cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norda sulo
Ovoj kaj idoj
La junuloj estos atakataj de la plenkreskuloj se tiuj moviĝas ĉe la bordoj de la reprodukta zono, pro kio ili restas ĉemare lernante fiŝkaptadon kaj flugadon ĝis kiam ili povos fari ĉion lerte. Ili estos maturaj por siavice naski je la 4-a aŭ 5-a jaro.
Migrado
Junuloj migras direkte al sudo al gravaj distancoj for de la reproduktaj kolonioj kaj alvenas foje tiom for kiom ĝis la Ekvadoro. En la dua vivojaro parto el ili revenas al la kolonio, al kiu poste alvenas la reproduktuloj, por abandoni ĝin denove en direkto al sudo ĉe la fino de la reprodukta sezono. En tiu dua migrado ili moviĝas tamen ne tiom for.
Plenkreskuloj, post la reprodukta sezono, disiĝas en direkto nemulte antaŭfiksita kaj je distancoj inter 800 kaj 1.600 km el la reproduktejoj. Ĝis nun ne estas pruvoj ke ĉiu kolonio havas precizan vintrejon. Multaj plenkreskuloj troviĝas okcidente de la Mediteraneo, al kiu alvenas pasante super la Ĝibraltara Markolo kaj evitante se eble flugi supertere. Aliaj sekvas la atlantikan marbordon de Afriko alvenante eĉ al la Golfo de Gvineo. Ĉe la suloj de Kanado, la suda limo de la migrado de nematuruloj estas ĉe la Golfo de Meksiko. La plenkreskuloj ne tiom foriras.
Populacioj
Kvankam la populacioj de Norda sulo estas nune stabilaj, ties nombroj estis iam malpliigitaj pro habitatoperdo, rabado de ovoj kaj mortigado de plenkreskuloj. Tiu specio ni havas, krom tion diritan, gravan mortofaktoron. La predado fare de aliaj birdospecioj okazas en ĉiuj kolonioj, sed ties influon al populacia malpliiĝo estas malgranda, kaj fare de mamuloj gravas nur ĉe kolonioj ĉu kontinentaj ĉu de grandaj insuloj.
Predantoj de ovoj kaj idoj estas la Nigramantela mevo kaj la Amerika arĝentmevo, la Korako, la Ermeno, kaj la Ruĝa vulpo. La nuraj konataj kutimaj naturaj predantoj de plenkreskuloj (krom homoj) estas la Blankkapa maraglo kaj la Blankvosta maraglo, kvankam ankaŭ grandaj ŝarkoj kaj fokoj povas rare kapti sulon for en la maro.
Distribuado
Ili reproduktiĝas preskaŭ ĉiam ĉe marbordoj influataj de la Golfa Marfluo. La kolonioj de la Golfo Sankt-Laŭrenco kaj de la insuloj de la orientaj marbordoj de Kanado estas escepto. La akvoj ĉe klifoj kie ili loĝas havas somere temperaturojn ĉ surfaco de inter 10 kaj 15 °C. La temperaturo de la akvo determinas la areon de distribuado de skombroj kaj haringoj, kiuj estas ties ĉefaj manĝoresursoj, pro kio la situacio de ties reproduktaj kolonioj estas tre rilata al tiuj. Ili reproduktiĝas tre norde, en regionoj kiuj povas esti tre malvarmaj kaj ŝtormaj. Laŭ la ornitologo Bryan Nelson, la kombino de korpa pezo kaj bekoforto, kiu permesas ilin la kapton de fiŝoj fortaj kaj muskolaj, kaj la kapablon plonĝi ĝis granda profundo kaj kapti predojn tre for de klifoj, faciligas ilin povi loĝi en tiuj regionoj. Krome, ili povas elteni longajn periodojn sen manĝi danke al grasrezervoj akumulitaj.
La norda limo de tis reprodukta areo dependas el fakto ke la maraj akvoj estu liberaj el frosto dum la reprodukta sezono. Tiele dum en Gronlando kaj en la insulo Svalbardo ili havas taŭgajn reproduktejojn, la zonoj pli arktaj havas someron tro mallonga kaj ili ne povas ovodemeti kaj idozorgadi, por kio necesas el 26 al 30 semajnoj. La suda mimo por distribuado dependas ĉefe de la sufiĉa abundo de ties kutimaj predoj.
Reproduktaj kolonioj
Kelkaj reproduktaj kolonioj estas uzataj ekde antaŭ centoj da jaroj. Vidataj el malproksime la klifoj ŝajnas kovritaj el neĝo, pro la densa tavolo de nestoj. Estas registro skribita de la kolonio de la insulo Lundy el 1274. Jam tiam oni konstatis, ke la populacioj malgrandiĝis pro ĉasado kaj ovorabado. Fine la kolonio malaperis en 1909. Inter la ĉefaj kolonioj estas:
Aliaj eŭropaj kolonioj estas en la sudoriento de Irlando, okcidento de Norvegio (insulo Runde) kaj norde de la sama lando (Syltefjord, Hovflesa kaj Storstappen). La plej suda estas la insulo Rouzic en la insularo Sep Insuloj en Francio. En Nordameriko ili reproduktiĝas en la marbordo de Novlando kaj en insuloj de la Golfo Sankt-Laŭrenco. La plej granda kolonio havas 32 000 nestojn, kaj troviĝas en la insulo Bonaventure, en la suda marbordo de Kebekio.
Kalkuloj
En 2004 oni ĉirkaŭkalkulis 45 reproduktajn koloniojn kaj ĉirkaŭ 361 000 nestojn. La birdoj de la marbordo skota konstituas ĉirkaŭ la 60% de la totalo. Ŝajne la populacio pliiĝas jare inter la 3 kaj la 5%, spite ke tiu kresko koncentriĝas nur ĉe kelkaj kolonioj. Por la aktuala situacio gravis la preskaŭ totalan malpermeson de la ĉaso de la specio, kiu celis viandon kaj plumojn. En 1939 estis ĉirkaŭ 22 kolonioj kaj ĉirkaŭ 83 000 nestoj, kio supozis ke la populacioj estis multobliĝintaj por kvar ekde tiam. La profito fare de suloj el kreskanta agado fiŝkaptada en interna maro eble helpis la rekuperon de la speco.
Konservostatuso
En Hispanio ili estas inkludataj en la Listado de Especies Silvestres en Régimen de Protección Especial.
Nils Økland (muzikisto)
Nils Økland (naskiĝis la estas norvega Hardingfelila muzikisto renomonto por pontata inter la nuntempa muziko kaj popolmuziko; lia frato estas la muzikisto Torbjørn Økland. Li ludis kun la baldaŭ ĉesinta muzika grupo Løver og Tigre ("Leonoj kaj Tigroj," 1983), kun Balkansemblet (1984-1995 kaj 2005-) kaj en duopo kun ĵaza basisto Bjørnar Andresen (Hot Club Records, 1986). Kune kun Arvid Gangsø kaj Jorun Hafstad li ludis en la triopo Skinn og Bein ("Felo kaj Ostoj," kiu registris Knaus — en samtidscollage (nuntempa roko, Hot Club Records, 1989). Kune kun la improviza bando Supersilent li aperis sur elsendo de BBC Radio 3 (The Wire Sessions Live, 2000), kie la koncerta programo priskribis Økland kiel "virtuozo de la tradicia Hardingfeleo kun senakompana ariopo lumigas la grizan apartigantan lokon inter la populajn formojn de liberajn improvizojn kaj modernajn komponaĵojn."
Dum ses jaroj direktinte la orkestra de Ole Bull Akademion, Økland aranĝis Regnajn koncertadojn (Rikskonsertene), iniciatemo al laŭregule prezenti kvalitegan muzikon sur tre intensega horaro tra la tuta Norvegio. Li kunlaboris sur kelkaj diskoj kun ĵaza ensemblo Kristian Wallumrød kaj, kun la kantistino Berit Opheim kaj Bjørn Kjellemyr (baso), registris por la triopo BNB. Økland violonis ankaŭ sur kompaktaj diskoj publikigis de Benedicte Maurseth, Knut Hamre, Kari Bremnes, Alf Cranner, Karoline Krüger kaj Hans Fredrik Jacobsen.
Golfo Halong
La Halong-golfo estas parto de la Tonkin-golfo en Vjetnamio. En la golfo troviĝas 2000 insuletoj, klifoj el kalkŝtono, kiuj facile formiĝis pro fortoj de la naturo. Inter la fluso kaj malfluso estas 3 m. La golfo estas vizitebla nur per boatoj, ekskursaj ŝipoj. Ĝi kaj la samnoma urbo Ha Long estas parto de la Monda Natura Heredaĵo de UNESKO. Halong signifas: golfo de la alteriĝanta drako
Kastelo de Alcsút
Historio
Jozefo Antono Johano de Habsburgo-Loreno konstruis la klasikisman kastelon inter 1820 kaj 1827 laŭ projekto de Mihály Pollack. Jozefo kreis ankaŭ imponan ĝardenon aŭ parkon, kiu nun estas fama arboreto. En 1872 oni konstruis domon pri palmoj laŭ projekto de Miklós Ybl. El la apuda stalo oni konstruis novromanikan kapelon en la jaroj 1879 kaj 1880, nuntempe interne ekspozicio estas videbla. Depost la 1-a mondmilito la kastelo estis forlasita, sed en 1941 oni deklaris ĝin protektata. Komence de la socialismo la kastelo bruliĝis, la ŝtonojn oni profitis en aliaj domoj. La ceteraj domoj restis netuŝitaj, ankaŭ nun videblaj.
Konstruaĵoj
El la kastelo restis nur la portiko, malantaŭe arboj troviĝas. Krom la menciitaj konstruaĵoj estas videblaj pavilono pri ursoj kaj pavilono pri pupoj, sed la plej vizitenda estas la arboreto mem, kie kreskas ekzemple aceroj, ulmoj, tilioj, ŝajnakaciaj robinioj, eŭropaj fagoj, platanoj.
Templo de Bona Volo
Templo de Bona Volo estas ekumenisma templo de Legio de Bona Volo. La 21-an de oktobro 1989, la ĵurnalisto José de Paiva Netto, direktoro-prezidanto de Legio de Bona Volo, inaŭguris en Braziljo, ĉefurbo de Brazilo, la Templon de Bona Volo (TBV) — ankaŭ konata kiel Templo de Paco aŭ Piramido de Lumaj Spiritoj —, monumento de notinda beleco, kiu rapide fariĝis la plej vizitata monumento de Braziljo. Ĝi estas ĉe la adreso Quadra 915 Sul, Lotes 75/76.
Ĉiu espekto de la konstruaĵo estis zorgeme studita de ĝiaj konstruintoj, harmonie aranĝitaj por inspiri la plej noblajn sentemojn. Ĝiaj mezuroj kaj proporcioj estas ligitaj al numero de perfekteco 7, kaj ankaŭ al la numero 1. Temas pri piramido sepedra, kiu altas 21 metrojn kaj diametras 28 metrojn. Sur ĝia pinaklo troviĝas ŝtono de pura kvarco. La malhela bazo de la Templo havigas senton, ke ĝi flosas sur la gresejo, kvazaŭ alteriĝinta kosmoŝipo.
Ĝia planko estis konstruita el granito, kun desegno en spiralo, tiel ke la vizitanto apenaŭ eniras la Navon, trapasas la malhelan vojon, kiu rondiras en livuma direkto, reprezentante la malfacilan iradon de la Homo, strebe al iu ekvlibrpunkto. En la centro de la piramido, ĝuste sub la kristalo, ronda plako el bronzo simbolas la eltrovon de Lumo kaj komenco de nova irado. Pri la hela vojo, dekstrumen, ĝi estas vojo iluminita de la moralaj kaj spiritaj valoroj akiritaj per la penemo propra al la Homa Estaĵo, finiĝanta ĉe la Trono kaj Altaro de Dio, de kiu oni ricevas benojn.
Trono kaj Altaro de Dio estas la reprezentaĵo artisma, kaj ankaŭ ekumena kaj de Amo, starigita ene de TBV. La kvar bazaj elementoj de Naturo — fajro, aero, tero kaj akvo — estas reprezentitaj en la artverko por simboligi la Kreanton (aŭ Ĉiela Patro). Ĝi estas referencilo por la Fido de la kreitaĵoj, kiuj vizitas la lokon, kiaj ajn estas iliaj kredoj. La artverko farita de la itala skulptisto Roberto Moriconi (1932-1993) estas lokitaj en la direkto Oriento-Okcidenton, simbolante la kuniĝon de la mistikismo de Oriento kun la pragmatismo de Okcidento. Sugestite de la skulptisto de la artaĵo, sur ĝi oni vidas la surskribon de frazo de la verkisto Paiva Netto: "Ĉiu tago estas taŭga tago por renovigi nian destinon”.
5178 Pattazhy
5178 Pattazhy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la barata astronomo Rajgopalan Rajamohan elde la Observatorio Vainu Bappu en Kavalur (Tamilnado, Barato).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la barata zoologo kaj ekologiisto Sainudeen Pattazhy.
St John Plessington Catholic College
St John Plessington Catholic College estas lernejo kaj kolegio en Bebington, Wirral, Anglio. Ĝia moto estas Always faithful to Christ (Ĉiam fidela al Kristo). En 2005 la lernejo elektis Thomas Quinn kiel ĉefinstruiston. Poste la skolo estis renomita de Plessington al Saint John Plessington Catholic College kaj kelkaj novaj kutimoj estis enkondukitaj, kiel nova uniformo kaj nova horaro.
Patrono-Sanktulo
La lernejo estas nomata laŭ la katolika sanktulo John Plessington, unu el la kvardek martiroj de Anglujo kaj Kimrujo.
Ferenc Mezey
Ferenc Mezey [mezei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mezey Ferenc estis hungara advokato, redaktoro. Lia origina familia nomo estis Grünfeld.
St John Plessington Catholic College
Historio
La nuna lerneja areo origine estis "St. John's High School". Plia lernejo "Rock Ferry Convent" unuigis kun ĝi kaj formas nun "St. John Plessington Catholic College".
Ferenc Mezey
Ferenc Grünfeld naskiĝis la en Nyíracsád, li mortis la  en Budapeŝto.
St John Plessington Catholic College
Katolika etoso
La lernejo havas tre fortan katolikan etoson, kion oni povas rimarki, kiam oni vidas la multajn afiŝojn kaj bildojn en la koridoroj kaj klasĉambroj. Ĉiusemajne estas fakultativaj mesoj en la kapelo de la lernejo, gvidataj de la pastro de la kolegio.
Maria Mitchell
Maria MITCHELL (naskiĝis en Nantucket, la 1-an de aŭgusto 1818 - mortis en Lynn, Masaĉuseco, la 28-an de junio 1889 ) estis usona astronomino, kiu malkovris kometon en 1847 pere de teleskopo. Ĉi tiu kometo poste fariĝis konata sub la nomo "Kometo de fraŭlino Mitchell" (konata sub la moderna nomo C/1847 T1) Mitchell estis la unua ina profesia astronomo.
Pro tiu malkovro ŝi akiris mondfamon, ankaŭ ĉar nur du virinoj antaŭ si ankaŭ malkovris kometon: la astronomoj Caroline Herschel kaj Maria Margarethe Kirch. Kiel premion la reĝo Frederiko la 6-an de Danio donis al ŝi oran medalon sur kiu estis la latina surskribo "Non Frustra Signorum Obitus Speculamur et Ortus" (en Esperanto "Ni ne vane observas la leviĝon kaj la subiron de la steloj").
Ferenc Mezey
Biografio
Ferenc Mezey devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li estis advokato, krome li havis plurajn postenojn en judaj organizaĵoj. Inter 1884 - 1891 li redaktis judan gazeton. Li havis la titolon reĝa konsilisto. En 1916 li partoprenis en establo de juda muzeo. Kelkfoje li verkis novelojn.
Citronkardelo
La Citronkardelo (Carduelis citrinella, iam Serinus citrinella aŭ Fringilla citrinella) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj. Dum longe tiu kardela fringedo estis lokita en la genron Serinus, sed ĝi ŝajne estas pli proksime rilata al la Eŭropa kardelo (C. carduelis).
Maria Mitchell
Mitchell ankaŭ estis postmorte akceptita en la Women's Hall of Fame (Usona Virina Salono de Famo).
Citronkardelo
Tiu palearktisa birdo estas specio de loĝantaj birdoj en la montoj de sudokcidenta Eŭropo el Hispanio al Alpoj. Ties plej norda reprodukta areo troviĝas en la Nigra Arbaro de sudokcidenta Germanio. Individuoj vidataj pli norde estas plej probable skapintoj el kaptiveco, ĉar plej parto de tiaj vidaĵoj okazis antaŭlonge. Ekzemple la specimeno 582 de la Staatliches Museum für Tierkunde Dresden estas unujara masklo pafita supozeble en Saksio antaŭ 1849; la specimeno 21956 de tiu sama muzeo estis la kranio de alia Citronkardelo supozeble kaptita ankaŭ en Saksio en 1915, sed ĝi estis detruita dum la Dua Mondmilito.
Maria Mitchell
Junaĝo
Maria Mitchell naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1818 en Nantucket, Masaĉuseco. Ŝi havis naŭ gefratojn. Siaj gepatroj, William Mitchell kaj Lydia Coleman Mitchell estis kvakeroj. Mitchell naskiĝis en komunumo, kiu antaŭ tiu tempo traktis sufiĉe bone egalajn rajtojn por virinoj. Samkiel aliaj kvakeroj, siaj gepatroj opiniis, ke edukado estas grava. Ili insistis doni al Mitchell la saman edukadon, kiun knaboj kutime ricevis. Unu el la fundamentoj de la kvakera religio estis la intelekta egaleco inter la du seksoj.
Citronkardelo
Aspekto kaj sistematiko
Ĝi estas 12 cm longa; la Citronkardelo estas grizeca supre ĉefe en kolumo, kun bruneca nuanco en dorso kiu ankaŭ havas nigrecan striecon. La subaj partoj kaj la duobla flugilstrio estas flavecaj. Ĝi kunhavas kun siaj parencoj brilan maskon kiu en tiu specio estas ankaŭ flava. Ankaŭ la pugo estas flava.
Ambaŭ seksoj estas similaj, kvankam junaj inoj povus esti pli senkoloraj sube, kaj junaj birdoj -malkiel ĉe eŭropaj specioj de Serinus- estas brunaj sen flava aŭ verda koloroj en plumaro.
Maria Mitchell
Junaĝo
En 1835 ŝi fondis propran lernejon kiu estis tiutempe avangarda ĉar ĝi estis kontraŭ apartigo de blankaj kaj ne-blankaj infanoj. Poste en sia vivo ŝi ĉiam lukto por la rajto je edukado de knabinoj.
Scienco
En 1842, ŝi rezignis pri la kvakera kredo kaj sekvis la principojn de unitariismo. Proteste kontraŭ sklaveco, ŝi ĉesis porti kotonajn vestajojn.
Citronkardelo
Aspekto kaj sistematiko
La Korsika kardelo (C. corsicana) estas konsiderata subspecio de la Citronkardelo, sed ĝi diferencas en morfologio kaj voĉo tiom kiom ĉe DNA, tiele ke ĝi estas ankaŭ konsiderata distinga specio fare de kelkaj fakuloj.
Maria Mitchell
Scienco
Mitchell estis la unua virino elektita en 1848 kiel membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj kaj en 1850 de la Usona Asocio por la Akcelo de Scienco. Mitchell estis ankaŭ la unua virino elektita al la Usona Filozofia Societo en 1869.
Citronkardelo
Ekologio
La Citronkardelo diferencas el la Korsika kardelo C. corsicana laŭ habitatoselekto. Dum la kontinenta Citronkardelo estas limigita al subalpaj arbaroj de koniferoj kaj al alpaj herbejoj, la insula Korsika kardelo povus troviĝi en diferencaj habitatoj el marnivelo al plej altaj montodeklivoj. La Citronkardelo nestumas ĉefe en koniferoj kiaj pinoj (Pinus) kaj piceoj (Picea) dum la Korsika kardelo uzas ankaŭ pli malaltaj arbustoj kiaj la Vepreja eriko (Erica arborea), junipero (Juniperus) kaj la rubuso (Rubus).
Maria Mitchell
Scienco
En la sama kunveno estis elektitaj ankaŭ Mary Somerville, astronomo kaj matematikisto kaj Elizabeth Cabot Agassiz, filozofo. Mitchell ankaŭ laboris por la Usona Mararmea Observatorio por kalkuli la tabelojn kun la pozicioj de planedoi Venuso.
SC Freiburg
Sport-Club Freiburg, mallonge SC Freiburg, estas germana sporta kaj aparte futbala klubo en la urbo Freiburg im Breisgau de la federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi fondiĝis en 1904. Klubaj koloroj estas ruĝo kaj blanko. La klubo aparte konatas pro sia unua vira teamo de futbalo, kiu konkuras en la unua germania ligo de futbalo (Bundesliga). Tamen ĝi havas teamojn de viroj kaj de virinoj, de plenaĝuloj kaj de junuloj en diversaj aĝgrupoj ankaŭ en pluraj aliaj sportaj disciplinoj. Maskoto de la klubo estas vulpeto, laŭ loka alemana dialekto nomata ˙s Füchsle.
