cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klimato
La klimato de la diversaj lokareoj dependas de multaj faktoroj, inter kiuj latitudo (distanco al la tera ekvatoro), tereno, kaj altitudo (alteco super la marnivelo), same kiel la proksimeco al akvejoj kaj ties fluejoj (ĉefe al maro aŭ eĉ plie al oceano). Klimatoj povas esti klasitaj laŭ averaĝaj kaj tipaj gamoj de diversaj variabloj, plej ofte temperaturo kaj precipitaĵo. Plej ofte uzata klasifika skemo estis origine disvolvigita de Wladimir Köppen. La sistemo de Thornthwaite, en uzo ekde 1948, aligas vaporiĝ-transpiron kun informo pri temperaturo kaj precipitaĵo kaj estas uszata por la studado de biologia diverseco kaj de la eblaj efikoj sur ĝi fare de klimataj ŝanĝoj. La klasifikaj skemoj Bergeron kaj Spaca Sinoptika fokusiĝas sur la origino de aeramasoj kiuj difinas la klimaton de regiono.
Paleoklimatologio estas la studo de antikvaj klimatoj. Ĉar rekta observado pri klimato ne estas disponebla el antaŭ la 19a jarcento, paleoklimatoj estas deduktataj el proksimumaj variabloj kio inkludas ne-biotan pruvaron kiaj sedimentoj trovitaj en lagaj kuŝejoj kaj glaciindikiloj, kaj biotan pruvaron kiaj arboringoj kaj koralo. Klimataj modeloj estas matematikaj modeloj de pasintaj, nuntempaj kaj estontaj klimatoj. Klimata ŝanĝo povas okazi laŭlonge kaj de longaj kaj de mallongaj tempoperiodoj el vario de faktoroj; ĵusa varmigo estas studata en tutmonda varmigo.
Studo de la vetero kaj de la klimato
Estas multaj klasoj de vetero: varma kaj malvarma, seka kaj malseka, sennuba kaj ŝtorma, kiuj rezultas el diferencaj kombinoj de la atmosferaj variabloj de temperaturo, aerpremo, vento, malsekeco kaj precipitaĵo. La vetero ĉiam faris povan influon sur la homa agado, kaj dum jarcentoj la homo studis la atmosferon, klopodante kompreni ties funkciadon. La meteologio estas la branĉo de la sciencio kiu studas tiu kovron de aero ĉirkaŭ la planedo. La vetero estas la stato de la atmosfero rilate al la precipitaĵo, vento, temperaturo kaj aliaj elementoj. La atmosferaj ŝanĝoj kiuj modifas ĝin estas aktivitaj de la energio devena el la Suno, disradiita tra 150 000 000 kilometrojn de distanco. Tiu energio varmigas kaj oceanojn kaj kontinentojn, kiuj poste liberigas varmon en la aeron por peli la movojn de la atmosfero el kiuj dependas la atmosfera aŭ meteologia vetero.
La tuja variado de la atmosfero (kio estas nomata meteologia vetero), rilatas al onia ĉiutaga vivo. La pluvo kiu irigacias la rikoltojn kaj plenigas la diglagojn estas parto de la vetero, same kiul la uraganoj aŭ ŝtormoj kiuj damaĝas urbojn aŭ la fulmo kiu povas subitege mortigi kaj personojn kaj bestojn.
Dekomence, la homoj simple observis la veteron; poste klopodis uzi siajn observojn kiel bazo por la antaŭscio pri la meteologiaj kondiĉoj; fine ili lernis ke ne eblis sukcese pronozi sen kompreni ties funkciadon. Kaj kiamn fine oni atingis ian konon pri la atmosferaj procezoj, oni komencis pensi pri la klopodoj ŝanĝi ilin aŭ almenaŭ eviti ties malavantaĝojn. Tiuj estas la celoj ĉi tie konsideritaj: la homa peno por observi, antaŭscii, kompreni, antaŭdiri kaj plimalgrandigi la negativajn efikojn de la atmosfera vetero.
Esplormetodoj
Por kompreni la ecojn de la loka klimato — kaj la tipajn kaj la malofte okazantajn — bezonatas multjaraj meteorologiaj registroj. Kutime oni uzas vidojn de datumoj ampleksantajn inter 25 kaj 50 jaroj.
La averaĝaj valoroj de la klimataj karakterizaĵoj estas nomataj klimataj normoj.
Köppen
La Klimata klasifiko de Köppen estas unu el la plej vaste uzataj klimat-klasifikaj tipologioj. Ĝi unue estis publikigita de la germana klimatologo Wladimir Köppen en 1884, kun pluraj pli postaj ŝanĝoj de Köppen mem, nome en 1918 kaj en 1936. Poste, la germana klimatologo Rudolf Geiger kunlaboris kun Köppen pri ŝanĝoj de la tipologio, kiu do ofte estas nomata la Klimata klasifiko de Köppen kaj Geiger.
La sistemo estas bazita sur la ideo ke la natura vegetaĵaro estas la plej bona esprimo de la klimato. Do, la limoj de klimataj zonoj estis elektitaj pensante pri la vegetaĵara distribuo. Ĝi kombinas averaĝajn jarajn kaj monatajn temperaturojn kaj precipitaĵojn, kaj la sezonecon de precipitaĵo.
Skemo
La klimata klasifiko de Köppen subdividas la klimatojn en kvin ĉefajn grupojn kaj plurajn tipojn kaj subtipojn. Ĉiu aparta klimatotipo estas reprezentita de simbolo konsistante el 2 ĝis 4 literoj.
GRUPO A : Tropikaj aŭ varmegaj klimatoj
Tropikaj klimatoj estas karakterizitaj de konstanta alta temperaturo (je marnivelo kaj je malaltaj altitudoj); ĉiuj dek du monatoj de la jaro havas averaĝajn temperaturojn de 18 °C aŭ pli altajn. Ili estas subdividitaj jene :
GRUPO B : Sekaj (aridaj kaj duonaridaj) klimatoj
Tiuj sekaj aridaj kaj duonaridaj klimatoj estas karakterizitaj per la fakto ke precipitaĵo estas malpli ol potenca vaporiĝ-transpiro. . La sojlo estas determinata jene :
GRUPO C : Moderaj aŭ mezvarmaj klimatoj
Tiuj klimatoj havas averaĝan temperaturon super 10 °C dum la plej varma monato, kaj plej malvarman monaton inter -3 °C kaj 18 °C. Iuj klimatologoj, speciale en Usono, tamen preferas adopti 0 °C al -3 °C dum la plej malvarma monato, kiel limo inter tiu grupo kaj grupo D; tiu estas farata por preventi alĝustigadon de certaj kabaj ejoj en aŭ apud Nov-Anglujo — precipe Cape Cod (Masaĉuseco) — kaj tiaj apudaj insuloj kiaj Nantucket kaj Martha's Vineyard, en la Moder-Oceanan kategorion ĉi-sube difinitan; tiu kategorio estas alterne konata kiel la Oceana Okcident-Marborda klimato, kaj, foriginte la ĉi suprajn ejojn, efektive limigas ĝin ekskluzive al ejoj trovitaj laŭlonge de la okcidentaj bordoj de la kontinentoj, almenaŭ en la Norda duonglobo. Tiu ankaŭ movigas iujn mez-latitudajn areojn – kiel partojn de Ohia Valo kaj iujn areojn en la Mez-Atlantikaj Subŝtatoj, plie partojn de orient-centra Azio – ekde humida subtropika ĝis humida kontinenta.
Grafikaĵoj
La termino klimatogramo aplikeblas al variaj metodoj uzitaj por montri grafike la klimaton de difinita loko, inter kiuj jenas:
Klimata ŝanĝiĝo
La klimata ŝanĝiĝo estas iu ajn longdaŭra, granda ŝanĝiĝo de "averaĝa vetero," kiun iu regiono spertas.
Tutmonda varmiĝo
La termino tutmonda varmiĝo (kaj alternative klimata ŝanĝiĝo) priskribas plialtiĝon de la mezaveraĝa temperaturo de la atmosfero, klimato kaj oceanoj de la Tero, kaj ties rilataj efikoj. Tamen klimata ŝanĝo povas ankaŭ referenci al ĉiu ajn historia ŝanĝo en klimato. Multaj linioj de scienca pruvaro montras ke la klimata sistemo varmiĝas.
La fenomeno
Nuntempe eblas konstati ĝeneralan varmiĝon de la atmosfero de nia planedo. En la lastaj tridek jaroj la averaĝa temperaturo sur la tergloba surfaco plialtiĝis 0,5 celsiojn. La plej multaj sciencistoj kredas, ke la homo kaŭzis tion per enaerigo de metano, karbona dioksido, kaj aliaj forcejaj gasoj ekde la industriigo. Tamen tion pridubas kelkaj aliaj sciencistoj.
La natura forceja efiko igas la teron 30 celsiajn gradojn pli varma. Sen konsidero de aliaj ŝanĝoj diras teorio, ke plimultigo de la karbona dioksido en la atmosfero kaŭzas plivarmigon de la planeda surfaco. Restas la demando pri la grandeco de la varmigo.
La Interregistara Komitato pri Klimata Ŝanĝo de la Unuiĝintaj Nacioj, subtenate de la naciaj sciencaj akademioj de la G8-ŝtatoj, esprimis sciencan prijuĝon, laŭ kiu la mezuma planeda temperaturo ekde la komenco de la 20-a jarcento plialtiĝis 0.6 ± 0.2 celsiajn gradojn kaj plej "multe el la varmiĝo observata dum la lastaj 50 jaroj estas atribuebla al homaj agadoj". Malgranda malplimulto de la kvalifikitaj sciencistoj kontestas la vidpunkton, ke la agoj de homaro grave rolas en la lastatempa temperatur-aliiĝo. Restas necerta la amplekso de la klimata ŝanĝo, kiun oni observos estonte. Oni konflikte kaj publike debatas pri la sekva demando: Ĉu necesas ion fari, reage al la plivarmiĝo de la atmosfero de nia planedo, kaj se jes kion?
La grado de la varmiĝo
La ciferoj de la Brita Meteologia Oficejo indikas, ke la jaroj ekde 2000 estis meznombre 0,18 °C (0,32 °F) pli varmaj ol la 1990-aj jaroj. Ekde la 1970-aj jaroj ĉiu jardeko vidas pliigon de proksimume la sama skalo. La unua jardeko de 21-a jarcento estas "nedisputeble" la plej varma ekde kalkuloj komenciĝis, deklaris en decembro 2009 la Brita Meteologia Oficejo kaj la Monda Organizaĵo pri Meteologio (mallonge: MOM). 2009 estis verŝajne la kvina plej varma en 160-jara observado. MOM sciigis, ke tutmondaj temperaturoj estas 0,44 °C (0,79 °F) super la longatempa ordinara temperaturo. "Ni vidis superajn mezumajn temperaturojn en pluraj kontinentoj, kaj nur en Nordameriko regis kondiĉoj kun plu malvarmaj temperaturoj ol mezume," diris la Ĝenerala Sekretario de WMO Michel Jarraud. "Ni estas en varmiĝa tendenco - ni tute ne dubas pri tio."
Ĉe tio NASA sugestas, ke nova tutmonda temperaturrekordo estos "fiksita en la sekvontaj unu aŭ du jaroj", inkluzive de danke al influo de El Niño. Aliaj esploristoj, kvankam, kredas pli probable, ke temperaturoj restos stabilaj dum unu jardeko ĉar aliaj naturaj cikloj tenas la oceanan surfacon relative malvarmeta, rapida varmiĝo probable alvenos poste.
Ana Ivanović
Ana Ivanović (n. Beogrado, 6-a de novembro 1987) estas profesia tenisistino el Serbio.
Platformo (geologio)
La platformo en geologio estas granda (ĝis kelkmil kilometrojn longa), tektonike stabila zono de la kontinenta terkrusto, kiu malrapide moviĝas vertikale.
Ana Ivanović
Ana Ivanović estas dekstramana kaj ludas per duoblamana mandorsa bato. Ŝi havas tre fortan manplatan baton kaj solidan serviron.
Platformo (geologio)
Koncepto
Unue oni opiniis ke ekzistas du elementoj de la vertikala sekco de la terkrusto — la fundamento kaj platforma kapoto. Poste oni apartigis transiran komplekson, kiu situas inter ili. Tamen ne ĉiuj sciencistoj akceptis la koncepton pri tri elementoj de la vertikala sekco de la terkrusto.
Klasifiko
Laŭ tempo de la formiĝo oni klasifikas platformojn kiel la novaj kaj malnovaj.
Ana Ivanović
Ana atingis en 2004 la finalon de Wimbledon kiel junula ludantino. Ŝi malgajnis la finalon de la ukraina Kateryna Bondarenko per 4-6 7-6 2-6. Post tio ŝi transiris al la profesia ludado, kie ŝi en mallonga tempo elkreskis al monda pintulino.
Platformo (geologio)
Klasifiko
La malnovaj platformoj (ankaŭ nomataj kratonoj) havas arĥaiko-proterozoikan fundamenton, kutime rifeanan transiran komplekson kaj paleozoiko-kenozoikan (foje ediakaro-kenozoikan) kapoton. Ekzemploj povas esti la Orienteŭropa kratono, Siberia kratono. La malnovaj platformoj limas al pli novaj (kaledoniaj, herzinaj, mezozoikaj, alpaj) orogenezoj kaj zonoj kun la oceana terkrusto.
Honegg
Honegg estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Kangaso
Kangaso (Portugallingve Cangaço /kangasu/) estis socia fenomeno, kiu okazis en Nordorienta Regiono de Brazilo specife pro la malegala divido de teroj kaj ĝenerale pro la malbonaj vivkondiĉoj en multaj enlandaj urboj.
Ana Ivanović
Ŝia internacia debuto okazis en 2003. En 2004 ŝi jam gajnis kvar ITF finalojn.
Platformo (geologio)
Klasifiko
La novaj platformoj havas antaŭpaleozoikan-paleozoikan fundamenton, mezsuprepaleozoikan aŭ permio-triasan (foje suprekarbonian-permian) transiran komplekson kaj mezozoiko-kenozoikan kapoton. La novaj platformoj limas al tiuj malnovaj, al alpaj kaj mezozoikaj orogenezoj, oceanaj strukturoj.
Ana Ivanović
Ekde la 28-a de januaro 2008 Ana Ivanovic estas la numero 2 sur la monda ranglisto.
