cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Three Horses Beer
Three Horses Beer (Biero Tri Ĉevaloj) (ankaŭ konata kiel THB) estas biero de tipo Pilsen kun alkohola kvanto de 5.4%, produktata de bierfarejo Star de Madagaskaro. Ĝia slogano: "Soa Ny Fiarahantsika" (La plezuro kunesti).
Eksporta versio de THB estas vendata en ladskatoloj de 33 cl. Ladskatola formato okupas malpli grandan lokon en kontenero, kio estas pli bone adaptita al eksportado. THB estas eksportata al Reunio, Majoto, Maŭricio kaj Komoroj.
La plej vendata biero estas THB Pilsener. Ankaŭ ekzistas THB Lite. THB Lite ne estas trinkaĵo kun malaltaj kalorioj, sed biero kun malgranda alkohola kvanto (1%). Fine, la bierfarejo enmarketigis THB Fresh, kiu estas biero miksita kun limonado, kun malpli ol 1% da alkoholo.
La biero sponsoras la futbalan 1-an ligon de ĉampionoj en Madagaskaro, la "THB Ligue des Champions".
Paul Painlevé
Paul PAINLEVÉ (naskiĝis la en Parizo; mortis la  en Parizo) estis franca politikisto kaj fama matematikisto, spertulo pri aviado, prezidanto de la Académie des sciences (Akademio de Sciencoj de Francio) lerninto de la École Normale Supérieure (franca altlernejo por ontaj instruistoj), profesoro ĉe Sorbonne kaj ĉe Polytechnique,
Li elektiĝis al la Académie des sciences en 1900. Politikan karieron li ekis okaze de la "Dreyfus afero". Li elektiĝis unuafoje kiel deputito en 1910, fariĝis ministro pri instruado en 1915, pri milito en 1917 kaj ĉefministro (Konsilia prezidanto) samjare por du monatoj. En 1924 li fariĝis prezidanto de la Nacia asembleo, kaj en la sekvaj jaroj estis denove ĉefministro kaj ministro de la milito. Dum lia regado estis iniciatita la Maginot-linio, milita defendolinio kontraŭ Germanio kaj Italio, kiu montriĝis tute malefika en 1940. En 1930 li estis la unua ministro de aviado, samtempe li iĝis honora membro de Hungara Scienca Akademio.
Por la Deka UK en Parizo en 1914, li estis planita doni la salutparolon.
Frakcio
Frakcio estas vorto plursignifa. En politiko frakcio povas esti parto de partio aŭ grupo en parlamento, simile en religiaj aŭ aliaj komunumoj. En la Esperanto-movado oficialajn frakciojn havas SAT. Apartan signifon la vorto havas en matematiko. La rajto de frakciigo permesas al la aliĝintoj de organizo (sindikato, asocio, politika partio) krei frakciojn ene de ĝi, tio estas de sin arigi ĉirkaŭ idealoj, praktikoj aŭ karismaj roluloj, por, ene de tiu organizo, esti pli bone identigebla, progresigi siajn ideojn kaj prezenti sin al la internaj elektoj, kiel la kongresoj.
67979 Michelory
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la svisa amatora astronomo Michel Ory, fizikisto kaj instruisto en la svisa Ĵuraso, unu el la fondintoj la Observatorio de Ĵuraso proksime de Vicques. Inter 2000 kaj 2003, li malkovris 30 malgrandajn planedojn, inklude unu hildan asteroidon.
Ŝtatoj de Batalhalto
La Ŝtatoj de Batalhalto, Trucial States, konataj ankaŭ kiel Omano de la Batalhalto, referencas al la aktualaj teritorioj de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Kataro kaj Barejno. Antaŭ la alveno de la Brita Imperio al la Arabia Duoninsulo, ekzistis tiom da piratado ĉe la marbordo, ke la zono estis konata per la nomo de "Marbordo de la piratoj". Kiam la britoj ekinteresiĝis por la produktoj kiuj ekzistis en la teritorio, negocadis kun la estro de la loka araba tribo. Tiel oni decidis, ke la brita imperio ekregis la teritorion kontraŭ la sekureco de la regiono, pro la granda piratado kiu ekzistis. Post iom da tempo la britoj ŝanĝis la nomon de la marbordo al "Ŝtatoj de Batalhalto" en 1892. Post iĝi brita teritorio, oni aneksis aliajn pliajn teritoriojn (nome Kataro kaj Barejno). La ŝtatoj estis la jenaj:
Burjata ASSR
La Burjata Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko, malllonge Burjata ASSR (Бурятская Автономная Советская Социалистическая Республика, Буряадай Автономито Совет Социалис Республика) estis parto de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko apartenanta al Sovetunio.
La Burjata-Mongola Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko fondiĝis en 1923. En 1958, la nomero "Mongola" estis forigita el la respublika nomo. La respubliko deklaris sian suverenecon ene de Sovetunio en 1990, kaj en 1992 alprenis la nomon "Respubliko Burjatio". Tamen ĝi restis ene de la leĝa kadro de la Rusia Federacio.
Haŭmeo
Haŭmeo aŭ Haumeo (simbolo: ), formale (136108) Haumea, estas planedoido ("nana planedo", nome kubevano) en la Kujper-zono, kun maso triona al tiu de Plutono. Ĝi estis trovita en 2004 de teamo estrita de Mike Brown de la Kalifornia Instituto de Teknologio ĉe la Observejo Palomar en Usono, kaj en 2005 de teamo estrita de J. L. Ortiz ĉe la Observejo Sierra Nevada en Hispanujo, kvankam iuj dubas pri la dua trov-pretendo. La 17-an de septembro, 2008, la Internacia Astronomia Unio (IAU) nomis ĝin kiel ĝi estu nanplanedon, pro Haŭmeo (havajlingve Haumea), la havaja diino de infanonasko.
Ĝin orbitas du lunoj, Hiiako kaj Namako.
NGC 1704
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Finna pano
Tre tradicia pano en Finnlando estas bakita el sekalo, kiu estas cerealo pli taŭga por malvarmaj klimatoj ol aliaj cerealoj, kiaj tritiko aŭ hordeo, pli taŭgaj por moderklimataj reginoj. En Finnlando, pano estas tre grava manĝaĵo fakte bazmanĝaĵo, servita kun ĉiu manĝo. el kiuj estas multaj diferencaj tipoj produktitaj hejme. En la sved-parolanta regiono Åland, estas aliaj variaĵoj de pano, kies majoritato rilatas multe al Sveda kuirarto. Ankaŭ hordepano estas tradicia en Finnlando.
Sierra de Aracena
La Sierra, Sierra de Aracena aŭ Sierra de Onubo estas komarko hispana situa en la nordo de la provinco de Huelva, en Andaluzio. Ĝi situas okcidente de Sierra Morena. Karakteras pro montararbara pejzaĝo, abunda pluvo kompare kun najbaraj regionoj, milda klimato, naturaj vidindaĵoj kaj grava kultura heredaĵo. La plej tipa produktado estas brutobredado de porko en malferma arbaro de anzinoj kaj aliaj kverkoj kaj ties produktaĵoj.
Ĝi enhavas la municipojn de Alájar, Almonaster la Real, Aracena, Aroche, Arroyomolinos de León, Cala, Cañaveral de León, Castaño del Robledo, Corteconcepción, Cortegana, Cortelazor, Cumbres de Enmedio, Cumbres de San Bartolomé, Cumbres Mayores, Encinasola, Fuenteheridos, Galaroza, Higuera de la Sierra, Hinojales, Jabugo, La Nava, Linares de la Sierra, Los Marines, Puerto Moral, Rosal de la Frontera, Santa Ana la Real, Santa Olalla de Cala, Valdelarco kaj Zufre.
Ĝi limas oriente kun la provinco de provinco de Sevilla, sude kun la komarkoj de la Mineja Zono kaj Andévalo, okcidente kun Portugalio kaj norde kun Ekstremaduro.
Ene de la komarko de la Sierra de Aracena situas la Natura Parko de Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche kun interesa faŭno kiel lutro, vulturoj, nigra cikonio ktp.
Vidu ankaŭ
Aliaj komarkoj de la provinco de Onubo estas la jenaj:
Sierra de Guadalupe
La maksimuma altaĵo de la montaro de Guadalupe estas 1.601 metros, nome la pinto Villuercas, kvankam estas aliaj altaĵoj kiuj same superas la 1.000 metrojn (Ballesteros 1.342, Agudo 1.092, ktp.).
Estas protektita areo kie videblas granda nombro de specioj de protektitaj birdoj kiaj la nigra cikonio, kadavrogrifo, vespobuteo, reĝa aglo, nizaglo, gufo, ruĝbeka montokorvo kaj grava nombro de paroj de gipoj.
István Velenczey
István Velenczey [iŝtvAn velencei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Velenczey István estis hungara aktoro, voĉoaktoro, teatrestro. Lia familia nomo kelkfoje aperis en formo Velenczei. Lia edzino estis Ibolya Péva.
István Velenczey naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en ?.
Biografio
István Velenczey frekventis franciskanan gimnazion en Esztergom, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1947. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs) kaj Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li pasis laŭvice po 2 jarojn. Inter 1951 kaj 1953 li estis teatrestro de Teatro de Kecskemét, poste li denove estis aktoro en Nacia Teatro de Budapeŝto. Liaj sekvaj teatraj (aktoraj) stacioj estis: Depost 1983 li apartenis al 2 plimalgrandaj ĉefurbaj teatroj. Li ricevis premion en 1984. Kelkfoje li estis ankaŭ reĝisoro.
15258 Alfilipenko
15258 Alfilipenko estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasiljevna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio),
Nomo
Ĝia nomo honoras Aleksandr Vasiljeviĉ Filipenko (cirile Александр Васильевич Филипенко) civilan inĝenieron ĉe Ĥanti-Mansijsk en Siberio, prezidanton de karitata fondaĵo por la memoro pri la princo Aleksandr Menŝikov (1673–1729), rusa politikisto kaj militestro dum la reĝado de Petro la Granda.
Albalá
Albalá estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas albareros. La censita populacio en 2008 estis de 814 loĝantoj.
Situo
Albalá estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez, je altitudo de 502 m; je 43 km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 38,17 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Iam tradiciaj industrioj kaj minejoj de volframo.
Molnaszecsőd
Molnaszecsőd [molnaseĉOd] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
Albalá
Nomo
Historie aperis kiel Albalat (nomo de araba deveno) inter 1860 kaj 1920, kiel Albalá ekde 1930 kaj kiel Albalá del Caudillo ekde 1960 pro ŝanĝo dum la diktaturo. Ekde la 14a-12-2001, la oficiala nomo reestis la sama adoptita en 1930: Albalá.
Demografio
En la jena tabelo montriĝas la demografia evoluo de Albalá ekde 1842, kaj jare inter 1996 kaj 2008, laŭ la informoj de la datumoj de la INE.
Molnaszecsőd
Historio
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto, municipa administracio.
Albalá
Demografio
Konstatindas, ke la populacio kvaroniĝis ekde la 1960-aj jaroj pro la ĝenerala elmigrado el la regiono kaj la ruiniĝo de la lokaj industrio kaj agrikulturo.
Molnaszecsőd
Famuloj
En Molnaszecsőd naskiĝis inĝeniero Gyula Patkó.
Albalá
Mezepokodia
En 1229 la reĝo kastilia-leona Alfonso la 11-a konkeris la kastelon de Montánchez kaj cedis ĝin al la Superulo de la Ordeno de Santiago. Tiu dividos la teritorion en 14 domaroj kiuj formos la vilaĝoj dependaj de Montánchez el kio Albalá formis parton.
Tsubasa Umeki
Tsubasa Umeki (梅木 翼, n. ) estas japana futbalisto.
Albalá
Mezepokodia
Post 1250 oni markis la limojn kaj Albalá ricevis surfacon de 38 km² situaj en ebenĵo. Limas norde kun Torremocha, oriente kun Valdefuentes, sude kun Montánchez kaj okcidente kun Alcuéscar. La unuajn domojn oni konstruis el granito ĉirkaŭ la ermito dediĉita al la patronoj Joaĥino kaj Ana formante placon kvadratan. La fasadoj havis portalon de eniron kun arkoj de stilo de la romaniko. Nur fine de la 18a jarcento oni ekkonstruis domojn kun kameno.
Tsubasa Umeki
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Renofa Yamaguchi FC.
Memoro de la Mondo
La programo Memoro de la Mondo (aŭ Monda Memoro) de Unesko (angle Memory of the World Programme) ekis en 1992 kaj celis identigon, diskonigon, atentotiron pri raraj kolektaĵoj, raraj, unuopaj skribitaj aŭ aŭdvidaj dokumentoj, simile al la Monda Kulturheredaĵo de Unesko. Sur la listo aperas tiuj heredaĵoj, kiujn elektis laŭ kriterioj la Internacia Konsila Komitato (International Advisory Committee).
La konsila komitato kunsidas ĉiun duan jaron: en 1997 en Taŝkento, en 1999 en Vieno, en 2001 en Cheongju, en 2003 en Gdansk, en 2005 en Lijiang, en 2007 en Sud-Afriko, en Pretoria, en 2009 en Bridgetown, Barbados, en 2011, en 2013 en Gwangju, Suda Koreio, en 2015 en Abudabio, UAE, kaj en 2017 en Parizo, Francio.
Unesko disdonas ekde 2005 la Jikji-premion, por antaŭenigi la celojn de la programo.
Listo de agnoskitaj dokumentoj
La listo de dokumentoj aprobitaj estas 527 en 2018.
Afriko
Benino
Egiptio
Sud-Afriko
Tanzanio
Ameriko
Argentino
Barbado
Brazilo
Ĉilio
Kolumbio
Kubo
Urugvajo
Usono
Trinidado kaj Tobago
Venezuelo
Azio
Armenio
Azerbajĝano
Barato
Ĉinio
Filipinoj
Irano
Kazaĥio
Libano
Malajzio
Maŭricio
Sauda Arabio
Sud-Koreio
Taĝikio
Tajlando
Uzbekio
Eŭropo
Albanio
Armenio
Aŭstrio
Belgio
Britio
Estonio
Albalá
Moderna epoko
Komence de la 19a jarcento sub la reĝado de Jozefo Bonaparte la loĝantoj de Albalá suferis la okupadon de la franca armeo ekde la 16a de majo de 1809 ĝis la 10a de julio de 1812 kiam ĝi estis liberigita de la alianca armeo de britoj, hispanoj kaj portugaloj favora al la reĝo Ferdinando la 7-a ankoraŭ ekzilita. La loĝantaro ĵuris la Konstitucion de 1812.
Memoro de la Mondo
Eŭropo
Francio
Albalá
Moderna epoko
Dum la reĝado de Isabel la 2-a, en 1839, pligrandiĝas la populacio kaj la domoj estas jam 438. La riĉo de agrikulturo kaj brutobredado pligrandiĝas per produktado de tritiko, sekalo kaj kikeroj, vino kaj olivoleo. Oni rikoltas glanojn de anzino kaj korkokverko por la brutobredado. La industrio funkcias per 16 tanejoj. Krome estas industrio tekstila, 6 panfarejoj kaj oleomuelilo.
Meze de la 19a jarcento pro la desamortización la ekleziaj bienoj vendiĝas kaj la novaj terposedantoj akiris pli kaj pli terojn kaj domojn, kaj ekkontrolis la lokan politikon ĉar ili kontrolis ankaŭ la plej parton de la agrikulturo, brutobredado kaj industrio, dum perdis la klerularo la iaman influon.
Memoro de la Mondo
Eŭropo
Germanio
Hispanio
Hungario
Italio
Latvio
Litovio
Luksemburgo
Nederlando
Norvegio
Pollando
Portugalio
Rusio
Serbio
Slovakio
Svedio
Turkio
Ukrainio
Aŭstralio kaj Oceanio
Aŭstralio
Nov-Zelando
Lebien
Lebien ĝis fino de 2010 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi apartenas al la urba komunumo Annaburg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2009 ĝi havis 337 loĝantojn.
Pathet Lao
Pathet Lao (laose ປະເທດລາວ, "Laosa Nacio") estis komunisma politika movado kaj organizo en Laoso, formita en la 20-a jarcento. La grupo estis fine sukcesa politika potenco post la Laosa Enlanda Milito. Pathet Lao estis ĉiam proksime al vjetnamaj komunistoj. Dum la interna milito, ĝi estis efike organizita, ekipita kaj eĉ gvidita de la armeo de Nord-Vjetnamio.
Caprarola
Caprarola estas komunumo de Italio.
Rakovo
Rakovo estas nomo por pluraj municipoj:
en Ukrainio
Federacio de Manpilkado de Maŭritana Islama Respubliko
La Federacio de Manpilkado de Maŭritana Islama Respubliko (Fédération de Handball de la Republique Islamique de Mauritanie) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Maŭritanio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Fanny Ardant
Fanny Marguerite Judith ARDANT (22a de Marto 1949) estas franca aktorino kaj kin-reĝisoro. Ŝi ricevis nombrajn premiojn, inter kiuj du César kaj unu Lumière.
Ŝi studis politikajn sciencon en Aix-en-Provence, sed poste ŝnaĝis siajn interesojn al aktorado. Ŝi elrompis al kinarto kun Gérard Depardieu en La Femme d'à côté (1981). La filmo, reĝisorita de François Truffaut, havigis al Ardant ŝian unuan nomumon al premio César al la Plej Bonkvalita aktorino en 1982 kaj en 1984 ŝi estis nomumita denove pro Vivement dimanche!. Finfine, ŝi iĝis la kunulino de Truffaut, kaj naskis ilian filinon, nome Joséphine Truffaut, la 28an de Septembro 1983. Dekomence, ŝia junulina beleco havigis al ŝi popularecon, sed laŭlonge de la tempo ŝia aktorlerteco faris ŝin unu el la plej admiritaj francaj aktorinoj. Ŝi montris sian varikapablojn, ludante komedian rolon en Pédale douce pro kiu ŝi ricevis en 1997 la premion César al la Plej Bonkvalita Aktorino.
Flua en angla kaj itala, Ardant stelulis en kelkaj filmoj de Holivudo kaj britaj. Ŝia plej ĵusaj angla-lingvaj filmoj estis la produktaĵo de 2002 de Franco Zeffirelli nome Callas Forever, en kiu ŝi ludis la rolon de la opera kantistino Maria Callas. En 2009, si iĝis reĝisoro kaj scenaristo, per Cendres et sang (Cindroj kaj sango).
San Francisco Huehuetlán
San Francisco Huehuetlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Francisco Huehuetlán. Ambaŭ havas sian nomon de la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 142.
Geografio
San Francisco Huehuetlán apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1251 loĝantojn. El tiuj estis 548 viroj kaj 703 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15.31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1660 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1188 indiĝenoj. El tiuj 1073 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1073 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ilinca Băcilă
Maria Ilinca Băcilă (naskiĝis je la 17-a de aŭgusto 1998), ankaŭ konata nur kiel Ilinca, estas rumania kantisto kaj jodlisto. Kune kun Alex Florea ŝi reprezentas Rumanion ĉe Eŭrovido-Kantokonkurso 2017 kun la kanto Yodel It! ("Jodlu ĝin!").
Dejan Jakovic
Dejan Jakovic (n. ) estas kanada futbalisto. Ekde la jaro 2009 li membras en la kanada nacia teamo de futbalo.
NGC 1705
NGC 1705 (aliaj indikoj — PGC 16282, ESO 158-13, AM 0453-532, IRAS04531-5326) estas galaksio en konstelacio Pentristo.
Remizo
Remizo estas konstruaĵo aŭ tegmentita loko, en kiu oni ŝirmas veturilojn, boatojn (vidu la tekston boatremizo), fervojan materialon kaj simile.
Pekina brasiko
Pekina brasiko, ĉina brasiko aŭ Pecajo (brassica rapa var. pekinensis sinonimoj: brassica pekinensis, brassica campestris) estas planto kiu apartenas al la kruciferacoj (cruciferae) aŭ brasikacoj (brassicaceae). Ĝi estas rapide kreskanta brasiko, kiu devenas el Orient-Azio. La brasiko estas grandskale kultivata en Ĉinio (apud Pekino), Japanio, Nord- kaj Sud-Koreio kaj Tajvano.
37519 Amfio
37519 Amfio estas malgranda, malhela, malrapide rotacianta troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda klinangulo, proksime la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
Pekina brasiko
Pekina brasiko havas foliojn kun larĝaj nervuroj.
37519 Amfio
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona nederlanddevena astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono), kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando),,en la kadro de la « Tria Enketo pri Trojanoj » (Third Trojan Survey).
Pekina brasiko
Nomoj
La tipo de tiu brasiko havas kelkaj nomojn laŭ la devena lingvo.
37519 Amfio
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Amfio, alianciano de Priamo mortigita far'de Ajakso. Ajakso mortigis Amfion precipe por akiri ties belegan kirason, sed monto da lancoj malhelpis Ajakso preni la kirason.
Pekina brasiko
Nomoj
Laŭe, la legomo okcident-eŭrope estus konata kiel "Bok Choy" aŭ "Pachoy" tra la kantona, "Nappa-brasiko" tra la japana, aŭ "pekina brasiko" aŭ "ĉina brasiko" tra ajnaj azianoj.
Uzado
En Koreio ĝi estas ĉefingredienco de la nacia manĝaĵo kimĉio.
Nutra valoro
100 gramoj da freŝa brasiko:
Takashi Abe
Takashi Abe (安部 崇士, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Tokushima Vortis.
Blasconuño de Matacabras
Blasconuño de Matacabras [blaskoNUnjo demataKAbras] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Blasconuño estas etimologie komprenebla kiel Blasko Nuño kiel aludo al iama loĝanto, kaj Matacabras signifas kaprobuĉiston.
Geografio
Ĝi limas kun Bobadilla del Campo (Valladolid), Cervillego de la Cruz (Valladolid), Fuente el Sol (Valladolid), Madrigal de las Altas Torres kaj Moraleja de Matacabras.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Árpád Kelemen
KELEMEN Árpád estis rumania hungara teknika inventisto, fakverkisto. Li naskiĝis en Chinteni la 20-an de novembro 1932 kaj mortis en Kluĵo la 2-an de februaro 1997.
Kariero
Árpád Kelemen diplomitiĝis en Bukareŝto pri energetismo kaj matematiko (1956). De 1960 li instruis en la Teknikuniversitato de Kluĵo. Li doktoriĝis en 1970. Kiel Humboldt stipendiulo li esploris ankaŭ en Universitato de Erlangeno-Nurenbergo (Germanio). Li ricevis la titolon la plej sucesa inventisto pro 27 patentoj.
Bruno-Kreisky-Premio
La Bruno-Kreisky-premio (oficiale: Bruno-Kreisky-premio por meritoj pri homaj rajtoj, germane: Bruno-Kreisky-Preis für Verdienste um die Menschenrechte) estas aŭstra premio por aktivuloj pri homaj rajtoj kaj paco.Pro iniciato de la Viena urbestro Leopold Gratz kaj sindikatano Anton Benya ĝi estis fondita okaze de la 65-a datreveno de Bruno Kreisky, tiama aŭstra ĉefministro, ĉar li ne volis akcepti personajn fest-donacojn.
La premio estas aljuĝata depost 1979 ĉiun duan (aŭ trian) jaron. La premio estas "dotita" per 3.500 ĝis 15.000 Euro.
Premiitoj
2013:
Vidu ankaŭ
Bruno-Kreisky-Premio por la politika libro
(15204) 1978 UG
(15204) 1978 UG estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry Lee Giclas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Listo de asteroidoj (162001–163000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 162001 ĝis 163000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Decs
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Sárbogárd-Bátaszék. Szekszárd estas proksime, la Danubo fluas 10 km-ojn for.
La komunumo estas centro de regioneto Sárköz [ŝArkoz], tio estis ofte marĉa regiono inter Danubo kaj alfluantaj rojoj, post la kanaligado Sió enfluas la Danubon. La enfluejo nomiĝas Gemenc, kie etendiĝas granda arbaro. Gemenc estas Nacia parko Danubo-Dravo kaj la plej fama hungara ĉasista loko. Decs famas ankaŭ pri popolkostumoj.
Historio
Krom la fremdultrafiko la vinkulturo gravas. Ne menciita vidindaĵo estas la katolika preĝejo. La ciganoj havas aŭtonomion en la grandvilaĝo.
Famuloj
En Decs naskiĝis verkisto Gábor Czakó.
Eberhard Nestle
Eberhard Nestle (n. 1-an de majo 1851 en Stutgarto — m. 9-an de marto 1913 samloke) estis evangelia teologo kaj orientalisto.
Vivo
Li studis en Tübingen edke 1869 ĝis 1874 kaj laboris ekde 1912 kiel Ephorus ĉe Evangela-teologika Seminario en Maulbronn.
Distrikto Radzyn
Dua mondmilito
30.12.1944: Dua soveta okupado de Pollando: en Kąkolewnica armea juĝejo de la 2-a Armeo de Pola Soldataro verdiktis mortpunon al 8 oficiroj de la Pola Enlanda Armeo
Maŭricia Manpilkado-Asocio
La Maŭricia Manpilkado-Asocio (angle Mauritius Handball Association) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Maŭricio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Lebrade
Lebrade estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Großer Plöner See, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Plön, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Carbognano
Carbognano estas komunumo de Italio.
Chris Wolfe
Chris WOLFE estas usona astronomo.
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de 28 asteroidojn inter 2000 kaj 2001, el kiuj unu kun Emanuel Bettelheim, dum li estis studento ĉe la Rose-Hulman Institute of Technology de Terre Haute (Indianao), elde la Observatorio Oakley, la observatorio de ĉi tiu instituto.
Dekduopaj festoj
La dekduopaj festoj ortodoksaj estas la sekvaj (laŭ ilia ordo en la Eklezia jaro):
Edgar Rangel Netto
Edgar Rangel NETTO estas brazila astronomo de la Observatorio de Valongo (Federala Universitato de Rio de Janeiro).
En decembro 1979, li malkovris 8 asteroidojn ĉiujn kun Henri Debehogne.
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo estas granda insulo, tuj norde de Aŭstralio.
El Bohodón
El Bohodón [elbooDON] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco.
Nov-Gvineo
Kutime, oni rigardas Nov-Gvineon la dua plej granda insulo en la mondo post Gronlando, kaj la apudan Aŭstralion la plej malgranda kontinento.
El Bohodón
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,09 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 117 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 35 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Nov-Gvineo
Laŭ sciencaj teorioj, Nov-Gvineo estis geografia parto de la aŭstralia ĉeftero ĝis antaŭ ĉirkaŭ 7000 jaroj, kiam ekestis la markolo de Torres kaj dividis la insulon disde la kontinento.
Biogeografie la insulo estas aparta ekoprovinco el la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio ellaborita de la Monda Natur-Fonduso (WWF).
El Bohodón
Geografio
Ĝi limas kun Tiñosillos, Pedro-Rodríguez, Cabizuela, San Pascual kaj Pajares de Adaja.
Nov-Gvineo
La teritorio de Nov-Gvineo estas nuntempe dividita inter du landoj: la okcidenta parto apartenas al Indonezio, dum la orienta parto estas la memstara lando Papuo-Nov-Gvineo (monarkio kun la sama monarko kiel Britio).
El Bohodón
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de fino de la 12-a jarcento.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Nov-Gvineo
La okcidenta parto restis nederlanda, kiam sendependiĝis Indonezio en 1949, sed en 1962, post armita konflikto inter Indonezio kaj Nederlando, Nederlando cedis Okcidentan Nov-Gvineon al Indonezio sub premo de la UN kaj Usono.
Demografio
Kanakoj.
Insulo Lisianski
Insulo Lisianski (en havaja: Papa‘āpoho) estas unu el la Nordokcidentaj Havajaj Insuloj, kun terareo de 1,556 km² kaj maksimuma alto de 12 m super marnivelo. Ĝi estas malalta, ebena sabla kaj korala insulo je 905 mejloj (1,676 km) nordokcidente de Honolulu. Lige al Lisianski estas la etenda Neva Sablejo. Aliro al la insulo estas limigita per helikoptero aŭ ŝipo al mallarĝa sabla insuleto en la sudorienta flanko de la insulo.
Búbánatvölgy
Búbánatvölgy - (signifanta Valo de Malĝojego) aŭ nomata laŭ la loĝantoj Búbánat (Malĝojego) - situas en la norda urboparto de urbo Esztergom.
Insulo Lisianski
La vulkana insulo suferas pro malrapida procezo de erozio, kaj montras depresion inter du altaj sablaj dunoj, kio supozeble estis iam laguno kiel tiu de Lajsano, ties plej proksima loko. Pro tiu tialo, la insula selektita havaja nomo, Papa‘āpoho, signifas "insulo kun depresio". Ĉirkaŭ tri kvaronoj de la populacio de Bonina petrelo kiu nestumas en Havajo nestumas tie. Ĵusa malkovro de subfosilioj en la insulo indikas, ke la Lajsana anaso populaciis en tiu insulo, eble kiel rezulto de la iama laguno.
Búbánatvölgy
Situo, geografio, hidrografio
Búbánatvölgy situas en la valo inter la montoj Szamár kaj Hosszú en nord-suda direkto ĉe la limo de la Nacia Parko Duna-Ipoly. Ĝia limo estas norde la ĉefvojo numero 111 kaj la riverego Danubo. Ĝi kun la urbopartoj Szamárhegy kaj Kerektó tute ĉirkaŭas la 307 metrojn altan monton Szamár (laŭ origina nomo: monto Zamárd). El la tri urbopartoj Búbánatvölgy estas la plej malgranda kaj unu el la ŝatataj fiŝejoj. Ĉi tie troviĝas la lagoj Halas, Mini, Fürdő kaj sude de ili troviĝas la lago Kerek sed en la urboparto Kerektó. En Búbánatvölgy fluas la fontoj Majális kaj Hideg. En septembro de 2006, kiam oni boris por havi putojn donontajn trinkakvon, oni trovis en 200-metra profundeco akvon 32 Celsi-gradojn varman.
Historio
En la super-danuba regiono de Búbánatvölgy apud la aŭtovojo el la romiaj tempoj ankaŭ hodiaŭ troviĝas digo de akvorezervujo. Ĝi estis digo por izoli la tutan valon. La ŝalta kluzo de la grandega akvorezervejo estis verŝajne ĉirkaŭ en la centro de la valo. Iam ĉi tie troviĝis muelejo de monaĥinoj. La hodiaŭ-ekzistantaj lagoj estis ekfarintaj en 1962 en la tiama marĉo plena je fragmitoj. La lago Mini ricevis ekestigan permeson en 1972, kaj poste same la lago Halas en 1975. La lago Fürdő ricevis tian permeson en 1983, sed ĝi ĝis nun ne havas funkciigan permeson. La tuta surfaco de la lagoj estas 3,25 hektaroj.
Priskribo
En Búbánatvölgy estas troveblaj ĉefe ripozdomoj kaj familidomoj. Ne estas porpublikaj lokoj. Malgraŭ tio ke laŭ la Hungaria popolnombrado la urboparto havis nur 20 loĝantojn en 2001, hodiaŭ estas pli kaj pli populare translokiĝi en ĉi tiun apud-naturan ĉirkaŭaĵon. Ankaŭ Esztergom klopodas esti pli natur-proksima urbo. En 2001 situis en la teritorio 8 loĝlokoj kaj 75 ripozdomo sen konstantaj loĝantoj.
Lago Halas
La lago estas kunligita kun la lago Mini tra marĉeska de-sude-venanta fosaĵo 150 metrojn longa. Okcidente ĝin limas ripozdomoj, norde ne stabila malseka teraĵejo kaj de oriente la vojo Fárikúti. La teritorio de la lago estas 11 000 m², el kiu akva regiono estas ĉ. 9 000 m², kaj la resto estas kovrita de fragmitoj. La lago estas 115 metrojn longa kaj 1,11 metrojn profunda. La kluzoj estas 7,35 metrojn longaj.
Lago Mini
La lago Mini estis la unue konstruita el tiuj tri. Sude de ĝi troviĝas la lago Fürdő, okcidente de ĝi la ripozejo, kaj norde de ĝi estas stabila malseka teraĵejo kaj de oriente la vojo Fárikúti. La teritorio de la lago estas 9000 m², el ĝi malseka surfaco estas 6000 m², la restaĵo kovratas de fragmitejo. Ĝi estas 150 metrojn longa kaj ĝenerale 1,35 metrojn profunda.
Zákopčie
Zákopčie (hungare Dombelve) estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Zákopčie situas en valo laŭ traira flankovojo. Čadca troviĝas je 8, Žilina je 40 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1661. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Zákopcse, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dombelve 2774 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zákopčie 2752 homoj, (2721 slovakoj).
Lapšina
Lapšina, hungare Tündérlak estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Sveti Martin na Muri.
Loknomo
La historia hungara loknomo estis preskaŭ la sama, ol la kroata. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan, fantazian, hungarecan loknomon.
Situo
Lapšina situas laŭ dekstra bordo de Muro (rivero). Sveti Martin na Muri troviĝas je 2, Čakovec je 20 km-oj.
Ulan-Ude
Ulan-Ude (ruse Улан-Удэ) estas urbo en la respubliko Burjatio ene de la Rusia Federacio kaj estas la respublika ĉefurbo.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 81401.
La urbo estis fondita en jaro 1666.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 30122, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 5 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas dekstre en valo de riveroj Selenga (Селенга) kaj Uda (Уда) (kiu enenfluas en riveron Selenga (Селенга)).
En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1899) kaj flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 174 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 359,4 mil loĝantojn.
En jaro 2012 la unbo havis 414 mil loĝantojn.
Partneraj urboj
Inter la partnerurboj estas:
Fragnes-La Loyère
Fragnes-La Loyère estas komunumo en Francio kaj situas en la departemento Saône-et-Loire, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. En 2016 Fragnes kaj La Loyère kunigis sin.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro.
22550 Jonsellon
22550 Jonsellon estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jonathan Blake Sellon, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2006, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Staples High School de Westport (Konektikuto).
Carlisle
Carlisle estas la nomo de diversaj lokoj en anloparolantaj landoj, inter kiuj:
NGC 1706
NGC 1706 (aliaj indikoj — PGC 16220, ESO 85-7, FAIR 240, AM 0452-630) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Rawicz
Distrikto Rawicz - pole powiat rawicki - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Grandpollando de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Rawicz. Fine de en la distrikto vivis.
48458 Merian
48458 Merian estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 13-an de septembro 1991 de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa gravuristo, akvafortisto kaj librovendisto Matthäus Merian (1593–1650), kiu, kun sia filo, eldonis pli ol 2000 urbajn vidaĵojn kaj mapojn en la Topographia Germaniae en Frankfurto ĉe Majno. Tiuj mapoj havas kernan gravecon por la kultura historio de la regiono.
Fondumo por Libera Programaro
La Fondumo por Libera Programaro (Free Software Foundation, FSF) estas fondumo dediĉita al la produktado kaj instigado de libera programaro. Ĝin fondis Richard Stallman. Ĝi ĉefe prilaboras la projekton GNU.
Ekzistas ankaŭ Fondumo por Libera Programaro Eŭropo kaj Fondumo por Libera Programaro Barato kiel sendependaj organizaĵoj.
Uneĉa
Uneĉa (ruse Унеча) estas urbo en Brjanska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 15258501.
La urbo estis fondita en jaro 1887.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1940.
La interurba telefona kodo estas 08351 (ĝis 2005), 48351 (ekde 2006), la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe supra parto de rivero Uneĉa (Унеча) (baseno de rivero Dnepr (Днепр)).
En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1929).
En jaro 1959 la urbo havis 16,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 29 mil loĝantojn.
Suzuri-bako
Suzuri-bako ("Skribilo-skatolo") estas speco de Japana skatolo por skribiloj. La skatoloj estas tradicie farata el lakita ligno, kaj estas uzataj por enteni skribilojn. Historie, la skatoloj ligiĝis kun skribadarto, kaj pro tio oni faris ilin el alt-kvalitaj materialoj desegnitaj por konservi porcelanajn inko-ŝtonojn (suzuri) de damaĝiĝo.
Historio
La unua Suzuri-bakoj elvolviĝis en 9-jarcenta Japanio. Je tiu tempo, skribadarto estis nedisigebla parto de Japana societo. Por produkti alt-kvalitan kaligrafian skribon, skribanto bezonis precizajn ilojn. La plej grava el tiuj ĉi iloj estis la inko-ŝtono, kiu estis necesa por teni la inkon kaj transdoni ĝin al la broŝo de la skribanto. Solidaj inkoj, akvujetoj, kaj malgranda tranĉilo ankaŭ estis partoj de artskribista ilaro. Suzuri-bako kreiĝis por certigi, ke la diversaj iloj, kiujn skribisto bezonis, estis taŭge organizataj kaj protektataj. Pro la nesolvebleco de la rezin-baza lako, la enhavoj de la skribilujo pli malpli protektiĝis de malsekeco. En la interno de la kvadrataj aŭ rektangulaj skatojloj estis pluraj diversaj ujoj kaj teniloj, la aranĝo de kiuj ŝanĝiĝis depende de la epoko. Fruaj skatoloj estis sufiĉe grandaj por enteni kaj la skribilojn kaj paperojn, sed postaj skatoloj nur entenis la ilojn. Dua speco de skatolo, la ryōshibako, uziĝis dum postaj epokoj por enteni la pretigitajn paperojn.
Suzuri-bako daŭre pli-ornamiĝis, kiel Japanio progresis tra pluraj epokoj. Dum fru-epokaj skatoloj ofte ornamiĝas per solida ruĝa lako; pli modernaj skatoloj ornamiĝis multstile. Ek de la Muromaĉia epoko, pluraj skribil-skatoloj ornamiĝis per imagoj el la elstaraj verkoj de Japana literaturo. Kodaj-Templo en Kjoto ligiĝis kun stilo de Suzuri-baka ornamo, kiu montris nesimetrajn desegnojn kaj aŭtunajn herbojn. Rilate al lakaĵo, nigro, bruno, kaj oro estas la plej oftaj koloroj vidataj ĉe pli modernaj Suzuri-bakoj. Dum la Edo epoko, pluraj dotoj enhavis Suzuri-bakon. Teknologiaj progresoj kaj fabrikaj procesoj dum la Mejĝi epoko rezultis en la disvolviĝo de nombro de novaj skatolo-formoj kaj grandoj. La metio malpli populariĝis post la grandskala anstataŭigo de la skribadarto; tamen la skatoloj ankoraŭ produktiĝas malgrandnombre.
Gewürztraminer
Gewürztraminer, elp. [gevirctraminer], estas speco de blanka vino. La grapoloj estas ruĝetaj. La nomo devenas de la regiono Tramin en suda Tirolo en norda Italio. Tie tiuj vinoj estas konataj ekde la 11-a jarcento. En Germanio kultivado okazis ekde ĉ. 1500.
Kultivado laŭ landoj kaj regionoj
Fadd
Fadd estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Szekszárd.
Geografio
Fadd situas sur ebenaĵo, laŭ bordo de iama Danubo-branĉo, laŭ traira flankovojo, Tolna (urbo) estas proksime. Dombori apartenas al la grandvilaĝo, kie troviĝas feriejaj domoj apud la iama riverobranĉo.
Historio
En la nuna Fadd vojo de la romianoj tuŝis la komunumon. La komunumo estis kampurbo dum la 15-a kaj 16-a jarcento-j. Post la turkoj alvenis hungaroj kaj slovakoj por refondiĝi la komunumon. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo kaj fremdultrafiko.
Vidindaĵoj
Romkatolika novgotika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo konstruiĝis en 1864, la turo estas 54 m-ojn alta.
Placo de la Patronino de Kanarioj
La Placo de la Patronino de Kanarioj estas placo situanta en la ĉefa maria centro de Kanarioj (Candelaria) en Tenerifo, (Hispanio). En unu flanko de la placo troviĝas la statuoj de la naŭ mencejoj kiuj regis la insulon de Tenerifo antaŭ la konkerado far la hispanoj. Ili estas el bronzo sed ili estis anstataŭaĵoj de aliaj skulpitaj sur vulkana ŝtono kaj tiuj estis translokitaj al alia avenuo fine de la 20-a jarcento. Konkrete estis la 13-a de aŭgusto 1993 kiam estis starigitaj la novaj bildoj de la mencejoj.
En la elirejo de malgranda tunelo en la flanko de tiu ĉi placo estas reprezentaĵo de la sep Kanariaj Insuloj unu apud la alia, escepte de Tenerifo kiu estas fronte de la aliaj insuloj. Kune al tiu ĉi placo troviĝas la Baziliko de la Virgulino de la Kandeloj (Patronino de Kanarioj).
Carpineto Romano
Carpineto Romano estas komunumo de Italio.
Namibia Manpilkado-Asocio
La Namibia Manpilkado-Asocio (Namibia Handball Federation) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Namibio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Naskiĝdomo de Zamenhof
La naskiĝdomo de Zamenhof staris iam en Bjalistoko, Pollando. La familio Zamenhof loĝis ĉe la strato Zielona 6. (Zielona = Verda). En la jaro 1919 ĝi estis nomita Zamenhof-strato.
Historio
"Mi naskiĝis en Bjelostoko, gubernio de Grodno. Tiu ĉi loko de mia naskiĝo kaj de miaj infanaj jaroj donis la direkton al ĉiuj miaj estontaj celadoj."
La modesta domo, kie la 15-an de decembro 1859 naskiĝis Lazaro Ludoviko Zamenhof, estis (laŭ nunaj okuloj) primitiva, ligna dometo, kiu troviĝis ĉe angulo de stratoj Zielona kaj Biala. Precize, ĝi estis Zielona numero 6. Kelkfoje la strato estis ankaŭ nomita Jatkowa, ekzemple de Felikso Zamenhof, kvankam ĉi-noma strato kuŝas ĉe la dua flanko de Placo Koŝciuski. Jatki estas jida nomo de viando-butikoj kaj, ĉar ankaŭ ĉe Zielona ili troviĝis, ĉi tiu aldona nomo ekestis. Tamen oficiale la strato nomiĝis Zielona (Verda).
La strato situis en urboparto loĝata ĉefe de judoj. En Bjalistoko kaj ĉirkaŭaĵo loĝis krome blankrutenoj, poloj, litovoj, rusoj kaj germanoj. La rilatoj inter la diversaj etnoj estis ofte malamikaj, sed tiu socia, kultura kaj lingva mozaiko profunde impresis la dek-jaran knabon, kiu verkis kvin-aktan tragedion pri Babel-turo, kaj kiu poste dediĉis sin al plibonigo de rilatoj inter la homoj. Kiam la familio Zamenhof loĝis ĉe Zielona 6, posedis ĝin geedzoj Ciechanowski. La familio de Ludoviko luis unua-etaĝan loĝejon konsistantan el tri etaj ĉambroj. Tie, post Ludoviko, naskiĝis la gefratoj Sara, Fania, Augusta, Felikso kaj Henriko.
En la intermilita periodo la domo restis nekonservata. La antaŭaj posedantoj mortis en la 1920-aj jaroj. Poste loĝis tie teretaĝe Natan Szturmakiewicz [ŝturmakieviĉ], aktivulo de la "Zamenhofa Esperanta Societo en Bialystok" (ZES); en la iama Zamenhof-loĝejo troviĝis unua-etaĝe la horloĝisto Wajnsztok [vajnŝtok]. La lokaj esperantistoj konsciis pri la graveco de la domo kaj strebis omaĝi al la kreinto de la internacia lingvo en lia naskiĝurbo.
La unua sukceso okazis la 11-an de junio 1919. Danke al la klopodoj de Jakobo Ŝapiro, prezidanto de ZES, la provizora urba komitato de Bjalistoko decidis alinomi la straton Zielona je Zamenhofa. La ceremonio okazis monaton pli poste; en diversaj Esperanto-fontoj troviĝas tiu aŭ alia dato. Nun oni volis honori doktoron Zamenhof per memortabulo alfiksita al la naskiĝdomo. Malgraŭ mondonacoj la projekto ne realiĝis; oni devis atendi ĝis la 7-a de aŭgusto 1927, kiam dum la Unua Internacia Postkongreso memortabulo estis alfiksita ne pro esperantistoj, sed pro urbaj instancoj.
Pluraj pilgrimantoj al Bjalistoko prikomentis la mizeran staton de la domo, sed nenio rezultis el tiuj komentoj. Ora libro devis esti metita teretaĝe, en la domo de Szturmakiewicz, ĉar estis danĝere grimpi pere de la kurbiĝinta, tre malfortika ŝtuparo al la iama Zamenhof-loĝejo. La 300 membroj de ZES revis pri aĉeto de la domo kaj aranĝado de tiea muzeo. Iniciato tiudirekta en 1929, okaze de la Unua Esperantista Kongreso de Bialystoka Vojevoda Regiono, kondukis denove al nenio.
Same en 1931 kadre de la 2-a Internacia Postkongreso. Tiam oni solene metis ŝtonojn por fundamento de konstruota monumento al Zamenhof. Denove vizitoj al la domo, fotografaĵoj ... krome, nenio. En 1937 dum la jubilea 29-a UK en Varsovio okazis tuttaga ekskurso, kiu fariĝis adiaŭa vizito al Bjalistoko kaj la naskiĝdomo de Zamenhof.
En Pola Esperantisto 6, 1933, hungara samideano Jozef Mátyás, vizitinte la domon, artikolis pri ties kadukeco. Li kulpigis ne nur polojn, sed ankaŭ la tutan esperantistaron. Ankaŭ la memorlibro estis difektita de "daktiloskopoj de junaj entuziasmuloj (plejparte enlandaj kaj enurbaj) ... kaj aliaj makuloj malornamas plurloke la foliojn."
Familianoj
Zamenhof-familianoj plurfoje vizitis la domon. La lasta fotografaĵo de Sofia, Lidja kaj Ludoviĉjo, tiam 11-jara nepo de d-ro Zamenhof, estis farita apud la domo en 1937. Troviĝas nenia spuro pri ilia aktivado por konservi la domon - tio tutcerte estis super iliaj ebloj. En marto 1939 la Pola Akcia Telefona Societo (PAST), filio de Sveda Telefona Societo L. M. Eriksoon, aĉetis la placon, kie staris la naskiĝdomo, por tie konstrui telefon-centralon. La bjalistoka esperantistaro ŝokiĝis; Ŝapiro postulis de la loka vojevodo, "ke la domo estu deklarita kiel historia restaĵo kaj tial estu gardata laŭ la indikoj de la koncerna leĝo." Danke al tiu ĉi interveno, Ŝapiro ricevis de la vojevodo ordonon, ke la detruo de la domo, jam komencita, estu tuj haltigita, tamen nur provizore. Se ne venus apogo al la peto de esperantistoj ĝis la 24-a de marto, oni permesus detruon de la domo.
Telegrafo
Pro tio ZES telegrafe informis la 20-an de marto generalon Louis Bastien, prezidanton de Internacia Esperanto-Ligo, petante, ke tiu siavice sendu telegramon (kiu estis aldonita) al la vojevodo de l Bjalistoka Regiono. Alvenis telegramo en Bjalistoko la 23-an de marto, en kiu Bastien pledis: "Mi havas honoron peti vin malpermesi detruon de la domo, kie naskiĝis granda filo de Polujo." Sendiĝis ankaŭ ekspres-letero al Ernfrid Malmgren, sekretario de Sveda Esperanto-Federacio, petanta, ke tiu intervenu ĉe la entrepreno Ericsson.
Malgraŭ la tuja reago la situacio restis senespera. Laŭ Bastien ekzistis unusola solvo: esperantistoj devus aĉeti la placon kune kun la domo. Tamen la generalo rimarkis: "Ni ne havas monon; la sola solvo estus publika monkolekto, kiu bezonus kelkajn monatojn, kaj ĉu ĝi sukcesus?"
Ne estas sciate, kio pri la afero okazis: Pola Esperantisto eĉ ne mencias la aferon. Kvazaŭ funebre notis Bjalistoka ĵurnalo de la 13-a de aprilo 1939: "Ĉesis ekzisti la domo de Zamenhof. La placo, ĉe kiu staris la dometo de la kreinto de la helpa lingvo Esperanto, estis detruita. La placon, kie ĝi staris, aĉetis PAST por konstrui tie aŭtomatan telefonan centralon."
Milito
Neimageble, sed la sciigo montriĝis erara. Veras, ke en marto oni komencis malkonstrui la domon, sed tion haltigis la vojevodo. Tamen alproksimiĝis la milito, kaj plej verŝajne pro tio oni decidis ne komenci konstruon de la centralo. Ĉu la interveno de esperantistoj ankaŭ kontribuis, ne estas sciate.
Venis la milito. La domo troviĝis en geto, kien puŝiĝis la judoj. En aŭgusto 1943 eksplodis tie juda insurekcio; la geto preskaŭ tute forbrulis. Tamen denove, eble danke al "forto mistera", la naskiĝdomo saviĝis. La memortabulo ie perdiĝis.