cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Posada de Valdeón
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Caín de Valdeón, Santa Marina de Valdeón, Caldevilla de Valdeón, Cordiñanes de Valdeón, Los Llanos de Valdeón, Posada de Valdeón, Prada de Valdeón kaj Soto de Valdeón, okupas totalan areon de 164,60 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 424 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 102 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Posada estis centro de mezepoka domararo Valdeón, kies nomo aperas en la nunaj loĝloknomoj. La preĝejo estas dokumentita ekde 1098 kaj la baptujo estis datita en 1158. La preĝejo de Barrejo estas dokumentita ekde 1098 kaj 1113 kaj la monaĥejo de Sankta Stefano estas dokumentita ekde 1093 kaj 1189. La monaĥejo de Sankta Isidoro estis konstruita de la monaĥoj de Sankta Marina de Valdeón en Corona ĉirkaŭ 1093.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto).
Posada de Valdeón estis ĝemeligita kun Annoix, Francio.
Jenő Attila Kessler
KESSLER Jenő Attila [kesler] estas rumania hungara biologo. Li naskiĝis en Turda la 23-an de decembro 1939.
Biografio
Jenő Attila Kessler diplomitiĝis pri biologio-geografio en UBB de Kluĵo (1963). Li doktoriĝis en Bukareŝto en 1977 pri birdfaŭno de regiono de riveroj Crișurilor de plioceno ĝis hodiaŭ. La Society of Vertebrate Palaeontology News Bulletin de Vaŝingtono de 1978 pripublikas kaj pritaksas lian agadon.
(19171) 1991 FS
(19171) 1991 FS estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hitoshi Shiozawa kaj Minoru Kizawa elde Fuĵieda (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Ĥatun
Ĥatun (perse: خاتون -Khātūn, turke: Hatun ) estas ina titolo de la nobelaro kaj alternativa maskla "ĥano" elstare uzita en la Unua Turka Imperio  kaj en la posta Mongola Imperio. Estas ekvivalento de "reĝino" aŭ "imperiestrino".
Kvankam la titolo akiris eminentecon inter la tjurk-mongolaj triboj de Interna Azio, ĝi estas kiel la titoloj Tarĥan, Bajg kaj Jabghu - ne altajaj, sed el hindeŭropaj originoj (en tiu kazo de Irano). Antaŭ la apero de Islamo en Centra Azio, Ĥatun estis la titolo de la Reĝino de Buĥaro.
Kleszczele
Kleszczele estas urbo en Podlasio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kleszczele en distrikto Hajnowski.
Amendolara
Amendolara estas komunumo de Italio.
Diablo
Diablo (el la latino : diabolus, el la greka Διάβολος) estas estro de la malbonaj spiritoj laŭ la Abrahama religio. Ĝi nomatas ofte Satano en la kristana kulturrondo, sed foje la vorto estas sinonimo por la demonoj, la malbonaj anĝeloj, kiuj sekvas Satanon. Similaj konceptoj ĉeestas ankaŭ en aliaj religioj.
Etimologio
La greka vorto Διάβολος (diabolein) signifas "disigi", Diablo estas la disiganto aŭ la disigato. Ahrimano
Mezopotamio
La mezopotamia mitaro estas la unua, kiu priskribis la universo kiel batalkampo inter la bon kaj la malbono. Asag estas malica spirito, alportanta malsanojn. Tiamat, diino de la salaj akvoj kaj de la ĥaoso. Marduk mortigis ŝin kaj faris el ŝia korpo la universon.
Persio
En la zaratuŝtra religio Angra Mainju (aŭ Ahrimano) estas la dio de la mallumo, mala ekvivalento de Ahura Mazda.
Nordio
En la Nord-ĝermana mitologio, Loki, filo de gigantoj, iĝis adopta frato de Odino. Li estas la dio de la ruzo, de la elokvenco kaj de la mensogo. Kaŭzinte la morton de Baldr, li estas ĉenata al tri rokoj. Dum Ragnarök, li liberiĝos kaj batalos kontraŭ la dioj.
Gnostikismo
En Gnostikismo, la materia mondo estas esence malbona, kaj la "Vera Dio" estas preter la materia mondo, tiel ke la universo estas regita fare de malbonvola pli malgranda diaĵo. Tiu diaĵo estis identigita kun la diaĵo de la Malnova Testamento fare de kelkaj sektoj, kiel la Setanoj kaj Markionismoj. Tia diaĵo, kiu estas la kreinto de la materia mondo, estas ofte nomita kiel la Demiurgo kaj estas ja diaĵo, sed, ne la bonfara Vera Dio.
Kelkaj apartaj diabloj
En la eŭropa mezepoka katolika kulturo oni inventis diablon, kiu estu la patrono kaj de tajperaroj kaj de skribistoj (kopiistoj), nome Tutivillus, registrita ekde la 13-a jarcento, ankaŭ per diverseco de nomoj kiel Titivillus, Tytinillus, Titulinus, Titufullus, Tutivill kaj Titivitilarius, kompreneble logika konsiderante la tendencon al literŝsnĝoj. Tiu diablo estus la kulpulo de la eraroj faritaj de la skribistoj (instigita de siaj inferaj estroj), kiu siavice transprenis la kulpon de la eraroj, por la profito de la erarintoj, kiuj sentis sin senkulpigitaj. Tiu estas la diskonigo de Julio G. Montañés en sia verko 'Tutivillus: el demonio de las erratas'.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri diablo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Bibliografio
Pri la personeco kaj agado de la diablo laŭ vidpunktoj de katolika eklezio oni povas konsulti jenajn tekstojn, aparte tiujn de dok.ro Gabile Amoth, oficiala ekzorcisto en la katolika eklezio.
Gabriele Amoth, Memorie di un esorcista (Memoroj de ekzorcisto), Piemme.
Gabriele Amoth, ''Il Rito. Storia vera di un esorcista di oggi'' (Rito. Vera historio de hodiaŭa ekzorcisto), Sperling-Kufler, 2010.
Gino Oliosi,Il demonio come essere personale (Diablo kiel ulo persona), Fede e Cultura).
Agostino Tommaselli, ''Spiriti maligni. Chi è il diavolo, qual è il suo potere, come si combatte'', ESB, 2011
(13359) 1998 UC4
(13359) 1998 UC4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Globhaltero
La globhaltero aŭ girjo estas tradicia rusa sporta haltero, destinita ĉefe por progresigi muskolan forton de sportistoj, fortigi artikojn kaj havas kutime globformon kun speciala anso por teni la pezaĵojn per mano. La unupecaj pezaĵoj havas pezon de 4, 8, 12, 16, 20, 24, 28, 32, 36, 40, 48, 56 kg. Oni povas konkursi uzante globhalterojn kun pezo de 16, 24 kaj 32 kg.
Ĝi origino deirias al la rusaj foiroj, kie oni pesis furaĝon per ferpezaĵo (1 pudo = 16 kg ). La soveta armeo uzis tipon de globhaltero kun 24 kg.
Canal de Berdún
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko Jacetania. Ĝi estas norde de Bailo kaj sude de Ansó; totale la municipa teritorio limas norde kun Fago kaj Ansó, oriente kun Puente la Reina de Jaca kaj Bailo, sude kun Longás, en la provinco Zaragoza, kaj okcidente kun Bagüés, Mianos, Sigüés kaj Salvatierra de Esca. La municipa teritorio estas inter la riveroj Aragón, Majones kaj Veral. Parto de la municipa teritorio estas okupita de la Natura Parko de Valles Occidentales kaj la Protektita Pejzaĝo de Fozes de Fago kaj Biniés. La municipo enhavas la loĝlokojn Berdún mem, Biniés, Majones, Martés, Villarreal de la Canal, kaj la senhomejon Huértalo.
La loĝloko Berdún mem (655 msm) estas je 83 km nordokcidente de Huesca ĉe la nacia ŝoseo N-240 inter la Akvorezervejo de Yesa okcidente kaj Puente la Reina de Jaca sudoriente.
Historio
Ekde la 11-a jarcento estis turo en Majones kiel defendejo el la apuda Regno Navaro.
En la 14-a jarcento oni konstruis la kastelon de Biniés, rilate al hegemonio de nobeloj en la loko.
Dum la Milito de hispana sukcedo komence de la 18-a jarcento Biniés partianis por la tendaro de Burbonoj minoritata en Aragono, pro kio oni detruis la senjorposedaĵojn.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Berdún: oni malaltiĝis el 1014 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 215 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealo, vitejoj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas preĝejo, ermitejo, kaj ekstere naturaj lokoj.
Prioro (Leono)
Prioro [PRJOro] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montaña de Riaño, en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Prioro kaj Tejerina, okupas totalan areon de 48,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 337 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 87 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, montara naturo).
Stacio Kii-Nakanoshima
Stacio Kii-Nakanoshima (japane: 紀伊中ノ島駅 [Kii-Nakanoŝima-eki], angle: Kii-Nakanoshima Station) estas fervoja stacio en Ŭakajama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
Kirchberg (Hunsrück)
Kirchberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kirchberg apartenas al la mezalta montaro kaj pejzaĝa regiono Hunsrück [prononco "Hunsryk"].
Partnera urbo
Kirchberg estas ĝemelurbo de
Fenomenologio de la Spirito
Phänomenologie des Geistes (Fenomenologio de la Spirito, 1807) estas plej grava, plej amplekse studita filozofia verko de Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Ĝi estis la unua verko de Hegel, kaj ĝi priskribas la trietapan dialektikan vivon de spirito. La titolo povas esti tradukita ĉu Fenomenologio de Spirito aŭ Fenomenologio de la Menso, ĉar la germana vorto Geist havas ambaŭ signifojn. La libra labora titolo, kiu aperis ankaŭ en la unua eldono, estis Scienco de Sperto de Konscio. Ĉe ties komenca publikigo, ĝi estis identigita kiel Parto Unu el la projektita "Sistemo de Scienco", el kiu Scienco de Logiko estis la dua parto. Pli malgranda verko, titolita Filozofio de Spirito (tradukita ankaŭ kiel "Filozofio de Menso"), aperas en la verkaro de Hegel nome Enciklopedio de la Filozofiaj Sciencoj, kaj rakontas laŭ pli mallonga kaj iome pli ŝanĝita formo la ĉefajn temojn de la origina Fenomenologio.
Fenomenologio estis la bazo de la posta filozofio de Hegel kaj markis gravan disvolvigon en la germana ideismo post Kant. Koncentrite al temoj kiaj metafiziko, epistemologio, fiziko, etiko, historio, religio, percepto, konscieco, kaj politika filozofio, Fenomenologio estas la verko kie Hegel disvolvigas siajn konceptojn de dialektiko (inklude la dialektikon mastro-sklavo), kaj de absoluta ideismo, etika vivo, kaj Aufhebung. La libro havis profoundan efikon sur okcidenta filozofio, kaj "estis laŭdita kaj akuzita pro la disvolvigo de ekzistadismo, komunismo, faŝismo, teologio pri dimorto, kaj historiisma neniismo."
La Mastro–sklavo dialektiko (en germana: Herrschaft und Knechtschaft) estas la nomo de fama fragmento kiu troviĝas en Fenomenologio de la Spirito. Ĝi estas tre amplekse konsiderata kiel ŝlosila elemento en la filozofio de la 20a jarcento kaj influis super multaj postaj filozofoj.
Anglaj tradukoj de Phänomenologie des Geistes
"Hegel's Phenomenology of Self-consciousness: text and commentary" [A translation of Chapter IV of the Phenomenology, with accompanying essays and a translation of "Hegel's summary of self-consciousness from 'The Phenomenologgy of Spirit' in the Philosophical Propaedeutic"], de Leo Rauch kaj David Sherman. State University of New York Press, 1999.
Eksteraj ligiloj
Elektronikaj versioj de la angla traduko de la verko de Hegel Fenomenologio de la Spirito estas disponeblaj ĉe:
Detala aŭdo-komentario fare de fakulo:
Larche (Corrèze)
Larche estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1 649 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Larche etendiĝas sur 5,74 km², kaj havis 1 649 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 287 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Larche antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Henri Chartier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Larche estas la ĉefurbo de la kantono de Larche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
NGC 498
NGC 498 (aliaj indikoj — PGC 5059, MCG 5-4-37, NPM1G +33.0043) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Negru Vodă
Negru Vodă [negru vodǝ] estas urbeto en la distrikto Constanța, Rumanio, kun 5.552 loĝantoj en 2002. La administre apartenantaj komunumoj estas: Darabani, Grăniceru kaj Vâlcelele.
Situo
Ĝi situas 55 km sudokcidente de la distrikta ĉefurbo, Konstanco (Rumanio), proksime al la bulgara-rumana limo.
Historio
Ĝin fondis en 1715 turkaj setlantoj. La turka nomo de la komunumo estis Karaömer, rumane Cara Omer, ĝis 1926, kiam ĝi ricevis la nunan nomon. Oni rang-altis ĝin al urbo en 1989.
Japana dikbekulo
La Japana dikbekulo aŭ Maska dikbekulo, Eophona personata, estas specio de birdo de la familio de Fringedoj. Ĝi povas troviĝi indiĝene en Orienta Azio kaj ĉefe en Japanio, de kio devenas la komuna nomo.
Temas pri ĝenerale grizbruna birdo ege rimarkinda pro tre nigra kapo. Ili havas tre flavan bekon, mallonga, larĝega, konusecforma kaj fortika ĉebaze, kun fortegaj muskoloj, kio permesas al ili rompi malmolajn semo- aŭ fruktokernojn. Ili estas tre similaj al la plej proksima parenco, la aliaj samgenranoj, nome la Flavbeka dikbekulo, sed diferenco estas ke la Japana dikbekulo havas nigran kapuĉon nur ĝis la okuloj, dum la Flavbeka dikbekulo havas pli etendan nigran kapuĉon kiu enhavas ankaŭ la orelareon. Tiele la nigra kapareo vere aspektas kvazaŭ masko kio estas tialo por la alternativa komuna nomo kaj por la latina scienca nomo kie personata devenas el radiko de la antikva greka kio signifas ja "masko".
La nuko estas grizecbruna same kiel la dorso. Pugo kaj subpugo estas blankaj. Flugilplumoj estas nigraj kun malgranda blanka marko, ne tiom etenda kiom la pli supraj blankaj flugilzonoj de la Kokotraŭstoj. Ankaŭ la vosto estas nigreca. La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj rozkolorecaj.
La cent paŝoj
La cent paŝoj (itale: I cento passi) estas filmo de Marco Tullio Giordana, kiu pritraktas la vivon de Peppino Impastato, kiu sin dediĉis al la lukto kontraŭ mafio, en Sicilio.
Tramo
Cent estas paŝoj, kiu dividas en Cinisi, la hejmo de Impastato je la hejmo de la mafia ĉefo Tano Badalamenti. Peppino Impastato klopodas eviti mafiigi, ĉar la patro, Luigi Impastato, ne volas rompi kun mafio. Peppino, kvankam sia kaj propra familia vundebleco estis danĝera, kuraĝigita de civitana sento nebremsebla, ne hezitu, kun la nevolonta kompliceco de la frato Giovanni, ataki "don Tano" kaj evidentigi publice liajn malbonfaroj.
Mesterszállás
Situo
Mesterszállás situas meze inter 4 urboj Tiszaföldvár, Mezőtúr, Szarvas kaj Kunszentmárton havanta trairantan flankovojon inter Mezőhék kaj Öcsöd.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1524. En la 17-a jarcento la turkoj faris senhoma la komunumon. Ĝis 1897 la loko apartenis al Kunszentmárton, poste tio iĝis municipo.
Templanejo (Vajmaro)
La Templanejo (germane: Tempelherrenhaus) estis okazigejo en Vajmaro, Germanujo, ĉe Ilm-parko je kies origino en la 18-a jarcento estis estinta oranĝejo. Hodiaŭ ĝi ruinas post bombadoj fare de la Aliancanoj en la 9.2 kaj la 31.3.1945.
Historio
Ĉe Ilm-parko alikonstruigitis en 1786/87 en la kuro de la novaranĝo parka (dum enkorpigo de la iama memstara ĝardeno Welscher Garten en la parkan tuton, malnova forcejo nomita Altes Orangenhaus je romantika parkosalono por la duka kortego. Tio sekvis la planojn de Johann Friedrich Rudolf Steiner. Situas ĝi proksime al la Romia domo. La ankaŭ Gotika kapelo nomita ejo pentritis en 1789 fare de Georg Melchior Kraus kiel kolorigita akvaforto. La ideo venis de duko Karlo Aŭgusto post inspiro gajnita dum vido de la Gotika domo de ĉe Parko de Wörlitz.
Tierra de Badajoz
Tierra de Badajoz aŭ Distrikto de Badajoz estas distrikto de la regiono de Ekstremaduro (Hispanio) situa en la nordokcidenta angulo de la Provinco de Badajoz, nome ĉe Portugalio kaj ĉe la sudokcidenta angulo de la Provinco de Cáceres. Ties ĉefurbo, kiel administra centro, estas la municipo de Badajoz. La distrikto havas surfacon de 2.788,25 km². La denseco de populacio estas alta, mezaveraĝe 62,29 loĝ/km². La plej parto de ties populacio loĝas en la urbo de Badajoz, kiu estas ĉefa kaŭzo de la alta loĝantodenso kaj de la ekonomio de la distrikto, bazita sur la servoj kaj komerco de la urbo.
Templanejo (Vajmaro)
Historio
Tie ĉi okazis multaj gajaj aranĝoj, ekspozicioj kaj koncertoj. La kvar lignaj skulptaĵo de super natura grandeco de la kortega skulptisto Martin Gottlieb Klauer, kiu ekde 1788 dekoraciis la suprajn tegmentangulojn de la salono, montris templanojn el kio venis la nomo por la tuto. Fakte malmultajn jarojn pli frue, en 1782 la sin el la templanoj identigantaj loĝianoj framasonismaj de Anna Amalia zu den drei Rosen interrompis laboron sian. Ili reaktivis nur en 1808. En 1818 la lignaj figuroj anstataŭigitis per grejsaĵoj de Johann Peter Kaufmann. La templanoj klauer-aj venis en la internon de la sentura, novgotika forcejo. Ĉi tiu servu kiel somerejo por la duka familio. La arĥitekto Carl Friedrich Christian Steiner responsis pri la alikonstruado. Laŭ malnovaj bildkartoj ekzistis minimume kvin statuoj de Kaufmann. Almenaŭ unu de ili ankoraŭ ekzistas kaj spekteblas en la Goeto-muzeo.
Tierra de Badajoz
Geogrefia situo
Tierra de Badajoz okupas la nordokcidentan parton de la provinco badajoza, projektante norden ampleksa teritorian parton kiu eniras en la provinco de Cáceres kaj alian suden, kiu faras simile en la distriktoj de Llanos de Olivenza kaj Tierra de Barros, dum la okcidenta bordo markas la portugalan landlimon kaj la orienta, ne tiom klare markita, limas kun la distrikto Vegas Bajas, sed en tute simila pejzaĝo de akvumita terkulturado ambaŭflanke de la rivero Gvadiano.
Templanejo (Vajmaro)
Historio
Ekde 1820 oni kutime nomis ĝin Tempelherrenhaus. Post alikonstruo je novgotikaĵo inter 1821 kaj 1823 kaj alkonstruo tura (1816) ĝi ja plenumis somerdometan funkcion por la duka familio. Johann Wolfgang von Goethe mem proponis la aldonon de turo. Tiel la Templanejo iĝis la plej juna arĥitektura elemento de Ilm-parko de la vajmara klasikismo. Inter 1853 kaj 1865 estis ene kolosa plastiko Goethe mit Psyche kun graveco de pli ol 10 tunoj de Carl Steinhäuser kiu admireblas nun en la Nova Muzeo. La komplika translokigo videblas sur la frisoj de la Stegmann-domo. Poste ĝi servis kiel konertejo i.a. de Ferruccio Busoni kaj Franz Liszt kaj ateliero de Bauhaus. Atelieron havis tie ekz. la bauhausano Johannes Itten. Oni ankaŭ raportis pri gajegaj festoj de bauhaus-anoj surloke. La blazono de Ludoviko de Gleichen ankaŭ videblas ĉe la Artefarita ruino kiu ofte konfuzatas kun la Templanejo. En februaro kaj marto 1945 la domo suferis bombatakojn. Restis nur la en 1816 farita turo laŭ plano kie verŝajne estis de Goeto mem. De la kaufmann-aj figuroj unusola torso restis samloke. La aliaj estas ekde aprilo 2012 en la kelo de la Romia domo tie, kie informatas pri la historio de Ilm-parko. Rekonstruo postmilita ne faritis; restaŭrado de la tura ruino iĝis en 1998 kvankam ekzistas vere ĝis hodiaŭ ideoj pri la reestigo de la tuto. Tia realigo ligna staras surloke ekde 2021 nomiĝanta Das Grüne Labor. Tiu ĉi pavilono estas nur provizora instalaĵo.
Tierra de Badajoz
Vilaĝoj kaj urboj
Tiu distrikto estas formita de 9 municipoj kaj 9 malgrandaj entoj devenaj de la konstruo de novaj vilaĝoj laŭ la Plan Badajoz:
Templanejo (Vajmaro)
Historio
Interesas hedero tre malnova apud la ogivarka fenestro kaj pilastro sur kies supra platformo staras la supre menciita torso. Iam ankaŭ la kontraŭa pilastro havis unu figuron.
Kastanoto
Biologio > Birda klaso > Paseroformaj > Fringedoj > Kastanoto
1. Eta paseroforma birdo de la specio Taeniopygia guttata.
2. Du subspecioj ekzistas: gutatoj (Taeniopygia guttata guttata) de diversaj Pacifikaj insuloj kaj kastanotoj (Taeniopygia guttata castanotis) de Aŭstralio. Vidu bildon:
Kastanotoj estas koketaj birdetoj! Origine indigenaj en Aŭstralio, kastanotoj unue aperis en Eŭropo ĉe la komenco de la 19a jarcento, tial ili nuntempe tute malsovaĝiĝas. Facilas gardi kaj bredi ilin; kastanotoj tial idealas por komencantoj.
Kiel semomanĝantoj, ili ŝatas variecon da semtipoj, sed milio certe estas ilia preferata. Ili bezonas ankaŭ la por birdoj kutiman mineraligitan sablon (kiu helpas al ili disrompi la semojn) kune kun verdaĵo, sepiosto kaj de tempo al tempo servaĵo de formikovoj.
Ĉirkaŭ 10 cm-longaj, kastanotoj estas allogaj paroj. Facilas seksdefini ilin. Plenkreskitaj virkastanotoj distingiĝas de inoj per plej kolorita plumaro. La virseksulo estas griza kun ruĝa beko, oranĝkoloraj vangoj, striata brusto kaj stela kaŝtankolora strio ĉe ĉiu flanko. La vosto estas zebrostriata. La ino havas oranĝkoloran bekon kaj estas tute griza krom flavbruna ventro. Ilia krio estas nura nepriskribebla pepo. La virbirdo havas strangan parigkrion, kiu ŝajnas iom ne trejnita.
Hodiaŭ troviĝas pluraj kolormutacioj, inkluzive blanka kaj flavbruna.
[Notu: En kelkaj libroj la latina nomo estas Poephilia guttata guttata/castanotis.]
Branišov (apartigilo)
Nomon Branišov portas pluraj setlejoj:
…kaj partoj de municipoj:
Soulo
Ne konfuzu kun soulĵazo.
Soulo (el la uson-angla soul [elp. soŭl] "animo") estas muzikspeco distingita de forte sentesprima kantado, kiu ofte "vibras" inter maloj: animo kaj korpo, amo kaj amoro, peko kaj ĝuo, espero kaj despero, timo kaj kuraĝo ktp. Ege gravas melodio (kaj ritmo). Ĝi evoluis en Usono el ritmenbluso kaj gospelo.
Erzsébet Keszy-Harmath
KESZY-HARMATH Erzsébet [kesi-harmat] estis rumania hungara inĝenierino pri ĝardenkulturo. Ŝi naskiĝis en Turda la 10-an de aŭgusto 1916 kaj mortis la 6-a de septembro 1986.
Soulo
La ĝenro dividiĝas inter bela, plaĉa al orela, melodia kaj karesa kantstilo (kiel tiu de Sam Cooke aŭ la Suprimes) kaj pli sovaĝa, pli sekseca kaj pli kruda stilo, kies reprezentantoj estas Wilson Pickett kaj James Brown. Alia stilo de soulo fontas el imito de prediko de predikisto en preĝejo prezentante deklamata, ritma kaj rimita. Elstara reprezentanto de ĉi tiu stilo estas Solomon Burke.
Neo Soulo
Ankaŭ ekzistas alia tipo asociita kun soul-muziko, kaj ĝia nomo estas Neo-Soulo. Tiu alinome Nov-animo estas ĝenro de populara muziko. Ĉi tiun esprimon kreis Kedar Messenburg, muzikentreprenisto fine de la 1990-aj jaroj. Ĉi tiu speco de muziko plejparte baziĝas sur la tekstoj de soul-muziko. Ĉi tiu stilo estas tiel nomata kaj karakteriziĝas per tio, ke ĝi estas pli nova stilo ol soul-muziko, en kiu la kantoteksto similas al soul-kanto, sed ilia melodio kaj prezento (kiel kantas la kantisto) estas kiel ritmenbluso, kun kombinaĵo de ĵazo, punko, Hiphopo kaj Pop.
Erzsébet Keszy-Harmath
Biografio
Erzsébet Keszy-Harmath studis en Kluĵo, Bukareŝto kaj diplomitiĝis en Kluĵo (1942). Ŝi instruis en Sopron, poste en la porinstruistaj lernejoj de Csíksomlyó kaj Odorheiu Secuiesc (1945 kaj 1951), ŝi estis asistantino en la Agroscienca Instituto de Kluĵo (1951-1957), inĝenierino en la Eksperimenta Stacio pri Ĝarden- kaj Vinberkulturado de Kluĵo (1957-1963) kaj en pluraj agrikulturaj kooperativoj (1963-1968). Ŝi estis kunulaŭtorino de pluraj faklibroj kaj tradukistino de faklibroj el rumana lingvo.
22195 Nevadodelruiz
22195 Nevadodelruiz estas asteroido de la interna asteroida zono (aŭ Hungaria familio) malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la Observatorion de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la vulkano Nevado del Ruiz en Kolombio. Tiu aktiva vulkano alta de 5389 metroj troviĝas en la Kolombia Cordillera Central, parto de la Andoj.
Fosfora pentafluorido
Fosfora pentafluorido aŭ PF5 estas neorganika kombinaĵo de fosforo kaj fluoro, senkolora, nebrulema, koroda, termo-stabila, fumiganta gaso kun malagrabla penetranta odoro, uzata kiel potenca, oksidiga kaj fluorigagento en kemiaj sintezoj. Fosfora pentafluorido estis malkovrita en jaro 1876 de la brita kemiisto Thomas Edward Thorpe (1845-1925), verkinto de ia Historio pri kemio (1910).
Andali
Andali estas komunumo de Italio.
Endemio
Endemieco estas biologia nocio rilatanta al bestoj, plantoj, kiuj loĝas, kreskas en iu areo jam longtempe (t.e. jarmilojn). Ekzemple duono de la birdoj de Papuo-Novgvineo, la duono de la mamuloj kiuj loĝas en Filipinoj kaj pli malpli 80% de la plantoj kiuj vivas en Madagaskaro, estas endemiaj. En Hispanio, elstaras la insulo de Tenerife, kiu montras la plej longan liston de floraj endemioj de la regiono nomata Makaronezio. La duono de ĉiuj vegetalaj specioj kaj tri kvaronoj de la tutmonde konataj vertebuloj koncentriĝas en kelkaj malmultaj "varmaj" lokoj de biodiverseco, kiuj okupas apenaŭ 2,3% de la planeda surfaco.
Endemio estas specio aperanta nur en geografie limigita regiono.
Endemiismo estas vorto uzata en biologio por indiki ke la distribuado de taksono, kiu originis tie, estas limigita ene de geografia medio malampleksa. Pro tio, kiam oni diras, ke iu specio estas endemia en iu regiono, tio signifas, ke eblas trovi ĝin nur en tiu loko, en natura formo.
Tipa endemiismo estas tiu de la ĝirafoj, kiuj unike loĝas en la duondezertaj regionoj de la sudo de Saharo, aŭ la Giganta Sekvojo, kiu troviĝas nur en la Sierra Nevada de Kalifornio.
Lokoj
La endemieco konsidereblas ene de ampleksa gamo da geografiaj medioj: tiele iu vivestaĵo povas esti endemiisma de monto aŭ lago, de montaro aŭ rivero, de insulo (oftege), de lando aŭ eĉ de kontinento. Ĝenerale la koncepto aplikiĝas al specioj, sed ankaŭ eblas por aliaj taksonoj kiel subspecioj, variantoj, genroj, familioj, ktp.
Laŭ la internacie fama Monda Natur-Fonduso (WWF), la jenaj ekoregionoj havas la plej altan pocenton de endemiaj plantoj:
Specioj
Pri animaloj tre konataj estas eĉ grandaj mamuloj kiel la lemuroj de Madagaskaro aŭ la kanguruoj kaj aliaj marsupiuloj de Aŭstralio. Sed en multaj lokoj tutmonde ekzistas diversaj specioj speciale zorgindaj pro ties karaktero de endemiismo.
Problemaro
La plej konsiderinda afero pri endemieco estas pristudi kaj kontroli ĉu la endemio estas unu el la endanĝeritaj specioj, ĉar tiukaze se la teritorio konsiderata estas malampleksa aŭ la nombro de la loĝantaro estas malalta, la specio povas riski gravan danĝeron malaperi. Tio okazas foje en apartaj insuloj, kiel en multaj el la Hinda Oceano kie jam multaj specioj, ekzemple de birdoj malaperis pro homa agado ĉu vole ĉu nevole aŭ pro la agado de novaj predantoj, enmetitaj de homoj denove ĉu vole ĉu nevole, kiel ratoj, hundoj aŭ katoj. Tio okazis al la dido, kaj aliaj birdoj de la insuloj Reunio, Maŭricio, ktp.
Medicina difino
En medicino, endemio estas malsano aparta por iu regiono, jen tie reganta konstante, jen tie reaperanta en difinitaj tempoj (komparu kun epidemio).
Giez
Giez estas la nomo de la sevkantaj lokoj:
Tereza
Tereza aŭ Teresa estas grekdevena virina nomo signifante varmegon, someron, rikoltadon, ĉasistinon.
Ruĝa Stelo
Ruĝa Stelo (ruse: Красная звезда) estas sciencfikcia romano de Aleksander Bogdanov.
Tereza
Famaj Terezaj
Sankta Tereza estas nomo de pluraj katolikaj sanktulinoj, vidu ĉe Sankta Tereza.
Ruĝa Stelo
La romanon esperantigis el la rusa interalie Eŭgeno Miĥalski, Sergej Rublov, kaj Nikolao Nekrasov, kiu redaktis la tuton. La libron eldonis Sennacieca Asocio Tutmonda en 1929. Ĝi ampleksas 168 paĝojn.
Departemento Atlantique
Atlantique estas unu el la dek du departementoj en Benino. La departemento estas troviĝita en suda-centra Benin laŭ la Atlantika marbordo, inter Mono kaj Kouffo Departemento en la okcidento, Zou en la nordo kaj Ouémé en la oriento.
Administracia divido
Atlantique estas sudividita en ok communes, ĉiu centrita ĉe unu el la ĉefaj urboj: Abomey-Calavi, Allada, Kpomassè, Ouidah, Sô-Ava, Toffo, Tori-Bossito kaj Zè.
Montfaucon
Montfaucon estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Švajcarnica
Švajcarnica, estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Darda.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Mohács-Osijek. Darda troviĝas 3, Osiek 15, Beli Manastir 17 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Švajcarnica 293 da homoj, (serboj 209 (71 %), kroatoj 49 (17 %), hungaroj 1 (0.3 %) kaj aliaj).
Izajasz Fragner
Izajasz (Isajo) FRAGNER (m. la en Lipnica Murowana) estis pola juddevena esperantisto kaj advokato.
Li loĝis en Nowy Wiśnicz, kie li laboris kiel advokato. Lia hobio estis kateĥismoj kaj religiaj lernolibroj de diversaj eklezioj. Li ankaŭ kolektis lernolibrojn de fremdaj lingvoj. En 1912 li iĝis honora civitano de Nowy Wiśnicz.
Fragner estis aktiva esperantisto. En 1910 en Nowy Wiśnicz li komencis instrui Esperanton en la Societo de Popola Lernejo kaj fondis Esperanto-grupon, kiu en 1912 havis 25 membrojn. Li partoprenis en UK 1912 kaj 1931 en Krakovo, subtenis la gazeton Pola Esperantisto.
Milito kaj morto
En la tempo de la germana okupacio de Pollando dum la dua mondmilito, en Bochnia estis establiga geto. Fragner kun sia edzino Franciszka kaj ŝia fratino decidis ne ekloĝi tie, kaj kaŝis sin en arbaro. Antaŭ tio la triopo estis baptita de juĝisto Walerian Hans. La konspiro ne daŭris longe: kamparanoj el Rajbrot, kiuj fervore kaptis kaŝantajn sin judojn, kondukis ilin al pola policejo en Lipnica. Iu informis germanajn soldatojn el Bochnia, ke tri judoj troviĝas en Lipnica. La soldatoj forkondukis la arestitojn al tombejo kaj mortpafis. Antaŭ la morto Izajasz Fragner sukcesis krii „Vivu Pollando!”.
Familio
Kun la edzino Franciszka li havis tri infanojn. La filo Zygmunt finstudis ĉe Politekniko de Gdansko kaj kiel specialisto pri turbinoj estis sendita al Svedio, danke al kio travivis la militon. La filo Stefan, juristo, pasigis la militon en militkaptitejo apud Hamburg. La filino Olga, ankaŭ juristo, estis murdita de germanoj en 1941 en Kamionka Strumiłowa, kie ŝi loĝis ĉe sia onklino.
Ruĝuloj
EdE-R
Ruĝuloj. Esprimo uzita en la antaŭmilita lab. E-movado, kiel komuna nomo por diverstendencaj socialistoj (socialdemokratoj kaj anarkistoj).
Lido de Venecio
Lido, plenanome Lido di Venezia, estas insulo, kiu disigas la Lagunon de Venecio disde la Adriatiko. Ĝia longo estas ĉ. 12 km.
Ĝi estas nur 200 – 400 metrojn larĝa, kun iom pli larĝaj finaĵoj, kaj etendiĝas inter la koordinatoj kaj.
Okcidente ĉe ĝia norda fino situas ŝiphaltejo Lido San Nicolò, kun ligoj al Venecio kaj Punta Sabbioni. Ĉe la suda ekstrema fino situas vilaĝo Alberoni, de kie iras boatoj al Santa Maria del Mare sur la najbara insulo Pellestrina.
La setlejoj sur la insulo estas (de nordo) San Clemente, Lido, Poveglia, Malamocco kaj Alberoni. Malamocco (malamOko) iam estis uzata ankaŭ kiel nomo de la insulo.
La plaĝo
La orienta bordo de Lido, ekstera al la laguno, posedas belegan plaĝon, kiu ŝuldas sian famon al naturaj dunoj el delikata sablo kaj al marakvo pura kaj trankvila pro du protektaj digoj, nomataj San Nicolò kaj Alberoni. Ili ankaŭ ŝirmas, aliflanke, la veturejojn de la ŝipoj irantaj de kaj al la haveno de Venecio. Multaj pliaj muroj dividas la plaĝon al banejoj.
9560 Anguita
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉilia astronomo kaj astrometriisto Claudio Anguita Cáceres (1930–2000), kiu grave helpis dum la establado de la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo, kreante ligojn inter la Asocio de la Universitatoj por Esploroj en Astronomio (AURA) kaj la Universitato de Ĉilio. Li estis vicprezidanto de la Internacia Astronomia Unio dum 1994 - 2000.
Eugène Gaspard Marin
Eugène Gaspard Marin, kutime nomita Gassy Marin, naskiĝis la 8-an de oktobro 1883 en Watermaal-Bosvoorde (apud Bruselo). Li estis filo de Antoine Marin, pentristo, kaj de Alice Félicité Baudry kaj mortis la 27-an de septembro 1969 en Whiteway apud Stroud (Britio). Li estis belga pentristo, tipografo, libertariano kaj esperantisto, pioniro de la liberecanaj komunumoj.
Biografio
Antoine Marin, la patro de Gassy, estis entreprenisto-pentristo, origina el Tienen. Lia patrino, Alice Baudry, naskiĝis en Bruselo. Liaj patrinaj avoj estis Gustave Baudry, ŝipestro rezidanta en Mangaloro, kaj Suzanne Rodway Mills, loĝanta en Watermaal-Bosvoorde. Du en Belgio rezidantaj onkloj de Alice Baudry, Charles Henry en Frederic William Mills, ambaŭ negocistoj, estis atestantoj ĉe la geedziĝo de Antoine en Alice.
Influita de la verkoj de Lev Tolstoj, Gassy Marin membriĝis en septembro 1905 al la libertaria komunumo L’Expérience kreita de Émile Chapelier kaj ties kunulino Valentine David en la kvartalo Stockel-Bois de Watermaal-Bosvoorde. Li iĝis ĝia sekretario kaj kontribuis al ĝiaj konferencoj kaj eldonoj kiel presisto-eldonisto de ĝiaj gazetoj.
Li verkis por L’Insurgé kaj poste por L’Émancipateur, komunikiloj de la Groupement communiste libertaire (GCL) al kiu L’Expérience aliĝis.
Estante fervora esperantisto, li verkis kun Émile Chapelier Les anarchistes et la langue internationale espéranto (La anarkistoj kaj la lingvo internacia Esperanto), tekston kiu funkciis kiel raporto al la Internacia Anarkiista Kongreso de Amsterdamo de 1907.
Poste li iĝis membro de la Groupe révolutionnaire de Bruxelles kiu grupigis novan generacion de anarkistoj kun tendenco individuisma kaj ilegalisma. Inter ili estis Édouard Carouy, Jean De Boë, Rhillon, Victor Kibaltchiche (Victor Serge) kaj Raymond Callemin. La grupo aperigis ekde augusto 1908 la revuon Le Révolté (La ribelanto). ,
Gassy Marin sekvis in 1910, kun sia kunulino Jeanne Martin, kurson de sociaj sciencoj ĉe la Universitato Libera de Bruselo kaj tiel malkovris la antropologion, kiun li studis ĝis 1914.
Estante militrifuzanto, li je la eksplodo de la Unua Mondmilito fuĝis kun sia kunulino al Britio, kie ili ekloĝis ĉe la tolstojana Whiteway Colony (Kolonio de Whiteway) apud Stroud. Li estis sekretario de la kolonio de 1914 ĝis 1928 kaj fondis lernejon kiu funkciis de 1920 ĝis 1936.
De 1928 ĝis 1938 li vojaĝis tra la mondo. Ĉe loĝantoj de Somalio, Barato, Sumatro, Ĉinio kaj aliaj landoj, li entreprenis ampleksajn antropologiajn esplorojn.
Păușa (Românași)
Păușa [pauŝa] (hungare: Egregypósa) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 638 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 533 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Românași.
Éva Bázsa
BÁZSA Éva [ba:ĵa] estis rumanuja hungara aktorino naskita en Kolozsvár la 29-an de aŭgusto 1920 kaj mortinta en Fonyód la 23-an de julio 1975.
Kariero
Éva Bázsa debutis en 1935 en Kluĵo kiel dancistino kaj subreto, poste ŝi ludis en Miskolc, pli poste en Kecskemét. Ekde 1947 ĝis 1975 ŝi laboris en Pécsi Nemzeti Színház. Ŝi ankaŭ koreografiis.
Davos Wolfgang (stacidomo)
Davos Wolfgang estas fervoja stacidomo en Davos, Svislando.
Mece
Mece, serbe Меце estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Darda.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Mohács-Osijek.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Mece 988 da homoj, (kroatoj 504 (51 %), serboj 213 (22 %), hungaroj 78 (8 %) kaj aliaj).
Tulsa
Tulsa estas grandurbo en Usono, en subŝtato Oklahomo. La kromnomo estas "urbo de petrolo".
Situo
Tulsa situas laŭ ambaŭ bordoj de Arkansaso (rivero).
Historio
Dum erao de indianoj estis tie komunumo "Tulsy" (=malnova urbo). En la 1890-aj jaroj oni fondis tie komercan lokon. Tulsa komencis evolui ekde 1901 pro malkovro de nafto. En 1921 okazis ribelo.
Přestavlky (distrikto Litoměřice)
Přestavlky estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta 5 km sudokcidente de Roudnice nad Labem ĉe ŝoseo el Roudnice nad Labem al Budyně nad Ohří proksime de aŭtostrado D8. En la vilaĝo loĝas 259 loĝantoj (2009).
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Vera Keszy-Harmath
KESZY-HARMATH Vera [kesi-harmat] estas rumania hungara ĵurnalistino, radioredaktorino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 25-an de februaro 1950 kaj mortis en Oradea la 17-an de marto 2001. Ŝi estis la filino de Sándor Keszy-Harmath.
Biografio
Vera Keszy-Harmath akiris diplomon pri franca-hungara lingvoj en UBB deKluĵo (1972). Ŝi estis anoncantino-raportistino de la radio de Kluĵo; de 1974 redaktorino de junulara kaj kultura rubriko. Post la ĉesigo de la hungarlingvaj elsendoj, de 1985 ŝi laboris kiel literatura sekretario ĉe la hungara teatro de Kluĵo, kaj pli poste ŝi translokiĝis al Oradea.
NGC 499
NGC 499 (aliaj indikoj — IC 1686, PGC 5060, UGC 926, MCG 5-4-38, ZWG 502.59) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ourolândia
Ourolândia estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 16.425 loĝantojn en 2010.
Trielo
La Trielo, Burhinus oedicnemus estas la ununura birdo kiu reprezentas en Eŭropo kaj okcidenta Azio la genron Burhinus, vadbirdoj de la familio Burinedoj.
Aspekto
Ili estas mezgrandaj vadbirdoj (40 cm kaj enverguro de ĝis 80 cm; pezo ĝis duonkilo) kun fortikaj kapoj kaj nigroflavaj -nigre ĉepinte- bekoj, larĝaj flavaj okuloj kaj kamufla bruna plumaro kies strietoj estas malhelaj. La flava okulo estas en la centro de malhela strio kiu estas horizontala mezo de hela cirklo. Krome videblas en flugiloj preskaŭ blanka strio inter du malhelaj kaj alia pli malhela ĉeborde. Dumfluge en flugiloj estas pli videblaj du preskaŭ blankaj strioj en malhela flugilo. La kruroj estas dikaj, longaj kaj flavaj.
Kutimoj
Kvankam temas pri vadbirdo, tiu specio preferas sekajn malfermajn mediojn kun nuda planko, mezdezertaj kaj stepaj. Ili estas ĉefe noktumaj birdoj, laŭ sia laŭta kaj muzika voĉo -kuroliii, tulii- kiu sonas nokte, ĉefe dum migra sezono. Estas soleca birdo, malfidema, kaŝema, kio facilas pro ties kamufla plumaro.
Ili manĝas insektojn kaj reptiliojn, kiuj predas per rapidega kuro, sed ankaŭ etajn mamulojn kiujn ĉasas kvazaŭ kato. Ili manĝas ankaŭ ovojn aŭ idojn de aliaj birdoj.
Disvastiĝo
Trieloj loĝas en suda kaj orienta Eŭropo, nome suda Portugalio kaj Hispanio, Francio, Italio kaj orienta Eŭropo ekde Pollando ĝis Grekio kaj Kaŭkazio, norda Afriko supre Saharo kaj sudokcidenta Azio, ekde Turkio ĝis Birmo. Temas pri migranta birdo en la mezvarmaj partoj de Azio kaj Eŭropo kiu vintras en pli sudaj partoj de Afriko aŭ Azio.
Subspecioj
B. oedicnemus oedicnemus
B. oedicnemus discinctus
B. oedicnemus harterti
B. oedicnemus insularum
B. oedicnemus saharae
15014 Annagekker
15014 Annagekker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sedlec (distrikto Litoměřice)
Sedlec u Libochovic estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta proksimume 6 km norde de Libochovice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1057.
Knurów
Knurów estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Knurów en distrikto Gliwicki.
Esperanto
La 13-an de novembro 1935 fondiĝis en Knurów nova Esperanto-societo sub la nomo „La Espero”. Ĝi konsistas plejparte el novaj esperantistoj. La adreso de la societo: Waldemar Porwoll, ul. Marszałka Piłsudskiego 15.
(19172) 1991 FC4
(19172) 1991 FC4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Poarta Sălajului
Poarta Sălajului [poarta səlaĵuluj] (hungare: Vaskapu) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. Administre ĝi apartenas al Românaşi.
(13360) 1998 UD8
(13360) 1998 UD8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Poarta Sălajului
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 354 loĝantojn (rumanoj); en 1992 429 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1525. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Vaskapu apartenis al Hungario, (Doboka, de 1876 Szilágy).
Erdene Zuu
En 1939 la komunista gvidanto Ĥorloogiin Ĉojbalsan havis la monaĥejon en ruinoj, kiel parto de purigo kiu detruis centojn da monaĥejoj en Mongolio kaj mortigis pli ol dek mil monaĥoj. Tri malgrandaj temploj kaj la ekstera muro kun la stupaoj restis. La temploj iĝis muzeoj en 1947. Ili diras ke ili lasis tiun parton de la monaĥejo pro la premo de Josif Stalin.
Erdene Zuu estis permesita ekzisti nur kiel muzeo; la nura funkciinta monaĥejo en Mongolio estis Gandantegĉinlen Ĥiid, en la ĉefurbo, Ulanbatoro. Tamen, post la falo de komunismo en Mongolio, en 1990, la monaĥejo estis redonita al la lamaoj kaj Erdene Zuu denove iĝis didomo. Hodiaŭ Erdene Zuu restas aktiva budhana monaĥejo same kiel muzeo kiu malfermas siajn pordojn al turistoj.
Sur monteto ekster la monaĥejo sidas ŝtonofaluso. La faluso laŭdire retenas la seksajn impulsojn de la monaĥoj kaj certigas ilian bonan konduton.
(16556) 1991 VQ1
(16556) 1991 VQ1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Sobkovice
Municipo Sobkovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en submontaro de Králický Sněžník, 4 km norde de urbo Jablonné nad Orlicí kaj 8 km nordoriente de urbo Letohrad. El supra parto de la vilaĝo videblas monto Czarna Góra en montaro Králický Sněžník en Pollando. Vivas ĉi tie.
Historio
Kiam Sobkovice ekestis oni ne povas precize konstati. Certe tio estis longe antaŭ la jaro 1543, de kiu devenas la unua skriba mencio pri ĝi. Regiono en la ĉirkaŭaĵo estis origine slava. Atestas pri tio originaj nomoj de vilaĝoj Těchonín, Celné, Mladkov, Králíky, Orličky, Čenkovice kaj ceteraj, kiuj pli poste estis germanigitaj kaj ĝis la jaroj 1945 - 1946 prisetlitaj de germanoj. Ĉeĥaj vilaĝoj kun finaĵo -ice estis laŭ historiistoj fondataj en la 6-a ĝis 10-a jarcentoj. Nomo de Sobkovice estis verŝajne derivita de persona nomo Sobek. Ke tia persona nomo ekzistis jam delonge, atestas noto ĉe kanonikaro de Vyšehrad, kie jam ĉirkaŭ la jaro 1088 aktivis Munisterialis ecce Sobek (malalta eklezia funkciulo).
Preĝejo
Malfrubaroka preĝejo de Sankta Prokopio estis konstruita en la jaro 1774 sur loko de pli malnova kapelo. Ĝi estas ununava kun oblonga trilatere fermita predikejo kaj kun turo en okcidenta fronto. La presbiterejo estas volbita barele kun segmentoj, la navo estas platplafona.
La ekipaĵo estas ankaŭ malfrubaroka. La ĉefaltaro estas kadra el la jaro 1776, lignoskulptaĵoj estas de skulptisto el Žamberk, predikejo kaj konfesejo de skulptisto el Králíky en la jaro 1780, benkoj de lignaĵisto el Šedivec en la jaro 1776. Sur la dekstra altaro estas bela bildeto de Nekredanta Tomaso.
Turismo
Tra Sobkovice kondukas flava turisma pado inter Jablonné nad Orlicí kaj valbaraĵo Pastviny. En la vilaĝo estas eblecoj por loĝado en privataj domoj. Eblas viziti naturan banejon, bicikli per terenaj bicikloj, kolekti fungojn, fiŝkaptadi, vintre uzi skiistan trenlifton kun prilumata skidescendejo kaj skikuri.
Glukozometro
Glukozometro estas medicina ilo kiu mezuras glukozon en la homa sango. Ĝi estas grava parto de la kontrolo de glukozo en la sango por homoj kiuj suferas diabeton aŭ hipoglikemion. Guto da sango estas deponita sur la provbendon. La aparato legas la bendon kaj afiŝas la nivelon de sukero en la sango.
József Beczkóy
BECZKÓY József, Mosolygó [becko'i] estis hungara aktoro kaj scenejpentristo. Li estis naskita la en Koloĵvaro kaj mortis ?.
Kariero
Li ludis ekde 1873 en gravaj provincaj urboj, interalie ĉe Károly Mosonyi (1875–78), Vilmos Lászy (1881–84), Sándor Csóka (1884–86) kaj en Székesfehérvár (1890–92). Lastafoje li havis kontrakton kun János Mezey en 1903–08. Li estis kun sia frato János Beczkóy konata scenejpentristo de la provincaj trupoj.
Kremenec (monto)
Kremenec (Krzemieniec aŭ Kremenaros; Кременець aŭ Кремінець; Kremenez; Kremenec) ( super marnivelo) estas la plej alta pinto de la montaro Bukovské vrchy, ankaŭ en la Nacia parko Poloniny.
Kremenec estas ankaŭ la plej alta punkto de la distrikto Snina, la regiono Horný Zemplín, same kiel la tuta Zemplín.
Kremenec estas la plej orienta punkto de Slovakio (49° 05' 18" N latitudo, 22° 34' 03" E longitudo).
Bonțida
Bonțida [boncida] (hungare: Bonchida, germane: Bruck) estas komunumo en Rumanio sur la dekstra bordo de Someșul Mic nordoriente de Cluj-Napoca. Administre al ĝi apartenas Coasta, Luna de Jos, Băgaciu, Tăușeni, Sava, Răscruci.
Kremenec (monto)
La monteto estas en areo kiu estas la plej malhela areo en Slovakio el la vidpunkto de lumpoluo. La unua malhela ĉiela parko en Slovakio estis kreita ĉi tie sub la nomo Park tmavej oblohy Poloniny.
Bonțida
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1263. La preĝejo konstruiĝis en la 13-a j.c. La familio Bánffy [ba:nfi] konstruigis burgon en la 15-a j.c. Freŝa armeo de Francisko Rákóczi la 2-a tie venkis la Habsburgojn en 1703. La burgo estis forbruligita en 1944 fare de germanoj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Bonchida apartenis al Hungario, Kolozs. Miklós Bánffy, verkisto, politikisto inter 1926 kaj 1949 ofte loĝis kaj verkis tie en la kastelo de sia familio.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 357 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2 573 (rumanoj, 22% hungaroj).
Uglješ
Uglješ, serbe Угљеш estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Darda.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo.