cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tatsuya Masushima
Tatsuya Masushima (増嶋 竜也, n. ) estas japana futbalisto.
Ŝeolo
Ŝeolo kaj infero
En la esperanta Nova Testamento oni konservas la vorton «Hades» imitante Zamenhofon, kiu en la Malnova konservis la hebrean Ŝeol. Kaj tiel estas evitata ĉiu risko misinterpreti tion.
Tatsuya Masushima
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Ventforet Kofu, Kyoto Sanga FC, Kashiwa Reysol, Vegalta Sendai kaj JEF United Chiba.
Inguŝa lingvo
Inguŝa lingvo estas lingvo parolata de ĉirkaŭ 230.315 homoj (1989), kiuj vivas ĉefe en rusia federaciero Inguŝio. Inguŝoj loĝas ankaŭ en Ĉeĉenio, Moskvo, multaj lokoj de Siberio kaj ankaŭ en aliaj landoj: Kazaĥio, Uzbekio ka.
Klasifikado
La inguŝa kaj la ĉeĉena lingvo, kun la batsa lingvo, formas la naĥan lingvan branĉon de la orient-kaŭkazia lingvaro.
Ŝeolo
Diversaj karakterizoj de ŝeolo
Tekstoj aludantaj al loko kien nekonscie kuniĝas bonuloj kaj malbonuloj (Ek 9,4,5,6,9;10)
Inguŝa lingvo
Skriba sistemo
La inguŝa lingvo estas skribita lingvo. La unuaj provoj skribi inguŝe estis per arab-bazita skriba sistemo ĉe komenco de la 20-a jarcento. Post la Oktobra revolucio, ĝi komence ekuzis latinidan alfabeton, kiu estis pli poste anstataŭigita per cirilaj literoj. Sovetia registaro disvastigis inguŝan skribon kaj, ĝis la Dua mondmilito, faris multon por helpi disvastiĝon de literatura lingvo (aperis vortaroj kaj terminaroj, disvolviĝis mezlerneja instruado).
Nazrano
Nazrano (ankaŭ Nazranj; Назрань) estas la plej granda urbo de la rusia respubliko Inguŝio, en Norda Kaŭkazio. Ĝi havas la statuson de eksterdistrikta urbo, kaj estas preskaŭ komplete ĉirkaŭata de samoma nazrana distrikto.
Post apartiĝo de Inguŝio disde Ĉeĉenio (komuna respubliko nomiĝis Ĉeĉen-Inguŝio) en 1992, Nazranj iĝis ĉefurbo de la nova respubliko, sed ekde la 2000 la oficiala registara sidejo estas la novkonstruita urbo Magas 4 kilometrojn for de Nazran.
En la urbo estas fervoja stacio.
Naningo
Naningo (ĉine 南宁/南寧) estas metropolo, universitata urbo en Ĉinio, fine ĉefurbo de Gŭangŝio.
Geografio
Naningo etendiĝas en monteta baseno laŭ rivero sur suda parto de la lando. Vjetnamio troviĝas 160 km.
Historio
Naningo estas longe loĝata, kie diversaj dinastioj regis. La urbo evoluis precipe post 1907 danke al la internacia komercado. De 1912 ĝis 1936 ĝi estis provinca ĉefurbo. Fervojo trafikas ekde la 1930-aj jaroj. La japanoj okupis ĝin en 1940 kaj en 1944. Inter la 2 datoj Usono havis tie aviadilan bazon.
Ekonomio
En ĉirkaŭaĵo de Naningo oni kultivas sukerkanojn kaj similajn agrarajn produktojn. En la urbo oni okupiĝas pri paperoj.
Trafiko
Naningo havas internacian flughavenon kaj bonajn aŭtovojajn kaj fervojajn kontaktojn.
Ŝeolo
Diversaj karakterizoj de ŝeolo
Tekstoj kiuj aludas al loko kie Dio ne estas memorata (Psalmo 6,4-5)
Tekstoj kie ĉeesto kaj memoro pri Dio eblas (Psalmo 14,12-15)
Tekstoj aludantaj pri eblo ke Dio savu el la sheolo (Ijob 14,12-25)
Tekstoj kie sheolo pentriĝas kiel loko por la puno de tiuj kiuj malbone kondukti (Jesaja 14,11); por la paganoj kiuj teroris la teron (Jeĥezkel 32, 17-32)
Ŝeolo en la intertestamentaj libroj
La libro de Ĥanoĥ, ĝenerale atribita de hebreoj helenizitaj el Aleksandrio, raportas pri kosmologia vizio de Ĥanoĥ. La aŭtoro(j) priskribas la ŝeolon dividitan en kvar partojn: en la unua nomata sino de Abrahamo (esprimo ripetita de Luko), la justuloj kaj sanktuloj ĝoje atendas la juĝotagon kaj resurekton; en la dua, la apenaŭbonaj bonuloj atendas la rekompencon; en la tria, suferas la aĉuloj kaj atendas la juĝon de la resurektotado; en la kvara, loĝas tiuj kiuj eĉ ne meritis, pro ilia malboneco, esti resurektigitaj kaj restas en la turmentiga loko.
László Szalkai
László Szalkai [lAslO salkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalkai László estis hungara pastro, ĉefepiskopo.
Ŝeolo
Ŝeolo en la intertestamentaj libroj
Eĥas io de tiu konceptado en la evangelio kie Luko rakontas, eble por signifi la universalecon de savo donacita per la Elaĉeto, ke Jesuo malsupreniris al hadeso por sin konigi ĉe la justuloj de antikva epoko.
Universitato de Majenco
La universitato de Majenco – germane oficiale Johannes Gutenberg-Universität Mainz – estas inter la dek plej grandaj universitatoj de Germanio, kaj situas en la urbo Majenco. Laŭ la stato de oktobro 2007, komence de la vintra semestro 2007(2014, ĝi havis 36.500 studentojn en pli-malpli 150 institutoj kaj la universitata klinikaro. Post struktura reformo, kiu validiĝis la 1-an de januaro 2005, ĝi havas 11 fakultatojn. La universitata nomo aludas al Johannes Gutenberg, kiu en Eŭropo pioniris pri la metio de libropresado, kaj tial esence kontribuis al la plifaciliĝo distribui sciojn kaj sciencojn.
Fakultatoj
La unuopaj fakultatoj de la universitato estas:
Ŝeolo
Ŝeolo en la intertestamentaj libroj
En la libro «Saĝeco», kiu tamen estas kanonika nur laŭ katolikoj kaj ortodoksuloj, verkita en la greka, aperas nur la vorto Hadeso (kiel en 2,1).
László Szalkai
László Szalkai naskiĝis en 1475 en Szalka. Li mortis la 1526 en Mohács.
