cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fosfolipido
La fosfolipidoj estas tipo de lipidoj sapigeblaj kiuj komponas la membranojn de la ĉeloj, komponitaj per unu molekulo de alkoholo (glicerolo aŭ de esfingosino), al kiu kuniĝas du grasacidoj (1,2-diacilglicerolo) kaj unu grupo fosfato. La fosfato kuniĝas pere de fosfodiestera ligilo al aliaj molekuloj, kiuj ĝenerale enhavas nitrogenon, kiel kolino, serino aŭ etanolamino kaj multajn fojojn posedas elektran ŝargon. Ĉiuj aktivaj ĉelmembranoj posedas duoblan mantelon de fosfolipidoj.
Entreprenoj kiel Lipoid, Avanti Polar kaj VAV Life Sciences produktas industrie purigitajn fosfolipidojn, por kiuj oni trovis aplikaĵojn en la nanoteknologio kaj la scienco de la materialoj.
Esson
Esson estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Essonais.
Losacino
Losacino [losaZIno] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Losacino estas etimologie komprenebla kiel diminutivo de Losacio kaj tiu kiel Kahelejo.
Márk Balaska
[balaŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balaska Márk estas hungara kajakisto, dufoja mondĉampiono.
Losacino
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castillo de Alba, Losacino, Muga de Alba kaj Vide de Alba, okupas totalan areon de 44,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 208 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 39 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
(101901) 1999 QD2
(101901) 1999 QD2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Searche) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Losacino
Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la 13-a kaj 14-a la komarko apartenis al la Templanoj.
Márk Balaska
naskiĝis la en Budapeŝto.
(101901) 1999 QD2
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 6:7 kun Marso.
Losacino
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, Kastelo de Alba en samnoma submunicipo, historia heredo, piedirado).
Márk Balaska
Biografio
provis plurajn sportojn ekde sia aĝo 5. Inter 2006-2014 li estis kajakisto en Vác sur la Danubo, poste en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje ĝis 2017. En mondĉampionumoj li estis la unua en 2017 kaj 2018 kun Balázs Birkás en distanco 200 m. Spite tion ili ne povis partopreni en la olimpiko.
(101901) 1999 QD2
Orbito
Ĝia tre klinata orbito krucas tiun de Marso kaj prokimisĝas ĝin ĉe sia suprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,0629 astronomia unuo, tie estas 9,410 milionoj da km.
Kreuzlingen (stacidomo)
Kreuzlingen estas fervoja stacidomo en Kreuzlingen, Svislando.
Biosintezo de grasaj acidoj
La grasacidoj estas biomolekuloj tre gravaj por la vivaj estaĵoj. Ili estas la ĉefaj konstituantoj de la trigliceridoj (oleoj kaj grasoj, kiuj agadas kiel energia rezervo) kaj de la fosfolipidoj (kiuj formas la strukturon de la ĉelaj membranoj). Ties biosintezo estas tiel de ŝlosila gravo por ĉiuj organismoj.
La ĉefa antaŭaĵo de la grasacidoj estas la malonil-KoA, nome molekulo kiu havigas du el ties tri atomoj de karbono al la karbona strukturo de la grasacidoj en kresko. La malonil-KoA devenas siavice de la acetil-KoA. Ĉiuj reakcioj de sintezo de grasacidoj okazas en la citosolo de la ĉeloj.
Fauguernon
Fauguernon estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fauguernonais.
Esquay-sur-Seulles
Esquay-sur-Seulles estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kilomikrono
La kilomikronoj estas lipoproteinoj kiuj havas la funkcion transporti la lipidojn devenajn de la dieto ĝis la hepato kaj aliaj histoj. Ili sintezigas en la ĉeloj de la intesta muro (enterocitoj) el kie ili pasas al la sanga plasmo. Ili estas la tipo de lipoproteino plej granda, superante 100 nm. Ties kompono estas en 90% trigliceridoj, 7 % fosfolipidoj, 1% kolesterolo kaj 2% specialaj proteinoj nome apolipoproteinoj. En normalaj cirkonstancoj, ne ekzistas kilomikronoj en sango post fasto de 12 horoj.
Kantono Burke (Norda Dakoto)
La kantono Burke - angle Burke County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Dakoto. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Emmanuel Foulon
Emmanuel Foulon estis belga pafarkisto. Li naskiĝis la 29-an de decembro 1871 en Frameries kaj mortis la 22-an de julio 1945. Li partoprenis en la somera Olimpiko 1900.
Miklós Nagy (literaturhistoriisto)
Miklós Nagy naskiĝis en Szombathely, li mortis  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Nagy maturiĝis en premonstrata gimnazio en sia naskiĝurbo en 1942, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1947. Inter 1947-1949 li estis bibliotekisto en la Tutlanda Biblioteko Széchényi, poste li instruis en la universitato. Ekde 1962 li estis redaktoro de la kompleta kritika eldono de Mór Jókai. Li kandidatiĝis en 1964 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1984-1987 li estis docento de Scienca Universitato Lajos Kossuth, poste ĝis la emeritiĝo en 1994 katedrestro kaj profesoro.
Li edziĝis en 1952, post 2 jaroj filino naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1984-2001.
Fontaine-Étoupefour
Fontaine-Étoupefour estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Firfol
Firfol estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Fontaine-Étoupefour
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Stoupefontainois.
Benjámin Ceiner
[benjAmin cejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ceiner Benjámin estas hungara kajakisto, olimpiano.
Biografio
komencis kajakadi en sia aĝo 12 en sia naskiĝurbo. Ekde 2010 li ricevis orajn medalojn en junularaj internaciaj konkursoj, sed li neniam estis hungara ĉampiono. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo. Lia partnero en kajako estis ekzemple Bálint Noé.
Fierville-les-Parcs
Fierville-les-Parcs estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fiervillais.
Geolingvistikaj organizaĵoj
Geolingvistikaj organizoj povas esti disigitaj en akademiaj asocioj, esploraj institutoj kaj akademiaj revuoj.
