cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean-Christophe
Intrigo
La centra rolulo, Jean-Christophe Krafft, estas germana muzikisto de belga deveno, komponisto de genio kies vivo estas prezentita ekde lulilo ĝis la tombo. Li travivas grandajn afliktojn kaj spiritajn luktojn, ekvilibriganta sian fieron en siaj propraj talentoj kun la neceso perlabori vivtenon kaj prizorganta de tiuj ĉirkaŭ si. Turmentita de maljustoj kontraŭ siaj amikoj, devigita fuĝi en pluraj okazoj rezulte de siaj problemoj kun aŭtoritato kaj sia propra konscienco, li fine trovas pacon en izolita angulo de Svislando antaŭ ol reveni triumfe al Parizo jardekon poste.
Costache Negri
Vivo
Costache Negri estis filo de riĉa bojaro. Li estis edukita en la domo de siaj gepatroj kaj ĉe la kortego de princo Ioniță Sandu Sturdza (kies edzino estis la onklino de lia patrino) antaŭ ol veni Kiŝinevon kaj Odeson. En 1834 li estis sendita al Francio kaj Italio por studi. Li revenis al Moldavio ĉe la fino de 1841. En 1842 li iĝis framasono en Bârlad (Distrikto Vaslui).
Je la eko de la Revolucio de 1848 Negri troviĝis en Parizo, kie li volontulis por la Revoluciaj gardistoj kaj prezentis la novan rumanan trikoloron al la franca registaro. En marto 1848 al li estis malpermesite reveni al Moldavio, sed kune kun grupo de moldavaj ekzilitoj li sukcesis atingi Brașov. Tie li partoprenis la redaktadon de la Deklaracio de Principoj de majo 1848 kaj la proklamon de la renverso de princo Mihail Sturza. Post tio li moviĝis al Bukovino, kie li kunordigis la laboron kaj propagandon de la ekzilita revolucia komisiono de Moldavio; Alexandru Ioan Cuza apogadis lin en tiaj klopodoj. La malvenko de la revoluciuloj en Valaĥio frakasis la iluziojn de moldavoj pri la ebleco fari gravajn politikajn ŝanĝojn ankaŭ en Moldavio. Pro ĥolerepidemio kaj kreskanta opozicio de la habsburgaj aŭtoritatoj la tuta grupo de revoluciuloj estis devigita forlasi Bukovinon kaj reiri al Francio. Kune kun aliaj rumanaj ekzilitoj Costache Negri dediĉis en 1849 siajn klopodojn al la unuigisma celo havante baldaŭ la ŝancon reveni al Moldavio. Ĉar tie nova reganto estis elektita, nome Grigore Alexandru Ghica, kiu nomumis lin je diversaj juraj kaj administraj postenoj. Kiel politikisto kaj patrioto, li elstaris precipe post 1851, kiam li okupis la unuan publikan postenon de burggrafo de Covurlui. Kun la internaciigo de la rumana demando Negri komencis en 1855 diplomatian karieron, kiu igis lin la plej grava rumana diplomato de la sekva jardeko.
En 1855, li estis sendita kiel delegito de princo Grigore Alexandru Ghica al Konstantinopolo kaj Vieno por apogi Union de rumanaj princlandoj. En 1856 li estis membro de la Unia komitato de Iași kaj en 1857 li estis elektita deputito kaj vicprezidanto de la Ad-hoc-asembleo kunvokite per la decido de la Pariza packongreso de 1856.
Morfogenezo
Morfogenezo (el la greka μορφογενετική, "origino de la formo") priskribas la evoluon de organoj kaj organetoj, same kiel aliaj strukturoj kaj trajtoj dum la ontogenezo de organismoj, inkluzive de homoj, bestoj, plantoj, prokariotoj kaj virusoj.
Costache Negri
Vivo
Dum tiu ĉi tempo, li ĉiam partoprenis en la renkontiĝoj de la rumana unuigisma movado kio rezultigis la duoblan elekton de princo Cuza en 1859 kaj la finan kuniĝon en 1861. Negri mem estis plurfoje instigita kandidatiĝi por la trono sed rifuzis ĉiufoje.
Morfogenezo
D'Arcy Wentworth Thompson per sia libro "On Growth and Form" aperinta en 1917 estas konsiderata pioniro de matematik-kvantaj analizoj pri morfogenezo de bestaj organismoj. Li prezenti, ke multaj korpoformoj povas esti klarigitaj, kiel ŝanĝoj en la formo de koordinata reto, kiu estas metita super la organismon, kaj ke sufiĉe simplaj kreskaj alometrioj ofte efikas por klarigi la transiron de unu formo al alia. Nuntempe ĉi tiuj povas esti interpretataj kiel esprimoj de evoluaj genoj de malsamaj fortoj laŭ dekliva deklivo kaj, se necese, ekzamenitaj pli detale.
Pliaj teoriaj aspektoj de morfogenezo kaj precipe ŝablona formado povas esti priskribitaj matematike per reaga-difuza sistemo de Alan Turing (The Chemical Basis of Morphogenesis).
Jean-Christophe
Kritiko
Kvankam Rolland unue konceptis la verkaĵon en Romo en la printempo de 1890, li komencis verki serioze en 1903 post kiam li finis eldoni biografion de Beethoven. Letero de 13 septembro 1902 rivelas liajn planojn:
Costache Negri
Vivo
En 1859 li estis sendita al Konstantinopolo kiel reprezentanto de la unuiĝintaj princlandoj por akiri rekonon de la fakta ŝtato post la voĉdono de la 24-an de januaro kaj tiel akiri firman, finan union.
Jean-Christophe
Kritiko
Sed en lia antaŭparolo al Dans la maison, eldonita en 1909, Rolland neis, ke li estis skribanta romanon en la tradicia senco, sed "muzikan romanon" en kiu emocioj, ne klasika ago, postulis la kurson de eventoj. "Kiam vi vidas homon, ĉu vi demandas vin mem ĉu li estas romano aŭ poemo? [...] Jean-Christophe ĉiam ŝajnis al mi flui kiel rivero; mi diris tion de la unuaj paĝoj." Tio ĉi elpensis la terminon roman-fleuve (river-romano), kiu poste estis aplikita al aliaj romanaj sinsekvoj en la sama stilo.
Costache Negri
Vivo
Estante bona amiko de Alexandru Ioan Cuza li apogis ĉiujn agojn kaj reformojn de la reganto de la Unio. Pro la misioj kiujn li plenumis eksterlande Costache Negri povas esti taksita la unua diplomato de la Rumanaj princlandoj. La intrigo kiu kaŭzis la detronigon de Cuza determinis lin, kiel ankaŭ Vasile Alecsandri, rezigni la politikan vivon. Li retiriĝis al Târgu Ocna kaj dediĉis la lastajn jarojn de sia vivo al siaj dumvivaj pasioj, nome al numismatiko kaj pentrarto. Li ankaŭ havis riĉan korespondadon kun Vasile Alecsandri kaj Mihail Kogălniceanu.
Costache Negri mortis la 28-an de septembro 1876 kaj lia tombo estas en la antaŭa Răducanu-monaĥejo en Târgu Ocna (kiun konstruis Radu Racoviță en 1664). Dum sia vivo Costache Negri malmulte publikigis en revuoj, do lia kontribuo al la heredaĵo de la rumana literaturo estas sufiĉe malgranda.
Verkista agado
Dum sia vivo Costache Negri malmulte publikigis en revuoj, do lia kontribuo al la heredaĵo de la rumana literaturo estas sufiĉe modesta. Restas al ni kelkaj interesaj manuskriptoj, kiuj inkluzivas 3-4 prozajn skribaĵojn, precipe vojaĝrememorojn, dekojn da poemoj kaj aprezindan nombron da leteroj, kiuj havas nenian literaturan valoron, sed nur dokumentan. La prozo, verkita precipe dum liaj studentaj jaroj, inkludas la rakonton Sările venețiene (1839). Ankaŭ en ĉi tiu kolekto troviĝas la fama tosto farita en Parizo la 27-an de decembro 1848 kie li diras: ''En miaj floraj revoj montriĝas la estonteco de Rumanio. Ni estas milionoj da disaj rumanoj. Kion ni bezonas por fariĝi forta nacio? Unuecon, nur unuecon. Vivu la kuniĝo de la rumanoj!''
Hilde Bruch
Bruch elmigris al Usono en 1934. Ŝi laboris kaj studis ĉe diversaj medicinaj instalaĵoj en Novjorko kaj Baltimoro antaŭ ol en 1964 ŝi iĝis profesoro pri psikiatrio en Houston, Teksaso.
Lale Gül
Lale GÜL (naskiĝis en 1997 en Amsterdamo) estas turkdevena nederlanda verkistino, konata pro sia aŭtobiografia verko Ik ga leven ("Mi vivos"), kiu estis publikigita en Nederlando en 2021 kaj rapide iĝis unu el la plej vendataj libroj, tradukita jam al 10 lingvoj. En tiu libro ŝi malkaŝas en senprecedenca honesta maniero kaj kun multe da humuro la limigojn esti edukita en strikta islama turka familio kun kutimoj el la naskiĝregiono de siaj gepatroj. Pro tio ŝi travivis multajn obstaklojn en sia vivo inter samaĝuloj en Nederlando: 'muziko estas malpermesata, havi koramikon de la kontraŭa sekso estas kontraŭleĝa, edziniĝi kun kiu oni volas ne eblas, ŝminko estas malkonvena, spekti filmon en kiu oni kisas estas malakceptebla, festado de naskiĝtagoj ne estas permesata, ne estas permesata labori kun viroj kaj ankaŭ eliri kaj festeni ĉe festivaloj estas malpermesata.' Post publikigo de tiu libro, ŝi estis minacata fare de homoj de la nederlanda-islama komunumo.
Ŝi studis la nederlandan ĉe la Libera Universitato de Amsterdamo. Ĝis ŝi estis deksepjara ŝi ĉeestis semajnfine koranan lernejon administritan de la Fondumo Milli Görüş.
Černý Důl
Černý Důl (Schwarzental) estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en distrikto Trutnov, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1556.
Al la 11-a de marto 2008 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Partoj de kampurbo
domaroj:
Inaŭgura parolado
Inaŭgura parolado estas la debuta parolado, kiun ĉiu nova membro de la Ĉambro de deputitoj donas. Estas kutime ke nova membro donas sian inaŭguran paroladon, sen esti interrompita. Poste estas gratuloj de la aliaj membroj.
Ĉervonohrad
Ĉervonohrad (Червоноград) estas urbo en Lviva provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2019.
(24106) 1999 VA12
(24106) 1999 VA12 estas tre malgranda duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 10-a de novembro 1999 de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la 24-a de septembro 2020 de D. Pray, P. Pravec, H. Kucakova, P. Fatka, K. Hornoch, P. Kušnirák kaj V. G. Chiorny, uzinte observitaj elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,2 km, orbitan estimata je 7,2 km kaj  de 0,9346 ± 0,0004 tago (22,4304 horoj) ; ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Žlunice
Žlunice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1297.
Ĉervonohrad (stacidomo)
Ĉervonohrad (Червоноград) (ĝis 1964 Kristinopil, Кристинопіль) estas fervoja stacio en Ĉervonohrad (Lviva provinco), urbo en Ukrainio.
Fenila 4-fenilbenzoato
Fenila 4-fenilbenzoato aŭ fenila bis-fenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Fenilbenzoata acido kaj fenolo. Fenila 4-fenilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila 4-fenilbenzoato prezentas du benzenajn ringojn kaj fenilan grupon interligitajn per karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 19 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Kalvinana preĝejo (Szigetvár)
La kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo en urbo Szigetvár (Hungario).
Historio
Szigetvár apartenis al la Osmana Imperio inter 1566-1689. La regantaj turkoj iomete favoris la kalvinanojn, ĉar ili ne uzis skulptaĵojn kaj bildojn en la kirkoj. Spite tion pri kalvinanoj la informoj malaperis. Praktike la kalvinana vivo aperis en la 20-a jaercento. La nun videbla kirko en Szigetvár estis konstruita en la 1930-aj jaroj. La orgeno estis kreita en 1934, la preĝejo estis renovigita ekstere en 2008.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo. La fasado estas malsimetria, ĉar dekstre la kavadrata turo altiĝas kaj iomete malreliefas. La turpinto estas pinta piramida. La fasado havas enirejon, sed ankaŭ la turo havas apartan pordon. En fino de la navo dekstre estas videbla kvazaŭsakristio.
Hubálov (Jičín)
Hubálov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudoriente de Jičín. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hubálov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,91 km².
Transgvido de la vilaĝo sub Jičín
En la jaro 2017 alparolis municipo Tuř, sub kiu Hubálov administre falis, urbon Jičín kun peto pri alligo de Hubálov al Jičín. En municipo Tuř okazis referendumo, en kiu plimulto da loĝantoj konsentis kun tiu paŝo. En la jaro 2019 reprezentantoj de Jičín voĉdonis (13 voĉoj por el la sumaj 21), ke Hubálov povas alligia al Jičín. Municipo Tuř proponis tiun ĉi trangvidon sen konscio de loĝantoj de Hubálov. Hubálov fariĝis konsisto de Jičín la 1-an de oktobro 2019.
École normale supérieure Paris-Saclay
La École normale supérieure Paris-Saclay (ankaŭ konata kiel École normale supérieure de Cachan, ENS Cachan aŭ ENS Paris-Saclay) estas la plej prestiĝa el la plej gravaj francaj lernejoj ofertantaj altedukon. La lernejo situas en Gif-sur-Yvette. La fakoj de la lernejo estas aplikata scienco kaj sociologio, ekonomiko kaj administrado.
La lernejo estas membro de la Universitato Paris-Saclay.
Trosky (apartigilo)
Esprimo Trosky havas kelke da signifoj:
Kozly (distrikto Česká Lípa)
Kozly (Kosel) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371. Ekde la 1-a de julio 1980 ĝis la 31-a de decembro 1991 la municipo estis konsisto de urbo Česká Lípa.
Personecoj kunigitaj kun la municipo
En la municipo longajn jarojn restadis disidento kaj politikisto Jiří Dienstbier. Elkreskis ĉi tie ankaŭ lia filo Jiří Dienstbier la pli juna, senatoro kaj kandidato por prezidento de la respubliko.
Francisco Pereira Passos
Francisco Pereira Passos (Piraí, Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo, 29a de aŭgusto 1836 - 12a de marto 1913) estis unu de la plej elstaraj urbestroj de la urbo Rio-de-Ĵanejrio, tiam ĉefurbo de Brazilo. Laŭprofesie inĝeniero, li regis inter 1902 kaj 1906 kaj polemika kaj modernige.
Kariero
Dum granda parto de la urbanoj opoziciis lian politikon eksproprietigi kaj finigi la staton de "kolonia urbo" (inklude nombraj detruoj kiuj devigis multajn lokanojn migri al neregulaj setlejoj, rezulte en la apero de la faveloj​), li transformis la urbon kaj faris ĝin la nomita Cidade Maravilhosa (Mirinda Urbo). La urba reformo de li estrita estigis la sanitarecon de la urbo, faris Rio vigla kaj moderna urbo, kaj definitive integris la havenon kaj la urbocentron en la Suda Zono.
Újezd pod Troskami
Újezd pod Troskami estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1320.
Fandoĥto
Fandoĥto (, ankaŭ skribita Fandokht kaj Findūkht) estas vilaĝo en Ŝaskuho Kampara Distrikto, Centra Distrikto, Zirkuh grafujo, Provinco Suda Ĥorasano, Irano. Ĉe la 2006a popolnombrado, ties loĝantaro estis, en 330 familioj.
Alĝeraj atakoj de la 11-a de aprilo 2007
La atakoj de 11-a de aprilo 2007 en Alĝero, la ĉefurbo de Alĝerio, estis serio de kunordigataj bombveturilaj atencoj. Ĝi celis la sidejon de la registaro kaj policejo de la orienta kvartalo Bab Ezzouar dum la mateno de la. Ĝi okazis kvazaŭ samtempe.
La policejo de la kvartalo Bab Ezzouar lokiĝas oriente, apud la vojo ĝis la internacia flughaveno de Alĝero, apud unu el la plej grava universitato de la lando.
La atakoj mortigis almenaŭ 33 homojn kaj vundis pli ol 222.
La televidkanalo Al Jazeera anoncis dum la posttagmezo de la 11-a de aprilo ke ĝi ricevis telefona alvoko de persono, prezentanta sin kiel parolisto de la organizo de Al-Kaida en Magrebo, kiu ĝi estas la estro de la atencoj.
Tiu organizo publikigis portretojn de tri sinmortigaj respondeculoj de la atakoj.
Cedella Booker
Cedella Marley BOOKER (23-a de julio, 1926 - 8-a de aprilo, 2008) estis jamajka kantisto kaj verkisto, konata ĉar estis la patrino de Bob Marley.
Biografio
Kiam ŝi estis 18-jara, ŝi edziniĝis kun Norval Sinclair Marley, blanka jamajkano de angla deveno. Jarojn poste naskiĝis ilia filo Bob.
Ŝi mortis la 8-an de aprilo de 2008, en la aĝo de 81.
Tombejo de Vaugirard
La tombejo de Vaugirard (Cimetière de Vaugirard) estas tombejo situanta ĉe n-ro 320 Strato Lecourbe en la 15-a arondismento de Parizo, malfermita en 1787, kio igas ĝin unu el la plej malnovaj aktivaj tombejoj en Parizo.
La tombejo okupas grandan terpecon okcidente de Strato Lecourbe. Ĝi havas areon de unu hektaro kaj duono kaj enhavas ĉirkaŭ 2500 tombojn. Troviĝas 95 arboj de 17 malsamaj specioj.
Greka komedio
La greka komedio aux helena komedio estas literatura ĝenro de scenejaj verkoj kun plejparte komikaj efikoj kaj kutime feliĉa fino. Greka komedio kaj greka tragedio establas la longan tradicion de komedio kaj tragedio en Eŭropo, la plej gravaj ĝenroj de eŭropa dramo. En komedio ofte okazas konflikto, kiu malmaskas supozeblajn valorojn aŭ elmontras homajn malfortojn kaj kies solvo kaŭzas ridon. Estas malfacile klare difini komedion. Eĉ la komikeco havas nur limigitan validecon kiel ĉeftrajto, ĉar komedio ankaŭ inkludas kombinaĵojn kun seriozaj aŭ absurdaj ĝenroj kiel ekzemple tragikomedio aŭ la grotesko.
La enhavo de greka komedio estas (en la tempo de la Malnova Komedio) la moka konfrontiĝo kun elstaraj civitanoj aŭ konataj personecoj. La temo estas rakonti rakontojn el la vivo de la Poliso. La tasko de komedio estas transdoni certajn valorojn per ridado (esti instruita ion per ridado).
La komedio, kiel la tragedio, estiĝis el la Dionizo-kulto, kun falusportantoj kantante kantojn honore al Dionizo por ekzerci vegetaĵan magion. Parte el tiu tradicio aperis la dorika komedio, kies plej grava motoro estis Epiĥarmo (Ἐπίχαρμος) de la insulo Kos. Ekde 488 antaŭ nia erao la premieroj de komedio okazis en Ateno, kiu du jarojn poste, do en 486 antaŭ nia erao, disetendiĝis al ĉiujaraj poeziokonkuradoj.
Lagoa (Rio-de-Ĵanejro)
Lagoa (en portugala: Lagoa Rodrigo de Freitas) estas altklasa kvartalo de la Suda Zono de la urbo Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Ĝi havas unu de la plej altaj indicoj de homa disvolviĝo de la urbo kaj la plej altan indicon de alfabetigo de plenkreskuloj. Granda parto de ĝiaj teroj estis akiritaj el akvo de la laguno Rodrigo de Freitas, pro kio la plej granda parto de la konstruaĵoj de Lagoa (ĝenerale luksaj loĝejaroj) estas ĉe la laguna akvo kiu havs konturon de 7 500 metroj kaj estas tauga loko por praktiki sportojn, distri sin kaj viziti trinkejojn aŭ restoraciojn de internacia kuirarto.
Ekde 1996, ĉiun decembron estas nova altiraĵo: nome flosanta kristnaska arbo 85 metrojn alta elstara pro siaj lumoj.
Gusztáv Rónaszéki
Gusztáv Rónaszéki [gustAv rOnasEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rónaszéki Gusztáv estis hungara aktoro, instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Kirchbaum Ágoston, lia prenita familia nomvarianto estis Rónaszéky [rOnasEki].
Gusztáv Rónaszéki naskiĝis en 1854? en Királyvölgy (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Solone (Taĉiv) en Ukrainio), li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Rónaszéki akiris apotekistan diplomon, tamen li aktoriĝis en 1871 en Huszt en teatra kompanio de Gyula Miklósy. Dum la sekvaj 27 jaroj li aperis preskaŭ en ĉiuj urboj de Hungarlando ankaŭ kiel kantisto, reĝisoro, dramaturgo, dirigento, zorgisto, ktp. Liaj pli gravaj teatraj stacioj/teatrestroj estis Pécs (1872), Antal Bokody (1872–1874), Ignác Krecsányi (1876–1878), Gerő Aradi (1878–1880), Népszínház (1884), Lajos Valentin (1887–1889), Zsigmond Feld (1890), Sándor Csóka (1891), poste li estis zorgisto ĉe András Leszkay en Debrecen. Li aliĝis al la ĵus fondita Gaja Teatro en 1896, kie li estis ankaŭ sekretario de la teatra lernejo, poste la unua lernejestro de la Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo inter 1903–1906. Li ofte verkis teatraĵojn. Li pensiuliĝis en 1909. Li edziĝis dufoje kaj havis solan filinon.
Nerodimka
Post la ĉefa setlejo en suda Kosovo, nome la urbo Ferizaj, Nerodimka turniĝas suden kaj fluas ĉe la vilaĝoj Varosh, Komoglava, Kacanik, Stagovo kaj Runjevo, antaŭ atingi la urbon Kacanik kaj enflui en la riveron Lepenak. La disfokiĝo estas fakte artefarita fenomeno, ĉar la konekto estis atingita per digigo de artefarita kanalo, sed la akvofluo estas ankoraŭ natura.
Irisrekono
La irisrekono aŭ iris-rekono, irisa identigo, irisa rekono estas metodo de biometriko por aŭtentigo aŭ identigo de homoj. Tiucele, specialaj kamerao-bildoj estas prenitaj de la iriso de la okulo, kaj la karakterizaj trajtoj de la respektiva iriso estas identigitaj per algoritmaj proceduroj, konvertitaj en aron de nombraj valoroj (trajta vektoro, "ŝablono") kaj uzataj por rekono per enklasiga algoritmo, kiel konservita neŭrala reto, resp. komparata kun unu aŭ pluraj jam konservitaj ŝablonoj.
Historio de evoluo
La originala koncepto de uzado de irisbildoj por biometrika rekono estis disvolvita kaj patentita de Flom kaj Safir en 1987. La finiĝo de la patenta rajto en 2006 kondukis al pliiĝintaj esploroj tutmonde.
La plej disvastigita metodo kaj ŝablono (stato aprilo 2007) en komerca uzo estas la "irisa kodo" bazita sur algoritmoj de la matematikisto John Daugman.
Trajtoj
Komercaj rekonaj metodoj detektas ĉirkaŭ 260 individuajn optikajn ecojn de la iriso. Ĉi tiuj karakterizaĵoj disvolviĝas de hazarda morfogenetika procezo en la unuaj monatoj de homa vivo kaj restas plejparte senŝanĝaj dum la resto de sia vivo. Identaj ĝemeloj ankaŭ ne havas identan irizan strukturon.
La elstara eco de irisrekono en praktika apliko estas ĝia ekstreme malalta nombro da fals-pozitivaj komparrezultoj (angle "false matches") kompare kun aliaj biometrikaj metodoj, do la probablo konfuzi iriskodon kun tiu de alia homa okulo estas preskaŭ nula. Ĉi tio signifas, ke irisa rekono taŭgas ankaŭ kiel fidinda identiga metodo en granda datumbazo de milionoj da registroj pri personaj datumoj, kaj ankaŭ por identigo en alirkontrolaj situacioj sen ĉefa identigilo, t.e. sen ID-kartoj aŭ RFID-etikedoj.
Falsaj e-rezultoj ("falsaj ne-trafoj"), do kazoj de ne rekono de homo efektive registrita, povas aperi precipe en malfavoraj registraj kondiĉoj de la okulo, ekzemple se la iriso estas pro la randoj de okulvitroj, reflektoj sur okulvitroj aŭ la mallarĝaj palpebroj tipaj por plejparte orientazianoj (aŭ malproksimorientaj azianoj) ne estas sufiĉe videblaj.
Alia karakterizaĵo estas la malalta bezono de komputaj rimedoj por la iris-komparo. Sekve, la rekono kaj registrado de iriso estas aparte taŭga por poŝtelefona uzo en PDA-grandaj aparatoj.
Nordgermana Orgenskolo
Enkonduko
Speciale dum la 17-a jarcento kaj komence de la 18-a jarcento en norda Germanio ekfloris orgenista tradicio, kiu flegis tute apartan komponmanieron. Devenante el alia grava orgenskolo, tiu de la Jan Pieterszoon Sweelinck, estiĝis unika kunagado de orgenkonstruo, eklezia muziko kaj organisteco. Aliaflanke progresoj en la orgenkonstruado speciale de Hans Scherer la Maljuna, Hans Scherer la Juna samkiel Arp Schnitger kontribuis al la ekesto de la skolo. Tiun ĉi tradicion poste oni nomos nordgemana orgenskolo. La kulminaj tagoj de la urbofiero nome de (iamaj) hansaj urboj kaj la al tio apartenaj granda urborgenoj kaj gravaj orgenistoj koincidas kun novaj evoluoj en la (eklezia) muziko ĝenerale. Speciale la malkovro de novaj agordoj kun pli da komponaj eblecoj faris, ke la disvolviĝoj en tiu ĉi tradicio povis atingi kulminon en la t.n. stylus phantasticus [fantazia Stilo].
Komponistoj
Ekzistas kompleta listo kun komponistoj kaj orgenisto, kiuj pli malpli kontribuis al la disvolvigo kaj disvastigo de la nordgermana orgenskolo. En la listo inter aliaj estas nomitaj la plej gravaj (vd. fontindiko por detalega listo)
Péter Streicher
Péter Streicher [ŝtrejher]?, laŭ hungarlingve kutima nomordo Streicher Péter estis hungara dancisto, koreografo, instruisto. Lia origina familia nomo estis Molnár.
Péter Molnár naskiĝis la en Pécs.
Biografio
Péter Streicher maturiĝis en sia naskiĝurbo en arta mezlernejo en 2010, kie li specialiĝis pri dancoj. Dum la lernejaj jaroj li praktikadis en Nacia Teatro (Pécs). Post la licenco li estis dancisto de Nacia Teatro (Miskolc). En 2013 li partoprenis en fondo de baleta branĉo de la teatro, en la sekva jaro li estis liberprofesiulo kaj li laboris en teatroj de Szolnok kaj Budapeŝto. Inter 2015-2020 li vivis en Brito kaj instruis. Li fondis ankaŭ dancistan trupon, eĉ li ricevis premiojn en 2019 kaj 2020.
Distriktaro Dresden
La distriktaro Dresden ĝis la 1-a de marto 2012 estis unu el tri distrikaroj de la germana federacia lando Saksio, kovrante ties orienton. Je tiu dato en Saksio malfondiĝis ĉiuj antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig. La administra unuo ĝis la 1-a de aŭgusto 2008 germane nomiĝis Regierungsbezirk, kaj poste ĝis marto 2012 Direktionsbezirk.
Ĝis administra reformo de la 1-a de aŭgusto 2008 la distrikaro inkluzivis
la distriktojn
kaj la eksterdistriktajn urbojn
Inter aŭgusto 2008 kaj februaro 2012 ĝi grupigis
kaj la eksterdistriktan urbon
Hotaru no haka
Hotaru no haka (火垂るの墓, laŭvorte: La tombo de la lampiroj) estas japana animacia filmo de Studio Ghibli kaj publikigita en 1988.
"Hotaru" en la titolo ne estas skribita kun la signo per "lampiroj" (蛍), sed en neordinara formo kun la signoj por "fajro-pendigi", kiu estas verŝajne vortludo rilatante al milita fajro, kiu venis el la ĉielo.
Tiu filmo estas eksterordinara verko, nesimila al aliaj animeoj, ĉar ĝi montras malsaton kaj eĉ morton.
La reĝisoro de tiu korŝira filmo estis Takahata Isao. La muzikon komponis Mamija Joŝio.
La filmo sekvas parte aŭtobiografian romanon (1967) de Nosaka Akijuki, kies fratino malsatmortis dum la dua mondmilito.
2-Aminokinolino
2-Amino-kinolino aŭ 2-Amino-kinolino estas duringa heterocikla substanco, tie kie la piridina ringo ligiĝas al alia benzena ringo. La 2-Amino-kinolino prezentas la aminan grupon en la 2-a karbono de la piridina ringo. Aminokinolinoj uzatas en la traktado kontraŭmalaria. La flankaj efikoj estas similaj al tiuj de la klorokino, tamen agranulocitozo aŭ granulocitopenio kaj hepatomalsanoj estis raportitaj dum longatempa uzado. Aminokinolinoj estas tre disvastigataj ankaŭ pro iliaj antikanceraj kaj antiokisidigaj aktivecoj.
Hotaru no haka
17 jaroj poste ankaŭ neanimacia televida filmo kun la sama titolo kaj kun la sama intrigo aperis. Vidu suben.
Intrigo
La historio okazas dum la dua mondmilito en Japanio. La junulo Seita kaj ŝia plijuna fratino Setsuko perdas siajn gepatrojn, la patro mortas servante en la Japana Imperia Mararmeo, la patrino mortas en la bombardado de Kobeo. Poste la gefratoj devas batali kontraŭ la malsato kaj la malmolkoreco de iliaj samlandanoj, el kiuj kelkaj estas eĉ parencoj de la gefratoj. Sed la gefratoj ne sukcesas, kaj finfine Setsuko mortas pro malsato kaj malsano, ŝia frato enterigas ŝin en soleca tombo, poste perdas sian vivovolon kaj mortas ankaŭ pro malsato.
Animea filmo
La filmo "Hotaru no haka" aperis en la japanaj kinoj en 1988 samtempe kiel "Mia najbaro Totoro". "Hotaru no haka" montriĝis kiel "antaŭfilmo" kune kun "Mia najbaro Totoro" en la kinoj. Je la jarfino de 1988 la du filmoj aperis ankaŭ sur laserdisko (LD). En 2000 japana DVD kun anglaj subtitoloj aperis.
Neanimacia filmo
En 2005 aperis ankaŭ neanimacia televida filmo en Japanio en Nihon TV kun la sama temo kaj kun la sama titolo.
La aktoro Iŝida Hoŝi (石田法嗣) ludis la rolon de Sejta kaj Sasaki Mao (佐々木麻緒) ludis la rolon de Secuko.
Libroj
En Japanio aperis ankaŭ la kolorplena kvar-voluma filmkomikso pri "Hotaru no haka" eldonita de Tokuma Shoten.
Vojmapo por paco (politiko)
La vojmapo estis politika plano por solvi la israel-palestinan konflikton. La plano estis prezentita kiel la realigo de la vizio prezentita de usona prezidento George W. Bush en sia parolado la 24-an de junio 2002. La programo proponis laŭgradan, plurŝtupan kaj plurjaran solvon de la israela-palestina konflikto, sub la superrigardo kaj asistado de la Kvarteto, kaj ĝia celo estis fina kaj ampleksa solvo de la israela-palestina konflikto ĝis 2005.
La plano estis skribita en la Ŝtata Departemento ĉe la Blanka Domo. Israela ĉefministro Ariel Ŝaron sciigis sian subtenon por la plano en 2002.
La ĉefaj punktoj de la programo
La jenaj estas la ĉefpunktoj de la vojmapo:
Ĉe la fino de la vojmapo, la partioj devas diskuti kaj subskribi permanentan kompromison, kiu konsistigus veran kaj finan pacinterkonsenton inter la partioj, kun la espero, ke ĉi tiu interkonsento kondukos al la rekono fare de la tuta araba mondo de la rajto de la ŝtato Israelo ekzisti.
Ŝtupoj de la Vojmapo
En la unua fazo, kiu estis planita por komenciĝo en majo 2003, la palestinanoj devis engaĝiĝi al fino al la perforto, kaj rekomenci kunlaboron kun Israelo. Ĉe tiu punkto, politikaj reformoj estis farotaj en la Palestina Administrado, kaj ambaŭ flankoj devis deklari sian engaĝiĝon al duŝtata solvo kaj fino al la perforto. La palestinanoj devas batali kontraŭ terorismo, la arabaj ŝtatoj - ĉesigi terorisman financadon (fakte, financado pliiĝis post kelkaj jaroj), kaj Israelo - retiriĝu el la okupataj teritorioj ekde la komenco de la Intifado.
Krome, Israelo devas havebli humanitaran helpon al la PA, frostigi konstruadon en la setlejoj kaj malmunti ĉiujn antaŭpostenojn establitajn post marto 2001. Tiu fazo fakte neniam estis plene efektivigita, kaj la palestinanoj kaj israelanoj neniam daŭrigis per pli postaj stadioj en la programo.
La dua fazo, planita por komenciĝi antaŭ decembro 2003, devis establi palestinan ŝtaton kun provizoraj limoj, por negoci aferojn de principo, kaj internacia packonferenco devis kunveni.
En la tria fazo, kiu estis intencita esti efektivigita antaŭ la fino de 2005, konstanta pacinterkonsento estis atendita kiel subskribita inter Israelo kaj la palestinanoj, kaj pacinterkonsento inter Israelo kaj ĉiuj arabaj ŝtatoj.
Reagoj
Oficiale, la Palestina Aŭtoritato aprobis la vojmapon sen duboj.
Israelo ne frostigis la konstruadon de la setlejoj, nek ĝi malmuntis ĉiujn kontraŭleĝajn antaŭpostenojn establitajn ekde tiam, kelkaj el kiuj eĉ kvalifikiĝis retrospektive. La Palestina Administrado okazigis liberajn elektojn kaj faris ŝtupojn direkte al politika reformo en la PA. Fine de la afero, la kalendaro fiksita de la vojmapo fiaskis, ĉar pasis la celo fiksita por la fino de la konflikto, pasis la fino de 2005, kaj estas kompreno, ke ne eblos atingi interkompreniĝon pri la ĉefaj punktoj de la interkonsento.
Los desastres de la guerra
Los desastres de la guerra (Militkatastrofoj) estas serio de 82 gravuraĵoj de la hispana pentristo Francisco de Goya, farita inter la jaroj 1810 kaj 1815. La hororo de milito estas montrita speciale kruda kaj penetra en tiu serio. La bildoj detalas kruelaĵojn fifaritajn dum la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Dum la vivo de Goya oni presis nur du kompletajn arojn de la gravuraĵoj, unu el kiuj estis donacita al lia amiko kaj artokritikisto Ceán Bermúdez, sed ili restis nepublikigitaj. La unua publika eldono aperis en 1863, publikigita per iniciato de la Reĝa Akademio de Belaj Artoj de Sankta Fernando. Sekvis aliaj en 1892, 1903, 1906, 1923 kaj 1937.
Oni indikis tri temarojn kaj fazojn en la serio nome la jenaj:
Fenila tioacetato
Fenila tioacetato aŭ fenila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj fenolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Fenila tioacetato posedas 8 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Fenila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj fenilaj derivaĵoj. .
Fenetila tioacetato
Fenetila tioacetato aŭ fenetila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj fenetila alkoholo. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Fenetila tioacetato posedas 10 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn, 1 oksigenatomon, kaj 1 sulfuratomon. Fenetila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj fenetilaj derivaĵoj. .
Žďár (distrikto Mladá Boleslav)
Žďár estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Ĝi etendiĝas laŭlonge laŭ rojo Žehrovka proksimume 21 kilometroj nordoriente de Mladá Boleslav kaj 9 kilometro oriente de urbo Mnichovo Hradiště. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1403.
Ludwig Friedrich Hesse
Ludwig Friedrich HESSE (naskiĝinta la en Rudolstadt, mortinta samloke la ) estis germana historiisto.
Distriktaro Leipzig
La distriktaro Leipzig (Lepsiko) ĝis la 1-a de marto 2012 estis unu el tri distrikaroj de la germana federacia lando Saksio, kovrante ties nordokcidenton. Je tiu dato en Saksio malfondiĝis ĉiuj antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig. La administra unuo ĝis la 1-a de aŭgusto 2008 germane nomiĝis Regierungsbezirk, kaj poste ĝis marto 2012 Direktionsbezirk.
Ludwig Friedrich Hesse
Vivo
Estante filo de la viclernejestro kaj konsitoria konsilisto Johann Ludwig Hesse li frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo. Ekde 1801 li studis ĉe la Universitato de Lepsiko teologion, antikvecsciencojn kaj filologion. En 1805 li doktoriĝis kaj iĝis docento. Poste li helpinstruistis en la gimnazio rudolstadt-a kaj nomumitis vica ĉefadministranto de la biblioteko princa. La saman jaron li iĝis ano de la lernejgvidantaro. En 1810 li nomumitis profesoro gimnazia kaj en 1819 li fariĝis lernejestro. Al li permesite estis uzi la arĥivon de Rudolstadt po privataj laboroj; en 1837 li forlasis la deĵoron lernejan kaj iĝis arĥivisto kaj bibliotekisto. Krome li membris ĉe multaj germanaj kaj ekstergermanaj societoj. Li ankaŭ verkis membiografion.
Distriktaro Leipzig
Ĝis administra reformo de la 1-a de aŭgusto 2008 la distrikaro inkluzivis
la distriktojn
kaj la eksterdistriktan urbon
Inter aŭgusto 2008 kaj februaro 2012 ĝi grupigis
kaj senŝanĝe la eksterdistriktan urbon
Pariza tombejo de La Chapelle
La pariza tombejo de La Chapelle (Cimetière parisien de La Chapelle) estas unu el la ses parizaj tombejoj ekster Parizo.
Ĝia enirejo situas ĉe n-ro 38, Avenuo du Président-Wilson, kie finatingas Avenuo du Cimetière. Ĝi estas limigita sude de bruna kampo limanta al sakstrato Marteau, kaj norde de la fervojlinio La Plaine -, laŭlonge de Avenuo des Magasins-Généraux. Ĝia prizorgo estas ligita al tiu de pariza tombejo de Saint-Ouen.
Szilvia Varga
Szilvia Varga [silvia], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Szilvia, en Slovakio Silvia Vargová estas Slovakia hungara aktoro. Ŝia edzo estis Dezső Rancsó.
Szilvia Varga naskiĝis la  en Komárno (Slovakio).
Biografio
Szilvia Varga maturiĝis en 1984, en la sekva jaro ŝi aliĝis amatore al hungarlingva teatro en sia naskiĝurbo, en 1986 al similia teatrejo en Košice. Ŝi akiris aktoran diplomon en koncerna altlernejo en Bratislavo en 1991, sed interrompe ŝi studis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1990. Dum la studjaroj ŝi ricevis rolojn en Komárno. Inter 1991-1994 ŝi estis membro de Teatro Petőfi (Veszprém), sed samtempe ŝi tenis siajn rolojn en Komárno. Inter 1995-2003 ŝi havis rolojn en Teatro de Kecskemét, poste en Teatro Petőfi (Sopron). En 2007 ŝi sendependiĝis, sed en 2019 ŝi revenis al teatro de Veszprém. Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon en 1998.
StarCraft II
StarCraft II estas milita sciencfikcia realtempo-strategia komputiloludo, kreita de Blizzard Entertainment kaj aperinta je 2010. Ĝi estas la sekvo de la tre sukcesa StarCraft aperinta je 1998. La intrigo okazas en fikcia futuro, kie pluraj grupoj luktas por domino sur la galaksio. Oni elektas ludi kiel unu el tri rasoj—Terran, Zerg, aŭ Protoss—ĉiu havanta tre apartajn lud-stilojn. La ludantoj devas kolekti risurcojn, konstrui bazojn, kaj krei armeojn por ataki sian malamikojn, tute realtempe.
La unu-ludanta kampanjo estas dividata en tri partoj, unu por ĉiu raso: StarCraft II: Wings of Liberty (2010), Heart of the Swarm (2013), kaj Legacy of the Void (2015).
Ĝia plur-ludanta ludado, en kiu plej ofte du ludantoj konkuras, estas unu el la plej konataj elektronikaj sportoj.
Ekde 2017, StarCraft II estas senkosta.
Ligiloj
Oficiala retpaĝo
Distriktaro Chemnitz
La distriktaro Chemnitz ĝis la 1-a de marto 2012 estis unu el tri distrikaroj de la germana federacia lando Saksio, kovrante ties centron kaj sudokcidenton. Je tiu dato en Saksio malfondiĝis ĉiuj antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig. La administra unuo ĝis la 1-a de aŭgusto 2008 germane nomiĝis Regierungsbezirk, kaj poste ĝis marto 2012 Direktionsbezirk.
Ĝis administra reformo de la 1-a de aŭgusto 2008 la distrikaro inkluzivis
la distriktojn
kaj la eksterdistriktajn urbojn
Inter aŭgusto 2008 kaj februaro 2012 ĝi grupigis
Niebuszewo
Niebuszewo (Niebuŝevo, Zabelsdorf) estas municipa setlejo en la urbo Szczecin, Pollando. Ĝi situas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Odro, norde de la malnova parto kaj la moderna parto de la urbo. Ĝi estas parto de la kvartalo Północ. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 7-an lokon en la urbo kaj la 1-an lokon en la kvartalo; la 12-an de julio 2015 ĝi havis 17 548 loĝantojn. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin.
Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Warszewo kaj Żelechowa (norde), Drzetowo-Grabowo (oriente), Niebuszewo-Bolinko (sude) kaj Arkońskie-Niemierzyn (okcidente).
Historio
Antaŭ 1945 kiam la urbo estis en Germanio, la germana nomo de tiu antaŭurbo estis Stettin-Zabelsdorf.
Bibliografio
Encyclopedia of Szczecin. Vol. I, A-O. Szczecin: University of Szczecin, 1999, p. 653. ISBN 83-7241-089-5 (pl)
Vratěnín
Vratěnín (Fratting) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo sur ŝtatlimo kun Aŭstrio kaj limpasejo Vratěnín / Drosendorf. Oriente ĝi najbaras kun Uherčice, norde kun Mešovice, sur la aŭstria flanko kun municipo Schaditz kaj el sudo kun Oberthürnau. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1251.
Dum Krajířové z Krajku la urbeto akiris rajton fermi geedzecajn kontraktojn kaj rajton de propra juĝo. Tra Vratěnín kondukis imperiestra ŝoseo el Vieno ĝis Prago. Rejungeja poŝta konstruaĵo kun loĝigo kaj gastejo estis en la jaro 1723 avancita al ĉefa poŝta stacio. La urbeto perdis sian signifon post forklinigo de nova imperiestra vojo tra Znojmo al Moravské Budějovice. Malfeliĉan influon por la evoluo de urbo havis ankaŭ decido de imperiestro Jozefo la 2-a nuligi ĉi tiean monaĥejon. Post la unua mondmilito la municipo kun plejparto de la germana loĝantaro falis al Ĉeĥoslovakio, kio gvidis pli poste al granda nacieca streĉo. Post Munkena interkonsento la municipo estis alligita al Germanio, inter la jaroj 1938 - 1945 Vratěnín estis konsisto de Regna govio Malsupra Danubio kaj post fino de la dua mondmilito ĝi apartenis al la unuaj municipoj, kiuj en la renovigita Ĉeĥoslovakio ellandigis sian germanan loĝantaron.
Horiŝni Plavni
Horiŝni Plavni (Горішні Плавні) (ĝis 2016 Komsomolsk Комсомольськ) estas urbo en Poltava provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2013.
Vratěnín
Historio
Al la 9-a de februaro 2021 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Mitoj
Inter la loka ellandigita germana loĝantaro cirkulis la tuta vico da mitoj kaj rakontoj:
Trippstein
Trippstein estas konata belvidejo supre de Schwarzburg, Germanujo.
Priskribo
La gravecon de tiu ĉi belvedero substrekis i.a. la historiisto Ludwig Friedrich Hesse en 1816.
Jam en la fino de la 18-a jarcento la Schwarza-valo kaj implicite ankaŭ Trippstein modis kaj multaj elstaruloj gastis surloke, ekz. Johann Wolfgang von Goethe, Wilhelm von Humboldt, Arthur Schopenhauer. Kelkaj menciis Trippstein-on en leteroj aŭ rakontoj laŭdantege. Ankaŭ pentristoj kaj gravuristoj porĉiamigis ĝin, ekz. Thiele, Kämmerer kaj Martini.
En niaj tagoj ĝi troviĝas rekte ĉe la Heinrich-Cotta-naturlernpado kiu kondukas ĝis Bad Blankenburg.
Nomoj por Trippstein
En la ne tro fora vilaĝo Bechstedt troviĝas gastejo nomita Landgasthof und Pension Zum Trippstein. La fervojhaltejo unua post Rottenbach sur la Schwarzatal-fervojlinio en la direkto de Katzhütte nomiĝas Bechstedt-Trippstein.
Teréz Várhegyi
Teréz Várhegyi [vArhedji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várhegyi Teréz estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝi estis la unua edzo de Tibor Miklós.
Teréz Várhegyi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Siófok.
Biografio
Teréz Várhegyi komencis sian scenejan karieron kiel dancisto en 1960 en malgranda teatro. Inter 1962-1964 ŝi ricevis rolojn en Teatro de Kecskemét. Ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1968. Ŝia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Ŝi komencis sian profesian aktoran karieron en Operetoteatro (Budapeŝto), poste en aliaj teatroj. Baldaŭ ŝi ligiĝis al filma produktejo, fine ŝi estis sendependa aktoro. Ŝi edziniĝis kaj naskis filon.
Qiantang
Qiantang, iam konata kiel Hangchow  kaj alternative latinigita Tsientang, estas rivero en Orienta Ĉinio. Grava komercvojo, ĝi fluas dum 459 kilometroj tra la provinco Ĝeĝjango, pasante tra la provinca ĉefurbo Hangĝoŭo antaŭ enflui en la Orientĉinan maron ĉe la Golfeto Hangĝoŭo sude de Ŝanhajo. Ĝia origina nomo, "Ĵe" aŭ "Ĵe Jiang", estas la origino de la nomo de la Ĵejiang provinco (Ĝeĝjango).
La rivero estas konata, kun la Golfeto Hangĝoŭo, ĉar havas tion kio estas nomata de lokanoj la "Arĝenta Drako", nome la plej grandan tajdan ondon de la mondo, fenomeno kio konsistas el rando de alvenanta tajdo formanta ondon (aŭ ondojn) kiuj povas atingi alton de 9 metroj kaj veturi supren en la riveron aŭ en la golfeton ĝis je rekordaj rapidoj de 40 km/h kontraŭ la direkto de la rivero aŭ de la marfluo de la golfeto, kaj povas esti vidata el kilometroj for.
Cikloheksila 3-hidroksobenzoato
Cikloheksila 3-hidroksobenzoato aŭ cikloheksila 3-hidroksofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Hidroksobenzoata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila 3-hidroksobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila 3-hidroksobenzoato prezentas fenolan grupon kaj cikloheksilan grupon ligitajn al karboksilata grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Andrealoj
La andrealoj (Andreaeales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (andreacoj) kaj ĉirkaŭ 110 speciojn,. Ĝia tipa genro estas andreo.
Emese Vasvári
Emese Vasvári [emeŝe vaŝvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vasvári Emese estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝi estis ĝemelo kun Csaba Vasvári (aktoro).
Emese Vasvári naskiĝis la  en Békéscsaba.
Biografio
Emese Vasvári akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1993. Ŝia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Madách. En 1997 ŝi partoprenis en establo de nova malgranda teatro, poste ŝi ricevis rolojn en pluraj teatroj. Ŝi ofte ricevis ankaŭ filmajn rolojn.
Andrealoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (17 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (17 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Geranila tioacetato
Geranila tioacetato aŭ geranila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj geranila alkoholo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Geranila tioacetato posedas 12 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Geranila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj geranilaj derivaĵoj. .
Invito al vivo
Invito al vivo aŭ IVI estas spirita movado fondita en 1983 de Yvonne Trubert.
Historio
Yvonne Dolo naskiĝis la 23-an de oktobro 1932 en Laurenan (Côtes-d'Armor, Francio), en modesta familio. Ŝi translokiĝis al Parizo, kie ŝi edziniĝis al Pierre Trubert en 1956. Ŝi estas patrino de kvar gefiloj.
Edukita katolike, ŝi akceptis en sia hejmo homojn suferantajn, kiujn ŝi aŭskultis kaj danke al preĝoj kaj amo kuracis.
Ekde 1980, ŝi fondis la unuajn preĝgrupojn kun tiuj homoj. La grupoj tiom multobliĝis, ke estis fondita asocio (laŭ la franca leĝo de 1901) nomita Invito al Vivo aŭ IVI, la 16-an de marto 1983.
Celoj
IVI difinas sin mem, kiel "laika asocio laŭ la franca leĝo de 1901, kiu proponas al ĉiu, en ties unueco - recentri sian ekziston je universala krista valoro: amo." Ĝi diras transdoni la mesaĝon de amo, paco, konfido kaj vivo alportita de Kristo. En la statutoj la asocio deklaras, ke "celante humanan kaj ĝeneralan celojn, ĝi provas labori por la spirita kaj harmonia evoluo de homoj kaj instrui ĉiajn ilojn kaj metodojn por helpi la feliĉon de homoj, respektegante iliajn liberecojn" (3-a artikolo).
Kredo
La asocio ne estas religia movado. Ĝi akceptas anojn de ĉiaj religioj kaj senreligiuloj.
Agadoj
La membroj elektas partopreni diversajn agadojn, inter ili:
Organizo
Lokaj preĝgrupoj kunvenas semajne. Pluraj preĝgrupoj kunvenas monate por formi tiel nomitan "Triade".
Tra la tuta mondo ekzistas "domoj" nomitaj laŭ sanktuloj, kiuj kunvenigas la lokajn grupojn. Aldone al tiaj geografiaj "domoj" ekzistas temaj domoj: Tiuj domoj kunvenigas homojn kiuj profesie laboras aŭ interesiĝas pri la temo.
IVI tra la mondo
En Francio ekzistas dudeko da IVI-centroj, kie ne-membroj povas peti aŭskultadon aŭ harmoniigon.
Tra la mondo ekzistas naciaj organizaĵoj IVI kiuj havas siajn proprajn centrojn:
En aliaj landoj IVI estas prezentitaj de grupoj aŭ individuaj anoj.
Kontroverso
En Francio la movado estis iam listigita kiel sektaĉo, kvankam nur la devena senco de sekto konvenas.
La membroj de IVI estas tute liberaj forlasi la asocion kiam ajn. La financoj estas publikigitaj kaj estas instruita dosiero por agnoskigi publikan utilon de la asocio, kiel tio jam estas farita delonge en Germanio ("Einladung zum Leben").
Zoltán Blum
Zoltán Blum, laŭ hungarlingve kutima nomordo Blum Zoltán estis hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, trejnisto. Lia familia nomo estis foje Virág (hungara ekvivalento de Blum).
Zoltán Blum naskiĝis la en Pápa, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Blum devenis el juda familio. Li futbalis en la loka junulara teamo en Ferencváros inter 1905-1911, poste jam en la plenkreska futbalklubo ĝis 1927 en 222 matĉoj kun 2 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1912–1925 38-foje kun sola golo. En la Somera Olimpiko 1912 li estis partoprenanto. Inter 1927-1930 li ludis precipe province. Li estis trejnisto inter 1930-1937 ĉefe en Ferencváros, lia teamo estis dufoje ĉampiono. Pro la kontraŭjudaj leĝoj lia amikaro kaŝigis lin. En 1947 li estis trejnisto en Rumanio, tiam lia teamo estis rumana ĉampiono.
Civile li estis komercisto kaj butonisto. Li edziĝis en 1918, lia edzino naskis filon, kiu mortis dum la holokaŭsto.
Serio Virinoj en muziko
Virinoj en muziko estas artikolserio verkita de esperantistino Sonia Risso el Urugvajo. La serio prezentas diversajn virinojn tra la historio kiuj grave rolis en muziko. La serio estas publikigita en la Esperanta Retradio. Ĝis 2022, ĝi havis pli ol 100 erojn.
Nacia Fronto por la Liberigo de Angola
La Nacia Fronto por la Liberigo de Angola (Frente Nacional de Libertação de Angola; mallongigita FNLA) estas politika partio kaj eksa radikala organizo kiu batalis por angola sendependeco disde Portugalio en la milito de sendependeco, sub la gvidantaro de Holden Roberto.
Serio Virinoj en muziko
Antaŭparolo
"Tra la historio, virinoj alfrontis sociajn barilojn, familiajn postulojn kaj eĉ siajn proprajn antaŭjuĝojn ankaŭ por disvolvi siajn muzikajn talentojn. Muziko ĉeestas en virinoj de ĉiam. Ne estas virino, kiu iam ne lulis bebon per kanteto aŭ lulkanto.