cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĝenerala striko
Ĝenerala striko estas laborĉesigo en multaj aŭ ĉiaj branĉoj de la industrio, servoj, por akiri ekonomiajn, politikajn celojn. Kutime kunvokas ĝin la sindikatoj aŭ organizoj de laboristoj.
La ĝenerala striko aperis en la 1820-aj kaj 1830-aj jaroj en Anglio, ĝin propagis radikalaj oratoroj kaj sindikataj gvidantoj, celante parlamentan reformon kaj rekonon de rajtoj de la laboristaro. La ĉartistoj volis en 1842 la strikon en Lancashire larĝigi al ĝenerala laborĉesigo. Kvankam ili sukcesis organizi strikon eĉ en la najbaraj graflandoj, sed la striko kolapsis, sen perforto de la registaro.
Ĝenerala striko okazis en 1893 kaj 1902 en Belgio por akiri la balotrajton de ĉiu plenkreksa viro. Poste la ĝenerala striko disvastiĝis kaj aperis en Svedio (1902, 1909). La plej granda ĝenerala striko de Britio okazis en 1926, daŭris 9 tagojn, sed la ministoj eltenis dum 6 monatoj kaj la registaro cedis.
Hodiaŭ jam apenaŭ aperas ĝenerala striko pro la malfortaj sindikatoj. Krome la ĉefa celo kiu estus kolapsigi la ekonomian kaj politikan staton por enkonduki al diferenca ŝtatsistemo jam forgesiĝas kaj plej ofte la ĝeneral strikoj reduktiĝas al simpla protestado kontraŭ iu ŝtata aŭ superŝtata decido.
Luksemburgo
Okazis la 31-an de aŭgusto 1942 kontraŭ germana okupado, pro trudrekrutado de junuloj. La germanoj brutale subpremis la strikon, kelkajn el la strikantoj pafmortis.
Svisio
Okazis de 11-a ĝis 14-a de novembro 1918, ĝin partoprenis ĉ. 400.000 laboristoj.
Vajmara Respubliko
En marto de 1920 kiel reago al la Kapp-puĉo.
Hispanio, 1933
Januare de 1933 fare de anarkiista organizo CNT, kontraŭ la registaro de la Dua Hispana Respubliko (vidu artikolon Insurekcio de Januaro de 1933 en Hispanio.
Francio, 1968
Okazis en majo de 1968 en Francio kaj aliaj eŭropaj landoj.
Francio 2006
La 28-an de marto 2006 kontraŭ la labormerkata reformo, kiu celis plifaciligon de maldungo.
Carrocera
Carrocera [karoZEra] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de León, en la nordo de la provinco, kaj en la tradicia komarko Valdeviñayo [baldebiNJAĝo].
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Benllera, Carrocera, Cuevas de Viñayo, Otero de las Dueñas, Piedrasecha (en la foto de la tabelo), Santiago de las Villas kaj Viñayo, okupas totalan areon de 65,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 452 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed ĉefe pro la dekadenco de la karbominado. Ĝi distas 30 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj) sed ĉefe karbominado, kiu jam ne plu. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Floriano
Floriano (Marcus Annius FLORIANUS Pius [markus anius florianus pius]) estis duon-frato de imperiestro Marcus Claudius TACITUS (Tacito). La okcidenta armeo elektis lin kiel sukcedanton al Tacito en 276, sed la orienta armeo elektis Probon. Floriano kampanjis kontraŭ Probo apud Tarso (Turkio), kaj kiam ŝajnis klare, ke Probus havis la pli fortan armeon, la propraj trupoj de Floriano murdis lin. Li estis imperiestro dum 88 tagoj.
Harbarnsen
Harbarnsen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildesheim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Riedseltz (stacidomo)
Riedseltz estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Riedseltz, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vendenheim - Wissembourg (146000).
Gallargues (stacidomo)
Gallargues, plennome Gallargues-le-Montueux, estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Gallargues-le-Montueux, en departemento Gard, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Tarascon - Sète-Ville (810000).
Stârciu
Stârciu [stırĉu] (hungare: Bogdánháza) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1 505 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 149 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1341. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Horoatu Crasnei.
Rolland
Rolland estas la individua nomo de jenaj personoj:
Rolland estas la nomo de jenaj lokoj:
vidu ankaŭ:
Strato Tamanjan
Strato Tamanjan (armene: Թամանյան Փողոց, Tamanjan pogoc') estas piedira strato en Erevano, Armenio. Ĝi situas en la centra distrikto Kentrono kaj ligas la Erevanan Kaskadon norde kun la strato Moskovjan sude. Ĝi havas longon de 200 metroj kaj larĝon de 55 metroj. Ĝi estas nomita laŭ la ĉefa arkitekto de Erevano Aleksandr Tamanjan. La statuo de Tamanjan staras ĉe la enirejo de la strato ekde 1974.
Vareilles (Yonne)
Geografio
Vareilles etendiĝas sur 10.41 km², kaj havis 219 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 21 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Strato Tamanjan
La Cafesjian-Skulpta Ĝardeno de la Cafesjian-a Muzeo de Arto situas laŭ la strato. La strato finiĝas per la ŝtuparo de la kaskada komplekso.
La skulpta ĝardeno de la strato estas hejmo por verkoj de multaj influaj artistoj inkluzive de la Kato de Fernando Botero, Romia militisto , kaj Virino Fumanta Cigaredon.
Vareilles (Yonne)
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Strato Tamanjan
La Muzeo pri Rusa Arto ankaŭ troviĝas sur la strato Tamanjan.
Pluraj specoj de kafbutikoj, trinkejoj, restoracioj kaj drinkejoj troviĝas ĉe la trotuaroj de la strato.
Vareilles (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Maurice Simonnet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Vareilles apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
(22149) 2000 WD49
(22149) 2000 WD49 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero: ĝi do estas ano de la "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Weidum
Weidum estas vilaĝo en la municipo Leeuwarden, en la nederlanda provinco Frislando.
Historio
La vilaĝo origine ekestis sur tumulo. La plej granda parto de ĝi estis elfosita poste. En la 19-a jarcento kaj precipe la 20-a jarcento bovlovilaĝo formiĝis.
En la 13-a jarcento kaj en 1329 la loko estis menciita kiel Wedum, en 1402 kiel Weydem kaj en 1427 denove kiel Wedum. La loknomo estas dativo pluralo de herbejo. ĝi tiel indikas setlejon sur la herbejoj.
Weidum estis parto de la municipo de Baarderadeel ĝis tiu municipo estis kunfandita en la novan municipon de Littenseradeel la 1-an de januaro 1984. Ekde la 1-a de januaro 2018, Weidum estas parto de la municipo de Leeuwarden.
Protektita vilaĝopejzaĝo
Parto de Weidum estas protektita vilaĝopejzaĝo, unu el la protektitaj urbo- kaj vilaĝopejzaĝoj en Frislando. Ekzistas ankaŭ kelkaj naciaj monumentoj en la vilaĝo.
Buto (filo de Teleono)
Buto (Βούτης –Bútés, Butes) estas en greka mitologio filo de Teleono el Ateno kaj lia edzino Zeŭipa, filino de rivera dio Eridano.
Malsuprasilezia Arbaro
La Malsuprasilezia Arbaro (Bory Dolnośląskie, Niederschlesische Heide) estas la plej granda kontinua arbaro de Pollando, kun totala areo de 1650 kvadrataj kilometroj. Ĝi estas en sudokcidenta Pollando, en la Malsuprasilezia provinco kaj en la Lubuŝa provinco, ĉe la limo kun Germanio. La okcidenta limo de la arbaro estas farita de la Luzacia Niso, trans kiu estas germana arbaro, nome Muskauer Heide. Ĝi estas ĉefe kovrata de pinoj.
Buto (filo de Teleono)
Buto aliĝis al ekspedicio de Argonaŭtoj, kiuj veturis sur ŝipo al malproksima Kolĉido por akiri oran ŝaffelon. Dum longa vojaĝo ili postvivis multajn aventurojn, inter ili longan restadon sur insulo Lemnos, kie virinoj gvidataj de reĝino Hipsipilo murdis siajn edzojn kaj poste kun ĝojo bonvenigis Argonaŭtojn. Post plua ŝipveturado ili liberigis Fineon de Harpioj kaj sukcesis traveturi inter kunpuŝiĝantaj rokoj Simplegadoj, kiuj gardis enirejon en Bosporon. En Koĉido ili fine helpe de sorĉistino Medea sukcesis akiri la oran ŝaffelon.
Malsuprasilezia Arbaro
La areo de la Malsuprasilezia Arbaro estas ĉefe ebena, kaj la plej alta pinto, monteto nomita Dębniak, estas nur 238 metrojn super marnivelo. La natura arbaro estas subdividita en kelkaj pli malgrandaj arbaroj, kaj estas trapasata de nombraj riveroj, kiel Kwisa, Bóbr, kaj Szprotawa. Inter plej grandaj urbaj centroj en tiu regiono estas Bolesławiec, Węgliniec, Żagań, Żary, Szprotawa, kaj Pieńsk.
Buto (filo de Teleono)
Sur la returna vojaĝo ili feliĉe traveturis inter Skilo kaj Ĥaribdo. Poste ilin eklogis en pereon kantado de Sirenoj, kiujn por savi la Argonaŭtojn, klopodis per sia voĉo superi Orfeo.
Malsuprasilezia Arbaro
La Malsuprasilezia Arbaro estas tre populara inter ĉasistoj, ĉar ĝi estas riĉa en bestoj kiel cervoj, aproj, leporoj, vulpoj kaj lupoj.
Buto (filo de Teleono)
Fine el la tuta ŝipanaro nur Buto lasis sin delogi de la Sirena kantado kaj saltis en la maron. Sed laŭ iuj malnovtempaj aŭtoroj savis lin diino Afrodito kaj transigis lin en sicilian urbon Marsalan, pli frue nomatan Lilibaiono (lat Lilybaeum), kie li prisetlis. Buto poste fariĝis reĝo kaj Afrodito naskis al li filon Erikson.
Wiesław Binienda
Wiesław Kazimierz Binienda (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1956 en Koło) – pola kaj usona sciencisto, doktoro pri mekanika inĝenierarto, lekciisto, profesoro de la Universitato de Akron, dekano de la Fakultato de Civila Inĝenierarto (Department of Civil Engineering) en Kolegio de Inĝenierarto (College of Engineering) de la Universitato en Akron (Ohio) (de 2003).
Li estas ankaŭ ĉefredaktoro de scienca jarkvarona revuo „Journal of Aerospace Engineering” eldonata de American Society of Civil Engineers (ASCE), kunredaktoro de Gas and Turbine Research and Testing Laboratory en la Universitato de Akron (de 2003). Aŭtoro de pluraj sciencaj publikaĵoj (en 2012: 79 publikaĵoj, indekso h egala al 8), specialiĝanta en mekanika inĝenierarto, kalkul-metodoj en solid-stata fiziko kaj ilia aplikado en aviado kaj kosmonaŭtiko (mekaniko de materialoj kompleksaj, analizo de finitaj elementoj por esplori deformiĝon kaj streĉon, dinamika analizo de problemoj kun kolizio, analizo pri laciĝo) kaj aliaj.
Laŭreato de pluraj premioj, en tio atribuitaj de NASA (interalie NASA „Turning Goals Into Reality Award” en 2004 pro partopreno en esploroj pri plibonigo de sekureco en konstruoj de jetmotoroj, en tio de la plibonigita motoro de General Electric kaj de ASCE (interalie „Outstanding Technical Contribution Award” en 2011 pro eminenta kontribuo al inĝenieraj esploroj ligitaj kun kosmonaŭtiko). En 2008 American Polish Engineering Association (APEA) rekonis lin unu el la plej meritaj usonaj sciencistoj poldevenaj.
Sergej Poljanskij
Sergej Feodoroviĉ POLJANSKIJ estis rusa oficisto kaj pionira esperantisto. Li lernis en gimnazio en Simbirsk (nun Uljanovsk) kaj poste en universitato en Kazan. En 1887 kune kun Lenin li estas eksigita el la Kazana universitato pro partopreno en studenta kunveno. Li estas aŭtoro de „Kurioza sunhorloĝo“, unu el la plej malnovaj originalaj Esperanto-verkoj. Sergej Poljanskiij estis fondinto de la Esperanto-Societo en Ĥabarovsk ĉe Amur (1899), la unua Esperanto-societo en Ekstrema Oriento. Poste li laboris en Kielce, Petrozavodsk kaj en Leningrado.
Emilio Fernández
Emilio FERNÁNDEZ Romo (Mineral del Hondo, Coahuila, Meksiko, 26-a de Marto 1904 ​ – Meksikurbo, 6-a de Aŭgusto 1986​ ) estis elstara meksika reĝisoro, aktoro kaj produktoro de meksika kino konata ankaŭ laŭ la kromnomo El Indio (la indiano), granda artisto kaj genia protagonisto de la orepoko de la meksika kino. Konsiderata kun la hispana Luis Buñuel, la plej bonkvalitaj reĝisoroj de la Sepa Arto de la 20-a jarcento de la hispanlingva mondo.
12028 Annekinney
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomino Anne L. Kinney, kiu kvantigis la ne-paralelecon de la alkreska disko de la centra nigra truo kaj de galaksia disko en la galaksioj de Seyfert. Ŝi estis Direktorino de Dividaĵo Universo de la NASA kaj Direktorino de la Dividaĵo Esploro pri la Sunsistemo de la Goddard Space Flight Center. En 2015 ŝi estis nomita Ĉefa Sciencistino por la Observatorio Keck.
Emilio Fernández
Biografio
Emilio Fernández Romo estis filo de revolucia kolonelo kaj de virino posteula de indianoj Kikapú. El siaj gepatroj li heredis profundajn senton kaj amon por sia lando, same kiel kutimojn, indiĝenajn kredojn kaj pensojn kiuj kondukis lin konstrui sian personecon kiel homo de impetema karaktero. Li partoprenis en la insurekcio de Adolfo de la Huerta kontraŭ la registaro de Álvaro Obregón en 1923, sed tiu malsukcesis kaj li estis enkarcerigita, sed fuĝis kaj ekziliĝis unue en Ĉikago kaj poste en Los-Anĝeleso. Tie li vivtenis sin en plej diverasj laborokupoj, proksime de la studioj de Holivudo, kio favoris sian alproksimigon al kino kiel figuranto kaj anstataŭanto de steluloj kiel Douglas Fairbanks. En 1928, ŝajne Cedric Gibbons, unu el la fondintoj de la Akademio de la Kinaj Artoj kaj Sciencoj kaj kreinto de la Oskar-statueto, konis lin pere de Dolores del Río lia estonta edzino, kaj konvinkis lin pozi nuda kiel modelo por la statueto.
Kariero
Li ekkarieris kiel duaranga aktoro en la dua duono de la 1920-aj jaroj. En 1930 li koincidis kun la alveno tien de la rusa reĝisoro Sergei Eisenstein, kies verkoj impresis lin pro lia estetiko tute diferenza al tiu de Holivudo; poste li estis ege influita pro la spektado de fragmentoj de ¡Que viva México!, filmo de Eisenstein farita en tiu lando, kiu plifirmigis sian intencon fari filmojn per stilo vigla kaj rekta, montrante la forton kaj belon de Meksiko.
Li protagonistis en Janitzio per rolo kiu poste estos lia stereotipo, kaj en 1941 li debutis kiel reĝisoro por La Isla de la Pasión. En 1943 Emilio Fernández kun Mauricio Magdaleno (verkisto), Gabriel Figueroa (fotisto), Dolores del Río kaj Pedro Armendáriz (geaktoroj) kunformis la teamon kiu atingos plej grandajn sukcesojn en la tiuepoka meksika kino. Ilia unua kunlaboro estis Flor silvestre, per kiu Dolores del Río debutis en la meksika kino. Poste, Fernández filmis María Candelaria, per kiu li ricevis la Orpalmon en la Festivalo de Cannes. Fernández disvolvigis sian propran stilon kun forta efiko en la kinindustrio, tiel ke lia interpretado de la rura Meksiko iĝis normo por la meksika kinindustrio kaj la stereotipa bildo de Meksiko en la mondo.
En 1945, kun bazo sur historio de la usona verkisto John Steinbeck (kiu adaptis la scenaron kunlabore kun li), li filmis La perla, lia majstroverko, konsiderata de la kritiko kiel elstara artaĵo; per tiu filmo li famiĝis internacie, kaj ricevis multajn premiojn. Poste venis Enamorada kun María Félix; El fugitivo, (kunlabore kun la fama usona reĝisoro John Ford); Río Escondido (premiita al la fotarto en la festivalo de Karlovy Vary); Pueblerina kun sia tiama kunulino, la aktorino Columba Domínguez, kaj La malquerida, ĉiuj montrantaj realismon kaj naciismon kun forta indiĝena kaj kamparana karaktero montrante amon por la meksika pejzaĝo kaj por la belo de la sgos indiĝenaj trajtoj. En 1950, Salón México ricevis la premion al Fotarto en la festivalo en Bruselo. Finfine, li turnis sin al urbaj filmoj, nome Víctimas del pecado (protagonizita de Ninón Sevilla), kaj Cuando levanta la niebla, kun Columba Domínguez kaj Arturo de Córdova. En 1950, li faris sian nuran filmon en Holivudo, nome The Torch, reversio de Enamorada protagonizita de Paulette Goddard.
Lastaj jaroj
Ekde mezo de la 1950-aj kaj laŭlonge de la 1960-aj jaroj lia laboro kiel reĝisoro dekadencis, dum li plue aktoris, ekzemple en La cucaracha (1959), La bandida (1963); The Night of the Iguana (1964, reĝisorita de John Huston, kie li kunaktoris kun steluloj kiel Richard Burton kaj Ava Gardner); Return of the Seven (1966); Sierra prohibida (1966, kun Marlon Brando), inter multaj aliaj. Sed li jam ne plu estis fama reĝisoro. Fine de la 1970-aj jaroj, li enkotiĝis en problemoj, estis enprizonigita, malriĉiĝis kaj liaj lastaj jaroj estis malfacilaj. Li entute partoprenis en ĉirkaŭ 129 filmoj.
Laŭlonge de sia vivo li havis multajn ama(n)tinojn kaj edzinojn, kun kelkaj el kiuj li havis gefilojn. La rilatoj kun kaj inter plej partoj el tiuj estis katastrofaj. Je lia sentestamenta morto, okazis tumulta polemiko ĉefe pro la domego inter ili: lia unua filino Adela memnomumis sin tutheredanto, malprofite al la gefratoj kaj al Columba Domínguez.
Heliodor Píka
Divizia generalo Heliodor Píka naskiĝis la 3-an de julio 1897 en familio de vilaĝana radfaristo en Štítina. Jam en gimnazio en Opava li estis eminenta studento. Krom la germana, greka kaj latina lingvoj li pli poste eklernis ankaŭ la rusan kaj francan lingvojn.
En la jaro 1915 li estis anstataŭ planataj studoj de farmacio forkondukita en aŭstria-hungaran armeon. En 1916 li transiris en rusan militkaptitecon kaj en 1917 li forveturis Francion. Tie li post la unua mondmilito finstudis Altan militistan lernejon en Parizo.
Ekde la jaro 1932 li agadis kiel armea ataŝeo en Bukareŝto kaj ekde 1939 ĝis 1941 li gvidis agadon de ĉeĥoslovaka informista deĵoraro sur Balkano. Ĉi tie li energie prezentis sin kontraŭ germana enpenetrado sur Balkanon kaj li devis fuĝi.
Tavuŝo
Tavuŝo (Տավուշ), estas provinco de Armenio. Ĝi situas ĉe la nordoriento de Armenio kaj limas kun Kartvelio en la nordo kaj kun Azerbajĝano en la oriento. Enlande ĝi limas kun la provincoj Gegharkunik en la sudo, Kotajko en la sudokcidento kaj Lori en la okcidento. La ĉefurbo kaj plej granda urbo de la provinco estas Iĝevano.
Heliodor Píka
En majo de 1941 li alveturis kun grupo de ĉeĥoslovakaj oficiroj ĝis Moskvo. Malgraŭ tio, ke li fariĝis oficiala gvidanto de la armea misio kaj en la jaro 1943 estis al li donita rango de brigada generalo, li malplaĉiĝis pro sia demokratapensado al komunistoj.
Tavuŝo
Etimologio
La nomo de la provinco devenas de Tavuŝ; varianto de la originala nomo de kantono Tuĝkatak de la historia provinco Utiko de Antikva Armenio. Ĝi unue aperis dum la 9-a jarcento kiel la nomo de la bagratida fortikaĵo de la 9-a jarcento proksime de nuntempa Berd.
Heliodor Píka
Kiel la unua viktimo de la komunisma volo li estis la 21-an de junio 1949 en Bory en Plzeň ekzekutita.
Tavuŝo
Etimologio
Post la invado de tjurklingvaj triboj dum la 11-a jarcento, la nomo de Tavuŝ estis turkigita kiel Tovuz.
Heliodor Píka
Malamo de komunistoj iris ĝis malantaŭ tombo
Al komunistoj sufiĉis nek elpensita kulpigo nek malhonestiga morto per pendumigo en 1949 post ekkonstruita proceso. La malamikoj de la legiano, generalo, politikisto kaj patrioto Heliodor Píka venĝis sin eĉ je la mortinto.
Tavuŝo
Geografio
Tavuŝo havas areon de 2 704 km² (9% de la tuta areo de Armenio). Ĝi okupas la nordorientan parton de Armenio. Ĝi limas kun Kartvelio norde kaj Azerbajĝano oriente. Enlande ĝi limas kun la provinco Gegharkunik sude, la provinco Kotajko sudokcidente kaj la provinco Lori okcidente. La teritorio estas ĉefe montaj kaj ŝtonaj montoflankoj kovritaj per verda tapiŝo de alpaj herbejoj. Tavuŝo estas foje nomata malgranda armena Svislando. La meza alteco de la regiono estas ĉirkaŭ 900 metroj super la marnivelo.
Heliodor Píka
Malamo de komunistoj iris ĝis malantaŭ tombo
Ili ne permesis sepulti ties korpon, sed kiel pruvas arkivaj dokumentoj, ili eldonis lin al instrua sekcado. La korpo de generalo Píka estis post la ekzekuto balzamita kaj metita en barelon kun konserviga fluidaĵo. Malgraŭ tio trovis kuraĝaj homoj, kiuj volis malhelpi tion.
Tavuŝo
Geografio
Surbaze de la historiaj dividoj de Antikva Armenio, la nuntempa teritorio de la provinco okupas partojn de la Varaĵnunik Kantono, provinco Ajrarato, la Dzorapor kaj Koghbapor anguloj de Gugarko, kaj la Aghve kaj Tuĝkatak (Tavuŝ) anguloj de Utiko.
La provinco tute kuŝas inter la montoj de la Malgranda Kaŭkazio. Ĝi estas ĉirkaŭita de la Miapor-montoj de la oriento, la Somĥeti montoj de la nordo, la Gugark montoj de la oriento kaj la Kenac montoj de la sudo. La plej alta pinto de Tavuŝo estas la Miapor-pinto kun alteco de 2993 metroj, dum la plej malalta pinto situas je alto de 380 metroj en la rivero Debed proksime al la vilaĝo Debedavan.
Heliodor Píka
Malamo de komunistoj iris ĝis malantaŭ tombo
La 18-an de septembro 1949 estis enregistrite, ke la korpo estis transdonita al instrua sekcado. Sed en la fakto ĝi restis sur fundo de la barelo kaj je unu monato pli poste estis simulita ankaŭ cindrigo de la korpo en pilzena krematorio. En ĉerko estis en la fakto kremaciigitaj diversaj fortranĉaĵoj el sekcitaj korpoj.
Tavuŝo
Geografio
La provinco estas ĉefa fonto de akvo en Armenio. La ĉefa fonto estas rivero Aghstev kun ĝiaj alfluantoj Getik, Voskepar kaj Sarnaĝur. Malgrandaj riveroj inkluzivas Aĥum, Tavuŝ kaj Ĥndzorut.
Magdalena Mixtepec
Magdalena Mixtepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Magdalena Mixtepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 048.
Tavuŝo
Geografio
Tavuŝo ankaŭ riĉas pro siaj montaj fontoj, minerala akvo kaj malgrandaj lagoj kiel la Lago Parz kaj Lago Goŝ.
It's Okay to Not Be Okay
It's Okay to Not Be Okay ( 사이코지만 괜찮아, Saikojiman Gwaenchana) estas sudkorea televida serio en kiu ĉefrolas Kim Soo-hyun, Seo Yea-ji, Oh Jung-se kaj Park Gyu-young. Ĝi elsendiĝis ĉe tvN de la 20a de junio ĝis la 9a de aŭgusto 2020 por 16 epizodoj.
Tavuŝo
Geografio
La plej granda parto de la tavuŝa teritorio estas kovrita de densaj arbaroj, ĉefe ĉirkaŭ la urboj Diliĝano, Iĝevano kaj Berdo. La provinco havas kelkajn protektitajn arbarojn inkluzive de la Nacia Parko Diliĝano, Rezervejo Aĥnabad, Arĝatĥelni Hazel, Gandzakar, Iĝevana Rezervejo kaj la Zikatar Rezervejo.
Heliodor Píka
Malamo de komunistoj iris ĝis malantaŭ tombo
La korpo de Píka intertempe ripozis sur la fundo de barelo ĝis la jaro 1957. Tiam venis en instituton juna kuracisto kaj li ekkonis laŭ identigaj numeroj, pri kiu temas. Li lasis lin bruligi lin en ĉerko kaj ankoraŭ unu dum jaro la cindro el la korpo de generalo restis en metala ujo en la instituto. Poste ĝi estis enŝutita en komunan tombon en tombejo en Plzeň.
Kvindek jaroj post la ekzekuto estis laŭ peto de lia filo Milan Píka establita en la pilzena tombejo lia monumento.
Tavuŝo
Historio
La teritorioj de nunaj Lori kaj Tavuŝo kune kun la najbara Kartvelio, fariĝis parto de la Rusa Imperio en 1800-1801. La teritorioj fariĝis oficiala regiono de Rusio laŭ la Traktato de Gulistano subskribita inter Imperia Rusio kaj Kaĝara Persio en oktobro 1813, post la rusa-persa milito de 1804-1813. En 1840, la Elizavetpola distrikto estis formita kaj la plej multaj el la teritorioj de Tavuŝo estis inkluditaj en tiu nova administra divido de la Rusa Imperio. Poste en 1868, la Elizavetpola Gubernio estis establita kaj Tavuŝo iĝis parto de la lastatempe formita Kazaĥskij distrikto de la gubernio.
De 1930 ĝis 1995, nuntempa Tavuŝo estis dividita en 3 distriktojn ene de la Armena SSR: Iĝevan- Rajono, Nojemberjan-Rajono, kaj Ŝamŝadin-Rajono. Kun la teritoria administracia reformo de 1995, la 3 rajonoj kunfandiĝis por formi la Provincon Tavuŝo.
En julio 2020, Tavuŝo fariĝis la ĉefa batalkampo por la kolizioj kun Azerbajĝano.
Loĝantaro
Kun 4 420 loĝantoj, la vilaĝo Koghb estas la plej granda kampara komunumo Tavuŝo.
Etnoj kaj religio
La plimulto de la loĝantaro de la provinco Tavuŝo estas etnaj armenoj, kiuj apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La reguliga korpo de la eklezio estas la Diocezo de Tavuŝo, estrita de episkopo Bagrat Galstanjan. La katedralo Surp Nerses en Iĝevano estas la sidejo de la diocezo.
En la urbo Berd loĝas ĉirkaŭ 200 udioj, kiuj ankaŭ apartenas al la Armena Eklezio.
Eta komunumo de jezidoj troviĝas en Diliĝano.
Amaskomunikiloj
Tavuŝo havas 3 regionajn televidajn staciojn:
Agrikulturo
Tavuŝo havas malbonan agrikulturan indekson kun nur 4,8% de parto en la totala jara agrikultura produkto de Armenio. Ĉirkaŭ 41% (1.108 km²) de la tuta areo de la provinco estas kultiveblaj teroj, el kiuj 23% (256 km²) estas plugitaj. La loĝantaro en multaj kamparaj komunumoj ĉefe okupiĝas pri terkultivado, brutbredado kaj porkbredado. La ĉefaj kultivaĵoj estas grajnoj kaj vinberoj.
Lastatempe abelbredaj bienoj ankaŭ estis malfermitaj en multaj komunumoj.
Industrio
Tavuŝo havas la plej malbonan industrian indekson inter la armenaj provincoj kun parto de 0,8% en la ĉiujara totala industria produkto de Armenio. La ekzistanta industrio estas ĉefe regata de nutraĵa prilaborado kaj produktado de alkoholaj trinkaĵoj.
Turismo
Turismo kaj rilataj servoj ankoraŭ disvolviĝas en Tavuŝo. La kultura heredaĵo kaj la naturaj monumentoj de la regiono allogas multajn turistojn.
Pordenono
Pordenono (Pordenone, friule kaj venecie Pordenon, Portenau historie en la Aŭstra Imperio) estas urba komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, estis la ĉefloko de la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la urba komunumo vivis.
Tavuŝo
Turismo
La urbo Diliĝano estas grava turisma celloko por lokanoj kaj eksterlandanoj. Ĝi ankaŭ estas konsiderata financa centro, ĉar multaj el la operacioj de la Centra Banko translokiĝis al Diliĝano en 2013. La urbo ankaŭ famas pro la sanatorioj kaj minerala akvo. Aliaj turismaj celoj inkluzivas la vilaĝojn Aĉaĝur, Goŝ, Teghut kaj Jenokavan.
Multaj arbaroj de la provinco estas listigitaj inter la protektitaj areoj de Armenio, inkluzive de la Diliĝana Nacia Parko, la Aĥnabad rezervejo, la Arĝatĥelni rezervejo, la Gandzakar, Iĝevana kaj Zikatar rezervejoj.
Magdalena Mixtepec
Geografio
Magdalena Mixtepec apartenas al la distrikto Zimatlán al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1101 loĝantojn. El tiuj estis 540 viroj kaj 561 virinoj. La komunumo havas surfacon de 11.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2000 metroj super la marnivelo.
Tavuŝo
Turismo
Lagoj Goŝ kaj Parz kaj Iĝevana Dendroparko estas ĉefaj celoj por ekoturismaj amantoj.
Edukado
Tavuŝo ĵus fariĝis signifa eduka centro ene de Armenio. En 2014, la Diliĝana Monda Kolegio, parto de la tutmonda eduka movado United World Colleges, estis malfermita en Diliĝano.
Magdalena Mixtepec
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 27 indiĝenoj. El tiuj 20 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 20 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tavuŝo
Edukado
Inter 2013 kaj 2015, la konstruado de la Centra Lernejo Diliĝano, filio de la Eduka Fondaĵo Ajb, finiĝis en Diliĝano. En aŭtuno 2015, la ĵuskonstruita pintnivela lernejo estis oficiale malfermita.
Ekde 1994 filioj de la Erevana Ŝtata Universitato funkcias en Iĝevano.
Ekde la lernojaro 2015-2016, Tavuŝo havas 81 lernejojn.
Sporto
Piedpilko estas populara en Tavuŝo. La provinco estis reprezentita en la Armena Unua Ligo fare de Impulse FK de Diliĝano kaj FC Bentonit Iĝevano. Tamen ambaŭ kluboj estis devigitaj dissolviĝi pro monmalfacilaĵoj.
Diliĝana stadiono kaj Arnar Stadiono estas la 2 plej grandaj sportejoj de la provinco. Malgrandaj stadionoj ankaŭ troviĝas en Nojemberjan kaj la vilaĝo Aĉaĝur.
Arnar Stadiono aranĝis la lastan matĉon de la Armena Sendepdenda Pokalon en 2008 kie Ararat Erevano gajnis la titolon venkante Bananc.
Iĝevano estas la ejo de la ĉiujara internacia konkurso de vetkuro MultiForce, kiu allogas partoprenantojn de Armenio kaj de la najbaraj landoj.
Gallargues-le-Montueux
Gallargues-le-Montueux estas franca situanta en departemento Gard, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gallarguois.
Kemer
Kemer (turke Zono) estas urbo en provinco Antalya en Turkio. La urbo prenis sian nomon de granda muro konstruita por defendi la urbon de ŝtonaro falanta de montoj.
Ĝis 1960 jaro Kemer estis atingebla nur per maro sed kiam Antalya komencis transformiĝi al granda turisma centro aperis tervojo ĉi tien. De 1990 Kemer iĝis unu el la plej grandaj turismaj centroj de Turkio.
Malalta-pasa filtrilo
Malalta-pasa filtrilo aŭ alta-tranĉa filtrilo estas filtrilo kiu trapasigas signalojn de malaltaj frekvencoj kaj malamplifas (malpligrandigas je amplitudo aŭ povumo) signalojn de pli altaj frekvencoj. La frekvenco proksime de kiu okazas la disdivido estas la fortranĉa frekvenco. La reala kvanto de malamplifo por ĉiu frekvenco varias de filtrilo al filtrilo. Malalta-pasa filtrilo estas kontraŭa de alta-pasa filtrilo, kaj bendo-pasa filtrilo estas kombinaĵo de malalta-pasa kaj alta-pasa filtriloj.
Malalta-pasaj filtriloj ekzistas en multaj malsamaj formoj, inkluzivante elektronikajn cirkvitojn, ciferecajn filtrilojn por glatigado de aroj de datumoj, akustikajn barilojn, malklarigon de bildoj, kaj tiel plu. La movanta averaĝa operacio uzata por prilaboro de tabeloj de nombraj datumoj estas speco de malalta-pasa filtrilo, kaj povas esti analizita kun la samaj signal-prilaboradaj manieroj kiuj estas uzataj por la alia malalta-pasaj filtriloj.
Malalta-pasaj filtriloj provizas glatigon de formo de signalo, forprenante la mallonge daŭrajn fluktuojn, kaj lasante la pli longe daŭrajn tendencojn.
La signifoj de vortoj "malalta" kaj "alta" en la nomo de la filtrilo estas nur la karakterizo de la filtrilo relative al si mem. La termino "malalta-pasa filtrilo" nur temas pri la formo de la filtrila frekvenca karakterizo; iu alta-pasa filtrilo povas esti konstruita tiel ke ĝi tranĉas for je pli suba frekvenco ol iu malalta-pasa filtrilo; la nomo ne difinas komparon de karakterizoj de pluraj filtriloj.
Ankaŭ integralilo estas ekzemplo de malalta-pasa filtrilo.
Akustiko
Malmola fizika barilo pli multe reflektas pli altajn sonajn frekvencojn, kaj tiel agas kiel malalta-pasa filtrilo por elsendanta sono. Kiam muziko estas aŭdata el alia ĉambro, la malaltaj notoj estas pli facile aŭdataj, kaj la altaj notoj estas pli malamplifataj.
Elektroniko
Elektronikaj malalta-pasaj filtriloj estas uzataj por doni signalon al malalta-frekvencaj laŭtparoliloj, por bari altajn frekvencojn kiujn ili ne povas kompetente disaŭdigi.
Telefonaj linioj kun DSL-fendigiloj uzas malalta-pasajn kaj alta-pasajn filtrilojn por apartigi DSL kaj telefonan signalojn trapasanajn la saman paron de dratoj.
Elektronikaj malalta-pasaj filtriloj estas uzataj por filtri elektran povumon, ĉar la povumo estas donata kutime per alterna kurento kun industria frekvenco (50 aŭ 60 hercoj) aŭ per kontinua kurento (plejparte ene de elektronikaj aparatoj), kaj perturbaj signaloj havas pli grandajn frekvencojn.
Ideala kaj reala filtriloj
Ideala malalta-pasa filtrilo (sinc-filtrilo) plene eliminas ĉiujn frekvencojn pli supre de la fortranĉa frekvenco trapasigante ĉiujn frekvencojn pli sube neŝanĝitajn. Ĝia frekvenca respondo estas ortangula funkcio, kaj ĝi tiel estas briko-mura filtrilo. La parte traira regiono havata de praktikaj filtriloj ne ekzistas en ideala filtrilo.
Impulsa respondo de ideala malalta-pasa filtrilo estas sinc-funkcio. Tiel ideala malalta-pasa filtrilo povas esti komprenita matematike (teorie) per multiplikado de signalo kun la ortangula funkcio en la frekvenca domajno aŭ, ekvivalente, per kunfaldado kun la sinc-funkcio en la tempa domajno.
Ede Wertheimer
Ede Wertheimer [vertejmer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wertheimer Ede, en Germanio konata Eduard von Wertheimer estis hungara historiisto, ĵurnalisto, profesoro, membro (korespondanta en 1900, ordinara en 1926) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo (ekde 1906) estis monori.
Malalta-pasa filtrilo
Ideala kaj reala filtriloj
Tamen, la ideala filtrilo estas neebla sen havo de signalo de malfinia amplekso en ĉiu tempo, ĉar ĉe la sinc funkcio subtena regiono (regiono en kiu ĝi estas ne nula) etendiĝas malfinien en ambaŭ pasintecon kaj estonton. La filtrilo de signalo ŝanĝanta kun tempo devus pro tio bezone havi malfinian malfruon, aŭ scion de la malfinia estonto kaj pasinteco, por ke plenumi la kunfaldaĵon. Ĉi tio estas efike realigebla por antaŭe plene skribitaj ciferecaj signaloj per alpreno de ĝia vastigaĵo kiel nulo en la pasintecon kaj estonton, aŭ per faro de la signalo al esti ripetanta (kaj tiam eblas uzi la analizon de Fourier).
Ede Wertheimer
Ede Wertheimer naskiĝis la  1848 en Pest (urbo). Li mortis la 1930 en Berlino.
Malalta-pasa filtrilo
Ideala kaj reala filtriloj
Realaj filtriloj por realo-tempa funkciado aproksimas la idealan filtrilon per tranĉo kaj fenestrado de la malfinia impulsa respondo por fari tiel ke la impulsa respondo estu finia almenaŭ en estonton. Apliko de ĉi tia filtrilo postulas malfruigon de la signalo por modera tempodaŭro, permesante al la kalkulado vidi nur iom malmulte en la estonton. Ĉi tiu malfruo aspektas kiel faza ŝovo. Pli granda akurateco en proksimumado de la ideala filtrilo postulas pli longan malfruon.
Ede Wertheimer
Biografio
Ede Wertheimer frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo, Vieno kaj Berlino, poste li plulernis en instituto en Vieno. En 1876 li profesoriĝis en Universitato Kolozsvár, sed li instruis ankaŭ en aliaj juraj akademioj. En 1914 li pensiuliĝis, poste li translokiĝis laŭvice al Vieno kaj Berlino. Li okupiĝis precipe pri la Habsburga Imperio.
Malalta-pasa filtrilo
Ideala kaj reala filtriloj
Ideala malalta-pasa filtrilo rezultas je sonorantaj aperaĵoj tra la fenomeno de Gibbs. Ĉi tiuj povas esti malpligrandigitaj aŭ pligrandigitaj per elekto de fenestra funkcio, kaj la dizajno kaj elekto de realaj filtriloj engaĝas komprenon kaj minimumigon de ĉi tiuj aperaĵoj. Ekzemple, simpla tranĉo de sinc kaŭzas severajn sonorantajn aperaĵojn en signala rekonstruado, kaj por malpligrandigi la aperaĵojn oni uzas fenestrajn funkciojn kiuj malplgrandiĝas al nulo pli glate ĉe la randoj.
Pagar Alam
Pagar Alam (Kota Pagar Alam) estas urbego en Indonezio, en la insulo Sumatro, en provinco Suda Sumatro. Pagar Alam estas dividita en kvin distriktojn.
Geografio
Pagar Alam situas en interno de suda parto de la insulo inter montoj sur altebenaĵo. Lubuklinggau troviĝas 94, Prabumulih 129, provinca ĉefurbo Palembang 2002, ĉefurbo Ĝakarto 460, Padango 471, Pekanbaru 546, Bandungo 577, Batam 581, Semarang 857, Jogjakarto 890, Medano 990, Surabajo 1108, Banda Aceh 1384, Makassar 1795 kilometrojn (aere).
Loĝantoj
La originaj loĝantoj de Pagar Alam estas indiĝenoj. Dum jarcentoj enmigrintoj alvenis el aliaj insuloj, ankaŭ ĉinoj, araboj, hindoj.
Ekonomio
Pagaralam estas tiu el ĉefa provizanto de legomoj en Palembang.
Malalta-pasa filtrilo
Kontinua-tempaj malalta-pasaj filtriloj
Estas multaj malsamaj specoj de filtrilaj cirkvitoj, kun malsamaj respondoj al ŝanĝanta frekvenco. La frekvenca respondo de filtrilo estas ĝenerale prezentata per amplitudo-frekvenca karakterizo kaj fazo-frekvenca karakterizo (grafika prezento de Bode), kaj la filtrilo estas karakterizata per ĝia fortranĉa frekvenco kaj kurzo de pligrandiĝo de la malamplifo kun pligrandiĝo de la frekvenco. Je la fortranĉa frekvenco, la filtrilo malamplifas la enigan povumon dufoje, kio estas proksimume je 3 dB.
Pagar Alam
Trafiko
Pagar Alam havas trairan ĉefvojon inter Prabumulih kaj Bengkulu (urbo). Ekde 2013 la flughaveno estas aktiva.
Eduko
En Pagar Alam kelkaj kolegioj funkcias, kiel la plej altaj edukejoj en la urbego.
Malalta-pasa filtrilo
Kontinua-tempaj malalta-pasaj filtriloj
La ordo de la filtrilo difinas la kvanton de aldona malamplifo por frekvencoj pli altaj ol la fortranĉa frekvenco. Je sufiĉe altaj frekvencoj, pli ĝuste en la limeso kun frekvenco strebanta al malfinio, ĉe la filtrilo de ordo n, ne havanta nulojn de la tradona funkcio, plia malpligrandigo de la signalo estas je 20n dB kun dekobliĝo de frekvenco. Ĉi tio estas ke plia malpligrandigo de la amplitudo de la eliga signalo estas je 10n fojoj kun dekobliĝo de frekvenco aŭ ekvivalente ke plia malpligrandigo de la povumo de la eliga signalo estas je 100n fojoj kun dekobliĝo de frekvenco. Ĉi tio estas ke kun duobliĝo de frekvenco, kio estas trairo supren je unu okto, plia malpligrandigo de la signalo estas je 20(log10(2))n dB; ĉi tio estas proksimume je 6,0206n dB aŭ pli proksimume je 6n dB.
kurzojn ĉirkaŭ la fortranĉa frekvenco dependante de ilia Q-faktoro, sed proksimiĝas al la sama fina kurzo de 40 dB por dekobilĝo de frekvenco. Same kiel ĉe la unua-ordaj filtriloj, nuloj de la tradona funkcio povas ŝanĝi la alta-frekvencan asimptoton.
La diversaj specoj de filtriloj, inter ili filtrilo de Butterworth, filtrilo de Ĉebiŝev, filtrilo de Bessel, havas malsame aspektantajn genuan kurbon. Ĉe ĉiu filtrilo de Butterworth, se etendi la horizontalon dekstren kaj la diagonala linio al la supro-maldekstro (la asimptotojn de la funkcio), ili intersekciĝas je akurate la fortranĉa frekvenco. Multaj filtriloj estas dizajnitaj por havi akraĵon aŭ resonancon, kaŭzantan ke ilia frekvenca respondo je la fortranĉa frekvenco estu pli supre de la horizontalo. La resonanco eblas por filtriloj de ordo du aŭ pli granda.
Laplaca skribmaniero
Kontinua-tempaj filtriloj povas ankaŭ esti priskribitaj per la laplaca konverto de ilia impulsa respondo. Ĉio tio permesas facile analizi ĉiujn karakterizojn de la filtrilo per konsidero de la polusoj kaj nuloj de la laplaca konverto en la kompleksa ebeno. En diskreta tempo, oni povas simile konsideri la Z-konverton de la impulsa respondo.
Șeredeiu
Șeredeiu [ŝeredeju] (hungare: Sereden) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1016 loĝantojn (rumanoj); en 1992 478 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1270. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Horoatu Crasnei.
Malalta-pasa filtrilo
Laplaca skribmaniero
kie s estas la laplaca konverta variablo, τ estas la filtrila tempa konstanto, kaj K estas la filtrila amplifo en la pasanta bendo.
Șeredeiu
Șeredeiu estas atingebla de Horoatu Crasnei per la komunuma vojo DC77.
Malalta-pasa filtrilo
Pasiva RC-cirkvito
Simpla elektra cirkvito kiu servas kiel unua-orda malalta-pasa filtrilo konsistas de rezistilo en serio inter la fonto de la signalo kaj la eliro, kaj kondensatoro en paralelo kun la eliro. La kondensatoro eksponas reaktancon, kaj forbaras alta-frekvencajn signalojn, kaŭzante ke ili iras al la komuna drato tra la kondensatoro sed ne tra la ŝarĝo alkroĉita al la eliro. Je pli altaj frekvencoj la reaktanco falas, kaj la kondensatoro pli efike funkcias kiel barilo. La kombinaĵo de rezisto kaj kapacitanco donas la tempan konstanton de la filtrilo ''τ=RC' (prezentita per la greka litero taŭo). La fortranĉa frekvenco estas difinita per la tempa konstanto:
aŭ ekvivalente la frekvenco en radianoj por sekundo estas
La alia maniero kompreni funkciadon de ĉi tiu cirkvito estas per konsidero de la tempo kiun la kondensatoro bezonas por ŝargiĝi tra la rezistilo:
Pasiva LR-cirkvito
Simpla elektra cirkvito kiu servas kiel unua-orda malalta-pasa filtrilo konsistas de induktilo en serio inter la fonto de la signalo kaj la eliro, kaj rezistilo en paralelo kun la eliro.
La kombinaĵo de induktanco kaj rezisto donas la tempan konstanton de la filtrilo τ=L/R (prezentita per la greka litero taŭo). La fortranĉa frekvenco estas difinita per la tempa konstanto:
aŭ ekvivalente la frekvenco en radianoj por sekundo estas
Pasivaj cirkvitoj de pli altaj ordoj
Pasivaj elektronikaj cirkvitoj de pli grandaj ordoj povas esti konstruitaj per kombinigo de la pli supre priskribitaj cirkvitoj de la unua ordo.
Se amplifilo de amplifo 1 (bufro) estas metita inter la pasivaj filtriloj, do ili ne interagas kaj la amplitudo-frekvenca karakterizo de la tuto egalas al produto (sumo je logaritma skalo) de amplitudo-frekvencaj karakterizoj de la apartoj filtriloj. Se ilin kunigi sen bufro do okazas interago, kaj la rezulta amplitudo-frekvenca karakterizo tiam estas la alia je iu grado.
La pli ofte uzataj estas plurera RC filtrilo kaj LC filtrilo. Ĝenerale la ordo de la filtrilo estas ne pli granda ol la suma kvanto de L kaj C eroj en la cirkvito.
Aktivaj elektronikaj filtriloj
Alia speco de elektra cirkvito estas aktiva malalta-pasa filtrilo.
Por la cirkvito kun operacia amplifilo, montrita en la figuro, la fortranĉa frekvenco estas
aŭ ekvivalente en radianoj por sekundo:
La simple amplifanta amplifilo konsistanta al operacia amplifilo kaj du rezistiloj estas konvertita en malalta-pasan filtrilo per simpla aldono de retrokupla kondensatoro C. Ĉi tiu retrokuplo malaltigas la frekvencan respondon je altaj frekvencoj, kaj ankaŭ helpas eviti osciladon en la amplifilo.
La amplifo en la pasanta bendo estas -R2/R1, kaj je la altaj frekvencoj malamplifo kreskas je 20 dB kun dekobliĝo de frekvenco, kiel por unua-orda filtrilo. Tamen, la malamplifo tiel kreskas nur ĝis frekvencoj je kiuj la amplifilo konservas siajn kapablojn amplifi, ĉiu amplifilo havas limigitan frekvencan bendon de funkciado. Je pli altaj frekvencoj, la malamplifo povas eĉ malpligrandiĝi, ĉar la amplifilo povas ne funkcii kaj la signalo povas iri ĉirkaŭ ĝi tra la kondensatoro.
Diskreta-tempa kompreno
La efiko de malalta-pasa filtrilo povas esti simulita per komputilo per analizo de ĝia konduto en la tempa domajno, kaj por tio diskretigo de la modelo.
Laŭ la leĝo de Ohm kaj la difino de kapacitanco, eblas skribi ekvaciojn priskribantajn RC-filtrilon
kie Qc(t) estas la ŝargo konservita en la kondensatoro je tempo t;
kiu povas esti anstataŭita en ekvacion (1) kaj kun tio ke ''τ=RC' tiam rezultas
Ĉi tiu ekvacio povas esti diskretigita. Estu specimenoj de la enigo kaj eligo prenitaj je egal-intervale situantaj punktoj de tempo, apartigitaj per daŭro Td. Estu la specimenoj de venen(t) prezentitaj per la vico (x1, x2, ..., xn), kaj estu specimenoj de vel(t) prezentitaj per la vico (y1, y 2, ..., y n) kiu respektivas al la samaj punktoj de tempo. Tiam eblas skribi la ekvacion, kiu tamen estas nur proksimume ekvivalenta al la fonta, ĉar la diferencialado estas simple anstataŭigita per rilatumo de finiaj diferencoj; tiel ĝi priskribas fakte malsaman cirkviton:
La simileco al la fonta kontinua-tempa ekvacio estas pli bona se Td << τ.
kie
Tio estas, ĉi tiu diskreta-tempa realigo de analogo de simpla RC malalta-pasa filtrilo estas la eksponente-pezita movanta averaĝo.
Per la difino pli supre donita, estas la glatiganta faktoro α, tia ke 0≤α≤1. La esprimo por α liveras la ekvivalentan tempan konstanton τ per la diskretiga periodo Td kaj glatiganta faktoro α:
Se α = 1/2, do la tempa konstanto estas egala al la diskretiga periodo. Se α << 1/2 do τ estas grave pli granda ol la diskretiga periodo, kaj Td ≈ ατ.
WWW
La vorto havas plurajn signifojn:
Regiono Meza Rejno
La Regiono Meza Rejno aŭ Mezrejna Valo (Mittelrhein respektive Mittelrheintal) estas geografia parto de la rivero Rejno kaj ties borda pejzaĝo inter la urboj Bingen/Rüdesheim am Rhein sude kaj Bonno norde. Ekzakta suda limo al la antaŭa riveroparto Supra Rejno estas la enfluejo de la rivereto Nahe apud la rejna kilometro 529,1, ekzakta norda limo al la posta riveroparto Malsupra Rejno la enfluejo de la rivereto Sieg.
Lajos Makó
Lajos Makó [lajoŝ makO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Makó Lajos estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro, tradukisto. Lajos Makó naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Szeged.
Sildava lingvo
La Sildava lingvo estas fikcia lingvo, kiun oni parolas en Sildavio. Ĝi estas prilegebla en la bildrakontaj adventuroj de Tinĉjo fare de Hergé. Ĝi estas bazita sur la germana kun influoj de la nederlanda lingvo kaj la rusa lingvo ĉefe en ortografio kaj vortprovizo, gramatiko similas al la germana, sed simpliigita.
Lajos Makó
Biografio
Lajos Makó frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo kaj Rozsnyó, poste li estis soldato unu jaron. Li debutis en 1876 en Pécs. Inter 1877 kaj 1882 li estis membro en teatra koruso en Budapeŝto. En la sekvaj jaroj li ricevis rolojn en gravaj provincaj kaj ĉefurbaj teatroj. Li estis teatrestro en Budapeŝto en 1886, trifoje en Nacia Teatro (Szeged) (1889–1892, 1895–1899, 1905–1908), en la ne menciitaj tempoj en aliaj provincaj teatroj. En 1908 li prezentis unua en Hungario teatraĵon Rostand: Cyrano de Bergerac (la ĉefrolanto estis Imre Pethes). Lia edzino estis dancistino.
Regiono Meza Rejno
La mezrejna valo ekde la 19-a jarcento estas preferata vojaĝocelo de turistoj kaj nuntempe havas 450 000 konstantajn loĝantojn. La pejzaĝo estas topografie varia, kaj havas eksterordinare multajn historiajn kulturmonumentojn. Ekde du jarmiloj la regiono estas unu el la plej gravaj trafikaj vojoj por la kultura interŝanĝo inter la mediteranea regiono kaj norda Eŭropo.
La jen krutaj rokaj deklivoj, jen arbaroj kaj jen vastaj vitejoj montaj ĉe la flankoj de la malvasta valo, kun granda nombro de mezepokaj burgoj alte super la valo kaj kun pitoreskaj urbetoj enpremitaj en la malvastan valan fundon donas al la pejzaĝo pitoreskan impreson, kiu aparte fine de la 18-a kaj komence de la 19-a jarcento forte apreziĝis en arta movado nomata "rejna romantiko", kiu esprimiĝis en multaj literaturaj, pentraj, skulptaj, teatraj kaj muzikaj "amdeklaroj" al la regiono. Al ĝi interalie kontribuis Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich Hölderlin, Friedrich Schlegel kaj Heinrich von Kleist, Lord Byron kaj William Turner, Clemens Brentano kaj Heinrich Heine, Victor Hugo kaj Franz Liszt.
La kultura peĵzaĝo "Supra Mezrejna Valo" inter la urboj Bingen/Rüdesheim kaj Koblenz, do la suda parto de la regiono, ekde junio 2002 konsideratas parto de la Monda kulturheredaĵo de Unesko.
Pelé
Pelé [peLE] (artistnomo de Edison Arantes do Nascimento; naskiĝis la en Três Corações - mortis la ) estis brazila futbalisto.
Li estas konsiderata unu el la plej elstaraj aŭ eĉ la plej elstara futbalisto en la tuta historio, kaj lia nomo estas fama en la tuta mondo. Nenio mankis en lia repertuaro kiel atakanto.