cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mekanika filozofio
En la deksepa jarcento Descartes antaŭenigis la tielnomitan klasikan mekanikismon, fizikan vidadon de la mondo post la enketoj de Galileo, Huygens kaj Boyle. Klasika mekanikismo baziĝas sur du doktrinoj: unu pri ontologio kaj alia pri gnozo. La kartezia mekanisma ontologio enhavis du ĉefajn tezojn: la mondo kondutas kiel maŝino kaj ĉio reala estas fizika. Mekanika mekaniko, aliflanke, asertis, ke la redukto de fenomenoj al iliaj fizikaj partoj kaj iliaj mekanikaj interagoj estis sufiĉaj kaj necesaj por klarigi ĉiujn okazaĵojn.
Lipa (Beltinci)
Lipa, hungare Kislippa estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Beltinci.
Baziliko de Sankta Vicento en Avilo
La Baziliko de la Martirigitaj Sanktaj Fratoj Vicento, Sabina kaj Kristeta, plej konata kiel Baziliko de Sankta Vicento, estas romanika templo situanta en Avilo, Hispanio, la plej granda kaj grava de la urbo post la Katedralo kaj unu el la plej elstaraj romanikaj verkoj de la tuta lando. Ĝi estas Nacia Monumento ekde 1882.
Ĝia konstruado estas atribuita al la franca arkitekto Giral Fruchel, enkondukinto de la gotika stilo en Hispanio. La interno havas kruclatinan formon, kun tri navoj finiĝantaj per duoncirklaj absidoj kaj alia longa transepto, kupolo, atrio, du turoj ne finitaj kaj kripto.
Lipa (Beltinci)
Situo
Lipa situas sur deklivoj, laŭ traira flanka vojo.
(13029) 1989 HA
(13029) 1989 HA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en Holbæk (Danio).
Lipa (Beltinci)
Historio
La unua mencio pri Kislippa devenis de 1322. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Ĉiujare oni aranĝas festenon de terpomaj manĝaĵoj.
7498 Blaník
7498 Blaník estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la monto Blaník en centra Bohemio, ĉirkaŭ 50 km sudoriente de Prago. Laŭ legendo, la armeo de Sankta Venceslao dormas sub tiu monto, kaj vekiĝos se la ĉeĥa nacio estas endanĝerita.
2-Etokso-etila cianoakrilato
2-Etokso-etila cianoakrilato aŭ 2-etokso-etila 2-ciano-2-propenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoakrilata acido kaj etokso-etanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acetono, metil-etil-ketono, nitrometano, metilena klorido kaj en pluraj aliaj organikaj solvantoj. 2-Etokso-etila cianoakrilato posedas 8 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn, 3 oksigenatomojn kaj  nitrogenatomon. 2-Etokso-etila cianoakrilato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de cianoakrilataj polimeroj. 2-Etokso-etila cianoakrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
21254 Jonan
21254 Jonan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Juro Kobayashi elde la Civita Observatorio de Kumamoto en Ĵonan (gubernio Kumamoto, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Ĵonan (japane 城南町, Jōnan-machi) kie troviĝas la Civita Observatorio de Kumamoto. La asteroido estis nomita okaze de la dudeka datreveno de la observatorio, en agnosko de la mirinda subteno de la urbanaro.
4320 Jarosewich
4320 Jarosewich estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kemiisto Eugene Jarosewich (1926–2007), fakulo pri analizo de la meteorŝtonoj en la Smithsonian Institution.
Diaporthomycetidae
Diaporthomycetidae estas fungoj el la klaso Sordariomycetes.
Priskribo
Brunaj aŭ nigraj peritecioj formiĝas en oranĝaj, brunaj aŭ nigraj stromoj. La pinta ringo de la asko estas ne amila. Senseksaj formoj formigas laŭ specio aŭ konidiojn aŭ nur hifojn.
Shiryu Fujiwara
Shiryu Fujiwara (藤原 志龍, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Tokushima Vortis.
NGC 7596
NGC 7596 (aliaj indikoj — IC 1477, MCG -1-59-11, IRAS23145-0711, PGC 70932) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Nukleotido
Nukleotidoj estas molekuloj ĉefe konataj pro tio, ke ili estas la ĉeneroj de RNA kaj DNA. Ili ankaŭ estas gravaj en metabolo, pro tio ke ili utilas, ekzemple, por krei ĥemian energion (per ATP kaj GTP).
NGC 7596
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nukleotido
Strukturo
Ĉiu nukleotido konsistas el tri pli simplaj komponantoj:
La polimero, kiu estas la nuklea acido (kiu povas esti kaj DNA kaj RNA), estas alterna ĉeno de fosfataj kaj sukeraj restaĵoj; la sukeroj portas la nitrogenan bazon.
Fosfato
La neorganika komponanto de la nukleotido, la fosfata grupo, deriviĝas el fosfata acido:
Se fosfato mankas, la molekulo estus nukleosido anstataŭ ol nukleotido.
Ĉe DNA kaj RNA la fosfato utilas por ligi la ĉeneroj de la polimero. Ĉe ATP kaj GTP ĝi utilas, pro tio, ke la fosfataj ligoj enhavas multe da energio (kiu fakte estas la ĉefa utileco de tiuj ĉi molekuloj en metabolo):
Sukero
La sukera restaĵo en nukleotido ĉiam estas kvinkarbona sukero (pentozo). Ribozo estas la sukera komponanto de RNA; en DNA ĝi estas 2-desoksiribozo. Notu ke la sola diferenco inter la du sukeroj estas la anstataŭigo de OH en la pozicio numero 2' per H en desoksiribozo.
La DNA estas malpli reakcia ol la RNA, pro tio, ke tiu ĉi OH-grupo mankas.
La karbonoj estas identigitaj de numeroj el 1' ĝis 5', kiel tiu ĉi bildo montras:
Nitrogena bazo
La nitrogenhava heterocikla kombinaĵo kiu ofte enestas en nukleotido estas unu el kvin molekuloj, konataj kiel nitrogenaj bazoj:
Rimarku ke akvo eliminiĝas dum la formiĝo de ligoj. La inversa reakcio, hidrolizo, generas la individuajn komponantojn; ĝi estas unu tipo de reakcio uzata por analizi la konsiston de nukleotidoj. Se ribozo estas en la reakcio, la nukleotido formita estos tiu kiu troviĝas en RNA.
Oteapan
Oteapan estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Oteapan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 120.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12759 loĝantojn. El tiuj estis 6175 viroj kaj 6584 virinoj. La komunumo havas surfacon de 28 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 0 minutoj norda latitudo kaj 94 gradoj kaj 40 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 50 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 12190 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12137, do temis pri kresko / malkresko je -0.09 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10728 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 928 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30120a.htm
(18530) 1996 XS1
(18530) 1996 XS1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Bankalsono
Bankalsono estas tipo de banvesto por viroj (foje ankaŭ por virinoj). Temas pri kalsono farita el speciala elastano por uzo en naĝejo aŭ marakvo. En multaj publikaj naĝejoj la porto de bankalsono estas deviga.
Bankalsono estas tre agrabla vestaĵo kiuj ne provokas ĝenon eĉ dum vastaj moviĝoj.
Novnaskita lupuso
Novnaskita lupuso estas elmontro de simptomoj de lupuso ĉe novnaskito, kies patrino havas lupuson. Ĝi foje trafas novnaskitojn, se iliaj patrinoj havis sisteman ruĝan lupuson aŭ aliajn aŭtoimunajn malsanojn. Tiaj infanoj povas havi grave damaĝitan koron (plej malbona varianto), erupcion, anomaliojn ĉe hepato kaj citopenion (malaltan nombron de sangoĉeloj). Tiu tipo renkontiĝas malofte. La simptomoj kutime ne bezonas terapion kaj malaperas memstare.
Historio
Unuafoje ĝin priskribis en 1954 C.H. Мс Cuistion kaj E.P. Schock, kiuj atentis ke beboj de patrinoj kun lupuso foje havas ruĝajn erupciojn. Poste oni trovis ankaŭ alian simptomon — damaĝon de la koro, ĉefe forme de denaska korblokado (DKB). Unuan fojon DKB priskribis en 1901 L. Morquio, sed nur en 1966 Hull D., Binns B.A. kaj Joyce D. rimarkis ligon inter DKB kaj lupuso ĉe la patrino. Poste oni trovis ke DKB povas esti kaŭzata ankaŭ de aliaj reŭmatologiaj malsanoj, foje neevidentaj. En 1960 G. Wallgren kaj E. Agorio konstatis rolon de imunaj malsanoj de la patrino en evoluo de denaska kompleta transversa korblokado (DNKB).
Trujillo (Peruo)
Trujillo estas urbo en provinco de La Libertad (Peruo) en Sudameriko. Ĝi estis fondita la 12-an de februaro 1821.
Novnaskita lupuso
Etiologio
Do novnaskita lupuso okazas pro transplacenta trasportado de patrinaj antikorpoj al la feta cirkulado, kio estigas damaĝojn ĉe la feto kaj ĉe la novnaskito. 20-30% patrinoj de tiaj beboj havas iun reŭmatologian malsanon; plejparte tio estas lupuso aŭ Sjögren-malsano, malpli ofte — reŭmatoida artrito, aŭ aliaj malsanoj de konektiva histo, foje miksitaj. Proksimume 50% de tiaj patrinoj ne havas klinikajn simptomojn dum gravedeco. McCune A.B., Weston W.L. kaj Lee L.A. opinias, ke novnaskita lupuso povas antaŭi malsanon de konektiva histo ĉe patrino, kiu disvolviĝos post kelkaj monatoj aŭ eĉ jaroj. Foje tiaj patrinoj dum gravedeco spertas nur rompojn de kora ritmo aŭ signojn de antaŭe travivita miokardito. Iuj aŭtoroj opinias ke tiaj gravedecoj pli ofte finiĝas per abortoj, dum aliaj neas tion. Preskaŭ ĉiuj patrinoj de tiaj infanoj estas pozitivaj al Ro/SSA kaj/aŭ La/SSB-antikorpoj (40% el ili havas simptomojn de lupuso aŭ Sjögren-malsano), dum la sanaj gravedulinoj — malpli ol 1%. Patogenaj mekanismoj de tiuj antikorpoj estas ankoraŭ mamulte esploritaj, oni nur supozas ke tio estas nur unu el faktoroj, kaŭzantaj novnaskitan lupuson.
Kliniko
Manifestiĝoj de novnaskita lupuso:
Trujillo (Peruo)
Vidindaĵoj
–
Novnaskita lupuso
Haŭto
Erupcioj sur la haŭto aperas ĉe 15-25% de la beboj kun novnaskita lupuso, kutime dum la unuaj vivmonatoj (foje ĉe naskiĝo), foje post sunumado aŭ ultraviola radiado preskribita pro novnaskita iktero. La erupcio lokiĝas sur la vizaĝo kaj brakoj, konsistas el rondformaj makuloj aŭ platoj, foje similas al subakuta lupuso. Ofte ĉirkaŭ la okuloj formiĝas kunfandiĝanta eritemo, kromnomita "okulmasko" aŭ "strigaj okuloj". Histologia ekzameno montras tipajn por lupuso degenerajn ŝanĝojn en epiderma, baza tavolo kun limfocita infiltrado. En epidermo formiĝas deponaĵoj de IgG. Kutime haŭtaj damaĝoj pasas sen ajna terapio en kelkaj semajnoj — ĝis duonjaro, sed foje restas pli longe, kelkfoje postlasante hipopigmentojn. En maloftaj kazoj estis registrita persista teleangiektazio.
Koro
Triono de la beboj kun haŭtaj ŝanĝoj havis ankaŭ eksterhaŭtajn signojn kiel damaĝoj de la koro kaj hepatobiliara sistemo, hematologiajn problemojn. Koraj damaĝoj prezentiĝas forme de fibroza miokardito kaj perikardia eksudo, patologio de la konduka sistemo forme de sinusa bradikardio, aŭrikla kaj ventrikla aritmioj, blokado de la dekstra fasko-branĉo, pasonta korblokado aŭ blokado de la 2-a grado. Proksimume ĉe 1-3% de la fetoj kaj novnaskitoj de la patrinoj pozitivaj al Ro/SSA- kaj La/SSB-antikorpoj formiĝas denaska kompleta transversa korblokado (DNKB). Ĉe sekvaj akuŝoj risko de tiu ĉi patologio kreskas ĝis 17-18%. DNKB estas la plej peza formo de kora damaĝo ĉe novnaskita lupuso. Ĝi renkonteblas malofte (1 je 20 mil akuŝoj) kaj 75% de la beboj ĉe tio havas neniujn anatomiajn ŝanĝojn en la koro. En 25% de la kazoj ĝin akompanas denaska kordifekto. Kutime DNKB estas diagnozata en la lastaj semajnoj de gravedeco, kvankam unuaj signoj povas esti eltrovitaj ekde la 17-a ĝis 22-a semajnoj. En 15-22% DNKB kaŭzas pereon de la feto, en 20-45% de la kazoj necesas enplantado de artefarita ritmigilo. Beboj kutime mortas baldaŭ post la akuŝo.
Risko de denaska kompleta atrioventrikla blokado ĉe la bebo konsistigas 5% kaze de moderaj aŭ altaj titroj de Ro/La- aŭ SS-A/SS-B-antikorpoj. Se tiuj antikorpoj ĉe la patrino mankas, do perturboj de kora ritmo kaj konduktiveco preskaŭ neniam renkontiĝas ĉe la bebo. Kaze de sera pozitiveco probableco de klinikaj manifestiĝoj de tiaj perturboj estas ĉirkaŭ 20%. Ofteco de evoluo de la kompleta atrioventrikla blokado en la populacio estas averaĝe 2-3%, ĉe tiu ĉi kategorio — ĝis 17%. Probableco de manifestiĝo de novnaskita lupuso malkreskas ĝis la tria — sesa vivmonato kaj korelacias kun malaltiĝo de koncentriĝo de la patrinaj antikorpoj en sero. Morteco estas ĉirkaŭ 20%, kutime sekve de nekontrolebla evoluo de atrioventrikla blokado, evoluo de edema sindromo, miokardito aŭ endokardito. Plejparto de postvivintaj infanoj bezonas instaladon de konstanta kardiostimulilo. Por preventi tiujn problemojn kaze de alta risko de evoluo de novnaskita lupuso, al gravedulinoj rekomendindas de la 16-a ĝis la 26-a ĉiusemajne kaj poste unufoje en du semajnoj ĝis la 34-a semajno fari fetan eĥokardiografion.
Kaze de alta risko de evoluo de novnaskita lupuso rekomendindas unuavice fluorizitaj glukokortiroidoj (ĉefe Dexamethasone), kiuj penetras tra placento preskaŭ sen biotransformiĝo kaj grave malaltigas probablecon de evoluo de atrioventrikla blokado kaj perikardito ĉe la feto. Envejna injektado de la homa imunoglobulino por preventado de perturboj de la kora ritmo kaj kora konduktiveco kaze de novnaskita lupuso ne donis pozitivajn rezultojn. Eblas rekomendi hidroksiklorokinon por profilakti komplikaĵojn ĉe la feto.
Hepato
Hepatomegalio renkontiĝas ĉe 15% de la novnaskitoj, nivelo de transaminazoj altiĝas je 5% de la kazoj.
Tri ĉefaj tipoj de damaĝoj de la hepatobiliara sistemo ĉe novnaskita lupuso :
Aliaj organoj
Ekzistas datumoj pri ofta hidrocefalio ĉe tiaj beboj. Sed kun tempopaso grandeco de la kapo revenis al la normo. Makula ĥondrodisplazio estas malofta stato, karakterizata je "grajneco" de epifizoj kaj/aŭ vertebraro, pruvita per rentgena esploro. Kutime ĝi malaperas dum la unua vivojaro. Oni ligas ĝin al genetikaj difektoj, feta virusa infekto, prenado de kuraciloj (inkluzive de Phenytoin kaj Warfarin) de patrino, deficito de vitamino K ĉe gravedulino. Unuafoje pri asociiĝo de makula ĥondrodisplazio kun novnaskita lupuso informis en 1993 Chitayat D., Keating S. kaj Zand D.J. Ĝis 2015 estis priskribitaj 15 tiaj kazoj.
Sango
Plej ofta hematologia signo de novnaskita lupuso estas trombocitopenio, kiu renkonteblas en 10% de la kazoj. Limfopenio, kiu ofte troveblas ĉe plenkreskaj pacientoj kun lupuso, ĉe novnaskita lupuso ne renkonteblas. Sistemaj difektoj kutime malaperas sen ajna kuracado en la unuaj tri vivmonatoj.
Kuracado
Kuracado de novnaskita lupuso kutime ne necesas, ĉar ĝi estas nedanĝera kaj malaperas sen ajna terapio kune kun patrinaj antikorpoj, forlasantaj sangon de la bebo. La sola escepto estas DNKB, kiu postulas kuracadon kaj dumvivan observadon. Kiel profilakto servas atenta observado de sanstato de gravedulino, speciale se ŝi havas lupuson aŭ Sjögren-malsanon.
Narbonne
Narbonne [narBON] (okcitanlingve: Narbona [narbuno], esperante Narbono) estas urbo en suda Francio, la plej granda urbo de la departemento Aude (50 000 loĝantoj) sed ne estas ĝia ĉefurbo. Ĝi estas malnovega urbo, iam ĉefurbo de romia provinco Gallia Narbonensis. Oni foje pro tio kromnomas ĝin "la Unua Filino de Romo".
El tiu tempo ĝi ankoraŭ posedas kelkajn monumentojn: parton de la romia vojo "Via Domitia", subteran bazaron la "Horreum", forumon. Sed la ĉefaj vidindaĵoj de Narbonne estas sendube la gotika katedralo, unu el la plej altaj de Francio, la ĉefepiskopa palaco, nun muzeo pri belaj artoj, kiu ankaŭ posedas la duan plej riĉan kolekton de antikvaĵoj post Romo, la mezepoka urbocentro kaj la kanalo.
Narbonne ĝuas agrablan pozicion proksime de la Mediteranea Maro kaj la lagunoj (naturprotektita medio) kaj meze de la vinberoj de Corbières kaj Minervois.
Esperanto en Narbonne
Tie okazis kongreso de SAT en 1964.
2061 Anza
2061 Anza estas tre malgranda, malhela amora asteroido kun tre discentra orbito, malkovrita la de la usona astronomo Henry Lee Giclas elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la hispanan konkistadoron Juan Bautista de Anza.
Ĝia perihelio tanĝas la orbiton de Tero, ĝi do estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido.
La, ĝi proksimiĝis je 9,845 milionoj da km de Tero (0,0634 AU), kaj la 27-an de septembro 2035, ĝi pasos je 8,031 milionoj da km (0,0537 AU) de nia planedo.
25867 DeMuth
25867 DeMuth estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mary DeMuth, kiu laboris ĉe la Observatorio Lowell de 2001, komencinte kiel akceptistino de la Observatorio, poste en la publikaj programoj kiel instruistino kaj poste kiel Kunordonantino de la Volontuloj.
László Darkó
DARKÓ László estis rumanuja hungara arthistoriisto, restarigisto, pentristo naskita Turda la 22-an de majo 1924 kaj mortinta en Kluĵo la 13-an de februaro 1970. Li estis edzo de baletistino Edit Timkó.
Biografio
László Darkó pristudis arkeologion, arthistorion kaj francan-germanajn lingvojn. Li studis en la Ferencz József Tudományegyetem de Koloĵvaro, en la Bolyai Tudományegyetem de Kluĵo (1945). En 1948 li akiris doktoradon pri arthistorio en Kluĵo (A tájképfestészet korszakai (La periodoj de la pejzaĝpentrado)). Li dufoje studvojaĝis en Danujo. Inter 1956-57-ben li malkovris gotikajn murpentraĵojn en la preĝejo Santa Mikaelo de Kluĵo, pri kiu li publikis studon (Kelemen Lajos-emlékkönyv, Kolozsvár, 1957). En 1969 li partoprenis en la restarigo de la murpentraĵoj de episkopa palaco de Oradea. Lia majstro estis Ferenc Gáll.
(119866) 2002 CL142
(119866) 2002 CL142 estas nerapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,20234 astronomia unuo, tie estas 30,270 milionoj da km.
198 Ampella
198 Ampella estas mezgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita, la, de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly elde la observatorio de Marsejlo.
Ĝia ricevis la nomon de la satiruso Ampelo (Άμπελος), kiu personigis la vinon en la helena mitologio ; kaj kies nomo estis inigita en "Ampella" por respekti la tiaman tradicion, kiu volis ke la asteroidoj ricevu inajn nomojn.
Singulara homologeco
En algebra topologio, singulara homologeco estas la kutima homologeco funktoro de la kategorio de topologiaj spacoj kaj kontinuaj surĵetoj al la kategorio de graditaj komutaj grupoj kaj grupaj homomorfioj.
La homologeco de spaco X estas kutime komprenita signifi la singularan homologecon de tiu spaco.
Singulara homologeco estas konstruita per aplikanta la ĝenerala homologeca konstruado al la singulara ĉena komplekso, la ĉena komplekso de formalaj sumoj de singularaj simplaĵoj.
Singularaj simplaĵoj
Singulara n-simplaĵo estas kontinua surĵeto Σ de la norma n-simplaĵo al topologia spaco X. Ĉi tiu surĵeto ne bezonas esti disĵeta, kaj tie povas esti ne-ekvivalenta singularaj simplaĵoj kun la sama bildo en X.
La rando de Σ, dΣ, estas difinita al esti la formala sumo de la singulara (n−1)-simplaĵo prezentita per la limigo de Σ al la edroj de la norma n-simplaĵo, kun alterna signo por preni orientiĝon en kalkulon.
Tial, en aparta, la rando de 1-simplaĵo Σ estas la formala diferenco
Singulara ĉena komplekso
Se konsideri la liberajn komutajn grupojn generitajn per ĉiu singularaj n-simplaĵoj kaj etendi la randan operatoron d al formalaj sumoj de singularaj n-simplaĵoj, oni ricevas ĉenan komplekson de komutaj grupoj.
La n-ona homologeca grupo de X estas tiam difinita kiel la kvocienta grupo
Koeficientoj en R
Se R estas iu ringo (alprenita unuohava sur Vikipedio), oni povas anstataŭi liberajn komutajn grupojn per liberaj R-moduloj. La difino de d ne ŝanĝiĝas, sed Hn(X, R) nun estas R-modulo (ne bezone libera).
Homologeco de Betti kaj kunhomologeco de Betti
Ekde la nombro de homologecaj teorioj havas iĝi granda, la terminoj homologeco de Betti kaj cohomology de Betti estas iam aplikata (aparte far aŭtoroj skribantaj pri algebra geometrio), al la singulara teorio, kiel donanta pligrandiĝo al la Betti nombroj de la plej familiaraj spacoj kiel simplaĵaj kompleksoj kaj fermitaj duktoj.
Ozuluama
Ozuluama de Mascareñas estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ozuluama de Mascareñas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 121.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23190 loĝantojn. El tiuj estis 11876 viroj kaj 11314 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2357.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 40 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 51 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 150 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 25978 personoj. En la jaro 2000 temis pri 24394, do temis pri kresko / malkresko je -1.25 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 21752 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 298 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30121a.htm
Pajapan
Pajapan estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Pajapan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 122.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14621 loĝantojn. El tiuj estis 7273 viroj kaj 7348 virinoj. La komunumo havas surfacon de 306 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 16 minutoj norda latitudo kaj 94 gradoj kaj 41 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 180 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30122a.htm
Samuel Linde
Samuel Bogumił LINDE (naskiĝis la 11-an aŭ 24-an de aprilo 1771 en Toruń, mortis la 8-an de aŭgusto 1847 en Varsovio) – pola leksikografo, lingvisto kaj bibliotekisto.
En 1803 dank’ al helpo de sia frato kaj pluraj germanaj sciencistoj fariĝis gvidisto de fondata de prusoj Liceo Varsovia, kies funkcion plenumis seninterrompe ĝis 1831. Povas esti, ke lia dependeco de aneksaj povoj estis kaŭzo de lia tiutempa servilisma sinteno en la Societo de la Scienc-Amikoj.
La 1-an de marto 1804 Linde publikigis prospekton de la vortaro de la pola lingvo, kalkulitan je nur 4 volumoj. Abonigo ne estis facila malgraŭ subteno de la prusa reĝo. Finfine oni eldonis ĝis 1815 - i.a. dank’ al aristokrataj bonfarantoj - 6 volumojn en eldonkvanto de 1200 ekzempleroj. La tuta stoko estis tamen forvendata dum dekkelkaj sekvaj jaroj (i.a. helpe de la caro Aleksandro la 1-a, kiu devigis rusajn lernejojn aĉeti la vortaron).
La vortaro estis, malgraŭ pluraj mankoj, alte taksita de tiutempaj sciencistoj, kies rezulto estis membrigo de Linde en multaj sciencaj societoj eksterlande.
Kurba integralo
En matematiko, kurba integralo estas integralo komputita laŭ kurbo en ia spaco. Kurbaj integraloj estas uzataj en vektora kalkulo kaj kompleksa analitiko. En vektora kalkulo oni konsideras integralojn de skalara aŭ vektora kampoj sur multdimensia spaco; En kompleksa analitiko oni konsideras integralojn de holomorfaj funkcioj sur kompleksa ebeno.
Samuel Linde
Linde estis ankaŭ membro de klerigaj instancoj de Varsovia dukejo: Ĉambro Eduka – de 1807, Societo por Elementaj Libroj – de 1810 (prezidanto en la jaroj 1810-1823). Dum la jaroj 1816-1818 lekciis ĉe Varsovia Universitato, de 1818 estis direktoro de apartigita de la universitato Publika Biblioteko plikvantigante ties kolektojn je maloftegaj oldpresaĵoj. Krome estis prezidanto de Varsovia Konsistorio Protestantisma kaj deputito por Sejmoj de 1818 kaj 1820.
Kurba integralo
Por kurba integralo oni uzas la normalan integralan simbolon \int. Kelkfoje, por integralo laŭ fermitaj kurboj (t.e., kurboj kies komenca kaj fina punktoj koincidas), oni uzas la specialan simbolon \oint.
Samuel Linde
En la dua duono de la 20-aj jaroj de la 19-a jarcento lia scienca famo de humanisto estis vualita i.a. de Joachim Lelewel. Ankoraŭ en 1826 li nobeliĝis ricevante la blazonon Vortaro. Laboris ankaŭ pri vortaro pola-rusa atingonta unuecigon de ambaŭ lingvoj, kiu tamen – malgraŭ pozitiva opinio de Miĥail Pogodin – ne trovis apogon de caraj instancoj.
Kurba integralo
Kurba integralo en vektora kalkulo
Supozu ke: Tiam oni konstruas sumon de Riemann jene. Parametrigu C kiel, kaj dividu [a,b] en n pecojn kun. Tiam la kurba integralo de skalara kampo f sur kurbo C difiniĝas kiel Oni povas pruvi ke la sumo de Riemann ekzistas kaj ne dependas je elekto de parametrigo. Se la kurbo C estas pece glata, la difino simpliĝas al jena formulo:
Samuel Linde
La dua eldono de la Vortaro, kun kompletigoj, aperis eldonita de Ossolineum en la jaroj 1854-1861 (fotorepresaĵo 1951).
Alavieska
Alavieska estas komunumo en la provinco Norda Ostrobotnio en la norda parto de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Oulu.
Kurba integralo
Kurba integralo en vektora kalkulo
Anstataŭ skalaraj kampoj oni povas difini integralojn de vektoraj kampoj simile. Supozu ke: Elektu parametrigon kaj dividu [a,b] en n subintervalojn. La kurba integralo de vektora kampo \vec F laŭ kurbo C difiniĝas jene: Simile, se la kurbo C estas pece glata:
Samuel Linde
Distingita de la Ordeno de Sankta Stanislao de la 2-a klaso atribuita de Aleksandro la 1-a.
Kurba integralo
Kompleksa analitiko
Supozu ke Parametrigu C kiel, kaj dividu [a,b] en n pecojn. La kurba integralo de f laŭ C difiniĝas kiel la sumo de Riemann Se C estas peca glata, la difino simplifigas al:
Ekzemple, konsideru la funkcio f(z)=1/z. Difinu la kurbo C kiel maldekstrume orientita cirklo ĉirkaŭ 0. Ni povas parametrigi C kiel kun. Ni trovas: Tiu ĉi povas esti ankaŭ kontrolita per la teoremo de rekremento (vidu sube).
Teoremo de rekremento
Gravaj propozicioj pri kurbaj integraloj estas la koŝia integrala teoremo kaj la teoremo de rekremento (angle: residue).
La teoremo de rekremento donas ĝeneralan metodon kalkuli kurbajn integralojn de meromorfaj funkcioj. Precize, supozu ke Tiam: kie
Speciale, se mankas la polusoj de f, tiam \oint f=0. Tio ĉi estas la koŝia integrala teoremo.
Pro la teoremo de rekremento, oni povas ofte uzi konturajn integralojn en la kompleksa ebeno por trovi integralojn de reelvaloraj funkcioj de reela variablo.
Ekzemple, ree konsideru la antaŭan ekzemplon,, kie C estas cirklo ĉirkaŭ 0. Ekzistas unu poluso de 1/z, t.e., ĉe 0. La rekremento, ĉar havas holomorfan malderivaĵon 0. La vindnombro estas I(C,0)=1. Tial
Rilato inter vektora kaj kompleksa kurbaj integraloj
Oni povas identigi \mathbb R^2 kun \mathbb C. Konsideru orientitan korekteblan kurbon kaj funkcion. Tiam: kaj kie estas \bar f vidita kiel vektora funkcio kaj  estas i\bar f vidita kiel vektora funkcio.
Uzado en fiziko
Kurbaj integraloj estas gravaj ankaŭ en kvantuma mekaniko kaj kvantuma kampa teorio. Ekzemple, kompleksaj kurbaj integraloj estas ofte uzataj kalkuli amplitudojn de probabloj en teorio de disĵetoj.
Ĉekontinenta maro
Ĉekontinenta maro, ankaŭ nomita epikontinenta maro, estas amaso de marakvo kun granda etendo sed kun malgranda profundo, kiu etendas sur kontinentbreto. La ĉekontinentaj maroj kutime estas asociataj kun la maraj transgresoj de komenco de la Kenozoiko. Ili povas esti varmaj aŭ malvarmaj: fakte, fine de la lasta glaciepoko ankoraŭ restis kelkaj, kiam la plialtiĝo de la marnivelo superis la rapideco de la izosteco en kelkaj zonoj. Grava ĉekontinenta maro en la prahistorio, precize inter la Mezozoiko kaj la Kenozoiko, estis la Turgaja Maro aŭ Turgaja Markolo, kiu separis la eŭropan kontinenton disde sudorienta Azio. Dum la maksimuma pinto de la glaciepokoj, la ĉekontinentaj maroj malaperis, kaj iĝis nur ebenaĵoj de la apudaj kontinentoj.
NGC 7571
NGC 7571 (aliaj indikoj — NGC 7597, MCG 3-59-32, ZWG 454.32, PGC 71006) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉekontinenta maro
En la aktualo, la ĉekontinentaj maroj ebligas grandajn ekonomiajn profiton, ĉar en ili la oportunoj por fiŝkaptado estas tre grandaj. Ili kuŝas sur kontinentbreto kun submara grundo je averaĝa profundo de 200 m aŭ malpli. Ekzemploj gravaj de ĉekontinentaj maroj estas la Persa Golfo, la Norda Maro, la Argentina Maro, la Hudsona Golfo kaj la Orientĉina maro.
Bartolomeo Zamberti
Bartolomeo Zamberti (1473-1543) (n. en Venecio, 🇮🇹, 1473 - m. en Venecio, 🇮🇹, en la 1543) estis itala humanisto, eldonisto, latina verkisto, tradukisto el la greka, matematikisto, profesoro pri beletro kaj venecia notario. En 1505, li tradukis La Elementojn de Eŭklido kaj gvidis Daniele Barbaro en la studo pri la perspektivo.
Kosuke Yamazaki
Kosuke Yamazaki (山﨑 浩介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Ehime FC.
Distrikto Bitburg-Prüm
La distrikto Bitburg-Prüm, germane ekde la 1-a de januaro 2007 Eifelkreis Bitburg-Prüm, situas en la pleja okcidento de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, lime al Luksemburgio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Bitburg, plia grava urbo estas Prüm, kaj la tuta regiono troviĝas en la arbaroriĉa mezalta montaro Eifel - jen la tri eroj, kiuj kune konsistigas la distriktan nomon.
La monto Schwarze Mann (en tradukto: „Nigra Viro“) apud Buchet-Halenfeld en la rejnlanda-palatinata distrikto Bitburg-Prüm estas kun alteco de 697.8 m super marnivelo la dua plej alta monto en la regiono Schneifel. La monto Hardtkopf en la Ejfela distrikto Bitburg-Prüm (Rejnlando-Palatinato), estas monto en la regiono Südeifel (suda Ejfelo) kun alteco de 601,5 m kaj la plej alta monto rande de la Kalkbaseno de Prüm.
Najbaras la distriktoj Vulkaneifel norde, Bernkastel-Wittlich oriente kaj Trier-Saarburg sude. Krome nordokcidente limas Belgio, kaj, kiel menciite, okcidente Luksemburgio.
Suda Ejfelo (Südeifel) nomiĝas regiono de la distrikto Bitburg-Prüm, en pli strikta senco nur la komunumaro Suda Ejfelo.
Doña Mencía
Doña Mencía estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 15 km2 kie loĝas 5002 geloĝantoj, do loĝdenso estas 333.5 loĝ./km2. Doña Mencía situas je 71 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 5002 geloĝantoj de la municipo Doña Mencía estas 2521 inoj kaj 2481 viroj. En la 15-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 5002 geloĝantoj, kaj aliaj 0 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 47, 17 inoj kaj 30 viroj, kaj mortis 37, 19 inoj kaj 18 viroj. Tiel la natura kresko estis 10 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 2267 homoj (45.3%).
Spratly-insularo
La Spratli-insularo estas grupo da insuloj kaj rifoj inter la sudo de Vjetnamio kaj la sudaj Filipinoj.
La tuta terareo estas malpli ol 5 km², sed la arkipelago estas fruktodona fiŝareo. Krom tio troviĝas nafto- kaj tergasorezervoj tie. La insuloj estas entute postulataj de Ĉinio, Vjetnamio kaj Tajvano. Brunejo, Malajzio kaj la Filipinoj nur postulas partojn de la insularo. Krom kelkaj garnizonoj ne estas loĝantoj sur la insuloj.
Pilisszentlászló
Pilisszentlászló situas sur monto Pilis, laŭ flankovojoj, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero.
Hungara reĝo Endre la 3-a konstruis ĉasdomon en 1291, kiu poste iĝis klostro. La turkoj detruis ĝin. Poste slovakoj fondis tie vilaĝon, ĉar ili kutimiĝis al la montoj. La baroka preĝejo konstruiĝis en 1772. En 1947 la slovakoj parte reiris al Ĉeĥoslovakio.
Menciindaĵoj estas lernejo Waldorf kaj Hoboji zen preĝejo.
Komunumoj pri Ladislao la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Oni fondis Asocion pri Ladislao la 1-a (Hungario).
7499 L'Aquila
7499 L'Aquila estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Di Paola kaj Andrea Boattini elde la stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Romo, en provinco de La-Aglo (Italio).
Serres (stacidomo)
Serres estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Hautes-Alpes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
7499 L'Aquila
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala mezepoka urbo L'Aquila, ("La Aglino"), apud la montmasivo Gran Sasso, kie troviĝas la altebenaĵo Campo Imperatore.
Serres (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
42492 Brüggenthies
42492 Brüggenthies estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj L. Schmadel kaj F. Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la iaman civilan inĝenieron Wilhelm Brüggenthies, kiu kompilis biografiojn de miloj da astronomoj dum multenombraj jaroj. Tiu kolekto utilis kiel bazo por la " Biografia Indekso de Astronomio ".
Maniero de artikulacio
En lingvoscienco (artikulacia fonetiko), maniero de artikulacio priskribas kiel la lango, lipoj, kaj aliaj parolorganoj partoprenantaj en la farado de sono faras kontakton. Ofte la koncepto estas uzata nur por la produktado de konsonantoj. Por kiu ajn loko de artikulacio, povas esti kelkaj manieroj, kaj do kelkaj homorganaj konsonantoj.
Unu parametro de maniero estas strikteco, tio is, kiel proksime la parolorganoj aliras unu la alian. Parametroj aliaj ol strikteco estas tiuj koncernataj en la r-sonoj (frapetoj kaj triloj), kaj la sibleco de frikativoj. Ofte nazaleco kaj lateraleco estas inkluditaj en maniero, sed fonetikistoj kia Peter Ladefoged konsideras ilin kiel sendependajn.
Strikteco
De la pleja ĝis la malpleja strikteco, parolsonoj klasifeblas laŭ ia kontinua gamo de plozivoj (per okludo, aŭ barita aerfluo), tra frikativoj (per parte barita kaj do kun forte turbula aerfluo), kaj alproksimantoj (kun nur iometa turbulo), ĝis vokaloj (kun plene nebarita aerfluo). Afrikatoj ofte kondutas kvazaŭ ili estus meze inter plozivoj kaj frikativoj, sed fonetike ili estas sinsekvoj de plozivo plus frikativo.
Historie, sonoj povas moviĝi laŭ tiu kontinuaĵo ale al malplia strikteco en proceso nomita lenicio.
Aliaj parametroj
Siblantoj estas distingataj disde aliaj frikativoj laŭ la formo de la lango kaj laŭ tio kiel la aerfluo estas direkata trans la dentoj. Frikativoj en koronalaj lokoj de artikulacio povas esti siblantaj aŭ ne-siblantaj; la siblantoj estas la pli ordinaraj.
Frapetoj similas tre mallongajn plozivojn. Tamen, ilia artikulacio kaj konduto estas sufiĉe distingaj por esti konsiderataj kiel aparta maniero, anstataŭ simple afero de longeco.
Triloj engaĝas la vibradon de unu el la parolorganoj. Ĉar trilado estas malsama parametro de strikteco, la du povas esti kombinitaj. Pliigado de la strikteco de tipa trilo rezultas en trila frikativo. Konatas ankaŭ trilaj afrikatoj.
Nazala (tranaza) aerfluo aldoneblas kiel sendependa parametro al iu ajn parola sono. Ĝi estas plej ofte trovata en nazaloj kaj nazalaj vokaloj, sed nazalaj frikativoj, frapetoj, kaj alproksimantoj ankaŭ troveblas. Se sono ne estas naza, ĝi estas nomata buŝa.
Lateraleco estas la tralaso de aerfluo trans la flanko de la lango. Ankaŭ tio kombineblas kun aliaj manieroj, rezultigante lateralajn alproksimantojn (la plej ordinaraj), lateralaj frapetoj, kaj lateralaj frikativoj kaj afrikatoj.
Pli ampleksaj klasifikadoj
Manieroj de artikulacion kun grava obstrukco de la aerfluo (plozivoj, frikativoj, afrikatoj) estas nomitaj obstruantoj. Tiuj estas pratipe senvoĉaj, sed voĉaj obstruentoj estas ankaŭ treege ordinaraj. Manieroj sen tia obstrukco (nazaloj, likvidoj, alproksimantoj, kaj ankaŭ vokaloj) estas nomataj sonorantoj ĉar ili estas preskaŭ ĉiam voĉaj. Senvoĉaj sonorantoj estas malordinaraj, sed troviĝas en la Kimra kaj la Klasika Greka (la literumado "rh"), en la Tibeta (la "lh" de Lhasa), kaj la "wh" en tiuj dialektoj de Angla kiuj distingas "which" disde "witch".
Alia  distingo estas tiu inter okluzivoj (plozivoj kaj nazaloj) kaj kontinuantoj (ĉio alia). Afrikatoj estas konsiderataj kiel ambaŭ, ĉar ili estas sinsekvoj de plozivo plus frikativo.
Aliaj aerfluaj iniciaĵoj
Ĉiuj tiuj manieroj de artikulacio estas prononcataj kun aerflua meĥanismo nomata pulmofonta egresivo, kio signifas ke la aero fluas eksteren, kaj ĝin potencizas la pulmoj (fakte la ripoj kaj la diafragmo). Alia aerflua meĥanismoj estas eblaj. Sonoj kiuj dependas de iuj tiuj inkluzivas:
US Ben Guerdane
US Ben Guerdane estas tuniza futbala klubo, kun sidejo en Ben Gardane.
Historio de la klubo
Oni fondis ĝin la 1-a de marto 1936.
Morrinhos do Sul
Morrinhos do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.182 loĝantojn en 2010.
Leo Baekeland
Leo Hendrik BAEKELAND [BAkelant] (naskiĝis en Sint-Martens-Latem (apud Gento) la, mortis la ) estis flandra belga kemiisto, kiu longe vivis en Usono kaj inventis i.a. la fotografian paperon Velox (en 1893) kaj bakeliton (en 1907), malmultekostan nebruleblan kaj popularan plaston.
Baekeland diplomitiĝis kun merito en la Urba Teknika Lernejo de Gento kaj estis aljuĝita stipendion de la urbo Gento por studi kemion ĉe la Genta Universitato, kie li akiris la doktorecon summa cum laude en la aĝo de 21 jaroj. Li estis poste nomumita vicprofesoro de kemio en 1889. Li edziĝis al Céline Swarts, la filino de lia estro en la departemento.
En 1889 Baekeland faris siajn novedzajn feriojn en Nov-Jorko, kie li renkontis Richard Anthony, de la fotografia firmao E. kaj H.T. Anthony. Baekeland jam estis inventinta procezon por reveli fotografiajn plakojn, kiuj uzas akvon anstataŭ kemiaĵoj, kaj interesiĝis pri transloĝiĝo al Usono; Anthony vidis potencialon en la juna kemiisto kaj proponis al li laborpostenon.
En 1899 Baekeland estis invitita viziti George Eastman (estro de la firmao Eastman-Kodak), kiu tuj proponis al li unu milionon da dolaroj por lia Velox procedo. Baekeland akceptis tuj. .
La inventado de bakelito
Demandite, kial li eniris la kampon de sintezaj rezinoj, Baekeland respondis "por gajni monon". Lia unua objektivo estis trovi anstataŭaĵon por ŝelako (el la fekaĵoj de skaraboj). La kemiistoj komencis agnoski, ke multe de la naturaj rezinoj kaj fibroj estas polimeroj. Baekeland komencis prienketi la reagojn de fenolo kaj de formaldehido. Unue li produktis solveblan fenol-formaldehidobazan ŝelakon sub la nomo Novolak. Ĝi tamen neniam fariĝis merkata sukceso. Li tiam provis evoluigi ligilon por asbesto, kiu tiutempe estis miksita kun kaŭĉuko. Kontrolante la premon kaj temperaturon, kiujn oni aplikis al fenolo kaj formaldehido, li povis produkti sian prirevitan malmolan muldeblan plaston: bakelito. La oficiala nomo de bakelito estas polyoxybenzylmethylenglycolanhydride.
John Gore (navigisto)
La kapitano John GORE (ĉ. 1730–10a de Aŭgusto 1790) estis Brit-Usona navigisto kiu ĉirkaŭnavigis la mondon kvar fojojn kun la Reĝa Ŝiparo en la 18a jarcento kaj akompanis la kapitanon James Cook en liaj malkovroj en la Pacifika Oceano.
Biografio
Pere de la ŝipo Dolphin Gore ĉirkaŭnavigis la mondon dufoje — unue kun John Byron kaj poste kun Samuel Wallis. Lia sperto en la Pacifika Oceano kaj en longaj ŝipekspedicioj kondukis al la fakto ke li estis alvokita al la misio de James Cook por registri la Transiron de la planedo Venuso en Tahitio kaj por la serĉado de la supozita kontinento Terra Australis en 1768 pere de la ŝipo Endeavour. Gore estis dekomence triaranga komandanto (t.e. 3a Leŭtenanto) malantaŭ Cook (1a Leŭtenanto) kaj Zachary Hicks (2a Leŭtenanto). Post la morto de Hicks dum la revenvojaĝo al Anglio la 26an de Majo 1771, Gore iĝis duaranga komandanto (2a Leŭtenanto).
Gore estis antaŭe parto de la ŝipanaro de Wallis en la Dolphin kiu estis "malkovrinta" Tahition kaj iĝis valora por Cook por sia kono de la insulo. En 1769 Gore iĝis la unua registrita ekspediciano kiu pafis kaj mortigis maorion, dum kverelo pri tolaĵo dum la Endeavour mapigis la marbordon de Novzelando. Poste, la 14an de Julio 1770 Gore famiĝis ĉar estis la unua blankulo kiu pafis kaj mortigis kanguruon (por scienca esplorado) dum la ekspedicio laŭiris la orientan marbordon de Aŭstralio.
Reveninta al Anglio, en 1772 Gore aliĝis al la botanikisto Joseph Banks (kiu estis same en la unua veturo de Cook al Pacifiko) en privata scienca ekspedicio al Islando kaj Hebridoj. Gore kaj Banks eble estis amikoj kiel pruvas la fakto ke Banks estis la testamenta administranto de Gore. Tiu ekspedicio ne revenis antaŭ la foriro de Cook al lia dua Pacifika vojaĝo.
Tamen, en 1776 Gore reagis al la alvoko el Cook kaj la admiraltaro denove kaj aliĝis al la ŝipanaro de la ŝipo HMS Resolution kiel Unua Leŭtenanto por la tria vojaĝo de Cook. Dum la Resolution esploris la Pacifikon serĉe de la fama Nordokcidenta Marpasejo, Gore vidis la usonan kontinenton, kie li estis naskiĝinta, el la okcidenta marbordo. Poste, post la morto de Cook en Havajo, Charles Clerke, kapitano de la ŝipo frata de Resolution nome HMS Discovery, ekkomandis. Gore tiam ekhavis komandon de la Discovery anstataŭ Clerke. Kiam Clerke mem mortis tuj poste, Gore ekhavis respondecon de la tuta ekspedicio (nescianta ke sia naskoloko (Virginio) estis deklarinta sian sendependecon el Granda Britio du jarojn antaŭe) kaj portis la ŝipojn hejmen al Anglio la 4an de Oktobro 1780 — pli ol unu jaron post ekhavi la estrecon.
Benjamin Lasnier
Benjamin (Osvald) Lasnier (naskiĝis la 2-an de aprilo 1999, do nun -jara) estas dana kantisto kaj kantproduktanto, kiu naskiĝis en Luksemburgio, sed translokiĝis al Danio kiam li estis 7-jara. Li estas tutmonda fenomeno en sociaj retoj, kie li havas 5 milionojn da ŝatoj en Facebook, preskaŭ 1 miliono de partianoj en Instagram kaj pli ol 200.000 abonoj en Youtube. Benjamin Lasnier komence famiĝis pro simileco al la popkantisto Justin Bieber, poste li decidis elspezi sian vastan reton muzikante kaj eldonante libron. Benjamin Lasnier publikigis sian unuan unuopaĵon en 2014 (angle You've got my number, Vi havas mian numeron) kaj de tiam li eldonis plurajn unuopaĵojn kaj ankaŭ muzikalbumeton.
La kantisto ankaŭ gajnis plurajn premiojn, inkluzive de Kids’ Choice Awards de la televida kanalo Nickelodeon por "Dana Stelo de la Jaro 2016" (dane Årets Danske Stjerne i 2016).
Motu One (Markizinsuloj)
La unua okcidentulo kiu vizitis la insulon estis la usonano David Porter en 1813. Li nomis ĝin Lincoln Island. En 1992 oni deklaris Motu One al naturrezervejo, ĉar sur la insulo vivis multaj kelonioj kaj marbirdoj.
Unu el la Societaj Insuloj ankaŭ nomiĝas Motu One.
Duppach
Duppach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Koeloj
La veraj koeloj aŭ genro Eudynamys, estas genro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Ili loĝas en Azio, Aŭstralio kaj la Pacifiko. Ili estas ege sekse duformaj kukoledoj kiuj manĝas fruktojn kaj insektojn kaj havas laŭtajn distingigajn voĉojn. Ili estas nestoparazitoj, kiuj demetas siajn ovojn en la nestoj de aliaj specioj.
En Novzelando la Longvosta koelo estas konata kiel Longvosta kukolo. Du aliaj specioj, la Blankkrona koelo kaj la Nana koelo, estas konataj kiel koeloj, sed estas ambaŭ en siaj respektivaj unutipaj genroj.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Hailuoto
Hailuoto estas komunumo en la provinco Norda Ostrobotnio en la norda parto de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Oulu. Hailuoto situas sur samnoma insulo.
Meclov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.
Henry Wickham
Sir Henry Alexander WICKHAM ( – ) estis brita esploristo kiu en 1876 kontrabandis ĉ. 70.000 semojn de kaŭĉukarboj el Brazilo al Britio. El tiuj kreskis nur 2700 plantoj en la Brita Reĝa Botanika Ĝardeno en Kew, sed tio sufiĉis por poste planti kaŭcukajn arbojn sur la britaj kolonioj.
Nukleata acido
Nukleata acido aŭ nuklea acido estas biomolekulo, kiu permesas ke la plej rimarkindaj ecoj de vivantaj ĉeloj kapablas reprodukti preskaŭ ekzaktajn replikojn (duoblaĵojn) de si mem tra centoj kaj miloj da generacioj. Tia procezo postulas, ke certaj tipoj de informoj estu transdonataj senŝanĝe de unu generacio al la sekvanta.
Nukleata acido
La transdono de necesa genetika informo al novaj ĉeloj efektiviĝas per substancoj nomataj nukleaj acidoj.
Tiuj nukleaj acidoj prezentas kodigitan informon same kiel vortoj en libro prezentas informon. La preskaŭ senlima varieco de eblaj strukturoj ebligas al nukleaj acidoj reprezenti la kvantegon da informoj, kiu devas esti transdonita al en vivanta organismo. Ĉi tiu informo regas la hereditajn trajtojn de la nova generacio kaj ankaŭ multajn el ĝiaj viv-procezoj.
Tipoj de nukleataj acidoj
Ribonukleata acido (RNA); desoksiribonukleata acido (DNA)
Oni klasas la nukleajn acidojn en du kategoriojn: ribonukleajn acidojn (RNA), troviĝantajn ĉefe en la citoplasmo (fluido) de vivantaj ĉeloj kaj desoksiribonukleajn acidojn (DNA), troviĝantajn en la nukleoj de ĉeloj (ĉelkerno).
La mekanismon, per kiu organismo transdonas genetikan informon de unu generacio al alia dum dividiĝo de ĉelo, regas DNA. La DNA, kunlabore kun RNA, respondas pri la biosintezo de la diversaj tipoj de proteinoj bezonataj de la organismo. Scio de la strukturo de nuklea acido estas antaŭkondiĉo por kompreni kiel tiaj molekuloj faras siajn taskojn.
Strukturo de nukleata acido
Vidu Nukleobazo
Nukleotidoj polimeriĝas, formante nukleajn acidojn per eksteraj ligoj. Kaj la sukera kaj la fosfata restaĵoj de nukleotido havas OH-grupojn disponeblajn por tia reakcia procezo, por sinsekvo de kvar nukleotidoj. La polinukleotido entenas la sukeron desoksiribozo, kaj tial la ricevita segmento de nukleata acido venas el DNA.
nukle-acida ĉefĉeno En polinukleotido aŭ nukleata acido, la ĉeno de alternaj fosfataj kaj sukeraj unuoj, el kiu elstaras diversaj heterociklaj bazoj, nomiĝas la nukle-acida ĉefĉeno.