cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Christian Skovgaard
Vivo
En la prezento de (fagaj) arbaroj Skovgaard estis plej fama inter ĉiuj tiutempaj danaj pentristoj. Lia talento estis ĉefe en la prezento de detalaĵoj - ĝeneralaj etosojn li malpli bone bildigis. Li havis elstaran observadtalenton por ennaturaĵoj. Tipas por liaj pejzaĝaartajoj riĉeco da plantoj kaj kreskaĵoj.
1498
En la jaro 1498 post Kristo okazis, interalie:
Berzo Demo
Berzo Demo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Breŝo (Brescia) en la regiono Lombardio. Fine de la jaro 2013 en la komunumo vivis 1706 loĝantoj.
Najbaras la komunumoj Cedegolo, Cevo, Malonno, Paisco Loveno, Sellero kaj Sonico.
Lorenzo Valla
Lorenzo Valla, aŭ Laurentius Vallensis, estis itala elstara latinlingva kaj greklingva kritikisto kaj fama humanista filologo kaj verkisto kaj agadis precipe ĉe oficejoj de la Roma kurio.
Li naskiĝis en Romo en 1405 el piaĉencaj gepatroj (la patro estis advokato): ricevis sian unuan edukadon en Romo kaj eble en Florenco perfektiĝante en la greka kaj latina lingvoj. Kiel lingvisto li komparis la diversajn manuskriptojn de diversaj antikvaj verkoj kaj prezentis kritikajn versiojn.
Li vojaĝis kaj laboris en diversaj italaj kulturaj centroj de Italio.
Carlos Domingues
EdE-D Brazilaj geesperantistoj Carlos Augusto GUIMARÃES DOMINGUES (karluz aŭgustu gimarãjnz domingiz), (naskiĝis en la 5-a de majo 1896 en Recifo, mortis la 22-an de februaro 1974 en Rio-de-Ĵanejro) estis unu el la plej elstaraj figuroj en la historio de la Esperanto-movado en Sud-Ameriko.
Lorenzo Valla
La fama filologo
Lorenzo Valla famiĝis pro senmaskigo en 1440 (sed ĝin publikigis en 1517) de la antikva dokumento “Donaco de Konstanteno” kiu reirigis la originon de la ŝtata povo de la papoj al la supozitaj donacoj kiujn la Imperiestro Konstantino (274-337) estus farinta al papo Silvestro la 1-a (314-335) por lin danki pri la sanigo el lepro. Reale la dokumento reirigas al la papa periodo de Sankta Leono la 3-a (795-816), dum la papa tera povo naskiĝis en 728 per la donaco flanke de Liutprando (712-144), reĝo de Longobardoj, de la kastelo de Sutri al papo Gregorio la 2-a (715-731). Pro tiu rivelado, Valla estis devigita al ekzilo, sed papo Nikolao la 3-a (1447-1455) kuraĝe lin invitis reveni al Romo kiel latinisto de la Roma kurio.
Carlos Domingues
Brazilano, doktoro, advokato, prezidanto de BKE depost 1923, vicprezidanto de BLE, ĉefdelegito de UEA, redaktoro de Brazila Esperantisto. Esperantisto ekde 1909. En 1938 li translokiĝis al Rio-de-Ĵanejro. Estrarano de Brazila Geografia Societo. Dumviva membro de Brazila Ĵurnalisma Asocio. Redaktoro de oficialaj revuoj de Brazila Geografia Societo, de Kontoscienca Societo kaj de Brazila Esperanto-Ligo.
Lorenzo Valla
La fama filologo
Li pruvis ankaŭ ke la letero de Abgar la 5-a al Jesuo estas malvera, kaj metis dubojn sur la aŭtentikecon de aliaj dokumentoj.
Li esprimis dubojn ankaŭ sur la utileco de monaĥismo kaj juĝis hipokritecon la “religiulan vivon” (De professione religiosorum). Pro tio Lorenzo Valla devis akuzite prezentiĝi antaŭ la inkvizicia ttribunalo, de kies akuzoj li sukcesis liberiĝi nur danke al interveno de reĝo Alfonso la 5-a
Carlos Domingues
Vivo
Sub-prokuroro de Nacia Kontkontrola Tribunalo. Profesoro de Federacia Universitato de Rio-de-Ĵanejro. Reprezentis la registaron ĉe la 18-a kaj 21-a UK-j. Lingva Komitatano de 1932, akademiano ekde 1949. Komitatano de UEA ekde 1935 ĝis la morto. Kunredaktis kompletan Portugala-Esperantan vortaron kaj verkis multajn verketojn. Ĉefkunlaboranto de Enciklopedio de Esperanto.
Lorenzo Valla
La fama filologo
Li intervenis en la kultura mondo per diversaj kritikaj verkoj pri dokumentoj kaj verkoj de la latinaj aŭtoroj; kaj pruvis ke ankaŭ la korespondado inter Seneko la pli juna kaj Sankta Paŭlo estas apokrifa.
Carlos Domingues
Movadano
En 1945 li estis ano de organiza komitato de la 10-a Brazila Kongreso de Esperanto. Emerita profesoro pri juro, elstara tradukisto kaj vortaristo, d-ro Domingues aktivis en la Movado pli ol 60 jarojn, plenumante plej diversajn elstarajn funkciojn en la landa kaj internacia Esperanto-movado: prezidanto de Brazila Esperanto-Ligo, ĉefredaktoro de Brazila Esperantisto, ĉefdelegito de UEA, komitatano de UEA, akademiano. Li kunlaboris ankaŭ en la Internacia Komerca-Ekonomika Vortaro.
Lorenzo Valla
La fama filologo
Dum la papado de Kalisto la 3-a Valla revenis al Romo kie atingis la kulminon de sia kariero akceptante la ŝarĝon de “apostola sekretario”.
Li mortis en Romo la 1-an de aŭgusto de 1457. De tiam ne ĉesis elstariĝi lia famo de filologo kaj humanisto ligita la la objektiveco de la dokumentoj: lia plejalta principo por la scienca sciado estis: koni bone la lingvon!
Wenigzell
Wenigzell estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Prügy
Prügy [prudj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Szerencs. La vilaĝnomo devenas de iama departementestro "Prud".
Situo
Prügy situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, Tiso preterfluas. Szerencs troviĝas 10, Miskolc 43 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Dum la turka erao la loĝantoj rifuĝis al la marĉo. En 1753 incendio okazis. En 1944 akraj bataloj okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Trstená na Ostrove
Trstená na Ostrove, hungare Csallóköznádasd estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Historio
La unua mencio devenis el 1250. En 1910 loĝis en la vilaĝo 507 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Pozsony (historia departemento), al distrikto de Dunaszerdahely, poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis en la vilaĝo 532 da homoj, (496 hungaroj, 34 slovakoj).
NGC 2362
NGC 2362 (aliaj indikoj — OCL 633, ESO 492-SC9) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Crédit agricole
Crédit Agricole, antaŭe konata kiel la "Verda Banko" pro sia origina agado servanta la agrikulturan mondon, estas la plej granda reto de kunlaboraj kaj reciprokaj bankoj en la mondo. En Francio, Crédit Agricole konsistas el la 39 regionaj bankoj de Crédit Agricole. En 1990, ĝi fariĝis internacia ĝeneralisma banka grupo. Ĝi estas listigita per sia holdingo Crédit Agricole S.A kaj estas parto de la indekso CAC 40.
IJK 1979
La 35-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis inter la 20-a kaj 27-a de julio 1979 en la urboparto Austerlitz en Nederlando. La kongreson partoprenis 672 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kadre de la kongreso okazis eksterordinare densa kaj serioza tema programo, pro tio ke tiu tema programo deklariĝis seminario - subtenita finance kaj per iuj prelegantoj per la Eŭropa Junulara Fonduso de la Konsilio de Eŭropo kaj per Unesko. La prelegaj resumoj kaj rezultoj de la laborgrupoj post la kongreso ankoraŭ publikiĝis en speciala raporto 36-paĝa, kiu presiĝis en tri versioj, en Esperanto, la angla kaj la franca ... ankaŭ tio estas tre nekutima postrikolto de IJK, kvankam en aliaj TEJO-seminarioj de la lasta kvarono de la 20-a jarcento tia serioza plurlingva publikigo de la temaj fokusoj estis tute normala.
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de la komitato de TEJO, kaj aldone variaj prelegoj kaj diskutrondoj (kompreneble malfermaj por ĉiuj interesatoj) pri la kongresa temo, "interŝtataj uniĝoj - kiucele?". La dua informilo de la kongreso pri tio skribis
Antaŭ la kongreso, speciala numero de la revuo Kontakto aperigis artikolaron pri la kongresa temo.
Neesperantistaj gastaj prelegantoj estis interalie Peter Kuenstler, tiutempe interfaka prijunulara kunliga oficisto de la Fako pri Sociaj Aferoj de la Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo, Richard Corbett, tiam ĝenerala sekretario de la Eŭropa Kunordiga Buroo de Internaciaj Junularaj Organizaĵoj en Bruselo, unu de la plej gravaj forumoj por ekstera reprezentiĝo de TEJO dum jardekoj, kaj John Catling, gvidanto de la personara divizio de la Eŭropa Ekonomia kaj Socia Komitato en Bruselo - ĉiuj tri eksteraj prelegantoj estis britoj, tiam ankoraŭ estis multaj insulanoj en altaj eŭropaj funkcioj de Bruselo, Strasburgo, Ĝenevo, Vieno kaj aliaj internaciaj institucioj de la eŭropa kontinento. Inter la kulturaj programeroj de la IJK aparte elstaris teatra vespero kun la pariza esperantlingva teatra grupo TESPA en subĉiela teatro.
Juha Seppälä
Juha Seppälä (n. 1956) estas finna verkisto, kiu skribas speciale pri "normalaj" homoj. Lia lingvo estas ofte modernisma. Liaj kvar libroj estis kandidatoj por la Premio Finlandia: Hyppynaru (1990), Super market (1991), Pahoilaisen haarukka (2008) kaj Mr. Smith (2012).
Mureni
Mureni [murenj] (hungare: Szederjes sederjeŝ) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sighişoara. Administre ĝi apartenas al Vânători.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 552 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 409 (rumanoj, 87% hungaroj).
Vistula Laguno
La Vistula Laguno (Zalew Wiślany, Калининградский залив, Kaliningradskij zaliv), ankaŭ nomata Kaliningrada Laguno estas laguno en Balta Maro kun surfaco de 838 km²: 328 km² apartenas al Pollando (Varmia-Mazuria Provinco), la cetero al Rusio (Kaliningrada provinco). Ĝi estas parto de la golfo de Gdansko dividita per la Vistula Terlango.
Mureni
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1270. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely).
Vistula Laguno
De la Bulvardo de la pola reĝo Sigismondo la 2-a (Pollando-Litovio) en la Malnova Urbo de Elblongo / Elbląg, de tie komencos la ek-konstruata de la jaro 2019 la nova kanalo tra Vistula Laguno kaj tra la Vistula Terlango - kiu rekte ligos la haven-urbon Elbląg / Elblongo kun la golfo de Gdansko de la Balta Maro.
Asteriks kaj la Normanoj
Asteriks kaj la Normanoj estas bildstria libro pri aventuroj de Asteriks kaj liaj amikoj kun la normanoj. La originala verko de René Goscinny kaj Albert Uderzo (desegnaĵoj) aperis en la franca en 1966. Tradukis Nedjeljko Korasiĉ.
Saint-Martin-le-Gréard
Saint-Martin-le-Gréard estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Seleŭko de Seleŭkio
Seleŭko de Seleŭkio (Σέλευκος Seleukos; ĉ. 190 a.K. - ĉ. 150 a.K.) estis helenisma astronomo kaj filozofo. Devena el Seleŭkio ĉe Tigriso, Mezopotamio, ĉefurbo de la Seleŭkia Imperio, aŭ, alternative, Seleukio ĉe la Eritrea Maro, li estas plej bone konata kiel frua proponanto de suncentrismo  kaj pro sia teorio de la origino de tajdoj kiel kaŭzitaj pro la altiro de la Luno.
Buffignécourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Neniigeco
Neniigeco aŭ Kondiĉa senmorteco esta kredo laŭ kiu pekintaj mortuloj en la infero ne suferas punon eternan, sed (post periodo kies daŭro estas proporcia al la karaktero kaj ofteco de la pekoj) estas neniigotaj, detruotaj. Ĝi estas apogata hodiaŭ precipe de kelkaj sektoj kiel Kristadelfianismo, Jehovismo, Adventismo, kiel reago al doktrino de l' sufero eterna de l' pekuloj en l' infero. Laŭ adventismo kaj jehovismo la animo ne estas nature senmorta aŭ povas ekzisti aparte de la korpo. Tial la mortintoj nun ekzistas nek en infero nek en la paradizo, sed estos relevigitaj korpe kaj juĝitaj post la reveno aŭ Advento de Jesuo Kristo. La pekuloj ne iros al infero sed estos detruitaj kun Satano. Poste la savitoj loĝos por ĉiam kun Kristo sur nova paradiza tero.
1512
En la jaro 1512 post Kristo okazis, interalie:
László Márkus
László Márkus naskiĝis la 1927, Budapeŝto - mortis la  1985, Budapeŝto.
Biografio
László Márkus devenis el juda familio. Li frekventis lernejojn en diversaj lokoj. Li komencis sian aktoran karieron jam en 1945. Inter 1947–1951 li frekventis Teatran kaj Filman Altlernejon en Budapeŝto, poste li tuj aliĝis al trupo de Teatro Csokonai. De 1957 ĝis sia morto li estis ano de Teatro Madách, dume lia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Li ricevis premion Kossuth en 1983, pli frue ankaŭ aliajn premiojn. Sur lia tomboŝtono estas legebla: aktorreĝo.
Cerrito
Cerrito estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.402 loĝantojn en 2010. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Cerrito signifas en la portugala monteto.
Neudau
Neudau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Zvolenská kotlina
Zvolenská kotlina, esperante Valkaldrono de Zvolen estas geomorfologia unueco en teritorio Slovaka mezmontaro. La valkaldrono troviĝas inter urboj Banská Bystrica, Zvolen, Detva kaj Ľubietová. Norde ĝi limtuŝas kun Granda Fatro kaj Malaltaj Tatroj, oriente kun Veporské vrchy kaj Poľana, sude kun Javorie, okcidente Kremnické vrchy kaj Štiavnické vrchy.
Karakterizaĵo
Valkaldrono de Zvolen havas karakteron sufiĉe montecan, deklinecan. Plej alta montopinto estas Farská hora (846 m s.m.). Grandan parton de teritoria reprezentas foliaj arbaroj. La plej oftaj arboj estas fago, karpeno, kverko kaj acero, de koniferaj arboj troveblas pino kaj piceo. Ĉefaj venoj de la valkaldrono estas riveroj Hron kaj Slatina.
Laŭ klimataj kondiĉoj Valkaldrono de Zvolen apartenas inter mezvarmaj teritorioj de Slovakio. Averaĝa vintra temperaturo estas inter -2 kaj -4 °C, someraj averaĝaj temperaturaj estas ĉirkaŭ 17 kaj 18 °C kun nombro de someraj tagoj 40 – 50, de tagoj kun neĝa kovro 50 – 70.
Protektataj areoj
En la valkaldrono troviĝas nenia protektata pejzaĝa areo (sk: Chránená krajinná oblasť), sed plai space malgrandaj protektataj areoj. Inrwe ili apartenas nacia naturrezervejo Plavno, Ponická dúbrava, naturrezervejo Urpínska lesostep, Kozlinec, Čačínska cerina, Jelšovec, Prosisko, nacia natura memoraĵo Mičinské travertíny, natura memoraĵo Zolniansky lahar kaj rivereto Zolná, Pyramída, protektata areo Arborétum Borová hora kaj aliaj.
IJK 1990
Dum tiu IJK, la estraro de TEJO akceptis pro ĝia ekstrema populareco en la junulara esperanto-kulturo la kanton La Bamba kiel oficialan himnon de TEJO. Tiu decido estis nuligita de alia estraro kelkajn jarojn poste.
Laŭ rememoroj de tiama kongreseja dungito rakontitaj en la jaro 2010, multaj el la partoprenintoj de la IJK en 1990 severe malsaniĝis pro malpura akvo.
19495 Terentyeva
19495 Terentyeva estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la rusa astronomino pri meteoroj Aleksandra K. Terentjeva, de pli ol 50 jaroj ĉe la Instituto de Astronomio de la Rusia Akademio de Sciencoj. Ŝia plenumo inkludas la novan komprenon pri la dinamiko de la meteorfluoj kaj la publikigon de katalogo pri la malgrandaj meteorfluoj.
(16806) 1997 SB34
(16806) 1997 SB34 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio),
Keros
Keros (greke: Κέρος) estas neloĝata, greka insulo, kiu estas konata pro la arkeologiaj trovitaĵoj. Ĝi grandas 15 km² kun longo de 7 km ĉe la suda bordo kaj kun larĝo de 4 km, tiel ĝi estas la dua plej granda de la Malgrandaj orientkikladoj kaj situas inter Naksos kaj Amorgos. Ĝia plej alta punkto estas 432 m Kéros, kiu estas samtempe la la plej alta monto de la insularo.
La insulo servas nur kiel kapropaŝtejo. Oni faris sur la insulo bronzepokajn elfoŝajojn, ĉe kiuj oni trovis la faman flut-ludanton kun grando de 20 cm kaj la samgrandan sidantan harpoludanton. Ili ambaŭ estas ekspoziciitaj en la arkeologia Nacia muzeo en Ateno. La florepoko de la bronzepoka tempo estis inter 2600 ĝis 2200 a.K..
Proksime al la insulo troviĝas Daskalio Kavos, religia centro, kultejo.
Tao Yuanming
Tao Yuanming (365–427), konata ankaŭ kiel Tao Qian (Hanyu Pinyin) aŭ T'ao Ch'ien (Wade-Giles), estis ĉina poeto kiu naskiĝis dum la Orienta Jin Dinastio (265-420) aŭ (317-420) kaj mortis dum la Dinastio Liu Song (420-479, Transiro Jin-Song). Tao estis grava poeto de la epoko de la Ses Dinastioj. Tao Yuanming pasigis multon de sia vivo apartigita, kampare, farmante, legante, drinkante, ricevante maloftajn gastojn, kaj verkante poemojn en kiuj li ofte montris la plezurojn kaj malfacilojn de la vivo, same kiel sian decidon retiriĝi el la civila servo. Post pli ol dek jaroj de burokrata vivo, li sentis abomenon al la koruptado de la funkciuloj, rezignis kaj revenis al sia kampara vilaĝo, kie li verkis prie. Oni konas pli ol 120 liaj poemoj, ĉiuj laŭdanta la kamparan vivon, koincide kun la latina temo "Betaus ille".
Laŭlum, en sia artikolo "Ĉina klasika beletro en Esperanto" disvolvigas detalan priskribon de la tuta panoramo de la klasika ĉina literaturo kaj dediĉas laŭdan paragrafon al tiu verkisto.
María Dolores de Cospedal
María Dolores de COSPEDAL GARCÍA (naskiĝis la en Madrido) estas hispana politikistino, ĝenerala sekretario (la dua plej grava posteno) de la "Partido Popular" (PP - Partio Populara).
Kvankam ŝi estas madridana denaske, ŝi vivis junaĝe en Albaceto kaj faris sian politikan karieron ĉefe en la regiono de Kastilio-Manĉo. Ŝi estis la kandidato de la PP en la elektoj de 2007 al la Prezidanteco de tiu Aŭtonoma Komunumo, sed ŝia partio perdis la elektojn. Ŝi estas la aktuala Prezidento de Kastilio-Manĉo, ĉar estis elektita per absoluta majoritato en la balotado de 22a de majo de 2011. Ekposteniĝis la 21an de junio de 2011.
Ŝi estis elektita kiel ĝenerala sekretario de sia partio en la 16a nacia kongreso, post la propono de ties prezidanto Mariano Rajoy. Ŝi reprezentis la plej modernajn tavolojn de la partio, kaj estis foje kritikata de la plej konservemaj flankoj, interalie pro tio ke dum tiu periodo ŝi kunvivis senedziĝe kaj havis filon uzante teknikojn de fekundiĝo "in vitro".
Ora disko de la kosmosondiloj Voyager
La Oraj diskoj de la kosmosondiloj Voyager (Voyager Golden Record) estas gramofonaj diskoj, kiujn alportas la Kosmosondiloj Voyager, lanĉitaj en 1977 kaj kiuj atingos post 40.000 jaroj la ĉirkaŭaĵon de la plej proksima stelo.
Carl Sagan diris ke "la kosmoveturilo, kaj la disko, nur estas troveblaj de civilizoj kiuj kapablas vojaĝi tra la interstela spaco. Sed la lanĉado de tiu ĉi "botelo" ene de la "kosma oceano" diras al ni ion esperigan pri la vivo en tiu ĉi planedo". Pro tio ĉi, la disko estas vidata kiel tempa kapsulo aŭ kiel nur simbolaĵo anstataŭ vidi ĝin kiel seriozan provon kontaktiĝi kun ajna ekster-tera estaĵo.
Salutoj
La unua aŭda sekcio enhavas saluton en la Angla lingvo fare de la Ĝenerala Sekretario de la UNO. La dua sekcio ("Salutoj en 55 lingvoj") enhavas salutojn en la jenaj 55 lingvoj, el kiuj 4 estas ĉinaj dialektoj (markitaj per **), 12 estas lingvoj el Sud-Azio (markitaj per #), kaj 5 estas antikvaj lingvoj (markitaj per §). La listo estas en alfabeta ordo:
La tria sekcio aŭda ("Salutoj de la UNO / Salutoj de la balenoj") enhavas parolatajn salutojn en pluraj lingvoj. Inter ili aperas 4 lingvoj kiuj ne aperis en la dua aŭda sekcio, Esperanto aperas en tiu ĉi sekcio. Jen la listo de salutoj aŭdeblaj:
La pli longa versio estas menciita jene:
La supra mesaĝo estis deponita en Esperanto kaj la angla de Aŭstralia ambasadoro - lokita ĉe UN - Ralph Harry Lindsay.
Sonoj
La sekcio pri sonoj enhavas "sonojn de la Tero", kaj en ĝi estas:
Estas inkludita en la Sonoj de la Tero sona trako kiu enhavas inspiritan mesaĝon latinlingve en morsa kodo: per aspera ad astra (tra la malfacilaĵoj al la steloj) en morsa kodo.
Muziko
Post la sekcio pri Sonoj de la Tero venas selektaĵo de muziko el pluraj kulturoj:
Bildoj
La diskoj enhavas 116 fotojn (unu el ili estas por kalibrado), kiuj montras plurajn terajn viv-estaĵojn kaj la homan socion. Pluraj imagoj havas unu aŭ pliajn indikojn, kiuj klarigas la skalon de tempo, grandeco aŭ maso. Kelkaj bildoj ankaŭ havas indikojn pri la ĥemia komponaĵo. Ĉiuj mezurunuoj uzitaj en la fotoj estas difinitaj en la unuaj bildoj per la fizikaj referencoj en ili.
Persono (apartigilo)
Persono povas esti laŭ la fako:
Finia aŭtomato
Estas pluraj manieroj difini la algoritmon, per kiu funkcias finia aŭtomato. Ekzemple, oni povas specifi ĝin per kvinopo da aroj: kie 〈stato, enigaĵa signo aŭ vakuo〉 δ ĵetas al la aro da ĉiuj statoj, al kiuj povas transiri la aŭtomata ricevinte tian enigaĵon dum ĝi estas en la indikita stato.
Ekzemplo
Jen estas ekzemplo de finia determinisma aŭtomato:
Supozu ke la aŭtomato ricevas la enigaĵon ; tiam ĝi funkcios jene.
30276 Noahgolowich
30276 Noahgolowich estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Finia aŭtomato
Ekzemplo
Leginte la unuan signon, 1, la aŭtomato el la komenca stato q0 transiros en la staton q1. Poste venas 0, kaj de la stato q1 la aŭtomato transiros en la staton q2. Venas 1, kaj de la stato q2 la aŭtomato transiros en la staton q2 (do, restas en la sama stato). Fine venas ankoraŭ unu 1, la aŭtomato ankoraŭfoje transiras en la saman staton q2; la enigaĵo finiĝis, la aŭtomato restis en la stato q2, kiu ne estas akcepta stato. La signoĉeno ne estas akceptita de la aŭtomato.
30276 Noahgolowich
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Noah Golowich, finalisto de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Lexington High School de Lexington (Masaĉuseco)
Finia aŭtomato
Ekzemplo
Fakte, ĉi tiu aŭtomato akceptas la signoĉenojn, kiuj estas obloj de 3, kaj malakceptas ĉiujn aliajn. La nombro 10112 = 1110, ĝi ne estas trioblo.
Diagrama prezento
Anstataŭ la ĉi-supra formala difino eblas uzi pli facile kompreneblan grafikan prezenton (sur la diagramo la statojn simbolas ne Q, sed S kun la samaj malsupraj indicoj):
Duobla cirklo markas akceptan staton, la komenclan staton markas sago venanata «el ekstere», sen elira nodo.
Saint-Martin-le-Hébert
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinais.
Ĝi nun formas parton de Bricquebec-en-Cotentin.
Samseksemo kaj budhismo
Inter la budhanoj ekzistas diversaj opinioj pri la samseksemo. La budhismo instruas ke ĉiaj plezuroj estas obstakloj por atingi la iluminadon (Nirvano). La nuntempaj budhanaj ordenoj ĝenerale malpermesas la transgenrecon kaj samseksemon en la religiaj ordenoj sed estas akceptata la samseksemo inter laikoj.
Budhismo en okcidento
Kontraste kun la azia budhismo, la budhismo en okcidento ligiĝas al politikoj pri socia egaleco kaj libereco de ĉiu unuopulo, parte kiel rezulto de multnombra kvanto de mezklasaj intelektaj praktikantoj kaj iliaj filozofaj radikoj pri la penslibero de la senkonfesia homaro.
Aplikante la orientan budhanan filozofion al samseksemo, la okcidentaj budhanoj emfazas pri la graveco de oni mem kaj pri la graveco kiun Budho donis al toleremo kaj la serĉado de respondoj en oni mem.
IJK 1991
La 47-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1991 en la urbo Karlskoga en Svedio. La kongreson partoprenis 189 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "Mondaj movadoj", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.
Pak Kret
Pak Kret, taje ปากเกร็ด estas universitata urbego, antaŭurbo de Bankoko kaj distrikta sidejo en Tajlando.
Historio
La Pak Kret-areo estis loĝita ekde minimume la 18-a jarcento kiel grava agrikultura loko. En tiu areo oni elfosis kanalon ĉ. en 1721 tiel, ke insulo estiĝis. Pak Kret estis nomumita komunumo en 1992.
Trafiko
Pak Kret kuŝas laŭ ĉefvojo Bankoko-Nonthaburi. La urbego havas riveran havenon kaj gravan ponton.
Klimato
Pak Kret troviĝas en la tropika klimato. En la jaro pluvas resume 2860 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter oktobro-februaro pli ofte. La temperaturo varias inter 22-31 °C, sed inter la monatoj ne estas tro granda diferenco.
Dikbeka pingveno
Taksonomio
Konata ankaŭ kiel Fjordlanda krestopingveno, la Dikbeka pingveno estis priskribita en 1845 de angla zoologo George Robert Gray, kaj ties specifa epiteto derivas el vortoj de antikva greka nome paĥy-/παχυ- 'dika' kaj rynĥos/ρυνχος 'beko', kaj tiele la proponita ĉefa nomo tute kongruas kun la etimologia deveno kaj la latina scienca nomo. Ĝi estas unu el ses specioj de la genro Eudyptes, kies genra nomo derivas el la antikvaj grekaj eŭ/ευ 'bona' kaj dyptes/δυπτης 'plonĝanto'.
Aspekto
Ili estas mezgrandaj, flav-krestaj, blankanigraj pingvenoj kiuj kreskas ĝis proksimume 60 cm longaj kaj pezas averaĝe 3.7 kg, kun peza gamo de 2 al 5.95 kg. Ĝi havas malhelajn, bluec-grizajn suprajn partojn kun pli malhela kapo, kaj blankajn subajn partojn. Ĝi havas larĝan, flavan brovbendon kiu etendas super la okuloj kaj falas al la nuko. Plej birdoj havas 3-6 blankecajn striojn en la vizaĝo.
Distribuado kaj habitato
Tiu pingveno nestumas en kolonioj en densaj moderklimataj arbaroj. Ili reproduktiĝas laŭlonge de la marbordo de Fjordlando kaj proksimaj insuloj kaj ankaŭ ĉe plej suda Stewart-insulo.
Dieto
La ĉefaj predospecioj registritaj por la Dikbekaj pingvenoj estas cefalopodoj (85%, ĉefe sagokalmaroj, Nototodarus sloanii), sekve de krustuloj (13%, ĉefe krilo, Nyctiphanes australis) kaj fiŝoj (2%, ĉefe Ruĝa moruo kaj Hokio). Tamen, la gravo de cefalopodoj povus esti troigita.
Konservado
La nuna statuso de tiu pingveno estas minacata pro ties malgranda populacio. Nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulita game inter 2,500-3,000 paroj kaj oni supozas, ke ĝi malpliiĝis el la fino de la 1980-aj jaroj je ĉirkaŭ 33%. Ĝi estas sub minaco fare de la enmetitaj predantoj inklude hundojn, katojn, ermenojn kaj ratojn.
Tupia lingvo
La tupia lingvo, ankaŭ nomata tupinambao aŭ antikva tupio, estas morta indiana lingvo kiu estis parolata en Brazilo de Rio-de-Ĵanejrio ĝis Maranjo. La lingvo estis parolata kiel gepatra lingvo origine de la indianoj Tupinambaoj kaj Tupinikinoj kaj post ankaŭ de brazilanoj, do la portugala lingvo en tiu epoko havis en Brazilo nur administran statuson.
Kontraŭe al kelkaj disvastiĝintaj nesciencaj asertoj, ja temis pri unu lingvo, ne pri grupo de dialektoj aŭ lingvoj parolataj en Sudameriko nek pri artefarita lingvo. La libro estis dokumentita inter la jaroj 1550 kaj 1750 de eŭropaj pastroj, kiuj skribis gramatikojn kaj lernolibrojn pri ĝi kaj tradukis al ĝi katekizajn tekstojn. Kvankam la pastroj dokumentadis la Tupinambaon sekvante la gramatikan nomenklaturon de la eŭropaj klasikaj lingvoj, la lingvajn dokumentojn kiujn ili antaŭsavis al ni eble simetrias al la lingvo kiu estis parolata de la popoloj Tupinambao kaj Tupinikino. Kontraŭ la malfeliĉaj asertoj laŭ kiuj Tupinambao ne estis lingvo apartenanta al unu tribo, antaŭ estis leksikona unuformigo de diversaj dialektoj, fiksitaj en la gramatikoj de pastroj kiel José de Anchieta kaj de aliaj jezuitoj, Barbosa (1956) nin atentigas ke en siaj propraj verkoj la pastroj informis pri lokalaj variantaj formoj de Tupiaj dialektoj aŭ similaj formoj de aliaj Tupiaj lingvoj. Legu pri tio la bonegan tekston de Barbosa, 1956).
Akademio Ligura de la Brano
Akademio Ligura de la Brano (origina nomo ligura: Académia Ligùstica do Brénno) estas asocio kiu analizas, protektas kaj antaŭenpuŝas la liguran lingvon, pri la varianto urba el Ĝenovo. Ĝi estas konata precipe pro sia propono de oficiala skribmaniero por la ligura lingvo. Ĝi estis fondita en la 1970, sed nun ĝi ĉeestas en Interreto nur de la jaro 2008. Rapide estis skribitaj multaj verkoj per la skribmaniero proponita de la Akademio, antaŭ ĉio vortaro kaj kelkaj mallongaj libroj.
Eksteraj ligiloj
Ejo oficiala de la Akademio Ligura de la Brano
Tupia lingvo
La tupia lingvo male estis lingvafrankao en Brazilo ĝis la 18-a jarcento, kiam la portugala (ĉefministro) Markizo de Pombal malpermesis ĝian uzon en lernejoj kaj dokumentoj kaj deklaris la portugalan la oficiala lingvo de Portugalio (kaj sekve de Brazilo) en 1758 (antaŭe en Portugalio oni uzis la latinon flanke al la portugala en oficialaj dokumentoj).
Esperantaj vortoj el la tupia
La Patro nia en Tupinambao:
Bibliografio
BARBOSA, Pe. A. Lemos. Curso de Tupi Antigo: Gramática, Exercícios, Textos. Rio de Janeiro: Livraria São José, 1956.
Provinco Cuanza Norte
La provinco Cuanza Norte aŭ Kwanza Norte ("norde de la rivero Cuanza") estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 24 110 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2006 havis proksimume 400 000 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo N'Dalantando. La teritorio situas en la okcidento de la lando, oriente de la nacia ĉefurbo Luando kaj de la provinco Bengo ĉirkaŭanta tiun urbon.
La regiono estas malurba: Laŭ la stato de 1988 el la tiam pli ol 365 000 nur 18 000 vivis en urboj. Ĉefa etno en la provinco estas la ambundoj.
Ekde administra reorganizado de 2014 la provinco donis ioman parton en la nordoriento de sia teritorio al la nuna provinco Bengo. La provincaj mapoj en Vikipedio ankoraŭ ne montras tiun novan situacion, sed la de ekstere enplektita ŝanĝebla mapo tute sube de la informkesto jes jam grize montras la areo de la tuta nova provinco.
Dragado
Dragado estas elfosada agado aŭ operacio kutime farata minimume parte subakve, en malprofundaj maroj aŭ nesalakvaj lokoj kun la celo elpreni supren malsuprajn sedimentojn kaj disponadi el ili ĉe malsama loko. Tiu tekniko ofte kutimas reteni akvovojojn navigeblaj. Estas ĝi ankaŭ utiligita kiel maniero replenigi sablon sur kelkaj publikaj strandoj, kie sablo estis perdita pro marborda erozio. Dragado ankaŭ estas utiligita kiel tekniko por fiŝkaptado por certaj specioj de manĝeblaj moluskoj kaj kraboj.
Laŭ Francisko Azorín Dragi estas Purigi la fundon de haveno aŭ rivero; pioĉegi k. eligi la teron ĉe kanalo, vojo aŭ alia fosaĵo. Kaj li indikas etimologion el antikva germana dragan (eltiri). Li referencas ankaŭ la terminojn dragmaŝino, dragilo, dragŝipo, dragpontono, drago kaj dragado.
Eksteraj ligiloj
<li id="cite_note-largest-14">  Qingdao Dredging Machinery  (dragado en Ĉinio)
Lhotka (distrikto Frýdek-Místek)
Lhotka (Lhotka) estas municipo en Ĉeĥio, en Moraviasilezia regiono, en distrikto Frýdek-Místek. Vivas ĉi tie.
NGC 2363
NGC 2363 (aliaj indikoj — UGC 3847, MCG 12-7-39, KCPG 133A, PGC 93088) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
77136 Mendillo
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michael Mendillo, profesoro pri astronomio kaj elektra inĝenierarto ĉe la Universitato de Bostono, fakulo pri la planedaj jonosferoj kaj la maldensaj nuboj da natrio ellasitaj de la sunsistemaj korpoj. Li posedas kaj ekspozicias vastan kolekton da ĉielaj mapoj datiĝantaj de la 16-a kaj 17-a jarcentoj.
Vieska (distrikto Dunajská Streda)
Vieska, hungare Dunakisfalud estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Bratislavo-Komárno preteriras. Dunajská Streda troviĝas 6 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1322. La loĝantoj restis katolikoj. En 1910 loĝis en la vilaĝo 345 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Pozsony, al distrikto de Dunaszerdahely. Ekde 1920 ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis en la vilaĝo 435 da homoj, (391 hungaroj, 30 slovakoj).
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko. Lernejo troviĝas 1 km-on for en Orechová Potôň.
Joseph Schröter
Joseph Schröter (naskiĝis la 14-an de marto 1837 en Patschkau (Silezio, Prusio); mortis la 12-an de decembro 1894 en Breslau, same Silezio, Prusio) estis unu el la unuaj germanaj mikologoj (fungosciencisto) kaj krome bakteriologo, medicinisto kaj sciencisto.
Li verkis gamon da sciencaj libroj. Pluraj plantoj kaj aparte multaj novklasifikigitaj fungoj unuafoje science priskribiĝis fare de li.
Vivo
Joseph Schröter kreskis en Patschkau, Silezio, kaj tie estis lernejano. La patro estis la loka apotekisto. Ekde la jaro 1855 li ekstudis medicinon en la universitato de Breslau, sed ekde 1956 plustudis en armekuracista akademio en Berlino. En decembro 1859 li doktoriĝis kaj en la sama jaro li eklaboris kiel armea kuracisto. Post translokigo al Breslau en 1866, li iĝis unu el la unuaj sciencaj kunlaborantoj en la plantofiziologia instituto de la universitato de Breslau. Poste li denove laboris en Berlino, sed en 1886 plian fojon estis translokigita al Breslau kaj tiam habilitiĝis pri bakteriologio kaj mikologio en la loka universitato. Ekde tiam li krom la profesiado kiel armea kuracisto ankaŭ estis universitata docento, kaj en 1890 nomumiĝis profesoro de la universitato de Breslau. En 1894 li mortis post reveno de ekspedicio al Turkio sekve de malario.
Berzo Inferiore
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bienno, Bovegno, Cividate Camuno kaj Esine.
Kristanaj patronecoj de la komunumo estas la beata Inocento de Berzo kaj la tradicio de pilgrimanta madono, kies religiaj memortagoj sekve estas la komunuma festotago.
Brillon
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
6711 Holliman
6711 Holliman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵurnalisto John Holliman (1948–1998), korespondanto de CNN. Li raportis pri la misio Mars Pathfinder kaj la rolo de la Jet Propulsion Laboratory en la kosmoesploro.
Mati (urbo)
Mati, - Lungsod ng Mati - estas kvinaklasa komponenta universitata kaj marhavena urbego en Filipinoj, en insulo Mindanao, en Dabaa Regiono, kie ĝi estas sidejo de Orienta Davao. Mati havas 26 distriktojn. Mati devenis el indiĝena vorto Maa-ti, kiu rilatas al rivereto de la urbo, kiu facile sekiĝas eĉ post pluvego.
Historio
Al la indiĝenoj alvenis pluraj triboj portantantaj fortajn arabajn, hindajn kaj malajajn influojn. La oficiala hispana fondo okazis en 1861. La komunumo atingis pli altan statuson jam dum regado de Usono en 1903 kaj urbestraro estis elektita. Inter 1942-1945 la japanoj regis. Mati iĝis provinca ĉefurbo en 1967, en la malfruaj 1990-aj jaroj Mati atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil), en 2007 ĝi ricevis la titolon sendependa komponenta urbo (laŭ filipina kriterio).
Ekonomio
Ĉi tiu regiono estas ligita al la merkatoj de Mindanao, Malajzio kaj Indonezio. La loĝantoj laboras plejparte en la agrikulturo. Oni produktas bananojn, ananasojn, kokosojn kaj marajn fiŝojn. Pro la tropika naturo kaj strandoj la turismo rapide kreskas. Oni minadas kuprojn en la urba periferio.
Lingvoj kaj religioj
La cebua lingvo estas la plej vaste parolata lingvo (71,55%), krome ekzistas aliaj lokaj lingvoj. Romkatolikismo estas la ĉefa religia grupo konsistanta el la 80% de la tuta loĝantaro. Islamo estas dua kun 8 procentoj.
Eduko
Mati estas la eduka centro de la provinco kun ŝtata universitato kaj 2 altlernejoj.
Trafiko
Mati estas atingebla voje laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke, krome kuras vojo al interno de la insulo. La triciklo estas la ĉefa transportilo ĉirkaŭ la urbo, inter la urboj la busetoj, kamionetoj kaj aŭtobusoj. La flughaveno estas planita funkcii. Ekzistas ankaŭ mara haveno.
Klimato
Mati situas en la ekvatora klimato. Jare pluvas po 2190 mm. En ĉiuj monatoj riĉe pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Fandskorio
fandskorio estas pli malnova kaj termine ĝusta esprimo por speciala formo de piroklasta sedimentaĵo. Ĝi konsistas el erupciaj laferoj, arde fluantaj, kiuj kungluiĝas ĉe la kratera rando. Tiuj firmiĝantaj kaj “kunvelditaj” laferoj kreskigas la krateron. Ankaŭ la termino ‘’skorio’’ malĝustas kiel la esprimo vulkana cindro, ĉar ambaŭ ne estas restproduktoj de brulado.
En la pli nova terminologio de la piroklasto respektive piroklastaj sedimentaĵoj la veldoskorio apartenas al la vulkanaj aglomeraĵoj, kiuj konsistas el pli ol 75 % el vulkanaj bomboj.
1712
1712 estis superjaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1712 post Kristo okazis, interalie:
Sallanches
Sallanches estas komunumo de Francio, en la okcidento de la lando. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
La komunumo situas 55 kilometrojn okcidente de la urbo Annecy kaj de ties lago, kaj samajn 55 kilometrojn sudokcidente de la centro de la svislanda urbo Ĝenevo kaj de la Ĝeneva lago. La monto Mont Blanc distancas 25 kilometrojn en sudokcidenta direkto.
Barbara Garson
Barbara GARSON (naskiĝis la 7-an de julio 1941 en Broklino, Novjorko) estas usona dramisto, verkisto kaj socia aktivisto, eble plej konata pro la teatraĵo MacBird!. Garson ĉeestis la Universitato de Kalifornio en Berkeley, kie ŝi specialiĝis pri Klasika Historio en 1964. Ŝi estis aktiva en la Libera Parolado-Movado, kiel redaktisto de The Free Speech Movement Newsletter, kiu estis presita en kompensita gazetaro, kiun ŝi mem restaŭris. Ŝi estis unu el 800 arestitoj la 2-an de decembro 1964 ĉe Sproul Hall, Berkeley, post la "Maŝina Parolado" de Mario Savio.
Sallanches
En Sallanches la 23-an de aŭgusto 1965 mortis la esperantisto Joseph Pinon, kiu en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj estis delegito de UEA en Sartrouville kaj aktivis en la Pariza Regiono.
Citibank
Citibank, estas internacia banko de usona deveno kaj posedaĵo de la grupo Citigroup. Ĝi estis fondita en 1812 laŭ origina nomo de City Bank of New York.Citibank funkcias en pli da 100 landoj kaj teritorioj tutmondaj. Plia da duono de ties 1.400 oficejoj troviĝas en Usono, ĉefe en la urboj de Novjorko, Ĉikago, Miami kaj Vaŝingtono kaj ties areoj, tiel kiel en Kalifornio.
Distrikto Gönc (historia)
La distrikta ĉefurbo estis grandvilaĝo Abaújszántó, sed ankaŭ Gönc estis grandvilaĝo. La loĝantoj okupiĝis precipe pri agrikulturoj, (vitoj, fruktoj, tritikoj, maizoj), arbaraj laboroj kaj bredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis ekde la 18-a jarcento, sed ĝis 1886 la ĉefurbo estis tiu komunumo, kie loĝis la aktuala distriktestro.
Nader Ŝaho
Nader Ŝaho Afŝar (konata ankaŭ kiel Nader Koli Bejg نادر قلی بیگ aŭ Tahmāsp Koli Ĥan تهماسپ قلی خان) (Aŭgusto 1688 – 19a de junio 1747) estis unu el la plej povaj regantoj de Irano en la historio de la lando, kiu regis kiel Ŝaho de Irano (Persio) el 1736 ĝis 1747 kiam li estis murdita dum ribelo. Pro sia militista genieco pruvita en siaj nombraj kampanjoj tra tuta Mezoriento, Kaŭkazio, Centra kaj Suda Azio, kiel en la bataloj de Herat, de Mihmandust, de Murche-Khort, de Kirkuk, Baghavardo, de la Ĥajber-pasejo, de Karnal kaj de Kars, kelkaj historiistoj priskribis lin kiel Napoleono de Persio, Glavo de Persio, aŭ Dua Aleksandro.
Biografio
Nader Ŝaho estis iranano kiu apartenis al la turkmena ano de la afŝara tribo de Ĥorasano en nordorienta Irano, kiu estis haviginta militistan povon al la Safavidoj ekde la epoko de Ŝaho Ismail la 1-a.
La lengua materna de Nadir era el dialecto turcomano del sur de Oghuz, es decir. "Turco azerbaiyano". Aunque más tarde aprendió persa, siempre prefirió usar el turco azerbaiyano en el habla diaria.
Nader enpoviĝis dum periodo de ĥaoso en Irano post ribelo fare de la Hotakaj Paŝtunoj elpostenigis la malfortan ŝahon Sultan Husejn, dum la malamikego de la Safavidoj, nome la Otomanoj, same kiel la Rusoj estis kaptintaj iranan teritorion por ili mem. Nader reunuigis la Iranan regnon kaj forigis la invadantojn. Li iĝis tiom povega ke li decidis elpostenigi la lastajn membrojn de la Safavida dinastio, kiuj estis regantaj Iranon dum ĉirkaŭ 200 jaroj, kaj iĝis ŝaho en 1736. Liaj nombraj kampanjoj kreis grandan imperion kiu, je sia plej granda etendo, por mallonge enhavis tion kio estas nune parto aŭ tuto de Irano, Armenio, Azerbajĝano, Kartvelio, Norda Kaŭkazio, Irako, Turkio, Turkmenio, Afganio, Uzbekio, Barejno, Pakistano, Omano kaj la Persa Golfo, sed lia milita elspezo havis ruinigan efikon sur la irana ekonomio.
Nader adoris Ĝingis-Ĥanon kaj Timuron, la antaŭaj konkeristoj el Centra Azio. Li imitis ilian militajn heroaĵojn kaj speciale poste en sia regado — ilian kruelecon. Liaj venkoj dum siaj kampanjoj tuj faris lin la plej pova suvereno de Okcidenta Azio, kiu regis super tio kio estis certe la plej pova imperio en la mondo, sed lia imperio kaj la Afŝarida dinastio kiun li fondis tuj disintegriĝis post li estis murdita en 1747. La reena punkto en sia militkariero startis el sia dua kaj tria kampanjoj kontraŭ la tiam ribelemaj Lezgoj, same kiel kontraŭ aliaj etnaj grupoj de Dagestano en la nordokcidentaj partoj de sia teritorio. Nader Ŝaho estis priskribita kiel "la lasta granda Azia militkonkeristo".
Itabira
La urbo situas en regiono gravega kaj kulture kaj ekonomie por Minas Gerais kaj por tuta Brazilo, en distanco de nur 100 km de la substata ĉefurbo Belo Horizonte.
Itabira situas en kruta montaro kovrita de minejoj por feroerco. La entrepreno Companhia Vale do Rio Doce, fondita en 1942 de prezidento Getúlio Vargas estas la dua plej granda de la mondo.
Itabira estis malkovrita de "fratoj Albernaz".
Itabira estas la naskiĝurbo de brazila poeto Carlos Drummond de Andrade (nask. 1902) kaj havas muzeon pri li.
Teocaltiche
Teocaltiche estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Teocaltiche. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 091.
Geografio
Teocaltiche apartenas al la regiono Altos Norte kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco (nordoriente de la regiono Altos Sur). Al tiu regiono apartenas 8 komumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 36976 loĝantojn. El tiuj estis 17055 viroj kaj 19921 virinoj. La komunumo havas surfacon de 913,77 km². La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,6 C. En la komunumo estas 647,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10836 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9624 scipovis legi kaj skribi kaj 1194 viroj estis analfabetoj. Do 11.02 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 12783 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 11128 sciis legi kaj skribi kaj 1633 virinoj estis analfabetoj. Do 12,77 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Teocaltiche vivis 32956 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 17 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,052 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Saint-Maur-des-Bois
Saint-Maur-des-Bois estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Mauréens.
Avallon
Avallon estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 7483 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Avallon etendiĝas sur 26.75 km², kaj havis 7483 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 280 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Yves Caullet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Avallon estas la ĉefurbo de la kantono de Avallon kaj de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
NGC 2364
NGC 2364 estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
James Herndon
James HERNDON (1926-1990) estis usona verkisto kaj edukisto. Li estas plej konata pro du memoraĵoj pri instruado, The Way It Spozed To Be kaj How To Survive In Your Native Land. Li estas konsiderata unu el la influaj verkistoj pri edukado dum la 1970-aj jaroj, inter la vicoj de John Holt, George Dennison, Jonathan Kozol, Paul Goodman kaj Herbert Kohl.
La unua libro de Herndon, The Way It Spozed To Be (1968), kronikas lian unuan jaran instruadon, en malriĉa, apartigita mezlernejo en urba Kalifornio. Ĉi tiu libro priskribas lian malesperon pri la manko de la lerneja sistemo kaj liaj novigaj klopodoj instrui la lernantojn legi.
Vakskukurbo
La vakskukurbo (Benincasa hispida), ankaŭ nomata vintra melono, estas plantospecio el la familio de la Kukurbacoj (Cucurbitaceae), kies frukto estas uzataj en Azio kiel legomo. Ĝi estas la sola specio de la genro Benincasa.
Priskribo
La specio forma longajn disbranĉitajn lianojn. La grimptigoj estas du aŭ tripartaj kaj ekkreskas vidalvide de stipulo en foliakselo. La folioj estas lobaj kaj havas longajn pedunklojn. Dispreminte ilin, ili odoras malagrable.
La plantoj estas monoikaj, masklaj kaj inaj floroj staras unuopaj. La masklaj floroj havas longajn pedunklojn, la inaj preskaŭ sidas. La floroj estas grandaj kaj flavaj. La pintoj de la sepaloj havas la formon de folio. La petaloj estas ture disigitaj unu de la alia. La stamenoj staras disigitaj unu de la alia.