cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
László Czapáry
Biografio
László Czapáry maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1917, poste li soldatiĝis, pli poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio de Keszthely en 1922. Lia plej grava instruisto estis Béla Pesthy. Post la diplomo li longe estis gvidanto de bieno de hu:Khuen-Héderváry család, poste inter 1945-1949 li laboris en propra bieno, pli poste li estis inspektoro en agrikultura centro. De 1951 ĝis la emeritiĝo en 1969 li estis gvidanto de ŝtata bieno de Tengelic. Lia ĉefa rezulto estis teknologio pri furaĝoj por bovinoj. Tamen poste li estis konsilisto en kolĥozo en Zagyvarékas. Li ricevis premiojn inter 1952-1968.
Tio okazis en la jaroj 2000 kaj 3000
Tio Okazis inter la Jaroj 2000 kaj 3000 : antaŭvido pri homaro kun atombombo kaj sen Kristo estas vizio de Huberto Rohden pri la ebla okazo de Jesuo en al jaro 2000 kaj poste en la jaro 3000. Verketo (38-paĝa) eldonita en la jaro 1978 kaj celas demandi ĉu Li estos komprenata de la homoj.
La Vojo al feliĉo
La Vojo al feliĉo, verko de Huberto Rohden tradukita de Délio Pereira de Souza. Laŭ la aŭtoro, la problemo pri la feliĉo estas la centra kaj ĉefa problemo de la homaro, kaj komencas per la divizo: "Homo, konu vi mem!".
Toshimitsu Asai
Toshimitsu Asai (浅井 俊光, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu, Blaublitz Akita kaj Nara Club.
Krisztina Szalay
Krisztina Szalay [kristina salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalay Krisztina estas hungara aktoro, voĉoaktoro, bonfaranto. Ŝia persona nomvarianto estis Kriszta, ŝia edzo estis Antal Cserna.
Krisztina Szalay naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Krisztina Szalay maturiĝis en infanĝardenista mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1981, poste ŝi akiris kantoinstruistan diplomon en pedagogia altlernejo en 1984, poste ŝi studis en aktorstudio de Teatro Magyar, fine ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Ŝia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Nyíregyháza, sed en la sekva jaro ŝi fondis ankaŭ propran teatreton. Inter 1989–1995 ŝi estis membro de Gaja Teatro, poste kiel sendependa aktoro ŝi havis rolojn en pluraj teatroj. Baldaŭe ŝi ludis en diversaj teatroj, sed en 2013 ŝi revenis al Teatro Magyar. Ekde 2008 ŝi produktis spektaklojn per kaj por handikapuloj. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 2010-2021. Ŝi edziniĝis kaj naskis trifoje.
Petras Lapienė
Petras LAPIENĖ (naskiĝis la en Kviriškis, distrikto Biržai, mortis la  en Kaunas) estis pedagogo, folkloristo, esperantisto el Litovio.
Vivo
En fakultato de Sociaj Sciencoj de Kaŭna Universitato de Vytautas la Granda P. Lapienė studis litovistikon, germanistikon kaj pedagogikon. La studojn finis en 1929 kaj komencis labori kiel gimnazia instruisto de litova lingvo en Linkuva (distrikto Pakruojis). Ekde 1932 P. Lapienė laboris en gimnazio de Utena. Ekde 1934 li eklaboris en gimnazioj de Kaunas. En periodaĵoj li publikigis artikolojn pri Vincas Krėvė, M. K. Čiurlionis k.a.
Krom la litova kaj Esperanto P. Lapienė flue parolis angle, germane, france kaj ruse.
Folklorista agado
Folkloraj tradicioj estis profundaj en familio de P. Lapienė. Lia avo Martynas Lapienė (1827-1910) estis kanklisto, la patro (ankaŭ Petras Lapienė (1865-1962)) ludis per kankloj, skuduĉej , blovadis blovtubon, kantis popolkantojn sutartines. Petras Lapienė ankaŭ ne flankeniĝis de la folkloro. Li komencis kolektadi folkloraĵojn jam en la gimnazio. Estante gimnaziano de la 2a gimnazio de Biržai li surskribis unuajn du rakontitajn fabelojn. Poste P. Lapienė ekkolektis ankaŭ popolajn kantojn. Laborante kiel instruisto, li instigadis lernantojn kolekti folkloraĵojn. P. Lapienė iĝis konstanta kunlaboranto kaj korespondanto de Litova Folklora Arkivo. P. Lapienė prezentis al la arkivo 5 grandajn kolektojn, entute preskaŭ 3000 diversajn folkloraĵojn. En 1935 li alsendis la lastan kolekton de 52 popolkantoj sutartines surskribitajn ĉe sia patro.
Esperantista agado
P. Lapienė esperantiĝis en 1924 en gimnazio de Biržai. Jam tiam li verkis artikolojn al gimnazia gazeteto Tagiĝo. P. Lapienė tradukis en Esperanton litovajn popolajn kantojn kaj poezion de litovaj poetoj. Esperantigita de li versaĵo Floroj el fojno ("Gėlės iš šieno") de litova poeto Kazys Binkis (1993-1942) estis premiita en la 13a konkurso Internaciaj Floraj Ludoj (Soller,1927). P. Lapienė esperantigis el la litova verkojn de litovaj verkistoj, popolkantojn, eldonis 2 kolektojn: El litova poezio (1938) kaj Litovaj popolkantoj (1939). P. Lapienė estis unu el kunpreparintoj de Plena litova-Esperanta vortaro, tamen la manuskripto dum la Dua mondmilito perdiĝis. P. Lapienė kunlaboradis en revuo Litova Stelo, estis ĝia redaktoro dum 1937-1940. Ekde la ĝis la  li estis prezidanto de Litova Esperanto-Asocio, dum 1939-1940 estis estrarano de LEA.
25106 Ryoojungmin
25106 Ryoojungmin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ryoo Jung Min, kiu gajnis la duan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Akademio de Scienco de Koreio en Pusano, Sud-Koreio.
Verda barbulo
La Verda barbulo aŭ Blankvanga barbulo Megalaima viridis, estas birdospecio de la familio de Aziaj barbuloj aŭ Megalaimedoj. La barbuloj estas grupo de preskaŭpaserinaj birdoj kun tutmonda tropika distribuado. Ili ricevas tiun familian nomon pro la bridoj aŭ harecplumoj kiuj ĉirkaŭas siajn fortikajn bekojn. El la du nomoj Blankvanga spegulas distingan karakteron kaj Verda ripetas la latinan specifan nomon, per karaktero komuna al kelkaj samgenranoj.
Ĝi estas konata en Barato ankaŭ kiel la Malgranda verda barbulo. Ĝi estas tre simila al la Brunkapa barbulo kaj al la Stribarbulo, sed tiu ĉi specio estas endemismo de la arbaraj areoj de suda Barato kaj krom la ĝeneralaj karakteroj de tiuj du specioj (grizbrunaj kapo, kolo kaj brusto kaj resto verda) tiu ĉi havas ege distingajn blankajn brovon kaj strimakulon el sub la okulo al la nuko (blanka vango kiu nomigas la specion). Krome tiu ĉi specio ne havas la oranĝan okulringon de la aliaj du specioj, sed anstataŭe malhelan mallarĝan okulringon.
La voĉo, monotona 'Kot-ruu ... Kotruu...' estas tre simila al tiu de la Brunkapa barbulo. Dum la varmaj posttagmezoj, ili ankaŭ alvokas per sola noto 'vut' ne tre malsimile de la voĉo de la Koluma orelstrigo.
Tiuj birdoj estas ĉefe fruktomanĝantaj, sed manĝas ankaŭ termitojn kaj aliajn insektojn. Ili manĝas fruktojn de diversaj specioj Ficus inkludante la speciojn Ficus benjamina kaj Ficus mysorensis, kaj aliajn enmetitajn fruktarbojn kiel la Muntingia calabura. Dum manĝado ili estas iom agresemaj kaj klopodos forpeli aliajn barbulojn, aziajn koelojn kaj aliajn fruktomanĝantoj.
Ili nestumas kaj ripozas en arbotruoj kiuj elfosas per siaj fortikaj bekoj. Ili kutime uzas grandajn vertikalajn trunkopartojn de arboj. Preferataj nestarboj en urbaj areoj inkludas la speciojn de Royal Poinciana Delonix regia kaj Afrika tulipo Spathodea campanulata.
Ekscentriko
Ekscentriko en mekaniko kaj maŝinkonstruado estas rivolua peco, kies rotacia akso estas paralela al la akso de la ŝafto sur kiu, ĝi estas montita. Ĝenerale la ekscentriko estas uzata por transformi rotacian movon al alternativa movo rektlinian aŭ ne.
Friapatio
Friapatio aŭ Priapatio regis la Partian Imperion de -191 ĝis -176. Li estis nepo de Tiridato, la frato de Arzaco la 1-a, la fondinto de Partia Imperio.
Li regis dum la periodo poste la invado de Partio de Seleŭkida Antioko la 3-a. Li estis patro de tri reĝoj de Partio: Fraato la 1-a, Mitridato kaj Artabano.
Eŭgenila buterato
Eŭgenila buterato aŭ C14H18O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj eŭgenila alkoholo, senkolora aŭ flaveca solidaĵo kun aromata odoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Eŭgenila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila buterato estas nature trovata en pluraj plantoj kaj planto-derivaĵoj kaj uzatas en fabrikado de parfumoj kaj kosmetikaĵoj.
Podzoloj
Podzoloj (el la rusa pod „sub“, zola „cindro“, libere tradukita „cindra grundo“) estas grupo de grundoj, kiuj ekestis danke al grundformiĝaj procezoj de translokiĝo, ena eriĝo kaj akumuliĝo de humo kaj feroksidoj kaj aluminioksidoj. Simile kiel en kazo de pseŭdoglejo aŭ kelkaj lesiveoj temas pri A-E-B-C grundoj. Do sub malriĉigita E-horizonto troviĝas riĉigita B-horizonto. La A-horizonto malgraŭ sia malhela koloro estas malfertila. Simile kiel en kazo de aliaj A-E-B-C grundoj, kondiĉo de translokiĝo estas senkalkiĝita A-horizonto kaj E-horizonto. Suba C-horizonto povas enhavi kalkon.
Kalvinana preĝejo (Pestszentlőrinc)
La Kalvinana preĝejo, estas religia historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Pestszentlőrinc-Pestszentimre, en iama urbo urbo Pestszentlőrinc.
Historio
La kalvinanoj en Pestszentlőrinc komence apartenis al Kispest. En 1911 ili fondis grupon, kiu apartenis jam al Üllő. Post jardeko la grupo ricevis la statuson memstara. En 1931 ili akiris parcelon por preĝejo. En la sekva jaro komenciĝis la konstruado, kiu finiĝis jam dum la 2-a mondmilito.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas preskaŭ sola en korto. La preĝejo imitas kelkajn preĝejojn en Transilvanio. La fasado konsistas meze el granda enirejo, pli supre la kvadrata turo altiĝas. La pinto estas svelta piramido. La navo estas brikoforma. Interne super la enirejo estas galerio, tamen la orgeno situas sur la kontraŭa galerio.
Interesaĵo
La tre proksima Luterana preĝejo (Pestszentlőrinc) ne havas sonorilojn, tial oni laŭnecese la kalvinana preĝejo sonoradas por la luteranoj.
Lechnica
Geografio
Lechnica situas en valo, fine de mallonga sakovojo el Červený Kláštor. Kežmarok troviĝas je 41, Spišská Stará Ves je 4 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272 en formo "Lehnich". Longe monaĥejo funkciis en la vilaĝo. En 1787 574 vilaĝanoj loĝis en 98 domoj, en 1828 598 vilaĝanoj loĝis en 82 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lehnic 564 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lechnica 306 homoj, (301 slovakoj).
Tibor Csernus
Tibor Csernus [ĉernuŝ], hungare Csernus Tibor estis hungara pentristo, monotipisto kaj grafikisto.
Tibor Csernus naskiĝis la 1927 en Kondoros, li mortis la  2007 en Parizo.
Biografio
Tibor Csernus lernis grafikadon, dume li laboris en presejo, kiun interrompis la militservo, poste la militkaptiteco. Post la 2-a mondmilito li frekventis altlernejon en Budapeŝto, kie li lernis pentradon de Aurél Bernáth. En 1957 li vojaĝis al Parizo, kie li studis diversajn stilojn. Ĉiusomere li pentradis en Szigliget, kie la pentristoj havis kolonion. En 1964 li forlasis la landon kaj elektis Parizon. Li ricevis premion Kossuth en 1997, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Nonila glikolato
Nonila glikolato aŭ C11H22O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun nonila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Nonila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
János Kiss (esperantisto)
János KISS [jAnoŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss János, 1857–1930, estis hungara pastro, esperantisto, universitata profesoro pri kristana filozofio, papa prelato, titulara abato, fondinta membro de Societo Dugonics. Eminentulo en lia fako, li estis fervora esperantisto. En 1913 li parolis por Esperanto dum la internacia kongreso de la libroeldonistoj. Li verkis ankaŭ artikolojn.
Biografio
János Kiss frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Temeŝvaro, poste li lernis teologion en Temeŝvaro kaj Budapeŝto. Li pastriĝis en 1880 lia unua laborloko estis en Magyarpécska. En 1882 li estis inspektoro kaj instruisto en Csanád, dume en 1883 li doktoriĝis el teologio. En 1886 li gvidis eklezian presejon unu jaron, poste li ricevis diversajn taskojn, li ofte partoprenis en kongresoj kaj li redaktis katolikajn revuojn. En 1890 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto, en la sekva jaro li ricevis la rangon privata profesoro, en 1898 eksterordinara profesoro, en 1904 publika ordinara profesoro.
Li dufoje estis dekano, poste en 1912 rektoro, pli frue en 1894 li ricevis la rangon papa ĉambelano. En 1912 li estis nomumita papa prelato, en la sekva jaro titulara abato. Li estis elektita grava postenulo en Hungarlanda Esperanto-Societo.
Opština Tearce
Opština Tearce ( Makedona: Општина Теарце, Albana: Komuna e Tearcës ) estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio. En 2002 loĝis ĉi tie 22.454 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Tearce.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la nordorienta parto de la Polog regiono. Ĝi havas surfacon de 136,55 km². La sudo de la komunumo situas en la norda parto de la Valo Polog, la pli granda parto de la komunumo situas sur la sudorientaj deklivoj de la Montoj Šar, en la Nacia Parko Šar Planina. La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 400 m en la valo ĝis 2650 m en la montoj.
La regiona vojo R1203 etendiĝas laŭ la nordokcidenta rando de la valo. Esence ĉiuj vilaĝoj de la komunumo situas ĉe la vojo. Laŭ la sudorienta rando de la komunumo pasas fervoja linio, kiu kondukas de la urbo Tetovo al Skopjo, la ĉefurbo de la respubliko.
La komunumo konsistas de tuta de 13 vilaĝoj, kiuj estas:
Tearce, Brezno, Varvara, Gloĝi, Dobrošte, Jelošnik, Lešok, Neprošteno, Nerašte, Odri, Prvce, Pršovce, Slatino.
Najbaraj komunumoj estas:
Opština Jegunovce en la oriento kaj sudo kaj Opština Tetovo en la okcidento. Norde transiras la ŝtata limo kun Kosovo.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 22.454 homoj.
El la totala nombro, 18.950 albanoj (84,40 %), 2.739 makedonoj (12,20 %), kaj la ceteraj.
Laŭ religio: ortodoksaj 2.757, islamanoj 19.508, kaj aliaj.
NGC 5128
NGC 5128 (aliaj indikoj — ESO 270-9, IRAS13225-4245, MCG -7-28-1, AM 1322-424, ARP 153, PRC C-45, PGC 46957) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Opština Tearce
Referenco
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
NGC 5128
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sevenig apud Neuerburg
Sevenig bei Neuerburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bagneaux-sur-Loing (stacidomo)
Bagneaux-sur-Loing estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Bagneaux-sur-Loing, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Katy Perry
Katy PERRY (naskiĝnome Katheryn Elizabeth Hudson) (naskiĝis en Santa Barbara, Usono) estas Pop-kantistino.
8308 Julie-Melissa
8308 Julie-Melissa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kastelo de Zalaszentgrót
La Kastelo de Zalaszentgrót (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Batthyány [batjAnji]) estas historia monumento, interne lernejo en Hungario, en urbo Zalaszentgrót.
8308 Julie-Melissa
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Julie Lejeune kaj Mélissa Russo, junaj belgaj knabinoj forkaptitaj kaj murditaj de la seria murdisto Marc Dutroux en 1996 proksime de Grâce-Hollogne.
Kastelo de Zalaszentgrót
Historio
La unua mencio pri burgo en tiu loko okazis en 1299. Dum la kontraŭturkaj bataladoj ĝi estis grava fortikaĵo, dum 80 jaroj ĝi estis fortigita kvinfoje. En 1654 la nova posedanto estis Ádám Batthyány. En 1767 jam la fortikaĵo estis superflua, ĝi estis malkonstruita. La nun videbla malfrubaroka kastelo estis konstruita en 1787, sed oni profitis materialojn de la iama fortikaĵo. En la malfrua 19-a jarcento jam familio Károlyi havis la kastelon, tiam trakonstruo okazis. En 1947 la pli nova posedanto estis la ministerio pri religio kaj eduko. Post 3 jaroj speciala lernejo ekfunkciis. Intertempe en 1984 la kastelo plene renoviĝis.
Distrikto Altmark Salzwedel
Najbaraj distriktoj ene de Saksio-Anhalto estas oriente la distrikto Stendal kaj sude la distrikto Börde, krome en la najbara federacia lando Malsupra Saksio la distriktoj Gifhorn okcidente, Uelzen nordokcidente kaj Lüchow-Dannenberg en la nordo.
Kastelo de Zalaszentgrót
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj kaj keloj situas sola en granda protektita parko en insulo de Zala (rivero). La konstruaĵo formas U-majusklon. En fino de la flankaj aloj po unu duetaĝaj turoj estas videblaj. La fasado estas simetria, la meza parto estas iomete reliefas, tie funkcias la enirejo. La plej supre granda timpano (arkitekturo) estas videbvla. En la malantaŭa fasado meze granda teraso kun 3 arkadoj reliefas, pli supre ankaŭ tie estas timpano. Interne en la 1800-aj jaroj oni aĉetis meblojn, el ili parte ankaŭ nun estas videblaj.
Lernejo
Interne speciala infanĝardeno, lernejo kaj faklernejo por handikapaj gejunuloj funkcias, ĉiuj lernantoj loĝas en la kastelo.
Parko
La parko konsistas precipe el ducentjaraj platanoj, krome estas ankaŭ sikomora acero, kverkoj, fraksenoj, tilioj, ulmoj, ordinaraj hipokastanoj, juglandoj, aceroj, betuloj, karpenoj, nigraj alnoj, diversaj pinoj, tujoj, taksusacoj, pluraj arbedoj.
Thomas Wyatt (poeto)
Thomas WYATT (n. 1503, m. la 11-an de oktobro 1542) estis angla poeto kaj kortegano.
Vivo
Thomas naskiĝis proksime al Maidstone, Kent kaj estis filo de Henry Wyatt, konsilisto de Henriko la 7-a (Anglio) kaj Henriko la 8-a (Anglio).
En 1516 li eniris St John's College, Universitato de Kembriĝo.
