cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Migdallakto
Ĝi ellaboriĝas tre simple, per muelado de la migdaloj tre fajne kaj la aldono de akvo, filtrante la solidaĵon post la pistado. Eblas fari ĝin hejme.
Béla Korda
KORDA Béla estis hungara verkisto, redaktoro naskita en Koloĵvaro la 27-an de marto 1893 kaj mortinta en Oradea en 1925.
Kariero
Korda Béla estis privatoficisto, kunlaborinto de gazeto Nagyvárad (1915) interna kunlaborinto de Nagyváradi Napló. En 1923 li aliĝis ankaŭ al redaktado de revuo Aurora. Li estis ano de la Szigligeti Társaság.
Seebach
Seebach en la germana lingvo signifas lago-rivereto. Ĝi estas ofta geografia nomo en germanlingvaj regionoj. Ekzemploj:
Faktoro de povumo
La faktoro de povumo estas karakteriza grando de elektra ricevilo.
Ĝi egalas al la kvociento de la aktiva povumo transdonita al la ricevilo per la ŝajna povumo. La valoro de \lambda estas ĉiam inter 0 kaj 1.
Se la kurento kaj la tensio estas sinusaj funkcioj de la tempo, la faktoro de povumo egalas al la kosinuso de la angulo de defaziĝo inter la kurento kaj la tensio.
Graveco de la faktoro de povumo por la provizentreprenoj
La elektraj provizentreprenoj fakturas ĝenerale la transdonitan energion kiu dependas de la aktiva povumo. La mezuro estas realigita en la punkto de konsumo. La perdoj en la linioj  dependas de la kurentintenso kiu fluas al la konsumantoj kaj produktas la perdojn pro la ĵula efiko. Se la faktoro de povumo de la instalaĵo estas malgranda, fluas multe da kurento sed la efika povumo kaj sekve la transdonita kaj mezurita energio, estas malgranda. Pro tio, por la grandaj konsumantoj multaj provizentreprenoj postulas, ke la faktoro de povumo de ĝiaj instalaĵoj estu minimume egala al 0,9. Alifoje estas aparte fakturata ankaŭ la energio kaŭzita de la blinda povumo.
Antal Günther
Antal Günther [gunter], laŭ hungarlingve kutima nomordo Günther Antal estis hungara politikisto, ĵurnalisto, ministro, parlamentano, juristo.
Antal Günther naskiĝis la  1847 en Székesfehérvár. Li mortis la 1920 en Budapeŝto.
Biografio
Antal Günther lernis komence en sia naskiĝurbo, poste ĉe piaristoj en Pest (urbo). En 1865 li ekinstruis en Nagykanizsa. Post 3 jaroj li vojaĝis en Eŭropo. Inter 1869 kaj 1893 li havis postenon en la parlamenta administrado, dume li advokatiĝis en 1874. Ekde 1871 li estis ankaŭ ĵurnalisto. Inter 1901 kaj 1909 li estis parlamenta deputito. En 1906 li iĝis subministro, inter 1907 kaj 1909 li estis ministro pri justico. Li estis ankaŭ membro de la senato.
Bottrop
Geografia situo
La urbo Bottrop situas sur la ondeskaj branĉoj de la Recklinghausen-a [reklinghaŭzen] terdorso tuj norde de la rivero Emscher [emŝer] je la suda rando de la naturparko Hohe Mark. La Rhein-Herne-Kanalo formas la sudan urbolimon al Essen [esn]. Paralele al tiu, nur 100 metrojn pli norde fluas la Emscher eloriente okcidenten. La rivereto Boye [boje] fontas norde de la arbaro Grafenwald [grafnvalt / grafarbaro], formas sur valpeco la urbolimon al Gladbeck [glatbek] kaj fine direkas sin suden, por esti pumpata supren (!) en la Emscher; grandparto de la Boye kaj ties alfluoj ankoraŭ estas kondukataj kiel poluakva kanaleto en malfermaj betonŝeloj. Ĉitempe okazas elspeziga renaturigo de la Boye-sistemo fare de la Emschergenossenschaft. Laŭ federacilanda planado Bottrop konsideratas "mezcentro".
Urboteritorio
La totala areo de la urboteritorio sumiĝas je ĉ. 101 kvadratkilometroj. La maksimuma etendiĝo norde-suden situas je 17 kilometroj oriente-okcidenten je 9 kilometroj. La plej alta loko de la urboteritorio situas je 78 m, la plej malalta je 26 m super normalnulo (NN).
La urboteritorio de Bottrop konsistas el la 3 urbdistriktoj  meza Bottrop, suda Bottrop kaj Bottrop-Kirchhellen [kirĥeln']. En ĉiu urbdistrikto estas distrikta konsilantaro, gvidata de distriktestro. Krom la urb
Por statistikaj celoj Bottrop krome estas subdividita en jenajn  statistikajn distriktojn (kun oficaj numeroj):
11 malnova urbo, 12 nord-oriento, 13 sud-okcidento, 21 Fuhlenbrock-erikejo, 22 Fuhlenbrock-arbaro, 31 urba arbaro, 32 Eigen, 41 norda Batenbrock, 42 suda Batenbrock, 51 Boy, 52 Welheim, 61 Ebel/Welheimer Mark, 62 sudo, 71 meza Kirchhellen, 72 suda Kirchhellen/Grafenwald, 73 sudokcidenta Kirchhellen, 74 nordorienta Kirchhellen
Najbarkomunumoj/-urboj
La urbo Bottrop limitas norde al la komunumo Schermbeck en la distrikto Wesel samkiel al la urbo Dorsten kaj oriente al la urbo Gladbeck, ambaŭ en la distrikto Recklinghausen, sude al la eksterdistrikta urbo Asindo, okcidente al la eksterdistrikta urbo Oberhausen kaj la urbo Dinslaken samkiel al la komunumo Hünxe, ambaŭ en la distrikto Wesel.
Historio
Dum la Dua Mondmilito en Bottrop estas atakataj celoj kiel la iama kemiuzino Hülswerke, kie hodiaŭ staras granda filio de la meblomagazeno Ostermann. Hülswerke estas grava celo, ĉar tie oni produktis dizeloleon el karbo por la milito. Entute mortas dummilite ĉ. 300 homoj en Bottrop.
1953 la nombro de loĝantoj transpaŝas la -an limon, Bottrop estas grandurbo estigas memstara ofico).
Evoluo de la loĝantonombroj
Dum pluraj jarcentoj Bottrop estis malgranda vilaĝo ede kelkcent loĝantoj. Nur komence de la 19-a jarcento komencis forta kresko de la loĝantaro. En 1800 Bottrop havis ĉ. 2.000 loĝantoj, cent jaroj poste estis jam 25.000. Ĝis 1911 tiu nombro duobliĝis je 50.000. En 1953 la loĝantonombro transpaŝis la 100.000an limon, tiel ke Bottrop iĝis grandurbo.
La 1-an de januaro 1975 la loĝantonombro atingis historian supron kun 198.972, kiam la landaj parlamento kaj registaro enkomunigis Gladbeck (1974: 81.868 loĝantoj) kaj Kirchhellen (1974: 14759 loĝantoj) al Bottrop. La 1-an de julio 1976 Gladbeck estis elkomunumigata.
Jen tabelo montranta la nombro de loĝantoj laŭ la respektiva teritoria amplekso. Ĝis 1833 plejofte temas pri taksadoj, poste pri rezultaĵoj el popolcensoj (¹) aŭ oficaj kompletigoj de la koncernaj statistikoficejoj resp. de la urbadministrado mem.
¹ rezulto de popolcenso
² Ekde la 1-a  de januaro 1975 ĝis 30a   de junio 1976 Gladbeck apartenis al Bottrop
Religioj
Ekde la komenco Bottrop apartenis al la ĉefepiskopejo Kolonjo kaj estis submetita unue al la ĉefdiakonejo Dortmund (ĝis 1612) kaj poste al la dekanejo Feŭdo Recklinghausen. La politika aparteneco al la feŭdo Recklinghausen kaj per tio al la princelekta lando Kolonjo kaŭzis, ke ĉi tie la reformacio ne povis ekradiki. Tial Bottrop dum jarcentoj restis katolika komunumo. La ununura paroka preĝejo de la loko estis St. Cyriakus. Post la transiro al Prusio (1815) ankaŭ la ekleziaj strukturoj estis novreguligataj. Ekz. la paroko en 1821 transiris al la episkopejo Monastero. La rapida kresko de la komunumo sekvigis novkonstruadon de pli granda St. Cyriakuspreĝejo en 1861/62. Ekde 1864 la paroko apartenis al la dekanejo Dorsten. Ĝis 1919 ekestis 5 pliaj katolikaj preĝejoj, St. Johano (1898), Jesua Koro (1902), St. Miĥaelo, Nia Kara Sinjorino kaj St. Jozefo (1915/1919). Jam en 1905 la paroko St. Cyriakus estis dispartigitaj al la novaj preĝejoj kaj en 1916 Bottrop iĝis sidejo de aparta dekanejo ene de la episkopejo Monastero. Pliaj katolikaj preĝejoj sur la urboteritorio estas St. Ludgero en Fuhlenbrock (1929), Sankta Kruco (1955-57 kun fenestroj de Georg Meistermann), St. Johano Kirchhellen (13-a jarcento, novkonstruo post brulego 1917), Libori-Kapelo (1751) kaj St. Ĉieliro de Maria Feldhausen (1882). En 1958 la dekanejo Bottrop kun siaj 18 parokoj venis al la novfondita episkopejo Essen. Ĉitempe (2006) okazas ampleksa novorganizado de la parokoj. La katolikoj de la vilaĝo Kirchhellen enprenata al la komunumo Bottrop en 1975 ankoraŭ nuntempe apartenas al la dekanejo Dorsten ene de la distrikta dekanejo Recklinghausen de la episkopejo Monastero.
Sekve de la forta kreskado de la urbo en la 19-a jarcento ankaŭ protestantoj ekloĝis en Bottrop. Ili fondis meze de la jarcento sian propran eklezian komunumon kaj konstruis en 1884 la unuan evangelian preĝejon, la Martin-preĝejo. La eklezia komunumo apartenis al la eklezia distrikto Recklinghausen. Ĝis 1960 en Bottrop ekzistis nur unu evangelia eklezia komunumo, sed pluraj komunumdistriktoj. Poste la eklezia komunumo estis separata en 5 memstarajn komunumojn (Altstadt, Boy-Welheim, Batenbrock, Eigen, Fuhlenbrock), kiuj formas la ligon de evangeliaj ekleziaj komunumoj en Bottrop. Al tiu ligo en 1979 ankaŭ aliĝis la eklezia komunumo Kirchhellen kiel 6-a komunumo. Hodiaŭ ĉiuj ekleziaj komunumoj de la urbo apartenas al la eklezia distrikto Gladbeck/Bottrop/Dorsten ene de la evangelia eklezio de Vestfalio.
Krom la evangeliaj kaj katolikaj komunumoj en Bottrop ankaŭ ekzistas diversaj liberaj eklezioj, inter ili evangelia-libereklezia komunumo (baptistoj) kaj libera evangelia komunumo. Troviĝas ankaŭ kirko de la Prakatolika Eklezio, kiu utiligas la kapelon de la malnova malsanulejo ĉe la Kreuzkamp, kaj de la Novapostola Eklezio.
Politiko
Kun la urborajto de 1919 en Bottrop estis enkondukata la urbestra konstitucio kun urbestro je la pinto. Tiu ĉi portas ekde la eksterdistrikteco en 1921 la titolon „ĉefurbestro“. Dum la nazia epoko la ĉefurbestro estis ordonata de la NSDAP. Post la Dua Mondmilito la militregistaro de la zono de postmilita Germanio okupita de Britio instalis novan ĉefurbestron. Plue ĝi instalis en 1946 komunuman konstitucion laŭ Brita modelo. Laŭ tiu ekzistis elektita „urbokonsilantaro“, kies membrojn oni nomas „urbodeputitoj". Komence la konsilantaro elektis el inter siaj membroj la ĉefurbestron kiel prezidanto kaj reprezentanto de la urbo, kiu aktivis honorofice. Plue la konsilantaro ankaŭ elektis ekde 1946 ĉefofican urbodirektoron kiel estro de la urba administracio. En 1995 oni ĉesigis la duoblestraron en la urbadministracio. Ekde tiam nur ekzistas fofica ĉefurbestro. Tiu ĉi samtempe estas prezidanto de la konsilantaro kaj estro de la urba administracio. La unua rekta balotado de ĉefurbestro okazis en 1999.
Fervoja kaj aŭtobusa trafiko
En la fervoja persontrafiko la ĉefstacidomo Bottrop, la stacidomoj Bottrop-Boy kaj Bottrop-Vonderort ĉe la linio Hamm-Osterfeld kaj Feldhausen ĉe la linio al Dorsten estas servataj per la RegionalExpress "Der Borkener" (RE 14), la Regionalbahn "Der Dorstener" (RB 44) kaj la S-Bahn-Linie 9. Efektivigata estas la fervoja persontrafiko je mallonga distanco fare de la DB Regio NRW kaj la Prignitzer Eisenbahn GmbH.
Por la varotransporto ekzistas fervojlinio de Wanne-Eickel trans Bottrop Süd al Oberhausen-Osterfeld.
La publikan perstratan persontrafikon je mallonga distanco entreprenas precipe aŭtobusoj de la Vestischen Straßenbahnen GmbH. Tiu ĉi trafiksocieto ja portas la nomon „Straßenbahn“ [tramo] en sia nomo, ekde 1982 ĝi tamen movigas nur aŭtobusliniojn. Pluaj aŭtobusliniojn proponas la Stadtwerke Oberhausen (Stoag), la Essener Verkehrs-AG (EVAG) kaj la Busverkehr Rheinland (BVR).
Stratoj
Bottrop estas alligita per la aŭtoŝoseoj A 2, A 31 kaj A 42 al la Germana aŭtoŝosereto. Krome la aŭtostrato B224 kondukanta de Essen al Dorsten tanĝas Bottrop.
Rezidaj entreprenoj
Bottrop estas unu el la lastaj urboj de la Ruhr-regiono, en kiu ekzistas ankoraŭ aktiva karbominejo, nome Prosper-Haniel. Al tiu apartenas la koaksigejo Prosper en la sudo de la urbo. En Kirchhellen oni elminigas kvarcgravelon, lige al la muldilsablominado de la 19-a jarcento. Ekonomian esencon tamen havas diversaj mezklasaj entreprenoj, speciale entreprenoj por pakado kaj logistiko, industriarmaturoj, pordoj kaj kuirejoj, lumiloj kaj lumefektoj, ĝardena kaj pejzaĝa konstruado, eldonado kaj nutraĵoj samkiel aŭtoakcesoraĵoj. Ekde jaroj Bottrop alfrontas la strukturŝanĝiĝon de sia ekonomio.
Amaskomunikiloj
Pri lokaj okazintaĵoj raportas la "Westdeutsche Allgemeine Zeitung (WAZ)" (ekde 1948), ties senpaga filialgazeto "Stadtspiegel Bottrop" (ekde 1980) samkiel la loka radio por Bottrop, Gladbeck und Gelsenkirchen, Radio Emscher Lippe (REL;pleparte dependa de la lando radio WDR, (ekde 1990). La "Ruhr-Nachrichten" ĉesis sian aperadon en Bottrop pro la fakte jam ekzista monopolo de WAZ la 31-an de marto 2006. Por la urboparto Kirchhellen ekde tiam aperas paĝo kun reportaĵoj el Kirchhellen, Bottrop kaj Gladbeck en la "Dorstener Zeitung", kiel tie nomiĝas la eldono de "Ruhr-Nachrichten". Ekde August 2006 en Bottrop aperas la nova semajngazeto "Mittendrin!"
Klerigo
La urbo Bottrop disponas pri filialo de la teleuniversitato Hagen samkiel pri popola altlernejo kun grandurba oferto. Krome ekzistas urba muziklernejo kun klasikaj koruso kaj orkestro, sed ankaŭ kun la jazorkestro Bebot, kiun direktas la alttalentita kaj vaste kvalifikita saksofonisto, komponisto kaj direktisto Akselo Knappmeyer. Bedaŭrinde la urbestraro volas malfermi tiun ensemblojn nur pro ŝpari la espezojn! Krome la urbo havas pro sia funkcio kiel supra centro ampleksan spektron de ĝenerale klerigaj lernejoj..
Gravaj personoj naskintaj en Bottrop
Jenaj personoj naskiĝis en Bottrop:
Esperanto en la Regiono
Inter la 27-a de decembro 1958 kaj la 3-a de januaro 1959 la 2-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Bottrop kaj pritraktis la temon "Unuiĝintaj Nacioj".
En Essen ekszistas ekde la 9-a de januaro 2004 la Esperanto-Grupo Essen (EGE) kun nun pli ol 20 membroj. Ĝi invitas al renkontiĝoj ĉiun duan ĵaŭdon monate en la kulturdomo Grend, Westfalenstr. 311 en 45276 Essen-Steele, kaj ĉiun kvaran ĵaŭdon monate esperantoparolantoj kunvenas en la Kulturzentrum Bahnhof Langendreer, Wallbaumweg 108 en 44894 Bochum, jen en la kinokafejo (Kino Endstation), jen en la restoracio (Gastronomie).
Kontakto
Prezidanto estas ekde 2007 Ludger Schméink. Li estas atingebla per la esperantlingva paĝo ĉe EsperantoLand
Batalo de Maktano
La Batalo de Maktano (en cebua Gubat sa Mactan; en filipina Labanan sa Mactan; en hispana: Batalla de Mactán) okazis en Filipinoj la 27an de aprilo 1521, antaŭ la hispana koloniigo. La militistoj de Lapu-Lapu, nome indiĝena estro de la insulo Mactan (Maktano), venkis super la hispanaj fortoj estritaj de la komandanto Ferdinando Magelano, kiu estis mortigita dum la batalo.
Seeburg
Seeburg havas diversajn signifojn:
Maria Ohisalo
Maria Karoliina Ohisalo (naskiĝinta la en Helsinki) estas finna politikisto. Ŝi estas ministro pri internaj aferoj ekde la jaro 2019, prezidanto de sia partio Verda Ligo ekde sama jaro kaj membro de la Finnlanda parlamento ekde 2009.
Ŝi suferis tre malriĉajn unuajn jarojn kaj praktikis sportojn ekde juneco. Ŝi studis sociologion.
Furfurila valerato
Furfurila valerato aŭ  C10H14O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la valerata acido kaj furfurila alkoholo. Furfurila valerato estas senkolora likvaĵo kun odoro je tromaturita frukto uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Furfurila valerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Furfurila valerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
21589 Rafes
21589 Rafes estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Courtney Anne Rafes, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Northwest High School en Justin (Teksaso, Usono).
Hilary Swank
Hilary Ann SWANK (30-an de julio 1974 en Lincoln/Nebraska) estas usona aktorino.Ŝi estis kapabla naĝisto en Vaŝingtonio kiel dekjaraĝulo kaj ankaŭ partoprenis eĉ junularan Olimpian ludon. Ŝi agadis ankaŭ en la loka teatra rondo, en aĝo de 16 jaroj translokiĝis al Hollywood, kie ŝi aperis en televidaj serioj, interalie en Buffy, la vampirmurdisto.
Ŝi komencis la karieron en la filmo Karate Kid IV (1994). Tri jarojn poste ŝi ludis en Beverly Hills 90210 dum 16 partoj de la serio.
Novan sukceson portis al ŝi la filmo Miliondolara bebi' kun Clint Eastwood.
Iselsberg-Stronach
Iselsberg-Stronach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Fine de en la komunumo vivis.
Omego (apartigilo)
La greka litero Ω (omego) havas plurajn signofojn. Bonvolu elekti.
La granda litero Ω uzatas kiel simbolo por:
La malgranda litero ω uzatas kiel simbolo (formula signo) por:
Pliaj nomumoj, en kiuj aperas la formoj Omega/OMEGA:
Ina sekso
La ina sekso (malofte ankaŭ femala sekso aŭ femina sekso) estas en la duseksa generado la sekso, kiu disponas la pli grandajn gametojn, ĉe animaloj (kaj homoj) nomataj ovoĉeloj. Tiuj koncipiĝas pere de la pli malgrandaj gametoj (spermatozooj) de la vira sekso, por ke ekestu ido.
Ĉe homoj virineco estas difinita per multaj biologaj kaj sociaj faktoroj. La biologiaj inaj signoj de homoj estas:
Ĉe bestoj ekzistas diversaj meĥanismoj, kiuj generas la sekson de individuo: La viraj abeloj generiĝas el nekoncepciaj ovoj, la inaj el ja koncepciaj. Ĉe kelkaj krokodilspecioj kaj aliaj reptilioj la sekso decidiĝas laŭ la temperaturo, per kiu la ovoj elkoviĝas. Ĉe birdoj la virseksuloj havas du egalajn seksajn kromosomojn, kaj la inaj birdoj diferancajn. La duseksa generado evoluis kelkajn fojojn sendepende.
La ina sekso ofte signiĝas per ♀, la stiligita spegulo de la diino Venuso.
Katsina
[kaCIna] estas grandurbo, (antaŭe urboŝtato), ĉefurbo de subŝtato same nomata Kacina kaj universitata urbo en Niĝerio.
Geografio
situas en la norda sekcio de la lando proksime de Niĝero. Maradi situas 81, Kano (urbo) 141, Gusau 142, Sokoto 250 km.
Ekonomio
estas centro de agroregiono produktante arakidojn, kotonojn, felojn, miliojn. La urbo havas muelejojn por produktado de arakidoleojn. La loĝantaro apartenas al la fulboj kaj haŭsoj. Ili sekvas la islaman religion.
Klimato
situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 19 kaj 33 °C. Inter aprilo-junio estas granda varmo, en decembro regas "malvarmo" kun 19 °C. Jare pluvas po 690 mm. Inter oktobro-aprilo ne pluvas, la pluvo kulminas en aŭgusto.
Trafiko
El vojoj kuras al Kano, Gusau kaj Niĝero.
Monumento Ames
La urbo Sherman kreskiĝis ĉirkaŭ ĝi, sed tiam Union Pacific movis siajn relojn suden, lasante Sherman kiel fantoma urbo.
Oliver servis kiel prezidanto de Union Pacific Railroad el 1866 ĝis 1871, dum Oakes, usona reprezentanto el Masaĉuseco, asertis preskaŭ-totalan kontrolon de ties konstruado. En 1873, esploristoj implikis Oakes en fraŭdo asocia kun la financado de la fervojo. La Kongreso sekve cenzuris Oakes, kiu rezignis en 1873 kaj mutis tuj poste.
John Atkinson Hobson
John Atkinson Hobson (komune konata kiel John A. Hobson aŭ J. A. Hobson; 6a de julio 1858 – 1a de aprilo 1940), estis angla ekonomikisto kaj kritikisto de imperiismo, amplekse populara kiel preleganto kaj verkisto.
Zuzana Čaputová
Zuzana ČAPUTOVÁ (naskiĝis kiel Zuzana STRAPÁKOVÁ la 21-an de junio 1973 en Bratislavo) estas slovaka politikisto, advokato kaj aktivulo. Ŝi estos la unua ina prezidanto kaj ankaŭ la plej juna prezidanto en la historio de Slovakio. Ŝi engaĝiĝis pri ekologio, samseksemulaj rajtoj kaj kontraŭ korupto.
341 Kalifornio
341 Kalifornio estas malgranda, rimarkinde hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la 25-an de septembro 1892.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la usona ŝtato de Kalifornio.
Innervillgraten
Innervillgraten estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Fine de en la komunumo vivis.
Virrevuo
Kerna elemento de la virrevuo estas la erotikaj prezentoj de virinoj en formo de nudfotoj.
Plua enhavo estas ĵurnalista artikolo kiel intervjuoj kun prominentaj parolpartneroj.
Konataj virrevuoj estas interalie
Juha Sipilä
Juha SIPILÄ (naskiĝinta la en Veteli) estas finna politikisto. Li estas membro de finna parlamento ekde la jaro 2011. En la jaro 2015 Sipilä estis prezidanto de parlamento de Finnlando kaj 2015–2019 ĉefministro de Finnlando. Li estis prezidanto de sia partio Finnlanda Centro 9.6.2012–7.9.2019. Pri sia religio li estas orienta lestadiano.
Virrevuo
Temoj
La tema tereno ampleksas la tipajn "virajn temojn" kiel aŭtoj, virinoj kaj sporto, de sano, societo ĝis aspekto kaj eĉ kosmetiko, kio cetere estas virina temo.
membildo
La membildo de la viroj - kion komunikas la virrevuo - ĝenerale estas la sukcesa, bonaspekta, sana kaj sekse aktiva fin-dudekaĝulo.
Banteux
Banteux estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 364 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Banteux situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Emile Lefebvre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Banteux apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
(136926) 1998 MY
(136926) 1998 MY estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,30192 astronomia unuo, tie estas 45,167 milionoj da km.
Seedorf
Seedorf en la germana lingvo signifas lagovilaĝo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Torbern Bergman
Torbern Olof Bergman (1735-1784) (* Låstad, Västergötland, en la 20-a de marto 1735 - Medevi, en la 8-a de julio 1784) estis sveda kemiisto kaj mineralogo, kiu unue apartigis la du grandajn klasojn: t. e., la organikajn kaj neorganikajn komponaĵojn.
Nacia Naturrezervejo Cabo Rojo
Nacia Naturrezervejo Cabo Rojo (aŭ Ruĝa Kabo) situas en plej sudokcidenta pinto de Porto-Riko en la municipo Cabo Rojo. Ĝi estis starigita en 1974, kiam parto de la tero estis ricevita de Central Intelligence Agency. La rezervejo de 7,43 km² estas grava rifuĝeja habitato por multaj indiĝenaj birdospecioj inklude la endanĝeritan specion Flavŝultra agelajo konata ankaŭ kiel La Mariquita de Puerto Rico aŭ Capitán (Kapitano). Multaj birdoj ripozas aŭ rifuĝiĝas tie dum migrado inter Norda kaj Sudameriko.
Torbern Bergman
Li studis en la Universitato de Upsalo kaj doktoriĝis en 1758. Lia kontribuado estis ĉefe por la fiziko, astronomio, geologio kaj mineralogio. Li studis fizikon kaj matematikon antaŭ ol fariĝi profesoro pri kemio kaj metalurgio, kariero kiun li konservis ĝis sia vivofino.
La torbernito ricevis sian nomon laŭ Torbern Olof Bergman.
Biografio
Li estis profesoro de Carl Wilhelm Scheele kiu ĉiam apogis lin kaj ebligis al li fariĝi membro de la Reĝa Akademio de Sciencoj de Svedio, en la 25-a de aprilo 1765. Li respondecis pri pluraj gravaj malkovroj, same kiel tiu de la fiksa aero (karbonata acido), de la okzalata acido, de la hepata gaso (aŭ hidrogena sulfito). Li reformis la mineralogion surbaze de la kemia komponaĵo de la korpoj, kaj estis la unua kiu observis la konstantan geometrian formon de la kristaloj rilate al la naturo de ĉia substanco.
Li enkondukis la dunoman nomenklaturon de la saloj kaj estis la aŭtoro de iu kemia klasifikado de la mineraloj, surbaze de la kemia komponaĵo. La analiza kemio signifoplene avancis pere de la laboroj de Bergman, kiu apartigis la metalojn (kationojn) laŭgrupe, originante la sisteman kemian analizon. Li ofte konsideratas la fondinto de la kvanta neorgana analizo kaj unu el la fondintoj de la kemia mineralogio.
Bergaman estis grava kontribuanto por la avancado de la kvanta analizo, kaj disvolvis skemon por la klasifikado de la mineraloj bazita sur la kemiaj karakterizaĵoj kaj ties aspekto. Oni elstarigas liajn esplorojn pri la kemio de la metaloj, speciale tiun de bismuto kaj nikelo. Li elvolvis kvantajn metodojn por determini la kalcion, la plumbon kaj la sufatacidon. Li identigis la manganon, izolis la volframon kaj li sukcesis, per oksidado de la sukero, la okzalatan acidon. Li studis la kemian karakterizaĵojn de la aluno, kaj enkondukis la koncepton pri la proporcioj de la konstantaj kombinaĵoj. Lia "Disertacio pri la selektaj afinecoj" entenas la plej grandajn tabelojn jam publikigitajn. Bergman estis la unua kemiisto kiu utiligis la sistemon pri nomumo A, B, C, ktp., por la kemiaj specioj, krom ankaŭ elvolvigi ian retetan teorion pri la kristaloj.
Li ankaŭ studis la karbonan dioksidon kaj elvolvis la procedojn por produkti artefaritan mineralakvon: en 1771, kvar jarojn poste Joseph Priestley esti kreinta la artefaritan karbonathavan akvon, Bergman elpensis ian procezon por ties produktado ekde la kreta ŝtono, sub la agado de la sulfata acido.
Li ankaŭ estas konata dank'al sia apogo al Carl Wilhelm Scheele, dum multaj jaroj konsiderata "la plej granda malkovro" de Torbern Bergman. Kvankam Bergman mortis pro tuberkulozo antaŭ ol kompletigi 50 jarojn, li sukcesis fari el Upsalo ian gravan studocentron por kemio en Eŭropo. Liaj plej talentoplenaj lernantoj kiel Scheele, Johan Gadolin (1760–1852), Peter Jacob Hjelm (1746-1813) kaj la fratoj Elhyar daŭrigis lian laboron. La traduko el liaj laboroj, origine latine aŭ svede publikigitaj, komenciĝis kiam la scienculo ankoraŭ estis vivanta.
Griza cirkuo
La Griza cirkuo (Circus pygargus) estas migranta taga rabobirdo de la subfamilio de cirkuoj kaj familio Akcipitredoj, kiu enhavas aliajn birdojn kiel agloj, milvoj, vulturoj, ktp.
Disvastiĝo kaj medio
[[Dosiero:CircusPygargusIUCNver2019-2.png|270px|eta|maldekstra|
]] Ĝi reproduktiĝas en suda Eŭropo kaj okcidenta Azio, nome Hispanio, Francio ne tiom en Germanio, Pollando, Rusio kaj Centra Azio; ankaŭ en Maroko kaj Tunizio. Ĝi migras al pli sudaj regionoj vintre, nome Barato en Azio kaj subsahara, orienta kaj suda Afrikoj.
Tiu mezgranda rabobirdo reproduktiĝas en sunaj sekaj arbustejoj, ebenaĵoj, kaj terkulturejoj -ĉefe de cerealoj-, ekde marnivelo ĝis 2.500 m de alteco. Vintre estas birdo de malferma kamparo.
Aspekto
Temas pri tipa cirkuo -longa el 40 ĝis 50 cm kaj peza 225 ĝis 300 g (averaĝe 265) maskloj kaj 300 ĝis 450 g inoj (averaĝe 345)-, kun longaj flugiloj -enverguro ĝis 115 aŭ 120 cm- kiujn uzas kiel neprofunda V dum malalta flugo. Ĝi estas malgranda rabobirdo, kvankam ties aspekto ŝajnas pli granda pro ties granda flugilsurfaco kompare kun malgranda korpopezo, kiu havigas la tipan flosantan flugmanieron. La ino estas pli granda ol la masklo, kvankam tio ne facile videblas en naturo.
Masklo estas helgriza supre kaj blankeca sube, kun kontrastaj nigraj flugilpintoj. La ino estas malhelbruna supre kaj ĉamflaveta sube strieca je bruno kaj supre punkteca; ŝi estas simila al inoj de Blua cirkuo aŭ Stepcirkuo. Ambaŭ seksoj havas blankan ringon ĉe bazo de vosto (pugo), pli kontrastebla kontraŭ bruna koloro de inoj, kiuj havas en sia helbruna vosto krome malhelbrunajn striojn; masklo havas ankaŭ helgrizan voston. Ankaŭ ambaŭ seksoj de Blua cirkuo havas tiun blankan ringon, sed en ili estas pli larĝaj kaj videblaj ol tiuj de Griza cirkuo. Okuloj kaj maldikegaj kruroj estas flavaj. Griza cirkuo diferencas el Blua cirkuo krome, laŭ malpligrandeco, pli mallarĝaj flugiloj kaj ĉefe pro nigra strio en mezflugiloj kaj en subaj kaj en supraj flugiloj ambaŭsekse. Krome ili havas ruĝecajn striecojn ventre kaj flanke.
(13158) 1995 UE
(13158) 1995 UE estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Piero Sicoli kaj Pierangelo Ghezzi elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Griza cirkuo
Aspekto
Junuloj estas similaj al inoj, sed pli ruĝecaj kaj nepunktecaj ventre. Ili havas brunajn okulojn.
Melanisma formo okazas regule en tiu specio. Ĉe tiu formo la masklo estas multe pli malhela ol kutime, kun nigra kapo, brunecnigra supre kaj grizaj subaj partoj. La melanisma ino estas tute ĉokoladbruna escepte pro grizaj flugilplumoj. Oni povas trovi ankaŭ nurparte melanismajn morfojn.
Kutimoj
Tiu specio havas partikulare gracian flugmanieron, per povega kaj eleganta flugilfrapado kiu havigas impreson de flosebleco kaj facileco.
Ili vivas ĝis 16 jarojn.
Manĝo
Grizaj cirkuoj ĉasas etajn mamulojn, kiel ronĝuloj, ĝis grando de kunikloj, reptiliojn, birdojn, ĝis grando de perdriko, insektojn, ktp., per surpriza kapto nur surteren ekde malrapida ŝvebo malalta -ĉirkaŭ dumetra- super terkulturejoj, arbustaroj aŭ marĉoj, havante flugilojn laŭ diedra anglo.
Ties dieto konsistas ĉefe el malgrandaj grundovivantaj animaloj en areoj de malalta aŭ disa vegetaĵaro. Grava parto estas malgrandaj roduloj, malgrandaj birdoj kaj grandaj insektoj.
Ĉar tiu birdo havas ampleksan distribuadon, ĝi prenas ĉiun ajn predon disponebla en la areo kie ĝi reproduktiĝas; ĉe stepoj ili prenas multajn grundosciurojn, dum en suda Eŭropo, pli da lacertojn kaj grandajn insektojn. Ĉe areoj kie manĝoresurso estas komponata preskaŭ nur el roduloj, la reprodukta sukceso ege dependas el la ciklaj fluktuoj de la populacioj de kampomusoj.
La predoj estas kaptataj dumfluge laŭlonge de fiksitaj vojoj je malalta alteco kaj konstanta malrapido (ĉ. 30 km/h), kiel tipe ĉe cirkuoj. La flugo estas konsiderata pli malpeza kaj pli lerta ol ĉe aliaj cirkuoj, kio permesas la specion kapti pli viglajn predojn. Se eblas, la birdo sekvas ofte la bordojn de la diversaj varioj de vegetaloj por kapti ties predon surprize. Tio okazas post mallonga falo, sed rapidaj kurantaj animaloj kaj flugantaj birdoj estas ĉasataj mallongdistance.
Dum la reprodukta sezono, la masklo manĝigas la inon kaj poste la idon. La liverindico pliiĝas el 5 aŭ 6 fojoj tage dum kovado al 7 ĝis 10 fojoj tage post eloviĝo, kvankam la masklo povas suferi malavantaĝon pro humida, nebula aŭ venta veteroj. Per sistemo tipa ĉe cirkuoj, la predo estas pasata inter partneroj enaere: la ino flugas sub la masklo, kiu faligas la predon kaj ŝi reprenas ĝin. La masklo ĉasas ĉe granda areo ĝis 12 km for el la nesto. La ino ĉasas pli proksime al la nesto, nur ĝis 1 km for, kaj nur post eloviĝo.
Reproduktado
Tiu specio povas esti kaj solema kaj gregemaj laŭfoje, kaj dum la reprodukta sezono kaj vintreje. Reprodukta paro povas asociiĝi kun aliaj por formi izolajn koloniojn, kun ĝis 30 nestoj en sama areo, foje tiom proksime kiom ĝis nur 10 m aparte. Duonkolonia reproduktado ne estas sekvo de malabundo de nestolokoj, sed pli klare de neceso de pli bona defendo kontraŭ predantoj. La areo defendata de ambaŭ partneroj kovras nur 300-400 m ĉirkaŭ la nesto, kaj kaze de kolonia nestado la reago kontraŭ predantoj povas esti komunuma. Aliaj specioj atakataj kaj ĉikanataj povas esti grandaj rabobirdoj, korvedoj, kaj vulpoj.
La reproduktado ekas je la reveno de ambaŭ gepatroj al nestoloko, kiam kaj masklo kaj ino komencas ceremonian memmontradon. Tiu konsistas el variaj flugodancoj kaj akrobatikoj kiuj varias ĉe ĉiu individuo. Ambaŭ seksoj memmontradas kaj krias laŭte, kvankam la masklaj ceremonioj estas pli oftaj kaj spektaklaj.
La nesto de tiu specio estas konstruita de la ino surgrunde inter alta herbaro. Ĝi estas simpla konstruaĵo el herbo, uzata nur por unu sezono. La ino demetas pli ofte tri ĝis ses blankecajn ovojn. Kovado daŭras unu monaton (27–40 tagoj) kaj estas farota de la patrino. Masklo alportas manĝaĵon, foje ne nur al unu nesto sed al plia, ĉar li povas esti poligama, kaj defendas ambaŭ teritoriojn; tio povas okazi sinsekve aŭ samtempe. Kvankam povas okazi partnerŝanĝado, kutime paroj estas dumvivaj kaj faritaj kiam la birdoj estas 2 aŭ 3jaraj.
La idoj elnestiĝas post dua monato (28–42 tagoj) kaj sendependiĝas post du semajnoj pluaj. Tamen tre ofte la nestoj en kampoj de cerealoj estas hazarde detruitaj de rikoltmaŝinoj kiam la idoj estas tro junaj kaj ne povas aŭ ne volas elflugi. Kiam rikoltoj estis farata permane kaj ne tiom frue, ne estis tioma danĝero por tiu specio.
Habitato
Tiu specio povas troviĝi en meza latituda zono de hegemoniaj moderklimatoj, sed ankaŭ ĉe mediteraneaj, kaj borealaj zonoj. Kvankam oni trovis ĝin reproduktantan ĝis 1500 m, ĝi estas ĉefe specio de malaltaj teroj, kaj reproduktiĝas ĉefe ĉe larĝaj rivervaloj, ebenaĵoj, kaj niveloj borde de lagoj aŭ maroj. Ili povas reproduktiĝi ĉe humidejoj, kvankam tiuj estas ofte pli malgrandaj kaj pli sekaj ol tiuj uzataj de la Marĉa cirkuo. Ili uzas ankaŭ makisojn, dunojn, arbustetarojn, kaj povas troviĝi eĉ en stepoj. Ili adaptiĝas al arbustaroj de ulekso aŭ kaluno kaj al areoj plantitaj per junaj koniferoj.
Kiam ne estas alia taŭga habitato disponebla tiu cirkuo reproduktiĝas en agrikulturaj kultivejoj kie ĝi estas vundebla de frua rikoltado. Inter tiuj ĝi ĉefe elektas herbejojn kaj terkultivejojn de cerealoj kiaj tritiko, hordeo, aveno kaj kolzo. En okcidenta Eŭropo, ĝis 70 % de la populacio reproduktiĝas en homtuŝitaj habitatoj.
Por reproduktado tiu specio postulas grandan malferman areon, kun sufiĉe alta grunda vegetaĵaro kiu havigu ŝirmon kaj ripozejojn el kiuj kaj ino kaj masklo povu ripozi kaj kontroli la reproduktan areon: tiuj povas esti fostoj, malgrandaj arboj aŭ rokaj elstaraĵoj. Dumĉasade en ĉiu ajn sezono, ĝi preferas areojn de malalta aŭ disa vegetaĵaro kie predo estu pli videbla. Tiu specio evitas ĝenerale densajn loĝareojn kaj ĝi ege malakceptas ĝenadon.
Migrado
Tiu cirkuo estas longdistanca migranto. Birdoj el Eŭrazio pasas vintron en subsahara Afriko, dum tiuj el la orienta parto de la teritorioj migras al la Hinda subkontinento. En Eŭropo, la unuaj birdoj ekmoviĝas komence de aŭgusto kaj plej foriris meze de oktobro. Ili veturas laŭ larĝa areo, trapasante la Mediteraneon je variaj punktoj, kaj nur malgrandaj nombroj estas observataj je migropunktoj. Okcidentaj birdoj ne iras pli suden ol la golfo de Gvineo, sed kelkaj orientaj birdoj veturas tiom for kiom ĝis Sudafriko. En Afriko ties dieto estas komponita ĉefe el insektoj kaj birdoj, kaj eble ili sekvas svarmojn de akridoj.
Printempa reveno okazas ĉefe aprile, kaj plej birdoj jam alvenis maje kvankam estas pruvoj ke unujaruloj pasas sian unuan someron en vintrejoj.
Statuso kaj distribuado
Tiu specio povas troviĝi tra plej Okcidenta Palearkto. En plej landoj de Eŭropo estas almenaŭ malgranda populacio, escepte en Norvegio kie la specio forestas. La reproduktaj teritorioj etendas tiom orienten kiom ĝis la Uraloj, dum la plej okcidenta populacio estas tiu de Portugalio. Reproduktado okazas ankaŭ en norda Afriko, ĉefe en Maroko. En Granda Britio la specio estas limigita al suda Anglio. En Irlando la specio estas rare vidata, kaj ĉefe sude, kvankam estas multaj reproduktaj registroj. Spite havi ampleksan distribuadon, tiu birdo ne estas komuna en multaj areoj kaj havas fortajn populaciojn nur en Francio, Hispanio, Rusio, Belorusio kaj Pollando kie troviĝas la plej granda parto de la eŭropa populacio. La reproduktejoj ofte ŝanĝas, kaj kelkaj disaj reproduktoj okazas for de konataj reproduktejaj areoj, tamen aperis klaraj signoj de malpliiĝo de teritorioj kaj ili asocias kun populaciaj malpliiĝoj.
Statuso en Britio
La Griza cirkuo estas rara reproduktanta birdo en Britio. Estas du reproduktejaj areoj – nome la areo ĉirkaŭ The Wash, kaj malsupraj areoj de suda Anglio, el Dorset kaj Hampshire norden al Oxfordshire. For el tiuj areoj ĝi loĝas nur kiel rara migranto. Unu loko, Estuary Farm, ĉe Norda Wootton en okcidenta Norfolk, speciala observejo, estis negocata kun lokaj terposedantoj, por ke oni forigu premon super aliaj reproduktaj paroj. En 2005, unu paro reproduktiĝis ĉe la bieno Holkham.
Populacitendencoj
La populacio ĉe okcidenta Palearkto estas ĉirkaŭkalkulata je 35,000–50,000 paroj. La tutmonda populacio estas nekonata kaj povus esti inter 150,000 kaj 200,000 individuoj (Birdlife International, 2004). Tiu necerteco devenas el fakto ke plej el la tutmonda populacio situantas en Rusio kaj postsovetaj respublikoj kie ĝi ne estis ĉirkaŭkalkulata.
Ties evoluo estis paradoksa tra la tuta 20a jarcento. El komenco de la jarcento al la 1940-aj jaroj, dum periodo kiam aliaj rabobirdoj ege malpliiĝis pro homa persekutado, la Blua cirkuo fakte pliigis sian populacion kaj siajn reproduktajn teritoriojn, reproduktante la unuan fojon en Danio en la 1900-aj jaroj, kaj ege pliiĝante aliloke. Tamen, el la 1940-aj jaroj antaŭen ĝi malpliiĝis rapide. Tion kialas kelkaj negativaj faktoroj: unue, la amasa uzado de agrikulturaj pesticidoj kiaj DDT kaj aliaj kontraŭmediaj venenoj estis ege malboniga por la propraj cirkuoj, same kiel malbonigis la situacion de ties predaro, ĉefe de grandaj insektoj.
La modifado de agrikulturaj praktikoj, kun evoluo al pli intensiva farmado metis premon ankaŭ kontraŭ cirkuoj, ĉar pli rapidaj kultivoj malhelpis la reproduktadon de tiuj birdoj en farmoj kaj la finon de la reprodukta sezono antaŭ kiam ties ovaroj estas detruitaj de la rikoltmaŝinoj. Spite ĝenerala negativa tendenco estas lokaj kazoj kie la populacio pliiĝis, kiaj en Svedio aŭ en Germanio en la 1990-aj jaroj. Tiuj lokaj tendencoj montras, ke dum ili havas aliron al taŭgaj habitatoj kaj al manĝodisponeblo povas esti ankoraŭ pozitiva disvolviĝo.
Konservadaj temoj
En okcidenta Eŭropo, ĉirkaŭkalkulata 70 % de reproduktantaj paroj nestumas en agrikulturaj farmoterenoj, ĉefe ĉe cerealkampoj. Tio faras la Grizan cirkuon ege vundebla specio, kaj tre dependa el nestoprotektado. Birdoprotektaj neregistaraj organizoj partoprenas en ties protektado, kunlabore kun la koncernaj terposedantoj. Kiam nesto estas trovita en kampo, ĝi povas esti gardata ĉu relokiginte ĝin al pli sekura areo aŭ kreante protektan spacon kie oni ne faros rikolton. En Francio kaj en la Iberia Duoninsulo, averaĝo de 60 % de idoj estas savataj per tiu tipo de agado.
Identigo
Forsman, Dick (1995) Field identification of female and juvenile Montagu's and Pallid Harriers Dutch Birding 17(2):41-54
Unitara bahaismo
Historiaj Unitaraj Bahaanoj
La unua Unitara Bahaano estis Mírzá Muhammad `Alí, ankaŭ konita kiel Ghusn-i-Akbar (“la plej granda Branĉo”), la dua filo de Bahá’u'lláh. La testamento de Bahá’u'lláh nomis `Abdu’l-Bahá-n, la plej aĝa filo, kiel sia posteulo, kaj asertis ke la statuso aŭ pozicio de Ghusn-i-Akbar estis post tiu de `Abdu’l-Bahá. Neniu alia infano de Bahá’u'lláh estis menciita en la testamento. `Abdu’l-Bahá kaj Mírzá Muhammad Alí ne konsentis pri kioma aŭtoritato la testamento de Bahá’u'lláh ricevigis super `Abdu’l-Bahá, kaj ilia disputo rapide iĝis persona kaj transformiĝis en familia milito, kiu estis priskribita de variaj vidpunktoj inkluzive tiujn de `Abdu’l-Bahá en sia propra testamento, Mírzá Muhammad Alí en Unitara Bahaa magazino , Shoghi Effendi (nepo kaj posteulo de `Abdu’l-Bahá) en sia libro God Passes By , kaj William McElwee Miller, kristana ministro kiu verkis libron kritika kontraŭ la Bahaa Kredo.
La plej granda parto de la familio de Bahá’u'lláh subtenis la flankon de Ghusn-i-Akbar, inkluzive la du travivintaj edzinoj de Bahá’u'lláh, Fatima kaj Gawhar, kaj ĉiuj siaj infanoj. Tamen, la filino de Bahá’u'lláh Bahiyyih Khánum, el sia unua forpasinta edzino Ásíyih Khánum, kaj la vasta plimulto de la Bahaanoj subtenis la flankon de `Abdu’l-Bahá de la disputo. La subtenantoj de Mírzá Muhammad `Alí sin nomis “Unitaranoj” ĉar ili substrekis la islaman koncepton de tawhid, la Unueco de Dio kaj absoluta malpermeso kunigi partnerojn kun Dio (konita kiel unitarianismo inter Kristanoj). Ili estis ekskomunike elpelitaj kaj deklaritaj rompantoj de la Interligo per `Abdu’l-Bahá pro ilia rifuzo obei lin kaj akcepti lian komprenon de la religio.
Ibrahim George Kheiralla, siria kristana konvertinto al la Bahaa Kredo, enmigris al Usono kaj fondis la unuan usonan Bahaan komunumon. Komence, li estis lojala al `Abdu’l-Bahá, sed li opiniis ke `Abdu’l-Bahá estis la reveno de Kristo, kaj kiam `Abdu’l-Bahá eklernis ke tio iĝis la vasta kompreno de la Bahaanoj en Usono, li strebis korekti la eraron, laŭ la Bahaa aŭtoro Peter Smith. Pli malfrue, Kheiralla ŝanĝis flankon en la konflikto inter la filoj de Bahá’u'lláh kaj subtenis Mírzá Muhammad `Alí-n. Li formis la Societon de Behaistoj, religia branĉo promocianta Unitaran Bahaismon, kiu estis direktita post sia morto per Shuaullah Behai, filio de Mírzá Muhammad Ali.
Modernaj Unitaraj Bahaanoj
Nigar Bahai Amsalem, la pranepino de Bahá’u'lláh kaj nepino de ambaŭ Mírzá Muhammad `Alí (Ghusn-i-Akbar) kaj la plej juna filo de Bahá’u'lláh Badiullah, subtenas Unitaran Bahaismon kaj estis intervjuita dum 2006 en la izraela informfilmo Baha’is In My Backyard. Ŝi konstruis sanktejon en la tombo de sia avo, Mírzá Muhammad Ali, kaj kontraŭas la denominacion bazita en Hajfo.
La Unitaraj Bahaanoj hodiaŭ strebas revivigi la skolon de penso de Ghusn-i-Akbar, dum ankaŭ agnoskantaj la pozitivajn kontribuojn de `Abdu’l-Bahá al la Bahaa religio. Moderna Unitara Bahaismo estas kompreno kiu substrekas la unuecon kaj transcendecon de Dio, la homecon kaj limojn de ĉiuj religiaj ĉefoj inkluzive la profetojn, la gravecon de inkluziveco kaj toleremo inter anoj de Bahá'u'lláh kaj homoj de ĉiuj kredoj, kaj la respondecon de la Bahaanoj engaĝiĝi en politiko kaj sociaj kaŭzoj.
Modernaj Unitaraj Bahaanoj tolereme kaj inviteme konsideras certajn tipojn de homoj kiuj estas suspekteme rigarditaj aŭ forpelitaj de la plimulta Bahaa Kredo. Tio inkludas lesbianojn, gejojn, biseksamantojn, transseksulojn kaj alispecseksulojn, pare kaj ne-fraŭle, tiujn kiuj aktive partoprenas en politiko, ĉiujn loĝantojn de Izraelo, ĉiujn idojn de Bahá'u'lláh kaj kredantojn en islamaj landoj kiuj kaŝas sian religion kaj ekstere praktikas islamon.
Pluraj Unitaraj Bahaanoj hodiaŭ estas membroj aŭ subtenantoj de la Universalista Unitara Asocio kaj partoprenas en ĝiaj kunvenoj.
Pirateco en Somalio
Pirateco apud la Somalia bordo estas minaco al la internacia ŝip-transporto ekde la komenco de la interna milito de Somalio en la fruaj 1990-aj jaroj. Ekde 2005, multaj internaciaj organizoj, inkluzive de la Internacia Oceana Organizo kaj la Monda Nutraĵa Programo, esprimas ĉagrenon pri la leviĝo de la agoj de la pirateco. La pirateco kontribuis al leviĝo de la kostoj de la ŝip-transporto kaj obstrukcis la liveradon de nutraĵhelpo. 90 % da la nutraĵhelppakoj de la Monda Nutraĵa Programo alvenas per ŝipoj, kaj la ŝipoj bezonas armean eskorton.
Pli kaj pli da nacioj ordonas, ke iliaj armeoj kontraŭbatalu la piratojn. Ĉi tiuj nacioj inkluzivas Usonon, Rusion, kaj Baraton.
La 7-an de oktobro 2008, ĉar de la leviĝo de la forkaptoj, la Konsilio de Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj aprobis Rezolucion 1838. La rezolucio ordonas, ke mararmeaj ŝipoj kaj armeaj aviadiloj estu senditaj al la marbordo de Somalio por kontraŭbatali la piratojn. Dum la 101-a kunveno de la Internacia Oceana Organizo, Barato petis, ke la Unuiĝintaj Nacioj sendu batalionon sub unuiĝinta komando por batali kontraŭ la piratoj.
Vira sekso
La vira sekso aŭ malina sekso (malofte ankaŭ maskla sekso aŭ iĉa sekso) estas en la duseksa generado la sekso, kiu kontribuas la pli malgrandajn gametojn, ĉe bestoj kaj homoj nomataj spermatozooj. Tiuj fekundigas la pli grandajn gametojn (ovolojn) de la ina sekso por koncipo de ido.
Ĉe homoj malineco estas difinita per multaj biologaj kaj socialaj faktoroj. La biologiaj malinaj signoj de homoj estas:
Konforme kun statistike signifaj fizikaj trajtoj de viroj kaj ilia historie observita socia konduto, oni ofte asocias karakterizon "vir(ec)a" kun kuraĝo, forto kaj firmeco.
Michael Wittmann
Ekzistas unu batalo kontraŭ angloj, kiam li pafis 14 tankojn kaj multon da aliaj teknikoj intern 15 minutoj. Tio okazis dum la 13 de junio de la 1944-a jaro ĉe Normandio. Pro ĉi tiu heroismo li akiris glavojn al sia kavalira kruco (kiun li akiris, kiam li ekhavis 66 pafitajn malamikajn tankoj).
Li servis en la SS-divizio "Adolf Hitler". Li apartenis batalon ĉe Kursko. Li mortis kun sia taĉmento dum la 8 de aŭgusto de la 1944-a jaro, batalante ĉe la okcidenta fronto. Ilia tombo lokas Francie.
Etila gajlato
Etila gajlato aŭ  C9H10O5 estas estero de la gajlata acido kun etanolo, blanka solidaĵo uzata kiel nutrosuplemento kun antioksidigaj proprecoj. Kiel ĉiuj esteroj, ĝi estas malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en alkoholo, kloroformo, duetila etero, benzeno kaj karbona kvarklorido. Ĝi estas nature trovata en plantoj de la genro juglando inklude de la Terminalia chebula kaj Terminalia myriocarpa.
Bach-tagoj
La Bach-tagoj de Arnstadt (germane: Arnstädter Bach-Tage) havas malnovan tradicion en Arnstadt.
Historio
Jam okaze de jubileaj jaroj en 1935 kaj 1950 okazis Bach-festoj, kaj en 1946 Bach-tagoj organizitaj fare de la oficiala GDR-kulturligo Kulturbund.
Ekde 1965 tiaj tagoj iĝis regulaj, kaj indas aparte mencii koncertojn dum la tutan jaron kaj specialajn aranĝojn dum la jubileoj en 1985.
Post la Turniĝo
Post nova nombrado en 1990 okazis en 2003 la 14-aj Bach-tagoj. Ekde 1992 ili estas enkorpigitaj en la t.n. Turingiaj Bach-semajnoj (germane: Thüringer Bach-Wochen) estante sub la egido de la societo Gesellschaft Thüringer Bach-Wochen e.V. kun sidejo en Eisenach. Ekde 2005 la tuto nomiĝas Bach-festivalo.
Kulminoj estis la aranĝoj dum 2000.
Literaturo
Alwin L. Friedel: "Zur Geschichte der Bachpflege in Arnstadt", en: Bach 2000, p. 177-179, 181-182.
Fonto
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): ''Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt'' (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 188-189.
Vidu ankaŭ
Bach en Arnstadt
Seefeld
Seefeld havas diversajn signifojn:
Sarah Biasini
Sarah Biasini (naskiĝis en Gassin, departemento Var, Francio) estas franca aktorino.
Biografio
Post studado de Historio de arto, ŝi restadis du jarojn en Los-Anĝeleso kie ŝi vizitis kursojn de Actors Studio, fondita de Lee Strasberg. Oni malkovris ŝin en 2004 sur ekranoj de franca televido en mallonga serio, Julie, chevalier de Maupin, kune kun Pierre Arditi.
Costești (Orăștioara de Sus)
Costești [kosteŝtj] (hungare: Kosztesd) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 770 loĝantojn (rumanoj); en 1992 605. Ĝia unua skriba mencio estas en 1439. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Orăștioara de Sus.
Sunao
Sunao (السنة, moro, kutimo, tradicio) estas komuna nocio por la ortodoksaj tradicioj de la islamo.