cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Augustus Dickens
Augustus Newnham DICKENS (10a de novembro 1827 – 4a de oktobro 1866) estis la plej juna frato de angla romanisto Charles Dickens, kaj la inspiro por la plumnomo de Charles kiel 'Boz'.
Fakte la unua kolekto de pecoj de Charles, publikigita en 1836: nome Sketches by Boz uzis Boz kiel familia kromnomo kiun li uzis kiel pseŭdonimo dum kelkaj jaroj. Dickens ŝajne adoptis ĝin el la kromnomo "Moses", kiun li uzis por sia pli juna frato Augustus, laŭ rolulo de la verko de Oliver Goldsmith nome The Vicar of Wakefield. Prononcita de iu kun kataro, "Moses" iĝas "Boses" — poste mallongigita kiel Boz.
En 1845 kaj 1847, Augustus ludis en amatoraj teatraĵoj de Charles Dickens dum plue laboris por komerca entrepreno Chapman & Co. En 1855 li aliĝis al framasonismo.
Jean Fernel
Jean François Fernel  (1497-1558) estis franca kuracisto, erudiciulo, matematikisto kaj astronomo, principe li sin dediĉis al matematiko kaj astronomio, tiam kiam li verkis "Cosmotheoria" (1528), kaj entiu libro li unuafoje registras la longitudon de la Tero. En la Medicino li faris multajn kontribuaĵojn kaj enkondukis la vortojn "fiziologio" kaj "patologio" por priskribi la studon je la funkciado de la korpo kaj kelkaj el ties malsanoj. Li ankaŭ estis la unua kiu priskribis la vertebran kolumnon.
Biografio
Per sia eksterordinara erudicio, li revivigis la studon pri la kuracistoj de la antikva Grekio, oni donis al li grandan reputacion, kaj fine la rangon kiel kuracisto de Henriko la 2-a (1519-1559). Li disvolvis la kuracistan karieron plej sukcese kaj kiam li mortis li lasis grandan riĉaĵon. Li forlasas la katedron de filozofio, eble pro insistoj de sia duonpatro, kaj tute sin dediĉas al Medicino. Li diplomiĝis de la Fakultato de Parizo, en 1530, kaj en 1534 ricevis katedron. Lia granda reputacio donis al li oportunon por trakti je Diane de Poitiers (1500-1566), Henriko la 2-a (1519-1559) kaj Katerino de Mediĉo (1519-1589). En 1556 li perdis sian edzinon, kio kaŭzis al li profundan malĝojon, kaj li mortis du jarojn poste pri hepata malsano kaj estis sepultita en la Preĝejo de Saint-Jacques-de-la-Boucherie, en Parizo.
Laŭ Charles Greene Cumston, en sia Historio pri la Medicino, Fernel estis tute akceptema al la tradicioj de Klaŭdo Galeno (121-216), faris reformojn en la studoj pri la patologio, entenanta la esploron pri la kaŭzoj de la malsanoj kaj ties simptomoj. Kaj ne pasis multe da tempo, kun Hieronymus David Gaubius (1705-1780) kaj Jean Astruc (1684-1766), ke la medicina semiologio trovis sian lokon en la patologio krom la diversaj traktaĵoj skribitaj pri la temo dum la 16-a jarcento.
Kvankam pioniro, Fernel kontraŭas al la nova medicino de Mikaelo Serveto (1511-1553), Paracelsus (1493-1541) kaj Andreas Vesalius (1514-1564), tute reformulita de la klasika Galeno, kie li portis profundajn modifojn al la patologio. Kiel unua instanco, li difinis la malsanon kiel afekcio de la vivantaj korpoj kaj rememorigas ke la malsano afekcias la tutaĵon de la materio. Li ankaŭ faras distingon inter la afekcio de iu malsano kaj la afekcio de la simptomo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Galen_detail.jpg| Klaŭdo Galeno (121-216) Paracelsus.jpg| Paracelsus (1493-1541) DianedePoitiers.jpg| Diane de Poitiers (1500-1566) HenridAlbret16th.jpg| Henriko la 2-a (1503-1555) Michael_Servetus.jpg| Mikaelo Serveto (1511-1553) Melchior van Brauweiler-engraving after van Calcar.jpg| Andreas Vesalius (1514-1564) Catherine-de-medici.jpg| Katerino de Mediĉo (1519-1589) Henry_II_of_France..jpg| Henriko la 2-a (1519-1559) Fehmarn_Stadt-Wappen.png| Christian Calenus (1529-1617) Sainte-Marthe,_Sc%C3%A9vole_de.jpg| Sainte-Marthe (1536-1623) Guillaume de Baillou.jpg| Guillaume de Baillou (1538-1616) Gotha-Wappen.svg| Caspar Hofmann (1572-1648) Jean_Riolan_the_Younger.jpg| Jean Riolan la Juna (1577-1657) Otto_Heurnius.jpg| Otto Heurnius (1577-1652) SS-harvey.jpg| William Harvey (1578-1657) Jean_Astruc_01.jpg| Jean Astruc (1684-1766) Hieronymus-David-Gaub.jpg| Gaubius (1705-1780) Prof._Charles_Scott_Sherrington.jpg| Sherrington (1857-1952) </Gallery>
Inayat Khan
Hazrat Inayat Khan aŭ Inajat Ĥan (naskiĝis la 5-an de julio 1882 en Baroda, Barato, mortis la 5-an de februaro 1927) – hindua mistikulo, muzikisto de hindia klasika muziko, fondinto de Internacia Sufia Ordeno.
Petralia Sottana
Petralia Sottana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alimena, Blufi, Caltanissetta (CL), Castelbuono, Castellana Sicula, Geraci Siculo, Isnello, Marianopoli (CL), Petralia Soprana, Polizzi Generosa, Resuttano (CL), Santa Caterina Villarmosa (CL) kaj Villalba (CL).
Borodino (versaĵo)
"Borodino" (Бородино́) estas ruslingva versaĵo de Miĥail Lermontov, skribita kaj publikigita en 1837. Ĝi estas dediĉita al fama Batalo de Borodino, okazinta la sur Kampo Borodino (Apudmoskvo).
Teksto
Originala varianto kaj esperanta traduko (vidu plenan tekston):
5951 Alicemonet
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomino Alice K. (Babcock) Monet, de la Stacio de Flatsgaff de la Mararmea Observatorio de Usono, iama prezidentino de la dividaĵo pri dinamika astronomio de la American Astronomical Society.
Tripolio
Tripolio (greke Τρίπολης, Tripolis, „Triurbaro“; arabe طرابلس, latinliterigite Tarabulus, dum itala okupado itale Tripolitania kaj tial foje ankaŭ esperantlingve Tripolitanio) estis antikva regiono en la nuntempa ŝtato Libio kaj estas unu el tri historiaj provincegoj de la lando, krom la regiono Cyrenaica oriente kaj Fezano sude. Ĉefurbo de Tripolio estas Tripolo, la nacia ĉefurbo de Libio. La provinco origine nomiĝis "Triurbaro" laŭ la fenicaj kolonioj Oea (pli poste Tripolo), Sabrata kaj Leptis Magna.
Geografio
Tripolio situas en la nordokcidento de Libio kaj kovras areon sude de proksimume 800-kilometra strio borde de la Mediteranea Maro. Okcidente Tripolio limas al Tunizio kaj Alĝerio, sude al la historia provincego Fezano, oriente al la provincego Cyrenaica kaj norde al la Mediteranea Maro. La pejzaĝo plej norde estas marborda ebenaĵo, kaj sude de tio estas montara. Sur areo de 272.090 km² laŭ la stato de 2003 vivis 3 642 999 loĝantoj. Pro la pli sudaj montoj, nuboj venantaj de la norda Mediteranea Maro renkonte de la pli sudaj montoj (ĝis 968 metrojn altaj) perdas signifan kvanton da pluvo, kiu ne nur ĉe la montaj deklivoj, sed ankaŭ en la marborda ebenaĵo ebligas agrikulturon sen penaj irigaciaj sistemoj.
Gravaj ekonomiaj branĉoj krom agrikulturo estas la elterigo de nafto, tanado de ledo kaj produktado de sapo.
La historia provincego Tripolio ampleksas 8 el la 22 distriktoj de Libio:
Religia fanatikismo
Religia fanatikismo, en la medio de adhero al aparta religia kredo aŭ de kredada sistemo, difiniĝas kiel la sinteno de tiu kiu sin rekonas kaj en ĝi identiĝas laŭmaniere ke la ekstera konfeso ekscesas la komunan religian praktikadon kaj/aŭ maltoleras la ĉeeston de alireligie aŭ aliideologie konfesantojn. . Tamen, laŭ la koncepto ateisma-relativisma pri la socio, nenecese tiuj ekscesoj estas esprimitaj per fizikaj agadoj. Tial, taksiĝas, ĉe franĝoj de ateistoj, religia fanatikismo la simplan konvinkon ke la propra kredo estas deponprenanto de la integra vero dum aliaj religioj tute aŭ parte eraras. Laŭ ekstrema senco, ankaŭ la simpla kredago en vero opiniata unika estas, laŭ iuj opiniantoj ke la unika vero kuŝas en la nereligiemo, gesto fanatika.
Tripolio
Loĝantaro
La loĝantaro de Tripolio konsistas ĉefe el araboj kaj arabigitaj berberoj. Ĉefa lingvo estas la araba, sed ankaŭ uzatas berberaj lingvoj.
Religia fanatikismo
La etimologio de la vorto “fanatikismo” – uzata ĉiam laŭsence negativa - resendas al la latina fanaticum, (inspirigo de diaĵo, superekscitiĝo pro la dia potenco) devenanta el “fanum” (templo), voĉo alproksimiganta al “fas” (sanktum). El la etimologio evidentiĝas ke en karakterizo de fanatikismo ludas vejno de frenezo, eĉ se akompanata aŭ eĉ kaŭzata, tamen, de aŭtenta kaj sincera kredo, ĉar la konvinko, aŭ plibone la fido, opiniata inspirita kaj enkorpigita de la diaĵo mem ne povas, por si mem, esti juĝata, de la kredanto, trompa.
Tripolio
Historio
Origine en la regiono loĝis libiaj berberaj triboj. La helena historiisto Herodoto skribis, ke en la 6-a jarcento a.K. en Tripolio vivis la triboj de makoj, gindanoj kaj lotofagoj (Λωτοφάγοι, mitaj "lotusomanĝantoj", ankaŭ menciitaj en la verkaĵo Odiseado de Homero). En la 7-a jarcento a.K. la fenicanoj fondis la koloniojn Oea, Leptis Magna kaj Sabrata, kaj baldaŭ Kartagio transprenis la kontrolon pri ili. Post ties malvenko en la Dua Punika milito (218–201 antaŭ nia erao) la lando en 161 antaŭ nia erao iĝis parto de la pli okcidenta regno Numidio.
Religia fanatikismo
Konsideroj pri la difino
La klasado de faktoj kaj personoj sub la kategorio de religia fanatikismo sin montras operacio intrinseke diskutebla, ĉar la epiteto “fanatika”implicas (negativan) juĝon preskaŭ neeviteble subjektivan aŭ ĉiukaze relativecan, nome dependanta de la historia kaj kultura kunteksto: la normoj kaj la moralo, komune akceptitaj ĉe socio, estas ĝenerale eltiritaj aŭ konscie/nekonscie kontraktitaj kun la precipaj religioj kiuj influis sur la sama socio; tial, laŭ la historiaj kaj geografiaj kuntekstoj, kaj laŭ la vidpunkto de iu moralo aŭ religio dominantaj, povas esti konsiderata “fanatikulo” tiu kiu en malsama socia kaj religia kunteksto tia ne estus.
Tripolio
Historio
Sub romia rego (ekde 46 antaŭ nia erao) la urboj pro floranta agrikulturo kaj la prosperiga transsahara komerco signife ekonomie pliprosperiĝis. Aldoniĝis, ke la urboj dum la rego de la romia imperiestra dinasto de severidoj estis forte pligrandigitaj. Kiam la romia imperio iom post iom disfalis, kaj la regiono estis konkerita fare de la vandaloj, komenciĝis malprosperiĝo de la regiono: Ĉiuj fortikaĵoj devis esti detruitaj, kaj la urboj sekve estis senprotektaj je atakoj de ĉirkaŭaj kamelaj nomadoj. En 535 Tripolio iĝis parto de la bizanca imperio, kaj en 590 iĝis parto de la bizanca vicreĝlando de Kartago, sed jam en 647 kadre de la islama ekspansio iĝis parto de la araba imperio.
Religia fanatikismo
Konsideroj pri la difino
La oftaj kontaktoj inter la diversaj kulturoj en epoko de globaligo, anstataŭ ol uniformigi la “komunan senton”, ŝajnas pliigi la okazojn de konflikto inter la diversaj vidpunktoj.
Ne maleblas, tamen, limigi la arbitrecon de la juĝo pri fanatikismo. Tiucele, oportunas koncentriĝi sur ĝian difinon supre formulitan: la koncepto pri fanatikismo, el si mem, ne kuntrenas la enhavon de religia kredo (kvankam, male, en la etimologio ĝi trovas sian fonton: el fanum... fas...), sed prefere aludas la metodon de ĝia aplikado, nome la karakterizo devenas de la zono de aplikado ne de la religia origino. “Posedata” kaj “frenezigata” de kiu ajn pasio: ĉi-kaze la akcento devas transiris el la objekto al la subjekto. Por objektivigi la juĝon pri fanatikeco necesas, antaŭ ĉio, flankenlasi la “principon” fanatike aktualiĝantan fanatikismon. Per tiu vidpunkto, tial, fanatikismo, do, povas esti, ekzemple, konstatata ankaŭ en tiu kiu aplikas principon laŭ maniero tiom ekscitita ke ĝi estas kontraŭata, nome kun rezultoj kontraŭaj al la celo.
Krome, ĉiam startante el la supra difino, por ke sinteno estus klasita “fanatika” necesas ke ĝi devanas el kredo sincera, alikaze ĝi ne estas fanatika sed nur “ruze direktita” aŭ “ekspluata”.
Tripolio
Historio
Post kiam la armeo de la Reĝlando Hispanio en 1510 okupis la urbon Tripolo, nur en 1551 la barbareskaj piratoj sub la gvido de Turgut Reis helpe de la armeo de la Otomana Imperio sukcesis forpeli la kristanajn hispanianojn. Sekve la regiono estis sub kontrolo de la Otomana Imperio, kvankam la dinastio de karamanlioj (1711–1835) gajnis grandpartan aŭtonomecon. Post la italia-otomana milito de 1911 kaj 1912 kaj la subpremo de la rezisto de la libiaj triboj, Tripolio iĝis kolonio de Italio, kaj miloj da italaj farmistoj estis portitaj al kaj loĝigitaj en la lando. Post la Dua Mondmilito, Tripolio kune kun Fezano kaj Cyrenaica en 1951 akiris ŝtatan sendependecon, kiel reĝlando Libio (ĝis 1969). En 1963 la administra provincego Tripolio malfondiĝis, por fortigi la potencon de la libia centra registaro sub reĝo Idris la 1-a.
Religia fanatikismo
Konsideroj pri la difino
Ekzempliĝu la historia fenomeno de la sankta milito, kaj aparte de la krucmilitoj, kiuj laŭmezure de iliaj kaŭzoj pro motivoj ekstrareligiaj, tipe tiuj komercaj, estis ĝuste “ekspluatanaj”. Ekzemple la 4-a krucmilito konkludiĝis per la konkero kaj sako de Konstantinopolo: se oni antaŭmetas ke tiu krucmilito estis, ekde la komenco, la celo de ĝiaj ĉefoj, malfacilas klasi ĉi tiujn fanatikaj, kaj, fakte, laŭ la principo supre prezentita, ili estas aŭtomate ekskluditaj; fanatikaj estus, male, la simplaj soldatoj kiui, ignorinte la ekspluatan naturon de la krucmilito, estus konvinkitaj pri la justeco kaj neceso ekstermi la batalantojn kontraŭ kristanismo.
Tamen, la restriktiĝo de la taksado pri religia fanatikismo al la aplikado de determinita principo ŝajnas, siavice, tro limigita: fakte, precipe la sanktaj libroj, kaj ĝenerale la principoj kaj normaj asertoj mem, povas ricevi malsamajn valorojn laŭ la historiaj kuntekstoj kaj novaj hermeneŭtikaj metodoj.
La problemo de la interpreto pri la signifo kaj pri la valoro de la sankta libroj (Ekzegezo) enkampigas fundamentismon kaj integrismon: oni povas diri ke la religia fanatikismo devenas el la unuiĝo de fundamentismo kaj integrismo, nome el kunfandiĝo inter la rigida kaj dogmema interpreto pri la sanktaj tekstoj sentolera antaŭ aliaj pozicioj – propra de la unua – kaj la volo igi la derivitan religian ideologion la unika inspira fonto de la socia kaj politika vivo – kiel en la dua.
En la kelkaj lingvaj frazaroj, ankaŭ se nepropre, la tri terminoj (fanatikismo, fundamentismo kaj integrismo, finiĝas por surmetiĝi kaj kunfandiĝi, ĉar ili estas kunigitaj en la atribuo de valoro intrinseke kaj senŝanĝe negativa.
Estante, inter la diversaj religioj, tiu kristana, kaj aparte tiu katolika, la mokpunkto kiun la ateismuloj kaj relatismemuloj sin proponas detrui, tiuj ĉi energie subtenas la ideon laŭ kiu la dogmaj veroj instruataj de la ekleziaj institucioj funkcias kiel bazo sur kiu ekestas fanatikismo.
La damaĝoj de la religia fanatikismo laŭ UNO
Laŭ la Organizo de UNO, diversaj faktoroj, inter kiuj fanatikismo, rasismo, maltolero kaj ksenofobio, estas endanĝerigantaj iujn el la fundamentaj homaj rajtoj specifigitaj en la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, kiujn en la pasintaj dekoj tre malfacile oni akceptis.
Inter la precipaj viktimoj de la religia diskriminacio ŝuldita al religia fanatikismo (eksplicite citita de UNO, sen tamen pri ĝi doni difinon) estas indikaj la virinoj.
Nuntempe (2011) la plejalta nombro de viktimoj pro religia fanatikismo estas diverskonfesiaj kristanoj de diversaj nacioj.
Kompendio de la Kapitalo de Karlo Markso
La Kompendio de la Kapitalo de Karlo Markso de Carlo Cafiero, verko de 1878, liveras la esencon de la analizo farita de Karlo Markso en la Unua Libro de La Kapitalo, pri la kapitalismo - "en kiu ne la produktorimedoj estas je la servo de la laboristo, sed ja la laboristo je la servo de la produktorimedoj".
Destinita al popola publiko, skribita en stilo senbalastigita de la scienca aparato kiu igas foje malfacila la originalan verkon, tiu resumo estis aprobita de Markso mem. La aŭtoro, Carlo Cafiero, itala liberecana komunisto, ne estis disĉiplo de la germana teoriisto, kiun li kontraŭis dum la skismo de la Unua Internacio en 1872.
Enhavo
La antaŭparolo de James Guillaume memorigas pri la irado de Carlo Cafiero kaj la tendencoj, kiuj alfrontiĝis tiam sine de la laborista movado. Kiel aneksaĵo legeblas la korespondado inter Cafiero kaj Markso.
Eksteraj ligiloj
Carlo Cafiero
Julio Anguita
Julio Anguita González (naskiĝis la, mortis la ) estas hispana politikisto kaj instruisto.
Biografio
Unue urbestro de Kordovo de 1979 ĝis 1988, nome la nura komunista urbestro de provinca ĉefurbo dum multaj jardekoj, kio havigis al li la kromnomon de "Kalifo" aŭ "Ruĝa Kalifo"; poste li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Hispanio (PCE) en 1988. Poste li fondis maldekstran koalicion Izquierda Unida ("Unuigita Maldekstro" IU) kies Ĝenerala Kunordiganto li estis el 1989 ĝis 2000.
Li membris en la Deputitara Kongreso de 1989 ĝis 2000. Estis konsiderata unu de la grandaj estroj de la hispana maldekstro, ĉar estre de IU sukcesis atingi 21 sidlokojn kaj superi amplekse du milionojn da voĉdonoj en la ĝeneralaj balotadoj de 1993 kaj 1996. Li membris en la Andaluza Parlamento dum ties du unuaj regotempoj, kaj estis kandidato al la Prezidenteco de la Junta de Andalucía en 1986 estre de la koalicio Izquierda Unida, kiu tiam premieris kiel balota marko atingante 19 sidlokojn.
Li membriĝis en la Komunista Partio de Hispanio (PCE) en 1972, kelkaj jarojn antaŭ la forigo de ties eksterleĝigo. Li rifuzis kiel Ĝenerala Sekretario de la PCE pro sanaj kialoj en 1998, estante sukcedita de Francisco Frutos. En 2000 li malkonsentis pri alproksimigo de IU al PSOE kaj forlasis siajn politikajn postenojn por reveni al sia profesio kiel instruisto. Li emeritiĝis en la lernojaro 2003-2004.
Lia filo, Julio Anguita Parrado, estis ĵurnalisto kiu mortis pafita en Irako en 2003, kiam li akompanis usonan invadintan armeon.
Petrosino
Petrosino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Trapanio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Marsala kaj Mazara del Vallo.
Água Boa (Minas-Ĝerajso)
Água Boa (signifo "akvo bona" en la portugala lingvo, oficiale Município de Água Boa) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Peçanha (esperante: Pesanja). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
La municipo emancipiĝis en 1953.
25488 Figueiredo
25488 Figueiredo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joanne Figueiredo, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Smithtown High School West de Smithtown (Novjorkio).
Don Francisco
Mario Luis Kreutzberger Blumenfeld, populare konata kiel Don Francisco, estas televida prezentisto el Ĉilio. Naskiĝis en Talca la 28-a de decembro 1940. Li estas unu el la plej famuloj de la hispanligva televido, tiun famon li akiris danke al sia televidprogramo Giganta Sabato (Sábado Gigante), elsendata al 44 landoj. Kreinto de multaj solidaraj kampanjoj, lia pleja atingo estis la kreado en Ĉilio de Teletón, kiu estis kampanjo destinita al la junaj handikapuloj kaj ankaŭ estis imitata en aliaj landoj.
Vivo
Filo de Erick Kreutzberger kaj Anna Blumenfeld Neufeld, ambaŭ judoj el Germanio kiuj forfuĝis de la Holokaŭsto antaŭ la Dua mondmilito.
Lia patro, post la naskiĝo de la filo, decidis elmigri al Talca en Santiago de Chile kaj daŭrigi la prosperan negocon kiun li havis kiel tajloro. Dume li kursis la bazan lernejon en la Komunuma Liceo de Ñuñoa, kaj kun tiama timida karaktero, lasis siajn studojn dum mallonga periodo kaj sin dediĉis al laborado en la patra entrepreno. Je la reveno, kun karaktero pli forta kaj disvolvita, eĉ atingis la prezidantecon de lia lerneja kurso.
En la dua jaro de la meza lernejo, forlasas la lernejon por vendi vestaĵojn en aliaj provincoj. Tamen, liaj teatraj talentoj -heredataj de la patrino- igis lin animi la eventojn dum lia libertempo, eĉ aktoris en la Israela Klubo Macabbi, de kiu li estis membro. En tiu ĉi loko naskiĝas la rolulo kiu poste konvertiĝis en Don Francisco kaj tie konatiĝis kun Teresa Muchnick, al kiu edziniĝis kaj havis tri gefilojn; Patricio (komerca inĝeniero), Vivian (televida prezentistino) kaj Francisco (aŭdvida komunikisto).
Post vojaĝo por studado en Usono dum unu jaro, je lia 21 jariĝo decidas ke la televido estos lia kariero. Tiam, tiu amaskomunikilo ĵus komencis la elsendadon en Ĉilio, kaj ĝia disvolviĝo efektiviĝis nur post la realigado en la lando de la Futbala Monda Pokalo de 1962. Danke al la subteno de lia patrino sukcesas eklabori por la Televidkanalo 3 en Ĉilio en la jaro 1962.
Dum la periodo de 1986 al 1992, Kreutzberger konstante devis vojaĝi inter Miami kaj Santiago de Chile, por la prezentado de du versioj de la sama programo. Ekde 1994, decidas ekloĝi en Usono, kaj produkti Giganta Sabato -kiun li forigis la "s"-j de la origina nomo- en la studioj de Univisión en Miami, FL, distribuante ĝis hodiaŭ la programon al diversaj televidkanaloj el 43 landoj.
En majo 2007, Kreutzberger subskribis kontrakton kun Univisión, kiu konsentis pagi lin 12,7 milionojn da usonaj dolaroj ĉiujare pro la prezentado de "Giganta Sabato"; kaj 2,8 milionoj da kromaj dolaroj ĉiujare pro la prezentado de la televidprogramo Don Francisco Presenta.
La televidprogramo eniris la liston de Guinness-libro de rekordoj kiel la programo pri diversaĵoj (Longest Running TV Variety) kun pli da elsenditaj horoj (pli ol 14 mil horoj) dum ĝiaj 40 jaroj da ekzistado.
Sudorienta Usono
Sudorienta Usono estas la orienta parto de Suda Usono, tio estas geografia regiono, sed la Usona Censoficejo ne havigas standardan difinon de iu "Sudorienta" regiono de Usono, kaj la organizoj kiuj bezonas subdividi Usonon estas liberaj difini iun "Sudorientan" regionon kongrue kun siaj necesoj. Tamen, Georgio estas preskaŭ ĉiam inkludita, dum Teksaso preskaŭ neniam, kaj inkludo de aliaj ŝtatoj varias.
Tiuj estas la dek plej grandaj urboj de la Sudorienta Usono laŭ la populacio kalkulita de la Usona Censoficejo en 2006:.
Tiu geografia koncepto ofte konfliktiĝas kun tiuj de Suda Usono kaj kun tiu de Orienta marbordo de Usono, ĉar fakte Sudorienta Usono estas la angulo de ambaŭ. Tamen plej ofte oni konsideras la koncepton de Sudorienta Usono pli proksime al tiu de Suda Usono, tio estas kiel parto de Suda Usono, dum la nocio de Orienta marbordo de Usono estas uzata prefere por la nordaj ŝtatoj, tio estas la Nordorienta Usono.
Simplicissimus (gazeto)
Simplicissimus estis ilustrita, satira germanlingva semajngazeto kiu ekzistis inter 1896 kaj novembro 1944. Ĝin fondis de la eldonist-bibliotekisto Albert Langen en Munkeno en 1896. En ĝi la politikaj kaj sociaj cirkonstancoj primokitis kaj kelkoje la limo de maldeco atingitis; aparte la primoraj kaj prikutimaj priskriboj estas senkompatemaj kaj aŭdacaj.
Ĉefredaktistoj estis Ludwig Thoma (P. Schlemihl), Reinhold Geheeb kaj Julius Linnekogel; la ĉefaj desegnistoj kiuj tre karakterizigis la gazeton estis Thomas Theodor Heine, F. v. Reznicek, Ernst Heilemann, E. Thöny und Bruno Paul.
En la 1.4.1906 la gazeton ekposedis kompanio kun limigita respondeco.
Postmilite ekzistis noveldono de Olaf Iversen inter 1954 kaj 1967.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 18. Leipzig 1909, p. 482, (surrete.)
ISO 3166-2:NF
ISO 3166-2:NF estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Norfolkinsulon. La subaro ISO 3166-2:NF estas malplena. Norfolkinsulo estas ekstera teritorio de Aŭstralio. Ĝia dulitera (alpha-2) kodo laŭ la normo ISO 3166-1 estas NF, kaj neniu ĝia sub-unuo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
27084 Heidilarson
27084 Heidilarson estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heidi Larson, Fakulino de Subteno al la Teleskopoj de la Observatorio Lowell. Ŝi ludas gravan rolon en la bontenon de la rendimento de la Preciza Mararmea Optika Interferometro. Dum sia tempo ĉe Lowell, ŝi plenumis rolojn de Teleskopa Operacianto kaj en publikaj programoj koncernantaj vizitantojn.
5952 Davemonet
5952 Davemonet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo David G. Monet , de la Stacio de Flatsgaff de la Mararmea Observatorio de Usono. Li ricevis la "Premion Newcomb" pro sia disvolvo de programo por diferenca astrometrio per CCD-lumkaptilo de alta precizo.
Distrikto Mecklenburg-Strelitz
La distrikto Mecklenburg-Strelitz ekzistis ĝis la 4-a de septembro 2011. Ekde tiam ĝi estas parto de nova distrikto Meklenburga Lagaro. La sekva teksto ankoraŭ priskribas la historian teritorion:
La Distrikto Mecklenburg-Strelitz (germane: Landkreis) situis en la sudoriento de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio de Germanio. La urbo Neustrelitz estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 2.089 km² loĝis 85.484 homoj; do meznombre 41 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Meklenburgo-Antaŭpomerio la koncerna nombro estis 87, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo Distrikto Mecklenburg-Strelitz estas signita per 5. Najbaraj distriktoj estas okcidente Müritz (6), norde Demmin (2) kaj Orienta Antaŭpomerio (9), nordoriente Uecker-Randow (12), ankaŭ la brandenburgiaj distriktoj Uckermark oriente kaj sudoriente, Oberhavel kaj Ostprignitz-Ruppin. Distrikto Mecklenburg-Strelitz preskaŭ komplete ĉirkaŭis la eksterdistriktan urbon Neubrandenburg.
5144 Akato
5144 Akato estas granda, malhela troja asteroido, orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro". Ĝi havas la plej discentran orbiton el la konataj grandaj jupiteraj trojanoj.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
En la Eneado de Vergilio, Akato estis fidela amiko de Eneo, kun kiu li fuĝis Trojon.
San Javier
San Javier estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas San Javier. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26054.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 492 loĝantojn. El tiuj estis 277 viroj kaj 215 virinoj. La komunumo havas surfacon de 793,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 740 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  509 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 200 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 185 scipovis legi kaj skribi kaj 15 personoj estis analfabetoj. Do 7,5 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 251 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,4 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Piana degli Albanesi
Piana degli Albanesi (Hora e Arbëreshëvet en loka variaĵo de la albana, Chiana en sicilia) estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Altofonte, Monreale kaj Santa Cristina Gela.
Kolonio Güell
La Kolonio Güell [] (Colònia Güell) estas unu de la du domaroj de Santa Coloma de Cervelló, Provinco de Barcelono, Katalunio, Hispanio.
Historio
La Kolonio Güell estis industria kolonio dediĉita al tekstila sektoro. Ĝi ekkonstruiĝis en 1890 laŭ iniciato de la entreprenisto Eusebi Güell, posedanto de la tereno, la antikva bieno Can Soler de la Torre. Güell translokigis tien la industriojn kiujn ili havis en Sants (Barcelono).
Eusebi Güell mendis al Antoni Gaudí la projekton de la Kolonio, kiu disponis el hospitalo, gastejo, lernejo, vendejoj, teatro, kooperativo kaj kapelo, krom la fabrikoj kaj la loĝejoj de la laboristoj, en areo totale de ĉirkaŭ 160 hektaroj. Gaudí faris la planadon de la aro, por kio kunlaboris liaj helpantoj Francesc Berenguer, Joan Rubió kaj Josep Canaleta. Persone li faris la desegnon de la preĝejo, el kiu oni konstruis nur la kripton, ĉar je la morto de la grafo Güell en 1918 liaj filoj abandonis la projekton.
La resto de konstruaĵoj estis farata de la kunlaborantoj de Gaudí: Francesc Berenguer konstruis la Kooperativon (kun Joan Rubió, 1900) kaj la Lernejon (kun sia filo Francesc Berenguer i Bellvehí, 1912-1917); Joan Rubió konstruis diversaajn privatajn domojn, kiaj Ca l'Ordal (1894) kaj Ca l'Espinal (1900); Francesc Berenguer i Bellvehí konstruis siavice la Kulturan Centron Sant Lluís (1915-1917) kaj la Parokejon (1917).
La heredantoj de Eusebi Güell vendis la posedaĵon en 1945 al la familio Bertrand Serra. La industrio tekstila, pro la krizo de la sektoro, estis fermita en 1973.
Situo
Ĝi situas en la municipa teritorio de Santa Coloma de Cervelló sed survoje el Santa Coloma al kvartalo de Ciutat Cooperativa de Sant Boi de Llobregat. Atingeblas per publika transporto per Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya (FGC) el Plaça Espanya de Barcelono je la linioj: S33, S4 kaj S8.
William Harrison Ainsworth
William Harrison AINSWORTH (4a de februaro 1805 – 3a de januaro 1882) estis angla verkisto de historiaj romanoj naskiĝinta ĉe King Street en Manchester. Li trejniĝis kiel advokato, sed la jura profesio ne altiris lin. Dum li finkompletigis siajn studojn de juro en Londono, li renkontiĝis kun la publikigisto John Ebers, tiam administristo de la Her Majesty's Theatre, Haymarket. Ebers ennkondukis Ainsworth en la etosojn de literaturo kaj teatro, kaj al sia filino, kiu iĝis la edzino de Ainsworth.
Lia salono por intelektuloj en Harrow Road estis kunvenejo por grupo en kiu estis Daniel Maclise, Benjamin Disraeli, Edward Bulwer-Lytton, Charles Dickens kaj George Cruikshank.
Rabotilo
Rabotilo estas laborilo por ebenigi, glatigi surfacojn el diversaj materialoj (ligno, plasto, metalo), sed ankaŭ por malgrandigi dimension de fabrikata aĵo.
La rabotiloj de la lignaĵisto konsistas el fusto kun tie fiksita klingo, kiu laŭ rekta movo detranĉas mallarĝajn kaj maldikajn striojn (rabotaĵojn, splitojn) el la prilaborata materialo. La dikon de la detranĉata tavolo oni povas fiksi per alistarigo de la klingo. La agado raboti estas nomata rabotado aŭ raboti.
Laŭ Francisko Azorín raboti estas Ebenigi lignon aŭ metalon per tipa, tranĉanta, ilo. Li indikas etimologion el la antikva germana ra-bozen (for puŝi). Kaj li aldonas la terminojn rabotilo por ilo por raboti, kaj rabotaĵo, por lamenetoj detranĉitaj per rabotilo.
La rabotilo konsistas, krom klingo kaj fusto, el blokadkojno (kiu tenas la klingon) kaj tenilo.
Tipoj de rabotiloj
Oni povas disigi en tri kategorioj:
Maŝinoj
pli detale kun bildoj en Esperanta Bildvortaro
Proverbo
En la ĉiutaga parolo – en multaj landoj – iĝis proverbo: Kie oni rabotas, tie falas ankaŭ la rabotaĵo. Tiel oni aludas pri tio, ke ĉio eble havas ankaŭ malavantaĝojn, kiujn oni ne povas eviti.
Andrea Balázs
Andrea Balázs [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balázs Andrea estas hungara aktoro, voĉoaktoro, prezentisto.
Andrea Balázs naskiĝis la  en Endrőd (nun Gyomaendrőd).
Biografio
Andrea Balázs akiris aktoran diplomon en aktora akademio en Budapeŝto en 2002. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Ildikó Kishonti, Ildikó Hűvösvölgyi, Károly Esztergályos, Viktor Nagy (reĝisoro), György Szakály, Éva Tímár. Post la diplomo ŝi havis rolojn en pluraj malgrandaj teatroj kaj en la ĉefurbo kaj en provinco. Ŝi ofte estas videbla ankaŭ en filmoj kaj pluraj televizioj. Ekde 2017 ŝi instruas ankaŭ en studio. Ŝi havas edzon.
Ernst Stahl
Ernst STAHL (naskiĝinta la en Arnstadt, mortinta samloke la ) estis germana regiona historiisto. La diplomita etnografo estis fonda membro kaj longjara estro de la societo historia Thüringer Geschichtsverein. Li postlasis 13 monografiojn kaj 24 artikolojn pri popol- kaj regionhistoriaj temoj.
Vivo
Stahl originas el malnovaj arnstadt-aj metiistaj familioj, nome de la bakistoj Fischer kaj de la buĉistoj Schuchardt. Tio respeguliĝis i.a. ankaŭ en liaj publicaĵoj de 1995 pri turingiaj manĝadkutimoj, nome: Thüringen - mein Kuchenland kaj Thüringer kennen nicht nur die Bratwurst (pri kukoj kaj nedolĉajoj).
Post la frekvento de la elementa lernejo kaj de la gimnazio li devis soldati en la Dua mondmilito kaj restis ĝis 1949 militkaptisto en Sovetunio. Poste li lernas la metion de sukeraĵisto/tortbakisto.
Studoj
En 1966 Stahl komencis telestudon ĉe la Humboldt-Universitato en Berlino, dum kio li intense okupiĝis pri la folkloraĵoj de Turingio. Sed Stahl ĉiam ankaŭ engaĝiĝis praktike pri tiaj aferoj: li estis ekzemple prezidanto de la scienca helpkomisio pri la flego de turingia folkloro en Erfurto. Ĝis 1977 Stahl ankaŭ estis kantisto de la grupo Thüringer Folkloristen.
Fonto
Unger, Peter: "Ernst Stahl zum 75. Geburtstag", en Aus der Vergangenheit von Arnstadt und Umgebung, kajero 11/2001, p. 186 sekv.
Eksteraj ligiloj
Nekrologeto kun foto de li
Der Guglhupf
Der Guglhupf (laŭvorte: pelvokuko) estis radifonia kabaredo-serio de la aŭstria ORF-kulturkanalo Österreich 1. Ĝi disaŭdigatis inter 1978 kaj junio 2009 - kun interrompoj dumferiaj - ĉiun dimanĉon matene. La ekkonmelodi-teksto meditis pri "pelvokuko estanta artaĵo el pasto kaj vinberoj kun nepre aldonota pinĉaĵo da salo". Krome estas "Gug(e)lhupf" ankaŭ populara nomo de frenezulejo konstruita en Vieno sub la regado de imperiestro Jozefo la 2-a. Ekde la 1.11.2009 la serio ekposteulitis per la elsendoj "Welt Ahoi!".
Fondo kaj karaktero de la serio
Elemento grava estis duobla konferenco (unue inter Bronner kaj Wehle, poste inter Krainer kaj Prikopa) pri aktualaj politikaj temoj, kiujn interrompis pli malpli intelektuale la tro optimisme prijuĝanto (Schönfärber), la vinberoj Gugl kaj Hupf, la citaĵofaristo (Zitatenschleuderer), sinjoro Pfeundl, la konsildonanta onklo (Frageonkel), la laŭŝajna filozofo Klugbeißer, la konsultoto (Consulter), la tirola ambasadoro Anderl Speckknödlinger, la futbalklubfanatikuloj Grüneis kaj Veigerl, doktoro Sigismund kaj aliaj.
Dediĉis sin al politikaj aktualĵoj la altkvalitaj kaj ofte filozofiaj kantoj de Lore Krainer kaj Walter Galla. Aldone kantis ankaŭ la sinjoroj Sobotka kaj Prikopa. Antaŭula elsendo estis ĝis junio 1975 Der Watschenmann kaj la nesukcesaj formatoj Streng vertraulich kaj Ihr Aufguß, bitte.
Ekkonmelodio
La teksto de la impona komenciĝmelodio, kantata de Bronner kaj Wehle, jenas:
Was den Sonntag erst zu einem Sonntag macht, ist der Guglhupf - der Guglhupf:
Wie ein rundes G'sicht, das immer freundlich lacht, ist der Guglhupf - der Guglhupf.
Dieses Kunstwerk aus Teig und Rosinen jedem Österreicher g'fallts. Doch es braucht, um Geschmack zu gewinnen, auch ein kleines bisserl Salz.
Er kommt grad vom Rohr und es ist wichtig, dass er seine Frische nicht verliert … Drum wird jetzt unser Guglhupf brennheiß serviert.
Bruna alpa bovo
Bruna alpa bovo estas tipo de la specio Bos taurus origininta el Svislando. Nun ĝi estas bredata en pluraj lokoj de Eŭropo kaj de Ameriko. Ĝi estas bredata por la lakto, danke al sia jara laktoproduktado de 6000-9000 kilogramoj da lakto.
Schillsdorf
Schillsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bokhorst-Wankendorf, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
32544 Debjaniroy
32544 Debjaniroy estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Debjani Roy, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Bellarmine College Preparatory School de San Jose (Kalifornio).
Biciklovalvo
Biciklovalvo estas aertuba valvo ĉe biciklo. Ĝi estas parto de la aertubo ene de de pneŭo. La valvo zorgas, ke la premita aero aŭ alia gaso en aertubo ne eliĝas el la pneŭo. Ekzistas diversajn tipojn de biciklovalvojn.
Valvotipo
Ekzistas tri bazajn tipojn de biciklovalvoj.
„Sclaverand“-valvo
La Sclaverand“-valvo estis inventita de la frano Etienne Sclaverand, pro tio ĝi ankaŭ nomiĝas franca valvo''.
La „Sclaverand“-valvo similas al la Regina-valvo, kiu ĉefe uziĝas en Italio.
Jallanges
Jallanges estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.
Historio
La unua skriba mencio de Jallanges datiĝas de 1294 kiel Jaulanges. La vilaĝo brulegis en 1880.
Extinct Birds (Rothschild)
Extinct Birds (en Esperanto Formortintaj birdoj, kompleta titolo: Extinct birds : an attempt to unite in one volume a short account of those birds which have become extinct in historical times : that is, within the last six or seven hundred years: to which are added a few which still exist, but are on the verge of extinction) estas libro verkita de Walter Rothschild kiu pritraktas tutmondajn formortintajn kaj rarajn birdojn same kiel hipotezaj formortintaj specioj, kio inkludas birdajn taksonojn kies ekzisto estas bazita nur sur skribaj aŭ parolaj informoj aŭ sur pentraĵoj. La listo de formortintaj birdotaksonoj estas baztaj sur la legado fare de Rothschild de la verko On extinct and vanishing birds publikigita en la Proceedings of the 4th International Ornithological Congress de 1905 en Londono.
Sekvaj aŭtoroj kiaj Errol Fuller estis influitaj de la refernca verko de Rothschild. Fuller publikigis eponiman libron en 1987 kun enkonduko verkita de Miriam Rothschild kaj uzis ankaŭ kolorplatojn el la verko de Rothschild.
Ĉefpoŝtejo de Erfurto
La Ĉefa poŝtejo (germane: Hauptpostamt Erfurt) troviĝas en la urbocentro de Erfurto, (Anger nr. 66-73).
Priskribo
Antaŭe troviĝis tie ĉi mezepokaj domoj kaj eĉ du patriciaj ejoj. En 1612 estis surloke la tiam plej grandaj renesancstila ejo en la urbo, kiun posedis la izatido-komercisto Hiob el Stotternheim. Nur 30 jarojn pli malfrue ĝi brule detruitis.
En la 15-a de novembro 1850 estis vendataj por la unua fojo poŝtmarkoj en Erfurto. De 1882 ĝis 1886 estis konstruita la ĉefa poŝtoficejo de la turingia ĉefurbo, je prominenta loko rekte en la urbocentro sur la Anger-placo. La arkitekto Julius Carl Raschdorff, kiu projektis ankaŭ la Berlinan katedralon, proponis gigantan multalan komplekson kun ne malpli ol tri internaj kortoj, kun neogotika fasado el grejso, klinkero kaj terakoto. La propono estis realigita. La norda konstruĵero estis alkonstruita inter 1905-07 en stilo neovrenesanca laŭ la planoj de la arkitekto Klamodt.
Je la angulo estas impona horloĝturo. La spajro damaĝis per artileria pafado kaj rekonstruiĝis ĝis 1949 en pli modesta stilo.
Ŝanĝoj pro historiaj necesoj
En 1867 la dinastio Thurn und Taxis transdonis la tutan poŝtadministracion en la manojn de la prusa ŝtato. Tio signifis enorman plilarĝiĝon de la ŝtate prizorgota teritorio kaj necesigis la konstruon de novaj poŝtejoj. Tamen ekzistis inter aprilo 1888 kaj marto 1900 privata poŝtoservo en Erfurto, establita fare de la presisto Wilhem Wellendorf (kun 36 poŝtkestoj malplenigataj 6 fojojn potage).
De printempo 2006 ĝis junio 2007 moderniĝis la ejo, kiu intertempe fariĝis multe tro vasta por nura poŝta utiligo. Por plenumi nuntempajn necesojn oni ofertas nun sur ĉ. 13.900 m² spacon por vendejoj kaj oficejoj, de kio 4.508 m² sole en la teretaĝo. Pro tio iĝis kelkaj ŝanĝoj ĉe la fasado.
Júzcar
Júzcar estas municipo hispana de la oriento de la provinco Malago en Andaluzio. Nome ĉe la Valo Genal, kaj estas unu el la vilaĝoj kiuj kunformas la komarkon la Montoĉeno de Arundo.
Ĉefpoŝtejo de Erfurto
Memorigilo
Ĉe la angulo, kie troviĝis iam apoteko, estas memormedaliono por la honoro de la erfurtano Johann Bartholomäus Trommsdorff, kiu estis unu el la plej konataj apotekistoj kaj farmaciistoj siatempe.
Júzcar
Situanta je 623 metroj super la marnivelo, ties loĝantaro estas de 221 loĝantoj (INE 2010. Ili nomiĝas juzcareños.
Limas norde kun la municipo de Arundo; oriente, kun Cartajima kaj Pujerra; sude kun Estepona; kaj okcidente kun la municipoj Jubrique, Faraján y Alpandeire.
Ĝi distas 25 km de Arundo kaj 144 km de Malago.
Historio
La deveno estas berber-araba, pri kio atestas ne nur la nomo de la vilaĝo sed ankaŭ aliaj de proksimaj bienoj. Post la konkero fare de la Katolikaj Gereĝoj la loĝantaro pluestis de moriskoj, tio estas islamanoj perforte konvertitaj al kristanismo, plej ofte nur ŝajne. Pro kio intervenis la Inkvizicio kaj komence de la 17a jarcento estis forpelitaj. Poste venis loĝanoj de ekstere kio estis bazo de la nuna loĝantaro.
En 2011 la vilaĝanoj akceptis farbi siajn domojn blue por allogi vizitantojn okaze de premiero de filmo pri famaj bluaj roluloj de animeo.
Preĝejo Sankta Nikolao (Fertőszentmiklós)
Preĝejo de episkopo Sankta Nikolao estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Fertőszentmiklós.
Historio
Dokumento mencias kirkon en la 13-a jarcento, sed arkeologoj ne trovis restaĵojn. Inter 16-a jarcento-1660 protestantoj uzis la kirkon, poste la turkoj detruis ĝin. Poste pli nova preĝejo konstruiĝis, kiu bruldetruiĝis en 1722. Post 3 jaroj denove preĝejo estis konstruita. En 1859 oni renovigis la preĝejon. En 1935 ĝi estis pligrandigita. La orgeno estis farita en 1942.
Konstruaĵo
La preĝejo havas 3 navojn kaj unu turon. Ekstere estas videblaj 5 skulptaĵoj: 4 anĝeloj kaj Dipatrino. Interne ĉe la ĉefaltaro estas videblaj skulptaĵo pri Dipatrino kun la Sankta Triunuo, apude skulptaĵoj situas pri Johano Baptisto, Sankta Sebastiano, Sankta Nikolao, Sankta Floriano. La predikejo estas origina el la 18-a jarcento, sed ĝi estis translokita al la pli nova preĝejoparto.
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
Águas Formosas
(kio en la portugala signifas "belaj akvoj", oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Mucuri (esperante: Valo de la Rivero Mukurio) kaj en la mikroregiono Nanuque. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
La municipo emancipiĝis en 1938.
Ĉapelo
Ĉapelo estas kapvesto el diversaj pli-malpli malmolaj materialoj kun randaĵo.
La uzo de kapvesto dependas ĝenerale de modo. La ĉapelo en multaj kulturrondoj simbolas, reprezentas socialan staton aŭ apartenon al ia grupo. La ĉapelon surmetas inoj kaj viroj, la junuloj apenaŭ. Ĝi estis, pli frue en la historio, namlhavebla vesto ekster domo.
La vera funkcio de ĉapelo estis la protekto kontraŭ malvarmego aŭ varmego. Hodiaŭ oni uzas tiucele ofte ĉapon, kaptukon aŭ ŝildan ĉapon (basbalan ĉapon).
La ĉapelo perdis sian signifon ekde la 1950-aj jaroj kiel ĝenerala kapvesto, same malaperis la ligitaj ĉapelfaristoj, ĉapelvendejoj, ĉapelskatoloj.
Partoj de vira ĉapelo: ĉapel-verto (supra parto), pren-kaveto (eble), ĉapelrubando, randaĵo, ĉapelranda bordero. Pliaj eblaj partoj de virina ĉapelo: ornamaĵoj kiel pluma duonkufo, duonlonga vualo, pinglo, sativo, birdoplumoj,
Inter la internacie konataj ĉapelportintoj, oni trovas la britan reĝinon Elizabeta la 2-a, kaj la svedan reĝinon Silvia.
Konata "ĉapelevento" estas la ĉevalkonkuro sur la reĝa ĉevalkonkura vego (PIV Supl.) en Ascot, ĉe kiu la ina publiko rivalas kun fantaziriĉaj ĉapelaj kreaĵoj. La viroj surportas plej ofte gravuan cilindron (cilindran ĉapelon, bulĉapelon) al la evento.
Oni distingas interalie:
Leo Weisgerber
Rege al la emfazo de pli malnovaj lingvistoj al formo (speciale al fonologio kaj morfologio), Weisgerber iniciatis tion kion li nomis inhaltbezogene Grammatik ('enhav-rilata gramatiko'). Startinta el studo de tradukproblemoj kaj de koloramnezio, li kontribuis notinde al la teorio ke la lingvo determinas kaj strukturas onian kapton de la realo. Tio estis dekomence influita de la strukturismaj teorioj de Ferdinand de Saussure, sed la teorio de Weisgerber tuj kondukis lin trans la simpla ligigo fare de Saussure de la (lingva) formo al la (semantika) enhavo. Liaj aliaj pruntoj estis el Wilhelm von Humboldt (notinde pro la kompreno, ke lingvodiverseco implicas ankaŭ diversecon de mondorigardoj) kaj Jost Trier (konkurence kun kiu li disvolvis la strukturisman ideon de vorto-fako aŭ de leksika kampo).
ISO 3166-2:CX
ISO 3166-2:CX estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Kristnaskinsulon. La subaro ISO 3166-2:CX estas malplena. Kristnaskinsulo estas ekstera teritorio de Aŭstralio. Ĝia dulitera (alpha-2) kodo laŭ la normo ISO 3166-1 estas CX, kaj neniu ĝia sub-unuo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
2013 Tucapel
2013 Tucapel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres sur kliŝoj prenitaj de la franca astronomo Jean-Marc Petit, elde la observatorio de Cerro el Roble, sur la monto Cerro el Roble.
Nomo
Ĝia nomo memorigas pri la Batalo ĉe Tucapel, kie la Mapuĉoj venkis la hispanajn koloniantojn.
Distrikto Uecker-Randow
La distrikto Uecker-Randow ekzistis ĝis la 4-a de septembro 2011. Ekde tiam ĝi estas parto de nova distrikto Antaŭpomerio-Greifswald. La sekva teksto ankoraŭ priskribas la historian teritorion:
Femuro
Femuro estas la parto de la homa malsupra membro, kiu etendiĝas de kokso ĝis genuo. Tiu vorto devenas de Latino (femur (TA)), kiel la plejmulto el la Esperanta anatomia terminaro.