cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enrico Fermi
Meritoj
Li ellaboris – samtempe, sed sendepende de Paul Dirac - la kvantumstatistikon validan je korpuskloj subigitaj al la Pauli-principo. Li estis la unua, kiu uzis neŭtronojn por transformi pezajn atomkernojn. Li malkovris, ke el uranio estiĝas je efiko de neŭtronoj elementoj kun pli granda atomnumero ol uranio. Pro tio li ricevis en 1938 Nobel-premion pri fiziko. Ankaŭ la teoria klarigo de la beta-disiĝo estas ligita al lia nomo.
Li konstruis la unuan urani-atomŝtiparon, je kiu li petis kun Leó Szilárd patenton en 1942. Li havis gravan rolon en konstruo de la unua atombombo.
La Premio Enrico Fermi, en angla Enrico Fermi Award, estas premio de la Prezidento de Usono honoranta sciencistojn de internacia prestiĝo pro siaj vivodaŭraj atingoj en la disvolvigo, uzado aŭ produktado de energio. Estas alia samnoma Premio Enrico Fermi de la Società italiana di fisica.
Bibliografio
Por kompleta listo de liaj artikoloj, vidu paĝoj 75–78 en
22948 Maidanak
22948 Maidanak estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la altebenaĵo Majdanak (cirile : Майданак) monta regiono en sudorienta de Uzbekio. Sur pinto de la montoj Pamiro-Alajo je 2000 m de alteco, estas la Observatorio de Majdanak, astronomia instalaĵo de monda klaso.
Listo de tataraj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj el Tatario:
Wendy Carlos
Wendy CARLOS (naskiĝis la 14-an de novembro 1939 en Pawtucket, Rod-Insulo kiel Walter CARLOS) estas usona komponisto kaj elektronikmuzikisto.
Vivo
Walter Carlos, kiu komencis ludi pianon en la aĝo de ses jaroj, jam frue montris talenton por natursciencoj kaj meritis premion por memkonstruita komputilo. Li studis komence muzikon kaj fizikon ĉe universitato Brown University en Providenco, poste kompozicion ĉe la unua centro por elektronika muziko ĉe Universitato Kolumbio en Novjorko ĉe Otto Luening kaj Vladimir Ussachevski.
Carlos estas unu el la unuaj famaj interpretistoj de elektronika muziko. Switched-On Bach, kiu enhavis elektronike generitajn versiojn de verkoj de Johann Sebastian Bach, estis unu el la unuaj sonproduktaĵoj, kiuj utiligis sintezilojn anstataŭ orkestro. Kiel asistanto de Robert Moog ĉe la evoluigo de liaj unuaj aĉeteblaj sinteziloj Carlos povis antaŭenigi la teknikon de sonsintezo. Switched-On Bach fariĝis la ĝis nun plej bone vendita sondiskalbumo de klasika muziko.
En 1972 Walter Carlos ŝanĝis helpe de ĥirugio la sekson kaj alinomis sin Wendy Carlos en 1979. La unua sondisko, kiun ŝi publikigis sub ina nomo en 1979, nomiĝas Switched-on Brandenburgs.
Sur Beauty In the Beast el 1986 Wendy Carlos eksperimentis per ekstreme novaj agordoj. Unu el la gamoj, kiun ŝi evoluigis por la albumo, enhavas ekz. 144 tonojn por okto.
En 2005 ŝi ricevis de SEAMUS la premion Lifetime Achievement Award.
1514
En la jaro 1514 post Kristo okazis, interalie:
Candy Crush Saga
Candy Crush Saga estas senpage ludebla puzla videoludo, lanĉita de la malta videoluda kompanio King, unue en 2012 por Facebook; poste aliaj versioj por iOS, Android, Windows Phone, kaj Windows 10.
Casorate Sempione
Casorate Sempione estas komunumo de Italio.
Candy Crush Saga
Ludado
En la ludo, ludantoj movas kolorajn bombonojn sur ludotabulo por kunigi grupojn de tri aŭ pli samkoloraj, forigante tiujn bombonojn de la tabulo kaj anstataŭigante ilin per novaj, kiuj eble povus krei pliajn grupojn. Grupoj de kvar aŭ pli da bombonoj kreas unikajn bombonojn kun pli grandaj tabulo-purigaj kapabloj. Ludotabuloj havas diversajn celojn, kiuj devas esti plenumitaj ene de fiksita nombro da movoj aŭ limigita tempodaŭro, kiel ekzemple certa poentaro aŭ kolektado de specifa nombro da speco de bombono.
Sukceso
Candy Crush Saga estas konsiderata unu el la unuaj kaj plej sukcesaj uzoj de senkosta modelo, nomata "freemium". La ludo povas esti ludata tute sen elspezi monon, sed ludantoj povas ankaŭ aĉeti specialajn agojn kiuj helpas sukcesi en pli malfacilaj tabuloj. De tiuj aĉetoj King faras siajn enspezojn — ĉe sia pinto la firmao laŭdire gajnas preskaŭ 1 milionon da usonaj dolaroj tage. Ĉirkaŭ 2014, pli ol 93 milionoj da homoj estis ludantaj Candy Crush Saga, kaj enspezo dum tri-monata periodo raportita de King estis 493 milionoj da dolaroj. Kvin jarojn post sia eldono en poŝtelefonoj, la serio Candy Crush Saga ricevis pli ol 2,7 miliardojn da elŝutoj, kaj la ludo estis unu el la plej enspezantaj kaj plej ludataj poŝtelefonaj ludoj en tiu tempo. King poste publikigis tri rilatajn titolojn, Candy Crush Soda Saga, Candy Crush Jelly Saga, kaj Candy Crush Friends Saga kaj plejparto de aliaj poŝtelefonaj ludoj de la firmao sekvas la saman senkostan formaton.
Santa Ana Zegache
Santa Ana Zegache estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Ana Zegache. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 360.
Geografio
Santa Ana Zegache apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3196 loĝantojn. El tiuj estis 1475 viroj kaj 1721 virinoj. La komunumo havas surfacon de 26,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1035 indiĝenoj. El tiuj 847 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 847 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Provoka agento
Provoka agento (ankaŭ Agent Provocateur [] el la franca) estas tiu persono, kiu volas provoki alian personon je kontraŭleĝa agado.
Provokan agenton uzas la ŝtato, ŝtata instanco por senvualigi kaŝitajn, malfacile pruveblajn krimagojn. Uzo de ŝtata provoka agento estas jure disputita.
Monroe
Monroe aŭ Monro povas esti nomo de:
personoj:
fiktivaj personoj:
loko en Usono:
aliaj aferoj:
KIM-10 Ĉapitro 20 : ĝeneralaj eksteraj kaŭzoj de malsaneco kaj morto
Ĉi tiu artikolo disvolvas Ĉapitro 20 : ĝeneralaj eksteraj kaŭzoj de malsaneco kaj morto (V01-Y98) de la klasifiko internacia de malsanoj (KIM-10), publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS).
Observatorio de la Côte d'Azur
La Observatorio de la Côte d'Azur (OCA) aŭ "Observatorio de la Lazura Marbordo" estas Observatorio de la Sciencoj de la Universo en suda Francio, depatremento Alpes-Maritimes. Dotita de financa kaj administa aŭtonomeco, la OCA grupigas kaj regas la aktivecojn de esploro pri terscienco kaj scienco de la Universo faritaj en la lazura regiono.
Fargo (Norda Dakoto)
Fargo estas urbo (la plej granda en Norda Dakoto) kaj grava trafika nodo havanta universitaton.
Observatorio de la Côte d'Azur
La Observatorio de la Côte d'Azur estas instalita  sur kvar situoj : La altebenaĵo de Calern ; la monto Gros kie troviĝas la historia situo de la Observatorio de Nico ; la kampuso de la UFR de la Universitato de Nico - Sophia Antipolis (parko de la Kastelo Valrose en Nico) kaj la situo Géoazur en la  teknopolo  Sophia Antipolis. De la, la observatorio estas administrata de Thierry Lanz.
Fargo (Norda Dakoto)
Situo
Fargo situas laŭ rivero, laŭ aŭtovojoj 29 kaj 94.
Observatorio de la Côte d'Azur
Historio
La kreo de la Observatorio de Nico en 1881 far de Raphaël Bischoffsheim markas la ekon de la astronomia esploro ĉe la Lazura Marbordo.
Fargo (Norda Dakoto)
Historio
Fargo fondiĝis en 1871 honore al William Fargo (direktoro de la fervojo). Ankaŭ nun tie kruciĝas fervojaj linioj el nordo, sudo, oriento kaj okcidento.
KIM-10 Ĉapitro 21 : faktoroj, kiuj nespecife influas la staton de saneco kaj gvidas al uzo de la prisana servo
Ĉi tiu artikolo disvolvas Ĉapitro 21 : faktoroj, kiuj nespecife influas la staton de saneco kaj gvidas al uzo de la prisana servo (Z00-Z99) de la klasifiko internacia de malsanoj (KIM-10), publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS).
Șincai (Mureș)
Șincai [ŝinkaj] (hungare: Mezősámsond [mezoeŝa:mŝond]) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Lechincioara, Pusta kaj Șincai-Fânațe.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 086 loĝantojn (rumanoj hungaroj), en 1992 1 290 (rumanoj, hungaroj).
Fargo (Norda Dakoto)
Klimato
Fargo havas kontinentan klimaton. Ofte estas longaj malvarmaj kaj neĝaj vintroj, kontraste la someroj estas ofte varmegaj.
Johannes Lange
Johannes LANGE (naskiĝinta la en Jena) estas germana verkisto.
Observatorio de la Côte d'Azur
Historio
Fine de la 1960-aj jaroj, estis kreita la Laboratoire Universitaire d'Astrophysique de Nice (Universitata Laboratorio de Astrofiziko de Nico), kiu laboras ĉefe pri la atmosfera optiko.
Johannes Lange
Vivo
Lange vivas ekde la naskiĝo en Kahla. Post la abiturienta ekzameno li komencis en 2005 studon de germanistiko poreksterlanda germanistiko kaj komuniksciencoj. Li finstudis en 2011.
Observatorio de la Côte d'Azur
Historio
Komence de la 1970-aj jaroj, la Observatorio de Parizo konstruis observan stacion sur la altebenaĵo de Calern.
Johannes Lange
Vivo
Ekde 2008 li estas membro de la literatura societo Literarische Gesellschaft Thüringen, kies estrarano li estas ekde 2009. Lia unua romano Ein Heide geht pilgern publikiĝis en 2008. La saman jaron Lange ricevis la unuan premion ĉe la Eobanus-Hessus-skribkonkurso. En 2009 li venkis ĉe "Junges Literaturforum Hessen-Thüringen".
Observatorio de la Côte d'Azur
Historio
En 1988, la Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (CERGA), universitata strukturo gastigita sur la altebenaĵo de Calern kaj en Grasse, kunfandiĝas kun la Observatorio de Nico por formi la Observatorion de la Côte d'Azur per la dekreto n° 86-200 de la
En 2008, la aktivecoj de esploro pri terscienco de la laboratorio Géoazur aliĝis al OCA. En 2010, ĉiuj aktivecoj de esploro pri astrofiziko kunfandiĝis en la MUE J.-L. Lagrange
Johannes Lange
Vivo
Ekde 2009 li kune kun Romina Voigt kaj Moritz Gause organizas la spektaklon "Lautschrift", monata okazaĵo por junaj verkistoj en Jena. Krome Lange gvidas posttagmezan laborrondon pri kreiva verkado ĉe la Ŝtata gimnazio Leuchtenburg en Kahla.
Observatorio de la Côte d'Azur
Historio
De la komenco de 2015, la OCA estas ano de la Komunumo da Universitatoj kaj Establaĵoj (COMUE) Universitato Côte d'Azur (UCA).
Johannes Lange
Vivo
En 2009 li ekverkis por la triparta komikso-projekto de Daniel Caleb Thompson kun la titolo "Gossip - Die Vertreibung des Bauhaus", kies unua volumo aperis en 2009. Lange ofte skribas pri la ĉiutaga vivo kaj postulas de la legantaro trovi la belajn flankoj de la vivo.
Observatorio de la Côte d'Azur
Sciencaj agadoj
La sciencaj aktivecoj de la observatorio estas disdonitaj en tri esploraj unuoj :
La OCA partoprenas al la disvolvo de multenombraj astrofizikaj instrumentoj ĉe grundo kaj en la kosmo.
Parabolo de la malfidelaj vinberkultivistoj
Parabolo de la malfidelaj vinberkultivistoj estas unu el la paraboloj de Jesuo kiu estas en la Evangelio laŭ Mateo (21,33-44),en la Evangelio laŭ Marko (12,1-11), en la Evangelio laŭ Luko (20,9-18) kaj en la apokrifo Evangelio laŭ Tomaso (n. 65).
Parabolo de la malfidelaj vinberkultivistoj
Marko 12,1-11: “1 Kaj li komencis paroli al ili per paraboloj. Vinberĝardenon plantis unu viro, kaj ĉirkaŭmetis plektobarilon, kaj fosis vinpremejon, kaj konstruis turon, kaj luigis ĝin al kultivistoj, kaj forvojaĝis. 2 Kaj li sendis sklavon en la ĝusta tempo al la kultivistoj, por ricevi de la kultivistoj el la fruktoj de la vinberejo. 3 Kaj ili kaptis lin kaj skurĝis lin, kaj forsendis lin senhava. 4 Kaj poste li sendis al ili duan sklavon; kaj ili lin kapvundis kaj malhonoris. 5 Kaj li sendis alian, kaj ili mortigis lin; kaj multajn aliajn; skurĝante unujn, kaj mortigante aliajn. 6 Li havis ankoraŭ unu amatan filon: li sendis lin ankaŭ la lastan al ili, dirante: Ili respektos mian filon. 7 Sed tiuj kultivistoj diris inter si: Ĉi tiu estas la heredonto; venu, ni mortigu lin, kaj la heredaĵo estos nia. 8 Kaj ili kaptis kaj mortigis lin, kaj elĵetis lin ekster la vinberejon. 9 Kion do faros la sinjoro de la vinberejo? li venos kaj pereigos la kultivistojn, kaj donos la vinberejon al aliaj. 10 Ĉu vi ne legis tiun skribon: Ŝtono, kiun malŝatis la konstruantoj, Fariĝis ŝtono bazangula; 11 De la Eternulo ĉi tio fariĝis, Kaj ĝi estas miraklo en niaj okuloj?
(La citaĵo en la Malnova Testamento ĉerpas el la psalmo 118,22-23.
Luko 20,9-18: “Kaj li komencis paroli al la popolo la jenan parabolon: Unu viro plantis vinberĝardenon, kaj luigis ĝin al kultivistoj, kaj forvojaĝis por longa tempo. 10 Kaj en la ĝusta tempo li sendis sklavon al la kultivistoj, por ke ili donu al li el la frukto de la vinberejo; sed la kultivistoj skurĝis lin, kaj forsendis lin senhava. 11 Kaj li sendis ankoraŭ alian sklavon, kaj lin ankaŭ ili skurĝis kaj malhonoris, kaj forsendis lin senhava. 12 Kaj li sendis ankoraŭ trian, kaj lin ankaŭ ili vundis kaj elĵetis. 13 Kaj la sinjoro de la vinberejo diris: Kion mi faru? Mi sendos mian amatan filon; eble lin ili respektos. 14 Sed kiam la kultivistoj lin vidis, ili diskutis unu kun alia, dirante: Ĉi tiu estas la heredonto; ni lin mortigu, por ke la heredaĵo fariĝu nia. 15 Kaj ili elĵetis lin el la vinberejo kaj lin mortigis. Kion do faros al ili la sinjoro de la vinberejo? 16 Li venos kaj pereigos ĉi tiujn kultivistojn, kaj donos la vinberejon al aliaj. Kaj aŭdinte tion, ili diris: Ne tiel estu. 17 Sed li, rigardante ilin, diris: Kio do estas la jena skribitaĵo: Ŝtono, kiun malŝatis la konstruantoj, Fariĝis ŝtono bazangula? 18 Ĉiu, kiu falas sur tiun ŝtonon, rompiĝos; sed sur kiun ĝi falos, tiun ĝi polvigos.”
Evangelio laŭ Tomaso, 65: “Li diris: “Posedanto posedis vitejon kaj ĝin luis al kamparanoj por ke ili ĝin kultivu kaj cedu rikoltaĵon. Li sendis sian serviston al la kamparanoj por devigi ilin verŝi la rikolton laŭakorde. Tuj ili Lin kaptis, lin batis, kaj preskaŭ lin mortigis. Sekve la servisto revenis al sia mastro, kiu inter¬pretis: “eble li ne bone ilin konis’. Li sendis alian serviston kaj la kamparanoj batis eĉ tiun ĉi. Fine la mastro sendis sian filon dirante: ‘Eble por mia filo ili montros respekton’. Kiam la kamparanoj sciis ke tiu ĉi estas la heredanto de la vitejkampo lin kaptis kaj mortigis. Kiu havas orelojn por aŭdi, tiu komprenu?”
Interpretoj
Benedikto la 16-a, la dimanĉon 2-an de oktobro 2011 dum Anĝeluso tiel komentis: la vitejo, nome la popolo de Dio, devas engaĝiĝi por la bono; kaj la dikrenatoj devas restadi fidelaj al Kristo por produkti fruktojn atendatajn de Dio. .
Sed tradicie la Patroj de la Eklezio legis tiel la parabolon: la vitejo reprezentas la revelacion donitan de la amo de Dio, la vinberkultivistoj aludas al la izraela popolo, la servistoj mortigitaj memorigas la profetojn neobeitajn kaj suferigitajn, la filo mortigenda estas Jesuo mem, la vitejo transdonita al aliaj pensigas al nova spirita ordo, la obstino de Dio kiu insistas sendi servistojn pentras la dian mizerikordon. La evangelia parabolo profitas de la sama temo uzita de Jesaja 5 por elmontri la malfidelecon de Izraelo kaj intencon de Dio ĝin forlasi al sia desertiĝo. En la parabolo, Jesuo estas aparte severa kaj certe malkaŝa pri la intencoj de la regantaro de la tiama Izraelo. Ĉu la parabolo estas konstruita nur por elmontri ke li, Jesuo, konsciis pri la baldaŭa mortigo? Ĉu la vitejo transdonota al nova ordo devis pensigis al la nova religio, nome al kristanismo? Ĉu temas pri nova spirita regado koncernanta la tutan mondon? Ĉu la parbolo celas evidentigi la obstinon de Dio kiu sendas, sendas, sendas...?
Norges-la-Ville
Norges-la-Ville estas franca situanta en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Norgeois.
Sam Pera, Jr.
Sam Pera, Jr. (naskita la ) estas halterlevisto de Kukinsuloj. Li estas la filo de estinta halterlevisto Sam Nunuke Pera kaj naskiĝis en Rarotonga samkiel sia patro.
Pera rangis kiel la 32-a ĉe la 2007 World Championships, kun sumo de 330 kg. Li gajnis la bronzan medalon ĉe la 2008 Oceania Senior Championships kun tuto de 335 kg. Ĉe la 2008 Junior World Championships li rangis kiel la 13-a kun sumo 340 kg.
Hans-Günther Wauer
Hans-Günther WAUER (* 12-a de decembro 1925; † 17-a de februaro 2016) estas germana eklezimuzikisto.
NGC 2641
NGC 2641 (aliaj indikoj — UGC 4577, MCG 12-9-12, ZWG 331.65, ZWG 332.12, NPM1G +73.0042, PGC 24722) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Hans-Günther Wauer
Post la studado ĉe la Altlernejo pri Muziko kaj Teatro „Felix Mendelssohn Bartholdy“ en Lepsiko ĉe Karl Straube li aktivis ekde 1951 ĝis 1996 kiel katedralorgenisto kaj kantoro en Merseburg. Krome li estis docento por orgenludado kaj improvizado ĉe la Evangelia Altlernejo pri Eklezia Muziko en Halle. En 1971 li ludis por registrado sur sondisko sur la Ladegast-orgeno de la katedralo Merseburg la orgenverkaron de Franz Liszt. Li fondis la orgenmuzikan festivalon Merseburger Orgeltage kaj engaĝiĝis por la nuntempa orgenliteraturo. Kile orgenisto li eŭropavaste, ekz. en la Abatejo Westminster kaj la katedralo Dipatrino en Parizo. Li aparte flegis la orgenimprovizadon kaj alstrebis por tio jam frue la kunagadon kun aliaj, ĵazdevenaj muzikistoj spertaj pri improvizado kiel Günter "Baby" Sommer, Ernst-Ludwig Petrowsky, Theo Jörgensmann, Hermann Naehring, Warnfried Altmann aŭ Louis Moholo. Li plilarĝigis siajn orgenkoncertojn, inkluzivante ankaŭ artistojn el aliaj fakoj kiel (politika) literaturo, danco, prezenta arto aŭ filmo.
NGC 2641
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hans-Günther Wauer
En 1997 Wauer profesoriĝis, kaj en 1998 oni ordenis lin per 1-a-klasa Bundesverdienstkreuz. En 2006 Wauer estis dekorita per la Bürgermedaille de la urbo Merseburg.
Martigues
Martigues [] (provence: Lo Martegue) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Geografio
Martigues situas ĉe la sudokcidenta bordo de la lago Berre. Ĝin trairas la kanalo Caronte, kiu ligas la lagon al la Mediteraneo.
Artúr Somlay
Artúr Somlay [ŝomlai], hungare Somlay Artúr, Esperante Arturo Somlay estis hungara aktoro kaj pedagogo.
Artúr Somlay naskiĝis, kiel Schneider Artúr la 1883, Budapeŝto - mortis la  1951, Budapeŝto.
Biografio
Artúr Somlay frekventis aktoran lernejon en Budapeŝto. Li komencis sian aktoran karieron en 1900. Li aliĝis al diversaj trupoj, sed longe li estis ano de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1908–1921. Li fondis ankaŭ propran teatran trupon kaj rolis ankaŭ en Transilvanio. Inter 1948-1950 li instruis en la aktora ĉeflernejo. Li ricevis premiojn Kossuth en 1948 kaj en 1951. Li strebis kontraŭ la deportadoj en la 1950-aj jaroj, fine pro tio li estis sinmortiganto.
Neolatino (Schild)
Neolatino (ne konfuzu al Neo-latino), Neo-latin aŭ Neolatin estas projekto de naturalisma internacia planlingvo proponita de svisa André Schild en 1947. Li lasis la projekton al Interlingvao en 1955. Neolatino fariĝis unu el fontoj de Interlingvao.
Specimeno:
Traduko:
Bibliografio
R.L. Stevenson Gulielmo del molino. La planura e las stelas. Traduction H.Littlewood. 30 pp.
Kalvinana preĝejo (Istvándi)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Istvándi.
Historio
Oni supozas, ke en la iama Istvándi la unua (tiam katolika) kirko kun 2 turoj estis konstruita en la 12-a jarcento. La turkoj malkonstruis ĝin, kaj ili profitis la ŝtonojn por fortikaĵo. En 1640 oni konstruis supozeble jam kalvinanan kirkon - ŝajnas - origine restis unu el la turoj, al tio glutis la navon.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo. En mezo de la fasado la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, kiu estas apogitaj per 2 pilieroj. Interne la muroj estas blankaj (laŭ la kutimo).
Hoa lingvo
La hoa lingvo apartenas al la grupo 'munda' de la aŭstralazia lingvaro, uzata de 1,5 milionoj da homoj el la etno Ho (homoj) en orienta Barato. Ĝi estas subdividata en plurajn dialektojn: Chaibasa, Thakurmund kaj Lohar. Tre proksime rilata al la lingvoj de Santali kaj Mundari. Ĝi havas sian propran skribsistemon nomatan varang kshiti, sed ĝi ofte estas skribita en Nagario (devanagari) kaj Orija skribo.
La Garde (stacidomo)
La Garde estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en , en departemento , regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Navaluenga
Navaluenga [nabaLŬENga] estas municipo en la sudcentro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo Navaluenga estas komprenebla etimologie kiel Granda Altbieno.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 73,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2135 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 39 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Navalmoral de la Sierra, San Juan de la Nava, Burgohondo, El Barraco, Piedralaves kaj La Adrada. La municipa teritorio estas montara inter la Valo de rivero Alberĉe kaj la Sierra de Gredos. La rivero Alberĉe trafluas la teritorion kaj havigas allogajn banejojn.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Nazas
Nazas estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Nazas. Al Nazas apartenas entute 52 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10015.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12166 loĝantojn. El tiuj estis 6010 viroj kaj 6156 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2412,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1250 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 300,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20,8 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11422 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,08 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
8129 de la loĝantoj de Nazas en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 521 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 6,41 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 6,75 % (271 el 4016), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 6,08 % (250 el 4113).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 11423 personoj apartenis al la katolika religio kaj 293 personoj al la protestantisma religio. 140 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 502 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
3879 Machar
3879 Machar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Vank
Vank (armene: Վանք, "monaĥejo"; azere: Vəngli) estas armena vilaĝo situanta en la pridisputata regiono de Montara Karabaĥo ( de jure parto de Azerbajĝano, sed de facto administrita fare de la Arcaĥa Respubliko). Ĝia loĝantaro en 2005 estis 1.284.
La vilaĝo Vank estas ĉirkaŭita de pluraj historiaj monumentoj mezepokaj. La plej elstara inter ili estas la monaĥeja komplekso de la 13-a jarcento, Gandzasar (konstruita de 1216-1238), kiu superrigardas la vilaĝon kaj estis konstruita de la armena reganto de la princlando Ĥaĉeno, princo Hasan-Ĝalal Daŭla.
En la jaroj post la konkludo de la milito en Montara Karabaĥo (1988-1994), la vilaĝo kreskis per investoj de la armena diasporo. Levon Hajrapetjan, rusa-armena komercisto kaj naskiĝinto de Vank, financis la rekonstruon de hejmoj, de la loka lernejo, kaj sponsoris la konstruadon de bestoĝardeno kaj de la proksima Eklektika Hotelo, kiu similas ŝipon.
(16854) 1997 YL3
(16854) 1997 YL3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Ploubalay
Geografio
Ploubalay situas nordoriente de departemento Côtes-d'Armor lime de Ille-et-Vilaine, Ploubalay estas marborda komunumo, sed sen plaĝo.
Najbaraj komunumoj
Enklave estas komunumo Plessix-Balisson.
Loknomoj kaj ekstercentroj
Les Saudrais, la Ville-Asselin, Brenan.
Vojoj kaj transporto
La komunumo havas kromnomon « carrefour des plages » (esperantlingve "kruciĝo de plaĝoj") pro sia geografia situo. La centro estas trairata de departementa vojo D2 inter Dinan kaj marbordo, kaj D786 inter Plancoët kaj Dinard.
Historio
La primitiva paroĥo de Ploubalay estis pli vasta al ĝi estas nun, ĝi enhavis la apudajn komunumojn Créhen, Lancieux, Plessix-Balisson, Saint-Jacut-de-la-Mer kaj Trégon. Tiu paroĥo estis menciita unuafoje kiel preĝejo de Ploballeio (malnova nomo de Ploubalay) en 1163 en skribaĵo de papo Aleksandro la Tria, kiu konfirmis la rajtojn de la preĝejo de Ploubalay en tiu de Saint-Jacut (Anc.év.IV.278). Ĝi fariĝis oficiale paroĥo en 1439 per akto de la duko de Bretonio Johano la Kvina. La paroĥo de Ploubalay estis ligita en la Malnova Reĝimo en diocezo de Saint-Malo, kaj en tiu ĉi, ĝi estis parto de Puduvro. La unua komunuma baloto okazis en 1790.
La akvoturo
Alta je 57 m, ĝi staras je super la marnivelo. Ruĝa pentraĵo sube signifas ke ĝi utilas kiel gvidomarko kaj okcidenta enirpunkto por la alproksimiĝa cirkvito de la flughaveno Dinard-Pleurtuit-Saint Malo, kiu situas proksime.
Pro la fortaj ventofrapoj en la 15-a de aŭgusto 2012, parto de la parapeto el betono, kiu ĉirkaŭas la supron falis. Pluraj tunoj da betono elŝiriĝis kaj falis sur la aŭtoparko malsupren sen trafi personojn. Atendante riparojn kaj fakistajn raportojn por identigi respondecojn (parabolaj antenoj de poŝtelefonaj kompanioj estis fiskitaj sur la supro), la krespejo, kiu staras supre estas fermita.
Montboucher
Geografio
Montboucher etendiĝas sur 27,68 km², kaj havis 344 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Ploubalay
La lageto de Bois Joli
Tiu lageto situas inter Ploubalay kaj Pleurtuit. Tiu artefarita rezervejo kun baraĵo provizas akvon al la najbaraj komunumoj. Eblas ĉirkaŭiri piede aŭ bicikle la lageton sed navigadp estas malpermesita.
La polderoj
La polderoj de Ploubalay estis kreitaj per digo konstruita de la benediktanaj monaĥoj de la abatejo de Saint-Jacut por kultivi sur areo de Ploubalay. La plej malnova digo inter Ploubalay kaj Lancieŭ (Digo de la monaĥoj), estis konstruita en ĉirkaŭ la fino de la 15-a jc por ŝirmi la nunan areon de Bauglais kaj de Briantais.
Zoltán Sipos
Zoltán SIPOS [ŝipoŝ] rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo en 1980.
Ploubalay
La polderoj
La digo de la polderoj de Ploubalay estis konstruita multjare post la unua, en la 17-a kaj 18-a jc. Ankaŭ sub la estrado de la abatejo de Saint-Jacut, sed ĉifoje ĝi ne estis konstruita de la monaĥoj sed de malliberuloj de urbo Saint-Malo, kiu situas proksime. La digoj prezentas centran "bekon" kontraŭ la ondoj. Estis ne nur agrikulturo sen ankaŭ 13 salejoj en la Golfeto de Lancieŭ kaj Ploubalay. Sed nur restas neniu spuro de tiu rimarkinda pasinteco, escepte etaj murspuroj.
Montboucher
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Montboucher situas je alteco de 627 metroj.
Ploubalay
La polderoj
La polderoj de Ploubalay, same kiel aliaj bretonaj areoj, estas escepta migra haltejo mezvoje inter la nordaj kaj la sudaj landoj, kiaj Hispanio kaj Afriko.
Montboucher
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Montboucher apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Ploubalay
La polderoj
Sur la polderoj estas du rimarkindaj areoj. La sliko (salŝlimo kovrata per ĉiu tajdo), tie prosperas la angla spartino (franclingve "Spartine d'Angleterre"), kiu rezistas al la salo kaj progresas per aldono de naturaj sedimentoj. Estas ankaŭ la salmarĉoj (areo kovrata nur dum kelkaj periodoj de la jaro, dum plej altaj flusoj), kaj tie estas maloftaj plantoj kiaj limonio (scienclingve "Limonium vulgare"), atriplekso kaj herbejoj da puccinelliaj.
Montboucher
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Christian Pateyron, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Ploubalay
La polderoj
Tiu escepta loko estas protektita kaj klasita kiel Natura Areo kun ekologia, faŭna kaj flora intereso (franclingve "Zone Naturelle d’intérêt Écologique Faunistique et Floristique").
Heraldiko
Ŝildo de familio Plessis de Grenédan
5508 Gomyou
5508 Gomyou estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Minoru Kizawa, Watari Kakei kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (Gubernio Ŝizuoka).
Barna Béla Miklóssy
Barna Béla Miklóssy naskiĝis la en Târgu Mureș (Rumanio), li mortis la  en Hungario.
Biografio
Barna Béla Miklóssy apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. La familio Miklóssy rifuĝis en 1944 en Nazia Germanio. Ili revenis jam al Hungario al Solymár en 1947. La hungaraj instancoj deklaris ilin suspektindaj, tial ili estis deportitaj. Baldaŭ li frekventis gimnazion, poste li estis presisto. Li plulernis laŭ vespera kurso, krome li hejme establis atelieron pri akvafortoj. En la 1980-aj kaj 90-aj jaroj li estis presbitero en Solymár.
22951 Okabekazuko
22951 Okabekazuko estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kazuko Okabe, de la Japana Aerokosma Esplorada Agentejo, sekretariino de Jun'ichiro Kawaguchi, mastrumanto de projekto de la misio Hajabusa.
9811 Cavadore
9811 Cavadore estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Cyril Cavadore, profesia fakulo pri CDD ĉe la Eŭropa suda observatorio kaj astronomia komputadisto. Li estas unu el la verkintoj de programaro uzita de multenombraj francaj amatoraj astronomoj por malkovri asteroidojn.
Irén Bartos
Irén Bartos [bartoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartos Irén estis hungara baletisto, baletinstruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Gaál Józsefné Bartos Irén, ŝia parenco estis Imre Dózsa.
Irén Bartos naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Duseldorfo.
Biografio
Irén Bartos akiris baletistan licencon en baleta lernejo de Reĝa Operejo de Budapeŝto en 1932. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Jan Ciepliński, Rezső Brada kaj Ferenc Nádasi. Ŝi komencis sian baletistan karieron en la Operejo de Budapeŝto, kie ŝi estis levita privata dancisto en 1940. Inter 1942-1944 ŝi dancis en Nacia Teatro (Kolozsvár), poste en Nacia Teatro (Szeged), kie ŝi ankaŭ instruis. En 1949 ŝi denove dancis en la Operejo de Budapeŝto kaj ŝi instruis dekomence (1950) en la Ŝtata Baleta Instituto. En 1971 ŝi disidis al Okcidenta Germanio kaj ŝi instruis en Arta Universitato Folkwang (1971–1972), de:Deutsche Oper am Rhein (1972–1976), poste ĝismorte en de:Oper Köln. Ŝi edziĝis en 1936 kaj naskis filinon.
Franca ĝardeno
La francastila ĝardeno aŭ klasika ĝardeno estas ĝardeno kun estetika kaj simbola ambicio. En ĝi kulminas la arto korekti la naturon trudante simetrion. Ĝi esprimas la deziron celebri pere de la plantaro la triumfon de la ordo super la malordo, de la naturo kultura super la sovaĝa, de la pripensita super la spontana. Ĝi kulminas en la 17-a jarcento kun la kreado por la franca reĝo Ludoviko la 14-a de la ĝardenoj de Versajlo baldaŭ kopiitaj de ĉiuj kortegoj en Eŭropo.
La komponreguloj
La tipa organizado de la francastila ĝardeno, heredinta de la italstila ĝardeno, estis fiksita ekde la mezo de la 16-a jc.
34102 Shawnzhang
34102 Shawnzhang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shawn Brian Zhang, gajninto de la dua rango de la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro lia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Amador Valley de Pleasanton (Kalifornio, Usono).
1511
En la jaro 1511 post Kristo okazis, interalie:
KIM-10 Ĉapitro 22 : plia, ĝenerale neuzata, kodogrupo por teorie alimaniere neniel kodigeblaj kazoj
Ĉi tiu artikolo disvolvas Ĉapitro 22 : plia, ĝenerale neuzata, kodogrupo por teorie alimaniere neniel kodigeblaj kazoj (U00-U99) de la klasifiko internacia de malsanoj (KIM-10), publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS).
Ejército Grande
La nomita Ejército Grande (Ejército Grande Aliado Libertador, Granda Armeo, Alianca Liberiga Granda Armeo) estis milita armeo kiu, en 1852, estrita de la guberniestro de la Provinco Entre Ríos, Justo José de Urquiza, invadis la provincojn de Santa Fe kaj Bonaero kaj venkis super la armeo de Juan Manuel de Rosas, kiu ĝis tiam respondecis pri la eksteraj rilatoj de la Argentina Konfederacio.
Estis komponita de 24.000 homoj, la majoritato el la provincoj Entre Ríos kaj Corrientes, sed inklude 3.500 brazilanojn kaj 1.500 urugvajojn. Formis parton ankaŭ en ĝi kelkaj divisioj estritaj de oficiroj rioplataj, estontaj elstaraj gravuloj de la argentina politiko, kiaj la estontaj prezidentoj Bartolomé Mitre kaj Domingo Faustino Sarmiento. Ĝi disponis el 50 artileriajn armilojn. Trapase tra Santa Fe, aligis ankaŭ 2.000 soldatojn de tiu provinco.
Urquiza estis retirinta el Rosas la delegitaron de la eksteraj rilatoj de la provinco Entre Ríos post la nomita "Pronunciamiento de Urquiza" (insurekcia manifesti), de la 1-a de majo de 1851. Post unua interkonsento inter la registaroj de Entre Ríos, Corrientes, Urugvajo kaj la Brazila Imperio, Urquiza, kun 6.500 entrerrianoj kaj korentanoj kaj apogita de imperibrazila armeo de 20.000 homoj el la tri armeeroj, li estis farinta kampanjon kontraŭ la generalo Manuel Oribe (titole prezidanto de Urugvajo kun apogo rosista) en Urugvajo devigante lin kapitulacii kaj tiele finis la Guerra Grande.
En 1851 Rosas deklaris la militon al Brazilo, kio favoris la subskribon de traktato kontraŭan la 21-a de novembro de 1851 fare de la registaroj de Entre Ríos, Corrientes, Urugvajo kaj Brazilo.
Post nuligo de la sieĝo al Montevideo, ekformiĝis la Ejército Grande kun la sieĝantaj rioplataj trupo, inkludante la 4.000 soldatojn bonaerajn kiuj troviĝis sieĝante la urbon kaj la preskaŭ 2.000 orientajn soldatojn, kiuj estis defendante la sieĝantan urbon. Aliĝis ankaŭ 4.000 brazilaj ekspedicainoj enŝipitaj en Colonia del Sacramento. Dum la argentina kavalerio (entreriana, rioplata kaj korentana), iris surtere el Montevideo al la unua renkontiĝejo, en Gualeguaychú, Urquiza kaj la argentin-orienta infanterio enŝipiĝis, trairante poste la riveron Urugvajo instalante ĝin poste en Gualeguaychú. Poste oni translokigis al la haveno de Punta Gorda (Diamante).
Balkova Lhota
Balkova Lhota (Ellguth) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume 6 km norde de Tábor. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1523.
Szalaszend
Situo
Szalaszend situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Encs troviĝas 6, Miskolc 43 km-ojn.
NGC 2642
NGC 2642 (aliaj indikoj — MCG -1-22-33, IRAS08382-0356, PGC 24395) estas galaksio en konstelacio Hidro.
1508
En la jaro 1508 post Kristo okazis, interalie:
NGC 2642
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tonnay-Charente
Tonnay-Charente [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 7,778 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Tonnay-Charente troviĝas ĉe la dekstra bordo de la rivero Charente, sudoriente de La Rochelle. Ĝi havas limon kun Rochefort okcidente. La aliaj najbaraj komunumoj estas Loire-les-Marais nordokcidente, Muron norde, Genouillé nordoriente, Moragne kaj Lussant oriente, Cabariot sudoriente kaj Saint-Hippolyte sude.
Les Hauts-de-Caux
Les Hauts-de-Caux estas nova franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Internacia sporta federacio
Internacia sporta federacio (International Federation, akronimo: IF) estas la supera organo de ia sporto en la mondo, kaj ĝi kunigas la landajn sportajn asociojn de tiu sporto en la diversaj landoj, kaj la regionajn federaciojn, se ajnaj ekzistas.
La ĉefaj funkcioj de internacia sporta federacio estas organizi la tutmondajn konkursojn en la sporto, determini la leĝojn de la sporto kaj prizorgi la disvolviĝon de la sporto en la mondo.
La ĉefaj fontoj de financado por la federacioj estas enspezoj de sponsoradoj kaj elsendaj rajtoj de la konkursoj kiujn ili organizas, kaj iuj el la enspezoj de Olimpikoj (se temas pri federacioj de olimpikaj sportoj). Nature, la federacioj de la popularaj branĉoj ricevas pli grandajn enspezojn ol tiuj de la malpli popularaj branĉoj.
Ĉiu sporto agnoskita de la Internacia Olimpika Komitato (ĉiuj olimpikaj sportoj kaj kelkaj neolimpikaj sportoj) havas internacian sportan federacion. La ekzisto de tia federacio estas necesa kondiĉo por ke la Internacia Olimpika Komitato rekonu la sporton, kaj fakte la Internacia Olimpika Komitato difinas sporton kiel specon de sporto, kiu havas agnoskitan internacian sportan federacion, kaj inter la fakoj laŭ la Internacia Olimpika Komitato ĉio kio apartenas al unuopa internacia sporta federacio estas konsiderata unu sporto.
La internaciaj sportaj federacioj estas integrigitaj ene de la Tutmonda Asocio de Internaciaj Sportaj Federacioj.
Ekzemploj de internaciaj sportfederacioj:
La literoj I kaj F aperas en la nomo de plej multaj federacioj ĉar ili estas mallongigo de la vortoj Internacia kaj Federacio. Federacioj kies nomo estas en la franca la literoj FI aperas antaŭ la nomo de la branĉo, laŭ la formato Federation Internationale de (sporto). Tiuj, kies nomo estas en la angla, la nomo de la branĉo aperas meze, antaŭita de I kaj sekvata de F, en la formato Internacia (sporta) Federacio. Estas iuj federacioj, kies nomo havas U (de la vorto Unio) anstataŭ F, kiel UCI, kaj ekzistas iuj kie W (de la vorto Mondo) anstataŭigas I (ekzemple BWF, la Monda Federacio de Badmintono, aŭ WTF, la Monda Federacio de Tekvondo).
Sankta Maria en la Kapitolo
Sankta Maria en la Kapitolo estas fruromanika preĝejo en Kolonjo kaj la plej granda romanika preĝejo de la urbo kun longeco de 100 metroj kaj 40 metroj da larĝeco. Ĝi estas unu el la dek du romanikaj bazilikoj en la malnova urbocentro de Kolonjo, kies konservadon subtenas aparta patrona asocio. La noma aldonaĵo en la Kapitolo montras sur la romian templokonstruaĵon, kiu antaŭe staris sur la sama loko. Fama abatino estis Ida.
Hepburn
Hepburn havas diversajn signifojn:
Personoj kun la familia nomo Hepburn:
Lingvistiko:
Le Muids (stacidomo)
Le Muids estas fervoja stacidomo en Arzier-Le Muids, Svislando.
Hepburn
Geografio:
Santa Amélia
Santa Amélia estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 3.804 enloĝantojn en 2010.
André Schild
André SCHILD naskiĝis en 1910 en Fontainemelon aŭ Cernier en la kantono Neŭŝatelo (Svisio) kaj mortis la 13-an de julio 1981, vivinte longe en Bazelo. En 1933, li publikigis unu el la fakverkoj, kiuj provis adapti la Aimé-paris-sistemon de stenografio al Esperanto. Li ĉiam parolis perfekte Esperanton.
Li estis funkciulo de Universala Esperanto-Asocio en Ĝenevo. Poste li publikigis sian projekton de internacia planlingvo Neo-latin, sed rapide iris en la movadon pro Interlingvao kaj estis kunfondinto kaj unua ĉefsekretario de l' Union Mundial pro Interlingua (28-an de julio 1955 en Tours, Francio) ĝis 1958. Li estis redaktanto de l' unua oficiala organo de UMI, "Circular al cognoscitores e amicos de Interlingua" (unua numero 22-an de februaro 1954), poste de la unuaj numeroj de "Circular al prime membros del UMI" (en la 26-a de majo 1954), "Lista del membros" (aŭgusto 1954), "Union Mundial pro Interlingua (UMI) - bulletin publicate per le Secretariato General" (aŭgusto 1955) kaj de la kvar-numera "Bulletin del Union Mundial pro Interlingua" (oktobro 1954, januaro, marto kaj junio 1955). Li estis lingva redaktoro de la plej vivtenaj "Le Currero del Mundo" (de decembro 1955 ĝis aŭgusto 1957) kaj la "Bulletin de Interlingua" (de septembro 1957 ĝis junio 1959).
Li publikigis manlibron "Interlingua in 20 lectiones" en la franca, itala kaj germana. Li ankaŭ redaktis preskaŭ la tutan tekston de l' "Grande dictionario germano-interlingua".
Péter Balázs
Péter Balázs estas la nomo de
Aleksander Lodigin
Aleksander Nikolajeviĉ LODIGIN (Александр Николаевич Лодыгин) naskiĝis la 18-an de oktobro 1847 en bieno Stenŝino, Tambova provinco, Rusia Imperio — mortis la 16-an de marto 1923 en Broklino, Novjorko, Usono. Li estis eminenta rusa elektroinĝeniero kaj unu el inventintoj de la elektra lampo.
Origino
Liaj gepatroj Nikolaj Ivanoviĉ kaj Barbara Aleksandrovna (naskita Veljaminova) estis neriĉaj genobeloj loĝintaj en sia bieno Stenŝino. Lodigin nobelgento estis posteuloj de moskva bojaro Andrej Kobila vivinta en la 14-a jarcento, samkiel la cara familio Romanov. Aleksander estis ties unua filo. Krome naskiĝis ankoraŭ gefiloj: Julia, Nadeĵda, Ivan, Kleopatra, Helena kaj Nikolaj. En 1861 la familio ekloĝis en Tambov.
Studentaĝo
Laŭ la famila tradicio juna Aleksander elektis la militistan karieron kaj do li ekde 1859, kiam li estis ankoraŭ dekdujara adoleskulo, komencis studi en la Tambova Kadeta militlernejo. En 1866-1868 li studis en la Moskva Infanteria militlernejo. Poste li nelonge servis en la Rusa armeo kiel infanteria leŭtenanto. Dum studado lin pli allogis la teknikaj lernofakoj inkluzive praktikan uzadon de elektro.
Kariero
En 1870 Aleksander eksiĝis el la armeo kaj translokiĝis al Sankt Peterburgo. Tie li frekventis lecionojn pri fiziko, kemio kaj mekaniko en la Teknologia Instituto por perfektiĝi en tiuj fakoj. Samtempe komencis liaj unuaj eksperimentoj pri la elektra lumo. Fera drato, kiun Lodigin uzis kiel lumigilo, baldaŭ fuzis. Tial li substituis ĝin al karbona fusteto lumiganta multe pli longe. Ĝi estis metita en vitran vakuan ampolon. La 11-an de julio 1874 Lodigin ricevis la privilegion kun patenta numero 1619 pro sia inventaĵo kaj Lomonosov premion de la Imperiestra Sankt-Peterburga Akademio de sciencoj. Li patentigis ĝin en multaj landoj. Tiam li fondis akcian societon La Rusa Kolegaro pri Elektra Lumigado - A.N.Lodigin kaj Ko.
Lodigin ricevis patenton por lampoj kun volframfilamentoj kaj vendis ĝin al usona firmao General Electric en 1906, kiu komencis la unuan industrian produktadon de tiaj lampoj. Por plilongigi tempon de lampouzado li elpensis aldoni inertan gason en vitran ujon.
Igor Mitoraj
Igor MITORAJ (naskiĝis la 26-an de marto 1944 en Oederan, Germanio) estas pola skulptisto, de 1968 kreanta ekster la limoj de Pollando (Francio, Italio).
Vivo
Li naskiĝis en Ercmontaro kiel filo de deportita pola deviga laboristino kaj franca militkaptito, oficiro de Fremdula Legio. Post fino de la dua mondmilito patrino kun la filo revenis al Pollando, al siaj gepatroj. Infanaĝon kaj junecon Mitoraj pasigis en Grojec (proksime al Oświęcim). Post fino de Plastik-arta Liceo en Bielsko-Biała eniris en 1963 Akademion de Belartoj en Krakovo, kie studis pentroarton sub gvido de Tadeusz Kantor. En 1968, post la studoj tuj foriris al Parizo plustudi en École Nationale Supérieure des Beaŭ Arts. Tie komencis de pentrado kaj grafikaĵoj. Li prezentis sian ekspozicion en La Hune en Latina Kvartalo, ligitan kun librovendejo kun la sama nomo (1976).
Unu jaron pli poste Igor Mitoraj okupiĝis pri skulptarto. Baldaŭ li ricevis proponon prepari ekspozicion por galerio ArtCurial en Parizo, gvidatan de kuzo de tiutempa prezidento de Francio François Mitterrand. Por prepari ekspoziciaĵojn al la ekspozicio li foriris por unu jaro al centro de artismaj fandejoj laborantaj kun bronzo kaj al ŝtontajlistoj laborantaj kun marmoro en Pietrasanta, en Italio. Tie estiĝis unuaj bronzaĵoj de Mitoraj kaj unuaj monumentaj skulptaĵoj de blanka marmoro de proksima Kararo.
Aleksander Lodigin
Kariero
En 1871 Lodigin proponis sendependan plonĝaparaton, kiu konsistis el ŝtala masko, guma kostumo, akumulila baterio kaj speciala ilo por elektrolizo de akvo. La plonĝisto povis facile spiri per la oksigen-hidrogena miksaĵo produktita ene de la skafandro. Kelkaj spertuloj asertas, ke ĉi-inventaĵo de Lodigin estas tre simila al modernaj plonĝaparatoj.
Zsigmond Szentpétery
Zsigmond Szentpétery [ĵigmond sentpEteri], hungare Szentpétery Zsigmond, Esperante Sigismundo Szentpétery estis hungara aktoro, reĝisoro kaj teatrodirektoro.
Aleksander Lodigin
Kariero
Liajn ideojn pri elektra helikoptero multajn jarojn poste utiligis ruso Igor Sikorski laborinta ĉefe en Usono. Sian aparaton kapablan vertikale leviĝi per elektra potenco Lodigin nomis 'Elektroljot' ( Электролёт), t.e. Elektroavio.
Igor Mitoraj
Malkovro de skulptarto
De 1977 skulptaĵoj kaj desegnoj de Igor Mitoraj estis prezentitaj en 120 individuaj ekspozicioj en la tuta mondo. Liaj skulptaĵoj, ofte gigantaj, troviĝas en reprezentaj punktoj de pluraj urboj - i.a. en Parizo sur La Défense kaj en Romo, Milano, Lozano, Londono, Krakovo, Scheveningen apud Hago, en Usono kaj Japanio.
Subĉielaj skulptaĵoj
Lin inspiras historio de Antikva Grekio, helena mitologio kaj verkaĵoj de Mikelanĝelo kaj Antonio Canova.
Zsigmond Szentpétery
Biografio
Zsigmond Szentpétery frekventis lernejojn en Sárospatak kaj Debrecen. Li komencis sian aktoran karieron en 1815 en Transilvanio, sekve li iĝis migra aktoro. Li longe vivis en mizero. Li edziĝis kaj li rolis en Buda, poste en Nacia Teatro de Pest. Li edziĝis kvarfoje.
Aleksander Lodigin
Kariero
En 1907 Lodigin kune kun sia familio revenis Rusion kaj alveturigis kolekton de multaj krudaj inventaĵoj, kiuj tiam estis nur skizoj. Kiel profesoro li instruis en Peterburga Elektroteknika Instituto kaj aliloke.