cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olga Tass
Sporta kariero
inter 1941-1947 estis atleto en sia naskiĝurbo, poste gimnastikisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj ĝis 1960. Ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1948-1960. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948, Hungario en la Somera Olimpiko 1952, Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun ora medalo teame en 1956 kune kun Andrea Bodó, Ágnes Keleti, Margit Korondi, Erzsébet Köteles kaj Alíz Kertész, krome en mondĉampionumo ŝi estis la unua en 1954 same teame. Ŝia plej konata edzo estis Sára Berczik. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1960, poste ŝi estis trejnisto ĝis 1974 ankaŭ eksterlande, sed ŝi instruis ankaŭ en la menciita altlernejo.
NGC 5333
NGC 5333 (aliaj indikoj — ESO 221-17, PGC 49424) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Citronelila oktanato
Citronelila oktanato aŭ C18H34O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oktanata acido kaj citronelila alkoholo. Citronelila oktanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Citronelila oktanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Citronelila oktanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Umrao Jaan Ada
Umrao Jaan Ada (en urdua: اُمراؤ ان ادا) estas urdua romano de Mirza Hadi Ruswa (1857-1931), unue publikigita en 1899. Tiu romano estas konsiderata la unua urdua romano de multaj kaj rakontas la historion de prostituitino kaj poeto nome Umrao Jaan (Amiran) el 19-a-jarcenta Laknaŭo, kiel rakontite de ŝi al la verkinto. Tiu ĉi romano estas inkludita en la Unesko-Kolekto de Reprezentaj Verkoj.
Historio kaj temoj
Laŭ la romano, la rakonto de Umrao Jan estis rakontita de ŝi al la verkisto, kiam li hazarde renkontis ŝin ĉe muŝaira (poeziokolekto) en Laknaŭo. Aŭskultante la versaron, la kunverkisto Munŝi Ahmad, romanverkisto kaj poezientuziasmulo, kiu ĉeestis en la renkontiĝo, konvinkis Umrao Jaan kunhavigi sian vivrakonton kun ili. Ĉi tiu romano estis skribita en la unua persono kiel memoraĵo. Tiu libro unue estis publikigita fare de Gulab Munshi and Sons Press, Laknaŭo en 1899.
Ĉi tiu romano estas konata pro sia detala bildigo de Laknaŭo en la 19-a jarcento, ĝia dekadenca socio, same kiel bildigo de la morala hipokriteco de la epoko, kaj Umrao Jaan, kiu delonge altiris multajn svatantojn, ankaŭ estas simbolo de lando, kies eksploristoj kaj mastroj volas nur ekspluati ĝin.
La ekzisto de Umrao Jaan Ada estas diskutita inter akademiuloj ĉar ekzistas malmultaj mencioj de ŝi ekster la libroj de Ruswa. Ŝi ja aperas en lia nefinita romano Afŝai Raz, sed estas tre diferenca de la klera rolulo en Umrao Jaan Ada. La restadejo de rabisto de Utar-Pradeŝo nomita Fazal Ali estas registrita, kaj ekzistas britaj dokumentoj kiuj faras asertojn de prostituitino nomita Azizan Bai ke ŝi estis tutorita fare de Umrao Jaan.
Intrigo
Umrao Jaan estis naskita kiel Amiran (en urdua: اميرن) al simpla familio en Faizabad. Post kiam krimulo Dilaŭar Ĥan estas liberigita de malliberejo li decidas preni venĝon ĉar ŝia patro atestis kontraŭ li en tribunalo. Ĥano kidnapas Amiran kaj decidas vendi ŝin en Laknaŭo. Ŝi estis malliberigita kun alia knabino, Ram Dai, sed ambaŭ estis apartigitaj kiam Dilaŭar Ĥan prenis ŝin al Laknaŭo. Tie li ricevis la prezon de 150 rupioj pro Ĥanum Jaan, la estro taŭaif dea kotha. Ŝi alinomiĝis al Umrao kaj komencis studi klasikan muzikon kaj dancon. Kune kun taŭaif aliaj metilernantoj kaj Gauhar Mirza, la maliceta ekstergeedza filo de la loka Naŭab, ŝi estis instruita por legi kaj skribi en la urdua kaj la persa. Kiam Umrao kreskis, ŝi estis ĉirkaŭita de kulturo de lukso, muziko kaj poezio. Ŝi finas ricevi sian unuan klienton, (ricevante la sufikson jaan), sed preferas malriĉan Gauhar Mirza, sian amikon.
Umrao Jaan altiras belan kaj riĉan Naŭab Sultan. La paro enamiĝis, sed sorto alportis la maljunan bastardon reen en ŝian vivon, ĉi-foje li renkontis la sultanon, post ekscitita diskuto Naŭab Sultan pafis lin kaj Dilaŭar Ĥan estis vundita en sia brako. Li ne plu venas al kotha kaj Umrao Jaan devis renkonti lin sekrete, kun la helpo de Gauhar Mirza. Ĉar Umrao Jaan daŭre vidis Naŭab Sultan kaj ankaŭ servis aliajn klientojn, ŝi apogis Gauhar Mirza kun siaj gajnoj. Nova kliento, la mistera Faiz Ali, duŝas Umrao Jaan per juvelaĵoj kaj oro, sed avertas ŝin por ne rakonti al iu ajn pri sia donaco. Kiam li invitis ŝin por vojaĝi al Farruĥabad, Ĥanum Jaan rifuzis, tiel Umrao Jaan devis forkuri. Sur la vojo al Farruĥabad, ili estas atakitaj fare de soldatoj kaj Umrao Jaan malkovras, ke Faiz estas rabisto kaj ĉiuj liaj donacoj estas ŝtelitaj. Faiz Ali eskapis kun sia frato Fazl Ali kaj ŝi estis malliberigita, sed feliĉe unu el la tawaif de la kotha de Ĥanum Jaan estis en la servo de Raja ke la armeo kaptis ŝin tiel ke Umrao Jaan estis liberigita. Tuj kiam ŝi forlasis la palacon de la reĝo, Faiz Ali trovis ŝin kaj prenis ŝin por veni kun li. Li baldaŭ estis arestita kaj Umrao Jaan, malvolonta reveni al Ĥanum Jaan, estis establita kiel taŭaif en Kanpur. Dum ŝi prezentas ĉe la domo de ĝentila Begum, armitaj banditoj gviditaj fare de Fazl Ali provas prirabi la domon, sed foriras kiam ili vidas ke Umrao Jaan estas tie. Tiam Gauhar Mirza venis al Kanpur kaj ŝi decidis reiri al kotha.
Umrao Jaan ekaperis en la tribunalo de Ŭaĝid Ali Ŝah ĝis la Sieĝo de Laknaŭo devigis ŝin fuĝi de la grandurbo al Faizabad. Tie ŝi trovas sian patrinon, sed estas minacita fare de sia frato kiu trovas ŝin malhonora kaj kredas, ke ŝi prefere mortus. Detruita, Umrao Jaan revenas al Laknaŭo nun kiam la ribelo estas finita. Li renkontas Begum de Kanpur denove en Laknaŭo kaj malkovras, ke ŝi estas fakte Ram Dai. Kun stranga sortoŝanĝo Ram Dai estis vendita al la patrino de Naŭab Sultan kaj ambaŭ nun estas edziĝintaj. Alia fantomo de la pasinteco de Umrao Jaan estas mortigita kiam Dilaŭar Ĥan estas arestita kaj pendigita por rabo. Kun lia enspezo kaj la oro kiun Faiz Ali donis al ŝi, ŝi povis vivi komforte kaj poste retiriĝis de sia vivo kiel taŭaif.
Ĉambra muziko
La Ĉambra muziko estas formo de klasika muziko, skribita por malgranda grupo de muzikiloj, kiuj tradicie povias esti enmetitaj en palaca salono. Estas du detaloj kiuj permesas karakterigi logike verkon de ĉambra muziko kaj estas jenaj:
Oni ne inkludas la verkojn por solaj muzikiloj (tio forflankigas ĉiun verkaron por sola piano kaj komponaĵojn kiel la sonatoj kaj verkoj por violino aŭ la suitoj por violoncelo, de Bach). La vorto "ĉambro" implicas, ke la muziko povas esti ludata en vera ĉambro, ĉe intima etoso. En itala da cámera signifas ‘por ĉambro’. Krome ĝi povas signifi:
Ĉambrorkestro estas eta orkestro, kaj pro tio kun eblo ludi muzikon ene de eta salono; ne nepre estas korda orkestro, ĉar povas esti ankaŭ blovinstrumentoj.
Teorie ne estas maksima limo pri nombro de instrumentoj, sed, praktike, la plej parto de la komponaĵooj uzas el du ĝis kvin.
Estas multaj instrumentaj kombinaĵoj. Ofte la korda kvarteto estas konsiderata kiel la plej grava. Aliaj oftaj grupoj de ĉambro estaa la korda trio, la trio kun piano, la kvinteto kun piano kaj la korda kvinteto. Malpli oftaj estas la blovinstrumentoj kaj la latunaj blovinstrumentoj. Kelkaj komponistoj verkis por miksitaj grupoj de blovinstrumento kaj kordinstrumentoj kaj kelkaj verkis por solaj blovinstrumentoj, sed —kun la escepto de la korno, la latunaj blovinstrumentoj apenaŭ estis uzitaj. Tion kaŭzis eble ties ĉiopova sonforto, maltaŭga por la intimeca atmosfero de la ĝenro.
Historio
La esprimo aplikeblas al instrumentaj ludadoj, kaj pro tio la madrigalo de la periodo renesanca de la 1500-aj jaroj estas konsidereblaj ĉambra muziko. La formo baroka plej grava de tiu tipo estas la trio sonata. En la periodo klasika oni disvolvigis novajn formojn, el kiuj la plej grava estis la korda kvarteto. Tiuj verkoj estis komponitaj ĝenerale por amatoroj, kaj oni supozis, ke ne estos ludataj publike. Multaj de tiuj kordaj kvartetoj de Joseph Haydn aŭ Wolfgang Amadeus Mozart, ekzemple, estis verkitaj por esti ludataj kiel distro kaj private, por korda kvarteto el kiu ili mem estis parto.
Ludwig van Beethoven estas unu el la komponistoj, kies verkoj migrigis la ĉambran muzikon al koncertejoj. Kiel siaj antaŭuloj, dekomence li verkis muzikon de ĉambro por komencantoj, kiel la Septeto de 1800, sed liaj lastaj kordaj kvartetoj estas verkoj tre kompleksaj kaj ege malfacilaj por komencantoj. Krome, en tiuj verkoj Beethoven alvenis al limo de harmonio akceptebla siatempe (ĉirkaŭ 1820), kaj estas konsiderataj liaj plej profondaj verkoj. Sekve la ekzemplon de Beethoven, en la periodo romantisma, multaj komponistoj verkis verkojn por ĉambraj grupoj profesiaj.
Ludado
Multaj klasikaj muzikistoj ĝuas per ludado de ĉambra muziko. En la plej parto de la kazoj la ĉambra muziko ne necesas dirigenton, kaj pro tio ĉiu ludisto havas grandan artan liberecon. kvankam la verkaro ne estas taŭga por komencantoj, estas pecoj kiuj troviĝas ene de la rango de teknikaj kaj artaj kapabloj de la plej seriozaj amatoroj.
Scrignac
(jen france, bretone Skrigneg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Edwin Robert Holt
Edwin Robert HOLT (1921 – en Sandown, Insulo Wight, Britio) estis brita esperantisto en Sandown, kie li estis delegito de UEA dum 38 jaroj. Holt ne nur mem dumvive membris en UEA (ekde 1949), sed ankaŭ pagis dumvivan kotizon por du aliaj esperantistoj kaj alimaniere subtenis la E-movadon.
1950 Wempe
1950 Wempe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Obergoms
Obergoms estas urbo komunumo en la distrikto Goms de Kantono Valezo, Svislando. La vilaĝoj, kiun ĝin formas havis kune 705 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
1950 Wempe
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Johann Wempe.
Obergoms
Geografio
La komunumo Obergoms situas en la supra parto de la Kantono Valezo la tiel nomita Goms ĉe la bordo de la rivero Rodano sub la lango de la Rodan-Glaĉero. La komunumo estas elirpunkto de tri gravaj montpasejoj nome Nufenen, Grimselo kaj Furko.
Robeč
Robeč (Robitsch) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úštěk en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 7,5 km sudoriente de Úštěk. En la dua duono de la 18-a jarcento en ĉi tiea paroĥo restadis kaj studis vojaĝisto kaj botanikisto Tadeáš Haenke. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 40 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Obergoms
Geografio
La komunumo konsistas el la vilaĝoj Obergesteln, Oberwald (al kiu ankaŭ apartenas la nur somere loĝata setlejo Gletsch kaj Ulrichen.
Robeč
Robeč estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3 km².
Obergoms
Geografio
La najbaraj komunumoj estas:
Robeč
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Obergoms
Geografio
- nord-okcidente: Guttannen kaj Gadmen (en kantono Berno);
- nord-oriente: Göschenen kaj Realp (en kantono Urio);
- oriente: Bedretto (en kantono Tiĉino);
- sude: Formazza, (Piemonto) en Italio;
- kaj sud-okcidente: Reckingen-Gluringen kaj Münster-Geschinen (en kantono Valezo).
Trafiko
La komunumo Obergoms estas ligita al la publika trafiko per la fama Furko-Oberalp-Fervojo. La komunumo disponas pri stacidomoj en, kaj. En Oberwald komenciĝas la Furkobaztunelo al Realp, kiu estis malfermita en la jaro 1982. Antaŭe la fervojlinio pasis la Furkopasejon. Pro la lavangodanĝero dum vintro la pasejo kaj ankaŭ la fervojlinio devis esti fermitaj. Sur la malnova fervojlinio super la pasejon ek de 1992 somere funkcias turisma vaportrajnlino, nome la Vaporfervojo Furko-montolinio.
La Furko-Oberalp-Fervojo ofertas tra la Furkobaztunelon aŭtotrajnon, kiu ebligas certan konekton de Kantono Valezo al Kantono Urio kaj cetera centra Svislando sen bezono de traveturo de la malfacila kaj ofte danĝera Furkopasejo.
De Ulrichen eliras la pasejvojo tra Nufenen al Airolo en Kantono Tiĉino. La pasejvojoj al Furko kaj Grimselo disiĝas en Gletsch. Sur ĉiuj tri pasejvojoj funkcias somere poŝtaŭtolinoj.
Historio
En publika baloto de la 25-a de novembro 2007 estis decidita la kunigo de la tri ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Ulrichen, Obergesteln kaj Oberwald al la nova komunumo Obergoms, kiu tiel estis fondita la 1-an de januaro 2009.
Ulrichen
En Ulrichen okazis 1211 la 1-a kaj 1419 la 2-a batalo de Ulrichen. Dum ambaŭ bataloj la valezanoj sukcese defendis sian liberecon kontraŭ la bernanoj.
Obergesteln
Unuaj setlejoj en Obergesteln jam ekzistis en la bronzepoko en la 3-a jarmilo a.K.. En la jaroj 1211 kaj 1419 okaze de la bataloj de Ulrichen la bernanoj invadis la lokon kaj elrabis la vilaĝon. La 18-an de februaro 1720 la vilaĝo estis kovrita de grandega lavango kaj en septembro 1868 incendio detruis la vilaĝon.
Oberwald
La unua dokumenta mencio de Oberwald datiĝas el la jaro 1386 kiel Superiore Valde. En la jaro 1419 Oberwald estis kun la ceteraj vilaĝoj de Obergoms atakita de la bernanoj kaj elrabita. En la jaro 1915 estis konstruita la Furko-Oberalp-Fervojo, per kiu Oberwald estis konektita al la publika trafikreto. En la jaro 1982 estis malfermita la Furko-Baztunelo de Oberwald al Realp. Per la aŭtotrajnoj tra la tunelo Oberwald ek de tiam tutjare estas konektita kun la centro de Svislando.
Turismo
La tuta regiono estas fama turisma regiono. En somero allogas la alppasejoj kaj la Rodan-Glaĉero la gastojn, en vintro la regiono invitas por skiado. En la valo ekzistas longa skikuradvojo de Oberwald al Niederwald laŭlonge de Rodano. Sed ne nur por skikurantoj, sed ankaŭ por neĝtabulado kaj alpa skiado la regiono ofertas multajn eblecojn. Diversaj skiliftoj estas je dispono kaj la granda skiregiono de Bellwald trajne kaj aŭte en malmulta tempo atingeblas. Por sledantoj la regiono de Obergoms ofertas diversajn belajn sledvojojn kaj somere kaj vintre la regiono allogas migrantojn kaj naturamikojn.
Yosuke Nozaki
Yosuke Nozaki (野崎 陽介, n. ) estas japana futbalisto.
Coldrerio
Coldrerio - prononco - estas komunumo de la Komunumaro Mendrisio kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis loĝantojn laŭ la stato de.
Geografio
Coldrerio situas sude de la urbo Mendrisio. Al la urbeca komunumo apartenas la kvartaloj Madonna, Mercole kaj Villa.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,46 km², de kiuj 10,1% estas kovritaj de arbaro, 45,6% servas por agrikulturo kaj 43,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Coldrerio limas en nordoriento al Castel San Pietro, en sudoriento al Balerna, en sudo kaj sudokcidento al Stabio, kaj en nordokcidento al Mendrisio.
Trafiko
Tra Coldrerio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 kaj la svisa aŭtovojo A2, kies plej suda servejo de vojaĝantoj situas en Clodrerio. La gotarda trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu pasas tra la komunumo ne disponas pri stacidomo sur la komunuma teritorio, sed per la loka busreto de Mendrisio la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Coldrerio datiĝas el la jaro 852 kiel Caledrano. En la 19-a jarcento estis dum torfminado trovitaj la restaĵoj de surposta setlejo el la bronzepoko. Dum la eŭropa mezepoko la Episkoplando Como posedis bienojn en Coldrerio. En la 13-a jarcento, kiam Coldrerio fariĝis komunumo, ĝi dependis de la Graflando Seprio. En la jaro 1517 ĝi kun la tuta Mendrisiotto venis sub la regado de la Svisa Ĵurkomunumo.
Saint-Seurin-sur-l'Isle
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sent Seurin a l'illa - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Mjeŝko la 1-a (Pollando)
Mjeŝko la 1-a, Mieszko (naskiĝis 922-945, mortis la 25-an de majo 992) – princo de Pollando el la dinastio Piastoj reganta de ĉirkaŭ 960. Filo de Siemomysł, nepo de Lestek. Patro de Boleslao la 1-a kaj la filino Sigrid. Frato de Czcibor (Cidebur). Laŭ patrina parenceco avo de Knuto la Granda. Nepoj de Mjeŝko la 1-a lernis jam la grekan lingvon kaj la latinan en Krakovo.
Kazana gubernio
Kazana gubernio (tatare Qazan gubernası, Казан губернасы) estis fondita en 1708 enkadre de la administra teritoria reformo de Rusia imperio, komencitan de Petro la Unua. La bazo de la gubernio estis la teritorio de Kazana ĥanlando, kiu formale ekzistis post la konkero de la ĥanlando ekde 1552.
Mjeŝko la 1-a (Pollando)
Vivo
Danke al kristanigo en 966 kaj edziĝo (en 965) kun Dobrava Mjeŝko enigis sian ŝtaton en la kulturon de okcidenta kristanismo. Krom konkerado grandan signifon por estonteco de la princlando estis internaj reformoj por plua konstruo kaj plibonigo de la ŝtato. Konservitaj fontoj permesas aserti, ke Mjeŝko estis lerta politikisto, talenta militisto kaj karisma reganto. Li lertis en diplomatio ligante aliancojn unue kun Ĉeĥio, poste kun Svedio kaj Sankta Romia Imperio de Germana Nacio. En eksterlanda politiko gvidis sin antaŭ ĉio laŭ naciaj aferoj paktante eĉ kun siaj pli fruaj malamikoj. Al siaj filoj postlasis la ŝtaton kun pli alta pozicio en Eŭropo kaj almenaŭ duobligita teritorio.
Kazana gubernio
En 18-a jarcento surbaze de la Kazana gubernio formiĝis aŭtonomaj administraj unuoj: Simbirska, Niĵegoroda, Penza, Astraĥana gubernioj.
Mjeŝko la 1-a (Pollando)
Bibliografio
Fontaj tekstoj
Literaturo
Strachoňovice
Strachoňovice (Strachonowitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.
Teotônio Vilela (Alagoaso)
Teotônio Vilela estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 41.152 enloĝantojn en 2010.
Szilárd Bálint
BÁLINT Szilárd naskiĝis en 1909, esperantisto ekde 1924, redakciano de Hungara Fervojista Mondo kaj de Hungara Vivo (1965-1990), aŭtoro de noveloj, instruisto, LKK-kunlaborinto de ambaŭ Budapeŝtaj UK-oj kaj de fervojistaj kongresoj, mortis la 3-an de novembro 1995.
NGC 5334
NGC 5334 (aliaj indikoj — IC 4338, UGC 8790, MCG 0-35-24, ZWG 17.88, IRAS13502-0051, PGC 49308) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Despacito
"Despacito" (Malrapidete) estas hispanlingva kanto de la portorika kantisto Luis Fonsi kaj de la portorika repisto Daddy Yankee. Tiu kanto eliris en januaro 2017 kaj plialtiĝis ĝis numero 1a en la furorlistoj de inter aliaj Nederlando, Germanio, Svedio kaj Usono. Despacito estis parte sukcesa, pro oficiala remikso, en kiu la kanada kantisto Justin Bieber aŭdeblas. En la nederlanda furorlisto Top 40 la duobla notado kun la remikso dum dek kvin sinsekvaj semajnoj estis ĉe la pinta loko, kiu proksimis la rekordon de Ed Sheeran - Shape of you. En la nederlanda Mega Top 50 ĝi estis dum ses semajnoj daŭre je la unua loko.
Jutuba furorego
En aŭgusto 2017, estis anoncita ke la muzika filmeto akiris jam tri miliardojn da vidaĵoj, kaj tiel fariĝis la plej vidata video sur YouTube. La muzikfilmeto “Despacito” fare de la portorikanoj Luis Fonsi kaj Daddy Yankee iĝis la unua projekto pri muziko, kiu fine sukcesis akiri en Jutubo pli ol kvar miliardojn da vidaĵoj. Tiu muzikfilmeto ankaŭ estis la unua, en la historio de tiu retejo, sukcesinta je tri miliardoj da vidaĵoj, kaj tio okazis nur 203 tagojn post ĝia apero en januaro 2017. Mezume tiu artaĵo estas spektata tage 14 milionojn da fojoj, kun plej alta atingo da 25 milionoj ĉe ununura tago. En 45 landoj ĝi estas la plej vidata filmeto, inter ili estas Hispanio, Meksiko, Germanio, Grekio, Portugalio kaj Argentino.
John Francis Seitz
John Francis Seitz (naskiĝis la 23-an de junio 1892 en Ĉikago, Ilinojso; mortis la 27-an de februaro 1979 en Woodland Hills, Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona kameraisto. De 1923 li estis membro de la renoma organizaĵo American Society of Cinematographers (Usona Asocio de Kameraistoj) kaj inter 1929 kaj 1930 estis prezidanto de la organizaĵo. Li estis konsiderata elstara kameraisto kaj sume sep fojojn nomumiĝis por la Akademia Premio Oskaro por la plej bona kameraado de kineja filmo.
Vác
Vác [vAc] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Vác, kies administra centro estas. Vác estas ankaŭ sidloko de diocezo. La loknomo estas slovake Vacov, germane Waitzen.
Situo
La urbo situas en maldekstra bordo de Danubo sub montoj (la plej suda hungara monto el Karpatoj), laŭ fervojo kaj ĉefvojo Budapeŝto-Bratislavo, aŭtoŝoseo M2 preteriras. Sur la Danubo ekskursoŝipoj trafikas. La urbo troviĝas en la mezo inter Budapeŝto kaj Danubkurbiĝo.
Historio
Stefano la 1-a (Hungario) fondis episkopejon en 1004. La komunumo dum la tatara (1241) kaj turka eraoj senhomiĝis, sed ekde la sekva jaro ĝi tuj rekonstruiĝis. Dum la hungara renesanco (Matiaso la 1-a (Hungario)) Vác estis ne nur eklezia, sed ankaŭ arta, komerca kaj scienca centroj. Ekde 1544 ĝis 1686 la turkoj dominadis en la urbo, sed en tiu periodo okazis ankaŭ hungaraj periodoj. Sekvis la baroka rekonstruo, precipe la eklezio estis la motoro. Epidemio pri pesto okazis en 1740. Maria Tereza vizitis la urbon en 1764, honore al ŝi triumfarko konstruiĝis, kiu estas unusola en Hungario. Dum la unua parto de la 19-a jarcento la vaporŝipo kaj la vaportrajno (1846) ekfunkciis en Vác. Poste la fervoja linio daŭriĝis al Bratislavo. Dum la Hungara revolucio de 1848 apud Vác okazis dufoje bataloj. En 1855 malliberejo ekfunkciis. Dum la reĝlando la komunumo estis distriktejo kaj konsilantrajta urbo. Post la 1-a mondmilito la lernejoj estis evoluitaj.
Dum la socialisma erao oni fondis grandajn uzinojn. La plej menciinda estas uzino pri cemento, kiu draste poluis la urbon. Nuntempe katolika altlernejo estis fondita.
La urbo havas elstaran futbalan kaj manpilkan klubojn.
Esperanto
Elvidejo nomata Zamenhof konstruiĝis en 1973 fare de Esperanto-grupo en Vác. Ekde tiam dum la socialismo ĉiujare oni aranĝis ekskurson tien, kiu troviĝas en Hungario, en montaro Börzsöny, proksime de Kismaros. Post disfalo de la socialismo la ekskurso forgesiĝis, ĉar ties nomo estis "Zamenhof Internacia Pacmarŝo". En 2003 esparantistoj denove ekskursis la elvidejon, kaj ili konstatis, ke la arboj jam superis la elvidejon.
Estas delegito de UEA kaj gastiganto de Pasporta Servo tie.
8297 Gérardfaure
8297 Gérardfaure estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan amatoran astronomon Gérard Faure.
127516 Oravetz
127516 Oravetz estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Daniel J. Oravetz, signifa kontribuanto al la Sloan Digital Sky Survey.
Norda nigra muŝkaptulo
La Norda nigra muŝkaptulo (Melaenornis edolioides) estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro Dioptrornis anstataŭ Melaenornis.
Estas insektomanĝanta specio kiu loĝas en tropika Afriko el Senegalio orienten al Etiopio kaj suden al Kongo kaj Tanzanio.
La Norda nigra muŝkaptulo troviĝas en humidaj arbaraj areoj kaj terkultivejoj. Ili nestumas en asbotruo aŭ reuzas la malnovan neston de alia specio; la ino demetas 2 aŭ 3 ovojn. Reproduktado okazas dum la pluvsezono.
La Norda nigra muŝkaptulo estas 20 cm longa. Ĝi estas granda rektastarema tre longvosta muŝkaptulo. Plenkreskuloj estas tutnigraj. Junuloj estas nigrecbrunaj kun sablokolora skvameco.
La longa kvadratfina vosto helpas kiel distingilo de tiu specio el du aliaj tutnigraj insektovoraj birdoj, nome la Forkovosta dikruro kaj la pli mallongvosta kaj ruĝokula Kvadratvosta dikruro.
Tiu muŝkaptuledo havas simplan muzikecan kanton kaj fajnan alvokon cii-ŭiii.
5096 Luzin
5096 Luzin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 5-an de septembro 1983 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa matematikisto Nikolaj Nikolajeviĉ Luzin (cirile : Николай Николаевич Лузин, 1883–1950), konata pro lia laboro pri la priskriba aroteorio.
Doro
Doro (helene  Δῶρος, latine Dorus) estis en la helena mitologio nepo de Deŭkaliono kaj de lia edzino Pirho, kiuj fariĝis fondintoj de la nova generacio de homoj post inundo de la mondo.
Laŭ volo de la plej alta dio Zeŭso estis elektitaj Deŭkaliono kaj Pirho, kiuj estis savitaj de kataklismo kaŭzita de la mondinundo. Ili savis sin en granda kestoŝranko, kiu post naŭ tagoj de pluvtorentoj kaj flusoj de akvo albordiĝis kun ili sur la montsupro de Parnaso. Ili petis diojn pri nova repopoliĝo de la mondo. La dioj konsilis, ke ili ĵetu malantaŭ sin ŝtonojn, metafore "ostojn de Geo" el kiuj naskiĝis novaj homoj. Deŭkaliono kaj Pirho havis filon Helenon, kiu fariĝis prapatro de ĉiuj grekoj. Heleno edzinigis nimfon Orseion, kaj ili kune naskigis tri filojn:
Doro estis la plej juna filo de Heleno, elmigris sur monton Parnason kaj tie fondis la unuan doran komunumon. Verŝajne li ne havis posteulojn.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Dóros
Elizabeta Pallós
Elizabeta PALLÓS (1927 – ) estis hungara esperantisto kiu ankaŭ estis delegito en Pécs (Hungario) de 28 jaroj kaj fakdelegito pri turismo. Ŝi estis prezidiano de Hungara Esperanto-Asocio de 1968 ĝis 1986, LKK-sekretario de la 68-a UK en Budapeŝto (1983). Ŝi organizis la popularajn naturamikajn renkontojn en Abaliget ekde 1967 kaj estis estrarano de Monda Turismo de 1974.
145558 Raiatea
145558 Raiatea estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:9 kun la Tero kaj proksima de la resonanco 5:12 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Sebastian F. Hönig elde la Observatorio Hibiscus en Punaauia sur la insulo Tahitio (Franca Polinezio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insulo Raiatea, "la lulilo de la Polineziaj civilizoj", unua loĝata el la polineziaj insuloj, kiu kuŝas ĉirkaŭ je 200 km de Tahitio. Prae konata kiel Havaiki, legendo rakontas ke tie estis la naskiĝloko de la dioj. La reĝino Rainuiatea renomis la insulon laŭ siaj gepatroj : Rai kaj Atea.
112313 Larrylines
112313 Larrylines estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la  Joseph A. Dellinger kaj Paul G. A. Garossino elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada esplora terfizikisto Larry Lines (1949–2019). Dum sia dintinginda kariero, li estis esploristo ĉe la Laboratorio de Amoco en Tulsa, profesoro kaj estro de industria konsorcio ĉe la Universitato Memorial de Novlando kaj la Universitato de Kalgario, kaj prezidento de la Societo de Esploraj Terfizikistoj (SEG).
Halomonas titanicae
Halomonas titanicae estas specio de bakterio, kiu estis trovita sur rostaj partoj de ŝipruino de RMS Titanic en 1991. Ĝi apartenas al la proteobakterioj, tiel ili estas - kiel ĉiuj specioj de la proteobakterioj - gram-negativaj bakterioj, ilia metabolismo estas heterotrofa kaj aeroba.
1118 Hanskya
1118 Hanskya estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusaj astronomoj Sergej Beljavskij kaj Nikolaj Ivanov elde la Simeiza observatorio.
Ĝi estis sendepende remalkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu anoncis pli frue ties malkovron.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Hanskya" en memoro de Aleksis Hansky (1870–1908), unua astronomo de la observatorio de Simeizo.
Dolono
Dolono (helene Δόλων , latine  Dolon ) estis en la helena mitologio filo de Eŭmeno, riĉa civitano de Trojo.
Dumvoje en la grekan tendaron malkovris lin Odiseo kaj Diomedo, kiuj simile esploris trojan tendaron. Ili persekutis Dolonon, atakis lin per ĵetlanco kaj kaptis lin timplena kaj promesanta riĉecon, se ili liberigos lin. Ili devigis Dolonon malsekretigi planojn de la defendantoj de Trojo, priskribi disstarigon de la soldataro, rajdistaro kaj veturiloj. Kiam Diomedo ĉion elaŭdis senhezite Dolonon mortigis per glavo.
Poste grekoj mortigis multajn trojajn batalantojn.
Rebrilo en arto
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Dolón
Zitz (apartigilo)
Zitz estas la familia nomo de jenaj personoj:
Zitz erstas loko:
Ava Gardner
Ava GARDNER (naskiĝis la 24-an de decembro, 1922, mortis la 25-an de januaro, 1990) estis usona aktorino.
Ava Gardner naskiĝis en Smithfield, Nord-Karolino. Per privataj fotoj, faritaj de sia bofrato laboranta kiel fotisto, ŝi en la jaro 1941 ricevis sian unuan kontrakton kun filmentrepreno. Post kelkaj malgrandaj epizodaj roloj ŝi famiĝis per roloj, kiuj montras ŝin kiel tentan „vampirinon“.
Tri edzojn ŝi havis: Mickey Rooney (1941-43), Artie Shaw (1945-46) kaj Frank Sinatra (1948-57).
Ava Gardner mortis en Londono.
Judy Burns
Judy Burns (1947) estas usona verkistino kaj televida produktoro. Ŝi laboris ĉe televido de 1968 ĝis 1988.
Scaër
(jen france, bretone Skaer) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Judy Burns
Lia unua verko estis por epizodo The Tholian Web (1968) de tria sezono de Star Trek, kiun li scenarigis kun sia amiko Chet Richards. Laŭ ŝi, ŝi verkis scenaron ĉar ŝi volis akiri monon por iri al Afriko por labori kun antropologo Louis Leakey.
Dum sia kariero ŝi verkis por multaj televidserioj, kiel Mission: Impossible (epizodo "The Field"), The F.B.I. ("The Lost Man"), The Bionic Woman, Knight Rider ("No Big Thing"), T.J. Hooker kaj MacGyver. Li estis produktoro ĉe Airwolf kaj kunproduktoro ĉe Magnum P.I., al kiu ŝi ankaŭ verkis scenarojn.
Ŝi helpis en la rakonto de Star Trek II: The Wrath of Khan.
Mineja striko de Marikana
La mineja striko de Marikana okazis en 2012, en diversaj sudafrikaj platinaj minejoj por atingi pli altan salajron. Dum tiuj okazis perfortaj tumultoj inter membroj de du konkurantaj sindikatoj kaj de la polico. Ĉe la tumultoj en proksimo de Marikana mortis 2 policistoj kaj pli ol 30 ministoj. La polica atako de la 16-a de aŭgusto 2012 estis la plej grava ago de la sudafrika polico ekde fino de la sistemo aparteido en 1994. Estas diskutata, ĉu la policistoj agis por sindefendo aŭ temas pri masakro. Diversaj medioj uzis tiun esprimon por la faro.
La strikon komencis la 10-an de aŭgusto 2012 Association of Mineworkers and Construction Union (AMCU), ĝi eĉ interluktis kun la registaro-proksima „National Union of Mineworkers” (NUM) por la reprezento de la ministoj. En februaro de 2012, sessemajna striko en la najbara platina minejo Rustenburg atingis 125-procentan salajro-altigon.
En minejo Marikana de la brita minada entrepreno Lonmin en Marikana ĉe Rustenburg, partoprenis 3.000 el la 26.000 ministoj la strikon. La unuan tagon paf-vundiĝis kvar NUM-membroj ĉe tumultoj kun AMCU-membroj. Inter la strika komenciĝo la 10-an de aŭgusto kaj la eventoj la 16-an de aŭgusto, oni mortigis dek homojn, inter ili du personojn, kiujn oni distranĉis per maĉetoj. Tri ministojn pafmortigis policistoj. Lonmin postulis, ke laboristoj aperu la 16-an de aŭgusto je laboro.
Eventoj de la 16-a de aŭgusto 2012
La 16-an de aŭgusto kolektiĝis la strikantaj ministoj sur la proksima monteto Nkaneng Hill. Ili kunhavis lancojn, maĉetojn kaj batilojn; ilin akompanis multaj virinoj.
La policistoj havis du skadronojn, kirasitajn transportilojn kaj helikopteron, sen uzi ilin komence. Posttagmeze fermis la monteton kun pikdrato kaj ekatakis. La policistoj provis komence – senrezulte- uzi larmigajn gasojn, akvoĵetilojn kaj gumpafaĵojn. La strikantoj atakis per siaj armiloj - inter ili per pafarmiloj – la policistojn, kiuj respondis per aŭtomataj pafiloj kaj mortigis 34, vundis 78 ministojn. Oni arestis 259 strikantojn. La pliaj strikantoj forlasis la monteton, policistoj ne vundiĝis.
32217 Beverlyge
Nomo
Ĝia nomo honoras Beverly Ge, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Buchholz High Scholl de Gainesville (Florido).
Suda nigra muŝkaptulo
La Suda nigra muŝkaptulo, Melaenornis pammelaina, estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro Dioptrornis anstataŭ Melaenornis. Ĝi estas indiĝena de Afriko sude de la baseno de la rivero Kongo.
Plenkreskuloj de tiu specio estas tutnigraj, kiel tiuj de la tre proksima parenco la Norda nigra muŝkaptulo, sed tiu ĉi specio estas pli diketa kaj mallongvosta ol la norda samgenrano.
Tiu specio havas grandan teritorion de ĉirkaŭkalkulita etendo de 4,200,000 km². La tutmonda populacio ne estis ĉirkaŭkalkulita.
Kuŝinagaro
Kuŝinagaro (कुशीनगर, Kuśīnagar) estas urbo kaj nagar-panĉajato en la distrikto Kuŝinagaro de la barata ŝtato Utar-Pradeŝo. Ĝi estas grava budhisma pilgrimejo, kie budhanoj kredas, ke la budho Gaŭtamo atingis la parinirvanon post sia morto. Anoj de budhismo, ĉefe el Azio, emas viziti ĉi tiun lokon almenaŭ unu fojon en siaj vivoj.
Etimologio
La nomo de la urbo devenas de ĝia antaŭa nomo, Kuŝavatio (कुशावती, Kuśāvatī). Laŭ unu el la teorioj, Kuŝavatio estis la iama ĉefurbo de Kosalo kaj, laŭ la Ramajano, ĝi estis konstruita kaj nomita de la raĝo Kuŝo, filo de Ramo, la ĉefrolulo de la epopeo. Ankaŭ, laŭ la budhisma tradicio, la urbo estis nomita antaŭ ol la regado de la raĝo Kuŝo, onidire pro abundo de desmostaĥio (kuśa) en la regiono.
Historio
La nuna Kuŝinagaro estas identigita kun Kuŝavatio (en la antaŭbudha periodo) kaj Kuŝinaro (en la budha periodo). Kuŝinaro estis la ĉefurbo de Malao, kiu estis unu el la ses mahaĝanapadoj de la −6-a jarcento. De tiam, ĝi restis kiel grava parto de pasintaj imperioj de Maŭrja, Ŝunga, Kuŝana, Gupta kaj Harŝa dinastioj.
En la mezepoka periodo, Kuŝinagaro iĝis suzerenejo de Kuturiaj raĝoj. Kuŝinaro daŭris kiel vivanta urbo ĝis la 12-a jarcento kaj estis de tiam forlasita kaj forgesita.
Malgraŭ tio, la moderna Kuŝinagaro aperis en la 19-a jarcento kun la arĥeologia elfosado de Alexander Cunningham, la unua Arĥeologia Enketo de Barato kajposte sekvita de C. L. Carlleyle, kiu malkovris la ĉefan stupaon kaj ankaŭ trovis 6.10 metrojn longan statuon de kuŝanta budho Gaŭtamo en 1876. Elfosadoj daŭris dum la komenco de la 20-a jarcento dank’ al J. Ph. Vogel, kiu kondukis arĥeologiajn kampanjojn en 904-5, 1905-6 kaj 1906-7, malkovrante multe da budhismaj materialoj.
Ĉandro Svamio, Birma monaĥo, alvenis al Barato en 1903 kaj faris la templon Mahaparinirvanon vivanta relikvujo.
Post la Barata sendependiĝo, Kuŝinagaro restis kiel parto de la distrikto Deorio. La 13-an de Majo de 1994, ĝi iĝis parto de la nova distrikto Utar-Pradeŝo.
Loko de la morto kaj la parinirvano de la budho Gaŭtamo
En 1896, Waddell sugestis, ke la loko de la morto kaj parinirvano de la budho Gaŭtamo estis en la regiono de Rampurvo. Tamen, laŭ la Mahāparinirvāṇa Sutta, la budho Gaŭtamo vojaĝis al Kuŝinagaro, forpasis kaj estis kremaciita tie.
Trafiko
En Kuŝinagaro internacia flughaveno funkcias.
Ingveno
La ingveno (latine inguen) estas ĉe la homo la suba kaj ĉe aliaj mamuloj la malantaŭa flanka parto de la ventra surfaco. Ĉiu homo kaj alia vertebrulo havas po du ingvenojn, dekstre kaj maldekstre.
La ingvena regiono ĉe la homo limiĝas supre per imagita linio inter la du plej supraj kaj plej antaŭaj punktoj de la iskio (tiuj punktoj latine nomatas spinae iliacae anteriores superiores) - la imagita linio mem latine havas la nomon planum interspinale ). Ĉe bestaj mamuloj la antaŭa limo estas la imagita linio inter la antaŭa fino de la du koksostaj elstaraĵoj (latine nomataj tubera coxae). Ĉe homoj malantaŭe kaj ĉe bestaj mamuloj supre la limo estas la supra limo de la koksosto. Ĉe la kruroj la ingvena regiono atingas ekstere imagitan limon inter la du plej supraj kaj plej antaŭaj punktoj de la iskio kaj la pubio meze, kaj korpocentre la du ingvenoj dividitas per la pubia regiono (latine regio pubica)- la limo inter la ingvenaj kaj la pubia regionoj estas la flanka rando de la rekta ventra muskolo (latine musculus rectus abdominis).
La ingvena regiono per la "ingvena kanalo" (canalis inguinalis) respektive ties enkorpa enirejo, la "interna ingvena ringo (anulus inguinalis profundus) havas nature malfortan parton. En tiu loko povas ekesti ingvena hernio, do enhavo de la abdomena kavo povas elfali tra la abdomena "muro" el muskoloj, kolagenaj fibroj kaj haŭto.
Ĉe hufuloj la laktoglando situas en la ingvena kaj pubia regionoj. Ĉe kaprenoj flanke de tio troveblas plia specifa haŭta glando.
Andreo Andrio
Andreo ANDRIO (france André ANDRIEU; naskiĝis en 1932) estas franca esperantisto aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) kaj kiel Esperanto-vortaristo.
En 1992 Andrieu emeritiĝis kaj translokiĝis proksime al sia naskiĝloko en sudokcidenta Francio. Tiam Dazun petis lin helpi en la finpretigo de la botanika terminaro "Sin nutri en la naturo", kiu aperis en 1995. Poste Andrieu transprenis la prilaboron kaj redakton de la "Praktika Vortaro" Esperanto-Franca kaj Franca-Esperanto de SAT-Amikaro, iniciita de Dazun en 1953 kaj aperinta en du eldonoj en 1959 kaj (senŝanĝe) en 1974.
De la naskiĝo de la nova SAT-Amikara revuo La Sago li prizorgas tre ŝatatan rubrikon, "Kiel traduki" (en dumonataj numeroj ĝin anstataŭas "Kiel esperantigi proprajn nomojn"), sprite ilustrita de Serĝo Sir', k el kiu aperis kompillibro en 2009, eldonite de SAT-Amikaro.
Manjaléu
Manjaléu [manĵaleŭ] (arĥaisma vorto kiu signifas "manĝulo", portugallingve) estas monstro de brazila folkloro. Laŭ legendo, tiu monstro neniam povis morti, ĉar ĝia animo ne estas en ĝi, sed en nekonata loko.
2867 Šteins
2867 Šteins estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ Nauĉno en Ukrainio.
Manjaléu
La reĝo de Kastilio sukcesis venki la monstron, sed ne povis mortigi ĝin, kaj arestis ĝin en malliberejo de sia kastelo. Reĝidino de Kastilio edziniĝis al viro, kiu havis magian ŝlosilon, tiu ŝlosilo malfermis ĉiujn pordojn. Foje, la reĝo kaj sia bofilo iris al ĉaso, kaj la reĝidino prenis la magian ŝlosilon por malfermi la pordon pro scivolemo. Ŝi apenaŭ malfermis la pordon por rigardi la monstron, ĝi kaptis ŝin kaj fugis al kaverno en arbaro.
2867 Šteins
Nomo
Ĝia nomo honoras la latvan sovetan astronomon Kārlis Šteins (1911 – 1983).
Ecoj
Studo farita elde la Eŭropa suda observatorio en 2006 montris ke 2867 Šteins estas unu el la maloftaj E-tipaj asteroidoj. Nur 21 asteroidoj de tia tipo estis konataj en 2008.
Manjaléu
Kiam al kastelo revenis la reĝon kaj la edzon de la scivolema princino, oni sciigi ilin pri la tragedio. Per magio, la edzo trovis la kavernon, sed li ne sciis kiel mortigi la monstron. Sekve li diris, magie, al sia edzino, demandi al la monstro kie estas ĝia animo por ke la edzo povu mortigi ĝin. Edzino sukcesis scii ke la animo de l' monstro estis fajro de kandelo en unu ovo, kiu estas interne kolombino, kiu estis en ŝtono, kiu estis sub la maro.
La edzo de reĝinidino estis bofrato de tri magiaj reĝoj, kies helpon li petis. Ili sukcesis trovi la ŝtonon sub la maron, rompi la ŝtonon, mortigi la kolombinon, disŝiri la ovon kaj malfajrigi la kandelon, tiel la monstro mortis kaj la princino de Kastilio restis libera.
2867 Šteins
Ecoj
La, la kosmosondilo Rosetta preterflugis la asteroidon je distanco de ĉirkaŭ 800 km kun relativa rapideco de 8,6 km/s, la unuaj fotoj montris ke la asteroido havas formon de tranĉita diamanto de diametro ĉirkaŭ 4,6 km, kun granda alfrapa kratero de 1,5 km en la "supra" parto kaj "ĉeno" da malgrandaj krateroj vicigita laŭ meridiano.
23 el la krateroj de 2867 Šteins ricevis nomojn de gemoj.
Antal Friss
Antal Friss [friŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Friss Antal estis hungara violonĉelisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
2867 Šteins
Ecoj
Nenia satelito estis observita.
2867 Šteins estas la 10-a asteroido alproksimigita de kosmosondilo.
Antal Friss
Antal Friss naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Friss studis en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio, poste inter 1919-1922 en simila instituto en Berlino de en:Hugo Becker. Pro financaj malfacilaĵoj li muzikadis ankaŭ en kinejoj, hoteloj, teatroj. Hejmenveninta li instruis en muziklernejo, sed li estis ankaŭ muzikisto de Teatro Városi (1922-1931) kaj de Hungara Radio (1936-1951). Inter 1950 kaj 1972 li instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, poste li emeritiĝis. Krom la instruado li partoprenis ankaŭ en koncertoj. Li ricevis premion en 1967.
Longkrura emberizo
La Longkrura emberizo (Emberiza alcoveri) estis jam formortinta nefluganta birdospecio de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. Ĝi estis distingebla pro siaj longaj kruroj kaj mallongaj flugiloj, kaj ili loĝis en Kanarioj. Ĝi estas unu el la malmultaj neflugaj Paserinoj konataj al la scienco, el kiuj estas jam formortintaj.
Taksonomio
Tiu emberizo apartenas al la genro Emberiza, kaj ties plej proksima parenco estas ŝajne la Kabanisa emberizo (E. cabanisi) kaj la Flava emberizo (E. citrinella). Emberiza estas genro ene de la emberiza familio de Emberizedoj, kiu formiĝas el malgrandaj, semomanĝantaj birdoj kun distingaj bekoformoj. La latina scienca nomo, alcoveri, estas honora al J. A. Alcover, kiu kontribuis al konado de fosilia faŭno kaj ties informado.
Aspekto
La holotipo de Longkrura emberizo estas parto de skeleto. Oni trovis ankaŭ aliajn sep asociatajn skeletojn. La ostoj konserviĝas en la Universitato de La Laguna, en Tenerife. Tiu specio estis distingebla el aliaj emberizoj ĉar ĝi estis la plej granda specio de Emberiza kaj havis plej longajn krurojn, pli mallongajn flugilojn kaj diferencformajn bekojn. Tiuj karakteroj indikas ke la Longkrura emberizo estis surgrunda vivanto kaj plej verŝjane nefluga. Tio konvertigas ĝin en unu el la malmultaj konataj neflugaj Paserinoj, el kiuj aliaj estus la Troglodito de Insulo Stephens (Xenicus lyalli) kaj la Longbeka troglodito (Dendroscansor decurvirostris). Ambaŭ el tiuj trogloditoj estas formortintaj. Tiu emberizo probable estis ĉiomanĝanta, kiel la aliaj specioj de sia genro. Ĝi ŝajne manĝis semojn kaj senvertebrulojn. Tamen pro la diferencforma beko, pli fortaj semoj povus esti inkluditaj en ties dieto.
Distribuado kaj habitato
La Longkrura emberizo estis indiĝena de Kanarioj. La ostoj de tiu specio estis trovataj nur en la vulkana kavo Cueva del Viento, de la insulo de Tenerife. Aliaj specioj kiuj vivis ĉe tiu emberizo estis variaj birdoj, mamuloj kaj lacertoj. Tiu specio ŝajne loĝis en la Laŭrarbaro de transira arbaro, kie estu manĝodisponeblo kaj la herba tavolo estu protektilo kontraŭ elaeraj predantoj.
Formorto
La Longkrura emberizo vivis en Kanarioj dum la supra Plejstoceno al Holoceno. Homoj alvenis tien antaŭ ĉirkaŭ 2,000 jaroj, kaj alportis kun ili invadajn speciojn kiaj kaproj, porkoj, katoj kaj ŝafoj. La eŭropanoj, alveninte, damaĝis la landon eĉ plie, enmetante ratojn en la insulojn kaj kultivante la teron. La Longkrura emberizo estis enportata en la formorton pro tiuj invadaj specioj kaj pro la detruo de ties habitato.
Pauli Riihivaara
Finna esperantisto
Pauli RIIHIVAARA (1903-1995), iama orgenisto de la katedralo de Turku, mortis la 27-an de januaro en Pori (Finnlando).
En la sesdekaj jaroj li gvidis la E-koruson Amikaro, kiu koncertis i.a. en la Helsinka UK (1969). Li estis ŝatata kursgvidanto (1958-1976) kaj honora membro de la E-Societo en Turku, kiun li kunfondis.
Listo de francaj ministroj pri komunikado
La sekvanta tabelo listigas la membrojn de francaj registaroj kiuj respondecis pri komunikado kaj amasinformiloj. De 1986, kaj escepte de la periodo 1993-1995, la ministerio pri kulturo ĉiam estis komisiita ankaŭ pri komunikado, tio estas pri la politiko de la registaro direckte al la amasinformiloj (gazetaro, televido kaj, parte, interreto).
Leonardo Moreira
Leonardo Moreira (盛礼良 レオナルド, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Japan Soccer College, Sagan Tosu, Tokyo Verdy, Tochigi SC, Giravanz Kitakyushu, Blaublitz Akita, ReinMeer Aomori kaj Maruyasu Okazaki.
Duklando Glogovo
La Glogova duklando aŭ Glogova princlando (Knížectví Hlohovské, Księstwo Głogowskie, Herzogtum Glogau; rezidejo Głogów) en Malsupra Silezio estis unu el la multaj Sileziaj princlandoj. Ĝi ekestis en 1251 per apartigo disde la Legnica princlando. Dum mallonga tempo feŭdo de la Krono de Bohemio. Regata de la Sileziaj Piastoj (glogova linio), sed jam en 1331 konkerita de la bohemia reĝo Johano de Luksemburgo. De 1344 ĝis 1476 dividita inter "duka" (feŭda) kaj "reĝa" (hereda) duono. Ekde 1490 senpera princlando. Kiel preskaŭ tuta Silezio, ĝi fariĝis en 1742 parto de Prusio kaj en 1945 de Pollando.
Viljĥivka
Viljĥivka, ukraine Вільхівка, ruse Ольховка [oljhovka], slovake Vlachovo, hungare Ölyvös [ojvoŝ] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
Situo
Viljĥivka situas laŭ rojo. Vinohradiv troviĝas je 16 kmoj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en la 16-a jarcento. En 1910 vivis en Ölyvös 1255 loĝantoj, (rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Viljĥivka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Iberia Anarkiisma Federacio
La Iberia Anarkiisma Federacio, nome en hispana Federación Anarquista Ibérica (FAI) estas organizo fondita en 1927 ĉe la strando de El Saler, Valencio, Hispanio, kiel posta de du organizoj anarkiistaj, nome la portugala, Anarkiisma Portugala Unio kaj la hispana Federación Nacional de Grupos Anarquistas de España, kiu tiele ekformis tutiberian agadkampon. Partoprenis en tiu fondo ankaŭ membroj de la Federacio de Anarkiistaj Grupoj de la Ekzilo (ĉefe el Francio; oni ne forgesu ke oni vivis dum diktaturo). En la aktualo la organizo formas parton de la Internacio de Anarkiistaj Federacioj.