cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orienta Placo (Madrido)
Statuoj de la hispanaj reĝoj
La statuaro formas parton de serio dediĉata al ĉiuj monarkoj de Hispanio, konstruigita por la dekoracio de la Reĝa Palaco dum la regado de Fernando la 4-a. Ili estis faritaj inter 1750 kaj 1753. En la komenco la ideo estis la ornamado de la statuoj en la supera kornico de la palaco, sed ili neniam estis metitaj tie. Oni timis ke la kornico ne povus elteni la pezon, ankaŭ la tradicio rakontas ke la reĝino Bárbara de Braganza sonĝis ke la statuoj apokalipse falis de la palaco.
Finfine ili estis distribuitaj en diversaj lokoj de la urbo. En Madrido videblas, krom en la propra Orienta Placo, en la Parko Retiro, en la Ĝardeno Sabatini, en la Parko El Capricho kaj en la Pordo de Toledo. Kelkaj estis portitaj al aliaj provincoj, ekzemple, la statuoj de la Promenjeo Sarasate en Pamplono, kiu omaĝas la navarajn reĝojn.
La statuoj estis realigataj sub la gvidado de la skulptistoj de la Kortego Domenico Olivieri kaj Felipe de Castro, de multnombraj aŭtoroj, inter kiuj troviĝas Luis Salvador Carmona, Juan de Villanueva Barbales kaj Juan Pascual de Mena, krom Olivieri y De Castro.
Ĝardenoj de Lepanto
La Ĝardenoj de Lepanto troviĝas en la suda parto de la placo. Ĝi estas limigita de la strato Bailén, kiu trairas okcidenten, paralele kun la arkaro de la Placo de la Armilaro; kaj de la strato Vergara, kiu aperas sude. Oriente troviĝas la strato Lepanto, de kiu ĝi prenas sian nomon.
20a jarcento
La placo estis simbole ege uzata dum la frankismo por manifestacioj de apogo al la diktatoro, ĉefe kiam venis problemoj por la frankisma reĝimo, la subtenantoj de la diktatoro uzis la ŝtatajn rimedojn por venigi amasojn da manifestaciantoj. Franko diskursis el balkono.
Viola Zatureczky
ZATHURECZKY Viola edzino Mik­lós Vajna (zaturecki) estis rumania hungara verkistino pri dommastrumado. Ŝi naskiĝis en Bibarcfalva la 14-an de septembro 1867 kaj mortis en Sfântu Gheorghe la 22-an de majo 1955.
Biografio
Viola Zathureczky finis siajn lernejojn senfrekventado de lernejo.
Kornél Chyzer
Kornél Chyzer [ĉizer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Chyzer Kornél estis hungara kuracisto, zoologo, membro de Hungara Scienca Akademio.
Kornél Chyzer naskiĝis la  1836 en Hungara reĝlando, en Bártfa (nuntempa Bardejov en Slovakio). Li mortis la 1909 en Budapeŝto.
Biografio
Kornél Chyzer frekventis universitaton en Pest (urbo), poste li plulernis en Vieno en 1858. Li komencis sian karieron en 1860en Hungara Nacia Muzeo, sed samtempe li ekinstruis en lernejo. En la sekva jaro li ekhavis kuracistan postenon en sia naskiĝurbo, poste pli gravan postenon en Sátoraljaújhely en 1869. Tie li partoprenis en kuracado de malsanuloj en epidemio pri ĥolero en 1872. Post 2 jardekoj li havis altan postenon en la ministerio, kie li okupiĝis ekzemple pri banokulturo.
Walter Hebert
Walter HÉBERT (naskiĝis je la 17-a de oktobro 1954 — ) estas franca esperantisto kaj aktoro, kiu foje partoprenis esperanto-prezenton kun teatro Kallima. Fondis la teatron Théâtre de l'Epicéa.
Salyan (Azerbajĝano)
Salyan aŭ Saljan estas urbo en Azerbajĝano. Ĝi estas administra centro de distrikto Salyan. En la urbo vivas ĉirkaŭ 38.000 homoj.
Saljan kuŝas ĉe la rivero Kura. La urbo havas muzeon pri urbo kaj la distrikto.
Kastelo Macumoto
La kastelo de Macumoto estas kastelo en Macumoto (Nagano), Japanio, kiu datiĝas el la 16-a jarcento.
Historio
La kastelo datiĝas el la Epoko Sengoku.
Pont-à-Mousson (stacidomo)
Pont-à-Mousson estas franca stacidomo sur linio - Novéant, situanta en  Pont-à-Mousson, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Frouard - Novéant (090000).
193 Ambrozio
193 Ambrozio estas mezgranda mezhela asteroido de la asteroida zono. Ĝi estis malkovrita elde la observatorio de Marsejlo, la far de la franca astronomo Jérôme Eugène Coggia.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ambrozio, manĝaĵo de la gedioj de la helena mitologio.
Melodio
Melodio (el la greka μελῳδία, melōidía, "kantado"), estas (kontraste kun harmonio) sekvo de tonoj, agrablaj por la orelo aŭ difinta muzika frazo en ario, kanto kaj similaj. En lingvoj, "frazmelodio" signifas intonacion.
3861 Lorenz
3861 Lorenz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Joseph Helffrich elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstrian zoologon Konrad Lorenz (1903 - 1989), ricevinton de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino en 1973.
Syzygium malaccense
Syzygium malaccense, malaka jamboso, malaka sizigio aŭ malaja rozpomo (sinonimo: Eugenia malaccensis) estas arbo el la familio de Mirtacoj.
Ĝi estas ĉiamverda arbo, funde disbranĉiĝanta, ĝis 25 m alta kun rekta trunko kaj globoforma aŭ cilinroforma densa krono. La kontraŭsidaj, ledaj folioj estas malhelverdaj, ovalaj – oblongaj, kun pinta fino kaj 12-45 × 5-20 cm grandaj. la folioj estas je la supra flanko malhelverdaj kaj brilaj. La tigoj estas 0,5-2 cm longaj. La floraroj sidas ĉe la trunko kaj dikaj branĉoj (trunkoflorado) kaj konsistas el ĝis 12 floroj.
La violkoloraj aŭ malhelruĝaj floroj estas 5-7,5 cm larĝaj kaj konsistas el 5 verdaj sepaloj kaj ofte persikruĝaj ĝis malhelruĝaj (kelktempe blankaj, flavaj aŭ oranĝkoloraj) petaloj. Meze de la floro estas tre multaj okulfrapaj, ĝis 4 cm longaj stamenoj samkolora kiel la floro. La stamenoj portas flavajn anterojn.
La frukto estas longeca, pirformaj aŭ sonorilformaj, laŭlonge ripataj kaj 5-12 × 2,5-7,5 cm grandaj. Je la fino de la frukto estas niĉo, kie sidis la kaliko. La maldika ŝelo estas glata, brila, vakseca kaj fariĝas dum la maturiĝo rozkolora, brunruĝa aŭ ruĝa. La blanka suketa fruktokarno havas milde acidan, pomecan kaj malmulte aroman guston. La fruktoj estas sensemaj aŭ enhavas unu aŭ du globofomaj semoj, kiuj estas 1,6-2 cm longaj.
La fruktoj estas manĝataj freŝe aŭ prilaborataj al kompoto, deserto kaj ĵeleo. En Portoriko oni faras fruktvinon el la malaja rozpomo. La folioj kaj floroj estas manĝataj kiel legomo.
La malaja rozpomo estas indiĝena en Malajzio, sed kultivata ĉie en la Tropikoj.
László Hilf
HILF László, de 1943 Híves, plumnomo Szegedi Hilf László, pseŭdonimo Hámory László, estis hungara/rumanihungara ĵurnalisto, redaktoro, teatraĵverkisto naskita en Nagyvárad la 20-an de decembro 1892 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de junio 1968.
Kariero
Hilf studis en aktorlernejo, li fariĝis redaktoro en 1918–19 de Tiszántúl de Nagyvárad, poste kunlaboranto de gazeto Magyar Szó, de 1921 interna kunlaboranto de la ĵurnalo Nagyváradi Napló, redaktoro de porinfana suplemento. De 1928 li vivis en Segedo kaj redaktis la semajngazeton Tanyai Híradó (1939–40).
18509 Bellini
18509 Bellini estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Kamet
Kamet (कामेत) estas la dua plej alta monto en la Garhŭal regiono de Utarakando, Barato, post Nanda Devi. Ĝi estas en la distrikto Ĉamoli de Utarakando. Ties aspekto simila giganta piramido kun ebena pinta areo kun du montopintoj.
18509 Bellini
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala komponisto Vincenzo Bellini (1801–1835), bone konata pro liaj Norma kaj I puritani.
Kamet
Grimpado
Kvankam klopodoj grimpi Kamet ekis en 1855, la unua ascendo ne estis farita ĝis 1931 fare de Frank Smythe, Eric Shipton, R.L. Holdsworth kaj Leva Ŝerpa, membroj de brita ekspedicio. Kamet estis la unua montopinto super 7,620 m kiu estis grimpita, kaj estis la plej alta montopinto atingita ĝis la unua ascendo al Nanda Devi kvin jarojn poste.
Tefloro
Tefloro estis senpaga reta Esperanto-gazeto, kaj socikultura kaj movada, fondita de Zhang Xuesong en septembro 2002 kiu ĉesis esti alirebla komence de decembro 2009. Ĝi eldoniĝis sesnumere jare.
Tefloro aperigis artikolojn pri E-movado, socia vivo, turismo, ekonomio, literaturo, familio, humuro, anekdoto kaj aliaj temoj. La redakcio de Tefloro estis en la ĉina te-produkta urbo de Xinyang, kaj la gazeto estis komune kulturita de la tutmondaj esperantistoj. Tefloro estis unu el la sendlistoj de ABONU.COM, inform-kanalo de UEA, ekde oktobro 2002.
33040 Pavelmayer
33040 Pavelmayer estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Marek Wolf elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan astronomon Pavel Mayer, de la Universitato de Karolo de Prago, kiu laboras pri duopaj kaj. Mayer construis la teleskopon de 0,65 m uzita por fotometrio de asteroidoj kaj, uzita ankaŭ por malkovri tiun-ĉi asteroidon
Lajos Zilahy
Lajos ZILAHY [zilahi] estis hungara verkisto. Li naskiĝis la 27-an de marto 1891 en Nagyszalonta, mortis la 1-an de decembro 1974 en Novi Sad. Li estis unu el la plej gravaj hungaraj verkistoj, same kiel Sándor Márai kaj Antal Szerb. Li verkis multajn romanojn, novelojn kaj teatraĵojn. Li estis membro de Hungara Scienca Akademio kaj membro de Societo Kisfaludy.
Bořice (Zahořany)
Bořice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zahořany, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Zahořany. Estas ĉi tie registritaj 65 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bořice situas en katastra teritorio Bořice u Domažlic kun areo 2,61 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.
(13490) 1984 BZ6
(13490) 1984 BZ6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ferenc Szegedi
SZEGEDI Ferenc [segedi] estas rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș en 1960.
Biografio
Ferenc Szegedi estas ano de loka fotoklubo de 1993, poste de Rumana Fotoartista Ligo de 1998. En 2001 li estas distingito de Internacia Fotoartista Ligo (AFIAP). Li havis 40 enlandajn kaj internaciajn ekspoziciojn.
5245 Maslyakov
5245 Maslyakov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo (Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa televida moderigisto Aleksandr Vasiljeviĉ Masljakov (cirile : Александр Васильевич Масляков), prezentisto de pluraj famaj televidaj ludoj.
Maria, helpo de la kristanoj
Maria, helpo de la kristanoj (en latina: Maria Au x ilium Christianorum, nomita ankaŭ Maria Helpantino aŭ Maria Helpo) estas imago de Virgulino Maria (en la Romia Katolika Eklezio), kreita en la jaro 345 de Johano Krizostomo, plifortigita en la epoko de la Papo Pio la 5-a en la 16a jarcento kaj definitive popularigita per la disvolvigo de la eduka kaj apostola agado de Don Bosco en la 19a jarcento. Kvankam komune oni asocias ĝin al la Romia Katolika Eklezio, ankaŭ la Ortodoksa Eklezio konas tiun kultadon ekde 1030 en Ukrainio de kiam la lando sukcesis defendixgi el eksterlanda invado, kion la tiamaj kredantoj atribuis al helpo de la Virgulino Maria.
La imago de Maria Helpantino estis forte asociita ĝis la 19a jarcento al la milita defendo de katolikaj kaj ortodoksaj areoj en Eŭropo, Nordafriko kaj Mezoriento kontraŭ nekristanoj, ĉefe islamanoj. Precize dum la paporego de Pio la 5-a, la eŭropaj kristanoj kunigis enorman armeon por haltigi la avancon de la turkoj kiuj en 1572 lanĉis povegan armeon cele definitive invadi Eŭropon. Tiuokaze la Papo petis la kristanaron preĝi al Sancta Maria Au x ilium Christianorum.
Ararato (provinco)
Ararato (Արարատ, estas provinco de Armenio. Ĝia ĉefurbo kaj plej granda urbo estas Artaŝato.
La provinco nomiĝas laŭ la biblia monto Ararato. Ĝi limas kun Turkio okcidente kaj kun la Naĥiĉevana Aŭtonoma Respubliko de Azerbajĝano sude. Ĝi ĉirkaŭas la eksklavon Karki de Naĥiĉevano kiu estis regata de Armenio ekde ĝia kapto en majo 1992 dum la Milito en Montara Karabaĥo. Enlande Ararato limas kun la provincoj Armaviro nordokcidente, Kotajko norde, Gegharkunik oriente, Vajoco-Dzoro sudoriente kaj la urbo Erevano norde.
Du iamaj ĉefurboj de Armenio situas en la nuntempa provinco Ararato, Artaŝata kaj Dvin. Ĝi ankaŭ estas hejmo de la monaĥejo Ĥor-Virapo, signifa kiel la loko de la 13-jara malliberigo de Gregorio la Iluminanto kaj la plej proksima punkto al la monto Ararato ene de armenaj limoj.
Etimologio
La moderna provinco Ararato estas nomita laŭ la historia provinco Ajrarato de Antikva Armenio.
Plej verŝajne la termino Ararat (armene: Արարատ) devenas de la hebrea nomo de la praa reĝlando Urarto.
Geografio
Ararato havas areon de 2.090 km 2 (7% de tuta surfaco de Armenio). Ĝi okupas la orienton de la centra parto de nuntempa Armenio. De la nordo, ĝi havas limojn kun la provincoj Armaviro, Erevano kaj Kotajko. De la oriento, ĝi limas kun Gegharkunik kaj Vajoco-Dzoro. Provinco Iğdır de Turkio kaj Naĥiĉevano respektive formas la okcidentan kaj sudan limojn de la provinco.
Historie la nuna teritorio de la provinco ĉefe okupas la kantonon Vostan Hajocde Ajrarato, unu el la 15 provincoj de Antikva Armenio.
La provinco situas ĉe la sudoriento de la Ararat-ebenaĵo, ĉirkaŭita de la montoj Jeranos ekde la nordo, la montoj Gegham, Dahnak kaj Mezkatar oriente, la montoj Urc sude kaj la rivero Aras okcidente. La montoj de Jeraĥ situas en la centro de la provinco. Ĉirkaŭ 30% de la teritorio estas ebena, dum la resto estas dominata de montoj. La plej alta pinto de la provinco Ararato estas la pinto Spitakasar de montoj Gegham kun alteco de 3560 metroj. La plej malalta pinto estas 801 metroj ĉe la valo Aras. Aras, Hrazdan, Azat kaj Vedi, estas la 4 ĉefaj riveroj, kiuj fluas tra la provinco. La klimato en la teritorio de la provinco estas tre diversa. Ĝi varias inter ekstreme arida klimato ĉe la malaltaj ebenaĵoj kaj malvarma neĝa klimato ĉe la altaĵoj.
La klifa tereno de Arbaro Ĥosrov situanta ĉe la nordoriento de la provinco, antaŭe estis la fortikejo de la endanĝerigitaj persaj leopardoj en Armenio. Inter oktobro 2000 ĝis julio 2002 spurojn de ne pli ol 10 individuoj estis trovitaj en areo de 780 km 2.
Historio
La regiono de la nuntempa provinco Ararato estas inter la plej fruaj lokoj loĝitaj de la Armena Altebenaĵo. Ĝi ĉefe inkluzivas la 3 kantonojn de Vostan Hajoc, Urstadzor kaj Arac de la historia provinco Ajrarato. Vostan Hajoc estis konata ekde la starigo de la Artaksia Reĝlando Armenio komence de la dua jarcento a.K. La praaj armenaj ĉefurboj Artaŝata fondita en 176 a.K., kaj Dvin fondita dum la 4-a jarcento p.K., ambaŭ situis ene de la kantono Vostan Hajoc. La aliaj kantonoj Urtsadzor kajArac unue estis menciitaj en la 5-a jarcento post Kristo fare de la historiisto Jeghiŝe en sia historia verko "Historio de Vardan kaj la Armena Milito".
Post la falo de la Reĝlando Armenio en 428, la regiono fariĝis parto de la Sasanida Imperio de Persio ĝis la araba konkero de Armenio meze de la 7-a jarcento. Laŭ la historiisto Ghevond de la8-a jarcento, la armenaj princoj de Urtsadzora kantono partoprenis la malsukcesan revolucion de 775 en Erciş kontraŭ la abasidaj regantoj de Arminija.
Fine de la 9-a jarcento, la 3 kantonoj fariĝis parto de la nove establita Bagratida Armenio. Tamen, inter la 11-a kaj 15-a jarcentoj, la regiono suferis respektive de la invadojn de selĝukoj, mongoloj, ak-kojunloj kaj kara-kojunloj. Komence de la 16-a jarcento, la teritorio de nuntempa Ararato fariĝis parto de la Erivan Beglarbegi ene de la Safavida Persio. Dum la unua duono de la 18-a jarcento, la teritorio fariĝis parto de la Ĥanato de Erevano sub la regado de la dinastio de la afŝaridoj kaj poste sub la dinastio de la kaĝaroj de Persio. Ĝi restis sub la persa regado ĝis 1827–1828, kiam Orienta Armenio estis cedita de la Rusa Imperio kiel rezulto de la rusa-persa milito de 1826–1828 kaj la subskribo de la Traktato de Turkmenĉajo. Kun la falo de la Rusa Imperio kaj kiel rezulto de la decidaj armenaj venkoj super la turkoj en la bataloj de Sardarapat, Aparan kaj Karakilisa, la regiono fariĝis parto de la sendependa Armenio en majo 1918.
Post 2 jaroj da mallonga sendependeco, Armenio iĝis parto de Sovetunio en decembro 1920. De 1930 ĝis 1995, nuntempa Ararato estis dividita en 3 rajonojn ene de la Armena SSR: Masis-rajono, Artaŝat-rajono , kaj Ararat-rajono (konata kiel Vedi rajono ĝis 1968). Kun la teritoria administracia reformo de 1995, la 3 rajonoj kunfandiĝis por formi la Araratan Provincon.
Loĝantaro
Laŭ la oficiala censo de 2011, Ararato havas loĝantaron de 260.367 (74.103 viroj kaj 133.146 virinoj), formante ĉirkaŭ 8.6% de la tuta loĝantaro de Armenio. La urba loĝantaro estas 74.103 (28,46%) kaj la kampara estas 186.264 (71,54%). La provinco havas 4 urbajn kaj 93 kamparajn komunumojn. La plej granda urba komunumo estas la provinca centro de Artaŝato, kun loĝantaro de 22.269. La aliaj urbaj centroj estas Ararato, Masis kaj Vedi.
Kun 8 376 loĝantoj, la vilaĝo Ajntap estas la plej granda kampara komunumo de la provinco Ararato.
Etnoj kaj religio
La plimulto de la loĝantaro de la provinco Ararato estas etnaj armenoj, kiuj apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La reguliga korpo de la eklezio estas la Ararata Pontifika Diocezo, estrata de ĉefepiskopo Navasard Kĉojan (sidejo en Erevano).
Tamen la vilaĝo Verin Dvin estas ĉefe loĝata de asirianoj apartenantaj al la Asiria Eklezio de Oriento, kies prapatroj migris al Armenio de Irano dum la unua duono de la 19-a jarcento. Preskaŭ duono de la loĝantaro de la vilaĝo Dimitrov ankaŭ estas asiriaj. La provinca centro Artaŝato ankaŭ estas hejmo de malgranda asiria komunumo. La proksimuma nombro de la asirianoj en la provinco Ararato estas ĉirkaŭ 2.500.
Kulturo
Ekzistas kulturaj palacoj same kiel publikaj bibliotekoj en la urboj Ararato, Artaŝato, Masis kaj Vedi. La provinca centro Artaŝato ankaŭ estas hejmo de la dramteatro Amo Ĥarazjan.
La domo-muzeo de Vazgen Sargsjan funkcias en la urbo Ararato ekde 2001.
Transportado
La Aŭtovojo M-2, kiu ligas la ĉefurbon Erevano kun suda Armenio kaj la irana limo, pasas tra la provinco Ararato.
La urboj Artaŝato kaj Ararato antaŭe havis stacidomon, kiu ligis Erevanon kun la Naĥiĉevana Aŭtonoma Respubliko dum la sovetiaj jaroj.
Agrikulturo kaj vinkultivado
Situante ĉe la fekunda Ararat-ebenaĵo, la provinco kontribuas kun 15% en la jara totala agrikultura produkto de Armenio. Ĉirkaŭ 75% (1,567 km 2) de la tuta areo de la provinco estas kultivebla tero, el kiuj 17,23% (270 km 2) estas plugitaj.
La irigacia infrastrukturo de la provinco estas sufiĉe evoluinta. 90% de la kamparoj estas irigaciitaj, ĉefe per kanaloj malfermitaj de la riveroj Vedi kaj Azat.
La vilaĝo Geghanist havas specialan fabrikon por produktado de sterkoj kaj projektado de irigaciaj sistemoj.
Lastatempe fiŝbredado signife disvolviĝis en la provinco. La plej grandaj fiŝbredaj lagetoj situas ĉe la ĉirkaŭaĵo de vilaĝo Armaŝ.
Industrio
Ararat estas inter la plej industriaj provincoj de Armenio kun multaj grandaj industriaj firmaoj. Ĝi nuntempe havas kontribuon de 10% en la ĉiujara totala industria produkto de Armenio.
Turismo
La monaĥejo Ĥor-Virapo estas inter la regulaj turismaj celoj en la provinco Ararato. La praaj setlejoj Artaŝata kaj Dvin estas inter la allogaj lokoj por arkeologoj.
La provinco estas hejmo de multaj naturaj naturprotektejoj inkluzive de la Ŝtata Rezervejo Ĥosrov, la reservejo Goravan kaj la Natura rezervejo Ĥor-Virapo.
Edukado
Ekde la akademia lerneja jaro 2015-2016, la provinco Ararato havas 112 lernejojn, el kiuj 107 estas administrataj de la provinca administracio, dum 5 estas sub la rekta superrigardo de la Ministerio pri Edukado kaj Scienco. Ekde la fino de 2015, la nombro de la lernantoj en la lernejoj de la provinco estas 31.457.
Estas multaj publikaj bibliotekoj kaj kulturdomoj en la urboj Artaŝato, Ararato, Masis kaj Vedi.
Tamen ne ekzistas altlernejoj en la provinco.
Sporto
Aras Ararat fondita en 1960 reprezentis la provincon en enlandaj kaj internaciaj futbalaj matĉoj. Tamen la klubo dissolviĝis en 2001 pro monaj malfacilaĵoj.
Fine de 2001, alia futbala klubo kun la nomo de FK Aras estis fondita en Ararato, sed daŭris nur 4 jarojn antaŭ ol ĝi dissolviĝis.
FK Dvin Artaŝat fondita en 1982, ankaŭ estis elstara futbala klubo en la provinco. Ĝi restis en profesia futbalo ĝis 1999, antaŭ ol dissolviĝo kiel plej multaj armenaj futbalaj kluboj ekster la ĉefurbo Erevano.
Masis FK ludis en la hejmaj matĉoj inter 1992 kaj 1994 kiam ili ankaŭ estis dissolvitaj.
Estas 2 stadionoj en la provinco: la Ajg Stadiono de Ararato kaj la Artaŝata Urba Stadiono. Ĉi-lasta estas la regula hejmo de la ĉiujara Nacia Atletika Ĉampionado de Armenio.
Otto Stern
Otto STERN (naskiĝis la 17-an de februaro 1888 en Sohrau, Germanio - hodiaŭ Zory, Pollando, mortis la 17-an de aŭgusto 1969, Berkeley, Kalifornio, Usono) estis germandevena usona sciencisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1943 pro ellaboro de la molekula radia metodo (por studi proprecojn de la molekuloj) kaj pro difino de la magneta momanto de la protono.
Li okupiĝis komence pri teorio de la statistika termodinamiko. Li instruis fizikon ekde 1914 en la Frankfurta Universitato, ekde 1923 li iĝis profesoro pri fizika kemio de la Hamburga Universitato. Li eksperimentis kun Walther Gerlach komence de la 1920-aj jaroj en Hamburgo pri molekulaj radioj. Ili radiis faskon el arĝentaj atomoj je malvarma vitroplato kaj la fasko disiĝis je du partoj en la nehomogena magneta kampo. La eksperimento pruvis la kvantumecon de la spaco: la atomoj kun magneta polareco povas direktiĝi nur en difinitan direkton (ekz. la arĝentaj atomoj nur en du direktojn), dum la klasika fiziko permesas iun ajn direkton.
Stern en 1933 mezuris per molekula radio la magnetan momanton de la protono kaj trovis ties grandon 2,5-obla al al teoria valoro.
Post la enpotenciĝo de la nazioj, Stern devis forlasi Germanion kaj en 1933 elmigris en Usonon kaj tie laboris ĝis 1945 kiel fizika esplora profesoro en Pittsburgh, en la Teknika Universitato Carnegie. Li retiriĝis en 1945.
Ramón J. Sender
Ramón J. SENDER (naskiĝis la 3-an de februaro 1901, mortis la 16-an de januaro 1982) estis verkisto kaj en Hispanio antaŭ ties intercivitana milito kaj en Usono (ekzilita hispana komunumo).
Vivo
Li naskiĝis en kamparana aragona regiono kaj eĉ kiam junulo jam laboris kiel apotekisto. Tamen li klopodis malfermi sian vojon al la literatura medio per ĵurnalismo en ĉefurbo Madrido, sed lia patro reportis lin al loĝurbo Huesca [ueska], kie li redaktoris lokan bultenon. Poste li militservis en la tiama hispana kolonio de Norda Maroko unu jaron post teruraj bataloj kaj amasmortigoj. Je sia reveno al Madrido li laboris jam kiel ĵurnalisto en burĝa fama ĵurnalo "El Sol" (La Suno), kie li recenzis librojn kaj traktis regionajn aragonajn temojn dum la dudekaj jaroj.
10340 Jostjahn
10340 Jostjahn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana kirurgo dentisto Jost Jahn, kiu estis eldonisto de la germanaj Astro-Faksil-Cirkuleroj por amatoraj astronomoj kaj ano de la direktoraro de Vereinigung der Sternfreunde (Asocio de la Amikoj de la Steloj) ekde 1992. Dum 1995-1997, li estis estro de la sekcio pri malgrandaj planedoj de tiu asocio.
Ramón J. Sender
Vivo
Post la milito li elmigris en Amerikon (1939), unue al Meksiko kaj poste al Usono, kie li profesoris en universitatoj ĉefe sudokcidentaj, kie la hispana kulturo sufiĉe viglas. Oni petis la Nobelpremion por li, sed li neniam atingis tion.
Verkaro
Krom la ĵurnalisma tasko, la plej grava parto de la verkaro (pli ol 100 libroj kaj miloj da artikoloj) estas kelkaj romanoj rilataj ĉefe al la hispana realo aŭ al la hispana historio.
La maroka milito aperas en Imán (1930) (Magneto), la anarkiisma revolucia epoko en Siete domingos rojos (1932) (Sep ruĝaj dimanĉoj) kaj antaŭvido de intercivitana milito sed en historia epizodo de la 19-a jarcento en Míster Witt en el Cantón (1936), romano per kiu li atingis la Literaturan Nacian Premion.
Post la milito jam ekde la ekzilo li verkis kelkajn romanojn pri tiu sperto, kiel la plej fama Réquiem por un campesino español (1953-60) (Rekviemo pro hispana kamparano), Crónica del alba (1942 kaj poste) (Kroniko de taĝiĝo) kun priskribo de antaŭmilita epoko, El rey y la reina (1948) (La reĝo kaj la reĝino). Per tiu temo li kunligis kun la hispana ekzilita komunumo, kiu tute interesiĝis pri ĝi kaj pri la nostalgio malebli reveni hejmen.
Alia aro da romanoj enprofundiĝas en la historio ĉefe ĉu hispana ĉu sudamerika kun rilato al Hispanio, kiel "Los tontos de la Concepción" (1963) (La stultuloj de la Concepción), "Carolus Rex" (1963) pri la reĝo Karolo la 2-a, "La aventura equinoccial de Lope de Aguirre" (1964) pri fama ribelema konkeristo, "El bandido adolescente" (1965) (La adoleskanta bandito) pri Billy the Kid.
Krome aliaj gravaj romanoj estas:
Analizo de lia graveco
Krom menciitaj verkoj Sender verkis interesegajn rakontojn aŭ novelojn.
Butila karbonato
Butila karbonato aŭ C9H18O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbonata acido kaj butila alkoholo. Butila karbonato estas senkolora likvaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila karbonato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila karbonato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Ramón J. Sender
Analizo de lia graveco
Li estis tre konata ĵurnalisto kaj politika homo en la 30-aj jaroj. Poste li daŭre estis konata kaj sekvata nur de ekzilitaj hispanoj, dum en Hispanio mem lia verkaro estis malpermesata el 1939 ĝis la 70aj jaroj, do li falis preskaŭ en amasforgeso.
Dum la 70aj jaroj li revenis vizite en Hispanion, sed lia tiama verkaro kaj verkado estis ne tiom bonkvalita (11 libroj en la du kaj duono lastaj jaroj de lia vivo) kaj li ne facile kunligis kun iliaj legantoj ĉar li ŝanĝis al usonecaj vivo kaj sento kaj al spiritualisma parolemo.
7488 Robertpaul
7488 Robertpaul estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Grapolaro
Grapolaro (aŭ paniklo .) estas nefinita kunmetita floraro (infloresko) tre branĉiĝanta, kies ĉiu floraro estas grapolo. Grapolaro estas grapolo de grapoletoj. Ekzemple: grapolaro de ligustro, aveno, milio, rizo.
7488 Robertpaul
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Carl W. Hergenrother elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward sur la Montaro Santa Catalina, ĉirkaŭ 29 km nord-oriente de Tucson (Arizono,Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert Paul Hergenrother, frato de la malkovrinto.
Ramón J. Sender
Analizo de lia graveco
Tamen restas kelkaj el liaj verkoj el la 1930-aj jaroj kaj multaj de tiam ĝis 1970-aj jaroj jaroj per kiuj li klopodas analizi kaj la hispanan tragedion kaj ankaŭ la senco de la homo sur la tero.
Kabo Foulweather
Kabo Foulweather (Veteraĉo) estas elstaraĵo el bazalto 150 m al la Pacifika Oceano en la centra marbordo de la usona ŝtato Oregono en la Kantono Lincoln sude de la golfo kaj urbo Depoe Bay. La kabo estas fama kiel la unua elstaraĵo en la nordokcidenta marbordo de Nova Albiono (laŭ la tiama nomo) kiu estis vidata kaj nomita de la kapitano James Cook, dum sia tria vojaĝo mondoĉirkaŭa.
NGC 7525-1
NGC 7525-1 (aliaj indikoj — MK 316, ZWG 431.19, NPM1G +13.0560, IRAS23111+1344, PGC 70731) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vinila akrilato
Vinila akrilato aŭ C5H6O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la akrilata acido kaj acetileno, senkolora brulema likvaĵo kun fruktodoro uzata kiel kemia reakciaĵo en organikaj sintezoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Vinila akrilato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Vinila akrilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Luterana preĝejo (Hódmezővásárhely)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en Hódmezővásárhely.
Historio
En Hódmezővásárhely la luteranoj longe ne havis kirkon. La luterana grupo fondiĝis en 1790. Ili konstruis preĝdomon en 1811. Post jardekoj la luteranoj kolektis monon, krome granda financa helpo venis de Gábor Klauzál. La preĝejo estis preta en 1843, en la sekva jaro ĝi estis konsekrita. En 1889 la turopinto estis ŝanĝita al pli nova. Ekfunkcio de la orgeno mankas informoj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas ĉe stratangulo en korto. En mezo de la fasado la turo altiĝas. La navo havas longajn fenestrojn, kiuj malsupre estas rektangulaj, supre arkformaj. Interne la muroj estas blankaj kaj senornamaj laŭ la kutimo.
Murdoj de Burke kaj Hare
Murdoj de Burke kaj Hare estis la 17 murdoj de William Burke kaj William Hare en jaroj 1827 kaj 1828 en Edinburgh. Motivo de la murdistoj estis vendo de la kadavroj por anatomiaj celoj al Edinburgh Medical College. Ilia ĉefa aĉetanto estis la kuracisto Robert Knox.
Historia fono
En Britio ekzistis ĝis 1832 neniu leĝo pri prizorgo de anatomoj per kadavroj. Por la studada aŭ instrua celo, tiuj institutoj akiris kadavrojn el la griza zono, de tomboŝtelantoj, de krimuloj.
Murda serio
Ĉar ili ne povis kontentigi la bezonojn, ili komencis serian murdadon, kio daŭris 11 monatojn. La unuaj viktimoj estis luantoj de la pensio aŭ allogitaj, ebriaj homoj. Ili ricevis 10-15 £.
Kiam studentoj de Knox ekkonis viktimon, li tuj komencis obdukcion je la vango.
La murdistoj senvualiĝis, kiam tranokta geedza paro aŭdis luktosonojn kaj trovis sekvatage eĉ la kadavron. Dumvoje al la polico, McDougal kaj Margaret Hare volis subpagi ilin, sensukcese. Ili sukcese forigis la kadavron el la domo, sed dum la polica aŭskultado ili miksis la aferojn, agadojn. La polico - laŭ anonima sciigo - trovis kadavron de Dochertie en anatomiejo de Knox.
Ĉar la pruvoj estis ne tro konvinkaj, la skota ĉefjuĝisto proponis al Hare partan amnestio, se li parolas kontraŭ Burke. La atestoj de Hare kondukis al mortpuno de Burke en decembro de 1828. Helen MacDougal liberiĝis, Knox ne estis akuzita.
Plua sorto de la partoprenantoj
Knox silentis pri la komerco kun Burke kaj Hare. Lia populareco malpliiĝis inter la studentoj kaj li ne sukcesis trovi alian laborlokon ene de la Edinburgh Medical School. Li ŝanĝis de la Londona Kankrohospitalo kaj mortis en 1862.
Politikaj konsekvencoj
La murda serio prilumigis cirkonstancojn de la kuracista edukado, kaj kondukis fakte al ellaso de leĝo Anatomy Act de 1832. Tiu leĝo larĝigis la leĝajn eblecojn por akiri kadavrojn kaj tiel malhelpi l neleĝajn maĥinadojn.
Distrikto Šumperk
Distrikto Šumperk estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Regiono Olomouc. La distrikto estas unu el kvin distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 78 urboj kaj vilaĝoj.
Markizo Esquilache
Biografio
La nomo Esquilache estas la kastiligo de la itala Squillace, municipo marborda ĉe la provinco Katanzaro, en Kalabrio, Italio. Estas la antikva Skyllition de la greka epoko.
La unuaj certaj referencoj pri Leopoldo di Gregorio troviĝas kiam li estis jam 40jaraĝa, milite en Italio. Retiriĝinta poste al sia naskiĝloka Mesino, en 1748, la futura reĝo de Hispanio Karlo la 3-a (Hispanio) (tiam Karlo la 7-a de Napolo), nomumis lin inspektisto de doganoj. Tiam ekis ligo al la monarko, kio daŭros por vivo. Poste li okupiĝis pri sekretario de trezoro de la Regno de Napolo.
La surtronigo de Karlo la 3-a kiel reĝo de Hispanio en 1759 alportis la markizon ĉe la reĝo denove. El la reĝa trezoro, li ekokupiĝis pri la sekretario de Milito en 1763. Li iĝis ricevanto de la reĝa fido por plenumi la klerismajn reformojn en Hispanio, kaj kun la markizo Ensenada, iniciatis ŝanĝojn survoje al la modernigo de la lando. Li devis fronti la malamikecon de la majoritato de la nobelularo kortega, kiu rigardis lin kiel fremdulo radikala pri la klera despotismo.
Li ricevis ankaŭ la malamikecon de la hispana popolo pro siaj kontroliga politiko, ekzemple pri tradicia vestaĵaro —formala eksplodilo de la konata kiel Tumulto de Eskilaĉo—, por eviti kaŝigon de fajrarmiloj submantele. La katolika eklezio, kolera pro ties politiko kontraŭklerikala, kontraŭis lian politikon pri la libera dispono eklezia de havaĵoj sen devigo pagi impostojn.
Male, lia bona administrado estis bone akceptita de madridanoj pro la reformoj en la urbo Madrido, kiuj inkludis higienon kaj lumigon, krom plibonigo ĉe la urba ordigo kiuj pluis kaj permesis ke Karlo estu nomata poste «el mejor Alcalde de Madrid» (la plej bona urbestro de Madrido). Li organizis la administradon de lumono kaj doganoj en Ameriko, plej precize en Luiziano kaj Kubo, kaj servojn por la tiea hispana armeo.
La tumulto
Esquilache iĝis poste ambasadaro en Venecio en 1772, kio iĝos ĝis sia morto en 1785.
Teatro kaj kino
Estas teatraĵo bazita sur la figuro de la Markizo Esquilache kaj la Tumulto, de Antonio Buero Vallejo nome Un soñador para un pueblo (1958), kaj adapto al kino: Esquilache, kun variaj kandidatiĝoj al la Goja-premioj (1989).
Elipsa integralo
En integrala kalkulo, elipsaj integraloj originale aperis en ligo kun la problemo doni la arkan longon de elipso kaj estis unue studita de Giulio Fagnano kaj Leonhard Euler.
En la moderna difino, elipsa integralo estas iu ajn funkcio f kiu povas esti esprimita en la formo
kie R estas racionala funkcio de ĝiaj du argumentoj, P estas la kvadrata radiko de polinomo de grado 3 (kuba) aŭ 4 sen ripetitaj radikoj, kaj c estas konstanto.
En ĝeneralo, elipsaj integraloj ne povas esti esprimitaj en pere de elementaj funkcioj; esceptoj al ĉi tio estas kiam P ja estas ripetitaj radikoj, aŭ kiam R(x,y) enhavas ne neparajn potencojn de y. Tamen, per adekvata malpligrandiĝa formulo, ĉiu elipsa integralo povas esti portita en formon, kiu engaĝas integralojn super racionalaj funkcioj, kaj la tri kanonaj formoj (kio estas la elipsaj integraloj de la unua, dua kaj tria speco).
Ekster la formoj donotaj pli sube, la elipsaj integraloj povas ankaŭ esti esprimitaj en formo de Legendre kaj simetria formo de Carlson. Aldona vido en la teorion de la nedifinita integralo povas estigajnita per la studo de la surĵeto de Schwarz-Christoffel.
Notacio
Elipsaj integraloj estas ofte esprimita kiel funkcioj de diversaĵo de malsamaj argumentoj. Ĉi tiuj malsamaj argumentoj estas plene ekvivalentaj (ili donas la saman elipsan integralon), sed povas esti konfuzantaj pro iliaj malsamaj aspektoj. Plej tekstoj estas adepto de kanona nomanta projekto. Antaŭ difinanta la integralojn, ni resumas la nom-konvenciojn por la argumentoj:
Notu, ke la pli supre tri estas plene difinitaj unu per la alia; preciziganta unu estas la sama kiel preciziganta alia. La elipsaj integraloj ankaŭ dependos de alia argumento; tiu povas ankaŭ esti precizigita en nombro de malsamaj manieroj:
Precizigi iun ajn el ĉi tiuj difinas la aliajn, kaj tial denove, ĉi tiuj povas esti uzata interŝanĝeble en la notacio. Notu, ke u ankaŭ dependas de m. Iuj aldonaj interrilatoj engaĝante u inkluzivi kaj La lasta estas iam nomita la delta amplitudo kaj skribita kiel.
Iam la literaturo mencias la komplementan parametron, la komplementan modulon aŭ la komplementan modulan angulon. Ĉi tiuj estas plue difinitaj en la artikolo pri kvarumaj periodoj.
Neplena elipsa integralo de la unua speco
La neplena elipsa integralo de la unua speco F estas difinita, en Jakobia formo, kiel
Ekvivalente, uzante alternativan notacion,
kie laŭ onidiroj kiam estas vertikala streko uzita, la argumento post la vertikala streko estas la parametro (kiel difinite pli supre), kaj, kiam deklivo estas uzita, ĝi estas sekvita per la modula angulo. Notu, ke
Leono la 5-a
Leono la 5-a, latine  Leo V , naskiĝis nekonatan daton en Ardea kaj mortis 903. Li estis papo dum unu monato, de julio aŭ aŭgusto 903. Kontraŭpapo Kristoforo arestis kaj mortigis lin kaj surtroniĝis dum unu jaro.
Elipsa integralo
Neplena elipsa integralo de la unua speco
kun u kiel difinite pli supre: tial, la jakobiaj determinantaj elipsaj funkcioj estas inversoj al la elipsaj integraloj.
Neplena elipsa integralo de la dua speco
La neplena elipsa integralo de la dua speco E estas
Aldonaj rilatoj estas
Neplena elipsa integralo de la tria speco
aŭ aŭ
La nombro n estas nomita la karakterizo kaj povas alpreni ian ajn valoron, sendepende de la aliaj argumentoj. Notu kvankam, ke la valoro estas malfinia por ĉiu m.
Plena elipsa integralo de la unua speco
La plena elipsa integralo de la unua speco K estas difinita kiel
kaj povas esti komputita pere de la aritmetiko-geometria meznombro.
Le Buisson (stacidomo)
Le Buisson estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Le Buisson, situanta en  Le Buisson-de-Cadouin, en departemento, regiono Nova Akvitanio.
4311 Zguridi
4311 Zguridi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1978 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Le Buisson (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
4311 Zguridi
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la soveta produktoro Aleksandr Miĥajloviĉ Zguridi (cirile : Александр Михайлович Згуриди, 1904 – 1998), aŭtoro de prisciencaj kaj popularaj filmoj.
Elipsa integralo
Plena elipsa integralo de la unua speco
Ĝi povas ankaŭ esti kalkulita kiel
Aŭ en formo de integralo de sinuso, kiam 0 ≤ k ≤ 1
YLE
La vorto havas plurajn signifojn:
Sonoranto
En fonetiko kaj fonologio, sonoranto estas parola sono kiu estas produktata sen turbula aerfluo en la parola fluejo. Esence tio signifas ke sono estas sonoranto, se ĝi produkteblas daŭre je la sama tonalto. Ekzample, vokaloj estas sonorantoj, kiel ankaŭ estas konsonantoj kiaj kaj. Aliaj konsonantoj, kiaj aŭ, ne produkteblas daŭre je la sama tonalto, kaj do estas ne-sonorantoj. Aldone al vokaloj, fonetikaj kategorioj de sonoj konsiderataj kiel sonorantoj inkluzivas alproksimantojn, nazalojn, frapetojn, kaj trilojn. En la hierarĥio de sonoreco, ĉiuj sonoj pli altaj ol frikativoj estas sonorantoj.
Elipsa integralo
Plena elipsa integralo de la unua speco
La kompleta elipsa integralo de la unua speco estas iam nomata kiel la kvaruma periodo.
Plena elipsa integralo de la dua speco
La plena elipsa integralo de la dua speco E estas difinita kiel
Sonoranto
Sonorantoj estas tiuj artikulacioj en kiuj estas nur parta fermo aŭ nebarita buŝa aŭ naza eskapo de aero; tiaj artikulacioj, tipe voĉaj, kaj ofte senfrotaj, sen brukomponento, povas kunhavi multajn fonetikajn trajtojn kun vokaloj.
Elipsa integralo
Plena elipsa integralo de la dua speco
Aŭ se 0 ≤ k ≤ 1:
Historio
Historie, elipsaj funkcioj estis esploritaj kiel inversaj funkcioj de elipsaj integraloj, kaj ĉi tiu unu precipe: ni havas F(sn(z;k);k) = z kie sn estas unu el jakobiaj elipsaj funkcioj.
Sonoranto
La vorto resonanto fojfoje uziĝas por tiaj ne-turbulaj sonoj. Tiakaze, la vorto sonoranto povas striktiĝiĝi al ne-vokalaj resonantoj; tio estas, ĉiuj supraj krom vokaloj kaj duonvokaloj. Tamen, tiu uzaĵo eksmodiĝadas.
Sonorantoj kontrastas kun bruantoj, kiuj ja kaŭzas turbulenton en la parola fluejo. Inter konsonantoj prononcataj diste malantaŭe en la gorĝo (uvularoj, faringaloj) la distingo inter alproksimanto kaj voĉa frikativo estas tiel malklara ke tiaj sonoj kiaj voĉa uvulara frikativo kaj voĉa faringala frikativo  ofte kondutas kiel sonorantoj. La faringala konsonanto estas ankaŭ semivokalo respektiva al la vokalo.
Dum ke la plejo da bruantoj estas senvoĉaj, la granda plejmulto da sonorantoj estas voĉaj. Certe eblas fari senvoĉajn sonorantojn, sed sonorantoj kiuj estas nevoĉaj troviĝas en nur po ĉirkaŭ 5 elcento de la lingvoj de la mondo. Tiuj troviĝas preskaŭ nur en la areo ĉirkaŭ la Pacifika Oceano de Nov-Kaledonio laŭhorloĝnadle al Sudameriko kaj apartenas al nombro da lingvaj familioj, inter kiuj estas la Aŭstronezia, Ĉinotibeta, Na-denea kaj Eskimo-Aleuta. Ŝajnas notinde ke, en ĉiu kazo kie senvoĉa sonorant ja troviĝas, estas kontrasta voĉa sonoranto.
Senvoĉaj sonorantoj tendencas esti treege malbruaj kaj tre malfacile rekoneblaj eĉ por tiuj homoj kies lingvo ja ilin entenas. Ili havas fortan emon aŭ revoĉiĝi aŭ sperti forticion formante, ekzemple, frikativon kia senvoĉa palatala frikativo aŭ senvoĉa alveolara laterala frikativo.
2948 Amosov
2948 Amosov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ukrainan sovetan kor-kirurgon Nikolaj Miĥajloviĉ Amosov (cirile Николай Михайлович Амосов, 1913–2002).
Dreetz (Brandenburgio)
Dreetz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Stacio Bizen-Katakami
Stacio Bizen-Katakami (japane: 備前片上駅 [Bizen-Katakami-eki], angle: Bizen-Katakami Station) estas fervoja stacio en Bizen, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Akō.
Aristotelo
Aristotelo, Αριστοτέλης (naskiĝis en -384 en Stagira, mortis en -322 en Ĥalkido) estis greka filozofo.
Li kaj Platono metis la fundamenton de la okcidenta filozofio. Platono instruis Aristotelon kaj Aristotelo instruis Aleksandron la Grandan. En la 13-a jarcento Tomaso de Akvino nomis lin simple "La Filozofo", kaj Danto "la mastro de tiuj, kiuj scias". Cicerono diris, ke Aristotelo estas "rivero de fluanta oro". Eĉ hodiaŭ lia verkaro pri etiko, politiko kaj poezio restas avangarda. Lia scienco nun estas malaktuala, sed eĉ ĝi profunde formis la modernan sciencon. Scienco bazita sur observado kaj logika pensado, ekzemple, devenas de Aristotelo. La filozofia tradicio, kiu estas inspirata de la verkaro de Aristotelo estas nomata Aristotelismo.
Larchmont (Novjorkio)
Larchmont (esperante: alaŭdomonto) estas urbeto nord-oriente de Novjorko. Larchmont havas ĉirkaŭ 6.500 loĝantojn (2002). Ĝi situas en la ŝtato Novjorkio, kantono Westchester, ĉe la Long Island Sound. Ĝi estas unu el la loĝlokoj por riĉuloj ĉirkaŭ Novjorko.
Aristotelo
Lia verkaro kovras multajn fakojn — fizikon, biologion, zoologion, metafizikon, logikon, etikon, estetikon, poezion, teatron, muzikon, retorikon, lingvistikon, politikon kaj ŝtatregosciencon — kaj konstituas la unuan kompletan sistemon de la okcidenta filozofio. Tuj post la morto de Platono, Aristotelo lasis Atenon kaj, laŭ peto de Filipo la 2-a de Macedonio, iĝis instruisto de Aleksandro la Granda komence de 343 a.K.
Instruado de Aleksandro la Granda donis al Aristotelo multajn oportunojn kaj abundon da havaĵoj. Li establis en la Liceo bibliotekon, kiu helpis en la verkado de liaj multnombraj libroj. La fakto, ke Aristotelo estis lerninto de Platono, kontribuis al lia iama vidpunkto rilate Platonismon, sed, post la morto de Platono, Aristotelo merĝiĝis en empiriaj studoj kaj transiris de Platonismo al empiriismo. Li kredis, ke la konceptoj de ĉiuj popoloj kaj ĉiuj ties scioj estis definitive bazitaj sur percepto. La pozicio de Aristotelo rilate natursciencon reprezentas la grundan fonon de multaj el liaj verkoj.
La rigardoj de Aristotelo pri fizika scienco profunde formis la mezepokan fakulecon. Ties influo etendiĝis el Malfrua Antikveco kaj la Alta Mezepoko al la Renesanco, kaj ne estis anstataŭata sisteme ĝis la epoko de la Klerismo, kiam aperis teorioj kiel la klasika mekaniko. Kelkaj el la zoologiaj observoj de Aristotelo, kiel la hektokotila (reprodukta) brako de polpo, ne estis konfirmataj aŭ refuzataj ĝis la 19a jarcento. Liaj verkoj enhavas la plej fruan konatan formalan studon de logiko, kiu estis ŭzita en la 19a jarcento en la studo de moderna formala logiko.
En metafiziko, Aristotelismo profunde influis la Judo-Islaman filozofian kaj teologian pensaron dum la Mezepoko kaj la kristanan teologion, speciale pro la Novplatonismo de la prakristanismo kaj pro la skolastika tradicio de la Romkatolika Eklezio. Aristotelo estis bone konata inter mezepokaj islamaj intelektuloj kaj admirita kiel "la unua instruisto" (arabe: المعلم الأول‎‎).
Lia etiko, kvankam ĉiam influa, akiris plinovigitan intereson per la moderna alveno de la virta etiko. Ĉiuj aspektoj de la filozofio de Aristotelo plu estas aktive studataj. Kvankam Aristotelo verkis multajn elegantajn traktaĵojn kaj dialogojn, oni supozas ke nur ĉirkaŭ unu triono de lia originala produktaro postrestis ĝis nia tempo.
Vivo
Aristotelo, kies nomo signifas "la plej bona celo", naskiĝis en 384 a.K. en Stagiro, Ĥalkidiko, en norda periferio de Klasika Grekio, ĉirkaŭ 55 km (34 mejlojn) oriente de la nuntempa Tesaloniko. Li estis filo de kuracisto Nikomaĥo, kiu estis persona kuracisto de la reĝo Amintas la 3a de Macedonio, kiu mortis kiam Aristotelo estis akoraŭ infano, pro kio Prokseno la Atarnea iĝis lia prizorganto. Kvankam malmultas informoj pri la infanaĝo de Aristotelo, li probable pasigis ioman tempon ene de la Macedonia palaco, kie faris siajn unuajn konektojn kun la Macedonia monarkio.
Havante 17 aŭ 18 jarojn, en 367 a.K. li iris al Ateno por studi ĉe la Akademio, la instruejo de Platono, kaj restis tie dum la sekvaj du jardekoj. Li lasis Atenon en 348/47 a.K. La tradicia historio, pri lia eliro, registras ke li seniluziiĝis kun la direktado de la Akademio post la kontrolo transiris al Speŭsipo, la nevo de Platono, kvankam eble li simple timis kontraŭ-macedoniajn sentojn kaj foriris eĉ antaŭ la morto de Platono.