cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Permesilo de GNU por Liberaj Dokumentoj
Ĉiuj tekstoj en Vikipedio estis disponeblaj laŭ GNU FDL, sed nun eblas aldoni al ĝi tekstojn disponeblajn nur laŭ alia permesilo, 3.0. Pro la rajtoceda naturo de tiuj permesiloj, Vikipedio ne povas akcepti materialon aŭtorrajte protektatan, krom tiujn ankaŭ sub la sama permesilo (aŭ originale aŭ per aparta permeso de la aŭtoro) aŭ akordigeblan kun ĝi.
GNU FDL ankoraŭ evoluas.
Pro la komplikeco de GFDL, pro ĝia uzado sed netaŭgeco por netekstaj verkoj, kaj pro tio, ke ekzemple la ebleco aldoni nevariendaĵojn estas rigardata de iuj kiel malkonvena por libera permesilo, oni
Colin Renfrew
Andrew Colin Renfrew, barono Renfrew of Kaimsthorn (naskiĝis la 25-an de julio 1937) estas brita arkeologo, fama pro sia verko pri datigo pere de karbono 14, la prahistorio de lingvoj, arkeogenetiko kaj la malhelpo de ŝtelado el arkeologaj ejoj.
Colin Renfrew kreis la Renfrew-hipotezon, kiu diras, ke pra-hind-eŭropanoj vivis 2000 jarojn antaŭ kurgoj en Anatolio, la nuna Turkio, poste ili disvastiĝis al Grekio, sekve al Italio, Sicilio, Korsiko, la mediteraneaj marbordoj de Francio, Hispanio kaj Portugalio.
István Kenedi
István Kenedi [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kenedi István estis hungara kuracisto, medicina oficiro. Lia origina familia nomo estis Klein.
István Kenedi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Kenedi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1932. Post siaj studoj li laboris en hospitaloj aŭ klinikoj, intertempe en 1935 li akiris fakdiplomon pri internaj malsanoj. En la jaroj 1943 kaj 1944 li estis trudlaboristo. Post la 2-a mondmilito li estis ĉefkuracisto en asekura kuracejo 5 jarojn kaj li ankaŭ instruis. En 1951 li iĝis armea kuracisto ankaŭ kolonelo. En 1958 li kandidatiĝis, en 1971 li doktoriĝis, en 1974 li pensiuliĝis.
Dumviva membro de UEA
Dumviva membro de UEA estas individua membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA), kiu deklaras intencon fari specifan kontrakton inter si kaj la asocio: la individuo pagas la dudek-kvin-oblon de jara kotizo por individua membro de UEA en kategorio MA (membro-abonanto), kaj la asocio kompense deklaras konsideri la personon individua asocia membro dum la tuta daŭro de ties vivo [kaj dum la ekzisto de la asocio...]. Parto de la kontrakto estas la sindevigo de la asocio, dum la vivo de la dumviva membro sendi al ties privata adreso ĉiujare tuj post ties eldono (laŭ momenta stato 11-foje jare) la revuon Esperanto.
La jaroj de UEA-membreco ĝis la decido iĝi dumviva membro ne gravas, kaj jam pasintece pagitaj membrokotizoj ne kalkuleblas parto de la por dumviva membreco pagenda dudek-kvin-obla jara kotizo. La kontrakto do kompare al ĉiujara pago de membrokotizo povas esti avantaĝa por la membro, se la persono estas juna, havas antaŭ si longan vivon, intencas pli ol 25 jarojn resti individua membro de la tegmenta Esperanto-asocio, kaj se UEA ne malfondiĝos... alikaze estus aldona materia avantaĝo por la asocio. Tamen ĝenerale plimulto el la personoj, kiuj iĝas dumviva membro de UEA, ne kalkulas tiom sobre, sed konsideras la pagon de tiom alta unufoja kotizo idealisma signo de senrezerva subteno de la asocio UEA - negrave kiel evoluos la estonto.
Kulturdomo
Kulturdomo: renkontejo en konstruaĵo, kiu enhavas ĉambrojn por kulturo, socialaj projektoj kaj restoracio de unu komunumo sub unu tegmento. La konstruaĵo konsistas plejparte el unu aŭ pli da salonoj kun diversspecaj flankĉambroj.
Kulturdomoj estas tenataj aŭ de komunumo aŭ de publike utilaj subtenantoj aŭ de asocio kaj plejofte bezonas subvenciadon flanke de komunumo, ĉar ĝi ne povas memsubteni sin entrepren-ekonomike. Ekzemploj estas la "Kulturzentrum Bahnhof Langendreer" en Bochum, samtempe subtenata de ascio kaj de la urbo.
En pli nova tempo ankaŭ konstruaĵoj por la praktikado de religio, k.e. islama preĝejo, estas kombinitaj kun kultura uzado.
Palast der Republik
Unu el la plej grandaj kulturdomoj estis la Palast der Republik (palaco de la respubliko) en Berlino (Berlin, Hauptstadt der DDR).
Noktuo
La noktuo (Athene noctua) estas eta strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj.
Disvastiĝo
Tiu ĉi estas loĝanta kaj unu el la plej disvastigataj noktaj rabobirdoj en plej parto de la mezvarmaj kaj varmaj partoj de Eŭropo (suda Eŭropo), de Azio oriente ĝis Koreio, kaj norda Afriko. Ĝi ne estas indiĝena en Britio, sed estis enmetita en la 19-a jarcento, kaj nuntempe ĝi estas naturigita tie. Temas pri loĝanta specio, kiu troviĝas en malferma kamparo, kiel ĉe miksitaj farmoj kaj parkoj. La birdo videblas facile en mediteranea pejzaĝo kun arbustaro, olivarbaroj kaj eĉ ŝtonejoj.
Aspekto
La noktuo estas eta strigo, 23-30 cm longa kun enverguro de 48 ĝis 60 cm kaj pezo de 145 ĝis 190 g. Plenkreskuloj de noktuo laŭ la plej disvastigata formo, la nomiga A. n. noctua, estas supre (kapo, nuko kaj dorso) bruna kun blankaj punktoj kaj sube blanka kun brunaj strioj. Ĝi havas (kompare kun eta korpo) grandan kapon, longajn krurojn kaj krome flavajn bekon kaj grandajn okulojn kun nigraj okulringoj kaj blankajn “brovojn”, kio havigas severan mienon; la vizaĝo estas larĝa kaj la vizaĝa disko blankeca kun suba malhela bordostrio. Junuloj estas pli senkoloraj, kaj ne havas la plenkreskulan blankan punktadon en la krono. Dumfluge videblas ĝiaj mallongaj, rondoformaj flugiloj kun elpunktaj blankaj linioj. La vosto estas mallonga kaj malhelbruna kun kvar malhelaj bendoj. La noktuo estas simila al la malgranda orelstrigo, sed tiu ĉi estas pli fortika kaj ne havas ties oreltufojn.
Estas helgrizbruna tipo de centrokcidenta Azio konata kiel Siria noktuo, aŭ A. n. lilith. Aliaj formoj inkludas alian palan rason, la nordafrikan A. n. desertae, kaj du intermezajn subspeciojn, A. n. indigena de sudorienta Eŭropo kaj Turkio, kaj A. n. bactriana de centra Azio.
Miguel Induráin
Miguel INDURAIN LARRAYA, naskiĝinta en Villava, Navaro, la 16an de julio de 1964, estis hispana biciklisto, venkinto ĉe la Tour de Francio dum kvin sinsekvaj jaroj (de 1991 al 1995) kaj de la Giro d'Italia en du fojoj (1992 kaj 1993). Li estas konsiderata kiel la plej bonkvalita biciklisto hispania kaj unu el la plej bonkvalitaj el la historio kaj ankaŭ kiel unu el la plej gravaj sportistoj el ĉiu epoko, elstara ĉefe pro sia kapablo baraktegi. En 1992 li ricevis la premion Príncipe de Asturias (Princo de Asturio,heredanto de la hispania krono), unu el la plej gravaj premioj en Hispanio.
Noktuo
Kutimoj
Ĝi manĝas predojn kiajn insektojn, tervermojn, helikojn, reptiliojn, amfibiojn, sed ankaŭ etajn birdojn kaj mamulojn, kiel musojn. Tiu precipe palearktisa specio, kiel multaj aliaj strigoj, havas eksterordinarajn vidkapablon (eĉ dumnokte) kaj aŭdkapablon kiu permesas lokigi nokte musojn eĉ sub seka foliaro. Ĝi estas noktema, sed ankaŭ parte dumtaga kaj tre ofte ripoziĝas elstare dumtage ekzemple sur muretoj, fostoj aŭ kabloj. Tro ofte ili ĉeestas ŝoseojn, ekzemple ekde sur trafikindikiloj, por kapti insektojn aŭ aliajn etajn predojn pli facile videblajn en malferma zono de la ŝoseo kaj ĉefe se lumigitaj de aŭtoj, sed pro tio multaj mortiĝas surfrakasitaj de la samaj aŭtoj.
Miguel Induráin
Biografio
Li iĝis profesia biciklokuristo en 1984 kun la teamo Reynolds (kies strukturo pasis poste al la teamo Banesto. Tiujare li partoprenis en la Olimpiaj ludoj de Los-Anĝeleso kaj finis tiun jaron per dek venkoj.
En 1985 li partoprenis en sia unua Tour de France kaj estris ĉe la Vuelta a España dum kvar tagoj. Dum kelkaj jaroj kuris en la Tour helpante sian samteamanon Pedro Delgado, venkinto en 1988.
Noktuo
Kutimoj
Ĝi kutime nestumas en arbaj aŭ rokaj truoj, kie la ino demetas aprile aŭ maje 3-5 ovojn, kiuj estos kovataj de la ino dum 28-29 tagoj, kun 26 pliaj tagoj ĝis elnestiĝo. Noktuoj nestumas ankaŭ en konstruaĵoj, kaj abandonitaj kaj tiuj kiuj havas nestokestojn kaj eĉ en kuniklejoj. La paro kutime estas porviva. Se la specio loĝas en areo de granda homa aktivado, noktuoj povas alkutimiĝi al homoj kaj resti en ripozejoj, ofte antaŭ ĉiesa vido, dum homoj estas ĉirkaŭe. Ili kutime loĝas solaj aŭ laŭ etaj grupoj. Ili povas vivi ĝis 9 aŭ eĉ 11 jarojn.
La noktuo estis la aŭspicia birdo de la helena pri saĝeco diino Atena (eble pro la saĝeca mieno de la specio) kaj el tio ankaŭ de la urbo Ateno, de kio devenas la genra latinlingva nomo de la birdo. Ties bildo aperas en multaj moneroj de la tiama Ateno.
Miguel Induráin
Biografio
En 1989 li iĝis la unua navarano kiu venkis ĉe la Parizo-Nizo, kaj same venontjare, kaj venkis la unuan fojon en etapo en la Tour de Francio.
Li venkis sian unuan fojon en la Tour de Francio en 1991, kie krome venkis dufoje kontraŭhorloĝe. Antaŭe, estis la dua en la Vuelta a España. Venontjare (1992) sukcesis venki en du el la tri grandaj konkurencoj lau etapoj (Tour kaj Giro d'Italia), kaj estis la unua hispana kiu venkis la italan konkurencon. Tio ripetis la jaron 1993. En 1994 venkis ĉe la Tour sinsekvan kvaran fojon, sed li ne venkis en la Giro d'Italia kie venkis la ruso Eugeni Berzin. En septembro de tiu sama jaro li atingis la rekordon de la horo, plibonigante la antaŭan markon kiun havis Chris Boardman en 53.040 km. Tamen, apenaŭ unu monaton pli malfrue, la svisa Tony Rominger deprenis lian rekordon.
En 1995 li evnkis sian lastan Tour de Francio (la kvinan sinsekvan) kaj la mondan ĉampionaton kontraŭhorloĝan en Duitama (Kolombio).
En 1996 jam ne venkis sian sesan Tour, kiun gajnis Bjarne Riis, kiu poste konfesis, ke li ĝuis drogon EPO. Li atingis la olimpian venkon kontraŭhorloĝan (Atlanta, 1996). La 2an de januaro de 1997, antaŭ la tutan ĵurnalistaron, li anoncis publike sian retiriĝon de la profesia biciklado.
17210 Nadinemeister
17210 Nadinemeister estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono). Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Nadine Meister, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Centennial High School de Ellicott City (Marilando).
Isabelle Rome
Isabelle ROME (naskiĝis la 20-an de septembro 1965) estas franca esperantistino. En la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj ŝi estis membro de la muzikgrupo Amplifiki. En 2014 la grupo en Italio post 30 jaroj reunuiĝis por nostalgia koncerto.
Ĉarto pri Naturmedio (Francio)
Ĝian prilaboron lanĉis prezidento Jacques Chirac kaj gvidis komisiono el fakuloj. Kontribuis ankaŭ du komitatoj, unu jurista kaj la alia sciencista. Okazis serio da publikaj kunvenoj en la tuta Francio por kolekti opiniojn pri la temoj de la Ĉarto.
La tekston oni submetis al la Nacia Asembleo kaj la Senato en 2004. La 28-an de februaro 2005 en Versajlo (Versailles), la parlamentanoj kunigitaj en Kongreso aprobis (poris 531, kontraŭis 23) la konstitucian leĝon, kiu enigas la Ĉarton pri Naturmedio en la antaŭparolon de la konstitucio. Fine prezidento Chirac promulgis la Ĉarton la 1-an de marto 2005.
La Ĉarto enhavas 10 artikolojn.
Esperantigita teksto
La franca popolo,
Proklamas:
Eksteraj ligiloj
Charter for the Environment
László Gazda
László GAZDA rumania hungara geografo, lokhistoriisto, etnografo. Li naskiĝis en Zagon la 30-an de septembro 1933 kaj mortis la 10-an de septembro 2007 en Sfântu Gheorghe. Li estis la frato de József Gazda, kaj de Klára Gazda.
Kariero
László Gazda akiris diplomon en Universitato Bolyai de Kluĵo. De 1956 li instruis en Baraolt, pli poste de 1960 ĝis sia pensiuliĝo en 1974 en Sfântu Gheorghe. Li estis ĥorano, amatora aktoro, reĝisoro, redaktoro de libroj, artikolisto.
3153 Lincoln
3153 Lincoln estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1984 de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan prezidenton Abraham Lincoln (1809–1865).
30167 Caredmonds
30167 Caredmonds estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Károly Finta
FINTA Károly estis hungara poeto, dramverkisto. Li naskiĝis en Torda en la 1820-aj jaroj kaj mortis post 1862.
Kariero
Károly Finta studis en Nagyenyed kaj en 1841-1842 en Pápa, kie li apartenis al amika rondo de Sándor Petőfi. Li verkis teatraĵon el romano Könnyelműek de Miklós Jósika kun titolo A néger, kiun oni prezentis en la Nacia Teatro de Peŝto la 28-an de oktobro 1946.
Galeana (Nuevo León)
Galeana estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Novleono, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Koaŭilo kaj Tamaŭlipaso. La ĉefurbo de la komunumo estas Galeana. Al Galeana apartenas entute 363 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19017.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 38930 loĝantojn. El tiuj estis 19718 viroj kaj 19212 virinoj. La komunumo havas surfacon de 7154,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1660 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 393 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 34498 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 13 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,04 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En Galeana loĝis en la jaro 2000 24642 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 22740 scipovis legi kaj skribi, sed 2856 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 11,15 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 10,62 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 11,24 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 26638 personoj apartenis al la katolika religio kaj 3840 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 4020 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rohese de Clare
Rohese de CLARE, ankaŭ konata post sia edziniĝo kiel Rohese de Monemue (mortis en 1149) estis la filino de Gilbert Fitz Richard de Clare. Ĉirkaŭ 1130 ŝi edziniĝis kun Baderon fitzWilliam de Monmouth. Ŝia patro jam estis mortinta je tiu dato, la geedziĝo estis celebrita en Kastelo de Striguil, fortikaĵo de sia frato Gilbert fitzGilbert de Clare (baldaŭ fariĝonta 1-a Grafo de Pembroke). Gilbert mem forestis, kaj estis la plej aĝa frato de Rohese, Walter fitzGilbert de Clare, kiu prezidis.
Rohese kaj Baderon havis du filojn, James kaj Gilbert; estis Gilbert kiu sukcedis al sia patro kiel lordo de Monmouth. Ili ankaŭ havis filinon, Rohese, kiu edziniĝis kun Hugh de Lacy, Lordo de Meath ĉirkaŭ 1155.
M36
Pri la aliaj signifoj de "M36" vidu artikolon M kun nombro.
M36 (Messier 36, aliaj indikoj — NGC 1960, OCL 445) estas malfermita stelamaso en konstelacio Koĉero.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lesquin (stacidomo)
Lesquin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lesquin, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Hirson (267000).
Antal Bejczy
Antal Bejczy [bejci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bejczy Antal estis hungara-usonana inĝeniero, fizikisto, kosmoesploristo, inventisto.
Antal Bejczy naskiĝis la  en ekstera parto de Ercsi, li mortis la  en Kalifornio en Arcadia.
Biografio
Antal Bejczy frekventis jezuitan gimnazion en Kalocsa, poste li ne havanta ŝancon al la universitato pro la tiama politiko li eklaboris en fabriko. Baldaŭ li studis laŭ vespera kurso en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li interrompis la lernadon kaj disidis al Norvegio. En 1963 li finis la lernadon, post la diplomo li estis asistanto en universitato en Oslo. En 1966 li ricevis stipendion en Kalifornio, kie li okupiĝis pri robotoj kaj spacoveturadoj. En 1971 li kreis gravan parton de spacveturiloj "Pathfinder" kaj "Sojourner". En 1983 li estis katedrestro en St. Louis. Li kreis resume 6 patentojn, en 1969 li pensiuliĝis. Li ricevis hungarajn kaj usonajn premiojn inter 1987-1991.
1923
1923 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1923 post Kristo okazis, interalie:
Esperantujo
Deguĉi Onisaburo, Ogata Tomosaburo, Aleksandr Logvin, László Halka, Teodor Julin kaj Joaquín Moreira Giner.
Csatár Kenézy
KENÉZY Csatár [kene:zi] estis hungara ĵurnalisto, poeto. Li naskiĝis en Gyula 7-a de novembro 1848 kaj mortis en Torda en 1912.
Kariero
Csatár Kenézy pristudis juron en Budapeŝto ĝis 1869 kaj li estis aktoro ĝis komenco de 1876, poste oficisto. Li estis konstanta kunlaboranto de pluraj gazetoj de Budapeŝto, redaktoro de gazetoj Tolnamegyei Közlöny, Komáromi Lpok (1886-1889).
Jan Koszmaluk
Jan KOSZMALUK (naskiĝis la 21-an de majo 1960 en Czeremcha, Podlaĥio) estas pola esperantisto vivanta en Francio. De 1987 ĝis 1991, li estis prezidanto de TEJO.
10953 Gerdatschira
10953 Gerdatschira estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
La geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten malkovris ĝin sur la fotaj platoj eksponitaj de Tom Gehrels elde la Monto Palomar kaj senditaj en Leiden (Nederlando).
Nomo
Ĝia nomo honoras Gerda Tschira, fondintinon kaj direktorinon de la Carl Bosch Museum de Heidelberg, konstruita en memoro de la fama germana kemiisto, Nobel-premiito pri Kemio en 1931. Ŝi tre interesiĝas pri la natursciencoj, inkludante astronomion.
Balázs Harrach
Balázs Harrach [balAĵ haraĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harrach Balázs estas hungara bestokuracisto, virusologo, profesoro, membro (korespondanta (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
Balázs Harrach  naskiĝis la  en Mosonmagyaróvár.
Biografio
Balázs Harrach en 1975 eklaboris en esplora instituto. Li akiris gradon PhD (aŭ kandidatiĝis) en 1988, gradon DSc en 2002 antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li estis institutestro inter 2000-2008, poste li estas konsilisto. Li ankaŭ instruas en Universitato Reĝo Sankta Stefano kiel titulara profesoro. Li estas ĉefredaktoro de Acta Veterinaria Hungarica. Li ricevis premiojn aŭ medalojn inter 1976-2010.
Saint-Maurice-près-Crocq
Geografio
Saint-Maurice-près-Crocq etendiĝas sur 14,1 km², kaj havis 115 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Maurice-près-Crocq situas je alteco de 725 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Maurice-près-Crocq apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean Charpeaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Maurice-près-Crocq apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Rosa Chacel
Rosa CHACEL Arimón (Valladolid, 3a de junio 1898 - Madrido, 27a de julio 1994) estis hispana verkistino de la Generacio de la 27a.
Biografio
Rosa naskiĝis en 1898, kaj estis edukita en klera sed malriĉa familio. Pro sia malbona sankoniĉaro, ŝi estis dum la infanaĝo edukita hejme de sia patrino, kiu estis instruistino. En 1915 ŝi ekstudis skulptarton en la madrida Reĝa Akademio pri Belartoj de Sankta Fernando. Tie ŝi konatiĝis kun la pentristo Timoteo Pérez Rubio, al kiu ŝi geedziĝis en 1922 kaj kun kiu ŝi havis filon: Carlos, verŝajne kiu plej ludis gravan rolon en ŝia vivo. Pri skulptarto, ŝi devis rezigni en 1918 pro sankialoj, kaj tiam ekis ŝia kariero kiel verkisto.
La edzo ricevis stipendion de la Akademio de Hispanio por studi arton en Romo, kaj tie ili loĝis inter 1922 kaj 1927. Tiutempe, la legado de Portrait of the Artist as a Young Man (Portreto de la artisto kiel juna viro), de James Joyce, instigis ŝin al kreado de sia unua verko: Estación, ida y vuelta (Stacidomo, ire kaj reen), kiu tre plaĉis al aliaj verkistoj kiel Ortega y Gasset, Concha Méndez, Alberti kaj Juan Ramón Jiménez. Ŝi ricevis influojn ankaŭ de Freud kaj Nietzsche.
Milito kaj ekzilo
Kiam ekis la milito, Timoteo estis soldato, kaj ambaŭ subskribis la Manifeston de la kontraŭfaŝisma intelektularo, kaj siaflanke Rosa kunlaboris kun la respublikema gazetaro kaj laboris kiel san-flegisto. Kiam la milita situacio iĝis ege danĝera por garantii la taŭgan konservadon de la artaĵaro meze de la atakata Madrido, la registaro decidis elirigi la pentraĵojn de la Muzeo Prado, kaj Timoteo zorgis pri tio. Dekomence el Madrido al Valencio, poste al Francio kaj Svisio, oni plenumis tion ĉion meze de ĉiaj enormaj malfacilaĵoj. Kiam li finis meti en sekurecon la muzean trezorartaĵaron, li estis ege malriĉa. Dume, Rosa rifuĝiĝis unue en Francio kaj poste en Grekio por protekti la filon. La rilato al la edzo komencis tiam estiĝi malproksimema, nur respektomontra kaj senpasia.
Post la milito, ili ekziliĝis en Brazilon. Tiam ŝi kunlaboris en gazetoj kaj beletraj suplementoj kaj faris tradukojn el la franca kaj la angla. La familio ege malriĉis tiam.
Reveno
Ŝi revenis al Hispanio en la 1960-aj jaroj, sed por mallonge ŝi vivis foje kaj foje inter Rio-de-Ĵanejro kaj Madrido. Tamen la definitiva integriĝo iĝis malfacila parte pro ŝia nekonformiĝemo, parte pro la malfacilaĵoj, kiujn trairis tiutempe la lando. En la unuaj jaroj de la Hispana Transiro al la Demokratio, aŭtoroj kiel Julián Marías, Pere Gimferrer kaj Ana María Moix remalkovris ŝin. La publikigo en 1976 de Barrio de Maravillas (Kvartalo Maravillas), romana trilogio bazita sur ŝiaj personaj rememoroj de infanaĝo kaj adolesko, signifis ŝian rekonon kiel verkisto. Sekve de tio ŝi ricevis plurajn premiojn kaj honorojn. Tamen okazis ankaŭ du elreviĝoj: ŝi ne estis elektita ano de la Hispanlingva Akademio kaj same ŝi ne ricevis la Cervantes-premion.
Post la morto de la edzo en 1977 ŝi ekloĝis definitive en Hispanio. Tiu lasta etapo de ŝia vivo estis la plej fekunda el verkista vidpunkto. Dum siaj lastaj jaroj, ŝi suferis pro soleco kaj pro monmankaj malfacilaĵoj. Jam estante 90-jaraĝa ŝi komencis ankaŭ misfarti. Iom forgesita, ŝi forpasis en 1994.
Sed ŝi lasis, krom la jam menciitajn verkojn, grandan kvanton de romanoj, noveloj, poemoj, taglibroj kaj recenzoj. Ĉefe ŝiaj taglibroj estas nemalhaveblaj historiaj fontoj ege utilaj por kompreni kia estis la vivo de virinoj, de homoj, en la 1930-aj jaroj. Ŝi konservis en siaj vivo kaj verkaro fortan fidelon al la respublikema Hispanio. Tio igis ŝin neadaptebla rifuzanto kaj de tio, kion ŝi trovis dum la ekzilo, kaj de la senengaĝiga kaj konsumisma lando, kiun ŝi retrovis je sia reveno.
Sierra Sur (Ĥaeno)
La Sierra Sur (Suda Montaro) de Ĥaeno estas komarko de la Provinco Ĥaeno, Andaluzio, Hispanio. Ties ĉefurbo, kiel administracia centro, estas Alcalá la Real.
Ĝi havas 41 777 loĝantoj (informo de INE por 2018), areon de 784,27 km², kaj loĝdensecon de 53,26 loĝ/km².
Geografio
La komarko estas en la sudokcidenta pinto de la provinco, kaj limas okcidente kun la provinco Kordovo kaj al sudoriente kun la provinco Granado.
Ĝi estas ia natura bariero de la depresio de la valo de la rivero Gvadalkiviro, kaj formas parton de la centra strio de la Subbetika Montoĉeno, kaj atingas plej altan pinton en la montaro Sierra de la Pandera (1870 m).
Municipoj
La komarko estis komponita de dek municipoj: Alcalá la Real, Alcaudete, Castillo de Locubín, Frailes, Fuensanta de Martos, Jamilena, Martos, Torredelcampo, Valdepeñas de Jaén, Los Villares.
Sed ekde la 27a de marto 2003, laŭ la katalogo fare de la Consejería de Turismo y Deporte de la Junta de Andalucía, oni transigis Fuensanta de Martos, Jamilena, Martos, Los Villares kaj Torredelcampo al la Metropola Areo de Ĥaeno.
Tiel la aktuala "Comarca Sierra Sur" havas jenajn municipojn: {|
Chiusavecchia
Chiusavecchia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Chiusanico, Lucinasco kaj Pontedassio.
Gyula Kepes
Gyula Kepes [djula kepeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kepes Gyula estis hungara kuracisto. Gyula Kepes naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Mezővári (nuntempa Vari en Ukrainio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Kepes devenis el juda familio. Li akiris medicinan diplomon en Vieno en 1870. Post siaj studoj li laboris en hospitalo en la sama urbo. En 1872 li iĝis membro de ekspedicio kiel ŝipkuracisto. La ŝipekspedicio malkovris Landon de Francisko Jozefo. Hejmenveninta Kepes ricevis premion, poste li servis en la armeo de Aŭstrio-Hungario. En 1904 li ekhavis postenon en la defenda ministerio. En 1914 li pensiuliĝis.
Oleacoj
En tiu familio, estas arboj kaj arbustoj kun ĝenerale kontraŭe duopaj folioj kaj kun floroj, malofte senperiantaj, karakterizataj de 4(5) kuniĝintaj sepaloj, 4(5) kuniĝintaj petaloj kaj ofte nur 2 stamenoj.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (25 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
János Borcsa
BORCSA János (borĉa) estas rumanuja hungara literaturkritikisto, redaktoro naskita en Târgu Secuiesc la 29-an de julio 1953.
Biografio
En 1976 János Borcsa finis la fakojn de hungara-rusa lingvoj en Universitato Babeş-Bolyai kaj instruis en sia naskiĝurbo kaj ekde 1977 en Szentkatolna. En 1990-91 li estis kontrolleganto de Libroeldonejo Dacia en Kluĵo, li redaktis la gazeton Jelenlét, kaj li denove instruis. En 1998 li establis la libroeldonejon Ambrózia Kiadó.
Izopropila glutarato
Izopropila glutarato aŭ C11H20O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj izopropanolo. Izopropila glutarato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Toplitzsee
Toplitzsee estas lago lokigita en densa monta arbaro alte supre en Aŭstriaj Alpoj, je 60 mejloj de urbo Salzburg en okcidenta Aŭstrio.
García (Nuevo León)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 51658 loĝantojn. El tiuj estis 26223 viroj kaj 25435 virinoj. La komunumo havas surfacon de 853,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 710 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24557 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 126 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,51 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En García loĝis en la jaro 2000 17771 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 16590 scipovis legi kaj skribi, sed 1992 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 11,15 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 13,79 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 8,37 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 20872 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1561 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 2124 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Paul Robeson
Paul ROBESON (9-a de aprilo 1898 – 23-a de januaro, 1976) estis usona aktoro, kantisto, verkisto kaj aktivulo por civilrajtoj kaj aliaj aferoj.
Robeson naskiĝis en Nov-Ĵerzejo. Post la frua morto de la patrino li estis edukita de la patro, kiu iam estis sklavo. Li tre frue instruis la filon pri la neceso de memplibonigado per edukado. Paul Robeson gajnis stipendion por studi ĉe la Universitato Rutgers, kie li estis elstara sportisto kaj studento. Poste li diplomiĝis pri juro ĉe la Universitato Columbia.
Li famiĝis pro aktorado kaj kantado. Oni aklamis liajn rolojn en Emperor Jones, Porgy and Bess, kaj precipe en Anglio en 1930, kiam li ludis la rolon de Otelo en la samnoma teatraĵo de Ŝekspiro. Tio okazis, kiam usonaj teatroj ne estis pretaj doni al li la rolon, sed poste en 1943 li ludis la saman rolon en Novjorko.
Lia repertuaro de afrik-usonaj popolkantoj helpis disvastigi tian muzikon al pli vasta aŭskultantaro en Usono kaj aliaj landoj. Elstaris la kanto Go Down Moses.
Dum siaj oftaj vojaĝoj eksterlanden li forte kritikis la vivkondiĉojn de nigraj usonanoj precipe en la sudaj ŝtatoj pro apartigado. Tio plus la fakto, ke li esprimis simpation al Sovetunio, signifis, ke la komitato gvidata per Senatano Joseph McCarthy nomis lin komunisto. Pro tio la usona registaro rifuzis doni al li pasporton kaj li ne povis vojaĝi eksterlanden.
Antaŭ ol oni redonis al li la pasporton en 1958, li verkis gravan libron, kiu forte argumentis por forta registara agado por ŝanĝi la apartigad-leĝojn, kiuj afliktis la vivojn de afrik-usonanoj.
Malfeliĉe dum la resto de la vivo li suferis diversajn malsanojn kaj tre malofte aperis antaŭ la publiko.
Eksteraj ligiloj
Paul Robeson on the Web - listo de ligoj al diversaj retpaĝoj
NGC 1961
NGC 1961 (aliaj indikoj — IC 2133, IRAS05365+6921, UGC 3334, ZWG 329.8, MCG 12-6-7, ARP 184, PGC 17625) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jesuso Trapero
Jesuso Trapero (Jesus Sandoval) naskiĝis en Madrido, Hispanio. Nun li estas konata Jutubisto, aktoro kaj hispanlingva instruisto en Tajvano. Ĝis junio 2019, ekzistas 310.000 da sekvantoj kaj 28 milionoj da vidoj en lia Jutub-kanalo. Liaj filmaj verkoj ofte estas cititaj de konataj amaskomunikiloj kiel Apple Daily, 東森電視 , 自由時報 , ktp. La plej multe el la temoj devenas el la sociaj fenomenoj de Tajvano observitaj en la vivo, kaj ofte kaŭzis varmajn diskutojn de ĉiuj forumoj.
Vesijärvi (Päijänne-Tavastio)
Vesijärvi (elparolo: ) estas lago en la provinco Päijänne-Tavastio de Finnlando. Ĉe la suda fino de la lago situas la urbo Lahti, norde ĝi ligiĝas kun la lago Päijänne pere de la rivero Vääksynjoki kaj la Kanalo de Vääksy. La longo de Vesijärvi estas 25 kilometroj kaj ĝia areo estas 108 kvadrataj kilometroj. La meza profundo estas 6 metroj kaj la plej granda profundo 42 metroj. La surfaco de la lago kuŝas proksimume 81 metrojn super la marnivelo kaj proksimume 3 metrojn super la nivelo de Päijänne, kien la akvo de Vesijärvi fluas.
Por nuna parolanto de la finna, Vesijärvi signifas "akvo-lago", sed verŝajne la nomo tamen devenas de la pli malnova formo *Veksijärvi kaj parencas kun la nomo de la vilaĝo Vääksy ĉe la norda fino de la lago. La vorto *veksi signifis "mallongan riveron ligantan du lagojn", kia estas ĝuste la rivero Vääksynjoki en Vääksy.
Salpausselkä
Salpausselkä (elparolo: ) estas nomo donita al ĉiu el la tri paralelaj altaj terkrestoj en Suda Finnlando. Ili estas finmorenoj formiĝintaj fine de la lasta Glaciepoko. Malvastasence la nomo estas uzata nur pri la plej suda terkresto, kiu pasas tra la urbo Lahti kaj laŭ kiu estas nomita la internaciaj Skiludoj de Salpausselkä.
La vorto Salpausselkä signifas laŭvorte "bar-dorso". Ĝi estis elpensita de geografoj meze de la 19a jarcento – oni pensis, ke temas kvazaŭ pri terspino, kiu sude baras la akvojn de la finna lagregiono.
Mikołaj Zieleński
Mikołaj ZIELEŃSKI (ĉ.1550- ĉ.1616) estis pola komponisto kaj orgenisto.
Ne multe pli sciatas pri lia privata vivo ol tio, ke li estis dungita de la kortego de Wojciech Baranowski kiel orgenisto kaj komponisto kaj vivis dum la ŝanĝo de la 16-a al la 17-a jarcento.
Li studis italan muzikon (ne endis fari ĝin en Italio) kaj havis postenon kiel kapelmajstro kaj orgenisto en kastelo Łowicz.
Tiutempe estis pluraj italaj muzikistoj en Pollando (ekz. Luca Marenzio kaj Marco Scacchi), kiuj probable influis lian komponadan arton.
En tempo de milito kaj forbruligitaj arĥivoj estas kvazaŭ miraklo, ke supervivis kolekto offertoria et communiones (presita en Venecio 1611), kiu verŝajne enhavas grandan parton de la verkaro de Zieleński.
Mikołaj Zieleński estas grava figuro en pola renesanca muziko, samkiel Marcin Mielczewski. Li estas agnoskata inter la plej geniaj polaj komponistoj, kune kun Wacław z Szamotuł kaj Fryderyk Chopin.
Mozelgovio
Mozelgovio estis mezepoka govio, kiu entenis kiel administra unuo la valo da Mozelo de  Metz malsupren ĝis la hodiaua limo inter Luksemburgio kaj Germanujo; kiel nomo por la regiono ĝi estis multe pli vasta, kaj laŭlonge de la rivero, kie ĝi antingis Cochem, kaj ankaŭ ĝis la ĉirkaŭantaj mondaj regionoj.
Bory
Bory estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
Mozelgovio
La administeja centro kaj ĉefa urbo estis Metz, per tio ĝi, minimume dum certa tempo kaj parte indentas al la Metzgovio.
Bory
En Ĉeĥio:
Mozelgovio
Grafoj d la Mozelgovio estis:
Tyne and Wear
Tyne and Wear estas metropola provinco en la angla regiono nordorienta Anglio.
Mozelgovio
La Mozelgovio estis ĉe la reorganizado de la govigrafejoj en feŭdaj grafejoj la bazo de la grafejo Luksemburgo.
Bory
En Slovakio:
Tyne and Wear
Loĝantaro - 1 121 000
Ĝi enhavas 5 metropolajn distriktojn - Gateshead, Newcastle-upon-Tyne, North Tyneside, South Tyneside, Sunderland.
Ĝendarmo en Novjorko
Ĝendarmo en Novjorko (france Le gendarme à New York‎) estas franca filmo aperinta en 1965 kaj originale filmita en la franca lingvo. Temis pri la dua el ses konataj filmoj, post Ĝendarmo el Saint-Tropez, kaj sekvita de Ĝendarmo geedziĝas, Ĝendarmo en emeriteco, Ĝendarmo kaj eksterteranoj kaj Ĝendarmo kaj ĝendarminoj. En tiuj ĉi filmoj rolis Louis de Funes, Michel Galabru kaj multaj aliaj konataj francaj aktoroj.
Rilate sian ĝenron, ĉiuj ses filomj rigardeblas kiel komedia filmo kaj ĉiuj baze lokiĝas en Saint-Tropez, fama somerrestadeja havenurbo borde de la Mediteranea Maro en la regiono Bordo Lazura aŭ Franca Riviero, kvankam tiu ĉi filmo, kiel indikas la titolo, kompreneble ankaŭ disvolviĝas en Novjorko.
Géza Fülöp
Géza FÜLÖP [fyloep] estis rumania hungara kemiisto, publicisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 23-an de novembro 1930 kaj mortis la 4-an de junio 2021 en Târgu Mureș.
Ĝendarmo en Novjorko
La filmo havas entutan daŭron de 98 minutoj.
Barbuñales
Barbuñales (Barbuñáis) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro, iomete oriente de la rivero Alcanadre.
Ĝi limas norde kun Lascellas-Ponzano kaj oriente kun Laluenga ene de la komarko.
La loĝloko Barbuñales mem (468 msm) estas je 42 km oriente de Huesca, komunikata laŭ la ŝoseo A-2204 kun Pertusa sudokcidente, kaj kun Peraltilla nordoriente kaj tie kun la aŭtoŝoseo A-22.
Historio
La areo estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia reton de irigacio la loknomon de la najbara "Azlor". La ebla ekzistado de tura fortikaĵo atestas pri la defenda gravo de la loko. Tiukadre la municipa blazono montras du bildojn de kastelo. Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj.
En 1395 doña María, edzino de la infanto Martín, vendis Pertusa kaj ĝiajn domarojn, inter kiuj Barbuñales, al Bernardo de Pinós. En 1414 Barbuñales estis domaro de Pertusa. En 1417 la reĝo Alfonso la 5-a de Aragono vendis Pertusa kaj ĝian domaron Barbuñales al Berenguer de Bardají. En 1496 la reĝo Ferdinando la 2-a de Aragono konfirmis la vendon de 1417.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Barbuñales kie oni malaltiĝis el 431 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 98 loĝantoj (2022).
Fumo
Fumo estas speco de vapora nebulo enhavanta materiajn solidajn erojn kaj eliĝanta el brulanta korpo.
Barbuñales
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdalarboj, olivarboj, vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo de Sankta Laŭrenco (baroka de 1666) kun kapelo de familio Azara, kie estas novklasiko tombejo de Nicolás de Azara; Ermitejo de Sankta Barbara; fontano Fuente de las Calzadas (1571); restaĵo de eble islamdevena gvatoturo nomita "Torre Moreu"; proksime de la rivero Alcanadre estas restaĵoj de iama setlejo konata kiel "Pueblo de Lizana", krom la naturaj lokoj (kverkarbaro de Lizana) ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon.
Fumo
Danĝeroj
Fumvenenado estas ofta mortokaŭzo dum incendioj. Plej ofte la morto survenas pro termikaj vundoj kun sufokado kaj pulmodomaĝoj.
50722 Sherlin
50722 Sherlin estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jerry Sherlin (1944–2018) meteologiisto por la Usona Aerarmeo fakulo pri kosma meteologio kiel helpanto de esplorado ĉe la Nacia Suna Observatorio de Sacramento Peak. Li estis ankaŭ la 22-a prezidento de la Astronomia Ligo kaj tre bone konata en astronomio kiel membro de multenombraj profesiaj kaj amatoraj asocioj.
Desilu Productions
Desilu Productions estis usona filma produktentrepreno fondita kaj kunposedata de edzo kaj edzino Desi Arnaz kaj Lucille Ball, kiu produktis famaj spektaklojn kiel I Love Lucy, Star Trek kaj The Untouchables. En 1962, Desilu estis la dua plej granda sendependa televidprodukta entrepeno en Usono, malantaŭ Revue Productions de MCA, tiam Universal Pictures estis aĉetita de MCA kaj Desilu iĝis la ĉefa sendependa produktentrepreno ĝis ĝia vendo en 1967.
Ball kaj Arnaz komune posedis la plimultan parton en Desilu de ĝia komenco ĝis 1962, kiam Ball aĉetis la parton de Arnaz kaj prizorgis la kompanion sola dum pluraj jaroj, ĝis 1967, kiam ŝi vendis siajn akciojn de Desilu al Gulf and Western Industries por 17 milionoj da USD. La tuta rajto por antaŭaj filmoj de Desilu estis aĉetita de CBS per du el siaj filioj.
Mazinho Oliveira
Mazinho Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1990 ĝis 1991 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Klaŭdo Roux
Klaŭdo ROUX [Ru], en Esperanto Klaŭdo Ruso, estas franca sciencisto kaj esperantisto. Li naskiĝis en Provenco, Franco, en 1945, kaj iĝis scienca esploristo pri likenoj. Li kunordigis la redaktadon de la scienca parto de la nova PIV, kaj estas prezidanto de Franca Esperanto-Instituto. Li ankaŭ estas ano kaj vicsenatano de AIS San Marino.
La verkaro de Klaŭdo (Claude) Roux pri likenoj estas konsiderata kiel preskaŭ norma. Cl. Roux estas lia botanikista aŭtor-noma mallongigo.
Biografio
Klaŭdo ROUX naskiĝis en Oranĝo, Vaŭkluzo, Francio en 1945. Post la abiturienteco, li komencis altajn studojn pri biologio en la Fakultato pri Sciencoj de Marseille-Saint-Charles, ĝis 1968. Li iĝis licea profesoro pri biologio kaj geologio, inter 1969 kaj 1975. Poste li trapasis la CNRS konkurson, kaj iĝis esploristo pri likenologio. Inter 1975 kaj 2005, li estis esploristo pri likenologio ĉe CNRS ĉe la Laboratorio pri Botaniko de la Mediteranea Instituto pri Ekologio kaj Paleoekologio, Fakultato pri Sciencoj kaj Teknikoj de Saint-Jérôme en Marsejlo, Francio.
Li geedziĝis, kaj havas filon, kaj nepojn. Li estas denaska franca parolanto, parolas esperanton, kaj ankaŭ legas la anglan, la germanan, la hispanan, kaj la katalunan. Li parolas la provencan lingvon. Li estas prezidanto de la Asocio Franca pri Likenologio (AFL).
Aktivaĵoj en la esperanta movado
Klaŭdo ROUX eklernis esperanton sola, nur per libro, kaj iĝis bona esperantisto. Li trapasis la kapablecon.
Li partoprenis la Esperantan Grupon en Marsejlo ("Centre Culturel d'Eperanto de Marseille") dum pli ol 20 jaroj. Li instruis la lingvon.
Li kunordigis la redaktadon de la scienca parto de la nova PIV (kun Michel Duc Goninaz), kaj estas prezidanto de Franca Esperanto-Instituto. Li ankaŭ estas ano kaj vicsenatano kaj fakarestro de Akademio Internacia de la Sciencoj (AIS), San-Marino.
Klaŭdo Roux estas membro de SAT kaj regule partoprenas la kongresojn. Dum la kongreso de SAT, en Bratislavo, 2004, li faris prelegon titolitan "La natursciencaj terminoj en la Nova PIV".
Verkoj en aliaj lingvoj
Kompleta listo de la verkoj de Klaŭdo Roux estas ĉi tie.
Metz-govio
La Metz-govio estis mezepoka goviografejo kun la urbo Metz kiel centro. El la Metz-govio iĝis poste la grafejo Metz.
Norde de la Metzgovio, malsupre de la Mozelo situis la Mozelgovio, kies administra centro partatempe estis  Metz. Tiu sinifas minimume partan identecon de la du govioj.
Grafoj en la Metz-govio
La sekvantoj de Matfried nomiĝas poste „grafoj de Metz“.
6666 Frejo
6666 Frejo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets ("Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj") elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la dio Frejo au Frø, de la nord-ĝermana mitologio, filo de Njórðr kaj frato de Freja. Li estas la dio de la fekundeco, de la paco, de la edziĝo kaj de la abundaj rikoltoj. Lia fratino Freja ankaŭ lasis sian nomon al la asteroido 76 Freia.
17211 Brianfisher
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Lee Fisher, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la "Mandan High School" de Mandan (Norda Dakoto, Usono).
Cicagna
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago, la 24-a de junio, sekve estas la komunuma festotago.
Eksteraj ligiloj
Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Villa Purificación
Villa Purificación estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Purificación. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 068.
Geografio
Villa Purificación apartenas al la regiono Costa Sur kiu situas en la okcidenta parto de la subŝtato (sude de la regiono Costa Norte). Multaj komunumoj en tiu regiono limas al la pacifika oceano. Al tiu regiono apartenas entute ses komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10975 loĝantojn. El tiuj estis 5506 viroj kaj 5469 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1937,61 km². La meza alteco estas 440 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 25 C. En la komunumo estas 1972,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3513 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2848 scipovis legi kaj skribi kaj 657 viroj estis analfabetoj. Do 18.7 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 3499 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2969 sciis legi kaj skribi kaj 522 virinoj estis analfabetoj. Do 14,92 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Villa Purificación vivis 10544 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,009 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kosmolifto
Kosmolifto estas ideo pri tipo de lifto, komenciĝonte sur la Tero kaj etendiĝonta, kundukonta trans la teran atmosferon, en la kosmon.
La ideo pri kosmolifto aperis unuafoje en 1895, kiam la rusa kosmopioniro Konstantin Ciolkovskij, inspirita de la Eiffel-turo, proponis konstrui turon, kiu etendiĝas direkte en la kosmon. Li imagis, ke lifto per kablo liveras aĵojn direkte en la geostacionaran orbiton. Pli poste oni proponis subetendigon de kablo el satelito, staranta sur geostacionara orbito. Tiukaze la kosmolifta kablo devus longi ĉ. 36.000 km kaj elteni grandajn tir-fortojn. Por akiri eĉ kontraŭforton (pro gravita pezo de la kablo), oni planas plilongigi la kablon eĉ plu en la kosmon.
Franz Jägerstätter
Franz JÄGERSTÄTTER (naskiĝinta en la 20-a de majo 1907 en St. Radegund / Distrikto Braunau am Inn, murdita en la 9-a de julio 1943 en Brandenburg an der Havel) estis aŭstra martiro de konscienco.
Kosmolifto
Aktuale taŭgas por kablomaterialo nur la karbonaj nanotuboj. La NASA apogas la diversajn tiutemajn esplorojn per pli ol duonmiliono da dolaroj. Oni antaŭvidas la realigeblecon de la planoj en ĉ. 2020.
Franz Jägerstätter
Religia evoluo
Certan tempon la kamparano fremdiĝis al la katolika kredo, finfine li retrovis siajn katolikajn radikojn. Tio iĝis decida por sia sinteno al la naziismo. Per pasia studado de katolika literaturo, legado regula de la biblio kaj ofta partopreno en mesoj li pli kaj pli konvinkiĝis pri la neakordigeblo de sia konvinko kaj tia de la nazia partio. Kritikega kontraŭnaziisma rondletero de la linca episkopo Johano Gföllner en 1933 ekiĝis la gvidilo de Jägerstätter. Pro la pasiveco de multaj aliaj ekleziaj funkciuloj vidalvide al la ekstremdekstraj danĝeroj li mense ankoraŭ ege suferos la venontajn jarojn.