cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romuald Traugutt
Ribela agado
En la ĉefurbo de la Reĝlando li aperis je dispono antaŭ Milita Departamento de la Nacia Registaro. La 15-an de aŭgusto li generaliĝis. Sekve li estis sendita al Parizo, kie li devis serĉi helpon por la ribelantoj flanke de Francio. La misio tamen ne estis sukcesa. Post sia reveno li gajnis apogon de la blanka frakcio, kiu kandidatigis lin por diktatoro de la ribelo. Post la falo de la Nacia Registaro de ruĝaj la 17-an de oktobro 1863 Romuald Traugutt fariĝis komandanto de la ribelo.
Lia gvidanteco estis sekreta. Sidejo de la diktatoro estis loĝejo ĉe la str. Smolna 3 kaj Traugutt mem akceptis pseŭdonomon Michał Czarnecki kaj ankaŭ elpensitan konspiran identecon prezentante sin kiel komercisto devenanta de Galicio. Traugutt sin devontigis provi reorganizi partizanajn taĉmentojn je regula armeo. La 27-an de decembro 1863 li dekretis starigon de terenaj delegitoj por proprietigo de vilaĝanoj. Kiel unu el la ĉefaj celoj li indikis ankaŭ la devon plibonigi la financan situacion de la ribelaj taĉmentoj. Liaj streboj por prunto de mono enlande kaj esksterlande fiaskis. Li gvidis ankaŭ larĝe ambiciatan eksterlandan politikon. Komence li provis akiri militistan apogon de la landoj de Okcidenta Eŭropo. Kiam montriĝis ke la esperoj pri tio estis tute senbazaj li ligis kontaktojn kun aliaj eŭropaj revoluciuloj. Li korespondis i.a. kun Giuseppe Garibaldi. Malgraŭ sia profunda religiemo kaj letersendado al la papo Pio la 9-a kun peto pri apostola beno li tamen kontraŭstaris sendi al Romo fondusojn, kiuj estus akcelontaj kanonizon de la benata Jozafat Kuncewicz.
Morto Traugutt estis arestita nokte de la 10-a/11-a de aprilo 1864 en sia varsovia kvartalo fare de rusa polico, perfidita de judo Artur Goldman. Komence li estis tenata en Pawiak kaj poste malliberigata en la 10-a Pavilono de la Varsovia Citadelo. Oni provis eltiri de li informojn pri gvidantoj de la ribelo, sed li neniun denuncis. Dum la juĝaj pridemandadoj li eldiris la faman frazon:
La ideo pri nacieco estas tiel potenca kaj faras tiel grandajn progresojn en Eŭropo, ke nenio ĝin venkos.
La 19-an de julio Kampa Aŭditoraro verdiktis koncerne Traugutt. Li estis degradita kaj mortkondamnita. La kondamnon oni plenumis per pendigo sur la deklivoj de la Varsovia Citadelo la 5-an de aŭgusto 1864 je la 10-a matene kune kun Rafał Krajewski, Józef Toczyski, Roman Żuliński kaj Jan Jeziorański. Lia lasta gesto antaŭ la morto estis kisado de la kruco dum kiu la kolektinta tridekmila homamaso kantis la kanton Święty Boże (Sankta Dio).
Survoje al beatigo
Oni entreprenis paŝojn por lin beatigi kiel simbolon de sindediĉo kaj martireco por la Patrujo. Kun ĉi tiu ideo elpaŝis pastro Józef Jarzębowski, la biografo de Traugutt. La koncepton apogis ankaŭ kardinalo Stefan Wyszyński. Nuntempe pri tio okupiĝas patro Władysław Kluz, aŭtoro de la libro Dyktator Romuald Traugutt (Dikatatoro Romuald Traugutt), eldonitan en 1982.
Memorigo
Centre de Varsovio estas parko je lia nomo (1925), kie pli frue ekzistis monumento (1916) sur lia ekzekutejo, kaj rande monumenta fortikaĵeto. En Ciechocinek oni starigis en 1933 memoran kolumnon. En 1938 kaj 1945 aperis poŝtmarkoj kaj en la 80-aj jaroj - monbileto. Novembre 1981 li estis distingita de historia ribela honora distingo - Stelo de Persisto. La nomon de Romuald Traugutt akceptis multaj stratoj en diversaj polaj lokoj. Li estas patrono de lernejoj kiel ekzemple de la 2-a Ĝeneralkleriga Liceo en Częstochowa aŭ la 45-a Ĝeneralkleriga Liceo en Varsovio kaj de la skoltaj teamoj, kiel la 1-a Varsovia Skolta Teamo je la nomo de Romuald Traugutt Czarna Jedynka (Nigra Unuo).
En la supozata loko de la ekzekuto troviĝas memorkruco kaj en la 10-a Pavilono de la Varsovia Citadelo estas rekonstruita la prizona ĉelo, en kiu li estis malliberigata.
Eugène de Zilah
Eugène de ZILAH, esperanta beletristo, naskiĝis en Mezőtúr, Hungario, la kaj mortis la. Ekkonis Esperanton 13-jara. Forlasis Hungarion post partopreno en la ribelo de 1956. En Francio, kie li fariĝis franca civitano, li laboris en banko, doktoriĝis pri filozofio, instruis filozofion en liceo, multe vojaĝis. En 1985 kun sia edzino Madeleine de Zilah li lanĉis la kulturan revuon La Gazeto. En 1988 li fondis OSIEK (Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj). En 1991 li ekvivis sur sia jaĥto "Kerguelen" en Grekio kaj eklaboris plentempe pri Esperanta verkado (li verkas literaturan prozon, eseojn, artikolojn).
Annibale Stabile
Annibale Stabile (ĉ.1535 – aprilo 1595) estis itala komponisto de la renesanco. Li estis membro de la Roma Skolo, kaj supozeble li estis lernanto de Palestrina. Precipe li aktivis en Romo, sed je la fino de sia vivo li vojaĝis por mallonga tempo al Krakovo en Pollando.
Vivo
Notoj pri sia junaĝo estas malekzaktaj, sed supozeble li naskiĝis en Napolo kaj verŝajne li estis kantknabo ĉe Sankta Johano Laterana en 1544 kaj 1545. "Annibale contralto" ankaŭ estas notita en la sama preĝejo en 1555 kaj 1556; ĉar estas neverŝajne, ke 20-jarulo estus surlistigita kiel kontraldo, tiu ĉi eble estintus alia persono; alternative oni proponis, ke Annibale naskiĝis meze de la 1540-aj jaroj. Stabile mem menciis, ke li studis ĉe Palestrina, kiu estis maestro di cappella [kapelmajstro] ĉe Sankta Johano Laterana en 1555 kaj 1556.
