cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kristanofobio
Vandalismo
Vandalismaj agoj kontraŭ porkulturaj lokoj, katolikaj librejoj kaj tombejoj estas krome oftaj en Francio. , sed ankaŭ en Albanio kaj en Belgio.
Atencoj
Preĝejoj kaj kirkoj estis plufoje objekto de teruraj atencoj. La fenomeno alprenas ĉiam pli alarmajn dimensiojn en la landoj kun islama majoritato: en 2010 en Bagdado bombo en kristana preĝejo provokis 50 viktimojn (temas nur pri ekzemplo ripetiĝinta plurfoje ; malmultajn monatojn post bomba eksplodo provokita dum amasa postmesa aliro el preĝejo en Aleksandrio de Egiptio mortigis pli ol 20 homoj . Tiaj perfortaj epizodoj ne estas izolitaj, sed ili sinservas en la sulko de kreskanta kristanofobio: en la sola Irako inter 2004 kaj 2009 nombriĝis 65 atencoj kontraŭ kristanaj preĝejoj.
La similo, kvankam en datoj malsamamaj kaj en cirkonstancoj preskaŭ identaj, okazis kaj okazas en Niĝerio eĉ kun pli da mortigitoj kaj preĝejoj detruitaj.
Rilate la atencon kontraŭ la preĝejo de Sankta Tereza. en Niĝerio, pretendis aŭtorecon la islama sekto Boko Haram, kiu sukcesas ataki kaj mortigi malgraŭ la intensaj policaj reago kaj protekto. Oni al lia agado atribuas centoj da atakoj kun miloj da mortigitoj. .
Kazoj similaj estas denuncitaj en Hindio kaj Pakistano kaj Indonezio.
Aliaj formoj de maltolero
En eŭropaj landoj, kie la situacio estas certe malpli danĝera ol en aliaj partoj de la mondo, estas rimarkataj formoj de kristanofobio ligitaj al manko de respekto al religia lokoj, al diskriminacio sur laborlokoj, al vortaj atakoj, al alisignifa kaj negativa stereotipa reprezentado de kristanoj en amaskomunikiloj.
Sibariso
Tuj post atingi la kavernon de Sibariso, Eŭribaro batalis kuraĝe kontraŭ ŝi kaj fine ĵetis ŝin de la montflanko. La drakonino frakasis kontraŭ la ŝtonoj kaj malaperis, sed tiu frapego provokis la spruĉon de la fonto Sibariso, en Krizo, kiu de tiam memorigas tiun historion.
Kristanofobio
Aliaj formoj de maltolero
Tiaj fenomenoj, bedaŭrinde kreskiĝantaj, estas foje akompanataj de provoj limigi la konsciencan obĵeton kaj en certaj kazoj malhelpi ke la gepatroj povu eduki la gefilojn laŭ la propraj religiaj konvinkoj.
Iniciatoj por kontraŭstari la kristanofobion
La 2-an de januaro la Eŭropa Parlamento, konsiderinte ke en 2010 la nombro de atakoj kontraŭ kristanoj estis kreskinta kaj konstatinte ke la plej granda parto de tiu kontraŭreligiaj atakoj estas plenumitaj kontraŭ kristanoj, kondamnis tiujn atakojn kaj esprimis maltrankvilojn pro la epizodoj de maltoleremo kaj subpremo. Ĝi krome postulis pli grandan atenton pri la temo religia libereco, ankaŭ per disvolviĝo de eŭropa komuna strategio rilate tiun temon.
Sibariso
Ĉi tiu mito estis registrita de Antonino Liberala, kiu alternative nomis la drakoninon Lamio, eble konfuzante Sibarison kun la pli konata ina monstro Lamio.
Kristanofobio
Iniciatoj por kontraŭstari la kristanofobion
La 3-an de decembro, ene de la internacia konferenco "kredolibero: diskriminacio kaj persekuto kontraŭ kristanoj" disvolviĝinta en Moskvo, estis postulite la kreiĝo de internacia organismo por monitori pri la persekutoj kontraŭ kristanoj, taŭga alporti asistadon en situacio de urĝa bezono. En ĝi partoprenis la Katolika Eklezio Ortodiksaj Eklezioj, reprezentantoj de islamaj komunumoj kaj judaj kaj de diversaj internaciaj organizoj interkonfesiaj kaj interreligiaj.
Sibariso
Laŭsupoze, la fama urbo Sibariso ricevis sian nomon pro ĉi tiu mitologia estaĵo.
Kristanofobio
Iniciatoj por kontraŭstari la kristanofobion
En la konferenco estis deklarite ke ĉiukvinminute en la mondo mortas kristano pro sia kredo, kaj ke ĉiujare 105.000 baptitoj estas viktimoj de la religiaj komfliktoj. Katolika ĉefepiskopo Erwin Josef Ender krome deklaris ke ankaŭ kie ne tajliĝas persekuto kontraŭ kristanoj oni rimarkas tendencon igi socie seninfluaj la porreligiaj manifestacioj kaj misinformi pri ili. .
La 6-a de decembro, dum la konferenco de la 18-a ministeria Konsilio de 'OSCE (Organization for Security and Co-operation in Europe) en Vilno (Litovio), ĉefepiskopo Dominiko Mamberti, sekretario por la Rilatoj kun la Ŝtatoj de la Apostola Seĝo, proponis la instituiĝon de internaciaj tago kaj jaro de kontraŭkristanaj persekuto kaj diskriminacio kiaj signifaj signoj de la intencoj de la registaroj alfronti tiun gravan problemon. Oni tiam kalkulis ke almenaŭ 200 milionoj da kristanoj povus "troviĝi en danĝero pro leĝaj kaj kulturaj strukturoj puŝantaj al ilia diskriminacio." .
Sibariso
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭa, Sibariso estis la nomo de la jenaj mitologiaj roluloj:
Kristanofobio
Iniciatoj por kontraŭstari la kristanofobion
La 14-an de marto 2012 la komisiono “Politikaj Aferoj kaj Demokratio de la Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropo konferencis en Parizo pri la temo:: "Perforto kontraŭ religiaj komunumoj". Oratoro de la asembleo, itala sociologo Massimo Introvigne tiel priskribas la kristanofobion: "Triobla fenomeno kiu startas el la kultura maltolero, pasas el la diskriminacio en la leĝojn kaj alvenas al veraj kaj propraj perfortaj persekutoj", indikantee kvar persekutajn areojn:
Tessenow
Tessenow estas komunumo en Germanio. Ekde la 4-a de septembro 2011 ĝi troviĝas en la pligrandigita distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, antaŭe ĝi situis en la tiutage malfondita distrikto Parchim. estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Eldenburg Lübz. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kristanofobio
Iniciatoj por kontraŭstari la kristanofobion
"Kompreneble oni ne rajtas similigi ofendajn spektaklojn, gazetkampanjojn kaj administrajn premojn en Okcidento, kun la mortigoj kaj torturoj en Niĝerio kaj Pakistano, kaj tamen ekzistas klinebeno kiu startas el la maltolero al la diskriminacio kaj el diskriminacio al la persekuto." (Massimo Introvigne)
Laŭ tiu sociologo, la diskriminacioj en Eŭropo naskiĝas en la morala kaj filozofia relativismo.
11554 Asio
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la mita troja batalinto Asio, filo de Hirtako, Dum la troja milito, li gvidis la sturmon, kontraŭ la grekaj muregoj. Li defiis Idomeneon kaj estis mortigita de li.
Tourouvre au Perche
Tourouvre au Perche estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Invaria mutuo
La Granda mutuo, Invaria mutuo, Granda kraco aŭ Invaria kraco (Crax rubra) (en hispana hocofaisán, pavón norteño) estas granda, fazaneca birdo el la familio Kracedoj, kiu estas parenca al nestamasuloj de Aŭstralazio, sed loĝanta en tropika Ameriko.
Aspekto
Ĝi estas 78–100 cm longa kaj 3.1-4.8 kg peza, temas pri tre granda kracedo. Inoj estas iome pli malgrandaj ol maskloj. Ĝi estas la plej fortika kaj peza specio en la familio sed ties longo egalas al tiu de kelkaj aliaj kracedoj. Aliaj specioj de mutuoj (nome la Norda kaskomutuo, la Suda kaskomutuo, kaj la Blankapuga mutuo) estas ĉiuj ĉirkaŭ samgrande averaĝe longaj kiel la Invaria mutuo. Ĉe tiu specio, standardaj mezuroj estas la jenaj: la flugillongo estas 36 al 42.4 cm, la vosto estas 29 al 38 cm kaj la tarso estas 9.4 al 12 cm. Ili havas la plej grandajn ĉefajn standardajn mezurojn en la familio, escepte ĉe la vostolongo.
Alfons Huber
Alfons HUBER (naskiĝinta la en Schlitters/Distrikto Schwaz, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra historiisto.
Invaria mutuo
Ekologio
Temas pri monogama specio, kaj la Invaria mutuo distribuiĝas en pluvarbaroj el orienta Meksiko tra Centrameriko, al okcidenta Kolombio kaj nordokcidenta Ekvadoro. En Meksiko, ĝi forestas el plej sekaj marbordaj arbaroj sed foje loĝas en sekaj areoj de Jukatano, Kozumela Insulo kaj Kostariko. La Invaria mutuo pasas multe el sia tempo surgrunde, sed nestumas kaj ripozas en arboj. Tiu specio estas gregema, kaj loĝas en grupoj de ĝis dekduo da birdoj, kvankam foje oni povas vidi solajn birdoj. Ties dieto konsistas ĉefe el fruktoj, figoj kaj artropodoj. Malgrandaj vertebruloj povas suplementi la dieton foje, kiaj malgrandaj mamuloj (kiaj roduloj) kaj malgrandaj idoj de birdoj. Malkiel aliaj kracedoj, kiaj jakuoj, ili manĝas multe el falintaj fruktoj pli ol pluki frukte rekte el arboj. Ĉe Tamaulipas, ili manĝas multe el la frukto de la anakardiaco Spondias mombin. Aliloke ĝi povas preferi la ruĝajn berojn de la arboj de la genro Chione.
Alfons Huber
Vivo
Studinte en Innsbruck inter 1855 kaj 1859 ĉe Julius von Ficker li habilitiĝis en 1859 kiel docento pri historio. En 1863 li iĝis profesoro orda en Innsbruck kaj en 1887 ĉe la Universitato de Vieno.
Invaria mutuo
Ekologio
La masklo de Invaria mutuo foje konstruas la neston kaj allogas la atenton de la ino al ĝi, kvankam alifoje ambaŭ membroj de paro konstruas la nestostrukturon. La ino demetas tipe du ovojn en relative malgranda nesto (kutime farita ĉefe el folioj), ĉiu ovo estas 9.1 x 6.7 cm kaj pezas 200 g. La mutuidoj pezas 123 g ĉe eloviĝo; 2760 g duonjaraĝaj nematuruloj; kaj unujaruloj, jam tute zorgitaj kaj sendependaj el patra zorgo, ili estas ĉirkaŭ trikvarone el la pezo de plenkreskulo nome ĉe 3600 g. Tiu specio estas agresema, kio turnas regule eĉ al homoj se la birdoj estas tenitaj en kaptiveco. Sendube, ili havas tiun emon por forpeli naturajn predatojn, kaj el si mem kaj el siaj idaroj. Konataj naturaj predantoj de tiu specio estas ocelotoj kaj la rabobirdo Ornamita spizaeto, kvankam idoj kaj ovoj verŝajne havas pli ampleksan gamon de predantoj. Kiam eventuala predanto estas ĉe ties idaro, mutuoj engaĝiĝas al trompoceremonio, ŝajnigante vundon. Kaze de atako al homoj, tiuj mutuoj saltas per flugilfrapada flugo kaj direktas sin al la kapo, cele al la okuloj. Ties vivodaŭro en kaptiveco atingis almenaŭ 24 jarojn.
Izoamila buterato
Izoamila buterato aŭ C9H18O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj izoamila alkoholo, senkolora likvaĵo kun fruktodoro uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoamila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoamila buterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Explorations
Explorations estas ĵaza muzikalbumo de Bill Evans, kiu estis sonregistrata la 2-an de februaro 1961 en Novjorko, kaj kiun publikigis diskeldonejo Riverside Records.
Invaria mutuo
Paleontologio
La Invaria mutuo estas la plej norda specio de la genro Crax. Ĝi estas parto de klado kiu loĝis norde de Sudameriko ekde antaŭ 9 mj (Tortoniano, fina Mioceno). Kiam supreniris la Andoj de Kolombio antaŭ ĉirkaŭ 6 mj, la prauloj de tiu specio estis tranĉoseparitaj el la populacio de sia sudoriento. Tiu lasta laŭ la tempo evoluos al la Blubeka mutuo. La praa Invaria mutuo poste etendis laŭlonge de la deklivaro al Pacifiko de Andoj, kaj al Centrameriko dum la Plioceno kaj la Pleistoceno (Pereira & Baker 2004) kiel parto de la Granda Amerika Interŝanĝo.
Alfons Huber
Verkoj
Huber verkis: »Die Entstehungszeit der österreichischen Freiheitsbriefe« (Innsbruck 1860); »Die Waldstätte Uri, Schwyz, Unterwalden bis zur festen Begründung ihrer Eidgenossenschaft« (Innsbruck 1861); »Geschichte der Vereinigung Tirols mit Österreich« (Innsbruck 1864); »Geschichte des Herzogs Rudolf IV. von Österreich« (Innsbruck 1865). El la postlasitaĵoj de Johann Friedrich Böhmer li eldonis la kvaran volumon de »Fontes rerum germanicarum« (Stuttgart 1868) kaj »Regesten des Kaiserreichs unter Karl IV.« (Innsbruck 1877, suplementaĵo de 1889). Lia ĉefverko, por kiu li estis liverinta multajn kritikajn antaŭlaboraĵojn en diversaj gazetoj, nomiĝas »Geschichte Österreichs« (vol. 1–5, Gotha 1885–96, ĝis 1648); sekvis »Österreichische Reichsgeschichte. Geschichte der Staatsbildung und des öffentlichen Rechts« (Wien 1895) kaj »Die Geschichte der Gründung und der Wirksamkeit der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften während der ersten fünfzig Jahre ihres Bestandes« (Wien 1897, jubilea skribitaĵo). El la postlasitaĵaro de Ignaz Beidtel li eldonis »Geschichte der österreichischen Staatsverwaltung 1740–1848« (Innsbruck 1896–98). Lia lasta verko estis la festolibreto »Geschichte der Wiener Universität von 1848–1898« (Wien 1898).
Explorations
La albumo
La albumo Explorations estis la kvara albumo de la pianisto je propra nomo kaj la dua kun sia triopo el basisto Scott LaFaro kaj frapinstrumentisto Paul Motian post Portrait in Jazz, kiun li antaŭ pli ol jaro estis surbendigita por eldonejo Riverside. Produktisto Orrin Keepnews, kiu verkis ankaŭ la originalajn surtegilajn tekstojn, opiniis enkonduke, ke la apero de albumo de Bill Evans estas maloftaĵo; li tuj postliveris je tio la dusencecon de sia esprimaĵo: Explorations estas ne nur verko nekutima kaj nur malofte trovebla, sed ankaŭ rimarkinde bona kaj elstara. La pianisto tiutmomente ne per sia triopo, sed ankaŭ per sia membreco en la sesopo de Miles Davis kaj en 1959 per sia kunverkado je ties albumo Kind of Blue estis akirinta altan kvanton da renomo. Malgraŭ ĉi tiu renomo en 1960 neniuj aliaj oficialaj surdiskigoj okazis por Riverside; La muzikistoj klopodis vivteni sin koncertvojaĝante printempon de 1960 tra la ĵazklubejoj de la orienta kaj okcidenta usonaj marbordoj. Post malsaniĝo pro hepatito Evans nur aŭtunon denove estis kiel gastmuzikisto en la studio kaj kunverkis sonregistraĵojn de Gunther Schuller, George Russell, Jay Jay Johnson/Kai Winding kaj Cannonball Adderley (Know What I Mean?). Finfine Keepnews decidiĝis, denove surdiskigi la triopon de Bill Evans, kaj planis por februaro de 1961 registradkunsidon. Evans-biografo Hanns E. Petrik rigardas ĝin kiel „elstara preparo por tiuj registraĵoj, kiuj poste kvar kaj duonajn monatojn pli malfrue fariĝos la kulmino por la triopo“, nome ilia koncerto en la novjorka ĵazklubejo Village Vanguard, publikigotaj sur la albumoj Waltz for Debby kaj Sunday at the Village Vanguard.
Invaria mutuo
Statuso
Pro pliiĝanta habitatoperdo kaj troa ĉasado ĉe kelkaj areoj, la Invaria mutuo estis pritaksita kiel Vundebla ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ĝi estis listita en la Apendico III de CITES en Kostariko, Gvatemalo, Kolombio kaj Honduro. El la plej malgranda subspecio griscomi de la Kozumela Insulo, restas nur kelkaj centoj. Ties populacio ŝajne estis malrapide kreskanta ekde la 1980-aj jaroj, aŭ fluktuanta je malalta nivelo; ĝi estas vundebla al uraganoj. (see also Kozumela toksostomo).
Alfons Huber
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 589-590 (tie ĉi interrete)
Invaria mutuo
Statuso
Tiu specio produktis fruktodonajn hibridojn kun sia plej proksima vivanta parenco nome la Blubeka mutuo, kaj ankaŭ kun la multe pli diste rilata nome la Blankapuga mutuo.
Explorations
La albumo
Por sia albumo Evans elektis repertuaron, kiu enhavis unuflanke kutimajn ĵazajn normkantojn, ekz. de Arthur Schwartz „Haunted Heart“, de Irving Berlin „How Deep is the Ocean“ aŭ de Gus Arnheim „Sweet and Lovely“, sed ankaŭ pli novajn komponaĵojn kiel de John Carisi „Israel“ (kiun la naŭopo de Miles Davis unuafoje surbendigis je la registradkunsidoj por Birth of the Cool). Aldoniĝis unuafoje la titolo „Elsa“ de la komponisto amika kun Bill Evans Earl Zindars, kiu post tio apartenos al la daŭra repertuaro de la pianisto. Unuafoje Evans ludis por propra albumo la komponaĵon „Nardis“, kiun Miles Davis estis vekinta por li.
Taksado de la albumo
Thom Jurek skribis en All Music Guide, kiu distingis la albumon Explorations per la plej alta taksado, ke Evans sur ĉi tiu albumo „esploris la melodiajn kaj ritmajn konstruaĵojn de konata materialo, kiel antaŭ li neniu pianisto faris. Evans tiamaniere remalkovris titolojn, kiuj validis kiel senespere eluzitaj kaj ĉi tie estas nov-inventataj, ekzemple „How Deep Is the Ocean“ kaj „Sweet and Lovely“. Per harmonia riĉeco li etendas la melodian paletron de ĉi tiuj numeroj, kiujn li per tio elprenas el la profundo kaj reenmetas en la ĵaz-kanonon. Tiamaniere li enkondukas ankaŭ la titolon „Haunted Heart“ en la ĵazrepertuaron, ke kiu li kreas belegajn impresionismajn melodiajn strukturojn, spacon kaj profundon; tio sukcesas per la sinreteno de Paul Motian kaj la esprimo de la uzo de intervalo fare de LaFaro. Jurek ankaŭ elstarigas la interpretadon de la komponaĵo „Nardis“ de Miles Davis; la ritma akompano fare de Motian kaj LaFaro metas la ludon de Evans en novan kuntekston, en kiu LaFaro muzikas gravan soloon. Explorations estas eksterkutima ekzemplo por la triopo de Bill Evans sur ĝia kulmino. Ankaŭ Richard Cook kaj Brian Morton donis al la albumo en Penguin Guide to Jazz la plej altan taksadon kaj elstarigas la treegan sensemon de Scott Lafaro, esprimas tamen rezerviĝon pro etaj malprecizecoj, por kiuj ili respondecigas disputojn inter Evans kaj sia basisto.
La pecoj
La aldonaj sonregistraĵoj „Beautiful Love“ (1-a sonregistraĵo) kaj „The Boy Next Door“ enestas en la publikaĵoj kiel lumdisko. La titoloj ekestis je la sama registradkunsido.
32623 Samuelkahn
32623 Samuelkahn estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Samuel Bennett Kahn, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2016, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri scienco de la medio kaj terscienco. Li estis lernanto ĉe la High Tech Middle de San-Diego (Kalifornio).
Norwalk (Kalifornio)
Norwalk estas antaŭurba grandurbo en Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio kaj en la kantono Los-Anĝeleso. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
Norwalk situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Downey (Kalifornio) troviĝas 6, Garden Grove (Kalifornio) 19, Los-Anĝeleso 27 km.
Historio
La plej frue indianoj havis tie vilaĝon. Hispanoj alvenis en la 1760-aj jaroj, hispana soldato ekhavis tiun kampon en 1784. En 1848 la hispana dominado finiĝis, usonanoj alvenis. En la fruaj 1860-aj jaroj fervojo estis konstruita. En 1874 la nomo estis registrita oficiale kiel Norwalk. Baldaŭe oni fondis lernejon kaj diversajn industriaĵojn, la plej grava estis la laktaĵoproduktado. Post la 1950-aj jaroj alvenis precipe meksikanoj, en la 1990-aj jaroj ĉefe azianoj. Norwalk oficiale urbiĝis en 1957. En la sekva jaro flugmaŝina katastrofo okazis, 47 soldatoj kaj ankaŭ civilaj homoj mortis.
Trafiko
Norwalk havas 4 aŭtovojojn. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La verda metroolinio trafikas al Los-Anĝeleso.
Epika kanto
Epika kanto aŭ Ĝesto (Chanson de geste en franca, Cantar de gesta en hispana) estas la nomo de eposo verkita en la Mezepoko nome literatura esprimo etenda apartenanta al la eposa aŭ epika ĝenro kiu rakontas agadon de heroo kiu reprezentas la virtojn de popolo aŭ komunumo kiu vidis en ĝi modelojn rilate al disvastigo de feŭdismo dum la Mezepoko. Plej ofte la temaro estas primilita.
Norwalk (Kalifornio)
Klimato
Norwalk situas en mediteranea klimatozono. La temperaturo averaĝe estas en januaro 13 °C, en julio 23 °C. Jare pluvas po 300 mm.
Epika kanto
La menestreloj
En la 11-a jarcento, la menestreloj disvastigis ilin parole, pro la ĝenerala analfabeteco de la tiama socio. Ties longo varias el 2.000 al 20.000 versoj, sed averaĝe ĝis ĉirkaŭ 4.000. Tio suponzigas ke la menestrelo por deklami tion publike devis fragmenti la rakonton en pli ol unu tago. Tion pruvas fragmentoj de 20 al 90 versoj kie oni resumas antaŭdiritajn okazintaĵojn, probable por ĝisdatigi la memoron de la aŭskultantaro aŭ enkonduki la rakonton al novaj aŭskultantoj. La kantoj grupiĝis en variaj serioj da versoj, rilataj per la sama rimo fine de ĉiu verso konstituantaj signifunuon.
Norwalk (Kalifornio)
Famuloj
En Norwalk mortis Cat Anderson
Epika kanto
La menestreloj
Se tiuj kantoj alvenis ĝis nuntempo, iuj faris skribajn kopiojn el ili. Ĝenerale tiuj kopioj estas sufiĉe pli malfruaj ol la propraj kantoj. Tiuj kantoj estis deklamitaj profesie de la menestreloj, kaj plej verŝajne la publiko povis reteni partojn el ili kaj la tutan resumon.
Francio
La epikaj kantoj estis speciale nombraj en Francio, kie probable ili estis komponitaj majoritate de kleraj religiuloj. Oni konservis multajn manuskriptojn de epikaj kantoj francaj. El tiuj majstroverko estas la Chanson de Roland, en Esperanto Kanto de Roland, Rolando aŭ Orlando.
Ekstertero
Kosma spaco, ofte mallongigita al spaco, estas la vastaĵo kiu ekzistas preter la Tero kaj ĝia atmosfero kaj inter ĉielaj korpoj. Kosma spaco ne estas tute malplena—ĝi estas preskaŭ perfekta vakuo enhavanta malaltan densecon de partikloj, ĉefe plasmon de hidrogeno kaj heliumo, same kiel elektromagnetan radiadon, magnetajn kampojn, neŭtrinojn, polvon kaj kosmajn radiojn. Ĝi havas efike neniun froton, permesante al steloj, planedoj kaj lunoj moviĝi libere laŭ siaj idealaj orbitoj, sekvante la komencan formacion. Observaĵoj indikas ke la plimulto de la masenergio en la observebla universo estas malluma energio, speco de vakuenergio kiu estas nebone komprenita. Intergalaksia spaco okupas la plej grandan parton de la volumeno de la universo, sed eĉ galaksioj kaj stelsistemoj konsistas preskaŭ tute el malplena spaco.
Astronomiaj objektoj, kies origino ne estas en la Sunsistemo, estas nomitaj eksterasolaj. La esprimo ekstertera estas ankaŭ uzata en konekso kun ekstertera vivo.
Formacio kaj stato
La grandeco de la tuta universo estas nekonata, kaj ĝi povus esti senfina laŭ amplekso. Laŭ la teorio de la praeksplodo, la tre frua Universo estis ekstreme varma kaj densa ŝtato antaŭ proksimume 13,8 miliardoj da jaroj kiu rapide disetendiĝis. Proksimume 380 000 jarojn poste la Universo sufiĉe malvarmiĝis por permesi al protonoj kaj elektronoj kombini kaj formi hidrogenon—la tielnomitan rekombinigepokon. Kiam tio okazis, materio kaj energio iĝis malkunligitaj, permesante al fotonoj vojaĝi libere tra la kontinue vastiĝanta spaco. Materio kiu restis post la komenca ekspansio poste spertis gravitan kolapson por krei stelojn, galaksiojn kaj aliajn astronomiajn objektojn, postlasante profundan vakuon kiu formas tion, kio nun estas nomita kosma spaco.
Taksoj metas la mezan energidensecon de la nuna Universo je la ekvivalento de 5,9 protonoj je kuba metro, inkluzive de malluma energio, malluma materio, kaj bariona materio (ordinara materio kunmetita de atomoj). La atomoj respondecas pri nur 4,6% de la totala energidenseco, aŭ denseco de unu protono po kvar kubaj metroj. La denseco de la Universo klare ne estas unuforma; ĝi intervalas de relative alta denseco en galaksioj—inkluzive de tre alta denseco en strukturoj ene de galaksioj, kiel ekzemple planedoj, steloj, kaj nigraj truoj—ĝis kondiĉoj en vastaj malplenoj kiuj havas multe pli malaltan densecon, almenaŭ laŭ videbla materio.
Limo
Ne estas klara limo inter la tera atmosfero kaj spaco, ĉar la denseco de la atmosfero iom post iom malpliiĝas kiam la alteco pliiĝas. La linio de Kármán, alteco de 100 km super marnivelo, estas konvencie utiligita kiel la komenco de kosma spaco en spactraktatoj kaj por aerspaca rekordo konservado. Tio estas uzita ĉar en alteco de proksimume 100 km (62 mejl.), kiel Theodore von Kármán kalkulis, veturilo devus vojaĝi pli rapide ol orbita rapido por derivi sufiĉan aerdinamikan lifton de la atmosfero por apogi sin. Usono nomumas homojn kiuj vojaĝas super alteco de 50 mejl. (80 km) kiel kosmonaŭtoj.
Vidice (distrikto Domažlice)
Vidice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Domažlice. Ĝi situas 20 kilometroj norde de Domažlice kaj 12 kilometroj nordokcidente de Horšovský Týn. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.
Ferenc Kiss (historiisto)
Biografio
Ferenc Kiss diplomitiĝis pri historio-filozofio en UBB de Kluĵo (1967). Li estis de 1967 instruisto, lernejestro (1980-82) en Glod (Gâlgău). Li debutis en revuo Korunk (1968/1).
Springfield (Kentukio)
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
NGC 5914B-1
NGC 5914B-1 (aliaj indikoj — MCG 7-31-56, PGC 54653) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Bourges (stacidomo)
Bourges estas franca stacidomo sur linioj Vierzon -, - Bourges kaj Bourges - , situanta en  Bourges, en departemento Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Intercités kaj Centro-Valo de Luaro.
Stolpe auf Usedom
Stolpe auf Usedom estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la insulo Usedom en la Balta Maro, kaj administre apartenas al la komunumaro Amt Usedom-Süd.
Montĉeno de Arundo
La Montĉeno de Arundo (hispane Serranía de Ronda) estas hispana distrikto situanta en la okcidento de la provinco Malago, en la aŭtonoma komunumo Andaluzio.
Laŭ la distrikta divido de Malago, ĝi konsistas el 21 municipoj, kvankam tradicie oni inkluzivas aliajn (El Burgo kaj Cuevas del Becerro), integritaj en la distrikto Montĉeno de la Neĝoj. Ekzistas evidentaĵoj pri homloĝado en la regiono ekde la prahistorio.
Municipoj
Los municipios que forman la comarca son:
4193 Salanave
4193 Salanave estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1981 de la usonaj astronomoj Brian A. Skiff kaj Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan meteologon kaj amatoran astronomon Leon E. Salanave.
Antipodo
En geografio, la antipodo, vorto el la malnovgreka farita per anti-, "opozicia" kaj pous, "piedo", de kiu ajn loko sur la Tero estas la punkto sur la tersurfaco kiu estas diametre opozicia. Du punktoj antipodaj unu al la alia estas ligeblaj per rekta linio tra la centro de la terglobo.
Entute, malpli ol 4% de la tero havas teron kiel antipodon. La plej grandaj antipodaj regionoj estas la malajzia insularo, rilate al la Amazona Baseno; orienta Ĉinio kaj Mongolio antipodas al Ĉilio kaj Argentino; kaj Groenlando kaj la kanada arkta insularo antipodas al orienta Antarkto.
Urboj
Ene de 100 km, kun almenaŭ unu grava urbo (1 miliono da loĝantoj):
Tajvano (iam nomata Formosa) estas parte antipoda al la provinco Formosa en Argentino.
Urboj kaj geografiaj trajtoj
Ĝibraltaro estas proksimume antipoda al la plaĝo Te Arai, ĉ. 85 km norde de Auckland, Novzelando. Tion montras la malnova onidiro, ke la suno neniam malleviĝas en la Brita Imperio, kvankam la suno ankoraŭ neniam subiras en la Komunumo de Nacioj (British Commonwealth).
Santa Vitória do Palmar, la plej suda urbeto kun pli ol 10 mil loĝantoj en Brazilo antipodas al la insulo Jejuo, la plej suda lando de Sudkoreio.
Laŭdifine la Norda Poluso kaj la Suda Poluso estas antipodoj.
Kiel eblas vidi sur la viola/blua mapo, la Pacifika Oceano tiel vastas, ke ĝi etendiĝas tra duono de la mondo; partoj de ĝi antaŭ la bordo de Peruo estas antipodaj al partoj de la sama oceano laŭlonge de la bordo de Suda Azio.
Landoj
La jenaj landoj estas opoziciaj al pli ol unu alia lando (Antarkto estas konsiderata aparte de iu ajn teritoria pretendo)
Landoj, kiuj opozicias al nur unu lando estas Maroko, Hispanio, Portugalio (ĉiuj al Novzelando); Ĉado, Libio, Kamerunio (al Kukinsuloj de Novzelando); Egiptio, Eritreo, Etiopio (al Franca Polinezio); Senegalio (al Vanuatuo); Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (al Pitkarna Insulo); Ganao, Ebura Bordo (al Tuvalo); Burkino (Rotuma en Fiĝio); Gvineo (al Salomonaj Insuloj); Barato (Paska Insulo); Laoso, Kamboĝo, Vjetnamio kaj Tajlando (ĉiuj al Peruo); Singapuro (al Ekvadoro); Brunejo, Palaŭo kaj Mikronezio (ĉiuj al Brazilo).
El tiuj, la plej grandaj landoj antipodaj al lando estas Filipinoj, Malajzio, Tajvano, Fiĝio, Vanuatuo, Brunejo kaj Samoo. Ĉilio same estis, antaŭ ĝia ekspansio al Atakama-Dezerto per la t.n. Milito de Pacifiko.
Domo de la Giganto
La Domo de la Giganto aŭ en hispana Casa del Gigante de Arundo (provinco Malago, Hispanio), konstruiĝis inter la 14a kaj 15a jarcentoj. Estas mezklasa loĝejo, simila al domoj de Granado aŭ de Magrebo. Estas konsiderata kiel malgranda palaceto el plej konservitaj el nazaria arkitekturo.
Post rehabilitigo, la Domo de la Giganto malfermiĝis al la publiko decembre de 2004.
Hiacynta Lula
Joanna Józefa LULA, en monaĥejo fratulino Hiacynta (naskiĝis la 21-an de marto 1915 en Czeluśnica (distrikto Jasło), mortis la 8-an de septembro 1943 en Aŭŝvico) estis pola monaĥino el kongregacio de servistinoj al Senmakula Maria Virgulino, servisto de Dio.
Ŝi eniris la kongregacion kaj laboris en monaĥeja domo en Jasionów. La 25-an de marto 1943 arestita. Malliberigata en Jasło kaj Tarnów. Poste veturigita al la koncentrejo KL Auschwitz-Birkenau. Ŝi ricevis koncentrejan numeron 47 624. Pafmortigita la 8-an de septembro 1943 en Aŭŝvico.
La 17-an de septembro 2003 episkopo de Pelplin Jan Bernard Szlaga komencis beatigon de la grupo de 122 polaj viktimoj de Nacisocialisma Germana Laborista Partio. Inter ili ektroviĝis fratulino Hiacynta Lula.
Ŝi estas patronino de strato en Jasło en la kvartalo Żółków.
Olaszliszka
Olaszliszka [olasliska] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sárospatak. Olasz signifas: italo.
Situo
Olaszliszka situas parte sur ebenaĵo, parte sur deklivoj, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Sárospatak troviĝas 17, Tokaj kaj Szerencs po 18, Abaújszántó 23, Miskolc 57 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1239 en formo "LYSKA". Béla la 4-a venigis tien italojn por prosperigi la vinkulturon. En 1466 Matiaso la 1-a nomumis la komunumon kampurbo kun rajto de bazarado jare po 3, baldaŭe la urbeto akiris sendoganecon en 1530. Post 8 jaroj la urbeto apartenis al la Habsburga Imperio ĝis 1606, poste al Transilvanio, dume en 1567 la turkoj detruis la urbeton. En 1831 kaj en 1871 ĥoleroj okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, poŝto, klubo de maljunuloj.
Mortbato
En 2006 instruisto aŭte trairis la vilaĝon, dume abrupte knabino aperis antaŭ la aŭto. Li tuj bremsis kaj elaŭtiĝis konstante tion, ke nur tuŝo okazis, la knabino restis sana. Tamen tuj amaso da ciganoj grupiĝis (ja la knabino estis ciganino) kaj senindulge ili mortbatis la instruiston. Tiu ago metis en fokuson Olaszliszka.
Romia vojo
Romia vojo aŭ Romia ŝoseo estas vojo de la vojreto kreita de la antikvaj romianoj. Ofte rektlinia, ĝi ebligis travojaĝon de la imperio ekde la ĉefurbo Romo pli rapidan ol antaŭe. Temis pri ŝtonŝoseoj, tio estas ŝoseoj konstruitaj ĉefe el grandaj pecoj de ŝtonoj per specifa konstrumetodo.
Romiaj vojoj ligis inter ili la plej gravajn urbojn en ĉiuj partoj de Italujo kaj de la cetero de la imperio, ĉefe de ties politik- kaj ekonomi-decidaj ejoj. Ili ebligis rilate al la epoko relative facilan vojaĝon al ĉiuj uzantoj, ĉu temis pri trupoj militcelaj, komercistoj aŭ mesaĝportistoj. Ili estis grava ero de la ekonomia disvastiĝo de la imperio, sed ankaŭ de ties neniigo, ĉar ili faciligis la elorienteŭropajn popolmigradojn.
Manuel de Falla
Manuel de FALLA y Matheu (Kadizo, Hispanio, 23-a de novembro 1876 - Alta Gracia, Argentino, 14-a de novembro 1946) estis hispana komponisto de klasika muziko.
József Fischer (1873)
József Fischer [jOĵef fiŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fischer József estis hungara arkitekto. József Fischer naskiĝis la en Királyhida (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bruckneudorf en Aŭstrio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Fischer post lernado iĝis masonisto, poste li akiris arkitekturan diplomon en Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo en 1901. Post siaj studoj li estis aktiva en planadoj de pavilonoj de ekspozicioj (1908 en Londono, 1910 en Vieno). En la sekvaj jaroj, jardekoj liaj planitaj domoj estis konstruitaj en Budapeŝto, plej ofte en distrikto Újbuda. Liaj domoj estis ofte ornamitaj per folklorismaj ornamaĵoj. Li edziĝis dufoje. Li ricevis arkitekturajn premiojn.
Manuel de Falla
Li kombinis en tre speciala maniero la influojn de la andaluza folkloro (flamenko) kun la plej avangardaj tendencoj de la eŭropa muziko de la frua 20-a jarcento.
Li studis en Parizo, kie li rilatis kun Claude Debussy, Maurice Ravel, Paul Dukas kaj Isaac Albéniz. Tiu impresionismo influas lin en verkoj kiel "Noktoj en la ĝardenoj de Hispanio", "El amor brujo" (La sorĉa amo), la baledon "El sombrero de tres picos" (La tripinta ĉapelo) aŭ "Siete canciones populares españolas" (Sep popolaj hispanaj kantoj) por voĉo kaj piano.
Post la hispana milito, li devas ekziliĝi. Lin trovas la morto en la provinco de Kordobo en Argentino, kiam li laboras super sia plej ambicia verko "La Atlántida", kiun finos lia disĉiplo Ernesto Halffter.
Nepao
Nepao (scienca termino Nepa) estas genro, alinome akvoskorpio, apartenanta al la familio Nepedoj (Nepidae), el la ordo de hemipteroj kaj subordo de heteropteroj.
Ili estas ovala-korpaj, akvaj insektoj kun antaŭaj kruroj similaj al pinĉiloj de skorpio. Kiel aliaj membroj de Nepidae, ili havas paron de ne-entiriĝeblaj duon-cirklaj tuboj uzataj por spirado sur la fina segmento de la abdomenol, trajto, kiu distingas ilin de la familio Belostomatidae. Ili vivas en stagnanta akvo, malrapide paŝantaj sur surfacaj folioj aŭ ŝlimaj fundoj; ili kapablas flugi kiel aliaj hemipteroj. Iliaj ŝatataj predoj estas aliaj insektoj kaj malgrandaj akvaj vertebruloj. Ili povas kaŭzi dolorigan mordon kiam mane pritraktitaj.
Etimologio
Nepa estas la latina vorto pri skorpio aŭ krabo.
Specioj
Parta listo de specioj inkludas la sekvajn : Nepa apiculata estas la sola specio trovata en Usono kaj estas grande disvastigata, dum Nepa cinerea troviĝas en Eŭropo.
Linnaeus listigis grandnombron da specioj en sia origina priskribo de la genro; multaj el ili, se ne ĉiuj, transferiĝis al aliaj genroj en lia 10-a eldono de Systema Naturae.
Gytha de Wessex
Gytha de Wessex (naskiĝis ĉ. 1053/1061, mortis 1098 aŭ 1107; anglosakse Gȳð) estis unu el pluraj filinoj de Harold Godwinson, la lasta anglosaksa  Reĝo de Anglio, kun lia edzino, Edyth Swannesha. Per geedziĝo kun Vladimir la 2-a Monomaĥo, Gytha fariĝis grandprincedzino de la Kieva Regno.
Campi Bisenzio
Campi Bisenzio estas urbo en centra Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Calenzano, Firenze, Poggio a Caiano (PO), Prato (PO), Scandicci, Sesto Fiorentino kaj Signa.
Broadstairs
Broadstairs estas marborda urbo en la Insulo Thanet en la distrikto Thanet de orienta Kent, Anglio, ĉirkaŭ 80 mejlojn (130 km) oriente de Londono. Ĝi estas parto de la "civil parish" Broadstairs and St Peter's, kiu inkludas St Peter's, kaj havis en 2011 ĉirkaŭ 25,000 loĝantojn. Situa inter Margate kaj Ramsgate, Broadstairs estas unu el la marbordaj altirejoj de Thanet, konata kiel la "juvelo de la Thanet-a krono". La latinlingva moto estas Stella Maris ("Marstelo"). La nomo derivas el iama ŝtuparo en la kalka klifo, kiu kondukis el la sabla strando ĝis la 11a-jarcenta sanktejo de Sankta Maria sur la klifopinto.
La urbo etendas el Haine Road en la okcidento ĝis Kingsgate (nome Pordo de la Reĝo, tiel nomita laŭ la surteriĝo de la reĝo Karlo la 2-a en 1683), nome domaro en la "civil parish" St Peter parish norde, kaj ĝis Dumpton sude (nomita laŭ terposedanto Dudeman kiu farmis tie en la 13a jarcento). La domaro Reading (iam Reden aŭ Redyng) Street estis establita de flandraj rifuĝintoj en la 17a jarcento.
Charles Dickens vizitis Broadstairs regule el 1837 ĝis 1859 kaj priskribis la urbon kiel "Our English Watering Place" (nia angla banloko). Li verkis David Copperfield estante en Bleak House.
Valentovce
Valentovce, hungare Valentóc aŭ Bálintpuszta [bAlintpusta], rutene Валентівцї [valentivci]) estas tre malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1550. Ĝis 1950 la municipo funkciis en Zbudská Belá. En 1915 dum la bataladoj 8000 da soldatoj mortis. Ĝis Traktato de Trianon la loĝloko apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Mezőlaborc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Valentovce 42 homoj, (27 rutenoj, 15 slovakoj).
Corsicana
Corsicana estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Navarro, en la orienta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
La urbo estis fondita en 1848 kaj ricevis nomon fare de la teksasa revolucia heroo José Antonio Navarro post la mediteranea insulo de Korsiko, naskiĝloko de liaj gepatroj.
La Corsicana Female Literary Institute malfermiĝis en 1857 kaj estis fermita en 1870.
Oni trovis en 1894 - pro akcidento - en la proksimo de Corsicana gravan naftokampon, la unuan komerce gravan naftokampon en Teksaso.
Dum la dua mondmilito, tie funkciis aviadila lernejo. La loko estas ankaŭ sidejo de Collin Street Bakery, kiu produktas fruktokukojn ekde 1896.
Pratalopekuro
Alopecurus pratensis, komune konata kiel pratalopekuro aŭ vulpovosto herbeja estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae. Ĝi estas plurjara planto konsiderata herbaĉo. Pratensis signifas latine "de pratoj" (el herbejetoj). Origine ĝi estis palearktisa herbo sed nun ĝi estas disvastiĝinta ankaŭ en Nordameriko.
Priskribo
Ĝi altas 30-120 cm. Spiketo havas unu floron. La du glumoj kunfandiĝas. La floraro estas spikoforma paniklo. La ekstera glumo altas kiel la spiketo kaj kiel la ekstera paleo. La ekstera paleo havas fleksan ariston. Ne estas interna paleo. La haroj de la la spinoj de la glumoj estas blankaj kaj longaj.
Parazitoj
Puccinia graminis, Epichloë typhina kaj Claviceps purpurea estas parazitoj de alopekuro.
Malva
Malva (ankaŭ malvokolora) estas koloro, kiun oni ekhavas miksante farbojn violan kaj rozan. Helmalva koloro ankaŭ nomiĝas lila, kaj eĉ pli hela malva koloro nomiĝas lavenda, laŭ la koncerna planto lavendo.
La nomo devenas de la floro malvo.
Ferenc Kiss
Ferenc Kiss
Hermrigen
Hermrigen estis urbo ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 246 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,42 km², de kiuj 42,0% estas kovritaj de arbaro, 50,1% servas por agrikulturo kaj 7,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Hermrigen limas en nordo al Bellmund, en oriento al Merzligen, en sudoriento al Kappelen, en sudo al Bühl, en sudokcidento al Epsach, en okcidento al Mörigen, kaj en nordokcidento al Sutz-Lattrigen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hermrigen datiĝas el la jaro 1249 kiel Hermeringen. Dum mezepoko bienposedantoj estis nobelaj familioj de Jegistorf, Schüpfen kaj Oltigen kaj la Abtejo Frienisberg. En la jaro 1335 Ulriko de Sutz vendis sian havaĵon en Hermrigen al la Grafoj de Neŭŝatelo-Nidau. En la jaro 1398 Hermrigen fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Berno, kiu ĝin integris al la tribunala kvartalo Merzligen-Niklaus de la Kamparvoktejo Nidau.
Riedacher
Riedacher signifas en la alemana lingvo marĉa agro. Ĝi estas la nomo de la sekvantja lokoj:
Campiglia Marittima
Campiglia Marittima estas komunumo de Italio.
NGC 5914B-2
NGC 5914B-2 (alia indiko — PGC 2188560) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Kastelo Wenckheim (Szabadkígyós)
La Kastelo Wenckheim estas la plej impona kastelo de Békés. Ĝi etendiĝas en Szabadkígyós kaj ĝi estas historia monumento.
Historio
Inter 1875 kaj 1879 estis konstruita la kastelo por la familio Wenckheim laŭ planoj de Miklós Ybl. La oficiala malfermo okazis en 1882. Dum la socialismo (kaj ankaŭ poste) lernejo funkcias en la kastelo, tial interne gravaj partoj estis trakonstruitaj, tamen la kastelo mem restis plu impona. Ĝi estas vizitebla, tamen parte kaj ne konstante.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola en granda parko, sed estas ankaŭ flankokonstruaĵo. Ili estas ligitaj helpe de koridoro. La ĉefkonstruaĵo havas ankaŭ turojn, terasojn, loggia-jn. Interne estas videblaj kapelo, manĝoĉambro, biblioteko, muzikĉambro kaj simile, tamen nur la biblioteko estas vizitebla. La iama manĝoĉambro nun estas gimnastikejo, la nuna manĝoĉambro trovis lokon en la iama stalo.
Parko
La parko estas franca ĝardeno kun taksujoj. Meze fontano etendiĝas. La parko estas protektata de 1954, krome ĝi estas parto de Nacia parko.
En 1894 oni boris puton, el tio oni kreis fonton. Ne mankas lago, insulo, pontoj.
Výšina (Hanuŝovica montetaro)
Geomorfologia envicigo
Montopinto Výšina troviĝas en geomorfologia tutaĵo Hanuŝovica montetaro, subtutaĵo Branena montetaro.
Situo
Výšina troviĝas en Hanuŝovica montetaro proksimume 5,5 km nordokcidente de la plej alta monto Jeřáb kaj proksimume 1 km norde de urbo Králíky. Výšina estas lasta montopinto en la nordokcidenta terangulo de la montetaro. Tra la norda direkto ligas al ĝi masivo de Králický Sněžník, tra la okcidenta kaj la suda Valkaldrono Kladsko.
Signifaj konstruaĵoj
Sur la deklivoj de Výšina troviĝas unuopaj objektoj de artileria fuortaro Hůrka, kiu estis nomita laŭ ĝia pli malnova nomo. La subtera sistemo de la fuortaro troviĝas en la interno de la monteto, objekto de artileria turo K-S 12 rekte sur nivellinio. La fuortaro estis konstruita enkadre de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj antaŭ la dua mondmilito kontraŭ Germanio. Ĝi estas trafikata kiel muzeo.
Akvaro
Výšina estas deakvigata de dekstraj alfluantoj de Tichá Orlice. El nordo de rojo Lipkovský potok kaj el sudo Králický potok. Ĝia sennoma dekstra alfluanto elfontas en la suda deklivo de la monteto proksime de la enireja objekto de fuortaro Hůrka. La elfonto estas fakte elkonduko de la fuortara kanalizo. Senpere sub ĝi troviĝas negranda fiŝlago, laŭ kiu la enireja objekto de la fuortaro portas kaŝnomon U rybníčku (Ĉe fiŝlageto).
Vegetaĵo
Sur la montopinto de Výšina troviĝas herbejo borderita de negrandaj miksitaj arbaretoj. Sur la deklivoj triviĝas kampoj.
Turismo
La supra parto estas alirebligita helpe de Instrupado de armea historio Králíky. En tis kadro ĉin tie estis konstruitaj kelke da informtabuuloj dediĉantaj sin al la ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj. Sub la okcidenta deklivo kondukas sur ŝoseo Králíky – Prostřední Lipka ruĝa turisma marko Králíky – monto Králický Sněžník.
Magenta
Magenta havas plurajn signifojn:
Poŝoŝtelo
Poŝoŝtelisto estas ŝtelisto, kiu specialiĝis en nerimarkata ŝtelo de monujo, horloĝoj, okulvitroj kaj aliaj valoraĵoj, kiujn la viktimo portas sur la korpo, en la vestoj aŭ en valizoj.
Estas tre lertaj, bonekzercitaj, rapidfingraj poŝoŝtelistoj, sed tiuj plej ofte troviĝas inter artistoj kiuj senkaŝe praktikas la poŝosteladon sur podio kiel amuzo. Tia persono, fakte iluziisto, invitas iun sur la scenejo por babilado kaj intertempe kaŝe forprenas lian propraĵojn, kiujn li kompreneble bonorde redonas post la spektaklo. La vere krimulaj poŝoŝtelistoj plej ofte agas kiel teamo, uzante malatentigon, stratbruon kaj interpremadon.
Ekde longe preferitaj kaptaĵoj estas monujoj, kaj depost kelkaj jaroj ankaŭ la poŝtelefono.
Izoeŭgenila buterato
Izoeŭgenila buterato aŭ C14H18O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj izoeŭgenila alkoholo. Izoeŭgenila buterato estas kristalblanka solidaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoeŭgenila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoeŭgenila buterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Sweetwater (Teksaso)
Sweetwater ("dolĉa akvo") estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Nolan, iom nordokcidente de la geografia centro de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn, kompare al  laŭ la censo de 2010.
Maneviĉi (stacidomo)
Maneviĉi (Маневичі) estas fervoja stacio en Maneviĉi (Volina provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Tessin (apud Rostock)
Tessin estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Tessin. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Helmstorf, Klein Tessin, Neu Gramstorf kaj Vilz.
Sweetwater
La anglalingva nomo Sweetwater ("dolĉa akvo", nesala akvo) povas interalie rilati al
Campo nell'Elba
Campo nell'Elba estas komunumo de Italio, sur la insulo Elbo.
NGC 5915
NGC 5915 (aliaj indikoj — MCG -2-39-19, UGCA 407, IRAS15187-1254, PGC 54816) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Partio de Hungaraj Laboristoj
La Partio de Hungaraj Laboristoj (hungare: Magyar Dolgozók Pártja - MDP) estis la reganta komunista partio de Hungario ekde 1949 ĝis 1956. Ĝi formiĝis per kunfando de la Hungara Komunista Partio kaj la Socialdemokrata Partio la 12-an de junio 1948. La aliaj politikaj partioj estis malfonditaj, malpermesitaj, la registaron ekde 1947 dominis la komunista partio. La gravan pozicion - ĉefsekretario - en la Partio okupis Mátyás Rákosi, sub kies gvido hungario suferis teruran stalinisman epokon. Julie 1956 Rákosi transdonis sian pozicion al GERŐ Ernő je soveta premo kaj forlasis la landon.
Dum la hungara revolucio de 1956, la partio estis reorganizita sub la nomo Hungara Socialista Laborista Partio ĉirkaŭ la komunista Imre Nagy. Sed post la 4-a de novembro 1956, la KP estis kontrolita per János Kádár kiu tute apogis la Sovetunion. En la 1960-aj jaroj, la partio akiris ioman sendependecon de la Sovetunio kaj eksperimentis per propraj vojoj en ekonomio.
NGC 5915
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Flowers and Trees
Flowers and Trees (Floroj kaj arboj) estas usona animaciita kurta filmo de 1932 en la serio de Silly Symphony, kiu estis produktita de Walt Disney kaj reĝisorita de Burt Gillett. Ĝi estis ekelsendita en kinejoj fare de United Artists el la 30a de julio 1932. Ĝi estis la unua komerce elsendita filmo kiu estis produktita en la tutkolora tristria procezo de Technicolor post kelkaj jaroj de dukoloraj filmoj per Technicolor. La filmo estis sukceso kaj ekonomie kaj por la kritikistaro, kaj ricevis la unuan Oskar-premion por Animaciitaj Kurtoj.
Printempe floroj, fnugoj kaj arboj faras sian kalistenion. Kelkaj arboj muzikas, uzante ĉirojn kiel harpokordoj kaj koruson de ruĝgorĝuloj. Truhava maljuna arbo konkurencas kun pli juna kaj sana arbo por la atento de ina arbo. La juna arbo venkas, sed la maljuna revenĝas per ekincendio. Plantoj kaj bestoj klopodas estingi aŭ eviti la fajron. Farante truojn en nuboj kaj okazigante pluvon, la birdoj sukcesas finigi la incendion, kaj la maljuna arbo pereas dum la juna kaj la ina arboj engaĝiĝas uzante raŭpon kiel ringo, kaj finfine ili kisas unu la alian sub 12-kolora ĉielarko.
Astragalo
Astragalo povas signifi: