cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suda Oceano
La "ŝrumpa" Suda Oceano
Nur kiam la Internacia Hidrografia Servo (IHB), kiu poste iĝis la Internacia Hidrografia Organizo (IHO), kunvenigis la sian unuan internacian konferencon la 24an de julio 1919, la limoj kaj nomoj por oceanoj kaj maroj estis internacie interkonsentitaj. La IHO tiam publikigis tiujn en la publikaĵo Limits of Oceans and Seas (Limoj de Oceanoj kaj Maroj) - kies unua eldono estis el 1928. Ekde la unua eldono, la limoj de la Suda Oceano moviĝis laŭstadie suden, inkluzive de periodo inter 1953 kaj 2002 kiam ĝi estis preterlasita de la publikigo kaj foriris al lokaj hidrografaj oficejoj por determini siajn proprajn limojn.
Limigo de 1834 de la Kolonio de Sudaŭstralio
En 1834, la kolonio de Sudaŭstralio estis povigita per leĝo de la Parlamento de Britio, iĝante la nura kolonio en la mondo kiu havis marbordan limon ekskluzive konturita fare de la Suda Oceano. Antarkto, kompare, neniam estis koloniigita kaj ĝia marbordo konturas la sudan limon de la Suda Oceano.
La Sudaŭstralia Koloniiga Leĝo de 1834 (4 & 5 Will. IV c. 95) estis "Leĝo por rajtigi Lian Moŝtan Reĝon starigi Sudan Aŭstralion kiel Britia Provinco aŭ Provincoj kaj havigi ties koloniigon kaj registaron". Ĝi disponigis por la koloniado de provinco aŭ multoblaj provincoj en la terenoj inter 132 gradoj oriente kaj 141 gradojn da orienta longitudo, kaj inter la Suda Oceano, kaj 26 gradojn de suda latitudo, inkluzive de la insuloj kaj golfoj najbare al la marbordo. La leĝo estis metita en efikon la 15an de aŭgusto 1834.
Limigo de 1928
En la unua eldono de Limoj de Oceanoj kaj Maroj, (1928) la Suda Oceano estis konturita proksime de terbazitaj limoj - la kontinento Antarkto en la sudo, kaj la kontinentoj Sudameriko, Afriko, kaj Aŭstralio kaj plie Insulo Broughton (Novzelando), en la nordo.
Limigo de 1937
La nordaj limoj de la Suda Oceano estis proponitaj kiel pli sudaj en la dua eldono de la Limoj de Oceanoj kaj Maroj de la IHO de 1937. El tiu eldono, multe de la norda limo de la oceano ĉesis limigi termasojn.
En la dua eldono, la Suda Oceano etendiĝis de Antarkto norden ĝis latitudo 40° sudo inter Kabo Aguljas en Afriko (longitudo 20° oriente) kaj Kabo Leeuwin en Okcidenta Aŭstralio (longitudo 115° oriente), kaj plilongiĝis al latitudo 55° sude inter Aŭklanda Insulo de Novzelando (longitudo 165° aŭ 166° oriente) kaj Kabo Horno en Sudameriko (longitudo 67° okcidente).
Kiel estas traktita per pli da detalo malsupre (vidu sekcion en 'Limigo de 2000 (skizo)'), antaŭ la skiza eldono de 2000 de la limoj de la oceanoj eksplicite oni ekskludis la marojn kuŝantaj ene de ĉiu el ili. La Granda Aŭstralia Golfo estis nenomita en la eldono de 1928 kaj konturita kiel montrite en la apuda bildo en la eldono de 1937. Ĝi tial ampleksis akvojn de iama Suda Oceano (kiel nomumite en 1928) sed estis teknike ne ene de iuj de la tri apudaj oceanoj antaŭ 1937. En la skizeldono, (2002) la IHO nomumis "marojn" kiel subsekcioj ene de "oceanoj" kaj tiel la Golfo daŭre estintus ene de la Suda Oceano en 1937 se la konvencio de 2002 estis validigita tiam. Por elfari rektajn komparojn de nunaj kaj iamaj limoj de oceanoj (ekzemple por kompari surfacareojn) ĝi estas necesa pripensi, aŭ minimume esti konscia pri, kiel la ŝanĝo en IHO-terminologio por "maroj" (2002) povas influi la komparon.
Limigo de 1953
La Suda Oceano ne prezentiĝis en la tria eldono (1953) kaj noto en la publikigo diras la jenon :
Anstataŭe, en la publikigo de IHO de 1953, Atlantika, Hinda kaj Pacifika Oceanoj estis etenditaj suden, la Hinda kaj Pacifika Oceanoj (kiuj ne tuŝiĝis antaŭ 1953, por la unua kaj dua eldonoj) nun ĝislimis ĉe la meridiano de Sudorienta Kabo, kaj la sudaj limoj de la Granda Aŭstralia Golfo kaj la Tasmana Maro estis movitaj pli norden.
Limigo de 2000 (skizo)
La IHO redirektis la demandon de la Suda Oceano en enketo en 2000. De ĝiaj 68 membrolandoj, 28 respondis, kaj ĉiuj respondantaj membroj, krom Argentino, jesis redifini la oceanon, reflektante la gravecon metitan fare de oceanografoj sur oceanajn marfluojn. La propono por la nomo Suda Oceano venkis per 18 voĉoj, batante la alternativan nomon Antarkta Oceano. La duono de la voĉoj apogis difinon da la norda limo de la oceano ĉe 60°S (kun neniuj terinterrompoj ĉe tiu latitudo), kun la aliaj 14 voĉoj klinitaj por aliaj difinoj, plejparte 50°S, sed kelkaj por same longitude nordo 35°S.
Skiza kvara eldono de Limoj de Oceanoj kaj Maroj estis cirkulita al IHO-membroŝtatoj en aŭgusto 2002 (foje menciata kiel la "eldono de 2000" kiam ĝi resumis la progreson ĝis 2000). Ĝi ankoraŭ devas esti publikigita pro "areoj kiuj estas kaŭzo de maltrankvilo" fare de pluraj landoj rilate al diversnomaj temoj ĉirkaŭ la mondo - ĉefe pro la noma disputo rilate al la Japana Maro - kaj okazis diversaj ŝanĝoj, sesdek maroj ricevis novajn nomojn, kaj eĉ la nomo de la publikigo estis ŝanĝita. Postulo estis farita ankaŭ fare de Aŭstralio koncerne la limoj de la Suda Oceano. Efektive, la tria eldono (kiu ne konturis la Sudan Oceanon lasante limadon al lokaj hidrografiaj servoj) ankoraŭ devas esti anstataŭita.
Aliaj fontoj, kiel ekzemple la National Geographic Society, montras Atlantikan, Pacifikan kaj Hindan Oceanojn kiel etendiĝante al Antarkto en siaj mapoj, kvankam artikoloj ĉe la retejo de la National Geographic ekkomencis referenci al la Suda Oceano.
En Aŭstralio, kartografiaj aŭtoritatoj difinis la Sudan Oceanon kiel inkludanta la tutan akvareon inter Antarkto kaj la sudaj marbordoj de Aŭstralio kaj Novzelando. Tiu limigado estas baze la sama kiel ĉe la origina (unua) eldono de la IHO-publikaĵo kaj efektive la sama kiel ĉe la dua eldono. En la dua eldono, la Granda Aŭstralia Golfo estis difinita kiel la nura geografia unuo inter la aŭstralia marbordo kaj la Suda Oceano. Marbordaj mapoj de Tasmanio kaj Sudaŭstralio enklasigas la marajn regionojn kiel Suda Oceano, dum la Kabo Leeuwin en Okcidenta Aŭstralio estas priskribita kiel la punkto kie la Hinda kaj Suda Oceanoj renkontiĝas.
Mons (Hérault)
Mons (jen france, Mònts) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Suda Oceano
Limigo de 2000 (skizo)
La nova limigo de maroj kiel subsekcioj de oceanoj evitis la bezonon interrompi la nordan limon de la Suda Oceano kie intersekcite fare de Drake-pasejo kio inkludas ĉiujn la akvojn el Sudameriko ĝis la antarkta marbordo, nek interrompi ĝin per la Skotia Maro, kiu ankaŭ etendas sub la 60-a paralelo suden. La nova limigo de maroj ankaŭ signifis ke la delongaj nomitaj maroj ĉirkaŭ Antarkto, ekskluditaj de la eldono (la mapo (1953) ne eĉ etendis tiom longen suden), estas "aŭtomate" parto de la Suda Oceano.
Bestoj
Gamo da marbestoj ekzistas kaj dependas, rekte aŭ nerekte, je la fitoplanktono en la Suda Oceano. Antarkta marvivo inkluzivas pingvenojn, blubalenojn, orcinojn, polpegojn kaj felfokojn. La Imperiestra pingveno estas la nura pingveno kiu reproduktiĝas dum la vintro en Antarkto, dum la Adelia pingveno reproduktiĝas pli for suden ol iu alia pingveno. La Ŝtonsalta pingveno havas karakterizajn plumojn ĉirkaŭ la okuloj, donante la aspekton de kompleksaj okulharoj. Ankaŭ la Reĝa pingveno, la Mentonbenda pingveno, kaj la Papua pingveno reproduktiĝas en la Antarkto.
La Antarkta marurso estis forte ĉasita en la 18-a kaj 19-a jarcentoj pro sia haŭto fare de fokoĉasistoj de Usono kaj Britio. La Vedela foko, "vera foko", estas nomita laŭ Sir James Weddell, komandanto de britaj fokoĉasistaj ekspedicioj en la Maro de Weddell. Antarkta krilo, kiu kunvenas en grandaj populacioj, estas la ŝlosila specio de la ekosistemo de la Suda Oceano, kaj estas grava manĝorganismo por balenoj, fokoj, leopardfokoj, orelfokoj, kalmaroj, glacifiŝoj, pingvenoj, albatrosoj kaj multaj aliaj birdoj.
La bentaj komunumoj de la marfundo estas diversspecaj kaj densaj, kun ĝis 155 000 bestoj trovitaj en 1 kvadrata metro (10.8 kv. ft). Ĉar la marfundmedio estas tre simila tute ĉirkaŭ la Antarkto, centoj da specioj povas esti trovitaj la tutan vojon ĉirkaŭ la kontinento, kio estas unike larĝa distribuo por tia granda komunumo. Altamara gigantismo estas ofta inter tiuj bestoj.
Censo de marvivo aranĝita dum la Internacia Polusa Jaro kaj kiu implikis proksimume 500 esploristojn estis publikigita en 2010. La esplorado estas parto de la Tutmonda Censo de Marvivo kaj malkaŝis kelkajn rimarkindajn rezultojn. Pli ol 235 maraj organismoj vivas en ambaŭ polusregionoj, transpasinte la interspacon de 12,000 km (7,456 mejl.). Grandaj bestoj kiel ekzemple kelkaj balenoj kaj birdoj faras la rondiron, de poluso al poluso kaj reen, ĉiujare. Pli da surprizo venis el malgrandaj formoj de vivo kiaj ekzemple kotvermoj, holoturioj kaj liber-naĝantaj helikoj trovitaj en ambaŭ polusaj oceanoj. Diversaj faktoroj povas helpi al sia distribuo - sufiĉe unuformajn temperaturojn de la profunda oceano ĉe la polusoj kaj la ekvatoro kiuj malsamas je ne pli ol 5 °C, kaj la plej gravaj marfluaj sistemoj aŭ mara transportbendo kiuj transportas ovojn kaj larvojn.
Birdoj
La ŝtonaj marbordoj de kontinenta Antarkto kaj ĝiaj enmaraj insuloj disponigas nestantan spacon por pli ol 100 milionoj da birdoj ĉiun printempon. Tiuj nestuloj inkludas speciojn de albatrosoj, petreloj, rabmevoj, mevoj kaj ŝternoj. La insektovora Sudgeorgia pipio estas endemia de Suda Georgio kaj kelkaj pli malgrandaj ĉirkaŭaj insuloj. Nesalakvaj anasoj enloĝas Sudan Georgion kaj la Kergelenojn.
La neflugantaj pingvenoj estas ĉiuj lokalizitaj en la Suda Hemisfero, kun la plej granda koncentriĝo lokalizita sur kaj ĉirkaŭ Antarkto. Kvar el la okdek pingvenspecioj vivas kaj reproduktas sur la kontinento kaj ĝiaj proksimaj enmaraj insuloj. Pliaj kvar specioj vivas sur la ĉeantarktaj insuloj. Imperiestraj pingvenoj havas kvar imbrikitajn tavolojn de plumoj, retenante ilin varmaj. Ili estas la nura antarkta besto kiu reproduktiĝas dum la vintro.
Katie Melua
Katie MELUA (ქეთი მელუა) (realnome: Ketevan Melua; ქეთევან მელუა) (naskiĝis  en Kutaiso, Kartvelio) estas anglalingva kantistino kaj muzikistino.
Waginger See
La lago Waginger See - prononco – situas en la orienta parto de la distrikto Traunstein kaj la distriktaro Supra Bavario en la pleja sudoriento de la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝi apartenas al la historia pejzaĝo Rupertiwinkel kaj per istmo estas ligita al la pli norda lago Tachinger See – ambaŭ lagoj kune longas 9 kilometrojn kaj larĝas ĝis 1,7 kilometrojn. Ofte la lagoj kune konsideratas unu lago (foje por ambaŭ kune uzatas la unua el la du nomoj, foje la dua), sed fakte estas du. Ĉe la bordo de la lago Waginger See limas la komunumoj Waging am See okcidente, Petting sude kaj oriente, kaj Kirchanschöring oriente.
Katie Melua
Biografio
Dum infaneco, Katie plejparte vivis en Tbilisi kaj Batumi (Kartvelio) kaj ankaŭ en Moskvo (Rusio).
En 1993 la familio sekvis la patron, kiu estis kardiologo, kaj transloĝiĝis en Belfaston (Nord-Irlando). Katie Melua unue studis en St. Catherine Primary School kaj poste en Dominican College, Fortwilliam.
Tiam, Katie ne imagis sin kantistino aŭ kantverkistino, ŝi prefere imagis sin historiistino aŭ politikistino. Ŝi eĉ deklaris: "Mi pensis min kapabla restarigi pacon en la mondo... se mi estrus ĝin".
Katie kaj ŝia familio vivis entute kvin jarojn en Belfasto.
En 1998 la familio plue transloĝiĝis en Londonon (Britio).
Tiam 15-jarojn aĝa, Katie partoprenis televidan elsendon "Stars Up Their Nose", kiam ŝi interpretis kanzonon de Mariah Carey, "Without You". Kvankam ŝi enskribiĝis por amuzo, ŝi gajnis tiun elsendon kiu malkovrigis ŝin al la publiko.
Sekvante la konsilojn de amiko, Katie enskribiĝis en Brit School For Performing Arts. "Tiu loko aspektis tre agrabla... des pli ke ĝi estis senpaga!". Dum siaj studoj, ŝi inspiriĝis el malsamaj muzikaj stiloj: Queen, Joni Mitchell, Bob Dylan... kaj ĉefe Eva Cassidy. Ĉi lasta estis rivelado por Katie, kiu dediĉis al ŝi kanzonon: "Faraway Voice".
Ŝia renkontiĝo kun komponisto kaj produktoro Mike Batt, veninta al Brit School por serĉi muzikistojn por formi ĵaz-bandon, ebligis al Katie subskribi sian unuan kontrakton sub marko Dramatico. La beleco de tekstoj de Mike Batt kantataj de juna artistino kun escepta voĉo ne restis longe nerimarkitaj. Ŝia unua unuopa disko "The Closest Thing To Crazy" eniris la 10-an rangon de anglaj ĉartoj dum somero de 2003. El muzika vidpunkto, Katie Melua ĉefe kantas ĵazon kaj bluson.
La fino de tiu jaro montriĝis plej ekscita por Katie, kiu estis invitita kanti dum Royal Variety. Tie ŝi renkontis la Reĝinon de Anglio, kiu flustris al ŝi: "Mi aŭdis vian albumon per radio, estas vere tre bele..."
'Call Off The Search', ŝia unua albumo, detronigis Dido kaj Norah Jones kaj restis dum pluraj semajnoj en la unua rango de ĉartoj. Ekde la komenco, Katie rikoltis ĉiuspecajn rekompencojn: internacia rivelado en Germanio en 2005, sesobla disko de platino en Britio en 2004... Entute, pli ol du milionoj da albumoj venditaj tra Eŭropo, kaj ankaŭ Nov-Zelando, Honkongo kaj Japanio.
Ĉiam preta subteni humanecajn agadojn, Katie estis invitita de Nelson Mandela por la 'Concert 46664', montrante sian lukton kontraŭ aidoso, kaj ŝi ankaŭ vizitis Srilankon en la nomo de asocio 'Save The Children'.
En aŭgusto 2005 Katie Melua akiris britan civitanecon.
Saint-Fort-sur-Gironde
Saint-Fort-sur-Gironde [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 854 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Fort-sur-Gironde situas en la sudo de la departemento Charente-Maritime, sudoriente de Royan kaj  sude de Saintes. La komunuma teritorio etendiĝas ĝis la estuaro Ĝirondo, kvankam la vilaĝo ne estas ĉe la bordo, kaj ĝi plejparte konsistas el kampoj. Ĝi najbaras la komunumojn Saint-Romain-sur-Gironde, Floirac, Saint-Germain-du-Seudre, Champagnolles, Lorignac kaj Saint-Dizant-du-Gua.
NGC 7236
NGC 7236 (aliaj indikoj — UGC 11958, ARP 169, MCG 2-56-23, 3C 442, ZWG 428.58, 2ZW 172, KCPG 564A, PGC 68384) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hiroki Waki
Hiroki Waki (脇 裕基, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Amitie SC Kyoto kaj Fujieda MYFC.
Mireval
(jen france, Miravau) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Pronoo
Laŭ la helena mitologio, Pronoo (el la greka Πρόνοος) estis princo, filo de Fegeo, reĝo de Psofiso, en Arkadio. Paŭzanio nomigis lin Temeno .Pronoo iĝis fama pro la murdo de sia bofrato, Alkmeono. Tiu lasta forlasis sian edzinon, Arsinoo (fratino de Pronoo) kaj edziĝis sekrete al virino kiu postulis la faman kolieron de Harmonio, posedata tiam de Fegeo, por daŭrigi la geedzecon. Por akiri ĝin sen perforto, Alkmeono revenis al sia antaŭa hejmo kaj petegis ĝin ŝajnigante ke li bezonis la kolieron por donaci ĝin al la Orakolejo de Delfo kaj eviti tiel persekutadon fare de la Erinioj. Sed Fegeo eksciis la veron, kaj ordonis siajn filojn, Pronoo kaj Agenoro, murdi ilian eksbofraton.
Arsinoo, kiu sciis nenion, simple ĉeestis la (laŭ ŝi) senkialan mortigon de sia amata edzo, do ŝi solene malbenis la murdistojn, petegante ke ili mortu antaŭ la sekva nov-luno. Laŭ konsilo de Fegeo, Pronoo kaj Agenoro ekvojaĝis al Delfo por senpekiĝi, sed antaŭe ili klopodis konvinki sian fratinon retiri la malbenon, kaj devojiĝis por tion fari. La filoj kiujn Alkmeono havis kun sia nova edzino atendis ilin en tiu alternativa vojo kaj venĝeme mortigis ilin.
Paŭzanio ankaŭ rakontas tiun historion en sia Priskribo de Grekio, sed variigis la nomojn de la rolulojn: laŭ li, la gefiloj de Fegeo estis Temeno, Aksiono kaj Alfesibeo.
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭa, Pronoo estas la nomo de la jenaj mitaj roluloj:
Aliaj rolulinoj same nomiĝintaj
Pronoo (el la greka Προνόη, «singardo») nomiĝis ankaŭ la jenaj rolulinoj:
Graflando Limerick
La graflando Limerick (Contae Luimnigh) estas unu la graflandoj de la Respubliko Irlando, lokita mezokcidente de la insulo, en la provinco Munster. Ĝi havas landlimojn kun la graflandoj Clare norde, Cork sude, Kerry okcidente kaj Tipperary oriente.
Geografio
La rivero Shannon trafluas la ĉefurbon, Limerick, kaj enfluas en la Atlantikan Oceanon, je la nordo de la graflando.
Frederikssund
Post la rearanĝo de 2007 la sekvaj komunumoj apartenas al la areo: Frederikssund, Jægerspris, Skibby kaj Slangerup.
Oskar Kolberg
Oskar KOLBERG, ĝuste Henryk Oskar Kolberg (naskiĝis la 22-an de februaro 1814 en Przysucha, mortis la 3-an de junio 1890 en Krakovo) estis pola etnografo, folkloristo kaj komponisto.
Vivo
Oskar Kolberg estis filo de Juliusz, profesoro pri geodezio en Varsovia Universitato, protestanto kaj de Fryderyka Mercoeur. Hejme kontaktiĝis kun gravaj reprezentantoj de kultura medio de Varsovio – Samuel Linde, Mikołaj Chopin (la patro de Frederiko Ŝopeno). Li edukiĝis en Varsovia Liceo de Kongresa Pollando kaj en Komerca Akademio en Berlin. Muzikan edukitecon akiris i.a. sub direkto de Józef Elsner, instruisto de Ŝopeno.
Baseno Kaŝino
Ekzistas ankaŭ urbo Kaŝin en Tverja provinco en Rusio.
Baseno Kaŝino (rumane: Caşin kaŝin, Kászon kason) historia-etnografia regiono en Rumanio en la orienta rando de la Sikullando. Ĝi estas malvasta baseno proksime de Baseno Subĉiko norde de Târgu Secuiesc en la Montaro Ĉiko laŭ la supera etapo de la rivereto Kaŝino. La loĝantoj grandparte estas sikuloj, kies prauloj koloniiĝis tien en la 12-a jarcento. Ili estis landlimgardistoj. Pro la izoloteco ilia popolkulturo estas iomete arkaika. La komunumoj de la baseno estas la jenaj: Plăieşii de Jos, Plăieşii de Sus, Imper, Iacobeni, Caşinu Nou.
Jeronimus Cornelisz
Jeronimus Cornelisz (naskiĝis en 1598, mortis la ) (ankaŭ Corneliszoon, filo de Cornelis) estis frisa apotekisto kaj komercisto de Nederlanda Orienthinda Kompanio. En junio de 1629 li gvidis unu el la plej sangaj ribeloj en la historio post kiam la komerca ŝipo Batavio estis ruinigita ĉe la Houtman Abrolhos, ĉeno de koralinsuloj de la okcidenta marbordo de Aŭstralio.
MP3-sagao
MP3-sagao estas sagao, kiu temas pri historio, kiu okazas en fantazia mondo, rakontita kaj disdonita en aŭ pluraj MP3-dosieroj.
Oskar Kolberg
Vivo
Kiel plenkreskulo laboris kiel privata instruisto de muziko, librotenisto, banka oficisto kaj en direkcio de Varsovia-Viena Fervojo. Li publikigis artikolojn pri muziko kaj muzikologio en Universala Enciklopedio de Samuel Orgelbrand. Danke al akirita - helpe de Scienc-Apoga Fondaĵo de Mianowski - financigo fare de Witold Zglenicki aperis kvinvoluma laboraĵo Mazowsze (Mazovio). En 1875 estis honorigita per membreco en Akademio de Scipovoj (AU).
Graflando Clare
La graflando Clare (Contae an Chláir) estas unu el la graflandoj de la Respubliko Irlando, lokita en la provinco Munster. Ĝi troviĝas ĉe la okcidenta bordo de la irlanda insulo, nordokcidente de la rivero Shannon. Ĝi havas proksimume loĝantojn kaj ĝia areo atingas. La ĉefurbo de la graflando estas Ennis.
Jeronimus Cornelisz
Frua vivo
Li naskiĝis en la frisa ĉefurbo Leeuwarden, kreskis en ne-konformista hejmo. Lia patrino kaj verŝajne lia patro estis menonitoj, membroj de rebaptista preĝejo. Estas konjektite, ke ili eble havis ligilojn kun kelkaj de la pli batalemaj rebaptistaj movadoj, kiel ekzemple al la Batenburgers, kiuj prosperis en Nederlando dum la deksesa jarcento.
Oskar Kolberg
Vivo
Ĉefa kampo de lia agado estis etnografio. Kiel la unua en pola etnografio kolektis kaj ordigis laŭ regionoj lokan popolan kulturon en monumenta verko titolita ''Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce'' (Popolo. Ties kutimoj, vivmanieroj, parolo, proverboj, moroj, sorĉoj, ludoj, kantoj, muziko kaj dancoj) kaj "Obrazy Etnograficzne" (Etnografiaj Bildoj). En la jaroj 1857–1890 eldonis 33 volumojn de Lud. Nelonge post lia morto oni eldinis ankoraŭ 3 volumojn de lia heredaĵo.
Jeronimus Cornelisz
Frua vivo
La juna Jeronimus estis bone edukita, verŝajne en la latina lernejo ĉe Dokkum, kaj sekvis sian patron en la familian komercon per trejnado por iĝi apotekisto. Li kvalifikiĝis ĉirkaŭ la jaro 1623 kaj trejnis en sia hejmurbo ĝis 1627, forirante en tiu jaro ŝajne kiel rezulto de malkonsentoj kun la magistrato.
Cornelisz translokiĝis al la multe pli granda nederlanda urbo Harlemo, kie li malfermis apotekistan butikon proksime al la centro de la urbo. En novembro de 1627 li kaj lia edzino havis filon, sed la infano mortis malpli ol tri monatojn post ek-prizorgis lin la nutristino. La mortokaŭzo estis atestita kiel sifiliso, kaj Cornelisz akuzis la flegistinon, serĉante pruvojn, ke lia infano kontaktis la malsanon de ŝi kaj ne de sia edzino. Eble parte kiel sekvo de tiu afero, lia apotekista butiko baldaŭ poste malsukcesis kaj Cornelisz mem estis movita al la rando de bankroto.
Batavia
Cornelisz, kies ĉefa motivo en velado por la Oriento ŝajnis esti renormaliĝo post lia mizeriga financa pozicio, iĝis amika kun la ŝipestro de la Batavia, Ariaen Jacobsz, dum la longa vojaĝo de la ŝipo. Li kaj Jacobsz iĝis malkontentaj kun la gvidado de la komandanto de la ŝipo, la komercisto Francisco Pelsaert, kaj organizis ribelon. Antaŭ ol la intrigo efektiviĝis, aliflanke, la Batavio surgrundiĝis ĉe la Abrolhos-arkipelago kaj estis perdita. Pli ol 200 pluvivantoj faris sian vojon marborde, kaj kiam Pelsaert kaj Jacobsz forveturis por helpo en la nura boato, Cornelisz estis post-lasita en komando je la insuloj.
Kio sekvis terurigis tutan Eŭropon. Cornelisz establis brutalan personan regadon sur la insuloj, helpe per kerno de viroj kiuj konspiris kun li sur la ŝipo. Kiam manĝaĵoj kaj akvoprovizadoj iĝis malabundaj, la ribelantoj komencis mortigi siajn kunpluvivantojn, komence sekrete, tiam pli kaj pli malkaŝe. Fine, Cornelisz kaj liaj dungosoldatoj respondecis pri la mortoj de inter 110 kaj 124 viroj, virinoj kaj infanoj dum la du-monata periodo. Iliaj viktimoj estis dronitaj, strangolitaj, hakitaj al pecoj aŭ frapitaj al morto unuope aŭ en grandaj grupoj. Sep pluvivaj virinoj estis devigitaj en seksan sklavecon. Lucretia Jans ricevis favoron nur devante servi Cornelisz.
La regado de Cornelisz en la Abrolhos estis defiita fare de grupo, gvidita fare de simpla soldato, Wiebbe Hayes, kiu sukcesis organizi sian grupon sur proksima insulo. Ilia travivo malebligis, ke Jeronimus aranĝus sian intencon de kaperado de ajna savŝipo, masakranta ĝian skipon, kaj turnante ĝin al piratado en la Hinda Oceano, kaj kiam Pelsaert poste revenis en malgranda ŝipo nomita la Sardam, Cornelisz kaj liaj viroj estis kaptitaj.
Graflando Clare
Vidindaĵoj
La klifoj de Moher estas famaj tutmonde pro sia giganteco: pli ol 215 metrojn altaj kaj 8 kilometrojn longaj. Ekde la klifoj, oni povas ĝui spektindan panoramon de la Atlantika Oceano, de la insuloj Aran kaj de la Golfo de Galivo.
Jeronimus Cornelisz
Ekzekuto
Jeronimus estis ekzamenita en la insuloj, trovita kulpa de ribelo, kaj pendigita kune kun duon-dekduo de liaj viroj. Liaj ambaŭ manoj estis amputitaj antaŭ la pendumo (tio prezentiĝas per martelo kaj ĉizilo). La ceteraj ribelantoj estis prenitaj reen al Javo kaj multaj poste estis ekzekutitaj. Ariaen Jacobsz ŝajne mortis en la kelaj karceroj de Kastelo Batavio.
Psikopatio
En la historia laboro, Batavia's Graveyard, kiu analizas la okazaĵon pli detale ol iam antaŭe, surbaze de esplorado en nederlandaj arkivoj, inter aliaj fontoj, verkinto Mike Dash skizis la teorion, ke Cornelisz estis certe psikopato. Tion pruvas lia ofte nekonstanta konduto sur la insuloj, liaj neatingeblaj sonĝoj de starigado persona regno en la insuloj, kaj lia kompleta certigo ke li povis fari al neniu malĝusta kaj ke dio mem inspiris ĉiujn siajn farojn. Tio ligas enen kun la herezaj ideoj kiujn li kolektis dum sia kono de la kontestata farbista Johannes van der Beeck (ankaŭ konata kiel Torrentius).
MP3-sagao
Koncepto
Ĉi tiu koncepto estis kreita 2000-e de John Lang, kun lia adventuro Le donjon de Naheulbeuk (Ĉefturo de Naheŭlbeŭko).
Nano (mito)
Nanoj estas malgrandampleksaj uloj, tre similaj al homoj. Ili estas tre saĝaj, kaj scias ĉiun sekreton de naturo. Ili ŝatpreferas subterajn lokojn kaj oron.
Egipta Mitologio
En antikva Egiptio estis venerata Beso, iu patronanta spirito kontraŭ malbono kaj li estis iu grimacanta misforma nano.
NGC 7237
NGC 7237 (aliaj indikoj — UGC 11958, ARP 169, MCG 2-56-24, 3C 442, ZWG 428.58, 2ZW 172, KCPG 564B, PGC 68383) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Nano (mito)
Norena Mitologio
La idaro de nanoj formiĝis subtere, kie ili alprenis formon de vermoj. Odino kaj liaj gefratoj donis al ili antropomorfan aspekton kaj intelligentecon. Tiam nanoj iris loĝi en tero, en koto, en ŝtono kaj en rokoj. Ili timis la sunlumon. La nanoj estis minoraj dioj kiel la elfoj.
NGC 7237
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nano (mito)
La Mastro de l' Ringoj
En la mondo disvolvita de Tolkien en La Hobito kaj La Mastro de l' Ringoj, la nanoj estas iu popolo de la Mez-Tero.
Ĉi tiu koncepto estis readaptita por multaj aliaj verkoj, kaj ankaŭ en la rolludoj.
Baseno Cașin
Baseno Cașin [kaŝin] (La baseno de la rivero Kaŝino, hungare: Kászon) estas historia-etnografia regiono en Rumanio, en Orientaj Karpatoj en la orienta rando de la Sikullando. Ĝi estas malvasta baseno proksime de la Baseno de Subĉiko norde de Târgu Secuiesc en la Montaro de Ĉiko laŭ la supra etapo de la rivereto Kaŝino. La loĝantoj grandparte estas sikuloj, kies prauloj koloniiĝis tien en la 12-a jarcento. Ili estis landlimgardistoj. Pro la izolateco ilia popolkulturo estas iomete arkaika. La vilaĝoj de la baseno estas la jenaj: Plăieșii de Jos, Plăieșii de Sus, Imper, Iacobeni (Plăieșii de Jos), Cașinu Nou. Ili kune formas la komunumon Plăieșii de Jos.
Terkultivado
Agrikultura terkultivado estas la produktado de kulturplantoj por ricevi enspezoj sur pro tiu prilaborita agroj.
Montarnaud
Montarnaud estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Terkultivado
Bazo
Surbaze de la uzataj iloj Eduard Hahn distingis inter  fosbastono-kultivado, hakilo-kultivado kaj plugilokultivado. La agroj de la hodiaŭa industriigita terkultivado estas idoj de la „plugilokultivataj“ agroj de plugebla tero. La celo de la  grundprilaborado kaj pliaj terkultivaj aranĝoj  (ekzemple sterkado) estas ebligi la optimajn kreskokondiĉojn al la kulturplantoj. La grundprilaborado malfirmigu la  humteron, malhelpu la disvastigon de fiherboj kaj plibonigu la akvoreĝimon.
La produktado de la fruktoj de la agro estu kaj por tuja konsumado kaj por stokado. La laboroj de terkultivisto estas terprilaborado,dissemado aŭ plantado, sterkado kaj flegado de la plantoj (precipe plantprotektado) kaj rikoltado. La sumerkatigo ofte faras arikulturaj kooperativoj.
Kultivataj estas plantoj por nutri homojn kaj bestojn, ekzemple la diversaj specioj de cerealoj, fabacoj, radikfruktoj kiel sukerbetoj aŭ terpomoj.
Krome multaj aliaj plantoj estas kultivataj, kiuj ne au nur parte estas nutraĵoj. Inter ili tabako, fibroplantoj (lino, kotono), olesemoj (kolzo, sunfloroj), kaj furaĝplantoj, ekzremple trifolio.
Historio de la Terkultivado
Vidu ankaŭ: neolitika revolucio
La capture
La Capture (La kapto) estas franc-kanada filmo de Carole Laure, el 2007.
Resumo
Rose, kiu loĝas en Montrealo kun sia fianĉo, ne vidis sian familion du jarojn. Reveninte al sia antaŭurba hejmo, ŝi rimarkas kolerege kaj malĝoje, ke ŝia patro estas ankoraŭ perforta kaj tirana al Felikso — la deliktula frato —, kaj al lia patrino, kiu estas nur ombro de si mem. Kun la helpo de du amikinoj, Rozo forrabas sian patron kaj tenas lin en dancostudio, kiun ŝi luis en Montrealo. Kun la helpo de du maljunaj najbarinoj, Rose regule vizitas sian patron en la espero, ke li ŝanĝiĝos. Dume, ŝi bonvenigas ĉe si sian patrinon, kiu nun laboras en bakejo, kaj Félix, kiu havas problemojn kun krima bando.
NGC 7238
NGC 7238 estas duopa stelo en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7239
NGC 7239 (aliaj indikoj — NPM1G -05.0643, PGC 68388) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Juda filozofio
La sintagmo Juda filozofio ne estas universe akceptita, tamen, fakte, tiu doktrino ekzistas. Temas tamen pri objekto postulanta atentan analizon kaj zorge faritan difinon kun preciza ekspliko de la terminoj. Laŭ iuj, ĝi estas provo kunfandi laikajn kaj nereligiajn datenojn kun tiuj religiaj de Judismo; laŭ aliaj, male, prefere temas pri pli moderna formo de raciigado de la judismo mem. Rimarkindas ke la precipaj judaj fontoj kiel Tanaĥo kaj Talmudo, ne entenas la terminojn Filozofion kaj Judismon ĉar tiuj fontoj naskiĝis kiel preceptoj por la konduto de fideluloj, kaj se poste fariĝis laŭlonge de la meditoj ankaŭ fontoj de ellaborado de Saĝo, ili tamen ne atingas la karakteron de la filozofia rezonado.
Kiel por ĉiu fandado de religio kaj filozofio, la aliro estas malfacilas ĉar la klasikaj filozofoj komencas sen hipotezoj certaj el kiuj dedukti konkludojn kiuj devas baziĝi sur premisoj de pura racio, dum religiaj pensistoj startas el serio da religiaj principoj laŭnorme ricevitaj kiel veraj.
Pro tiuj diverĝoj en la celoj kaj vidpunktoj, iuj subtenas ke ne eblas esti vere filozofoj kaj samtempe veraj konfesantoj de religio. Laŭ tiu sentenco, ĉiuj streĉoj sintezi religion kaj filozofion estas destinitaj al fiasko. Se ekzempli, rabeno Nachman, hasida mistikulo, konsideras la filozofion malvera kaj hereza. Pritraktante la saman temon, male, malsammaniere, Baruch Spinoza, panteisto, konsideras la religion malsupera kompare kun la filozofio, kaj do la judan tradician filozofion intelekta kaj intelektula fiasko.
Juda mistikismo: Kabalo
Dio kreis la homon donante al li saĝon superan eĉ al tiu eventuale donita al la Anĝeloj; kiam Dio petis de la anĝeloj ĉu ili povu doni taŭgajn korektajn nomojn al ĉiuj bestoj, ili ne sukcesis kiel, male, poste sukcesis Adamo kaj en la sankta juda lingvo kaj intuicie en aliaj ĝiaj 70. Fakte, la saĝuloj diris: “Li diris al ili (anĝeloj): “Lia saĝo estas pli granda ol la via”,
Fundamenta malsamaĵo inter kabalistoj kaj filozofiantoj koncernas iliajn vidpunktojn pri la potenco de la homa racio. Fakte, kabalistoj apogiĝas sur la tradicio, inspiriĝo kaj intuicio ĉar funditaj sur la revelacio aŭ taŭgeco de la saĝo, de la menso kaj scikapablo: tiuj estas iuj el Sefirot (nekreitaj lumoj) priskribitaj en la Kabalo. La filozofoj, male subtenas ke la racio estas fundamenta doto por la percepto kaj scio sed ili ĝin uzas malkunigita el la dia revelacio. La unuaj konsentas kun la Torao pli facile kaj pli kohere, dum al duaj ĝin submetas al la racio.
Fronte al profetaĵo, tamen, ambaŭ postlamas ĉar la Sanktaj Skriboj, laŭ judaj ekzegezistoj, post la detruo de Templo de Jerusalemo la profeteco ne plu oftas kiel en la antaŭaj epokokaj: ĝi revenos nur kun la apero de la Mesio.
La libro de la generacioj de Adamo
En la Tanaĥo oni parolas pri la Libro de la generacioj de Adamo, laŭ interpreto de Zohar. Tiu libro forfuĝis, post la prapeko, el la manoj de Adamo kiu poste ĝin rehavis propete de Ĉefanĝelo Gabrielo. Per ĝi la origina ricevanto povis ĉeesti en la momento de la revelacio.
Rilato kaj komparo de la juda penso kaj la aristotela filozofio
Kiel inter la araboj altrudiĝis la filozofiaj vidpunktoj de aristotelismo, kiel ĉe (Aviceno) kaj (Averoeso), tiel okazis ĉe la judoj Moseo Maimonido kiu reinterpretis aristotelismon (ĝin flektante, tamen, al siaj vidpuntoj), kaj ĉe Gersonido kiu (1288-1345) inter la skolastikuloj li eble estis pli ennoviga ĉar li metis la racion plialten ol la Revelacion. Lia Milhamot HaShem estas modelita sur la Gvido de la Perpleksuloj kaj povas esti rigardata kiel rafinita kritiko, el filozofia vidpunkto, pri la sinkretismo de aristotelismo kaj juda ortodoksio ĉeesta, male, en la maimonida verko.
Hasdai Kreskas (1340-1410) estas konata pro sia verko Or Hashem ("Lumo de la Sinjoro"). Nekaŝita intenco de Kreskas estis liberigi judismon el tio kion li opiniis la sklavigo de aristotelismo kiu, pere de Maimonido, kaj influinte de Aviceno kaj Averoeso, minacis mallumigi la distingon de la juda kredo, reduktante la doktrinajn fundamenojn de judismo al ekzemploj de la aristotelaj konceptoj. Lia libro, Or Hashem, ilustras tre instrue tiun vidpunkton regan.
Joseph Albo, hispana rabeno de la 15-a jarcento, distingiĝis per la verko en kiu pruvis ke la principoj, Ikkarim de la juda kredo estas tri: (1) kredo je la ekzisto de Dio; (2) kredo je la revelacio; kaj (3) kredo je la dia justico ĉar ligita al la ideo de senmorteco. Albo trovas okazon por kritiki la opiniojn de siaj antaŭuloj penante tamen por eviti la ĉason al la sorĉistinoj.
Albo rifuzas ke la konfeso-aserto pri la kreo ex nihilo (el nenio) estus kuntrenaĵo de la kredo je ekzisto de Dio, kaj senbremse kritikas la dektri principojn de Maimonido (vidu sube) rilate la kredon kaj la ses de Kreskas.
Arkaika juda filozofio
En tiu epoko la juda filozofio estis peze altirita sin mezuri kun la penso de Platono, Aristotelo kaj poste kun la islama filozofio. Multaj de la judaj mezepokaj filozofoj (ekde la 8-a jarcento ĝis la 9-a komparis sian penson preskaŭ nure kun tiu de arabaj filozofoj, kiuj siavice estis tre influitaj de aristotelismo kaj platonismo kiuj jam influis la filozofion de bizancaj kristanoj.
Talmuda malpermeso legi apokrifojn kaj iujn filozofiaĵojn
La "apokalipsaj" tekstoj ekskluditaj el juda religio ne estas ricevitaj en la Biblia kanono de la juda Biblio, same kiel multaj aliaj apokrifaĵoj (vidu: profetaĵo): ankaŭ la nura legado de tiuj estas malpermesita de la Halaĥo (tradicio).
"Epikuranoj"
“...epikuranoj ne partoprenas en Estonta Mondo...(Talmudo, Sanhedrin)” Judismo devis sin pozicii antaŭ la diversaj filozofioj. Oni vidu ekzemple, la juĝon antaŭ epikurismo. Epikurismo kaj epikuranoj estas reĵetataj ĉar ili pretendas saĝon kiun ili ne havas kaj ili fundiĝas sur vortoj iluzie revestitaj per malvera "supereco". Pri tiu kondamno troviĝas diversaj citaĵoj en la Talmudo.
Pozicio en la historio de la penso
Kutime judaj esploristoj pri gravo kaj evoluo de la filozofia penso de la epoko de kultura kontakto de judoj kaj araboj, opinias ke sen tiu kunagado, ne nur en la filozofia kampo, malfacile la okcidentaj filozofoj enirus la vojojn de la estonta filozofio kaj skolastika kaj humanisma kaj reneŝanca, aŭ ĝi almenaŭ marŝus pli malrapide.
"Gersonido, Gabirol, Majmonido kaj Kreskas" estas konsiderataj, ĉe judoj, gravegaj por la kontinueco de la filozofio ĉar ili iluminis ne nur la gigantojn de la kristana skolastiko nome Alberto la Granda kaj Tomaso de Akvino kaj Skoto ktp, sed ankaŭ disvatigis siajn lumojn ĝis la moderna filozofio.
Filo de Aleksandrio
Filo de Aleksandrio (20 a.K. - 40 p.K.) estis juda filozofo de la helenisma epoko naskiĝinta en la Egipta Aleksandrio.
Filo inkluzivis en sia filozofio la saĝon de la antikva Grekio kaj tiu de judismo; li celis harminiigi la sciojn pere de la arto de la alegorio kiun li estis ellerninta kaj el la pribiblia ekzegezo de tiamaj judaj skoloj kaj el stoikistoj. Liaj filozofiaj konkludoj estis ĝenerale kritikitaj ĉe la tradicia judismo. Filo celis defendi kaj pravigi siajn religiajn principojn: li ekzamenis tiujn principojn, ilin fiksis kaj precizigis: kaj la filozofio estis uzata kiel subporto de la vero kaj kiel ilo por ĝin malkovri. Kun tiu atento, li elektis, inter la grekaj filozofiaj principoj, tiujn akordiĝantajn kun lia religia kredo kaj rifuzis la senakodiĝantajn kiel la eternecon kaj la nedetrueblecon de la mondo.
Saadya Gaon
Saadya Gaon (892-942) estis konsiderata unu el la grandaj judaj filozofoj ĉar lia precipa eseo, verkita arablingve kaj titolita Kitāb al-Amānāt wa-al-Iʿtiqādāt (Libro de la kredaro kaj opiniaro), tradukita al juda lingvo en 1186 en Konstantinopolo, estas la unua sistema prezentado kaj filozofia kaj teologia ekspozicio de la principoj de Judismo. Analizistoj pri lia penso komentas ke lia filozofio estis tre influita de la araba filozofio.
Per sia rezonado la aŭtoro aplikas raciajn-logikajn kriteriojn al la juda religio; tamen la dogmo havas ĉiam la antaŭecon sur la racio, kies konkludoj dependas ĉiam de la revelacio. Rilate la eternecon de la mondo Saadya Gaon sekvas la tradicion kaj, do, malackeptas la aristotelan tezon, laŭ kiu la mondo ĉiam ekzistis; pri la senmorteco de la individua animo li inferas ke, spite de la tezo de tiutempaj filozofoj, neniu racia kaj revelacia elemento rajtas pensigi al kelka formo de individua supervivo: ankaŭ ĉikaze, la racio devas cedi la paŝon. Kompense lia judisma interpreto konfesas la resurekton de la mortintoj, kvankam kiel prerogativon de la mesia elaĉeto.
Avicebron, aŭ (arabe) Ŝlomo ibn Gavirol
Li estis influita de Platono kiu estis la unika filozofo de li citita kaj kun kiu li konsentas en jena ideo: estas perilo inter Dio kaj la mondo, inter la specioj kaj la individuo. Jam Aristotelo formulis kritikon kontraŭ la platona teorio de la ideoj, kiu mankus je perilo aŭ tria elemento inter Dio kaj la mondo, inter formo kaj materio, Tiu "tria homo", tiu ligo inter la senkorpaj aĵoj (ideoj) kaj korpaj tre neidealaj (la materio) kiu laŭ Platono estas la demiurgo, estas, laŭ Filo, la Logos; laŭ Ibn Gvirol, estas la dia volo. Filo allasas al la problemo intelektan solvon (temas pri afero de intelekto), dum laŭ Avicebron estas afero de Dia Volo: alproksimiĝante tiel al modernaj pensistoj kiel Arthur Schopenhauer kaj Wilhelm Wundt.
Esploristoj trovas en lia filozofio antaŭsignojn de novplatonismaj kiuj havos influon, aŭ atenton, se ne ĉe siaj kunreligianoj, certe ĉe la kristanaj skolastikuloj Kaj ĉe filozofoj humanistaj. Iuj komparas lian influon al tiu de Filo inter la unua kristana komunumo, kiu tiun faris anonca filozofo ankaŭ se neglektita de la siaj kunreligianoj.
Bahya ibn Paquda kaj "La devoj de la koro"
Bahya ibn Paquda vivis en Hispanio en la 11-a jarcento kaj estis aŭtoro de la unua etika normaro de judismo, arablingve verkita kun la titolo al-Hidāya ilā faraʾiḍ al-qulūb, nome "Gvido al la devoj de la koro", kiu estis tradukita al la hebrea en 1161.
Yehuda HaLevi kaj lia verko “Kuzari”
En sia polemika verko, Kuzari, la juda poeto kaj filozofo Yehuda HaLevi (12-a jarcento) krozis en akra kritiko kontraŭ la filozofoj. Li fariĝis, tiusence, la juda Algazelo (al-Ghazali) se konsideri ke la taskiĝo de tiu arabo, nome la Destructio Philosophorum (Tahafut al-falāsifa = detruo de la filozofoj), estis modelo por la Kuzari.
Tuta lia penso estas impregnita je tradiciismo: li estimas la filozofojn ĉar la homa racio povas prezenti la ligon kun la religio, sed al ili oponas ke "se verus ke la homo konas nur sumante la sperton konitajn oni ne komprenus kia povus esti la unua aĵo konita sen ke ne estus alia antaŭa sperto: kaj se la unua, devenas el la dia revelacio ankaŭ la aliaj, se komprenataj konforme al la vero kaj unuigite al la unua."
Li diras ke la filozofoj riskas sin perdi en spekulativado anstataŭ eniri objekton kaj ne konstati la dian transcendon kaj dian imanenton en la historio. Sed tiom li asertas spronite de la konfesata religio.
Rilate la diskuton pri la eterneco de la mondo, HaLevi rimarkigas: "se ĉiu aĵo estus senfina ne kompreniĝus kiel povas pluesti malsamaj eroj de la tuto kiuj, partigitaj, estas certe finitaj (limigitaj)... krome ĉiu aĵo senfina supozigas alian senfinan antaŭan al si antaŭenigante en senfinan serion kaj neatingante la unuan". Kaj engaĝiĝas pruvi, nur tra raciemaj argumentoj, ke la libera volo ne malebligas la dian antaŭscion.
Maimonido
Rav Moshe ben Maimon (Maimonido 1135 - 1204), judlngve: רב משה בן מימון, konata ankaŭ per Rambam, estis ankaŭ medicinisto kaj ekzegezisto.
Maimonido elstarigis en sia filozofio ke ne eblas referenci al Dio adjektivojn kun pozitiva valoro: la nombro mem endanĝerigus ĝian unuecon. Por konservi integra tiun koncepton necesas eviti referenciĝi al li per atributoj propraj de la homo, kiel "ekzisto, vivo, povo, volo, scikapablo" kaj entute per atributoj de nia sperto. Inter la atributoj de la homo kaj tiuj de Dio estas analogio nur en la nomo (omonimio), kaj ne povas ekzisti simileco en la esenco ("Gvido", I 35, 56). Laŭ lia negativa teologio tia atribuado de atributoj implicas ke ne eblas scii ion ajn pri Dio, krom ke li ekzistas.
Maimonido verkis siajn dektri principojn de la juda kredo kiujn, asertas, ĉiuj judoj devas konfesi. La unuaj kvin koncernas la scion pri la Kreinto, la sinsekvaj kvar la profetion kaj la dian originon de la Torao, la lasta kvar la kompenson, la punon kaj la finan elaĉeton.
La principo kiu inspiris la tutan filozofion de Maimonido estis la sama de la skolastikismo: ne povas esti kontraŭdiro inter la vero revelaciita kaj la atingoj de la racio scienc-filozofinivele. Krome, pere de scienco kaj filozofio li ellernis la instruojn de Aristotelo. Tamen Maimonido malproksimiĝis el Aristotelo en la ŝlosilaj punktoj, kiel, ekzemple, pri la eterneco de la mondo kiu estis kreita ex nihilo (el nenio). Plue li rifuzis la aristotelan doktrinon pri la dia providenco kiu, por Aristotelo, limiĝas al la homaro kaj ne al unuopa homo. Sed, dum en tiuj fundamentaj punktoj Maimonido kunlimas kun kristanaj skolastikuloj montrante intensan influon de la novplatonismo, rilate aliajn punktojn malkonsentas kun ili, aparte rilate la kompletiĝon de la Revelacio en Jesuo Kristo.
Karaisma Filozofio
Sekto rifuzanta la rabenajn verkojn kaj ĉion neskriban Toraon (nome la buŝa Torao), Karaismo, prosperigis sian apartan filozofion, nome juda versio de la Kalâm (vorto) islama: laŭ karaismuloj, judoj ima delonge perfidis la rigidan monoteismojn pro enkonduko, flanke de la Torao skribita, ankaŭ de Torao tradicia (parolata: ekzemple, Talmudo). La unuaj karaismuloj bazis sian filozofion trairante la islaman rigidan Kalâm; iuj postaj, kiel Aaron ben Elijah el Nikomedia (14-a jarcento), sin helpis profitante de la Logiko de Aristotelo. Tamen karaismo restis ĉian kritika kontraŭ la supozita diluiĝo de la juda monoteismo.
Renesancaj filozofoj
La klasika judismo vidis la kreskiĝon de branĉo de la juda filozofio alproksimiĝanta al la Torao interpretita laŭ la esoterismo de la Zohar kaj la instruoj de rabeno Icĥak Lurja. Tio vidiĝas aparte en la impona verkaro de rabeno Judah Loew ben Bezalel, konata kiel la majstro de Prago.
Juda moderna filozofio
Elstaras inter la judaj modernaj filozofoj Franz Rosenzweig] kiu dekomenece provis ataki la [[ideismon de Hegelo emante al ekzistadismo. Ĉiukaze en lia filozofio elmerĝas la esploro pri la rilatoj inter Dio, la homaro kaj la mondo en kiu ili estas kunligitaj de la Kreo, Revelacio kaj Elaĉeto. Kutime la tiamaj judaj pensistoj konservis filozofion en limoj de la tradicia judismo.
Formo de filozofio aparte polemika kontraŭ la tradicia filozofio kaj religio de judismo prenis formon en la filozofia ellaborado de rabeno Mordecai Kaplan. Lia teologio estis varianto de la filozofio de John Dewey. Naturalismo de Dewey kombinis ateismajn adaptiĝojn kun la religia terminologio por krei filozofion religie akcepteblan ĉe tiuj kiuj perdis sian adheron al la tradicia kredo.
Sekvante iujn klasikajn mezepokajn judajn pensistojn, Kaplan tiom akcentis la malsamecon de Dio ke preskaŭ forvaporiĝis lia personeco, kaj asertis ke ĉiuj antropomorfismaj priskriboj pri Dio estas ne pli ol malperfektaj metaforoj. Fine lia Dio rezultis la sumo de ĉiuj naturaj kreskigaj spertoj permesantaj al la homo fariĝi mem-realigito. Kaplan motis: ”kredi je Dio signifas akcepti porvere ke la destino de la homo estas sin levi el la sovaĝa stato kaj forigi ĉiujn formojn de violento kaj ekspluato el homa socio”.
Plej ĵusa emo estis reformulado de la juda teologio tra la lenso de la filozofio de la ago kaj teologio de la ago. El tiu emo ofte oni eniras en la rezulton ke Dio mem estas la sumo de ĉiuj spertoj akumuliĝantaj en la memkonstruiĝo de la homaro. La personeco de Dio obnuliĝas kaj ofte tute malaperas. Oni konstatu ĉe rabenoj William E. Kaufman, Harold Kushner, Anton Laytner, Nahum Ward, Donald B. Rossoff kaj Gilbert S. Rosenthal.
Tamen, eble, la ŝanĝo plej rimarkinda en la nuntempa juda penso, pli religia ol filozofia, estas, ĉe la fino de la pasinta jarcento, renaskiĝo de intereso pri la Kabalo, konsiderita, pli ol filozofia, religia pensformo aŭ formo de mistikismo. Ĉikaze, kabala mistikismo estas juĝata pli alternativo ol varianto de filozofio.
La teologio de la Holokaŭsto
Judismo tradicie instruis ke Dio estas ĉiopova, ĉioscio, kaj ĉiovola. Tamen, tiuj asertoj estas en akrasona kontrasto kun la fakto ke ekzistas la malbono en la mondo. Ĉiutempaj monoteistoj kutime distingis la malbonon fizikan (la morto ktp) el la morala malbono (la peko, la malobeo al moralaj normoj) kaj iuj nomis malbono nur la duan ĉar la unua estus la vojo tra kiu Dio ricevas la kreitulojn ĉe si. Nun tiu solvo, antaŭ la amplekso de la Holokaŭsto ne plu kontentigas kaj oni sin demandas: ''ĉu eblas konservi kredon je Dio antaŭ la amplekso de la malbono? Kaj ankaŭ: kial oni restis fora el tiu problemo antaŭ la ordinara malbono kaj reagas nur nun kvazaŭ ne krizigus la nocion pri Dio ankaŭ unusola malbonaĵo? '' Tiuj demandoj trovas debaton kaj respondojn ĉe la teologio de la holokaŭsto kaj ĉe la teologioj de la malbono
Judaj filozofoj modernaj
La sekvaj filozofoj havis substancan influon sur la filozofion de judaj modernaj filozofoj profesie tiaj. Ili estas verkistoj kiuj konscie-vole pritraktis filozofiajn temojn de juda pensostrukturo.
Saint-Juvat
Saint-Juvat estas franca komunumo, en la departemento Côtes-d'Armor en la regiono Bretonio.
Sho Aoki
Sho Aoki (青木 捷, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Saint-Juvat
Ĉirkaŭaĵo
La vilaĝo estis rekompencita per la marko "kvar floroj" en 1988 kaj la distingo Granda premio en la konkurso pri la florantaj urboj kaj vilaĝoj en 2007.
Elfo
Elfo estas mitologia estulo devenanta de ĝermana mitologio kaj folkloro. Elfoj ofte aperas en fantastaj verkoj kaj la rolludoj.
En la skandinava mitologio, la elfoj estas estuloj dividitaj en du grupoj, la lumelfoj, aŭ elfoj lumaj (origine Ljósálfar), kaj la mallumelfoj, aŭ elfoj mallumaj (origine Dökkálfar). Iuj dividas ilin en tri grupojn kaj ili inkluzivas la nigrelfojn, aŭ elfojn nigrajn (origine Svartálfar), sed tio ĉi ne estas divido klara, ĉar mallumelfoj kaj nigrelfoj povas esti la grupo sama. Snorri Sturluson (Snorri Sturlido), aŭtoro de la Proza Edda kaj la Heimskringla, mencias sendiference nigrelfojn, mallumelfojn kaj nanojn, aŭ dvergojn (origine Dvergar), se nanoj kaj nigrelfoj estas la sama grupo restas nekonata.