Kangaso
La Kangaso komenciĝis en la 18-a jarcento. Unue la terposedantoj ekvarbis rabistojn por elpeli indiĝenojn, kaj poste, ekde la granda trosekeco de la jaro 1877, utiligis tiujn por protekti siajn terojn kontraŭ invado fare de malsataj migrantoj, kiu forte trafis la tutan regionon. La rabistojn oni nomis cangaceiros (/kangasejruz/), esperante kangasanoj aŭ kangasistoj.
Platformo (geologio)
Klasifiko
Strukture levitaj zonoj de la platformoj, en kiuj mankas kapoto, nomiĝas ŝildoj (ekzemple la Kanada ŝildo, Gujana Ŝildo), dum tiuj mallevitaj, kun evoluinta kapoto, nomiĝas platoj (kiel la Rusa plato, Skita plato, Okcidentsiberia plato).
Kangaso
Iom post iom la rabistoj fariĝis sendependaj kaj engrupe trakuris la Kaatingan regionon, kaŭzante grandajn timojn per rabado kaj amasa mortigado. Pro siaj bonaj konoj pri la Kaatingo – de kiu konis eĉ la medicinajn plantojn - ili ofte sin kaŝis en tiaspecaj arbaroj kaj malfacile atingeblis de la polico. En aliaj momentoj la rabistoj ricevis protekton de malriĉuloj aŭ eĉ de riĉuloj, kiuj loĝis ĉe la randoj de la enlandaj vojoj. Tiuj protektantoj havis la nomon Coiteros (/Kojteruz/). Rekompence la rabistoj aŭ protektis ilin aŭ almenaŭ ne tuŝis iliajn bienojn.
Platformo (geologio)
Nafto kaj gaso
Al platforma kapoto de la novaj kaj malnovaj platformoj estas ligitaj la plej grandaj resursoj de tergaso kaj grandaj resursoj de nafto. Hidrokarbonaj kuŝejoj (kutime naftokuŝejoj) troviĝas en la plej supraj partoj de la fundamento (lime de la kapotaj rokaĵoj) kaj estas ligitaj al eroziaj kaj tektonaj elstaraĵoj de la fundamento.
GNB
La vorto havas plurajn signifojn:
Kangaso
Malgraŭ tiu krima sinteno ili famiĝis kiel kuraĝaj plenumantoj de la Dia justeco kontraŭ la potenculoj kaj kontraŭ la registaraj estroj, opinio iomgrade apogata de la populara cearaa mesiisma pastro Padre Cícero, al kiu la rabistoj iris por peti Dian protekton. La plej alta pinto de la fenomeno estis inter jaroj 1919 kaj 1927, dum kiuj ĉirkaŭ 25 grupoj da rabistoj agadis sur la Brazila Nordoriento. Virinoj ekpartoprenis en la Kangaso je 1930. La infanoj, kiuj naskiĝis ĉe la Kangaso, ĉiam estis lasitaj al pastroj, koloneloj, juĝistoj, militistoj kaj amikoj.
Ĉiuj grupoj havis sian propran ĉefon. La unua, kiu famiĝis en la tuta Brazilo estis Antônio Silvino, kaŝnomo de Manuel Batista de Moraes (1875-1944); sed plej konata kaj timata fariĝis Lampião, kies vera nomo estis Virgulino Ferreira da Silva (1900? – 1938), ankaŭ konata kiel La Reĝo de la Kangaso kaj kiel La Reĝo de la Sertão (Sertão estas geografia subregiono, kiun tute enhavas la Brazila Nordoriento). Lampião kaj Maria Bonita (la fama edzino de Lampião) estis kaptitaj kaj mortigitaj la.
La morto de Lampião ekkaŭzis la finon de la Kangaso, ĉar aliaj ĉefoj pro teruro estis senreziste ankaŭ kaptitaj. Aldone al la falo de la Reĝo de la Kangaso helpis la enkondukado de maŝinpafiloj en la militoj, kadre de la agoj efektivigitaj de la iama brazila prezidento Getúlio Vargas dum la Nova Ŝtato. La lasta Kangasa ĉefo estis Corisco (Korisko) (Cristiano Gomes da Silva Cleto), mortigita de la polico la.
Ĝardena urbo Heinrichsgrün
La Ĝardendomaro Heinrichsgrün (germane: Gartenstadtsiedlung Heinrichtsgrün) troviĝas en la okcidenta urbokvartalo Debschwitz en Gera, Germanio, situante inter la rivero Blanka Elster kaj la monto Hainberg. Centre de la setlejaro estas placo nomita por Georg Friedrich Händel; ankaŭ la aliaj stratoj portas nomojn de komponistoj. Temas pri la unua ĝardena urbo de Turingio, konstruita ekde 1912. La nomo Heinrichs-grün honorigas la dukojn de la dinastio Reuß, kiuj ĉiuj nomiĝis Heinrich.
Historio
La rapidega evoluo de la urbo Gera al moderna industriurbo kaj la per tio kaŭzita sentebla kresko de ĝia enloĝantaro je la krepusko de la 19-a jarcento, provokis grandan postulon je loĝejoj dume la socialaj kondiĉoj por multaj ĝenerale pli kaj pli malboniĝis. La ideoj de movado veninta de Anglio fari ĝardenajn urbojn por kombini sanan vivon en verda ĉirkaŭaĵo kun aŭtarcio nutraĵa danke al ĝardenado propra ankaŭ en Gera entuziasme bonvenigitis.
En 1912 fondis la kuracisto Clemens Weisker kaj la instruisto August Uhl (1878-1927) la Komunutilan konstrusocieton por Reuß de la pli juna linio. La saman jaron ekestiĝis eoste de la urbo sur ĉ. 5,5 hektaroj la unua ĝardena urbo de Turingio. Jam post ses monatoj la unuaj familioj ekloĝis en la Mozart-strato. Laŭ la devizo Jedem sein Haus, Licht, Luft und Land / Al ĉiuj domon propran, lumon, aeron, terenon la grundoj nur je unu kvarono estis tegmentitaj. La grandeco de la unuaj unufamiliaj domoj estas inter 100 kaj 400 kvadratmetroj. Ĝis 1929/30 estiĝis en diversaj konstrufazoj 186 etdomoj kaj 188 loĝejoj, plej ofte laŭ planoj de arkitektoj surlokaj.
La nomo Heinrichsgrün baldaŭ fariĝis populara, ne estante oficiala. Alia nomo estas "muzikistaj kvartaloj" pro la artistaj stratonomoj.
Fonto
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 4'', 2011, ISBN 978-3-7954-2501-2, p. 93-94
23701 Liqibin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Li Qibin (ĉine : 李启斌, 1936–2003), iama direktoro de la Observatorio de Pekino (1987 - 1998) kaj dufoje prezidento de la Ĉinia Astronomia Societo (1989 - 1992 kaj 1995 - 1998). Li multe kontribuis al la disvolvo de la moderna ĉinia astronomio.
Pepe Fernández
José María FERNÁNDEZ (Bonaero, Argentino, 16-a de decembro 1928 - Parizo, Francio, 14-a de julio 2006), plej konata kiel Pepe Fernández, estis argentina verkisto, pianisto kaj fotografo kiu loĝis en Francio el la 1960-aj jaroj. ​
Li ekkarieris kiel pianisto, sed ŝanĝis al fotografio. En aŭgusto 1954 li ekiris al Parizo kun Silvina Ocampo kaj Adolfo Bioy Casares, tie atendis lin Leda Valladares kaj María Elena Walsh kiu dediĉis al li sian faman kanton Zamba para Pepe- ia himno por la amikaj elmigrintoj-, Julio Cortázar kaj Lalo Schifrin. Poste Nadia Boulanger en 1966. Li revenis al Bonaero en 1956, laboris en Eldonejo Abril kiel eldonisto de fotonoveloj kaj revenis al Francio en 1963 kie li setlis definitive. Li iĝis ĵurnalisto por kino kaj sportoj, kaj ofta fotisto de argentinanoj en Parizo. Li estis korespondanto de Editorial Atlántida. Li faris fotojn de Astor Piazzolla, Pablo Neruda, Julio Cortázar, Mikis Theodorakis, Manuel Mujica Lainez, Guillermo Vilas, Osvaldo Piazza, Carlos Monzón, Jorge Luis Borges, Jairo, Paul Newman, Julie Christie, Rubén Juárez, Ernesto Sabato, Susana Rinaldi, Horacio Salgán, Italo Calvino kaj aliaj. Li ekspoziciis en Parizo, Novjorko kaj Bonaero.
4013 Ogiria
4013 Ogiria estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nana hipopotamo
La nana hipopotamo (laŭ nova PIV) (latine Choeropsis liberiensis aŭ Hexaprotodon liberiensis) estas granda mamulo hejma en la arbaroj kaj marĉoj de okcidenta Afriko (la latina scienca specia klasifiko signifas "de Liberio", ĉar en tiu ŝtato la vasta plimulto de la nanaj hipopotamoj vivas). La nanaj hipopotamoj estas precipe dumnokte aktivaj. Tiu afrotropisa specio estas unu el nur du restintaj specioj de la biologia familio de hipopotamedoj (latine ''Hippopotamidae) - la alia estas la multe pli granda parenco, la kutima hipopotamo.
GND
La vorto havas plurajn signifojn:
Interstellar
Fratoj Christopher kaj Jonathan Nolan verkis la scenaron, kiu fontis el malneto, kiun Jonathan disvolvis en 2007. Teoria fizikisto Kip Thorne, kies laboro inspiris la filmon, servis kiel plenuma produktanto kaj servis kiel scienca konsultisto. Warner Bros, Paramount Pictures kaj Legendary Pictures kunfinancis la filmon.
Intrigo
En 2067, polvaj ŝtormoj minacas la homan postvivadon. Joseph Cooper, vidva inĝeniero kaj eksa NASA-piloto fariĝis kamparano, kiu loĝas kun sia bopatro, Donald, sia 15-jara filo, Tom Cooper kaj sia 10-jara filino, Murphy "Murph" Cooper. Post polva ŝtormo strangaj polvaj ŝablonoj neklarigeble aperas sur la dormoĉambra planko de Murphy; ŝi atribuas la anomalion al fantomo. Cooper fine deduktas, ke la ŝablonoj estis kaŭzitaj de gravitaj variadoj kaj ke ili reprezentas geografiajn koordinatojn en duuma nombrosistemo. Cooper sekvas la koordinatojn al sekreta NASA-konstruaĵo gvidita de profesoro John Brand, la eksa kontrolisto de Cooper, kiu diras, ke gravitaj anomalioj okazis aliloke. Kvardek ok jarojn antaŭe, nekonataj estaĵoj poziciigis vermotruon proksime al Saturno, malfermante padon al malproksima galaksio kun dek du probable loĝeblaj mondoj situantaj proksime de nigra truo nomita Gargantua. Dek du volontuloj vojaĝis tra la vermotruo por individue esplori la planedojn. Kosmonaŭtoj Miller, Edmunds kaj Mann raportis pozitivajn rezultojn. Surbaze de iliaj datumoj, profesoro Brand elpensis du planojn por certigi la postvivon de la homaro. Plano A implikas disvolvi gravitan propulsan teorion por peli setlejojn en la spacon, dum Plano B implikas lanĉi la kosmoŝipon Endurance portanta 5000 frostajn homajn embriojn por loĝigi planedon.
Cooper estas rekrutita por piloti la Endurance. La ŝipanaro inkluzivas la sciencistojn D-ron Amelia Brand (filino de profesoro Brand), D-ron Romilly, D-ron Doyle kaj robotojn TARS kaj CASE. Antaŭ foriro, Cooper donas al konsternita Murphy sian brakhorloĝon por kompari ilian relativan tempon kiam li revenos. Post trairado de la vermotruo, Romilly studas la nigran truon dum Cooper, Doyle kaj Brand surplanediĝas por esplori la planedon de Miller, oceana mondo kovrita de akvo. Post trovado de partoj de la ŝipo de Miller, Brand malobeas la ordonon de Cooper tuj reenŝipiĝi pro ŝia insisto kontroli la postrestaĵoj, kaŭzante la morton de Doyle per giganta ondo (kaŭzita de la gravita tiro de la nigra truo). La motoroj de la stelŝipo estas inunditaj, prokrastante la foriron. Pro la proksimeco de la nigra truo, la tempo estas tre dilatita: kiel rezulto, 23 jaroj pasis por Romilly ĉe Endurance kiam Cooper kaj Brand revenas.
La planedo de Edmunds havas iomete pli bonan telemetrion, dum Mann dissendas pozitivajn datumojn. Cooper decidas uzi ilian restantan fuelon por atingi la planedon de Mann, kie ili revivigas lin de kriostazo. Dume, Murphy, nun sciencisto laboranta por la NASA, elsendas mesaĝon anoncante, ke profesoro Brand mortis. Ŝi eksciis, ke Plano A, kiu postulis neatingeblajn datumojn haveblajn nur ene de nigra truo, neniam estis plenumebla. Plano B ĉiam estis la sola ebleco de profesoro Brand. Murphy akuzas Brand kaj Cooper scii, ke tiuj forlasitaj sur la Tero estis kondamnitaj. Cooper poste deklaras, ke li revenos al la Tero dum Brand kaj Romilly restos sur la planedo de Mann por permanenta loĝado ĉar la planedo verŝajne estas loĝebla. Cooper iras kun Mann por esplori kaj inspekti la planedon. Mann rivelas al Cooper ke la frosta planedo estas neloĝebla ĉar li sendis falsajn datumojn por esti savita. Mann provas mortigi Cooper tiel ke li povas preni la ŝipon por "kompletigi la mision" tiam iras al Endurance. Dume, Romilly estas mortigita kaj forlasita de Mann. Brand kaj Cooper kuras al la Endurance en alia kosmoŝipo. Mann mortas dum malsukcesa nerobota unuiĝo al Endurance kio grave difektas ĝin. Post malfacila manovro, Cooper reakiras kontrolon de la damaĝita sed funkcianta kosmoŝipo.
Kun nesufiĉa brulaĵo por atingi la planedon de Edmunds, ili uzas manovron tiel proksime al Gargantua, ke tempoetendiĝo aldonas pliajn 51 jarojn. En la procezo, Cooper kaj TARS forĵetas sin por forlasi pezon kaj propulsi Endurance uzante la trian leĝon de Neŭtono por certigi ke Endurance atingu la planedon de Edmunds. Glitante tra la horizonto de Gargantua, ili trovas sin ene de hiperkubo, konstruita de estontaj homoj ene de la nigra truo. Tra malsamaj periodoj, Cooper povas vidi tra la librobretaroj de la malnova ĉambro de Murphy sur la Tero kaj malforte interagi kun ĝia gravito. Cooper ekkomprenas ke li estis la "fantomo" de Murphy.
Pro bedaŭro esti tie kaj ne kun siaj infanoj kaj motivita de amo, kiu "transcendas la dimensiojn de spaco kaj tempo", Cooper manipulas la brakhorloĝon, kiun li donis al Murphy, uzante morsan kodon por transdoni la kvantumajn datumojn, kiujn TARS kolektis de ene de la eventa horizonto. Reen sur la Teron kaj pli malantaŭen en tempo, Murphy finfine ekkomprenas, ke ĝi estis ŝia patro de la estonteco provanta komunikiĝi kun ŝi kaj helpita per la devia tiktako de la dua mano en ŝia brakhorloĝo, deĉifras la morsan kodon. Cooper kaj TARS estas elĵetitaj de la hiperkubo. Cooper estas kolektita kaj vekiĝas sur gigantan koŝmoŝipon ĉirkaŭ Saturno, kie li reunuiĝas kun maljuna Murphy. Uzante la kvantumajn datumojn senditajn de Cooper, la pli juna Murphy solvis la gravitan propulsan teorion por Plano A, ebligante la amasan eliradon kaj postvivadon de la homaro. Proksime al morto kaj kun sia propra familio, Murphy instigas Cooper por reveni ĉe Amelia Brand, rakontante al li, ke "neniu gepatro devus vidi sian propran infanon morti". Cooper kaj TARS prenas kosmoŝipon por reunuiĝi kun Amelia kaj CASE sur la loĝebla planedo de Edmunds.
Biletvendado
Interstela enspezis 188 milionojn da usonaj dolaroj en Usono kaj Kanado, kaj 489,4 milionojn da dolaroj en aliaj landoj, por tutmonda sumo de 677,4 milionoj da dolaroj kontraŭ produktorada buĝeto de 165 milionoj da dolaroj.
Librejo de Historio de la Eklezio
La Biblioteko de Historio de la Eklezio en la centro de Sallagurbo, Utaho havas materialojn kiuj kronikas la historion de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (la Mormona Eklezio). Tiu nova konstruaĵo malfermiĝis al la publiko je la 22-a de junio 2009.
2647 Sova
2647 Sova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1980 de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan lirikan poeton Antonín Sova (1864–1928).
Sanktamarta troglodito
La Sanktamarta troglodito (Troglodytes monticola) estas specio de birdo de la familio de Trogloditedoj. Ĝi troviĝas kiel endemio nur en Kolombio, ĉirkaŭ la regiono de la urbo de Sankta Marta, de kie venas la popola nomo.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj, kio nomigas la specion en latina scienca nomo kie monticola signifas precize montoloĝanta. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Visano
Visano estas komunumo de Italio.
Sanktamarta troglodito
Kiel ĉe aliaj trogloditoj, tiu ĉi estas ankaŭ malgranda ĝenerale bruna birdo, pli malhele supre kaj ĉefe ĉe flugiloj; estas horizontala malhela striado videbla en flugiloj kaj ĉefe vosto.
Ili manĝas ĉefe insektojn.
Ernő Gyimesi Kásás
GYIMESI KÁSÁS Ernő djimeŝi kaŝaŝ estas hungardevena pentristo kaj grafikisto en Usono naskita en Gyergyószentmiklós en 1901 kaj mortinta en Novjorko? en 1988.
Biografio
Gyimesi Kásás studis ĉe Jenő Gyárfás en Sepsiszentgyörgy, li akiris diplomon de desegninstruisto en Belarta Altlernejo de Budapeŝto ĉe majstroj Oszkár Glatz kaj Ágost Benkhard en 1933, kaj poste li studvojaĝis okcident-Eŭropon. En 1934 li partoprenis la mondekspozicion de Chicago kun 12 metroj freskoprojekto, kiu alvenis al la lokan urban bibliotekon. Lian alian grandan pentraĵon oni lokigis en la konstruaĵo de la tribunalo de Chicago. Li instruis en Boston, poste li loksidiĝis en Novjorko. Li ricevis plurajn distingojn.
Naŭmaĥio
Naŭmaĥio (naumachia, el la antikva greka ναυμαχία, laŭvorte «ŝipa batalo» aŭ larĝasence ŝajnmarbatalo) en Romio estas spektaklo imitanta marbatalon, parenca al la gladiatoraj ludoj.
La latina vorto rilatas kaj al la spektaklo, kaj al la konstruaĵo (kun la baseno, la spektejo) kie la spektaklo okazis. En la pli precizema Esperanto la duan signifon pli trafe esprimas la derivita termino naŭmaĥiejo.
Por la inaŭguro de la Koloseo en 80 (nia erao), Tito organizigis du naŭmaĥiojn, unu en la Aŭgusta naŭmaĥiejo, uzante kelkajn milojn da homoj, kaj la alian en la nova amfiteatro (Diono Kasio, LXVI, 25, 1–4). Laŭ Suetonio (Domiciano, IV, 6–7), Domiciano aranĝis naŭmaĥion ene de Koloseo, sendube ĉirkaŭ 85 p.K., kaj alian en la jaro 89ª en nova baseno elfosita trans Tibero.
Nomoj de la planedetoj
Kiam estas ekvidata tio, kiu povus esti asteroido aŭ alia planedeto, tiu-ĉi ricevas maldaŭran nomon. Se la korpo estas vidata denove sufiĉe de fojoj por ke oni kalkulu ĝian orbiton, ĝi ricevas definitivan nomon : numero de ordo foje (ne ĉiam) sekvita de nomo. Multe da asteroidoj ne havas nomon, nur numeron.
Praaj sistemoj
Tre rapide, kiam kreskis la nombro de asteroidoj, tiu sistemo de desegnetoj iĝis malpraktika. En 1854 Johann Franz Encke enkondukis sistemon per ĉirkaŭigitaj numeroj, komence de Astraea, kiu devus ricevi la simbolon "①" La sekvantan jaron, tiu sistemo estis ŝanĝita por komenci per Cereso (de tiam Astaea ricevis la numeron ⑤).
Sistemo de 1911
En 1911, aperis en la astronomia revuo Astronomische Nachrichten la unuaj konvencioj pri la maldaŭraj nomoj de ekviditaj, sed ne ankoraŭ konfirmitaj asteroidoj. Post determino de iliaj orbitaj ecoj, ili ricevis oficialan nomon.
De ĝia unua ekvido, la kosma korpo ricevis kodon konsistiĝanta el la jaro sekvita de letero indikante la rangon de ĝia malkovro. Tial 1892 A estas la unua asteroido ekvidata en 1892, 1892 B estas la dua, ktp. (La literon "I" oni ne uzis por ne konfuzi kun la cifero "1"). Se estis pli ol dudek-vin ekvidoj de asteroidoj, oni revenis al AA, AB...
Tiu sistemo rapide atingis sian limon : la, oni ekvidis objekton kiu ricevis la maldaŭran numeron 1916 ZZ. Prefere al nomi la sekvantan "1916 AAA" oni revenis al 1916 AA.
Nuna sistemo
La nuna sistemo estis oficialigata en 1925. La kandidata asteroido unue ricevas kiel kodo la jaron de la ekvido sekvita de du literoj indikantaj la proksimuman daton.
Maldaŭra nomo
Kiam asteroido estas malkovrata, ties koordinatoj povas esti komunikataj al la Minor Planet Center kiu provizas maldaŭran nomon montrantan la proksimuman daton de la malkovro.
Tiu nomo konsistiĝas unue de la jaro de la malkovro, sekvita de unua litero kiu indikas la duonmonaton de la malkovro, kaj de dua litero kiu indikas la rangon de la malkovro en ĉi-tiu periodo, sen uzi la literon "I". Ekzemple, AA montras la unuan asteroidon malkovrata inter la 1-a kaj la 15-a de januaro, AB montras la duan asteroidon, ktp. La asteroido 1938 CA estas do la unua asteroido malkovrata inter la la 1-a kaj la 15-a de februaro 1938.
Se pli da dudek-vin asteroidojn oni malkovras dum duonmonato, oni revenas al la litero A kun indiko: AA1 montras la dudek-sesa asteroido de inter la 1-a kaj la 15-a de januaro, ktp.
Ofte okazas, ke la sama objekto ricevas plurajn maldaŭrajn nomojn. Ekzemple 5878 Ŝarleno estis unue konata sub: 1979 XU, 1991 CC1 kaj 1992 QZ.
Ŝtato Deseret
La Ŝtato de Deseret estis proponita ŝtato de Usono en 1849 fare de la kolonianoj de Sanktuloj de la Lastaj Tagoj en Sallagurbo. La proponita ŝtato ekzistis por iomete super du jaroj kaj neniam estis agnoskita de usona registaro. La nomo derivas de la vorto por "mielabelo" en la Libro de Mormono.
Nomoj de la planedetoj
Definitiva nomo
La unuaj asteroidoj ricevis (komence, plejofte inajn) nomon elĉerpitaj de la helena aŭ de la romia mitologioj, sed rapide mankis la nomoj. Oni uzis aliaj inajn antaŭnomojn, nomoj de eminentuloj, de urboj, de sciencistoj...
Nuntempe, kun la granda nombro de malkovroj faritaj dank'al aŭtomataj sistemoj, kiel LINEAR kaj LONEOS, miloj da asteroidoj estas malkovritaj, el kiuj la plejparto neniam ricevos nomon.
Male al komuna ideo, la nomoj de la asteroido ne estas vendataj ; la malkovrinto(j) gardas la privilegion proponi nomon aŭ liston da nomoj al Internacia Astronomia Unio, kun mallonga teksto kialiganta la elekton.
La nomo sekvu kelkaj regulojn:
Estas aliaj devigoj; ekzemple, la trojaj asteroidoj de Jupitero ricevu nomojn de la roluloj de la Troja milito ; la centaŭroj ricevu nomoj de la mitologiaj centaŭroj.
La nomo oficialiĝas, kiam ĝi estas publikata (kun la kialiganta teksto) en la noticejo "Minor Planet Circulars" de IAU
"Palomar-Leide" enketoj
Kvar astronomiaj enketoj okazis en kunlaboro de la observatorio de la Monto Palomar kaj la Observatorio de Leiden inter 1960 kaj 1977. La asteroidoj tiam trovitaj ricevis numeron de ordo sekvita de identigilo.
Numeroj de la Simeiza observatorio
Dum la unua mondmilito, la astronomoj de la Simeiza observatorio en tiama Sovetunio ne povis komuniki kun la Astronomisches Rechen-Institut de Berlino, kiu tiam kolektis la numerojn de la malkovraĵoj. Ili kreis sian propran sistemon : jaro + Σ + litero/numero. la "Σ" estis ofte transskribita "SIGMA" aŭ "S"
Ekzemploj : 916 Ameriko = 1915 S1 ; 850 Altono = 1916 S24
Eŭgenila cinamato
Eŭgenola cinamato estas organika estero rezultanta el interagado de la cinamata acido kaj eŭgenolo. Ĝi estas derivaĵo de la cinamata acido kaj trovata en kariofila oleo kaj aliaj plantoj kaj posedas pesticidajn proprecojn.
Jiangnano
Jiangnano aŭ Jiang Nan (ĉine : 江南 ; pinjine : Jiāngnán; Wade-Giles : Chiang-nan, kelkfoje literumita Kiang-nan) estas geografia areo en  Ĉinujo rilate al regiono tuj sude de la malsupraj atingopovejoj de Jangzio, inkluzive de la suda parto de Jangzio-Delto. Tiu regiono estas grandparte vu-parolanta.
La vorto Jiangnan estas bazita sur la ĉina nomo por Jangzio, Cháng Jiāng, kaj nán signifanta "sudo".
Priskribo
La regiono ampleksas Ŝanhajon, la sudan parton de Ĝjangsuo, la sudan parton de Anhujo, la nordan parton de Ĝjangŝio, kaj la nordan parton de Ĝeĝjango. La plej gravaj urboj en la areo estas Ŝanhajo, Nankino, Ningbo, Hangĝoŭo, Suĝoŭo, Vuŝio, Ĉangĝoŭo kaj Ŝaosing.
Jiangnano estis gvida regiono de Ĉinujo dum almenaŭ 1 000 da jaroj, per ĝia forta ekonomio kaj homaj resursoj. Kvankam nur konsistigante 5% de la surfaco en Ĉinujo, ĝi kaŭzis historie signifan kvanton de la ĉina malneta enlanda produkto. La intelekta kulturo de Jiangnano estis altagrade distingita ĉiam en la ĉina historio kaj tre influis la ĉinan kulturon kiel tutaĵon.
En la lastaj 15 jaroj, produktado, inkluzive de aŭtomobiloj (General Motors, Volkswagen), elektroniko kaj teksaĵindustrioj, estas koncentrata en tiu areo, ekspluatante relative malmultekostan spertan laboron kaj oportunan transportadon. La jiangnanaj industrioj ludas gravan rolon en la eksporta komerco de Ĉinujo kaj produktas multon el la konsumaĵoj uzataj tra la mondo.
Humboldt-Universitato en Berlino
La Humboldt-Universitato en Berlino (Humboldt-Universität zu Berlin aŭ mallonge HU Berlin (HUB)) estas la plej aĝa kaj plej granda el la kvar universitatoj en Berlino kaj unu el la plej grandaj en Germanio. Ĝi havas sian sidejon en la urbocentra bulvardo Unter den Linden en la urbokvartalo Berlin-Dorotheenstadt en la centra distrikto de Berlino. La institucio konsideriĝas esti inter la plej renomaj universitatoj tutmonde kaj interalie edukis 29 nobel-premiitojn.
La universitato konsideriĝas daŭriganto de la unua berlina universitato, (Alma Mater Berolinensis), kiu komencis funkcii dum la jaro 1810.
Abrămuț
Abrămuț [abrəmuc] (hungare: Vedresábrány [vedreŝabranj]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Marghita. Administre apartenas al ĝi Crestur, Făncica kaj Petreu.
Humboldt-Universitato en Berlino
Historio
Nur dum la jaro 1949 la historia universitato en la berlina urbocentro ricevis sian nunan nomon, kiu celis honorigi kaj la lingviston Wilhelm von Humboldt kaj lian fraton, la naturscienciston Alexander von Humboldt. Tiu nomo restis oficiala ankaŭ post la kolapso de la ŝtato GDR kaj la reunuiĝo de Germanio la 3-an de oktobro 1990. Atentindas ke la nomo intence enhavas la germanan vorteton "zu", kiu korespondas ĉi-kuntekste al la esperanta vorteto "en" – la universitataj nomdonantoj substrekis ke la institucio ne estu la posedaĵo "de Berlino", sed nur havu sian lokon "en Berlino".
