cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raul de Souza
Reapero ekde la malfruaj 1990-aj jaroj
Ekde fine de la 1990-aj jaroj dum la nov-vekiĝinta intereso pri latinamerika muziko en Eŭropo kaj Usono ankaŭ Raul de Souza denove fariĝis pli aktiva. Li publikigis kelkajn diskojn. Kune kun la francaj saksofonistino Claire Michael, pianisto Jean-Michel Vallet, basisto Patrick Chartrol kaj frapinstrumentisto Thierry Le Gall li formis en 2004 la kvinopon Raul de Souza & Claire Michael Group. En 2005 la grupo publikigis la elektroĵazan sondiskon eLiXiR. Kaj kun ĉi tiu bando kaj ankaŭ kun malnovaj kunvojuloj kaj junaj ĵazmuzikistoj Raul de Souza aŭdigas sin ankaŭ plue en parizaj ĵazklubejoj kaj dum ĵaz-eventoj en Francujo kaj en sia brazila hejmlando, ekz. ĉe Festival Amazonas Jazz en Teatro Amazonas de Manaŭo julion 2007. Someron 2008 li koncertis okaze de la 50-a jubileo de bosanovo dum la Fêtes de Genève kaj dum la INNtoene Jazzfestival en Passau. En Ĝenevo li prezentis kune kun la brazila kvinopo Raul de Souza Quintet, en kiu kunludis Jefferson Sabag (piano), Mario Conde (gitaro), Glauco Sölter (baso) kaj Endrigo Bettega (perkutinstrumentoj), kaj en Passau kun la usona grupo Raul de Souza Quartet, kiun li formis kun gitaristo Mike Keneally, basisto Bryan Beller kaj frapinstrumentisto Marco Minnemann.
La „Souzabone“
En 1975 Raul de Souza konstruigis al si en Losanĝeleso fare de instrumentkonstruisto Dominique Calicio laŭ propraj planoj kvarvalvan trombonon kun tonamplekso plilarĝigita ĝis en la basregistron kaj kun elektra sonprenilo. Li nomis sian inventon „Souzabone“, vortokunfando el Souza kaj trombone (an. trombono). La usona pianisto kaj produktisto George Duke priskribis la sonkarakteron de la stranga latuna blovinstrumento kiel „miksaĵo inter tenortrombono kaj korno“.
Henarejos
Henarejos [enaREĥos] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Henarejos estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la plej orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1072 m super marnivelo; je malpli ol 110 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 146,6 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°51′53″N 1°29′11″Ok.
Historio
Estas rokpentraĵoj de Prahistorio, gvatoturo de araba epoko, mezepokaj restaĵoj, mino el karbo.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Henarejos, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Henarejos; sed ĉe tiu vilaĝo eĉ oni duonigis la loĝantaron en la lasta kvarono de jarcento al la nunaj 159.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Bibliografio
SÁNCHEZ GARZÓN, Alfredo (2009). «La Guerra Civil Española (1936-39) en el Rincón de Ademuz, recuerdos –evocaciones y remembranzas- de personas que vivieron la contienda». Del paisaje, alma del Rincón de Ademuz III. Valencia. pp. 144-147. ISBN 978-84-931563-6-7.
Polikárp László
LÁSZLÓ Polikárp (la:slo:) estis hungara franciskano, teologo, ordenestro naskita en Nagygalambfalva la 10-an de oktobro 1849 kaj mortinta en Medgyes la 15-an de majo 1910.
Boigrafio
Polikárp László studis en Székesfehérvár kaj Budapeŝto. Li instruis en Csíksomlyó, Kolozsvár, Vajdahunyad, Mikháza. Ekde 1883 ĝis 1903 li estis estro de franciskana provinco de Transilvanujo. Inter 1903 kaj 1909 li laboris en ordena centro de Romo. Li estis unu el tiuj, kiuj preparis kaj tekstis la regularon de ordeno franciskana ekstradiciita de papo Leono la 13-a en 1897 laŭ kiu oni reformis la ordenan vivon de franciskanoj, minoritoj kaj kapucenoj.
Briksdalsbreen
La Briksdalsbreen en Norvegio estas okcidenta brako de la plej granda kontinenta glaĉero en Eŭropo, la Jostedalsbreen.
Respubliko Kongo en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la nacia Konga Olimpika kaj Sporta Komitato (Comité National Olympique et Sportif Congolais).
Harald la 3-a (Norvegio)
Harald la 3-a (Harald Hardrada aŭ Hardraada, n. 1015, m. la 25-an de septembro 1066) estis reĝo de Norvegio ekde 1047. Lia kromnomo Hardrada signifas "severa konsilo" aŭ "severa reganto".
Liaj gepatroj estis Asta Gudbrandsdatter kaj ŝia dua edzo Sigurd Syr, kaj li estis duonfrato de Olavo la 2-a, reĝo de Norvegio. En 1030 Olavo estis venkata kaj mortvundata dum la Batalo de Stiklestad, kaj Harald ankaŭ grave vundiĝis. Li fuĝis al Rusio, kune kun aliaj viroj ekzilitaj post la morto de Olavo. En Rusio li servis Jaroslavon la 1-an, partoprenis lian militon kontraŭ la poloj, kaj poste iris al Konstantinopolo kie estis regimento de vikingoj. Tie li verŝajne akiris sufiĉon da mono por financi sian pretendon al la norvega trono.
En Norvegio li luktis kontraŭ Magnus la 1-a kaj en 1046 devigis Magnus nomumi lin kunreĝo. Post al morto de Magnus li iĝis sola reĝo de Norvegio, kaj ankaŭ pretendis la tronon de Danio, kie Svein la 2-a heredis la regnon. Li militis kontraŭ Svein ĝis 1062.
En 1066 mortis Eduardo la Konfesanto, reĝo de Anglio. Harald decidis invadi Anglion. En septembro tiun jaron li alteriĝis kun 15,000 soldatoj kaj 300 ŝipoj. La 20-an de septembro ĉe Fulford (proksime al Jorko), li venkis anglosaksan armeon. Tamen Harold la 2-a estis rapide marŝanta norden kun granda armeo, kaj la 25-an de septembro li alvenis al Stamford Bridge (Jorkŝiro), kie li tute venkis Harald, kies armeo estis malpreta por batalo ĉar ĝi atendis nur provizaĵojn. Harald kaj multmultaj norvegoj mortis dum la batalo, kaj necesis malpli ol 25 ŝipoj por porti la postvivantojn reen al Norvegio.
Laŭ la sagaoj, Harald fondis Oslo, la ĉefurbo de Norvegio, sed arkeologoj eltrovis restaĵojn de antaŭa urbo tie.
Kampung Bukit Treh
Kampung Bukit Treh estas malgranda vilaĝo en Muar Distrikto, Ĝohoro, Malajzio.
Schartz
Schartz estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Gyula Nyírő (skulptisto)
Gyula Nyírő [djula nkIrO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyírő Gyula estis hungara skulptisto, instruisto, medalisto, platetisto. Gyula Nyírő naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Nyírő akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1950. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Pásztor (skulptisto) kaj Pál Pátzay. Inter 1949 kaj 1959 li instruis en Budapeŝto, poste li estis profesia skulptisto. Li debutis en ekspozicio en 1952. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1947-1991, tamen la lasta alvenis el Usono.
Signetics
La Signetics-nomo daŭre estas utiligita fare de la firmao Signetics Korea, iama Signetics-filio en Koreio por testo kaj enpakado de integraj cirkvitoj. Signetics Korea evoluis en sendependan subkontraktiston por la konzerno Philips en 1995 kaj malfermis filion en Usono en 1996. En 2000, Signetics Korea estis aĉetita fare de la korea konzerno Young Poong.
All in the Family
All in the Family (Esp: “Ĉiu en la familio”) estas usona situacia komedio. CBS telesendis ĝin ekde la 12a de januaro 1971 al la 8a de aprilo 1979. En 1979, ĝi reviziĝis kaj renomiĝis Archie Bunker's Place (Esp: “Loko de Archie Bunker”). Ĉi tiu versio de la programo daŭris kvar jarojn ĝis 1983.La programo montritis de Normal Lear kaj baziĝis sur la brita programo “Till Death Us Do Part” (Esp: “Ĝis Morto Ni Partigi”). Ĝi estis trarompa programo; ĝi estis la unua usona komedio kiu traktis rasismon, samseksemon, feminismon, seksatencon, aborton, maman kanceron, la Vjetnaman militon, menopaŭzon, kaj impotentecon.
La lokalo de la programo estis kutime la hejmo de la Bunkers en Astoria, najbarejo de Kvinzo, komunumo de Novjorko.
Ora Marbordo (Aŭstralio)
Vidindaĵoj
La urbo konatas pro sia sunoplena subtropika klimato, larĝaj plaĝoj popularaj por surfado, multaj urbaj kanaloj, urba silueto dominita de altaj oficejaj turdomoj kaj vasta gamo da aktivaĵoj por turistoj.
Sea World (Marmondo) estas marmamula parko, oceanario, kaj amuzparko kiu inkludas rajdadon, animalajn montrojn kaj aliajn allogojn, kaj helpas konservadon pere de edukado kaj savado kaj rehabilitado de malsanaj, vunditaj aŭ orfaj bestoj.
All in the Family
Roluloj
Archie Bunker (Carroll O'Connor) – membro de la laborista klaso kaj veterano de la dua mondmilito. Li estas bigoto, kaj estis tre antaŭjuĝinta kontraŭ kiu ne naskiĝis en Usono, konservativo, aliseksemo, aŭ WASP (Blanka Anglo-Saksa Protestanto).
Edith Bunker (Jean Stapleton) – la edzino de Archie. Ŝi estas dolĉa kaj komprenema, sed iom naiva. Foje tamen ŝi estas la plej saĝa membro de la familio. Archie ofte nomigas ŝin “Dingbat”.
Gloria Stivic (naskita “Bunker") (Sally Struthers) estas la filino de Archie kaj Edith. Ŝi estas feministo, kaj Archie ofte nomas ŝin “Little Goil” (Esp: “Malgranda Knabino”). Ŝi ankaŭ estas la edzino de Michael Stivic.
Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo
La Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo (mallonge ALDE) ekde la jaro 2004 estas frakcio de la Eŭropa Parlamento kaj grupo en la Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropo (PAKE).
All in the Family
Roluloj
Michael Stivic (Rob Reiner) estas la edzo de Gloria. Li estas ateisto, liberala studento en universitato. Archie ofte nomigas lin “Meathead”.
Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo
Ĝi konsistas el la parlamentanoj de la liberala Eŭropa Liberala, Demokratia kaj Reforma Partio (ELDR), kaj la Eŭropa Demokratia Partio (EDP), ligo de eŭropaj centraj partioj.
All in the Family
Roluloj
La najbaroj de la Bunkers estis originale la Jeffersons, kiuj iam ricevis sian propran programon, The Jeffersons. La Jeffersons estas afrik-usonanaj, kaj George (Sherman Hemsley), la patro, estas ioma “nigrulo Archie Bunker”. La edzino de George estas Louise (Isabel Sanford), kaj ilia filo estas Lionel (Mike Evans).
Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo
En la frakcio membras entute 84 deputitojn. Per tiu membronombro ĝi estas la tria plej granda frakcio de la Eŭropa Parlamento, reprezentante 11 procentojn de la parlamentanoj.
All in the Family
Kromproduktoj
All in the Family produktis diversajn programojn:
Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo
<!--
Naciaj partioj en la frakcio
-->
33603 Saramason
33603 Saramason estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sara Mason, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto en teamo pri. Ŝi estis lernantino ĉe la Merrimack High School de Merrimack (Nov-Hampŝiro, Usono).
Sketada derbio
Sketada derbio estas kontaktosporto ludata de du teamoj kun kvin anoj rulsketante en la sama direkto ĉirkaŭ kurejo. Ludado konsistas el aro de mallongaj matĉoj en kiuj ambaŭ teamoj indikas "ĵamiston", kiu poentas preterpasante anojn de la kontraŭa teamo. La teamoj klopodas obstrukci la kontraŭan ĵamiston, samtempe helpante ilian propran ĵamiston. Sketada derbio estas ludata de ĉirkaŭ 1250 amatoraj ligoj tutmonde, preskaŭ duone ekster Usono.
Kvankam la sporto devenis el usonaj rulsketadaj maratonoj de la 1930-a jardeko, Leo Seltzer kaj Damon Runyon estas agnoskitaj por la baza evoluo de la sporto al sia eka konkursa formo. Profesia sketada derbio rapide estiĝis populara; en 1940 pli ol kvin miliono da spektantoj rigardis ĝin en ĉirkaŭ 50 usonaj urboj. En la sekvaj jardekoj, tamen, ĝi fariĝis pli teatra ol atletika. Ĉi tiu formo de ludado plejparte finiĝis post la nuna revivigo en la unua jardeko de la 21-a jarcento. Kvankam kelkaj ecoj kiel ludantaj kromnomoj kaj buntaj uniformoj estis retenitaj, oni forlasis planitajn atakojn kun antaŭdestinitaj gajnintoj.
Kate Brown
Kate BROWN estas la usona profesorino pri historio en la Fakultato de Scienco, Teknologio kaj Sociologio ĉe Massachusetts Institute of Technology. En 2009 ricevis prestiĝan stipendion de la Fondaĵo Guggenheim. Ŝi publikigis interalie en "American Historical Review", "Harper’s Magazine", "Aeon Magazine" kaj "The Times Literary Supplement".
Vilkrura buteo
La Vilkrura buteo (Buteo lagopus), estas mezgranda rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiuj enhavas ankaŭ cirkuojn, aglojn, akcipitrojn, milvojn kaj aliajn tagajn rabobirdojn. Ili estas de 50 ĝis 60 centimetrojn longaj kun enverguro de 130 ĝis 150 cm. Ili reproduktiĝas en plej nordaj Eŭropo (nordaj Skandinavio kaj Rusio), Azio (norda Siberio) kaj Nordameriko (Kanado kaj Alasko). Ili migras suden vintre.
Aspekto
Temas pri rabobirdo kun larĝaj flugiloj, tipa de la genro Buteo. Kompare kun komunaj buteoj, ili estas pli flugillongaj kaj pli aglotipaj laŭaspekte. Ili havas plumkovritajn krurojn (de tie la scienca nomo lagopus, signife "leporpieda") kiel adaptiĝo al arkta medio. Lagopus devenas el antikva greka lago (λαγως), signife"leporo", kaj pous (πους), signife "piedo". Ili havas etajn piedojn kompare kun sia korpogrando.
Ili povas montri variecon de plumaro, sed ĝenerale ili estas tipe brunaj dorse kaj pli helaj bruste (kun etaj malhelaj makuloj) kaj tre malhelaj ventre kun helaj makuloj. Flugiloj estas sube makulitaj en radikoj, nigre centra parto kaj blankaj plejparte kun nigraj flugilpintoj; supre ili estas malhelbrunaj. La kapo estas hela kaj same la vosto kun malhela larĝa bordo pale. Kelkaj kanadaj birdoj estas tute malhelaj, ĉirkaŭ 40 % el la orienta loĝantaro.
La virbirdoj pezas de 600 ĝis 1120 g. La inoj de 900 ĝis 1 660 g. Plenkreskulo havas averaĝan pezon de 1 026 g, enverguron de 134 cm, kaj averaĝan totalan longon de 53 cm. La ino estas tipe pli granda ol la masklo. Tiu specio havas 8 diferencajn morfojn, kiuj varias laŭ sekso, aĝo kaj loko. Ambaŭ seksoj montras kaj helajn kaj malhelajn morfojn, kaj la koloraro varias inter junuloj kaj plenkreskuloj.
Ĝi estas la ununura buteo de sia grando kiu regule ŝvebas super unu punkto, per rapida flugilfrapado.
Kutimoj
Ili ĉasas en malferma kamparo predante multajn etajn mamulojn -ĝis grando de kunikloj-, foje birdojn -ĝis grando de anseroj- kaj eĉ kadavraĵojn.
Tiu specio, kune kun la Fiŝaglo, Pandion haliaetus, estas unu el la malmultaj grandaj rabobirdoj kiuj ŝvebas kutime.
Reproduktado
Tiuj holarktisaj rabobirdoj reproduktiĝas en klifoj, montetoj -eĉ surgrunde- aŭ en arboj, en nestoj el bastonetoj kaj herbo ene, kie la ino demetas ĉirkaŭ kvar ovojn, sed pliajn -ĝis 7- dum la jaroj fruktodonaj en lemingo. Kovado estas farita plejparte de la patrino dum unu monato.
Christian Karl Josias von Bunsen
Christian Karl Josias von BUNSEN (naskiĝinta la en Korbach, mortinta la  en Bonn) estis germana filologo kaj diplomato prusia.
Vivo
En aprilo 1816 li iris al Parizo por studi la lingvojn araban kaj persan kaj venis je la fino de la 1816-a jaro en Romon. Tie ĉi li edzinigis en la 1.7.1817 la riĉan anglinon Fanny Waddington (naskita la 4.3.1791); tuj poste li iĝis en 1818 kun perado de Niebuhr ambasadeja sekretario. Decida por restinta kariero lia estis la vizito de reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a (Prusio) en Romo kie Bunsen prezentis al la reĝa moŝto siajn ideojn pri liturgiaĵoj. Fariĝinte en 1823 ambasadeja konsilisto li transprenis en 1824 la estradon de la ambasadejo roma. En 1827 Bunsen iĝis prusia prezidanto ĉe la Sankta Seĝo kaj komisiitis interparoli pri geedzparoj miksitaj laŭ konfesio. Papo Pio la 8-a sekve eldonis en la 25.3.1830 mallongan cirkuleron (breve) prie, kiun pli malfrue Gregorio la 16-a interpretis je la malavantaĝo de Prusio.
Bunsen apogis sciencojn (Lepsius); kun lia helpo faritis en 1829 la fondiĝo de Arkeologia Instituto por kiu venis instigo fare de la tiama princo kaj posta reĝo Vilhelmo. Krome starigis Bunsen sur la Tarpeja sakso de Kapitolo hospitalon protestantisman. Ekster tio li kunverkis la trivoluman gvidlibron »Beschreibung der Stadt Rom« (1830–13); frukto alia de tiaj studoj estis ankaŭ la fortimpresa verko »Die Basiliken des christlichen Rom« (kun 50 kupraj gravuraĵoj de Gutensohn kaj Knapp, München 1843).
Post kiam li konvinkis en 1834 la berlinan registaron akcepti la cititan cirkuleron mallongan de papo Pio la 8-a kaj estis preparanta interkonsenton kun la uestgermanajn episkopojn katolikajn, la bruskaj reagoj de la ĉefepiskopo de Kolonjo Clemens August Droste zu Vischering restartigis kverelojn inter la Roma kurio kaj Berlino. Revokite al Berlino, Bunsen apologiis la malliberigon de la ĉefepiskopo per la skribitaĵo »Denkschrift über die katholischen Angelegenheiten in den westlichen Provinzen Preußens vom 25. August«. Sed post la reveno Romon en 1838 li ne akceptitis fare de la papo kaj devis preni forpermeson longan kiun li pasigis en Munkeno kaj Anglio.
Influsfero
En la kampo de internaciaj rilatoj, influsfero, kiel internacia plej ofte uzata esprimo, aŭ influzono, pli ĝuste laŭ signifo, estas spaca regiono aŭ koncepta divido laŭ kiu unu ŝtato aŭ organizo havas ian nivelo de kultura, ekonomia, militista, aŭ politika eksklusiveco aŭ hegemonio, kongrue kun la interesoj de la potencoj ekster la limoj de la ŝtato kiu kontrolas ĝin.
Christian Karl Josias von Bunsen
Forlaso de Romo
Konsultite koncerne konstituciaĵojn fare de la reĝo en 1844, Bunsen ellaboris prusian konstitucian skizon faritan laŭ brita modelo. En 1848 la Ŝlesviganoj elektis lin deputoto por la Frankfurta parlamento. Sed li neniam ekdeputitis. En la 8.4.1848 li transdonis al Lordo Palmerston la verkon »Memoir on the constitutional rights of the duchies of Schleswig and Holstein«, ne trovonte apogon. Pro tio Bunsen iris inter 1848-49 reen al Germanujo. Malgraŭ ataketoj fare de la Aŭstroj la reĝo lasis Bunsen sur ties posteno. En la 8.5.1852 Bunsen subsignis la t.n. Londonan Protokolon, kvankam li antaŭe estis malfavora je partopreno en la Londonaj Konferencoj. Krome Bunsen estis ŝatata de la brita reĝino kaj de la princoj Albert kaj Peels; li ĉiam helpis la samlandanojn vivantajn en Britio kaj fondis la Germanan Malsanulenoj en Dalston apud Londono. Kiam eksplodis la Orienta Milito li favoris aliancon de Prusio kun la okcidentantoj, sed la influo rusa en Berlino estis pli granda. Tial Bunsen devis ĉesigi la laboron en Britio en junio 1854. Li translokiĝis al Heidelberg, kie li skribis kontraŭ malamikoj de germana unuiĝo kaj ultramontanismuloj i.a. la verkon »Die Zeichen der Zeit, Briefe an Freunde über die Gewissensfreiheit und das Recht der christlichen Gemeinde« (Leipzig 1855)
Influsfero
Kvankam povas esti formala alianco aŭ aliaj traktataj devigoj inter la influitoj kaj la influantoj, tiaj formalaj aranĝoj ne estas nepre necesaj kaj la influo povas ofte estis pli ekzemplo de milda povo. Simile, formala alianco ne nepre necese signifas ke unu lando kuŝas ene de la influsfero de alia. Altaj niveloj de eksklusiveco estis historie asociaj kun altaj niveloj de konflikto.
Christian Karl Josias von Bunsen
Graveco verkista
Krom sur diplomatia kampo kaj korespondado ampleksega pri politikaĵoj kaj ekleziaĵoj li daŭre ankaŭ verkadis. Lia plej grava arkeologia verko estis »Ägyptens Stelle in der Weltgeschichte« (Hamburg kaj Gotha 1845–57). En la centro de siaj studoj estis tamen bibliaj, eklezihistoriaj kaj liturgiaj studoj. Liaj plej gravaj verkoj tiukampe estas »Hippolytus und seine Zeit« (Leipzig 1853); »Ignatius von Antiochien und seine Zeit« (Hamburg 1847); »Die drei echten und die vier unechten Briefe des Ignatius von Antiochien« (Hamburg 1847) kaj la nefinitaj libro »Bibelwerk für die Gemeinde« (finis ĝin Kamphausen kaj Holtzmann; Leipzig 1858–1869).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 3. Leipzig 1905, p. 605-606, kio legeblas tie ĉi interrete.
Influsfero
En pli ekstremaj okazoj, lando ene de la "influsfero" de alia pocas iĝi subulo de tiu ŝtato kaj servi fakte kiel satelita ŝtato aŭ de facto kolonio. La sistemo de influsferoj laŭ kiu povegaj landoj intervenas en la aferoj de aliaj pluas ĝis nuntempe. Ĝi estas ofte analizita laŭ terminoj de superpotencoj, grandaj potencoj, kaj/aŭ mezaj potencoj.
Ekzemplo de influsfero estis Ĉinio en la fino de la 19a kaj komenco de la 20a jarcento, kiam Britio, Francio, Germanio, kaj Rusio (poste anstataŭita de Japanio) havis de facto kontrolon sur grandaj partoj de teritorio. Tiuj estis prenitaj laŭ malegalecaj traktatoj aŭ laŭ tre longdaŭraj "luoj". Tiuj potencoj (kaj Usono) rajtis havi kaj funkciigi siajn proprajn tribunalojn, poŝtoficejojn, komercajn instituciojn, fervojojn, kaj militŝipojn en kio estis teorie ĉinuja teritorio. Tamen, la eksterlandaj povoj kaj ties influo en kelkaj okazoj eble estis troigitaj. Tiu sistemo finis post la Dua Mondmilito.
Por alia ekzemplo, dum la pinto de sia ekzisto en la Dua Mondmilito, la Japana Imperio havis tre grandan influsferon. La Japana registaro rekte regis en Koreio, Vjetnamio, Tajvano, kaj en grandaj partoj de Ĉinio. La "Grand-orient-azia Kun-prospera Sfero" povis tiele koincidi kun la mapo de la Pacifika Oceano kiel granda "bobelo" ĉirkaŭ la insuloj de Japanio kaj de la landoj el Azio kaj Pacifiko kiujn ili kontrolis.
Foje partoj de unu lando povas fali en du diferencajn influsferojn. En la kolonia epoko la bufroŝtatoj Irano kaj Tajlando, kuŝante inter la imperioj de Britio kaj de Rusio kaj de Britio kaj de Francio respektive, estis dividitaj en influsferoj de la imperiaj potencoj. Simile, tuj post la Dua Mondmilito, Germanio estis dividita en kvar okupataj zonoj, kiuj poste plifirmiĝis kiel Okcidenta Germanio kaj Orienta Germanio, el kiuj la unua iĝis membro de NATO kaj la lasta membro de la Varsovia Pakto.
Cyril Genik
Cyril Ivanovich Genik (1857 - la 12-an de februaro 1925) estis ukraino - kanadano enmigrada agento. Li estis Persono de Nacia Historia Signifo.
Biografio
Cyril Ivanovich Genik estis naskita en 1857 en Bereziv Nyzhnii, Galicio, al patro Ivan Genyk, vilaĝestro, kaj Ann Pertsovych. Genik komencis siajn studojn ĉe Kolomeo, antaŭ moviĝado al kio estas nun Ivano-Frankivsk por kompletigi sian instruedukon. Li kompletigis sian abiturientan ekzamenon en Lvivo antaŭ esti nomumita kiel instruisto en 1879 en Nadvirna distrikto. En 1882, Genik revenis al sia hejm-vilaĝo kaj establis lernejon tie. Dum la 1880-aj jaroj, Genik establis muelan komercon same kiel la kooperativon de produktantoj kiujn li nomis la Karpatan Butikon. En 1890, li estis elektita al la magistrato en la urbo de liaj komencaj studoj, Kolomyja.
Ĉe iu punkto, Genik renkontis Joseph Oleskiw, viron kiu instigis al enmigrado de ukrainoj al Kanado. Oleskiw demandis Genik ĉu li povis akompani lin kaj igi lian duan kontingenton da ukrainaj por ilia vojaĝo al Kanado kaj helpi lian aranĝon. Genik kaj la familio de lia edzino kaj kvar filoj aliĝis al grupo de 64 ukrainoj en alteriĝado en Kebekio la 22-an de junio 1896. Genik kondukis sian kontingenton unue al Vinipego kaj poste al kio estis fondita kiel Stuartburn (Manitobo), kiu nun estas konsiderita kiel la unua ukrain-kanada komunumo en okcidenta Kanado. En aŭgusto, Genik petis bieneton en Stuartburn, sed rapide ŝanĝis opinion kaj translokiĝis al Vinipego. Tiun saman monaton, Oleskiw rekomendis Genik al la kanada policministerio kiel enmigradagento. En septembro, Genik iĝis bezonata sekciolaboristo por la interpretado de la registaro kaj traduko bezonoj. En sia tasko kiel enmigradagento, Genik renkontis novajn ukrainajn kanadajn enmigrintojn en Kebeko, instigis al la uzo de la angla kaj al la rezigno de tradicia kutimo kaj funkciis kiel konsilisto kie ajn necesa. Lia laborkvanto pliiĝis rimarkinde kun la akra pliiĝo je ukraina enmigrado al Kanado - tiel multe, fakte, ke antaŭ 1898 Genik fariĝis plentempa salajrigita dungito de la kanada registaro. Por fari tion, li fariĝis la unua ukraina plentempa kanada registara oficisto.
En 1899, Genik establis la Taras Ŝevĉenko Legejo en sia domo, kaj la unuan ukrainlingvan gazeton en Kanado, Kanadyiskyi Farmer (kanada farmisto) en 1903. Malgraŭ ne esti religia mem, Genik kredis ke kristana konfesio devus ekzisti sendependa de grekkatolikaj kaj rusrtodoksaj normoj, kaj fondis la "Sendependajn Grekan Eklezion" en kunlaboro kun ministroj de Vinipega Presbiteriana Eklezio en 1903-1904. En 1911, sekve de la parlamenta balotado de tiu jaro en kiu la favorita Liberala Partio de Genik perdis oficejon, Genik perdinta sian taskon finis sian vivon en la publika sfero. Li vivis por tempeto en Usono sed revenis al Vinipego en sia pli posta vivo, kie li mortis la 12-an de februaro 1925.
Antaŭ la tempo de lia morto, Genik fariĝis tiel konata en la ukrain-kanada komunumo ke li estis konata kiel la "Caro de Kanado".
2169 Tajvano
2169 Tajvano estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉinaj astronomoj de la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insulo Tajvano, teritorio de la Respubliko Ĉinio.
Jules Grévy
François Paul Jules GRÉVY (Franclingva prononco: [ʒyl ɡʁevi]; 15a de aŭgusto 1807 – 9a de septembro 1891) estis Prezidanto de Francio el 1879 ĝis 1887, kaj unu el la estroj de la frakcio Moderaj Respublikanoj. Konsiderinte, ke liaj antaŭuloj estis monarkiistoj kiuj klopodis malsukcese restaŭri la Francan monarkion, Grévy estis vidata kiel la unua reala respublikana Prezidanto de Francio.
Post la falo de la Imperio, li estis elektita prezidanto de la Asembleo la 16an de februaro 1871, kaj okupis tiun postenon ĝis la 2a de aprilo 1873. La 8an de marto 1876 li estis elektita prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj, posteno kiun li plenumis tiom efike ke post la rezigno de Marshal MacMahon li ŝajnis nature kiel la taŭga kandidato al la Prezidenteco de la Respubliko (30a de januaro 1879), kaj li estis elektita sen opozicio fare de la respublikaj partioj.
Kampung Kayu Ara Pasong
Kampung Kayu Ara Pasong estas malgranda vilaĝo en Pontian, Ĝohoro, Malajzio.
Csilla Kató
KATÓ Csilla kato:, estas hungara antropologino, redaktorino, filmproduktistino. Ŝi estas naskita en Miercurea Ciuc en 1970.
Kariero
Kató finis en UBB de [Kluĵo]] en la fako pri hungara angla-lingvo, en ELTE de Budapeŝto kulturantropologion, pli poste ŝi studis du jarojn kiel stipendiulino en Londono (School of Economics) kaj en Aŭstralia (Australian National University). Ŝi estas unu el ĉeforganizintoj de ASTRA FILM FEST en Sibio. Kun sia edzo ŝi faris pli ol 4000 filmojn plejparte dokumentajn.
(9352) 1991 UB4
(9352) 1991 UB4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Volvariella volvacea
Volvariella volvacea (ankaŭ nomata kiel rizfojna fungo estas specioj de manĝebla fungo kultivata en orienta kaj sudorienta Azio kaj ektensive uzata en aziaj kuirartoj.
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Bánhorváti)
Preĝejo Nomo de Sankta Maria estas romkatolika historia monumento en Bánhorváti.
Historio
Estis menciita preĝejo en 1332, kiu nun estas la kalvinana preĝejo, ĉar en la malfrua 16-a jarcento la loĝantoj iĝis kalvinanoj. La katolika grupo refondiĝis en 1769 kaj tiutempe ili konstruis la nun videblan katolikan preĝejon. En 1801 ĝi trakonstruiĝis. La orgeno estis konstruita en 1805. En la sama jaro pli nova paroĥejo konstruiĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en malgranda korto. La fasado komenciĝas meze kun turo, malantaŭe la navo etendiĝas, fine kvadrata absido estas videbla. La navo estas pli larĝa, tamen la absido preskaŭ havas la saman larĝon. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Marian. Ĝi estis pentrita en 1832.
Kermeso okazas la 8-an de septembro.
Mihály Antalfi
Mihály Antalfi [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Antalfi Mihály estis hungara juĝisto. Lia origina familia nomo estis Rupert ĝis 1896, liaj familiaj nomvariantoj estis Antalffy aŭ Antalfy [antalfi].
Mihály Rupert naskiĝis la  en Devecser, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Antalfi frekventis mezlernejojn en Pápa kaj Győr, poste li akiris ŝtatsciencan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1901, juran diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en la sama jaro, fine juĝistan-advokatan diplomon. Li laboris jam pli frue en la statistika oficejo (1897–1902), poste li estis subnotario en Gyöngyös (1902–1906) kaj Baranyaszentlőrinc (1906-1909), juĝisto en Pécs (1909–1914), Sarajevo (1914–1918) kaj Budapeŝto (1918-1921). Lia juĝista kariero altiĝis, ekde 1928 li laboris en la ĉefjuĝejo. Li redaktis juran revuon inter 1922–1936, pli malofte li verkis poemojn kaj novelojn.
21647 Carlturner
21647 Carlturner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Carl Anthony Turner, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la New Prague Senior High School de New Prague (Minesoto, Usono)
Vargem (San-Paŭlio)
Vargem (oficiale Município de Vargem) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Bragança Paulista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Þórðarhöfði
Þórðarhöfði estas alta roka duoninsulo sur la orienta bordo de Skagafjörður elstarante el la fjordo iom norde de la vilaĝo Hofsós (Islando). Ĝia alteco estas ĉirkaŭ 200 metroj. El malproksimeco Þórðarhöfði ŝajnas esti insulo sed ĝi estas ligita al la bordo per du malaltaj terstrioj kaj inter ili estas granda marlaguno, ĉirkaŭ 10 kvadrataj kilometroj, nomita Höfðavatn (Lago de Duoninsulo). En la laguno estas multe da salveloj kiujn la bienuloj kaptadas per retoj. La fama dramverkisto kaj poeto, Jóhann Sigurjónsson, volis ke oni tie konstruu havenon por kargoŝipoj.
Taĥografo
Taĥografo (greke tachos - rapideco + grapho - skribi) estas aparato kuniganta funkciojn de rapidometro kaj horloĝo. La taĥografo en la funkcio de tempo registras traveturitan vojon per la aŭtomobilo, ties momentan rapidecon samkiel aktivecon de ŝoforo, do lian laboron aŭ ripozon.
Ekzistas ankaŭ diĝitaj taĥografoj.
Esterhazy (Saskaĉevano)
Esterhazy estas urbeto en Kanado, en sudorienta parto de provinco Saskaĉevano kun ĉ. 2200 loĝantoj. Ĝi situas en la valo de rivero Qu'Appelle, 212k oriente de urbo Reĝino. Ĝia nomo venas de grafo Paul Otto d'Esterházy (1830–1912); tiu hungara aristokrato instigis la setladon en la regiono. Esterhazy estas la foira urbo de la ĉirkaŭa bredada kaj plantokultiva provinco (precipe tritikon). Ĝi havas ankaŭ muelejojn kaj laktoindustrion. Ekde 1962 ĝi estas konata pri la kalisalaj minejoj; la minejoj malfermitaj norde kaj oriente de la urbo apartenas al la plej grandaj sur la kontinento. Oni administre listigis ĝin kiel vilaĝo en 1903, poste en 1952 kiel urbeton.
Cădaciu Mic
Cădaciu Mic [kədaĉu mik], hungare: Kiskadács, kiŝkadaĉ estas vilaĝo en Valea Feernicului apartenanta administracie al la komunumo Şimoneşti. En 1992 ĝi havis 24 hungarajn loĝantojn.
Cădaciu Mare
Cădaciu Mare [kədaĉu mare] (hungare: Nagykadács (nadjkadaĉ)) vilaĝo en Rumanio en la Valea Feernicului nordokcidente de Odorheiu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Şimoneşti.
Loĝantaro
En en 1992 159 (158 hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1567.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Udvarhely).
Adria Airways
La entrepreno Adria Airways estas, en internacia komparo relative malgranda, slovenia flugkompanio kun sidejo en Ljubljano. Ekde la 18-a de novembro 2004 ĝi estas membro de la flugkompania alianco "Star Alliance". La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 1,14 milionojn da pasaĝeroj kaj dispondas pri 14 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon JP; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas ADR.
Zoltán Balogh (grafikisto)
BALOGH Zoltán balog, estas hungara/germania grafikisto naskita en Oradea la 11-an de marto 1952.
Kariero
Balogh Zoltán studis inter 1961-64 en Kluĵo en Porinstruista Altlernejo pri Desegno. En 1971 li translokiĝis Federacia Respubliko Germanion; li estis projektgrafikisto de la universitato de Ulm.
Stacio Himematsu
Stacio Himematsu (japane: 姫松駅 [Himemacu-eki], angle: Himematsu Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Abeno, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Uemachi.
Kantono Humboldt (Nevado)
La kantono Humboldt (Humboldt County) estas kantono de Usono en la subŝtato Nevado. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Kostas Kiriakos
Kostas KIRIAKOS (Κώστας Κυριάκος, kompleta nomo: Konstantinos G. Kiriakos, Κωνσταντίνος Γ. Κυριάκος, naskiĝis la en Nemea, Peloponezo) estas greka esperantisto.
Palomera
Palomera [paloMEra] (kolombejo, kio aperas en la supra maldekstra fako de la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Kostas Kiriakos
Vivo
Li studis en la atena universitato Pantios ekonomiajn kaj politikajn sciencojn kaj laboris dum 38 jaroj (de 1964 ĝis 2002) en la Nacia Banko de Grekio el kiu li eksiĝis kiel bankdirektoro. Li estas edziĝinta kun Lenia Kiriakopulu kaj ili vivas en Ateno.
Palomera
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 167 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,34 loĝ/km².
Kostas Kiriakos
Agado
Kostas Kiriakos esperantistiĝis en 1974 kaj ekde tiam konstante estas aktivulo de Helena Esperanto-Asocio, kiel ties membro, estrarano, ĝenerala ŝekretario, vicprezidanto kaj prezidanto (de 1987 ĝis 1993 kaj de 1999 ĝis 2003). Li gvidis kursojn, publikigis artikolojn, prelegis en kaj ekster la klubejo de la asocio, organizis diversajn asociajn kaj publikajn Esperanto-aranĝojn. Li estis intervjuita de ŝtataj kaj privataj radio-televidaj retoj kaj stacioj.
Palomera
Situo
Palomera estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la centra parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 39,96 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°04′03″N 2°03′02″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Palomera, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Palomera; sed poste la proksimeco al la ĉefurbo rekuperis la loĝantaron el 156 al la nunaj 167.
Kostas Kiriakos
Agado en Interreto
En 2012 li kreis kaj daŭre administras la retpaĝon de la Helena Esperanto-Asocio (www.esperanto.gr) kun blogo kaj asocia paĝo en la retejo facebook.
Palomera
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Kostas Kiriakos
Agado en Interreto
En la sama jaro, 2012, li ankaŭ konstruis du facebook-lokojn, la helenlingvan “Helena Esperanto-Asocio / Amikoj” (https://www.facebook.com/groups/407185489292089/) por enlanda informado kaj la esperantlingvan “Esperanto-Hellas / Nia Verda Informilo”, (https://www.facebook.com/groups/Grekio/), en kiuj li konstante afiŝas ĉiaspecajn novaĵojn, artikolojn, filmojn, fotojn, kantojn ktp.
(16325) 1332 T-2
(16325) 1332 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Kostas Kiriakos
Agado en Interreto
En 2013 kreis en la retejo Ipernity lokon.
10480 Jennyblue
10480 Jennyblue estas asteroido de la asteroida zono.
Kostas Kiriakos
Agado en Interreto
En 2019 konstruis la helenlingvan facebook-grupon "Foliumante la historion de Esperanto" (https://www.facebook.com/groups/323302135047274/ ), por enlanda infomado.
Prelegoj (greklingvaj)
- 'La celoj de la disvastiĝo de Esperanto. 'Urbodomo de Volos (Tesalio, centra Grekio), 06/01/1980. (La tuta prelego estis publikigita en kvin serioj en la grava ĵurnalo de la urbo ”Enimerosi”)
- La nobla ideo de L.L.Zamenhof. Prelegsalono de Helena Esperanto-Asocio, Ateno, 17/12/1980
- 1908-1983, 75-jariĝo de U.E.A. Prelegsalono de Helena Esperanto-Asocio, Ateno, 06/04/1983
- Unuiĝintaj Nacioj, nia mondo kaj Esperanto. Prelegsalono de Helena Esperanto-Asocio, Ateno, 19/12/1984
- La DLT-sistemo de Toon Witkam. Ĉefhalo de centra hotelo en la urbo Rodos, insulo Rodoso, 0/12/1985
- 1887-1987, 100-jariĝo de Esperanto. Ĉefparolado de la publika Esperanto-festo (kun vasta ĉiafaka ekspozicio kaj televid-prezento de la festo) okaze de la 100-jariĝo de Esperanto. Prelegsalono de Helena Esperanto-Asocio, Ateno, 14/12/1987
-  1989, 100 jaroj post la apero de la revuo “La Esperantisto” kaj la naskiĝo de Edmond Privat.  Prelegsalono de Helena Esperanto-Asocio, Ateno, 19/12/1989
- Esperanto kiel solvo de la internacia multlingveco. Kultura Centro de la Helena Katolika Eklezio, Ateno, 07/04/2003
- La lingva problemo ene de la Eŭropa Unio kaj la Internacia Lingvo Esperanto. Kulturdomo de Saronida (antaŭurbo de Ateno), 12/4/2003
- Esperanto, kiel ideologio, lingvo, movado. (Prezento kun bildoj kaj filmetoj). Prelegsalono de la sindikato de Oficistoj de la Nacia Banko de Grekio, Ateno, 27/2/2012
Artikoloj (greklingvaj)
- La neceseco de Esperanto. “Trapezitiki” (monata faka ĵurnalo de la Oficistoj de la Nacia Banko de Grekio), Ateno, junio 1976
- Lingvaj diskriminacioj kaj Esperanto.“Trapezitiki” (monata faka ĵurnalo de la Oficistoj de la Nacia Banko de Grekio), Ateno, majo 1979
- La Internacia Lingvo Esperanto en Unesco kaj Internaciaj Organizoj . “Trapezitiki” (monata faka ĵurnalo de la Oficistoj de la Nacia Banko de Grekio, Ateno, decembro 1979
- Pri la Internacia lingvo Esperanto.“Trapezitiki” (monata faka ĵurnalo de la Oficistoj de la Nacia Banko de Grekio), Ateno, julio 1984
- Esperanto, lingvo sen limoj. “Ni kaj la mondo de la Nacia Banko” (oficiala faka eldono de la Nacia Banko de Grekio), Ateno, marto 1985
- La Internacia Lingvo Esperanto kiel interlingvo en la DLT-sistemo. “Ni kaj la mondo de la Nacia Banko” (oficiala faka eldono de la Nacia Banko de Grekio), junio 1989
- Esperanto, la lingvo de komputiloj. (kunverko kun la ĵurnalisto K. Tanopulos) “Elefterotipia” (tutlanda grava ĉiutaga politika ĵurnalo), Ateno, 05/11/1989
- La babelismo en la Eŭropa Unio kaj la ŝlosilo de Babelo - 40 jaroj post la Pakto de Romo.“ Ni kaj la Banko” (oficiala eldono de la Nacia Banko de Grekio), Ateno, junio 1997
- Internacia Lingvo Esperanto, 1887-2012, 125 jaroj. “Etnotrapeziki” (gazeto de la Sindikato de la Scienca Oficistaro de la Nacia Banko de Grekio), Ateno, decembro 2012
- Novaĵoj el Grekujo. “Eŭropa Bulteno”, aprilo 2013
- Internacia Lingvo Esperanto, 1887-2012, 125 jaroj. “Delalis” (loka ĵurnalo de la sud-orienta Atiko), januaro-februaro 2013
- 'Esperanto en unuhora TV-elsendo en la greka televido''. "'''Eŭropa Bulteno”, decembro 2013
- 99-a Universala Kongreso de Esperanto. “Delalis” (loka ĵurnalo de la sud-orienta Atiko), julio-aŭgusto 2014
- La Troja Milito (de Spiros Sarafian) en Esperanto. “Eŭropa Bulteno”, aŭgusto 2014
- La Intrnacia tago de la Gepatra Lingvo kaj Esperanto. “Delalis” (loka ĵurnalo de la sud-orienta Atiko), marto-aprilo 2016
- Tutmonda Esperantista Movado - Ĉefaj Eventoj. “Etnotrapeziki” (gazeto de la Sindikato de la Scienca Oficistaro de la Nacia Banko de Grekio), decembro 2021
La ŝtona urbo
La ŝtona urbo estas historia romano de Anna Löwenstein, originale verkita en Esperanto kaj publikigita en 1999. Rapide sekve ĝi publikiĝis ankaŭ en anglalingva versio, verkita de la aŭtorino mem, kaj en 2010 aperis krome en la franca, en traduko de Godeleine Logez. La romano temas pri kelta sklavino, portata al antikva Romo. Ĝi esperantlingve aperis en pluraj rapide sinsekvantaj eldonoj.
Gerrit Berveling en recenzo de la revuo Fonto, citita sur la malantaŭa kovrilo de la libro, laŭde esprimis la juĝon ke "... La romano egalas la teman kaj rakontadan amplekson kaj impresivon de Quo Vadis?, sed bonŝance sen ties historiaj stultaĵoj, naciismaj troigoj kaj sukereca propagando por iuspeca kristanismo ... La Ŝtona Urbo simple estas vivo. Gratulon al la aŭtoro!"
Vilmos Bölöni
BÖLÖNI Vilmos boeloeni, estas hungara scenejdekoraciisto, pentristo, grafikisto naskita en Oradea la 8-an de februaro 1941.
Kariero
Bölöni finis en 1966 en Arta Altlerenjo de Kluĵo. Li estas scejdekoraciisto de la hungaralingva teatro de Oradea.
5352 Fujita
5352 Fujita estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 27-an de decembro 1989 de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto en Gubernio Jamanaŝi.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yoshio Fujita, emerita profesoro de la Universitato de Tokio, konata pro lia laboro pri la spektroj de la malvarmaj karbonaj steloj kun determino de la izotopa proporcio de la karbono.
Kantono Grundy
Kantono Grundy (Grundy County) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:
Édouard Lockroy
Édouard LOCKROY (18a de julio 1838 – 22a de novembro 1913) estis franca politikisto.
Li ekstudis arton, sed en 1860 enlistigis kiel volontulo kun Garibaldi. La venontajn tri jarojn li pasigis en Sirio kiel sekretario de Ernest Renan, kaj reveninte al Parizo li iĝis aktivula ĵurnalisto kontraŭ la Dua Franca Imperio en la gazetoj Le Figaro, Diable à quatre, kaj finfine en Le Rappel, kun kiu lia nomo estis tre konektita. Li komandis batalionon dum la Sieĝo de Parizo, kaj en Februaro 1871 li estis elektita deputito de la Nacia Asembleo kie li estis en la ekstrema maldekstro kaj protestis kontraŭ la aliro al paco.
Kiam li estis ministro pri komerco kaj industrio, li faris la unuajn aranĝojn por la Ekspozicio de 1889, kaj per ingenia letero li defendis la starigon de la Eiffel Turo kontraŭ la artistaro de Parizo.
Verkoj
Lockroy estis arda kaj sukcesa defendanto de forta ŝiparmea politiko, por kio li publikigis ekzemple:
Magnus la 1-a (Norvegio)
Magnus la 1-a (Magnus la Bona aŭ Magnus la Nobla, naskiĝis 1024, mortis la 25-an de oktobro 1047) estis reĝo de Norvegio ekde 1035 kaj reĝo de Danio ekde 1042.
Li estis la nelegitima filo de Olavo la 2-a de Norvegio (Sankta Olavo) kaj lia kromvirino Alvhild. En 1028 Kanuto la 1-a devigis lin eliri de Norvegio, sed post ties morto en 1035 la norvegaj nobeloj alvokis lin por iĝi sia reĝo. Li invadis Danion kie Hardakanuto sekvis sian patron Kanuton kiel reĝo de Danio. En 1038 aŭ 1039 estiĝis pacakordo inter Hardakanuto kaj Magnus, per kiu, se Hardakanuto aŭ Magnus mortus senheredonte, la postvivanto sekvus lin kiel reĝo de lia lando. Hardakanuto mortis en 1042, kaj Magnus iĝis reĝo de Danio, malgraŭ ke Svein Estridsen, nevo de Kanuto, pretendis la tronon.
La wendoj invadis Danion, sed en 1043 Magnus tute venkis ilin ĉe Lyrskov Hede: laŭdire dum la batalo mortis 15,000 wendoj. Laŭlegende antaŭ la batalo la kloŝoj de la katedralo de Trondheim sonoris: la norvegoj interpretis tion kiel signo ke Sankta Olavo protektis sian filon.
Daŭre estis konflikto inter Magnus kaj Svein Estridsen. Fine estis pacakordo per kiu Svein iĝis reĝo de Danio, sed en 1047 la norvegoj, helpataj de la svedoj, forpelis lin. Dume en Norvegio Magnus luktis kontraŭ sia onklo Harald Hardrada, kaj en 1046 Harald devigis Magnus nomumi lin kunreĝo.
La sekvantan jaron Magnus mortis ĉe Sjælland. Sur sia mortlito li nomumis Svein kiel sia heredonto. Tamen Harald kontestis tion kaj sekvis militado ĝis 1062, kiam Harald ekambiciis la konkeron de aliaj landoj.
The Jeffersons
The Jeffersons estas usona situacia komedio. CBS telesendis ĝin ekde la 18a de januaro 1975 al la 25a de junio 1985. The Jeffersons estas la plej longa televida serio en usona historio kun plejparta afrik-usonana rolularo.
La lokalo de la serio estis kutime la apartamento de la Jeffersons en Manhatano, komunumo de Novjorko. La Jeffersons transloĝigis tie de Kvinzo kie ili estis najbaroj de la Bunkers de la televida serio All in the Family.
Krouna
Vilaĝo Krouna situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en submontara teritorio, parte en protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy, 9 km oriente de la urbo Hlinsko kaj 20 km okcidente de la urbo Polička ĉe la ŝoseo n-ro 34 inter Havlíčkův Brod kaj Svitavy. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Historio
Krouna ekestis kiel huba vilaĝo en pentrinda valo de rivereto Krounka. Konstruitaj estis prefere pli grandaj biendomoj kaj ĉarpentitaj vilaĝdomoj.
Vilaĝo Krouna estas unue menciita sub nomo Grunaw en la jaro 1349, kiam temis pri decido, ĉu ĝi estos havaĵo de episkpejo en Litomyšl. En tiu tempo ĝi estis dividita je Horní Krouna (Supra Krouna - Grunaw superior) kaj Dolní Krouna (Malsupra Krouna - Grunaw inferior), nuna vilaĝo Otradov. Tiam, en la jaro 1344, ekestis arĥiepiskopejo en Prago kaj ankaŭ nova episkopejo en Litomyšl, plejparte sur ĝisnuna teritorio de episkopejo Olomouc. Pli malfrue Krouna estis parto de sinjorejo Rychmburk, en la jaroj 1763 ĝis 1823 ĝi apartenis al familiaro Kinský kaj poste al familiaro Thurn-Taxis. Ĝiaj civitanoj vivtenis sin plejparte per agrokulturado, arbohakado, per minado kaj kalcinado de kalkŝtono. Ĉirkaŭ la jarcentŝanĝo de la 19-a al 20-a jarcentoj komencis en Krouna metia produktado, prefere de cigaredingoj kaj ludiloj kaj ankaŭ teksobrodado. En la jaro 1866, post batalo apud Hradec Králové, la vilaĝon elrabis prusaj armeanoj.
Preĝejoj
Ĉirkaŭ la jaro 1350 estis en Krouna konstruita ligna preĝejo kun ŝinda tegmento, sur kies loko pli poste ekestis ŝtona preĝejo de Sankta Mikaelo Arkianĝelo. En la jaro 1768 ĝi estis barokigita. En ĝia turo kun embrazuraj fenestroj estas du sonoriloj el la jaroj 1529 kaj 1618. En la jaro 1874 oni komencis konstruon de nova evangeliana preĝejo, kiu sian nuntempan formon akiris per aranĝoj faritaj de arĥitekto Schmoranz.
Popola arĥitekturo
En la vilaĝo estas kelkaj konstruaĵoj de ligna popola arĥitekturo de polička-regiona tipo, el kiuj la plej signifa estas n-ro 61 - Bukáček bieno, sed ankaŭ nombroj 76, 147, 139 kaj garbejo ĉe paroĥejo.
Paroĥejo
Baroka paroĥejo estas el la jaro 1740, duetaĝa kun plattegmentaj ĉambroj.
Lernejo
Baroka lernejo estas el la sama jaro kiel la paroĥejo. Ĝi havas altigitan teretaĝon kaj groptegmenton.