cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Selingeo
Selingeo aŭ Sélingué estas urbo en la areo Ĝanfolila, Regiono Sikasso, Malio. Ĝi estas sur la norda bordo de la Lago Sélingué, ĉe la Akvorezevejo Sélingué super la rivero Sankarani. La ĉefaj ekonomiaj aktivecoj en Sélingué estas agrikulturo, fiŝkaptado, kaj komerco. Estas ankaŭ branĉo de la Malia elektro-kompanio "Énergie du Mali" kaj la oficejo de la institucio (ODRS) Office de développement rural de Sélingué.
Zoltán Schenker
Sporta kariero
Li skermis ekde 1905 en sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono trifoje teame aŭ individue. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1912 kaj Somera Olimpiko 1924 kun ora, arĝenta kaj bronza medaloj. En la pli fruaj Olimpikoj - kiel aŭstrohungara oficiro - li ne povis partopreni.
Conjux
(jen france, historie latine Congiacum) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
Intelektuloj
Kurt Schumacher, estro de la Socialdemokratia Partio de Germanio post 1945, kaj samtempulo de naziismo kaj soveta komunismo, deklaris ke komunistoj estis "refarbitaj nazioj".
La nigra libro de la komunismo
Stéphane Courtois taksas la komparon inter naziismo kaj komunismo kiel traktindan temon por historiistoj. Li tiel komparas la organizon de la du movadoj, same kiel la nombron de viktimoj atribuitaj al komunismo kaj tiun de mortoj kaŭzitaj de naziismo. Li komparas la nazian "rasan genocidon" kaj tion kion li nomas, same kiel Ernst Nolte, la "klasa genocido". Ĉar komunismo estas, laŭ siaj apogantoj, egalisma kaj humanitarisma ideologio, malsame kiel naziismo, pluraj historiistoj (ĉefe la aŭtoroj de la duono de la libro: Karel Bartošek, Jean-Louis Margolin kaj Nicolas Werth ) publike asertis ke ili malkonsentas kun Courtois. Nicolas Werth, interalie, diras "Ju pli oni komparas komunismon kaj naziismon, des pli la malsimilecoj evidentiĝas".
Laŭ Annette Wieviorka, serĉestro en CNRS, "Stéphane Courtois starigas komparon inter la ekkonsciado de la kontraŭjuda genocido kaj tiu de komunismo, kiu estas nur aro de kontraŭveraĵoj aŭ proksimumaĵoj", emfazante interalie ke la Holokaŭsto iĝis privilegiita studobjekto de historiista priserĉo nur dum la 1970aj jaroj kaj trudiĝis en la kolektiva memoro nur dum la 1980aj jaroj. Ŝi ankaŭ citas François Furet-on (kiu estis devonta verki la antaŭparolon sed mortis antaŭe): la genocido kontraŭ judoj havas "la abomenan specifaĵon esti la celo mem".
Baptista preĝdomo (Orosháza)
La baptista preĝdomo estas sakrala konstruaĵo en Orosháza (Hungario).
Komparo inter naziismo kaj komunismo
La nigra libro de la komunismo
Iuj, malgraŭ la adaj malkonfirmoj de Courtois, vidis tiun komparon kiel simplan kunigon, kaj tial malgloris ĝin. Tiel la ĵurnalisto Benoît Rayski akuzas iujn intelektulojn, inter kiujn: Stéphane Courtois, Alain Besançon, Ernst Nolte kaj Jean-François Revel, provi malgravigi la komplekson de Okcidento pri naziismo, por promocii ilian propran kontraŭkomunismon,.
Baptista preĝdomo (Orosháza)
Historio
La baptistoj vivis en Hungarlando ekde la 1870-aj jaroj. En Orosháza la baptista grupo estis fondita en la 1890-aj jaroj. Ili aranĝis diservojn precipe en privataj loĝdomoj. Depost la 2-a mondmilito ili aĉetis stokejon kaj establis ĝin preĝdomo. Baldaŭ ĝi kadukiĝis en la 1980-aj jaroj. Ĝi estis malkonstruita kaj nova preĝdomo konstruiĝis en la sama loko en 1990.
Karl Richard Lepsius
Karl Richard LEPSIUS (naskiĝinta la en Naumburg, mortinta la  en Berlino) estis germana egiptologo, muzea direktoro kaj arĥeologo. Li estis lerninto de Landesschule Pforta. Je lia honoro nomitis la asteroido 55733 Lepsius.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
La nigra libro de la komunismo
Laŭ Jean-Jacques Becker "Li [Stéphane Courtois] estas « batalanto » kiu volas fari « efikan » historion, tio estas la preciza malo de historio…".
Karl Richard Lepsius
Vivo
Estante filo de la historiisto Carl Peter Lepsius li studis en Leipzig, Göttingen kaj Berlino filologion kaj komparitan lingvikon. En 1883 li doktoriĝis per skribaĵo jena »De tabulis Eugubinis« antaŭ kontinuigo studa en Parizo. Tie ricevis lia skribaĵo »Paläographie als Mittel für die Sprachforschung« (Berlino 1884) la Volney-premion de la Franca Akademio.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
La nigra libro de la komunismo
En 2017, okaze de la publikigo de biografio pri Lenin, Stéphane Courtois respondas al tiu polemiko:
Hontoria de Cerrato
Hontoria de Cerrato [onTOrja dezeRAto] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Hontoria de Cerrato estas etimologie komprenebla kiel Or-fonto de Cerrato, alude al la komarkonomo. Hontoria deriviĝas el latina 'Fons Aurea'.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 102 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 380 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 21 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Karl Richard Lepsius
Vivo
En 1835 li iris Italujon kaj skribis en Romo la faman leteron »Lettre à Mr. Rosellini sur l'alphabet hiéroglyphique« (1837), kie li klarigis sian sciencajn teoriojn pri hieroglifoj. Poste li liveris la unuajn bonajn eldonojn de pli longaj malnovegiptaj tekstoj, kiel: »Auswahl der wichtigsten Urkunden des ägyptischen Altertums« (Leipzig 1842) kaj »Totenbuch der Ägypter nach dem hieroglyphischen Papyrus in Turin« (Leipzig 1842), kun la unua kompleta teksto de tiu ĉi religia libro. La tuton li eĉ kompletigis per la publicitaĵo »Älteste Texte des Totenbuchs nach Sarkophagen des altägyptischen Reichs im Berliner Museum« (Berlino 1867). Krome li profitis de sia restado italuja esplorante pri la lingvoj etruska kaj oska kies restaĵon oni povas legi ĉe »Inscriptiones umbricae et oscae« kun informa komentario (Leipzig 1841).
Hontoria de Cerrato
Historio
Estas romiaj restaĵoj de vilao ĉe la ruinoj de la iama konvento de Sankta Koloma. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La preĝejo de Sankta Koloma estas supozita de mozaraba deveno, ĉar Sanka Kolomba estis sanktigita kordovanino de la 10-a jarcento. Krome, la preĝejo de Sankta Mikaelo konservas romanikajn elementojn de la 12-a jarcento, krom gotikajn kaj barokajn elementojn.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
La Pasinteco de iluzio
En La Pasinteco de iluzio, François Furet skribas
Hontoria de Cerrato
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj de Sankta Koloma kaj de Sankta Mikaelo, ktp.
Karl Richard Lepsius
Vivo
Inter 1842 kaj 1845 li faris laŭ kostoj de reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a (Prusio) grandan ekspedicion al Egiptio kaj Nubio kies rezultoj ege feliĉis. Reveninte li iĝis orda profesoro Berline kaj elektitis akademi-membro en 1850. Lepsius ankaŭ engaĝiĝis en la plibeligo de la Egiptia muzeo en Berlino kies kunestro li iĝis en 1855. Li ekdirektoris en 1865. De la impresa verko »Denkmäler aus Ägypten und Äthiopien« aperis 12 volumoj kun 963 tabuloj (Berlino 1849 ĝis 1860). Ordigite laŭ historiaj vidpunktoj tiu ĉi verko metis fundamenton pri la egiptologio. La tien ĉi komplementa teksto venis nur postmorte prizorgate de Kurt Sethe (Leipzig 1897–1904).
Komparo inter naziismo kaj komunismo
La Pasinteco de iluzio
Tamen, la aŭtentikecon de la paroloj, kiujn Rauschning atribuas al Hitler, rifutas pluraj aŭtoroj, interalie Wolfgang Hänel, Fritz Tobias, Karl Corino kaj Eckhard Jesse. La brita historiisto Ian Kershaw skribis "Mi ne eĉ unufoje citis Hitler diris al mi-on de Hermann Rauschning, libro kies aŭtentikeco nun aspektas tiel maldika ke oni plibone ja tute forgesu ĝin."
Karl Richard Lepsius
Vivo
Koncerne la historion de Egiptio gravis »Chronologie der Ägypter« ( 1849) kaj »Königsbuch der alten Ägypter« (Berlino 1858). Por nefakuloj li eldonis »Briefe aus Ägypten, Äthiopien und der Halbinsel des Sinai« (Berlino 1852). Aliajn specialajn esplortekstojn Lepsius publikigis en multaj akademiaj kolektoj. Krome li ankaŭ faris lingvikajn komparojn strebante enkonduki unuigitan fonetikan alfabeton taŭgan por ĉiu ajn lingvo. En la dua eldono de la en 1855 unuafoje eldonita verko »Standard Alphabet for reducing unwritten languages and foreign graphic systems to a uniform orthography in European letters« (Londono 1863) li provis transkribi ne malpli ol 120 lingvoj.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
Faŝismo kaj komunismo
En Faŝismo kaj komunismo, la germana universitato Ernst Nolte iniciatas respondon al la vortoj de François Furet en Le Passé d'une illusion, kiu lin citis interalie en la paĝoj 195 kaj 196. En tiu komunikiĝo, Furet, dum li agnoskas havi ŝuldon al Nolte, refutas lian centran tezon, kiu estas taksi italian faŝismon kaj naci-socialismon (kiujn li laŭvice nomas "normala faŝismo" kaj "radikala faŝismo" ) kiel esence kontraŭ-marksismajn ideologiojn kiuj celas kontraŭi la bolŝevikan totalismon de kiu ili estus kopioj, tamen "pli abomena[j] ol la originalo".
François Furet komence priparolas la necesan "dialogon" en la koncepto de komunismaj, naziaj kaj faŝismaj ideologioj, originintaj de la Unua Mondmilito:
Karl Richard Lepsius
Vivo
Ekde 1864 li estis eldonisto de la brugsch-a gazeto »Zeitschrift für ägyptische Sprache und Altertumskunde«, kiu iĝis danke al Lepsius internacia referencperiodaĵo.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
Faŝismo kaj komunismo
François Furet ne nur aludas la "politika-logika-strukturan version de Hannah Arendt kaj Carl Joachim Friedrich, li ankaŭ indikas kial "la penso de Ernst Nolte estis la celo, en Germanio kaj Okcidento, de kondamno tiel sendetala ke ĝi meritas apartan komenton ", ekzemple "unu el ties meritoj estas fruege esti preterpasinta la malpermeson kompari komunismon kaj naziismon .". Laŭ François Furet, la fakto ke la historiisto "devus malagnoski tion, kion la alveno de Hitler al povo ŝuldas al la antaŭecon de la bolŝevika venko, kaj al la kontraŭ-ekzemplo de la pura perfortemo kiun Lenin starigis kiel registaran sistemon ; kaj ankaŭ al la kominterna obsedo pri plivastigi la komunisman revolucion al Germanio […] malebligas fari historion de faŝismo .". "Obsedo pri naziismo" ja estis "jam deorigine, trouzita de la komunisma movado. [Ĝi] neniam estis tiel videbla kaj potenca kiel tuj post la fino de la dua mondmilito, kiam Historio, per la malvenko de Hitler ŝajnas doni atestilon pri demokratio al Stalin, kvazaŭ kontraŭfaŝismo, difinita nur per neado, sufiĉus por libereco. Tiel, kontraŭfaŝisma obsedo aldonis al sia necesa rolo bedaŭrindan efikon: ĝi igis, se ne malebla, almenaŭ malfacila, la analizon pri komunismaj reĝimoj .".
Koncentrejoj
Pri naziaj kaj sovetaj koncentrejoj, la franca historiisto Johann Chapoutot skribas:
Karl Richard Lepsius
Vivo
Lia filo Richard Lepsius estis geologo kaj paleontologo, lia filo Johannes Lepsius teologo. Ĉi-lasta iel vane ade atentigis la mondon pri la Armena genocido.
Komparo inter naziismo kaj komunismo
Koncentrejoj
Memorigante la gravan emocian kaj politikan responson de tia komparo, same kiel la gravecon de la t.n Historikerstreit (historiista dipusto en Okcidenta Germanio pri la kompareblo de Holokaŭsto kaj de sovetaj krimoj) kaj la analizojn de Ernst Nolte, kiu opiniis ke naziismo estas respondo al soveta perfortemo (tiel redirante, laŭ liaj kritikantoj, la nazian argumentaron), la historiisto rimarkas ke la unuaj koncentrejoj starigitaj post la alveno de Hitler al povo ne prenis kiel modelon la gulagojn, tiam uzitaj kiel timigiloj, dum germanaj koncentrejoj estis montritaj kiel celante, male, rehabiliti malliberulojn kaj ebligi al ili labori. Tamen la Germanio de Hitler, kiu hezitis inter admiro kaj malamo pri Stalin, insipriĝis de gulagoj ekde 1941 kiam ĝi ekplanis forkonduki judojn al la arkta cirklo, projekto rezignita pro la soveta rezisto, kiu tiel provokis Holokaŭston en orienta Eŭropo. Holodomoro ankaŭ inspiris la projekton Hungerplan, kvankam la Sovetio de Stalin entute provokis la morton de kelkaj milionoj dum nazioj planis mortigi 30 milionojn.
Karl Richard Lepsius
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 12. Leipzig 1908, p. 431-432 (tie ĉi interrete)
Komparo inter naziismo kaj komunismo
Koncentrejoj
Tiujn nombrojn uzas Chapoutot por apartigi la reĝimojn: "Kun abomenindaj kaj krimemaj rimedoj, Stalin restas en politika spaco, ĉar li uzas malhomajn rimedojn por trudi povon (centreman kaj sovetan) al regionoj (Ukrainio) aŭ al socio kiun li opinias nesubiĝema al tiu projekto de povo". Male, nazia Germanio, eĉ se ĝi akceptas negocii kun sia popolo, rifuzas tion kun aliaj landoj, ĝia domino estante esenca kaj ĝia perspektivo, eskatologia: necesas rapide formortigi por ke arja raso pluvivu. Tio do klarigas la rapidecon de la starigo de naziaj ekstermejoj, ĉefe kontraŭjudaj. La historiisto do ne metas je la sama nivelo "la murdon de milionoj da eŭropaj judoj, [kiu] havas laŭ la vidpunkto de la nazia elitaro esencan kaj eskatologian sencon kiun oni ne povas kunigi al la stalina amasa perfortemo", tion konfirmas la fakto ke la Fina solvo estis entreprenita ĝis la fino de la Tria Regno: "Nazia specifaĵo, pro ĝiaj ritmo kaj intenso de amasmurdoj kaj pro la kategorioj kiuj ĝin regis .".
Aliaj fontoj
La franc-rumana verkisto Eugène Ionesco en sia verko metas je la sama nivelo Hitler-on kaj Stalin-on, naziismon kaj komunismon, kiujn li nomas "la du abomenaj koŝmaroj de la jarcento ".
Laŭ la franca teologiisto Gérard Leroy: "la profundan parencecon inter komunismo kaj faŝismo malfacile akceptas ĉefe tiuj, kiuj batalis kontraŭ naziismon flanke de komunistoj" kaj, laŭ la filozofo Raymond Aron, kiu kvalifas kiel "sekularajn religiojn" socialismon, komunismon kaj naziismon : "totalismoj, kaj nazia kaj komunisma, funkcias sammaniere, laŭ du principoj: fido de porantoj kaj timo de kontraŭantoj ".
En la libro L'erreur de l'Occident, Alexandre Soljénitsyne skribas en 1980:
La maldekstrema usona eseisto kaj romanisto Susan Sontag deklaris en 1982 ke
Por la usona historiisto Stanley Payne, kiu kalkulas dekon da funkciaj similecoj inter la reĝimoj nazia kaj stalina dum li substrekas ke li ne provas pruvi ke komunismo kaj naziismo estus esence samaj, la naci-socialisma sistemo estas la ne-komunisma reĝimo kiu, en historio, plej proksimiĝis al la rusia komunisma reĝimo.
Por Philippe Burrin, franca historiisto kaj profesoro en la instituto de altaj internaciaj studoj en Ĝenevo, eĉ se "Komunismo estis socia revolucio plenumita je la nomo de raciista, materiisma kaj universalisma ideologio, dum naziismo estis politika revolucio baziĝinte sur konservativistaj elitoj kaj fondita sur la ekzalto de raso kaj instinkto […] tamen eblas eltrovi inter ili klarajn similecojn, .".
La la franca filozofo, verkisto kaj ĵurnalisto Jean-François Revel deklaris en Le Figaro, , :
La hispana verkisto Jorge Semprún klarigis kiel la koncentrejo de Buchenwald estis kreita de nazioj en 1937 por malliberigi kontraŭantojn de naziismo antaŭ esti uzita de sovetoj por malliberigi la kontraŭantojn de komunismo, post esti liberigita de usonanoj de la 3a armeo de George S. Patton la.
Thierry Wolton, franca ĵurnalisto kaj eseisto, notas ke Okaze de la publikigo de la tri libro de sia Monda historio de komunismo, li aldonas: "La plej bona aliancano de komunismo estis naziismo kaj la plej utila stultulo, se eblas tion diri, estis Hitler. Ambaŭ totalismoj interhelpis antaŭ interbatali .".
Oficialaj kunigoj
Kvankam la demando "Ĉu naziismo kaj komunismo estas kunigeblaj?" daŭre estas debatata, pluraj organizoj jam kunigas ilin kaj malgloras ambaŭ en diskursoj aŭ eventoj.
La parlamento de la Organizaĵo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo adoptis la tekston, t.n Vilna deklaro, kiu kondamnas ĉiujn totalismajn reĝimojn, kaj komunismajn kaj naziajn, de Eŭropa historio same kiel ilian glorigon.
En 2009 la Eŭropa Parlamento proklamas ke la 23a de aŭgusto (tago dum kiu en 1939 estis subskribita la pakto Molotov-Ribbentrop) estu la Eŭropa Memor-Tago pri Viktimoj de Stalinismo kaj Naziismo, kaj de tiam ĝin celebras ĉiujare Eŭropa Unio.
Depost la falo de la Berlina Muro, en 1989, estis kreitaj muzeoj en landoj de orienta Eŭropo kiuj suferis pro kaj naziismo kaj komunismo.
Unuiĝinta Reĝlando
Dum la 1930aj jaroj la komparo inter la du sistemoj venis al la menso de multaj britaj konservativuloj. Malgraŭ tio Winston Churchill, kvankam treege konstraŭkomunista, apogis la ideon de alianco kun Sovetio kontraŭ Hitler, eĉ post la pakto Molotov-Ribbentrop kaj la invado en Pollando, pri kiuj li kulpigis la okcidentajn demokratiojn kiuj estis subskribintaj la munkenan interkonsenton. Liavide Mein Kampf estis "la nova Korano de fanatismo kaj de milito, grandefekta, vortoplenaĉa, senforma, sed okulfrapa per sia mesaĝo ". En 1939 la eksterlanda politiko de Sovetio estis ja mistera al li sed ĝin li pravigis per la "rusia nacia intereso". Aŭguste de 1942, okaze de renkontiĝo kun la usona diplomato William Averell Harriman en Moskvo, unu jaro post la eko de la Operaco Barbaroso, li ekkris: "Se Hitler estus invadinta Inferon, mi klopodus diri almenaŭ unu simpatian vorton pri la Diablo en la Ĉambro de komunuloj".
Rumanio
Victor Frunză, rumana historiisto pri komunismo kaj eksa ano de la Rumana Komunista Partio, opinias ke "Naziismo kaj komunismo ne kompareblas, ĉar la unua, restinte fidela al siaj naturismaj ideologiaj radikoj, allogis kaj kuntrenis unue sian propran popolon en historia projekto kongrue al kiu ĝi teruris kaj subpremis siajn kontraŭantojn kaj popolojn fremdajn (aŭ almenaŭ tiel difinitaj), dum la dua, forturniĝinte de siaj humanitarismaj ideologiaj radikoj, teruris kaj subpremis ne nur siajn kontraŭantojn sed ankaŭ sian propran popolon: la proletaroj de landoj kie ĝi prenis povon, dum ĝi allogis kaj arigis intelektulojn, sindikatistojn, laboristojn kaj eĉ pastrojn ĉe fremdaj popoloj .".
Germanio
La verkisto Thomas Mann skribis: "Meti al la sama morala nivelo rusian komunismon kaj nazi-faŝismon, pro tio ke ambaŭ estus totalismaj, estas plejbone frivolaĵo, malplejbone faŝismo. Tiuj, kiuj emfazas tiun ekvivalenton ja povas fanfaroni pri esti demokratistoj, sed vere, kaj fonte de iliaj koroj, ili jam estas faŝistoj ; kaj certege ili batalos kontraŭ faŝismo nur laŭaspekte kaj per malsincera maniero, sed rezervos ilian tutan malamon por komunismo .". Tiu vidpunkto ankaŭ estas tiu de komunistaj partioj kiuj, baziĝante sur postulato laŭ kiu komunismo estas fundamente humanitarisma kaj egalisma, kaj ĉiam celas starigi socion kie riĉaĵoj estos juste distribuitaj, taksas la krimojn de komunismaj ŝtatoj kiel "erarojn", "drivojn", "akcidentojn" aŭ "historiajn necesaĵojn kaŭzitaj de imperiismaj agresoj", kaj do, logike, la disidentojn kaj la kritikantojn kiel "objektivajn aliancanojn de kapitalismo kaj faŝismo ".
Francio
Por Jean-Louis Van Regemorter, historiisto pri Rusio: "Ĉu tiuj trosimpligaj kunigoj ne riskas malproksimigi historiiston for de ria tradicia deontologio kiu konsistas je analizi kaj kompreni? ".
Same, Georges Mink kaj Jean-Charles Szurek pridubas la valoron de tiu komparo: "Por kio utilas kompari krimojn kaj kiucele? Se oni ne rilatigas ilin al la socia sistemo de kiu ili originas, al la deveno de tiu sistemo, al ĝia projekto, al ĝia historio? Tiurilate, ĉio malsimiligas komunismon kaj naziismon. kaj unue la fakto ke komunismo profunde knedis la sociajn kaj ekonomiajn strukturojn de la landoj, ĝenerale malmulte disvolviĝintaj kaj plejparte kamparaj, kie ĝi instaliĝis.
Ankoraŭ laŭ Stéphane Courtois "La malsatmorto de infano de ukraina kulako laŭplane malsatigita de la stalina reĝimo samvaloras la malsatmorton de juda infano en la Varsovia geto…". Por Gilles Perrault tiu aserto ne validas ĉar se la ukraina infano pluvivas, li povos esperi daŭrigi sian vivon normale dum se la juda infano pluvivas, li estos ĉiaokaze mortigita de nazioj pro tio kio li estas, pro esti judo taksita kiel sub-homo. Mark Tauger, el la Kalifornia Universitato, samopinias.
Por Andrea Graziosi, Holodomoro estas tamen tre alispeca ol Holokaŭsto: "Ĝi ne proponis formortigon de la tuta ukraina nacio, ĝi ne baziĝis sur la rekta murdado de viktimoj, ĝi estis motivita kaj ellaborita teorie kaj politika - ĉu eblas diri « racie »? - kaj ja ne sur etnaj kaj rasaj bazoj .".
Nicolas Werth kaj Jean-Louis Margolin (du el la aŭtoroj de La nigra libro de la komunismo) pridubas la enkondukajn tezojn de Courtois: "Oni tamen vane serĉus, en la enkonduka ĉapitro same kiel en la cetero de la verko, la densan kaj profundan diskuton kiun bezonus demandoj tiel kompleksaj kaj embarasaj kiel la komparo inter faŝismo kaj komunismo, aŭ pri la ebla ekzisto de teroro ene de la marksista teorio mem .". Kelkajn jarojn poste, Nicolas Werth citas Hannah Arendt-on tiusence, pri la komparo inter la sovetaj kaj la naziaj koncentrejoj: "Purgatorio" kaj "Infero": Nicolas Werth klarigas esti trovinta konfirmon de tiu malnova diagnozo "en la arkivoj de la grandega gulaga burokratio .", li taksas la mortoprocenton en la sovetaj antaŭmilitaj koncentrejoj inter 3% kaj 7%, kaj inter 0,4% kaj 1,2% postmilite. Li tiel malkonfirmis la "centran punkton" de la komparo inter la soveteaj kaj naziaj koncentrejoj: "Grava precizigenda punkto: nenie, neniam la mortoprocento de la sovetaj laborpunejoj atingis tiun kiun eblis observi en la naziaj koncentrejoj dum la milito, kaj kiu troviĝis inter 50% kaj 60% .". En 1993 li draste kaj eksplicite malpliigis la kalkulon de la nombro de arestoj, de malliberuloj, de ilia mortoprocento en gulagoj aŭ eĉ de la nombro de ekzekutoj, kiujn donis Soljenitsyne en 1974 same kiel Robert Conquest en 1971, inter 1921 kaj 1953. Preskaŭ ĉiam, laŭ la periodoj, temas pri centoj da miloj kaj ne pri milionoj aŭ dekoj da milionoj. 1 miliono da homoj estis arestitaj inter 1936 kaj 1938, ĉirkaŭ homoj ekzekutitaj dum la Granda Teroro "pro kontraŭ-revoluciaj krimoj". En 1953, je la morto de Stalin, estis ĉirkaŭ inter kaj  malliberuloj kaj ne 12 milionoj kiel oni diris ĝis tiam.
La kalkuloj de la nombro de viktimoj kiuj pereis pro naziismo restis preskaŭ neŝanĝitaj, temas pri dekaj da milionoj inter 1939 kaj 1945: judoj, ciganoj, slavaj "sub-homoj", fremddevenaj populacioj, politikaj malliberuloj, handikapuloj. Laŭ Éric Conan, eblas tiel kalkuli 26 milionojn da viktimoj: 6 milionoj da judoj, centoj da miloj da ciganoj, 3,3 milionoj da sovetaj milituloj forkondukitaj al laborpunejoj, pli ol 15 milionoj da civiluloj en regionoj okupitaj de germanoj, ĉefe oriente kaj en Balkana duoninsulo, 1,1 milionoj da politikaj forkondukitoj. Krome, 330 000 handikapuloj estis "novole" mortigitaj pro trudsteriligado en Germanio inter 1933 kaj 1939; kaj, laŭ Philippe Burin, ekde 1939, 95 273 germanaj handikapitaj kaj malsanaj malliberuloj estis eliminitaj. Cetere nazioj ĉiam represiis komunistojn, kiuj estis la unuaj kies politika aktivado estis malpermesita en Germanio (komence de 1933). La diversaj komunismaj movadoj havis tre gravan rolon kadre de la Germana kontraŭnazia rezistado inter 1933 kaj 1945. La historiisto Glibert Merlio skribas ke "komunistoj estis la plej senhezitaj kaj la plej aktivaj rezistantoj kontraŭ naziismo ".
Por la trockiisma teoriisto kaj filozofo Daniel Bensaïd, François Furet kaj Stéphane Courtois realigis "entreprenon de nebuligado", ĉar laŭ li la promesoj de la Oktobra revolucio ne devas esti forigitaj de la teruraĵoj de stalinismo, same kiel la franca revolucio de 1789 ne devas esti forgesita pro la Teroro kaj la postaj malprogresoj. Li rifuzas la kunigon, kiun faras Courtois, de stalinismo kaj komunismo kaj opinias ke, male, tiuj du terminoj kontraŭas sin, stalinismo estante "burokrata kontraŭ-revolucio" de komunismo. Li ankaŭ kritikas la kalkulon de mortintoj fare de Courtois, kiu kunigas malsategojn kaj enlandan militon kun stalinajn "purigojn". Por Bensaïd, eĉ se Lev Trockij parolis pri Hitler kaj Stalin kiel "ĝemelaj steloj", la malsimilecoj inter stalinismo kaj naziismo estas gravaj, naziismo plenumante sian mortigan programon, stalinismo konstruiĝante "kontraŭ la komunisma projekto pri emancipo" kaj iĝante "la lando de mensogo".
La franca "Nacia federacio de forkondukitoj kaj malliberuloj rezistantaj kaj patriamaj" (FNDIRP) opiniias, sen malgravigi la krimoj de stalina komunismo, ke kunigi naziismon kaj komunismon estas denaturigi historion, pro tio ke naziismo estas unika fenomeno. La FNDIRP kontraŭis la kreon de la "Platformo por la memoro kaj la konscio en Eŭropo" apogita de multaj orienteŭropaj landoj kaj kiu metis al la sama nivelo la krimojn de naziismo kaj de komunismo. Por la FNDIRP, tiu platformo estas la konsekvenco de la rezolucio adoptita de la Eŭropa Parlamento la pri la komuna memoro pri totalismaj reĝimoj.
Vřesová
Vřesová (Doglasgrün) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1492. Post la dua mondmilito la loka germana loĝantaro estis ellandigita kaj la nombro de loĝantoj abrupte sinkis.
Industrio
En la jaro 1950 estis komencita minado de brunkarbo kaj en la jaro 1958 la municipo pereis je konto de konstruado de industria areo. Hodiaŭ sur la loko de devena municipo troviĝas ampleksa industria komplekso Vřesová Sokolovská uhelná.
Prahistoriaj palafitoj ĉirkaŭ la Alpoj
Prahistoriaj palafitoj ĉirkaŭ la Alpoj estas serio de prahistoriaj ssetlejoj el palafitoj aŭ surfostaj respektive surpalisaj lignaj domoj en kaj ĉirkaŭ la Alpoj konstruitaj de proksimume 5000 ĝis 500 a.K. sur la randoj de lagoj, riveroj aŭ malsekejoj. En 2011, 111 ejoj situantaj diverse en Svislando (56), Italio (19), Germanio (18), Francio (11), Aŭstrio (5) kaj Slovenio (2) estis aldonitaj al la listo de la Monda Heredaĵo de Unesko. En Slovenio, tiuj estis la unuaj Mondaj Heredaĵoj kiuj estis listigitaj pro sia kultura valoro.[2]
Elfosadoj faritaj ĉe kelkaj el la lokoj donis indicon koncerne prahistorian vivon kaj la manieron kiel komunumoj interagis kun sia medio dum la Neolitiko kaj Bronzepoko en Alpa Eŭropo. Tiuj setlejoj estas unika grupo de escepte bone konservitaj kaj kulture riĉaj arkeologiaj lokoj, kiuj konsistigas unu el la plej gravaj fontoj por la studo de fruaj agrikulturaj socioj en la regiono.
Kontraŭe al popola kredo, la loĝejoj ne estis starigitaj super akvo, sed sur proksima marĉa tero. Ili estis metitaj sur fostoj aŭ palisoojn por protekti ilin kontraŭ foja inundado. Ĉar la lagoj kreskis en grandeco dum paso de la tempo, multaj el la originaj amasoj nun estas sub akvo, donante al modernaj observantoj la malveran impreson ke la setlejoj ĉiam estis tiel.
Oszkár Knapp
Oszkár Knapp [oskAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Knapp Oszkár estis hungara kemiisto.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
akiris kemian diplomon en Teknikuniversitato palatino József en 1913. Post la diplomo li laboris en la universitato, inter 1923–1948 li estis laboratoriestro en uzino, inter 1952-1954 en esplota instituto. Li specialiĝis pri vitroj kaj aliaj ceramikaĵoj. Li doktoriĝis en 1958 pri teknikaj sciencoj. Li edziĝis en 1919.
94556 Janstarý
94556 Janstarý estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jan Starý, kiu laboris kiel observanto ĉe la Observatorio de Ondřejov de la Astronomia Instituto de la Ĉeĥa Akademio de Sciencoj. Li estis engaĝiĝinta en operacioj de fotiloj por tie foti bolidojn dum pli ol 10 jaroj.
Herrera de Valdecañas
Herrera de Valdecañas [eREra debaldeKAnjas] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Herrera de Valdecañas estas etimologie komprenebla kiel Forĝejo de la Valo de Kanoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 27,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 154 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 600 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 34 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun la municipaj teritorioj de Villahán, Tabanera de Cerrato, Quintana del Puente, Torquemada, Valdecañas de Cerrato, Cordovilla la Real kaj Hornillos de Cerrato. Trafluas ĝin la rivero Arlanza.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de la 11-a jarcento, precize de la 1a de Januaro 1061 fare de la reĝo Alfonso la 6-a de Kastilio en la Foruo de Palenzuela.
En la 19-a jarcento estis kvin ermitejoj: Sankta Mikaelo, Sankta Antono, Sankta Stefano, Sankta Kristoforo kaj la Virgulino de la Rimedoj. El tiuj kvar laste menciitaj oni konservas nur la bildojn de la titolhavaj en la preĝejo de Sankta Cecilia. La ermitejo de la Virgulino de la Rimedoj estis abandonita fine de la 19-a jarcento, sed ĝi estis rekuperita.
En la Hispana Enlanda Milito, la loko estis tuj kaptita de la frankistoj, sed ne okazis mortpafado danke al la pastro. La 26a de Aprilo 1947 kolapsis la saonorilturo kaj granda parto de unu de la navoj de la preĝejo, kiu poste estis rekonstruita. Ĝi havas barokan retablon en gotikstila edifico.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, la vinkeloj, ktp.
Bierfarejo de Eisenach
Bierfarejo de Eisenach (germane: Brauerei Eisenach) estis entrepreno en Eisenach, Germanujo (Wartburgallee 25a), kiu estiĝis per kunfandiĝo de pluraj lokaj bierfarejoj. Ĝi figuras sur listo de monumentprotektotaĵoj situante ne tre for de la ĉefa stacidomo.
Historio
Jam dum mezepoko kultivatas lupolo en la eisenach-a regiono. Konventa bierfarejo el la 13-a jarcento ĉe Mario-placo iĝis en 1525 princa bierfarejo. En 1610 ĝin ekposedas la municipo funkcionte - kun interrompoj - ĝis 1839. Ekzistis en 1828 en Eisenach 244 homoj rajtantaj bierfari kiuj kune starigis rokan kelon por stokado. Post kiam tiaj privilegioj (de unuopaj bienoj) neniigitis kreitis kooperativo. Ties anoj ekigis en 1840 konstruon de maltejo kaj centra bierfareja domo tuj apud la enrokara deponadkelo.
Schloßbrauerei
Schloßbrauerei (=Kastela bierfarejo) estiĝis en 1635. . Ĝi gastis en la eksa franciskana monaĥejo Sankta Paŭlo. Dum Reformacio ĝi ŝtatigitis kaj alifunkciigitis. En nia kazo kreitis en ne plu religie uzataj ejoj bierfarejo nome Schloßbrauerei kiu restis en duka posedo ĝis 1839. Poste akiris ĝin burĝa asocio.
Vereinigte Eisenacher Brauereien
En 1892 kunfandiĝis la entrepreno de Erbslöh kun Schlossbrauerei je Vereinigte Eisenacher Brauereien, Petersberger und Schloßbrauerei AG. Li ĝismorte estris ĝin. En 1904 la akcia kapitalo de tiu ĉi firmao estis de unu miliono da markoj, la bierfarkvanto estis po inter 50 kaj 60 miloj da hektolitroj por jaro. En 1918 aŭ 1923 transprenis la firmaon Vereinigte Eisenacher Brauereien la pli forta Aktienbrauerei Eisenach.
Aktienbrauerei Eisenach
Jam en marto 1874 deciditis dum ĝenerala kunveno de la interesreprezentantaro de la bierfaristoj el Eisenach ke oni iĝu akcia kompanio. Fonditis do en la 15.7.1874 Vereinsbrauerei kun nomoŝanĝo en 1886 je Aktienbrauerei Eisenach. Ekde 1914 la produktoj venditis sub la registrita marko Wartburg-Bier. Sekve ĝi transprenis kelkajn aliajn bierfarejojn, nome: en 1918 Vereinigte Eisenacher Brauereien, en 1921 Brauerei Zinn el Berka (Werra), en 1924 Bierbrauerei W. Engelhard el Bad Hersfeld kaj en 1929 Kloster-Aktien Bierbrauerei el Bad Salzungen
Post la Dua mondmilito
En 1948 komunistoj laŭ sia kutimo eksproprietigis la entreprenon Aktienbrauerei kaj kreis el ĝi popolproprietan entreprenon. Ĝi estiĝis en 1969 parto de la kombinato Getränkekombinat Erfurt. Reprivatigo eblis pro Turniĝo en 1990 sub la nomo Eisenacher Brauerei. Ĝi iĝis nesolvanta en 2010. Post kiam loka investanto akiris ĝin resurmerkatigis de la entrepreno Wartburg Brauerei Eisenach ekde 2011 bierojn. La specojn tamen faris jam ekde 2012 kontraŭkomisie aliaj bierfarejoj kaj surloka farado nun tute ĉesis.
Jen kelkaj produktoj ekde 1945:
Zono bierfareja
La inter 1825 kaj 1914 konstruitaj bierfaradaj ejoj troviĝas (krom la ejoj de Petersberger Brauerei) en la suda kvartalo de Eisenach malsupre de Urba parko ĉe la strato Wartburgallee (vidalvide al Ernst-Abbe-gimnazio). La plej malnovaj el la ejaro estas en 1828 starigita glacokelo kaj trietaĝa maltejo (eble de 1839, certe antaŭ 1850). La resto estiĝis masivkonstrustile kiel brikaĵoj. La en 1908 estiĝinta kaldronejo kun impona kupra meblaro el 1911 kvazaŭ emblemas por la tuta institucio. Rekonstruitis en 1962 la keloj fermentada kaj deponada. La plej nova parto estas stokejo ĉe la suda kortofiniĝo el 1993/94.
Post surloka produktadĉeso la tuto servis por kultura okazigejo. Ekde 1993 ekz. festatas ĉiujare Hopfenfest (festo de lupolo) kaj prezentado de komercaj veturiloj. . La kaldronejo kulisis en 2006 por epizodo de la televidserio Familie Dr. Kleist.
En marto 2015 malkonstruitis la eosta parto de la historia konstruaĵaro por krei parkuman zonon.
Alia uzo estis arbaraventureja. La nuna uzo estas hotela-pensiona. La kompleta gamo da ofertoj prezentas sin sub la nomo Alte Brauerei.
Etileno-duamino
Etileno-duamino aŭ Duamino-etano estas organika kombinaĵo konsistanta je du amoniaj grupoj ligitaj al en la finaĵoj de unu etilena grupo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun amoniakodoro vaste uzata en kemiaj sintezoj. Etilenoduamino uzatas en la produktado de EDTA (EtilenoDuamino-Tetracetata Acido), amidinoj, nitroderivaĵoj, ktp.
Rovná (distrikto Strakonice)
Rovná estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Strakonice. Ĝi etendiĝas en Blatna montetaro, proksimume 5 km nordoriente de urbo Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1319. Ekde la 1-a de aprilo 1976 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis konsisto de urbo Strakonice.
Lädeli (stacidomo)
Lädeli estas fervoja stacidomo en Heimberg, Svislando.
Louise Bertin
Louise-Angélique BERTIN (la 15-an de januaro 1805 – la 26-an de aprilo 1877) estis franca poeto, verkistino kaj komponistino.
Vivo
Ŝia patro, Louis François Bertin estis la redaktisto de la influa franca gazeto Journal des débats. La familio Bertin frekventis la francajn privilegiajn rondojn de kulturaj eventoj, de riĉaj homoj, kaj intelektuloj. Oftaj vizitantoj al la kampara hejmo de la familio, inkludis Rossini, Chateaubriand, Victor Hugo, Ingres, Delacroix, Boulanger.
Louise Bertin ricevis siajn unuajn lecionojn en familia medio. François-Joseph Fétis (1784-1871) asertas ke li kontrolis ŝiajn studojn, unue por evoluigi ŝian kontraltan voĉon kaj poste por akompani ŝin sur la vojo al komponado. Ŝi ankaŭ studis komponadon ĉe Anton Reicha (1770-1836).
La kariero de Louise Bertin kiel komponistino disvolviĝis ĉefe en opero. En la aĝo de 21 ŝi komencis labori pri opero bazita sur “Fausto” de Goethe: ŝi verkis kaj la libreton kaj la muzikon, kaj tiel ŝi fariĝis la unua franca komponisto kiu transmetis tiun verkon kiel operon. La opero estis premierita en la Théâtre-Italien en 1831. Krome, ŝi verkis tri pliajn operojn: “Guy Mannering” (1825) premierita private; “La Homlupo” (Le Loup-garou) (1827), komika opero kun libreto de Scribe, kaj Esmeralda (1836). Ĉi lasta estis la plej grava el ŝiaj operoj.
Esmeralda estis komponita en kunlaboro kun Victor Hugo mem, kiu verkis la libreton surbaze de sia propra teksto Notre-Dame de Paris, La Ĝibulo de Notre-Dame. Tiel Louise Angélique fariĝis la nura komponisto kiu laboris rekte kun Victor Hugo, sia proksima amiko, kiu en letero nomis ŝin “la duan patrinon de siaj infanoj.”
Louise Bertin havis fizikan handikapon kiu influis ŝian kapablon piediri aŭ stari dum tempodaŭro, tial ŝia patro dungis la muzikrecenziston Hector Berlioz por fari la provludojn de Esmeralda.
En siaj “Memoraĵoj” Hector Berlioz skribas bonegan detalon pri Louise Angélique, lia rilato kun Esmeralda, kaj la ricevo de la opero. Li laŭdis ŝin kiel "verkiston kaj muzikiston de konsiderinda distingo kaj unu el la plej inteligentaj virinoj de nia tempo." Li daŭras raportante ke Rossini partoprenis la kostuman provludon de Esmeralda kaj li estis "laŭte aplaŭdita".
Rovná (distrikto Pelhřimov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Louise Bertin
Vivo
La opero premieris ĉe la Théâtre de l'Académie Royale de Musique en Parizo la 14-an de novembro 1836 kun Cornélie Falcon en la titolrolo.
Berlioz ankaŭ rakontas ke la politika opinio de la Journal des débats de ŝia patro, enmiksiĝis en la premiero, kiam "unu aŭ du personoj aparte malamikaj de la familio Bertin senhonte kriis: ‘Ĝi ne estas de Mlle Bertin, ĝi estas de Berlioz’, kaj aktive ili instigis la onidiron ke mi skribis la arion de Quasimodo” … “mi ĵuras je mia honoro, ke mi ne skribis noton pri tio”.
La akuzo kontraŭ tiu granda opero estis mizera ĉar Louise Angélique trovis sukceson kun Esmeralda, sed la varmega politika etoso de Parizo, kaj la vireca influo en la arta sfero, faris ke Louise Bertin forlasis sian operecan karieron kaj dediĉis sin al poezio.
Ŝi ankaŭ verkis kaj publikigis du volumojn de poezio, Les Glanes (1842), kiu ricevis premion de la Franca Akademio, kaj Nouvelles Glanes (1876). Ŝiaj ceteraj verkoj, precipe kvin ĉambraj simfonioj kaj pluraj kantatoj, estas konsiderataj perditaj.
Tritiofosfata acido
Tritiofosfata acido aŭ trimerkaptofosfata acido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fosfata acido kaj fosfora pentasulfido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, solvebla en akvo. Tritiofosfata acido posedas 3 hidrogenatomojn, 1 oksigenatomon, 2 sulfuratomojn, kaj 1 fosforatomon. Tritiofosfatoj rekomendiĝas kiel antioksidigaĵoj, antikorodaj aldonaĵoj por motoroleoj kaj polimeraĵoj, kaj ankaŭ kiel insekticidoj, fungicidoj kaj pesticidoj.
(151888) 2003 YV117
(151888) 2003 YV117 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinata orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,21753 astronomia unuo (32,542 milionoj da km).
Les Déserts
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Tadepalligudem
Tadepalligudem (తాడేపల్లిగూడెం) estas urbego en orienta Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en distrikto Okcidenta Godavari.
Geografio
Tadepalligudem etendiĝas sur la marborda ebenaĵo en alteco de 34 metrojn de la marnivelo. Distrikta ĉefurbo Bhimavaram troviĝas 30, Raĝamahendravaram 34, Eluru 45, Gudivada 71, Kakinada 78, Maĉilipatnam 82, Vijayawada 98, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 112, Mumbajo 952, Kolkato 960, tutlanda ĉefurbo Delhio 1387 kilometrojn (aere).
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Tadepalligudem havis populacion de kun la aglomeraĵo. La legopovo estas, signife pli alta ol la landaveraĝo (73%).
Historio
La municipo estis formita en 1958.
Lingvoj
La telugua estas oficiala lingvo en Tadepalligudem.
Religioj
En Tadepalligudem vivas hinduoj (preskaŭ 94%), muslimoj (4%) kaj kristanoj (2%).
Edukado
Tadepalligudem havas universitaton kaj plurajn instituciojn.
Klimato
Jare pluvas po 992 mm. Inter junio-oktobro pli ofte pluvas, inter decembro-aprilo apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo estas 28 °C kaj varias inter 23-33 °C.
Trafiko
Tadepalligudem havas trairan fervojan linion kaj 2 trairajn ĉefvojojn. Enurbe estas ankaŭ aŭtobusa stacidomo. La plej proksima flughaveno troviĝas en Raĝamahendravaram.
Perehinske
Perehinske (Перегінське) estas urbotipa loĝloko en Ivano-Frankivska provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Neodima (III) hidroksido
Neodima (III) hidroksido aŭ trihidroksido de neodimo estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la neodima oksido aŭ hidrolizo de neodimaj saloj kaj esteroj. Neodima (III) hidroksido estas purpura aŭ violkolora solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Neodima (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al neodimatomo. Ĝi konsistas je 1 neodimatomo, 3 hidrogenatomo kaj 3 oksigenatomoj ligitaj per jonaj ligaĵoj.
Uetendorf (stacidomo)
Uetendorf estas fervoja stacidomo en Uetendorf, Svislando.
Détrier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Thurnen (stacidomo)
Thurnen estas fervoja stacidomo en Mühlethurnen, Svislando.
Guarani
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Ubá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1914. Ĝi havas sian nomon memore al la etno de gvaranioj.
Doucy-en-Bauges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Koos du Plessis
Koos du Plessis (naskiĝis la 10-an de majo 1945 - mortis la 14-an de januaro 1984) estis sudafrika poeto kaj kantaŭtoro, ankaŭ konata kiel Koos Doep. Kvankam Du Plessis povis kalkuli je entuziasmaj reagoj de la amaskomunikiloj en Sud-Afiko mem, la ĝenerala publiko ekster Sud-Afriko ne konis lin, ĉefe pro la kultura bojkoto pro la politiko de apartheid.
Koos distingas sin kiel renoma kantaŭtoro, kiu akiris famecon precipe per sia furorkanto Children of the Wind (kantita de Laurika Rauch). Ĝi iĝis la temkanto por la televidserio Phoenix and Co., okupis la germanan kaj francan furorlistojn kaj estis kantata de diversaj artistoj ĉirkaŭ la mondo, inkluzive de Richard Clayderman. Koos laŭdire estas la afrika ekvivalento de Bob Dylan, Leonard Cohen aŭ Jacques Brel.
Li estis gvidanto en la afrikansa muziko kaj lirika movado de la 1970-aj jaroj kaj 80-aj jaroj. La albumoj kiuj estis eldonitaj dum sia vivdaŭro enkondukis novan direkton en la afrikanslingva muziko. Koos estas hodiaŭ konsiderata unu el la plej influaj en la muzikhistorio de la afrikansa lingvo.
Honoroj
La 9-an de aŭgusto 1983 li ricevis atestilon de la Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging (ATKV) kiel agnsoko de lia kontribuo al la akcelado de la afrikansa lingvo kaj kulturo.
Vidu ankaŭ
Afrikanso
Eksteraj ligiloj
(afrikanso) LitNet: La vivo kaj muziko de Koos du Plessis
(afrikanso) Pri la afrikansa lingvo + kanto de Koos
Imre Koltai
Imre Koltai, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Koltai Imre estis hungara kemiisto, politikisto.
naskiĝis la en Somogyszil, li mortis la  en Vác.
Domessin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis. La rivero Guiers trafluas ĝin.
Carlos Arniches
Carlos ARNICHES Barrera (Alicante, 11-a de Oktobro 1866 - Madrido, 16-a de Aprilo 1943) estis hispana dramaturgo de la Generacio de 98.
Fekunda aŭtoro de malpezaj ĝenroj kiel sainete kaj komedio, li estas memorita ĉefe kiel priskribinto de la popularaj medioj de Madrido, kies spritpavecan parolmanieron li eminente rekreis, inspire sur zarzuelo kaj sur horteatro de la 19-a jarcento. Nun tia priskribo aperas kiel humora, dum fakte li intencis karikaturan kritikon. Krome li intencis ankaŭ socian plibonigon.
Biografio
En 1880 li translokiĝis kun siaj gepatroj al Barcelono kaj en 1885 al Madrido kie li eklernis juron. En 1894 li edzigis al Pilar Moltó, kun kiu li havis kvin gefilojn, inter kiuj Carlos Arniches Moltó, arkitekto. En politiko li agadis en reakcidekstra karlismo kaj en 1910 li eĉ kandidatis al deputito, sed malsukcese.​
En 1936 li foriris el Hispanio pro la Hispana Enlanda Milito kaj iris al Bonaero. Li revenis al Hispanio en 1940, post la militfino. Li mortis en 1943 en Madrido.
El liaj verkoj speciale menciindas Es mi hombre (1921), satiro de maĉismo kaj La señorita de Trevélez (1916), kie oni kritikas la burĝajn, pigrajn kaj diboĉulajn junulojn, kiuj per krudelaj trompoj malatentas pri la sentoj de aliuloj. La intrigo de tiu teatraĵo estis adaptita al kino en fama filmo de Juan Antonio Bardem nome Calle Mayor (1957).
Světlík
Světlík (Kirchschlag) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Tramvojo de Msheireb
La Tramvojo de Msheireb (Msheireb Tram) konsistas el senpagaj tramoj veturantaj en kvartalo Msheireb, en la urbocentro de Doho, la ĉefurbo de Kataro. La tramvojo estis malfermita la.
Světlík
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1258.
Tramvojo de Msheireb
La tramoj veturas laŭ fermita linio de.
Veturanta materialo
Tri aŭtonomaj tramoj produktitaj de la kalifornia kompanio TIG/m funkcias per hidrogeno kaj enhavas po 33 sidlokojn. Ili disponas pri klimatizilo, videomonitorado kaj Wi-Fi.
Světlík
Partoj de municipo
Světlík ne membriĝas en partojn, sed ĝi havas kvar katastrajn teritoriojn:
Drumettaz-Clarafond
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.