cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tokio
Historio
La Granda Tertremo de Kantō frapis Tokion dum 1923, mortigante proksimume 70 000 homojn; amasa rekonstrua plano verkiĝis, sed estis tro multekosta por fari alie ol parte. Malgraŭ tio, la urbo kreskis ĝis la komenco de la Dua mondmilito. Dum la milito, Tokio estis forte bombita kaj multo da la urbo ĝis-tere bruliĝis kaj ĝia loĝantaro en 1945 estis nur duono de tiu kiu estis en 1940.
Post la milito, Tokio okupaciiĝis de kaj regiĝis de la Aliancitaj Fortoj. generalo Douglas MacArthur establis la okupacian estrejon en tio kiu nun estas la Dai-Ichi Seimei konstruaĵo superrigarda al la Imperia Palaco. La Usona ĉeesto en Tokio faris el ĝi gravan komandejon kaj loĝistikejon dum la Korea Milito. Tokio ankoraŭ gastigas nombron da Usonaj militistaj bazoj inkluditaj de Yokota Aviada Bazo.
Dum la 1950-aj kaj la mez-1960-aj jaroj, Japanio spertis tion kiu larĝe priskribiĝis kiel "ekonomia miraklo", kiu transformis la nacion de milita detruado al la dua ekonomio en la mondo. Dum tiu periodo, la Japana registaro prioritatigis la plibonigon de infrastrukturo kaj fabikado super socia bonfarto. Rezulte, Japanio ekdominis amplekson de industrioj inklude de ŝtalo, ŝipkonstruado, aŭtomobiloj, duonkonduktantoj, kaj elektroniko por konsumvaroj. La re-elveno de Tokio de milita traŭmato kompletiĝis ĉe la 1964-a Somera Olimpiko, kiu publikigis la urbon sur internacia scenejo kaj monde atentigis pri la "ekonomia miraklo".
Komence de la 1970-aj jaroj, Japanaj urboj spertis amasan ondon da etendiĝo dum laborantoj komencis migri de kamparaj regionoj, kaj Tokio estis unu el la plej gravaj ekzemploj. Dum ĝi kreskis en la ekonomian bobelon de la malfruaj 1980-aj jaroj, Tokio fariĝis unu el la plej dinamikaj urboj surteraj, kun ega amplekso de sociaj kaj ekonomiaj agadoj, nombregaj restoracioj kaj kluboj, grava financa distrikto, enorma industria forto, abundo da butikoj kaj mond-klasaj distrejoj. La konstrua prospero de la bobelaj jaroj estis unu el la plej grandaj de monda historio (juĝe de la nivelo de konstruaj elspezoj rilate al la grandeco de la ekonomio), konduke al tio ke Tokio havas nun enorme pli modernan kapitalan provizion de konstruaĵoj ol similaj metropoloj tiel kiel Londono kaj Novjorko. Kvankam la recesio sekva de krevo de la bobela ekonomio dum la fruaj 1990-aj jaroj vundis la urbon, Tokio restas la precipa ekonomia centro de Orienta Azio, rivalite nur de Hongkongo kaj Singapuro.
Je la 20-a de marto 1995, Tokio fariĝis la fokuso de atento de internaciaj komunikiloj post atako de la Aum Shinrikyo kulta terorisma organizaĵo per sarina nerva gaso en la Tokia metroo (en la tuneloj sub la politika distrikto de centra Tokio) en kiu 12 homoj estis mortigitaj kaj miloj da homoj efikiĝis (vidu Sarinan atakon en Tokio).
Geografio
Tokia Metropola Registaro apartiĝas en ĉefteraj kaj insulaj regionoj. La ĉeftero lokiĝas nordoriente de Tokia Golfo, etendante proksimume 90 km de oriento al okcidento kaj 25 km de nordo al sudo. Ĝi limiĝas je la gubernio Ĉiba oriente kaj la gubernio Jamanaŝi okcidente, la gubernio Kanagaŭa sude kaj la gubernio Saitama norde. La insuloj komponiĝas Izu-insuloj kaj Ogasaŭara-insuloj, etendante 1 000 km en la Pacifikan Oceanon.
Kvartaloj
Tokia Metropolo havas 23 specialajn kvartalojn en areo de 621 kvadrataj kilometroj. Ĉiu kvartalo estas loka municipo kun siaj propraj elektitaj urbestro kaj asembleo sed diferencas de ordinara urbo en tio ke la centraj regadaj funkcioj traktiĝas de la Tokia Metropola Registaro. Je la 1-a de Septembro, 2002 la tuta loĝantaro de la 23 kvartaloj estis 8,28 milionoj, kun loĝantara denseco de po 13 333 homoj por kvadrata kilometro.
Listo de urboj
Aldone al kvartaloj, la gubernio entenas ordinarajn urbojn kiel tiuj en aliaj gubernioj.
Distriktoj, subgubernioj, urbetoj, kaj vilaĝoj
La sekvaj estas urbetoj kaj vilaĝoj sur insuloj.
Lagoj, montoj, kaj insuloj
La sekvaj lagoj estas en Tokio:
La sekvaj montoj estas en Tokio:
La sekvaj insuloj estas en Tokio:
Ekonomio
Tokio estas la hejmo de enorma nombro da kompanioj en multaj sektoroj de la nacia kaj la monda ekonomio. Tokio havas la plej grandan metropolan ekonomion en la mondo. Laŭ studo farita de PricewaterhouseCoopers, la Grandtokia Areo (Tokio–Jokohamo, TJ) de 38 milionoj da personoj havis totalan MEP de 2 bilionoj da usonaj dolaroj en 2012 (laŭ Aĉetpova egaleco), en la pinto de la listo.
Hřebečná
Hřebečná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,2 km².
Tokio
Ekonomio
Tokio estis rangigita de la esplora servo Economist Intelligence Unit kiel la plej multekosta (plej alta vivokosta indico) urbo en la mondo dum 14 jaroj en epoko kiu finis en 2006, kiam ĝi estis anstataŭita de Oslo, kaj poste de Parizo.
