 1943 kie oni faras supozeblan esploradon pri aliaj Alefoj citante eĉ historiajn aŭtorojn kiel Pedro Henríquez Ureña, Richard Francis Burton, Lukiano kaj Ibn Ĥaldun.
Resumo
La Alefo rakontas la malkovron fare de la rolulo Borges de objekto de objektoj en la domo de sia eks-amatino Beatriz Viterbo. Tiu sfero de du al tri centimetroj de diametro en la kelo de malnova domo estas la spegulo kaj centro de ĉiuj aĵoj, en kiu ĉio kunfluas kaj respegulas. La kvanto de aludoj estas sennombra; tio povus esti la propra universo, kiel diras la rakontisto, sed aludas ankaŭ al la biblioteko, kaj oni aludas al tre diversaj verkistoj kaj verkoj, kiel la Canto general de Pablo Neruda, aŭ eĉ la descendo al la kelo, al la Dia Komedio de Dante.
Enhavo
La rakonto estas kmponita de tri rakontaj fadenoj interplektitaj sed kun strukturo unuforma:
A) La historio de la adoro de "Borges" por Beatriz Viterbo, kiu reprezentus amhistorion malsukcesan kaj baritan per la morto. En ĝi videblas tensio inter idealigo kaj tempa memdeteno pro la rilato, kaj la neevitebla ŝanĝo rezulto de tempo kaj forgeso, kio finfine sukcesas. Tiu rilato funkcias kiel kadro por la intrigo, ĉar helpas la ritismo de Borges kiel ĉefa fonto de la rilato (B).
Aliflanke, la forto de la ama rivaleco aperas al "Borges" nur malfrue kaj post la vido en la Alefo de la leteroj kiujn Beatriz estis sendinta al Carlos Argentino. Pri Beatriz aludas Daneri al la seniluziiĝinta "Borges" tiel ke la bildo de la amata aperas mokema kaj malĝentila: ŝi “distris sin” kun Álvaro kaj la Alefo permesis al li vidi “ĉiujn” bildojn de Beatriz). "Borges" sentas nur venĝemon, eĉ se tio perdigos al li la mirindaĵon de la Alefo. Tiu parto funkcias intrige kiel sojlo por la fantasta historio de la Alefo (C).
C) La Alefo propre dirita kaj la esperto de la rakontisto-protagonisto kun li, kiu estas la kerno de la rakonto, aperas fantaste. Ĝi estas en banala domo, en aparta loko, kaj necesas kuŝi por vidi ĝin. Tio funkcias kiel bazo por metafizikaj-filozofiaj meditadoj.
La verko havas strukturon A-B-C-B-A. La diversaj nodoj fermiĝas kaj malfermiĝas iompostiome, finante denove per aludo al la neevitebla tempopaso kaj la malforteco de la homa sciaro.
Parelhas
Parelhas estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1926, la municipo havas 20.676 loĝantojn.
John Kirk
John Kirk [ĝon k'rk] (naskiĝis la 19-an de decembro 1832, mortis la 15-an de januaro 1922) estis fizikisto, naturalisto kaj akompananto de esploristo David Livingstone. Li ankaŭ estis la brita administranto en Zanzibaro.
Li naskiĝis en Barry, proksime al Arbroath en Skotlando kaj estis entombigita en la tombejo de St. Nicholas en Sevenoaks, Kent, Anglio.
John Kirk atingis la medicinistan gradon en la universitato de Edinburgh kaj li fariĝis tre sperta botanikisto. Distingan titolon ricevis Sir John Kirk.
Manthes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas manthenois.
Provinco Saida
Saida (ولاية سعيدة) estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio. Saida estas ĝia ĉefurbo. Aliaj gravaj loĝlokoj estas Maamora kaj Youb. La provinco Saida situas en la nordo de la lando sen marelirejo en areo kovranta 6.631 km², kio estas la duono de Montenegro. La tuta loĝantaro de la provinco estas ĉirkaŭ 279.526 personas (laŭ censo de 2008).
György Haulik
György Haulik [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Haulik György, konata slave Juraj Haulik estis slovaka-hungara-kroata teologo, pastro, kardinalo, ĉefepiskopo. Lia nobela antaŭnomo estis várallyai [vArajai]. György Haulik naskiĝis la  1786 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Li mortis la 1869 en Zagrebo.
Biografio
György Haulik apartenis al la slovaka minoritato. Li frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Esztergom, poste li lernis teologion en Vieno. Li pastriĝis en 1811, poste li komencis sian pastran karieron en Komárom. En la sekva jaro li ricevis postenon en la ĉefepiskopeja arkivo, post jaroj li iĝis ĉefepiskopeja notario kaj primasa sekretario. En 1825 li atingis la pastran rangon kanoniko, poste titulara abato, en 1830 titulara episkopo. En la studjaro 1829 li estis dekano en Universitato de Pest. En 1832 li iĝis preposto de Zagrebo, en 1837 en la sama urbo episkopo. En 1845 li ricevis banusajn taskojn, tiutempe li ankaŭ politikadis, li strebis multe pri la kroataj interesoj. Dum la Hungara revolucio de 1848 li sekvis politikon de Josip Jelačić, tial liaj havaĵoj estis forprenitaj fare de la hungara ŝtato. En 1853 lia episkopa seĝo altiĝis al ĉefepiskopa seĝo. En 1856 li estis elektita kardinalo. Li ricevis premiojn en 1849 kaj 1856. Li estis grava patrono de la kroata nacia movado.
Luterana preĝejo (Dunaföldvár)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Dunaföldvár, en pinto de monteto.
Historio
La unua luterana preĝejo en Dunaföldvár estis farita el ligno. La unua luterana grupo formiĝis en 1827. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la fruaj 1900-aj jaroj. Ĝi estis renovigita en 1998.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola, longa ŝtuparo kuras al la enirejo. En mezo de la fasado altiĝas la kvadrata turo, kies pinto estas sesangula piramido. La navo estas simpla kaj ĝi aliĝas al la okangula sanktejo. Interne super la enirejo estas videbla galerio.
CRI
La vorto havas plurajn signifojn:
Listo FP Top 100 Tutmondaj Pensistoj
La Listo FP Top 100 tutmondaj pensistoj estas klasifiko de intelektuloj kiu estis establita ekde 2005 fare de Prospect kaj Foreign Policy surbaze de la voĉoj de siaj legantoj. La celo estis determini la "100 plej eminentaj tutmondaj intelektuloj", inkluzive de tiuj kiuj ankoraŭ vivas kaj aktivas en la publika vivo. Inter ili troviĝas gvidantoj, noviguloj, artistoj, registaraj oficialuloj kaj viziuloj de ĉirkaŭ la mondo.
Brno-nordo
Brno-nordo (Brno-sever) estas urba parto de Brno kaj ekde la jaro 1990 sub la nomo Brno-sever ankaŭ urboparto ĉe la norda rando de la statuta urbo Brno de areo 1 224 ha. Ĝi havas.
Listo FP Top 100 Tutmondaj Pensistoj
La redaktoroj de Foreign Policy elektas la 100 tutmondajn pensistojn bazita sur iliaj elstaraj kontribuaĵoj dum la koncerna jaro kaj ilia kapableco traduki ideojn en agoj kiuj ŝanĝas kaj formigas la mondon.
Brno-nordo
Subpartoj
Brno-sever havas kvin subpartojn: Černá Pole, Lesná (Brno), Husovice, Soběšice (Brno) kaj Zábrdovice. En jaro 1990 ĝi iĝis de kuniĝo de katastrejoj de unuaj kvar subpartoj, Zábrdovice aniĝis en jaro 1998.
Listo FP Top 100 Tutmondaj Pensistoj
Ĉiujaraj listoj
La listo fariĝis unu el la plej legataj eroj en la revuo Foreign Policy.
Ekde la jaro 2011, Fremda Politiko honoris ĉi tiujn gvidantojn ankaŭ ĉe ĉiujara festo en Vaŝingtono.
George Sbârcea
George Sbârcea [sbırĉa] estis rumana pianisto, verkisto, komponisto naskiĝinta en Toplița la 23-an de marto 1914 kaj mortinta en București la 27-an de julio 2005.
Kariero
George Sbârcea finis la fakon pri muziko en Kluĵo, poste pri juro. En 1947 oni arestis lin kaj kondamnis lin je 15 jaroj de malliberejo pro perfido de demokrataj idealoj. Li liberiĝis en 1956. Li verkis pli ol 80 librojn, li estis distramuzika komponisto sub la pseŭdonimo Claude Romano (inter aliaj: „Un tango de adio“, „Dar-ar naiba-n tine, dragoste“, „Inimioară, inimioară“, A Donát úton nyílnak már... (teksto de kanzono: aktoro Géza Imrédy).
Láryšov
Láryšov (Larischau) estas okcidenta parto de municipo Býkov-Láryšov en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/459. Vivas ĉi tie.
Láryšov situas en katastra teritorio de Býkov kun areo 9,08 km².
Evoluo de nombro de loĝantoj
En Láryšov estas registritaj 21 adresoj, 20 daŭre loĝataj kaj 1 refreŝigeja objekto. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 20 domoj, el tio 12 daŭre loĝataj.
Iziso
Iziso (egipte: Ast [aset]), aŭ foje Izisa, en la egipta mitologio estis dia edzino kaj fratino de la dio Oziriso, kaj patrino de la dio Horuso. Tiu dia familio estas la plej fama en la egipta mitologio. Iziso estis la simbolo de bonega patrino.
Iziso finfine iĝis ne nur ĉe la egiptoj, sed ĉefe la aliaj popoloj de Romia imperio la plej granda el la grandaj diinoj. Ŝia gloro superpasis tiujn de ĉiuj aliaj diinoj kune, inkluzive tiujn de Egiptio kaj de la Azia-Eŭropa mondo. Ŝi estis indentigita je multaj diinoj kiaj Persefona, Diana (Artemisa), Seleno kaj Demetra, kies aŭtenta nomo ŝi estis laŭ ŝiaj fervoruloj. Tiel ŝia kulto disvastiĝis tra la plena Romia imperio. Ekzemple en Pompejo, kie ŝi estis adorata kune kun alia sinkreta fenomeno: la dio Serapiso, kaj ilia filo Anubo. Oni trovis restaĵojn de temploj ŝiaj ĝis en Parizo (Lutecio) kaj Arras (Nemetacum), Belgio, Hispanio ktp. Iuj romiaj imperiestroj kiel Hadriano evidentigis apartan piecon al ŝi. Iziso estis la patrina diino de la mondo. Ŝia lasta templo estis tiu de la nila insulo Fileo (latine Philae) apud Asuano en la 4-a jarcento de nia erao.
Konstanze Schönfeld
Konstanze Schönfeld (naskiĝis la 13-an de novembro 1993) kromnomata kiel Tuŝka aŭ Tuśka estis la unua vicprezidanto de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo de 2017 ĝis 2018. Aldone ŝi estis anstataŭa prezidanto de TEJO ekde la ĝis la  pro la demisio de la antaŭa prezidanto Enric Baltasar. De 2020 ĝis 2021 ŝi estis Ĝenerala Sekretario de TEJO.
Krom estraraneco, ŝi ankaŭ volontulis en la Centra Oficejo de UEA/TEJO en Roterdamo, verkante la EVS-subvencipeton por la venonta jaro, kiu estis aprobita julie kaj alportis du novajn volontulojn al TEJO ekde komenco de 2016. Ekde februaro 2015 ŝi kunordigas la tradukadon de TEJO.org.
Ciuhoi
Ciuhoi [ĉuhoj] (hungare Berettyócsohaj) estas komunumo en Rumanio nord-nordoriente de Oradea.Administre apartenas al ĝi Cenaloș, Sâniob, Sfârnaș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 734 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 457.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1163. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Pribiš
Pribiš (hungare Pribis) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Pribiš etendiĝas en montara regiono fine de sakovojo. Dolný Kubín troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567 en formo "Prybiss". En 1787 374 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 504 vilaĝanoj loĝis en 87 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pribis 370 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Dolný Kubín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pribiš 472 homoj, (467 slovakoj).
Magnezia hipofosfito
Magnezia hipofosfito aŭ magnezia fosfinato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la magnezia hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka, delikva solidaĵo, solvebla en akvo. Magnezia hipofosfito posedas 1 magneziatomon, 4 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 4 oksigenatomojn. En homa medicino, magnezia hipofosfito estis utiligita kiel toniko, sed antaŭ 1970-aj jaroj neniu produktanto indikis ke hipofosfito estis en uzo. Poste, estis montrite ke hipofosfitoj estas kontraŭbotulina kaj kontraŭmikroba inhibitoro. Magnezia hipofosfito estas vaste uzata en bestkuracisto kiel suplemento de magnezio kaj fosforo por korekti metabolajn perturbojn. En kombinaĵo kun kalcia boroglukonato ĝi estas efika en la traktado de hipokalcemio kun rilataj magnezia kaj fosfora mankoj. Kiel ĉiuj fosfitoj, tiel hipofosfitoj posedas grandan reduktpovon.
Suplacu de Barcău
Suplacu de Barcău (suplaku de barkou) (hungare: Berettyószéplak) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Marghita. Administre apartenas al ĝi Borumlaca.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 2 251 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, slovakoj); en 1992 533.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar).
Juan Antonio Samaranch Salisachs
Juan Antonio SAMARANCH SALISACHS (n. la 1-an de novembro 1959) estas la filo de la hispana entreprenisto Juan Antonio Samaranch (eksa prezidanto de la Internacia Olimpika Komitato) kaj de ties edzino Bibi Salisachs. Li estas edziĝinta kaj havas kvar infanojn. Li diplomitiĝis el New York University kaj obtenis alian diplomon pri industria inĝenierarto en Barcelono.
Li estas membro de la Internacia Olimpika Komitato ekde 2001 kaj reprezentas Hispanion.
Juna virina fervojo
La Juna virina fervojo, Jungfraŭ-Fervojo; (Virgulino-Fervojo; virgulina fervojo) germane: Jungfraubahn (JB) estas mondfama dentorela fervojo en Kantono Berno en Svisujo.
La fervojo veturas de la stacio  (montpasejo) en tuneloj de Eiger-monto kaj de "monaĥo"-monto ,(Mönch-monto), ĝis ("juna virino-jugo"). La distanco estas ĉirkaŭ 9 kilometroj kun 7 kilometroj en tuneloj kaj la diferenco de alteco estas ĉirkaŭ 1400 metroj.
Projektoj
En 1870 la svisa nacia konsilisto Friederich Seiler, faris projekton, la 16-an de oktobro 1889 (prononco Morico Koeĥlin) Maurice Koechlin faris projekton, kaj la 22-an de oktobro 1889 (prononco: Aleksandero Trautweiler) Alexander Trautweiler faris projekton pri fervojo.
(Gujer) Guyer planis la elektran fervojon kaj pagis ankaŭ pri la akvaj rajtoj de duaj riveretoj kun la nomo "Luetŝinen" Lütschinen kaj li ricevis en 10-a junio 1896 la koncesion pri la konstruo de elektrejoj; vidu ankaŭ detalojn pri la du riveretoj kun samaj nomoj en Suba Grindelwald-Glaĉero.
Frua materialo
Modelo de Rovantreno de Jungfraubahn de jaro 1906
Ŝadegano
Shadegano (en persa شادگان ; latinigita kiel Shādegān kaj Shādgān; iame, Fallehiyeh, Fallābīyeh, kaj Fallāḩīyeh) estas urbo en kaj la ĉefurbo de la Kantono Ŝadegano, de la provinco Ĥuzestano, Irano. Je la censo de 2006 ties populacio estis 48,642, en 8,600 familioj.
Juna virina fervojo
Frua materialo
Lokomotivoj por la vagonoj "Rovan" (Modelo de Rovantreno de Jungfraubahn de jaro 1906)
Moderna materialo
Motorvagonoj Stirovagonoj Servica veturiloj
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Azio
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en la kontinento Azio.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Rusio
Vidu en Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo.
Lingvoj de la Eŭropa Unio
En la Eŭropa Unio estas parolataj multaj lingvoj, iuj inter ili estas la nun 24 oficialaj, kelkaj estas oficialaj en iuj teritorioj (kiel la kaj la    kunoficialaj respektive en Katalunio kaj Eŭskio), estas multaj regionaj lingvoj kaj dialektoj, lingvoj de popoloj disigitaj inter pluraj landoj (kiel la ), kaj multaj aliaj lingvoj de enmigrintaj homgrupoj el diversaj partoj de la mondo, precipe eksaj kolonilandoj de membroŝtatoj, Barato, Pakistano, Indonezio, Afriko kaj ankaŭ Ĉinio.
Enketoj montris la lingvan staton de la Eŭropa Unio kun montro de proporcio da parolantoj de ĉiuj el tiuj lingvoj kaj dialektoj, kiel sola gepatra lingvo, aŭ unu el du aŭ pluraj gepatraj lingvoj, kiel oficiala ŝtatlingvo, kiel dua tria kaj plia fremdlingvo, kun diversaj regniveloj.
Oficialaj lingvoj
La oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio estas tiuj en kiuj oficialaj dokumentoj nepre estu eldonitaj, lingvoj per kiuj civitanoj povas fari skriban peton al la Unio kaj rajtas ricevi respondon en la lingvo en kiu ili petis. Tamen la reguloj estas iom komplikaj kaj ekzistas apartaj statusoj por iuj lingvoj (la irlanda, la malta) en kiuj ne ĉiuj dokumentoj estas altradukitaj. Laborlingvoj principe estas ĉiuj 24 lingvoj, sed en iuj instancoj – ekzemple en la Eŭropa Komisiono – estas uzataj nur tri el ili, nome: la angla, la franca kaj la germana. Tiujn oni nomas laborlingvoj aŭ proceduraj lingvoj.
Lingvokapablo laŭ memtakso kaj laŭ ekzameno
Alia enketo ĉe 3.700 studentoj en Hanovro oktobre 2006 evidentigis ke dum 34% de la studentoj memtaksis sin bonegaj parolantaj de la angla kaj 38% bonaj, lingva kontrolo montris ke 1% estis vere bonegaj kaj 4% bonaj, 76% mezbonaj La rezultoj de la enketo de Eurobarometer iom kongruas kun la memtakso de la enketitoj en Hanovro. (56% de la germanoj anoncas, ke ili kapablas la anglan, dum estas 38% en EU. Krome 49% de la studentoj anoncas, ke ili regas du lingvojn, dum estas averaĝe 28%. Sekve oni povas kredi, ke 76% de la germanaj studentoj regas la anglan, dum estas 38% en EU.) Sekve estas konjekteble ke saman ĝustigon de la rezultoj oni povus apliki al la enketo de Eurobarometer; tiam oni eventuale trovus ke ne 8% da civitanoj bonege regas la anglan sed nur 0,24%, kaj ne 26% bone regas ĝin sed nur 1,8%, entute nur 2% de la civitanoj regus almenaŭ bone la anglan ekster la anglalingvaj landoj.
La enketo detale evidentigas diversajn aspektojn de la lingvoscio de eŭropaj civitanoj kiaj nombroj da regataj lingvoj, preteco plulerni lingvojn, malsamecoj laŭ landoj, aĝoj, profesioj kaj opinioj pri neceso lerni fremdajn lingvojn, ktp.
2004
En la 12-a de februaro 2004 la EU-parlamentano Marco Cappato metas skriban demandon (E-0537/04) al la EU-Komisiono. La titolo estas "La rolo de Esperanto por la protektado de efika samtraktado de la lingvoj". Li mencias, ke okaze de parlamenta diskuto en la 13-a de januaro samjare la tiama EU-komisionanino Viviane Reding deklaris, ke "la multlingveco inkluzivigu ankaŭ tiujn el niaj lingvoj, kiuj ne estas oficialaj lingvoj, sed neniukaze Esperanton, ĉar ni jam disponas pri sufiĉe da vivantaj lingvoj kun problemoj, por plie krei artefaritajn lingvojn". Li demandas interalie: "Ĉu la Komisiono volas premi la membroŝtatojn - aŭ mem zorgi pri tio - sekvi la alvokon de la Ĝenerala Konferenco de Unesko (23 C/114), laŭ kiu oni enkonduku lernprogramon pri la lingvoproblemo kaj Esperanto en la lernejoj kaj superaj institucioj de klerigado?"
Eŭska ŝafhundo
La Eŭska ŝafhundo (Euskal artzain txakurra - Pastor vasco) estas hispana hundoraso devenanta de Eŭsklando, tradicie uzata kiel ŝafhundo kaj gardhundo de brutaro. Ekzistas du variaĵoj, Gorbeiakoa kaj Iletsua. La raso estis oficiale agnoskita de la "Real Sociedad Canina de España" (RSCE) la. La oficiala nomo de la raso ne estas "pastor vasco" sed "euskal artzain txakurra". Ekde la oficiala klubo de la raso oni nomas "pastores vascos" tiujn mestizajn lanajn hundojn kiujn oni vidas tra la vilaĝoj de Eŭsklando, la plimulto estas blankaj, cinam-koloraj aŭ nigraj kaj neniel rilatas kun la ruĝetaj aŭ ruĝe flavaj de la puraj ekzempleroj de "Euskal Artzain".
Lucille Ball
Lucille BALL naskiĝis kaj mortis  estis elstara usona komedia kin- kaj televid-aktorino. Ŝi gajnis trifoje la Premion Emmy. Pro la televidserio I Love Lucy ŝi fariĝis unu el la plej famaj aktoroj de Usono, konata kiel "Reĝino de Komedio".
Lingvoj de la Eŭropa Unio
'Raporto Grin'
Vidu pli detala pritrakto sub: Eŭropa Unio - Esperanto en EU
Eŭska ŝafhundo
Historio
La ŝafhundo estas la plej antikva hundo. Ekde kiam la homo transiris de nomado al agrikulturisto kaj brutisto, li ekuzis hundojn por la paŝtada laboro. Kelkaj ostaj restaĵoj trovitaj en la grotoj de Neolitiko atestas, ke antaŭ 12,000 jaroj, la brutistoj de la regiono jam uzis tiujn bestojn por la paŝtado. Ni povas trovi la Eŭskan ŝafhundon (Euskal Artzain Txakurra - mallonge: EAT) en la eŭska popola mitologio. Pli poste, oni rekonis ĝin en diversaj pentritaj freskoj de la 16-a jc, atestante popularecon kiu sukcesis disvastiĝi ekde la kamparaj medioj ĝis la plej altaj tavoloj de la tiama kortego. Ekde la 18-a jc ili aperas pentritaj aŭ desegnitaj en la pentraĵoj de Paret y Alcázar, Doré, Guiard, Arrue...
Lingvoj de la Eŭropa Unio
2005
En la 2-a de aŭgusto 2005 la EU-parlamentanoj Marco Pannella kaj Emma Bonino metas skriban demandon (E-2915/05) al la EU-Komisiono. La titolo estas "Ekvilibreco kaj efikeco de la lingvopolitiko, stato de la multlingveco en la edukaj sistemoj kaj vivipoveco de la lingvoj en Eŭropo". Ili mencias la raporton de François Grin, laŭ kiu Britio havas netan gajnon de ĝis 18 miliardoj da eŭroj jare pro la superregado de la angla lingvo; samtempe ili citas, ke laŭ la raporto la Esperanto-instruado povus ebligi jaran netan ŝparadon de ĉ. 25 miliardoj da eŭroj. Ili demandas pri diversaj nombroj rilate al la lingvoinstruado kaj lingvouzado. Krome la demandoj koncernas la lingvojn, kiujn minacas formortado. Fine ili demandas pri eventuala "Eŭropa Lingvokonferenco" pri la estonteco de la lingvoj kaj per tio de la eŭropaj popoloj.
Eŭska ŝafhundo
Historio
Depost la fino de la 19-a jc al la unuaj jardekoj de la 20-a jc ekaperis epoko de regreso de tiu raso ĉefe en Gipusko kaj Navaro kaŭzita de la fortaj atakoj de lupoj kontraŭ brutaroj pro kio la paŝtistoj anstataŭigis gregohundojn per aliaj "Artzanor"-oj (ŝafhundoj) aŭ mastinhundoj. En Alavo kaj Biskajo, tamen tiu malpliiĝo ne estis tiel signifa kaj ili alternis la laborojn en la paŝtejo kun tiu de gardado kaj averto en la domaroj kiam ili ne estis kun la brutaroj. Tiu scio kombinigi laborojn estis unu el la ŝlosiloj por ke la raso ne malaperu.
Lingvoj de la Eŭropa Unio
2005
En sia respondo de la 6-a de septembro 2005 la EU-komisionano Ján Figeľ nomas kelkajn statistikojn, sed ne mencias Esperanton.
2006
La parlamentanino Margareta Handzlik, Renato Corsetti (UEA) kaj Seán Ó Riain (EEU) sendis en majo 2006 leteron al ĉiuj EU-parlamentanoj, en kiu ili citis la raporton de Grin. La teksto asertas ke «per pli justa sistemo EU ŝparus minimume € 25 miliardojn jare!». La letero ne proponis ke Esperanto fariĝu sola oficiala lingvo de EU.
Eŭska ŝafhundo
Historio
Bedaŭrinde, la loka apartismo de hunda specio okazigas, en la plej multaj kazoj, multnombrajn obstaklojn por ties supervivo. Hodiaŭ, la eŭska ŝafhundo (Euskal Artzain Txakurra) kalkulas nur 411 agnoskitajn ekzemplerojn depost kiam oni festis la unuan monografion de la raso.
Lingvoj de la Eŭropa Unio
2008
La 14-an de julio 2008 okazis en Eŭropa parlamento en Bruselo diskuto je la temo: "Esperanto: ĉu amiko aŭ malamiko de multlingvismo." La inviton al la forumo sendis nome de dekkvino da EP-anoj unu el la vicprezidantoj, sinjoro Bronisław Geremek kaj kunsubskribis EP-anino Ljudmila Novak. Partoprenis 25 personoj, inter kiuj 6 parlamentanoj de EP.
European Language Monitor (ELM)
European Language Monitor (ELM) servas priatenti eŭropajn lingvojn doante superrigardon pri la lingva leĝaro kaj lingvoplanado en Eŭropo. Eblas foliumi kaj kompari lingvajn leĝojn, trovi informojn pri la statuso de minoritataj lingvoj, la uzado de lingvoj en amaskomunikiloj kaj la uzado de lingvoteknologio en multaj eŭropaj landoj. La ĉefa fokuso estas sur oficialaj regularoj kaj ilia efektivigo. La datumoj por ELM estas kolektitaj ĉiujn 4 jarojn ekde 2009. Ĝi provizas respondojn al demandoj kiel ekzemple:
Krome ĝi donas respondojn al :
Disertacia premio
Ĉiujara ELM organizas konkurson por trovi la plej bonajn magistrajn tezojn en Eŭropo en la kampo de lingvouzo, lingvopolitiko kaj multlingveco.
3300 McGlasson
3300 McGlasson estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Harry Edwin Wood, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Lingvoj de la Eŭropa Unio
Eksteraj ligiloj
(franca) Chris: 4 Trucs insolites sur les langues, YouTube
3300 McGlasson
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan scienciston Van McGlasson, estro de la departemento pri kalkulado de la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics.
Lingvoj de la Eŭropa Unio
Eksteraj ligiloj
(angla) European Language Monitor
Deauville
Deauville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Deauvillais.
Fameco
Normanda marborda feriejo, Deauville estas konsiderata, kun sia kazino, siaj palacoj, siaj listigitaj vilaĝoj, siaj ĉevalvetkuroj, siaj turismaj havenoj, sia kongresejo, sia usona kinofestivalo, siaj golfejoj kaj noktokluboj, kiel unu el la plej prestiĝaj urboj en Francio. Ĝia strando ankaŭ famas pro siaj sunombreloj en oranĝaj, ruĝaj, bluaj kaj verdaj koloroj depende de la sektoro (metiista fabrikado de la regiono) per la fama Nodo Deauville, kiu ĉirkaŭtenas ilin tre estetike.
Argenteuil (stacidomo)
Argenteuil estas franca stacidomo sur linio J de Transilien, situanta en komunumo Argenteuil en departemento Val-d'Oise en Francilio.
Louise Seidler
Louise Caroline Sophie SEIDLER (naskiĝinta la en Jena, mortinta la  en Vajmaro) estis germana portreta pentristino kaj rememora verkistino. Patro ŝia August Gottfried Ludwig Seidler estis ĉefĉevalisto en Jena.
Vivo
Sian unuan trejniĝon ricevis Seidler de Friedrich Wilhelm Döll en Gotao kaj Jakob Wilhelm Roux en Jena. En 1810 ŝi decidis iĝi artistino kaj komencis kopii majstroverkojn en la Galerio dresdena. Tie ŝi havis gravegan konatiĝon kun Goeto - kiun ŝi estis koninta jam el infanaj jaroj. Ĉar la geniulo malkovris talenton ŝian kaj ekpretis apogi ŝin. Tiel li peris en 1816 la realigon de la de li kaj Johann Heinrich Meyer skizita pentraĵo Der heilige Rochus (Bingen am Rhein, Rochus-kapelo). Ekde 1811 sekvis novaj restadoj en Dresdeno kie ŝi plukleriĝis sub la gvidado de Gerhard von Kügelgen. En 1817/18 ŝi povis danke al stipendio cedita de grandduko Karlo Aŭgusto studi en Munkeno ĉe la artakademio. Plilongiĝo stipendia ebligis en 1818 pluvojaĝon al Italujo kie ŝi preferante estadi en Romo vizitis ankaŭ Napolon, Florencon kaj aliajn kulturajn centrojn. En Italujo ŝi aliĝis al la grupo de la t.n. Nazaretanoj kaj perfektigis propran stilon. Reveninte en 1823 patrujen ŝi translokiĝis Vajmaron; la helpado de la grandduka familio helpis ke Seidler povis labori liberprofesie; ŝi ĝuis ĝenerale publikan ŝatiĝon. En 1823 ŝi iĝis penradinstruistino de la princinoj Maria kaj Augusta, la posta germana imperiestrino. En 1824 Seidler nomumits pro rekomendo goeta observantino de la grandduka bildogalerio.
Por Seidler restis Goeto ĉiam mentoro venerata, kvankam li tute ne ŝatis ŝian orientiĝon je la Nazaretanoj. En 1828 Seidler engaĝiĝis por la partopreno de vajmaranoj ĉe la Saksia artosocieto en Dresdeno kaj varbis sukcese Goeton estri ties filiajn aferojn en la granddukujo. Sekvis en 1832/33 nova vojaĝo Romon. En 1835 ŝi nomumitis fare de Karlo Frederiko kortega pentristino. Ĝis la ĉ. 1860 komenciĝinta blindiĝo ŝi aktivulis arte kaj ĝis aĝo maljuna Seidler ŝatis vojaĝi, i.a. al Svislando, Suda Germanujo, Rejnlando, Parizo, Dresdeno, Vieno kaj Prago. En 1863 ŝi komencis la verkadon de siaj rememoroj.
Dum siaj florantaj jaroj ŝi nombriĝs kune kun Friedrich Preller la Maljuna inter la plej gravaj pentristoj de Vajmaro. Ŝiaj malfinitaj rememoroj altvaloras kiel kulturhistoria fontaro.
Fonto
Kaufmann, Sylke, "Seidler, Louise", ĉe: Neue Deutsche Biographie 24 (2010), p. 188-189, (tie ĉi interrete)
Pomo de la malakordo
Pomo de la malakordo estas flugilhava esprimo indikanta ke temas pri donaco provokanta malakordon kaj malamikecon. Ĝi prenas sian nomon kaj signifon el la antikva greka mita rakontaĵo laŭ kiu dum la nuptofesto de Peleo kaj Tetisa, la diino Eriso (Malakordo), ne invitita ĉar oni ĉiukaze emis la paco, lanĉis sur manĝotablo eloran pomon kun la skribo “al la plej bela”. La plej bela devis esti aŭ Afrodito aŭ Hera aŭ Atena, diinoj ĉeestaj. Pariso, farita okaza arbitra aljuĝanto, preferis Afroditon kiu promesis al li por edzino Helenan, la plej belan inter la virinoj. Kaj el tiu elekto naskiĝis malakordo inter la diinoj kaj la Troja milito.
(13838) 1999 XW26
(13838) 1999 XW26 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pomo de la malakordo
Estas antropologia interpreto pri tiu mitaĵo: la homoj provis trovi eksplikon pri la senĉesaj malakordo kaj malamo kaj, do, militoj inter la homoj, kaj kredis ke la kaŭzo estis la dioj mem. Ankaŭ en Biblio Javeo mem estas ekspluatata por la eketrminado de aligentoj invadotaj; sed iom post iom la bibliaj profetoj, kaj precipe Kristo, bildigis alian vizaĝon de Dio, nome la vera vizaĝo de la paco.
Ubiale Clanezzo
Ubiale Clanezzo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Almenno San Salvatore, Brembilla, Capizzone, Sedrina, Strozza kaj Villa d'Almè. Kristanisma patrono de la komunumo estas la Sankta Bernardo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Třebařov
Municipo Třebařov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en montetaro Třebovské mezihoří 8 km norde de urbo Moravská Třebová. Vivas ĉi tie.
Károly Lassovszky
Károly Lassovszky [kAroj laŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lassovszky Károly estis hungara-usona astronomo, profesoro, geofizikisto.
Třebařov
Historio
Nuntempa Třebařov estis antaŭ multaj jaroj kelkaj vilaĝetoj. Ĝia tuta parto sur maldekstra flanko de la rivereto kaj je dekstra flanko de la preĝejo supren estis vilaĝo Velký Třebařov (Granda Třebařov) kaj malsupra parto sur dekstra flanko de la rivereto estis vilaĝo Malý Třebařov (Malgranda Třebařov), kie staris mastruma korto kaj malantaŭ vojo al la vilaĝo Koruna estis domaro nomata Mnišská Strana (Monaĥa Flanko). Ĉiu el tiuj du vilaĝoj havis sian vilaĝestron. Nur en la jaro 1881 ili estis kunigitaj.
Post liberigo en la jaro 1945 estis germanaj loĝantoj elmigritaj kaj al Třebařov venis novaj koloniistoj, čefe el orientmoravia regiono Valašsko kaj el regiono de Nové Město na Moravě.
Károly Lassovszky
Károly Lassovszky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Gyetva (nuntempa Detva en Slovakio). Li mortis la en Usono en Bostono.
Třebařov
Preĝejo
Preĝejo de la Plejsankta Triunuo devenas el la jaro 1720, pligrandigita ĝi estis en la jaro 1827. Ĝi estas konstruita en malfrubaroka stilo, plilongigita okangulo kun toskana antaŭĉambro kaj turo sur okcidenta fronto. Fasadoj estas glataj kun oblongaj per segmentoj volbitaj fenestroj. Interno estas volbita per tri platoj sur pilastroj.
Károly Lassovszky
Biografio
Károly Lassovszky doktoriĝis en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1920. Jam ekde 1918 li laboris en instituto pri sismoj, poste en la universitata observatorio. En 1925 li vizitis signifajn observatoriojn de Usono kaj Kanado, en 1931 en Germanio, krome en aliaj landoj. Li partoprenis en kongresoj kaj en ekspedicio en Ameriko por vidi suna eklipson. Inter 1938 kaj 1943 li estis observatoriestro, poste katedrestro en la menciita universitato, inter 1951-1955 li havis postenon en la geofizika instituto. En 1952 li kandidatiĝis. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li migris al Usono, kie li esploris en observatorio helpe de stipendio. En 1958 li estis invitita por partopreni en la programo de la fotografia spurado de satelitoj. Lia personeco ricevis postmortan premion en 1962.
Třebařov
Preĝejo
La ekipaĵo estas el la 19-a jarcento. La ĉefaltaro estas pilastra, klasikisma, en plialtigaĵo estas bildo de Plejsankta Triunuo kaj libere starantaj statuoj de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Ŝtona baptujo estis kreita en la jaro1862.
Piliero de Plejsankta Triunuo
Empira piliero de Plejsankta Triunuo devenas el la jaro 1820, kun reliefoj de Sankta Johano Nepomuka kaj de Sankta Maria kaj kun statuoj de Sankta Maria kaj Sankta Floriano.
László Szilveszter
SZILVESZTER László (pro. silvester) estis rumania hungara instruisto, ĵurnalisto, tradukisto naskita en Atid la 11-an de majo 1936 kaj mortinta en Miercurea Ciuc la 16-an de decembro 2007.
Biografio
László Szilveszter havigis diplomon de bazlernejo en Cristuru Secuiesc en 1953, poste diplomon de instruisto pri rusa lingvo en 1958 en Pedagogia Instituto Maxim Gorki de Bukareŝto. Li instruis en Ditrău, Joseni, li estis sekciestro por lernejafero de rajono Gheorgheni, poste inter 1968-1979 li laboris en partiaparato de Distrikto Harghita, pli poste ĝis 1990 li estis redaktoro, ĵurnalisto, rubrikestro de la gazeto Informaţia Harghitei (post 1990 Adevărul Harghitei) de Miercurea Ciuc. Post 1990 li instruis rusan lingvon en Miercurea Ciuc ĝis sia pensiiĝo en 1996.
Sankt-Gallenkappel
Sankt-Gallenkappel (en la germana lingvo kutime skribita St. Gallenkappel estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1725 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Geografio
Sankt-Gallenkappel situas ĉe la Ricken-pasejvojo inter Rapperswil-Jona kaj Uznach unuflanke kaj Wattwil aliflanke de la montpasejo, je duono de la pasejalteco kun bela vido al la Lago de Zuriko kaj la Linth-Ebenaĵo. La komunumo Sankt-Gallenkappel konsistas el la tri vilaĝoj St. Gallenkappel, Rüeterswil kaj Walde (kie en la jaro 1933 la nigra pantero, kiu eskapis el la zoologia ĝardeno de Zuriko, estis mortbatita de kamparana laboristo, al kies mastro ĝi ŝtelis kokidon, pere de sterkoforko . La pantero ludas gravan rolon en la romano La vizito de la maljuna damo de Friedrich Dürrenmatt), kaj la setlejoj Bezikon, Feldli kaj Haspel, kaj diversaj aliaj malgrandaj setlejoj kaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 19,47 km², de kiuj 33,8% estas kovritaj de arbaro, 59,8% servas por agrikulturo kaj 5,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sankt-Gallenkappel limas en nordo en unu punkto al Mosnang, en oriento al Wattwil, en sudo al Ernetschwil, en sudsudokcidento al Uznach, en sudokcidento al Eschenbach kaj en okcidento kaj nordokcidento al Goldingen.
Trafiko
Sankt-Gallenkappel situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 8, kiu kondukas de Rapperswil trans Ricken-Pasejo al Wattwil kaj Sankt-Galo. Tra la vilaĝoj Rüeterswil kaj Walde kondukas la malnova Ricken-Pasejvojo, kiu tamen estas mallarĝa vojo de tria klaso. Tra Sankt-Gallenkappel cirkulas poŝtaŭtobusoj al Rapperswil-Jona, Uznach kaj Wattwil. Inter nla vilaĝoj Walde, Rüterswil kaj Sankt-Gallenkappel cirkulas loka buso.
Vidindaĵoj
Vidindaj estas antaŭ ĉio la baroka pastra preĝejo en la vilaĝo Sankt-Gallenkappel, la pastra preĝejo Sankta Antonio de Padovo en Walde kaj la kapelo Sankta Ursula en Rüeterswil. La tuta pejzaĝo apud Ricken kaj okcidente de Atzmännig ankaŭ invitas al migrado kaj ofertan mirindan belvidon al la tura Gasterlando kaj la Glarusaj Alpoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sankt-Gallenkappel datiĝas el la jaro 1275 kiel S. Galli capella. Dum mezepoko la Monaĥejo Sankt-Galo estis la bienposedanto kaj reganto en Sankt-Gallenkappel. Ĝis la fondiĝo de la hodiaŭa politika komunumo en la jaro 1803, Sankt-Gallenkappel apartenis al la tribunalkomunumo Rueterswil en la Grafejo Uznach. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi apartenis al Kantono Linth. En 1803 la nove fondita komunumo Sankt-Gallenkappel estis kontraŭvole atribuita al la nove kreita Kantono Sankt-Galo. La komunumanoj tiam volis aparteni al Kantono Ŝvico.
Bjørn Dunkerbeck
Bjørn DUNKERBECK (n. la 16-an de julio 1969 en Ribe, Danio, internacie ofte skribata Björn Dunkerbeck kvazaŭ svede kaj germane) estas dana-nederlanda breta velisto. Kun 36 titoloj de monda ĉampiono li laŭ la stato de 2008 estas la tutmonde plej sukcesa breta velisto. Li estas 191 centimetrojn alta kaj iom pli ol 110 kilogramojn peza – ĉiuaspekte ne averaĝa. Dum multaj jaroj li dum internaciaj konkursoj startis por Hispanio, ekde somero 2007 lia konkursa nacieco estas Svislando. La filo de danaj-nederlandaj gepatroj kreskis sur la insulo Gran Canaria, kiu apartenas al Hispanio, li havas pasporton de Nederlando kaj ekde la komenco de 2007 ankaŭ havas oficialan loĝlokon en Svisio (Silvaplana ĉe St. Moritz). Kun sia edzino Maria li havas filinon kun la nomo Alba (* 2002) kaj filon kun la nomo Liam (* 2004), kiuj precipe vivas en Gran Canaria.
Kariero
En aĝo de naŭ jaroj Bjørn Dunkerbeck komencis praktiki bretan veladon. Lia patro, posedanto de loka hotelo, frue subtenis la pasion de la filo. La atleta kaj fortoplena stilo de Bjørn, kombine kun talento kaj forta ambicio, li baldaŭ igis lin esti unu el la pintaj mondaj tiukategoriaj sportistoj. Pro sia eksperimentemo li plibonigis la materialojn de tabuloj, veloj kaj bretovelistaj vestaĵoj, kaj baldaŭ li havis varbajn kontraktojn kun produktistoj de tuikategoria sporta ekipaĵo. Dum la 1987 li eniris la konkursaron pri la monda pokalo pri breta velado kaj metis la antaŭan multjaran ĉampionon Robby Naish al la dua loko.
Kune kun Robby Naish, Bjørn Dunkerbeck konsideriĝas la plej legenda breta velisto. Pro sia familia deveno kaj pro multaj internaciaj sportaj konkursoj li flue parolas la germanan, nederlandan, hispanan kaj anglan. Samkiel Robby Naish, ankaŭ Bjørn Dunkerbeck produktas surfotabulojn kaj velojn de propra marko, sed tiurilate ekonomie estas malpli sukcesa ol la eksa rivalo.
Remiso
Remiso en konkurso inter du (aŭ pli) oponaj individuoj aŭ teamoj estas egalpoentado, ĉe remiso ne estas venkinto, nek malvenkinto, ĉar ambaŭ teamoj havas same multajn poentojn (golojn …). (Origine remiso estas termino el ŝako.) Kelkaj sportoj akceptas remisan rezulton de matĉo (ekzemple atletiko, multaj pilkoludoj). Sed en aliaj sportoj la reglamento ne konas remison (ekzemple teniso, tabloteniso, glacihokeo, korbopilko). En kazoj de egalaj rezultoj ĉi-lastaj sportoj efektivigas unu aŭ plurajn el la sekvaj solvoj: Foje turniroj kombinas remiso-permesajn rondojn kun senremisaj (nokaŭtaj) rondoj. Etimologio: remiso devenas de la franca remis (remetita - kvazaŭ en la antaŭmatĉan staton) kaj estas aparte uzata por ŝako-matĉoj, kiuj finiĝas sen venkinto. - La germana "unentschieden" (ne decidita) same estas kvazaŭ neŭtra termino, dum la anglaj "tie" (katenita) pli klare esprimas la malkontenton pri la nedecidita stato kaj "draw" (lotumi) jam proponas metodon, solvi la situacion.
Oni esprimas ĝin ankaŭ per vana partio (vidu la 5-an de partio sur la paĝo 844 de la Nova PIV, aŭ la 4-an de partio sur la paĝo 795 de la malnova PIV).
38270 Wettzell
38270 Wettzell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj amatoraj geastronomoj Matthias Busch, Alexandra Busch, Peter Geffert, kaj Reiner M. Stoss elde la Observatorio Starkenburg proksime de Heppenheim (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Geodezia Observatorio de Wettzell, en la Bavaria Arbaro, kiu provizas observajn kontribuojn al la internacia sistemo de tera referenco kun radiointerferometrio kaj laseraj distancmezuroj de.
11140 Yakedake
11140 Yakedake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de unu el 100 plej famaj montoj de Japanio: la Monto Jake (japane: 焼岳 Yake-dake), aktiva vulkano kaj bela karakterizaĵo de la altaĵo Kamikoĉi. Proksime, la lageto Tajŝo (Japane: 大正池: Taisho-ike) estas alia bela loko de Japanio; ĝi estis kreita de erupcio de la Moto Jake en 1915.
Mosbach
Mosbach estas urbo en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio, borde de la rivero Neckar. Ĝi troviĝas en la distrikto Neckar-Odenwald kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Urbo kaj distrikto apartenas al la mezalta montaro Odenwald.
Antal Bajtay
Barono Antal Bajtay [bajtai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bajtay Antal estis hungara pastro, monaĥo, episkopo, instruisto. Liaj familiaj nomformoj estis '' Baitay, Bajthay. '', lia naskiĝa nomo estis „Bajtay József”.
Antal Bajtay naskiĝis la  1717 en Zsidó. Li mortis la 1775 en Arad (historia departemento).
Atleto
Atleto (el la greka αθλος [athlos] = konkurso) estas sportista homo kaj konkuristo pri atletismo.