cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batalo de la Kluzo
La Batalo de la Kluzo estas nomata evento okazinta la, kiam pere de la ŝipa batalo de L'Écluse (en franca, nome Sluis en Zelanda Flandrujo), la angla reĝo Eduardo la 3-a, kandidato al la krono de Francio, neniigis la ŝiparon de sia rivalo, la reĝo de Francio Filipo la 6-a, antaŭ la estuaro de la rivero Zwin, marbrako (nuntempe ensabligita) kiu fluas el Bruĝo.
Estis la unua grava batalo de la Centjara milito. Oni ĉirkaŭkalkulis 15 000 mortojn de la flanko de la francoj, dum 9 000 mortojn de la flanko de la angloj.
5147 Maruyama
5147 Maruyama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Maru-yama, monteto proksima de la Monto Moiwa, en la sud-okcidenta parto de Sapporo.
(54643) 2000 SP283
(54643) 2000 SP283 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Mirante da Serra
Mirante da Serra estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 11.878 loĝantojn en 2010.
(54643) 2000 SP283
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Graflando Ĉampanjo
La graflando Ĉampanjo naskiĝis per la fandiĝo de la graflandoj de Meaux kaj de Troyes, kunigitaj de la grafoj de Vermandois, poste transdonita al la grafoj de Blois. Ili provis aldoni al ĝi la graflandon de Reims, sed la ĉefepiskopoj de la urbo de la konsekroj sukcesis konservi ĝin, tiel limigante la feŭdan Ĉampanjon al la sudo de la nuna Ĉampanjo.
Kvankam unike kvalifikita per la titolo grafo de Troyes, Hugo 1-a de Ĉampanjo estis la unua kiu deklaris sin grafo de Ĉampanjo ĉirkaŭ 1102.
La graflando Ĉampanjo estis ligita al la reĝa bienaro fare de la geedzeco de Johana la 1-a, grafino de Ĉampanjo, kun la daŭfeno Filipo la Bela en 1284. La ligilo definitiviĝis pere de ilia filo Ludoviko la 10-a.
Listo de okcidentalistoj
Okcidentalisto estas ano de planlingvo okcidentalo.
(18198) 2056 P-L
(18198) 2056 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar. La fotaj platoj tiel eksponitaj estis senditaj en la observatorion de Leiden (Nederlando), por esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Mykineshólmur
Mykineshólmur estas insuleto de Ferooj kun areo de 45 hektaroj, okcidente de insulo Mykines, de kiu dividas ĝin mallarĝa kaj profunda markolo Hólmgjógv.
Birdaro
Sur klifoj de Mykineshólmur nestas sulo-kolonio, la sola sur Ferooj. La suloj restas tie de fino de januaro ĝis mezo de novembro.
Trafiko
En 1909, oni konstruis lumturon sur okcidenta pinto de la insuleto, kiu estas la plej alta punkto de ĝi. Mykineshólmur kaj Mykines estas interligita per piedirebla ponto, arkante en alto de 35 m super la Hólmgjógv.
Floresta
Floresta estas komunumo en la sudo de Italio, preskaŭ 140 km oriente de Palermo kaj preskaŭ 60 km sudokcidenta de Messina. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Montalbano Elicona, Raccuja, Randazzo (CT), Santa Domenica Vittoria, Tortorici kaj Ucria.
NGC 5541-2
NGC 5541-2 (aliaj indikoj — UGC 9139, MCG 7-29-59, ZWG 219.65, ARAK 444) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Louis Boyer (astronomo)
Louis BOYER (naskiĝis la, mortis en 1999) estis franca astronomo.
Li komencis labori en 1930 en la Observatorio de Alĝero , kaj tie malkovris 40 asteroidojn.
La asteroido 1215 Boyer (malkovrita de Alfred Schmitt) estis tiel nomata en lia honoro.
San Cristóbal de Cuéllar
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,76 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 147 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 80 nur el la jaro 2000.
Sântuhalm
Sântuhalm [sıntuhalm] (Szántóhalma, sa:nto:halma, Ackersdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Deva. Administre ĝi apartenas al Deva.
San Cristóbal de Cuéllar
Geografio
Ĝi distas 71 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 50 km de Valadolido, kaj 150 de Madrido, kaj estas lima kun la provinco Valadolido. Precize ĝi limas kun municipoj San Miguel del Arroyo (Valladolid), Viloria (Valladolid), Vallelado kaj Cuéllar. Ĝi estas inter montetoj kaj ĉe la rojo Horcajo, kie iam estis fiŝoj kaj kraboj. Ĝi estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo CL-602 inter Torregutiérrez oriente kaj Vallelado okcidente.
Sântuhalm
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 602 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 549 (rumanoj, 7% hungaroj).
San Cristóbal de Cuéllar
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Sântuhalm
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1453. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad).
San Cristóbal de Cuéllar
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Kristoforo kaj la ermitejo Humilladero.
Chigny VD
-
Chigny estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 331 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Chigny situas du kilometrojn nordokcidente de la distriktĉefurbo Morges tri kilometrojn norde de la Lago Lemano en la arbara valo de la rivero Morges, kiu formas la okcidentan komunumlimon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Chigny kaj La Vogeaz, kaj la setlejoj La Motte kaj La Morgette.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 0,90 km², de kiuj 5,6% estas kovritaj de arbaro, 74,4% servas por agrikulturo kaj 16,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chigny limas en nordo al Vufflens-le-Château, en oriento kaj sudo al Morges, en sudsudokcidento en unu punkto al Tolochenaz, kaj en okcidento al Lully.
Trafiko
Chigny situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 1 kilometron sude de la komunumo apud Morges. Tra Chigny pasas konekta vojo de Morges al Vufflens-le-Château. Pere de la mallarĝspura trama fervojlinio de Bière al Morges la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chigny datiĝas el la jaro 1221 kiel Chinie. Dum mezepoko Chigny apartenis al la Senjorujo Vufflens, kiu sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 apartenis al la Voktejo Morges, kiu poste fariĝis distrikto. Eklezie ĝi apartenis ĝis 1544 al la Paroĥo Joulens kaj ek de tiam al la Paroĥo Vufflens-le-Château.
Beribero
Beribero estas malsano, nervara inflamo kaŭzata pro manko de vitamino B1 en malĝusta nutrado.
Estas du ĉefaj tipoj ĉe plenkreskuloj: malseka beribero kaj seka beribero. Malseka beribero influas la kardiovaskulan sistemon rezultigante rapidan korfrekvencon, spirmankon kaj gamban ŝveliĝon. Seka beribero efikas sur la nerva sistemo rezultigante sensentemon de la manoj kaj piedoj, konfuzon, problemon movi la krurojn kaj doloron.
Listo de novialistoj
Novialisto estas parolanto de la planlingvo Novialo.
Natalija Kasymova
Natalija Kasymova estas taĝika kantistino, kantanta kanzonojn de diversaj stiloj kaj landoj. Ŝi ofte partoprenas en Esperanto-aranĝoj. Ŝi instruis la germanan lingvon kaj Esperanton en blindula lernejo en Duŝanbo. Ĉirkaŭ la jaro 2001 ŝi translokiĝis al Marburg (Germanio), kie ŝi nun loĝas kun germana edzo (kiu estas, same kiel ŝi, blindulo).
Nové Mesto nad Váhom
Nové Mesto nad Váhom, hungare Vágújhely [vAgUjhej], germane Neustadt an der Waag estas urbo en Slovakio, en Regiono Trenčín, en Distrikto Nové Mesto nad Váhom, kies distriktejo estas. La urbonomo signifas en ĉiuj lingvoj Nova Urbo apud Váh.
Situo
La urbo situas en dekstra bordo de Váh, laŭ la ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Žilina. Trenčín troviĝas 20 km-ojn, la ĉefurbo 95 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, krome oni trovis restaĵojn de diversaj prabestoj. La unua mencio skribe okazis en 1074. Klostro fondiĝis en 1260, kiu estis donacita al abatejo de Pannonhalma en 1243. La husanoj en 1447 bruligis la setlejon. Ĝis la turka erao la posedantoj ofte ŝanĝiĝis. La turkoj atingis kaj suferigis la loĝantaron ekde 1570. En la 17-a jarcento la Habsburgoj kunvokis diversajn taĉmentojn kontraŭ la turkoj, sed ili suferigis, eĉ murdis la loĝantojn. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a lia armeo okupis la malfeliĉan komunumon. Dum regado de Maria Teresia alvenis slovakoj. Fine de la 19-a j.c. konstruiĝis granda rondirado de fervojo, kiu ligis urbojn Budapeŝto-Miskolc-Košice-Poprad-Liptovský Mikuláš-Martin-Žilina-Považská Bystrica-Trenčín-Nové Mesto nad Váhom-Trnava-Bratislavo-Vác-Budapeŝto. En 1910 en la urbeto loĝis 5879 da loĝantoj (3808 slovakoj, 1146 germanoj kaj 856 hungaroj). Ĝis 1919 la urbo apartenis al Hungario, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, kies distriktejo estis. Poste la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio.
Famuloj
En la iama Vágújhely naskiĝis:
Malnova burgo (Koblenz)
La Malnova Burgo (aŭ germane: Alte Burg ) estas iama princelektista akvoburgo el la 13a jarcento en Koblenco, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La valburgo troviĝis en la urboparto Altstadt de Koblenco ĉe la riverbordo de la Mozelo apud la Balduin-ponto. Konserviĝis nur la burgdomo, kiu nun enhavas la urban arĥivon.
Gramatika modo
Gramatika modo estas ĉefe kategorio de verba formo. Ĝi indikas la realecon, certecon, aŭ specon de nerealeco/necerteco. En Esperanto ekzistas nur kvar fleksiaj modoj: deklara, aŭ reala (kun tri verbotempoj, -is, -as, -os); ordona, aŭ vola (imperativo, -u); kondiĉa, aŭ imaga (kondicionalo, -us); kaj infinitiva, aŭ neŭtra (infinitivo, -i). La demandaj kaj neaj modoj en Esperanto montriĝas per la memstaraj partikuloj "ĉu" kaj "ne", dum en kelkaj lingvoj ili montriĝas per fleksio aŭ afikso.
NGC 5542
NGC 5542 (aliaj indikoj — MCG 1-36-34, ZWG 46.85, ARAK 445, PGC 51066) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hyperloop
Funkciado
La sistemo estus aparte interesa ĉe distancoj sub 1000 kilometroj. Super tiu distanco konekto kun aviadilo estus pli efika.
La hiperloop ricevis multajn kritikojn de diversaj flankoj. Kritikistoj pridubas interalie la kostotakson kaj la sekurecon de la koncepto..
Historio
La ideo fari fervojojn ĉe atmosfera premo unue estis proponita ĉirkaŭ la jaro 1800. En 1799 George Medhurst el Londono inventis tion por vartransporto kaj en 1812 por pasaĝera transportado. Post tio, pluraj inĝenieroj provis realigi la koncepton kaj venki ĉiajn malbonŝancojn.
En Irlando dum dek jaroj (1844-1854) funkciis la preskaŭ 3 km longa Dalkey Atmospheric Railway, kun vapormaŝino (situante en konstruaĵo), kiu kreis negativan premon por suĉi la veturilojn supren al monteto. La gravito ebligis la veturadon reen.
En Anglio, la South Devon Railway (32 km, 1847-1848; maksimuma rapideco ĉirkaŭ 100 km / h por mallonga trajno). En Londono estis la eksperimenta Crystal Palace pneumatic railway (ĉ. 500 m, 1864).
En Novjorko la Beach Pneumatic Transit (testsekcio de ĉ. 100 m, 1870-1873).
Jumpei Kusukami
Jumpei Kusukami (楠神 順平, n. ) estas japana futbalisto.
Hyperloop
Lastatempa evoluo
En septembro 2018, interkonsento estis subskribita inter ProRail kaj la Teknika Universitato de Delft por uzi la ĝis nun neuzatan duan tunelon de la fervoja tunelo en Delft por instali hiperloopan provtubon por eksperimentoj.
Fine de la jaro 2019, oni anoncis, ke esplorcentro de Hyperloop estos konstruita kelkajn kilometrojn de la urbo Groningen, kun test-trako de 3 kilometroj. Ĉi tiu centro estu preta en 2022.
Vizio por Eŭropo
En junio 2017, Hyperloop One publikigis entute naŭ konceptojn por eblaj itineroj de Hyperloop en centra kaj okcidenta Eŭropo sub la titolo ' Vision for Europe' (Vizio por Eŭropo) .
En marto 2016, la slovaka registaro anoncis, ke ĝi finis interkonsenton kun Hyperloop Transportation Technologies por ekzameni diversajn itinerajn eblojn - inkluzive de Bratislavo al Vieno.
La proponitaj itineroj ankaŭ inkluzivas tri itinerajn proponojn por Britio, ringo simila al la germana en Nederlando, diversaj urbaj interligoj kiel Helsinko-Talino, Madrido-Tanĝero kaj Varsovio-Vroclavo kaj ligo inter la mediteraneaj insuloj Korsiko kaj Sardio.
Aliaj landoj
Ankaŭ Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Usono interesiĝas pri ĉi tiu transporta sistemo. Musk unue menciis Hyperloop en intervjuo kun Sarah Lacey en julio 2012 ĉe la evento PandoDaily en Santa Monica. La entreprenisto promesis, ke la nova veturilo estos duoble pli rapida ol aviadilo kaj 3 ĝis 4 fojojn pli rapide ol rapidtrajno. La daŭro de vojaĝo inter Los-Anĝeleso al San-Francisko (561 km en rekta linio) daŭrus nur 30 minutojn.
La rusa fervoja kompanio RŽD komencis intertraktadojn kun la usona kompanio Hyperloop One en majo 2016 por krei planojn por vara transporto inter la ĉefurbo Moskvo kaj la nord-rusa metropolo Sankt-Peterburgo.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parte aŭ tute traduko de la samtitola artikolo en la nederlanda vikipedio, listo de aŭtoroj.
Georgo Handzlik
Georgo HANDZLIK (Jerzy Handzlik) estas pola kantisto de Esperanto-kantoj. Li estis edzo de Małgorzata Handzlik, kiu en 2004 elektiĝis en la Eŭropa parlamento. Foje oni lin nomas la "Bardo sen barbo", laŭ unu el liaj kantoj.
Georgo Handzlik gvidas en Pollando plurajn entreprenojn, el kiuj inter esperantistoj plej konata estas la eldonejo KLEKS, kiu eldonas librojn kaj sondiskojn en Esperanto kaj la pola lingvo. Georgo Handzlik havas du filinojn. En kelkaj Esperanto-aranĝoj, ekzemple la Universala Kongreso 2018 en Lisbono kaj Arkones 2018, li kantis kune kun sia filino Dominika Handzlik.
En la UK 2013 en Rejkjaviko li pro sia kontribuo al la Esperanto-muziko kaj eldona agado estis honorigita per Diplomo pri Elstara Arta Agado de UEA.
Libroj
Li estas la aŭtoro de komedio en la pola lingvo: "Pismo węzełkowe" (La noda lingvo) surscenigita en la Teatro Ekstravaganco (Teatr Ekstrawersja) en Vroclavo decembre 2019.
Lee Erwin
Lee Erwin (1906-1972) estis televidverkisto de la 1950-aj al la 1970-aj jaroj.
Li komence verkis por televido en 1950-aj jaroj al televidserioj kiel por Mr. & Mrs. North, The Millionaire, Have Gun, Will Travel kaj The New Adventures of Charlie Chan. Dum la 1960-aj jaroj li daŭris verkante kaj scenarigis, inter aliaj, epizodon Whom Gods Destroy por Star Trek, la dupartan epizodon "The Deadly Silence" por Tarzan kaj memcenzuritan epizodon To Set It Right por The Lieutenant, kiu neniam estis elsendita ĉar la temo, rasa antaŭjuĝo, estis tabuo por distra televido tiutempe.
Lia lasta verko estis scenaro por All in the Family, epizodo "Writing the President" (1971).
Skvamoformulo
skvamoformulo montras la situon de la skvamoj de iu fiŝospecio. La skvamoj situas paralele al la flankolinio (flusentaj organoj) en vicoj. La nombro de skvamoj en unu vico estas destinita. Ekz. bramo havas la formulon de 51-54 13/(6-7). Tio signifas, ke oni trovas sur la flankolinio 51-54 skvamojn kaj superlinie 13, sublinie 6-7 vicojn da skvamoj. Ĝi estas karakteriza por la unuopaj bestoj, pro tio helpas priskribon, klasifikon de specioj.
3516 Rusheva
3516 Rusheva estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la rusa pentristino kaj ilustristino Nadeĵa Nikolajevna Ruŝeva (cirile Наде́жда Никола́евна Ру́шева, 1952–1969).
Brazila merĝo
La Brazila merĝo, Mergus octosetaceus, estas anaso de la genro Mergus aŭ tipaj merĝoj.
Ĝi estas unu el la ses plej minacataj akvobirdoj en la tuta mondo kun eble malpli da 250 birdoj en naturo kaj neniu tenita en kaptiveco. Tiu specio havas longan, akrabordan bekon kiu havas nombron de dentecaj bordoj.
Aspekto
Tiu merĝo estas malhela, svelta anaso kun brile malhelverda kapo kun longaj krestoplumoj, kiuj estas kutime pli mallongaj kaj pli eluzitaspektaj ĉe inoj. La supraj partoj estas malhelgrizaj dum la brusto estas helgriza kun tre fajne horizontala strieco, kaj iĝas pli pala al la blankeca ventro, kaj kun blanka speguleto ĉefe rimarkinda dumfluge. Ĝi havas longan fajnan dentecan nigran bekon kaj ruĝajn piedojn kaj krurojn. Kvankam inoj estas pli malgrandaj kun pli mallongaj beko kaj kresto, ambaŭ seksoj estas similaj laŭ koloro. Tiuj sveltaj anasoj gamas laŭ grando el 49 al 56 cm ĉe plenkreskulo. Junuloj de Brazilaj merĝoj estas ĉefe nigraj kun blankaj gorĝo kaj brusto.
La Brazilaj merĝoj estas ĝenerale silentemaj birdoj, sed povas elsendi bojecajn alvokojn en iaj situacioj. Oni registris kvar tipojn de alvokoj. Akra krak-krak uzata kiel alarmalvoko elsendita dumfluge. Maskloj faras bojecan hundecan alvokon, inoj akran rrr-rrrr kaj la kontatalvoko estas milda rak-rak-rak. Anasidoj elsendas altatonan ik-ik-ik.
Reproduktado
Depende el la disponeblo de taŭgaj nesto- kaj manĝo-lokoj, la paroj de Brazila merĝo okupas konstantajn teritoriojn de 8 al 17 kilometroj borde de riveroj. Arbokavaĵoj, rokofendoj aŭ neuzataj nestotruoj ĉefe fare de dazipoj estas la idealaj lokoj por tiuj merĝoj por konstrui siajn nestojn. Oni supozas, ke la reprodukta sezono estas dum la aŭstrala vintro, kiam pluvo estas minimuma kaj akvoniveloj estas malaltaj, sed tio povas varii geografie.
La Brazila merĝo kutime demetas 3 al 6 ovojn en junio kaj julio, kaj eloviĝo okazas dum la sekvaj julio kaj aŭgusto. La frumaturaj idoj kapablas flugi septembre aŭ oktobro. Nur la inoj kovas la ovojn, sed ambaŭ gepatroj idozorgas. Tio estas tre malofta kutimo ĉe anasoj nome ke ambaŭ gepatroj helpas zorgi idojn kaj havigas manĝon al ili. Oni supozas, ke plenkreskuloj de Brazilaj merĝoj restas en la sama teritorio la tutan jaron, sed ne estas multa informo pri ties movoj kaj disiĝoj, kaj tiele tiu informo estas ankoraŭ spekulativa.
Populacio
Oni supozas, ke la totala monda populacio de la Brazilaj merĝoj estas nur ĉirkaŭ 250 birdoj. Origine la anasa geografia distribuado enhavis centran sudan Brazilon kaj apudajn regionojn de Paragvajo kaj Argentino. Nune ĉiuj konfirmitaj populacioj lokas en Brazilo kaj pli ĵusa populacio de Argentino kaj informaro pri plej populacioj estas tre malabunda. La populacio de Brazila merĝo en la regiono de la montaro Canastra estas la plej grava kaj plej konata, kun populacioj kiuj loĝas centojn da kilometroj for unu disde aliaj. Estas 47 individuoj – 28 plenkreskuloj kaj 19 junuloj – en la regiono de la montaro Canastra same kiel en 2006. Plej Brazilaj merĝoj troviĝas en la Nacia Parko Serra da Canastra. Oni vidis 70 birdojn ĉe la kvartaloj proksimaj al la parko en rivero São Francisco. En la regiono de Jalapão oni ĉirkaŭkalkulis 13 individuojn en la rivero Novo en 2009/2010 (4 paroj kaj kelkaj solaj plenkreskuloj).
En 2002, tiu neotropisa specio estis trovata ankaŭ en Arroyo Uruzu en la Provinco de Misiones, Argentino, unua vidaĵo en la lando dum dek jaroj, spite etendaj enketoj fare de lokaj serĉistoj estrataj dum antaŭaj jaroj. Tiu birdospecio estis laste vidata en 1984 en Paragvajo, kie restas malmulta habitato; tamen kelkaj lokaj registroj montras ke kelkaj individuoj povas ankoraŭ esti vivantaj en la areo.
Vivejo
La sveltaj Brazilaj merĝoj vivas en malaltaj densecoj en malproksimaj kaj montaraj regionoj kie ili loĝas en puraj riveroj kaj rojoj kun riverfalejoj kaj ĉerivera vegetaĵaro. La Brazilaj merĝoj estas tre teritoriemaj birdoj kiuj defendas grandajn etendojn de rivero kaj de tereno ĉirkaŭ la rapida fluejo. Ili estas rekonataj kiel loĝanta specio kiu ne abandonas la akvofluojn kie oni stablas sian teritorion, kio por kelkaj estas tialo ke tiuj birdoj estas endanĝeritaj. Ili ne moviĝas aŭ ne volas moviĝi post kiam ties biotopoj malaperas. Tiuj birdoj bezonas grandajn teritoriojn kaj ties habitato estas rapide malpliiĝanta.
Minacoj
La Brazilaj merĝoj estas tre sentemaj al vivejaj degradado kaj perdo ĉefe pro homa agado. Grava minaco al la birda survivado estas la elfosado de silto el la riveroj kaŭzata pro etendo de farmaj aktivaĵoj, minado, basena degradado kaj grunderozio, same kiel senarbarigo.
Nuna tradicia grundadministrado kaj praktikoj en la regiono pro farmado povas okazigi akran damaĝon al konservado de krudmaterialoj, ĉefe akvo, el kiu la Brazilaj merĝoj kaj la propraj farmistoj estas dependaj. Unu el la farmaj praktikoj tie estas Migra kampokultivado. Komunas en la regiono vidi farmistojn bruligantajn arbarajn areojn kaŭzante median damaĝon al la naturaj vegetaĵaro kaj grundoj kaj al la loĝantaj specioj.
Ali minaco al Brazilaj merĝoj estas turismo. La pejzaĝa beleco de la Nacia Parko Serra de Canastra allogas homojn el la tuta mondo por vidi la terenon kiel ekoturismo. Turistoj estas allogataj pro la abunda klara akvo kun ĉirkaŭ 150 akvofaloj en la areo. Ankaŭ sportaj aktivaĵoj kreas ĝenadon al la Brazilaj merĝoj. Aktivaĵoj kiaj kanuado kaj flosado mistuŝas la naturajn habitatojn de la Brazilaj merĝoj kiuj manĝoserĉas en la rapidriveroj. Pro tiaj kapricaj aktivaĵoj kaj pro pliiĝanta kvanto de infrastruskturoj konstruataj ĉe la bordoj de la riveroj, oni povas draste endanĝerigi la populaciojn de Brazila merĝo. Ĝenas la areon de uzado kaj de reproduktado akvopoluo kaj senarbarigo.
Aliaj minacoj estas genoperda hibridiĝo, pesticidoj kaj predado. Malmultaj individuoj survivas el tiuj minacoj kaj formorto povas esti baldaŭa. Ĉasado de birdoj por manĝo kaj kolekto por ekspozicio de specimenoj kontribuis al malpliiĝo de la specio.
Ehrenbreitstein (monto)
La monteto Ehrenbreitstein estas 118 m alta montetdorso, kiu finiĝas en kruda roksprono en la Rejna valo. Ĝi situas je la alia riverflanko ĉe la enbuŝiĝo de la rivero Mozelo en la Rejnon (Deutsches Eck) en Koblenco. Piede da la monteto situas la urboparto Ehrenbreitstein, je la suda fino troviĝas la fortikaĵo Ehrenbreitstein. Telfero ligas de 2010 la urbon Koblenco kun la plataĵo antaŭ la fortikaĵo Ehrenbreitstein.
Fortikaĵo
Sur la monteto Ehrenbreitstein situas la samnoma prusa fortikaĵo Ehrenbreitstein el la 19a jarcento. Certas, ke sur tiu strategie grava plataĵo jam en la jaro 1000 oni starigis fortikaĵon.
Dum la Dua Mondmilito la tuneloj en la monto servis al la popolo de Koblenco kiel protektejo kontraŭ aeratakoj sur Koblenco.
Sude de la burgo Ehrenbreitstein konstruiĝis ĉirkaŭ 1160 sur montosprono la Burgon Helfenstein, kiu estis loĝata de la familio von Helfenstein ĝis la 14a jarcento kaj poste kadukiĝis. Konstruante la prusa fortikaĵo la burga ruino estis integrita al la fortikaĵo Helfenstein.
Etimologio de la nomo
Ĉirkaŭ la mezo de la 10a jarcento la nobelo „Erembert“, aŭ „Ehrenbrecht“ konstruis vidalvide de Koblenco sur roko por si kaj siaj filoj Hermann kaj Erembert (jun.) burgon. Ĝi nomiĝis unue „Hermannstein“, baldaŭ tamen „Ehrenbrechtstein“ kaj poste „Ehrenbreitstein“. La nomo transiras ankaŭ al la roka masivo.
Vieux-Ruffec
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Sandkopf (Damflos)
La monto Sandkopf en Schwarzwälder Hochwald (Hunsrück) estas kun alteco de la plej alta monto en la distrikto Trier-Saarburg, Rejnlando-Palatinato.
Ĝi situas inter la komunumoj Züsch, Damflos, Malborn-Thiergarten, Börfink kaj Neuhütten-Muhl sur la teritorio de Neuhütten.
Sur la monto troviĝas iama radio-relajsa stacio de la usona armeo kun ĉirkaŭ 80 m alta betona turo, kiu ekde 2007 ne plu estis uzata.
20646 Nikhilgupta
20646 Nikhilgupta estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nikhil Gupta, gajninto de la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro lia projekto en teamo pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio, Usono).
Ĝanakoĉo
Ĝanakoĉo aŭ en hispana Yanacocha (en kahamarka keĉua: yana = "nigra, malhela", qucha = "lago, lageto") estas ormino en la Departemento Kaĥamarkio de Nordaj Altaj Teroj, nome la plej malriĉa provinco de Peruo. Konsiderita la kvara plej granda ormino en la mondo, ĝi produktas 0.97 milionojn da uncojn de oro en 2014. La subĉiela mino de 251 kvadrataj kilometroj estas situa je ĉirkaŭ 30 kilometroj (14 km laŭ rekta linio) norde de Kaĥamarkio, en alta pampo, super la akvobaseno. Ĝanakoĉo estas administrata de la entrepreno kun sidejo en Denver, Koloradio, Usono, nome Newmont Mining Corporation, nome la dua plej granda orminada firmao en la mondo kaj de Buenaventura, nome perua kompanio. La International Finance Corporation (IFC) havas 5% de investado de 150 milionoj de usonaj dolaroj por mindisvolvigo.
Eksteraj ligiloj
Anaya, R. (2001). "Acute elemental mercury poisoning in three locations of the department of Cajamarca-Peru. In: Toxicology, Volume 164, Issue (1-3): p. 1-266, p. 69.
Dénes Kozma
KOZMA Dénes estis hungara agrikulturisto. Li naskiĝis la 10-an de novembro 1875 en Dálnok kaj mortis la 19-an de decembro 1925 en Budapeŝto.
Biografio
Dénes Kozma post la fino de la agrikultura akademio en Mosonmagyaróvár doktoriĝis (1898) kaj iĝis asistanto ekde 1898 en Magyaróvár, poste en Keszthely. En 1903 li agadis en la Semeresplora Stacio en Budapeŝto, kies gvidanto li estis ekde 1912 ĝis sia morto.
Graflando Kastilio
La Graflando Kastilio estis geografia areo kiu formis parton de la Reĝlando Leono ĝis ĝi iĝis aŭtonoma ŝtato (en la jaro 932) kiu unu jarcenton poste iĝis la Reĝlando Kastilio (en 1065).
Ĝi estis reloĝita de personoj devenaj de diversaj popoloj (leonanoj, gotoj, asturoj, vaskonoj, kantabroj, mozaraboj...). Loĝintoj dekomence en Biskajo, la movoj de vaskonoj okcidente (kiuj fuĝis de la ĉikanado fare de frankoj) devigis la aŭtrigonojn kaj la bardulojn translokiĝi ankaŭ pli okcidenten, al loko tradicie nomita ekde tiam Bardulio kaj konata antaŭe kiel Aŭtrigonio. El tie ili direktis sin iom post iom suden, okupante la teritoriojn kiuj poste formis parton de la Reĝlando Kastilio.
29356 Giovarduino
29356 Giovarduino estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala amatora astronomo Plinio Antolini elde la Observatorio Plejado en Pescantina (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala geologo Giovanni Arduino (1714–1795),naskiĝinta en Caprino Veronese, agnoskita kiel unu el la fondintoj de la modernaj stratigrafio kaj stratigrafia kronologio. Li rekonis la supreniran movon de la Alpoj, kiun li komence klasifikis sur la bazo de la geologiaj ecoj de diversaj tavoloj
Escondida
La Escondida (Kaŝita) estas kupromino en la Atakama Dezerto en Antofagastio, Ĉilio. La kuŝejo Escondida estas unu el aro de porfirkupraj minoj en longa areo ĉirkaŭ 18 km nord-suda kaj 3 km orient-okcidenta kaj estas asocia kun la 600 km longa sistemo de Okcidenta Fendo (Falla Oeste), kiu siavice asocias kun plej el ĉefaj ĉiliaj porfirkuŝejoj. En la kuŝejo estas kalkocito kaj kovelito, kio siavice superkuŝas la netuŝitajn unuarangajn mineralejojo de kalkopirito, bornito kaj pirito.
Meze de 2007, Escondida havis totalajn kaj pruveblajn rezervejojn de 34.7 milionoj da tunoj el kupro, el kiuj 22.5 milionoj da tunoj estas ĉirkaŭkalkulitaj kiel rekupereblaj. Totalaj rimedoj (inklude rezervejojn) estis 57.6 milionoj de tunoj da kupro, el kiuj 33.0 milionoj da tunoj estu rekuperita. Esplorado pluas.
Floridia
Floridia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Sirakuzo, ekde 2015 formale itale nomata Libero consorzio comunale di Siracusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Palazzolo Acreide, Siracusa kaj Solarino.
Pál Pátzay
Biografio
Pál Pátzay parte frekventis Belartan Ĉeflernejon en Budapeŝto inter 1912-1914, poste li aliĝis al rondo Lajos Kassák. En 1919 li apogis la Hungaran Sovetrespublikon, tial poste li estis kondamnita je prizono. En 1927 li studvojaĝis al Parizo, poste helpe de stipendio al Romo. En 1942 li helpis la judojn, tial li estis Justuloj inter la popoloj. Inter 1945-1975 li edukis en ĉeflernejo, kiel profesoro en Budapeŝto. Li ricevis premiojn Kossuth en 1950 kaj 1965, inter 1931-1970 ankaŭ aliajn premiojn.
Sâncrai (Călan)
Sâncrai (Călan) [sınkraj] (hungare: Szentkirály) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Hunedoara. Administre ĝi apartenas al Călan.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 641 loĝantojn (rumanoj); en 1992 228 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1320. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, departemento Hunyad.
Komunumoj pri Stefano la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Ili manifestis kunlaboradon en 1997 en Szentkirályszabadja.
Quintanapalla
Quintanapalla [kintanaPAlja] estas vilaĝo kaj municipo​ situa en la provinco Burgoso, Malnova Kastilio, en la aŭtonoma komunumo (regiono) Kastilio-Leono (Hispanio), komarko Alfoz de Burgos, jurisdikcia teritorio de Burgoso. Ĝi situas en la centro de la provinco kaj nordoriento de la regiono.
Nova União (Rondonio)
Nova União estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 7.493 loĝantojn en 2010.
Quintanapalla
En tiu vilaĝo kaj post eldistanca geedziĝo, renkontiĝis por la unua fojo la gereĝoj Karlo la 2-a kaj Maria Luisa de Orleano novembre 1679. ​
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 117 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 17 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, estas ĉe la rivero Vena kaj limas kun Hurones, Valle de las Navas, Monasterio de Rodilla, Rubena, Fresno de Rodilla kaj Atapuerca. Ĝi estas norde de Olmos de Atapuerca.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Helmar Frank
Helmar Gunter FRANK (naskiĝis la en Waiblingen, mortis la ) estis germana matematikisto kaj pedagogo, profesoro pri kibernetiko kaj prezidanto de AIS San-Marino. Lia vidvino Věra Barandovská-Frank estas esperantologo kaj interlingvistikisto.
Scienca agado
Helmar Frank studis matematikon, fizikon kaj filozofion en Universitato de Stutgarto, Tübingen kaj Parizo de 1951 ĝis 1958. En 1956 li sukcesis en la magistronivela ekzameno pri matematiko, en 1957 en la samnivela instruista ekzameno en matematiko kaj fiziko kaj en 1958 en doktoriga ekzameno kun Max Bense pri filozofio.
De 1958 ĝis 1961 li instruis matematikon kaj fizikon en gimnazioj. Kiel sciencan laboraĵon por la pedagogia ekzameno Frank prezentis aplikon de la bazaj ideoj pri kibernetika estetiko el sia doktoriĝ-disertacio al la pedagogio. De 1961 ĝis 1963 li laboris en kibernetika esplorgrupo gvidata de Karl Steinbuch en Karlsruhe. Tiam Frank iniciatis la unuan germanan konferencon pri programita instruado kaj instru-aŭtomatoj ("Nürtinger Symposium" 1963). En la sama jaro la pedagogia universitato de okcidenta Berlino vokis lin kiel profesoron al kibernetika katedro. En 1984 li fondis tie la Instituton pri Kibernetiko kaj akceptis en 1972 vokon al la (tiutempe fondota) universitato de Paderborn.
Fine de la 1970-aj jaroj kaj komence de la 1980-aj iniciatis kaj gvidis internacian eksperimenton pri propedeŭtika valoro de Esperanto.
En 1985 Frank iĝis kunfondinto de AIS San-Marino kune kun Reinhard Selten, Ivo Lapenna, Fabrizio Pennacchietti, Humphrey Tonkin kaj aliaj. Ĝia prezidanto ĝis decembro 2007.
Dum kelkaj jaroj Frank estis estrarano de la kibernetika asocio "Association Internationale de Cybernétique" (AIC) kaj konvinkis ties prezidanton Georges Boulanger, ke Esperanto estu tria lingvo (post la franca kaj angla) ĉe la AIC-kongresoj.
Profesoro Frank lekciis en
La 26-an de septembro 2004 li aktive partoprenis kiel honora gasto en la E-Debato en Varsovio organizita de japana Mecenato de Esperanto Etsuo Miyoshi kun helpo de Eduardo Kozyra por polaj eŭropdeputitoj (MEP).
Distingoj
Pro siaj meritoj profesoro Frank en 1998 ricevis la unuaklasan Federacian Meritkrucon de Federacia Respubliko Germanio.
La gazeto La Ondo de Esperanto elektis Frank "Esperantisto de la Jaro 2004".
En 2013, okaze de la 80-a datreveno de Frank, aperis Littera Scripta Manet, serta in honorem Helmar Frank kun plurlingvaj eseoj de 60 amikoj liaj.
Fontoj
Partoj de la ĉi-supra teksto estas el Internacia Sciencista Dokumentaro.
Norvega krucmilito
La norvega krucmilito estis krucmilito de 1107 ĝis 1110, en la periodo post la unua krucmilito kaj estis gvidata de la norvega reĝo Sigurdo la 1-a. Sigurdo estis la unua eŭropa reĝo, kiu krucmilitis en Sanktan Landon kaj neniu el la bataloj de tiu ĉi krucmilito estis perdita. La norvega krucmilito estis ŝajne kondukita kiel la plej fruaj vikingaj atakoj, kvankam la celoj de la norvegoj malsamis en tiu epoko.
De Norvegio al Anglio (1107-08)
Sigurdo kaj liaj homoj velŝipis for de Norvegio en aŭtuno de la jaro 1107. Partoprenis ĉirkaŭ sesdek ŝipoj kaj eble ĉirkaŭ 5.000 viroj. Aŭtune ili alvenis en Anglio, kie regis Henriko la 1-a. Sigurdo kaj liaj viroj restis en Anglio dum la tuta vintro, kaj forveturis en la printempo de la jaro 1108 per ŝipo okcidenten.
En Iberio (1108-09)
Post pluraj monatoj ili alvenis al la urbo de Santiago de Compostela (Jakobsland) en la reĝlando Galegio (Galizuland), kie la loka reganto permesis al ili resti dum la vintro. Tamen kiam alvenis la vintro okazis nutraĵmanko, pro kio la estro rifuzis vendi nutraĵojn kaj varojn al la norvegoj. Sigurdo kunvenigis sian armeon, atakis la kastelon de la estro kaj prenis ĉion, kio estis tie.
Dum la vojaĝo la norvegoj renkontis grandan piratan mararmeon de galeroj, kiu serĉis pacemajn komercŝipojn forrabotajn. Sigurdo direktis siajn ŝipojn rekte al la piratoj kaj atakis ilin. Post nur mallonga tempo ĉiuj piratoj estis aŭ mortigitaj aŭ forfuĝintaj kaj Sigurdo akiris ok el iliaj ŝipoj.
Post tio ili alvenis al kastelo en Al-Andalus nomata Sintra (kastelo de la maŭroj, la nuna Sintra en Portugalio), kies nomo devenas eble de Colares, kiu situas pli proksime al la maro. Ili konkeris la kastelon kaj mortigis ĉiujn virojn, ĉar ili rifuzis baptiĝi. Sekve ili velŝipis al Lisbono, taksata tiam la limo inter la kristana kaj la islama Iberio. Ili gajnis sian trian batalon kaj akiris grandajn trezorojn.
La kvara batalo estis gajnita en la urbo de Alkasse (eble Alcácer do Sal ), kie ili mortigis tiom da homoj, ke laŭdire la urbo restis malplena poste. Ankaŭ tie ili gajnis multajn trezorojn.
Sur la Balearoj (1109)
Post alia gajnita batalo kontraŭ piratoj ŝipanta tra la Ĝibraltara Markolo (Norfasund), ili pluvojaĝis laŭ la lando de la saracenoj (Serkland) al la Mediteraneo (Griklands hafi), kaj alvenis al la Balearoj. En la tiama epoko kristanaj taksis la Balearojn simplan piratan havenon kaj sklavocentron. La norvegaj atakoj estas la unuaj registritaj kristanaj atakoj al la islamaj Balearoj (kvankam pli malgrandaj atakoj certe jam okazis antaŭe).
Alteriĝinte en la unua loko, Formentero, ili renkontis grandan nombron de Blåmenn (bluaj aŭ nigraj viroj) kaj Serkir (saracenoj), kiuj loĝis en kaverno. La rakonto de la batalo estas la plej detala de la tuta krucmilito kaj verŝajne estis la plej notinda historia evento en la historio de la malgranda insulo. Post tiu batalo la norvegaj verŝajne akiris la plej grandajn trezorojn. Ili sekve atakis Ibizon kaj poste Minorkon, sukcese en la du kazoj. Ŝajnas ke la norvegoj evitis ataki la plej grandan balearan insulon, Majorko, verŝajne ĉar ĝi estis tre riĉa kaj bone protektita centro de la sendependa taifa reĝlando. Rakontoj pri ilia sukceso eble estigis la ekspedicion al la Balearoj en 1113-1115.
En Sicilio (1109-10)
Printempe de la jaro 1109 ili alvenis al Sicilio (Sikileyjar), kie ilin bonvenigis la grafo Roger la 2-a, kiu tiam estis nur 12 aŭ 13 jarojn aĝa.
En Palestino (1110)
En la somero de la jaro 1110 la norvegoj fine alvenis al la haveno de Akko (Akrsborg) (aŭ eble al Jafo ), kaj iris al Jerusalemo (Jorsala), kie ili renkontis la regantan krucmilitan reĝon, Baldueno la 1-a. Ili estis varme bonvenigitaj kaj Baldueno kune kun Sigurdo rajdis al la Jordano kaj reen al Jerusalemo.
Oni donacis multajn trezorojn kaj relikvojn al la norvegoj, inter kiuj troviĝis fragmento de la Vera Kruco, sur kiu laŭdire Jesuo estis krucumita. Ili ricevis tiun kondiĉe ke ili daŭre promociu kristanismon kaj portu la relikvon al la tombejo de sankta Olafo.
Al Konstantinopolo (1110)
Post tio Sigurdo kaj lia armeo velŝipis al Cipro, kie ili restadis dum tempo antaŭ ol pluvojaĝi al Grekio. Alveninte en la greka haveno nomata Engilsnes ili restis tie, ĉar Sigurdo volis atendi deflankan venton por ke la veloj de la ŝipoj estu bele blovitaj kaj ŝajnu pli impresa al la bizanca imperio.
Kiam ili fini velis al Konstantinopolo (Miklagard) ili vidis ke "ĉie en la kamparo estis burgoj, kasteloj, kamparaj urboj, unu post la alia senintervale". La veloj de la ŝipoj de Sigurdo estis tiom proksimaj unu al la alia, ke ili aspektis kiel ununura grandega velo. Ĉiuj loĝantoj de Konstantinopolo eliris por vidi Sigurdon veli al la urbo kaj la imperiestro Aleksio la 1-a malfermis la urban havenon.
Al Norvegio (1110-13)
Kiam Sigurdo prepariĝis por la hejmvojaĝo al Norvegio, li donacis ĉiujn siajn ŝipojn kaj altvalorajn prufigurojn al la bizanca imperiestro Aleksio la 1-a. Interŝanĝe Sigurdo ricevis multajn ĉevalojn, kiujn li uzis por hejmvojaĝi surlande. Multaj inter liaj viroj restis en Konstantinopolo servi sub la bizanca imperio.
La hejmenvojaĝo de Sigurdo daŭris verŝajne tri jarojn, de Bulgario (Bolgaraland) kaj tra Hungario (Ungararíki), Panonio, Ŝvabio (Sváva) kaj Bavario (Beiaraland), kie li renkontis la imperiestron Lotaro la 3-a de la Sankta Romia Imperio (Rómaborg). Poste li alvenis al Danio, kie lin salutis la reĝo Nils, kiu verŝajne donis al li ŝipon por veli al Norvegio.
Lev Lvoviĉ Tolstoj
Grafo Lev Lvoviĉ TOLSTOJ (Лев Львович Толстой; naskita la 1-an de junio 1869 en Jasnaja Polana — mortinta la 18-an de oktobro 1945 en Helsingborg, Svedio) estis la tria filo (kvara infano) de Lev Tolstoj kaj Sofia Tolstaja. Kvankam li bone rilatis al siaj gepatroj, ĉirkaŭ la 1890-aj jaroj Lev Lvoviĉ ekdubis pri la religiaj kaj moralaj instruoj de sia patro do iĝis arda monarkiisto kaj rusa patrioto. Post la Rusa Revolucio, li ekziliĝis en Svedion kaj arde kritikis la ideologion de sia patro. Tie, li krom verkisto, funkciis ankaŭ kiel skulptisto.
Kantono Candler (Georgio)
Kantono Candler (angle Candler County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Oni proponis la konstitucian amendon por krei la kantonon je la 14-a de julio, 1914, kaj ratifis ĝin je la 3-a de novembro, 1914. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 9 577 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 10 321. La kantona ĉefurbo estas Metter, Georgio.
NGC 5543
NGC 5543 (aliaj indikoj — ZWG 46.88, PGC 51079) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2-Undekanolo
2-Undekanolo aŭ C11H24O estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la 2-undekeno, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 2-Undekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Rózsafa
Rózsafa [rOĵafa], kroate Biduš estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár. La loknomo signifas: rozo-vilaĝ'.
Situo
Rózsafa situas sur ebenaĵo, meze de sakovojo. Szentlőrinc kaj Szigetvár troviĝas po 10, Sellye 20, Pécs 34 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1330 en formo "Scentmihalfolua". Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. La nuna loknomo oficiale uziĝas ekde 1899. En 1910 vivis en Rózsafa 612 homoj (escepte 3 ĉiuj hungaroj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Rózsafa migra poŝto servas.
Venstre (Danio)
Venstre estas liberala partio de Danio. La partio dum la jaro 1870 ekestis el diversaj grupiĝoj en la dana parlamento, kiuj reprezentis agrikulturajn interesojn kaj postulis la enkondukon de la parlamentismo en Danio. Ekde la jaro 1872 la partio reprezentis la plimulton en la parlamento Folketing. Respondecon en la registaro la partio tamen nur ekhavis post la ŝanĝo de la politika sistemo de la jaro 1901. Ĉar la partio Venstre ĉiam pli transprenis la politikajn konceptojn de la konservativa partio Højre, dum 1905 dispartiĝis la maldekstra liberala alo sub la nomo Det Radikale Venstre. Komence de la 20-a jarcento pluraj ĉefministroj estis membroj de Venstre, sed post la jaro 1920 la partio ne plu estis la plej forta civitana forto. En la malmultaj registaroj post la Dua Mondmilito, kiuj ne estis dominitaj socialdemokrate, la partio Venstre partoprenis. Ĝis antaŭ malmultaj jaroj la partio havis plej multajn voĉdonantojn en la malurbaj regionoj de Jutlando.
Anders Fogh Rasmussen dum 2001 ĉefe per kampanjo por pli striktaj reguloj pri eksterlandanoj gajnis voĉojn (31,3%) kaj ekde tiam Venstre estas la plej forta partio de Danio.
Ekde novembro 2001 la partio Venstre kune kun la Konservativa Popola Partio Det Konservative Folkeparti en malplimulta koalicio konsistigas la registaron de Danio, kaj la nomumas la ĉefministron.
Dum la parlamentaj balotoj de la 8-a de februaro 2005 la partio atingis iom malpli da voĉoj (28,9 %), sed daŭre kun la koaliciaj partneroj dominas la socialdemokratojn kaj ceterajn maldekstrajn partiojn.
Eŭropa Unio
En la Eŭropa Parlamento, la partio Venstre estas parto de la Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio. Kadre de la aktuala Eŭropa Komisiono Barroso, kiu gvidas la Eŭropan Union inter 2004 kaj 2009, la partio nomumis la reprezentanton de Danio: La komisarino Mariann Fischer Boel respondencas pri la fakoj agrikulturo kaj kampara progresigo.
(18199) 2583 P-L
(18199) 2583 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Doubravy
Doubravy estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
(18199) 2583 P-L
Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar. La fotografiaj platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Vervant (Charente)
Vervant estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Doubravy
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.
Kantono Carroll (Georgio)
Kantono Carroll (angle Carroll County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 87 268 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 107 325. La kantona ĉefurbo estas Carrollton, Georgio.
Dionizio (nomo)
Dionizio (Διονύσιος) estas vira persona nomo. Oni ne konfuzu ĝin kun Dionizo (Διόνυσος), nomo de helena dio.
Variaĵo de "Dionizio" estas Denizo, ekzemple en Denizo de Parizo.
Preĝejoj
Ekzemple:
Lokoj
Ekzemple:
Promenejo El Espolón
La Promenejo El Espolón estas promenejo enhavanta arbojn kaj ĝardenojn, la plej centra kaj populara en Burgoso, Kastilio-Manĉo, Hispanio, situa en la nordo de Iberio. Ĝi estis kreita fine de la 18-a jarcento kaj plifirmigita dum la 19-a jarcento, ĉefe per bariloj kaj protektiloj por eviti la damaĝojn fare de la inundoj de la rivero Arlanzón. Ĝi konektas la Arkon de Sankta Maria kun la Teatro Principal kaj ĝi estas konsiderata kiel "la salono" de la urbo. Tie sidejas gravaj institucioj kaj estas renkontiĝejoj por lokanoj.
Farmakologio
Ekzistas du procedoj por prijuĝi tion:
Komparu kun farmacio.
Vojvodina Esperanto-Ligo
Vojvodina Esperanto-Ligo (serbe per latina alfabeto Savez za esperanto Vojvodine respektive cirile Савез за есперанто Војводине) estis Esperanto-asocio, kiu en 1954 ekfunkciis en la aŭtonoma regiono Vojvodino de la tiutempa Federacia Popola Respubliko Jugoslavio kaj havis sian sidejon en Novi Sad. Ĝi tenis rilatojn kaj Jugoslavia Esperanto-Federacio (JEF, poste JEL) kaj ties federacia sekcio Serbia Esperanto-Ligo (SEL), kaj iom poste fariĝis ties regiona sekcio. Unua sekretario kaj ekde ties apero ĉefredatoro de la "bulteno de VEL" (1966-1978) estis Ivan Andrejević (Иван Андрејевић). Poste de 1983 ĝis 1988 la ĵurnalisto Tibor Sekelj (Тибор Секељ) iĝis ĉefredaktoro de renovigita liga bulteno VELO, kiu tiam ricevis tute oficialan OCLC-numeron (bulteno de Vojvodina Esperanto-Ligo / bilten Saveza za esperanto Vojvodine / билтен Савеза за есперанто Војводине, revuo en Esperanto, ilustrita, 20 cm, OCLC-numero 441790675, aperis ĝis 1991) kaj havis sian adreson en Subotica. Inter la ligaj prezidantoj interalie de 1975 ĝis 1977 estis Zlatoje Martinov (Златоје Мартинов).
Anna Nádas
NÁDAS Anna [pr. na:daŝ] estis hungara aktorino, reĝisorino naskiĝinta en Braŝovo 1897 kaj mortinta en Beregsaso en 1990.
Kariero
Nádas debutis dum la unua mondmilito. Ŝi elpaŝis dum someroj en Hódmezővásárhely. Ekde 1953 ĝis 1959 ŝi estis la anino de de la Népszínház. ĝis 1985 ŝi aperis ankaŭ kiel pensiulino.
Socet (Cerbăl)
Socet (Cerbăl) [soĉet] (hungare: Szocsed) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 213 loĝantojn (rumanoj); en 1992 112 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1482. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Cerbăl.