La epoko de GDR
Per la referenco de ambaŭ kleruloj – Wilhelm kaj Alexander von Humboldt – la universitato en la epoko de la Malvarma Milito kaj de forta politika premo ene de la naskiĝanta socialisma ŝtato GDR, celis substreki la idealon kaj tradicion de humanismo kaj de la libera disvolviĝo de la sciencoj. Malgraŭ tio, dum la sekvaj jaroj la studaj enhavoj, la universitata administrado kaj la esploraj kondiĉoj forte orientiĝis laŭ la politika fundamento de la samjare fondita socialisma ŝtato GDR, firme ligita al Sovetunio. Dum la komenciĝanta epoko de politika malstreĉiĝo dum la 1970-aj jaroj en Eŭropo la universitato en iuj fakoj povis replekti internaciajn kontaktojn kaj firmigi ilin per mondaj kunlaboraj projektoj. Menciindas la longtempaj kaj intensaj esploraj kaj interŝanĝaj rilatoj al aliaj universitatoj en meza kaj orienta Eŭropo, aparte kun tiuj en Sovetunio, sed ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ kun universitatoj en Japanio kaj Usono, kaj kun industrie evoluiĝantaj ŝtatoj en Azio, Afriko kaj Latinameriko.
Ĉe la Humboldt-Universitato, la plej granda altlernejo de GDR, inter la jaroj 1949 kaj 1990 edukiĝis preskaŭ 150.000 studentoj. Internacie agnoskitaj esploristoj lekciis en la universitato. Multaj el ili post la reunuiĝo de Germanio povis konservi sian renomon inter la internacia sciencistaro.
Abrămuț
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1334. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario. Laŭ folklora rakonto la kvar vilaĝoj ĝis 1734 havis apartajn vilaĝestrojn, kiuj estis ĉiuj murditaj. Ili tiam decidis kuniĝi kaj elekti unu solan komunumestron. La murdinto neniam estis identigita.
Humboldt-Universitato en Berlino
La universitato nuntempe
La enhava renovigo de la universitataj strukturoj post la disfalo de la ŝtato GDR signifis grandan ŝanĝon de kunlaborantoj. Inter la jaroj 1989 kaj 1994 la universitaton forlasis preskaŭ 3000 sciencistoj, parte pro alta aĝo, sed pligrandparte pro politikaj aŭ strukturaj kialoj. Aŭtonomie, per strukturigaj kaj dungaj komisionoj, helpe de multaj ekspertizoj kaj rekomendoj de eksteraj fakuloj, la universitato kreis por si novan sciencan strukturon: esploraj kaj edukaj enhavoj trarigardiĝis, ŝanĝiĝis kaj novdefiniĝis.
Ekde la reunuiĝo de Germanio la urbo Berlino havas kvar universitatojn, kiuj provas kunordigi siajn studajn programojn. Tradiciaj studaj fakoj kadre de universitata reformo restrukturiĝis, esploraj programoj novaranĝitaj kaj fortigitaj, kaj la eduka oferto adaptita al moderna kaj internacie komparebla bazo.
Kampuso urbocentra
La Humboldt-Universitato ne havas unuecan kampuson. La plejparto de la institutoj situas en la historia urbocentro de Berlino, ĉirkaŭ la universitata ĉefkonstruaĵo. Tiu konstruaĵo situas ĉe la bulvardo Unter den Linden kaj origine konstruiĝis kiel princa palaco interalie de la Johann Boumann. Por centra universitata biblioteko ĝis la fino de 2009 estu konstruita nova konstruaĵo proksime de la urbocentra fervoja linio. La jura fakultato uzas la eksan "Reĝan Bibliotekon" (la tiel nomatan "komodon"), la teologia fakultato ĝis la jaro 2006 havis prelegejojn en la katedralo de Berlino.
Kampuso norda
Kune kun la universitata klinikaro Charité, la konstruaĵoj ĉe la stratoj Luisen-, Philipp- kaj Invalidenstraße konsistigas la kampuson nordan. Ĉi-tie unuavice troviĝas la agrikulturaj kaj ĝardenosciencaj institutoj kaj la muzeo pri naturscienco.
Kampuso Adlershof
La matematikaj-natursciencaj fakultatoj escepte de tiu pri biologio troviĝas sur la malpli centra kampuso en la urboparto Berlin-Adlershof en la sudoriento de la urbo.
Biblioteko
Dum la tempo de la Vajmara Respubliko la biblioteko havis 831.934 librojn (1930) kaj estis inter la plej grandaj universitataj bibliotekoj de Germanlingvio. La legejo havis 36.000 libere alireblajn volumojn, kaj pli ol 200.000 volumoj kutime estis luprenitaj de studentoj.
Pio el Pietrelcina
Sankta patro Pio (aŭ itale Padre Pio), oficiale Sankta Pio el Pietrelcina (la 25-a de majo 1887 – la 23-a de septembro 1968) estis italo, pastro, kiu havis stigmatojn dum multaj jaroj (ekzakte 50 jaroj). Li fariĝis fama per tio, ke li faris miraklojn kaj kapablis klarvidi, oni atribuis al li ankaŭ la kapablon de dulokiĝo.
Taichi Sato
Taichi Sato (佐藤 太一, n. ) estas japana futbalisto.
Humboldt-Universitato en Berlino
Biblioteko
Kiam post la ekrego de la nazioj dum la jaro 1933 ĉie en Germanio demonstracie estis forbruligitaj multaj libroj malplaĉaj al la faŝismaj regantoj, la libroj de la universitata biblioteko ne estis tuŝitaj, kaj ankaŭ la bomboj de la Dua Mondmilito malmulte damaĝis la bibliotekan libraron, kvankam la libroj restis en la urbocentro de Berlino kaj multaj urbocentraj konstruaĵoj ĉirkaŭ la bibliotekejo ĝisfunde detruiĝis. Tial la biblioteka libroprovizo restis kompare homogena.
Horní Loučky
Horní Loučky estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Suprasvratka montetaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.
Humboldt-Universitato en Berlino
Biblioteko
Dum la tempo de GDR multaj branĉaj institutaj bibliotekoj centraliĝis, kaj post la jaro 1989 per signifaj investoj multaj gravaj internaciaj sciencaj verkoj ne aĉetitaj dum la pasintaj 40 jaroj estis ankoraŭ akiritaj. Dum la jaro 2003 la kunigo de la branĉaj bibliotekoj de la fakultatoj pri matematiko, fiziko, informatiko, kemio, geografio kaj psikologio rezultis en kreo de naturscienca centra biblioteko sur la kampuso Adlershof.
Muzeoj de la Humboldt-Universitato
La sciencaj kolektoj de la universitato kun pli ol 35 milionoj da objektoj konsideriĝas inter la plej signifaj en Germanlingvio. Ili parte fontas el la jaro 1700 kaj iom poste – tiujare fondiĝis la Prusa Akademio de Sciencoj. Post la kreo de la universitato dum 1810 partoj de tiu kaj de aliaj sciencaj kolektoj estis integrigitaj en la universitaton.
Inter la plej konataj el la pli ol 100 kolektoj, kaj senkonkurence la plej granda, estas la dum la jaro 1889 fondita muzeo pri naturscienco, kiu arigas pli ol 30 milionojn da objektoj. Inter ili estas la tutmonde plej granda starigita skeleto de brakiosaŭro, kiu altas 13,27 metrojn, la plej bone konservita fosilio de la "prabirdo" arkeopterigo kaj la mineralogia kolekto kun la germanie plej granda kolekto da meteoritoj.
Taichi Sato
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Omiya Ardija kaj Montedio Yamagata.
Pio el Pietrelcina
La vivo
Li naskiĝis en Pietrelcino en Italio kaj estis baptita en la preĝejo de Sankta Anna en Pietrelcino. En la infana aĝo de 16 jaroj li eniris la 6-a de januaro 1903 en novicaton de kapucena monaĥejo por viroj en Morcone, kie la 22-an de januaro li vestis la franciskanan frokon kaj la nomon "frato Pio". Poste li ĵuris simplajn ordenajn promesojn (t.n. profesojn) kaj la 27-an de januaro 1907 li ĵuris la glorajn (t.e. solenajn kaj pulikajn) ordenajn konfesojn.
En la jaro 1910 li estis ordinigita kiel pastro en la katedralo de Benevento. Kiam li estis postenigita ĉe Santa Maria degli Angeli en Pietrelcina, aperis ĉe li stigmatoj. Pro sanproblemoj li restis kun sia familio ĝis la jaro 1916. Poste li foriris je postulo de liaj superuloj al la monaĥejo en San Giovanni Rotondo, kaj restis tie ĝis sia morto. Dum la jaroj 1917-1918 li servis ĉe italaj militaj help-unuoj. Li ellaboris konstruplanojn por la Domo por mildigi doloron al suferantoj en la jaro 1940; tiu ĉi hospitalo estis malfermita en San Giovanni Rotondo dum la jaro 1956.
Dum la tempo de komunisma totalismo li ekz. profetis ankaŭ al František Tomášek, al Praga arĥiepiskopo, ke tiu ne mortos, ĝis kiam ne estos lia patrolando Ĉeĥoslovakio libera (tiu arĥiepiskopo tre engaĝis en la forigado de la komunisma registaro de la lando kaj mortis post la fino de la diktaturo en la jaro 1991).
En la tago 1-a de julio 2004 estis al Sankta Patro Pio en San Giovanni Rotondo, en la loko kie li vivis, dediĉita preĝejo.
Egid Filek von Wittinghausen
Egid FILEK von Wittinghausen (ankaŭ Egid Filek respektive E. Witting; naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra verkisto, pedagogo kaj juristo.
Vivo
Egid Filek, estante filo de instruisto, studis jursciencon, filozofion, germanistikon, historion kaj geografion kaj doktoriĝis pri juro. Profesie li estis gimnaziprofesoro unue en Jihlava, ekde 1900 en Brunno. Retiriĝo lia estis en 1922. Li vojaĝis tra Italujo, Danujo, Germanujo kaj Svislando. Edzino lia estis Boda Maria Kreutzer. Ege estis influinta lin instruisto lia F. Keim en Sankt Pölten.
Verkadi li ekis de la komenco de la 20a jarcento. Inter 1898–1908 li ĉefredaktis la porjunularan magazinon Gaudeamus, en 1917 la porskoltistan organon Jung-Österreich. Li entombigitis sur la Centra Tombejo de Vieno.
Graveco
Egid Filek skribis rakontojn kaj romanojn en kiuj - krom pri aktualaĵoj - temis ĉefe pri historiaj temoj de Vieno kaj Aŭstrio. Krome li verkis kelkajn patrujajn kaj pejzaĝajn librojn kiuj volonte de multaj legitis.
Imre Dégen
Imre Dégen, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dégen Imre estis hungara inĝeniero, profesoro, hidrologo. Imre Dégen naskiĝis la  1910 en Miskolc. Li mortis la 1977 en Gyöngyös.
Biografio
Imre Dégen frekventis teknikuniversitatojn en Prago kaj Vieno. Post siaj studoj li laboris en privataj kontoroj. En 1945 li paroprenis en disdonado de bienoj al malriĉaj kamparanoj, poste en fondoj de kolĥozoj. En 1950 li ekinstruis en la agrikultura akademio. En 1955 li gvidis la tutlandan hidrologian servon. Li gvidis la protektadojn kontraŭ inundoj en 1965 kaj 1970. En 1967 li ekinstruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, en 1970 li atingis la rangon titulara profesoro. Post 5 jaroj li pensiuliĝis, tamen li faris hidrologiajn taskojn. Li mortis pro akcidento.
(17626) 1996 AG2
(17626) 1996 AG2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Terengganuo
Terengganuo (Terengganu; pasintece ankaŭ literumita Trengganu aŭ Tringganu, plenforme Negeri Terengganu Darul Iman) estas unu el la 13 subŝtatoj, kiuj konsistigas Malajzion. La subŝtato kovras areon de kvadrataj kilometroj en la malaja duoninsulo kaj en la okcidenta parto de la ŝtato, nomata Duoninsula Malajzio. Politike ĝi estas konstitucia monarkio regata de sultano. Laŭ stato de la jaro 2010 Terengganuo havis 1,015,776 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 78 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro kaj sultana rezidejo estas la urbo Kuala Terengganu.
Literumilo
Literumilo estas programo aŭ programmodulo kontrolanta ortografion (literumon) de homlingva teksto. Ofte literumilon disponigas verkilo. Esperanta versio de plurplatforma literumilo Ispell estas enkonstruita en Emakson kaj en UniRed-on.
Interalie, la foliumilo Firefox disponigas vortaran kromaĵon por kontroli la ortografion de Esperanto en tekstokampoj de retpaĝoj (vd tie ekrankopiojn pri literumado).
En la kontrolata teksto la eraraj vortoj aperas iel apartigite (ĉiuj samtempe aŭ unu post alia). Alklakante (aŭ alimaniere elektante) tian mistajpitan vorton la uzanto povas ricevi sugestojn pri probablaj korektoj.
Lignovora fungo
Lignovora fungo estas fungo kiu atakas la lignon.
En forstado, la fungoj dividiĝis en artefaritaj kategorioj, ligitaj nek al sistematiko nek al morfologio de la organismoj, sed al la damaĝoj, pri kiuj ili kulpas. La plej konataj kategorioj konsitas el:
Michael Schwartz (astronomo)
Michael SCHWARTZ (naskiĝis en 1950) estas usona amatora astronomo, profesie firmaestro.
Post fariĝi bakalaŭro pri arkeologio en 1972 kaj en fiziko en 1976, li akiris gradon pri antropologio en 1978. Forlasinte karieron de esplorado en 1980, li fondis firmaon pri sistemoj de kriptografio por financaj transakcio. En 1997 li cedis sian firmaon kaj dediĉis sin al sia pasio por astronomio per la projekto de la Observatorioj Tenagra.
Philip Roth
Philip ROTH (naskiĝis, mortis  ) estis usona romanverkisto.
Michael Schwartz (astronomo)
Laŭ Minor Planet Center li kunmalkovris 24 asteroidojn inter 2001 kaj 2010 en kunlaboro kun Paulo R. Holvorcem. Li malkovris aŭ kunmalkovris ankaŭ la C/2011 K1 Schwartz-Holvorcem kaj C/2014 B1 Schwartz ; kaj la  P/2013 T2 Schwartz.