cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sklaveco en Afriko
Sklaveco en Afriko ne nur ekzistis ĉie en la kontinento dum multaj jarcentoj, sed daŭras en la nuna tago. Sistemoj de sklaveco kaj servuteco estis oftaj en partoj de la kontinento, same kiel ili estis en granda parto da la antikva epoko. En la plej multaj afrikaj socioj kie sklaveco estis ĝenerala, la sklavigitaj homoj ne estis traktitaj kiel kapitalaĵaj sklavoj kaj ricevis iajn rajtojn en sistemo simila al kontraktoligita sklaveco (nepagita laboro) de aliloke en la mondo. Kiam komenciĝis la araba sklavkomerco kaj la atlantika sklavkomerco, multaj el la lokaj sklavsistemoj ŝanĝiĝis kaj komencis provizi kaptitojn por sklavmerkatoj ekstere de Afriko.
Sklaveco en historia Afriko estis praktikita en multaj malsamaj formoj kaj kelkaj el tiuj ne evidente konvenas la difinojn de sklaveco aliloke en la mondo. Ŝuldosklaveco, sklavigo de militkaptitoj, armea sklaveco, kaj krima sklaveco estis ĉiuj praktikitaj en diversaj partoj de Afriko.
Kvankam ekzistas iu tra-sahara komerco de la interno de Afriko sude de Saharo ĝis aliaj regionoj, sklaveco estis malgranda parto de la profesia vivo de multaj socioj en Afriko ĝis la enkonduko de transkontinentaj sklavkomercoj (arabaj kaj atlantikaj). Sklavpraktikoj denove estis transformitaj kun eŭropa koloniigo de Afriko kaj la formala forigo de sklaveco en la 19-a jarcento.
Transformo
Abolicismo
Masakatsu Miyamoto
Masakatsu Miyamoto (en Esperanto Masakacu Miĝamoto, japane 宮本 征勝, n. 4-an de julio 1938, m. 7-an de majo 2002) estis japana futbalisto. Li de 1958 ĝis 1971 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis unu el la malmultaj ties membroj kiuj ludis en multaj matĉoj, nome 44.
12087 Tiffanylin
12087 Tiffanylin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Tiffany Fangtse Lin, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estas lernantino ĉe la Montgomery Blair High School en North Potomac (Marilando, Usono).
Huisheim
Huisheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kirchheim (apud Munkeno)
Kirchheim bei München estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto München de la federacia lando Bavario. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 12154 loĝantojn.
Le Grand-Saconnex
Le Grand-Saconnex estas urbo kaj komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 10783 loĝantojn je la 31-a de januaro 2009.
Santa Clara County kontraŭ Southern Pacific Railroad
Santa Clara County kontraŭ Southern Pacific Railroad Company (1886) estis grava kazo de la Usona Supra Kortumo, alportante por la korporacioj egalajn rajtojn al la naturaj personoj. Tion ebligis la 14-a aldono de la usona konstitucio (egalprotekta klaŭzo), aldonita en 1882, ellaborita i.a. de Roscoe Conkling, kiu laboris tiutempe por fervoja industrio.
Le Grand-Saconnex
Geografio
La urbo Le Grand-Saconnex situas norde de la kantona ĉefurbo Ĝenevo. Sur la teritorio de la urbo troviĝas parto de la Flughaveno Ĝenevo kaj la ekspoziciejo Palexpo, kie inter aliaj ekspozicioj okazas ĉiujare la Aŭtosalono de Ĝenevo.
Heřman Alferi
Lernejestro en Zdislavice. Li estis protagonisto de pacifismo, Libera Penso, kunlaboranto de Internacia Pedagogia Revuo de Theodor Čejka.
Li estis prezidanto de kultura sekcio de Landa Centra Asocio de Societoj Instruistaj en Bohemio.
Li aktivis en Humpolec-regiono (orienta Bohemio) kiel unu el la unuaj pioniroj de la internacia paca edukado kaj de Esperanto. Laŭ spirita senco de J. A. Komenio li penadis dum sia tuta mallonga vivo pri tio, ke ĉiu pedagogia problemo estu solvata favore al evoluo de la homa personeco kaj en intereso de la internacia sentado.
Le Grand-Saconnex
Najbaraj komunumoj
La urbo limas en nordo al Ferney-Voltaire (Francio), en oriento al Bellevue kaj Pregny-Chambésy, en sudo al Ĝenevo kaj Vernier, kaj en okcidento al Meyrin.
Heřman Alferi
En sia verko Internacia Edukado kaj Instruado (1906) li eksplikis siajn opiniojn pri la paca edukado en lernejoj, kiu ne povas sin limigi je strikta patriotismo, sed ĝi ampleksu principon de la internaciismo kaj direktu sin per penadoj pri novaj rilatoj inter la nacioj. Por H. Alferi la internaciismo estas pli supera evolu-grado de la naciismo, ĉe kio li notas, ke nacio povas plej bone evolui nur tiam, kiam estas favoraj ankaŭ internaciaj kondiĉoj. La edukadon al internaciismo li opinias la plej perfekta, sed ankaŭ plej necesa kaj plej natura. Dum kongreso de instruistaj federacioj en Lieĝo (urbo) en la jaro 1905, kie kunvenis instruistoj kaj edukistoj el 18 ŝtatoj, Alferi i. a. diris:
Le Grand-Saconnex
Trafiko
Le Grand-Saconnex kune kun la najbara urbo Meyrin lokigas la interkontinentan Flughavenon Ĝenevo, kiu disponas pri interurba stacidomo kun rektaj trajnkonektoj al Ĝenevo, Laŭzano, Berno, Bazelo, Zuriko kaj aliaj urboj. La urbo ankaŭ estas konektita al la loka bus- kaj tramreto de Ĝenevo.
Heřman Alferi
''„Mi asertas, ke internacia lernejo per ĉia sia instalo de eduka ordo, lernprogramoj, planoj, kanvasoj, celoj instruaj kaj edukaj, per sia tuta etoso, elkulturos spiriton internacian kaj per tio spiriton de frateco inter la nacioj, ĝeneralan pacon kaj solidarecon ... Urĝa tasko, de la monda instruistaro tiudirekte estas ja krei potencan imponan organizon, en kiu estus reprezentita la tuta mondo, do organizon vere internacian, kiu povus paroli kaj agi en nomo de instruistaro de la tuta civilizita mondo .. .“''
Le Grand-Saconnex
Historio
La unua dokumenta mencio de Le Grand-Saconnex datiĝas el la jaro 1128 kiel Saconai. En la jaro 2006 Le Grand-Saconnex atingis kun 10000 loĝantoj la grandeco de urbo.
Heřman Alferi
Same Alferi defendis siajn opiniojn pri la pacedukado dum la XIV-a packongreso en Luzerno. La kongresojn en Lieĝo kaj Luzerno antaŭis regiona kongreso de la ĉeĥa instruistaro el lernejoj naciaj kaj burĝaj en la jaro 1905 en Německý Brod (nun Havlíčkův Brod). En ĝi H. Alferi analizis signifon de l'internaciismo kaj respondis demandon ĉu tiu ĉi „internacia patriotismo“ scias naski tiajn moralajn heroajn agojn, kiel patriotismo. Alferi estas konvinkita, ke la „internacia patriotismo“ kapablas krei similajn, eble eĉ pli mirigajn agojn, kiuj povas naskiĝi sole el la internacia solidareco. Eraras tiu, li diras, kiu opinius, ke internaciigi edukadon signifas ĝin denaciigadi, ke oferi sin por la homaro, ekskludas oferon por la patrio. Laŭ Alferi grandeco de nacio ne estas aprecata per venkoj sur militkampo, sed per rezultoj en la produktado, scienco, artoj en pliperfektigado de leĝodonado, en nombro de lernejoj, hospitalaj ktp.
Le Grand-Saconnex
Ĝemelurbo
Ĝemelurbo de Le Grand-Saconnex estas Carantec en Francio.
Heřman Alferi
Eduklaboro al la paco, kiu memkompreneble premisas fake kleran kaj ĉefe noblan instruiston, laŭ Alferi, direktiĝu laŭ la jenaj principoj:
Alferi estas konvinkita, ke la junularo respondecas por la estonteco, do ankaŭ por milito aŭ daŭra paco. Paco ne estas abstrakta nocio, ĝi estas plenumigo de homaj sopiroj kaj bezonoj. Por ke la juna generacio estu kapabla defendi kaj sekurigi la pacon, ĝi devas scikoni kruelajn spertojn el la pasintaj militoj, kiujn travivis la antaŭaj generacioj, ĝi devas scii, kiel plej bone ĝi povas utili al afero de la paco.
Tramtransporto en Lvivo
Tramtransporto en Lvivo (Львівський Трамвай, Львовский трамвай) konsistas el elektra tramvojo en Lvivo, Ukrainio.
Santa Clara County kontraŭ Southern Pacific Railroad
Tiu akirita korporacia personeco egalas al la hodiaŭa jura persono kaj signifis malpli da respondeco de la posedantoj.
Tramtransporto en Lvivo
Priskribo
Hodiaŭ, la tramvojo de Lvivo trairas 10 liniojn sur 75 kilometroj da trakoj kun proksimume 220 veturiloj. Antaŭe en malbona stato, multaj trakoj estis rekonstruitaj en 2006, kaj eĉ pli estas rekonstruotaj en la sekvaj jaroj. La plej multaj tramoj estas de tipo Tatra "KT4", produktitaj de ĉeĥa fabriko ČKD. Pli malnovaj tramoj Tatra "T4" veturas nur sur la dua linio. Antaŭmilitaj veturiloj de Gothaer Waggonfabrik, kiuj estis konstruitaj post 1910, estas uzataj nur por vivtenado kaj utilecaj celoj. Lastatempe Lvivo akiris 20 reviziitajn kaj modernigitajn tramojn "KT4" antaŭe uzitajn en germanaj urboj Erfurto kaj Gera, temas pri la unua aĉetado de novaj tramoj ekde la sendependeco de Ukrainio.
En 1991, preskaŭ 140 milionoj da pasaĝeroj uzis la sistemon. En 2002, tiu nombro malkreskis al 60 milionoj. Malgraŭ granda nombro de pasaĝeroj, proksimume 65% el ili veturas senpage. Tial, la konsiderinda ŝuldo de la firmao devas esti pagita de la registaro de la Lviva provinco.
Santa Clara County kontraŭ Southern Pacific Railroad
La decido koncernis tri separatajn kazojn:
Tramtransporto en Lvivo
Priskribo
La prezo de unu vojaĝo estis 50 kopekoj (ĉirkaŭ € ) en 2007. Ĝi estis plialtigita al 75 kopekoj (ĉirkaŭ € ) en 2008 kaj al 1 hrivno en 2009. La prezo en 2012 estas 1 hrivno kaj 50 kopekoj, la kosto altiĝinte el 1 hrivno kaj 25 kopekoj ĵus antaŭ la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 tial ke Lvivo estis unu el la gastigantaj urboj. En aprilo 2015 la prezo de unu vojaĝo estis 2 hrivnoj (ĉirkaŭ € ).
En septembro 2012, kontrakto por provizi modernajn malaltplankajn tramojn estis aljuĝita al Elektrotrans, komuna entrepreno de Electron kaj Transtec Vetschau. Ĉi tiuj plej novaj aldonoj al la longa historio de tramoj en Lvivo estis enkondukitaj en aŭgusto 2013 kaj nun veturas sur linio 9a. Estas kvin sekcioj kun 100% da malaltplankaj tramoj Electron T5L64, dezajnitaj de konstruistoj de kompanio Electron bazita en Lvivo (unu "T5L64" kaj ok "T5L44"). Lvivo planas aĉeti aliajn naŭ "Electron" dum modernigado de trakoj danke al la fundoj kiuj estis donitaj de EBI.
Movado sen Nomo
Ĝi volas:
MsN kredas, ke en ĉiu homo troviĝas bonecoj. Tiujn bonecojn ni volas malkovri kaj kultivi. Ni serĉas la bonan koron sub la vestoj de ĉiuj homoj. Tiun koron ni volas « tuŝi » (vivigi) kaj, kune kun tiu homo, serĉi novajn eblecojn, vivoĝojon kaj vivstilon.
Por tion realigi, Movado sen Nomo eldonas levilkartojn (legu poste pri la signifo) kaj librojn kun inspiraj tekstoj.
Historio
Jam en 1938 iu pastro Henri De Greef fondis en Nederlando asocion kun la nomo "Bond zonder Naam" (Movado sen Nomo).
En 1957 Phil Bosmans, katolika pastro en Belgio, ricevis la taskon por okupiĝi pri fondo de "Bond zonder Naam" en Belgio. En unu jaro li havis 20.000 interesitojn.
Lia baza ideo estis ke en la moderna socio, oni havas tro multe da atento por strukturoj, por tekniko kaj teknologio kaj emas forgesi la simplajn homajn bezonojn. Tial li emfazis la "Kulturon de la Koro". Li i.a. atentigis la publikon per la presado kaj dissendado de kartoj, kiuj havas simplan trafan mesaĝon. Li nomis ilin "levilkartoj" por levi la homan nivelon en la socio. Foje la slogano sur tia karto estis milda, humurplena, foje ĝi estis akra. La strukturo de la movado fariĝis tute volontule : membreco estas senpaga, nura anonco sufiĉas. Sed la aliĝintoj promesas atenti pri la Kulturo de la Koro. Mirige estas ke - sen almozpeti - spontaneaj donacoj ĉiam sufiĉis por kovri la pres- administrad- kaj afrankokostojn. La movado rapide kreskis al 300.000 membroj.
Phil Bosmans rimarkis ke tiu bezono je Kulturo de la Koro estas universala. Lia agado komencis en Flandrio kaj do en la nederlanda lingvo. Sed Bosmans instigis kaj subtenis similajn iniciatojn en la franclingva parto de Belgio kaj eksterlande. Tiel fondiĝis 11 pliaj asocioj, kiuj estis aŭtonomaj.
Bosmans simpatiis kun Esperanto kaj komprenis ke ĝi havas eblojn por plivastigi la horizonton por la mesaĝoj pri la Kulturo de la Koro.
En 1980, nova esperantisto, Jos Kerfs, ekkontaktis kun Bosmans. Kune kun du amikoj (Ludo Jonghelings kaj Paul Van Huffelen) kaj kelkaj spertaj esperantistoj en Antwerpen, li fondis la 12an sekcion: la esperantisma kaj esperantlingva "Movado sen Nomo" en la 30a de januaro. Bond zonder Naam finance subtenis la starigon. Eldoniĝis 6 levilkartoj en la jaro. La bazaj principoj restis samaj: senpaga membreco, sed la membroj promesas atenti pri la Kulturo de la Koro kaj eventuale finance kontribuas laŭ siaj deziro kaj ebleco. La unua slogano, kiu ankaŭ respegulas la esencon de la movado, estis "Pli bona mondo komenciĝas en via propra Koro". Evidente okazis diversaj ŝanĝoj en la estraro sed preskaŭ ĉiuj restis dum longa tempo en la gvidorgano. Multaj personoj kontribuis ekster la estraro. Ni ne mencias nomojn, ĉar la titolo de la movado ankaŭ aludas la anonimecon en la aktivecoj. Bedaŭrinde, la fondinto forpasis.
Ekde la komenco, la agado estis en harmonio kun Bond zonder Naam, sed tute sendependa. La sloganoj por internacia publiko estu aliaj ol tiuj por belga. La komenca problemo estis malfido de esperantistoj: "senpaga aliĝo... kio kaŝiĝas malantaŭ tio?" Iom post iom, sed malrapide, la membronombro kreskis. En 1988 Movado sen Nomo unuafoje aperis en la Universala Kongreso en Rotterdam. Ekde tiam ĝi aperis en multaj UK-j, kelkfoje per informa budo, preskaŭ ĉiujare per informa kunveno, en la lastaj jaroj ankaŭ en angulo de la stando de Monato kaj/aŭ en la stando de fakaj asocioj.
Grava paŝo estis la eldono de traduko de la plej furora libro de Phil Bosmans Ŝanco por Feliĉo. Esperanto estis la 20a lingvo en kiu ĝi eldoniĝis.
Bond zonder Naam helpas la Esperanto-sekcion sed insistas pri memstareco, la membronombro kreskas sed ne la enspezoj. Tial la estrara decidas en 1997 eldoni nur 4 levilkartojn en la jaro.
En 2000, por festi la 20-jaran ekziston, MsN eldonis duan libron de Phil Bosmans, Donace al vi. En Antverpeno okazis tre etosplena festo kun la aktivuloj kaj en ĉeesto de Phil Bosmans.
La nombro da aliĝintoj kreskis al 1800 en 65 landoj. Ĉiujare alvenas multaj korespondaĵoj de personoj, kiuj esprimas sian admiron kaj aprezon por la senditaj Levilkartoj.
En 2011 aperis tria libro Kruĉo da saĝo, jubilea libro de Movado Sen Nomo, kun ĉiuj slaganoj de la 30a jara agado.
En 2014 kaj re-eldonita en 2015 aperis kvara libro Inspiraj rakontoj, kolekto de 20 rakontoj el plej diversaj mondpartoj.
Orto (apartigilo)
La vorto Orto povas signifi :
Uŝmalo
Uŝmalo aŭ Uxmal (prononcata: „Uŝmal“) estas ruino de granda majaa urbo en Meksiko. Ĝi situas en Jukatano, ĉirkaŭ 80 km sude de Mérida. La urbo troviĝas sur monteta tereno je alteco de ĉirkaŭ 60 metroj. Unu el plej gravaj elementoj estas la Piramido de la Divenulo, nura el tiu tipo kun ovalforma bazo.
Poul Egede
Poul EGEDE (naskiĝinta la en Vågan/Lofotoj, mortinta la  en Kopenhago) estis norvega-dana teologo, tradukisto kaj misiisto.
Vivo
Estante filo de la misia pioniro Hans Egede li helpadis la patron kaj iĝis ankaŭ ties posteulo ekleziula inter 1734-40. Reveninte al Danlando li iĝis profesoro pri teologio kaj membro de la Misia kolegio, post la morto de la patro ankaŭ inspektanto de la grondlanda] misio kaj episkopo.
Li finis en 1766 la far la patro komencita traduko de la Nova Testamento en la gronlandan, verkis krome kateĥismon (1756) kaj ceremoniregularon (Rituale) dulingvan (dana-gronlanda) en 1783. Gravis ekster tio lia eldono de vortaro grondlanda-dana-latina (1750) kaj de lernolibro gramatika (ankaŭ grondlanda-dana-latina) en 1760.
El liaj filoj iĝis misiisto Hans E. Saabye (1770–78), la posta ĉefpredikisto en Adbye/Fyn. La alia filo Niels estis leŭtenanto esploristo ĉe la eosta marbordo de Gronlando; li ankaŭ surpaperigis siajn malkovrojn (Kopenhago 1789) kaj mortis en 1804 kiel ŝipkapitano.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 5. Leipzig 1906, p. 387, kio legeblas tie ĉi interrete.
3740 Menge
3740 Menge estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Eduard Strauss
Eduard STRAUSS (Eduard Straŭs) aŭstra komponisto, naskiĝis en Vieno 15.3.1835, mortis en Vieno 28.12.1916, li estis la plej juna filo de Johann Strauß (patro). Li laboris en la orkestro de sia frato Johann Strauß (filo) kaj estis lia posteulo kiel kortega baldirektoro en Vieno. Liaj pli ol 300 komponaĵoj estas sub la influo de sia frato Johann.
3740 Menge
Nomo
Ĝia nomo honoras la brazilan astronomon Sergio Menge de Freitas, vic-direktoron de la Observatorio de Valongo de 1983 al 1990.
Eduard Strauss
La filo de Eduard Strauß, Johann Strauß (nepo) naskiĝis 1866, mortis 1939, li laboris kiel posteulo de sia patro en Vieno kaj poste en Berlino.
Li studis en Akademisches Gymnasium en Vieno.
Sankta Petro (Barbado)
Sankta Petro (angle: Saint Peter [sejnt piter]) estas paroĥo de Barbado dediĉita al la apostolo Sankta Petro. Sankta Petro estas unu el la originaj ses paroĥaj nomoj ekde 1629. Paroĥoj de Barbado estas dekunu de post 1645.
Andrew C. Becker
Andrew C. BECKER (naskiĝinta en 1973) estas usona astronomo.
Post licencio pri fiziko ricevita en 1995 en la Universitato Purdue, li daŭrigis sian lernadon kaj ricevis doktorecon pri astronomio en la Universitato de Vaŝingtonio en 2000. Li laboris kiel esploristo en diversaj institutoj antaŭ fariĝi helpanto en 2006 kaj asociata profesoro en 2012 ĉe la Universitato de Vaŝingtonio.
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de 644 numerotitaj asteroidoj inter 2004 kaj 2007, el kiuj 22 en kunlaboro kun Andrew W. Puckett kaj Jeremy Martin Kubica, kaj 2 kun Amy E. Rose. Multenombraj el liaj malkovroj estas.
La asteroido 5280 Andrewbecker estis nomita en lia honoro.
Morto de Adolf Hitler
Adolf Hitler estis germana politikisto kaj la estro de la Nazia Partio, Kanceliero de Germanio de 1933 ĝis 1945, kaj Führer ("Estro") de Nazia Germanio de 1934 ĝis 1945. Li mortigis sin mem per pafo la 30an de Aprilo 1945 en sia rifuĝejo Führerbunker en Berlino. Ankaŭ Eva Braun, lia edzino de antaŭ unu tago, memortigis sin per engluto de cianido. Laŭ la kaj verkitaj kaj parolaj instrukcioj lasitaj de Hitlero, tiun vesperon iliaj restaĵoj estis forportitaj tra la porurĝaj ŝtuparoj de la bunkro, trempitaj en petrolo, kaj bruligitaj en la Regna Kancelierejo ekster la bunkro. Registroj en la Sovetuniaj arkivoj montris, ke iliaj bruligitaj restaĵoj estis rekuperitaj kaj enterigitaj en sinsekvaj lokoj ĝis 1946. En 1970, ili estis denove elterigitaj, kremaciitaj kaj la cindroj estis disigitaj.
Rakontoj diferencas pri la kaŭzo de la morto; unu versio asertas, ke li mortis nur pro veneno kaj alia versio postulis, ke li mortis pro memfarita pafo dum li formordis cianidujon. Nuntempaj historiistoj malakceptis tiujn rakontojn kiel el soveta propagando aŭ el intenca kompromito por rekunigi la diferencajn konkludojn. Unu atestanto asertis, ke la kadavro de Hitlero montris signojn de pafo trabuŝa, sed tio malverŝajne estis pruvita. Dentaj restaĵoj trovitaj en la kadavro de Hitlero estis kongruigitaj kun liaj dentaj informoj de 1945. En 2009, usonaj esploristoj faris DNA analizon al kraniero kiu laŭ sovetaj funkciuloj estis de Hitlero. La DNA analizo kaj posta ekzaminado indikis, ke ĝi apartenis al virino malpli ol 40-jaraĝa.
Pro politikaj tialoj, Sovetunio prezentis variajn versiojn pri la sorto de Hitlero. En la jaroj tuj post la milito, la sovetoj defendis, ke Hitlero ne estis mortinta, sed male li estis fuĝinta kaj estis protektita de iliaj iamaj Okcidentaj Aliancanoj.
San Andrés Ixtlahuaca
San Andrés Ixtlahuaca estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Andrés Ixtlahuaca. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 092.
Geografio
San Andrés Ixtlahuaca apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1343 loĝantojn. El tiuj estis 618 viroj kaj 725 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1620 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 263 indiĝenoj. El tiuj 227 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 227 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Teltova rapeto
Teltova rapeto (Brassica rapa L. subsp. rapa f. teltowiensis) estas speciala formo de rapo. Ili ricevis la nomon laŭ la regiono ĉirkaŭ Teltow en Brandenburgo, de kie ili devenas. Tre proksime parenca estas la maja rapo.
Priskribo
La teltovaj rapetoj distingiĝas de la aliaj rapoj pro sia grandeco (longeco ĉ. 5 cm, diametro 1,5 ĝis 3 cm), pli svelta konusa formo, dikiĝintaj kverstrioj kaj flankaj radikoj. La karno estas flava. La rapeto havas rafanan guston.
Historio
Origine la planto devenas el Polujo kaj Finnlando. En la 18a kaj 19a jarcento la teltovaj rapetoj estis ŝatata delikataĵo. Ne nur Goethe kaj Kant ŝatis la legomon, sed ankaŭ la franca kortego.
Laŭ Frederiko la Granda la rapo estis enkondukita sub la angla nomo "Turnip" en la jaro 1770 en Brandenburgio kaj Pomerio.
Kultivado kaj rikolto
La rapetoj estas elsemitaj rekte fine de aŭgusto kiel dua kultivaĵo. Ili estas rikolteblaj en oktobro kaj novembro. Ankaŭ eblas pli frua dissemado. La planto ŝatas nitrogenmalriĉajn sablajn grundojn por ricevi la delikatan guston. La rikoltkvanto estas ĉ. 2,2 kg/m². La rapetoj tre bone stokeblaj.
Uzado
Teltovaj rapetoj povas esti manĝataj krude kiel salato au kuiritaj kaj en supoj.
56000 Mezopotamio
56000 Mezopotamio estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la regiono Mezopotamio aŭ " Tero inter la Riveroj ", inter la riveroj Tigriso kaj Eŭfrato en okcidenta Azio kaj lulilo de la homa civilizacio. Arkelogiaj fosadoj donis pruvojn de setlejoj datiĝantaj de ĉirkaŭ 10 000 a.K.. Cirkaŭ la 3-a jarmilo a.K., la skribo estis tie inventita.
Baciu (Cluj)
Baciu [baĉu] (hungare: Kisbács [kiŝba:ĉ]) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre apartenas al ĝi Mera, Suceagu, Corușu, Popești, Rădaia kaj Săliștea Nouă.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1428 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 3677 (rumanoj, 33 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1297. Ĝia rumana loĝantaro loksidiĝis tie post 1660. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
Valéria Tóth
Valéria Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj laŭ plena nomo Tóth Valéria Veronika estas hungara skulptisto. Ŝia edzo estis Sándor Kligl. Valéria Tóth naskiĝis la en Pestszenterzsébet.
Blankaflugila dikbekulo
La Blankaflugila dikbekulo aŭ Blankaflugila micerobo (Mycerobas carnipes) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Miceroboj, kiu enhavas speciojn kiuj kombinas nigran kaj flavan kolorojn kaj havas dikajn bekojn.
Ĝi povas troviĝi en Afganio, Butano, Ĉinio, Barato, Irano, Birmo, Kazaĥio, Nepalo, Pakistano, Rusio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio. Ties natura habitato estas borealaj arbaroj de juniperoj aŭ miksitaj de juniperoj kaj piceoj, arbustoj kaj similaj areoj de preskaŭ 2,000 al 3,000 m super marnivelo. Vintre malsupreniras al areoj de pomarboj, kratagoj kaj hundorozo.
Temas pri specio kun dika, mallonga kaj fortika ĉebaze beko, kiel aliaj dikbekuloj, kiu estas griza; la kruroj estas rozkolorecaj. Krom tio ĝi havas malhelajn (malhelbrunaj al nigrecaj) kapo, kolareo, dorso kaj brusto, dum estas flavaj la ventro kaj flugilstrio. La vosto kaj flugiloj estas nigrecaj, kaj tiuj montras krom la flavan pli markatan blankan flugilzonon.
Reproduktado faratas de paroj separataj almenaŭ 100-150 m unu disde alia. La nesto estas konstruata nur de la ino (masklo akompanas) en junipero aŭ piceo je 0.4-17 m supergrunde el bastonetoj, herbotigoj kaj muskeroj kovrite de junipera ŝelo. Oni trovas ovarojn de 2-5 ovoj el fino de marto al komenco de septembro, kaj ĉefe el meza majo al fina julio. Post perdo de la unua ovaro povas okazi dua ovodemetado, sed kelkaj paroj ĉiukaze faras tion, kio estis konstatita per kolorringado (Kovshar, 1977). Ambaŭ gepatroj kovas dum 14-16 tagoj kaj manĝigas la idojn; elnestiĝo okazas post 20 tagoj. Diso al pli malaltaj altitudoj en aroj de 10-20 birdoj komencas en novembro, kaj la lastaj birdoj estis observitaj tie en komenco de aprilo.
NGC 568
NGC 568 (aliaj indikoj — IC 1709, PGC 5468, ESO 353-3, MCG -6-4-37) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pikoj
Pikoj estas kartoprena kartludo elpensita en Usono en la 1930-aj jaroj. Ĝi povas esti ludata kiel partnera aŭ sola ludo. La celo estas preni la nombron de pikaj kartoj ofertitaj antaŭ ol komenciĝis la manludo. Pikoj estas posteulo de la kartluda familio visto, kiu ankaŭ inkluzivas briĝon kaj kerojn. Ĝia ĉefa diferenco kompare kun aliaj variaĵoj de visto estas, ke anstataŭ atuto decidita de la plej alta proponanto aŭ hazarde, la pika kartaro ĉiam superas, tial la nomo.
György Horváth (halterlevisto)
György Horváth naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  (laŭ WikiData la mortotago estis la 17-a) en Budapeŝto.
Sporta kariero
György Horváth estis halterlevisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun bronza medalo, krome en la sama jaro en mondĉampionumo li estis la unua. En la sekvanta jaro li estis hungara ĉampiono.
Věra Barandovská-Frank
Věra BARANDOVSKÁ-FRANK (naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1952 en Opava) estas ĉeĥa esperantistino.
Ŝi estas doktorino pri filologio, kaj ankaŭ okupiĝas pri lingvopedagogio kaj interlingvistiko; aŭtorino de lernolibro Esperanto pro samouky, Praha 1989, eksa estrino de pedagogia sekcio, aŭtorino de libro Latino kiel internacia lingvo. Ŝi laboris en AIS San Marino kaj en Universitato en Paderborn, Germanio. Ŝi estis la edzino de prof. Helmar Gunter Frank.
Kiel plenrajta docento de AIS ŝi grave kontribuis al ties instruprogramo.
Partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.
12088 Macalintal
12088 Macalintal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
74764 Rudolfpešek
74764 Rudolfpešek estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la slovaka astronomo Peter Kušnirák kaj de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Rudolf Pešek (1905–1989), fondinto de la Ĉeĥa lernejo pri aerodinamika inĝenierarto. Entuziasma subtenanto kaj popularigisto de la kosmoflugo, li fariĝis aktiva membro de la Internacia Kosmonaŭtika Federacio kaj la Internacia Akademio pri Kosmonaŭtiko. Li inventis la faman akronimon " CETI ", nun " SETI ".
12088 Macalintal
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jeric Valles Macalintal, finalisto de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri fiziko. Li estas lernanto ĉe la  Manila Science High School en Manilo (Filipinoj).
András Leszkay
LESZKAY András (pro. leskai) estis hungara teatrestro naskita en Sámson? la 1-an de julio 1863 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de aŭgusto 1928.
Biografio
András Leszkay agadis en 1891 en Debrecen, poste en 1892 en Arad kaj Nadjvarado, inter 1901 – 1907 li estis luanto-direktoro de la Teatro Magyar, poste ĝia ekonomia estro, same ekonomiestro de la teatroj "Unió". Li oferis sian tutan havaĵon al siaj teatroj. Li ankaŭ instruis.
Instituto Nacional de Antropología e Historia
La Instituto Nacional de Antropología e Historia (INAH, nome Nacia Instituto de Antropologio kaj Historio) estas dependaĵo de la federacia registaro de Meksiko. Ĝi estis fondita la 3an de Februaro 1939 pro decido de la prezidento Lázaro Cárdenas del Río cele al atingo ke la institucio dediĉu sin al la esplorado, konservado, protektado kaj disvastigo de la arkeologia, antropologia kaj historia heredo de Meksiko. Ties kreado ludis ŝlosilan rolon por la konservado de la kultura heredo de Meksiko kaj de la mondo.
La INAH esras responsa de ĉirkaŭ 110 000 historiaj monumentoj, konstruitaj inter la 16-a kaj 19-a jarcentoj (la kultura heredo datita el la 20-a jarcento estas zorgita de la Instituto Nacional de Bellas Artes), kaj de 29 mil arkeologiaj kuŝejoj malkovritaj ĝis nun en la tutlanda teritorio. De tiu enorma kvanto, nur 180 lokoj estas malfermitaj al la publiko.
Korespondas al tiu registara ento ankaŭ la superrigardon kaj la administradon de ĉirkaŭ cent muzeoj. Tiuj estas tra la tutlanda teritorio kaj estas kategoriigitaj laŭ ties etendo, la kvalito de la materialoj ekspoziciitaj, la geografia loko kaj la nombro de vizitantoj. De tiuj muzeoj, eble la plej konata estas la Nacia Muzeo de Antropologio de Meksikurbo, kiu estas hejmo de ampleksa kolekto de antaŭhispanaj objektoj kaj materialo etnografia de la tuta lando.
Hiroshi Saeki
Hiroshi Saeki (japane 佐伯 博司, n. 26-an de majo 1936) estas japana futbalisto. Li de 1958 ĝis 1961 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Giacomo Rizzolatti
Giacomo Rizzolatti ( en Kievo, Ukraino) estas itala neŭrologo, profesoro pri fiziologio en la universitato de Parma. Li malkovris la sistemon de spegulneŭronoj.
Marcell Benedek
BENEDEK Marcell estis hungara verkisto, tradukisto naskita en Budapest la 22-an de septembro 1885 kaj mortinta en Budapest la 30-an de majo 1969. Li estis filo de verkisto Elek Benedek, patro de István Benedek, kaj András Benedek.
Biografio
Marcell Benedek havigis diplomon de instruisto pri hungara-germana lingvoj en la Universitato de Budapeŝto. En 1904 kune kun György Lukács kaj László Bánóczi li estigis la Thália Társaság. Inter 1912–18 li estis gimnazia instruisto en Budapeŝto, intertempe unu jaron li estis studento de Sorbono stipendiite. Li estis gimnazia direktoro, porinstruista altleneja profesoro, lektoro ĉe libroeldonejo (Dante Könyvkiadó), li laboris ĉe Új Idők Rt., kies pli poste li iĝis direktoro. Inter 1930–1939 li estis ĉefsekretario de Magyar Könyvkiadók Országos Egyesülete (Landligo de Hungaraj Libroeldonejoj). Dum la germana okupiĝo en 1944 li restadis en Kisbacon, naskiĝvilaĝo de sia patro. En 1945–46 li lekciis estetikon kaj literaturkritikon en la Universitato Bolyai en Kluĵo kaj estis dramaturgiisto kaj gastreĝisoro de Kolozsvári Magyar Színház. En 1947 li relokiĝis Budapeŝton kaj ĝis 1962 li estis profesoro de ELTE. En siaj lastaj jaroj li perdis gradece sian vidkapablon kaj tial la verkojn Naplómat olvasom (aŭtobiografio) (Bp., 1965) kaj la monografieton Arany János (Bp., 1970) li verkis laŭ diktado. Laŭ li apartenis al framasonoj.
Tradukaĵoj
Li tradukis preskaŭ ducent beletristikajn verkojn al hungare inter aliaj de: George Bernard Shaw, Anatole France, Victor Hugo, Guy de Maupassant, Honoré de Balzac, Romain Rolland, Roger Martin du Gard ktp., tri Jean Racine-tragediojn: Andromache; Berenice kaj Mithridates; Pierre Corneille Polyeucte; François Rabelais Gargantua.
6475 Refugium
6475 Refugium estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1987 de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Bârlești
Bârlești [bırleŝtj] estas la nomo de pluraj lokoj en Rumanio (ĉiuj en distrikto Alba):
Myadestes
Ili troviĝas en Ameriko kaj en Havajo, kie la specioj de klekaj insuloj jam formortis.
Ciminà
Ciminà estas komunumo de Italio.
Demografio
Ciminà havas proksimume 242 mastrumadajn unuojn. La nombro da loĝantoj malaltiĝis dum la periodo 1991-2001 per 18,5% laŭ la ĉiudekjara popolnombrado de ISTAT.
Viljĥovatij
Bazaj informoj
Viljĥovatij, ukraine Вільховатий estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv, en municipo de Kostilivka.
Jean Giraud
Jean Henri Gaston GIRAUD, naskiĝinta la 8an de majo 1938 ĉe Nogent-sur-Marne kaj mortinta la 10an de marto 2012 en Parizo, estis desegnisto kaj scenariisto franca de bildliteraturo, konata laŭ sia propra nomo sed ankaŭ laŭ la pseŭdonimoj de Mœbius kaj Gir. Lia nomo Mœbius venas de la koncepto matematika de la Moebius strio, objekto havanta unu flankon.
Kiel Jean Giraud kaj Gir, li estas kreinto, kun Jean-Michel Charlier por la scenaro, de la fama serio vakera Blueberry.
Sub la kaŝnomo Mœbius aŭ Moebius, li estis aŭtoro de bildliteraturo de scienco-fikcio, kiaj Le Garage hermétique (la hermetika aŭtejo), L'Incal aŭ Arzach, kiuj havigis al li internacian agnoskon, ĉe la ŝatantoj ĉu de usonaj comics ĉu de japanaj mangaoj. Liaj verkoj inkluas ankaŭ Les Jardins d'Edena. Li estis unu el la fondintoj de la eldonejo Les Humanoïdes Associés, kaj de la gazeto Métal hurlant. Li same partoprenis en la bildokoncepto de filmoj, kiel ekzemple Alien kaj Tron.
Li influis multaj bildrakontoj kaj filmoj kun lia stilo, eksemple The Force Awakens, Squirrel Girl, Doctor Aphra, The Fifth Element, kaj la filmoj de Hayao Miyazaki. Lia stilo influis ankaŭ multaj videoludoj.
Pro lia famo diversaj amaskomunikiloj eĉ klasigis lin kiel kunulo de la franca movado de la nomataj nouveaux philosophes (novaj filozofoj).
Walter Chrysler
Walter Percy CRYSLER (2a de aprilo, 1875 – 18a de aŭgusto, 1940) estis usona negocisto de la aŭtomobila industrio kaj fondinto de la Chrysler Corporation, nune parto de Fiat Chrysler Automobiles.
Li komencis sian karieron en diversaj areoj kaj en diversaj postenoj de la fervoja industrio. Poste li transiris al la aŭtomobila industrio ĉe Buick, kies prezidanto li estis ĝis 1919. Chrysler estis startinta en Buick en 1911 por 6,000 usonaj dolaroj jare, kaj lasis ĝin estante unu el la plej riĉaj homoj en Usono.
Joaquín Francisco Pacheco
Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón (Écija, Sevilo, 1808 - Madrido, 1865), estis hispana politikisto, juristo kaj verkisto.
Biografio
Li studis en Kordovo kaj el 1823 en la Altlernejo pri Juro de la Universitato de Sevilo, kie konis la politikistajn kaj literaturajn etosojn de la urbo, kun kolego kaj amiko, Juan Donoso Cortés. El 1829, fine de universitataj studoj, eklaboris en Kordovo kiel sekretario de la Markizo Benamejí.
En 1832 li en Madrido eklaboris kiel advokato, sed ankaŭ kliniĝis al literaturo kaj ĵurnalismo, fondante en 1834, la gazeton "La Abeja" (la abelo), kiu iĝis esprimilo de la modera partio. Same li kunlaboris en aliaj gazetoj kiaj El Artista kaj El Español.
Pri juro, li fondis en 1836, kun Bravo Murillo, la jurgazeton "El Boletín de jurisprudencia y legislación" kaj en 1844 ekprofesoris pri Politika Konstitucia Juro de la Ateneo de Madrido post pri Leĝaro (1836-1838) kaj Punjuro (1839-1840).
Pri politiko, li membris ekde la komenco de la Regenteco de María Cristina de Borbón-Dos Sicilias, en la Modera Partio. Ekde 1837 ĝis 1858, okupis preskaŭ seninterompo sidlokon en la Parlamento, pro la provinco Kordovo. En 1858 li estis elektita senatoro.
En marto de 1847, li estis nomumita Prezidanto de la Registaro de Hispanio, posteno kiun li okupis nur kvin monatojn kaj apenaŭ sen eblo decidi politike sen apogo de la Parlamento kaj kontraŭstaro de la edzoreĝo Francisco de Asís de Borbón. Poste li revenis al la registaro de Hispanio, kun Espartero, en 1854, kaj kun Alejandro Mon, en 1864. Li estis ankaŭ ambasadoro en Romo, akuzisto de la Supera Tribunalo kaj membro de la Reĝaj Akademioj pri Lingvo, Historio, Moralaj kaj Politikaj Sciencoj kaj de Belartoj.
Cinquefrondi
Cinquefrondi estas komunumo de Italio.
Lipsk (distrikto Augustowski)
Lipsk (litove: Liepinė) estas urbo en Podlasio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Lipsk en distrikto Augustowski.
19190 Morihiroshi
19190 Morihiroshi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Shūji Hayakawa elde Okutama (distrikto de Tokio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Hiroshi Mori, unu el la anoj de la Grupo "Yamaneko" de Kometaj Observantoj. Li estas sindonema observanto de malgrandaj korpoj kaj malkovris 45 asteroidojn kun Masaru Arai.
Polubný
Polubný (Polaun) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kořenov en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Kořenov. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 114 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
10761 Lyubimets
10761 Lyubimets estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Polubný
Polubný estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 20,87 km². En la katastra teritorio Polubný situas ankaŭ Kořenov.
10761 Lyubimets
Ljubimec (cirile Любимец) ; rusa vorto por "Karulo"; aspektas kiel taŭga nomo por Grigorij, naskita en 2000, nepo de la krimea astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina. Eble li estas la amata suno por la tuta familio.
Polubný
Historio
En la municipo en la 19-a jarcento havis sidejon signifa vitrofarejo de Josef Riedel (1816 - 1894), kiu produktis premitan vitron. Al ĝiaj plej karakterizaj profuktoj apartenis miniaturaj statuoj de habsburgaj imperiestroj kaj armeestroj, por kiuj ĝi ricevis premion en ekspozicio en Vieno en la jaro 1888.
Tombo de Riedel en Pustiny troviĝas proksime de dentorela fervojlinio en memstara pseŭdogotika kapelo de sanktaj Jozefo kaj Virgulino Maria kun tureto.
NGC 569
NGC 569 (aliaj indikoj — PGC 5548, UGC 1063, IRAS01264+1052, MCG 2-4-53, ZWG 436.63, MK 997, KCPG 34A) estas spirala galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 569 estas galaksio de Markarjan, ĉar ĝi havas pli altan ultraviolan radiadon.
Franciszek Zabłocki
Franciszek ZABŁOCKI (2a de Januaro 1754, Volhinia Vojvodio – 10a de Septembro 1821, Końskowola), estas konsiderata la plej grava pola komika dramisto kaj satiristo de la epoko de la Klerismo. Li devenas el malnova pola aristokrata familio el la klano Łada. Li tradukis multajn francajn komediojn, inter aliaj tiujn de Molière, sed li ankaŭ verkis siajn proprajn teatraĵojn koncentrite en polaj aferoj.
Ekde 1774, li laboris en la Komisiono de Nacia Edukado kaj en 1794, li partoprenis en la Ribelo de Kościuszko. Dum la venonta jaro li lasis literaturon kaj iĝis pastro.
Literatura kariero
La literatura kariero de Zabłocki startiĝis per la publikigo de lia laboro en la pola literatura gazeto Zabawy Przyjemne i Pożyteczne ("Plaĉaj kaj Utilaj Amuzoj"). Tiu gazeto estis la unua siatipe en Pollando, kaj estis lanĉita en la jaro 1770.
Dum la regado de la regado de la reĝo Stanislao Aŭgusto Poniatowski, Varsovio estis scenejo de granda literatura aktiveco. La reĝo kutimis gastigis literaturajn gravulojn por kunsidaj manĝoj ĉiun merkredon. Zablocki estis regula invitito al tiuj festokunsidoj, kiuj inkludis en la gastigitaro polajn gravulojn kiel Adam Naruszewicz kaj Ignacy Krasicki. Dum unu el tiaj kunsidoj, oni petis al Zabłocki legi sian unuan komedion Fri Zabobonnik. Al la reĝo tiom plaĉis ties kanto ke li havigis la Medalon Merentibus al Zabłocki.
Post Zablocki revenis al verkado de teatraĵoj, produktante mirindan nombron de 40 teatraĵoj en dek jaroj. Li verkis ĉefe komediojn. Liaj ĉefaj verkoj estas Amfitriono (1783), Sarmatismo (1785), Muhammad Harlekeno (1785), Blinda reĝo en la lando (1787), Flava noktoĉapo (1783), Doktoro de Lublin (1781), Gamrat (1785), kaj La nupto de Figaro (1786).
15026 Davidscott
15026 Davidscott estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona geologo David Holcomb Scott (1916–2000), ano de la teamo de luna mapado de la United States Geological Survey dum la projekto Apollo, ĉefa aŭtoro de la mapo USGS de Marso sur bazo de la datumoj de Mariner 9 kaj kunordonanto por la preparo de la geologa atlaso de Marso.
16563 Obo
16563 Obo estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rusia rivero Obo, longa de 3700 km, kiu fontas el Altajo en Centra Azio. Pasinte Novosibirskon kaj la marĉajn arbarojn de la regiono de Tomsk, Obo kuniĝas kun Irtiŝo. En aprilo 1740, sur sia vojo por observi la pasadon de Merkuro, Joseph-Nicolas Delisle vojaĝis sur la frostita Ob per ĉevaloj kaj sledoj.
(13366) 1998 US24
(13366) 1998 US24 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. La korpoj tie orbitantaj estas anoj de la "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Sankta Tomaso (Barbado)
Sankta Tomaso (angle: Saint Thomas [sejnt taŭmas]) estas paroĥo de Barbado. Sankta Tomaso estas unu de la originaj ses paroĥaj nomoj de 1629.
Kombinaĵo de 2 grandaj dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du grandaj dekduedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 2 grandaj dekduedroj, en la sama ordigo kiel en la kombinaĵo de 2 dudekedroj.
Lupolo
Lupolo (Humulus lupulus) estas plurjara volviĝanta herbo el la kanabacoj kun 3- aŭ 5-lobaj folioj kaj kun inseksaj floroj en konusosimilaj infloreskoj, kiuj estas amaraj pro la glandohavaj brakteoj kaj tiel utiligataj por bierfabrikado.
Historio
Tiu holarktisa planto kreskis sovaĝe inter la arboj kiel „lupo inter la ŝafoj”, pro tio ĝin nomis la romianoj Lupus salictarius, el kiu nomo venis la botanika nomo Humulus lupulus.
(Jam iu antikva fonto mencias ĝin, kiam ĝi skribas pri la babilona kaptiteco de judoj (kiel fortan trinkaĵon, pretigitan el lupolo kaj uzatan kontraŭ lepro).)
Estas menciita en la 8-a jarcento la lupola ĝardeno de la venedoj (en:wends) en Hallertau (suda Germanio). Ĉeĥaj mezepokaj skribaĵoj mencias la kultivadon de lupolo en 859.
En la mezepoko ĝi estis kultivata en monaĥejoj, kie oni faris ankaŭ bieron.
En Britio oni malpermesis la uzon de la planto ĝis la 16-a jarcento. En Amerikon la planton kunportis enmigrantoj en la 17-a jarcento.
Priskribo
La planto povas longi 7 metrojn, ĝi havas grandan lumbezonon, tiel oni kultivas ĝin sur apoga stangaro. Oni uzas por bierfarado la inseksajn, nefekundigitajn (nepolenitajn) infloreskojn, la t. n. lupolkonusojn. Se okazas polenado, ekestas grajnoj en la infloresko, kiuj malbonigas la kvaliton de la biero.
Lupolo estas multigebla per stikaĵoj, semoj ne necesas por tio. Tiel oni povas elekti nur la inseksajn plantojn.
Oni rikoltas la infloreskojn, kiam ili estas ankoraŭ fermitaj, tiel oni povas eviti la elfalon de lupulino – polvo grava por biera valoro –, kiu estas glanda haro ĉe la kruciĝo de la infloreska akso kaj la petaloj. La lupolino entenas amarajn rezinojn kaj volatilajn oleojn.
Kirchheim in Schwaben
Kirchheim in Schwaben estas foira komunumo en Germanio, kiu aparte konatas pro kastelo de la negocista dinastio Fugger. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de Kirchheim havis  loĝantojn.
Epistolo al Filemono
La Epistolo de Paŭlo al Filemono (Ἐπῐστολή πρός Φῐλήμονᾰ), konata simple kiel Filemono, estas unu el la libroj de la kristana Nova Testamento. Ĝi estas karcera letero, kunaŭtorita de Paŭlo la Apostolo kaj Timoteo, al Filemono, estro en la eklezio ĉe Koloseo. Tie Paŭlo alpaŝigas la temojn de pardonado kaj repacigo. Paŭlo ne identigas sin kiel apostolo kun aŭtoritato, sed kiel “malliberulo por Kristo Jesuo”, vokanta Timoteon “nian fraton”, kaj adresanta Filemonon kiel “kunlaboranton” kaj “amaton” Onesimo, sklavo, kiu foriris de sia mastro Filemono, revenis kun tiu letero, en kiu Paŭlo petis Filemonon, ke li akceptu lin kiel “fraton amatan”. (| Flm 1:16)
Filemono (Φῐλήμων) estis riĉa kristano, eble episkopa de la doma eklezio, kiu kunvenis en lia hejmo (| Flm 1:1–2) en Koloseo. Tiu letero nuntempe estas ĝenerale konsiderata kiel iu el la nedisputeblaj verkoj de Paŭlo. Ĝi estas la plej mallonga ekzistanta epistolo de Paŭlo, konsistanta de nur 335 vortoj en la greka teksto.
Okazo
Laŭ la plimulta interpretado, Paŭlo skribis ĉi tiun leteron por Onesimo, forkurinta sklavo, kiu malpravis al sia proprietulo Filemono. La detaloj de la krimo ne estas menciataj, kvankam estas ofte supozite, ke Onesimo fuĝis ŝtelinte monon, ĉar Paŭlo deklaras en | verso 18, ke, se Onesimo ŝuldas ion, Filemono devas enkalkuli tion al la konto de Paŭlo. Iam post foririnta, Onesimo kontaktiĝis kun Paŭlo, kvankam ree la detaloj estas neklaraj. Li eble estis arestita kaj malliberigita kun Paŭlo. Alternative, li eble antaŭfoje aŭdis la nomon de Paŭlo (kiel lia proprietulo estis kristano) kaj tial li vojaĝis al li por helpo. Kunveninte kun Paŭlo, Onesimo iĝis kristana fidelulo. Amikeco kreskis inter ili, kaj Paŭlo ĝojus, ke Onesimo restis kun li. Tamen, li konsideris tion pli bona resendi lin al Filemono kun akompana letero, kiu celis fari repacigon inter ili kiel kristanaj fratoj. La konservado de la letero sugestas, ke la peto de Paŭlo estis koncedita.
La statuso de Onesimo kiel forkurinta sklavo estis kontestita de Allen Dwight Callahan (esperante: Alano Dvajt Kalahan) en artikolo eldonita en la Teologia Revuo de Harvard kaj pli poste en komentario. Callahan argumentas ke, krom | verso 16, “nenio en la teksto sendube indikas, ke Onesimo estis iam eĉ la propraĵo de la ĉefa adresato de la letero. Ankaŭ, la atendoj nutrataj en la tradicia fuĝanta-sklava hipotezo, ne ne estas pravigataj en la letero. Modernaj raportistoj, eĉ tiuj samideanaj kun la dominanta ekzegezo, implice koncidis tiun propozicion.” Callahan vortobatalis, ke la plej fruaj raportistoj pri tiu verko – en la prediko de Origeno kaj la Kontraŭa-Markiono Enkonduko – estas silentaj pri la ebla sklaveca stato de Onesimo, kaj li retrovis la originon de tiu propozicio kun Johano Krizostomo, kiu proponis ĝin en sia Homiliae in epistolam ad Philemonem, dum sia servado en Antioĥio, ĉ. 386 – 398. Anstataŭ la tradicia interpretado Callahan sugestis, ke Onesimo kaj Filemono estis fratoj kaj per sango kaj per religio, sed kiuj fariĝis malamikecaj, kaj ke la intenco de tiu letero estis rekunigi la du virojn. Benjameno Witherington la 3-a (esperante: aproksime, Veteringtan) kontraŭis la opinion de Callahan kiel malbonan legadon de la retoriko de Paŭlo. Plu, Margareto M. Mitchell (esperante: aproksime, Metĉel) demonstris ke iom da verkintoj antaŭ Krizostomo aŭ vortobatalis aŭ supozis, ke Onesimo estis forkurinta sklavo, inkluzive de Atanazio, Bazilo de Cezarea kaj Ambrosiaster.
La nura informado, kiu daŭras ĝis nuntage, pri Onesimo krom ĉi tiu letero troviĝas en la letero de Paŭlo al la Koloseanoj 4:7–9, kie Onesimo nomiĝas “fidela kaj amata frato":