cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
15126 Brittanyanderson
15126 Brittanyanderson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Arini
Arini havas diversajn signifojn:
(13384) 1998 XG79
(13384) 1998 XG79 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
3-a Nifai
La libro de Nifai: La filo de Nifai, kiu estis la filo de Helaman, mallongige nomita Tria Nifai aŭ 3-a Nifai, estas libro de la Libro de Mormono. Ĝi havas 30 ĉapitrojn. Jesuo Kristo aperas en la libro, kaj li havis 12 novaj disĉiploj, inkluzivas la titola Nifai.
Paul T. C. Kempeneers
Paul T. C. KEMPENEERS (naskiĝis en Tienen la ) estas belga filologo, lingvisto kaj esperantisto.
Kiel instruisto li plej ofte verkis didaktikajn tekstojn, kiel gvidilojn pri la bona uzado de la nederlanda lingvo, libroj pri nederlanda ortografio kaj gramatiko. En 1970 li publikigis sciencfikcian romanon por infanoj, "Fantomoj el la spaco".
En 1982 li diplomitiĝis kiel doktoro en la ĝermana filologio per tezo pri la vorttrezoro rilate la riverojn Dijle kaj Nete.
Ekde 1970 li verkis multajn eseojn pri la historio de la municipo Tienen kaj poste pri aliaj lokoj de Flandra Brabanto kiel Landen, Zoutleeuw kaj Linter. En la Esperanto-movado li estas konata kiel la aŭtoro de nederlandlingva gramatiko pri Esperanto kaj de Esperanto-kurso.
Noto
Oni ne konfuzu la filologon Paul Kempeneers kun la kuracisto Paul Kempeneers.
Erzsébet Muckenhaupt
MUCKENHAUPT Erzsébet (mukenhaupt) estas hungara muzeologino, librohistoriistino naskita en Sâmbăta la 28-an de oktobro 1952.
Kariero
Muckenhaupt Erzsébet diplomiĝis pri historio en 1976 en Universitato Iaşi kaj ŝi fariĝis muzeologo de la Csíki Székely Múzeum.
Maro Vamvounaki
Máro Vamvounáki, greke: Μάρω Βαμβουνάκη, (naskiĝinta en 1948 en Ĥanio) estas konata greka verkistino.
Vivo
La verkistino de prozaĵoj kreskis en Ĥanio. Ŝi studis jurosciencon en Ateno kaj laboris kiel notariino sur Rodo. Nuntempe ŝi vivas en Ateno.
Verkistina vivo
Tiun ĉi temon la verkistino disfaldas multvariece kaj ne ciam samnivele sukcese. Ŝia eble plej bona libro estas la romano Αντίπαλος εραστής / Antípalos erastís (1986), kie oni rakontas ekskurson de paro, kiu fiaskas pro la reciproka timo esti dependa de la amata partenero. Teme interesas ankaŭ la romano Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο / I paliés agápes páne ston parádiso (1990): certa sceneja laboristino mezaĝa forlasas sian viron por serĉi la unuan veran amon de sia vivo. Finfine ŝi komprenos ke ŝi volis nur liberiĝi de la katenoj kaj ligiloj de la ĉiutaga vivo kaj decidos ekvivi sole.
Verkaro
Aliaj libroj estas la romanoj Το χρονικό μιας μοιχείας / To ĥronikó miás miĥías (1981), Ντούλια / Dúlia (1984), Χρόνια πολλά γλυκιά μου / Ĥrónia pollá glikiá mu (1985), Η μοναξιά είναι από χώμα / I monaksiá íne apó ĥóma (1987), Τανγκό μες στον καθρέφθη / Tangó mes ston kathréfti (1992), Με αθόρυβα βήματα ο χρόνος / Me athóriva vímata o ĥrónos (1995), Το ραντεβού με τη Σιμόνη / To randevú me ti Simóni (1996), Το τραγούδι της μάσκας / To tradúdi tis máskas (2000), Ο Ντάνκαν γυρεύει το Θεό / O Dánkan jiréfi to Theó (2001), ΕΡΩΤΑΣ: Το γελοίο και το δέος / EROTAS: To jelío ke to déos (2002), Όχι άλλη αναβολή, Μιχάλη / Óĥi álli anavolí (2004), Ο παλιάτσος και η Άνιμα / O paliátsos ke i Ánima (2006), Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης' / To fántasma tis aksódeftis agápis (2008), Χορός μεταμφιεσμένων / Ĥorós metamfiesménon (2009),  Μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα / Miá megáli kardiá jemízi me eláĥista (2010), Ο ερωτευμένος Πολωνός / O erotefménos Polonós (2011), Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη / Kiriakí apójefma sti Viénni (2012).
Krome la rakontaroj Αυτή η σκάλα δεν κατεβαίνει / Aftí i skála den katevéni (1982), Ιστορίες με καλό τέλος / Istoríes me kaló télos (1982) Τηλεφωνήματα και ενοχές / Tilefonímata ke enoĥés (1999).
Kritiko
Kritikistoj riproĉas al la verkistino ne malofte nezorgeman, supraĵan faron de libroj kaj babilaĉemon. Tamen oni almenaŭ agnoskas ke ŝiaj virinaj figuroj estas konvinkantaj kaj ke kelkaj libroj - ne malofte furiozlibroj - trapasas la nivelon standardan de amromano.
Literaturo
Dimosthenis Kurtovik: ''Griechische Schriftsteller der Gegenwart. Ein kritischer Leitfaden'', eldonejo Romiosini, Kolonjo 2000, ISBN 3-929889-35-8, p. 202-203.
56422 Mnajdra
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Mnajdra, prahistoria komplekso da temploj konstruita per grandaj kalkoŝtonaj blokoj lokita ĉe la suda marbordo de Malto. La malsupra templo estas plena da signifaj sunaj viciĝoj, observeblaj je ekvinoksoj kaj solsticoj, kaj tial estis verŝajne uzita kiel loko de neolitikaj astronomiaj observoj aŭ kalendaro.
Margareta de Hungario
Sankta Margareta estas sanktulino el la Árpád-dinastio (virgulino), ŝia festotago estas la 18-a de januaro.
Margareta ekvidis la sunlumon en Klissa, Dalmatujo; poste kiel trijarulinon ŝiaj gepatroj donis ŝin al la monaĥinoj de la dominikana ordeno en la urbo Veszprém. Preskaŭ ĉion entute, kion ni scias pri la vivo de Sankta Margareta, ni scias de la dominikanino Lea Ráskai, la fama kodeks-kopiistino vivinta en la dominikana monaĥinejo sur la Insuloj de Leporoj; la monaĥino laboris preskaŭ du kaj duonon da jarcentoj post la virgulino sanktaviva, en 1510. En la monaĥinejo, ankoraŭ ne malnova en la vivo de Margareta, laŭ speciale intima maniero oni respektis la memoron de Virgulino Maria kaj Kristo: la dominikaninoj rigore pentadis kaj flegadis senhelpajn malsanulojn, precipe leprulojn. Por sia filino, Reĝo Belo ordonis konstrui tiun monaĥinejon sur la Insulo de Leporoj, la nuntempa Insulo Margareta, en Budapeŝto, en kiu Margareta votis poste en 1254 antaŭ ordenestro Humbert. Ŝia reĝo-patro eĉ dufoje vizitis ŝin en la monaĥinejo de la insulo por persvadi ŝin je dinastia edziniĝo, per la argumento ke Romo nepre absolvos ŝin pri ŝia voto. Li proponis unue la polan reĝon Boleslavon la 4-an (Puran), baldaŭ li elektis por Margareta sian faman kontraŭulon, la ĉeĥan reĝon Otokaron la 2-an (Grandan). Sed Margareta ne volis eĉ aŭdi pri edziniĝo, kaj ĉefe tio indignis ŝin ke, laŭ informo reĝo Otokaro trovis ŝin tre alloga eĉ en ŝia monaĥina vesto. Margareta diris al sia kunmonaĥino, ke oni prefere detranĉu al ŝi la nazon ol iu elbuŝigu pri ŝi tian rimarkigon impertinentan.
La Margareta-legendo skribita komence de la 1300-aj jaroj, kiun registris ankaŭ Lea Ráskai (kaj kiu cetere estas kara memoraĵo el la mezepoka literaturo hungara) montras aŭtentan bildon pri la rimarkigo alpatra de la reĝidino, fariĝinta monaĥino: "La ĉeĥa reĝlando kune kun siaj trezoroj kaj gloro estas ploriga vidaĵo" kompare al la ĉielregno, kiun al ŝi proponas la Reĝo de Ĉielo kaj Tero. Ankaŭ la aktoj de la sanktigo al Margareta enhavas aŭtentajn konfesojn pri la humilema, memsuferiga vivstilo de Margareta. Iun servistinon ŝi elsavis laŭ miriga maniero disde strangoliĝo, laŭ la konfeso de tiu kunmonaĥino "Ŝi estis pli humilema ol ni, servistinoj". La bazajn regulojn de sia vivo Margareta jene konceptis: "Ami Dion, rifuzi min mem, ekmalami neniun, forjuĝi neniun". Margareta eĉ profetis: ŝi antaŭvidis la venkon de sia patro super la (Aŭstra) Frederiko la 2-a.
Ŝia asketeca vivstilo akcelis la antaŭtempan morton de la virgulino veninta el la reĝa familio. La horon de sia morto ŝi antaŭdiris kun serena mieno. Ŝi mortis dudek-ok-jara; ŝia beatiga procezo neniam finiĝis, sed en 1943 oni fine ŝin sanktigis.
75223 Wupatki
75223 Wupatki estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Wupatki Pueblo, kultura kaj komerca centro situata en unu el plej varmaj kaj sekaj loko sur la Kolorado-altebenaĵo en norda Arizono. La muroj el ruĝaj ŝtonoj origine entenis cent ĉambrojn, komunan ĉambron, kaj pilkan ludejon. La loko estis konstruita de la Antikvaj Pueblo-indianoj kelkaj 800 jaroj antaŭ.
Subhas Chandra Bose
Subhas Chandra Bose (bengale সুভাষ চন্দ্র বসু (prononcata ŝubhaŝ ĉondro boŝ), naskiĝis en Cuttack, Orissa, 23-a de januaro 1897, kaj mortis la 18-an de aŭgusto 1945 (supozate) ) alnomata Netaji (Hindie: "Respektata Gvidanto") estis barata revoluciulo kiu gvidis hindian nacian politikan kaj militistan forton kontraŭ Britio kaj la Okcidentaj potencoj dum la dua mondmilito. Bose estis unu el la plej eminentaj gvidantoj en la hindia sendependisma movado kaj estas legenda figuro en Barato hodiaŭ.
Lukto por sendependiĝo de Barato
Bose rekomendis kompletan senkondiĉan sendependecon por Barato, dum la Tut-Barata Kongresa Komitato deziris ke ĝi okazu en fazoj. Bose estis elektita prezidanto de la barata Nacia Kongreso por du sinsekvaj mandatoj, sed devis eksiĝi de la posteno sekvante ideologiajn konfliktojn kun Mohandas K. Gandhi kaj post kiam li publike atakis eksterajn kaj internajn politikojn de la Kongreso. Bose kredis ke la taktiko de Gandhi de ne-perforto neniam estus sufiĉa por sekurigi la sendependecon de Barato kaj foje rekomendis perfortan reziston. Li establis apartan politikan partion, la Tut-Barata Progresa Fronto kaj daŭre petis la plenan kaj tujan sendependecon de Barato de brita regado. Li estis malliberigita de la britaj aŭtoritatoj dek unu fojojn.
Agado dum la Dua mondmilito
Lia sinteno ne ŝanĝiĝis pro la komenco de la Dua Mondmilito, kiun li vidis kiel ŝancon utiligi britan malforton. Antaŭ 1941 Bose fine rompis ligojn kun Mohandas Karamchand Gandhi kaj Jawaharlal Nehru kaj establis la propran partion – Avangarda bloko, kiu akre kritikis la britan koloniismon kaj postulis sendependiĝon de Barato kaj konstruadon tie de socialismo.
Fine de 1940 Bose estis laŭvican fojon arestita de la britoj kaj juĝprocezo estis destinita por la 1941. Tamen Bose sukcesis eskapi kaj komence de 1941 aperis en Kabulo (Afganio) kune kun Bhagat Ram, aktivulo de la maldekstra partio Kirti Kisan. Bose establis ligojn kun la ambasadorejoj de Germanio kaj poste Italio kaj petis helpi al li atingi Berlinon. Aliancanoj konsentis pri tio, Sovetunio ankaŭ promesis helpi. La germanoj donis al li pasporton je la nomo de la itala inĝeniero Orlando Macotti kaj la Bose ricevis vizon por transiro tra Sovetunio sen rajto de halto. La Bose akomponata de la kunlaboranto de la germana ambasadorejo Venger forlasis Kabulon en aŭto kaj la  transiris la sovetan limon apud la ĉelima kontrolejo Termez-Zaremba. Poste per trajno li sekvis tra Buĥaro kaj Samarkando al Moskvo kaj de tie al Berlino.
Samtempe la britoj komencis serĉi Bose-n kaj nur la la ministro pri internaj aferoj Conrad Smith deklaris en la parolado antaŭ la anoj de la Ŝtata Konsilio, ke laŭ plej freŝaj informoj Bose troviĝas en Romo aŭ Berlino kaj pretigas subtenon de la invado de Germanio en Baraton forme de la “kvina kolono”.
En Germanio Bose establis la novan militisma-politikan organizaĵon Barata Nacia Revolucia Komitato, kiu celis fondi en Barato subterajn batalgrupojn kaj komenci vastan batalagadon. Helpe de la germanoj li konvinkis la italojn transdonadi al li baratajn militkaptitojn el Afriko por formi el ili la Azad Hind Fauj aŭ Hindan Nacian Armeon (INA), konsistintan ankaŭ el plantejaj laboristoj de Brita Malajzio, Singapuro kaj aliaj partoj de Sudorienta Azio. Ankaŭ li kreis la organizaĵon Libera Barato, kiu agis kvazaŭ barata registaro en ekzilo. Lin daŭre helpis Bhagat Ram, kiu ekde majo 1941 iĝis agento de Abwehr, sed samtempe kunlaboris kun brita kaj soveta spionservoj.
Printempe de 1943 Bose translokiĝis al Japanio.
Komence de 1944 japanaj armeaj trupoj kaj tiuj de Bose faris ofensivon en nord-orienta parto de Barato, celante la urbon Imphalo, sed estis plene frakasitaj de la britoj.
La rusia orientalisto V. K. Turaĝev supozis, ke Bose estis agento de la soveta kaj brita spionservoj kaj tiele batalis kontraŭ la nazioj.
Pereo
La 1945 Bose kune kun sia adjutanto Habibur Rahman kaj 8 japanaj oficiroj ekflugis per la japana bombaviadilo 97-11-Sally de la japana milita flughaveno Macujama en la insulo Tajvano direkte al Manĉurio. Bose devis starigi tie kontaktojn kun soveta komandestraro por intertraktado.
La aviadilo estis superŝarĝita kaj baldaŭ post ekflugo ĝi perdis maldekstrajn helicon kaj motoron poste falis surteren. Bose saviĝis, sed ricevis gravajn brulvundojn, lia vizaĝo estis dishakita. Li mortis en hospitalo post la 8-a vespere. La en la 6-a vespere lia korpo estis kremaciita. La cindrourno estis veturigita de Habibur Rahman al Tokio kaj metita post specialaj ceremonioj en la budhisman monaĥejon Renkonĝi je 6 miloj de la centro de Tokio.
Olga Kurylenko
Ŝi malkovriĝis fare de modelskolto kiam ŝi je 15-jaraĝo feriis en Moskvo. Ŝi debutis en la franca filmo L' Annulaire. Ekde la fino de 2008 ŝi estas videbla kiel la Bondulino "Camille" en la 22-a James Bond-filmo Quantum of Solace.
Subhas Chandra Bose
Pereo
La japana radio unue sciigis pri morto de Bose. La radio el Tokio oficiale sciigis pri tio. La novaĵo ŝokis liajn subtenantojn. Multaj dubis pri lia morto, aparte pro prokrastoj pri informoj kaj eĉ Mohandas Gandhi diris: “Mi estas profunde konvinkinta ke Subhas Babu estas vivanta” (Babu en la bengala signifas “sinjoro”).
Enketadoj pri la morto de Bose
Du specialaj grupoj gvidataj de la oficiroj de Secret Intelligence Service Finn kaj Devis esploris cirkonstancojn de la pereo de Bose kaj post tio arestordono pri li estis nuligita. En 1946 barataj ĵurnalistoj faris saman esploron kaj ankaŭ konkludis ke li pereis.
En majo 1950 la ĉefo de la barata diplomatia misio K.K. Chettiar vizitis la templon en Renkoĝi, kie troviĝis la cindrourno de Bose. De tiam baratanoj konsatante vizitadis ĝin. La 18-an de aŭgusto 1955 tie okazis funebra ceremonio, kiun partoprenis ankaŭ japanaj gravuloj.
La la barata registaro establis specialan komitaton por enketi cirkonstancojn de la pereo de Bos. Fine la komitato raportis, ke ĝi ricevis sufiĉajn pruvojn de la pereo de Bos kaj ke lia cindro devas esti translokigita al Barato en apartan memorialon. Nur la frato de Bose — Suresh rifuzis subskribi la raporton kaj deklaris, ke Bose estas vivanta. Aperis diversaj versioj, dominis ideo ke Bose estis militkaptita de la sovetanoj kaj troviĝas ie en Sovetunio. En decembro 1967 ĉirkaŭ 300 barataj parlamentanoj sendis al la prezidanto de la lando memorandumon, en kiu ili postulis serĉadon de Bose kune kun la registaroj de Tajvano kaj Japanio. La 1970 la barata registaro establis enkentkomisionon konsistantan el la eks-juĝisto G. D. Hosla. Lia raporto konfirmis la pereon de Bose.
Liaj politikaj vidpunktoj kaj la aliancoj kiujn li faris kun Nazia kaj aliaj militaristaj reĝimoj ĉe milito kun Britio estis la afero de diskutoj inter historiistoj kaj politikistoj, kun kelkaj kiuj akuzas lin je faŝismaj kunsentoj, dum aliaj en Barato estis pli kompataj al la Realpolitiko kiu gvidis liajn sociajn kaj politikajn elektojn. Oni supozas ke li mortis la 18-an de aŭgusto 1945 en aviadila kraŝo en Tajvano, kvankam la indico por lia morto en tia akcidento ne estis universale akceptita.
Lia fama citaĵo/slogano estis " तुम मुझे खून दो; मैं तुम्हें आज़ादी दूँगा " (Donu al mi sangon kaj mi donos al vi liberecon).
Memoro
En 1992 li estis honorigita per la plej alta barata premio — Bharat Ratna.
Bamble
Bamble estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Deutsch Ehrensdorf
Deutsch Ehrensdorf, hungare Némethásos [nEmethAŝoŝ], kroate Njemački Hašaš estas iama vilaĝo, nun parto de Strem en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Historio
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1369 laŭ tiama hungara ortografio "Hassas". En 1787 loĝis tie 158 homoj en 27 domoj, en 1828 183 homoj en 32 domoj, en 1857 197 homoj en 35 domoj. En 1910 loĝis en Némethásos 280 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Deutsch Ehrensdorf aliĝis al Strem en 1971.
4646 Kwee
4646 Kwee estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu enketo, Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembron kaj oktobron 1960, elde la Observatorio de la Monto Palomar nemalproksime de San-Diego, (Kalifornio, Usono). La, senditaj en Leiden (Nederlandon), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan astronomon Kiem King Kwee, kun-malkovrinton de la perioda kometo 59P/Kearns-Kwee elde la observatorio de la Monto Palomar.
Lajos Varga
VARGA Lajos estis hungara zoologo, ano korespondanta de MTA (1940 – 49) naskita en Désakna la 26-an de januaro 1890 kaj mortinta en Sopron la 10-an de majo 1963.
Kariero
Varga estis praktikanto apud István Apáthy en la Universitato de Koloĵvaro en jaroj 1910 – 14. Post la unua mondmilito de 1917 li instruis en Sopron, de 1919 li kvalifikiĝis je hidrobiologio kiel privatprofesoro. De 1938 li estis pensiita eksterordinara profesoro, de 1957 gvidinto de Esplorlaboratorio pri Humbilogio de MTA en Sopron, profesoro-katedrestro de Altlernejo de Arbarinĝeniero. Li havis gravajn meritojn je diskonatigo de mikroskopa bestaro de Lago Fertő.
Erik Moseholm
Erik Moseholm (naskiĝis la 13-an de majo 1930 en Fredericia, mortis la 12-a de oktobro 2012) estas dana ĵaza kontrabasisto kaj komponisto, kiu dumtempe direktis la radio-ĵazgrupojn de la Dana Radio kaj ekde 1992 ĝis 1997 la Rytmisk Musikkonservatorium-on.
Vivo kaj verkado
Moseholm jam kiel dekkelkjarulo tenis propran bandon. En 1949 li transloĝiĝis al Kopenhago, kie li kun Max Brüel, Jørgen Lausen kaj Jørgen Ryg apartenis al la pioniroj de de moderna ĵazo en Danujo, sed komence ankaŭ laboris sur la klasikmuzika kampo, ekz. kun la ĉambromuzikensemblo Societas Musica kaj kiel soloisto kun la simfonia orkestro de Kopenhago. En 1954/55 li estis membro de la radio-dancorkestro de la Dana Radio kaj laboris poste ĉe Ib Glindemann (1957) kaj Finn Saverys, antaŭ ol li fondis proprajn bandojn. Li fariĝis lernanto de Oscar Pettiford, akompanis usonajn gastmuzikistojn kiel Don Byas aŭ Eric Dolphy kaj instigis je la Dana Radio la fondadon de kurso-ensemblo kun la ĉefaj ĵazmuzikistoj de la lando. Li direktis ĉi tiujn radio-ĵazgrupojn ekde 1962 ĝis 1966; poste li estis la administrestro de la Bandego de Dana Radio. Krom tio li ludis je internaciaj festivaloj en Skandinavujo kaj komponis teatro- kaj filmmuzikojn. Moseholm verkis ankaŭ iaspecan instrulibron, Jazz Bass Facing, kiu pritraktas la diversajn evolu-fazojn de la petiforda solo- kaj komponstilo. Li krome estis fondo-rektoro de la Rytmisk Musikkonservatorium ekestinta en 1996 el kunigo de aliaj institucioj.
Krome li kunlaboras kiel muzikisto kun sia edzino, verkistino kaj aktorino Vigga Bro.
Premioj kaj distingoj
Moseholm estis premiita en 1958 kiel „Dana ĵazmuzikisto de la jaro“ kaj en 1960 je la ĵazfestivalo je Antibes kiel ĉefa „eŭropa ĵazbasisto de la jaro“. En 1998 li ricevis por siaj atingaĵoj la Dannebrog-Ordenon.
Vasaoj
La vasaoj (alia nomformo: Wassaw) estas etno en Ganao kun 309.000 (2003) aŭ 342.000 anoj. La vasaa lingvo apartenas al la grupo de la kva-lingvoj. La vasaoj vivas inter la 9-a kaj 10-a gradoj de norda latitudo kaj okcidente de la 2-a grado de okcidenta longitudo en la sud-okcidento de Ganao. Najbaroj de la vasaoj estas la akanoj, sefvioj, nzemaoj kaj agnioj.
NGC 722
NGC 722 (aliaj indikoj — PGC 7098, UGC 1379, MCG 3-5-32, ZWG 460.46) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aube (Orne)
Aube estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Albins.
Pniewy
Pniewy estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al Pniewy en distrikto Szamotulski.
Fine de decembro 2016 en la urbo estis 8008 loĝantoj.
Homeoteleŭto
Homeoteleŭto estas laŭ PIV "Stilfiguro, konsistanta en la proksimigo de vortoj kun similaj finaj fonemoj", ekz. «tablon ornamas ne tuko, sed kuko» el Zamenhofo mem. La esprimo devenas el la greka vorto ὁμοιοτέλευτον. Temas pri unu de la figuroj per ripeto kiu konsistas en la egaleco aŭ simileco de la finaj sonoj de vortoj kiuj fermas sinsekvajn frazojn. Temas alivorte pri ia formo de rimo en prozo.
Pniewy
Komencoj
La unua mencio de Pniewy devenas de 1256. Pniewy ekhavis urbajn privilegiojn je la fino de la 12-a jarcento. La unua konata posedanto de la urbo estas familio Nałczów, kiu poste ŝanĝis sian nomon al Pniewscy kaj posedis la urbon ĝis la unua duono de la 15-a jarcento. Venontaj posedantoj estis jenaj familioj: Potuliccy, Ostrorogowie, Rydzyńscy, Kęszccy, Szołdryscy, Mielżyńscy. En 1822 la urbo troviĝis en la manoj de jenaj germanaj familioj: Rappad kaj poste Messenbach. Pniewy situis sur grava komerca vojo, kiu kondukis de Poznano al Frankfurto ĉe Odro. La komerca vojo disforkiĝis en la urbocentro.
Distrikto Mohács
La Distrikto Mohács [mohAĉ] (hungare Mohácsi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya. Ĝi situas ĉefe sur ebenaĵo laŭ Danubo en la plej orienta parto de la departemento (en la suda parto de la lando).
Pniewy
Komencoj
Inter la 16 kaj 18-a jarcentoj Pniewy estis privata urbo. De la 15-a jarcento ĝis la unua duono de la 16-a jarcento, la urba ekonomio rapide pliboniĝis. Sed poste ofta ŝangado de posedantoj malrapidis ekonomian kreskon. Militoj en Grandpollando okazintaj en 17-a kaj 18-a jarcentoj eĉ pli malrapidis ĝin. Nur la familio Szołdryscy plibonigis la situacion, kiam ekestiĝis multaj gildoj.
Aneksaĵo
En 1793 la urbo iĝis parto de la germana ŝtato Prusio.
Ribelo de Grandpolujo
Pniewy iĝis pola sensange la 20-an de decembro 1918. Sed soldatoj el la urbo ankoraŭ batalis por liberigo de Grandpollando, 18 el kiuj pereis.
Intermilita periodo
En tiu ĉi periodo Pniewy estis agrikultura urbo. Post la unua mondmilito en la urbo ekloĝis ursulaninoj. La 11-an de februaro 1920, Urszula Ledóchowska aĉetis posedaĵon, kaj nomis ĝin Instituton de Sankta Olafo, pro norvega konsulo L. Stalt-Nielsen, kiu donacis monon por la aĉetado kaj Sankta Olafo estas patrono de Norvegio.
Dua mondmilito
== Vidindaĵoj ==
Sporto
Pniewy estas konata pro sia futsala klubo - Red Dragons Pniewy, kiu ludas en Futsal Ekstraklasa.
Distrikto Mohács
La distrikta ĉefurbo estas Mohács, kiu estas urbo, la ceteraj 25 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 600,98 km², kie loĝas 35 796 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.
4-a Nifai
La libro de Nifai: Kiu estas la filo de Nifai—unu de la disĉiploj de Jesuo Kristo, mallongige nomita Kvara Nifai aŭ 4-a Nifai, estas libro de la Libro de Mormono. Ĝi nur havas unu ĉapitron. Laŭ la Libro de Mormono, 4-a Nifai estis verkita de Nifai, kiu estas alia persono ol Nifai, la verkisto de 1-a kaj 2-a Nifai, kaj ol Nifai, la verkisto de 3-a Nifai.
Homeoteleŭto
En paleografio, historio de la teksto kaj tipografio homeoteleŭto estas kopieraro en kiu la kopiisto akcidente kaj hazarde forigas parton de la teksto ĉar poste venas alia vorto kun la sama finaĵo.
Urmijo
Urmijo (, Ուրմիա, azere اورمو / اورمیه – Urumijə / Urmu, kurde ورمێ – Urmije; sirie ܐܘܪܡܝܐ), dum plejparto de la Pahlavia Dinastio [1925–1979] nomata perse رضائیه, latinliterigite Rezaijeh), estas urbego en la nordokcidento de Irano. Ĝi estas la administra centro de la irana provinco Okcidenta Azerbajĝano.
Urmia havas pli-malpli 600 000 loĝantojn kaj laŭ nombro de loĝantoj estas la deka plej granda irana urbo. Historie, ĝi estis urbo laŭlonge de la Silka Vojo.
Geografio
Urmijo sitas sur fekunda altebenaĵo borde de la rivero Ŝahar Ĉaj kaj ĉe la okcidenta bordo de la samnoma lago Urmia. Turkio troviĝas proksime.
Historio
Onidire Urmijo estas lulilo de la civilizacio. Unue oni menciis ĝin, kiel Gilzan. Ĝi estis religia kaj scienca centro. En la 10-a jarcento la urbo estis ĉirkaŭita per muro. En 1184 turkecaj triboj okupis la urbon. Baldaŭe turkoj kaj persoj ofte bataladis tie, sed ankaŭ Rusio okupis ĝin. Fine de la 2-a mondmilito Urmijo iĝis parto de Sovetunio aŭ subŝtato Azerio. En 1946 Irano reokupis ĝin. Dum longa historio de la urbo vivis tie diversaj etnoj, kiuj apartenis al diversaj religioj.
Ekonomio
La najbareco de Urmijo estas grava agrikultura loko. Oni kultivas vinberojn, pomojn kaj tabakojn.
Klimato
En Urmijo jare pluvas po 341 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter julio-septembro apenaŭ pluvas. Inter decembro-marto la temperaturo ofte falas sub frostopunkto. Inter junio-septembro la temperaturo varias inter 20-30°C.
Divino de São Lourenço
Divino de São Lourenço estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 4.515 loĝantojn en 2010.
Yuji Kishioku
Yuji Kishioku (japane 岸奥 裕二, n. 2-an de aprilo 1954) estas japana futbalisto. Li de 1979 ĝis 1980 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Ihlewitz
Ihlewitz estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Gerbstedt en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, ĝis junio 2007 en la antaŭa, pli malgranda distrikto Mansfelder Land. La 31-an de decembro 2009 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 310 loĝantojn.
Jean Mermoz
Jean MERMOZ naskiĝinta en Aubenton, en franca departemento Aisne, la 9-an de decembro 1901, mortinta la 7-an de decembro 1936, estis franca aviadisto, famkonata bildo de « Aéropostale » (aeropoŝta Kompanio) ; li estis kromnomita « la Arkianĝelo ».
Mārciena
Mārciena (latve formale Mārcienas pagasts) estas administra paroĥo en centra Latvio. La komunumo situas en la distrikto Madona restrukturita en 2021, kaj apartenas al la historia regiono Livonio. Laŭ stato de la jaro, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Centro de la paroĥo estas samnoma, pli eta loĝloko Mārciena.
Jean Mermoz
Junaĝo
En aprilo 1920, li varbiĝis en la armeo por kvar jaroj, li elektis la aviadon. Unue li komencis en la eskadro de la 11-a regimento de bombado en Metz, poste li estis sendita en Sirion en 1922. Tie li atingis sescent flug-horojn en dek ok monatoj kaj ekkonis la dezerton okaze de neevitebla surteriĝo. Tamen li devis reveni en Francion en la 1-a ĉas-regimento en Thionville. La milita vivo pli kaj pli malplaĉis al li. Li estis malmobilizita en marto 1924.
Tiam li spertis unu el la plej malfacilaj periodoj de sia vivo, ĉar li ne trovis dungoferton ĉe la flugkompanioj. Li vivis per etaj laboroj mizere. Fine en septembro 1924 li ricevis kontrakto-proponon de « Aéropostale » t.e. aeraj linioj Latécoère direktitaj de Didier Daurat. Dum sia enir-ekzameno kiel aviadisto, Mermoz volis pruvi al la direktoro Didier Daurat ĉiujn aerobatikojn, pri kiuj li estis kapabla. Sed laŭ la direktoro, la kompanio ne bezonis akrobaton, sed seriozan aviadiston. Do Mermoz estis dungita unue kiel mekanikisto. Poste, la duan aerekzamenon Didier Daurat eĉ ne rigardis. Li jam sciis, kia escepta aviadisto estos Mermoz.
La epopeo de la poŝta aviado
Ekde la komenco de la 20-a jarcento, la aviado rapide disvolviĝis. Baldaŭ evidentiĝis, ke oni uzu la aviadilojn por interrilatigi malproksimajn urbojn kaj sekve kontinentojn. Oni parolas pri epopeo de la poŝta aviado, ĉar tiam la aviadiloj estis nefidindaj aparatoj. Tamen ĉe la kompanio "Aéropostale" plej rapide transporti poŝtaĵon estis nepra prioritato. Multaj gravaj akcidentoj okazis, tial oni konsideras la tiamajn aviadistojn, kiel heroojn.
La dezerto
Unue Mermoz laboris kiel mekanikisto, sed li rapide estis postenigita ĉe la linio Tuluzo-Barcelono kun aviadilo Breguet XIV. Tiu linio transfluganta Pireneojn estis defio por la tiamaj aviadiloj. En 1925 Mermoz plenumis la kunligon Barcelono-Malago.
En 1926 li ekrespondecis pri la poŝtaĵo en la ligado Kazablanko-Dakaro. En majo 1926, perditaj meze de la dezerto kun sia mekanikisto, ili estis kaptitaj de la Maŭroj, poste liberigitaj per elaĉetmono. En novembro, li savis Eloi Ville aviadiston devigitan surteriĝi ĉe la dezerto.
La 10-an kaj 11-an de oktobro 1927, Mermoz kaj Negrin sukcese flugis sen halto el Tuluzo al Saint-Louis (Senegalo) en aviadilo Laté 26. Tamen, sekve de incidento dum la surteriĝo, sendamaĝe por la skipo, la traflugo de Suda Atlantiko estis prokrastita.
Sudameriko kaj Andoj
En 1927, Marcel Bouilloux-Lafont, prezidanto kaj fondinto de la ĝenerala aerpoŝta Kompanio sendis Mermoz al Rio-de-Janejro (Brazilo) por disvolvi novajn liniojn en Sudameriko. Por tio necesis transflugi ĉefan obstaklon : Andojn. Dum provo de transflugo, Mermoz devis surteriĝi sur la alta montaro. Kun sia mekanikisto Collenot, li sukcesis akrobate ekflugi, ĵetante sian aviadilon al krutegaĵo, tiel plonĝante li povis pli rapidi. La 15-an de julio 1929, kun Henri Guillaumet li ekis la linion de Andoj. En 1930, kun la radiotelegrafisto Léopold Gimié kaj la navigisto Jean Dalbry, li realigis la unuan ligon tute aeran inter Francio kaj Sudameriko. Li estigis plurajn regulajn liniojn.
Noktaj flugoj: Mermoz laboris por efektivigi noktajn flugojn. Dum la nokto de la 16-a al 17-a de aprilo 1928, li ekflugis el Bonaero al Rio-de Janejro kaj sukcesis surteriĝi sur interajn flughavenojn limdifinitajn per benzinfajroj.
La traflugo de Suda Atlantiko
La 12-an kaj 13-an de majo 1930, li interrilatigis rekte Saint-Louis (Senegalo) al Natalo (Brazilo) post flugado de 21 horoj kaj 10 minutoj en hidroplano Laté 28-3 nomita « Comte de la Vaulx » laŭ la nomo de la prezidanto de la internacia aeronaŭtika federacio kiu nelonge antaŭe tragike malaperis en aviadila akcidento. Tiel Mermoz pruvis, ke eblis transporti poŝtaĵon de kontinento al alia per ununura aviadilo dum ĝis tiu pruvo necesis pluraj aviadiloj. Malpli ol tri jarojn poste, en 1933, li interrilatigis Parizon-Le Bourget al Bonaero (Argentino) en la aviadilo René Cousinet 70 « Arc-en-Ciel » (Ĉielarko). Inter 1930 kaj 1936 Mermoz efektivigis 24 traflugojn de la Suda Atlantiko.
La 7-an de decembro 1936 la aviadilo kiun li pilotis kun Alexandre Pichodou dua piloto, Henri Ezan navigisto, Edgar Cruvellier radionavigisto kaj Jean Lavidalie mekanikisto, malaperis en la oceano. Temis pri la hidroplano Latecoere 300 « La Croix du Sud » (La suda Kruco). Ĝia lasta mesaĝo estis : « Ni malŝaltas malantaŭan dekstran motoron. »
Fonto
La precipa fonto de tiu traduko estas : http://fr.wikipedia.org/wiki/Jean_Mermoz
Pobiedziska
Pobiedziska estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Pobiedziska en distrikto Poznański.
Sámuel Teleki (kanceliero de Transilvanio)
Biografio
Dum siaj junaĝaj vojaĝoj eksterlande Sámuel Teleki decidis kolekti precipe librojn. Dum regado de Maria Teresia li estis kameristo reĝa, ĉefprefekto, konsilanto. Dum regado de Jozefo la 2-a li fariĝis interna sekretkonsilanto, ekde 1784 ĝis 1790 reĝa komisaro en tiam formita Nagyvárad-distrikto, ĉefprefekta loktenento de departementoj Szabolcs, Békés, Arad, Csanád, Csongrád, en distrikto de hajdukoj ĉefkapitana loktenanto, inter 1785 kaj 1787 ĉefprefekto de Departemento Bihar, en 1792 hungara vickanceliero kaj ĉefprefekto de Departemento Máramaros. Dum Leopoldo la 2-a li fariĝis ĉefkanceliero de Transilvanujo kaj ekde 1791 denove ĉefprefekto de Departemento Bihar. Li fondis la libraron Biblioteko Teleki-Bolyai.
György Kulin
KULIN György estis hungara astronomo. Li naskiĝis en Nagyszalonta la 28-an de januaro 1905 kaj mortis en Budapeŝto la 22-an de aprilo 1989. lia parenco estis Ferenc Kulin.
Biografio
György Kulin akiris instruistdiplomon en Budapeŝto pri matematiko-fiziko en 1932. Ekde 1935 li laboris en Sváb-hegy en Csillagvizsgáló Intézet (Astroesplora Instituto). Li malkovris preskaŭ duoncent planedeton. En nia sunsistemo li donis nomojn al 12 astroj. Du kometoj portas lian nomon. En 1943 li organizis en la Természettudományi Társulat (Naturscienca Societo) la amatoran astroesploran sekcion. Post la dua mondmilito li establis la ligon Magyar Csillagászati Egyesület (Hungara Astra Ligo). En 1947 li iĝis la gvidanto de la unua popola astroesplorejo, de Uránia. Ekde 1949 ĝis 1953 li estis instruisto en Újpest. Ekde 1953 ĝis sia pensiuliĝo li estis la direktoro de Uránia. En 1963 li fondis la Amikan Rondon de Astronomio. Li estis redakciano ĝis sia morto de la sciencpopulariga gazeto Élet és Tudomány. Kun Gedeon Róka li redaktis la Csillagászati Kisenciklopédia (1969). Li verkis ankaŭ sciencfikciajn romanojn sub pseŭdnimo ''Qu. G. Lynn''.
Helena Štruncová
Helena ŠTRUNCOVÁ (1925-) estas ĉeĥa esperantistino, aktivulino de pedagogia sekcio, en la 80aj jaroj prezidantino de Praga E-KLubo, tradukis Akre observataj trajnoj (en manuskripto) de Bohumil Hrabal.
Notodden
Notodden estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Partaloa
Partaloa estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 52 km2 kie loĝas 746 geloĝantoj, do loĝdenso estas 14.3 loĝ./km2. Partaloa situas je 89 km de la provinca ĉefurbo Almería je altitudo de 544 metroj en la komarko Valo de Almanzora.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 746 geloĝantoj de la municipo Partaloa estas 375 inoj kaj 371 viroj. En la 52-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 538 geloĝantoj, kaj aliaj 208 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 2 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 5, 5 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 161 homoj (21.6%).
Vilaĝoj
Tiuj tri loĝlokoj en la municipo estas:
Rai (Orne)
Rai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Railois.
(13385) 1998 XO79
(13385) 1998 XO79 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Preĝejo Elizabeto de Hungario (Kartal)
Preĝejo Elizabeto de Hungario estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Kartal.
Historio
En Kartal jam dum la mezepoko funkciis kirko. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la 1860-aj jaroj, sed oni konjektas ke la sakristio parte estas restaĵo de la kirko. La altara bildo pri sankta Elizabeto de Hungario estis pentrita en 1877. La orgeno ekfunkciis en 1940, la pli nova en 2001. Ekstere la konstruaĵo renoviĝis en la 20-a jarcento kvinfoje. En 1989 la konstruaĵo estis pligrandigita: nova sanktejo, flankonavo konstruiĝis, la sakristio trakonstruiĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefplaco. Ĝi havas unusolan turon super la enirejo, kiun sekvas la navo kun flankonavo. Interne la muroj estas riĉe ornamitaj.
Stacio Yanagimoto
Stacio Yanagimoto (japane: 柳本駅 [Janagimoto-eki], angle: Yanagimoto Station) estas fervoja stacio en Tenri, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sakurai.
Malsuprasilezia provinco
Malsuprasilezia Provinco (pole Województwo dolnośląskie) estas provinco de la nuna ŝtato Pollando. Ĝi situas en sudokcidenta parto de la lando ĉe limoj de Ĉeĥio kaj Germanio. Ĝis la jaro 1945 la teritorio apartenis al Germanio kaj la loĝantaro estis germanlingva, ĝis 1946 tiu loĝantaro komplete forpeliĝis kaj estis anstataŭigita per pola loĝantaro el pli orientaj regionoj. Ĉefurbo de la provinco estas Vroclavo (pole Wrocław), kiu ĝis 1946 nomiĝis Breslau respektive en Esperanto Breslaŭo.
1479 Inkeri
1479 Inkeri estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ĝi ricevis la antaŭnomon "Inkeri", tiu de unu nepino kaj de unu nevino de la malkovrinto. Tio estas ankaŭ la finnan nomon de la regiono Ingrio.
Pavlov (distrikto Břeclav)
Pavlov (Pollau) estas municipo situanta en distrikto Břeclav, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur montarpiedo de Pavlovaj montetoj apud dekstra (suda) bordo de akva laboraĵo Nové Mlýny proksimume 8 km norde de Mikulov. Vivas ĉi tie.
6500 Kodaira
6500 Kodaira estas malgranda, meze hela marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astrofizikisto Keiichi Kodaira, direktoro de la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio de 1994.
Arboreto Nový Dvůr
Arboreto Nový Dvůr estas dendrologia ĝardeno, apartenanta al Silezia landa muzeo en Opava, situas en Nový Dvůr, proksimume 10 km de urbocentro de urbo Opava. Tie troviĝas specialigita botanika ĝardeno kun unikaj kolektaĵoj de ĉeĥaj kaj fremdlandaj kreskaĵoj.
Historio
La arboreto estis fondita en la jaro 1958 kiel parto de Silezia landa muzeo en Opava. Bazo de kultivaj, kolektaj kaj esploraj agadoj fariĝis de komence devena kastelobjekto en Nový Dvůr kaj ties signifa kolektaĵo de lignokreskaĵoj de eksa kastelparko. La kolektaĵo de lignokreskaĵoj estiĝis kaj iom post iom ĝi disvolviĝis en la jaroj 1906 – 1928, kiam tie agadis ties kreinto kaj posedanto Quido Riedel. Lian postenon post li poste prenis lia filino, kiu ĉi tie agadis ĝis la jaro 1945.
Bazo de la arboreto estas riĉa kolektaro de ĉeĥaj kaj fremdlandaj lignokreskaĵoj, subtropikaj kaj tropikaj kreskaĵoj kaj pluaj reprezentantoj de vegetaĵo de ĉiuj kontinentoj. Per ampleksa renovigo de la parko post la jaro 1958 oni sukcesis disvastigi la kolektaron el devenaj 400 specioj kaj formoj de lignokreskaĵoj (areo 1,5 ha) al 7000 taksonoj de lignokreskaĵoj kaj herboj (areo 23 ha). Precipe valoraj en la ekspozicio estas kelkaj pli maljunaj lignokreskaĵoj kaj enkonduko de devenaj plantaĵoj de la kolektaro de Riedel, kiuj estas hodiaŭ vicigataj inter eksterordinaraj pro troviĝo kaj aĝo en dendrologia trezorejo de Ĉeĥio. Ekde la jaro 1990 novaĵo estas partaj ekspozicioj de lignokreskaĵoj, celita al prezentado de geografiaj tutaĵoj, modeloj de flaŭro de diversaj teritorioj de la mondo, ĉi tie estas ekspozicioj kun specifaj specioj kaj diagnostikaj lignokreskaĵoj de diversaj postenoj. Ni trovos ĉi tie ankaŭ ekologie celitaj partojn de la ekspozicio kun tipaj lignokreskaĵoj de torfejoj, erikejoj, sablodunoj, ŝtonaj duondezertoj kaj ankaŭ lignokreskaĵojn kaj herbojn de nordaj kaj altmontaraj situoj.
Zdeňka Švabíková-Kožíková
Zdeňka ŠVABÍKOVÁ-KOŽÍKOVÁ (naskiĝis la en Uherský Brod; mortis la  en Prago) estis ĉeĥa aktorino, la unua edzino de la verkisto František Kožík, ŝi rolis en Verda Stacio.
Daniel-François-Esprit Auber
Vidu ankaŭ
Auber estas nomdonanto de la rue Auber en Parizo, kiu ligas la place de l’Opéra kun la rue du Havre, kaj estas fama precipe pro la stacidomo Auber de la linio A de la regiona fervojtrafiko.
Kragerø
Kragerø estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Konsularo
La konsularo en certa lando aŭ urbo estas la aro de la tie agantaj konsulaj oficistoj. Ĝi konsistas el la ĝeneralaj konsuloj, konsuloj kaj honoraj konsuloj.
La membroj de la konsularo ne estas aŭtomate membroj de la diplomataro (anaro de ambasadejo, kaj ne nepre havas diplomatan protekton kontraŭ polica agado. La ĝeneralaj konsuloj ja apartenas al la diplomataro.
En multaj landoj la aŭtoj de konsuloj estas markitaj per ovala ŝildo kun la literoj "CC", mallongigo de la franca Corps Consulaire (konsula korpuso).
Halden
Halden estas urbo kaj komunumo en la provinco Østfold en la pleja sudoriento de Norvegio. Ĝi situas borde de la Balta Maro kaj tre proksime de la limo al Svedio. Fine de en la komunumo vivis.
Historio
La urbon dominas la proksima fortikaĵo Fredriksten. Inter la jaroj 1665 kaj 1928 Halden nomiĝis Fredrikshald – kaj la urbo kaj la fortikaĵo estis nomataj laŭ la reĝo Frederiko la 3-a de Danio-Norvegio. Dum la sieĝo de la fortikaĵo fare de la sveda armeo dum aŭtuno de la jaro 1718 ĉi tie la 30-an de novembro mortis la sveda reĝo Karolo la 12-a.
Vidindaĵoj
La fortikaĵo Fredriksten situas sur monteto super la urbo kaj de ĝi oni havas panoraman vidon de la urbo, ĝia haveno kaj la proksima fjordo de la Balta Maro. Fredriksten konstruiĝis dum 1661-1671 kaj 1682-1701 protekte al la ree atakanta armeo de la proksima reĝlando Svedio. Ĝi konsistas el kvar bastionoj kaj centra citadelo.
Moderna konstruaĵo estas la betona radio-turo "Höiåsmasten", kiu konsideriĝas la dua plej granda konstruaĵo de Norvegio.
Ekonomio
La ekonomia bazo de la urbo estas prilaboro de ligno, elektrotekniko, ĥemia kaj kroma industria produktado.
15128 Patrickjones
15128 Patrickjones estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras  Patrick K. Jones, finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Li estis lernanto ĉe la  St. Michael Parish School de Wheeling (Okcidenta Virginio, Usono).
Domingos Martins (Espirito-Santo)
Domingos Martins estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 31.824 loĝantojn en 2010.
Muzeo pri Ameriko
La Muzeo pri Ameriko estas nacia muzeo kiu troviĝas en Madrido (Hispanio). Ĝi estis fondita la 19-a de aprilo 1941 por la gastigado de art-kolektoj, arkeologio kaj etnografio de Ameriko, ekde la antaŭkolumba Ameriko ĝis la kolonia epoko.
Jam kreita la muzeo, la kolektaro estis montrita en la salonoj de la Nacia Arkeologia Muzeo ĝis la definitiva translokiĝo en 1962. Tri jarojn poste ĝi estis oficiale inaŭgurita. La muzeo estis fermata inter 1981 kaj 1994 pro remodelaj laboroj.
Ri (Orne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rysopliens.
Križovany nad Dudváhom
Križovany nad Dudváhom [kriĵovani ...], hungare Vágkeresztúr [vAgkerestUr] estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Križovany nad Dudváhom situas laŭ rojo, apud aŭtovojo, laŭ fervojo Sereď-Trnava. La lasta urbo troviĝas je 7, rivero Váh 5 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko, neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1296 laŭ tiama hungara ortografio "Kerestur", sed pli frue en 1246 rotondo konstruiĝis. En 1490 la hungara nobelaro tie atendis la novan reĝon. En 1694 armeo de Emeriko Thököly detruis la katolikan templon. En 1876 la fervoja linio atingis la vilaĝon, en 1888 poŝto ekfunkciis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágkeresztúr 1166 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Križovany nad Dudváhom 1747 homoj, (1725 slovakoj).
Foledoj
Foledoj estas familio, Pholidae, de maraj fiŝoj en la ordo Perkoformaj. Ili estas longecaj, iome angilecaj fiŝoj kiuj havas teritorion el la intertajda zono al profundoj de 200 m, kvankam la majoritato troviĝas en neprofundaj akvoj. Plej estas limigitaj al la Norda Pacifiko, kun teritorioj tiom for sude kiom ĝis Baja California kaj Orienta Ĉinio. La nuraj esceptoj estas Pholis gunnellus el la Norda Atlantiko, kaj la P. fasciata el la Arkta Maro, Norda Atlantiko kaj Norda Pacifiko. Ili tipe atingas maksimumam longon de 20-30 cm, sed Apodichthys flavidus atingas 46 cm. Ili manĝas malgrandajn krustulojn kaj moluskojn.
NGC 723
NGC 723 (aliaj indikoj — NGC 724, PGC 7024, ESO 477-13, MCG -4-5-16, IRAS01514-2400) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sumetendorf
Sumetendorf, hungare Szombatfa [sombatfa] estas iama vilaĝo, nun parto de Strem en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Situo
Sumetendorf situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 7 km-oj.
Historio
Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio okazis en 1464 laŭ tiama hungara ortografio "Sombathfalwa". En 1643 loĝis tie 72 homoj en 15 domoj, en 1787 122 homoj en 21 domoj, en 1828 135 homoj en 19 domoj. En 1910 loĝis en Szombatfa 154 loĝantoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). Sumetendorf aliĝis al Strem en 1971.
Sur Roche (stacidomo)
Sur Roche estas fervoja stacidomo en Echallens, Svislando.
Uragano Betsy (1956)
Uragano Betsy estis la tria nomita ŝtormo kaj dua uragano de la uragana sezono en 1956. Ĝi disvolviĝis oriente de Malgrandaj Antiloj. Ĝi trafis Gvadelupon kaj poste venis en Portorikon, kie ĝi moviĝis tra la lando. Post tuŝi Bahamojn, kiel ŝtormo pluiris norden ĝis solviĝi ĉe Novlando.
Vladimír Škoda
Vladimír ŠKODA (naskiĝis la 10-an de januaro 1953, mortis la 4-an de marto 2018) estis ĉeĥa esperantisto, kuracisto, eksa aktivulo en junulara kaj poste pedagogia sekcioj de ĈEA, instruanto en Set Lančov kaj korespondaj kursoj. Li estis ankaŭ komitatano de ĈEA. Membro de Esperantista klubo en Brno.
Li devenis el Žďár nad Sázavou, medicinon li studis en Brno, kuracistan praktikon li plenumis unue en Šlapanice, poste ĝis la vivofino en Bučovice. Dum lastaj jaroj li suferis pro malsanaj renoj, malbone moviĝis.
Kiel esperantisto li tre aktivis en junulara sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio kiel membro de la junulara komitato. En 1977 li preparis junularan renkontiĝon en Račín, en 1981 en Vyškov kaj en 1984 en hotelo Tálský mlýn en Žďár nad Sázavou.
Nobatia
La nobadoj estas tiel nomitaj ne nur de antikvaj aŭtoroj, sed ankaŭ en propraj surskriboj, kiel tiu de Silko). Tiuj surskriboj estas plej ofte grekaj, sed ankaŭ koptaj. El tiuj tekstoj oni scias, ke la nobadoj de ĉiam batalis kontraŭ la Blemmyer. Ilia ĉefurbo estis Faras. Estas konataj kelkaj nomoj de reĝoj, kiuj unue certe vidis sin kiel posteuloj de la meroea imperio.
En la 6-a jarcento la nobadoj kristianiĝis kaj iom posteestis venkitaj de la reĝlando Makuria kaj perdis sian independecon.
Vladimír Škoda
En 1979 en la 3-a ĈEA-kongreso (Prago) li estis elektita kiel membro de Centra Komitato de ĈEA kaj en 1987 en la 5-a kongreso (Olomouc) reelektita.
John Rawls
John RAWLS (naskiĝis la 22-an de februaro 1921 en Baltimore, Maryland, mortis la 24-an de novembro 2002 en Lexington, Massachusetts) estis usona filozofo.
Li estas reprezentanto de la politika liberalismo. Lia ĉefa temo estis disvolvi liberala teorio de la justeco.
Vladimír Škoda
Li laboris ankaŭ en pedagogia sekcio de ĈEA kiel sekretario, lektoris korespondajn kursojn kaj instruis en SET Lančov.
Artikoloj
Kun kolektivo de fakuloj li partoprenis pri jenaj medicinaj artikoloj:<BR>
Malik Montana
Malik Montana, fakte Mosa Ghawsi (naskiĝis la 11-an de marto 1989 en Hamburgo) estas german-pola repisto kaj kantverkisto de afgana kaj pola deveno.