cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Curepipe
Curepipe Maŭrica kreolo: [kiːəpip] ankaŭ nomata La Ville-Lumière (La Urbo de Lumo), estas urbo en Maŭricio, situanta en Distrikto Plaines Wilhems, la orienta parto ankaŭ situas en Distrikto Moka. La urbo estas administrata de Urba Konsilio de Curepipe. Curepipe kuŝas ĉe pli granda alto, ofte nomata "Centra Altebenaĵo". Laŭ la censo farita de Statistics Mauritius en 2015, la populacio de la urbo sumis loĝantojn.
Bonnay
La nomo Bonnay povas interalie aludi al la francaj komunumoj
Krome, kiel ofte ĉe loknomoj, ankaŭ temas pri familia nomo.
Le Cateau (stacidomo)
Le Cateau, plennome Le Cateau-Cambrésis, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Cateau-Cambrésis, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Robert Redford
Robert REDFORD (naskiĝis la 18-an de aŭgusto, 1936) estas usona aktoro, reĝisoro kaj produktoro.
Redford naskiĝis en Santa Monica, Kalifornio. Pro bonegaj sportaj kapabloj li en la jaro 1955 ricevis stipendion por la Universitato de Kolorado. Sian studadon li tamen pro malbonaj rezultoj en pluraj fakoj devis ĉesigi post du jaroj.
Dum la sekvaj jaroj li suferis je depresioj, komencis konsumi alkoholaĵojn. En 1958 li pasigis kelkajn monatojn en Parizo kaj Florenco, kie li vizitis artlernejojn. Reveninte al Usono li edziĝis kaj ekstudis teatran arton en la Novjorka Pratt Institute. Ekde 1959 li krome vizitis la American Academy of Dramatic Arts, kie li malkovris sian pasion por la aktorado. Unuaj teatraj roloj sekvis; pluraj teatraĵoj, en kiuj li tiutempe brilis, poste – kun li en la ĉefrolo – aperis filme.
Sian unuan filmrolon li rivelis en la jaro 1962, tamen lia filmkariero prosperis malrapide. Unuan sukceson li akiris en 1967, per filmigo de la teatraĵo Barefoot in the Park. La rolo en Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) fine famigis lin. Li tiam unuafoje laboris kun Paul Newman, kiu ĝis nun estas lia bona amiko. Ambaŭ en 1973, en la filmo The Sting denove furoris kune.
En 1980 li en la filmo Ordinary People unuafoje agis kiel reĝisoro – kaj gajnis Oskaron. En 2002 li gajnis Honor-Oskaron pro sia dumviva agado.
Ĉernova tragedio
La Ĉernova tragedio (slovake: Černovská tragédia, hungare: Csernovai tragédia) okazis la 27-an de oktobro 1907 kaj estis la plej sanga evento en la lastaj pacjaroj de Aŭstrio-Hungario.
Oni konstruis novan preĝejon en Černová (parto de Ružomberok), je iniciato de Andrej Hlinka, naskiĝinto en la vilaĝo. Loĝantoj de la vilaĝo volis, ke li mem konsekru la preĝejon. Ĉar Hlinka estis tiutempe en prizono en Hungario, ne li konsekris.
Alvenis Martin Pazúrik per ĉaro por sanktigi la preĝejon la 27-an de oktobro, kun 15 hungaraj ĝendarmoj (laŭ Roman Holec, plimulto de ili estis slovakoj laŭ deveno). Kiam la ĉaro turnis en mallarĝan straton, kondukantan al la preĝejo, la amaso de ĉ. 400 lokaj loĝantoj baris la vojon. Post kiam la homoj ekĵetis ŝtonojn, la ĝendarmoj perdis la kontrolon kaj serĝanto Ján Ladiczky, etne slovako, ordonis la pafadon. La ĝendarmanoj pafis kvarfoje, murdante 15 personojn, serioze vundante 10-12 kaj facile 40-60. 40 loĝantoj estis punita je monpago aŭ prizono. Je la mortoj memorigas monumento, memortabulo, la vilaĝanoj rememoras la eventojn ĉiujare.
La evento kaŭzis grandan indigniĝon en la eŭropa gazetaro. Multaj protestis, interalie Robert William Seton-Watson angla ĵurnalisto kaj historiisto, Bjørnstjerne Bjørnson Nobel-premiita norvega verkisto, Lev Nikolajeviĉ Tolstoj mondfama rusa verkisto. La usonaj slovakoj eluzis la tragedion por gazeta militiro, per kiu ili atingis amnestiigon de Andrej Hlinka per helpo de papo Pio la 10-a.
La preĝejon konsekris fine Andrej Hlinka en 1910, en festo de Petro kaj Paŭlo.
48295 Liamgroah
48295 Liamgroah estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo celebras la 18-an naskotagon kaj la diplomon en duagrada lernejo de Liam Groah (naskiĝinta en 2005), nepo de la Ĉefa Esploristo de NEAT : Raymond Bambery.
27578 Yogisullivan
27578 Yogisullivan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yogi Sullivan, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la Woodside Elementary School de Woodside (Kalifornio).
Kurier
Kurier estas germanlingva ĉiutaga gazeto bazita en Vieno, Aŭstrio. Kurier estis fondita kiel Wiener Kurier fare de la usonaj fortoj en Aŭstrio en 1945, dum la aliancita okupado post la dua mondmilito. En 1954 la ĵurnalo estis akirita kaj reestigita de Ludwig Polsterer kiel Neuer Kurier.
Funke Mediengruppe posedas 49% de la gazeto. La firmao ankaŭ parte posedas Kronen Zeitung. La eldonisto de Kurier estas Kurier-Zeitungsverlag und Druckerei GmbH.
Kurier estis la dekoka plej granda gazeto tutmonde kun trafiko de 443,000 ekzempleroj en la malfruaj 1980-aj jaroj. Estis la tria aŭstra ĵurnalo plej vendita en 1993 kun trafiko de 390.000 ekzempleroj.
La cirkulado de Kurier estis 263,000 ekzempleroj en 2001. Ĝi estis la tria plej vendita aŭstria ĵurnalo en 2002 kun cirkulado de 252,000 ekzempleroj. La ĉiutaga gazeto havis trafikon de 254,000 ekzempleroj en 2004. Ĝia cirkulado en 2005 estis 172,000 ekzempleroj. La cirkulado de la gazeto en 2007 estis 169,481 ekzempleroj.
Hövels
Hövels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Michelangelo Grigoletti
Michelangelo GRIGOLETTI [mikelAnĝelo grigolEti] naskiĝis l en Rorai Grande di Pordenone kaj mortis la  en Venecio. Li estis itala pentristo.
Grigoletti studis arton ĉe la arta akademio de Venecio sub Teodoro Matteini. Lia debuta verko estis "Jupitero karesanta Kupidonon", en novklasikeca stilo. En 1839 li iĝis profesoro de la akademio. Inter liaj disĉiploj estis Giacomo Favretto, Tranquillo Cremona kaj Federico Zandomeneghi.
Konata verko lia estas la altarbildo de la baziliko de Esztergom, kiu montras la ĉieliron de Sankta Maria kaj estis farita laŭ samtema verko de Ticiano, sed multe pli granda.
La arta kolekto de Grigoletti nun konsistigas artan muzeon en lia naskiĝurbo Pordenone. Gimnazio en la urbo portas lian nomon.
Kombinaĵo de 6 kvadrataj kontraŭprismoj
En geometrio, kombinaĵo de ses kvadrataj kontraŭprismoj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de 6 kvadrataj kontraŭprismoj, laŭliniigitaj en paroj laŭ la tri aksoj de kvarobla turna simetrio de kubo. Ĝi rezultiĝas ankaŭ per komponigo de la du reflektaj variantoj de la kombinaĵo de 3 kvadrataj kontraŭprismoj.
Cademène
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Krasnobród
Krasnobród estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Krasnobród en distrikto Zamojski.
Casperius Aelianus
Casperius Aelianus, kiu funkciis kiel la prefekto de la pretora gvardio sub la imperiestroj Domiciano kaj Nerva, estis pretorgvardia prefekto lojala al la Romia imperiestro Domiciano, la lasta el la Flavia dinastio. Post la murdo de Domiciano kaj la ascendo de la imperiestro Nerva, Aelianus sieĝis la Imperian Ĉefurbon por devigi kapti la virojn respondecajn pri la morto de Domiciano, kiuj ne estis punitaj de Nerva. Aelianus sukcesis pri siaj postuloj, tre malfortigante la aŭtoritaton de la Imperiestro, tiel ke Nerva rimarkis, ke lia pozicio ne plu tenas sin sen la subteno de heredanto, kiu havis la aprobon de la roma armeo. Ene de du aŭ tri monatoj Nerva anoncis la adopton de la tre respektata generalo Trajano kiel sian posteulon.
Baldaŭ poste, en januaro 98 pK, Nerva mortis pro naturaj kaŭzoj. Trajano, kiu tiam estis en Kolonjo, akceptis la imperion, kaj restis iom da tempo norde de la Alpoj. La historiisto Kasio Diono (Cassius Dio) pri tio skribis: "Li sendis por Aelianus kaj la pretorgvardianoj, kiuj ribelis kontraŭ Nerva, ŝajnigante, ke li tuj uzos ilin por iu celo, kaj poste forpelis ilin." [Romia Historio 68.5.4]
Ruĝbrusta hirundo
La Ruĝbrusta hirundo (Hirundo lucida) estas malgranda nemigranta paserina birdo troviĝanta en Afriko kaj pli precize en Okcidenta Afriko, la Konga Baseno kaj Etiopio. Ĝi havas longan, tre forkoforman voston kaj kurbitajn pintecajn flugilojn. .
Natria fosfido
Natria fosfido, fosfido de natrio aŭ Na3P estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj fosforo, jona salo de alkala metalo kun fosfida anjono(P3−). Natrio kaj fosforo estigas sennombrajn fosfidojn, tiel kiel Na3P, Na2P5, Na3P7, Na3P11 kaj NaP7, NaP15.
Fosfido de natrio estas bruliva substanco kiam ekspoziciata al hejtado aŭ flamo. Ĝi reakcias kun akvo por estigi NaOH, iu koroda materialo, kaj fosfino, bruliva kaj venena gaso. Fosfino ordinare spontanee ekfajras kun aero. Se ekzistas troo da akvo, la fajro de la fosfino kutime ne ekbrulas la ĉirkaŭantajn materialojn.
Okcidentaj Alpoj
Per la termino Okcidentaj Alpoj oni komprenas parton de la montaro nomita Alpoj. Rezulte de la diversaj klasigoj de la alpa sistemo, la nomigo Okcidentaj Alpoj havis diversajn signifojn.
Tradicia koncepto
En 1926, post la 9a Itala Geografia Kongreso de 1924, oni adoptis la Partigon de la Alpoj, kiuj antaŭvidis la subdividon de la alpa sistemo en Okcidentaj Alpoj, Centraj Alpoj kaj Orientaj Alpoj. En tiu tradicia partigo, la Okcidentaj Alpoj etendus el la golfo de Ĝenovo ĝis la Sempionopasejo aŭ, pli precize, inter Colle di Cadibona kaj Col Ferret. La plej alta montopinto estas la Mont Blanc (4.810 m).
Aktuala divido: SOIUSA
La Subdivido Orografia Internacia Unuigita de la Sistemo Alpa (SOIUSA), prezentata en 2005, superis la tripartigon de la Alpoj de 1926. Tiu subdivido antaŭvidis la subdividon de la Alpoj en du: nome Okcidentaj Alpoj kaj Orientaj Alpoj, separataj per la linio Rejno - Splugopasejo - Lago de Como - Lago de Lecco.
La Okcidentaj Alpoj subdividiĝas siavice en du grandaj sektoroj: nome Sudokcidentaj Alpoj kaj Nordorientaj Alpoj.
Amplekso
La orientaj Alpoj konsistas el la tutaj alpaj partoj de Francujo kaj Monako, la plej granda parto de  Svislando, kaj relative granda parto de Italujo ili entute estas rimarkebla pli altaj ol la Orientaj Alpoj. La plej granda monto de la Alpoj, la (Blanka Monto) situas en tiu parto de la Alpoj kaj sur franca teritorio. La pinto de la Blanka monto siuas ne tre fore de la itala landlimo. Ĝia masivo etendiĝas ĝis Svislando. La masivoj de (Dufourspitze, la plej alta monto de Svislando kaj la Matterhorn situas ne malproksime de la ítala landlimo. Ambaŭ kaj multaj aliaj montoj pli ol 4000 m trovigas en la montara grupo de la Valezaj Alpoj.
Montaraj grupoj
Tiu ĉi divido sekvas al la surfaca strukturo (orografie) kaj ne  geologiaj, politikaj kaj turistaj ecoj.
La Alpoj inter la Konstanca lago kaj Matterhorn (13 grupoj)
En la nordokcidenta parto kaj komplete en Svislando situas la montaraj grupoj Schwyzer, Emmentaler, Freiburger, Urner, Glarner, Berner und Adula-Alpen kaj Gotthardberge.
Pli sude en la svisa- itala limregiono situas Tambo-grupo, Tessiner kaj Walliser Alpen, al kiu ankaŭ apartenas la Leone-grupo.
La Alpoj inter la lago de Ĝenevo kaj la Ligura maro (18 grupoj)
En la franca-svisa limregiono situas la Bornes kaj Chablais-Alpoj.
Francujo, Italujo kaj Svislando rekoniĝas en la Blanka-Monto-grupo.
Buonvicino
Buonvicino estas komunumo de Italio.
Okcidentaj Alpoj
La Alpoj inter la lago de Ĝenevo kaj la Ligura maro (18 grupoj)
Komplete sur ítala territorio troviĝas la Paradiso-grupo.
En la sudo allimas Italujo kaj Francujo. Tie estas Rutor-, Charbonnel- kaj Thabor-grupo,respektive Cottische, Ligurische kaj Maralpoj ''. La lasta grupo parte apartenas al Monako.
En la okcidento troviĝas la Bauget-Alpoj, Vanoise, Belledonne-grupo, Chartreuse-grupo, Pelvoux, Drôme-Alpoj, Provencaj Alpoj kaj Provencaj antaŭalpoj. Ili komlete apartenas al Francujo.
Kastelo Saalhof
Kastelo Saalhof (germane: Schloß Saalhof) en Maishofen (apud la landa ŝoseo inter Saalfelden kaj Zell am See) estas unu el la plej malnovaj kasteloj en la Pinzgau-regiono en Aŭstrio. Ĝi originas de la 11-a jarcento, kiam ĝi ŝajne estis la hejmo de la grafoj de la regiono. Dum la renovigado de la fasado en 2010, la plej malnovaj partoj de la kastelo sur la nordorienta flanko estis malkovritaj. En 1600, Kastelo Saalhof etendiĝis senteble.
Stacio Shin-Nagata
Stacio Shin-Nagata (japane: 新長田駅 [Ŝin-Nagata-eki], angle: Shin-Nagata Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nagata, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (Ĉefa) kaj 2 liniojn de la metroa reto Kobe Urba Subtera Fervojo: Linio Seishin-Yamate, Linio Kaigan.
Spandrelo
Spandrelo estas triangula spaco, kutime trovebla en paroj, inter la pinto de arko kaj ortangula kadro; inter la pintoj de du apudaj arkoj aŭ sur unu el la kvar lokoj inter cirklo ene de kvadrato. Ili estas ofte plenigitaj per ornamaj elementoj.
Kusa mochi
Kusa mochi aŭ esperante herbomoĉio, konata ankaŭ kiel yomogi mochi (蓬餅), estas japana dolĉaĵo. Ĝi estas farita el moĉio (rizkuko) kaj folio de yomogi aŭ artemizio (precize Artemisia princeps). Foje ĝi enhavas annon, paston de ruĝaj azuki-faboj, kaj estiĝas yomogi daifuku.
Alilandaj herbaj rizkukoj
En Ĉinio oni manĝas herban rizkukon Caozaiguo farita kun àicǎo aŭ Artemisia argyi, aŭ gnafalio parenca.
En Vietnamio oni manĝas bánh ngải cứu farita kun ngải cứu aŭ Artemisia vulgaris.
Kastelo Saalhof
Historio
Marmorreliefo de 1606 super la ĉefenirejo dokumentas la konstrufinon. En 1296, la kastelo estas ŝajne posedata fare de Konrado, kromnomita la diablo. En 1423, la unua konfirmebla posedanto de la arkiepiskopperiodo estis Oswald Eisenstang. En 1584, la proprieto pasas al la Amann-familio de Judendorf kaj Saal. En 1600 Christoff Amann de Judendorf kaj Saal rekonstruis la kastelon en stilo tipa por la regiono. La jam menciita marmora reliefo kaj granda parto de la interna aranĝo venas de tiu tempo.
En 1634, la kastelo venas al la Riedl-familio sekvante la geedziĝon de la filino de Amann, Maria: emblemo sur la unua etaĝo, metita en 1661, atestas la geedziĝon de Mathias Riedl de Saal kaj Maria Riedlin naskita Stöcklin de Judendorf. En 1714, la kastelo estis transdonita al la Kobald-familio de Dambach kaj Moll. Dum tiu tempo, la kastelo havis propran kapelon interne. En 1840, la kastelo venas en kamparan posedon estante aĉetita fare de Josef Zehentner de Weißbach bei Lofer. Li estis rekta prapatro de la Rieder-familio kiu posedas la kastelon nun.
En 1971, la du malnovaj stabilaj blokoj (kun firstoj de 1828 kaj 1586) estis disfaligitaj kaj novkonstruitaj. En 1975, la vojo al Maishofen, kiu pli frue transiris direkte la terenon kastelan, estas translokita. Ekde 1992 la kastelo, la administra domo kaj la kristana vojrandsanktejo en la ĝardeno estas sub federacia konservado de monumentoj kaj historiaj konstruaĵoj. Finfine transprenis en 2004 Hermann kaj lia edzino Kathrin Rieder transprenas la posedaĵon.
Nuna uzo
Ekde 2006 lastatempe renovigitaj loĝejoj ofertitis. En 2010, la fasado estis renovigita kaj la aĝaj koloroj de la 17-a jarcento estis reestigitaj. La domo administra (germane: Meierhaus) ĉe la orienta flanko estis pli fruela loĝejo de la kurator kaj de servuloj. La dato en la firsto - la jaro da konstruo - estas 1686. En 1814 la administra domo utiligitis kiel lernejo por Maishofen.
Dezső Halász
Dezső HALÁSZ [halAs] hungara poeto. Li naskiĝis en Nagyvárad la 2-an de oktobro 1835 kaj mortis en Pécel la 29-an de septembro 1910.
Kariero
Dezső Halász pristudis medicinon en Vieno, sed li ne akiris diplomon. De 1859 li estis invitita al gazeto Győri Közlöny de Győr. Li laboris de 1961 en arkivejo de departemento Pest, de 1865 kiel oficisto en la hungara terinstituto.
Écrasez l'infâme
Écrasez l'Infâme (esperante: (“dispremu la fiegulon”) estas frazo eltirita el la Traité sur la tolérance (Traktato pri tolero) de la filozofo de la klerisma epoko, Voltero publikigita en 1763. La frazo tuj eniris en la atenton de la konsentuloj kaj malkonsentuloj ĉar al primulto ŝajnis ke la aŭtoro aludu al la Katolika Eklezio aŭ kristanismo kiel fonto kaj origino de ĉiu maltolero de la religio kiu juĝas kaj kondamnas la konvertiĝanton al alia religio aŭ al nekredemo.
Veras ke la Traktato pri tolero estis okazigita de la provoko kiun la aŭtoro suferis antaŭ diversaj kazoj de maltolero en kiuj ne aperas katolikismo kiel maltotera kaŭzo; sed la interpreto ne ŝanĝiĝis se ne pli poste kaj precipe en la moderna epoko.
Hodiaŭ, fakte, plielstaras la sekva interpreto: por Écrasez l'Infâme Voltero intencus “dispremu la fiaĵon”, nome la “maltoleron” ĝeneralsence, kaj fanatikismo de la konfesia religio. Ĝenerale tiu dua interpreto ŝajnas preferita de tiuj kiuj celas prezenti la filozofon malpli polemika kaj malpli elmetita al la akuzo de antaŭjuĝa “maltolero” ĉar per tiu, kaj aliaj, neagrabla kvalifiko Voltero intencus fulmi tiujn kiuj ne eniras en la aldono de siaj pensoj, nome kredantoj kaj filozofoj neklerismaj.
Rilate tiun verkon, aŭ marĝene de ĝi kiel aŭtora okaza komento, foje troviĝas iuj kiuj legas la sekvan frazon: “Mi ne akordas kun tio kion vi diras, sed mi estas preta elspezi mian vivon por ke vi povu tion eldiri”. Sed ĵusaj esploroj pruvis ke tiu frazo ne troviĝas en tiu verko aŭ ne estas atribuebla al Voltero, sed al anglalingva komento pri la menciita verketo de Voltero. Temas pri Evelin Beatrice Hall kiu en sia The Friends of Voltaire, publikigita en Londono en 1906, al li ĝin atribuas.
Bibliografio
Voltaire Trattato sulla tolleranza
NGC 526A
NGC 526A (aliaj indikoj — PGC 5120, ESO 352-66, MCG -6-4-19, AM 0121-351) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Félix Tisserand
Félix TISSERAND (naskiĝis la 13-an de januaro 1845 en Nuits-Saint-Georges, mortis la 20-an de oktobro 1896 en Parizo) estis franca astronomo.
Dlouhá Loučka
Dlouhá Loučka estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio.
Félix Tisserand
Li estis :
Laktovegetarismo
Lakto-vegetarismo estas dieto kiu inkluzivas legomojn same kiel laktaĵojn kiel lakton, fromaĝon, jogurton, buteron, gion, kremon kaj kefiron.
En Barato, lakto-vegetarismo estas konsiderata kiel sinonimo por vegetarismo, dum manĝado de ovoj estas konsiderata formo de ne-vegetara dieto. La koncepto kaj praktiko de lakto-vegetarismo inter signifa nombro de homoj venas el antikva Hindio. En aliaj partoj de la mondo, vegetarismo ĝenerale aludas la ovolaktan vegetaranismon, permesante ovojn en la dieto.
Ponto Novo
Ponto Novo estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 15.742 loĝantojn en 2010.
Hambye
Hambye estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hambions aŭ Hambyons.
La limo de la vilaĝo en la sudokcidento estas la rivero La Sienne.
La ĉefa vojo D13 trapasas la centron de la vilaĝo de okcidento al oriento.
Oliver Polak
Oliver Polak (naskiĝis la 14-an de majo 1976 en Papenburg, Germanio) estas germana komikisto kaj verkisto.
Biografio
La patro de Oliver Polak, germana judo, en sia infanaĝo pretervivis la malliberiĝon en pluraj naziaj koncentrejoj kaj post la Dua Mondmilito revenis al sia hejmurbo. La patrino de Oliver, rusa judino studinta germanistikon, en 1975 el la tiama sovetunia urbo Leningrado venis al Germanio kaj edziniĝis. Sekvajare naskiĝis Oliver - li kaj la gepatroj (poste ankoraŭ sekvis pli juna fratino) estis la solaj judoj en la urbo, kiun la urbanoj pro sia en Germanio malcentra situo en la pleja nordokcidento, lime al la rivero Emso kaj la nederlanda provinco Groningo, foje konsideras aparte provinceca. La plej proksima sinagogo estis en Osnabrück, kaj la singarde veturantaj gepatroj per aŭto tra vilaĝaj ŝoseoj bezonis kutime pli ol 2 horojn por vojo tien kaj saman tempon por la reveno - la religia vivo do estis malfaciligita, kaj la miskomprenoj inter la german-rusa juda familio kaj la en la urbo kaj la tuj ĉirkaŭa regiono Emsland precipe katolikaj, en la iom pli norda najbara regiono Orientfrislando plejparte protestantismaj aliaj civitanoj multfoje kreis aparte bizarajn situaciojn. Oliver Polak estis (aparte sensukcesa) ano de pluraj lernejoj en Leer kaj Papenburg, kaj post pluraj lernejaj fiaskoj sukcesis pri sia abitura ekzameno nur en la juda internulejo Carmel College en Anglio. Post staĝo en la germanlingva televida kanalo VIVA en Kolonjo li iĝis kunprezentisto de la televida programo Viva-Family kaj dum jaro prezentis la programon Disney Club en la same germanlingva televida kanalo RTL. Krome li interalie videblis en la komediista televida programo Zack! de la kanalo Sat.1. En 2003 li translokiĝis al Berlino, prenis aktorajn lecionojn kaj ekde 2006 laboris kiel sceneja komediisto. En 2008 li publikigis la libron Ich darf das – ich bin Jude (germanlingve, en traduko "mi rajtas je tio - mi judas"), en kiu li samkiel en siaj komediistaj scenejaj programoj temigas sian judan infanaĝon en nejuda medio de la urbeto Papenburg, kaj sian komplikan rilaton al la juda patrino. Liaj priskriboj de bizaraj ĉiutagaj renkontiĝoj en la provinca urbeto estas amuzaj, ĉarmaj kaj lia humuro same primokas sin mem kaj la propran familion, la junajn kaj maljunajn nejudajn samurbanojn 40 jarojn post la Holokaŭsto, la foran judan komunumon de Osnabrück, la nejudajn kaj judajn instruistojn kaj kunlernejanojn en la lokaj lernejoj kaj en la ortodokse juda internulejo en Anglio, kie li fine sukcesas pri lernejofina ekzameno, kaj la kolegojn en siaj unuaj televidoprezentistaj laboroj. Lia memironia kaj samtempe socie kritika humuro iom kompareblas al la judaj komedaj verkistoj Woody Allen, Gerhard Bronner kaj Karl Farkas.
Libroj
Sonlibro legita de la verkisto mem, 2 kompaktdiskoj, ISBN 978-3-8371-0096-9.
Alexander von Falkenhausen
Alexander Ernst Alfred Hermann Freiherr von Falkenhausen (29a de oktobro 1878 - 31a de julio 1966) estis germana generalo kaj militista konsilisto por Ĉiang Kai-ŝek. Li estis grava figuro dum la ĉin-germana kunlaborado por reformi la Ĉinan Armeon. En 1938 Germanio, sub premo el Japanio, finigis sian subtenon por Ĉinio kaj Falkenhausen estis devigita retiriĝi el Ĉinio. Reen en Eŭropo, li poste iĝis la estro de la militregistaro de Belgio en 1940–44 dum la Germana okupacio.
En Belgio
En 1938, Falkenhausen servis kiel infanteria generalo en la Okcidenta Fronto, ĝis li estis nomumita militguberniestro de Belgio en majo 1940, precize la sama posteno kiun plenumis lia onklo Ludwig von Falkenhausen 23 jarojn antaŭe dum la Unua Mondmilito. Dum sia periodo de administrado klopodis apliki la regulojn de la Haga Konvencio en sia regiono, ofte kontraŭ la deziroj kaj instrukcioj de siaj superuloj de la Wehrmacht kaj SS.
Kvankam opozicianto de la Naziisma ekstremismo kontraŭ judoj, li pro premo el la Reichssicherheitshauptamt (Regna Sekureco) de Reinhard Heydrich en junio 1942 devis organizi la deportadon de 28 900 judoj. Lia deputito por ekonomaj aferoj, Eggert Reeder, zorgis pri la detruo de la "Juda influo" en la Belgia ekonomio, kio kondukis al la amasa maldungigo de judaj laboristoj, speciale en la negocoj de diamantoj. Pli ol du mil el tiuj sendungitaj belgaj judoj estis senditaj al kampadejoj de trudlaboro en Norda Francio, por konstrui la Atlantikan muron por la Organizaĵo Todt.
Por certigi, ke la Belga popolo kunlaboru en la Germana okupacio, Reeder negocis interkonsenton por permesi, ke la belgaj judoj restu en Belgio. Parto de tio estis malobeo de la ordonoj de la Reichssicherheitshauptamt por ke ĉiuj judoj estu markitaj per flava Stelo de Davido, ĝis la 14a de marto 1942.
Komploto
Falkenhausen estis amiko de kontraŭ-Hitler konspirantoj, Carl Friedrich Goerdeler kaj Field Marshal Erwin von Witzleben kaj je tiu influo ankaŭ li malaprezis Adolf Hitler kaj la Nazian reĝimon. Li proponis subtenon al Witzleben por planita puĉo kontraŭ Hitler, sed li ne partoprenis en la puĉo. Post la malsukceso de la komploto de la 20a de julio por murdi Hitler en 1944, Falkenhausen westis elpostenigita kaj poste arestita. Falkenhausen pasigis la ceteron de la milito transigita el unu koncentrejo al alia. Fine de aprilo 1945 li estis transigita al Tirolo kun aliaj 140 gravaj nazioj el la Koncentrejo Dachau. La SS fuĝis, lasante la prizonulojn kaj li estis kun aliaj kaptitaj de la Kvina Usona Armeo la 5an de majo 1945. En posta proceso, li estis pardonita pro la defendo, kiun faris de li belgoj kiuj atestis favoran sintenon lian, kaj de ĉinino kiu konis lin de la epoko de Ĉinio, kiam li helpis aliancanon.
Akordo de Pittsburg
Akordo de Pittsburg (ĉeĥe kaj slovake "Pittsburská dohoda", angle Pittsburg Treaty aŭ "Pittsburgh Accord", germane "Pittsburgher Abkommen") estis traktato signita je 31-a de majo 1918 inter ĉeĥaj kaj slovakaj ekzil-grupoj, per kiu ili fiksis la bazon por fondota komuna ŝtato. La ĉeĥa flanko sub gvido de la posta ĉeĥoslovaka prezidento Tomáš Garrigue Masaryk konfirmis al la slovakaj reprezentantoj aŭtonomion kaj egalrajtecon en la estonta ŝtato Ĉeĥoslovakio.
Ĉar la politike plej aktivaj slovakoj vivis en Usono, kiam la ĉeĥoj kaj slovakoj decidis vivi en nacia ŝtato, la interkonsento estis subskribita en Pittsburgh (Pensilvanio). La Ĉeĥo-Slovaka akordo, proklamis ke ili laboras por formi unu landon: “Ĉeĥo-Slovakio”. Kundiskutis en Pittsburgh i.a. la Slovaka Ligo (Slovenská Liga), la Ĉeĥa Nacia Unuiĝo (České národní sdruženi) kaj reprezentantoj de ĉeĥaj kaj slovakaj katolikaj asocioj.
La slovakoj esperis, ke per kreo de komuna ŝtato kun la ĉeĥoj ili pli facile povus eliri el la tiama hungara parto de Aŭstrio-Hungario. Por la ĉeĥoj la problemo estis la granda germana minoritato en Bohemio kaj Moravio. Kun la slovakoj la slava plimulto estus konsiderinde pli granda.
La Akordo de Pittsburgh pavimis la vojon al la deklaro de sendependeco de Ĉeĥoslovakio subskribita de Masaryk, Milan Rastislav Štefánik kaj Edvard Beneš (Deklaro de Vaŝintono) la 18-an de oktobro 1918, gvidis poste al la deklamo de Ĉeĥoslovakio la 28-a de oktobro en Prago kaj la deklaro de Martin la 30-an de oktobro, per kiu la slovakoj postulis aŭtonomion en la nova ŝtato.
Hogan's Heroes
Hogan's Heroes (La herooj de Hogan) estas usona drama televidserio pri la Dua Mondmilito, kaj pli precize pri germana militprizono, produktita de CBS kiu elsendis ĝin el 168 epizodoj de 17a de septembro 1965 ĝis la 4a de aprilo 1971. Bob Crane ludis la rolon de la kolonelo Robert E. Hogan, kunordiganta internacian aron de prizonuloj de Aliancanoj kaj estrantan specialan operacigrupon el la tendaro. Werner Klemperer ludis la rolon de kolonelo Wilhelm Klink, la nekompetenta komandanto de la tendaro, kaj John Banner ludis la rolon de la serĝenton Hans Schultz.
22249 Dvorets Pionerov
22249 Dvorets Pionerov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Uragano Dean
Uragano Dean estis la kvara nomita ŝtormo kaj unua uragano de la uragana sezono en 2007. Ĝi venis el Orienta Atlantiko al Karibio, kie trafis Jamajkon la 20an de Aŭgusto. Poste ĝi venis al la duoninsulo Jukatano, en Meksikon.
Quatre Bornes
Quatre Bornes Maŭrica kreolo: [kat (ʁe) boːn] ankaŭ konata kiel La Ville des Fleurs (La Urbo de Floroj), estas urbo en Maŭricio, situanta en distrikto Plaines Wilhems, la okcidenta parto ankaŭ troviĝas en distrikto Rivière Noire. La urbo estas administrata de la Urba Konsilantaro de Quatre Bornes. Quatre Bornes situas inter urboj Beau Bassin-Rose Hill kaj Vacoas-Phoenix, kun vojoj norde, oriente, sude kaj okcidente de Maŭricio. Laŭ la censo farita de Statistics Mauritius en 2015, la populacio de la urbo sumis loĝantojn.
Bosumtwi
Bosumtwi / Bosomtwe estas kratera lago en Ganao, Okcidenta Afriko, kiu situas en samnoma meteorita kratero. La lago havas la diametron de 8 kilometroj kaj profundon de ĉ. 80 metroj. La lago estas sen elfluo, nur vaporiĝo malgrandigas la akvovolumenon. La kratero havas diametron de 10,5 km, aĝon de 1,07 milionoj da jaroj. Tiel ĝi estas tre juna impakta kratero.
La Bosumtwi-kratero situas en kristala rokaro de la okcident-afrika ŝildo (Birimia sistemo, ĉ. 2 miliardojn aĝa). La lamenaj sedimentoj de la lago montras klimatan arkivon kaj oni efektivigis en 2004 plurajn esplorbor(ad)ojn eĉ ĝis profundo de 540 m.
Specifaĵo de la Bosumtwi-kratero estas la apero de tektitoj (impaktaj vitroj), kiuj estiĝis ĉe enbato de la meteorito kaj disflugis ĝis 1000 km al okcidento (en la hodiaŭan Ebur-Bordo). Oni konstatis estiĝon de tektito nur ĉe 4 meteoritaj krateroj el pli ol 170. El la apero kaj dividiĝo de la tektitoj, oni elkalkulis, ke la impakta meteorito havis grandon de 500 metroj kaj eniris la teratmosferon en angulo de 30–50 gradoj kaj kun rapideco de 20 km/s el oriento.
Dániel Oláh
Dániel OLÁH [olA], laŭ hungarlingve kutima nomordo Oláh Dániel estis hungara laboristo, politikisto, ministro, parlamentano.
Dániel Oláh naskiĝis la  1881 en Hungara reĝlando en Nagymihály (nuntempa Michalovce en Slovakio). Li mortis la 1923 en Balatonfüred.
Biografio
Dániel Oláh komence estis simpla laboristo. Li laboris en Hungara Ŝtatfervojo inter 1899 kaj 1919. Abrupte li estis senpostena ministro pri laboristoj en Kabineto Friedrich nur monaton. Li estis elektita parlamenta deputito en 1920, krome li redaktis gazeton por laboristoj.
Huviŝka
Huviŝka (Kuŝane: Οοηϸκι, "Ooiŝki") estis imperiestro de la Kuŝana imperio de la morto de Kaniŝka (ĉ. 140 p.K.) ĝis la sukcedo de Vasudeva la 1-a proksimume 40 jarojn poste. Lia rego estis periodo de fortikigo de la imperio.
(9552) 1985 UY
(9552) 1985 UY estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Bajcsy–Zsilinszky út (metrostacio)
Historio
Tiu metrostacio estis konstruita en 1896 pro miljara datreveno de alveno de la hungaraj triboj al la Karpata baseno. Pli frue oni volis konstrui tramon, sed pro beleco de la avenuo la tramo "kaŝiĝis" sub la teron. La konstruado estis simpla: oni elfosis la teron, poste oni muntis la relojn sube kaj la elektran relon pli supre, oni faris la betonajn murojn, fine oni kovris la elfosaĵon. En la peronoj la muroj estas kovritaj per blankaj kaheloj. Super la ŝtuparejoj oni konstruis po unu dometojn. Post la ekfunkcio la oficiala nomo estis "subtera elektra fervojo". En 1941 plena Hungario ŝanĝis la trafikan direkton al la dekstra flanko, tamen la subtera tramo restis laŭ la maldekstra sistemo ĝis 1973. En 1970 ekfunkciis jam la vera metroo, tial ĉi tiu linio estis nomita jam metrolinio, ja ĝi trafikas sub la tero, pli precize sub la krusto. En 1973 kaj 1995 plenaj renovigaj laboroj okazis.
Cobija
Cobija [koBIĥa] aŭ [koBIha] estas urbo en Bolivio, ĉefurbo de la departemento de Pando, estas troviĝita pri 600 km norde de La-Pazo en la Amazonia Baseno sur la landlimo kun Brazilo. Cobija situas sur la bankoj de la Rio Akreo vidalvide al la brazila urbo de Brasiléia. Cobija situas ĉe alteco de ĉ. 280 m super la mara nivelo kaj havas tropikan kaj pluvan klimaton.
Cobija havas proksimume 80 000 loĝantojn, estas la seĝo de universitato kaj ĉefurbo de la bolivia Pando Departemento. Cobija havas du flughavenojn kaj estas konektita de unu vojo al El Choro en la Beni Departemento, kiu ne estas ĉiam alirebla dum la pluva sezono. Kiam la pluvo permesas, Cobija estas konektita al la cetero de Bolivio ankaŭ helpe de vojo. Cobija estas konektita al Brazilo de du pontoj.
Cobija signifas en hispanamerika hispana plejdo-n.
Maristo Luno R: La filmo
Maristo Luno R: La filmo (劇場版 美少女戦士セーラームーンＲ [Gekiĝōban Biŝōĝo Senŝi Sērā Mūn Āru], angle: Sailor Moon R: The Movie) estas animea filmo bazita sur la mangao «Maristo Luno» de Naoko TAKEUĈI. La filmo estas aldonaĵo al la dua anime-serio Maristo Luno R, kun sendependa scenaro. Ĝi estas konata ankaŭ sub la titolo de angla-lingva dublado «Sailor Moon R the Movie: Promise of the Rose».
Intrigo
Tokion atakas flora monstro, elsuĉanta homan energion. Maristo-batalistoj ĉesigas ĝin, sed tio estis nur la komenco de malfacilaĵoj. Aperas alia malamiko — aliplanedano nomata Fiore, kiu ekamikiĝis kun Mamoru Ĉiba, kiam li lastfoje vizitis Teron.
Mamoru tiam estis infano, kaj poste ekpensis, ke ilia renkontiĝo estis ne reala, sed ŝonĝo aŭ nur infana fantazio. Fiore estas manipulata de Kseniana Floro, loĝanta en asteroido. Kseniana Floro detruas planedojn por sia elvivo kaj nun intencas detrui Teron. Fiore amas sian eks-amikon Mamoru kaj, kiam Mamoru oferas sin por savi Mariston Luno, Fiore forprenas lin al la asteroido, kie li resanigas lin. Maristo-batalistoj teleportiĝas sur la asteroidon por savi Mamoru-n. Tamen, veninte ili komprenas, ke ili bezonas savi tutan Teron.
Personoj
La ĉefaj personoj de la filmo estas Maristo Luno, Maristo Merkuro, Maristo Marso, Maristo Jupitero, Maristo Venuso, Ĉibi-usa, Nokta Masko (Mamoru Ĉiba), Luno kaj Artemiso, priskribitaj en Listo de personoj de Maristo Luno.
En la filmo aperas ankaŭ du antagonistoj:
Soleca kosmovojaĝanto. Kiam Mamoru estis infano kaj ĵus perdis siajn gepatrojn, Fiore vizitis Teron kaj amikiĝis kun li. Sed la Tera atmosfero estas malsaniga por Fiore kaj li devis forlasi Teron. Mamoru donacis al li floron ĉe adiaŭo kaj Fiore promesis ankaŭ donaci bonan floron al li. Serĉante taŭgan floron, Fiore renkontas Ksenianan Floron, kiu facile manipulas lin, ĉar la tragedio de Mamoru rezultis negativan rilaton de Fiore al la homaro.
Aliplaneda danĝera estaĵo, kiu devas detrui planedojn kaj stelojn por subteni sian forton. Artemiso informas, ke ĝi jam neniigis centojn da planedoj. En soleco Kseniana Floro ne havas fortojn. Ĝi bezonas "gaston", personon kun vundiĝema koro, kie ĝi vekas malamon. Pere de sia "gasto" ĝi kolektas energion de homoj, pligrandigante siajn fortojn por detrui planedojn.
Estraro de UEA 1967-1969
En Estraro de UEA dum la oficperiodo 1967-1969 oficis jenaj personoj:
Aliaj estraranoj
La elektoj, kiuj devus okazi en 1970, estis en Universala Kongreso en Madrido 1968 plifruigitaj al 1969.
Caccuri
Caccuri estas komunumo de Italio.
Kirchdorf im Wald
Kirchdorf im Wald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la geografia kaj kultura regiono Bavaria Arbaro.
Yasuo Takamori
Yasuo Takamori (japane 高森 泰男, n. 3-an de marto 1934) estas japana futbalisto. Li de 1955 ĝis 1963 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
La Croisille-sur-Briance
- jen france, prononco [], okcitane La Crosilha - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Wombwell
Wombwell (prononcata kiel Ŭum Ŭel) estas urbeto proksime de Barnsley en Anglio. Ĝi havas loĝantaron de 15,180.
(19181) 1991 SD1
(19181) 1991 SD1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Wombwell
La origino de ĝia nomo eble signifas "Womba's well" aŭ "puto en kavo".
La urbeto havas fervojan stacidomon, kiu servas la liniojn Penistone kaj Hallam.
Wombwell estis hejmo de du karbominejoj: Wombwell Main kaj Mitchells Main.
Wombwell estas proksime de la grandaj butikumadaj kaj libertempaj instalaĵoj de Cortonwood, kaj ankaŭ havas plurajn lokajn komercojn, kiel ekzemple, kafejojn kaj vojaĝagentejojn.
Höwisch
Höwisch ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Arendsee en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 143 loĝantojn.
Hamelin (Manche)
Hamelin estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hamelinois.
4564 Clayton
4564 Clayton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras profesoron Robert Clayton, de la Universitato de Ĉikago, kiu uzis la izotopan komponiĝo de la oksigeno por studi la procezojn okazintajn en la nebulozoj kaj la asteroidoj. Li tiel malkovris, ke "antaŭ-sunaj" materialoj povis postresti post la formiĝo de la sunsistemo.
Estraro de UEA 1969-1971
En Estraro de UEA dum la oficperiodo 1969-1971 oficis jenaj personoj:
Heinrich Traxdorf
Heinrich Traxdorf (datoj de naskiĝo kaj morto estas nekonataj) estis orgenkonstruisto el Majenco, kiu vivis kaj laboris dum la frua 15-a jarcento.
Dum lia tempo la muzikinstrumenta konstruado atingis sian florepokon krom en aliaj urboj ankaŭ en Majenco. En la 1440-aj jaroj li konstruis tri orgenojn en Nurenbergo: la grandan orgenon de Sankta Sebaldo, kies fasado estis detruata en 1945, kaj du malgrandajn orgenojn por la preĝejo Dipatrino. Pluan li kreis en la preĝejo de la monaĥejo Sankta Petro je Salcburgo. Traxdorf estis novigema orgenkonstruisto kaj unu el la unuaj, kiuj devojiĝis de la blokpozitivo, modelo kutima en la gotika epoko; anstataŭe li subdividis la pozitivon en registrojn.
Kruco kun la grandaj mallevaĵo-emajloj
Priskribo
Nomdonaj estas la kvin grandaj mallevaĵo-emajloj de la kruco. En la kruciĝejo de la kruco troviĝas iomete rektangula plato kun la prezentado de la krucumado: Kristo staras antaŭ la kruco, kun iomete klinita kapo kaj vaste malfermitaj okuloj. Ĉe la flankoj de sia kruco staras Maria kaj Johano, kiu estas identigebla pro sia meditema gesto. Super la horizontala krucotrabo la personigoj de suno kaj luno observas la okazaĵon. La emajlo kadrigita de malgrandegaj perloj elstaras pro sia grandeco malsupren iomete trans la kruciĝejo de la kruco. Ĉe la finaĵoj de la krucotraboj troviĝas ene de simpligita kadraĵo el gemoj, kiuj ekprenas la kadraĵon de krucotraboj, kvar aliaj grandaj, neregule formitaj mallevaĵo-emajloj kun la simboloj de la kvar evangeliistoj: Supre la aglo por Johano, malsupre la flugilhava homo por Mateo, dekstre la bovo por Luko kaj maldekstre la flugilhava leono por Marko. Tiuj ĉi grandaj mallevaĵo-emajloj montras altan teĥnikan kaj artan kvaliton, ekkonebla je la abunda koloreco kaj la delikata desegnaĵo de la flugiloj.
La dorsflanko, novigata en la 12-a jarcento, estas formita kiel vivarbo. En la plilarĝejoj de la krucofinaĵoj troviĝas kvar martelreliefigitaj medalionoj kun anĝeloj, en la kruca kruciĝejo medaliono kun la Agnus Dei.
Arthistoria esploro
La esploro kontinue datis la krucon proksimume la jaron 1000. Tiu ĉi datado baziĝas unuflanke sur la motivoj de la 21 malgrandaj emajloj de la kadro, kiuj ĉefe montras florecajn kaj tapiŝecajn skemojn, kiuj aperis je la turniĝo de la jarmiloj, aliaflanke sur la kadrigoj de la gemoj kaj kadroemajloj deduktitaj de la Oto-Matilda-Kruco datiĝanta de proksimume 982.
Okulfrapaj je la nomdonaj kvin grandaj mallevaĵo-emajloj estas la malegala formo de la evangeliisto-emajloj. Ankaŭ frapas la okulojn, ke la mallevaĵo-emajlo de la krucokruciĝejo ne estas samgranda kiel la kruciĝejo. Tiuj ĉi mallevaĵo-emajloj ekestis proksimume 1000. Pro la okulfrape malegala formo tiuj ĉi emajloj tamen verŝajne ekestus en alia interrilato kaj estus poste enigata en la krucon, kiu je tio estus konsiderinde alfirmata. Por ĉi tiu celo la emajloj kun la evangeliistoj, kies fariĝo ekkonigas bizancan influon, estis segataj konvenaj. La malegala formo je tio akcentis ilian karakteron de fremda transprenaĵo. Por enigi ĉi tiujn emajlojn, oni rezignis la originan formon de la krucofinaĵoj kaj de la kruca kruciĝejo, la simpligita kadrigo kaj ligis la emajlojn en la krucon kaj ankaŭ akcentis ĝian karakteron kiel posta enigaĵo.
Beuckers datas la transformadon en la regecon de la abatino Zofia en Essen. Je la transformado la kolringoj de la kapitelformaj krucofinaĵoj fariĝis sensencaj, la transformanta oraĵisto kaŝis tiujn per spiralforme tordita filigrandrato, tiel nomataj „abelkorboj“. Ĉi tiu ornamformo aperis aparte ofte en la medio de Henriko la 2-a, same kiel alia filigranformo, tiel nomataj florkronoj, kiu je la trezoraĵoj de Essen nure aperas ĉe la finaĵoj de ĉi tiu kruco. Zofia estis enpostenigita kiel abatino en Essen de Henriko la 2-a kaj estis intima al li, kio donis al ŝi la eblecon komisii la oraĵistojn el ties medio. Nek „abelkorboj“ nek florkronoj aperas en la trezoraĵoj, kiujn la posteulo de Zofia, Teofano, evidente produktigis en alia metiejo, tiel ke Beuckers forigas ŝin kiel komisiinto de la transformado de la mallevaĵo-emajla kruco. Pro kiu kaŭzo Zofia transformigis konsekritan objekton, kiun produktigis ŝia antaŭulo Matilda kaj je tio enmetigis la emajlojn el alian artverkon evidente gravan por Zofia, estas nekonata.
La kruco kun la grandaj mallevaĵo-emajloj ekestis pro la datado proksimume 1000 samtempe kun la kolektorelikvujo, kiu pli malfrue estis nomata relikvokesto de Sankta Marsuso. Tiu ĉi arverko rigardata kiel plej eminenta trezoro de la abatinujo estis mortmemora donaco de imperiestro Oto la 3-a por sia patro Oto la 2-a kaj estis laborita konvene altvalora. La relikvokesto perdiĝis en 1794, ilustraĵoj ne estas postlasitaj. Beuckers supozas, ke la kruco kaj la kesto, kiu estis ornamita per oremajloj, ekestis en metiejo, kiu lokis en Essen. Ĉar la kadraj emajloj de la kruco parte alprenas motivojn el Treviro, la kesto de Marsuso ekestis ekde 997 kaj la trevira metiejo de Egberto, la ununura konata otida emajlproduktejo, post 993 ne plu estas pruvebla, Beuckers supozas, ke abatino Matilda post la morto de Egberto en 993 irigis ties emajlejon al Essen. La kruco kun la grandaj mallevaĵo-emajloj ebligas tiel ankaŭ konkludojn pri la kvalito de alia perdiĝinta artverko.
Historio
La kruco troviĝas ekde sia estiĝo en Essen, senkonsidere milite kaj krize kaŭzitajn eksterurbajn kaŝadojn. La Inventarium reliquiarum Essendiensium de la 12-a de julio 1627, la plej frua listo de la abatinujo-trezoro, ne ebligas senriproĉan identigon, ĉar ĝi nur registras Zwei crucifixer fornhero mit vielen gesteinen und gold uberzogen, hinten aber kupfer uberguldet [Du krucoj(n) antaŭe tegita per multaj gemoj kaj oro, malantaŭe tamen per orumita kupro]. Tiu ĉi priskribo estas ĝusta por ĉiuj kvar procesiokrucoj estantaj en la katedrala trezoro de Essen. Ankaŭ Liber ordinarius, kiu regulas la liturgian uzon de la abatinuja trezoro, mencias nur ĝenerale procesiokrucojn. Ĉar oni kutime ne fordonis donacitajn konsekritan objekton, estas tamen supozende, ke la kruco ekde sia donaciĝo ĝis la sekularigo de la abatinujo de Essen en 1802 apartenis al ĉi tiu seninterrompe. Dum la Tridekjara Milito la estrino de la abatinujo fuĝis kun la trezoro al Kolonjo, dum aliaj krizoj oni kaŝis la krucon supozeble ene de la abatinuja teritorio. Dokumentita estas tio por 1794, kiam la francoj antaŭeniris al Essen, kaj la abatinuja trezoro estis forportata al Steele (nun Essen-Steele) en la orfejon fondintan de abatino Franciska Kristina de Palatinato-Sulzbach.
Je la sekularigo la katolika paroĥo Sankta Johano la Baptisto transprenis la abatinpreĝejon kune kun ties enaj havajoj kiel paroĥa preĝejo. Dum la Ruhr-Ribelo en 1920 oni portis la tutan abatinan trezoron je plej alta sekreteco al Hildesheim, de kie oni samsekrete reportis ĝin en 1925.
Dum la Dua Mondmilito la katedrala trezoro estis komence portata al Warstein, poste sur Kastelon Albrechtsburg en Meißen kaj de tie en bombŝirmejon je Siegen. Post la militfino tie trovita de usonaj trupoj, la kruco envenis kune kun la trezoro en la landan muzeon je Marburgo kaj poste en kolektejo por ekstermagazenitaj artverkoj al Kastelo Dyck ĉe Rheydt. De aprilo ĝis oktobro 1949 la trezoro de Essen estis ekspoziciata en Bruselo kaj Amsterdamo, por poste esti reportata al Essen.
Per la fondado de la episkopujo Essen en 1958 kaj la levado de la abatopreĝejo al katedralo la kruco alvenis al la episkopujo Essen.
NGC 526B
NGC 526B (aliaj indikoj — PGC 5135, ESO 352-66, MCG -6-4-20, AM 0121-351) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Kruco kun la grandaj mallevaĵo-emajloj
Liturgia uzo
Detaloj pri la liturgia uzo de la kruco ne estas konataj. Se la fontoj, ĉefe la Liber Ordinarius de Essen ekestinta proksimume 1400, preskribis por procesioj la uzadon de procesiokrucoj, tio okazis tute ĝenerale kaj sen menciado de apartaj krucoj. Procesiokrucojn oni ofte uzis pare, kaj pro la ekesto de la kruco kun la grandaj mallevaĵo-emajloj sub abatino Matilda oni supozas, ke la mallevaĵ-emajla kruco estis akirata kiel kompletigo de la Oto-Matilda-Kruco. La du krucoj estis uzataj kune ĝis en la epoko de kardinalo Hengsbach. Laste la mallevaĵ-emajla kruco estis antaŭportata en 1992 je la enoficigo de la dua episkopo de Essen, d-ro Hubert Luthe. Nuntempe oni ne plu uzas la mallevaĵ-emajlan krucon same kiel la ceterajn tri otidajn procesiokrucojn pro konservismaj konsideroj.
NGC 526B
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Orient-siberia tajgo
La orient-siberia tajgo estas tersupraĵa ekoregiono el la eŭropa-siberia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tajgoj de orienta Rusujo kaj kongruas kun samnoma tutmondaj 200-unuo.
Faŭno
Mamuloj de la Orient-siberia tajgo inkludas siberian moskulon (Moschus moschiferus), alkon  (Alces alces), kanadan cervon (Cervus canadensis) kaj apron (Sus scrofa). Birdoj de tiu ekoregiono ampleksas reĝan aglon (Aquila chrysaetos), migran falkon (Falco peregrinus), fiŝaglon (Pandion haliaetus), nigran cikonion (Ciconia nigra), blankkapan gruon (Grus monacha), kornikon (Corvus corone), bluan siberian najtingalon kaj fajfnajtingalojn (Luscinia cyane kaj L. sibilans, respektive),  nordan najtingalon (Luscinia luscinia), rozan karpodakon (Carpodacus roseus), pacifikan  apuson (Apus pacificus) kaj bajkalan krekon (Anas formosa).
Minacoj kaj konservado
Kvankam malmulto de tiu ekoregio estas protektita, ĝia konservada statuso estas listigita kiel "Relative stabila/sendifekta". Protektitaj areoj inkludas jenajn sciencajn naturrezervejojn : Stolbi, Oljokma, Tunguska kaj Centra-Siberia Naturrezervejo. La ĉefa minaco por la konservado de la ekoregiono estas arbaraj incendioj, ŝtelĉasado kaj arbarekspluatado en la suda kaj centra partoj de la regiono.
Linards
La teritorio havas komunan limon kun.
Oxfam
Oxfam International estas koalicio de neregistaraj organizaĵoj kiu luktas kontraŭ la malriĉeco.