Citronkardelo
Ekologio
Ĉar ties teritorio estas pli ampleksa ol tiu de la same komuna orienta parenco, la Citronkardelo estas klasita kiel Specio Malplej Zorgiga fare de la IUCN.
Reĝa Donaco (Belgio)
La Reĝa Donaco aŭ Reĝa Havaĵo (Koninklijke Schenking, Donation royale) estis proponita per letero fare de la reĝo Leopoldo la 2-a de Belgio la 9an de Aprilo 1900. Aldone oni aldonis kelkajn aliajn propraĵojn al la dekomenca donaco per letero de 15a de Novembro 1900. La Belgia registaro akceptis la donacon per leĝo de 31a de Decembro 1903 (Belgia Monitoro de 1a de Januaro 1904). Kiam la reĝo lasis la regadon de la Konga Libera Ŝtato al la Belgia registaro en la 28a de Novembro 1907, aliaj aldonaj posedaĵoj estis aldonitaj al la Reĝa Donaco (leĝo de 18a de Oktobro 1908, publikigita en la Belgia Monitoro de 18a de Oktobro 1908).
La reĝo donacis siajn posedaĵojn, same kiel siajn bienojn, palacojn kaj konstruaĵojn, al la Belga lando. Leopoldo ne volis ke ili estu dividataj inter liaj tri filinoj, ĉiuj el kiuj estis edziniĝintaj al eksterlanda princo. La donaco estis farita laŭ tri kondiĉoj: nome la posedaĵojn neniam estu vendataj, ili devus pluhavi siajn funkciojn kaj aspektojn, kaj ili restu je la dispono de la sukcedantoj de la trono de Belgio. Ekde 1930, la Reĝa Havaĵo estas aŭtonoma publika institucio kiu funkcias tute sendepende (Reĝa dekreto de 9a de Aprilo 1930 - Belgia monitoro de 29a de Majo 1930).
Maria Mitchell
Scienco
En 1865 Mitchell fariĝis profesoro pri astronomio en la kolegio Vassar. Ŝi estis la unua persono nomumita kiel profesoro. Vassar estis fondita en 1861 de Matthew Vassar kaj en la somero de 1865 la Observatorio Vassar malfermiĝis kiel la unua konstruaĵo de la nova privata universitato. Mitchell ankaŭ estis nomumita kiel direktoro de la Vassar Kolegia Observatorio. Post instruado al Vassar dum iom da tempo, ŝi malkovris, ke - malgraŭ sia reputacio kaj sperto - ŝi gajnis malpli ol multajn el siaj pli junaj viraj kolegoj. Ŝi postulis kaj ricevis salajran kreskon. Ŝi instruis en Vassar College ĝis sia emeritiĝo en 1888, la jaron antaŭ sia morto.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artilolo en la nederlandlingva vikipedio, listo de aŭtoroj.
(19712) 1999 TL220
(19712) 1999 TL220 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Arondismentoj de Corrèze
Ekzistas 3 arondismentoj en la franca departemento Corrèze.
28050 Asekomeh
28050 Asekomeh estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Demetrius Asekomeh, mentoro de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Ŝi Li estas instruisto ĉe la Marian A. Peterson Middle School de Sunnyvale (Kalifornio).
Ha Long
Geografio
Hạ Long situas laŭ la Sudĉina Maro laŭ Golfo Halong en nordorienta parto de la lando. Haiphong troviĝas 40, Hanojo 178 km.
Historio
Laŭ arkeologoj Hạ Long estis loĝata longege, la regiono estas unu el la luliloj da homaro. La marbordo estis fiŝkaptista vilaĝo. En 1883 la francoj okupis la golfregionon, ili aranĝis karbominadon en la minejoj. Post la 2-a mondmilito, tiu urbeto iĝis ĉefurbo de la minareo, en 1954 Hong Gai-urbo estis la ĉefurbo de la Hong Quang speciala distrikto. En 1963 la ŝtato formis grandan novan provincon kun la ĉefurbo Hong Gai. En fino de la Vjetnama milito usonaj flugmaŝinoj bombardis la urbon.
Ekonomio
2 ĉefaj branĉoj de estas la karbominado kaj turismo. Menciindas ankaŭ komerco, agrikulturo (ĉefe rizoj), industrio (ŝipkonstruado), arbarkulturo kun lignolaboroj kaj fiŝindustrio. Resume la urbego havas 1470 produktosekciojn. En parto de la insulo estis farita nacia parko, en 1994 la tuta golfo estis nomita Monda Heredaĵo de Unesko.
Klimato
Hạ Long havas humidan subtropikan klimaton kun varmaj, humidaj someroj inter aprilo-oktobro kaj varmaj, pli sekaj vintroj. La precipitaĵo en la plena jaro estas pli, ol 2000 mm. En la urbego la plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj februaro averaĝe kun 14 °C. La plej varmaj monatoj estas junio kaj julio la temperaturoj varias inter 26-33 °C.
Anĵiko
Specioj
(eble ankaŭ: Lista anĵiko (Parapiptadenia rigida))
Nová Ves (Křižovatka)
Nová Ves estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křižovatka, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Křižovatka. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro daŭre vivis ĉi tie.
Nová Ves situas en katastra teritorio Nová Ves u Křižovatky kun areo 7,03 km². Nová Ves situas ankaŭ en katastra teritorio Mostek u Křižovatky kun areo 1,82 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.
Sauqueville
Sauqueville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sauquevillais.
Cidacos
Cidacos [ziDAkos] estas rivero de la valo de Ebro en norda Hispanio. Ĝi ekfluas sude de Los Campos en Las Aldehuelas, provinco Sorio, ĉe la Montopasejo Oncala kaj trairas 77 km ĝis enfluo en Ebron, proksime al Calahorra, Rioĥo. Ĝi estas 82,8 km longa.
Dum ĝia fluo trapasas aŭ preterpasas loĝlokojn de provinco Sorio, kiel Villar del Río aŭ Yanguas, kaj de Rioĥo, kiel Enciso, Peroblasco, Arnedillo (kie la rivero ricevas termajn akvojn utilajn por la Banloko de Arnedillo), Santa Eulalia Somera kaj Bajera, Herce, Arnedo, Quel, Autol kaj Calahorra. La fluaĵo post Arnedillo estas preskaŭ seka foje pro filtrado. Parto de la akvokvanto iras sub Autol al la akvorezervejo Perdiguero, ĉe Calahorra, uzata por irigacio de 4057 ha de fruktodonaj fruktoĝardenoj de la zono, dum al Calahorra mem venas seka, escepte en la plej malsekaj monatoj de la jaro. Ĉe Enciso oni konstruis akvobaraĵon kaj oni finigis ĝin en 2019.
La rivero Cidacos, kun Ebro, estis dum multa tempo la vertebra akso de la Malsupra Rioĥo kaj la tialo de la antikva loĝloko Calahorra.
Henrik Horváth (tradukisto)
HORVÁTH Henrik (horva:t) estis hungara tradukisto naskita en Koloĵvaro 1883 kaj mortinta en Budapeŝto en julio 1947. Li estis edzo de aktorino Vilma Medgyaszay kaj kelkfoje ŝia fortepianakompananto.
