cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pueyo de Santa Cruz
Geografio
La loĝloko Pueyo de Santa Cruz (246 msm) estas je 73 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la maldekstra bordo de la rivero Cinca.
La municipa teritorio estas trapasata per la regiona ŝoseo A-1234 kiu komunikas kun Monzono norde kaj kun Alfántega sude.
Historio
Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo.
Nonila laktato
Nonila laktato aŭ nonila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj nonanolo. Nonila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nonila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al nonila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Staňkov (distrikto Jindřichův Hradec)
Staňkov (Stankau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. La vilaĝo troviĝas sub digo de Fiŝlago Staňkov, kiu influis la historion kaj karakteron de la vilaĝo.
Limpasejo
Proksime estis limpasejo en Aŭstrion kaj doganejo, kontraŭ kiu en la jaro 1938 ekatakis germanaj naziistoj el urbo Litschau (la ĉeĥoslovaka financa gardistaro repuŝis la atakon, dum kio ili kaŭzis al la germanoj perdojn). Post la jaro 1948 proksime eksidis Pohraniční stráž (Limgardistaro), kiu en la akvojn de fiŝlago Staňkov kaj en la ĉirkaŭan naturon ne permesis eniron.
Naturaj rilatoj
Sude de fiŝlago Staňkov situas naturrezervejo Torfejo Pele.
T-Butila tereftalato
Du-t-Butila tereftalato aŭ C16H22O4undefined estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la tereftalata acido kaj t-Butanolo. t-Butila tereftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de tereftalata acido derivaĵoj kaj t-Butilaj derivaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. t-Butila tereftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. t-Butila tereftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Staňkov (distrikto Jindřichův Hradec)
Fiŝlago Staňkov
Fiŝlago Staňkov estas unu el la plej malnovaj kaj plej grandaj ĉeĥaj fiŝlagoj. Ĝia areo estas 327 ha, la longeco 7 km, la perimetro 21 km, la alteco de digo estas 18 m. La digo estis kelkfoje traŝirita, tial la fiŝlago en la jaro 1904 estis dividita en partojn.
Post la jaro 1918 malkovris la fiŝlagon pragaj trampoj, al kiuj al tranoktado sufiĉis tendo aŭ pajlo en garbejo. Post ili venis pluaj, kiuj komencis konstrui luksajn kabanojn (fabrikistoj Singer, Kruliš, aktorino Valentová ktp.). En la jaro 1925 Staňkov estis kun stacidomo Majdalena (8 km) kunigita per aŭtobusa linio. En la jaro 1931 kristana organizaĵo YMCA konstruis ĉe la fiŝlago ampleksan someran tendaron (centran konstruasĵon, loĝigeblajn fostodomojn, ŝipejojn, sportan ludejon ktp.). El la turismo profitis ankaŭ la loka loĝantaro, kiu establis somerajn loĝejojn, pensionojn kaj gastejojn. Post Munkena interkonsento parto de la fiŝlago, en kiu estis la somera tendaro, venis inter la aneksitajn sudetajn teritoriojn, kaj la tendaron YMCA prenis germana milita mararmeo, kiu establis en ĝi ekzerc-centrejon.
En la jaro 1951 estiĝis Pohraniční stráž, kiu likvidis kaj la someran tendaron kaj ĉiujn privatajn kabanojn. Post la jaro 1989 la regiono estis alirebligita, la doganejo nuligita, Staňkov denove vizitas turistoj, sed la somera turismo, kiu estadis en la intermilita periodo, revenas nur simbole.
Peter Naur
Peter NAUR (Frederiksberg, 25-an de oktobro 1928 - 3-an de januaro 2016) estis pionira dana scienculo en komputiko kaj gajnanto de la Premio Turing en 2005.
La N de la notacio BNF, uzata en la priskribo de la sintakso de la plej parto de la programlingvoj, estas uzata alude al lia familinomo. Naur kontribuis en la kreado de la programlingvo Algol 60 en kiu li enkondukis por la unua fojo la nocion de rikuro.
Taytay (Rizalo)
Taytay - Bayan ng Imus - estas triaklasa (supozeble jam duaklasa) urbego en Filipinoj, en regiono CALABARZON, en provinco Rizalo.
Geografio
Taytay kuŝas sur ebenaĵo kaj tre mildaj deklivoj laŭ Laguna de Bay. Angono troviĝas nur 4, Cainta 5, Pasig kaj Antipolo po 7, Kezonurbo 16, ĉefurbo Manilo 19 kilometrojn (aere).
Historio
Taytay origine situis en la orienta flanko de Laguna de Bay. En 1578 jezuitoj alvenis, baldaŭ la loko estis centra misia stacio de franciskanoj. En 1579 Taytay estis formale establita kiel vilaĝo, ankaŭ kirko estis konstruita. Johano Baptisto estis ekde tiam la patrono. En la preĝejo la jezuitoj servis inter 1591-1768. Pro la senĉesaj inundoj la vilaĝo estis translokigita al pli alta tereno. La nova loko transprenis ankaŭ la patronon, eĉ la loknomon Taytay. Ekde 1853 ĝi apartenis al distrikto. En 1899 dum la Filipin–usona milito la plej granda parto de Taytay detruiĝis kaj post 2 jaroj ĝi estis parto de la nove kreita provinco Rizalo. Dum la 2-a mondmilito Taytay estis okupita de japanaj fortoj (1942-1945). En la 1980-aj jaroj la komunumo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda ol cent mil da loĝantoj).
Ekonomio
Taytay estas konata pro siaj bonkvalitaj pretaj vestaĵoj kaj lignaĵoj (ĉefe mebloj). Ne mankas en la urbo ankaŭ la komerca sektoro. Ekzistas pli ol 7000 komercaj kaj industriaj firmaoj funkciigantaj en la municipo, krome turisma celloko funkcias.
Religio kaj eduko
En Taytay vivas katolikoj plejparte kaj du kampusoj funkcias en la urbo.
Trafiko
Taytay havas trairan aŭtovojon kaj kelkajn flankovojojn al la najbareco. Ĝis la 2-a mondomilito ankaŭ fervojo trafikis. Enurbe tricikloj, aŭtoj, busetoj kaj aŭtobusoj trafikas.
Klimato
La klimato de Taytay estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1005 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro estas la pluva sezono kun pli oftaj pluvoj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-31 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
József Jankovics
József Jankovics [jOĵef jankoviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Jankovics József estis hungara redaktoro, literaturhistoriisto.
Leutra-fonto
Leutra-fonto (germane: Leutraquelle aŭ Läuterquelle) kun najbara Ochsenauge (bovokulo) estas vera oazo ene de Ilm-parko en Vajmaro, Germanujo.
József Jankovics
naskiĝis en Seregélyes, li mortis.
Biografio
akiris diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1972. Post la diplomo li estis redaktoro en pluraj signifaj literaturaj revuoj en Budapeŝto. Ekde 1978 li laboris en akademia literatura instituto, ekde 1992 li havis mezaltajn postenojn. Li okupiĝis precipe pri literaturo de la 17-a jarcento. Li kandidatiĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1987-2018.
Leutra-fonto
Ĝi troviĝas en eosta direkto de la Urba kastelo: ĝi atingeblas per mallarĝa ŝtuparo de ĉe Stern-ponto.
Historio
Kaj Ochsenauge kaj la sur kvadroŝtono kuŝanta sfinkso estas verkoj de la kortega skulptisto Martin Gottlieb Klauer el la 1786-a jaro. La planon por tio liveris la kortega pentristo Georg Melchior Kraus. Ambaŭ aferoj ĉirkaŭas la fontojn de Leutra-rojo.
Fontas ili ĉe geologia nenormalaĵo en granda profundeco. La tre kalkoza akvo estas nekutime klara havante tutjare saman temperaturon de 8,5 gradoj. Post nur kelkaj metroj Leutra-torento enfluas la riveron Ilm. Ambaü nombriĝas inter la plej malnovaj formelementoj de Ilm-parko. Laüdire temis pri la plej ŝatata loko de Franz Liszt en Vajmaro.
Zoltán Horváth (reĝisoro)
Zoltán Horváth [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Zoltán estis hungara teatra reĝisoro, altlerneja instruisto. Zoltán Horváth naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Zoltán Horváth maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1946, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951, poste reĝisoran diplomon en Muzikarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Lia ĉefinstruisto estis Gusztáv Oláh. Li reĝisoris operojn en Teatro Déryné (1956–1958), Teatro Csokonai (Debrecen) (1958–1963), Nacia Teatro (Pécs) (1963–1972), Nacia Teatro (Szeged) (1972–1983). Li estis arta gvidanto de Operetoteatro (Budapeŝto) inter 1983–1988, poste li pensiuliĝis. Li instruis en konservatorio en Szeged, poste en Muzikarta Altlernejo (intertempe jam universitato), pli poste en Universitato de Pécs. Li ricevis premiojn inter 1966-2010. Li edziĝis en 1957, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1957 kaj 1961.
Ortodoksa preĝejo Sankta Georgo (Pomáz)
La serba ortodoksa preĝejo Sankta Georgo estas historia monumento en urbo Pomáz (Hungario).
Historio
Dum dominado de turkoj Pomáz senhomiĝis havanta katolikan kirkon el la 14-a jarcento. En la 1660-aj jaroj serboj estis invititaj al la malplena loĝloko. Post 3 jardekoj alvenis pliaj, eĉ ili ricevis privilegiojn. Ŝajnas, la serboj rekonstruis la intertempe ruiniĝintan kirkon inter 1719-1722. La instalaĵoj kun la ikonostazo estis kreitaj en la dua duono de la 18-a jarcento.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, kiu estas ĉirkaŭita per ŝtonmuro. En mezo de la fasado la turo altiĝas. Supro de la turo estas kusenoforma. La absido situas (laŭ la kutimoj) en la orienta flanko kaj formas oklateron kun apogpilieroj. La absido estas iomete pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo. Estas aparta pordo al la galerio ĉe flanko de la navo.
Elekto de tekstoj (1867-1873)
Elekto de tekstoj (1867-1873) estas antologio de fragmentoj de verkoj de Miĥail Bakunin eldonita en Esperanto fare de la SAT-Broŝurservo en 1983. Ĝi konsistas el tri partoj, nome:
Enhavo
Unu el ĉefaj kontribuoj de Bakunino estas diferencigo inter socio kaj ŝtato, kiu estas la aŭtoritato, la forto. "La Eklezio kaj la Ŝtato [...] estas kvazaŭ privataj institucioj, ĉar ili ekzistas nur por la privata intereso de la priviliegiitaj klasoj" (p. 11). La kamparanoj estas la apogo de la despotoj, kaj simile ĉe virinoj; do nepre necesas ilia emancipigo. En tiu kunteksto enestas eble la plej fama citaĵo el Bakunino:
Sed oni devas eviti la troigon de la sento por la patrio:
Homoj kondutas sin per vantemo, ambicio kaj lukto. Tio kondukas al korupto. La konstituciaj aŭ reprezentaj reĝimoj ne evitas la despotismon. La laboristoj se deputitoj iĝas burĝoj. La socia revolucio devas detrui tiajn instituciojn.
Jes, sed sciinte kio sekvos, la pozitivan idealon...
Per la heredrajto oni konservas la klasdiferencojn; ĝi estas la bazo de la jura familio kaj de la Ŝtato mem. Ne devus esti heredrajto de la produktrimedoj, sed ties kolektiva posedaĵo. La homo plu deziros labori, se la laboro ne estas ekspluatado. Oni proponas liberan geedzecon kaj la infanoj estas nenies posedaĵo. La eklezioj povos posedi templojn, sed nek bienojn nek eduksistemon. La libereco de individuo estu absoluta kaj kompleta, defendata nur per la libereco. Ankaŭ tiuj ĝuu absolutan liberecon, sed ili ne rajtos korupti neplenaĝulojn.
Antony Blinken
Anthony (Tony) John Blinken (la 16-an de aprilo 1962) estas usona politikisto funkcianta kiel Usona Sekretario de Ŝtato. Li funkciis kiel la Vicsekretario de Ŝtato de Usono (2015-2017), kaj kiel la Vickonsilisto pri Nacia Sekureco (2013-2015) sub prezidanto Barack Obama. Li antaŭe funkciis kiel altranga membro de la Centro pri Strategiaj kaj Internaciaj Studoj, la direktoro de la Demokrata kunlaborantaro de la Usona Senata Komitato pri Eksteraj Rilatoj (2002-2008) kaj membro de la prezidanto Obama-Biden transiroficejo de novembro 2008 ĝis januaro 2009.
De 2009-2013, li funkciis en Lincoln kiel Vic-Asistanto al la Prezidanto kaj Nacia Sekureckonsilisto al Vicprezidanto Joe Biden. En 2001-2002, Blinken estis altranga ulo ĉe la Centro por Strategic kaj Internaciaj Studoj. Dum la Clinton-registaro, Lincoln deĵoris en la Ŝtata Departemento kaj en altrangaj postenoj en la Nacia Sekureckonsilio.
Kariero
Blinken tenis altrangajn eksterpolitikajn postenojn en du registaroj dum du jardekoj. Li servis en la stabo de la Nacia Sekureckonsilio de Usono en la Blanka Domo de 1994 ĝis 2001. Inter 1994 kaj 1998, Blinken estis speciala asistanto de la prezidanto, altranga direktoro por strategia planado, altranga direktoro de la NSC kaj paroladverkisto por prezidanto Bill Clinton. Inter 1999 ĝis 2001 li estis speciala asistanto de la prezidanto kaj ĉefmanaĝero por eŭropaj kaj kanadaj aferoj.
En 2002, Blinken estis nomumita stabdirektoro de la Usona Senata Komitato pri Eksteraj Rilatoj, posteno kiun li okupis ĝis 2008. Li ankaŭ estis altranga ulo ĉe la Centro por Strategiaj kaj Internaciaj Studoj. En 2008, li laboris en Lincoln por la prezidant-elektokampanjo de senatano Joe Biden, kaj estis membro de la prezidenta transirteamo de Barack Obama.
De 2009 ĝis 2013, li funkciis kiel Vic-Asistanto al la Prezidanto kaj Nacia Sekureckonsilisto al Vicprezidanto Joe Biden. Tiucele li ankaŭ helpis formi la politikon de Usono en Afganio, Pakistano kaj la irana atomenergia programo. En 2020, kun la elekto de Joe Biden al la prezidanteco, la nomo de Blinken aperis kiel kandidato por funkcii kiel Usona Sekretario de Ŝtato en la administrado, kelkajn monatojn antaŭ la venko de Biden en la elektoj kaj la anonco de la elekto de Blinken kiel sekretario de Ŝtato, Blinken rilatis al la temo de la usona ambasado en Israelo, dirante ke "Reversigi la decidon de Trump kaj resendi la ambasadon al Tel-Avivo estus nelogika, nepraktika paŝo kaj sen ajna politika kaj politika saĝeco".
T-Butila metakrilato
t-Butila metakrilato aŭ Metilpropenato de t-butilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj derivitaj el la t-Butanolo kaj metakrilata acido. Metakrilato de t-butilo posedas 8 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila metakrilato uzatas en la produktado de t-Butilaj derivaĵoj kaj metakrilataj polimeroj.
Prenila laktato
Prenila laktato aŭ prenila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj prenolo. Prenila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al prenila grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Argañín
Argañín estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Argañín estas devena etimologie el araba radiko plej verŝajne rilata al preĝejo. Ĝi apartenas al la Natura Parko Arribes del Duero.
32109 Brucksyal
32109 Brucksyal estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Argañín
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 72 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 350 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 51 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Badilla, Torregamones, Gamones, Cozcurrita, Monumenta, Fariza, Tudera kaj Villamor de la Ladre.
32109 Brucksyal
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Argañín
Estas prahistoriaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Listo de prezidantoj de Germanio
La Konstitucio de Vajmaro de aŭgusto 1919 kreis la oficejon de la prezidanto de Germanio (germane: Reichspräsident). Post la morto de Paul von Hindenburg en aŭgusto 1934, la oficejo estis forlasita kaj Adolf Hitler fariĝis ŝtatestro kiel Führer kaj Reichskanzler. En aprilo-majo 1945, Karl Dönitz mallonge fariĝis prezidanto (laŭ la lasta volo kaj testamento de Hitler).
La Baza Leĝo de la Federacia Respubliko Germanio, de majo 1949, kreis la postenon de prezidanto de la Federacia Respubliko de Germanio (germane: Bundespräsident). Ekde germana reunuiĝo en 1990, la prezidanto estis la ŝtatestro por la tuta Germanio.
La orientgermana konstitucio de oktobro 1949 kreis la oficon de prezidanto de Germana Demokratia Respubliko (germane: Präsident der Deutschen Demokratischen Republik, DDR). Post la morto de Wilhelm Pieck en 1960, la ofico Präsident der DDR estis aboliciita kaj anstataŭita de kolektiva ŝtatestro, Staatsrat ("Konsilio de ŝtato"). Staatsrat estis aboliciita per konstitucia amendo de Volkskammer ("Popola Ĉambro") la 5an de aprilo 1990.
35x35ra|Blazonon Vajmara Respubliko (1919–1933)
† nombras homojn, kiuj mortis en oficejo.
35x35ra|Blazonon Germana Demokratia Respubliko (1949-1990)
† nombras homojn, kiuj mortis en oficejo.
35x35ra|Blazonon Federacia Respubliko Germanio (1949-
† nombras homojn, kiuj mortis en oficejo.
(100341) 1995 ST44
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,219269 astronomia unuo, tie estas 32,802 milionoj da km.
Cianoetila metakrilato
Cianoetila metakrilato aŭ Metilpropenato de cianoetilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj derivitaj el la cianoetila alkoholo kaj metakrilata acido. Metakrilato de cianoetilo posedas 7 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cianoetila metakrilato uzatas en la produktado de cianoetilaj derivaĵoj kaj metakrilataj polimeroj.
Preĝejo Sankta Jakobo (Rottenbach)
La protestantisma Preĝejo Sankta Jakobo (germane: Kirche St. Jakobus) staras en Rottenbach (Turingio), kvartalo de Königsee en Germanujo.
Historio
Ekde 1253 resekveblas endokumente la ekzisto de sonoriloj sed ne de kirko. Temis sekve pri aĵo prenita de la antaŭula kirko. Ĉar la nova protestantisma konstruitis sur la muroj de iama katolika kapelo.
La sankta konstruaĵo en Oberrottenbach disponas je buntega kaj riĉe en oro ornamita, monumentprotektita triptiko el la 15-a jarcento. Temas pri majstroverko de Valentin Lendenstreich el la t.n. Skolo de Saalfeld.
Krome enestas orgeno de 1850 el la ateliero de Johann Friedrich Schulze.
Rodinila laktato
Rodinila laktato aŭ rodinila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj rodinila alkoholo. Rodinila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Rodinila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al rodinila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Fisher-Price
Fisher-Price estas firmao kiu produktas ludilojn - precipe el plasto - speciale por antaŭlernejaj infanoj de malpli ol 5 jaroj. Historio
Fisher-Price estis fondita en 1930 kiel filio de la Quaker-firmao ĝis, en 1991, ĝi vendis ĉion rilate al la marko al la konzerno Mattel, la plej granda ludilproduktanto en la mondo.
La kompanio, jam filio de Mattel, komencis prezenti infanajn versiojn de la plej sukcesaj ludiloj de ĉi tiu kompanio. Krome, ĝi ankaŭ estis licence ekproduktis ludilajn karakterojn apartenantaj al Pixar, The Walt Disney Company kaj ties branĉo LucasFilm, inter aliaj. Ludiloj
Fisher-Price-ludiloj estas klasifikitaj laŭ la aĝoj de la fina konsumanto:
Carl Lindenberg
Carl LINDENBERG (naskiĝinta la en Wittenberge, mortinta la  en Berlino) estis germana juristo kaj gravega filatelisto. Por tiu ĉi kampo li estis ankaŭ fakverkisto specialiĝinte pri kartoj kaj leteroj. Laŭ li nomiĝis la meritmedalo Lindenberg-Medaille kiu ofte nomiĝas nobelpremio de la filatelistoj.
Vivo
Lindenberg originas el tradicia prusa oficista kaj oficira familio. Lia patro estis impostofakulo. En la aĝo de 17 jaroj li jam havis 1400 diversajn poŝtmarkojn private kaj kolektis ankaŭ jam poŝtajn tutaĵojn. La junulajn jarojn li pasigis en Wittenberge, Berlino kaj Vroclavo. Ekde 1869 li studis jursciencon en Vroclavo. Ekde aŭgusto 1870 li estis soldata volontulo por unu jaro antaŭ daŭrigo studa en Berlino.
Ĉesoldatare li neniam estis ĉefronte sed responsis pri la gardado de franclandaj militkaptitoj. Kiel juristo li estis variloke distrikta juĝisto, juĝisto ĉe tribunalo de unua instanco, landtribunalestro kaj supera landtribunalprezidanto en Poznano. En 1913 li konsideritis digna kandidato por la posteno de la prusia ministro pri justico.
Jam en la aĝo de 20 jaroj li verkis artikolojn por filatelaj fakgazetoj, ĉefe por "Deutsche Briefmarken-Zeitung", "Illustriertes Briefmarken-Journal" (de Fratoj Senf) kaj "Mitteilungen des Berliner Philatelisten-Klubs", parte sub la pseŭdonimo D. R. aŭ D. Richter. Krome li ĉefredaktistis por la gazeto "Der Deutsche Philatelist".
Lindenberg estis konsilisto de la berlina Poŝta muzeo. Tiupostene li posteulis la en 1883 mortintan onklon Julius Mödlinger. Poŝtmuzee li estas ŝarĝita per la tasko pligrandigi la filatelan kolekton. Kiam li laboris enmuzee li iomete neglektis la propran kolekton. La laboron berlinan li ĉesigis en 1899 post la morto de Heinrich von Stephan pro manko de plua necesa apogo inter la muzeestraro. Tamen por mallonga tempo li ankoraŭ en 1918 kaj 1919 samfunkciis.
Intertempe li rekomencis zorgadon pri al propra kolekto de poŝtaj tutaĵoj kaj pligrandigis ĝin per multaj akiroj (ekz. de la aferoj de s-ro Fränkel). En 1888 li ĉeestis la fondon de la societo Berliner Philatelisten-Klubs kiun li estris ĝis la 31.12.1902. Pro forlaso de Berlino el deĵoraj kialoj li ankaŭ ekmalĉefis. Kune kun la kolektadamiko Franz Kalckhoff li malkovris la skandalon pri la falsigisto Georges Fouré: la priesploranta paro tiam estis laboranta por faklibro. Krom lia kolekto pri tutaĵoj furoris ankaŭ ampleksa filatela fakbiblioteko. Ambaŭ kolektoj venditis kiam la posedanto havis 75 jarojn al la fratoj Ernst kaj Franz Petschek]].
Almeida de Sayago
Almeida de Sayago [alMEJda desaĜAgo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Almeida estas devena etimologie el araba radiko kiu povas rilati al altebenaĵo, kampo, ĉevalkurejo. Popola etimologio proponas derivon el "el medio" (la mezo) kiel meza loko inter sep rivalaj domaroj en kiu oni klopodu interkonsenton. Pro tio videblas sep arĝentkoloraj krucoj sur ruĝa fono en la supra dekstra kvarono de la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Almeida kaj Escuadro, okupas totalan areon de 76,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 423 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Temas pri naturaj areoj de kverkaroj, proksimaj al la Akvorezervejo de Almendra kaj al la Natura Parko Arribes del Duero, du gravaj turismaj allogaĵoj de la provinco kaj de la komarko.
Carl Lindenberg
Vivo
Postmorte la fama komercisto de poŝtmarkoj, Philipp Kosack publikigis ĉe "Berliner Briefmarken-Zeitung" (7/1902) detalan nekrologon.
Almeida de Sayago
Ĝi distas 41 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Villamor de Cadozos, de Bermillo de Sayago; sude kun Pelilla, de Ledesma, kaj Alfaraz de Sayago; oriente kun Fresno de Sayago kaj Escuadro, de Almeida mem; kaj okcidente kun Carbellino kaj Roelos.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento eble reloĝata de mozaraboj, kion sugestas la arabdevena nomo. Iam estis juda kvartalo. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtejoj) kaj brutobredado (porkoj, bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (dolmeno, popola arkitekturo, banloko, fontoj, pontoj, naturaj pejzaĝoj taŭgaj por piedirado).
Bermillo de Sayago
Bermillo de Sayago [berMIljo desaĜAgo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco, kies ĉefurbo ĝi estas. Bermillo estas devena etimologie el radikoj atribueblaj al vermoj, ruĝa aŭ cidonio.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Estas malgranda industrio de granito, manĝaĵoj ktp.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Enfermeras
Enfermeras (Flegistinoj) estas kolombia telenovelaĵo produktita de Ana María Pérez kaj elsendita de RCN Televisión en 2019. La fokuso de la historio portretas la vivon de variaj geflegistoj de la hospitalo Santa Rosa, specife tiun de María Clara González. La elsendo de originaj ĉapitroj finis la 20an de marto 2020, ĉar la filmado de la telenovelo ne estis finita antaŭ la kvaranteno establita en Kolombio pro la Kronvirusa pandemio de 2019 en Kolombio.
Kerzers (stacidomo)
Kerzers estas fervoja stacidomo en Kerzers, Svislando.
(100333) 1995 SN5
(100333) 1995 SN5 estas marsrenkonta asteroido en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 22-an de septembro 1995 de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, okcidente de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝia klinata, discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,312463 astronomia unuo, tie estas 46,744 milionoj da km.
Fratoj Senf
Fratoj Senf (germane: Gebrüder Senf) estis la nomo de entrepreno kaj eldonejo en Lepsiko, Germanujo, sur la kampo de filatelo. Ĝin fondis la fratoj Louis Senf (1853–1940) kaj Richard Senf (1856–1941). Tamen, kune ili ne pli ol naŭ jaroj aktivis entreprengvidante.
Historio
Louis kaj Richard Senf estis la filoj de la lignaĵkomercisto Johann Gottlob August Senf (1811-1878), kiu estis posedanto de domo ĉe Frankfurter-strato nr 38 (nuntempe Elster-strato 48). Kolektis la fratoj jam infanaĝe poŝtmarkojn kaj komencis ties enkatalogiĝon. La pli juna frato Richard aktivis komercadi per poŝtmarkoj ene de la gepatra entrepreno en 1872. Tiu jardato poste ofte deklaritis oficiala komenco de la firmaaj aktivecoj kvankam la entrepreno transprenitis en 1874 fare de la frato pli maljuna Louis. Nur en aprilo 1881 ambaŭ prezentis sin publike entreprenistfratece.
En 1874 ekeldonitis la monatfakgazeto "Illustriertes Briefmarken-Journal" kiun komence pro juristaj kialoj rajtis eldoni nur pli aĝa Louis sole. Kun eldonokvanto de ĝis 30.000 ekzempleroj temis pri la plej granda filatela fakperiodaĵo en Germanujo kies apero ĉesis nur post la Dua mondmilito.
En 1890 Louis Senf forlasis la firmaon kaj iĝis ununura posedanto Richard Senf. Louis fondis por siaj filinoj Katherine kaj Charlotte komercdomon filatelan, kiu prezentis sub la nomo Zur Briefmarkenbörse ekde 1904 ĉe Gewand-strateto nr 1 kaj ekde 1909 - ĝis dummilita detruo en 1943 - ĉe Universitäts-strato nr 18.
Elstara produkto el la Senf-firmao estis katalogoj. Post kelkaj specialkatalogigadoj por Briefmarken-Journal aperis en 1892 bindite Gebrüder Senfs Illustrierter Postwertzeichenkatalog, kio poste simple nomitis Der Senf. Ĝi ĝuis eldonojn ĝis la 1940-aj jaroj!
Post kelkaj adresoj ekde 1881 ĉe Eosta antaŭurbo (je Verlagsbuchhandlung) troviĝis la vendejo poŝtmarka-eldona ekde 1904 ĉe Augustus-placo nr 8. Ekde 1930 la adresaroj notis adrese Markt 9 (do König-Albert-domo) al kiu apartenis ankaŭ la vendejo de ĉe Barfuß-strateto nr 8. Tiutempe ekzistis jam nova posedanto, nome Heinrich Neubauer. La vendejo funkciis ĝis 2008.
(138877) 2000 XG47
(138877) 2000 XG47 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima Marso, sed ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la tera orbito:
Muzeo pri komunikado (Berlino)
La Muzeo pri komunikado (Museum fŭr Kommunikation Berlin) estas elmontradejo grava en Berlino, Germanujo (Leipziger Straße 16 aŭ Mauerstraße 75). Antaŭaj nomoj muzeaj estis Reichspostmuseum kaj (ekde 1960) Postmuseum der DDR.
Historio
La konstruaĵo starigitis inter 1893 kaj 1898 laŭ komisio de Regna poŝto kaj poŝtmuzeorganizantoj laŭ planoj de Ernst Hake, Heinrich Techow kaj Franz Ahrens. La ampleksa komplekso estis etendiĝo de ĝuste antaŭe en 1871 fondita Regna poŝto. Responsa stariginto estis tiam Carl Schwatlo. De la tuto post gravaj damaĝoj dum la Dua mondmilito restis nur la dua korta komplekso. Ĝis 1935 peris aĵojn al la Regna muzeo ekz. ankaŭ Philipp Kosack.
Post trafika kaj ekonomia ekfloro post 1871 fariĝis praktika unuiĝo inter poŝto kaj telegrafio kio neprigis en 1898 ankaŭ plietendigon de la domo por la Supera oficejo kun aneksa muzeo. Dume la aloj de ĉe Leipziger-strato kaj Mauer-strato modestis laŭ itala renesancmodelo, la eroj rekte ĉestratangule barokegis kun kronoj kaj fortimpresa terglobo. Temis pri verko de la skulptisto Ernst Wenck kiu simboligu la tutmondan gravecon de poŝto. Kion partopreni volis memkompreneble ankaŭ la Germana Imperiestra Regno. Maltantaŭe estas granda kaj lumigita korto muzea.
Post restaŭradoj inter 1958 kaj 1963 la elmontradaj salonegoj modernigitis. Post Turniĝo oni koncentriĝis pri novigo de la luma korto kaj de la fasadoj.
Masters of the Universe
Masters of the Universe - "Mastroj de la Universo", usona prononco laŭ IFA-transskribo - estas la nomo de serio de agofiguroj pri superherooj venditaj de la usona ludilproduktanto Mattel de 1982 ĝis 1988. Ekde 2000 la serio estis reeldonita plurajn fojojn: Limigita kaj reviziita reeldono de kelkaj figuroj estis publikigita de 2000 ĝis 2001. En 2002, Mattel relanĉis la agofigurojn regule kun modernigita dezajno. Pro la manko de sukceso, produktado denove estis ĉesigita en 2004. La firmao Neca transprenis la licencon de 2005 ĝis 2007, publikigante statuojn kaj bustojn de la karakteroj. Ekde 2008, Mattel ĉiumonate publikigas ĝisdatigitajn sed fidelajn versiojn de la klasikaj agofiguroj sub la nomo Masters of the Universe Classics. Diversaj aliaj partoj de la franĉizo ankaŭ estis kreitaj, precipe en la 1980-aj jaroj, inkluzive de televidaj serioj, bildstrioj, radioteatraĵoj, filmoj kaj videoludoj.La scenaroj de la bildstrioj, filmoj kaj videoludoj traktu la simplan batalon de bono kontraŭ malbono. La troigite muskola superheroo He-Man kaj la kunherooj Heroic Warriors ("Heroaj Militistoj"), ankaŭ konataj kiel "La Mastroj de la Universo", batalas por "bono", dum Skeletor kaj la Evil Warriors ("Malicaj Militistoj)" reprezentas "malbonom". Poste, Hordak kaj la "Sovaĝa Hordo" (intergalaksia grupiĝo da monstroj) same kiel la Snake Men (la "serpentuloj", laŭrakonte kreitaj el la DNA de tri reptiliecaj eksterteraj specioj) estis prezentitaj kiel kromaj antagonistoj. La ago okazas sur la fikcia planedo Eternia, kiu, krom magio kaj supernatureco, ankaŭ estas konata pro futurismaj teknologioj kiel laseraj armiloj kaj aviadiloj, kiuj povas penetri en la kosmon.
Melocactus
Melocactus, estas genro de kaktoj kun ĉirkaŭ 30 ĝis 40 specioj. Ili estas indiĝenaj de Karibio, okcidenta Meksiko, tra Mezameriko kaj norda Sudameriko, kun kelkaj specioj laŭ Andoj ĝis suda Peruo kaj koncentriĝo de specioj en nordorienta Brazilo.
Priskribo
Ili malrapide kaj malfacile kreskas. Ili prezentas globan tigon, ĝenerale solecan, krom se la apika meristemo damaĝis. Kiam la planto estas matura, la korpo ĉesas kreski kaj la krono estas produktita ĉe la supro nomata cefalio, kiu povas esti en konstanta kresko dum multaj jaroj, kaj en iuj specioj ĝi povas superi la altecon de la korpo de la planto. En ĉi tiu parto kie oni produktas la malgrandajn rozkolorajn aŭ ruĝajn florojn, ĝi floras abunde dum printempo aŭ aŭtuno, laŭ la specio. La ruĝaj fruktoj enhavas multajn semojn enkapsuligitajn en ili kaj alia karakterizaĵo de la genro estas, ke kiam ili maturiĝas, ili fariĝas karnaj kaj falas.
Kultivado
Plej multaj Melocactus havas specialajn postulojn, kiuj malfaciligas ilian kreskon. Ili tre inklinas al putrado, tial ili devas esti konservataj en ujoj kun tre bone drenita substrato. Somere oni devas akvumi ilin normale, sed vintre ili devas nur vaporiĝi iomete sporade. Ili postulas plenan sunon en pli mildaj klimatoj, sed en la pli varmaj monatoj ili devas esti provizitaj per iom da ombro, same kiel en klimatoj kun pli altaj temperaturoj. Por certigi optimuman kreskon, estas bona ideo fari pot-ŝanĝon en la printempo ĉiun duan ĝis trian jaron.
La fruktoj de Melocactus estas rozkoloraj kaj similas al la formo de pipro-fruktoj. La fruktoj de ĉi tiu genro estas manĝeblaj, kaj nature ili estas ofte dissemitaj de lacertoj kaj birdoj.
== Specioj ==
Preda (stacidomo)
Preda estas fervoja stacidomo en Bergün Filisur, Svislando.
Cabañas de Sayago
Cabañas de Sayago [kaBAnjas desaĜAgo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco, sed kun trajtoj komunaj al tiu kaj al la najbara Tierra del Vino, kun kiu kunhavas pejzaĝon kaj produktadon de vino laŭ devennomigo Tierra del Vino de Zamora. Cabañas estas tradukebla etimologie al Kabanoj plej verŝajne rilate al tiuj de paŝtistoj. Du kabanoj videblas en la maldekstra duono de la blazono, dum en la dekstra videblas grapolo alude al la vinproduktado.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 49,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 152 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 25 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun Villanueva de Campeán kaj Pereruela, sude kun Mayalde, oriente kun Peleas de Arriba, kaj okcidente kun Peñausende.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Ciklobutila metakrilato
Ciklobutila metakrilato aŭ Metilpropenato de ciklobutilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la metakrilata acido kaj ciklobutanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Metakrilato de ciklobutilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metakrilataj polimeroj.
IBM PC
IBM PC estas serio de personaj komputiloj produktitaj de la firmao IBM, serio kiu lanĉis la disvastiĝon de la persona komputilo en la mondo, kaj malfermis la vojon por alporti la komputilon al la labortablo en ĉiu oficejo, kaj al multaj privataj hejmoj.
Historio
La serio estis montrita por la unua fojo la 12-an de aŭgusto 1981. Male al la kutima politiko de IBM tiutempe, ŝlosilaj komputilkomponentoj estis ordonitaj de eksteraj provizantoj - la operaciumo de tiuj komputiloj estis la DOS de Microsoft, kaj la sukceso de IBM-komputiloj alportis Mikrosofton al ĝia domina pozicio en la komputika mondo. La procesoroj en komputiloj estis kaj daŭre estas plejparte faritaj de Intel, kaj ili ludas centran rolon en la domina pozicio de Intel en la kampo de procesoroproduktado. Kontraste, la kompanio Lotus, kies kalkultabelo Lotus 1-2-3 estis ŝlosila parto de la komenca sukceso de la serio, estis akirita en 1995 de IBM (ne danke al ĝia kalkultabelo).
Ekzistis personaj komputiloj kiuj antaŭis la IBM-komputilon, sed ĉi tiu komputilo elstaris pro sia granda moduleco pro tio, ke IBM publikigis siajn internajn specifojn, permesante al aliaj produktantoj produkti kongruaj IBM PC; kaj tiel fari ĝin tre malmultekosta. En la persona komputilo, kiel ĝiaj aliaj komputiloj, IBM aplikis sian koncepton al ĉiu komputado, kaj metis emfazon sur la kvalito de la materialoj kaj ilia fidindeco, foje koste de novigado kaj efikeco. Ĉi tiu percepto estis en ŝia favoro, ĉar la adaptiloj estis pli malmultekostaj, kaj foje ankaŭ pli rapidaj kaj pli novigaj, kaj ankaŭ ĉar ŝiaj komputiloj, kiuj estis dezajnitaj por longtempa funkciado de 10-20 jaroj, rapide malnoviĝis, kaj estis ĵetitaj en la rubon malgraŭ ke ili estis ankoraŭ uzeblaj.
Kromaj modeloj estis publikigitaj por la komputilkomputiloj kiuj iĝis la normo inter IBM-kongruaj ‏ XT, AT, ktp., kaj tiuj estis anstataŭigitaj per la IBM PS-komputiloj.
En 2002, laŭ la esplorfirmao Gartner, la miliarda komputilo estis vendita en la tutmonda komputilmerkato (plejparte "IBM-kongruaj").
La sukceso de la kongruaj iom post iom forpuŝis IBM el tiu ĉi merkato, en 2002 ĝi subkontraktis la produktadon de komputiloj, kaj la fino de la procezo okazis en 2005, kiam IBM vendis siajn rajtojn por fabriki tiujn komputilojn al la ĉina kompanio Lenovo.
La fenomena sukceso de IBM-komputiloj kaj iliaj kongruoj igis la nomon PC (kiu estas akronimo por la ĝenerala esprimo "Persona Komputilo") asociita kun IBM-komputiloj kaj iliaj kongruoj.
Softvaro
La PC inkluzivis BASIC en ROM (kvar 8 KBaj pecetoj), ofta ĉefaĵo de 1980aj jaroj hejmaj komputiloj. Ties ROMa BASIC subtenis la kasedan bendan fasadon, sed PC-A DOS faris ne, limiganta uzon de tiu fasado al BASIC sole.
Α-Terpinila laktato
α-Terpinila laktato aŭ α-terpinila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj α-terpineolo. α-Terpinila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. α-Terpinila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al α-terpinila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Carbellino
Carbellino [karbelJIno] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco. Carbellino estas devena etimologie el vorto por kverko, do eble tradukebla al Kverketo, kaj eble rilata al juda loĝantaro kiu klinis al uzado de arbonomoj por familinomoj. Kverko videblas en la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 175 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 750 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Roelos kaj Almeida de Sayago kaj sude kun la Provinco Salamanko. Ĝi estas proksima al la Akvorezervejo de Almendra kaj al la Natura Parko Arribes del Duero, du gravaj turismaj allogaĵoj de la provinco kaj de la komarko.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Restas kelkeja metioj, kiel ceramiko kaj aliaj.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
100416 Syang
100416 Syang estas asteroido de la interna asteroida zono malkovrita la de la kanada astronomo David D. Balam elde la Dominia Astrofizika Observatorio en Saanich (Brita Kolumbio, Kanado).
Ĝi estas ano de la Hungaria familio kaj en orbita resonanco 3:8 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stephenson Yang, unu el la kanadaj pioniroj en la serĉo de planedaj akompanantoj de prokimaj steloj per precizaj. Li kontribuis al la malkovro de du el tiaj planedoj.
Roka arkitekturo
Roka arkitekturo, Rok-ĉizita arkitekturo aŭ Rok-tranĉita arkitekturo, estas la kreado de strukturoj, konstruaĵoj, kaj skulptaĵoj, per elfosado de solida roko kie ĝi nature estas. Roka arkitekturo estas dezajnita kaj farita fare de homo de la komenco ĝis finpoluro. En Hindio kaj Ĉinio, la esprimoj "groto" kaj "kavaĵo" ofte estas aplikitaj al tiu formo de homfarita arkitekturo. Tamen, grotoj kaj kavernoj, kiuj komenciĝis en natura formo, ne estas konsideritaj kiel "rok-tranĉita arkitekturo" eĉ se grandskale estis modifitaj. Kvankam rok-tranĉitaj strukturoj devias de tradicie konstruitaj strukturoj laŭ multaj manieroj, multaj rok-tranĉitaj strukturoj estas faritaj por reprodukti la fasadon aŭ internon de tradiciaj arkitekturaj formoj. Internoj estis kutime eltranĉitaj per komencado ĉe la tegmento de la laŭplana spaco kaj poste laborante malsupren. Tiu tekniko malhelpas, ke ŝtonoj falu sur laboristoj malsupren. La tri ĉefaj uzoj de rok-tranĉita arkitekturo estis temploj (kiel tiuj en Hindio), tomboj (kiel tiuj en Petra, Jordanio) kaj kavernloĝejoj (kiel tiuj en Kapadokio, Turkio).
Iu rok-tranĉita arkitekturo, plejparte por tomboj, estas elfosita tute en ĉambroj sub la surfaco de relative ebena roko. Se la elfosado estas anstataŭe transformita en la flanko de klifo aŭ kruta deklivo, povas ekzisti impona fasado, kiel trovite en likiaj tomboj, Petra, Aĝanto kaj aliloke. La plej prilaborita kaj impona roka arkitekturo estas la elfosado de altaj liberstarantaj monolitaj strukturoj tute sub la surfacnivelo de la ĉirkaŭa roko, en granda elfosita truo ĉirkaŭ la strukturo. Ellora en Barato kaj Lalibela en Etiopio (Zagŭea dinastio) disponigas la plej sensaciajn kaj famajn ekzemplojn de tiaj strukturoj.
Rok-tranĉita arkitekturo, kvankam intense laboriga per antikvaj iloj kaj metodoj, estis supozeble kombinita kun elrompado de la roko por ties uzado aliloke; la enormaj kvantoj de ŝtono forigita normale malaperis de la ejo. Rok-tranĉita arkitekturo estis forhakita, ktp., "de la vivanta roko" ankaŭ laŭdire. Alia esprimo foje asociita kun rok-tranĉita arkitekturo estas monolita arkitekturo, kiu estas prefere aplikita al liberstarantaj strukturoj faritaj de ununura peco el materialo. Monolita arkitekturo ofte estas rok-tranĉita arkitekturo (ekz. Templo Kailasanathar de Ellora) sed monolitaj strukturoj eble estas farita el artefarita materialo, ekz. betono.
Lajos Blau
Lajos Blau [lajoŝ blaŭ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Blau Lajos estis hungara rabeno, altlerneja instruisto.
Lajos Blau naskiĝis la en Putnok (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Blau devenis el juda familio. Li doktoriĝis (Ph.D) en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1886, sed li studis ankaŭ en Tutlanda Instituto por Rabenoj inter 1880-1888. Ekde 1887 li instruis en la instituto kaj en la sekvanta jaro li rabeniĝis. Inter 1913 kaj 1932 li estis institutestro, poste li pensiuliĝis. En tiu periodo li redaktis, eĉ fondis judajn revuojn.
Fariza
Fariza estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Sayago en la sudokcidento de la provinco, proksime al la Natura Parko Arribes del Duero. Fariza estas devena etimologie el araba radiko Fariza ĉu pri ĉevalo ĉu pri kampo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Badilla, Cozcurrita, Fariza, Mámoles, Palazuelo de Sayago, Tudera kaj Zafara, okupas totalan areon de 90,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 489 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 52 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Cozcurrita, Badilla, Argañín, Freixiosa (Portugalio), Tudera, Mámoles, Palazuelo de Sayago kaj Zafara.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (Natura Parko Arribes del Duero).
Undekila laktato
Undekila laktato aŭ undekila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj undekanolo. Undekila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Undekila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al undekila grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 28 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Buenavista del Norte
Buenavista del Norte [bŭenaBISta delNORte] (Bona Vidaĵo de la Nordo) estas urbo kaj municipo en la nordokcidenta pinto de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj.
Geografio
Buenavista del Norte estas en la nordokcidenta pinto de la insulo Tenerifo. La municipa ĉefurbo estas Buenavista del Norte mem, je 120 m.s.m. Temas pri municipo en la okcidenta ekstremo de la Norda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Santiago del Teide (sude) kaj Los Silos (oriente); Atlantika Oceano estas kaj norde kaj oriente.
Buenavista del Norte posedas areon de 67,42 km², estante la 11a municipo plej etenda de Tenerifo kaj la 19a de la provinco. La municipa teritorio estas klina areo ĝis altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas 1 342 m.s.m. en Los Topos de la Mesa.​ Estas multaj pejzaĝoj konstruitaj de la vulkana aktiveco. Ĝi havas marbordan longon de 33,81 km, estante la dua plej marbordohava municipo en la insulo, malantaŭ nur Santa Cruz de Tenerife.