cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roko de Caiseal
Historio
En la jaro 1172 Henriko 2a de Anglujo vizitis post la konkero de parto de Irlando la burgon, kie la princoj kaj klerikuloj juris fidelecon al li. Per tio ili atingis la memstarecon de la Irlanda eklezio. En la 13a jarcento la granda gotika katedralo estis komencita.
Le Blanc (stacidomo)
Le Blanc estas fermita franca stacidomo sur linioj - Le Blanc,  -  kaj  - Le Blanc, situanta en  Le Blanc, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Roko de Caiseal
Historio
En la 15a jarcento la okcidenta flanko de la episkopa burgo estis konstruata. La halo de la ĥorejo de la vikaroj estas hodiaŭ la enirejo al la tuta komplekso.
Le Blanc (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Roko de Caiseal
Historio
Post la morto de la ĉefepiskopo Roland Baron en la jaro 1561, konkurantaj episkopoj estis nomitaj de la papo (rom- katolika) kaj de la (angla) krono (angla eklezio). La lasta gajnis la potencon. De 1571 ĝis 1622 Miler Magrath, la „fripono de  Cashel“, estis la episkopo; lia tombo estas videbla en la ĥorejo de la katedralo.
En 1641 la roko de Caiseal fariĝis denove katolika post la irlandaj konfederaciaj militoj. Jam en 1647 post la sieĝado de la angla komandanto de Corcaigh Murrough O’Brien, grafo de Inĉikin, la katedralo denove fariĝis angla. La konfederaciaj trupoj kaj la rom-katolika klerikaro inkluzive de Theobald Stapleton estis ekzekutitaj. La anglaj trupoj marodadis kaj detruis gravajn artaĵojn.
La angla eklezio lasis dekadenci la rokon en la 18a jarcento. En la jaro 1749 la tegmento de la katedralo estis forprenita de Arthur Preis, angla episkopo de Cashel. La sekvo estis la kadukiĝo de la konstruaĵoj.
Konstruaĵoj sur la roko
La plej malnova kaj plej alta konstruaĵo sur la roko estas la bone konservita rondturo (28 m alta), ĝi verŝajne estis el la jaro 1101 (laŭ aliaj fontoj: 849). La enirejo estas 3,60 m super la tero. Ĝi havas tipan pintan tegmenton de la rondaj turoj. La turo estis konstruata sen mortero. Nur jam en la lastaj jaroj la juntoj estis plenigitaj per mortero pro la sekureco. Kapelo de Cormac, la kapelo de reĝo Cormac 3a de  Munster, estis komencita en la jaro 1127 kaj konsekrita en 1134. La konstruaĵo konsistas el meza navo kaj altarejo. La meza navo kaj la altaro ne formas unu linion. Flanke de la altarejo staras du turoj. Male al la plej multaj irlandaj romiaj preĝejoj tiu ĉi preĝejo estas riĉe ornamata. La katedralo, konstruata inter 1235 kaj 1270, estas gotika krucpreĝejo sen flankaj navoj. Super la navokruciĝo staras la turo el la 15a jarcento. Samtempe en la okcidento granda loĝturo estis konstruata. Apud la enirejo de la preĝejo staras malnova ŝtono sur kiu la reĝoj de Munster estis kronitaj.
La konstruaĵo konsistas el la halo kaj pli poste konstruita dormejo. En la supra etaĝo estis la loĝejo de la vikario.
Valaĥia muzeo en naturo
La ampleksa areo de Valaĥia muzeo en naturo apartenas al la plej konataj kaj la plej signifaj muzeoj en naturoj en Ĉeĥio. En la granda spaco ĝi dokumentas konstruaĵojn, kutimojn kaj tradiciojn de popolkulturo de Valaĥio. Ĝi estas apartigita en tri memstarajn partojn: Lignan Urbeton, Muelejan Valon kaj Valaĥian Vilaĝon. Regule ĉi tie okazas vico da kulturagadoj kaj oni ĉi tie solenas tradiciajn ekleziajn festotagojn. Ni trovos la muzeon en urbo Rožnov pod Radhoštěm.
Ligna Urbeto
Ligna Urbeto estas la plej malnova areo. Ekde la jaro 1925, kiam ĝi estis unuafoje malfermita por publiko, ĉi tien estis iom post iom transportitaj kaj denove konstruitaj domoj el placo el Rožnov pod Radhoštěm. Pli malfrue estis alkonstruita al ili preĝejo laŭ preĝejo en Větřkovice (legu vJETRĴkovice) kaj kopiaĵo de landa administrantejo el urbeto Velké Karlovice. La lasta objekto, konstruita en 1974, estas rekonstruo de domo de Žingor (legu Ĵingor) el la placo el Rožnov pod Radhoštěm. Pleniĝaĵo de loĝkonstruaĵoj estas konstruaĵoj mastrumaĵaj, sonorilejoj, putoj. Ĉefsezono daŭras de komenco de majo ĝis fino de septembro. Ekde februaro ĝis decembro ĉi tie okazas popolsolenoj, rememorigantaj ceremoniojn kaj kutimojn de ĉi tieaj loĝantoj. Regule estas organizataj programoj kun fragmentoj de malnovaj manieroj de hejma laboro kaj metioj. Inter abunde vizitataj agadoj apartenas Solenoj el Rožnov kaj foiroj. Dum semajnfinoj okazas regule folkloraj programoj. Vizito en la areo daŭras 45 minutojn. Ĉi tie estas ankaŭ ebleco de individua vizito.
Ĉi tie estas enterigita Emil Zátopek.
Mueleja Valo
Mueleja Valo estas la malplej aĝa areo de la muzeo. Ĝi estis malfermita en la jaro 1982. Escepte de presejo ĉiuj mekanismoj estas movigataj per akva forto. La konstruaĵoj estas kopiaĵoj de objektoj el urbeto Velké Karlovice, fermuelejo estas rekonstruaĵo de uzino el Ostravice. Presejo el Brumov estas origina konstruaĵo el la 18-a jarcento. Ĉiuj mekanismoj estas prezentataj dumlabore dank‘ al sistemo de ŝaneloj. La areo estas malfermita de komenco majo ĝis fino de septembro. En junio ĉi tie okazas forĝistaj renkontiĝoj, en aŭgusto fiŝkaptista tago. Vizito en la areo daŭras 45 minutojn.
Valaĥia Vilaĝo
Valaĥia Vilaĝo estas la plej ampleksa areo. Mastrumaĵdomoj, ŝafinejkonstruaĵoj, muelejo, forĝistejo estas lokigitaj en pejzaĝo, kiu pro siaj identeco, vojoj, grupoj de arboj kaj kampetoj rememorigas multajn vilaĝojn en montardeklivoj de montaro Beskidoj.
