cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Itala dezajno
Dezajno kaj aparatoj
La 1950-aj jaroj markis la kreskon de la nombro de hejmaj aparatoj en italaj hejmoj: lavmaŝinoj iris de 7 000 ekzempleroj en 1957 al 262 000 en 1961, fridujoj iris de 18 500 en 1951 al 370 000 en 1957, ĝis 1 529 000 pecoj en 1960. Konsiderante ĉi tiujn kreskojn de produktado, la formo-problemo ankaŭ fariĝis emblema en la teknologiaj sektoroj, kaj ne plu nur en mebloj. Ĉi tion dokumentas, ekzemple, la produktado Olivetti por tajpiloj kaj komputado, proksime ligita al la nomo de Marcello Nizzoli, kiu jam komencis kunlaboron kun ĉi tiu kompanio ekde 1935. Fakte, per la elektra komputila maŝino de Nizzoli Divisumma (1956). Ankaŭ de Nizzoli estas la kudromaŝino Mirella, desegnita por Necchi en 1957.
La 1950-aj jaroj estis la jardeko de la miriga kresko en la disvastigo de televido en Italio. Kaj la televido Fonolo 17/18, projektita de Berizzi, Buttè kaj Montagni, por la kompanio Fonola, estas ĝuste de 1956, prenante la projektan logikon uzatan de Franco Albini por la radio-objekto (la teknologio metita inter du kristalaj platoj en la konkurenco de 1938) kaj de Luigi Caccia Dominioni kaj la fratoj Castiglioni por la menciita "radioricevilo 547" kun 5 valvoj de 1940.
En 1953 la surplankaj lampoj Imbuto kaj Monachella estis kreitaj, desegnitaj de Luigi Caccia Dominioni, kiu projektis la fotelon Catilina en 1958.
La sezono de televida projektado estis inaŭgurita de Pierluigi Spadolini per lia Movision desegnita en 1954 por RadioMarelli. Spadolini estas sekvita de Franco Albini kaj Franca Helg kiuj en la modelo Orion ĉe 23 coloj por Brionvega de 1961 projektis ekranon sur metala bazo kapabla transformi la bildon en interrompitan solvon, kiel ŝveba objekto kun forta esprimkapabla karakterizo. Ankaŭ por Brionvega, Marco Zanuso projektis la porteblan modelon Doney kun travidebla plasto, kiu envolvas la teknologian parton de la aparato (solvo, kiu estos prenita en 1998 fare de brita Jonathan Ive por la iMac de Apple.
En 1960 la fratoj Castiglioni projektis la polvosuĉilon Spalter por la kompanio REM, malgranda objekto portota super la ŝultro. Eĉ la carter de la akvovarmigilo fariĝis studobjektoj por projektistoj, kiel tiu, kiun Alberto Rosselli projektis por la SIM-kompanio en 1957. Sed estas en la mondo de kafmaŝinoj, ke la projektado de la "haŭto de la objekto" estas eksplicite altrudita, kiel en la Pavoni de Gio Ponti de 1949, destinita por samnoma kompanio.
Tamen komence de 1956 oni atestis la naskiĝon de novaj modeloj de kafmaŝinoj, kiuj emfazis la riton de kafo en italaj trinkejoj; ĉio ĉi de la kompanio La Pavoni kunlabore kun la revuoj Domus kaj Stilo kaj Industrio. Okazis la naskiĝo de la modelo Diamante, desegnita de Bruno Munari kaj Enzo Mari por La Pavoni (1956). Oni estas en la jardeko de kresko de eksportado de italaj produktoj eksterlanden: inter 1951 kaj 1961 ĉi tiuj kreskis je 259%.
Ekspozicioj kaj premioj
En 1955 kaj 1958 en Londono du inaŭguraj ekspozicioj estis inaŭguritaj, dum en 1959 alia ekspozicio estis organizita en Ĉikago de la Ilinojsa Instituto pri Teknologio. En ĉi tiuj ekspozicioj, itala dezajno estis prezentita en ĉiuj siaj aspektoj, de motorcikloj ĝis aŭtoj ĝis la metalaj pilonoj de Edison por elektraj linioj de alta tensio. Tamen la ĉefa referenca punkto por itala projektado restis la Milana Triennale, kiu en 1954 atingis sian dekan okazon. En la sama jaro estis establita la premio Compasso d'oro promociita de Rinascente, gajnita en ĉi tiu unua okazo de dek kvin projektistoj, inkluzive Bruno Munari pro sia ludila simio "ZIZI" por la kompanio Pigomma, Marcello Nizzoli por la kudromaŝino BU supernova desegnita por Necchi kaj la portebla tajpilo Lettera 22 de Olivetti.
En 1954 Lucio Fontana prezentis la junan meblan industriiston Dino Gavina al la 10a Triennale por igi lin renkontiĝi kun Pier Giacomo kaj Achille Castiglioni, Carlo Scarpa kaj Luigi Caccia Dominioni, kun kiuj li produktos iujn el la plej gravaj pecoj en la historio de itala dezajno. La 11a Triennale (1957) gastigis la Internacian Ekspozicion pri Industria Dezajno, sponsoritan de la Asocio por Industria Dezajno, sed kune kun industria projektado en Italujo la projektado de la domo kaj mebloj daŭre disvolviĝis: ĝuste en tiu sama jaro Pier Giacomo kaj Achille Castiglioni anoncis sian programon pri miksado de historio kaj moderneco en la ekspozicio Koloroj kaj formoj en la hodiaŭa domo okazinta ĉe Villa Olmo en Como.
La 1960-aj jaroj estas, interalie, la jaroj, kiuj konstruis gravajn arkitekturajn verkojn en norda Italio: la Turo Velasca en Milano de Ernesto Nathan Rogers kaj Enrico Peressutti, la domo ĉe la Zattere en Venecio de Ignazio Gardella, la Muzeo de la trezoro de la katedralo de Sankta Laŭrenco en Ĝenovo de Franco Albini, la laborejo de Erasmo en Torino de Roberto Gabetti kaj Amaro Isola estas nur kelkaj ekzemploj.
En 1960 la ekspozicio "Novaj projektoj por italaj mebloj" estis starigita ĉe la Industria Arta Observatorio en Milano, dum kiu ekspoziciis dudek unu mebloj kaj dek du lampoj de junaj milanaj arkitektoj. Iuj el la ĉefroluloj de ĉi tiu ekspozicio estis Aldo Rossi, Vittorio Gregotti, Roberto Gabetti, Amaro Isola, Guido Canella, Virgilio Vercelloni, Umberto Riva, Giotto Stoppino, Lodovico Meneghetti, Leonardo Ferrari, Sergio Asti kaj Gae Aulenti.
En ĉi tiu periodo okazis multaj ekzemploj de la produktado de Achille Castiglioni: inter ĉi tiuj, la tabureto Mezzadro kaj la seĝo Sella (1957), la Lierna seĝo (1960), la fotelo Sanluca (1960), la lampo Splugen Brau (desegnita en 1961 por la samnoma milana restoracio), la lampoj Arco, Toio kaj Lampo Taccia (1962), la lampo Luminator (1957). Sed de ĉi tiu periodo ekzistas ankaŭ verkoj de Cesare Cassina, kiel la seĝo Carimate de 1959.
Vampula
Vampula estas eksa komunumo de Finnlando en Satakunta. Ĝi estis ligita al Huittinen en 2009. En 2008 havis Vampula 1,677 loĝantojn. Ĝia areo estis 	.
Hůry
Hůry estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume ses kilometrojn nordoriente de la centro de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.
Listo de legomoj
La listo de legomoj entenas la plej oftajn legomspecojn por la homa nutrado. Pliaj informojn pri la nocio legomo vidu tie.
(11850) 1988 EY1
(11850) 1988 EY1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
Hévíz (urbo)
Hévíz [HEvIz] estas kuracbanloko, feriejo, urbo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely. La loknomo signifas: varma-akvo. Tiun nomon havas ankaŭ Hévíz (lago).
Situo
Hévíz situas proksime de Balatono, laŭ flankovojo. Ne tro for estas internacia flughaveno (iam Sovetio uzis ĝin) en Sármellék, havanta la nomon FlyBalaton. Keszthely troviĝas 6, Zalaegerszeg 40, Budapeŝto 188 km.
Historio
La komunumo estis loĝata de la romianoj. Dum la historio la komunumo kaj la lago kunfandiĝis. La unua skriba mencio devenis el 1328.
Apud la lago malsanulejo pri Sankta Andreo funkcias.
Hévíz ricevis urborangon en 1992.
Vinvilaĝo
Egregy (egredj) apartenas al la municipo, kiu havas la titolon vinvilaĝo.
Inicado
Inicado estas rito aŭ ceremonio por enkonduki personon en societon aŭ alian organizaĵon, aparte kaze de sekretaj societoj kaj ordenoj.
En framasonaj kaj rozkrucaj (kiel ekz. la Rozkruca Ordeno, AMORC) grupoj, inicado estas ne nur enkonduka rito en la ordenon aŭ societon, sed ankaŭ enkonduka rito en ĉiun vice pli altan gradon (ekzemple, la Rozkruca Ordeno, AMORC havas 12 gradojn, kaj ĉiu grado havas propan inican ceremonion). Ĉiu grado havas specialajn simbolojn, terminojn kaj sciojn kiuj ne estu malkaŝitaj al personoj kiuj ankoraŭ ne estas inicitaj en tiun gradon.
Krome ceremonio, inicado povas esti ankaŭ interna spirita sperto en kiu oni estas inicita en superan spiritan scion/konon, ekzemple estis en antikva Helenio la inicado en la Eleŭzisaj Misteroj.
Ekstrasensaj kapabloj
National Science Foundation (Usono) konsideras ekstrasensajn kapablojn plej disvastiĝinta inter usonanoj formo de pseŭdoscienco. В некоторых случаях явления, рассматриваемые как экстрасенсорное восприятие, в локальных ограничениях по отношению к реципиенту, могут проявляться при особом состоянии синестезии, обусловленной сохранением целостности синаптических мостиков в нервной системе, что иногда возникает на фоне аномалий её развития. Как следствие у человека подверженного подобной аномалии возможно проявление более тонкого восприятия и иллюзий видения биополя
Классификация
К проявлениям экстрасенсорного восприятия в паранауках причисляются телепатия, ясновидение и проскопия, лозоходство или «биоинтроскопия» (неверно именуемое биолокацией), однако зачастую к таким проявлениям относят и способы некоего нематериального внефизического воздействия на предметы, организмы или физические явления — телекинез или психокинез, экстрасенсорное целительство и т. п.
En Esperanto-kulturo
Fama soveta, rusia esperantisto Vladimir Samodaj tiel priskribas kiel li en 1990-aj kuracis sian parte paralizitan amikon :
Kampara komunumo de Pori
Kampara komunumo de Pori estas eksa komunumo de Finnlando en Satakunta sur bordo de Botnia golfo. Ĝi estis ligita al Pori en 1967. Ĝia terareo estis	166,0 km². 1966 la komunumo havis 8 811 loĝantojn.
Menznau
Pri la komunumo
Menznau estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2771 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Menznau situas en sudokcidento de la distrikto Willisau. Dum en ĝia sudokcidenta flanko la komunuma teritorio estas monteta kaj arbara, ĝia nordoriento situas sur senarbarigita altebenaĵo. En oriento de la komunumo troviĝas la lageto Soppensee. La komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo Menznau mem el la vilaĝoj Menzberg kaj Geiss, krome al la komunumo apartenas tuta serio da setlejoj, nome Blochwil, Elsnau, Elswil, Rengg, Rötelberg, Seehof, Tutensee kaj Twerenegg.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 30,42 km², de kiuj 34,7% estas kovritaj de arbaro, 59,2% servas por agrikulturo kaj 5,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Menznau limas en nordo al Grosswangen, en nordoriento al Buttisholz, en oriento al Ruswil, en sudoriento al Wolhusen, en sudo al Romoos, en sudokcidento al Hergiswil ĉe Willisau, kaj en okcidento al Willisau.
Trafiko
Menznau situas ĉe la fervojlinio de Wohlhusen al Langenthal. La vilaĝo Menzberg atingeblas per poŝtaŭto, dum la vilaĝo Geiss estas sen propra konekto al la publika transportreto.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Wolhusen al Willisau. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de 15 kilometroj nordoriente en Sursee kaj de 17 kilometroj norde en Dagmersellen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Menznau datiĝas el la jaro 1185 kiel Menzenowa. La unua skriba mencio de Geiss okazis la postan jarcenton en la jaro 1264 kiel Geis.
Lettopalena
Lettopalena estas komunumo de Italio.
Sub Cetate
Sub Cetate estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Vidu ankaŭ:
Aŭstria Ligo de Blindaj Esperantistoj
La Aŭstria Ligo de Blindaj Esperantistoj aŭ ALBE (germane Österreichische Vereinigung Blinder Esperantisten) estas faka grupo de la aŭstria federacio de blinduloj kaj vid-handikapuloj. Nuntempe proksimume 35 personoj aliĝis. ALBE estas membro de Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj (LIBE) kaj de Aŭstria Esperanto-Federacio (AEF) kaj fundiĝis 1962.
La taskoj estas interalie la perado de la brajla gazeto Esperanta Ligilo, la subteno de membroj okaze de internaciaj kongresoj kaj informado.
David Dacko
David DACKO (n. la 24-an de marto 1930 - m. la 20-an de novembro 2003) estis la unua prezidanto de Centrafrika Respubliko, ekde la 14-a de aŭgusto 1960 ĝis la 1-a de januaro 1966. Li cetere reiĝis prezidanto ekde la 21-a de septembro 1979 ĝis la 1-a de septembro 1981. Li estis dufoje eksigita pro puĉoj.
Dacko restis aktiva politikisto kaj prezidanta kandidato eĉ post la dua puĉo, kaj konservis grupon da lojalaj subtenantoj. Li estis tre grava politika figuro de Centrafrika Respubliko dum pli ol duonjarcento.
Wuthering Heights (filmo de 1939)
Wuthering Heights (pli-malpli anglalingve por "Ventegaj Altaĵoj") estas filmo el la jaro 1939 direktita de William Wyler kaj produktita de Samuel Goldwyn. Ĝi estas bazita sur la populara romano Wuthering Heights, verkita de Emily Brontë, kvankam la filmo nur kaptis dek ses el la tridek kvar ĉapitrojn. La romano estis adaptita por kino de Charles MacArthur, Ben Hecht kaj John Huston. Iuj kritikistoj konsideras ĝin la plej bona kino-versio de la romano de Brontë, malgraŭ tio, ke ili forlasis la lastan duonon de la libro. Ĉi tiu filmo faris de Laurence Olivier Holivuda stelulo. Ĝi gajnis kandidatigojn por ok Akademiajn Premiojn, kaj gajnis la premion por plej bona cinematografio.
Muzeo Whitney de Usona Arto
La Muzeo Whitney de Usona Arto estas muzeo kies fako estas la arto de Usono en la 20-a jarcento. Situanta en la numero 945 de la Avenuo Madison kun la strato 75 de Novjorko, la muzeo posedas plentempan kolekton de pli ol 18.000 verkoj. La Muzeo Whitney ankaŭ interesiĝas pri la montrado de la verkaĵoj de vivantaj artistoj, kaj pri la konservado de vasta kolekto de la unua duono de la jarcento. La ĉiujaraj kaj dujaraj montroj de la muzeo estas diskonigejo por la verkoj de junaj kaj ne tiom konataj artistoj.
La Muzeo Whitney montris retro-ekspozicion de la arto de Jean-Michel Basquiat en 1992.
16357 Risanpei
16357 Risanpei estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ri Sanpei (japane 李参平 ; koree 이삼평, Yi Sam-pyeong ; ? – 1655), unu le la koreaj potfaristoj, kiuj estis forkondukitaj de la nord-okcidento de la koreia duoninsulo al la nord-okcidento de la insulo Kjuŝuo en 1598. (nomo proponita de Kiiĉiro Furukaŭa)
Obeckov
Obeckov, hungare Ebeck estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Veľký Krtíš.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Veľký Krtíš troviĝas 5 km-ojn for.
Insultvorto
Insultvorto aŭ insultnomo estas vorto per kiu oni celas insulti aŭ ofendi iun.
Specoj de insultvortoj
Insultvortoj oni povas formi per kombino de la sekvaj subjektoj: etnoj kaj/aŭ naciecoj (jankio, geŭzo), profesioj (putino), malsanoj (kancero-, tifo-, ftizo-, ĥolero-), seksorganoj (piĉo-, kojono-), bestoj (hundo, rato), inteligenteco (stultulo), aspekto (dikulo, strabulo), ideologio (nazio) aŭ seksa orientiĝo (gejo). Tio ankaŭ eblas per kunmetado, ekzemple kancergejo kaj piĉhundo. Ankaŭ eblas uzi proprajn nomojn kiel parto de la insultvorto, kiel ekzemple: "malsukcesinta Elviso" kaj "pseŭdo-Hitlero".
La uzo de insultvortoj kelkfoje estas cenzurata en la gazetaro. En la etiketo de la plej multaj landoj kaj kulturoj la uzado de insultvortoj estas konsiderata kiel malkonvena.
Fiulaĉo verŝajne estas la plej akra insultvorto en Esperanto kompilita el nuraj afiksoj.
(82157) 2001 FM185
(82157) 2001 FM185 estas granda duopa transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas kubevano, klasiska objekto de la Kujper-zono kun malgrandaj orbita klineco kaj discentreco kiu ne estas en orbita resonanco kun aliaj grandaj planedoj.
Satelito
Tiu satelito havas diametron estimata je 120 km, de ĉ. 33 tagoj (792 horoj) kaj orbitan de 3130 ± 90 km. Aliaj ecoj de tiu objekto restas nun nekonataj.
Mara Ivanova Belĉeva
Mara Ivanova Belĉeva estis bulgara poetino. Ŝi instruis en Ruse kaj Sofio. Ŝi mortis en Sofio. Belĉeva naskiĝis en Sevlievo. Ŝia patro estis gvidanto de la aprilribelo kontraŭ la Otomana Imperio. Ŝi diplomiĝis je la dua lernejo en Veliko Tarnovo kaj kontinuis studadi je la virina lernejo en Vieno.
5374 Hokutosei
5374 Hokutosei estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la luksa trajno Hokutosej, kiu ligas Sapporon kaj Tokion, trapasante Seikan-Tunelon (en 2012, plej longa tunelo en la mondo).
Fintel
Fintel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
SWAPO
La Sud-Okcident-Afrika Popola Organizo (SWAPO, prononco "Sŭapo") (Volksorganisasie van Suidwes-Afrika, South-West Africa People's Organisation, Südwestafrikanische Volksorganisation) estas politika partio en Namibio kaj ekde la ŝtata sendependiĝo de Namibio dum la jaro 1990 per plimulto de proksimume du trionoj de la voĉoj konsistigas la registaron de la lando. Antaŭe la SWAPO estis la marksisme orientigita liberiga movado de Namibio.
Fondodato de la partio estas la 19-a de aprilo. Gvidaj fondomembroj estas Herman Toivo ja Toivo kaj Samuel Nujoma. Grava antaŭa organizaĵo, kiu preparis la vojon por la fondo de SWAPO, estis la Ovambolanda Popola Organizo (OPO). La organizaĵo SWAPO unue de bazoj en Zambio kaj poste en Angolo interalie organizis armitajn batalojn kontraŭ la armeo kaj postenuloj de la ŝtato Sud-Afriko tiam okupanta Namibion.
La plej multaj subtenantoj de kaj voĉdonantoj por la partio estas inter la Ovambo-namibianoj loĝantaj en la nordo de la lando kaj en la ĉefurbo Vindhuko - la plej granda etno de Namibio, kiu konsistigas duonon de la loĝantaro. Ankaŭ la plej multaj aktivaj politikistoj de la partio kaj plej multaj aktivuloj de la junulara ligo de la partio venas el tiu etno. Pro la forta subteno el la enloĝantaro la partio ekde la jaro 1989 tenis sian absolutan plimulton en la Nacia Asembleo de Namibio, kiu entute konsistas el 75 parlamentanoj (vidu la sekvan tabelon).
Luterana preĝejo (Sopron-Balf)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en ekstera parto de Sopron (iam en memstara vilaĝo Balf).
Historio
En Balf vivis luteranoj jam en la 17-a jarcento, ili havis pastron en 1609. La mesoj okazis en preĝdomo en korto de la administrejo. Laŭ alia informo ĉirkaŭ en la 17-a jarcento la luteranoj uzis la lokan preĝejon Sankta Volfgango. La luteranoj (plejparte germanoj) post permeso de Jozefo la 2-a konstruis propran preĝejon sen turo kaj sonoriloj en la jaroj 1794 kaj 1795. La orgeno estis farita en 1822, restaŭrita en 1998. La turo estis konstruita nur en 1940. Post 6 jaroj la germanoj estis deportitaj al Germanio. Nuntempe somere oni aranĝas ankaŭ orgenajn koncertojn interne.
Konstruaĵo
La preĝejo situas laŭ la ĉefvojo laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas kaj reliefas. La enirejo estas meze, super la enirejo estas videbla granda ronda fenestro. La navo flanke havas po 3 fenestrojn. La absido estas plulatera. Interne la orgeno situas sur galerio, kion 2 pilieroj tenas.
Jetřichovice (Sedlec-Prčice)
Jetřichovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2 km sude de Sedlec. Trafluas tra ĉi tie rojo Sedlecký potok. Estas ĉi tie registritaj 60 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Jetřichovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,4 km². En la katastra teritorio Jetřichovice situas ankaŭ Moninec kaj Záhoří a Kozinec.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1394.
Rautavesi (Sastamala)
Rautavesi estas lago en Finnlando en Sastamala. Ĝia supermara alteco estas, areo , longo de bordo , la plej granda profundo kaj la meza profundo.
Abovjan
Abovjan aŭ Abovian (armene : Աբովյան ), estas urba kaj urba municipa komunumo en Armenio ene de la provinco Kotajko. Ĝi situas 16 kilometrojn nordoriente de Erevano kaj 32 kilometrojn sudoriente de la provinca ĉefurbo Hrazdan. Laŭ la censo de 2011, la loĝantaro de la urbo estas 43.495, malpli ol 59.000 raportitaj ĉe la censo de 1989. Nuntempe la urbo havas proksimuman loĝantaron de 35,400 laŭ la oficiala takso de 2016.
Kun aŭtovojo kaj fervojo tra la urbo konektanta Erevanon al la regionoj de la nordoriento, Abovjan estas konsiderata satelita urbo de la armena ĉefurbo. Tial, Abovjan estas ĝenerale konata kiel la "norda pordego de Erevano".
Abovjan kovras areon de ĉirkaŭ 11 kvadrataj kilometroj.
Etimologio
La nuna Abovjan antaŭe ekzistis kiel malgranda vilaĝo konata kiel Elar. En 1961, la vilaĝo estis renomita Abovjan honore al la armena elstara verkisto Ĥaĉatur Abovjan. En 1963 oficiale fondiĝis la urba komunumo Abovjan.
Historio
Smbatianc ankaŭ trovis urartan kojnoskribon el la 8-a jarcento a.K. kiu estis tie forlasita de la reĝo Argiŝto la 1-a, kiu rilatas al la konkero de la "lando de Darani" (la antaŭ-Urarta nomo de nuntempa Abovjan-areo).
La elfosadoj gviditaj fare de Smbatiants rivelis ke la areo de nuntempa Abovjan estis loĝita ekde la fino de la 4-a jarcento a.K.
Dum la antikva Reĝlando Armenio, la okcidenta regiono de nuntempa Abovjan estis parto de la kantono Kotajko de la historia provinco Ajrarato dum la orienta areo estis parto de "Mazaz" kantono de la sama provinco.
Inter la 5-a kaj 7-a jarcentoj p.K., la regiono estis donita al la nobela armena dinastio Amatuni.
Post la selĝuka invado de Armenio, la areo iĝis konata kiel Elar. Laŭ la armena historiisto Stepanos Orbeljan de la 13-a jarcento, Elar fariĝis parto de la Reĝlando Kartvelio. Poste, la regiono de Elar estis donita al princo Liparit Orbeljan fare de princo Ivane Mĥargrdzeli.
Komence de la 16-a jarcento, Orienta Armenio troviĝis sub la persa regado, kaj Elar iĝis parto de la Erivan Beglarbegi kaj poste de la Ĥanato de Erevano. Post la rusa konkero de Armenio en 1828, Elar iĝis parto de la Armena provinco kaj poste de la Erevana Gubernio formita en 1850.
La malgranda vilaĝo Elar (nuntempe parto de Abovjan) restis la plej granda setlejo en la areo ĝis 1961, kiam ĝi estis renomita Abovjan honore al la armena verkisto Ĥaĉatur Abovjan. 2 jarojn poste en 1963, la urbo Abovjan estis fondita per la decido de la soveta registaro, inkluzive de la vilaĝo Elar kaj la ĉirkaŭaj regionoj.
Loĝantaro
Pli ol 90% de la loĝantaro estas etnaj armenoj, ĉefe de la armena diasporo, kiu estis translokigita el Sirio, Irano kaj Libano dum la 1960-aj jaroj.
Malgrandaj komunumoj de kurdoj, jezidoj, rusoj kaj asirianoj ankaŭ troviĝas en la urbo.
Laŭ la censo de 2011, Abovjan estas la 5-a plej granda urbo en Armenio laŭ loĝantaro.
Jen la loĝantara templinio de Abovjan (notu ke la ciferoj montritaj inter 1873 kaj 1959 rilatas al la loĝantaro de Elar-vilaĝo, nun kvartalo ene de Abovjan) : La kuracado en la urbo estas servita de la Medicina Centro Abovjan Rubik Harutyunyan, la Akuŝejo de Abovjan, la Respublikana Kontraŭtuberkuloza Apoteko kaj la Klinika Hospitalo Sankta Maria.
Walther Meissner
Meissner studis en Berlino maŝinkonstruadon kaj fizikon estante lernanto de Max Planck. Post tiuj studoj li eklaboris en la Physikalisch-Technische Reichsanstalt.
Ekde 1922 ĝis 1925 li konstruis la trian plej grandan likvigilon de heliumo de la mondo. En 1933 li malkovris la nomitan Efiko Meissner, nome la malapero de ĉia magneta kampo en la interno de superkonduktoro. Unu jaron poste li estis nomumita direktoro de la departemento de teknika fiziko en la Teknologia Universitato Munkeno. Post la Dua Mondmilito li estis elektita la unua prezidanto de la Sciencakademio de Bavario. En 1946 li iĝis direktoro de la unua dividaĵo de la komisiono de esplorado de la Akademio pri fiziko je malaltaj temperaturoj. La laboratorioj en kiuj li laboris estis en la urbo Herrsching am Ammersee ĝis 1965, kiam ili estis translokigitaj al Garching. Walter Meissner mortis en Munkeno en 1974.
Abovjan
Religio
La plej malnova staranta preĝejo en la urbo estas la preĝejo Surp Stepanos el 1851. Ĝi restis fermita ekde la sovetiaj tagoj ĝis 2010 kiam ĝi estis tute renovigita kaj ree malfermita por la publiko la 28an de novembro de la sama jaro.
La alia preĝejo de la urbo estas la preĝejo Sankta Johano Baptisto malfermita en 2013 per la klopodoj kaj financado de la armena oligarko Gagik Carukjan. La arkitekto de la preĝejo estas Artak Ghuljan. Ĝi estas unu el la plej grandaj kaj imponaj preĝejoj en Armenio.
En Abovjan ankaŭ loĝas malgranda rusa religia komunumo de la molokanoj.
Kulturo
Abovyan havas kulturan palacon, publikan bibliotekon kaj komunuman krean centron por infanoj kaj adoleskantoj. La urbo ankaŭ estas hejmo de muzeo malfermita en 1982 kaj dediĉita al la frateco kaj amikeco inter la armenaj kaj rusaj nacioj. La ĵus renovigita teatro de Abovjan havas regulan horaron de teatraj spektakloj.
La Abovjan-tago estas festata ĉiujare meze de oktobro.
La urbo antaŭe havis kinejon dum la sovetiaj tagoj. Tamen ĝi nuntempe estas uzata kiel komerca centro.
Transportado
Estante proksimume situanta en nordorienta parto de la landa ĉeburbo Erevano, Abovjan estas rekte ligita al ĝi per busoj kaj mikrobusoj funkciantaj 24 horojn tage. La Aŭtovojo H-1 ligas Abovjan kun Erevano, dum la Aŭtovojo M-4 ligas la urbon kun la resto de Armenio.
Estante satelita urbo de la ĉefurbo Erevano, Abovjan estas ligita kun la ĉefurbo per publikaj kamionetoj, loke konataj kiel marŝrutka. Ĉi tiuj veturiloj estas ĉefe rus-fabrikitaj kamionetoj GAZelle kun 13 sidlokoj, kiuj havas regulajn vojaĝojn inter la du urboj dum la tuta tago.
Ekonomio
Abovjan estis fondita de la sovetianoj kiel industria urbo. Ĝi havis multajn grandajn industriajn firmaojn ĝis la falo de Sovetunio, inkluzive de betona fabrikejo, ŝtonprilabora fabrikejo kaj kemia fabrikejo. La urbo havas industrian distrikton situantan en la sudo de la urbo. La sektoro estas sufiĉe diversigita inkluzive de pluraj specoj de pretaj varoj kaj servoj, kiel konstruaj materialoj, prilaboritaj manĝaĵoj kaj trinkaĵoj, medikamentoj kaj polimeraj produktoj.
Gravaj firmaoj por konstruado de materialoj produktas la Suardi Armenian Factory ekde 1963, Armstone Plant ekde 1996, Multi Group Stone ekde 2002, kaj Italasphalt Factory ekde 2015. Alkoholaj trinkaĵoj ankaŭ estas produktitaj de pluraj fabrikejoj inkluzive de la Samkon Brandy Factory ekde 1970, Kotayk Brewery ekde 1974, kaj la Fabrikejo Ginevan por vino, brando, biero kaj endosigitaj manĝaĵoj, ekde 2011. La Arpimed Farmacia Entrepreno funkcias ekde 1999, dum la Fabriko Poli-Serv por polimeraj produktoj funkcias ekde 2001. Procesita manĝaĵo funkcias produktita de Tamara Fabrikejo por laktaĵoj kaj dolĉaĵoj ekde 1988, de la Luma Fabriko por viandaj produktoj kaj ĉipsoj ekde 1995, de la Fabrikejo Sipan por endosigitaj manĝaĵoj kaj nealkoholaĵoj ekde 2003, kaj de la Tamara Manĝaĵa Entrepreno por facilaj manĝaĵoj ekde 2007.
Edukado
Abovjan havas 10 publik-edukajn lernejojn, 9 infanĝardenojn kaj 2 ŝtatajn mezlernejojn.
2 ĉefaj sciencaj institucioj kaj esplorcentroj troviĝas en Abovjan: la Respublikana Hospitalo de Tuberkulozo kaj la Instituto de Biologiaj Mikroboj de la Armena Akademio de Sciencoj.
La urbo havas muzikan akademion kaj artlernejon.
Sporto
FC Kotayk fondita en 1955, estas unu el la plej malnovaj futbalaj kluboj en Armenio kiu reprezentis la urbon Abovjan ĝis 2005. Kiel multaj aliaj futbalaj kluboj en la lando, FC Kotayk estis devigita flankenlasi la armenan futbalan ligon kaj sekve de profesia piedpilko en 2005, pro al financaj malfacilaĵoj.
La mallongdaŭra King Delux FC reprezentis la urbon en ununura sezono de la Armena Supera Ligo en 2012-13 antaŭ ol malaperi.
Luvia
Luvia estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Satakunta. La areo de la komunumo estis. Ĝi estis ligita al Eurajoki en 2009. La Luvia havis 3,348 loĝantojn. Komunumo Luvia estis fondita en 1870. En 1871 en Luvia estis fondita la unua finnlingva baptisma eklezio en Finnlando. Antaŭe Luvia estis unu el la plej notindaj ŝipkonstrulokoj en Finnlando. La administra centro de la komunumo estis Sitlahti. Najbaraj komunumoj de Luvia estis Eurajoki, Nakkila, Pori kaj Ulvila. Apud Luvia estas insularo.
Abovjan
Sporto
La urbo estas hejmo de la Urba Stadiono Abovjan malfermita en 1966 kun sidlokoj por 3.946 personoj, kaj ankaŭ la sporta kaj kultura centro Gagik Carukjan.
Ĝemelurboj
Abovjan estas ĝemelurbo de:
Provinco Ağrı
Ağrı [a:ri] estas provinco de Turkio, en la ekstrema oriento de la lando.
Ağrı nomiĝas tiel pro la monto Ararato (Ağrı estas ĝia turka nomo), kies parto situas en la provinco. La plej proksima al la monto urbeto estas Doğubeyazıt.
Klimato en Ağrı estas tre kruda. Vintraj temperaturoj povas fali ĝis -45 °C.
En la tempoj de Otomana Imperio la teritorio estis ĉefe loĝata de armenoj kaj kurdoj. En la jaroj 1927-1930 en teritorio iom pli vasta, ol nuntempa Ağrı, ekzistis memproklamita kurda Ararata Respubliko.
Vidindaĵoj
La ĉefa turista allogaĵo de la regiono estas la monto Ararato.
(65224) 2002 EJ44
(65224) 2002 EJ44 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Greka Tendaro » : tie estas kiu orbitas, kun iom granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Kampara komunumo de Karis
Kampara komunumo de Karis estas eksa komunumo de Finnlando en Uusimaa. Ĝi estas apud Finna golfo sed ne havis propran marstrandon. Ĝi estas ligita al Karis en 1969. En 1968 ĝia terareo estis 163,9 km². Ĝi havis 2 509 loĝantojn.
Hagonoy (Bulakano)
Hagonoy, - Bayan ng Hagonoy - estas kvinaklasa universitata urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono Centra Luzono, en provinco Bulakano. La urbego ricevis la nomon de kuracplanto "hagunoy" (Chromolaena odorata), kiu antaŭe abundis ĉi tie laŭ riverbordoj kaj marbordo.
Geografio
Hagonoy situas sur ebenaĵo laŭ golfo inter buŝoj de du riveroj (tial la grundo estas marĉa). Provinca ĉefurbo Malolos troviĝas 11, Apalit 14, Lubao 18, Valenzuela (Filipinoj) 30, ĉefurbo Manilo 38, Kezonurbo 40 kilometrojn (aere).
Historio
Hagonoy estis menciita unue en 1571, kiam la loka raĝo formis floton kontraŭ la hispanoj. La tera areo apartenis al la najbaraj komunumoj. Aŭgustenanoj komencis kristanigi la loĝantojn. Dum la hispana regado Hagonoy estis fiŝkaptista vilaĝo. Post la Filipina Revolucio usona dominado okazis, dum la 2-a mondmilito inter 1942-1945 japana regado okazis. Hagonoy atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la malfruaj 1990-aj jaroj.
Ekonomio
Historie kaj ankaŭ nun Hagonoy estas ĉefe fiŝkaptista komunumo. La fiŝoj estas transportitaj eĉ al Manilo.
Trafiko
En Hagonoy finiĝas 2 flankovojoj, kiuj atingas la urbon. En Hagonoy la ĉefa kaj plej reganta transportmaniero estas la triciklo pro siaj mallarĝaj vojoj, krome estas aŭtobusoj kaj busetoj. La haveno funkcias nur por fiŝkaptistaj boatoj.
Klimato
Hagonoy situas en la ekvatora klimato kun efiko de musono. Jare falas po 792 mm. Inter majo kaj oktobro daŭras la pluva sezono, sed en la cetraj monatoj ankaŭ pluvas, tamen ne tiom. La averaĝa temperaturo varias inter 22-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Morcar (Northumbria)
Morcar (m. 1087) estis grafo de Northumbria, Anglio de 1065 al 1066.
En 1065 la northumbrianoj ribelis kontraŭ sian grafon Tostig Godwinson kiu estis senigata de sia graflando kaj proskribata. La reĝo Eduardo la Konfesanto konfidis Northumbria al Morcar. La sekvantan jaron Tostig invadis Mercia sed Edvino kaj Morcar forpelis lin. La saman jaron, post la morto de Eduardo la Konfesanto, la norvega reĝo Harald Hardrada invadis nordorientan Anglion, subtenate de Tostig kaj flandraj dungsoldatoj. Edvino kaj Morcar rezistis la invadantojn sed estis venkataj ĉe Fulford (proksime al Jorko).
Verŝajne en frua 1066, Edita, fratino de Morcar, edziĝis al Harold la 2-a (Anglio).
En 1068 Morcar ribelis en Mercia sed denove kapitulaciis kiam la armeo de Vilhelmo marŝis kontraŭ ilin. Kvankam ili ricevis pardonojn, ili denove ribelis en 1071. Edvino estis perfidata kaj mortigata, sed Morcar aliĝis al la ribelo de Hereward the Wake. Li kaptiĝis kaj estis ĵetata en malliberejon kie li restis ĝis 1087, kiam la mortanta Vilhelmo liberigis multajn malliberulojn. Tamen Vilhelmo la 2-a denove enkarcerigis lin kaj li mortis ene de malmultaj monatoj.
1310 Villigera
1310 Villigera estas malgranda asteroido de la interna ĉefa asteroida zono, rigardita kiel marsrenkonta asteroido.
Nomo
Ĝia nomo honoras la svisan astronomon Walther Augustin Villiger.
Ron Dyvig
Ron DYVIG estas usona astronomo.
Li komencis kiel amatora astronomo. En 1968 li ricevis postenon ĉe la Centro pri optikaj sciencoj de la Universitato de Arizono kaj laboris en la Nacia Observatorio de Kitt Peak.
En 2000, li fondis la Observatorion de Badlands kun helpo de la Black Hills Astronomical Society proksime de Quinn (Suda Dakoto).
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 16 asteroidojn inter 2001 kaj 2002.
Esperanto-parko (Vieno)
La Esperanto-parko (germanlingve Esperantopark) estas eta parko en la 1-a viena distrikto Innere Stadt (Interna Urbo), sur trafikinsulo inter la stratoj Friedrichstraße kaj Rechte Wienzeile konsistigantaj partojn de la tiel nomata "Zweierlinie". En la parketo troviĝas sur postamento la bronza busto de L. L. Zamenhof. Nur per piedira vojo dividita de ĝi estas plia parketo Girardipark.
Establo de Zamenhof-monumento
La 15an de decembro 1959 estis la centjara naskiĝdatreveno de D-ro L.L. Zamenhof, la kreinto de Esperanto. Okaze de tio multe da festoj estis preparataj, la mondkongreso de 1959 okazis en Varsovio, la loko de lia agado. La komencon en Aŭstrio formis la inaŭguro de Zamenhof-monumento sur la Börseplatz (Borso-placo), situanta en la unua distrikto, en Vieno la 27an de julio 1958.
Hugo Steiner, la honorprezidanto de la Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio varbis jarojn por tiu ĉi sia ideo en la tuta mondo. Alfluis ankaŭ regaloj el ĉiuj landoj kaj la fervojista fakgrupo partoprenis tiun ĉi agadon per 1.800 aŭstraj ŝilingoj.
Jam post unu kaj duona jaro la necesa sumo de ĉirkaŭ 23 000 ŝilingoj kunestis kaj la busto, kreita de la akademia skulptisto Müller–Weidler povis esti starigita kadre de la kongreso de la Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE-Kongreso). La feston partoprenis interalie (laŭ la vico de la paroladoj) ministro Frenzel, Cech, Feits, Henryk Kessler (ambasadoro de Polujo), Friesinger, vicurbestro Lois Weinberger kaj delegitoj el 10 nacioj.
Translokigo kaj establo de la Esperanto-parko
La statuo devis migri en la jaro 1992 de Borso-parko, kie la busto staris ekde la jaro 1958, al la nuntempa Esperanto-parko, ĉar la urba komunumo Vieno bezonis la parkon por novkonstrui kaj estigi la Hermann Gmeiner [Gmajner]-parkon. La aŭstro Hermann Gmeiner estis la fondinto de la SOS-Infanvilaĝoj.
La solena inaŭguro de la Esperanto-parko okazis kadre de la 77-a Universala Kongreso en Vieno la 25-an de julio 1992. Dum la inaŭgura ceremonio la alvenintojn bonvenigis muzikista duo Margarete Zink [Cink] kaj Thomas Kleemann, el Germanio, per Beethoven-dueto. Sekvis salutvortoj de Hans Michael Maitzen [Miĥael Majcen], flanke de AEF kaj parolado de la prezidento de UEA, John Wells. Aŭstra veterano, Emil Vokal, deklamis poemon de Hugo Steiner [Ŝtajner] pri Zamenhof kaj poste festparolis Herbert Mayer [Majer] en la nomo de la Esperantomuzeo en Vieno, citante interalie vortojn de la kreinto de Esperanto. La manifestacion, en kiu partoprenis cento da personoj, fermis muzika prezentado fare de la samaj artistoj.
Novaranĝo de la ĝardenaĵoj
En la jaro 2006 la ĝardena arkitekto Jakob Fina novaranĝis la ĝardenaĵon kun gazonaj ondoj, sed ĉar la urbaj ĝardenistoj per gazontondiloj ne povis bone flegi la gazonajn ondojn, ili poste plantis florojn sur la ondoj.
Renomo
En la Esperanto-parko troviĝas ankaŭ la malsupreneniro de la Viena Kanalizado, kiu en la kadro de tielnomata „3-a-Vira Ekskurso“ povas esti rigardata. Famiĝis la viena kanala reto per la filmo „La Tria Viro“, angle "The Third Man" kun filmaktoro Orson Welles, kiu poste mondfamiĝis. Multaj scenoj en la filmo ludas en la viena kanala reto.
La Esperanto-parko troviĝas en Listo de Zamenhof/Esperanto Objektoj (ZEOj) en Aŭstrio. Parkbenkoj ne ekzistas, ĉar pro la trafikbruo la parketo ne invitas al ripozado.
Hendrik Christian Andersen
Hendrik Christian ANDERSEN, naskita la en Bergeno (Norvegio), mortinta la  en Romo (Italio), estis skulptisto kaj filozofo.
Lia familio en 1873, mallonge post lia naskiĝo, elmigris al Usono kaj vivis en Newport (Rod-Insulo). Andersen iĝis usona ŝtatano. En 1893 li revenis al Eŭropo. La lastajn almenaŭ 15 jarojn de sia vivo li loĝis en Romo.
En liaj skribaĵoj aperas la nomo "Umano" (itale "homo", "humanulo"). Estas konjektoj, ke sub tiu pseŭdonimo li verkis proponon pri planlingvo nomata homa lingvo.
Andersen havis planojn pri monda registaro surbaze de Ligo de Nacioj kaj monda ĉefurbo, por kies arta desegnado li faris skizojn. En 1913 li publikigis libron sub la titolo "Creation of a World Centre" (kreo de monda centro). Tiu centro servu ne tiom al regado kiom al arto, religio, filozofio kaj scienco. Li ankaŭ partoprenis en la planado de universala biblioteko kaj scio-centro nomota "Mundaneum", ideo de Paul Otlet kaj Henri La Fontaine.
En Romo ekzistas muzeo dediĉita al lia arto, en "Vilao Helene", domo, kiun li mem desegnis.
Vollmar
Vollmar estas la familia nomo de jenaj personoj:
Șicasău
Șicasău [ŝikasəu] (hungare: Sikaszó aŭ Sikaszómezeje) estas vilaĝo en la distrikto Harghita en Rumanio. Administre ĝi apartenas al la komunumo Zetea, kies centro situas 20 km sude.
Șicasău kaj Zetea estas ligitaj per vojo 138 inter Odorheiu Secuiesc kaj Suseni, kiu preterpasas la baraĵlagon Zetea.
En 1992 ĝi havis 149 loĝantojn, en 2002 ankoraŭ 132 (131 hungaroj).
(16359) 1978 VO4
(16359) 1978 VO4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Alexandre Banza
Alexandre BANZA (1932 – 12-an de aprilo 1969)) estis militista oficiro kaj politikisto de Centrafrika Respubliko dum la reĝado de Jean-Bédel Bokassa. La leŭtenanto-kolonelo Banza helpis al Bokassa organizi lian puĉon de la Sankta Silvestro la 31-an de decembro 1965. Li sekve malsukcesis organizi sian propran puĉon en 1969.
Banza estis torturita, kaj sekve kondamnita de milittribunalo je pafekzekutado.
Vanderbilt
Vanderbilt estas familia nomo de la sekvaj personoj:
2047
2047 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron). Pasko okazas la 14-an de aprilo. Dum la jaro 2047 post Kristo okazos, interalie:
Vanderbilt
aliaj
2047
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Tostig Godwinson
Tostig (n. eble ĉirkaŭ 1026, m. la 25-an de septembro 1066) estis filo de Godvino grafo de Wessex kaj frato de Harold la 2-a (Anglio).
2047
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Tostig Godwinson
Familio
Li estis la tria ido de Godvino kaj Gytha Thorkelsdóttir. En 1051 li edziĝis al Judita, filino de Baldueno la 4-a de Flandrio, duonfratino de Baldueno la 5-a, kaj onklino de Matilda de Flandrio kiu edziĝis al Vilhelmo la Konkerinto.
Ekzilo
En 1051 ĉe Dovero okazis tumulto, kun batalado inter la urbanoj kaj Eŭstako la 2-a, grafo de Boulogne, parenco de Eduardo la Konfesanto, reĝo de Anglio. Godvino rifuzis puni la urbanojn. Leofric de Mercia kaj Siward de Northumbria subtenis la koleran reĝon, kiu ekzilis Godvinon kaj liajn filojn en septembro 1051. La sekvantan jaron Godvino kaj siaj filoj invadis Anglion kaj devigis Eduardon restaŭri la bienojn kaj titolojn de la Godvin-familio.
Grafo de Northumbria
En 1053 Siward mortis kaj Tostig iĝis grafo de Northumbria. Tie li neniam popularis. La 3-an de oktobro 1063 gravuloj de Jorkŝiro okupis Jorkon, mortigis subtenantojn de Tostig, kaj proskripciis Tostig. Ili petis la subtenon de Morcar, pli juna frato de Edvino de Mercia. La ribeloj marŝis suden por prezenti siajn plendojn al la reĝo, kaj ĉe Northampton ili estis kunigataj de Edvino de Mercia kaj liaj soldatoj. Tie Harold (la estonta Harold la 2-a), renkontis ilin, kaj decidis ke Tostig ne povus reteni Northumbria, kaj diris tion dum reĝa konsilio ĉe Oksfordo la 28-an de oktobro. Tostig estis proskripciata kaj senigata de sia graflando, kiun la reĝo konfidis al Morcar.
Morto
En 1066 Tostig invadis Mercia, sed estis forpelata kaj fuĝis al Skotlando. La saman jaron Eduardo la Konfesanto mortis kaj Harold la 2-a iĝis reĝo de Anglio. Harald Hardrada pretendis la anglan tronon kaj septembron 1066 invadis nordorientan Anglion. Tostig kun flandraj dungsoldsatoj subtenis la norvegojn. La 20-an de septembro ĉe Fulford (proksime al Jorko), Harald Hardrada kaj Tostig venkis anglosaksan armeon. Tamen Harold la 2-a estis rapide marŝanta norden kun granda armeo, kaj la 25-an de septembro li alvenis al Stamford Bridge (Jorkŝiro), kie li tute venkis Harald, kies armeo estis malpreta por batalo ĉar ĝi atendis nur provizaĵojn. Harald kaj Tostig rifuzis kapitulacii, kaj multmultaj norvegoj mortis dum la batalo, kaj necesis malpli ol 25 ŝipoj por porti la postvivantojn reen al Norvegio. Inter la mortintoj estis kaj Harald Hardrada kaj Tostig.
Harald kaj Judita havis du filojn, Skuli kaj Ketil. Post la morto de Tostig ili fuĝis al Norvegio, kaj, eble ĉirkaŭ 1070, Judita edziĝis al Velf, duko de Bavario.
Cardeal da Silva
Cardeal da Silva [kardeaŭdasiŭva] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 8.899 loĝantojn en 2010.
Hayley Williams
Hayley WILLIAMS (naskiĝis la 27-a de decembro 1988 en Misisipio, Usono) estas Usona kantistino. Ŝi estas la kantisto de la usona rokenrola bando Paramore.
Tjöck
Tjöck (Tiukka) estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi estis ligita al Kristinestad en 1973. En 1973 ĝia terareo estis. La ĝi havis 808 loĝantojn.
Matagalpo (departemento)
Matagalpo (Matagalpa [matagAlpa]) estas departemento en Nikaragvo, situanta en la centro de la lando. Ĝi kovras areon de kaj havas populacion de 644,900 (censo de 2005). La ĉefurbo estas Matagalpo kun ĉirkaŭ 250.000 loĝantoj.
Matagalpio estas la dua regiono de la lando laŭ populacigrando, kaj la kvara laŭ areo (post Norda Atlantiko, Suda Atlantiko, kaj Ĥinotego.
Matagalpo estas la plej diversekonomia regiono kiu produktas kafon, brutaron, laktajn produktojn, vegetalojn, lignon, oron, florojn. Ties etendaj arbaroj, riveroj kaj geografio taŭgas por ekoturismo.
Eksteraj ligiloj
12.91667°N, -85.91667°W
Koi (fiŝo)
Koi (japane 鯉, romaji: koi) aŭ pli specife niŝikigoi (japane 錦鯉, laŭvorte "brodita karpo"), estas ornama variaĵo de la hejmigita karpo (Cyprinus carpio) kiu estas tenata por dekoraj celoj en eksterdomaj lagetoj aŭ akvoĝardenoj.
Göllnitz
Göllnitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio ĝis fine de 2018 estis parto de la komunumaro Altenburger Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj - ekde tiam ĝi apartenas al pli granda komunumaro Rositz.
Koi (fiŝo)
Koi variaĵoj estas distingitaj per koloro, patroneo, kaj skvameco. Kelkaj de la precipaj koloroj estas blanka, nigra, ruĝa, flava blua kaj krema.
La fiŝo povas sufiĉe longe vivi. Estas historiaj pruvoj ke kelkaj povas fariĝi pli ol centjaraj.
Robert Louis Stevenson
Robert Louis (Balfour) STEVENSON [RObet LUis STIvnsn] (naskiĝis la 13-an de novembro 1850 en Edinburgo, mortis la 3-an de decembro 1894 sur la insuloj Samoo) estis skota verkisto.
Filmoj laŭ R. L. Stevenson
Trezorinsulo estis filmigita pli ol 20-foje, ekzemple en 1950 fare de Walt Disney, kaj plurajn film-versiojn havas ankaŭ D-ro Jekyll kaj S-ro Hyde, Nigra Sago, Mastro de Balantrae, Klubo de Sinmortigantoj, Forkaptita.
BA31
BA31 estas la tridek-unua numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en februaro 2018. Bildoj de plantoj.
Nekrologoj
Konisi Gaku (1934-2018), Paulo Silas (1990-2017), Amerigo Iannacone (1950-2017), Mikaelo Giŝpling (1924-2017), Mine Yositaka (1941-2017), Fabienne Berthelot (1965-2018). De tiu lasta oni publikigas du tekstojn, nome Ne legi estas rajto, intervjuo fare de István Ertl, pri legemo kaj literaturemo de esperantistoj; kaj Marĝene de "Fajron sentas mi interne", nome recenzo pri romano de Ulrich Matthias, kiu temas pri la malfacila epoko de junulo kiu klopodas la konstruon de sia propra personeco.
Maršovice (distrikto Jablonec nad Nisou)
Maršovice estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou sur sudokcidentaj deklivoj de monto Maršovický vrch. En la municipo vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Michel Sulaiman
Michel SULAIMAN (n. 21-an de novembro 1948 en Amĉit) estas la nuna, 12-a ĉefkomandanto de Libanaj Armeaj Fortoj kaj generalo. Ekde decembro 2007 li estas la 15-a prezidento de Libano.
Michel Sulaiman parolas arabe, france kaj angle, estas geedziĝinta kaj havas tri infanojn. Li apartenas al la maronita eklezio.
Armea kariero
Sulaiman ekservis en la ermeo en 1967 kiel kadeto, li iĝis en 1979 ĉefsekretario, koloenlo en 1991 kiel komandanto de soldatoj de la Libana Montara Regiono.
Li servis en 1996 kiel gvidanto de la 6-a infanteria grupo. Li iĝis en 1998 generalo kaj Komandanto de la Armeaj fortoj, kiel posetulo de Émile Lahoud.
Michel Sulaiman havas ditingojn de la ukrainaj la siraj armeoj. Dum la israela-libana armea konflikto de 2006 li komandis la trupojn, sed aktive ne partoprenis en la operacioj.
(18853) 1999 RO92
(18853) 1999 RO92 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(108182) 2001 HY13
(108182) 2001 HY13 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,23724 astronomia unuo, tie estas 35,491 milionoj da km.
Provinco Afyonkarahisar
Afyonkarahisar [afjonkarahisar], ankaŭ nomata mallonge Afyon [afjon], estas provinco de Turkio. Ĝi apartenas al la Egea regiono de la lando.
Lincolnshire
Lincolnshire (Linkolnŝiro) estas unu el la graflandoj de Anglio, fakte en komparo aparte granda. Ĝi situas en la Mez-Orienta Regiono de Anglio.