cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rajtocedo
Rajtoceda permesilo estas formo de permesilo kaj povas esti uzita por modifi aŭtorrajtojn por verkoj kiel komputila programaro, dokumentoj, muziko kaj arto. Ĝenerale aŭtorrajta leĝo permesas al aŭtoro malpermesi al aliaj reprodukti, adapti aŭ distribui kopiojn de la verko de la aŭtoro. Kontraste aŭtoro povas, pere de rajtoceda permesilo, doni al ĉiu persono, kiu ricevas kopion de verko, la permeson reprodukti, adapti aŭ distribui la verkon se nur ajnaj rezultintaj kopioj aŭ adaptoj estas ankaŭ submetitaj al la sama rajtoceda permesilo. Multe uzata rajtoceda permesilo estas la GNU Ĝenerala Publika Permesilo. Krea Komunaĵo provizas similan permesilan elementon nomitan Samkondiĉe (), sed ĝi estas rajtocedo nur kiam ĝi estas parto de libera permesilo (do KK Atribuite-Samkondiĉe, sed ne KK Atribuite-Nekomerce-Senkondiĉe).
Brian Price-Heywood
"Naturdetaloj kaj rapide forvelkantaj, momentaj sed eternvalidaj en sia momenteco humoroj (certamane kaptitaj), plezurado pri etaj ĝojoj - jen la plej feliĉaj temoj de PRICE-HEYWOOD. Li havas tiun magian povon, ke ĉia bagatelo iĝas grava sub lia mano, ĉia efemero iĝas daŭraĵo. Pri tiuj etaj ĝojoj li povas kanti tiel sugestie, ke la tuta jaro iĝas ununura kanto, kantanta kalendaro, kiun oni devas kunkanti. En siaj Tempo-poemoj li efektas per la forto de sia absoluta konvinkiĝo kaj per la turnriĉo de sia lingvo, kiu martelas en nin argumentojn per ĉiam novaj, freŝaj, frapaj, vidigaj bildoj. Liaj lingvo, stilo, formo (kiujn li tiel malŝatas en unu el siaj poemoj) estas tiel maturaj, ke ni rajte povas de li mem atendi tiun Epopeon vivreeĥan."
Sillanpää
Sillanpää [sil:ampæ:] estas finna familinomo. Vidu:
(7514) 1986 ED
(7514) 1986 ED estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Inoue, Osamu Muramatsu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Kijosato en Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Rompante la Silenton
La ĉefa devizo de ĉi tiu galeria ekspozicio, kiu portas la simbolan nomon "Rompi la silenton", estas la potenco de vortoj;"Vortoj estas potencaj, kiam homoj kuraĝas rompi la silenton pri amasaj krimoj, tiam ili antaŭenigas homajn rajtojn por ĉiuj."Ĉi tiu galeria ekspozicio esploras la rolon de kaŝado kaj neado de multaj krimoj tra la mondo. La agordo estas ekran-fokusita; Ukraina Holodomoro, Armena Genocido, Juda Holokaŭsto, Ruanda Genocido kaj Srebrenica Genocido.
La centra loko estas okupata de la cifereca montrado de bildoj kaj dokumentoj pri amasaj malobservoj de homaj rajtoj.
Multnombraj agadoj (Agadoj gravegas)
La ĉefa devizo de ĉi tiu galeria ekspozicio estas la prezento de la nuna stato de edukado en la kampo de homaj rajtoj, esprimita per tiu ĉi sinteno:"Estu inspirita de kanadanoj, kiuj faras multajn agojn por antaŭenigi homajn rajtojn en lernejoj kaj aliaj komunumoj ĉie tra la mondo. La individuaj elektoj, kiujn oni faras (en Kanado) ĉiutage, povas fari pozitivan diferencon en rigardado de la bazo de la leĝo."Ĉi tiu galeria ekrano enhavas artefaktojn (panelojn), kiuj pensigas onin pri kiel la elektoj, kiujn oni faras en nia ĉiutaga vivo, influas aliajn homojn.
Homaj rajtoj hodiaŭ
Homaj rajtoj en la moderna mondo, kiu estas ĉiam pli interligita, estas submetitaj al konstantaj ŝanĝoj. Kiel la moderna mondo respondu al ili?"Konscio, kritika pensado kaj profunda kompreno pri homaj-rajtoj-aferoj, kiuj helpos onin determini efikan agadon."Alportante al la vizitanto vizaĝon al vizaĝo kun la lukto por nuntempaj homaj rajtoj kaj agadoj, ĉi tiu galerio havas interagan murmapon, "tapiŝon" de defendantoj de homaj rajtoj kaj malgranda scenejo, kiu devus movi homojn publike esprimi siajn kritikajn pensojn pri tio, kion ili vidas kaj legas.
Inspirante ŝanĝon
Ĉi tio estas galerio de instalaĵoj kaj bildoj kiuj reklamas homajn rajtojn, kaj kiel defio al la spektanto, ili demandas la sekvajn demandojn:
Internacia Referenca Centro
La internacia referenccentro ene de la muzeo havas:
Aliaj enhavoj
Krom ekspoziciejoj, ĉi tiu impona arkitektura konstruaĵo inkluzivas oficejan spacon, klasĉambrojn, muzean butikon kaj kafejon, koncertejojn kaj mini-teatro por kinejo.
Krome, la instrua filio de la muzeo havas flekseblan spacon en granda klasĉambro kiu povas esti dividita en tri pli malgrandajn klasĉambrojn aŭ utiligita kiel ununura studio por artaj kreaĵoj aŭ aranĝado de komunaj laborrenkontiĝoj.
Sovetsk
Tri urboj en Rusio havas la nomon Sovetsk:
Pliaj urboj en Rusio havas similajn nomojn:
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Aliaj enhavoj
Super la centro de la Muzea konstruaĵo, la Granda Halo, kiu ŝajnas eliri el la grundo, esprimante memorojn pri la antikvaj renkontiĝoj en ĉi tiu areo de Vinipego de la Unuaj Nacioj, kaj poste de la setlantoj kaj enmigrintoj, kiel iluzio aŭ miraĝo, situas la ĝardeno de kontemplado, la vinipega vintra ĝardeno. Ene de tiu ĝardeno, bazaltkolonoj emerĝas el la planko kiel sentempaj granitaj monolitoj, ĉirkaŭ kiuj akvo kaj kuracplantoj difinas "spacon por pensado".
La spaco de la ĝardeno de kontemplado funkcias kiel puriga "pulmo" de la muzeokonstruaĵo, plifortigante la bazan ekologian ideon sur kiu baziĝas la tuta konstruaĵo de la muzeo.
Rajtocedo
Rajtoceda permesilo ankaŭ povas esti karakterizita kiel aŭtorrajta permesilo en kiu aŭtoro fordonas kelkajn sed ne ĉiujn rajtojn kiujn li havas laŭ la aŭtorrajta leĝo. Anstataŭ permesi ke verko iĝu tute publika havaĵo (por kiu neniuj aŭtorrajtaj limigoj validas), rajtocedo permesas al aŭtoro konservi kelkajn, sed ne ĉiujn, aŭtorrajtajn limigojn por tiuj kiuj deziras agi en maniero kiu alikaze estus konsiderata aŭtorrajta malobservo.
Dum aŭtorrajta leĝo donas la rajtojn al la kreinto, igante lin regi la disdonadon kaj modifadon, la ideo de rajtocedo estas doni subjektivan liberecon al uzantoj. Rajtocedaj permesiloj malimplicite forigas tiujn limigojn, kiuj laŭ la kreinto ne donas liberecon al la uzanto.
33158 Rúfus
33158 Rúfus estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la slovakaj astronomoj Peter Kolény kaj Leonard Kornoš elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la slovaka poeto, eseisto kaj tradukisto Milan Rúfus (1928–2009), moderna tradiciisto. Kiel poeto plej legata en Slovakio, li estis simplanima kaj nobla, morala aŭtoritatulo. Lia verko estis tradukita en 14 lingvoj
Erik Asklund
Erik ASKLUND (naskiĝis la, mortis la ) estis sveda verkisto.
Epoko
En la historio de Svedio la fruaj 1930-aj jaroj estis periodo de gravaj ŝanĝoj. "La sveda popolhejmo" estis konstruota, modernigotaj la vilaĝoj. La urboj kreskis, novaj teknikoj kaj amasmedioj ekaperis. Ŝokis la sinkopoj de la ĵazo dum la sonfilmo festis siajn unuajn sukcesojn kaj literatura modernismo komencis establiĝi. Viroj kaj inoj provis vivi en provedzeco kaj en la socio ade kreskis la influo de virinoj. Optimismo por la estonteco kaj nova vivkulturo miksiĝis kun maltrankvilo pro la granda senlaboreco, la ekonomia krizo kaj la antaŭenmarŝo de la faŝismo.
Verkoj
Meze de ĉi turbulencoj staris la juna Erik ASKLUND. Li debutis en 1929 per la eksperimenta romano "Bara en början". Samjare li ankaŭ kunlaboris por la fama lirikantologio "Fem unga". En la unua duono de la 1930-aj jaroj Asklund priskribis la elformiĝantan modernan svedan socion. En tiu tempo li verkis interalie la romanojn "Kvinnan är stor" (1931), "Lilla land" (1933) kaj "Fanfar med fem trumpeter" (1934). Precipe la filmarton influis kaj inspiris ASKLUND per sia literatura verkado. Koncerne la muziko, oni eblas konstati, ke "Fanfar med fem trumpeter" estas unu el la unuaj svedaj ĵazromanoj. Perceptante kaj jesante la modernon ASKLUND sentis la fascinon de la fenomeno de la grandurbo. En liaj verkoj bildiĝas la pulsanta vivo de la metropolo; svarmas trafikiloj, homoj, funkciismaj domoj, neonlumo kaj reglimanta akvo en imagospronaj scenoj.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Kontraŭaj vidoj pri la muzeo kaj ĝiaj kolektoj
Ĉi tiu unika institucio dediĉita al homaj rajtoj en Kanado kaj unu el la malmultaj en la mondo jam post sia malfermo provokis protestajn reagojn de indianoj (aborigenoj) kaj aliaj indiĝenoj (metisoj), kiuj ankoraŭ kredas, ke iliaj homaj rajtoj dum jarcentoj da historio ne estis ĝuste protektita kaj taksita. Unu el la konfliktantaj vidoj pri muzeaj medioj specife kritikas la lobiadon por iliaj interesoj de certaj interesgrupoj kaj esplorinstitutoj kiuj sukcese uzis la politikan klimaton ĉirkaŭante la interpreton de certaj genocidoj en la mondo kaj la naturo de la politika sistemo en Kanado por trudi siajn opiniojn al muzeaj kuratoroj.
Baldaŭ, granda nombro da blankaj setlantoj de Ontario direktiĝis al Manitobo, kaj pro ĉiam pli okulfrapa rasismo kaj malrespekto por homaj rajtoj, la Metisoj komencis retiriĝi en la internon de Kanado al la areoj kiuj baldaŭ iĝus la provincoj de Alberto kaj Saskaĉevano.
Antaŭ la fino de la 19-a jarcento, multaj interkonsentoj estis subskribitaj inter la kanada registaro kaj lokaj estroj, laŭ kiuj al ĉiu indiĝena familio estis promesita certa areo de plugtero. Surbaze de tiuj interkonsentoj, rezervejoj kun indiĝenaj populacioj estis formitaj, kiuj estis administritaj fare de la federacia registaro (vidu ). Malgraŭ la promesoj de la registaro, multaj Metisoj ne ricevis la promesitan teron, kiu kaŭzis multajn protestojn kaj manifestaciojn kiuj daŭras ĝis la nuntempo (inkluzive de la protestoj en septembro 2014, dum la malfermfesto de la Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj).
Erik Asklund
Prijuĝo de samtempano
Ferenc Szilágyi en Sveda Novelaro, Sveda Laborista Esperanto Asocio, Stokholmo, 1950.
En Esperanto aperis
La bando, novelo, tradukis Ferenc Szilágyi, en: Vespera ruĝo anoncas ventegon.
Linio Nankai (ĉefa)
Linio Nankai (japane: 南海本線 [Nankaj Hon-sen], angle: Nankai Main Line) estas linio de la fervojo reto Elektra Fervojo Nankai en Kinki-regiono, Japanio. La norda parto de linio situas en sudo de Gubernio Osaka kaj ĝia suda parto situas en nordo de Gubernio Ŭakajama.
NGC 7680-2
NGC 7680-2 (aliaj indikoj — NPM1G +32.0599, 4ZW 151, PGC 3088959) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
EDD
La vorto havas plurajn signifojn:
Antologio
Antologio estas kolekto da mallongaj aŭ mallongigitaj prozaj aŭ poeziaj pecoj, kompilita laŭ beletraj vidpunktoj.
Flöha
Flöha estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Ĝis oktobro 2011 ĝi kun la najbara komunumo Falkenau formis administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Flöha, sed tiam la komunumo Falkenau libervole aliĝis al la urbo Flöha kaj la komunumaro ne plu bezonatis.
Trikia lingvaro
La lingvaro trikia (alilingve ankaŭ triqui) estas grupo de indiĝenaj lingvoj de Ameriko, parolataj de la trikiaj triboj en la ŝtato de Oaxaca, en Meksiko.
Klasifiko
La lingvoj trikiaj apartenas al la miskteka lingvaro, kiu konstituas unu el la branĉoj de la familio de la otomi-mangea lingvaro.
Oficiala statuso
En Meksiko, la trikiaj lingvoj havas kune kun la hispana lingvo, la statuson de « nacia lingvo » danke al la ĝeneralaj lingvaj rajtoj por la indiĝenaj popoloj.
Lingvovarioj
SIL Internacia, organizaĵo kiu atribuas la kodon ISO 639-3, mencias tri lingvovariojn :
La Nacia Instituto de Indiĝenaj Lingvoj (INALI) mencias ankaŭ la trikian lingvovarion de Santo Domingo del Estado.
Noto
Tiu ĉi artikolo estas traduko el la samtema artikolo en la franclingva vikipedio je la 22-a de septembro 2019
Japanaj luktartoj
Japanaj luktartoj referencas al vario de luktartoj indiĝenaj de Japanio. Almenaŭ tri japanlingvaj terminoj estas uzataj interŝanĝe kun la esprimo "Japanaj luktartoj".
La uzado de la termino "budō" (武道) por signifi luktartojn estas moderna, kaj historie la termino signifis vivmanieron enhavantan fizikajn, spiritajn, kaj moralajn dimensiojn kun emfazo al mem-plibonigo, memkontentigo, aŭ persona kresko. La terminoj bujucu kaj bugei havas pli klarajn difinojn, almenaŭ historie parolante. Bujucu (武術) referencas specife al la praktika aplikado de luktartaj taktikoj kaj teknikoj en vera milito. Bugei (武芸) referencas al la adaptado aŭ rafinado de tiuj taktikoj kaj teknikoj por faciligi sisteman instruadon kaj dissemadon ene de formala lernomedio.
Fontoj
Hall, David A. Encyclopedia of Japanese Martial Arts. Kodansha USA, 2012. ISBN 1568364105 ISBN 978-1568364100
Uwagi
Uwagi (japane; 上衣 aŭ 上着) estas tradicia japana jako.
Laŭ uzo ekzistas aliaj koloroj, dikecoj aŭ printitaj desegnaĵoj.
Iuj modeloj havas simplajn ligilojn ĉe talio por fiksi la partojn.
Bolto
Bolto estas dupeca kunfiksilo kiu konsistas el kunkapa ŝraŭbo kaj ŝraŭbingo.
Laŭ Francisko Azorín bolto estas Metala cilindro, kapampleksa ĉe unu ekstremo kaj ŝraŭba kun ŝraŭbingo ĉe la alia, uzata por premfiksi du aŭ pli pecojn. Kaj li indikas etimologion el latina bolis, bolidis. El tio bolti estus "Kunfiksi per bolto-j." Kaj li aldonas la tenikajn terminojn ankrobolto kaj boltaro.
Bolto ebligas kompletan, rigidan, peralteniĝeman, malmunteblan kunfiksadon de pecoj kiuj estas trutrapasitaj de la ŝraŭbo, premataj inter ties kapo kaj la sraŭbingo.
Foje troviĝas sub la kapo kaj/aŭ sub la ŝaŭbingo, apog-ringetoj, celante pli larĝan agon de la premo, kaj/aŭ ŝirmadon kontraŭ misformado de la premitaj pecoj.
Bolto difiniĝas per
Notoj
Screw Ốc vít
Couquèques
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Roquebrune-Cap-Martin
Roquebrune-Cap-Martin (en la okcitana lingvo: Ròcabruna Caup Martin, en la itala: Roccabruna-Capo Martino) estas komunumo en sudorienta Francio inter Monako kaj Menton. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono . La nomo estis ŝanĝita el Roquebrune por diferencigi la urbon el Roquebrune-sur-Argens en la najbara departemento Var.
Historio
En 1355, Roccabruna falis sub la kontrolo de la familio Grimaldi de Monako dum kvin jarcentoj, kaj dume la kastelo estis plifortigita.
En 1793, Roquebrune iĝis de Francio por la unua fojo, ŝanĝante la nomon el la originala Roccabruna, sed ĝi estis revenigita al Monako en 1814. En 1804 Napoleono konstruis ŝoseon laŭlonge de la marbordo. Tiu ŝoseo konektis la vilaĝon al la cetero de la Lazura Marbordo, kaj finfine tio kondukis al ĝia kuniĝo kun la pli malgranda urbo Cap-Martin.
En 1848, estis revolucio rilata al la Itala Risorgimento, kun la rezulto ke Roccabruna kaj Menton iĝis liberaj urboj sub la protekto de la Savoja Princo.
Shiromuku
Ĝi estas, kiel ankaŭ uchikake multe pli longa el aliaj kimonoj. Ĉar ĝi estas tre multekosta, oni nuntempe ĝin ricevas herede aŭ luprenas kontraŭ "nur" kelkaj miloj da eŭroj.
La edzino portas kun shiromuku tradicie blankan kufon.
Embu das Artes
Embu das Artes aŭ simple Embu (oficiale Município de) estas municipo kaj urbego - vaste konata kiel grandurbo por artistoj - en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Itapecerica da Serra. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas antaŭurbo de San-Paŭlo.
Geografio
Embu das Artes situas en montaro en sudorienta parto de la lando. San-Paŭlo troviĝas en distanco de 23 kilometroj.
Historio
La konata historio de Embu komenciĝis en 1554 kun alveno de jezuitoj. En 1760 la jezuitoj estis forpelitaj de Brazilo, sed pli frue jam diversaj bienoj funkciis. La arta vivokupo de la grandurbo komenciĝis en 1937, kiam skulptisto en Embu gajnis unuan premion en Parizo. Embu urbiĝis en 1959. En 1962 artista grupo formiĝis, kiu altiris turistojn.
Klimato
Embu das Artes situas en humida subtropika klimato. La temperaturo varias inter 9-27 °C. Jare pluvas po 1544 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en februaro, plej malofte en julio.
Cocotitlán
Cocotitlán estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Cocotitlán.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 12.120 loĝantojn. El tiuj 5.928 viroj kaj 6.192 virinoj. Lau la loĝantaro la komunumo okupas la lokon 98 en la Ŝtato de Meksiko kaj la lokon 2257 en la nacia komparo. La komunumo havas surfacon de 16711 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2280 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 812.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 14′ norda latitudo kaj 98° 52′ okcidenta longitudo.
Coatepec Harinas
Coatepec Harinas estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Coatepec Harinas.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 31 860 loĝantojn. El tiuj 14 999 viroj kaj 16 861 virinoj. Laŭ la loĝantaro la komunumo okupas la lokon 26 en la Ŝtato de Meksiko kaj la lokon 1 234 en la nacia komparo. La komunumo havas surfacon de 280,53 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2 260 metroj (varias inter 1 900 kaj 3 000 metroj). La kvanto de precipitaĵo estas 1 000 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 18° 55′ norda latitudo kaj 99° 46′ okcidenta longitudo.
La komunumo troviĝas proksime de la vulkano Zinantecatl, ĉirkaŭ 35 kilómetros for de la urbo Toluca, 27 kilometrojn okcidente de la urbo Tenancingo, 18 kilometrojn oriente de Texcaltitlán kaj 20 kilometrojn norte de la komunumo Pilcaya.
Politika strukturo
En la komunumo estas jenaj vilaĝoj: Acuitlapilco, Agua Amarga, Agua Bendita, Alta de Laja Azul, Baja de Laja Azul, Chiltepec de Hidalgo, Cochisquila, Colonia Adolfo López Mateos, Colonia el Potrero (El Potrero), Colonia Guadalupe, Cruz de Piedra, Cuentla, El Cedrito, El Picacho, El Potrerito (El Potrero), El Reynoso, El Telar, Huayanalco, Ixtlahuaca de Villada, La Cercada, La Conchita, La Galera, La Laguna, La Providencia, La Rosa, Las Jaras, Las Mesas, Las Trojes, Las Vueltas, Llano Grande, Loma de Acuitlapilco, Los Fresnos, Meyuca de Morelos (Meyuca), Monte de las Vueltas, Piedras Anchas (Primera del Monte), Plan de San Francisco, Potrero Redondo, Primera de Analco, Primera de San Miguel (La Punta), Primera de Santa Ana, Primera de Zacanguillo (Santo Niño Doctor), Primera del Monte (La Presa), Puerta del Carmen, San Fernando, San José del Progreso (San José), San Luis (Colonia Hidalgo), San Martín el Salto, San Pedro, Santo Niño, Segunda de Analco (La Presa), Segunda de San Miguel (El Cerrito), Segunda de Santa Ana, Segunda de Zacanguillo, Segunda del Monte (La Presa), Tecolotepec, Teocotitla, kaj Zacatones (San Felipe de Jesús)
Centra vastigaĵo
En grupa teorio, centra vastigaĵo de grupo G estas preciza vico de grupoj tia, ke A estas en Z(E), la centro de la grupo E.
Ekzemploj de centraj vastigaĵoj povas esti konstruataj prenante ajnan grupon G kaj ajnan komutan grupon A, kaj ĝutigante E esti A×G. Tia fendita ekzemplo (fendi vastigaĵon en la senco de la vastigaĵa problemo, ĉar G estas enestas kiel subgrupo de E) ne aparte interesas. Pli gravaj ekzemploj troviĝas en la teorio de projekciaj prezentoj, en kazoj kie la projekcia prezento ne povas esti levita ĝis ordinara lineara prezento.
Se la grupo G estas grupo de Lie, tiam centra vastigaĵo de G ankaŭ estas Grupo de Lie, kaj la alĝebro de Lie de centra vastigaĵo de G estas centra vastigaĵo de la alĝebro de Lie de G. En la terminologio de teoria fiziko, la generantoj de E ne inkluzivitaj en G estas nomitaj centraj ŝarĝoj. Ĉi tiuj generantoj estas en la centro de la alĝebro de Lie de E, kaj generantoj de geometriaj simetriaj grupoj esti konformaj al konservitaj kvantoj nomitaj ŝarĝoj laŭ la teoremo de Noether.
En la teorio de grupo de Lie centraj vastigaĵoj ekesti en rilato al algebra topologio. Supozi G estas koneksa grupo de Lie kiu ne estas simple koneksa. Ĝia universala kovro G* estas denove iu grupo de Lie, en tia maniero, ke la projekcio
Chef (programaĵo)
Per Chef oni difinas atingotajn statojn de servilaj sistemoj kaj priskribas, kiel atingi ilin. Chef povas integriĝi kun nubo-platformoj kaj administri tute virtualajn strukturojn.
Centra vastigaĵo
estas grupa homomorfio, kaj surĵeto. Ĝia kerno estas (ĝis izomorfio) la fundamenta grupo de G; tio sciatas esti abela (vidu H-spaco). Tiu konstruado estigas centrajn vastigaĵojn.
Speciala okazo estas tiu de la metaplectic grupoj. Tiuj staras en rilato kun la _symplectic_ grupoj, en la sama maniero, kiel la spinor grupoj faras kun la specialaj perpendikularaj grupoj. La okazo de Sl2(R) koncernas fundamentan grupon kiu estas malfinio cikla. Ĉi tie la centra vastigaĵo koncernata estas famekonata en la teorio de modulaj formoj, ĉe formoj de pezo ½. Projekcia prezento kiu kongruas estas la Weil-a prezento, konstruita el la konverto de Fourier; en tiu okazo sur la reela linio. _Metaplectic_ grupoj ankaŭ okazas en kvantummekaniko.
Chef (programaĵo)
La nomo Chef devenas de la franca vorto chef, kiu en la angla lingvo signifas "kuirejestro" aŭ "kuirmajstro". Sekve la programoj de Chef nomiĝas ne "programoj", sed "receptoj", kaj kolektoj da ili nomiĝas "kuirlibroj". Origine la sistemo nomiĝis marionette, sed laŭdire tiu nomo estis konsiderata tro longa.
La emblemo
La emblemo de Chef konsistas el la majuskla nomo CHEF kaj supre de ĝi samcentraj ringo-sektoroj grizaj kaj oranĝkoloraj, kun kvar malsamaj radiusoj. La dua ringo (de interne) estas griza kaj preskaŭ kompleta; la tri aliaj konsistas el po du grizaj kaj du oranĝaj pecoj, kun breĉoj inter ili.
Batuko
Batuko (aŭ batuque laŭ brazila portugala) signifas diversaj aperaĵoj de afrikobrazila kulturo. La termino havas afrikajn radikojn.
Batuko – afrikobrazila religio
Unualinie oni komprenas kiel batuque afrikobrazilan religion, kiu estas disvastiĝinta ĉefe en la sudo de Brazilo, aparte en Suda Rio-Grando. Ĝiaj radikoj troviĝas en Angolo kaj en la regiono de Kongo. Origine Bahio estis la centro de la disvastiĝo. Elementa ero de la ceremonioj estas muziko, simile al kandombleo.
Batuko – danco
Batuque estas ankaŭ la nomo por ritme vigla, sinkopa danco, kiun en Brazilo sklavoj dancis je akompano de perkutinstrumentoj. Ĝi apartenas al la plej malnovaj dancoj kaj stiloj de brazila muziko. Nun ĝi estas plejparte forŝovita de sambo. La samba-batucada tamen ankaŭ termine estus deduktebla de la batuko. Ankaŭ en Kaboverdo ekzistas muzikstilo nome batuque.
Batuko – brazila luktoarto
Batuque estas krom tio pli malnova brazila luktoarto. Variaĵo konsistis en tio, ke luktanto staris en la mezo de La kapoejra rondo, dum kiam lia kontraŭulo provis, malekvilibrigi kaj ĵeti lin surplanken. Je alia variaĵo la luktantoj provas, malkapabligi la kontraŭulon per gambaj kaj brakaj batoj. Tiu ĉi luktospeco treege similas al Regiona Kapoejro. La patro de Mestre Bimba, kunfondinto de Regiona Kapoejro estis renoma majstro de batuko. Batuko havis ioman influon sur la brazila kapoejromovado.
John Updike
Por realigi sian grandan revon, fariĝi aŭtoro de komiksoj, li studis literaturon en la Harvard University kaj arton en la Oksforda Ruskin School of Drawing and Fine Arts. Post la studado li tamen fariĝis redaktoro de la ĵurnalo The New Yorker, ĝis kiam en la jaro 1957 li decidis fariĝi sendependa verkisto.
La verkaro de John Updike konsistas ĉefe el realismaj, ofte satiraj kaj socikritikaj romanoj kaj rakontoj, sed ankaŭ el eseoj, dramoj kaj poemoj. Dufoje li gajnis la Premion Pulitzer: en la jaro 1982 kaj 1991.
Ebsdorfergrund
Ebsdorfergrund estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Marburg-Biedenkopf de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
3551 Verenia
3551 Verenia estas tre malgranda sed tre hela marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido, de la subklaso Amora II.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 12-an de septembro 1982 de la usona astronomo R. Scott Dunbar elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝia spektra tipo V pensigas, ke ĝi estus fragmento de 4 Vesta kvankam ĝi ne estas ano la Vesta familio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Verenia, unua vestalo konsekrita far de la mita romia reĝo Numo Pompilo.
József Fekete (inĝeniero)
Kariero
József Fekete studis en Zürich kaj Budapeŝto, diplomiĝis en 1888. Li revenis Hungarion nur en 1892, li fondis kaj direktis la ŝtatan industrian metifaklernejon kaj organizis la industrimuzeon pri teknologio. Li agadis por la evoluigo de la industrio en Sikullando. De 1908 ĝis 1926 li estis ĉefdirektoro, konsilanto, poste ŝtatsekretari-anstataŭanto en la ministerio pri komerco.
Knaba ĥoro de Suhl
Knaba ĥoro de Suhl (germane: Suhler Knabenchor) estas en Suhl, Germanujo, aktiva koruso kiun fondis Hubert Voigt en la 1972-a jaro. Ĝia sidejo estas en la ejo Haus der Musik (Rimbach-strato 43).
Duklando Prusujo
Duklando Prusujo aŭ Duklando Prusio estis ŝtato ekzistanta de 1525 ĝis 1701, kiu ampleksis la orientan parton de la germanordena ŝtato dispartigita en 1466, kadre de la reformacio sekularigitan, en teritorio poste ankaŭ konata kiel Orienta Prusio. La duklando komence estis feŭdo de la pola krono (Krono de la Regno de Pollando). En 1618 ĝi estis unuigita en persona unio kun Margraflando Brandenburgio, akiris en 1657 la suverenecon kaj estis en 1701 rangaltigata al Reĝlando Prusujo respektive Reĝlando Prusio. Ĝia ĉefurbo estis Kenigsbergo.
NGC 7681
NGC 7681 (aliaj indikoj — UGC 12620, MCG 3-59-63, ZWG 454.74, PGC 71558) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Knaba ĥoro de Suhl
Ĝeneralaĵoj
La reperturaro etendiĝas de voĉa muziko ĝis grandaj oratorioj. La kantemaj knaboj ankaŭ kunlaboras kun Turingiaj filharmoniistoj Gotao-Eisenach (antaŭaj nomoj Turingiaj filharmonistoj Gotao-Suhl respektive Filharmoniistoj Suhl). En 2012 ekkorusestris Robert Grunert.
Strukturo
Eĉ antaŭ bazlerneja aĝo, ekde kvar jaroj, eblas korusani en la kadro de Musikalische Früherziehung. Post pozitivaj spertoj eblis frekventi ekde la 1-a elementarlerneja jaro la grupon Vorchor kie instruatas muzikaj elementaj konoj kaj la sperto de propraj muzikaj kapabloj.
Ene de la grupo Nachwuchschor la knaboj lernas ludante legi notojn kaj postkanti simplajn melodiojn. Apogile oni ofertas instrumentludadlernigon.
Finfine, post akceptiĝo al la grupo Haupt- und Konzertchor la kantistoj rajtas partopreni koncertvojaĝojn.
Kazo-bazita konkludado
La kazobazita konkludado (angle case-based reasoning CBR, france raisonnement par cas, hispane Razonamiento basado en casos germane Fallbasiertes Schließen) estas maŝina lernmetodo por problemsolvado per analoga konkludado. La centra elemento en CBR-sistemo estas tiel nomata kazobazo (Falldatenbank, case memory), en kiu jam solvitaj problemoj estas stokitaj kiel kazo. Tia kazo konsistas minimume el priskribo de la problemo kaj konektita problemsolvo. La celo estas, uzi la solvon de simila kaj antaŭe jam solvita problemo por solvo de nova problemo. Per tio oni imitas homan konduton: metita antaŭ novan problemon la homo memoras ofte kompareblan situacion, kiun li travivis jam, kaj li provas, solvi la aktualan taskon simile.
Okaze oni ankaŭ parolas pri memorbazita konkludado.
(18554) 1997 BO1
(18554) 1997 BO1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Les Usses
Les Usses (prononcu : [Lezüs]) estas franca rivero, maldekstra alfluanto de Rodano, kiu fluas en departemento Haute-Savoie.
Ĝi fontas apud la vilaĝo Le Verney ĉe la monteto Le crêt de la Gouette (komunumo de Arbusigny), sur la suda deklivo de monto Salève.
Ĝi poste fluas sud-okcidenten, tra aŭ preter la komunumojn de Le Sappey, Menthonnex-en-Bornes, Vovray-en-Bornes, Villy-le-Bouveret, Groisy, ricevante la akvon de multaj rojoj kaj torentoj.
Inter Cruseilles kaj Villy-le-Pelloux, ĝi turnas nord-okcidenten, preterpasas Allonzier-la-Caille, Copponex kaj, inter Cernex kaj Cercier, direktiĝas sud-okcidenten al Marlioz.
Inter Contamine-Sarzin kaj Sallenôves ĝi ricevas la akvon de rojo Les Petites Usses, kaj inter Musièges kaj Chilly alfluas al ĝi rojo Le Fornant.
De Frangy, ĝi fluas okcidenten, ĝis Chessenaz; poste ĝi turnas sud-okcidenten inter Vanzy, Usinens kaj Desingy, kaj alfluas Rodanon inter Bassy kaj Seyssel (Haute-Savoie).
Eizo
Eizo estas japana persona nomo, kiu povas signifi plurajn homojn, inter aliaj:
Gisela de Akvitanio
Gisela de Akvitanio aŭ simple Gisèle estas la hipoteza nomo de la edzino de Heriberto de Laon, aŭ Hardrad, grafo de Laon, nome de la patrino de la reĝino Bertrada de Laon († 783) kaj tial patrinflanka avino de Karolo la Granda.
Neniu dokumento ĉu tiutempa ĉu posta mencias la nomon de la edzino de la grafo Heriberto. Ne citita en 744 dum la geedziĝo de sia filino Bertrada kun Pipino la pli juna, tiam Majordomo de la Palaco, ŝi plej probable jam estis tiam mortinta.
En 1975, la genealogiisto kaj heraldikisto Szabolcs de Vajay proponis nomi tiun edzinon per la nomo Gisèle. Li fakte estis rimarkinta, ke tiu nomo aperas ofte inter Karolidoj ekde Pipino la pli juna, dum ĝi estis antaŭe nekonata ankaŭ en la familio de Heriberto de Laon.
Mangarbo
La mangujo, mangoarbo aŭ hindia mangifero (Mangifera indica) estas tropika orientalisa fruktarbo kun lancet-formaj, malhele verdaj folioj kaj kun blankete rozaj floroj produktantaj mangojn. Ĝi estas hejma en Norda Hindio, multe kultivata en la tropikaj landoj kaj Kalifornio.
1680-aj jaroj
La 1680-aj jaroj estis la naŭa jardeko de la 17-a jarcento.
Malkovroj
La aperas Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, ĉefa verko de Isaac Newton.
Plater
Plater, ankaŭ (ekde post 1803) Plater-Syberg, estas la nomo de grafa nobela dinastio origine el la graflando Mark en Vestfalio, kiu en Germanio ĉesis ekzisti en 1659, sed kiel nobela familio de germanaj baltoj pluekzistis en Livlando, Kuronio, la Grandprinclando Litovio, Pollando kaj la cara Rusio respektive poste la Rusia Imperio en pluraj dinastiaj branĉoj.Ekzemplo de familiano estis Kasimir Konstantin Plater (n. 1746; m. la 4-an de aŭgusto 1807, litove skribita Kazimieras Konstantinas Pliateris kaj pole Kazimierz Konstanty Plater), inter 1791 kaj 1795 la lasta vickanceliero de Litovio (litove Lietuvos pakancleris, pole Podkanclerz litewski) antaŭ la fina dispartigo de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj.
Estación del Arte (metroo de Madrido)
Estación del Arte (Stacio de la Arto) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Placo del Emperador Carlos V, je malpli ol  disde Trajnstacidomo Atocha de Adif kaj Cercanías Renfe.
La stacio estis malfermita la kun la nomo Atocha.
Villiers-le-Bel - Gonesse - Arnouville (stacidomo)
Villiers-le-Bel - Gonesse - Arnouville estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumo Arnouville, apud Villiers-le-Bel, nord-okcidente, kaj Gonesse, oriente, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Malfermita en 1859 de "compagnie des chemins de fer du Nord", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Nord - Lille (272000).
Interkultura dulingva edukado
Interkultura dulingva edukado (IDE), keĉue: Simipi iskay kawsaypi Yachay Iskay ( ISIKY ), kiĉue: SXimei kawsaypura Yachay (IShKY) aŭ hispane educación intercultural bilingüe (EIB) aŭ Educación bilingüe intercultural (IBE) estas modelo de lingvoplanado utiligata ĉefe en publikaj lernejoj de Latinameriko kiu ekestis kiel politika movado postulante spacon por indiĝenaj lingvoj kaj kulturoj en la edukada sistemo. IDE estas dezajnita por starigi la edukajn bezonojn de indiĝenaj komunumoj. Ĝi konsistas el diversaj dulingvaj, interkulturaj instruplanaj modeloj.
IDE fariĝis grava, pli malpli sukcesa instrumento de registara lingvoplanado en pluraj latinamerikaj landoj ekzemple la majaa lingvaro en Gvatemalo kaj Meksiko aŭ por la keĉua en Peruo.
Historio
instruaj modeloj kiuj estas konceptiaj en la 1970-aj jaroj por situacioj kie du aŭ pli da kulturoj kaj lingvoj interkontaktiĝas, tipe en la kazo de kontakto inter lingvo reganta kaj lingvo malfavorata, plejparte indiĝena lingvo kaj kulturo, ĉar ĉi tie temas pri diferencoj en la ĉiutaga kulturo, tradicioj kaj mondrigardoj. Tial ekde la fruaj 1980-aj jaroj oni parolas de 'interkultura ' dulingva edukado.
Hispanigaj influoj
En la 20a jarcento, la provoj de registaroj eduki la tutan loĝantaron en ĉiu lando estis bazita sur la celo de asimilado aŭ provoj proponi edukadon al la tuta loĝantaro kiu eksplicite celis la hispanigon (castellanización) de la indiĝenaj loĝantaroj. La hispana estis uzita kiel instrulingvo kvankam malmultaj inter la pli izolitaj indiĝenoj komprenis ĝin. Studentoj ne akiris multe da lernejaj sukcesoj kaj estis altaj indicoj de haltigo kun la lernejo kaj ripeto de lerneja jaro. La parolantoj de indiĝenaj lingvoj forlasis la lernejon kvazaŭ kiel analfabetoj kun la stigmo de malalte edukitaj indianoj. La uzo aŭ eĉ la scio de indiĝena lingvo fariĝis socia malavantaĝo kaj tial multe da homoj haltigis paroli ĉi tiujn lingvojn, sed ja parolis subnorman hispanan lingvon. Pro tiaj lingvaj problemoj ili perdis siajn rakdikojn, apartenantaj nek plene al la indiĝena nek plene al la dominanta kulturo.
Somera Instituto de Lingvistiko (SIL Internacia)
La Somera Instituto de Lingvistiko (SIL Internacia) estis la unua institucio kiu enkondukis dulingvan edukadon en Latinameriko por indiĝenoj. Ĝi celis samtempe akceli la religion kaj la kreadon de interkulturaj dulingvaj programoj. La unuaj dulingvaj edukaj programoj de SIL komencis en Meksiko kaj Gvatemalo en la 1930-aj jaroj, en Ekvadoro kaj Peruo en la 1940-aj jaroj kaj en Bolivio en 1955
Ekvadoro (1998)
Per la artikolo 84, kiu difinas la kolektivajn rajtojn de indiĝenaj popoloj, la ekvadora konstitucio deklaras sub paragrafo 11 frazo 2, ke "La indiĝenaj popoloj havas sian propran interkulturan kaj dulingvan edukan sistemon."
Depost tiam, ankaŭ aliaj latinamerikaj landoj adoptis leĝaron kiu agnoskas kulturajn kaj lingvajn rajtojn. Krom Ekvadoro, IDE ankaŭ estis ankrita en la konstitucioj de Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio kaj Meksiko. En la konstitucio de Ekvadoro de 2009 la artikolo 57 agnoskas ke "la indiĝenaj municipoj, komunumoj, popoloj, naciecoj konforme al la konstitucio ..." aldone al kelkaj kolektivaj rajtoj ankaŭ rajtas al "disvolviĝo, solidigo kaj plifortigo de la sistemo de Interkultura Dulingva Edukado (IDE)... de baza edukado ĝis supera edukado ... ".
Instrulingvaj modeloj en dulingva interkultura medio
Colin Baker distingas kvar eblajn instruamodelojn por dulingvaj aŭ plurlingvaj medioj. La unuaj du celas kulturan asimiladon de la minoritato (kiu adaptu sin al la regantaj kulturo kaj 'plimulta lingvo'), dum la aliaj du celas plurlingvecon kaj multkulturismo. (1) Subakviĝaj modeloj prioritatigas instruadon en la plimulta lingvo kaj instruas ĉion en la plimulta lingvo, kvankam la gelernantoj parolas denaske malplimultan, indiĝenan lingvon. Ĉi tiuj lernejoj malpermesas aŭ malinstigas gelernantojn komunikiĝi en ilia unua lingvo dum instruhoroj kaj tradicie utiligis lernejan politikon por puni infanojn kiuj interparolas en indiĝena lingvo dum la lerneja tago
(2) Transiraj modeloj, kontraste al la antaŭaj modeloj, ja uzas la denaskan lingvon de la gelernantoj de komence kiel ponto al unulingva instruado en la plimulta lingvo, sed fine ankaŭ ili serĉas ŝovon al unulingva kaj unukultura ŝtato, socio. Pledantoj por ĉi tiuj modeloj asertas ke infanoj povas esti stigmatizataj parolante indiĝenan lingvon kaj ke la hispana provizas pli supreniran moviĝeblon sur la labormerkato. Tamen, edukistoj en IDE vidas interkulturan edukadon kiel vojo por defii lingvan rasismon kaj validigi indiĝenajn identecojn. Infanoj en IDE-programoj kiuj instigis al plurlingveco en Bolivio evoluigis averaĝe pli altan memestimon ol infanoj en subakviĝaj programoj.
Subakviĝaj kaj transiraj programoj estas asociataj kun la plej altaj malsuksecaj indicoj
(3) (4) Lingva mergado kaj lingvokonservaj modeloj kaj lernejoj celas valorigi kaj instrui en pluraj lingvoj kaj montras la plej altan sukcesan indicon de ĉiuj kvar modeloj. Lingvaj mergadaj programoj ĝenerale celas plifortigi la indiĝenan lingvon en komunumoj kie ĝi povas esti malaperanta, dum lingvaj konservadaj programoj servas malplimultan-lingvaj parolantoj.
Gravas agnoski la vastan sed tamen falsan konvinkon ke ajna instruado de malplimulta lingva aŭ heredaĵa lingvo malhelpas la lernadon kaj komunikadon en plimulta lingvo.
Obstakloj kaj atingoj
En preskaŭ ĉiuj latinamerikaj landoj, la IDE suferas de netaŭga ekipaĵo, precipe pro neekzistantaj aŭtentikaj legomaterialoj en indiĝenaj lingvoj, sed ankaŭ pro manko de lernolibroj kaj malbona instruista trejnado Ekzemple, en la multlingva amazona regiono de Peruo, granda parto de la dungitaj instruistoj en la "dulingvaj" lernejoj nur parolas la hispanan aŭ alian indiĝenan lingvon, sed ne la gepatran lingvon de la gelernantoj. Tio rezultas kiel antaŭe en malbonaj lernejaj rezultoj. Manko de instigo de la instruistoj por plifortigi la indiĝenan lingvon aŭ neadekvatan trejnadon ofte kondukas al tio, ke reale la indiĝena lingvo estas neglektata kaj la modelo de la transiro al la reganta plimulta lingvo daŭrigas. Lingva diskriminacio kontraŭ indiĝenaj lingvoj en la plimulta socio estas rigardata kiel la plej grava obstaklo por IDE, kio rezultas en tio ke indiĝenaj popoloj tro malmulte aprezas sian kulturon kaj lingvon.
Pro faktoroj de ekonomia kaj socia ordo gepatroj konsideras ke lerni paroli la plimultan lingvon estas grava por la profesia kariero de siaj infanoj.Tio ĉi kaŭzis ke iujn indiĝenajn gepatrojn malakcepti IDE pro tio ke ili opinias ke ĝi malzorgas pri la hispana .Tial oni postulas ĝeneralan plivalorigon de indiĝenaj lingvoj en la socio por ke IDE fukciu. Paŝo en tiu direkto povas esti la deviga dulingveco de la registara aŭ administra personaro, t.e. deviga scio de indiĝena lingvo, kiel garantiata en Bolivio, almenaŭ surpapere laŭ art. 5 de la bolivia konstitucio) ekde 2009. Aliaj kampoj de la plimulta lingvo, en kiuj ĝis nun ne estas uzataj indiĝenaj lingvoj kiel la keĉua, estas ekzemple amaskomunikiloj, literaturo kaj literaturaj tradukoj aŭ ankaŭ industrio
En Peruo la situacio de IDE estintus malbone preparita: lernolibroj malbone verkitaj kaj trejnado de unu semajno anstataŭ la necesa plurmonato aŭ eĉ tutjara preparo de la instruistaro.
Tamen, komparaj studoj pri lernsukcesoj de infanoj konsekvence montras, ke lernantoj en IDE regule atingas pli bonajn rezultojn ol samaĝuloj en unulingvaj klasoj sen uzo de la gepatra lingvo. Tio validas ankaŭ por kapabloj en la dua lingvo (plimulta lingvo).
Vidu ankaŭ
Interkultura edukado
ALTE
7515 Maruĉino
7515 Maruĉino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi suldas sian nomon al la Maruĉinoj, antikva etno kiu vivis en Abruco.
Interkultura dulingva edukado
Noto
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo "Interkulturelle zweisprachige Erziehung" en la germanlingva vikipedio, listo de aŭtoroj.
Starý Dvůr (Kout na Šumavě)
Starý Dvůr estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kout na Šumavě, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Kout na Šumavě. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Starý Dvůr situas en katastra teritorio Kout na Šumavě kun areo 11,09 km².
EKS
La tri-litera kombinaĵo EKS povas signifi, inter aliaj:
Jersey (filmo de 2022)
Oni oficiale anoncis la filmon oktobre de 2019. La ĉefa filmado komencis en Ĉandigaro en decembro 2019 kaj finiĝis en decembro 2020, kun prokrastoj kaŭzitaj de la kovima pandemio. Oni komence intencis publikigis la filmon en la kinejoj la 28-an de aŭgusto 2020, sed ankaŭ tiu dato spertis multoblajn prokrastojn pro la pandemio. La filmo fine aperis el la kinejoj la 22-an de aprilo 2022. Malgraŭ pozitivaj recenzoj de la kritikantoj kaj laŭdo por la aktorado de Ŝahid Kapur, Jersey ne multe sukcesis el komerca vidpunkto.
Intrigo
Aĝante 26-jarojn, Arĝun Talvar (Ŝahid Kapur) estas eksterordinara kriketisto el Ĉandigaro, kun la plej alta batilada mezumo el tuta Barato kaj 106 duon-centoj, 52 centoj, 9 duoblaj centoj kaj 2 trioblaj centoj. Post la finaloj de la Trofeo Dulip de 1985-86, Arĝun atendas sciigon pri sia elekto en la Barato nacia teamo; tamen li malkovris, ke oni inkluzivis lin en la teamo nur pro mistajpo. Pro tio, li decidas ĉesi kriketumi. Arĝun tiam petas laborpostenon en manĝaĵa sektoro, kaj tiuj poste li geedziĝas kun sia koramikino Vidja (Mrunal Takur), kun kiu li havas filon nome Ketan, kromnomata Kittu (Ronit Kamra). Tamen, iam koemnce de la 1990-aj jaroj, oni maldungis Arĝunon el lia laborposteno pro akuzoj de korupto, kvankam li estas senkulpa.
En 1996, Arĝun loĝas kun Vidja kaj Kittu en kaduka domo en Ĉandigaro, kun Vidja luktanta alporti salajron kiel hotela akceptisto. Kittu amas ludi kriketon, same kiel la patro Arĝun, kaj deziras akiri ĵerzea-stilan T-ĉemizon de la barata nacia teamo por lia okazonta naskiĝtago. Arĝun tiam provas aĉeti tion, sed eltrovas ke ĝi estas tre altekosta; li tiam provas vane prunte akiri la ĉemizon, kaj Vidja forĵetas pruntedoni lin monon por tio. Liaj amikoj provas kolekti financojn por la ĉemizo, sed la buĝeto malsufiĉas. La eksa trejnisto de Arĝun, nome Bali Sir (Pankaĝ Kapur) alproksimiĝas al li por informi lin pri okazonta bonfarada matĉo inter Panĝabio kaj Nov-Zelando, kiu inkluzivas kotizojn por la ludistoj. La amiko de Arĝun menzogas dirante ke Arĝun konsentis ludi, kaj devigas Arĝunon praktikadi por la matĉo malfrue dumnokte.
La sekvan tagon, la Nov-Zelanda teamo batas tre bone kontraŭ Panĝabio kaj tiel, komence, Panĝabio ŝajnas malvenki la matĉon, kun siaj tre malabundaj kuroj kaj palisetaroj falantaj rapide. Oni sendas Arĝunon al la mezstrio, kaj li frapas kvarojn kaj sesojn facile. Kvankam la Punĝabia teamo finfine malvenkas la matĉon pro unu kuro, multaj laŭdas Arĝunon, precipe Kittu, pro sia elstara batilada kapablo. Tamen, Arĝun konsterniĝas eltrovi, ke ankaŭ la kotizoj de ludistoj estas donacotaj por bonfarado. Arĝun, honta ĉar li malsukcesis akiri la T-ĉemizon por sia filo, diras al Bali Sir ke li deziras ekludi kriketon denove.
Oficialuloj estas skeptikaj pri la decido de Arĝun, kiu jam aĝas 36 jarojn, kaj pensas, ke li ne ludu bone kaj eble forlasu denove kriketon post unu jaro aŭ du. Tamen, ili poste vidas lin ludi dum praktiko, kaj supriziĝas pro siaj luda kapablo. Dume, ekas selektadoj por la venonta Trofeo Ranĝi, kaj nur 15 el 30 praktikantoj estas elektitaj. La rezultoj fine publikiĝis, kaj Arĝun ekstazas post malkovri ke sia nomo en la listo. La unuaj malmultaj matĉoj finiĝas bone, kaj Arĝun faras centojn senpene kaj samtempe gajnas la respekton de siaj samteamanoj kaj instruas al ili kelkajn el siaj teĥnikoj. Dume, la tempo de Arĝun pri la ludokampo kreas malfacilaĵojn por li kaj, rezulte, li devas viziti hospitalon por kelkaj testoj. Kvankam oni diris, ke li eble ne povu ludi en la finalaj matĉoj, Arĝun tamen aperas por la matĉo kontraŭ Karnatako ĉe la stadiono Wanĥede.
En 2022, Ĝaslin Ŝergil, ĵurnalisto kiu apogis la revenon de Arĝun, skribas biografion pri li titole Jersey. Okaze de evento rilata al la libro, oni rivelas, ke lastatempa listo estu trovita, kun nomoj de ludantoj elektitaj por la barata nacia teamo kiuj devas iri al Anglio; la listo inkluzivas la nomon de Arĝun. Nun plenkreska, Ketan (Kittu) estas vokata sur scenejon por ricevi T-ĉemizon kun la nomo de Arĝun sur ĝi, tiel plenumante sian infantempan sonĝon ricevi la vestaĵon. Ketan rivelas, ke baldaŭ post la finalo de Ranĝi, Arĝun devis iri hospitalon, kie li mortis pro kora malsufiĉo kaŭzita de aritmio; Arĝun sciis pri sia malsano, tamen elektis reteni ĝin sekrete kune kun la kialo pro kio li devis forlasi kriketon. Ketan tiam finas sian paroladon per deklarado, ke dum homoj kredas ke lia patro perdu sian vivon provante, kio okazis estis la kontraŭo: eĉ dum malfacilaĵoj, Arĝun neniam retiriĝis ĝis la finfino.
Produktado
Dum filmado en januaro 2020, oni raportis ke Ŝahid Kapir ricevis dek tri kudrerojn dum sceno, kvankam li poste resaniĝis. La filmado haltiĝis en marto 2020 pro la kovima pandemio. La filmado restartiĝis oktobre 2020; la produktado tiam moviĝis al Dehradun (en norda ŝtato Utarakando) kaj la filmadoj okazis ĉe la nurvira kolegio, nome «La Lernejo Dun», kaj ĉe la lernejo Kasiga. La kriketaj kampoj, konstruaĵoj kaj pavilonoj de Dun aperas en la filmo kaj la antaŭfilmo. La fina filmado de la filmo okazis ĉe la stadiono Mohali en Panĝabio, kie severaj kvarantenaj reguloj estis starigitaj por la sekureco de la rolantaro kaj de la skipo. La filmado finiĝis la 14-an de decembro 2020.
Muziko
La kantojn de la filmo komponis Saĉet–Parampara, dum la kantotekston skribis Ŝeli.. La filmmuzikon komponis Anirud Raviĉander kiu antaŭe jam komponis la muzikon por la originala telugua versio. La filman version de Jind Meriye kantis Ĝaved Ali. La duan version de Maiyya Mainu kantis Parampara Tandon.
Publikigo
Jersey estis publikigita la 22-an de aprilo 2022. La filmo devis komence aperi en la kinejoj la 28-an de aŭgusto 2020 kaj poste la 5-an de novembro 2021, antaŭ ol la pandemio de kovimo prokrastis la produktadon. Finfine, oni anoncis publikigo en la kinejoj por la 31-a de decembro 2021, sed ankaŭ tiu dato estis prokrastita pro la disvastiĝo de la varianto Omikrono. Oni poste anoncis novan daton: la 14-a de aprilo 2022; tiu dato estis ŝanĝita de semajno por eviti la semajnojn de filmoj Beast kaj K.G.F.: Ĉapitro 2.
Hejmfilmo
La filmo aperis en Netfliks la 20-an de majo 2022.
Eldonoj
En Barato eldonis la filmon eldonistoj Balaji Motion Pictures kaj Pen Marudhar Entertainment; eksterlande, eldonis Yash Raj Films kaj Phars Film Co.