Biografio
Henrik Horváth finis la universitaton en Budapeŝto, kaj li estis iom da tempo mezlerneja instruisto, poste li laboris en la biblioteko de la ĉefurbo. En la 1930-aj jaroj li estis kunlaboranto de Brassói Lapok, kies li estis literatura rubrikestro. Li tradukis la verkojn de Endre Ady Zsigmond Móricz, Sándor Bródy, Lajos Hatvany, Mihály Babits, Ferenc Molnár en la germanan lingvon, kelke da verkoj de la literatura germana hungaren. Li estis ekstera membro de Societo Petőfi (1920). Estas gravaj ankaŭ liaj muzikestetikaj studaĵoj.
Zbruĉ
Zbruĉ (Збруч, Zbrucz) estas alfluanto de Dnestro, en okcidento de Ukrainio kiel administra limo inter Ternopila provinco kaj Ĥmelnicka provinco.
16912 Rianono
16912 Rianono estas tre malgranda marsrenkonta kaj amora asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Zbruĉ
La rivero Zbruĉ formis ekde 1772 ĝis 1918 la limojn inter Aŭstrio-Hungario kaj la Rusa Imperio, de 1920 ĝis 1939 la orientan limon de Pollando. La rivero ankaŭ famas pro la Zbruĉa Idolo, trovita tie en 1848 kulta fosto de pra-slavoj.
16912 Rianono
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la diino Rianono (kimre Rhiannon) de la kimra mitologio, versio de la kelta Epono, diino de la ĉevaloj kaj de la suvereneco. Ŝi estis estrino de la kantantaj birdoj. Kelkfoje ŝi aperis kiel bela virino en brilega oro sur blanka ĉevalo.
Karbamoila klorido
Karbamoila klorido aŭ kloroformiamido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la Dufosfora tetraoksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Karbamoila klorido posedas 1 karbonatomon, 2 hidrogenatomojn, 1 kloratomon kaj 1 nitrogenatomon. Karbamoila klorido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbamoilaj derivaĵoj.
16912 Rianono
Nomo
Ĝi estas konsiderita kiel terrenkonta asteroido, kvankam ĝia klinita orbito tenas ĝin malproksima de Tero.
Zbruĉ
Ĝi longas 247 km kaj havas akvokolektan areon de 3330 km².
16912 Rianono
Nomo
Ĝi estas pliĝuste marsrenkonta:
Henrik Horváth (arthistoriisto)
HORVÁTH Henrik (horva:t) estis hungara arthistoriisto, membro korespondanta de la MTA (1940) naskita en Szászhermány la 3-an de aprilo 1888 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de januaro 1941.
Biografio
Henrik Horváth post studoj en Lepsiko, Munkeno kaj Vieno doktoriĝis en la Universitato de Budapeŝto. Returninte de sia studvojaĝo en Italio en 1935 li enpaŝis la servon de la Hungara Nacia Muzeo, kies li iĝis ĉefdirektoro en 1938. Li priokupiĝis precipe la hungaran arton en mezepoko kaj la arton de Budapeŝto.
Polack
Historio
Komenca kroniko la unuan fojon mencias la lokon ĉe 862.
Emre Can
Emre Can - prononco laŭ sistemo IFA, naskiĝis al turkaj gepatroj en Frankfurto ĉe Majno, do nun -jara - estas germana profesia futbalisto. Post infanaj jaroj en la junularaj teamoj de la kluboj Blau-Gelb Frankfurt, Eintracht Frankfurt kaj FC Bayern München inter la jaroj 2000 (tiam 6-jara) kaj 2011, li ekde 2011 estis profesia futbalisto de la klubo FC Bayern München, ekde 2013 de al klubo Bayer 04 Leverkusen, kaj de 2014 ĝis 2018 apartenis al la 1-a vira teamo de la klubo Liverpool F.C. en Anglio. Post du jaroj en la pinta teamo de la klubo Juventus FC de Torino, ekde 2020 li nacie konkuras en la unua teamo de la klubo Borussia Dortmund. Krome ekde la jaro 2015 li estas membro de la vira germana nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe jam de la jaro 2009 li partoprenis en la naciaj teamoj de sub-15-, sub-16-, sub-17-, sub-19- kaj sub-21-jaruloj. Li partoprenis kadre de la germana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, kaj en ties matĉoj rekoneblis per la ĉemiza numero "14". En la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2021, kiam li denove apartenis al la nacia teamo, li havis la ĉemizan numeron "23".
Polack
Historio
En mezepoko Polack estis centro de tri princlandoj, kiuj devenis el la Kieva Regno kaj povas estis rigardataj kiel antaŭŝtatoj de Belorusio.
En la 12-a jarcento vivis ĉi tie kaj laboris ortodoksa monaĥino Eŭfrozino de Polack.
Komence de la 14-a jarcento la princlandon konkeris litovoj.
La urbo en 1498 ricevis magdeburgan juron, kio plirapidigis ĝian evoluon.
Dum litova-rusa milito 1558-1570 moskva armeo de Ivano la Terura konkeris la urbon la 15-an de februaro 1563, droniginte en la rivero ĉiujn judojn.
Danke al pli posta Lublina unio el 1569 iniciativon de regajno de perditaj teritorioj entreprenis pola armeo de la reĝo Stefan Batory, kiu helpe de litovaj kaj hungaraj fortoj la 30-an de aŭgusto 1579 rekonkeris la urbon kun parto de ties vojevodio. La pola reĝo fondis tie kolegion de jezuitoj, kies unua rektoro iĝis pastro Piotr Skarga kaj lekciis interalie pola poeto Maciej Kazimierz Sarbiewski. Ĝis 1772 la urbo apartenis al la Respubliko de Ambaŭ Nacioj, poste al Rusa Imperio.
Beviono (luno)
Beviono (aŭ Bebhiono) estas neregula satelito de Saturno, ano de la kelta grupo.
Malkovro
Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna kaj Brian G. Marsden anoncis ĝian malkovron la, sekve al observoj inter la kaj la. Ĝi estis maldaŭre nomita S/2004 S 11.
Orbito
La inklino kaj discentreco de ĝia orbito proksimas tiujn de la orbito de Albiorikso kaj aliaj lunoj de la kelta grupo. Tiuj lunoj povus esti eroj de pli granda korpo, diseriĝinta pro alfrapo.
Nomo
Ĝi ricevis, en 2007 la nomon de Beviono, laŭ Béḃinn aŭ Bébhinn (prononcu [bevin]), bela diino de la kelta mitologio.
Várong
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Dombóvár troviĝas 22, Tamási 27, Tab 28, Kaposvár 34, Pécs 65, Budapeŝto 165 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1138. Dum la turka erao Várong estis daŭre loĝata, sed dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a jam senhomiĝis. Poste la vilaĝo refondiĝis en 1734. En la 20-a jarcento la vilaĝo denove preskaŭ senhomiĝis, sed oni serĉis homojn en anoncetoj.
En Várong migra poŝto servas.
NGC 3091
NGC 3091 (aliaj indikoj — ESO 566-41, MCG -3-26-7, HCG 42A, PGC 28927) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Újbuda)
Cisterciana preĝejo de Sankta Emeriko de Hungario estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en distrikto Újbuda.
Historio
Cistercianoj en 1912 komencis instrui en la proksima gimnazio. Baldaŭe ili fondis novan paroĥon. La paroĥejo kaj la etpreĝejo pretiĝis en 1924, la pli nova gimnazio en 1929. La etpreĝejo estis malkonstruita kaj impona nova preĝejo konstruiĝis. En 1950 la cistercianoj estis forigitaj, sed ili revenis en 1989. La preĝejo estis renovigita interne inter 1972-1975, ekstere inter 1976-1979.
Konstruaĵo
La preĝejo havas du turojn laŭ la fronto. La preĝejo estas Monumento historia. Kermesoj okazas en la 5-an de novembro kaj en la sekva dimanĉo. En la preĝejo ankaŭ koruso funkcias kaj oni aranĝas ankaŭ koncertojn.
Janakpur
Janakpur, nepale: जनकपुर, estas urbo en sudorienta parto de Nepalo. Ĝi estas la provizora administra centro de la provinco 2 (nepale प्रदेश नं० २), unu el sep provincoj de Nepalo, formitaj la 20-an de septembro 2015 konforme al la agendo 4 de la konstitucio de Nepalo, kaj krome estas grava kultura kaj religia centro. Laŭ la censo de 2011 la urbo havis 97 776 loĝantojn. La urba areo ampleksas 100 kvadratajn kilometrojn, kio rezultas en loĝdenso de po 976 homoj laŭ kvadrata kilometro.
Suchitoto
Suchitoto [suĉiTOto] estas municipo en Departemento Cuscatlán de Salvadoro.
Suchitoto estas vaste konata ĉie en Salvadoro pro sia preĝejo kaj pro siaj vojoj pavimitaj el ŝtonetoj.
Ĝi havas bonegan vidon al lago Suchitlán, kiu estas artefarita lago formita en la Rivero Lempa kaj la akvobaraĵo Cerrón Grande.
Ĝi estas tre populara semajnfina celloko por salvadoranoj. Ĝi havas larĝajn kulturajn agadojn kiel ekzemple artgalerioj, kulturaj centroj, kaj artmetiaĵoj.
Brixton
La 18-an de aprilo 1981 okazis serioza tumulto (angle: Brixton Riots) kaj grandaj bataloj inter la polico kaj enloĝantoj.
Poste la registaro starigis oficialan esploron pri la afero sub la gvidadado de la juĝisto Lordo Scarman.
La raporto forte influis la labormetodojn de la polico en Londono kaj aliaj urbegoj.
Esperanto en Brixton
Tie naskiĝis kaj movadis Herbert Moy Thomas.
Ivan Olbracht
Ivan OLBRACHT, propranome Kamil Zeman (naskiĝis la 6-an de januaro 1882 en Semily - mortis la 30-an de decembro 1952 en Prago) estis ĉeĥa verkisto, filo de verkisto Antal Stašek kaj edzo de verkistino Helena Malířová.
Li vivtenis sin kiel ĵurnalisto de komunisma direkto, sed el la komunista partio li estis eksigita en 1929, tamen post la dua mondmilito reakceptita. Liaj verkoj ofte tuŝas sociajn problemojn de malriĉaj homoj.
Burgo Ohrdruf
Domo Mühlberg en Ohrdruf, Germanujo, nomata ankaŭ Burgo Ohrdruf (multas la nomoj germane: Haus Mühlberg, Kupferschlößchen, Villa Mühlberg, Mühlburg, Vierfarbenschloß) estis konstruitigita inter 1933 kaj 1935 fare de la entreprenisto Thilo Albin Mühlberg. Planinto estis Bodo Ebhardt; funkcio ĝia estis dum multaj jaroj klerigeja. Ekde 2017 ĝi estas okazigejo sub la nomo "Burg & Park Ohrdruf".
Priskribo
La arkitekto kaj fondinto de Germana burga unio, Ebhardt konstruis tre malkutiman domon ĉe Gotaa strato 30 en Ohrdruf; la por la 1930aj jaroj furorega konstrumaniero kaj la komisio de renomita arkitekto tiutempa igis la konstruaĵojn senprokraste unikaĵo. Jam dum GDR ĝi, kune kun la parkegoj, metitis sub monumentprotektan staton. Hodiaŭ oni preferas la nomon Burg Ohrdruf kiu ankaŭ videblas sur ŝtona tabulo apud la enirejo. Vere tio malkorektas se paroli pri la senco de burgo ĉar ĝi tute ne estas loĝa/rempara areo el mezepoko. La konstruformo eble responsas pri la nomo tiu iel stranga. Enskribitaĵo latina sur ekstera muro el la 1930aj jaroj tekstas ora et labora (preĝu kaj laboru).
Thilo Albin Mühlberg estis inter 1933 kaj 1935 ŝtata konsilisto kaj fare de NSDAP nomumita prezidanto de la Mezturingia industria kaj kaj komerca ĉambroj. Sekve li laboris ankaŭ en la ĉefa komercsekcio de la turingia goviestro. Ĉu la posedanto kun la familianoj siaj vere iam enloĝas la konstruaĵon cetere malklaras. En aprilo 1945 li arestitis fare de usonanoj kaj la posedaĵaro lia ŝtatigitis. Lia fabriko iĝis popolproprieta entreprenotutpopo|posedaĵo]] (poste ĝi nomiĝis VEB Bleiwerke Ohrdruf) La domo servis mallongan tempon kiel komandejo por la Usona Armeo por la apuda transira centro de sovetianoj militkaptitaj (la centro estas apud la iama Koncentrejo Ohrdruf). Poste uzis ĝin la Ruĝa Armeo ĝis 1978, kiam la soldatoj forlasis ĝin sub kadukegaj kaj tristaj kondiĉoj. En la 1980aj jaroj la tuto iĝis objekto protektota kaj alifunkciiĝis je klerigejo. Post Turniĝo kaj denovaj restaŭradoj ĝi iĝis Porjunulara klerigejo de la Liberŝtato Turingio; pro financaj kialoj devis maleki tia uzado en 2003. Ĝis 2006 ĝi estis ankoraŭ klerigejo sub privata gvido dume hodiaŭ ĝi estas kongresejeto kaj restoracio. Vizitoj post antaŭa sinanonco kaj maldaŭra uzado propra jes ja eblis.
Teorioj
Rilate al la ejaro ekzistas diversaj teorioj pri ĝia speciala graveco dum Nazia Germanio, ekz. kiel sekreta komandejo, komunikadcentro, sidejo de sekreta bunkraro - ankaŭ en kunteksto kun la najbara mistera Jonastal. Kulpas pri tiaj teorioj ege la berlina historiisto Rainer Karlsch kaj ties verko Hitlers Bombe; ĝis nun nenio tia science konfirmeblis. La urbo Ohrdruf mem ne faras iun reklamon pri la "burgo", nek sur la oficialaj retpaĝoj nek en fremdultrafikaj publicaĵoj.
Kiki Lima
Kiki Lima (Euclides Eustáquio Lima) estas la plej elstara pentristo de Kabo-Verdo. Li naskiĝis la 15-an de aprilo 1953 en Ponta do Sol, Santo Antão. Li lernis desegnon per koresponda kurso (1974-1975), skulpturan kurson en Lisbono (1984-1985) kaj finis la superan kurson de dizajno en Supera Lernejo de Belartoj de Lisbono (1985-1990). Li pentras ekde 1974, sed nur dum la 1980-aj jaroj li fiksis sian viglan stilon. Ĝenerale la temo de la pentra verko de Kiki Lima estas la homo de Kapo-Verdo mem, kaj unuope (ordinare infano kaj virino), kaj grupe (ordinare dum laboro, danco, muzika grupo). Lia tekniko varias inter la esprimismo(ekspresionismo) de la figuroj kaj la impresionismo de ties karakterizaj ritmo kaj koloroj, kiuj ĉe li evoluis de la brunaj tonoj de la unuaj pentraĵoj ĝis la uzo de fortaj koloroj, precipe la blua kaj la oranĝa. Paralele al la pentrarto li verkas poemojn kaj muzikaĵojn. Li aŭtoris sondiskoj, kreollingve verkitaj ("Tchuva" kaj "Midj Má Tambor"), ambaŭ registritaj en Portugalio.
Aro de Mandelbrot
La aro estas tiuj kompleksaj nombroj c por kiu la senfina vico f_c(0), f_c(f_c(0)),, kaj tiel plu, restas barita. La difino de la funkcio f_c estas. Normale en bildoj, oni montras la aron kiel nigrajn punktojn. La punktojn kiuj ne estas en la aro oni montras per koloro kiu indikas la rapidecon en kiu la vico iras al infinito.
Preĝejo Senmakula Koro de Sankta Maria (Zalaegerszeg)
La preĝejo Senmakula Koro de Sankta Maria (hungare Szűz Mária Szeplőtelen Szíve) estas romkatolika moderna konstruaĵo en Hungario, en urbo Zalaegerszeg.
Historio
En tiu ĉi urboparto de Zalaegerszeg oni komencis aranĝi mesojn ekde 1993 en la loka kulturcentro. La eklezio decidis konstrui novan kirkon jam pli frue en 1989, la municipo donacis senpage konvenan areon. La preĝejo estis konstruita en la fruaj 2000-aj jaroj, la unua liturgio okazis en fino de 2003. Tiutempe la eklezio proksime aĉetis domon, kiu iĝis paroĥo, pastra loĝejo kaj komuna ĉambro.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur tre malalta monteto en malgranda parko. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas kaj altiĝas. La ĉefenirejo funkcias tra la turo, sed ankaŭ flanke estas videblaj aliaj enirejoj. La kutimaj postaj preĝejopartoj (navo, absido, sakristio) estas malfacile identeblaj pro la moderneco. Alivorte la kirko estas komplika arkitekturaĵo. Interne altaro mankas, nur sur la blanka muro kruco reliefas. Anstatŭ la kutimaj benkoj estas seĝoj. Sub la preĝejo tombejo funkcias.
Kermeso okazas en festo de Senmakula Koro de Sankta Maria.
Naque
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Bombardado de Gerniko
La Bombardado de Gerniko okazis la 26an de aprilo 1937 kiel aera bombardado de la urbo Gerniko, en Eŭskio, Hispanio, dum la Hispana Enlanda Milito. Ĝi estis farita, por la profito de la naciisma registaro de Francisco Franco, de liaj aliancanoj nome la germana Legio Condor de la Luftwaffe kaj la itala aviadilaro nome "Aviazione Legionaria", sub la kodonomo Operaco Rügen. La urbo estis tiam uzita kiel komunikvoja centro ene de la respublika teritorio malantaŭ la frontlinio. La operaco malfermis la vojon al la armeo de Franco por konkeri Bilbaon kaj sekve atingi venkon en norda Hispanio. Kelkajn tagojn post la atako naciismaj fortoj okupis la urbon sen signifa rezisto.
La bombado unue altiris internacian atenton al la partopreno de Germanio kaj Italio en la konflikto. Ĝis tiam Germanio praktikis nean politikon rilate al sia milita partopreno en Hispanio. Germanio publike asertis neŭtralecon rilate al la konflikto. Kvankam la bombado de Gerniko ne estis la unua fojo, ke germanaj aviadiloj plenumis operaciajn agadojn en la Civita Milito, aŭ la unuan fojon, ke severaj perdoj estis kaŭzitaj al civiluloj, la detruo de Gerniko fariĝis furoraĵo kaj ŝanĝis publikan opinion pri la partopreno de Germanio en la konflikto.
Lundo, kiam okazis la bombado, estis tradicie merkata tago ĉe Gerniko. La merkata tago kunvenigis multajn loĝantojn el kaj ĉirkaŭ la urbo.Antaŭaj germanaj bombadoj inkluzivis la bombadon de Madrido, kaj la bombadon de rifuĝintoj fuĝantaj de Malago.
La atako okazigis polemikon, ĉar konsistis en la bombado de civiluloj fare de milita aerforto. La nombro de viktimoj estas ankoraŭ disputata; la eŭska registaro informis pri personoj mortigitaj en la momento, dum lokaj historiistoj identigis 126 viktimojn (poste reviziita de la aŭtoroj de la studo al 153). Brita fonto uzita de Air War College postulis 400 civilulojn mortigitajn. Sovetaj arkivoj postulis 800 mortojn en la 1a de majo 1937, sed tiu nombro povis ne inkludi viktimojn kiuj poste mortis pro vundoj en hospitaloj aŭ kies kadavroj estis poste malkovritaj subtere inter la ruinoj. Entute 22 tunoj da bomboj estis faligitaj sur la urbon. La bombado komenciĝis je la 16:30 kaj daŭris ondon post ondo ĝis la 18:45. Krom la urbo mem, ankaŭ la vojoj ĉirkaŭ ĝi, kiuj estis plenaj de rifuĝintoj fuĝantaj de la urbo, ankaŭ estis bombitaj.
Krom la militaj celoj (komunikvojoj kaj armilfabrikoj) kaj la viktimnombro, oni ofte priparolis la aferon ke germanoj deziris ĉefe frapegadi la civilan loĝantaron por nuligi rezistadan deziron: oni uzis incendiigajn bombojn, kio detruis ĝis tri kvaronojn de la urbo, krom la eŭskan tradician parlamentejon kaj la simbolan Gerniko-arbon.
La bombado estis la temo de fama kontraŭ-milita pentraĵo fare de Pablo Picasso, komisiita de la registaro de la Respubliko. Ĝi estis priskribita ankaŭ en ksilografio fare de la germana artisto Heinz Kiwitz, kiu poste mortis luktante en la Internaciaj Brigadoj, kaj de René Magritte en la pentraĵo Le Drapeau Noir (La nigra flago). La bombado impresigis kaj inspiris ankaŭ multajn aliajn artistojn, kiel videblas en skulptaĵo de René Iché, en unu el la unuaj elektr-akustikaj muzikpecoj de Patrick Ascione, en muzika komponaĵo de René-Louis Baron kaj en poemoj de Paul Eluard kaj de Uys Krige. Estas ankaŭ kurta filmo de 1950 fare de Alain Resnais titolita "Guernica".
Responde al la okazaĵo. La pentraĵo Gerniko montriĝas hodiaŭ ĉe la Nacia Muzeo de Arto en Madrido, kaj kopio de ĝi montriĝas sur muro de la konstruaĵo de Unuiĝintaj Nacioj ĉe la enirejo de la ĉambro de la Sekureca Konsilio, kiel monumento al la teruraj militoj.
(11080) 1993 FO
(11080) 1993 FO estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj kaj geedzoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Neusorg
Neusorg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tirschenreuth kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Neusorg.
Neusorg situas en la suda parto de la mezalta montaro Fichtelgebirge.
Sotteville-sous-le-Val
Sotteville-sous-le-Val estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sottevillais.
Champcevinel
estas komunumo de suda-centra Francio kaj antaŭurbo de Perigozo. Ĝi situas en la regiono Nova Akvitanio, kaj apartenas al la departemento Dordogne. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ferenc Schafarzik
Ferenc Schafarzik [ŝafarzik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schafarzik Ferenc estis hungara geologo, hidrologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1916).
Ferenc Schafarzik naskiĝis la  1854 en Debrecen. Li mortis la 1927 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Schafarzik frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li ricevis diplomon pri edukado en 1877, pri filozofio en 1881. Inter 1876-1882 li helpis laborojn de geologoj, poste li jam apartenis al geologia instituto. Ekde 1891 li instruis en teknikuniversitato en Budapeŝto. En 1886 li faris esplorvojaĝon al Kaŭkazo, en 1889 al Italio, en 1891 al Norvegio, post 2 jaroj al Grekio. En 1895 li geologie esploris ĉirkaŭaĵon de Budapeŝto.
Mats Wilander
Mats Wilander estas sveda tenisisto. Li naskiĝis en Växjö, Svedio, do nun estas -jara.
Inter la jaroj 1981 kaj 1996 li estis tenisa profesiulo. Aparte inter 1982 kaj 1988, li venkis en pluraj gravegaj tenisaj turniroj, interalie en la Aŭstralia Malferma turniro en 1983, 1984 kaj 1988, en la Francia Malferma turniro en 1982, 1985 kaj 1988, kaj en la Usona Malferma turniro en 1988.
Post tiuj sukcesoj de 1988 li tiujare gvidis la mondan rangliston pri teniso de la Asocio de Tenisaj Profesiuloj, do tiutempe estis la tutmonde plej bona tenisisto.
Granado (Nikaragvo)
Granada aŭ en Esperanto Granado estas urbego de Nikaragvo, fondita en 1524 de Francisco Hernández de Córdoba, kaj do la unua urbo fondita de eŭropanoj en kontinenta Ameriko. Ĝi estas la ĉefurbo de samnoma departemento. Ĝi situas en la bordo de Lago Nikaragvo, kaj nun havas ĉ. 110.000 loĝantojn.
Granado estis komerca centro. Ĝi plu estas la tria plej granda urbo, kaj fariĝis turisma centro, kun interesaj arkeologiaj restaĵoj.
La Internacia Poezia Festivalo de Granada estas kultur-riĉa evento dediĉita al poezio, kiu okazas ĉiujare meze de februaro en la urbo Granado ekde 2005; en la evento partoprenas dekoj da famkonataj poetoj el la tuta mondo.
1. FC Nürnberg
1. FC Nürnberg Verein für Leibesübungen e. V., mallonge '''1. FC Nürnberg respektive 1. FCN''', estas germana sporta kaj aparte futbala klubo en la urbo Nurenbergo de la federacia lando Bavario. Ĝi fondiĝis en 1900. Nunaj klubaj koloroj estas ruĝo kaj blanko, sed la tradiciaj koloroj estas malhelruĝo kaj nigro, kaj ekde septembro 2007 la futbalaj vestaĵoj de la klubo por hejmaj matĉoj denove estas en tiuj tradiciaj koloroj. La klubo aparte konatas pro sia unua vira teamo de futbalo, kiu ĝis junio 2014 konkuris en la unua germania ligo de futbalo (Bundesliga). Tamen ĝi havas teamojn de viroj kaj de virinoj, de plenaĝuloj kaj de junuloj en diversaj aĝgrupoj ankaŭ en pluraj aliaj sportaj disciplinoj.
7994 Bethellen
7994 Bethellen estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Ĝi ricevis la inajn antaŭnomojn "Beth Ellen" en honoro de la usona astronomino Beth Ellen Clark, okaze de la kunveno "Asteroidoj, Kometoj, Meteoroj" de 1999 en Universitato Cornell, kies Beth Ellen Clark estis la ĉefa organizantino kun sindonemo, organiztalento kaj stilo. Ŝia disertaĵo de Ph. D. temis pri la analiza modelo de mikso de spektroj de asteroidoj por enketi pri la efikoj de kosma veterdisfalo rilatante kun spektroj de meteorŝtonoj en laboratorio.
Julian Weigl
Julian Weigl - prononco, naskiĝis en Bad Aibling, Bavario, do nun -jara - estas germana profesia futbalisto. Ekde la jaro 2016 li estas membro de la vira germana nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe jam de la jaro 2013 li partoprenis en la naciaj teamoj de sub-19-, sub-20- kaj sub-21-jaruloj. Post infanaj jaroj en la junularaj teamoj de tri futbalkluboj de Bavario, plej laste inter la jaroj 2010 kaj 2013 en la klubo TSV 1860 München, li ekde 2013 daŭrigis sian karieron kiel profesia futbalisto en tiu klubo, kaj ekde la jaro 2015 apartenas al la 1-a vira teamo de la klubo Borussia Dortmund. Li partoprenis kadre de la germana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, kaj en ties matĉoj rekoneblis per la ĉemiza numero "15".
Claude Jones
Claude JOHNS (naskiĝis la 11-an de februaro 1901 je Boley en Oklahomo; mortis la 17-an de januaro 1962 sur la pasaĝerŝipo United States) estis usona trombonisto de ĵazo. Li muzikis en la orkestro de Duke Ellington.
Vivo
Jones sekvis komence lecionojn pri trumpeta kaj frapinstrumentara ludo kaj turniĝis en la aĝo de 13 jaroj al trombono. Li studis ĉe Altlernejo Wilberforce kaj muzikis en 1923 en la ensembloj Synco Jazz Band resp. McKinney’s Cotton Pickers. Li estis solisto en ties sonregistraĵoj de "The Way I Feel Today". Ekde 1929 li muzikis alterne ĉe Fletcher Henderson, Don Redman kaj Chick Webb. Inter 1935 ĝis 1940 li laboris interalie ĉe Cab Calloway. Li estas soliste aŭdebla en la titolo "Nagasaki" de Don Redman (1932), en "Radio Rhythm" samkiel "Just Blues" de Fletcher Henderson (1931) kaj en "Don't Be That Way" de Chick Webb (1934). Claude Jones ankaŭ surdiskigis kun Louis Armstrong kaj Sidney Bechet (Perdido Street Blues, 1940), kun Henry Red Allen, Chu Berry, Billy Eckstine, Coleman Hawkins, Louis Jordan, Rex Stewart kaj en 1939 kun Jelly Roll Morton.