cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mohandas Karamchand Gandhi
Simpleco
Gandhi sincere opiniis, ke persono implikita en socia servo devas havi vivon simplan, kiu kondukos lin al brahmaĉarja. Lia praktiko de asketo inspiriĝis de la pensoj de la usona filozofo kaj poeto Henry David Thoreau. Tia simpleco komenciĝis per forlaso de la okcidenta vivostilo, kiun li havis en Sudafriko. Li nomis tion "redukti sin mem je nulo"; "vivi simple por ke ĉiu povu vivi simple'"; tiaj estis liaj valoroj, lia vivostilo. Tio signifis, ke li volis forlasi ĉian nenecesan elspezon, havi vivon simplan kaj purigi siajn proprajn vestaĵojn. Unufoje li resendis donacojn donitajn de indiĝenoj por helpi la komunumon.
Kyjovice (distrikto Znojmo)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1275.
Mohandas Karamchand Gandhi
Simpleco
Gandhi pasigis unu tagon semajne en silento. Li kredis, ke neparoli alportos al li internan pacon. Tio devenis de la hinduaj principoj de mauna (sanskrite, मौन - silento) kaj shanti (paco). En tiuj tagoj li komunikis kun aliaj skribante sur paperon.
Dum tri jaroj kaj duono, 37-jaraĝa, Gandhi rifuzis legi gazetojn, deklarante ke tumultaj novaĵoj de la mondo konfuzigus lin pli ol liaj internaj tumultoj.
Reveninte en Hindion post sia restado en Sudafriko, Gandhi ne plu portis okcidentajn vestaĵojn, kiujn li ligis al riĉeco kaj sukceso. Li vestiĝis por esti akceptata de la plej malriĉaj hindoj kaj li promociis la uzadon de hejmteksitaj vestaĵoj (khadi). Gandhi kaj liaj partianoj fabrikis mem la vestaĵojn, kiujn ili portis kaj kuraĝigis aliajn fari same por doni ekonomian aŭtonomecon al la kampara Hindio, aŭtonomeco, kiu estis subpremita de la estreco de la brita industrio, kiu tiam detenis la industriajn ŝpinejojn. La radŝpinilo baldaŭ estis aldonita al la flago de la Kongresa Partio de Hindio.
Gandhi portis la dhoti-on, la tradician hindan viran vestaĵon, dum la tuta cetero de sia vivo, ne nur kiel simbolo de simpleco, sed ankaŭ ĉar tiu vestaĵo, ŝpinita de liaj propraj manoj estis al li garantio ne pravigi la ekspluatadon de britaj aŭ hindaj laboristoj en industriaj ŝpinejoj.
Observo pri kolonia procezo de ekspluatado
Dum tiu epoko, kultivado de kotono en la Brita Imperio, ĉefe okazis en Hindio, kaj ege pliiĝis tra la jaroj. Pere de tarifoj kaj aliaj limigoj, la brita registaro malkuraĝigis la produktadon de kotontekstiloj en Hindio; male, la krudaj fibroj estis sendita al Anglio por esti procezata. Mahatma Gandhi priskribis tiun procezon :
Vegetarismo
La ideo de vegetarismo forte ankriĝis en hindua kaj ĝajnisma tradicioj kaj en la naskiĝregiono de Gandi: en Guĝarato la plej multaj hinduoj estis vegetaranoj. Antaŭ foriri por studado al Londono, Gandhi promesis al sia patrino ne manĝi viandaĵojn. Li tenis sian promeson kaj vegetarismo iĝis parto de lia filozofio de ne-perforto. Li verkis la libron La bazo morala de vegetarismo kaj plurajn artikolojn pri la temo, iuj el kiuj estis publikigitaj de la Vegetarian Society, kies ano estis Gandhi kaj kie li havis multajn amikojn, kiel la prezidanto Dro. Josiah Oldfield. Post legado kaj admiro de la verkoj de Henry Stephens Salt, la juna Mohandas renkontis lin kaj longe korespondis kun li.
Gandhi pasigis multan tempon por promocii vegetarismon dum kaj post sia restado en Londono. Tiel li deklaris, ke "rekoneblas grandeco de nacio laŭ kiel ĝi traktis siajn bestojn". Krom la etika dimensio de vegetarismo, li konsideris la ekonomian dimension, ĉar la viando estis (kaj daŭre estas) pli multekosta ol cerealoj, legomoj kaj fruktoj, kaj tiel li helpis la hindojn, kiuj havis malaltajn enspezojn. Fine la produktado de viando postulante pli grandan areon de grundo kaj pli multan akvon por grasigi la bestojn, instaligas unukulturon kaj favoras la nutraĵindustrion kaj grandposedantojn pli ol lokajn produktaĵojn variajn de hindaj kamparanoj posedantaj nur malgrandajn kampojn.
En sia aŭtobiografio Gandhi notis, ke vegetarismo estis la komenco de lia profunda engaĝiĝo al brahmaĉarja; sen kompleta kontrolo de siaj nutraj bezonoj, li neniam sukcesintus la brahmaĉarja-n.
Gandhi ja emis vegetarismon kaj adoptis ĝin dumtempe.
Brahmaĉari
En sia aŭtobiografio Gandhi rakontis pri la lukto kontraŭ siaj seksaj bezonoj kaj la ĵaluzkrizojn kontraŭ sia edzino Kasturba. Li sentis kiel persona devigo ne havi seksajn rilatojn unuflanke kaj lerni amon pli ol serĉi plezuron, kaj aliflanke submeti la korpon - kaj pli vaste la materian mondon - al servo de siaj streboj kaj la volo de la spirito. Tiu lukto estis, laŭ lia aŭtobiografio, kontinua, ĝis la fino de lia vivo. Post kiam li vidviĝis li regule dividis la liton kun sia preferata nevino, Manu, por kontroli la solidecon de sia ĵuro (kio ja kaŭzis tiuepoke skandalon). Aliflanke Gandhi dum sia tuta vivo ne ĉesis pliprofundigi la mastradon de siaj sentoj. Li iom post iom forlasis tiun aŭ alian spicon, malpligrandigante la nombron de nutraĵoj, kiujn li akceptis.
Ahimsa
La koncepto de ne-perforto (ahimsa) kaj rezisto ne-perforta havas longan historion en la religia hinda pensado kaj ofte troveblas en kuntekstoj hinduaj, budhismaj, ĝajnismaj kaj jud-kristanaj. La koncepto de ne-perforto mem estas traduko forĝita de Gandhi el la sanskrita vorto ahimsa (a: privata kaj himsa: malutilo, perforto), kiu ekzistas en la religia tradicio de Hindio. Gandhi klarigis tiun filozofion kaj vivmanieron en sia aŭtobiografio.
Laŭ tiuj principoj, Gandhi iris ĝis la fino de sia logiko. En 1940 kiam la invado de la britaj insuloj fare de Germanujo ŝajnis tuja, Gandhi diris jenon al la angla popolo.
Tamen Gandhi konsciiĝis ke tia nivelo de ne-perforto bezonis fidon kaj kuraĝon nekredeblajn, kiujn nur malmultaj posedis. Li konsilis do, ke ne estis necese, ke ĉiuj estu ne-perfortaj, ĉefe se ne-perforto uziĝis por kaŝi malkuraĝecon:
Gandhi opiniis, ke perforto estis ne efika kaj povis enkonduki ĉenon de venĝado. Li diris pri la proverbo okulon pro okulo:
Gandhi ligis ne-perforton al feminismo. Li klarigis tion en parolado dum la salomarŝo: "Nomi virinojn malfortan sekson estas mensogo. Tio estas maljusteco de la viroj al virinoj. Se la ne-perforto estas la leĝo de niaj estuloj, la estonteco estas ĉe virinoj."
Gandhi ĉerpis parton de sia inspiro el la verkoj de Lev Tolstoj, kiu en la 1880-aj jaroj spertis profundan konverton al speco de persona kristana anarkismo, kiu kondukis lin al ideo de kristanismo ekster materiismo kaj ne-perfortema. Gandhi verkis enkondukon al Letero al hinduo de Tolstoj, verkita en 1908 responde al la perfortemo de hindoj naciemaj. Sekve ambaŭ korespondis ĝis la morto de Tolstoj en 1910. Iuj opinias, ke sen Tolstoj, Gandhi neniam tiel decide gvidus agadon tiom ne-perforta. Tolstoj mem frekventis orientalismajn tendencojn kaj regule korespondis kun budhistoj, hinduoj kaj bahaanoj. .
Eŭtanazio
Gandhi vidis eŭtanazion kiel formon de ne-perfortemo, de oferado, kiu signifis, ke la vivo estas nur valida, kiam "vivebla":
Satyagraha
Le satyagraha ("la forto naskiĝinta de la vero kaj de la amo aŭ ne-perforto" ) estis la finiĝo de tiu vero kontraŭ leĝoj aŭ ne-justaj sistemoj tra lukto ne-perforta. Gandhi konsideris satyagraha supera al civila malobeo aŭ al rezistado ne-perforta, ĉar la vorto implikas servon al justa kaŭzo kaj iĝis tiel armilo de fortuloj kaj ne de malfortuloj.
Por li tia lukto okazigu nenian suferon al la malamiko, se estus sufero, ĝi estu por la defendanto de la vero:
Honora titolo Mahatma
Multaj baratanoj alparolis Gandhion per la honora titolo Mahatma, kiu signifas "granda animo".
Verko
Inter pluraj libroj, kiujn Gandhi verkis, estis lia aŭtobiografio, Aŭtobiografio aŭ miaj spertoj pri vero.
=== Citaĵoj ===
Gandhi kaj Esperanto
Mahatma Gandhi proponis la alproprigon de Esperanto kiel ilo de interkomunikado “por ĉiuj popoloj” kaj kunlaboris kun unu el la unuaj prezidantoj de Universala Esperanto-Asocio, la svisa diplomato kaj klerulo Edmond Privat ."“Mi estas por sama kalendaro por la tuta mondo, same kiel mi estas por sama mono por ĉiuj popoloj kaj unu monda helplingvo kiel Esperanto por ĉiuj popoloj.“"La esperantista pioniro Edmond Privat estis unu el plej gravaj eŭropanoj kiuj apogis la lukton de Gandhi kaj amikiĝis kun li. Li renkontiĝis kun Gandhi kaj kunveturis al Hindio en 1931. Artikolo pri Gandhi en la revuo "Esperanto" kaŭzis skandalon kaj protestojn de britiaj gvidantoj, kiuj kulpigis al Privat pro enmeto de politikaj aferoj en la revuo.
Lia verko Vivo de Gandhi aperis en 1967 ĉe Eldonejo Stafeto.
Aliaj verkoj pri Gandhi en Esperanto:
Wilson
Wilson povas signifi:
Wilson estas persona nomo de
Wilson estas nomo de sekvaj lokoj en Usono:
vidu ankaŭ:
Stupava
Situo
La urbo situas inter rivero Moravo kaj Malgrandaj Karpatoj, laŭ ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo Bratislava-Malacky, la fervojo en la sama direkto preteriras. La ĉefurbo troviĝas 15 km.
Historio
En 2001 loĝis en Stupava 8063 da homoj (7795 slovakoj, 82 ĉeĥoj, 42 hungaroj).
Ildikó Bánsági
Ildikó BÁNSÁGI [bAnŝAgi], hungare Bánsági Ildikó estas hungara aktoro. Ŝia edzo estas Sándor Gáspár (aktoro), ŝia filino Kata Gáspár. Ildikó Bánsági naskiĝis la 1947 en Budapeŝto.
Biografio
Ildikó Bánsági frekventis gimnazion inter 1958-1962 en Budapeŝto, poste ŝi eklaboris en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi lernis ankaŭ en teatra akademio, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen), poste en Teatro József Attila. Baldaŭe ŝi aliĝis al diversaj teatroj, ekzemple al Teatro Thália (Budapeŝto). Ŝi naskis 2 gefilojn. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1996, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Talcy (Yonne)
Talcy estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 63 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Talcy etendiĝas sur 6.88 km², kaj havis 63 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 9.2 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Vasseur, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Talcy apartenas al la kantono de L'Isle-sur-Serein, kies ĉefurbo estas L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Elba Grejsmontaro
Elba Grejsmontaro estas mezalta montaro en Ĉeĥio kaj Germanio, kiun tratranĉas rivero Elbo. Ĝia ekzisto estas la rezulto de radikalaj geologiaj ŝanĝiĝoj. En la epoko kretaceo, ĉi tie troviĝis marfundo.
Efloresko kaj erozio de la apudaj montaroj (Ercmontaro kaj Luzacia montaro) liveris materialon, kiu eksedimentis sur la marfundo kaj formis dikajn grejstavolojn. Elbo kaj ties alfluoj dismembrigis tiun terenon en bizara maniero. Hodiaŭ la imponan pejzaĝon karakterizas la mallarĝa valo de Elbo, profundaj rokaj ravinoj, malgrandaj altebenaĵoj, tablomontoj kaj rokogrupoj. Elba Grejsmontaro nun estas unika turisma regiono, vojaĝcelo de unua rango. Centojn da kilometroj mezuras ĝiaj romantikaj migrovojoj kun multaj panoramaj vidoj.
Grimpantojn allogas pli ol mil rokpintoj de plej diversaj malfacilecoj. La pejzaĝon ĝui eblas ankaŭ veturante per biciklo, ekskursoŝipo aŭ trajno.
Pli da bildoj videblas en la bildaro, sube.
Rokoj
Rokoj respektive rokogrupoj de Elba Grejsmontaro estas interalie:
Tablomontoj
Tablomontoj de Elba Grejsmontaro estas:
Biciklovojoj
En Elba Grejsmontaro estis konstruitaj kelkaj biciklaj vojoj:
Ojleo
Ojleo (helene  ᾨλεύς, latine Oileus) estis en la helena mitologio reĝo en Lokrido. La reĝo Ojleo estas nomata inter kvindek bravaj Argonaŭtoj, viroj, kiuj ĉeestis navigadon de la ŝipo Argo, kiu sub komando de Jazono navigis el Jolko ĝis malproksima Kolĉido por Ora ŝaffelo. Oni sciigas, ke li suferis pro vundo kaŭzita per metala plumo de stimfala birdo, kontraŭ kiuj Argonaŭtoj batalis laŭ nekutima maniero: komencis fortan brukrion kaj susuris per armiloj tiel, ke la birdojn timigis kaj devigis ilin lasi la insulon Aretiadon kaj prisetli en malproksimaj montaroj. Vundon, kiun de ili Ojleo suferis, sanigis kuracisto de la ekspedicio Asklepio tiel, ke la reĝo feliĉe revenis en sian naskiĝregionon Lokridon.
En tempo de Troja milito li jam havis tre progresintan aĝon, pro tio li ne povis persone ĉeesti ĝin. Kontraŭe liaj du filoj bonfamiĝis en ĝi: Ajakso, nomata „malgranda Ajakso“ estis unu el la plej bonaj piklancistoj. Famon li gajnis apud sia samnomulo Ajakso, nomata „granda Ajakso“. Malgranda Ajakso ne estis ia fortulo, sed superis per rapideco kaj korpelasteco.
La dua filo de Ojleo estis Medono, lia patrino estis nimfo Reno. Tiu estris trupojn de heroo Filokteto, kiu estis kun nesanigebla vundo fare de helenoj lasita sur insulo Lemnos.
Ankoraŭ alia Ojleo'' rolis en la Troja milito. Tiu estis kondukisto de militveturilo. Li ne revenis el la milito, estis mortigita de mikena reĝo Agamemno.
Michel Barnier
Li interalie estis franca ministro pri medio inter la jaroj 1993 kaj 1995, franca ŝtata sekretario pri eŭropaj aferoj inter 1995 kaj 1997, kaj poste membro de la Eŭropa Komisiono Prodi. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakon regiona politiko, sed dum la oficperiodo transdonis sian taskon al la samlandano kaj sampartiano Jacques Barrot. De 2010 li estis Komisionano pri Interna Merkato kaj Servoj en la Komisiono Barroso (2009–2014). De la 1-a de oktobro 2016, li estis la estra intertraktisto de la Europa Unio por la intertaktadoj rilataj al la Briteliro. Fine de 2021 li kandidatiĝis por la kandidateco de sia partio kadre de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio.
7315 Kolbe
7315 Kolbe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana skulptisto Georg Kolbe (1877–1947). Li kreis la monumentan statuon de Beethoven en Frankfurto ĉe Majno.
Capdenac (stacidomo)
Capdenac estas franca stacidomo sur linioj -, Capdenac -  kaj  - Capdenac, situanta en  Capdenac-Gare, en departemento Aveyron, apud Capdenac en departemento Lot, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj dumnoktaj Intercités kaj.
Abdullah Öcalan
Abdullah Öcalan junaĝis en malriĉa kamparana familio en la urbo Urfa. Li politike edukiĝis dum sia studado en Ankaro. Öcalan estas fondinto kaj iama gvidanto de la Kurdistana Laborista Partio (PKK), estigita en 1978. Post la militista puĉo en Turkio en 1980 li devis fuĝi eksterlanden kaj vivis dum multaj jaroj ekzile en Damasko en Sirio, sed kiam Turkio ekde 1998 premis Sirion, Öcalan devis serĉi alian azilon. Multaj landoj rifuzis akcepti lin, interalie Rusio, Svedio, Italio kaj Germanio.
Leĝo pri Deportado
La Leĝo pri Deportado (konata ankaŭ kiel Leĝo Tehcir, "deportado" en la turka) estis aprobita leĝo en la Otomana Parlamento la 27-an de majo 1915 kaj supoze ekviglis la 1-an de junio 1915, kun la publikigo en Takvim-i Vekayi, la oficiala gazeto de la otomana Ŝtato. La provizora leĝo ne plu validis la 8-an de februaro 1916.
Rumohr
Rumohr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Molfsee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Leĝo pri Deportado
La Leĝo Tehcir estis parto de la iniciatoj kontraŭ la armena popolo loĝanta en la Otomana Imperio dum la Unua Mondmilito. Ĉi tiu leĝo ankaŭ estis akompanita de dua ordono por la eliminado de la evakuita loĝantaro kaj alprenado de ties posedaĵoj.
Otomanaj arkivoj dokumentas ke armena evakuado komenciĝis jam la 2-an de marto 1915.
Post la nevalidiĝo de la "Leĝo Tehcir" evakuado kaj masakroj daŭris. La 13-an de septembro 1915, la Otomana parlamento aprobis la "Provizoran Leĝon pri Elproprietigo kaj Konfisko", deklarante ke ĉiu posedaĵo, brutaro kaj hejmoj apartenantaj al armenoj, estos konfiskotaj fare de la aŭtoritatoj.
Skalara produto
Skalara produto aŭ punkta produto de du vektoroj \mathbf{a} kaj \mathbf{b} estas skribata kiel kaj ĝi estas
NGC 5216
NGC 5216 (aliaj indikoj — UGC 8528, ZWG 317.2, MCG 11-17-4, VV 33, ZWG 316.19, ARP 104, PGC 47598) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Skalara produto
kie \theta estas angulo inter la vektoroj \mathbf{a} kaj kaj  kaj  estas la normoj (aŭ absolutaj valoroj) de tiuj konsiderataj vektoroj. La rezulto estas reela nombro.
La Mortintoj kaj la mortantoj
La Mortintoj kaj la mortantoj estas originala verketo (64-paĝa) de Nassif Isaac pri la mortintoj (spiritoj) kaj la mortantoj (homoj). Sur la paĝo 54 li diras: "reenkarniĝo klarigas la leviĝon kaj falon de nacioj".
119993 Acabá
119993 Acabá estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Skalara produto
Skalara produto estas funkcio   kie E \ estas reela vektor-spaco kaj por kiu validas ĉi tiujn proprecojn :
Barrio del Puerto (metroo de Madrido)
Barrio del Puerto estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de España en samnoma kvartalo, en urbo Coslada.
Abdullah Öcalan
La, Öcalan estis kaptita en Najrobio, ĉefurbo de Kenjo, havanta falsan kipran pasporton, kaj turka sekurec-servo prenis lin al Turkio. Ekde tiam li estas malliberigita kaj strikte gardata en la turkia prizona insulo Imrali en la Marmara maro. En junio 1999 li estis post juĝproceso kondamnita al mortpuno pro ŝtatperfido, separismo kaj murdo. Tamen post politika premo de (ĉefe) Eŭropa Unio, Turkio abolis mortopunon dum pactempo, kaj lia mortkondamno estis konvertita al dumviva malliberigo.
Barrio del Puerto (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Abdullah Öcalan
Abdullah Öcalan gvidis la PKK per diktatora brutaleco. Multaj kritikantoj aŭ malsamopiniantoj estis murditaj de propraj partianoj.
Makrosceliduloj
La Makrosceliduloj estas ordo, kiu estas endemia en la Afrotropiso.
Klasifiko
ordo : makrosceliduloj - Macroscelidea
Allonzier-la-Caille
Allonzier-la-Caille estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Ŝahanŝaho
Ŝahanŝaho (malnovperse ĥŝájathija ĥŝájathijánam, mezperse kaj parthe Ŝáhán ŝáh, novperse شاهنشاه) aŭ grandreĝo estis tradicia titolo de iranaj regantoj en antikva epoko kun signifo de reĝo de reĝoj. Uzis ĝin kaj la persaj aĥemenidoj kaj sasanidoj, kaj regantoj de parta dinastio de arzakidoj.
Normanda konkero de Anglio
La Normanda konkero de Anglio ekis la 28an de septembro 1066 per la invado de Anglio fare de Vilhelmo, Duko de Normandio. Li famiĝis kiel Vilhelmo la Konkerinto post sia venko ĉe la Batalo apud Hastings la 14an de oktobro 1066, kie venkis la reĝon Harold Godwinson. La armeo de Haroldo estis draste elĉerpita en la angla venko de la Batalo de Stamford Bridge en Norda Anglio la 25an de septembro de 1066 super la armeo de la reĝo Harald la 3-a de Norvegio. Komence de 1071, Vilhelmo jam regis plejparton de Anglio, kvankam pluis ribeloj kaj rezistado ĝis proksimume 1088.
La normanda konkero estis gravega evento en la angla historio. Ĝi ege forflankigis la indiĝenan regantan klason, anstataŭante ĝin per fremda, franclingva monarkio, aristokratio kaj klerikaro. Tio siavice okazigis transformon de la angla lingvo kaj de la kulturo de Anglio en nova epoko ofte menciata kiel "Normanda Anglio".
Pro submeto de Anglio sub la regadon de reĝoj devenantaj de Francio, la normanda konkero interligis la landon pli proksime kun kontinenta Eŭropo, malpliigante la skandinavan influon, kaj ankaŭ metis en la scenejon rivalecon kun Francio kiu daŭros intermite dum multaj jarcentoj. Ĝi ankaŭ havis gravajn sekvojn por la resto de la Britaj Insuloj, preparante la terenon por pluaj konkeroj en Kimrio kaj Irlando, kaj por ampleksa penetro en la aristokrataro de Skotlando de normandoj kaj aliaj franclingvaj familioj, kun la aldonita disvastiĝo de kontinentaj institucioj kaj kulturimpresoj. ​
Normanoj kaj normandoj (noto terminologia)
Vilhelmo la Konkeranto kaj liaj kunbatalantoj venis el Normandio, provinco Francia; ili estis normandoj. Ili parolis la francan lingvon, kaj ne plu estis la normanoj, skandinavia popolo de kies nomo devenas la nomo de la nova miksita etno. Tial la koncerna konkero en Esperanto estas nomata la Normanda konkero. Tial tute logike PIV konstatas (en la artikolo «normando»):
Simile estas en la lingvoj kiuj distingas inter normana kaj normanda (ekz‑e franca, hispana, nederlanda, rusa, portugala…). Tamen en la angla (kaj ne nur en la angla) la adjektivo rilata al Normandy estas Norman, kaj iuj esperantistoj paŭsas tiun konfuzon en Esperanton. Tio estas malregula kaj tial evitinda en Esperanto, tiom pli, ke normana (t.e. vikinga) konkero de Anglio efektive okazis en 1015 sub Knuto la Granda.
(16009) 1999 CM8
(16009) 1999 CM8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Lazarillo de Tormes
La vivo de Lazarillo de Tormes kaj de liaj sortoj kaj malfacilaĵoj (pli konata kiel simple Lazarillo de Tormes) estas romano hispana anonima, verkita en unua persono kaj kiel epistola romano (kiel unusola kaj longa letero), kies konata eldono plej antikva datiĝas de 1554. En tiu oni rakontas aŭtobiografie la vivon de infano, Lázaro de Tormes, en la 16-a jarcento, ekde lia nasko (fakte ĉe la rivero Tormes) kaj malriĉega infanaĝo ĝis lia geedziĝo, jam en adolta aĝo. Ĝi estas konsiderata pionira de la Pikareska romano pro elementoj kiel realismo, la rakontado en unua persono, la strukturo survoje inter diversaj majstroj kaj la ideologio kaj moraliga kaj pesimisma.
Lazarillo de Tormes estas ironia skizo kaj senpia de la socio de la epoko, el kiu oni montras ties malvirtojn kaj hipokritajn sintenojn, ĉefe de pastroj kaj religiuloj. Estas diferencaj hipotezoj pri ties aŭtoreco. Probable la aŭtoro estis simpatianto de la idearo erasmisma. Tio motivis ke la Inkvizicio malpermesis ĝin kaj ke poste permesis ties publikadon post cenzuro. La verko ne reeldoniĝis plene ĝis la 19-a jarcento.
Antaŭparolo
Komence de la rakonto, skribita kiel letero adresita al nenomita kaj altranga leganto konata kiel Vuestra Merced, Lázaro mencias nekonatan kazon ("caso"), kies detaloj la adresato de la rakonto ŝajne volas kompreni. Lázaro klarigas ke por konvene klarigi la detalojn de tiu kazo, li devas komenci sian rakonton de la komenco de sia vivo. Kvankam la teksto ne eksplicite klarigas kio tiu "kazo" estas, la akceptebla supozo en la esplorado estas ke ĝi estas la afero de la dubinda geedziĝo de Lázaro al virino kiu laboris kiel la servistino de la ĉefepiskopo de Toledo, kun kiu estas implicita en la tekston, ke ŝi neniam ĉesis renkontiĝi.
Unua ĉapitro - en la servo de blindulo
La unua ĉapitro priskribas la infanaĝon de Lazarillo (Lazarillo, la diminutiva formo de la nomo Lázaro) en vilaĝo proksime de la grandurbo de Salamanca. Lázaro rakontas pri sia familia fono kaj la cirkonstancoj sub kiuj li estis devigita forlasi sian patrinon kaj iĝi servisto de blinda almozulo. La patro de Lázaro laboras en grenmuelejo kaj ŝtelas de siaj klientoj. La patro de Lázaro aliĝis al la milito kontraŭ la maŭroj, de kiu li neniam revenis. Lia vidvigita patrino naskas alian filon de malhelhaŭta viro nomita Zajd. Zajd ankaŭ montriĝas esti ŝtelisto, kaj eĉ se Lázaro preteksas kaj diras ke la celo de la ŝteloj devis financi la familion de Lázaro, Zajd estis kaptita kaj malliberigita. La patrino de Lázaro, kiu estas lasita nekapabla provizi por sia majoratulo, konas blindan almozulon kaj konfidas sian filon al li, por servi kiel lia servisto. Jam en la komenco de ilia kunvojaĝo, la blindulo fitraktas sian filon, kio alportas la infanon al malespero kaj la ekkompreno ke li estas sola en la mondo kaj devas lerni pluvivi memstare. En lumo de tiuj komprenoj Lázaro provas trompi la blindulon. Komence Lázaro trinkas la vinon en lia karafo kaj poste li ŝtelas vinberojn de li. Dum unu el la manĝoj, Lázaro anstataŭigas la pecojn de kolbaso sur la trapikilo de la blindulo per pecoj de rapo. Ĉiujn tiujn fojojn Lázaro estis kaptita kaj punita fare de la blindulo.
Ĉapitro dua - en la servo de pastro
Komence de la dua ĉapitro, Lázaro renkontas pastron kaj iĝas lia servisto, esperante ke sub la protekto de persono de pli alta statuso ol la blindulo, li ne plu suferos de malsato. Sed la pastro montriĝas pli avara ol sia antaŭulo, kaj li ŝlosas la manĝaĵon en sia posedo en skatolo, kaj konservas la ŝlosilon ĉe li ĉiam. Unu el ĉi tiuj tagoj venos al la loko forĝisto. Lázaro sukcesas konvinki la forĝiston fari alian kopion de la ŝlosilo, kies ekziston Lázaro kaŝas de la majstro, kaj kun kio li akiras aliron al manĝaĵo. Kiam la pastro malkovras ke al lia kesto mankas manĝaĵo, Lázaro lasas lin opinii ke musoj trapikis la keston kaj ronĝis la panon, kaj poste, ke serpento respondecas pri la malapero de la manĝaĵo en la kesto. Unun nokton, fajfa bruo (produktita per la ŝlosilo kiun Lázaro kaŝas en sia poŝo) vekas la pastron. La pastro, kredante la siblan sonon por esti la voĉo de la serpento, pugnobatas Lázaro'n en la kapo pere de klabo en la mallumo kaj igas lin perdi konscion. Kiam li ŝaltas la lumon kaj vidas la ŝlosilon en la poŝo de la knabo, la pastro realigas la ruzaĵon de Lázaro kaj post dek kvin tagoj de resaniĝo forigas lin el sia hejmo.
Ĉapitro tria - en la servo de varleto
En la tria epizodo, kiu okazas en Toledo, Lázaro renkontas varleto kun la titolo "Hidalgo" (hispana titolo de nobelaro), kiu funkcias kiel sia nova majstro. Malgraŭ lia estiminda aspekto kaj titolo, ĉi tiu sinjoro montriĝas por malriĉa homo, kiu ne havas manĝaĵon por nutri sian familion. Ĉeestante en lia servo, Lázaro rivelas ke li postlasis sian biendomon en Kastilio nur ĉar li rifuzis forigi sian ĉapelon antaŭ alia nobelulo de pli alta statuso, kaj elektis, pro sia fiereco, vivi vivon de malriĉeco, malproksime de lia hejmo. Pro tio, Lázaro eliras por kolekti almozon por ambaŭ de ili. Iun tagon la varleto eliris por ŝanĝi moneron ĉe la urboplaco, sed li neniam revenis hejmen. Lázaro estas esplordemandita por la luoŝuldoj forlasitaj fare de la varleto sed estis finfine trovita senkulpa.
Ĉapitro kvara - en la servo de monaĥo
En la kvara epizodo, Lázaro renkontas monaĥon de la Ordo de Gracio kiu tendencas vagi multe dum la tago. Post ok tagoj da vagado, Lázaro decidas forlasi sian novan majstron. Ĉe la fino de la ĉapitro, la rakontanto emfazas ke li ne povas listigi la kialojn kial li forlasis la monaĥon.
Ĉapitro kvina - en la servo de indulgenca agento
En la kvina ĉapitro, Lázaro aliĝas al vojaĝagento de indulgencoj, kiu vojaĝas ĉirkaŭ Kastilio kaj vendas atestilojn (bulas) en la nomo de la eklezio, kiuj indikas ke tiuj kiuj aĉetis ilin estas pardonitaj pro siaj pekoj. Dum en la plej multaj el la urboj kaj vilaĝoj tra kiuj la agento pasas, li sukcesas, kun la helpo de relative simplaj trukoj, trompi la lokajn loĝantojn kaj vendi grandan kvanton da indulgencoj, alveninte en La Manĉon, la agento renkontas malfacilecon en vendado de novajn indulgencojn, kaj li uzas novan lertaĵon: starante malproksime de la okuloj de la homamaso, li varmigas simplan metalan krucon ĝis ĝi varmegas, kaj petas la homojn kisi la krucon dum diservo. Kiam la kruco kreas brulvundojn sur la vizaĝoj de la fideluloj, la agento emfazas, ke ĝi estas miraklo kaj sukcesas, kiel rezulto, vendi pli ol tri mil indulgencoj. Lázaro daŭre servas la agento dum pliaj kvin monatoj.
Ĉapitro sesa - en la servo de la pastro
En la sesa ĉapitro, Lázaro estas renkontiĝas kun pastro en la katedralo kaj ekfunkcias kiel akvoportisto por li. Por la unuan fojon Lázaro ricevas permanentan laboron kiu alportas al li monon kaj manĝaĵon. Post kvar jaroj da laboro, Lázaro sukcesas ŝpari sufiĉe da mono por aĉeti vestaĵojn kaj uzitan glavon. Post la aĉeto, Lázaro vidas sin kiel "memstara viro" kies statuso ne plu konvenas al tiu simpla manlaboro, kaj sekve decidas foriri.
Ĉapitro sepa - starigoprocezo kaj geedziĝo
En la sepa ĉapitro, Lázaro eniras la servo de tribunala helpanto, sed retiriĝis de tiu laboro post mallonga tempo pro la danĝeroj implikitaj. Poste Lázaro trovas laboron kiel anoncisto en la servo de la reĝo. La rakonto finiĝas post kiam Lázaro geedziĝas kun la servistino de la ĉefepiskopo de Toledo, silentigante diversajn onidirojn pri la lojaleco de lia edzino, kaj la naturo de la rilatoj inter ŝi kaj la ĉefepiskopo.
Eldonoj
Konserviĝas kvar diferencaj unuaj eldonoj de la verko, la kvar de la jaro 1554, presitaj respektive en Burgos, Medina del Campo, Antverpeno (tiam hispana posedaĵo) kaj Alcalá de Henares. La plej antikvaj ŝajne estas tiuj de Burgos kaj Medina.
De la eldono de Antverpeno oni konservas sep ekzemplerojn, dum estas nur po unu el ĉiuj el la aliaj tri eldonoj. La ekzemplero plej ĵuse malkaŝita estis tiu de la eldono de Medina del Campo, kiu aperis en 1992 en la vilaĝo de la provinco de Badajoz nome Barcarrota, post trapasi kelkajn jarcentojn kaŝe enmurigita por eviti la Inkvizicion.
Tamen probable ekzistis pli antikva eldono, de 1553 kaj 1552, kies eventuala sukceso generis la tri samtempajn postajn eldonojn.
Aquila (Veracruz)
Aquila estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Aquila. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 018.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1616 loĝantojn. El tiuj estis 748 viroj kaj 868 virinoj. La komunumo havas surfacon de 35.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 48 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 18 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1880 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1624 personoj. En la jaro 2000 temis pri 1776, do temis pri kresko / malkresko je 1.81 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 1543 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 29 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.88 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30018a.htm
Alexander Sutherland Neill
Alexander Sutherland Neill, en siaj verkoj kutime mallongigita A. S. Neill, estis elstara brita pedagogo. Li naskiĝis la 17-an de oktobro 1883 en Forfar, Skotlando kaj mortis la 23-an de septembro 1973 en Aldeburgh, Suffolk. Alexander Sutherland Neill aparte konatiĝis kiel fondinto kaj multjara gvidanto de la "demokratia lernejo" Summerhill  en Leiston (Suffolk), kiu funkciis ekde la jaro 1921, pionira reformpedagogia eksperimento de progresema eduko, kiu konsideriĝas la tutmonde unua demokratia lernejo.
Amura herbeja stepo
La amura herbeja stepo estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-azia ekoprovinco de la palearktisa ekozono, difinita de la Monda Natur-Fonduso (WWF), kiu etendiĝas tra la meza parto de la inunda ebenaĵo de Amuro. Biome temas pri ekoregiono el la inunditaj herbejoj kaj savanoj de nordorienta Ĉinujo kaj sudorienta Rusujo.
Priskribo
La amura herbeja stepo estas malaltaĵa fertila inundebenaĵo kaj decidua subtajga arbaro kiuj kovras areon de proksimume 123 622 da kvadrataj kilometroj. Plie tiu ekoregiono konsistas el du partoj disigitaj de kanjono ene de Malgranda Ĥingan-Montaro. La vastaj herbejoj estas la rezulto de Amuro kaj ĝiaj alfluantoj meandrantaj tra aluviaj sedimentoj en Amurvalo. Antikve la valo estus havinta gamon da foliarboj kaj pinoj laŭlonge de la dunoj kreitaj de la rivero.
Joe Henderson
Joe HENDERSON (naskiĝis la 24-an de aprilo 1937 en Lima, Ohio; mortis la 30-an de junio 2001 en San-Francisko, Kalifornio) estis usona ĵaz-muzikisto (tenorsaksofono).
Amura herbeja stepo
Priskribo
Dum la Plejstoceno la amura herbeja stepo ĝenerale estis senglaciala, tiel ke la biotoj tie ĉi estas kontinuaj reprezentantoj de specioj trovataj sude en Korea Duoninsulo kaj Suda Ĉinujo. La amura herbeja stepo prezentas moderan faŭnan riĉecon, gastigante 376 diferencajn vertebrulajn taksonojn; tamen la endemiisma nivelo estas malalta kaŭze de la manko de plejstocena glaciiĝo kaj malĉeesto de grava vikareco inter najbaraj ekoregionoj.
Pablo Neruda (Tramtransporto en Parizo)
Pablo Neruda estas haltejo de Tramvojo T8 situanta en komunumo Villetaneuse.
Joe Henderson
Vivo kaj verkado
Joe Henderson alkreskis kiel unu de dek kvin gefiloj en malriĉaj cirkonstancoj. Unua kontakto al muziko ekestis laŭ liaj propraj eldiroj en la albumo „Jazz at the Philharmonic“ de unu el liaj fratoj. Post kiam li sukcesis persvadi sian patron al aĉeto de saksofono, la muziko de Lester Young prezentis la unuajn pecojn por ekzercado; aliaj fruaj modeluloj estis Charlie Parker, Dexter Gordon kaj Stan Getz.
Amura herbeja stepo
Priskribo
La ekoregiono ampleksas humidajn herbejojn, inundebenaĵojn, torfejojn, marĉojn kaj kotejojn—same kiel galeriajn arbarojn. I
Joe Henderson
Vivo kaj verkado
Dum la gimnaziado Henderson verkis unuajn pecojn por la lerneja bando, studis poste muzikon ĉe la Ŝtata Altlernejo je Kentukio kaj ĉe la Universitato Wayne en Detrojto; unuaj sonregistraĵoj ekestis en la provludejo de Joe Brazil. Henderson militservis ekde 1960 ĝis 1962 muzikante en armebando en Fortikaĵo Benning en Georgio. Dum talentospektaklo de la armeo li gajnis kun kvaropo-bando la unuan rangon kaj vojaĝis tutmonde kun trupodistra bando. Je tio ekestis en Parizo sonregistrado kun Kenny Clarke kaj Kenny Drew la pli maljuna.
Amura herbeja stepo
Priskribo
Intensaj sezonaj pluvoj kaŭzas periodajn inundojn laŭlonge de tiu stepa areo. La akvoj alportas abundajn nutraĵojn en la aluviajn ebenaĵojn kie la poacoj kreskas al nekutimaj altoj.
Joe Henderson
Vivo kaj verkado
Post sia ekssoldatiĝo li kunmuzikis kun Jack McDuff kaj Kenny Dorham, logate de trumpetisto Kenny Dorham malfruan someron de 1962 al Novjorko. En 1963 diskeldonejo Blue Note kontraktis kun li. Aprilon ekestis la albumo Una Mas (je nomo de Kenny Dorham); Blue Note publikigis tamen unue la albumon Page One verkita en junio, kiu estis la unua albumo de Henderson je propra nomo. Ĝi fariĝis unu el la plej sukcesaj de la eldonejo kaj apartenas intertempe al la klasikaj albumoj de ĉi tiu periodo. Entute la kvinopo Dorham/Henderson verkis kvin albumojn, kun ritmosekcio el McCoy Tyner resp. Herbie Hancock, Butch Warren kaj Pete LaRoca resp. Tony Williams.
Dum la sekvaj jaroj li kunverkis kiel gastmuzikisto multajn albumojn, i.a. de Horace Silver (kun solaĵo je Song for My Father), Grant Green (Idle Moments, 1963) Kenny Dorham, de Andrew Hill (Point of Departure marton de 1964) same kiel de Blue Mitchell, Woody Shaw kaj aliaj; tiutempe li aperigis ankaŭ proprajn publikaĵojn. Henderson ludis nun ĉeflanke de Herbie Hancock, Andrew Hill kaj en 1967 mallongtempe ankaŭ de Miles Davis same kiel kun la bando Blood, Sweat & Tears. Kaj kvankam liaj „preterblovitaj“ suprotonoj pli malfrue estis identigiloj de John Coltrane, oni sentis la „punktisman“ stilon de Henderson pli kaj pli kiel aparta kontribuo al ĵazo kaj al la historio de ĵazo. En 1967 li kunverkis la albumon The Real McCoy de McCoy Tyner, kiu validas kiel ĉefverko de ties diskaro.
Amura herbeja stepo
Flaŭro
La vegetaĵarkovraĵo en la amura herbejo estas kompromitata kaŭze de la historia inundo de la larĝaj ebenaĵoj, tiel ke arboj plejofte estas ĝenerale limigataj al altaĵaj ejoj; plie la intensiigo de la agrikulturo estas kreinta plian senarbarigon. Dum la deciduaj foliarboj estas klare dominantaj, estas ankaŭ gravaj koniferospecioj kiaj la korea pino (Pinus koraiensis), kies ĉeesto estas speciale evidenta en la ĥingan-montara kanjono kaj la najbaraj rusaj arbaroj.
Rifuĝeja populacio de la hinda lotuso (Nelumbo nucifera) troviĝas ene de la amura herbeja stepo. Aliaj komunaj angiospermaj akvoplantoj de nordorienta Ĉinujo estas la japana irido (Iris ensata), la flava luteo (Nuphar luteum), kaj la pigmea nimfeo (Nymphaea tetragona). Alia pli vaste disvastiĝanta akvo-angiospermo estas Brasenia schreberi (Cabombaceae).
Joe Henderson
Vivo kaj verkado
En la 1970-aj jaroj i.a. aperis diskoj kun titoloj kiel Black Is The Color (1972) aŭ Black Narcissus (1974), kiuj respegulas la rasismon en Usono tiutempe. Tiam li verkis por eldonejo Milestone aron da albumoj, kiujn la ĵazrecenzistaro tamen malakorde registris. En 1979/1980 li kunmuzikis i.a kun Chick Corea kaj Ron Carter (Mirror, Mirror); en 1985 li koncertis en triopo kun Carter kaj oAl Foster, kio publikiĝis surdiske kiel oThe State of the Tenor – Live at the Village Vanguardo. En 1987 sekvis gastmuzikado sur la ĵazfestivalo de Ĝenovo, je kiu li akompanis Charlie Haden kaj Al Foster.
Amura herbeja stepo
Faŭno
La mamuloj en la amura herbeja stepo inkludas la ĉinan nemoredon (Naemorhedus caudatus, kaprenoj), la altajan mustelon (Mustela altaica), la moskan moskulon (Moschus moschiferus), la tajgan sorikon (Sorex isodon), la longungan sorikon (Sorex unguiculatus), la ronĝulojn Myodes rufocanus kaj Microtus mongolicus, kaj la musedon Apodemus peninsulae.
Joe Henderson
Vivo kaj verkado
Post iom longa senpublikada periodo Henderson kontraktis kun diskeldonejo Verve kaj prezentis tiam en la 1990-aj jaroj la konceptalbumojn Lush Life (1992), dediĉita al Billy Strayhorn, la komponisto de Duke Ellington, kaj So Near, So Far (1993), dediĉita al Miles Davis. Inter 1992 kaj 1996 ekestis la bandego-produktaĵo Shade of Shade, kiun direktis saksofonisto Bob Belden.
Amura herbeja stepo
Faŭno
Estas nombro da amfibioj en la amura herbeja stepo inklude de la japana arborano (Hyla japonica), la amura rano (Rana amurensis), la orienta fajraventra bufo (Bombina orientalis), kaj la mongola bufo (Pseudepidalea raddei).
La reptilioj kiuj vivas en la amura herbeja stepo inkludas Gloydius saxatilis, altaĵa membro de la viperedoj-familio, trovata ekde Selemdza-Rivero en Siberio orienten ĝis Koreujo; la amura herbeja stepo estas la la proksimuma nordorienta limo de ties arealo. Alia vipero trovata en la amura herbeja stepo estas Gloydius blomhoffi. Eremias argus (lacertedoj) ankaŭ vivas en la ekoregiono kiel parto de sia nordorienta arealo en Ĉinujo kaj Rusujo.
La malsekejoj subtenas populaciojn de maloftaj birdoj, inkluzive de la plej grandaj populacioj de la cigna ansero (Anser cygnoides) kaj la granda maraglo (Haliaeetus pelagicus) en la amura regiono. Nombro da maloftaj kaj endanĝerigataj birdaj taksonoj troviĝas en la amura herbeja stepo, inklude de la blanknuka gruo (Grus vipio), la ruĝverta gruo (Grus japonensis), kaj la skvamomerĝo (Mergus squamatus).
Minacoj kaj konservado
La amura herbeja stepo estas klasifikita kiel vundebla ekoregiono, precipe kaŭze de la premoj por agrikulture uzi la fertilajn grundojn laŭlonge de la amura inundebenaĵo, sekve de la plivastiĝanta homa bezono por nutraĵo. La ĝenerale alta akvonivelo detenas pli vastan arbaran sukcesion de la inundebenaĵaj elementoj.
La Ĥingan-Naturrezervejo estas ŝlosila protektata areo en Rusujo, havante elementojn de strikte scienca nacia rezervejo, nacia faŭna rezervejo kaj Ramsar-ejo. La ekoregiono estas unu el la lastaj fortikaĵoj de la azia nigra urso (Ursus thibetanus), kiu tie ĉi havas disan disvastiĝon, kaj de la blanknuka gruo. Plia de facto protekto estas donata de la rusaj militistaro kiu subtenas landliman sekurecan armeon en la regiono, kio detenas eniron.
Estas forta bezono protekti Ĥingan-Kanjonon mem, kiu estas signifa biologia koridoro; tiu faŭna migrado interligas Supran Amurbasenon kun la vastaj malsekejoj de la mezamuraj areoj.
Capdenac-Gare
Capdenac-Gare estas franca situanta en departemento Aveyron, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Capdenacois.
Joe Henderson
Vivo kaj verkado
Sekvis aliaj projektoj, ekzemple en 1995 la disko Double Rainbow dediĉita al Antônio Carlos Jobim kun brazila bando ĉirkaŭ gitaristo Oscar Castro-Neves samkiel kun usona kun Herbie Hancock. En 1997 sekvis interpretaĵo de Porgy and Bess de George Gershwin, kiun kunmuzikis interalie Tommy Flanagan, Dave Holland (kontrabaso) kaj Jack DeJohnette kaj en kiu kantis Chaka Khan Summertime kaj Sting It Ain’t Necessarily So.
Universitato Libera de Bruselo
ULB aŭ Universitato Libera de Bruselo (france: Université Libre de Bruxelles) estas belga universitato lokita en Brusela Ĉefurba Regiono.
Silbitz
Silbitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Universitato Libera de Bruselo
La universitato estis fondata en 1834 kiel la unua universitato de la grandurbo de Bruselo kaj en respondo al katolika hegemonio en alteduko en Belgio. Ĝia nomo rilatas al libereco de penso kaj esplorado kaj libereco rilate al registaro kaj la eklezio. Ĝia unua prezidanto estis Théodore Verhaegen.
Laika kaj neŝtata, ULB estis unue ekskluzive francparolanta universitata institucio. Ekde 1935 ĝi ankaŭ organizis kursojn en la nederlanda kaj poiome establis apartan nederlandlingvan sekcion kiu tute sendependiĝis en 1969 sub la nomo Vrije Universiteit Brussel (aŭ VUB).
En 2016, ULB kalkulis 26 266 studentojn.
Hararo
La hararo estas la tuto de la haroj de homo kaj ceteraj mamuloj. Vidu la artikolon kaphararo.
En astronomio : en botaniko: Urboj:
Marquinhos Paraná
Marquinhos Paraná (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Ventforet Kofu.
Pupillin
Pupillin estas franca komunumo lokita en Kantono Arbois, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo. La vilaĝo estas fama pri sia vino farita de la kulturvario Poulsard.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du. La komunumo situas en Jura, en la centrorienta parto de Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
El la romia epoko estas spuro de speco de eta templo, kiu oni nomas fanum.
Esperantio
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉojn (2 %) en 2004.
5954 Epikuro
5954 Epikuro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
40775 Kalafina
40775 Kalafina estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Komoe (rivero)
La Komoe estas rivero en Burkina Faso kaj Ebur-Bordo.
La rivero fontas en Burkino kie alfluas la rivero Leraba.
Dum parto de ĝia fluo la rivero funkcias kiel landlimo inter Burkino kaj Ebur-Bordo. Proksime al la urbo Ferke ĝi enfluas Ebur-Bordon kaj sekve enfluas en la lago Ebrie. Fine ĝi enfluas en la Gvinean Golfon.
La tuta longo de Komoe egalas al 759 km. Laŭlonge de ĝia vojo troviĝas grava zona ripariale, kiu kontribuis al evoluado de riĉa faŭno. La akvo de la rivero estas grava akvorimedo por la agrikulturo de la trafluataj landoj. La norda parto de la rivero en Ebur-Bordo estas parto de Nacia Parko Komoe (protektita de Unesko kiel Monda heredaĵo de Unesko).
Nordamerika lanio
La Nordamerika lanio (Lanius ludovicianus) estas mezgranda paserina birdo kiu apartenas al plej tipa genro Lanius de la familio de Laniedoj. Ĝi estas la ununura membro de la familio de Laniedoj kiu estas endemia de Nordameriko; la rilata Granda lanio (L. excubitor) loĝas norde de ties teritorio sed ankaŭ en la Palearktiso.
Aspekto kaj kutimaro
Tiu birdo havas grandan hokoforman bekon; la tre granda kapo kaj dorso estas grizaj kaj la subaj partoj estas blankaj kun tre helgriza nuanco en flankoj. La flugiloj kaj vosto estas nigraj, kun blankaj makuloj en flugiloj kaj blankaj eksteraj vostoplumoj. La nigra masko etendas super la beko, do pli ol ĉe la pli granda Granda lanio, sed ne ĝis la frunto do ne tiom kiom ĉe la eŭrazia Nigrafrunta lanio. La beko estas mallonga, larĝa ĉebaze kaj hokoforma en pinto de supra makzelo, kiel ĉe aliaj lanioj.
Tiu birdo reproduktiĝas en duonmalfermaj areoj en suda Ontario, Kebekio kaj Alberto en Kanado, suden tra Usono al Meksiko. Ili nestumas en densa arbaro kaj arbustaro. La ino demetas 4 al 8 ovojn en diketa tasforma nesto el branĉetoj kaj herbo.
Dermopteroj
La dermopteroj (Dermoptera) estas orientalisa ordo de mamuloj kun du vivantaj specioj. Ambaŭ specioj vivas en Sudorienta Azio kaj nutras sin nur per plantoj, kapablas glisflugi per haŭta membrano inter kolo, membroj kaj vosto. La ordon difinis en 1811 Johann Karl Wilhelm Illiger.
Mauro Nervi
Mauro Nervi (naskiĝis 1959) estas itala kuracisto, germanisto kaj esperantlingva poeto kaj tradukisto.
Nervi naskiĝis en La Spezia, havena urbo en la nordo de Italio. Studento de medicino, li doktoriĝis pri ĝenerala kirurgio. Ekde 1984 li laboras en la Kirurgia Departemento ĉe la Universitato de Pizo. Post tio li doktoriĝis en 1994 pri germana lingvo kaj germana literaturo, en 1999 pri klasika filologio, kaj en 2003 pri filozofio en la sama universitato. Depost 1995 li kritike verkis pri Franz Kafka, Goethe, kaj Kleist kunlabore kun la Fakultato pri Germanistiko.
Nervi estras la retejon http://www.kafka.org/. Ĝis 2008 li estis prezidanto de Esperantlingva Verkista Asocio, kaj de tiam prezidas la posteulan asocion Akademio Literatura de Esperanto.
Nervi edziĝis en 1992 kaj havas du filinojn, Serena (2002) kaj Dorabella (2005). Ĉitempe li interesiĝas pri filozofio kaj logiko.
Verkoj
Li famiĝis pro siaj poemoj kiam li havis nur 18 jarojn, kaj en 1978 aperis lia unua poemkolekto La Turoj de l' Ĉefurbo. En ĉi tiu libro, kvankam klare enestas iuj nematuraĵoj, la juna Mauro Nervi montris jam imponan lerton pri ritmo. El lia scio pri klasika literaturo venis kelkaj poemoj de La Turoj de l' Ĉefurbo, interalie poezia teatraĵo bazita sur la murdo de Agamemno fare de Klitemestro, kaj poemoj por ĉiuj muzoj. Post la eldono de lia unua verko, Nervi daŭre publikigis poemojn, i.a. en la revuoj Fonto kaj Literatura Foiro. En 1986 lia traduko de La Repertuaro de l' Memoro de Eugenio Montale estis uzita por la enkonduko al Ombro sur Interna Pejzaĝo de Spomenka Štimec. En 1996 aperis lia traduko de La Metamorfozo de Kafka.
En 2001 aperis lia dua kolekto de poemoj, Havenoj. Forlasante la klasikan temon de la unua kolekto, Havenoj havas forte maran temon kaj estas inspiritaj de i.a. liaj studoj de germana literaturo.
Pro sia esperantlingva verkaro li plurfoje gajnis premiojn en literaturaj konkursoj.
Aliaj
Kontribuis al BA1.
Eksteraj ligiloj
</Br>