cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svisa Esperanto-Societo
Aktivecoj
En printempo 2015 SES lanĉis novan kvarlingvan revuon (france, germane, itale kaj esperante) sub la titolo Svisa Espero pri la temoj daŭripovo, lingvopolitiko kaj prezentado de Svislando. La koncepto estas aperigi interesan revuon ankaŭ por ne-esperantista publiko. La unua eldono de la nova Svisa Espero (kies titolo intence aludas al la iama malnova Svisa Espero, kiu ĉesis aperi en 1973) estis sendita al ĉiuj membroj de la du naciaj parlamentoj (nacia konsilio kaj kantona konsilio) al la membroj de la svisa registaro kaj al ĉiuj kantonaj edukdepartementoj kaj centoj da aliaj gravaj publikaj instancoj kaj ĵurnalistoj. En la Universitato de Neŭŝatelo antaŭ la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto estis disdonitaj plurcent ekzempleroj de la nova revuo kaj ankaŭ en aliaj lokoj okazis disdonado.
La 13-an ĝis 16-a de majo 2015 okazis en Neŭŝatelo la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto organizita de ILEI, kiun SES kaj finance kaj per aktivaj kontribuoj kaj kunhelpo kaj per ampleksa raportado en SES informas kaj Svisa Espero subtenis.
Ek de 2016 la svisa film-entrepreno WeidGon funkciigas la jutuban kanalon SvisRaporto, kiun redaktas Nelida Weidmann, kiun Svisa Esperanto-Societo en 2018 nomumis komisiitinon por publikaj rilatoj de SES. Interalie SES subvenciis en 2019 la ĉiutagan filmadon de la 104-a Universala Kongreso de Esperanto en Lahtio, publikigitan en SvisRaporto.
La 30an de aprilo ĝis la 3-a de majo 2020 Svisa Esperanto-Societo en kunlaboro kun Esperanto-Societo Zuriko en Zuriko volis okazigi la Svisajn Esperanto-Tagojn 2020. Pro la pandemio ili okazis la 17-an kaj 18-an de oktobro.
Transports publics du Chablais
Transports publics du Chablais estas fervoja kompanio fondita en 1999 post la kunfandiĝo de kvar etŝpuraj fervojaj kompanioj:
La kompanio funkciigas la fervojajn liniojn: kaj bus-reton de "Chablais vaudois et valaisan".
Civitaluparella
Civitaluparella estas komunumo de Italio.
Cobătești
Cobătești (hungare: Kobátfalva [kobatfalva]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Odorheiu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al la komunumo Șimonești.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1462. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely).
39-a SAT-Kongreso 1966
La 39-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis en Svanviko de la 23-a ĝis la 30-a de julio 1966. Ĝin partoprenis 310 homoj el 12 landoj kaj 4 mondopartoj.
Dum kunveno de la LEA-Komitato estis akceptita propono, farita de SAT-Amikaro, ke la diversaj LEA-oj interŝanĝu delegitojn okaze de siaj respektivaj kongresoj. Tio efektive okazis dum la postaj jaroj.
La kongreson sekvis junulara postkongreso en montara farmbieno meze de la Peak-regiono.
Cenobito
Cenobito estas kristana monaĥo, kiu vivas ne izole, sen en komunumo kun aliaj monaĥoj, kutime en monaĥejo.
La esprimo kontrastas al ermito kaj anakoreto.
Argilŝtono
Argilŝtono estas pelita sedimento (grajngrandeco malpli ol 0,002 mm) kaj konsistas ĉefe el argilmineraloj (ekzemple montmorilonito, ilito kaj Smektito). Kromaj mikspartoj estas kvarco, feldspato kaj karbonatoj. Argilŝtonoj enhavantaj multe da bitumeno nomiĝas oleardezo.
Argilŝtonoj povas havi diversajn kolorojn, ekzemple hel- ĝis malhelgrize, nigra, ruĝa, kaj verda. Pri la koloro respondecas kvantojn da limonito, hematito, klorito kaj organaj karbonkombinaĝoj kiel bitumeno kaj karbo.
Göggingen (Virtembergo)
Göggingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Argilŝtono
Sub premo kaj temperaturo ŝanĝita, ofte maldikfolie fendanta argilŝtono nomiĝas argilardezo. La fendotavoloj de tiu metamorfa ŝtonaĵo iras paralele al la tavoloj.
Eŭropa Investa Banko
La Eŭropa Investa Banko estas organo de la Eŭropa Unio kaj samtempe aŭtonoma jura institucio, kiu kontribuas al la ekonomia helpo de la membroŝtatoj kaj al la ekonomia kaj socia kohero. Ĝi laboras kiel financa entrepreno, serĉas internaciajn merkatojn, liveras pruntojn kaj estas agnoskata je internacia nivelo. Membroj estas la ŝtatoj, kiuj finance kontribuas.
Argilŝtono
Uzado
Argilŝtonoj el ŝvelkapablaj argilmineraloj (montmorilonito) estas uzataj en la briko- kaj ceramikaĵfaranta industrio.
Eŭropa Investa Banko
La 29-an de majo 1990 la Eŭropa Investa Banko membriĝis en la Eŭropa Banko por Rekonstruo kaj Evoluigo, eŭropa banko kreita por helpi la ekskomunismajn landojn en Eŭropo kaj Centra Azio en la transiro de planekonomio al libera merkato. La du bankoj ne konfuziĝu, same ne la Eŭropa Centra Banko, kiu eldonas la valuton Eŭro.
Fuenkaralo
Fuenkaralo, en hispana origine Fuencarral, estas kvartalo de Madrido (Hispanio), situanta norde de la ĉefurbo, kiu enhavas la iaman municipan teritorion de la iama vilaĝo Fuencarral, kiu estis aneksita al la urbo Madrido per dekreto de 10a de novembro de 1950. Administre ĝi apartenas al la municipa kvartalo Valverde de la distrikto Fuencarral-El Pardo.
La kvartalo estas populare konata en Madrido kiel Fuencarral pueblo (Fuenkaralo vilaĝo) pro sia deveno kaj por distingi ĝin el la strato Fuencarral.
József László (filmreĝisoro)
LÁSZLÓ József (la:slo:) estas rumanihungara fotisto, filmreĝisoro naskita en Târgu Mureș la -an de 1987.
Kariero
József László diplomiĝis en universitato EMTE de Kluĵo en 2010. Li gajnis la rumanan ĉefpremion pro filmo La kapo (Très Courts). En 2007-2009 li estis ekstera kunlaboranto kiel kameristo de la hungara elsendo de Televido de Kluĵo, inter julio 2010 kaj decembro 2010 kameristo, tranĉisto de Erdély TV de Târgu Mureș.
Scintilado (astrofiziko)
Scintilado estas rapida ŝanĝiĝo en heleco kaj pozicio de astro kaŭzita pro trairo de ĝia lumo tra la atmosfero.
Pritrakto
Por kompenzacii scintiladon dum observado per teleskopoj estas uzataj ekzemple aktiva optiko aŭ adapta optiko.
Spektrogramo
Spektrogramo estas ilo uzata ofte por kolorigi stelojn kaj galaksiojnpor kompreni la komposicion de ili.
13181 Peneleo
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la mita reĝo de Tebo Peneleo, unu el la beotaj estroj de la troja milito. Li estis mortigita de Eŭripilo. Laŭ iuj aŭtoroj, li estis unu el la batalantoj kaŝitaj en la troja ĉevalo.
John Fryer
John Fryer (15-a de aŭgusto 1753 – 26-a de majo 1817) estis la velmastro sur la Bounty, brita ŝipo, kiu famiĝis pro la Ribelo sur la Bounty
Fryer neniam promociiĝis sed servis en la Reĝa Mararmeo ĝis 1812.
Imprimaturo
Imprimaturo aŭ Imprimatur (Estu presata) en la Katolika Eklezio estas oficiala deklaro, kiu povas esti donita fare episkopo al verko pri teologia temo, se tiu verko pretendas esprimi katolikan vidpunkton.
Imprimaturo signifas, ke doninto de ĝi ne trovis en la verko tezojn, kiujn kontraŭas al la doktrino de la Katolika Eklezio, kaj nur tio. Ne temas, ke li samopinias kun la aŭtoro. La celo de imprimaturo estas ne allasi eldonon de verko, kiu kontraŭus al la doktrino de la Katolika Eklezio, kvankam deklarus sin katolika. Ordinare imprimaturon donas episkopo. Por novaj eldonoj kaj tradukoj de Biblio necesas permeso de la Sankta Seĝo aŭ Episkopara Konferenco.
Antaŭ de imprimaturo verko devas ricevi oficialan deklaron “Nihil obstat” (latine Nenio obstaklas), kiu povas esti donita fare de rajtigita eklezia cenzuristo (latine Censor Librorum). Cenzuristojn aprobas episkopo aŭ la liston de cenzuristoj aprobas Episkopara Konferenco por ĉiuj siaj diocezoj. Se episkopo ne donas “Imprimatur”-on al verko, kiu jam ricevis “Nihil obstat”-on, li devas klarigi sian decidon al la aŭtoro.
Se teologian verkon skribis ano de monaĥa ordeno, do antaŭ “Imprimatur” kaj krom “Nihil obstat” la aŭtoro devas de la estro de sia ordeno ricevi permeson, konatan kiel “Imprimi potest” (latine Povas esti presata).
Por novaj eldonoj kaj reeldonoj necesas nova permeso.
La imprimaturo de la Roma Meslibro
En la esperanta eldono de la Roma Meslibro troviĝas (en la itala originalo kaj en esperanta traduko) la sekva imprimaturo:
Kaŭkaza biodiverseco-riĉaĵejo
La kaŭkaza biodiverseco-riĉaĵejo aŭ kaŭkaza biodiverseco-varmpunkto estas tiele elektita fare de la organizaĵo Naturprotekto Internacie kaŭze de la tiea riĉa biodiverseco. Tiu ĉi rilatas la situon de Kaŭkazo, je la tanĝopunkto de Orienteŭropo, Mediteranea regiono kaj Okcidentazio.
Difino
Tiu regiono, kiel vidite fare de Naturprotekto Internacie konstituas areon de 532 658 kvadrataj kilometroj, kaj ampleksas Kartvelujon, Armenujon (nordon kaj orienton), Azerbajĝanon, Nordan Kaŭkazion, Rusujon (Dagestano, Ĉeĉenujo, Inguŝujo, Nord-Osetujo, Kabardujo-Balkarujo, Karaĉajujo-Ĉerkesujo kaj Adigeujo), ekstrem-nordorientan Turkujon kaj ekstrem-nordokcidentan Iranon borde de Kaspia Maro. Tiu biodiverseco-varmpunkto enhavas ne nur Kaŭkazon sed ankaŭ plurajn najbarajn montarajn regionojn kiuj parencas kaj geologie kaj biologie. Oni konsideras Pontan Montaron en Turkujo kaj Elborz-Montaron en la nordo de Irano (ne konfuzi kun Elbruso, monto kiu situas en Kaŭkazo).
Karakterizoj
La topografio de Kaŭkazo inkludas Grandan Kaŭkazon, Malgrandan Kaŭkazon, la altebenaĵojn de Suda Kaŭkazo kaj Transkaŭkazan Depresion. Granda Kaŭkazo konstituas montaran ĉenon je la rusa-kartvela landlimo, kaj kompakta kaj eskarpa kun averaĝe alta altitudo. Pluraj pintoj atingas altitudon de 5 000 m, el kiuj Elbruso kun 5 642 m, la plej alta pinto de Kaŭkazo kaj de Eŭropo. Malgranda Kaŭkazo konstituas arkon inter Kartvelujo, Armenujo kaj Azerbajĝano. La averaĝa altitudo estas pli malalta, inter 3 000 kaj 4 000 m, la kulmina punkto estante Aragaco kiu altas 4 095 m. La sud-kaŭkazaj altebenaĵoj en realeco konsistas el tutaĵo de montaraj zonoj kiel Armena Altebenaĵo (kiu havas altitudon de 1 000 al 2 000 m kun tamen Ararato kiu atingas 5165 m) kaj parto de Irana Altebenaĵo (kiu enkludas Elborz-Montaron kun ĝia kulmina pinto -same kiel tiu de Irano – Damavand-Monton kiu pintas je 5671 m kaj Sabalan-Monton je 4 811 m). La Trakaŭkaza Depresio konstituas zonon de ebenaĵoj kaj mezaltaj montaroj inter Granda kaj Malgranda Kaŭkazo. Okcidente de la zono situas Ponta Montaro kiuj formas marbordan strion en la nordoriento de Turkujo, kun kiel kulmina pinto Kaçkar Dağı kun altitudo de 3 942 m. Sekvo de tiu kompleksa topografio estas granda varieco de klimatoj. La mapo kaj la tabelo ĉi-apude klare montras tiun grandan variecon de temperaturo kaj precipitaĵo. Efektive, komparante kun la klimatmapo de Köppen oni konstatas ke tiu regiono estas mozaiko de tre diferencaj klimatoj. Norde, centre kaj sudokcidente de Kaŭkazo oni trovas kontinentan humidan klimaton. La oriento kaj speciale la sudoriento havas duonaridan klimaton borde de Kaspia Maro, dum la okcidenta flanko apude de Nigra Maro estas pluvoriĉa kaj havas subtropikan humidan klimaton. Ponta Montaro karakteriziĝas de kontinenta klimato, sufiĉe seka sed ankaŭ relative malvarmeta eĉ somere. Konsekvence la vegetaĵaro estas tre variebla. La parto norde de Granda Kaŭkazo ĉefe konsistas el herbejaj stepoj (Nigra-mara-kaspia stepo). La montaraj zonoj kaj la nigra-maraj marbordoj subtenas grandan variaĵon de mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj kaj de mezvarmaj koniferarbaroj. La Trakaŭkaza Depresio ampleksas tutaĵon de arbaroj inter kiuj ĉeriveraj arbaroj, same kiel herbejaj stepoj kaj sekaj arbaroj kiuj transiras en vegetaĵaron de tipo duonarida laŭlonge de la marbordoj de Kaspia Maro. Estas refuĝejo por la flaŭro de la Terciaro, nome en Kolĉido apud Nigra Maro kaj en Hirkanio en la nordo de Irano.
Biodiverseco
Kaŭze de siaj diversaj reliefoj kaj siaj grandaj klimataj variaĵoj, Kaŭkazo posedas tre riĉan flaŭron kiu sumiĝas je 6 400 specioj da vaskulaj plantoj (Kompare kun Usono kies areo estas 18-oblo, tiu ĉi enhavas malpli ol 20 000 da plantospecioj), el kiuj 1 600 da specioj estas endemiaj. Ankaŭ ekzistas 17 da endemiaj genroj, el kiuj 9 estas asociitaj al ekosistemoj de la alta montaro. La endemiismo estas tre grava en la zonoj de rub-rokaj deklivoj; tio okazas por la flaŭro de Kolĉido kie 80 pocentoj de la specioj estas endemiaj ĉe la kalkŝtonaj rub-rokaj deklivoj de tiu regiono. Oni nombras proksimume 150 da arbospecioj el kiuj 32 estas endanĝerigataj. Oni trovas plurajn koniferospeciojn kiel malgrandazian pinon (Pinus brutia), kaŭkazan abion (Abies nordmanniana), pontan kverkon (Quercus pontica) kaj salikojn. Parrotia persica estas endemia en Elborz-Montaro, Staphylea colchica troviĝas nur en Kartvelujo. Oni trovas ankaŭ plurajn endemiajn rododendrospeciojn : Rhododendron caucasicum, Rhododendron ungernii, Rhododendron smirnowii. Plie tiu regiono ampleksas grandan nombron da reliktaj fontoj de plantoj kiuj estas nuntempe kultivataj kiel sekalo, tritiko, hordeo, same kiel nuksoj, pomujoj kaj abrikotujoj. Plie, oni trovas grandan koncentriĝon de pirujoj : Pyrus demetrii, Pyrus eldarica, Pyrus sachokiana, Pyrus ketzkhoveli, ĉiuj kvar endanĝerigataj. Oni ankaŭ trovas multajn herbecajn speciojn : liliacojn, iridacojn, asteracojn, ranunkulacojn, violacojn, k.t.p..
Se la bestoj estas malpli bone reprezentitaj oni tamen notas gravan endemiismon.
Minacoj kaj konservado
Kaŭkazo estas unu el la regionoj la plej loĝataj en la mondo. Tiu tre antikva homa ĉeesto neeviteble kondukis al plimalbonigo de la naturaj medioj. Kaŭze de tiu fakto nur 27 % (proksimume 145 000 da kvadrataj kilometroj) restas sendifektaj sed nur 12 % el la origina vegetaĵaro ankoraŭ postrestas. Estas en la zonoj nealireblaj de la alta montaro ke koncentriĝas tiuj nedifektaj zonoj. La ebenaĵoj kaj la montetoj estas la plej damaĝitaj. Tamen la miljara loĝateco de Kaŭkazo paradokse ne estas la ĉefa minaco. Efektive, Kaŭkazo ankaŭ estas unu el la plej agititaj eŭropaj regionoj ekde la falo de Sovetunio je la fino de la 1980-aj jaroj. La regiono trapasas streĉiĝojn akcentitajn: politikajn konfliktojn, militistajn koliziojn, aŭtonomemon, k.t.p.. Agitaĵoj kiuj sin sekvis ĝis en 2008 kun la Milito en Sud-Osetujo. La strategia graveco kiu reprezentas la zonon por la ekstraktado kaj la transporto de la nafto ekde Kaspia Maro al Rusujo kaj Okcidenta Eŭropo plie emfazas la streĉiĝojn kiuj jam ekzistas. Pro tio naskiĝas gravaj mankoj nome je brulaĵoj, kiu duobligis aŭ eĉ triobligis la neleĝan lignorikolton. La troa paŝtado, speciale de kaproj, respondas por la malpliiĝo de 30 % de la altmontaraj kaj sub-altmontaraj zonoj kaj de 50 % de la stepoj kaj de dunonaridaj zonoj. La ŝtelĉasado tre plimultiĝis ekde la falo de Sovetunio speciale por certaj specioj : leopardo, bruna urso, lupo, sovaĝa kapro (Capra aegagrus), okcident-kaŭkaza kapro kaj orient-kaŭkaza kapro.
Tamen oni rimarkas ke la regiono havas longan tradicion de medio-protektado. La unua ŝtata rezervejo de la zono estis Lagodekhi-Kanjonoj en Kartvelujo, kreita en 1912. Ekde tiam ĉirkaŭ 44 000 da kvadrataj kilometroj ekzistas kiel protektitaj areoj kaj 39 000 da kvadrataj kilometroj estas klasitaj en la kategoriojn I al IV de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Pluraj miloj da kvadrataj kilometroj estas inkluditaj en la ĉaso-rezervejoj kiuj prezentas ian protekton. Tamen la integreco de tiuj zonoj dependas de la homa premo en forma de ŝtelĉasado, lignodehakado kaj neleĝa paŝtado. Kaŭze de la soveta pasinteco de la kaŭkazaj ŝtatoj, tiuj ĉi ankoraŭ posedas grandan parton de tiuj terenoj. Tio permesus la kreadon de pli vastaj protektataj areoj antaŭ ol ili estus akirotaj de privataj bienuloj. Kreado de translima protektata areo (inter Rusujo, Kartvelujo kaj Azerbajĝano) ankaŭ estas esperplena por la specioj kiuj bezonas grandan arealon kiel la grandaj mamuloj aŭ la fiŝoj. La 16-an de aprilo 2009 naskiĝis Nacia Parko Arpi-Lago, nacia parko je la limoj de Turkujo, Armenujo kaj Kartvelujo. Kartvelujo faris multajn aranĝojn kiel agrandigo de la surfaco de Nacia Parko Borjomi-Kharagauli, akceptigi far la Parlamento sistemon de leĝoj kompareblaj al tiuj konsilitaj de la Monda Natur-Fonduso por la medio-protekto kaj pledi finfine por protektado de almenaŭ 15 % de la kartvelaj arbaroj. Kun la subteno de la Monda Banko kaj de la Mond-media Fonduso (Global Environment Facility), 3 novaj rezervejoj estas kreitaj. Siaflanke Azerbajĝano aktive agadis per la kreado de du novaj naciaj parko kaj per la pligrandigo de la jam ekzistantaj parkoj. En 2004, du novaj rezervejoj estis kreataj en turka Kaŭkazo por areo de 1 050 da kvadrataj kilometroj. Rusujo kvarobligis siajn investojn por la medioprotekto en Kaŭkazo. La Monda Natur-Fonduso agadas en tiu region ekde la 90-aj jaroj kaj difinis tri prioritate gardendajn zonojn: la orient-kaŭkazajn inundebenaĵojn, la sud-kolĉidaj montarbarojn kaj la sud-armenajn duonarbarojn. La Kartveluja Centro por la Konservo de la Faŭno estas grava centro por la subteno de la sovaĝa vivo. En 2003, la CEPF (Critical Ecosystem Partnership Fund, aŭ Partnereco-Fonduso por la Draste-endanĝerigataj Ekosistemoj) investis 8,5 milionoj da dolaroj por la protekto de la minacataj kaŭkazaj specioj kiuj troviĝas en la 205 Key Biodiversity Areas (Ŝlosilo-Biodiversecaj Areoj) difinitaj far la Monda Natur-Fonduso kunlabore kun Birda Vivo Internacie.
Camille Lepage
Camille Lepage (naskiĝis en Angers (Maine-et-Loire), Francio, mortis  en Bouar, Centr-Afrika Respubliko) estis franca foto-ĵurnalistino, kiu estis mortigita dum la konflikto en Centr-Afrika Respubliko. Ŝia morto markas la unuan morton de okcidenta ĵurnalisto en tiu konflikto.
Oprea Cârțișoara
Oprea Cârțișoara [oprja kırciŝŭara] (hungare: Oprakercisóra, germane: Klein-Kerz) estis vilaĝo en Rumanio oriente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 1 016 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1509. Tie funkciis ĉeĥaj vitrofarejoj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). En 1964 ĝi kuniĝis kun Streza Cârțișoara por formi Cârțișoara.
21684 Alinafiocca
21684 Alinafiocca estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj astronomoj Minor White kaj Michael Collins elde Anza (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alina Fiocca : knabino kun itala heredaĵo naskita kun Down-sindromo. Loĝantino de Aliso Viejo (Kalifornio), ŝi estas brila kaj bela princino, ĉiutaga inspiro en ŝia kapablo ami senkondiĉe kaj tutkore
Historia biblioteko
Historia biblioteko estas greklingva verko de Diodoro Sicilia dum la 1-a jarcento a.K.. Ĝi origine entenis 40 volumojn, el kiuj restas nun nur 15.
Per tiu verko, Diodoro Sicilia estas, post Herodoto, la plej bona greka fonto pri la la historio de la antikva Egiptio, kaj plej praa fonto pri la Helenisma civilizo.
Restantaj volumoj
Restas nun:
Hronov
Hronov estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Orienta Bohemio, proksime al la landlimo kun Pollando, en Regiono Hradec Králové, distrikto Náchod. En ĝi havis.
La urbo konatas precipe kiel naskiĝloko de la fama ĉeĥa verkisto Alois Jirásek kaj pro la tradicia ĉiujara teatrofestivalo Jiráskův Hronov.
Katerina de Lankastro
Katerina de Lankastro, Catalina (naskiĝis la en kastelo de Hertford, mortis la  en Valadolido) de la Lankastra dinastio estis progeedza reĝino de Kastilio, estante la edzino de la reĝo Henriko la 3-a de Kastilio. La reĝino Katerina estis la filino de Johano de Gento, unua Duko de Lankastro, kaj lia dua edzino, Konstanca de Kastilio (la filino kaj heredanto de la reĝo Pedro la 1-a, kiu mortis ĉe la manoj de sia duonfrato Henriko la 2-a).
Centr-Afrika Respubliko en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj unuafoje en 1968 kaj poste kontinue ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis centr-afrikaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la nacia Centr-Afrika Olimpika kaj Sporta Komitato, france nomata Comité National Olympique et Sportif Centrafricain.
Optika amplifikilo
La optika amplifikilo estas aranĝo kiu eblas amplifiki la lumon (pli ekzate, laser-on) kiu estas trasendata tra optika fibro je forkomunikaj sistemoj.
Konitaj tipoj de optikaj amplifikiloj:
Pulsara planedo
Pulsaraj planedoj estas planedoj kiuj orbitas ĉirkaŭ pulsaroj, aŭ rapide moviĝantaj neŭtronaj steloj. La unua el tiaj planedoj estis malkovrita ĉirkaŭ PSR B1257+12 kaj estis la unua ekstersunsistema planedo malkovrita.
Pulsaraj planedoj
Pulsaraj planedoj estas malkovrita per pulsar-mezurado por detekti anomaliojn en ĝia elsenda periodo. Ĉiu objekto orbitante la pulsaron kaŭzas regulan anomalion en ĝia pulsado. Tial ke normale la pulsaroj rotacias proksimume je konstanta rapido, ĉiu ŝanĝo estas facile detektebla. La malkovro de planedoj ĉirkaŭ pulsaroj estis neatenditaj, tial ke pulsaroj unue estis supernovaoj, kaj oni pensis ke ĉiuj la planedoj ĉirkaŭ tiaj steloj estus detruitaj dum la eksplodo.
In 1991, Andrew G. Lyne anoncis la unuan malkovritan ekstersunsisteman planedon ĉirkaŭ PSR 1829-10. Tamen, ĝi poste estis malakceptita, ĝuste antaŭ la anonco pri la malkovro de la unua vera pulsara planedo.
En 1992, Aleksander Wolszczan kaj Dale Frail anoncis la malkovron de plurplaneda sistemo ĉirkaŭ la milisekunda pulsaro PSR B1257+12. Tiuj estis la unuaj du ekstersunsistemaj plendoj malkovritaj, kaj ankaŭ la unua plurplaneda ekstersunsistema planeda sistemo. Ekzistis duboj pri la malkovro pro la antaŭa erara raporto kaj la demando kiel pulsaroj povas havi planedojn. Tamen, la pruvos demonstris ke la malkovor estis vera. Du aldonaj pli malgrandaj planedoj estis malkovritaj uzante la saman metodon.
En 2000, oni malkovris ke la milisekunda pulsaro PSR B1620-26 havis planedon (PSR B1620-26 b) kiu orbitis ĝin kaj ĝian kunulon, la blanka nano WD B1620-26. Ĝi estis raportita kiel la plej antikva planedo malkovrita ĝis tiam, kun 12,6 mil milionoj da jaroj.
Pulsaraj planedoj ne estas taŭgaj por la vivo pro la granda intenso el jonigita radiado kaj la foresto de lumo el la pulsaro.
Historio de termodinamiko
La historio de termodinamiko estas fundamenta branĉo de la historio de fiziko, de la historio de kemio, kaj de la historio de scienco ĝenerale. Pro la gravo de termodinamiko en multo de scienco kaj teknologio, ties historio estas tre ligita al la disvolvigo de klasika mekaniko, kvantuma mekaniko, magnetismo, kaj kemia kinetiko, al pli distantaj aplikitaj kampoj kiel meteologio, informteorio, kaj biologio (fiziologio), kaj al teknologiaj disvolvigoj kiel la vapormaŝino, la eksplodmotoro, kriogeniko kaj elektrogenerado. La disvolvigo de termodinamiko kaj helpis kaj estis helpita de la atoma teorio. Ĝi ankaŭ, kvankam laŭ subtila maniero, motivis novajn direktojn en probableco kaj statistiko.
65210 Stikio
Orbito
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro », ĉar ĝi orbitas, kun ioma klinangulo en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la mita heroo Stikio, greka batalanto de la Troja milito, kiu kun Menesteo, realportis la korpon de Amfimako al la aĥaja trupo. Tio malhelpis, ke Hektoro ŝtelis la helmon de Amfimako.
3014 Huangsushu
3014 Huangsushu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉinan-usonan astronomon kaj astrobiologiiston Huang Su-Shu (1915–1977), kiu karieris en Usono.
Listo de kantonoj de Vaŝingtonio
La 39 Kantonoj de Vaŝingtonio (angle: Counties) estas ĉefaj administraj unuoj sub la rango de la usona ŝtato Vaŝingtonio.
Listo de la Kantonoj
Listo de la 39 kantonoj en Vaŝingtonio:
Rim.: Laŭ iuj loĝantoj ekzistas ankaŭ Freedom County, t.e. Kantono Libereca, parto de Kantono Snohomish kiu iam provis secesii el tiu kantono. Nek Kantono Snohomish, nek Vaŝingtonio, nek Usono agnoskis tiun secesion; tamen, iuj loĝantoj daŭre rigardas sin aparta kantono, kaj subtenas alternativan registaron.
Malaperintaj kantonoj
Inter la ne plu ekzistantaj iamaj kantonoj de Vaŝingtonio, Vaŝingtona Teritorio, aŭ la nun vaŝingtonia parto de Oregona Teritorio, oni nombras
10513 Mackie
10513 Mackie estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la Guy Thomas Mackie de Brita Kolumbio (Kanado), kiu servis tri jarojn kiel prezidento de la Centro de Okanagan de la RASC. Mackie ankaù ekigis programon de ludono de teleskopoj de la Centro de Okanagan, fariĝis direktoro de la kluba observatorio en 2009, laboris en la organizanta komitato de la Stela Festo de Monto Kobau kaj gajnis la Premion de Servo al la RASC en 2010.
Ĉefministroj de Brazilo
Listo de Brazilaj Ĉefministroj:
18836 Raymundto
18836 Raymundto estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Raymund Chun-Hung To, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri matematiko; li ankaŭ ricevis la unuan rangon en la Memoria Premio Karl Menger de la American Mathematical Society. Li estis lernanto ĉe la Fairview High School de Boulder (Koloradio Usono).
Fensterbach
Fensterbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mah laka baj
Mah Laqa Bai (1768 - 1824), ankaŭ konata kiel Mah Laqa Chanda, estis hindia poetino de la urdua lingvo, muzikistino, korteganino kaj filantropo kun sidejo en Hajderabado.
Vivo
Ŝi estis filino de korteganino, kiu nomis sian bebon Chanda Bibi. La oficiala rakonto pri Mah Laqa Bai mencias, ke kiam ŝia patrino estis graveda ŝi vojaĝis al Maula Ali. Tuj ekster la sanktejo, ŝi kolapsis kaj la timo pri aborto grandiĝis. Tiuj, kiuj akompanis ŝin alportis incensajn bastonojn de la sanktejo kaj preĝis por la vivo de la nenaskita infano. Eble ĉi tiu okazaĵo, ofte ripetata ekde infanaĝo al Chanda Bibi, igis ŝin neŝancelebla kredanto en la potenco de Maula Ali, al kiu estis dediĉitaj la plej multaj el ŝiaj poemoj.
Mah Laqa Bai vivis en la malfrua mogola periodo kiu daŭris de la 16-a al la 19-a jarcento, en kiu la norda Hindio estis islamigita. Ĉi tio forte influis la vivon kaj kulturon de la homoj dum kelkaj jarcentoj kaj diferenciĝis de la hinduisma kulturo de la sudo. Kvankam Mah Laqa Bai praktikis la Islaman religion, ŝi estis ankaŭ influita per sia kompreno de hinduaj libroj kaj filozofio.
Mah Laqa estis influita de la literatura verko de la mistika poeto Siraj Aurangabadi (1715-1763), kaj lernis poezion de Nawab Mir Alam. Ŝia gepatra lingvo estis la urdua, ŝi ankaŭ flue parolis la araban, la persan kaj la bhojpurian.
Mah Laqa specialiĝis pri la hindia klasika muziko kaj kantado, krome elstaris en la danco Thumri de la majstra muzikisto de ŝia tempo Khushhal Khan. Ŝi famiĝis pri la verko de ghazal, ampoema ĝenro de la urdua literaturo, kantanta ilin en multnombraj melodiaj modoj kaj ritmoj;  ŝi estis sperta pri antikvaj nordaj hindiaj kantoj kiujn ŝi kutimis kanti en specialaj okazaĵoj. La danco kaj poezio de Mah Laqa Chanda estis vaste festataj dum ŝia vivo kaj ŝi prezidis multajn prestiĝajn kunvenojn.
Ĉar ŝia famo kreskis, ŝi altiris la atenton de la ĉefministro, Aristu Jah, kiu fariĝis ŝia patrono. Kun lia subteno, ŝia kolekto nomata ‘Gulzar-e-Mahlaqa’, kiu konsistas el 39 gazaloj estis publikigita en 1824, tuj post ŝia morto. Tiel ĝi fariĝis la unua kolekto eldonita de urduaj gazaloj, verkita de virino.
Ŝiaj poemoj montras tre talentan poetinon, kiu povas miksi kaj esoterajn formojn kaj romantikajn baladojn kun miriga facileco, oscilante inter romantikaj kaj mistikaj sentemoj.
Ŝi travivis la regadojn de du Nizam, kiel nomiĝis la hereda funkcio de la guberniestroj de Hajderabado; ŝi estis proksima al ambaŭ. Nizam II prenis ŝin kiel kortegan konsiliston. Ŝi akompanis lin kaj en bataloj kaj dum ĉasaj ekspedicioj, ĉar ŝi elstaris ekde sia 14 jaraĝo pri rajdado kaj arkpafado. En 1803, pro ŝiaj kapabloj kaj kompetentoj, Nizam II nomumis ŝin membro de la plej alta nobelaro (omarah), kaj donis al ŝi la formalan kortegan titolon de Mah Laqa Bai kio signifas ‘sinjorino de lunaj vangoj’, la nomo per kiu ŝi estos konata de la posteularo.
“''Ŝi ricevis korpogardistaron de 100 soldatoj kiuj liberigis la vojon al sono de tamburoj kiam ŝi estis transportita en palankeno. Ke korteganino povus atingi tian pozicion estis nepenseble kaj metis ŝin en unikan pozicion'' " diris la profesoro Scott Kugle, en libro kiu spuras la vivon de Mah Laqa Bai.
Ŝi malfermis lernocentron en sia domego, kie ŝi trejnis 300 virinojn samtempe pri la prezentaj artoj. Kun sia konsiderinda influo kaj riĉeco, Mah Laqa Chanda komisiis la konstruadon de biblioteko plenigita per libroj pri artoj kaj sciencoj, kaj kuraĝigis poetojn, pentristojn kaj kaligrafiistojn.
Memorheredaĵo kaj influo
Mah Laqa Bai mortis en 1824 kaj testamentis siajn posedaĵojn inkluzive de tero, oro, arĝento, kaj diamantjuvelaĵoj al senhejmaj virinoj.
Ŝi vivis kaj verkis en periodo kiam la dakhini versio de la urdua lingvo transiris al persa urduo, tio kontribuis al forgeso de tia talenta virino, kiu estis korteganino, muzikistino, poetino, artisto, bonfaranto kaj spirita aganto samtempe. Hodiaŭ ŝi estas memorita de amantoj de la urdua poezio.
Nikolsko-Arĥangelskij
Nikolsko-Arĥangelskij estas mikrodistrikto de la urbo Balaŝiĥa, Moskva provinco de Rusio. Ĝis la ĝi havis la statuson de Urbotipa loĝloko kiel parto de la regiono Balaŝiĥa.
Ĝi situas proksime al la stacio Nikolskoje de la Moskva fervojo.
Civitaquana
Civitaquana estas komunumo de Italio.
Ernst Ludwig Kirchner
Ernst Ludwig KIRCHNER (naskiĝinta en la 6-a de majo 1880 en Aschaffenburg, mortinta en la 15-a de junio 1938 en Frauenkirch-Wildboden proksime de Davos) estis germana pentristo. Li estis kunfondinto de la artista societo Die Brücke en Dresdeno kaj estis unu el la plej gravaj reprezentantoj de germana ekspresionismo. Li ankaŭ apartenis al la Munkena Moderno. Li krome anis ĉe Berlina secesio.
Vivo
Post plurfoja transloĝiĝo de la famliio (Aschaffenburg 1886/87, Frankfurt am Main, Buchrain LU 1887/90) li finfine estis ekde 1890 en Chemnitz. Tie Kirchner frekventis la nehumanisman gimnazion kaj trapasis la abiturientan ekzamenon en 1901. Laŭ la volo gepatra li komencis studi arkitekturon en somero 1901 ĉe la Teknika Altlernejo en Dresdeno. La jam frue evoluintaj interesoj artistaj, precipe de pentrado, per memtrejnado kune kun la studamiko Fritz Bleyl, perfektigitis.
Konatiĝis en 1909 Kirchner kun Doris Grosse (nomita: Dodo) kiu estis ofte lia modelo kaj iĝis lia amantino. Vizitinte la dresdenan muzeon pri etnologio en 1909/10 Kirchner malkovris la Palaŭo-trabojn de indiĝenaj popoloj de la suda hemisfero. La simplaj kaj krudaj formoj kiel ankaŭ la konturoj detalozaj de erotikaj motivoj tre bone konvenis al la esprimovolo de la junaj artistoj. Speciale la lignogravuraĵoj, kiuj ege gravis en lia verkaro ekde 1905, estiĝis nun lia plej ŝatata esprimilo. Incitite per la abstrakta-surfaca laborado ĉe ksilografioj la pentrado ankaŭ ŝanĝiĝis kaj iĝis pli simpla, klara kaj ordigita. La koloroj iĝis pli intensaj. En Dresden-Friedrichstadt la artistoj ofte renkontiĝis por fakaj interŝanĝoj kaj komuna laborado. Krome dokumentitis de ili la urba medio en nenombreblaj skizoj, desegnaĵoj, grafikaĵoj kaj bildoj (Eisenbahnüberführung Löbtauer Straße in Dresden, 1910/26). En somero 1909 la artista grupo kun amikinoj kaj modeloj (sen Schmidt-Rottluff) faris longan ekskurson al la lagoj de Moritzburg (sekvintaj tiaj ekskursoj estis en 1910/11) por pentri en intencita unueco inter arto kaj vivo en libera aero (Vier Badende, 1910). La ankoraŭ neplenaĝa Fränzi (Franziska Fehrmann) elektitis la plej ŝatata modelo de la artistaro (Marzella-Fränzi, 1909/10). Tiutempe estiĝis multnombraj nudoj kaj pejzaĝbildoj en la t.n. Brücke-stilo.
Kirchner aliĝis en 1910 al Neue Secession en Berlinok kies prezidanto intertempe estis Pechstein, kaj al Deutscher Künstlerbund. En Berlino Kirchner renkontis la pentriston Otto Mueller kiu baldaŭ poste iĝis Brücke-membro. Estiĝis la unuaj pentraĵoj de berlinaj siluetoj. En oktobro 1910 malfermitis granda ekspozicio de la artista grupo en la renomita dresdena galerio Arnold, sed la publiko ne tro bonvenigis ĝin.
En 1913 Kirĉner verkis la kronikon de la Brücke-anoj kiuj tute ne entuziasmiĝis pri ĝi ĉar Kirchner troigis en ĝi la propran rolon. Pechstein tiam jam estis eksmembro. Sekve la grupo disfalis en majo. Sekvis ekspozicioj de Kirchner sole i.a. en Muzeo Folkwang en Hagen (danke al la perado de Karl-Ernst Osthaus), en la Galerio Fritz Gurlitt en Berlino (1913), ĉe Kunstverein Jena. Krome Kirchner partoprenis en 1914 la kolonjan ekspozicion de Werkbund. Ekster tio Kirchner havis kontaktojn i.a. al Botho Graef kaj Eberhard Grisebach. Per sia pli kaj pli akra kaj dinamika pentrostilo Kirchner esprimis la hastadon kaj la ekstravagancecon de la berlina grandurba vivo. Liaj stratobildoj montras preterrapidantajn piedirantojn antaŭ space fremdigita arkitekturo en la fono. Ilia sentebla soluleco danke al tiaj stilaj substrekoj ankoraŭ pliigitis. Paletro iam kolorema ekpreferis malvarmajn bluajn kaj verdajn tonojn (ekz. Potsdamer Platz, Berlin, 1914).
Post la eksplodo de la Unua mondmilito
Per la Unua mondmilito Kirchner psike kaj finance eksuferis. Post restado en Fehmarn li vole nevole prezentis sin kiel voluntulo ĉe la rektrutantoj kaj ekhavis sian bazon ĉe la divizio Mansfelder Feldartillerie en Halle (Saale). Sed jam en 1915 oni intertempe ekssoldatis lin pro sanecaj kaŭzoj kaj li venis Berlinon. Dokumento tipa por tiu ĉi tempo estas lia memportreto Selbstbildnis als Soldat (1915). Pro la korpa kaj psika kolapsoj li porĉiam devis forlasi la soldatan servon. Sevis restado en la Sanatorio Dr. Kohnstamm en Königstein im Taunus por kiu li pentris kvin vandpentraĵojn (en la Puta turo; detruitaj). Samloke estiĝis ankaŭ la ciklo ksilografia de la rakonto de Adalbert von Chamisso Peter Schlemihls wundersame Geschichte.
En la skizolibretoj de la jaroj 1915/16 troviĝas pluraj studoj laŭ malnovaj majstroj. La malboniĝanta saneco necesigis plurajn kuracrestadojn en Svislando. Laŭ konsilo de sia amiko Henry Van de Velde Kirchner iris en 1917 en la sanatorion de Dr. Ludwig Binswanger en Kreuzlingen; baldaŭ poste li por ĉiam transloĝiĝis Svislandon. En Frauenkirch proksime de Davos ekresponsis kuraciste d-ro Lucius Spengler. La memportreto Selbstbildnis als Kranker (1917) bone revelas la korpan kadukiĝon de Kirchner. Instigite per la tuja morto de Graef li iniciatis la kreon de la Fondaĵo Botho Graef por subteni la Kunstverein en la turingia urbo Jena. En la svisa alpa pejzaĝo Kirchner evoluigis en al 1920-aj jaroj novan, grandformatan kaj monumentan stilon. Sensiva kolorigo kune kun la uzo de pli trankvilaj formoj diafanigas la emon de Kirchner je dekoracia harmonio (ekz. Davos im Schnee, 1923). Kirchner sentis sin kiel artisto pli kaj pli nekomprenita, tiel ke li de tempo al tempo sub pseŭdonimo Louis de Marsalle mem verkis kritikojn pri la propraj verkoj. Nombriĝas al lia grafika ĉefverko la 47 ksilografiojn enhavanta ilustra ciklo al la poemoj Umbra Vitae de Georg Heym el la 1924-a jaro. Ĝi atestas ke Kirchner estis la plej grava ilustranta grafikisto de la germana ekspresionismo. Novajn artistajn rakontilojn li malkovris en 1924 en la teksado. Helpite de Lise Gujer estiĝis pluraj bildtapiŝoj (ekz. Moderne Bohème, 1924). Longa vojaĝo Germanlandon al Frankfurt, Chemnitz, Dresden kaj Berlin 1925/26 vekis ĉe li denove intereson pri grandurbaj motivoj (ekz. Straßenszene bei Nacht, 1926/27). En 1927 li komencis dezajni vandbildojn por la Muzeo Folkwang en Essen kiuj ne realigitis pro la artistaj preferoj de la nazioj. En la 1930-aj jaroj Kirchner ekokupiĝis pri la pentrado de Pablo Picasso (ekz. Farbentanz II, 1932-1934). En 1937 organizitis en Usono ekspozicioj por li ĉe Institute of Arts en Detroit kaj en Novjorko. Samjare pli ol 600 liaj verkoj en Germanlando konfiskitis. Kirchner suferis pli kaj pli je la malfamigo kiel "dekadenca artisto" (laŭ nacisocialismaj kategorioj) ĉar tio aŭtomate kaŭzis izolacion. La lastaj verkoj ĝis la sinmurdigo en 1938 estis karakterizitaj per stila alproksimiĝo al la natura modelo; aliaflanke senteblas rigidiĝo de movoj (sed kun konservo de bunteco; ekz. ĉe Hirten am Abend, 1937).
Viola Tomori
TOMORI Viola estis rumanihungara psikologino, instruistino naskita en Koloĵvaro la 17-an de junio 1911 kaj mortinta en Tiszaújváros la 31-an de marto 1998.
Tamás Ortutay
Biografio
Tamás Ortutay akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1970. Liaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Csekovszky, Ferenc Kovács (skulptisto) kaj Bálint Józsa. Post siaj studoj li planadis en uzino pri ceramikaĵoj. En la lernojaro 1974 li instrruis en altlernejo en Linz, en 1991 en Universitato Tulane, en 1997 en kultura centro de Palo Alto. Li ricevis premiojn inter 1972- 1983.
Opatovská Nová Ves
Opatovská Nová Ves, hungare Apátújfalu estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Veľký Krtíš. Nova Ves kaj új falu signifas: nova vilaĝo.
Situo
La vilaĝo situas sub monto laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Veľký Krtíš troviĝas 20 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo naskiĝis en 1905 pro unuiĝo de la subaj 2 vilaĝoj. En 1910 loĝis tie 557 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Ipolynyék, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 635 da homoj, (445 hungaroj, 184 slovakoj).
Opatov
Apát signifas abato. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1132. La kampoj longe apartenis al abatejo.
(13182) 1996 SO8
(13182) 1996 SO8 estas troja asteroido de Jupitero, de la tiel nomata "Greka Tendaro". Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
21685 Francomallia
21685 Francomallia estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Franco Mallia, amatora astronomo de 1974. Li partoprenas al astronomia popularigo ĉe la Observatorio de Campo Catino, la plej grava publika observatorio en Italio. Li laboris ankaŭ en pluraj programoj de observo kaj malkovris plurajn asteroidojn.
(13182) 1996 SO8
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
(14715) 2000 CD71
(14715) 2000 CD71 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Stebno (Mírová pod Kozákovem)
Stebno estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Mírová pod Kozákovem. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Stebno situas en katastra teritorio Sekerkovy Loučky kun areo 5,99 km².
Pál Selényi
Pál SELÉNYI [ŝelEnji], hungare Selényi Pál estis hungara fizikisto, inventisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1949).
Pál Selényi naskiĝis la 1884 en vilaĝo Dunaadony (nuntempa urbo Adony). Li mortis la 1954 en Budapeŝto.
Oravița Română
Oravița Română [oravica romınə] (hungare: Oravicafalu, germane: Rumänisch-Orawitz) estis vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Reșița. En 1910 ĝi havis 2 836 loĝantojn [rumanoj, germanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estis en 1808. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény (reĝa departemento) vármegye). Oni aligis ĝin al Oravița.
26680 Wangchristi
26680 Wangchristi estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Wang Kun Christina, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Shanghai American School de Ŝanhajo (Ĉinio).
Komoroj en la Olimpikoj
Sportista teamo de la en la Olimpikoj ekde la jaro 1996 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis birmaj partoprenantoj.
Jistebsko
Jistebsko (malnova germana nomo Gistey) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pěnčín en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi situas proksimume 1 km okcidente de Pěnčín. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 99 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Komoroj en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon. Kunordigas la teamon la Olimpika kaj Sporta Komitato de la Komoraj Insuloj, france nomata Comité Olympique et Sportif des Iles Comores
Jistebsko
Jistebsko estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,52 km². En la katastra teritorio Jistebsko situas ankaŭ Dolní Černá Studnice kaj Krásná.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Angèle
Ŝia unua albumo, Brol, publikigita en oktobro 2018a kaj premiita kiel disko el diamanto, vendiĝis je pli ol 500 000 ekzempleroj, 11 monatojn post sia publikiĝo.
Biografio
Angèle Van Laeken naskiĝis la 3an de decembro 1995 en Uccle en Belgujo. Ŝi estas la filino de la kantisto Marka kaj de la aktorino Laurence Bibot (fondintoj de la duopo pop-rok-elektro Monsieur et Madame / Sinjoro kaj Sinjorino), kaj la fratino de la rep-muzikisto Roméo Elvis.
Ŝi kreskis en Linkebeek, en la suda ĉirkaŭ-urbo de Bruselo. Ŝia patro frue kuraĝigis ŝin ke ŝi lernu pian-ludon, kio kondukis ŝin al muzika kariero.
Angèle frekventis katolikan institucion kun rigora edukado, en kiu ŝi sentis sin fremda, antaŭ ol aliri al la Lernejo Decroly, kun pedagogio inspirita de la nova edukado. La diversaj artaj opcioj de ĉi tiu duagrada lernejo ebligis al ŝi disvolviĝi kaj frekventi ĵaz-lernejon antaŭ ol partopreni la grupon de sia patro.
Muzika kariero
Ŝia unua unukanzona disko, La Loi de Murphy, publikiĝis fine de 2017 kaj estis milionfoje vizitita ĉe YouTube. Dua unupeca disko, titolita Je veux tes yeux (Mi volas viajn okulojn), estis publikigita komence de 2018. Ambaŭ filmetoj estis verkitaj de la belga fotistino Charlotte Abramow.
En majo 2018a, ŝi unuafoje koncertis en Parizo en Trianon, akompanate de MC Solaar, per la titolo Victime de la mode (Viktimo de la modo), kaj sekve partoprenis grandajn somer-festivalojn en Belgujo, en Francujo kaj en Svisujo, ekzemple Les Ardentes, Dour, Garorock, Rock Werchter kaj precipe la festival des Vieilles Charrues (festivalo de la Malnovaj Plugiloj).
Angèle tiam produktis La Thune, sian trian unupecan diskon.
Ŝi sekve anoncis la publikigon de sia unua albumo Brol ĉe la marko Initial. Ĝiaj titoloj estis prezentataj en aŭgusto 2018a. La albumo estis publikigita la 5an de oktobro 2018a, samtempe kiel ŝia kvara unupeca disko, Tout oublier (Ĉion forgesi), duope kun ŝia frato, Roméo Elvis. Tiu ĉi albumo ricevis sukceson ekde la komenco, interalie ĉar Angèle aperis en diversaj francaj televidaj elsendoj, kiel Taratata la 27an de oktobro. En novembro 2018a, en intervjuo por la retejo de Télérama, ŝi asertis ke ŝi perceptas evidentan seks-diskriminacion en la muzikaj medioj, kaj konstatis ke iuj malfacile akceptas ke ŝi mem verkas, komponas kaj produktas siajn kanzonojn. La 5an de decembro 2018a, tiu albumo Brol estis proklamita disko el plateno, du monatojn post sia publikiĝo. Komence de septembro 2019a, ĝi estis proklamita disko el diamanto pro vendo de 500 000 albumoj.
La 14an de aprilo 2019a, Angèle malkovrigis la filmeton Balance ton quoi. Pro la dusenseco de la franclingva verbo « balancer » (ĉu denunci, ĉu alĵeti), estas malfacile traduki ĉi tiun titolon. Ĝi estas kaj aludo al la kampanjo « Balance ton porc » / « Denuncu vian porkon », kaj al la konsilinda memrega kaj ribelema reago de virino fronte al maskleca konduto : « Rebatu vian "kio ? "-n » kun la subdirita malestima signifo : « Kio ? » = « Kiu estas via problemo ? ».
La 15an de junio 2019a, ŝi partoprenis je La kanzono de la jaro elsendita sur TF1, dank’ al la sukceso de sia titolo Tout oublier (Ĉion forgesi). En aŭgusto 2019a, ŝi partoprenis la festivalon de la reĝo Arthur.
La 8an de septembro 2019a, ŝi diskonigis la filmeton de Flou (Malneta).
La 10an de oktobro 2019a, ŝi lanĉis novan kanzonon, Perdus (Perditaj). Ĝi aperas sur la reeldono de ŝia albumo Brol, titolita Brol, la suite (la sekvo).
La 8an de novembro 2019a, ŝi publikigis novan unupecan diskon, Oui ou non (Jes aŭ ne), kun humura filmeto pri la reklamado.
En 2020, Angèle kunlaboris kun la londona kantistino Dua Lipa por la komuna titolo Fever (Febro) eltirita de la reeldono de ties albumo, Future Nostalgia. Ambaŭ kantistinoj estis devigataj komponi tiun pecon distance pro la koronvirusa epidemio.
En oktobro 2021-a, Angèle produktis novan unupecan diskon titolitan Bruxelles je t'aime (Bruselon mi amas vin) kaj anoncis la eldonon de sia dua albumo titolita Nonante-Cinq (Naŭdek Kvin), kaj aĉetebla ekde la 3-a de decembro 2021-a. La saman tagon ekvideblis la videaĵo Démons (Demonoj) kunlabore farita kun la belga artisto Damso.
Fine de 2022, estis reeldonita Nonante-cinq kun kvino da novaj kanzonoj.
Kina kariero
Ŝia kina kariero komenciĝis en la fako dublado. En 2019 ŝi prenis la franclingvan voĉon de la persono Gabby Gabby en Toy Story 4. Ŝi poste, sekve de la forpaso de Odile Schmitt en marto 2020-a, prenis la voĉon de Lola Bunny en la filmo Space Jam : Nouvelle Ère (Nova Erao) sur la ekranoj en julio 2021-a.
Kiel aktorino, ŝi estis elektita en 2021 de Leos Carax por ludi en la malfermo-filmo de la 74-a Festivalo de Cannes, unu el la ses akuzantinoj en la filmo Annette flanke de Marion Cotillard kaj Adam Driver. Ŝi poste ludis la rolon de Falbala en la venonta adapto de Astérix, Astérix kaj Obélix : L'Empire du Milieu, por ekmontro planita en 2023.
Miklós Rábai
Miklós RÁBAI [miklOŝ], hungare Rábai Miklós estis hungara koreografo, dancisto, instruisto kaj profesoro.
Angèle
Kina kariero
Pri televido, ŝi aperis en 2020 en la serio La Flamme (La Flamo) en la rolo de Anna, unu el la svatiĝantino de Marc (ludata de Jonathan Cohen).
Miklós Rábai
Miklós Rábai naskiĝis la 1921 en Békéscsaba. Li mortis la 1974 en Budapeŝto.
Izotopoj de jodo
Estas 37 izotopoj de jodo (I) kaj nur unu el ili, 127I, estas stabila.
Angèle
Kina kariero
La 26-an de novembro 2021-a, publikiĝis sur Netflix dokumento pri ŝia vivo, titolita Angèle.