cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johann Friedrich Möller
Kariero en Saksio
En la printempo de 1843 Möller nomumitis posteulo de Johann Heinrich Bernhard Dräseke kiel generalsuperintendanto de la Provinco Saksio kaj devis transloĝiĝi Magdeburgon. Dum tiu tempo li devis kontraŭbatali la t.n. Amikojn de lumo (ĉirkaŭ Leberecht Uhlich i.a.). En tiu ĉi kunteksto ankaŭ la oficialuloj ne subtenis Möller kaj la riproĉoj de multaj flankoj oftis. Möller mem treege ĉagreniĝis pro la fakto ke li ne sukcesis per spirita konsilado kaj frata interparolado trovi solvon.
Lia ŝato pri katekistado kio kompreneblas per liaj teologiaj interesoj, eldonigis lin ankoraŭ kelkajn tiajn skribaĵojn. El ili elstaras "Katechetisch-evangelische Unterweisung in den heiligen zehn Geboten Gottes nach dem Katechismus Lutheri" (Magdeburg 1854), estante laŭ la dikeco n (662 paĝoj) kaj la enhavo la plej grava. Ankaŭ tria kantokolekto aperis en tiuj tagoj: "Geistliche Dichtungen und Gesänge auf Unterlage der heiligen Schrift", Magdeburg 1852.
En la jaro 1858 Möller demisiis kiel generalsuperintendanto pro malkreskantaj fortoj kaj ne longe poste ankaŭ la kiel katedrala paroĥestro.
29736 Fichtelberg
29736 Fichtelberg estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo Jens Kandler elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Fichtelberg, plej alta monto (1214 metroj) de la saksia latero de Ercmontaro. Oberwiesenthal, la plej alta germana urbo, kuŝas ĉe la piedo de tiu monto.
Winden
Winden havas diversajn signifojn:
Banko
Banko estas aŭ ŝtata institucio aŭ privata firmao aŭ financa institucio por financaj operacioj (pruntoj, kambioj, ĉekoj, vendo kaj aĉeto de valoraĵoj). Homo kiu adminstras bankon estas bankisto; la profesiulo kiu kolektas kaj eldonas monon estas kasisto.
Historio
La unuajn indikojn pri bankoj kaj kontoj oni havas por la 2-a jarcento antaŭ Kristo en Mezopotamio.
Ĉefaj taskoj
Bankoj, kiuj okupiĝas pri ĉiuj sube priskribitaj temoj, nomiĝas universalaj bankoj. Ekzistas ankaŭ bankoj, kiuj okupiĝis pri unuopaj aŭ kelkaj el tiuj aferoj, ekzemple investaj bankoj, kiuj ĉefe okupiĝas pri komerco pri valorpaperoj kaj pri subteno de entreprenoj ĉe akiro de kapitalo ĉe borso.
deponoj kaj kreditoj
Bankoj akceptas monon, kiun kliento aktuale ne bezonas, kaj pruntas ĝin al aliaj klientoj. Tio por plej multaj bankoj estas la baza tasko. La utiloj estas:
Avantaĝe al rekta prunto, ĉe kiu banko ne interagas aŭ nur makleras, la sumoj kaj daŭroj de unuopaj deponoj kaj pruntoj ne bezonas kongrui. Krome la banko kutime estas pli fidinda, ke ĝi vere kapablos repagi la monon. Por ankoraŭ pli certigi tion, en multaj landoj ekzistas devigaj fondusoj, al kiuj la bankoj pagas kaj kuj aldone certigas la repagon de deponoj ĝis difinita sumo.
transpago de mono
Bankoj transdonas monon de unu persono aŭ institucio al alia. La paganto povas rekte taskigi sian bankon (ĝiro) aŭ rajtigi la ricevanton (ekzemple per ĉeko aŭ kreditkarto) siaflanke taskigi la bankon enkasigi la monon. Plej facile tio okzazas, se ambaŭ estas klientoj de la sama banko. Alikaze necesas transpago inter bankoj, ofte perata de centra banko.
komerco pri mono kaj valorpaperoj
Bankoj aĉetas, vendas kaj makleras
Tio povas okazi pro mendo de kliento aŭ proprainiciate por gajni el la kurzoevoluo.
aldonaj taskoj
Krome kutime bankoj ankaŭ
Sed institucio, kiu nur faras iun el tiuj aferoj, ne estas nomata banko.
Funkciado
Banka sekreto, alterne konata kiel financa privateco, banka diskreteco aŭ banka sekureco, estas kondiĉa interkonsento inter banko kaj ĝiaj klientoj, ke ĉiuj antaŭaj agadoj restas sekuraj, konfidencaj kaj privataj.
Listo de urboj de Egiptio
Jen listo de de urboj de Egiptio:
Banko
Funkciado
Gravaj problemoj por la funkciado de banko venas pro monretirado kiu se iĝas amasa rezultas en Bankopaniko.
Vilao Wesendonck
Vilao Wesendonck estas vilao en Zuriko, konstruita meze de la 19-a jarcento por la industriisto Otto Wesendonck. Ĝi loĝigas ekde 1952 la Muzeon Rietberg, muzeo por arto el Azio, Afriko, Ameriko kaj Oceanio. Subtera alkonstruaĵo de la muzeo estis malfermita meze de februaro de 2007.
5451 Platono
5451 Platono estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin en septembro 1960 per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar. Ĝi estis malkovrita de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur la, senditaj al la observatorio de Leiden (Nederlando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo Platono (malnovgreke : Πλάτων, ~-427 – -348).
Čtyřkoly
Municipo Čtyřkoly (Vierrad) situas en distrikto Benešov en Ĉeĥio. Ĝi havas  kaj katastra teritorio de la municipo havas areon 288 ha.
En distanco 3 km okcidente situas urbo Pyšely, 10 km sude urbo Benešov, 14 km norde urbo Říčany, 23 km sude urbo Vlašim kaj 24 km nordoriente urbo Český Brod.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1549. La devena nomo de la municipo estas Verady, fare de la germanaj koloniigistoj la urbo estis nomata "fyrady", oni komencis uzi nomon Vierad, kiun oni tradukis en la ĉeĥan kiel Čtyřkoly.
Kulturo kaj laboro en Čtyřkoly
En Čtyřkoly nun troviĝas du gastejoj (restoracioj). Tiu devena nomiĝas Montana kaj antaŭ nelonge malfermita Restoraciuo ĉe diablo. Apud rivero Sázava troviĝas fabriko Erwin Junker. Inter alkondukila ŝoseo al aŭtostrado D1 kaj fervoja stacio Čtyřkoly (en valeto, kiun oni nomas U hřiště) troviĝas farbopafada ludejo.
András Jelky
András Jelky [andrAŝ jelki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jelky András estis hungara aventuristo.