Inguŝa lingvo
Historio
Pretekste de batalo kontraŭ amasa banditismo, en februaro 1944 ĉiuj inguŝoj estis deportitaj al Kazaĥa SSR kaj parte al Siberio. Multaj homoj pereis survoje, portempe ĉesis funkcii ankaŭ lingvaj institucioj. Post veno de Nikita Ĥruŝĉov al potenco, inguŝoj povis reveni al Norda Kaŭkazio.
Oud-Turnhout
Oud-Turnhout (nederlande: [OŬD-TURNhoŭt]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Ekde 1977 la municipoj het Centrum, Zwaneven kaj Oosthoven apartenas al Oud-Turnhout, la ĉefa komunumo.
Margot Fonteyn
Dame Margot FONTEYN, OBI (18a de majo 1919 - 21a de februaro 1991), kun arta nomo Margaret Evelyn de Arias, estis angla ballerina. Ŝi pasigis sian tutan karieron kiel dancisto de la Royal Ballet (iam Sadler's Wells Theater Company), kaj poste ŝi estis nomumita prima ballerina assoluta de la kompanio fare de la reĝino Elizabeto la 2-a. Ŝi ricevis balet-instruon je aĝo de kvar jaroj, ŝi studis en Anglio kaj Ĉinio, kie ŝia patro estis translokigita pro labortialo. Ŝia trejnado en Ŝanghajo estis kun George Goncharov, kontribuante al kontinua intereso en baleto el Rusio. Reveninta al Londono je aĝo de 14 jaroj, ŝi estis invitita aliĝi al la Vic-Wells Ballet School fare de Ninette de Valois. Ŝi sukcedis post Alicia Markova kiel prima ballerina de la kompanio en 1935. La Vic-Wells koregrafo, Sir Frederick Ashton, verkis nombrajn pecojn por Fonteyn kaj ŝia partnero, Robert Helpmann, kun kiu ŝi dancis el la 1930-aj ĝis la 1940-aj jaroj.
En 1946, la kompanio, tiam renomits Sadler's Wells Ballet, translokiĝis al Royal Opera House en Covent Garden kie la plej ofta partnero de Fonteyn tra la venonta jardeko estis Michael Somes. Ŝia ludado en La bela dormulino de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij iĝis distinga rolo kaj por Fonteyn kaj por la kompanio, sed ŝi estis bone konata ankaŭ pro la baletoj kreitaj de Ashton, kiel Symphonic Variations, Cinderella, Daphnis and Chloe, Ondine kaj Sylvia. En 1949, ŝi estris la kompanion en turneo en Usonon kaj iĝis internacia famulo. Antaŭ kaj post la Dua Mondmilito, Fonteyn ludis por televidaj elsendoj de baletludado en Britio kaj komence de la 1950-aj jaroj aperis en la programo The Ed Sullivan Show, konsekvence pliigante la popularecon de la danco en Usono. En 1955, ŝi edziniĝĝis al panamana politikisto Roberto Arias kaj aperis en rekta kolorproduktado de La bela dormulino por la NBC. Tri jarojn poste, ŝi kaj Somes dancis por BBC televida adapto de La Nuksrompilo. Danke al ŝia internacia famo kaj al postuloj de multaj gastartistoj, la Royal Ballet permesis al Fonteyn iĝi libera dancistino en 1959.
En 1961, kiam Fonteyn estis konsiderante retiriĝon, Rudolf Nurejev fuĝis el la Kirova Baleto dum li estis dancanta en Parizo. Fonteyn, kvankam malpreta partneri kun li pro 19-jara aĝodiferenco, dancis kun li en lia premiero kun la Royal Ballet en Giselle la 21an de februaro 1962. La duopo tuj iĝis internacie konataj, kaj ĉiu dancisto metis la alian en ties plej bona ludado. Ili famiĝis ĉefe pro klasikaj ludadoj en verkoj kiel Le Corsaire Pas de Deux, Les Sylphides, La Bayadère, Cignolago, kaj Raymonda, en kiu Nurejev foje adaptis koregrafiojn specife por montri iliajn talentojn. La paro premieris Marguerite and Armand de Ashton, kiu estis koregrafiita specife por ili kaj estis aklamitaj pro sia ludado en la titolroloj de Romeo and Juliet de Sir Kenneth MacMillan. La venontan jaron, la edzo de Fonteyn estis mortpafita dum murdoklopodo kaj iĝis kvarplegia, postulante konstantan zorgon por la cetero de sia vivo. En 1972, Fonteyn iris al duon-retiro, kvankam ŝi plue dancis porokaze ĝis la fino de la jardeko. En 1979, ŝi estis omaĝita de la Royal Ballet kaj oficiale nomumita prima ballerina assoluta de la kompanio. Ŝi retiriĝis al Panamo, kie ŝi pasigis sian tempon verkante librojn, brutobredante kaj zorgante sian edzon. Ŝi mortis pro ovaria kancero precize 29 jaroj post sia premiero kun Nurejev en Giselle.
Deliblato
Deliblato, serbe Делиблато, hungare Deliblát estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovin.
Situo
Deliblato situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum regado de turkoj en 1660. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Kubin, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Deliblato 3498 homoj, (2802 serboj (80 %), 441 rumanoj, 44 hungaroj, 43 jugoslavianoj, 38 ciganoj kaj aliaj).
Famuloj
En la komunumo naskiĝis hungara arkeologo Nándor Láng.
Aladár
Aladár estas malofta hungara vira persona nomo. Ĝia origino estas nebula, kelkaj opinias, ke ĝi devenis el la germana lingvo Aldarik aŭ Aldemar kun signifoj olda, sperta, fama. Laŭ alia informo la nomo venis el la tjurka lingvo, en la mezepoko krom la persona nomo ĝi estis ankaŭ titolo (eskortestro).
La Répara-Auriples
La Répara-Auriples estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 248 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Joaquín Sorolla
Joaquín Sorolla y Bastida [ĥoakIn sorOja] (Valencio, 27-a de februaro de 1863 - Cercedilla, 10-a de aŭgusto de 1923 kiam li estis 60-jaraĝa) estis hispana pentristo de la skolo de impresionismo. Li estis unu el la plej fruktodonaj hispanaj pentristoj, kun pli ol katalogitaj verkoj.
La Répara-Auriples
Geografio
La Répara-Auriples etendiĝas sur 15.03 km², kaj havis 248 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio. La komunumo estis fondita la 1-a de majo 1992, per kuniĝo de du eksaj komunumoj, La Répara kaj Auriples.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Eric Chareyre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Joaquín Sorolla
Biografio
Li edukiĝis kun geonkloj en Valencio kie li alkutimiĝis al la lumo de la orienta Hispanio (Mediteraneo). Li partoprenis en multaj konkursoj sed nur dum la 1880-aj jaroj li eklernis en la Muzeo de Prado kaj ekatingis premiojn. Kelkaj el liaj unuaj grandaj verkoj temis pri militaj scenoj. En 1885 li estis en Parizo kie li kontaktis kun la Impresionismo kaj la Naturalismo pentrartaj. Dum la 1890-aj jaroj li specialiĝis en la traktado de la lumo (lumismo), ĉefe per bildoj pri maro, plaĝoj kaj similaj.
La Répara-Auriples
Administrado
La Répara-Auriples apartenas al la kantono Crest-Sud, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Joaquín Sorolla
Biografio
Komence de la 20-a jarcento li ricevis plej distingajn honorojn kaj partoprenis en gravaj ekspozicioj tutmonde. Dum la 1910-aj jaroj li verkis gravajn bildojn de ĉiuj regionoj hispanaj kaj portugalaj. Ankaŭ verkis li portretojn de famaj gravuloj kiaj Juan Ramón Jiménez, la reĝo Alfonso la 13-a, Vicente Blasco Ibáñez, Ortega y Gasset, ktp.
Aladár
Aladár en aliaj lingvoj
Aladár estas uzata inter hungaroj, tamen iuj taksas ekvivalentojn en la germana lingvo: Alderich, Aldemar.
László Szalkai
Biografio
László Szalkai frekventis lernejon komence en Sárospatak, poste li lernis en eksterlandaj universitatoj. En 1494 li ricevis postenon en la reĝa kortumo. Li atingis la reĝajn aŭ eklaziajn titolojn: Li mortis en batalo en Mohács.
László Hegedűs (pentristo)
László HEGEDŰS [lAslO hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegedűs László estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. László Hegedűs naskiĝis la  en Szentes, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Hegedűs studis pentradon en Munkeno de Simon Hollósy en 1890. Lia pentraĵo en 1893 ricevis premion, la sumon li uzis al studvojaĝo al Vieno kaj Parizo, poste li lernis en majstrolernejo de Gyula Benczúr. En 1899 li vojaĝis al Hispanio, en 1904 al Romo. Inter 1903 kaj 1911 li instruis en Belarta Altlernejo. Li ilustris poemojn de Sándor Petőfi. En la lastaj jaroj en sia naskiĝubo li okupiĝis ankaŭ pri ceramikoj. Li ricevis premion 1904, oran medalon en Milano en la sekva jaro.
2186
2186 estos normala jaro komenciĝanta dimanĉe (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2186 post Kristo okazos, interalie:
Moravské Bránice
Moravské Bránice (Mährisch Branitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Bobrava montetaro. Vivas ĉi tie. Tra la municipo kondukas fervojlinio n-ro 244 el Střelice. El stacio Moravské Bránice, kiu troviĝas en la okcidenta fino de la municipo, deflankiĝas fervojlinio ĝis Oslavany. Tra la valo sude de la municipo trafluas rivero Jihlava, kiu deakvigas grandan parton de la sudokcidenta Moravio. Apud la suda rando de la katastro de municipo trans la rivero volbiĝas ŝosea ponto, kiu kunigas Moravské Bránice kun Nové Bránice.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1181. Moravské Bránice kreis parton de posedaĵo de monaĥejo en Dolní Kounice, post ties pereo ĝi estis vendita al Jiří Žabka el Limberk.
Muska rozo
La muska rozo, musko-rozo Rosa × centifolia ‚Muscosa‘ estas mutacio de centfolia rozo.
Aspekto
Petroselkrispaj, verdaj folielkreskaĵoj kaj oleglandaj donas la la kaliko kaj petioloj aspekton de musko. La mukeca apekto – precipe ĉe la malfermiĝanta burĝono – donas al tiu rozgrupo specialan aspekton.La grupo apartenas al la  malnovaj rozoj. La gluema resino odoras spice, se oni frotas foliojn kaj tigojn inter la fingoj.
En fruaj tempoj ĝi estas ofte plantita en tradiciaj kamparana ĝardeno. Hodiaŭ ĝi malofte kreskas en ĝardenoj. Musko-rozoj taŭgas antaŭ ĉio kiel solulo plantita en la razeno aŭ en la malantaŭo de bedo. Sur fekunda grundo kaj en aerumanta kreskejo la musko-rozo ricevas malofte melduo kaj estas rezista je aliaj fungomalsanoj. Ĝi estas iomete pluvsentema. Oni devas fiksi kaj subteni la longajn tigojn je bastonoj. La tranĉado dependas, ĉu la planto estas unufoje floranta aŭ plurfoje floranta. Kelkaj kultivaroj taŭgas por malgrandaj ĝardenoj aŭ eĉ por ujoj.
Literaturo
Heinrich Schultheis: Rosen: die besten Arten und Sorten für den Garten, Stuttgart: Ulmer 1996, ISBN 3-8001-6601-1
-320
En la jaro 320 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Senpaŝa klavo
Senpaŝa klavo estas klavo de tajpila aŭ komputila klavaro, kies premo ne avancas (ne paŝigas) la ĉareton aŭ kursoron, kaj kies kutima funkcio estas enigi diakritilon de plurelementa signo; ekz-e  estas senpaŝa klavo en la enigmetodo   de Emakso:   →.
Koncertino
Koncertino estas muzika instrumento kun balgo, kiun oni kunpremas kaj ekspansiigas por sonorigi, per la fluo de aero vibriganta metalajn lamenetojn. Kutime ĝi havas kvar-, ses- aŭ ok-angulajn ujon. Male al la akordiono oni tenas ĝin per ambaŭ manoj. Krome ĝi ne havas akordo-butonojn, tiel ke oni devas mem fingri la akordojn. Kelkaj tipoj estas dutonaj: Dum la tirado de la balgo ĝi aŭdigas alian tonon ol ĉe la premado.
La diversaj tipoj estas:
Insulo de la Cervoj
La Insulo de la Cervoj (Île aux Cerfs, prononco aŭ per IFA ) estas privata insulo proksime al la orienta marbordo de la insulo Maŭricio en distrikto Flacq.
La Insulo de la Cervoj situas apud Trou d'Eau Douce en la plej granda laguno de Maŭricio kaj ofertas 87 hektarojn da fekunda vegetaĵaro kaj konservitajn, blankajn, sablajn strandojn. Krom la golfa klubo, oni ankaŭ povas trovi tri strandajn restoraciojn kaj ĝui plej diversajn aktivecojn en Insulo de la Cervoj. Ĉiutage maŭricianoj kaj turistoj vizitas la insulon; ili forveturas per boatoj de la vilaĝo Trou d'Eau Douce kaj pasigas la tutan tagon sur la insulo.
Pluraj akvosportaj aktivecoj haveblas sur la insulo.
Ambérac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Sahorre
Sahorre (Saorra) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sahorrans.
Lungtok Gyatso
Lungtok GYATSO (Tibeta alfabeto:ལུང་རྟོགས་རྒྱ་མཚོ་, wylie:lung rtogs rgya mtsho, tibetana pinyino: Lungdog Gyaco, ĉinaj lingvoj: 隆朵嘉措)(1806 – 1815) 9-a Dalai Lama.
.fk
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Fk''.
.fk estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Falklandoj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
2197
2197 estos normala jaro komenciĝanta dimanĉe (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2197 post Kristo okazos, interalie:
Saŭndersa mevo
Disvastiĝo
La specio reproduktiĝas en marbordoj de orienta Ĉinio kaj Suda Koreio, kaj disiĝas el tie vintre al marbordoj, estuaroj kaj akvumitaj terkulturejoj de norda Vietnamio, suda Japanio, ambaŭ Koreioj kaj plej sudorienta Siberio.
Aspekto
Saŭndersa mevo estas malgranda mevo (de 29 ĝis 32 cm) kun blanka korpo, helgrizaj flugiloj (kun nigroblankaj pintoj) kaj nigra kapo kaj nuko (kun blankaj okulaj duonringoj) nur dum la reprodukta sezono. En vosto estas mallarĝa nigra strio. La kruroj kaj la mallonga beko estas nigraj. Nereproduktuloj havas makulgrizajn kapon kaj nukon.
Permana stimulado de peniso
Permana stimulado de peniso (angle slange Handjob, tugjob, hispane slange paja [pAĥa] (pajlo)) estas formo de ekstera seksumado, respektive senpenetra seksumado. Ĝi ne ensumigas interŝanĝon de korpaj fluidaĵoj, temas pri sekura seksumado. Tiu praktiko fareblas ĉu solece ĉu akompane, tio estas iu povas pratiki ĝin al si mem aŭ al akompananto. En kelkaj sociaj tavoloj aŭ kulturoj, estas kutima praktiko de junuloj kiuj eklernas seksajn praktikojn.
Saŭndersa mevo
Kutimoj
Tiu specio ne bone naĝas ĉar ili ne havas kompletan reton en piedoj. Ili manĝas en kotejoj aŭ marbordaj lagetoj superflugante krabojn kaj aliajn etajn marbestojn. Vintre ili manĝas ankaŭ fiŝojn kaj vermojn.
Permana stimulado de peniso
Permana stimulado de virinaj seksorganoj kutime nomiĝas seksumado, sed de tempe al tempo ankaŭ ĉiokaze uzas termino "handjob".
Saŭndersa mevo
Kutimoj
Loĝantaro estas nur ĉirkaŭ 5,000 birdoj, do estas minacata specio, kvankam en la unua duono de la 20a jarcento estis komuna. Danĝeroj estas ovokolektado, klimataj malfacilaĵoj kaj perdo de medio pro terkulturado kaj petroleksplorado.
Lucas Severino
Lucas Severino (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo kaj Gamba Osaka.
La Roche-sur-Grane
La Roche-sur-Grane (neoficiale alikonata kiel La Roche-sur-Grâne) estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 168 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Geografio
La Roche-sur-Grane etendiĝas sur 12,23 km², kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Eric Chareyre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Roche-sur-Grane apartenas al la kantono Crest-Sud, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Rivero Gvadaramo
La rivero Gvadaramo, aŭ Guadarrama en la hispana origine, estas alfluanto de la rivero Taĵo, kiu elfluas en la Regiono de Madrido (Hispanio), kiun ĝi trapasas en sia alta kaj meza fluado. Per sia malalta fluokurso trpasas teritoriojn de la provinco de Toledo, kie ĝi alfluas al Taĵo post flui dum 131,8 kms. Ĝi pli precize elfluas el Valo de Fuenfría (Fridfonto), je ĉirkaŭ 1.900 m alte, ene de la municipa teritorio de Cercedilla (Madrido), en la suda flanko de la Gvadarama Montaro (Centra Sistemo). Tiu rivero trafluas ambaŭ provincojn per kursofluo ege simila al vertikalo nordo-suden.
La meza fluo troviĝas protektita ene de la Regiona Parko de la meza Gvadaramo, unu el la tri parkoj regionaj de Madrido. La areo de ties baseno estas de 1.708 km² kaj en ĝi troviĝas la rivero Aulencia —kiu fluas nur tra la provinco de Madrido—, ties ĉefa alfluanto, kiu provizas el akvo la diglago de Valmayor, la dua plej kvantokapabla de la madrida regiono. La aliaj alfluantoj estas rojoj kaj riveretoj mallongaj.
Plonévez-Porzay
(jen france, bretone Plonevez-Porzhe) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plo cetere aludas al la bretona vorto plou por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Rivero Gvadaramo
Origino de la nomo
La hispana termino guadarrama, laŭ kelkaj etimologiistoj, devenas el araba وادي الرّمل = Wādī-r-Raml, guadiarrámel, kiu tradukeblas esperanten kiel rivero de la sablejo. Ĉiukaze la rivero Gvadaramo nomigus aliajn geografiaĵojn kiel la samnomaj montaro kaj vilaĝo, kaj de tie, la samnoma montopasejo proksima al tiu municipo, kaj la fervoja tunelo tra kiu pasas la AVE. Krome de tio devenos la nomo de la mineralo konata kiel gvadaramito, varianto de la ilmenito.
3454 Lieske
3454 Lieske estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Jay Henry Lieske.
Jamphel Gyatso
Jamphel GYATSO (1758- 1804) (Tibeta alfabeto:བྱམས་སྤེལ་རྒྱ་མཚོ་, wylie:byams spel rgya mtsho tibetana pinyino:Qambê Gyaco, ĉinaj lingvoj:强白嘉措) 8-a Dalai Lama.
Bazanito
Bazanito (greka lingvo: βασανίτης) estas vulkana ŝtonaĵo kaj apartenas al la alkaliŝtonaĵo.
Deveno de la vorto
La deveno de la vorto ne estas tute klara. Ekzistas la ebleco ke la nomo venas de la lando Baŝano, kiu estis menciita en la malnova testamento kaj situaa en la hodiaŭa Sirio. Alia ebleco estas la deveno de la greka βασανίτης [λίθος] (provo ŝtono, tre malmola ŝtono), basanítēs [líthos], „provŝtono“ respektive βάσανος, básanos, „fosostango-ŝtono“.
Konsisto
La ŝtonaĵo konsistas el feldspatoj kiel leŭcito kaj nefelino, aldoniĝas aŭgito, olivino kaj maloftaj feraj kaj titanaj oksidoj kiel ilmenito kaj magnetito. Malgrandaj procentaĵoj de alkalaj feldspatoj povas ĉeesti.
Clocotici
Clocotici (klokotiĉ) (hungare Krassócsörgő, kuoate Klokotič) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1199 loĝantojn (krŝovanoj, ciganoj), en 1992 1013 (kraŝovanoj, kroatoj), kaj laŭ la stato de  en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1690. Ĝis 1919 la loko apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Lupac.
Bazanito
Konsisto
Kemie bazanito enhavas kompare kun bazalto tre malmulte da silicia oksido de 42 ĝis 45 procentaĵoj, sed alta procentaĵo de alkalioksido de 3 ĝis 5,5 procentoj.
Nefelinbazamito
Nefelinbazamito enhavas relative grandajn procentaĵojn de feldspato, nefelino kaj aŭgito, olivino, neniu leŭcito. Ĝi konsistas el ruĝe-bruna aŭ grize bruna vulkana vitro kaj mikrokristala maso en kiu enestas olivino kaj klinopirokseno. Konata nefelinbazamito estas limburgito.
Leŭcitbazamito
Leŭcitbazamito similas tre al nefelinbazanito. La sola diferenco estas, ke ĝi ne enhavas nefelinon sed leŭciton.
NGC 4678-1
NGC 4678-1 (aliaj indikoj — IC 824-2, MCG -1-33-18) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Germania (personigo)
Germania estis konsiderata, precipe dum la 19-a jarcento, kiel alegorio de la germana nacio, de Ĝermanio.
Ekde la romia imperio troviĝis bildo de virino por reprezenti Ĝermanion; ekzemple, sur moneroj de imperiestro Domiciano legeblas kun tia bildo: "Germania capta", kio signifas el la latina "Kaptita Ĝermanio" pro aludo al romia venko super la Ĥatoj.
Same, dum la mezepoko, troviĝas en evangelilibro de imperiestro Otto la 3-a alegorio de Germanio, Germania, kune kun Roma, Gallia kaj Sclavinia.
Dum la unua parto de la 19-a jarcento, strebadoj por unuigi Germanion, kiu estis disigita en multaj ŝtatetoj, ekaperis samtempe kiel kreskanta naciismo. Ĝi evidentiĝis unue tra la poezio kaj kreskis dum bataloj por konkeri nordan teritorion "Ŝlesvigo-Holstinio"; dum la 1850-aj kaj 1860-aj jaroj, ĝi manifestiĝis ekzemple en la pentrarto kaj plastikarto, favorigita dum la festoj organizitaj de pafantoj, kantistoj kaj aliaj gimnastikistoj kiuj strebadis ĉiuj al unuiĝo de la nacio.
La unua populara reprezentaĵo de Germania estis kreita de pentristo el Düsseldorf, Lorenz Clasen: Germania kiel gardistino ĉe la Rejno (Wacht am Rhein).
Germania estas kutime priskribata kiel forta virino kun longaj, fluaj, ruĝblondaj haroj kaj kun kiraso. Ĝi ofte tenas la imperian glavon (Reichsschwert), kaj tenas mezepok-stilan ŝildon kiu foje portas la figuron de nigra aglo sur ora kampo. Krome, ĝi foje montriĝas kiam ŝi portas la imperian kronon de la Sankta Romia Imperio.
La disvastigo de tiu alegorio pligrandiĝis dum la jaroj 1870-1871: multnombraj monumentoj (triumfaj aŭ aliaj) aperigis novajn stilojn; inter tiuj fariĝis la monumento de Niederwald, far Johannes Schilling, la plej populara. Tiu Germania estas miksaĵo de valkirio, virgulino de la batalkampoj, kaj de germana patrino kiu materiigas la ĉion-brakumantan patrujon.
Praia de Adegas
Praia de Adegas ( Strando de Vinfarejoj) estas plaĝo, kiu situas en la distriko de Aljezur ĉe la Algarvo en Portugalio. Temas pri unu el la kvin oficialaj naturistaj plaĝoj de Portugalo.
Ĝi situas ĉe la jenaj koordinatoj: N 37º 26' 21,18, W 8º 48' 4,31
Hoplito
Hoplito (malnovgreke ὁπλίτης hoplítēs de ὅπλον hóplon‚ peza armea ekipaĵo, pezaj armiloj, peza kiraso‘) laŭ difino de esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas respektive estis "piedira batalisto kun pezaj armoj en antikvaj militistaroj". La hoplitoj batalis en specifa batalaranĝo, nomata falango: Ĝi konsistis el taĉmento de hoplitaj soldatoj, armitaj per longaj pikiloj kaj ordigitaj laŭ profundaj vicoj. Se flanko de la falanga batalordo estis tiom forte atakita ke la hoplitoj ne plu sukcesis teni la formacion kaj ekfuĝis, kutime la batalo estis decidita, ĉar dum la fuĝo kutime necesis forĵeti la pezan ŝildon, por povi kuri sufiĉe rapide, kaj sen ŝildo ne eblis plubatali. La bataloj pro tio iĝis pli akraj, sed probable ankaŭ pli mallongaj. Antikvaj dokumentaj fontoj ja nomis multajn hoplitajn batalojn "longa", sed la daŭro supozeble ĉiam estis malpli ol unu tago.
Putte (Belgio)
Putte (nederlande: [PEte]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto respektive arondismento Meĥleno.
Ekde 1977 la municipoj Beerzel, Grasheide kaj Peulis apartenas al Putte, la ĉefa municipo.
Vidu ankaŭ
la municipon Stabroek, kiu havas aliĝintan municipon kun la nomo Putte.
Moŝĉena
Moŝĉena (Мощена) estas vilaĝo en Ukrainio, en Volina provinco. Ĝia loĝantaro estas 581 homoj.
Valle San Nicolao
Valle San Nicolao estas komunumo de Italio.
Oŭzo
Oŭzo aŭ uzoo (ούζο) estas nacia alkoholaĵo el Grekio.
Plano Fugu
La plano Fugu estis ideo de la Japana Imperio por akcepti judajn fuĝintojn el nazia Germanujo dum la 1930-aj jaroj.
Oŭzo
Ĝi estas alkohola trinkaĵo kun forta gusto de anizo kaj la enhavo de alkoholo estas ĉ. 37,5-44%. La trinkaĵo estas senkolora kaj travidebla kiel akvo, sed sub certaj cirkonstancoj ĝi povas fariĝi iom malklara, ekzemple en malvarma ĉirkaŭaĵo aŭ kiam oni aldonas akvon al ĝi.
La ĉefingrediencoj de uzoo estas anizo, akvo kaj vinberoj. La greka insulo Lesbos estas konsiderata kiel unu el la plej bonaj regionoj por la produktado de uzoo.
Plano Fugu
Tamen tute ne temis pri helpa agado. Oni deziris kapti kaj uzi la povumon de la juda intelektularo por la ekonomia, teknologia kaj scienca evoluo de la japana imperio kaj krei kontaktojn al influaj riĉaj judaj entreprenistoj en okcidento. La plano estis neniam kondukita vaste kaj iĝis tute nerealigebla post la subskribo de la tripovuma traktato en 1940, ĉar oni ne volis provoki Germanujon kaj riski la aliancon.
Sauto
Sauto (Sautó) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Oŭzo
Uzoo multe similas al rako, aniztrinkaĵo kiu estas produktata en Turkio kaj Serbio. Fakte rako jam estis farata en la Bizanca epoko, kaj tiu tradicio estis daŭrigata dum la Otomana regno.
Oni plejofte surtabligas uzoon rekte el la frostujo.
Sauto
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sautonins aŭ Saltunats.
Plano Fugu
Initiatintoj de tiu plano estis la oficiroj Inuzuka Koreshige kaj Yasue Norihiro. Dum ilia partopreno en la rusa enlanda milito ili aŭdis pri la protokoloj de cionaj saĝuloj kaj impresis ilin la ŝajna povumo de la juda mondo. Tiuj oficiroj legis kune kun aliaj kolegoj kaj entreprenistoj multajn aliajn kontraŭjudajn publikaĵojn kaj estis taksitaj poste en Japanujo kiel fakuloj pri judismo.
Estiĝis la ideo fondi judan setlejon sur japana grundo. Komence de la 1930-aj jaroj dum la invado de Manĉurio la japana registaro unuan fojon serioze konsideris la planon Fugu. Tie jam ekzistis sufiĉe granda juda popolo kaj la japanoj sin demandis, kiel allogi novajn judajn loĝantojn por la regiono. Oni forlasis tiajn ideojn kiam sciiĝis ke la imperia japana armeo subpremis la judojn de Harbino. Kunlaboro inter tiuj homoj kaj la japanoj estis tiel neimagebla por la sekvaj jaroj.
En 1938 okazis grava konferenco de japanaj ministroj kaj subtenantoj de la plano Fugo. Pro la novembraj progromoj oni taksis, ke estis tempo agi, sed oni ne volis endanĝerigi la kreskantajn rilatojn al Germanujo. Tial la konferenco finiĝis sen klara rezulto. Oni decidis nur, ke ĉiuj judoj rifuĝintoj alvenontaj en Japanujo estu loĝotaj en Kobeo. Tiuj rifuĝintoj estis translokigitaj al Ŝanhajo post la atako kontraŭ Pearl Harbor. Post postulo de la germanoj ili estis enfermitaj en la Ŝanhaja geto.
La pakto Ribbentrop-Molotov, kiu traktis neatakon inter Germanujo kaj Sovetunio, starigis novajn malfacilaĵojn por la translokiĝo de judoj al Japanujo. Somere de la jaro 1940 Sugihara Chiune, la japana konsulo de Litovio, tiam okupita de Sovetunio, eldonis sen oficiala permeso de la registaro transirvizojn al judaj fuĝintoj por ke ili translokiĝu al Japanujo. Tiel ili povis vojaĝi al Vladivostoko kaj enŝipiĝi tie al Curuga, kondiĉe ke ili ricevis alirvizon de Sovetunio. Oficiale tiuj rifuĝintoj devintus pluvojaĝi el Japanujo, sed miloj da judoj sukcesis setli en Kobeon senprobleme. Kiam Germanujo ekmilitis kontraŭ Sovetunion en 1941 ĉesis la martrafiko inter Japanujo kaj Sovetunio, tiel ke la rifuĝintoj ne plu alvenis de Siberio. Tio estis la lasta neoficiala pinto de la plano Fugu. Ekde 1942 la japana registaro decidis ĉesi ĉiajn tiajn agadojn por ne endanĝerigi la aliancon kun la aliaj aksaj povumoj.
Alcolea del Río
Alcolea del Río estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 49 km2 kie loĝas 3331 geloĝantoj, do loĝdenso estas 68.0 loĝ./km2. Alcolea del Río situas je 53 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3331 geloĝantoj de la municipo Alcolea del Río estas 1681 inoj kaj 1650 viroj. En la 49-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 3324 geloĝantoj, kaj aliaj 7 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 39, 22 inoj kaj 17 viroj, kaj mortis 31, 16 inoj kaj 15 viroj. Tiel la natura kresko estis 8 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1654 homoj (49.7%).
.fm
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Fm''.
.fm estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Mikronezio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
2093
2093 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
Grímsey
Grímsey estas komunumo de Islando. Tiu malmulthoma insulo estas la plej norda komunumo de Islando, sed la polusa cirklo trairas ĝin. Ĝi situas 40 km de la lando. La okupo ĉefe rilatas al fiŝkaptado.
Burgo Baldenau
La burgo Baldenau estas la ruino de akvoburgo en la mezmontaro Hunsrück inter la vilaĝoj Hundheim kaj Hinzerath, ambaŭ urbopartoj de la komunumo Morbach en la distrikto Bernkastel-Wittlich en la germana federacia landon Rejnlando-Palatinato.
Geografia Situo
La ruino Baldenau estas unu el la malmultaj akvoburgoj en Hunsrück. Ĝi situas en altvalo. La akvofosaĵon de la ruino, situanta en alteco de 481 m ĉe la norda rando de Idarwald, provizas la rivero Dhron.
Al la burgo Baldenau apartenas ankaŭ la Stumpfer Turm, kiu estis konstruita supre de Hinzerath ĉe la iama romia strato.
Nuntempo
Hodiaŭ la malofte vizitata ruino en marĉregiono estas ĉiam libere vizitebla.
Hitoshi Shiota
Hitoshi Shiota (塩田 仁史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo kaj Omiya Ardija.
Gamsbart
Origine eluzita kiel ĉastrofeo kaj farita ekskluzive el hararo de la malsupra kolo de la ĉamo, Gamsbärte hodiaŭ estas produktitaj el la grandskalo de la hararo de diversaj bestoj kaj estas ofte venditaj fare de specialiĝintaj komercistoj kaj ankaŭ en suvenirobutikoj.
Gamsbart estas farita per enfermado de la pli malalta fino de la hartufo en kunteksto de metalo aŭ korno kiu permesas al la supra fino disvastiĝi en bros-simila modo. Tradicie, haroj estas selektitaj por malhela koloro ĉe la pli malalta fino kun tre malpeza pinto. La grandeco kaj diametro de la Gamsbart estas gravaj signoj de la fiereco kaj vireco de la portanto.
2099
2099 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron). Ĝi estas la antaŭlasta jaro de la 21-a jarcento.
Julian Grobelny
Julian Grobelny (pseŭdonomoj Trojan, Julek, Anarchista, Wiktor) (naskiĝis la 16-an de februaro 1893 en Brzeziny, mortis la 5-an de decembro 1944 en Mińsk Mazowiecki) – pola socialista aktivulo, partoprenanto de la dua kaj tria silezia ribelo, membro de la antaŭmilita Pola Partio Socialista, la unua prezidanto de la Konsilantaro por Helpo al Judoj "Żegota", Justulo inter la popoloj.
Memorigo
En 1987 (sur la retpaĝo de Jad Vaŝem estas erara dato) Julian Grobelny, kun la edzino Halina, ricevis postmorte la titolon Justulo inter la popoloj.
En 1969 sur la tombo de Grobelny oni starigis platon kun listigo de liaj meritoj. La tombo estas prizorgata ĝis hodiaŭ de laŭvicaj grupoj da lernantoj el unu de la lokaj lernejoj. La 21-an de aŭgusto 2012 oni malkovris post renovigo la tomban monumenton al Julian Grobelny. La renovigon financis: Amik-Societo de Mińsk Mazowiecki, distrikta starostejo (kadre de la konkurso anoncita por neregistaraj organizaĵoj) kaj privataj sponsoroj.
Massospondylus
Massospondylus estas dinosaŭra genro.
Taksonomio
La sekva klasado baziĝas je pluraj fontoj, inter aliaj Wilson 2002
Rinchnach
Rinchnach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la geografia kaj kultura regiono Bavaria Arbaro.
Marshall Stearns
Marshall Winslow Stearns (* 18-an de oktobro 1908 en Kembriĝo (Masaĉuseco); † 18-an de decembro 1966 en Key West, Florido) estis usona ĵaz-historiisto kaj profesoro por anglalingva literaturo.
Stearns fakte estis profesoro pri mezepoka angla literaturo ĉe Hunter College, estas tamen ĉefe konata pro sia detala verko „The Story of Jazz“ [La historio de ĵazo] el 1956, kiu baziĝas sur multaj intervjuoj (kaj la aŭdado de ampleksega sondisko-kolekto) kaj en kiu li i.a. esploras la afrikajn radikojn de ĵazo. Jam en la 1940-aj jaroj li verkis artikolojn por la ĵazrevuo Down Beat. En 1952 li fondis la Instituton por Ĵaz-Studoj, kiu ekde 1966 loĝas ĉe Universitato Rutgers en Newark en Nov-Ĵerzejo. Stearns estis antaŭeniganto je la fondado de Newport Jazz Festival. Kune kun sia edzino Jean li entreprenis intensajn esplorojn kaj multajn intervjuojn, kiuj enfluis en la konsultlibron Jazz Dance, postmorte publikigita en 1969.
Lana Del Rey
Lana DEL REY (naskonome Elizabeth « Lizzy » GRANT) (naskiĝis la  en Novjorko), estas usona kantistino.
Deveno
Elizabeth Grant naskiĝis en Novjorko kaj kreskis en Lake Placid, en la ŝtato de Novjorkio. Ŝi estas la filino de Rob Grant kiu okupiĝas pri domajnoj en interreto.
En oktobro 2011, ŝi ekvivis en Londono.
Ŝi alprenis sian pseŭdonimon post unua albumo kiun la produktisto neniam aperigis. Artaj direktoroj volis nomon elvokanta la allogan ĉarmon de Holivudo, kongrua kun ŝia muzik-stilo ; ĝi estas kunmetaĵo el la antaŭnomo de Holivuda aktorino Lana Turner kaj el Delray, tipa aŭto en la 1950-aj jaroj fabrikita de Chevrolet.
Kariero
En 2009 ŝi registris albumeton titolitan Kill Kill, sub la nomo de Lizzy Grant.
En 2010, ŝi registris albumon Lana Del Ray kun produktisto David Kahne ĉe la konzolo. La disko ne multe disaŭdiĝis kaj Lizzy Grant decidis definitive fariĝi Lana Del Rey. Dank' al muzik-video « Video Games » - mem reĝisorita - Lana Del Rey fariĝis temo de babilado en la sociaj retoj aŭtune de 2011.
Ŝia kanzono Video Games estis nomita « plej bona nova peco » fare de magazino "Pitchfork". "NME" kaj "Magic" lokis la unuopaĵon en la unuan rangon de siaj ĉartoj de plej bonaj unuopaĵoj de la jaro 2011. La muzik-video de Video Games superis, antaŭ la fino de la jaro 2011, dek kvin milionojn da spektoj en YouTube. Oni povas aŭdi ĝin en la unua epizodo de serio Ringer kaj Gossip Girl en "The CW". Grant debutis sur sceno la en Box en Novjorko. Ŝia unua unuopaĵo produktita de Stranger Records enhavanta la titolojn Video Games kaj Blue Jeans aperis kiel vinila disko la, kaj kiel KD la 11-an de la sama monato en Usono. La biletoj de ŝia koncerto en Londono elvendiĝis post duon-horo.
Roosevelt-insulo
Insulo Roosevelt estas la nomo de jenaj insuloj:
en Usono:
en Antarkto:
Margaret Armen
Margaret Alberta Armen, naskita Margaret Alberta Sampsell (1921-2003), estis usona scenaristino kaj verkistino.
Ŝia patro estis kirurgodentisto servanta en la United States Navy Dental Corps (dentista servo de usona mararmeo), pro tio, ŝi kreskiĝis en Panamo kaj Azio (Filipinoj, Japanio kaj Ĉinio), kie ŝi lernis la mandarenan.
Ŝi diplomiĝis pri anglalingva literaturo ĉe la University of California, Berkeley, kaj studis kreativan verkadon ĉe University of California, Los Angeles. La 30-an de junio de 1945, ĝi geedziĝis kun Garo Armen, oficiisto de mararmeo kaj ŝanĝis sian nomon.
Ŝi laboris hejme, skribante gazetajn artikolojn kaj mallongajn rakontojn, antaŭ ol finfine komencis karieron ĉe televido verkante scenarojn por televiseriojn kiel Dick Powell's Zane Grey Theatre (1960), The Rebel (1961), Lawman (1960–62), The Tall Man (1962), The Rifleman (1960–63) kaj The Big Valley (1965–69). Ŝi ankaŭ estis verkis scenarojn al tri epizodoj de la originala Star Trek: "The Gamesters of Triskelion", "The Paradise Syndrome" (ambaŭ 1968), kaj "The Cloud Minders" (1969)
En 1970-a jardeko ŝi verkis scenarojn por du epizodoj de Star Trek: The Animated Series: "The Lorelei Signal" kaj "The Ambergris Element". Ŝi ankaŭ verkis por aliaj famaj televidserioj kiel Ironside (1973), Cannon (1975), Baretta (1977), Barnaby Jones (1977, 1978), The Six Million Dollar Man (1975), Land of the Lost (1974, 1975), The Bionic Woman (1978) kaj Jason of Star Command (1979). Ŝi verkis scenaron por televida filmo The New Daughters of Joshua Cabe (1976) por ABC Movie of the Week.
En la 1980-aj jaroj ŝi verkis por Fantasy Island (1981), Flamingo Road (1981) kaj Emerald Point N.A.S. (1983). Ŝia lasta laboro por televido estis la televidfilmo The Hanging of Father Miguel en 1984.
Cikloheksila fenilacetato
Cikloheksila fenilacetato aŭ C14H18O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fenilacetata acido kun cikloheksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheksila fenilacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Dubovac
Dubovac, serbe Дубовац, hungare Dunadombó estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovin. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Dubovácz, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo rericevis sian originan hungarecan nomon.
Situo
Dubovac situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra bordo de Danubo. Bela Crkva (Serbio) troviĝas 21 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1323 en formo "Dombo". La fortikaĵo en 1414 menciiĝis. En 1910 loĝis en Dunadombó 1505 homoj (serboj en majoritato, hungaroj kaj rumanoj en minoritato). La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Kubin, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Dubovac 1283 homoj, (1078 serboj (84 %), 111 ciganoj, 28 hungaroj, 19 jugoslavianoj, 14 rumanoj, 7 germanoj kaj aliaj).
Ruth Dreifuss
Ruth Dreifuss naskiĝis la 9-an de januaro 1940 en Sankt-Galo, Svislando. Ŝi estas svisa politikstino de la Socialisma Partio de Svislando kaj eksa federacia konsilantino. Ŝi farĝis en la jaro 1999 kiel unua virino kaj unua judino federacia prezidantino de Svislando.
Biografio
Ruth Dreifuss licenciĝis en ekonomiaj sciencoj ĉe la Universitato de Ĝenevo. Poste ŝi laboris kiel ĵurnalistiono por Coopération de 1961 ĝis 1964, pose kiel sociologia asistantino en la psikilogia centro de la Universitato de Ĝenevo de 1965 ĝis 1968 kaj universitata asistantino de 1970 ĝis 1972.
Ŝi tiam fariĝis scienca adjunktino ĉe la direkcio por kunlaboro kaj humanisma helpo de la Federacia Departamento por Eksteraj Rilatoj de 1972 ĝis 1981. La 1-an de novembro de 1981 ŝi fariĝis sekretario de la Unio Sindikata Svisa, postenon, kiun ŝi plenigis ĝis la 31-a de marto 1993, kiam ŝi komencis sian postenon en la Federacia Konsilio. Inter 1989 kaj 1992 ŝi estis membro de la urba parlamento de Berno. En 1991 ŝi malsukcesis en la elektiĝi al la Nacia Konsilio de Svislando. Ruth Dreifuss estis elektita la 10-an de marto 1993 al la Federacia Konsilio de Svislando. Antaŭ ŝia elekto la parlamento rifuzis elekti la oficialan kandidatinon de la Social-Demokrata Partio, s-ino Christiane Brunner, anstataŭ kiu estis elektita Francis Matthey. Sekvis granda protesto de la virinoj en la tuta lando. Matthey rifuzis sian elektiĝon pro premo de sia partio. Dreifuss estis prezidanto de la Federacia Konsilio en la jaro 1999. Ŝi forlasis la postenon de federacia konsilanto en la jaro 2002.
Tramtransporto en Parizo T3b
Tramtransporto en Parizo T3b estas tramvojo kunliganta en Parizo ' al ' unue, kaj poste al Porte d'Asnières, en la plilongigo de linio T3a (antaŭe nomita T3), ekfunciigita la. Post 3 jaroj da konstru-laboroj, la nova linio ekfunkciis la. Tiu tramvojo estas ekspluata de RATP.
Fervoja plilongigo trans ' (de ' al ) estis konstruita kaj pretigita por ekfunkciado la.
2111
2111 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
Serdinya
Serdinya (Serdinyà) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Serdinyanais aŭ Serdinyanencs.
NGC 4678-2
NGC 4678-2 (aliaj indikoj — IC 824-1, MCG -1-33-18, IRAS12471-0418, PGC 43385) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sienito
Sienito estas plutona mineralo, kiu konsistas precipe el alkala feldspato kaj glimo aŭ amfibolo. Ĝi diferencas de granito per tio, ke kvarco mankas aŭ ekzistas nur en malgranda kvanto, malpli ol dudek-ono.
La nomo sienito origine estis uzata por granita variaĵo trovata ĉe Asuano, kies malnova nomo Siene inspiris la nomon.
Sienito estas trovebla nur en malmultaj lokoj, ekzemple orienta Usono (Nov-Anglio, Novjorkio), Arkansaso, Montano, Svislando, Germanio, Norvegio. Lokaj trovejoj estas en Bulgario (Plovdiv), Rumanio (Ditrău, kp. pri ditroito) kaj Malavio.
.fo
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Fo''.
.fo estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Ferooj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Puurs
Puurs (nederlande [PÜRS]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto respektive arondismento Meĥleno.
Ekde 1977 la municipoj Breendonk, Liezele kaj Ruisbroek apartenas al Puurs, la ĉefa municipo.
Superŝarĝo (sona efekto)
Superŝarĝo (overdrive) estas sona efekto, kiun oni atingas per "milda" limigo laŭ amplitudo. Rilata aparato por produkti superŝarĝitan sonon nomiĝas superŝarĝilo.
Principo
Superŝarĝo kaj deformaĵo funkcias simile: ambaŭ estas limigo de sona signalo laŭ amplitudo. Ĉe superŝarĝo tiu limigo estas milda. Tio signifas, ke la pintoj de sinusoido oni tranĉas ne per rekta linio, sed per pli glata rondaĵo. Ĉe deformaĵo la limigo estas akra, oni simple fortranĉas la pintojn.
Plej ofte oni uzas superŝarĝon kaj deformadon por transformo de elektrogitara sono.
Pro «milda» limigo la eliga signalo ŝanĝiĝas depende de nivelo de la eniga signalo. Do dum uzo de superŝarĝo ĉe gitaro la ŝanĝo de sono dependas de forto de frapo de kordoj. La deformado ŝanĝas la signalon sendepende de ĝia amplitudo.
Vidu ankaŭ
Deformaĵo (sona efekto)
Secășeni
Secășeni [sekaŝenj] (hungare: Krassószékás) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1508 loĝantojn (rumanoj), en 1992 362 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas de antaŭ 1342 (laŭ aliaj: el 1357). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Ticvaniu Mare.
Ĝia preĝejo de la sanktaj arkianĝeloj el la 17-a jarcento estas historia monumento (kodo: LMI CS-II-m-B-11195).
Novmudeĥaro
La Novmudeĥaro estas stilo kaj arta kaj precize arkitekta kiu disvolviĝis ĉefe en Iberio fine de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a jarcento. Ĝi enkadriĝas ene de la skoloj orientismaj de la historiisma arkitekturo hegemonia en Eŭropo tiame. La nova stilo asociiĝis ĉefe al distraj konstruaĵoj kiaj hoteloj, taŭrludejoj, trinkejoj ktp., sed ankaŭ al pli praktikaj kiaj trajnstacioj, merkatoj, ktp.