cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo Lancaster
Ekde 1196 - kaj eble pli frue - parto de la kastelo estas malliberejo, kaj nun multe da la konstruaĵo tiel servas. Ankoraŭ videblas mezepokaj subteraj kelkarceroj. Ankaŭ okazis tie asizoj, kaj tribunaloj daŭre kunvenas en kastelaj ĉambroj: la kastelo enhavas la plej antikvan tribunalĉambron de Anglio. En 1612 okazis grava proceso, kiam 10 virinoj mortkondamniĝis pro supozataj sorĉaj murdoj. Ĉe la kastelo pli da homoj mortkandamniĝis ol ie ajn alie en Britio.
Bernex
Bernex havas plurajn signifojn:
Kastelo Lancaster
En 1267 Henriko la 3-a (Anglio) donis la kastelon al sia filo Edmundo Crouchback.
Dum la frua 14-a jarcento Roberto Bruso malsukcese klopodis kapti la kastelon.
Dum la angla enlanda milito la kastelo sukcese forpelis plurajn atakojn de reĝaj armeoj.
En 1737 konstruiĝis Malliberejo Lancaster County, Pennsylvania, Usono, kiu estis preskaŭ preciza kopio de Kastelo Lancaster.
Teruaki Kurobe
Teruaki Kurobe (japane 黒部 光昭, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2003 ĝis 2004 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Kastelo Lancaster
Eblas partopreni gvidatajn vizitojn de partoj de la kastelo.
Komunumaro Hettenleidelheim
La komunumaro Hettenleidelheim - germane Verbandsgemeinde Hettenleidelheim - estas eksa komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la centra komunumo Hettenleidelheim. Ĝi troviĝis en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis 0 loĝantojn. Komence de januaro 2018 ĝi kune kun la najbara Grünstadt-Land fuzios al nova komunumaro Leiningerland.
{|
Casaletto Spartano
Casaletto Spartano - prononco - estas malgranda komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno.
Najbaras la komunumoj Casalbuono, Caselle in Pittari, Lagonegro (PZ), Morigerati, Rivello (PZ), Sanza, Torraca, Tortorella kaj Vibonati.
Vågsøy
Vågsøy estas komunumo de okcidenta Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Sogn og Fjordane. Fine de en la komunumo vivis.
Botinești
Botinești [botineŝtj] (hungare: Bottyánfalva) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 538 loĝantojn (rumanoj); en 1992 231 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1514. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bârna.
En la censo de 2002, 38 el la 214 loĝantoj (17,8 %) deklaris sin etnaj ukrainoj.
NGC 996
NGC 996 (aliaj indikoj — PGC 10015, UGC 2123, MCG 7-6-45, ZWG 539.64) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Petit-Réderching
Petit-Réderching estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Cilleruelo de Arriba
Cilleruelo de Arriba, estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-104, apartenanta al la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.
Vilaĝo
Ĝi havas areon de 18,49 km² kun 41 loĝantoj (2021)
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Jenalöbnitz
Jenalöbnitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Northwest Airlines
Northwest Airlines estas la kvina plej granda flugkompanio de la mondo. Ĝi disponas kvin ĉefajn aerkonektejojn : Detrojto, Minneapolis, Memphis, Tokio kaj Amsterdamo. La kompanio administras proksimume 2 738 flugojn po tago. Northwest kaj siaj partneroj proponas vojaĝojn al 750 urboj en 120 landoj.
Terlango Dungeness
Terlango Dungeness aŭ en hispana Punta Dungeness estas terlango kiu eniras en la akvoj de la norda flanko de la Magelana Markolo, en la zono konata kiel orienta elfluo. Tiu terlango dividas la teritorion de la regiono Magallanes y de la Antártica Chilena en Ĉilio (okcidente), disde Santa Cruz en Argentina (oriente).
Northwest Airlines
La flugkompanio estis fondita en 1926. Ĝi posedas 447 aviadilojn.
Linio 2 de la metroo de Barcelono
Linio 2 de la metroo de Barcelono, mallongigita al L2 konata kiel " - ", purpurkolora kaj ofte simple nomata línia lila ("Purpura Linio"), estas metrolinio en Barcelono. Ĝi estas ekspluatata de Transports Metropolitans de Barcelona (TMB).
Terlango Dungeness
Ĝi ricevis sian nomon la 17a de decembro de 1766 kiam la navigisto Samuel Wallis nomumis ĝin memore de la Kabo Dungeness en la marbordo de Britio de la Dover-kaleza Markolo.
Ĝi situantas je 9 km sudokcidente de la Kabo Vírgenes kaj konsistas el tre malata terlango kiu estas forte balaita de ventoj, tajdoj kaj ondoj.
Roman Dmowski
Roman Stanisław DMOWSKI (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1864 en Kamionek apud Varsovio (nun ene de ties kvartalo Praga Południe), tiam Rusa Imperio, nun Pollando - mortis la 2-an de januaro 1939, Drozdowo (proksime al Łomża) - pola politikisto, gvidanto de la nacia liberiga movado, ĉefa ideologo de pola naciismo, kiu volis atingi sendependiĝon de Pollando kunlaborante kun Rusio. Politika kontraŭulo de Józef Piłsudski, celanta al nacio-ŝtato, subskribinto de la traktato de Versajlo.
Vivo
Dmowski aliĝis al la pola liberecmovado dum la studadaj jaroj. Li kunfondis en 1895, en Lwów (Lvovo) influan periodaĵon Przegląd Wszechpolski. Li estis gvidanto de la Nacia Demokrata Partio ekde ties fondo (1897). Li kontraŭis la establon de la sendependa Pollando per revoluciaj movadoj kaj li preferis la memadministradon ene de Rusio kontraŭ naciismaj klopodoj. Li agadis dum la rusa-japana milito (1904-05) kontraŭ tiuj polaj revoluciuloj – precipe kontraŭ Józef Piłsudski (estonta prezidento de Pollando) -, kiuj serĉis kontakton kun la japanoj. Li pli poste havis gravan rolon en la dua kaj tria rusa Dumao (parlamento), kiel porparolanto de la rusa-pola interlaboro. Lia politiko perdis krediton ĝis 1912 kaj oni ne elektis lin en la 4-an parlamenton.
En la unuaj monatoj de la unua mondmilito, Dmowski helpis fondi la Nacian Komitaton, kiu provis atingi la polajn naciajn celojn interlaborante kun Rusio kaj la aliaj aliancanoj. Ekde somero de 1915, li atendis la liberigon nur de okcidentaj aliancanoj kaj postulis tutan sendependiĝon de Pollando. En aŭgusto de 1917, li establis en la svislanda Lausanne la Nacian Komitaton, kiun la entento rekonis kiel reprezentanton de la polaj interesoj.
Pariza konferenco kaj traktato de Versajlo
Komence de 1919 Roman Dmowski iĝis ĉefa delegito de Pollando por la pac-konferenco en Parizo. La 29-an de januaro li parolis en kunveno de la Konsilio de Dek dum 5 horoj pri la tuteco de polaj postuloj (kion mem tuj tradukis anglen kaj francen, ĉar li ne fidis al fremdaj tradukistoj, kiuj pli frue malprecize tradukis liajn vortojn). Laŭ ĉeestantaj komentistoj li imponis al aŭskultantoj per scipovo de improvizo, logika rezonado kaj konateco de la temo.
Dum la konferenco la agado de Dmowski, paralele kun ribelaj kaj militaj aktivecoj en la lando, ludis ŝlosilan rolon en formigado de la limoj de Pollando. Post alveno al Parizo de Ignacy Jan Paderewski, kiu kiel ĉefministro transprenis la ĉefan rolon en negocado, Dmowski momente retiriĝis la duan planon, agante dum certa tempo en komisiono pri la Ligo de Nacioj.
La 28-an de junio 1919 en la spegula salono de Versailles, Dmowski kune kun Paderewski subskribis la traktaton de Versajlo, revenigantan formale Pollandon en la mapon de Eŭropo. La negocado finfine agnoskis Pollandon kune kun Grandpolujo kaj Gdanska Pomerio, kun ordono de referendumo en Varmio, Mazurio kaj Supera Silezio kaj starigo de Libera Urbo Dancigo. La 10-an de septembro Dmowski ankaŭ subskribis pactraktaton de la koalicio kun Aŭstrio en Saint-Germain-en-Laye.
Dmowski estis adepto de enkorpiga koncepto de la orienta limo de Pollando, en opozicio al federaciaj planoj de Piłsudski. Finfine la vizio de la postulataj de Dmowski ŝtatlimoj grandparte identis kun la limoj de la Dua Pola Respubliko. Ankaŭ post malvenko de federacia koncepto, realiĝis la enkorpiga ideo de la orientaj terenoj.
Li estis membro de la pola parlamento ĝis 1922, en 1923 estis eksterafera ministro por mallonga periodo, sed poste retiriĝis de la aktiva politiko.
Blankflugila turto
La Blankflugila turto (Zenaida asiatica) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto el sudokcidenta Usono tra Meksiko kaj la Karibo. Ĝi estis enmetita ankaŭ en Florido.
La dekunuo de Klapzuba
La dekunuo de Klapzuba (ĉeĥe: Klapzubova jedenáctka) estas bonhumora rakonto por knaboj (1922) de la ĉeĥa verkisto Eduard Bass (1888-1946).
Blankflugila turto
Plej parto de la loĝantaroj de la Blankflugila turto estas migrantaj, kiuj reproduktiĝas en Usono kaj vintras en Meksikio kaj Centra Ameriko. La Blankflugila turto loĝas en arbustejoj, arbaroj, dezertoj kaj terkulturejoj.
Aspekto
La Blankflugila turto estas grandaj kaj fortikaj kolomboj 29 cm longaj. Ili estas brunecgrizajn supre kaj grizaj sube, kun rimarkinda blanka flugilmakulo kiu aperas kiel brila blanka duonluno dumfluge (simila la tiu de la malnovmonda Palumbo) kaj videblas ankaŭ ripoze kiel flugilbordo; ankaŭ la bordo de la malhela vosto estas blanka. Plenkreskuloj havas bluan makulon, senpluman haŭtaĵon ĉirkaŭ ĉiu okulo kaj longan, malhelan markon ĉe suba vizaĝo. Okuloj, kruroj kaj piedoj estas ruĝaj.
La dekunuo de Klapzuba
Unue oni envicigis ilin en la trian klason, sed kiam la Klapzuboj venkis 39:0 jam en la unua matĉo, oni tuj sendis ilin al la dua klaso. Sed ankaŭ tie ili ne trovis rivalon, avancis al la unua klaso kaj baldaŭ fariĝis ĉampionoj de la respubliko. Kaj poste komenciĝis ilia granda vojaĝo tra la mondo. Ili venkis ĉiujn famajn klubojn, la ĵurnaloj skribis pri ili en superlativoj, foje ili devis futbali eĉ kun kabibaloj por savi sian vivon, kaj travivis multajn gajan aventurojn. Sed kiam ili revenis kun gloro hejmen, unu malgranda knabo rifuzis kun ili ludi, ĉar ili perlaboras per futbalo monon, do laŭ lia opinio ili ne estas veraj sportistoj.
Blankflugila turto
Aspekto
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli grizaj ol plenkreskuloj. Ili ne havas bluan okulringon kaj ties kruroj kaj piedoj estas brunecrozkoloraj.
Kutimaro
La Blankflugila turto manĝas ampleksan varion de semoj, grenoj kaj fruktoj. La okcidentaj populacioj de Blankflugila turto (Zenaida asiatica mearnsii) migras al la dezerto Sonora por reproduktiĝi dum la plej varma epoko de la jaro ĉar ili manĝas polenon kaj nektaron, kaj poste fruktojn kaj semojn de kakto Saguaro. Tiu ĉi nearktisa kaj neotropisa specio konstruas ne tre laboritan neston el bastonetoj en arbo kie la ino demetas du kremokolorajn aŭ blankajn senmarkajn ovojn. La flugo estas rapida kaj rekta, kun regula flugilfrapo kaj eventuala vipado per flugiloj kio estas karaktera de kolomboj ĝenerale. Tiu ĉi gregema specio povas iĝi damaĝoplago por agrikulturo, kiam malsupreniras sur la grenorikoltejoj en grandaj aroj. Ĝi estas ankaŭ popola ĉasbirdo en areoj de multnombra loĝantaro.
La voĉo estas kverado kiel usonanoj komprenas kiel ripetita who-cooks-for-you [hu-KUKS-for-JU] (kiu kiuras por vi) kaj hu hu hu hu.
Alia
La rokokantisto Stevie Nicks, indiĝena el Arizono, kie tiu ĉi specio estas la plej komuna en Usono, mencias la Blankflugilan turton kaj ties voĉon elstare en sia sukcesaĵo de la jaro 1981 "Edge of Seventeen".
La Blankflugila turto estas ampleksigante sian teritorion ĝis Kansaso, Arkansaso, Oklahomo kaj norda Nov-Meksikio. Malkiel plej parto de la Blankflugila turto ĉe Teksaso, la kolomboj de tiuj regionoj ne migras vintre.
Bernex GE
Bernex estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 9559 loĝantojn je la 31-a de januaro 2009 kaj do atingis preskaŭ la grandecon de urbo.
Geografio
La komunumo Bernex situas 6 kilometrojn sudokcidente de la kantona ĉefurbo Ĝenevo ĉe la suda bordo de la rivero Rodano. Tute en la sudo la komunuman teritorion trafluas la rivero Aire, alfluanto de Rodano, kiu fontas en Savojo.
Al la komunumo apartenas krom Bernex mem la setlejoj Chèvres, Loëx, Lully kaj Sézenove.
Trafiko
En la jaro 1889 Bernex estis ligita per tramlinio kun Ĝenevo. En la jaro 1961 la tramo estis anstataŭigita per busoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bernex datiĝas el la jaro 1256 kiel Brenay.
Sinkponto
Sinkponto estas tipo de movebla ponto kiu malsuprenigas la pontan platformon sub la akvonivelo por permesi, ke navigtrafiko uzu la akvovojon. Tio diferencas el liftoponto aŭ tabloponto, kiuj funkcias per levado de la pontovojo. Du sinkopontoj ekzistas ĉe la Korinta Kanalo en Grekio, po unu ek ĉiu pinto, nome en Istmia kaj Korinto. Ili malsuprenigas la centran longon ĝis 8 metroj sub la akvonivelo kiam ili permesas la vojon al la ŝipoj kiuj trairas la kanalon.
Eduard Bass
Eduard BASS (propranome Eduard Schmidt, naskiĝis la 1-an de januaro 1888 en Praha - mortis la 2-an de oktobro 1946 en Praha) estis ĉeĥa ĵurnalisto, kabaredisto kaj verkisto de bonhumoraj verkoj. Plej sukcesaj estas la porinfana futbalista libro La dekunuo de Klapzuba, romano pri cirka arto Cirko Humberto kaj novelaro pri la sama temo La homoj el domveturiloj.
Sinkponto
La ĉefa avantaĝo de la sinkoponto super la simila liftoponto estas ke ne estas strukturo super la ŝipkanalo kaj tial ne estas altolimigo al la ŝiptrafiko. Tio aparte gravas por la navigantaj ŝipoj. Aldone, la manko de supra strukturo estas konsiderata estetike plaĉa, simile kunhavata kun la Ĉikago-stila baskula ponto kaj la tabloponto. Tamen, la strukturo de la sinkoponto limigas la grandon de la ŝipoj en la akvovojo.
La termino "sinkoponto" estas foje aplikata ankaŭ al nemovebla ponto kiu estas desegnita por rezisti subakvigon kaj fortajn akvofluojn kiam la akvonivelo plialtiĝas. Tia ponto estas pli propre nomita "malaltakva ponto".
Eduard Bass
Studinte la komercan akademion en Prago li laboris dek jarojn kiel vojaĝa komizo de bros-entrepreno de sia patro. Sed lia sopiro estis arto. En 1907 li sekrete aperis en praga kabaredo Blanka Cigno sub pseŭdonomo Bas (ekde 1910 Bass) kiel komika moderigisto, kantisto kaj deklamisto, poste ankaŭ kiel aŭtoro. Li komencis kontribui ankaŭ al bonhumoraj gazetoj, post la unua mondmilito li eĉ unu satiran gazeton redaktis. Poste li ŝanĝis lokon en pluraj redaktejoj, verkis felietonojn, raportojn pri kulturaj kaj tribunalaj aferoj, kritikojn pri teatraĵoj k.s. Li aplikis humoron, parodion, satiron.
Lipido
Lipidoj (λίπος, lipos, kiu signifas graso, aŭ grasoj) estas organikaj kombinaĵoj vaste disvastigitaj en naturo, kaj reprezentas unu el la kvar ĉefaj klasoj de organikaj kombinaĵoj kun biologia intereso, kune kun karbonhidratoj, proteinoj kaj nukleataj acidoj.
Lipidoj estas identigitaj surbaze de siaj komunaj solveblecaj ecoj: ili ne estas solveblaj en akvo (ili estas difinitaj kiel hidrofoba), dum ili estas solveblaj en organikaj solvantoj kiel etila acetato, duetila etero aŭ acetono, alkoholoj kaj hidrokarbonidoj. La nesolvebleco en akvo estas la analiza propraĵo uzata kiel bazo por la disiĝo de karbonhidratoj kaj proteinoj. El la struktura vidpunkto, lipidoj ĉefe konsistas je karbonaj kaj hidrogenaj atomoj kunigitaj inter ili per kovalentaj ligoj malforte polusaj (karakterizaĵo, kiu donas al ili la hidrofoban konduton) kaj simetrie aranĝitaj.
Tamen iuj lipidoj havas polusajn grupojn (ekz. La Fosfolipidoj) en limigita regiono de sia molekulo. Polusaj lipidoj havas fizik-kemiajn karakterizaĵojn apartajn al neŭtralaj (kaj do nepolusaj) lipidoj. Aparte, la polusaj lipidoj montras amfipatajn karakterizaĵojn (t. e., solvebleco kaj en akvo kaj en nepolusaj solvantoj) aŭ eĉ foje ili estas nesolveblaj en organikaj solvantoj kaj solveblaj en akvo.
Historio
La lipido povas esti rigardataj kiel organikaj substancoj relative nesolveblaj en akvo, solveblaj en organikaj solvantoj (alkoholo, etero, ktp.) efektive aŭ potence rilataj al la grasaj acidoj kaj uzataj de la vivantaj ĉeloj.
En 1815, Henri Braconnot klasifikis lipidojn (graisses) en du kategoriojn, suifs (solidaj grasoj aŭ sebo) kaj huiles (fluidaj oleoj). En 1823, Michel Eugène Chevreul disvolvis pli detalan klasifikon, inkluzivante oleojn, grasojn, sebojn, vaksojn, rezinojn, balzamojn kaj volatilajn oleojn (aŭ esencajn oleojn).
La unua sinteza triglicerido estis raportita de Théophile-Jules Pelouze, en 1844, kiam li produktis la “tributirinon” traktante buteratan acidon kun glicerino en ĉeesto de koncentrita sulfata acido. Plurajn jarojn poste Marcellin Berthelot, unu el la lernantoj de Pelouze, sintezis “tristearinon” kaj “tripalmitinon” per reakcio de la analogaj grasaj acidoj kun glicerino en ĉeesto de gasa hidrogena klorido ĉe alta temperaturo.
En 1827, William Prout (1785-1850) agnoskis la grason ("oleajn nutraĵojn"), kune kun proteinojn ("albumino") kaj karbonhidratojn ("sakarino"), kiel gravajn nutraĵojn por homoj kaj bestoj.
Dum unu jarcento, kemiistoj rigardis "grasojn" kiel nur simplajn lipidojn el grasacidoj kaj glicerino (gliceridoj), sed novaj formoj estis priskribitaj poste. En 1847, Theodore Gobley (1811-1876) malkovris la fosfolipidojn en la mamulaj cerboj kaj kokinaj ovoj, nomata de li kiel lecitinoj. Ludwig Thudichum (1829-1901) malkovris en homa cerbo iujn fosfolipidojn ("cefalinon"), glikolipidojn (cerebrosidon) kaj sfingolipidojn (sfingomielinon).
La terminoj lipoido, lipino, lipide kaj lipido estis uzataj kun diversaj signifoj de aŭtoro al aŭtoro. En 1912, Rosenbloom kaj Gies proponis anstataŭigi "lipoidon" per "lipino". En 1920, Bloor enkondukis novan klasifikon por "lipoidoj": simplaj lipoidoj (grasoj kaj vaksoj), kunmetitaj lipoidoj (fosfolipoidoj kaj glikolipoidoj), kaj la derivitaj lipoidoj (grasacidoj, alkoholoj, steroloj).La vorto lipido, kiu devenas etimologie el la greka λίπος, lipos “graso”, estis enkondukita en 1923 de la franca farmakologo "Gabriel Bertrand" (1867-1962). Bertrand inkluzivis en la koncepto ne nur la tradiciajn grasojn (gliceridojn), sed ankaŭ la "lipoidojn", kun kompleksa konstitucio.
Kvankam la vorto lipido estis unuanime aprobita de la internacia komisiono de la “Société de Chimie Biologique” dum la plenkunsido la 3-an de julio 1923. La vorto lipide poste angliĝis kiel “lipido” pro sia elparolo (“lɪpɪd”). En la franca, la sufikso -ide, el la malnovgreka -ίδης (kun la signifo 'filo de' aŭ 'posteulo de'), estas ĉiam prononcata (ɪd).
En 1947, T. P. Hilditch dividis lipidojn en "simplajn lipidojn", kun grasoj kaj vaksoj (veraj vaksoj, steroloj, alkoholoj).
Proprecoj
La lipidoj estas ĝenerale senkoloraj, oleaj al la tuŝo, ne tre konsistemaj, havas pli malaltan densecon ol akvo, en kiu ili estas nesolveblaj sed emulsieblaj. Ili estas malmulte solveblaj en etanolo kiam malvarmaj, sed solveblaj kiam varmaj.
Ili estas solveblaj en karbona dusulfido, kloroformo, duetila etero, acetono, benzeno, benzino kaj aliaj organikaj solvantoj. Ili lasas grasajn, diafanajn makulojn sur papero, kiuj ne malaperas kun varmo. Ili ne distileblas hejte aŭ per malalta premo kaj malkombiniĝas hejte.
Ĉar la grasoj estas uzataj en la fritado-procezo kaj poste preparataj en malfermaj ujoj ĉe alta temperaturo (180 - 200 ° C), estas rekta kontakto kun la aero. Ĉi tiuj kondiĉoj donas fizikokemiajn ŝanĝojn en oleoj (kiel termo-oksidado kaj ranceco), iuj el kiuj rimarkiĝas per la malheliĝo de la grasoj, la pliigo de viskozeco, la formado de ŝaŭmo kaj la produktado de fumo.
Ĉi tiuj transformoj influas la guston, kiun fritado donas al frititaj produktoj, malfaciligante la akcepteblon de la produktoj, sed ili ankaŭ produktas toksajn efikojn kiel gastro-intesta irito, enzimo-inhibicio, vitamino-detruado kaj karcinomogenezo, kiam okazas la kontinua kaj longedaŭra ingestado de kemie ŝanĝitaj rancigitaj produktoj.
Trigliceridoj
Trigliceridoj aŭ triacil-glicerinoj estas triesteroj de longĉenaj grasacidoj kun glicerolo (ankaŭ nomata glicerino); ili estas la plej simplaj lipidoj, sed ankaŭ la plej abundaj el natura origino, kaj konsistigas bestajn grasojn (solidajn) kaj vegetalajn oleojn (likvaĵojn). Ili ĉefe servas kiel deponejo por la energio produktita kaj stokita en bestoj en la nivelo de grasa histo (subkutana kaj viscera graso).
Triglicerido estas lipido konsistanta el glicerina molekulo al kiu estas ligitaj tri grasacidoj. Glicerino (1,2,3-propantriolo) estas alkoholo kun tri karbonatomoj, ĉiu kun hidroksila grupo, dum la grasa acido konsistas el karboksila grupo kaj hidrokarbona ĉeno. La tri grasacidoj estas kunigitaj al glicerina molekulo per esterigado, do per ligo inter la karboksila grupo de grasacidoj kaj la hidroksilaj grupoj de glicerino. Ofte la tri grasaj acidoj diferencas.
Grasaj acidoj estas la plej simplaj kaj ordinaraj lipidoj, kaj diferencas laŭ la longo de la karbona ĉeno kaj/aŭ la tipo de ligo inter la karbonaj atomoj, ligoj, kiuj ĉiuj povas esti simplaj, kaj tiam ni parolas pri saturitaj aŭ duoblaj grasaj acidoj, kaj ĉi-kaze ni parolas pri nesaturitaj grasaj acidoj (unusaturitaj se estas nur unu duobla ligo, plurinsaturitaj se alie). Pli ol 500 specoj de grasacidoj estis izolitaj de diversaj ĉeloj kaj histoj, kaj videblas, ke ili preskaŭ ĉiam havas paran nombron da karbonaj atomoj, kutime inter dudek kaj dekdu.
Esencaj grasaj acidoj estas plurinsaturitaj grasaj acidoj, kiuj ne povas sinteziĝi en la korpo. Ili apartenas al du ĉefaj kategorioj, bazitaj sur la pozicio de la unua duobla ligo: ω3 (αlinoleniko 18:3) kaj ω6 (linolejka acido 18:2). La arakidonata acido (20:4), sintezita el linolejka acido, estas la antaŭulo de "prostaglandinoj", tromboksanoj kaj leŭkotrienoj, tre gravaj kemiaj perantoj implikitaj en inflamo kaj plaka agregado. Dietoj altaj je saturitaj grasoj kondukas al aterosklerozo.
La nesaturitaj grasacidoj, kiam en la cis-konfiguracio, kreas angulon de la molekulo (flekseco). La solida aŭ likva stato de la grasoj, ĉe media temperaturo, dependas de la grado de nesaturiĝo (nombro de duoblaj ligoj) de la grasaj acidoj, kiuj konsistigas la trigliceridojn. La anguloj de la nesaturitaj grasoj malhelpas la molekulojn kompaktiĝi firme kaj solidiĝi ĉe media temperaturo. Ĉar oleoj havas pli grandan nombron da nesaturitaj grasaj acidoj, ilia fandiĝa temperaturo estas malalta kaj ili estas en likva stato.
La plejmulto el la vegetalaj grasoj konsistas je nesaturitaj oleoj, la nesaturitaj grasoj regas ĉe fiŝoj kaj la saturitaj ĉe teraj bestoj. Ĉe malvarmsangaj bestoj, kiel fiŝoj, la ĉeesto de nesaturitaj grasacidoj permesas al la grasoj konservi sian fluecon eĉ en ĉeesto de malaltaj temperaturoj.
Ĉar la temperaturo de la subhaŭta grasa histo estas pli influata de la ekstera temperaturo, eĉ mamuloj eksponitaj al aparte malvarmaj klimatoj, kiel fokoj, havas subhaŭtan grason riĉan je plurinsaturaj grasacidoj, kio permesas konservi la dikan supraĵan grasan mantelon en fluida kondiĉo, certigante ampleksan moviĝ-liberecon, kiu estus rifuzita, se la subhaŭta grasa histo estus tro rigida, pro la tropezo de saturitaj grasaj acidoj.
La duoblaj ligoj povas esti "atakataj" de la oksigeno en la aero kaj la oksidativa rompado de ĉi tiuj ligoj rezultigas la formadon de aldehidoj kaj acidoj de malalta molekula pezo, kun akra odoro, respondeca pri la ranceco de grasoj. La reakcio de duoblaj ligoj kun oksigeno kaŭzas la formadon de hidroperoksidoj, same kiel al la flanka interligo inter la ĉenoj de grasaj acidoj kaj ilia polimerigo.
La polimerigo, kaŭzata de la aero, ebligas uzi oleojn kun alta grado de nesaturiĝo (ekz. Linoleo) kiel sekigajn oleojn en la farba industrio de vestaĵoj. La duoblaj ligoj ĉeestantaj en plantaj oleoj povas esti reduktitaj al ununuraj ligoj per kataliza hidrogenado, por produkti solidajn vegetalajn grasojn, kiel margarino.
Komerca avantaĝo de hidrogenigo estas akiri pli longan storigan vivotempon (surbreta). Male, malavantaĝo de parta hidrogenado estas reprezentata de la trans izomerigo de iuj postrestantaj duoblaj ligoj, en procento de ĉirkaŭ 10-15%. Trans-ligitaj lipidoj pliigas kolesterolon kaj riskon de kardiovaskula malsano.
Biosintezo
Ĉe bestoj, kiam ekzistas troa provizo de karbonhidrato en la dieto, la troo de karbohidrato transformiĝas en trigliceridojn. Ĉi tio implikas la sintezon de grasaj acidoj ekde la Acetila koenzimo A kaj la esterigo de la grasaj acidoj en la produktado de trigliceridoj, ia procezo nomita lipogenezo. Grasaj acidoj estas produktitaj per grasacidaj sintazoj, kiuj polimeriĝas kaj tiam reduktas la unuojn de Acetila koenzimo A.
La acilaj ĉenoj en la grasaj acidoj estas etenditaj per ciklo de reakcioj, kiuj aldonas la acetilan grupon, reduktas ĝin al alkoholo, senakvigas ĝin al alkena grupo kaj poste reduktas ĝin denove al alkana grupo. La enzimoj de grasacida biosintezo estas dividitaj en du grupojn, ĉe bestoj kaj fungoj, ĉiuj ĉi tiuj reakcioj de la grasaj acidaj sintazoj estas kreataj de unusola multifunkcia proteino dum en plantaj plastidoj kaj bakterioj apartaj enzimoj plenumas ĉiun paŝon en la vojo. La grasaj acidoj povas poste esti transformitaj al trigliceridoj, kiuj estas pakitaj en lipoproteinoj kaj sekreciataj de la hepato.
La sintezo de la nesaturitaj grasacidoj implikas en reakcion de malsaturigo, per kio duobla ligo estas enkondukita en la acila ĉeno de la grasacido. Ekzemple, ĉe homoj, la malsaturiĝo de steareata acido per stearoila-Koenzimo A-desaturazo-1 produktas olean acidon. La linolejka acido, kiu estas duoble nesaturita grasacido, same kiel la trioble nesaturita α-linolenika acido ne povas sinteziĝi en mamulaj histoj, kaj tial ili estas esencaj grasaj acidoj kaj devas esti akiritaj de la dieto.
La sintezo de trigliceridoj okazas en la endoplasma retikulo per metabolaj vojoj, en kiuj la acilaj grupoj de la grasaj acetila-Koenzimoj-A estas transdonitaj al la hidroksilaj grupoj de glicerino-3-fosfato kaj diacilglicerolo.
La terpenoj kaj izoprenoidoj, inkluzive de la karotenoidoj, estas faritaj per la asembleo kaj modifo de izoprenaj unuoj donacitaj de la reaktivaj antaŭuloj izopentenila pirofosfato kaj dumetil-alila pirofosfato. Ĉi tiuj antaŭuloj povas esti faritaj diversmaniere.
Ĉe bestoj kaj archaeoj, la mevalonata vojo produktas ĉi tiujn komponaĵojn ekde la acetil-Koenzimo-A, dum ĉe plantoj kaj bakterioj la ne-mevalonata vojo uzas piruvaton kaj gliceraldehidan 3-fosfaton kiel substratojn. Unu grava reakcio, kiu uzas ĉi tiujn aktivigitajn izoprenajn donantojn, estas la biosintezo de steroidojn. Ĉi tie, la izoprenaj unuoj estas kunigitaj por fari la skvalenon kaj poste kunfalditaj kaj formitaj en aron da ringoj por krei lanosterolon. Tiam a lanosterolo povas esti konvertita en aliajn steroidojn kiel la kolesterolon kaj ergosterolon.
Drinova
Drinova (hungare:Derenyő) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 296 loĝantojn (rumanoj); en 1992 234 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1514. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Bârna.
Sándor Popovics
Sándor Popovics [ŝAndor popoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Popovics Sándor estis hungara politikisto, ministro, membro de Hungara Scienca Akademio (direktora en 1924, honora en 1926).
Sándor Popovics naskiĝis la  1862 en Pest (urbo). Li mortis la 1935 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Popovics lernis juron, en 1884 li ricevis postenon en ministerio pri financoj. En 1903 li iĝis subministro. Inter 1906-1909 li estis parlamenta deputito, poste ĝis 1918 estis bankestro. En 1918 li estis ministro pri financoj. Post la 1-a mondmilito li establis la sendependan Nacian Bankon, kies prezidanto estis. Ekde 1927 li iĝis senatano.
Prediko al la birdoj
La Prediko al la birdoj estas la 15-a el la 28 scenoj de la freska ciklo pri la historioj de Sankta Francisko en la Alta Baziliko de Sankta Francisko el Asizo, atribuataj al Giotto. Ĝi estis pentrata, eble, en la jaroj kurantaj inter 1295 kaj 1299. Ĝi mezuras 270x200 cm, dimensie malpli granda ol la aliaj scenoj ĉar realigita sur la kontraxfasado (kiel la sceno de la miraklo de la fonto).
Priskribo kaj stilo
Tiu epizodo apartenas al la serio de la Legendo majora (12,3) pri Sankta Francisko de Asizo: "Apud Bevagna li trafis svarmon da birdoj, diversspecaj, kuŝantaj sur arboj aŭ nutriĝantaj sur herbejoj. Abrupte li estis apud ili; kaj kvazaŭ ili havus racion, li ilin ĝentile salutis. Senmovaj, okulleviĝinte ekrigardis ĉiuj kaj la surarbe kuŝantaj etendis malalten la kolon, dum lia pasado. Kiam li estis meze de ili, ilin zorge instigis momentete silenti kaj aŭskulti la diajn vortojn: “miaj fratetoj, vi devas multe laŭdi la Sinjoron. Li vin kovris per plumoj kaj vin dotis per flugiloj por alten flugi, donacis al vi la aeron kaj sen via peno al vi pretigas nutraĵon”. Dum li parolis, la birdoj, per admiraj ammontroj, streĉis la kolon, etendis la flugilojn, malfermis la buŝetojn kaj lin rigardis atente"
Tiu rakonto esta substance konfirmita en la Floretoj de Sankta Francisko (ĉapitro 16, laŭ la umbra versio, konservita en la konventa arkivo de Asizo) kaj en la unua biografio pri Sankta Francisko, tiu de Tomaso el Celano (ĉap. 21 = "Vita prima S. Francisci Assisiensis."
Al la sceno estis dediĉitaj tre nombraj ekzegezaj studoj kaj literaturajn pensvagadoj, aparte koncerne la interrilaton inter la personeco de Giotto kaj la franciskanaj ideoj. Damaĝata de la humideco, kiu damaĝis ankaŭ aliajn tieajn pentraĵojn, nun ĝi prezentas lakunojn sur trajtoj de la birdoj eble pro la fakto ke ili estis grandparte pentritaj nefreske.
Ankaŭ tiu sceno, kiel en tiuj apudaj, la haŭtkoloroj montras la stilon de la "dua butikhelpanto", kiun iuj identigas kun Pietro Cavallini.
Eksteraj ligiloj
KOMUNA italligve:
Taiheja Megalopolo
Taiheja Megalopolo (japane: 太平洋ベルト [Taiheijō-beruto], laŭvorte: Pacifika Zono, aŭ Tokajdo-Koridoro) estas nomo por la tutaĵo de kunurbejoj en Japanujo etendiĝante ekde Ibaraki en la nordo ĝis Fukuoka en la sudo, irante tra preskaŭ 1 200 km. La urbanizita zono ĉefe troviĝas laŭlonge de la Pacifika marbordo (el tie la nomo) de Japanujo ekde Regiono Kanto ĝis Osako, kaj Interna Maro de Seto (je ambaŭ flankoj) ĝis Fukuoka, kaj koncentriĝas laŭlonge de la grava fervojo Tokajdo-Sanjo. Nokta bildo de Japanujo klare montras sufiĉe densan kaj kontinuan lumo-strion kiu indikas la urbajn zonojn kaj kiu limdifinas la regionon. Kvankam ĝi enhavas la plimulton de la japana loĝantaro, referencoj al ĝi en japana lingvo ĉefe temas pri ekonomio aŭ pri lokaj aferoj. La termino unue estis uzata en 1960 en Raporto de oktobre 2007 de Ekonomia Subkomitata Komisiono, konstituita por duobligi la nacian enspezon. Je tiu tempo, ĝi estis identigita kiel la nukleon de la nacia industria komplekso. La regiono specife estas difinita de la Ministerio de Internacia Komerco kaj Industrio kiel la sekvantajn guberniojn: Ibaraki, Saitamo, Ĉiba, Tokio, Kanagavo, Ŝizuoka, Aiĉo, Gifu, Mie, Osako, Hiogo, Vakajamo, Okajamo, Hiroŝimo, Jamaguĉi, Fukuoka, kaj Oita. Ekonomie disvolviĝantaj (kune kun urbanizado) kaj penetrantaj en la najbarajn regionojn, ili estis aldonitaj al listo.
La Japana Maro havas multe malpli disvolvitan rubandon de urboj, nomataj, tre pejorative Ura-nippon (裏日本 [ura hihon/ ura nippon], laŭvorte: la malantaŭa flanko de Japanujo), etendiĝante tra 1000 km ekde Akita ĝis Jamaguĉi. Ĝi ofte estas samtempe menciita rilate al Pacifika Megalopolo.
Ĉefaj urboj
Listigite ekde norde al sude:
Totala loĝantaro: proksimume 82,9 milionoj
Årdal
Årdal estas komunumo de okcidenta Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Sogn og Fjordane. Fine de en la komunumo vivis.
Kinjiro Shimizu
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Kinĝiro Ŝimizu, japane 清水 金二郎, n. kaj m. nekonataj) estis japana futbalisto. Li en 1925 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Teruyuki Moniwa
Teruyuki Moniwa (japane 茂庭 照幸, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2003 ĝis 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Henriko Plantaĝeneto (3-a grafo de Lancaster)
Henriko Plantaĝeneto (n. 1281, m. la 25-an de marto 1345) estis angla grafo, kaj nepo de Henriko la 3-a (Anglio). Li ludis gravan rolon rilate la desurtronigo de Eduardo la 2-a (Anglio).
Familio
Henriko estis la pli juna filo de Edmundo Crouchback kaj Blanka de Artezo, kaj frato de Tomaso Plantaĝeneto (2-a grafo de Lancaster), kiu forte kontraŭis Eduardon kaj kiu plurfoje ribelis.
Vivo
En 1298/1299 Henriko ĉeestis la anglan parlamenton. En 1300 li batalis en Skotlando.
En 1326 Izabela de Francio, la ekzilita edzino de Eduardo, invadis Anglion, kaj Henriko aliĝis al ŝi, kuraĝigante aliajn potenculojn partopreni la ribelon. Eduardo fuĝis en Kimrion, kie Henriko kaptis lin. Izabela komandis lin malliberigi la reĝon en Kastelo Kenilworth. Tie Eduardo abdikis januaron 1327. Henriko nomumiĝis ĉefa konsilisto de ties sekvanto, Eduardo la 3-a), kaj generalo de la reĝa armeo lokata proksime al la markioj inter Anglio kaj Skotlando.
Ĉirkaŭ 1330 Henriko iĝis blinda.
Edzino kaj idoj
Henriko edziĝis al nobelino, Maud Chaworth. Ili havis sep idojn:
Casalnuovo di Napoli
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la apostolo Jakobo la pli aĝa.
Najbaras la komunumoj Acerra, Afragola, Casoria, Pollena Trocchia, Pomigliano d'Arco, Sant'Anastasia kaj Volla.
Tanja Grotter
Tanja Grotter (Таня Гроттер) estas la ina protagonisto de rusa serio de libro de Dmitrij Jemec (Дмитрий Емец). Jemec priskribas la libron kiel "kulturan reprodukton" de la serio pri Harry Potter de J. K. Rowling, ĉar li adaptis la historion al la rusa nuntempo.
La verko atingis sukceson en Rusio (vendiĝs milionoj da libro) kaj aperis kiel konkuranto al Harry Potter. Tiel nederlanda juĝaro malpermesis publikadon de nederlanda traduko en 2003 pro plagiato-suspekto, sed oni aperigis ĝin fine en Belgio, de kie la libroj tamen eniris Nederlandon.
Natria klorato
Sintezo
Ĉi-reakcio okazas per hejtado (minimume 70 °C) kaj kontrolado de pH. En pli malaltaj temperaturoj aŭ kiam pH estas pli alta alia reakcio okazas:
Tanja Grotter
Traduko al la angla ne estas havebla, pro la rompo de la kopirajto pri Harry Potter.
Similaĵoj:
Natria klorato
Sintezo
La Kloro-alkala procezo estas industria metodo por elektroliza fabrikado de natria hidroksido kaj kloro.
Tanja Grotter
Malsimilaĵoj:
La nederlanda juĝproceso okazis post aperigo de la 5-a volumo. La venĝo de Jemec estis: li aperigis la akuzintojn en la sekva libro.
Natria klorato
Uzoj
La ĉefa komerca uzo por natria klorato estas en fabrikado de klora duoksido (ClO2). La plej granda apliko de ClO2, kiu respondas pri 95% por la uzo de klorato, kuŝas en la blankigo de lignopulpo. Ĉiuj perklorataj komponaĵoj industrie produktiĝas per oksidado de solvaĵoj da natria klorato per elektrolizo.
Tanja Grotter
Kiam la alter ego de Harry Potter, Gurij Pupper alvenas la rusan teron kiel elstara sportisto, sur lia frunto troviĝas cikatro, kopirajtsimila. Oni povas vidi eĉ sur listo de la novaj magifrazoj multajn ©-signojn. Sur la sceno aperas la advokatoj kun vespertflugila talaro. Ili forrabas Gurij, kiu ekamis Tanja-on je ordeno de la apoga onklino, kies nomon oni ne povas elparoli, ĉar tiun protektas kopirajto same kiel la cikatrojn, verukojn, nevusojn, (denaskajn makulojn), furunkulojn.
Natria klorato
Uzoj
Klorato de natrio same uzatas kiel ne-selektiva herbicido. Ĝi konsideratas fitotoksa al ĉiuj verdaj partoj de planto. Ĝi same mortigas per radika absorbiteco.
Tanja Grotter
Oni povas juĝe protekti la libron, ke oni nomas ĝin parodio, adapto al alia kulturmedio, kion la originala aŭtoro ne povus verki.
Natria klorato
Uzoj
Natria klorato povas uzati por kontrolo de variado da plantoj inkluzive de Ipomea indica, Cirsium arvense, Sorghum halepense, bambuoj, jakobaj senecio kaj Hypericum perforatum. La herbicido estas ĉefe uzata por lokaj traktadoj kaj kompleta vegetaĵara kontrolado sur areoj samkiel ŝoseoj, barilaĵoj kaj foŝajoj. Natria klorato ankaŭ uzatas kiel senfoliilo kaj elsekigilo por kotono, kartamo, maizo, linsemo, kapsikoj, sojfaboj, sorgero, Vigna unguiculata, rizo kaj sunfloroj.
Kvantuma kolordinamiko
KKD havas du plej gravajn ecojn:
Bechlejovice
Bechlejovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, nun XXVI-a parto de statuta urbo Děčín. Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kabo Sankta Spirito
La Kabo Sankta Spirito aŭ en hispana cabo del Espíritu Santo estas geografia elemento kiu markas kaj la limon inter Argentino kaj Ĉilio, kaj la pasejo el Atlantiko al Pacifiko, kaj situantas ĉe la suda pinto de la orienta flanko de la Magelana Markolo. Ĝi troviĝas en la norda sektoro de la Granda Insulo de Fajrolando, en la plej suda regiono de Sudameriko.
Kvantuma kolordinamiko
La du menciitaj ecoj estas kontinuaj, t.e. inter ili ne estas iu difinebla limo.
Terminaro
La vorto kvarko en nuna senco estas enkondukita fare de Murray Gell-Mann. Ĝi devenas de frazo "Three quarks for Muster Mark" el libro Finnegans Wake fare de James Joyce.
En KKD ekzistas tri tipoj de ŝargo (anstataŭ du elektraj ŝargoj kiuj uziĝas por Kvantuma elektrodinamiko, aŭ KED). Ili nomiĝas kolorŝargoj pro analogio de tri bazaj koloroj (ruĝa, verda kaj blua), kompundoj de kiuj donas ĉiujn kolorojn videblajn por homa okulo. La teorio de elektra ŝargo nomiĝas elektrodinamiko, kaj do por teorio de kolorŝargo estas logike uzata la termino kolordinamiko. Krome, foje ankaŭ estas uzata termino kromodinamiko (el greka vorto Χρώμα [ĥroma], kiu signifas koloro).
Bechlejovice
Děčín XXVI-Bechlejovice situas en katastra teritorio Březiny u Děčína kun areo 4,34 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1515.
Kvantuma kolordinamiko
Lagranĝiano
La dinamiko de kvarkoj kaj gluonoj estas kontrolita de kvantum-kolordinamika Lagranĝiano. La kalibre senvarianta Lagranĝiano de KKD estas: kie:
Simbolo reprezentas kalibre senvariantan gluonan kampan tensoron, analoge al elektromagneta kampa tensoro, en Elektrodinamiko. Ĝin donas ekvacio kie f^{abc} \, estas struktura konstanto de SU(3).
Konstantoj m kaj g kontrolas kvarkajn masojn kaj estas paraj konstantoj de la teorio. En finita kvantuma teorio ili estus unu sama konstanto.
Grava teoria nocio de finita formo de suprepriskribita Lagranĝiano estas la buklo de Wilson. Ĝi ludas plej gravan rolon en diskreta formo de KKD (la latisa KKD) kaj, pli ĝenerale, ĝi distingas inter kolorkonservita kaj kolornekonservita statoj de kalibra teorio. Ĝin enkondukis Kenneth G. Wilson, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko.
La difinoj
Ĉiu kampa teorio de partikla fiziko baziĝas sur simetrioj de la naturo, kies ekzisto estas devenita de observo. Ili povas esti
KKD estas kalibra teorio de kalibra grupo SU(3), kiu uzas kolorŝargon por difini lokan simetrion.
Ĉar forta nuklea forto de distingas inter diferaj gustoj de kvarkoj, KKD ankaŭ havas gustan simetrion, kiu estas nerigora, ĉar masoj de kvarkoj malsamas.
Ekzistas aldonaj ĝeneralaj simetrioj kiuj bezonas nocion de ĥiraleco, kiu distingus inter dekstra kaj maldekstra strukturoj. Se la spino de la partiklo havas pozitivan projekcion laŭ direkto de la movo ĝi estas difinita kiel maldekstra. Se la projekcio estas negativa, ĝi estas dekstra. Striktasence ĥiraleco ne estas la samo kiel dekstra-maldekstra diĥotomio, sed ĉe altaj energioj la nocioj iĝas proksimume ekvivalentaj.
Grupoj de simetrio
La kolorŝarga grupo SU(3) respondas al loka simetrio, kies kalibrado konduktis al apero de la KKD. La elektra ŝargo reprezentas lokan simetrion U(1), kies kalibrado donis Kvantuman elektrodinamikon (KED) - tio estas Abela grupo. Se oni konsideros version de KKD kun Nf gustoj de senmasaj kvarkoj, tie estos ĝenerala ĥirala gusta simetria grupo. La ĥirala simetrio estas spontan rompita de la KKD vakuo al vektoro (L+R) SU_V(N_f) kun apero de ĥirala kondensato. La vektora simetrio U_B(1) repondas al bariona nombro de kvarkoj kaj estas preciza. La aksa simetrio U_A(1) estas preciza en klasika teorio kaj rompita en kvantuma teorio.
Notu bone!
Ekzistas du diferaj tipoj de SU(3) simetrio: la simetrio de diferaj kvarkaj kolorŝargoj kaj estas preciza simterio mediita de gluonoj, kaj krome ekzistas la gusta simetrio kiu rotacias diferajn gustojn de kvarkoj unu al la alia, la t.n. gusta SU(3). Gusta SU(3) estas proksimuma simetrio de la vakuo en KKD kaj tute ne estas fundamenta simetrio. Ĝi estas hazarda konsekvenco el malgrandeco de maso de unuaj tri kvarkaj tipoj.
En la KKD vakuo ekzistas vakuaj kondensatoj de ĉiuj kvarkoj pli malmultepezaj ol la KKD-skalo. Tio inkluzivas u-kvarkon, d-kvarkon kaj je certa nivelo la s-kvarkon, sed ne aliajn. La vakuo estas simetria laŭ SU(2) rotacioj de izotopa spino de u- kaj d-kvarkoj kaj en iu senco ankaŭ al triopo de rotacioj de u-, d- kaj s-kvarkoj - kio formas plenan gustan grupon SU(3)
Proksimumaj gustaj simetrioj havas asociitaj kalibrajn bosonojn, la observitajn partiklojn kiel roto-mezono kaj omego-mezono, sed tiuj partikloj ne similas al gluonoj kaj havas mason. Ili estas kalibraj bosonoj de nun kreata KdS/KKD teorio, kiu ligu KKD al teorio de kontraŭ-de-Sitter spaco.
NGC 997
NGC 997 (aliaj indikoj — PGC 9932, UGC 2102, IRAS02345-0705, MCG 1-7-16, NPM1G +07.0083, ZWG 414.27) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Kvantuma kolordinamiko
La kampoj
Kvarkoj estas multemasaj fermionoj kun spino 1/2, kiuj havas kolorŝargon kaj kies kalibrado donas KKD. Kvarkoj estas reprezentitaj de Kampo de Dirac en fundamenta reprezento 3 de kalibra grupo SU(3). Ili ankaŭ havas neentjeran elekran ŝargon (aŭ -1/3 aŭ 2/3) kaj partoprenas en malfortaj interagoj kiel partoj de duopoj de malforta izotopa spino. Ili tenas ĝeneralajn kvantumajn nombrojn inkluzive bariona nombro, kiu egalas al 1/3 por ajna kvarko, hiperŝargo kaj unu el gustaj kvantumaj nombroj.
NGC 997
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kvantuma kolordinamiko
La kampoj
Gluonoj estas bosonoj kun spino 1. Ili ankaŭ tenas kolorŝargon ĉar ili apartenas al ligita reprezento 8 de SU(3). Ili havas neniun elektran ŝargon, ne partoprenas en malfortaj interagoj kaj ne havas guston. Ili apartenas al unuopa reprezento 1 de ĉiuj menciitaj simetriaj grupoj.
Königheim
Königheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Tauber kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kvantuma kolordinamiko
La kampoj
Ĉiu kvarko havas unu kaj nur unu kontraŭkvarkon, kies ŝargo estas rekte mala al ŝargo de responda kvarko. Gluonoj estas vere neŭtraj partikloj kaj ne havas kontraŭpartiklojn.
La dinamiko
Laŭ reguloj de kvantuma kampa teorio kaj asociitaj Feynman-diagramoj, la supre prisribita teorio donas bazon por tri fundamentaj interagoj: kvarko povas naski (aŭ absorbi) gluonon, gluono povas naski (aŭ absorbi) gluonon kaj du gluonoj povas rekte interagi. Tiu kontrastas al kvantuma elektrodinamiko, laŭ kiu nur unua tipo de interagoj povas ekzisti, ĉar la fotono ne havas ŝargon. Oni ankaŭ konsideru diagramoj kun fantomoj de Faddeev-Popov.
Metodoj
Plia analizo de teoria enhavo de KKD estas komplika. Por tiu celo multaj teoriaj mekanismoj estas inventitaj, kelkaj el kiuj estas kurte priskribitaj ĉi-sube.
Perturba KKD
Tiu ĉi alveno baziĝas je asimptota libereco, kio ebligas uzon de perturba teorio ĉe eksperimentoj de tre altaj energioj. Kvankam la teorio estas limigita je kvanto de rezultoj, ĝi donas plej precizaj rezultoj de KKD el ĉiuj ĝis nun atingitaj.
Latisa KKD
El ĉiuj ne-perturbaj alvenoj al studo de KKD, plej bone establiĝis la latisa KKD. Ĝi uzas diskretan aron de punktoj en spaco-tempo (la latiso) por redukti neanalizeblajn vojajn integralojn al pli eblaj komputadoj. La komputado ankoraŭ estas treege komplika kaj nur performeblas per speciale konstruitaj superkomputiloj kiel QCDOC. Kvankam la metodo estas tre malrapida kaj bezonas multajn risurcojn, ĝi estas vaste aplikebla kaj povas helpi studi tiujn partojn de la teorio, kiuj ne atingeblas per iu alia metodo.
1/N ekspando
1/N ekspando, la konata skemo de proksimumigo, komencas je aserto de nefinia nombro de kolorŝargoj kaj poste korektiĝas por adaptiĝi al la fakto ke vere ne estas tiel. Ĝis nun la metodo estis fonto de kvalitaj malkovroj, sed ne kvantaj prediktoj. Modernaj variantoj inkluzivas la KdS/KKT alvenon.
Efektaj teorioj
Por specialaj problemoj povas esti kreataj apartaj efektaj teorioj, kiuj ŝajnas doni kvalite korektajn rezultojn. En plej bonaj okazoj ili povas esti atingitaj per sistema ekspando de Lagranĝiano de KKD. Inter plej konataj tiaj efektaj modeloj estas la teorio de ĥirala perturbo kiu ekspandiĝas ĉirkaŭ tre malgrandaj kvarkaj masoj, proksimaj al nulo, la teorio de pezaj kvarkoj kiu ekspandiĝas ĉirkaŭ kvarkaj masoj proksimaj al nefinio kaj la mola-kolineara teorio kiu aplikiĝas al granda diapazono de energiaj skaloj. Ne tiel precizaj modeloj estas modelo de Nambu-Jona-Lasinio kaj la ĥirala modelo.
Eksperimentoj
Nocio de kvarka gusto estas bezonata por klarigo de ecoj de hadronoj dum disvolvo de kvarka modelo. La nocio de kolorŝargo estas bezonata por klarigo de ecoj de la Δ++-partiklo. La unua evidentaĵo de kvarkoj kiel efektivaj partoj de hadronoj estis trovitaj per eksperimentoj de profunde neelastaj kolizioj en koliziilo de SLAC. Unuaj evidentaĵoj por gluonoj venas de evento de tri strioj en PETRA.
Bonaj kvantaj testoj de perturba KKD estas:
Kvantaj testoj de perturba KKD estas malpli multaj ĉar ili estas pli malfacilaj por predikti. La plej bona estas, probable, la KKD-pariĝo studita per komputado de latisa KKD en spektro de peza kvarkonio. Tiel antaŭnelonge estas trovita la maso de peza mezono Bc. Aliaj esperdonaj metodoj estas studo de masoj kaj formfaktoroj de hadronoj kaj iliaj malfortaj matricaj elementoj. La tuta fako de kvarka materio kaj kvark-gluona plasmo estas neperturba testejo por KKD, kiu nun ankoraŭ ne estas bone esplorita.
Casaluce
Casaluce estas komunumo de Italio.
Árpád Berczik
BERCZIK Árpád estis hungara novelisto, dramverkisto, ano de MTA naskita en Temeŝvaro la 8-an de julio 1842 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de julio 1919.
Old Shatterhand (filmo)
Old Shatterhand (1964), estas la plej multekosta filmo el la tuta serio de filmoj de May. En la suma budĝeto enspezoj grimpis sin ĝis kvin milionoj da markoj. La filmo estis filmita laŭ motivo de romano de Karl May – Old Shatterhand.
Árpád Berczik
Biografio
Árpád Berczik finis juron, li estis ekde 1867 oficisto de presarsekcio de ministerikonsilantaro, ekde 1872 ĝia gvidanto. Li estis membro de Societo Kisfaludy (1873), poste membro de Societo Petőfi. Li estis konstanta kunlaboranto de Borsszem Jankó, semajna feiletonisto de Pesti Napló (1870-72), sed li akiris sukcesojn per siaj teatraĵoj.