Tokio aperis kiel grava ĉefa internacia financa centro (IFC) en la 1960-aj jaroj kaj estis priskribita kiel unu el la tri "hegemoniaj centroj" por la tutmonda ekonomio, kun Novjorko kaj Londono. En la informo de 2020 de la Indico de Tutmondaj Financaj Centroj, Tokio estis rangigita kiel la kvara plej kompetenta financa centro en la mondo (kun urboj kiel Novjorko, Londono, Ŝanghajo, Hongkongo, Singapuro, Pekino, San-Francisko, Ŝenĵeno kaj Zuriko inter la 10 pintaj), kaj la dua plej kompetenta en Azio (post Ŝanghajo). La japana financa merkato malfermiĝis malrapide en 1984 kaj akcelis sian internaciigon pere de la nomita "Japana Praeksplodo" en 1998. Spite la aperon de Singapuro kaj Hongkongo kiel konkurencaj financaj centroj, la Tokia IFC sukcesis reteni elstaran pozicion en Azio.
La Tokia Borso estas la plej granda borso en la mondo, kaj la tria plej granda en la mondo laŭ merkata kapitaligo kaj kvara plej granda laŭ interŝanĝo de akcioj. En 1990 je la fino de la Japana prezbobelo, ĝi enhavis pli ol 60% el la tutmonda borsomerkata valoro. Tokio havis 8 460 ha de plugtero en 2003, laŭ la Ministerio de Agrikulturo, Forstado kaj Fiŝkaptejoj, kio metas ĝin la lasta inter la landaj prefektejoj. La agrikultura tero estas koncentrata en Okcidenta Tokio. Pereeblaj varoj kiel legomoj, fruktoj, kaj floroj povas esti taŭge enŝipigitaj kaj senditaj al bazaroj en la orienta parto de la prefektejo. Komacuno kaj spinaco estas la plej gravaj legomoj; en 2000, Tokio liveris 32.5% el la komacuno vendita en ties centra varbazaro.
Kun 36% de sia areo kovrita per arbaro, Tokio havas etendajn zonojn de kriptomerio kaj de Japana cipreso, speciale en la montaraj orientaj komunumoj Akiruno, Ōme, Okutama, Hachiōji, Hinode, kaj Hinohara. Malaltigo en la prezo de ligno, pliigo de la produktokostoj, kaj troa malnoviĝo en la arbara populacio rezultis en malpliigo de tiu produktado en Tokio. Krome, poleno, speciale el kriptomerio, estas grava alergeno por la loĝantaro de najbaraj centroj. La Golfo de Tokio estis iam grava fonto de fiŝoj. Plej granda parto el la tokia fiŝproduktado venas el eksteraj insuloj, kiel Izu Ōŝima kaj Haĉijō-Jima. Vera bonito, algoj nori, kaj aji estas inter gravaj oceanproduktoj.
Ankaŭ turismo en Tokio estas grava kontribuanto al ĝia ekonomio. En 2006, 4.81 milionoj da eksterlandanoj kaj 420 milionoj da japanoj vizitis Tokion; la ekonomia valoro de tiuj vizitoj totalis 9.4 bilionoj da jenoj laŭ la Tokia Metropola Registaro. Multaj turistoj vizitas la variajn urbocentrojn, vendejajn, kaj distrejajn distriktojn tra la urbaj areoj de la Tokiaj specialaj kvartaloj. Kulturaj proponoj inkludas ĉiean japanan pop-kulturon kaj asociajn distriktojn kiel Ŝibuja kaj Harajuku, subkulturajn altiraĵojn kiel la animea centro Studio Ghibli, kaj muzeojn kiel la Tokio Nacia Muzeo, kiu estas hejmo de 37% el la naciaj artotrezoroj de Japanio (87/233).
La Bazaro Tojosu en Tokio estas la plej granda pogranda bazaro por fiŝoj kaj marmanĝo en la mondo ekde ĝi malfermiĝis la 11an de Oktobro, 2018. Ĝi estas ankaŭ unu el la plej grandaj pograndaj bazaroj por nutraĵoj ajnatipaj. Ĝi estas en la areo Tojosu de la kvartalo Kōtō. La Bazaro Tojosu ege sekvas la tradiciojn de sia antaŭaĵo, la Fiŝbazarego de Tsukiji kaj la Fiŝbazarego de Nihonbaŝi, kaj servas al ĉirkaŭ 50 000 aĉetantoj kaj vendistoj ĉiutage. Ĉeestas la bazaron pograndaj, pomalgrandaj vendistojn, aŭkciistoj, kaj publikaj civitanoj, kreante unikan mikrokosmon de organizita ŝajnĥaoso kiu plue energias la urbon kaj estas ĝia manĝoliverejo dum ĉirkaŭ kvar jarcentoj.
Demografio
Laŭ aĝo (2002):
Fremda rezida loĝantaro: 327 000 (2001)
Neta logantara kreskado: +68 000 (2000 al 2001)
Sporto
Tokio estis la unua azia gastiginto de la olimpiaj ludoj, kiam la ludoj de 1964 okazis tie. En la ludoj de 2020 ĝi ree estos hejmo de la Olimpia vilaĝo. Alia grava konkurso, kiu okazis en Tokio estis la 3-a atletika monda ĉampionumo en 1991. La loka futbalklubo FC Tokio en la jaro 2019 jam 19 jarojn ludas en la unua japana ligo.
Emese Tóth
Emese TÓTH [tOt] rumanuja hungara ekonomikistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 21-an de majo 1966.
Tokio
Sporto
La Tokia maratono (東京マラソン) estas maratona konkurso okazigita ĉiujare dum la monato februaro en Tokio. La konkurso apartenas al la rondo de la ĉefaj maratonoj de la mondo.
Emese Tóth
Kariero
Emese Tóth akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri ekonomiko (1991). Ŝi laboris ĉe la Rumana Komerca Banko, de 1992 ĉe la Rumana Eksterkomerca Banko, de 1995 ŝi instruis en Reformita Altlernejo Sulyok István de Oradea.
Tokio
En popola kulturo
Kiel la plej granda loĝantarcentro en Japanio kaj la loko de la plej grandaj dissendantoj kaj studioj de la lando, Tokio estas ofte la scenaro por multaj japanaj filmoj, televidspektakloj, animaciaj serioj (animeo), retkomiksoj, lumromanoj, videoludoj, kaj komiksoj (mangao). En la kaiĝu (monstra filmo) ĝenro, famaĵoj de Tokio estas kutime detruitaj de gigantaj monstroj kiel ekzemple Godzilo kaj Gamera.
