cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kakeru Kumagawa
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Yokohama FC.
Shropshire
Shropshire [ŝropŝa] estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono West Midlands, apud la landlimo kun Kimrio. La ĉefurbo estas Shrewsbury. Laŭ stato meze de la jaro 2014, en la teritorio vivis loĝantoj. Ĝi kovras areon de kvadrataj kilometroj. La ĉefa ekonomia branĉo estas agrikulturo.
Ni Savu Niajn Semojn (NSNS)
Ni Savu Niajn Semojn estas agadprogramo de ILEI lanĉita en la jaro 2014. Ĝi celas konservadon de paperaj dokumentoj kaj savadon de ili en diversaj bibliotekoj tra la mondo. Tio kongruas kun la ĝenerala celo de instruado de Esperanto.
Olavo la 1-a (Norvegio)
Olavo la 1-a Tryggvesson (naskiĝinta en 968, mortinta la ) estis reĝo de Norvegio.
Vivo
La filo de Tryggve Olavsson kaj pranepo de Harald Hårfagr havis neregulitan vivon post la murdo de la patro kiu estis estinta subreĝo norvegia. Li elmigris kune kun la patrino. En Anglio li konvertiĝis je kristanismo kaj militiris ŝipe en 995 hejmen. Tie li agnoskitis kiel reĝo post la mortigo de Håkon Sigurdsson. Li ege apogis kristanigon konstruigante la unuan kirkon kaj fondante la setlejon Nidaros (Trondheim). Al li oni atribuas la unuan kulturan genocidon, kaj ŝajne li ligis la Seiðr -praktikantoj de la antikva nordia religio- en la "skerry" -malgrandaj rokoj antaŭ la norvega marbordo- dum la supreniro de la tajdo por ke ili sufokiĝu lante.
Reveninte el kampanjo al Wenden (Pomerio) li venkitis fare de la malamikaj reĝoj Sven Forkbarba (Danio) kaj Olaf (Svedio). Kuraĝe defendante sin li finfine ĵetis sin je la maro.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, p. 20, kio legeblas tie ĉi interrete.
Artúr Feilitzsch
FEILITSCH Artúr (fajliĉ) barono, estis hungara arbaristo, ministro pri agrikulturo. Li naskiĝis en Törökkanizsa la 18-an de februaro 1859 kaj mortis en Nagyernye la 15-an de junio 1925.
Biografio
Feilitzsch pristudis la arbarfakon en Selmecbánya, poste li laboris ĉe la arbardirektoraro de Máramarossziget kaj Budapeŝto. En 1891 li iĝis arbarinspektisto, en 1895 arbardirektoro, prezidanto de Erdélyi Kárpát-Egyesület. Ekde 1899 ĝis 1905 li estis landkunvena deputito de liberala partio de Koloĵvaro, adepto de István Tisza. Oni elektis lin 1903 vicprezidanto de deputitĉambro. Inter 18-a de oktobro 1905 kaj 6-a de aprilo 1906 li estis ministro pri agrikulturo en registaro de Géza Fejérváry. Depost la falo de la registaro li retiriĝis el la politika vivo.
Michael Levitt
Michael LEVITT (hebree מיכאל לויט; naskita la 9-an de majo 1947) estas sudafrike naskita juda biofizikisto kaj profesoro pri struktura biologio en Universitato Stanford, posteno kiun li okupis ekde 1987. Levitt honoriĝis per la nobelpremio pri kemio de 2013, kune kun Martin Karplus kaj Arieh Warshel, pro "la disvolviĝo de multskalaj modeloj por kompleksaj kemiaj sistemoj".
Vivo kaj edukado
Michael Levitt estis naskita en Pretorio, Sudafriko, de juda familio, lia patro estis el Plungė, Litovio kaj lia patrino el Ĉeĥio. La familio translokiĝis al Anglio en 1962 kiam li estis 15-jara, kvankam li mem pasigis la jaron 1963 studante aplikatan matematikon ĉe la Universitato de Pretorio. Li estis studanto en la Reĝa Kolegio (King's College) de Londono, diplomiĝante kun bonega honorgrado en Fiziko en 1967.
En 1967, li vizitis Israelon la unuan fojon. Kune kun sia israela edzino, Rina, plurmedia artisto, li iris por studi en Kembriĝo, kie naskiĝis iliaj tri infanoj. Levitt estis doktoriĝanto pri komputila biologio ĉe la universitata kolegio Peterhouse ("Petrodomo") en Kembriĝo, kaj laboris en la tiuurba Laboratorio de Molekula Biologio de 1968 ĝis 1972, kie li disvolvis komputilan programon por studi la formojn de molekuloj, kiuj subtenis grandan parton de lia posta laboro.
En 1979, li revenis al Israelo kaj faris esploradon ĉe la Scienca Instituto Weizmann en Reĥovot, iĝante israela civitano en 1980. En 1986, li komencis instrui en Universitato Stanford, kaj de tiam dividis sian tempon inter Israelo kaj Kalifornio. [22] Li daŭrigis esploradon ĉe la universitata kolegio Gonville kaj Caius en Kembriĝo.
De 1980 ĝis 1987, li estis profesoro pri kemia fiziko ĉe la Scienca Instituto Weizmann en Reĥovot. Poste li funkciis kiel profesoro pri struktura biologio en Universitato Stanford, Kalifornio.
52-a ILEI-Kongreso 2019
En la Kongreso partoprenis proks. 60 personoj el dudeko da landoj. Okazis prelego kaj ludvespero por festi la 70-jariĝon de la Ligo ILEI.
NGC 1573
NGC 1573 (aliaj indikoj — PGC 15570, UGC 3077, MCG 12-5-8, ZWG 328.9, 7ZW 18) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
MO S-19 "Alej"
MO S-19 "Alej" (Alej estas en Esperanto Aleo) estas infanteria fuorto apartenanta al ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj kaj nuntempe ĝi kreas parton de muzeo de fortikaĵoj proksime de Hlučín.
Kornvala naciismo
Kornvala naciismo estas kultura, politika kaj socia movado kiu serĉas la rekonon de Kornvalo - la sud-okcidenta parto de la insulo de Britio - kiel nacio aparta de Anglio. La movado precipe baziĝas sur tri ĝeneralaj argumentoj:
Lanier
Lago Lanier (oficiale Lago Sidney Lanier) estas artefarita lago en la norda parto de la usona ŝtato Georgio. Ĝi estis kreita per la akvoreteno de la Buford-a Akvobaraĵo sur Chattahoochee-rivero en 1956 kaj estas nutrata ankaŭ per la akvoj de Chestatee-rivero. La lago ampleksas 153,8 km² (38.000 akreojn); ĝia bordo longas proksimume 1114 km je la nivelo de "somera pleneco" je 326,4 m super marnivelo. Ĝi estis nomita laŭ poeto Sidney Lanier kaj estis konstruita kaj estas mastrumata de la inĝeniera korpuso de la usona armeo. <!--
Geografio
La lago estas en _Lumpkin_, Koridoro, _Forsyth_, _Dawson_, kaj _Gwinnett_ departementoj, per pri 60%, 30%, 5%, kaj 5% respektive, enspacanta la valo enen multaj malgranda (brakoj, brakas, lateroj, lateras) kaj (fingroj, fingras). La antaŭa _thalweg_ de la _Chestatee_ kaj la _Chattahoochee_ sudo de ĝi (formo, formi) la departementa linio inter Koridoro kaj liliputa angulo de _Gwinnett_ al la oriento, kaj _Dawson_ kaj _Forsyth_ al la okcidento.
Rezervujo
Unu el la ĉefa (celoj, celas) de la lago estas kiel majora rezervujo al butika trinkakvo por pri tri miliono (proksime 70%) de la metroo (area, areaĵa, areala) (rezidentoj, rezidentas). Multa de ĉi tiu estas prenita de la rivero malantaŭen laŭ la fluo de la lago. Multa de _Gwinnett_'s akvo estas prenita rekte de la lago, post filtranta ekster multa de la (traktis, kuracita) _wastewater_ kiu ankaŭ iras enen ĝi.
Petita (konsentas, permesas) al preni pli akvo el ĝi kaj la rivero por la kreskanta _Atlanta_ areo, kaj al (ŝuti, rubejo) pli de ĝia _wastewater_ en havi baskulitaj procesoj ĵuse. Alabamo, kiu (randoj, randas, limoj, limas) la suba duono de la _Chattahoochee_, kaj Florido, kiu prenas ĉiuj de (tiu, ke, kiu) akvo enen la _Apalachicola_ Rivero, havi ambaŭ procesis Kartvelio super la (materio, afero) startanta en la frua 1990-aj jaroj.
Trosekeco
En Junio de 2006 la _USACE_ (senvualigis, rivelita) (tiu, ke, kiu) la nova laga kalibro je la akvobaraĵo, (anstataŭigita, anstataŭigis) en Decembro de 2005, estis ne pozitive kalibris, liveranta laga nivelo leganta proksime du (futo, piedoj) (super duono (mezurilo, metro)) pli alta ol la reala nivelo. Pro ĉi tiu, proksime dudek-du biliono U.S (galjonoj, galjonas) (super okdek-du bilionaj litroj) de krompaga akvo estis malpremita super kaj pli supre la jam planita krompago malpremas al subteno ambaŭ la sukcesa frajanta de golfo (acipenseroj, acipensero) en la _Apalachicola_ Rivero kaj al protekti kelkaj specoj de mituloj en _Apalachicola_ (Golfeto, Tirboji) de ekscesa salakvo _intrusion_.
_Sonny_ _Perdue_, la (guberniestro, registo) de Kartvelio kaj en elekta jaro, diris la Korpuso havis kreita "artefarita trosekeco", ĉar la plejparto de la (ŝtato, stato, stati) estas jam spertantaj sekaj kondiĉoj. Ĉi tiu venis je tempo kiam subĉiela akvo-uzi limigoj estis jam estante enmeti loko per loka (registaroj, registaras), pro enorma akvo uzi sur la multaj (razenoj, razenas, gazonoj, gazonas, herbobedoj, herbobedas) kiu havi (anstataŭigita, anstataŭigis) la arbaroj en pli novaj suburbaj areoj. Ĉefe pro ĉi tiu incida je la lago, la (ŝtato, stato, stati) tiam deklaris trosekeco kaj _enacted_ anatemo sur subĉiela akvo uzi de 10 AM al 4 Pm, aldone al la konstanta (ĉiusemajne, semajne) nepara/(eĉ, ebena, para) adresa sistemo. Aliaj lokaj departementoj havi (trudita, altrudita) plui limigoj aŭ (eĉ, ebena, para) tutecaj anatemoj, bazita sur ĉiu akvo (sistema, aparata) kondiĉoj.
(Aliformigo, Ripozo)
Kiel akcesora celo, la lago estas ege populara kun _boaters_, _houseboats_, _jetskiers_ kaj aliaj, aparte ĉirkaŭ la somero (ferioj, ferias). Super 7.5 miliona popolo por jaro viziti la lago, inkluzivanta ĝia _marinas_ kaj la Lanier Insuloj _waterpark_. Ĝi estis uzita por la (remanta, vicanta, linianta) kaj kanuado (eventoj, eventas) je la 1996 Somero Olimpikaj.
Du ripozloko (hoteloj, hotelas) (sidi, kovi) sur la lago: Smeraldo _Pointe_ kaj Pino _Isle_. Ambaŭ estis ĵuse vendita per _CNL_ (Hoteloj, Hotelas) & (Ripozlokoj, Ripozlokas), hotelo (investado, investo) firmao en Florido, al Kartvelia aferista Vergilio _Williams_. Ambaŭ akiroj (sidi, kovi) sur tero farmi de la Lanier Insula Evolua Aŭtoritato kiu laŭvice farmas la lando de la U.S. Armeo _Corp_ de (Inĝenieroj, Inĝenieras).
Multaj sporthavenoj situas dise ĉirkaŭ la lago, _AquaLand_ _Marina_ estas unu el la plej grandaj purakvaj sporthavenoj en la mondo, situante ĝuste norde de Tribordo _Cove_ _Marina_ proksima urbo _Flowery_ Branĉo.
La bando _Lynyrd_ _Skynyrd_ restis je unu el la (hoteloj, hotelas) dum la skribanta de unu de ilia aktuala (albumoj, albumas), kiu estis estante (rekordita, rikordita) je la Vulpa Teatro en _Atlanta_.
Eksteraj ligiloj
-->
Glacifiŝkaptado
Glacifiŝkaptado estas la praktiko por kapti fiŝojn per fiŝfadenoj kaj fiŝhokoj aŭ harpunoj tra malfermita truo en la glacio de frostita korpo de akvo. Glaci-fiŝkaptistoj povas fiŝkapti ĉu subĉiele aŭ en varma kaŝejo, el kiuj kelkaj disponas el literetoj kaj komfortaĵoj.
En Nordameriko, glacifiŝkaptado estas ofte socia aktiveco. Kelkaj turismejoj havas fiŝkaptistajn domojn kiuj estas luitaj dumtage; ofte oni disponas ankaŭ pri transportaj servoj per neĝomotorciklo aŭ aliaj vehikloj modifitaj por veturi sufroste.
En Finnlando, soleca kaj kontemplema izoligo estas ofte la objekto de la pasinteco. En Finnlando, fiŝkaptistaj domoj estas rara okazaĵo, sed vesti sigelitajn kaj izolitajn plonĝovestojn ne estas tiom rara.
Langenburg
Langenburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwäbisch Hall kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Barra do Quaraí
Barra do Quaraí estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.012 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
Makiso (vegetaĵejo)
Makiso estas vasta, densa, seka veprejo, kiun oni trovas sur apudmediteraneaj montaroj (itale macchia, france: maquis, analogio en la usona Kalifornio nomiĝas ĉaparalo ). Kontraste al garigo ĝi ĝenerale vegetas en nekalkaj grundoj. Ĉar la homa agado ekstermis la originalan vegetaĵon (durlaŭbajn arbarojn) en la apudmediteranea regiono, tie aperis sur la nekultivitaj grundoj 5–8 m altaj, foje pikaj, ĉiamverdaj arbedaroj.
La karakterizaĵo propra de makiso estas plej forta sur tiuj insuloj, kien oni ne kunportis invadajn plantojn: sur tiuj lokoj la makiso konsistas el nanaj ekzempleroj de relikvospecioj. En Malto ekz. la ĉefaj specioj estas:
Iberia
Sur la Iberia duoninsulo, oni nomumas ĝin tomillares kaj karakterizaj plantoj estas:
Genualta
En sekaj regionoj, la makiso kreskas ĝis genualto kaj nomiĝas:
Oftaj specioj:
Kutimaj specioj en Bulgario:
Kalifornia
Karekteriza plantaro de la kalifornia makiso:
Sudafrika makiso
Ĝin karakterizas endemaj specioj, ĉefe ombrelformaj arboj. Krom iuj karakterizas:
Aŭstralia makiso
Ĝiaj ĉefaj plantoj estas la:
Ŝajn-makiso
En la modera mediteranea klimato aperas en la makiso eĉ laŭbaj arbospecioj: oni nomumas tiun veprejon ŝajnmakiso. La tipaj aldonaj specioj estas kverkoj:
Invadaj plantoj
La plej gravaj, en preskaŭ ĉiu makiso aperantaj invadaj plantoj:
Robert de Montesquiou
Robert de Montesquiou [montesKJU] (Marie Joseph Robert Anatole), grafo de Montesquiou-Fézensac (Parizo, Francio, 7a de Marto 1855 - Menton, Francio, 11a de Decembro 1921) estis franca aristokrato kaj poeto apartenanta al la movado simbolismo, kaj mecenato de arto kaj fama dando.
Biografio
En 1885, Montesquiou konis la argentinanon Gabriel de Yturri (1864-1905), kiu iĝis lia sekretario, amiko kaj ama(n)to, dum du dek jaroj. ​ Kvankam Montesquiou ĉiam vivis sian samseksemon diskrete, evitante skandalon kiel oni povus esperi tiam por viro de sia pozicio, ĉiam estis ĉirkaŭita de cirklo de amikoj same samseksemaj. Post la morto de Gabriel pro diabeto, en 1908 iĝis lia sekretario Henri Pinard, al kiu Montesquiou heredigis la malmultajn havaĵojn kiuj restis el li post lia morto, inter kiuj lia lasta rezidejo, la fama Palais Rose du Vésinet, en Le Vésinet (Yvelines).
Li luktis en duelo kontraŭ Henri de Régnier, kaj estis vundita en mano. Post la morto de lia amato cirkulis jena kruela ŝerco: "Mort Yturri, te salue, tante" ("Mortinta Yturri, mi salutas vin, gejaĉo") kio en franca sonas preskaŭ idente al la frazo atribuita al la romiaj gladiatoroj nome "Morituri te salutant" ("La mortontoj salutas vin").
Ĉiuokaze li ĝuis la apogon de fidelaj amikoj de la intelektula tiama etoso, kiel Marcel Proust, la pianisto Léon Delafosse, lia kuzino, Élisabeth de Riquet de Caraman, grafino de Greffuhle, Herminie de La Brousse de Verteillac, princino de Léon, Judith Gautier, Gustave Moreau, James Abbott McNeill Whistler, Antonio de la Gándara, Sarah Bernhardt, Ida Rubinstein, Giovanni Boldini kaj Georges Hoentschel. Li estis amiko ankaŭ de la itala poeto Gabriele d'Annunzio, kiun li konis dum lia restado en Arcachon.
Lia karismo faris lin inspiro por kelkaj literaturaj roluloj kiel: Des Esseintes en À rebours (1884) de Huysmans, la grafo de Muzaret en Monsieur de Phocas (1901) de Jean Lorrain kaj, ĉefe, la barono de Charlus de Tempo retrovita de Marcel Proust. Li estis ankaŭ portretita de elstaraj pentristoj kiel Giovanni Boldini (bildo en la informkesto), James Abbott McNeill Whistler kaj Antonio de la Gándara.
Robert de Montesquiou ankaŭ dediĉis sin al subteno de artaj avangardoj, ekzemple de figuroj kiel Stéphane Mallarmé kaj Paul Verlaine en poezio, Claude Debussy aŭ Gabriel Fauré en muziko, kaj Paul César Helleu en pentrarto.
Villa de Otura
Villa de Otura estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la suda parto de la komarko Vega de Granada, lime kun la municipoj Gójar, Dílar, El Padul kaj Alhendín. Tra ĝia municipa teritorio fluas la rivero Dílar. La Villa de Otura estas unu de la 52 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado.
En ĝia municipa teritorio estas la fama pontopasejo Suspiro del Moro. Estas ankaŭ golfludejo (Santa Clara) kaj nombraj urbanizaĵoj, kio ege plialtigis la prezon de la grundo kaj sekve de la loĝejoj, kaj pligrandigis la konstruitan aeron kaj la loĝantaron de la municipo. Inter tiuj menciindas Los Alijares, Los Almendros, Las Andas, Los Ángeles, La Concha, Los Girasoles, El Juncarillo, La Luz, Molino Alto, Montecarmelo, Monteoliva, Nueva Otura, Las Pirámides, Santa Clara Golf, Suspiro del Moro, Villas Romanas, Viña del Rey kaj Las Viñas.
La Courneuve - 8 Mai 1945 (pariza metrostacio)
La Courneuve - 8 Mai 1945 [la kuʁnœv ɥit mɛ milnœfsɑ̃kaʁɑ̃tsɛ̃k] estas stacio sur linio 7 de la Metroo de Parizo, kies norda finstacio ĝi estas, situanta en komunumo La Courneuve en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Stacio
La stacio enhavas tri fervojojn, la centra vojo servanta tiom al eliroj kiom al alvenoj. La stacio disponas pri kvar alirejoj en la Placo de 8-Mai-1945 kaj kvar en interkonekto kun la tram-haltejo, situantaj sur la centra inter-ŝoseo de la placo kaj ekservintaj la.
Proksime
La stacio priservas interalie la komercan kvartalon « Quatre routes » kaj Mémorial de la Résistance, skulptaĵon de Shelomo Selinger.
Lago Lyndon B. Johnson
Lago Lyndon B. Johnson (aŭ Lago LBJ) estas rezervujo sur la Kolorado en la Teksasa Monteta Lando en Usono. La rezervujo estis formita en 1950. <!--per la konstruado de Granito _Shoals_ Akvobaraĵo per la Suba (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)) Aŭtoritato. La lago estis originale nomita Laga Granito _Shoals_. La akvobaraĵo devus esti (rebaptita, renomita) _Wirtz_ Interdigigi 1952 por _Alvin_ J. _Wirtz_, la unua (generalo, ĝenerala) konsili de la _LCRA_, kaj la lago estis (rebaptita, renomita) al Lago _Lyndon_ B. _Johnson_ en 1965 en (honori, moŝto) de U.S. Prezidento _Lyndon_ _Baines_ _Johnson_. Situita proksima la urboj de Granito _Shoals_, _Kingsland_, kaj Marmoro Falas, la lago estas uzita kiel _venue_ por akva (aliformigo, ripozo) kaj provizas malvarmetanta akvo por la Tomaso J. _Ferguson_ elektrocentralo operaciis per la _LCRA_. La randa linio apartiganta _Burnet_ Departemento kaj _Llano_ Departemento (kuras, ruligas) suben la centro de la lago.
La aliaj rezervujoj sur la (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)) estas Buchanan, Inka Lago, Marmoraj Faloj (lago), Travis, Austin (lago), kaj Urba Lago.
Fiŝo kaj sovaĝaj vivaj loĝantaroj
Lago _LBJ_ havas estas (stokita, kolbita, levkojita, akciita) kun kelkaj specoj de fiŝo intencis al plibonigi la utileco de la rezervujo por (aliformiga, ripoza) fiŝkaptado. Fiŝo (prezenti, aktuala) en Inka Lago inkluzivi _largemouth_ baso, blanka baso, barbfiŝo, kaj _crappie_. Lago _LBJ_ estas unu el la Teksasaj Altaj terenaj Lagoj infestis kun _hydrilla_, ne-aŭtoĥtono akva (planto, planti) specoj.
(Aliformiga, Ripoza) uzas
La plejparto de la propraĵo (randante, randanta, limanta) Lago _LBJ_ estas private posedita. La _Nightengale_ Arkeologia Centro je _Kingsland_ estas unika kleriga parko operaciis per la Suba (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)) Aŭtoritata tio estas najbara al Lago _LBJ_.
Eksteraj ligiloj
-->
István Martzy
MARTZY István (pro. marci) estis hungara akuŝisto-ginekologo naskita en Arado la 4-an de junio 1907 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de februaro 1975.
Biografio
István Martzy diplomitiĝis en Segedo (1930). De 1928 ĝis 1930 li laboris en la instituto pri patologianatomio, inter 1930–32 en la Instituto Medicina de Tribunalo, de 1932 ĝis 1949 li laboris en la Kliniko pri Akuŝado kaj Ginekologio. En 1948 li iĝis privatprofesoro. Inter 1949–67 li laboris kiel kuracistkolonelo en la Centra Malsanulejo de Popolarmeo.
Siegfried Wilhelm Dehn
Siegfried Wilhelm DEHN, fakte Samuel Dehn, (naskiĝis la 24-an de februaro 1799 en Altona, mortis la 12-an de aprilo 1858 en Berlino) estis germana muzikteoriisto kaj kontrapunkto-instruisto.
Vivo
Laŭ rekomendo de Giacomo Meyerbeer li fariĝis en 1842 administranto de la muziksekcio en la Reĝa Biblioteko, al kies konstruado kaj pliapleksigo li esence kontribuis. Li elpaŝis kiel verkisto de muzikteoriaj verkoj kaj kiel eldonisto kaj li estis demandata instruito pri kontrapunkto kaj kompozicio. Kune kun Ignaz Moscheles, Louis Spohr kaj multaj aliaj Dehn kunfondis en 1850 la Bach-Societon.
17138 Burgosrosario
17138 Burgosrosario estas malgranda, ne tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Miamar Gloria Burgos-Rosario, kiu gajnis la duan rangon en 2019 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Ŝi lernis ĉe la Hayfield Secondary School, Alexandria (Virginio, Usono)
Baraĵlago
Baraĵlago (aŭ diglago respektive simple rezervujo) estas lago malantaŭ kutime arte farita akvobaraĵo en valo. Baraĵlagoj servas unuflanke por gajni elektran energion per turbinoj kaj aliflanke por akvigi terenojn por agrikulturo. Ankaŭ ekzistas baraĵlagoj por bredado de fiŝoj.
Distrikto Kłobuck
La distrikto Kłobuck - pole powiat kłobucki - estas distrikto en la silezia provinco de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Kłobuck (jen pole, germane Klobutzko). Fine de en la distrikto vivis.
Baraĵlago
Ekzistas naturaj baraĵlagoj, kiuj estiĝis malantaŭ la rokeroj de falintaj montoj aŭ morenoj de retiriĝintaj glaĉeroj.
Distrikto Kłobuck
Dua mondmilito
1-a de septembro 1939: Batalo de Mokra (apud Kłobuck) — Volinia Brigada Kavalerio dum la tuta tago haltigis la 4-an Kirasitan Divizion, polaj perdoj: 530 soldatoj, en tio 27 oficiroj, mortigitaj, vunditaj kaj perdiĝintaj, kaj 300 ĉevaloj; germanaj perdoj: pli ol 100 tankoj kaj kelkcent soldatoj.
Baraĵlago
La plej grandaj baraĵlagoj
La plej granda baraĵlago de la mondo estas la natura baraĵlago de la Viktoria-lago, kiu baras la Nilon en centra Afriko. La plej granda arte farita baraĵlago estas la Voltao-Lago en Ganao. La plej granda eŭropa baraĵlago estas la Kujbiŝeva Rezervujo, kiu baras la Volgon en Rusio. La plej granda akvoenergia baraĵo estas la Baraĵo Tri Gorĝoj por kies lago oni devis translokigi tutajn urbojn.
Konsekvenco por la medio
Dum baraĵlagoj alportas grandan utilon al la homaro per livero de energio kaj akvo por akvumado de kampoj, la baraĵlagoj ankaŭ havas grandajn efikoj al la medio. Tiuj efikoj parte estas pozitivaj, ĉar lagoj kreas bonan etoson por turismo kaj vivospacon por fiŝoj, birdoj kaj aliaj bestoj, sed parte estas negativaj ĉar la baraĵoj ankaŭ blokas la vojon por migrantaj fiŝoj kaj minacas ties vivosferon, krom la inundo de iamajn fruktodonajn ĉeriverajn kultivejojn. La altiĝanta akvonivelo malantaŭ baraĵoj povas dronigi kompletajn vilaĝojn kaj urbojn kaj devigas la homojn translokiĝi; foje eĉ inundas arkeologiajn kuŝejojn oftaj ĉe riveroj. Tiel en Svislando ekzemple la vilaĝeto Göschenen-Alpopaŝtejo malaperis en la Lago de Göschenen-Alpopaŝtejo.
Katastrofoj
La plej terura katastrofo imagebla en rilato kun baraĵlago estas la rompo de la baraĵo ekzemple pro tertremo (Sheffield-Baraĵo, kiu rompiĝis la 29-an de junio 1925 pro tertremo), kio povas kaŭzi la inundon de tutaj valoj. Inundojn povas okazigi en montaroj ankaŭ la falo de rokoj aŭ glaĉeroj en baraĵlagojn. Tia katastrofo okazis la 30-an de aŭgusto 1965 en Svislando, kiam grandaj glaciamasoj de la Allalin-Glaĉero falis en la baraĵlagon de Mattmark.
Ekzemploj
Pliaj ekzemploj listiĝas en la artikolo akvobaraĵo.
Stio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Pasquale Baylon, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Campora, Gioi, Laurino, Magliano Vetere kaj Orria.
6697 Celentano
6697 Celentano estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice tiam en Ĉeĥoslovakio (nun, de 1991, en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala kantisto kaj aktoro Adriano Celentano.
Kantono Albany (Nov-Jorkio)
La kantono Albany - angle Albany County  - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Albany.
Kumbrio
Kumbrio (Cumbria) [kAmbrija] estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono nordokcidenta Anglio. La ĉefurbo estas Carlisle.
Cumbria estis kreita en 1974 el la provincoj Cumberland, Westmorland kaj partoj de Lancashire kaj Yorkshire.
Cumbria estas hejmo de unu el la plej belaj regionoj de Britio – la Lake District (Laga Distrikto).
Balatonszárszó
Balatonszárszó (balatonsArsO) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono Balatonföldvár. La nomo signifas Balatono-seka-valo en praa kripligita formo, la nuntempaj hungaroj jam ne rekonas la sencon.
Geografio
Balatonszárszó situas sur ebenaĵo, ĉe suda bordo de Balatono (havanta havenon), laŭ ĉefvojo, fervojo kaj aŭtoŝoseo M7 Budapeŝto-Nagykanizsa inter la proksimaj Balatonföldvár kaj Balatonszemes.
La Strig' kaj la Kato
La Strig' kaj la Kato</b> (The Owl and the Pussycat ) estas la plej fama sensencaĵa poemo el la verkaro de Edward Lear. Ĝi unue publikiĝis en 1870.
Partoj de nefinita sekvaĵo -- La infanoj de la Strig' kaj la Kato (The Children of the Owl and the Pussycat) -- aperis postmorte maljam en 1938.
Fono
Lear skribis la prezentotan poemon por la eta trijaraĝulino Janet Symonds, la filino de amiko de Lear, nome la poeto John Addington kaj ties edzino Catherine, loĝe en Bristolo, Anglujo. La infano estis malsana kaj Lear celis regajigi ŝin. Lear notis en sia taglibro: "Ilia etulino malsanetas kaj ĉio malgajas".
Por kompreni La Strig' kaj la Kato oni konsciiĝu pri la vivvojo de Edward Lear kaj pri la tiama epoko. Lia patrino, jam naskinte 20 infanojn, malakceptis lin, la 21-a. Aldone, estante samseksama, li sentis sin elbarito. Dum sia tuta vivo li ne sciis, ĉu li, kvankam samseksama, tamen edziĝu - kaj tiel ekhavu kompatan kunulinon.
Okaze de la menciataj Strigo kaj Kato ni vidu antaŭ ni du plene malkongruajn speciojn. Ĉe tio la birdo estas vira kaj la kato fakte katina. Ĉiuokaze, en ĉiu momento la Strigo povus esti manĝata de la Kato, do ĉiam ĉeestas danĝero. Sed ĝuste la Kato, ne la Strigo, proponas, ke oni geedziĝu, dirante, ke oni jam tro hezitas.
Eĉ jam kuŝe sur sia mortolito, antaŭ ĉiuj homoj, kiujn li invitis vidi lin mortiĝi, li kriis: "Ĉu mi edziĝu?". Jen stato, kiun li kaj timegis kaj sopiris. Tion oni povas ekkoni laŭ la mieno kaj aplombo la de la Strigo en la skizoj, kiujn li desegnis por akompani la poemon.
Lingvaĵo
En la poemo troviĝas la stranga adjektivo "runca" en la esprimo "runca kulero" (runcible spoon ), -- kian ajn kuleron tio signifu. Kvankam de Lear en siaj verkoj plurfoje aplikata, "runca" famiĝis unue per tiu ĉi poemo. La signifon de la vorto neniu scias.
Simile statas pri la mistera "bong"-arbo (bong tree), do pri la bongujo. Tamen la Bongarbo reale ekzistas kun genro Nothaphoebe umbelliflora. La natura dissendo de la Bongarbo estas Javo, duoninsula Malajzio, Laoso, Sumatro, Bangka Island, Borneo, Filipinoj, Palavano, kaj Vjetnamio.
Citoj
La historieto multfoje estis muzikigita kaj animita, interalie de Igor Stravinski, John Rutter, Victor Hely-Hutchinson, Burl Ives, Humphrey Searle kaj Laurie Anderson.
Butila tartrato
Butila tartrato aŭ C12H22O6 estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la butanolo kun tartrata acido. En normalaj kondiĉoj ĝi estas blanka solidaĵo iom solvebla en akvo. En akva solvaĵo ĝi reakcias iomete acida kun produktado de tartrataj jonoj. Verŝajne ĝi estas movebla en la medio pro sia akvosolvebleco. Ĉi-substanco estas stabila en normalaj kondiĉoj sed estas neakordigebla kun acidoj, bazoj kaj reduktagentoj.
Figuro de Schlegel
En geometrio, figuro de Schlegel estas speciala projekcio de hiperpluredro suben je unu dimensio. Ĝi projekcias pluredron al 2-ebeno kaj plurĉelon al 3-spaco. Ĝi estas uzata kiel vida helpo por rigardi la topologian konektecon de la hiperpluredraj lateroj.
Ĝi povas esti konstruita per perspektiva projekcio vidita el punkto ekster la hiperpluredro, pli supre la centro de faceto. Ĉiuj verticoj kaj randoj de la hiperpluredro estas projekciitaj en hiperebenon de ĉi tiu faceto. Se la hiperpluredro estas konveksa ekzistas punkto sufiĉe proksima al la faceto tia ke la projekcio bildigas la faceton ekstere, kaj ĉiujn aliajn facetoj ene, tiel ke la lateroj ne interkruciĝas en la projekcio.
Unu el manieroj por garantii ke la lateroj ne interkruciĝas en la projekcio por ĝenerala konveksa hiperpluredro estas unue projekcii ĉiujn verticojn kaj laterojn en n-sferon, kaj tiam plenumi rektlinian sferan projekcion de taŭga punkto.
Malsama maniero por videbligo per malaltigo de dimensio de hiperpluredro estas konstrui retan hiperpluredron, malkonektante facetojn, kaj malfaldante ilin ĝis kiam la facetoj povas ekzisti en sola hiperebeno de dimensio je 1 malpligranda ol la fonta hiperpluredro. Ĉi tio konservas la skalon kaj la formon sed malfaras la topologiajn ligojn.
Carlos María de Castro
Carlos María de Castro (Estepa, Sevilo, 24an de septembro de 1810 - Madrido, 2an de novembro de 1893) estis arĥitekto, inĝeniero kaj urbanizadisto hispana.
Biografio
Li estis arkitekto ekde 1833 kaj dum la 1840-aj jaroj li dediĉis sin al la publikaj verkoj tra Hispanio, kiaj ŝoseoj, pontoj, montopasejoj, kanaloj, ktp. Dum la 1840-aj jaroj li dediĉis sin al la publikaj verkoj en Madrido, kiaj kanaloj, aranĝoj de la Puerta del Sol, ktp.
Plilarĝigo de Madrido
Dum la unua duono de la 19a jarcento Madrido pasis el 200,000 al 300,000 loĝantoj kaj la murego de la 17a jarcento ne helpis la facilan vivadon de la loĝantaro. La ministro Claudio Moyano planis projekton de plilarĝigon de la urbo. La ministro mendis al Castro la projekton, kiu estis finata en majo de 1859. La reĝino Isabel la 2-a aprobis ĝin la 19an de julio de 1860.
La Plano Castro konsideris la plilarĝigon de Madrido el 800 al 2.300 hektaroj ĉefe en nordo, oriento kaj sudo. Oni dividis la terenojn laŭ celo nome por rezido, industrio, militista, distra kaj agrikultura. La realigado estis malrapida, el 1860 al 1930. Dum tiu epoko la origina plano suferis multajn ŝanĝojn, foje pro spekulaj interesoj.
Post la falo de la reĝino en 1868, Castro perdis sian postenon kaj ekdediĉis sin al konstruo de fervojo el Madrido al Ekstremaduro kaj Portugalio.
Fiziko
Fizikistoj ellaboras teoriojn pri la konsistaĵoj de la materio per helpo de matematiko. Ekzemploj estas la teorioj de klasika mekaniko, relativeco, kaj kvantuma mekaniko. Termodinamiko estas teorio pri la statistika dinamiko de la konsistaĵoj de la Universo. La fizikistoj studas la ecojn kaj interagojn de materio, radiado kaj kampoj.
Malkovroj en la kampo de fiziko trovas ofte aplikojn en aliaj natursciencoj kiel kemio, inĝenierado, biologio, ktp.
Ĝeneralaĵoj
La fizikistoj observas, mezuras kaj modeligas la konduton kaj la interagojn de la materio tra spaco kaj tempo, difinitaj kiel fizikaj fenomenoj.
Fiziko estas ĝenerale konsiderata la branĉo de scienco kiu pleje uzas la sciencan metodon, ĝis tia grado ke tiu ĉi estas ofte priskribata laŭ la modelo de la fizika esplorprocezo. Samtempe, ĝi estas la scienco plej dependa de la uzo de matematiko, speciale por la kreado de fizikaj modeloj, kiu poste povas esti pruvataj per la fizikaj esploroj.
Oni ofte notigas ke inter la fizikistoj ekzistas divido inter la eksperimentistoj kaj la teoriistoj, kaj ke estas maloftaj la homoj kiuj elstaris en ambaŭ branĉoj. Tamen, la teorio kaj la eksperimento estas forte dependaj inter si. La progreso en fiziko okazas ofte kiam la eksperimentoj malkovras fenomenojn, kiujn la teorio ne povas ekspliki, kio kondukas al la lanĉo de novaj teorioj. Siavice, tiuj ĉi montras la vojon al novaj eksperimentoj. Sed la malo okazas. Ekzemple, la neŭtrino kaj la nigra truo estis teorie prognozitaj je multaj jaroj antaŭ siaj eksperimentaj malkovroj.
Historio de fiziko
La vorto "fiziko" estas derivita de la antikva greka: φυσική (ἐπιστήμη), latinigita kiel physikḗ (epistḗmē), kiu signifas "scio de naturo". Unu el la plej malfruaj ekzemploj de ĉi tiu scio troviĝis en la praktiko de antikva astronomio dum la komenco de civilizo mem.
Astronomio estas unu de la plej malnovaj natursciencoj surbaze de fiziko. Fruaj civilizoj, kiel la sumeranoj, antikva egiptanoj kaj la civilizo de la indusa valo, kiuj ĉeestis ĉirkaŭ 3000 a.K., posedis antaŭdiran scion kaj bazan konscion de la movoj de la suno, luno kaj steloj. La steloj kaj planedoj ofte estis adoratoj, ĉar oni kredis ke ili reprezentas diojn. Malgraŭ la klarigoj por la observitaj pozicioj de la steloj ofte estis malsciencaj kaj mankantaj pruvon, ĉi tiuj fruaj observadoj starigis la fundamenton por malfrua astronomio, kiel la malkovro, ke steloj trairas grandajn rondojn ĉiele.
El la antikveco la homoj ellaboris teoriojn por kompreni la naturon, kaj la fenomenojn observitajn. Tiuj ĉi ne estis ĝenerale sistemaj, kaj estis malofta la rilato inter teorio kaj eksperimento, kio kondukis al scio praktika unuflanke, disigita de la teoria kono, kiu pli ofte apartenis al la filozofio. Tial, la konsidero de personoj kiel Aristotelo, Ptolomeo aŭ Arkimedo kiel fizikistoj estas ebla nur, se oni konsideras la limigojn de tiu difino.
La fiziko en sia moderna signifo naskiĝis en la 16-a jarcento, per la uzo de eksperimentado kaj observado fare de homoj kiel Galileo Galilei, kiu estas ĝenerale konsiderata kiel la patro de la fizika scienca metodo.
En la 17-a jarcento okazis forta antaŭeniro de la Fiziko danke al la rezultoj atingitaj de Newton kiu formulis la ĉefajn leĝojn de la dinamiko (leĝoj de Newton) kaj la gravito, krom la disvolvo de diversaj laboroj en la kampo de la optiko.
La 18-a jarcento vidis la disvolvon de aliaj disciplinoj kiel termodinamiko, statistika mekaniko kaj fiziko de fluaĵoj.
En la 19-a jarcento disvolviĝas avancoj revoluciaj en la fakoj pri elektro kaj magnetismo. En 1855 Maxwell unuigis ambaŭ fenomenojn kaj kreis novan Teorion de Elektromagnetismo. Ĝi ankaŭ provokis fortan ŝanĝon en la kompreno de la teorio de la lumo.
Fine de tiu jarcento kaj komence de la 20-a malkovriĝas diversajn radiadojn, ĝis nun nekonatajn, kaj oni faras gravajn malkovrojn rilate al la elementaj partikloj. Tio kondukas al la naskiĝo de revolucia kampo: la nuklea fiziko.
En 1905 la publikigo de tri fundamentaj sciencaj artikoloj fare de juna fizikisto, Albert Einstein montras la naskiĝon de tiu kiun oni nomis la jarcento de la Fiziko. La plej influa kampo tiam naskita estis la teorio de la relativeco. Iom poste naskiĝas la kvantuma fiziko, aro da teorioj priskribantaj la subatomajn fenomenojn.
Dum la sekvaj jaroj la disvolviĝo de la fiziko estis tre rapida. Diversaj teorioj, ĉiam pli kompleksaj, klopodis ordigi la konojn de la materio, kaj ĝia rilato kun la energio, la spaco kaj la tempo.
En 2005, jaro de la centa datreveno de la artikoloj de Einstein, estis universale festata kiel Jaro de la fiziko.
Klasika fiziko
Klasika fiziko estas ĝenerala nomo por fizikaj teorioj, kiuj ne konsideras la kvantuman teorion. Foje ĉi tiu nomo ankaŭ estas uzata por fizikaj teorioj kiuj ne konsideras ĝeneralan relativecon kaj specialan relativecon.
Neŭtona mekaniko estas konsiderita kiel la komenco de klasika fiziko, fiziko kiu kulminis en la 19-a jarcento kun la eltrovo de la ekvacioj de Maxwell, kaj la leĝoj de termodinamiko.
La difino de la esprimo "moderna fiziko" ne estas rigida difino, kaj povas enhavi nur kvantuman teorion, aŭ ĉion el la fiziko de la 20-a kaj 21-a jarcentoj.
Ĉefaj branĉoj de moderna fiziko
La matematika fiziko estas la scienca kampo kiu okupiĝas pri la intereco inter fiziko kaj matematiko. La Journal of Mathematical Physics difinas ĝin kiel «la aplikado de matematiko al problemoj de la medio de la fiziko kaj la disvolvigo de matematikaj metodoj taŭgaj por tiaj uzoj kaj por la disvolvigo de fizika sciaro.», la teorio de la elasteco, la akustiko, la termodinamiko, la elektro, la magnetismo kaj la aerodinamiko.
Striano
Striano estas komunumo de Italio.
NGC 1573A
NGC 1573A (aliaj indikoj — PGC 16052, UGC 3150, MCG 12-5-20, ZWG 328.21, IRAS04423+7322) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Rabatako de Damieto (853)
La Rabatako de Damieto en 853 estis grava okazaĵo en la Bizanca Imperio. La 22an de majo 853, la Bizanca ŝiparmeo atakis la havenurbon Damieto ĉe la Nila Delto, kies soldataro estis fore en la momento. La urbo estis rabita kaj ruinigita, havigante ne nur multajn kaptivojn sed ankaŭ grandajn kvantojn de armiloj kaj havaĵoj preparitaj por la Emirlando de Kreto. La Bizancanoj uzis por tio floton de 85 ŝipoj kaj 5 000 homoj.
Tetrapodoj
Sistematiko
Entute la biodiverseco de tetrapodoj (aŭ almenaŭ, tiu de la amfibia branĉo) kreskis eksponenciale dum la tempo: de sola amfibia grupo iam en la Devonio al multaj miloj de specioj hodiaŭ. Tamen, ke diversificación procezo estis interrompita almenaŭ kelkajn fojojn por grandaj biologiaj krizoj, kiel la Permia-Triasa formortado, kiu tuŝis almenaŭ amniotes.
La ĝenerala komponado de biodiverseco estis peladata ĉefe por amfibioj en la Devonio kaj la Karbonio, regita de sinapsidoj en la Permio kaj la Triaso, poste (en la Ĵurasio kaj la Kretaceo) regita de reptilioj kaj pligrandigita de la eksploda kresko de birdoj kaj mamuloj en la Kenozoiko. La kresko de biodiverseco sekvis la plimultiĝon de la numero de niĉoj okupitaj per tetrapodoj. La unuaj tetrapodoj vivis en akvoplenaj habitatoj kaj nutris ĉefe fiŝojn. Hodiaŭ, la tero subtenas grandan diversecon de tetrapodoj kiuj loĝas en multaj habitatoj kaj uzas diversajn dietojn.
VikiSimpozio
VikiSimpozio (angle: WikiSym) estas la Internacia Simpozio pri Vikioj, esplora konferenco dediĉita al vikioj kiu kunvenigas programistojn kaj uzantojn.
Sonhaja regno
La Sonhaja regno estis ŝtato kiu regis la okcidentan Sahelon en nordokcidenta Afriko en la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Ĉe ĝia pinto, ĝi estas unu el la plej grandaj afrikaj imperioj. La ŝtato estas konata per sia historiografia nomo, derivita de ĝia ĉefa etna grupo kaj reganta elito, la sonhajoj. Sonni Ali, kiu regis inter 1464 kaj 1492, establis Gaon kiel la ĉefurbon de la imperio, kvankam sonhaja ŝtato jam ekzistis en kaj ĉirkaŭ la loĝloko Gao ekde la 11-a jarcento. Aliaj gravaj urboj en la imperio estis Timbuktu kaj Djenné, konkeritaj en 1468 kaj 1475 respektive, kie urb-centrita komerco prosperis. Komence, la imperio estis regita de la dinastio Sunni (ĉ. 1464 - 1493), sed poste estis anstataŭigita de la dinastio de Askia (1493-1591).
Macatawa
Macatawa estas lago en departemento Otavo en la usona ŝtato Miĉigano.<!-- La kanalo konektanta Macatawa al Miĉigano (lago), (vizaĝanta, signobildanta, facanta, edranta) Macatawa.]]
La lago okupas porcioj de Parka Vilaĝeto, (Holando, Nederlando) Vilaĝeto, kaj la Urbo de (Holando, Nederlando).
La orienta fino de la lago estas markita per industria evoluo en la Urbo de (Holando, Nederlando), kaj inkluzivas (terkarbo, karbo)-(fajris, abiita) elektrocentralo, ĉifono metala (recikligo, recikliganta) facileco, farmaciaĵo (produktado, produkto) (planto, planti), volumenaĵa mineralo (ŝarganta, ŝarĝanta) garaĝo, kaj pekli (produktado, produkto) facileco posedis per la H.J. _Heinz_ kompanio. La resto de la _lakeshore_ estas markita per alta-rento _residential_ evoluo, kun la rimarkinda escepto de (Holando, Nederlando) (Ŝtato, Stato, Stati) Parko kiu (randoj, randas, limoj, limas) la norda bordolinio de la okcidenta fino de la lago.
Horný Tisovník
Horný Tisovník (hungare Felsőtisztás [felŝOtistAŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Horný Tisovník situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Zvolen troviĝas je 25 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1573 en parte hungara formo "Folso Thyczolnik". En la 18-a jarcento bierofarejo funkciis tie. En 1828 loĝis tie 444 vilaĝanoj en 70 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Felső-Tiszovnyík, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőtisztás 1424 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Halič, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horný Tisovník 273 homoj, (ĉiuj slovakoj).
VikiKreolo
VikiKreolo estas nova sintakso por redakti vikiojn, kvazaŭ Esperanto inter vikio-sintaksoj. Ĉe la VikiSimpozio en 2006, Chuck Smith gvidis laborgrupon konsistantan el vikiprogramistoj kiuj ellaboris novan sintakson kiu estas intuitiva kaj facila. La ideo ne estas anstataŭigi ekzistantajn vikisintaksojn, sed doni novan manieron por ke vizitantoj de nova vikiprogramo povu facile redakti sen la devo lerni novan sintakson. VikiKreolo nun funkcias por la jenaj programoj: Oddmuse, MoinMoin, DokuWiki kaj TiddlyWiki. Brion Vibber, la ĉefprogramisto de MediaWiki (la programo de Vikipedio) kaj Ward Cunningham (la inventinto de vikioj) ankaŭ planas realigi VikiKreolon.
Lim Su-gyung
Lim Su-gyung aŭ Lim Su-kyung (naskiĝis la 6-an de novembro 1968 en Seulo) estas sudkorea politikistino, sociala kaj homrajta aktivistino.
Biografio
Ŝi iĝis konata en 1989, kiam ŝi — spite al malpermeso de Sud-Koreio — partoprenis en la 13-a Monda Festivalo de Junularo kaj Studentaro en Pjongjango. Ŝi ricevis la karesnomon Floro de la Unuiĝo, pro la reprezento de la sudkoreia studenta organizo Jeondaehyop. Kiam ŝi reveturis tra Panmunjom al Sud-Koreio, ŝi estis arestita pro neglekto de la nacia sekureca leĝo de Sud-Koreio. Ŝi estis en prizono 2,5 jarojn. La sud-korea prezidento Kim Dae-Jung pardonis ŝin en 1999. Ŝia okjara filo mortis en 2005, post tio, ŝi retiriĝis el la politiko al budhisma klostro.
En aprilo de 2012, ŝi iĝis reprezantino de la Unuiĝinta Demokrata Partio en la unuĉambra parlamento de Sud-Koreio.
Mainit
Mainit estas la kvara plej granda lago en la insulara ŝtato Filipinoj kun areo super 150 km². Ĝi situas en nordorienta parto de Mindanao kaj ĝiaj partoj estas en provincoj Surigao del Norte kaj Agusan del Norte.
MO S-18 "Obora"
MO S-18 "Obora" (Obora estas en Esperanto Ĉasarbaro) estas infanteria fuorto apartenanta al ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj kaj nuntempe ĝi kreas parton de muzeo de fortikaĵoj proksime de Hlučín. Komandanto de tiu ĉi fuorto estis Jaroslav Švarc.
Naciaj parkoj de Argentino
Estas 30 naciaj parkoj en Argentino. Ĝi estas la ĉefa rango inter Naturaj areoj protektitaj en Argentino.
Listo de Naciaj Parkoj
Totale ili estas 33.
Adur
En la Eŭska mitologio, adur estas la magia forto kiu ligas ĉion kun sia simbolo, tiel ke io okazonta al sia simbolo ankaŭ okazos al la vera.
(13510) 1989 OL
(13510) 1989 OL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Tarik Elyounoussi
Tarik Elyounoussi (n. ) estas norvega futbalisto. Li de 2008 ĝis 2019 membris en la norvega nacia teamo de futbalo.
NGC 1574
NGC 1574 (aliaj indikoj — PGC 14965, ESO 157-22, AM 0421-570) estas galaksio en la konstelacio Reteto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Succivo
Succivo estas komunumo de Italio.
Aínsa-Sobrarbe
Aínsa-Sobrarbe (L’Aínsa-Sobrarbe) estas municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Sobrarbe (kies ĉefurboj estas Boltaña kun Aínsa mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). La municipo naskiĝis per la kunigo de la iamaj municipoj Aínsa kaj Alto Sobrarbe, en 1976.
En la loko, krom la hispanan, oni parolis variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la Pireneoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudo de la komarko Sobrarbe, lime norde kun Boltaña, Labuerda kaj El Pueyo de Araguás, oriente kun La Fueva, sude kun Abizanda kaj Bárcabo, kaj okcidente kun Hoya de Huesca. Krom la loĝloko Aínsa mem, la municipo enhavas ankaŭ la loĝlokojn Arcusa, Arro, Banastón, Bruello, Las Bellostas, Camporrotuno, Castejón de Sobrarbe, Castellazo, Coscojuela de Sobrarbe, El Coscollar, Gerbe, Griébal, Guaso, Jabierre de Olsón, Latorre, Latorrecilla, Mondot, Morillo de Tou, Olsón, La Pardina, La Ripa, Paúles de Sarsa, Santa María de Buil, Sarratillo, Sarsa de Surta kaj Urriales. Krome estas kelkaj lokoj parte senhomaj, kiel Casa Almunia, Molino López, Molino Villacampa, Molino Jabierre, Sarratiás, El Sarrato, Coronillas, Pelegrín kaj Gabardilla, plus aliaj jam tute senhomaj, kiel Bagüeste, Paciniás, Cerollar, Casa Sierra, Casa Linás, Escapa, La Lecina, Linés, La Capana kaj Puibayeta. Aínsa mem estas sur la kunfluejo de la riveroj Ara, alfluanto de Cinca, kaj Cinca mem. Parto de ĝia teritorio estas okupata de la Natura Parko Sierra kaj Cañones de Guara.
La loĝloko Aínsa mem (569 msm) estas je 101 km nordoriente de Huesca, alirebla laŭ la ŝoseo N-260 inter Boltaña nordokcidente kaj Foradada del Toscar tute for oriente; krome la ŝoseo A-1604 komunikas okcidente, ekzemple al Laguarta. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj kaj konustrunkaj kamenoj.
Historio
Dum la 12-a jarcento, Boltaña perdis gravon favore al Aínsa, kiu estis konkerita de la Regno Aragono, speciale post la havigo al tiu de loĝĉarto en 1124 fare de la reĝo Alfonso la 1-a. Dum sekvaj jarcentoj, pliiĝis la procezo de konstanta dekadenco de Boltaña favore al Aínsa, ĝis tio ke jure Boltaña ekestis konsiderata nur dependaĵo aŭ domaro de Aínsa. Ĝia gravo per brutobredado dependis de la paŝtejoj. Dum la 17-a jarcento Aínsa floris, dum komerco kaj kontrabando riĉigis familiojn kiuj povis starigi multajn el la domegoj kiuj ankoraŭ konserviĝas, specife ĉe la turdomegoj oftaj en Norda Aragono.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Boltaña mem kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 2 315 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la festo "La morisma de Aínsa"; krucmonumento de Aínsa; Domego La Abadía de Arro; Domego Lanao, en Arro; Domego La Abadía de Gerbe; Domego Bara, en Guaso; Domego Juan Broto, en Guaso; Domego Pallás, en Guaso; Ekzorcejo de Guaso; Casa Molinero (domo de la muelisto) en Las Bellostas; pontoj, mirindaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj aliaj vidindaĵoj.
Inter defendejoj menciindas la kasteloj de Aínsa kaj de Tou kaj la Turo de Arcusa. De prahistorio menciendas la dolmenoj Capilleta kaj de Pueyoril: Inter preĝejoj notindas tiuj de Santa María, en Aínsa; de la Asunción de Castejón de Sobrarbe; de Sankta Savinto de Guaso; de Sankta Eŭlalia de Olsón kaj de Sankta Marteno en Santa María de Buil.
La urba kerno de Aínsa estas pitoreska, kun ĉefa placo, ŝtonaj domoj, pontoj, mirindaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj aliaj vidindaĵoj. Inter tiuj elstaras la Geoparko de Unesko Sobrarbe-Pirineos, la Natura Parko Sierra kaj Cañones de Guara, la Akvorezervejo Mediano kaj la riveroj Ara kaj Cinca.