cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Talbot (1-a grafo de Shrewsbury)
Vivo
En 1409 li unue ĉeestis la anglan parlamenton.
De 1414 al 1419 li estis lordo-leŭtenanto (guberniestro) de Irlando, kie li altiris plendojn pro sia tre malmilda politiko. De 1420 al 1424 li militis en Francio. En 1425 li denove (kaj mallonge) servis kiel lordo-leustenanto de Irlando.
En 1427 li reiris al Francio kie li akiris grandan famon kiel militisto. Li partoprenis la sieĝon de Orléans (1428-1429). La 18-an de junio 1429 li kaptiĝis dum la batalo de Patay: li malliberiĝis dum la sekvaj kvar jaroj. La francoj liberigis lin interŝange por Jean Poton de Xaintrailles, kaj li denove estris anglajn armeojn en Francio, gajnante plurajn venkojn.
En 1445 Henriko la 6-a nomumis lin konestablo de Francio. En 1449 li denove kaptiĝis ĉe Rueno, kaj promesis neniam plu porti kirason kontraŭ la francoj. Li plenumis tiun promeson sed daŭre estris armeojn, kvankam li mem neniam batalis. La 17-an de oktobro 1452 li alteriĝis ĉe Bordeaux kun tri mil militistoj, kaj kaptis la urbon kaj poste la plejparton de Gaskonion. La sekvantan jaron la francoj sieĝis Castillon. Talbot marŝis por savi ĝin. La francoj ĉirkaŭis lian tendejon kun inter sep kaj dek mil soldatoj. Dum la sekva batalo la ĉevalo de John Talbot mortis pro kanonkuglo kaj falis sur lin: franca militisto rekonis lin kaj mortis lin per hakilo. Ankaŭ mortis lia filo John (1-a vicgrafo Lisle).
La francaj generaloj konstruis monumenton honore al Talbot. Lia koro entombiĝis ĉe la eniro de la preĝejo de Whitchurch (Shropshire).
Unua edziĝo
Antaŭ la 12-a de marto 1407 li edziĝis al Maud Nevill, nepino de John Neville (3-a barono Neville de Raby). Ili havis kvar gefilojn:
Dua edziĝo
La 6-an de septembro 1425 li edziĝis al Margaret Beauchamp, filino de Richard de Beauchamp (13-a grafo de Warwick) kaj Elizabeth de Berkeley. Ili havis ses gefilojn:
Dominio
Dominio estis sendependa ŝtato kiu estis nominale sub brita suvereneco, konstituante la Britan Imperion kaj la Komunumon de Nacioj, komenciĝante en la pli posta parto de la 19-a jarcento. Ili inkludis Kanadon, Aŭstralion, Pakistanon, Baraton, Cejlonon (posta Srilanko), Nov-Zelandon, Novlandon, Sudafrikon, kaj la Irlandan Liberŝtaton. La Balfour-deklaro de 1926 agnoskis la dominiojn kiel "aŭtonomaj komunumoj ene de la Brita Imperio" kaj, en la jardekoj postaj, ĉiuj la britaj dominioj fariĝis sendependaj de Britio. Tiuj, kiuj fariĝis suverenaj konstituciaj monarkioj ene de la Komunumo de Nacioj kaj konservis kiel sian propran la saman reĝan familion kaj reĝan sinsekvon ekzistantan antaŭ la sendependeco, estis konataj post la jaro 1953 kiel komunumaj dominiaj areoj.
Wichita Falls
Wichita Falls estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, en distrikto Wichita. La loknomo signifas: Akvofalo Wichita. La urbego estas ankaŭ universitata urbo.
Dominio
Pli frua uzokutimo de la termino "dominio" rilatis al precizaj teritorioj datiĝas reen al la 16-a jarcento kaj estis foje utiligita por priskribi Kimrion de 1535 ĝis proksimume 1800.
Wichita Falls
Geografio
Wichita Falls situas sur montetaro en la suda landparto de Usono, en la norda parto de Teksaso. La urbego estas 24 km de la limo kun Oklahomo, 185 km de Fort Worth, 230 km de Oklahomaurbo.
Historio
Indianoj vivis en tiu loko en la 18-a jarcento. En la 1860-aj jaroj eŭropanoj alvenis por bredadi brutojn. Wichita Falls fondiĝis en 1872. En 1882 la urbeto jam havis fervojan kontakton kaj en la sama jaro administra unuo formiĝis. Inundo detruis la originan akvofalon en 1886, post preskaŭ 100 jaroj oni konstruis artefaritan akvofalon 16 metrojn altajn por la turistoj. Granda ŝtormo okazis en 1964, 7 homoj mortis, pli ol 100 vundiĝis. Ankaŭ en 1979 granda ŝtormo okazis.
Klimato
Wichita Falls situas en humida subtropika klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 11-24 °C. La varmo kulminas en junio kun iama mezurita rekordo 47 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun iama mezurita rekordo -24 °C. Jare pluvas po 733 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. Plej ofte pluvas junie, plej malofte januare.
Trafiko
Wichita Falls havas lokan flughavenon tage po 5 flugoj al Dallas. Aŭtoŝoseoj kuras al Oklahomaurbo, Amarillo, Fort Worth, ĉefvojoj kuras al Lubbock kaj San Antonio, trajnoj kuras al Fort Worth kaj Amarillo.
Kropolakto
Kropolakto, konata ankaŭ kiel Kolombolakto, estas sekrecio produktita en la kropo de kolomboj kaj turtoj el kio la gepatroj manĝigas la idaron per vomado. Similan kropolakton produktas ankaŭ Flamengoj.
Lakto de kolomboj kaj mamuloj
Kropolakto ne similas kun la lakto (lakto estas fluidaĵo de mamuloj), ĉar ĝi estas duonsolida substanco simila al kazeo. Ĝi estas tre riĉa je proteino kaj graso kaj estas konsiderata unu el la plej nutroriĉaj konataj substancoj. Ambaŭ gepatroj produktas kropolakton kaj kunrespondecas pri manĝigado kaj zorgado de idaro.
Idomanĝigado
Kropolakto ekproduktiĝas paron da tagoj antaŭ eloviĝo. La gepatroj povas ĉesi manĝi tiam por havigi la idaron lakton nepoluitan el semoj, kion la junaj idoj ne povus digesti. La idoj ege ŝatas puran kropolakton la unuan semajnon aŭ iom plie. Post tio la gepatroj ekenmetas proporcion de porplenkreskula manĝaĵo, mildigita per stokado en humidaj kondiĉoj en la kropoj, kiel miksaĵo al la idomanĝaĵo, ĝis la fino de la dua semajno kiam la idoj ekestas manĝigataj el nur porplenkreskula manĝaĵo, mildigita sammaniere.
Kolomboj plej ofte demetas du ovojn. Se unu ovo malsukcesas ĉe eloviĝo, la survivanta ido ĝuas avantaĝon de kroma kropolakto sufiĉa por du idoj, kaj pro tio je la fino de la unua semajno ĝi estas preskaŭ tiom granda kiel du "normalaj" idoj estus.
Bredado de kolombidoj
La tiom riĉa nutrokoncentrado ĉe Kropolakto malfaciligas havigi artefaritan anstataŭanton por bredi kolombidojn. Estas disponeblaj kelkaj surogatoj. Artefarita "kropolakto" devas enhavi similajn kvantojn de sekigita proteino el sojfabo (sen aldonita salo, kondimentoj, konservantoj, ktp.) kaj elsojfaba senlakta surogato de butero (normala ellakta butero ne taŭgas, ĉar la digesta sistemo de kolombidoj ne akceptas laktajn produktojn). Tio mikseblas kiel likvida pasto kun iomete da akvo, eta ero da lozanĝo de multivitamino kaj eta ero da kreto (kio necesas por bona disvolvigo kaj malhelpi ĉekruran malsanon. Per atentemo kaj zorgado eblas kreski idon el tiu miksaĵo ĝis la momento de sendependiĝo.
Mladé Buky
Mladé Buky (Jungbuch) estas kampurbo en distrikto Trutnov en Regiono Hradec Králové de Ĉeĥio. Ĝi havas. Ĝi kuŝas ĉe la rivero Úpa.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Károly Szász (literaturhistoriisto)
Károly SZÁSZ [kAroj sAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szász Károly estis hungara literaturhistoriisto, politikisto, poeto, verkisto, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi.
Kalia aluminia sulfato
Kalia aluminia sulfato estas kemia komponaĵo, duobla sulfata (SO4 -2 ) salo de kalio kaj aluminio, senkoloraj dodekaedraj kristaloj ankaŭ konataj kiel aluminiaj alunoj. Ĉi-substanco estas uzata en akvopurigo, ledo-tanado, tinkturoj, fajrorezistaj teksaĵoj kaj bakpulvoro.
Kiel kosmetikaĵo tiel ĝi uzatas kiel senodorigilo, postrazo-traktado kaj tiel kiel skiptika ĝi havas aplikojn por etaj postrazaj vundoj. Kalia aluno estas konata ekde la antikveco, tiam kiam la Antikvaj Egiptanoj estigis ĝin per vaporado en la dezerto. Plinio la Maljuna nomis ĝin alumen aŭ salsugoterrae' kaj estas evidente ke temas pri la sama stupteria priskribita de Dioskorido.
Károly Szász (literaturhistoriisto)
Károly Szász naskiĝis la 1865 en Szabadszállás. Li mortis la 1950 en ?.
Biografio
Károly Szász akre atakis poezion de Endre Ady.
Sandro Bartolini
Sandro BARTOLINI (naskiĝis en 1974) estas itala amatora astronomo kaj filo de la astronomino Maura Tombelli.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris, kun sia patrino, la asteroidon 29761 Lorenzo la.
La asteroido 11337 Sandro, kunmalkovrita ankaŭ de lia patrino Maura Tombelli, estis nomita en lia honoro.
Ĉevalsaltado
Ĉevalsaltado estas membro de familio de tipoj de rajdado kiu inkludas ankaŭ aliajn fakojn kiaj dresrajdo, ĉevalmontrado, ĉasmontrado, kaj rajdarton. Ĉevalsaltado estas ofte vidata kiel ĉevalmontrado tutmonde, inklude ĉe la Olimpikoj. Foje tiaj spektakloj estas limigitaj nur al saltado, foje saltado estas montrita kombine kun aliaj angla-stilaj eventoj, kaj foje saltado estas nur unu divizio de tre granda, ĉiatipa konkurencaro kiu inkludas tre ampleksan varion de fakoj. Ĉevalsaltado povas esti regata de variaj landaj rajdartaj organizoj, kiaj la United States Equestrian Federation en Usono. Internaciaj konkurencoj tamen estas regataj de regularo de la Internacia Rajdada Federacio (FEI, laŭ la franclingva nomo Fédération Équestre Internationale).
Marcel Carné
Marcel Albert CARNÉ (Franclingva prononco: [maʁsɛl albɛʁ kaʁne]; 18a de aŭgusto 1906 – 31a de oktobro 1996) estis franca kin-reĝisoro. Ŝlosila figuro en la poezirealisma movado, la plej bone konataj filmoj de Carné estas Le Quai des brumes (1938), Le jour se lève (1939), Les visiteurs du soir (1942) kaj Les enfants du paradis (1945), el kiuj la lasta estis citita kiel unu el la plej grandaj filmoj de ĉiuj tempoj.
Carné estis malferme samseksemulo. Kelkaj el liaj postaj filmoj enhavas referencojn al maskla samseksemo aŭ duseksemo. Lia iama partnero estis Roland Lesaffre kiu aperis en multaj el liaj filmoj.
Henri Gastaut
Henri Gastaut (naskiĝinta la en Monako kaj mortinta la  en Marsejlo) estis franca neŭrologo.
Smolkov (artileria fuortaro)
Artileria fuortaro Smolkov estis la plej granda fortikaĵkonstruaĵo de la II-a pionira grupa komandantejo. Smolkov finis la sektoron Moravská Ostrava kaj pafadoj de ĝiaj tri fortikaĵaj haŭbizoj de kalibro 100 mm atingis ĝis urbo Opava, kie ili tuŝis pafsektoron de haŭbizoj el la artileria fortikaĵo de fuortaro Šibenice, kiun oni komencis konstrui proksimume 10 kilometrojn okcidente de Opava. Smolkov konsistis el 5 objektoj, kiuj estis jenaj:
Ĉiuj fuortoj estis en subterejo kunigitaj per subteraj koridoroj, ĉambregoj, municiejoj, maŝinejoj, loĝigejoj por hom-ekipo kaj per pluraj bezonaj spacoj por funkciado de la fuortaro.
Dum ostrava operaco en aprilo de 1945 eĉ sovetaj armeaj korpusoj timis ekataki la fuortaron, ili ĉirkaŭiris ĝin tra Hrabyně.
Péter Balczó
Péter Balczó [balcO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balczó Péter estas hungara operkantisto, (tenoro).
Péter Balczó naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Péter Balczó abiturientis en muzika mezlernejo en 2002, poste li akiris diplomon en Universitato de Debrecen en 2009. Li komencis kantadi en Teatro Csokonai (Debrecen), sed en 2009 li estis ankaŭ gastokantisto en Svislando. En 2011 li estis gastokantisto en Italio, Slovenio kaj Rumanio (enlande en Nacia Teatro (Szeged) kaj Nacia Teatro (Miskolc)). En la Budapeŝta Ŝtata Operejo li kantadis unuafoje en 2012. Li ricevis 5 premiojn inter 2007- 2012.
30282 Jamessmith
30282 Jamessmith estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James A. Smith, scienca edukisto en Norda Georgio. Kun sia edzino Shirley, li inspiris kaj mentoris generaciojn da astronomoj adoltiĝintaj en la ruroj de la regiono kaj establis unu el la unuaj planetarioj en la areo.
NGC 3347
NGC 3347 (aliaj indikoj — ESO 376-13, MCG -6-24-7, PGC 31926) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hipopotamo de Allenton
La Hipopotamo de Allenton estas konsiderinda skeleto de Hipopotamo (Hippopotamus amphibius) trovita en Allenton (Derby), Anglio en 1895. La skeleto estas ekspoziciata en Muzeo kaj artgalerio de Derby kaj estas 3 metrojn (9.8 futojn) longa. Ĝi estas solenita hodiaŭ per skulptaĵo apud la loko kie la skeleto estis trovita.
Historio
La suburbo de Derby nomita Allenton estis vilaĝo 5 km-ojn for de Derby. Fosado de nova puto ĉe Crown Inn en la vilaĝo estis entreprenita en marto 1895, sed la laboro haltis kiam la fosantoj malkovris unue malbonodoron kaj poste longajn kaj nekutimajn ostojn. Kelkaj altranguloj konsentis financi pliajn sondojn kaj estis konsentite ke la trovaĵoj estu partigitaj kun la komunumo. La truo estis pligrandigita ĝis areo de 4.5 m² (48 kv. futoj) kvankam la profundo estis kaŝita de akvo, kiu leviĝis ĝis 1.8 m (6 futoj) de la surfaco. Pumpiloj estis havigitaj kaj homoj estis dungitaj por funkciigi ilin por ebligi ke la truo estu plue fosata. Tiuj procedoj estis observitaj de H.H. Bemrose kaj R.M. Deeley kiuj poste skribis raporton pri la fosado. Kiel konsentite kun la homoj kiuj financis ĝin la ostoj estis transdonitaj al Muzeo de Derby kiu tiam estis malfermita jam de dek ses jaroj. Ili fine malkovris 127 ostojn kiuj venis plejparte el la hipopotamo, kun kelkaj apartenantaj al rinocero kaj elefanto. Arnold Bemrose prenis tiujn ostojn kiel subtenan pruvon ke Britio havis surteran ponton al Eŭropo, tial ke ĝi estis la plej evidenta klarigo al la trovo de tiuj ostoj en Anglio, Eŭropo kaj sub la Norda Maro.
La hipopotamo de Allenton kaj aliaj animalaj restaĵoj de Boulton Moor ĉiuj devenis de elstaraĵo konata kiel "Allenton Terrace" - deponaĵo de riveraj gruzoj ĉirkaŭ 6 m-ojn (20 futojn) super la nivelo de la nuna Rivero Derwent. La deponaĵoj estis datitaj de la interglacia epoko de Ipswich, de antaŭ ĉirkaŭ 120,000 jaroj. La ĉeesto de hipopotamo indikas ke la klimato estis pli varma ol hodiaŭ. La vintroj ne havis longajn periodojn de frosto kaj la averaĝa somera temperaturo superis dek ok gradojn celsiajn.
Postaj malkovroj
En julio 1973 laboristoj malkovris aliajn fragmentojn de ostoj dum fosado apud Boulton Moor - kelkaj el ili estas ankaŭ ekspoziciataj en Muzeo kaj artgalerio de Derby. Tiuj fosaĵoj, por kloako, malkaŝis ostojn de urso, cervo, bovo kaj pliajn ostojn de hipopotamo, rinocero kaj elefantoj. Tiuj trovaĵoj estis nur unu aŭ du ostoj - la plej bona malkovro estis unu el la plej longaj dentoj de hipopotamo trovitaj en Britio.
En 2006 Michael Dan Archer estis komisiita por krei skulptaĵon por Allenton, Derby. Diskutoj en Allenton rivelis deziron en la komunumo havi ion kiu respegulu la historion de la areo. Skulptaĵo de Archer konsistas el tri sekcioj de rompita ringo el nigra granito de sufiĉa grandeco por formi sidlokon. Super la polurita granita surfaco estas lokitaj kopioj el giso de ostoj el la skeleto de la hipopotamo. Krom la malsupra makzelo, kiu estis fandita el argila muldaĵo, sortimento de aliaj ostoj estis elprenitaj el Muzeo de Derby al Universitato de Loughborough kie ili estis laser-skanitaj por krei 3D komputilan modelon. Tiu modelo tiam ebligis fari ekzaktajn kopiojn de la ostoj elektitaj de Archer por esti fanditaj en feron.
Sunsekvilo
Sunsekvilo, aŭ suna sekvanto, estas aparato kiu sekvas la Sunon kaj kiu povas havi malsamajn utilojn. Ĝia ĉefa aplikaĵo estas la akirado de sunenergio, aŭ surinstalinte sunpanelojn ĉu platajn ĉu de koncentrado, aŭ surinstalinte spegulojn por ke ili kocententrigu la lumon en punkton por la akirado de energio je alta temperaturo.
Du-aksaj sekvantoj
Por ke la sekvanto povu sekvi kun precizeco, nepras ke ĝi havu du aksojn. La precizeco estas necesa por la aplikaĵoj kiuj koncentrigas la sunlumon, sed por la plataj sunpaneloj ne necesas multa precizeco.
Ekzistas precipe du sistemoj de sekvado. Unu estas pere de mikrokontrolilo kiu kalkulas la situon de la Suno kaj faras ĝin sekvi. La alia sistemo estas, krom la kontrolila elektronikaĵo, instalinte sondilon kiu detektas la lumon el la Suno kaj ĝin sekvas.
Okaze ke sur la sunsekvilo troviĝas plataj sunpaneloj, la pliiĝo de la rendimento rilate al fiksaj sunpaneloj en la plej favora klineco, estas de 28 al 38% jare en preskaŭ la tuta mondo.
Unu-aksaj sekvantoj
Por aplikaĵoj kiuj ne bezonas precizecon kiel tiu de la sunpalenoj, la unu-aksaj sekvantoj povas utili malgraŭ la energio kaptita estas je pli malgranda kvanto.
Polusa akso
La akso estas laŭ direkto nord-suda kaj proksimume paralela je la la akso de la Tero. La plataĵo iras oriente okcidenten. La pliiĝo de la rendimento rilate al fiksaj paneloj, estas de 23 al 33%.
(51360) 2000 SZ25
(51360) 2000 SZ25 estas troja asteroido de la tiel nomata « Troja Tendaro » tie estas, kiu orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Donovan
Donovan Phillips Leitch (naskiĝis la 10-an de majo 1946 en Maryhill, Glasgovo, Skotlando) estas skot-naskita popkantisto kaj gitaristo, kiu estis populara en la 1960-aj jaroj. Frue en sia kariero li estis komparata kun Bob Dylan, sed li disvolvis sian propran muzikan stilon, kiu inkluzivis elementojn de ĵazo kaj hinda muziko. (Donovan kaj Dylan renkontiĝis dum 1965, kaj amikiĝis.)
Liaj plej konataj kantoj inkluzivas Catch the Wind, Universal Soldier, Colors (ĉio 1965), Sunshine Superman, Season of the Witch (1966), Mellow Yellow (1967), Jennifer Juniper, Hurdy Gurdy Man kaj Atlantido (ĉio 1968).
Filipina maro
En 1944, dum la Dua Mondmilito, ĝi estis scenejo de marbatalo inter Usono kaj Japanio, la batalo de la Filipina maro.
5585 Parks
5585 Parks estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert J. Parks, ĉefa gvidanto en la esplorado de la sunsistemo.
En lia komenca kariero ĉe la Jet Propulsion Laboratory, li disvolvis la telegvidadon kaj telemezurojn de la unuaj gviditaj misiloj.
Ĉar la evoluoj de tiuj tiuj teknikoj kreis la bazon de la komunikoj kun kosmoveturiloj, Parks ricevis la responsecon pri la unuaj misioj al Merkuro, Venuso kaj Marso, pri la luna sondilo Surveyor kaj pri la misio Voyager al Jupitero, Saturno, Urano kaj Neptuno.
János Nogáll
NOGÁLL János (pro. noga:l) estis hungara romkatolika episkopo, eklezia verkisto naskita en Győr la 24-an de junio 1820 kaj mortinta en Nadjvarado la 19-an de julio 1899.
Biografio
János Nogáll studis teologion kaj filozofion en Nagyszombat kaj Peŝto. Inter 1845 – 53 li estis direktoro de la instituto de edukejo porpastra. En 1853 li alvenis al Augustineum de Vieno por animdirektoro. En 1857 li estis kanoniko de Nadjvarado, en 1880 oni ordinis lin episkopo. En 1851 – 52 li redaktis la semajngazeton Der katholische Christ.
Gábor Ajtai Nagy
AJTAI NAGY Gábor [nadj] estis rumania hungara publicisto. Li naskiĝis en Nagybánya la 26-an de novembro 1875 kaj mortis samloke la 27-an de februaro 1942.
Kariero
Gábor Ajtai Nagy diplomitiĝis pri juro en Budapeŝto; li fariĝis advokato. En 1908 li fondis kaj ĝis 1924 li redaktis la gazeton Nagybányai Hírlap. Li estis en la 30-aj jaroj unu el liberalaj politikistoj de OrMaP.
Luna de Sus
Luna de Sus (hungare: Magyarlóna, Szászlóna) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 1 673 loĝantojn (hungaroj), en 1992 2 015 (rumanoj, 67%). Ĝia unua mencio skribe estas en 1298. Ĝia saksa loĝantaro hungariĝis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Floreşti. La pentrita ligna baldakeno de la reformita preĝejo estis farita de la familio de Kolozsvári Asztalos Umling en 1752.
Historio de ŝinkanseno
Ekde la komenco de la fervoj-konstruado dum la restarigo Mejĝi oni preskaŭ ĉiam uzis mallarĝan ŝpuron — 1067 mm (CAP-ŝpuro). Ankaŭ sekvaj trakoj estis konstruitaj per tiu ŝpurlarĝo, por ebligi seninterrompan aliron al la resta reto. Specife dum la epoko de la vaporlokomotivo pro la pli malgrandaj dimensioj de la lokomotivoj tio signifas pli malgrandan maksimuman rapidecon. Tial ĝis la 1950-a jardeko ne eblis superi rapidon de 100 km/h, dume ekzemple en Germanio jam en la 1930-aj jaroj regule veturis rapidtrajnoj je maksimuma rapido 160 km/h. Ja okazis de tempo al tempo streboj reŝpurigi la trakojn al norma larĝo, kiujn oni tamen ne povis realigi pro la alta kosto kaj la granda malfacileco de rekonstruado dum funkcianta trafiko.
Unuajn spertojn kun "rapidega trafiko" kolektis japanaj teknikistoj sur la normŝpura fervojo Minami-Manŝu en Manĉurio (hodiaŭ ĝi estas en nordorienta parto de Ĉinio). Ekde 1934 la ekspresa trajno Aĝia, tirita de aerodinamike konstruita vaporlokomotivo kaj kun maksimuma rapido de 120 km/h, bezonis 8 horojn kaj 30 minutojn por la 701-kilometa linio inter Dajran (Dalian) kaj Ŝinkjo (Changchun), je averaĝa rapideco de 82 km/h. Dume laŭ internacia komparo kaj eĉ por tiamaj japanaj kutimoj estis nespektakla la maksimuma rapideco, sed la plenklimatizado de la vagonoj estis vojmontra.
Dum la dua duono de la 1930-a jardeko tiom kreskis la trafiko sur la linioj Tokajdo kaj Sanjo, ke oni komencis septembre 1940 la konstruadon de nova, aparta, normŝpura trako por rapidegaj trajnoj. La rapido de tiuj trajnoj devis esti multe pli granda ol tiu de la rapidtrajno Aĝia, por ke la vojaĝdaŭro inter Tokio kaj Osako malkresku al 4 horoj 30 minutoj, kaj al 9 horoj inter Tokio kaj Ŝimonoseki. Tamen pro la militaj okazaĵoj oni pli kaj pli ĉesadis la konstrulaboron. Montriĝis feliĉe por la konstruado de la Ŝinkanseno, ke la grundakirado por la linio estis preskaŭ finita antaŭ la fino de la milito.
Niedernhausen
Niedernhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rheingau-Taunus de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Lietavská Svinná-Babkov
Lietavská Svinná-Babkov (hungare Litvaszinye-Babkó [litvasinje-]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Vivciklo de programareldono
Vivciklo de programareldono estas la tuto de la fazoj de kreado kaj maturiĝo de programaro: de ĝia tutkomenca programado ĝis ĝia finfina eldono, inkluzive de postaj ĝisdatigoj por plibonigi aŭ ripari cimojn.
Lietavská Svinná-Babkov
Situo
Lietavská Svinná-Babkov situas laŭ traira flankovojo. Žilina troviĝas je 10 km.
Vivciklo de programareldono
En la procezo de evoluo de komputilaj programoj, la programo aŭ programaro trairas diversajn stadiojn de evoluo, kiu konsideriĝas evoluaj "limŝtonoj". La versiaj stadioj nomiĝas laŭ la unuaj literoj de la greka alfabeto.
Lietavská Svinná-Babkov
Historio
La unua mencio okazis pri unu el la vilaĝoj en 1393 en formo "Swynna" (la alia vilaĝo menciiĝis, kiel "Zyne"). En 1598 en ambaŭ vilaĝoj po 20 familioj pagis impostojn. En 1784 vilaĝanoj loĝis en  domoj, en 1828  vilaĝanoj loĝis en 37 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Litvaszinye 1534 homoj, (plejparte slovakoj), en la tiam aparta vilaĝo Babkó loĝis 435 vilaĝanoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1981 Lietavská Svinná kaj Babkov unuiĝis. En 2001 vivis en Lietavská Svinná-Babkov 1534 homoj, (1524 slovakoj).
Vivciklo de programareldono
Post kiam atingiĝas la fina stato, la ciklo rekomenciĝas, komencante la laboron pri nova versio de la programaro. Depende de la grandeco de la programara projekto kaj la procezo, iuj etapoj de la modelo povas forfali aŭ esti kunfanditaj.
Historio
IBM enkondukis la alfa-beta-test-terminologion. En la 1950-aj jaroj, IBM uzis similan terminologion por iliaj aparataraj estigo kaj evoluigo. "A"-testo estis kontrolado de nova produkto antaŭ al publike ĝin anonci. "B"-testo estis kontrolado antaŭ ek-produktado. "C"-testo estis fina testo antaŭ ek-havebligo por la ĝenerala publiko. Kiam programaro ekestis signifa parto de la servoj kiujn proponis IBM, la alfa-test-terminologio estis uzita por indiki la antaŭ-anoncajn testojn kaj la beta-testo estis uzita por montri pretecon de produkto por ĝenerala haveblo. Martin Belsky, manaĝero de kelkaj IBM-aj komencaj programaraj projektoj, asertas esti enkondukinta la terminologion. IBM en la 1960-aj jaroj ĉesis uzi la alfa-beta-terminologion, sed tiam ĝi jam estis relative vaste uzata. Por testado de programaro per klientoj, IBM ne uzis "beta-testado"-n. Ili parolis pri "field test".
Estiga fazo: analizo kaj programado
Antaŭ ol ekfari programaron, bezonatas detala analizo de bezonoj kaj postuloj. Post kiam oni interkonsentis kun la entreprena gvidado kaj eventuale intervjuis la uzontojn de la programaro (funkcia analizo), eblas ek-fari skemojn kaj ek-programi kodon kaj grafikan uzantinterfacon (GUI).
En la angla oni parolas pri "pre-alpha versions" kaj "milestones" (do "limŝtonoj"). Temas pri versioj de la programaro antaŭ ol ek-test(ig)i ilin unuafoje.
Alfa-versio
La alfa-fazo (aŭ sen streketo alfa fazo, vidu la noton "lingvaj konsideroj" fine de la teksto) de vivciklo de programareldono estas la unua fazo de programara testado ("alfa" estas la unua litero de la greka alfabeto). En tiu ĉi fazo, programistoj ĝenerale testas la internan strukturon (vitroskatola testado, angle: "white-box testing") kaj funkciadon (nigraskatola testado, angle: "black-box testing") de programaro.
Post kiam programaro estas testita en alfa-fazo, oni parolas pri "alfa-versio" (angle: "alpha release").
Alfa-programaro povas esti nestabila kaj kaŭzi kraŝojn aŭ datumperdojn. Ekterna havebligo de alfa-programaro estas tial nekutima en komerca programaro. Tamen, foje alfa-versio de malfermitkoda programaro tamen estas distribuita kiel fontkodo de programaro.
Beta-versio
Kiam oni decidis ne plu aldoni al programaro eblecojn (angle: "feature freeze"), alfa-versio iĝas beta-versio (aŭ sen streketo beta fazo, laŭ la dua litero de la greka alfabeto). Beta-versio de programaro ĝenerale enhavos pli da cimoj ol kompletigita programaro, kaj povas esti problemoj pri ĝia rapideco kaj rendimento. Daŭre la programaro povas kraŝi kaj datumperdo povas okazi. Do ili estas testaj versioj de la programdaro. La fokuso de beta-testado estas redukti la influon por uzantoj, samkiel ĝia "afabligo".
Beta-versio de programaro ofte estas testata de homoj (potencialaj klientoj) kiuj tion faras senpage. Post testado ili foje ricevas la programaron senpage aŭ je reduktita prezo. Beta-versio de programaro estas ankaŭ uzata por fari prezentojn ene de organizaĵo aŭ al potencialaj klientoj.
Antaŭversio
Antaŭversio (angle: "release candidate") estas beta-versio kun potencialo esti la fina produkto. Ĝi pretas esti lanĉita, krom se gravaj cimoj aperus.
Fina versio
Fina versio (angle: "release to manufacturing") estas stabila versio de programaro kiu pretas esti produktita kaj ekvendita.
Profesia subteno
Post kiam iu aĉetis programaron, estas ofte periodo en kiu li aŭ ŝi rajtas je profesia subteno (angle: "support"). Temas pri telefona aŭ perretpoŝta subteno.
Ĉesigo de uzado
Post certa tempo, programaro ne plus estas subtenita de firmao(angle: "end-of-life"). Necesas aĉeti novan version aŭ eĉ novan programaron, ĉu de la sama, ĉu de alai firmao.
Lingvaj konsideroj
Bertilo Wennergren, prezidanto de la Akademio de Esperanto, rekomendis en Esperanto ĝenerale uzi streketon inter "alfa/beta" kaj "versio": alfa-versio kaj beta-versio.
Laŭ lia konsidero, "alfa" kaj "beta" estas ne-Esperantaj vortoj, en kiuj la fina vokalo tute ne estas Esperanta finaĵo, ĉu ĝi estas "a", ĉu "o", ĉu io alia. Inter la nomoj de la literoj de la greka alfabeto estas eĉ kelkaj, kiuj tute ne finiĝas per vokalo, sed la sistemoj por Latinliterigi/duon-Esperantigi/Esperantigi tiujn nomojn estas pluraj kaj diversaj. Se ili estas ne-Esperantaj vortoj (hazarde finiĝantaĵ per "a") tiam ili estas O-karakteraj (sen O-finaĵo), kaj tiam la streketoj nececas.
Tial li rekomendas prefere ne skribi "Ni eldonis tri alfajn kaj du betajn versiojn, antaŭ ol ni povis lanĉi la definitivan version de nia programo", sed skribi "Ni eldonis tri alfa-versiojn kaj du beta-versiojn, antaŭ ol ni povis lanĉi la definitivan version de nia programo".
Natria tioantimonato
Natria tioantimonato, tioantimonato de natrio aŭ Na3SbS4•9H2O estas neorganika kombinaĵo de natrio, sulfuro kaj antimono, ankaŭ konata kiel salo de Schlippe, omaĝe al la germana kemiisto Karl Friedrich von Schlippe (1799–1867). Natria tioantimonato uzatas por farado de Sb2S5. Ĉi-salo konsistas je kvaredra anjono SbS43− (kie (rSb-S = 2.33 Å) kaj natriaj katjonoj, kiuj estas hidratigitaj. Analogaj saloj konatas por malsimilaj katjonoj inklude de amonio kaj kalio.
Menarola
(jen itale, lombarde Menaroeula aŭ Menaröla) estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio kaj ekde la jaro 2015 apartenas al la komunumo Gordona. Fine de 2013 en la komunumo vivis 45 loĝantoj. Najbaraj komunumoj estis Gordona, Mese, San Giacomo Filippo, Lostallo (GR, Svislando) kaj Soazza (GR Svislando).
Anna Skudlarska
Anna SKUDLARSKA (naskiĝis en 1975) estas pola esperantisto el la urbo Vroclavo. Ekde oktobro 2002 ĝis decembro 2002 ŝi estis volontulo de TEJO en la Centra Oficejo de UEA en Roterdamo.
Lago de Annecy
Annecy (Lac d'Annecy) estas lago en Haute-Savoie en Francio.
Filipo la 1-a (Kastilio)
Filipo la 1-a de Kastilio, nomata "la Bela", Felipe el Hermoso
(naskita la en Bruĝo, Belgio, mortinta la  en Burgos, Hispanio) estis la unua hispana reĝo el la dinastio Habsburgoj, kiu regis mallongtempe super Kastilio, Leono kaj Granado.
Filipo estis filo de Maksimiliano la 1-a de Habsburgo kaj de Maria de Burgonjo, el kiu li heredis la Malaltajn Landojn (1493). Li edziĝis kun Johana de Kastilio, "Johana la Freneza", filino de la Katolikaj Gereĝoj de Hispanio.
Post la morto en 1504 de Izabela de Kastilio, ŝia filino Johana heredis la kastilian reĝlandon. Pro la malbona stato de Johana, estis disputo inter la vidvo Ferdinando kaj lia bofilo Filipo, kiuj akiris interkonsenton en 1505 por kune regi en Kastilio. La malkonsento akriĝis baldaŭ post la alveno de la paro al la Iberia Duoninsulo, kaj nova interkonsento en junio 1506 en Villafáfila donis la povon al Filipo, dum Ferdinando retiriĝis en Aragonon.
Post tri monatoj, Filipo mortis subite. Laŭ la plej konata rakonto, li trinkis malvarman akvon post pilkoludo, kiu donis al li febron kaj kaŭzis lian morton. Tiutempaj versioj sugestis venenigon. Post la morto, lia vidvino muntis funebran ekspedicion, kiu daŭros plurajn monatojn, tra granda parto de Kastilio.
Vivonasko
Vivonasko aŭ vivipario (latine viviparus - „vivante“) estas speco de reproduktado, kiu okazas ĉe bestoj kaj plantoj. Organismoj, kiuj tiumetode reproduktiĝas, estas nomataj vivnaskaj. Vivonasko kontraŭstaras la ovonaskon, ovovivonaskon.
Vivonaskaj bestoj
Ĉe vivonaskaj bestoj, la tuta embria evoluo de idoj el ovo (ovolo) okazas en la patrina korpo. La naskitaj bestoj estas en diversa periodo de la ontogenezo, sed plej ofte en progresita stadio, ili moviĝemas, en multaj proprecoj similas al la plenkreska stadio.
La evolua stadio en la patrina besto estas la embria evoluo, en tiu stadio estiĝas fiziologia kontakto inter la ido (feto) kaj la patrino.
Inter la vivonaskaj mamuloj - kaj krom la kloakaj mamuloj (Monotremata) - la plej forta ligo ekzistas ĉe la placentaj mamuloj (Placentalia). (vivonaskuloj)
Inter la reptilioj, vivonaskaj estas la viperoj, la montara aŭ Vivonaska lacerto (Lacerta vivipara).
Inter la senvertebruloj, vivonaskaj estas la vivnaskaj snejloj (Viviparedoj), apartenante al Streptoneura.
Vivonaskaj plantoj
La esprimo estas uzata en la botaniko por reproduktado, ĉe kiuj la grajno ĝermas sur la planto kaj la plantidoj grandaj de 40-60 cm defalas kaj radikiĝas en la sala ŝlimo. La oksigenmanka ŝlimo cetere malebligus la oksigenbezionan ĝermadon de la grajno.
Vivonaskaj plantoj vivas ĉefe en la tropikaj ĉemaraj arbaroj kaj arbustaroj, ekz. Rhizophora, Avicenna, entute ĉ. 25 specioj.
Pluaj ekzemploj estas Poa vivipara (Sudafriko) kaj Poa alpina ssp. vivipara (en la Alpoj) el la paniklaj herboj.
La Bryophyllum male, reproduktiĝas per foliŝosoj, vegetative.
Adventisma lernejo (Votuporanga-SP)
La adventisma lernejo ( ĝi nomiĝas Colégio Adventista de Votuporanga, mallongigo CAV) estas privata lernejo en la brazila urbo Votuporango, aganta en la lernadoj infana, elementa kaj meza.
En 1956 kontruiĝis ĉe la strato Searao n-ro 64 preĝejo de la Sepataga Adventisma Eklezio, kaj tiam ekestis idealo: konstrui apud ĝi lernejon por infanoj de la adventismaj membroj. Rezulte je la 9-a de majo 1957 estis laŭleĝe rajtigita la funkciadon de la tiama "Escola Primária Adventista" (adventisma bazlernejo).
CAV estas parto de la reto de adventismaj lernejoj en la subŝtato San-Paŭlo, kies prizorgado koncernas la organizaĵon Instituição Paulista Adventista de Educação e Assistência Social (IPAEAS).
9898 Yoshiro
9898 Yoshiro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Yoshiro Yamada, eminentan popularigiston de astronomio en Japanio. Li laboris ĉe la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio kiel oficisto pri publika komuniko, kaj ankaŭ en muzeoj en Sagamihara, Jokohamo kaj Tokio. Li tradukis al japana lingvo la libron de Donald K. Yeomans pri la.
Antal Notter
NOTTER Antal (pro. noter) estis hungara juristo, universitata profesoro naskiĝinta en Temeŝvaro la 5-an de februaro 1871 kaj mortinta en Dunaharaszti la 7-an de marto 1948.
Biografio
Notter finis juron en la Universitato de Budapeŝto, poste li fariĝis ĵurnalisto. De 1907 li estis eksterordinara profesoro de jurakademio de Nadjvarado, de 1909 ĝis 1941 prelegis en la Universitato de Budapeŝto (eklezijuro, romia juro kaj jurhistorio).
Maria Tereza de Aŭstrio (1638-1683)
Maria Tereza de Aŭstrio, Infanta de Hispanio, Infanta de Portugalio, Ĉefdukino de Aŭstrio (naskiĝis en 1638 en Madrido - mortis en 1683 en Versailles) estis la edzino de la franca reĝo Ludoviko la 14-a kaj do la reĝino de Francio ekde 1660. Ŝi estas konata en multaj lingvoj kiel Maria Tereza de Hispanio pro sia deveno, sed en la franca lingvo kiel Marie Thérèse d'Autriche kaj en la hispana kiel María Teresa de Austria, ĉar ŝi devenis el la habsburga dinastio, konata en tiuj landoj kiel Aŭstria.
Maria Tereza estis la filino de la hispana reĝo Filipo la 4-a kaj de Elizabeto de Francio.
Ŝia edukado estis tre rigora kaj diotima. Ekde sia infaneco, Maria Tereza sciis ke ŝi devis edziĝi kun la franca reĝo. La du gekuzoj edziĝis je la 9-a de junio 1660 en Saint-Jean-de-Luz, post la subskribo de la traktato de la Pireneoj en 1659. Tiu edziĝo estis ĉefe organizita de la franca ĉefministro, la kardinalo Mazarin. Sed kio rilatis al Ludoviko la 14-a, li esperis ĝis la lasta momento edziĝi al Marie Mancini: la ĉefministro kaj la regentino Anna de Aŭstrio kontraŭstaris tiun junan amon.
Kiam Maria Tereza alvenis al la kortego de Versailles, sia bopatrino Anna de Aŭstrio proponis al ŝi protekto, kaj lernigis al ŝi la reĝinan profesion. Sed la nova reĝino neniam fariĝis efika estrino, kvankam ŝi iom progresis pri la scipovo de la franca.
Plie, Ludoviko la 14-a rapide neglektis ŝin por viziti siajn multajn amorantinojn, sed ĉiam restis taŭga edzo. Tio ebligis la naskiĝon de ses gefiloj. Ĉiuj mortis tre frutempe, escepte de la nova Dauphin, Ludoviko de Francio (kiu tamen ne postvivis la longedaŭran reĝadon de sia patro).
Amplitudo
Amplitudo – malnegativa valoro difinanta grandecon de perioda funkcio.
Amplitudo A en sinuso-similaj funkcioj estas: Se estas funkcio kun konstanto, amplitudo koncernas al sinuso-parto: Amplitudo estas A sed ne A+B
Pli ĝenerale,
Amplitudo estas la grando aŭ forteco de ondo.
La ondo povas esti mekanika aŭ elektra aŭ iu ajn en la tempo varianta fenomeno. La amplitudo estas laŭ difino la diferenco inter la averaĝa valoro, la "nulo" kaj la maksimuma valoro.
En la elektro, la amplitudo egalas al la signala forteco kaj ĝi povas esti mezurata per la unuo volto.
En meteorologio kaj klimatologio
Estas diferenco inter minimumaj kaj maksimumaj valoroj de nombroj kiuj priskribas ian elementon de vetero en ia periodo (tago, monato, jaro, ktp. ). La termo ankaŭ koncernas al hezito de meza valoro.
Ĝenerala signifo
Amplitudo, ĝenerale, estas la diferenco inter la ekstremaj valoroj de alterne varianta grando aŭ kvanto ( PIV2 ).
(143799) 2003 WJ113
(143799) 2003 WJ113 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 3347A
NGC 3347A (aliaj indikoj — ESO 376-4, MCG -6-24-2, AM 1038-360, IRAS10380-3609, PGC 31761) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Quincey
Quincey interalie estas la nomo de du komunumoj de Francio:
NGC 3347A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Johannes Hahn (politikisto)
Johannes HAHN (naskiĝis la ) estas aŭstria politikisto de la partio ÖVP. Li estis aŭstria ministro pri scienco kaj esplorado 2007-2010. Ekde 2019 ano de la Komisiono von der Leyen  pri buĝeto kaj administrado. Jam antaŭe li estis komisionano en la Komisiono Juncker kaj en la Komisiono Barroso 2.
Karl Lueger
Karl LUEGER (naskiĝinta la en Wieden, tiam Malsupra Aŭstrio, mortinta en Vieno la ) estis aŭstra kristan-sociala politikisto. Ŝatitis liaj gravaj modernigoj por la urbo Vieno en la rolo de urbestro, mallaŭdindas lia fama kontraŭjudismo. Lia patro Leopold Lueger estis profesia soldato, lia patrino Juliane Schuhmayer filino de ĉarpentisto.
Vivo
Frekventinte kiel eksterulo la (iam militan) gimnazion Theresianum li studis jursciencon kaj doktoriĝis en 1870. Inter 1874 kaj 1896 li gvidis advokatan oficejon en Vieno. Lia politika kariero ekis en la urbodistrikto Landstraße, unue en la cirklo de liberalaj burĝoj, poste ĉe la demokratoj. En 1875 li elektitis konsiliano urba: tian rolon li plenumis ĝis 1875 kaj denove inter 1878 kaj 1910. Kontraŭbatalante la liberalan grandburĝaron li kritikegis la municipan administradon kaj aparte la urbestrojn Cajetan von Felder kaj Johann Prix. Liaj sinprezentoj estis demagogiaj kaj li uzis lerte antisemitismajn tendencojn regantaj inter la etburĝoj. Tamen tia maniero de politikfarado kontraŭjudisma ne kompareblis al multe pli radikala fipropagando de la partio de Georg von Schönerer. Lueger eĉ poziciigis sin akra kontraŭanto de Schönerer. Por Lueger kontraŭjudismaĵoj estis ŝajne nura ilo stimuli la amasojn.
Sukcesis li kunigi tre en si diversajn erojn de balotirantoj. Al ili ĉiuj donis Lueger, orientiĝante je la socialreforma programo de Karl von Vogelsang, efikan alternativon. Por agitado kaj propagando li preferis la paroladojn havante grandan retorikan talenton kaj imponan korpan altecon. Pli kaj pli li iĝis profesia politikisto, eĉ popola tribuno. Li engaĝiĝis por la enkonduko de la universala voĉdonrajto. Post la abdiko de la liberaluloj en la urbodomo de Vieno lia celo de urbestreco ŝajnis esti en senpera proksimeco. Kvinfoje li elektitis sed ĉiam denove lia imperiestra moŝto, post interveno de la ŝtata registaro, rifuzis la konfirmon. En la jaro 1895-a finfine kompromiso faritis: Lueger kontentiĝu, laŭ imperiestra volego, pri la posteno de vicurbestro por la daŭro de du jaroj. Sed en 1897, post nova elektiĝo, li iĝis urbestro en la 8-a de aprilo kaj unu semajnon pli malfrue venis tiutempe la oficiala imperiestra akordo kaj aprobo.
Dum la sekvintaj 13 jaroj Lueger antaŭenpuŝis multajn aferojn en la municipa politiko. Tiam necesis krei por Granda Vieno (kiu estis etendiĝinta trans Danubo-rivero!) strukturojn de monda urbo. Tion li grandskale kaj mastre perfektigis akceptante monŝuldan prenon. Lia politiko de ŝtatigo de la prizorgadaj entreprenoj kaj de la publika trafiko fruktodonis kaj efikas ĝis hodiaŭ. Provizado per gaso, elektra kurento kaj freŝa akvo (danke al faro de dua elmontara akvedukto) iĝis senproblema; kreitis multaj verdaj zonoj kaj la politikistoj pli okupiĝis pri sociale malfavorituloj.
Liaj partianoj estis tre fidela kolegaro kaj kelkaj eĉ kritike parolis pri Lueger-kulto - kio senteblis ankoraŭ dum la Unua Respubliko Aŭstrio. Tamen li ne ĉiam feliĉe agis kiel partifunkciulo kaj montris kelkfoje netoleremon. Lia strikta kontraŭbatalo de la kreskanta socialdemokratia movado estis iom troigita.
Tutŝtatpolitike Lueger estis ekde 1885 deputito ĉe la Dua ĉambro de la parlamento kaj ekde 1890 ankaŭ ĉe la Parlamento de Malsupra Aŭstrio. Tiufunkcie li engaĝiĝis kontraŭ la emancipiĝinteresoj de la hungaroj. Lia partio tamen pl kaj pli gravis en la uestaŭstriaj alpaj landoj - tamen Lueger mem ĉiam restis tipa vienano. Tronheredanto Franz Ferdinand de Aŭstrio-Este lasis sin influi de la kristan-socialuloj; tamen Lueger restis ĉiam pragmatika ankaŭ koncerne kontaktojn kun Franz Ferdinand. Dum la lastaj vivojaroj li instigis la kristanojn gajni la universitatajn katedrojn.
Dominio de Barato
La Dominio de Barato aŭ Dominio de Bharato (en hindia भारत अधिराज्य, Bhārata Adhirājya) estis antaŭaĵo de la nuntempa Barato kaj sendependa ŝtato kiu ekzistis inter la 15a de aŭgusto de 1947 kaj la 26a de januaro de 1950. Ĝi estis transformita en Respubliko Barato fare de la proklamo de la Konstitucio de Barato en la 26a de januaro de 1950.
Generalo Prim
Juan PRIM aŭ Joan Prim i Prats (Reus, 12-a de decembro 1814 – Madrido, 30-a de decembro 1870), grafo de Reus, markizo de Castillejos kaj vicgrafo de Bruc, estis militisto kaj politikisto (progresisma hispana) de la 19a jarcento, kaj ĉefministro de Hispanio.En sia militista vivo li partoprenis en la Unua Karlisma Milito kaj en la Unua Milito de Rif, kie li montris bonkvalitajn estrokapablojn, kuraĝon kaj sentimecon. Post la Revolucio de 1868 li iĝis unu el la plej influaj en la tiama Hispanio, permesante la surtronigon de la Savoja dinastio en la persono de Amadeo la 1-a. Li mortis murdita iom poste.
Federacia vojo 34
La federacia vojo 34 - germane Bundesstraße 34 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 110 kilometrojn tra la federacia lando Baden-Virtembergo. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Grenzach-Wyhlen proksime de Bazelo, rekte ĉe la limo al Svislando kaj en distanco de nur 7 kilometroj de Francio (Saint-Louis, germane Sankt Ludwig, en la historia regiono Alzaco). Poste la vojo ĉe Klettgau transiras la limon al Scislando, kiel svisa ĉefvojo 13 kondukas al Ŝafhaŭzo kaj de tie kiel svisa ĉefvojo 15 plu al Gottmadingen, denove en Germanio. La plej orienta punkto estas la komunumo Bodman-Ludwigshafen ĉe la Bodenlago. Gravaj komunumoj survojaj estas Pluraj el ili estas pliaj limtransirejoj al Svislando.
Rajdarto
Rajdarto estas arto aŭ praktiko rajdi.
En Usono, la plej granda organizanto de rajdartaj konkurencoj estas la United States Equestrian Federation (USEF). La organizo proponas rajdartajn eventojn kiaj agnoskitaj (oficialaj) montradoj, inklude tiujn de ĉasmontrado, dresado, selrajdado kaj vakera rajdado.
Arabata terlango
Arabata terlango estas tre mallarĝa kaj longa sabla terlango en Krimeo. Ĝi etendiĝas de la Kerĉa duoninsulo norden al la kontinento laŭlonge de la nord-orienta bordo de Krimeo. Ĝi preskaŭ atingas la kontinenton kaj estas dividita disde la kontinenta parto de Ukrainio per mallarĝa Heniĉeska markolo.
La terlango longas 112 kilometrojn kaj larĝas inter 270 metrojn ĝis 8 km. Ĝi dividas la golfon Sivaŝo disde la cetera parto de la Azova maro.
Sur la terlango pasas la aŭto-vojo el Heniĉesk al la Kerĉa duoninsulo. Nuntempe la Arabata terlango estas relative populara ripoz-loko.
Valentigney
[], en esperanto Valentinjeo estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Geografio
Valentigney situas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Doubs, sudoriente de Montbéliard kaj  de la landlimo kun Svislando.
György Nagy (politikisto)
NAGY György (pro. nadj) estis hungara politikisto, advokato, poeto naskita en Szászsebes la 5-an de novembro 1879 kaj mortinta en Bp. la 29-an de marto 1923.
Biografio
György Nagy estis de 1902 ĝis 1908 ĉefkunlaboranto de gazeto Székely Újság. De 1906 ĝis 1910 li estis landkunvena deputito kun sendependa programo. Poste li partoprenis la fondadon de la Balpárt (Maldekstra Partio). En 1910 li malfermis advokatan oficejon en Hódmezővásárhely. En 1911 li fondis partion sub nomo Köztársasági Párt (Respublika Partio), kies li estis gvidinto du jarojn ĝis ties disigo. Samtempe li redaktis kune kun Károly Wagner la monatan revuon de la partio Magyar Köztársaság. Poste 1913 ĝi aperis titolite Kossuth Lajos Lapja, pli poste Kossuth Zászló, sed la nomo de partio iĝis Kossuth Lajos Pártja. En 1918 li estis adepto de Mihály Károlyi, post 1919 lia defendinto dum la preceso kontraŭ li (jam blinde). En 1922 lian reorganizitan partion oni disigis kaj oni komencis proceson kontraŭ li.
Bercher
Bercher estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1,138 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Bercher situas sur molasa altebenaĵo en nordoriento de Centro de Vaŭdo en la Vaŭda Mezlando. Ĝian orientan komunumolimon formas la rivero Mentue. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bercher kun la kvartalo Jalet en sudo kaj la vilaĝeto Le Martinet en nordoriento apud la bordo de Mentue.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,25 km², de kiuj 24,5% estas kovritaj de arbaro, 58,1% servas por agrikulturo kaj 16,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bercher limas en nordo al Oppens, en nordoriento al Ogens, en oriento al Montanaire, en sudoriento al Boulens, en sudokcidento al Fey, kaj en okcidento al Rueyres.
Trafiko
La komunumo Bercher situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj. Tra al komunumo pasas konekta vojo de Echallens al Ogens kaj vojoj al Bioley-Magnoux kaj Rueyres. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de proksimume 15 kilometroj nordokcidente de la komunumo apud Yverdon-les-Bains. En Bercher situas la finhaltejo de la mallarĝspura trama fervojlinio de Laŭzano tra Echallens al Bercher.
Mária Borbála Bocz
BOCZ Mária Borbála [boc] estis rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 23-an de decembro 1955 kaj mortis samloke la 22-an de aprilo en 1988.