cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monto Logan
La temperaturoj estas tre malvarmaj. En la altebenaĵo de 5000 msm, la temperaturo de la aero estas ĉirkaŭ la -45 °C en la vintro kaj atingas preskaŭ sub nulo en la somero, kun averaĝa temperaturo por la tuta jaro de ĉirkaŭ -27 °C. En la 26-a de Majo de 1991 oni registris -77,5 °C, la temperaturo plej malvarma iam registrita ekster Antarkto. Tamen ĝi ne estis registrita kiel la temperaturo plej malalta de la tuta Nordameriko, ĉar ĝi estis registrita je altitudo tre alta. Minimuma fandado de la neĝo resultas en grava glacitavolo, kiu atingas preskaŭ 300 m en kelkaj lokoj. La monto estis nomumita honore al sir William Edmond Logan, kanada geologo fondinto de la Geologia Komisiono de Kanado (GKK).
Leila Khaled
Leila Khaled aŭ laŭ esperanta transskribo Ĥalid (arabe ليلى خالد Lailā Chālid; naskiĝis la en Haifo, tiama Palestino) estas membro de la Popola Fronto por la Liberigo de Palestino (PFLP), kiu fariĝis fama en 1969 pro ŝia rolo en devojigo (kidnapo) de aviadilo.
Charles Marie René Leconte de Lisle
Charles Marie René LECONTE DE LISLE, pli simple konita kiel Leconte de Lisle, (n. en 1818 - m. en 1894) estis franca poeto de la dua duono de la 19-a jarcento. Li estas rigardita kiel la estro de la literatura, parnasa skolo. Krom poezioj, li verkis plurajn prefacojn, en kiuj li vortigis certajn teoriajn principojn, al kiuj aliĝis aliaj poetoj de la sama generacio, post romantikismo kaj antaŭ simbolismo. Ili nomigis sin parnassiens ekde 1866.
Leila Khaled
La familio de Ĥalid devis eskapi al Libano en 1948. Kiam ŝi estis dek-kvin jara, ŝi fariĝis membro de la radikala Araba Naciisma Movado, komencita de George Habash. Post la sestaga milito, la Palestina branĉo de ĉi tiu organizaĵo fariĝis la Popola Fronto por la Liberiĝo de Palestino, kaj Ĥalid restis en ĝi. Ŝi ankaŭ pasis iom da tempo en Kuvaito kiel instruistino.
Charles Marie René Leconte de Lisle
La verko de Leconte de Lisle estas elstarita de tri gravaj poemaroj : la Poèmes antiques ("Antikvaj Poemoj", 1852), la Poèmes barbares ("Barbaraj Poemoj", 1862) kaj la Poèmes tragiques ("Tragikaj Poemoj", 1884). Li cetere tradukis al la franca plurajn verkistojn de la antikva periodo, inkluzive de Homero.
Leila Khaled
En 1969, Khaled estis parto de grupo da teroristoj kiuj prenis la kontrolon super la flugo TW 840 de Romo al Ateno, kaj devigis la piloton flugi al Damasko. Neniu el la pasaĝeroj estis vunditaj, sed la aviadilo estis eksplodigita. Khaled asertas ke ŝi devigis la piloton flugi super Haifo, por ke ŝi povu vidi la urbo kie ŝi naskiĝis. Post ĉi tiu evento, Khaled faris plurajn plastajn operaciojn por ŝanĝi ŝian aspekton kaj ne esti rekonita.
Charles Marie René Leconte de Lisle
En 1886, Leconte de Lisle eniris la Francan Akademion, kaj okupis la seĝon antaŭe atribuitan al Victor Hugo.
Leila Khaled
La piloto decidis alteriĝi en Londono, kie Khaled estis arestita. En oktobro la brita registaro liberigis ŝin kiel parto de interŝanĝo de kaptitoj. La venontan jaron, la PFLP rezignis pri la taktiko ostaĝigi aviadilojn. Nuntempe Leila Khaled diras ke ŝi ne plu subtenas similajn metodojn, sed ŝi restas skeptika pri la pac-procedo inter la araboj kaj Israelo. Ŝi fariĝis membro de la Palestina Nacia Konsilio, kaj estas politike tre aktiva, ofte farante paroladojn trans la mondo. Ŝi vivas en Amano, en Jordanio, kun ŝia edzo kaj du filoj.
Veszprémgalsa
Veszprémgalsa [vesprEmgalŝa] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg.
Situo
Veszprémgalsa situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Sümeg troviĝas 15 km-ojn for.
Historio
Veszprémgalsa naskiĝis en 1969 pro kuniĝo de Zalagalsa kaj Veszprémpinkóc. Rojo (samtempe estis departementolimo) disigis la vilaĝojn.
Zalagalsa
La unua mencio devenis el 1268. Dum la turka erao la komunumo senhomiĝis. En 1959 kolĥozo formiĝis.
Veszprémpinkóc
La unua mencio devenis el 1764. La vilaĝo ekhavis kurenton ekde 1949.
Komunaj vilaĝservoj estas biblioteko, kuracejo, akvodukto, gasodukto, telefona reto, migra poŝto.
László Komár
László Komár [lAslO komAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome Komár István László estis hungara ŝlagrokantisto. Oni nomumis lin la hungara Elvis Presley.
László Komár naskiĝis la en Adásztevel, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Komár aliĝis al ŝlagrorkestro en 1962, en la sekvaj jaroj li estis membro en pluraj ŝlagrorkestroj. Ekde 1979 li estis solisto. Dum lia kariero li publikigis 18 sondiskojn, kiuj elĉerpiĝis resume en 3 milionoj da ekzempleroj. Li ricevis premion en 2011. Li edziĝis kvinfoje.
Mon (lingvo)
La lingvo mon (မွန်ဘာသာစကား, ภาษามอญ) apartenas al la aŭstralazia lingvaro kaj estas parolata de 1 miliono da homoj apartenantaj al la Mon-popolo kiuj loĝas en Birmo (Mjanmao) kaj Tajlando. La lingvo mon estas minacata lingvo, ĉar la pli juna generacio - sub forta socia premo - pli kaj pli ekuzas la birman lingvon. Male al plej multaj aliaj lingvoj en la regiono, la lingvo mon ne estas tona lingvo. La alfabeto de la lingvo mon havas 35 konsonantojn, inkluzive de vokalo traktata kiel konsonanto.
La lingvokodo estas Mon [mnw] ISO 639-3. Ĝiaj parolantoj ĉefe loĝas en la birmaj subŝtatoj Kajino, Mon kaj Tanintharyi (Tenasserim).
Historio
La lingvo mon havas grandan historian gravecon en Birmo. En la la frua mezepoko ĝi estis la lingvafrankao de la reĝlando Pagan. Pere de la mon-popolo la birmanoj adoptis la Teravadan Budhismon kaj sian alfabeton.
En la birma historio, Mon estis dum longa periodo (en la 12-a jarcento) la dominanta lingvo de la valo Irawaddy, de la Mon-reĝlandoj je la malsupra kuro de la rivero ĝis Bagan je ĝia supra kuro. Ĉi tio restis tiel post kiam la Mon-reĝlando de Thaton estis konkerita de Bagan en la jaro 1057. La reĝo Kyanzittha el Bagan (1084-1112) estis admiranto de la monkulturo kaj antaŭenigis la uzon de la lingvo kaj precipe de la mon-alfabeto, kiun oni prenis kiel modelo por novdisvolvota birma skribo. Dum tiu ĉi periodo la Myazedi- epigrafoj estis kreitaj. Ili estis skribitaj en kvar lingvoj: la palian, la Pyu an, la birman kaj la Mon-lingvon. Post la morto de Kyanzittha, la influo de Mon fadis kaj la malnova birma lingvo anstataŭigis la lingvojn Mon kaj Pyu kiel Lingua Franca.
Post la falo de Bagan, la lingvo de la Mon-popolo travivis novan ekfloron kaj denove fariĝis la komunikada lingvo en la regiono de la hodiaŭa malsupra Birmo, precipe en Bago (Hanthawaddy, 1287 ĝis 1539). Ĉar ĉi tiuj areoj estis plejparte loĝataj de la mon-popolo, la lingvo mon restis ĝis la mezo de la 19-a jarcento determina. Tamen, post kiam la britoj enkorporigis Birmon en sian kolonian imperion en 1852, ili antaŭenigis la partoprenon de aliaj sekcioj de la loĝantaro en la delto de Irawaddy por antaŭenigi agrikulturon kaj rizokultivadon. Ĉi tiuj homoj kunportis siajn lingvojn kaj la lingvo mon estis reduktita al loka uzo kaj graveco.
Muzio Clementi
Clementi estas plej bone konata pro sia kolekto de pianostudaĵoj Gradus ad parnassum, al kiu la peco Docteur Gradus ad Parnassum de Debussy (la unua movimento de sia pecaro Infana angulo) faras ludeman aludon. Simile liaj sonatinoj restis postulataj por pianostudantoj el ĉie, ĝis la malfrua 20-a jarcento. Erik Satie, kiu estis samtempulo de Debussy, ludimitis tiujn ĉi sonatinojn (aparte la sonatinon vk. 36, n-ro 1 ) en sia Sonatine Bureaucratique.
Johann Bielz
Johann Bielz (bilc) estis en Sibio germana evangelia instruisto en knabinlernejo, orgenisto ĉe la urba paroĥa preĝejo dum 1819-1857, naskiĝinta en ? kaj mortinta en ?.
Kariero
Johann Bielz vivis en Sibio 41 jarojn.
None
None estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Orbassano, Volvera, Candiolo, Piobesi Torinese, Airasca, Castagnole Piemonte kaj Scalenghe.
Reĝlando Italio (1805–1814)
La Reĝlando Italio (itale Regno d’Italia) kreiĝis en la jaro 1805 kiel sukceda ŝtato de la Respubliko Italio (la tiel nomata Cisalpa Respubliko). Ĝi ekzistis ĝis 1814 kaj estis konstitucia monarĥio, kies ŝtatestro, la reĝo de Italio, estis Napoleono.
Antaŭ la kreiĝo
Fine de la 18-a jarcento, la Itala duoninsulo ne estis unuigata en unu nacio, sed apartigata en diversajn ŝtatojn, pri kies posedo batalis inter si la Habsburga Monarĥio kaj la Burbona, t.e. antaŭrevolucia Francujo. Kiam la Franca Revolucio okazis en 1789 kaj Napoleono, kiu iĝis estro de Francujo, komencis konkeri Eŭropon, li ankaŭ kapablis dominantiĝi super Italujo. Napoleono kreis reĝlandon en la regionoj de Lombardujo, Venecio, Modeno, Papa Ŝtato, Istrio, Dalmatio, Piemonto, Savojo, Ĝenovo, Parmo kaj Toskanio nomante ĉi-ĉion Reĝlando Italujo. Napoleono igis sian adoptitan filon Eugène vica reĝo kaj sin mem reĝo de Italujo. Origine, Napoleono estis volanta, ke lia frato iĝu reĝo, sed tiu ne volis regi super Italujo, do Napoleono mem prenis la kronon.
Proklamo kaj laŭleĝeco
Je la 19-a de Marto 1805, la ŝtata konsilio de la Itala Respubliko decidis pri konstituciŝanĝan dekreton donanta la suverenan potencon de la lando al la Franca imperiestro, Napoleono. En la dua artikolo de tiu dekreto, la itala konsilio pliklarigis, ke la nove kreata monarĥio estu hereda kaj la krono estu transdonata de patro al filo (kiu ankaŭ rajtis esti adoptita).
Sub la rego de Napoleono, oni enkondukis francajn leĝojn en Italujo, i.a. la francan civilan kodekson, kio iomete plibonigis la juran situacion donante unu komunan leĝaron al antaŭe diversleĝaj landopartoj. Tamen, Italujo devis partopreni en la tiel-nomata kontinenta barikado, kiu estis barilo kontraŭ komerco kun la Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando. Tiu barilo havis malbonegan influon al la itala ekonomio same kiel al la ekonomio de multaj aliaj regionoj en Eŭropo, kiuj estis aliĝintaj al la barilo.
Italujo en la Napoleonaj militoj
La itala reĝlando, kiu estis Napoleona ŝtato, partoprenis en la militoj, kiujn Napoleono kondukis kontraŭ Aŭstrujo en 1805 kaj 1809, Prusujo en 1806/1807, en Hispanujo de 1808 ĝis 1812 kaj ege kontribuis al la atako kontraŭ Rusujo en 1812, kiam ili perdis ĉirkaŭ 25 000 de 27 000 soldatoj, kiujn ili estis sendintaj. Precipe en Hispanujo, la itala reĝlando montriĝis kiel tre helpema militpotenco al la franca ekspansio. La militistaj kokardoj havis la naciajn kolorojn; ili estis verdaj, ruĝaj kaj blankaj. La uniformoj aspektis kvazaŭ kiel la francaj, nur kun verda anstataŭ blua ĉefkoloro. La tutan armeon de la reĝlando formis la reĝa gardo, sep infanteriaj regimentoj, du dragonaj regimentoj, unu ĉevala artileria regimento kaj unu teknikista bataliono kun kutima helpa kaj subtenanta personaro.
Ankaŭ la Reĝlando de Napolo batalis por la Franca imperio, post kiam Napoleono igis sian fraton Joseph Bonaparte reĝo de Napolo, do la tuta surkontinenta lando de Italujo estis surflanke de Francujo.
László Hosszú
D-ro László HOSSZÚ [hosu] rumania hungara titolita abato. Li naskiĝis en Szilágysomlyó la kaj mortis en Oradea la.
Kariero
D-ro László Hosszú studis de 1929 en Oradea, de 1936 en Romo, kie li akiris jurdoktortitolon pri eklezijuro. Li servis en Zalău, Oradea, Carastelec. La rumanaj instancoj arestis lin en 1939 pro akuzo de partopreno en kontraŭfaŝista organizado. Pli poste oni ekstradiciis lin el Rumanio. En 1940 li revenis, en aŭtuno de 1944 li fuĝis en Debrecenon. Post la dua mondmilito li estis teologia instruisto en Oradea, kunlaboranto de episkopejo de 1949, instruisto en Alba Iulia (1951–1955), poste parokestro en Tinca, fine en Episcopia Bihorului (1958–1983}.
(17931) 1999 GA27
(17931) 1999 GA27 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kalkulita por la epoko de la, ĝia orbita granda duonakso estis 3,20598119 , ĝi do tiam orbitis ĉ. 894 800 km trans la artiferita limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Le Discours
Le Discours ("la diskurso") estas franca filmo reĝisorita de Laurent Tirard kaj aperinta je 2020. Ĝi estas adaptita de romano de sama nomo verkita de Fabrice Caro je 2018. Le Discours estas elektita por la Festivalo de Cannes de 2020.
NGC 4220
NGC 4220 (aliaj indikoj — UGC 7290, MCG 8-22-89, ZWG 243.55, IRAS12137+4809, PGC 39285) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Vertica konfiguro
En geometrio vertica konfiguro estas mallonga skribmaniero por prezenti vertican figuron de pluredro aŭ kahelaro kiel vico de edroj ĉirkaŭ la vertico. Por uniformaj pluredroj estas nur unu vertica speco kaj pro tio la vertica konfiguro plene difinas la pluredron.
Le Discours
Ligiloj
Paĝo pri Le Discours sur AlloCiné
NGC 4220
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vertica konfiguro
En nememspegulsimetriaj pluredroj ekzistas du variantoj de verticoj, unu el ili estas spegulsimetria al la alia, sed ili ambaŭ havas la sama vertican konfiguron. Laŭhorloĝnadla kaj kontraŭhorloĝnadla variantoj ne estas distingeblaj per vertica konfiguro.
Baza varianto
Vertica konfiguro estas donata kiel opo de nombroj, ĉiu nombro el ili prezentantas la kvanton de flankon de la respektiva edro, irante ĉirkaŭ la vertico.
Ekzemple a.b.c.d.e signifas ke la vertico havas 5 edrojn ĉirkaŭ ĝi, kun a, b, c, d, kaj e lateroj. Ekzemple 3.5.3.5 signifas ke la vertico havas 4 edrojn, alterne triangulojn kaj kvinlaterojn. Ĉi tiu vertica konfiguro difinas la vertico-uniforman dudek-dekduedron.
La ordo estas grava kaj ekzemple 3.3.5.5 estas malsama de 3.5.3.5.
Variadoj
Malsamaj skribmanieroj estas uzataj kun komo (,) aŭ kun punkto (.) kiel disigilo. Se ripetiĝas grupoj de edroj kun la sama subvico de kvantoj de lateroj, eksponenta skribmaniero povas esti uzata. Ekzemple 3.5.3.5 povas esti skribata kiel (3.5)^2 aŭ (3.5)2. Se estas nur unu sola kvanto de lateroj estas uzata ankaŭ formo {p,q} kiu estas la samo kiel p.p.p... (q fojoj) = p^q = pq. Ekzemple dudekedro estas {3,5} = 3.3.3.3.3 = 3^5 = 35.
Preĝejo Sankta Ladislao (Veszprém)
Historio
Veszprém estas la unua diocezo de la lando, dekomence vivis tie monaĥinoj. Dum la mezepoko estis en tiu loko impona paroĥa kirko. Ĝi supozeble neniiĝis pro la kontraŭturkaj bataloj. En 1740 oni konstruis kapelon dediĉitan al Sankta Ladislao. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1902 kaj la dediĉo (titolo) restis. La orgeno ekfunkciis en 1957.
Taillet
Taillet (Tellet) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Vertica konfiguro
Variadoj
La skribmaniero estas cikla kaj ne gravas ekde kiu edro komenci skribon. Do 3.5.3.5 estas la sama kiel 5.3.5.3. Kaj 3.3.3.3.4 estas la samo kiel 3.3.3.4.3, 3.3.4.3.3, 3.4.3.3.3, 4.3.3.3.3. Por unueco, kutime la plej malgranda edro (aŭ vico de plej malgrandaj edroj) estas listigata la unua.
Preĝejo Sankta Ladislao (Veszprém)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur monteto ĝuste ĉe la viadukto. En mezo de la fasado la turo altiĝas (nur iomete reliefas), sube la triobla enirejo funkcias. La enirejo estas atingebla post ŝtupoj. En fino de la fasado situas la plurlatera absido, apude estas la sakristio. Interne la orgeno havas lokon en la galerio.
Taillet
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Telletencs.
Vertica konfiguro
Stelaj plurlateroj
La skribmaniero ankaŭ aplikas por nekonveksaj edroj, la stelaj plurlateroj. Ekzemple kvinlatero havas 5/2 laterojn, kiu signifas ke estas 5 verticoj irante ĉirkaŭ dufoje. Ekzemple, la nekonveksa regula pluredro malgranda steligita dekduedro havas vertican konfiguron de {5/2,5} kio estas la samo kiel 5/2.5/2.5/2.5/2.5/2.
Preĝejo Sankta Ladislao (Veszprém)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 27-an de junio.
Vertica konfiguro
Inversigitaj plurlateroj
Edroj sur vertica figuro estas konsideritaj al progresi en unu direkto. Iuj pluredroj havas verticajn figurojn kun renversaĵoj kie la edroj progresas retroire. Vertica figuro prezentas ĉi tion kvazaŭ la edroj estas steloj kiel p/q kie q>p/2.
Ekzemple U75, granda durombo-dudek-dekduedro havas vertican konfiguron 4.5/3.4.3.4.5/2.4.3/2. Ĉi tie 3/2 signifas triangulon kiu havas verticojn ĉirkaŭiratajn dufoje, kio estas la samo kiel verticoj trairataj unufoje malantaŭen. Simile 5/3 estas malantaŭen trairata stelokvinlatero 5/2.
Schleswig (urbo)
Schleswig (dane Slesvig, en Esperanto Ŝlesvigo) estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 1-an de decembro 2005 la urbo havis 24.071 loĝantojn.
En ĝia proksimeco ekde la 9-a jarcento situis la vikinga komerca urbo Haithabu, kiu dum tiu epoko estis la centro de la komerco en norda kaj nordorienta Eŭropo.
Vertica konfiguro
Ĉiuj uniformaj verticaj konfiguroj de regulaj konveksaj poligonoj
La ekzisto de duonregula pluredro povas esti priskribita per ĝiaj vertica konfiguro kaj angula difekto: edroj ĉirkaŭ vertico devas havi sumon de enaj anguloj malpli grandan ol 360°.
Schleswig (urbo)
Muzeoj
La plej gravaj muzeoj de la distrikto troviĝas en la urbo Schleswig. La landa muzeo por arto kaj kultura historio kaj la landa arkeologia muzeo havas sian sidejon en la kastelo Gottorf: inter la eksponaĵoj menciindas interalie la historia ŝipo Nydam kaj iuj surprize bone konserviĝintaj kadavroj de malbonŝancaj homoj, kiuj dronis en marĉo kaj kies korpoj konserviĝis sub la marĉa surfaco. En la plej granda prahistoria muzeo de Germanio entute prezentiĝas pli ol 5 milionoj da trovaĵoj en granda kolekto prahistoria kaj malpli granda mezepoka. La vikinga muzeo Haithabu (vidu supre) same apartenas al la landa arkeologia muzeo kaj ekde 1985 prezentas trovaĵojn el la historia vikinga urbo. Proksime de la kastela insulo de la urbo Schleswig ankoraŭ ekzistas etnografia muzeo, kiu prezentas la historion de ĉiutaga regiona kulturo el la lasta jarmilo.
Vertica konfiguro
Ĉiuj uniformaj verticaj konfiguroj de regulaj konveksaj poligonoj
Se la vertica figuro prezentas kahelaron de la eŭklida ebeno la sumo egalas al 360°.
Se la sumo estas pli granda ol 360° la vertica figuro povas prezenti kahelaron de la hiperbola ebeno.
Schleswig (urbo)
Muzeoj
La pejzaĝa muzeo Unewatt en Langballig konsistas el kvar muzeaj insuloj, sur kiuj prezentiĝas tipaj historiaj agrikulturaj konstruaĵoj (kamparaj bienoj, laktoprilaborejo, ventomuelejo) kaj ilaroj en historia vilaĝo. Kerno de la muzeo Danewerk (Danevirkegården) en la komunumo Dannewerk estas historia digaro, pruvaĵo de pratempa fortikaĵo kaj la plej granda geografia monumento de Norda Eŭropo.
Vertica konfiguro
Ĉiuj uniformaj verticaj konfiguroj de regulaj konveksaj poligonoj
Por uniformaj pluredroj, la sumo de anguloj povas esti uzata por kalkuli kvanton de la verticoj. La angula difekto estas difinata kiel 360 gradoj minus la sumo de ĉiu enaj anguloj de la plurlateroj kiuj kuniĝas je la vertico. Kartezia teoremo donas ke, sumo de ĉiu angulaj difektoj en topologia sfero sume estas al 4*π radianoj aŭ 720°.
Schleswig (urbo)
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Vertica konfiguro
Ĉiuj uniformaj verticaj konfiguroj de regulaj konveksaj poligonoj
Ĉar uniformaj pluredroj havi identajn verticojn, ĉi tiu rilato permesas kalkuli kvanton de la verticoj: kvanto = 720/(angula_difekto).
Ekzemple, senpintigita kubo 3.8.8 havas angulan difekton de 30°. Pro tio ĝi havas 720/30=24 verticojn.
Pluredro kun vertica konfiguro {a,b} havas 4/(2-b(1-2/a)) verticojn.
Ĉiu skribita vertica konfiguro potenciale unike difinas duonregulan pluredron. Tamen ne ĉiuj konfiguroj estas eblaj.
Topologio limigas ekziston de pluredroj. Se la konfiguro estas p.q.r do p-edro estas ĉirkaŭbarita per q-edroj kaj r-edroj kaj ili estas unuaj inter la duaj, Do, aŭ p estas para aŭ q=r. Simile aŭ q estas para aŭ p=r. Pro tio eblaj triopoj estas 3.3.3, 3.4.4, 3.6.6, 3.8.8, 3.10.10, 3.12.12, 4.4.n (ĉiu n>2), 4.6.6, 4.6.8, 4.6.10, 4.6.12, 4.8.8, 5.5.5, 5.6.6, 6.6.6. Fakte, ĉi ĉiuj konfiguroj kun tri edroj je unu vertico ekzistas. Ankaŭ, 3.12.12, 4.6.12, 4.8.8, 6.6.6 rilatas al eŭklida ebenaj kahelaroj, plua pligrandigo de nombroj q kaj r jam donas hiperbolajn ebenajn kahelarojn.
Simile kiam kvar edroj verigi je ĉiu vertico, p.q.r.s, se unu nombro estas nepara ĝia la najbaroj, devas esti egalaj.
La nombro en krampoj estas la kvanto de verticoj, difinita per la angula difekto.
Edra konfiguro por dualaj
La duala pluredro estas povas ankaŭ esti listita per ĉi tiu skribmaniero, sed prefiksis per V. vidu en edra konfiguro.
Rehhorst
Rehhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordstormarn, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Reinfeld, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
11323 Nasu
Nomo
Ĝia nomo honoras Eiichi Nasu, ĉefredaktoron de la inform-bulteno  Astro Oita de la Astronomia Societo de Oita dum pli ol dek jaroj, komencinte en 1979. Li estis poste direktoro de ĉi-tiu societo.
Luzacia lignita regiono
La aktivaj lignitominejoj de la regiono en 2009 konsumis 230 milionojn kubajn metrojn da akvo - pli ol ĉiuj aliaj akvokonsumantoj de la regiono kune: por komparo, en la tuta federacia lando Brandenburgio industrio, agrikulturo kaj akvocentraloj provizantaj la civitanojn kune konsumis 160 milionojn kubajn metrojn da akvo.
(8953) 1998 FC61
(8953) 1998 FC61 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Hosasău
Hosasău situas 7 km oriente de Fitod ĉe la distrikta vojo DJ123C; de Leliceni ĝi estas atingebla nur tra Fitod, aŭ pere de vojetoj.
Laŭ la censo de 2002 Hosasău havis nur unu loĝanton. Laŭ la hungara vikipedio li estas etne hungaro, sed oficiale li ne deklaris etnecon.
Olšina (Horní Planá)
Olšina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horní Planá en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 5 km oriente de Horní Planá. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio České Budějovice – Černý Kříž – Volary/Nové Údolí. En la jaro ĉi tie vivis. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj.
Olšina situas en katastra teritorio Horní Planá kun areo 37,25 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440.
Lodrino TI
-
Lodrino estas komunumo de la komunumaro Riviera kaj la distrikto Riviera en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1674 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Lodrino situas ĉe la okcidenta flanko de la rivero Tiĉino (rivero). La komunuma teritorio etendiĝas en la Valo de Lodrino, flanka valo de la Valo de Leventina. La ĉefaj seteljoj situas en la valplanko de Leventina ĉe la okcidenta bordo de Tiĉino. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Lodrino, Balma, Cave Bignasca, Prosito, Rodaglio kaj Verscio en la valo kaj Lagua kaj Lègri sur monta teraso supe la valo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 31,50 km², de kiuj 68,2% estas kovritaj de arbaro, 8,8% servas por agrikulturo kaj 4,2% por setlado.
Krono (dio)
Krono (Κρόνος) estas en la helena mitologio laŭ la Pelasga mito pri ekesto de la mondo filo de Eŭrinomo kaj serpento Ofiono. Kune kun Rea li estis, kiel ĉiu el la titanoj disponigita al unu el la stelaj potencoj, en lia kazo tio estis Saturno. Laŭ la Homera mito pri kreo de la mondo li estis la plej juna filo de grekaj dioj Urano kaj Geo. En la romia mitologio Saturno nomiĝas latine Saturnus.
Lodrino TI
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lodrino limas en nordo al Iragna, en nordnordoriento al Biasca, en nordoriento al Osogna, en oriento al Cresciano, sen sudo al Moleno, en sudokcidento al Preonzo, kaj en okcidento al Lavertezzo.
Krono (dio)
Jam ĉirkaŭ la 7-a jarcento a.K. oni unuigis lin kun la personigo de tempo – helene Χρόνος (Ĥronos), kio tamen estas etimologie malĝusta. Komence temis pri du diversaj dioj, kiuj en multaj interpretoj kuniĝis. Demando pri ĝusta origino de la vorto estas diskutebla, eble ĝi estas derivita de la vorto kraino. Sed pli verŝajna estas, ke la nomo havas la antaŭgrekan originon kaj ankaŭ la krona kulto estis transprenita el la antaŭgreka tradicio.
En la greka mitologio kaj fruaj mitoj
Geo fariĝis edzino de Urano, kiam li posedigis la mondon kaj naskigis dek du idojn, titanoj, nomataj Okeano, Kojo, Krio, Hiperiono, Japeto kaj Krono kaj titaninoj nomataj Teia, Reia, Mnemosino, Foiba, Temis kaj Tetis.
Lodrino TI
Trafiko
Tra Lodrino pasas la kantona ĉefvojo n-ro 408 paralela vojo de la kantona ĉefvojo n-ro 2, kiu pasas aliflanke de la rivero. La komunuman teritorion pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturejo situas 3 kilometrojn sude de la komunumo apud Biasca. Inter Verscio kaj Prosito situas inter la aŭtovojo kaj la rivero Tiĉino armea aerodromo.
Krono (dio)
En la greka mitologio kaj fruaj mitoj
Urano siajn idojn malamis kaj pliajn siajn idojn Hekatonkirojn eĉ ĵetis en Tartaron. Ilia patrino Geo siajn infanojn instigis, ke ili la patron senigu de la regado, sed ununura Krono plenumis ŝian deziron. Geo armigis lin per falĉileto el fajroŝtono kaj Krono per tiu ĉi falĉileto la dormantan patron senigis de testikoj, proklamis sin reganto de la mondo kaj siajn gefratojn devigis, ke ili servu al li. El la sango, kiu gutis el mutilita Urano sur teron post kuniĝo kun Geo naskiĝis grandeguloj Gigantoj kaj (laŭ iuj aŭtoroj) diinoj de venĝo Erinioj. La lasta Urana ido laŭ Hesiodo estis diino de amo Afrodita, naskita el ŝaŭmo fekundigita per Urana viraĵo ĵetita en maron.
Lodrino TI
Historio
La unua dokumenta mencio de Lodrino datiĝas el la jaro 857 kiel Ludrini. Dum mezepoko en Lodrino verŝajne regis diversaj lombardaj nobelaj familioj, kiel indikas diversaj kastelruinoj sur la komunuma teritorio. Kiam la duko de Milano en la jaro 1441 koncedis la Leventinon al Urio, li reorganizis la administradon de la vilaĝoj Lodrino kaj Prosito, kiuj estis atribuita al duka vikarujo. En la jaro 1496 la vilaĝoj Lodrino, Iragna kaj Prosito ĵuris fidelecon al la Svisa Ĵurkomunumo. Post la kreo de Kantono Tiĉino en la jaro 1803 la komunumo Lodrino estis integrita al la komunumaro kaj distrikto Riviera.
2011
2011 estis normala jaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
Krono (dio)
En la greka mitologio kaj fruaj mitoj
En alia versio de tiu ĉi mito ne sentronigis Krono Uranon, sed grandan serpenton Ofionon. Poste Krono liberigis la mondon de sklaveco kaj certan tempon juste regis ĝin. Post sentronigo de Urano, Krono fariĝis reganto de ĉiu integraĵo. Denove malliberigis Hekatonkirojn kaj gardigis ilin de karcergardistino nomata Kampa. Edzino de li estis lia fratino Rea. Liaj idoj estis Hestio, Demetero, Hera, Hadeso, Pozidono, kiujn ĉiujn Krono englutis pro timo, ke historio povus ripetiĝi kaj liaj propraj idoj en estonteco senigus lin de la regado. La plej juna Zeŭso de Krona minaco eskapis danke al ruzo de Rea. Antaŭ Zeŭsa naskiĝo ŝi foriris insulon Kreton, sekrete naskis en profunda groto de la monto Dikto kaj anstataŭ novnaskito al Krono donis vualitan ŝtonon. Laŭ iuj legendoj la samo okazis kun Pozidono, sed anstataŭ infano estis al Krono subŝovita ĉevalido. Sed grandparte oni sciigas, ke Pozidono estis englutita simile al liaj gefratoj.
2011
En la jaro 2011 post Kristo okazis, interalie:
Krono (dio)
En la greka mitologio kaj fruaj mitoj
Pri pli fruaj versioj pri Krono, el tempoj, kiam ankoraŭ ne popoliĝis adorado de Zeŭso, oni opinias, ke koheras kun ŝemida diaĵo Baʿal Hammon. Origino de la mito pri Krono manĝanta sian idojn devenas de la plej fruaj formoj de kristanismo, kiam kiel Baʿal Hammon estis iam adorata Moloĥo, al kiu estis alportataj infanaj oferoj, kiuj brulkonsumiĝis inter statuo de Baʿal Hammono.
Raporto dediĉata laŭ Eŭzebo al la duonlegenda samtempulo de la Troja milito, fenicia historiisto Sanĥuniatono, asertas, ke Krono estis origine kanaana reganto, kiu fondis Biblon kaj estis iom post iom diigita. Tiu ĉi versio prezentas alterne nomojn kiel Eluzo aŭ Iluzo kaj prezentas, ke en la 32-a jaro de lia regado kastris, mortigis kaj diigis sian patron nomatan Epigeio aŭ Aŭtoĥtono, „kiun pli poste nomis Urano“.
Krono estas nove menciata en Orakoloj Sibilaj, aparte en la libro tri, kiu nomas Kronon, "Titanon" kaj Japeton, tri filojn de Urano kaj Geo el kiuj ĉiu ricevis trionon de Tero kaj Krono fariĝis reganto super ĉio. Post morto de Urano Titanaj filoj provis likvidi Kronajn kaj Reiajn posteulojn tuj kiam ili naskiĝos, sed Reia en Dodono silente naskis filojn Zeŭson, Pozidonon kaj Hadeson. Tiujn poste ŝi sendis en Frigion por esti edukataj tie. Eksciine tion, prizonigis sesdek Titanaj homoj Kronon kaj Reion, kio fariĝis kaŭzo por proklamo de la unua milito kontraŭ ili fare de Kronaj filoj. La homoj pli poste lian regadon nomis "ora epoko". Sekve de lia ligo kun la ora epoko estis Krono adorata dio de grenrikolto, kiu kontrolas terproduktojn, naturon kaj agrikulturon. Ofte li estis bildigata kun falĉileto, per kiu li kutimis rikolti terproduktojn kaj kiu estis ankaŭ armilo per kiu li kastris kaj sentronigis Uranon. En Ateno, la dek duan tagon de la monato, okazis soleno nomata Kronio honore al Krono kaj festanta rikoltojn. Krono estis ankaŭ en la klasika antikva epoko identigata kun Saturno.
