cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahuacuotzingo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Erlen
Erlen estas komunumo de la distrikto Weinfelden (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Bischofszell) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 3078 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Erlen situas sude de la montoĉeno Seerücken en la centro de Turgovio. Ĝi konsistas el la setlejoj kaj municipoj Erlen mem, Ehstegen, Eppsihausen (Erlen), Buchackern, Engishofen, Ennetaach, Kümmertshausen kaj Riedt.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,19 km², de kiuj 13,3 % estas kovritaj de arbaro, 70,2% servas por agrikulturo kaj 15,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Erlen limas en nordo al Birwinken kaj Langrickenbach, en oriento al Sommeri kaj Amriswil, en sudo al Zihlschlacht-Sitterdorf kaj Sulgen, kaj en okcidento al Hohentannen.
Trafiko
Erlen situas ĉe la fervojlinio de Romanshorn al Vinterturo kaj estas servata de la regionaj trajnoj de THURBO AG.
Historio
La hodiaŭa politika komunumo estiĝis en la jaro 1995 per la kunigo de la antaŭaj lokkomunumoj Erlen, Buchackern, Engishofen, Ennetaach kaj Kümmertshausen.
Antaŭ la kunigo Erlen estis strata vilaĝo, kiu konsistis el la partoj Erlen, Ehstegen (kiu estis unuan fojon menciita en la jaro 838 post Kristo kiel Escislec) kaj Eppishausen.
La municipo Buchackern estis menciita la unuan fojon en la jaro 1303 kiel Buchacker.
Tribehou
Tribehou estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Triboudais.
Puteaux (Tramtransporto en Parizo)
Puteaux ​[pyto] estas haltejo de tramvojo T2 situanta en Puteaux, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
La eksa fervojlinio Issy-Plaine de SNCF, fermita en 1993, estis anstataŭita en 1997 de tramlinio T2 ekspluatata de RATP.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Puteaux - Issy-Plaine (972000).
Kigaoj
La kigaoj (ankaŭ nomataj:Bakiga, Bachiga aŭ Chiga) estas etno en la sudokcidento de Ugando, plejparte loĝanta en la regiono Kabale. Laŭ la lasta censo (2002) 1,7 milionoj de ili vivas en Ugando.
La tradiciaj kigaoj estis tre segmentigita socio, kiu enmigris el la hodiaŭa Ruando en la regionon ĉirkaŭ Kabale. Ili kredis je Ruhanga, la kreinto de ĉiu surteraĵo. Krome ili havis plurajn kultojn, inter kiuj la plej grava estis Nyabingi, la spirito de alte estimata pluvofaranto.
John Stanislaus Joyce
John Stanislaus Joyce (4a de julio 1849 – 29a de decembro 1931) estis la patro de la verkisto James Joyce, kaj bone konata homo en Dublino. Li kreskiĝis en Cork, kie la patrina familio, supozate descenda el la heroa "Liberator" Daniel O'Connell, elstaris.
Post la patra morto en 1866, John Joyce heredis gravan propraĵon ĉe Cork, sed tuj poste li moviĝis al Dublino, kie li laboris kelkajn jarojn kiel sekretario de distilejo. La 5an de majo 1879, Joyce edziĝis al Mary "May" Murray. Kiel subtenanto de liberalaj kandidatoj en la ĝenerala balotado de 1880, Joyce ricevis postenon ĉe la Dublina Custom House.
En 1882, naskiĝis lia filo James, la unua el dek survivantaj gefiloj. Ties gefiloj laŭ la censo de 1901 estis (ligilo sube): James Augustine (aĝa 19 en 1901), Margaret Alice (17), John Stanislaus (16), Chales [sic] Patrick (14), George Alfred (13), Eileen (12), May Kathleen (11), Eva May (10), Florence (9) kaj Mabel (8). Dum la venontaj dek jaroj, Joyce grade perids sian propraĵon. Li devis elteni danke al helpo de la samsubtenantoj de politikisto Parnell. Je la poko de la morto de Parnell en 1891, Joyce estis elĉerpinta sian heredon kaj estis maldungita el la posteno ĉe custom house. Drinkado estis parto de la malfacilaj vivkondiĉoj. Lia edzino mortiĝis en 1903, sed spite sia mallerta hejmadministrado, li sukcesis supervivi ŝin 28 jarojn. Li mortiĝis 82jaraĝa, kio estis ege multe konsiderinte liajn cirkonstancojn.
El ĉiuj siaj gefiloj, Joyce bone rilatis nur al pli aĝa, James, kiu ĝuis la patran akompanon kaj kunhavis kelkajn el liaj trajtoj, kiaj la muzikista talento kaj malkapablo ĉe mono. John Joyce inspiris kelkajn rolulojn en la verkaro de lia filo, kiaj Simon Dedalus en A Portrait of the Artist as a Young Man kaj Uliso, Humphrey Chimpden Earwicker en Finnegans Wake, kaj la rakontista onklo en la rakontoj "The Sisters" kaj "Araby" en Dubliners.
NGC 1788
NGC 1788 (alia indiko — LBN 916) estas reflekta nebulozo en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hector Vermuyten
Hector VERMUYTEN (naskiĝis en la 1-a de oktobro 1899 en Antverpeno, mortis en novembro 1966) estis flandra tradukisto kaj Esperantisto (ekde 1922). Li estis ofte estrarano kaj kursgvidanto de la Esperanto-klubo La Verda Stelo Antverpeno. Li estis deklamisto, premiita de la "Reĝa Flandra Konservatorio", kaj uzis sian arton en la servo por Esperanto kaj por diskonigo de la flandra literaturo. Kompilis kaj grandparte tradukis la flandran parton de la Belga Antologio (1928) kaj verkis por ĝi historion de la flandra literaturo.
Sub la pseŭdonimo "Tyneverum" (literoj de vermuyten miksitaj, sed foje li ankaŭ uzis Tyne Verum, TYN aŭ Yve Murten) li faris grandan laboron pri la tradukado de multaj poemoj, i.a. de Guido Gezelle kaj Alice Nahon, al Esperanto. Multaj el tiuj aperis en la libro Se Aŭskultas la Animo (eldonita en 1939, reeldonita de Flandra Esperanto-Ligo en 1999) kaj en la revuo Flandra Esperantisto, ekzemple: Li ankaŭ tradukis Renardo la Vulpo, La Rikolto (Stijn Streuvels) kaj verkis radioludon pri la vivo de Zamenhof. Krome li aperigis tradukojn de kelkdeko da originalaj Esperanto-poemoj en la nederlandan en lokaj revuoj. Liaj solaj originalaĵoj estas okazaj poemoj ekz. por honorigi iun. Liaj verkaĵoj publikiĝis en Belga-, Flandra-, Nederlanda- kaj Svisa Esperantisto, Espero Katolika, Literatura Mondo, La Pirato kaj Suda Stelo. La kvalito de Vermuyten estas ke li pristudis la originalon kaj longe penadis por redoni la enhavon, la ritmon, la aliteraciojn kaj la asonancojn. Liaj kapabloj evidentiĝis el la pozitivaj reagoj de renomaj aŭtoroj kiaj Auld, Régulo Pérez kaj Pumpr pro liaj recenzoj.