La unuaj objektoj estis konstruitaj en la jaro 1962, la areo estas alirebligita ekde la jaro 1972. Ejinternoj de loĝdomoj montras manieron de loĝado ekde duono de la 19-a jarcento en diversaj sociaj tavoloj. La areo estas malfermita de komenco de majo ĝis fino de septembro. En la paso de la jaro ĉi tie okazas programoj, revivigantaj malnovaj manieroj de mastrumado, precipe por infanoj estas destinita „Kristnasko en vilaĝo“. La kampetoj, ĝardenetoj kaj fruktoarboj konservas malnovajn fruktojn kaj speciojn. Dum vizito oni renkontiĝos kun vico da hejmbestoj kaj grego da ŝafoj. Vizito en la areo daŭras 120 minutojn.
Pustevny
Pustevny – la nuntempa areo de konstruaĵoj en Pustevny estas kreata de objektoj Libuŝin, hotelo Maměnka (Panjo), Pustevenka (Pustevinjo) kaj Valaĥia Sonorilejo. En la jaro 1995 proprumanto de la areo en Pustevny fariĝas la ŝtato kun rajto de mastrumado por Valaĥia muzeo en naturo.
Lönneberga
Lönneberga estas vilaĝo de Svedio. Ĝi estas parto de la komunumo Hultsfred kaj apartenas al la moderna provinco Kalmar kaj al la historia regiono Smolando. Fine de en la komunumo vivis.
La loĝloko aparte konatas pro la fikcia knabo Emilo de Smolando, kiu laŭ la libroj de Astrid Lindgren kreskis en la vilaĝo.
Liberigo de Parizo
La Liberigo de Parizo dum la Dua Mondmilito konsistis en la enirejo de la Aliancanoj en la urbon Parizo en aŭgusto 1944. La batalo startis per insurekcio de la Franca rezistado en la urbo, al kiu tuj aliĝis elementoj de la franca 2a Kirasdivizio (kadre de la usona Tria Armeo kaj konata kiel Divizio Leclerc) kaj, malplie, de la usona 4a Divizio de Infanterio.
Mathilde Seigner
Mathilde SEIGNER (naskiĝis en Parizo, Francio) estas franca komediistino.
Biografio
Fratino de Emmanuelle Seigner kaj de Marie-Amélie Seigner, Mathilde Seigner ankaŭ estas la avino de komediisto Louis Seigner (1903-1991) kaj nevino de Françoise Seigner, ambaŭ societanoj de Comédie-Française (Franca Komedio).
Liberigo de Parizo
Unu el la ĉefaj politikaj sekvoj de la Liberigo de Parizo estis la praktika malapero de la Francio de Viĉio kaj la konsidero de la Provizora Registaro de la Franca Respubliko, estrita de la generalo Charles de Gaulle, kiel heredanto de la historia legitimeco kaj de Francio kaj de la Franca Respubliko. Aliflanke, de Gaulle sukcesis iĝi la simbolo de la renaskiĝo de la nova Francio, kaj definitive estis forgesitaj la klopodoj de angl-usonanoj serĉi alian francan militiston aŭ politikiston kun kiu pritakti ties anstataŭon.
Mathilde Seigner
Biografio
Ŝi ricevis premion "Michel Simon" en 1993 pro ŝia rolo en Le Sourire, de Claude Miller, kiu rivelis ŝin al la publiko.
Mathilde Seigner estas komediistino tre ŝatata de televidaj prezentantoj pro ŝia spontaneco. Ŝi siaflanke tre ŝatas francajn kanzonojn, interalie tiujn de Lara Fabian kaj Michel Sardou kiujn ŝi admiras.
Ekde 2006, Mathilde (39-jara) vivas kun kameraisto Mathieu Petit, kaj ilia unua filo nomita Louis naskiĝis la.
NGC 1258
NGC 1258 (aliaj indikoj — PGC 12034, ESO 547-24, MCG -4-8-53) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Montmartin-en-Graignes
Montmartin-en-Graignes estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Montmartinais.
Ĝi nun formas parton de Carentan les Marais.
Saint-Pierre-Brouck
- jen france, origine nederlande respektive flandre Sint-Pietersbroek - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Kammerstein
Kammerstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Roth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Badalona Pompeu Fabra (Metroo de Barcelono)
Badalona Pompeu Fabra estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Barcelono, situanta en Badalona.
Nolčovo
Nolčovo (hungare Nolcsó [nolĉO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Nolčovo situas laŭ maldekstra bordo de Váh, laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 13 km.
Megumi Sakata
Megumi Sakata (坂田 恵 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1989 ĝis 1996 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
646 Kastalio
646 Kastalio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo August Kopff, la 11-an de septembro 1907 elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Kastalio, najado de la helena mitologio.
La sama nomo estis donita al la apolona asteroido 4769 Kastaljo, (kun oficiala nomo "4769 Castalia") : oni ne konfuzu.
Peyrat-le-Château
La teritorio havas komunan limon kun.
Fabiano
Sankta Fabiano, latine Fabianus (naskiĝis en nekonata dato, mortis la 20-an de januaro 250) estis Papo ekde la 10-a de januaro 236 ĝis sia morto. Preskaŭ nenion oni scias pri lia vivo antaŭ ke li estis papo, nur ke li ne estis romano. Laŭtradicie, li estis elektita papo, post kiam kolombo aperis sur lia kapo. Li nomumis sep skribistojn por ke ili verku pri la historio de martiroj.
Fabiano mortis martire sub persekuto de imperiestro Decio.
Kantono Gevrey-Chambertin
Komunumoj
Apartenas al la kantono Gevrey-Chambertin la jenaj 32 francaj komunumoj :
Ruĝbeka perdriko
La Ruĝbeka perdriko (Arborophila rubrirostris) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ĝi troviĝas nur en Indonezio kiel endemio de la montoj de la insulo de Sumatro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Temas pri specio kun tre malhelbrunaj dorso kaj brusto, iom skvameca, blankeca ventro tre nigromakulita, ĉefe en flankoj kaj kapobildo konsista je ruĝa okulringo kaj nigreca kapo, blanka mentono kaj nigrablanka punkteca gorĝareo.
Montpinchon
Montpinchon estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montpinchonnais.
523954 Guman
523954 Guman estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj Gyula M. Szabó elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la montaro Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Listo de urboj de Eritreo
Jen listo de urboj de Eritreo laŭ la loĝantaronombro:
2M1207b
2M1207b estas planed-masa objekto kiu orbitas ĉirkaŭ la bruna nano 2M1207, en la konstelacio Centaŭro, je proksimume 170 lumjarojn for de la Tero. Malkovrita dum 1994 de skipo gvidita de Gaël Chauvin per la Very Large Telescope (VLT) ĉe la Observatorio Paranal, ĝi estis unu el la unuaj kandidatoj por esti rekte observitaj (per infraruĝa bildigo). Ĝi estas inter 3 kaj 7 fojoj pli masa ol Jupitero kaj orbitas ĉirkaŭ 2M1207 je distanco simila al la distanco inter Plutono kaj la Suno en nia Sunsistemo (proksimume 40 AU).
Temas pri tre varma gasgiganto; kun taksita surfaca temperaturo de 1600 K (1300 °C), precipe pro gravita kuntiriĝo. Kvankam ĝia infraruĝa spektro indikas la ĉeeston de akvaj molekuloj en sia atmosfero, ĝi ne estas kandidato por teni vivon, nek en sia surfaco nek sur ebla satelito.
Malkovro kaj ecoj
2M1207 b estas proksimume 100 oble pli malhela sur la ĉielo ol sia stelo. Ĝi estis unue detektita dum 2004 per la VLT. Post la unuaj observoj, ankoraŭ restis duboj ĉu temis pri malsamaj steloj, sed aldonaj observoj faritaj per la kosmoteleskopo Hubble kaj la VLT montris ke ambaŭ objektoj moviĝas kune kaj tre eble temas pri binara sistemo.
La unua fotometria kalkulo de la distanco al 2M1207 b estis 70 parsekoj. Dum decembro 2005, la usona astronomo Eric Mamajek raportis pli precizan distancon (53 ± 6 parsekoj) al 2M1207 b. Lastatempa kalkulo de la paralakso konfirmis tiun mezuron: 52,75 ± 1,00 parsekoj aŭ 172 ± 3 lumjaroj.
La kalkuloj pri la maso, grando kaj temperaturo de 2M1207 b estas nur proksimumaj. Kvankam spektroskopiaj evidencoj estas konformaj kun maso de 8 ± 2 Jupiter-masoj kaj surfaca temperaturo de 1600 ± 100 K, teoriaj modeloj por tiaj objektoj prognozas lumecon 10 oble pli granda ol tiu observita por ĉi tiu astro. Pro tio, ankaŭ estis proponitaj aliaj modeloj kun pli malgrandaj masoj kaj temperaturoj. Alia ebleco estas ke la planedo estu ĉarikaŭita de gasa kaj polva disko kiu kaŝas parton de sia varmo. Alia ne tro ebla propono por ekspliki la mallumecon de la planedo, sugestita de Mamajek kaj Michael Meyer, estas ke la planedo estas nun multe pli malgranda sed radiadas varmon kaŭzita de freŝa kolizio.
NGC 1259
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(10898) 1997 WJ2
(10898) 1997 WJ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ĥartumo (subŝtato)
Ĥartumo (ولايات الخرطوم) estas unu el la 18 administraj ŝtatoj de Sudano. Kvankam la areo de la subŝtato estas la plej malgranda inter la subŝtatoj, la nombro de ĝiaj loĝantoj estas la plej granda (pli ol milionoj da loĝantoj en 2017). Sur la teritorio de la subŝtato troviĝas la plej granda urbo en Sudano - Omdurman - kaj ĝia ĉefurbo - Ĥartumo - laŭ kiu la subŝtato estas nomita. Pro tio, la ĉefurbo enhavas multajn oficejojn (registaraj kaj neregistaraj), kulturajn instituciojn kaj la ĉefan flughavenon de Sudano - Ĥartuma Internacia Flughaveno.
79% de la loĝantoj de la subŝtato loĝas en urboj. La plej granda parto de ĝia populacio estas dungita en la publika sektoro, en bankado kaj komerco kaj la plimulto de la kampara populacio laboras en agrikulturo kaj liveras manĝaĵon al la grandaj urboj.
Goleniŝĉevo (distrikto Klin)
Goleniŝĉevo (Голенищево) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 53 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Moĝibako
Moĝibako (japane 文字化け, elparolu: ), komputila ĵargono, ek de 文字 (もじ, moĝi) "litero" + 化け (ばけ, bake) "ŝanĝa" aŭ "misforma", signas la elmontratajn karaktrojn kiuj rezultas de la transkodo malkonvena de signifa teksto kiu aperis sensignifa al la legulo. Esperante oni povas ankaŭ diri signokaĉo. En Rusujo oni nomas la problemon кракозя́бры (krakozjabri infanecaj skribaĉoj, IPA: [krɐkɐˈzʲæbrɪ̈]), en germana ĝi estas Zeichensalat ("signa salato") kaj en la ĉina lingvo ĝi estas 乱码 (luànmǎ, "amaso de kodo konfuza").
La problemo leviĝis en la tagiĝo de la Interreto, kiam oni skribis la multecon de lingvoj en malsamaj kodpaĝoj. La enkonduko de Unikodo provizas la solvon teknikan, sed la problemo persistis ĉar multaj retpaĝoj ne uzas la enkodigon UTF-8 (aŭ la anstataŭan enkodigon UTF-16, kiu estas pli kompakta reprezentado por la paĝoj ĉinaj, japanoj kaj koreaj).
Oni povas foje fari tian tekston komprenebla per malfermi ĝin en tekstredaktilo aŭ retumilo, kaj poste elekti alian enkodigon. Tamen, tia rekodigo por revigligi la originalan tekston ne ĉiam eblas. Ekzemple, pli aĝaj, neĝuste agorditaj retpoŝtaj serviloj kiuj atendas ricevi nur sep-bitajn mesaĝojn, forĵetus la okan biton en la dissendado, aŭ unuopa arbitra signo anstataŭus multoblajn signojn, tiel malhelpanta la aŭtomatigitan restarigon de la celata signo.
Ciklobutanono
Sintezo 1
La rusa kemiisto Nikolaj Kiĵner unue raportis la preparadon de la ciklobutanono en 1905. Li sintezis la ciklobutanonon per malalta rendimento ekde la ciklobutano karboksilata acido per pluraj reakcietapoj. Ĉi-procezo estas maloportuna kaj malefika por la hodiaŭaj normoj.
Golikovo (distrikto Klin)
Golikovo (Голиково) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 68 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Albreĥto la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Albreĥto de Habsburgo aŭ Alberto de Habsburgo (naskiĝis la 16-an de aŭgusto de 1397 en Vieno) estis 1437-1439 imperiestro Albreĥto la 2-a de la Sankta Romia Imperio, kaj estis ankaŭ reĝo de Hungario kaj Bohemio kaj duko de Aŭstrio.
Liaj gepatroj estis Albreĥto la 4-a de Aŭstrio kaj Johana de Bavario. Li estis reĝo romgermana, ĉiam pligrandiganto de la imperio, princo-elektisto kaj reĝo de Bohemio, apostola reĝo de Hungario kaj Kroatio, duko de Aŭstrio, Silezio kaj Luksemburgo, margrafo de Moravio kaj Luzacio. Li parolis ĉeĥe, hungare, germane, latine.
En 1404, post morto de sia patro Albreĥto la 4-a li fariĝis duko aŭstria kiel Albreĥto la 5-a. Aŭstrio estis tiujare dividita inter la filoj de Albreĥto la 4-a. La sepjara Albreĥto fariĝis fondinto de albreĥta branĉo de Habsburgoj regantaj en Supra kaj Malsupra Aŭstrio kaj lia frato Leopoldo fondinto de branĉo leopolda reganta en Stirio, Karintio, Krajno kaj Tirolo. Antaŭ 1422 okazis lia geedziĝo al Elizabeto Luksemburga. Elizabeto estis unusola filino de imperiestro Sigismundo la 1-a kaj heredontino de la luksemburga imperio. En 1422 Sigismundo konfidis al li la administradon de la Margraflando Moravio. La 12-an de aprilo de 1432 naskiĝis filino Anno, en 1435 filo Georgo (li mortis samjare), en 1436 filino Elizabeto (edzo Kazimiro la 4-a Jagelono).
La 27-an de decembro de 1437 li estis de katolika nobelaro elektita kiel ĉeĥa reĝo, sed husana parto elektis kiel ĉeĥa reĝo la polan reĝon Kazimiron la 4-an. La 1-an de januaro de 1438 li estis elektita kiel romia reĝo Albreĥto la 2-a. Al tiu ĉi dato li ankaŭ oficiale ekregis en la luksemburga ŝtatgrupo. Tiutempe la luksemburga imperio atingis la plej grandan grandecon. Albreĥto fariĝis reĝo hungara, sed batalo prepariĝis je la ĉeĥa krono. Proksimume tiutempe Duklando luksemburga ĉesis esti parto de landoj de Reĝlando ĉeĥa. La 21-an de januaro de 1438 en Prago estis subpremita ribelo kontraŭ habsburga reĝo. En 1438 Albreĥto devis alfronti ampleksan kamparanan ribelon en Hungario. La 13-an de junio de 1438 Albreĥto Habsburgo veturis en Pragon kaj de tie li ekiris Silezion, kien komenciĝis koncentriĝi soldataro de Kazimiro la 4-a. Sed tiu havis tiutempe problemojn en Pollando kaj tial li kapitulacis la batalon kaj li revenis Krakovon. Albreĥto estis post tio agnoskita kiel reĝo ankaŭ en la ceteraj landoj de Reĝlando ĉeĥa.
La 27-an de oktobro de 1439 Albreĥto la 2-a neatendite mortis je disenterio en la aĝo de kvardek du jaroj. Post kvar monatoj post tio anstataŭigis lin lia sekvanto Ladislao la 1-a, kio ŝanĝis nenion en fakto, ke en Bohemio kaj Hungario venis por kelke da jaroj senregado. Elizabeto Luksemburga kiel romia, ĉeĥa kaj hungara reĝino-vidvino transloĝiĝis en Hungarion, kie Johano Jiskra el Brandýs defendis ŝiajn interesojn. En Bohemio vivis en siaj urboj reĝino romia kaj ĉeĥhungara reĝino-vidvino Barboro Ceja (vidvino post imperiestro Sigismundo la 1-a). Albreĥto la 2-a apartenis inter tiujn regintojn, kiuj estis ne nur kapablaj regantoj, sed ankaŭ viroj, kiuj klopodis vivi honore kaj morale.
Alkreska disko
Tipoj da alkreskaj diskoj
Plej spektindaj estas tiuj de kerno de aktivaj galaksioj kaj kvazaroj. En la disko da materio falanta sur la centran pezegan nigran truon, la frotado estigas intensan varmigon de la materio, kiu inkandeskas ĝis elsendi X-radiadojn je nivelo de la eventa horizonto.
Oni estimas ke, kiam materio de alkreska disko estas glutita de nigra truo, 10% el ĝia maso estas konvertita al energio.
Novaoj, laŭ la nuna hipotezo, okazas kiam la materio kiu konsistigas alkreskan diskon falas sur blankan nanon kaj, fortege kunpremita, estigas fuzion.
Alkreskaj diskoj ĉirkaŭ iuj steloj (kiel la T Tauri steloj aŭ la Herbig Ae/Be steloj) estas nomataj protoplanedaj diskoj, ĉar oni opinias ke tie formiĝas planedsistemoj. En tiu kazo, la alkreskanta materio venas de la molekula nubo el kiu la steloj formiĝis.
Rapidtrajna fervojo Shiphol - Antverpeno
La fervoja linio estas parto de la internacia konekto Parizo - Amsterdamo kaj ludos ankaŭ gravan rolon en la nacia transporto. La trajnoj uzos ekzistantajn trakojn inter Amsterdamo kaj Hoofddorp, inter Roterdamo kaj Barendrecht kaj inter Antwerpen-Berchem kaj Bruselo-Suda.
Inter Amsterdamo kaj Bruselo la Thalys veturos je maksimuma rapideco de 300 km/h. Inter Amsterdamo/Hago, Breda kaj Bruselo la trajnoj de la High Speed Alliance veturos je maksimuma rapideco de 250 km/h.
Julian Sorell Huxley
Kavaliro Julian Sorell HUXLEY, FRS (naskiĝis la en Londono, mortis la  en Londono) estis angla evoluada biologo, humanisto kaj internaciisto. Li estis la unua uzanto/elpensinto de la vorto transhumanismo.
Li estis por la natura selektado, kaj ĉefrolulo pri la evoluada sintezado en la meza 20a jarcento. Li estis la unua Ĝenerala Direktoro de Unesko, sekretario de la Zoologia Societo de Londono, kaj fondanta membro de la World Wildlife Fund (Monda Sovaĝviva Fonduso).
Huxley estis membro de la fama familio Huxley. Lia frato estis la konata verkisto Aldous Huxley, lia duonfrato Andrew Huxley estis biologo kaj ricevinto de Nobelpremio; lia patro Leonard Huxley estis verkisto kaj redaktisto; kaj lia patra avo Thomas Henry Huxley estis amiko kaj subtenanto de Charles Darwin kaj propagandanto de evoluado.
Lilla Karaivanov
Lilla Karaivanov, laŭ hungarlingve kutima nomordo Karaivanov Lilla estis hungara aktoro, infana aktoro.
Lilla Karaivanov naskiĝis en 1995.
Biografio
Lilla Karaivanov aĝis 13, kiam ŝi komencis frekventi aktorkurson de malgranda teatro en Budapeŝto. Samtempe ŝi ricevis rolojn en la teatro. Ŝi akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2017. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Dániel Golden kaj Máté Gáspár. Dum la studentaj jaroj kaj ankaŭ poste ŝi daŭre ricevis rolojn en la teatro. Iom poste ŝi ricevis kelkajn filmajn rolojn kaj ŝi ekinstruis en la menciita kurso.
Rempnat
La teritorio havas komunan limon kun.
János Ángyán
János Ángyán  naskiĝis la  1886 en Budapeŝto. Li mortis la 1969 en Pécs.
Biografio
János Ángyán akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1908. En la sekva jaro li laboris en Berlino en instituto pri Robert Koch helpe de stipendio. Inter 1909 kaj 1923 li laboris en Budapeŝto en la kliniko pri internaj malsanoj, sed ankaŭ interrompoj okazis. En la studjaro 1911 li studvojaĝis al Berlino, Düsseldorf, Strassburg, Parizo, Londono, dum la 1-a mondmilito li laboris en la armeo. En 1919 li estis nomumita privata profesoro, en 1923 publika eksterordinara profesoro (sed jam en Universitato de Pécs). Li estis dekano en la studjaro 1935, rektoro en 1943, poste klinikestro ĝis la emeritiĝo en 1959. Li multe okupiĝis pri evoluo de kuracbanejo en Harkány kaj pri efikaj kuracadoj de tuberkulozo.
Heiligenmühle (Erfurt)
Heiligenmühle estas historia muelejo en la urboparto Ilversgehofen, en norda Erfurto, Mittelhäuser Straße 16.
Priskribo de la mueleja situacio en la urbo
Unu legendo pri la fondo de la urbo rakontas ke la muelisto Erph donis la nomon al la tuta urbo: tio substrekas la gravecon de muelejoj en la turingia ĉefurbo. Muelejoj estis en granda nombro je ambaŭ flankoj ĉe la naturaj respektive artefaritaj brakoj de la rivero Gera. Krom gren-muelejoj estis multaj de alia speco servantaj al diverstipaj entreprenoj kaj metioj: fulaj, martelaj, kalkaj, segaj, tranĉaj, paperaj. El ili la plejmulto pereis. Konstruaĵoj kiuj ĝis nun konservitis en Erfurto estis Schildchenmühle (proksime de Lehmann-ponto, Neue Mühle kaj nia Heiligenmühle. Inverse multaj vojnomoj memorigas onin pri tia muelejoza pasinteco: ekz. Walkmühlgasse, Furthmühlgasse, Storchenmühlenweg, Papiermühlenweg, Schobersmühlenweg. Nuntempe nur du muelejoj ankoraŭ funkcias (el iam pli ol kvin dekoj), nome Neue Mühle (kiel teknologia muzeo) kaj nia Heiligenmühle''.
Historio
Iam Heiligenmühle estis la lasta ero en la longa ĉeno da muelejoj kiu kondukis disde sude de la urbo (proksime de Dreibrunnen) ĝis Ilversgehofen (en la nordo). Por ĉiuj muelejoj responsis speciala oficejo Wasseramt kiu menciitis jam je la fino de la 13-a jarcento.
Ĉu tiam ekzistis jam Heiligenmühle ne klaras. Sendube ĝi portas la nomon de Caspar Heiling, sia posedinto el la frua 16-a jarcento. Ekde la frua 17-a jarcento ĝi servis por mueli paperon. Tra multaj generacioj posedis ĝin la paperfarista klano Becker. De ili famiĝis certa Johann Andreas Becker, kiu eldonis en 1740 lian skribaĵon Entwurff und Beschreibung der Papiermacherey. Dum la tempo de la napoleona okupado la muelejo ĝisfunde detruitis kaj rekonstruitis nur 3 jarojn poste (en 1816). Ekde nun ĝi servis por produkti oleon kaj senŝeligitan hordeon. Kiam en la jaro 1839-a akiris la muelejon Johann Andreas Naue (1812-82) li aliekipigis la internon kaj metis la fundamenton je moderna uzo ĝis la 1950-aj jaroj. Lia posteŭlo Albert Naue (1847-1937) verkis kiel oldulo grandan kronikon de erfurtaj muelejoj kiun li dediĉis kaj donacis al la Urba arkivo. Liaj idoj refunkciigis je la fino de la 20-a jarcento la akvoradojn kaj la muelilaron.
La komplekso uzatas ankaŭ por aranĝo de diversaj (kulturaj) eventoj.
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 68-69
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de Heiligenmühle
Szentistván
Szentistván [sentiŝtvAn] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Mezőkövesd. La loknomo signifas: Sankta Stefano.
Sankta Vincento kaj la Grenadinoj en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1988 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en jam ok someraj eldonoj de la sporta evento, ĝis 2008 ekskluzive en atletiko, plejparte kuro - ekde 2012 la teamo ankaŭ provizis naĝantojn. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis sankt-vincentaj partoprenantoj.
Szentistván
Situo
Szentistván situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el Mezőkövesd, kiu estas proksime.
Sankta Vincento kaj la Grenadinoj en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Szentistván
Historio
Antaŭ la hungaroj loĝis tie dakoj kaj sarmatoj. Apud la grandvilaĝo etendiĝas restaĵoj de Remparo de Ĉorso. En 1315 preĝejo omaĝe al Sankta Stefano konstruiĝis, pri kio la komunumo ricevis sian nomon. La turkoj faris senhoma la vilaĝon.
Sankta Vincento kaj la Grenadinoj en la Olimpikoj
Kunordigas la teamon la Olimpika Komitato de Sankta Vincento kaj la Grenadinoj.
Szentistván
Historio
La komunumo famas pri ornamaj popolkostumoj, tiun regioneton la hungaroj nomas Matyóföld (Matjofold) (=landeto de Matyó). Matyóföld konsistas el Mezőkövesd, Mezőkeresztes kaj Szentistván. Inter la triopo troviĝas milita flughaveno, kiun deviglaboristoj konstruis dum la frua socialismo.
Komunumoj pri Stefano la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Ili manifestis kunlaboradon en 1997 en Szentkirályszabadja.
Macintosh Classic
La Macintosh Classic (klasika Makintoŝo) estas persona komputilo de la firmao Apple, kiu estis produktita de la ĝis la. Ĝi estis la unua Makintoŝo vendita kontraŭ malpli ol 1.000 usonaj dolaroj.
La Classic anstataŭis la popularajn modelojn Macintosh Plus kaj Macintosh SE. Kiel tiuj, ĝi havis procesoron de la tipo Motorola 68000, sed estis la lasta modelo, kiu uzis ĝin. Ĝi tre similis laŭ arkitekturo, kapablo kaj aliaj ecoj la modelon SE, sed pro novaĵoj ĉe fabrikado, ĝi estis produktita malpli multekoste. Kiel la modelo SE ĝi havis monokroman 9"-an ekranon kun 512×342 pikseloj . La ĉefmemoro estis ligita al la ĉefa karto kaj mezuris unu megabajton, sed povis esti pligrandigita kun aparta aldona karto al 4 MB.
La malalta kosto kaj la bona disponeblo de lernprogramoj igis la modelon Classic ŝatata komputilo en la lerneja sektoro.
Canápolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Uberlândia. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝia indico de homa disvolviĝo (IHD) en 2010 estis 0,722.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Kremmin
Kremmin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Grabow. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Georges de La Tour
Georges de LA TOUR [Ĵorĵ de la Tur] naskiĝis je la 13-a de marto 1593 en Vic-sur-Seille [Vik-sur-Sej] kiu troviĝas nuntempe en Francio, en la regiono Loreno, en la departemento Mozelo [en la franca : Moselle]. Li mortis je la 30-a de januaro 1652 en Lunéville (nun en la departemento Meurthe-et-Moselle). Li estas lorena pentristo el la baroka epoko sub la influo de norda, itala kaj franca kulturoj. Samtempulo de Jacques Callot kaj de la fratoj Le Nain, La Tour estas akrevida observanto de la ĉiutaga realaĵo. Lia forta emo al naturalismo kaj lia atenta zorgemeco koncerne la kunagadon de ombro kaj lumo faras el li unu el la plej originalaj daŭrigantoj de la pentrarto ekiĝanta kun Caravaggio.
Karakterizaĵo
Ĝin karakterizas grandega majstreco koncerne la lumfontojn, kio ofte ebligas tuj rekoni ĝin kiel pentraĵon faritan de Georges de La Tour (aŭ de samskolulo); pentraĵo de li ĵus ekviditas, eĉ al nespertuloj kiuj jam vidis kelkajn de li antaŭe. La verkoj de La Tour tre ofte enscenigas klarobskurajn interiorojn ĉe kandela lumo.
Ordeno de agrikultura Merito (Francio)
La franca Ordeno de agrikultura Merito estas honorordeno fondita en Francio la de la ministro pri agrikulturo Jules Méline por rekompenci servojn al agrikulturo.
Konsilio de la ordeno
Konsilio de la Ordeno de agrikultura Merito estis kreita ĉe la ministro pri agrikulturo, kies membroj estas plenrajtaj komandoroj de agrikultura merito, kaj konsistanta el :
Ekzistas asocio de la membroj de la Ordeno de agrikultura Merito (A.M.O.M.A) kreita en 1992 kun sidejo en la ministerio pri agrikulturo ; ankaŭ departementaj sekcioj ekzistas ĉie sur la nacia teritorio.
Montrabot
Montrabot estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montrabotains.
Kamminke
Kamminke estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, ĉe la nuna ŝtata limo inter Germanio kaj Pollando. La teritorio estas parto de la insulo Usedom en la Balta Maro, kaj administre apartenas al la komunumaro Amt Usedom-Süd de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
CP1252
CP1252 (de la anglaj vortoj respondaj al «KodPaĝo n-ro 1252»), aŭ Kodpaĝo 1252a, aŭ Windows-1252, Vindozo-1252 estas proprieta kodo de Majkrosofto por prezenti en komputilo literojn de okcidenteŭropaj lingvoj kaj aliajn signojn.
CP1251 uzas po 8 bitojn por ĉiu signo. La signokodoj 0x00 ... 0x7F estas samsignifaj kiel en Askio.
CP1252 diferencas de ISO-8859-1 per tio ke la signonumeroj 128–159 (deksesume 80–9F) estas uzataj ne por stirsignoj, sed por diversaj signoj printeblaj. Tamen la komunaĵo estas tre granda, kaj koncernas la plej gravajn signojn, tial praktike oni ofte konfuzas la kodojn ISO-8859-1 kaj CP1252.
La kodotabelo
Deksesumaj nombroj sub la signobildoj estas signonumeroj laŭ Unikodo. Ili estas egalaj por ambaŭ kodoj, krom en la linioj <tt>8.</tt> kaj <tt>9.</tt>
ISO 8859-1
NGC 1260
NGC 1260 (aliaj indikoj — PGC 12219, UGC 2634, MCG 7-7-47, ZWG 540.81, IRAS03141+4113) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Monteto Jerimoth (Rod-Insulo)
Monteto Jerimot (aŭ Jerimoth; angle, Jerimoth Hill) estas la plej alta natura loko en la usona subŝtato Rod-Insulo. Ĝia pinto altas 247,2 m super marnivelo. La monteto situas en Providenca Kantono en la taŭno Foster, proksime de la Konektikuta ŝtatlimo.
De jardekoj Universitato Brown uzas la monteton kiel astronomian observejon. La pinton nun posedas la ŝtato, kaj ĝi estas vizitebla ĉiutage inter la 8-a kaj 16-a horoj.
La nomo de la monteto verŝajne havas biblian originon. "Jerimot" (angle Jerimoth; hebree "יְרֵימוֹת") estas la nomo de pluraj homoj en la libroj de Kronikoj, interalie (2 Kro. 11.18) iu filo de reĝo David.
Lőrinc Dunaiszky
Lőrinc Dunaiszky [dunaiski], slovake Vavrinec Dunajský, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dunaiszky Lőrinc estis hungara skulptisto. Lőrinc Dunaiszky naskiĝis la  en Libetbánya (Hungara reĝlando, nuntempa Ľubietová en Slovakio), li mortis la  (laŭ alia informo la mortojaro estas 1835) en Pest (urbo) (Hungara reĝlando).
Biografio
Lőrinc Dunaiszky studis en Akademio de Belartoj de Vieno inter 1804 kaj 1809. Post siaj studoj li establis metiejon por skulptaĵoj en urbo Pest, kie laboris baldaŭe liaj filoj kaj kelkaj aliaj laboristoj. La metiejo funkciis ĝis 1865 kaj tio konstante havis ekleziajn kaj profanajn mendojn. Li havis edzinon, kiu naskis filojn.
Gologuzovo (distrikto Klin)
Gologuzovo (Гологузово) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 65 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Bazilo la 2-a
Bazilo la 2-a nomata Bulgaroktono aŭ Bulgarobatanto (proksimume 958 - 15-a de decembro 1025) estis unu el la plej signifaj bizancaj imperiestroj, militisto kaj armeestro. Li regis en la jaroj 976 - 1025 kaj finis la regadon de Makedona dinastio. Li atingis teritorian floron de Bizanco en eksa amplekso de bordoj de Savo kaj Danubo ĝis Eŭfrato.
Géza Daruváry
Géza Daruváry [daruvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Daruváry Géza estis hungara politikisto, ministro, diplomato. Lia nobela antaŭnomo estis daruvári, lia patro estis Alajos Daruváry.
Géza Daruváry naskiĝis la  1866 en Buda aŭ en Pest (urbo), li mortis la  1934 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Daruváry lernis juron en sia naskiĝurbo, Lejpcigo, Berlino, fine li doktoriĝis kaj advokatiĝis. Komence li laboris en la juĝejo, baldaŭ en la ministerio pri justico. Ekde 1894 li ricevis diplomatiajn taskojn en diversaj landoj. En 1905 li ricevis postenon en la kortego en Vieno, samtempe li ricevis la titolon kortega konsilisto, en 1912 sekreta konsilisto. Depost surtroniĝo de Karolo la 1-a (Aŭstrio) li retiriĝis. En la jaroj 1922 kaj 1923 li estis ministro pri justico jaron, krome inter 1922-1924 ministro pri eksteraj rilatoj. Li volis fari diplomatian kaj komercan kontaktojn kun Soveta Rusio, sed Daruváry ne atingis iujn ajn rezultojn, tial li abdikis.
Taranta Golfo
La Taranta Golfo aŭ Golfo de Taranto (Golfo di Taranto) estas golfo en la norda parto de la Iona Maro en Mediteraneo inter ambaŭ sudaj ekstremaĵoj de la itala duoninsulo: inter la  kalkanumo Apulio (Púglia) en la oriento kaj la plandumo Kalabrio (Calábria) en la okcidento.
Italio konsideras la Tarantan Golfon kiel teritoria akvo, situacio kiu ne estas agnoskata de i.a. Malto, Britio kaj Usono. En la praktiko tio ne kaŭzas problemojn: en Taranto estas grava mararmea bazo de NATO.
Klako
Klako en Esperanto havas la signifon "premo butonon" de komputila muso kaj ankaŭ de similcelaj montriloj (tuŝplato, tuŝekrano ktp), pro la karakteriza eta sono, kiu tiun agon kutime akompanas:
Provinco Ŝinano
Provinco Ŝinano (japane: 信濃国 [Ŝinano no kuni]), mallongigita ankaŭ Ŝinŝu (信州 [Ŝinŝū]) estis unu el la historioj provincoj de Japanio. Ĝi situis en la regiono de la nuntempa gubernio Nagano.
Klako
Laŭ unulingvaj esperantaj vortaroj kiel ekzemple Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV) la sono temas pri Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV) aldonas ke per aldono de sufikso -ad-, klakadi kompreneble signifas daŭre aŭ ripete klaki, kaj donas du literaturajn citaĵojn kiel ekzemploj: ĉiufoje, kiam leviĝis vento, ĉiuj skeletoj klakadisZ ; la cikonio klakadis egipteZ. Aldone, klakilo estas Vidu ankaŭ: klakiletoj = kastanjetoj, idiofona muzika instrumento tipa de la folklora muziko de Hispanio, Portugalio kaj Italio. Kaj alklaki (transitive) en la lingvaĵo de komputiko signifas indiki ion sur komputila ekrano, movante la musmontrilon (kursoro) sur ĝin kaj premante musklavon: alklaki menuon, vorton en hiperteksto; duoble alklaki piktogramon.
Provinco Ŝinano
Ŝinano havis limojn kun la provincoj Eĉigo, Eĉĉu, Hida, Kai, Kozuke, Mikaŭa, Mino, Musaŝi, Suruga kaj Totomi.
Klako
Komputilaj montriloj
Jen la kutimaj komputilaj montriloj, per kiuj oni povas per premo de butono aŭ simpla puŝo efektivigi klakon aŭ alklakon:
Provinco Ŝinano
La malnova ĉefurbo situis ĉe la nuntempa Macumoto. Pro sia grandeco, Ŝinano estis dum la epoko Sengoku ofte dividitaj en pluraj feŭdoj. Tial kreiĝis alliaj kastelurboj kiel Komoro, Ina kaj Ŭeda. Ŝinano estis unu el la potenccentroj de Takeda Ŝingen dum liaj militoj kontraŭ Ŭesugi Kenŝin kaj aliaj.
János Antal (fizikisto)
János Antal [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Antal János estis hungara fizikisto, inĝeniero, profesoro.
Provinco Ŝinano
En 1871 post la restarigado Mejĝi la provinco estis dividita en la gubernioj Nagano kaj Ĉikuma. En 1876 oni reunuigis la du guberniojn al la nuntempa gubernio Nagano.
János Antal (fizikisto)
János Antal naskiĝis la  1926 en Csépa. Li mortis la 1988 en Budapeŝto.
Provinco Ŝinano
Dum la 2-a mondmilito la japana aviadila ŝipo Ŝinano estis nomita laŭ tiu provinco.
János Antal (fizikisto)
Biografio
János Antal lernis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto ekde 1944. Post la diplomo li restis en la universitato ĝismorte por instrui. Li estis la unua en la universitato, kiu profitis la komputilan teknikon. En 1977 li estis nomumita universitata profesoro. Plej ofte li okupiĝis pri vakuo, en tiu fizika branĉo li havis eksterlandan postenon.
Saint-Sylvestre-Cappel
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas cappelois(es).
Gedaref (subŝtato)
Gedaref (القضارف), ankaŭ literumita Gedaref aŭ Gedarif, estas unu el la 18 wilayat aŭ ŝtatoj de Sudano. Ĝi havas areon de kaj proksimuma loĝantaro de proksimume  (2000). Gedaref estas la ĉefurbo de la ŝtato; aliaj urboj inkluzivas Doka kaj Gallabat.
Holger Hansen
Holger HANSEN ( en Odense – ???) estis dana esperantisto kaj instruisto de lingvoj. Kunfondinto kaj prezidento de EK en Holbäk. Aranĝis en 1931 propagandan vojaĝon de prof. Odo Bujwid kaj en 1932 tiun de Elinjo Pähn. Estrarano de landaj ES-j; multaj kursoj, propagandaj paroladoj.
Ip Man (filmo)
Ip Man aŭ Yip Man (ĉine: 葉問, per simpligitaj ĉinaj literoj: 叶问, pinjine: yè wèn, kantone: jip⁶ man⁶), aŭ Yip Kai-man (葉繼問), naskiĝis en 1893 en Foshan (Ĉinujo) kaj mortis en 1972 en Hongkongo. Li estis ĉina majstro pri wing chun (ĉina luktoarto).
La filmo baziĝas je la vivo de la luktartisto kaj grandmajstro Yip Man (ĉine: 葉問, per simpligitaj ĉinaj literoj: 叶问, pinjine: yè wèn, kantone: jip⁶ man⁶); 1893–1972), kiu instruis la luktarton wing chun, kies plej fama disĉiplo estis Bruce Lee. La filmo koncentriĝas je la eventoj de la vivo de Yip en la urbo Foshan dum la dua japana-ĉina milito.
Saint-Amand-le-Petit
- jen france, prononco [], okcitane Sent Amand - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ponta do Pico
Monto Pico (pt: Montanha do Pico), estas stratovulkano kaj plej alta punkto sur la portugala insulo Pico [pIko] en la Acoroj. Plue, atingante altecon de 2351 m super marnivelo, ĝi estas pli ol dufoje la alteco de iu alia pinto en la Azoroj, kaj la plej alta monto en Portugalio.
Historio
. Historiaj erupcioj de Pico okazis de magmotuboj sur ĝiaj flankoj prefere ol el la pintokratero. En 1562-64, erupcio sur la sudorienta flanko produktis laftorentojn kiuj atingis la maron. Alia flankerupcio en 1718 ankaŭ produktis fluojn kiuj atingis la marbordon. La plej lastatempa erupcio okazis en decembro 1720.
La 29an de septembro 2009 lokaj novaĵo-fontoj raportis ke fumarolo ekzistanta ĉe la pinto de la monto (Piquinho) komencis elsendi vulkanan gason. La sisma kaj vulkanlogia monitora centro de la regiono ({en portugala CIVISA, Centro de Informação e Vigilância Sismovulcânica dos Açores) indikis ke la fenomeno okazis en la frua mateno, kaj videblis de diversaj punktoj ĉie en la insulo kaj de Faial. Kvankam la okazaĵo rezultiĝis el esceptaj meteorlogiaj kondiĉoj kaj estis videbla en la Centra Grupo, ekzistis neniu liberigo de nenormalaj vulkanaj gasoj kaj ĉiuj aliaj parametroj estis normalaj.
Geologio
Monto Pico estas parto de la Madalena Vulkanaro, unu el tri vulkanaj unuoj kiuj konsistas el la insulo Pico, asociita kun tri historiaj erupcioj en 1562, 1718 kaj 1720. Nuna morfologio indikas aĝon datligitan al Holocenepoko, konfirmitan per karbono-14-datiĝo pli nova ol 6000 jaroj. Strukture, tiu komplekso povas esti subdividita en du aliaj sekcioj: la Pico-vulkano kaj la Orienta Fendo-Zono.
Pico estas stratovulkano, kun fosaĵokratero sur ĝia montpinto. Pico Alto, la ronda kratero proksimume 500 m en diametro kaj 30 m profunda, pintas la vulkanon, kun Piquinho (Pico Pequeno), malgranda vulkan-konuso leviĝanta 70 metrojn ene de ĝi por formi la veran pinton. Dume, la Orienta Fendo-Zono konsistas el pluraj paraleligoj de havajaj/strombolaj ŝlakokonusoj kaj el rilataj laftorentoj, kiuj inundis multajn el la klifoj, tranĉis en pli maljunajn rokojn kaj estigis lafodeltojn (en portugala fajãs).
La tektona strukturo estas karakterizita per du fendosistemoj. La ĉefaj WNW-ESE-strukturoj estas la dekstraj faŭltoj de Lagoa do Capitão kaj Topo, kiuj kunfalas en la oriento, formante mallarĝan malprofundan grabenon. En la okcidento, la grabeno estas tute kovrita pro la Pico-strato vulkanerupcio okazinta antaŭ malpli ol 10,000 jaroj, kaj plenigita per laftorentoj kaj konusoj de la orienta Fendo-Zono, kiu inkludas multajn el la vulkanaj paraleligoj kaj eskarpoj. La dua faŭltozono, prizorganta NNW-SSE, estas rimarkeble malpli en nombro kaj inkludas normalajn maldekstre-lateralajn, oblikvajn deglitofaŭltojn respondecajn por la ĉefaj vulkanaj erupcioj: la Lomba de Fogo-São João-faŭlto (bazo de la erupcio 1718) kaj la Santo António-vulkanlinio.
Aldone al Pico (Piquinho) ekzistas areo de permanenta degasigado karakterizita per la emisio de akva vaporo ĉe temperaturoj de inter 50 °C kaj 75 °C. Krome, aliaj gasŝaktoj ankaŭ ekzistas inter 1500 m kaj 2000 m super marnivelo, same kiel difuza degasigado laŭ la grabeno inter la Lagoa do Capitão- kaj Topo-faŭltoj. Ekzistas ankaŭ karbondioksido-riĉa fonto en Silveira (laŭ la suda marbordo de Lajes do Pico, formita en la bazo de Pico.
Migrado-padoj ekzistas kaj la supreniro al la pinto daŭras proksimume du ĝis kvar horojn por trejnitaj personoj depende de la vetero kiu povas esti tre malstabila precipe en vintromonatoj.
Lajos Walko
Lajos Walko  [lajoŝ valko], laŭ hungarlingve kutima nomordo Walko Lajos estis hungara politikisto, ministro. Lia familia nomo foje aperis en formo Walkó. Lajos Walko naskiĝis la  1880 en Budapeŝto. Li mortis la 1954 en Visegrád.
Biografio
Lajos Walko frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo, Lejpcigo, Berlino, poste li laboris en banko. En 1911 li eklaboris en ministerio pri financo, en 1919 li estis jam subministro, en 1921 ministro. Inter 1922-1926 li estis ministro pri komerco, en 1924 ankaŭ ministro pri financo monaton, en 1925 ankaŭ ministro pri eksteraj aferoj, fine inter 1925 kaj 1932 (tamen kun interrompo) denove ministro pri eksteraj aferoj. Ekde 1938 li estis bankestro.
Julius Hanauer
D-ro fil. Julius HANAUER [JUlius HAnaŭer] (naskiĝis la en Mannheim; mortis la  en Łódź) estis juda germana esperantisto kaj bibliotekisto.
Hanauer regule korespondis kun Wilhelm Ostwald ekde 1896. Li fariĝis la unua vicprezidanto de Germana Esperanto-Asocio kaj honora membro de la Esperanto-grupo en Frankfurto ĉe Majno. Li estis la aŭtoro de anonima broŝuro Germanaj fremdvortradikoj en Esperanto.
Hanauer estis partoprenanto de la 1-a Universala Kongreso kaj estis tie elektita kiel unu el la 98 membroj de la Lingva Komitato. Li elpensis metodon de instruado de Esperanto per izolitaj literaĵoj kaj silabaĵoj, montritan je unua fojo dum la UK en 1908. Poste li unuigis tiun ĉi metodon sur filmo (por starantaj projekcioj) kaj montrigis ĝin dum la UK 1929. En la lastaj jaroj li proponis la prilaboron de internaciaj vortaroj laŭ la universala dekuma klasifiko (Melvil Dewey).
Inter 1918 kaj 1935 Hanauer laboris en departemento kun la nomo »Literarisches Büro« de la kompanio "Allgemeine Elektrizitäts-Gesellschaft" (AEG) in Berlin. La traduko rekta per "literatura oficejo" ne trafas la funkcion de ĉi tio departemento. Kiel en aliaj grandaj firmaoj oni okupiĝis pri la kolekto de ĉiuspecaj (teknikaj, merkataj) informoj, kiuj povus esti utilaj por la propra kompanio. Aliflanke oni ŝtrebis al kohera prezento de la kompanio, do havis la funkcion de PR agentejo. Ĉe AEG Hanauer havis la moknomon "Sankta Francisko de universala dekuma klasifiko".
Jam en 1918 li havis la ideon uzi Hollerith-maŝinon por la prilaboro de bibliografiaj informoj.
La universalan dekuman klasifikon li lernis en Belgio en la biblioteko de la »Societé des Etudes Sociales et Politiques«, poste simple »International Office of Bibliography«, kies estro estis Henri La Fontaine, eminenta esperantisto, pacifisto kaj honorigita per Nobelpremio en 1913, kiu konlaboris kun Paul Otlet.
La li estis deportita per la unua transporto de judoj el Frankfurto ĉe Majno al la geto de Łódź (tiujare nomita "Litzmannstadt"), kie li mortis duonan jaron poste.
Ventumila morto
Ventumila morto estas urba legendo kiu originis en Sud-Koreio kaj nun disvastiĝas al aliaj aziaj landoj. La kredo estas, ke mortigas homojn elektra ventumilo funkcianta nokte en fermita ĉambro. La kredantoj eksplikas la aferon diverse: sufoko, venenado, aŭ tro-malvarmigo (hipotermio).