Kelkaj Hollywood-reĝisoroj turnis sin al Tokio kiel fono por filmoj ambientitaj en Japanio. Postmilitaj ekzemploj inkluzivas Tokyo Joe, My Geisha, Tokyo Story kaj la James Bond-filmo You Only Live Twice; lastatempaj ekzemploj inkluzivas Kill Bill, The Fast and the Furious: Tokyo Drift, Lost in Translation, Babel, Inception, The Wolverine and Avengers: Endgame.
Naskiĝintoj
Inklude ankaŭ naskiĝintojn el Tokia Urbo kaj Tokia Prefektujo
Doktoroj
Esperantistoj
Kinoreĝisoro
Mangaverkistoj
Politikistoj
Sportistoj
Verkistoj
Tokio kaj Esperanto
La Japana Esperanto-Instituto (JEI; 日本エスペラント協会 [nihon esuperanto kjokai]) estas la plej granda centro de la Esperanto-movado en Japanio. Ĝia centra oficejo estas en Tokio, en Ŝinĝuku.
SOJO (japane そーよ！) estas vegana, Esperanto-parolanta kafejo kaj situas en la kvartalo Ŝinĝuku, kvin minutojn for de la Japana Esperanto-Instituto.
Kirchwistedt
Kirchwistedt ĝis la 1-a de novembro 2013 estis sendependa administra komunumo en Germanio kaj ekde tiu dato estas parto de pli granda administra komunumo Beverstedt. La loĝloko troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2005 la tiutempa komunumo havis 488 loĝantojn.
Gens Claudia
La familiaro gens Claudia aŭ pli koncize Claudii estis inter la plej malnovaj patriciaj familiaroj (gentes maiores) de la Romia Imperio. La latina vorto gens en sia origina signifo ankoraŭ ne celis la koncepton gento aŭ popolo, sed aron da familioj unuigitan per kredo je komuna prapatro.
Dum jarcentoj la membroj de la patricia familiaro agis en gvidaj pozicioj de la antikva urbo Romo kaj la Romia Imperio. Ekde la 4-a jarcento a.K. ankaŭ ekzistis pleba familia branĉo, kies anoj ofte havis la kromnomon Marcellus ("la militema"). Fine de la 2-a jarcento a.K. aperis plua kromnomo, Nero (forta, agokapabla), kiu ankaŭ aperis en la plenaj nomoj de la romiaj imperiestroj Tiberio kaj Klaŭdio. Tiberio kaj Klaŭdio samkiel Nerono estis membroj de la julia-klaŭdia dinastio: La historia romia familiaro gens Iulia biologie formortis per la murdo de Julio Cezaro, sed la posta imperiestro Aŭgusto estis adoptita fare de Julio Cezaro, per tio do iĝis nedenaska membro de la familiaro, kaj krome konsideris sin nedenaska ano de la familiaro gens claudia pro tio ke lia tria edzino  Livia Drusilla estis klaŭdiano.
Tradicie la origino de la familio konsideratas Attius Clausus, ano de la gento sabini, kiu paciĝis kun la urbanoj de Romo kaj tial estis malaprezata de siaj propraj gentanoj. Tial li preferis, ĉirkaŭ la jaro 504 a.K. kun iuj proksimuloj forlasi sian genton kaj peti rifuĝon en Romo. La romianoj akceptis lin kaj la lin akompanantajn proksimulojn, donis al ili la romian civitanecon, kaj elektis Appius Claudius Sabinus, jen lia nomo en latinigita formo, romia senatano.
Anoj
Signifaj anoj de la romia familiaro estis inter alie:
6487 Tonyspear
6487 Tonyspear estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona elektronika inĝeniero Tony Spear, responsulo de la NASA-a misio Mars Pathfinder.
Individua sporto
Individua sporto estas sporto ludata sole kontraŭ unuopulo. Konataj individuaj sportoj estas atletismo, naĝado, golfo kaj teniso. La kontraŭo de individua sporto estas teama sporto. Dum konkuradoj, nur individuo estas rekompencita pro sia rezulto sole.
Ĉi tio ne nepre signifas, ke la atleto ne apartenas al teamo: ekzemple, teniso estas individua sporto kiam la ludantoj ludas en unuopaĵo, sed en la kadro de la Davisa pokalo, estas nacia teamo kiu venkas la konkurson per aldono de unuopaj rezultoj. La duobloj en teniso estas aliflanke disciplino kvalifikita kiel kolektiva.
San Antonio Sinicahua
San Antonio Sinicahua estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio Sinicahua. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 110.
Geografio
San Antonio Sinicahua apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1298 loĝantojn. El tiuj estis 581 viroj kaj 717 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2100 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1177 indiĝenoj. El tiuj 1015 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1015 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(15075) 1999 BF15
(15075) 1999 BF15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Breg (Žirovnica)
Breg estas unu el la dek vilaĝoj, kiuj konsistigas la občinon Žirovnica en la regiono Gorenjska.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas laŭ la maldekstra bordo de la rivero Sava Dolinka je alteco de ĉirkaŭ 500-540 m. Ia areo estas 1,7 km² kaj fine de 2018 tie loĝis 689 loĝantoj.
La vilaĝo estas konstruita laŭ flanka vojo. En la pli malnova parto staras la Eklezio de St. Radegunda.
Ĉe la orienta rando de la vilaĝo kondukas aŭtovojo A2 / E61. La enirejo al la ŝoseo ne estas ĉi tie.
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T13_F410:10097738_x434091_y139200.5_s15_b4
Inessa Armand
Inessa Armand, fakte Inès Elisabeth Armand (n. 8-an de majo 1874 en Parizo; m. 23-an de septembro 1920 en Nalĉik) estis rusa revoluciulino kun franca deveno.
Ŝi agadis en la socialdemokrataj kaj komunistaj virinaj movadoj, mortis je ĥolero.
46727 Hidekimatsuyama
46727 Hidekimatsuyama estas tre malgranda, sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Ĝi ŝajnas esti en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hideki Matsuyama, kiu fariĝis ano de la Klubo de Amantoj de Astronmio de Nan'jo en 1990 kaj aktive popularigas astronomion.
Trăiască Regele
Trăiască Regele (Vivu la Reĝo) aŭ Imnul Regal (La Reĝa Himno) estis la himno de Unuiĝintaj Princlandoj kaj sekve de Reĝlando de Rumanio en la jaroj 1866-1947. La melodion komponis kapitano Eduard Hübsch, posta estro de muzika departamento en la Ministerio de Armeo. La tekston verkis Vasile Alecsandri en la jaro 1881, en kiu Rumanio fariĝis reĝlando.
Hundsdorf (Westerwald)
Hundsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Căpușu Mic
Căpușu Mic [kəpuŝu mik] (hungare: Magyarkiskapus) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 1250 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 907 (rumanoj, 56 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1219. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Căpușu Mare.
Laŭ la censo de 2002 ĝi tiam havis 834 loĝantojn, preskaŭ same kiom la apuda vilaĝo Căpușu Mare (835). Ili deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
(12096) 1998 HL120
(12096) 1998 HL120 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Falerna
Falerna estas komunumo de Italio.
NGC 600
NGC 600 (aliaj indikoj — PGC 5777, MCG -1-5-7, IRAS01305-0733) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3747 Belinskij
3747 Belinskij estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa literatura kritikisto Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij (cirile : Виссарион Григорьевич Белинский, 1811–1848).
2335 James
2335 James estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, Kantono San Diego en Kalifornio, Usono.
Ĝi sufiĉe proksimiĝas de Marso por esti rigardita kiel marsrenkontan asteroidon.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "James" en honoro de la usona matematikisto kaj ĉielmekanikisto James G. Williams, scienca esploristo en la Jet Propulsion Laboratory.
Zimapán
Zimapán estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Zimapán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13084.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34476 loĝantojn. El tiuj estis 15771 viroj kaj 18705 virinoj. La komunumo havas surfacon de 860,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1780 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Novéant-sur-Moselle (stacidomo)
Novéant, plennome Novéant-sur-Moselle, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Novéant-sur-Moselle, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lérouville - Metz-Ville (089000).
Kömpöc
Kömpöc (kompoc) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunmajsa.
Monaĥejo Lorsch
La monaĥejo Lorsch estas eksa abatejo de benediktanaj monaĥoj, rande de la historia urbeto Lorsch en la distrikto Bergstraße de la federacia lando Hesio de Germanio. La monaĥejo fondiĝis dum la jaro 764 kaj dum 468 estris regionan ŝtateton kun parte granda teritorio en la sudo de Hesio, ĝis dum la jaro 1232 la monaĥejaj konstruaĵoj kaj ĉiuj teritorioj transiris en la posedon de la elektoepiskopujo Majenco (Erzstift Mainz). Dum la frua mezepoko la monaĥejo estis spirita kaj kultura centro de la Franka imperio. La Pordega aŭ Reĝa Halo de ĝi estas la sola komplete konservita konstruaĵo el la epoko de la Karolida Dinastio kaj apartenas al la plej signifaj konservaĵoj de arkitekturo el la antaŭromanika epoko.
Kömpöc
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Kiskunmajsa troviĝas 12, Kistelek 9 km-ojn for.
Monaĥejo Lorsch
Aparte famaj estas la verkoj el la granda monaĥeja biblioteko, kiuj hodiaŭ konserviĝas en plej diversaj lokoj de la mondo. La monaĥejo Lorsch (abatejo kaj baziliko) ekde la jaro 1991 estas listigata kiel monda kultura heredaĵo de Unesko.
Historiaj nomaj variaĵoj
En dokumentoj ekzistas tuta fakso da variaj formoj de la monaĥeja nomo: dum la 9-a jarcento Lorishaim, dum la 9-a kaj 11-a jarcentoj Loresham, same dum la 9-a kaj 10-a jarcentoj Laurishaim, dum la 10-a jarcento ankaŭ Laresham, inter la 10- kaj 12-a jarcentoj Lareshaeim kaj Lauresheim, dum la 11-a kaj 12-a jarcentoj Lauresham, dum la 11-a jarcento alternative ankaŭ Larsem, Loraszam, Lorozam kaj Lorisham, dum la 12-a jarcento aldone ankaŭ Laurisca, Laurisham, Laureshan, Loressam, Lorisheym, Lorscheim kaj Lors.
Kömpöc
Historio
Dum la turkoj la regiono senhomiĝis. La loko estis longe paŝtejo. Ekde 1850 formiĝis senfina vico da farmoj. En 1896 lernejo ekfunkciis. Memstara vilaĝo fondiĝis en 1950.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, poŝto.
Monaĥejo Lorsch
Fondiĝo
La abatejo ricevis pli kaj pli da donacoj, kaj la nombro de pilgrimantoj al la sanktula relikvo rapide tre kreskis. Tial jam dum la jaro 765 ekkonstruiĝis nova, pli granda preĝejo. Dum marto 766, 16 monaĥoj vivis en Lorsch.
Imperiestra monaĥejo
Kiam grafo Cancor mortis dum 771, lia filo Heimerich deklaris sin posedanto de la monaĥejo. La abato petis decidon el la kortuma juĝejo de imperiestro Karolo la Granda, kaj laŭ la juĝeja decido mem ricevis la abatajon kiel persona posedo. Por maleviti pliajn provojn de nobeloj aŭ najbaraj episkopoj alproprigi al sia la abatejon, la abato sekve donacis ĝin al Karolo la Granda. La monaĥejo do iĝis imperiestra, ekhavis imperian protekton kaj la rajton, mem elekti siajn abatojn.
Karolo la Granda dum la jaroj 773 kaj 774 donacis al la monaĥejo la regionojn Heppenheim kaj Oppenheim. En la tradicio, laŭ kiu dum la komenca fazo de la monaĥejo la monaĥoj senĉese preĝis favore al la nobeloj, kiuj kompense finance subtenis la institucion, Karolo la Granda kompense al siaj donacoj postulis de la monaĥoj aldone preĝi favore al la imperiestra familio kaj la tuta Franka Imperio. Dum 774 la nova preĝejo pretiĝis. La abato invitis la imperiestron, kies kortumo ĵus troviĝis en la najbara urbo Speyer, post kiam la franka armeo en norda Italio venkis la langobardoj. La imperiestro kaj la episkopo de Majenco akceptis la inviton, inaŭguris la preĝejon kaj transportis la relikvon de la malnova al la nova restejo. Aldone al la ĝisnunaj konstruaĵoj ekestis rezidejo por la imperiestro kaj lia kortumo, kiu latine nomiĝis Palatium (el kiu poste kaj ekeestis la esperanta vorto palaco kaj la regiona nomo Palatinato). Inter la frankaj imperiestro Karolo la Granda kaj poste Ludoviko la Germano aparte ofte vizitis la monaĥejon kaj la tiean rezidejon.
Plian gravan taskon la abatejo ricevis ekde la kvara abato, Richbod, kiu ekoficis dum la jaro 784 kaj instalis signifan skribejon kaj kopiejon de manuskriptoj. Paralele antaŭ la fino de la 8-a jarcento aldoniĝis lernejo, kaj ekestis la monaĥeja biblioteko, kiu dum la centra mezepoko famis en la tuta okcidenta Eŭropo. Richbod havis proksiman rilaton al la franka imperiestra kortumo, kaj inter la jaroj 791 kaj 793 ankaŭ estis ĉefepiskopo de la diocezo Trier. La monaĥejo havis gravan rolon pri la produktado de libroj en la Franka Imperio kaj por eduka reformo de la ŝtato.
Per donacoj de lokaj nobeloj la teritorio de al monaĥejo dum la sekvaj jarcentoj tre grandiĝis: ili ĉefe koncernis areojn en la germanaj historiaj regionoj Wormsgau, Lobdengau, Oberrheingau, Kraichgau kaj Speyergau, malpli amplekse el la regionoj Lahngau, Wetterau (norde de Frankfurto ĉe Majno), Niddagau, Maingau, Anglachgau kaj Ufgau (la lastaj du sudokcidente de Speyer), Wingertland (en la orienta parto de la montaro Odenwald), Elsenzgau kaj Breisgau (la ĉirkaŭaĵo de la urbo Frajburgo).
Divido de la Franka Imperio
Abato Adalung sukcesis ankoraŭ plimultigi la posedojn de la abatejo. Ankaŭ li havis proksimajn rilatojn al Karolo la Granda, kiu dum 808 samtempe nomumis lin estro de la abatejo Saint-Vaast en Arras. Adelung interalie subskribis la testamenton de Karolo la Granda, kaj estis grava konsultanto ankaŭ por la posta imperiestro Ludoviko la Pia. En la sekvaj konfliktoj inter la imperiestro kaj liaj filoj kaj kontraŭ la papo la abatejo foje peris, foje ricevis pliajn donacojn, por ne subteni la kontraŭan flankon, kaj entute pli fortiĝis. Dum la jaro 834 la imperiestro Ludoviko la Germano bezonis la abatejan subtenon kaj igis lian konsilanton Einhard donaci al la abatejo la regionon Michelstadt en la centro de la montaro Odenwald. La sekva abato Samuel paralele iĝis episkopo de la diocezo Worms. En la konflikto inter Ludoviko la Germano kaj Lotaro la 1-a li subtenas Lotaron, sed post 843 ankaŭ reinterpaciĝis kun Ludoviko, tial ke per interŝanĝo de areoj eblas rekunigi la abatejan teritorion, tre dispecigitan pro la divido de la imperio.
Centra mezepoko
Dum la 9-a ĝis 13-a jarcentoj la monaĥeja biblioteko iĝas unu el la plej grandaj de Eŭropo. Pli poste ĝi integriĝas en la Bibliotheca Palatina.
Malfrua mezepoko
Dum la jaro 1232 la abatejo iĝas parto de la ĉefepiskopejo Majenco kaj devas reformiĝi. La benediktanoj, kiu malkonsentas kun tio, devas forlasi la abatejon kaj anstataŭiĝas per cisterciensaj monaĥoj, kiuj dum 1248 estas anstataŭigitaj per tria grupo da monaĥoj. Dum 1461 la monaĥejo kaj siaj teritoriaj posedaĵoj iĝas parto de la historia teritorio Kurpfalz, kie dum 1556 enkondukiĝas la reformacio kaj la monaĥejo malaktiviĝas. Dum la Tridekjara milito la hispana armeo dum la jaro 1621 forbruligas la urbeton Lorsch. Dek jarojn post tio, en 1631 la eklezia historiisto Georg Helwich (1588–1632) je la titolo „Antiquitates Laurishaimenses“ publikigas ampleksan latinlingvan kronikon de la monaĥejo.
Ekde la 17-a jarcento
Post la fino de la Tridekjara milito la abatejo denove iĝas posedo de la regiono Majenco kaj oni forprenas ĉiun utiligeblan. Nur la Pordega Halo restas sendifekta. Ĝi estas la plej malnova komplete konservita germania ŝtona konstruaĵo post la Romia Imperio kaj hodiaŭ peras impreson pri la arkitekturo de la Franka Imperio.
Ekde la jaro 1991 la abatejo kaj baziliko Lorsch estas listigataj kiel monda kultura heredaĵo de Unesko.
Schirrhoffen
(jen france, origine germane kaj alemane Schirrhofen, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kontinenta Ĉinio
Kontinenta Ĉinio aŭ Ĉeftera Ĉinio, la Ĉina ĉeftero estas politika termino, kiu priskribas la areon de Ĉinio sub la rego de la Ĉina Popola Respubliko, sed kutime ekskludanta Hongkongo kaj Makao, kiu estis ne sub ĈPRa rego ĝis 1997 kaj 1999 (estinte britaj kaj portugalaj kolonioj respektive). Precipe, la termino kutimiĝis distingiĝi de Tajvano kaj la cetero de Ĉinio, precipe de tiuj, kiuj konsideras, ke "Ĉinio" ampleksas al la landoj sur ambaŭ flankoj de la Tajvana Markolo.
El geografia vidpunkto la termino malĝustas ĉar estas ankaŭ gravaj insuloj de Ĉina Popola Respubliko kiuj ne estas kiel insuloj parto de Ĉina Popola Respubliko, kia Hajnano ekzemple.
Pont-Saint-Esprit (stacidomo)
Pont-Saint-Esprit estas franca stacidomo sur linio - Grezan, situanta en  Pont-Saint-Esprit, en departemento Gard, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Givors-Canal - Grezan (800000).
Kirchworbis
Kirchworbis estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eichsfeld-Wipperaue, administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj.
Feroleto Antico
Feroleto Antico estas komunumo de Italio.
Lubersac
Lubersac estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 2 267 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Lubersac etendiĝas sur 57,46 km², kaj havis 2 267 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 39 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Lubersac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Pierre Decaie, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Lubersac estas la ĉefurbo de la kantono de Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Distrikto Harburg
La distrikto Harburg (germane Landkreis Harburg) situas en la federacia lando Malsupra Saksio, en la nordokcidento de Germanio. Administra centro estas la urbo Winsen (ĉe rivero Luhe).
La distrikto havas areon de 1.244 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Februaro de 2020
Jen listo de okazaĵoj en februaro 2020:
Distrikto Harburg
La distrikta teritorio troviĝas tuj sude de Hamburgo kaj inkluzivas plurajn el la antaŭurboj de la urbego. La sudo de la distrikto apartenas al vasta naturprotektata erikejo.
Peel en Maas
Peel en Maas estas nova municipo ekde la 1-a de januaro 2010 en la sudorienta Nederlando. Ĝi estas situanta en la provinco Limburgo. La municipo estas formita fare de la antaŭaj municipoj Helden, Kessel, Maasbree kaj Meijel.
(10783) 1991 RB9
(10783) 1991 RB9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Romilly-sur-Seine
Romilly-Sur-Seine estas franca komunumo en la departemento Aube en la regiono Champagne-Ardenne. Ĝi estas la dua komunumo en Aube laŭ sia loĝantaro. La ĉefa sektoro de la ekonomio estas industrio, ekzemple por fervojoj kaj por sporto.
Aleksander Zamenhof
D-ro Aleksander ZAMENHOF (pseŭdonime AZO aŭ A. Z.; naskiĝis la en Varsovio; mortis kiel kolonelo de la rusa armeo la  en Dvinsk) estis kuracisto kaj la plej juna kaj plej amata frato de L. L. Zamenhof. Li estis esperantisto de la unuaj jaroj de Esperanto kaj kunlaboranto de IMR. E. W.
Dum la rusa-japana milito Zamenhof estis sendita al la oriento; li estis sieĝita en Port Arthur, pri kio li verkis notlibron. Li estis militkaptito en Japanio, poste dum kelkaj jaroj laboris en orminejoj ĉe Amuro. Post la reveno al Varsovio li praktikis kiel kuracisto. Poste li forlasis Pollandon kaj iris al Brazilo, kie en Espirito-Santo li fondis komunistan terkultivan kolonion. Kiam eksplodis la unua mondmilito, li revenis al Rusio tra Svedio, estis denove mobilizita kiel kuracisto kaj dum du jaroj servis en la rusa armeo.
Pri la dato de lia morto aperas diversaj raportoj:
Stettbach (stacidomo)
Stettbach estas subtera fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Novéant-sur-Moselle
Novéant-sur-Moselle estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Tixpéhual
Tixpéhual estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tixpéhual. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31095.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5001 loĝantojn. El tiuj estis 2520 viroj kaj 2481 virinoj. La komunumo havas surfacon de 69 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 45,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,5 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3454 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3121 scipovis legi kaj skribi kaj 330 personoj estis analfabetoj. Do 9,55% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4840 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1696 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 35% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lezennes (stacidomo)
Lezennes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lillo, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Eŭrinomo
Laŭ la helena mitologio, Eŭrinomo (el greka Εὐρυνόμη, vasta regado) estis unu el la oceanidinoj, do filino de Oceano kaj Tetiso. Ŝi estis patrino, kun Zeŭso, de la tri Gracioj kaj, laŭ kelkaj versioj, ankaŭ de la rivera-dio Asopo .Aldone, Boecio kaj aliaj verkistoj rakontas alternativan version pri Eŭrinomo: laŭ ili ŝi estis la edzino de Ofiono kaj regis kun li sur la titanoj, antaŭ la epoko de Krono. Kiam tiu lasta ribeliĝis kontraŭ sia patro, Eŭrinomo estis venkita de Reo kaj malliberigita por ĉiam en Tartaro aŭ en la mar-fundo. Tiuflanke, oni konsideras ŝin unu el la plej antikvaj bazaj diinoj de la neolitika Grekio, ĉefrolulino en la pelasga mito pri kreado. Ŝia ĉefa sanktejo troviĝis ĉe la kunfluejo de la riveroj Nedo kaj Limakso, en Peloponezo, kie oni prezentis ŝin sireno-forme. Estis la esploristo Paŭzanio tiu, kiu identigis ŝin al la oceanidino, filino de la Oceano, laŭ la greka poezio.
Etimologio
Ŝian nomon oni kutime dividas en Eŭri kaj Nomo. La unua parto, kiu signifas vasta, jam aperis en linia skribo B (e-u-ru), malofta prefikso en viraj nomoj, kaj tute ne uzata por mikenaj virin-nomoj. Same okazas al la afikso Nomo, kiu devenas de la hindeŭropa Nem-, kun diversaj signifoj. En la vorto Eŭrinomo, la plej taŭgaj estus vaganta kaj reganto.
Lezennes (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) /  de la linio Fives - Baisieux (269000).
Eŭrinomo
Etimologio
Laŭ Robert Graves, Eŭrinomo estis luna diino, kiu devenis el pelasga (prahelena) patrin-diino, kutima en la Neolitika Eŭropo. Laŭ tiu hipotezo, la afikso -nomo signifus vaganta, kaj rilatus al la nomadaj triboj kiuj vadadis en sia serĉado de taŭgaj paŝtejoj. La alia alternativa signifo ankaŭ taŭgus, pro tio ke tiu diino regis kaj disdonis leĝojn kaj justecon.
Tamen, greka nomo por pragreka diino ne multe kongruas, do oni deduktas du hipotezojn: se la nomo estas hindeŭropa, ĝi povis evolui en grekan lingvon, kune kun la tuta lingvo. Se ĝi ne devenas de tiu pralingvo, eble oni re-nomigis ŝin per vorto elektita laŭ ĝia homonimeco.
Mitaro
La plej anktikva fonto kie Eŭrinomo aperas estas fragmento de la Iliado, kiu rakontas ke kiam Hero forpelis Hefeston el la monto Olimpo, Eŭrinomo kaj Tetiso ofertis rifuĝon al li en ilia mar-funda kaverno. Tie li loĝis dum naŭ jaroj, dum kiuj Hefesto donacadis mirindajn artefaktojn al la nimfoj. Ankaŭ Heziodo menciis ŝin, ĉi-foje kiel filino de Oceano kaj patrino de la Gracioj, kun Zeŭso. Ambaŭ verkistoj pravigas la ekziston de la kultado al tiu oceanidino jam de la plej antikvaj epokoj, en religio komuna por ĉiuj grekoj.
Laŭ tiu mitaro, kiu inspiris la orfean religion, Eŭrinomo estis la diino de ĉio ekzistanta. Ŝi spruĉis nude el Ĥaoso kaj, tial kial ŝi trovis nenion por apogi siajn piedojn, dividis ĉielon kaj maron, kaj ekdancis sur la ondoj. En sia dancado, ŝi turniĝadis pli kaj pli rapide, kaj generis per siaj movoj la Sudan kaj Nordan Ventojn. Tiu lasta estas fekundiga forto, el kiu aperis la eterna serpento Ofiono, kiu aliĝis la dancadon kaj unuiĝis al Eŭrinomo. Post tio, ŝi aliformiĝis en kolumbo kaj demetis la kosman ovon. Ofiono ringiĝis sur ĝi, kaj el tiu kovado naskiĝis la tuta universo.
Eŭrinomo kaj Ofiono translokiĝis al Monto Olimpo, sed la serpenta-diaĵo kolerigis la diinon pro tio ke li fanfaronis pri esti la kreanto de la Universo. Eŭrinomo piedbatis lin, elŝiris liajn dentojn kaj ekzilis Ofionon en la subteran abismon. Malgraŭ tio, ŝi daŭrigis sian kreadan dancadon: Eŭrinomo generis la planedojn, kaj asignis ĉiun al titana paro. La unua homo spruĉis el tero, en Arkadio. Li estis Pelasgo, praulo de tiu raso, kiu lernis de Eŭrinomo la manieron konstrui kabanojn, kudri tunikojn el porkaj feloj kaj manĝi glanojn.
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭa, Eŭrinomo estas la nomo de diversaj rolulinoj de la helena mitologio:
Beringio
Beringio aŭ Beringa terponto, estis aro da seka tero, kun ĉirkaŭ 1600 km norde-sude (dum sia plejgrando), kiu kunigis Alaskon al Siberion kie hodiaŭ estas la Beringa Markolo, dum la glaciaj eraoj.
La Beringa Markolo, la Ĉukĉa Maro kaj la Beringa Maro estas malfundaj maroj, dum glaciaj eraoj la polusaj flosglacioj kreskis kaj la marniveloj malaltiĝis. Sekve, la nunaj fundoj de tiu regiono estis sekaj regionoj.
Laŭ la plej akceptata teorio, Beringio estis grava al migrado de homoj, kaj multaj plantoj kaj bestoj, el Azio al Ameriko.
Beringio en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, unue en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venontaj ĉiĉeronoj estas ankaŭ laŭvice unue Akenatono kaj poste Sunĝata Kejta kiuj omaĝas la historian gravon de Afriko. En Ameriko estas unue Nezaŭhtezoma la ĉiĉerono kiu vidigas la historicivilizan gravon de Beringio:
Johano de Worcester
Johano de Worcester (m. ĉ. 1140) estis angla monaĥo kaj kronikisto.
Li eniris la monaĥejon de Worcester dum li estis ankoraŭ knabo. Li famis pro sia Chronicon ex chronicis, kiu estis historio de la mondo ekde ĝia kreado ĝis 1140, kaj kiun li komencis pro komando de Sankta Wulfstan. Por la verko li multe uzis la Kronikon de Marianus Scotus, kaj ankaŭ verkojn de la anglosaksaj historiistoj Bede kaj Asser kaj aliaj antaŭaj historiistoj.
Restas kvin manuskriptoj de la verko, kaj unu fragmento.
László Kónya (operkantisto)
Kariero
László Kónya estis disĉiplo de rumana operkantisto Ștefănescu Goangă en Bukareŝto. Inter 1958 kaj 1968 li kantis en Bukareŝta Rumana Operejo. En 1968 li ne revenis el sia okcidenteŭropa gastkantado. Ĝis la okdekaj jaroj li estis ano dungita de la Frankfurta Operejo. Li kantis ankaŭ en Toulouse, Freiburg, Graz kaj en 1962, 1967 ankaŭ en Budapeŝto.
Paliĉ
Paliĉ (Палић, Palics, Palitsch, Palić) estas urbo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Baĉka, en municipo de Subotica.
(15079) 1999 CO16
(15079) 1999 CO16 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Paliĉ
Situo
Paliĉ situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara landolimo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Subotica-Szeged. Subotica troviĝas 8 km-ojn for. Apud Paliĉ troviĝas lago havanta la saman nomon Paliĉ.
33806 Shrivastava
33806 Shrivastava estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 601
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Feroleto della Chiesa
Feroleto della Chiesa estas komunumo de Italio.
Gikjodeoj
La gikjodeoj (ankaŭ nomataj: Kyode, Chode und Akyode) estas etno en Ganao. Ili vivas en la centra oriento de la lando je la limo al Togolando. La gikjodeoj apartenas al la etnogrupo de la nord-guangoj. Kelkaj similecoj ekzistas ankaŭ kun la ĝinjangaoj en Togolando.
Informoj diras, ke la gikjodeoj havas inter 10.400 kaj 11.000 anojn.
Georg de Laval
- naskiĝis en Stokholmo, mortis la 10-an de marto samurbe - estis sveda eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1912 en Stokholmo individue akiris bronzan medalon. Aldone en la sama olimpiko li ankoraŭ kontribuis arĝentan medalon en 50-metra pafado, teame kun la ĝemeloj Eric kaj Vilhelm Carlberg.
Marianus Scotus (historiisto)
Marianus Scotus (n. 1028, m. 1082 aŭ 1083) estis irlanda monaĥo kaj kronikisto.
Li iĝis monaĥo en 1052 kaj pasis la reston de sia vivo en abatejoj de Kolonjo, Fulda kaj Majenco. Li mortis ĉe Majenco la 22-an de decembro 1082 aŭ 1083, kaj entombiĝis en la katedralo de la urbo.
Li famis pro sia Kronikon, kiu estis historio de la mondo ekde ĝia kreado ĝis 1082. La verko tre popularis dum la mezepoko kaj estis multe uzata de postaj kronikistoj, kiel Johano de Worcester. En 1559 la verko estis presata ĉe Bazelo.
Semond
Semond estas franca komunumo situanta en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Historio kaj vidindaĵoj
Semond estis nur vilaĝeton de Saint-Marc-sur-Seine ĝis 1789, jaro kiam ĝi komunumiĝis.
Fanni Kaplan
Vivo
Kaplan naskiĝis en juda kamparana familio. Ŝi estis arestita jam en 1906 pro atako kontraŭ registara oficisto, Oni ekzilis ŝin al trudlaborejo en la Siberia Akatuj. Ŝi liberiĝis nur post la Februara revolucio en 1917.
Ŝi famiĝis pro atenco kontraŭ Lenin per du kugloj, la 30-an de aŭgusto 1918 ĉe Moskva fabriko, dum ties parolo. Oni kaptis ŝin kaj ŝi konfesis sian intencon murdi Leninon. Ĉar ŝi suferis je malbona vidkapablo dum la trudlaboro en Siberio, kelkaj pridubas, ĉu vere ŝi faris la atencon aŭ ĉu ŝi protektis iun.
NGC 602
NGC 602 (alia indiko — ESO 29-SC43) estas emisia nebulozo kun malfermita stelamaso en konstelacio Virhidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
András Áchim
ÁCHIM András d-ro [a:ĥim] estis hungara dramaturgiisto naskita en Târgu Mureş la 29-an de majo 1915 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de majo 2001.
Kariero
Inter 1946 kaj 1955 András Áchim instruis en aktorakademio de Budapeŝto, li tradukis el rusa lingvo hungaren teatraĵojn kaj romanojn, la studojn de Stanislavski. En 1956 li loksidiĝis en Kanado kaj redaktis gazetojn en hungara lingvo (Magyar Élet, Sporthíradó). Li estis en Toronto direktoro de la Multicultural Theatre. En 1998 li revenis Budapeŝton.
Roberto de Hereford
Roberto de Hereford, foje nomata Roberto de Loreno (mortis la 26-an de junio 1095) estis episkopo de Hereford, Anglio.
Li naskiĝis en Loreno kaj verŝajne estis kanoniko de la katedralo de Lieĝo antaŭ ol iri al Anglio. Eblas ke li edukiĝis ĉe la katedrala lernejo de Lieĝo, kie grava fako estis la matematiko.
Ne certas ĉu li translokiĝis al Anglio antaŭ aŭ post la normanda konkero de la lando. Li estis ordinata de Sankta Wulfstan. En 1079 Vilhelmo la Konkerinto nomumis lin episkopo de Hereford, kaj li konsekriĝis tiun jaron, la 29-an de decembro.
Li posedis la Kronikon de Marianus Scotus: tio estis historio de la mondo ĝis 1082. En sia kopio, Roberto enmetis notojn pri la Domesday Book, kiuj estas inter la plej gravaj fontoj pri kiel oni preparis la Domesday Book.
En 1095 li ĉeestis reĝan konsilion kiu pritraktis la konflikton inter Vilhelmo la 2-a kaj Anselmo de Canterbury. Tie li subtenis la reĝon kontraŭ la ĉefepiskopo, sed poste li reamikiĝis al Anselmo. Li mortis ne longe post la konsilio, kaj entombiĝis en la katedralo de Hereford.
Scherwiller
(jen france, origine germane kaj alemane Scherweiler, prononco - "Weiler" estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Barack Obama
Laŭ la Historia Oficejo de la Usona Senato, li estis la kvina afrik-usona senatano en la usona historio. Obama estis la ĉefa oratoro ĉe la 2004-a nacia kunveno de la demokratia partio, kiam li ankoraŭ servis en la ŝtata senato de Ilinojo. En novembro 2004 li elektiĝis kun granda iomo en jaro de multaj gajnoj de la Usona Demokrata Partio.
En 2008 li gajnis la antaŭbalotojn kontraŭ Hillary Clinton. La, 47-jaraĝa, li gajnis la baloton kontraŭ John McCain. Pro tio li fariĝis la 44-a prezidanto de Usono, inaŭgurita la. Li estas la unua usona prezidanto kiu ne havis du blankajn gepatrojn. La, li regajnis la baloton, kontraŭ Mitt Romney.
La la Nobel-premio pri paco estis atribuita al Barack Obama.
Infaneco kaj junaĝo
Barack Obama naskiĝis en Honolulu, Havajo kiel infano de Stanley Ann Dunham (1942–1995) kaj Barack Hussein Obama (1936–1982). La patro, ano de la popolo de la Luoj devenis de la urbeto Nyang’oma Kogelo, distrikto de Siaya, provinco Nyanza, Kenjo; la patrino estis blankhaŭta usonanino el Wichita, Kansaso. La patro estis en Usono pro universitataj kaŭzoj. La gepatroj konatiĝis unu la alian en la universitato de Havajo en Manoa, urboparto de Honolulu. Ili geedziĝis dum tempo, kiam en kelkaj partoj de Usono geedziĝoj inter blankuloj kaj nigruloj ankoraŭ ne estis permesataj.
En sia memorlibro eldonita en 1995, Dreams from My Father ("Revoj de mia patro") Obama priskribis sian preskaŭ rasblindecan fruan infanecon. Li skribis: "Ke mia patro aspektis neniel, kiel la personoj ĉirkaŭ mi — ke li estis nigra kiel peĉo, kaj mia patrino estis blanka kiel lakto — apenaŭ registriĝis en mia menso".
Kiam Obama estis dujaraĝa en 1963, liaj gepatroj eksedziĝis kaj lia patro reiris al Kenjo. Lia patrino edziniĝis al Lolo Soetoro, indoneza studento, kiu kunprenis Obama-n al Ĝakarto, kiam tiu estis ses-jaraĝa. Obama dum kvar jaroj vizitis diversajn lokajn lernejojn, inter 1967 katolikan lernejon kaj kaj en 1970/71 lernejon kun islama fono. En Ĝakarto naskiĝis la duonfratino Maya. Ankaŭ de la flanko de la patro li havas diversajn duongefratojn. Inter ili junan duonfraton, kiu vivas en la mizerkvartalo de Najrobio kaj la duonfratinon Auma, kiu studis en la germana urbo Heidelberg. La patron, kiu poste mortis en aŭtoakcidento, vidis la filo denove nur unu fojon, kiel dekjara knabo.