cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Three Men in a Boat (To Say Nothing of the Dog)
Intriga resumo
Neklarigeble, la spertoj kaj pensoj Ĵerome priverkas en fluida kaj elokventa maniero, rilatas al la moderna leganto kvankam ili estis verkitaj en tute alia mondo de la viktoria epoko. La mirinda kapablo de Ĵerome priverki ekzemple luitajn apartamentojn, hotelojn, drinkejojn kaj precipe homojn faras la romanon tiel grava kiel ĝi estis lastatempe verkita.
Mencioj en moderna literaturo
La rivervojaĝo estas facile rekreebla, sekvante la detalan priskribon, kaj tion foje faras ŝatantoj de la libro. Granda parto de la itinero restas senŝanĝa. Ekzemple, ĉiuj nomitaj drinkejoj kaj gastejoj daŭre funkcias.
En 1997, romano nomita " To Say Nothing of the Dog " estis publikigita fare de la usona sciencfikcia verkisto Connie Willis. Ĉi tiu romano estas dediĉita al la originala "Tri en unu boato", kaj estas multrilate simila, kvankam ĝi estas sciencfikcia romano. La plej granda parto de la romano okazas en la periodo kaj regiono de la origina romano - kiel rezulto de intrigo kiu implikas multe da tempovojaĝado. Ĝi estas komikso plena de humuro kaj satiraj referencoj al la viktoria epoko, simila al la romano inspirita de ĝi. Ankaŭ, la sekvenco de okazaĵoj en ĝi estas sufiĉe simila al tiu en la origina romano, inkluzive de la vojaĝo sur la Tamizo. Tiu ĉi romano gajnis la prestiĝan Premion Hugo por la kategorio Plej bona sciencfikcia romano en 1999.
Tradukoj
Tra la jaroj, la romano estis tradukita en multajn lingvojn kaj en diversaj adaptaĵoj, ofte tre malsamaj laŭ karaktero kaj alligiteco al la angla fonto.
En 1935 eldonis ĝin Literatura Mondo en traduko de G. Badash. En The British Esperantist 1935, p. 206, aperis recenzo de M.C.B., el kiu oni citas:
''La tasko traduki libron tiel tipe anglan en lingvon internacian tute ne estas facila, kaj mi komencis ĝin legi kun iom da timo; ĉar jam aperis tro da tradukoj el la angla, kiuj klare montris, aŭ, ke la tradukinto ne bone scias la anglan lingvon, aŭ, ke li ne plene posedas Esperanton. Sed baldaŭ mi trovis, ke mia timo estas senbaza. S-ro Badash bonege plenumis la taskon. La burleskaj rakontoj, la tuŝoj de kvieta humoro, la sentimentala monologado batose rompita de io ŝoka aŭ ridiga, kiu ĵetas la revanton denove sur la krudan teron, kaj la aliaj karakterizaĵoj de la libro - ĉio estas tie; kaj li tiel sukcesis kapti la spiriton de la libro, ke oni tute ne sentas, ke oni legas tradukon. Malofte mi legis Esperantan verkon kun tiom da plezuro, kiom donis al mi la nuna volumo. Entute S-ro Badash skribas laŭ maniero samtempe klasika kaj moderna: fundamenta, flua, kaj natura. Li havas la nuntempe maloftan kuraĝon nomi vagonaron vagonaro, kaj skribi Zamenhofe mi amus loĝi tie ; kaj li evitas la plimulton el la modaj eraroj kaj strangaĵoj kiuj makulas multajn lastatempajn eldonaĵojn.''
Eksteraj ligiloj
</Br>
78867 Isakowitz
78867 Isakowitz estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝia discentreco tamen estas relative malgranda.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika Observatorio deCerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Matthew Scott Isakowitz (1987–2017), leviĝinta stelo en la kosma komercigo. Lia trakuro, de la Universitatoj Princeton kaj George Washington ĝis la Komerca Kosmofluga Federacio, la Ansari X Prize kaj pluraj novaj kosmaj firmaoj, estis tragike tro mallonge tranĉita.
Újezdec (Přerov)
Újezdec (Augezd) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Přerov en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Přerov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 304 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Újezdec situas en katastra teritorio Újezdec u Přerova kun areo 2,63 km².
Fürstenstein
Fürstenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Krzemionki
Krzemionki, konata ankaŭ kiel Krzemionki Opatowskie – arkeologia rezervejo de neolitikaj minejoj de striita siliko en distrikto Ostrowiec (Sanktakruca provinco), 5 km nord-oriente de Ostrowiec Świętokrzyski.
Historio
Minejoj de striita siliko, ekspluatadaj en la jaroj ĉ. 3900–1600 antaŭ Kristo, estas unu el la plej gravaj en Eŭropo. En neolitiko la mineralo estis i.a. elfosata de la popoloj de funelpokalkulturo, kaj en bronzepoko.
Falkenstein
Falkenstein havas diversajn signifojn:
Krzemionki
Eksteraj ligiloj
Krzemionki
Jana Cíchová
Jana Cíchová-Hrdličková (naskiĝis la 14-an de aprilo 1923 - mortis la 15-an de junio 2014) estis ĉeĥa esperantista poetino kaj tradukantino, honora membrino de ĈEA.
Profesie ŝi estis fremdulgvidistino (5 lingvoj). Ŝia patro Otomar Schäfer estis verkisto, ŝia patrino Marie estis instruistino, verkistino, fondinto de sanatorio por pulmomalsanuloj.
Käsemarkt
La forlasita loko Käsemarkt estas areo monteta de Königsee en Germanujo. Ĝi situas ĉe malnova landa ŝoseo inter Sitzendorf (Turingio) kaj Königsee. Dekomence ĝi estis ankaŭ la distriĝa kvartalo de la najbara vilaĝeto Tanndorf. Ĝi troviĝas rekte ĉe la t.n. Oficista-apotekista vojo.
Jana Cíchová
En MEM ŝi laboris en virina komisiono, estis parolistino de ĉeĥa Radio por Esperanto-programoj destinitaj por Aŭstrio, estas membrino de EVA. Antaŭ fondiĝo de ĈEA ŝi redaktis informilon de ĉeĥoslovaka Esperanto-komitato, en la nova ĈEA ŝi laboris kiel komitatanino dum la unuaj jaroj post la fondo. Ŝi preparis serion da prelegoj pri memorindaĵoj de Prago, kiujn ŝi prezentis en Jugoslavio (1965) kaj Francio (1966).
Käsemarkt
Historio
Bienposedanto el Aschau (nun parto de Allendorf) alikonstruigis la domon por Käsemarkt kaj funkcie aranĝigis ĝin. La unua mencio estis en la 19.11.1370 kun dudek aliaj vilaĝoj de la tiama Distrikto Rudolstadt. En 1837 la domego brulkonsumiĝis kaj kun flanka ejo kadukiĝis. Spuroj hodiaŭaj ne plu estas. Troviĝis surloke gastejo kun dancejo, marmora kegloludejo kaj garbejo. Käsemarkt do estis centra renkontiĝloko por junuloj el la ĉirkaŭaĵo. Pro la izoleco la loko estis dum pestepidemioj ŝtatata komerca interŝanĝkomunumo.
