cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantono San Bernardino
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Szerencs)
La preĝejo Naskiĝo de Maria (hungare: Kisboldogasszony) estas sakrala historia monumento en urbo Szerencs (Hungario).
Historio
La unua mencio pri kirko de Szerencs okazis en 1321. La jam kalvinanaj loĝantoj uzis la kirkon ekde 1595. La sporadaj katolikoj uzis ĝin denove inter 1671-1683, ekster tiu tempo ili uzis la kapelon en la fortikaĵo. La katolikoj refondis la paroĥon en 1742, ilia pli nova baroka kirko estis konstruita inter 1750 kaj 1764. La orgeno estis kreita en 1907.
Konstruaĵo
La preĝejo staras sola en korto, kiu kuŝas laŭ stratangulo. En la korto estas videbla ankaŭ krucifikso farita en 1803, antaŭ la kirko statuo pri Johano Nepomuko (18-a jarcento). La kirka fasado estas simetria, meze porĉo reliefas, la plej supre kvadrata turo altiĝas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en duonronda absido, krome etaĝa sakristio aliĝas al la navo. Interne la instalaĵoj parte restis el la 18-a jarcento.
Kermeso okazas en la 8-an de septembro.
Grace Hopper
Grace Brewster Murray HOPPER (naskita Grace Brewster Murray; 9a de decembro, 1906 - 1a de januaro, 1992) estis usona komputikisto, matematikisto, kaj mararmea subadmiralo. Ŝi estis pioniro de komputila programado. Hopper kreis teorion de maŝin-sendependaj programlingvoj, kaj la FLOW-MATIC programlingvo. Ŝia teorio poste estis uzata por krei Kobolon, fruan altnivelan programlingvon kiu estas daŭre uzata hodiaŭ.
Georges Vacher de Lapouge
Grafo Georges Vacher de Lapouge (Franclingva prononco: [vaʃe də lapuʒ]; 12a de Decembro 1854 – 20a de Februaro 1936) estis franca antropologo kaj teoriulo de eŭgeniko kaj rasisma scienco. Li estis konata kiel fondinto de la antroposociologio, nome antropologia kaj sociologia studo de raso kiel rimedo por establi la superecon de apartaj popoloj.
Ekde 1886 Vacher de Lapouge instruis antropologion en la Universitato de Montpellier, defendante la tezojn de Francis Galton pri eŭgeniko, sed estis forpelita en 1892 pro sia socialista aktiveco (li kunlaboris kun Jules Guesde en la fondado de la Parti Ouvrier Français (Franca Laborista Partio) kaj kampanjis dum 1888 kiel kandidato al la urbestreco de Montpellier. Li poste laboris kiel bibliotekisto en la Universitato de Rennes ĝis sia retiriĝo en 1922.
Luzeret
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Ostara (gazeto)
Ostara estis serio de publikaĵoj publikigitaj ekde 1905 ĝis 1917 fare de la aŭstria monaĥo Jörg Lanz von Liebenfels, kiu estis la ĉefa aŭtoro, kiu karakteriziĝis per alta grado de rasismo kaj estis almenaŭ iom distribuita en Vieno. Pro la tezo prezentita de Wilfried Daim en 1958 ke Adolf Hitler estis leginta ĝin kaj tiel la gazeto estus ludante gravan rolon kaj influon pro sia enhavo, tiuj tekstoj ricevis foje grandan historian elstarecon.
Dolní Lomná
Dolní Lomná (Łomna Dolna, Nieder Lomna) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en Moraviasilezia regiono. Dolní Lomná situas en valo de rivereto Lomná. Vivas ĉi tie. En la jaro 2001 31 % de loĝantoj anoncis sin al la pola nacieco.
En distanco 14 km norde situas urbo Třinec, 23 km norde urbo Český Těšín, 25 km okcidente urbo Frýdlant nad Ostravicí kaj 30 km nordokcidente urbo Frýdek-Místek.
Historio
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1661.
Kulturo
En Dolní Lomná ĉiujare okazas interncia folklora festivalo nomata Sileziaj tagoj.
En julio de 2011 en la municipo okazis koĉeristaj konkursoj, dum kies okazo estis antaŭ municipa muzeo dum ĉeesto de kantisto Jaromír Nohavica senvualigita statuo de fikcia loka naskiĝintoj František Šiška, kiu estas ĉefa figuro de la teksto de kanto de Nohavica Milionulo. (Milionář)
Saint-Martin-de-la-Porte
(esperante: Sankta Marteno de la Pordo) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Santa Gadea del Cid
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 152 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 550 el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 76 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. En 1008 Santa Gadea del Cid aperis menciita per la nomo "Término" (Fino), probable atribuita pro la limo inter la regnoj Kastilio kaj Navaro. Tiukadre estis evidenta defendejo, kiel avangarda fortikaĵo de Kastilio. En 1012 estis registro de la grafo de Kastilio, Sancho García.
Dum la dominado de Navaro, García de Nájera donis la loĝlokon al sia edzino Estefanía. En la dua duono de la 11-a jarcento ĝi pasis al Kastilio, kaj tiel ĝi restis escepte dum la minoritato de Alfonso la 8-a. La loĝloko probable ŝanĝis sian lokon en la 13-a jarcento pro detruo dum landlimaj miilitoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas jeno:
Sociologio de sciaro
La esprimo sociologio de sciaro ekĝeneraliĝis en la 1920-aj jaroj, kiam kelkaj germanlingvaj sociologoj verkis pri la temo: inter ili elstaras Karl Mannheim, per sia verko Ideologio kaj utopio, kaj Max Scheler. La fako funkciismo meze de la 20-a jarcento rezultis en la fakto, ke la sociologio de sciaro restu en duaranga loko ene de la sociologia pensaro. Grandmezure, ĝi estis reinventita kaj aplikita al studoj pri la ĉiutaga vivo en la 1960-aj jaroj, speciale fare de Peter L. Berger kaj Thomas Luckmann en La socia konstruado de la realo (1966) kaj plue estas en la bazo de la metodoj de kvalitativa kompreno de la homaj socioj.
-728
La jaro 728 a.K. estis jaro de antaŭ la Julia kalendaro. En la Romia Imperio, ĝi estis konata kiel jaro 26 ekde la fondiĝo de Romo ("ab urbe condita"). La nomigo 728 a.K. (antaŭ Kristo) por tiu jaro estis uzata ekde la frumezepoka periodo, kiam la kalendara epoko de Anno Domini (post Kristo) iĝis la hegemonia metodo en Eŭropo por nomigi la jarojn. Nun oni ofte pli neŭtrale nomas la jaron 728 antaŭ nia erao.
Sociologio de sciaro
Kvankam tio estas tre influa en la nuntempa sociologio, la sociologio de la sciaro havis pli grandan efikon super la scienco, speciale pro sia kontribuo al la diskuto kaj kompreno de la propra naturo de la scienco, ĉefe pere de la verko Thomas Kuhn, pri La strukturo de la sciencaj revolucioj (vidu ankaŭ la koncepton de paradigmo).
-728
En la jaro 728 antaŭ nia erao okazis, interalie:
Mézières-en-Brenne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
La Roulaz (stacidomo)
La Roulaz estas fervoja stacidomo en Leysin, Svislando.
Kalvinana preĝejo (Ózd-Susa)
La kalvinana preĝejo de Ózd estas sakrala konstruaĵo en urbo Ózd (Hungario), ĝis 1979 en vilaĝo Susa [ŝuŝa].
Historio
La kalvinanoj en tiama vilaĝo Susa fondis grupon en 1598 kiel filio de Rimaszécs ĝis 1922, poste al Ózd. Ili konstruis propran lignan kirkon en nekonata jaro. Ĝi estis malkonstruita en 1897, sed en la sama jaro oni konstruis jam ŝtonan kirkon. Ambaŭ sonoriloj estis kreitaj en 1913. La preĝejo estis renovigita en 1983.
Monthey-En Place (stacidomo)
Monthey-En Place estas fervoja stacidomo en Monthey, Svislando.
Kalvinana preĝejo (Ózd-Susa)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur monteto ĉe rando de la tombejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. Interne la kasona plafono estas kolora.
Poseck-ĝardeno
La Muzeo pri pra- kaj protohistorio de Turingio estas la iama loĝdomo Ĉe Poseck-ĝardeno (Am Poseckschen Garten) en Vajmaro, Germanujo.
Historio loĝdoma
La ejo Posecksches Haus konstruitis en 1790/91 de Anton Georg Hauptmann laŭ la plano de la kortegĉefkonstruisto Rudolf Steiner. Ĝi poste nomitis laŭ la posedanto, la ĉambrestro kaj oficiro Friedrich Carl Christian von Poseck, benannt. Kontraŭe al la strato kiu nomiĝas Am Poseckschen Garten situas la Historia tombejo vajmara. La kvazaŭ kiel urba parko aranĝita tuto originas kiel simpla privata aĵo. Najbaras ankaŭ junulargastejo samnoma. Infanoj ŝatas la ĝardenon kiel ludejon kun interesaj surgrimpeblaj kaj alimaniere manipuleblaj objektoj.
Ernst-von-Wildenbruch-monumento
Figuras Poseck-ĝardeno sur la listo de la monumentprotektotaĵoj de Vajmaro.
Notoj
<References/>
Valluércanes
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 27,950 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 67 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 71 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Altable formis parton de la komunumo Cuadrilla de Quintanilla de San García, unu el sep kiuj formis la komunumaron Merindad de Bureba apartenanta al la partido de Bureba, reĝa jurisdikcio kun vicurbestro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la ruinoj de la preĝejo.
Kantono San Benito
La kantono San Benito aŭ kantono Sankta Benedikto - angle San Benito County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Hollister. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Nuret-le-Ferron
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Villars-sur-Ollon Golf (stacidomo)
Villars-sur-Ollon Golf estas fervoja stacidomo en Ollon, Svislando.
Ewa Farna
Ewa Farna, laŭ civitana nomo Ewa Chobot (* 12-an de aŭgusto 1993 Třinec) estas pola-ĉeĥa kantistino interpretanta kantojn en la ĉeĥa kaj la pola lingvoj, kiuj devenas el ĉeĥa parto de Teŝinio. Ŝi agadas en tereno de popola kaj roka muzikoj. Dum sia kariero ŝi akiris vicon da ĉehaj kaj polaj meritoj.
Vivo
Ewa Farna naskiĝis en la jaro 1993 en Třinec en polan familion. Ŝi havas polan naciecon kaj ŝtatanecon de Ĉeĥio. Ŝi vizitis bazan lernejon en Vendryně en la pola instrulingvo, tiun ŝi finis en la jaro 2008. Ŝi studis en pola gimnazio en Český Těšín. Ŝi poste estis akceptita al altlerneja studado de juro en Varsovio, sed kie vizitinte la unuan lernojaron ŝi finis la lernadon. Ŝi havas du gefratojn, fraton Adamon kaj fratinon Magdalenon. Ŝi parolas kun la familio per teŝina dialekto.
Kantono Sakramento
La kantono Sacramento aŭ Sakramento - angle Sacramento County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Sakramento. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Mikä Oli Tutkittava
"Mikä Oli Tutkittava", esperante "kion oni devis esplori", aŭ mallonge MOT, estas esplorĵurnalisma programo montrata en Finnlando ekde 1996 ĉe la kanalo Yle TV1. Ĝia elsendotempo estas lundoj je la 20:00 (krom somera horo). La programo kritike ekzamenas aktualajn kaj sentempajn temojn de malsamaj areoj de socio. En 2007, ĵurnalisto Kati Juurus, kameraisto Marco Hyvärinen kaj redaktisto Minna Nuotio estis premiitaj kun la Ŝtata Premio por Publika Informo por la epizodoj de la programo Gasto de la Unua Regno kaj La Vojo de Guantanamo.
La programo kritikis, ekzemple, Steiner-lernejojn, la eksproprietigon de nemoveblaĵoj kaj terpecoj, fortan lobiadon por organika manĝproduktado, la ĉenon de magazenoj Lidl, kaj la preferon por agresemaj hundrasoj kiel ekzemple buldogoj en Finnlando.
M.O.T. komenciĝis en la aŭtuno de 1996. Ĝi estis unu el la unuaj programoj en finna televido se temas pri havi retejon.
Roches Grises (stacidomo)
Roches Grises estas fervoja stacidomo en Ollon, Svislando.
Pancorbo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 58,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 423 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 500 el la 1860-aj jaroj.
Ĝi distas 65 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. Temas pri kruta areo de la Montoj Obarenes, en kiu elfluas la rivero Oroncillo, kiu trapasas la loĝlokon norde. Precize temas pri la suda elirejo de ravino elfosita de la rivero Oroncillo kaj parto de ĝia teritorio formas parton de la Natura Parko Montes Obarenes-San Zadornil. Ĝi limas kun Partido de la Sierra en Tobalina, Valle de Tobalina, Bozoó, Santa Gadea del Cid, Miraveche, Villanueva de Teba, Santa María Ribarredonda, Encío, Ameyugo, Foncea (La Rioja), Valluércanes kaj Altable.
Historio
Estis jam romia loĝado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento rilate al la strategia loko por milita tempo. Alfonso la 7-a havigis foruon en 1147, kaj la urbo atingis komercan prosperon helpe de komunumo de judoj. En 1463 ĝi estis unu el kvin urboj de la eŭska Hermandad de Álava kun Vitoria, Miranda de Ebro, Sajazarra kaj Salvatierra, sed antaŭ 1481 definitive apartiĝis kaj Pancorbo kaj Miranda de Ebro.
Dum la Hispana Milito de Sendependigo, la trupoj de Napoleono posedis la fortikaĵojn de Pancorbo tuj antaŭ la batalo de Gamonal (Burgoso). La 30an de junio 1813 la franca roto de la Fortikaĵo de Sankta Engracia kapitulacis antaŭ la hispanoj.
En 1856 oni ekkonstruis fervojon Madrid-Irún. En aŭgusto 1862 veturis la unua regula vagonaro tra Pancorbo.
Dum la Hispana Enlanda Milito tuj post la puĉo de la 18a de julio 1936, falangistoj konkeris la lokon kaj sieĝis la respublikan konsilantaron en la urbodomo. La skabenoj fuĝis, sed ili estis kaptitaj kampare kaj poste mortpafitaj.
Paulnay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Pancorbo
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj); brutobredado dekadencis, sed pluis agrikulturo kaj abelbredado. Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la popola arkitekturo, la restaĵoj de la malnova kastelo kaj de la Fortikaĵo de Sankta Engracia de 1794, la preĝejoj de Santiago kaj Sankta Nikolao kaj definitive la ravino.
Bernardino Ramazzini
Bernardino RAMAZZINI (Carpi, 4-a de oktobro 1633 – Padovo, 5-a de novembro 1714) estis itala kuracisto, konsiderita fondinto de la labormedicino. Liaj studoj pri profesiaj malsanoj kaj la promocio de protektado por laboristoj akcelis la malfermon de la industria sekureco, kaj de la leĝaro pri laborakcidentoj. En 1700 li verkis la unuan gravan libron pri profesiaj malsanoj kaj industria higieno. Li ekvivis en tumulta periodo de la historio de Eŭropo; en Italio, la tribunalo de la Inkvizicio ĵus malpermesis la instruadon de la teorioj de Galileo Galilei kaj norde de Alpoj, Eŭropo estis detruita de la Tridekjara Milito.
Biografio
Li naskiĝis en la municipo Carpi, Provinco Modeno, la 4-an de oktobro 1633 (nask- kaj bapt-atestilo) kiel filo de Bartolomeo kaj Catarina Ramazzini. Li ekedukiĝis ĉe jezuitoj kaj, en 1652, li eniris en la Universitato de Parmo. Studinte filozofion dum tri jaroj, li ekstudis medicinon en 1655. En 1659 li doktoriĝis en filozofio kaj medicino en Parma.
Li translokiĝis al Romo por pluigi siajn studojn kun Antonio Maria Rossi (1588-1671), filo de Girolamo Rossi, kuracisto de la papo Klemento la 8-a. Pri tio oni konas malmulte, nur ke la konoj kiujn li akiris el la ĉefurbaj vendejoj ludis gravan rolon por lia posta verko, nome De morbis Artificum Diatriba. Li ricevis edukon por estis kuracisto en Canino kaj Marta, en la Duklando Kastro, ĉirkaŭ 1663. Li eksuferis malarion, kio devigis lin reveni al naskurbo. En 1665 li edziĝis al Francesca Righi, kun kiu havis kvar filojn. Li prakctikis medicinon kaj aktive partoprenis en la kultura vivo de la urbo kiel membro de la Accademia degli Apparenti.
En 1671 li translokiĝis al Modeno, kie li iĝis helpanto de Antonio Ferrarini, persona kuracisto de Francesco la 2-a d’Este. En 1682 li estis dungita kiel profesoro de ‘Medicinaj Institucioj kaj Teorio de la Medicino’ en la refondita Universitato de Modeno, kie li restis dumlonge. En 1700 li translokiĝis al Padovo, kie li estis dungita kiel helpoprofesoro de ‘Medicina Praktiko’ de la Universitato de Padovo.
Lia plej konata verko, De Morbis Artificum Diatriba (Diskurso pri artmetiaj malsanoj, aŭ Traktato pri profesi-laboraj malsanoj) publikiĝis en 1700 kaj konstituas la unuan studon de malsanoj rilataj kun la diversaj metioj.
Hradiště (distrikto Benešov)
Hradiště estas municipo en Ĉeĥio, situanta en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov 4 km sudokcidente de Vlašim. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1289.
St-Triphon-Gare (stacidomo)
St-Triphon-Gare estas fervoja stacidomo en Ollon, Svislando.
James Cowles Prichard
James Cowles PRICHARD, membro de RSL (11a de Februaro 1786 – 23a de Decembro 1848) estis brita kuracisto kaj etnologo kun ampleksaj interesoj en fizika antropologio kaj psikiatrio. Lia influa verko Researches into the Physical History of Mankind temis pri evolucio. El 1845, Prichard servis kiel Medicina Komisiano in Lunacy. Li enkondukis la terminon "senila demenco".
Li decidis al kariero de medicino kaj kiel kvakero li ne rajtis iĝi oficiala kuracisto en la Reĝa Kolegio de Kuracistoj, sed li plue studis. Li doktoriĝis en Edinburgo, kaj lia doktoriga disertacio de 1808 estis lia unua klopodo pri la demando de lia vivo: la origino de homaj variaĵoj kaj rasoj. Poste, li instruis dum unu jaro en la Trinity College (Kembriĝo).
Li aliĝis al la Eklezio de Anglio kaj poste eniris en la St John's College (Oksfordo) kaj poste en la Trinity College, Oksfordo, sed li ne gradiĝis. En 1813 li publikigis Researches into the Physical History of Man, en du volumoj, pri centra konkludo pri la unueco de la homa specio, kiu pro diversaj tialoj estis dividitaj en permanenta variaĵoj aŭ rasoj. Tiu verko estas dediĉita al Johann Friedrich Blumenbach, kies kvin proponitaj homrasoj estis adoptitaj.
Alexander Ziegler
Alexander ZIEGLER (naskiĝinta la en Ruhla, mortinta la  en Wiesbaden) estis germana vojaĝmemoristo, tramonda vojaĝisto, ŝatanto de Rennsteig, ekonomikisto kaj kortega konsilisto.
Vivo
Estante filo de entreprenisto li trapasis la abiturientan ekzamenon en Eisenach; poste li ekstudis en Jena. Tiutempe li lernis la lingvojn angla, franca kaj hispana. Originante el bonstarega familio li povis permesi al si vojaĝi jam en fruaj jaroj kaj la unua vojaĝo ekstereŭropa estis en 1846 al Norda Ameriko kie li vizitis i.a. Novjorkon kaj Bostonon. Kromaj vojaĝoceloj estis Hispanujo, Konstantinoplo, Madejro, Anatolio, Jordanio kaj Mitileno, krome norde la Orkadoj, la Ŝetlandaj Insuloj kaj Sameio. Reveninte li publikigis altkvalitajn rakontojn en pluraj volumoj kun kulturaj, ekonomiaj, historiaj kaj geografiaj faktoj.
Li mortis dum kuracbana restado en Wiesbaden.
Sacierges-Saint-Martin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
La Cour (stacidomo)
La Cour estas fervoja stacidomo en Val-d'Illiez, Svislando.
Fleischmann
Fleischmann estas germanlingva familia nomo.
Nacia Biblioteko de la Demokrata Respubliko de Kongo
La Nacia Biblioteko de la Demokrata Respubliko de Kongo (Bibliothèque Nationale de la République démocratique du Congo) estas troviĝita en Kinŝaso kaj estis establita en 1974 kiel oficejo ene de Ministerio de Kulturo kaj Artoj. En 1989, ĝi fariĝis aŭtonoma sub prezidenta ordono.
En 2009, la Biblioteko ricevis $15 milionojn da iniciato de la Modela Unuiĝintaj Nacioj de la Universitato de Ĉikago kaj UNESKO modernigi servojn, trajni personaron kaj aĉeti novan teknologion kaj materialojn. Kvankam la biblioteko enhavas pli ol sep mil historiaj fotoj de la politika kaj kultura historio de la lando, nur 25% estis skanita pro manko de rimedoj.
Kantono Placer
La kantono Placer - angle Placer County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio, lime al Nevado. Ĝia administra centro estas la urbo Auburn. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la kaliforniaj kantonoj Sutter, Eldorado, Sakramento, Nevada, kaj Yuba, kaj aldone limas al la urbo Carson kaj kantonoj Douglas kaj Washoe en la najbara Nevado.
Saint-Michel-en-Brenne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Chobot
Chobot [] estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.
Partoj de municipo
Municipo Chobot konsistas el du partoj, kiuj situas en la katastra teritorio Chobot.
Saint-Michel-de-Maurienne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Saint-Pancrace (Savoie)
Saint-Pancrace estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Tilly (Indre)
Tilly estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Saint-Martin-sur-la-Chambre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis. <!-
Čejkovice (distrikto Kutná Hora)
Čejkovice (Tschejkowitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora. Vivas ĉi tie.
En distanco 14 km sude situas urbo Světlá nad Sázavou, 14 km norde urbo Čáslav, 19 km norde urbo Kutná Hora kaj 25 km oriente urbo Chotěboř.
Villiers (Indre)
Villiers estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Saint-Nicolas-la-Chapelle
Saint-Nicolas-la-Chapelle (france: "Sankta Nikolao la kapelo") estas la nomo de du komunumoj de Francio:
Kantono Nevada (Kalifornio)
La kantono Nevada aŭ Nevado - angle Nevada County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Nevada (angle Nevada City). La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Joanna Mantel-Niećko
Vivo
Ŝi finis en 1956 studojn en Orientalistika Instituto de Varsovia Universitato. En 1966 akiris sciencan gradon de doktoro, habilitiĝis en 1966. Profesie ligita kun la instituto, kie laboris (atingante postenon de ordinara profesoro) en la jaroj 1956–1996, t.e. ĝis transiro al emeritiĝo. En 1993 oricevis titolon de profesoro pri homa scienco. En 1977 organizis kaj ĝis 1988 gvidis Fakon de Lingvoj kaj Kulturoj de Afriko en Orientalistika Instituto. De oktobro 1981 ĝis februaro 1982 plenumis funkcion de dekano ĉe Neofilologia Fakultato.
En 1990 kunkreis Polan Afrikistikan Societon, plenumis funkcion de ĝia vicprezidanto.
Joanna Mantel-Niećko estis entombigita en Tombejo Powązki en Varsovio.
Horní Lomná
Horní Lomná (Łomna Górna, Ober Lomna, alterna loka nomigo Salajka) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en Moraviasilezia regiono. Horní Lomná situas en valo de rivereto Lomná. Vivas ĉi tie. En la jaro 2001 28 % de loĝantoj anoncis sin al la pola nacieco.
Historio
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1690, kiam oni ĉi tie minis ferercon. En la 19-a jarcento post epidemio de ĥolero komencis okazi procesioj al kruco ĉe fonto. Pli poste ĉi tie estis konstruita preĝejo de sankta Kruco kaj kapelo de Patrino Dia el Lourdes. La pilgrimlokon vizitis eĉ Ferdinando la 1-a de Bulgario. Ekde la jaro 1995 kondukas super la fontejo Kalvario, konstruita al la centa datreveno de la preĝejo.
Naskiĝintoj
En la municipo naskiĝis kaj aktive agadis '''Doc. PhDr. Jan Korzenny, CSc.,''' altlerneja pedagogo kaj literatura sciencisto en tereno de ĉeha-polaj rilatoj. Li dediĉis sin ankaŭ al la pola regiona literaturo de Teŝina Silezio kaj regionan historion celita al valo de Lomná.
Kantono Monterey
La kantono Monterey aŭ kantono Montoreĝo - angle Monterey County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Salinas. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Sainte-Gemme (Indre)
Sainte-Gemme estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Rivarennes (Indre)
Rivarennes estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Saint-Paul-sur-Isère
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Fayot (stacidomo)
Fayot estas fervoja stacidomo en Val-d'Illiez, Svislando.
Saint-Ours (Savoie)
Saint-Ours estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Internacia Festivalo de Klasika Teatro de Mérida
La Internacia Festivalo de Klasika Teatro de Mérida (Festival Internacional de Teatro Clásico de Mérida) estas festivalo de klasika teatro (ĉefe de greklatina deveno) kiu okazas ĉiujare en Mérida, Hispanio, dum la monatoj julio kaj aŭgusto en la Romia Teatro de Mérida. Inaŭgurita kiel kunvenejo kaj teatra evento en 1933, ĝi estas konsiderita kiel unu de la plej gravaj en sia ĝenro.
Historio
Ĝia deveno datas de la jaro 1933 pro la surscenejigo de la klasika tragedio Medea de Seneko, en versio de Miguel de Unamuno kun la aktorino Margarita Xirgu kiel protagonisto. Post nova prezentado en 1934, pro la tiama politika tensio en Hispanio, ĝi ne pluis ĝis post 19 jaroj, nome en 1953, kiam oni restarigis la ludojn pere de la tragedio Fedra fare de kompanio de universitata teatro. En 1954 revenis ankaŭ la profesia teatro pere de ludado de Edipo de Sofoklo ludita de Francisco Rabal. Fine de la 1950-aj kaj laŭlonge de la 1960-aj jaroj la Festivalo de Klasika Teatro enkadriĝis ene de la frankisma klopodo kunigi disvolvigon de turismaj destinoj kun artaj prezentoj, nome "Festivales de España".
Inter 2000 kaj 2005 estis direktoro de la festivalo la dramaturgo Jorge Márquez, poste el 2008 ĝis fino de 2010 Francisco Suárez,​ poste Blanca Portillo. ​ Ekde 2012 la direktoro estis la teatra impresario Jesús Cimarro, kaj sekvis aliaj direktoroj en posteno tre polemika, pro la uzitaj buĝetoj, ekonomiaj rezultoj de la festivalo, elekto de kompanioj kaj trupoj ktp.
Sur la scenejo ludis gravaj geaktoroj kiel Concha Velasco, José Luis López Vázquez, Emma Suárez, Ana Belén, Constantino Romero, Blanca Portillo, Carmen Machi, Pepe Sancho, Maribel Verdú, Toni Cantó, Javier Gurruchaga, Aitana Sánchez-Gijón, Emma Ozores, Paco Maestre ktp.
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Tjumeno)
La preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Всехсвятская церковь, храм Всех Святых) estas la funkcianta preĝejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio en Tjumeno (Rusio). Ĝi estis konstruita en 1833-1835 kaj konsekrita en 1838. Origine ĝi servis kiel tombeja preĝejo. Tio estas la sola preĝejo en la urbo, kies funkciado en sovetia tempo ĉesis nur por kelkaj monatoj.
Ruffec (Indre)
Ruffec estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Tjumeno)
Situo
La preĝejo situas rande de la historia centro, en la teritorio de la malnova samnoma tombejo, komplete malaperinta kaj okupita de medicinaj institucioj kaj loĝdomoj, en strato Sverdlov kiu ĝis 1922 nomiĝis same kiel la preĝejo.
Tombeja preĝejo
La unua preĝejo estis konstruita laŭ ordono de episkopo de Tobolsko kaj Siberio Varlaam (Petrov) farita la. En la 1830-aj ĝi jam estis tre kaduka, do en 1831 malkonstruita. Sur ĝia loko en 1833 oni ekkonstruis brikan preĝejon kiu estis finita en 1835 kaj konsekrita en 1838.
La preĝejo estis konstruita laŭ dezajno de gubernia arkitekto Pjotr Praman, aprobita de ĉefepiskopo de Tobolsko kaj Siberio Afanasij (Protopopov) la. La konstruado estis financita de titola konsilisto Dmitrij Vojnov, la interiero pagita de lia filo kolegia asesoro Matvej Vojnov. La la novkonstruita brika preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj estis aldonita al la paroĥo de la Kovrofesta preĝejo (poste nomita Elija-preĝejo, nun — la Dipatrina-Kristnaska monaĥejo).
Kantono Santa Cruz (Kalifornio)
La kantono Sankta Kruco aŭ kantono Santa Cruz - angle Santa Cruz County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Uzenice
Uzenice estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Tjumeno)
Tombeja preĝejo
En 1842 la urbo konstruis apud la preĝejo lignan gardejon.
Kantono Santa Cruz (Kalifornio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Uzenice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Al-Assad Nacia Biblioteko
Al-Assad Nacia Biblioteko (مَكْتَبَةُ الْأَسَدِ الْوَطَنِيَّةِ: romanized: Maktabat al-ʾAsad al-Waṭanīyah) estas la nacia biblioteko de Sirio, ankaŭ la laŭleĝa deponeja kaj kopirajta biblioteko. Troviĝita en la ĉefurbo Damasko preteratentanta la Umayyad Kvadrato; ĝi estas nomita honore al Ĥafez al-Assad.
En 1976, la Ministerio de Sirio de Kulturo eldonis oficialan decidon konstrui nacian bibliotekon. Konstruo komencis en 1978 kaj la biblioteko estis kompletigita en novembro 1983 kaj estis malfermita la sekvantan jaron. La misio de la biblioteko estas "kolekti ĉiuj libroj kaj ĉiutagaj aferoj aldone al ĉiuj specoj de literaturo konektita kun nia praula kultura heredaĵo", kaj post kolektado ordigi ĉi tiujn materialojn servi esploristojn kaj scienculojn kaj profiti la historian esploron.
Departementoj
La biblioteko havas plurajn departementojn kiu inkluzivas lekcian halon kaj specialan departementon por blindaj homoj. La departementojde la biblioteko estas kiel sekvas:
Saint-Civran
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Saint-Hilaire-sur-Benaize
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Tjumeno)
Tombeja preĝejo
En 1844 la tombejo de Ĉiuj Sanktuloj estis fermita kiel plena kaj jam troviĝanta ene de la urbo.
La dum reviziado de la suda parto de Tobolska eparĥio la preĝejon vizitis episkopo de Tobolsko kaj Siberio Evsevij (Grozdov). Paroĥanoj petis lin vastigi la preĝejon de Ĉiuj Sanktuloj por krei sur ĝia bazo apartan paroĥon, argumentante ke la Elija-paroĥo iĝis tro granda.
Sovetia periodo
La estis registrita religia komunumo kiu subskribis kun la urba konsilio kontrakton pri luado de la preĝejo de profeto Elija kaj preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj. En marto 1924 paroĥanoj subtenis la pezolucion de la Eparĥia Kunveno pri aliĝo de la Tjumena eparĥio al patriarko Tiĥon. La la komunumo subskribis kontrakton kun la Tjumena Urba Konsilio pri uzado de la preĝejo kaj ĝiaj posedaĵoj.
En la 1930-aj jaroj pluraj klerikoj kaj paroĥanoj estis arestitaj kaj malliberigitaj.
En 1931 ĉefpastro Nikolaj Aleksandroviĉ Protopopov, naskiĝinta en 1867 en Jalutorovsko, kaj servinta en la preĝejo kiel ĉefpastro ekde 1923, estis arestita kaj la kondamnita de la Speciala Kunsido ĉe Kolegio de OGPU al tri jaroj da ekzilo kiel "membro de kontraŭsovetia organizo". La li mortis pro korhalto en la Sverdlovska provinca mallibereja hospitalo. La li estis rehabilitia de la Prokurorejo de Tjumena provinco.
La kadre de la "afero de ekleziuloj" estis kondamnitaj 36 homoj, el kiuj 35 al mortpafado. Inter la ekzekutitoj estis 17 klerikoj, el kiuj 7 servis en la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj: pastroj Lev Kondakov, Aleksandr Turunov, Konstantin Lenkov (Константин Леньков), Miĥail Krasnocvetov, Dioskor Tatiŝĉev, diakono Vladimir Saĵin, pastromonaĥo Miĥail (Ivanov). Pastro Fjodor Roĵdajev estis mortpafita en Tobolsko la.
La estis arestita pastro Ĥariton Ivanoviĉ Pojda (n. 1883), akuzita pri kontraŭrevolucia agitado. Li naskiĝis en Ukrainio, sed estis ekzilita al Joŝkar-Ola, kie en 1929 oni denove arestis lin, akuzis pri kontraŭsovetia agitado kaj kondamnis al 3 jaroj de malliberigo, kiun li pasigis en Viŝeraj koncentrejoj de OGPU. La li estis mortpafita en la malliberejo de Joŝkar-Ola.
De januaro 1934 ĝis 1937 la paroĥestro estis Miĥail Jakovleviĉ Ĥanĵin, kiel la pastro servis Dioskor Tatiŝĉev. En 1934 grupo da subskribintoj plendis ĉe la prezidio de la Tjumena Urba Konsilio pri konduto de pastro Dioskor Tatiŝĉev kaj paroĥestro Miĥail Ĥanĵin, akuzinte ilin je uzurpado de la potenco en la paroĥo kaj ŝtelado de monoferoj. La subskribintoj petis eksigi ilin kaj nomumi kiel pastron Aleksandr Turunov. Eble temis pri adeptoj de la Viva Eklezio, kiuj klopodis tiel okupi plian paroĥon. En marto 1936 iu Maksimov kreis alternativan komunumon el 13 membroj kaj postulis transdoni al ĝi la preĝejon. Li kondutis agreseme, provis rompi diservojn, pro kio estis forkondukita de paroĥestro Ĥanĵin, postulis transdoni al li la posedaĵojn ktp. La Miĥail Ĥanĵin estis arestita kaj akuzita pro kontraŭstaro al reviziado de la preĝejaj posedaĵoj, minacoj kaj perforto. Li estis kondamnita al 3 jaroj de malliberigo, poste la puno estis reduktita ĝis 6 monatoj de devigaj laboroj. Krome li estis devigita pagi imposton je rubloj kaj kiam li malsukcesis plenumi tion pro sia modesta salajro je 100 rubloj, la domo estis konfiskita kaj lia edzino kun du etuloj perdis la hejmon. Sume li trifoje estis arestita kaj poste liberigita. Antaŭ marto 1937 Maksimov jam estis eksigita pro diversaj fiaĵoj. La komunumo tiutempe havis 634 membrojn. La la paroĥanoj petis la Omskan Kultan Komisionon redoni al ĝi la preĝejon kaj proponis doni al Maksimov kaj lia grupo la Elija-preĝejon.
En 1940 la preĝejo estis fermita kaj uzita kiel stokejo ĝis oktobro 1941 (laŭ aliaj fontoj — ĝis fino de 1942). Ĝi ne estis grave damaĝita, nur la kruco estis forigita. Komence de 1942 (laŭ aliaj informoj — fine de 1942) la aŭtoritatoj permesis remalfermon de la preĝejo. Virino, loĝinta apude, rememoris ke la preĝejo malfermiĝis en 1945 kaj ke tiam okazis la unua nupto — edziniĝis Margarita Kuminova, loĝinta en Bolniĉnij strateto. En fabriko Mekanik estis farita nova kruco kaj je Kristnasko ĝi estis instalita (laŭ aliaj informoj — en 1945). Samtempe estis instalita nova ikonostazo, alportita el la fermita preĝejo de Endormiĝa forpaso de Maria en vilaĝo Zavodouspenskoje; ĝi estis blua kun orumaĵoj. Monoferoj de la paroĥanoj dum la Dua mondmilito estis distribuataj por jenaj celoj: la fronto, renovigo de la preĝejo, komuna kandelo, rekonstruo de la Oranta katedralo.
La renaskiĝon de la preĝejo gvidis pastro Aleksandr Siĉugov (Александр Сычугов), poste ĝia ĉefpastro. Kun li servis pastro Nikifor kaj igumeno Ignatij, liberigitaj post reprezalioj en 1942. De 1942 ĝis la 1950-aj jaroj kiel pastro servis Matvej Paĥomov.
En la 1970-aj jaroj ĉe la okcidenta enirejo kun portiko estis alkonstruita nartekso.
La la Tjumena Provinca Plenumkomitato donis al la preĝejo statuson de historia kaj kultura monumento de regiona signifo.
En 1980 estis farita brika alkonstruaĵo kun ĉambro por baptado, vendado de kandeloj, krucoj ktp. Tio estis la unua en Tjumeno baptujo, ebliganta kompletan subakviĝon de la baptato. Nur en 2002 la sekcio pri gardado de monumentoj oficiale konfirmis ke la akonstruaĵo kongruas kun la klasikisma stilo de la preĝejo.
En ligna gardejo en 1980 troviĝis librokontejo, hostiejo, vestolavejo, kantino. Tiutempe la preĝejon frekventis ĉiutage 15-20 homoj, dum religiaj festoj ĝis 500. En 1980 tie okazis 113 baptoj (inkluzive de 17 lernejanoj), 274 sepultaj diservoj kaj 1 nupto. La komunumo havis 19 aktivulojn. En 1983 okazis 35 baptoj kaj 223 sepultaj diservoj. Unufoje semajne oni bakis hostiojn. La preĝejo funkciis ĉiutage krom lundo kaj mardo, de 8-30 ĝis 12-00 kaj de 15-00 ĝis 17-00.
En decembro 1984 en la preĝejo estis 261 ikonoj, el kiuj 60 estis registritaj kiel monumentoj de la malnovrusa arto. De la ĝis tiu dato tri ikonoj estis ŝtelitaj.
En 1986 estis konstruita nova barilo.
Kadre de preparado al la 1000-a datreveno de la kristanigo de Rusio, festis en junio 1988, igumeno Jevtiĥij (Kuroĉkin), frato de la tiama ĉefpastro Miĥail Kuroĉkin, iniciatis riparadon kaj renovigadon. Oni anstataŭigis la tegmenton, instalinte sur la kupolo novajn tamburon kun cepoforma finaĵo (маковка) kaj lignan krucon, tegitan per kupro kaj poste orumitan. En Omsko estis farita nova ikonostazo kaj tiu malnova estis transdonita al la Abalaka vira monaĥejo. Ikonoj estis menditaj en la Aleksejevskoje tombejo (Moskvo), sed pro nekonata kialo ne venis, do oni instalis en la novan ikonostazon tiujn jam haveblajn. El la malnova ikonistazo restis nur ikono de Ĉiuj Sanktuloj, instalita en la sama loko.
Postsovetia periodo
En 1997 en la preĝejo ekfunkciis porinfana dimanĉa lernejo kaj biblioteko. En 1998 aperis infana ĥoruso kaj unuan fojon estis kreita kripo. En 2001 estis konstruita ejo por la porinfana dimanĉa lernejo. En 2004 finiĝis konstruado de aparte staranta sonorilturo, en kiu ekfunkciis junulara centro. La ĉefpastro Andrej Sbitnev konsekris la sonorilojn kaj sekvan tagon ili estis levitaj al la sonorilturo. La naŭ sonoriloj, pezaj 3 ĝis 300 kg, estis aĉetitaj je monoferoj kaj faritaj en la urbo Kamensk-Uralskij. Sur la sonoriloj estas bildigitaj pluraj ikonoj, inkluzive de Dipatrino, Sergio de Radoneĵ kaj Sankta Johano de Tobolsko, je kies memortago la sonoriloj venis al Tjumeno.
Ekde 2002 aperis paroĥaj preĝejoj kaj kapeloj: preĝejo de Katarina el Aleksandrio en vilaĝo Sozonovo (januaro 2000), kapelo de Aleksandro Nevskij ĉe la Tjumena Instituto de Trejnado de Kunlaborantoj de la Ministerio pri internaj aferoj de Rusio (2006), kapelo de Dimitrij Donskoj en placo de Gubkin, Tjumeno (2007).
En 1998 oni dezajnis restaŭradon, en 2008 modifis la projekton kaj la la restaŭrado komenciĝis. Oni aldonis sur balkono ene de la preĝejo ĥorejon, kiu antaŭe situis en eta ejo por paroĥanoj. Oni fortikigis grundon sub la fundamento, faris akvoizoladon, rekreis grundon sub la alkonstruaĵo, restarigis ĝiajn brikajn murojn, fortikigis la kolonojn, plifortigis la ventoladon, anstataŭigis malnovan lignan plankon per kaheloj kun varmigado. Ĉe ambaŭ flankoj de la ikonostazo estis restarigitaj fenestroj kaj pordoj, masonitaj antaŭe. Aperis ramplo kun vokbutono por rulseĝuloj. La murpentraĵoj ne estis restaŭritaj pro malsufiĉa financado, kvankam tia bezono ekzistas. Dum la restaŭrado diservoj okazis en la preĝejo de Simeono en strato Respubliko. La oni instalis kaj konsekris novan kupolon kun kruco anstataŭ la cepoforma kupolo, konstruita en 1989. Fine de januaro 2021 la preĝejo remalfermiĝis post la restaŭrado dum kiu interalie estis remalfermita suda muro, masonita antaŭe. Anstataŭ ligna alkonstruaĵo aperis tiu brika kun kelo. Iuj arkitektoj akre kritikis la restaŭradon, asertante ke ĝi kripligis la originan aspekton de la preĝejo.
Pastroj kaj paroĥestroj
La preĝejo origine ne havis la pastrojn, nur paroĥestron (староста).
Aleksandr Turunov
La pastro Aleksandr Ivanoviĉ Turunov, naskiĝinta en Tjumeno en 1876 kaj pastrigita 22 jarojn aĝa, estis arestita. La akuzo interalie tekstis:
La la enketado estis ĉesigita kaj la pastro liberigita. La li estis arestita denove kaj akuzita pri kontraŭrevolucia agitado, partopreno je kontraŭrevoluciaj kunvenoj kaj alvokado de kredantoj al unuiĝo.
Miĥail Krasnocvetov
Miĥail Grigorjeviĉ Krasnocvetov, naskiĝinta en Kalugo la, en familio de sacerdoto, en 1920 transloĝiĝis kun la familio al vilaĝo Krotovo en Iŝima distrikto, kie li ekservis kiel juĝisto. Post likvido de la posteno kaj eksplodo de la Okcidentsiberia ribelo en 1921, li veturis al Tobolsko kaj petis pastrigi lin. La li estis konsekrita en la Sofia katedralo kiel diakono, la  kiel presbitero kaj estis nomumita pastro je la Ĉielira preĝejo en vilaĝo Maloskarednoje (Iŝima distrikto). En 1924 li estis transigita al la Kovrofesta preĝejo en vilaĝo Aromaŝevo. La li estis arestita pro akuzoj pri "agitado por helpo al internacia burĝaro", sed post unu monato liberigita je skriba promeso pri neforveturo. En 1929 li estis senkulakigita, do lia familio estis forpelita el propra domo. Baldaŭ ankaŭ la Kovrofesta preĝejo estis fermita. Aŭtoritatoj provis varbi lin kiel sekretan denunciston, sed li rifuzis.
La li estis arestita kaj kondamnita al 5 jaroj de malliberigo laŭ artikolo 58-10 (kontraŭsovetia agitado). Lia edzino Maria veturis al Tjumeno por peti liberigon de la edzo, sed rezulte ŝi mem estis malliberigita en februaro 1932. Ŝi troviĝis en arestejo en Tjumeno kaj estis liberigita komence de aŭgusto 1932. En aprilo 1935 Miĥail Krasnocvetov revenis el la Viŝera puntendaro kaj veturis al Tjumeno kie tiu tempo ekloĝis lia familio. En Tjumeno li venis al la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj kaj pro manko de vakaj postenoj estis dungita kiel eksteretata pastro, poste servis kiel psalmisto.
La li estis arestita kaj akuzita pri kontraŭrevolucia agado, kiun li kvazaŭ plenumis ene de sia paroĥo kune kun aliaj paroĥanoj kaj klerikoj kadre de la tiel nomata "afero de ekleziuloj". Estas registritaj du protokoloj de lia pridemandado, datitaj je la kaj la. Grava diferenco inter liaj subskriboj supozigas ke li estis turmentita. En leteroj al la familio li skribis ke li neniam forlasos la pastrecon kiu estas lia destino. La li estis kondamnita al morto. La li estis mortpafita en la terkeloj de NKVD-sidejo en strato Respubliko en Tjumeno. Kadre de la "afero de ekleziuloj estis arestitaj 36 homoj, el kiuj 35 estis mortpafitaj (inkluzive 17 klerikojn) kaj unu malliberigita por 10 jaroj . En 1957 kaj 1989 Miĥail Krasnocvetov estis rehabilitita pri ambaŭ verdiktoj.
La la Sankta Sinodo de la Rusa Ortodoksa Eklezio aldonis lian nomon al la listo de novmartiroj kaj konfesprenantoj de la Rusa Eklezio. La dum liturgio en la katedralo de Kristo Savinto gvidita de patriarko Cirilo la 1-a li estis glorita kiel pastromartiro. Li estas memorata la 29-an de septembrojul / la 12-an de oktobrogreg. Tri liaj filoj iĝis pastroj, servas ankaŭ nepoj kaj pranepoj, iuj el ili okupis altajn postenojn en la eklezio.
Saint-Offenge
ekde la 1-a de januaro 2015 estas komunumo de Francio, konsitanta el la historiaj loĝlokoj Saint-Offenge-Dessous, "suba", kaj  Saint-Offenge-Dessus, "supra". Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Tjumeno)
Miĥail Ĥanĵin
De januaro 1934 ĝis 1937 Miĥail Jakovleviĉ Ĥanĵin estis paroĥestro de la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj.