cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7008 Pavlov
7008 Pavlov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Forcé
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Forcéens.
7008 Pavlov
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia astronomo Nikolaj Nikiforoviĉ Pavlov (cirile : Николай Никифорович Павлов, 1902–1985), profesoro ĉe la Universitato de Leningrado kaj estro de la Servo pri Tempo de la Observatorio Pulkovo. Li studis la rotacion de Tero kaj estis la unua, kiu praktikis fotoelektran, prefere ol per-vidan, observadojn de paso de steloj tra meridiano.
Oni ne konfuzu kun 1007 Pawlowia.
Giovanni Battista Piranesi
Giovanni Battista (ankaŭ Giambattista) Piranesi [dʒoˈvanni batˈtista piraˈnesi]; naskiĝis la 4-an de oktobro 1720, mortis la 9-an de novembro 1778) estis itala novklasikisma artisto fama pro siaj akvafortoj pri Romo kaj pri fikciaj kaj strangetosaj "prizonoj" (Carceri d'Invenzione).
Biografio
Piranesi naskiĝis en Mogliano Veneto, ĉe Treviso, tiam parto de la Respubliko Venecio. Lia frato Andrea enkondukis lin al la Latino kaj la antikva civilizo, kaj poste li studis kiel arkitekto ĉe sia onklo, Matteo Lucchesi, kiu estis Magistrato delle Acque, nome venecia inĝeniero specializita en elfosado.
El 1740 li estis en Romo kun Marco Foscarini, la venecia sendito al la Vatikano. li loĝis en la Palaco Venecio kaj studis ĉe Giuseppe Vasi, kiu enkondukis lin al la artoj de akvaforto kaj gravuraĵo. Post siaj studoj kun Vasi, li kunlaboris kun lernantoj de la Franca Akademio en Romo por produkti serion de vedute (vidaĵoj) de la urbo; lia unua verko estis Prima parte di Architettura e Prospettive (1743), sekve en 1745 de Varie Vedute di Roma Antica e Moderna.
Butani
Butani (Rikosd) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 342 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 389 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1552. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Măgeşti.
Daisuke Nakaharai
Daisuke Nakaharai (中払 大介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj Kyoto Sanga FC.
Kabardio-Balkario
Historio
En 1921 formiĝis Kabarda AO, 1922-1936 — Kabardio-Balkara AO, 1936-1944 — Kabardia-Balkara ASSR, 1944-1957 — Kabarda ASSR (lige kun translokigo de la balkaroj en Kazaĥion kaj Kirgizion), de 1957 — Kabardia-Balkara ASSR.
La plejparto de la respubliko estas en konsisto de Rusio ekde 1557. Tiam kabarda princo boparenciĝis kun rusia caro. Centre de Nalĉik staras "Kupra Marija" — monumento al la kabarda princino, kiu edziĝis al la rusa caro. Cetera parto de la regiono (ĉefe kun balkara loĝantaro) aliĝis al Rusio nur en 1827.
Registaro
Prezidento de la respubliko estas Jurij Kokov.
De la Concorde (metroo de Montrealo)
De la Concorde estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en kvartalo Laval-des-Rapides de Laval. Ĝi estis malfermita la.
Șieu-Odorhei
Șieu-Odorhei [ŝieŭ-odorhej] (Sajóudvarhely [ŝajo:udvarhej]) estas komunumo en Rumanio 15 km okcidente de Bistrița. Administre apartenas al ĝi Agrișu de Jos, Agrișu de Sus, Coasta, Cristur-Șieu, Bretea, Șirioara.
Tra Șieu-Odorhei pasas la nacia vojo DN 17.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 872 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 810 (rumanoj, 9,4 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1263. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Ĝia romanstila reformita artmonumenta preĝejo el la 13-a jarcento estis renovigita inter 2000 kaj 2006.
8826 Corneville
8826 Corneville estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio)
Nomo
Ĝia nomo aludas al la franca urbo Corneville-sur-Risle en Supra Normandio kaj al la opereto Les Cloches de Corneville (La Sonoriloj de Corneville) de la franca komponisto Robert Planquette (1848–1903), kiu estis inspirita de lokala legendo.
Flago de Azerbajĝano
La flago de Azerbajĝano estas trikolora flago el tri horizontalaj samlarĝaj strioj, blua la supra, ruĝa la centra kaj verda la malsupra. En la centro de la ruĝa strio, aperas blanka duonluno kaj okpinta stelo.
La bluo reprezentas la tjurkan originon de la azeroj, la ruĝo estas simbolo de la moderniĝo kaj la progreso kaj la verdo reprezentas la apartenon al la islama civilizo. Ĉi tiu flago estis oficiale adoptita la 5-an de februaro 1991.
Sudazerbajĝano
La Sudazerbajĝana revekiga movado (SANAM), separatista movado en irana Sudazerbajĝano, uzas flagon, kiu estas kreita laŭ la nacia flago de Azerbajĝano.
23753 Busdicker
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Elizabeth Wells Busdicker, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Port Huron Northern High School de Port Huron (Miĉigano, Usono).
L'Huisserie
L'Huisserie estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Huissériens.
Maiolo
Maiolo estas komunumo de Italio.
Pouilly-sur-Loire (stacidomo)
Pouilly-sur-Loire estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pouilly-sur-Loire, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Bom Jesus (Suda Rio-Grando)
Bom Jesus estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Vacaria. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Roit
Roit (rojt) (hungare Rojt) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Cefa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 976 loĝantojn (rumanoj), en 1992 645.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Rojt apartenis al Hungario (Bihar).
Úhorná
Úhorná (hungare Dénes [dEneŝ], germane Ahorn in der Zips) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Sardeso
Sardes (Sardis, Sardeis) - helene Σάρδεις - estis ĉefurbo de la antikva reĝlando Lidio. Ekde la jaro 133 a.K. ĝi estis parto de la Romia Imperio kaj ties provinco Asia, kaj ekde la romia imperiestro Diokleciano ĉefurbo de la romia provinco Lydia. Ankaŭ dum la tempo de la Bizanca Imperio ĝi restis provinca ĉefurbo. La urbo situis en la valo de la rivero Hermos proksime de la monto Tmolos, sur kies montopinto situis la impona urba citadelo.
Úhorná
Situo
Úhorná situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Rožňava troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1383 en formo "Ohary". Ĝis 1900 la oficiala hungara loknomo estis Uhorna, poste ĝi ricevis novan hungaran nomon honore al la bienoposedanto. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dénes 557 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rožňava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Úhorná 163 homoj, (148 slovakoj). En 2003 aŭtobuso faris akcidenton, 11 homoj mortis.
The General
(el la angla lingvo: "La Generalo") estas 1927a-jara komedia silenta filmo verkita kaj direktita de Clyde Bruckman kaj Buster Keaton. Keaton ankaŭ aktoris en la filmo. La filmo estis financa katastrofo tiame, sed nun ĝi estas konsiderata kiel unu el la plej bonaj filmoj faritaj. Vidu ekzemple ĉe Sight & Sound.
Rekomendletero
Rekomendletero, konata ankaŭ kiel referencletero, kaj pli simple kiel referenco aŭ rekomendo, estas dokumento aŭ letero en kiu la sendinto pritaksas la kvalitojn, karakterojn kaj kapablojn de la persono kiu estas rekomendata laŭ la kapablo de individuo por plenumi precizan funkcion aŭ taskon.
The General
Keaton mem faris multajn danĝerajn akrobataĵojn dum la filmo. Li saltis de trajnvagono al trajnvagono, rajdis la fronton de trajno, kaj rajdis flankan stangon, kiu kunligas la radojn (coupling rod, wiązar).
Rekomendletero
La rekomendletero estas tipe rilataj kun la atingo de dungado, laborposteno, akcepto ĉe institucioj de supera edukado aŭ kandidatiĝoj al stipendioj. La rekomendleteroj estas plej ofte redaktitaj kaj subskribitaj pri specifa persono, kaj estas adresitaj al persono aŭ institucio kiu postulas la rekomendon aŭ al kiu tiu utilus (kiel ebla dunganto, funkciulo de universitataj akceptoj, ktp.), kvankam ili povas esti adresitaj ankaŭ al la persono rekomendata, sen specifi precizan ricevonton.
The General
En 1989,  estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial estas konservata ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Intrigo
La intrigo varmiĝas en ĉasado inter du lokomotivoj kaj la fervoja laboristo ĉefrola Buster Keaton. Multaj el la okazaĵoj okazis en ĉasado inter Georgio kaj Tenesio, inter trajnoj tiritaj de lokomotivoj nomataj "Generalo" kaj "Teksaso". La eventoj eĉ estis la temo de la filmo The Great Locomotive Pursuit de Walt Disney.
Keaton plenumas multajn riskajn fizikajn riskagaĵojn en la filmo super kaj ĉirkaŭ la rapidtrajno, kiuj inkluzivas saltadon de la motorvagono, al la persona aŭto kaj de tie al la ŝarĝaŭto, kaj kurado laŭ la tegmento. Unu el la plej danĝeraj riskagaĵoj okazas kiam rompilo sidas sur unu el la polusoj, kiuj konektas la lokomotivon al la trajno. En la filmo, la trajno komencas veturi malrapide kaj iom post iom akcelas sian rapidecon kiam ĝi eniras la tunelon. La vida impreso de la malfeliĉa Buster dum la movado de la vergoj movas lin supren kaj malsupren estas ege intensa. En la reala vivo, tamen, estis preskaŭ maleble ekfunkciigi iun trajnon per tiel preciza movado kaj la polusoj moviĝus tiel rapide, ke ili rapide ĵetus Buster en la aeron kaj certe vundus aŭ mortigus lin. La historio daŭras tiel kaj serioza persvado necesas de Buster Keaton por postuli la kutimon de la lokomotivo plenumi la petoladon.
La pinto de la filmo inkluzivas sensacian momenton, kie la ponto (en kiu Johnny estas teroristo) kolapsas, kiam la trajno transiras ĝin (rememorigas la ponton super la rivero Kwai). Keaton filmis la kolapson de la ponto en pinarbaro ĉirkaŭ la urbo Cottage Grove, Oregono, uzante kvincent oficirojn de la Oregona Nacigvardio. Li ne malkaŝis al la aktoro, kiu rolas la nordan oficiron, kion atendi: la apero de la kompleta ŝoko, kiu frapis lin, estis atendinda.
Ĉi tiu sceno estas unu el la plej multekostaj filmitaj en kino de tiu periodo. La produktentrepreno ne povis permesi movi la rubon post la filmado de la sceno, do ili postlasis la ruinitan lokomotivon sur la fundon de la rivero, kie ĝi fariĝis malgranda turisma allogaĵo dum preskaŭ dudek jaroj. La ruinoj estis movitaj dum la dua mondmilito.
Radovan Jelasity
Biografio
Li frekventis serban bazlernejon en Hercegszántó, poste serban gimnazion en Budapeŝto, fine universitaton en Budapeŝto kaj Beogrado. Li ricevis diplomon en 1992. En la sekva jaro li lernis germane en Passau, baldaŭe en Chicago. Li eklaboris en Frankfurto en banko. En 2000 li ricevis ankaŭ serban ŝtatanecon, sekve li rajtis labori jam en la tiamaJugoslavio, nun Serbio. En Beogrado li okupiĝis pri financaj kaj bankaj problemoj.
Inter 2004-2010 li estris la Serban Nacian Bankon. Poste li revenis al Budapeŝto, kie li ricevis postenon en aŭstriadevena banko. Lia edzino estas grekodevena usonano. Ili havas 3 filojn.
Underwood
Underwood estis usona fabrikanto de tajpiloj. La kompanio unue estis subkontraktisto de Remington antaŭ ol la ĝi komencis sian propran produktadon. Underwood-tajpilproduktado estis fondita de John T. Underwood (1857-1937), kiu aĉetis la patenton de Franz Xaver Wagner. Poste, la kompanio ankaŭ komencis fabriki maŝinojn por adicii kaj subtrahi.
Underwood estis aĉetita de Olivetti en 1963, post kiam ĝi fariĝis partnero de Olivetti en 1959. Underwood tiam havis financajn malfacilaĵojn de kelkaj jaroj. Sub la nomo Olivetti-Underwood, la kompanio havis sian ĉefsidejon en Novjorko. La nomo Underwood daŭre estis uzata ĝis la 1980-aj jaroj.
Leste Potiguar
La mezoregiono de Leste Potiguar estas la plej grava de la 4 mezoregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. En tiu mezoregiono estas Natal, la ĉefurbo de subŝtato.
Mikroregionoj
Ĝi enhavas 4 mikroregionojn:
Municipoj
El la 43 municipoj de Leste Potiguar, la plej grava estas Natal, Parnamirim, São Gonçalo do Amarante, Macaíba kaj Ceará-Mirim.
Edwin E. Sheridan
Edwin E. SHERIDAN estas usona amatora astronomo.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 31 asteroidojn inter 1998 kaj 2009 sub la nomoj de "E. Sheridan" aŭ ""E. E. Sheridan".
Justine-Herbigny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Kastelo Alzey
La kastelo de Alzey estas kastelo en la urbo Alzey, distrikto Alzey-Worms, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi verŝajne originas en ŝtaŭfa regna burgo kaj estas ŝanĝkonstruita en la 16 jarcento al kastelo.
Ĝi estis detruita en 1689 dum la milito de la palatinata sukcedo. Maljam en la 20a jarcento ĝi estas rekonstruita de la grandduklando Hesio. La kastelo estis antaŭ la detruo administrejon. Hodiaŭ enestas juĝejo kaj internulejo de knabina gimnazio.
Ekesto
La ekzakta dato de la ekesto de la burgo en Alzey ne estas konata. Plej frue staris post la apero de la ŝtaŭfoj kidl posedantoj de la regna bieno en 1125.
Antaŭ la transpreno de la regna posedo fare de la ŝtaŭfa duko Frederiko la 2-a en Alzey ekzistas floranta bieno. Ĉu ĝi jam estis fortikita ne estas klara. Duko Frederiko la 2-a estis sperta en konstruo de burgoj kaj li havus politikan intereson je burgo. Tial eblas, ke li estis la konstruiganto de la burgo. Eble lia filo, grafo Konrad, kiu travivis sian infanaĝon en Alzey, konstruigis la burgon.
124844 Hirotamasao
124844 Hirotamasao estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Hiromu Maeno elde la Observatorio de Ŝiŝikui (Japanio) kun la helpo de la Japana Asocio de Kosma Gvato.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Masao Hirota (1930–1997), kiu laboris en sensaliga industrio kaj estis fervora amatora astronomo. Li popularigis astronomion en gubernio Tokuŝimo, elde kiu la asteroido estis malkovrita.
Mărișelu
Mărișelu [məriŝelu] (hungare: Sajónagyfalu [ŝajonadjfalu], germane: Grossdorf) estas komunumo en Rumanio sude de Bistrița. Administre apartenas al ĝi Bârla, Domnești, Jeica, Măgurele (Mărișelu), Nețeni, Sântioana.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 754 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 442 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1243. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód).
Klubo de Kurba Rondo
Klubo de Kurba Rondo (pole: Klub Krzywego Koła) estis nomo de la diskuta klubo kun liberpensa karaktero aganta en Varsovio en la jaroj 1955-1962.
Historio
La unuaj renkontoj okazis en loĝejo de la fondintoj – Juliusz Wilczur-Garztecki kaj Ewa Garztecka, ĉe la strato Krzywe Koło (Kurba Rondo). Postaj kunvenoj okazis ĉiuĵaŭde en la Malnova Urbo.
Diskutoj koncernis i.a. problemaron de la kulturo, politiko, filozofio, arto. Ĉe la klubo agis i.a. Galerio de la Kurba Rado kaj Teatro de la Kurba Rado, kaj aperis revuo Nowy Nurt (Nova Fluo). Kelkaj membroj kunlaboris kun semajnrevuo Po prostu (Simple).
Post multaj jaroj similan agadon entreprenis Konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość" (Konversaciejo "Sperto kaj Futuro) (1978-1983) kun partopreno interalie de Jan Strzelecki. Kelkaj membroj kunkreis KOR (Komitato por Defendo de Laboristoj).
Kalvinana preĝejo (Szerencs)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Szerencs (Hungario), kie ĝi estas la plej malnova preĝejo.
Historio
La tiam katolika romanika preĝejo estis konstruita en la 13-a jarcento. La unua mencio okazis en 1321. La gotika turo estis konstruita en 1480. Zsigmond Rákóczi transdonis la kirkon al la kalvinanoj en 1595, poste li ankaŭ financis la necesajn trakonstruojn laŭ gotiko. En 1605 en la preĝejo oni elektis Stefano Bocskai-n princo de Hungarlando. Pri tio memortabulo memorigas. En 1608 Zsigmond Rákóczi estis tie entombigita (la marmora renesanca sarkofago fakte estis preta nur en 1618, pli malsupre estas urno kun la ostoj ekde 1849). György Rákóczi la 1-a donacis sonorilon al la kirko en 1646. La preĝejo estis renovigita en 1791 kaj 1903. Interne en la 19-a jarcento oni kreis galerion por la orgeno. La tegmento bruliĝis en 1921, poste ĝi rekonstruiĝis. En la jaroj 2010 kaj 2011 la plena kirko estis renovigita.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, kiu estas ĉirkaŭita per defenda ŝtonmuro el la mezepoko. En la korto multe da arboj kreskiĝas. La navo finiĝas en plurlatera absido. La turo altiĝas ne kontraŭ la absido (kiel kutime), sed en flanko de la navo. La turopinto estas plurlatera piramido. Kontraŭ la absido antaŭĉambro reliefas. Pilieroj apogas la konstruaĵon.
Offenburg
Offenburg estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Paraisópolis
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Itajubá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Thomas Cole
Thomas Cole (naskiĝis la 1-an de februaro 1801, mortis la 11-an de februaro 1848) estis usona artisto, ĉefe pentristo. Li estis konsiderata kiel fondinto de la Hudsonrivera Skolo, nome usona arta movado kiu flori en la mezo de la 19a jarcento. La Hudsonrivera Skolo de Cole, same kiel lia propra verko, estis konata pro ties realisma kaj detala portretado de usonaj pejzaĝo kaj naturo, kio aperigas temojn de romantismo.
Kleopatra la 6-a
Kleopatra la 6-a Tryphaena (aŭ 5-a) ) aŭ Trifena (La Belega) estis reĝino de Egiptio. Ŝi naskiĝis inter -100 kaj -95. Laŭ fontoj, ŝi estus la filino aŭ de Ptolemeo la 9-a Soter la 2-a kaj de la reĝino Kleopatra la 4-a, aŭ de Ptolemeo la 10-a Aleksandro la 1-a kaj de la reĝino Berenica la 3-a Kleopatra Filopator. Tiu lasta hipotezo estas nun akceptita de plej multaj fakuloj.
Ŝia naskiĝdato estas necerta, ĝi baziĝas sur la konvinko, ke ŝi estis la patrino de ĉiuj infanoj de Ptolemeo la 12-a. La plej aĝa, Berenica la 4-a, estis naskita inter -79 kaj -75 (ofte troveblas -76), fakto kio malmulte verŝajnigas, ke Kleopatra la 6-a estu naskiĝinta multe post la duono de la jardeko de -90. La plej juna infano, Ptolemeo la 14-a, estas naskiĝinta en -60/-59, do malmulte verŝajnas, ke Kleopatra la 6-a estu naskiĝinta multe antaŭ -100. La intervalo -100/-95 ŝajnas la plej verŝajna.
Ŝi edziniĝis la, al Ptolemeo la 12-a Filopator la 2-a Filadelfo (-80/-58 kaj -55/-51). Ŝi estis kunreganto kun li ĝis kiam ŝi estis eksigita de sia edzo, kiu forprenis de ŝi la kunregecon inter la 8-a de aŭgusto kaj la.
Genealogio
Iuj fakuloj alligas Berenica la 4-a, Arsinoa la 4-a, Ptolemeo la 13-a kaj Ptolemeo la 14-a al alia edzino de Ptolemeo la 12-a (nekonata alimaniere).
Zádolí (apartigilo)
Nomon Zádolí havas pli da sidejoj:
Volubilis
Walili (Volubilis) estas antikva urbo de la Romia Imperio situanta en la nuna Maroko, je 33 kilometroj nordokcidente de Mekneso, ĉe la monto Zerhun, kaj je 4 km de Mulay Idris, la sankta urbo de Maroko.
La arkeologia loko Volubilis verŝajne estas la plej bone konservita romia arkeologia loko en ĉi areo de Nordafriko. Ĝi estis inkludita en la listo de Monda heredaĵo de Unesko en 1997. Oni supozas ke ĝi estis fondita de la kartaganoj en la 3-a jarcento a.K. La urbo, kun la nomo Oulili, kiu ŝajnas esti deformaĵo de «oualili» ('oleandroj' en berbera lingvo), en iu momento iĝis parto de Mauretania kaj konvertiĝis en unu el la reĝaj ĉefurboj de Juba la 2-a. En la jaro 40, Romio aneksiĝis Mauretania post la murdo de la reĝo Ptolomeo fare de la imperiestro Kaligulo kaj Volubilis iĝis parto de la provinco Mauritania Tingitana, kun la statuso municipo.
Kun prospereco bazita sur la produktado kaj komerco de oleo (oni trovis multnombrajn restaĵojn), tritiko kaj sovaĝaj bestoj por la cirkoj, Volubilis iĝis la ĉefa urbo de la interno de la provinco kaj grava administra centro, restadejo de la regantoj de la provinco. Kiel konsekvenco de tia prospereco, la urbo ricevis plurajn belajn konstruaĵojn, kiel baziliko, forumo, temploj, triumfarko kaj aliaj. Laŭ la Itinero de Antonino Pio, Volubilis situis je 144 mejloj de Tingis kaj je 4 de la lasta romia urbo de la interno, Tocolocida. Dum la regado de Marko Aŭrelio, Volubilis estis ĉirkaŭata de murego.
Tulkarm
Tulkarm aŭ Tulkarem (arabe: طولكرم) estas palestina universitata urbego en Cisjordanio. La loknomo signifas: "monto de vitejoj."
Geografio
Tulkarm sitas sur ebenaĵo laŭvoje inter Nablus kaj Netanja ĉe la armistica limo en la cisjordania flanko. En la pasinteco ĝi estis krucvojo de la marborda fervojo kaj branĉo de la mallarĝa fervojo ĝis Damasko. La menciita Nablus troviĝas 24, Qabatiya 26, Jenin 30, Ramalaho (kvazaŭ ĉefurbo) 49, Bet-Leĥem 68, Hebron 87, Ĝabalija 101 kilometrojn.
Historio
Post la islama konkero en 1187 kurdoj alvenis en tiun areon. En la 1230-aj jaroj religiemaj araboj alvenis. Palestino estis integrigita al la Otomana Regno en 1517. Tulkarm aperas sur franca mapo dum la invado de Napoleono en 1799 kiel Toun Karin. Franca esploristo en la 19-a jarcento vizitis Tulkarm, kiun li priskribis kiel estaĵon de "konsiderinda" grandeco, kun proksimume 1,000 loĝantoj. Tulkarm fariĝis la administra centro de distrikto en 1886, poste municipo en 1892. En 1908 la fervojo ekfunkciis. En 1918 la britoj okupis la plenan Palestinon. Post 2 jaroj vojo estis konstruita al la marbordo de Netanja. Dum la milito en 1948 Tulkarm estis sub la kontrolo de armeo de Irako, poste ĝi estis parto de Jordanio. En la sekva jaro la nova limo de Israelo estis ĝuste antaŭ la urbeto, sekve la loko estis tuj kolektejo de rifuĝintoj. Nablus transprenis la administrajn taskojn. En 1950 tendaro por rifuĝintoj estis establita. En 1967 ankaŭ Tulkarm estis okupita fare de Israelo, sed Isralelo retiriĝis en 1995. La areo iĝis palestina aŭtonomio.
Klimato
La klimato de Tulkarm estas mediteranea kaj subtropika. La averaĝtemperaturo dum vintro varias de 8 ĝis 16 °C, dum somero varias de 17 ĝis 30 °C. Jare averaĝe pluvas 662 milimetroj. En julio kaj aŭgusto ne pluvas.
Periferia vidkapablo
Periferia vidkapablo estas parto de vida percepto kiu okazas ekster la mema centro de rigardo. Estas granda serio de ne-centraj punktoj en la vidkampo kiuj estas inkluditaj en la koncepto de periferia vidkapablo. "Malproksima periferia" vidkapablo ekzistas ĉe la bordoj de la vidkampo, "mez-periferia" vidkapablo ekzistas en la mezo de la vidkampo, kaj "preskaŭ-periferia", foje referencata keil "para-centra" vidkapablo, ekzistas apude al la centro de la rigardo.
Izopropila klorido
Izopropila klorido aŭ C3H7Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj izopropanolo. Izopropila klorido estas senkolora likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
727
En la jaro 727 post Kristo okazis, interalie:
Turoj Abraĝ al-Bajt
Turoj Abraĝ al-Bajt (angle Abraj Al Bait Towers, arabe أبراج البيت), ankaŭ Turhotelo Mekka Reĝa Horloĝo (angle Mecca Royal Clock Tower Hotel), estas nomo de alta konstruaĵaro kun centra nubskrapulo de grupo Saudi Binladin Group en Mekko, Saud-Arabio.
La konstruaĵo
Ĝi estis inaŭgurita en 2011. Ĝi estas luksa hotelo de la eŭropa Accor-entrepreno, la nubskrapulo altas 601 metrojn kun 95 etaĝoj kaj estas tiel plej alta konstruaĵo de Sauda Arabio, la dua plej alta konstruaĵo de la mondo, post Burĝ Ĥalifa en Dubajo (828 m).
Arĥitekture, la ĉefturo imitas la horloĝan turon Big Ben kaj kroniĝas sur longa pinto per duonluna simbolo. La elrigardejo estas en alto de 558 metroj. Ĝis alto de 400 metroj, la kontraŭaĵo konsistas el ŝtalbetono. Super tio oni konstruas el ŝtalo.
Konstrulaboroj
La subgrundaj laboroj komenciĝis en 2004, la supergrundaj laboroj en 2006. Oni atingis en somero de 2010 alton de 500 metroj kaj muntis la grandegan horloĝon al la turo. La maksimuman alton de 601 metroj oni atingis la 6-an de julio 2011 per lokigo de la pinto. La duonluno havas diametron de 23 metroj kaj estas enirebla.
Auber (stacidomo)
Auber [obɛːʁ] estas stacidomo sur linio A de RER en la 9-a arondismento de Parizo.
Stacidomo
Ĝi estis ekkonstruita en 1968 kaj inaŭgurita en novembro 1971. Ĝi situas sub Strato Auber, kies nomo devenas de Daniel-François-Esprit Auber, franca komponisto de la 19-a jarcento.
Oberhofen ĉe Lago de Thun
Oberhofen ĉe Lago de Thun (en la germana lingvo Oberhofen am Thunersee) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2317 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Oberhofen situas en Berna Oberlando ĉe la nordorienta bordo de Lago de Thun. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Oberhofen mem la frakcioj Schoren, Längenschachen kaj Örtli.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberhofen ĉe Lago de Thun limas en nordo al Heiligenschwendi, en oriento al Sigriswil, en sudo aliflanke de la Lago de Thun al Spiez, kaj en okcidento al Hilterfingen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona vojo 221 laŭlonge de la nordorienta bordo de la Lago de Thun de Thun al Unterseen. Per la lokaj busolinio 21 de la busreto de la urbo Thun kaj la ŝipoj sur la Lago de Thun la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Vidindaĵoj
La ĉefaj vidindaĵoj de Oberhofen estas la Kastelo Oberhofen, iama vokta sidejo, kaj la bieno Wichterheer-Gut, kiuj ambaŭ estas objektoj de nacia signifo.
728
En la jaro 728 post Kristo okazis, interalie:
Burgo Abenheim
La burgo Abenheim, ankaŭ nomita  Dalberger Hof (bieno de Dahlenberg), estas iam  burgo en la urboparto  Abenheim de la urbo Worms, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis vala burgo, kiu superkonstruiĝis de la „Dalberger Amtshof“ en  1556. Hodiaŭ ĝi estas en privata posedo.
Maltignano
Maltignano estas komunumo de Italio.
38684 Velehrad
38684 Velehrad estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉeĥa municipo Velehrad, laŭtradicie sidejo de la grandaj moravaj princoj kaj de la Ĉefepiskopo Metodo. Nun estas tie fama baziliko de pilgrimado ligata al la tradicio pri Cirilo kaj Metodo, kvankam la kongruo kun la historia loko estas dikutebla.
Befiehl du deine Wege
Befiehl du deine Wege [Ordonu viajn vojojn] estas eklezia kanto de Paul Gerhardt. Ĝi aperis unuafoje en 1653 en la kvina eldono de la kantaro de Johann Crüger, Praxis Pietatis Melica.
Historio
Pri la ekzaktaj cirkonstancoj de la teksta ekesto neniu estas konata. La ekestotempo estas tiurilate limigebla, ke en 1653en la 5-a eldono de la kantaro de Crügers alvenis 64 novaj tekstoj de Paul Gerhardt kompare kun la 2-a eldono el 1647.
La komencvortoj de la dek du strofoj formas kiel akrostiko la psalmverson Ps 37, 5: „Befiehl dem Herren Dein’ Weg und hoff auf ihn, er wird’s wohl machen“ laŭ la germana traduko [eo: Transdonu al la Eternulo vian vojon kaj fidu Lin, kaj Li faros.].
Je la unua presaĵo de 1653 en Praxis Pietatis Melica de Crüger staras ĉe la teksto de Gerhardt la noto „Mel[odio] Lobet GOtt unsern HErren“. Tiu ĉi melodio en doria modalo baziĝas parte sur la psalmokanto Bien-heureŭ est quiconques de Loys Bourgeois, presita en la Pseaulmes cinquante de David, Ĝenevo 1547. Bartholomäus Gesius presis ĝin unuafoje en 1603 en sia kolekto Enchiridium Etlicher Deutschen und Lateinischen Gesengen kune kun la teksto Lobet Gott, unsern Herren. Georg Philipp Telemann aranĝis en 1730 la kanton kaj ŝanĝis la origine dorian melodion en minoron. Tiuforme la kanto konserviĝis ĝis nun en multaj kantaroj, ekzemple en la Evangela Kantaro kiel numero 361.
La unua duono de la melodio havas egan similecon kun la Pavane Belle qui tien ma vie el la Orchésographie de Thoinot Arbeau (1588). La tekston oni kantis dumpase de la historio ankaŭ sur aliaj melodioj. Interalie oni submetis ĝin sub la melodion de Mein G’müt ist mir verwirret de Hans Leo Haßler (1601), per kiu oni ankaŭ kantas aliajn religiajn tekstojn kiel ekzemple O Haupt voll Blut und Wunden de Paul Gerhardt aŭ Herzlich tut mich verlangen de Christoph Knoll.
Podhradík
Podhradík, hungare Sebesváralja [ŝebeŝvAralja] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Podhradík situas laŭ rojo, fine de mallonga sakovojo el Vyšná Šebastová. Prešov troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la fortikaĵo en 1299, pri la vilaĝo en 1401 laŭ tiama hungara ortografio "Waryala". En 1550 la vilaĝo bruldetruiĝis, sed la loĝantoj rifuĝis. En 1787 251 vilaĝanoj loĝis en 37 domoj. En 1890 pro ĥolero 18 vilaĝanoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sebesváralja 236 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podhradík 332 homoj, (329 slovakoj).
Louverné
Louverné estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Louvernéens.
Adam Fumée
Vivo
En 1464, Ludoviko la 11-a lin nomumis majstro pri petoj de la kortego. Kiam Ludoviko la 11-a subskribis la Traktaton de Kaeno, en la 23-a de decembro 1465, kune kun Francisko la 2-a el Bretonio (1435-1488), li akompanis la reĝon. En la 9-a de januaro 1478, en la feŭdo de la reĝo, nome, la Kastelo de Plessis-du-Parc-lèz-Tours, li subskribas alian gravan reĝan patenton ĉeeste de sennombraj konsilistoj.
En 1479, li estis nomumita kuratoro de la reĝa sigelaro, li eksoficis la kancelieron Pierre Doriole (1407-1485), kaj konserviĝas en la posteno ĝis 1483. Tiamaniere ke en la 2-a de septembro 1482, ankoraŭ en la Kastelo de Plessis-du-Parc-lèz-Tours li subskribas plian reĝan patento-leteron. Eke 1492, li fariĝas je la dua fojo, kuratoro de la franca sigelaro, nomumita de Karlo la 8-a, post la morto de la kanceliero Guillaume de Rochefort (1433-1492), krom tio la reĝo permesas al li daŭre ofici kiel petomajstro.
Li unue edziĝis al Jeanne Pellorde kaj poste al Thomine Ruzé, vidvino de Jean Bourdelot kaj filino de Jean Ruzé, Senjoro de Beaulieu. Li mortis en novembro 1494 kaj estis sepultita en la kapelo de la kastelo de Roches-Saint-Quentin, apud Loches, lia lasta loĝejo. Lia vidvino, Thomine Ruzé, mortis du semajnojn post li.
Lia biblioteko, kiu estis unu el la plej splendaj de sia epoko, estis vendita iom post sia morto al la libristo Jean Camusat (m. 1639).
Giovanni Costeo
Lia universitata kariero progresis ĝis la morto de la duko, tiam kiam li ricevadis 400 eskudojn, dum lia sukcedinto, Giovanni Battista Fernello ricevis nur 250. Ekde 1571 li supozeble laboris sensalajre kiel klinikisto, sed la favoroj de la duko lasis makulojn, kaj foje li trovis sin en la centro de polemiko pri sia antaŭa aktiveco, tie kie lia filo, Giovanni Franĉesko lin apogas. En 1580, li akceptis riĉan oferton de Ippolito Aldobrandini, estonta papo Klemento la 8-a kaj translokiĝis al la Universitato de Bolonjo kie li instruis praktikan medicinon ĝis 1598.
Dum tiu periodo li konatiĝis kun Justus Lipsius (1547-1606) kaj Ulisse Aldrovandi (1522-1605), kiu indikis Kosteon kiel profesoron. Lia pasio pri botaniko, kvankam li ne atingis en sia verkaro rezultojn kun konsiderinda originaleco, lin kondukis al la najbaraĵoj de Venecio kaj Padovo serĉe de semoj kaj plantoj, kiuj ofte estas senditaj al Aldrovandi. Li mortis en Bolonjo kaj sepultiĝis en la preĝejo de la monaĥinoj de Sankta Agneso, kie la Komunumo de Lodi starigis tomboŝtonon liaomaĝe.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Galen_detail.jpg| Klaŭdo Galeno (121 - 216) Cardano.jpg| Ĝerolamo Kardano (1501-1576) Ulysse_Aldrovandi.jpg| Ulisse Aldrovandi (1522-1605) Emanuelo_Filiberto_de_Savojo.jpg| Emanuelo Filiberto (1528-1580) Cavalier d'arpino, ritratto di papa Clemente VIII aldobrandini, 1598 ca (cropped).jpg| Klemento la 8-a (1535-1605) Juste Lipse.jpg| Justus Lipsius (1547-1606) Sanctorius.jpg| Santorio Santorio (1561-1636) Karl_Emmanuel_I_Savoyen_MATEO.jpg| Karlo Emanuelo (1562-1630) </Gallery>
Masaharu Nishi
Masaharu Nishi (西 政治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj Ventforet Kofu.
Pouilly-sur-Loire
Pouilly-sur-Loire estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pouillysois.
Vivmedio
Sub la vivmedio oni komprenas aron de kondiĉoj kaj influoj de esenca graveco por la vivo de organismoj (kiel homoj, bestoj, plantoj) kaj ekosistemoj. Ĝi estas la medio en kiu la organismoj vivas.
La termino vivmedio rilatas al la fizika medio, la natura medio. La rilatoj inter organismoj, populacioj aŭ komunumoj kaj ilia medio estas la centra temo de la ekologio. En la studo de tiuj kondiĉoj kaj influoj biotaj kaj abiotaj medifaktoroj povas esti distingitaj.
La koncepto de vivedio ankaŭ aludas al la rilatoj ene de populacioj de ununura specio, la intraspecifaj dependeco-rilatoj. La populacibiologio estas koncernita kun la studo de tio ĉi.
Billy Joel
William Martin "Billy" JOEL (naskiĝis la 9-an de majo 1949) estas usona pianisto, kantisto, kaj komponisto. Ekde la aperigo de sia unua sukceso, "Piano Man," en 1973, Joel iĝis la sesa plej bone vendita registrartisto kaj la tria plej bone vendita soloartisto en Usono. Lia kompila albumo Greatest Hits Vol. 1 & 2 estas la tria plej bone vendita albumo en Usono laŭ diskoj aperigitaj.
729
En la jaro 729 post Kristo okazis, interalie:
Lee Young
Leonidas Raymond „Lee“ Young (* 7-an de marto 1914 en Nov-Orleano; † 31-an de julio 2008 en Los-Anĝeleso) estis usona ĵaz-frapinstrumentisto kaj sondisko-produktanto. Li ludis en la familia bando de sia patro, en kiu ankaŭ muzikis lia frato Lester Young. Poste li muzikis kaj surdiskigis ankaŭ kun ĵazfamuloj kiel Duke Ellington, Benny Goodman, Oscar Peterson, Count Basie ktp.
Komia Tje
Komia Tje (Ԏ ԏ, kursive Ԏ ԏ) estas dekdua litero de la komia cirila alfabeto de Molodcov, kiu estis oficiale aprobita en 1918 kaj uzita ĝis 1930, kaj poste en 1936–1939. Ԏ signifas la palataligitan senvoĉan alveolaran plozivon. En la moderna komia alfabeto por skribi tiu ĉi fonemon oni uzas la digrafon “ть”.
Ԏ estas derivita de la cirila litero Т.
Vasilij Molodcov
Vasilij Aleksandroviĉ Molodcov (Василий Александрович Молодцов), aŭ Sandrö Vaśö (komie en moderna alfabeto Сандрӧ Васьӧ, en lia alfabeto Санԁрӧ Ваԍӧ) estas komia lingvisto, la kreinto de la unua oficiala komia alfabeto.
Li naskiĝis en la vilaĝo Tentukovo de la gubernio de Vologda (nun tiu loko troviĝas ene de la urbo Siktivkar), Rusia Imperio; mortis  en Siktivkar, Komia Aŭtonoma Sovetia Socialisma Respubliko, Sovetunio. == Biografio == En 1907 Molodcov finis instruistan seminarion en la urbo Totjma. Poste li laboris kiel vilaĝa instruisto en diversaj lokoj, kun du paŭzoj en 1908–1909 kaj 1911–1914 por studado en Sankt-Peterburgo. En 1914–1917 li estis instruisto en la Vilawo Noŝul kaj tie komencis labori por kreado de komia alfabeto.
En tiu tempo instruadon de la komia lingvo kaj instruadon per ĝi oni pensis ne bezonata. Tio ŝanĝiĝis 1917–1918, kiam oni komencis krei novan sistemon de instruado. Molodcov, transloĝiĝinta en la urbon Jarensk, propagandadis fondon de instruado de la komia lingvo.
Ĝis la somero de 1918 Molodcov finis konstruadon de la alfabeto. Lia alfabeto tre precize konformis al la fonemoj de la komia lingvo. Dum la konferenco de instruistoj de la ujezdoj de Jarensk kaj de Ust-Sisolsk (nun Siktivkar) la alfabeto estis aprobita kaj oni komencis apliki ĝin.
Aŭtune de 1918 Molodcov transloĝiĝis en Ust-Sisolsk kaj tie verkis la unuan abocolibron sub la pseŭdonimo Sandrö Vaśö. Pro abundo de literoj, kiuj ekzistas en neniu alia alfabeto, presi ĝin ne eblas. Oni transskribadis ĝin mane kaj disdonadis skribitajn abocolibrojn al lernejoj. Sed poste oni komencis presi abocolibrojn. En 1920 li publikigis priskribon de la komia gramatiko.
Molodcov pretigis planojn de instruado, verkis lernolibrojn por komia lernejoj, instruis estontaj instruistoj en instituto. Publikigis kelkajn sciencajn verkojn pri lingvistiko ne nur komia. Liaj verkoj esti grava kontribuo en la evoluigo de la literatura komia lingvo.
Sed de komence aperis oponantoj de Molodcov. Al multaj ne plaĉis liajn al nenio similajn literojn pro malfacilaĵoj ĉe presado. Krome, oni akuzis lin, ke la malkutima alfabeto estas naciista kaj apartigas komiojn de aliaj nacioj.
En 1919 Molodcov forveturas el Komiio, en la sekvaj jaroj li multfoje revenadis kaj denove forveturadis: en Vologdan, en Moskvon, en Narjan-Maron, en Sankt-Peterburgo, en Saratov-on, laboris en ekspedicioj en Udmurtio.
En 1930 oni komencis enkonduki novan alfabeton surbaze de la latina alfabeto, sed en 1936 decidis reveni al alfabeto de Molodcov. En 1938 Molodcov estis arestita, la ŝtato akuzis lin kiel naciisto. En 1939 estis enkondukita nova alfabeto surbaze de la rusa alfabeto, en tiu nova alfabeto oni skribas ĝis nun. En 1940 Molodcov mortis en malliberejo. Post dekoj da jaroj la ŝtato deklaris lin senkulpa.
== La alfabeto ==
La alfabeto de Molodcov enhavis 33 sekvajn literojn:
Аа Бб Вв Гг Ԁԁ Ԃԃ Ее Жж Җҗ Зз Ԅԅ Ԇԇ Іі Јј Кк Лл Ԉԉ Мм Нн Ԋԋ Оо Ӧӧ Пп Рр Сс Ԍԍ Тт Ԏԏ Уу Чч Шш Щщ Ыы.
El ili 21 estas prenitaj el la rusa varianto de la cirila alfabeto:
а, б, в, г, е, ж, з, к, л, м, н, о, п, р, с, т, у, ч, ш, щ, ы;
4 literoj estas prenitaj el latina alfabeto (Ԁ majuskla estas ŝanĝita, similas al la minusklo; la litero Ö ekzistas en kelkaj latinaj alfabetoj, kvankam la samaspekta litero ĉeestis ankaŭ en kelkaj cirilaj, sed aperis ĝi en la latina alfabetaro kaj poste de tiu alvenis en la cirilan alfabetaron).
ԁ, і, ј, ӧ;
kaj 8 literoj ekzistas nur en alfabeto de Molodcov. Kvankam ili (krom Җ) ne estas uzataj oficiale en nuntempaj lingvoj, ili ĉeestas en Unikodo:
ԃ, җ, ԇ, ԅ, ԉ, ԋ, ԍ, ԏ.
La alfabeto enhavas 5 parojn da similaj literoj, kun kaj sen la hoko dekstre: ԁ ԃ, з ԅ, л ԉ, н ԋ kaj т ԏ. La senhokaj literoj signifas la koronalojn, , , kaj  respektive. La literoj kun la hoko signifas la samajn sonojn, sed palataligitan, do respektive:, , , kaj. Tiaj hokoj por indiki palataligon ekzistas nur en la alfabeto de Molodcov. Por aldoni la hokon al Ԁ li devis fari ambaŭ ĝiajn formojn similaj al la minuskla latina d, ĉar nek al la majuskla latina D, nek al ambaŭ formoj de la cirila Д eblas aldoni la hokon. Same estas en la paro de literoj с ԍ, kiu signifas respektive kaj, tiuokaze oni indikas palataligon sen la hoko.
Prononco
En sia alfabeto Molodcov strebis, ke unu fonemo ĉiam estu ligita kun unu litero kaj inverse. Vidu la tabelon de prononco de la literoj en la alfabeto de Molodcov:
Moderna alfabeto
La moderna alfabeto de la komia lingvo enhavas ĉiujn literojn de la rusa alfabeto, kaj krom ili la literojn І kaj Ӧ. Malgraŭ tio, ke la literoj estas je du pli multaj ol tiuj en la alfabeto de Molodcov, laŭ la nova ortografio oni vaste uzas digrafojn kaj samtempe kelkajn fonemojn oni devas skribi malsame en malsamaj lokoj de vortoj. Laŭ la ortografio de la alfabeto de Molodcov digrafoj ne estis necesaj, unu litero signifis unu kaj ĉiam la saman fonemon, kaj unu fonemon oni skribis per unu kaj ĉiam la sama litero. Laŭ la moderna estas male.
De alia vidpunkto, pro foresto de la malkutimaj literoj la nova alfabeto ne havas tiujn problemojn kun komputiloj, presado ktp, kiujn verŝajne havus la alfabeto de Molodcov.
Joseph Haas
Joseph Haas (* 19-an de marto 1879 en Maihingen ĉe Nördlingen; † 30-an de marto 1960 en Munkeno) estis germana komponisto kaj muzikinstruisto, kies verkaron oni algrupigas al la malfrua romantismo.
Vivo
La filo el dua geedzigo de la instruisto Alban Haas (kaj duonfrato de la patro laŭ la patro ankaŭ tiel nomita katolika teologo kaj historiisto Alban) komence fariĝis instruisto kaj laboris ekde 1897 ĝis 1904 ĉe la instruisto-klerigejo en Lauingen ĉe Danubo.
Strebante profundigi siajn muzikemon, Joseph Haas konatiĝis en1904 kun Max Reger kaj en 1907 sekvis lin por studi muzikon en Lepsiko. En 1909 Haas finis sian studon kaj fariĝis instruisto por kompozicio ĉe la konservatorio en Stutgarto, kie li en 1916 profesoriĝis. Ekde 1921 li instruis ĉe la Akademio por Tonarto en München (nun: Altlernejo por Muziko kaj Teatro Munkeno), ekde 1924 ĝis 1950 kiel plenranga profesoro. En 1921 li fondis kune kun Paul Hindemith kaj Heinrich Burkard la Muziko-Tagojn je Donaueschingen.
Dum la nazia epoko Haas estis submetita al reprezalioj, ĉar li publike kaj toleris la „degeneritan“ Novan Muzikon kaj ankaŭ praktikis sian katolikan kredon. Post la dua mondmilito li fariĝis prezidanto de la Altlernejo por Muziko kaj Teatro Munkeno (ĝis sia emeriteco en 1950) kaj estris ĝian rekonstruadon.
Valoro
La verkaro de Haas baziĝas plene sur la tonaleco. Komence li estis forte subtenata de sia mentoro Reger, kies polifonia, harmonie riĉa tonlingvaĵo distingas ankaŭ la verkaron de Haas. Ties stilo orientiĝas tamen je pli facila kaptebleco pro la publiko, sekve surmontras ofte popularan, humuran intonacion kaj estas klare kaj bone aranĝita. La komponaĵoj atestas altan kvaliton. La ĉefparton de la verkaro de Haas formas la voĉkanta muziko, kiel lidoj, sakrala kaj profana ĥormuziko. Krome li ankaŭ postlasis ĉambromuzikon, orkestrajn, pianajn kaj orgenajn komponaĵojn. Kulminoj de li a verkado povus esti la du operoj Tobias Wunderlich kaj Die Hochzeit des Jobs.
Dum sia vivo Haas estis sukcesa kaj renoma komponisto. Je lia 75-a naskiĝtago en 1954 en ambaŭ tiamaj germanaj ŝtatoj okazis multaj solenaĵoj. Ekde la morto de Haas la prezentado de lia verkaro en la koncertagado forte malpliiĝis. Por la komponisto kaj lia muziko aktivas la Joseph-Haas-Societo, kiun fondis lia amiko, la saniginstruisto Rupert Egenberger, en 1949.
Haas ankaŭ estis elstara muzikinstruisto. Al siaj multaj lernintoj apartenas komponistoj kaj dirigentoj kiel Otto Jochum (1898–1969), Karl Gustav Fellerer (1902–1984), Eugen Jochum (1902–1987), Karl Amadeus Hartmann (1905–1963), Karl Höller (1907–1987), Philipp Mohler (1908–1982), Cesar Bresgen (1913–1988), Ernst Kutzer (1918–2008) kaj Wolfgang Sawallisch (* 1923).
Treculia africana
Vegetativaj aspektoj
La afrika trekulio estas rapide kreskanta, granda kaj ĉiamverda arbo, kiu atingas altecon de 20 ĝis 25, malofte ĝis 30 metroj kaj pli. La trunka perimetro atingas 2 ĝis 4 metroj. La arbokrono estas granda kaj densa. La dika arboŝelo estas bruneca ĝis helgriza kaj relative glata.
La novaj branĉetoj estas ruĝaj aŭ flavaj. La folioj havas tigojn kaj estas ledecaj. La malsupra surfaco estas pli hela ol la supra surfaco. La folio estas ovoforma ĝis lanceta ĝis elipsa. La stipuloj defalas frue. La junaj filioj estas ruĝecaj.
Generativaj aspektoj
La afrika trekulio estas monoika aŭ plej ofte dioika. La floraroj estas umbeloj kun blankecaj ĝis flavecaj floroj. La floraroj havas perimetron de 5–10 cm. La brakteoj estas ledecaj. La kukurbecaj ŝajnfruktoj havas grandecon de 20 ĝis 40 cm kaj pezas 9 ĝis 25 kg. La semoj enhavas cianidan acidon kaj tial oni ne manĝu ĝin krudaj.
Disvastigo
Treculia africana kreskas en Okcidenta Afriko de Senegambio ĝis Angolo. Tiu arbo ankaŭ kreskas en Centrafriko.
Sistematiko
La unua priskribo de Treculia africana okazis fare de  Joseph Decaisne ex Auguste Trécul. Sinonimoj de Treculia africana DECNE. EX TRÉCUL estas: Treculia affona N.E.BR., Treculia africana var. nitida ENGL., Treculia africana var. engleriana (DE WILD. & TH.DUR.) ENGL., Ficus whytei STAPF, Treculia erinacea A.CHEV. nom. nudum, Treculia dewevrei DE WILD. & TH.DUR., Ficus welsitschii MIQ.
Varioj de Treculia africana estas:
István Molnár (koreografo)
MOLNÁR István (molna:r) hungara koreografo, popoldancesploristo, meritartisto, eminenta artisto, postmorta laŭreato de Kossuth-premio naskiĝis en Kolozsvár la 17-an de septembro 1908 kaj mortis en Budapeŝto la 3-an de junio 1987.
Biografio
Li komencis priokupiĝi la popoldancon en la 40-aj jaroj. Li organizis danckursojn, gvidis amtorajn grupojn. Inter 1951 kaj 1955 li estis la koreografo kaj gvidanto de Artesembleo de Landkonsilantaro de Sindikatoj. En 1955-56 li laboris ĉe la Néphadsereg Művészegyüttes kiel koreografo. En 1956 li venis al Budapest Táncegyüttes, kies li estis ĝis 1971 la koreografo kaj artgvidanto. Li ricevis premion Kossuth en 1990 postmorte.
Enigmo pri arestitoj kaj ĉapeloj
La enigmo pri arestitoj kaj ĉapeloj estas indukta enigmo (speco de logika enigmo) kiu engaĝas rezonadon pri agoj de aliaj uloj, en aspektoj de ludoteorio. Estas multaj variadoj, sed la centra temo restas la sama.
Kvar-ĉapela baza varianto de 2+2 ĉapeloj
Laŭ la rakonto, kvar uloj estas arestitaj, sed la arestejo estas plena kaj la arestejisto ne havas lokon por meti ilin. Tiel la arestejisto venas kun la enigmo, kaj se ili sukcesos solvi ili povos iri liberaj sed se ili malsukcesos ili estos ekzekutitaj.
La arestejisto metas trion el ili sidantajn en linio. La kvara ulo estas metita trans ŝirmo (aŭ en apartia ĉambro). Li donas al ĉiuj kvar uloj vesti ĉapelojn. La arestejisto eksplikas ke estas du ruĝaj kaj du bluaj ĉapeloj. La arestitoj povas vidi la ĉapelojn antaŭ de si sed ne sur si aŭ malantaŭ. La kvara ulo malantaŭ la ŝirmo ne povas vidi aŭ esti vidata per ĉiu alia arestito. Neniu komunikado inter la uloj estas permesita.
Se iu arestito povas kompreni kaj diri voĉe al la arestejisto kiun koloron de ĉapelo li havas sur sia kapo, tiam ĉiuj kvar arestitoj iros liberaj. La enigmo estas trovi kiel la arestitoj povas eskapi.
Solvaĵo
Oni marku la arestitojn en linio kiel A B kaj C en ordo. Tial B povas vidi A (kaj lian ĉapelan koloron) kaj C povas vidi A kaj B (kaj iliajn ĉapelajn kolorojn).