cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popoldomo Probstzella
La korpo konstrua
Interne estas elkonstrutempa ekipaĵo: plankoj, pordoj, ŝtuparoj imponaj kun mankondukiloj, granda salono kun galerioj ktp.
Arkitekturo ekstera kaj medioj
La fasadoj estas nur ŝpare separitaj; meze estas ambaŭflanke pluraj betonaĵoj sveltaj (eble ili ankaŭ servis, krom por ornamo ankaŭ por tegmentakvoforkonduko). Similaĵoj estas ĉe la tegmenta turo. Ĉe la maldekstra parto de la strata fasado estas duonronda antaŭensvinganta, disde la tria etaĝo eliranta orielo. La fasadoj krome nur per plurspalieraj fenestroj dividiĝas. Al la iama hotelo ĉestrata kondukas trietaĝa, simpla transirkonstruaĵo farita laŭ ŝtalbetonskeletkonstrua maniero.
Horizontala projekciaĵo kaj farbaro
La unuopaj etaĝoj bone distingeblas. En la kuro de la tempo ili ŝanĝiĝis kaj aliutiliĝis. La materialo estas ŝtalbetono kaj muraĵo malnuda. La tegmento estas ardeza. Farbe plej gravas rustrubro kiu iĝas eĉ roza. La ardezo tegmente memkompreneble ŝajnas blue. La betonaĵoj eksteraj estas grizaj dum la kadroj fenestraj blankas. Kelkaj partoj (ekz. eskalo, orielo) havas helgrizan tonon.
Ekkoneblaj ŝanĝoj kaj kompleksa superrigardo
Bedaŭrinde en 1970/71 multo interna ŝanĝiĝis (scenejo, orkestra foso, plafono). Hodiaŭ tamen la tuto perfekte estas restaŭrita. Apartenas al la Popoldomo pli grandaj ĝardenoj enmonten, kiujn oni norde kaj oriente enkadrigis. Kiosko, tonejo, garaĝoj kaj puto ankaŭ estas monumentprotektitaj.
Komencoj kaj unuaj planoj
Kiam Arndt translokiĝis kun aliaj Bauhaus-anoj en 1925 disde Vajmaro al Dessau (Bauhaus Dessau) li amikiĝis kun Gotthardt Itting, filo de la turingia entreprenisto kaj socialdemokrato Franz Itting. Tiutempe Itting starigis en Probstzella kun la komforta rekta antaŭdoma haltejo fervojlinia hotelon kun granda salono kio kaj havu popoldoman karakteron kaj akcelu la turismon en tiu ĉi regiono. Vidinte la konservativajn planojn de la Saalfeld-a arkitekto Klapproth li sukcese persvadis la ĉefkonstruiston ke pli moderna domo multe pli taŭgus. Sed eĉ post la transpreno artista fare de Arndt restis surloke ankaŭ Klapproth. Li responsis pri la transversa konstruaĵero Meininger Hof kaj faris ankaŭ la ingaŭran festparoladon en la 30.4.1927. Interesas ke ekde aprilo 1926 Arndt kvazaŭ ĉiam estis en Probstzella helpate de la fidela amiko Ernst Gebhardt.
Ekde la komenco la domo estis planita por la tuta enloĝantaro. Okazis multaj eventoj kaj la sidloknombro rapide povis ŝanĝiĝi laŭbezone. Ankaŭ instalitis modernega aerumado kiu funkciis ĝis la alikonstruaĉoj en 1970/71. La meblaro komplete fabrikitis en bauhausaj atelieroj. La mebloj estis de Arndt, Gebhardt kaj Breuer, ŝtofoj kaj kurtenoj de Marlis Heumann, la lampoj el la Metalateliero, la mebloŝtofoj el la Bauhausteksejo. Pri la farboj decidis gustohave Alfred Arndt mem. Arndt ankaŭ ŝanĝis Breuer-komponaĵo seĝa por sidlokj sur la galerio de Ruĝa salono.
Ekfunkcio
En la 1.5.1927 estis la solena inaŭguro. Arndt ne plu faris ŝanĝojn poste. Malgraŭ kelkaj alifaroj ĉefasade la Popoldomo restis fortimpresa domo kun kelkaj ekspresionismaj detaloj normalaj tiutempe ĉe reprezentaj konstruaĵoj en Germanujo. La planoj de Arndt kelkfoje malkombineblas harmonie kun principoj de la movado Neues Bauen. La arkitekturo Arndt-a modestas kaj maltriumfantas sen estetika troigo (kia ja senteblas ĉe samtempaj laboroj de Breuer ekzemple). La hotelo por la regiono tamen estis multe tro granda. Dum la 1920aj kaj 1930aj jaroj ne estis bankroto ankaŭ pro tio ke Itting faris ĉion necesan mem kaj nutraĵoj, hejtado kaj elektrika kurento venis el propraj fontoj. Pligrandiĝo per pafejo estiĝis en 1935 planite jam fare de Arndt. La nazioj ordonis la forigon de la enskribo domo de la popolo en la 31.12.1936.
Malo Ratno Ostrvo
Malo Ratno Ostrvo, serbe Mало Ратно Острво, Esperante Insulo Malgranda Milito estas insulo en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun.
Geografio
Malo Ratno Ostrvo etendiĝas ĉe kunfluejo de Danubo kaj Savo.
Historio
En 1948 Beogrado etendiĝis al la alia bordo de Savo, kiu estis marĉo. Oni transportis sablojn el la insulo sur la marĉan teron por kovri ĝin. La insulo estas plene kovrita per poploj, nuntempe la vizitado ne estas permesata.
Água Doce do Norte
Água Doce do Norte estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 11.771 loĝantojn en 2010.
The Cat and the Canary (1979)
La filmo estis produktita de Richard Gordon. En ĝi aperas la aktoroj Honor Blackman, Michael Callan, Edward Fox, Wendy Hiller, Olivia Hussey, Wilfred Hyde-White, Beatrix Lehmann, Carol Lynley, Daniel Massey kaj Peter McEnery
Füzesgyarmat
Füzesgyarmat [fuzeŝdjarmat] estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Szeghalom. La unua nomoparto estas vimeno, kreskanta ĉie en la apudaĵo.
Antoine d'Abbadie
Antoine Thomson d'Abbadie d'Arrast (Antono de Abadio de Arasto) estis franca scienculo kaj esploristo, kiu naskiĝis en Dublino la 3-an de januaro 1810 kaj mortis en Parizo la 19-an de marto 1897.
Füzesgyarmat
Historio
Pli frue avaroj loĝis tie. La unua skriba mencio devenis el 1219. La turkoj faris ĝin senhoma en 1598. La rehomiĝo okazis en 1715. Inter 1803-1867 la komunumo estis kampurbo, urbo ekde 2000. En 1776 iĝis plena la nomo, ricevinte "Füzes". En 1919 la rumanoj okupis la urbeton. La sinagogo, kiu nun estas lernejo, en 1929 konstruiĝis. Dum la 2-a mondmilito la judoj estis deportitaj. Dum la frua socialismo 3 kolĥozoj formiĝis.
Antoine d'Abbadie
Biografio
Tuj post sia reveno, li organizis duan vojaĝon, ĉi foje kun sia pli juna frato, al Abisenio (nun Etiopio) cele al malkovro. Post reveno en 1839, Antono de Abadio reiris sole kaj restis dek jarojn, dum kiuj li plenigis kvar celojn: serĉi la fonton de l' Nilo, serĉi pliajn elementojn rilate la devenojn de la nigrula loĝantaro, pliproksimigi la landon de la katolika roma eklezio, pligrandigi la influon de Francio en tiu afrika regiono.
Surloke, li studis tridekon da etiopiaj lingvoj, el kio, sekve de tiu ekspedicio, li verkis amharan vortaron (la tria mondskale pri tiu temo, kiu ampleksas je ĉ. 15000 vortoj). Li ankaŭ publikigis raportojn pri topografio (1860-1873) kaj geografio (1890). Rekompense al tiu laboro, li ricevis oran medalon de la Geografia Societo kaj de la ŝtato, la Honoran Legion.
Füzesgyarmat
Famuloj
En Füzesgyarmat naskiĝis:
Antoine d'Abbadie
Biografio
Li plu science vojaĝis, plu studante la teran magnetismon, la sunajn eklipsojn (Norvegio 1851, Kastilio 1860, Alĝerio 1867) aŭ paso de Venuso antaŭ Suno (Haitio 1882). En Handajo, kies urbestro li fariĝis de 1871 ĝis 1875, li konstruigis observatorion ekde 1858 laŭ planoj de Klemento Parento (Clement Parent), kaj en 1859, li edziĝis kun Virĝinio Vincento de San-Boneto (Virginie Vincent de Saint-Bonnet), kio markas la finon de lia vojaĝema vivo.
Dum tiu sama periodo, notindas ankaŭ eŭska aktivado, nome en 1835 eldono de gramatika studo pri la eŭska lingvo kun Aŭgustin' Ŝaho (Augustin Chaho), post kio, li lanĉis la eŭskajn festojn en Urujno (Urrugne - 1851). Tiuj festoj, kiujn li mecenatis laŭlonge de sia tuta vivo, organiziĝis en la tuta eŭska zono, kaj en Francio, kaj en Hispanio.
Komencita en 1860, la novgotika kastelo staris en 1864 apud la observatorio, kiun en 1876 oni rekonstruis en stilo pli kongrua al tiu de la kastelo. Antono de Abadio provizis sian observatorion per avangarda ilaro: meridiana lorno, horloĝoj ktp decimale gradigitaj (anguloj en gradusoj, horoj de 100 «minutoj»...)
En kaj ĉirkaŭ la kastelo, li realigis multajn eksperimentojn geodeziajn, geofizikajn, fizikajn kaj astronomiajn. El liaj iloj, plej gravis lia «Nadirano», laŭ la nombro kaj graveco de la testoj kiujn ĝi ebligis. Instalita en puto dekmetre profunda, ĝi utilis por observado de la ŝanĝoj en la vertikalo (lodo-direkto), okaze ekzemple de tre malfortaj tertremoj.
Antono de Abadio mortis en Parizo en 1897, sen idaro. Lian korpon oni enterigis laŭ lia peto, en la kapelon de lia kastelo, jam posedaĵo de la Scienca Akademio, al kiu li ĝin heredigis kelkajn jarojn antaŭe, kun la deziro ke la administradon faru katolika pastro - ĉar ne nur sciencisto, fervora kredanto li estis.
Valea Pomilor
Valea Pomilor [valja pomilor] (hungare: Mocsolya) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Zalău. Administre ĝi apartenas al Şamşud.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 716 loĝantojn (rumanoj, ciganoj); en 1992 486 (rumanoj, 84% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1349. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy).
Eurenerbach
La Eurenerbach estas maldekstra alfluanto de la Mozelo en Trier-Euren, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estas 4,372 km longa kaj ĝia akvokolekta areo estas 8,591 m³. La rojo enfluas la Mozelon apud la kluzo en Trier-Euren.
Galio (genro)
Galio (Galium) estas granda genro de unujaraj kaj staŭdaj herbaj plantoj de la familio Rubiacoj, kiu ekzistas en moderklimataj zonoj kaj de Norda kaj de Suda Hemisferoj. Estas ĉirkaŭ 600 specioj de Galioj, kaj oni ĉirkaŭkalkulas el 629 al 650 en 2013.
Asperula estas tre rilata genro; kelkaj specioj de Galio (kiel ekzemple G. odoratum) foje estis metita tien.
János Veleczky
János Veleczky [jAnoŝ velecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Veleczky János estis hungara kuracisto, kirurgo, altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis Welleczky, Weleczky.
Galio (genro)
Priskribo
Tiuj specioj estas staŭdoj, kelkaj kun vertikalaj rizomoj, ordinare kun mallarĝaj duope kontraŭsidantaj folioj kaj folisimilaj stipuloj, tiel ke ili kune aspektas kvazaŭ ronde aranĝitaj folioj kaj kun malgrandaj blankaj aŭ flavaj malofte ruĝaj floroj en densaj infloreskoj.
János Veleczky
János Veleczky naskiĝis la en Pest (urbo), li mortis la  en Vieno.
Oskar Edmund Zimmermann
EdE-Z Oskar Edmund ZIMMERMANN (cimerman, en EdE erare "Zimermann"), naskiĝis la 2-an de novembro 1879 en Gebenstorf, Svisujo, estis svisa komerca oficisto en Vieno (fabriko de ledaj galanteriaĵoj) kaj prezidanto de aŭstraj laboristaj Esperanto-organizaĵoj.
EŭroMilionoj
EŭroMilionoj (angle EuroMillions, france Euro Millions, germane EuroMillionen, hispane Euro Millones, katalune Euro Milions, nederlande Euromillions kaj portugale EuroMilhões) estas transnacia eŭropa lotludo, kiu estis lanĉita laŭ iniciato de la Franca Societo pri Loterioj (Française des Jeux, FDJ) la 7an de februaro 2004.
Partoprenantaj landoj
Komence nur la hispana societo "Loterioj kaj Vetoj de la Ŝtato" (Loterías y Apuestas del Estado) kaj la brita Nacia Loterio (The National Lottery - Camelot Group PLC) partoprenis la aranĝon flanke de la franca nacia loterio.
La unua lotado de EŭroMilionoj okazis vendredon, la 13an de februaro de 2004 en Parizo kaj do oni nur povis veti en Hispanio, Britio, Francio kaj Monako. La 8an de oktobro 2004 la transnacia lotludo etendiĝis al Aŭstrio, Belgio, Irlando, Luksemburgio, Portugalio, Svislando kaj Liĥtenŝtejno.
Ankoraŭ hodiaŭ oni nur povas veti je EŭroMilionoj en tiuj dek unu eŭropaj landoj, kun entute ĉirkaŭ 214 milionoj da loĝantoj. En ĉiu lando la naciaj entreprenoj pri loterio organizas kaj respondecas pri la ludo, tamen en Belgio kaj en Svislando ekzistas pluraj societoj laŭ la lingvo. En la princlandoj de Monako kaj Liĥtenŝtejno Euromilionoj estas disvenditaj respektive de la franca FDJ kaj de la svisa Swisslos.
