cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rekomenda komitato pri antarktaj nomoj
La Rekomenda komitato pri antarktaj nomoj, angle Advisory Committee on Antarctic Names, mallongigo ACAN aŭ US-ACAN, estas rekomenda komitato de la Usona oficejo pri geografiaj nomoj kaj respondeas pri la konsilo de nomoj de geografiaj strukturoj en la Antarkto. La federacia registaro de Usono ne rekonas teritoriajn limojn en la Antarkto, do la komisiono atribuas nomojn ĉie sur la kontinento, kvankam aliaj naciaj instancoj pri geografiaj nomoj konsultiĝas en multaj kazoj.
Armenoj en Kartvelio
Religio
La armenoj en Kartvelio apartenas ĉefe al la Armena Apostola Eklezio, kun gravaj nombroj da armenaj katolikoj ankaŭ koncentritaj en Samcĥe-Javaĥeti.
Armena Apostola Eklezio en Kartvelio
Plimulto de la armenoj loĝantaj en Kartvelio apartenas al la Armena Apostola Eklezio kaj estas sub la jurisdikcio de la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin.
Lokajn aferojn pri la armenaj kartveloj prizorgas la Diocezo de la Armena Apostola Eklezio en Kartvelio. La estro de la diocezo estas episkopo Vazgen Mirzaĥanjan.
Hodiaŭ nur du armenaj preĝejoj funkcias en Tbiliso. Pluraj armenaj preĝejoj jam estis detruitaj, konvertitaj en kartvelajn, estas disputataj aŭ estas "kartveligitaj". La Armena Eklezio en Kartvelio petis la reprenon kaj la posedrajtojn super ses armenaj preĝejoj. Kvin el ili estas en Tbiliso:
Alia, Preĝejo de la Sankta Sigelo, estas en la urbo Aĥalciĥo en Samcĥe-Javaĥeti, regiono kun plimulta armena loĝantaro. Ĉiuj ĉi preĝejoj, kiuj servis la armenan komunumon dum jarcentoj, estas hodiaŭ fermitaj kaj tute ne uzataj de ia ajn konfesio. Dum la soveta epoko, la komunista registaro ŝtatigis plej multajn kristanajn templojn, sed post restarigo de kartvela suvereneco, ĉi tiuj armenaj temploj ne estis redonitaj al la armena eklezio.
La rekonstruado de preĝejoj postulas grandegajn investojn kaj ĝis nun nek la armena registaro, nek la Sankta Seĝo Eĉmiadzin nek la armena komunumo de Tbiliso povas pagi ĝin.
Katolikaj armenoj en Kartvelio
En Kartvelio ekzistas ankaŭ grava segmento de armenaj katolikoj apartenantaj al la Armena Katolika Eklezio precipe en Samcĥe-Javaĥeti kun malpli da armenaj katolikoj en la resto de la lando inkluzive de Tbiliso.
La armenaj katolikoj estas regataj de la "Katolika Diocezo de Armenio, Kartvelio kaj Orienta Eŭropo" remalfermita en 1991 post longa paŭzo dum la soveta epoko. Ĉefepiskopo Nerses Ter-Nersesjan, membro de Mekitarista kongregacio de Venecio administris la diocezon dum multaj jaroj kaj poste estis anstataŭigita, pro aĝo, per ĉefepiskopo Nŝan Garakehejan.
La fideluloj de la armena katolika eklezio uzas la armenan riton de liturgio; tamen ekzistas ankaŭ armenaj katolikoj, kiuj praktikas la latinan riton de la dia liturgio. Tiaj armenaj katolikoj tamen estas konsiderataj de Vatikano ankaŭ kiel apartenantaj al la Armena Katolika Eklezio.
Edukado
Ĉefurbo Tbiliso havas tri strikte armenajn lernejojn. Ekzistas ankaŭ kvin armen-rusaj kaj armen-kartvelaj lernejoj. Ĉiuj ili instruas armenan lingvon kaj literaturon krom la oficiala instruplano. Sed ofta plendo estas, ke horoj de Historio de Armenio ne estas inkluzivitaj. La armena registaro sendas milojn da lernolibroj en la armena lingvo al la lernejoj. Sed tamen la lernejoj havas deficiton de libroj, mebloj, kaj ĉiuj bezonas urĝan renovigon. Ĉiujare ĉirkaŭ 50 armenaj studentoj de kartvela nacieco eniras armenajn universitatojn.
Amaskomunikiloj
Tbiliso estis grava centro por armenlingvaj publikaĵoj, inkluzive la eldonadon de Haraĉ fare de la Armena Revolucia Federacio por la periodo 1906 ĝis 1909. Ĝi inkluzivis kiel redaktistoj kaj verkistoj famajn politikajn kaj literaturajn nomojn.
Post limigoj de la rusaj aŭtoritatoj, la ĵurnalo estis anstataŭigita per "Horizonto", kiu ne aliĝis al iu ajn specifa politika partio kaj plu eldoniĝis ĝis 1918.
La armena ĵurnalo Vrastan  aperas en Tbiliso armene. En 2014 nova gazeto Ardzagank komencis eldoniĝi en Tbiliso.
Politiko
Ĥoĝaminasiŝvili (kartvele: ხოჯამინასიშვილი) estis riĉa armena komerca familio en Kartvelio kiu estis nobeligita, kun la digno de princo (tavadi), fare de la kartvela reĝo Heraklio la 2-a de Kartvelio en 1775, kaj konfirmita en ilia titolo fare de la Rusa Imperio en 1857.
Bebutov (kartvele ბებუთოვი, ruse Бебутовы), ankaŭ konata kiel Bebutaŝvili (kartvele: ბებუთაშვილი), estis kartvela nobela familio de armena etno, kiu ludis gravan rolon en la ekonomia kaj socia vivo de la urbo Tbiliso tra la 17a kaj la 18a jarcento, kaj poste militservis en la rusa imperio en la 19-a jarcento.
Aleksandr Ĥatisjan (armene:: Խատիսյան) estis armena politikisto kaj ĵurnalisto. Li funkciis kiel la urbestro de Tbiliso de 1910 ĝis 1917. Dum la establado de la Unua Respubliko Armenio, li funkciis kiel membro de la Armena Nacia Konsilio de Tbiliso ĝis la Armena Nacia Kongreso (1917) kaj poste al la konstanta plenuma komitato elektita de la Armena Nacia Kongreso. Post deklaro de la Unua Respubliko Armenio, li servis kiel ministro pri eksterlandaj aferoj kaj subskribis la Traktaton de Batumo kun la Otomana Imperio. Li estis elektita kiel ĉefministro de 1919 ĝis 1920.
Hovhannes Kaĝaznuni (armene: Յովհաննէս Քաջազնունի (Aĥalciĥo, Kartvelio 1868 - Erevano, Armena SSR 1938) estis la unua ĉefministro de la Unua Respubliko Armenio de la 30a de majo 1918 ĝis la 28a de majo 1919. Li estis membro de la Armena Revolucia Federacio.
Artoj
Sajat-Nova (armene: Սայաթ-Նովա (Sayat'-Nova); perse/ azere: سایات‌نووا; kartvele: საიათ-ნოვა) naskiĝis en Tbiliso (Tiflis en la armena) la 14an de junio 1712 kaj mortis en Haghpat la 22an de septembro 1795 kaj estas konata kiel "Reĝo de Kantoj" por la armenoj. Vera nomo estas Harutjun Sajatjan kaj lia patrino Sara estis kartvel-armena kvankam patro estis Karapet de Alepo aŭ Adana. Sajat-Nova estis lerta en verkado de poezio, kantado kaj ludado de la kamanĉo. Li estis parto de la kortego de Heraklio la 2-a de Kartvelio, kie li ankaŭ laboris kiel diplomato. Li perdis sian politikan povon ĉe la reĝa kortego kiam li enamiĝis al la filino de la kartvela reĝo, kaj pasigis la reston de sia vivo kiel migranta bardo. En 1795 li estis mortigita en monaĥejo Haghpat de la armeo de Agha Mohammed Ĥan. Ĉirkaŭ 220 kantoj povas esti atribuitaj al Sajat-Nova, kvankam li eble verkis entute milojn. La plej multaj el liaj kantoj estas en la armena, kartvela, azera kaj persa. Kelkaj el ili estas kantataj ĝis hodiaŭ. Li ankaŭ regis la araban lingvon. Sajat-Nova estas konsiderata de multaj la plej granda aŝugo (popola kantaŭtoro) iam ajn vivinta en Kaŭkazo (la areo inter la Nigra kaj la Kaspia maro). En Armenio Sajat-Nova ankaŭ estas konsiderata poeto kun konsiderinda kontribuo al la armena poezio de sia jarcento. Lia tombo troviĝas en la katedralo Sankta Georgo de Tbiliso.
Hovhannes Tumanjan (armene: Հովհաննես Թումանյան) (1869-1923) estas konsiderata unu el la plej grandaj armenaj poetoj kaj verkistoj. Li naskiĝis en vilaĝo Dsegh en la provinco Lori, Armenio, sed loĝis kaj verkis en Tbiliso. Li estas kutime konsiderata en armenaj rondoj kiel "Tutarmena poeto". Li kreis kantotekstojn, fablojn, epopeojn kaj tradukojn al la armena de Byron, Goethe kaj Puŝkin.
Aram Ĥaĉaturjan (armene: Արամ Խաչատրյան); ruse: Аpaм Ильич Xaчaтypян) (1903–1978) estis sovet-armena komponisto, kies verkojn ofte influis armena popolmuziko. Li estis naskita en Tbiliso, Kartvelio, de malriĉa armena familio kaj enmigris al Moskvo.
Gajane Ĥaĉaturjan (armene: Գայանե Խաչատուրյան (Gayane haaĉaturjanu)) (9 majo 1942 - 1 majo 2009), fekunda kartvela-armena pentristo kaj grafika artisto asociita kun Magia Realismo kaj Superrealismo, naskiĝis en armena familio en Tbiliso.
Sergej Paraĝanov  (armene: Սարգիս Հովսեփի Փարաջանյան; kartvele: სერგეი (სერგო) ფარაჯანოვი; ruse: Серге́й Иосифович Параджанов), naskiĝis en Tbiliso en 1924 kaj estis sovetia armena kinoreĝisoro. Vaste rigardata kiel unu el la plej grandaj kinaj majstroj de la 20a jarcento. Li estis arestita plurfoje pro sia laboro. Nur meze de la 80-aj jaroj, kiam politika klimato ekŝanĝiĝis, li povis rekomenci reĝisori. Tamen ĝi postulis helpon de influa kartvela aktoro David (Dodo) Abaŝidze kaj aliaj amikoj eklumigi siajn lastajn plenlongajn filmojn. Lia sano grave malfortiĝis de 4 jaroj en laborpunejoj kaj 9 monatoj en Tbilisa malliberejo, Paraĝanov mortis pro pulma kancero en 1990, tiutempe kiam, post preskaŭ 20 jaroj da subpremado, liaj filmoj finfine denove rajtis esti prezentitaj en eksterlandaj filmfestivaloj.
Mikael Tariverdiev (ruse Микаэл Таривердиев (1931–1996, naskiĝis en Tbiliso kaj estis elstara sovetia komponisto de armena deveno. Li gvidis la Komponistan Gildon de Sovetiaj Kinematografaj Unioj ekde ĝia komenco).
Sciencoj
Sebastian Ŝaumjan (1916-2007) estis sovetia kaj usona teoriulo pri lingvistiko kaj pasia partiano de strukturisma analizo. Lerninte la germanan kaj la anglan aldone al la armena, kartvela kaj rusa, Ŝaumjan diplomiĝis pri filologio en la ŝtata universitato de Tbiliso. Ŝaumjan publikigis Strukturan Lingvistikon en 1965 kaj fondis la Sekcion de Struktura Lingvistiko ĉe la Instituto de Rusa Lingvo en Moskvo. Li kunverkis Fundamentojn de la Generativa Gramatiko de la Rusa (1958), kaj Aplika Generativa Modelo kaj Transforma Kalkulo de la Rusa (1963), ambaŭ kun Soboleva.
Sportoj
Tigran Petrosjan  (armene: Տիգրան Պետրոսյան ) naskiĝis en Tbiliso en 1929 kaj mortis en 1984). Li pasigis la plej grandan parton de sia infanaĝo en Kartvelio. Li lernis la ŝakludon en la aĝo de ok jaroj, post kiam li eniris lokan ŝaklernejon ĉe la Tbilisa Pionira Palaco (nuntempe konata kiel Tbilisa Infana Palaco). La unua trejnisto de Petrosjan estis Arĉil Ebralidze. Li iĝis Monda Ŝakĉampiono ekde 1963 ĝis 1969. Li estis kromnomita "Fera Tigran" pro sia ludstilo pro sia preskaŭ nepenetrebla defendo, kiu emfazis sekurecon antaŭ ĉio. Li estis Kandidato por la Monda Ĉampioneco okfoje (1953, 1956, 1959, 1962, 1971, 1974, 1977 kaj 1980), gajnis la mondĉampionecon en 1963 (kontraŭ Botvinnik) kaj 1966 (kontraŭ Spaskij), tiel li estis la defendanta Mondĉampiono aŭ kandidato de Mondĉampiono en dek sinsekvaj trijaraj cikloj. Li gajnis la sovetian ĉampionecon kvar fojojn (1959, 1961, 1969 kaj 1975). Li estis verŝajne la plej malfacile venkebla ludanto en la historio de ŝako.
Kartvel-armenaj rilatoj
Armenio kaj Kartvelio havas longan historion de kulturaj kaj politikaj rilatoj. La interagado kulminis en la mezepoko kiam ambaŭ nacioj engaĝiĝis pri fekunda kultura dialogo kaj alianciĝis kontraŭ la najbaraj islamaj imperioj. Ekzistis oftaj intergeedziĝoj inter armenaj kaj kartvelaj reĝaj kaj nobelaj homoj kaj ambaŭ etnoj intermiksiĝis en pluraj limregionoj.
Armen-kartvelaj rilatoj ĉiam estis substantivaj, sed ili fariĝis eĉ pli akraj en la post-sovetiaj sendependecaj jaroj. Armena kaj Kartvela registaroj ĝenerale havis pozitivajn rilatojn, sed ankaŭ kelkaj problemoj estis en la pasinteco. Estas multaj armenoj loĝantaj en Kartvelio en granda nombro kvankam neniu substantiva nombro de kartveloj loĝas en Armenio.
Malgraŭ la granda nombro de armenoj en Kartvelio, kaj kun 5 armenaj membroj, la kartvela parlamento ankoraŭ ne aprobis leĝon por agnosko de la Armena Genocido. Kelkaj diras, ke almenaŭ unu el la kialoj de nerekono estas la granda nombro de azeraj loĝantoj en Kartvelio (granda malplimulto en Kartvelia Respubliko) kaj la bonaj rilatoj kun Turkio.
Tago de la islanda lingvo
Tago de la islanda lingvo (Dagur íslenskrar tungu) estas ĉiujara ŝtata festo pri la gepatra lingvo en Islando.
La festo okazas, en la naskiĝtago de la islanda poeto kaj verkisto Jónas Hallgrímsson (1807—1845), partopreninto de la islanda movado por sendependeco disde Danio.
La festo estis proponita aŭtune de la jaro 1995. Ministrejo pri kulturo de Islando subtenis la iniciaton; laŭ ilia opinio, tio helpos al konservo kaj evoluo de la islanda lingvo. Unuafoje la festo okazis la 16-an de novembro 1996.
Samtage okazas enmanigo de Premio Jónas Hallgrímsson al personoj farintaj plej grandajn kontribuojn al evoluo de la islanda lingvo.
Dolinka
Dolinka (signifas pole kaj slovake valeto) povas esti nomo de pluraj lokoj en  Pollando kaj Slovakio:
En Pollando:
En Slovakio:
NGC 1646-3
NGC 1646-3 (aliaj indikoj — PGC 3084954, 2ZW 22) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Transfobio
Transfobio estas la fobio kaj malama sinteno al transseksuloj aŭ transgenruloj. Ĝi povas esti emocia naŭzo, timo, kolero, aŭ malkomforto pri homoj, kiuj ne konformas al la seksaj atendoj de socio. Ĝi estas ofte esprimata per homofobiaj asertoj kaj povas esti rigardata kiel rezulto de aliseksemismo. Transfobio estas speco de antaŭjuĝo kaj diskriminacio simila al rasismo kaj seksismo, kaj transgenraj neblankuloj devas sperti la kombinitan efekton de ĉiuj el tiuj samtempaj formoj de diskriminado.
Transfobio ankaŭ inkluzivas diskriminaciojn, violentojn, mortigon, seksatencon, socialan ekskludon, kaj neadon de rajto je azilo. Infanaj viktimoj de transfobio spertas seksan ĉikanadon, lernejan brutaladon, kaj perforton en la lernejoj, prizorgaj familioj, kaj sociaj programoj. Plenkreskaj viktimoj spertas publikan mokadon, brutaladon inklude seks-misnomadon, mokinsultojn, atencojn aŭ atencajn insidojn, rabadon, kaj falsan areston; multaj sentas sin nesekuraj en publiko. Alta procento raportas, ke ili estas viktimoj de seksperforto. Al ili ofte estas rifuzata sana prizorgado, kaj ili ofte suferas diskriminadon en la laborejo, inklude maldungiĝon pro sia transgenreco. Ili vivas sub la konstanta atakado de konservismaj politikaj kaj religiaj grupoj, kiuj kontraŭas leĝojn por protekti ilin. Eĉ okazas diskriminado fare de sekcio de la movado por gejaj rajtoj.
Aldone al la pligrandiĝinta risko de perforto kaj aliaj minacoj, la streĉo kreita de transfobio povas kaŭzi negativajn emociajn konsekvencojn, kiuj povas konduki al droga misuzado, forkuro de la hejmo (en neplenaĝuloj), kaj pli granda risko de sinmortigo.
Jurisprudencoj pri Principoj de Jogjakarto kun Principo 18 antaŭpensas diagnozon en psikiatrio pri seksa identeco kiel diskriminacio.
La tago de transgenra memorado okazas ĉiujare la 20-an de novembro por memori homojn, kiuj estis murditaj pro transfobio.
Kialoj
La transfeminista teoriisto kaj verkisto Julia Serano argumentas en sia libro Whipping Girl, ke transfobio radikas en seksismo. Ŝi lokas la originojn, kaj de transfobio, kaj de homofobio, en io, kion ŝi nomas "kontraŭa seksismo," la kredo, ke la viro kaj virino estas "rigidaj, reciproke ekskludaj kategorioj, el kiuj ĉiu posedas unikan kaj diskretan aron de atributoj, talentoj, kapabloj, kaj deziroj." Serano komparas kontraŭan seksismon kontraŭ "tradicia seksismo," la kredo, ke viroj kaj vireco estas superaj al virinoj kaj virineco. Plue, ŝi skribas, ke transfobio estas tenata per la malmemcerteco, kiun la homoj sentas pri sekso kaj seksaj normoj.
La transgenra verkisto kaj kritikisto Jody Norton kredas, ke transfobio estas etendaĵo de homofobio kaj mizogineco. Ŝi argumentas, ke transgenraj homoj, same kiel samseksemuloj, estas malamataj kaj timataj pro defiado kaj subfosado de seksaj normoj kaj la seksa duumo. Norton skribas, ke la "vir-al-ina transseksulo incitas transfobion per sia implica defio al la duuma divido de sekso, de kiu dependas la viraj kulturo kaj politika hegemonio."
Rilataj konceptoj
En transgenra aktivismo kaj kvir-teorio ekzistas ankaŭ terminoj analogiaj al aliseksemismo kaj aliseksema normismo, nome cisseksismo kaj cisgenra normismo. Ekzistas ankaŭ pli specifaj konceptoj, kia transmizogineco, malamo de transgenraj virinoj.
Cisseksismo
Cisseksismo estas socia sistemo de sintenoj, biasoj, antaŭjuĝoj, kaj diskriminado favore al cisgenruloj. Laŭ portransgenraj aktivistoj, kiam loko faras leĝon kontraŭ la rajto de transgenruloj iri en publikan necesejon konsiste kun sia socia sekso, tio estas cisseksisma, pro tio, ke ĝi konsideras hipotezan, senevidentecan  danĝeron kontraŭ cisgenruloj pli grava kaj atentinda ol la pruvitan danĝeron kontraŭ transgenruloj, kiun tiaj leĝoj kaŭzas.
Cisgenra normismo
Cisgenra normismo estas la doktrino laŭ kiu cisgenreco estas la nura valida formo de seksa esprimo. Cisgenra normismo estas rigardata de transgenraj akivistoj kiel la kialo por la traktado de transgenruloj kiel psikomalsanuloj anstataŭ kiel malpli oftaj variaĵoj de la normala homa sperto. Aktivistoj klopodas atentigi la socion pri la neuniversala aplikeblo de cisgenra normismo, argumentante, ke multaj kulturoj toleris seksan diversecon depost tempo nememorebla (rigardu ekzemple triajn seksojn).
Transmizogineco
Transmizogineco estas, plej simple, malamo de transgenraj virinoj. Oni ofte vidis ĝin kiel kombinon de transfobio kun mizogineco, ekzistanta precipe pro maĉismaj atendoj al homoj, kies seksojn la socio destinas kiel "viraj".
Kiel formo de transfobio, transmizogineco ampleksas ion similan al geja paniko, kun transfobiaj viroj timegantaj la eblecon, ke ili povas esti "trompe seksumigitaj" kun transa virino. Ĝi ankaŭ amplekas la senevidentecan timegon, ke transgenraj virinoj seksperfortos cisgenrajn virinojn en necesejoj. Simile kiel geja paniko, transmizogina paniko povas konduki al efektivaj atakoj kontraŭ transgenruloj ĝis mortigo de ili. Kiam transgenra virino estas murdita, paniko pri ŝia transgenreco estas ofte sukcese uzata kiel argumento en kortumoj, por malpli severigi la punon de la murdinto. Alifoje pro transmizogineco, policistoj eĉ ne zorgas serĉi aŭ procesi la murdinton de transgenraj virinoj.
Ekzistas ankaŭ elementoj de rasismo; ekzemple en Usono, la vasta plimulto de murditaj transgenrulinoj estas anoj de minoritataj rasoj, pri kiuj la gazetaro apenaŭ raportas.
Konsekvencoj
Ĉu vole aŭ nevole, transfobio kaj cisseksismo kaŭzas severajn konsekvencojn al la viktimoj de tia negativa sinteno. Transfobio kreas signifan streĉon por transgenraj homoj, kio povas konduki ilin al sentoj de honto, malalta memestimo, kaj sociaj fremdiĝo kaj nesufiĉeco. Transgenraj junuloj ofte provas toleri la streĉon forkurante de la hejmo, ĉesigante la lernejajn studojn, misuzante drogojn aŭ damaĝante sin. Kvankam estas malfacile kolekti precizajn kaj fidindajn datumojn, oni pensas, ke la ofteco de sinmortigaj klopodoj fare de transgenraj homoj vaste pli multas ol tiu de cisgenruloj. Laŭ teknika reporto el Usono, la oftecoj estas 41 procento por transgenruloj kontraŭ 4,6 por cisgenruloj.
La plej granda enketo iam ajn pri usonaj transgenruloj, farita en la jaro 2015 kun 27 715 respondantoj, malkovris, ke familia kaj socia subteno pozitive korelaciis kun pli bonaj vivokvalitoj. Tiuj, al kiuj mankis tia subteno, spertis pli severajn konsekvencojn. Aldone, neblankaj, senpasportaj, kaj malkapablaj transgenruloj spertis multoble "pli profundajn kaj vastajn ŝablonojn de diskriminado" ol blankaj, kapablaj, transgenraj usonaj civitanoj kaj loĝantoj kun pasporto, kio kongruas kun la intersekca teorio de Kimberlé Williams Crenshaw.
Familiaj kaj lernejaj problemoj
Laŭ studo el 2015, unu el ĉiuj dek usonaj trangenruloj, kies familioj scias pri ilia transgenreco, spertis perforton fare de familiano pro sia transgenreco, kaj ok elcento estis forpelitaj de siaj hejmoj pro sia transgenreco. La plimulto el tiuj, kiuj estis malferme transgenraj aŭ perceptataj kiel transgenraj en la lernejo, spertis ian mistraktadon, inkludante verban ĉikanadon (54 %), fizikajn atakojn (24 %), kaj seksatencojn (13 %) pro sia transgenreco. 17 elcento spertis tiom severan mistraktadon, ke ili rezulte devis ĉesigi la lernejajn studojn. Eble ne surprize, familia kaj komunuma subteno pozitive korelacias kun pli bonaj vivokvalitoj.
Internigita transfobio
Same kiel ĉiuj homoj almarĝenigitaj per institucia socia diskriminacio, transgenruloj povas internigi tiun diskriminacion. Internigita transfobio havas diversajn formojn. Transgenrulo, kiu sentas sin nepermesata ekstere ŝanĝiĝi al sia interna sekso, povas agi malame kaj diskriminacie al transgenruloj, ĉu el envio aŭ el deziro kaŝi sian internan sekson. Alia transgenrulo, ekstere ŝanĝiĝinta al sia interna sekso kaj vidata de la socio kiel cisgenra ano de tiu sekso, povas ekmalami tiujn, kiuj senkaŝe vivas kiel transgenruloj. Malpli evidente, multaj transgenruloj povas suferi minuskomplekson komparante sin al cisgenruloj, aŭ eĉ profundan sinmalamon pro internigo de la ĝenerala socia sinteno kontraŭ ili.
Malriĉeco
En 2015 preskaŭ triono (29 elcento) da usonaj transgenruloj estis malriĉaj, kompare kun 14 elcento el la usona loĝantaro. 15 elcento estis senlaboraj, kompare kun 5 elcento el la usona loĝantaro. Dum 12-monata periodo, 30 elcento el tiuj, kiuj havis dungiĝon, estis maldungitaj aŭ mistraktitaj en sia laborejo pro sia socia sekso aŭ seksa esprimo, inkludante vortan ĉikanadon kaj seksatencojn en la laborejo. Preskaŭ triono (30 elcento) iam en sia vivo spertis senhejmecon. Nur dum dekdu monatoj antaŭ ol respondi al demandaro, 12 elcento spertis senhejmecon. Malriĉeco kaj senhejmeco estis multe malpli oftaj en transgenruloj, kies familioj kaj komunumoj subtenis ilin.
En publikaj necesejoj
Dum unu-jara periodo, 12 elcento da usonaj transgenruloj raportis esti vorte mistraktitaj en publika necesejo. 1 elcento raportas, ke ili estis seksatencitaj en publika necesejo pro sia transgenreco, kaj 1 elcento raportas, ke ili estis nesekse fizike atencitaj en publika necesejo pro sia transgenreco. 9 elcento raportis, ke iu neis al ili la rajton iri en publikan necesejon. Kompare, ne ekzistas eĉ unu okazo en Usono, kie cisgenrulo atenciĝis de transgenrulo en publika necesejo.
Sano
Dum unu-jara periodo 59 elcento da usonaj transgenruloj raportis, ke ili evitis uzi publikan necesejon pro timo de perforto aŭ mistrakto. 32 elcento limigis la kvanton, kiom ili manĝis kaj trinkis, por eviti uzi publikan necesejon. Ok elcento raportis, ke ili suferis infekton de la urina sistemo, ren-infekto, aŭ alia rena problemo pro evitado de publikaj necesejoj.
Mielabelo
Mielabelo (Apis) estas genro de kolonia, flugkapabla insekto el la familio de abeledoj (Apidae) (kiu apartenas al subordo Apokritoj, al ordo Himenopteroj). La abeloj estis jam hejmigitaj en la epoko de la egiptiaj piramid-konstruoj.
Transfobio
Sano
En 2015 triono (33 %) da tiuj, kiuj vizitis ian san-prizorgiston, havis almenaŭ unu negativan sperton rilate al sia transgenreco, ekzemple vorta ĉikanado aŭ rifuzo de kuracado pro sia socia sekso. Aldone, preskaŭ kvarono (23 %) raportis, ke ili ne serĉis bezonitan kuracadon pro timo, ke ili estus mistraktitaj pro sia transgenreco, dum 33 elcento ne serĉis bezonitan kuracadon pro tio, ke ili ne povis permesi la elspezon.
Mielabelo
Kolonio
La reĝino pariĝas kun virabeloj, kiuj mortas post la nupto, ĉar la reĝino forŝiras generilojn de virabelo post transdono de semo. Kiam somere la kvanto de la kolektita mielo malpliiĝas, la virabelojn oni forpelas el la abelujo. La virabeloj estiĝas en partenogenezo el nefekundigitaj ovoloj (ovoj) en la sekvonta printempo.
Transfobio
Psika sano
Kun familia kaj komunuma subteno, usonaj transgenruloj multe malpli ofte spertas sinmortigan klopodon aŭ gravan psikologian angoron. Studo de transgenraj infanoj en la infanmedicina revuo Pediatrics eĉ trovis, ke transgenraj infanoj kun familia kaj komunuma subteno kaj akcepto spertas normalajn oftecojn de anksio kaj deprimo. Unu el la plej grandaj studoj de transgenraj junuloj iam farita trovis, ke ju pli da situacioj, kie oni nomas transgenrajn junulojn per iliaj elektitaj pronomoj kaj nomoj, des malpli ili spertas deprimon kaj suicidan pensadon kaj des malpli ili klopodas mortigi sin.
Transfobiaj terminoj
Laŭ unu el la plej grandaj studoj iam kondukitaj pri transgenraj junuloj, neuzo de la elektitaj nomoj kaj pronomoj de transgenraj homoj rekte ligiĝas al malpli bona psika sano. Ju pli da situacioj en kiuj ili estas nomataj per siaj elektitaj nomoj, des pli bone ili fartas psikologie.
Mielabelo
Kolonio
Nur la nutrado de la larvoj decidas pri tio, kio evoluas el la larvo: reĝino aŭ laboristinoj. La larvo de la estonta reĝino ricevas la plej bonan nutraĵon, la t.n. reĝinan ĵeleon. En majo aperas la novaj reĝinoj, kiuj kun parto de la kolonio elsvarmas por establi novan kolonion (abelbredistoj povas uzi rimedojn por kontroli eliron de svarmoj kaj ankaŭ neebligi ĝin).
La abeloj konstruas ĉelaron el vakso, en kiuj ili bredas siajn idojn kaj deponas la mielon. La mielo estas kolektita el la nektaroj de la floroj aŭ (malpli ofte) el sekreciaĵoj de plantoj.
Transfobio
Transfobiaj terminoj
Aliaj transfobiaj terminoj inkludas tiajn, kiaj aliigas transgenrulojn kiel anojn de sekso aparta ol tiu indikita de ili. Ili inkludas pornografiajn terminojn, kiaj "virin-viro," ""vir-virino," kaj "knabiniĉo," kune kun la pronomo "ĝi" aplikata al transgenruloj, kiuj ne mem indikas, ke tio ne ofendas ilin. Ankaŭ, kompreneble, nomi transgenran virinon "li" aŭ transgenran viron "ŝi" estas ege ofende.
Mielabelo
Kolonio
Poste en siaj mallongaj vivoj la laboristinoj kolektas polenon, kiun ili transportas kiel globojn kungluitajn sur malantaŭaj kruroj (v. foton) La 80% de la plantoj estas abelpolenataj, kio montras iliajn gravecojn. Krom tio ili estas bredobestoj pro la mieloj kaj vaksoj. La afero pri bredado de abeloj nomiĝas kiel abelbredado, tiuj homoj kiuj profesie okupiĝas pri ĉi tio nomiĝas kiel abelbredistoj. Por la abelbredistoj finiĝas la jaro en aŭgusto, kiam ili bone ennutras la abelojn por ke ili bone travintrumu. Ju pli bone la abelkolonio travintrumas, des pli forta ĝi estas printempe por kolekti la mielon. Dum lastaj jardekoj la mielabelo estas minacata fare de mielakaro. Tiu ĉi parazito estis enportata fare de sciencistoj kaj ĝi respondecas pri formorto de tutaj kolonioj.
Pikilo
La pikilo de la abelo estas ekipita per ŝtokoj (ŝpatoj), kiuj ankriĝas en la mola haŭto (ekz de la homo) kaj tiel la pikilo elŝiriĝas el la korpo de la mielabelo, kaŭzante ties morton. (Se la piko atingas alian insekton, la pikilo ne ankriĝas en ties kitina surfaco.
Dompierre-sur-Mer
Dompierre-sur-Mer [] estas franca komunumo en la nordo de la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 5,282 loĝantojn en la jaro 2009.
Transfobio
Transfobiaj terminoj
Estas ankaŭ ĝenerale ofende nomi transgenrulon "transvestulo," ĉar tiu termino estas tute aparta afero, kaj temas pri homoj, kiuj identiĝas kiel anoj de unu sekso sed vestas sin kiel anoj de alia sekso.
Mielabelo
Komunikado
Por la interkomunikado de la abeloj servas la t.n. abela danco (pri tiu temo vidu ankaŭ Karl von Frisch).
Famaj abelbredaj regionoj
Famas la hungara akacia mielo, kaj en Francio la lavenda mielo en Provenco kaj tiu de kolzo pli norde. Multaj landoj havas siajn famajn abelbredajn regionojn.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri abelo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Dompierre-sur-Mer
Geografio
Dompierre-sur-Mer troviĝas nordoriente de La Rochelle. Malgraŭ sia nomo (“Dompierre ĉe maro”), ĝi ne havas marbordon: la Atlantika Oceano estas for de la urbocentro.
La najbaraj komunumoj estas Saint-Xandre norde, Sainte-Soulle oriente, Bourgneuf sudoriente, Périgny sude kaj Puilboreau okcidente.
(16692) 1994 VO1
(16692) 1994 VO1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Jonas Folger
Jonas FOLGER (naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1993 en Mühldorf a.Inn) estas germana motorciklisto.
Traduko de la Biblio de Joseph Smith
La Traduko de la Biblio de Joseph Smith (TJS), ankaŭ nomata la Inspira Versio de la Biblio (I.V.), estis revizio de la Biblio fare de Joseph Smith, Jr., la fondinto de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Smith konsideris ĉi tiun laboron "filio de lia kriado" kiel profeto. Smith estis murdita antaŭ kiam li opiniis ĝin kompleta, kvankam plejparto de lia laboro estis elfarita unu jardekon antaŭe. La laboro estas la Versio Rajtigita de la Reĝo Jakobo kun kelkaj gravaj aldonoj kaj revizioj. Ĝi estas konsiderita sankta teksto kaj estas parto de la kanono de Komunumo de Kristo, antaŭe la Reorganizita Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagaj (REJKSLT) kaj aliaj eklezioj de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Elektaĵoj de la traduko de Joseph Smith estas ankaŭ inkluzivita en la piednotoj kaj la aldonaĵo en la mormona eldonaĵo de la Versio Rajtigita de la Reĝo Jakobo, sed la Mormona Eklezio havas nur oficiale kelkajn eltiraĵojn kiu aperas en ĝia Multevalora Perlo.
Wangen (Alzaco)
Wangen (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Bhadda Kundalakesa
Bhadda Kundalakesa estis grava bikŝuino, kiu atingis plej rapide plenan vekiĝon (arahatecon). Ŝi estis ĝajnisma ŝramanino, kiu eniris la samgon de la budho Gotamo post perdi publikan debaton kun la pliaĝulo Ŝariputro.
Ŝia vivo antaŭ la eniro en la samgon estas ŝpinita per legendoj, aŭ temu pri ŝia geedzeco kun nerebonigebla ŝtelisto aŭ ŝia vagado tra Barato kiel sukcesa filozofia diskutistino.
Montecristo
Montecristo (Isola di Montecristo) estas unu el la Toskanaj insuloj en la Tirena maro. Ĝi apartenas al provinco Livorno.
La insulo havas la surfacon de ĉ. 10 km², situas 45km sude de Elba. Ĝia ŝtonaĵo estas granito, plej granda pinto altas 645 m. La plantaro estas ĉefe makiso. Sur la insulo loĝas nur gardantoj.
Eksteraj ligiloj
Montecristo (germane, itale, angle, france)
Vladimír Váňa
Vladimír VÁŇA (naskiĝis la 17-an de februaro 1932 - mortis la 25-an de marto 2000) estis ĉeĥa esperantisto kaj filatelisto el Plzeň, tradukinto de la fama verko de Jaroslav Hašek, La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito.
Li estas konata precipe el Paŝoj al Plena Posedo de W. Auld kiel aŭtoro de la plej komika rakonto Kiel ni mortigadis leporon por la antaŭkristnaska vespermanĝo (Paŝo 26). Li verkis ankaŭ aliajn rakontojn aprezitajn dum Belartaj Konkursoj: (Kiel mi eniris Parnason, Kisteho, Maljuna koro, Milita danco, La Fortuno, Kiel kondutas al ni kelkaj oficistoj, La konscienco). La rakontoj aperis libroforme en 2002 sub la nomo Rakontoj ne nur ŝercaj.
Grava parto de lia verkaro estas tradukoj. En 1965 eldonis Stafeto lian tradukon de tragedia novelo Romeo, Julieta kaj la tenebro de Jan Otčenášek kun antaŭparolo de Louis Aragon, verkita por tiu ĉi Esperantlingva eldono (vidu PIV, p. 1099: Romeo, Julieta kaj la Tenebro estas majstre tradukita").
Sian talenton li elprovis ankaŭ ĉe la ĉefverko de Jaroslav Hašek La aventuroj de la brava soldato Švejk dum la mondmilito, kiu aperis fine de la jaro 2004 en la serio Oriento-Okcidento, eldonita de KAVA-PECH. Jam antaŭe estis la traduko publikigita elektronike en eLibrejo.
Kiel filatelisto li gajnis ofte medalojn kaj ĉefajn premiojn pro sia Esperanto-kolekto de poŝtmarkoj modele aranĝita, plej ofte en neesperantistaj filatelaj ekspozicioj (la lastan du semajnojn antaŭ la morto). Li verkis ankaŭ artikolojn pri modela aranĝado de filatelista ekspozicio.
Tradukoj
Plie li tradukis plurajn rakontojn, kiuj aperis en gazetoj:
Distrikto Ostrowiec
La distrikto Ostrowiec - pole powiat ostrowiecki - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio. Administra centro estas la samnoma urbo Ostrowiec Świętokrzyski. Fine de en la distrikto vivis.
En la distrikto estas 3 urboj Ostrowiec Świętokrzyski, Ćmielów, Kunów kaj troviĝas arkeologia revervejo Krzemionki.
Fenila tartrato
Fenila tartrato aŭ C16H14O6 estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fenolo kun tartrata acido. En normalaj kondiĉoj ĝi estas blanka solidaĵo iom solvebla en akvo, solvebla en kloroformo kaj etila acetato. En akva solvaĵo ĝi reakcias iomete acida kun produktado de tartrataj jonoj. Verŝajne ĝi estas movebla en la medio pro sia akvosolvebleco. Ĉi-substanco estas stabila en normalaj kondiĉoj sed estas neakordigebla kun acidoj, bazoj kaj reduktagentoj.
Nemescsó
Nemescsó [nemeŝĉo] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. Nemes signifas hungare: nobelo, csó estas praa hungara nomo. La komunumo germane nomiĝas Tschobing.
Geografio
Nemescsó situas laŭ flankovojo. Kőszeg estas atingebla.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko kaj dum la romia epoko. Longe nur nobeloj vivis tie. En 1681 en Nemescsó la luteranoj havis la rajton konstrui preĝejon.
Vidindaĵoj
La romkatolika preĝejo konstruiĝis en 1876. La vilaĝo estis grava luterana centro, krome funkciis ankaŭ kalvinana religio. La luterana baroka preĝejo konstruiĝis en 1784. Alispeca vidindaĵo estas kastelo de Weöres (voroŝ).
U Thant
Vivo
Post siaj lernantaj jaroj U Thant komence laboris kiel lerneja instruisto. En 1945 li kun U Nu aliĝis al la birma liberiga movado sub generalo Aung San kontraŭ la japana okupacio. En 1947 li sub ĉefministro U Nu iĝis ministro pri informado. De 1957 ĝis 1961 li estis birma delegito en la Unuiĝintaj Nacioj.
En 1973 li ricevis la Premion pri Homaj Rajtoj de la Unuiĝintaj Nacioj.
Sithu U Thant mortis la 25-an de novembro 1974 en Novjorko pro pulma kancero. Lia morta korpo estis transportita al Ranguno en sia hejmlando Birmo, sed tie la ŝtata prezidanto Ne Win malpermesis honoran entombigon. La 5-an de decembro 1974 studentoj ŝtelis la kadavron mallonge antaŭ la oficiala entombigo, entombigis lin sur la areo de la en 1962 detruita Studenta Unuiĝo de la Ranguna Universitato kaj starigis tiuloke maŭzoleon. La 11-an de decembro 1974 la areo estis konkerita fare de la birma armeo kaj pluraj studentoj estis mortigitaj. La kadavro estis forigita kaj entombigita piede de la Ŝŭedagon-pagodo. Tiu kampanjo gvidis al fortaj strataj protestoj en Ranguno, kaj la registaro deklaris la krizostaton. La eventoj eniris la historion sub la nomo „U-Thant-krizo“.
Lauchringen
Lauchringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dompierre
Dompierre [] estas la nomo (aŭ parto de la nomo) de pluraj lokoj en Francio kaj Svislando.
Soya Takada
Soya Takada (髙田 颯也, n. ) estas japana futbalisto.
Frislando
Frislando aŭ Frisio aŭ Frisujo (Friesland, Fryslân) estas provinco en la nord-okcidenta parto de Nederlando. La ĉefurbo estas Leeuwarden (Ljouwert). La oficialaj lingvoj estas la nederlanda kaj la frisa.
Frisa Libereco aŭ libereco de la frisoj (frise Fryske frijheid, platgermane Freesch Freeheit, altgermane Friesische Freiheit, nederlande Friese Vrijheid) estis la foresto de feŭdismo kaj servuteco dum la mezepoko en Frislando, la areo en kiu origine loĝis la Frisoj.
Soya Takada
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Omiya Ardija.
Frislando
Lingvoj
La du plej parolataj lingvoj en Frislando estas la okcidentfrisa kaj la nederlanda. La nederlanda estas la oficiala lingvo de Nederlando, kaj la okcidentfrisa estas minoritata lingvo. Ĝi estas unu de la frisaj lingvoj parolataj en Nederlando kaj Germanio, sed la plejparto de la frisaj parolantoj loĝas en Nederlando kaj la tri frisaj lingvoj estas tro malsimilaj por facila interkompreno.
La plejparto parolas du lingvojn, sed en kelkaj partoj de Frislando homoj parolas nur la nederlandan, ekzemple en la ĉefurbo Levardo. Tie homoj parolas urban frisan (nederlande Stadfries, frise Stedsk), kiu estas dialekto de la nederlanda lingvo.
Via Júlia (Metroo de Barcelono)
Via Júlia estas stacio sur linio 4 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
István Fábián (grafikisto)
István Fábián [iŝtvAn fAbiAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fábián István estas hungara grafikisto, poeto.
István Fábián naskiĝis en 1953 en Budapeŝto.
Biografio
Pri lernojaroj de István Fábián mankas informoj. Li kontribuas en revuoj kaj gazetoj: Alföld, Palócföld, Mozgó Világ, Magyar Napló, Somogy, Hitel, ktp, same en interretaj gazetoj. Li estas ankaŭ grafika desegnisto, li specialiĝis pri planado de kovrilpaĝoj. Li ofte ricevas ankaŭ tipografiajn taskojn. Li ricevis premiojn en 2001 kaj 2005.
Endre Várhelyi
Endre Várhelyi [vArheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várhelyi Endre estis hungara operkantisto (basbaritono), reĝisoro. Lia origina familia nomo estis Weisz [vejs], lia filino estis Éva Várhelyi. Endre Várhelyi naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Budapeŝto.
NGC 1647
NGC 1647 (alia indiko — OCL 457) estas malfermita stelamaso en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jade North
Jade North (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 2002 ĝis 2013 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo. Li estas indiĝeno. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 41 matĉoj kaj ne atingis golojn, ĉar li ludis kiel defendanto.
Anticoli Corrado
Anticoli Corrado estas komunumo de Italio.
(5486) 1991 UT2
Ĝi ankoraŭ ne ricevis nomon.
Sándor Radó
RADÓ Sándor (5-an de novembro 1899, Újpest - 20-an de aŭgusto 1981, Budapeŝto) estis hungara geografo, mapisto, akademiano, universitata instruisto kaj fama spiono dum la dua mondmilito. Li estis doktoro pri la geografiaj sciencoj, ricevis Kossuth- (1962) kaj Ŝtatan premion (1973).
Li studis juron en Budapeŝto, en decembro de 1918 iĝis ano de KMP (Komunista Partio de Hungario), en 1919 politika komisaro de la hungara Ruĝa Armeo. Post la malvenko de la Hungara Sovetrespubliko, li elmigris al Vieno.
Ekde 1920 li laboris kiel gvidanto de la viena buroo de la soveta telegrafa buroo (ROSTA), poste li estis gvidanto de kontraŭleĝa komunista organizaĵo en Leipzig. Post la sensukcesa hamburga ribelo, li veturis al Moskvo (1924), kie li agadis kiel sekretario kaj scienca ĉefkunlaboranto de la Mondekonomia kaj Mondpolitika Asocio. Li verkis libron pri Sovetunio, pretigis mapojn. Li organizis en 1926 en Berlino la eksterlandan buroon de la Soveta Informagentejo kaj fondis la unuan mapan informagentejon de la mondo. Tiu agentejo funkciis en Berlino kiel Pressegeographie, poste en Parizo kiel Inpress kaj dum la dua mondmilito en Ĝenevo kiel Geopress kaj informis la internaciajn ĵurnalojn pri aktualaj mapoj.
Lia ĝeneva buroo iĝis spiona centro kaj informis la sovetunian sekretan servon KGB per gravaj informoj. La sekretaj servoj de Nazia Germanio kategoriigis lin membro de la komunisma spiona movado Ruĝa Kapelo. Pri la spiona agado aperis la libro Dóra jelenti, tradukita al 20 lingvoj. Oni distingis lin per Lenin-ordeno kaj igis lin kolonelo (1942).
Post finiĝo de la dua mondmilito, li veturis al Moskvo (1945), kie oni arestis lin kaj sendis lin al gulago. Li estis rehabilitita nur en 1955, kiam li hejmenveturis al Hungario.
Inter la jaroj 1958 kaj 1966 li instruis geografion.
Gustav Lindau
Gustav LINDAU (naskiĝis la 2-an de majo 1866 en Dessau, mortis la 10-an de oktobro 1923 en Berlino) estis germana botanikisto kaj mikologo (fungo-sciencisto). Li estis profesoro en Berlino. Lindau estas lia botanikista aŭtor-noma mallongigo.
Manfred Zöllmer
Manfred Helmut Zöllmer (naskiĝis la 29an de aŭgusto 1950 en Bülkau) estas germana politikisto (SPD). Estis el 2002 Membro de la germana Bundestag kaj aktiva ekde 2009 en la Komitato de Financoj ekde oktobro.
Partio
Zöllmer aliĝis al la SPD en 1972 kaj apartenas ekde 2000 al la estraro de la SPD sub-distrikto de Wuppertal. Li ankaŭ estis prezidanto de la diskutrondo pri Politiko por Konsumantoj de la Friedrich-Ebert-Stiftung.
695 Bella
695 Bella estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Maria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco), la.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Bella" sen konata kialo. Hipoteze, tiu nomo honorus la skotan inventiston Alexander Graham Bell (1847–1922).
Otvești
Otvești (hungare: Ötvösd, germane: Ötwösch) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 816 loĝantojn (hungaroj, germanoj); en 1992 279 (rumanoj, 76 % da hungaroj). Ĝi estis fondita en 1868. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Sacoșu Turcesc.
Integra naturrezervejo de Lago Preola kaj Rondaj Gorgoj
La integra naturrezervejo Lago Preola kaj Rondaj Gorgoj (Riserva naturale integrale Lago Preola e Gorghi Tondi) estas regiona naturrezervejo de Sicilio, fondita en 1998. Ek de 2011 ĝi agnoskiĝis kiel Ramsar malsekejo.
Laskár
Laskár (hungare Laszkár [laskAr]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Integra naturrezervejo de Lago Preola kaj Rondaj Gorgoj
Historio
Jam defendita ek de 1981 je la regiono Sicilio, iĝis naturrezervejo en 1998. En julio 2011 la ministerio pri Medio agnoskis ĝin malsekejo, defendita laŭ la Ramsar-Interkonsento, kune kun proksimaj malsekejoj de Kabo Feto.
Laskár
Situo
Laskár situas laŭ flankovojoj, sed ĉefvojo kaj fervojo estas proksime. Martin troviĝas je 17 km.
Integra naturrezervejo de Lago Preola kaj Rondaj Gorgoj
Teritorio
Ĝi etendiĝas en la komunumo de Mazara del Vallo. Ĝi havas la Lagon Preola, la Lagon Murana kaj tri rondajn lagetojn de karsta origino: Alta, Meza kaj Malalta Gorgo.
Laskár
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1277 en formo "Lazkouch". Alia hungara loknomo "Ewzpatak" aperis en 1356. En 1557 19 familioj pagis impostojn, en 1715 oni komputis tie 10 domojn. En 1785 130 vilaĝanoj loĝis en 17 domoj, en 1828 146 vilaĝanoj loĝis en 21 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Laszkár 117 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Laskár 94 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Integra naturrezervejo de Lago Preola kaj Rondaj Gorgoj
Flaŭro
Estas diferencaj specoj de orkidacoj, anemonoj, asfodeloj, lekantetoj, taraksakoj.
Faŭno
Estas multaj specoj de akvobirdoj. Tie estas marĉaj cirkuoj, buteoj, turfalkoj, upupedoj, kaj en Malalta gorgo ankaŭ fulikoj, galinoloj, platbekaj anasoj, brunkapaj anasoj, krekoj, malgrandaj greboj kaj marĉanasoj. Dum migradoj oni videblas malgrandajn botaŭrojn, purpurajn ardeojn kaj grizaijn ardeojn.
Inter reptilioj oni rimarkigas populacion de marĉaj sicilaj testudoj (Emys trinacris).
Filip Kljajić
Filip Kljajić (n. ) estas serba futbalisto. Li en 2016 membris en la serba nacia teamo de futbalo.
Valda Vinař
Valda VINAŘ (naskiĝis la en Kaposvár, Hungario, mortis la  en Prago, Ĉeĥoslovakio) estis ĉeĥa reĝisoro, poeto kaj Esperanto-verkisto, aŭtoro de multaj originalaj poemoj kaj rakontoj, premiita en Belartaj Konkursoj. Liaj gepatroj estis ĉeĥoj kaj nur dumvojaĝa hazardo kaŭzis, ke Valdemar surmondiĝis en la hungara lando.
Jam dum siaj studentaj jaroj li surprizadis per sia neordinara poeta kaj verkista talentoj. Fininte siajn studojn li fariĝis redaktoro, pli poste li dediĉis sin plene al teatra laboro. Li estis aktoro, poste reĝisoro en Liberec, Plzeň kaj fine en Cheb, kie li vivis eĉ pensiumiĝinte.
Vinař fariĝis esperantisto en 1949. Li laboris kiel perfekta tradukanto kaj kiel same perfekta aŭtoro de originalaĵoj. Ĉefe dum la lastaj jaroj de sia vivo Vinař pliriĉigis la esperantan literaturon per signifoplenaj verkoj, por kiuj li gajnis premiojn en la internaciaj konkursoj: en Stokholmo 1980 la duan premion por literaturo pro sia monologa rakonto „La insulo de neresanigeblaj“, duan premion en la Literatura Konkurso en Zaragosa (Hispanio) por la historia rakonto „La astronomia horloĝo en Prago“, en pola Bydgoszcz dum la literatura konkurso je temo „La paco“ estispremiita lia felietono „Nefinpentrita kato“, kaj la lasta premio, pri kiu li nur eksciis, sed kies frukton li ne plu povis ĝui, estis la „Natura floro“ en la 21-aj Internaciaj Floraj Ludoj en Barcelona pro lia originala poemo „Edeno retrovota“.
Libroforme aperis "Ĉeĥaj Fabeloj", fabeloj de Božena Němcová kaj Karel Jaromír Erben. Originala satiro apokrifforma "La Skandalo pro Jozefo". Plua originala teatraĵo-monologo "Ĉerande de l' Abismo". Eminenta poemtradukanto.
Waldolwisheim
(jen france, origine germane kaj alemane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Pila (distrikto Karlovy Vary)
Pila (Schneidmühl) estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Karlovy Vary, en Regiono Karlovy Vary 7 km sudoriente de urbo Karlovy Vary. Vivas ĉi tie. Tra la suda parto de municipo trafluas rojo Lomnický potok.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1721.
YSCC (Jokohamo)
YSCC aŭ plene angle Yokohama Sports & Culture Club (横浜スポーツ&カルチャークラブ) estas japana profesia klubo de piedpilkado (futbalo). La unua vira teamo ekde 2014 apartenas al la 3-a divido de la Japana Ligo. Ĝi havas sian sidejon en la urbo Jokohamo.
Tulunidoj
La Tulunidoj (الطولونيون, Tulunoğulları) estis dinastio de turka deveno kaj la unua sendependa dinastio kiu regis Islaman Egiption, same kiel multon de Sirio. Ili restis sendependaj el 868, kiam ili elrompiĝis disde la centra aŭtoritato de la Abasida dinastio kiu regis la islaman kaliflandon, ĝis 905, kiam la Abasidoj revenigis la Tulunidajn teritoriojn sub sian kontrolon.
Fine de la 9a jarcento, interna konflikto inter Abasidoj okazigis ke la kontrolo de periferiaj areoj de la imperio estis pli kaj pli svagaj, kaj en 868 la turka oficiro Ahmad ibn Tulun establis sin kiel sendependa guberniestro de Egiptio. Li sekve atingis teorian aŭtonomecon disde la centra Abasida registaro. Dum lia regado (868-884) kaj dum tiuj de liaj sukcedantoj, la teritorioj de Tulunidoj estis etendigitaj ĝis inkludi la valon de la rivero Jordano, same kiel Heĝazon, Kipron kaj Kreton. Ahmad estis sukceditaj de sia filo Ĥumaraŭajh, kies militaj kaj diplomataj atingoj faris lin ĉefa rolulo en la politiko de Mezoriento. La Abasidoj konfirmis ties agnoskon de Tulunidoj kiel legitimaj regantoj, kaj la dinastian statuson kiel vasaloj de la kaliflando. Post la morto de Ĥumaraŭajh, lia sukcedaj emiroj estis neefikaj regantoj, kio ebligis ties turkajn kaj negrajn sklavo-soldatojn regi la aferojn de la ŝtato. En 905, la Tulunidoj estis malkapablaj rezisti invadon fare de Abasidaj trupoj, kiuj restaŭrigis la rektan kalifan regadon en Sirio kaj Egiptio.
La periodo de Tulunidoj estis markita de ekonomiaj kaj administraj reformoj kaj ankaŭ kulturaj. Ahmad ibn Tulun ŝanĝis al sistemon de impostado kaj aliigis sin al la komerca komunumo. Li establis ankaŭ la armeon de Tulunidoj. La ĉefurbo estis translokigita el Fustat al al-Qata'i, kie la oni konstruis la faman moskeon de Ibn Tulun.
Nemeskocs
Nemeskocs [nemeŝkoĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. Nemes signifas hungare: nobelo, Kocs estas vilaĝo iom fore, kie vivis lertaj koĉerofaristoj.
Situo
Nemeskocs situas laŭ la fervojo inter Celldömölk kaj Boba. La rivero Marcal estas ne tro for. Celldömölk troviĝas 9, Sárvár 25, Devecser 27, Szombathely 51 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la ferepoko kaj romia epoko. La unua skriba mencio devenis el la 14-a jarcento en formo "Koch".