Grekoj ne konstruis al Krono templojn, nek iel esprimis apartan honoron al li.
En la romia mitologio kaj pli posta kulturo
Dume grekoj konsideris Kronon estro de malordo kaj ĥaoso kaj kredis, ke olimpiaj dioj alportis sur mondon epokon de paco kaj ordo, post kiam ili uzurpis regadon super la malicaj titanoj, rigardis romianoj Olimpanojn pli favore. Malgraŭ la romia dio Saturno estis kunigita kun Krono, amis romianoj Saturnon pli ol grekoj Kronon. Kvankam por grekoj estis Krono konsiderata kruela kaj tondra diaro, lia neorganiziteco fariĝis ĉe grekoj pli malpli nenociva kaj ekestis ligata kun la ora epoko kaj poste ankaŭ kun la "homa tempo", kalendaro, jarsezonoj, sed ĉe tio estis distingata de propra korpigo de la tempo – Ĥrono. Malgraŭ la grekoj Kronon plejparte neglektis, konsiderante lin nuran interstupon inter Urano kaj Zeŭso, en romia religio kaj mitologio plenumis gravan rolon; Saturnalioj estis festoj rezervitaj por lia honoro kaj en la frua romia regno ni ankaŭ scias pri minimume unu templo konsekrita al Saturno. Estas grave ekkonscii, ke multaj antikvaj urboj en klasikaj tempoj vivis izolite, kaj tiel multaj mitoj kaj legendoj estis disvolvataj kaj konformataj por koncerna regiono. Nur disvolvo de teĥnologio permesis kulturan interŝanĝadon inter homoj kaj tiel subtenis kreon de unueca rigardo je la universo. Ankaŭ decus noti, ke tia evoluo ne limiĝas nur al grek-romia kulturo. Historiaj dokumentoj montras, ke tio koncernis ĉefe la emotive kolorigita religio. Same, kiel Krono influis romaniojn, influadis reciproke lia romia vario, Saturno, eŭropan kulturon. Laŭ proksim-orienta tradicio estis la sepa tago en judo-kristana kalendaro latine nomata Dies Saturni (Saturna tago), kiu poste, post modifoj, fariĝis fonto por nomo en kelkaj linkvoj. (ekz. la angla Saturday). Astronomia nomo de la planedo Saturno havas ankaŭ originon ĉe romianoj. Ĝi estis konsiderata la sepa objekto, kiu estis la plej ekstera el la objektoj videblaj per la nuda okulo.
Ĉe iuj hinduismaj sektoj estas Krono signo por demono.
En kulturo
En antikva epoko ne estis ĉe grekoj Krono tro adorata kaj pro tio nek bildigata. Nur sur kelkaj vazoj kaj unu reliefo en Kapitola muzeo estas trovebla lia ilustraĵo. Plie ankoraŭ en Vatikanaj muzeoj troviĝas torso de antikva statuo de Krono el ne precize destinita tempo.
En la nova epoko estas la plej konataj bildoj de pentristoj Peter Paul Rubens kaj Francisco Goya, pro renkontiĝo de cirkonstancoj ambaŭ lokigitaj en madrida Prado. Rubensa kreitaĵo nomiĝas Saturno voranta unu el siaj idoj kaj kreitaĵo de Goya Saturno voranta sian propran idon.
Borlänge
Borlänge estas urbo en Svedio. Ĝi situas nordokcidente de Stokholmo, en provinco Dalarna (Darlekarlio). En 2005 ĝi havis 39 422 loĝantojn.
La urbo estas grava industria centro kaj fervoja vojkruciĝo kaj estas sidejo de universitato.
Coveș
Coveș [koveŝ] (hungare: Ágotakövesd, germane: Kabisch) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Agnita.
Lhota (Černošín)
Lhota (Elhotten) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Černošín, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Černošín. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. En la jaro 2011 daŭre vivas ĉi tie neniu loĝanto.
Coveș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 706 loĝantojn (rumanoj, hungaroj).
Lhota (Černošín)
Lhota situas en katastra teritorio Černošín kun areo 13,56 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1544.
Coveș
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas en 1357. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő). Ĝi estis en 1956 aligita al Agnita.
Malamiko
Oni konsideras malamiko personon aŭ grupon de personoj, kiuj kontraŭas al alia grupo de personoj ĉu pro ideoj, pensaroj, aktivecoj aŭ pro politikaj diferencoj kiaj la invado de alia lando ekzemple pro la kapto de ties naturaj rimedoj. Diference de rivalo, la malamiko estas radikala esprimo de diferenco inter personoj, la troa kontraŭstaro aŭ la ekstrema malkonsento, nenegocebla kaj netolerema inter sociaj, politikaj, religiaj entoj. Tia malamikeco povas rezulti en konfliktoj, armitaj konfliktoj, milito ktp.
Terrats
Terrats (Terrats) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Himno de Andaluzio
La himno de Andaluzio ("Himno de Andalucía") estis verkita de Blas Infante, kiu adaptis tradician kanzonon 'Santo Dios', kantita de kamparanoj dum rikolto.
Komponisto José del Castillo Díaz adaptis kaj harmoniigis la melodion. Li estis direktoro de la Urbodoma Muzikbando de Sevilo, kaj prezentis la himnon en Alameda de Hércules de Sevilo, la.
Laŭ aŭtonoma konstitucio de Andaluzio ("Estatuto de Autonomía para Andalucía") de 2007, la himno de Andaluzio estas tiu, kiu aprobis en 1933 la Andaluziaj Liberistaj Kunsidoj (Juntas Liberalistas de Andalucía).
Esperanto-version de la himno aprobis Andaluzia Esperanto-Unuiĝo, laŭ traduko redaktita de Ricardo Albert Reyna.
Himno de Andaluzio tradukita en esperanton
La standardo blanka kaj verda
Schlettau
Schlettau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Svisa aŭtovojo A13
La svisa aŭtovojo A13, kiu kongruas kun la svisa nacia vojo N13, estas svisa aŭtovojo de Sankt-Margreto en Kantono Sankt-Galo tra Koiro en Kantono Grizono al Belinzono en Kantono Tiĉino. Ĝi estas post la svisa aŭtovojo A2 la dua plej grava transalpa vojo de nordo al sudo tra Svislando. Ĝia kerna parto estas la grava San-Bernardino-Tunelo, kiu kun longeco de 6600 metroj post la Gotardo-Aŭtovojotunelo estas la dua plej longa aŭtomobilotunelo de Svislando. La svisa aŭtovojo A13 estas parto de la eŭropa vojo 43. De Sankt-Margreto ĝis Reichenau la vojo estas kvarŝpura aŭtovojo, inter Reichenau kaj Belinzono ĝi estas duŝpura rapidvojo. Ĝia kompleta longeco estas 195 km.
Konekto al la sivsa aŭtovojoreto
En Sankt-Margreto la svisa aŭtovojo A1 rekte transiras al la svisa aŭtovojo A13. Inter Trübbach kaj Bad Ragaz situas la aŭtovojtriangulo, kie de la svisa aŭtovojo A13 disbranĉiĝas la svisa aŭtovojo A3 al Zuriko kaj Bazelo. En Belinzono la svisa aŭtovojo A13 aliras al la svisa aŭtovojo A2 de Bazelo al Lugano kaj Chiasso.
Komunumoj kaj Urboj laŭlonge de la svisa aŭtovojo A13
Laŭlonge de la sivsa aŭtovojo A13 situas de nordo al sudo:
Himno de Andaluzio
Himno de Andaluzio tradukita en esperanton
por diradi pacon, esperon
Andaluzoj, ekstariĝu
teron kaj liberon petu ja
estu per Andaluzi’ liberaj
Hispana land’ kaj la Homar’.
Ni andaluzoj volas
esti re kio ni estis
homoj lumaj kiuj al homoj
homajn animojn oferis.
Sneek
[[Media:Nl-Sneek.ogg|Sneek]] (frise: Snits)
estas antaŭa municipo kaj urbo en la provinco Frislando (Nederlando). La municipo havis, je la 1-a de julio 2006, loĝantojn sur areo de, de kiu  akvo.
Ekde la la municipo kunfanfiĝis kun la municipoj Bolsward, Wonseradeel, Nijefurd kaj Wymbritseradeel. La nomo de la nova municipo estas (Sudokcidenta Frislando).
Sneek estas unu el la dekunu urboj de la Elfstedentocht.
Urbo kaj vilaĝoj
Nombro da loĝantoj je la 1-a de januaro 2004: Fonto: CBS
Ŝtatpuĉo en Turkio (2016)
La intenco je ŝtatpuĉo en Turkio en 2016 temas pri armita mobilizo okazinta la 15-an de julio 2016 fare de pluraj anoj de la Armitaj Fortoj de Turkio kun la celo enfaligi la registaron de la prezidento Recep Tayyip Erdoğan. La mobilizo realiĝis precipe en la landa ĉefurbo Ankaro kaj en Istanbulo, la plej granda urbo de la lando. Ekde 1960, Turkio suferis diversajn ŝtatpuĉojn, el kiuj la lasta estis tiu entreprenita en 1997 kontraŭ la registaro de Necmettin Erbakan, apartenanta al la islamisma konservativulo Refah Partisi, al kiu apartenis la tiam urbestro de Istanbulo, Recep Tayyip Erdoğan. Post serio de laikaj regperiodoj, Erdoğan iĝis ĉefministro en 2003 pere de la Partio de la Justeco kaj Disvolviĝo. En 2014, li iĝis la unua prezidento rekte elektita.
La rilatoj inter la registaro de la Partio de Justico kaj Disvolviĝo estis kompleksa ekde kiam la partio ekregis. La armitaj fortoj sin konsideris historie kiel protektantoj de la laika heredaĵo de Mustafa Kemal Atatürk, fondinto de la Respubliko Turkio, kiu kontraŭas la islamismajn kaj konservativajn ideojn kiujn ĉi partio reprezentas, kun granda enradikiĝo en la interno de la lando.
En multaj okazoj, la reĝimo de Erdoğan kaj sia partio menciis la ekziston de konspiroj kreitaj de la opozicio kaj parto de la armitaj fortoj por entrepreni ŝtatpuĉon. En 2003 per la supozata Operaco Martelo II (Balyoz Harekâtı en turka lingvo), en kiu la opoziciaj fortoj eksplodigus du bombojn en du moskeoj de Istambulo por justigi ŝtatpuĉon meze de la kaoso rezultinta; kvankam 236 personoj estis procesigitaj pro la supozata komploto, en 2015 ili ĉiuj estis liberigitaj pro manko de pruvoj.
Okazaĵoj
Ĉirkaŭ la 23:00 horoj, vendredon la 15-an de julio, publikiĝis la unuaj raportoj de la movoj de la trupoj de la Armeo. Laŭ la raportoj, tankoj kaj militaviadiloj disfaldiĝis en Ankaro, dume en Istanbulo, la plej grava urbo, fermiĝis la  Bosporo-ponto kaj la ponto Fatih Sultan Mehmet. Diversaj konstruaĵoj el politika graveco, kiaj la Parlamento kaj la sidejo de la reganta partio, estis sieĝitaj. En pluraj lokoj okazis pafadoj kaj sur tere kaj el helikopteroj. La Internacia Flughaveno Istanbulo-Atatürk estis rapide prenita, dum ĉiuj flugoj estis nuligitaj. Ankaŭ estis diskonigita la novaĵo, ke la Ĉefstabano Hulusi Akar, estis malliberigita kiel ostaĝo fare de la ŝtatpuĉistoj. La sociaj retoj kiaj Twitter, Facebook aŭ YouTube estis blokitaj en la tuta lando.
Viktimoj
Tagmeze, je la 16a de julio (ĉirkaŭ 12 horojn post la ekiĝo de la konfroj), la turkaj aŭtoritatoj kalkulis ke 265 homoj mortis pro la puĉo. La ĉefministro Yıldırım menciis ke 161 estis martiroj (inkluzive de civiluloj, policanoj kaj lojalaj militistoj) kaj 104 ribeliĝintoj. La vunditoj estis pli ol 1440.
Nostra Aetate
La deklaracio estas, kvankam pensintensa, dokumento ne longa kaj laŭiras kvin punktojn:
Serepoko
La Serepoko ( vjetname : Sông Serepôk ) estas ĉefa alfluanto de la Mekongo. Ĝi iras ekde Daklak-Provinco en la Centraj Altaĵoj de Vjetnamujo tra la Ratanakiri- kaj Stungtreng-Provincoj en Kamboĝo por sin turni al Mekongo apud la Stungtreng-Urbo. Ĝia longeco estas, depende de la aŭtoro,  inter 406 ĝis 450 kilometrojn en kiuj la lastaj 281 kilometroj troviĝas en Kamboĝo.
Nostra Aetate
2)	La rekono pri la religia sento en la vivo de ĉiu homo
Serepoko
La Serepoko, siavice, havas tri ĉefajn alfluantojn: la Krongnon, la Kronganaon, kaj la Eahleon. Antaŭ ol ĝi turniĝas al Mekongo, la Serepoko ankaŭ kuniĝas kun la Sesano kaj la Sekongo en Stungtreng-Provinco. En Vjetnamujo, ĝi ankaŭ estas nomata Dakrongo.
Nostra Aetate
3)	Estimo konfesata por la gentoj de la Islamo
4)	Pri la speciala kialaro interliganta Kristanismon kaj hebreismon
Serepoko
Irado
Formiĝante ekde du alfluantoj—Krongno kaj Kronganao je la okcidenta flanko de Suda Anamit-Montaro en la vjetnama Centr-Altaĵaj-Provinco de Daklak-Provinco—la Serepoko trairas en la okcidento la distriktojn Kronganaon, Buondonon, kaj Easupon. Ĵus enirante la kamboĝan teritorion, la Serepoko ricevas la Eahleon. En Kamboĝo, la Serepoko trairas la Ratanakiri-Provincon kaj la Stungtreng-Provincon. En Stungtreng-Urbo, antaŭ enflui en la Mekongo, ĝi kuniĝas kun la Sesano kaj poste kun la Sekongo.
Nostra Aetate
5)	Pri la principo de la tutmonda frateco kaj amo
Serepoko
Irado
La longeco de la rivero ekde la kunfluo de Krongno kaj Kronganao ĝis la vjetnama-kamboĝa limo estas proksimume 126 km. Ekde la limo ĝis Stungtreng-Urbo distancas ĉirkaŭ 281 km.
Nostra Aetate
Enkonduko
En la deklaracia enkonduko, la Katolika Eklezio sin demandas pri la rilatoj kun la nekristanaj kredoj: asertas ke la tuta homa genro estas originita de Dio, kies savplano etenduĝas al la tuta homaro dum ĉiuj religioj havas por celo la priserĉon pri respondoj al demandoj de la homaro.
Serepoko
Uzado
En la malfrua 19-a jarcento kiam la voja substrukturo estis subevoluinta, la Serepoko estis decida akva-transporta vojo inter la vjetnamaj Centraj Altaĵoj kaj Kamboĝo kaj Laoso. La Lao-etno kaj la kmeroj ŝipe iris kontraŭflue por komerci kun la tiea loĝantaro. Bandon-Urbo ( Buondon-Distrikto, Daklak-Provinco, Vjetnamujo )  iam estis grava river-havena urbo. La Laos-etno alvenis kaj loĝis kaj en Stungtreng-Urbo kaj en Bandon-Urbo kaj konsiderinde kontribuis al la bandon-urbaj specialaj kulturaj karakterizaĵoj.
Nostra Aetate
La diversaj religioj
Ĉi tie oni parolas precipe pri Induismo kaj Budhismo kies nukleoj estas vojoj “por superi la maltrankvilaĵojn de la homa koro”. Pli detale, estas ŝatata en budhismo la serĉado pri la plej alta ilunimiĝo transiranta la terajn realaĵojn, kaj en induismo la serĉado pri la Absoluto helpe de asketa vivo, medito, kaj rifuĝo en Dio per amo kaj konfido.
Estas speciale identigate ke “la Katolka Eklezio nenion veran kaj sanktan kuŝantan en tiuj religioj malakceptas”, kvankam rekonfirmante la multajn iliajn diferencojn rilate kion ĝi kredas kaj proponas: oni proklamas tial la plenan respekton al tiuj religioj.
Hebrea religio
Tiu ĉu estas la sekcio ple grava de la dokumento, kaj ĉar la rilatoj inter kristanoj kaj hebreoj estas multe pli liga ol tiuj kun al aliaj religioj, kaj por reĵeti la akuzojn tradicie faritajn el kristana flanko. Kvar estas la punktoj kiujn la dokumento alfrontas:
1) oni memorigas antau ĉio (4, a-d) la specialajn donojn de Dio verŝitajn sur Israelon, kaj ĝiaj nekomunajn rilatojn kun la Eklezio (dia elekto, universala beno promesita al Abrahamo, universala patro ankaŭ de la kristanaro...). Johano Paulo la Dua, dum la vizito al la Sinagogo de Romo, interpretante la koncilion, tiel resumis ĉion tion per la vortoj: “La hebrea religio ne estas al ni fremda, sed certasence ĝi estas intrinseka al nia religio. Ni havas kun ĝi rilatojn kiun ni ne havas kun aliaj religioj... Vi estas niaj plejamataj fratoj kaj, iumaniere, niaj plejaĝaj fratoj”.
2) La dokumento (n. e) krome reinsistas ke, se ja veras ke la hebreoj, plejparte, ne rekonis en Jesuo la Dian Filon, ne akceptis la evangelion kaj persekutis la naskiĝantan Eklezion, tamen ili ĉiam restas la popolo de Dio. ”La hebreoj, pro la dono al la patroj, daŭrigas esti karegaj al Dio, kies donoj kaj la alvoko estas sen pento”. Pro tiu kialo (n. 4.h) la hebreojn oni konsideru laŭ pozitiva estimo: fakte “ili ne prezentiĝu kiel reĵetitaj de Dio, ne kiel malbenitaj, kvazaŭ tio fontus el la Sanktaj Skriboj”.
3) Trialoke (n. 4, g) la dokumento ekskludas la kolektivan respondecon de Israelo pro la mortigo de Jesuo: nome, nekulpigindas je la morto de jesuo ĉiuj hebreoj tiamaj kaj neniu hebreo hodiaŭa”.
La koncilia dokumento “Nostra Aetate” prezentas klarigon pri la katolika sinteno rilate hebreismo: antisemitismo ne havas teologian aŭ novtestamentan legitimadon!
Tutmonda frateco
La deklaracio finiĝas invitante ke ĉiuj homoj sin rekonu fratoj, repuŝante “ĉiun ajn diskrminacion inter la homoj aŭ persenkuton originiĝantan pro rasaj kialoj kaj haŭtkoloro”.
31716 Matoonder
31716 Matoonder estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Madison Alise Toonder, finalistinon de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri scienco de la medio kaj terscienco. Ŝi estis hejminstruita ĉe la " Virtuala Lernejo de Florido " en St. Augustine (Florido).
Berezniki (Svaljava)
Berezniki (Бере́зники, Bereznek) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Svaljava.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1680 en formo "Bereznik". En 1910 vivis en Bereznek 1846 loĝantoj, (1749 rumanoj, 87 germanoj, 10 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Dolha, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Berezniki/Bereznek. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Milešín
Milešín (Mileschin) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
NGC 4221
NGC 4221 (aliaj indikoj — UGC 7288, MCG 11-15-40, ZWG 315.29, PGC 39266) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Takahiro Takagi
Takahiro Takagi (高木 貴弘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara, Thespa Kusatsu, Omiya Ardija, Consadole Sapporo, Albirex Niigata, FC Gifu kaj SC Sagamihara.
Vich VD
Vich estas svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, kiu sekvas la valon de rivero "Serine", ĉefa alfluanto de Promenthouse. Ĝi situas je ĉirkaŭ 6 km norde de Nyon kaj je ĉirkaŭ 33 km okcidente de Laŭzano.
Ĝenropentraĵo
La ĝenropentraĵo estas tia pentraĵo, kiu prezentas ĉiutagajn vivojn, okazintaĵojn, scenojn de la popolo. Tio eniras kadre de la ĝenrismo ĝenerale.