cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Harris
Societo Paul Harris
La Societo Paul Harris estas speciala programo administrata de Rotariaj Distriktoj. Membroj de la Socio Paul Harris sin devontigas kontribui per 1000 dolaroj ĉiujare al la Jara Programa Fonduso. Membro de la Societo Paul Harris ricevas "pendilon" por sia samrangulo Paul Harris kun la inicialoj PHS.
Monumentoj kaj memormonumentoj
Ekzistas statuo (monumento) de Harris instalita en "American Park", Meksikurbo.
6441 Milenajesenská
6441 Milenajesenská estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa ĵurnalistino kaj verkistino Milena Jesenska (1896–1944), mortinta en la koncentrejo Ravensbrück.
Prezidanto de Latvio
La Ŝtata Prezidanto de Latvio - latve Latvijas Valsts prezidents - estas la ŝtatestro kaj armeestro de la Respubliko Latvio. Ĝis nun ĉiu prezidanto escepte de Gustavs Zemgals kaj Kārlis Ulmanis reelektiĝis por dua oficperiodo: La oficperiodo ĝis la jaro 1997 estis tri jaroj, ekde tiam kvar jaroj. En la kazo de neekzisto de prezidanto (ekzemple kaze de subita morto), la parolisto de la latvia parlamento Saeima plenumas la prezidantajn taskojn ĝis organiziĝo de nova prezidanta baloto. Ekzemple, post la restarigo de la ŝtata sendependeco de Latvio, krom la nova ŝtata prezidanto povis esti elektita la parlamenta parolisto; Anatolijs Gorbunovs plenumis la prezidantajn taskojn inter la jaroj 1991 ĝis 1993.
Horbach (Westerwald)
Horbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Natria fenilbuterato
Natria fenilbuterato aŭ C10H11NaO2 estas organika natria salo el aromata grasacido uzata en traktado pri malordoj de la urea ciklo, pro tio ke ĝiaj metabolaĵoj donas alternativan vojon al la urea ciklo permesante la ekskreciado de la nitrogeno-troo. Ĝi estas orfa drogo, komerce disdonita kiel Buphenyl, Ammonaps aŭ Tributerato.
Natria fenilbuterato same estas inhibanto de la enzimo histona malacetilazo kaj farmakologia akompananto, respektive kondukante al esploroj pri ĝia uzo kiel anti-kanceragento kaj en la malsano pri misformado de proteinoj tiel kiel la mukoviskozeco.
Medicinaj uzoj
Natria fenilbuterato estas buŝe ingestita aŭ per nazogastra entubigo kiel tablojdo aŭ pulvoro, kaj havas salan aŭ amaran guston.Ĝi traktas la malordoj de la urea ciklo, genetikaj malordoj en kiu nitrogenaj reziduoj akumuliĝas en la sangoplasmo kiel amonia glutamino, ankaŭ konata kiel hiperamonemio, pro nesufiĉeco en la enzimoj karbamoila fostata ligazo I , ornitina trans-karbamilazo kaj arginino-sukcenatacida ligazo.
Kiam nekontrolita, ĉi malordoj kaŭzas intelektan malkapablon kaj antaŭtempa morto. Metabolaĵoj de natria fenilbuterato permesas ke la renoj ekskreciu troon de nitrogeno anstataŭ ureon, kaj asociita al dializo, suplementoj de aminoacidoj kaj proteino-restrikta dieto, denaskaj infanoj kun malordoj de urea ciklo kutime supervivas pli ol dekdu monatoj. Paciencoj devas ricevi dumvivan traktadon. La traktado estis enkondukita de esploristoj en 1990, kaj aprobita de FDA en la 13-a de majo 1996.
Károly Kotász
Károly Kotász  [kAroj kotAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kotász Károly estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto, framasono. Károly Kotász naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Rákoskeresztúr (nuntempa urboparto de Budapeŝto).
Biografio
Károly Kotász komence estis ĉapelisto en la familia metiejo, poste li frekventis Industriartan Lernejon helpe de stipendion ekde 1893. Lia ĉefinstruisto estis Gusztáv Morelli. Li eklaboris en metiejo, kiel ornamisto. Li daŭris la lernadon en Munkeno de Otto Steitz kaj en Parizo de Jean-Paul Laurens. Hejmenveninta inter 1906 kaj 1911 li instruis en privata lernejo, poste li estis profesia pentristo. Li studvojaĝis al Italio, en 1909 li aliĝis al loĝio „Március”. Post 2 jaroj li finance jam firmiĝis kaj aĉetis domon kun ateliero en Rákoskeresztúr. Li ricevis francan premion en 1931.
Li edziĝis en 1919, baldaŭ filino naskiĝis.
9528 Küppers
9528 Küppers estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Küppers, planedoscienciston ĉe la Eŭropa Kosma Agentejo, kiu helpis kunordigi la asteroidan preterpason de la misio Rosetta. Lia sciencaj kontribuoj inkludas analizon de la fotometriaj kaj geologiaj datumoj por 2867 Steins kaj 21 Lutetia.
Le Vernoy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Haasdonk
Haasdonk (nederlande: [HA:Sdonk]) estas vilaĝo en norda Belgio, kiu dependas de la ĉefa komunumo Beveren. Ĝi situas en la nordorienta parto de la provinco Orienta Flandrio de Belgio.
Bretona danco
Tio kio estas nomita "Bretona danco" estas farita de la antaŭa tradicia danco praktikita en la kamparulaj lokoj de Bretonio ĝis la tempo nomita inter du militoj.
La granda plimulto de la dancoj, ĉefe la plej malnovaj, estas grupaj dancoj, ronde aŭ en vastaj grupoj.
Sed ekzistas danc-ludoj aŭ estis importitaj kiel : galop nantais, jilgodenn, aliflanka an-dro aŭ Hanter dro, ...
Origino
La originoj de la bretonaj dancoj estas tre vastaj. La multiplikeco de la variantoj, de la evoluoj, la ekzisto de originaj-dancoj kaj idaj-dancoj faras de ĝia danc-formulado tre malklaran tabelon.
La instrumentoj
La biniou kozh aperis je la 18-a jarcento kaj sidis pli forte ol veuze antaŭ ol esti forpuŝita de la skota biniou braz je la 20-a jarcento.
La kanto
Viroj kaj virinoj povas kanti je kan ha diskan, unuj kaj aliaj siavice, ripetante la finon de la alia. La Kan ha diskan estis praktikita (krom la paro sakfluto-bombardo aŭ ne) sidante sur tre vasta areo kiu estas pli aŭ malpli Kernevo.
Mario Pei
Mario PEI (naskiĝis la en Romo (Italio) – mortis la 2-an de marto 1978 en Glen Ridge (Usono)) estis mondkonata lingvisto, unu el la plej valoraj apogantoj de Esperanto en la fakaj lingvistikaj rondoj.
En pluraj el siaj multnombraj verkoj (ekz. en One Language for the World) prof. Pei favore traktis Esperanton. Lia broŝuro Wanted: a world language (1969) ankoraŭ estas unu el la plej bonaj anglalingvaj informiloj pri Esperanto; ĝi aperis ankaŭ en la nederlanda (du eldonoj). Prof. Pei estis membro de la redakta komitato de La monda lingvo-problemo (nun: Lingvaj problemoj kaj lingvo-planado) ekde ties unua numero.
Pyšná princezna
Okazaĵo
Al fiera princidino Krasomila (Alena Vránová) ne estas kiel edzo sufiĉe bona, la bona kaj justa reĝo de najbara lando Miroslav (Vladimír Ráž). Tiu tial en alivestiĝo en ĝardenisto ekiros doni al la princino edukan lekcion. Li unue kulturos por ŝi kantantan floron, kiu eltenos kun la melodio ĝis mateno, nur se la princino ne estos tiel fiera. La princino enamiĝos en la ĝardeniston, poste ŝi fuĝos kun li kaj survoje ŝi ekkonos la vivon de ordinaraj homoj. Fine ŝi ĉesos esti fiera, kaj kiam ŝi estas ekkoninta, kiu la ĝardenisto fakte estas, jam staras al ilia geedziĝo nenio en la vojo.
Tecoh
Tecoh estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tecoh. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31076.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15438 loĝantojn. El tiuj estis 7780 viroj kaj 7658 virinoj. La komunumo havas surfacon de 452,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 16 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 41,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,5 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9349 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7379 scipovis legi kaj skribi kaj 1963 personoj estis analfabetoj. Do 21% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 14380 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7898 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 54,9% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kluzo Ruĝa Muelejo
La Ruĝa Muelejo, ankaŭ nomita Rohmanns-muelejo, troviĝas dekstraborde de la Ruhr, ĉe 1,5 kilometrojn nordoriente de Essen-Heisingen.
Barono Vietinghoff lasis ĝin starigi en 1685 kiel tajlomuelejo por la produktado depafiltuboj. En la jaro 1752 oni ŝanĝis ĝin en grenmuelejon. La unua luanto estis la muelisto Johannes Rohmann. Vidalvide de la muelejo en 1752 estis konstruita ŝtona ripozdomo, ĉar "la ŝiistoj dumnokte ne rajtis trafiki". En la jaro 1774 Freiherr von Schell konstruigis kluzon je propra konto por la karboŝipa trafiko. Dum la sekvaj jardekoj tiu ĉi estis plurfoje renovita. La kluzoĉambro ankoraŭ hodiaŭ estas konservita. Pro la suprenvejrigo de la lago Baldeney tamen la kluzopordoj ne plu necesis kaj estis forigita en 1964. La 23-an de septembro 1992 muelejo kaj kluzo estis enprenitaj sur la memorejan liston de la urbo Essen.
Hodiaŭ nur la bierĝardeno ĉe la kluzgardista dometo dekstraborda nomiĝas „Rote Mühle“ (Ruĝa Muelejo). Tuj preter la konstruaĵo pasas la bicikla ŝoseo Kaiserroute (imperiestra itinero) ekde Akeno al Paderborn. Por la ĉirkaŭaĵo oni planas la renaturigon de la ĉeriveran marĉejon.
Respubliko de Fora Oriento
La Respubliko de Fora Oriento (Дальневосточная Республика; Dalnevostoĉnaja Respublika, iam nomata la Ĉita Respubliko, estis nominale sendependa ŝtato, kovranta la antaŭan rusan Respubliko de Fora Oriento kaj Siberion, oriente de la lago Bajkalo, establita ĉe Blagoveŝĉensk la 6-an de aprilo 1920. Kvankam nominale sendependa, ĝi estis plejparte kontrolita de Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko.
Ĝi okupis la teritorion de modernaj Transbajkala regiono, Amura provinco, Ĥabarovska regiono, kaj Ĉemara regiono de Rusio (Primorski-oblastoj) Transbajkalo, Amur, kaj antaŭ oktobro 1920, ĝia ĉefurbo estis Verĥneudinsk (nun Ulan-Ude), kaj post tiu dato ĝi estis Ĉito.
Post la japana evakuado de Vladivostoko, la 15-an de novembro 1922, laŭ dekreto de CPKĈR, la Fora Orienta Respubliko estis kunfandita kun la RSFSR.
Administradaj subdividoj de la respubliko
En la jaro 1922, teritorio de la respubliko enhavis sekvajn provincojn:
Plimulto de ĝiaj provincoj koincidis kun analogaj provincoj de Rusia imperio.
Gajim
Gajim estas libera jabber-tujmesaĝilo, kiu uzas la bibliotekon GTK+ kaj estas skribita per Python. Gi funkcias ĉe mastrumaj sistemoj Linukso, BSD kaj Vindozo. La nomo "Gajim" estas rekursa akronimo de la angla "Gajim is a jabber instant messenger" (Gajim estas jabber-tujmesaĝilo).
Celo
La celo de Gajim estas provizi plenfunkcian kaj facile uzeblan jabber-klienton. Gajim funkcias bone ĉe GNOME, sed ne postulas ĝin por funkcii. Ĝi estas eldonita laŭ la GNU Publika Licenco.
Trajtoj
(Por nuntempa labora versio)
Eksteraj ligiloj
La labora deponejo svn://svn.gajim.org/gajim/trunk
Apokalipso de Johano
La Apokalipso estas la 27-a, la lasta libro de la Nova Testamento en la Biblio.Apokalipso, laŭ la greka, signifas "Revelacio". Ĝi do deklaras revelacii estontajn aferojn. La Apokalipso ĉiam estis konsiderata profeta libro. La aferoj ne estas klare deklarataj, sed per sonĝoj, vidoj kaj simboloj, kiel en la profetaj libroj de la Malnova Testamento. Kelkaj el tiuj simboloj estas klarigitaj en la Apokalipso mem, aliajn oni povas klarigi per aliaj bibliaj libroj, sed multaj restas tute neklaraj. La Apokalipso estas unu el la plej malfacile interpreteblaj libroj de la Biblio. Multaj saĝuloj, kaj iuj ne tiel saĝaj uloj, studis ĝin ekde la antikvo. Inter ili ofte estas malsamaj opinioj.
Oni povas legi, ke la Apokalipso ne estas profetaĵo en la senco de antaŭdiro, sed estas interpretado de jam okazintaj aferoj, ekzemple kondamno de la Romia imperio kun Nerono kiel la Antikristo.
La ĉefa temo de la Apokalipso estas la Advento, la dua veno de Kristo por la Fina Juĝo je la fino de la tempoj.
Enhavo kaj strukturo
La libro volas esti konsolo por ĉiuj kristanoj, kiuj suferas pro persekutoj. Ĝi emfazas, ke Dio tenas en sia mano la fadenojn de la tuta mond-historio. Li fine kreos novan ĉielon kaj novan teron. la dispozicio:
Jen el alia fonto pli detale la unuopaj partoj:
La libro havas du antaŭparolojn (1, 1-3 kaj 4-8), eble la unua estas postverkita aldono. Ĝi havas ankaŭ postparolon (22, 6-21) kaj tri partojn.
Unua parto (1,9 - 3,22) (Sep leteroj): Aperas Jesuo, kiu ordonas ke Sankta Johano skribu al sep eklezioj de Asia (Efeso, Smirno, Pergamono, Tiatira, Sardeso, Filadelfio, Laodikea).
Dua parto (4,1 - 20,10): Kvin serioj de simbolaj vidoj:
a) Sep sigeloj (4,5 - 8,5): konkero, milito, malsato, martirio, katastrofoj kaj ora incensilo;
b) Sep trumpetoj (8,6 - 11,19): hajlo kaj fajro, sanga maro, astroj, absinto, eklipso, ĉevalaro, ĉiela himno. En tiu parto aperas Abadon kiel la reĝo de l' detruantoj;
c) Sep signaloj (12,1 - 15,4): la drako kaj la virino, la besto de l' tero kaj la besto de l' maro, signalo de malbonuloj, signalo de bonuloj, prediro de l' fino kaj juĝo;
e) Milito inter Kristo kaj Satano (17,1 - 20,10): detruo de Babilono, venko de Kristo kontraŭ la besto, kontraŭ la malvera profeto, batalo de jarcentoj kaj fina venko kontraŭ la demono.
Tria parto (20,10 - 22,5): fina juĝo, nova ĉielo kaj nova tero, ĉiela Jerusalemo, gloro de l' sanktuloj en paradizo.
La rajdantoj
La Kvar Rajdantoj de la Apokalipso estas la kvar kavaliroj priskribitaj en la unua parto de la sesa ĉapitro de Apokalipso. La ĉapitro parolas pri pergamino en la dekstra mano de Dio fermita per sep sigeloj, en tiu sceno Jesuo Kristo malfermas la unuajn kvar sigelojn, liberigante ĉi tiujn rajdantojn kun ĉevaloj respektive blanka, ruĝa, nigra kaj flaveca. Laŭ la ekzegezo ili estas bildigo kaj alegorioj pri la venko aŭ konkero aŭ nigra morto, la milito, la malsato kaj la morto, respektive, kvankam nur ĉi lasta ricevas tiun nomon.
Teksto en Esperanto
La traduko de la brita komitato (John Cyprian Rust, B. John Beveridge kaj C. G. Wilkinson) estas trovebla IKUE kaj KELI (ed.): Biblio, eldonejo KAVA-PECH, Dobřichovice (Praha) 2006, ISBN 80-85853-90-6
Nova traduko de Gerrit Berveling el la originalo estas trovebla en Flanke je Jesuo (3a volumo de la Nova Testamento), eld. VoKo, Zwolle 2010.
Klára Tóbiás
Klára Tóbiás [tObiAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóbiás Klára estas hungara skulptisto, emajlisto. Klára Tóbiás naskiĝis la en Szeged.
Biografio
Klára Tóbiás lernis en sia naskiĝurbo kaj Budapeŝto, sed la skulptadon studis hejme en la familio dum 3 jardekoj. En 1983 ŝi oficiale estis akceptita skulptisto, sed ŝi kreas ankaŭ emajlaĵojn. Ŝiaj skulptaĵoj estas videblaj depost falo de la socialismo. Ŝi ricevis premion en 2015.
Márió Szegedy
Márió Szegedy [segedi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szegedy Márió estas hungara matematikisto, komputikisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019).
Márió Szegedy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
En 1986 li konfirmis la konjekton de Ronald Graham:
estas vera por ĉiuj sufiĉe grandaj  n , se entjeroj tiam estas  i ,  j plenumiĝas.
Palmira Castellvi de Heider
Palmira CASTELLVI DE HEIDER (naskiĝis 1894 - mortis la 24-an de decembro 1977 en Caracas, Venezuelo) estis kataluna esperantistino, vidvino de germana esperantisto Xavier Heider.
Ŝi lernis la lingvon jam en sia junaĝo kaj partoprenis i. a. la 5-an UK en Barcelono (1909), restinte aktiva dum pli ol 60 jaroj.
SWORDS
SWORDS (Special Weapons Observation Reconnaisance Detection Systems) estas armila robota veturilo alta je 1 m. Ĝin teledirektas homo el malproksimo (300–100m), laŭ bildoj ricevitaj per la robota kamerao tra kablo aŭ radio. Ĝi estas trakonstruita, evoluigita el eksplodigaĵ-ekzamena roboto TALON. Oni evoluigis ĝin dum ses monatoj kaj per 2 milionoj da usonaj dolaroj. Unu ekzemplero kostas 200.000 USD.
Ĝi povas surgrimpi trotuaran randon, ĝia maksimuma rapido estas 6 km/h kaj la litio-jona akumulatoro certigas 1–4-horan funkciadon.
Opuntio
Opuntio estas genro de plantoj de la familio kaktacoj, kiu konsistas el pli ol 300 specioj, ĉiuj apartenantaj al la amerika kontinento, kiuj loĝas en la suda Usono ĝis norda Patagonio, kie ili kreskas sovaĝe. Al ĝi apartenas interalie la figokakto.
Johano la 2-a (Kipro)
Johano la 2-a de Luzinjano (1418-1458) estis reĝo de Kipro kaj ankaŭ titulara reĝo de Armenio kaj titulara reĝo de Jerusalemo inter 1432 kaj 1458, estinte antaŭe titulara princo de Antioĥio.
Opuntio
Priskribo
Ĉi tiu vasta genro ampleksas plantojn de tre malsamaj grandecoj, de la malgranda Opuntia microdasys var. albispina, ofte nomata "anĝela flugilo" pro siaj 'glokidoj' kun etaj blankaj pikiloj, kiuj donas al ĝi pluŝan aspekton, al arbustaj aŭ arbaraj specioj kun trunko kaj krono, kiel Opuntia leucotricha, kiu povas atingi 5m alte. Ili estas tre rustikaj kaj branĉaj plantoj, kun tre disvastiĝantaj aŭ deklivaj branĉoj. La segmentoj (kladodoj) estas karakterizaj por la genro, kun aspekto de karna folio, plata kaj ĝenerale ovala; ili havas la kapablon fariĝi tigoj kaj siavice elsendi novajn segmentojn kaj florojn.
SWORDS
Munteblaj armiloj
SWORDS povas pafi sen reŝargo 300-foje per M240 kaj 350-foje per M249.
Johano la 2-a (Kipro)
Biografio
Johano edziĝis al Amadea (Aimée) Paleologina de Monferrato (1429-1440), reĝino de Kipro, titulara reĝino de Jerusalemo kaj Armenio, filino de Johano Jakobo, Markizo de Monferrato (1395-1445) kaj ne havis infanojn. Lia dua edzino, Helena Paleologina (1428-1458), estis malproksima parencino de lia unua edzino, sola infano kaj filino de Teodoro la 2-a Paleologa (1396-1448), Despoto de Moreo kaj ties edzino Kleofa Malatesta (1420-1433). Teodoro estis filo de la Orienta Romia Imperiestro Manuelo la 2-a Palaeologa (1350-1425) kaj Helena Dragaš (1372-1458), kaj frato de la du lastaj bizancaj imperiestroj, Johano la 8-a Paleologa (1392-1448) kaj Konstantino la 11-a (1405-1453). El sia dua edziĝo li havis du filinojn: Ĉarlota, reĝino de Kipro (1444–1487) kaj Kleofa de Luzinjano, kiu mortis infane.
Ludwig Diels
Friedrich Ludwig Emil Diels (24-an de septembro 1874; 30-an de novembro 1945), estis germana botanikisto. Diels estis naskita en Hamburgo, kiel filo de la klasika akademiulo Hermann Alexander Diels. De 1900 ĝis 1902 li vojaĝis kune kun Ernst Georg Pritzel tra Sudafriko, Java, Aŭstralio kaj Novzelando .Mallonge antaŭ la unua mondmilito li travojaĝis Novgvineon kaj en la 1930-aj jaroj Ekvadoron. Aparte liaj kolektoj de plantoj de Aŭstralio kaj Ekvadoro, kiuj enhavis multajn holotipojn, riĉigis la scion pri la koncernaj flaŭroj. Lia monografio pri la drozeracoj de 1906 daŭre estas normo.
Johano la 2-a (Kipro)
Biografio
Okaze de la morto de Johano la 2-a, lia sola vivanta legitima infano Ĉarlota lin sukcedis en la trono. Dum lia reĝado, Korikos, la sola kipra fortikaĵo en Anatolio perdiĝis al la dinastio Karamanlis en 1448.
Opuntio
Priskribo
Alia propreco estas la "glokidoj" ĉirkaŭ la areoloj; kusenoj de etaj kaj fajnaj dornoj (kiel haroj), kiuj donas al iuj specioj luksan aspekton.
SWORDS
Munteblaj armiloj
Oni celas surmunti eĉ bombo-kanonon (obus-ĵetilon).
Johano la 2-a (Kipro)
Biografio
Johano havis nelegitiman infanon kun Marieta Patras, kies nomo estis Jakobo la 2-a (1439-1473), kiu estis nomumita Ĉefepiskopo de Nikozio kiam li estis 16-jara. Jakobo la 2-a laŭŝajne ne estis ideala ĉefepiskopo kaj estis forigita el sia titolo post la murdo de la reĝa ĉambelano. Lia patro eventuale lin pardonis kaj restaŭrigis lin al lia ĉefepiskopeco. Jakobo la 2-a kaj Helena estis malamikoj, kaj ili konkurencis pri influo sur Johano la 2-a. Post la morto de Helena, en 1458, laŭŝajne Johano estis indikonta Jakobon kiel sian sukcedonton, tamen, Johano mortis antaŭ ol li povis plenumi tion.
Opuntio
Priskribo
Iuj specioj havas malmolajn pikilojn, ĝis 10 cm longaj, kovritaj de dentita segilo en la kontraŭa direkto, do se ili penetras en la haŭton, eltiro kutime iom doloras.
Johano la 2-a (Kipro)
Biografio
Johano estis la lasta senpera legitima vira devenanto de Rajmondo de Antioĥio (1105-1149), plej juna filo de Vilhelmo la 9-a (1071-1126).
Vidu ankaŭ
<Gallery> William IX of Aquitaine - BN MS fr 12473.jpg| Vilhelmo la 9-a (1071-1126) RaymondOfPoitiersWelcomingLouisVIIinAntioch.JPG| Rajmondo de Antioĥio (1105-1149) Armoiries Chypre 1393.svg| Jakobo la 1-a (1334-1398) Blason comte fr LaMarche.svg| Johano la 1-a de Burbono (1344-1393) Manuele II di Bisanzio monete.jpg| Manuelo la 2-a (1350-1425) Manuel II Helena sons.JPG| Helena Dragaš (1372-1458) Armoiries Chypre.svg| Januso de Kipro (1375-1432) Janus of Cyprus CharlotteVendome.jpg| Karlota de Burbono (1388-1422) Palaio.jpg| Johano la 8-a Paleologa (1392-1448) Argent a chief gules.svg| Markizo de Monferrato (1395-1445) Manuel II Helena sons.JPG| Teodoro la 2-a Paleologa (1396-1448) Constantine XI Palaiologos miniature.jpg| Konstantino la 11-a (1405-1453) Blasone Malatesta.svg| Kleofa Malatesta (1420-1433) Castle of mystra 06.JPG| Helena Paleologina (1428-1458) Coat of Arms of the House of Lusignan (Kings of Cyprus).svg| Amadea Palaiologina (1429-1440) Giacomo II di Cipro (1439-1473).png| Jakobo la 2-a (1439-1473) Portrait of Caterina Coronaro 1542 uffizi florence Titian.jpg| Katerina Kornaro (1454-1510) </Gallery>
Opuntio
Priskribo
ili estas globeca aŭ ovforma fruktoj, tri al kvin centimetrojn longa, verda en koloro kiu fariĝas ruĝeta aŭ oranĝa kiam maturiĝas, aŭ flava aŭ blanka en iuj specoj. Ĝi estas bero kovrita de areoloj kun mallongaj sed fortaj pikiloj, similaj al tiuj de la pedunklo kiu portas ĝin, kaj povas esti purpura, blanka, flava, siringo, rozkolora, ruĝa kaj oranĝa. La pulpo enfermita en sia interno estas de karmina, flava, blanka aŭ verda koloro, kaj donas agrablan kaj freŝigan guston kiam ĝi estas bone matura. La multaj semoj, kiujn ĝi enhavas kaj neeviteble konsumindaj kune kun la karno de la frukto, estas kutime iom malkomfortaj, malgraŭ tio, ke ili ne damaĝas la korpon, male ili estas digesteblaj.
Malgraŭ esti tre granda kaj heterogena grupo, ĉiuj specioj kundividas acidan metabolon de krasulacoj (CAM) por fiksi karbonan dioksidon por fotosintezo. Tiel la sorbado de CO2 el la atmosfero okazas nur nokte, kiam la planto malfermas siajn stomatojn, kaj tiel evitas devi malfermi ilin tage (kio signifus grandan perdon de akvo en sia natura arida klimato ).
Ludwig Diels
La mallongigo "Diels" indikas tiun botanikiston kiel la aŭtoron dum citado de botanika nomo.
Opuntio
Tipo-specio
La tipo-specio estas Opuntia ficus-indica, populare konata kiel nopalo aŭ opuntio; Ĝiaj manĝeblaj fruktoj, estas tre popularaj en Meksiko, Gvatemalo, Honduro, Salvadoro, Ĉilio, Argentino, Peruo, Sicilio, en suda Italio, Kanarioj, Andaluzio, Ekstremaduro, en suda Kastilio kaj Hispana Levantio, kie produktoj kiel sukoj, dolĉaĵoj aŭ biero eĉ estas faritaj kun ĝiaj fruktoj. Ĝi ankaŭ troviĝas sovaĝa en granda parto de Nordafriko kaj en la Sahara Dezerto, kvankam ĝia populareco kaj uzo estas neegalaj kaj en iuj lokoj neekzistantaj.
Taksonomio
La genro estis priskribita de Philip Miller kaj publikigita en The Gardeners Dictionary ... Mallongigita ... kvara eldono vol. 2. 1754.
Etimologio
Opuntia: gentnomo, kiu devenas de la greka uzita de Plinio por planto kreskinta ĉirkaŭ la urbo Opunte, en Grekio.
Kerschenbach (Eifel)
Kerschenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Austevoll
Austevoll estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Simbolismo (literatura skolo)
Simbolismo estas literatura movado kiu aperis en Francio en la malfrua 19-a jarcento, kaj kiu, kontraste al realismo kaj naturalismo, estas karakterizita per idealismaj trajtoj, estas direktita kontraŭ pozitivismo kaj strebas al novaj horizontoj por idea kaj literaturo evoluo.
Kio estas simbolismo
Jean Moréas en Un Manifeste littéraire (Literatura manifesto, 1886) difinis tiun novan stilon «Malamiko de instruado, de deklamado, de malvera sensemeco, de objektiva priskribado». La simbolisma poezio baraktas por “vesti la Ideon per senseca formo”. La simbolisma literaturo enhavas metafizikan intencojn, klopodas uzi la literaturan lingvon kiel sciigilo; pro tio ĝi trempiĝas per mistero kaj mistikismo. Ĝi klopodas trovi kion Charles Baudelaire, elstara poeto de tiu movado, nomis “korespondoj”, kvazaŭ sekretaj similecoj inter la sensa kaj la spirita mondoj. Por tio estas uzataj estetikaj iloj, kiel la sinestezio kaj la persona simbolo.
Simbolisma stilo
La simbolismo ne povis disvolviĝi kiel unueca stilo, pro tio ĝi estas malfacile priskribebla. Temas pli precize pri unuigo de malsimilaj personaj stiloj. Ekzemple en pentrado oni renkontas tiom malsimilaj produktoj kiel tiuj de Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Gustav Klimt aŭ Edvard Munch. La simbolismo kliniĝas al kvazaŭ religiaj aŭ mistikaj sintenoj. Fantazio, intimeco kaj troa subjetiveco anstataŭas la ambician objektivecon de antaŭaj artistoj. La simbolismaj verkistoj, kiel Charles Baudelaire, reagis kontraŭ la troiga naturalismo de romanisto Emile Zola.
La simbolismo en la internacia literaturo
La prafondintoj de tiu skolo estis la usona poeto Edgar Allan Poe, kiu tiom influis super Charles Baudelaire kaj la francoj Arthur Rimbaud kaj Paul Verlaine, ankaŭ nomitaj "malbenitaj poetoj". La plej elstara estis Stéphane Mallarmé (1842-1898), kiu kreis hermetikan lingvon, proksima al la malnova hispana kulteranismo (Verlaine legis kaj miris Luis de Góngora) kaj al la angla sintakso. Ne tiom elstaraj estis Auguste Villiers de l'Isle-Adam (1838-1889), Prosper Mérimée (1803-1870), pli konata kiel rakontisto, Gérard de Nerval, (1808-1855), Joris-Karl Huysmans (1848-1907), pli konata kiel verkisto de skolo dekadencisma, Albert Samain (1858-1900), Remy de Gourmont (1858-1915), Alfred Jarry (1873-1907), kreinto de la Patafiziko kaj pli grava kiel teatroverkisto kaj kiel praulo de la literaturo de avangardo, Gustave Kahn (1859-1936), Jules Laforgue (1860-1887), la unua uzanto de la libera verso, Maurice Maeterlinck (1862-1949), kiu fondis la simbolisman teatron, Stuart Merrill (1863-1915), Albert Mockel (1866-1945), Jean Moréas (1856-1910), Henri de Régnier (1864-1936), Adolphe Retté (1863-1930), Paul Valéry (1871-1945), kiu ŝanĝis el simbolismo al la intelektigita pura poezio, la belgo Emile Verhaeren (1855-1916), ankaŭ rakontisto, kaj Francis Vielé-Griffin (1863-1937),inter multaj aliaj. Ankaŭ en aliaj landoj la simbolismo disvastiĝis: en Rusio ekzemple estis disvastigita de Aleksandro Blok; en Svedio, la dramaturgo August Strindberg estis sufiĉe simbolisma, en Brazilo, estis grandaj simbolismaj poetoj kiel Cruz e Souza kaj en la mondo kaj hispana kaj hispanamerikana populariĝis pere de la Modernismo.
Hispana kaj hispanamerika simbolisma literaturo
La simbolisma literaturo hispanamerika kaj hispana, kun kelkaj gravaj prauloj kiel Gustavo Adolfo Bécquer kaj Salvador Rueda, enmiksiĝis en pli ĝenerala movado konata kiel Modernismo kiu ekis en Hispanameriko. Estis simbolismo jam en la kubanoj Julián del Casal kaj José Martí, en la kolombiano José Asunción Silva, en la meksikano Manuel Gutiérrez Nájera kaj en aliaj hispanamerikaj verkistoj de la epoko posta al romantikismo; Rubén Darío, grava disvastiginto de la Modernismo en Hispanio, absorbis kaj montris ĝin. Uzis la simbolismon Antonio Machado kaj Manuel Machado, Juan Ramón Jiménez kaj Francisco Villaespesa inter la plej gravaj. En Hispanameriko la simbolismo troviĝas en la argentino Leopoldo Lugones, en Julio Herrera y Reissig, en Ricardo Jaimes Freyre, Amado Nervo, Salvador Díaz Mirón, la kolombiano Guillermo Valencia, José María Eguren kaj en multaj aliaj modernismaj verkistoj.
Elstaraj ekzemploj
Oni povus citi du hispanajn poetojn ne apartenantaj al sama skolo, nome Antonio Machado kaj Federico García Lorca. La unua ekverkis komence de la 20-a jarcento, do en la epoko kiam simbolismo kaj modernismo furoris kaj en Hispanio kaj en la tuta Eŭropo; la dua apartenas al pli juna generacio nome en Hispanio "generacio de la 27-a", tio estas homoj kiuj naskiĝis kiam Machado ekverkis kaj ekverkis ĉirkaŭ la 20-aj jaroj. Machado ekzemple uzas du oftajn personajn simbolojn, nome la vespero kaj la fonto. La vespero ĉe Machado per sia malhelaj kaj brilaj koloroj simbolas la finon de la tago, do la nokto, la revo, la dormo, la nerealo, ktp. La fonto ĉiam elŝpruciĝas kaj sonas konstante, simbolas la vivon kaj la tempopason ĉiam senĉese. Federico García Lorca uzas pli ampleksan simbolan repertuaron ekzemple en sia verko "Cigana Romancaro" (esperantigita) nome la ĉevaloj -simboloj de la vivo kaj la energio-, la metaloj -simboloj de la morto kaj mortigo-, la luno, la akvo, la rivero, ktp.
DNSSEC
DNSSEC (Domain Name System Security Extensions) estas aro de etendoj fare de IETF por la protokolo DNS ebligantaj minimumigi atakojn, ligitajn al fia anstataŭo de DNS-adreso ĉe resolvo de domajnaj nomoj. Ĝi estas celita provizi al DNS-klientoj aŭtentajn respondojn je DNS-demandoj (aŭ aŭtentan informon pri foresto de datumo) kaj garantii ilian tutecon. Estas uzata kriptografio kun nefermita ŝlosilo. Ne estas garantiataj disponebleco de datumo kaj konfidenco de demandoj. Garantiado de sekureco de DNS estas krize grava por la interreta sekureco ĝenerale.
Priskribo
Origine DNS estis ellaborata ne por sekureco, sed por kreo de skaleblaj distribuitaj sistemoj. Kun paso de tempo DNS iĝas ĉiam pli vundebla. Fiuloj facile alidirektas demandojn de uzantoj pri alfabeta nomo al falsaj serviloj kaj tiamaniere ricevas aliron al pasvortoj, numeroj de bankaj kartoj kaj aliaj konfidencaj informoj. La uzantoj mem nenion povas fari pri tio, ĉar en plej multaj okazoj ili eĉ ne suspektas, ke la demando estis alidirektita — la enhavo de la adreslinio de foliumilo kaj la retejo mem estas precize tiaj, kiaj ilin supozas vidi la uzanto. DNSSEC estas provo garantii sekurecon kun samtempa retroira kongruo.
Kalvinana preĝejo (Csengersima)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo kaj Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Csengersima.
DNSSEC
Priskribo
DNSSEC ne ĉifras datumon kaj ne ŝanĝas ĝian administradon, estante kongrua kun fruaj versioj de la nuna sistemo DNS kaj de aplikaĵoj. DNSSEC povas certigi ankaŭ tiajn informojn kiel ĝeneralcelajn kriptografiajn certigilojn enhavatajn de CERT-rikordo. RFC 4398 priskribas kiel distribui tiujn certigilojn, en tiu nombro per retpoŝto, kio ebligas uzi DNSSEC kiel mondskalan deponejon de certigiloj subskribŝlosilaj.
Kalvinana preĝejo (Csengersima)
Historio
La romanika preĝejo konstruiĝis en la 1210-aj jaroj, kiun la kalvinanoj profitas ekde la 16-a jarcento. En la 18-a jarcento la tataroj bruldetruis ĝin, tial inter 1729-1734 la preĝejo rekonstruiĝis. Tiam la sakristio malkonstruiĝis. La baroka predikejo kaj la nova plafono konstruiĝis en 1761. La lasta konsistas en 56 pentritaj lignaj kvadratoj. La pentrita ligna galerio pretiĝis en 1861. En 2000 la renovigo finiĝis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola kaj ĝi estas kovrita per ŝindoj. Antaŭ la turon oni konstruis lignan enirejon por la preĝejo. Sur la interna muro estas videblaj restaĵoj de mezepokaj freskoj.
DNSSEC
Priskribo
DNSSEC ne garantias konfidencon de datumo; interalie, ĉiuj DNSSEC-aj respondoj estas aŭtentigitaj, sed ne ĉifritaj. DNSSEC ne defendas kontraŭ senpere, kvankam iusence faras tion nerekte. Aliaj normoj (ne DNSSEC) estas uzataj por provizo de granda amplekso de datumo transsendata inter DNS-serviloj.
Specifoj de DNSSEC (DNSSEC-bis) detale priskribas la nunan protokolon DNSSEC. Vidu RFC 4033, RFC 4034 kaj RFC 4035.
Historio
Origine la domajna nomsistemo ne havis meĥanismojn por defendo kontraŭ fia anstataŭo de informo en respondo de servilo, ĉar dum la ellaborado (komence de la 1980-aj jaroj) la minacoj al la sekureco de la moderna Interreto ne estis aktualaj. Klientoj konkludadis pri ĝusteco de ricevita informo nur per du-bitoka identigilo de la demando. Do, fiulo bezonis foliumi 65536 signifojn por «veneni kaŝmemoron». Tio signifas, ke la datumo en DNS estas damaĝita (intence aŭ pro eraro) kaj DNS-servilo kaŝmemoras damaĝitan datumon por optimumigi rapidecon (la kaŝmemoro iĝas «venenigita») kaj komencas provizadi tiun neaŭtentan datumon al siaj klientoj. En 1990 eltrovis seriozajn mankojn en sekureco. Esploroj en ĉi branĉo komenciĝis kaj aktivis ekde la tempoj de publikigo de lia raporto en 1995.
La unua versio de DNSSEC, RFC 2065, estis publikigita de IETF en 1997. Provoj realigi tiun specifon venigis al nova specifo, RFC 2535, en 1999. Estis planite realigi DNSSEC surbaze de RFC 2535.
Bedaŭrinde, la specifo fare de IETF RFC 2535 havis seriozajn problemojn rilate skaladon al la tuta Interreto. Al la 2001-a jaro iĝis klare, ke tiu specifo estas maltaŭga por grandaj retoj. Dum normala funkciado DNS-serviloj ofte malsinkroniĝadis kun siaj patroj (superaj en la hierarkio domajnoj). Ordinare tio ne estis problemo, sed kaze de uzata DNSSEC la malsinkrona datumo povis kaŭzi pretervolan DoS-efikon. Protektita DNS estas ege pli risurckonsuma kaj kun plia, kompare al la «klasika» DNS, facileco povas okupi ĉiujn komputajn risurcojn.
La unua versio de DNSSEC estis postulanta komunikadon el ses mesaĝoj kaj grandan kvanton de datumo por okazigi ŝanĝojn de heredanto (ĉiuj DNS-zonoj de heredanto devas esti komplete transdonitaj al ties patro, la patro faras ŝanĝojn kaj sendas ilin reen al la heredanto). Krome, ŝanĝoj en publika ŝlosilo povis havi katastrofan efikon. Ekzemple, se la zono «.com» ŝanĝus sian ŝlosilon, estus bezonate sendi 22 milionojn da rikordoj (ĉar necesus aktualigi ĉiujn rikordojn en ĉiuj heredantoj). Do, DNSSEC laŭ la skemo de RFC 2535 ne povis esti skalita ĝis la amplekso de Interreto.
Tiuj malfacilaĵoj siavice venigis al apero de novaj specifoj (RFC 4033, RFC 4034, RFC 4035) kun gravaj ŝanĝoj en DNSSEC (DNSSEC-bis), kies nova versio eliminis la precipan problemon de la antaŭa realigo kaj, kvankam laŭ la nova specifo klientoj bezonas fari aldonajn agojn por kontroli ŝlosilojn, ĝi montriĝis tute taŭga por praktika aplikado.
En 2005 aperis la nuna versio de DNSSEC. En 2008 montris, ke veneni kaŝmemoron eblas dum dek sekundoj. La ellaborantoj de DNS-programaro respondis per tio, ke aldone al demanda identigilo ekis hazarde elektadi elirpordon por la demando. Samtempe komenciĝis diskutoj pri enkonduko de DNSSEC.
La ŝanĝo de DNSSEC nomata DNSSEC-bis (la titolo estis donita por distingi DNSSEC-bis disde la origina metodo de DNSSEC en RFC 2535) uzas la principon DS (delegation signer) por provizi aldonan nivelon de nerekta delegado dum transdono de zonoj disde patro al heredanto. Laŭ la nova metodo, kaze de ŝanĝo de la nefermita ŝlosilo al la administranto de supera domajno estas sendataj nur unu aŭ du mesaĝoj anstataŭ ses: la heredanto sendas diĝeston (fingerprint, hash) de nova nefermita ŝlosilo al la patro. La patro simple deponas identigilon de nefermita ŝlosilo por ĉiu el la heredantoj. Tio signifas, ke al la patro estos sendita tute malgranda kvanto de datumo anstataŭ interŝanĝo de grandega kvanto de datumo inter la heredanto kaj la patro.
Subskribado kaj kontrolado de datumo de DNS kreas aldonajn elspezojn, kio negative influas produktivecon de la reto kaj de serviloj. Ekzemple, DNSSEC-zono (aro de domajnaj nomoj de koncerna nivelo en konkreta domajno) averaĝe 7—10-oble superas amplekse la domajnan nomsistemon mem. Generado kaj kontrolado de subskriboj prenas signifan tempon de centra procesilo. Subskriboj kaj ŝlosiloj okupas dekoble pli da loko sur disko kaj en operacia memoro ol la datumo mem.
Principo de funkciado
La principo de funkciado de DNSSEC estas bazita sur uzo de. La administranto disponas rikordojn pri konformeco inter domajna nomo kaj IP-adreso. DNSSEC metas al ĉiu el ili en striktan korelacion specialan, strikte difinitan sinsekvon de simboloj, kio estas cifera subskribo. La precipa specialaĵo de cifera subskribo estas, ke ekzistas nefermitaj, publike disponeblaj metodoj kontroli aŭtentecon de subskribo, sed generado de subskribo por arbitra datumo postulas ke la subskribanto disponu la sekretan ŝlosilon. Tial testi subskribon povas ĉiu partoprenanto de la sistemo, sed subskribi novan aŭ ŝanĝitan datumon povas en la praktiko nur tiu, kiu havas sekretan ŝlosilon.
Teorie, nenio malhelpas enrompanton kalkuli la sekretan ŝlosilon kaj elekti subskribon, tamen en la praktiko por sufiĉe komplika kaj longa ŝlosilo ne eblas plenumi tian operacion dum racia tempodaŭro kun uzo de la ekzistantaj ilaro kaj matematikaj algoritmoj.
Kaze de disponeblo de la sekreta ŝlosilo kalkulado de cifera subskribo ne prezentas malfacilaĵon. Tia estas la funkciado de malsimetriaj nefermitŝlosilaj ĉifrosistemoj, situantaj en la bazo de la algoritmoj de cifera subskribo.
Subskribo de la radika zono
Por plenvalora validigo de la tuta datumo transdonata kun uzo de DNSSEC necesas ĉeno de konfido iranta de la radika domajna zono (.). Enkonduko de la korekte subskribita radika zono al ĉiuj radikaj nomserviloj povus kaŭzi kraŝon de la moderna Interreto, tial IETF kaj ICANN kune ellaboris poioman proceduron de enkonduko de la subskribita radika zono kaj de mekanismo de disvastigo de ŝlosiloj. La proceduro daŭris pli ol ok monatojn kaj inkludis popaŝan enkondukon al nomserviloj komence de la radika zono subskribita per nevalida cifersubskriba ŝlosilo. Tiu paŝo estis necesa por provizi testadon de serviloj sub ŝarĝo, konservi retroiran kongruon kun malnova programaro kaj lasi eblecon por reveno al la antaŭa konfiguro.
Al junio de 2010 ĉiuj radikaj nomserviloj korekte traktadis la zonon subskribitan per nevalida ŝlosilo. En julio ICANN okazigis internacian konferencon pri la proceduro de generado de ŝlosiloj de la cifera subskribo per kiu poste estis subskribita la radika zono.
La 15-an de julio de 2010 okazis subskribado de la radika zono kaj komenciĝis enkonduko de la subskribita zono al nomserviloj. La 28-an de julio ICANN komunikis pri sukcesa fino de tiu proceso. La radika zono estis subskribita per cifera subskribo kaj disvastiĝis en DNS.
La 31-an de marto de 2011 estis subskribita la plej granda zono (90 milionoj da domajnoj) — .com.
Infrastrukturo de ŝlosiloj
ICANN elektis tian modelon, kiam subskribado de la zono estas administrata sub kontrolo de reprezentantoj de la interreta komunumo (Trusted community representative, TCR). La reprezentantoj estis elektataj el personoj ne ligitaj al administrado de la radika zono de DNS. La reprezentantoj estis en la postenoj de kripto-oficiroj (Crypto Officer, CO) kaj kuntenanto de restariga ŝlosilo (Recovery key shareholder, RKSH).
La nuna stato
En oktobro de 2013 en la radika zono estis 81 naciaj domajnoj kaj 13 ĝeneralaj domajnoj subskribitaj per DNSSEC (sen IDN-domajnoj) kaj provizantaj tiamaniere ĉenon de konfido al domajnoj de dua nivelo.
Problemoj enkondukaj kaj mankoj
Enkonduko de DNSSEC ege prokrastiĝis pro tiaj kaŭzoj kiel: Plejparto de tiuj problemoj estas solvita fare de teknika interreta komunumo.
Coronilla minima
Coronilla minima estas planto de la familio de la fabacoj. La signifo de la latina scienca nomo en la hispana kaj en aliaj latinidaj lingvoj pli malpli estas "plej malgranda kroneto".
Priskribo
Ĝi estas malgranda arbusto de ĝis 30 cm aŭ iom plie kaj ĝi havas 5-7 x 9-10 mm flavajn florojn.
Transversa fluto
Transversa fluto estas blovinstrumento, kio aperas en simfonia orkestro. La klasika okcidenta orkestra variaĵo estas el arĝento, sed ankaŭ ekzistas multaj lignaj kaj bambuaj variaĵoj, aparte en tradicia ĉina kaj japana muzikartoj (ekzemple la ŝindio).
Abhisit Vejjajiva
Abhisit VEJJAJIVA (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1964 en Newcastle-upon-Tyne, Anglujo) estas tajlanda politikisto.
Li estras la demokratan partion de Tajlando ekde februaro 2005. Li funkciis tiel 27-a elektita ĉefministro de Tajlando ekde la 15-an de decembro 2008 ĝis la 3-an de julio 2011, post la venko de Jinglak Ĉinaŭat kun la Portaja Partio. .
Li postsekvis al Somchai Wongsawat, demisiigita la 2-an de decembro 2008 post decido de la konstitucia juĝaro malpermesinta al li ĉian politikan agadon dum 5 jaroj, kaj al Chaovarat Chanweerakul, vic-ĉefministro kaj ministro pri publika sano, kiu enhavis portempe la postenon ekde la 2-a de decembro.
Antaŭaĵoj
Taksin Ĉinaŭat estis prezidento de Tajlando el 2001 kaj februare de 2005 denove venkis en la balotadoj kaj ties registaro akiris grandan akcepton ĉe la popolaj klasoj kaj malakcepton ĉe la altaj klasoj. Aprile de 2006 pro akuzoj kaj kontraŭstaroj li kunvokis novajn elektojn sed la opozicio malkceptis partopreni kaj la kunvoko nuliĝis. Septembre de 2006 militistoj organizis puĉon kaj elpostenigis la registaron. Maje de 2007 la partio de Taksin Ĉinaŭat estos deklarita eksterleĝa akuzita pri balota fraŭdo. Decembre de 2007 okazis nova balotado kaj venkas la PPP, partio posteulo de tiu de Taksin Ĉinaŭat. Septembre de 2008 la Supera Kortumo denove elpostenigas la prezidenton, nun Samak Sundaravej kaj oktobro samjare kondamnas pro supozata korupto na Taksin Ĉinaŭat, kiu siavice estas en ekzilo. Decembre la Supera Kortumo elpostenigas ankaŭ la sukcedinton de Samak nome Somĉai Ŭongsaŭat kaj malpermesas aktivadon de ĉiun estroj de la venkinta partio. Tiele la armeaj kaj juaj estraroj sukcesas formi parlamentan majoritaton kiu enpostenigas la opoziciestron nome Abhisit Vejjajiva.
Almodóvar del Campo
Almodóvar del Campo estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Ĝia nomo devenas de la araba, المدور al-mudawwar, kiu signfas "la rondoforma".
La urbo estas konstruitya sur antikva vulkano, kiel multaj en la komarko de Kamparo de Kalatrava, el kiu parton de ties kratero aktuale okupas laguno. La vulkano suferas le jaroj teruran erozion pro la laboro de sablo- kaj ŝton-minado. Kiel simbolo de la urbo ankoraŭ restas krenelo de la murego kiu ĉirkaŭis la urbon en epoko araba.
Sebechleby
Sebechleby, hungare Szebelléb [sebelEb], germane Siebenbrot estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Almodóvar del Campo
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas almodoveños. La censita populacio en 2010 estis de 6.775 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,61 loĝ/km².
Sebechleby
Situo
Sebechleby situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Levice-Hontianske Nemce. Krupina troviĝas je 13 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1135 en formo "Zebehgleb". En 1222 la setlejo ricevis senimpostecon. En la 15-a jarcento la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1442 episkopo de Eger, en 1555 la turkoj prirabis la urbeton. Spite tion ofte departementaj kunsidoj okazis tie. En 1828 loĝis tie 1057 loĝantoj en 177 domoj. En 1833 la servutuloj faris ribelon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szebelléb 937 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sebechleby 1202 homoj, (1173 slovakoj).
Almodóvar del Campo
Situo
Almodóvar del Campo estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Puertollano en la sudokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 656 m; je 79 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 1208.27 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°43′07″ N 4°10′00″ Ok.
Administra divido
En tiu municipo estas dek submunicipoj:
Municipa teritorio
Almodóvar del Campo havas la duan plej etendan nunicipan teritorion inter la municipoj kiuj ne estas provincaj ĉefurboj de Hispanio, post Lorca, kaj la kvina en la totalo de Hispanio. Ĝi estas ankaŭ la plej granda de Kastilio-Manĉo. Ĝi havas 1.208,27 km2, el kiuj plejparto formas la nomatan Valo de Alkudjo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Vidindaĵo
En Almodóvar troviĝas la kasona plafono de la mudeĥaro plej granda de HIspanio konstruita el unusola peco, ege bela, situa en la preĝejo de Nuestra Señora de la Asunción de la 16a jarcento kaj deklarita turisma iinteresaĵo.
Interesas ankaŭ la historia arkivo, la du preĝejoj, la 5 ermitejoj, kaj la Palaco de la Markizino situa ĉe la strato Corredera. Oni perdis la belecon de antikva manĉa domaro de domoj kun kalkaj fasadoj duetaĝaj kaj ŝtonpavimaj stratoj pro malbona politiko dum la dua duono de la 20a jarcento.
En tiu etenda municipa teritorio troviĝas en la Valo de Alkudjo la romia urbo de Sisapo.
Historio
El klasika epoko multaj religiuloj el tiu urbeto famiĝis kiaj Juan Bautista de la Concepción, Juan de Ávila kaj Martín Gutiérrez.
Dio laŭ kristanismo
Laŭ la biblia kredokonfeso, en la koncepto pri Dio laŭ kristanimo, konfesata de ĉiuj kristanaj eklezioj, oni asertas la unikecon de Dio (monoteismo). Aparte, kristanoj relegas la biblian monoteismon sub la lumo de la enkarniĝo de Kristo priskribita en la Nova Testamento. Akorde kun la nomoj de Dio en la Biblio kiuj estas eterna, kiu kreis la mondon kaj ĝin konservas, kristanoj aldonas ke Dio estas transcenda (tute sendependa kaj fora el la materia mondo), kaj imanenta (ĉiumonenta ekzistiganto de la mondo)
19156 Heco
19156 'Heco' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Dio laŭ kristanismo
La instruaĵoj de kristanoj pri imanento kaj la ekzistiganteco de Dio kaj de lia amo por la homaro ekskludas ke Dio estas samsubstanca kun la kreita universo.
19156 Heco
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Joseph Heco (naskita 浜田彦蔵, Hamada Hikozō, 1837–1897), naskiĝinta en Harima (gubernio Hjogo). Li postvivis je ŝippereo en 1851, estas kondukita en Usonon kaj estas unu el la unuaj japanoj, kiu fariĝis usona civitano. Reveninte en Japanion, li eldonis la unuan japanan gazeto, dum Japanio estis ankoraŭ fermita al la ekstera mondo.