Ĉiuj premioj, inkluzive de la ĉefpremio, estas neimpostebla en ĉiuj partoprenantaj landoj (krom en Svislando) kaj estas pagitaj en unufoje.
Vetumado
La luda formulo estas "5 el 50 numeroj" plus "2 el 9 steloj". La lotado okazas ĉiuvendrede en Parizo fare de la franca loterio je la 21:00 CET (Centr-Eŭropa Tempo), t.e. la 20:00 GMT.
La ŝanco gajni iun ajn premion estas 1 je 24 por ĉiu normala vetkolumno pagita 2 eŭrojn, 2 britajn pundojn aŭ 3.20 svisajn frankojn.
Ekde la kreado de ĉi tiu loterio la 7an de februaro 2004 ĝis inkluzive la 14a de majo 2010, estis 214 gajnantoj de la ĉefpremio (la unua rango de gajno) en Eŭropo: 57 en Francio, 44 en Hispanio, 40 en Britio, 38 en Portugalio, 11 en Belgio, 10 en Svislando, 9 en Aŭstrio kaj 5 en Irlando.
Ĉar multaj povas partopreni, la gajnebla ĉefpremio komencas je garantiitaj dek kvin milionoj da eŭroj. Se en unu semajno neniu havas la ĝustajn 5 numerojn kaj la du stelojn lotumitajn (kiuj korespondas al la gajno de unua rango), la sumo de la ĉefpremio ruliĝas antaŭen por la sekvanta semajno kaj aldoniĝos ĝenerale iom malpli ol dekkvin milionoj.
La organizantoj de Eŭromilionoj flankenmetas iom da milionoj en la subtena provizo (6% de la disdonenda sumo), kiu servas por proponi eventajn Superlotadojn je 100 (kaj eĉ kelkfoje 130 milionoj) aŭ por pligrandigi la ĉefpremion en kazo de sinsekvo de ne disdonitaj grandiĝantaj ĉefpremioj semajno post semajno. La kvanto uzita ĉiusemajne estas interkonsentita antaŭe, fare de la participantaj loterioj.
Ekzemple, la 9an de aprilo 2010 neniu gajnis la ĉefpremion je 15 milionoj, kiu ruliĝis antaŭen kaj la gajno de la sekvanta semajno fariĝis 29 milionoj. Poste ĝi pligrandiĝis al 44 milionoj kaj ankoraŭ poste al 59 milionoj. Vendrede la 7an de majo ĝi estis anticipita je 77 milionoj kaj finfine estis proponita la 14an de majo je 99 milionoj. Ĝin gajnis brito, kiu estis la sola inter la 40 milionoj da personoj kiuj vetis dum tiu semajno en la dek unu partoprenantaj landoj. Kutime vetas 35 milionoj da personoj, sed la grandaj premioj altiras milionojn da porokazaj ludantoj.
Strukturo de premioj
Lotto
10769 Minas-Ĝerajso
10769 Minas-Ĝerajso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
István Keresztes
István Keresztes [iŝtvAn keresteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keresztes István estis hungara pastro, monaĥo, profesoro.
10769 Minas-Ĝerajso
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso (portugale Minas Gerais : Ĝeneralaj Minoj) lokita en la brazilaj altaj teroj riĉaj je ercoj, fonto de la minerala riĉeco de la lando. La malkovro de oro en 1692 kaj diamantoj en 1729 okazigis frenezan impetegon al la novaj minejoj. Minas-Ĝerajso estas ankaŭ vaste konata pro siaj fajnajn gemojn.
István Keresztes
István Keresztes naskiĝis la  1601 en Hungara reĝlando en Csallóköz (nuntempa Žitný ostrov en Slovakio). Li mortis la 1666 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).
Biografio
István Keresztes aĝis 8, kiam li aliĝis al la jezuitoj. Post siaj studoj li pastriĝis kaj monaĥiĝis, poste li estis familia edukisto de Miklós Esterházy (palatino). Post jaroj li longe instruis teologion en Jezuita Universitato de Nagyszombat, kie li estis rektoro inter 1645 kaj 1649. Baldaŭe li estis rektoro en Kassa.
Károly Molnár
MOLNÁR Károly (molna:r) estis hungara muzikpedagogo, komponisto, dirigento, kapelestro naskita la 19-an de januaro 1901 en Hosszúfalu kaj mortinta la 18-an de marto 1985 en Sfântu Gheorghe.
Kariero
Molnár Károly studis en Braŝovo kaj laboris en Sfântu Gheorghe.
Aísa
Aísa [aIsa] estas municipo de Hispanio​, en la nordoriento de la komarko Jacetania (kies ĉefurbo estas Ĥako) apartenanta al la nordokcidenta pinto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). En la loĝloko, krom la hispanan, oni parolas variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la okcidentaj Pireneoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Jacetania. Ĝi estas inter Aragüés del Puerto kaj Jasa okcidente kaj Borau oriente. Ĝi estas en aragonaj okcidentaj Pireneoj. La municipa teritorio enhavas ankaŭ la loĝlokojn Candanchú, Esposa kaj Sinués. Menciendas la skiejo de Candanchú.
Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Parko de Valles Occidentales. Limige la valon estas kelkaj de la plej altaj pintoj de Pireneoj, kiel Aspe (2640 m), Llana de la Garganta (2597 m) kaj Llana del Bozo (2559 m), kiuj formas la konatan Triopon de Aspe, en la montaro Sierra de Aísa.
La loĝloko Aísa mem (1043 msm) estas je 91 km nordokcidente de Huesca kun konekto kun Jasa okcidente kaj Borau oriente ambaŭ laŭ tre malfacilaj montaraj ŝoseoj. Sudoriente estas Jaca. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj tegmentoj, trunkokonusaj kamenoj kaj balkonoj kun lignaj prilaboritaj apogreloj.
Historio
En 1966, Aísa aligis la municipon Sinués, kaj en 1972 same aligis la ĝistiaman municipon Esposa.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Aísa: oni malaltiĝis el 499 loĝantoj en 1920 ĝis 200 en 1970; poste iom rekuperiĝis pro la aligo de la apudaj municipoj ĝis 400 loĝantoj en 2000, sed poste ankoraŭ oni perdis loĝantojn ĝis nunaj 339 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas preĝejoj kaj ermitejoj; montara arkitekturo, tuta urba kerno de ardezaj tegmentoj kun mirinda kolekto de kamenoj; dolmeno, ktp.
Estas eksterordinara montara faŭno en kiu menciendas cervoj, aproj, lutroj, pegoj, rabobirdoj, gipoj, ŝafgrifoj, kadavrogrifoj, urogaloj, ktp.
Fulnek
Fulnek estas urbo en Ĉeĥio situanta en Moravio, proksimume 30 km de urbo Opava. Vivas ĉi tie.
Historio
La urbo estis fondita de sinjoroj el Lichtenburk, la unua mencio pri ĝi devenas el la jaro 1293. Fulnek apartenis pli malfrue al pluraj posedantoj, inter kiuj estis Kostkidoj el Postupice, Jiří z Poděbrad, Jan el Žerotín kaj aliaj. En la jaro 1426 la urbo estis konkerita de husana hetmano Jan Tovačovský el Cimburk. En la 15-a kaj la 16-a jarcentoj estis en la urbo frateca unueco kaj lernejo de ĉeĥaj fratoj. En la jaro 1786 ĉi tie estis fondita fabriko por drapoj kaj en la jaro 1839 sukerfabriko. La drapproduktado floris, laboris ĉi tie ankaŭ fulilejo kaj kolorigejo. La unua fabriko por silkaj kaptukoj estis fondita en 1824, pli malfrue granda drapprodukta fabriko, segejo, fabriko por meblaro, bierfarejo kaj produktado de ludiloj. Dum la dua mondmilito granda parto de la urbocentro forbrulis. La historia urbocentro renovigita laŭ proponoj de arkitekto Z. Sedláček.
Pri la frateca unueco estas mencio jam en 1483. En la jaroj 1618–1621 ĉi tie agadis kiel administranto de la frateca komunumo kaj frateca pli supera lernejo Johano Amoso Komenio, kiu ĉi tie verkis kelkajn siajn verkojn kaj prilaboris mapon de Moravio, eldonita poste en 1627. Kastelo sur monteto super la urbo sur loko de gotika burgo konsistas el supra kaj suba kasteloj. La supra kastelo estas renesanca el la 2-a duono de la 16-a jarcento, lasta etaĝo kaj turo estas el 1633. Post incendio en 1801 renovigita nur norda alo. La suba kastelo estas baroka el fino de la 17-a jarcento. La frateca unueco, nun muzeo kaj monumento de J. A. Komenio, nacia kultura memorigaĵo, estas el la jaro 1407. En la jaro 1612 ĝi estis alikonstruita en preĝlokon, en la jaro 1691 en hospitalon. Ĝi ensumigas kapelon kaj loĝkonstruaĵon kun renesanca portalo. Aŭgustena monaĥejo estas devene gotika el komenco de la 15-a jarcento (kruca koridoro). Aŭgustena preĝejo sur altaĵo super placo estas baroka konstruaĵo el la jaroj 1748–1760. Tombejo sur kapuĉula monteto el duono de la 17-a jarcento kun kapelo frue baroka el 1632, ostejo el 1660 kaj frue baroka pordego.
En Fulnek estas memortabulo kaj monumento de J. A. Komenio, en la placo statugrupo el la jaro 1728, statuo de Johano Nepomuka el 1769. Pluaj monumentoj havas ĉi tie František Palacký kaj Petr Bezruč.
Membrigo de la urbo
La urbo membriĝas en 11 partojn situantaj sur 12 katastraj teritorioj:
Ĝis la jaro 1997 konsisto de la urbo estis ankaŭ Kujavy.
Divido de la katastraj teritorioj inter Moravio kaj Silezio:
Famuloj
En Fulnek naskiĝis episkopo Jan Leopold Hay (1735–1794), inspirinto de tolerema patento de imperiestro Jozefo la 2-a kaj mecenato Ferenc Hopp.
Esperanto-movado
Estas gastigantoj de Pasporta Servo tie.
NGC 625
NGC 625 (aliaj indikoj — PGC 5896, ESO 297-5, MCG -7-4-17, AM 0132-414, IRAS01329-4141, PRC C-11) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Takeshi Ono
Takeshi Ono (japane 大野 毅, n. 22-an de novembro 1944) estas japana futbalisto. Li de 1965 ĝis 1971 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Kirschweiler
Kirschweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Sommery
Sommery estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sommerois.
Chotovice (distrikto Česká Lípa)
Chotovice (Kottowitz) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa proksimume 1 km nordokcidente de Nový Bor. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1455.
Serra (Espirito-Santo)
Serra estas urbego kaj municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo. Ĝi apartenas al urbaro de Vitória (Espirito-Santo). Serra havas kvin distriktojn kaj 118 kvartalojn. La loknomo signifas: montaro.
Geografio
Serra situas sur montetaro en sudorienta Brazilo en najbareco de Vitória. Belo Horizonte troviĝas 380, São Gonçalo 411, Rio-de-Ĵanejro 434, Nova Iguaçu 439, Guarulhos 744, San-Paŭlo (urbo) 755, Campinas 767, Salvador de Bahio 816, Braziljo 939, Goiânia 1021, Curitiba 1090, Maceió 1262, Recife 1463, Campo Grande 1494, Porto Alegre 1555, Natalo (Brazilo) 1686, Teresina 1694, São Luís 2004, Belém 2259, Manaus 2856 km.
Historio
Serra estis fondita en 1556, ĝi iĝis paroĥo en 1752, sed estis nur instalita en 1769. La vilaĝo urbiĝis en 1822. Memstara komunumo formiĝis en 1833. Liberiga movado de sklavoj komenciĝis en 1849. En la sekvaj jardekoj la kafoindustrio faris prosperon, kiu finiĝis pro la tutmonda ekonomia krizo en 1929. Inter 1921 kaj 1923 moderna vojo konstruiĝis al Vitória.
Ekonomio
En Serra la ekonomio havis 2 fazojn. En la komenca fazo oni kultivis sukerkanojn, kafojn, cerealojn, rizojn, maizojn kaj oni produktis sukerojn, ĉokoladojn, brandojn, farunojn. En la 1950-aj jaroj oni grandparte kultivis ananasojn venditajn eĉ en Argentino.
Trafiko
En Serra aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Esperanto-movado
Tie estas gastiganto de Pasporta Servo.
Nkonjaoj
La nkonjaoj estas etno en Togolando kaj Ganao. Tiu etno vivas en la sudoriento de Ganao en malgranda loĝregiono norde de la urbo Ahenkro, okcidente de la lago Voltao. Plejparte la proksimume 25.000 - 29.000 nkonjaoj estas anoj de la tradiciaj religioj.
La nkonja lingvo apartenas al la lingvofamilio de la nord-gunag-lingvoj.
(16573) 1992 EC10
(16573) 1992 EC10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Spactempo
En fiziko, spactempo estas matematika modelo kiu kombinas spacon kaj tempon en unuecan kontinuaĵon (sternaĵon). Spactempo estas kutime kun tri-dimensia spaco kaj unu-dimensia tempo, kiu estas en rolo de la kvara dimensio kiu estas de malsama speco ol la spacaj dimensioj. Kombinante la du konceptojn en ununuran sternaĵon, fizikistoj simpligis plurajn fizikajn teoriojn, kaj priskribas en pli difinita maniero la funkciadon je ambaŭ subatoma kaj supergalaktika niveloj.
De eksperimentoj je malrapidaj rapidoj, tempo estis kredita al esti sendependa de moviĝo, progresanta je fiksa kurzo en ĉiu kadro de referenco. Tiel en klasika mekaniko aparta konsidero de spaco kaj tempo anstataŭ spactempo estas adekvata ĉar tempo estas traktata kiel universala kaj universa, sendependa de ĉiuj eventoj kaj moviĝoj de rigardantoj.
Tamen, eksperimentoj kun grandaj rapidoj rivelis ke tempo malplirapidiĝas je pli altaj rapidoj. En fizika relativeco tempo ne povas esti apartigita de la tri dimensioj de spaco, ĉar la kurzo je kiu tempo pasas dependas de rapido de rigardanto (relative al la lumrapideco) kaj ankaŭ de intenso de gravitaj kampoj kiuj povas malplirapidigi la pasadon de tempo. Ankaŭ rezulto de komparo (pli granda, egala, pli malgranda) de tempaj koordinatoj de du eventoj povas ŝanĝiĝi por rapide moviĝanta rigardanto. En la plej simpla varianto ĉi tio estas eksplikita en la speciala teorio de relativeco kaj priskribita per la lorenca transformo.
La koncepto de spactempo kombinas spacon kaj tempon en solan koordinatsistemon, tipe kun tri spacaj dimensioj: longo, larĝo, alto, kaj unu tempa dimensio. En spactempo, koordinata krado de la 3+1 dimensioj lokigas eventojn, anstataŭ nur punktoj en spaco, ĉar ankaŭ tempo estas konsiderata. Tiamaniere estas priskribite kie kaj kiam io estas. Malsimile al okazo de nur normalaj spacaj koordinatoj, estas limigoj por tio kiel mezuroj povas esti faritaj space kaj tempe. Ĉi tiuj limigoj estas priskribitaj proksimume en la lorenca sternaĵo, kiu malsamas de eŭklida spaco je siaj simetrioj. Tiel dimensioj estas de du specoj: spacaj - dudirektaj kaj tempaj direktaj. Nur tempo havas direkton.
La mondolinio de partiklo aŭ luma fotono estas la vojo de ĉi tiu partiklo aŭ fotono en la spactempo kaj prezentas historion de la partiklo aŭ fotono.
La samspecigo de spaco kaj tempo estas kutime farata per esprimado de distanco en mezurunuoj de tempo, do per dividado la distanco per la lumrapideco.
Estas proponoj de spactempaj teorioj kiuj inkluzivas aldonajn spacajn dimensiojn, kaj ekzistas ankaŭ iuj spekulativaj teorioj kiuj inkluzivas aldonajn tempajn dimensiojn kaj eĉ iuj inkluzivas dimensiojn kiu estas nek tempaj nek spacaj. Kvanto da dimensioj kiuj estas bezonataj por priskribi la realan universon estas ankoraŭ de malfermita demando. Spekulativaj teorioj kiel teorio de kordoj antaŭdiras 10 aŭ 26 dimensiojn (kun M-teorio antaŭdiranta 11 dimensiojn: 10 spacajn kaj 1 tempan), sed la ekzisto de pli ol kvar dimensioj devus nur fari diferencojn je la subatoma nivelo.
Spactempaj intervaloj
Spactempo implicas la novan koncepto de distanco. Dum kiam distanco nur en spaco estas ĉiam pozitiva, en speciala teorio de relativeco la koncepto de distanco estas donata kiel la spactempa intervalo s inter du eventoj, kiuj okazas en du situoj je du tempoj:
kie c estas la lumrapideco,
Elekto de signumoj por s2 pli supre estas laŭ la signuma konvencio de Landau-Lifshitz.
Spactempaj intervaloj povas esti klasifikitaj en tri malsamajn specojn surbaze de signumo de la kvadratigita spactempa intervalo s2 = 0, aŭ ekvivalente per tio ĉu la tempa apartigo c2 Δt2 aŭ la spaca apartigo Δr2 de la du eventoj estas pli granda.
Mondolinio de certa speco, nomata kiel geodezia kurbo de la spactempo estas la plej mallonga vojo inter du donitaj eventoj, kun distanco difinita per la spactempaj intervaloj. La koncepto de geodezia kurbo estas grava en ĝenerala relativeco, pro tio ke tie geodezia moviĝo povas esti konsiderata kiel la pura moviĝo (inercia moviĝo) en spactempo, kio estas, sen ajnaj eksteraj influoj.
Geodezia kurbo estas klasifikita kiel tempo-simila, lumo-simila (nula), aŭ spaco-simila se la tanĝanta vektoro al unu punkto de la geodezia kurbo estas de ĉi tiu naturo. La vojoj de partikloj kaj lumaj fotonoj en spactempo estas prezentataj per tempo-similaj kaj lumo-similaj geodeziaj kurboj respektive.
Tempo-simila intervalo
Du eventoj apartigitaj per tempo-simila intervalo havas pozitivan kvadratigitan spactempan intervalon, s2 > 0 aŭ c2 Δt2 > Δr2. Pri ili povas esti dirite ke unu okazas en estonto aŭ pasinteco de la alia.
La mezuro de tempo-simila spactempa intervalo estas priskribita per la propra tempo
La propra tempa intervalo devus esti mezurita per rigardanto kun horloĝo vojaĝanta inter la du eventoj en inercia referenca kadro, tiel ke la vojo de rigardanto sekcas ĉiun eventon kiam ĝi okazas. La propra tempo estas reela nombro pro tio ke eno de la kvadrata radiko estas pozitiva.
Lumo-simila intervalo
En lumo-simila intervalo, la spaca distanco inter du eventoj estas akurate balancita per la tempo inter la du eventoj. Ili havas nulan kvadratigitan spactempan intervalon, s2 = 0 aŭ c2 Δt2 = Δr2.
Ĉiuj eventoj kiuj okazas al aŭ per fotono laŭ ĝia vojo (kio estas, dum vojaĝado je rapido c) havas lumo-similan apartigon.
Por donita evento, ĉiuj eventoj kiu sekvas ĝin je lumo-simila intervalo difinas la disvastigo de luma konuso, kaj ĉiuj eventoj kiu antaŭvenis ĝin je lumo-simila intervalo difinas la alian luman konuson.
Spaco-simila intervalo
Du eventoj apartigitaj per spaco-simila intervalo havas negativan kvadratigitan spactempan intervalon, s2 < 0 aŭ c2 Δt2 < Δr2.
Se spaco-simila intervalo apartigas du eventojn, ne sufiĉa tempo trapasas inter ili por ke tie povu ekzisti kaŭza interrilato krucanta la spacan distancon inter la du eventoj je la lumrapideco aŭ pli malrapide. Ĝenerale, la eventoj ne estas konsideritaj tiel ke unu el ili okazas en estonto aŭ pasinteco de la alia. Ekzistas referenca kadro tia ke la du eventoj estas observitaj kiel samtempaj, sed ne ekzistas referenca kadro en kiu la du eventoj okazas en la sama spaca situo.
La propra distanco estas reela nombro pro tio ke eno de la kvadrata radiko estas pozitiva.
Spactempa sternaĵo
Por fizikaj kaŭzoj, spactempa kontinuaĵo estas matematike difinita kiel kvar-dimensia, glata, koneksa lorenca sternaĵo (M, g). Ĉi tio signifas ke la glata lorenca metriko g havas subskribon (3, 1). La metriko difinas geometrion de la spactempo, kaj ankaŭ difinas la geodeziajn kurbojn de partikloj kaj lumoj fotonoj. Por ĉiu evento sur ĉi tiu sternaĵo, koordinatosistemoj estas uzataj por prezenti rigardantojn en referencaj kadroj. Kutime, karteziaj koordinatoj (x, y, z, t) estas uzataj.
Ĉiu el du referencaj kadroj (du rigardantoj) povas esti identigita kun unu el ĉi tiuj koordinatosistemoj; ĉiu ĉi tia rigardanto povas priskribi iun eventon p. Du rigardantoj (po unu en ĉiu referenca kadro) povas priskribi la saman eventon p sed ricevi malsamajn priskribojn.
Kutime, multaj interkovrantaj koordinatosistemoj estas bezonataj por kovri la tutan sternaĵon. Se estas donitaj du koordinatosistemoj, do la intersekco de la koordinatosistemoj prezentas la regionon de spactempo en kiu ambaŭ rigardantoj povas mezuri fizikajn kvantojn kaj de ĉi tie kompari la rezultojn. La rilato inter la du aroj de mezuroj estas donita per ne-singulara koordinata transformo sur ĉi tiu intersekco. La ideo de koordinatosistemoj kiel lokaj rigardantoj kiuj povas mezuri en sia apudaĵo havas fizikan sencon, ĉar ĉi tiu maniero estas tio kiel oni reale kolektas fizikajn datumojn.
Topologio
La supozoj en la difino de spactempo estas kutime pravigitaj per jenaj konsideroj.
La konekteca supozo servas du ĉefajn celojn. Unue, malsamaj rigardantoj farantaj mezurojn (prezentitaj per valoroj de la koordinatoj) devus kapabli kompari siajn observadojn sur la ne-malplena intersekco de la koordinatosistemoj. Se la konekteca supozo estus forĵetita, ĉi tio devus ne ebli. Due, por sternaĵo, la propraĵoj de konekteco kaj vojo-konekteco estas ekvivalentaj kaj estas postulita la ekzisto de vojoj (aparte, geodeziaj kurboj) en la spactempo por prezenti moviĝon de partikloj kaj fotonoj.
Ĉiu spactempo estas parakompakta. Ĉi tiu propraĵo, kune kun la glateco de la spactempo, donas glatan linearan ligon, gravan strukturon de ĝenerala relativeco. Iuj gravaj teoremoj pri konstruado de spactempoj de kompaktaj kaj nekompaktaj sternaĵoj estas jenaj:
Spactempaj simetrioj
Ofte en relativeco, estas studitaj spactempoj kiuj havas iun formon de simetrio. Ĉi tiuj simetrioj kutime servas kiel plisimpligantaj supozoj, ankaŭ helpante klasifiki spactempojn. Iuj el la plej popularaj estas:
Kaŭza strukturo
La kaŭza strukturo de spactempo priskribas kaŭzajn interrilatojn inter paroj de eventoj en la spactempo surbaze de ekzisto de certaj specoj de kurboj kunigantaj la eventoj.
Spactempo en speciala teorio de relativeco
La geometrio de spactempo en speciala teorio de relativeco estas priskribita per la metriko de Minkowski sur R4. Ĉi tiu spactempo estas nomata kiel spaco de Minkowski. La metriko de Minkowski estas kutime signifita per η kaj povas esti skribita kiel 4×4 kvadrata matrico:
kie la signuma konvencio de Landau-Lifshitz estas uzata. Baza supozo de relativeco estas ke koordinataj transformoj devas konservi spactempajn intervalajn kiel invarianto. Intervalo estas lorenca invarianto, do invarianto sub lorencaj transformoj.
Mihály Molnár
MOLNÁR Mihály (molna:r) estis hungara verkisto, kredkonstruisto naskita la 19-an de januaro 1903 en Nagyszalonta kaj mortinta la 25-an de julio 1991 en Salonta.
Spactempo
Spactempo en ĝenerala relativeco
En ĝenerala relativeco estas alprenite ke spactempo estas malrektigita per la ekzisto de materio (energio), ĉi tiu malrekteco estas prezentita per la rimana tensoro. En speciala relativeco, la rimana tensoro estas idente nulo, kaj tiel ĉi tiu koncepto de nula malrekteco estas iam esprimita per la frazo ke spactempo de Minkowski estas ebena.
Multaj variantoj de spactempo havas fizikajn ekzegezojn kiujn plejparte fizikistoj devus konsideri kiel netaŭgaj. Ekzemple, kompakta spactempo havas fermitajn tempo-similajn kurboj, kiu atencas kutimajn ideojn de kaŭzeco (tio estas, estontaj eventoj povis influi pasintajn). Pro ĉi tiu kaŭzo, oni kutime konsideras nur limigitajn subarojn de ĉiuj eblaj spactempoj, la realecajn solvaĵojn de ekvacioj de ĝenerala relativeco. Alia maniero estas aldoni iujn fizike prudentajn sed ankoraŭ sufiĉe ĝeneralaj geometriajn limigojn kaj provi pruvi interesatajn aĵoj pri la rezultantaj spactempoj. La lasta maniero donis iujn gravajn rezultojn, plej rimarkindaj inter ili estas la specialaĵaj teoremoj de Penrose-Hawking.
Kvantumeca spactempo
En ĝenerala relativeco spactempo estas alprenita al esti glata kaj kontinua, kaj ne nur en la matematika senco. Laŭ kvantummekaniko estas imanenta diskreteco en fiziko. En provoj de kunigo de ĉi tiuj du teorioj estas iam postulite ke la spactempo devus esti kvantumita je la plej malgranda skalo. Aktuala teorio estas fokusita sur la naturo de spactempo je la skalo de Planck (tempo de Planck, ≈5·10−44 s kaj longo de Planck, ≈1,6·10−35 m). Kaŭzaj aroj, cikla kvantuma gravito, teorio de kordoj, varmodinamiko de nigra truo ĉiuj antaŭdiras kvantumitan spactempon kaj konsentas pri la ordo de grandeco. Cikla kvantuma gravito faras precizajn antaŭdirojn pri geometrio de spactempo je la skalo de Planck.
Kvanto de dimensioj
Estu la kvanto de spacaj dimensioj de spactempo N kaj estu la kvanto de tempaj dimensioj T.
Immanuel Kant argumentis ke 3-dimensia spaco estis konsekvenco de la inversa kvadrateco de dependo de forto de distanco en la leĝo de gravito. Argumento de Kant estas historie grava, tamen nun estas konsiderate reen. Tio ke la spaco estas tri-dimensina eksplikas inversan kvadratecon de la leĝo de gravito kaj ankaŭ de elektrostatika leĝo. Ĉi tio estas ĉar la leĝoj sekvas de la koncepto de fluo. La 3-dimensiaj solidaj objektaj havas surfacajn areojn proporciajn al kvadrato de ilia amplekso je unu spaca dimensio. Tiel, sfero de radiuso r havas areo de 4πr2. Pli ĝenerale, en spaco de N dimensioj, la forteco de la gravita kaj elektrostatika fortoj inter du korpoj apartigita per distanco de r devus esti inverse proporcia kun rN-1. Eksperimentoj kun granda precizeco estis farataj por kontroli ĉu la elektrostatika leĝo estas vere inversa kvadrata, kvankam povus estu ankaŭ la alia ekspliko se okazus ke la potenco de r malsamas de 2; la kaŭzo povus esti ne nur tio ke la spaco havus la alian kvanton de dimensioj, sed ankaŭ tio ke fotono estus malstabila (vidu en elektrostatika leĝo).
Tio ke spactempo, ignorante ĉiujn ankoraŭ nedetekteblajn kompaktiĝintajn dimensiojn, havas N=3 kaj T=1, povas esti eksplikita per konsiderado de fizikaj konsekvencoj de N≠3 kaj T≠1. La argumentoj estas ofte de homocentreca speco.
Max Tegmark elvolvas la antaŭan argumenton en jena maniero. Se T≠1 do konduto de fizikaj sistemoj ne povas esti antaŭdirita de scio de la taŭgaj diferencialaj ekvacioj en partaj derivaĵoj, kaj do teknologia civilazacio ne povas aperi. Tegmark ankaŭ argumentas ke se T>1 protonoj kaj elektronoj devus esti malstabilaj kaj povi disfali en partiklojn havantajn pli grandan mason ol la fonta partiklo, ĉi tio ne estas problemo se la partikloj havas sufiĉe malgrandan temperaturon.
Se N<3, gravito de ĉiu speco iĝus probleman, kaj la universo estus verŝajne tro simpla por enhavi rigardantojn.
Ĝenerale, estas ne klare kiel fizikaj leĝoj povas operacii se T≠1. Se T>1, subatomaj partikloj kiu disfalas post fiksita periodo devus ne konduti antaŭdireble, ĉar tempo-similaj geodeziaj kurboj ne devas esti nepre maksimumaj. Okazo de N=1 kaj T=3 havas strangan propraĵon ke la lumrapideco en vakuo estas suba baro por rapido de materio.
Teorio de kordoj estas konstruita surbaze de la ideo ke la universo estas sinua kaj hipotezas ke materio kaj energio estas komponitaj el etaj vibrantaj kordoj de diversaj specoj, la plejparto de kiuj estas enigitaj en dimensiojn kiuj ekzistas nur je skaloj ne pli grandaj ol la longo de Planck. De ĉi tie teorio de kordoj ne estas limigita per N=3 kaj T=1, kaj koordinatosistemoj kun pli multaj dimensioj estas uzataj por priskribi la specojn kaj situojn de la vibrantaj kordoj pri kiuj la teorio hipotezas.
Historio
Spactempo povas esti vidita sekve de speciala teorio de relativeco de 1905 de Albert Einstein. Spactempo estis unue eksplicite proponita matematike de matematikisto Hermann Minkowski en 1908, konstruante ĝin surbaze de kaj etendante laboron de Einstein. La koncepto de spaco de Minkowski estas la plej frua konsidero de spaco kaj tempo kiel du aspektoj de unueca tuto. La ideo de spaco de Minkowski ankaŭ gvidis al konsidero de speciala teorio de relativeco en pli geometria maniero, ĉi tiu geometria starpunkto de spactempo estas grava ankaŭ en ĝenerale relativeco.
Ĝi estis ankaŭ spekulaciita en frua parto de la libro de H.G. Wells La Tempa Maŝino publikigita en 1895. La tempvojaĝanto ne referas al la prospekto kiel "spactempo", sed li nomas ĝin kiel "la kvara dimensio".
(19203) 1992 HJ2
(19203) 1992 HJ2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Josef Drlík
Josef DRLÍK (1909-1983) estis ĉeĥa esperantisto, akademia arĥitekto, prezidanto de EK Praha; fuĝis el vagonaro en Germ. antaŭ sia ekzekuto, ribeligis koncentrejon en 1945 ĝis la veno de la soveta armeo; krude turmentita en komunisma karcero, tie li konatiĝis (en Opava) kun s-ro Tomčík Jar., la posta sekr. de la prezidento Svoboda; post la karcero li eklaboris en Rakovník, sed kun obeata kondiĉo, ke aŭto de lia firmao lin ĉiusemajne transportos Pragon por ĉeesti la EK-kunvenojn!
Sirte
Sirte povas esti:
Banaue
Banaue (aŭ alternative literumita Banawe), oficiale Municipo Banaue, estas municipo en la provinco Ifugao, Filipinoj. Laŭ la censo de 2015, ĝi havas loĝantaron de 21 837 personoj.
Ĝi estas amplekse konata kiel loko de Monda heredaĵo de Unesko, nome Batad Riz-Terasoj kaj Bangaan Riz-Terasoj.
Gioiosa Ionica
Gioiosa Ionica - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kalabrio kaj al la provinco Reggio Calabria. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Grotteria, Marina di Gioiosa Ionica, Martone kaj Roccella Ionica.
NGC 626
NGC 626 (aliaj indikoj — PGC 5901, ESO 297-6, MCG -7-4-18) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Masanobu Izumi
Masanobu Izumi (japane 泉 政伸, n. 8-an de aprilo 1944) estas japana futbalisto. Li en 1965 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Vitaars
Vitaars Co., Ltd. (株式会社Vitaars) estas japana kompanio kun teamo de Intensflegaj Specialistoj, kiu provizas medicinan subtenon al kuracistoj malproksime, precipe por la Intensflega Unuo. La sidejo estas en Kobe, Japanio.
152830 Dinkinesh
152830 Dinkinesh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Dinkinesh estas etiopa nomo por la skeleto de Australopithecus afarensis AL 288-1, ankaù konata kiel Lucy, kiu estis malkovrinta en 1974 en Hadar en la valo de Avaŝo, Etiopio. La kromnomo signifas " vi estas mirinda ".
Faza
Faza estas setlejo sur la norda marbordo de la insulo Pate, ene de la insularo Lamu en la iama Marborda Provinco de Kenjo.
Faza estis konata laŭ la nomo Ampaza fare de portugaloj date el almenaŭ la 14a jarcento. En 1587 Faza estis detruita de portugaloj ĉar la loka ŝejĥo estis apoganta Mir Ali Beg, fama korsaro kiu estis ludanta ŝlosilan rolon en la forigo de la portugaloj el Maskato. Portugaloj venis el Goa kun ĉirkaŭ 650 homoj por puniga ekspedicio, kaj kolere atakis per furio al Faza. Ĉiu kiun ili trafis estis mortigita, inklude la lokan ŝejĥon. La portugaloj konservis sian kapon en barelo da salo por montrado en Hindio. Post 4 tagoj de rabado, ili invitis la rivalojn de Faza el Pate por ke ili prenu tion kion ili deziros el Faza.
Faza estis poste resetlita. En la 18a jarcentro Faza denove ruiniĝis pro ribelo de Pate. La 5an de septembro 2009, okazis tragika incendio, kiu detruis 430 domojn kaj lasis 2500 senhejmulojn.
Hüfi-Glaĉero
Hüfi-Glaĉero (germane Hüfigletscher aŭ Hüfifirn) estas valglaĉero en la Glarusaj Alpoj en Kantono Urio, Svislando. La glaĉero havas longecon de 7 km, larĝecon en la nutra regione de 3 km kaj ĉe la langofrunto de 500 m kaj kovras areon de proksimume 13 km².
Priskribo
De supre de Düssistock alfluas al Hüfi-Glaĉero kiel tributglaĉero la proksimue 1,5 km longa Supra Hüfi-Glaĉero (germane Oberer Hüfifirn), kiu sur la suda kresto estas ligita al la malgranda Cavrein-Glaĉero (romanĉe Glatscher da Cavrein) en Kantono Grizono kiu kovras areon de proksimume 1 km² kaj kies degelakvo alfluas tra la rivero Gronda da Cavrein apud Disentis al Rejno.
Clariden-Glaĉero
Tra la firnkovrita Claridenpasejo aŭ Hüfipasejo, kiu formas la limon inter Kantono Urio kaj Kantono Glaruso, Hüfi-Glaĉero en alteco de 2955 m s.m. estas ligita kun Clariden-Glaĉero (germane Clariden-Gletscher aŭ Claridenfirn), valglaĉero kun longeco de proksimume 5km, larĝeco de 1,5 km kaj kovrante areon de proksimume 10 km². Sudoriente Clariden-Glaĉero havas flankan glaĉeron, nomita Spitzalpeli-Glaĉero (germane Spitzalpeligletscher) kiu alfluas al relative mallonga 1 km sed larĝa 1,5 km flanklango, kies degelakvo same kiel la degelakvo de Sandfirn nutras la riveron Oberstafelbach, fontrivero de Linth. Kaj Hüfi-Glaĉero kaj Clariden-Glaĉero estas ligitaj kun la malgranda glaĉero Sandfirn, kovrante areon de proksimume 4 km², kiu siavice sur Tödi estas ligita kun la glaĉero Bifertenfirn. La degelakvo de Clariden-Glaĉero nutras fontriveron de Linth.
Plej granda glaĉerareo de la Glarusaj Alpoj
La sistemo de Brunni- kaj Clariden-Glaĉero, Sandfirm kaj Bifertenfirn kune kun la diversaj malgrandaj glaĉeroj al kiuj ĝi estas ligita kovras entute glaĉerigitan areon de preskaŭ 40 km², kio estas la plej granda glaĉerkovrita areo de la Glarusaj Alpoj.
Historio
Ek de la kulmino de la Eta Glaciepoko meze de la 19-a jarcento Hüfi-Glaĉero retiriĝis proksimume 2 km. Kvankam la nutra regiono de la glaĉero situas je alteco de 3000 m la frunto glaĉerlango atingas altecon de 1650 m, tio eblas ĉar ĝi fluas tra tre mallarĝa ombra valo. Seit dem Hochstadium während der Kleinen Eiszeit um die Mitte des 19. Jahrhunderts hat sich der Hüfigletscher rund 2 km zurückgezogen. La glaĉerfrunto de Hüfi-Glaĉero tiel estas unu el la plej malaltnivelaj de la Alpoj.
Altmontara Tursimo
Ĉe la bordo de Hüfi-Glaĉero situas du kabanoj de Svisa Alpismo-Klubo (SAC), nome Hüfi-Kabano sur alteco de 2334 m s.m. je la norda deklivo de Düssistock supre de la glaĉerlango kaj Planura-Kabano sur nunatako inter Hüfi-Glaĉero, Sandfirn kaj Clariden-Glaĉero sur alteco de 2947 m s.m., sude de Claridenpasejo.
Alegre
Alegre estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 30.784 loĝantojn en 2010.
Sirzenicher Bach
La Sirzenicher Bach estas maldekstra alfluanto de la Mozelo  en la germana federacia lando  Rejnlando-Palatinato. Ĝia fonto estas apud Trierweiler-Sirzenich. Ĝi estas 4,5 km longa kaj ĝia akvokolekta areo estas  6,55 m³. La rojo enfluas la Mozelon en Treviro.
Georgiko
La Georgiko estas poemo en kvar libroj, verŝajne publikita en la jaro 29 a. K.. Ĝi estas la dua plej granda verko de la latina poeto Vergilio, post la Eklogoj kaj antaŭ la Eneado.
Ties posteno kaj en la vergilia korpuso kaj kiel poemo kiu rekolektas multajn fontojn kaj originas influojn sur multaj postaj autoroj permesas varion de kritikaj revizioj. La temo de la poemo estas farmado, kiel ties nomo sugestas (kombine de vortoj de antikva greka por tero kaj laboro), sed ne estas ekzemplo de pacema bukolika poezio, sed verko plena je streĉo.
La ĉefa programo de la verko traktas la laboron de la simpla kamparano, ekde kreskado de la greno, tra la bredado de bestoj ĝis la rilatoj de la malgranda homo fronte kaj kun la fortoj de la naturo. Vergilio ilustras en sia verkado la homan suferon kaj la malforton de homo por atingi grandecon. Tamen li staras flanke de la "laborema kamparano" sindonema al sia laboro, kaj vidas la homan socion kiel granda abelujo, en kiu ĉiu homo kiel abelo kontribuas sian parton, eĉ se li ŝajnas malgranda kaj marĝena, ĉar sia kontribuo servas por pli granda celo.
Meceno petis de Vergilio verki pri la kampara vivo, ties problemoj kaj beleco. La rezulto estas belega didaktika epopeo, laŭforme en la tradicio de Lukrecio: la kvar libroj de Georgiko. Li ĝin verkis de 36-29 a.Kr.
Opština Saraj
Opština Saraj (makedono Општина Сарај) estas unu el la 10 komunumoj, kiuj konsistigas la ĉefurbon Skopje. En 2002 tie vivis 35408 loĝantoj.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la okcidenta parto de Skopje kaj havas areon de 229,06 km².
La norda parto estas la rivero Vardar, en la sudo la rivero Treska, kiu fluas en la riveron Suva Reka. Sur la rivero Treska estas konstruita digo, super kiu la lago Matka. La alteco estas ĉirkaŭ 270 m en la orienta parto ĝis 1264 m en la centra parto (monto Bodeni Kamen).
Ĉirkaŭ la mezo komunuma nivelo, la valo de la rivero Suva Reka, pasante okcidente aŭtovojo A2 / E65 al la urbo de Skopje por daŭrigi Tetovo kaj Gostivar.
Vardar valoj laŭ la fervoja linio, kiu etendiĝas en la sama urboj.
Opstine konsistas tuta de 23 vilaĝoj:
Arnakija (Арнакија), Bojane (Бојане), Bukoviḱ (Буковиќ), Glumovo (Глумово), Gorno Svilare (Горно Свиларе), Grčec (Грчец),  Dvorce (Дворце), Dolno Svilare (Долно  Свиларе), Kondovo (Кондово), Kopanica (Копаница), Krušopek (Крушопек), Laskarci (Ласкарци), Ljubin (Љубин), Matka (Матка), Paničari (Паничари), Raduša (Радуша), Raoviḱ (Раовиќ), Rašče (Рашче), Rudnik Raduša (Рудник Радуша), Saraj (Сарај), Semenište (Семениште),  Čajlane (Чајлане), Šiševo (Шишево). Najbaraj municipoj estas: