cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Parko Simien
La Nacia Parko Simien estas unu el la naciaj parkoj de Etiopio. Ĝi situas ĉe la montaro Simen, parto de Etiopaj Altaĵoj, en la regiono Semien Gondar, ene de la Regiono Amharo. Ĝi enhavas la monton Ras Dashen, la plel alta pinto de Etiopio kaj la kvara en Afriko. Kun etendiĝo de 16.500 hektaroj, ĝi estis kreita en 1969. Ĝiaj geografiaj koordinatoj estas 13.23639°N, 38.36833°W.
En la parko troviĝas tri tipoj de vegetaro laŭ la alteco. En la malsupra parto, inter 3000 kaj 3300 metroj, la originala vegetaro konsistanta el kverkoj kaj podokarpoj estis anstataŭigita per kultivaĵoj, krom en nealireblaj partoj. La intermeza parto, ĝis 4000 metroj, ankaŭ estas tre eluzita kaj nur kelkaj enklavoj konservas la originalajn arbarojn el eriko kaj salvio. La supra parto estas regata de duonalpaj herbejoj, kun kelkaj arabaretoj el sep metroj alte. Inter la mamuloj troviĝas la etiopa lupo (Canis simensis), la kapro de Abisinio (Capra walie) kaj la ĝelado (Theropithecus gelada). La tri estas endemiaj de la Etiopaj altaĵoj, la du unuaj estas en danĝero je malapero.
Inter la birdoj elstaras la orelvulturo (Torgos tracheliotus), la ŝafgrifo (Gypaetus barbatus), la veroksia aglo (Aquila verreauxii), la turfalko (Falco tinnunculus) kaj la falko (Falco biarmicus).
Tui
Tui estas hispana urbo situanta en la orienta parto de la distrikto Baixo Miño (provinco Pontevedro). En ĝi estas unu el la plej famaj katedraloj en Galegio, la Katedralo de Sankta Maria de Tui.
(13782) 1998 UM18
(13782) 1998 UM18 estas troja asteroido de Jupitero. Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata Greka Tendaro.
Tui
De la 10a de februaro 2012, kune kun la urbo Valença do Minho (Portugalio), ili formas eŭrop-urbon kiel signon de kunlaboro kaj integriĝo inter la du urboj ligitaj de du pontoj transirantaj la riveron Minjo. En la jaro 2016, Tui laŭ NIS, havis 16 902 loĝantojn.
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito Tui estis la lasta urbo de Galegio kiu estis konkerita de la insurekciaj trupoj de Francisco Franco, sed la alveno de militaj plifortigoj el Vigo kaj Ourense faciligis la enirejon de la "naciistoj" en la urbo la 26an de julio 1936. Tu kondiĉo esti rezistinta rezultis en forta subpremado kontraŭ supozitaj maldekstruloj, kiel la tiama urbestro Guillermo Vicente Santiago.
(13782) 1998 UM18
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
1665 Gaby
1665 Gaby estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Gaby", en honoro al Gaby Reinmuth, bofilino de la malkovrinto.
Flago de Litovio
La flago de Litovio estas horizontala trikoloro de flavo, verdo kaj ruĝo. La flago reoficialiĝis en Litovio (formale tiam ankoraŭ la Litova Soveta Socialista Respubliko) la 20-an de marto 1989, preskaŭ du jarojn antaŭ la fino de sendependiĝo de la konkera ŝtato Sovetunio. Antaŭ tiu reoficialiĝo, la flago jam estis oficiala en la suverena demokratia respubliko Litovio inter la jaroj 1918 kaj junio 1940, kiam la ŝtato - laŭ nazia-sovetunia interkonsento de la Ribbentrop-Molotov-pakto - estis okupita kaj aneksita de Sovetunio. Tiu flago tamen havis iom pli malhelajn kolorojn. Post mallonga fazo de okupado fare de Nazia Germanio inter 1941 kaj 1945, de 1945 ĝis 1989 la flago de la sovetunia respubliko Litovio konsistis unue el la ruĝa flago de Sovetunio kun aldonita nomo de la respubliko supre maldekstre, kaj poste el ruĝa flago kun blanka kaj verda strioj malsupre. Post la reoficialiĝo de la flago en 1989, en formato 1:2, la flago iom modifiĝis dum la jaro 2004 kiam la formato estis ŝanĝita al 3:5.
Historio
La plej fruaj flagoj kun litova identeco estis priskribitaj dum la 15-a jarcento fare de la pola historiisto Jan Długosz. En la batalo de Grunwald aŭ Žalgiris dum la jaro 1410, kie armeo el litovoj kaj poloj decide venkis la ekspansieman ordenon de germanaj kavaliroj, du diversaj flagoj estis uzitaj. Iuj el la regimentoj portis standardon kun la bildigo de la Kolonoj de la Gediminidoj (ili estis nobelaj familioj el Litovio), kaj la alia parto de la regimentoj standardon kun la Vytis, bildigo de kavalira rajdanto ĉasanta nevideblan malamikon (tiuj regimentoj estis nenobelaj litovaj soldatoj). La Vytis poste iĝis la oficiala blazono de Litovio, sed ankaŭ la Kolonoj de la Gediminidoj restis nacia simbolo. Ĝis la fino de la 18-a jarcento, kiam Litovio estis konkerita kaj aneksita de la Rusia Imperio, la Vytis restis la oficiala flago de la Granda Duklando Litovio.
Kiam post la Franca Revolucio de la jaro 1789 respublikanaj flagoj laŭ la modelo de trikoloro iĝis popularaj ĉie en Eŭropo, ankaŭ en Litovio respublikanoj elektis trikoloron - kun la koloroj flavo, verdo kaj ruĝo. La sola plia trikoloro, kiu ekestis en Litovio, estis la flago el verdo, blanko kaj ruĝo kiu reprezentis la regionon Eta Litovio dum la 19-a jarcento dividita inter la germanlingva provinco Orienta Prusio kaj la Rusia Imperio.
Ne estas konate kiu ekzakte el la vicoj de luktantoj por ree sendependa kaj respublika Litovio dum la 19-a jarcento proponis la flavan, verdan kaj ruĝan trikoloron por kreinda litova respubliko, sed historiistoj supozas ke la ideo naskiĝis en la rondoj de litovaj ekzilintoj en okcidenta Eŭropo kaj Usono. La tri koloroj estis tiuj plej ofte uzitaj en litovaj folkloraj teksaĵoj kaj tradiciaj kostumoj. En la kunveno de la nacia parlamento Seimas dum 1905 en Vilno, kadre de la revolucio en la Rusia Imperio de tiu jaro, la trikolora flago prefereiĝis kompare al la Vytis kiel estonta flago de la litova nacio. .
El la koloroj, flavo simboligis la leviĝantan sunon - simbole por la releviĝanta litova nacio post mallumaj jarcentoj de kultura subpremiĝo, verdo la multajn arbarojn kaj kampojn de la agrikulture dominita ŝtato, kaj ruĝo la dominan koloron de la historia Granda Duklando Litovio (laŭ iuj ankaŭ nubojn ruĝigitajn de la leviĝanta suno). Dum la jaro 1918 flaga komisiono de la nacia parlamento proponis flagon, kiu konsistis el la trikoloro el flavo, verdo kaj ruĝo, kaj aldone la blazono Vytis en la supra maldekstra angulo de la flago, sed la nacia konstitucio de la jaro 1922 difinis la nacian flagon kiel simpla trikoloro sen la aldona blazono, kaj tiel restis ĝis la nuntempo.
Masashi Shimamura
Masashi Shimamura (島村 征志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight.
Jan Baranowski
Jan BARANOWSKI (naskiĝis la 26-an de decembro 1800 en Sławków, mortis la 8-an de novembro 1879 en Lublin) – pola astronomo kaj naturisto.
Vivo
Jan Baranowski studis en Jagelona Universitato. De 1825 adjunkto, poste en la jaroj 1848–1869 direktoro de varsovia Astronomia Observatorio. Paralele en la jaroj 1862–1869 estis profesoro de Ĉef-Lernejo en Varsovio.
En 1833 kalkulis orbiton de la kometo de Wilhelm von Biela.
De 1843 laboris pri eldono latine kaj en la pola lingvo de De revolutionibus orbium coelestium kaj de aliaj verkoj de Koperniko, realigita en 1854. Tio estis la unua traduko de tiu ĉi titolo al la moderna lingvo, kun antaŭparolo de Nikolao Koperniko, kiun ne havas eldonoj de Nurenbergo. En unu volumo oni publikigis krom tio ankaŭ Narrato Prima de Georg Joachim Rheticus, korespondaĵojn kun etaj kreaĵoj de Koperniko.
Distingita per la Ordeno de Sankta Stanislao de la 2-a klaso.
Ralardeo
Ralardeo (Ardeola ralloides) estas birdo el la familio de Ardeedoj.
Disvastiĝo
Ĝi estas el Malnova Mondo kaj reproduktiĝas en tuta suda Eŭropo kaj Mezoriento (ĉefe Balkanio, Kaŭkazio kaj Turkio). La ralardeo estas migranta birdo kiu vintras en Afriko. Ĝi estas rara norde de sia reprodukta teritorio.
Aspekto
Ĝi estas birdospecio kun grando de ĉ. 46 cm averaĝe. Pli precize ĝi estas 44–47 cm longa, el kiu la korpo estas 20–23 cm kun enverguro de 80–92 cm. La pezo estas de 250 ĝis 300 g. Ĝi estas relative malsvelta, fortika, kurt-kola ardeo, pli svelta ol Egretardeo. La plumaro estas helflava, la flugiloj kaj subaj partoj estas blankaj. De ĝia nuko etendiĝas malantaŭen ornamplumoj somere. La mallonga dika beko estas grizblua kun nigra fino dum la reprodukta sezono, vintre la beko estas verdeta aŭ havas pli da nigro kaj malpli da bluo. La kruroj estas verdetaj, dum reprodukta sezono flavecruĝaj. Kiam ĝi ripozas sur la grundo, ĝi aspektas kiel malsvelta, unukolore malhelflava birdo. Kiam ĝi ekflugas, iĝas tuj videbla la okulfrape blankaj flugiloj, blanka pugoparto kaj vosto kontraste kun la bruneca (sablokolora) dorso.
Ĝi similas el malproksimo al malgranda egretardeo, ĉar ĝi aspektas tiam tute blanka. Tiam oni povas diferencigi ilin je la pli ofta flugbatado, pli mallongaj flugiloj de la ralardeo; pli proksime la ralardeo havas flavetajn dorson kaj kapon.
Ĝia voĉo estas raŭka karr dum la reprodukta sezono. Ĝi estas pli silentema ol la aliaj ardeoj.
Kutimaro
Ĝi vivas en densaj fragmitejoj, marĉoj kaj aliaj humidejoj kun arbustoj en varmaj landoj. Ĝi nestas unuope aŭ grupe en malgrandaj kolonioj kun aliaj vadbirdoj, kutime sur platformoj el bastonetoj en arboj aŭ arbustoj aŭ eĉ surgrunde. Ĝi konstruas la neston inter fragmitoj aŭ sur arboj, arbustoj. La ino demetas 3-6 ovojn, kiuj estos kovataj de ambaŭ gepatroj dum periodo de 22-24 tagoj. La idoj estas nestoloĝantaj, zorgataj de ambaŭ gepatroj kaj restas ĉeneste dum 32 tagoj. Ili manĝas fiŝojn, insektojn, larvojn, vermojn kaj eĉ plantan materialon.
Etimologio
La scienca nomo devenas el la latina ardeola, malgranda ardeo, kaj ralloides, el latina rallus, nome ralo kaj greka -oides, simila.
Statuso
Temas pri palearktisa specio Malplej Zorgiga. La eŭropa populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 18.000 al 27.000 reproduktaj paroj. Plej granda populacio estas en Rumanio (5.500 ĝis 6.500 reproduktaj paroj ĉefe en la Danuba Delto), Turkio (4.000 ĝis 6.000 reproduktaj paroj), Azerbajĝano (2.500 ĝis 5.000 reproduktaj paroj) kaj Rusio (1.500 ĝis 2.000 reproduktaj paroj). En Hungario oni ĉirkaŭkalkulas 300 ĝis 410 reproduktajn parojn.
Bzenov
Bzenov (hungare Berzenke) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Bzenov situas laŭ traira flankovojo. Prešov troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1423. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Berzenke 204 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Prešov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bzenov 728 homoj, (649 slovakoj, 75 ciganoj).
Varma punkto
Varma punkto (aŭ varma makulo) en geologio estas loko de la tera (aŭ planeda) surfaco, kie, pro ankoraŭ nun malbone konataj kaŭzoj, manifestiĝas konstanta vulkanismo.
La teraj varmaj punltoj estas rigarditaj kiel surfacaj spuroj de pli malpli fiksaj lokoj de la termantelo, rilative pli varmaj ol aliaj regionoj je sama profundo. Pro tio, la ĉeestantaj materialoj estas malpli densaj kaj emas leviĝi (laŭ la principo de Arkimedo); tio, kiu estigas diapiron, tie estas supreniro de la mantela materio sub forme de plumtufo, kiu fluidiĝas pro malkunpremiĝo je profundo de 100 km, iĝante bazalta magmo.
Tiu magma leviĝo povas trabori la litosferon, naskante vulkanon. Pro la kontinenta drivo, unu varma punkto kreas vicon da vulkanoj sur la litosfero, kiu pasas super de ĝi.
La kialoj, pro kio iuj lokoj de la mantelo estas pli varmaj estas nekonataj. Iuj supozas, ke estas ie akumulaĵoj da radiaktiva materio. Aliaj elvokas alfrapojn de meteoritoj.
901 Brunsia
901 Brunsia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Valkaldrono
Valkaldrono estas ampleksa regiono, kiu estas el ĉiuj flankoj ĉirkaŭigita de altaĵoj. La valkaldrono povas esti tute fermita (senelflueja) aŭ ĝi povas havi forfluon. La valkaldrono povas estiĝi pro sekvoj de montokreaj movoj de (orogenezo) aŭ pro efiko de erozio.
901 Brunsia
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon kaj matematikiston Ernst Heinrich Bruns (1848–1919).
Ramponio Verna
Ramponio Verna estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio, kiu ekde januaro 2017 apartenas al nova komunumo Alta Valle Intelvi. Fine de 2016 en la tiama komunumo vivis 465 loĝantoj. Ĝi apartenas al la itala regiono Lombardio kaj al la provinco Como.
Raffi
Pro financaj kialoj li devis interrompi siajn studojn en Tbiliso kaj helpi sian patron, kiu estis komercisto. Tiel, li vizitis Muŝ, Van kaj aliajn armenajn urbojn, kiuj estis sub turka regado, kompletigante siajn studojn kiel memlernanto. En 1853 li publikigis siajn unuajn poemojn, en grabaro aŭ klasika armena, en Arcvi Vaspurakani ( "Aglo de Vaspurakano" ). En 1860 li kunlaboris kun la ĵurnalo Hjusisapajl, kiu aperis en Moskvo.
Sikofanto
Sikofanto estis (en la antikva Ateno) la moka indiko por viro, kiu - por riĉigi sin aŭ por sendanĝerigi politikajn rivalojn - misuzis la rajton de ĉiu Atena civitano akuzi kuncivitanon ĉe juĝejo. La Greka vorto συκοφάντης origine signifis figojmontranto, t.e. persono, kiu konigas ŝteliston de relative senvaloraj varoj: "Jen, li forkaptas figojn!". Antikvatempe oni klarige diris, ke foje estis malpermesite eksporti Atikajn figojn; kaj kiam montriĝis ke oni kontrabandas pri figoj, oni starigis kontrolistojn - jen la figomontrantoj.
La Atena leĝaro ne konis la oficon de ŝtata akuzisto por komenci procesojn kontraŭ krimuloj. Se iu krimis, kaj se tio iun ĝenis, tiu lasta komencu proceson.
Schlossberg (Haardt)
Schlossberg (= kastela monto) estas 379,2 m alta monto en la mezmontaro Haardt. Ĝi situas ĉe la urboparto Hambach de la sendistrikta urbo Neustadt ĉe la Vinvojo en Rejnlando-Palatinato. Sur ĝia kupolo staras la kastelo Hambach. Ĝi staras kiel simbolo por libereco kaj demokratio ekde la festo de Hambach en la jaro 1832.
Sikofanto
La leĝofaristo Solono verdiktis, ke ĉiu civitano rajtas akuzi iun ajn civitanon pro krimo. Eventuala financa gajno estos minimume parte por la (ja prava) akuzinto. Meze de la 5-a jc a.Kr. tio kondukis al misuzo: kelkaj homoj ekvidis bonan metodon relative facile "perlabori" monon: oni iun akuzis, kaj por provi eskapi la ĝenon de la ofte longedaŭra proceso, tiu pagis al la akuzinto, por ke ĉi tiu nuligu la akuzon. Tio estis la sikofantoj.
Schlossberg (Haardt)
Situo kaj ĉirkaŭo
La kastela monto staras en la Naturparko Palatinata Arbaro kaj en la Biosfera rezervejo Palatinata Arbaro - Nordaj Vogezoj. La monto situas ene de arbaro de la sendistrikta urbo Neustadt ĉe la Vinstrato en la iama komunuma arbaro de la urboparto Hambach. La pinto troviĝas ĉ. 500 m sudokcidente de la vilaĝrando kaj 300 m nordokcidente de la urboparto Diedesfeld.
Sikofanto
Ĉar en la demokrata Ateno neniu povis antaŭvidi la rezulton de proceso (ankaŭ juĝistojn kaj ĵurianojn oni elektis lotumade), multaj prefere pagis ol atendi ...
Schlossberg (Haardt)
Situo kaj ĉirkaŭo
Laŭ la montrilo de la horloĝo ĉirkaŭas jenaj montoj la kastelan monton: En la sudokcidento Sommerberg (alteco 501,9 ) kaj nordokcidento Rittersberg (alteco 531,8 m), ambaŭ apartenas al la masivo de la Hohen Loog (alteco 618,7 m). Sekvas en nordoriento Heidelberg (alteco 313,4 m)
Sikofanto
Ĉar multaj riĉaj civitanoj fariĝis viktimoj, tio grave helpis la kontraŭ-demokratian oligarĥian opozicion. Dum la diktatoreco de la "Tridek" multaj famaj sikofantoj estis mortkondamnitaj.
Schlossberg (Haardt)
Akvejoj
Piede de la kastela monto fontas en la sudokcidento sur alteco de 266 m la 14,2 km longa Hartgraben, kiu nomiĝas en la fonta zono ankaŭ Schlittgraben. En la nordo sur alteco de 249 fontas la rojo Hambach (longeco 3,1 km). Ambaŭ akvejoj apartenas al la akvokolekta baseno de la rivereto Speyerbach orografie maldekstra alfluanto de la Rejno.
Historio
La kastela ruino fariĝis en la jaro 1832 simbolo por libereco kaj demokratio, kiam tie renkontiĝis 20.000 ĝis 30.000 homoj, inter ili ankaŭ multaj eksterlandanoj por festi la feston de Hambach.
Naturo
Escepte de la kastela arealo sur la monto kreskas miksarbaro. Ordinara kastaneo dominas la flaŭron sur la monto. Krome kreskas tie fagoj, pinaloj kiel piceoj kaj arbaraj pinoj.
Sommerberg
Sommerberg estas 501,9 m alta monto de la Haardt ĉe la orienta rando de la Palatinata Arbaro en la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio.
Situo
La monto Sommerberg apartenas kiel la Zwergberg (589,3 m), la Sommerseite (540,8 m), la Rittersberg (531,8 m), la Sternberg (511,3 m) kaj la Nollenkopf (490,3 m) al la antaŭmontoj de la Hohen Loog (618,7 m). Ĝi troviĝas rekte ĉe la rando de la Haardt. En la nordo la monto estas ligita per malalta montoselo kun la monto Sommerseite. La pinto de la monto Sommerberg estas komplete kovrata de arbaro. La monto troviĝas sur la teritorio de la urbo Neustadt ĉe la Vinstrato.
Veterkruco
Ĉe la sudorienta deklivo de la monto troviĝas en alteco de ĉ. 380 m veterkruco. La enskribaĵo sur la soklo de la kruco informas, ke la kruco estis el la jaro 1864 kaj starigita de la paroĥa komunumo Diedesfeld.
László Simonka
László SIMONKA[ŝimonka] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Satmaro la 4-an de aprilo 1929 kaj mortis en Bukareŝto 15-an de aŭgusto 1984.
Junulara Ekumena Esperanto-Tendaro
Junulara Ekumena Esperanto-Tendaro (JET) estis junulara renkontiĝo organizata de la kristanaj Esperanto-asocioj IKUE kaj KELI. Ĝin fondis en 1997 la pastroj Adolf Burkhardt kaj Bernhard Eichkorn. La lasta JET okazis en 2007.
László Simonka
Kariero
László Simonka akiris diplomon de agronomo en Kluĵo en 1953. Li estis raportisto, redaktoro, poste ĉefredaktoro de Falvak Dolgozó Népe en Bukareŝto. Li publikigis fabelojn en porinfana Napsugár (1957–59).
Junulara Ekumena Esperanto-Tendaro
Nur la 1-a JET en 1997 (kun ĉ. 60 partoprenantoj) estis memstara aranĝo. La 2-a kaj 4-a JET okazis kadre de la (ĝenerale neesperantistaj) junularaj renkontiĝoj de la Komunumo de Taizé. Ĉiuj aliaj JET-oj okazis kadre de Ekumenaj Esperanto-Kongresoj (EEK), kie la JET-anoj loĝis ne en tendoj, sed en la kongresejo (plej ofte eklezia klerigejo) aŭ en hotelo.
Rotenturm an der Pinka
Situo
Rotenturm an der Pinka situas sur malebenaĵo, laŭ rojo nomata Pinka, laŭ fervojo Friedberg-Rechnitz. La lasta troviĝas en distanco de 20, Oberwart de 5 kilometroj. Setlejoj Siget in der Wart (hungare Őrisziget) kaj Spitzzicken (hungare Oláhciklény) apartenas al la komunumo. Rotenturm an der Pinka preskaŭ kontaktiĝas kun Unterwart.
(19847) 2000 ST339
(19847) 2000 ST339 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Rotenturm an der Pinka
Historio
La loko estis loĝata dum la ferepoko. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1352 en formo Weresuarfelde. Fortikaĵo konstruiĝis en la 14-a jarcento. En 1910 loĝis en Vasvörösvár 997 da homoj, aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis 1920 Vasvörösvár apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Nazia Germanio). En 2016 loĝis en Rotenturm an der Pinka 1378 da homoj, (1026 aŭstroj, 232 hungaroj, 109 kroatoj).
Junulara Ekumena Esperanto-Tendaro
La plej granda JET estis la 3-a JET en 1999 kun pli ol 80 partoprenantoj.
JET celis esti ekumena aranĝo. Tamen kutime partoprenis ĝin plejparte katolikaj junuloj, ĉefe el Pollando, Ĉeĥio kaj Hungario.
Miesbach
Miesbach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Miesbach kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto sem mestre
Esperanto sem mestre (portugale, "Esperanto sen majstro" aŭ pli ekzakte "Esperanto sen instruisto") estas lernolibro verkita en 1937 (1-a eldono en 1938) de Francisco Valdomiro Lorenz (1872-1957) kaj post la 5-a eldono ricevis diversajn kunlaborojn de la akamediano D-ro Porto Carreiro Neto (1895-1964). Ĝi estas nuntempe eldonita de la Brazila Spiritisma Federacio. La libro enhavas 20 lecionojn, kun ekzercoj pri gramatiko, traduko kaj konversacio kaj ties respondlistojn. Krome, ĝi ankaŭ enhavas vortaretojn pri portugallingvo-esperanto/esperanto-portugallingvo kaj enhavas laŭvortan indekson. Tiu ĉi libro estas unu el la plej gravaj Esperanto-lernolibroj brazilaj kaj uzata en aliaj portugallingvaj landoj. Estas nuntempe ĝia 9-a eldono (de septembro de 1996).
Librenhavo
Sekvas la librenhavo de la freŝdataj eldonoj:
Esplús
Esplús estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko La Litera (kies administracia ĉefurbo estas Binéfar dum la ĉefurbo por histori-kulturaj aferoj estas Tamarite de Litera) apartenanta al la oriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko La Litera, oriente de la rivero Cinca.
La municipa teritorio limas norde kun Binéfar, oriente kun Tamarite de Litera, kaj sude kun Vencillón en la komarko.
La loĝloko Esplús mem kiel sidejo de la municipo (281 msm) estas je 83 km sudoriente de Huesca. Ĝi estas komunikata laŭ la regiona ŝoseo A-1239 norde kun Binéfar, kaj sudokcidente kun Albalate de Cinca.
Historio
Ĝia historio estas ligita al apuda urbo Binéfar.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado.
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio. Dume oni starigis kolektivecon en la urbo ĉefe fare de la anarkiismaj trupoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Esplús kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 656 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo, forstado kaj brutobredado (porkoj, ŝafoj kaj bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
Ludwigsturm (Blättersberg)
Ludwigsturm(= turo de Ludoviko) estas 15 metro alta  elrigardturo el sabloŝtono ĉe la suda flanko de la pita altebenaĵo de la monto  Blättersberg en la  Haardt, ĉe la orienta rando de la  Palatinata Arbaro. La turo staras sur alteco de 604,9 m. Ĝi situas proksime de la Rietburg sur la teritorio de la komunumo Rhodt unter Rietburg kaj estis konstruita en  1889 de la asocio por plibeligado  Edenkoben. Sian nomon la turo ricevis de la bavara reĝo Ludoviko la 1-a. Ĝi estas kultura monumento.
Birsig
Fonto
La rivero Birsig naskiĝas el du fontriveroj kies ĉefa kun la nomo Boersegraben fontas en la komunumo Wolschwiler en Francio proksime de la svisa landlimo. La alia fontrivero estas la rivereto Bieder, kies fonto situas en la komunumo Burg im Leimental en Svislando. Ĉe la svis-franca landlimo inter la franca komunumo Biederthal kaj la svisa komunumo Rodersdorf la du fontriveroj kuniĝas.
Meza rivero
La rivero nun trafluas la svisan teritorion en Rodersdorf, por poste alflui denove Francion en la komunumo Leymen. En Leymen la rivero estas nomata laŭ ĝia alzaca nomo Boersegraben. Post Leymen la rivero definitive forlasas francan teritorion, denove nomiĝas Birsig kaj fluas nun tra Biel-Benken, kie de sudoriento al Birsig alfluas la rojo Binnbach, kiu fontas en Hofstetten-Flüh kaj trafluas la komunumojn Bättwil kaj Therwil. Tial la nun tute kanaligita rivereto fluas tra la urboj Oberwil, Bottmingen kaj Binningen.
Suba rivero
Finfine la rivero atingas Bazelon, kie la rivero malaperas en substrata kanalo kaj ĝis ĝia alfluejo al Rejno estas kovrita krom en la zoologia ĝardeno, kie ĝi dum kelcent metroj estas videbla.
Historio
Sur la teritorio de la urbo Bazelo la rivero Birsig iam fluis malkovrita. Tamen oni jam frue fortigis ĝian bordojn kaj protektis ilin per muroj, por ke la oftaj inundoj ne plu kaŭzu damaĝon en la urbo. En la suba urboparto la domoj estis konstruitaj rekte ĉe la riverbordo kaj ĝin transiris multnombraj pontoj kaj pontetoj. Oni ĵetis en la riveron la fekaĵojn de la ĉirkaŭaj urbokvartaloj, kial oni nomis ĝin ankaŭ la kloakon de la urbo. Tiu stato ankaŭ kondukis al ĥoleraj kaj tifaj epedemioj.
Kloako (kanalo)
Kloako estas aro de tuboj kaj tubegoj por forfluigi rub- kaj pluvakvon tra subteraj kanaloj.
Estas parto de la kloako aldone al la kanalaro ankaŭ kolektejoj, pumpejoj, ktp. La kolektita akvo fluas tra la kloako al akvopurigejo aŭ rekte al rivero aŭ maro.
Laŭ Francisko Azorín kloako estas Kanaleĵo [ĉu por Kanalaĵo aŭ por Kanalejo] por defluigi la malpuraĵojn. Li indikas etimologion el la latina cloaca, el cluo (purigi). Kaj li aldonas la terminojn kloakaro kaj kloakaĵo.
Kloaka akvo (aŭ hejma kloakaĵo aŭ municipa kloakaĵo) estas speco de kloakaĵo kiu estas produktita de komunumo de homoj. Ĝi estas karakterizita per volumeno aŭ indico de fluo, fizika kondiĉo, kemiaj kaj toksaj substancoj, kaj ĝia bakteria statuso (nome kiujn organismojn ĝi enhavas kaj en kiuj kvantoj). Ĝi konsistas plejparte el grizakvo (de lavujoj, kuvoj, pluvperiodoj, vazlaviloj, kaj vestaĵlaviloj), kloakaĵo (la akvo irinta al akvopeliloj, kombinita kun la homa rubo kiun ĝi flulavas for); sapoj kaj lesivoj; kaj neceseja papero (malpli en regionoj kie bideoj estas vaste uzitaj anstataŭe de papero).
Rancio Valcuvia
Rancio Valcuvia estas komunumo de Italio.
Rivero Eo
La rivero Eo estas rivero de la nordo de Hispanio, kiu kuras grandparte laŭlonge de terenoj de Galegio kaj en la lasta sekcio konsistigas la landlimon kun Asturio. Ĝi enfluas en la Kantabran Maron formante la rion de Ribadeo.
La nomo venas de la vorto Ego, kiu en la greka epoko alterniĝis kun Egoba, kaj tiel Plinio atestas dum parolado pri la Egobarri, la loĝantoj de la bordo de la estuaro. De Egoo venas Eo kaj ankaŭ la mezepokaj formoj Iuve (775), Euve (875), kaj fine Ove (905-), nomo de paroko de Ribadeo, proksime al la estuaro.
Rigida korpo
Rigida korpo estas fizika sistemo el rigide kunligitaj masopunktoj. Pro la rigida kunligo la distanco inter punktoj de iu ajn paro de la sistemo tute ne ŝanĝiĝas dum la tempo.
Se oni prenas la punktojn P_1 kaj P_2 apartenantaj al la rigida korpo kaj ilia distanco estas d_{12}, la rigideco de la kunligo matematike signifas ke validas ĉiam, ekzemple en karteziaj koordinatoj:
La grandeco kaj la formo de rigida korpo tute ne ŝanĝiĝas kiam fortoj agas sur ĝi. La korpo povas nek deformiĝi nek tordiĝi nek fleksiĝi nek interne oscili.
La rigida korpo estas idealaĵo kiu ne reale ekzistas, sed ĝi estas ofte supozita por faciligi la solvon de fizikaj kaj teknikaj problemoj.
Colinas (Suda Rio-Grando)
Colinas estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.420 loĝantojn en 2010.
Simssee
Simssee estas lago en distrikto Rosenheim (Germanio).
Río Negro
Río Negro signifas en la hispana kaj portugala "nigra rivero" kaj povas aludi la jenon:
Simssee
La norda parto de Simssee apartenas al komunumo Bad Endorf, la suda al komunumo Stephanskirchen. Tri pliaj komunumoj limas al la laga bordo: Riedering (sud-oriente), Prutting (okcidente), Söchtenau (nord-okcidente).
Ivan Zajc
Ivan ZAJC (ankaŭ konata kiel Giovanni von Zaytz) (n. 3-an de aŭgusto 1832 en Rijeko; m. 16-an de decembro 1914 en Zagrebo) estis kroata komponisto kaj orĥestrestro.
Li vivis en la tempo de la iliria movado kaj estis inspirita de fortaj patriotaj sentoj, kiuj videblas en liaj kroate verkitaj operoj Nikola Šubić Zrinjski (1876), Mislav (1870), Ban Leget (1872) kaj Lizinka (1878). Li ankaŭ multe dediĉis sin al organizado de la muzika vivo en sia lando, kaj verkis multajn aliajn muzikpecojn por ĥoro, orĥestro, aŭ piano.
En Esperanto aperis lia kanto Haĝi Dimitro en la Proletaria Kantaro eldonita de SAT en 1924.
Kodeksa kadro
La stemma codicum, aŭ kodeksa kadro, en filologio estas la genealogia tabelo de manuskriptoj-fontoj de la koncernata verko.
Priskribo
Filologio havas kiel celon la reestablon de tekstoj komencante de la plej antikvaj manuskriptoj. Paleografio estas la scienco-tekniko kiu celas la deĉifron de la manuskriptoj.
Kiam teksto havas plurajn “fontojn”, aŭ plurajn manuskriptojn kiuj povas aparteni al malsamaj epokoj, filologo provas establi la naskiĝorilaton inter ili, nome ilia genealogio.
6914 Becquerel
6914 Becquerel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Henry E. Holt kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar, en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Kodeksa kadro
Priskribo
La stemma codicum, el la greklingva "stemma" = ‘’ŝildo, krono’’ (el kio, en Romo, bildoj de la antikvuloj, ornamitaj per kronoj, el kio la genealogia tabelo) kaj el la latina "codicum", plurala genitivo de codex- codicis = manuskripto) estas la genealogia arbo de unu aŭ pluraj familioj de manuskriptoj, nome fontoj de la koncernata verko.
Por atingi la originan tekston necesas, se ekzempli, malkovri ĉu la konsiderata manuskripto estas kopiita de alia. La malsamaĵoj, eventuale konstatitaj, en la kopiita teksto povus esti eraroj aŭ korektaĵoj enkondukitaj de kopiistoj. Male, se la du manuskriptoj ne apartenas al la sama familio, la tekstaj neidentigaĵoj povus ŝuldiĝi al fontoj pli antikvaj, pli epoke proksimaj al la originalo, kaj do pli utilaj por la celo.
6914 Becquerel
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la franca fizikisto Antoine Henri Becquerel (1852–1908), kun ricevinto de la Nobel-premio pri fiziko 1903 kun Marie Curie kaj Pierre Curie.
Kodeksa kadro
Priskribo
Foje estas konsilata la principo ke la legvarianto pli malfacila estas la pli forta, ofte la plej antikva aŭ la plej malfacila.
Natria polisulfido
La substanco estas alte alkala kaj treege koroda. Ĝi uzata en produktado de polisulfidaj polimeroj, kiel kemia fungicido, kiel nigrigagento sur kupra juvelaĵaro, kiel komponaĵo en polisulfido-bromida pilaro, kaj kiel inko por fotokemia solvaĵo, kaj en tanado-industrio por forigo de bestohararo el ledoj.
Sopronkövesd
Sopronkövesd [ŝopronkoveŝd] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Sopron. La loknomo signifas hungare: Sopron-ŝtona.
Situo
Sopronkövesd situas laŭ la ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono, laŭ la fervojo Sopron-Szombathely, proksime al la landlimo de Aŭstrio.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la ferepoko. Pro la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis, poste kroatoj refondis ĝin. En 1920 aldoniĝis al Aŭstrio koridoro, tial la komunumo trovis sin ĉe la nova ŝtatlimo. En 1946 Fera kurteno konstruiĝis laŭ la aŭstra limo. Oni metis minojn en la liman zonon. En 1989 la Fera kurteno nuliĝis, oni trovis laŭ la limo zonon netuŝitan dum 40 jaroj.
Famuloj
En Sopronkövesd naskiĝis aktoro József Mentes.
János Simf
János SIMF [ŝimf] (naskiĝis en Iojib la 26-an de februaro 1951, mortis en Alba Iulia la 28-an de majo 1989) estis rumania hungara poeto.
Kariero
János Simpf pristudis teologion en Alba Iulia, kaj li estis vicpastro de 1976 en Petreşti (Satu Mare), paroĥestro en Satulung. De 1981 li instruis la hungaran literaturon en mezgrada lernejo de Alba Iulia. Restis en manuskripto la libroj Példatár (1973); Isten a magyar költészetben (1974); Isten a világirodalomban (1975).
António Alberto Bastos Pimparel
António Alberto Bastos Pimparel (naskiĝis, do nun -aĝa), kutime nur nomata Beto, estas portugala futbalisto. Li interalie en la portugala nacia teamo de futbalo (ĝis teama eliminiĝo en la okonfinalo kontraŭ Hispanio) partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.
Canuto Thorman
Canuto THORMAN, ankaŭ citita, eble erare, kiel THORMANN, estis sveddevena brazila volapukisto. Li estis instruisto en Santos dum 19-a jarcento en kelkaj lernejoj kaj fondis tie komercan lernejon. Li redaktis multajn revuojn portugallingve pri pedagogio.
Li estis unu el ĉefaj divastigantoj de Volapuko en Brazilo kaj gvidis multajn kursojn. Li provis, sen sukceso, akiri oficialan subtenon al Volapuko. Li ankaŭ publikis volapukan bultenon. Fama estas lia frazo: "Potagov Basilena binom taël Volapuka!" (La poŝto de Brazilo estas malamika de Volapuko!), lia moto post la brazila poŝto ne akcepti sendi lian bultenon per la plej malalta tarifo.
Márcio Rogério de Andrade
Márcio Rogério de Andrade (n. 30-an de julio 1971, m. 17-an de julio 2007) estis brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Araçatuba kaj Nagoya Grampus Eight.
Panamax
Panamax kaj Nova Panamax (Panamakso kaj Nova Panamakso) estas terminoj por la grandolimoj por ŝipoj kiu veturas tra la Panama Kanalo. Formale, tiuj limoj kaj postuloj estas publikigitaj de la Panamkanala Aŭtoritato, titolite "Ŝipopostuloj". Tiuj postuloj priskribas ankaŭ temojn kiel escepte sekaj sezonaj limoj, elpelo, komunikado, kaj detala ŝipdezajno.
La permesebla grando estas limigita de larĝo kaj longo de la ĉambroj de disponeblaj kanalaj kluzoj, pro la profundo de la akvo en la kanalo, kaj por la alto de la Ponto de la Amerikoj ekde la konstruo de tiu ponto. Tiuj dimensioj donas klarajn parametrojn por ŝipoj destinitaj al trapaso de la Panama Kanalo kaj havas influon pri la dezajno de kargoŝipoj, maraj ŝipoj, kaj pasaĝeraj ŝipoj.
Horgen
Horgen estas komunumo kaj la ĉefurbo de la samnoma distrikto en Kantono Zuriko, Svislando. La urbo havis 18162 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 18562 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Horgen situas proksimume 15 kilometrojn sude de Zuriko je la okcidenta bordo de la Lago de Zuriko. La okcidenta lago-bordo popole ankaŭ nomiĝas "Katara Bordo" envie al la aliflanka Ora Bordo, tio, ĉar la okcidenta bordo de la zurika lago troviĝas en la ombro de la montoĉeno Albis, pro kio en Horgen la suno subiras multe pli frue ol en Meilen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Horgen limas en nordo al Oberrieden, en nordoriento aliflanke de la Lago de Zuriko al Meilen, en oriento al Wädenswil, en sudo al Hirzel, en okicento al Hausen ĉe Albis, en nordokcidento al Langnau ĉe Albis, kaj en nordnorokcidento al Thalwil.
Trafiko
Horgen apartenas al la Zurika Trafik-Unio. La urbo situas je la trajnlinio de la Gotard-Fervojo de Zuriko al Tiĉino kaj Milano unuflanke kaj al la linio de Zuriko al Koiro kaj Vieno aliflanke. Per pluraj regionaj trajnlinioj kaj ankaŭ kelkaj rapidtrajnoj Horgen estas bonege konektita kun Zuriko. Krome pasas tra Horgen la aŭtoŝoseo A3 de Zuriko al Koiro. Pramŝiplinio ligas la urbon Horgen kun Meilen je la alia flanko de la lago.
Historio
Unuaj surfostaj setlejoj en Horgen jam ekzistas antaŭ pli ol 5000 jaroj. Unua domumenta mencio okazis en donacletero per kiu la imperiestro Oto la 1-a donacis la urbon al la Monaĥinejo Fraumünster en Zuriko. Post la epoko de la Helveta Respubliko fariĝis Horgen la centro de civitana milito inter la kampara kaj urba loĝantaroj de la Kantono Zuriko, la tiel nomita Bocken-Milito en la jaro 1804. Komence de la 19-a jarcento la urbo industriiĝis kaj dum certa periodo la ekxpluato de la lokaj karbominejoj ludis gravan rolon. Fine de la 19-a jarcento oni tamen ĉesis la ekspluatadon de la minejoj pro la malaltaj prezoj de eksterlanda karbo por ĝin dum mallongaj periodoj dum la du mondmilitoj ankoraŭ-foje reaktivigi.
Nora
La rivero Nora estas rivero en norda Hispanio, alfluanto de la rivero Nalón, kiu trairas Asturion. Ĝi estas unu el la plej longaj alfluantoj de Asturio. Ĉe ĝiaj lastaj kilometroj ĝi funkcias kiel la natura limo unue inter la konsilioj de Oviedo kaj Llanera, kaj poste inter Oviedo kaj Las Regueras. Entute la rivero trairas 67 kilometrojn.
Doku Umarov
Doku Umvarov aŭ laŭ la rusa oficiala formo Doku Ĥamatoviĉ Umarov, ankaŭ Dokka Umarov aŭ Doka Umarov; ĉeĉene Умаран Хамади кант Докка [Umaran Ĥamadi kant Dokka], ruse cirile Доку Хаматович Умаров aŭ Докка Умаров respektive Дока Умаров; estas ĉeĉena gerila batalisto kaj teroristo. Li naskiĝis la 13-an de aprilo 1964 en Ĥarsenoj (ruse Харсеной, ĉeĉene Хьорсана [Ĥorsana]), distrikto Ŝatoj (ruse Шатой, ĉeĉene Шуьйта [Ŝu'jta]) de Ĉeĉenio.
Umarov estis prezidanto de la internacie ne agnoskita "Ĉeĉena Respubliko Iĉkerio" (ruse Чеченская Республика Ичкерия, ĉeĉene Нохчийн Республика Нохчийчоь), la kaŝa registaro de la ĉeĉenaj separatistoj, ĝis li la 31-an de oktobro 2007 deklaris sin "emiro de la Kaŭkaza Emirlando". Kiel vicprezidanto li post la morto de la antaŭa prezidanto Abdul Halim Sadulajev la 17-an de junio 2006 aŭtomate transprenis ties postenon. Umarov en la lastaj 10 aktive plubatalis kontraŭ la armeo de la Rusia Federacio kaj laŭ iuj informoj komandas plurcent ĉeĉenajn batalistojn.
La 24-an de majo 2011 la registaro de Usono deklarigis, ke informo pri li estos pagata je 5 milionoj da usonaj dolaroj. Internacie en bankoj stokata kapitalo de li kaj de la Kaŭkaza Emirlando devas esti frostigitaj.
Jáchymov
Jáchymov (Sankt Joachimsthal; Esperantigite Jaĥimovo) estas banurbo en la okcidenta Bohemio en Ercmontaro sub monto Klinovec, norde de Karlovy Vary en Ĉeĥio. En la urbo havis. En la loĝloko estas radioaktivaj banoj, industrioj elektroteknika kaj tekstilia. Ekde 1516 tie miniĝis arĝento, ekde 1519 stampiĝis Taleroj de Jachymov en la Reĝa Monfarejo. Ekde la mezo de la 19-a jarcento ĝis 1960 miniĝis urania erco.
Vidindaĵoj
Apartaj vikipediaj artikoloj ekzistas pri la vidindaĵoj urbodomo de Jáchymov, Preĝejo de Sankta Joakimo, Statuaro de la Plej Sankta Triunuo, Freundstein, Tombeja-Hospitala Preĝejo, Knabina salto kaj Sanatorio Běhounek.
Laŭ historia vidpunkto Jáchymov estis unu el la plej junaj urboj de nuna Ĉeĥio. Kelkfoje dum la proksimume 500 jaroj de sia ekzisto ĝi turnis al si la tutmondan atenton.
Ankoraŭ inter la 15-a kaj 16-a jarcentoj la urbo estis nur forgesita loko en profundaj arbaroj. Tie estis mezepoka vilaĝo Konradsgrün, sur kies ruinoj, post malkovro de riĉaj arĝentaj tavoloj estis fondita en la jaro 1516 la urbo Jáchymov (origine nomata "Sankt Joachimsthal"-"Valo de Sankta Joakimo"). De la nomo Joachimsthal devenis la moneronomo "Joachimsthaler" poste "Taler" (talero) kaj fine "dollar" (dolaro). Fondintoj de la urbo estis grafoj Šlik de Ostrov-branĉo, kiuj ĉi tie malfermis minejon.
Ĉar la arĝentaj minejoj liveris sufiĉe da tiu ĉi altnivela metalo, la urbo rapide kreskis kaj viciĝis al la signifaj eŭropaj grandurboj kaj fariĝis elstara centro de progresa mineja tekniko, scienco, arto kaj komerco. Ĝi estis tiam preskaŭ samsignifa kiel la ĉefurbo de Ĉeĥa Regno - Prago.
Apud minejoj tie estis fondita grafa monfarejo kaj ekde la jaro 1519 en ĝi estis stampataj famaj "taleroj de Jáchymov". "Talero de Jáchymov" famiĝis kiel la plej kvalita mono en la mondo (Vd la artikolon Monerstampejo en Jáchymov).
Pro ŝtorma enmigrado la urbo jam dum 16 jaroj atingis kulminon de sia disvolviĝo kaj en la jaro 1533 vivis tie 18 mil loĝantoj. Krom entreprenistoj kaj ministoj la urbo allogis ankaŭ multajn sciencistojn kaj artistojn.
Bolaños de Campos
Geografio
Ĝi limas kun Valdunquillo, Villavicencio de los Caballeros, Castroverde de Campos, Villalán de Campos kaj Aguilar de Campos.
Jáchymov
Vidindaĵoj
Tie loĝis humanisto D-ro Georgius Agricola - kuracisto kaj farmaciisto - aŭtoro de famaj "Dek du libroj pri minado kaj metalurgio", ankaŭ fama paroĥestro Johano Mathesius, disĉiplo kaj amiko de Martin Luther; poeto kaj muzikisto Nikl Hermann kaj vico da oraĵistoj, gravuristoj, stanaĵistoj ktp.
Bolaños de Campos
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Jáchymov
Vidindaĵoj
Sed la arĝento elĉerpiĝis - post la jaro 1550 rapide venis malprospero kaj la homoj elmigradis. En la jaro 1618 tie vivis nur 500 loĝantoj. La restinta loĝantaro minadis akompanajn ercojn, speciale kobalton, pro blua koloro liverata al la vitrofabrikoj, kaj ankaŭ arsenon.
Bolaños de Campos
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo, kie estas valora skulptogrupo pri Ploro pro mortinta Kristo de ĉirkaŭ 1500.
Jáchymov
Vidindaĵoj
Komence de la 18-a jarcento venis ioma reviviĝo kaj estis fondita la unua mineja metilernejo en la mondo - en la jaro 1716.
En la 18-a jarcento oni revivigis nur minadon de ercoj kun arseno, plumbo, kobalto, bismuto, poste eĉ uranio, kiujn oni uzadis kiel krud-aĵo por produktado de koloroj. La koloroj estis bezonataj en proksimaj fabrikoj por ornami ties produktojn.
Jam la 12-an de marto de 1864 trovis la ministoj en minejo SVORNOST (=KONKORDO) en profundo de 500 metroj tre fortan f'onton de akvo, varma 2.5 - 28 °C de Celsius, kies kuraca efiko estis konata ankoraŭ antaŭ la malkovro de radioaktiveco de geedzoj Curie.
Sed la veran reviviĝon Jáchymov atendis tricent jarojn. Pri ĝia nova famo decidiĝis en Parizo, kie post longa esplorado de la peĉblendo (= urani-erco, ĉeĥe jáchymovský smolinec) el Jáchymov en modesta laborejo geedzoj Maria kaj Pierre Curie malkovris radiumon en la jaro 1898 esplorinte diversajn uraniajn ercojn kaj ties radiadon. Iliaj malkovroj havis grandan signifon por la urbo. Jáchymov preskaŭ dumnokte fariĝis denove centro, kien direktiĝis sciencistoj, politik-istoj, komercistoj kaj ankaŭ kuracistoj, ĉar iom post iom oni pruvadis kuracan efikon de la radioaktiva radiado el subteraj akvoj en Jáchymovaj minejoj. La unuaj banejoj estis primitivaj, sed sukcesoj estis rimarkindaj, precipe ĉe reŭmatismo. Unu el la plej fortaj fontoj kun resenigaj efikoj estis malkovrita en la jaro 1905 kaj jam en la jaro 1906 estis en Jáchymov fondita la unua radioaktiva banejo en la mondo. La fonton oni nomis honore al inventistino de radiumo - fonto de Marie Curie-Sklodowska. Ankoraŭ antaŭ la Unua mondmilito estis konstruitaj en la urbo multekostaj sed grandaj bankuracaj objektoj; la plej bone ekipita el ĉiuj tiamaj objektoj de la tuta mondo estis hotelo RADIUM-PALACO, kiu estis konstruita en la j. 1912.
Honore al Maria Curie-Skloaowska, kiu vizitis la 19-an de junio 1925 la urbon Jáchymov, ankaŭ la Radium-palaco portas ŝian nomon.
Mallonge antaŭ la Dua mondmilito Jáchymov kontribuis por malkovro de la atomfisio (nuklea fendiĝo) de uranio kaj por eluzado de la atomenergio per la fundamenta esplormaterialo. Komence de la atomepoko denove estis ŝatata la urari-erco. Post la jaro 1945 per siaj provizoj de la peĉblendo signife kontribuis Jácnymov en la pacbatalo.
Ĝis la dudekaj jaroj de 1a 20-a jarcento en la ĉirkaŭaĵo estis minata unu triono de la monda produktado de radiumo. Sed ankaŭ la trovejoj de la urani-erco estis elĉerpitaj kaj en la jaro 1964 estis tie fermita la lasta minejo. Tute finiĝis la mineja epoko kaj en la urbo komenciĝis definitive nur etapo de la kuracado.
Per ampleksaj hidro-geologiaj esploroj oni trovis kaj malfermis pluajn novajn fontojn de la terma radioaktiva kuracakvo, inter ili precipe fortan fonton, kiu nomiĝis laŭ elstara radiologo, fondinto de ĉeĥa atomfiziko - konata ankaŭ kiel polusesploristo - akademiano František Běhounek.
Kaj la loĝantaro komencis rekonstruadi historian parton de la urbo, konstruis novajn loĝejojn, parkojn, stratojn kaj apud la fama Radium-palaco elkreskis en la jaro 1975 nova sanatorio, portan-ta nomon de akademiano František Běhounek.
Vere estis tio ĝuste banloko JÁCHYMOV, unua en la mondo, kiu uzis la radium-aktivecon ne por la produktado de atom-bomboj, sed por prospero kaj utilo de la homaro - por resanigo aŭ plibonigo de malsanaj homoj.
Gyüre
Gyüre [djure] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Vásárosnamény.
Situo
Gyüre situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso (kontraŭe Tiszavid kaj Tiszaszalka troviĝas), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Mátészalka-Záhony. Vásárosnamény troviĝas 8, Kisvárda 19, Baktalórántháza 29, Mátészalka 30 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo aperis en la 13-a jarcento. Inter 1979-1991 Gyüre kaj Nagyvarsány unuiĝis. La nova loknomo estis Varsánygyüre [varŝAnjdjure]. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Győrság
Győrság (djOrŝAg) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Pannonhalma.
Situo
La komunumo situas laŭ flankovojoj. Pannonhalma troviĝas 5, Győr 18, Bábolna 23, Kisbér 28 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1216 en formo Saag. Pro la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. La nuna loknomo uziĝas ekde 1908. Dum la historio parte aŭ tute la vilaĝaj bienoj apartenis al la eklezio.
Ranco
Ranco estas komunumo de Italio.
Naoki Mori
Naoki Mori (森 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Vissel Kobe kaj Omiya Ardija.
Sérgio Paulo Barbosa Valente
Sérgio Paulo Barbosa Valente (naskiĝis, do nun -aĝa), kutime nur nomata Duda, estas portugala futbalisto. Li interalie en la portugala nacia teamo de futbalo (ĝis teama eliminiĝo en la okonfinalo kontraŭ Hispanio) partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.
Nottuln
Nottuln estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Coesfeld de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, germane Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Ŝirvanŝahoj
Ŝirvanŝahoj (perse: شروانشاهان, azere: Şirvanşah) ankaŭ literumita kiel Shīrwān Shāh aŭ Sharwān Shāh, estis la titolo en mezepokaj islamaj tempoj (tamen, ĝi estas antaŭislama) de persigita dinastio de araba origino. La ŝirvanŝahoj establis ŝtaton en Ŝirvano (situanta en moderna Azerbajĝano). La ŝirvanŝahoj ankaŭ estis konataj per la titolo Kasranidoj en kelkaj periodoj. La ŝirvanŝahoj konstruis multajn defensivajn kastelojn en Ŝirvano por rezisti multajn eksterlandajn invadojn. De la murigita urbo Bakuo kaj multaj mezepokaj kasteloj en Abŝerono ĝis nekonkereblaj fortikaĵoj sur montoj de Ŝirvano kaj Ŝakio, ekzistas multaj bonegaj ekzemploj de mezepoka armea arkitekturo. Tamen, Ŝirvano estis tre detruita pro mongola invado en 1235, de kiu povis ne plene renormaliĝi por la venonta jarcento.
Rillo
Geografio
La orografio de la municipo estas markita de la valo de rivero kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La loĝloko mem kuŝas je 1269 msm. ​ Rillo estas je 7 km de Pancrudo kaj 3 km de Fuentes Calientes. Pertenece al municipio de Rillo la aldea de Son del Puerto.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), brutobredado (ŝafoj) kaj turismo; iam estis minado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Rillo oni malaltiĝis ĝis nunaj 92 loĝantoj.
Vizitindaĵoj estas preĝejo, du ermitejoj, naturaj lokoj, kaj surstrataj statuoj ktp.
1213
En la jaro 1213 post Kristo okazis, interalie:
902 Probitas
902 Probitas estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la aŭstria astronomo Johann Palisa elde la observatorio de Vieno.