Li restis malpli konata en la Esperanto-medioj ol li meritus pro la fakto ke li tradukis poemojn de internacie apenaŭ konataj aŭtoroj kaj pro lia modesteco.
Nekrologo (sen mencio de mortodato) aperis en la revuo Sonorilo, oktobro-decembro 1966.
Ekzempla poemo
Jen unu el la lastaj verkoj de Vermuyten, neniam libroforme aperinta, traduko de la poemo Twee horsen de Guido Gezelle.
San Polo dei Cavalieri
San Polo dei Cavalieri estas komunumo de Italio.
Félix Varela
Biografio
Naskiĝis la 20an de novembro 1788, en la strato Obispo (Episkopo) numero 91, en Havano. Kiam estis trijaraĝa restis orfo pro la forpaso de lia patrino kaj lia patro vojaĝadis ofte pro kuncioj kiel oficiro de la hispana armeo, tial li estis sub la vartado kaj zorgado de la patrinaj onklinoj: Rita,kiu ankaŭ estis lia baptopatrino, Margarita kaj Isabel. Ekde infanaĝo li emis al la sacerdota vivo kaj distingiĝis pro lia pieco kaj inteligento. Li komencis la studojn por sacerdotiĝi en la Seminario de Sankta Karlo kaj Sankta Ambrosio. Félix Varela estis ordenita kiel sacerdoto kiam estis 23-jaraĝa en la Katedralo de Havano.
La Patro Varela, instruisto
Unu el la periodoj plej gravaj en la vivo de Varela komenciĝas kiam li fariĝas sacerdoto, kaj estis nomumita por instrui en la sama Seminario de Sankta Karlo kaj Sankta Ambrosio kie li studis. Dum tiuj jaroj instruis filozofion, konstitucion, latinan lingvon kaj retorikon. Enkondukis la instruadon de fiziko kaj kemio kaj estis la unua instruisto kiu uzis la hispanan lingvon anstataŭ la latina por prelegi kaj redakti docentajn dokumentojn. Dum pli ol dek jaroj kiel profesoro en la Seminario formis brilajn disĉiplojn en kiuj inkulkis la amon al Dio, la Patrion kaj la proksimulon.
La Patro Varela, politikisto
En 1821, la Patro varela estis elektita por reprezenti al Kubo en la Hispana Kortumo. Alvenis al la haveno de Kadizo la 7an de junio 1821 kaj al Madrido la 12an sammonate. Li ne povis preni posedon de la respondeco ĉar la majaj elektoj en Kubo estis anulitaj. Ok monatoj poste la elektoj estis ripetataj kaj rezultis kiel deputitoj la Patro Varela, Tomas Gener kaj Leonardo Santos Suárez. En tiuj ĉi ok monatoj, Varela vizitas muzeojn, bibliotekojn kaj lernejojn, partoprenas kunvenojn, kie estis agnoskita lia talento en la plej ekskluzivaj intelektulaj rondoj. Prezentis al la Direkcio pri Studoj de Madrido lian tekstolibrojn kiuj estis aprobitaj por esti uzataj en ĉiuj posedaĵoj de Hispanio. La tri ĉefaj aferoj plej trascendaj kiujn li traktis kiel deputito estis la abolicio de la sklavoj, la prijekto pri memregado kaj la diktameno pri la agnoskado de la sendependeco de Ameriko.
La forpaso de Varela
La tri lastaj jaroj de lia vivo estis markitaj pro la malriĉeco, malsanoj kaj soleco, sed li neniam plendis pri lia stato. Lia spirita forteco estis en la preĝado kaj la eŭkaristio. Estas akceptate ke li forpasis en San Agustín de la Florido la 25an de februaro 1853 kvankam aliaj proponas aliajn datojn.
Lindern (Oldenburgio)
Lindern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cloppenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aŭkedoj
La Aŭkedoj estas holarktisa kaj neotropisa familio de la ordo de Ĥaradrioformaj birdoj. Ili aspektas iom kiel pingveno pro iliaj blanka kaj nigra koloroj, la rektiĝa pozicio kaj pro kelkaj el iliaj kutimoj. Tamen ili tute ne estas parencaj al pingvenoj.
Male al pingveno aŭkoj povas flugi (krom la Granda aŭko). Ili bone naĝas kaj subakviĝas, sed ilia ir-maniero aspektas iom plumpa. Pro la mallonga enverguro aŭkoj bezonas flugeti tre rapide por flugi.
Aŭkoj vivas mare kaj nur por bredi ili terenflugas. La plejmulto de la specioj bredas sur krutaj klifoj, ofte kune kun mevoj, petreloj kaj suloj.
Sistematiko
ORDO Ĥaradrioformaj Charadriiformes
Subordo Lari
Familio Aŭkedoj Alcidae
Biodiverseco de aŭkedoj ŝajnas esti pli alta dum la plioceno (Konyukhov, 2002).
Tierra de Trujillo
La Tierra de Trujillo (esperante "Teroj de Trujillo") estas komarko situa sude de la Provinco de Cáceres, en la regiono de Ekstremaduro. Ĝi ricevis la nomon de sia ĉefurbo, Trujillo.
Municipoj kaj submunicipoj
Noto: La nomoj kiuj ne montras surfacon korespondas al submunicipoj kiuj apartenas al iu municipo kaj pro tio estas inkluditaj en la municipa surfaco de tiu municipo la kiu formas parton.
Subtera fabriko Rabštejn
Subtera fabriko Rabštejn estas sistemo de subteraj spacoj profundigitaj en grejsaj rokoj en ĉirkaŭaĵo de Česká Kamenice kaj Janská, kiuj estis komune kun ĉirkaŭaj supraĵaj objektoj dum la dua mondmilito uzataj fare de Nazia Germanio por milita aviadila produktado.
Historio
En aprilo de 1944 geologia instituto en Liberec faris la unuan esploron de la roka masivo en spaco Rabštejn – Jánská. Por profundigo de subteraj spacoj, kiu portis kaŝnomon Zechstein, estis laborigitaj malliberigitoj el koncentrejo Flossenbürg. La unuaj laborfortoj estis transŝovitaj en aŭgusto de 1944, kiam estis fondita filio koncentrejo en Rabštejn. Ekde aŭgusto de 1944 ĝis aprilo de 1945 la malliberigitoj el la koncentrejo forhakis proksimume 17 500 m3 de subteraj spacoj, planita estis subtera produktĉambrega spaco kun areo ĝis 82 000 m3.
En la spaco de eksaj kotonfabriko Janská – elirejo oni konstruis 3 apartigitaj uzinoj kunigitaj per ŝoseo kaj pli poste ankaŭ mallarĝtraka kampa fervojo (Werk A, Werk B, Werk C), produktaj ĉambregoj Werk J, L kaj G estis konstruataj pli proksime de Česká Kamenice. Pluaj objektoj markataj kiel Werk D kaj M estis en Horní Kamenice, deponejoj P kaj O poste en Srbská Kamenice. Subtera objekto Werk H estis lokigita en Janská. La kompanio iom post iom okupis ĝis preskaŭ 6000 laboristoj (milikaptitoj, totale laborigitoj kaj malliberigitoj), kiuj estis enloĝigitaj en laborejoj en ĉirkaŭaĵo de Česká Kamenice. En pli vasta ĉirkaŭaĵo poste por la produktado de Weser Flugzeugbau GmbH ligis pluaj malpli grandaj uzinoj.
Post la dua mondmilito
En la uzinoj oni plene laboris ĝis la 7-a de majo 1945. Post liberigo de la nazia Germanio la objektoj estis en nacia administrado. En la jaro 1952 la objektoj estis transdonitaj al armea administracio kaj estis ĉi tie establita dumtempa Ĉefa deponejo de pionirara municio. Estis uzata precipe Werk A, en kiu oni masonigis neuzatajn galeriojn kaj reguligis plankojn. En la subterejo estis deponataj provizojn de movmaterialoj ĝis volumeno 8 000 000 litroj. Post la jaro 1968 la objekto estis dividita al parto uzata de Ĉeĥoslovaka popola armeo kaj al parto uzata de Soveta armeo. Post foriro de la armeo parton de la objektoj luigis civitana asociiĝo Rabštejn, kiu ĉi tie sekurigas vizitojn por publiko.
Gurk
Gurk (jen germane, slovene Krka) estas urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Sankt Veit. Fine de en la komunumo vivis.
La urbeto havis dum pluraj jarcentoj superregionan signifon kiel sidejo de la romkatolika episkopujo Gurk, kies episkopo estis rekte subordigita al la ĉefepiskopo de Salcburgo, same kiel la episkopo de Chiemsee. Hodiaŭ ĝi estas restrukturita al episkopujo Gurk-Klagenfurt, kiu kovras tutan Karintion.
Merostomoj
Merostomo estas membro de la grupo de Merostomata nome klaso de keliceraj artropodoj kiu enhavas la formortintan Eurypterida (nome maraj skorpioj) kaj la nunan Xiphosura (hufokraboj). La termino estis origine uzata de James Dwight Dana por referenci nur al Xiphosura, sed ĝi estis korektita de Henry Woodward por enhavi ambaŭ grupojn.
Etimologio
La nomo "Merostomata" derivas el la greka radiko μηρός (meros, "femuro") kaj στόμα (stoma, "buŝo"), reference al la posedo fare de tiuj animaloj de kromaĵoj kiuj estas buŝopartoj ĉe la proksima pinto, sed ankaŭ de naĝantaj kruroj ĉe la dista pinto.
Lindetal
Lindetal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Zoltán Pápai
Kariero
Pápai Zoltán diplomiĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a (1933). De 1945 li estis preleganto, poste profesoro de OGyI (1962-74) de Târgu Mureș, inter 1957-63 li estis ano de redakcikomisio de Orvosi Szemle.
Glödnitz
Glödnitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Sankt Veit. Fine de en la komunumo vivis.
Prascienco
En la filozofio de scienco, ekzistas pluraj difinoj de prascienco aŭ pli fakvorte (duonneologisme) protoscienco. Ĝia plej simpla signifo (plej proksime reflektanta ĝiajn radikojn de pra- + scienco) implikas la plej fruajn epokojn de la historio de scienco, kiam la scienca metodo estis ankoraŭ naskiĝanta. La esprimo ankaŭ povas esti aplikita al modernaj emerĝantaj studkampoj.
Antaŭscienca protoscienco
La esprimo antaŭscienca signifas radike "rilatanta al epoko antaŭ ol scienco ekzistis". Ekzemple, tradicia medicino ekzistis dum miloj da jaroj antaŭ ol la medicina scienco kun normigitaj pruvaj esploroj ekestis, kaj tiel multaj aspektoj de ĝi povas esti priskribitaj kiel antaŭsciencj. En rilata signifo, protosciencaj temoj (kiel ekzemple la alĥemio de la tempo de Neŭtono) povas esti nomitaj antaŭsciencaj, en kiu kazo la proto- kaj antaŭ- etikedoj povas funkcii pli-malpli sinonime.
Bach-Festivalo je Lepsiko
La Bachfest Leipzig (: Bach-Festivalo je Lepsiko) estas muzikfestivalo, kiu okazis unuafoje en Lepsiko en la jaro 1908.
Jam en 1904 okazis la 2-a germana Bachfest de la Nova Bach-Societo en la foirurbo. La Bach-festivalo okazis sekvatempe en neregulaj interspacoj, parte nomataj Bach-semajnoj aŭ Bach-tagoj.
Ekde la jaro 1999 la Bach-arĥivo organizas la festivalon ĉiun jaron laŭkomisie de la urbo Lepsiko, ĉiun fojon sub alia devizo.
Dum la Bach-Festivalo estas prezentataj selektaj verkoj de Johann Sebastian Bach, kiu ekde 1723 ĝis sia morto de 1750 vivis kaj laboris kiel Thomas-kantoro ĉe la Thomas-preĝejo en Lepsiko. Krome selektaj orgenvizitoj en Mezgermanio estas regulaj programeroj.
Ĉiujare okazas proksimume 100 unuopaj aranĝoj kadre de la Bach-Festivalo, inter ili komenca koncerto direktata de Thomas-kantoro Georg Christoph Biller.
Eliane Coelho
Eliane COELHO (n. Rio de Ĵanejro, Brazilo en 1951) estas fama kantistino lirika brazilana (sopranino "spinto"). Ŝi loĝas jam dum pli ol tridek jaroj en Eŭropo kaj, ekde 1991, en Vieno, Aŭstrio.
Xabier Amuriza
Xabier AMURIZA (plennome: Xabier Amuriza Sarrionaindia) ( en Echano) estas bertsolari (bertsolari, poeto en eŭska lingvo), verkisto, tradukisto, ŝercisto, muzikisto kaj politikisto.
Li estas konsiderita kiel granda renovigisto de la bercolarismo fine de la 20-a jarcento.
Li havas filinon nomitan Miren Amuriza.
Mario Bauzá
Mario Bauzá (* 28-an de aprilo 1911 en Havano, Kubo; † 11-an de julio 1993 en Novjorko) estis unu el la plej influriĉaj muzikistoj je la evoluigo de latinida ĵazo.
Vivo kaj verkado
Bauzá ricevis en Havano edukadon kiel klasika muzikisto kaj ludis hobojon kaj klarneton. En la aĝo de 19 jaroj li elmigris al Novjorko, kie li onidire lernis trumpetludon ene de du semajnoj. Post unuaj dungitecoj en la orkestro de Chick Webb li renkontis ĉe Cab Calloway Dizion Gillespie. Gillespie kaj Bauzá tiam kunlaboris multajn jarojn. La kunfando de la kuba stilo de Bauzá kun la bibopo de Gillespie rezultigis la evoluon de kubopo, frua bibopeca formo de latinida ĵazo. Al sia eksterkutima rolo je ĉi tiu evoluo Bauzá dankas la kromnomon „prapatro de latinida ĵazo“. Ekde 1941 ĝis 1976 li estis muzika direktisto de la ensemblo Afro-Cubanos, kies kantisto kaj gvida muzikisto estis lia bofrato Machito. Dum la okdekaj kaj naŭdekaj jaroj li direktis propran orkestron. Dum la solenaĵoj okaze de sia okdeka naskiĝdatreveno en la novjorka teatrejo Symphony Space li renkontis la germanan produktiston Götz Wörner, tenanto de la diskeldonejo Messidor. El ĉi tiu ligo ekestis tri lastaj produktaĵoj kaj koncertvojaĝo, kiu lin unuafoje kondukis lin kun sia Afro Cuban Jazz Orchestra al Eŭropo. Bauzá muzikis dumpase de sia kariero kun ĵazfamuloj kiel Charlie Parker, Ella Fitzgerald, Don Redman kaj Cab Calloway.
Vosves (stacidomo)
Vosves estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Dammarie-lès-Lys, kvartalo Vosves, departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Malfermita en 1897 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
István András Darida
DARIDA István András  estas rumanuja hungara reĝisoro, universitata profesoro naskita en Kluĵo la 6-an de marto 1953.
Troisgots
Troisgots estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Trégeois.
Ĝi nun formas parton de Condé-sur-Vire.
Sambir
Sambir (Самбір) estas urbo en Rajono Sambir, Lviva provinco, Ukrainio. Ĝi funkcias kiel administra centro de Rajono Sambir kaj situas proksime al la landlimo kun Pollando. Sambir gastigas la administradon de la urba komunumo de Sambir, unu el la komunumoj de Ukrainio. Loĝantaro: (2021).
Fredrik Ljungberg
Fredrik Ljungberg (n. ) estas sveda futbalisto. Li de 1998 ĝis 2008 membris en la sveda nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 75 matĉoj kaj atingis 13 golojn.
Monticello (Nov-Jorkio)
Monticello estas loĝloko en orienta Usono. Precize ĝi konsideratas vilaĝo kaj urboparto de la urbo Thompson. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Sullivan. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sojuz
La vorto Sojuz povas aludi al:
San Vito Romano
San Vito Romano estas komunumo de Italio.
Paŭropodoj
Paŭropodo estas membro de la grupo de Pauropoda nome klaso de malgrandaj, helaj milpiedecaj artropodoj. Ĉirkaŭ 830 specioj en dekdu familioj troviĝas tutmonde, kiuj vivas inter grundo kaj putriĝinta foliaro. Ili aspektas kvazaŭ centpieduloj, sed estas probable fratogrupo de milpieduloj. La nomo estas derivita el la grekaj radikoj pauro "kelkaj" kaj podo "piedo".
Anatomio kaj ekologio
Paŭropodoj estas mildaj, cilindrecaj animaloj kun korpoj 0.5 to 2 millimetrojn longaj. La unua metamorfozaĵo havas tri parojn de kruroj, sed tiu nombro pliiĝas je ĉiu mudo tiele ke la plenkreskulo povas havi naŭ al dekunu parojn de kruroj. Ili havas nek okulojn nek korojn, kvankam ili havas sensajn organojn kiuj povas detekti lumon.
Canon PowerShot G
Canon PowerShot G estas serio de ciferecaj fotiloj fabrikataj de Canon. La fotiloj de serio G, celitaj al entuziasmaj fotistoj, eniras en la mezan rangon da ciferecaj fotiloj proponitan de Canon kaj estas iom superaj al la mez-nivela serio A.
Paŭropodoj
Anatomio kaj ekologio
Paŭropodoj vivas en grundo, kutime je densecoj de malpli ol 100 por kvadrata metro (9/sq ft).
Canon PowerShot G
La ĉefaj eksteraj diferencoj disde la serio A da Canon PowerShot inkluzivas fiksilon por ekstera fulmlumilo Canon EX, uzon de litia-jona baterio, lenson kun pli larĝa maksimuma aperturo, pli grandan korpon kun pli da regiloj, kaj ĝis la enkonduko de Canon PowerShot A80, renversiĝantan kaj volviĝantan LCD-ekranon. Interne, la serio G havas pli altan rastrumon kaj aldonis pli kompleksan elektronikon kun karakerizaĵoj kiel la RAW-forma bildo de Canon, kvankam Canon ne havigis tiun formon en PowerShot G7 nek la renversiĝantan kaj volviĝantan LCD-ekranon.
La serio G estas simila interne kun la serio de Canon Powershot S (ne konfuzenda kun la serioj de Canon PowerShot S1 IS, S2 IS, S3 IS aŭ kun la serioj de Canon Digital IXUS/Digital Elph S/SD), kun nova serio S de fotiloj kutime enkondukataj samtempe kun simil-specifaj fotiloj G.
Modeloj de PowerShot G
Estas ses modeloj en la serio, la lasta estas la G9 lanĉita en 2007.
Komunaj karakterizaĵoj
Komunaj karakterizoj de la serio G estas:
PowerShot G5
Dum mallonga tempo, la G3 kaj G5 estis haveblaj samtempe, kvankam la pli malnova modelo estis poste ĉesigita. La fotilo ankaŭ uzas kolorajn filtrilojn, kiuj ebligas moderigon de la bruo kaj pli bonan saturadon de koloroj. La lenso ankaŭ ebligas pli grandan amplekson de aperturoj inkluzive makro-fokusan modon.
Tiu ĉi fotilo ankaŭ uzas bild-procesoron DIGIC, kiu ebligas al la fotilo prilabori kaj foti bildojn je pli granda rapideco - ĝis 3 fojojn en sekundo. DIGIC plibonigas la fokusan rapidecon, la eksponajn trajtojn, kaj la blankecan ekvilibron de la fotilo.
Fine, la G5 enhavas internan fulmlumilon kun ambaŭ permana kaj aŭtomata reĝimoj. La fulmlumilo havas ankaŭ ruĝ-okulan redukton kaj malrapidan sinkronecon.
PowerShot G3 kaj G5
Krom la aliaj modeloj, kiuj estas tute malsamaj modeloj - la G3 kaj G5 fakte estas sama modelo ekipita per malsama sensoro - prezentantaj saman lenson, saman korpon, saman elektronikon kaj samajn funkciojn en la softvaro.
Ihor Kalinec
Kalinec (Kalynecj) Ihor, ukraine Ігор Калинець (n. 1939) - poeto, aŭtoro de 17 poemaroj, unu el kapuloj de disidenta movado en Ukrainio. El 9 libroj, skribitaj antaŭ la malliberigo (1972-1981), dum sovetia okupado en Ukrainio oni eldonis nur unun, aliaj aperis eksterlande - en Kanado, Pollando. Aŭtoro de porinfanaj libroj. Loĝas kaj verkas en Lvivo.
Esperantigis lian verkaron:
Casas de San Galindo
Casas de San Galindo (Domoj de Sankta G.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 23 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,98 loĝ/km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Geldrop-Mierlo
Geldrop-Mierlo estas nova fuzia municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. Ĝi ekestis je la 1-a de januaro 2004 el kunfandiĝo de la municipoj Geldrop kaj Mierlo. La municipo havas areon de 31,39 km²; kaj havis (je la 1-a de januaro 2005) 37 725 loĝantojn; de kiu la plimulto (ĉ. 30 000) loĝas en Geldrop. Urbestro estas sinjorino M.J.D. Donders-De Leest.
Peter Zilvar
Peter ZILVAR (naskiĝis en 1950) estas germana esperantisto.
Ekde 1976, li estas prezidanto de Esperanto-Societo Sudharco. Krome li iniciatis la fondon de Esperanto-Ligo de Malsupra Saksio (EMAS).
Li estas gvidanto de Interkultura Centro Herzberg (ICH). Lige kun tio, li elektiĝis Esperantisto de la Jaro 2007.
Turqueville
Turqueville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Peter Zilvar
Funkcioj kaj agado
Dank' al lia kelkjardeka agado en Herzberg am Harz, la bonaj kontaktoj de la Esperanto-Klubo kun la urboadministrado kaj kun lokaj politikistoj sukcesis atingi, ke la urba konsilio (konsistante el reprezentantoj de kvar partioj) la 11an de julio 2006 unuanime voĉdonis por aldoni la kromnomon «la Esperanto-urbo» al Herzberg am Harz.
Turqueville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Turquevillais.
Issy-Val de Seine (Tramtransporto en Parizo)
Issy-Val de Seine (antaŭe nomita Issy-Plaine) estas haltejo de tramvojo T2, situanta en komunumo Issy-les-Moulineaux en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Festivalo de la Insulo Wight
La Festivalo de la Insulo Wight, en angla The Isle of Wight Festival, estas Brita muzik-festivalo kiu okazas ĉiujare en la Insulo Wight en Newport, Anglio. Ĝi estis dekomence evento de kontraŭkulturo okazinta el 1968 al 1970.
Issy-Val de Seine (Tramtransporto en Parizo)
En 1997, ĝi fariĝis suda fina haltejo de tramlinio T2, antaŭ ties plilongigo fine de 2009 ĝis.
Festivalo de la Insulo Wight
En 1968 la steloj estis Jefferson Airplane. En 1969 Bob Dylan, The Who kaj Joe Cocker, inter aliaj.
La evento de 1970 estis pro multo la plej granda kaj plej fama el tiuj fruaj festivaloj kaj neatendite alvenis enorme granda kvanto da publiko, kio kondukis en 1971, al la Brita Parlamento aldoni sekcion al la loka leĝo Isle of Wight County Council Act 1971 por eviti tutnoktajn subĉielajn arigojn de pli ol 5,000 personoj sur la insulo sen speciala permesilo de la konsilantaro. Oni ĉirkaŭkalkulis inter 600,000 kaj 700,000 ĉeestantojn. Inter la steluloj estis Jimi Hendrix, Miles Davis, Jethro Tull, Ten Years After, Chicago, The Doors, Lighthouse, The Who, Emerson, Lake & Palmer, The Moody Blues, Joan Baez, Free, Joni Mitchell, Leonard Cohen, Kris Kristofferson, Donovan, inter aliaj.
La evento estis revivita en 2002. En tiu revivigo stelulis The Rolling Stones, Amy Winehouse, Paolo Nutini, Paul McCartney, Muse, Boy George, Stereophonics, Donovan, Robert Plant, Queen, David Bowie, Manic Street Preachers, The Who, The High Kings, R.E.M., Travis, Coldplay, Bryan Adams, The Police, The Killers, Fleetwood Mac, inter aliaj. Ĝi estis sponsorita de Nokia el 2004 al 2006.
Vortaro esperanto svahila
Vortaro esperanto svahila - Kamusi kiesperanto kiswahili estas dudirekta poŝvortaro farita de Jan Knappert kaj eldonita de Universala Esperanto-Asocio en 1983.
Eldonoj
Spec. (komenco de litero P):
Regna deputacia fina akto
La Regna deputacia fina akto (germane: Reichsdeputationshauptschluss) estis la lasta grava leĝo de la Sankta Romia Imperio. Oni decidis pri ĝi dum la lasta kunsido de la parlamenta kunveno (Immerwährender Reichstag) je la 25-a de februaro 1803 en Regensburgo. La teksto estis ellaborita de deputacio en la nomo de la regno. Bazo de la teksto estis plano inter Francio kaj Aŭstrio el junio 1802, bazita sur la traktato de Lunéville el 1801.
La fina akto aranĝis la novorganizon de germanaj teritorioj, unuflanke pro la francaj aneksioj maldekstre de la Rejno, kaj pro la senpotencigo de la ekleziaj princoj. Multaj suverenaj landetoj kaj liberaj regnaj urboj estis subigitaj al pli altranga princo. La rezultoj de la fina akto komplete ŝanĝis la regnon, ĉar la potenco de la regna eklezio, kunliganta la regnon estis forigita. Nur tri jarojn poste, je la 6-a de aŭgusto 1806, la imperiestro demetis la kronon kaj proklamis la regnon dissolvita, ĉar en julio pluraj ŝtatoj eliris la regnon kaj fondis Rejnan Federacion sub la protekto de Napoleono.
En la fina akto ankaŭ okazis granda reordigo de la princo-elektisto-sistemo. Tiu decido tamen ne havis praktikajn konsekvencojn, ĉar jam en 1806 la Sankta Romia Imperio ĉesis ekzisti, kaj en la tri interaj jaroj ne okazis iu elekto.
NGC 1789
NGC 1789 (alia indiko — ESO 56-SC37) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Karlín (distrikto Hodonín)
Karlín (Charlottenfeld) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio 3,5 km norde de Čejč. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1292.
Kelke da jaroj en Karlín oni aranĝas motokrosajn konkursojn.
Guéra
Guéra estas regiono de la afrika ŝtato Ĉado. ĝi situas en la suda centro de la lando. Fine de en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 553 795 loĝantoj. Administra centro estas la urbo Mongo. La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
La ĉefaj etnaj grupoj estas la haĝeroj (66,18 %) kaj la araboj (21,11 %).
Linio Kintetsu-Shima
Linio Kintetsu-Shima (japane: 近鉄志摩線 [Kintecu-Ŝima-sen], angle: Kintetsu Shima Line) estas linio de la fervojo reto Kintetsu en Kansajo, Japanio. La linio situas en oriento de Gubernio Mie.
Tipoj de trajnoj
Estas 1 tipo de trajno kaj Super-Ekspreso:
Hüttenberg (Karintio)
Hüttenberg (jen germane, slovene Getemberg) estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Sankt Veit. Fine de en la komunumo vivis.
Ria Deák M.
DEÁK M. Ria  estas rumanuja hungara scenejdekoraciistino, kostumistino naskita en Odorheiu Secuiesc la 30-an de aŭgusto 1944.
Pierre Charles Maria van de Vijver
Pierre Charles Maria van de VIJVER ( en Axel, mortdato nekonata) estis nederlanda esperantisto kaj instruisto. Li loĝis en Geldrop.
Esperanta agado
Van de Vijver esperantistiĝis en 1926. En 1927 li prizorgis artikolojn pri Esperanto en Eindhovensch Dagblad ( Ĵurnalo de Eindhoven). Van de Vijver estis la prezidanto de Suda Kruco kaj de Amikeco, ambaŭ iamaj nomoj de la sama Eindhoven-a sekcio de Nederlanda Katolika Esperantista Ligo, kaj membro de la ekzamena komitato. En 1937 Amikeco havis 300 anojn kaj tiel estis la plej granda sekcio de iu nederlanda Esperanto-federacio. Ja estas grava noti ke aliaj urboj simple havis pli ol unu sekcio. Van de Vijver gvidis multajn kursojn en Eindhoven kaj apudaj urboj; tiujn en Esperanto partoprenas 100-130 kursanoj. Li instruis laŭ propra lernolibro, kiu plene atentas la nacilingvan gramatikon.
Lindewerra
Lindewerra, kiel jam indikas la dua duono de la nomo, situas borde de la rivero Werra.
13567 Urabe
13567 Urabe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Arsenij Jacenjuk
Vivo
Li studis jursciencon en sia naskiĝurbo de 1992-96 kiel ankaŭ ekonomikon. De 1992-97 li estris la firmaon Jurek. De 1998-2001 li laboris ĉe Avalbank en Kievo.
La katoliko (Ukraina Grek-Katolika Eklezio) edziĝis kaj havas du filinojn.
Občina Komen
Občina Komen estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Marborda-Karsta. La municipo enhavas 35 komunumojn kaj ĝia areo estas 102,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 3537 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Komen.
Loko, priskribo
Občina situas en la okcidento de la stato. La teritorio de la komunumo estas longforma de okcidento al oriento en la longeco de proksimume 24 km. Tamen, de sudo al nordo ĝi estas 8 km larĝa. La alteco estas de ĉirkaŭ 50 m (okcidente) ĝis preskaŭ 600 m en la centra parto en la nordo.
La ĉefurbo Ljubljano situas proksimume 65 km nordoriente, la administra centro de la regiono - Koper - estas ĉirkaŭ 30 km sude (per aero).
La apudaj municipoj estas:
Občina Miren-Kostanjevica en la nordokcidento, Občina Nova Gorica en la nordo, Občina Ajdovščina la nordoriento, Občina Vipava oriente kaj Občina Sežana de la sude. En la sudokcidento estas la ŝtata limo kun Italujo.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 35 vilaĝoj:
Brestovica pri Komnu, Brje pri Komnu, Coljava, Divči, Dolanci, Čehovini, Čipnje, Gabrovica pri Komnu, Gorjansko, Hruševica, Ivanji Grad, Klanec pri Komnu, Kobdilj, Kobjeglava, Koboli, Kodreti, Komen, Lisjaki, Lukovec, Mali Dol, Nadrožica, Preserje pri Komnu, Rubije, Sveto, Šibelji, Škofi, Škrbina, Štanjel, Tomačevica, Trebižani, Tupelče, Vale, Večkoti, Volčji Grad, Zagrajec
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-obalnokraska.php
Geografia loko:  http://www.geopedia.si/#T1257_F408:49_x403368_y75808.4295_s12_b4
Flago de Zimbabvo
La nacia flago de Zimbabvo estis adoptita la 18-an de aprilo 1980. La ŝtonbirdo prezentita sur la flago reprezentas statueton de birdo, nomata Zimbabva Birdo, trovita ĉe la ruinoj de Granda Zimbabvo. La birdo simbolas la historion de Zimbabvo, la ruĝa stelo malsupre estas simbolo de la revolucia lukto por liberigo kaj paco.
Ikoj
La ikoj estas malgranda montara etno en la nordoriento de Ugando kaj en Kenjo. La ika lingvo estas nomata Icetot kaj apartenas al la orienta branĉo de la kuliakaj lingvoj en la orientsudanaj lingvoj. En Ugando vivas 5.800 ikoj kaj en Kenjo 1.200.
Ainvelle (Vosges)
Ainvelle estas franca vilaĝeto lokita en la departemento Vosges kaj en la regiono Loreno. Ĝiaj geloĝantoj nomiĝas la Ainvellois.
Geografio
La vilaĝo lokiĝas en la sudokcidento de la departemento.
James Mancham
Sir James Richard Marie Mancham, naskita en 1939), estis registarestro kaj inter la jaroj 1976 kaj 1977 la unua prezidento de la insulara ŝtato Sejŝeloj.
Fruaj jaroj
Mancham studis juron en Londono kaj Parizo. En la Sejŝeloj, tiam britia kolonio, li en 1964 fondis la konservativisman politikan partion Seychelles Democratic Party (Sejŝela Demokratika Partio, SDP), kiu ĝajnis la unuan ĝeneralan baloton de la kolonio en 1967. Li profesie laboris kiel juristo, ĵurnalisto, verkisto kaj komercisto.
En novembro 1970 li post nova balota venko de sia partio iĝis ĉefministro de la britia kolonio, kaj tenis tiun postenon, kiam la insularo en 1975 iĝis suverena ŝtato. Pro ekonomiaj kialoj, Mancham longe rezistis al la planoj pri ŝtata sendependiĝo, sed fine tamen subtenis ilin. Por krei ekonomian bazon de la nova ŝtateto, li tre subtenis la disvolviĝon de turisma infrastrukturo.
Prezidento
La 29-an de junio 1976 li iĝis la unua prezidento de la nun suverena ŝtato. Ĉefministron li nomumis France-Albert René, la prezidanton de la landa socialisma partio Seychelles People's United Party (SPUP, "Unuiĝinta Partio de la Sejŝela Popolo", poste rebaptita Seychelles People's Progressive Front, SPPF, "Progresema Fronto de la Sejŝela Popolo"). La kunlaboro de ambaŭ politikistoj finiĝis la 5-an de junio 1977, kiam Mancham estis vojaĝinta al pinta konferenco al la interŝtata ligo Komunumo de Nacioj (angle Commonwealth of Nations) en Londono, kaj dume René en puĉo deklaris la rivalon demisiinta, mem transprenante la postenon de prezidento, kiun li tenis ĝis la jaro 2004.
Ekzilo kaj reveno
Mancham restis en ekzilo en Anglio kaj de tie oponis al sia posteulo. Kiam sekve okazis provoj de puĉoj kontraŭ René, ekzemple la 25-an de novembro 1981 partoprene de dungitaj soldatoj plejparte el Sudafriko kaj Zimbabvo, la amaskomunikiloj menciis la nomon de James Mancham, kvankam lia ekzakta rolo en la puĉoprovoj restis neklara.
Jean-Paul Vonderburg
Jean-Paul Vonderburg (n. ) estas sveda futbalisto. Li de 1990 ĝis 1991 membris en la sveda nacia teamo de futbalo.
James Mancham
Ekzilo kaj reveno
Kadre de la ĝenerala demokratiigo de la afrikaj ŝtatoj, France-Albert René en 1991 rezignis pri plua insisto pri unu-partia politika sistemo, kaj en 1992 James Mancham revenis el la ekzilo en Britio. La unua plur-partia prezidenta baloto post 1974 okazis en julio 1993. France-Albert René per 59,5 % de la voĉoj venkis kontraŭ James Mancham, kiu ricevis 36,72 % de la voĉoj. Kvin jarojn pli poste, René en la prezidenta baloto de marto 1998 atingis 66,67 % de la voĉoj antaŭ Wavel Ramkalawan de la "Sejŝela Nacia Partio" (Seychelles National Party, SNP) je 19,53 % kaj Mancham je 13,8 %. La socialisma partio SPPF per 30 de la 34 parlamentaj seĝoj restis la domina nacia partio. En 2001 James Mancham rezignis pri kandidatiĝo. Pro la ekesto de novaj politikaj partioj li perdis sian signifon kiel gvidanto de la politika opozicio en la lando.
Mozilla Sunbird
Mozilla Sunbird estas memstara kalendara aplikaĵo de la projekto Mozilo kaj estas partoprojekto de Mozilla Calendar, kiu krome ampleksas la etendaĵon Lightning por Thunderbird. Sunbird uzas ekde versio 0.3a1 datumbazon de SQLite por interna konservado de kalendaraj datumoj, subtenas tamen ankaŭ la normon iCalendar por konservado kaj ŝargado de eksteraj kalendaroj. Ekzistas pliaj importaj kaj eksportaj filtriloj por diversaj aliaj dosierformatoj.
La aplikaĵo fine subtenu kaj la foliumilon Mozilla Firefox kaj la retpoŝtan programon Mozilla Thunderbird kaj donas plian kontribuon al plena malfermitkoda alternativo al Microsoft Internet Explorer kaj Microsoft Outlook, sed ankaŭ al la makintoŝaj programoj Apple Mail kaj iCal.
Evolustato
Sunbird ankoraŭ troviĝas en la evoluiga fazo. La programistoj momente rekomendas nur testuzadon. La aktuala versio 0.9 aperis la 23-an de septembro 2008 kaj estas en 30 oficialaj lingvoj kaj aldone en Esperanto havebla. La versio 1.0 estas anoncita por la unua duonjaro de 2009.
Portebla Sunbird
Ekde la versio estas speciala varianto, kiu povas esti startigata el iu ajn datumportilo sen instalo. La aktuala versio estas 0.9, kiel ĉe la instalversio.
Ĥakasoj
Ĥakasoj estas etno en Rusio (centra Siberio). Plejparto de ĥakasoj loĝas en etna aŭtonomio Ĥakasio. Estas ĉirkaŭ 70 000 ĥakasoj en la mondo. La plimulto el la ĥakasoj estas tengrianoj. (Tengrianismo estas antikva religio de la tjurkaj popoloj).
Khakass konsistas el ses triboj:
1) Kiziloj (ĥakase хызыллар)
2) Kaĉinoj (ĥakase хаастар)
3) Sagajoj (ĥakase сағайлар)
4) Kojbaloj (ĥakase хойбаллар)
5) Birusinoj (ĥakase пӱрӱстер)
6) Beltiroj (ĥakase пилтірлер).
Kaĉinoj, sagajoj kaj kiziloj havas dialektoj de ĥakasa lingvo.
Kulturo
La heroa legendo (ĥakase алыптығ нымах) estas grava parto de la ĥakasa kulturo.
Velký Šenov
Velký Šenov (Groß Schönau) estas urbo en Ĉeĥio kun. Ĝi situas 6 km okcidente de Šluknov en 357 m super marnivelo en la Ŝluknova montetaro kaj apartenas al la distrikto Děčín. La katastra areo estas 19,82 km².
Urbopartoj
Al Velký Šenov apartenas la urbopartoj Janovka (Johannesberg), Knížecí (Fürstenwalde), Leopoldka (Leopoldsruh), Malý Šenov (Klein Schönau) kaj Staré Hraběcí (Alt Grafenwalde).
Historio
La loko estiĝis en la 12-a jarcento dum la germana koloniado. La unua dokumenta mencio de Velký Šenov okazis en la jaro 1346 en matrikuloj de la episkoplando Meißen, tiutempe jam ekzistis paroĥejo.
La laktobieno Schönau estis ekde la jaro 1404 posedo de la sinjora bieno Lipová (germane Hainspach). En la jaro 1551 venis la reformacio ĉi tien. En la jaro 1621 komenciĝis la kontraŭreformacio kaj en la jaro 1690 Schönau estis denove pure katolika.
La loĝantoj origine vivis de agrokulturo kaj linŝpinado. Ekde la 18. jarcento disvastiĝis la tekstila industrio kaj en la 19. jarcento la metalprilaborado. Fabriko de ŝtalvaroj setlis kaj en la jaro 1884 oni konstruis la unuan galvanan fabrikon de Aŭstrio-Hungario.
La 4-an de oktobro 1907 Schönau ricevis la urborajton de la imperiestro Francisko Josefo la 1-a de Aŭstrio-Hungario kaj ricevis la nomon Groß Schönau. La germana loĝantaro estas forpelita post la jaro 1945. Hodiaŭ estas en la urbo industrio de pasamentoj, fabriko de artefaritaj floroj, artopresejo Severografia kaj fabriko de fiŝkonservaĵoj. La plej granda entrepreno en la urbo estas la entrepreno de bendoŝtalo kaj galvanizado Železárny Velký Šenov s.r.o., kiu estiĝis el la iama firmao Hille & Müller fridlaminejo kaj galvaniko.
Trafiko
Velký Šenov havas stacidomon ĉe la Fervoja relvojo Rumburk–Sebnitz.
Esperantistoj
En Groß Schönau/Velký Šenov naskiĝis la siatempe tre aktiva esperantisto Julius Patzelt (1857-1927).
Regionaj religioj
Oni povas nomigi kiel regionaj religioj tiuj religioj kiuj naskiĝis (kiel ĉiuj) en specifa mondoregiono, sed poste ne disvastiĝis multe for de tiu aŭ, se tio okazis, ekzemple kiel ĉe Judismo, ĉiam restis en tiu regiono la referencpunkto (tiukaze Palestino). Ĉe aliaj religioj (pli mondaj), kvankam naskiĝis en preciza mondoparto, rapide disvastiĝis tutmonde kaj nuntempe oni ne povas diri, ke la ĉefa referencpunkto daŭre estas la naskiĝloko; tiele okazis kun kristanismo, naskita ankaŭ en Palestino, sed rapide disvastiĝita tra la tuta Eŭropo kaj poste tra la tuta mondo, aŭ ĉe Islamo, naskita en Arabio, sed poste disvastiĝita tra la tuta Nordafriko kaj Azio, tiel ke nuntempe la plej parto de islamanoj loĝas en sudorienta Azio, nome Indonezio, Barato, Pakistano, Bangladeŝo, ktp. Same ankaŭ Budhismo disvastiĝis tra multaj ĉefe sudorienta aziaj landoj.
La plej konataj kaj gravaj regionaj religioj estas jenaj:
Zamenhof
Zamenhof (germane ankaŭ Samenhof, ruse ankaŭ Заменгов (Zamengov), jide ankaŭ זאַמענהאָף (Zamenhof)), aŭ malofte ĝia esperantigita skribo Zamenhofo, estas malofta juda familia nomo, kies portantoj plej verŝajne ĉiuj apartenas al la sama familio. La plej konata membro de tiu familio estis L. L. Zamenhof (1859-1917), kiu en 1887 lanĉis la projekton de la internacia lingvo Esperanto.
Etimologio
Pri la etimologio de la familia nomo ekzistas disputoj, kiuj ĉefe temas pri tio, ĉu ĝi devenas de germana familia nomo (Samenhof) aŭ ĉu de rusa (Zamen(g)ov).
Nur en la jaro 1804, Rusio kiel la unua lando eldonis dekreton, laŭ kiu judaj familioj devis elekti aŭ alpreni konstantan familian nomon. Antaŭ tiu tempo, familiaj nomoj ĉe la judoj troviĝis nur malofte kaj ili ne estis konstantaj.
Pri la deveno de la nomo Samenhof
La nomoj de plej multaj judaj familioj devenas de nomoj de urboj, stratoj, domoj ktp., en kiuj la familio foje vivis. Ĉar en la mezepoko multaj judoj vivis en Germanio, la plejmulto de la judaj familioj estas germandevenaj.
En Germanio ekzistas du vilaĝoj, kies nomo similas al tiu de Zamenhof. Temas pri Samhof sur Danubo (apud Ingolstadt en Bavario) kaj Samhof ĉe Wolfsegg (apud Ravensburg en Virtembergo). Laŭ Stephen Zamenhof, usone loĝinta nevo de L. L. Zamenhof, la nomo de lia avo Marko Zamenhof estis skribata Markus SAMENHOF kaj judpola historiisto en Usono diris al li, ke lia familio antaŭ ol formigri al Rusio vivis en urbeto Samenhof en Bavario. La nomo laŭ li do estas sendube germana, ne rusa.
La naskiĝ- kaj forpasdokumentoj el la jaroj 1858–1862 prezentas diversajn, rusigitajn formojn de la familia nomo: Zaminof (ruse: ?), Zamenow (ruse:?) aŭ Zamenof (ruse:?). Nur de la jaro 1862 konsekvence estas uzata la formo: Lejzer Zamengof (ruse: (Лейзеръ) Заменго́в) aŭ Zamenhof, sed en liaj oficialaj dokumentoj, kiel tiuj de la Universitato, li tamen estis nomita Лазаръ Маркович Заменгофъ (Lazar Markoviĉ Zamenhof)  laŭ la moroj de la Rusa Imperio.
Origino
Laŭ aserto prezentita en 1916 de Joseph Silbernik, bofrato de L. L. Zamenhof, la familio Zamenhof eble originas de mezepoka Hispanio, el kiu ĝi en 1492 estis ekzilita per dekreto de la reĝino Izabela la 1-a pri judoj kiuj ne akceptis kristaniĝon.
Kappel am Krappfeld
Kappel am Krappfeld (jen germane, slovene Pokrče) estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Sankt Veit. Fine de en la komunumo vivis.
Zamenhof
Origino
Kvankam modernaj teknikoj de genetika genealogio ebligas esploron de familia deveno per esploro de DNA, Louis-Christophe Zaleski-Zamenhof (la nepo de L. L. Zamenhof) rifuzis en 2017 partoprenon en tia esploro, kiu ebligus detalan genetikan analizon de la Zamenhofa Y-kromosoma (nurvira) linio, kies portanto li estas (pere de sia patro Adamo, ties patro Ludoviko Lazaro, ties patro Marko kaj ties patro Fabian). Tiel la zamenhofologoj perdis la ŝancon esplori la patran posteulan linion de L. L. Zamenhof – ĉar lia ununura filo Adamo havis ununuran filon, kiu estas ĝuste Louis-Christophe Zaleski-Zamenhof, kiu siavice havis nur filinojn.
Familianoj
Ĉiuj tri gefiloj de L. L. Zamenhof estis mortigitaj de la nacisocialismaj okupantoj: lia filo Adamo estis mortpafita jam en 1940, la du filinoj, Lidja kaj Zofia, estis murditaj en la gasĉambro de Treblinka en 1942. Lia nepo Louis-Christophe Zaleski-Zamenhof, filo de Adam, loĝis en Francio ĝis sia morto en 2019.
Referencoj
Pri la membraro kaj deveno de la familio Zamenhof aperis pluraj publikaĵoj - libroj, artikoloj en revuo kaj interreto:
Krizopraso
Krizopraso estas gema variaĵo de kalcedono (fibra formo de kvarco), kiu enhavas kvanteton da nikelo. Ĝi tipe estas pomkolore verda, sed varias al malhele verda. Ĝi estas kriptokristala, kio signifas, ke ĝi konsistas el malgrandaj kristaloj, nevideblaj sen mikroskopo. Tial ĝi estas distingita de roka kristalo, ametisto, citrino, kaj aliaj variaĵoj de kristala kvarco, kiuj estas plejparte travidebla kaj formita el facile videblaj sesedraj kristaloj. Aliaj membroj de la kriptokristala kvarco-familio inkluzivas agaton, karneolon kaj onikson. Malsimila al multaj netravideblaj membroj de la kvarca familio, la koloro de krizopraso valoras. La vorto krizopraso devenas de la greka lingvo, ĥrysos signifante oron kaj prason signifante poreon.
Pro siaj malofteco kaj plaĉe verda koloro, krizopraso estas unu el la plej alte taksitaj variaĵoj de kvarco.
La plej konataj fontoj de krizopraso estas Kvinslando, Okcidenta Aŭstralio, Germanio, Pollando, Rusio, Arizono, Kalifornio kaj Brazilo.
Popula kulturo
Laŭ la Biblio, Krizopraso estas la deka valora ŝtono de la altvaloraj ŝtonoj de la fundamento de la urba muro de la "Nova Jerusalemo" en la Apokalipso de Johano (21:20).
Zsigmond Kovács
Zsigmond Kovács [ĵigmond kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Zsigmond estis hungara katolika pastro, abato, prelato, episkopo.
Zsigmond Kovács naskiĝis la en Bánokszentgyörgy, li mortis la  en Veszprém (urbo).
Biografio
Zsigmond Kovács frekventis gimnaziojn komence en Nagykanizsa, poste en Varasd, kie li ankaŭ lernis kroate. Li studis en Pécs, poste en seminario de Veszprém, inter 1837–1841 en Pázmáneum. Li doktoriĝis en Vieno en simila instituto, en 1844 li pastriĝis. Depost mallonga preĝeja servo li estis inspektoro en seminario de Pest (urbo) (1845-1850), krome li instruis ankaŭ en Reĝa Universitato de Pest. Pli poste li ricevis plurajn postenojn en episkopejo de Veszprém. Li akiris pli altajn ekleziajn postenojn: Inter 1869 kaj 1874 li estis episkopo de Pécs, li partoprenis en sinodo de Vatikano en 1870. En 1874 li ricevis la titolon reĝa "vera interna sekreta konsilisto", en la sama jaro li ŝanĝis la episkopan tronon al Veszprém. Li ricevis aŭstran imperiestran premion en 1885. Li estis entombigita en Baziliko de Veszprém.