cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arvo Karvinen
Sur la eŭropa kampo Arvo Karvinen laboris i.a. en la EBU komisiono pri kunlaboro kun Eŭropa Unio, EBU komisiono kun evolulandoj, en komisionoj de sociala fonduso de Eŭropa Unio. Lia internacia kariero komenciĝis en la 1960-aj jaroj inter sporto kaj lia pli vasta mondskala kariero en 1976 kiel estrarano de Tutmonda Konsilantaro por la Bono de la Blinduloj (World Council for the Welfare of the Blind). Ekde 1960-aj jaroj li laboris en la finna ligo de vidhandikapitoj kie li ekde 1972 okupis la postenon de ĝenerala sekretario ĝis emeritiĝo.
Lia agado emfazis precipe la trian mondon, i.a. li laboris plurajn fojon en Namibio por fondi rekapabligan centron pro blinduloj, por eduki personaron kaj fortigi organizon de blinduloj. En Zambio la finna ligo de vidhandikapitoj fondis brajlan bibliotekon, evoluis profesian edukadon kaj manlaborajn kondiĉojn. En Ekvadoro oni fondis brajlan presejon.
Kompreneble liaj servoj kaj krea potenco estas konataj ankaŭ sur la nacia kampo. En 1998 li ricevis de la finna prezidento la altan titolon "organiza konsilanto" pro sia plurjara sociala agado por handikapuloj, en- kaj eksterlande ĉefe en la tria mondo. Li spruĉis ideojn pri projektoj, kiun oni tiatempe taksis nekredeblajn. Tamen li ilin kuraĝe antaŭenpuŝis kaj efektivigis. En la finna ligo de viddifektitoj li iniciatis novan laborstrukturon i.a. fondante lokajn asociojn por fortigi porblindulan agadon, kaj aranĝis monkolektadon por fondi produktadon de sonlibroj en 1960-aj jaroj. Li establis regulajn kontaktojn kun decidfarantoj kaj aliaj organizoj. Lia krea potenco daŭris eĉ post emeritiĝo. En Iiris-centro staras kiel lastaj monumentoj de lia iniciatemo rekapabliga korto por infanoj nome ”korto de travivaĵo” inaŭgurita de prezidentino Tarja Halonen somere 2012 kaj ekde de printempo 2013 funkcianta kleriga centro por etaj infanoj. Li aranĝis financadon pere de kunlaboro de internacia kaj lokaj Lions-organizoj.
La sociala aktiveco de Arvo Karvinen emfazas multajn kampojn i.a. li laboris por la bono de edukado kaj dungiĝo kiel estro (angle ombudsman) de la fondaĵo por helpi vidhandikapulojn. En la socio aktivis kiel membro de ”Lions club” (1973–2013). La eblecoj de la volontula kunlaboro ĉiam estis liaj fortoj precipe en la agado de la internacia Lions-organizaĵo.
Fidela esperantisto
En 2009 iniciatis platskriban eldonon de ”Historio de la Esperanto-movado inter la blinduloj 1888-1939" kaj kompletigon per superrigardo de postmilita tempo. Pere de tradukoj nacilingven de la historia verko LIBE celas disvastigi la konon de la Esperanto-kulturo inter viddifektitoj. Esperanto ludis gravan rolon en la funkciigo de internacia kunlaboro de viddifektitoj kaj naciaj blindul-asocioj en kreado de servoj al viddifektitoj. Dum Esperanto-kongresoj oni parolis pri samaj terminoj kiel nun en la kunvenoj de EBU kaj WBU: edukado, metioj, enlaborigo, aliro al informado, sociaj cirkonstancoj, intergriĝo en socion.
Plej vaste Arvo Karvinen disvastigis konon de Esperanto ĉe EBU kaj WBU. Ekzemple dum la ĝenerala asembleo de WBU en Ĝenevo en 2008 partoprenintoj ricevis materialon pri Esperanto, kaj tuj post la kunveno la oficejo de WBU distribuis prezentadon de Esperanto kaj agado de LIBE al 119 landoj, entute al 800 membroj de delegacioj. Krome Karvinen estis intervjuata de reta radio ACB Radio World en Esperanto.
En la kunveno de Tutmonda Konsilantaro por la Bono de la Blinduloj okazinta en Parizo en 1982 Esperanto evidentiĝis utila. Arvo Karvinen prezidis unu komisionon. Kun unu delegito ne eblis komunikiĝi. La problemo solviĝis kiam Arvo Karvinen proponis Esperanton kaj povis gvidi diskutojn uzante la anglan kaj Esperanton. Same okazis en Sauda Arabio (Riadho) en 1984 en la kunveno de WBU.
Siegfried Obermeier
Siegfried OBERMEIER (naskiĝis la 21-an de januaro 1936 en Munkeno; mortinta la en Oberschleißheim) estis germana romanverkisto, precipe kun historiaj temoj.
Ekde 1963 li vivis en Oberschleißheim. Li verkis rakontojn, eseojn, glosojn kaj estis aŭtoro de trideko da romanoj. Por sia verkaro li ricevis medalon Littera kaj kultur-premion de Schleißheim.
Vassili Riis
Vassili Riis (31-a aŭgusto 1910, Pöide parish, Saaremaa – 28-a februaro 1998, Pärnu) estis Sovetia sekureca oficisto, funkciulo, kaj krimuloj kontraŭ la homaro en la insulo Saaremaa.
Li edukigis ĝis la 8-a klaso. Laŭ lia propra deklaro en sia vivresumo, li scipovis la rusan, la germanan kaj ankaŭ Esperanton, kiun li memlernis. En 1926 li fariĝis membro de Komsomolo. En 1932 li estis punita pro politika agado kontraŭ la respubliko de Estonio kaj pasigis kvar jaron en malliberejo. En 1936 li fariĝis membro de la estona Komunista Partio. En junio-julio 1941 li donis skriban permeson por ke 1062 estonaj civitanoj estu arestitaj kaj deportitaj. Inter 1948 kaj 1957 li laboris en pluraj ĵurnaloj, inkluzive de Pärnu Kommunist.
Lia onklo Arseni Riis estis komandanto de la malliberejo Kuressaare kaj estis mortkondamnita en 1941.
Tomb Raider: Legend
Nune la videoludo vendis pli ol tri milionoj da kopioj.
Temo
Lara Croft estas ekkontaktata de sia malnova konato, Anaya Imanu, kiu parolas al ŝi pri ŝtona altaro troviĝanta en Bolivio. Sekvante la informojn de Anaya, Lara alvenas la ruinojn de Tiwanaku, kie ŝi eltrovas multe pli da aferoj ol kiom ŝi imagis: la eblan solvon por malkovri la misterojn de la morto de sia patrino, kiu okazis antaŭ jaroj en Himalajo. Daŭrigante en la historio, la aventuristino eltrovas ke ĝi iel estas ligata al la mistika spado Excalibur, artefakto kun ega povo, kiu lasis proprajn indicojn en mitoj kaj legendoj de multaj malsamaj civilizoj: en sia serĉado, ŝi estas obstaklata de Amanda Evert, sia eksuniversitatkamaradino opiniita mortinta en akcidento okazinta en Peruo en antaŭaj jaroj kaj tamen ankoraŭ vivanta, vigla kaj preta por uzi la ekstrajn povojn de Excalibur.
Ekipado
Lara povas porti nur fusilon krom la duoblaj pistoloj. Se vi jam posedas fusilon kaj vi alprenas alian, tiu ĉi anstataŭigos tiun alian.
Pasquale Scimeca
Pasquale Scimeca (Aliminusa, la 1-an de februaro 1956) estas itala reĝisoro kaj instruisto. Post mezlernejo li translokiĝis al Florenco. Ĉi tie li diplomiĝis pri literaturo fakiĝinte pri nuntempa historio. Li laboras kiel instruisto pri literaturo kaj historio.
En 1989 li fondis la sendependan kunlaboran film-produktejon Arbash Film. Li verkis kaj reĝisoris la unuan filmon en 16 mm, La donzelletta, kiu partoprenis en la Bellaria Film Festival.
En 1992 li faris Un sogno perso, kiu partoprenis la Taormina Film Fest.
En 1993 li reĝisoris la unuan filmon de 35-mm Il giorno di san Sebastiano prezentita ĉe la Venecia Internacia Filmfestivalo, en la sekcio Ŝranko de itala kinarto. La filmo gajnis la Or-Globon de la eksterlanda gazetaro kiel Plej bona unua filmo.
Inter 1994 kaj 1995 li faris dokumentfilmojn: Nel tana del lupo, kiu ricevis specialan mencion ĉe la tria revizio de la dokumenta Premio Libero Bizzarri de San Benedetto del Tronto, L'altra Sicilia kaj Paolo Borsellino.
En 1997 I briganti di Zabut akiris la specialan mencion ĉe la Taormina Film Fest kaj gajnis la grandan premion de la ĵurio ĉe la Storie di Cinema-festivalo en Grosseto, ekspozicio dediĉita al la skriptoj de unuafojaj reĝisoroj.
(13372) 1998 VU6
(13372) 1998 VU6 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Tollo
Tollo estas komunumo de Italio.
Jimera de Líbar
Jimera de Líbar estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la okcidenta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Montĉeno de Arundo. Ĝi estas en la valo de la rivero Guadiaro, en la ĉirkaŭoj de la montaro Sierra de Grazalema kaj la natura parko de Los Alcornocales. Ŝosee estas je 137 km de Malago kaj je 672 km de Madrido.
Ĝi havas devenon el araba setlejo nomita "Inz Almaraz", kiu signifas fortikaĵon aŭ kastelon de virino. Sur tiu kastelo oni konstruis, post la kristana konkero, la preĝejon de la vilaĝo, en kies ĵusa rekonstruo oni trovis restojn de islama tombejo.
Baziliko Santa Croce (Florenco)
La baziliko Santa Croce ("baziliko de la Sankta Kruco") estas la ĉefa franciskana preĝejo en Florenco (Italio). Ĝi havas la statuson de malgrava baziliko laŭ la Romkatolika Eklezio. Ĝi situas ĉe la placo Santa Croce, proksimume 800 metrojn sudoriente de la katedralo Santa Maria del Fiore. Kiam tiu loko estis elektita, ĝi origine estis nur marŝo ekster la urbaj ĉirkaŭmuroj.
La baziliko entenas la tombojn de pluraj eminentaj italoj, inkluzive de Mikelanĝelo, Galileo Galilei, Machiavelli, Foscolo, Gentile, Rossini kaj Marconi. Ĝi do estas ofte kromnomita la "Panteono de Italaj Gloruloj" (Tempio dell'Itale Glorie aŭ Pantheon dell'Itale Glorie).
Pro siaj pentraĵoj famas la Kapelo Bardi.
Gertwiller (stacidomo)
Gertwiller estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Gertwiller, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Sélestat - Saverne (111000).
7661 Reincken
7661 Reincken estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto kaj orgenisto Johann Adam Reincken (1623–1722), centra figuro de la muzika vivo en Hamburgo kie li loĝis ĝis la legenda aĝo de 99 jaroj. Disĉiplo de Scheidemann, li estis nomumita orgenisto ĉe la Ĉefpreĝejo Sankta Katarina de Hamburgo en 1663. En 1678 li estis kunfondinto de la fama opero de Hamburgo. Reincken estis unu el la ĉefaj reprezentantoj de la arto de ludi la orgenon en Norda Germanio, kvankam sia stilo estis kelkfoje tro virtuoza. Johann Sebastian Bach iris plurfoje al Hamburgo aŭskulti lian majstran ludon.
Vinuesa
Vinuesa [biNŬEsa] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordokcidente de la provinco Sorio kaj en la Komarko Pinares (Komarko Pinaroj) en la nordokcidento de la provinco.
Distrikto Sokolskoje (Niĵnij-Novgoroda provinco)
Administra centro de la distrikto estas urbotipa loĝloko Sokolskoje.
Vinuesa
Gia loko, ĉe la montaroj Picos de Urbión kaj Cebollera, je alto de 1107 m super marnivelo, faras ĝin grava turisma altiraĵo kiu kuniĝas al ties forsta riĉeco. Ĝi estas borde de ĵus ekfluinta rivero Douro, nuntempe bremsita per la Akvobaraĵo Cuerda del Pozo, kaj funkcias kiel ĉefurbo de la komarko Pinaroj.
(6331) 1992 FZ1
(6331) 1992 FZ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Vinuesa
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 143,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 837 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 630 loĝantojn el la 1960-aj jaroj.
Ĝi distas 33 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn El Quintanarejo, Santa Inés (jam senhoma) kaj Vinuesa. Vinuesa limas kun la jenaj municipaj teritorioj: norde kun Montenegro de Cameros; oriente kun El Royo kaj Soria; sude kun Soria kaj Cidones; kaj okcidente kun Salduero, Molinos de Duero kaj Covaleda.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 99 hektarojn, nome 1 % de la teritorio kaj la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierras de Urbión y Cebollera, okupanta 1 540 hektarojn, nome 11 % de la teritorio.
En la kadro de la glaĉeraj lagetoj de la montaroj de la areo, en la teritorio de Vinuesa estas la plej fama el ili, nome la "Laguna Negra" (Nigra Lageto), tiel nomita ĉar desupre la akvoj aspektas nigraj, kvazaŭ la lageto estus tre profundaj, Tamen oni konstatis, nur inter 8 kaj 12 m. Ĉiuokaze la supozita profundeco de la lageto rezultis en legendoj, kiel supozita senfundeco kaj konekto rekte kun la maro tra grotoj, supozita bestego kiu vivas funde kaj voras keptitojn kaj plej konata el ili la poemo "La tierra de Alvargonzález" el la libro Campos de Castilla de Antonio Machado, en kiu du filoj murdas sian patron kaj ĵetas la kadavron al la lageto, kio rezultas en ilia propra tragedio.
Krome estas la rivero Doŭro kaj ties alfluanto Revinuesa. Sur la rivero Doŭro oni konstruis la Akvobaraĵon Cuerda del Pozo, kiu inundis la loĝlokon La Muedra kaj romian ponton. La rilata akvorezervejo liveras trinkakvon por provincaj ĉefurboj Sorio kaj Valadolido. Ĝi havigas ankaŭ akvon por irigacio de 26 000 ha. La bordo utilas kiel turisma altiraĵo ĉe lokoj kiel Playa Pita kaj Las Cabañas. Eblas tie praktiki akvosportojn. Krome la akvobaraĵo havas asocie energigenerejon inaŭgurita en 1958 por 6080 kW.
Ĉe montaro Urbión elstaras la propra montopinto Pico de Urbión kun 2228 m, Zorraquín de 2091 m s.m.. Aliflanke estas Portillo de Pinochos, Castillo de Vinuesa (2062 m s.m.), Cerro del Buey kaj Peñas Negras. Arbaroj estas de pinoj, fagoj, kverkoj, ktp.
Historio
Fine de la 16-a jarcento oni ekkonstruis la preĝejon kaj en tiu epokoj estis plendoj pri brutobredado kontraŭ Sorio kaj Covaleda. En 1775 Karolo la 3-a havigis la titolon de villa kun foruoj kaj la simbolo de la pilorio kaj tiel la definitivan sendependecon disde Soria.
La militoj de la 19-a jarcento malfavore tuŝis la lokon kun alveno de francaj trupoj en la 18a de Julio 1809 dum la Hispana Milito de Sendependigo kaj la Karlismaj Militoj, Tial okazis forta elmigrado ĉefe al Hispanameriko, kio pliigis la abandonon de la areo, sed ankaŭ revenigis riĉecon de elmigrintoj por plibonigo de vivnivleo. Ĉiuokaze dum la 20-a jarcento pluis la elmigrado same kiel ĉe aliaj lokoj de la provinco kaj de la regiono.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, lignoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun fungokolektado, kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj, la pilorio, tradicia arkitekturo, palacoj de nobelaj familioj riĉigitaj per la lankomerco, la Nigra Lageto kaj proksima Akvorezervejo Cuerda del Pozo.
(10597) 1996 TR10
(10597) 1996 TR10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Biologia interagado
En ekologio, biologia interagado estas la efiko kiun paro de organismoj kiuj vivas kune en komunumo havas unu sur alia. Ili povas esti ĉu de la sama specio (intraspecia interagado), aŭ de diferencaj specioj (interspecia interagado). Tiuj efikoj povas esti mallongdaŭraj, kiel polenigo kaj predado, aŭ longdaŭraj; ambaŭ ofte forte influas la evolucion de la specioj implikitaj. Longdaŭraj interagado estas nomata simbiozo. Simbiozoj gamas el mutualismo, profita al ambaŭ partneroj, ĝis konkurenco, damaĝa al ambaŭ partneroj. Interagado povas esti rekta, aŭ tra perantoj kiel komunaj rimedoj aŭ komunaj malamikoj. Tiu tipo de rilato povas esti montrata per pura efiko bazita sur individuaj efikoj en ambaŭ organismoj ekster la rilato.
405 Thia
405 Thia estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita, la, de la franca astronomo Auguste Charlois, elde la observatorio de Nico.
Nomo
Ĝia nomo venas de tiu de la titanino Teja (greke Θεία) de la helena mitologio.
Svatoňovice (Karlovice)
Svatoňovice (Swatonowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Karlovice. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km nordoriente de Karlovice. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Svatoňovice situas en katastra teritorio Karlovice kun areo 10,21 km².
Grabowhöfe
Grabowhöfe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Usona Mez-Okcidento
La Usona Mez-Okcidento (anglalingve , aŭ pli simple ) estas granda geografia regiono de Usono, kiu entenas la ŝtatojn de la Grandaj Lagoj kaj la plej grandan parton de la "Corn Belt", ĝis la grandaj okcidentaj ebenaĵoj. La Usona Mez-Okcidento konsistigas vastan produktejon de tritiko, kaj estas cetere la koro de kampara Ameriko. Tiu regiono tamen ankaŭ estas pluraj gravegaj usonaj urboj, ekzemple Ĉikago, Sankta-Luizo, Milwaukee, Minneapolis, Klevlando kaj Detrojto.
Geografio
La mez-okcidentaj ŝtatoj ne vere situas en mez-okcidenta Usono, sed pli precize en la nordokcidenta parto de la usona centro.
Eŭklido de Megara
Biografio
Eŭklido naskiĝis en Megara en 430 a.n.e, laŭ la julia kalendaro, kaj poste translokiĝis al Ateno, kie iĝis disĉiplo de Sokrato ĝis lia morto. Post la ekzekuto de sia instruisto, en kiu ĉeestis Eŭklido mem, laŭ Fedono de Platono; revenis al Megara akompanata de aliaj disĉiploj kiuj timigitaj rifuĝiĝis en lia hejmo.
Spite la fakton, ke oni ne konservas verkon lian, li estas citita en kelkaj verkoj de la Antikveco.
La filozofio de Eŭklido estis sintezo de la ideoj de la elaja kaj sokrata skoloj. Ĝi identigis la elajan ideon “la Unuulo” kun la sokrata de la “formo de Dio”, kiu estis nomita “Racio”, “Dio”, “Menso” kaj “Saĝeco” inter aliaj. Tiu ideo estis laŭ Eŭklido la vera esenco de la esto, kaj havis la proprecon esti eterna kaj neŝanĝebla. Kiel li diris: “La io Bona estas Unuo, sed ni povas nomi ĝin per multaj aliaj nomoj, foje saĝeco, alifoje Saĝeco, alifoje Dio, alifoje Racio.” Li deklaris: “la malo de io Bona ne ekzistas”. Kvankam eble ŝajnas, ke tiuj doktrinoj kontraŭdiras la empirian realon, laŭ Eŭklido, ĉar la ne-esto ne povas ekzisti neestante speco de esto (kaj tiel jam ne estas neesto), kaj ĉar la esenco de la Esto estas la Bono, la malo de la Bono ne povas ekzisti. Liaj heredantoj, la stoikuloj, inaŭguris la skolon de logiko plej gravan en la antikveco post la Peripatetisma skolo de Aristotelo.
Morsbach (Francio)
Morsbach [prononcu "Morsbaĥ"] estas komunumo de Francio, en la pleja nordoriento de la lando. Ĝi apartenas al la francia departemento Moselle kaj al ties arondismento Forbach. Historie, la komunumo apartenas al la kultura regiono Loreno, kiu dum sia ekzisto ĉiam lingve kaj kulture iel situis inter Francio kaj Germanio. Al tio aludas la germanlingva nomo.
La komunumo ne konfuziĝu kun la samnoma komunumo Morsbach en Germanio.
Geografio
La vilaĝo situas laŭ la rivereto Morsbach.
Profesoro Moriarty
Profesoro Jakobo Moriarti (Professor James Moriarty) estas neĉefa literatura fikcia rolulo en la Ŝerloko Holmso serio de krimaj rakontoj fare de Arthur Conan Doyle. Profesoro Moriarti estas la plej granda kaj plej fama malamiko de Ŝerloko Holmso.
Kreo
Inter la jaroj 1891-1893, Doyle publikigis dudek kvar novelojn en la Strand-gazeto, priskribante diversajn misterojn solvitajn fare de Ŝerloko Holmso. Holmso rapide iĝis kara kaj ŝatata rolulo, sed verkado de Holmso-rakontoj malatentis Doyle de aliaj temoj pri kiuj li estis interesita. Li mem esperis famiĝi verkante historiajn romanojn, ne detektivajn rakontojn. Tial, li decidis mortigi Holmso en unu el siaj rakontoj, por ke li povu turni sin al aliaj aferoj. Tiucele, en la rakonto "La Fina Problemo", Doyle kreis la rolulon de Moriarti, la nura krimulo priskribita kiel egala al Holmso, kaj tial lia plej granda malamiko. Ĉe la fino de la rakonto la du roluloj batalas unu la alian kaj Holmso kaj Moriarti kaŭzas unu la alian morton. La celo estis ke la heroa morto de Holmso kontentigus la legantojn de Doyle.
Aperoj
Sekvante la premon kreitan sur Doyle por revivigi Holmso, kaj sekvante la financan tenton kiu akompanis la reanimadon de liaj rakontoj, Doyle revivis la detektivon en la rakonto " La Aventuro de la Malplena Domo ", en 1901. En tiu rakonto estas rivelita al Watson ke li estis malĝusta en sia takso, ĉar Holmso sukcesis (uzante la luktarton de Bartitsu) frapi Moriarti en la Reichenbach Akvofaloj proksime de la urbo Meiringen, kaj li estis mortigita dum Holmso pluvivis. Malgraŭ la morto de Moriarti, Doyle daŭre uzis sian rolulon nerekte. En la "Empty House Affair" estas dirite ke kelkaj el la altrangaj membroj de la krima organizo de Moriarti daŭre funkciigis, same kiel la deputito de Moriarti, kiu provis asasini Holmso. Post tio, Moriarti estas plurfoje menciita fare de Holmso, aŭ kiel plendo ke ekzistas ne plu fiuloj kiel li, aŭ kiel komparo inter li kaj alia krimulo. En 1915, Moriarti prenis pli aktivan rolon en la libro The Valley of Fear de Doyle, kiu okazas antaŭ la rakonto The Final Problem. Moriarti estas menciita komence de la rakonto, kiam Holmso sciigas ke li ricevis inteligentecon pri la organizo kaj unu el ĝiaj krimoj, kaj pruvas al Scotland Yard Inspector MacDonald ke la profesoro estas krimulo, laŭ la posedo de Moriarti de pentraĵo kiu kostas. multe pli ol la meza profesora salajro. Ĉe la fino de la rakonto, la murdo de unu el la ĉefroluloj en la libro estas menciita, kaj Holmso diras ke ĝi estas la laboro de Moriarti.
En aliaj artaĵoj
Kiel la ĵura malamiko de Holmso, profesoro Moriarti ankaŭ aperas en preskaŭ ĉiuj adaptiĝoj de la Holmso-rakontoj, kiel ekzemple en la filmo Sherlock Holmes kaj ĝia daŭrigo, Ŝerloko Holmso: Ludo de Ombroj, en la serio Elementary, same kiel en la BBC- mini-serie de 2010, Ŝerloko. Kun la paso de la tempo, Moriarti komencis esti konsiderita la nomo de potenca kaj danĝera krimulo, kaj tial la rolulo de Moriarti aperas, estas menciita, aŭ estas insinuita en rakontoj senrilataj al Holmso, kiel ekzemple en la filmo " Elite Gentlemen ", en kiu li aperis kiel la ĉefa fiulo kontraŭ kiu batalas la sinjoroj. Lia rolulo ankaŭ aperas en du epizodoj de la sciencfikcia serio, " Star Trek: The Next Generation ", kaj ankaŭ aperos en la tria sezono de " Star Trek: Picard ".
Treptow-Köpenick
Treptow-Köpenick estas unu el 12 urbodistriktoj de Berlino, la ĉefurbo de Germanio. La urbodistrikto kovras areon de 168,42 kvadrataj kilometroj kaj fine de novembro 2009 havis 240 975 loĝantojn - tio rezultigas loĝdenson de 1 430 loĝantoj po km². La distrikto Treptow-Köpenick inter la jaroj 1949 kaj 1990 situis en orienta Berlino, la ĉefurbo de GDR. En la reunigita urbego ĝi konsistigas la sudorientan periferion de la urbo, kaj konatas pro vastaj lagoj (aparte la Großer Müggelsee, la plej granda lago de Berlino) kaj signifaj arbaraj areoj.
Mercurial
Mercurial (angle: "hidrarga") estas libera disa versitena sistemo. Oni ankaŭ nomas ĝin hg, kemia simbolo de hidrargo. Ĝi estas verkita ĉefe en Python kun etaj partoj en C por pli bona rapideco. Aldone, ankaŭ Rust estas uzata por plibonigi rendimenton.
Historio
Mercurial naskiĝis kiam firmao BitMover, kreinto de alia disa versitena sistemo BitKeeper, forprenis senpagajn permesilojn disde verkintoj de Linukso. Unu el ili, Matt Mackall, komencis verkadon de nova versitena sistemo anstataŭ BitKeeper. Kvankam Mercurial ne estis elektita kiel ĉefa versitena sistemo de Linukso, ĝi adis disvolviĝi kaj nun estas uzata far kelkaj grandaj projektoj.
Strukturo
Mecrurial aranĝas diversajn versiojn de projekto kiel orientita necikla grafeo. Ĉiu nodo de la grafeo reprezentas certan staton de projekto. Oni identigas ĉiun nodon per haketo de ŝanĝaro (de la angla "changeset") kaj identigiloj de patraj nodoj, do ĉiu nodo havas unikan identigilon. Ĉar Mercurial estas disa versitena sistemo, ĉiu laborkopio de projektoj havas kompletan grafeon de versioj.
Dokumentaro
Uzante <tt>hg help</tt>, oni povas legi internajn priskribojn de ĉiu komando. Ekzistas ankaŭ plena libera libro Mercurial: The Definitive Guide (Mercurial: la definitiva gvidlibro).
Projektoj uzantaj Mercurial-on
El la plena listo de projektoj, unu el la plej grandaj estas OpenSolaris - libera operaciumo de Sun Microsystems.
21732 Rumery
21732 Rumery estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rhett Lee Rumery, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Chillicothe High School de Chillicothe (Misurio, Usono).
Giloj
La giloj (en la gila lingvo گیلک, gilaki) estas iranlingva etno kies precipa vivregiono estas la provinco Gilano ("lando de la giloj") en nordokcidenta Irano. Kune kun la mazandarananoj, la giloj konsistigas la "kaspiajn etnojn", kiuj loĝas ĉe la suda marborda regiono de la Kaspia Maro. La giloj parolas la gilan lingvon, kiu estas proksime rilata al la mazandarana lingvo - ambaŭ apartenas al la irana lingvaro.
En 2000 ekzistis ĉirkaŭ 2,4 milionoj da giloj, forta kresko kompare al la stato de 1,9 milionoj da etnanoj en 1990. En 1977, universitato estis konstruita en Raŝto, la plej granda urbo de la provinco Gilano.
Bavois
Bavois estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 781 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Bavois situas en la Vaŭda Mezlando ĉe la sudorienta flanko de la ebenaĵo de la rivero Orbe. La okcidentan limon de la komunumo formas la Kanalo de Entreroche, kiu estis konstruita en la 16-a jarcento por konekti la riversistemojn de Rodano kaj Rejno. En okcidento de la komunumo etendiĝas la marĉo Marrais des Puits. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Bavois, Les Bordes kaj Le Coudray, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,34 km², de kiuj 15,1% estas kovritaj de arbaro, 75,7% servas por agrikulturo kaj 7,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bavois limas en nordo al Chavornay, en nordoriento al Penthéréaz, en sudoriento al Goumoens-le-Jux, en sudo al Oulens-sous-Echallens, en sudsudokcidento al Eclépens, en sudokcidento al Orny, en okcidento al Pompaples, kaj en nordokcidento al Arnex-sur-Orbe.
Trafiko
Tra Bavois pasas la kantona ĉefvojo n-ro 134 de Chavornais al Villars-Sainte-Croix kaj la svisa aŭtovojo A1, kiu sur al komunumo estas kunigita kun la svisa aŭtovojo A9 kaj kies plej proksima alveturejo situas du kilometrojn sude de la komunumo en Oulens-sur-Echallens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bavois datiĝas el la jaro 1200kiel Bavoies. Dum la romia epoko du aremaj vojoj pasis tra la nuna komunuma teritorio. En Bavois estis trovita tombokampo el la frua mezepoko. Ĝis 1358 Bavois estis la senjora sidejo de la nobela familio de Joux, kiuj estis en la jaro 1263 vasaloj de Petro la 2-a de Savojo. Ili fondis merkatolokon, kiu estis menciita en la jaro 1386 kaj 1403, sed tiam jam disfalis. Sub la berna regado la loko estis administrita de 12-persona konsilio kaj apartenis al la Voktejo Yverdon. Ek de la Helveta Revolucio de 1798 ĝis fino de 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Orbe, kiu tiam surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nove kreita Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
La Victoria (Venezuelo)
La Victoria [labikTOrja] (la venko), fondita kiel Nuestra Señora de La Victoria (Nia Senjorino de la Venko), estas urbo de la ŝtato Aragua, Venezuelo, ĉefurbo de la municipo José Félix Ribas. Ĝi estas je 550 msm de alto inter la bordoj de la riveroj Aragua kaj Calanche ĉe la Marborda Montaro. Situa ĉe la Regiona Aŭtovojo de la Centro, kiu ligas Karakason kun Valencio kaj ĉe vojkruco al Colonia Tovar kaj a la centraj ebenaĵoj. El la 1960-aj jaroj ĝi disvolviĝis industrie, kio generis grandan demografian kreskon konduke al la kunformado de multopa kunurbaro en la urboj Las Tejerías, El Consejo kaj San Mateo. En 2011 ĝi havis 143.468 loĝantojn.
(16391) 1981 EM40
(16391) 1981 EM40 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Sveda blokludo
Teamantoj laŭvice provas batfaligi lignajn bastonetojn ĉe la flanko de la alia teamo, oni havas po ses provojn en ĉiu atako. Ekzistas kelkaj limigoj kaj reguloj rilate al ĵettekniko por la bato, ordo de bato laŭ nivelo de la bastonetoj ktp. La reguloj varias de regiono al regiono, sed la fina celo de la ludo estas faligi la Reĝon antaŭ ol kontraŭulo faligas ĝin.
Gazono, grundo, asfalto, sablo kaj eĉ neĝo estas taŭgaj por ludi la svedan blokludon. La simpleco de la ludiloj ebligas memprodukti siajn proprajn.
Ludiloj
4 markiloj (30×2×2 cm, kun pintoj je unu flanko): per ili oni markas la limojn de la kampo.
10 malgrandaj "Kubboj" (15×7×7 cm): la plej aktiva figuro en la ludo. Komence ĉiu teamo havas po kvin. Dum la ludo la teamo provas bati ilin sur la ludareo de alia teamo uzante la ĵetbastonetojn.
1 Granda kubb estas Reĝo (30×9×9 cm, ofte ornamita per krono kaj bele pritondita): la faligo de la Reĝo estas la celo de la ludo.
Opcioj"Foje eblas uzi maldikan rubandon por pli bone marki la limojn de la kampo. Povas esti aldonita unu plia paro de markiloj por marki la centran linion."
La nombro de ludantoj
En oficialaj ludoj eblas ludi 1×1 kaj 2×2, neformale kiel ofte uzita eblo estas 3×3 kaj 6×6. Konsidere, ke laŭ la reguloj en unu atako ĉiu teamo ricevas po 6 ĵetprovojn, la ĵetbastonetoj devas esti disdivigitaj egale inter ĉiuj ludantoj.
Grandeco
Ĝenerala grandeco de la ludkampo dum internaciaj konkursoj estas 5×8 metroj. Sed dum neformalaj matĉoj, se oni ludas en familia/amika rondo, aŭ ludas infanoj, aŭ se oni ludas la unuan fojon, la kampo povas esti malpli granda. La grandeco povas esti 7×5 m, 5×2 m aŭ laŭ preferoj de la ludantoj. Krome, ĝi povus esti 10×6 m aŭ 15×7 m, se la ludantoj sentas, ke estas pretaj por tia grandeco. La kampa grandeco devas ĉiam esti nekonstanta kaj egali la nivelon de ludantoj, tiel la ludo nur profitos.
Markado
Post kiam la ludantoj decidis pri la grandeco, ili markas la angulojn de la rektangula kampo per 4 markiloj. La ludkampo havas flankajn liniojn, ili estas pli longaj, kaj la bazajn liniojn, ili estas pli mallongaj. Centra linio estas paralela al la bazaj kaj estas ĝuste inter ili, ĝi dividas la kampon en du duonojn —  ludareoj de kontraŭuloj.
Komenca dismetado de figuroj
Sur du bazaj linioj, de markilo al markilo ĉe egala distanco unu de la alia, oni metas malgrandajn kubbojn, po kvin sur ĉiu flanko. Granda reĝa kubbo estas en la centro, ĝi difinas la centran linion kiu disigas la kampon de la ludo.
Ĵetado
La ludanto tenas la ĵetbastoneton je unu fino, la brako estas sube kaj iomete malantaŭe por svingi kaj, sen devojiĝi al la flanko, moviĝas antaŭen al direkto de la celo. Eblas ĵeti kun iometa turno aŭ sen ĝi. Gravas, ke en la momento kiam la ĵetbastoneto forlasas la manon, la ludanto staru sur la tero kaj ne faru paŝon antaŭen.
La komenco de la ludo
Du ludantoj staras sur sia baza linio kaj samtempe ĵetas la bastonetojn, tiu kies ĵetbastoneto falis pli proksime al la Reĝo sen tuŝi ĝin, akiras por sia teamo la rajton ataki unue. La ludanto kies bastoneto tuŝis la reĝon, aŭtomate perdas la rajton havi unuan movon; se ambaŭ ludantoj tuŝis, la ĵeto estas ripetota.
Prado de la Vega (metroo de Madrido)
Prado de la Vega (Herbejo de la Valo) estas stacio sur linio ML-2 de Metro Ligero Oeste, situanta apud la Aŭtoŝoseo de Carabanchel (M-502) en Pozuelo de Alarcón.
Sveda blokludo
Nivelo de figuroj
Kampa kubb (malalta nivelo) — estas figuroj en la kampo inter la bazaj linioj de la kontraŭuloj (sed ne sur ili). Devas esti forbatitaj unue.
Prado de la Vega (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Sveda blokludo
Nivelo de figuroj
Baza kubb (meza nivelo) — estas sur la bazaj linioj. Atakendaj nur se en la ludareo de la kontraŭa teamo ne restis Kampaj kubboj. Se la Baza kubbo estis batita akcidente, ne en sia vico, ĝi devas reveni al sia loko en la vertikala pozicio.
Granda kubb (la plej alta nivelo) — "Reĝo", estas lokita en la centro de la kampo, precize inter la bazaj linioj de la kontraŭuloj. Atakenda lastvice, nur se ĉiuj Kampaj kaj Bazaj kubboj estas forbatitaj. Se la Reĝo hazarde estas faligita ne siavice, la atakanta teamo malvenkas.
Malaltnivelaj kubboj en la ludo povas ŝanĝi sian nivelon, se estas ĵetitaj en la kampon, Granda kubb (la Reĝo) ĉiam havas la plej altan nivelon.
Ĉefaj etapoj de la ludo
La ludo havas 3 etapojn (ekskluzive la antaŭludon por havi la unuan movon):
Poste estas vico de la alia teamo kaj ĉio ripetiĝas ĝis venko de unu el la kontraŭuloj. La dua kaj tria etapo povas ne okazi se la ludanto forbatis nenian kubbon dum la tuta atako.
Atako
Estas tute ne grave kiel la ĵetbastonetoj estos disdonitaj inter membroj de unu teamo, la teamo decidas tion mem. Estas malpermesita ĵetado de bastonetoj de du ludantoj samtempe aŭ ĵetado de kelkaj bastonetoj samtempe.
Ĵetlinio
Linio de kiu ludantoj faras sian atakon. Ĝi estas determinita pere de la pozicio de la plej proksima kubbo en la ludareo de la atakanta teamo al la baza linio de la atakata. Tra tiu ĉi kubbo estas imagita linio paralela al la bazo, ĝi estas nomita la linio de la ĵetado. La ludanto povas movi paralele al tiu linio aŭ paŝi malantaŭen, sed restante ene de la flankaj linioj. Do se dum la atako ĉiuj kubboj de la atakanta ludareo estas sur la baza linio, ĝi estos konsiderita kiel ĵetlinio.
Enĵeto
Se post unu atako estis forbatita neniu el kubboj, la kontraŭulo povas tuj komenci sian atakon.
Se estis trafita unu aŭ pli da kubboj (laŭ la reguloj pri la nivelo de la figuroj), la ludantoj de la atakita teamo kolektas ĉiujn faligitajn kubbojn kaj enĵetas ilin en la ludata areo de la kontraŭula teamo. Enĵetado estas nur de la baza linio.
Strategio "Kiam oni ĵetas estas necese konsideri, ke post kiam viaj kubboj estos enmetitaj en la ludatan areon de via oponanto, ili iĝas 'ludantaj' kontraŭ vi kaj laŭ ordo de prioritato oni devos bati ilin en la unua vico. Do la ludanto devas celi ĵeti kubbojn tiel, ke ili restu tuj malantaŭ la centra linio, plej proksime al la linio de ĵeto, kaj falu plej proksime unu al la alia, ĉar tio pliigos la eblon per unu ĵeto forbati kelkajn kubbojn. Krom tio, ne ĵetu la kubbon tro proksime al la Reĝo, ĉar tio pliigos la riskon bati ĝin, kio siavice povas konduki al malvenko."
Eraroj de enĵeto
Se enĵetante la ludanto ne trafis la ludantan areon de la kontraŭulo, li havas rajton reĵeti ĉiun kubbon unufoje, sed nur post ĉiuj aliaj.
Kulovesi
Kulovesi estas lago en Finnlando en provinco Pirkanmaa en komunumoj Sastamala. Ĝia areo estas, longo de bordo , la plej granda profundo , la meza profundo kaj la supermara alteco. Ĝi elfluas al Rautavesi.
Sveda blokludo
Eraroj de enĵeto
Strategio"Ofte la ludantoj en ĉi tiu kazo mezuras la distancon de la Reĝo kaj metas la kubbon malantaŭ ĝi."
Remetado
Kiam ĉiuj kubboj forbatitaj dum la lasta atako estis en la ludareo de unu el la teamoj, la ludantoj de tiu teamo remetas ilin, t.e. starigas vertikale.
Unue la teamo ludantoj-defendantoj decidas, kiu el du finoj de ĉiu kubbo estos konsiderita subo. Poste ne deprenante la subon de la tero kaj ne ŝovante ĝin per la alia flanko (supro) oni starigas la kubbon en vertikalan pozicion, simile kiel oni malfermas pordon.
Se kelkaj kubboj tuŝas unu la alian, ili ekstariĝas kune tiel, ke ili tuŝu unu la alian ankaŭ en vertikala pozicio.
Atako de la Reĝo
Forbato de la Reĝo laŭ la reguloj signifas venkon de la atakanta teamo. En tiu kazo, se la Reĝo estis ĵetfaligita akcidente ne siavice, la atakanta teamo malvenkas.
Ebloj por reguloj
En multaj landoj kaj regionoj, la reguloj povas malsami. Kvankam la reguloj supre estas la plej oftaj, ĉi tie estas kelkaj de la ebloj:
Tio ĉi estas nur la ebloj, kiuj ne estas devigaj, kaj ofte eĉ nedezirindaj.
Angelo Musco
Angelo MUSCO (naskiĝis la 18-an de oktobro 1872 en Katanio - mortis la 6-an de oktobro 1937 en Milano) estis itala aktoro en teatro kaj filmoj. Li estis konata pro siaj komikaj kapabloj kaj ankaŭ por liaj zorge desegnitaj psikologiaj portretoj.
En 1902 Musco kunlaboris kun Nino Martoglio, kiu lin vidis en Romo en Malio de Luigi Capuana kaj I Mafiusi de Giuseppe Rizzotto kaj Gaetano Mosca. Martoglio fariĝis direktoro de la kompanio de Musco en 1907, kaj verkis por li la verkojn San Giovanni Decollatu kaj L'aria del continente. Musco ankaŭ kunlaboris kun Pier Maria Rosso di San Secondo, aŭtoro de la teatra verko Madre, kaj li laboris kun Marinella Bragaglia kaj Rosina Anselmi. Li ankaŭ fondis sian propran teatran kompanion, subtenitan de la kritikisto Renato Simoni kaj de Luigi Pirandello. Ĉi tiu verkis multajn komediojn por li, inkluzive de Il berretto a sonagli (kiun li ludis en Romo).
Musco mortis subite en Milano en 1936, tuj post prezento. Li estis la temo de dokumenta filmo direktita de Giorgio Walter Chili en 1953, C'era una volta Angelo Musco.
Budd Johnson
Albert J. „Budd“ JOHNSON (* 14-an de decembro 1910 en Dallas, Teksaso; † 20-an de oktobro 1984 en Kansasurbo, Misurio) estis usona ĵazsaksofonisto kaj klarnetisto same kiel aranĝisto. Li ne estas konfuzenda kun ĵaz- kaj ritmenblus-pianisto Buddy Johnson
Skeletonado
Antaŭulo de skeletonado oni konsideras demontiĝon sur tobogano (senglitila ligna sledo), disvastigita inter kanadaj indianoj.
Skeletono estas sledo kun ŝtalaj glitiloj kaj pezigita framo, sen direktilo, sur kiu sportisto kuŝas kun la kapo antaŭen al la direkto de movo, kun la vizaĝo suben, uzante specialajn dornojn sur la ŝuoj por direkti la sledon.
Dum la starta rapidigo la sledo iĝas rapida ĝis 40 km/h, kaj maksimuma rapideco atingas 130 km/h. Kompare al bobado kaj sledado skeletonado estas la plej danĝera kaj postulas sekvi la striktajn regulojn. Entuta pezo de sportisto kaj sledo ne devas superi 115 kg en la viraj konkursoj, 92 kg en la virinaj. Ĉe neceso oni permesas pezigi skeletonon per balasto.
Suze Groeneweg
Susanna GROENEWEG, konata kiel Suze GROENEWEG (naskiĝis la en Strijensas, Strijen, mortis  en Barendrecht) estis nederlanda politikisto de la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP). Ŝi estis la unua virino en la Dua Ĉambro de la nederlanda parlamento.
Politika vivo
Groeneweg estis fervora porbatolanto de popola edukado. Ŝi mem estis instruisto en Roterdamo. Groeneweg estis feministo, sed ŝi kontraŭis virinajn organizaĵojn apartajn de la socia movado.
Groeneweg estis estrarano de SDAP dum la revizio de la nederlanda konstitucio de 1917. Parto de tiu revizio estis la pasiva balotrajto por virinoj krom la tuta balotrajto por viroj. En la parlamentaj elektoj de 1918, ŝi iĝis la unua virina parlamentano. Groeneweg restis en la parlamento ĝis 1937.
Krom parlamentano de la Ĝeneralaj Statoj, Groeneweg estis parlamentano de la Provincaj Statoj kaj komunuma konsilantarano de Roterdamo. Ŝi estis aktivulo en la kontraŭalkohola movado, la pacifista movado kaj la kontraŭmilitarista movado.
Literaturo
Reta biografieto pri Groeneweg en la Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland (1992).
(18882) 1999 YN4
(18882) 1999 YN4 estas tre malgranda marsrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Kvankam rigardita kiel apud-tera objekto, ĝia tre klinita orbito tenas ĝin malproksime de Tero: ĝia MOID por la epoko 2457200.5 estas 64,595 milionoj da km.
Plougonver (stacidomo)
Plougonver estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Plougonver, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Funkeado
Funkeado nomiĝas ekde la 1990-aj jaroj en Brazilo muzikstiloj, kiuj miksas brazilan muzikon kun funko. Tio validas aparte por la muziko de nordorienta Brazilo. Tie ekzistas kiel variaĵoj koko-funkeado, marakatuo-funkeado aŭ foroo-funkeado, en Rio-de-Ĵanejro ankaŭ sambo-funkeado. Funkeado parte kongruas kun Mangue Beat.
Istentales
La Istentales estas sarda muzika bando starigita en 1995 fare de muzikisto el Nuoro nome Gigi Sanna.
Etimologio
La nomo de la bando devenas de la sarda nomo de Oriono, unu el plej gravaj konstelacioj en la ĉieloj de la norda duonglobo. Ĉi tiu konstelacio servis ekde antikvaj epokoj kiel gvido por paŝtistoj kaj agrikulturistoj, kaj do estas taksata kiel grava en la kolektivaj imago kaj kulturo de la sarda popolo.
Muzika ĝenro
La muzikstilo de la bando enhavas miksaĵon de propraj sonoj de tradicia sarda muziko kun pli modernaj. La muzikgrupo kantas plejparte kantojn en la sarda, sed foje troviĝas kanconoj ankaŭ entute en la itala.
Albumoj
Ekde 1995, la bando eldonis la jenajn:
Klotoido
Klotoido, ankaŭ nomata Eŭlera spiralo kaj Spiralo de Cornu, estas ebena kurbo, kies kurbeco varias proporcie al la distanco mezurita laŭ la kurbo.
La ekvacioj de la klotoido unue estis papere dokumentitaj en 1694 fare de la svisa matematikisto Jakob Bernoulli. Tamen, li nek desegnis ĝin nek kalkulis ĝin nombre. Tio estis farita fare de la svisa fikikisto Leonhard Euler en 1743, kiam li retrovis la ekvaciojn dum studado de spirale volvitaj risortoj. Tamen, li ne sukcesis pri determini la limesojn finpunktojn ĝis 1781. En 1874, la ekvacioj denove estis sendepende malkovritaj kaj ekzamenitaj fare de la franca fizikisto Alfred Cornu en difraktokalkuloj. En anglosaksa literaturo, ĝi estas tial kutime referita kiel la spiralo de Euler (Cornu).
Ekvacio
Se l estas pozitiva la kurbeco estas pozitiva, se l estas negativa la kurbeco estas negativa, kaj la origino estas trafleksa punkto. Sekvas ankaŭ ke, t.e. ke la vario de la kurbeco estas konstanta por ĉiuj punktoj de la kurbo.
Pri ĉiuj punktoj de la kurbo la angulo de la tanĝanto dependas de la distanco el la origino laŭ la formulo ; notu ke la dua derivaĵo laŭ l de tiu angulo eatas ankaŭ konstanta, pro la difino de kurbeco.
Unuoklotoido kaj ĝeneraligo
Por facileco de kalkulado ofte konsideritas la sekvanta formulado: .
Ekvacio
La ekvacio estas sendependa de koordinatsistemo : Tiu difino ne estas tutmonde adoptata. Anglolingvanoj konsideras la norman Eŭleran spiralon (normalized Euler spiral), kaj adoptas la ekvacion
Parametra formulado
Eblas difini parametre la Eŭleran spiralon per la sekvantaj ekvacioj
kie t estas la parametro, u variablo de kaj la integraloj estas la integraloj de Fresnel.
Ĝeneraligo
Ĉiam pri : la ĉi-supraj parametraj ekvavioj ekvivalentas al unu nura ekvacio formulata en la kompleksa ebeno : kun:
Longo de ka kurbo ĝis la loka punkto : l = t
Angulo de la tanĝanto ĉe tiu punkto :
Loka radiuso de kurbeco :
Limesaj punktoj
La norma Eŭlera spiralo konverĝas al limesaj punktoj kiam l alproksimiĝas al infinito (vidu bildon):
Utileco kaj aplikoj
Klotoidoj havas aplikojn en optiko por difraktokomputadoj. Ili ankaŭ estas vaste uzitaj en fervoja kaj aŭtovoja inĝenierarto por dezajni transirkurbojn inter rektaj kaj kurbaj sekcioj de fervojoj aŭ vojoj. Simila aplikiĝo ankaŭ estas trovita en fotonaj integraj cirkvitoj.
Desegnado de vojaj kaj fervojaj itineroj
La problemo unue ekestis en la fervoja domajno, kiam la rapideco de trajnoj kreskis. Studite de la usona inĝeniero Arthur Talbot (dum fino de la 19-a jarcento), li trovis ke ligo de la rekta linio kaj la arko de cirklo per segmento de klotoido ebligas forigi flankajn ŝokojn kaj permesi moderan linearan pliiĝon de la centrifuga forto.
Sur aŭtovojo, la trajektorio sekvata de aŭtomobilo veturanta kun konstanta rapido kiam la aŭtomobilisto turnas la stirilon je konstanta rapido (t.e. la modifo de la stira angulo estas konstanta) estas klotoido.
Ne estas analitika solvo de la ekvacioj de klotoido, necesas procedi per cifereca integriĝo. Estas tabeloj, kiuj donas la parojn x (l) kaj y(l) por diversaj valoroj de k^2 por interkonekti rekton kun cirklon aŭ rekton kun alia rekto.
Noto: estas ankaŭ necese kalkuli la deklivon (kiu varias kun l, ĉar la radiusa akcelo pliiĝas kun l) de la trafikvojo tiel ke la reago de la veturilo estu kiel eble plej orta al la vojo.
Hestur
Hestur (alinome Hestoy, dane Hestø) estas insulo sur Ferooj. Ĝia nomo signifas en la feroa lingvo ĉevalo.
Geografio
La insulo havas la areon de 5,90 km², situas okcidente de Streymoy kaj sude de Koltur. Ĝia orienta parto estas kruta montoflanko, konvenas per ŝipa alproksimiĝo nur ĉe vilaĝo Hestur. La okcidentan bordon formas krutaj rokmuroj, kiuj donas hejmon por multaj birdospecioj. El ĝiaj, pintaj, pinglosimilaj rokoj famas la Álvastakkur. Sub la birdorokoj troviĝas kavernoj, kiuj kelkfoje estas uzataj por koncertoj. Sur plej suda punkto de la insulo troviĝas lumturo.
Sur la insulo troviĝas kvar montoj: Nakkur (296 m), Múlin (421 m), Eggjarók (421 m) kaj Álvastakkur (125 m). La supro de la insulo estas relative plata areo kun kvar etaj, pitoreskaj lagetoj, el kiuj la plej granda estas Fagradalsvatn, alia estas Hálsvatn.
Populacio
La sola loĝata setlejo de la insulo estas Hestur, kun 35-40 loĝantoj.
Gediminas Kirkilas
Gediminas KIRKILAS (* la 30-an de aŭgusto 1951 en Vilnius) estas litova politikisto. Li estas membro de la Socialdemokrata Partio de Litovio (Lietuvos socialdemokratų partija), kaj de julio 2006 ĝis novembro 2008 estis la ĉefministro de Litovio. La 28-an de novembro 2008 Andrius Kubilius de la konservativa partio Tėvynės Sąjunga fare de la anoj de la litovia parlamento Seimas elektiĝis lia posteulo.
Eduko kaj privata vivo
Gediminas Kirkilas naskiĝis en familio de akademiuloj kaj havas ses gefratojn. Post la abituro en Vilnius (1969) kaj la soldata servo en la sovetia Ruĝa Armeo (1969-1972) li inter la jaroj 1972 kaj 1978 laboris kiel restaŭristo. Sekve li ĝis 1982 studis politikan sciencon en la altlernejo de la Litova Komunisma Partio en Vilnius.
Dum la jaro 2004 Gediminas Kirkilas finis aldonan postdiploman studon en la International Business School de la Universitato Vilnius.
Politika kariero
Gediminas Kirkilas dum la sovetiaj jaroj de Litovio aktivis en pluraj komitatoj de la Litova Komunisma Partio. Ekde la jaro 1989 li laboris flanke de la unua sekretario de la centra komitato, Algirdas Brazauskas, unu el la patroj de la ŝtata sendependeco de Litovio kaj posta prezidento kaj ĉefministro de la ŝtato. Ankaŭ post la ŝtata sendependiĝo de Litovio li restis ĉe Algirdas Brazauskas kiel persona referanto.
En la Litova Komunisma Partio, kiu rebabtiĝis Demokrata Labora Partio de Litovio (Lietuvos demokratinė darbo partija, LDDP) li iĝas unua vicprezidanto (1991-1996), sekve li estas ano de la prezida konsilio (1996-2001). Post la fuzio de la partio LDDP kun la Socialdemokrata Partio de Litovio (Lietuvos socialdemokratų partija) li iĝas unu el la vicprezidantoj de la nova komuna partio LSDP.