Biografio
András Jelky komence estis tajloro, sed li frue ekvojaĝis en 1754. Li vizitis Pragon, Lejpcigon, Nurenbergon, poste li estis deviga soldato en germana landeto. Li sukcese rifuĝis, tamen poste li trovis sin en ŝipo. Li denove rifuĝis, poste li vojaĝis al Surinamo. En 1856 post pli novaj aventuroj li iĝis sklavo, sed li denove rifuĝis. En la sekva jaro li estis en Makao, baldaŭe li iĝis soldato en Batavia. Baldaŭe li retiris al la origina profesio kaj li estis signifa tajloro. Li edziĝis, sed pro miskompreno li denove devis rifuĝi al Cejlono en 1760. Reveninta al Batavio li riĉiĝis, eĉ li ricevis diplomatiajn taskojn. Li vidviĝis en 1772, post jaroj li hejmenvenis al Hungarlando. En Buda li denove edziĝis baldaŭe havanta filon.
Nonametilena dubenzoato
Nonametilena dubenzoato aŭ 1,9-nonanoduola dubenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj 1,9-nonanoduolo. Nonametilena dubenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nonametilena dubenzoato prezentas du benzoatajn grupojn ligitajn al la nonametilena grupo en la 1-a kaj 9-a pozicioj. Ĝi konsistas je 23 karbonatomoj, 28 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Almamzar
Almamzar aŭ Al Mamzar (en araba: الممزر) estas distrikto en nordorienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu estas komunumo borde al la Persa Golfo norde, al Alŭohejda okcidente, al Hor Alanz sude kaj al emirlando Ŝarĵo oriente.
La nordorienta sekcio de la komunumo estas loĝeja. Gravaj institucioj de la areo estas la Lernejo Al Ittihad, la Dubaja Kultura kaj Scienca Asocio, la Moskeo Al Gaz, la Dubaja Policsidejo kaj la Parko Al Mamzar.
Ĝi havas 2,260 loĝantojn en 2000.
Domitien Ndayizeye
Domitien NDAYIZEYE estas burunda politikisto.
Ekde 2001 ĝis 2003 li estis la vicprezidanto de Burundo. Ekde la 30-a de aprilo 2003 ĝis la 26-a de aŭgusto 2005 li okupis la postenon de prezidanto de la lando. Dum lia prezidanta mandato en 2005 estis aprobita nova konstitucio de la lando, kiun subtenis 92 % de voĉdonintoj.
Post tio Domitien Ndayizeye estis elektita en parlamento. Tamen la 2006 la registaro akuzis lin pri intenco fari ŝtatrenverson. La parlamento retiris la deputitan protekton kaj Ndayizeye estis arestita kaj kondamnita al dumviva malliberigo. Pro multaj protestoj li estis liberigita la 2006. Elirante el la prizono, li deklaris: "Mi forlasis politikan karieron, kiam mi eksprezidantiĝis en 2005, ĉar tiam mi faris grandegan laboron por mia lando. Post mia malliberigo pro falsaj akuzoj mi decidis denove aperi en la politika mondo".
Komence de 2009 la Fronto por la Demokratio en Burundo — la ĉefa opozicia partio de la lando — kandidatigis Domitien Ndayizeye por balotoj de la prezidanto de Burundo, kiuj okazos en 2010.
Alŭohida
Alŭohida aŭ Alŭohejda (en araba: الوحيدة) estas distrikto en orienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu estas komunumo borde norde al Alhamrija Haveno, okcidente al Abu Hejl, oriente al Almamzar, kaj sude al Hor Alanz. La ŝoseoj D 92 (Al Ĥalij) kaj D 89 (Al Raŝijd) formas la nordan kaj sudan periferiojn de Alŭohida.
Alŭohida, laŭvorte signife La Unika, estas ĉefe loĝeja komunumo kun mikso de altnivelaj apartementoj kaj sendependaj vilaoj kaj urbaj hejmoj. La konsulejoj de Filipinoj kaj de Sirio estas en Alŭohida.
Ĝi havas 9,856 loĝantojn en 2000.
Saint-Rhémy-en-Bosses
Saint-Rhémy-en-Bosses estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Avise, Bourg-Saint-Pierre (CH-VS), Courmayeur, Gignod, La Salle, Orsières (CH-VS), Saint-Oyen kaj [[Saint-Pierre].
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
László Orbán (geografo)
László ORBÁN [orba:n] estas rumania hungara naturscienca fakverkisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 17-a de aprilo 1930, kaj mortis la 31-an de majo 2018 en Balatonfűzfő.
Kariero
László Orbán diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo (1953). Li instruis en Agrikultura Altlernejo (1954-70), poste en mezlernejoj de Kluĵo. Li publikigis fakstudaĵojn pri geofiziko kune kun kunlaborantopj kaj hungare kaj rumane (Anuarul Institutului Agronomic (Kv. 1958, 1969, 1970), Studii de Statistică (1964), en revuoj Időjárás (Bp. 1964) Buletin USACN (1993).
Aleksandr Lebedev
Aleksandr Jevgenieviĉ Lebedev (ruse Алекса́ндр Евге́ньевич Ле́бедев, prononco ; naskiĝis la 16-an de decembro 1959) estas rusia komercisto, kiu foje titoliĝis esti unu el la rusiaj ekonomiaj oligarĥoj ekestintaj post la pereo de Sovetunio kaj la privatigo de ties ekonomio.
En Marto 2012, la usona magazino Forbes listigis lin kiel unu el la plej riĉaj rusianoj kaj taksis lian kapitalon je 1,1 miliardoj da usonaj dolaroj. Li posedas parton de la rusia gazeto Novaja Gazeta kaj kun sia filo Jevgenij Lebedev posedas kvar gazetojn en Britio: The Independent, The Independent on Sunday, Evening Standard kaj i Newspaper.
Christian Heinrich Schmid
Christian Heinrich SCHMID (naskiĝinta en la 24-a de novembro 1746 en Eisleben, mortinta en la 22-a de julio 1800 en Gießen) estis germana juristo, literatursciencisto kaj retorikisto.
Trejnado ampleksa
La filo de mineja oficisto perdis la patrinon jam kiel 13 jaraĝulo. Por tio la avino ekedukis lin. Ricevinta instruadon antaŭan fare de la patro li ricevis privatan instruadon hejme kaj frekventis la gimnazion en Eisleben. En 1762 li ekstudis juron en Leipzig. Pro sia junaĝo li tamen antaŭe pli okupiĝis pri filozofiaj sciencoj. Estis liaj instruisto por fiziko Johann Heinrich Winckler (1703–1770), por historio Johann Gottlob Böhme (1713–1780), por matematiko, Gottfried Heinsius (1709–1769) kaj Georg Heinrich Borz (1714–1788). Daniel Gottlob Rudolph (1726–1768) alproksimigis al li la antikvajn autorojn kaj la belajn artojn, Johann August Ernesti la antikvaĵojn kaj Christian Fürchtegott Gellert la belajn artojn. Post tiel elstara kaj multeflanka edukado li magistriĝis filozofie en 1766.
Krome li frekventis jurajn prelegojn ĉe Ferdinand August Hommel, Johann Gottfried Sammet (1719–1796), Christian Heinrich Breuning (1716/19–1780), Georg Stephan Wiesand (1736–1821), Johann Ludwig Conradi (1730–1784), Friedrich Gottlieb Zoller (1717–1782) kaj Christian Heinrich Wilke (1722-1776), por plenumi la volon de la duonpatro iĝi bona juristo. Mallongan tempon li restis en Jena kie li renkontis i.a. Friedrich Justus Riedel kaj Heinrich Christian Boie.
Kariero
En 1768 li aspiris kiel kandidato por la jura fakultato de la Universitato de Erfurto, kiel li promociiĝis en 1769 kaj profesoriĝis la saman jaron (sed sen esti salajrita).
Ĉar la altlernejo de Gießen ofertis al li en 1774 profesoradon pri retoriko kaj poezio bone salajritan li transloĝiĝis. En la 17-a de decembro 1784 li estis nomumita Registara konsilisto en Darmstadt. En la 6-a de januaro 1787 li ekdeĵoris kiel anstataŭanta ĉefbibliotekisto de la unversitata biblioteko (ekde 1790 li iĝis ties estro).
Bellefond
Bellefond estas la nomo de pluraj artikoloj.
Christian Heinrich Schmid
Kariero
En 1774 li edziĝis al Sophie Christiane Susanne, la plej maljuna filino de Johann Christoph Schulz, la pastoro en Miechelrieth. El tiu unuigho naskiĝis en la 12-a de marto 1784 Theodore Henriette Johanne Sophie.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe ADB.
Sándor Somogyi
Sándor Somogyi [ŝAndor ŝomodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Somogyi Sándor estis hungara geografo, altlerneja instruisto.
Sándor Somogyi naskiĝis la en Kisújszállás, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Somogyi akiris diplomon en pedagogia altlernejo en Jászberény en 1948, poste en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952. Post siaj studoj li eklaboris en geografia instituto, kie li restis ĝis la emeritiĝo. Li kandidatiĝis en 1961, doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1984, intertempe en 1971 li ricevis titolon en la universitato "titulara docento". Li ricevis 3 premiojn inter 1985-1994.
Eŭropo Ekologio La Verduloj (Francio)
Eŭropo Ekologio La Verduloj (EELV) estas ekologiisma franca politika partio, nova nomo de la partio La Verduloj ekde la, sekve de statutŝanĝo ebliganta anigi membrojn de la listoj Eŭropo Ekologio por la eŭropaj balotoj de 2009 kaj regionaj balotoj de 2010. Ĝi estas ano de la Eŭropa verda partio kaj de la Tutmondaj Verduloj.
Historio
Post sia sukceso dum la municipaj balotoj en 2008, la Verduloj decidis pligrandigi sian influon ĉe la ekologiismaj movadoj, kaj Daniel Cohn-Bendit proponis la kreadon de apertaj listoj kadre de la eŭropaj balotoj de 2009. La listoj, sub la nomo Europe-Écologie (Eŭropo-Ekologio) superis la esperojn, kunigante 16,3% da voĉdonoj. La verduloj kaj la ekologiistoj de Europe-Écologie kiuj ne deziris aniĝi al La Verduloj decidis kunlabori por krei pli larĝan partion, renovigitan kaj kapablan kunordigi la multajn ekologiismajn movadojn. La oficiala impulso de la nova partio Europe-Écologie-Les Verts (Eŭropo-Ekologio-La Verduloj) okazis dum la konstituantaj kunsidoj en Liono la 9-an de novembro 2010.
En 2011, EELV organizis primarajn balotojn por elekti sian kandidaton por la prezidanta baloto de 2012. Eva Joly venkis ilin kontraŭ Nicolas Hulot kun 58,16% da voĉdonoj. Ŝi tamen ne sukcesis pludaŭrigi la bonajn rezultatojn de la partio, ricevinte nur 2,31% da voĉdonoj. Ŝi post la unua raŭndo instigis la voĉdonantojn voĉdoni por François Hollande duaraŭnde. Post lia venko, la respondeculoj de la partio voĉdonis akceptante estontan eventualan partoprenon al la registaro. Balota intertraktado kun la socialista partio kadre de la deputitaj balotoj de 2012 ebligis la eniron de 17 deputitoj en la Nacia asembleo, tial la verduloj povis unuafoje krei parlamentan grupon. Krome, Cécile Duflot estis nomumita ministro de loĝado de la unua registaro de Jean-Marc Ayrault, aldone de Pascal Canfin (delegita ministro de disvolviĝo ĉe la ministro pri eksteraj aferoj Laurent Fabius) ĉe ties dua registaro. La rilatoj kun la socialistoj tamen iĝis akraj, kaj en aprilo 2014 la partio anoncis ke ĝi ne partoprenos en la 1-a registaro de Manuel Valls. Dum la regionaj kaj departementaj balotoj de 2015, la partio ricevis nur 2,03% kaj 6,81% da voĉdonoj: tiuj malsukcesoj kaŭzis konfliktojn kaj financajn problemojn. Krom la antaŭaj eksiĝoj de la kunfondintoj Daniel Cohn-Bendit kaj Noël Mamère en 2013, multaj respondeculoj ne aprobis la decidon de la partio ne kunlabori kun la Valls-a registaro kaj forlasis ĝin: Jean-Vincent Placé, la tiama prezidanto de la grupo de la verduloj ĉe la senato kaj François de Rugy, la tiama kunprezidanto de la grupo de la verduloj ĉe la Nacia Asembleo en aŭgusto 2015, Barbara Pompili, la alia kunprezidanto de la grupo de la verduloj ĉe la Nacia Asembleo en septembro 2015, Emmanuelle Cosse, la tiama nacia sekretariino de la partio, en februaro 2016, ktp. En majo 2016, la grupo de la verduloj en la Nacia Asembleo estis nuligita, multaj deputitoj estinte kunigitaj kun la socialista grupo.
En 2016, kadre de la prezidanta baloto de 2017, la partio decidis organizi primarajn balotojn. Kvar kandidatoj prezentiĝis: Cécile Duflot, Yannick Jadot, Karima Delli kaj Michèle Rivasi, kaj fine Yannick Jadot venkis duaraŭde la baloton kontraŭ Michèle Rivasi kun 54% da voĉdonoj. Tamen, la neatendita venko de Benoît Hamon kadre de la primaraj balotoj de la socialista partio kun ekoligia programo igis la kandidatajn kolektivojn pripensi pri kandidateca kunfando. La du partioj traktadis kampajnan interkonsenton, kiun EELV decidis validigi de siaj aktivuloj per voĉdonado de la 24-a ĝis la 26-a de februaro 2017. Tamen, Yannick Jadot anoncis sian retiriĝon de la prezidenta baloto favore al Benoît Hamon la 23-an, antaŭ la voĉdonado, kolerigante aktivulojn kaj respondeculojn de la partio kiuj parolis pri "perfido" kaj "neo de demokratio". La voĉdonado okaziginta de la morgaŭon validigis la retiriĝon de Yannick Jadot kaj la interkonsenton kun la socialista partio kun 79,5% da voĉdonoj. Benoît Hamon ekhavis historie malaltan nombron da voĉdonoj, kaj dum la sekvintaj deputitaj kaj senataj balotoj, EELV perdis ĉiujn siajn deputitojn kaj sukcesis elektigi nur tri senatanojn.
Ekonomiko
EELV subtenas projekton de kredo de 600 000 "verdaj" oficoj en la fakoj de loĝado, varmoizolado de konstruaĵoj, novaj energifontoj kaj loka terkulturo. Ĝi promocias la malaltigon de la ekarto inter riĉuloj kaj malriĉuloj per plialta akcizado de la grandaj mongajnoj, kaj mallongigon de la semajna labortempo.
Terkulturo
EELV subtenas la ekologiismiĝon de la terkultura produktado per faciliigo de la transiro al ekologia agrikulturo de la bienoj, limigon de la uzado de pesticidoj , disvolviĝon de mallongaj komercaj cikloj , kaj ĝeneralan reformon de la KAP celante koncentri subvenciojn al malgrandaj medio-respektemaj bienoj.
Medio
EELV defendas drastajn reformojn por protekti la biodiversecon. Ĉi-lasta estas konsiderata kiel ege nepra kaj la verduloj pensas ĝin kiel grava indikilo de sana socio, en kiu homoj kunvivas harmonie kun bestaro kaj vegetaĵaro. Ĝi do proponas doni al ekosistemoj rajtojn el kiuj la rajto renoviĝi, kaj enkadrigi ĉuijn projektojn pri nova mineja, flughavena, aŭtovoja, turisma infrastrukturo, per reguloj pri respekto de la ritmo de renoviĝo de la naturo.
Eŭropo
EELV estas federalista partio, ano de la Eŭropa Verda Partio. Ĝi defendas la estigon de eŭropa konstitucifara asembleo, de eŭropa alta aŭtoritato pri publika lojaleco por lukti kontraŭ la troinfluo de premgrupoj, kaj de tuteŭropaj elpopolaj referendumoj. Ĝi defendas intensigon de la interkonformigadon de la leĝoj de la anaj ŝtatoj, de iliaj edukadaj sistemoj, de iliaj fremd-aferaj, sociaj kaj ekonomikaj politikoj.
Internaciaj rilatoj
EELV intencas malaltigi la parton de la komerco de armiloj en la internacia komerco, defendas ampleksan planon de investadoj kaj de ekonomia disvolviĝo en Afriko (ĉefe per renoviĝantaj energioj, subvencioj al justaj firmaoj, luktado kontraŭ dezertiĝado). Ĝi promocias internacian maldeliktigon de samseksemo kaj transgenreco, kaj plenan parecon en internaciaj institucioj.
Energia politiko
EELV defendas planitan malgrandigon de nuklea energio en la energia miksaĵo kaj grandskalaj investadoj en renoviĝantaj energioj.
Federacia konsilio
La federacia konsilio konsistas el 150 membroj (75 viroj kaj 75 virinoj). Ĝi estas la "parlamento" de la partio kaj kunvenas proksimume ĉiutrimonate. Ĝi ebligas la komunikon inter la konsilioj de la diversaj regionoj.
Konsisto de la estraro de la federacia konsilio :
2204 Lyyli
2204 Lyyli estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Eŭropo Ekologio La Verduloj (Francio)
Kongreso
''"La kongreso estas la suverena instanco de Eŭropo-Ekologio-La-Verduloj kie decidiĝas la politika orientiĝo. Ĝi kunvenas ĉiutrijare". "La kongresoj okazas dufaze. La unua fazo konsistas el regionskalaj kuniĝoj asembleen de ĉiuj anoj rajtigitaj laŭ la kondiĉoj de la regularo. La dua fazo estas la unuloka kunveno en asembleo nomita "federacia kongreso" de la delegitoj elektitaj regione". "Inter du ordinaraj kongresoj, eksterordinaraj kongresoj povas okazi".
2204 Lyyli
Kvankam ĝia orbito ŝajnas trairi la marsan orbiton, tio, kiu klasifikas ĝin kiel marsrenkontan asteroidon. Ĝia orbita klineco faras, ke ĝi ne tre proksimas Marson.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnlandan amatoran astronominon kaj esperantistino Lyyli Heinänen.
Eŭropo Ekologio La Verduloj (Francio)
EELV kaj Esperanto
EELV estas la nura grava franca partio kiu subtenas la disvolvon de esperanto. Ĝi havas komisionon pri esperanto kaj lingva politiko.
Nacia Instituto pri Astrofiziko
La Nacia Instituto pri Astrofiziko (itale: Istituto Nazionale di Astrofisica, aŭ INAF) estas la plej grava itala institucio faranta sciencan esploradon pri astronomio kaj astrofiziko. Esplorado farita de la sciencistoj de la Instituto varias ekde la studado de la planedoj kaj malgrandaj korpoj de la Suna sistemo ĝis la grandskala strukturo de la Universo kaj grupoj kaj grupoj de galaksioj je kosmologiaj skaloj.
Establita per la leĝdona Dekreto Nr. 269, la 23-an de julio 1999, kiel ne-instrumenta esplororganizo kun specialaj reguloj, bazita en Romo kaj funkciantaj strukturoj disvastigitaj sur la teritorio, en kiu astronomiaj kaj astrofizikaj observatorioj konverĝis.
En 2003, tri CNR-institutoj ankaŭ iris al INAF: la Instituto de Radioastronomio (IRA), la Instituto de Spaca Astrofiziko kaj Kosma Fiziko (IASF) kaj tiu de Astrofiziko de Interplaneda Spaco (IFSI).
Șona (Mândra)
Șona [ŝona] (hungare: Sona, germane: Schönen) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Făgăraș. En 1910 ĝi havis 884 loĝantojn (rumanoj); en 1992 312 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1488. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Mândra.
Teisterbant
Teisterbant (ankaŭ Teisterband, Testerbant aŭ Testreband) estas historia teritorio en nuna Nederlando. La unua nomparto „teister“ eble devenas de malnova ĝermana aŭ kelta vorto por „dekstra“, parenca kun la latina dexter.
Historio
La grafoj de Teisterbant estis heredoĉambelano de la episkopo de Utreĥto kaj tenis de tiu ĉi teron je feŭdo. Post kiam en 741 Grafo Ditriĥo de Kleve estis geedziĝinta kun Grafino Ida de Teisterbant, Karolo Martelo feŭdis lin per Graflando Teisterbant. Grafo Baldueno de Kleve feŭdis en 800 sian filon Roberto (mortinta en 806) per Graflando Teisterbant. El la filoj de Roberto Ludoviko, la plej aĝa, daŭrigis la linion de Teisterbant, Roberto sidadis je Heusden kaj Teoderiĥo je Altena. La pranepo de Ludoviko, Ansfrido fariĝis episkopo de Utreĥto (995 ĝis 1010) kaj donacis sian teron en 994 parte al sia parencoj kaj parte al Princepiskopujo Utreĥto. Grafo Ditriĥo de Kleve donacis en 1290 la feŭdon de Heusden kaj Altena al Grafo Floris la 5-a de Holando.
Pli malfrue ĉi tiu feŭdo transiris de la grafo de Holando al Vilhelmo la Bavaro, Grafo de Holando, tiel ke la graflando finfine estis dividita kaj parte substaris al Holando, parte al Duklando Geldern kaj parte al Princepiskopujo Utreĥto.
Château-d'Œx
Château-d’Œx estas komunumo en la distrikto Riviera-Pays-d’Enhaut en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 3285 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
DJ BoBo
Peter René BAUMANN (naskiĝis ) pli konata kiel DJ BoBo, estas sukcesa svisa kantisto, verkisto de kantoj, dancisto kaj muzika produktoro. Li vivas en Horw, Kantono Lucerno.
Château-d'Œx
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 113,71 km², de kiuj 18,1% estas kovritaj de arbaro, 47,6% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado. La restanta kvinono de la teritorio konsitas el altmontara dezerto. Ĝi estas laŭ surfaco la plej granda komunumo de Kantono Vaŭdo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Château-d’Œx limas en nordo al Haut-Intyamon (FR), Grandvillard (FR) kaj Charmey (FR), en nordoriento al Rougemont, en oriento al Saanen (BE), kaj en sudoriento al Gsteig ĉe Gstaad, en sudsudoirento al Ormont-Dessus, en sudo al Ormont-Dessous, en okcidento al Villeneuve kaj en nordokcidento al Rossinière.
Trafiko
Tra Château-d’Œx pasas la kantona ĉefvojo n-ro 11 de Ailge al Saanen. Pere de la etŝpura montarfervojo de Montreux al Lenk en Simme-Valo la komunumo estas konektita al la publika transportreto. En Château-d’Œx ekzistas aerodromo, kie ĉiujare okazas la famaj varmaerbalon-semajnoj, kaj de kie Bertrand Piccard startis kun sia rekorda balonveturo kun Breitling-Orbiter.
Historio
La unuaj dokumentaj mencio de Château-d’Œx datiĝas el la jaro 1115 kiel Oit', Oyz, Oix kaj Oyez''. Dum mezepoko en La Motte en Château-d’Œx ekzistis burgo de la Grafoj de Grejerco, kiuj tiam estis la landaj mastroj. Ribelante kontraj la grejercaj grafoj la vilaĝanoj de Château-d’Œx en la jaro 1403 konkludis civitanan kontrakton kun Berno. En la jaro 1555 post la bankrotiĝo de la Grafoj de Grejerco la supra valo de Sarino kun Château-d’Œx, Rougemont kaj Rossignère, la tiel nomita Pays-d'Enhaut, fariĝis havaĵo de Berno, dum la cetera havaĵo de la Grafoj de Grejerco fariĝis friburga teritorio. Château-d’Œx tiam estis integrita al la Voktejo Sarino al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798. Tiam ĝi estis integrita al la Kantono Lemano kaj en la jaro 1803 al la nove fondita Kantono Vaŭdo. Ĝis 2007 ĝi estis la ĉefloko de la Distrikto Pays-d'Enhaut, kiu tiam estis kunigita kun la Distrikto Vevey al la nova Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut.
Esperanto-Movado
En la vilaĝo La Lécherette apud la vojo al la montpasejo Col des Mosses okazis en la ĉaledo Bel-Oiseau (Bela Birdo) de la 25-a ĝis la 27-a septembro sub la aŭpicio de Svisa Esperanto-Societo la 8-a SFERO (Svisa Familia kaj Feria Esperanto-Renkontiĝo).
Chaharshanbe Suri
Ĉaharŝanbe Suri ( Čahār-šanba(-e)-sūrī, kutime prononcata Čāršanba-sūrī; ), ankaŭ vaste konata kiel la persa Fajrofestivalo,   estas irana festivalo festata sur la hieraŭo de la lasta merkredo antaŭ Noruzo (la Irana Nova Jaro).
Aliaj lokaj nomoj
Diversaj lokaj nomoj de la festivalo estas:
Rilato al Noruzo
Ĉarŝanbe Suri estas preludo al Noruzo (la Irana Nova Jaro), kaj estas festata kun piroteknika artfajraĵo kaj saltoj super fajroj. Miksitaj nuksoj kaj beroj estas ankaŭ servataj dum la festo.
Saltante super fajro
La tradicia poezia citaĵo zardi ye man az to, sorkhi ye to az man estas ankaŭ kantata, kiu laŭvorte signifas "mia flaveco estas via, via ruĝeco estas mia." Tio signifas ke oni deziras ke la fajro prenu onian palecon, malsanon, kaj problemojn kaj anstataŭigu ilin per varmo kaj energio. Ĝi estas purigo-rito, kiu estas tradicie rigardita necesa antaŭ la alveno de printempo ĉe la printempa ekvinokso.
6334 Robleonard
6334 Robleonard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Gregory J. Leonard elde la Observatorio de la Monto Palomar en la Konteo de San-Diego, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Domo de Normandio
La Domo de Normandio (ankaŭ "Rollo-idoj") estas la dinastio de la normanaj grafoj kaj dukoj de Normandio ek de la komenco de la 10-a jarcento, kaj reĝoj de Anglio de 1066 ĝis 1135.
6334 Robleonard
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert David Leonard Sr., patro de la malkovrinto.
Domo de Normandio
Gravaj dinastianoj estas:
Duontono
En diatonaj gamoj - ekzemple en la modaloj maĵora kaj minora - nur ekzistas intervaloj en grandeco de duontonoj kaj plentonoj, tial ke ekestis la sinonimoj duontono = eta duto kaj plentono = granda duto.
Dekdugrada gamo nur el duontonoj nomiĝas kromata gamo.
Frevo
Frevo estas stilo de brazila muziko, kiu devenas el Pernambuko. Oni ludas ĝin precipe dum la karnavaloj en Recife kaj Olinda. La vorto „frevo“ deduktiĝas de (portugale:) „ferver“ (boli), kio tre bone priskribas la etoson dum ĉi tiu rapida dancmuziko. Resume direblas, ke frevo ja estas la plej "pernambuka" el la pernambukaj muzikstiloj. Oni trovas ĝin preskaŭ ne en cetera Brazilo.
Frevo En 2012 UNESCO nomis frevon malmateria kultura heredaĵo de la homaro.
Danco
Oni dancas kaŭrante, faras akrobatajn saltojn kaj korpotordiĝojn, ekzemple per figuroj el la kapoejro, je kio multaj dancistoj balancas multkoloran ombrelon, por povi pli bone teni la ekvilibron. La plej konata kaj samtempe plej granda frevogrupo, „Galo da Madrugada“ (koko de la matenkrepusko) el Recife, vekas je la karnavala sabato frumatene la urbon kaj metas per tio la ekigilon por la karnavalo daŭranta ĝis dek tagoj.
Historio
Frevo evoluis proksimume 1900 el la repetruaro de armebandoj, kiam ĉi tiuj komencis ludi siajn polkojn pli rapide kaj pli sinkope. Ĝis nun ladaj blovinstrumentoj apartenas al la ensembloj de frevo.
Kiam kapoejro estis malpermesata, ĉar la koloniaj regantoj ekkonis ĝian batalkarakteron, en frevo venkis la ombrelo, kiun oni facile povis uzi kiel armilo. Komence la ombreloj estis grandaj, malnovaj kaj nigraj. Nur pli malfrue, kiam la batalkaraktero malkreskis, la ombrelo fariĝis malgranda kaj multkolora. Konserviĝis la sovaĝaj saltoj kaj brakaj resp. gambaj movoj memorigaj pri batalteĥnikoj, kiuj donas al frevo ĝian nunan, fortostreĉe kaj akrobate efikan aperaĵon.
La ĵurnalo "Jornal Pequeno" el Recife, kiu tiutempe publikigis la plej bonajn raportojn de la karnavalo, stampis en sia eldono de la 12-a de februaro 1907 unuan fojon la vorton "frevo". La 12-an de februaro 2007 oni memorigis en Recife per granda publika koncerto pri la 100-jariĝo de la frevo.
Variaĵoj
Frevo estas distingebla laŭ tri specoj:
Frevo da Rua – surstrata frevo
Tiu ĉu frevo estas komparebla kun neniu alia brazila muziko aŭ eĉ tiu de iu alia lando. Kaj la tekstoj kaj ankaŭ la dancostilo distingiĝas disde la aliaj specoj, por la muziko oni tradicie preskaŭ nur uzas latuno-blovinstrumentojn. Ekzempleroj estas "Vassourinhas" de Matias da Rocha, "Último dia" de Levino Ferreira, "Trinca do 21" de Mexicano, "Menino Bom" de Eucário Barbosa, "Corisco" de Lorival Oliveira aŭ "Porta-bandeira" de Guedes Peixoto.
Frevo canção – kanta frevo
Tiu ĉi frevo ests pli melodia kaj ne tiel stakateca kiel la aliaj specoj. La frevo canção "A Marcha n° 1" de Vassourinhas fariĝis la himno de la karnavalo en Recife. Aliaj famaj kantaj frevoj estas "Borboleta não é ave" de Nelson Ferreira, "Na mulher não se bate nem com uma flor" de Capiba, "Hino de Pitombeira" de Alex Caldas, "Hino de Elefante" de Clídio Nigro, "Vestibular" de Gildo Moreno.
Frevo de bloco - blokofrevo
Blokofrevo estas la nomo de la deveno de karnavala paradogrupo en Pernambuco. Tiu ĉi povas esti kategoriebla laŭ geografio aŭ grupo. La devenon de ĉi tiuj frevoj oni atribuas al grupoj de junuloj, kiuj kunparadis dum karnavalo kaj ludis ĉi tiun specon de frevoj kaj dancis laŭ tio. Okulfrapas aparte la instrumentoj, kiuj ĉefe estas kordinstrumento (ekzemple gitaroj, kavakinjoj). Famaj frevoj blokaj estas "Valores do Passado" de Edgar Moraes, "Marcha da Folia" de Raul Moraes, "Relembrando o Passado" de João Santiago, "Saudade dos Irmãos Valença, Evocação n° 1" d Nelson Ferreira
Kelkaj el la plej konataj karnavalaj frevoj, ekzemple "Bicho, maluco, beleza", devenas el la plumo de Alceu Valença el Olinda.
Germana aŭtovojo A3
La germana Aŭtovojo A3 – (Autobahn 3, formale BAB 3, Bundesautobahn 3, "federacia aŭtovojo 3") kunigas la landlimojn de Germanio kun Nederlando kaj kun Aŭstrio. Ĝi pasas tra la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio, Rejnlando-Palatinato, Hesio kaj Bavario. Pri pli detala vojpriskribo vidu la informkeston.
Unuopaj sekcioj de la vojo estas parto de eĉ 8 eŭropaj ŝoseoj.
Winkel
Winkel en la germana lingvo signifas angulo.
Ĝi estas geografia nomo en germanlingvaj regionoj:
Naŭ astroj
La naŭ astroj (नवग्रहाः, IAST: Navagrahāḥ) estas naŭ ĉielaj astroj kaj diaĵoj kiuj influas la homan vivon sur la Tero, laŭ hinduismo kaj la hindua astrologio. La termino devenas de la sanskritaj nava (नव, «naŭ») kaj grahāḥ (ग्रह, «planedo»). Notu, ke la Tero, Urano, Neptuno kaj Plutono ne aperas inter la naŭ astroj. Tamen, la Suno kaj la Luno estas inter la naŭ.
En astrologio, la termino planedo, origine uzata nur por la kvin planedoj videblaj per nuda okulo, ne inkluzivis la Teron. La signifo de la termino poste plilarĝiĝis, precipe dum la mezepoko, kaj inkluzivis la sunon kaj la lunon (foje nomataj «lumoj»); do la planedoj iĝis sep. La sep tagoj de la semajno en la hindua kalendaro respondas al la sep klasikaj planedoj kaj la nomoj en la lingvoj de la hinda subkontinento plejparte sekvas ĉi tiun regulon. Plejparte de la hinduaj temploj tra la mondo oferas lokon por adori la naŭ astrojn.
Karnatika muziko
Mutusvami Dikŝitar, karnatika muzikisto el suda Barato, komponis la Navagraha Kritis kiel laŭdo de la naŭ astroj. Ĉiu kanto estas preĝo al unu el la naŭ planedoj. La sahitja (kantoteksto) de la kantoj reflektas profundan scion de la ŝastroj mantro kaj ĝotiŝa.
László Ungváry
László UNGVÁRY [lAslO ungvAri], hungare Ungváry László, Esperante Ladislao Ungváry estis hungara aktoro.
László Ungváry naskiĝis la 1911 en Budapeŝto - mortis la  1982 en Budapeŝto.
Biografio
László Ungváry sukcese finis la aktoran akademion en Budapeŝto en 1933. Poste li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li restis ĝismorte. Inter 1950-1960 li instruis en la aktora ĉeflernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1953, poste ankaŭ aliajn 3 premiojn.
Evangelio de Barnabaso
La Evangelio de Barnabaso estas unu el la Apokrifaj Evangelioj de la malfrua epoko, eble skribita en la hispana lingvo de la 14-a jarcento: fakte neniam aperis grekaj aŭ latinaj kaj aliaj antikvlingvaj manuskriptoj. La atribuado al sankta Barnabaso apostolo estas la plej evidenta anomalio ankaŭ pro rakontitaj anakronismoj.
Vere en la Gelasa Dekreto (de fino de la 5-a jarcento) estas menciita apokrifaĵo “Evangelio laŭ Barnabaso”; sed en la kunteksto de la informo historiistoj kaj kritikistoj deduktas ke temas pri la tre bone de ĉiam konata (kiel apokrifaĵo) “Agoj de Barnabaso”. Tiuj Agoj kun la alia apokrifaĵo, de ĉiam atribuata la Barnabaso, "Letero de Barnabaso", doktrine tre malsimilas.
Laŭ iuj islamaj erudiciuloj tiu malfruega apokrifaĵo estus, male, la vera origina evangelio ĉar ĝuste ĝi pravigus ilian kristologion, kvankam ĝi neniam estas citita en la Korano
Ĝi priskribas Jesuon homo (kaj ne Dio) antaŭveninto de Mahomedo kaj rakontas ke Judaso Iskarioto estis procesita kaj krucumita sur la loko de Jesuo. Fakte, laŭ islama teologio, Dio ne povas akcepti ke sia profeto estu venkita kaj humiligita. Pro tio tiu evangelio estas difinita ankaŭ "islama evangelio".
De tiu teksto ekzistas nur du redakciaĵoj, unu itallingva kaj la alia hispanlingva, de la 16-a jarcento, sed de tiu hispanlingva estas konservita nur teksto de la 17-a jarcento. Parton de ekzemplero, hispanlingva, oni trovis (1976) en la bibliteko de la Universitato de Sidnejo.
Kompreneble tiu evangelio estis plufoje tradukita al la araba lingvo, foje kun komento rezultiganta ke "la Biblio antaŭanuncis Mahomedon kaj islamon".
Irano produktigis gravan filmon “Mesio”, bazita sur la evangelio de Barnabaso por justigi la antaŭvidon de islamo en la Biblio.
Erudiciuloj reirigas ĝian originon ĉe la hispana moriska medio, kie anonimoj elpensus elementojn taŭgajn por akordigi kristanismon kaj islamon.
Enhavo
Enhave tiu evangelio multe malsimilas al la aliaj kaj kanonaj kaj apokrifaj. Barnabaso estas intimulo de Jesuo kaj ĉeestas lian transfiguriĝon kaj okupas ĉiam la unuajn postenojn.
Anakronismoj
Diversaj erudiciuloj rimarkigis diversajn malkongruaĵojn, en tiu evangelio, kiuj montras ke la anonimaj aŭtoroj supraĵe konis Palestinon kaj morojn de la ties popoloj. Ekzemple:
Bombiciledoj
La bombiciledoj estas familio el la ordo de la paseroformaj birdoj kun ununura genro “Bombycilla”. Ili estas tre sociemaj, kaj ilia korpoformo kaj flugbildo similas al sturnoj. De distanco ili aspektas unuece brungrizaj, dum, vidite de proksime, ilia plumaro estas belkolora kaj silkeca. Okulfrapa estas ilia starigebla krona plumtufo kaj koloraj markoj en flugiloj kaj vostofino. En Mezeŭropo troviĝas nur unu specio kaj nur en vintro (Bombycilla garrulus), kiu reproduktiĝas en norda Skandinavio kaj en la tajgo de norda Ruslando.
Aspekto
Bombiciloj karakteras pro milda silkeca plumaro. (Bombycilla, la genra nomo, estas klopodo de Vieillot por fari latinan nomon por "silkovosto", tradukante la germanan nomon Seidenschwänze.)
Ili havas unikajn ruĝajn pintojn en kelkaj flugilplumoj; ĉe la Eŭropa kaj la Amerika bombiciloj, tiuj pintoj aspektas kvazaŭ vakso (Holloway 2003). La kruroj estas mallongaj kaj fortaj, kaj la flugiloj estas pintecaj. Maskloj kaj inoj havas saman plumaron. La tri specioj havas ĉefe brunan plumaron, nigran linion traokulan kaj nigran mentonon, kvadratfinan voston kun ruĝa aŭ flava pinto, kaj pintecan kreston starigeblan al la nuko. La beko, okuloj kaj piedoj estas malhelaj. La alvokoj estas altatonaj, zumecaj aŭ trilecaj unusilabaj (Sibley 2000, MacKinnon kaj Phillipps 2000).
Dieto
Ili estas arboremaj birdoj kiuj reproduktiĝas en nordaj arbaroj (Witmer kaj Avery 2003). Ties ĉefa manĝo estas fruktoj, kiujn ili manĝas el komenco de somero fragojn, morusberojn, kaj aliajn berojn, tra fine de somero kaj aŭtuno frambojn, rubusojn, ĉerizojn, kaj berojn de lonicero ĝis fino de aŭtuno kaj vintro (beroj de junipero, vinberoj, fruktoj de pomarboj, de sorbuso, rozoburĝonoj, fruktoj de Cotoneaster, berojn de kornuso kaj berojn de visko) (MacKinnon kaj Phillipps 2000, Witmer kaj Avery 2003). Ili plukas frukton el ripozejo aŭ eventuale dum ŝvebado. Printempe ili anstataŭas frukton per sevo, burĝonoj kaj floroj. En plej varmaj partoj de la jaro ili kaptas multajn insektojn per plukado aŭ dumfluge, kaj ofte nestumas ĉe akvo kie flugantaj insektoj abundas (Witmer kaj Avery 2003).
Movoj
Tiuj holarktisaj birdoj ne estas veraj longdistancaj migrantoj, sed vagadas sendirekte for de la reprodukta sezono kaj moviĝas suden el la somera teritorio vintre. Dum jaroj kun malmulte da beroj altaj nombroj povas ekaperi for de siaj kutimaj teritorioj, ofte en aroj kiuj foje nombras en miloj (Witmer kaj Avery 2003).
Rilatoj
Kelkaj fakuloj (inklude la Sibley kaj Monroe) lokigas kelkajn aliajn genrojn en la familio de Bombiciledoj kun la bombiciloj. Birdoj kiuj estas foje klasitaj tiele inkludas la Ptilogonatedojn, la Hipokoliedojn, kaj la Duledojn. Ĵusaj molekulaj analizoj konfirmis tiun proksimecon kaj identigis ilin kiel klado (Spellman 2008).
GP2X
GP2X estas korea portebla videoludilo, kiu uzas la operaciumon Linukso. Ĝi estas kreita de la Gamepark Holdings. Ĉi tiu videoludilo volas baziĝi sur filozofio de malfermita kodo.
21754 Tvaruzkova
21754 Tvaruzkova estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zuzana Tvarůžková, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Gymnázium Kroměříž en Kroměříž (Ĉeĥio).
Havixbeck
Havixbeck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Coesfeld de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Winsen
Winsen havas diversajn signifojn:
Hor Alanz
Hor Alanz aŭ Hor Al Anz (en araba: هور العنز) estas distrikto en orienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu estas komunumo borde al ŝoseoj D 82 (Abu Baker Al Siddike), E 11 (Al Ittihad), D 82 (Al Raŝijd) kaj Bagdada Strato (D 95) kaj estas subdividata en Hor Al Anz kaj Hor Al Anz Orienta.
Gravaj lokoj en Hor Al Anz estas la sidejoj de la Grupo Al Gurair, la Parko Hor Al Anz, la Hotelo Ramada Kontinenta, Nova Medicina Centro, la Dejra Poŝtoficejo, kaj Al Mulla Plaza.
Hor Al Anz estas nomata laŭ Al Anz, nome ĉevalo kiu apartenis al la Ŝejĥo Saijd bin Maktum nome iama reganto de Dubajo.
Siat
Pri la komunumo
Siat (malnova germanlingva kaj ĝis 1943 oficiala nomo Seth) estas komunumo de la komunumaro Ruis kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 181 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Siat limas en nordo al Glaruso Sudo (GL), en oriento al Ruschein, en sudoriento al Schnaus, en sudo kaj sudokcidento al Rueun, kaj en nordokcidento al Pigniu.
Trafiko
Siat situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas veturebla vojo de Rueun. Al la publika transportreto Siat estas konektita per poŝtaŭtolinio al Ilanz.
Fervoja limpasejo Stožec-Haidmühle
Fervoja limpasejo Stožec-Haidmühle funkciis en la jaroj 1910 - 1948. Tiam temis pri daŭrigo de fervoja linio numero 194 de České Budějovice - Černý Kříž / Nové Údolí - Volary. De jaro 1999 estis Ĉeĥio kaj Germanio rekonektita per mallonga simbola linio, sur kiu estas uzata pedala drezino.
Siat
Lingvoj
La oficiala lingvo de Siat estas la romanĉa, nome ĝia sursilvana dialekto.
Fervoja limpasejo Stožec-Haidmühle
Jaroj 1910 ĝis 1948
En tempo de plej granda populareco estis eĉ rektaj trajnoj en la parto Volary - Passau. Post la Dua mondmilito estis la trafiko haltigita. En la jaro 1948 estis forigitaj la reloj de Nové Údolí - Haidmühle kaj en la parto Stožec - Nové Údolí estis nuligitaj personaj tranoj kaj restis nur specialaj ŝarĝaj trajnoj por transporti lignon al Aŭstrio.
Dum longa tempo poste ĉiuj ĉeĥaj personaj trajnoj estis nur ĝis la stacio en Stožec, germanaj trajnoj nur ĝis Haidmühle. Pli malfrue estis en Germanio nuligitaj trajnoj en la parto Haidmühle - Jandelsbrunn kaj en la jaro 1974 estis la trakoj forigitaj.
Jaroj 1989 - 1993
Post la Velura revolucio en la jaro 1989 oni komencis pripensi eblan renovigon de trajnoj. Jam en la jaro 1990 denove estis personaj trajnoj ĝis Nové Údolí kaj oni komencis krei projektojn por renovigi la tutan linion ĝis Passau. Tio ja estis finance kosta por la germanoj kaj renovigo do ne okazis. Tial oni komencis diskuti, ke oni renovigus linion almenaŭ ĝis Haidmühle, kion elpensis la societo "Suda fervojo de Šumava".
1996 ĝis hodiaŭ
En la jaro 1996 estiĝis la societo "Suda fervojo de Šumava" kaj tiu volis renovigi almenaŭ mallongan parton trans la landlimon.
Unue estis konstruitaj reloj sur la ĉeĥa parto, kie oni instalis tri vagonojn, en kiu estas hodiaŭ muzeo de Šumavaj regionaj fervojaj linioj, tranokto kaj de tempo al tempo ankaŭ vendejo de manĝaĵoj kaj suveniroj.
En la jaro 2001 estis kostruitaj ankaŭ reloj sur la germana parto, estis produktita pedala drezino „Gigant“ kaj tiel estis malfermita neoficiala fervoja limpasejo Stožec-Haidmühle kun sezona trafiko por turistoj.
Tiu ĉi linio kun ŝpuro de 1435 mm estas longa 105 m kaj estas konsiderata kiel la plej mallonga interacia fervoja linio en la mondo.
Nové Údolí kiel trafika nodo
En la jaro 2011 estis ĉe la finhaltejo de trajnoj en Ĉeĥio konstruita trafika nodo por ŝanĝo de trajno al buso kaj male. Tiel eblas veni de Ĉeĥio per trajno, poste ŝanĝi al buso, per kiu oni vojaĝas ĝis Waldkirchen, kie eblas ŝanĝi al trajno de la kompanio Ilztalbahn ĝis Passau. Por vojaĝo de Ĉeĥio al Passau kaj male estas akceptataj en trajnoj biletoj de Ĉeĥaj fervojoj kunlabore kun Germanaj fervojoj kaj Aŭstraj fervojoj.
Saint-Vincent (Italio)
Saint-Vincent estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ayas, Brusson, Châtillon, Emarèse kaj Montjovet.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Langofurzo
Langofurzo estas bruo, kiun faras homo per vibrigo al la lipoj. Tion oni povas fari per blovo striktigante la lipojn ĉirkaŭ la langopinto. La rezulta sono estas 'furzeca'. En kutima kunteksto, la ago signifas mokon aŭ malseriozemon. La sonon oni priskribus per lingvistika terminologio kiel senvoĉan lango-labialan trilon //. En neniu homa lingvo ĝi estas uzata kiel fonemo (t.e, ĝi ne estas sono en vortoj el iu ajn lingvo), sed ĝi disvaste uziĝas en homaj kulturoj.
Uzo
Beboj, ĉirkaŭ la aĝo de kvin monatoj, lernas bavi salivbobelojn. Tion ili faras por ekzerci la buŝon, langon kaj lipojn por pli poste kiam ili ekparolos. La rezulto de la bobelproduktado estas langofurzo.
La Premio Ora Frambo estas premio kiu disdoniĝas al la plej malbonaj aktoroj, reĝisoroj, filmoj kaj kantoj. Ĝin oni nomas tiel ĉar 'blovi frambon' estas slanga idiotismo en la angla lingvo kiu signifas 'langofurzon'.
Erzsi Hont
Erzsi Hont [erĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hont Erzsi estis hungara kantisto (soprano). Ŝia origina nomo estis Czieger Erzsébet.
Erzsébet Czieger naskiĝis la  en Szeged, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Erzsi Hont studis en Nacia Muzikejo. Inter 1927 kaj 1929 ŝi kantadis en Parizo. Hejmenveninta ŝi aliĝis laŭvice al trupo de Nacia Teatro (Szeged) kaj Teatro Városi. En la sekvaj jaroj ŝi ofte kantadis ankaŭ eksterlande. En 1927 ŝi edziniĝis al Ferenc Hont. Ekde 1945 ŝi apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi estis la unua, kiu kantadis kantojn de Béla Bartók kaj Zoltán Kodály en radio en Parizo. Ŝi sinmortis.
Souméras
Souméras [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 354 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Souméras situas en la sudo de Charente-Maritime, norde de Bordeaux.
Samuel Meyer
Samuel MEYER (naskiĝis la  en La Rochelle, mortis la  en La Rochelle) estis franca esperantisto, interpretisto kaj ŝipa makleristo.