cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anakronismo
Anakronismo povas esti ĉu intenca aǔ neintenca. Intencaj anakronismoj povas esti enmetiaj en literatura aǔ arta verko por helpi nuntempan publikon engaĝiĝi pli prete en historia periodo. Anakronismo povas ankaŭ esti uzata por celoj de retoriko, komedio, aǔ frapo. Neintencaj anakronismoj povas okazi kiam verkisto, artisto aǔ ludanto ne konscias pri diferencoj en teknologio, lingvo, kutimoj, sintenoj aǔ modoj inter diferencaj historiaj epokoj. Tiuokaze anakronismo povas montri malbonan kvaliton en difinita verko, ekzemple se temi pri intencita serioza historia studo aǔ eĉ historia romano. En diversaj konvencioj anakronismoj necesas kaj estas universale akceptitaj, ekzemple en kino (kaj plej ofte en literaturo), kiam temas pri historiaj filmoj: la lingvaĵo (kaj eĉ la lingvo mem) plej ofte ne estas tiu de la reprezentita epoko kaj loko, sed de la nuntempa publiko, kiu devas kompreni la diraĵojn.
(60313) 1999 XW218
(60313) 1999 XW218 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
MLV
MLV povas rilati al:
Občina Juršinci
Obĉina Juršinci estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 36,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 2375 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Juršinci.
Colletorto
Colletorto estas komunumo de Italio.
Francesco la 2-a Gonzaga
Francesco la 2-a Gonzaga (naskiĝis en Mantovo, en la 10-a de aŭgusto 1466 - mortis en Mantovo, en la 29-a de marto 1519) estis markizo de Mantovo inter 1484 ĝis sia morto.
Občina Juršinci
Loko, priskribo
Ĉe la okcidenta rando de la municipo fluas rivero Pesnica. La alteco estas ĉirkaŭ 220 m super marnivelo.
Francesco la 2-a Gonzaga
Biografio
Li estis filo de Federiko la 1-a Gonzaga (1441-1484) kaj Margareta de Bavario (1442-1479). Kiel tradicio en sia familio, li distingiĝis dank'al intensa aktiveco je milita kondotiero, subtenita de la potencoj kiu oferis al li pli bonajn vantaĝojn, kaj per ekonomikaj rimedoj, kaj reciproke de sekureco por lia markizlando mem.
La tradiciaj kaj konstantaj bataloj inter Milano kaj Venecio anstataŭiĝis de la grandaj konfliktoj kie partoprenis grandaj potencoj kiel Francio, Hispanio kaj la papeco. Ene de ĉi tiu kunteksto, gravaj italaj ŝtatoj kiel Milano kaj Napolo ekforskuiĝis kaj Venecio mem suferis akran teritorian modifon. Dank'al Francisko, ĉiam helpata de sia edzino Izabela d'Este, kaj al liaj sennombraj faroj kaj politikaj kaj diplomatiaj, li sukcesis teni pozitivan ekvilibron rilate al sia strategie grava ŝtato.
Občina Juršinci
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:
Francesco la 2-a Gonzaga
Biografio
Francisko havis relative bonsukcesan karieron kiel milita komandanto, rehavigante al si la rolon kiel kapitano de la Respubliko de Venecio, inter 1489 kaj 1498. En 1495, li partoprenis kiel komandanto de la trupoj aliancitaj dum la Batalo de Fornovo. Kiam la batalo finiĝis, lia valoro agnoskiĝis, kvankam li estis akuzita ke li ne sciis bonprofiti la militan superecon de la aliancitoj, kiu kulminis kun la liberigo kaj retiriĝo de la trupoj de Karlo la 8-a, reĝo de Francio. Kiel dankpremio por la venko en la batalo, kaj pete de Girolamo Redini, sia konsilisto, li konstruigis en la urbo la Preĝejo de Sankta Maria de la Venko, kaj meti sur la altaro la Sinjorino de la Venko farita de Andrea Mantegna, poste ŝtelita de la francoj, en 1797.
Občina Juršinci
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:42_x575241.1875_y149242.20299999998_s13_b4
Michael Palin
Michael Palin [MAjkel PEjlin] (naskiĝis 5-an de majo 1943) estas angla aktoro, mond-vojaĝanto kaj aŭtoro.
Li naskiĝis en Ŝefildo, Jorkŝiro kaj famiĝis kiel membro de Monty Python en la 1970-aj jaroj. Poste li havis propran televido-serion, Ripping Yarns, kaj ankaŭ aperis en multaj filmoj, kiel A Fish Called Wanda (Fiŝo nomata Wanda) Dum la lastaj 20 jaroj, li tre konatiĝis kiel televido-vojaĝanto inter aliaj en "Around The World in 80 days", (Ĉirkaŭ la mondo en 80 tagoj) ktp.
Verda koko
La Verda koko, Gallus varius konata ankaŭ kiel Java koko aŭ Verda java koko estas mezgranda, ĝis 75 cm longa, birdo de la familio de Fazanedoj. Ĵusaj molekulaj studoj (Kimball et al., Barrowclough) pruvis, ke la kokoj kaj la fazanoj ne estas monofiliaj.
Aspekto
La koloro de la Verda koko estas de seksa dimorfismo. La maskla plumaro estas malhela kaj nigreca distance. Pli proksima rigardo konstatas irizecan mantelon de brilaj skvamoj similaj kaj laŭ koloro kaj laŭ bildo al tiuj de la Jukatana meleagro kaj de la Verda pavo. Ĉiu skvamo estas ege blua baze kaj moviĝas tra diversaj nuancoj de or- kaj bronz-verdaj. Specializitaj plumoj borde de la gorĝo de la masklo de la Verda koko estas tre hele reflektaj kaj ŝajnas violaj de proksime kaj ĉielbluaj de malproksime. La pli malgrandaj flugilkovriloj estas rimarkinde oranĝaj kun bronznigraj centroj. La bordoj de la duarangaj kovrilplumoj estas tre okraj.
Kiel ĉe sia "kuzo", la Ruĝa koko, la brusta kaj ventra regionoj estas tre helaj absorbante nigron. Kiel sia plej proksima parenco nome la Srilanka koko, la masklo de Verda koko montras klarajn nudajn vizaĝojn haŭtaĵojn kiuj kontrastas kontraŭ la malhelruĝa vizaĝo. La Verda koko montras bluan centron en sia kresto. Areo de elektreca flava vizaĝa haŭtaĵo etendas sub ĉiu orelareo, markante la kolplumojn el la gorĝa brido. Ties kapo estas ornamita de helblua kresto, kiu iĝas purpura aŭ ruĝa pinte. Ties brido estas ankaŭ samkolora sed estas bordita per bluo en bordoj kaj per flavo pli proksime de la gorĝo. La ino estas ĉefe bruna kun foje verdaj plumoj kaj ne havas kreston.
Rilato kun homoj
La Verda koko estas havata kaj pli kaj pli bredata en kaptiveco dum ties genetika diverseco malaperas. Tio okazas ĉar tiuj birdoj estas bredataj kun hejmaj kokoj fare de multaj homoj, produktante hibrido konata kiel Bekisar. La Bekisar iĝis tre populara en la provinco de Orienta Javo kaj eĉ iĝis la maskota birdo de tiu areo. Tamen la Verda koko postulas pli protektajn kondiĉojn ol kokoj. Sed ili flugas pli forte ol kokoj.
La kaptiva Verda koko postulas varmajn birdejojn kun multe da foliaro kaj ŝirmaĵoj pro ties timida naturo kaj estas manĝigataj per greno kaj semoj, same kiel per fruktoj kaj insektoj ĉar tiu estas la sama tipo de manĝo kiun ili manĝas nature. Tiu birdo estis tre konata delonge kiel maskoto pro sia beleco kaj unika alvoko.
Statuso kaj konservado
La Verda koko estas pritaksita kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Villars-le-Terroir
Villars-le-Terroir estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 831 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Sremska Raĉa
Sremska Raĉa, (serbe Сремска Рача, slave Sremska Rača, kroate Srijemska Rača, hungare Racsa [raĉa]) estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.
Villars-le-Terroir
Geografio
La komunumo Villars-le-Terroir situas sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando en la centro de la regiono nomita Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo Gros-de-Vaud), rekte norde de la distriktĉefurbo Echallens kaj proksimume 15 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Villars-le-Terroir, kaj la setlejoj Montandrey, Montofrey, Grand Buron kaj Grange à Janin.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,09 km², de kiuj 13,8% estas kovritaj de arbaro, 77,2% servas por agrikulturo kaj 8,8% por setlado.
Sremska Raĉa
Situo
Sremska Raĉa situas laŭ traira flankovojo, laŭ maldekstra bordo de Savo havanta ponton. Kontraŭe Bosanska Raĉa troviĝas. Sremska Mitrovica troviĝas 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1445. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Sremska Raĉa 773 homoj, (742 serboj (96 %), 5 kroatoj, po 2 ukrainoj, slovakoj, hungaroj kaj makedonoj, ktp).
Villars-le-Terroir
Najbaraj komunumoj
La komunumo Villars-le-Terroir limas en nordo al Vuarrens, en nordoriento al Fey, en sudoriento al Montilliez, en sudo al Echallens, en okcidento al Goumoëns, kaj en nordokcidento al Penthéréaz.
Trafiko
Tra Villars-le-Terroir pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 5 de Neŭŝatelo al Laŭzano. Konektaj vojoj kondukas de la komunumocentro al Penthéréaz, Fey kaj Sugnens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 6 kilometrojn okcidente de la komunumo apud La Sarraz. Pere de poŝtaŭtolinio de Echallens al Yverdon-les-Bains la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Villars-le-Terroir datiĝas el la jaro 1228 per la vortoj apud Vilaret devant Gumoens. Sur la komunuma teritorio estis trovita tombokampo el la frua mezepoko. Dum mezepoko la Abatejo Montheron kaj la kamparkomunumoj Le Buron kaj Montandrey kaj la Senjoroj de Villars-le-Terroir, la postaj Senjoroj de Colombier, posedis bienojn kaj rajtojn en Villars-le-Terroir De 1474 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Villars-le-Terroir apartenis al la komunuma berna kaj friburga Senjorujo Orbe-Echallens. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Eichberg SG
Eichberg estas komunumo en la elektodistrikto Rejnvalo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1,358 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis ĝis decembro 2009 modeste al 1,379.
Geografio
Eichberg situas en la Rejnvalo ĉe la piedo de la monto Hirschberg inter Oberriet SG kaj Altstätten SG. Al la komunumo apartenas la municipoj Eichberg kaj Hinterforst. En sudokcidento Eichberg limas al la komunumo Gais en Kantono Apencelo Ekstera, en nordokcidento al Rüte en Kantono Apencelo Interna, en nordo kaj oriento al Altstätten SG kaj en sudo al Oberriet SG.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Eichberg limas en nordo kaj oriento al Altstätten, en sudo al Oberriet, en sudokcidento al Rüte (AI) kaj en nordokcidento al Gais (AR).
Trafiko
Eichberg estas konektita per poŝtaŭtolinio al la publika transportreto. La veturado de la poŝtoficejo de Eichberg ĝis la stacidomo de Altstätten SG daŭras 34 minutojn.
Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus
Bibliographisches Institut AG estas eldonejo rezidanta en Mannheim kun la vendomarkoj Duden, Meyers, Harenberg, Weingarten. La Cornelsen Verlagsholding tenas ekde 2009 la plimulton de la akcioj pri la societo. Ĝis julio 2009 la eldonejo firmais sub la nomo Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus. Post vendado de la firmaorajtoj de Brockhaus okazis la alinomigo. Leipzig 2005, ISBN 3-7653-0184-1
Eichberg SG
Historio
Okaze de la fondiĝo de Kantono Sankt-Galo en la jaro 1803 Eichberg unue fariĝis parto de la komunumo Oberreit sed ankoraŭ samjare kun la municipoj Unter-Chobelwies kaj Hard fariĝis propra politika komunumo. En la jaro 1833 la du menciitaj setlejoj estis integritaj al Altstätten respektive Oberriet SG.
Oronimo
Oronimio estas la scienco pri la esplorado de la oronimoj. Ĝi ĉefe okupiĝas pri la deveno, signifo, historio kaj regiona etendiĝo de oronimoj kaj starigas sistemajn klasifikojn de oronimoj.
Nuklea energio laŭ lando
Nuklea energio estas tre alloga fonto de elektra energio por multaj landoj de la mondo. Kvankam nukleaj centraloj produktas megavatojn da energio, la malfacileco de prilaboro de restaĵoj kaj la riskoj de misfunkcio kaŭzas, ke la elekto — uzi aŭ ne uzi nuklean energion — estas tre malfacila. Krome ne ĉiuj ŝtatoj havas eblon konstrui sian unuan centralon pro malaprobo de la tutmonda komunumo, kiu povas malfidi al tiu aŭ alia ŝtato (kiel en la kazoj de Irano kaj Nord-Koreio).
Itinero
Itinero estas laŭ PIV:
Kelkfoje oni uzas la terminon raŭto sed tio estas evitinda.
Alfred Hugenberg
Vivo
Naskiĝis Alfred Hugenberg la 19-an de junio 1865 kiel filo de politikisto kaj burĝino. Inter 1883 kaj 1888, Hugenberg studis juron ĉe la universitatoj de Göttingen, Heidelberg kaj Berlino. Fine de sia jura studo, li promociiĝis pri nacia ekonomio kaj eniris memvole en la militservon por unu jaro. En 1891 li fondis la Tutgermanan Asocion (origine germane: Gesamtdeutscher Verband). Ĝis 1918, kiam finiĝis la Unua Mondmilito, Hugenberg aktivis en multaj diversaj institucioj kaj organizaĵoj, i.a. la Raiffeisengenossenschaften, la prusa ministerio pri financoj kaj la Friedrich Krupp AG, t.e. grava firmao pri la produktado de armiloj kaj militomaŝinoj subtenante la germanan ŝtaton en la mondmilito. En 1919 Hugenberg reprezentis en la Vajmara Nacia Asembleo la dekstran partion DNVP, al kiu li estis aniĝinta unu jaron antaŭe, kaj ekde 1920 li estis ano de la germana parlamento. Pro sia aneco al la DNVP, li perdis sian ekonomian kaj politikan potencon ekde 1933, kiam NSDAP gajnis la baloton, sed ĉar li estis dekstrulo kaj naciisto, la hitlera reĝimo ne planis malaperigi lin, post kiam li estis ministro en la hitlera kabineto. Post la Dua Mondmilito, Hugenberg estis kaptita de la britoj pro lia kooperado kun la hitlera reĝimo, sed post kelkaj jaroj oni reduktis lian punon pro lia alta aĝo.
Masaki Tsukano
Masaki Tsukano (塚野 真樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Vissel Kobe, Tokyo Gas kaj SC Tottori.
Chuffilly-Roche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Hispana Laborista Socialista Partio
La Hispana Laborista Socialista Partio, hispane Partido Socialista Obrero Español aŭ PSOE, estas nuntempe unu el la plej gravaj politikaj partioj en Hispanio.
Ideologio
La PSOE estis fondita kun la intenco reprezenti la interesojn de la novaj laboristaj klasoj, aperigitaj de la Industria Revolucio. Iom post iom ĝi moderigis siajn ideojn, kaj en 1979, kun Felipe González kiel partiestro, ĝi forlasis la marksismajn tezojn. Nuntempe, la PSOE estas ideologie tre proksima al la aliaj eŭropaj socialdemokratiaj partioj.
Ĝi apartenas al la Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj.
Historio
Ĝi estis komence relative radikala partio, kun granda malfido al la politika agado de la monarĥia reĝimo en Hispanio. Ĝi ankaŭ klopodis ne alianciĝi kun la etburĝaj fortoj reprezentitaj de la tiama respublikismo. La partio preferis firmigi la ligojn kun la preskaŭ samtempe fondita socialista sindikato UGT.
Iom post iom ĝi integriĝis en la politikan vivon, kaj Pablo Iglesias akiris parlamentan seĝon, fariĝante la unua laborista kiu oficis kiel parlamentano. La prestiĝo ricevita kondukis al plifirmigo de la partio.
Dum la jardekoj 10-aj kaj 20-aj de la 20-a jarcento, la agado de la partio estis miksa, kun reformisma karaktero kaj kun diversaj revoluciaj provoj. Komence de la 20-aj jaroj la Partio debatis la eblan eniron en la Tria Internacio, sed fine ne akceptis la kondiĉojn, kaj ĝi suferis skismon kondukantan al la formiĝo de la Hispana Komunista Partio.
Ĉe la alveno de la Dua Hispana Respubliko, la partio fariĝas la plej granda de la parlamento, kaj ĝi donas plurajn ministrojn al la unuaj registaroj. Tamen, ĝi suferas gravan dividon inter la gvidantoj, reprezentantaj almenaŭ tri tendencojn: dekstran de Julián Besteiro, centran de Indalecio Prieto kaj maldekstran de Francisco Largo Caballero.
La divido multe malhelpis la agadon de la partio, eĉ dum la civila milito, kiam du socialistoj fariĝis registarestroj: unue Largo-Caballero kaj poste Juan Negrín.
Post la milito granda parto de la gvidantoj devis ekziliĝi. Denove, la divido inter la partianoj tre bremsis la agadon dum la diktaturo, kiam ĝia publika opono estis relative malgranda kompare kun aliaj opoziciaj partioj.
La PSOE estis la dua partio plej voĉdonita en la unuaj ĝeneralaj elektoj post la fino de la diktaturo. Ĝi regis en Hispanio de 1982 ĝis 1996. Post la perdo de la balotoj en tiu ĉi lasta jaro, ĝi renovigis sian gvidantaron, kun la elekto unue de Josep Borrell kaj poste de Joaquín Almunia.
En la somero de 2000, estis elektita nova ĝenerala sekretario José Luis Rodríguez Zapatero. La prezidanto (posteno ĉefe honora) estas la prezidanto de la andaluza registaro Manuel Chaves.
Rilato al Esperanto
Diversaj aktivuloj de la Socialista Partio estis aktivaj en la Esperanto-movado inter la du militoj. Tri el ili estis deputitoj en la unua Parlamento de la Dua Hispana Respubliko en 1931: Francisco Azorín Izquierdo, Cayetano Redondo kaj Rodrigo Almada. Ankaŭ du esperantistoj anoj de la partio estis membroj de la unua aŭtonoma eŭska registaro.
La ĵurnalo de la partio El Socialista havis dum pluraj jaroj rubrikon pri Esperanto, prizorgitan de Francisco Azorín. Ankaŭ danke al ties ĉi klopodoj, la partio akceptis rezolucion favoran al Esperanto, kvankam sen praktika posta sekvo.
MLX
La vorto havas plurajn signifojn:
967 Helionape
967 Helionape estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Walter Baade elde la Observatorio de Hamburgo.
Nomo
Ĝia nomo, "Helionape", estas traduko en greka lingvo de la nomo de la aŭstria aktoro Adolf von Sonnenthal.
Veliki Radinci
Situo
Veliki Radinci situas laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Veliki Radinci 1617 homoj, (1562 serboj (97 %), 12 kroatoj, po 4 jugoslavianoj, ciganoj kaj hungaroj ankaŭ aliaj).
Natuna
La insuloj Natuna estas arkipelago (272 insuloj) situa en la Natuna Maro en la pli granda Arkipelago Tudjuho, ĉe la nordokcidenta marbordo de Borneo. La insuloj estas administre parto de la provinco Riau-insuloj de Indonezio kaj estas la plej norda nedisputata insulogrupo de Indonezio. La insuloj Natuna estas dividataj en tri grupoj: Norda Natuna, kiu inkludas la insulon Laut (Pulau Laut); Mezan Natuna, kiu inkludas Natuna Besar; kaj Suda Natuna, kiu inkludas Subi Besar.
Ekonomio
Spite gravaj resursoj de natura gaso, plej parto de lokanoj laboras kiel fiskaptistoj aŭ farmistoj. Ne estas grava turisma industrio.
Geografio
La inusloj Natuna estas arkipelago de 272 insuloj de Indonezio, situa en la Natuna Maro inter Duoninsula Malajzio okcidente kaj Borneo oriente. La Natuna Maro siavice estas parto de la Sudĉina Maro.
Ekologio
La insuloj Natuna havas rimarkindan birdofaŭnon kun 71 specioj de birdoj registritaj, inter kiuj la preskaŭ minacataj Fiŝagleto, la Natuna serpentaglo aŭ la rara Arĝentokolombo. Rifoj de koraloj kaj simioj estas aliaj naturaj mirindaĵoj.
4847 Amenhotepo
4847 Amenhotepo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). La platoj eksponitaj dum tiu enketo estis senditaj en Leiden (Nederlandon), por estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kvar faraonoj Amenhotep de la 18-a dinastio (ankaŭ nomitaj greke "Amenofiso"). Plej konataj estas Amenhotepo la 1-a (reĝis: -1525 – -1504) ; Amenhotepo la 3-a (reĝis: -1390 – -1352) kaj ties filo Amenhotepo la 4-a, aŭ Aĥnaton (reĝis: -1351 – -1334)
Kuriaoj
La Kuriaoj estas etno kun aparta lingvo kiu loĝas en la distriktoj Tarime kaj Serengeti en la regiono Mara en norda Tanzanio kaj en la okcidentaj kaj orientaj distriktoj de la provinco Nyanza en sudokcidenta Kenjo. En 1994 la kuriaoj estis taksitaj 348.000 homoj, 213.000 en Tanzanio kaj 135.000 en Kenjo. La kuriaoj estas plejparte agrokultivistoj kaj paŝtistoj, da kuriaoj en Kenjo pli multaj agrikultivistoj, da kuriaoj en Tanzanio pli multaj paŝtistoj. La kuriaoj estas dividitaj je 16 subetnoj aŭ klanoj, nome: Nyabasi, Bakira, Bairege, Bagumbe (kiuj loĝas kaj en kenjaj kaj en tanzaniaj distriktoj), Batimbaru, Banyamongo, Bakenye, Baikoma, Bamerani kaj pluraj aliaj. (Tiu listo estas kompletigenda.).
Ŭongakolombo
La Ŭongakolombo aŭ Nigroblanka kolombo, Leucosarcia melanoleuca estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas disvastigata loĝanto kaj reproduktanto en areoj de orienta Aŭstralio kun teritorio el centra Kvinslando ĝis Gippsland, en orienta Viktorio.
Iam troviĝis tiom norde kiom ĝis Cairns kaj tiom sude kiom ĝis la Dandenongs, sed pro la arbarmalpliigo, ĉasado en la 1940aj jaroj por protekti la rikoltaĵon kaj predado de vulpoj, ili estas rare vidataj lastatempe en tiuj areoj, sed la loĝantaroj pliiĝis en ili.
Aspekto
La Ŭongakolombo estas granda, diketa kolombo, kiu havas mallongan kolon, larĝajn flugilojn kaj longan voston. Ĝia longo varias el 38 ĝis 40 centimetroj. Ĝi havas helblugrizan dorson. La kapo nuancas al kremoblanka koloro. La subaj partoj estas blankaj kun klaraj punktoj malhelgrizaj kaj estas blanka ankaŭ tre rimarkinda figuro forme de granda litero V en brusto po unu linio en ĉiu flanko. La okuloj estas malhelruĝbrunaj kaj la okulringoj estas rozkoloraj. Nigra strio kunigas la okulojn al la beko. La kruroj estas ruĝaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuruloj estas pli brunaj kun ne tiom rimarkinda V bildo.
Kutimoj
Ili estas tre timidaj birdoj kiuj estas pli ofte nur aŭdataj, produktantaj eksplodajn flugilfrapojn kiam ili estas ĝenataj. Ili kutime estas surgrunde nutrantaj sin kaj lokiĝas en pluvarbaroj, humidaj eŭkaliptaroj, marbordaj arbaroj, piknikaj areoj, padoj, aŭtoparkejoj kaj ĝardenoj. Ties dieto konsistas el fruktoj, beroj, semoj el indiĝena arboj kaj kelkaj insektoj.
La voĉo de la Ŭongakolombo estas laŭta, altatona 'kuu'. Tio estas ripetata kelkajn sekundoj dum ploga tempo. Kiam maskloj pariĝas kun inoj, okazas kapinklinoj kun milda, pepanta kuu.
La Ŭongakolombo estas monogama kaj reproduktiĝas inter oktobro kaj januaro. Ili konstruas simplan platformoneston kun diametro de ĉirkaŭ 30 centimetroj. La nesto estas konstruita ĉirkaŭ 3 ĝis 20 metrojn supre la grundo kaj defendita de ambaŭ gepatroj. Tiu specio foje uzas abandonitajn nestojn de Nodoverta kolombo aŭ Podargus strigoides. La ino demetas du grandajn ovojn ĝis ĝis 4 centimetrojn longajn.
György Enyedi
ENYEDI György (enjedi) estis hungara unitariisma episkopo, eklezia verkisto naskita en 1555 kaj mortinta en Koloĵvaro la 24-an de novembro 1597.
Kariero
György Enyedi estis en 1571 en Germanio, Francio kaj Italio. Reveninte li instruis en Koloĵvaro, de 1587 li estis rektoro, de 1592 unitariisma episkopo ĝis sia morto. Li tradukis de Boccaccio: Gismunda és Gisquardus, (Debrecen, 1577; novaj eldonoj: Régi Magy. Költők Tára VIII. Bp., 1930; Varjas Béla, Kolozsvár, 1942). Restis en manuskripto lia elatina tradukaĵo de Heliodorus: Historia Aithiopika, same kiel liaj predikaĵoj en hungara lingvo.
Emil Adolf von Behring
Aparte pro siaj esploroj pri la malsano difterio, kiu meze de la 19-a jarcento kaŭzis la morton de preskaŭ duono el ĉiuj infanoj, li iĝis siaepoke famega sciencisto.
Vivo
Emil Behring naskiĝis kiel infano de instruisto en baza lernejo. Stipendio de la prusia ŝtato ebligis al li atingi la abituron. Amiko de la familio financis lian studadon de medicino. Dum 1878 li doktoriĝis en la universitato de Berlino. Sekve li estis kuracisto en la prusia armeo. Li spertiĝis pri higieno de armeaj malsanulejoj, kuracado de vundiĝoj kaj la limigoj de epidemioj de infektaj malsanoj. En Berlino li estis asistanto de Robert Koch en ties instituto pri infektaj malsanoj. Fine de 1891 Emil Behring sukcesis kuraci du infanojn suferantaj pro difterio per kontraŭveneno havigita el ŝafa sango, per studado kum Kitasato Shibasaburo. Jaron poste estrarano de ĥemia entrepreno en Frankfurto-ĉe-Majno-Höchst komprenis la gravecon de la esploraj rezultoj, kaj ekde la jaro 1894 la kontraŭ-difteria kuracilo amase produktiĝis. Jam unu jaron pli frue, dum 1983, Behring estis nomumita profesoro pri medicino en la universitato de Halle.
Dum 1895 la prusia ŝtato nomumis Emil Behring profesoro pri higieno en la universitato de Marburg. Per subteno de la farboproduktejo Frankfurto-Höchst kaj per mono gajnita per ricevo de francia scienca premio, li krome instalis ampleksan privatan laboratorion. Dum 1901 li iĝis la unua Nobel-premiito pri medicino, kaj samjare estis nobeligita (ekde tiam li portis la vorteton "von" en sia nomo). Li aĉetis plurajn konstruaĵojn proksime de la laboratorio, kaj fine de la jaro 1904 ekestis propra farmacia entrepreno.
Komence de la Unua Mondmilito amplekse grandiĝis la produktado de la entrepreno, ĉar la armeo de la Germana Regno amase mendis vakcinojn kontraŭ la malsano tetanoso. Sed ankaŭ aliaj vakcinoj estis grandkvante produktataj. Emil von Behring mortis antaŭ la fino de la Unua Mondmilito, la 31-an de marto 1917, en aĝo de 63 jaroj en Marburg.
István Kovács (politikisto)
István KOVÁCS  [kovAĉ] (naskiĝis la 24-an de oktobro 1911 en Ditró, mortis la 23-an de decembro 2011 en Budapeŝto) estis altranga hungara komunista politikisto.
Kariero
István Kovács pristudis en Hungarujo la metion de tapetisto. De 1927 li estis komunisto. Li studis en Moskvo en la Internacia Leninlernejo. Post 1945 liaj plej altaj postenoj estis: ano de Politika Buroo de Partio de Hungaraj Laboristoj kaj ano de Prezidenta Konsilantaro de la Hungara Popolrespubliko.
Man yuzhiruhu'lláh
Man yuẓhiruhu'lláh ("Tiu, kiun Dio manifestos", arabe : من یظهر الله‎ kaj perse : مظهر کلّیه الهی‎ ) estas teologia koncepto pri "Promesito" aŭ "Savonto" en la Babismo kaj la Bahaa Kredo. Tia koncepto ekzistas ankaŭ en aliaj religioj : Mesio en Judismo, Parakleto en Kristanismo kaj Mahdo en Islamo.
En siaj verkoj Báb deklaras, ke li estas la "Promesito" de Islamo (Qá’im aŭ Mihdí), kaj ke post li alvenos alia "Manifestiĝo de Dio" titolita "Tiu, kiun Dio manifestos". Li estos tiom glora estaĵo, ke Báb mem asertis ne povi adekvate priskribi liajn kvalitojn. La Sankta Libro kaj la leĝaro revelaciitaj de Báb estos anstataŭitaj de la Sankta Libro kaj de la leĝaro, kiuj estos revelaciitaj de "Tiu, kiun Dio manifestos" en la "Tago de la Reviviĝo".
Li ankaŭ rilatigis la araban vorton Bahá'  (Splendoro) kun "Tiu, kiun Dio manifestos" : "Ĉia splendoro (arabe : Bahá' ) de la Bajano estas "Tiu, kiun Dio manifestos"; estu plena mizerikordo al tiu kredanta je li kaj plena puno al tiu malkredanta."
Post la ekzekuto de Báb en 1850 pluraj babanoj deklaris esti tiu "Promesito", sed neniu el ili sukcesis konvinki la baban komunumon pri la praveco de siaj pretendoj kaj multaj poste reprenis ilin. La proklamoj de Báha'u'lláh al la babanoj unue private en 1863 kaj poste publike en 1867, ke li estas "Tiu, kiun Dio manifestos" anoncita de Báb, estigis skismon en la baba komunumo kaj finfine naskiĝon de nova religio sendependa : la Bahaa Kredo.
Thierry Robin
Thierry « Titi » Robin (naskiĝis en 1957, en Angers)) estas franca muzikisto kies influoj venas el araba kulturo, cigana, barata kaj de la muzikistoj kiel Camarón de la Isla, Munir Bachir ... Li ludas gitaron, udon kaj buzukon. Li ofte koncertis ĉirkaŭ la mondo sed ĉefe en Barato, Eŭropo kaj Afriko.
Li ofte kunlaboras kun Gulabi Sapera. Li muzikas kun terceto, kvarteto, kvinteto aŭ plu.
Eksteraj ligiloj
Facebook paĝo de Titi Robin
Budha tago
Budha tago estas festa tago tradicie celebrita de budhistoj kaj hinduistoj kiel la naskiĝtago de la budho Gotamo. La dato, la signifo de la tago kaj la celebrado varias laŭ lando kaj tradicio, sed ĝi ĝenerale estas celebrita dum la monato Vajŝako.
Japanio
Antaŭ ol la ŝanĝo de kalendaro en 1869, ĝi estis celebrita la okan tagon de la monato Uzuki (卯月), la kvara monato en la antikva japana kalendaro, kaj nun en la Gregoria kalendaro ĝi estas celebrita la 8-an de Aprilo.
Korea Respubliko
En Korea Respubliko, la naskiĝtago de la budho Gotamo estas celebrita la okan tagon de la kvara monato en la korea luna kalendaro kaj ĝi estas oficiala feria tago. La festo nomiĝas Seokga tansinil (석가탄신일), naskiĝtago de la budho, aŭ Bucheonim osin nal (부처님 오신 날), la tago kiam la budho venis, kaj oni festas ĝin per paradoj kun lanternoj.
Ĝi fariĝis grava kultura heredaĵo n-ro 122 en 2012 kaj ĝi estas konsiderita kiel la plej malnova festo ankoraŭ celebrita, komencante ĉ. la jaroj –57 kaj 935 en la reĝlando Silla.
Nepalo
En Nepalo, la festo nomiĝas Buddha Jayanti kaj estas publika feria tago, celebrita de ĉiu religia grupo. Ĉi tiu estas la nura tago kiam la ĉefa pordo de la templo Swayambhunath estas malfermita por festi la naskiĝtagon de la budho Gotamo. Ankaŭ al Lumbinio, la naskiĝloko de la budho Gotamo, kuniĝas pilgrimoj por festi la tagon.
Singapuro
En Singapuro la festo nomiĝas Vesak Day kaj fariĝis publika ferio en 1955 post pluraj publikaj petoj de la Singapura budhisma komunumo, anstataŭigante la Kristanan feston Whit Monday post Pentekosto. Antaŭ ol 1955, la festo estis kunligita kun la Srilanka komunumo, kiu festis ĝin kune kun sia nacia tago en dutaga evento.
Srilanko
En Srilanko, la festo okazas en la plenluna tago de la monato Vajŝako (Vesak en la Srilanka budhisma kalendaro) kaj la festo mem nomiĝas Vesak, same kiel la monato. Ĝi estas celebrita de pluraj religiaj grupoj kaj la celebrado daŭras semajnon, dum kiu la vendado de alkoholo kaj freŝa viando estas ĝenerale malpermesita kaj buĉejoj restas fermitaj.
Tajlando
En Tajlando, la festo nomiĝas Visakha Puja (Omaĝo de Vajŝako) kaj estas celebrita la plenlunan tagon de la monato Vajŝako. La tago samtempe reprezentas la tagojn kiam la budho Gotamo naskiĝis, vekiĝis kaj por ĉiam eniris nirvanon.
Unuiĝintaj Nacioj
En 1999, la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj adoptis la decidon 54/115, kiu rekonas la feston ĉe ĉiu oficejo de Unuiĝintaj Nacioj sub la sinhala nomo de la festo, Vesak.
Vjetnamio
En Vjetnamio, antaŭ 1975, la naskiĝtago de la budho Gotamo estis nacia feria tago en Suda Vjetnamio kaj oni festis ĝin per paradoj kun lanternoj, sed post la falo de Sajgono, la tago ne plu estas publika ferio.
Zoltán Bán
Zoltán Bán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bán Zoltán estis hungara komikisto, redaktoro. Lia origina familia nomo estis Beck.
Zoltán Bán naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Bán komencis sian aktoran karieron en Sopron en 1933, samtempe li estis ankaŭ redaktoro ĉe gazeto. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo. Depost 1945 li denove estis redaktoro jam en Budapeŝto, ekde 1953 komikisto. Li laboris en kabaredo, Hungara Radio, Hungara Televizio, produktejo de filmoj. Li emeritiĝis en 1976, tamen li ricevis plu komikistajn rolojn. Li ricevis premiojn en 1976 kaj 1996.
Harlemo
Harlemo estas la esperantlingva nomo de
Unkovice
Unkovice estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas proksime de rivero Svratka en Dija-svratka valego. En la 20-a kaj la 21-a jarcentŝanĝo okazis preskaŭ al la tuta kunigo de konstruareo de Unkovice kaj la najbara Žabčice. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Magda Trott
Magda TROTT (naskiĝis la en Freystadt in Schlesien (ekde 1945 renomita Kożuchów), mortis la  en Misdroy (ekde 1945 renomita Międzyzdroje) estis germana verkistino. La feminisma aktivistino kaj multflanka verkistino nuntempe nur konatas per ŝiaj porinfanaj literaturaĵoj.
Vivo
La patrino de Trott, kiu estis opera kantistino, post la naskiĝo de la infanoj ne plu aktivis. En la jaro 1903 la familio transloĝiĝis al Berlino. Trott frekventis tie seminarion por infanĝardenistinoj en la domo Lettehaus kaj trapasis la ŝtatan ekzamenon infanvartistinan. Fakte ŝi ankaŭ laboras en municipa infanĝardeno, tre ŝatate fare de al infanoj.
En 1907 Trott fondis, kune kun aliaj riĉaj virinoj, la institucion de "Porvirina banko / Frauenbank"; ĝis la malfruaj 1920-aj jaroj Trott estis unu el la plej radikaj feministoj tiutempe. Ŝia kunbatalantino estis i.a. Thea von Harbou. Ŝia plej granda revo estis - kion ŝi priskribis ankaŭ en 1914 en la novelo Von der Gründung des Frauenstaates - fondi amazonan ŝtaton en la Luneburga Erikejo kun la ĉefurbo Lüneburg. La luneburganoj koleriĝante atakadis ŝin en la loka gazetaro.
En 1915 Trott transloĝiĝis sur la insulon Wolin, en la urbon Misdroy (hodiaŭ pole: Międzyzdroje), kie ŝin ade vizitis dumsomere etaj kaj maletaj legantinoj, ofte eĉ grandaj grupoj el infanaj hejmoj. Tie komenciĝis ŝia intensega laboro. Ŝi verkis ankaŭ sub diversaj pseŭdonimoj kiel: G. Claudius, Lena Torahn, Lena Mageda, J. Marein, Rud Mavege.
Graveco
Hodiaŭ konatas Trott nur pro porinfanaĵoj. Sed tiaĵoj estis nur parto de la verkaro kompleta. Ŝi verkis distrigajn romanojn, porvirinajn konsililojn, teatraĵojn, rakontojn kaj etajn novelojn. Tamen ek de la komenco ŝi ankaŭ flegis la ĝenron de adolekstantinaĵoj. Je la fino de la 1920-aj jaroj ekis la verkado de porknabinaj serioj diversaj (Pommerle, Goldköpfchen, Pucki) kaj famigis ŝin en tiu ĉi direkto. La samtempuloj taksis ŝiajn verkojn trivialaj. En 1933 la nazioj metis kelkajn malnovajn romanojn de ŝi sur la listo de nepermesitaj libroj. Ŝia produktiveco estas imponega. Ĉar la multo de ŝiaj verkoj aperis nur post 1919, kiam ŝi estis jam 39-jara, kaj ĝis 1942, do ene de nur 23 jaroj.
Colli a Volturno
Colli a Volturno estas komunumo de Italio.
Koji Okamoto
Koji Okamoto (岡本 浩司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Inukai Cuĝoŝi
Inukai Cuĝoŝi aǔ Inukai Tsuyoshi (犬養 毅, naskiĝis la, mortis la ) estis japana politikisto, ĉefo de ministraro, kaj Ĉefministro de Japanio el la 13a de Decembro 1931 al la 15a de Majo 1932.
Li estis partiano de liberalismo kaj de konstitucia monarkio ene de kadro de parlamenta demokratio.
Inukai estis elektita por la Malalta Ĉambro de la Imperia Parlamento en 1890, kaj estis poste reelektita 17 fojojn, kaj tile li tenis sian sidlokon dum 42 jaroj ĝis sia morto. Li havis diversajn postenojn en la altaj rangoj de la japana politiko en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj.
Li estis subtenanto de Tongmenghui, nome ĉina respublika movado kaj helpis Sun Jatsen dum la Ksinhai Revolucio de 1911 kiu elpostenigis la reĝimon de la Dinastio Qing.
Unu tagon post la alveno de Charlie Chaplin en Japanion, la jam ĉefministro Inukai Cuĝoŝi estis murdita fare be ultra-naciistoj dum la okazaĵo de la 15a de Majo. La origina plano de la grupo inkludis provoki militon kontraǔ Usono pere de la murdo de Chaplin dum la bonveniga akceptado organizita de la ĉefministro, sed tiu parto de la plano estis malsukcesigita pro la prokrasto de la publika anonco de la dato de la evento. Kiam la ĉefministro estis murdita, lia filo Inukai Takeru estis rigardante matĉon de sumoo kun Charlie Chaplin, kio probable savis la vivojn de ambaǔ.
Kantono Wayne (Norda Karolino)
Kantono Wayne aŭ angle Wayne County estas kantono en la usona ŝtato Norda Karolino. Ĝia administra centro estas la urbo Goldsboro.
Pliaj urboj estas
Dum la jaro 2000 la distrikto havis 113.329 loĝantojn.
Tove Jansson
Tove Marika JANSSON  (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1914, mortis la 27-an de junio 2001) estis svedlingva finnlanda verkistino, pentristino, ilustristino kaj aŭtoro de bildstrioj. Ŝi estas plej konata kiel la aŭtoro de la libroj pri la fikciaj personaĵoj de mumintroloj. En 1966 ŝi ricevis la premion Hans Christian Andersen pri elstara porinfana literaturo. Jansson estis ambaŭseksema.
12580 Antonini
12580 Antonini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca amatora astronomo Laurent Bernasconi elde Saint-Michel-sur-Meurthe en Vosges (Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca amatora astronomo Pierre Antonini, emeritiĝinta profesoro pri matematiko, kiu malkovris plurajn asteroidojn kaj du supernovaojn, uzinte komence teleskopon de 16 cm, kaj poste teleskopon de 30 cm.
Judasorelo
Judasorelo (Auricularia auricula-judae ankaŭ Hirneola auricula-judae) estas tremfungo el la genro de la Aŭrikularioj (Orelfungoj}, kiu dum seka vetero malŝvelas, sed regeneras dum pli humidaj cirkonstancoj.
Espliko pri la nomo
Oni kelkfoje esplikas la nomon el la biblia rakonto ke Judaso kiu pendigis sin al sambuko post kiam li perfidis Jesuon. La sambuko estas la favorata gastiganto por la Judasorelo.
La fungeto ankaŭ iom similas al orelo. En la rakonto pri la arestado de Jesuo oni diras ke Petro dehakis la orelon de romia soldato por preventi la arestadon. Judaso estis tiu kiu perfidis Jesuon per kiso.
Aspekto
Dum favoraj (humidaj) cirkonstancoj la 2 - 6 cm granda Judasorelo estas sateneca malhelroza fungo, kiu estas mola laŭtuŝe. Ofte ĝi troviĝas en la formo de vejnhava, iomete travidebla orelo. Dum sekeco ĝi ŝrumpas, malmoliĝas kaj pli malhele (ĝis nigra) koloriĝas.
Troviĝo
La Judasorelo troviĝas dum la tuta jaro en landoj kiel Nederlando kaj Belgio, kaj sur vivantaj arboj kaj sur mortintaj arboj. Ĝi preferas la sambukon. Ĝi estas ĝenerala kaj plivastiĝanta specio.
La Judasorelo estas manĝinda kaj estas ofte uzata en la ĉina kaj japana kuirarto.
Alezane
Alezane estas duobla disko publikita de Naïve en 2004. Ĝia disko havas kiel ĉefa muzikisto Thierry "titi" Robin. Alezane signifas ankaŭ koloro de ĉevalo. Ĝia albumo estas kompilado aŭ montrado de la laboron de la ĉefa artisto ekde la komenco de sia kariero. Oni notas la kvantecon de la kantoj kun Gulabi Sapera kun kiu titi Robin laboras ekde 15 jaroj.
Sago (geometrio)
Laŭ Francisko Azorín sago estas krom Stangeto pintita ĉe unu ekstremo k. kun plumo ĉe la alia, do la ĝenerala signifo, ankaŭ Distanco de la bazo ĝis la verto ĉe la arkoj. Li indikas etimologion el la latina sagitta (sago), el sagax (akuta, subtila).
Neehausen
Neehausen ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la tiutage kreita komunumo Seegebiet Mansfelder Land, en Esperanto "laga regiono lando de Mansfeld". Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto en Germanio. La 31-an de decembro 2008 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 261 loĝantojn (en la nova komunumo "laga regiono lando de Mansfeld" fine de vivis sume  homoj).
Historio
Komence de januaro 2010 la ĝis tiam sendependaj neurbaj komunumoj Amsdorf, Aseleben, Dederstedt, Erdeborn, Hornburg, Lüttchendorf, Neehausen, Röblingen am See, Seeburg, Stedten kaj Wansleben am See kunligiĝis al la nova komunumo. Samtage malfondiĝis la administra komunumaro samnoma, al kiu antaŭe apartenis la loĝloko Neehausen.
Henriko (Luksemburgo)
Henriko de Luksemburgo (* la 16-an de aprilo 1955 en Betzdorf, Luksemburgo) estas la grandduko de Luksemburgo. Li en la franca kaj luksemburga lingvoj nomiĝas Henri kaj en la germana lingvo Heinrich. Henriko estas la sesa luksemburga reganto el la dinastio Nassau-Weilburg. Lia plena titolo estas "Lia Reĝa Moŝto grandduko de Luksemburgo, duko de Nassau, princo de Bourbon-Parma, grafo de Sayn, Königstein, Katzenelnbogen kaj Diez, fortikaĵa grafo de Hammerstein, sinjoro de Mahlberg, Wiesbaden, Idstein, Merenberg, Limburg kaj Eppstein".
Familio
La paro havas jenajn gefilojn kaj genepojn:
Leopoldo Nobili
Leopoldo NOBILI (5an de Julio 1784 en Trassilico (Toskanio) - 22an de Aŭgusto 1835 en Florenco, estis itala fizikisto kiu inventis nombrajn instrumentojn ŝlosilajn por esplorado de termodinamiko kaj elektrokemio.
Li studis en la Militakademio de Modena, kaj iĝis oficiro de artilerio. Li ricevis la ordenon de la Légion d'honneur pro sia servo en la invado de Rusio fare de Napoleono.
En 1825 li disvolvis la astatikan galvanometron. Li laboris kun Macedonio Melloni por la termomultobligilo, nome kombinaĵo de termopilo kaj galvanometro, antaŭ esti nomumita profesoro pri fiziko en la Reale Museo di Fisica e Storia Naturale (Reĝa Muzeo de Fiziko kaj Natura Historio) en Florenco kie li laboris kun Vincenzo Antinori pri elektromagneta indukto. Oni atribuis al li la malkovron de la nomitaj 'Ringoj de Nobili', nome alojsolvo de kupro kaj arĝento per elektrolizo kaj zinko.
Montreux VD
-
Montreux estas urbo komunumo en la Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut, Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 23800 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreksis al 25187 je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La urbo Montreux situas oriente de la kantona ĉefurbo Laŭzano ĉe la bordo de la Lago Lemano. Clarens estas malgranda vilaĝo en la municipo de Montreux, kie loĝis famuloj, kiaj Igor Stravinski, Ĉajkovski, Élisée Reclus kaj Vladimir Nabokov.
Trafiko
Tra Montreux pasas la linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Laŭzano al Sempiono. Montreux estas ankaŭ la komencpunkto de la Montreux-Berna Oberlanda-Fervojo de Montreux al Lenk en Simme-Valo.
Preter la urbo pasas la aŭtoŝoseo A9 de Laŭzano al Brigo, kiu ankaŭ estas alveturejo al la alpaj pasejoj Granda Sankt-Bernardo, Sempiono, Furko kaj Nufenen.
Historio
Kiel politika komunumo Montreux ekzistas nur ek de la jaro 1962. Unuaj setlejoj troviĝis en Montreux jam en la bronzoepoko. En Baugy oni trovis restaĵojn de romia vilao el la 2-a ĝis 4-a jarcento. Unua dokumenta mencio de Montreux datiĝas el la jaro 1215 kiel Mustruel.
Eventoj
Ĉiujare en la urbo okazas la mondkonata internacia Ĵazo-festivalo de Montreux.
Regionhistoria muzeo Kölleda
La Regionhistoria muzeo de Kölleda (germane: Heimatmuseum Kölleda) troviĝas en la turingia urbo Kölleda, Germanio, sur la placo Roßplatz nr 39.
Historio
La urbo Kölleda hodaŭ denove - danke al setloj de firmaoj kiel Hörmann Funkwerk Kölleda GmbH aŭ MDC Power GmbH - bonan ekononian renomon havas, kio por fremduloj ne aŭtomate farigis asociadon al iama agrikultura urbo. Sed Kölleda, kiu estis en la 18-a jc garnizonloko kaj poste administra centro, ĝuste tiukampe gravis (herboj kuracaj kaj spicaj).
Je la fino de la 19-a jc oni memoris tiajn tradiciojn kaj starigis regionhistorian muzeon. Sed precipe gravis por tio la en Kölleda naskiĝinta kaj en Vajmaro laborinta kuracisto Ernst Bruno Schwabe (1834-1918), kiu iniciatis faradon de taŭgaj salonoj en 1901 kun preno de kelkaj objektoj el la urbaj kolektoj. Parto de la objektoj venis al la en 1930 inaŭgurita muzeoj (en la strato Salzstraße). En 1942 estis translokigo en la Schwabe-ĝardendomo, kiu estis donacita al la urbo. Post promilita fermo la remalfermo okazis en 1950.
Je la komenco de la 1990-aj jaroj la muzeo trovis novan domicilon en la en 1797 konstruita domo de la iama presejo Böhme. En decembro 1994 la nova muzeo ekprezentatis al la vizitantaro.
Aliaj muzeoj en Kölleda
Krom la regionhistoria muzeo ekzistas ankaŭ la Funkwerk-muzeo (Markt nr 3) pri specialaj aspektoj de la industria historio de la regiono. Produktoj kaj tiutemulaj atestoj priskribas la historion de la popolproprieta entrepreno VEB Funkwerk Kölleda ekde la komencoj en 1945 ĝis la postturniĝaj partaj malkonstruoj. De la simpla kalkulilo ĝis la modernaj komputiloj oni informatas pri la ŝanĝoj de kalkulado maŝina kaj datenpritraktado; ankaŭ radiaŭskultado kaj telefonado ne mankas, nek fotiloj, skribmaŝinoj ktp. Idedoninto kuratora estis i.a. s-ro Alfred Kirpal de la Teknika Universitato Ilmenau, kiu iam mem lernoknabis en Kölleda. La tuto malfermiĝis en la 3-a de oktobro 2000.
Krome estas en la Backleber-urbopordego daŭra ekspozicio kiu dediĉas sin al la aermilita historio. Ĉar dum la nazia tempo estis en Kölleda, kiu tiutempe apartenis al la govio Halle-Merseburg, aviadila bazo.
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 160
Eksteraj ligiloj
Pri la muzeo sur la urba retpaĝaro
Bodio (budhismo)
En budhismo, bodio (𑀩𑁄𑀥𑀺, बोधि) estas kompreneco de budho pri la vera naturo de aferoj. Ĝi estas ofte tradukita kiel vekiĝo aŭ kleriĝo.
Etimologio
La vorto bodhi estas abstrakta substantivo kreita el la verba radiko √budh-, kiu signifas “vekiĝi, rimarki, scii, kompreni”; tial, la vorto laŭetimologie signifas “vekiĝinteco, rimarkinteco” ktp.
La termino estis transliterita al aliaj lingvoj, ekzemple,.
Priskribo
Laŭ Norman, bodio probable originale signifis la scion ke oni atingis nirvanon. Laŭ Gombrich, la emfazo pri kompreno estis posta disvolviĝo.
En teravado, bodio signifas la ekscion de la kvar etaĝoj de vekiĝo kaj arahantiĝo: bodio estas la plej supra kompreno, kio kaŭzas nirvanon. La identigo de bodio kaj la kvar noblaj veroj estas posta doktrina evoluo en teravado.
En mahajano, bodio signifas la komprenon de la budho-naturo, aŭ la nedualeco de la absoluto kaj la relativo, aŭ la malpleneco de ĉio (शून्यता), aŭ tieco (तथाता).
Rilataj uzoj
La vorto bodio okazas en diversaj budhismaj terminoj. Ekzemple, la bodiarbo estas la arbo, kie la Budho atingins bodion. En mahajano, la termino bodisatvo laŭetimologie signifas “bodi-estaĵon”. Simile, la bikŝuo Bodidarmo estis nomita laŭ bodio kaj darmo.
Centra-pacifikaj marbordaj arbaroj
La centra-pacifikaj marbordaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de la marborda regiono de la nordokcidento de Nordameriko. Kune kun kelkaj aliaj ekoregionoj, la centra-pacifikaj marbordaj arbaroj konstituas la pacifikajn moderajn pluvarbarojn, tutmondaj 200-unuon.
Priskribo
La ekoregiono troviĝas proksime de Pacifika Oceano. Ĝi kovras 73 700 kvadratajn kilometrojn kaj etendiĝas ekde Vankuvera Insulo, tra la centro de Vaŝingtonio ĝis Oregono en la sudo. Ĝi etendiĝas ekzemple en Olimpa Duoninsulo, en Vankuvera Insulo kaj en Oregona Marborda Montaro.
Pluraj parkoj, el kiuj la Olimpa Nacia Parko kaj Stratkona Provinca Parko ĉeestas en la zono.
La ekoregiono karakteriziĝas de sablaj aŭ rokaj strandoj, de estuaroj borde de Pacifika Oceano sed ankaŭ de zonoj, kovrataj de arbaroj. La klimato de la regiono estas influata de la proksimeco de la oceano, kaj estas do mezvarma, sufiĉe malsevera kaj humida dum tuta la jaro. La jara precipitaĵo varias inter 2 000 kaj 4 000 mm. La natura medio forte varias laŭ la altitudo sed ankaŭ laŭ la latitudo.
Flaŭro
La montara zono esence konsistas el konifera arbaro. La plej notindaj specioj estas Menzies-pseŭdocugo, giganta tujo kaj okcidenta cugo.