cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Baldomero Espartero
Espartero estis la ĉefo de la trupoj lojalaj al Izabela la 2-a dum la enlanda Unua Karlisma Milito, subskribis la pacatraktaton de Bergara je 1839, kiu atestis pri la malvenko de la ribelaj karlistoj. Li pro tio ricevis la titolon de Duko de la Venko (Duque de la Victoria).
Post la revolucio de 1868 oni proponas al li fariĝi reĝo, sed li rifuzas. Oni donas tamen al li la titolon Princo de Vergara.
Longa Maks
Longa Maks (germane: Langer Max, france Max-le-long, nederlande: Lange Max), estis la kromnomo de grandega germana kanono (tipo 38cm SK L/45 Max) kiu dum la Unua Mondmilito estis i.a. uzata por pafado de la nordfranca havenurbo Dunkerque. Troviĝis tia kanono en arbaro de la kvartalo Leugenboom en la belga komunumo Koekelare. Ĝi estis ero de la Pommern-Baterio. La kanono konstruiĝis dum la jaroj 1915-1916, sed ĝi nur estis uzata ekde 1917.
Nomo
La kanono en Koekelare ricevis la kromnomon Longa Maks (Lange Max en loka lingvo), laŭ la antaŭnomo de vic-admiralo Maximilian Rogge, kiu respondecis pri la adapto de la kanono al surtera uzo. Ĝi ofte konfuziĝas kun Dika Bertha, alia germana kanono, ankaŭ produktita de la firmao Krupp.
Priskribo
Longa Max havis pezon de 75.000 kg en longecon de 17,50 metroj. Tiam estis la plej granda kanono de la milithistorio. Ĝi estis muntita sur afusto, permesanta pafangulon de 157°. Pafdistanco estis ĝis 75 kilometroj. Pafaĵoj havis diametron de 0,38 m, longecon de 1,80 ĝis 2,10 m kaj pezon de 750 kg.
Celo
Longa Maks ĉefe celis Dunkerque. Trafante tiun urbon la germanoj esperis demoralizi la frontsoldatojn. Simila, malpli granda kanono jam en 1915 funckiis en Klerken, sed ĝi detruiĝis en la sama jaro.
Unua Mondmilito
Longa Maks unuafoje pafis je la 27-a de junio 1917. En tiu tago 47 ubusoj trafis Dunkerque kaj ĝian ĉirkaŭajon. La pafaĵoj bezonis 90 sekundojn por atingi la celon. La unua obuso detruis la kazinon de Malo-les-Bains, kie troviĝis brita komandejo. Estis 11 mortintoj kaj 13 vunditoj.
La aliancanaj aviadiloj vane serĉis la kanonon. En 1918, antaŭ sia fuĝo, la germanoj klopodis detrui la kanonon, sed ne sukcesis.
Inter la mondmilitoj
Post la Unua Mondmilito la kanono iĝis turisma allogaĵo. Belgoj, sed ankaŭ germanoj, britoj, francoj kaj nederlandanoj scivolemis pri Longa Maks. La interesiĝo estis lerte ekspluata. Milit-invalidoj staris ĉe la enirejo, vendis poŝtkartojn kaj memoraĵojn, kaj proponis gvidadon.
Dua Mondmilito
En la printempo de 1941 la germanoj per eksplodiloj dispecigis la kanonon. La loĝantaro antaŭe ricevis instrukcion malfermi ĉiujn pordojn kaj fenestrojn. La metalaj restaĵoj de Longa Maks per speciale konstruita fervojo estis transportitaj al la stacidomo de Eernegem kaj poste al Germanio, por refandiĝo.
Post la militoj
Jam en 1969 venis propono por meti memorstonon; tiu ideo realiĝis nur en 1978. En 1997 estis fondita laborgrupo Lange Max, en 1998 la laborgrupo aĉetis la farmbienon kiu donis aliron al la kanono kaj en 2000 malfermiĝis pacmuzeo. En 2014 malfermiĝis tute nova muzeo kiu montras la historion de Longa Maks kaj kiu ilustras la germanan flankon de la Unua Mondmilito. Eblas viziti la fundamenton de Longa Maks kaj subterajn bunkrojn.
Milizac-Guipronvel
(jen france, bretone Milizag-Gwiproñvel) ekde komenco de 2017 estas komunumo de Francio, kreita - evidente - el la antaŭaj komunumoj Milizac kaj Guipronvel. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Opština Bogdanci
Opština Bogdanci ( Makedona: Општина Богданци ) estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En la jaro 2002 estis 8707 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas urbo Bogdanci.
NGC 4645
NGC 4645 (aliaj indikoj — ESO 322-66, MCG -7-26-37, DCL 168, PGC 42879) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Opština Bogdanci
Loko, priskribo
La komunumo havas areon de 114,54 km² kaj situas en la sudorienta regiono laŭ la maldekstra bordo de la rivero Vardar. La rivero Luda Mara fluas tra la mezo de la teritorio de oriento al okcidento. La alteco en la valo estas ĉirkaŭ 50 - 120 m. En la oriento ĝi atingas maksimume ĉirkaŭ 650 m.
De sudokcidento al nordoriento ĝi kondukas tra la teritorio de la Regiona Vojo R1109.
NGC 4645
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Opština Bogdanci
Loko, priskribo
La komunumo konsistas el la urbo Bogdanci kaj 3 aliaj vilaĝoj, kiuj estas:
Gjavato, Selemli, Stojakovo.
Najbaraj komunumoj estas:
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 8707 homoj.
El la totala nombro, 8.093 estis makedonoj (92,94%) kaj 525 Serboj (6,02%) kaj aliaj.
Referenco
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
Kategorio:Komunumo de Nord-Makedonio
Leopoldka
Leopoldka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Velký Šenov en distrikto Děčín. Ĝi etendiĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Velký Šenov. Estas ĉi tie registritaj 74 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Leopoldka situas en katastra teritorio Staré Hraběcí kun areo 3,22 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787. La plej signifa periodo de la historio la vilaĝo spertis ekde la 19-a jarcento ĝis la 1930-aj jaroj. Devenis de ĉi tie disbranĉigita familio de Opitzidoj, teksaj komercistoj, kies idoj famiĝis kiel gravuristoj kaj presistoj. Ĝis la jaro 1946 la vilaĝo portis nomon Leopoldsruh.
Mikito Nishihara
Mikito Nishihara (西原 幹人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Morelos (Michoacán)
Morelos estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Morelos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 054.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8525 loĝantojn. El tiuj estas 3657 viroj kaj 4868 virinoj. La komunumo havas surfacon de 213.39 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 9555 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 20 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.21 % de la loĝantoj.
Entute 6 916 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 5 996 estis alfabetoj kaj 917 analfabetoj. Tio signifas ke 13.26 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Rigoletto
Rigoletto estas opero triakta de Giuseppe Verdi. La itallingva libreto estis verkita de Francesco Maria Piave baze sur la teatraĵo Le roi s'amuse de Victor Hugo. Spite gravaj dekomencaj problemoj kun la aŭstriaj censoroj kiuj havis kontrolon super norditalaj teatroj en la epoko, la opero havis sukcesegan premieron ĉe La Fenice en Venecio la 11an de marto 1851.Ĝi estis konsiderata de multaj kiel la unua opera majstroverkoj de la meza al fina etapo de la kariero de Verdi. Ties tragedia historio disvolviĝas ĉirkaŭ la malica Duko de Mantovo, lia ĝiba Bufono Rigoletto, kaj la bela filino de Rigoletto nome Gilda. La opera origina titolo, La maledizione (La malbeno), aludas al malbeno kontraŭ kaj la Duko kaj kontraŭ Rigoletto fare de kortegano kies filino estis seksallogita de la Duko danke al kuraĝigo fare de Rigoletto. La malbeno plenumiĝas kiam Gilda enamiĝas de la Duko kaj fine ofertas sian vivon por savi lin el murdistoj dungitaj de sia patro.
Morelos (Michoacán)
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16054a.htm
15924 Axelmartin
15924 Axelmartin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo Bernd Koch elde Solingen (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la longtempan germanan amatoran astronomon Axel Martin, kunfondinton de la observatorio "Turtle Star Observatory". Kiel ano de la faka grupo "Malgrandaj Planedoj" de la "Vereinigung der Sternfreunde", li laboras en astrometrio kaj fotometrio de la asteroidoj.
Rigoletto
La donna è mobile
La donna è mobile (Ulino estas ŝanĝiĝema) estas ario de la opero Rigoletto. Temas pri unu el la arioj plej famaj de la universala operkanto (respektive kantaro), komponita lastmomente de Giuseppe Verdi antaŭ la postulo de tenoro kiu bezonis arion por memfanfaronado ĉe la lasta akto de Riggoleto. "La donna è mobile" estas la kanto kiun la Duko de Mantovo (tenoro) plenumas en la tria kaj lasta akto de la opero. Estas unu el la operarioj plej popularaj pro sia facila parkerigeblo kaj pro sia dancebla akompanado. Oni diras, ke Verdi malpermesis ĝian disvastigon ĝis la premiero en la teatro La Fenice de Venecio, por pluhavi la efikon surprizan.
Tiu fama ario estis tradukita al Esperanto kaj eldonita en 1933. Kantis ĝin germana tenoro Karl Jöken, de la Ŝtata Opero de Berlino.
Referencoj
Notoj
Cititaj fontoj
Aliaj fontoj
Parua genro
La specioj de la genro Parus estas Paseroformaj birdetoj el la familio de Paruedoj.
Dum kelke da tempo oni enmetis en tiun genron multajn speciojn kiuj nuntempe oni konsideras for de la genro, komune nomataj esperante Paruo. Inter ili tre konataj specioj estas:
Ĉie, kie ili vivas, oni vidas ofte paruojn en ĝardenoj, kie ili venas ĝis fenestrorandoj por serĉi manĝaĵon. Paruoj manĝas ĉefe insektojn, tamen dum vintro la semoj, ju pli oleaj des pli ŝatataj, iĝas grava parto en nutraĵo; tiam estas facile venigi paruojn apud domo per nutrejo.
Tortono
Tortona estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Alessandria. Najbaraj komunumoj estas Alessandria, Bosco Marengo, Carbonara Scrivia, Carezzano, Castelnuovo Scrivia, Paderna, Pontecurone, Pozzolo Formigaro, Sale, Sarezzano, Spineto Scrivia, Viguzzolo, Villalvernia kaj Villaromagnano.
Kuba decimetro
Kuba decimetro estas mezurunuo de volumeno derivita de la kuba metro, egalvalora al unu milono de kuba metro. La simbolo de kuba decimetro estas dm3. Unu kuba decimetro estas egalvalora al unu litro.
Prato (Leventina)
Prato (Leventina) estas komunumo de la Komunumaro Quinto kaj la Distrikto Leventina en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 429 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Prato (Leventina) situas en la supra Leventina ĉe la okcidenta valflanko. La rivero Tiĉino formas la orientan komunumlimon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Prato, Mascengo, Morasco, Rodi kaj Fiesso. Sur alteco de 1851 m s.m. situas en okcidento de la komunumo en valkaldrono la Lago Tremorgio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 16,85 km², de kiuj 42,3% estas kovritaj de arbaro, 20,4% servas por agrikulturo kaj 3,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Prato (Leventina) limas en nordo al Quinto, en oriento al Faido, en sudo al Dalpe, kaj en okcidento al Lavizzara.
Trafiko
Tra Rodi kaj Fiesso pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 kaj inter la du vilaĝoj situas la stacidomo Rodi-Fiesso ĉe la gotarda linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2, kiu en nordo ankaŭ pasas la komunuman teritorion, siutas rekte norde de la komunumo en Varenzo. La vilaĝo Prato atingeblas pere de kurboriĉa montarvojo de Rodi. Al ĝi kondukas poŝtaŭtolinio. Aertelfero kondukad de Rodi al la Lago Tremorgio sur alteco de 1827 m s.m..
Historio
La unua dokumenta mencio de Prato (Leventina) datiĝas el la jaro 1211 kiel Prato. Dum mezepoko Parto formis la centron de najbararo, al kiu ĝis 1866 ankaŭ apartenis Dalpe, kiu tiam sendependiĝis kaj fariĝis aparta komunumo.
8215 Zanonato
8215 Zanonato estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala entreprenisto kaj amatora astronomo Flavio Zanonato. Urbestro de Padovo, li iniciatis la riparon de la granda astronomia horloĝo de tiu urbo.
Peter Rosei
Peter ROSEI (naskiĝinta la en Vieno) estas aŭstra verkisto.
Vivo
Rosei studis jursciencon ĉe la Universitato de Vieno kaj doktoriĝis en 1968. De 1969-72 li estis sekretario de la pentristo Ernst Fuchs kaj laboris kiel artaĵkomercisto, poste kiel estro de eldonejo de lernejlibroj en Vieno. Ekde 1972 li estas liberprofesia aŭtoro. Li engaĝiĝis ankaŭ ĉe la fama verkista grupo Forum Stadtpark.
Temoj
Jam en sia unua rakontvolumo Landstriche (1972) li trovis la ĉefan temon: la identecproblemoj de la moderna individuo, kion Rosei variigis en la romanoj Wer war Edgar Allan? (1977), Das schnelle Glück (1980) kaj Die Milchstraße (1981).
20467 Hibbitts
20467 Hibbitts estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Peter Rosei
Temoj
Moderna versio de grandurboromano estas la prozaĵo Rebus (1990) prezentanta perspektivoriĉan transversan tranĉon de metropolo. Sekvis i.a. la romano  Persona (1995), la furora eseo-kolekto 'Naturverstrickt (1998), la vojaĝfelietonoj ''St.Petersburg. Paris. Tokyo (2000) kaj Album von der traurigen und glücksstrahlenden Reise (2002) sen forgesi la romanon Wien Metropolis'' (2005), en kiu Rosei uzas por teksado de romana intrigo amason da figurskizoj kaj rakontfadenoj. La romano ludas en la postmilita Vieno.
Fonto
Fischer, Cornelia: "Rosei, Peter", en:Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 [DVD]
20467 Hibbitts
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Charles A. Hibbitts, de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, kiu studis la komponiĝon de la glaciaj korpoj per spektroskopio en proksima infraruĝo.
Vlčí Habřina
Municipo Vlčí Habřina situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de rivero Elbo, ĉe flanka ŝoseo n-ro 323 liganta vilaĝojn Břehy kaj Rohovládova Bělá, 7 km nordoriente de urbo Přelouč kaj 10 km okcidente de urbo Lázně Bohdaneč. En la vilaĝo estas industria produktado de pastbuloj, pli ĝuste de famaj ĉeĥaj "knedlikoj" por restoracioj kaj hejmoj en vasta ĉirkaŭaĵo. Vivas ĉi tie.
Nomo de la vilaĝo en traduko signifas "Lupa karpenarbaro" kaj ekestis pro tio, ke en arbaro proksima al la vilaĝo oni metis tenatojn por kaptadi lupojn. Ĉar en regiono ĉirkaŭ Pardubice estis riĉaj ĉasejoj, estis intereso de grandbieno Pardubice neniigi damaĝbestojn, kompreneble je la unua loko lupojn. La arbaro estis havaĵo de grandbieno kaj la kaptiloj povis esti senprobleme metataj. Ankoraŭ nunteme estas en arbaro proksime de Vlčí Habřina videblaj profundaj lupolfosaĵoj.
La lasta lupo en proksima senjorejo de Častolovice estis mortpafita en la jaro 1840 kaj ĝia pezo estis 56 kg.
Eszter Mattioni
Eszter Mattioni [ester], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mattioni Eszter estis hungara pentristo, mozaikisto, membro de Societo Szinyei Merse Pál (1946).
Eszter Mattioni  naskiĝis la  en Szekszárd, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Patro de Eszter Mattioni estis italo. Ŝi studis en Industriarta Altlernejo de Ferenc Helbing kaj Belarta Altlernejo de Gyula Rudnay. Ekde 1926 ŝi ekspoziciis (memstare ekde 1929). En la frua 1931 ŝi vojaĝis al Italio helpe de stipendio. Inter 1931 kaj 1942 ŝi apartenis al Artistkolonio (Szolnok). En 1937 en mondekspozicio de Parizo ŝi ricevis "Diplome d’Honneur". Kune kun Iván Pólya ŝi kreis teknologion pri ornamriĉa mozaiko (hungare hímeskő), kiu estas mozaiko ĉefe el marmoroj kaj aliaj skulptitaj ŝtoneroj. Ŝi ofte prezentis la hungaran popolarton en pentraĵoj. En 1939 ŝi vojaĝis al Francio kaj Svedio, en 1972 al Usono. Ŝi ricevis gravan ŝtatan premion en 1972.
Komerca lernejo
Komerca lernejo estas profesiiga lernejo por estontaj komercistoj, kiun eblas frekventi post paso de mezlernejo. Ĝi en Eŭropo ekkutimiĝis en la 1820-aj jaroj, en aliaj kontinentoj iom poste, kaj la konkreta instruplano tre varias laŭ landoj (kaj ankaŭ signife ŝanĝiĝis laŭ la historio).
Germanio
En la Germana Federacio la unua "komercista lernejo" (germane "Kaufmannsschule") fondiĝis en 1818 en la urbo Gotha, centra urbo de la duklando Saksio-Gotao-Altenburgo, fare de Ernst-Wilhelm Arnoldi, asekura komercisto konsiderata la "patro de asekuraj kompanioj en Germanio". Post la Dua Mondmilito en Federacia Respubliko Germanio la komercaj lernejoj, nun kutime nomataj Handelsschule (prononco ), estas lernejo de metia instruado kiu fineblas en du jaroj, se lernanto ankoraŭ ne sukcese finis reallernejon aŭ la unuan parton de gimnazio, aŭ en unu jaro se jam pasiĝis tia lerneja finekzameno. Krom ĝenerale edukaj fakoj kiel matematiko, gepatra kaj fremdaj lingvoj, natursciencoj fiziko, kemio kaj biologio, sociaj sciencoj historio, politiko, geografio, sporto kaj artaj fakoj, instruiĝas specifaj fakoj kiel komerca administrado, ekonomiko, kontado kaj informadiko. Post sukcesa paso de komerca lernejo povas sekvi plia specialiga lernejo, nomata Höhere Handelsschule ("pli alta komerca lernejo").
Aŭstrio
En Aŭstrio la komercaj lernejoj, same post la Dua Mondmilito kutime nomataj Handelsschule (mallongigite HAS, prononco ) estas profesiiga mezlernejo (germane berufsbildende mittlere Schule, mallonge BMS), kies fokuso estas je komercaj fakoj. La ŝtataj komercaj lernejoj kutime estas en samaj konstruaĵoj kiel la komercaj akademioj (germane Handelsakademie, mallonge HAK) - tial kutimas komuna mallongigo BHAK/BHAS por Bundeshandelsakademie/Bundeshandelsschule). La eduko por la kutime 14- ĝis 17-jaraj gelernantoj daŭras tri jarojn, inkluzivas projektan laboraĵon kaj gvidas al finekzameno parola kaj skriba.
Ĉeĥoslovakio
Post la disfalo de la Habsburga Imperio post la Unua Mondmilito, la komercaj lernejoj de Ĉeĥoslovakio komence funkciis tre simile al la samspecaj aŭstriaj lernejoj, ĝis kiam post la Dua Mondmilito la lando iĝis parto de la komunisma Orienta Bloko kaj komercaj lernejoj juĝiĝis simboloj de kapitalismo kaj ne plu bezonataj. En la intermilita tempo en la lando aktivis aparte multaj gravaj esperantistoj kiel instruistoj de komercaj lernejoj: unu el la ekzemploj estas Theodor Kilian.
Anglalingvaj landoj
La koncepto Business school de anglalingvaj landoj celas universitatnivelan komercan altlernejon, do estas fake pli altnivela ol la mezeŭropa koncepto de komerca lernejo, kiu transpreniĝis al la esperantlingva termino de "komerca lernejo".
Jeremy Renner
Jeremy RENNER (naskiĝis Jeremy Lee Renner la 7-a de januaro 1971) estas usona aktoro.
Biografio
Renner naskiĝis en Modesto, Kalifornio, la plej aĝa el kvin gefratoj; li havas tri fratinojn kaj unu fraton. Liaj gapatroj estas Lee kaj Valerie, kaj aktuale li loĝas en sia naskiĝloko.
Antaŭ interesiĝi al kino, liaj pasioj centriĝis en krimologio kaj komputado, sed teatro venkis kaj translokiĝis al San Francisco, kie li partoprenis en lokaj produktoj. Poste li denove translokiĝis al Los-Anĝeleso, kie lia vivo pasis tra multaj aŭdicioj kaj ludoj en malgrandaj teatroj.
Casti-Wergenstein
Casti-Wergenstein estas komunumo de la komunumaro Schams kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 58 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Casti sur alteco de 1125 m s.m. kaj Wergenstein sur altceo de 1489 m s.m. sur la deklivo de la Monto de Schams.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Casti-Wergenstein limas en nordo al Mathon, en oriento al Donat, en sudoriento al Andeer, en sudo al Sufers, kaj en okcidento al Safien.
Trafiko
Casti-Wergenstein situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per mallarĝa kurba vojo de Donat al Mathon. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio al Andeer.
Lingvoj
La plimulto de la loĝantaro de Casti-Wergenstein parolas la romanĉan lingvon. La nombro de la romanĉlingva loĝantaro tamen dum la lastaj jaroj forte malkreskis. En la jaro 1980 ankoraŭ 80,56% parolis la romanĉan kaj nur 19,44% la germanan lingvon. Ĝis la jaro 2000 la nombro de la germanlingvanoj kreskis al 42,86%, dum nur ankoraŭ 55,36% estis romanĉlingvanoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Casti datiĝas el la jaro 1204 kiel ad Castellum. La unua dokumenta mencio de Wergenstein datiĝas el la jaro 1219 kiel Vergasteno.
Katolika religia ordeno
La katolika Eklezio difinas katolika religia ordeno religian instituton en kiu la plej granda parto de la membroj elmetas la religiajn votojn solenforme.
La religia ordeno distingiĝas el kongregacio ĉar en tiu lasta la votoj estas promesitaj simplaforme kun malsamaj juraj efikoj.
En la historio de kristanismo antaŭe naskiĝis la religiaj ordenoj kaj poste, ekde la 17-a jarcento, la religiaj kongregacioj.
La religia ordeno povas esti jen vira kaj virina. Ĉiu ordeno estas karakterizita per sia propra religia vesto kiu estas vestita de la ordenaj membroj.
Diversaj religiaj ordenoj naskiĝis ekde la 4-a jarcento: de la monaĥaj ordenoj ĝis la regulaj kanonikoj, ĝis al la almozantaj ordenoj kaj ĝis regulaj klerikoj.
Virinaj membroj de religiaj ordenoj
La apartenantoj al la virinaj religiaj ordenoj sin devigas al la klaŭzuro kaj estas dirataj “monaĥinoj” (la fratinoj, male, estas simplavotaj religiulinoj kaj ligiĝas en kongregacioj). Inter la virinaj ordenoj elstaras la Benediktanaj monaĥinoj, la Lateranaj regulaj kanonikinoj, la Aŭgustenanaj monaĥinoj kaj dekoj aliaj ordenoj.
Sintze estu dirate ke la monaĥinoj estas ĉiam praktikantaj kaj kanonan klaŭzuron, dum la momaĥoj povas esti aŭ klaŭuzurulaj aŭ eksterklaŭzurulaj. (La fratulaj ordenoj estas ĉiam eksterklaŭzurulaj).
Eksteraj ligiloj
Istituti Religiosi e le Società di Vita Apostolica (retejo)]
Schürensöhlen
Schürensöhlen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Sandesneben-Nusse, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
.bn
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bn''.
.bn estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Brunejo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Thizy (Rhône)
Thizy estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Thizerots.
Ĝi nun formas parton de Thizy-les-Bourgs.
Nigra Kaldrono
Nigra Kaldrono, Make-ta-vatah, ankaŭ Motavato aŭ Mokstaveto (naskiĝis ĉirkaus 1803 ĉe la Nigraj Montetoj en Suda Dakoto; mortis la 27-an de novembro 1868) estis ĉefo de la sudaj Ĉejenoj. La 18-an de februaro 1861 li subskribis kun aliaj indianoj la kontrakton de Fort Wise, la 14-an de oktobro 1865 tiun de Little Arkansas kaj la 16-an de oktobro 1867 tiun de Medicine Lodge Creek.
Kune kun Monaĥa Urso li vizitis en 1863 la prezidenton Abraham Lincoln en Vaŝingtono. La 29-an de novembro 1864 Kolonelo Chivington kaj la kolorada milico, la regimentoj de la 1-a kaj 3-a kolorada kavalerio kaj la 1-a nov-meksika volontula milico atakis la tendvilaĝon de Nigra Kaldrono kaj Blanka Antilopo ĉe Sand Creek, inter la nunaj urbetoj First View kaj Brandon, Kiowa County, Kolorado. Preskaŭ ĉiuj loĝantoj estis murdigitaj, inter ili la ĉefo Blanka Antilopo. Nigra Kaldrono sukcesis eskapi.
Li mortis la 27-an de novembro 1868 dum alia atako de blankuloj al sia tendaro, ĉifoje ĉe la rivero Washita, Roger Mills County, Oklahomo. Al tiu atako gvidis George Armstrong Custer la 7-an kavaleriregimenton. Nigra Kaldrono mortis kune kun 101 ĉejenoj, la plejmultaj estis virinoj kaj infanoj.
Jen vortoj, kiujn li plurfoje diris al blankuloj, kaj kiuj ŝvebas kiel tombsurskribaĵo en la malvarmega aero super la rivero Washita:
"Ĉu ja okazis maljustaĵo al mi, tamen vivas espero en mi. Ĉiuj miaj indianaj amikoj hezitas. Ili timas veni ĉi tien. Ili timas perfidon, kiel estis perfidataj mi."''
31917 Lukashohne
31917 Lukashohne estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lukas Hohne, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Paul-Gerhardt-Gymnasium de Gräfenhainichen (Germanio).
Múgica
Múgica estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Múgica. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 055.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 40232 loĝantojn. El tiuj estas 19656 viroj kaj 20576 virinoj. La komunumo havas surfacon de 654.39 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
Entute 26 050 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 21 337 estis alfabetoj kaj 4 694 analfabetoj. Tio signifas ke 18.02 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16055a.htm
Uzbeklingva Vikipedio
La hungarlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la uzbeka lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Oʻzbekcha Vikipediya. Komencita en decembro 2003, la projekto atingis la 100 000-an artikolon la 20-a de marto 2013. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Eiichiro Ozaki
Eiichiro Ozaki (尾崎 瑛一郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata, Albirex Niigata Singapore, Gainare Tottori kaj Azul Claro Numazu.
NGC 4645A
NGC 4645A (aliaj indikoj — ESO 322-59, MCG -7-26-32, DCL 149, IRAS12403-4105, PGC 42764) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sekureckontrola testvalizo
Sekureckontrola testvalizo estas valizo kun objektoj, kiuj havas ĉiujn karakterizilojn de bombo escepte de la kapablo eksplodi. Tiaj valizoj estas uzataj por testi sekurecajn kontrolojn de pakaĵoj, ekzemple ĉe flughavenoj. Se tia testvalizo sukcesas trapasi kontrolon sen esti trovita, ankaŭ vera bombo povus trapasi ĝin.
Tiaj valizoj estas produktataj de specialaj firmaoj pri sekureca ekipaĵo. Ili enhavas ekzemple jenajn objektojn, kiuj estas unuope forigeblaj kaj libere kombineblaj:
La incidento de 2010-11-18 en Vindhuko
La tia valizo estis trovita en la flughaveno de Vindhuko en Namibio. Ĝi troviĝis inter la pakaĵoj destinitaj por aviadilo ironta al Munkeno (Germanio) kaj estis trovita ne per inspekto de la enhavo, sed ĉar ĝi ne havis etikedon. Nur tiam oni rentgene inspektis la valizon kaj trovis la suspektindajn objektojn. La aviadilo estis haltigita dum pluraj horoj por inspekti ĉiujn pakaĵojn.
La 19-an de novembro malgranda usona firmao deklaris, ke la valizon ĝi produktis kaj vendis antaŭ ĉ. kvar jaroj. Li insistis, ke li bone kunlaboras kun ŝtataj instancoj kaj neniam vendis ion al suspektinduloj.
La 20-an de novembro la estro de la flughavena polico de Vindhuko estis arestita. Li konfesis, ke li metis la valizon sur transportbendon.
Riskoj de testvalizoj
La incidento de Vindhuko montris, ke testvalizoj povas diversmaniere ĝeni avio-trafikon, se misuzataj:
Urbodomo de Erfurto
La Urbodomo de Erfurto estas unu el la belaj konstruaĵoj de sur la Fiŝbazar-placo en la urbocentro de Erfurto.
Historio ĝis la 19-a jarcento
Tribunalo kaj aĉethalo jam en la 11-a jc. estis tie ĉi, dokumente la unua mencio estis en 1275. La curia consulum (poste: pretorium) finkonstruitis verŝajne jam en 1260. Ne post la 1323-a jaro apartenis al la urbodomkomplekso ankaŭ aĉethalo de ĉ. 1200 kun granda halo por asembleo. Ne post 1330 oni konstruis kvarangulan kaj trietaĝan turon. En 1343 konstruitis administradejo inter la turo kaj la iama aĉethalo. En 1348 la placo antaŭ la urbodomo estis pavimata. En 1385 aldonitis karcero en je la 1364-a jaro konstruita flanka aleto. En 1509 estis atakita en la urbodomo fare de koleriĝantaj burĝoj urbestro Heinrich Kellner.
Malkonstruo kaj novkonstruo malrapida
La malnova urbodomo malkonstruitis kontraŭ vehementaj protestoj - ekzemple fare de Karl Friedrich Schinkel - ekde 1830, inkluzive de la turo (pri tiu parto disputatis plej longe). Restoj de la meblaro videblas en la Anger-muzeo. Inter 1870-1882 la nova urbodomo estis konstruita laŭ la planoj de la erfurta konsilanto pri konstruado Theodor Sommer, kvankam la decido pri la novkonstruo faritis jam en la 15-a de januaro 1841. La unua kunsido en la nova urbodomo estis en la 13-a de januaro 1876. Grandega inaŭgurceremonio kun torĉa procesio okazis en la 6-a junio 1882 post finaranĝo de la interno. En 1904/05 la korta alo de la urbodomo plilongiĝis suden por fari spacon por kunsidoĉambroj. En 1934 venis la sekvinta alkonstruo kun tria ŝtuparo kaj la ejo de la ŝparkaso.
Artaĵoj ene de la domo
La du ĉefaj vidindaĵoj estas la pentraĵoj de la historiaĵpentristo Peter Janssen el Düsseldorf (festsalono; faritaj inter 1878-82) kun motivoj pri la urba historio (ekz. scenoj kun Sankta Bonifaco, Heinrich Kellner, Napoleono Bonaparte) kaj bildoj de Eduard Kämpfer (ŝtuparo) pri legendoj regionaj (faritaj inter 1889-96): Tannhäuser, Faŭsto, Graf von Gleichen; unu serio rakontas la vivon de Luther. Meze de la festsalono estas la erfurta blazono kaj kelkaj plastikaĵoj de super natura grando (Justeco, Industrio k.a.). Historie kaj socie interesas ankaŭ la nomoj, la blazonoj aŭ la simboloj de personuloj, kiuj troviĝas enskulptitaj sur la dorsoapogiloj de la benkaro el kverka ligno.
Liniez
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Urbodomo de Erfurto
Artaĵoj ekstere
La imperiestraj statuoj de Georg Kugel forigitis aŭ en 1945 aŭ en 1950. Ilin anstataŭis en niaj tagoj Sankta Bonifaco kaj Marteno Lutero statue. Antaŭ la ĉefenirejo troviĝas surpavime Ĝemelurba rozo.
Kalvinana preĝejo (Szeghalom)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Szeghalom.
Historio
Sur tre malgranda monteto estis kirko dum la mezepoko kaj restis nur ruinoj post dominado de turkoj. La kalvinana preĝejo estis konstruita en 1780, sed la turo pretiĝis nur en 1794. Inter 1825-1827 2 navoj kruciĝantaj unu la alian estis konstruitaj kun la galerioj. Oni uzas la predikejon ekde 1834. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo parte bruldetruiĝis. Oni riparis ĝin en 1949, tiam nova tegmento konstruiĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la strato. La preĝejo havas turon super la enirejo. La navoj formas grekan krucon. Tage 2 grandaj fenestroj zorgas pri la lumigado.
Hermann Goethe
Hermann GOETHE (naskiĝinta la en Naumburg an der Saale, mortinta la  en Baden bei Wien) estis germana enologiisto kaj pomologo.
Vivo
Goethe ellernis hortikulturon kaj agrikulturon en Erfurto, frekventis la Akademion terkultivistan Hohenheim en Stuttgart-Plieningen kaj fariĝis estro de la Agrikultura lernejo en Dresden-Gorbitz. En 1865 li estis migranta instruisto pri frukto- kaj vinkultivado en Karlsruhe, en 1871 migranta instruisto en Malsupra Aŭstrio kaj ĝis 1883 estro de la nove fondita Landa lernejo pri frukto- kaj vinkultivado en Mariboro.
En 1886 li habilitiĝis kiel privata docento ĉe la Altlernejo pri terkultivado en Vieno kaj nomumitis en 1888 estro de la Biologia provostacio pri vinfarado kaj afergvidanto de la Societo por la protekto de aŭstria vinkreado en Baden bei Wien. Poste li iĝis ties vicprezidanto.
Verkoj
Kune kun la frato Rudolf Goethe li eldonis fakatlason titolian »Atlas der für den Weinbau Deutschlands und Österreichs wertvollsten Traubensorten« (Wien 1874–78) kaj redaktis inter 1867–71 la gazeton »Rheinische Gartenschrift«, inter 1876–81 la gazeton »Ampelographische Berichte« kaj ekde 1892 la gazeton »Mitteilungen des Vereins zum Schutz des österreichischen Weinbaues«
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 168, kio legeblas tie ĉi interrete.
Himamaylan
Himamaylan, [himamajlan] - Lungsod ng Himamaylan - estas kvinaklasa urbego, ankaŭ marhavena urbo kaj komponenta urbo en Filipinoj, en insulo Negroso, en regiono Okcidentaj Bisajoj, en provinco Okcidenta Negroso. Himamaylan administras resume 19 distriktojn.
Geografio
Himamaylan situas en meza kaj okcidenta parto de la insulo sur ebenaĵo laŭ la maro. Kabankalan troviĝas 14, Bago (Filipinoj) 48, provinca ĉefurbo Bacolod 60, Talisay (Okcidenta Negroso) 71, regiona ĉefurbo Iloilo (urbo) 73, Dumaguete 102, Cadiz (Filipinoj) 105, Cebuurbo 117, Calbayog 288, Legazpio (Albajo) 352, ĉefurbo Manilo kaj Kezonurbo po 539 kilometrojn (aere).
Historio
Himamaylan estis fondita en 1565 fare de hispanoj, kiuj trovis en tiu loko indiĝenojn. Estis konstruita provizora kirko, komenciĝis la kristaniĝo. Baldaŭ ankaŭ malgranda fortikaĵo estis konstruita pro la oftaj islamaj atakoj. Inter 1795 kaj 1849 Himamaylan estis la dua ĉefurbo de Negros, ĉar tiutempe hispana garnizono funkciis tie. La administracio okazis en la fortikaĵo. En 1898 en Himamaylan la hispanoj senbatale kapitulacis, tamen post monato Negros transiris al la manoj de alia kolonia potenco Usono. La japana okupo okazis inter 1942-1945, en tiu periodo rezista movado okazis. Himamaylan akiris la filipinan klasifikadon komponenta urbo en 2001 kaj atingis la internacian klasifikadon grandurbo post kelkaj jaroj.
Ekonomio
Himamaylan estas agrikultura kaj fiŝkapta urbego. Oni kultivas rizojn kaj sukerkanojn sur la fekundaj grundoj. Pro ĝia marborda loko ĝi estas riĉa fonto de fiŝoj kaj ostroj. Oni bredas fiŝojn en apartaj lagoj.
Religio kaj lingvo
Plimulto de la loĝantoj estas katolikoj. En Himamaylan parolas 2 lokajn lingvojn.
Klimato
Himamaylan situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 1486 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj novembro pli ofte pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Lanolino
Ĝi estas uzata (en farmacia kaj parfuma industrio) por ŝmiraĵoj, kiu tre facile sorbiĝas tra la haŭto.
Januaro de 2020
Jen listo de okazaĵoj en januaro 2020:
Jatov
Jatov, hungare Jattó estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Šaľa-Nové Zámky. La lasta troviĝas 20 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko kaj ferepoko, sed loĝis tie ankaŭ keltoj. La unua mencio pri la loko devenis el 1236 e formo Itou. Dum la historio formiĝis vilaĝoj Suba kaj Malgranda Jattó, kiuj estis eksteraj partoj de Tvrdošovce. Ĝis 1919 la loko apartenis al Nyitra (reĝa departemento). Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 1952 naskiĝis memstara vilaĝo Jatov. En 2001 loĝis tie 791 da homoj (753 slovakoj, 34 hungaroj).
Shoji Yamada
Shoji Yamada (山田 将司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata, Albirex Niigata Singapore kaj Shizuoka FC.
.bo
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bo''.
.bo estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Bolivio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Bourg-de-Thizy
Bourg-de-Thizy estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beurris.
Ĝi nun formas parton de Thizy-les-Bourgs.
Ferguson (Misurio)
Historio
En aŭgusto 2014 okazis gravaj tumultoj post la morto de 18-jara Michael Brown, pafmortigita la 9-an de aŭgusto de loka polico kvankam li estis senarma. Tio rezultis en la movado Black Lives Matter.
Galeglingva Vikipedio
La galeglingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la galega lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Wikipedia, A enciclopedia libre en galego, mallonge Galipedia. Komencita la 8-an de marto 2003, la projekto atingis la 100 000-an artikolon la 4-a de marto 2013, kvar tagojn antaŭ sia dekjariĝo. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
NGC 4645B
NGC 4645B (aliaj indikoj — ESO 322-60, MCG -7-26-34, DCL 157, PGC 42813) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Trana
Trana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Avigliana, Giaveno, Reano, Sangano, Piossasco kaj Cumiana.
Pluvo Survizaĝa
Pluvo Survizaĝa aŭ Ite-o-Magazu (naskiĝis en 1835 ĉe la rivero Ĉejeno, Norda Dakoto; mortis en 1905) estis filo de la ŝamano Wambli-Luta (Ruĝa Aglo).
Kiam la blankuloj, serĉante oron, pli kaj pli eniris la regionon de la Nigraj Montetoj, Pluvo Survizaĝa kontraŭstaris tion kune kun la hunkpapĉefo Gall. En la jaro 1874 li estis kaptita de Thomas Custer kaj malliberigita en Fort Abraham Lincoln. Custer mistraktis sian kaptiton kaj ŝajne eĉ batis lin per rajdvipo. Pluvo Survizaĝa ĵuris venĝon kaj iom poste fuĝis el la malliberejo helpe de Sidanta Taŭro.
La 25-an de junio 1876 li batalis kun Sidanta Taŭro kaj Freneza Ĉevalo en la batalo de la Malgranda Kornego. Li venĝis sin mortigante Custer. Longatempe oni supozis, ke li mortigis la fraton, de Thomas Custer, generalon George Armstrong Custer.
En la jaro 1877 li foriris kun Sidanta Taŭro al Kanado, sed revenis en Usonon en septembro 1880, kie li sin submetis al generalo Nelson A. Miles. Pluvo Survizaĝa mortis la 12-an de septembro 1905.
Kastelo Loevestein
Loevestein [Luvestejn] estas kastelo kaj fortikaĵo, kiu situas en la komunumo Zaltbommel, iom nordokcidente de la vilaĝo Poederoijen ĉe la fino de la digo Schouwendijk en la interdigaj herbejoj de la rivero Vakalo kaj la digobarita Mozo.
Szemfüles
Szemfüles [semfyleŝ] (Atentemulo) estas rumania hungara monata porinfana magazino aperanta en Oradea de novembro 1990. Ĝia eldonnombro atingis la 28 milojn, sed de 1994 ĝi pro financaj malfacilaĵoj li ne povis aperi regule.
Kastelo Loevestein
La kastelo konsistas el salonkonstruaĵo, du angulturoj kaj pordegoturo kaj estas ĉirkaŭita de kastelfosaĵo. La fortikaĵo estas ĉirkaŭita de du fosaĵoj kaj havas kvin bastionojn. Interne de la fortikaĵo situas diversaj konstruaĵoj.
Post la konstruo de modernaj defendiloj la kastelo estis uzata kiel ŝtata prizono. En 1619 Hugo de Groot, la plej konata prizonulo, estis kune kun Rombout Hogerbeets portita al Loevestein. Dum la jarfoiro en Gorinchem, je la 22-a de marto 1621 li eskapis en librokesto kaj fuĝis al Antverpeno.
Rudolf Goethe
Rudolf GOETHE (naskiĝinta la en Naumburg an der Saale, mortinta la  en Darmstadt) estis germana ĝardenistadfakulo kaj pomologo kaj frato de Hermann Goethe.
Vivo
En 1868 li akiris la berfruktkultivadan faklernejon "Fürer'sche Beerenobstschule" en Stuttgart kaj fondis en 1874 la Imperiestran fruktosciencan kaj hortiulturon lernejo de Grafenbourg apud Brumath en Alzaco. Ĝin li estris ĝis kiam li vokitis (en 1879) estro de la Reĝa instituto pri kulturado frukta kaj vina en Geisenheim.
Verkoj
Krome li fondis en 1886 la gazetojn »Geisenheimer Mitteilungen über Obst- und Gartenbau« kaj »Mitteilungen über Weinbau und Kellerwirtschaft« en 1889.
Nahuatzen
Nahuatzen estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Nahuatzen. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 056.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25055 loĝantojn. El tiuj estas 11930 viroj kaj 13125 virinoj. La komunumo havas surfacon de 362.11 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 20247 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8590 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 42.43 % de la loĝantoj.
Entute 14 163 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 10 459 estis alfabetoj kaj 3 688 analfabetoj. Tio signifas ke 26.04 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16056a.htm
Rietberg
Rietberg - prononco, -  estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gütersloh de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dum la mezepoko la urbo estis la centro de suverena malgranda Graflando Rietberg, kiu ekde 1237 tenis sian suverenecon en la Sankta Romia Imperio, ekde 1581 kiel parto de Orientfrislando, ĝis la konkerinto Napoleono en 1807 ordonis ĝian aldonon al la napoleona Reĝlando Vestfalio. Poste ĝi sekve de la Viena Kongreso iĝis parto de Prusio. Pro geedziĝo de 1603 ĝis la nuntempo la grafoj de Liĥtenŝtejno nomas sin ankaŭ "grafoj de Rietberg".
Robert Andrews Millikan
Robert Andrews MILLIKAN (22-an de marto 1868, Morrison, Ilinojso, Usono – 19-an de decembro 1953, San Marino, Kalifornio) estis usona fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1923 pro laboro pri la baza elektra ŝargo kaj la lumelektra efiko.
Li studis en universitatoj de Berlino kaj Göttingen, poste li eklaboris en la Ĉikaga Universitato. Li faris tie en 1909 la faman oleo-gutan eksperimenton, per kiu li difinis valoron de la baza elektra ŝargo. Li konfirmis lumelektran ekvacion de Einstein, difinis precizan valoron de la Planck-konstanto.
Millikan en 1921 iĝis direktoro de la pasadena Fizika Instituto Norman Bridge de la Kalifornia Teĥnika Universitato. Li komencis tie eksperimenti pri kosmaj radioj. Li estis prezidanto de la plenuma komitato de la Instituto ĝis 1945, ĝis lia retiriĝo.
Dun-le-Poëlier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Salvador Aragay
Salvador ARAGAY I GALBANY (en Esperanto ankaŭ Salvadoro ARAGAJ; mortis la en Barcelono ) estis kataluna esperantisto, filo de Jaume Aragay i Pujols. En la 60-aj jaroj li estis kunfondinto kaj prezidanto de HEJS. Poste li estis prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio.
Li aktivis en Barcelona Esperanto-Centro kaj estis unu el la organizantoj de la Internacia Esperanto-Semajno de la Kulturo kaj Turismo.
.br
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Br''.
.br estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Brazilo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Yasuhiro Tanaka
Yasuhiro Tanaka (田中 泰裕, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata, Albirex Niigata Singapore, Operário Ferroviário kaj Cobaltore Onagawa.
Ŝparkasoj (Erfurto)
Ekzistas en Erfurto du belaj ŝparkasaj ejoj, ambaŭ situantaj urbocentre. Ŝparkaso urba ekzistas en Erfurto ekde 1823.
Ejo apud la urbodomo
La konstruaĵo apartenas al la epoko de Nova objektivismo kaj estas grava monumento arkitektura.
Sur la fasado estis alegorie reprezentitaj, fare de la erfurta skulptisto Hans Walther, la malvirtoj: Al ili estis kontraŭstarigita la zorgo por malriĉuloj.
Pluse estis grandlitere skribita: Gemeinnutz geht vor Eigennutz (tradukite: Publika utilo pli gravas ol privata). Ĉe la fenestroj troviĝas 12 signoj de zodiako. La munkena pentristino Luise Klempt ornamis la fasadon per buntaj freskoj en 1935, temantaj pri diligenta laborado diversmetie, pri patrujo, tradicioj kaj multinfanaj familioj. Vandbildo pentrita de Franz Markau en 1935, troviĝinta en la giĉethalo, montris junajn gepatrojn kun infanoj kaj geavoj. Post 1945 el la artaĵaro restis nur la artaĵoj de Walther.
Malto
Malto aŭ la Malta Respubliko (maltlingve: Repubblika ta' Malta) estas sudeŭropa insula ŝtato en Mediteraneo. La malta insularo konsistas el la tri loĝataj insuloj Malto (ĉ. 246 km²), Gozo (maltlingve: Għawdex, ĉirkaŭ 67 km²) kaj Comino (Kemmuna, ĉirkaŭ 3 km²) kaj la neloĝataj insuloj Cominotto (Kemmunett), Filfla (Filfola), St. Paul's Islands kaj Fungus Rock. La ĉefinsulo Malto konsistas el du regionoj kaj kvin distriktoj. Gozo kaj Comino estas kune la tria regiono kaj la sesa distrikto. La nomo Malto devenas de la fenica vorto malet, kiu signifas rifuĝejon, la grekoj nomis la insulon Melite.
Ŝparkasoj (Erfurto)
Ejo de sur Anger
Antaŭula konstruaĵo estis la Domo Zum Rehbock (Ĉe la virkapreolo; Anger-strato nr. 25) el la renesanca tempo. Planoj por la nova konstruo estis de Ludwig Boegl kaj Johannes Klaß; la internon aranĝis Johannes Saal.
Laŭ la stilo de Nova objektivismo faritis apogkonstruaĵo el ferbetono kun kalka tegaĵo. En la teretaĝon lokitis la giĉetejo, la unua etaĝo ricevis fortimpresan kunsidĉambron kun burĝa mebligo. La pli suprajn etaĝojn luprenis la Ĉambro industria-komerca de Erfurto kaj pluraj kuracistoj. Ĉe la flanka enirejo troviĝis virkapreola kapo el latuno, kiu memoru la nomon de la domo; ĝi bedaŭrinde ne estas konservita. Super la enirejo legeblis grandlitere "Mitteldeutsche Landesbank".
Malto
Malto sendependiĝis de la Unuiĝinta Reĝlando la 21-an de septembro 1964. Ĝi iĝis membro de la Eŭropa Unio la 1-an de majo 2004 kaj de tiam estas ĝia plej malgranda ŝtato.
Ŝparkasoj (Erfurto)
Ejo de sur Anger
La erfurta skultpisto Hans Walther ornamis la du flankojn frisokadre kun 16 plastikaĵoj senvestaj. Tiuj simboligas dekstre la bonan mastrumadon kaj maldekstre la diboĉan, nepripensitan elspezon da mono kaj ties konsekvencojn.
Malto
Geografio
La malta insularo situas en strategia situo en la Mediteraneo 95 km sude de Sicilio kaj 290 km oriente de Tunizio. Ĝi konsistas el la sekvaj priloĝataj insuloj: Al Malto apartenas ankaŭ tri insuletoj Cominoto, Filfla Island kaj St. Paul’s Island. La plej granda parto de la marbordo de ĉiuj insuloj estas roka. La surfaco konsistas el diversaj specoj de tralasema kalkŝtono, kiun oni uzas ankaŭ kiel konstrumaterialon. La plej alta punkto estas Ta’Dmejrek (253 m). Geografie kaj geologie Malto apartenas al Eŭropo.
Klimato estas tipa por tiu ĉi regiono de la Mediteraneo: mildaj, humidaj vintroj (ĉ. 15°) kaj varmaj someroj (ĉ. 33°) kun preskaŭ neniuj akvaj precipitaĵoj (ĉ. 500 mm jare, ĉefe inter oktobro kaj marto).
Ŝparkasoj (Erfurto)
Ejo de sur Anger
En 1968 alikonstruitis la tuto; i.a. oni enmetis septon en la giĉetohalon. Post la Turniĝo oni tute novaranĝis la internon, respektante la monumentprotektitan fasadon. La giĉetejo estis vitre tegmentita kaj en ĉiuj ĉambroj oni pendigis verkojn de turingiaj artistoj.
Vidu ankaŭ
Domo de la asekura kompanio AOK
Malto
Urboj
Inter la plej grandaj urboj estas:
Historio
Malto fieras pri sia historio, kiu daŭris preskaŭ sep mil jarojn. Post la ankoraŭ misteroplena periodo de megalitaj temploj sur la insulo, alternis fenicoj, kartaganoj, romianoj, bizancanoj, araboj, normanoj, regantoj de Kastilio, johanitoj, francoj sub Napoleono kaj en pli nova tempo britoj, por kiuj Malto en ambaŭ mondmilitoj fariĝis altvalora bazo en la Mediteraneo.