Jana Cíchová
Eble ŝia lasta laboro estis zorga tralego de la romano La grafo de Monte-Kristo (aperis en 2010) en traduko de Daniel Moirand, kiu en la antaŭparolo dankas pro ŝia kapto de multaj mistajpoj aŭ fuŝoj.
9225 Daiki
9225 Daiki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daiki Matsubayashi, kiu estis ano de la Astronomia Societo de Saga ekde ties fondiĝo en 1981. Li estas amatora astronomo interesita pri meteoroj, kometoj kaj fotado de.
Hoštice (distrikto Kroměříž)
Hoštice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
Personecoj
En 1915 ĉi tie naskiĝis Josef Filipec, ĉeĥa lingvisto, leksikografo
Pohranice
Pohranice, hungare Pográny [pogrAnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Pohranice situas laŭ flankovojoj (ĉefvojo preteriras). Nitra (urbo) troviĝas je 6 km-oj.
Lumbildmetodo
La metodo, kiun la aŭtoro uzis en siaj svedlandaj kursoj, baziĝis, sur la konsidero, ke la projekciitaj simplaj karikaturoj kun la parolo de la instruisto fiksas la memorkapablon el pli multaj direktoj ol la kutimaj instrumetodoj. La projekciitaj bildoj ne prezentis ĝenerale objektojn (substantivojn), sed movojn, sentilustraĵojn (verbojn), kaj kvalitojn (adjektivojn), ĉar laŭ la aŭtoroj tiuj estas pli gravaj al la komencantoj ol la montreblaj, aŭ anstataŭeblaj - per pronomoj - substantivoj.
Biblioteko Hector Hodler havas ekzempleron de la metodo.
33433 Maurilia
33433 Maurilia estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝia nomo honoras Maurilia Sposetti, fratino de la malkovrinto.
Sikasso
Sikasso estas urbo en la sudo de Malio kaj la ĉefurbo de la Sikassa Regiono. Kun 130.700 loĝantoj, Sikasso ĵus superis Ségou por iĝi dua plej granda urbo de Malio.
Geografio
Ĝi situas je 11°19'00" Nordo, 5°40'00" Okcidento, 375 km sudoriente de Bamako, 100 km norde de Ebur-Bordo, kaj 45 km okcidente de Burkino. Sikassaj etnoj inkluzivas la bambaraojn, la senufojn, la bobo-popolon kaj la miniankaojn.
Sikasso havas subtropikan klimaton kaj tio rezultas abundan agrikulturon. Sikassa frukto- kaj legomproduktado garantias la urban memprizorgon, nebezonante tiel la internaciajn nutraĵajn helpojn.
Historio
Sikasso fondiĝis je la komenco de la 19-a jarcento fare de Mansa Douala. La urbo estis malgranda vilaĝo ĝis 1876 kiam Tieba Traoré, kies patrino venis de Sikasso, iĝis Reĝo de la Imperio Kénédougou kaj movis ĝian ĉefurbon tien. Li fondis palacon sur la sankta Mamelon-monteto (nun hejmo de akvoturo) kaj konstruis tata aŭ fortikigantan muron defendi kontraŭ la eksteraj atakoj. La franca armeo okupis ĝin en 1898, antaŭ la kapitulacio al la kolonia armeo, frato de Tieba, Babemba Traoré, tiama reĝo, memmortigis sin.
Allogaĵoj hodiaŭ inkluzivas la grandan merkaton, Mamelon-an monteton, la restaĵojn de Tieba Traoré-a tata, kaj la apud Missirikoro Groto.
La festivalo Triangle du balafon prenas lokon ĉiun junion, festanta la tradician Malian instrumenton.
Sikassa fraturbo estas Brive-la-Gaillarde, Francio.
Komunumoj
LA adiminstra distrikto de Sikasso entenas la komunojn de Benkadi, Blendio, Dandéresso, Dembella, Dialakoro, Diomaténé, Dogoni, Doumanaba, Fama, Farakala, Finkolo Ganadougou, Finkolo- Sikasso, Gongasso, Kabarasso, Kaboila, Kafouzela, Kapala, Kapolondougou, Kignan, Klela, Kofan, Kolokoba, Koumankou, Kouoro, Kourouma, Lobougoula, Miniko, Miria, Missirikoro, N Tjikouna, Natien, Niena, Nongo-Souala, pimperna, Sanzana, Sikasso, Soukourani-Missirikoro, Tella, Tiankadi, Waténi, Zanferebougou, Zangaradougou kaj Zanièna.
Jody Williams
Jody Williams (Brattleboro, Vermonto, Usono, la 9-an de oktobro 1950) estas usona profesoro kaj aktivisto pri homaj rajtoj, gajninto de la Nobel-premio pri paco en 1997 pro sia laboro favore al la internacia malpermeso de uzo de kontraŭpersonaj minoj kaj grapolbomboj, kaj ankaŭ forigo de ĉiuj minoj (kaj restaĵoj de ili) el ĉiuj teritorioj tutmonde. Vizito en la Usona Vjetnam-veterana Fondaĵo en Vaŝingtono reprezentis radikalan ŝanĝon en lia vivo kaj en liaj profesiaj engaĝiĝoj. Li sciis unue la katastrofajn sekvojn de la uzo de kontraŭ-personaj minoj en la batalado kaj, de tiam, li komencis senlacan lukton por atingi la elradikigon de ĉi tiuj aparatoj.
Cicir
Cicir [ĉiĉir] (hungare: Maroscsicsér) estas vilaĝo en Rumanio apud Arad administracie apartenanta al komunumo Vladimirescu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 971 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 894 (rumanoj, 2% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1522. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad).
Henrik Matyasovich
Kariero
Henrik Matyasovich studis en komerclernejo. Li aliĝis al Societo de Jesuo en 1944. En 1949 li provis fuĝi eksterlanden, sed oni arestis lin kaj kondamnis al kvin monata prizono en Szombathely. Li forlasis Hungarujon dum la Hungara revolucio de 1956 kaj poste li finis siajn teologiajn studojn en Maastricht. Li fariĝis la pastro de hungaroj ĝis 1972 en Nederlando. Inter 1972 ĝis 1983 direktoro de Collegium Hungaricum de Loveno. En 1983 li translokiĝis en FRGon. Post 1989 li revenis en Hungarujon.
Fragnes
Fragnes estis ĝis 2015 franca komunumo, kiu situas en la departemento SaonLuaro kaj en la regiono Burgonjo.
Historio kaj vidindajoj
La kanalo konstruita de 1784 ĝis 1794 markis la historion de la komunumo.
Pochvalov
Pochvalov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 15 km nordoriente de Rakovník kaj 14 km sude de Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.
Levita pugno
La levita pugno estas simbolo de solidaro kaj subteno. Ĝi estas uzata ankaŭ kiel saluto por esprimi unuecon, forton, defion aŭ reziston. La saluto datas el antikva Asirio kiel simbolo de rezisto antaŭ violento. Levita pugno estis uzata kiel logoo fare de Industrial Workers of the World en 1917. La grafikan simbolon estis popularigita inter aliaj en 1948 fare de la Taller de Gráfica Popular, printejo en Meksiko kiu uzis arton por helpi la revoluciajn socialajn ideojn. Tiu simbolo estis prenata kaj uzata tutmonde de tre diversaj grupoj luktantaj kontraŭ subpremado.
Hrodno
Hrodno (Гродна, aŭ malnove: Горадня, Гародня; Гродно; Gardinas; גראָדנע; Grodno, malnoviĝinta Garten, Grodno) estas urbo en Belorusio apud rivero Nemunas. La urbo estas la administra, ekonomia kaj kultura centro de la samnoma hrodna regiono. De 1978 en la urbo ekzistas universitato. En 2017 estis mil urbanoj. Dum sia historio la urbo apartenis al la Grandduklando, al Pollando-Litovio, la Rusia Imperio kaj al Sovetunio.
Konindaj personoj
Naskiĝintoj
Ligitaj kun la urbo
Dua mondmilito
La 20-an de septembro 1939 al Hrodno eniris tankoj de Ruĝa Armeo, provante konkeri la urbon dum marŝo. La defendo de Grodno komenciĝis.
Post atako de Germanio kontraŭ Soveunio, funkciuloj de NKVD murdis la 22-an de junio 1941 en malliberejo de Grodno kelkdekon de personoj.
Pizarra (Malago)
Pizarra (signife ardezo kaj skribtabulo) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la centra interno de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro.
Hrodno
Dua mondmilito
20.11.1943: Sude de Hrodno patrolo de Pola Enlanda Armeo eksplodigis fervojan trakon apud Indura.
Esperanto
En Hrodnon L. L. Zamenhof transloĝiĝis en la jaro 1893 kaj tie loĝis dum 4 jaroj. En ĝi antaŭe vivis ankaŭ lia avo Fabian Zamenhof. Eblas kontaktoj kun la pola partner-urbo Słupsk pere de Esperanto ĉar la urbestro de Słupsk Robert Biedroń estas esperantisto.
Pizarra (Malago)
Geografio
Ĝi troviĝas je 80 metroj super la marnivelo. Ĝia plej alta montopinto estas sur la Sierra de Gibralmora, kun 447 metroj super la marnivelo, kio havigas al la deklivaro al Pizarra rimarkindan pejzaĝon de sabloŝtonaj rokoj kiuj spektakligas en la senegalaj formoj de la roko en la montopinto.
Pizarra estas tre bone komunikita kun la provinca ĉefurbo, Malago, kiu estas je 30 km kaj el Pizarra oni povas aliri ĝin pere de aŭtoj, aŭtobuso kaj fervojo.
Árpád Varga (memuaristo)
Árpád VARGA (naskiĝis la 7-an de februaro 1916 en Nagyenyed, mortis la 11-an de aŭgusto 1998 en Deĵo) estis rumania hungara memuaristo.
Kariero
Árpád Varga akiris diplomon de bazlerna instruisto en Bethlen Kollégium de sia naskiĝurbo (1936). Li instruis interalie en Fițcău, poste en Ocna Dejului. Li revenis el militkaptiteco el Siberio en 1948. Inter 1950–78 li instruis la rusan lingvon en Deĵo, dume li akiris diplomon en 1956 pri rusa lingvo en Bukareŝto. Li priskribis sian militkaptitecon kaj li publikigis fragmentojn en la gazeto Szabadság en 1999, poste en volumo Szögesdrót (Sepsiszentgyörgy 2001).
282 Clorinde
282 Clorinde estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois, la elde la observatorio de Nico.
Nomo
Ĝia nomo referas al "Clorinda" (aŭ "Klorinda"), batalantino en la eposo "Jerusalemo liberigita" (La Gerusalemme liberata) de Torquato Tasso.
Stacio Kita-Tengachaya
Stacio Kita-Tengachaya (japane: 北天下茶屋停留場 [Kita-Tengaĉaja-tejrjūĝō], angle: Kita-Tengachaya Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Honkongo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1952 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom en tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. Ĝis 1996 la teamoj partoprenis je la nomo de Brita Hongkongo, ekde 2000 kiel reprezentantoj de la speciala administra regiono de la komunisma Ĉina Popola Respubliko. En vintraj olimpikoj ankaŭ ĉeestis honkongaj partoprenantoj en ĉiuj eventoj ekde 2002, kvankam ĉiam nur en etaj teamoj de unu ĝis maksimume tri sportistoj kaj neniam kun medalo.
Kunordigas la teamon la Honkonga Olimpika Komitato. Krome atentindas ke la konkursoj pri rajdado de la Somera Olimpiko 2008 okazis en Honkongo.
Esperanto-movado en Luksemburgo
Aktuala aldono
En 30aj jaroj la germano Wilhelm Solzbacher (kiu poste aktivis dum jardekoj en Usono) estis delegito en urbo Luksemburgo. Tio estas kampo ankoraŭ priesplorinda. Dum multaj jaroj Ido estis certe pli konata en Luksemburgio ol Esperanto, pro la laboro de la instruisto Henri Meier (1888-1973) el Esch-sur-Alzette, kiu organizis internacian Ido-kongreson en Luksemburgo en 1924.
La nuna asocion, "Luksemburga Esperanto-Asocio", koncize LEA, fondis malgranda grupo de idealistoj la 26an de novembro 1971 je la horo 20h30. Post tiu fondiĝo jam en 1972 unu el la grupo, s-ro Emile Pleim, kuraĝis gvidi kurson al 15 junaj geinteresuloj. El tiu kurso pluraj personoj engaĝiĝis movade kaj baldaŭ LEA konsistis el deko da aktivuloj kaj 120 honoraj membroj. Jen la unua komitato: Marcel Ries - prezidanto, Robert Hoegener – vizprezidanto, Emile Pleim – sekretario, Beby Hopp – kasistino, Raymond Huberty kaj la idisto Henri Meier – membroj. En 1972 Marcel Ries tre verve reprezentis la novan luksemburgan movadon ĉe fervojista kongreso en Clervaux. Jam jaron poste en 1973 LEA okazigis "Eŭropan kongreson" kun pli ol 500 partoprenantoj el 20 landoj. En la preĝejo de Bonnevoie estis celebrita tiumomente la unua Esperanto-geedziĝo en nia lando. Sekvis du jarojn poste unua junulara aranĝo en la tiama "Maison de l'Europe" en Pfaffental helpe kun Hans-Dieter Platz el Germanio. Dum la sekvantaj jaroj la asocia kaj esperantista vivo rapide evoluis kaj en 1977 Albert Wickler - dua prezidanto de LEA - organizis ILEI-konferencon sur Kirchberg. Tiutempe ankaŭ pastro Hansjörg Kindler kun granda entuziasmo membriĝis al la luksemburga grupo kaj ekde tiam tre forte influis la asocian vivon. Menciindas kelkaj gravaj eventoj: 38-a IKUE kongreso en 1979, regulaj kursoj, bela posta ŝtampo ESPERANTO, semajna rubriko en la plej grava gazeto ‘Lŭemburger Wort’, Esperanto-Centro ĉe 'Place des Bains', luksemburga stando ĉe la UK en Ateno, prospekto pri Luksemburgio 'la verda koro de Eŭropo', Eŭropa Kalendaro, organizado de Esperanto-kursoj en la somera artlernejo 'Summerakademie' kaj kaj kaj...
En la jaro 1980 Brian Moon elektiĝis prezidanto de LEA, kaj ĝis la hodiaŭa tago li gvidas la asocion. Aranĝoj kiel partopreno en 'Fête des Langues', diversaj kursoj por komencantoj kaj progresantoj, ĉiumarda kunveno kaj ĉiumonata prelego kun diversaj temoj karakterizas la nunan programon de la asocio. Dank al kara forpasinta membro Ger Schlechter (mem regule radio-aktiva dum longa tempo ĉe RTL) LEA disponas pri ege taŭga kunvenejo en kvartalo Limpertsberg en la ĉefurbo Luksemburgo. La asocio momente havas ĉ. 25 aktivajn membrojn kaj ĉ. 80 pli malpli aktivajn. Dum la pli ol 40 jaroj de ekzisto de la asocio almenaŭ 360 personoj eklernis la internacian lingvon. Ĉefa menciinda afero de lastaj jaroj estas la aperigo en 2009 de luksemburglingva versio de la kurslibro ‘Esperanto per rekta metodo’ de Stano Marček. Tio estis absolute la unua fojo, kiam eldoniĝis libro, per kiu eblas lerni alian lingvon sur bazo de la luksemburga. Tamen necesas agnoski la problemon, ke pro la demografia dinamiko de lastaj jardekoj, kun konstante abunda enmigrado, granda parto de la publiko ne estas vere luksemburglingva. Rilate al tiu konstanta enmigrado, kiu forte karakterizas la socian evoluon en Luksemburgio dum lastaj jaroj, necesas mencii ankaŭ la fenomenon de almigrado de esperantistoj. Diversaj institucioj de Eŭropa Unio havas sian sidejon aŭ sian filion en Luksemburgo, kaj montriĝis, ke inter la oficistoj de EU troviĝas jen kaj jen esperantisto – plej ofte, sed ne nur, en la tradukservoj. Tiel ekzistas eta paralela Esperantujo kun rondo de EU-oficistoj, kiuj regule sed neformale rekontiĝas, tamen ne same regule kontribuas al la vivo de la loka asocio. Nia ĉefa problemo estas gardi la homojn por aktive partopreni aŭ aktive subteni la lingvon. Junaj homoj raras pli kaj pli. La lingva situacio en Luksemburgio estas tre speciala: la lando estas unike trilingva, kio povus konduki al bona konscio pri la avantaĝoj de multlingveco kaj respekto de lingvaj rajtoj, sed en praktiko rezultas, ke homoj facilanime akceptas la superregan aldonon de plia lingvo, la angla.
The Aristocats
The Aristocats (anglalingve por La Aristokatoj) estas usona muzika animacia filmo produktita de Walt Disney Productions kaj reĝisorita de Wolfgang Reitherman. Estis premiere prezentita la en Usono, estante la 20-a animacia filmo ene de la kanono de animado de Disney.
Intrigo
La rakonto okazas en Parizo en la jaro 1910. La geherooj de tiu historio estas katino nomata "Dukino" kaj ŝiaj tri katidoj Maria, Berliozo kaj Tuluzo. Pri ili zorgas maljunulino tre riĉa (Sinjorino Adelaide de Bonnefamille), kiu vivas feliĉe kun siaj katoj en granda domo de riĉa kvartalo. La sola alia persono en la domo estas la ĉefservisto, Edgar, viro ŝajne fidela kaj laborema.
Nek Dukino nek ŝia mastrino suspektas ke la ĉefservisto provas mortigi la katojn, ĉar ili estas en antaŭa loko en la testamento de la maljunulino: post ŝia morto la katoj ricevos la heredaĵon. En la okazo ke mortas la katoj, la tuta riĉaĵo irus al la manoj de Edgar.
Iutage la ĉefservisto ilin forlasas fore de ilia hejmo, por ke ili ne povu trovi la vojon reen kaj tiel la maljunulino kredu, ke ili mortis. Sed ili sukcesas reveni al la domo kun la helpo de Tomaso O'Malley, kato antaŭurba (senhejma). O'Malley enamiĝas al Dukino, kaj pro tio decidas helpi ŝin, kvankam li prenas sur sin grandan riskon. Helpas kelkaj amikoj de la vagabondo, ĵazaj muzikistoj.
Luigi Carlo Borromeo
.
Biografio
Li naskiĝis en Graffignana en 1893, kaj estis ordinita pastro en 1918; li estis konsekrita helpa episkopo de Lodi la de MS-ro Pietro Calchi Novati.
La li estis nomumita episkopo de la Diocezo de Pesaro.
Li ĉeestis ĉiujn kunsidojn de la dua Vatikana Koncilio, kaj en 1971 li inaŭguris la novan paroĥon de St. Karlo Boromeo.
Li gvidis la diocezon ĝis sia morto la. Li estis entombigita en la dioceza katedralo.
Rodan-Glaĉero
La Rodan-Glaĉero (en la germana: Rohnegletscher, en la franca: Glacier du Rhône, valeza dialekto de la alemana lingvo ankaŭ: Rottengletscher) estas glaĉero en komunumo Obergoms en la Kantono Valezo, Svislando, sub la montpasejo Furka. Ĝi estas la fonto de la rivero Rodano. La glaĉero havas longecon de 10 km, mezan larĝecon de 1 km kaj kovras areon de 17 km² per glacio.
Ernst Dieffenbach
Johann Karl Ernst Dieffenbach (1811-1855) estis germana kuracisto, geologo kaj naturalisto. Li estis la unua sciencisto kun altstara gradigo kiu vivis kaj laboris en Nov-Zelando, lando kie li larĝe vojaĝis sub la aŭspicoj de la Nov-Zelanda Kompanio. En 1841, li reiris al Eŭropo kaj publikigis la verkon Travels in New Zealand (Vojaĝoj tra Nov-Zelando, 1843), kie li raportas la rezultojn de sia esploroj pri la geografio kaj naturhistorio de tiu regiono. Li korespondis kun Charles Darwin kaj tradukis en la germanan kelkaj libroj de ĉi-aŭtoroj.
Rodan-Glaĉero
Glaciepoko
Dum la lasta glaciepoko la Rodan-Glaĉero estis la plej giganta glaĉero de la Alpoj. Ĝi estis ligita kun ĉiuj hodiaŭaj valezaj glaĉeroj, havis dikecon de 2000 metroj, plenigis la tutan Kantonon Valezo kaj atingis la hodiaŭan urbon Ĝenevo. La nuna Lemano estas restaĵo de la iama glaciepoka gigantglaĉero. La nuna Rodan-Glaĉero estas nur mizera resto, kaj ĝia kompleta forfandiĝo pro la tutmonda varmiĝo nur demando de kelkaj jaroj.
Turismo
Ĉar la Rodan-Glaĉero situas ĉe la pasejvojo tra la Furka-Montpasejo, ĝi estas tre facile alirebla. De la viktoria Hotelo Rodan-Glaĉero tre facile alireblas la glaĉero, kaj ekzistas glaĉerkaverno, kiu viziteblas. Apud la hotelo troviĝas poŝtaŭto-haltejo. La glaĉerkavernon oni tradicie utiligis for konservi bieron malvarme, kaj en la 19-a jarcento oni tie ankaŭ ekspluatis glacion por la regionaj gastejoj. Pro la rapida retiriĝo de la glaĉero estiĝis tuta serio da novaj lagoj kaj la pejzaĝo estas kvazaŭ vivanta kaj havas ĉiu-tage alian aspekton.
Ernst Dieffenbach
Li studis Medicinon en la Universitato de Gießen kaj estis indikita, laŭ rekomendo de Richard Owen (1804-1892), por fari ekspluatekspedicion al Nov-Zelando, organizitan de la Nov-Zelanda Kompanio. Li estis selektita de la Reĝa Geografia Societo, por enŝipiĝi kiel kirurgo, naturalisto kaj esploristo surborde de la skuno Tory, kiu ekiris en ekspluatvojaĝo por taksi la ĉefajn riĉajojn de Nov-Zelando kaj ricevi la britajn koloniistojn. Lia tasko estis prepari raportojn por la Nov-Zelanda Kompanio, entenantajn lernobjektojn kiuj variis inter la vulkanologio, meteorologio, kaj konduto de la tajdoj rilate al flaŭro kaj faŭno krom la karakterizaĵoj de la grundo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Johann_Gottfried_Herder.jpg| Johann Gottfried Herder (1744-1803) Charles_Lyell.jpg| Charles Lyell (1767-1849) AvHumboldt.jpg| Alexander von Humboldt (1769-1859) Nottingham_Road,_Basford_-_geograph.org.uk_-_860229.jpg| Marshall Hall (1790-1857) Henry_Thomas_de_la_Beche.jpg| Henry Thomas (1796-1855) DEU_Rastatt_COA.svg| Joseph Heinrich Garnier (1802-1855) Justus_von_Liebig_NIH.jpg| Justo de Libiko (1803-1873) Richard_Owen_(1804%E2%80%931892)_aged.jpg| Richard Owen (1804-1892) Karl_Friedrich_Mohr_Litho.jpg| Karl Friedrich Mohr (1806-1879) Hw-darwin.jpg| Charles Darwin (1809-1882) Bernhard_von_Langenbeck2.jpg| Bernhard von Langenbeck (1810-1887) Danaus_plexippus_%26_Actias_luna.jpg| Edward Doubleday (1811-1849) Octavius Hadfield (1814–1904).png| Octavius Hadfield (1814-1904) VerweyGeorge2.JPG| Karl Wolfskehl (1869-1948) </Gallery>
FC Baník Ostrava
FC Baník Ostrava (mallongigite FCB) estas ostrava futbala klubo, kiu ludas unuan futbalan ligon.
Historio
Baník estiĝis en la jaro 1922 kaj en la komencoj ĝi havis eĉ ne sian propran ludejon. Ekde la jaro 1935 la futbalistoj ludis en Stará střelnice (Malnova pafekzercejo) kaj en la jaro 1959 la klubo transloĝiĝis en sian nuna stadionon - en Bazaly. Urbo Ostrava planas, ke la klubo estus transloĝiĝonta post konstruo de nova urba futbala stadiono ĝis Svinov.
En la postmilita periodo la klubo sole dufoje descendis ĝis la 2-a ligo. Post Slavia Praha Baník Ostrava estas do la dua unualiga teamo, kiu en la plej supera konskurso persistis plej longe sen interrompo.
La plej grandaj sukcesoj de la klubo estas kunigitaj kun nomo de trejnisto Evžen Hadamczik, kiu agadis en Baník ekde la jaro 1978. Dum kvin jaroj sur la pozicio de trejnisto li akiris kun Baník Ostrava sume dufoje majstran titolon, trifoje li konkeris duan pozicion, dufoje li gajnis Ĉeĥan pokalon kaj unufoje Ĉeĥoslovakan pokalon. Pluan alte sukcesan periodon signifis sezono 2003/04, kiam Baník post 23 jaroj denove akiris majstran titolon kaj ĝi estis en finalo de ČMFS. En la jaro 2005 la klubo gajnis tiun ĉi pokalon. En pluaj sezonoj Baník tro ne sukcesis.
Interesaĵoj
Bierfarejo Ostravar kunlaborante kun FC Baník ostrava kreis futbalan bieron de la fanoj de Baník. La fanoj elektis nomon de la biero Bazal, malsukcesaj variantoj estis Baníček, Baník aŭ Fajne.
FCB havas unujn el la plej radikalajn fanojn en Ĉeĥio, la t.n. Chachary. (legu Ĥaĥaroj - ostrava dialekto)
La ostravaj urbodomanoj volas konstrui novan futbalan stadionon por 30 000 spektantoj en Svinov.
Ekde la 1-a de julio 2009 la futbalistojn de Baník post ses jaroj denove vestigas firmao Nike.
Lerta halfo Rudolf Otepka, kiu ne plu volis agadi en Baník, interkonsentis en partoprenado en SK Sigma Olomouc.
Baník akiris la polan golulon Pietrzkiewicz-on.
Maximiliano Catania
Maximiliano Catania (27-an de januaro de 1983) estas argentina Esperantisto, kiu estras la projekton Novaĵoj.
Esperantumado
Li esperantiĝis en la jaro 2001 kaj aktivas en diversaj Esperanto-asocioj de sia lando, kaj la jaron 2011 iĝis vokalo de Bonaera Esperanto-Asocio.
La 31-an de julio 2014, kadre de la 99-a Universala Kongreso de Esperanto en Bonaero (Argentino), li partoprenis la unuan matĉon oficialan de la futbalteamo Esperantujo.
Katedralo Ĉieliro de Maria (Kluĵo)
Historio
Post la 1-a mondmilito komenciĝis la konstruado kaj pro financaj problemoj ĝi daŭris jardekon.
Konstruaĵo
La katedralo havas imponan centran kupolon, kiu iom imitas kupolon de Hagia Sofia en Istanbulo. 18 kolonoj portas la ĉefkupolon. En la 4 anguloj de la preĝejo estas videblaj kupolaj turoj. La freskoj pentriĝis ekde 1928. En 1993 antaŭ la katedralon oni metis skulptaĵon pri Avram Iancu.
Francs
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Bernard Ładysz
Bernard ŁADYSZ (naskiĝis la 24-an de julio 1922 en Vilno, mortis la 25-an de julio 2020) – pola operkantisto (basbaritono) kaj aktoro, konata de 50 roloj plenumataj en la tuta mondo, ricevinta honoran doktorecon de Muzika Universitato Frederiko Ŝopeno.
Vivo
Dum la soveta kaj germana okupadoj estis membro de Pola Enlanda Armeo (Vilna regiono), en rangoŝtupo serĝento. Partoprenanto de la "Operaco Tempesto", poste ekzilita Sovetan Rusion (Kaluga ĉe Okao, kie restis en la jaroj 1944–1946). Eklernis kanti en Vilno (1940–1941), kion daŭrigis en la jaroj 1946–1948 ĉe la Muzika Universitato de Frederiko Ŝopeno en Varsovio. Artisman karieron komencis en Reprezenta Ensemblo de la Pola Soldataro. Dum multaj jaroj (1950–1979) estis soloisto de la Varsovia Opero kaj la Granda Teatro en Varsovio. En 1956 gajnis en internacia kanto-konkurso en Verĉelo, kie akiris la plej superan premion "Il primo premio assoluto". De tiu momento komenciĝis lia internacia kariero. Tiam li dungiĝis en Teatro Massimo en Palermo. En 1983 elektita membro de la Landa Konsilio de Pola-Sovetunia Asocio de Amikeco.
Kariero
Grandioza basa voĉo kun escepte ampleksa skalo, granda muzikemo, denaska scena talento certigis al li frontan lokon inter la plej eminentaj kantistoj. Gajnis sukcesojn en ĉiuj kontinentoj – de Aŭstralio, tra ambaŭ Amerikoj ĝis Ĉinio. Kiel la unua pola artisto surbendigis tutan operon en Columbia Records – en 1959 kantis kune kun Maria Callas kaj poste tie surbendigis operajn ariojn de Giuseppe Verdi kaj de rusaj komponistoj.
Bernard Ładysz rolis en la filmoj de Jerzy Hoffman Per fajro kaj glavo, La kuracistaĉo, kaj de Wojciech Jerzy Has — La Pupo (laŭ la romano de Bolesław Prus).
Poste li plenumis grandajn rolojn en dekkelkaj operoj, kiel ekzemple: Halka, La barbiro de Sevilo, Don Giovanni, La Forto de la Destino, Aida, Princo Igorj, Iolanta kaj en operoj de Krzysztof Penderecki aŭ en pli leĝera repertuaro kiel la muzikalo Violonisto sur la tegmento aŭ la verko "Il maestro di cappella" de Domenico Cimarosa
Interesaj sciigoj
En 2010 eniris la varsovian Socian Komitaton de Apogo por Jarosław Kaczyński kiel kandidato por la oficejo de Prezidento de Pollando.
Memorigo
Okaze de 100-a naskiĝdatreveno kaj mortodatreveno TVP Kultura prezentis dokumentan filmon Śpiewaj tylko sercem — Bernard Ładysz (Kantu nur per la koro — Bernard Ładysz).
Sida magistrato de la privatjuĝa ordo (Francio)
En la franca privatjuĝa ordo, la sida magistrataro ( la ""Magistrature du siège", konsistas el magistratoj de kiuj la Supera Konsilio de la Magistrataro estas supozata garantii sendependecon de la aliaj publikaj povoj.
Spirito (alidirektilo)
1. Naturo de Dio ("Dio estas spirito."). La tria persono de la kristana Triunuo.
2. Homa spirito, unu el la 3 flankoj (partoj) de homa persono: korpo - animo - spirito. Nemateria komenco de homo, kiu havas la saman naturon kun Dio. Spirito diferencas homon de aliaj kreaĵoj (animaloj), kiuj havas animon, sed ne havas spiriton. Diference de materia animo, kiu malaperas post homa morto ("iras en la teron"), spirito "revenas al Dio, kiu donis ĝin". Spirito ebligas por homo specialajn spiritajn fenomenojn: kredo, konscienco k.a. En la profana uzo "spirito" kaj "animo" ofte estas sinonimoj. Vidu: menso, intelekto, racio.
3. Spirito kiel filozofia koncepto.
4. Aliaj nemateriaj estaĵoj de kreita mondo.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri spirito en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Gertrude B. Elion
Gertrude Belle Elion (Novjorko, la 23-an de januaro 1918 -- Chapel Hill, Norda Karolino, la 21-a de februaro, 1999) estis usona biokemiisto kaj apotekistino, kiu ricevis la Nobel-premion pri Fiziologio kaj Medicino en 1988 kune kun George Herbert Hitchings kaj James Whyte Black pro ŝiaj "eltrovaĵoj de la esencaj principoj pri evoluo kaj kuracado de medikamentoj".
Ŝi estis implikita en la disvolviĝo de granda nombro da drogoj ,inkluzive de medikamentoj por malpezigi simptomojn de HIV kaj herpeto. Malsanuloj de aidoso fariĝis de finvivaj al dumvivaj pacientoj; kaj herpeto fariĝis de kronika al neaktiva malsano. Male al medikamentoj kontraŭ bakteriaj infektaj malsanoj, kontraŭvirusaj medikamentoj estas konsiderataj drogoj malfacilaj por disvolvi. Elion gajnis pli da premioj pro ŝiaj atingoj kiel medicina esploristo: La usono nacia medalo de scienco, Groven-Olin Medalo, Membreco en la nacia halo de inventistoj de usono kaj honora doktoro de tri universitatoj. Ĉio ĉi, kvankam ŝi neniam kompletigis Ph.D.
Biografio
Naskita en Novjorko, filino de judaj enmigrintoj, ŝi studentiĝis ĉe Hunter College en 1937 kaj New York University en 1941.
Decidinte pri specialiĝo en siaj studoj, ŝi estis tre influita de la malsano suferita de sia avo, kun kiu ŝi estis tre proksima, kaj kiu mortis pro kancero kiam ŝi estis 15-jara. Ĉi tiu fakto instigis ŝin profundiĝi en ĉi tiun malsanon kaj kiel kuraci ĝin. Tial, ŝi decidis pri la scienca branĉo: kemio.
Elion ĉiam montris intereson akiri novajn sciojn; ŝi estis persono kun granda persistemo, kio permesis al ŝi alfronti la antaŭjuĝojn kontraŭ ŝia kondiĉo kiel virino.
Ŝi studis Kemion ĉe Hunter College kiam ŝi estis nur 15 jarojn, du jarojn pli juna ol kutime. Elion povis studi senpage danke al sia bona akademia sukceso. La financa kraŝo de 1929 konsiderinde influis la ekonomian situacion de la familio, kiu ne povis pagi por la studoj de sia filino en la universitato.
La malfacilaĵoj ankaŭ daŭris forlasinte la Universitaton. Kiel en ĉiu ekonomia krizo, estis ne multe da laboro. Krome, virinoj sciencistoj havis pli malfacilan aliron al la labormondo en tiu tempo. Elion kombinis instruadon kun malgranda tasko kiel laboratorihelpanto por pagi por siaj studoj.
En 1939 ŝi komencis magistron en Kemio en New York University. Ŝi estis la sola virino tie. Ŝi laboris matene kiel akceptisto en kabineto de kuracisto kaj posttagmeze kiel instruisto pri kemio kaj fiziko. Ŝi dediĉis noktojn kaj semajnfinojn por studi por sia magistro, kiun ŝi finis en 1941.
La saman jaron kiam Elion finis sian magistron, sian plej altan akademian gradon, ŝia fianĉo mortis pro bakteria endokardito. Tiu malsano estos kuracebla nur kelkajn jarojn poste per la alveno de penicilino. Tio eĉ plej instigis ŝin studi medicinesploradon
Kariero
La alveno de la Dua Mondmilito ŝanĝis la ĝistiamajn laborregulojn, ĉar multaj viroj, kiuj dediĉis sin al scienco, devis iri al la fronto, do por la unua fojo, virinoj povis kandidatiĝi por laboroj antaŭe nealireblaj. Elion laboris kiel analiza kemiisto ĉe manĝentrepreno dum jaro kaj duono antaŭ ol ŝanĝi al esplorposteno ĉe Johnson & Johnson Pharmaceuticals.
En 1944, la juna virino povis akiri laboron kiel asistanto al George H. Hitchings ĉe la Burroughs-Wellcome farmacia firmao (nun GlaxoSmithKline). En ŝia laboratorio, la sciencisto iris el fakulo pri organika kemio en la kampojn de biokemio, imunologio, farmakologio ...
Estis tempo kiam nukleaj acidoj ankoraŭ estis malbone komprenitaj (la strukturo de la duobla helico estis malkovrita en 1953), sed Elion kaj Hitchings hipotezis, ke se la ĉeloj de vivaĵoj bezonis sintezi nukleajn acidojn, ili povus iel bloki la kreskon de bakterioj, parazitoj aŭ kanceraj ĉeloj (kies metabolo estas pli rapida ol tiu de sanaj ĉeloj) enkondukantaj malĝustajn partojn en la korpon. Tiu teorio, konata kiel la kontraŭmetabolita teorio, postulis kompleksajn kemiajn sintezstudojn. La ŝlosilo estis fari molekulojn tre similajn al la pirimidinaj kaj purinaj bazoj de nukleaj acidoj, sed tiel ke ili havis iun strukturan eraron, kiu sukcesis haltigi sian metabolon. Tio estas, Elion kaj Hitchings uzis la biokemiajn diferencojn inter normalaj homaj ĉeloj kaj patogenoj (malsan-kaŭzantaj agentoj) por dizajni medikamentojn kiuj povis elimini aŭ malhelpi la reproduktadon de specialaj patogenoj sen difektado de gastigaj ĉeloj. Ili tiel moviĝis de metodoj de "provo kaj eraro" al multe pli racia, rekta, kaj finfine efika strategio por dizajni medikamentojn kiuj povis elimini aŭ malhelpi la reproduktadon de specialaj patogenoj sen damaĝi gastigajn ĉelojn. Post du jaroj de laborado en la Burroughs Wellcome-laboratorio, Elion estis devigita elekti inter doktoreco kaj sia tasko ĉe la farmacia firmao. Pro premo de la dekano de la Broklina Politeknika Instituto, kie ŝi faris sian tezon partatempe, la juna sciencisto forlasis siajn studojn por dediĉi sin al la laboro sintezi antimetabolitojn. Kaj paradokse, jarojn poste ŝi fariĝis nobelpremiito sen doktoriĝi. Ŝi neniam gajnis oficialan doktorecon, sed poste estis aljuĝita tri honordoktorecojn fare de George Washington University, Brown University, kaj la Universitato de Miĉigano.
La laboro kun Hitchings donis siajn unuajn fruktojn fine de la 1940-aj jaroj. Ili sukcesis montri, ke "la inhibicio de DNA-sintezo en tumorĉeloj, bakterioj kaj virusoj povus esti atingita per analogoj de nukleaj acidoj". En 1948, Elion unue sintezis diaminopurinon. Ĉi tiu kunmetaĵo malhelpis la kreskon de Lactobacillus casei, integrigante ĝin en la DNA-fadenojn. Klinikaj studoj de ĉi tiu kunmetaĵo montris esperigajn rezultojn en la traktado de leŭkemio. Tamen, kromefikoj rilataj al naŭzo kaj vomado ankaŭ estis observitaj. Malgraŭ la malsukceso, Hitchings kaj Elion ne ĉesis labori pri ĝi. Tri jarojn poste, ili sintezis du derivaĵojn kiuj malhelpis purinbiosintezon: 6-tioguanino kaj 6-merkaptopurino. Precipe grava estis mercaptopurino: konsiderata la unua efika kontraŭkancera drogo en la batalo kontraŭ infana leŭkemio, ĝi pliigis la postvivadon de infanoj de 3 ĝis 12 monatoj.
Iliaj rezultoj kondukis al la rapida aprobo de la drogo fare de la usona Administracio pri Manĝaĵoj kaj Medikamentoj (FDA). La sintezo de merkaptopurino sendube markis turnopunkton en la historio de medicino: la komponaĵo estas nuntempe uzata en kombinaĵo kun aliaj drogoj en pacientoj kun akra limfoida leŭkemio. Per tio, la prognozo de ĉi tiu malsano estas multe pli favora, ĉar ĝi eliminas 80% de la kazoj, kaj la infanoj, kiuj venkas ĝin, atingas plenaĝecon.
La laboro de Gertrude B. Elion plu kondukis al resanigaj terapioj. En 1950 alvenis pirimetamino, medikamento kiu sukcesis trakti malarion. La listo de drogoj baldaŭ komencis kreski per trimetoprimo aŭ azatioprino. En ĉi tiu dua kazo, ili povis pruvi ĝian efikecon kiel imunosubpremanto en transplantitaj pacientoj. Aliaj malordoj, kiel guto, reŭmatoida artrito aŭ lejŝmaniozo, estis finfine kontraŭbatalataj danke al la laboro de ambaŭ esploristoj.
Kiam Hitchings retiriĝis en 1967, Gertrude B. Elion daŭre laboris kiel estro de la la Sekcio de Eksperimenta Terapio ĉe Boroughs Wellcome. Monatojn poste alvenis acikloviro, konsiderata kiel la unua kontraŭvirusa medikamento kiu blokis la reproduktadon de la herpeta viruso. Elion retiriĝis en 1983, sed ŝi ne rezignis sian entuziasmon por scienco. Ŝi daŭriĝis kiel emerita esploristo, helpante en la evoluigo de la unua kontraŭaidosa medikamento: zidovudino ( AZT ).
Ŝi ankaŭ laboris por la usona Nacia Kancer-Instituto, la Usona Asocio por Kankro-Esplorado, kaj la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kvankam ŝia plej granda esplorado, kaj por kiu ŝi estis premiita la Nobel-premio pri Fiziologio aŭ Medicino de 1988 kune kun George Hitchings kaj James W. Black, estas la studo de la biokemiaj diferencoj inter normalaj kaj patogenaj homaj ĉeloj por desegni medikamentojn kiuj povus elimini aŭ malhelpi la reproduktadon de apartaj patogenoj sen damaĝi gastigajn ĉelojn, aliaj premioj kiujn ŝi ricevis inkludas la National Medal of Science (1991) kaj la Lemelson-MIT Lifetime Achievement Award (1997). En 1991, ŝi iĝis la unua virino induktita en la Nacia Famhalo de Inventistoj.
Feldberg
Feldberg (germane: "kampa monto") havas diversajn signifojn. Interalie temas pri
Hajni Kemény
KEMÉNT Hajni (keme:nj) estis hungara poetino naskita en Temeŝvaro la 17-an de aŭgusto 1901 kaj mortinta en Temeŝvaro la 7-an de septembro 1921.
Éva Janikovszky
Éva Janikovszky [janikovski], hungare Janikovszky Éva, Esperante Eva Janikovszky estis hungara verkistino.
Éva Janikovszky naskiĝis, kiel Kucses Éva [kuĉeŝ] la 23-an de aprilo 1926 en Szeged. Ŝi mortis la 14-an de julio 2003 en Budapeŝto.
Biografio
Éva Janikovszky frekventis universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto, ŝi iĝis diplomita instruistino. Ŝi havis postenojn en diversaj eldonejoj ĝis la emeritiĝo en 1987. Ŝi komencis sian karieron en 1957 sub pseŭdonimo Kispál Éva. Resume ŝi verkis 32 verkojn tradukitajn al 35 lingvoj. Unuafoje en 1960 aperis la pseŭdonimo Janikovszky Éva, ŝi verkadis precipe porjunularajn verkojn. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2003, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
ISO 3166-2:TG
ISO 3166-2:TG estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Togolandon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas <tt>TG</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Togolando. La dua parto estas unu litero.
Feldkirchen
Feldkirchen havas diversajn signifojn:
Stefania Belmondo
Stefania BELMONDO [stefAnja belmOndo],naskita la en Vinadio, estas eksa skiistino itala. Ŝi gajnis 10 olimpikajn kaj 13 mondĉampionadajn medalojn.
Ŝi debutis en mondpokala konkurso en 1986 kaj retiriĝis en 2002. Dum la inaŭguro de la Vintraj Olimpikoj 2006 ŝi havis la honoron ekbruligi la olimpikan flamon en Torino.
Teritoria komunumo
Teritoria komunumo estas ĉiu administracia partigaĵo sub la nivelo de la Ŝtato (Ŝtato-nacio kiel Francio, aŭ Ŝtato-multnacio kaj Federacia Ŝtato kiel Usono, Unuiĝinta Reĝlando kaj Germanio) kondiĉe ke tiu administracia partigaĵo estu regata de balotita pridiskuta asembleo aparta de la Ŝtato : municipoj, urbaj komunumoj, distriktoj,, francaj departementoj, belgaj provincoj, regionoj.
Ĝenerale, la subŝtatoj kaj la konsistigaj nacioj (en Unuiĝinta Reĝlando), aŭ la hispanaj aŭtonomaj komunumoj ne estas konsiderataj kiel teritoriaj komunumoj, sed oni povus kvalifiki ilin per komunumo sui generis ; en Francio, nur Nov-Kaledonio estas komparebla al federacia Ŝtato (aŭ al konsistiga nacio) : tiel, la teritoriaj komunumoj kaj la komunumo sui generis de Nov-Kaledonio konsistigas la francan respublikon (t.e. la landon).
La usonanglaj landoj parolas pri la teritoriaj komunumoj per la termino « local government » se temas pri teritoria aŭtoritato (eĉ se temas pri loka asembleo aparta de la nacia aŭ federacia registaro) kaj pri « local government area » se temas pri la teritorio mem.
Ražice
Ražice estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie. Grava fervojnodo inter urboj Písek, České Budějovice kaj Plzeň.
En la proksima ĉirkaŭaĵo, tre bone epslorebla ankaŭ perbicile, troviĝas ornitologia rezervejo Řežabinec, unikaj mezepokaj fortikaĵoj en Kestřany kaj monumento de husana batalo ĉe Sudoměř.
Partoj de municipo
Municipo Ražice konsistas el du partoj kaj du samnomataj katastraj teritorioj. Al la municipo apartenas ankaŭ domaro Humňany.
De Ronde Venen
De Ronde Venen estas municipo en la nordokcidenta parto de la nederlanda provinco Utrecht.
La komuno havis 34 417 loĝantojn je la 1-a de julio 2006 kaj havas areon de 84,84 km² (de kiu 27,30 km² estas akvo).
Mijdrecht estas la plej granda urbo kaj ĉefurbo de la municipo.
Rampa ranunkolo
Rampa ranunkolo (Ranunculus repens L) estas herba planto el familio Ranunkolacoj.
Priskribo
Tigo: 10 - 50 cm alta, iom haroza, kuŝa aŭ stara kun longaj stolonoj surfacaj (el kio la specia epiteto), formiĝantaj ofte ĉe intersekca punkto el kiu naskiĝas folio.
Folioj: la bazaj, ligitaj al sensulkaj petioloj, havas tri lobojn triangulajn kaj harozajn, ĝisbaze dividitajn. Ĉiu lobo posedas propran petioleton.
Floroj: diametro 2-3 cm; solaj fine de longaj sulkaj pedunkloj naskiĝantaj aksele de folio; sepaloj 5, sterniĝantaj; petaloj 5, flavaj; karpeloj kun mallonga beko.
Fruktoj: akenaro.
Reproduktado: hermafrodita, polenado fare de insektoj.
Kresklokoj
En malsekaj herbejoj, kampoj, vojrandoj, ĝardenoj en Eŭropo, Azio kaj disvastiĝinta en Ameriko. Floras de majo al septembro.
Tiu toksa planto povas kaŭzi morton, same kiel la aliaj ranunkoloj.
Elmenhorst (Stormarn)
Elmenhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bargteheide-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies kaj la administra centro estas la urbo Bargteheide, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Arĉa Kvaropo Bartók
Arĉa Kvaropo Bartók, hungare Bartók vonósnégyes estas mondfama hungara arĉa kvaropo fondita en 1957 en Budapeŝto.
John Lundgren
John Valentin LUNDGREN (naskita la norde de Uppsala, mortis  en Hedemora), pseŭdonimo Rigardanto, estis sveda esperantisto kaj fervoja supera oficisto.
Tanndorf
Historio
Vilaĝo ĉi tiu en la 19.11.1370 unue endokumente menciitis (la dokumento troviĝas en la Ŝtata arĥivo de Rudolstadt) kun aliaj 19 vilaĝoj. Ĝi verŝajne jam detruitis en 1447 dum la Saksia interfratara milito kvankam kelkaj tradicioj parolas ankaŭ pri malapero post la Tridekjara milito. En najbara Käsemarkt troviĝis gastejo kaj dancejo kiun uzis ankaŭ la tanndorf-anoj. En eklezia dokumento de 1466 menciatas impostodevoj de Tannendorf. Bienposedanto pagis la sonorilojn de la kirko de Allendorf kiun li vizitis regule. Kompense dimanĉe oni ne rajtis sonigi la sonorilojn antaŭ ekapero de la veturilo de la mecenato partoprenonta la diservon.