La du plej malnovaj asocioj por individuoj interesataj en geolingvistiko datas el 1965 kaj estas "Amici Linguarum" (amikoj de lingvoj) kaj The American Society of Geolinguistics (Usona Societo de Geolingvistiko). Aliaj gravaj akademiaj asocioj estas la Azia Geolingvistika Societo de Japanio kaj la Internacia Societo por Dialektologio kaj Geolingvistiko.
Ethnologue: Languages of the World (Etnologiisto: Lingvoj de la Mondo) estas retejo kaj libraro kiu enhavas statistikon pri 6 809 lingvoj (eldono de 2000) kiu priskribis la nombron da parolantoj, lokon, dialektojn, lingvo-sistemojn, ĉu jes aŭ ne versio de la Biblio, ktp.
Losacio
Losacio [loSAzjo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Losacio estas etimologie tradukebla al Kaĥelejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 21,8 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 90 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 44 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, romanikaj elementoj, vinkeloj, historia heredo, piedirado). Iam estis minoj.
Fontaine-le-Pin
Fontaine-le-Pin estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fontaine-Brayens.
Le Fournet
Le Fournet estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Le Marais-la-Chapelle
Le Marais-la-Chapelle estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Maraischapellois.
Kolešov
Kolešov (Koleschau) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 13 km nordokcidente de urbo Rakovník kaj 11 kilometrojn sudoriente de Podbořany. Vivas ĉi tie.
Le Manoir (Calvados)
Le Manoir estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kolešov
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1319.
Le Manoir (Calvados)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Manériens.
Wattwil (stacidomo)
Wattwil estas fervoja stacidomo en Wattwil, Svislando.
Sándor Nagy (bibliotekisto)
Sándor Nagy [ŝAndor nadj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Nagy Sándor estis hungara bibliotekisto.
Sándor Nagy naskiĝis en Füzesgyarmat, li mortis  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Nagy frekventis en gimnaziojn en Békés (urbo) kaj Késmárk, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo li laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi. Li tragike kaj tre frue mortis en la ĉefurbo pro turista akcidento.
Le Faulq
Le Faulq estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Le Mesnil-au-Grain
Le Mesnil-au-Grain estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Le Faulq
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Faüssiens.
Cabanatuan
Cabanatuan [kabanatuan], Lungsod ng Cabanatuan, estas katolika diocezo, universitata urbego (triaklasa kaj komponenta) en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Nova Ekijo.
Geografio
Cabanatuan situas sur ebenaĵo laŭ rivero. Provinca ĉefurbo Palayan troviĝas 10, Tarlakurbo 39, Kezonurbo 91, ĉefurbo Manilo 102 kilometrojn (aere).
Historio
Cabanatuan estis fondita kiel urboparto de Gapan en 1750 kaj iĝis municipo kaj ĉefurbo de Nova Ekijo en 1780. La sideja titolo estis forprenita inter 1850-1917, poste en 1965 jam Palayan estas la sidejo. Tamen kelkaj provincaj oficejoj restis en Cabanatuan. Dum la japana dominado (1942-1945) la japanoj konstruis tie tendaron por usonaj militkaptitoj. Cabanatuan estis epicentro de forta sismo en 1990. La urbo atingis la internacian klasifikon urbego (pli, ol cent mil loĝantoj) en 1971 kaj laŭ alia filipina klasifiko en 1950, fine estis deklarita urbanizita urbo en 2012.
Ekonomio
Cabanatuan estas la ekonomia koro de Nova Ekijo. Kiel nabo, multe da homoj navedas al Cabanatuan. Kvankam la urbo ne havas signifajn industriojn (la plej menciinda estas la motorveturilindustrio), ĝia dinamika serva sektoro (ekzemple financa centro) kune kun la flora agrikulturo movas la ekonomion antaŭen.
Eduko kaj religio
Cabanatuan havas plurajn universitatojn, altlernejojn, akademiojn, kolegiojn kaj katolikaj seminarion.
La ĉefa religio estas la katolika kun katedralo, krome metodistoj, protestantoj havas kirkojn, eĉ 2 moskeoj ekzistas en Cabanatuan.
Manuel Ruiz Zorrilla
Manuel RUIZ ZORRILLA​ (El Burgo de Osma, 22 de marzo de 1833-Burgos, 13 de junio de 1895) estis hispana deputito, kaj politikisto, kiu ludis gravan rolon kiel Ministro pri Justico en la Demokratia Jarseso. Krome li estis ankaŭ grava framasono. En 1873 kaj 1874 li partianis al la tendaro de respublikismo, tiukadre je la Burbona restaŭrado en Hispanio ekziliĝis, kaj el ekzilo partoprenis en malsukcesaj respublikismaj insurekcioj.
Cabanatuan
Klimato
La klimato de Cabanatuan estas klasifikita kiel tropika, eĉ la urbego estas unu el la plej varmegaj en la lando kun rekorda kulmino 53 °C en 2015. Jare pluvas po 1781 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-novembro ili estas pli oftaj. Laŭ temperaturo ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Ĝemelurboj
Cabanatuan havas ĝemelurbojn nur enlande.
Disentis-Mustér (stacidomo)
Disentis/Mustér estas fervoja stacidomo en Disentis/Mustér, Svislando.
Manuel Ruiz Zorrilla
Kariero
Li gradiĝis pri juro en la Universitato de Madrido. Li estis deputito en 1858 kaj iom poste li partianis en la liberala tendaro kiam socialismaj tendencoj hegemoniis en la demokrata flanko de Francisco Pi y Margall. Tiukadre li kunlaboris kun li ĵurnalo La Iberia kontraŭ la demokrata La Discusión. Li estis en parlamenta grupo kun Salustiano de Olózaga, Pascual Madoz, Pedro Calvo Asensio kaj Práxedes Mateo Sagasta, kun kiu li amikiĝis. ​En 1866 li devis ekziliĝi, sed post la sukceso de la Revolucio de 1868, la generalo Serrano, kiu prezidis la provizoran registaron, nomumis lin Ministro pri Transporto (Progreso). Tiukadre li proklamis la edukliberon.
En 1869 li iĝis Ministro pri Justico kaj prezidanto de la parlamento; en tiu posteno li ricevis la ĵuron de la nova reĝo Amadeo de Savojo post malsukcesaj klopodoj igi reĝo Ferdinandon de Koburgo, patro de la reĝo de Portugalio Ludoviko la 1-a kio estus rezultinta en la Iberia Unio, kiun li mem apogis, same kiel aliaj liberalaj progresistoj. La regado de Amadeo de Savojo startis inter enorma tumulto kaj partikulara rivaleco inter iamaj amikoj Sagasta kaj Ruiz Zorrilla, kiuj estris respektive la tendencojn konstitucian kaj radikalan. Tiukadre li estis por mallonga tempo ĉefministro, sed je la abdiko de Amadeo li retiriĝis el politiko.
Li revenis al la politiko de la Unua Hispana Respubliko en la dua duono de 1874, sed je la Burbona restaŭrado en Hispanio li ekziliĝis en 1875, radikaliĝis en respublikismaj sintenoj, kaj el ekzilo partoprenis en malsukcesaj respublikismaj insurekcioj, ĉefe inter respublikemaj militistoj. Tiukadre li rompis disde Nicolás Salmerón, kiu defendis partoprenon de respublikanoj en la monarkiaj institucioj. Li ekverkis pri politiko kaj post malsukceso de insurekcio en 1884 li devis translokiĝi el Parizo al Londono.
Kantono Camden (Norda Karolino)
La kantono Camden - angle Camden County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(161003) 2002 DA2
(161003) 2002 DA2 estas ne tre granda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro »
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
33850 Mohammadsaki
33850 Mohammadsaki estas malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Le Mesnil-Guillaume
Le Mesnil-Guillaume estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Guillaumois.
Le Mesnil-sur-Blangy
Le Mesnil-sur-Blangy estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnilois.
Robin Ramaekers
Robin Ramaekers estas belga pafarkisto. Lia korpoalto estas 1.80 m. Li naskiĝis la 26-an de oktobro 1994. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2016.
Manzanal del Barco
Manzanal del Barco [manzaNAL delBARko] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Manzanal del Barco estas etimologie tradukebla al Pomarbaro de la Boato. Pomarbo videblas en la maldekstra duono de la blazono, dum boato videblas en la dekstra duono de la blazono; boato iam necesis por trapasi la riveron.
Manzanal del Barco kaj Palacios del Pan, separataj per la Akvorezervejo de Ricobayo de la rivero Esla, estas komunikataj per du elstaraj vorkaj infrastrukturoj, kiel estas la viadukto Martín Gil aŭ de los Cabriles, por la fervojo, kaj de la nova ponto de Manzanal, por la cetero. Foje, okaze de sekego, aperas el la akvo de la rivero Esla la malnova ŝtona ponto kiu iam komunikis la komarkojn de Tierra de Alba kaj Tierra del Pan antaŭ la konstruado de la Akvobaraĵo.​
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 130 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 540 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 26 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Carbajales de Alba, Santa Eufemia del Barco, Montamarta, Palacios del Pan kaj San Pedro de la Nave-Almendra.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (terpomoj, fazeoloj, tomatoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (preĝejo, ermitejo, popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).
Le Mesnil-Robert
Le Mesnil-Robert estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Mesnil-Roberiens aŭ Mesnil-Robertiens.
Beta-hidroksibutera acido
La Beta-hidroksibutera acido (D-β-hidroksibutera acido), aŭ ĝia formo jonigita, nome la D-β-hidroksibutirato, estas unu de la ketokorpoj kaj el tiuj la plej malgranda. Ĝi partoprenas en la metabolo energia anaeroba, malpliigante la piruvaton (devenan de la glikolizo) por regeneri la NAD+ kiu, dum estado de glukozo, estas la limiga substrato de la vojo glikoliza.
En vertebruloj, kelkaj histoj aŭ tipoj de ĉeloj, akiras la plej parton de sia energio el la metabolo anaeroba (kaj la tuton ĉe eritrocitoj ĉar al tiuj mankas mitokondrio).
La hepato de multaj vertebruloj povas konverti enzime acetil-KoA, ĉefe kiam estas troa produktado, en libera acetoacetato kiu estas poste redoksita al D-β-hidroksibutirato. Tiuj du komponaĵoj estas transportataj de la sango al la periferiaj histoj kie ili povas esti oksidigitaj.
Le Mesnil-Eudes
Le Mesnil-Eudes estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnil-Eudois.
Le Mesnil-Simon (Calvados)
Le Mesnil-Simon estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnil-Simonais.
Metroplús
Metroplús estas mezkapacita rapida aŭtobusa transporto kiu servas la urbon Medeĝino kaj Valon de Aburrá en Antjokio, Kolombio. La municipo de Medeĝino kaj la Metroo de Medellín estas ĝiaj majoritataj akciuloj kaj ĝia funkciado fariĝas zorge de "Empresa de Transporte Masivo del Valle de Aburrá" (ETMVA).
Ĝi konsistas el du buslinioj kun suma longo de kaj du areoj kun 35 itineroj. Linio 1 estas buskoridoro, komplete apartigita de veturila trafiko, kaj Linio 2 estas koridoro kiu partigas grandan parton de la itinero kun Linio 1.
Ĝi havas 27 staciojn, ĉiuj adaptitaj por faciligi eniron al personoj kun reduktita moviĝeblo kaj kvin el ili kun interŝanĝo al aliaj sistemoj. Ĝia tria linio estas nuntempe konstruata en la municipoj de Medeĝino, Envigado kaj Itagüí.
Le Mesnil-Villement
Le Mesnil-Villement estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnil-Villementais.
Louis Glineur
Louis Glineur estis belga pafarkisto. Li naskiĝis la 10-an de decembro 1849 en Dour. Li partoprenis en la somera Olimpiko 1900.
La kusenulo
La Kusenulo (angle : The Pillowman) estas teatraĵo de 2003 de la irlanda dramisto Martin McDonough. Ĝi estis legita por la unua fojo en sia frua versio ĉe la Finsborough Teatro, Londono, en 1995. Ĝi rakontas la rakonton de Katorian, fikcia verkisto kiu vivas en policŝtato kaj estas pridemandita por la terura enhavo de siaj noveloj, kaj ilia simileco al strangaj murdoj kiuj okazas en la urbo.
Intriga resumo
Katorian Katorian Katorian, verkinto de noveloj, multaj el kiuj prezentas perforton kontraŭ infanoj, estis arestita fare de du detektivoj, Arielo kaj Topolskij, ĉar kelkaj el la rakontoj similis la murdojn kiuj okazas en la urbo. Kiam lia frato Mikaelo rakontas al li ke li konfesis la murdojn kaj implikis lin, li murdas sian fraton, konfesas la murdojn kiujn li ne faris, sed provas savi siajn rakontojn de detruo. La teatraĵo inkludas la legadon de la rakontoj dum la enketo, kie kelkaj el la rakontoj estas aplikitaj al la murdoj kaj kelkaj estantaj prezentita fare de Katorian kaj liaj fratoj. La plej konata el ili estas la aŭtobiografia "La verkisto kaj la frato de la verkisto".
Unua bildo
Arielo kaj Topolskij esplordemandas Katorian en esplordemandadĉambro ĉe la policejo. Komence Katorian ne scias kial oni pridemandas lin. Kaj opinias, ke li estis suspektita de transdoni politikajn mesaĝojn kontraŭ la totalisma diktaturo per siaj rakontoj. La detektivoj kaj Katorian diskutas la hororajn rakontojn implikantajn infanojn. Arielo forlasas la ĉambron, kaj baldaŭ poste la timkrioj de Mikaelo estas aŭditaj de la venonta ĉambro. Arielo sidiĝas reen, lia mano kovrita en sango, ŝajne de torturado de Mikaelo, kaj rakontas al Katorian ke Mikaelo ĵus konfesis murdado de tri infanoj kune kun Katorian. La unuaj du infanoj estis murditaj kiel priskribite en la rakontoj "La Pomaj Homoj" kaj "La Rakonto pri la Urbo sur la Riverbordo". Katorian neas la akuzojn, deklarante ke kvankam ekzistas infanoj en ili kaj priskribo de mortigo de infanoj, tio estas lia maniero rakonti rakonton.
Kantono Camden (Misurio)
La kantono Camden - angle Camden County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
La kusenulo
Dua bildo
Katorian estis kreskigita de amaj gepatroj, kiuj instigis lin skribi, kaj dum multaj jaroj li skribis feliĉajn rakontojn. Tamen, iun nokton li komencis aŭdi el la apuda ĉambro forbarita al li la grumblon de elektraj iloj kaj la kriojn de infano blokita, kaj kiel rezulto li komencis verki pli malfacilajn rakontojn. Iun nokton, sub la pordo glitis noto, kiu tekstis:
Kantono Camden (Misurio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Patrick De Koning
Patrick De Koning estas belga pafarkisto. Li naskiĝis la 23-an de aprilo 1961 en Dendermonde. Ŝi partoprenis en la somera Olimpiko 1984 kaj somera Olimpiko 1988.
La kusenulo
Dua bildo
"Ili amis vin kaj torturis min dum sep rektaj jaroj, sen alia kialo ol sukcesa literatura eksperimento."
La noto estis subskribita "via frato" kaj ĝi estis skribita en sango.
Unua bildo
Katorian kaj Mikaelo kune ĉe la policejo, Katorian ĵus estis torturita. Mikaelo rivelas ke li ne respondis, sed kunlaboris kun Arielo, eĉ kriegante kiam Arielo petis al li. Laŭ la peto de Mikaelo, Katorian rakontas al li la rakonton "Kusenulo", pri homo farita el kusenoj kiu konvinkas infanojn mortigi sin, por savi ilin de ilia malbona estonteco. Mikaelo koncedas ke li mortigis infanon, asertante ke Katorian rakontis al li farendaĵo tion helpe de liaj rakontoj. Mikaelo ankaŭ koncedas ke li murdis alian infanon inspiritan fare de "Eta Jesus", unu el la plej brutalaj rakontoj de Katorian. Mikaelo rakontas al Katorian ke li legis la rakonton La Verkisto kaj la Frato de la Verkisto, kaj protestis kontraŭ la ŝanĝoj kiujn li lanĉis, kiuj deviis de kio okazis en realeco, volante ke Katorian skribu feliĉan finon por la du fratoj anstataŭe. Katorian dormigas Mikaelo'n rakontante la rakonton "La Eta Verda Porko", tiam strangolas lin. Katorian vokas la detektivojn, sciigas sian intencon konfesi siajn krimojn, sub la kondiĉo ke ili konservas la rakontojn kiujn li skribis.
Katorian en la esplordemandadĉambro kune kun Arielo kaj Topolskij, skribas konfeson de kulpo. Li listigas la murdojn de tri infanoj, same kiel la murdojn de Mikaelo kaj liaj gepatroj. Arielo diras ke li malamas infanmurdistojn kiam li prepariĝas torturi Katorian per elektra baterio kun elektrodoj alkroĉitaj al ĝi. Katorian konjektas ke la malamo de Arielo estis kaŭzita de ĝenata infanaĝo kaj Topolskij konfirmas ke Arielo estis seksperfortita fare de lia patro, kiun li poste murdis strangolante lin kun kuseno. Topolskij malhelpas Arielon torturi Katorian por esplordemandi lin. Katorian estas nekapabla respondi la demandon ĉu la tria knabino daŭre estis vivanta kiam ŝi estis entombigita, la detektivoj komprenas de liaj vortoj ke ŝi daŭre estis vivanta. Kiam Arielo komencas trovi la knabinon, Topolskij rakontas al Katorian sian rakonton de surda knabo kiu estis savita de esti kontraŭveturita per trajno pro la neviditaj klopodoj de maljuna ĉino kiu estis en la gvatturo, Topolskij konsideras sin saĝa homo, protektante la senkulpulon de malproksime. Je ĉi tiu punkto Arielo revenis kun la knabino, kiun li trovis vivanta, kiam ili traktis ŝin ne kiel en la rakonto "Jesuo", sed en la rakonto "La Eta Verda Porko". La detektivoj esplordemandas Katorian kaj malkovras ke li ne konas la manieron de la murdoj de la infanoj, ĉar li ne partoprenis en la murdoj. La detektivoj ekzekutas Katorian por la murdo de lia frato Mikaelo kaj liaj gepatroj. Tamen, la rakontoj de Katorian estas ŝparitaj fare de Arielo pro la empatio kiun li sentis por sia ĝenata infanaĝo. Ĝuste kiam Arielo intencas bruligi la rakontojn de Katorian, Katorian rakontas ke sep sekundojn antaŭ sia morto li rakontis al si la rakonton pri la kusenulo kiu vizitis Mikaelo'n kiam li aĝis sep jarojn, tiam feliĉa kaj sana infano, sojle de la nokto kiam lia gepatroj estis komencontaj torturi lin. La kusenulo rakontas al Mikaelo pri la terura vivo kiu estas destinita por li en kiu li estos torturita dum jaroj fare de siaj gepatroj kaj murdita fare de sia kara kaj ununura frato sur la prizonplanko. La kusenulo sugestas ke Mikaelo mortigu sin kaj ŝparu al si ĉiujn tiujn hororojn. Mikaelo decidas ne mortigi sin, ĉar li iam amos la rakontojn de sia frato. La rakonto de Katorian estas ronde finiĝi kun Arielo bruliganta la rakontojn. Tamen, Arielo pafas sin du sekundojn antaŭ fino de la rakonto laŭ tiu maniero, kaj decidas konservi la rakontojn, konservi ilin en dosiero kiu estos malfermita kvindek jarojn poste.
La pomaj homoj
Rakontita en la unua bildo en la unua akto kaj efektivigita en la unua murdo. Knabineto, kies patro batas ŝin, ĉizas malgrandajn homojn el pomoj. Ŝi donas ilin al sia patro kaj rakontas al li ke ĝi estas suveniro de ŝi kiam ŝi estis knabineto kaj ke li ne devus manĝi ilin. La patro tuj englutas ilin, estas razklingoj ene de la pomoj kaj li mortas en agonio. La knabino vekiĝas tiun nokton, kelkaj el la ceteraj pomhomoj akuzas ŝin je mortigado de iliaj fratetoj, kaj do ili elsaltas el ŝia gorĝo kaj mortigas ŝin.
La krucvojo de la tri pendantaj kaĝoj (ankaŭ nomitaj "diagonale")
homo vekiĝas en granda fera kaĝo, kie oni lasis lin malsati, pro krimo, kiun li ne memoras. Apud li estas du feraj kaĝoj, sur unu el ili estas skribita murdinto kaj sur la alia seksperfortanto. Monaĥinoj preĝas apud la seksperfortanto kaj nutras la maljunan murdinton, sed estas konsternitaj kiam ili legas kio estas skribita sur la tablojdo de la homo. Motorciklanto preterpasanta liberigas la murdinton kaj pafas la heroon de la rakonto. La homo demandas en siaj lastaj momentoj "Kion mi faris" kaj "Ĉu mi iras al la infero?" Kaj la biciklanto ridas.
La rakonto pri la urbo sur la riverbordo
Knabeto venis el malriĉa familio kaj la infanoj de la urbo ĉikanis lin kaj malgraŭ tio li estis feliĉa kaj mergita en revoj kaj volas doni al la mondo sian bonkorecon. Iun nokton li renkontis koĉeron portantan nigran mantelon, rajdante sur ĉevalĉaro. Li proponis al la koĉero dividi kun li sandviĉon, kiu estis lia vespermanĝo. La koĉero diris al li, ke ĉar li estas afabla al laca kaj maljuna vojaĝanto, li volas doni al li donacon, ke iam li scios aprezi ĝin. Li petas al la knabo fermi la okulojn, la maljunulo dehakas la kvin fingrojn de la knabo per hakilo kaj ĵetas ilin al la ratoj. La konkludo de la rakonto rilatas al la legendo de la ratkaptisto de Hameln kiu prirabis la urbon de ĝiaj infanoj. Ĉar la knabo estas handikapita, li ne povas sekvi la ratkaptisto n kun la aliaj infanoj kaj tial li estas la nura knabo de la urbo kiu estis savita.
La verda porketo
Eta verda porko ĝuas esti speciala, sed la aliaj porkoj, kiuj estas rozkoloraj, mokus lin. La farmistoj pentris ĝin rozkolora kiu ne povas esti deprenita kaj la porko kriis. En la nokto pluvis verde, kiu tinkturfarbis ĉiujn porkojn verdajn, kiujn oni ne povas demeti. Nur la porko restis rozkolora, dum la aliaj porkoj ploris, li estis feliĉa, ĉar li restis speciala.
Eta Jesuo
Sesjara knabino estis certa, ke ŝi estas la enkarniĝo de Jesuo. Ŝi portis barbon, kaj sandalojn. Ŝi promenis en la kompanio de senhejmuloj, ebriuloj kaj droguloj, benante kaj konsolante ilin. Ŝiaj gepatroj estis feliĉaj, ke ŝi estas bona kaj viva. Iun tagon ŝiaj gepatroj estis mortigitaj en mortiga akcidento. Ŝi estis donita al vartfamilio kiu malamis religion, malamis Jesuon kaj malamis la knabinon. Ŝiaj gepatroj turmentis ŝin, krucumis ŝin kaj enterigis ŝin vivanta en ĉerko kun mallarĝa aera malfermaĵo, kiu sufiĉis por ke ŝi vivu ankoraŭ tri tagojn, dirante, ke se ŝi estos Jesuo, ŝi reviviĝos post tri tagoj. Tri tagojn poste homo promenis apud la loko, sed ĉar li estis blinda li ne rimarkis la tombon nek aŭdis la gratadon, kiu venis de ĝi.
La verkisto kaj la frato de la verkisto
Ĉi tiu rakonto estas parte aŭtobiografia de la vivo de la rakontanto Katorian. Infano kreskigita de siaj amaj gepatroj, kiuj instigas lin esti verkisto, li verkas feliĉajn rakontojn dum pluraj jaroj. Tiam unu nokton li ekaŭdas tortursonojn el la apuda ĉambro kaj pro tio li komencas verki pli kaj pli torditajn rakontojn. Unun nokton li rimarkas noton glitis sub la pordo, en kiu la frato de la knabo skribas ke li estis torturita dum sep jaroj kiel parto de literatura eksperimento por igi la knabon bonega verkisto. Li detruas la pordon, kaj trovas siajn gepatrojn serĉante al li, ŝajnigante torturi infanon. Tamen, kiam li jarojn poste revenas, li malkovras la korpon de sia mortinta frato sub la matraco, tenante manuskripton de bela rakonto, pli bone ol ajna rakonto kiun li skribis kaj la heroo de la rakonto bruligas ĝin.
La ĉambro de Ŝekspiro
Mikaelo mencias la rakonton al Katorian por substreki ke ĉiuj liaj rakontoj estis malveraj. Male al la aliaj rakontoj, ĉi tiu rakonto ne estas rakontita, prezentita en murdoj, aŭ aktorita. Anstataŭe Mikaelo rakontas ĝin nelonge. Ŝekspiro ne estas la geniulo, kiun la mondo pensas ke li estis, anstataŭe li tenas nanan virinon en nigra skatolo en sia ĉambro. Ĉiufoje kiam li volas, ke ŝi verku novan teatraĵon, li pikas ŝin per bastono.
La kelo havas vizaĝon
Sennoma sadisma homo fortranĉas la vizaĝojn de sennomaj viktimoj, kaj tenas ilin en kruĉo sur la kapo de pupo en la kelo. Kiel kun la rakonto "La Ĉambro de Ŝekspiro", tiu rakonto ankaŭ estas nur nelonge menciita fare de Mikaelo.
Inspiro
La teatraĵo "Kusenulo" naskiĝis el la sperto de McDonough pri verkado de rakontoj portantaj lian nomon kiel "La Seĝo kaj la Lupo-Knabo", "La Malalta Ulo kaj la Stranga Rano" kaj "La Violonisto kaj la Ebria Anĝelo", komence de lia verkista kariero. Li provis reverki la rakontojn kiujn li memoris de sia infanaĝo kaj ekkomprenis ke "estas io malhela en ili".
Parolante al irlanda dramkritikisto Fintan O'Toole en Bomb-revuo en 1998, McDonagh rerakontis sian version de la teatraĵo de Fratoj Grimm "Ruĝkufulineto", en kiu la gorĝo de la lupo estas ŝtopita per ŝtonoj kaj kudrita per verda fadeno, kondukante al la morto de la lupo. McDonough notis: "mi ŝatis skribi la rakonton tiel timigan kiel mi povis", notante lian eblan fonton de inspiro por la rakonto de la "malgrandaj pomaj homoj" en la teatraĵo "Kusenulo".
Olmillos de Castro
Olmillos de Castro [olMIljos deKAStro] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Olmillos de Castro estas etimologie tradukebla al Ulmetoj de Fortikaĵo, alude al tiu de Castrotorafe.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Olmillos de Castro, Marquiz de Alba, Navianos de Alba kaj San Martín de Tábara, okupas totalan areon de 71,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 208 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 41 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado ligite al la fortikaĵo (kastelo) Castrotorafe. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la komarko apartenis al la Ordeno de Santiago.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).
Jérôme de Mayer
Jérôme de Mayer estis belga pafarkisto. Li naskiĝis la 21-an de julio 1875 kaj mortis la 18-an de aŭgusto 1958. Li partoprenis en la somera Olimpiko 1920.
Le Molay-Littry
Le Molay-Littry estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Molystriens.
Kantono Camden (Nov-Ĵerzejo)
La kantono Camden - angle Camden County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Ĵerzejo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Marie Claire van Stevens
Marie Claire van Stevens estas belga pafarkistino. Ŝi naskiĝis la 22-an de majo 1948 en Vilvoorde. Ŝi partoprenis en la somera Olimpiko 1984.
Endre Turi
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Turi Endre estas hungara pentristo, emajlisto. Lia edzino estis Mária Zsuzsanna Ujhelyi.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1959. Liaj majstroj estis Bertalan Pór, János Kmetty kaj Sándor Basilides. Krom pentrado li komenci okupiĝi ankaŭ pri emajlotektiko. Li iris al emajla uzino en Kecskemét, kie li studis la teknikon kaj li faris eksperimetojn, dum li loĝis en Artistkolonio (Kecskemét). Li fondis emajlistan branĉon en la artistkolonio kaj ekde 1984 li gvidis ĝin. Inter 1989-1991 li instruis en en:Academy of Fine Arts and Design, Bratislava. Li ricevis premiojn inter 1975-2005.
Dieter Kalka
Dieter KALKA (naskiĝis la 25-an de junio 1957 en Meuselwitz, Orienta Germanio) estas germana kantaŭtoro, verkisto kaj poeto.
Vivo
Kalka pasigis sian mezlernejan diplomon en Meuselwitz kaj studis komputikon en Ilmenau. Li estis eksmatrikulita pro posedado de malpermesitaj skribaĵoj. Komence de la 1990-aj jaroj li studis en Leipzig kaj Zuriko. Ekde 1982 li aperis publike per kanto-programoj kaj en 1987 ricevis premion ĉe la Nationale Chansontage Frankfurt/Oder. Li akompanas sin ĉefe per la bandonio. Li publikigis sian unuan volumon de poezio en samizdato. Li publikigis 12 librojn en la germana kaj la pola. La premiero de lia teatraĵo "Das Experiment oder zwej unglejche Brieder" okazis en Leipzig en 1998. Li estis edziĝinta al la pola fabelpoeto Agnieszka Haupe. Kalka loĝas en Leipzig kaj Meuselwitz.
János Bokrányi
János Bokrányi [jAnoŝ bokrAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bokrányi János estis hungara juristo, altlerneja instruisto. Lia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Rauberstrauch János Alajos [raŭberstrauĥ alajoŝ] ĝis 1842.
János Rauberstrauch naskiĝis la en Szepesolaszi (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Spišské Vlachy en Slovakio), li mortis la  en Pozsony (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Biografio
János Bokrányi studis filozofion en Reĝa Jura Akademio (Kassa) (tie ankaŭ juron) kaj Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad), teologion en Reĝa Universitato de Pest. En 1838 li ekinstruis en la menciita akademio en Kassa. En 1861 li estis nomumita vicakademiestro de Reĝa Jura Akademio (Pozsony). Post tri jaroj li ricevis la titolon reĝa konsilisto. Li gvidis la akademion ĝismorte.
Louis Van de Perck
Louis Van de Perck estis belga pafarkisto. Li naskiĝis la 14-an de oktobro 1889 en Hoboken kaj mortis la 30-an de novembro 1953. Li partoprenis en la somera Olimpiko 1920.
La falo de Uŝero-domo
La falo de Uŝero-domo kaj La falo de la domo Usher (The Fall of the House of Usher) estas novelo de Edgar Allan Poe, publikigita en 1839.
Ĝi unue estis publikigita en septembro 1839 en Burton's Gentleman's Magazine. Ĝi estis iomete reviziita en 1840 kaj publikigita en kolekto de la rakontoj de Poe nomitaj Tales of the Grotesque and Arabesque. La mallonga rakonto, de la ĝenro de gotika fikcio, inkluzivas temojn de frenezo, familio, izoleco kaj metafizikaj identecoj.
La poemo The Haunted Palace (La Hantita Palaco) estas parto de la rakonto. La filmo de Roger Corman House of Usher (1960), kaj la samnoma miniserio de Mike Flanagan estis bazitaj sur tiu ĉi rakonto.
Intrigo
La rakonto komenciĝas kun la protagonisto ricevanta leteron de viro nomita Roderick Usher, kun kiu li iam estis plentaŭga amiko. Roderick rakontas al ni ke li estis soleca, tre malsana kaj mortanta. La protagonisto rajdas al la kastelo de Roderick, kiu estas tre griza kaj morna konstruaĵo. Servisto kondukas la viron en tre grandan kaj neloĝatan ĉambron. En la ĉambro estas sofo, sur kiu sidas Roderick kaj ili salutas unu la alian.
Post tio, Roderick rakontas pri sia malsano. Li priskribas ĝin kiel frenezon; li ĉiam estas nervoza kaj timema. Li ne scias, kion li timas, sed li ja scias, ke timo iam fortimigos la vivon de li. Roderick kredas ke la kastelo infektis lin kun sia malgajo sed ke li ne povas moviĝi foren ĉar li devas prizorgi sian fratinon Madeleine. Li opiniis, ke ŝi ne volas plu vivi: "Kiam ŝi mortas, estas nur mi kaj kiam mi mortas, ankaŭ la familio mortas", li diras. La venontan momenton Madeleine eniras la ĉambron sed subite ŝi malaperas. Dum la venontaj malmultaj tagoj, la viro provas ĝojigi Roderick sed nenio helpas.
Unun vesperon, Roderick rakontas ke Madeleine mortis kaj ke ŝi estos entombigita semajnon poste. Ĝis tiam, la ĉerko devas esti konservita en ĉambro en la kelo. Ili malsupreniras al ĉambro kun granda dika ferpordo kaj metas la ĉerkon tie. En la sekvaj tagoj, Roderick estas pli freneza ol kutime. Li kuras de ĉambro al ĉambro kaj neniam ripozas. Iun nokton estas hurlado, krakado kaj batado. Roderick iĝas absolute kolerega. Li diras ke estas Madeleine kiu provis eliri el la ĉerko kaj hieraŭ nokte ŝi sukcesis. Ŝi iras al ili, malfermas la pordon kaj falas kun hurlado en la brakojn de Roderick; ambaŭ falas senvive sur la teron. La ĉeffiguro elkuras el la kastelo, turnas sin kaj vidas la tutan domon disfali. La familio Uŝero ne plu ekzistas.
Eŭropa Junulara Fonduso
La Eŭropa Junulara Fonduso (European Youth Foundation, EYF, Fonds Européen pour la Jeunesse, FEJ, Europäisches Jugendwerk, EJW) estas fonduso establita en 1972 de la Konsilio de Eŭropo por provizi financan kaj edukan subtenon por junuloj kaj eŭropaj junularaj agadoj, kiu promocii la fundamentajn valorojn de la Konsilio de Eŭropo. Ĝi estis fondita kune kun la Eŭropa Junulara Centro en Strasburgo por efektivigi la junularan politikon de la konsilio, por interkonatigi junajn aktivulojn el diversaj membroŝtatoj kaj diversaj junularaj oranizaĵoj - ekzemple per komunaj eventoj en Eŭropa Junulara Centro ekdo 1995 en Strasburgo kaj Budapeŝto - kaj per tema subteno kaj financa subvenciado de prisociaj kaj pripolitikaj seminarioj de la membraj junularaj oranizaĵoj: de tiu subteno ekde jardekoj ankaŭ profita TEJO - ekzemplo por tio estis tema seminario kadre de la IJK 1979, de kiu profitis ĉiuj preskaŭ 700 junaj partoprenantoj. La institucio estas bazita en Strasburgo kaj en la 2020-aj jaroj havas jaran buĝeton de ĉirkaŭ 3,5 milionoj da eŭroj.
Ekde 1972, pli ol 350 000 junuloj en aĝo de 15-30 jaroj profitis el agadoj efektivigitaj per financa subteno de la fonduso. Ĉirkaŭ 950 organizaĵoj el la 50 membroŝtatoj de la Eŭropa Kultura Konvencio estas registritaj kiel partneroj. La diversaj projektoj devas esti rilataj al la valoroj kaj celoj de la Konsilio de Eŭropo.
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Tiszavasvári)
La paroĥa katolika preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco estas eklezia historia monumento en urbo Tiszavasvári (Hungario).
Historio
Dokumento mencias katolikan kirkon en la iama vilaĝo Bűdszentmihály (nuna Tiszavasvári) en 1472. Dum dominado de turkoj depost 1620 la loĝantoj jam kalviniĝis kaj uzis la katolikan kirkon. La katolika paroĥo estis refondita nur en 1865 el filio de Tiszalök. La katolikoj konstruis alian preĝejon en 1912. La orgeno estis farita en 1911. La internaj muroj estis pentritaj en 1960, la kirko ekstere estis renovigita en 1984.
Konstruaĵo
La novgotika preĝejo situas sola en la urbomezo en korto, kontraŭe Kastelo de Tiszavasvári etendiĝas. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo (35 metrojn alta) plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turpinto estas plurlatera pinta piramido. La navo finiĝas en plurlatera absido, al kiu sakristio, en la alia flanko moŝta kapelo aliĝas.
Patronoj
La patronoj estas ne nur Apoteozo de Sankta Kruco, sed ankaŭ Eleonora de Akvitanio, kiu oficiale ne estas sanktulino.
Kermesoj okazas en la 21-an de februaro kaj la 14-an de septembro.
Santa Eufemia del Barco
Santa Eufemia del Barco [santaeŭFemja delBARko] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Santa Eufemia del Barco estas etimologie tradukebla al Sankta Eŭfemia de la Boato.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Losilla, San Pedro de las Cuevas kaj Santa Eufemia del Barco, tiu lasta kiel municipa ĉefurbo, okupas totalan areon de 52,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 177 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 34 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Nokta vivo
Nokta vivo estas ĝenerala nomo por priskribi la amuzajn kaj distrajn aktivaĵojn ekstere de la hejmo, kiuj estas disponeblaj ekde la vespero ĝis malfrue en la nokto aŭ frue en la mateno. La esprimo ĉefe rilatas al noktokluboj, drinkejoj, kazinoj, koncertoj, teatroj, kinejoj kaj similaj amuzejoj - kiuj funkcias dum horoj kiam la plej multaj homoj dormas. Plejparte, la nokta vivo estas precipe aktiva dum la noktoj antaŭ la semajnfino aŭ dum ferioj. Nokta vivo estas ofta ĉefe en la urbocentroj aŭ en certaj kvartaloj en la grandaj urboj.
Eŭropaj urboj konataj pro sia vigla nokta vivo inkluzivas Amsterdamon, Barcelonon, Berlinon, Ibizon, Londonon, Parizon kaj Romon. Grandurboj en Azio konataj pro sia vigla nokta vivo inkludas Bankokon, Ho-Ĉi-Min-urbon, Honkongon, Seulon, Tel-Avivon, kaj Tokion, inter aliaj. Grandurboj en Nordameriko konataj pro sia vigla nokta vivo inkludas Novjorkon, Ĉikagon, Lasvegason, Los-Anĝeleson kaj Miamon, inter aliaj. Grandurboj en Sudameriko konataj pro sia vigla nokta vivo inkludas, inter aliaj, Bonaeron kaj Rio-de-Ĵanejron.
Santa Eufemia del Barco
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).
Nokta vivo
Estas certaj kvartaloj same kiel diversaj urboj en la mondo, kiuj estas konataj pro sia manko de nokta vivo.
En Esperantistaj aranĝoj
Vidu Gufujo
Perilla de Castro
Perilla de Castro [peRIlja deKAStro] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. Perilla de Castro estas etimologie tradukebla al Pireto de Fortikaĵo, alude al tiu de Castrotorafe.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 33,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 163 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 38 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, pontoj, historia heredo, piedirado ĉe rivero Esla kaj Akvorezervejo).
Anonimulo
La esprimo estas uzita ankaŭ kiam la identeco ne estas grava aŭ kiam ekzistas deziro ĝeneraligi (nespecifa identeco).
En arto
Historiografio foje malkapablas certigi pri la persona identeco de artisto, sed arthistoriistoj aŭ literaturkritikistoj kapablas analizi kaj kaj esplori la stilon, verkaron aŭ agadmanieron de specifaj artistoj. Tiukadre foje oni parolas pri la "Majstro el..." aŭ "la aŭtoro de...". Ekzemple, la aŭtoro de Lazarillo de Tormes en hispana literaturo, la Majstro de la Bartolomeo-Altaro, la Majstro de Vyšší Brod, la Majstro de la Memordonaco de Carben ktp.
En socio
En landoj de anglosaksa juro foje oni ne postulas montri veran personan identecon; tiukadre en holivudaj filmoj foje rolulo venas al hotelo kaj registriĝas kiel John Smith. En aliaj landoj tio tute ne eblas kaj oni postulas montron de persona identigilo.
Kantono Chatham
La nomo Kantono Chatham - angle Chatham County - povas rilati al
László Botka (politikisto)
László Botka [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Botka László István estis hungara parlamenta deputito, politikisto, urbestro.
László Botka naskiĝis la en Tiszaföldvár.
Biografio
László Botka maturiĝis en gimnazio en Szolnok, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1997 kaj en pli alta grado en 2000. Dum la studentaj jaroj jam en 1991 li aliĝis al Hungara Socialista Partio. Inter 1994–1998 kaj 2002–2014 li estis parlamenta deputito, ekde 2002 li estas urbestro de Szeged. En 2019 li forlasis la partion, poste li politikadas kun civiloj. Li havas edzinon ekde 1997, kiu naskis 3 filinojn en 2000, 2003 kaj 2008.
33856 Rutuparekh
33856 Rutuparekh estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la 1:2 kun Marso kaj 3:1 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita dum la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la baratan planedan sciencistinon Rutu Parekh. Ŝi estas planedageologino fakulino en kompreno pri la surfaca evoluo de la glaciaj satelitoj kaj asteroidoj per analizo de diversaj endogenaj kaj ekzogenaj procezoj tra bilda analizo, ciferecaj modeloj kaj laboratoriaj analogoj.
33882 Schönbächler
Nomo
Ĝia nomo honoras Maria Schönbächler, svisan profesorinon pri Izotopa Geologio ĉe ETH Zuriko, Svislando. Ŝi studis la historion kaj la fruan evoluon de la sunsistemo par analizo kaj modeligo de izotopaj anomalioj en meteorŝtonoj kaj specimenoj el la Luno.
Günter Meyer (politikisto)
Günter Meyer (n. la 10-an de septembro 1935 en Olsberg) estas germana politikisto de la partio Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU).
Francisco Serrano
Biografio
Li naskiĝis ĉe Kadizo dum lia patro, liberala militisto, partoprenis en la Kortumo de Kadizo. Li eniris en la militista kariero estante nur 12-jaraĝa. Serrano partoprenis elstare en la Unua Karlisma Milito, estis helpisto de la generalo Espoz y Mina dum la jaro 1835, kaj de sia patro ĉefgeneralo en Katalunio, ekde la jaro 1836. En 1839, li jam estis kolonelo, kaj la sekvan jaron brigad-generalo.