En 1521 li edziĝis al Elizabeth Brooke (1503-1560), fratino de kortegano, George Brooke (9-a barono Cobham). En 1522 ili havis filon, Thomas, kiu estris ribelon plurajn jarojn post la morto de sia patro. Tamen malfeliĉis la rilatoj inter Thomas Wyatt kaj sia edzino, kaj ili disiĝis: Thomas rifuzis finance subteni ŝin. Antaŭ lia morto ŝi malkaŝe loĝis kun William Parr (1-a grafo de Essex), al kiu ŝi poste edziĝis.
Thomas Wyatt estis alta kaj bonaspekta. Estis onidiroj ke li iĝis amoranto de Anne Boleyn, verŝajne antaŭ kiam ŝi iĝis la dua edzino de Henriko la 8-a, sed tio ne certas, kaj unu el liaj poemoj povus sugesti ke li (kiel multaj korteganoj) malsukcese enamiĝis al ŝi.
Sub Henriko la 8-a Thomas servis kiel diplomato. En 1535 li kavaliriĝis. Tamen la sekvantan jaron li malliberiĝis, eble pro kverelo kun Charles Brandon, duko de Suffolk, sed pli verŝajne pro suspektoj pri liaj rilatoj al Anne Boleyn, kiu ekzekutiĝis tiun jaron.
Ĉirkaŭ 1537 korteganino nomita Elizabeth Darrell iĝis la kromvirino de Thomas. Ili havis tri filojn. Thomas testamentis al ŝi bienojn en Dorset.
Nepost 1540 li regajnis la favoron de la reĝo kaj ricevis bienojn de aboliciita monaĥejo. Tamen la sekvantan jaron li denove mallonge enkarceriĝis, akuzite pro ŝtatperfido: Catherine Howard, la kvina edzino de Henriko la 8-a, sukcese petis lian liberigon, kiun Henriko aprobis kondiĉe ke Thomas reamikiĝu al sia adulteca edzino. Denove li laboris kiel diplomato. Post la ekzekuto de Catherine Howard en februaro 1542 estis onidiroj ke Elizabeth Brooke iĝus la sesa edzino de la reĝo, malgraŭ ke ŝi estis ankoraŭ la edzino de Thomas, sed tio ne okazis.
Thomas entombiĝis en la antaŭa abateja preĝejo de Sherborne, Dorset.
Poemoj
Angla Antologio enhavas tradukojn de tri el liaj poemoj.
Kosma filozofio de la Evangelio
Kosma filozofio de la Evangelio estas verko de Huberto Rohden. Laŭ la aŭtoro, la simpla intenco filozofadi pri la Evangelio de Jesuo ŝajnos al multaj profanado, preskaŭ sakrilegio. La kialo estus evidenta: la Evangelio estas la rezulto de la plej grava sperto pri Dio, kiun homo jam sukcesis; dum ĉia ordinara filozofio estus intelekta, nerekta procezo, kaj tiel senfine malsupera al tiu intuicia, rekta kontakto kun la superega Realo de Universo. La sperto pri la Evangelio estu travivata kaj ĝuata; la filozofio estus nur intelekta.
Kleopatro la 1-a
Kleopatro la 1-a Sira (naskiĝis ĉ. -215, mortis -176) estis reĝino de Egiptio, filino de Antioĥo la 3-a la Granda kaj Laodice. Ŝi edziniĝis al Ptolemeo la 5-a en -193. Ili havis tri gefilojn: Ptolemeo la 6-a, Kleopatro la 2-a kaj Ptolemeo la 8-a. En -187 ŝi iĝis regentino. Kiam ŝia edzo mortis en -180, ŝi regis duone kun sia filo Ptolemeo la 6-a ĝis sia morto.
Klara lingvo
Klara lingvo. Esprimo uzata en telegrafaj rilatoj. Estas kodaj lingvoj, por kiuj oni devas pagi telegramojn laŭ nombro de literoj kaj klaraj lingvoj, por kiuj oni pagas laŭ nombro de vortoj. En oktobro 1925 la Universala Telegrafa Unio deklaris E-n klara lingvo. v. PTT. (I. Privat, Hist. Il. p : 171.)
Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj
La Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, mallongige: KNAW) estas organizaĵo dediĉita al la antaŭeniro de scienco kaj literaturo en Nederlando. La Akademio havas hejmo en Trippenhuis en Amsterdamo.
Aldone al variaj konsilantaraj kaj administraj funkcioj ĝi funkciigas nombrajn esplorajn institutojn kaj havigas multajn premiojn, inklude la Lorentzmedaille, pri teoria fiziko, la medalon Ariëns Kappers en neŭroscienco, la medaklon Leeuwenhoek pri mikrobiologio, kaj la premion Heineken.
Masatoshi Mihara
Masatoshi Mihara (三原 雅俊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu, Vissel Kobe, Zweigen Kanazawa, V-Varen Nagasaki kaj Kashiwa Reysol.
7309 Shinkawakami
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shin-ichi Kawakami, profesoro pri terscienco kaj planedoscienco en la Fakultato pri Eduko de la Universitato de Gifu. Li studis la kraterigon pro alfapo kaj ties implicon por la planeda evoluo. Li publikigis plurajn librojn pri la historio de la planedo Tero.
Rupreĥto de Palatinato
Pluraj homoj estis nomataj Rupreĥto de Palatinato, Ruprecht von der Pfalz, inter ili:
Wang Tianyi
"Ĉielismo" WANG Tianyi (ĉine: 王天义; pinjine: Wáng Tiānyì; naskiĝis la ) estas ĉina fama esperantisto, prezidanto de Internacia Komerca kaj Ekonomia Federacio(IKEF), prezidanto de Xi'an-a Esperanto-Asocio, kaj prezidanto de Xi'an Da Vinci Importa-Eksporta Ko., Lta, kiu funkcias per Esperanto por sia internacia komerco. En la jaro 1979 li eklernis Esperanton kaj senlace aktivas por la Esperanto-movado.
Xi'an Esperanto-Asocio estas soci-organizo leĝe registrita ĉe la registaro, havas oficejon kaj salajratan oficiston. Ĝi estis fondita en la jaro 1935 kaj longe estas unu el la centroj de la ĉina Esperanto-movado. Ĝi havas Esperanto-libroservon jam de multaj jaroj. Ĉiujare al ĝi alvenas Esperanto-vojaĝantoj ĉinaj kaj fremdlandaj, ĉar Xi'an (Ŝiano) estas mondkonata turisma urbo kun la ĉina antikva civilizacio.
Sagao de Hervör
La Sagao de Hervör (origine Hervararsaga) estas sagao legenda kiu kombinas historion kaj mitologion ĝermanan. Ĝi enhavas la historion de la glavo Tirfingo (origine Týrfingr) kiu estas malbenita kaj kiam ajn iu ĝin entiras tiu ĉi mortigos iun. Ankaŭ enhavas la rakonton de la batalo de la Hunoj kontraŭ la Gotoj en la arbaro Mirkvido (origine Myrkvídr) "malluma arbaro". Ankaŭ la sagao servis de inspiraĵo por aŭtoroj kiel J. R. R. Tolkien, kiu uzis la nomo de Mirkvido angliga kiel "Mirkwood".
La heroo de la sagao ŝanĝas tra la rakonto. Unue la heroino estas Hervaro, filino de Angantiro alia persono de la sagaoj antikvaj, ŝi iras al Samsey por reakiri la glavon Tirfingo el tombo de sia patro. La fantomo de ŝia patro avertas ŝin de la glavo malbena, sed ŝi ĝin senkonsideras. Post tio ŝi sin edzigas kun grandareĝo kaj havas du filojn, Hejdreko kaj Angantiro.
Ekde tio ĉi parto la sagao rakontas la vivon kaj aventurojn de Hejdreko, kiu heredas la glavon Tirfingo.
La sagao finas kun la batalo de Hunoj kaj Gotoj kie partoprenas la filino de Hejdreko ke ankaŭ estas nomita Hervaro, fratino de la reĝo Angantýr, filo de Hejdreko. Post tio nur estas rakonto de la reĝoj de la Danoj kaj Svedoj.
Mitologio en la sagao
En la sagao estas multaj referencoj el la ĝermana mitologio, kiel ekzemple la aparo de Odin kiam iras al viziti reĝon Hejdreko sub la figuro de Gestumblindi (kiu signifas "la blinda gasto", ĉar Odin estas perdinta unu okulon sian por akiri plena saĝeco) kaj havas konkurson de demandoj kun la reĝo, kiu Odin gajnas demandado unu demandon ke nur si konas.
Alia referenco mitologia estas la glavo Tirfingo, kiu estis farinta per la nanoj, aŭ dvergoj, kaj enhavas malbenon.
Ankaŭ la aparo de la arbaro Mirkvido, bordo de la Gotreĝlando kaj la Hunreĝlando, kiu ankaŭ estas la bordo kiu la gigantoj krucos per alveni al Asgard en la Ragnaroko kaj tiel mondofinigi.
La konsiloj de la reĝo Hofundo
Kiam Hejdreko, filo de la reĝo Hofundo kaj la reĝino Hervaro, mortigas fraton sian, lia patro forpelas lin de la reĝlando. La reĝino Hervaro petas liajn konsilojn al ŝia filo. La reĝo Hofundo donas ses konsilojn al Hejdreko, kiuj estas:
Tuj kiam li foriris la halon de sia patro, Hejdreko malatentas la du unuajn konsilojn de sia patro kaj li helpas du virojn. La unua viro kiu mortigis sian lordon kaj la alia viro kiu mortigis sian kunulon.
La konsiloj estas tre interesaj ĉar ili montras al ni kutimojn de la antikvaj skandinavoj. Ekzemple, la kutimo adopti filojn speciale inter nobeloj kaj kutimoj koncerne edzinojn, konkubinojn kaj ĉevalojn.
Károly Mihályi
MIHÁLYI Károly [miha:ji] estis hungara instruisto, psikologo, reformita pastro, filozofia verkisto, akademiano korespondanta (1865) naskita en Deĵo la 6-an de oktobro 1808 kaj mortinta la 14-an de junio 1880 en Nagyenyed.
Biografio
Mihályi studis en Halle kaj Göttingen. Ekde 1835 li estis pastro en Dés, ekde 1844 instruisto en Nagyenyed. Li komponis ankaŭ muzikon.
Thomas Wyatt la pli juna
Li estis la sola filo de la poeto Thomas Wyatt kaj ties edzino Elizabeth Brooke, kaj naskiĝis proksime al Maidstone, Kent.
Kiam li havis 15 jarojn li eniris la kortegon de Henriko la 8-a. Poste li foje akompanis sian patron dum diplomataj misioj.
Li amikiĝis al la poeto Henry Howard (grafo de Surrey). La du viroj iom diboĉis kaj en 1543 ili arestiĝis post kiam ili ebrie rompis fenestrojn en Londono. Mallonge ili enkarceriĝis en la Turo de Londono. Post lia liberigo, Thomas militis kun la angla armeo en Francio, kie li altiris reputacion pro kuraĝo. Li kavaliriĝis en 1547.
En 1553, post la morto de Eduardo la 6-a, li subtenis Jane Grey kiel reĝino de Anglio, sed eskapis punon kiam Maria la 1-a surtroniĝis. Tamen kiam Maria fianĉiĝis al Filipo la 2-a (Hispanio), li aliĝis al konspiro malebligi la geedziĝon kaj surtronigi Elizabeton, la fratinon de Maria. La 26-an de januaro 1554 li proklamis ribelon ĉe Rochester (Kent). La reĝaj soldatoj senditaj por kontraŭi lin aŭ dizertis aŭ aniĝis al la ribelo. Thomas kondukis kvar mil subtenantojn al Londono, sed estis forpelata. Liaj subtenantoj fuĝis kaj li kapitulaciis. La 15-an de marto li mortkondamniĝis. La 11-an de aprilo li senkapiĝis: sur la eŝafodo li proklamis ke Elizabeto nek subtenis nek aprobis la ribelon.
Prados (Minas-Ĝerajso)
Prados (oficiale Município de Prados) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono São João Del Rei. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Inhibicio
Inhibicio laŭ PIV estas
Pluraj medikamentoj specife uzas la mekanismon pri inhibicio de nervotransigiloj en bestoj kaj homoj. Ekzemplo estas la selektivaj serotoninaj reakceptaj inhibiciiloj (SSRI) en la medicina terapio de deprimo.
Monaĥejo Sankta Katerina
Monaĥejo Sankta Katerina proksime de Moskvo (Rusio) estas sankta loko de la Rusa Ortodoksa Eklezio, fama iam pro origino kaj kulturaj kaj religiaj aspektoj, nun pro kulturaj funkcioj. Sed ĝi fariĝis eĉ pli fama pro la eventoj pri kiuj la historio de la jaroj kurantaj inter 1917 ĝis 1989 ĝin igis spektanto.
Nuna rusa verkistino (krom pentristino) Lidija Golovkova, granda spertulino pri novaj martiroj de la soveta periodo, kaj tial de la lokoj de ilia morto, karceroj kaj amasa entombigo, allumigis, dokumente kaj science, kion jam estis konita sed survoje de la forgesejo. Se tiuj lokoj en Sovetio estis multaj, kaj certe malfacile forfuĝas el memoro, la monaĥejo de la Solovecaj insuloj, fariĝinta la mallibereja lernejo de la tuta estonta martira arkipelago, la plej kruela, se tio eblas, estis la monaĥejo Sankta Katarina.
Historio
La ermitejo Sankta Katarina estis fondita en la duono de la 17a jarcento najbare de la vilaĝo Bastorguevo apud la bienego de la princoj Volkonskij nomata Suĥanovka. Post la Oktobra Revolucio la monaĥoj estis spontane translokiĝintaj aliloken por lasi lokon al grupo de monaĥinoj rifuĝintaj el Pollando dum la Pola-Rusa milito de 1920: la ermitejo tiel ŝanĝiĝis el porvira al porvirina. Rapide la nova bolŝevisma registara administrado decidis transformi la monaĥejon al agrara kooperativo, kiun la monaĥinoj sukcesis funkciigi tiom efike ke, en jaroj de malsato, ili povis liveri nutraĵojn al tuta loĝantaro de la vilaĝo Rastorguevo.
Sed ĉe la fino de la 1920-aj jaroj la civilaj aŭtoritatuloj altrudis novajn kunloĝantojn, nome neplenaĝaj krimuloj de iu knaba reedukejo, kies lokaloj estis readaptitaj al karcero.
Sed jam en oktobro 1930 la administrantoj de la karcero postulis plian spacon, kaj la lokaj aŭtoritatuloj rapidiĝis ilin kontentigi. Kvankam la monaĥinoj estis preparotaj al plej malbono, kio okazis superis ilian imagopovon kaj mankon de sana prudento. El Moskvo plonĝis la ordono ke la monaĥinoj forlasu la lokon ene de 24 horoj. Tiel la monaĥinoj estis unubate senigitaj je ĉio: lito, hejmo, biblioteko, arkivo, tero. Dekomence ili rifuĝiĝis en la establo de vilaĝa stacidomo. Ĉar ilia mizero kaj ploro ne sufiĉis por travivi, iuj kompatemaj vilaĝanoj ilin gastigis tie kaj tie kaj vivtenis ilin kiel familiaj membroj.
Malgraŭ tio, pluraj el ili, postnelonge, estis arestitaj dum en la monaĥejo komenciĝis disrabado. Bonŝance la sanktaj vazoj kaj ikonoj estis jam prenitaj kaj kaŝitaj de kelkaj vilaĝanoj antaŭvidintaj tion kio poste okazis.
NGC 5129
NGC 5129 (aliaj indikoj — UGC 8423, MCG 2-34-12, ZWG 72.65, PGC 46836) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Monaĥejo Sankta Katerina
Historio
Tiupunkte la knaba reedukejo lasis lokon al vera karcero por krimuloj kondamnitaj al penoj ne superaj al tri jaroj. Tamen pro nekomprenebla, sed feliĉa, malkonsekvenco daŭrigis kaj religie funkciis unu la flankaj preĝejetoj kaj iuj monahinoj daŭrigis servi kiel kuiristinoj. Sed en 1934 la malkonsekvencoj estis eliminitaj: la preĝejeto destinita al aliaj uzoj, la oficanta sacerdoto deportita, la diakono arestita (li mortos en lagero de centra Azio en 1937), alia sacerdoto pafekzekutita).
NGC 5129
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Monaĥejo Sankta Katerina
Historio
Subite kaj radikale la sorto de la monaĥ(in)ejo ŝanĝiĝis. Novembre de 1938, ĉiuj novaj loĝantoj de la monaĥ(in)ejo estis elpelitaj kaj komenciĝis novaj readaptigaj laboroj.
Ĉe la origino de tiom da hasto staras Dekreto de la 16a de novembro per kiu oni ĉesigas la amasteruron. Surbaze de tiu dekreto oni logike opinius ke ĝi anoncu almenaŭ paŭzon en la kontraŭreligia persekutado. Male, la logiko de la ideologio postulis novajn arestojn kaj subpremoj, ĉar necesis trovi kulpulon kiun surŝarĝi per respondeco de la antaŭaj ekscesoj. La kulpulo tiukaze estis la ĝenerala komisaro pri la Sekureco, la nefleksebla Nikolaj Ežov, elofigita kaj anstataŭigita de Lavrentij Berija. La nova ĉefo de la Sekureco havis jam en menso longan liston de altaj gravuloj (unuaj estas lia antaŭulo kaj ties kunlabora aparato, ĝis la malsuperaj gradoj), kaj tial bezonis novan karceron, sekuran kaj foran, sed ne tro, el Moskvo. Du tagojn antaŭ la aresto de Nikolaj Ežov, Lavrentij Berija skribis oficialan leteron al Molotov, prezidento de Ministra Konsilio: “Rilate ekestiĝintaj necesojn krei izolitan karceron por speciala celo, ni tiucele proponas la utiligon de teritorioj de la monaĥejo de Suĉanovo”. (La erara nomo kontribuis por ke la karcero estis ankaŭ nomita “Volkonska)”.
La sufokaj dimensioj de la ĉeloj senkulpa liveras celon tute precizan: malfermitaj tie ene kun la lampoj konstante lumigitaj, diurne ĉiuduaminute kontrolitaj de sentineloj, la prizonuloj perdas la senton de la tempo kaj de la spaco, la nervoj cedas, la pensoj obsediĝas. Tiu ĉi estas la disĉiplino al kiu subiĝas la enkarcerigito. “La spiontruo malfermiĝis preskaŭ ĉiuminute, sufiĉis la bruo de la plej malgranda movo por ke ekklikiĝu la riglilo kaj provoso eniru por kontroli la enkarcerigiton kaj la ĉelon. La gardisto neniam cedadis teni la okulojn sur la subenketita precipe por malhelpi ke li ekdormu post la noktoj pasigitaj tra intensa kaj strikta pridemandado. Al kelkaj prizonuloj estis kombinita kontrolado tia ke ili ne povis ekdormi laŭ pluraj diurnoj, kaj sufiĉis tio por ke oni eliru el saĝo kaj mensa ekvilibro”, rakontas supervivinto Eŭgenij Gnedin, ĉefsekretario de ambasadorejo” (el la libro de Lidija Golovkova). Ŝajnis ke ne estis atestantoj, sed la popola onidiro kunligis la karceron al la nomo de Berija.
Dumtage la travivo disvolviĝas tra normala ritmo: vekiĝo je la sesa kaj vizito al la latrino, poste matenmanĝo kun supo kaj 300 aŭ 400 gramoj da pano. En la karcero de Suĥanovka, malsame ol en aliaj karceroj inkluzive de Lubjanka, ne estas antaŭvidita la horo da aero, oni ne ricevas postaĵojn kaj pakaĵojn, al la enkarcerigito ne estas koncedita sapo, estas de tempo al tempo koncedita sensapa duŝo. Sed la akvo sur la vundoj senkovraj estas plua torturo.
La vera aktivado de la karcero komenciĝas kun la alproksimiĝo de la nokto, kiam aŭte alvenas Lavrentij Berija. La juĝistoj tiam startigas la pridemandarojn kaj draŝadojn en siaj oficejoj, kaj komenciĝas la ĝema kaj kria ĥoro. Cetere, supera ordono recitas ke enketo ne povas treniĝi pli ol du semajnoj, pro tio necesas ekuzi ekstremajn ilojn por atingi la celon, nome konfesoj. Ekskarcerigito Aleksandr Dolgan listigis 52 torturojn. Laŭ konfirmoj de funkciuloj de la Ministerio de la Sekureco, Ja. Serov, kiu deĵoris en Suĥanovka laŭ pli ol 12 jarojn, inter 1939 kaj 1952 tra tiu karcero transiris almenaŭ 35.000 prizonuloj, ĉiuj senditaj tien per ekskluziva decido de la vertoj, nome de la ministro de la Sekureco aŭ de lia viculo.
Amoko
Amoko (malaje: meng-âmok, en freneza kolerego ataki kaj mortigi) estas psika ekstremsituacio, kiu estas karakterizita per nekapablo sin kontroli kaj absoluta perfortpreteco. La agantojn, kiuj en tia esceptsituacio povas fari krimojn, oni nomas amokkurantoj aŭ ankaŭ amokpafantoj, se ili uzas pafarmilojn, aŭ amokveturantoj, se ili uzas veturilojn.
14145 Sciam
14145 Sciam estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la scienca populariga revuo Scientific American, fondita en 1845; la plej malnova revuo kontinue eldonita en Nordameriko. De ties kreo, tiu revuo celas senmitigi la sciencon kaj la teknikon por la interesitaj ordinaraj homoj.
Distrikto Kolonjë
La distrikto Kolonjë (Rrethi i Kolonjës) estas unu el 36 distriktoj de Albanio. Ĝi estas parto de la provinco Korçë. Administra centro estas la urbo Ersekë. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>ER</tt> (laŭ la ĉefurba nomo "Ersekë"). Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 14 318 loĝantoj.
La urbo Ersekë estas konstruata piede de la monto Gramos (Mali i Gramozit, Gramosta respektive Gramusta kaj Γράμος), la kvara plej alta monto de Albanio, kun montopinto 2525 metrojn super la marnivelo.
Louis Preller
Karl August Louis PRELLER (naskiĝinta la en Eisenberg, mortinta la  en Vajmaro) estis germana mararmea kaj pejzaĝa pentristo kaj ilustristo. Li kontruis la atelieron Prellerhaus en Vajmaro.
Vivo
Estante la kvina de sume naŭ infanoj de la ŝufaristo Georg Carl Gottfried Preller trejniĝis kiel porcelanpentristo en sia naskiĝurbo. Ekde 1838 li troviĝis Vajmare estante disĉiplo de Friedrich Preller la Maljuna, unu lia onklo malproksima, ĉe la Grandduka-saksia artolernejo.
En la 1850-aj kaj komenco de la 1860-aj jaroj li estis i.a. en Varel kaj Jever, du etaj rezidejaj urboj. Tre verŝajnis ke peris kontaktoj de Louis Preller je Frislando kaj la Jever-regiono la onklo Friedrich Preller la Maljuna kiu ekde la 1840-a jaroj konis burĝojn de Varel kaj estis farinta plurajn studvojaĝojn tien (el kiuj li faris minimume unu en 1855 kune kun la filo Friedrich Preller la juna.
Louis Preller, kiu ĉ. la jaro 1860 aktivis ankaŭ en Lepsiko, translokiĝis ĉ. en 1860 Vajmaron. En Lepsiko li estis estinta disĉiplo de Gustav Jäger. Liaj verkoj elmontritis dum ekspozicioj en Hamburgo, Konstanz, Oldenburgo kaj Vajmaro. La Lepsike eldonita gazeto "Illustrirte Zeitung" publikigis en la 1850-aj kaj 1860-aj jaroj serion da desegnaĵoj de Preller, ofte pri popolaj kutimoj kaj moroj aŭ pejzaĝoj, ekz. el la oldenburga regino. Dum la Internacia ekspozicio 1873 en Vieno li admireblis du liaj pejzaĝoj. Ankaŭ tri jarojn poste en Filadelfio (Pensilvanio) videblis du verkoj.
Obolon (stacidomo)
Obolon (Оболонь) estas likvidita fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Paul Händel
Paul HÄNDEL (naskiĝinta la en Mannheim, mortinta la  en Niederndorf apud Kitzbühel) estis germana kaj aŭstra filologo klasika.
Bylany (apartigilo)
Nomo Bylany portas pluraj municipoj:
…aŭ partoj de municipoj:
Aladár Farkas
FARKAS Aladár [Farkaŝ] estis rumania hungara ĵurnalisto, verkisto. Li naskiĝis en Debrecen en 1898 kaj mortis en Stokholmo en 1979.
Biografio
Aladár Farkas estis redaktoro de Bukareŝto de la gazeto Brassói Lapok, enlandpolitika artikolisto, raportisto. Li translokiĝis en la 30-aj jaroj en Parizon. Post la dua mondmilito li vivis en Svedio.
Richard B. Spencer
Richard Bertrand SPENCER (naskiĝis la 11-an de majo 1978) estas usona blanka naciisto, konata pro sia disvastigado de blanksuperecismaj vidpunktoj. Li estas prezidanto de la blanknaciisma pensfabriko National Policy Institute ("nacia politika institucio") kaj de Washington Summit Publishers, sendependa eldonejo. Spencer diris, ke li malakceptas la priskribon "blanka superecisto," kaj priskribas sin kiel "identecano." Li proponas blankan hejmlandon por "senposedigita blanka raso" kaj alvokas "pacan etnan purigadon" por haltigi la "malkonstruadon" de la eŭropa kulturo.
Spencer kaj aliaj diris, ke li inventis la terminon "alt-right" (angla termino, mallonge signifante "alternativan dekstron"), kiun li opinias movado pri blanka identeco.
Spencer multfoje citis nazian propagandon kaj denuncis la judan popolon, kvankam li mem neis, ke li estas novnaziisto. Spencer kaj lia organizo ricevis signifan gazetaran atenton dum la semajno post la usona prezidenta elekto de 2016, kie, responde al sia krio "Hail Donald Trump, hail nia popolo, hail venko!" granda kvanto da liaj subtenantoj faris la nazian saluton, simile al la devizo Sieg Heil, uzata en la amasaj manifestacioj de la Nazioj. Spencer defendis ilian konduton, dirante, ke la nazia saluto estis farita laŭ spirito de "ironio kaj gajegeco."
29298 Cruls
29298 Cruls estas asteroido de la hungaria familio (interna asteroida zono) malkovrita la de la belgaj astronomoj Henri Debehogne kaj Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la belgdevena brazila astronomo kaj geodeziisto Luis Cruls (1848–1908). Direktoro de la Nacia Observatorio de Brazilo kaj kun-malkovrinto de la Granda Kometo de 1882, li ankaŭ observis la pasadon de Venuso en 1882 elde Punta Arenas (Ĉilio).
István Szentandrássy
István SZENTANDRÁSSY [iŝtvAn sentandrAŝi], hungare Szentandrássy István estis hungara pentristo.
István Szentandrássy naskiĝis la 1957 en Budapeŝto mortis la 26-a de februaro 2020.
Biografio
István Szentandrássy devenis el cigana familio kaj li estis edukita en speciala lernejo pri orfoj. Komence li provis verki poemojn kaj dramojn, poste li lernis pentradon. Li ofte ĉerpis temojn pri la ciganoj, krome li pentradas sakralajn temojn. Li ricevis premion Kossuth en 2012, ĝis tiam pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
8972 Sylvatica
8972 Sylvatica estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Klari
Klari estas franclingva religia romano verkita de Myriam Catalany, Esperantigis ĝin Emmanuel Robert. Espero Katolika el Parizo eldonis la 136-paĝan tradukon en la jaro 1928.
8972 Sylvatica
Nomo
Ĝia nomo referas al Turnix Sylvatica, specio de ĥaradrioforma birdo komune nomita turnico.
Dordives (stacidomo)
Dordives estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Dordives, en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Alain Souchon
Alain SOUCHON ​[alɛ̃ suˈʃɔ̃], (naskiĝis la en Kazablanko, Maroko) estas kantisto de francaj kanzonoj.
27510 Lisaactor
27510 Lisaactor estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Lisa Actor, Helpantan Direktorinon por la Disvolvo ĉe la Observatorio Lowell. Ŝi estas komisiita pri ĉiuj filantropaj aktivecoj de Lowell. Ŝi kaj sia teamo sukcese rikoltis fondusojn por multenombraj popularigaj programoj kaj por projektoj de pligrandigo.
Rottleben
Rottleben estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro 2011 la komunumo havis loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2013 ĝi estas parto de la nove kreita komunumo Kyffhäuserland.
5062 Glennmiller
5062 Glennmiller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵaza muzikisto kaj komponisto Glenn Miller (1904–1944), malaperinta dum la dua mondmilito.
1º Cartório de Notas (Votuporanga-SP)
1º Cartório de Notas (oficiala nomo 1º Tabelião de Notas e de Protesto de Letras e Títulos de Votuporanga, ) estas notariejo en la brazila urbo Votuporango.
La notariejo estis kreita la 2-an de julio 1945 kun la juraj funkcioj de registrado de publikaj aktoj kaj protestoj (laŭleĝa konstato de nepagiteco de kambio).
La notariejo ankaŭ disponigas la servojn pri agnosko de subskribo (atesto pri la aŭtoreco de subskribo sur dokumento) kaj pri aŭtentikigo (atesto, ke kopio de dokumento estas identa al ĝia originalo).
Verdorela barbulo
La Verdorela barbulo, Megalaima faiostricta, estas birdospecio de la familio de Aziaj barbuloj aŭ Megalaimedoj. La barbuloj estas grupo de preskaŭpaserinaj birdoj kun tutmonda tropika distribuado. Ili ricevas tiun familian nomon pro la bridoj aŭ harecplumoj kiuj ĉirkaŭas siajn fortikajn bekojn.
Disvastiĝo
La Verdorela barbulo estas loĝanta reprodukta specio en suda Ĉinio, Kamboĝo, Laoso, Tajlando kaj Vjetnamo. Ĝi estas specio de ĉiamverdaj kaj miksita aŭ malfermaj arbaroj ĝis 900 m de altitudo. Ili nestumas en arbotruo.
Karel Klečka
D-ro Karel KLEČKA ( – ? ) estis aŭstro-ĉeĥo, pens. policoficisto, „kortega konsilanto.“ Li laboris diversmaniere por Esperanto, estis prezidento de AED kaj de Bohema EK en Wien. Poste li estiĝis prezidento de EG „Fideleco,“ kiu ĵus festis sian 25-an fondiĝjaron. Verkis en Esperanto.
Verdorela barbulo
Aspekto
Tiu barbulo estas 24.5-27 cm longa. Ĝi estas diketa birdo, kun mallonga kolo, granda kapo kaj mallonga vosto. Ĝi estas tre simila al la Brunkapa barbulo, al la Verda barbulo kaj al la Stribarbulo, ĉiuj samgenraj, sed krom la ĝeneralaj karakteroj de tiuj tri specioj (grizbrunaj kapo, kolo kaj brusto blankestriitaj, kaj resto verda) tiu ĉi havas ege distingajn verdajn brovon kaj strimakulon el sub la okulo al la nuko (vango aŭ orelo, de kie venas la nomo), tio estas same kiel la Verda barbulo, sed verde anstataŭ blanke. Krome tiu ĉi specio ne havas la oranĝan okulringon de la aliaj specioj, sed anstataŭe malhelan mallarĝan okulringon. Ambaŭ seksoj kaj nematuruloj estas similaj. Tiu ĉi specio estas pli malgranda ol la aliaj.
La teritoria alvoko de la masklo estas laŭta tuuk-a-prrak. Alia alvoko estas milda puuuak.
Nemesdéd
Nemesdéd estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali. Nemes signifas: nobelo.
Situo
Nemesdéd situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Zalakaros troviĝas 20, Nagykanizsa 24, Marcali 26, Csurgó 28, Nagyatád 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 en formo "Ded". Longe loĝis tie nur nobeloj, tial la loknomo plilongiĝis per "nemes". En 1846 Nemesdéd ricevis la titolon kampurbo. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, poŝto.
Famuloj
En Nemesdéd naskiĝis lutisto kaj filmaktoro László Nyers.
Nagyszakácsi
Nagyszakácsi [nadjsakAĉi] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali. Nagyszakács signifas: granda kuiristo.
Balatonfenyves
Balatonfenyves (balatonfenjveŝ) estas vilaĝo kaj samtempe feriejo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en Somogy, en subregiono de Fonyód. La nomo signifas: Balatono-pinoarbaro.
Nagyszakácsi
Situo
Nagyszakácsi situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Marcali troviĝas 16, Zalakaros 21, Balatonszentgyörgy 28 km-ojn.