cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klasikisma muziko
La frua klasika stilo (1760–1775)
Sufiĉe strange, unu el la potencoj, kiuj funkciis kiel instigo por lia antaŭeniro, estis la unuaj rimarkiĝoj de tio, kio poste nomiĝis "romantikismo" — la fazo de "ŝtormo kaj luktado" en la artoj: mallonga periodo, en kiu evidenta emociismo estis stila prefero, kio estis modeto de la 1770-aj jaroj. Haydn tial deziris pli draman kontraston kaj pli emocie logantajn melodiojn, kiuj havu apartigitan karakteron kaj individuecon. Tiu ĉi modo forvelkis en muziko kaj literaturo: sed tamen ĝi kolorigis tion, kio venis poste, kaj enfine fariĝis parto de estetika gusto en venontaj jardekoj.
La "Adiaŭa" Simfonio, N-ro 45 en F# minora ekzempligas tion, ke Haydn plenumis la diversajn bezonojn de la nova stilo, per surprizantaj akraj turnoj, kaj longa adaĝo por fini la verkon. En 1772, Haydn kompletigis sian aron de ses arĉinstrumentaj kvartetoj Verko 20, en kiu li utiligis la polifoniajn teknikojn, kiujn li kolektis el la antaŭa epoko, por provizi strukturan koheron kapablan kuneteni liajn melodiajn ideojn. Laŭ kelkaj, tio ĉi indikis la komencon de la "matura" klasika stilo, kiam la periodon de reago kontraŭ la komplekseco de la malfrua baroko ekanstataŭigis periodo de unuigado de elementoj el barokaj kaj klasikaj stiloj.
La meza klasika stilo (1775–1790)
Lia sekvanta grava transsalto okazis en la arĉinstrumentaj kvartetoj de Verko 33 (1781), en kiuj la melodiaj kaj harmoniaj roloj transiras inter la instrumentoj: ofte estas momente neklare, kio estas melodio kaj kio estas harmonio. Tio ŝanĝas la manieron, en kiu la ensemblo trairadas inter dramaj momentoj de transiro kaj klimaksaj sekcioj: la muziko fluas glate kaj sen evidentaj interrompoj. Li poste prenis tiun ĉi unuigitan stilon kaj ĝin ekaplikis al orkestra kaj voĉa muziko.
La donaco de Haydn al muziko estis maniero de komponado, maniero de strukturigo de verkoj, kiu samtempe akordis kun la reganta estetiko de la nova stilo. Estis tamen unu pli juna samtempulo, Wolfgang Amadeus Mozart, kiu portis sian genion al la ideoj de Haydn, kaj ilin aplikis al du ĉefaj ĝenroj de la tempo: opero, kaj la virtuoza konĉerto. Dum Haydn pasigis multajn el siaj laborjaroj kiel kortega komponisto, Mozart deziris publikan sukceson en la koncerta vivo de urboj. Tio signifis operon, kaj ĝi signifis ludadon kiel virtuozo. Haydn ne estis virtuozo je internacia turnea nivelo; nek li celis krei operajn verkojn, kiuj estos ludataj multajn noktojn antaŭ granda aŭskultantaro — Mozart deziris por si ambaŭ. Plie, Mozart havis guston por pli kromataj akordoj (kaj por pli grandaj kontrastoj en la harmonia lingvo ĝenerale), li havis pli grandan amon por kreado de melodiaj miksitaĵoj en siaj verkoj, kaj pli italecan gustosenton rilate muzikon en ĝia tuto. Li trovis, en la muziko de Haydn, kaj poste en sia studado de la polifonio de Bach, la rimedojn por disciplini kaj riĉigi siajn talentojn.
Mozart baldaŭ kaptis la atenton de Haydn, kiu laŭdis la novan komponiston, studis liajn verkojn, kaj rigardis la pli junan homon kiel sia sola efektiva kolego en muziko. Iliaj leteroj al si estis plenigitaj per tiaj kaŝvortoj, kiajn povas dividi nur du homoj, kiuj laboras je pli alta nivelo ol iliaj samtempuloj. En Mozart, Haydn lernis pli grandan amplekson en aranĝado, drama efiko, kaj melodiaj rimedoj — la lernaj rilatoj estis reciprokaj.
Ĝuste en tiu ĉi jardeko la publika gusto komencis pli kaj pli agnoski tion, ke Haydn kaj Mozart jam atingis pli altan nivelon de komponado. Ĝis Mozart atingis 25 jarojn, en 1781, la regantaj stiloj en Vieno estis rekoneble ligitaj al la evoluado en la 1750-aj jaroj de la frua klasika stilo. Ĝis la fino de la 1780-aj jaroj, ŝanĝoj je ludpraktiko, la relativaj rangoj de instrumenta kaj voĉa muziko, teknikaj postuloj por muzikistoj, kaj stila unueco estis plenumitaj ĉe la komponistoj, kiuj imitadis Mozart kaj Haydn. Dum tiu ĉi jardeko Mozart komponis siajn plej famajn operojn, siajn ses malfruajn simfoniojn, kiuj kontribuis al redifinado de la ĝenro, kaj vicon de pianaj konĉertoj, kiuj ankoraŭ staras je la pinto de tiuj ĉi formoj.
Unu komponisto, kies influo kontribuis al disvastigado de la pli serioza stilo formita de Mozart kaj Haydn, estas Muzio Clementi, talenta virtuoza pianisto kiu duelis kun Mozart sen decida rezulto antaŭ la imperiestro, kiam ili elmontris siajn komponaĵojn ludataj. Liaj propraj sonatoj por la piano vaste cirkulis, kaj li fariĝis la plej sukcesa komponisto en Londono dum la 1780-aj jaroj. La vojo estis pretigita por nova generacio de komponistoj, kiuj jam antaŭe ensorbis la lecionojn de la nova stilo, kaj jam havis klarajn ekzemplojn por celi, kaj kiuj poste kondukis la klasikan stilon en novaj direktoj. En Londono en tiu ĉi tempo estis ankaŭ Jan Ladislav DUSÍK, kiu, simile al Clementi, kuraĝigis pianofaristojn etendi la registron kaj aliajn trajton de siaj instrumentoj, kaj tiam plene utiligis la nun malfermitajn eblecojn. La gravecon de Londono en la klasika periodo oni ofte ne taksas — sed ĝi servis kiel hejmo por la pianofarejo Broadwood, kaj kiel komencopunkto por komponistoj, kiuj, kvankam ili estis malpli famaj ol la "viena skolo", tamen havis decidigan influon sur tio, kio venis poste. Ili estis komponistoj de granda nombro da bonaj verkoj, notindaj per si mem. La londona gusto por virtuozeco tre kredinde kuraĝigis la kompleksajn ornamajn sekciojn kaj etenditajn prezentojn sur toniko kaj dominanto.
La malfrua klasika stilo (1790–1820)
Kiam Haydn kaj Mozart komencis komponadon, simfonioj estis ludataj kiel solaj movimentoj antaŭ, inter, aŭ kiel interludoj ene de aliaj verkoj, kaj multaj el ili daŭris nur dek aŭ dek-du minutojn; instrumentaj grupoj havis diversajn ludnivelojn, kaj la konstanta baso okupis centran lokon en muzikado. En la sekvantaj jaroj, la socia mondo de muziko spertis imponajn ŝanĝojn: internacia eldonado kaj turneado kreskis eksplode, koncertaj societoj ekfondiĝis, notacio fariĝis pli specifa, pli priskriba, kaj skemoj por verkoj estis simpligitaj (tamen pli variiĝis en sia preciza traverkiĝo). En 1790, tuj antaŭ la morto de Mozart, ties reputacio disvastiĝis rapide kaj Haydn estis faronta vicon de sukcesoj, inkluzive siajn malfruajn oratoriojn kaj "Londonajn" simfoniojn. Komponistoj en Parizo, Romo, kaj tra tuta Germanio sin turnis al Haydn kaj Mozart por ideoj pri formo.
Luzein (komunumaro)
La komunuaro Luzein estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Prättigau/Davos. Ĝi havis 1516 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Luzein, la sidejo de la komunara oficejo tamen troviĝas en Sankt Antönien.
Klasikisma muziko
La malfrua klasika stilo (1790–1820)
Tiu tempo atendis denove frapan ŝanĝon. La 1790-a jardeko vidis la aperon de nova generacio de komponistoj, naskiĝintaj ĉirkaŭ 1770, kiuj maturiĝis kun la pli fruaj stiloj sed tamen trovis en la lastatempaj verkoj de Haydn kaj Mozart kondukilon por plia esprimado. En 1788 Luigi Cherubini translokiĝis al Parizo, kaj en 1791 komponis Lodoiska, operon kiu lin pelis al fameco. Ĝia stilo klare spegulas la maturajn Haydn kaj Mozart, kaj ĝia aranĝado donis al ĝi gravecon, kiu ĝis tiam neniam spertiĝis en la granda opero. Lia samtempulo Étienne MÉHUL etendis instrumentajn efikilojn per sia opero "Euphrosine et Coradin" el 1790, kiun sekvis vico de sukcesoj.
Luzein (komunumaro)
Geografio
La komunumaro Luzein situas en la mezo de Pretigovio (germane Prättigau) je la nordorienta valflanko kaj etendiĝas de la rivero Landquart ĝis la alpaj montokrestoj, kiuj formas la limon al Vorarlbergo en Aŭstrio.
Klasikisma muziko
La malfrua klasika stilo (1790–1820)
Kompreneble, la plej gravega el la nova generacio estis Ludwig van Beethoven, kiu komencis siajn numeritajn verkojn en 1794 per aro de tri pianaj tercetoj, kiuj restas en la repertuaro. Iom pli juna ol ĉi tiuj, sed egale lertega pro sia junaĝa studado sub Mozart kaj pro sia denaska virtuozeco, estis Johann Nepomuk Hummel. Hummel studadis ankaŭ sub Haydn kaj Mozart; li estis amiko al Beethoven kaj Schubert, kaj instruanto al Franz Liszt. Li koncentriĝis plie sur la piano ol sur ĉia alia instrumento, kaj dum lia tempo en Londono en 1791 kaj 1792 estis komponitaj, kaj eldonitaj en 1793 tri pianaj sonatoj, Verko 2, kiuj idiome uzis la teknikojn de Mozart por eviti la atendatan kadencon, kaj la foje modale neklaran virtuozan figuradon de Clementi. Prenite kunaj, tiuj ĉi komponistoj povas nun esti rigardataj kiel antaŭirantoj de vasta ŝanĝiĝo en stilo kaj gravita centro en muziko. Ili studadis reciproke siajn verkojn, kopiadis reciproke siajn muzikajn gestojn, kaj kelkfoje sin kondutadis kiel kverelemaj rivaloj.
Luzein (komunumaro)
Komunumoj de la komunumaro Luzein
La komunumaro Luzein konsistas (stato en 2011) el 2 komunumoj, el kiuj Luzein estas la plej granda. Jen la listo:
Klasikisma muziko
La malfrua klasika stilo (1790–1820)
La esencajn diferencojn de la antaŭa ondo oni povas observi en la moviĝo de melodioj malsupren, la pliiĝantaj daŭroj de movimentoj, la akceptado de Mozart kaj Haydn kiel paradigmaj, la pli kaj pli multa uzado de klavaraj rimedoj, la moviĝo de "voĉeca" verkado al "pianeca" verkado, la kreskanta aktualeco de la minoro kaj de modala plursenceco, kaj la pliiĝanta graveco de variantaj akompanaj figuroj por puŝi antaŭen "teksadon" kiel elementon en muziko. Malmultvorte, la malfrua klasika periodo celis muzikon, kiu estis interne pli kompleksa. La kreskado de koncertaj societoj kaj amatoraj orkestroj, kiu markis la gravecon de muziko kiel parto de burĝa vivo, kontribuis al rapidkreska merkato por pianoj, piana muziko, kaj virtuozoj por servi kiel ekzempluloj. Hummel, Beethoven, kaj Clementi estis ĉiuj renomataj pro sia improvizado.
Luzein (komunumaro)
Historio
La komunumaro Luzein estis kreita 1851 surbaze de la tiama leĝo pri la novordigo de la administracio de Kantono Grizono. Ĝis fino de 2000 la komunumaro apartenis al la tiama distrikto Oberlandquart. Ek de la 1-a de januaro 2001 la komunumaro Luzein estas parto de la tiam kreita distrikto Prättigau/Davos.
Klasikisma muziko
La malfrua klasika stilo (1790–1820)
Unu klarigon de la moviĝo en stilo proponis Schoenberg kaj aliaj: la pliiĝanta centreco de la ideo de temo kun variaĵoj en komponada pensado. Schoenberg argumentas, ke la klasikan stilon karakterizis "konstanta variado", en kiu disvolviĝo estis efektive temo kun variaĵoj kun pli granda konstanteco. Ĉiaokaze, temo kun variaĵoj anstataŭis la fugon kiel la ĝenerala prezentilo por improvizado, kaj ofte inkluziviĝis, rekte aŭ nerekte, kiel movimento en pli longaj instrumentaj verkoj.
(60608) 2000 EE173
(60608) 2000 EE173 estas tre granda malhela transneptuna objekto, foje rigardita kiel centaŭro.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo kaj N. Wyn Evans elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, 88 km sud-okcidente de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Neptuno kaj etendiĝas je 11,472 miliardoj da kilometroj for de la Suno; ĝi estas neptunrenkonta asteroido kaj ĝia neptuna MOID estas 1,36583 astronomia unuo, tie estas 204,325 milionoj da km.
Klasikisma muziko
La malfrua klasika stilo (1790–1820)
La fortecon de tiuj moviĝoj senmanke evidentigis la Tria Simfonio de Beethoven, al kiu la komponisto donis la nomon "Eroica", kiu signifas "heroa" en la itala. Same kiel La konsekro de la printempo de Stravinski, se ĝi ne iniciatis ĉiujn siajn ennovigaĵojn, tamen ĝia energia uzado de ĉiu parto de la klasika stilo ĝin apartigis disde la samtempaj verkoj: je longeco, ambicio, kaj harmoniaj rimedoj.
Klasika influo super postaj komponistoj
Muzikaj epokoj malofte malaperas tuj subite; male, trajtoj estas anstataŭigitaj iom post iom, ĝis la malnova estas sentata simple "eksmoda". La klasika stilo ne tiom "mortis" kiom ĝi aliformiĝis sub la premo de ŝanĝoj.
Unu determina ŝanĝo estis la moviĝo proksimiĝe al harmonioj centriĝantaj ĉirkaŭ "bemoleniraj" aŭ subdominantaj tonaloj. En la klasika stilo, maĵoro estis multe pli ofta ol minoro, kromateco estis regata per uzo de "diesenira" modulado, kaj sekcioj en la minora modalo ofte estis destinitaj nure por kontrasto. Ekde Mozart kaj Clementi, komenciĝis tre malrapida kaŝinvado de la subdominanta regiono. Ĉe Schubert tio fariĝis efektiva kuratako: subdominantaj moviĝoj estis enkondukataj en kuntekstoj, en kiuj antaŭaj komponistoj sin limigadis al dominantaj regionoj.
Tio enkondukis pli malhelajn kolorojn al muziko, fortigis la minoran modalon, kaj faris tiel, ke konservi strukturon malfaciliĝis. Beethoven kontribuis al tio ĉi, per sia pliiĝanta uzado de la kvarto kiel konsonancon, kaj per modala plursenceco — ekz., en la malfermiĝo de la Simfonio en D minora.
Inter tiu ĉi generacio de "klasikaj romantikistoj", Franz Schubert, Carl Maria von Weber, kaj John Field estas kelkaj el la plej rimarkeblaj, kune kun Felix Mendelssohn rilate liajn junaĝajn verkojn. Ilia sento pri formo estis forte influita de la klasika stilo, kaj ili ankoraŭ ne estis "kleraj" (imitantaj regulojn, kiujn kodigis aliaj), sed rekte respondis al muzikverkoj de Beethoven, Mozart, Clementi, k.c., post kiam ili ĉi tiujn renkontis. La instrumentaj grupoj je ilia dispono ankaŭ estis tre "klasikaj" laŭ nombro kaj diverseco, kio permesis similecon al klare klasikaj verkoj.
Tamen, la potencoj haltigontaj la regadon de la klasika stilo kolektis forton en la verkoj de ĉiuj ĉi komponistoj. La plej ofte citata estas, kompreneble, harmonia ennovigado. Tamen, grava estas ankaŭ la pliiĝanta atento pri esto de konstanta kaj ritme unueca akompana figurado. La sonato "Lunluma" de Beethoven fariĝis tipo por centoj da pli malfruaj pecoj — en kiu la balanca moviĝado de ritma figuro provizas grandan parton de la dramo kaj intereso de la verko, dum melodio flosas super ĝi. Dum la paso de jaroj, pli granda kono de verkoj, pli granda instrumenta sperto, pli diversaj instrumentoj, la kreskado de koncertaj societoj, kaj la nehaltigebla regado de la piano — kio kreis grandegan aŭskultantaron por rafinita muziko — ĉiuj kontribuis al la moviĝo al la "romantika stilo".
Precizigi la limdaton estas neeble: ekzistas sekcioj de verkoj de Mozart, kiuj, prenite solaj, estas nedistingeblaj laŭ harmonio kaj instrumenta aranĝado disde la muziko verkota post 80 jaroj, kaj komponistoj daŭre verkadis en klasiknormaj stiloj ĝis la 20-a jarcento. Eĉ antaŭ la morto de Beethoven, komponistoj kiel Louis Spohr estis mempriskribe romantikistoj, enigantaj, ekzemple, pli kaj pli ekstravagancan kromatecon en siajn verkojn. Tamen, la falon de Vieno kiel plej grava muzika centro por orkestra komponado oni ĝenerale sentas kiel la okazon de la fina eklipsiĝo de la klasika stilo, kune kun ĝia konstanta natura disvolviĝo de samlokaj reciproke lernantaj komponistoj, fine finiĝis. Franz Liszt kaj Mendelssohn, kaj ankaŭ Frédéric Chopin, vizitis Vienon junaĝe, sed ili poste antaŭeniris al aliaj terenoj. Komponistoj kiel Carl Czerny, kvankam ili estis profunde influitaj de Beethoven, ankaŭ serĉis novajn ideojn kaj novajn formojn por enteni la pli vastan mondon de muzika esprimado kaj ludadon, en kiu ili loĝis.
Vidu ankaŭ
Kategorio:Klasikepokaj komponistoj
Monda klaso Zuriĥo
Monda klaso Zuriĥo estas ekde jaro 1928, la (12-a aŭgusto 1928) tre fama leĝera atletika aŭ malpeza atletika konkurso. Ekde jaro 2010 la konkurso ne estas en ora ligo sed en nova Diamanta ligo.
Luzein (komunumaro)
Historio
La origine romanĉlingva regiono estis sub la influo de la valzoj germanigita inter la 15-a kaj 16-a jarcento.
Krizo de decembro de 2001 en Argentino
La Krizo de decembro de 2001 en Argentino estis financa kaj politika krizo generita de la limigo kontraŭ la libera elpreno de mono el fiksaj fondusoj, bankokontoj kaj ŝparaĵoj nomita Corralito, kiu okazigis la rezignon al la prezidenteco fare de Fernando de la Rúa la 20-a de decembro de 2001, kaj kondukis al situacio de prezidenta povovakuo. La plej-parto de la partoprenantoj de tiuj protestoj estis memkunvokitoj, kiuj ne rilatis al politikaj partioj aŭ precizaj sociaj movadoj. Ilia populara moto estis: "¡Que se vayan todos!" [ke se BAjan todos] (foriru ĉiuj). En la protestoj mortis 39 personoj fare de la policanoj, inter ili 9 junuloj.
Elektronika pieda kateno
Elektronika pieda kateno (elektronika maleola kateno, elektronika hejma arestilo) estas aparato por kontrolado, kiun devas surporti la kodamnitaj personoj ĉe la pieda maleolo. Se la kondamnito forlasas la difinitan lokon (ofte nur la hejmon) aŭ damaĝas ĝin, la elektronika pieda kateno anoncas pri tio la policon, tiel ĝi servas hejman areston. En la Usono en 2006 oni kontrolis elektronike ĉ. 100.000 personojn.
Laŭ spertoj en Usono, unu enprizonigito kostas 35$ po tago, dum persono kun elektronika kateno averaĝe nur 7$ po tago. La rehabilita procento kun elektronika kateno super 70%.
La elektronika pieda kateno havas varianton en Usono, kiu anoncas, se kondamnito tro proksimiĝas al difinita loko. Plia varianto (provoj ekde 2007) kontaktas la haŭton kaj tiel povas pruvi konsumadon de alkoholaĵoj.
Cochabamba
Cochabamba interalie estas la nomo de
Diemen
[[Media:Nl-Diemen.ogg|Diemen]] estas loĝloko kaj municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis  kaj havas areon de 14,32 km² (de kiu 2,49 km² estas akvo).
Clovis (Nov-Meksiko)
Clovis estas urbo en la subŝtato Nov-Meksiko de Usono. Laŭ la censo de 2010 estis loĝantoj, kaj laŭ takso de 2014 estis. Clovis situas en la nov-meksika parto de la dezerta regiono Llano Estacado.
Deadache
Deadache estas kvina muzikalbumo de Lordi.
Haarlems Dagblad
La Haarlems Dagblad estas regiona gazeto en Haarlem, Nederlando. Ĝi postulas esti la gazeto kun la plej antikva publikiga historio en la mondo, kvankam tiu postulo estas bazita sur ties (deviga) kunigo kun alia titolo. Fakte Opregte Haarlemsche Courant estis devigita kuniĝi kun la gazeto Haarlems Dagblad en 1942 kiam Nazia Germanio okupaciis Nederlandon. Ekde tiam la Haarlems Dagblad estis aperinta kun la subtitolo Oprechte Haerlemse Courant 1656.
Oprechte Haerlemsche Courant estis frua gazeto publikigita de Abraham Casteleyn kaj lia edzino Margaretha van Bancken, komence en 1656 sub titolo Weeckelycke Courante van Europa ("Semajna Gazeto de Eŭropo"). En 1664, kiam la aŭtoritatoj faris demarŝojn por protekti tiun semajnaĵon el ties imitantoj, ĝi iĝis konata kiel De Oprechte Haerlemse Courant (la literumado varias; "oprecht" estas tie uzata en sia arkaika senco de "aŭtenta"). Post la morto de sia edzo en 1681, Margaretha ricevis permeson por pluigi la aktivecon de la firmao.
Baro
Baro povas esti:
Limerick
Limeriko (Limerick [ˈlɪmɹɪk] kaj irlande Luimneach, [ˈl̪ˠɪmʲ(ə)nʲəx]) estas la ĉefurbo de la graflando Limeriko en la provinco An Mhumhain la sudokcidento de la respubliko Irlando. La urbo havas 56.779 loĝantojn, kunantaŭurboj  90.778 (stato 2011). Ĝi estas la historia centro de la regiono. La katedralo de Sankta Johano estas la plej alta turpinto de Irlando.
La plej granda rivero de Irlando, la Ŝanono (angle Shannon) trafluas la urbon kaj enfluas la Atlantikon malantaŭ la urbo.
Fama kiel la etimo de la esperanta kaj alilingva vorto limeriko, kiu estas mallonga ŝerca poemo.
Mauna Kea
Mauna Kea (havaje: blanka monto) estas dormanta vulkano, kiu estas la plej alta monto sur la insulo Hawaii en la havaja insularo.
La pinto de Mauna Kea estas unu el la plej bonaj lokoj por vidi la stelojn per teleskopo, pro la tre klara atmosfero ĉe la pinto. Astronomistoj el diversaj partoj de la mondo starigis multajn observatoriojn sur la pinto de Mauna Kea.
Loazzolo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. ristana patrono estas la sanktulo Antonio la Granda, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Richard Davis
Richard DAVIS (naskiĝis la 15-an de aprilo 1930 en Ĉikago) estas usona ĵaza kontrabasisto.
Vivo kaj verkado
Richard Davis studis dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj private la ludon de kontrabaso kaj muzikis en diversaj orkestroj de Ĉikago. Komence de la 1950-aj jaroj li prezentis kun Ahmad Jamal, Charlie Ventura kaj Don Shirley, poste kun Sarah Vaughan kaj Kenny Burrell. Dum la 1960-aj jaroj li verkis kun klasikaj simfoniorkestroj direktataj de George Szell, Leopold Stokowski, Igor Stravinskij, Pierre Boulez, Gunther Schuller kaj Leonard Bernstein. Liaj ĵazkunuloj tiutempe estis Eric Dolphy, Booker Ervin, Andrew Hill, Ben Webster, Stan Getz, Earl Hines, Jaki Byard, Alan Dawson kaj Rahsaan Roland Kirk; krome li ankaŭ kunverkis la (ĵazinfluitan) albumon „Astral Weeks“ de Van Morrison.
Kun Michael Fleming, Lisle Atkinson, Milton Hinton, Ron Carter kaj Sam Jones li apartenis ekde 1968 al la ensemblo New York Bass Violin Choir de Bill Lee. Dum la malfruaj 1960-aj kaj en la 1970-aj jaroj li estis membro de la Thad Jones-Mel Lewis-Orchestra. Ekde 1977 li instruas ĉe la Universitato de Viskonsino je Madison, krom tio li koncertis dum multaj internaciaj festivaloj. En 1993 li fondis la Fondaĵon Richard Davis por Junaj Basistoj, kiu sindediĉas al la antaŭenigo de junaj kontrabasistoj.
Davis publikigis dekon da albumoj kiel bandestro kaj kunverkis kiel gastmuzikisto pli ol du mil sonregistraĵojn.
Levín
Levín estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:
99581 Egal
99581 Egal estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Auriane Egal, postdoktoran asociatinon ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario en Londono (Ontario). Ŝiaj esploroj fokusiĝas sur la observo, la modeligo kaj la antaùdiro de la meteorfluoj.
Jiří Antonín Benda
Jiří Antonín Benda (naskiĝis la 30-an de junio 1722 en Staré Benátky - mortis la 6-an de novembro 1795 en Bad Köstritz) estas ĉeĥa komponisto, elstara reprezentanto de muzika klasikismo, konsiderata kiel fondinto de la muzika formo melodramo.
Verkaro
La ĉefa signifo de Benda konsistas en fako de melodramo, kies fondinto li estas. La ideon de melodramo li transprenis de J.J.Rousseau, sed kiel la unua li sukcese realiĝis ĝin (Ariadno en Nakso, Medea, Pigmaliono).
Li celis krei radikale novan muzikan dramon, bazitan sur drama vereco, direkte al plia realismo. Li klopodis drame esprimi tekston pere de muziko, li uzis tipajn motivojn, oftajn ŝanĝojn de tempo, takto kaj dinamikeco.
Siajn spertojn el drama fako li utiligis ankaŭ en siaj insturmentaj verkoj (30 simfonioj, koncertoj por ĉembalo, pli ol 100 kantatoj, operoj (Romeo kaj Julieta, Der Dorfmarkt - Vilaĝa foiro), kamerkomponaĵoj, pianosonatoj kaj scena muziko). Per siaj novismaj konceptoj li influis multajn aliajn artistojn (W.A.Mozart, Friedrich Schiller).
Kompaktdiskoj kun liaj verkoj estas daŭre eldonataj en diversaj landoj.
Okupacio de Francio
La Milita Administracio en Francio (en germana: Militärverwaltung in Frankreich; en franca: Occupation de la France par l'Allemagne, nome Okupacio de Francio fare de Germanio) estis provizora okupacia aŭtoritato establita de Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito por administri la okupaciitan zonon en areoj de norda kaj okcidenta Francio. Tiu tiel nomita okupita zono estis renomita norda zono en novembro 1942, kiam ankaŭ la ĝistiame neokupita zono en la sudo konata kiel libera zono estis same okupita kaj renomita kiel suda zono.
Ties rolo en Francio estis parte regata pere de kondiĉoj truditaj pere de la Dua Armistico de Compiègne post la sukcesa Fulmomilito de la Wehrmacht kiu kondukis al la Falo de Francio; samtempe kaj francoj kaj germanoj kredis la okupacion provizora kaj daŭronta nur ĝis Britio malmilitos, kion oni supozis tuja. Por ekzemplo, Francio akceptis, ke iliaj soldatoj restu militprizonuloj ĝis la ĉeso de batalado.
Anstataŭ la Tria Respubliko kiu estis dissolvita dum la malvenko de Francio aperis la "Franca Ŝtato" (État français), kun suvereneco kaj aŭtoritato limigita al la libera zono. Kiel Parizo estis en la okupita zono, ties registaro havis sidejon en la distroturisma urbo Vichy en Aŭvernjo, kaj tiel ĝi estis plej ofte konata kiel Francio de Vichy.
La franciaj regionoj Alzaco kaj Loreno, kies loĝantoj tradicie je granda parto estis germanlingvaj, estis aneksitaj de Nazia Germanio. Tie kaj en la cetero de Francio la persekutado al la judoj estis same mortiga kaj kruela kiel en la aliaj landoj okupitaj de Nazia Germanio, do parto de Holokaŭsto.
La milita administracio en Francio finis pro la Liberigo de Francio post la elŝipiĝoj en Normandio kaj en Provenco. Ĝi formale ekzistis el majo 1940 al decembro 1944, kvankam plej el ĝia teritorio estis liberigita de la Aliancanoj fine de la somero 1944.
Bavara Soveta Respubliko
La Bavara Soveta Respubliko aŭ pli precize Bavaria Respubliko de Konsilantaroj respektive Bavara Konsilantara Respubliko (Bayerische Räterepublik) estis la mallongdaŭra klopodo por establi socialisman ŝtaton en la Libera Ŝtato de Bavario dum la Germana Revolucio. Ĝi prenis la formon de respubliko de laborista konsilantaro. Ofte ĝi laŭ la ĉefa respublika urbo Munkeno ankaŭ nomatas Munkena Soveta Respubliko respektive Munkena Konsilantara Respubliko (Münchner Räterepublik). . La revolucia registaro serĉis transpreni la tutan Germanion kaj anstataŭigi la ĵus proklamita Vajmaran Respublikon en komunisma ŝtato bazita sur laboristaj konsilioj aŭ se tiu ne eblas tiam intencis sendependigon el la Vajmara Respubliko.
Prezidantoj estis de la 6-a ĝis 12-a de aprilo 1919 Ernst Toller kaj de la 12-a de aprilo ĝis la 3-a de majo Eugen Leviné.
Post la sanga subpremo de la respubliko fare de policaj kaj aliaj ŝtataj instancoj, Bavario ekde 1919 kontraste fariĝis kovejo de naciisme konservativaj kaj dekstre ekstremismaj politikaj movadoj.
Anni Soltész
Anni Soltész [ŝoltEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Soltész Anni estis hungara aktoro. Ŝiaj personaj nomvariantoj estis Annie, Anny.
Anni Soltész naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anni Soltész devenis el juda familio. Ŝi frekventis privatan aktorlernejon de Kálmán Rózsahegyi, samtempe ŝi komencis sian aktoran karieron en Újpest en 1919. En la sekvaj jaroj ŝi ricevis rolojn en pluraj provincaj teatroj. En 1930 ŝi aliĝis al Nova Teatro (Budapeŝto), poste al Teatro Belvárosi (1932-1939). Dum la 2-a mondmilito ŝi ne ricevis rolojn pro la kontraŭjudaj leĝoj. Depost 1945 ŝi denove estis membro de Teatro Belvárosi, ekde 1951 de Teatro Madách. Ŝi ricevis premion inter en 1966.
Matapozuelos
Matapozuelos [matapoZŬElos] estas municipo en la sudcentro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Vintero (Tero de Vino, en hispana Tierra del Vino) en la sudokcidento de la provinco. Matapozuelos estas komprenebla etimologie ne kiel absurda laŭvorta "Murdo de putetoj" sed devena el Mota de Pozuelos, tio estas Montetoj de putetoj alude al la tradiciaj vinkeloj kun spirkamenoj, iom similaj al putetoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 50,5 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 039 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 38 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
Estis restaĵoj de Ferepoko (vakceoj) kaj de romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, kikeroj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas fervoja stacio de la linio Madrid-Irún, inter tiuj de Pozaldez kaj Valdestilla.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas ermitejo kaj ĉefe la preĝejo de la 16-a jarcento kun malfrugotika volbo kaj svelta turo finigita per lanterno kaj bulpinaklo. Aparta interesaĵo estas la vinkeloj (en Julio 2018 oni katalogis 90) ĉefe sub la urba monteto de la lernejo San Gregorio.
Orfrunta parulio
La Orfrunta parulio (Myioborus ornatus), estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj. Ĝi troviĝas en arbaroj kaj arbustaroj de Andoj de Kolombio kaj tre okcidenta Venezuelo.
Simile al ĉiuj membroj de la genro, ankaŭ tiu specio havas malhelgrizajn al ardeznigrecajn suprajn partojn kaj tre flavajn subajn partojn, sed en kapo estas distingiloj, nome tre blanka vizaĝo (ĉirkaŭokule, suba frunto kaj mentono), dum el la supra frunto al la kronopinto estas tre sulfurflava zono; tiuj du eroj karakteras la specion kaj nomigas ĝin ankaŭ en la latina scienca nomo kiel ornatus, tio estas “ornata”. Beko, okuloj kaj kruroj estas nigraj.
Canela (Suda Rio-Grando)
Canela, prononco: /kaˈnɛ.lɐ/, en Esperanto: Kanelo, estas municipo de la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Suda Rio-Grando, kiu havis 39.229 loĝantojn en 2010.
Liběšice
Liběšice estas nomo por pluraj setlejoj en Ĉeĥio:
Interact
Interact estas servoklubo patronita de Rotario Internacia por junuloj de 12 ĝis 18 jaroj kiu serĉas helpi la gvidantemon, la amikecon kaj la bonan volon tra la servo al la komunumo. Kvankam la kluboj Interact estas aŭtonomaj kaj memsufiĉaj, ĉiu klubo ĝuas la patronecon de Rotario, kiu proponas al ĝi apogon kaj orientadon.
La socia kadro de la kluboj varias tre. Estas kluboj kun nur knabinoj aŭ viroj kaj aliaj miksaj; la nombro de partneroj varias ankaŭ. Povas esti integritaj de la studentoj de unu aŭ pliaj lernejoj, aŭ en la sama loko. Ĉiujare, la kluboj Interact realigas, minimume, projekton de servo al la komunumo kaj alian por la stimulado de la bona volo kaj la monda kompreno. Tra ĉi tiuj projektoj, la interact-ianoj forĝas reton de amikecoj kun la lokaj kluboj kaj de la ekstera kaj, en ĉi tiu interago, ili lernas teknikojn de estreco kaj la valoron de la laboro. La servo estas ke kio karakterizu la interact-ianojn. Tra siaj aktivecoj de servo, ili prenas konsciencon pri la graveco de la: Kiel unu de la programoj de servo Rotario pli signifaj kaj de pli rapida kresko, kun pli ol 10.700 kluboj en proksimume kaj 250.000 membroj, Kluboj Interact en pli ol 110 landoj kaj geografiaj regionoj, akiris tutmondan disvolviĝon. La interact-ianoj ofte impulsas la formadon de kluboj Rotaract kaj ili partoprenas en la Seminarioj de Rotary por Junaj Gvidantoj (RYLA). La interact-anoj partoprenas en la programoj de Interŝanĝo de Junaj kaj Stipendioj de Bona Volo.
Aneta Florczyk
Aneta FLORCZYK, pseudonomo Atena (naskiĝis la 26-an de februaro 1982 en Malbork) – pola fortulino kaj aŭtonomia aktivulino.
Aneta Florczyk komencis sportan karieron en la aĝo de 16 jaroj startante en triobla halterlevo. Kelkfoje ŝi gajnis la titolon de Majstrino de Pollando kaj en 2000 iĝis la dua majstrino de Eŭropo. Post paŭzo komencis trejni halterlevon gajnante titolon de la majstrino inter junularo.
Majstrino de la mondo en kategorio de "strongwoman" en la jaroj: 2003, 2005, 2006, 2008.
Deming (Nov-Meksiko)
Deming  estas urbo en la subŝtato Nov-Meksiko de Usono. Laŭ la censo de 2010 estis loĝantoj. Deming situas proksimume 50 kilometrojn norde de la limo al Meksiko. La urbo estas la adminsitra centro de distrikto Luna.
Aneta Florczyk
Amaskomunika aktivado
Post lokigo en Interreto de video-prezentaĵo kun ruligo de pato ŝi estis invitita februare 2008 al hispana programo kun interesaj provoj superi rekordojn de Guinness. Ŝi fiksis rekordon kun kvar patoj. Novembre 2008 en Pekino ŝi sukcesis ruligi kvin patojn. Laŭvican rekordon ŝi gajnis denove en Hispanio, kie sukcesis levi 12 virojn super la kapnivelon, dum ŝia hispana fortulino Irene Gutierrez suprenlevis nur 10.
Politiko
En 2006 flanke de politika partio Memdefendo de la Respubliko Pollando ŝi startis en aŭtonomiaj balotoj. En 2010 sukcesis elektiĝi al urba konsilantaro de Malbork kiel membrino de la partio Civitana Platformo.
NGC 4014
NGC 4014 (aliaj indikoj — NGC 4028, UGC 6961, MCG 3-31-5, ZWG 98.12, IRAS11560+1627, PGC 37695) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4014, NGC 4028.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kristiano Strachkvas
Kristián Strachkvas, ankaŭ Křišťan aŭ Christianus, (naskiĝinta la, mortinta en 996) estis episkopo de Prago.
Strachkvas estis filo de reĝo Boleslao la 1-a de Bohemio kaj lia edzino Biagota. Laŭ legendo li naskiĝis la tagon de la murdo de Sankta Venceslao, sed laŭ aliaj fontoj en 929. Lia patro sendis lin al monaĥejo en Ratisbono, kie li monaĥiĝis kaj prenis la monaĥan nomon Kristiano.
Dum sia konsekro kiel episkopo de Prago li suferis apopleksion kaj mortis.
La legendo estis esperantigita de Václav Rajlich.
José Manuel Durão Barroso
José Manuel Durão BARROSO (naskiĝinta la 23-an de marto 1956 en Lisbono) estas portugala politikisto. Li estis la prezidanto de la Eŭropa Komisiono inter 2004 kaj 2014; vidu: Komisiono Barroso 1 kaj Komisiono Barroso 2.
Barroso studis juron en la Universitato de Lisbono kaj finstudis en Ĝeneva Universitato ekonomi- kaj sociosciencon. Kiel profesora asistento, li specialiĝis al internacia politiko kaj daŭrigis sian karieron post la lisbona universitato en la Ĝeneva kaj pli poste en Vaŝintono, kie li esploris por la doktoriĝo (PhD). En 1980 li iĝis direktoro de sekcio pri la internaciaj rilatoj en la Uversitato Lusíada en Porto.
Lia politika kariero komenciĝis jam en la studanta tempo, ankoraŭ antaŭ la dianta revolucio de 25-a de aprilo de 1974. Li estis partiestro de la komunista portugalaj laboristoj - Movimento Revolucionário do Proletariado Português -, maoisma partio. Sed li poste deflankiĝis de la maoismo kaj aniĝis decembre de 1980 en Partido Social Democrata (PSD), al - spite al la nomo - dekstra, civita partio, kiu apartenas hodiaŭ en la Eŭropa Parlamento al la frakcio de la Eŭropa Popolpartio.
Ŝtupoj de lia politika kariero:
Ekde la 6-a de aprilo de 2002, post sukcesaj parlamentaj elektoj, ĝis la 29-a de junio de 2004 li estis ĉefministro de Portugalio. Li rezignis en tiu lasta dato por fariĝi prezidanto de Eŭropa Komisiono.
Pliaj informoj pri lia agado
Durão Barroso estas edziĝinta kaj havas tri infanojn.
Foron
Foron estas la nomo de pluraj riveroj, torentoj aŭ rojoj en departemento Haute-Savoie
Inter ili, plej konataj estas:
Meyrargues (stacidomo)
Meyrargues estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Meyrargues, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Lukavec
Lukavec estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:
Rudník (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Rudník (hungare Rudnok) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Rudník situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 19 km.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1255 en formo "Rodnuk". En 1910 loĝis en Rudnok 637 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Ždaňa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Rudnok rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis en Rudník 623 homoj, (598 slovakoj, 4 hungaroj kaj aliaj).
(11310) 1993 SB15
(11310) 1993 SB15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
12669 Emilybrisnehan
Nomo
Ĝia nomo honoras Emily Walters Brisnehan, kontribuintinon al la NASA-a Troja asteroida misio Lucy kiel Sistema Inĝenierino de Instrumenta Integrigo. Ŝi estas la fiera patrino de Margot kaj Norah.
Magyar
La familia nomo Magyar apartenas al la oftaj nomoj en Hungario aŭ tie, kie vivas ankaŭ hungaroj. Ĝi signifas: hungaro aŭ madjaro. Pro la ofteco kelkaj uzas ankaŭ aldonnomon aŭ nomformon Magyari.
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj estas legeblaj artikoloj.
Damme (Belgio)
Ekde 1977 la municipoj Hoeke, Lapscheure, Moerkerke, Oostkerke kaj Sijsele apartenas al Damme, la ĉefa municipo.
La eta mezepoka urbokerno altiras multajn turistojn, kiuj ekskursas tien dum vizito al la proksima same mezepoka urbo Bruĝo aŭ dum feriado ĉe la belga marbordo. Laŭ la nombro de loĝantoj, tamen la malpli historia Sijsele estas la plej granda loĝloko kaj konsidereblas la moderna centro de la municipo.
La mezepoka urbokerno
Ekde la mezo de la 11-a jarcento post Kristo la malprofunda maro ĉe Bruĝo pli kaj pli sekiĝis, kaj Bruĝo perdis rektan aliron al la Norda Maro. Post granda inundo konstruiĝis protekta digo. Tuj ĉe tiu digo fondiĝis la komunumo Damme, kiu dum la jaro 1169 ricevis urbajn rajtojn. Dum la mezepoko Damme estis grava havenurbo. Kanalo inter Damme kaj Bruĝo transportis multajn varojn kaj ambaŭ urboj profitis de la negoca kunlaboro. Fine de la mezepoko la mara golfo ĉe Damme ankoraŭ pli sekiĝis kaj sekve la urbo perdis negocan signifon.
La aŭtoro Charles de Coster dum la 19-a jarcento verkis romanon pri la legenda figuro Til' Strigospegulo, kaj laŭ la romano la figuro vivis en kaj ĉirkaŭ Damme. La tre populara romano kontribuis al kreo de flandra kultura identeco, kaj surbaze de ĝi Damme nuntempe prezentas sin kiel "libra urbeto": krom restoracioj kaj hoteloj en la urbocentro estas multnombraj librovendejoj, kaj regule okazas libra foiro.
Rilatoj al Esperanto
En la germana partnera urbo dum la lasta kvarono de la 20-a jarcento kreskis pluraj aparte engaĝitaj junaj esperantistoj, kaj dum tiu tempo la urbeto havis tre aktivan lokan grupon de Germana Esperanto-Junularo. Ankaŭ en la partnera urbo en Belgio grupo da junuloj lernis Esperanton, kaj tial la lingvo kunhelpis faciligi la interĝemelurban komunikadon (kvankam interlingvo kiel Esperanto aŭ la angla tie ne nepras: kutime la urbanoj el Belgio parolas sian lokan dialekton de la nederlanda lingvo, kaj la urbanoj el Germanio parolas platgermane - la komunikado tiel surprize bone funkcias). Post la lernejaj jaroj en Damme, la junaj lokaj esperantistoj parte translokiĝis al universitataj urboj, sed iuj daŭre havas kontaktojn al la proksima Esperanto-grupo en Bruĝo.
Vidu ankaŭ
Delphine Lecompte, urba poetino de Damme
Michalovice
Michalovice estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:
Similaj nomoj:
Veszprém (historia departemento)
Veszprém (reĝa departemento) (vesprEm) (germane Wesprim) estis historia departemento en meza parto de la Hungara Reĝlando. La nomo originas el la slava.
24347 Arthurkuan
24347 Arthurkuan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
KamAZ
KAMAZ (Камский автомобильный завод, do Kama (rivero) aŭtomobila uzino) estas granda maŝin-konstrua entrepreno en Nabereĵnije Ĉelni (Tatarstano, Rusio), produktanta ĉefe grandŝarĝajn aŭtomobilojn.
24347 Arthurkuan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Arthur Kuan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Stevenson School de Pebble Beach (Kalifornio, Usono).
Veszprém (historia departemento)
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Alia censo
KamAZ
KAMAZ estas akcia kompanio, fondita en 1969 kun profito de 47,4 mlrd rubloj (9 monatoj de 2006). La kvanto de dungitoj estas ĉirkaŭ 52 000 homoj.
Veszprém (historia departemento)
Administracio
Estis 5 distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj:
La departemento situas ĉe la montaro Bakony (bakonj), lago Balatono kaj riveroj Marcal kaj Sió. La alvenintaj hungaroj en 895 trovis la teritorion konvena por vivadi pro la riveroj, ebenaĵoj. Sankta Stefano formis departementon en la 11-a j.c. Post la mezepoko la turkoj grandparte okupis la departementon. Estis grandaj bataloj ankaŭ en 1945. Dum la historio distriktoj aliĝis aŭ forlasis la departementon.
Konstantin Trutovskij
Konstantin Aleksandroviĉ Trutovskij (Константин Александрович Трутовский; la en Kursk — la  en Jakovlevka, Belgoroda provinco) estis rusa ĝenrisma pentristo kaj ilustristo.
Kiel studento en Sankt-Peterburgo, li faris la unuan konatan portreton de Fjodor Dostojevskij, (lia samstudanto en la inĝeniera lernejo). Li estis implikita en la Petraŝevskij-Rondo, sed evitis areston. En 1849 li revenis al la relativa sekureco de la familia bieno, kiun li heredis post la morto de sia patrino. Li pentris en lokaj vilaĝoj, kaj vizitadis Sankt-Peterburgon kaj Moskvon nur por aranĝi ekspoziciojn.
Krom la pentraĵoj, li ilustris kelkajn verkojn de Nikolai Gogol, Miĥail Lermontov, Marko Vovĉok, Taras Ŝevĉenko kaj Ivan Krilov. Per sia unua edziĝo li parenciĝis al la verkisto Sergio Aksakov. Lia tria edzino estis flanka posteulo de la verkisto Aleksandro Gribojedov.
NGC 4029
NGC 4029 (aliaj indikoj — UGC 6990, MCG 1-31-8, ZWG 41.17, PGC 37816) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
47843 Maxson
47843 Maxson estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝia nomo honoras Paul Maxson, kiu servis kiel Adjukta Kunordiganto de la Sekcio Suno de la Asocio de la Lunaj kaj Planedaj Observantoj (ALPO) kaj pli malfrue Kunordiganto en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj. En 2014 li ricevis la premion Walter Haas Observing Award de ALPO pro lia alt-kvalita astrofotografio de la Suno kaj de planedoj.
1843 Jarmila
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Jarmila" en omaĝo al Jarmila Kohoutkova, patrino de la malkovrinto.
Higinio García
Higinio GARCÍA GÓMEZ-QUINTERO (naskiĝis en 1939 en Antequera, Málaga, mortis la 8-an de aprilo 2010 en Alma, Kebekio, Kanado) estis hispandevena esperanta verkisto, vivinta en Kanado de 1963. Li studis filozofion, teologion kaj sciencojn. Li instruis filozofion kaj teologion, kaj, antaŭ 1968, la latinan kaj la grekan. Li lernis Esperanton 16-jara.
Li kontribuis al la revuoj Esperanto kaj Monato. De 1999 li redaktis franclingvan bultenon de la Kanada Esperanto-Asocio, Aujourd'hui l'espéranto.
Li kontribuis al Tempo fuĝas (1995) kaj al Mondoj (2001). En itala traduko aperis la novelo en La lingua fantastica (Keltia Editrice, Aosta 1994).
ISO 3166-2:LT
ISO 3166-2:LT estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Litovion. Ekzistas du niveloj de subunuoj, kiuj havas la kodojn de ISO 3166-2:LT: De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 (kvankam la malnova koncepto daŭre uzatas kaj neforgesitas) la lando konsistis el 10 distriktoj (litove singulare Apskritis, plurale Apskritys, parenca al la vorto por cirklo), kaj daŭre ekzistas 7 urbaj municipoj (litove singulare miesto savivaldybė), 44 subdistriktaj municipoj (litove singulare rajono savivaldybė), kaj 9 municipoj (litove singulare savivaldybė); entute la diversspecaj municipoj estas 60. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>LT</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Litovio. La dua parto estas du literoj por distrikto kaj du ciferoj por ajna municipo.
Kalia perkarbonato
Kalia perkarbonato estas neorganika kemia adukto de kalia karbonato kaj hidrogena peroksido kies formulaĵo estas 2 K2CO3•3 H2O2, senkolora aŭ blanka substanco, higroskopa kaj tre solvebla en akvo. Kalia perkarbonato malkomponiĝas sub agado de la akvo kaj ĝi uzatas kiel malinfektilo, blankigagento kun altigo de la pH.
Española (Nov-Meksiko)
Española estas urbo en la subŝtato Nov-Meksiko de Usono. Laŭ la censo de 2010 estis loĝantoj. La nuna urbo ekestis en 1880 kiel vilaĝo ĉirkaŭ fervoja stacio, kaj en 1925 ricevis urbajn rajtojn. La teritorion de la nuntempa urbo tamen jam en 1598 la hispana konkistadoro Juan de Oñate deklaris "ĉefurbo" de hispana teritorio, kaj la loko tiel nomeblas la "unua ĉefurbo de Ameriko".
Bergamota esenca oleo
Bergamota esenca oleo estas malvarme premita esenca oleo produktita de ĉeloj ene de la ŝelo de bergamoto. Ĝi estas ofta gustiga kaj bonega noto en parfumoj. La odoro de esenca oleo de bergamoto similas al dolĉa malpeza oleo de oranĝa ŝelo kun flora noto.
Produktado
'La sfumatura' aŭ malrapide faldebla procezo estis la tradicia tekniko por mane ĉerpi la bergamotan oleon. Per pli modernaj metodoj, la oleo estas ĉerpita mekanike per maŝinoj nomitaj senŝeligiloj, kiuj skrapas la eksteron de la frukto sub fluanta akvo por ricevi emulsion enkanaligitan en centrifugilojn por apartigi la esencon de la akvo. La ŝeloj de 100 bergamotaj oranĝoj donas ĉirkaŭ (85 g) 3 uncojn de bergamota oleo.
Uzoj
Bergamota esenca oleo estis uzata en kosmetikaĵoj, aromoterapio, kaj kiel aromigaĵo en manĝaĵoj kaj trinkaĵoj. Ĝia citrusa odoro igas ĝin natura aromiga kaj senodiga agento. La volatilaj oleoj de bergamoto estas priskribitaj kiel aromigaj agentoj en la Kodekso de USP Food Chemicals kaj estas ĝenerale agnoskitaj kiel sekuraj por homa konsumo de la Food and Drug Administration. Ekzemple, Earl Grey-teo estas speco de nigra teo, kiu enhavas bergamotan esencan oleon kiel aromigilo.
Konstituanto
Klara likvaĵo (foje estas konsistanta el vaksoj) en koloro de verda ĝis verdflava, bergamota esenca oleo konsistas el volatila frakcio (averaĝe 95%) kaj ne-volatila frakcio (5% aŭ resta). Kemie ĝi estas kompleksa miksaĵo de multaj klasoj de organikaj substancoj, precipe en la volatila frakcio, inkluzive de terpenoj, esteroj, alkoholoj kaj aldehidoj, kaj por la ne-volatila frakcio, oksigenitaj heterociklaj komponaĵoj kiel kumarinoj kaj furanokumarinoj.
Volatila frakcio
La ĉefaj komponaĵoj en la oleo estas limoneno, linalil-acetato, linalolo, γ-terpineno kaj β-pineno, kaj en pli malgrandaj kvantoj geranialo kaj β-bisaboleno.
Ne-volatila frakcio
La ĉefaj ne-volatilaj komponaĵoj estas kumarinoj (citropteno, 5-geranyloxi-7-meticicoumarino) kaj furanocoumarinoj (bergapteno, bergamotino).