cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oakville (Ontario)
Rilatoj al Esperanto
Inter la jaroj 1948 kaj 1962 en Oakville situis la esperantlingva eldonejo Esperanto Press de la devenaj germanoj Rüdiger Eichholz kaj Vilma Sindona Eichholz, en kiu kunlaboris ankaŭ la laŭdevena samlandano Edmund (Kajmo) Brent. Nun en la urbo interalie vivas la origine hungara eksa TEJO-aktivulo Csaba Lendvay.
Oszkár Jászi
JÁSZI Oszkár (ja'si) estis hungara verkisto, politikisto, universitata profesoro, sociologo. Li naskiĝis en Nagykároly la 2-an de marto 1875 kaj mortis en Oberlin, Usono la 13-an de februaro 1957. Li estis inter 1913 kaj 1918 edzo de poetino, artistino Anna Lesznai.
Biografio
Oszkár Jászi devenis el intelektula familio. Siajn universitatajn studojn li faris en Budapeŝto, Francujo kaj Anglujo. Reveninte li laboris en ministerio por agrikulturaj aferoj, sed abdikis kaj en 1911 en Koloĵvaro kvalifikiĝis pri sciencoj de konstitucio. Li havis proksimajn amikajn rilatojn kun Ervin Szabó, estis amiko kaj popularigisto de Endre Ady. Lia edzino estis Anna Lesznai, poetino. Li estis la ĉefsekretario de Társadalomtudományi Társaság kaj direktoro de Szabad Iskola, ĉefredaktoro de revuo Huszadik Század kaj prezidanto de Országos Radikális Párt. Dum la la burĝa demokrata revulucio en 1918 li estis ano de Nemzeti Tanács, en registaro de Mihály Károlyi ministro por naciaj aferoj, prezidanto de ekstera konsilantaro inter (31-a de oktobro 1918 kaj 19-a de januaro 1919. En januaro 1919 oni nomumis lin profesoro pri sociologio de budapeŝta universitato. Post falo de konsilantrespubliko elmigris unue Vienon, kie ĉefredaktis la Bécsi Magyar Újság. En 1924 oni invitis lin Usonon por prelegi. En 1925 li definitive loksidiĝis tie, kaj iĝis la sociologiprofesoro en ŝtato Ohio en Oberlin College.
Jászi kaj Ido
En la verko Futuro de Hungario kaj la Unuiĝintaj Ŝtatoj Danubiaj, aperinta en la fino de la Unua mondmilito, Jászi menciis Idon kiel oportunan komunan lingvon de la proponata de li federacio - unuiĝintaj ŝtatoj en regiono de Danubo. En 1918, Jászi iĝis honora membro de ULII.
Framasonismo
Oszkár Jászi estis framasono apartenanta al Martinovics-loĝio, dum kelkaj jaroj li estris ĝin laŭ.
Faxaflói
Faxaflói estas golfo de Atlantiko ĉe la okcidenta bordo de Islando, inter la duoninsuloj Snæfellsnes kaj Reykjanesskagi.
Geografio
Larĝo de la golfo estas ĉirkaŭ, longo estas. Profundo de la plejparto de la golfo estas, la fundo estas sabla.
Ekonomio
Sur la sud-orienta bordo de la golfo situas Rejkjaviko, la ĉefurbo de Islando. Sur la orienta bordo situas grava fiŝkapta haveno Akranes.
Avenida de la Ilustración (metroo de Madrido)
Avenida de la Ilustración (Avenuo de la Klerismo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato Islas Cíes, en kvartalo Peñagrande, distrikto Fuencarral-El Pardo.
La stacio estis malfermita la.
Longitudo de Florenco
La longitudo de Florenco estas propono de geografia sistemo en rilato kun la deksesuma tempo. Laŭ tiu sistemo longitudoj estas deksesume disdividitaj kaj tiu propono ŝanĝi la nunan sesdekuman sistemon ankaŭ proponas ŝanĝi la referencan longitudon, por ke la datŝanĝlinio koincidu kun la Beringa markolo. Tiu meridiano koincide ankaŭ trairas la urbon Florenco -pasante tra la kaj la  - kaj estas distanca de la Grenviĉa meridiano je 32ono de la tera cirklo.
Kongruo
Pro la distanco de 32ono de la tera cirklo, florencaj sesdekumaj horoj koincidas kun grenviĉaj sesdekumaj horoj kun jena rilato :
Argadora Datlinio
Alia propono de Urion Argador proponas elekti kiel datlinion (nomatan Argadora Datliniio) la longitudon 168,5° okcidente ĉar ĝi trafas nur la Aleutan insulon Umnak krom Antarkton, do la malplej da loĝataj teroj. Tiu meridiano estu de tiu de Trondheim, Wismar, Munkeno, Hall (Tirolo), Vicenzo kaj Yaoundé. La Argadora datlinio estas parto de la propono pri Argadora kalendaro.
Krestobeka anaso
La Krestobeka anaso (Sarkidiornis melanotos) estas anaso el la familio de anasedoj. Temas pri tre stranga birdospecio kun rimarkinda karunklo surbeke de maskloj, kiuj loĝas en tropikaj regionoj trikontinente, tio estas en Azio, Afriko kaj Sudameriko.
Ĝi estas la ununura konata specio de la genro Sarkidiornis. La supozeble formortinta "Maŭricia krestobeka anaso" estas bazata sur misidentigitaj restaĵoj de la Maŭricia tadorno (Alopochen mauritianus); tio notiĝis jam tiom frue kiom ĉe 1897 sed la erara identeco povas ankoraŭ aperi eventuale ĉe ĵusaj fontoj.
Distribuado
La Krestobeka anaso troviĝas en Afriko, sude de Saharo kaj en Madagaskaro, sed ne en pleja Suda Afriko, en Azio nome en Srilanko, Barato, Bangladeŝo, Birmo, Tajlando, la Hindoĉina Duoninsulo kaj en Ĉinio (nur en la urbo Fuĝoŭ de Fuĝjano) kaj en Ameriko en orienta Sudameriko, nome en Brazilo kaj izolaj areoj de apudaj landoj, kiaj Paragvajo, orienta Bolivio, norda Peruo kaj sudaj areoj de Kolombio kaj Venezuelo, krom pleja nordorienta Argentino, kaj estas vaganto en Trinidado.
Aspekto
Tiu komuna specio estas nekonfuzebla. Ĝi estas unu el la plej grandaj specioj de anasoj. Longo povas gami el 56 al 76 cm, enverguro el 116 al 145 cm kaj pezo el 1.03 al 2.9 kg. Ĝi estas multe pli granda ol la ordinara Platbeka anaso.
Plenkreskuloj havas blankan kapon makulecan per malhelaj punktoj, kaj purblankajn klon kaj subajn partojn. Ties verto estas nigra. De la verto ĝis la kolo kaj nuko vidiĝas nigra strio purpure brilanta. La supraj partoj estas brile bluecnigraj (purpurecaj), kun bluecaj kaj verdecaj irizecoj ĉefe ĉe duarangaj. La supra korpo kaj flugiloj estas plenaj de nigraj plumoj blupurpure brilantaj, escepte de la griza malsupra dorso kun nigraj vertikalaj strioj. La vosto havas plumaron malhelbrunan kun iom da bluverda brilo sur ĝiaj supraj kovraj plumoj kaj du neklaraj nigraj strioj sur ĝiaj malsupraj blankaj plumoj. La korpoflankoj estas grizaj.
Nematuruloj aspektas kiel granda grizeca ino de Azia nananaso (Nettapus coromandelicus) kaj povas esti malfacile diferencigi ilin se ne estas aliaj birdoj ĉirkaŭe por kompari grandon kaj nuancojn. Vidata eldistance, ili povas esti ankaŭ misidentigita por Dukolora arbanaso (Dendrocygna bicolor) aŭ ino de Krinanaso (Chenonetta jubata). La unua estas pli brilkolora, kun flavecaj kaj ruĝecbrunaj nuancoj; la lasta havas tre grandan malhelbrunan kapon kun blankaj strioj supra kaj sub la okuloj. Tamen, la Krestobekaj anasoj en nematura plumaro estas rare vidataj sen plenkreskuloj proksime kaj tiele ankaŭ ili estas kutime facile identigataj.
Estas du facile distingataj subspecioj, fakte, kelkaj taksonomiistoj konsideras ilin distingaj specioj:
Necerteco ĉirkaŭas la ĝustan sistematikan lokigon de tiu specio. Dekomence ĝi estis lokigita en la subfamilio de plaŭdanasoj nome Anasenoj. Pli poste ĝi estis atribuita al la "kairinenoj", nome parafiletika arigo de akvobirdoj plej el kiuj estas intermezaj inter plaŭdanasoj kaj tadornoj. Kiam la "kairinenoj" estis disigita, la Krestobeka anaso estis movigita al la Tadornenoj aŭ subfamilio de Tadornoj. Krome kelkaj taksonomiistoj separis la du subspeciojn en distingajn speciojn.
Analizoj de DNA tamen sugestis, ke estas tre baza membro de la Anasedoj, defendante la pli fruan lokigon. Sed ties plej proksimaj vivantaj parencoj ne povas esti trovataj fidinde sen plua studaro.
Kutimaro
La Krestobekaj anasoj loĝas en fluantakvaj marĉoj kaj lagoj proksime al arbaro kaj ankaŭ ĉe riveroj. Tage ili serĉas kiel nutraĵojn rizon, vegetalajn semojn, radikojn, ŝosojn, vermojn, akvajn insektojn, dolĉakvajn krustulojn, fiŝetojn k.a., kio manĝas per plaŭdado aŭ per paŝtado,. Ili povas esti plago por rizkultivistoj. Nokton ili pasigas ĉe lagoj kaj marĉoj aŭ sur maldensaj arboj ĉe riverbordo. Temas pri specio de loĝantaj birdoj, krom disigo en la humida sezono. La Krestobekaj anasoj ofte ripozas sur arboj. Ili estas tipe vidataj en aroj, malgrandaj en la humida sezono, ĝis 100 en la seka sezono. Foje ili separiĝas laŭ la sekso.
Ili flugas forte kaj rapide.
La Krestobeka anaso malofte vidiĝas en Ĉinio, kaj la nombro pli kaj pli malgrandiĝas ankaŭ en aliaj landoj, tial oni devas bone protekti ilin. La Krestobekaj anasoj malpliiĝas laŭ nombroj surloke, sed pro ties ampleksa teritorio ĝi ne estas konsiderata tutmonde minacata fare de la IUCN. Ĝi estas unu el la specioj al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds.
Reproduktado
La virbirdoj krias mallaŭte eligante frikativan sonon, tamen en la pariĝa tempo la surprizita virbirdo eligas sonon kia trumpetado. Ili fekundiĝas de junio ĝis septembro. Afrikaj birdoj reproduktiĝas dum kaj post la pluvsezono kaj povus ne reproduktiĝi se la pluvo malabundas. Maskloj povas havi du partnerojn samtempe aŭ ĝis kvin laŭvice. Ili defendas la inojn kaj junulojn sed ne la nestolokon. Nepariĝintaj maskloj ripozas surarbe kaj atendas okazon por pariĝi.
Semoga Bahagia
Semoga Bahagia estas Malaja kanto komponita de Zubir Said. Zubir Said ankaŭ komponis la nacian himnon de Singapuro, Majulah Singapura.
Semoga Bahagia estas la oficiala kanto de la Infana Tago de Singapuro, kiun oni festas la 1-an de oktobro ĉiujare. La kanto prezentas la valorojn bezonatajn de junuloj kaj kuraĝigas ilin plenumi siajn celojn kaj pruvi sian valoron al la mondo, preĝante por ilia sukceso kaj feliĉo.
En 2006 oni ŝanĝis la tekston okaze de la 41-a Nacia Tago de Singapuro.
Toldal
Toldal (hungare: Toldalag) estas vilaĝo en Rumanio norde de Târgu Mureș, kiu administracie apartenas al komunumo Voivodeni.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1268. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda ).
Andreas Viklund
Andreas VIKLUND estas elektronika artisto el Jokkmokk, norda Svedio. Li fondis la interrete sukcesan grupon Lagoona.
366 Vincentina
366 Vincentina estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estus ĉefa ano de unu asteroida familio : la Vincentina familio.
Andreas Viklund
En la jaro 2000 li publikigis instrumentan kanton kun la nomo "La danco de la vento". Samtempe li lasis remiksi tiun kanton de pluraj artistoj, i.a. Tbo & Vega el Germanio. Tielmaniere li varbis por Esperanto, menciante la lingvon en kiu estis la titolo.
366 Vincentina
Ĝin malkovris la franca astronomo Auguste Charlois la elde la observatorio de Nico. Ĝia nomo honoras la italan astronomon Vincenzo Cerulli.
Andreas Viklund
Per la helpo de pluraj personoj (amikoj de Floréal Martorell) ekestis nova versio de tiu kanto kiu enhavas ankaŭ esperantlingvajn voĉojn. Anna Strömberg servis kiel kantistino. La tekston verkis Gunnar R. Fischer.
Quararibea cordata
Quararibea cordata, aŭ la sudamerika sapoto kaj ĉupaĉupo, estas ne tro granda fruktarbo (ĝis alteco de 45 m). Ĝia hejmregiono estas la Amazona pluvarbaro. La fruktarbo kreskas en Brazilo, Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo. La oranĝe flavaj fruktoj, kiuj estas molaj, sukoplenaj kaj havas 2-5 semojn. La frukto estas manĝataj freŝe. La specio apartenas al la plantfamilio Malvacoj.
La fruktkvalito de la sudamerika sapoto estas ŝatata, sed la fruktkvalito diverskvalita, ĉar kelkaj arboj produktas fibrajn fruktojn kaj malmulte da laboro estis investita en pli bonaj fruktoj. La arboj kreskas plej bone sur humidaj kaj profundaj grundoj. Inundoj povas mortigi la arbojn.
Disvastigo
Quararibea cordata estas tipaj arboj de la etendaĵoj de la Andoj. Ĝi kreskas en partoj de Brazilo, Venezuelo kaj Kolombio.
Ĉupaĉupo ne trovis grandan akcepton internacie kaj ne estas kultivata multe ekster ĝia hejma regiono. En 1964 la usona pomologo (fruktologo) Bill Whitman ricevis semojn el Peruo kaj plantis la arbon en sia ĝardeno, kie ĝi ricevis fruktojn en la ĝardeno de Harbour, Florido.
Rivero Ouse (Sussex)
Ouse estas rivero en West kaj en East Sussex (Anglio). Ĝi havas longecon de 46 km. La rivero trapasas en Lewes kaj en Newhaven.
Famuloj
Tie dronis Virginia Woolf, en Lewes.
Booth Gardner
Booth GARDNER (n. la 21-an de aŭgusto, 1936), heredinto de la riĉaĵo de la familia firmao Weyerhaeuser, estis la 19-a subŝtatestro de Vaŝingtonio, 1985–1993. Li servis ankaŭ kiel usona ambasadoro al GATT. Li estas membro de la Demokrata partio. Antaŭ ol Vaŝingtoniestriĝi, li servis kiel la unua kantonestro de Kantono Pierce.
Lia vicpatro, Norton Clapp, estis estro de la firmao Weyerhaeuser kaj unu el la originalaj proprietantoj de la seatla Spacnadlo. En 1976, Gardner proprietis la futbalan teamon Tacoma Tides, kaj en 1978 li kunposedis la teamon Colorado Caribous; tiuj entreprenoj estis antaŭ ol futbalo populariĝis en Usono.
En 1994, unu jaron post forlasi la subŝtatestradon, Gardner diagnoziĝis je malsano de Parkinson. En 2006 li neatendite anoncis sian apogon de asistata sinmortigado. En 2008 li inicis kaj gvidis la kampanjon por Initiative 1000, vaŝingtonia leĝpropono pri digna mortado, bazita sur la simila leĝo en Oregono, kaj li restas aktive engaĝita pri tiu temo. Gardner diris, ke li aprobas pli da mortrajto ol la nunaj vaŝingtonia kaj oregona leĝoj permesas, por ke fine oni permesu mortigaj preskripciojn por homoj kun neeltenebla suferado, eĉ sen la postulo ke la suferiga sanstato estu mortigonta.
En 2009, The Last Campaign of Governor Booth Gardner, ("La lasta kampanjo de ŝtatestro Booth Gardner"), mallonga dokumenta filmo, produktita de Just Media kaj HBO, kronikis la kampanjon por Initiative 1000. La filmo nomumiĝis por Oskar-premio por Plej bona mallonga dokumenta filmo.
Pola operaco de NKVD
Pola operaco de NKVD (pole: Operacja polska NKWD) – direktita en polojn operaco de soveta NKVD, rezultanta de Ordono de Popola komisaro pri internaj aferoj de Sovetunio n-ro 00485 el la 11-a de aŭgusto 1937, eldonita de tiutempa popola komisaro de NKVD Nikolaj Jeĵov, fartita en la jaroj 1937–1938 sur teritorioj de Sovetunio. Laŭ dokumentoj de NKVD oni kondamnis 139 835 personojn, el kiuj murdis senpere 111 091 polojn – civitanojn de Sovetunio, kaj 28 744 oni kondamnis al sovetaj koncentrejoj – strukturo subigita al Gulago. La verdiktoj estis tuj plenumataj. Oni amase deportis polojn loĝantajn en Ukraina Soveta Socialisma Respubliko kaj Belorusa Soveta Socialisma Respubliko, interalie al Kazaĥio, Siberio, en ĉirkaŭaĵoj de Ĥarkivo kaj Dnepropetrovsk. Suma nombro de deportitaj poloj estis pli ol 100 mil.
Trapaso
La kontraŭpola operaco de Popola Komisarejo pri Internaj Aferoj de Sovetunio estis unu el planitaj genocidaj operacoj de la popola komisarejo, entreprenita dum la "Granda purigo", kies viktimoj en la jaroj 1936–1938 estis ne malpli ol 8 milionoj da civitanoj de Sovetunio. Tio estis samtempe la operaco de NKVD, rilatanta kolektive (en oficiala formo) la plej grandan nombron de la konkreta nacieco, ĉi foje la pola. La kampanjo ampleksis ĉiujn polojn, sendepende de klasa-socia apartaneco, decidis la nacieco. Inter murditaj kaj deportitaj estis: La ekstermo malnombrigis ankaŭ polan katolikan klerikaron, kiu estis destinita por la tuta likvido. El inter 470 klerikoj, plenumantaj animzorgon en Sovetunio, post fino de la etna purigo restos apenaŭ 10 sacerdotoj kaj du funkciantaj katolikaj preĝejoj – en Moskvo kaj Leningrado.
Roye (Somme)
Roye estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Royens.
13179 Johncochrane
13179 Johncochrane estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la skota esplorvojaĝisto John Dundas Cochrane (1780–1825), kiu de 1820 ĝis 1823, trairis piede de Rusio al Kamĉatko. Lia rimarkinda vojaĝo estis priskribita en A pedestrian journey through Russia and Siberian Tartary, to the frontiers of China, the Frozen Sea and Kamtchatka (1829).
(141078) 2001 XQ30
(141078) 2001 XQ30 estas amora marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:4 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso, ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la orbito de la Tero. Kompense, ĝiaj ambaŭ nodoj estas tre proksimaj de la marsa orbito.
Medikonservado
Medikonservado, konservisma movado, ankaŭ konata kiel naturprotektado, estas politika, media kaj socia movado kiu celas protekti naturajn resursojn inkluzive de bestoj, fungoj kaj plantospecioj same kiel ilian vivejon por la posta tempo.
La frua konservada movado koncernas al ĉasado, fiŝkaptado kaj naturadministrado, akvo, grundokonservado kaj daŭrigebla forstado. La nuntempa konservada movado plilarĝigis de la emfazo de la frua movado al uzado de daŭrigeblaj krudmaterialoj kaj konservado de naturejoj por inkludi konservadon de biodiverseco. Kelkaj diras ke la konservadisma movado estas parto de la pli larĝa kaj pli sekvoriĉa media movado, dum aliaj argumentas ke ili malsamas kaj en ideologio kaj en praktiko. Ĉefe en Usono, konservado estas vidita kiel deviante de ekologiismo en tio ke ĝi planas konservi krudmaterialojn eksplicite por ilia daŭra daŭrigebla uzado fare de homoj. En aliaj mondopartoj konservado estas uzita pli larĝe por inkludi la administradon de naturaj areoj kaj la aktivan protektadon de faŭno por ilia ena valoro, same kiel pro ĉiu valoro kiun ĝi povas havi por homoj.
Krjokŝino (stacio)
Krjokŝino (Крёкшино) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
De la, la stacio estas fermita por rekonstruado.
Rudolf Rößler
Rudolf Rößler [rossler] (naskiĝis la 22-an de novembro 1897 en Kaufbeuren; mortis la 11-an de decembro 1958 en Svislando) estis spiono (kaŝnomo: Lucy), kiu transdonis sekretajn informojn dum la Dua Mondmilito al la Sovetunio.
Li vivis ekde la 1930-aj jaroj kiel rifuĝinto en Svislando kaj gvidis tie la malgrandan eldonejon Vita Novi. Li sciigis la sovetojn pri detaloj de Operacio Citadelo, pri la planoj ĉe Kursk.
Lia informinto (kaŝnomo "Werther") restis eĉ ĝis hodiaŭ nekonata, sed li laboris plej verŝajne kiel altranga oficiro.
Madeleine Carroll
Edith Madeleine CARROLL (26a de februaro 1906 – 2a de oktobro 1987) estis angla aktorino, populara kaj en Britio kaj Usono en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj. Je la pinto de ŝia sukceso en 1938, ŝi estis la plej alte pagata aktorino en la mondo.
Carroll estas memorata pri sia rolo en la filmo de Alfred Hitchcock nome The 39 Steps (1935). Ŝi estas notita ankaŭ ĉar abandonis sian aktorkarieron post la morto de sia fratino Marguerite en London Blitz por dediĉi sin helpi vunditajn servistojn kaj infanojn translokigitajn aŭ kripligitajn per la milito.
Kinkariero
Carroll estis ĉefa rolulo en sia dua filmo, What Money Can Buy (1928) kun Humberston Wright. Ŝi paeris poste en The First Born (1928) kun Miles Mander, kiu reale establis ŝin en filmoj.
Carroll iris al Francio por fari Not So Stupid (1928). Reen en Brition ŝi stelulis en The Crooked Billet (1929) kaj The American Prisoner (1929), ambaŭ filmitaj en mutaj kaj sonaj versioj.
Carroll estis en Atlantic (1930), poste kun-stelulis kun Brian Aherne en The W Plan (1930). En Francio estis en Instinct (1930).
En teatro, Carroll aperis en The Roof (1929) por Basil Dean, The Constant Nymph, Mr Pickwick (kun Charles Laughton) kaj en adapto de Beau Geste.
Carroll stelulis en la polemika Young Woodley (1930), poste en French Leave (1930). Ŝi havis duarangan rolon en frua adaptaĵo de Escape (1930) kaj estis la protagonistino en The School for Scandal (1930) kaj en Kissing Cup's Race (1930).
Carroll estis franca aristokrato en Madame Guillotine (1931) kun Aherne, poste faris alian kun Mander, Fascination (1931). Ŝi aperis en The Written Law (1931), poste subskribis kontrakton kun Gaumont British por kiuj li faris Sleeping Car (1932) kun Ivor Novello.
Carroll havis grandan sukceson per I Was a Spy (1933), kiu havigis al ŝi premion al la plej bonkvalitan aktorinon de la jaro. Ĝi estis reĝisorita de Victor Saville.
Glaciĉapo
Glaciĉapo estas vasta glaĉero, plej ofte kovranta altebenaĵon, kun glaciareo ne pli ol. Kaze de pli granda glaciareo glaĉero estas konsiderata kiel glacitavolo.
Madeleine Carroll
Kinkariero
Ŝi ludis la titolrolon en la teatraĵo Little Catherine. Subite, ŝi anoncis planojn retiriĝi el filmoj por dediĉi sin al privata vivo kun sia edzo, nome la unua el kvar.
Glaciĉapo
Ekzemplo de glaciĉapo estas Vatnajökull, la plej granda glaĉero de Islando, kun areo super, dikeco de la glacio ĝis kaj la plej alta loko ĉe la alteco je.
Madeleine Carroll
Kinkariero
Carroll iris al Holivudo por aperi en The World Moves On (1934) por Fox; John Ford reĝisoris kaj Franchot Tone kunstelulis. Reen en Anglio ŝi estis en The Dictator (1935) por Saville, en kiu ludis la rolon de Karoline Matilda de Granda Britio.
Hitchcock
La reĝisoro volis re-teamigi Carroll kun sia kolego de 39 Steps nome Robert Donat la venontan jaron en Secret Agent, prispiona streĉfilmo bazita sur verko de W. Somerset Maugham. Tamen sanproblemoj de Donat faris ke la teamo estu Carroll–John Gielgud. Dume ŝi faris kurton The Story of Papworth (1935).
Holivudo
Enirinta en la internacia stelularo, Carroll estis la unua brita belulino kiu atingis gravan usonan filmokontrakton. Ŝi akceptis enspezigan dungon de Paramount Pictures kaj estis kunludanto de George Brent en The Case Against Mrs. Ames (1936). Poste Carroll aperis en The General Died at Dawn (1936).
Ŝi estis pruntita al 20th Century Fox por ludi la protagonistinon en Lloyd's of London (1936) kiu steluligis Tyrone Power. Ŝi restis en la studio por fari On the Avenue (1937), nome muzikalo kun Dick Powell kaj Alice Faye.
Carroll iris al Columbia por It's All Yours (1937) kaj poste esti elektita de David O. Selznick kiel amatino de Ronald Colman en la biletvenda sukceso de 1937 nome The Prisoner of Zenda.
Walter Wanger elektis ŝin por Blockade (1938) kun Henry Fonda, pri la Hispana Enlanda Milito. Reen en Paramount ŝi faris kelkajn komediojn kun Fred MacMurray, kiel Cafe Society (1939) kaj Honeymoon in Bali (1939). Edward Small elektis ŝin por la sukcesa My Son, My Son! (1940) kun Aherne.
Carroll protagonistis en Safari (1940) kun Douglas Fairbanks kaj poste ludis kun Gary Cooper en North West Mounted Police (1940), reĝisorita de Cecil B. DeMille.
Paramount metis ŝin kun MacMurray denove en Virginia (1941) kaj en One Night in Lisbon (1941). Virginia stelulis Sterling Hayden kiu estis reparigita kun Carroll en Bahama Passage (1941). Carroll estis la amatino de Bob Hope en My Favorite Blonde (1942).
Jazzmobile
Jazzmobile estas usona ĵazo-organizo en Novjorko, kiun en 1964 fondis pianisto,ĵazverkisto kaj instruisto Billy Taylor. Jazzmobile organizis libere alireblajn eventojn, je kiuj ĝi prezentis ĵazmuzikistojn en kvin distriktoj de Novjorko, Vaŝingtono, Marilando, Virginio, Nov-Ĵerzejo kaj en la kantonoj Essex kaj Westchester samkiel en kelkaj urboj en la ŝtato Novjorkio. Je la liberaeraj koncertoj Jazzmobile prezentis kvin ĝis dek bandojn el la ĝenroj afriklatinida ĵazo kaj usonstila ĵazo. Ekde ĝia ekzisto el inter la multaj koncertantaj muzikistoj elstaras John Coltrane, Dizzy Gillespie, Archie Shepp, Sun Ra, Cecil Taylor kaj Horace Silver. Krome en la kursoprogramo de Jazzmobile instruis i.a. Kenny Dorham, Joe Newman, Ernie Wilkins kaj Mary Lou Williams.
Judit Danyi
Judit Danyi [danji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Danyi Judit estas hungara aktoro.
György Kurtág
KURTÁG György (kurta:g djoerjd) estas hungara komponisto de klasika muziko naskita la 19-an de februaro en 1926 en urbo Lugoj, Rumanio.
Praarbaro Boubín
Boubín (920 – 1110 metrojn super la maro) estas praarbaro, kiu etendiĝas en Ĉeĥio en distrikto Prachatice. Ties areo estas 666,41 ha kaj la praarbaro estis proklamita kiel nacia natura rezervejo jam en la jaro 1858. La monde konata praarbaro situas sur sudorienta montpiedo de monto Boubín (legu: Boŭbin). La hodiaŭa kerno de praarbaro Boubín, kreata precipe de fagoj, piceoj kaj abioj, estas la plej konservinta restaĵo de originaj vastaj miksitaj montararbaroj en montaro Šumava. La plej aĝaj piceoj kaj abioj atingas aĝon 300 – 400 jaroj. Pramaljunaj piceoj kaj abioj elstaras alten el densa arbokrona volbo kreata precipe de fagoj mirigante nin de siaj dimensioj kaj interesaj formoj de trunkoj. La plej granda boubína piceo "Reĝo de piceoj", kiu falis la 4-an de decembro de 1970, havis en alteco 1,3 m de tero perimetron 508 cm, altecon 57,2 m kaj volumenon preskaŭ 30 m3. Krom tiu ĉi grandegulo katenos nian atentemon ankaŭ multnombraj pluaj arboj kun nekutimaj kreskdeformiĝoj, kiel estas egaj tumoroj, duarboj, harpsimile multobligitaj trunkoj aŭ piceoj starantaj sur vaste disstarigitaj stilzaj radikoj kaj pluaj kreskinteresaĵoj.
Lageto en Boubín
Lageto en Boubín estis fondita en la jaro 1836 kiel artefarita akva rezervujo por ebligado de lignoflosado el boubínaj arbaroj ĝis vitrofarejo en vilaĝo Lenora. Areo de la lageto estas 0,37 ha, ties plej granda profundaĵo ĉe ellasejo atingas 4 m.
Ĉirkaŭ la kerno de la praarbaro kondukas ronda instruvojo nomita „Praarbaro Boubín“. Elirloko estas Lageto en Boubín. La longeco de vojo estas 3 800 m kaj la vojo enhavas 9 haltejojn.
9331 Fannyhensel
9331 Fannyhensel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponistino Fanny Hensel (1805–1847), fratino de la komponisto Felix Mendelssohn Bartholdy kaj edzino de la pentristo Wilhelm Hensel. Ŝi verkis plurajn kantaĵojn, ĉambrajn muzikaĵojn kaj ĥorojn ; ŝi verkis ankaŭ unu oratorion
György Bleyer
BLEYER György [pr. blejer] estis rumanuja hungara arkitekturhistoriisto naskiĝinta en Temeŝvaro la 21-an de januaro 1907 kaj mortinta en Düsseldorf la 18-an de aŭgusto 1970.
Japana ĉetio
La Japana ĉetio aŭ Japana najtingalo (鶯), Cettia diphone, estas paserina birdo pli ofte aŭdata ol vidata. Ties distinga reprodukta alvoko povas esti aŭdata en granda parto de Japanio el la komenco de la printempo.
György Bleyer
Kariero
Bleyer studis en teknikuniversitatoj de Stutgarto kaj Zuriko. Reveninte en Rumanujon li malfermis privatan projektoficejon en sia naskiĝurbo, pli poste li laboris en la projektinstituto de Bukareŝto. Li verkis urbosciencan monografion pri Temeŝvaro troviĝanta en manuskripto. Li publikis arkitekturhistorian studon pri Alba Iulia en revuo Korunk (1968). En gazeto Új Idő en 1969 li publikis en ses partoj studon pri la fortikaĵsistemo de Braŝovo. Pri la rilatoj de la revuo Korunk kaj la movado Bauhaus li priokupiĝis en la studo Az ötvenéves Bauhaus en revuo (1969).
Japana ĉetio
Kelkaj aliaj japanaj nomoj estas haru-dori ("printempa birdo"), haru-cuge-dori ("printempanonca birdo") kaj hanami-dori ("hanamia birdo" ("birdo kiu vidas printempajn florojn")). Ties loko en japana poezio (vidu sube) donis al ĝi la nomon uta-jomi-dori ("poemoleganta birdo") kaj kjo-jomi-dori ("sutra-leganta birdo"), tiu lasta nomo ĉar ties alvoko estis tradicie transkribita en japana kiel "Hō-hoke-kyo", kio estas frazo el la lotusa sutro.
(29574) 1998 FM45
(29574) 1998 FM45 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo kvankam ĝia orbita discentreco estas rilative malgranda.
Japana ĉetio
Priskribo
Tiu birdo estas sablokolora (senmarka, senkolora) kaj sekretema. Ĝi estas kutime vidata nur printempe antaŭ la apero de la foliaro en arboj. Vintre la alvoko estas mallaŭta pepado. La Japana ĉetio kuitme restas interne de la umbro de la foliaro dumtage.
(29574) 1998 FM45
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(18810) 1999 JF96
(18810) 1999 JF96 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Japana ĉetio
Priskribo
La Japana ĉetio estas olivbruna supre kaj iom malhela sube. Ĝi havas palajn superokulajn striojn. Tiu birdo estas tipe 15.5 cm longa.
2035
2035 estos normala jaro komenciĝanta lunde (vidu ĉi tie kalendaron). Pasko okazas la 25-an de marto
Japana ĉetio
Disvastiĝo kaj vivejo
Somere la teritorio estas el malaltaj montetoj al altaj montoj, prefere kun bambuejoj. Vintre ili serĉas ŝirmon ĉe pli malaltaj lokoj.
2035
Dum la jaro 2035 post Kristo okazos, interalie:
Japana ĉetio
Rilato kun homoj
La tendenco de la Japana ĉetio kanti igis ke tiuj birdoj estis tradicie kaĝobirdoj. Robert Young informis ke por enkuraĝigi birdojn kanti, ili estis kovritaj per ligna skatolo kun malgranda paperfenestro kiu permesis eniri nur feblan lumon. Kun la reveno de la Kamphirundo la alvoko de la ĉetio estas konsiderata de japanoj kiel anonco de printempo.
2035
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Japana ĉetio
Rilato kun homoj
Ĝi estas unu el la preferataj temoj de la Japana poezio, aperanta en multaj poemoj inklude tiujn de Man'yōshū aŭ Kokin Wakashū. En hajko kaj rengo, uguisu estas unu el la kigoj kiuj signifas fruan printempon. En poezio tiu birdo asociiĝas kun la burĝonoj de Umeo, kaj aperas kun umeo ĉe ludokartoj de hanafuda. Estas ankaŭ populara japana kuko nomata Uguisu-boru (Uguisuaj buloj) kiuj konsistas el brunblankaj buloj kiuj similas de umeaj florburĝonoj. Tamen la distinga kanto ne estas kutime aŭdata ĝis malfrua printempo, post kiam la burĝonoj de umeo jam velkiĝis. En hajkoj tiu birdo kun tiu kanto estas konata kiel sasako, kaj la kanto estas nomata sasanaki.
La beleco de tiu kanto kaŭzis la anglan nomon de Japana najtingalo, kvankam la Japana ĉetio ne kantas dumnokte. Tiu nomo ne estas pluuzata komune.
Uguisu-jō (jō = virino) estas anoncistino ĉe japanaj basbalaj matĉoj, aŭ reklamistino de produktoj kaj vendoj per mikrofono for de la vendejoj. Tiuj virinoj dungiĝas pro siaj belaj 'silviecaj' voĉoj. Ili dungiĝas ankaŭ por publikaj anoncoj por politikistoj antaŭ balotadoj.
La birdaj fekaĵoj enhavas enzimon uzitan iam kiel haŭtoblankigilon kaj por forigi fajnajn faltojn. Ĝi estis foje vendata kiel "uguisua polvo". Tiuj fekaĵoj estas uzataj ankaŭ por forigi makulojn el kimonoj.
Bezděčín (Frýdštejn)
Bezděčín (Bösching) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Frýdštejn en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Frýdštejn. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 38 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bezděčín situas en katastra teritorio Bezděčín u Jablonce nad Nisou kun areo 4,89 km². En la katastra teritorio Bezděčín u Jablonce nad Nisou situas ankaŭ Anděl Strážce, Sestroňovice kaj domaro Luhy.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Struta filiko
La struta filiko (Matteuccia struthiopteris) estas plurjara filiko kun forta rizomo kreskanta ofte en kolonio. Ĝi estas protektata specio.
Rouvres-sous-Meilly
Rouvres-sous-Meilly [] estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Struta filiko
La verdaj, nefruktaj folioj (larĝaj 10-30 cm) formas funelforman bukedon (ĝis 80-130-150 cm). En mezo de la bukedo troviĝas la pli mallongaj, bruniĝantaj sporofiloj (fruktaj folioj), similaj al strutaj vostoplumoj.
Rouvres-sous-Meilly
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la centra parto de Burgonjo-Franĉkonteo.
Struta filiko
La nefruktaj folioj estas duoble flugilaj, dum la sporofilaj folioj unufoje flugilaj.
Tiu holarktisa specio vegetas en montaraj regionoj de la modera klimata zono, apud rojoj, en malsekaj areoj.
Dejaniro
Genealogio kaj edziniĝo al Heraklo
Dejaniro estis filino de Alteo kaj Dionizo aŭ Oineo, reĝo de Kalidono konata kiel la vin-homo, kvankam tiam li jam estis malsovaĝita. Kiam ŝia frato Meleagro forpasis, ĉiuj el siaj fratinoj funebris lian morton ĉe la tombejo. Artemiso ofendiĝis pro tio, kaj transformis ilin en birdojn. Nur Dejaniro kaj Gorgo sukcesis konservi ilian homan korpon, danke al la ĝustatempa interveno de Dionizo. Tio pravigis la onidiron pri ke tiu dio estis la vera patro de la princino.
Ŝia patro promesis edzinigi ŝin al timinda rivera-dio Aĥeloo. Tamen, Dejaniro ne estis milda princino, laŭ Apolodoro «ŝi eĉ veturis per sia propra ĉaro kaj praktikis la militan arton», do ŝi tute rifuzis esti subpremita de tiu pova svatiĝanto, kiu kapablis transformiĝi en serpenton aŭ taŭron. Heraklo, la plej elstara heroo en la mita rakontaro, promesis al la animo de Meleagro edziĝi al lia fratino, do pro tio luktis kontraŭ Aĥeloo pro la rajto edziĝi al ŝi. Post eksterordinara batalo, dum kiu la oceanido adoptis diversajn formojn, Heraklo profitis ke li iĝis taŭro por preni lin per liaj kornoj kaj surterigi lin, rompante tiel unu el la kornoj. La najadoj kreis per ĝi la faman kornon de abundo, kiun Heraklo donacis al Eneo por konvinki lin akcepti la geedziĝon.
Laŭ Robert Graves, Dejaniro estis rememoro de antaŭa milit-diino, Pra-Ateno, kiu ĉefrolis ritajn orgiajn nuptojn, dum kiu oni oferadis la sakralajn reĝojn. Heraklo, simbolo de la lasta olimpa mita tempo, devis venki la riveran dion por edziĝi Dejaniron. Tiu mito rilatas ankaŭ al la anstataŭo de la antikva matriarka religio per tiu patriarka, doria, kiun Heraklo simbolas.
Dejaniro ĝojis pri la venko de la heroo, edziniĝis al li kaj kune ili havis, inter aliaj, filinon nomitan Makario (kiu volonte akceptis sian morton por ke la dioj helpu la atenanojn venki Eŭristeon) kaj Hilo, inicanto de la elstara dinastio de la heraklidoj, kiuj sukcesis regi multajn grekajn urbojn.
Alia versio de la historio asertas ke Dejaniro (ankaŭ tie nomita Mnesimako) estis filino de Deksameno, reĝo de Oleno. Heraklo seksperfortis ŝin, kaj promesis edziĝi al ŝi post sia reveno. Sed antaŭe, la ĉevalviro Eŭritiono alvenis al Oleno kaj petis la manon de la princino. Deksameno akceptis pro timo, kaj kiam Heraklo revenis mortigis Eŭritonon kaj plenumis sian promeson.
Morto de Heraklo
Dum bankedo ĉe familiano de Eneo, Heraklo nevole mortigis la vin-verŝiston, kaj pro tio oni ekziliis lin al Trakinio aŭ al Tirinto. Survoje, li kaj Dejaniro devis trairi la riveron Eveno. Tiam, la centaŭro Neso ofertis, kontraŭmone, sian dorson por porti Dejaniron ĝis la alia bordo, dum Heraklo naĝis. Sed li profitis tiun ŝancon por kuri alidirekte kaj klopodi seksperforti Dejaniron. Heraklo aŭdis ŝiajn kriojn, kaj pafis (el distanco de pli ol unu kilometro) sagon ŝminkitan per la sango de la Hidro, la plej terura veneno el la mondo.
La sago trafis la koron de Nezo, kiu mortonte konvinkis Dejaniron pri ke sia sango, miksite kun lia spermo kaj oleo, estis efektiva rimedo por reakiri la amon de ŝia edzo. Naive, Dejaniro trempis tukon en la vundo de la ĉevalviro kaj konservis ĝin. Laŭ aliaj rakontoj, Dejaniro trempis lanon, per kiu ŝi poste trikis ĉemizon, aŭ Nezo donis al ŝi sian propran tunikon, sang-makulita.
Dejaniro pasigis trankvilan vivon en Trakinio. Ŝi jam akutimiĝis al la malfideloj de sia edzo, sed kiam li sendis sian novan amantinon, Jolo, al ilia komuna domo, Dejaniro sentis ke tio estas tro, kaj, kvankam ŝi kompatis Jolon, ŝi klopodis reakiri la amon de sia edzo. Heraklo pretiĝis por solena oferado al Zeŭso, dankeme pro sia venko en Ekalio, kaj pro tio petis al sia edzino la plej belan ĉemizon kaj tunikon. Tiam, Dejaniro ŝminkis ĝin per la sango de Nezo (aŭ donis al li tiun ĉemizon kiun ŝi faris aŭ Nezo donis), kaj tio okazigis la finon de tiu heroo.
Ĝuste kiam la servisto Likaso eliris por doni la ĉemizon al Heraklo, Dejaniro eksciis pri kion ŝi ĵus faris: peco da lano falis surteren kaj subite ekbrulis. Terurigite, ŝi klopodis halti Likason, sed jam estis tro malfrue: la veneno fiksiĝis sur la haŭto de Heraklo, kies karno ekbrulis pro ĝi. Senespere kaj freneze pro sia kulpo, Dejaniro alvokis ŝiajn filojn, por ke ili ĉeestu la morton de ilia patro, kaj poste pendigis sin de arbo-branĉo aŭ trapasis sin per glavo. Tuj poste, Dejaniro ricevis la pardonon de sia edzo, pro tio ke Hilo klarigis al li ĉion okazintan.
Aliaj rolulinoj same nomitaj
Krom la antaŭa, Dejaniro estis ankaŭ la nomo de diversaj rolulinoj de la helena mitologio:
Lenora
Lenora estas montara municipo en Ĉeĥio situanta en Bohemio en montaro Šumava ĉe kunfluejo de riveroj Teplá Vltava kaj Řasnice. Vivas ĉi tie. Ĝi estiĝis devene kiel vilaĝo de vitrofaristoj ĉe vitrofandejo (origine nomata Eleonorenheim, omaĝe al edzino de Adolf Schwarzenberk) fondita en la jaro 1834, produktanta sub marko Meyers-Neffe kristalan vitron ornamita per facetado, tranĉado kaj kolora pentrado, apartenanta en la 19-a jarcento al la plej bonaj en meza Eŭropo.
41 (nombro)
La nombro 41 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En matematiko
41 estas sumo de kelkaj primoj:
Ĝi ankaŭ estas sumo de du kvadratoj:
Urala-Siberia lingvaro
Urala-Siberia lingvaro estas hipoteza lingva familio konsistanta el Urala, Jukagira, Eskim–Aleuta, eble Nivĥa kaj antaŭe Ĉukĉa-kamĉatka lingvaroj. Ĝi estis proponita en 1998 de Mikaelo Fortescuo, fakulo en Eskim–Aleuta kaj en la Ĉukĉa-kamĉatka lingvaro, en lia libro Language Relations across Bering Strait. En 2011, Fortescue forigis Ĉukĉa-kamĉatkan lingvaron de la propono.
Lago Bangveulu
Bangveulu aŭ Bangweulu — 'kie la ĉiela akvo kuniĝas kun la ĉielo' — esta unu el plej grandaj humidejaj sistemoj de la mondo, kio enhavas la Lagon Bangveulu, la marĉojn Bangveulu kaj la ebenaĵoj Bangveulu nome inundebenaĵoj. Situanta en supra baseno de la rivero Kongo en Zambio, la sistemo Bangveulu kovras preskaŭ komplete ebenan areon samgrande kiel Konektikuto aŭ East Anglia, kun alto de 1,140 m ĉe la provincoj de Zambio Luapula kaj Norda Provinco. Ĝi estas grava por la ekonomio kaj biodiverseco de norda Zambio, kaj por la birda faŭno de multe pli granda regiono, kaj frontas median streson kaj problemojn pri habitata konservado. Kun longa akso de 75 km kaj larĝo de ĝis 40 km, la konstanta malferma akvosurfaco de la Lago Bangveulu's estas ĉirkaŭ 3,000 km², kio etendas kiam ties marĉoj kaj inundebenaĵoj estas inunditaj fine de la pluvsezono maje. La kombina areo de la lago kaj la humidejoj atingas ĝis 15,000 km². La lago havas averaĝan profundon de nur 4 m.
La sistemo Bangveulu estas nutrata de ĉirkaŭ 17 riveroj el kiuj la Ĉambeŝi (fonto de la rivero Kongo) estas la plej granda, kaj estas kolektita de la rivero Luapula.
Cryomyces minteri
Cryomyces minteri estas fungo de necerta lokigo en la klaso Dothideomycetes, subdivido Ascomycota. Tiu rok-loĝanta fungo estis malkovrita en la McMurdo Sekaj Valoj situaj en Antarktio, sur fragmentoj de roko koloniigita de lokaj kriptoendolita komunumo.
En 2008, Cryomyces minteri kaj Cryomyces antarcticus estis samtempe ekzamenitaj en malaltaj terorbitaj kondiĉoj sur la instalaĵo EXPOSE-E de la EuTEF (Eŭropa Teknologia Eksponinstalaĵo) ekster la Internacia Kosmostacio dum 18 monatoj.
Ĝi estis ankaŭ ekzamenita en spaca vakuo kun polikroma UV radiado por ŝajnigi medion de Marso. Ambaŭ fungoj survivis ambaŭ ŝajnigojn.
Eksteraj ligiloj
Catalogue of Life: Dothideomycetes
Bezděčín
Nomon Bezděčín havas pluraj setlejoj:
kaj naturmemorindaĵo
La Coronada
La Coronada [lakoroNA] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas coroneles, tio estas koroneloj. La censita populacio en 2008 estis de 2.238 loĝantoj.
Situo
La Coronada estas situa en la centra parto de Ekstremaduro, je altitudo de 356 m; je 130 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 8 km de la urbo Villanueva de la Serena, kio iom vivigas la vilaĝon. La surfaco de ties teritorio estas de 81,2 km².
Historio
La mezepoka deveno de la vilaĝo rilatas al la rilataron de la najbara vilaĝo Magacela al la religia estraro en Villanueva de la Serena.
Dum la Hispana Enlanda Milito tiu vilaĝo estis unu el la malmultaj kie apenaŭ mortis iu danke al la kunlaboro de la vilaĝanoj.
Ekonomio
Agrikulturo de cerealoj, brutobredado de ŝafoj kaj komerco kaj servoj rilate al la proksima Villanueva de la Serena kaj la ŝoseo kiu iras el tie al Campanario kaj Castuera.
Cordobilla de Lácara
La loĝantoj nomiĝas cordobillanos. La censita populacio en 2008 estis de 983 loĝantoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj ĉefe por produktado de olivoleo de tre alta kvalito. La brutobredado konsistas el ŝafoj, kaproj kaj porkoj. Tria fonto de resursoj estas la elproduktado de korko per tradiciaj sistemoj de elprenado (saca).
Vidaĵoj
Proksime estas la plej interesega dolmeno de la regiono. La popola arkitektuto konsistas el blankaj domoj de agrikultura tipo. Krome estas preĝejo de Sankta Petro.
21650 Tilgner
21650 Tilgner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Bruno Tilgner (1933–2002), kiu laboris ĉe la Eŭropa Kosma Agentejo. Li pli malfrue fariĝis ano de la strategia oficejo. Li grave helpis la malkovron kaj identigon de.
Sveda Ruĝa Kruco
La Sveda Ruĝa Kruco - svede Svenska Röda Korset - estas societo de humanitara helpo en Svedio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en, kaj kiel la nuntempa prezidanto funkcias .
Březnice
Březnice estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en suda parto de Mezbohemia regiono, 15 km sude de la distrikta urbo Příbram. Vivas ĉi tie. Březnice estas 462 m super la marnivelo. En la urbo estas samnoma kastelo, devenanta el 13-a jarcento, tiam servanta kiel gotika burgo. En la 16-a jarcento ĝi estis rekonstruita en renesancan kastelon. Historia centro de la urbo formas memorzonon kun sinagogo kaj geto. Rande de la urbo ankoraŭ ekzistas juda tombejo.
Partoj de urbo
Urbo Březnice konsistas el ses partoj sur kvar katastraj teritorioj:
367 Amicitia
Ĝin malkovris la franca astronomo Auguste Charlois la elde la observatorio de Nico.
Zacualpan (Komunumo en Veracruz)
Zacualpan estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Zacualpan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 198.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6717 loĝantojn. El tiuj estis 3253 viroj kaj 3464 virinoj. La komunumo havas surfacon de 219.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 26 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 21 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1670 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 6955 personoj. En la jaro 2000 temis pri 6993, do temis pri kresko / malkresko je 0.11 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 6110 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 66 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.08 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Belinchón
Belinchón estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Belinchonero. La censita loĝantaro en 2013 estis de 3333 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,4 loĝ/km².
Situo
Belinchón estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la okcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 693 m. La areo de ties teritorio estas de 79.73 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°03′N 3°03′Ok. Ĝi limas norde kun la teritorio de Estremera (provinco Madrido) kaj kun Barajas de Melo, oriente kun Huelves, sude kun Tarancón kaj okcidente kun Fuentidueña de Tajo (ankaŭ en la provinco Madrido) kaj Zarza de Tajo.
Historio
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Belinchón, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Belinchón kie oni falis al la nunaj 372.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Barrio de la Concepción (metroo de Madrido)
Barrio de la Concepción estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en kvartalo de la Concepción, en distrikto Ciudad Lineal.
La stacio estis malfermita la.
Clermont-Ferrand
Clermont-Ferrand estas grava urbo kaj komunumo de Francio, lokita en la regiono Aŭvernjo, de kiu ĝi estas la ĉefurbo. Ĝi cetere estas la prefektejo de la departemento Puy-de-Dôme.
Ĝi enhavas proksime 140,000 loĝantojn, kiuj nomiĝas Clermontais, kaj estas unu el la plej malnovaj urboj en Francio. Parte pro historiaj kaŭzoj, la urbo estas kelkfoje simple alinomata Clermont.
Geografio
Clermont-Ferrand estas centra urbo de Francio. Ĝi situas kore de la Franca Meza Masivo, 410 metrojn alta. Okcidente troviĝas plataĵo, sur kiu precipe elstaras la fama vulkano puy de Dôme. Oriente etendiĝas la ebenaĵo Limagne.
Historio
La moderna urbo Clermont-Ferrand rezultas el la kunuigo de du apartaj urboj, Clermont kaj Montferrand, je la epoko de la franca reĝo Ludoviko la 13-a.
Ekonomio
Grava parto de la enspezofontoj venas el aŭtomobila industrio. Tie estis la dekomenca sidejo de la grava entrepreno por pneŭoj nome Michelin.
Enloĝintoj
Clermont-Ferrand estas kie Léon Courtinat fondis Esperanto-grupon en 1922.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Sketilo
Sketilo estas sporta helpilo, ebliganta al ties portanto apartan movon sur diversspeca surfaco. Ĉefa parto de la sketiloj estas plandumo kun fiksita speciale proponita konstruo, kies funkciaj ecoj ebligas tian movon.
Sketilo sur glacio
La sketilo sur glacio estas piedvesto plenigita de sube per glitilo, en kiu eblas moviĝi sur glacia areo.
Historio
Trovaĵoj de la unuaj ostaj sketiloj datiĝas en milojn da jaroj antaŭ nia erao. La plej malnovaj metalaj sketiloj devenantaj el jarcentŝanĝo estis trovitaj en Hungario ĉe Balatono, sed pli ili disvastiĝis ekde la 14-a jarcento en Nederlando kaj Skandinavio. La sketilojn oni alfiksis helpe de ledzonoj. Dank‘ al pli posta transiro al akrigo sur du tranĉiloj kun kanaleto inter ili, uzantoj povis seniĝi de bastonoj, kiuj ĝis tiu tempos servis por forŝovado. Bushnell konstruis en Filadelfio en la jaro 1848 tutmetalajn sketilojn, kiujn oni alfiksis al botoj de flanke per ŝraŭbigaj ligiloj je hoketo. De tie estis jam nur paŝo al sketiloj, kiuj estis rekte alfiksitaj sur la botoj pere de ŝraŭboj aŭ nitoj.
Socialisma Respubliko Rumanio
La Socialisma Respubliko Rumanio (Republica Socialistă România, RSR) estis unupartia socialisma ŝtato kiu ekzistis oficiale el 1947 al 1989. El 1947 al 1965, la ŝtato estis konata kiel Rumana Popola Respubliko (Republica Populară Romînă, RPR). La lando estis membro de la Varsovia Pakto, nome ŝtato de la Orienta Bloko kun hegemonia rolo por la Rumana Komunista Partio enmetite en la landa konstitucio.
Guareña
Guareña [guarEnja] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Badaĥozo, regiono Ekstremaduro. Ĝi enhavas loĝantojn.