cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Workers' Esperanto Movement
Laŭ la recenzoj el la jaroj 1928-1929 rilataj al la Esperanta eldono, la libreto estas kvazaŭ programo de la SAT-movado. Laŭ tiuj recenzintoj, ĝi estas ne nur informilo por laboristaj Esperantistoj, sed iagrade ankaŭ sociologia studaĵeto, atribuanta al la SAT-movado specialan kulturhistorian signifon.
Feria (Badajoz)
Feria estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas koritos. La censita populacio en 2008 estis de 1.361 loĝantoj.
Situo
Feria estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 574 m; je 60 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 20 km de Zafra, plej proksima urbo. La surfaco de ties teritorio estas de 73,7 km².
Ekonomio
Ties ekonomio baziĝas sur la agrokulturo kaj brutobredado (porkoj, ŝafoj, olivarboj, figarboj ktp).
Historio
Estis restaĵoj de la Ĥalkolitiko. Poste loĝis la lokon keltoj, romianoj kaj araboj, danke al la favora situo por defendo.
En 1394 la reĝo Henriko la 4-a donis la vilaĝon al Gomes Suárez de Figueroa, superulo de la Ordeno de Santiago, kun titolo de Grafo de Feria. Poste Filipo la 2-a donis al Lorenzo Suárez de Figueroa, filo de la antaŭa, la titolon de Duko de Feria, kaj tiel pligravix¡ĝis la senjorlando de Feria, kaj tiam oni konstruis la plej parton de la estonta kastelo de la loko.
Departemento Cezaro
Departemento Cezaro ( Cesar) estas unu el la 32 departementoj de Kolombio. La departemento situas en la nordorienta zono de la lando, la areo estas 22.905 km² kun 1.166.420 loĝantoj.
Feria (Badajoz)
Monumentoj
La kastelo estis la kerno de la agado de la Duklando de Feria. Ĝi havas elstaregan defendan turon —foje restaŭrita kaj nune loĝiga de Historia Arkivo de la familio Suárez de Figueroa— kaj ankaŭ vizitindan korton.
Departemento Cezaro
Situante en la nordorienta parto de Kolombio, la departemento de Cesaro limas norde kun la departementoj de La-Guaĥiro kaj Magdaleno; en la sudo ĝi limas kun la departemento Bolivaro, Santandero kaj Norda Santandero; kaj en la oriento, kun Norda Santandero kaj la Bolivara Respubliko Venezuelo. Ĝiaj geografiaj koordinatoj estas 07°41’16’’ kaj 10°52’14’’ de norda latitudo kaj 72°53’27’’ kaj 74°08’28’’ de okcidenta longitudo. Parto de la teritorio estas parto de la montaro Serranía del Perijá.
Feria (Badajoz)
Monumentoj
Estas ankaŭ preĝejo de la 15a jarcento.
Departemento Cezaro
Ĝia ĉefurbo estas Valduparo.
Feria (Badajoz)
Monumentoj
La vilaĝo havas tre deklivajn stratojn kiel montara vilaĝo.
Turismo
En la municipa teritorio ekzistas vojo kun dolmenoj taŭga por marŝado.
Eksteraj ligiloj
(en la hispana)
11849 Fauvel
11849 Fauvel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca piloto kaj inĝeniero Charles Fauvel (1904–1979), kiu inventis la. Li solvis la problemon de la longitudina stabileco de duoble kurbita flugilo per aranĝo de la baricentro tuj antaŭ unu kvarono de la tuta longo de la flugilo.
Navelli
Navelli estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Abruco kaj al la provinco La-Aglo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acciano, Bussi sul Tirino (PE), Capestrano, Caporciano, Carapelle Calvisio, Castelvecchio Calvisio, Collepietro kaj San Benedetto in Perillis.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Gondershausen
Gondershausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Matam (Senegalo)
Matam estas urbeto en orienta Senegalo, je 410 km oriente de Saint-Louis. Ĝi situas surborde de rivero Senegalo kaj estas limurbo al la najbara lando Maŭritanio. Proksimaj urboj estas Tiambe, Tiguere Soubalbe, Tiguere Yene, Diamel et Navel.
Historio
La urbo estiĝis establita komunumo en 1952.
Populacio
Matam havas 17.324 loĝantojn (laŭ taksado de 2007. La loĝantoj estas plejparte fulboj kaj tukuloroj.
Lors des recensements de 1998 et 2002, Matam comptait respectivement 10 722 et 14 620 habitants.
En 2007, selon les estimations officielles, la population de la ville s'élèverait à 17 324 personnes.
Paul van Buitenen
Paul van BUITENEN estas nederlanda politikisto. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Paul van Buitenen estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Paul van Buitenen ekde 1980 estis kontoristo kaj administristo en Nederlando, kaj ekde 1990 estis oficisto de la Eŭropa Komisiono. Dum julio 1998 li interne raportis pri trovoj de korupcio en la Eŭropa Komisiono. Post kiam la raporto malatentiĝis, li dum decembro 1998 kontraŭ la ordonoj de siaj ĉefoj sendis 75 aktujojn kun la materialoj al la prezidanto de la verda frakcio kun la peto, plugvidi la materialojn al la parlamenta buĝet-kontrola komisiono. Sekve li estis forblokata de la komputila sistemo kaj de sia laborloko, lia salajro duonigita, kaj komenciĝis interna enketo pri lia "damaĝo al la institucio". Dum januaro 1999 la gazetaro konsciiĝis pri la skandalo, la eŭropaj komisaroj Édith Cresson kaj Manuel Marín estis forte kritikataj. La Eŭropa Komisiono forte atakis kaj kortume ekprocesis kontraŭ Paul van Buitenen, sed la 15-an de marto 1999 komitato de fakuloj transdonis al la parlamento raporton, kiu plene konfirmis la informojn de Paul van Buitenen. Dum la vespero de la sama tago la kompleta Eŭropa Komisiono Santer demisiis.
Ankaŭ post la krizo la nederlandano provis trovi pliajn misojn en la eŭropaj instancoj. Kun la helpo de kolegoj li kolektis materialon por dua dosiero, kiu dum 2001 transdoniĝis al la Eŭropa Komisiono. En televida intervjuo de la jaro 2004 li skizis la daŭran premon de la eŭropaj institucioj sur lin ankaŭ post marto 1999, kaj la emocian premon ankaŭ por lia familio... Se li konintus la sekvojn, li ne kuraĝintus tiom engaĝite publikigi la trovojn de institucia korupteco.
Dum aprilo 2004 li fondis novan politikan partion kun la nomo "Eŭropo travidebla" (Europa Transparant), kiu dum la eŭropa baloto 2004 en Nederlando gajnis du parlamentajn seĝojn, kun tre modesta balota kampanjo de nur 4000 eŭroj.
33655 Sumathipala
33655 Sumathipala estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Marissa Sumathipala, rekompensita kiel plej bona en ŝia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Broad Run High School de Ashburn (Virginio, Usono).
(18863) 1999 RC191
(18863) 1999 RC191 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Studená
Studená estas nomo de pluraj municipoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
Viktor Róna
Viktor RÓNA, hungare Róna Viktor estis hungara baletisto, baletestro kaj koreografo.
Viktor Róna naskiĝis la 1936 en Budapeŝto. Li mortis la 1994 en Budapeŝto.
Biografio
Viktor Róna lernis baleton en Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste en la Ŝtata Baleta Instituto, fine en Leningrado en 1959. Li komencis sian karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo, inter 1974-1980 en Norvegio, poste en Parizo kaj Milano. En Cannes li instruis, foje ankaŭ en aliaj urboj. Li estis ankaŭ koreografo. Lia ofta partnero estis Adél Orosz (baletisto). Li ricevis premion Kossuth en 1965, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Rincão
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araraquara kaj en la samnoma mikroregiono Araraquara. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kololoj
La kololoj estas subetno de la sotoj, kiu komence de la 19-a jarcento pro la militoj de la Zulu-reĝo Shaka fuĝis norden kaj setlis en la okcidento de Centrafriko norde de la Viktoria Akvofalo. Venkita de la cvanoj la sota tribestro Sebetswane gvidis sian tribon ĉirkaŭ 1840 trans la Zambezon al nordokcidenta Zambio, kie li konkeris la reĝlandon de la lozioj, kiu tie en la 18-a jarcento estis fondita kaj ekde tiam dominis okcidentzambion. Sed la triumfo de la kololoj ne daŭris. Ekde 1864 malariepidemio mortigis multajn. Krome malforta kaj malsaniĝema reĝo surtroniĝis, kio favoris la loziojn kaj finis la hegemonion de la kololoj. Tamen ĝis hodiaŭ variaĵo de la sota estas komuna lingvo en tiu regiono.
Flugo 9525 de Germanwings
La aviadilo
La aviadilo estis de la tipo Airbus A320-200; ĝi estis matrikulita kiel D-AIPX kaj havis la serian numeron 147. Ĝia unua flugo okazis la. La unua posedanto Lufthansa ricevis ĝin la.
En 2003 ĝi estis transdonita al Germanwings; inter 2004 kaj la ĝi denove servis al Lufthansa.
La flugo
La flugo 9525 ekiris de Barcelono je la 10:01 laŭ la loka tempo (09:01 UTC) kaj atingis la regulan flugalton de  ĉirkaŭ 10:27. Nur unu minuton poste ĝi komencis malsupreniĝi sen evidenta kialo, perdante proksimume mil metrojn en ĉiu minuto. Ĝi tamen sekvis precize la planitan vojon.
Provoj de francaj aviad-registoj kontakti la stiristojn estis vanaj. Je la 10:47 la aviadilo trafis monton en la franca departemento Alpes-de-Haute-Provence, inter Digne-les-Bains kaj Barcelonnette, kaj komplete detruiĝis. Ĉiuj 150 homoj (144 pasaĝeroj kaj 6 aviadilanoj) mortis.
La viktimoj
Inter la germanaj viktimoj troviĝis operkantistoj Maria Radner kaj Oleg Bryjak revenantaj el spektakloj de Siegfried de Richard Wagner en la Gran Teatre del Liceu en Barcelono, Hispanio.
Esploroj
Jam je la tago de la akcidento estis trovita la stireja son-registrilo, kies analizo konkludigis, ke je la tempo de la akcidento la kapitano estis ekster la stirejo. Kune kun la analizo de radaraj registraĵoj kaj aŭtomate dissenditaj radio-signaloj prezentiĝis jena sinsekvo de eventoj:
Nur je la, naŭ tagojn post la kraŝo, franca ĝendarmino trovis la flugdatenan registrilon, kiu penetris dudek centimetrojn en la grundon. Ĝiaj indikoj konfirmis la ĝistiamajn konkludojn.
Podhradní Lhota
Podhradní Lhota estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. Ĝi situas flanke de komunikilo inter Bystřice pod Hostýnem kaj Valašské Meziříčí sur montopiedo de Kelčský Javorník, kiu estas la plej alta monto de Hostýnské vrchy. Ĝi etendiĝas en la lokoj, al kiuj antaŭ longa vico da jarcento dukis du malnovepokaj burgoj – Šaumburk (608 m s. m.) kaj Nový Šaumburk (530 m s. m.), malĝuste ankaŭ nomata Zubříč.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1271 en dokumentoj de episkopo el Olomouc Bruno el Schauenburg.
Nereto
Nereto estas komunumo de Italio.
Kimono
Kimono (, t.e. vestaĵo) estas tradicia japana vestaĵo, vira aŭ ina, rekta kaftano tenata per larĝa zono, obio, bante ligita surdorse en la ina formo. La interna rando de la larĝaj manikoj kutime ne estas kunkudrita.
Historio
Komence la vorto kimono celis ĉiujn vestaĵojn.
La formo de la hodiaŭa kimono ekis je la Heian-epoko (794–1192). Ekde tiam la baza formo de la kimono apenaŭ ŝanĝiĝis, kaj por viroj kaj por virinoj.
Priskribo
La hodiaŭa kimono konsistas el T-forma, rektlinia robo, kiu atingas la maleolojn, kun kolumo kaj larĝaj manikoj. Kiam oni etendas la brakojn horizontale, la manikoj falas de la manradikoj ĝis la koksoj (kelkfoje eĉ ĝis la piedoj). La robo estas volvita ĉirkaŭ la korpo, ĉiam kun la maldekstra klapo super la dekstran. Tenas la kimonon larĝa zono, kiu nomiĝas obio. Oni nodas ĝin malantaŭe.
Juan de la Cierva (metroo de Madrido)
Juan de la Cierva estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en la centra areo de la kvartalo Juan de la Cierva en Getafe, sub Avenuo de España.
La stacio estis malfermita la.
Siberia orpluvio
La Siberia orpluvio aŭ Pacifika orpluvio (Pluvialis fulva) estas specio el la ĥaradrioformaj birdoj, genro pluvio. La diferenco de nomoj baziĝas sur la fakto ke temas pri migranta specio kiu bredas somere en Siberio kaj poste antaŭ vintro migras al sudaj landoj en Azio kaj Aŭstralazio ĝis Aŭstralio kaj Novzelando, kie tiam estas somero. Dependas el la lando oni povus nomigi tiun specion laŭ ties regiona nomo.
Aspekto
Ĝi grandas ĉirkaŭ 25 cm havas enverguron de 64 cm kaj pezas malpli ol 200 gm. Tiu specio estas tre simila al Eŭrazia orpluvio aŭ simple Orpluvio (Pluvialis apricaria). Sur ties dorso, flugiloj kaj krono aperas brunaj kaj orkoloraj makuloj kaj plenkreskuloj havas somere nigrajn kapoflankon, gorĝon, bruston kaj ventron. La nigrajn kolorojn disigas de la dorsa flanko longa, blanka zono ekde la frunto ĝis la meza brusto aŭ pli fajna ĝis la vosto. Tiu blankega zono diferencigas tiun orpluvion disde la eŭrazia orpluvio, kiu havas pli longan kaj larĝan blankan zonon. Tiamaniere la brusto kaj ĉefe la ventro estas pli ampleksa nigra makulo. Vintre nigro perdiĝas kaj la orpluvioj havas tiam falvecajn vizaĝon kaj bruston kaj blankajn subajnpartojn. Beko estas nigra, fajna kaj mallonga kaj kruroj estas nigraj.
La specio estas simila al du aliaj orpluvioj nome Eŭrazia kaj Amerika. Sibera orpluvio estas pli malgranda, fajna kaj relative longkrura ol Eŭrazia orpluvio (Pluvialis apricaria) kiu krome havas blankan akzelan plumaron - Amerika orpluvio havas ĝin grizan-. Ĝi estas pli simila al Amerika orpluvio (Pluvialis dominica ) kun kiu antaŭe estis konsiderata kunspecia laŭ nomo "Malgranda orpluvio" kaj kun kiuj kunhavas saman medion en kelkaj lokoj. Pacifika estas pli fajna ol Amerika kaj havas pli longajn krurojn. Ĝi estas ofte pli flaveca ĉedorse kaj de tie la scienca nomo.
Disvastiĝo
La reprodukta medio de Pacifika orpluvio estas arkta tundro el pli norda Azio nome Siberio ĝis okcidenta Alasko. Ili nestumas surplanke en seka malferma loko.
Ili estas migrantaj birdoj kiu vintras en suda Azio -el suda Ĉinio ĝis Barato kaj eĉ en Etiopio- kaj Aŭstralazio, kie estas somero tiam. Eksterordinare migras al Kalifornio aŭ okcidenta Eŭropo. La migrado de tiu pluvio estas eksterordinara ĉar kiam ili atingas ekzemple Novzelando ili povas esti fluginta 5,000 aŭ 6,000 km unufoje kaj povas flugi 6 km super marsurfaco. Unue elmigras plenkreskuloj el nordaj partoj kaj poste junuloj.
Nombrado estas malfacilega tasko, ĉar en multaj landoj kiel en Indonezio estas ĉasataj po miloj. Ĉasado malpliigis draste ties nombron ekzemple en Havajo ĝis mezo de 20a jarcento. Krome homa disvastigo en ties somera medio, nome aŭstralazia regiono endanĝerigas aŭ ĝenas la ĉiutaga vivo de tiu specio.
Reproduktado
Tiu specio utiligas tipan ĥaradrian teknikon malproksimigi fremdulojn el reproduktejoj ŝajnigante esti vundataj. Ambaŭ gepatroj kovas malpli ol monato, sed se tio okazas malfrue estas la masklo kiu prizorgas. Paroj estas dumvivaj, ĉefe por maskloj. La masklo revenas al la sama loko de pasintjara reproduktado; tie ili gratas truon surplanke kaj kovras ĝin per likenoj. tie la ino demetas 4 ovojn. Post eloviĝo oni elnestiĝas. Junuloj tuje ekmanĝas, sed patroj zorgas iome. La junuloj ekflugas post 3 semajnoj.
Kutimoj
Tiuj birdoj manĝas ĉe tundroj, deltoj, lagoj, sportejoj, terkulturejoj -ezemple rizkampoj-, strandoj kaj similaj ebenaĵoj plej ofte per rigardo. Ili manĝas insektojn kaj krustulojn; ankaŭ berojn.
Temas pri sociaj birdoj kiuj grupiĝas po ĉirkaŭ 100 ekzempleroj almenaŭ. Maskloj estas tre teritoriaj kaj defendas ne nur bredejojn sed ankaŭ vintrajn manĝejojn.
Voĉo estas iu “pu”, kria “klii” kaj aliaj krioj similaj al Eŭrazia orpluvio.
Ili povas vivi ĝis 15 jaroj aŭ ĝis 7 laŭ aliaj ornitologoj.
Ivănețu
Ivănețu estas dependa loko de la komunumo Brăești, en la distrikto Buzău (sud-oriento de Rumanio). Ĝi havis 656 loĝantojn laŭ la popolnombrado de 2002. Ĝi ĝemeliĝis kun la franca urbo Saint-Ciers-sur-Gironde (departemento de Gironde) ekde 1993.
Dalkeith
Dalkeith (jen angle, Dail Cheith) estas la ĉefurbo de la administra regiono Midlothian de Skotlando. Laŭ la censo de 2011 la urbo havis loĝatojn. La urba historio komenciĝis per la plej fruaj registritaj tempoj de Skotlando, kiam la loĝloko kreskanta ĉirkaŭ kastelo de la 12-a jarcento apartenis al la Reĝlando Skotlando. Unu el la plej fruaj dokumentaj mencioj estis de la franclingva mezepoka verkisto Jean Froissart, vivanta en Nederlando, kiu fine de la 14-a jarcento gastis en la urba kastelo kaj menciis tion en sia kroniko.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Alfonso la 5-a (Aragono)
Estis la unua filo de la provizora reganto de la reĝlando de Kastilio Fernando de Antekero kaj de la grafino Eleonora de Alburkerko. Li apartenis al la dinastio de Trastamaro.
Ilma Bernáth
BERNÁTH Ilma [pr. berna:t] estis hungara pentristino, desegnistino naskiĝinta en Koloĵvaro 10-an de decembro 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de aprilo 1961. Ŝi estis la edzino de kuracisto Hugó Lukács.
Alfonso la 5-a (Aragono)
La 28-an de junio 1412 fariĝis heredanto de la trono de la Kronlando de Aragono kiam sia patro estis proklamita reĝo post la "Kompromiso de Caspe" kaj tri jarojn pli malfrue, la 12-an de junio 1415, en la katedralo de Valencio, edziniĝis al sia kuzino princino Maria filino de Henriko la 3-a de Kastilio kaj de Katerina de Lankastro.
La 2-an de aprilo 1416, post la morto de lia patro, Alfonso sukcedis lin kiel reĝo de Aragono kaj de liaj ceteraj reĝlandoj.
Pierre Jonckheer
Pierre JONCKHEER (naskiĝis la en Namuro) estas belga politikisto. Li membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Ecolo. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Pierre Jonckheer nome de la franclingva komunumo de Belgio estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj vicprezidanto de la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Amazake
En multaj Ŝinto-sanktejoj oni disdonas aŭ vendas amazakeon okaze de Novjaro. Ĝi ankaŭ estas tradicia trinkaĵo dum pupa festo Hina matsuri.
Ferdinand Sterzinger
Ferdinand von STERZINGER (naskiĝinta la sur Kastelo Lichtenwerth en Münster/Distrikto Kufstein, mortinta la  en Munkeno) estis aŭstra teologo romkatolika kaj kanona juristo.
Amazake
De tempo al tempo oni ankaŭ trovas trinkaĵon nomatan amazakeo, kiu estas farita el akvo, sukero kaj rizvina rekremento. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 8 % da alkoholo pro rizvina rekremento. Infanoj tial devas ne trinki ĝin.
Ferdinand Sterzinger
Vivo
Devenante el malnova tirola nobela familio Ferdinand von Sterzinger frekventis unue la gimnazion de la jezuitoj en Innsbruck. Diligenta okupiĝo pri la romiaj klasikuloj (lia retorika instruisto estis Emanuel Valberga) metis la fundamenton tre frue je scienca klereco. Li eniris en la 11.9.1740 la ordenon de la teatinanoj en Munkeno, kie li tre apogitis de la samordenano Johann von Eflweck (1705–1773). Li ordinitis sacerdoto en 1742 kaj faris la monaĥajn votojn en 1742. En 1747, post kvin jaroj da studoj munkenaj, li senditis fare de la superuloj Romon kaj baldaŭ poste, pro malelteno de la tiea klimato, Bolonjon: tie li kontinuigu la studojn teologiajn kaj jurajn. En Romo estis liaj instruistoj Caraffa kaj Velo, en Bolonjo Masi kaj Offredi.
Post la reveno el Italujo Sterzinger iĝis en 1750 profesoro pri moralteologio ĉe la praga Universitato de Karolo, en 1753 pri filozofio ĉe la Teatinana monaĥejo en Munkeno, en 1756 pri kanona juro en Prago, en 1759 pri eklezihistorio kaj kanona juro en Munkeno: ĉi tie li ankaŭ iĝis prefekto por la junaj klerikoj enklostraj. En 1762 li elektitis por la daŭro de tri jaroj superulo de la monaĥejo teatinana. Tiufunkcie li dum kelkaj monatoj en Romo okaze de generalkunveno. Krome li ĉiam restis en Munkeno ĝismorte. En 1759 Sterzinger ankaŭ iĝis membro de la Bavaria Akademio de la Sciencoj laŭ rekta volo de princelektisto Maksimilano Jozefo. En 1779 li ekresponsis kiel direktoro de historia sekcio por la akademia libropresejo inspektiste.
Agado
Meriton specialan li akiris danke al la inter 1776 kaj 1778 eldonita historieklezia enkonduklibro Chronologische Einleitung in die Kirchengeschicht, por kiu Christian Friedrich Pfeffel kaj Peter von Osterwald estis liverintaj la du unuajn volumojn. Pro siaj bonaj konoj teologiaj Sterzinger engaĝiĝis kiel katolika reprezentanto kontraŭ superstiĉo kaj la evidenta malklereco de multaj fideluloj. Ekde 1766 li en multaj skribaĵoj radike kaj konvinke kontraŭis la fiaĵojn kaj aĉajojn de superstiĉo, de ĉasado de sorĉistinoj, de kredo je magio kaj fantomoj. Tiel li baldaŭ iĝis kaj en la nordo kaj la sudo de Germanujo persono konata kaj altestimata.
En 1775 li polemikis akre kontraŭ la miraklajn terapiojn de patro Johann Joseph Gaßner je Ellwangen (Wunderkuren des Pater Gaßner) kaj kontinue provis ludi gravan rolon je raciismaj kampanjoj. Tiukonekse tre gravis jenaj verkoj: Geister- und Zauberkatechismus (1783), Bemühungen, den Aberglauben zu stürzen (1785) kaj Gespenstererscheinungen, eine Phantasie oder Betrug, durch die Bibel, Vernunftlehre und Erfahrung bewiesen (1786). Memkompreneble tiaj skribitaĵoj ne plaĉis al ĉiuj tiel ke Sterzinger konfrontiĝis ankaŭ je atakoj.
Funkcio λ
Funkcio λ de Carmichaël – funkcio difinita por pozitivaj entjeroj. Valoro de ĉi tiu funkcio por nombro n estas la plej malgranda nombro tia, ke
kaj PGKD estas mallongigo por la plej granda komuna divizoro kaj "mod n" - restaĵo post divido per n.
Dimitrios Salpingidis
Dimitrios Salpingidis - greke Δημήτριος Σαλπιγγίδης, foje ankaŭ literumita Δημήτρης kaj koresponde latinliterigata Dimitris, kaj familinome ankaŭ latinliterigita Salpigidis - estas greka futbalisto. Li naskiĝis en Tesaloniko, do nun estas -jara. Inter la jaroj 1999 kaj 2006 kaj denove ekde la jaro 2010 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo PAOK Tesaloniko - intertempe li kvar jarojn membris en la unua teamo de la klubo Panathinaikos Ateno.
Dilatometria termoanalizo
Aparato
La aparato nomiĝas dilatometro. Ĉiuj havas fornon aŭ fridigilon por variigi la temperaturon. Ofte ili havas la eblon regi la gason ĉirkaŭ la specimenon. Kelkaj metodoj de longomezurado uzeblas, ekzemple:
Funkcio λ
Difino
Formale, funkcio λ de Carmichaël estas:
Dimitrios Salpingidis
Krome Dimitrios Salpingidis ekde la jaro 2005 estas membro de la Greka nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En la ĉampionado li per du goloj elstaris en la listo de plej bonaj golfaristoj.
Funkcio λ
Difino
Uzante matematikan koncepton de grupo, eblas difini funkcion de Carmichaël pli facile: en multiplika grupo de klasoj de restaxjoj post divido per n (Z_n^*) kun operacio de multiplikado (modulo n),
Dilatometria termoanalizo
Aplikaĵoj
Oni povas uzi dilatometron por multaj materialoj, ekzemple alojoj, kunpremitaj kaj sintritaj (kunpremitaj pulvoroj) fajrorezistaj materialoj, vitroj, ceramikaĵoj, kunmetaĵoj, plastoj, ktp.
Jablonec
Nomon Jablonec havas pli da sidejoj:
Šamudovce
Šamudovce, hungare Sámogy (ŝAmodj) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1315. En 1910 loĝis en Sámogy 508 da homoj, (421 slovakoj, 60 hungaroj, 27 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Sámogy apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihály, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Šamudovce 525 da homoj, (471 slovakoj, 46 ciganoj, 3 ukrainoj, po 1 hungaro, ĉeĥo kaj ruteno).
Malnova hinda defendo
La Malnova hinda defendo (ECO A53-A54) estas ŝaka malfermo tre logika sed sen grandaj ambicioj. Ĝi nur provas fortiĝi en siaj pozicioj kaj liberigi la malhelĉelan kurieron, tamen ĝi havas la avantaĝon ke ĝi povas transponi al aliaj pli aktivaj linioj kaj faligi blankon sur pli malbonajn liniojn. La nigra ludanto devas esti tre certa kiel atingi tiujn aliajn liniojn.
Jay Leno
James Douglas Muir "Jay" Leno (naskiĝis la 28-a de aprilo 1950 en Nov-Rochelle, Nov-Jorkio) estas konata usona komikisto kaj televida moderigisto.
Leno estas filo de skota patrino kaj itala patro. Li plenkreskiĝis en Andover, diplomitiĝis en 1973 en Emmerson College pri parolterapio. Li havas mildan disleksion.
Leno komencis sian karieron en malgrandaj novjorkaj komedi-kluboj, kie li havis 8-10 prezentojn en unu vespero tiel rimarkis ĝin eĉ la televido.
Li havis plurajn ludojn kun David Letterman (The Late Show with David Letterman) kaj Johnny Carson (The Tonight Show) kaj ĉar li iĝis tre populara inter la spektantoj, NBC decidis igi lin posteulo de Carson. Ekde ties adiaŭo en 1992, gvidas Leno la Tonight Show, la plej malnovan malfrunoktan prezentadon (’’Late Night Show’’) de la mondo.
Ĉe la luktoprezentado de "WCW Road Wild 1998" li luktis kun Kevin Eubanks kaj Diamond Dallas Page kontraŭ Hulk Hogan kaj WCW-prezidanto Eric Bischoff.
La 27-an de septembro de 2004, je la 50-jara ekzisto de Tonight Show, Leno sciigis, ke li forlasos la televidan programon en 2009 kaj ekde tiam la programon plugvidos Conan O'Brien. Post lia foriro de Tonight en la printempo de 2009, NBC donis al Leno novan programon je pli frua horo, The Jay Leno Show ("La Jay Leno Programo"), kiu komenciĝis je la 14-a de septembro 2009.
Kvankam The Jay Leno Show estis profitiga programo, kritikistoj ne estis aŭspiciaj, kaj la membrostacioj de NBC estis malĝojaj pro la malbona efiko super la spektantaro de lokaj novaĵprogramoj. La programo finiĝis je la 11-a de februaro 2010, kaj je 1-a de marto, Leno revenis al The Tonight Show, anstataŭanta Conan O'Brien kiel moderigisto. La reveno de Leno al Tonight estis la rezultato de malsimplaj kaj (laŭ mecenatoj de O'Brien kaj O'Brien mem) polemikaj manovroj de la NBC-a estraro.
En la juĝproceso kontraŭ Michael Jackson en 2005, Leno estis atestanto de la defendo.
Leno estas konata internacie kiel ŝatanto kaj hobi-kolektanto de la oldtimer-oj (oldtajmeroj, oldmobiloj), aktuale supersportajn veturilojn kaj motorciklojn. Laŭ listo, eldonita en aprilo de 2006, li havas 84 aŭtomobilojn kaj 73 motorciklojn.
Fuentes de León
Fuentes de León estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas fonteños. La censita populacio en 2008 estis de 2.588 loĝantoj.
Situo
Fuentes de León estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro en la distrikto Tentudía, je altitudo de 741 m; je 117 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 109,9 km².
Flacht
Flacht estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kafofabo
La kafofabo (arabe: قهوة qahwa "kafo" kaj arab.: بن bunn "bero") estas la semo de kafarbo, per kiu la trinkebla kafo estas kreita, post rostado kaj pulvorigado. Botanike, ĝi estas unu el la du semoj (sed foje estas nur unu), kiuj troviĝas ene de la frukto, kiu ne estas bero sed pli precize nomata drupo. La termino "fabo" estas uzata pro la formo de tiu semo. La drupoj estas ruĝaj, kiel ĉerizformaj (foje nomitaj kafoĉerizoj) kun plejofte du grajnoj. Ĉi tiuj semoj estas la realaj "kafofaboj". Ili kuŝas kun siaj platigitaj flankoj alfrontantaj unu la alian kaj havas laŭlongan sulkon. Ĉi tiuj kernoj estas la semoj de la kafarbo kaj konsistas plejparte en nutra substanco, enhavanta kafeinon en kvantoj da proksimume 0,8 ĝis 3,5%.
Varioj
Estas kvardek malsamaj varioj. Tamen, en la lastaj jardekoj la gamo reduktiĝis ĉefe al la du specioj Arabia (Coffea arabica) kaj Fortika (Coffea canephora, sin. Coffea robusta).
Reĝa Nacia Teatro (Britio)
La Reĝa Nacia Teatro (Royal National Theatre) estas teatro kaj ties teatrejo en la centro de Londono. Ĝi kaj la "Reĝa Sekspira Kompanio" estas la du plej konataj kaj plej renomaj teatroj de Britio. La teatrejo situas borde de la rivero Tamizo en la renovigita parto de la londona urboparto Bankside, proksime de la tamiza ponto Waterloo Bridge.
Kafofabo
Varioj
Kun la 60 elcento de monda komerco, la Arabia specio estas la plej grava kafo. Ĝi kreskas ĉefe en altaj ebenaĵoj, ekzemple, en Brazilo, Kenjo kaj Kolombio. La fabo estas verda al blua verda, ovala formo kaj ĉirkaŭ 9 mm longa. Ĝi havas kurban sulkon.
Reĝa Nacia Teatro (Britio)
La nuna teatrejo malfermiĝis en la dua duono de la 1970-aj jaroj kaj la dezajno estas bona ekzemplo por la modernisma betona arkitekturo de tiu jardeko. Multaj britoj malsamopinie diskutis pri la konstrustilo: Ekzemple princo Karlo Mountbatten-Windsor opiniis ke la konstruaĵo laŭ li similas al nuklea centralo, kaj la loĝantoj de Londono elektis ĝin kaj inter la 10 plej popularaj kaj inter la 10 plej malpopularaj konstruaĵoj de la urbo. La teatrejo konsistas el tri teatraj salonoj:
Kafofabo
Varioj
La Fortika specio estas rapide kreskanta, pli profita kaj pli imuna al malsanoj ol la Arabia vario. Ĝi kreskas en areoj ĝis 600 metroj alta, ekzemple en Vjetnamujo. Faboj de ĉi tiu tipo estas brunaj al flavecaj verdaj, pli rondaj kaj pli malgrandaj ol tiuj de la Arabia. La sulko estas rekta. La Fortika estas uzata kiel suplemento speciale por la preparado de espreso, pro tio ke ĝi subtenas surface la formadon de "kremo" kaj alportas plenan "korpon", kun iomete grunda gusto.
Noto
La termino "kafo" estas komune uzata kun pluraj malsamoj signifoj, kiel sinonimo de kafofabo, aro da faboj aŭ kafotrinkaĵo.
Stacio Fujiidera
Stacio Fujiidera (japane: 藤井寺駅 [Fuĝiidera-eki], angle: Fujiidera Station) estas fervoja stacio en Fuĝiidera, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Kuchyňa
Kuchyňa (hungare Konyha [konjha] germane Kuchel) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
Situo
Kuchyňa situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Zohor-Plavecký Mikuláš. Malacky troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1206. En la 14-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis, kiu ruiniĝis post 2 jarcentoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Konyha 1767 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacky, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kuchyňa 1597 homoj, (1568 slovakoj).
Satu Hassi
Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Satu Hassi estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Teoremo pri maksimuma-fluo kaj minimuma-tranĉo
En optimumigo, la teoremo pri maksimuma-fluo kaj minimuma-tranĉo asertas, ke la maksimuma fluo en flureto trairanta de la fonto ĝis la dreno egalas al la sumo de pezoj de la minimuma tranĉo, t.e. aro da eĝoj kun la plej malgranda sumo de pezoj tiaj, ke se forigantaj, malligas la fonton kaj la drenon.
Csaba Németh
Csaba NÉMETH [ne:met] estas rumania hungara publicisto. Li naskiĝis en Brâncovenești la 21-an de majo 1951.
Kariero
Csaba Németh diplomitiĝis pri filozofio en UBB de Kluĵo (1974). Li instruis en Nagysármás (1974-90), poste en Târgu Secuiesc. Li debutis kiel publicisto en A Hét (1978), poste li publikigis en pluraj gazetoj (A Hét, Korunk, Ifjúmunkás, de 1990 en Valóság, Erdélyi Napló, Orient Express, Európai Idő, Romániai Magyar Szó).
Teoremo pri maksimuma-fluo kaj minimuma-tranĉo
Difino kaj asertoj
Fluo estu funkcio, signita kiel f_{uv} aŭ f(u,v). Kapablon ankaŭ estu funkcio, signita kiel c_{uv} aŭ c(u,v). Kapablo reprezentas la maksimuman fluon, kiu povas traflui tra la eĝo.
Jenaj regulojn devas sekvi al fluoj:
La tutan fluon oni povas kalkulas jene kie s estas la fonto kaj la kalkulo sumas la fluon de la fonto ĝis la dreno.
Minimuma tranĉo
s-t-tranĉo C = (S,T) estas iu dividado de V tia, ke s ∈ S kaj t ∈ T. La tranĉeĝaro de C estas la eĝaro jena Klare, se oni forigus ĉiujn eĝojn en la tranĉeĝaro, |f| iĝas 0.
Oni difinas kapablon de s-t-tranĉo kiel kie d_{ij} = 1 se i \in S kaj j \in T, 0 alie.
Aserto
La teoremo pri maksimuma-fluo kaj minimuma-tranĉo asertas, ke la solvoj al la du antaŭmenciitaj problemoj samas. T.e. la maksimuma s-t-fluo egalas al la minimuma kapablo inter ĉiuj s-t-tranĉoj.
Ekzemplo
La dekstra bildo montras reton kun tuta fluo 7. La verticoj blankaj kaj grizaj estas subgrafeo S kaj T de la s-t-tranĉo, kies tranĉeĝaron oni montras per strekaj eĝoj. Klare la kapalo de la tranĉo estas ankaŭ 7, same al la maksimuma fluo, kiel la teoremo asertas.
VAZ-10031 Brontocar
VAZ-10031 Brontocar (ВАЗ-10031 Бронтокар) estas la kamioneto, kreita de la firmao Bronto (subfirmao de VAZ) en la urbo Toljatti (Rusio) en 2001-2002.
Kreado
La aŭto estis kreita laŭ mendo de AvtoVAZ en 2001-2002 kiel kamioneto, destinita por transportado de kargoj ene de fermitaj ejoj (fabriko, deponejo ktp), do en lokoj kie ellasaj gasoj estas evitindaj. La ideon proponis Sergej Perevezencev, la dezajnon skizis Miĥail Markijev, la konstrukcion kreis Sergej Ivlev, poste Sergej Samojlov. Unue oni planis krei ĝin surbaze de la golfoĉaro LADA Ricksha, sed baldaŭ evidentiĝis ke por manevri inter maŝinoj en fabriko, la aŭto devas esti pli kompakta, do oni komplete redezajnis ĝin. VAZ estis tro okupita de amasa fabrikado, do oni faris la muntadon en ĝia subfirmao Bronto.
Ĝi havis postan transmision. Ĝia kargoplatformo havis dimensiojn 1300 х 1800 mm kaj povis akcepti ĝis 600 kg, al kiuj aldoneblis 1000 kg en remorko. La plumbo-acidaj baterioj garantiis veturdistancon ĝis 80 km ĉe maksimuma rapideco 25 km/hore. La baza ĉasio ebligis kreadon de diversaj modifikoj. Oni instalis bateriojn Trerkker block 6Volt 200ET de la firmao Sonnenschein GmbH (Germanio), poste planis uzi la rusiajn. Plena ŝarĝo de la hejma reto kun tensio 220 vt okupis ses horojn.
En aŭgusto 2001 la aŭto estis eksponita en Moskvo kaj premiita en la sekcio Improvizaĵo. Sekvis ekspozicioj en 2002 kaj 2003. Oni planis kelkajn versiojn de Brontocar: diversaj tipoj de kamiono kaj sesloka pasaĝera aŭto. Haveblis mendoj por pli ol 10 ekzempleroj. Tamen aranĝi amasan fabrikadon oni ne sukcesis pro bankrotiĝo de fabriko el Tomsko, kiu liveris elektrajn partojn.
Entute estis fabrikitaj kvar ekzempleroj. Unu en decembro 2002 estis donacita al la partnera firmao Azija-Avto (Kazaĥio). La duan aĉetis la Internacia Komerca Centro en Moskvo. La trian en 2003 aĉetis hotelo Palaco de Kongresoj (Дворец конгрессов) de la Sankt-Peterburga rezidejo de la prezidanto de Rusio. Ĝi havis speciale dezajnitan remorkon kaj eĉ ricevis propran kodon VAZ-836700. La kvara aŭto post aŭtoekspozicio en 2003 estis vendita al Svislando. En 2006 laŭ mendo de la sama svisa firmao estis fabrikita modifita versio por transportado de handikapuloj en rulseĝoj. Du lastaj, nefinitaj aŭtoj, en 2009 estis tranĉitaj por metalrubo.
En 2003 la aŭto estis eksponata en Moskvo, poste en Toljatti.
Fuente del Arco
Fuente del Arco estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas fuentelarqueños. La censita populacio en 2008 estis de 772 loĝantoj.
Situo
Fuente del Arco estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 703 m; je 132 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 115,4 km².
Ĝi situas sude de la komarko Campiña Sur, en la unuaj montetoj de Sierra Morena, tre proksime de la limo kun la provinco de Sevilo. La popola arkitekturo estas simila al la andaluzia de blankaj kaj malaltaj domoj kaj tegolaj tegmentoj.
Ekonomio
La ekonomio iam profitis la proksimajn minejojn, sed nun baziĝas nur sur la agrikulturo (olivarboj) kaj brutobredado. Iom ĉasado kaj rura turismo.
Ĝis komenco de la 20a jarcento estis minejo de fero en la Minejo La Jayona [ĥaĜOna] kiu dungis multajn laboristojn kaj estis grava fervoja nodo kie kunfluis la fervojaj retoj larĝa kaj mallarĝa. Nune la minejo konvertiĝis en natura loko tre vizitata.
Ermitejo de la Virgen del Ara
Je 6 km de la vilaĝo estis loko de kamparfesto la lastan dimanĉon de majo. Estas konstruaĵo de la 15a jarcento kun mudeĥara portalo kaj arkaro, oktogona kupolo kaj sonorilturo de la 18a jarcento. Interne volbo montras freskojn de la 18a jarcento pri bildoj de la Genezo kaj pejzaĝoj, krom barokaj retabloj.
Albertin
Albertin estas familia nomo de jenaj personoj:
Albertin estas la persona nomo de
Johann Ludwig Krebs
Johann Ludwig KREBS (baptita 12-an de oktobro 1713 en Buttelstedt; † 1-an de januaro 1780 en Altenburg) estis germana komponisto kaj orgenisto.
Vivo
En julio 1726, Johann Ludwig fariĝis lernanto ĉe la Thomas-lernejo en Lepsiko, kie li dum naŭ jaroj estis amiko, privatlernanto, kaj notkopiisto de Bach, la tiama kantoro.
Aŭdekzemplo de unu el liaj multnombraj orgenverkoj:
Diversaj fontoj dokumentas lian elstaran orgenludadon. Krome Krebs ankaŭ ludis liuton, klavicenon, kaj violonon. Ekde 1730, li ankaŭ kantis en la ĥoro.
Bach donis al Krebs finfine la 24-an de aŭgusto 1735 laŭdan ateston. Post la lernado ĉe Thomas-lernejo Krebs studis ankoraŭ du jarojn filozofion ĉe la Universitato de Lepsiko.
La 4-an de majo 1737, Krebs fariĝis, post kiam li kandidatis por ĉi tiu posteno, katedral-orgenisto ĉe la Maria-Preĝejo je Zwickau. Tri jarojn poste, Johann geedziĝis kun la plej aĝa filino Sophie de la elektoprinca impostisto Nacke.
En 1742 Krebs kandidatis por la orgenistoposteno de la preĝejo Frauenkirche de Dresdeno kun ĝia pompa orgeno de Gottfried Silbermann, rifuzis tamen la konsenton – supozeble pro la nesufiĉa salajro. Jaron poste li kandidatis por la posteno de kastelorgenisto en Zeitz, al kiu li finfine estis vokita post specimenludado la 2-an de januaro 1743. Tie li disponis tamen nur pri mankohava orgeno.
Post la morto de Johann Sebastian Bach en la jaro 1750, Krebs kandidatis vane kiel sukcedanto de Bach kiel Thomas-kantoro. Sensukcese ankaŭ restis kandidatiĝo kiel orgenisto ĉe Sankta-Johano-Preĝejo je Zwickau, kiu ankaŭ loĝigis Silbermann-orgenon.
La 20-an de oktobro 1756 Krebs fariĝis orgenisto ĉe la kortego de Frederiko la 3-a de Altenburg, kie li ekĝuis la pompan orgenon, pretigita en 1739 far Tobias Heinrich Gottfried Trost. Ĉi tiun postenon li tenis ĝis sia morto Novjaron de 1780.
Johann Ludwig Krebs postlasis sep gefilojn; tri el liaj filoj ankaŭ fariĝis muzikistoj.
Verkoj
De Krebs postdaŭris multaj komponaĵoj, kiuj tamen nur en la 20-a jarcento estis reeldonitaj. Plej konataj estas liaj orgenverkoj, tamen li verkis ankaŭ multajn kantajn kaj instrumentajn verkojn.
Kelkajn el liaj orgenverkoj oni atribuis en la pasinteco malprave al Johann Sebastian Bach. Pro tio, oni komparis dum longa tempo, ankaŭ pro nekono de la vera amplekso de la verkaro, la orgenkomponaĵojn de Krebs kun tiuj de lia instruisto. Krebs tamen trovis propran stilon, en kiu li ligis elementojn de la malfrua baroko kun tiuj de la sensiva stilo kaj kreis el tiuj multfacetajn, afekciplenajn komponaĵojn. Aparte liaj tokatoj kaj fantazioj surmontras unikan originalecon por la tiama epoko.
Atomkatastrofo de Fukuŝima-Dajiĉi
La Atomkatastrofo de Fukuŝima-Dajiĉi (福島第一原子力発電所事故) estis atomkatastrofo en la Nuklea centralo Fukuŝima 1 en Okuma, Gubernio Fukuŝima, komencinta ĉefe de la cunamo post la Tertremo de Tōhoku de la 11a de Marto 2011. Tuj post la tertremo, la funkciantaj reaktoroj aŭtomate ĉesigis siajn procezojn de fisio. Tamen, la cunamo malfunkciigis la urĝajn krizajn generatorojn kiuj devis havigi energion por kontroli kaj funkciigi la pumpilojn necesajn por malvarmigi la reaktorojn. La nesufiĉa malvarmigo kondukis al tri atomfandoj, al hidrogen-aeraj eksplodoj, kaj al liberigo de radioaktiva materialo en la Unuoj 1a, 2a kaj 3a el la 12a al la 15a de Marto. Perdoj de malvarmigo tuŝis ankaŭ la ĵus ŝarĝita atoma akvujo de la Reaktoro 4, kiu pliiĝis en temperaturo la 15an de Marto pro la elatoma varmo el la ĵus aldonita atoma brulaĵo sed ĝi ne bolis ĝis ekspono.
Oni enkalkulis ĉirkaŭ 1,600 mortojn pro malrapido aŭ malakurateco en la evakuado.
Burgo Arras
La Burgo Arras  estas surmonta fortikita kastelo aŭ burgo el la frua 12a jarcento ĉe la Mozelo proksime de la komunumo Alf en distrikto Cochem-Zell en Rejnlando-Palatinato.
Historio
La unua skriba konfirmilo pri la Burgo Arras estas el la jaro 1120. Tiam ĝi aperis en dokumento pri konsekrado de la burga kapelo kun la nomo „castrum atrebatum“. Legendoj el la malfrua mezepoko raportas pri konstruo de burgo dum epoko de la hungaraj invadoj. Ĉiukaze ne veras la ateston, - kvankam ofte dirite - ke la belfrido estis finkonstruita ĉirkaŭ la jaro 936.
Ĉirkaŭ 1140 la burgo aperis denove en dokumentoj. Okaze de divido estis menciataj pluraj konstrupartoj, inter ili pordego, kapelo, puto, kiuj estas uzataj komune. Krome estas menciataj fosaĵo, ringmuro kaj turo, kiuj apartenu al la grafo Friedrich I. von Vianden.
La burgo estis unue en posedo de la palastgrafoj, pli poste al la arkiepiskopoj de Treviro. 1137 la sinjoroj de Entersburg konkeris la burgon. La arkiepiskopo de Treviro Albero sieĝis la burgon kaj regajnis la teritorion por Treviro. Kavalira gento nomiĝas laŭ la burgo kaj loĝis ĉi-tie. La burgon Arras detruis en la 17a jarcento francaj trupoj dum la milito de palatinata sukcedo.
Rezulte al esploroj de la moderna burgesplorado pere de Stefan Ulrich estas multe pli verŝajna ke labelfrido estas konstruo el al meza 13-a jarcento, verŝajne la periodo de la konstruema arkiepiskopo Arnold II. (1242 ĝis 1259)
La burgon rekonstruis komence de la 20-a jarcento la mineja direktoro Traugott Wilhelm Dykerhoff el Herne. Hodiaŭ en la burgo estas hotelo kaj restoracio.
Ruino Heideburg
Norde de la burgo Arras troviĝas la ruinoj de la iama „Heideburg“. Kelkaj muroj konserviĝis. Videblas ruinoj de burga fosaĵo.
Dunatria fosfato
Dunatria fosfato, fosfato de natrio dubaza aŭ Na2HPO4 estas neorganika kombinaĵo konsistanta je natrio, fosforo kaj oksigeno, dubaza salo de fosfata acido kaj natria hidroksido, konata plurforme tiel kiel anhidra, du-, hepta-, okta- kaj dodeka hidrata. Ĉiuj estas akvosolveblaj pulvoroj, kaj la anhidra salo estas tre higroskopa. La pH de la dunatria fosfato en akvosolvaĵo kuŝas inter 8.0 kaj 11.0 signifante ke ĝi estas milde baza:
HPO42− + H2O H2PO4− + OH−
Uzoj
Dunatria fosfato uzatas kune kun trinatria fosfato en nutro-industrio kaj akvotraktado. En nutraĵoj, ĝi uzatas por kontrolo de la pH, ĉar ĝia apliko evitas koaguliĝon en la preparado de densigita lakto. Simile, ĝi uzatas kiel anti-aglomerada aldonaĵo en pulvorigitaj produktoj. Ĝi same uzatas en desertoj kaj pudingoj, samkiel tritika kremo por plirapidigi kuirtempon, kaj densigo de rapidofaraj pudingoj. En akvo traktado, ĝi malrapidigas la formiĝon de kalciaj krustoj. Ĝi same uzatas en kelkaj likvo-sapoj kaj purigagentoj.
Hidroksoetila krotonato
Hidroksoetila krotonato aŭ hidroksoetila 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj etilena oksido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Hidroksoetila krotonato posedas 6 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Hidroksoetila krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de hidroksoetilaj derivaĵoj.
Nocciano
Nocciano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco Peskaro.
Csanytelek
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kun haveno), laŭ traira flankovojo. Tiu vilaĝo estas la plej longa en Hungario. Troviĝas Csongrád 14 km-ojn, Szeged 36 km-ojn for.
Historio
Apud la vilaĝo granda moderna fiŝlago nomata Csaj (ĉaj) troviĝas.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko.
Pablo Sarasate
Pablo SARASATE, (Martín Melitón Pablo de Sarasate y Navascues), (Pamplona, Hispanio, 10-a de marto de 1844 – Biarritz, Francio, 20-a de septembro de 1908) estis violonisto kaj komponisto eŭska de internacia famo, konsiderata ofte, post Niccolò Paganini, kiel plej bonkvalita violonkoncertisto.
Post tio lia koncerta kariero malhelpis pluan studadon kaj veturigis lin tra Eŭropo kaj Ameriko. Li posedis du violonojn Stradivarius: el kiuj unu estis donaco de la reĝino Isabel kaj akirita al Jean Baptiste Vuillaume, kaj alia aĉetita al Gand kaj Bernardel.
Nuntempe la konservatorio kaj ĉefa avenuo de Pamplona portas lian nomon.
En lia muziko gravas la influo kaj ĉeesto de la hispana folkloro.
.
Krizolito
La mineralo Krizolito, foje ankaŭ nomata "olivino", laŭ difino de la Reta Vortaro estas "multekosta ŝtono, plej perfekta kristalo de peridoto, bele verdeta, travidebla." Temas pri multloke kaj grandkvante trovebla silikato kun la kemia struktura formulo (Mg,Mn,Fe)2[SiO4].
Luis López Méndez
Luis Ceferino López Méndez Nuñez y Mesa de Aguilar (Karakaso, Hispana Imperio, 1758 - Santiago de Chile, Ĉilio, 1831) estis diplomato el Venezuelo. Li postenis kiel instruisto kaj el la okazintaĵoj de la 19-a de aprilo de 1810, estis sendita kiel reprezentanto de la Junta de Karakaso al Londono kun Simón Bolívar kaj Andrés Bello.
Krizolito
Ĝi strukure parencas al la same silikata mineralo Topazo, kaj longe estis konfuzita kun ĝi. Tiel eĉ la nomo Topazo laŭ la romia natursciencisto Plinio la Maljuna venu de la insuleto Topazos (supozeble la insulo Zabargad aŭ "Sanktjohana Insulo"), kiu situas en la Ruĝa Maro, kvankam fakte tie de antikvaj tempoj miniĝas ne topazo, sed krizolito.
Luis López Méndez
Li restis en Londono negoce la akiron de milit- kaj aliaj materialoj por la sendependigo de Venezuelo kaj de la Unuiĝintaj Provincoj de Nova Granado, posta Kolombio. López Méndez estis responsa por vekigi entuziasmon, serĉi volontulojn kaj dungi eŭropajn ekspediciulojn ĉefe britaj kaj germanoj veteranoj de la napoleonaj militoj. Ties laboro tiom gravis ke Bolívar kromnomigis lin kiel “el verdadero libertador de Colombia” (la vera liberigisto de Kolombio).
En 1821, perdis sian permeson kaj estis alvokita prezenti sian negocadon. Poste li estis nomumita ambasadoro antaŭ la parlamento de la Hansa ligo. En 1826 estis en Lima kaj en 1827 en Guayaquil. Ene de la malsukcesa konspiro de Kvenko de 1828, kontraŭ la projekto bolivara de kreado de Bolivio, López Méndez kaj aliaj 40 insurekciaj oficiroj estis arestitaj, kaj senditaj al Bogoto. Tuj poste li direktis sin al Ĉilio, kie li mortiĝis en Kasablanko (Provinco Valparaiso) en 1841. Liaj restoj perdiĝis.
Sur la Ĉefa Placo de Kasablanko stariĝis en 1970 memora monumento por tiu elstara venezuelano, kiu plenumis la mision de serĉado de volontuloj kaj armilaro por plibonigi la funkcian kapablon necesan por la sukceso de la sendependigaj militoj de Sudameriko.