Stabile iĝis kapelestro en Sankta Johano Laterana en 1575 kaj tenis tiun ĉi postenon ĝis 1578, kiam li ŝanĝiĝis en similan postenon ĉe la Germana Kolegio. Ĉar Giovanni Dragoni ankaŭ tenis la pozicion de kapelmajstro ĉe Sankta Johano Laterana ekde 1576, ambaŭ estus dividinta la postenon inter si dum du jaroj. En 1582 Stabile estis ordinita kiel sacerdoto kaj en 1590 li refoje ŝanĝis la postenon kaj iĝis kapelestro ĉe Santa Maria Maggiore, kie li estis dungita ekde 1591 ĝis 1594. Li translokiĝis al Pollando komence de 1595 deĵore ĉe reĝo Sigismundo la 3-a Vasa, kiu ofte dungis italajn muzikistojn, sed Stabile mortis post kiam li estis nur du monatojn en Krakovo. La mortokaŭzo ne estas notita, sed la vojaĝo al Pollando ne estis senriska: la renoma madrigalkomponisto Luca Marenzio ankaŭ mortis post vojaĝo al Pollando (1599), penado kiu difektis lian sanon.
Muziko
Stabile skribis mesojn, motetojn, litaniojn, himnojn kaj aliajn skralajn komponaĵojn en naŭ apartaj publikaĵoj. Du el liaj meskolektoj unue aperis en Vasovo en 1979 kiel Msze królewskie (reĝaj mesoj), kiujn li verkis por sia dunginto Sigismundo la 3-a. Unu el liaj mesoj — la Missa cantantibus organis — nekutime kombinas 12 sendependajn voĉojn kaj estas kunlaboraĵo kun Palestrina kaj aliaj. Nur la Kyrie, Credo kaj Crucifixus supervivis de tiu ĉi verko.
La stilo de Stabile similis al tiu de Palestrina, precipe en lia voĉkanta muziko. Kvankam li kutime skribis muzikon iom malpli kontrapunkte kompleksan kiel lia instruisto, li laŭokaze preferis kanonojn, speciale en siaj motetoj. Lia profana muziko, ĉefe madrigaloj, ofte estis de facila karaktero, nekutima trajto por membro de ka Roma Skolo, kies muziko oftege estis fama pro sia pietato, por ne diri severeco.
Li publikis tri librojn da madrigaloj. La duan el ili li verkis kunlabore kun Giovanni Maria Nanino (1581). Ĉiuj tri verkkolektoj aperis en Venecio, pli kompleza medio por publikado de facila profana muziko kaj la lej vigla centro de muzikeldonado en Italio dum la malfrua 16-a jarcento.
Malalt-planka veturilo
Malaltplankaj veturiloj uzatas ĉe fervojo, ĉe tramoj kaj busoj. Ĉe fervojo ĝi ebligas la konstruadon de du-etaĝaj vagonoj (kies suba etaĝo estas malaltplanka).
Hubert Voigt
Hubert VOIGT (naskiĝinta en 1944) estas germana dirigento, muzikpedagogo kaj korusestro.
Malalt-planka veturilo
Vagono kun malalta planko estas vagono, kiu havas sufiĉe malpli altan plankon ol kutima (110 ... 130 cm). Ili estas destinitaj por ebligi pasaĝerojn rapide eniĝi kaj eliĝi sen uzo de alta kajo.
Normala vagono havas altan plankon:
Por eniĝi pasaĝeroj devas uzi ŝtuparojn de la vagono aŭ devas esti alta kajo.
8-rada vagono kun malalta planko:
Kutime ĉi tia vagono havas malaltan plankon nur meze, inter ĉaroj.
Ankaŭ estadas 12-rada vagono kun malalta planko:
La meza ĉaro estas speciala, kiu ebligas havi liberan lokon inter radoj.
Károly Elekes
ELEKES Károly (elekeŝ) estas rumanuja hungara grafikisto, skulptisto, pentristo baskita en Cristuru Secuiesc la 19-an de julio 1951.
Biografio
Károly Elekes pristudis grafikon inter 1971-1975 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kun László Feszt, Ioachim Nica. Inter 1975-1984 li estis ano de la Ligo de Rumanaj Belartistoj kaj de "35-ös Műhely"; inter 1979-1984 li estis unu el fondantoj kaj organizantoj de MAMŰ (Marosvásárhelyi Műhely). Li translokiĝis Hungarujon en 1984. En 1987 li studvojaĝis en Italujo; inter 1990-1994 li estis unu el la fondintoj de la Grupo Pantenon [kun Sándor Krizbai kaj Árpád Nagy Pika. En 1991, 1997 li studvojaĝis en Usono. Li vivas en Budapeŝto.
Premioj, distingoj
1986: Ĉefpremio de Fővárosi Tanács Fődíja, Stúdió '86; 1988: Premio de la Szegedi Nyári Tárlat díja, A Szegedi MKM-premio, Szegedi Táblaképfestészeti Biennálé; 1993: Fiatal Képzőművészek Stúdiója Egyesület-premio, Nagykőrösi Grafikai Tárlat; 1994: Fiatal Képzőművészek Stúdiója Egyesület-premio, Stúdió '94; 1998: Munkácsy-premio; Csohány-Kálmán-premio.
Blaignan-Prignac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Blanhan e Prinhac - estas komunumo de Francio, kiu ekestis komence de la jaro 2019, evidente el la du samnomaj, antaŭe sendependaj komunumoj Blaignan kaj Prignac-en-Médoc (Blanhan kaj Prinhac). Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Arnouville
Arnouville (antaŭe nomita: Arnouville-lès-Gonesse) estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Val-d'Oise kaj en la regiono Francilio. Ĝi havas proksimume loĝantojn.
FEF
La vorto havas plurajn signifojn:
Arnouville
Ĝiaj loĝantoj estas nomataj Arnouvillois.
Guillaume Kigbafori Soro
Guillaume Kigbafori SORO (naskiĝis, do nun -jara), estas politikisto de Ebur-Bordo. En la Interna Milito de Ebur-Bordo inter la jaroj 2002 kaj 2004 li gvidis ties ĉefan rebelan grupiĝon Movado Patriota de Ebur-Bordo, kiu post la milito en 2005 transformiĝis al politika partio, kiun li daŭre estras. Ekde la 4-a de aprilo 2007 li estas la ĉefministro de Ebur-Bordo.
Iluo
Iluo (portugale: ilú) estas mantamburo en brazila muziko, uzataj en la muziko de afrikobrazilaj religioj. Aparte en batuko en la sudo de Brazilo (precipe Suda Rio-Grando) kaj en la kulto de ŝango en la nordoriento ili estas ludataj. Ĝi ekzistas laŭ tri malsamaj tonaltoj kaj havas samajn funkciojn kiel la atabakoj en kandombleo.
Iluoj estas diference al barelformaj atabakoj cilindraj tamburo.
Kapuĉa mokbirdo
La Kapuĉa mokbirdo (Nesomimus macdonaldi) aŭ Espanjola mokbirdo estas birdo de la familio de Mimedoj kiu troviĝas kiel Endemismo en la insulo Española de Galapagoj, Ekvadoro kaj estas membro de la Galapagoaj mokbirdoj, kvar tre rilataj specioj endemiaj de la insularo. Ĝi troviĝas en sekaj arbaroj kaj estas ĉiomanĝanta, kvankam unuarange estas ĉu karnovora ĉu kadavromanĝanta. Tiu specio havas tre teritorian socian strukturon kaj ne timas homojn.
Aspekto
Kiel ĉe aliaj specioj de Galapagaj mokbirdoj, tiu specio havas makulitan grizbrunan plumaron kun blanka subventro. La longaj vosto kaj gamboj donas al la birdo ĝian distingan aspekton. Tiu specio havas longan, maldikan bekon, utilan por frapi la ovojn de marbirdoj. Tiu specio havas la plej grandan bekon inter ĉiuj galapagaj mokbirdoj. Krom la malhelaj (preskaŭ nigraj) beko kaj gamboj, tiu specio estas tre nigreca en flugiloj, sed estas ankaŭ tre bruna en dorso, flugilplumoj kaj ĉefe vosto. La krono estas tre griza kaj la hela superokula strio kiu aperas en aliaj membroj de la familio ne estas tiom markata, dum la nigreca traokula strio estas tre markata kaj ampleksas suben kiel vizaĝa nigreca zono kio kompletas la malhelan kapon de kie devenas la nomo de la specio kiel Kapuĉa mokbirdo.
La specio, kun la aliaj galapagaj mokbirdoj, ŝajne estas descendaj de la kontinenta specio de alia genro Mimus longicaudatus, la ekvadora Longvosta mokbirdo.
Habitato
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj. Troviĝanta nur en la insulo Española, tiu birdo povas troviĝi tra la tuta seka arbustejo de la insulo.
Dieto
Tiu specio havas ĉiomanĝan dieton, sed estas ĉefe predanta aŭ kadavromanĝanta. Tiu specio manĝas ovojn de marbirdoj kiuj nestumas en la insulo, kaj same manĝas el mortintaj bestoj kaj el mortigitaj de aliaj predantoj, kiaj la Galapaga akcipitro.
Kutimaro
Tiu birdo estas ege agresema kaj scivolema, kaj ne sentas ian ajn timon el homoj. Tiu birdo sekvas turistojn serĉe de manĝaĵoj, trinkaĵoj aŭ eĉ iun ajn nekutiman aĵon. Foje ili klopodas akiri akvon el turistoj frapante iliajn akvobotelojn.
Statuso
Tiu birdo estas konsiderata kiel vundebla en naturo de BirdLife International ĉefe pro sia limigita areo. La rompebla ekosistemo kaj granda risko de malbonaj veterkondiĉoj metas la specion ĉe preciza risko de populaciperdo. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke estas malpli da 2,500 en naturo.
Passo de Camaragibe
Passo de Camaragibe estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 14.763 loĝantojn en 2010.
Ĉi tie naskiĝis la vortaristo-n Aurélio Buarque de Holanda.
Reglando Ravenstein
Reglando Ravenstein, ankaŭ Lando de Ravenstein estis historia teritorio en la Sankta Romia Imperio, kiu komence de la 19-a jarcento fariĝis parto de nuna Nederlando. La ĉeflokoj estis Ravenstein kaj Uden. La nordan landlimo de la reglando formis la Mozo. En la okcidento kaj sudo troviĝis Duklando Brabanto, dum kiam ĝi oriente limiĝis kun la reglando Cuijk.
Gary Gygax
Ernest Gary GYGAX (/ ˈɡaɪɡæks / GAJ-gaks; 27-a de julio 1938 - 4-a de marto 2008) estis usona luddezajnisto kaj aŭtoro, plej konata kiel la kunkreinto de la pionira surtabla rolludo, Drakoj kaj Galerioj (en angla: Dungeons & Dragons, D&D) kune kun Dave Arneson.
Dagnija Zigmonte
Dagnija ZIGMONTE estis latva verkisto. Ŝiaj unuaj romanoj aperis en 1957 kaj 1958. Ili rakontis pri tempo, kiam Latvio estis en atento de Germanio. Ankaŭ poste ŝi skribis romanojn kaj estas konata speciale pri siaj romanoj, sed ŝi skribis ankaŭ alitipajn librojn kaj verkis scenarojn por filmoj. Ŝiaj verkoj estas tradukitaj al finna kaj estona.
FES
La vorto havas plurajn signifojn:
2069 Hubble
2069 Hubble estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Edwin Hubble.
Peter Behrens
Peter BEHRENS (14a de Aprilo 1868 – 27a de Februaro 1940) estis germana arkitekto kaj desegnisto. Li estis grava por la modernisma movado, kaj kelkaj el la ĉefaj nomoj de la movado (kiel Ludwig Mies van der Rohe, Le Corbusier kaj Walter Gropius) laboris por li en la plej fruaj stadioj de siaj karieroj.
Leopold von Buch
Christian Leopold von BUCH [LEopold fon buĥ] (naskiĝis la 25-an de aprilo 1774, mortis la 4-an de marto, 1853) estis germana geologo kaj paleontologo.
Leon van der Torre
Leendert (Leon) van der Torre [LENdert fan der TOre] estas profesoro pri komputoscienco ĉe la Universitato de Luksemburgo kaj estro de la esplorgrupo Individua kaj Kolektiva Rezonado (angle Individual and Collective Reasoning, ICR), kiu estas parto de la universitata Esplor-Unuo pri Komputoscienco kaj Komunikado (angle Computer Science and Communication (CSC)). Leon van der Torre esploras pri devo-logiko kaj mult-aganto-sistemoj, estas membro de la Etika Konsilanta Komitato de la Universitato de Luksemburgo kaj fondinto de la CSC-a Robota Esplorlaboratorio. Ekde Marto 2016 li estas estro de la Esplor-Unuo pri Komputoscienco kaj Komunikado.
Leopold von Buch
Naskiĝinte en la Kastele Stolpe apud Angermünde, la filo de prusa ministro kaj grandbienulo ĝuis profundan kaj ampleksan instruon dum sia junaĝo. En la jaro 1790 li ekstudis geologion kaj mineralogion en Freiberg, kie li amikiĝis i.a. kun Alexander von Humboldt kaj eldonis unuajn sciencajn publikaĵojn. Ekde 1793 li profundigis siajn natursciencajn sciojn en Halle (Saale) kaj Göttingen kaj ekde 1796 li vivis ĉefe en Berlino.
Echem
Echem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüneburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Echem apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Leopold von Buch
Pro sia familia fono finance sendependa, Leopold von Buch nur dum mallonga tempo laboris kiel dungito. Grandan parton de sia vivo li pasigis esplorvojaĝante, i.a. tra Silezio, Francio, Italio, Skandinavio, Irlando kaj la Kanariaj Insuloj. La rezultojn de siaj esploroj li disvastigis en aro da sciencaj publikaĵoj kaj geologiaj mapoj. Ekde 1826 li ĉefe okupiĝis pri paleontologiaj temoj, kreante ekz. la nocion gvidfosilio.
Dum sia tempo en Freiberg ankoraŭ konvinkita pri la neptunisma teorio de Abraham Gottlob Werner, liaj observoj igis lin fariĝi adepto de la plutonismo de James Hutton kaj la katastrofismo reprezentata de Georges De Cuvier.
Leopold von Buch mortis en Berlino.
Leon van der Torre
Biografio
Leon van der Torre naskiĝis la 18-an de Marto 1968 en Roterdamo, Nederlando. Li vivis en Zevenhuizen, kie li frekventis bazlernejon, antaŭ ol li frekventis la duagradan lernejan sekvion VWO de la  Orange-Nassau College en Zoetermeer. Dum tiu tempo li aĉetis sian unuan komputilon, ZX-81, kiun li mem programis, kaj ŝatis skribi artikolojn por komputila revuo. Aldone li iĝis nacia junulara ĉampiono de briĝo.
Leon van der Torre studis komputosciencon ĉe la Erasmo-Universitato de Roterdamo ĉe la Fakultato pri Ekonomiscienco, kaj krome studis iom da filozofio. Li havis postenon ĉe EURIDIS kaj ĉe la Instituto pri Komputoscienco dum li diplomiĝis kiel Magistro de Scienco en 1992 kaj doktoriĝi en komputoscienco en 1997 sub la gvido de Yao-Hua Tan. Lia tezo temis pri devo-logiko en komputoscienco kaj ĝia rilato al nemonotona logiko. Lia ĉefa esplortemo estas logikoj en artefarita intelekto kaj komputoscienco.
Post postenoj en Germanujo (Max-Planck-Instituto por Komputoscienco, en Saarbrücken), Francujo (kiel Marie-Curie-stipendiato ĉe CNRS-IRIT en Tuluzo) kaj Nederlando (CWI Amsterdam, Vrije Universiteit), li eklaboris ĉe la Universitato de Luksemburgo kiel plenrajta profesoro pri Intelektaj Sistemoj en Januaro 2006. Nuntempe li ankaŭ estas estro de la universitata Esplor-Unuo pri Komputoscienco kaj Komunikado. Ĝis Marto 2015, 12 studentoj doktoriĝis sub lia gvido kaj 10 postdoktoriĝaj esploristoj laborintaj sub lia gvido estis ricevintaj daŭran postenon en esplorado aŭ universitata instruado.
Esploro
Laborinte pri kvalita decidoteorio, Leon van der Torre direktis sin al kognoscienco kaj aganto-teorio. Li disvolvis la BOID-aganto-arĥitekturon (kun kolegoj de Vrije Universiteit Amsterdam), kreis la esplorkampon de eneligo-logikoj (kun David Makinson), kaj la ludo-teorian aliron al normaj mult-aganto-sistemoj (kun Guido Boella de la Universitato de Torino). Li iniciatis plurajn simpoziojn, ekzemple la simpozion pri kunordigo kaj organizado (CoOrg), la simpozion pri interfakaj aliroj al roloj (ROLES), kaj la simpozion pri normaj mult-aganto-sistemoj (NORMAS). En 2015 li iĝis honora membro de la Eŭropa Asocio por Artefarita Intelekto.
Leon van der Torre krome estas la redaktisto de la devo-logika angulo de la fakrevuo Journal of Logic and Computation, redakciano de la fakrevuoj Logic Journal of the IGPL kaj IfCoLog Journal of Logics and their Applications, estro de la kunordigaj komitatoj de la sciencaj konferencoj DEON kaj CLIMA, kaj redaktisto de la Manlibroj pri Devo-Logiko kaj Normaj Sistemoj (angle Handbooks of Deontic Logic and Normative Systems). Pliaj manlibroj estas preparataj.
Persona vivo
De 2000 Leon van der Torre estas edziĝinta al la artisto Egberdien van der Torre - van der Peijl, kun kiu li havas du filojn.
Peter Behrens
Li estis unu el la estroj de la arkitektura reformo je la ŝanĝo de jarcento kaj estis la ĉefa desegnisto de faktoriaj kaj oficejaj konstruaĵoj el briko, ŝtalo kaj vitro. En 1903, Behrens estis nomumita direktoro de la Altlernejo Kunstgewerbeschule en Düsseldorf, kie li plenumis sukcesajn reformojn. En 1907, Behrens kaj dek aliaj fakuloj (Hermann Muthesius, Theodor Fischer, Josef Hoffmann, Joseph Maria Olbrich, Bruno Paul, Richard Riemerschmid, Fritz Schumacher, inter aliaj), plus dekdu kompanioj, ariĝis por krei la asocion Deutscher Werkbund.
Matrix Runs on Windows XP
Matrix Runs on Windows XP (traduko: Matrico Funkciata en Vindozo XP) estas kurta kaj neoficiala filma versio de la kina produktaĵo Matrix kion satiras pri vindozaj opersistemoj. Malgraŭ ĝi eksplicite citi la XP-an opersisteman version, ĝi funkcias kiel satiro por aliaj versioj (antaŭtempaj principe). Estas observebla kio propaĵoj uzataj kiel ilo kaj enhavipartaĵo de satiro, estas pli ĉeestanta en antaŭaj versioj je la XP. Ĝi estas unu el pluraj satiraj filmoj pri Vindozo (Windows) per Matrix-aĵoj kaj kredeble estas io el plejbonaj satiroj pri Windows per Matrix en la interreto.
FET
La vorto havas plurajn signifojn:
Zadeno
Zadeno (en kartvela : ზადენი) estas, laŭ la kartvelaj mezepokaj kronikoj, la dio de la fekundeco en la pagana panteono de la antaŭ-kristana Kartli (la Ibério de la klasikaj fontoj). Li estis konsiderata sampovema ol Armazio, la ĉefa diaĵo. La reĝo Parnadjomo (109 - 90 a.k.), laŭ la kronikoj, konstruigis fortreson en la Monto Zedazeni apud la tiutempa ĉefurbo Mcĥeta por starigi tie koloson de Zadeno. Kun la aliaj paganaj idolaj statuoj de Kartvelio, ĝi estus detruinta per la preĝoj de Sankta Nino, la evangeliistino de la kartveloj en la 4a jarcento.
Preter fragmentoj ene de la mezepokaj analoj kaj de la loknomo Zedazeni (devenante el Zeda-Zeni, signifante « Alta Zadeno »), ni ne havas nuntempajn fontojn aŭ arkeologiajn pruvojn pri tiu kulto. Zadeno estas konsiderita de pluraj specialistoj kiel kartvela versio de la Santas de la luva lingvo aŭ Sandon de la Hititoj, sed ankaŭ proksimeco kun la Yazata en zaratuŝtrismo estis sugestita.
Referencoj
(eo) Ĉi tiu artikolo estas parte aŭ tute prenita el la Vikipedia artikolo en la franca titolita "Zaden"
NGC 7684
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
211 Izoldo
Ĝi ricevis la nomo de Izoldo, rolulino de la kelta legendo de Tristan kaj Iseult, kiu inspiris interaliaj la "Tristano kaj Izoldo" de Richard Wagner.
Vidu ankaŭ 1966 Tristano.
Happi
Happi (japane: 法被 aŭ 半被) estas tradicia japana jako, kutime el indigo-blua aŭ bruna kotono kun surprintita mon.
Tradicie happi estis portita de servistoj. Nuntempe oni surprintas ankaŭ simbolojn de vendejoj aŭ organizaĵoj.
Ekde la Edo-epoko ankaŭ fajrobrigadistoj portis ilin. Dorse troviĝis la grupo al kiu ili apartenis.
FEZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Honora Oskaro
La Honora Premio (Academy Honorary Award) estas premio de la usona Academy of Motion Picture Arts and Sciences, pli konata ĝi estas kiel "Honora Oskaro".
La Honora Premio - kontraste al aliaj Oskaroj - ne nepre estas aljuĝata ĉiujare. Dum ne jam ekzistis la kategorio Plej bona fremdlingva filmo (ĝis 1955) Honora Oskaro estis aljuĝita al elstaraj eksterlandaj filmoj.
Per la Honora Premio la Akademio distingas homojn pro ties vivoverko aŭ elstaraj atingoj, instituciojn pro grandaj meritoj por la Akademio. La premio samtempe anigas la premiiton al la Akademia komisiono Board of Governors.
Listo de premiitoj per Honora Premio de la Usona Film-Akademio (laŭalfabete, ne kompleta)
A B C D E F G H K L M O P R S T W Z
Bobrovník
Situo
Bobrovník situas laŭ akvorezervujo Liptovská Mara, laŭ flankovojoj. Liptovský Mikuláš troviĝas je 15, Ružomberok je 18 km.
Historio
Apud la nuna vilaĝo la plej frue keltoj vivis. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1273 en tiama hungara formo "Hodaz" (=kastoro-ĉasisto), la nuna loknomo aperis en 1409. En 1784 201 vilaĝanoj loĝis en 30 domoj, en 1828 207 vilaĝanoj loĝis en 26 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). En la 19-a jarcento la najbaraj vilaĝetoj aliĝis al Bobrovnik. Tiuj vilaĝetoj estis parte evakuitaj en la 1970-aj jaroj pro la akvorezervujo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bobrovnik 338 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Partizánska Ľupča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bobrovník 154 homoj, (152 slovakoj).
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis titulara episkopo János Lukácsy.
Avrechy (stacidomo)
Avrechy estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en Avrechy, en departemento, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Nord - Lille (272000).
Narcisismo
En greka legendo Narciso enamiĝas en sian spegulan bildon, kiun li vidas sur la akvo de rivero.
En psikologio kaj aparte en psikoanalizo oni parolas pri narcisisma perturbo de la personeco, sed ĉi tie la signifo de narcisismo ne kongruas kun la komunlingva.
Ĉiu homo trairas narcisismajn fazojn. Laŭ Sigmund Freud oni distingas primaran kaj sekundaran narcisismon. Ĉe la primara etinfano direktas sian seksan energion plene al si mem. Ĉe la sekundara narcisismo oni redirektas sian seksenergion (libidon) for de eksteraj objektoj al si mem (regreso). Tio okazas precipe post elrevigita amo kaj perturbo de la sento de memvaloro pro humiligo.
18555 Courant
18555 Courant estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Richard Courant (1888–1972), kiu lernis, kaj pli malfrue instruis en Göttingen. En 1934 li fariĝis profesoro ĉe la Universitato de Novjorko, kie li fondis kaj gvidis unu el plej prestiĝa instituto de aplikata matematiko, pli malfrue nomita en lia honoro.
Porto de Pedras
Porto de Pedras estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 8.429 loĝantojn en 2010.
Edmond Bouvier
Edmond BOUVIER (naskiĝis en 1890, mortis en 1918) estis svisa esperantisto el Ĝenevo.
Bouvier studis kian lingvosciencon en Ĝenevo. En la akademia jaro 1910-1911 li estis unu el la studentoj de Ferdinand de Saussure, kiu instruis la kurson "ĝenerala lingvistiko". Dum tiuj jaroj Bouvier lernis Esperanton kaj funde konis la lingvon. Dum jaroj postaj, li kunlaboris por la revuo Esperanto per alsendo de tradukoj kaj per korektado de la presprovaĵoj.
En 1918 Bouvier june mortis post longa malsano. Hector Hodler priskribis Bouvier jene: "tiel modesta, kiel klera".
Teoremo de Maschke
En matematiko, aŭ pli aparte en aparta grupa prezenta teorio, teoremo de Maschke estas la baza rezulto pruvanta, ke linearaj prezentoj de finia grupo super kampoj de karakterizo 0, kiel la kompleksaj, reelaj, kaj racionalaj nombroj, disfalas en neredukteblajn pecojn. Ĉi tio estas fundamenta, ekzemple, al la apliko de signaj tabeloj.
Pli ĝenerale, la teoremo veras por kampoj de pozitiva karakterizo p, kiel la finiaj kampoj, se la primo p ne dividas la ordon de G.
Sekve de tio de teoremo de Mascke, oni povas apliki la teoremon de Artin Wedderburn (iam nomatan kiel la struktura teoremo de Wedderburn) al KG. Kiam K estas la kompleksaj nombroj, ĉi tio montras, ke KG estas direkta sumo de kopioj de matrico (algebro), unu por ĉiu nereduktebla prezento.
Snoqualmie Pass (Vaŝingtonio)
Snoqualmie Pass estas censa loko en kantonoj King kaj Kittitas, en la meza parto de la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝi havis 311 loĝantojn laŭ la censo de 2010. Ĝi estas unu el la plej riĉaj loĝataj lokoj en la ŝtato, kun meza persona jara enspezo de 54 316 usonaj dolaroj en 2000. Snoqualmie Pass nomiĝis laŭ la tie situanta montpasejo Snoqualmie, per kiu la ŝoseo I-90 transpasas la kreston de la Kaskada Montaro, ligante la okcidentan parton de la ŝtato (kaj Seatlo) al la orienta parto. Tiu montpasejo, kies plej alta punkto estas 919 metrojn super la marnivelo, ofte provizas bonajn lokojn por skiado kaj aliaj neĝaj sportoj, kvankam la neĝo ne ĉiujare tute sufiĉas por la celoj.
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
NGC 7685
NGC 7685 (aliaj indikoj — UGC 12638, MCG 1-59-87, ZWG 406.121, IRAS23279+0337, PGC 71628) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Flonheim
Flonheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La 1-an de januaro 2006 la komunumo havis 2652 loĝantojn.
Avensan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
6221 Ducentesima
6221 Ducentesima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Latine, Ducentesima signifas "200-a". Tiu nomo celebras la 200-an numerotan asteroidon malkovritan elde la Observatorio Kleť. Ĝi estas inspirita de la inaj latinaj nomoj, kiujn ricevis la asteroidoj en la 19-a jarcento.
Zambra
Zambra (zambro, esperante) ankaŭ estas konata kia maŭra zambro. Ĝi estas flamenka danco de la ciganoj de Granado kaj oni kredas ke ĝi evoluis el antaŭaj maŭraj dancoj. La maŭra zambro havas ecojn kiuj similas al ventra danco.
Marokarabe, la vorto zambra signifas feston.
La danco zambro konatiĝis dum la ciganaj edziĝaj festoj, tamen la ciganoj dancas ĝin por la turistoj en la Grotoj kaj en la Montetoj de Sacromonte (eksterlokoj de Granado).
Oni dancas ludante kastanjetojn per nudpiedoj, la dancistinoj vestas nodigatan bluzon sub la brusto kaj longan jupon kun grandaj faldaĵoj.
Nuntempe, la zambro estas adoptata de multaj flamenkaj dancistoj kia Carmen Amaya, La Chunga, Pilar López Júlvez kaj Puela Lunaris.
Lipka-tataroj
La lipka-tataroj (ankaŭ konataj kiel litovaj aŭ pol-litovaj tataroj) estas grupo de tataroj, kiuj origine ekloĝis en la Grandduklando Litovio komence de la 14-a jarcento. La unuaj setlantoj provis konservi sian ŝamanisman religion kaj petis azilon inter la nekristanaj litovoj. Ĉe la fino de la 14-a jarcento, alia ondo de tataroj - ĉi-foje, islamanoj, estis invitita en la Grandduklandon de Vytautas la Granda. Tiuj tataroj unue ekloĝis en Litovio mem ĉirkaŭ Vilno, Trakai, Hrodno (litove Gardinas) kaj Kaŭno kaj poste disvastiĝis al aliaj partoj de la Grandduklando, kiuj poste fariĝis parto de Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Ĉi tiuj areoj konsistas el partoj de aktualaj Litovio, Belorusio kaj Pollando. Ekde la komenco de sia loĝado en Litovio ili estis konataj kiel la lipka-tataroj. Konservante sian religion, ili kunigis sian sorton kun tiu de la ĉefe kristana Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Ekde la batalo de Grunwald la malpezaj kavaleriaj regimentoj de la lipka-tataroj partoprenis ĉiun signifan kampanjon de Litovio kaj Pollando.
La originoj de la lipka-tataroj povas esti spuritaj reen al la posteulaj ŝtatoj de la Ora Hordo, la Krimea ĥanlando kaj Kazana ĥanlando. Ili komence funkciis kiel nobela milita kasto sed poste ili fariĝis urbanoj konataj pro siaj metioj, ĉevaloj kaj ĝardenaj kapabloj. Dum jarcentoj ili rezistis asimiladon kaj konservis sian tradician vivmanieron. Dum ili restis tre ligitaj al sia religio, tamen kun la paso de la tempo ili perdis sian originan tataran lingvon kaj plejparte adoptis la belorusan, litovan kaj polan. Estas ankoraŭ malgrandaj grupoj de lipka-tataroj loĝantaj en hodiaŭaj Belorusio, Litovio kaj Pollando, kaj ankaŭ ekzistas komunumoj de ili en Usono.
Josef Thomayer
Josef THOMAYER (naskiĝis la 23-an de marto 1853 en Trhanov - mortis la 18-an de oktobro 1927 en Praha) estis ĉeĥa kuracisto kaj verkisto, kies nomo portas unu el plej grandaj Pragaj hospitaloj.
Mäuseturm Bingen
Der Mäuseturm Bingen  (en Esperanto: musturo de Bingen) estas iama defend- kaj gardturo. Ĝi staras sur insulo en la rivero Rejno antaŭ la urboparto Bingerbrück de Bingen am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La 24,65 m alta turo estis konstruita komence de la 14a jarcento kiel doganturo ricevis sian nomon de legendo.
Eŭfemo
Eŭfemo (helene Εὔφημος, latine Euphemus) estis en la helena mitologio filo de la mara dio Pozidono kaj lia amatino Eŭropo, filino de la giganto Titio.
Lia patro Pozidono donacis al li apartan kapablon, ununura el la herooj de la helena mitologio li kapablis iradi sur la mara akvonivelo.
Li ĉeestis ekspedicion de Argonaŭtoj por la ora ŝaffelo al la fora Kolĉido. Dum la reenvojaĝo ilia ŝipo Argo venis en malfacilaĵojn kaj ĝia ŝipanaro devis porti ĝin trans dezerto, por ke ĝi atingu akvon de la Tritona lago. Tie ili renkontis maran dion Tritonon, duonfraton de Eŭfemo. Tritono donacis al Eŭfemo terbulon. Tiun Eŭfemo pli poste dum la navigado tra la Egea maro faligis en la maron kaj el la terbulo ekestis insulo nomata Thera, aŭ Santorino. Iam oni sciigas, ke tio estis sugesto de Jazono, ĵeti la terbulon en la maron. Oni rakontas, ke la insulo estis popolplenigita per homoj de la Eŭfema familiaro.
La nomon Thera la insulo portas ĝis nun.
Alia Eŭfemo estis filo de la reĝo Troizeno. Li estis komandanto de trojaj aliancanoj Kikonoj, kiuj kun ili batalis kontraŭ Aĥajoj.
Waltraut Schulz
Waltraut SCHULZ, fraŭline Rose (naskiĝinta la en Suhl, mortinta samloke la ) estis germana kantistino de popola muziko en GDR. Dum multaj jaroj ŝi kantante partneris al Herbert Roth.
Eŭfemo
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Eufémos
Waltraut Schulz
Vivo
Mallonge poste ŝi fondis kun sia posta edzo kaj du aliaj muzikistoj etan ensemblon nome Das musikalische Kleeblatt. La repertuaron konsistigis ankaŭ usonaj ŝlagroj kiujn ekkonis la muzikfarantoj kiel Wehrmacht-militkaptitoj.
Retiriĝo estis en 1992; an aprilo 2003 ŝi tamen ankoraŭfoje aperis sursceneje okaze de la 20-a datreveno de la fondo de Rennsteigwanderer en la Domo de la Filmharmoniistoj de Suhl. Ĝismorte ŝi vivis ĉe Haseltal.
Kantona lingvo
La kantona lingvo (ĉine: 粤语; pinyin yuèyǔ aŭ 廣東話; guǎngdōnghuà, jyutping gwong2dung1waa2) estas grava ĉina lingvo parolata en Honkongo, Makao kaj la provinco de Guangdong. Estas 52.000.000 homoj en Ĉinio, kiuj ĝin parolas, kaj 71.000.000 en la tuta mondo. Parolanto de Kantono devas lerni la paroladon de Pekino simile disiga lingvo por ĝin kompreni. Oni aŭdas pli la kantonan ol la normĉinan en Nordameriko, ĉar la plimulto de ĉinaj enmigrintoj venis el pli riĉaj regionoj kiel Honkongo.
La temo de ĉu Yue estas lingvo en ĝia propra rajto aŭ dialekto de ununura ĉina lingvaro dependas de konceptoj de kia lingvo estas. Kiel la aliaj branĉoj de la ĉina, kiun Yue estas konsiderita dialekto por etnaj, politikaj, kaj kulturaj kialoj, sed ĝi ankaŭ estas konsideritaj klara lingvo pro lingvaj kialoj. Parolita la Kantona estas reciproke nekomprenebla kun aliaj diversecoj de la ĉina, kvankam komprenebla certagrade en ĝia skriba formo.
La kantona havas 6 tonojn.
Nomoj
La prototipa uzo de la nomo "la Kantona" en la angla estas por la Kantona dialekto de Yue, sed ĝi estas ofte uzata por Yue kiel tutaĵo. Por eviti konfuzon, kiun akademiaj tekstoj povas voki la primaran branĉon de ĉina Yue, sekvi la Mandarin pinjino literumon, kaj aŭ restriktas "la Kantonan" al ĝia komuna uzokutimo kiel la dialekto de Kantono, aŭ evitas la esprimon "la Kantonan" entute kaj distingi Yue de Kantono aŭ Kantono-dialekto.
Rilato al la klasika ĉina
Ekde la elparolo de ĉiuj modernaj diversecoj de la ĉina estas diferenca de la klasika ĉina, karakteroj kiun post kiam rimis en poezio povas jam ne fari tiel hodiaŭ. Kelkaj lingvistoj konsentas al iom amplekso ke la Kantona estas pli proksima al klasika la ĉina en ĝia elparolo kaj iu gramatiko. Multaj poemoj kiuj ne rimiĝas en Mandarin, faras tion en kantona. La Kantona retenas guston de arkaika kaj antikva ĉino kaj tio estis studi antikvan kulturon de Ĉinio.
Qin kaj Han
En la Dinastio Qin ĉinaj trupoj iradis suden kaj konkeris la Baiyue teritoriojn, kaj multaj HAN-popolo komencis ekloĝi en la Lingnan areo. Tiu migrado gvidita al la ĉina lingvaro estanta parolita en la Lingnan areo. Post kiam Zhao Tuo fariĝis la Duko de Nanjueo fare de la Qin-dinastio kaj antaŭfiksita aŭtoritato super la Nanjueo-regiono, multaj HAN-popolo eniris la areon kaj vivis kune kun la Nanjueo-populacio, sekve influante la vivstilon de la Nanjueo-homoj same kiel stimulante la disvastiĝon de la ĉina lingvaro.
Sui
En la Dinastio Sui, Norda Ĉinio estis en periodo de milito kaj malkontento, kaj multaj homoj iradis suden eviti militon, formante la unuan amas migradon de HAN homoj en la Sudŝtatoj. Kiel la populacio en la Lingnan areo drame pliiĝis, kiun la ĉina lingvaro en la sudo konstrupreparis signife. Tiel la Lingnan-lingvo komencis evoluigi pli signifajn diferencojn kun centra ĉino.
Yueelparolo kaj vortprovizo estas tre similaj al la oficiala lingvo de la Tang-dinastio. Dialectologists kredas ke migrantoj kaj ekzilitaj oficialuloj de la koro de la Kromgusto alportis tei dialekton al Gŭangdongo. Malproksimeco kaj malefika transporto al Gŭangdongo kreis medion en kiu la lingvo restis plejparte sendifekta post kiam ĝi alvenis.
Song, Yuan, Ming kaj Qing
En la Dinastio Song, la diferencoj inter centra ĉino kaj Yue iĝis pli signifaj, kaj la lingvoj iĝis multe da nepartiano de tia alia. Tiu tendenco daŭris dum la Yuan kaj Ming dinastioj.
20-a jarcento
En 1912, baldaŭ post la falo de la Qing-dinastio, revoluciaj gvidantoj inkluzive de Sun Jatsen renkontis elekti novan nacian lingvon por anstataŭigi la klasikan ĉinan. Mandareno Putonghua tiam estis norda dialekto parolita per la Mankurian oficialuloj. Multaj perceptis ĝin kiel "nepura formo" de la ĉina. La Kantona laŭdire perdis je malgranda marĝeno de la voĉdono al Putonghua, kvankam kelkaj historiistoj kontestas tion.
La populareco de Kantona-lingvamaskomunikiloj, Cantopop kaj la Honkongo kinoindustrio, ĉar kondukis al granda prokrasto de la Kantona por Ĉinio kaj la resto de Azio. Sur la Kontinento, la nacia politiko estas antaŭenigi Putonghuan. Dum la registaro ne malhelpas homojn de reklamado de loka kantona lingvo kaj kulturon, ĝi ne apogas ilin. Foje ekzistas novaĵoj de infanoj estante punitaj por parolado de kantona en lernejoj.
Brendan
Brendan de Klonfert (ĉirkaŭ 484 – ĉirkaŭ 577) (en irlanda: Naomh Bréanainn aŭ Naomh Breandán; Brendanus; (heilagur) Brandanus), referencata ankaŭ kiel "Brendán moccu Altae" (nomita "la Navigisto", "la Vojaĝisto", "la Ankrito", kaj "la Kuraĝulo", estas unu el la fruaj irlandaj monaĥaj sanktuloj kaj unu el la Dek du apostoloj de Irlando. Li estas konata ĉefe pro sia legenda misio al la mita "Insulo de la Benuloj", nomita ankaŭ "Insulo de Sankta Brendan". La verko Navigatio Sancti Brendani Abbatis ("Navigado de Sankta Brendan") povas esti priskribita kiel "immram", t. e., irlanda navigorakonto.
Alexander Fleming
Alexander FLEMING, ekde 1944: Sir Alexander FLEMING) (naskiĝis la 6an de aŭgusto 1881, mortis la 11an de marto 1955) estis brita bakteriologo.
Fleming naskiĝis en en Lochfild Darvel, Skotlando. En la jaro 1922 li el homaj larmoj kaj muko gajnis la lizozimon, t.e. enzimo antimikroba. Plej fama tamen estis lia - fakte hazarda - malkovro de la antibiotiko Penicilino en 1928: Li neglekteme lasis ujon kun bakteriaj kulturoj dum kelkaj tagoj sen atento, kaj rimarkis poste, ke en la ujo kreskis ŝimofungo preventanta la regeneron de la bakterioj. Dek jarojn poste Ernst Chain kaj Howard Walter Florey el tiu ĉi fungo sukcesis izoli la antibiotikan substancon, por produkti kuracilon.
En la jaro 1944 Fleming ricevis la nobeltitolon Sir kaj unu jaron poste li kune kun Chain kaj Florey gajnis la Premion Nobel de Medicino. Fleming mortis en Londono en 1955.
Post la morto de Alexander Fleming verkis lian eminentan biografion - laŭ peto de s-ino Fleming - la franca majstro de biografiaj romanoj André Maurois.
Kenĵucuo
Kenĵucuo (剣術) estas ĝenerala termino por ĉiuj (koryū) skoloj de Japana glavarto, partikulare por tiuj kiuj okazis antaŭ la Reformo Mejĝi. La modernaj stiloj kendo kaj iaido kiuj estis establitaj en la 20a jarcento inkludas ankaŭ modernan formon de kenjucuo en sia praktikaro. Kenjucuo, kiu originiĝis kun la klaso de samurajo de feŭda Japanio, signifas "la metodo, aŭ tekniko, de glavo." Tio malas al kendo, kio signifas "la glavmanieron".
La precizaj aktivaĵoj kaj konvencioj entreprenitaj dum la praktikado de kenjucu varias el skolo al skolo, kaj la vorto skolo ĉi tie referencas al la praktiko, metodoj, etiko, kaj metafiziko de difinita tradicio, kvankam ofte inkludas praktikon de batalkampaj teknikoj sen oponanto kaj teknikoj kie du praktikantoj ludas kata (pere de tutkontaktaj frapoj al la korpo laŭ kelkaj stiloj kaj sen korpokontaktaj frapoj permesitaj al aliaj). Historie, skoloj aligis trejnadon laŭ variaj kondiĉoj, el uzado de solidlignaj glavoj bokutō al uzado de bambuaj glavoj (ŝinai) kaj armaĵo (bōgu). En modernaj tempoj la trejnado en Japanaj luktartoj estas asociata ĉefe kun kendo.
7517 Alisondoane
7517 Alisondoane estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alison Doane, helpanta konservatistino (de 1983 ĝis 2001) kaj konservatistino (de 2001) de astronomiaj fotoj ĉe la Observatorio de la Universitato Harvard. Ŝi estis ankaŭ ĉefa hobojistino en la ''Bostona Filharmonia Orkestro de 1982 ĝis 2001.
János Kiss (baletisto)
János Kiss [jAnoŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss János estas hungara baletisto, baletestro kaj koreografo.
Komitato de UEA 1998-2001
Dum oficperiodo 1998-2001 en Komitato de UEA membris jenaj personoj. En elektoj de komitatanoj B en 1998 la plej multajn voĉojn ricevis Lee Chong-Yeong. En elektoj de komitatanoj B estis entute 15 kandidatoj por 8 lokoj. El 6920 membroj 2328 (33,6 %) voĉdonis.
János Kiss (baletisto)
János Kiss naskiĝis la  1959 en Budapeŝto.
Imre Prettenhoffer
Imre Prettenhoffer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Prettenhoffer Imre estis hungara kemiisto pri grundoj.
Komitato de UEA 1998-2001
Observantoj
(Laŭ Jarlibo 2001 kaj revuo Esperanto septembro 1998)
János Kiss (baletisto)
Biografio
Kiss János finis la lernadon en Ŝtata Baleta Instituto en 1979. En la sama jaro li aliĝis al la ĵus fondita baleta trupo en Győr. Post jaroj li estis primara dancisto. Ekde 1987 li instruas baleton en Győr. Li gvidas la baletan trupon en Győr ekde 1991. Post 2 jaroj lia instruejo ricevis la rangon filio de dancista altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 2008, pli frue ekde 1979 ankaŭ aliajn premiojn.
Imre Prettenhoffer
Imre Prettenhoffer naskiĝis la  en Csurgó. Li mortis la en Szeged.
Biografio
Imre Prettenhoffer akiris kemian diplomon en Reĝa Teknika Universitato József. En 1926 li eklaboris en agrikultura instituto en Szeged, kie li esploris la grundosaliĝon. En 1944 li estis nomumita institutestro. En 1952 li kandidatiĝis, post 5 jaroj li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li trovis novan metodon pri plibonigado de la salaj grundoj helpe de kalciaj karbonatoj, gipsoj, lignitoj.
József Félegyházi
FÉLEGYHÁZI József (fe:ledjha:zi) estis hungara instruisto, kanoniko, titulara abato naskita en Nagykároly la 5-an de januaro 1906 kaj mortinta en Budapeŝto la 14-an de februaro 1982.
Kariero
József Félegyházi finis la mezlernejon en Nagykároly kaj Segedo, la teologion en Budapeŝto. Oni ordonis lin en 1929 en Oradea. Li doktoriĝis en Romo en 1931 pri skolastika filozofio. En 1931-32 li estis filozofiprofesoro en Tanzemberg (Aŭstrio) en la olivetana abatejo. Inter 1932-1935 li instruis filozofion kaj eklezihistorion en la porpastra edukejo de Satmaro. En 1935 li iĝis ano de diocezo de Vác, en 1938 tie la instruisto de eklezihistorio kaj juro. En 1942 li estis privatprofesoro en Universitato de Budapeŝto de la teologihistorioj kaj universala kaj hungara. De 1947 li estis papa kameristo. Li estis parokestro en 1949 en Mende, en 1953 en Mezőtúr, en 1954 prefekto de la Centra Porpastra Instituto, de 1959 profesoro pri eklezihistorio de la Teologia Akademio.
Avrechy
Avrechy estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Jarkando
La rivero Jarkando - ĉine 叶尔羌河, Ye'erqiang He; angle Yarkand aŭ Yarkent - longas 1.070 kilometrojn kaj estas unu el la fontoriveroj de la rivero Tarim en Ĉinio (Azio).
La rivero ekestas en la pleja okcidento de Ĉinio en la ujgura aŭtonoma regiono Ŝinĝango. La fontoloko estas en la alta montaro Karakorumo. De tie ĝi fluas norden tra la montaro, jam rapide post la fontoloko konsistigas la limon al la najbara montaro Kunlun kaj atingas la okcidentan parton de la baseno Tarim. Tie en alteco de 1.270 metroj super la marnivelo li trafluas la samnoman oazan urbon Jarkend respektive Jarkand kaj la okcidenton de la dezerto Taklamakano en nordorienta direkto. Sude de la urbo Aksu la rivero enfluas la pli grandan riveron Tarim, tiom longe kiom ĝi post sia vojo tra la tre seka pejzaĝo ĉe la enfluejo ankoraŭ portis akvon: Ankoraŭ dum la 1950-aj jaroj la rivero Jarkend alportis al la rivero Tarim ĉiujare inter 1 kaj 1,5 miliardojn da m³ akvo, sed ekde la jaro 1979 la finaj kilometroj de la rivera baseno estas tute senakvaj. Pro tio en la regiono inter la jaroj 1979 kaj 1993 mortis 59 procentoj de la riverobordaj poploj.
Adversus Haereses
Adversus Haereses (Kontraŭ la herezoj aŭ – laŭ la antikva greka lingvo: ἔλεγχος και άνατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως “Denunco kaj refuto de la pseŭdvera gnozo), estas kvinlibra verko kompilita de Ireneo el Liono. Ĝenerale oni opinias ke ĝi estis verkita ĉirkaŭ la jaro 180, ĉar papo Eleŭterio estas en ĝi menciita kiel episkopo de Romo.
En tiu verko Ireneo identigas kaj ellaboras priskribon de nombraj gnostikaj pensuloj de sia epoko. Kontraŭ la herezoj (Advesus haerezus) konstituis la precipan priskridon pri gnostikismo antaŭ la malkovro de la biblioteko de Nag Hammadi en 1945. Hodiaŭ restas nur fragmentoj de la greka origina teksto, sed atingis nian epokon nombraj integraj latinlingvaj ekzempleroj, kies, tamen, la redaktaj datoj restas nekonataj (ĉu 3-a aŭ 5-a jarcentoj?). La libroj 4-a kaj 5-a havas laŭliteran version en la armena lingvo. .
Tiu eseo plenumis gravan rolon en la establiĝo de la kristana ortodokseco kaj interpretoj pri la Nova Testamento.
Strukturo de la verko
Kontraŭ la herezoj estas formata de kvin libroj, kies ĉiu estas aparta verko bazita sur aparta tipo de argumentado: