cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yelo
Geografio
Okcidente estas Conquezuela, sude estas Miño de Medinaceli, oriente Beltejar kaj norde Alcubilla de las Peñas.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la romanika preĝejo kun barola retablo, tradicia arkitekturo kaj plej simbole kvin ŝtonaj kolombejoj.
NGC 4435
NGC 4435 (aliaj indikoj — UGC 7575, VV 188, MCG 2-32-64, ARP 120, ZWG 70.98, VCC 1030, IRAS12251+1321, PGC 40898) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kunrej-sistemo
La Kunrej-sistemo (t.e. dekreta, kabineta aŭ oficiala transskriba sistemo) estas sistemo por skribi la japanan lingvon per la latina alfabeto, kiu pli obeas historiajn rilatojn inter sonoj ol la nuntempan prononcon. Tiu sistemo baziĝas sur la Nippon-sistemo, kiun en 1885 proponis la japana fizikisto Tanakadate Aikitsu kaj estis en 1937 kun kelkaj malgrandaj modifoj deklarita de la japana kabineto kiel la "oficiala sistemo" por latinigo de la japana. Dum la usona okupado la konkuranta angla-orientiĝa Hepburn-sistemo estis deklarita oficiala, sed en 1954 la Kunrei-sistemo estis reinstalita kiel "oficiala sistemo". En 1989 la Kunrei-sistemo de latinigo estis normata kiel ISO 3602:1989.
La Kunrei-sistemo estas pli praktika por japanoj, ĉar ĝi similas pli al la japana skribo kaj enhavas malpli da malregulaĵoj ol la Hepburn-sistemo, sed estas pli malfacila por ĝuste legi al anglalingvanoj, kiuj ĝin ne konas. Por ne-anglalingvanoj la Kunrei-sistemo kaj la Hepburn-sistemo ambaŭ bezonas lernadon kaj estas akcepteblaj. Sed tiel longe kiel la japana registaro nur deklaras la Kunrei-sistemon la oficiala sistemo sen decidi leĝon pri tio, ĝi ne sukcesos disvastigi la uzon de la Kunrei-sistemo ene de Japanio, kaj la eksterlandaj japanologoj daŭrigos preferi la uzon de la nun jam instalita angla Hepburn-sistemo.
La Dekreto
Kabineta Avizo la Unua<BR> Ni jene decidas pri la latina literumado de japana lingvo<BR> 9/decembro/1954 Ĉefministro YOSIDA Sigeru
Antaŭskribo
La Unua Tabelo ( estas jam uzita ankaŭ por alia tabelero.)
La Dua Tabelo
Postskribo
Eako
Laŭ la helena mitologio, Eako (helene Αἴακός Aiakos, Lamentado aŭ Naskiĝita el Tero) estis reĝo de la insulo Egino, sur la Sarona Golfo. Li iĝis ege fama pro sia virta koncepto de kompato kaj religiemo, kaj la justeco per kiu li regis sur sia lando. Lia juĝado estis tre konata tra la tuta Grekio, kaj multaj homoj, kaj eĉ dioj, vojaĝis al Egino nur por ricevi konsilon de li. Tiel, post lia morto, oni nomumis lin juĝiston de la animoj en Erebo, kune kun la kretanoj Minoo kaj Radamanto. Posta versio asertas ke Eako juĝis la eŭropanojn (laŭ tiu versio li estis filo de Zeŭso kaj Eŭropo, Radamanto la Azianojn kaj Minoo esprimis la definitivan voĉon dum malfacilaj aferoj . Laŭ la decido de ĉi tiuj juĝistoj, la animoj de mortintoj restis por ĉiam ĉu en la Tartaro, se ili malbone agis dum vivo, ĉu sur la Asfodela Ebenaĵo se ne, aŭ sur la Elizeaj Kampoj kaze ke ili travivintis eksterordinaran bonan vivon. Li ankaŭ kontrolas ke la animoj kuj alvenas al Hadeso estas tiuj, kies vivoj estis tranĉitaj de Atropo.
Naskiĝoj de Eako kaj la mirmidonoj
La gepatroj de Eako estis Zeŭso kaj Egino, nimfa filino de la rivero Asopo. Pro tio, Eako kunigis per sia praavoj la olimpajn diojn kaj la pratempajn akvajn diaĵojn de la loko. Por amindumi ŝin, Zeŭso iĝis fajro aŭ aglo kaj portis Eginon al neloĝata insulo Enono, kiu post tiam estis nomita Egino danke al ŝi. Sizifo rakontis al patro de Egina la aferon, kontraŭ la fonto de Pejreno, kaj pro malkaŝi Zeŭsajn sekretojn li poste suferis punon en Hadeso. Asopo ĉagreniĝis kaj ribeliĝis kontraŭ Zeŭso, sed tiu lasta, post kasiĝi ŝtonforme, revenis kun liaj fulmoj kaj per ili devigis Asopon reveni al lia fluejo. Pro tio, tiu rivero fluas tiel malrapide, kaj ofte oni trovas brulita karbo en ĝi.
Kiam Hera, la edzino de Zeŭso, malkovris la malfidelecon de sia edzo, li sendis katastrofan plagon kaj multajn serpentojn, kiuj dekumis la loĝantaron . Tiam Eako persiste preĝadis al sia patro, suplikante helpon. La reĝo de dioj akceptis liajn kortusajn vortojn kaj transformigis formikojn en homojn, kiuj estis nomitaj Mirmidonoj (el μύρμηκες, greka vorto por formikoj) kaj poste partoprenis la Trojan militon sub la komando de la nepo de Eako, Aĥilo. Tiuj rakontoj simbolas la koloniadon de la insulo, kiu verŝajne estis origine loĝata de la pelasgoj, sed poste ricevis kolonojn el Ftio (la mirmidonoj) kaj el Flio (lando de Asopo, el kiu devenis Egina).
Eako kiel sacerdoto de Zeŭso kaj konstruisto
La fruktodonaj preĝadoj de Eako ankaŭ efikis dum persista senpluvo, kies finon danke al la interveno de Eako oni solenis ĉiujare en templo de la insulo Egino dediĉita al Eako multan tempon poste, kie oni diris ke troviĝas la tombejo de tiu reĝo, laŭ Paŭzanio. Per tiu senpluvo dioj venĝis murdon farita de Pelopo, kaj la Orakolo de Delfo anoncis ke nur Eako kapablus konvinki la diojn nuligi ĝin. Pro tio, ĉiuj reĝoj el Grekio sendis heroldojn kun oferdonoj al reĝo de Egino. Dankeme, religiema Eako mem konstruis templon dediciitan al Panhelenia Zeŭso, kaj helpis Pozidonon kaj Apolonon dum ilia konstruado de la muregoj de Trojo, kion ili faris por Laomedono kiel puno por ilia ribelemo kontraŭ la povo de la reĝo de dioj. Kiam ili finis la konstruadon, tri serpentoj klopodis grimpi la murojn, sed nur unu el li (tiu kiu elektis la parton konstruitan de Eako) sukcesis eniri la urbon. Laŭ tio, Apolono profetis ke la murego de Trojo nur povus esti trapasita de la Eakidoj, la posteuloj de Eako. Laŭ la eginanoj, Eako ankaŭ konstruis, per montetoj kaj rifoj, naturan muregon por protekti la insulon de la piratoj.
Schönberg (Holstinio)
Schönberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ekde la jaro la teritorio estas parto de la komunumaro Probstei, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro jam antaŭe estis en Schönberg, kvankam la komunumo ĝis la fino de 2007 mem ne apartenis al la teritorio.
Eako
Familio kaj posta kultado
Eako havis amaferon kun la nimfo Psamato, el kiu naskiĝis la antaŭtempe forpasinta Foko. Poste li edziĝis al Endeiso el Megaro, kun kiu li havis du filojn, la heroojn Telamono kaj Peleo. Ĉi tiuj lastaj, eble kuraĝigitaj de ilia patrino, mortigis ilian duonfraton Fokon, kaj kaŝigis lian korpon. Kiam la krimo estis malkovrita, ili ambaŭ forfuĝis el la insulo, kaj Psamato komencis tiamaniere krii, ke ŝi fine transformiĝis en lupinon, kiu de tiam mortigas la bovojn de Egino.
Eako estis unu el la plej ŝatataj filoj de Zeŭso, kiu eĉ klopodis senmortigi lin. Tamen, la Moiroj (diino de la destino) malpermesis lin tion fari. Sed ne nur li estis amata de sia patro: neniu el la antikvaj reĝoj-sacerdotoj kiu regis sur Egino atingis lian famon, kiu divastiĝis tra la focidaj landoj ĉirkaŭ la Golfo de Korinto danke al la nepoj de Eako, Panopeo kaj Kriso, filoj de Foko, kiuj translokiĝis tien post la morto de ilia patro. Oni konstruis sanktejojn dediĉitajn al li kaj en Ateno kaj en Egino , kaj la eginanoj konsideris lin dia protektanto de ilia insulo. Arte, oni kutime prezentas Eakon portante sceptron kaj la ŝlosilojn de la Infero.
El Eako devenis la nobla familio nomita Eakidoj danke al li, al kiu Aleksandro la Granda asertis aparteni per sia patrino.
Otmarov
Otmarov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie. En distanco 7 km nordoriente situas urbo Šlapanice, 12 km norde la statuta urbo Brno, 16 km oriente urbo Slavkov u Brna, 10 km sude urbo Židlochovice kaj 22 km okcidente urbo Ivančice. Tra la municipo trafluas rivereto Dunávka.
Paŭlo la 2-a
Paŭlo la 2-a (latine Paulus Secundus, naskonome Pietro Barbo) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1464. Li oficis ĝis sia morto la 26-a de julio 1471, dum ekzakte 6 jaroj, 10 monatoj kaj 27 tagoj. Sume temis pri la 211-a papo. Cetere li estis la nevo de Eŭgeno la 4-a, la 207-a papo.
Izumi (Osaka)
Izumi (和泉市 [izumi-ŝi]) estas urbo en Gubernio Osaka en Japanio.
Ŭakajama (apartigilo)
Ŭakajama aŭ Vakajama 和歌山 (Hepburn: Wakayama) povas signifi:
Wattwiller
(jen francigite laŭ la nuna alemana nomo, origine germane Wattweiler) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Noboru Kohara
Noboru Kohara (小原 昇, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC kaj Tochigi SC.
Nový Dvůr (Bělá nad Radbuzou)
Nový Dvůr (Neuhof) estas solejo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělá nad Radbuzou, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudokcidente de Bělá nad Radbuzou. Estas ĉi tie registrita 1 adreso. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Béla Győrffy
Béla Győrffy [djOrfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Győrffy Béla estis hungara agronomo, profesoro, membro (korespondanta en 1987, ordinara en 1993) de Hungara Scienca Akademio.
Nový Dvůr (Bělá nad Radbuzou)
Nový Dvůr situas en katastra teritorio Smolov kun areo 15,01 km².
Béla Győrffy
Béla Győrffy naskiĝis la  1928 en Kemenesmagasi. Li mortis la 2002 en Martonvásár.
Biografio
Béla Győrffy abiturientis en Szarvas, poste li lernis en teknika universitato en Budapeŝto. Post la diplomo en 1949 li ricevis stipendion en Moskvo. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1953 kaj li eklaboris en agrara instituto en Martonvásár, En 1956 li politikadis en rondo Petőfi. En la studjaro 1966 li instruis en universitato en Iovao. Ekde 1977 li instruis en universitato en Gödöllő en instrua rango titulara profesoro. Li doktoriĝis en 1986. Li okupiĝis precipe pri teknologia produktado de maizo, maizo-hibridoj, fine li ŝatis bradadi ŝafojn. Li ricevis premiojn inter 1963-1997.
Nový Dvůr (Bělá nad Radbuzou)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.
Mâcon
Mâcon, prononcu [makõ], estas franca komunumo kiu situas en departemento Saône-et-Loire kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi estas la prefektejo de la departemento.
Historio
La nomo de la urbo dum la romia periodo estis Matisco.
Vidindaĵo
La hospico de la karitato estis fondita de sankta Vincento de Paul en 1621. Nova konstruaĵo estis konstruita de la arkitekto Soufflot de 1752 ĝis 1762.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 15 voĉojn (0,20% de voĉoj) en 2004, 9 voĉojn (0,12% de voĉoj) en 2009 kaj 10 voĉojn (0,14% de voĉoj) en 2014.
(31814) 1999 RW70
(31814) 1999 RW70 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Platirinoj
Platirinoj, Amerikaj simioj aŭ Novmondaj simioj estas la kvin familioj de primatoj kiuj troviĝas nature en Centra kaj Suda Ameriko kaj partoj de Meksiko: nome Kalitriksedoj, Cebedoj, noktosimioj, Piteciedoj, kaj Ateledoj. La kvin familioj estas rangigitaj kune kiel mikroordo Platyrrhini kaj superfamilio Ceboidea, kiuj estas esence sinonimaj ĉar Ceboidea estas la ununura vivanta platirina superfamilio. Ili diferencas el aliaj grupoj de simioj kaj primatoj, kiaj la Katarinoj (Malnovmondaj antropoidoj) kaj la grandsimioj.
NGC 4436
NGC 4436 (aliaj indikoj — UGC 7573, MCG 2-32-66, ZWG 70.96, VCC 1036, PGC 40903) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Pasika
Pasika, ukraine Пасіка, hungare Kishídvég [kiŝhIdvEg] estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Svaljava, en municipo de Suskovo.
Situo
Pasika situas en valo de Latorica laŭ fervojo.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Kishídvég (pli frue Paszika) apartenis al Hungara reĝlando, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Pasika/Kishídvég. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Chamartín (metroo de Madrido)
Chamartín (Ĉamartino, etimologie ŝajne el Chez Martin) estas stacio sur linioj 1 kaj 10 de la Metroo de Madrido situanta sub la fervoja stacidomo, en distrikto Chamartín.
Rocca Canavese
Rocca Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Corio, Forno Canavese, Levone, Barbania, Vauda Canavese, Nole kaj San Carlo Canavese.
Preĝejo Sankta Nikolao (Frauenwald)
La Kirko Sankta Nikolao estas la preĝejo paroĥa en Frauenwald.
Historio
Jam en 1218 estiĝis abatejo de premonstratinoj en Frauenwald, kun monaĥinoj senditaj el la patrina klostro de Veßra. La unuan kapelon konstruigis grafo Poppo la 13-a de Henneberg kaj la monaĥejo estis ekzakte sur la grundo de la nuna preĝejo. Jam antaŭ la 16-a jc forlasis la monaĥinoj la vilaĝon.
Priskribo
Ekde 1815 apartenas Frauenwald al la prusia provinco Saksio. La preĝejo konstruita de la famekonata arkitekto Karl Friedrich Schinkel estas iel ankaŭ signo por la oftaj ŝanĝoj politikaj en historio turingia.
Je la komenco de la 19-a jc estis ke la turingianaj subuloj ekkontaktiĝis kun la fama arkitekto, kiam ili bezonis novkonstruon de la preĝejo. La schinkel-aj skizoj por norma kirko (Normalkirchenentwurf) ege influis la en la 3-a de aŭgusto 1831 solene inaŭgurita preĝejo, kaj laŭ stilo kaj laŭ konstrumaniero. Ĝi estas hodiaŭ gravega monumento por la grandeco arkitektura de Schinkel en la tuta Distrikto Ilm.
La komence sentura kirko ricevis turon rektangulan kun impona kupolo en 1911 oriente, post unujara planado. La tegmento estas el ardezo; po tri rondarkaj fenestroj troviĝas ĉe la longaj navoj. La orgeno alikonstruitis dum la 1950-aj jaroj kaj restaŭriĝis. Ekde 1955 sonas sonoriloj el ŝtalo, faritaj far firmao Schilling el Apolda.
Julio la 3-a
Julio la 3-a (latine Julius Tertius, naskonome Giovanni Maria Ciocchi Dal Monte) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1549. Li oficis ĝis sia morto la 29-a de marto 1555, dum ekzakte 5 jaroj kaj 4 monatoj. Sume temis pri la 221-a papo. Li fondigis la institucion Collegium Germanicum et Hungaricum en Romo, katolikan kolegion de germanlingvanoj kaj hungarlingvanoj.
La Ricamarie
La Ricamarie estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Ricamandois.
Shinichi Fukuju
Shinichi Fukuju (福寿 伸一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
Senice na Hané
Senice na Hané (Gross Senitz, hanake Hrôbá Senica) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie. La municipon kreas tri partoj.
Ĝi situas sur rivereto Blata 238 m s. m. En distanco 8 km norde situas urbo Litovel, 13 km oriente statuta urbo Olomouc, 16 km norde urbo Uničov kaj 17 km sude urbo Prostějov. Temas pri tipe hanakia municipo kun riĉa historio dokumentita per kelke da signifaj memorindaĵoj. Ĝi situo en Supramoravia valego en unu el la plej fekundaj partoj de Moravio difinis al ĝi agrikulturan karakteron. Estas ĉi tie fervoja nodo de lokaj fervojlinioj ĝis Olomouc, Litovel kaj Prostějov.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1078.
BA13
BA13 estas la dektria numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en februaro 2012.
Mátyás Veress
Biografio
Mátyás Veress estis gvidanto de la desegnlernejo de Koloĵvaro, li havis propran domon en Óvár (malnovurbo) de Koloĵvaro en la 1780-aj jaroj. Lia unua edzino Krisztina Perger helpis al li ĉe la pentrado, lia dua edzino Anna Csűrös devenis el konata skulptistfamilio de Koloĵvaro. El liaj infanoj du iĝis same pentristo.
La Ricamarie (stacidomo)
La Ricamarie estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Ricamarie, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Georges-d'Aurac - St-Étienne-Châteaucreux (798000).
Helheim
Helheim, Hellheim aŭ simple Hel estas unu el la naŭ mondoj de la arbo Yggdrasil, en la nordia mitologio. Estas konata kiel regno de la morto kaj troviĝis en la regiono plej profunda, malhela kaj funebreca de Niflheim, alia el la naŭ mondoj. Ĝi estis regata de Hela, monstra filino de Loki, kaj la enirejo estis gardita de hundo konata kiel Garm. Helheim kaj Niflheim ofte rilatiĝas al la sama mondo, sed tio ne estas tia: Niflheim estas la regno de la malvarmo, la glacio kaj la malheleco ĉefe, kaj kvankam en ĝi ekzistas la morto kaj la perdiĝo, ili apartenas al Helheim, la ĉefurbo, iamaniere dirite, de la morto.
Al tiu ĉi mondo iris tiuj kiuj mortis pro malsano aŭ maljuniĝo, kaj post enirado tie eĉ la dioj ne povis eliri, pro la nefinebla, neelĉerpebla kaj netransirebla rivero Gjöll, kiun ĝi ĉirkaŭis. La senĝoja suferejo Helheim kontrastas kontraŭ la gaja postmortejo Valhalo, kie festas tiuj kiuj mortis en batalo.
Brněnec
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
En la jaro 1804 komencis František Diebl en Brněnec konstrui paperfabrikon, sed jam en la jaro 1814 vendas ĝin al Jiří Schön. Post 40 jaroj, en la jaro 1854, la paperfabrikon aĉetis Izák Löw-Beer kaj rekonstruis ĝin je lanoŝpinejo. Tiam estis Brněnec nur malgranda vilaĝo, en la jaro 1867 ĝi havis nur 19 domojn kun 105 loĝantoj kaj Podlesí 35 domojn kun 213 loĝantoj. Nun estas en la vilaĝo laborokazaĵoj por 800 homoj. Estas ĉi tie teksindustrio, nutraĵindustrio kaj maŝinkonstrua fabriko.
Interesa raporto en vilaĝa kroniko estas, ke en decembro 1789 trans Brněnec dum kelkaj tagoj iris granda rusa armeo el Moravio al Bohemio. Antaŭe iris kozakoj kun longaj pikstangoj, poste iris ĉasistoj, grenadistoj kaj muskedistoj.
Dum la dua mondmilito estis en Brněnec fabriko de Oskar Schindler, okazejo de historio pri savo de la judoj el la t.n. "Listo de Schindler". Tio estas titolo de libro de aŭstralia verkisto Thomas Keneally kaj per sep Oskar-premioj aprezita filmo de fama usona reĝisoro Steven Spielberg.
Uffholtz
(jen francigite, origine germane kaj alemane Uffholz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
DreamWorks
La firmao DreamWorks – plennome DreamWorks SKG, DreamWorks LLC aŭ DreamWorks Pictures – estas usona studio produktanta kaj distribuanta precipe kinejajn kaj televidajn filmojn. La firmao fondiĝis en la jaro 1994 fare de Steven Spielberg kune kun Jeffrey Katzenberg kaj David Geffen – la komencaj literoj de la familiaj nomoj de la fondintoj konsistigas la mallongigon "SKG" en la firmaa nomo. Jeffrey Katzenberg iĝis prezidanto de "DreamWorks Animation", la studia departamento pri animaciaj filmoj. Sub lia gvido ekestis sukcesaj animaciaj filmoj kiel Shrek (2001) (la unua filmo, kiu gajnis la Oscar-premion "plej bona animacia filmo"), Shrek 2 (2004), Shark Tale ("ŝarka rakonto") (2004), Madagascar ("Madagaskaro", 2005) kaj Over the Hedge ("Super la heĝon", 2006).
Tamen ankaŭ ekster la ĝenro de animaciaj filmoj la studio produktis sukcesajn filmojn, kiel montras la sekva
Midgard
Post la batalo, Odino kaj siaj fratoj Vili kaj Ve prenis la kadavron de la giganto Ymir kaj ĝin portis al la granda abismo por eki la kreadon de loĝebla mondo. Tiamaniere, per ĝia haŭto estis kreita la tero, per ĝia sango kaj ŝvito la oceanoj, per ĝiaj ostoj la rokoj kaj montaroj, per ĝia vilaro la vegetaĵaro, per ĝiaj dentoj la krutaĵoj kie ankaŭ estis lokigitaj la brovoj de la giganto por krei la limojn kun la maro. Por fini la kreadon la Dioj pensis fermi la mondon per la krania kripto de la venkito taskigante kvar nanojn ĝian devigon. Tiuj ĉi nanoj nomiĝis Norðri, Suðri, Austri kaj Vestri kaj estis la simboloj de la kvar kardinalaj punktoj. Post la metado de la kripto de la ĉielo per la kranio de la venkito, ĝia cerbo disiĝis kreante la nubojn.
Tamen, tiu ĉi nova monda mondo estis malhela, tial ĉiuj dioj decidis iri al Muspelheim ŝteli la fulmojn de la glavo de Surtr. Per la du plej grandaj estis kreitaj la Suno kaj la Luno kaj per la resto la stelojn. La Suno kaj la Luno estis metitaj ĉe du ĉaroj kiuj senhalte rondiris Midgardon, alterne por la tagiĝo kaj la noktiĝo. Por ĉiame vivigi la rondiradon de la ĉaroj, la dioj igis du vulpojn Skoll kaj Hati persekuti ilin kun la frustita intenco atingi ilin, escepte de esceptaj okazoj, kiam okzas la eklipsoj. Post la admirado de la dioj pri sia kreado, nur estis aldonita vintron kaj someron kaj pensis ke la mondo estis taŭga por ricevi la unuan homojn.
Garm
Garm estas la terura hundo kiu gardas la pordojn de la loĝejo de Hela en Niflheim. Ĝi estas bildigita kun sangumita brusto apud Odino kiam li intencas atingi la Vala por scii pri la estonteco de sia filo Baldr.
Rocca Cigliè
Rocca Cigliè estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castellino Tanaro, Cigliè, Clavesana, Marsaglia kaj Niella Tanaro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patroneco estas la Ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Garm
Garm povas esti komparata kiel la ekvivalento de la nordia mitologio de la hundo Cerbero de la helena mitologio pro ĝiaj tri kapoj kaj pro la gardado de la enirejo en la transmondo.
4122 Ferrari
4122 Ferrari estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala aŭto-vetkuristo kaj industriestro Enzo Ferrari (1898–1988), fondinto de la firmao Ferrari.
Guido Novello da Polenta
Guido Novello da Polenta aŭ Guido la 2-a da Polenta (m. 1330), konata ankaŭ kiel Guido Novello, estis italo kiu servis kiel senjoro de Raveno el 1316 ĝis 1322.
Nevo de Lamberto la 1-a da Polenta, li akiris la senjorecon de la urbo post la morto de tiu lasta. En 1316–1321 li estis gastiganto de Dante Alighieri. En 1322 li estis nomumita capitano del popolo de Bolonjo kaj lasis la regadon de Raveno al sia frato Rinaldo, kiu estis arkiepiskopo de la urbo kvankam sen la Papa konfirmo. Ostasio la 1-a, el la famililinio de Cervia, profitis el la situacio por mortigi Rinaldo kaj kapti la povon por si mem.
Guido Novello mortiĝis en 1330 post klopodi malsukcese rekonkeri Ravenon.
Agramatismo
Agramatismo estas perturbo de parolo kaj skribo, kiu signifas, ke la ulo povas malbone, parte aŭ tute ne uzi strategiojn de gramatiko, eĉ se li scias la gramatikon bone; aktivado de tiu scio estas barita.
Ĝi povas esti simptomo de afazio, aŭ alia perturbo, kiu igis dum lernado de gepatra lingvo. Ĝi signalas lezion de Broca regiono, do la ulo ne povas rememori necesajn idiomojn. Ĝi povas igi ke la infanoj faru parolerarojn, ekzemple akompani malfruitan lingvevoluon, intelektan malkapablon aŭ specifan lingvan perturbon.
Krisolo
Krisolo, aŭ fandvazo, estas tas-forma ujo uzata por varmigi materialojn ĝis tre altaj temperaturoj. La ujo estas el materialo, kiu ne reakcias kemie kun la varmigota materialo.
Por fari laboratoriajn krisolojn, oni kutime uzas porcelanon aŭ inertan metalon, ekzemple platenon, nikelon, aŭ zirkonion.
Industriaj krisoloj estas faritaj el aliaj materialoj. En la silicia industrio, la krisolo estas duobla; la ena krisolo estas farita el kvarco dum la ekstera krisolo estas farita el grafito. Oni devas fari la krisolon tiel, ĉar kvarco moliĝas sub la fanda temperaturo de silico (SiO2).
Krisolŝtalo estas ŝtalo farita el krudfero (gisfero), fero, kaj foje ŝtalo, ofte kun sablo, vitro, cindroj, kaj aliaj flupurigiloj, en krisolo.
Gjöll
En la nordia mitologio, Gjöll estas unu el la dek unu riveroj tradicie nomataj Élivágar, laŭ la Gylfaginning. Ĝi originas en la fontoj de Hvergelmir en Niflheim, fluante tra Ginnungagap, kaj de tie ĝis la ekzistantaj mondoj. En Helheim, Gjöll estas la rivero kiu fluas plej proksime de la inferpordoj kaj super ĝi estas la ponto Gjallarbrú, kiu estis transigita de Hermód kiam li intencis rekuperi Baldr,on la tero de la mortintoj.
Oni diras ke la rivero Gjöll estas rivero je frostaj akvoj kaj tra ĝi fluas tranĉilojn.
Gjöll estas ankaŭ la nomo de la roko en kiu estis ŝnurumita la lupo Fenrir.
Rocca Grimalda
Rocca Grimalda estas komunumo de Italio.
Lukačovce
Lukačovce (hungare Lukácsi [lukAĉi]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lukačovce situas laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 17 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1453. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lukácsi 277 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lukačovce 521 vilaĝanoj (511 slovakoj).
Pio la 4-a
Pio la 4-a (latine Pius Quartus, naskonome Giovanni Angelo Medici, el la tiutempe escepte influa nobela dinastio Medici) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1559. Li oficis ĝis sia morto la 9-an de decembro 1565, dum ekzakte 5 jaroj, 11 monatoj kaj 14 tagoj. Sume temis pri la 224-a papo.
Richard Estigarribia
Richar Estigarribia Ortega aŭ Richard Estigarribia (n. ) estas paragvaja futbalisto. Li ludis kiel atakanto. Lia referenca teamo estis 12 de Octubre de Paragvajo, sed tie li ludis ankaŭ ĉe Martín Ledesma.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Kyoto Purple Sanga. Aliaj teamoj liaj estis Cobreloa kaj Cobresal de Ĉilio, Sport Áncash, Universidad César Vallejo, José Gálvez, Inti Gas, Cienciano kaj Total Chalaco de Peruo, Independiente del Valle kaj Aucas de Ekvadoro kaj Oriente Petrolero de Bolivio.
Leon Battista Alberti
Leon Battista Alberti (naskiĝis en Ĝenovo, je la 14-a de februaro 1404 - mortis en Romo, je la 25-a de aprilo 1472) estis itala humanisto, arkitekto, poeto, lingvisto, filozofo, artoteoristo kaj ĉifrosciencisto. Dank al la multaj sferoj de agadoj, al kiuj li sin dediĉis, li personigis la universalan homon, tio estas, la klera humanisto, lerta pri sennombraj kampoj de aktiveco.
Biografio
Li estis filo legitima de ekzilito en Ĝenovo, kaj apartenis al familio de komercistoj. Siajn unuajn studojn pri beletro li faris en Venecio kaj pli malfrue li iris al Padovo, kie li vizitadis la humanisman lernejon de Gasparino Barzizza kaj studis la latinan kaj eble la grekan. Post la morto de sia patro, en 1421, li dumtempe ekloĝis en Padovo, kie li vivis momentojn de granda malfacileco, konfliktante kun sia parencaro, dezirantaj nek agnoski liajn priheredajn rajtojn nek helpi lin rilate al liaj studoj. En 1428, li diplomiĝis pri Juro en la Universitato de Bolonjo. Lia prijura kariero mallongiĝis dank al malsano kiu kaŭzis al li partan perdon de memorkapablo. Do, liaj interesoj modifiĝis al scienco kaj arto. Atenta leganto de Vitruvio, li verkis la faman traktaton "De re aedificatoria", kiu publikiĝis postmorte, prenante kiel bazo la arton de la antikveco. Alberti amikiĝis kun multaj gravaj intelektuloj, tiel kiel Paolo dal Pozzo Toscanelli (1397-1482) kaj Tommaso Parentuccelli, la estonta papo Nikolao la 5-a.
Elstaris liaj konceptoj pri dezajno kaj projekto. Al li oni ŝuldas la fasadon de la preĝejo de Sankta Maria Novella kaj la Palacon Rucellai, en Florenco; la Templon Malatestanon , en Rimini. Por la preĝejo de Sankta Francisko li kreis fasadon laŭ la formo de triumfa arko.
En 1452, li finis, en Romo, sian ĉefan teorian verkon "De re aedificatoria libri decem" (Dek libroj pri arkitekturo), la unua granda traktato pri moderna konstruarto.
1064 Etuzo
1064 Etuzo estas malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi estis nomita Aethusa", latinan nomo de la venena planto Etuzo (Æthusa cynapium).
Uguccione della Faggiuola
Uguccione della Faggiuola (ĉ. 1250 – 1a de Novembro 1319) estis itala kondotiero, kaj ĉefmagistrato de Pisa, Lucca kaj Forlì (el 1297).
Biografio
Uguccione naskiĝis en Casteldelci. Li ekelstariĝis fine de la 13a jarcento kiel kapitano de la armeo de Arezzo, kiam li sukcese kaptis Cesena. En 1297, li klopodis konkeri Forlì sed malsukcese.
Li estis el la partio de Gibelinoj, en 1311–1312 li estis imperia vikario en Ĝenovo por Henriko la 7-a, kiu venis al Pisa en 1312. Post la morto de tiu en 1313, Uguccione iĝis ĉefmagistrato (podestà), kapitano de la popolo, kaj fakta senjoro de tiu urbo.
Li konkeris Lucca en 1314 kun la helpo de sia protektita Castruccio Castracani. La 29an de Aŭgusto 1315 li havigis al la Gelfoj de Florenco kaj ties aliancanoj de Anĵuo-Sicilio el Napolo ties plej malbonan malvenkon ekde 1260 en la batalo de Montecatini en Val di Nievole.
En 1316 la Pisanoj kaj la Lukkanoj sub lia iama protektito Castruccio Castracani forpelis lin kaj li rifuĝiĝis ĉe Cangrande della Scala, kiu faris Uguccione podestà de Vicenza.
Li mortiĝis dum la sieĝo de Padovo la 1an de Novembro 1318.
NGC 4438
NGC 4438 (aliaj indikoj — UGC 7574, VV 188, MCG 2-32-65, ARP 120, ZWG 70.97, VCC 1043, IRAS12252+1317, PGC 40914) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(31819) 1999 RS150
(31819) 1999 RS150 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero: ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
24645 Šegon
24645 Šegon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
15898 Kharasterteam
15898 Kharasterteam estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geastronomoj Lenka Kotková kaj Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, nemalproksime de Prago.
24645 Šegon
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Damir Šegon, amatora astronomo pri meteoroj kaj mentoro dum pli ol tri jardekoj. Li servis kiel Sekretario de la Astronomia Societo "Istra", Pula, Kroatio. kaj kunordigis la datumbazon pri meteoroidaj orbitaj elementoj de la Kroatio Reto pri Meteoroj.
15898 Kharasterteam
Nomo
Ĝia nomo signifas "Ĥarkova asteroida teamo". La grupo pri asteroidoj ĉe la Astronomia Observatorio de la Ĥarkiva Universitato faris gravajn kontribuojn al la studoj de la fizikaj ecoj de la malgrandaj planedoj. La fotometriaj kaj polarimetriaj teknikoj de la grupo, tiel kiel ties matematikaj kaj laboratoriaj modeladoj, estas tutmonde konataj.
Elturniĝo (dancado)
En klasika danco, elturniĝo aŭ turniĝo eksteren estas turnado de la gamboj kiu komenciĝas de la koksoj, kaŭzanta ankaŭ la genuojn kaj piedojn al turni eksteren, for de la centra vertikala simetria ebeno de la korpo. Ĉi tiu turnado permesas pli grandan vastigaĵon de la kruro, aparte je altigado de ĝi flanken kaj malantaŭen.
Elturniĝo estas esenca al klasika baleta tekniko kaj estas la bazo sur kiu ĉiuj baletaj movoj estas farataj.
Limigo kaj naturo de elturniĝo
Elturniĝo estas mezurata en gradoj. La angulo estas mezurata inter la piedoj kiam la kalkanoj estas intertuŝantaj en unua pozicio. La perfekta elturniĝo estas de 180°
La amplekso je kiu iu persono povas turni siajn krurojn estas grande antaŭdifinita. La atingebla angulo de elturniĝo estas difinita per la formo de la femurosta kolo, la angulo je kiu la femurosta kapo estas enigita en la koksan aksingon, la orientiĝo de la koksa aksingo, la elasteco de la iliako-femura ligamento, la fleksebleco de la koksaj kaj femuraj muskoloj. Tamen, la strukturo de la osto povas esti influita per baletaj ekzercoj antaŭ certa periodo de osta evoluo, atingata ĉirkaŭ la aĝo de dek unu jaroj.
La ago de turnado eksteren de la kruro estas pli grava al baleta movado ol la angulo kiu estas atingita. Eĉ starante elturniĝo devas esti farata per aktiva turnado kun la muskoloj ekde la koksoj al la piedoj.
Ellaboro de elturniĝo
La perfekta elturniĝo estas malofte atingebla tuj post komenco de okupiĝo pri dancoj, oni devus ne provi movoj kun troa elturniĝo.
Komencaj dancistoj devus ne provi 180° elturniĝon tuj, sed anstataŭe devas konstrui la fortecon kaj flekseblecon postulitajn. Altrudo de elturniĝo en la piedoj malformigas la pozicio de la tuta korpo kaj ofte rezultoj en vundo, aparte je la genuo. Angulo de 100° estas de laboro la muskoloj en la kokso kaj femuro sen kaŭzado de la genuoj al turni enen.
Sinagogo en Tykocin
Granda Sinagogo en Tykocin estas sinagogo troviĝanta en Tykocin en podlaĥia provinco ĉe la strato Kozia 2 apud la Malgranda Foirplaco. Ĝi estas la dua plej granda kaj unu el la plej malnovaj ĝis nun ekzistantaj sinagogoj en Pollando.
Historio
La sinagogo estis konstruita en 1642 sur la loko de antaŭa, ligna preĝejo. En la 18-a jarcento al la nord-orienta angulo oni alkonstruis malaltan turon, kiu unue servis kiel prizono por judoj. En la 1840-aj jaroj la sinagogo estis plene renovigita. En la 17-a kaj 18-a jc. ĝi estis grava juda intelektula centro. Ĉe ĝi laboris pluraj konataj kaj estimataj rabenoj kaj talmudistoj.
Dum la 2-a mondmilito, en 1941, nazioj damaĝis kaj prirabis la internon kaj faris el ĝi magazenon. Post la milito laŭ la decido de la urbaj aŭtoritatoj en la sinagogo troviĝis magazeno de fabrikitaj sterkaĵoj. En 1965 en la sinagogo eksplodis incendio, kiu kompletigis la detruon: bruliĝis unika biblioteko kaj arĥivo de la juda komunumo, kaj ĉiujn savitajn librojn oni ĵetis en apudan riveron.
En la jaroj 1974-1978 okazis plena renovigo kaj konservado de la konstruaĵo. De 1977 ĝi estas la sidejo de Muzeo de Juda Kulturo en Tykocin. Nuntempe la muzeo posedas riĉan ekspozicion de judaj memoraĵoj kaj aliaj objektoj ligitaj kun la juda kulturo.
En la ĉefa preĝo-salono oni prezentas interalie malnovan kronitan Toraon, talitojn, tefilinojn, ĥanukajn kandelingojn, menorojn kaj librojn. En la turo oni aranĝis ĉambron de rabeno.
Hibaĉo
Hibaĉo estas unu el la japanaj tradiciaj kamenoj. Hibaĉo estas farata el porcelano aŭ metalo. Hibaĉo estas varmigata per lignokarbo.
Smolov (Bělá nad Radbuzou)
Smolov (Schmolau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělá nad Radbuzou, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Bělá nad Radbuzou. Estas ĉi tie registritaj 44 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.
Kantono Romans-sur-Isère-1
La kantono Romans-sur-Isère-1 (france canton de Romans-sur-Isère-1) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 16 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Romans-sur-Isère.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Romans-sur-Isère-1 la jenaj 6 francaj komunumoj :
Kalia telurito
Kalia telurito aŭ K2TeO3 estas estas neorganika oksokombinaĵo de kalio kaj teluro, blanka solido akvosolvebla kaj tre malforta reduktagento. Ĝi estas peraĵo kaj antaŭaĵo en la ekstraktado de la elementa teluro per elektrolizo. Kiam hejtata ĝis malkomponiĝo, ĝi eligas toksajn telurajn fumojn kaj kalian oksidon. Telurito de kalio estas uzata en farmakologio kontraŭ certaj streptokokoj, kiel baktericido kaj kiel antisepsilo.
Ajtno (luno)
Ajtno estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝin malkovris Scott S. Sheppard, David C. Jewitt de la Universitato de Havajo, kaj Jan Kleyna de la Universitato de Kembriĝo, post observoj inter la kaj la  per teleskopoj de Mauna Kea.
Ili anoncis la la malkovron de dekunu lunoj, inter kiuj Ajtno, kiu tiam estis la dekunua jupitera luno malkovrita en 2001, kaj sekve ricevis la maldaŭran nomon S/2001 J 11
Nomo
La, IAU aprobis por ĝi la nomon Ajtno , nomo de unu nimfo de la helena mitologio (greke: Αίτνη), personigo de la vulkano Etna.
Orbito
Ajtno estas ano de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, klinangulojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la Jupitera ekvatoro, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27.
Urbès
(jen francigite, origine germane kaj alemane Urbis) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Piperazina dufluoroacetato
Piperazina dufluoroacetato aŭ C8H11F2O4N2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun pirolidino, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Piperazina dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
26698 Maryschroeder
26698 Maryschroeder estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Kvankam ĝi estas rigardita kiel objekto de la ĉefa asteroida zono, ĝi tamen tre proksimiĝas al Marso: ĝia marsa MOID estas 0,07234 astronomia unuo tie estas 10,822 milionoj da km ; ĝi povus esti klasigita kiel marsrenkonta asteroido.
Nomo
Ĝia nomo honoras Mary M. Schroeder, longtempan aninon de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Mary estas unu el la subtenantoj de la programo LOCKs, kiu donacas sciencajn tendarojn al la infanoj de.
Bernardo Canaccio
Bernardo CANACCIO [kaNAĉo] (Bolonjo, 1297 – post 1357 ) estis itala poeto.
Li estis filo de iu Arpinello nome Canaccio, kiu apartenis al la familio Scannabecchi, kaj siavice al la partio de la Gibelinoj. Kiam li estis dujaraĝa, la familio estis ekzilita kaj translokiĝis al Verono, kie Bernardo kaj lia frato Guglielmo oftis ĉe la familio Scaligeri kaj probable konis Dante kiu estis en Verono el 1313 al 1319. Poste, en 1319-20 Bernardo fu studento de Dante kiu siavice estis gasto de la familio Polenta en Raveno.
Soneto anonima atribuis al li la epigrafon kiu troviĝas sur la tombo de Dante en Raveno.
La epizodo estas citata de Boccaccio en sia verko Vita di Dante.
Károly Boka
Károly BOKA [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boka Károly estis hungara-cigana ĉefviolonisto, muzikisto pri popolmuziko. Li estis la plej ŝatata muzikisto de Lajos Kossuth.
Károly Boka naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
Károly Boka devenis el muzikista cigana familio, li frue estis talenta violonisto. En la 1840-aj kaj 1850-aj jaroj li estis la plej fama muzikisto en sia naskiĝurbo. En 1845 Debrecen nomumis lin "honora burĝo". En 1849 la rusa armeo okupis Debrecen kaj lia domo estis prirabita fare de soldatoj. Lia muzika popola orkestro muzikadis ĉe la plej gravaj urbaj familioj, tial li estis riĉa homo.
Velilla de los Ajos
Velilla de los Ajos [beLIlja delosAĥos] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco. La loknomo Velilla de los Ajos estas komprenebla kiel Urbeto de la Ajloj.
Manĉura lingvo
La manĉura lingvo apartenas al la altaja lingvaro kaj al la tunguso-maĝura grupo kaj estas unu el la 15 lingvoj en Ĉinio kun malpli ol 1000 parolantoj, kvankam manĉuroj vivantaj en Ĉinio estas pli ol 10 milionoj, la tria plej granda etna grupo en la lando. la manĉura estis dum preskaŭ 300 jaroj la oficiala lingvo en Ĉinio. Malgraŭ ĝia historie altprestiĝa statuso kompare kun aliaj malplimultaj lingvoj, la manĉura konas akutan malkreskadon ĉar la juna generacio konsideras la lingvon kiel nepraktika kaj kiel hobio neprofitdona. Tiu procezo komencis kiam manĉuroj ankoraŭ regis la landon kaj lernis la ĉinan por povi komunki kun la plejmultnombra gento, la Hanoj.
Post kiam la ĉina registaro enkondukis en la 1950-aj jaroj lingvan unuecigon kun edukado nur en la ĉina lingvo kaj alfabeto, restas nur tre malmultaj personoj kiuj parolas la manĉuran lingvon kiel patrinan lingvon kaj la UN deklaris la lingvon 'endanĝerigita'.
Velilla de los Ajos
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Manĉura lingvo
Ĉiuj manĉuroj kiuj ankoraŭ parolas ĝin situas en la nordoriento de Ĉinio kaj pli precize en Sanjiazi (vilaĝo 90km de la urbo Ĉiĉiharo), estas dulingvaj kaj samtempe parolas la mandarinan lingvon. Pro tio la lingvo estas antaŭ la formorto.
La personoj kiuj parolas la lingvon ĉefe vivas en la nordorienta parto de ĉinio en la provincoj Heilongjiang, Jilin, kaj Liaoning. Verŝajne ankaŭ estas kelkaj membroj de la etno en Norda Koreio kaj Siberio.
La manĉura lingvo apartenas al la aglutinaj lingvoj kun vokalharmonio. Ujgura Aŭtonoma Regiono Ŝinĝango vivas ĉirkaŭ 30.000 parolantoj de la ŝibea lingvo. La ŝibea lingvo praktike estas identa al la klasika manĉura lingvo. Multaj lingvistoj konsideras ke la ŝibea lingvo estas varianto de la manĉura lingvo.
Gramatiko
La manĉura lingvo estas aglutina lingvo. Multajn partojn oni uzas kiel sufiksojn. La vortordo en la frazo estas subjekto, objekto, verbo.
Studoj
La franca jezuito Jean Joseph Marie Amiot verkis vortaron de la manĉura.
Fábio de Jesus
Fábio de Jesus (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Gamba Osaka kaj Shimizu S-Pulse. Aliaj teamoj liaj estis Bonsucesso, Ponte Preta, Flamengo, Santos, Internacional kaj Fluminense de Brazilo.
Ferenc Koch
KOCH Ferenc estis rumanuja hungar fizikisto naskita en Sighetu Marmaţiei la 15-an de novembro 1925 kaj mortis la 26-an de marto 1996.
Biografio
Ferenc Koch studis en Sighetu Marmaţiei kaj en Kluĵo (1944), li akiris diplomon pri matematika-fiziko en Bolyai Tudományegyetem (1948). Titolo de diplomlaboro estas: Közelítő eljárások az atombeli elektronsűrűség kiszámítására. Li doktoriĝis en Iaşi per disertacio Váltakozóáramú cirkuláris mágnesezés hőmérsékletfüggése (1960). Li studis ankaŭ en Leipzig (1960) kaj Göttingen (1972-73). Ekde 1979 li estis profesoro en Universitato Babeş-Bolyai.
László Hadrovics
László Hadrovics [lAslO hadroviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hadrovics László estis hungara lingvisto, profesoro, membro (korespondanta en 1948, ordinara en 1970) de Hungara Scienca Akademio.
László Hadrovics naskiĝis la  1910 en Hungara reĝlando en Alsólendva (nuntempa Lendava en Slovenio). Li mortis la 1997 en Solymár.
Biografio
László Hadrovics abiturientis en Keszthely en 1929, poste li akiris 2 diplomojn en Universitato Pázmány Péter en 1933 kaj 1934, fine li plulernis en Berlino. Hejmenveninta li eklaboris en la universitata biblioteko, poste en historia instituto, en universitatoj en Budapeŝto kaj Szeged. Li estis katedrestro inter 1965-1974. Li doktoriĝis en 1996 antaŭ la akademio. Li estis eksedziĝinta kun filo. Li longe radaktis fakrevuon Studia Slavica . Li okupiĝis precipe pri hungaraj-sudslavaj historiaj kaj kulturaj kontaktoj, aparte menciinda liaj esploroj pri la kroata lingvo. Li ricevis hungarajn, jugoslavian, germanan, kroatan premiojn kaj medalon inter 1942-995.
Dravce
Dravce, hungare Szepesdaróc [sepeŝdarOc], germane Drautz estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Dravce situas laŭ ĉefvojo Poprad-Prešov. Levoča troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1263 en latina formo "villa Drauch". En 1787 491 vilaĝanoj loĝis en 54 domoj, en 1828 500 vilaĝanoj en 70 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1892 la oficiala hungara loknomo estis Dravec, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepesdaróc 379 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Lőcse, poste (jam kiel Dravce) al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dravce 772 homoj, (651 slovakoj, 115 ciganoj).
Suskovo
Suskovo, ukraine Сусково, hungare Bányfalu [bAnjfalu] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Svaljava.
Situo
Suskovo situas laŭ maldekstra bordo de Latorica. Pasika kun stacidomo troviĝas je 1 km, Svaljava je 7 km-oj.
Historio
Oni trovis objektojn el la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en la 16-a jarcento. Ĝis Traktato de Trianon Bányfalu apartenis al Hungara reĝlando, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Suskovo/Bányfalu. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
OpenType
OpenType estas moderna, transplatforma formo de skaleblaj ciferecaj tiparoj, kiun evoluigis Adobe kune kun Mikrosofto por havigi al uzantoj facile alireblajn, potencajn, altnivelajn tipografiajn eblecojn. Per OpenType disponeblas multaj avantaĝoj: transplatforma portebleco, pli ampleksa karaktraro, subteno de multaj skribsistemoj de la mondo, kaj altkvalita tipografio. Pro la multaj avantaĝoj de OpenType kompare al antaŭaj formoj, la plimulto da tipodesegnistoj jam transformis siajn tipotekojn en la novan formon, kaj nuntempe multaj el ili eldonas siajn novajn tiparojn nur en formato OpenType.
La du ĉefaj avantaĝoj de la formo OpenType estis ĝia transplatforma kongrueco (t.e., la sama tiparo-dosiero funkciis sur Makintoŝo kaj Vindozo), kaj ĝia kapablo subteni vastigitajn literarojn kaj eblecojn de enpaĝigo, kiu provizas multe pli riĉan lingvo-subtenon kaj pli precizan kaj altnivelan kontrolon de tipografio.
La formo OpenType estas pliampleksigo de la formo TrueType kaj ankaŭ povas subteni la tiparo-datumojn de PostScript® (Type 1) kaj novajn tipografiajn eblecojn. Tiparoj kiuj enhavas datumojn de PostScript havas la dosiernoman sufikson .otf; tiuj bazitaj sur TrueType havas la dosiernoman sufikson .ttf.