cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eksponente malpligrandiĝanta ondo
Aplikoj
Elektromagnetaj eksponente malpligrandiĝantaj ondoj estas uzataj por fari optikan premon de radiado sur malgrandajn partiklojn por ke movi ilin por eksperimentado, aŭ por malvarmigi ilin al tre malaltaj temperaturoj, kaj por ilumini tre malgrandajn objektojn kiel biologiaj ĉeloj por mikroskopado (kiel en la tuteca ena reflekta fluoreska mikroskopo). Optika fibro kun eksponente malpligrandiĝanta ondo povas esti uzata kiel sentilo por gaso.
En elektra inĝenierarto, eksponente malpligrandiĝantaj ondoj aperas en la proksima kampa regiono de ĉiu radia anteno. Dum normala operaciado, anteno disradias elektromagnetan kampon en la ĉirkaŭan proksiman kampan regionon, kaj porcio de la kampa energio estas re-absorbata, kaj la resto estas elradiata kiel propagantaj ondoj (malproksima kampo).
En mikroskopado, sistemo kiu kaptas la informon enhavatan en eksponente malpligrandiĝantaj ondoj povas esti uzata por krei supere distingkapablajn bildojn. Materio elradias ambaŭ propagantan kaj eksponente malpligrandiĝantan elektromagnetajn ondojn. Kutima optika sistemo kaptas nur la informon de la propagantaj ondoj kaj de ĉi tie estas sub la difrakta limigo. Sistemo kiu kaptas la informon enhavatan en eksponente malpligrandiĝantaj ondoj povas superi la difraktan limigon; tamen ĉi tiuj sistemoj estas tiam limigitaj per la kapablo de aparato al precize kapti la eksponente malpligrandiĝantajn ondojn. La limigo pri ilia distingkapablo estas donita per
kie k estas la maksimuma ondovektoro kiu povas esti malkomponita, d estas la distanco inter la objekto kaj la sentilo, kaj δ estas mezuro de la kvalito de la sentilo.
Pli ĝenerale, praktikaj aplikoj de eksponente malpligrandiĝantaj ondoj povas esti klasifikitaj jene:
Tuteca ena reflekto de lumo
Ekzemple, konsideru tutecan enan reflekton kun la rando inter la mediumoj je la xz-ebeno, la surfaca normalo laŭ y-akso, kaj la polarizo laŭ z-akso. Oni povus naive atendi ke por anguloj kondukantaj al tuteca ena reflekto, la solvaĵo devus konsisti el incida ondo kaj reflektita ondo, sen ajna elsendita ondo, sed estas neniu ĉi tia solvaĵo kiu obeas ekvaciojn de Maxwell. Ekvacioj de Maxwell en izola mediumo donas randajn kondiĉojn de kontinueco por la komponantoj de la kampoj Eundefined, Hundefined (paralele al la rando), Dy, By (orte al la rando). Por la polarizo konsiderata en ĉi tiu ekzemplo, la kondiĉoj por Eundefined kaj By estas kontentigataj se la reflektita ondo havas la saman amplitudon kiel la incida, ĉar ĉi tiuj komponantoj de la incida kaj reflektita ondoj sumiĝas donante nulon. Iliaj Hx komponantoj, tamen, sumiĝas donante ne nulon, do tiel tie ne povas esti solvaĵo sen elsendata ondo. La elsendata ondo ne povas, tamen, esti propaganta ondo, ĉar ĝi devus tiam transporti energion for de la rando, sed pro tio ke la incida kaj reflektita ondoj havas egalajn energiojn, ĉi tiu devus atenci principon de konservado de energio. Tiel la elsendata ondo devas esti ne propaganta ondo, kaj la nuraj tiaj solvaĵoj en izolo estas tiuj kiuj malpligrandiĝas eksponente.
Matematike, eksponente malpligrandiĝanta ondo povas esti karakterizita per onda vektoro en kiu unu aŭ pluraj komponantoj estas de imaginara valoro. Ĉar la vektoro havas imaginarajn komponantojn, ĝi povas havi grandecon kiu estas malpli granda ol absoluta valoro de ĝiaj reelaj komponantoj. Se la angulo de klino superas la kritan angulon, do onda vektoro de la elsendata ondo estas
kiu prezentas eksponente malpligrandiĝantan ondon ĉar la y-komponanto estas imaginara. Ĉi tie α kaj β estas reelaj kaj i estas la imaginara unuo.
Ekzemple, se la polarizo estas perpendikulara al la ebeno de klino, do la elektra kampo de ĉiu el la incida, reflektita kaj elsendita ondoj povas esti esprimita kiel
Metante en ĉi tiun formulon la eksponente malpligrandiĝantan formon de la onda vektoro k (kiel donita pli supre), oni trovas por la elsenditan ondon:
kie α estas la malamplifa konstanto kaj β estas la disvastiga konstanto.
Eksponente malpligrandiĝanta onda kuplado
En optiko, eksponente malpligrandiĝanta onda kuplado estas procezo per kiuj elektromagnetaj ondoj estas elsendataj el unu mediumo al alia per la eksponente malpligrandiĝanta ondo inter la mediumoj.
La kuplado estas kutime atingata per metado de du aŭ pli multaj elektromagnetaj eroj kiel optikaj ondokonduktiloj proksime kune tiel ke la eksponente malpligrandiĝanta kampo generita per unu ero ne malpligrandiĝas tro multe antaŭ kiam ĝi atingas la aliajn erojn. Kun ondokonduktiloj, se la ricevanta ondokonduktilo povas subteni reĝimojn de la konvena frekvenco, la eksponente malpligrandiĝanta kampo generas propagantajn ondajn reĝimojn, per tio konektante (kuplante) la ondojn de unu ondokonduktilo al la sekva.
Eksponente malpligrandiĝanta onda kuplado estas fundamente identa al proksima kampa interago en elektromagneta kampa teorio. Dependante de la impedanco de la elradianta fonta ero, la eksponente malpligrandiĝanta ondo estas precipe elektra (kapacitanca) aŭ magneta (indukta), malsimile al la malproksima kampo kie ĉi tiuj komponantoj de la ondo estas en la rilatumo de la impedanco de libera spaco. La eksponente malpligrandiĝanta onda kuplado okazas en la ne-elradianta kampo proksime de ĉiu mediumo kaj kiel tia estas ĉiam asociita kun materio, kio estas kun la kurentoj kaj ŝargoj en parte reflektanta surfaco. Ĉi tiu kuplado estas rekte analoga al la kuplado inter la bobenoj de transformatoro, aŭ inter la du teleroj de kondensatoro. Matematike, la procezo estas la sama kiel tiu de kvantuma tunelado, escepte de tio ke estas elektromagnetaj ondoj anstataŭ kvantumo-mekanikaj ondfunkcioj.
Delhi (Nov-Jorkio)
Delhi estas urbeto en orienta Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Delaware. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Wawrzyniec Hajda
Wawrzyniec HAJDA (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1844 en Piekary Rudne; nun kvartalo de Tarnowskie Góry, mortis la 27-an de marto 1923 en Piekary Śląskie) estis popola aktivulo kaj poeto, ministo, organizanto de pola patriota agado. Apartenis al tiuj, kiu dum la tuta vivo batalis kaj rekonstruis en Silezio estontan Pollandon. Aŭtoro de ĉ. 200 verkoj (portempaj versaĵoj, fabeloj, rakontoj, legendoj), parte perditaj, kie profetis pri renaskiĝo de Pollando.
Vivo
Wawrzyniec Hajda ne partoprenis lernejon. En lia hejmo oni zorgis pri la pola lingvo kaj lia unua instruistino estis la patrino. Dum epidemio de tifo kaj ĥolero en 1856 mortis ambaŭ gepatroj. Orfigitaj infanoj mem devis prilabori sian vivtenon.
En 1871, baldaŭ post edziĝo al Paulina Bednorz, renkontis lin tragedio, li perdis vidpovon pro tro frua eksplodo de dinamito. Neniam reakiris vidkapablon. De tiu tempo sekvis nova etapo en lia vivo. Komencis agi en la nacia kampo. Kontakton kun junularo realigis en polaj societoj, kiuj plenumis rolon de popolaj universitatoj, kie estis lekcioj pri pola historio kaj pola literaturo.
Lia agado kaj famo radiis malproksimen ekster Silezio. Multe da homoj deziris lin koni kaj viziti. Private venis: germana filozofo Friedrich Wilhelm Nietzsche, Maria Skłodowska-Curie kun sia edzo kaj tiutempa parlamentano Wojciech Korfanty, kaj ankaŭ generalo Józef Haller, kiu vizitis lin dufoje. Dum la lasta vizito, jam ĉe la mortolito de la malsaniĝinta maljunulo, genuante, petis pri beno por si kaj renaskigita patrio. Kun paso de la tempo Piekary Śląskie iĝis modelo por aliaj polaj komunumoj en Silezio. Kiel zorganto pri la nacia spirito li edukis du generaciojn de junularo, kiuj transprenis iniciaton daŭrigante la agadon en nacia kampo.
Lócs
Lócs [loĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario en en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. La loknomo devenas el slava "lovci" signifanta ĉasistoj. Lócs estas germane: Losing, kroate: Loĉa.
Situo
Lócs situas sur ebenaĵo for de ĉefvojo kaj fervojo, havanta nur flankovojojn. Csepreg troviĝas 9, Kőszeg 24, Szombathely 31, Budapeŝto 197 km.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam en la bronzepoko. En la 16-a jarcento la loĝantaro luteraniĝas. En 1605 Habsburgaj taĉmentoj detruis la vilaĝon.
En Lócs migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
La komunumo havas romkatolikan preĝejon Naskiĝo de Maria kaj luteranan preĝejon.
10925 Ventoux
10925 Ventoux estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca amatora astronomo Pierre Antonini elde sia privata observatorio de Bédoin (Vaucluse, Francio)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Ventoux, alta je 1912 metroj en la franca departemento Vaucluse.
Dan Calichman
Dan Calichman (n. ) estas usona futbalisto. Li en 1997 membris en la usona nacia teamo de futbalo.
Barbara Pietrzak
Biografio
Ŝi naskiĝis en Varsovio. Ŝia edzo estis Marek Pietrzak, fondinto de Pola Esperanto-Junularo kaj ĝenerala sekretario de TEJO.
Esperanto
Eklernis Esperanto kiam ŝi havis 15 jarojn, ĉe Junulara Kultur-Domo, kie dum tiuj jaroj instruis Roman Dobrzyński, kiu poste konatiĝis kiel esperantlingva televidraportisto kaj dokumentaristo.
Ŝi estas ankaŭ vicprezidanto de Pola Esperanto-Asocio (ekde 2013, en la jaroj 2011-2013 estrarano), ĉefredaktoro de Pola Retradio en Esperanto (ekde 2011) kaj Pola Esperantisto (ekde 2012). Krome, ŝi membras ankaŭ en la Akademio Literatura de Esperanto.
En la jaroj 2007–2013 ŝi estis Ĝenerala Sekretario de UEA.
Pietrzak eklernis Esperanton kiel skolto en 1958 kaj partoprenis la Infanan Kongreseton dum la jubilea UK en Varsovio en 1959. Membro de Pola Esperanto-Asocio, aktivulino de Pola Esperanto-Junularo kaj TEJO (1962-1965), interalie PEJ-sekretario kaj kunlaboranto de la PEJ-organo Tamen.
Ekde 1968 ŝi estis redaktoro kaj de 2000 ĝis 2007 la lasta estro de la Esperanto-redakcio de Radio Polonia, la poreksterlanda fako de Pola Radio. Kiam la mallongondaj elsendoj finiĝis kaj estis anstataŭigitaj per podkastaj programoj de Pola Radio komence de 2007, ŝi emeritiĝis kaj transdonis la estradon al Gabriela Kosiarska, sed daŭre helpis kaj kontribuis ĝis la ĉesigo de la elsendoj komence de 2011.
Post la plena ĉesigo de la E-podkastoj de Pola Radio, ŝi iniciatis – nun sendepende de Pola Radio – la pludaŭron de la E-podkastoj helpe de pluraj eksmembroj de la E-redakcio de Pola Radio. En 2011 komenciĝis regulaj elsendoj, du fojojn ĉiusemajne ĉe Pola Retradio en Esperanto.
Varsovia Traktato
La Varsovia Traktato (oficiala nomo: Traktato pri Amikeco, Kunlaboro kaj Reciproka Subteno), kiun en okcidento oni nomis Varsovia Pakto, estis la militista organizo de la ŝtatoj de meza kaj orienta Eŭropo ligitaj -satelite- al Sovetunio. La traktato, kies tekston proponis Nikita Ĥruŝĉov estis subskribita la 14-an de majo 1955 en Varsovio, Pollando. Oni fondis la aliancon ne nur reage al la membriĝo de Okcidenta Germanio en la jam en 1949 fondita organizaĵo NATO, sed interalie ankaŭ por jure apogi la daŭran restadon de la sovetiaj trupoj en Orienta Eŭropo (Post la subskribo de pactraktato inter Sovetunio kaj Aŭstrio, la sovetiaj trupoj rajtis resti (kiel garnizonaj trupoj) nur tiel en Hungario).
La Varsovia Pakto estis dissolvita la 1-an de julio 1991 en Prago, Ĉeĥio.
Membroŝtatoj
La membroŝtatoj de la Varsovia Pakto havis la ĉefan taskon defendi unu la alian okaze de atako al unu el ili. La ĉefa kontraŭulo estis NATO, kreita en 1949. Sed praktike la armeoj de la Varsovia Pakto pli levis la armilojn kontraŭ la propraj ŝtatanoj ol kontraŭ la okcidentaj ŝtatoj: estis la soldatoj de la Varsovia Pakto sub gvido de la sovetiaj tankoj kiuj disbatis la hungaran revolucion de 1956 kaj la pragan printempon de 1968 en Ĉeĥoslovakio.
Funkcio
Kiel milita organizaĵo de socialismaj ŝtatoj, la militfortoj de Varsovia Pakto estas fakte sub la kontrolo de sovetia armeo. Laŭ la soveta militdoktrino, militfortoj de membroŝtatoj subtenas dum la ofensivo de sovetia armeo al Okcidenta Eŭropo.
Remscheid
Remscheid estas eksterdistrikta urbo en la norda parto de la industria Ruhr-regiono. Ĝi situas en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, kaj apartenas al la distriktaro Duseldorfo. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĝi situas norde de Kolonjo en la regiono Bergisches Land, origine monteta pejzaĝo plena je densaj arbaroj, kiu nur pro la industriigo de la 19-a jarcento iĝis karakterizita de pluraj grandaj urboj. El la kvar plej grandaj nur Wuppertal kaj Solingen pli grandas ol Remscheid, pli malgrandas Bergisch Gladbach.
Orgeno de la Tabernaklo de Sallaga Urbo
La Orgeno de la Tabernaklo de Sallaga Urbo estas tuba orgeno en la Tabernaklo de Sallaga Urbo en Sallaga Urbo, Utaho, Usono. Kune kun la apuda orgeno de la Centro de Konferencoj, ĝi estas tipe uzata por akompani la Ĥoron de la Mormona Tabernaklo kaj estas ankaŭ uzata en ĉiutagaj tagmezaj recitaloj. Ĝi estas unu el la plej grandaj orgenoj en la mondo.
19-a arondismento de Parizo
La 19-a arondismento (XIXe arrondissement) estas unu el la dudek arondismentoj de Parizo. Ĝi troviĝas sur la dekstra bordo de Sejno, havas proksimume 170000 loĝantojn kaj kovras 6,79 km².
Remscheid
La industriigo de la 19-a jarcento tre grandigis la urbon. Produktiĝis ĉefe maŝinoj kaj laboriloj, kaj tiel baze restas ĝis hodiaŭ. Ekde la jaro 1815 la urbo apartenis al Prusio. La en la mezepoko sendependa kaj ekonomie grava historia urbo Lennep, membro de la hansa ligo kaj ĉefurbo de la loka prusia distrikto, ekde la jaro 1929 estas parto de la urba teritorio kaj ekde tiam estas la dua plej granda urba distrikto.
19-a arondismento de Parizo
La arondismento estas trafluita de du kanaloj, tio estas la kanalo Saint-Denis kaj la kanalo de Ourcq, kiu kuniĝas je la parko de la Villette.
En la 19-a arondismento situas la vasta publika Parko Buttes-Chaumont, lokita sur monteto. La arondismento cetere gastigas la Cité des Sciences et de l'Industrie, ekspozician centron rilate al sciencoj kaj industrio, kaj la Cité de la Musique, kiu entenas unu el la plej bonaj muzikaj lernejoj en Eŭropo.
Meĝa
Meĝa, serbe Међа, slave Međa, hungare Párdány, germane Pardan, rumane Meda estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Meza Banato en municipo de Ĵitiŝte. La historia serba nomo estis Пардањ (pardanj). La nuna serba nomo signifas: limo.
1839
1839 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
Meĝa
Situo
Meĝa situas sur ebenaĵo, laŭ la rumana landlimo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1247. Post la turkoj en 1753 serboj refondis la senhomiĝintan vilaĝon. Poste diversaj vilaĝoj formiĝis laŭ la popoloj: serba, germana ktp. Ili unuiĝis en 1907. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, al distrikto de Párdány (kies distriktejo estis), poste rumanoj okupis ĝin en 1919. Dume la regiono estis promesita ankaŭ al la serboj. Okazis grava konflikto, fine kompromisoj okazis kaj Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj ricevis ĉi tiun lokon en 1924. Depost 1928 la nova lando nomiĝis Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. Poste la germana loĝantaro estis deportita. En 2002 loĝis en Meĝa 1155 homoj, (serboj 401 (84 %), kroatoj 21 (4 %), jugoslavianoj 16 (3 %), hungaroj 12 (3 %) kaj aliaj).
1839
En la jaro 1839 post Kristo okazis, interalie:
Tessennano
Tessennano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Löbichau
Löbichau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 1165 loĝantojn. Ekde 1994 ĝi estas parto de Verwaltungsgemeinschaft Oberes Sprottental.
En la vilaĝo troviĝas la Kastelo Löbichau, kiu estas nuntempe oldulejo, kaj Kastelo Tannenfeld kun bela parko.
Folkušová
Folkušová (hungare Folkusfalva [folkuŝfalva]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Folkušová situas laŭ flankovojoj. Martin troviĝas je 11 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1331 en latina formo "villa Folkus". Dekomence ĝis la 18-a jarcento la kampoj apartenis al familio Folkus. La hungara loknomo "Folkusfalua" (=F.-vilaĝo) aperis en 1359. En 1787 359 vilaĝanoj loĝis en 62 domoj, en 1828 248 vilaĝanoj loĝis en 30 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Folkusfalva 276 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Folkušová 122 homoj, (120 slovakoj).
Tatterley
Tatterley estas romano anglalingve verkita  de Tom Gallon, esperatigita fare de Andrew Wilson. Tiu ĉi 198-paĝa traduko aperis en Londono en la jaro 1912 ĉe Brita Esperanto-Asocio (British Esperanto Association).
NGC 1822
NGC 1822 (alia indiko — ESO 85-SC42) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Murani
Murani [muranj] (hungare: Temesmurány) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 626 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 523 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1318. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Pişchia.
Ardenoj
La Ardenoj (france: Ardennes, valone: Årdene, nederlande: Ardennen) formas arbaroriĉan montetaron en orienta Belgio (la plej granda parto de Valonio), Norda Luksemburgo kaj malgranda parto en Francio. La ardenoj etendiĝas de Francujo oriente de la Pariza Baseno tra Belgio kaj Luksemburgio ĝis Rejno en Germanujo. En norda Luksemburgio la montaro nomiĝas Oslingo kaj en Germanujo ĝi havas la nomon Ejfelo (Eifel). La plej altaj punktoj troviĝas en Schneeeifel ĉe la belga - germana landlimo apud la urbeto Prüm kaj Sankt-Vith.
Ĝi estas okcidenta flankmontaro de masivo el ardezo al kiu apartenas la oriente de la Ardenoj situanta Ejfelmontaro en Germanio.
Historio
La Batalo de Ardenoj estis terura militagado kiu okazis inter la fino de la 1944 kaj komecno de 1945, kiam Nazia Germanio jam estis ekmalvenkanta en la Dua Mondmilito. La germanoj havis dekomencajn sukcesojn pro malpreparo de Aliancanoj, sed post multaj mortoj de ambaŭ flankoj, la usonanoj sukcesis retroirigi la germanan ofensivon. Estis ĉirkaŭ 15 000 mortoj de la flanko de germanoj kaj preskaŭ 20 000 de la flanko de usonanoj.
John Mayall
John Mayall, OBI (29a de Novembro 1933) estas angla kantisto, gitaristo, orgenisto kaj kantoverkisto de bluso, kies muzika kariero daŭris ĉirkaŭ kvindek jaroj. En la 1960-aj jaroj, li estis la fondinto de John Mayall & the Bluesbreakers, nome bando kiu havis inter siaj membroj kelkajn el la plej famaj blus- kaj rok-muzikistoj. Inter ili estis Eric Clapton, Peter Green, Jack Bruce, John McVie, Mick Fleetwood, Mick Taylor, Don "Sugarcane" Harris, Harvey Mandel, Larry Taylor, Aynsley Dunbar, Hughie Flint, Jon Hiseman, Dick Heckstall-Smith, Andy Fraser, Johnny Almond, Walter Trout, Coco Montoya, Kal David, kaj Buddy Whittington.
Biografio
Li militservis en Koreio, kaj en tiu epoko li aĉetis sian unuan elektran gitaron.
Fine de la 1960-aj jaroj Mayall translokiĝis al Usono. Incendio detruis sian hejmon en Laurel Canyon en 1979, kio ege damaĝis sian muzikajn kolektojn kaj arkivojn.
Mayall edziĝis dufoje, kaj havis ses genepojn.
Kariero
La etapoj de lia kariero markis la diversaj ĉefaj gitaristoj kiuj akompanis lin, nome Eric Clapton (1965–66), Peter Green (1966–67), Mick Taylor (1967–69), Mark-Almond (1969–70), kaj Harvey Mandel (1970–71). En lia verkaro ludas gravan rolon la uzado de buŝharmoniko.
Komplekso de Brigham Young
La Komplekso de Brigham Young estas la kolektiva nomo donita en Usono Nacia Historia Fama programo al aro de du domoj en Sallaga Urbo, Utaho. Ĉi tiuj domoj estis la loĝejo de Brigham Young de 1852 ĝis lia morto en 1877. Kiel Prezidanto de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj ĉe la tempo de la mormona kolonio de la Sallaga Valo, Young kaj lia hejmo estis pivota en la evoluado de la Eklezio, Utaho kaj la amerika okcidento. La domoj estis nomitaj kiel Nacia Historia Orientilo en 1964.
György Méhes (instruisto)
Biografio
György Méhes studis en Máramarossziget, Kolozsvár, Göttingen, Utrecht. De 1775 li estis reformita pastro en Sibio, de 1776 ĝis sia morto instruisto pri filozofio de la reformita kolegio de Koloĵvaro.
Consell
(jen katalune) estas municipo de la mediteranea insulo Majorko, en la aŭtonoma komunumo de la Balearaj Insuloj apartenanta al Hispanio kaj al la Eŭropa Unio. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La municipo limas kun la municipoj Binisalem, Santa Eugenia, Santa María del Camino kaj Alaró.
La toponimo «Consell» devenas de la latina concillium, komprenita kiel konsilantaro aŭ magistrataro.
Okazas bazaro ĉiuĵaŭde.​
Carsten Peter Thiede
Carsten Peter THIEDE (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1952 en Okcidenta Berlino; mortis la 14-an de decembro 2004 en Paderborno) estis germana historiisto kaj internacia konata papirusologo.
Thiede instruis en la Universitatoj de Oksfordo kaj Ĝenevo kaj fine ĉe la Staatsunabhängigen Theologischen Hochschule (Sendependa instituto pri teologio) en Bazelo. Li estis, krome, membro de la centro de Germanaj Studoj de la Falkultato pri Historio de la Ben Gurion University of the Negev ĉe Beer-Sheva (Israelo).
Liaj interesoj pri religisciencoj enkondukis lin el la luterana eklezio, en kiu naskiĝis, al tiu anglikana.
Liaj verkoj plej famaj (ĉi tie esperante cititaj), diverslingve tradukitaj, estas: Laŭokula atestanto de Jesuo (1996); La papiro de Magdaleno (1997); Qumran kaj la evangelioj (1998)
Bibliografio
• Simon Peter: From Galilee to Rome (1988) ISBN 0310515610
Bruligita monteto de Baile Bhuirne
Bruligita monteto de Baile Bhuirne estas trovejo de la malfrua bronzepoko en Baile Bhuirne.
Unu el la unuaj trovejoj estis Baile Bhuirne (Ballyvourney) en la graflando Corcaigh, kie estis trovitaj du instalaĵoj. Por Irlando kalkulis Anne-Marie Denvir 20 000 tiajn lokojn. En la graflando Corcaigh estas pli ol 2 000. Tipa estas la kojnoforma trogo. Tiaj instalaĵoj estis verŝajne restaĵoj de banejoj, bierfarejoj, kuirejoj, tekstilfarejoj aŭ saŭnoj.
Carsten Peter Thiede
Bibliografio
• Rekindling the Word: In Search of Gospel Truth (1996) ISBN 1-56338-136-2
• Jesus: Life or Legend (2001) ISBN 0-7459-3895-7
• The Dead Sea Scrolls (2001) ISBN 0-7459-5050-7
• The Quest for the True Cross (2002) ISBN 0-312-29424-7
• The Dead Sea Scrolls and the Jewish Origins of Christianity (2003) ISBN 1-4039-6143-3 • The Cosmopolitan World of Jesus: New Light from Archaeology (2004) ISBN 0-2810-5508-4 • Emmaus Mystery: Discovering Evidence of the Risen Christ (2005) ISBN 0-8264-6797-0 • Jesus: Man or Myth? (2006) ISBN 0-7459-5147-3
Vidu ankaŭ
• José O'Callaghan
• Qumran
Eksteraj ligiloj
• Short biography in the Telegraph
• Highly critical review of Thiede's Rekindling the Word: In Search of Gospel, 1995 • Interview with Good News
• Critical review of Thiede's The Dead Sea Scrolls and the Jewish Origins of Christianity
La Regionisto
La Regionisto estas neprofitocela projekto por ĵurnaleca plurlingva reta artikolaro kun fokuso pri regionaj aferoj de Eŭropo, kreita fine de 2020 de kvar italaj kaj francaj studentoj de la Kolegio de Eŭropo en Natolin en Varsovio, nome Valeria Manzione, Victor Bonnot, Louis Brendel kaj Jacopo Giraudo, kun sidejo en Parizo. Ĝia celo estas ebligi al la publiko profundigi sian scivolon pri la diversaj teritorioj ĉefe de Eŭropo, sed ankaŭ de najbaraj regionoj. Ĝi bonvenigas artikolojn verkitajn en iu ajn lingvo kaj el iu ajn vidpunkto, tamen de la aŭtoroj estas petata por ĉiu artikolo traduko en la anglan kaj en la francan, "por ebligi laŭeble al la plej granda publiko kompreni ĝin". La nomo de la projekto estas originale en Esperanto, netradukita al aliaj lingvoj, kaj la retejo funkcias originale per la angla, tamen kun aktiva aŭtomata tradukeblo laŭ provizo de Google.
Eldonpolitiko
La Regionisto havas teritorio-orientitan eldonpolitiko. Ĝi estiĝis pro la konstato fare de la studentoj de la Kolegio de Eŭropo en Natolino, ke mankas informado tra la lupeo de la teritorioj kaj ties lokanoj, kio kaŭzas, ke iliaj realecoj estas sufiĉe nekonataj al la granda publiko. Tiurilate la ĵurnalo proponas al la legantaro "novan manieron malkovri la Malnovan Kontinenton: ĝi estas vojaĝo tra la landoj de Eŭropo kaj ĝiaj najbaroj", kun la celo ebligi pli bonan komprenon pri la apartecoj kaj la ligojn inter la teritorioj. Tiucele la teritorioj, ne la ŝtatoj, estas la ĉefroluloj de la projekto, kaj lokaj aŭtoroj estas kuraĝigataj provizi la legantojn per sia atesto aŭ vidpunkto pri la historio aŭ aktualaj aferoj de la teritorioj. La stilo de la artikoloj povas esti "klasika aŭ amuza".
Kategorioj
La ĵurnalo estis principe planita por proponi artikolojn laŭ 5 kategorioj :
Fondteamo
La Regionisto estis kreita de Valeria Manzione, Victor Bonnot, Louis Brendel kaj Jacopo Giraudo, kolegoj kaj studentoj de la Kolegio de Eŭropo en Natolino. La celo de la fondteamo estis "ebligi kiel eble plej multajn homojn esprimi sian vizion pri la teritorioj" (de Eŭropo kaj najbaraj landoj).
Valeria Manzione fariĝis la prezidanto de la projekto, kun la konvinko, ke "teritorioj havas centran rolon en la eŭropa integriĝo", tiel ke "agnoski la teritoriajn apartaĵojn kaj historiojn necesas por plibonigi reciprokan komprenon". Victor Bonnot siavice fariĝis vicprezidanto kaj kasisto, por kiu "teritorioj povas esti esenca parto de la respondo" al la demando "Kiel proksimigi Eŭropan Union de la civitanoj?". Laŭ Bonnot teritorioj "havas fundamentan rolon en la eŭropa projekto. Kompreni Eŭropon en vasta senco signifas scii, kiuj estas niaj najbaroj" kaj la projekto gravos por "lerni de niaj teritorioj, kompreni la ligojn inter ili, malkovri aŭ retrovi novajn kulturojn kaj novajn historiojn sub la okulo kaj la plumo de tiuj, kiuj loĝas tie. Esti eŭropano signifas ankaŭ havi lokan perspektivon".
Louis Brendel, kies studoj fokusas inter Strasburgo kaj Varsovio, fariĝis la ĉefredaktoro de la ĵurnalo. Gvidas lian laboron la "profunda konvinko, ke la eŭropa projekto estas konstruita unue kiam ĝi estas proksima al siaj civitanoj kaj siaj teritorioj". Laŭ li la iniciatoj faritaj kadre de la socio "Regionoj de Eŭropo", kreitaj en 2020 de la Eŭropa Kolegio en Natolino, estas parto de ĉi tia aliro. Lia celo kiel ĉefredaktoro "estas ebligi al studentoj prezenti siajn deventeritoriojn aŭ tiujn, pri kiuj ili havas apartan interesiĝon", krom "libere esprimi siajn opiniojn". "La diverseco de la debatoj kaj la diskutitaj spacoj montras, ke Eŭropo, pli ol nure esti bobelo de bruselaj institucioj, devas trakti la malsamajn debatojn en la situo de la loka nivelo kaj de la lokaj kulturoj.
Jacopo Giraudo fariĝis ĝenerala sekretario de la projekto kaj kultura redaktoro de la ĵurnalo. Laŭ li "teritoria identeco estas ĉefa elemento de ni mem, eco, kiu helpas difini, kiuj ni estas kaj kiel ni rilatas al la mondo ĉirkaŭ ni. Laŭ eŭropa perspektivo la ligo kun regionoj kaj lokaj entoj fariĝas decida por koncepti unuigan projekton, en kiu ĉiu persono povas senti sin reprezentata". Por li la projekto "estas ambicia iniciato, kiun mi entuziasme apogis, ĉar ĝi celas komuniki precizan mesaĝon. Ĉar plurnivela identeco estas dezirinda respondo al la percepto pri malorientiĝo, kiun tutmondigita mondo povas produkti en ni mem, estas akcepteble, ke oni samtempe sentu sin piemonta, itala kaj eŭropa".
La nomon en Esperanto la fondteamo akceptis post propono de Mounir Abjiou, eks-vicprezidanto de TEJO, i.a. respondeca pri Eksteraj Rilatoj, kaj mem kolego de la kvar studentoj.
Sinbruligo
Sinbruligo estas formo de sinmortigo, kiam oni verŝas sian korpon per bruligaĵo kaj ekbruligas ĝin. La publika sinbruligo ofte havas protestan celon kontraŭ subpremo, humiligo, senespera situo ks.. Ĉar la morto estas tre dolora, kruela, unika, tio ofte altiras atenton de la medio, la publiko, instancoj.
Dum sinbruligo, oni longtempe rezervas sian konscion kaj tiel travivas tre intense la dolorojn. La rapida interveno de eksteruloj per fajroestingiloj aŭ per aliaj fajroĉesigiloj povas fiaskigi la sinbruligon. Ĉar la moderna medicino povas vivteni eĉ la gravajn vundiĝintojn, ili forlasas la hospitalon en forte limigita agpovo, laborpovo. La ne-fiaskigita sinbruligo kondukas al tre gravaj vundiĝoj, morto.
Charles Stewart Parnell
Charles Stewart PARNELL (27-an de junio 1846 – 6-an de oktobro 1891) estis irlanda terposedanto, naciista politikestro, ter-reforma agitisto, kaj fondinto kaj estro de la Irlanda Parlamenta Partio. Li estis unu el plej gravaj figuroj en la 19a jarcento en Granda Britio kaj Irlando, kaj estis priskribita de ĉefministro William Gladstone kiel plej rimarkinda persono kiun li konis.
Parnell kondukis la Irlandan Parlamentan Partion kiel Membro de la Parlamento (MP) tra la periodo de parlamenta naciismo en Irlando inter 1875 kaj sia morto en 1891. Poste, la Irlanda Parlamenta Partio disiĝis dum 1890, sekve al diskonigo pri aferoj de la privata vivo de Parnell entrude en lia politika kariero. Li ĉiukaze estis reklamita de postaj irlandaj parlamentaj respublikanoj kaj naciistoj.
Papirusologio
Papirusologio (de greka πάπυρος, pápyros, „papiruso“ kaj λόγος, lógos, „vorto, instruo“) estas speciala scienco, subfako de studoj pri antikvaj kulturo kaj arto resp. de historio pri antikva epoko. Ĝi esploras tekstojn skribitajn sur papirusoj kaj trovitajn precipe en Egipto, sur ostrakoj, sur pergamenoj, sur lignaj kaj plumbaj tabuletoj kaj similaj materialoj el la malnovgreka-romia epoko de ĉ. 300 a.K. ĝis 700 p.K., do el la jarmilo inter la konkero de Nilujo fare de Aleksandro la Granda kaj la abolo de la greka administra lingvo fare de la araboj.
Löbitz
Löbitz estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Mertendorf en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 438 loĝantojn.
7784 Watterson
7784 Watterson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona bildliteraturisto Bill Watterson, kreinto de la humura serio "Calvin kaj Hobbes". Tiu bildstrio estis ŝatata de la malkovrinto, kaj helpis lin resti vigila kaj mense sana dum longaj noktoj de observado kaj la elprovoj kaj ĉagrenoj de la graduate school.
Politika ekonomiko
Politika ekonomiko estis la origina termino uzita por studi produktadon kaj komercon, kaj ties rilatojn kun juro, kutima juro, kaj regado, same kiel kun distribuado de la enlanda produkto kaj riĉo. Politika ekonomiko originiĝis en Etiko. Ĝi disvolviĝis en la 18a jarcento kiel studo de ekonomikoj de ŝtatoj, aŭ politoj, kaj de tie la termino politika ekonomiko.
En la fino de la 19a jarcento, la termino ekonomiko anstataŭis tiun de politika ekonomio, koincide kun la publikigo de influa tekstolibro de Alfred Marshall en 1890. Antaŭe, William Stanley Jevons, proponanto de matematikaj metodoj aplikitaj al la temo, defendis la termino ekonomiko pro mallongeco kaj kun la espero ke la termino iĝos "la agnoskita nomo de scienco."
Nuntempe, politika ekonomiko, kie ĝi ne estas uzata kiel sinonimo por ekonomiko, povas aludi al tre diferencaj aferoj, inklude marksisman analizon, aplikiginte alproksimigojn de publika elekto elirintaj el la skoloj el Ĉikago kaj el Virginio de politika ekonomiko, aŭ simple la konsilojn havigitajn de ekonomikistoj al la registaro aŭ al la publiko pri ĝenerala ekonomia politiko aŭ pri specifaj proponoj. Rapide kreskanta literaturo el la 1970-aj jaroj etendiĝis trans la modelo de ekonomia politiko en kiuj planistoj maksimumas utilecon de reprezenta unuopeco al ekzamenado pri kiel politikaj fortoj tuŝas la elekton de ekonomiaj politikoj, ĉefe pri distribuaj konfliktoj kaj politikaj institucioj. Ĝi estas disponebla kiel areo de studo en kelkaj lernejoj kaj universitatoj.
Fazo
Ĝenerale, laŭ PIV2, la termino Fazo signifas : ĉiu el la difinitaj sinsekvaj statoj en la evoluado de fenomeno.
Ĉe fiziko, fazo priskribas la relativan pozicion de iu karakterizaĵo (tia, kia pinto aŭ malpinto) de ondoformo, kompare al la sama karakterizaĵo ĉe iu dua ondoformo. Fazo povas mezuriĝi laŭ tempo, distanco, frakcio de la ondolongo, aŭ kiel angulo laŭ radianoj.
Kaj A kaj B havas samajn amplitudojn kaj samajn ondolongojn.
Evidentas, ke la pozicioj de la pintoj (X), la malpintoj (Y), kaj la transnuliĝaj punktoj (Z) de la du ondoj ĉiuj samlokas. La faza malsameco inter la du ondoj tiel estas nulo; aŭ, oni diru ke la ondoj estas samfazaj.
Se oni sumas la du samfazajn ondojn A kaj B (ekzemple, ili estu du lumondoj brilantaj sampunkten), la rezulto estus tria ondo kun la sama ondolongo kiun havas A kaj B, sed kun duobla amplitudo. Tion oni nomas pozitiva interferado.
A kaj C ankaŭ samas laŭ amplitudo kaj ondolongo. Tamen, evidentas ke malgraŭ la koincido de la transnuliĝaj punktoj (Y) inter A kaj C, la pozicioj de la pintoj kaj malpintoj malas. Tio estas: iu X ĉe A respondas je Y ĉe C, kaj male. Tiel ĉi, oni diru ke la du ondoj estas malsamfazaj: la faza malsameco inter la du ondoj estas π radianoj, aŭ duono de la ondolongo (λ/2).
Ankaŭ nun jen la ondoj A kaj D:
Tie ĉi, iu pinto (X) ĉe ondo A respondas je transnuliĝo (Z) ĉe B; transnuliĝo respondas je pinto, ktp. Oni diru ke la ondoj A kaj D estas kvadraturaj: malsamfaze precize je π/2, aŭ λ/4. Ĉi tiun interrilaton havas la matematikaj funkcioj sinuso(x) kaj kosinuso(x).
Allarmont
Allarmont estas franca vilaĝeto, kiu lokiĝas en la departemento Vosges kaj en la regiono Loreno. Ĝiaj geloĝantoj nomiĝas la Hilarismontais.
Geografio
Allarmont lokiĝas en la valo de la rivero Plaine.
Historio
Allarmont apartenis al la princlando de Salm ĝis 1793, kiam ĝi fariĝis franca.
Ĝafna
Ĝafna, laŭ sinhala lingvo යාපනය, laŭ tamila lingvo யாழ்ப்பாணம் estas universitata urbego kaj ĉefurbo de Norda Provinco (Srilanko).
Geografio
Ĝafna situas en la samnoma duoninsulo de la lando laŭ la marbordo. Batticaloa troviĝas 286, Kolombo (urbo) 305, Sri Jayawardenapura Kotte 308, Moratuva 322 kilometrojn.
Historio
Ĉirkaŭaĵo de Ĝafna estas loĝita jam 2000 Antaŭ Kristo. Dum la mezepoko antaŭurbo de Ĝafna estis ĉefurbo de regno. Portugaloj establis en nuna urbocentro de Ĝafna kolonian administran centron. De 1590 portugalaj komercistoj kaj katolikaj misiistoj estis aktivaj en la regiono. En 1658 post tri-monata sieĝo Nederlanda dominado komenciĝis. La nederlandanoj estis pli toleremaj, ol la portugaloj koncerne la religion kaj komercadon. Hinduaj temploj estis rekonstruataj. Britio transprenis la potencon en 1796. En brita rego Ĝafna ĝuis periodon de rapida kresko kaj prospero, la britoj konstruis la plej gravajn vojojn kaj fervojojn.
Post kiam Srilanko iĝis sendependa en 1948 de Britio, la rilato inter majoritato kaj minoritato malboniĝis. La bruligo de la ĝafna biblioteko ( tamile: யாழ் பொது நூலகம் எரிப்பு) estis grava historia okazaĵo en la historio de la srilanka enlanda milito. Dum la okazaĵo, membroj de la sinhala malplimulto tumultis en la nokto de la 31-an de majo 1981 en la urbo Ĝafna.
Cartouche (1962)
Cartouche estas franca-itala aventura filmo, de Philippe de Broca, aperinta en 1962.
Ĝafna
Historio
Civila milito erupciis en 1983, La ribelantoj estis la tamiloj, ili okupis Ĝafna en 1986 kaj de 1989 ĝis 1995. Depost fino de la civila milito en 2009 rifuĝintoj komencis reveni kaj videblaj rekonstruoj okazis.
Cartouche (1962)
Temo
En la 18-a jarcento, Louis Dominique Bourguignon laboras kun la bando de Malichot, sed iliaj manieroj estas tro 'neetikaj' por li. Li kaŝiĝas for de Malichot kaj aliĝas al la armeo, kie li kaj liaj du novaj amikoj supervivas kaŝiĝante for de la batalkampo. Kune ili prirabas la generalon de lia oro. Forfuĝante, ili haltas en gastejo kie ili renkontas Venus-on, belan ciganinon kiu estis kaptita. Li savas ŝin kaj ŝi aliĝas al la bando. Revenante al Parizo, Bourguignon kreas sian propran bandon, agante sub la nomo de Cartouche, kaj la plejparto de la bando de Malichot aliĝas al li. Ili aŭdace prirabas riĉulojn, kaj partigas la rabaĵojn kun la malriĉuloj. Tiel, Cartouche altiras la simpation de la popolo, kaj la amon de Venus, kaj la malamon de la polico kaj Malichot. Malichot iras al la policejo por denunci Cartouche, sed Cartouche sukcesas eskapi el ĉiuj insidoj kiujn ili starigis al li - krom el la kaptiloj de amo. Fine, la polico uzas tion ĉi kontraŭ li kaj starigis insidon dum li havas amrendevuon kun Venus en la kamparo. Li estas kaptita, sed liaj homoj embuskas la gardistojn dum ili forkondukas lin. En la baraktado kiu sekvas, Cartouche estas savita fare de Venus, kiu oferas sian vivon por savi lin el damaĝo. Cartouche kaj liaj homoj metas la korpon de Venus en multekostan kaleŝon kiun ili ŝtelis pri frue el nobelo kaj rulas la kaleŝon en lagon. Dum la kaleŝo malrapide sinkas, Cartouche petas al siaj homoj disiĝi dum li ĵuras venĝi la morton de sia amata Venus - anticipante de tio kondukos lin pli aŭ malpli frue al galeroj.
NGC 1823
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cartouche (1962)
Pri la filmo
Kavalerio: Debut de Roseville.
Ĝafna
Ekonomio
Ĝafna dum la pluraj koloniaj eraoj estis komercurbo, sed oni produktis ankaŭ vestaĵojn, kulturis tabakojn kaj rizojn. En la modernaj tempoj la haveno estas nur fiŝkapta haveno. Pro la enlanda militado la industrio preskaŭ malaperis kaj ĝis tiam ne revenis.
Trafiko
Ĉefŝoseo kaj trajno laŭ la marbordo tuŝas la urbegon.
Vladikavkazo
Vladikavkazo (Владикавказ, Дзæуджыхъæу [dzaŭĝikaŭ]) estas rusia urbo en Norda Kaŭkazio sur ambaŭ bordoj de rivero Terek (Терек). La urbo estis fondita kiel fortikaĵo en 1784, havas statuson de urbo ekde la jaro 1860, nun ĝi estas ĉefurbo de Nord-Osetio.
La urbo en diversaj jaroj nomiĝis:
En la urbo estas sakvoja fervoj-stacio kaj aktiva flughaveno (apud Beslan). Vidu sube "Transportado".
En la jaro 1939 la urbo havis 127 mil loĝantojn, en 1959 — 164 mil. En la jaro 2002 la urbo havis 315,6 mil loĝantojn kaj, probable, tiu nombro ne estas tute ĝusta, ĉar multaj osetianoj polonge loĝas en Vladikavkazo, estante formale loĝantoj de aliaj loĝlokoj.
En la urbo estas kelkmil rifuĝintoj kaj devigitaj transloĝiĝintoj el kelkaj regionoj: etnaj osetoj el Sud-Osetio, interna Kartvelio kaj Taĝikio, etnaj rusoj el Ĉeĉenio kaj aliaj.
La nuna urbestro estas Sergej Dzantijev.
Klimato
Klimato estas modere kontinenta. Vintroj sufiĉe mildas kaj mallongas, ofte la unua neĝo kovras terenon nur meze de decembro. Averaĝa temperaturo de januaro estas —4 °C, de julio 20-22 °C.
Averaĝa jara kvanto de pluvoj kaj neĝoj — ĝis 800 mm.
Historio
Historie Vladikavkazo (la nomo bazitas sur metaforo „posedi/regi Kaŭkazon“) estis tre grava bazo por ekspansio de la Rusia Imperio suden. Komence fortikaĵo, en la fino de 19-a jarcento Vladikavkazo jam estis tre grava regiona ekonomia centro, ĉefurbo de la Tereka provinco (Терская область). La rolo de la urbo eĉ pli kreskis, kiam estis lanĉita la Nord-Kaŭkazia fervojo (komence liginta Rostov-na-Donu kun Vladikavkazo, poste irinta pli orienten).
En novembro 1942 kelkajn kilometrojn al okcidento de Vladikavkazo estis haltigita avancado de germana armeo. Kelkaj malnovaj brikaj konstruaĵoj de la urbo konservas spurojn de tiutempaj bomberoj.
La 19-an de marto 1999 en Vladikavkazo teroristoj eksplodigis bombon en la Centra bazaro. 52 homoj mortis, pli ol 300 estis vunditaj.
La 6-an de novembro 2008 kamikazino el Inguŝio eksplodigis sin en itinera pasaĝera buseto apud la Centra bazaro, mortis 12 homoj, plejparte studentoj de la medicina akademio.
La 9-an de septembro 2010 teroristo eksplodigis ĉe la enirejo de la Centra bazaro bombon je 40 kg de TNT-ekvivalento, alportitan per aŭto registrita en Inguŝio. Mortis 22 homoj, vundiĝis 138.
Restarigado de la Aarona Sacerdotecejo
La restarigado de la Aarona Sacerdotecejo estas historia ejo situanta en urbeto Oakland, Pensilvanio, Usono. La ejo konsistas el nemoveblaĵo iam aparteninta al Joseph Smith, Jr. kaj estas la punkto kie Smith diris ke la resurektita Johano la Baptisto konsilis pri la Arona Sacerdoteco al li en 1829. Pro historia signifo al mormonismo, la ejo estas posedita kaj funkcigita de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Vladikavkazo
Edukado kaj industrio
En la urbo estas kvar ŝtataj universitatoj (ĝenerala, agrokultura, medicinista kaj geologia-teknika), multaj privataj altlernejoj, kelkaj grandaj uzinoj (ekz., metalurgiaj uzinoj "Elektrocink" kaj "Pobedit") kaj aliaj gravaj objektoj.
Turismo kaj vidindaĵoj
Iam tre grava centro de enlanda turismo, Vladikavkazo signife perdis sian popularecon pro la okazintaj apude armitaj konfliktoj (en Sud-Osetio, en Nord-Osetio mem (oriente) kaj en Ĉeĉenio). Tamen signifaj bataloj neniam okazis en la stratoj dum la tuta historio de la urbo.
Inter la ĉefaj vidindaĵoj estas: Imponaj historia kaj arta muzeoj. Kelkaj teatroj.
Sporto
Vladikavkazo estas grava centro de rusia futbalo. La loka teamo "Spartak-Alanija" (historie portis nomojn "Spartak (Vladikavkazo)", "Alanija", "Spartak-Alanija") estas ĉampiono de la lando (1995) kaj ankaŭ en aliaj jaroj ĝis sezono 2006 ĝi sukcese partoprenas ludojn de la rusia supera futbala ligo. Printempe de la jaro 2006 la estraro de la klubo estis akuzita pri neakurata dokumentado, kaj la klubo mem devas nun partopreni la ludojn de la dua rusia ligo. Ekde printempo 2007 la teamo ekludis en la unua ligo.
Bonajn sukcesojn atingas sportistoj el Vladikavkazo ankaŭ en liberstila luktado, klasika luktado, ĵudo, armluktado, skermado kaj gimnastiko.
Transportado
Interne de la urbo itineras tramoj (ekde 1904), malgrandaj aŭtobusoj (ĉefe privataj) kaj trolebusoj.
Vladikavkazo estas ligita kun aliaj urboj de Rusio: Apudaj urboj (Nalĉik, Alagir, Mozdok ka.) — bus-itineroj kaj apudurbaj trajnoj.
15 kilometrojn al la nordo de Vladikavkazo estas Flughaveno Beslan (interalie internaciaj flugoj al Armenio kaj Turkio).
Sude de Vladikavkazo, kiel daŭrigo de la trairanta la tutan urbon Avenuo Kosta, komenciĝas aŭtomobila vojo trans la montaro; tiu vojo estas konata kiel Kartvelia milita vojo.
Famuloj
En la iama Ordĵonikidze mortis hungara geologo Aladár Földvári.
Ĝemelurboj
En 1990-aj Vladikavkazo establis ĝemelajn rilatojn kun Asheville en Usono. En 2009 ĝemeliĝis Vladikavkazo kaj Vladivostok.
Okazas traktoj pri reestablo de partneraj rilatoj kun la urbo Karĝali en Bulgario (estis aktivaj interŝanĝoj ekde 1962 ĝis 1991).
Esperanto
Esperantistoj ekzistis en Vladikavkazo kiel regiona kultura centro ankoraŭ antaŭ la Oktobra Revolucio de 1917. Kiel informas i. a. Aleksandra Slusarenko en 1913, la loka klubo nomiĝis „Kazbek“ (laŭ la pli ol 5 mil metrojn alta montopinto videbla el la urbo), ĝi okazigis minimume kvinfoje kurson de Esperanto.
Tamen post la stalinismaj persekutoj organizita movado neniam reaperis, malgraŭ ke apartaj esperantistoj tie ja loĝis kaj loĝas.
Stria megaluro
La Stria megaluro (Megalurus palustris) estas kantobirdo de la familio de Megaluredoj kaj genro de Megaluroj aŭ herbobirdoj. Ili estis iam lokitaj en la grupo de la Silviedoj.
Aspekto
Tiu tipa herbobirdo estas mezgranda birdo kun mallongaj rondoformaj flugiloj kaj longaj graditaj vostoj, kiuj estas ofte eluzitaj. La plumaro estas tre bruna supre (iom ruĝecbruna ĉe krono kaj nuko), pli hela en ventro kaj gorĝo, kun tre markataj nigraj strioj en la tuta dorso, pli rimarkindaj ol tiuj de la aliaj specioj de la genro, kio nomigas la specion en Esperanto, dum la latina scienca nomo aludas al la marĉa habitato. La vosto estas estas longa kaj larĝa, kio nomigas la genron per du radikoj el la antikva greka kiuj signifas “granda vosto”. Tiu specio havas blankecan strion superokulan. Tiu genro estas unika inter tiu familio kaj inter la iamaj silviedoj pro posedo de restanta flugilungo.
Nordbirmaj mezvarmaj arbaroj
Priskribo
La nordbirmaj mezvarmaj arbaroj okupas la sudajn deklivojn de Namkiu-Montaro, la ekstremorienta finaĵo de Himalajo, kaj etendiĝas sudorienten laŭlonge de  Patkaj-Montaro je la limo inter Birmo kaj Barato, en  la birmaj Kaĉino kaj  Sagaing-Regiono,  areo kiu estas  parto  de la Ora Triangulo. La montaroj iras norden-suden al la centra ebenaĵo de Birmo kaj la arbaroj troviĝas inter altitudoj de 1 830 ĝis 2 700 metroj. Ĉindvino, Rivero Mali, kaj N'Maj-Rivero ĉiuj havas siajn fontojn en tiuj montaroj kaj iras suden por kunigi sin en Iravadio.
La nordbirmaj subtropikaj arbaroj troviĝas sude, dum la orient-himalajaj foliarbaroj situas nordokcidente tra Patkaj-Montaro. La orient-himalajaj subalpaj arbustaroj kaj herbejoj limtuŝas la ekoregionon norde. La nordbirmaj mezvarmaj arbaroj similas la orient-himalajajn mezvarmajn arbarojn, kiuj okupas la mezaltajn altitudojn de Himalajoj en Orienta Barato, Butano, kaj orienta Nepalo, kaj etendiĝas laŭlonge de la norda deklivaro de Patkaj-Montaro en Arunaĉal-Pradeŝo.
Flaŭro
La precipaj plantokomunumoj de la nordbirmaj mezvarmaj arbaroj estas foliarbaroj kaj miksaj arbaroj. La arbaroj estas diversaj, miksante plantojn karakterizaj por la tropikaj flaŭroj de Orienta Himalajo kun tiuj de Asamo, Hinda Subkontinento kaj Hindoĉinujo kaj la mezvarmaj flaŭroj de  Himalajo kaj Ĉinujo kaj eĉ iuj relikvaj plantoj de la pra kontinento Gondvano. Plie la nordbirmaj mezvarmaj arbaroj estas estintaj mulmulte esplorataj de la sciencistoj ekde la laboroj de Frank Kingdon-Ward en la  1920-aj kaj la 1930-aj jaroj kaj ilia biodiverseco estas verŝajne subtaksata.
La miksaj arbaroj troviĝas super altitudo de 2 100 metroj, karakterizataj de foliarboj de Quercus, Magnolia, Acer, Prunus, Ilex, kaj Rhododendron, miksataj kun la koniferoj Picea brachytyla, Tsuga dumosa, Larix griffithiana, kaj Taiwania flousiana.
Subalpaj koniferaroj troviĝas inter la mezvarmaj arbaroj kaj la alpaj herbejoj de ekstremorienta Himalajo.
Tivoli
Tivoli estas urbo kaj komunumo en Italio, 20 km de Romo. Ĝia antikva nomo estis Tibur. Tie naskiĝis Johano la 9-a.
(19372) 1997 YP13
(19372) 1997 YP13 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).