cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Naciismo
Esperantistoj kaj naciismo
Manifestaĵo de nuntempa "etna" emfazo en la esperantlingva komunumo eventuale estas la Esperanta Civito, kiu celas organizi tiujn esperantistojn, kiuj komprenas la esperantistecon ankaŭ kiel formon de lingvokomunuma identeco. Objekto de debato estas, ĉu kaj kiugrade la Esperanta Civito estas naciisma aŭ transnaciisma aperaĵo.
Opozicio kaj kritiko
La naciismo estas ekstreme sinaserta ideologio, kiu faras vaste etendantajn postulojn, al kiuj povas aparteni eĉ la malapero de tutaj ŝtatoj. Ne mirigas, ke ĝi ekhavis rezolutan oponantaron. En forta grado la frua opozicio kontraŭ la naciismo rilatis al ĝia geopolitika idealo, ke estu aparta ŝtato por ĉiu nacio. La klasikaj naciismaj movadoj de la 19-a jarcento malakceptis eĉ la ekziston de la multetnaj imperioj en Eŭropo. Tio kondukis al severa subpremo de ili fare de la registaroj de tiuj imperioj, plej ofte aŭtokratiaj. Tiu tradicio de secesiismo, subpremo kaj perforto plu daŭras, kvankam intertempe tipa konflikta situacio okazas, kiam granda nacio alfrontas pli malgrandan. (Aktuale, neniu ŝtato nomas sin imperio, escepte kaj nur simbole Japanio). Sed eĉ en tiu frua etapo ekzistis ideologia kritiko al la naciismo. El ĝi evoluis pluraj formoj de kontraŭnaciismo en la Okcidenta mondo. La islama reviviĝo de la 20-a jarcento estigis ankaŭ islaman kritikon al la nacia ŝtato.
En la liberala politika tradicio estis disvastigita la kritiko al la naciismo kiel danĝera forto kaj kaŭzo de konfliktoj kaj militoj inter naciaj ŝtatoj. Liberaluloj kutime ne pridisputas la ekzistorajton de naciaj ŝtatoj. La liberala kritiko emfazas ankaŭ la individuan liberecon kontraste kun la nacia identeco, kiu estas laŭdifine kolektiva (vd. komunumismo).
La pacisma kritiko al la naciismo koncentriĝas al la perfortaĵoj farataj de naciismaj movadoj, al la kun ili ligita militarismo kaj la konfliktoj inter nacioj, kiujn inspiris ŝovinismo. Naciaj simboloj kaj patriotisma sinasertado estas senkreditigitaj en kelkaj landoj pro ilia historia ligiĝo kun pasintaj militoj, precipe en Germanio.
La kontraŭrasisma kritiko al la naciismo direktas sin ĉefe al la sintenoj al aliaj nacioj kaj precipe al la doktrino, ke la nacia ŝtato ekzistas nur por unu nacia grupo kaj eksklude al aliaj. Ĝi substrekas la ŝovinismon kaj ksenofobion de multaj naciismoj. Iuj aŭtoroj – ekzemple Demetrius Klitou en sia libro The Friends and Foes of Human Rights – argumentas, ke la naciismo respondecas pro la plimulto de atencoj kontraŭ la homaj rajtoj, kaj ke ĝi sekve malfortigas la movadon por homaj rajtoj. Por Klitou la naciismo estas ĉefranga malamiko de la homaj rajtoj, dum ĝia malo, la kosmopolitismo, estas grava amiko.
Maldekstraj politikaj movadoj ofte estis suspektemaj kontraŭ la naciismo, sed sen nepre alstrebi la malaperon de la ekzistantaj naciaj ŝtatoj. La marksismo rilatis ambigue al la nacia ŝtato, kaj en la malfrua 19-a jarcento iuj marksismaj teoriuloj komplete malakceptis ĝin. Por kelkaj marksistoj, la monda revolucio implicis tutteran ŝtaton (aŭ la tutteran foreston de ŝtato); por aliaj ĝi signifis, ke en ĉiu nacia ŝtato okazus aparta revolucio. Signifa evento en tiu rilato estis la malpovo de la socialdemokrataj kaj socialismaj movadoj en Eŭropo mobilizi translandliman laboristan opozicion kontraŭ la Unua mondmilito. Nuntempe, la plej multaj maldekstraj grupoj, sed certe ne ĉiuj, akceptas la nacian ŝtaton kaj konsideras ĝin la politika areno de siaj agadoj.
En la Okcidenta mondo la plej ĉioampleksa ideologia alternativo al la naciismo estas la kosmopolitismo. La kosmopolitismon oni ofte maltrafe nomas internaciismo, kaj okazas ankaŭ la malo. (Inter-naciismo laŭdifine implicas kunlaboron inter nacioj kaj do ankaŭ la ekziston de nacioj.) La etika kosmopolitismo malakceptas unu el la bazaj etikaj principoj de la naciismo: ke homoj estas pli devŝuldaj al kunmembroj de la nacio ol al ne-membroj. Ĝi malakceptas tiel gravajn naciismajn valorojn kiel nacian identecon kaj nacian lojalecon. Siaflanke, la naciistoj profunde suspektas kosmopolitajn sintenojn, kiujn ili egaligas al perfideco.
Sed ekzistas ankaŭ politika kosmopolitismo, kiu havas geopolitikan programon kontraŭstarigeblan al tiu de la naciismo: ĝi alstrebas ian mondan ŝtaton kun monda registaro. Tre malmulte da homoj senkaŝe kaj eksplicite apogas la starigon de tuttera ŝtato, sed la politika kosmopolitismo influis la evoluigon de la internacia kriminala juro kaj la erozion de la statuso de nacia suvereneco.
Unu el la plej konsekvencaj alternativoj al la naciismo kaj la nacia ŝtato venas de kelkaj radikalaj islamistoj, kiuj malakceptas la ekziston de ajna ŝtato bazita sur io alia ol la islamo. Por ili, la unueco de la islamo signifas, ke rajtas ekzisti nur unu regpovo surtera, havanta formon kutime nomatan kalifejo (ĥilafa). Tio ne estas ŝtato en la kutima Okcidenta senco, sed male, ĉiuj ekzistantaj ŝtatoj ne kongruas kun tiu idealo, inkluzive la islamajn naciajn ŝtatojn, kies oficiala religio estas la islamo. Nur malplimulto de islamanoj akceptas tiun starpunkton, sed kiom Al-Kaida havas ideologion, ĝi inkluzivas la kalifejon kiel celon.
Kiel universala religio, la islamo principe kontraŭas ĉian klasadon de homoj ne bazitan sur kredoj. La islamo akcelas fortan komunuman senton inter ĉiuj islamanoj, kiuj kolektive konsistigas la Ummao. Ne eblas dubi, ke multaj islamanoj forte identiĝas kun sia religia komunumo, verŝajne pli ol kristanoj. Al ĉiuj komunaj festoj kiel la sankta monato Ramadano kaj la haĝo (la pilgrimvojaĝo al Mekko) kontribuas al tiu identiĝo. La vorto "Ummah" estas ofte malĝuste tradukata "islama nacio", sed ĝi ne estas nacio en la vera senco. La usonan Nacion de Islamo kritikis iuj islamanoj, kiuj opinias la komparon inter islamo kaj surtera nacio ofenda. "Ummah" ne estas sinonimo de "kalifejo", sed ideo ligita kun la historiaj kalifejoj.
Naciismaj teoriuloj kaj literaturistoj
Ernst Moritz Arndt, Johann Gottlieb Fichte, Francés Fontan, Hans Grimm, Guy Héraud, Johann Gottfried von Herder, Theodor Herzl, Giuseppe Mazzini, Ernest Renan.
Iso-Kuukkanen
Iso-Kuukkanen estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en komunumoj Jyväskylä kaj Laukaa. Ĝia areo estas, longo de bordo , la meza profundo , la plej granda profundo kaj supermara alteco. Iso-Kuukkanen elfluas laŭ Lapiojoki al Vähäjärvi.
NGC 7679
NGC 7679 (aliaj indikoj — UGC 12618, IRAS23262+0314, MCG 0-59-46, ZWG 380.61, MK 534, VV 329, KUG 2326+032, ARP 216, PGC 71554) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Departemento Cortés
Departemento Cortés estas unu el la 18 departementoj de Honduro, troviĝante en la nordokcidento de tiu lando. La departemento kovras areon de 3 954 km², kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 1.365.497 -- la plej homplena departemento en Honduro do. La montoj Merendón troviĝas en okcidenta Cortés, sed la departemento plejparte estas tropika malaltejo, Valo Sula, transirita de la riveroj Ulúa kaj Chamelecon.
Ĝi formiĝis en 1893 el partoj de la departementoj Santa Bárbara kaj Yoro. La departementa ĉefurbo estas San Pedro Sula. Aliaj gravaj urboj estas Choloma, La Lima, Villanueva, kaj la havenoj Puerto Cortés kaj Omoa. La Atlantika marbordo de la departemento famas pro siaj multaj bonegaj strandoj.
La nomo devenas el la hispana konkeristo de la 16-a jarcento Hernán Cortés au Ferdinando Korteso, kiu post konkeri la teritorion kiu aktuale estas Meksiko pluekspediciis pli suden.
La Porcherie (stacidomo)
La Porcherie estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en La Porcherie, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Heriberto de Laon
Heriberto (literumita ankaŭ Charibert, Caribert kaj Heribert), Grafo de Laon, estis la patrinflankda avo de Karolo la Granda. Li estis la patro de la patrino de Karolo, nome, Bertrada de Laon. Lia patro estis Marteno de Laono kaj lia patrino estis Bertrada de Prüm. Nur lia patrino estas konata el tiutempaj registroj. En 721, Heriberto subskribis, kun sia patrino Bertrada de Prüm, la fondan protokolon de la Abatejo de Prüm. Samjare, ankaŭ kun sia patrino, li faris donacon al la Abatejo de Echternach. Li estis la edzo de Gisela de Akvitanio kun kiu li havis almenaŭ du filinojn, nome Berta (Bertrada de Laon, "Bertrada la pli juna") kiu estis edzino de Pipino la pli juna, kaj Gerberge, edzino de Lambert de Treves von Hornbach. Ĉirkaŭ 744, lia filino Bertrada de Laon estis edziniĝinta al Pipino la pli juna, Majordomo de la Palaco de Neŭstrio kaj Burgonjo kaj poste reĝo de Frankoj. Li mortis antaŭ 762, kiel asertita en protokolo de lia filino kaj bofilo.
Semo (planto)
Semo (de la latina semen) estas organo de semplanto (Spermatophyta), kiu havas la funkcion reprodukti kaj disvastigi la planton.
Laŭ NPIV semo estas dormanta organo, maturiĝinta ovolo, konsistanta el embrio ĉirkaŭita de ŝirmaj histoj (tegumento) kaj eventuale de rezervaj histoj. ( albumo, endospermo perspermo). Post ĝermado la semo produktas kompletan planton.
Semoj estiĝas post fertiligado de la ovolo per polenero. El la tiu fertiligita ovoĉelo (zigoto) iĝas per mitoza ĉeldividado planta embrio, kiu ne daŭrigas kreski. Ĝi sekiĝas porte kaj restas en stadio de atendo.
Estas gravaj diferencoj inter:
La semo estas unu el la reproduktaj formoj de plantoj, kune kun sporoj, spronoj, branĉetoj, brutoj, ktp; Tamen, male al ĉi tiuj aliaj manieroj, la semoj ĉeestas en plantoj, kiuj reproduktiĝas sekse. La spermo formiĝas ene de la frukto post la fekundigo de la ovo en la ovario per la stamenoj. Ĉi tiu maniero estas konsiderata pli evolue evoluinta formo de multipliko kaj efektivigas en plantoj nomataj "semkovritaj".
La Strukturo de la Semo
La feto, kiu estas la ĉefa parto de la spermo, konsistas el kvar partoj.
Estas plantoj, en kiuj unu aŭ du partoj degeneris, kiel diversaj parazitaj plantoj, aŭ la partoj detale ne videblas dum maturiĝo, kiel plantoj el la familio de orkideoj.
La feto kutime situas en la centro de la spermo, sed ekzistas plantoj kiel cerealoj, en kiuj ĝi estas flanke, aŭ en betoj, en kiuj ĝi ĉirkaŭas la endospermon.
Stoka Histo
La stoka histo estas kie la konservativoj koncentriĝas en la spermo. Ĉi tiuj substancoj kutime koncentriĝas en la endospermo, sed en plantoj, kies semoj malhavas de endospermo (kiel ekzemple faboj), la konservativuloj koncentriĝas en la kotiledonoj en la feto. Foje la stokaj materialoj koncentriĝas en la cigaredingo.
La konservativoj trovitaj en la semo varias laŭ la speco de planto. La konserviloj en verdaj tritikaj semoj kaj freŝaj maizaj semoj estas ameloj. En seka tritiko kaj guŝoj - proteinoj. En kotonaj semoj, ricino kaj linsemoj kaj en nuksoj - grasoj. En freŝa maizo, pizoj kaj kaŝtanoj - sukeroj.
Estas la konservativoj trovitaj en la stoka histo de la spermo, kiuj faras ĝin grava komponanto en la manĝaĵoj de bestoj kaj homoj.
La Ŝelo
La ŝelo, kiu envolvas la semon, troviĝas en preskaŭ plej multaj plantoj. La karakterizaĵoj de la ŝelo kiel ĝia dikeco, surfaca areo kaj malmoleco determinas la konservan kapablon de la semo, ĝian distribuadon kaj ĝian ĝerman rapidon. La ŝelo havas ian longforman cikatron nomatan suturo, same kiel malgrandan truon nomatan pumo. Suturo kaj pumo ludas gravan rolon dum ĝermado. Dum la pumo estas uzata por sorbi akvon, la suturo estas uzata por elkovi la ŝelon, por rompi la radikon kaj kotiledonojn el la spermo.
En diversaj plantoj estas aldonoj al la ŝelo, kiuj servas kiel ilo por disvastigi la semojn. Ekzemple, en plantoj de la familio de papavoj, estas iu kreskaĵo kiu kreskas sur la ŝelo, tiu allogas formikojn, kiuj manĝas ĝin kaj disvastigas la spermon. En aliaj specoj de plantoj sur la ŝelo kreskas haraj krestoj, teniloj, arbustoj, flugiloj kaj pli, kiuj estas uzataj por memflugado de semoj, aŭ de bestoj.
Estas plantoj disvastigitaj tra akvofluoj, ilia ŝelo estas malmola kaj akvorezista. Kontraŭe, ekzistas semoj, kies ŝelo krakas nur post multe da varmego, ekzemple post fajro.
Plej multaj semoj perdas sian ĝermkapablon laŭ la paso de la tempo, tamen ekzistas semoj en vintrodormo kaj ĝermas nur post longa tempo, kiu povas atingi multajn jarojn. Vintrodormo donas ekstran tempon por la disvastiĝo de la semoj, kiuj estiĝas de ĝi pro internaj aŭ mediaj ŝanĝoj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri semo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Elem Klimov
Elem Germanoviĉ KLIMOV (Элем Германович Климов; naskiĝis la en Stalingrad, mortis la  en Moskvo) estis rusa filmreĝisoro.
Liaj plej gravaj filmoj estas Agonio (1974-1982), Adiaŭo de Matjora (1979/1983) kaj Iru kaj rigardu (1985). Nur tiuj tri filmoj aperis internacie.
Lodhéřov
Lodhéřov (Riegerschlag) estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Jindřichův Hradec, proksimume 8 km nordokcidente de Jindřichův Hradec direkte al Deštná kaj Červená Lhota. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1294.
Partoj de municipo
Municipo Lodhéřov konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj.
Nerila buterato
Nerila buterato aŭ C14H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj nerila alkoholo, Nerila buterato estas senkolora likvaĵo kun flora odoro uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Nerila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Nerila buterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Maragogi
Maragogi estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 28.749 loĝantojn en 2010.
Likoperdo
Giganta likoperdo (science Calvatia gigantea) estas giganta polvofungo. Ĝi havas imponan fruktokorpon kiu atingas diametron inter 20 ĝis 50 centimetrojn kaj povus pezi ĝis 20 kilogramojn. Junaĝe ĝi havas blankan koloron. Kiam maturiĝas la fungo la spor-amaso bruniĝas. Scienculoj taksas ke la fungo enhavas 5 – 6 bilionoj da sporoj.
NGC 7680-1
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ville Niinistö
Ville NIINISTÖ (naskiĝinta 30-a de julio 1976 en Turku) estas finna politikisto de Verda Ligo. Lia onklo estas prezidanto de Finnlando Sauli Niinistö. Ville Niinistö estis membro de finna parlamento en 2007–2019. En 2011–2014 li estis ministro pri medio. Li estis ankaŭ prezidanto de Verda Ligo. Niinistö rakontis, ke li estas feministo. Patro de Niinistö estis Kari Niinistö, profesoro de pedagogio. Ville Niinistö havas edzinon kaj du infanojn.
Likoperdo
Kiam la fungo interne ankoraŭ blankas ĝi estas manĝebla. Oni povas nutri grandnombran familion per nur unu fungo. En la popola medicino de pasintaj jarcentoj oni uzis la sporojn por kuraci malbonkuraceblaj vundoj ekz. amputadoj. Mirinde la vundoj terapiitaj per la sporoj de polvofungo tre rapide saniĝis. Bedaŭrinde tute ne eblis ĝis nun kultivigi tiun fungospecon. Oni jam esploris la enhavstofojn de la fungo antaŭvide ĉu ekestos sukcesoj en la kultivado. Speciale la homeopatio sukcesis en kuracterapion de diversaj malsansimptomoj Ekzemple oni kuracis nazsangadon kiu aperis kiel akompana simtomo de kancero de lieno pere de sportinkturo de giganta polvfungo. Ankaŭ en la tradicia ĉina medicino la efiko de la mikoterapio estis tre konata, ekzemple kontraŭ inflamoj de tonsilo aŭ faringo.
Bibliografio
Pliaj informoj legeblas germanlingve en: “Die Heilkraft der Pilze-gesund durch Mykotherapie“ de Prof.Dr.Jan Lelley; Econeldonejo 1997.
Ebringen
Ebringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Szentantalfa
Szentantalfa [sentantalfa] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Balatonfüred. La loknomo signifas: Sankta Antonio-vilaĝ'.
Situo
Szentantalfa situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Balatono troviĝas 5, Badacsony kaj Balatonfüred po 21, Tapolca 22 km-ojn. Szentantalfa preskaŭ kontaktiĝas kun Tagyon.
Historio
La unua mencio devenis el 1276. En la 16-a jarcento pro la konstantaj militadoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1959 kolĥozo formiĝis. La loĝantoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
Famuloj
En Szentantalfa naskiĝis Gyula Sebestyén (etnografo).
Lajos Méhes
Lajos Méhes [lajoŝ mEheŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Méhes Lajos estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ferlaboristo.
Lajos Méhes  naskiĝis la  1927 en Budapeŝto. Li mortis la 2002 en Budapeŝto aŭ en Szeged (?).
18553 Kinkakuji
18553 Kinkakuji estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Lajos Méhes
Biografio
Lajos Méhes frekventis bazlernejon, poste metilernejon. Li estis ferlaboristo (komence lernanto) en fabriko en 1941. Li aliĝis al la komunistoj en 1945. Post 3 jaroj li havis jam diversajn partiajn postenojn. Inter 1950 kaj 1952 li frekventis partian lernejon, poste paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn partiajn kaj sindikatajn postenojn. Li estis parlamenta deputito inter 1967 kaj 1990. Li estis ministro pri industrio inter 1980 kaj 1983. En 1985 li pensiuliĝis.
18553 Kinkakuji
Nomo
Ĝia nomo aludas al Kinkaku-ĝi, kromnomo de orumita pavilono en la budhisma templo Rokuon-ĝi (鹿苑寺), monda heredaĵo de Unesko en Kioto, kiu altiras po ĉirkaŭ 1,5 milionojn da vizitantoj ĉiujare. La templo estas intime ligita kun Ashikaga Yoshimitsu (1358–1408), la tria ŝoguno de la epoko de Muromaĉi.
Vivoverko
Vivoverko estas
Kelkaj kulturpremioj estas aljuĝataj ne por iu specifa verko, sed por la vivoverko de la premiitoj, ekzemple
Varkaus
Varkaus estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Norda Savonio. Ĝia areo estas, el kio estas akvo , kaj 31.12.2020 la urbo havis 20,279 loĝantojn. Varkaus estas fondita 1929. Ĝi estis kampurbo, ĝis 1962 ĝi fariĝis urbo. La urbestro de Varkaus estas en la jaro 2021 Hannu Tsupari. La komunumo Kangaslampi estas ligita al Varkaus 2005.
Andor Fekete
FEKETE Andor estis rumania hungara juristo naskita en Marosvásárhely la 19-an de junio 1883 kaj mortinta en Târgu Mureş la 22-an de aŭgusto 1951.
Kariero
Finstudinte juron en la Universitato de Budapeŝto en 1906, Andor Fekete laboris ĝis sia morto kiel advokato en sia naskiĝurbo. En 1936 li estis vicprezidanto de la urba sekcio de la partio Országos Magyar Párt. Li estis ano de la lieratura societo Kemény Zsigmond Társaság kaj unu el la gvidantoj de la framasona loĝio Bethlen Gábor. Dum la dua mondmilito li defendis 27 akuzitojn en kontraŭkomunistaj procezoj. En 1945 li partoprenis en la fondado de la hungarlingva teatro Székely Színház en Târgu Mureș.
Temes
Temes [temeŝ] estas la hungarlingva nomo de
21311 Servio
21311 Servio estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Servio Tulio, sesa legenda reĝo de Romio, kiu reĝis de ĉirkaŭ -575 ĝis ĉirkaŭ -535. Li konstruis la unuan remparon ĉirkaŭ la urbo.
Antón Martín (metroo de Madrido)
Antón Martín (Antón Martín) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la samnoma Placo Antón Martín, en distrikto.
Évreux
Évreux, en esperanto Evrozo, estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Eure kaj en la regiono Normandio. Ĝi estas la prefektejo de la departemento kaj enhavas proksimume 50.000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Ébroïciens.
La nomo de Évreux (Mediolanum Aulercorum, sekve Eburovices kaj Ebroïcum dum Mezepoko) devenas de la gaŭla tribo Eburovicoj (t.e. "tiuj, kiuj venkas per la taksuso).
Geografio
Évreux estas trafluata de la rivero Iton, centre de vasta cereala kaj agrikultura plataĵo. La urbo cetere troviĝas apud samnoma forsto.
Karlín
Karlín estas nomo por pluraj setlejoj en Ĉeĥio.
Sokol
La vorto havas plurajn signifojn:
"Sokol" signifas ĉeĥe, pole, ruse "falko", tiel la vorto popularis kiel varomarko.
Konsisto kaj strukturo de materio
Konsisto
Strukturo
Scio de la konsisto kaj strukturo ofte provizas praktikajn uzojn. Ekzemple, se la konsistigantoj de natura erco estas konataj, eblas determini kiuj uzeblaj produktoj povas esti akirataj el ĝi. Krom tio, la kvanto de ĉiu valora konsistiganto devas esti konata antaŭ ol oni povas decidi ĉu la ekspluatado de la min-tavolo estas ekonomie ebla. La kemia konsisto de kelkaj korpaj fluidoj povas ofte esti uzata de kuracisto por lokalizi la kaŭzon de malsano en paciento. Specife, la foresto de, aŭ la troo de kelkaj substancoj havigas gravajn informojn al la kuracisto.
La strukturaj informoj pri substanco ofte ĵetas lumon sur sian kemian konduton, kaj en kelkaj kazoj permesas instali tiun konduton en aliajn substancojn. La kono pri la strukturo de sapo ebligas la fabrikadon de detergentoj (lav-pulvoroj), havantaj strukturojn kaj purigajn proprecojn similajn al tiuj de sapo. Kelkaj medikamentoj havas kemiajn strukturojn tre similaj al tiuj de hormonoj sekreciataj nature de la homa korpo. La kono de la strukturo de la naturaj hormonoj estis la deir-punkto por la fabrikado de la preskribaj drogoj.
Angl-Afganaj militoj
Anglo-Afganaj Militoj estas esprimo pri serio de militoj inter Britio kaj afganaj trupoj, kaj povas plu-gvidi al:
Helbrova mokbirdo
Temas pri birdo de malfermaj arbaraj areoj, inklude urbajn kaj ĉeurbaj ĝardenoj. Ili manĝas fruktojn, insektojn kaj etajn vertebrulojn.
Nový Dvůr (Kout na Šumavě)
Nový Dvůr estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kout na Šumavě, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Kout na Šumavě. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nový Dvůr situas en katastra teritorio Kout na Šumavě kun areo 11,09 km².
Slaven Bilić
Slaven Bilić (prononco []) estas kroata eksfutbalisto kaj trejnisto. Li naskiĝis en Split, Dalmatio, tiutempa SFR Jugoslavio, do nun estas -jara. Inter la jaroj 1988 kaj 2001, la sportisto estis profesia futbalisto ĉe pluraj kluboj - komence kaj fine ĉe sia "hejma" klubo Hajduk Split, sed intertempe ankaŭ ĉe iuj pliaj kluboj de Kroatio, Germanio kaj Anglio.
En 2001 kaj 2002, li estis trejnisto de sia klubo Hajduk Split, de 2004 ĝis 2006 trejnis la nacian futbalan teamon de sub-21-jaruloj, de 2006 ĝis 2012 la viran kroatan nacian teamon de futbalo, kaj ekde 2012 estas trejnisto de la klubo Lokomotivo Moskvo. En sia funkcio de nacia trejnisto, li ankaŭ gvidis respektive gvidas la nacian teamon en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj aktuale en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
La Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj estas la unua nacia muzea institucio situanta ekster la ĉefurbo de Kanado, Otavo, kaj la unua nova nacia muzeo konstruita en Kanado ekde 1967.
Antaŭ ol la konstruado de la muzeo komenciĝis, en interkonsiliĝo kun la indiĝenoj, la Centro por Internacia Humanitara Juro (CMHR) financis arkeologian elfosadon dum kiu proksimume 400 000 artefaktoj estis forigitaj. Sur pli ol 500 amasoj ripozas konstruaĵo kun totala areo de 24,155 m2 (kio egalas al la areo de kvar futbalkampoj), inkluzive de la ekspozicia areo de 4,366 m2. La fasado de la muzeo estas kovrita per 1,200 glazuritaj partoj, sub kiuj ĉirkaŭ 35,000 tunoj da betono estas enkonstruitaj (kio interalie estas egala al la pezo de proksimume 3,000 elefantoj).
La malfermo de la muzeo, kiel nekutima koncepto por muzeo, estis sekvita per granda nombro da kontestataj pozicioj kaj protestrenkontiĝoj ĉirkaŭ la muzeo. Laŭ kontraŭaj vidpunktoj, muzeoj estas destinitaj por historio kaj restaĵoj - objektoj el la pasinteco. Homaj rajtoj estas io netuŝebla kaj nemateria, unuflanke, ideo - iuj dirus ideologio - kiun malfacile plene kaj senpartie ampleksas en historiaj objektoj, kaj aliflanke ili estas pli parto de la nuntempo ol de la pasinteco, do ili ne havas lokon en muzeo. Ankaŭ laŭ kontraŭaj vidoj, oni asertas, ke la ideo de ĝia starigo estas nenio revolucia ĉar similaj muzeoj jam ekzistas en la mondo (la Muzeo de Toleremo en Los-Anĝeleso, malfermita antaŭ pli ol 20 jaroj, la Internacia Sklaveca Muzeo en Liverpool kaj la Holokaŭsta Muzeo en Vaŝingtono). Unu el la konfliktoj estas la fakto, ke tro multe da graveco estas donita al la holokaŭsto en muzeaj medioj, rilate al aliaj malobservoj de homaj rajtoj, kaj ke la kuratoroj de la Muzeo estis sub politika premo, por emfazi respekton por homaj rajtoj en Kanado. Tial kontraŭuloj antaŭdiras, ke la muzeo estos malsukceso prefere ol ŝanco pruvi sin.
Historio
La iniciato establi la Kanadan Muzeon de Homaj Rajtoj estis iniciatita fare de la kanada filantropo kaj amaskomunikila magnato de juda origino de Vinipego Izzy Asper en 2000. Lia ideo estis ke Kanado konstruu lokon kie estontaj generacioj lernos pri la eterna lukto por homaj rajtoj ĉirkaŭ la mondo. Asper antaŭvidis la muzeon kiel centron kiu ampleksus la tutan spektron de homaj rajtoj, kaj kies konstrukostoj de 200 milionoj da kanadaj dolaroj devus esti kovritaj per miksaĵo de publika kaj privata mono. En 2003, Asper mortis pro koratako, kaj la realigo de lia ideo estis daŭrigita de lia filino Gail establante la Asper Fundaĵon. Ĉar la kosto de konstruado de la muzeo estis 150 milionoj USD super buĝeto, la Asper Foundaĵo jesis lasi la Kanadan Federacian Registaron transpreni la projekton kaj iĝi ĝin la unua nacia muzeo konstruita ekstere de Otavo.
En la sama jaro kiam Asper mortis (2003), internacia konkurso por la elekto de arkitekto estis anoncita. En la konkurso partoprenis 62 arkitekturaj firmaoj el 21 landoj. Ĉe la konkurso, la ĵurio elektis la koncipan solvon de la usona arkitekto Antoine Predock.
La usona arkitekto trovis inspiron por la Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj en la natura pejzaĝo kaj la malfermaj sovaĵaj spacoj de Kanado, inkluzive de arboj, glacio, la nordaj (polusaj) lumoj, la Unuaj Nacioj kiuj vivis en Kanado kaj la fortikigo de homaj rajtoj. Li priskribas sian ideon jene:"La Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj baziĝas sur la homaro, igante videbla en la arkitekturo la bazon por humana komunumo - la simbola aspekto de glacio, nuboj kaj ŝtono metita en kampo de dolĉa herbo. Ĉizitaj en la teron kaj malfermitaj al la ĉielo, sur la Vinipega urbosilueto, ĉi tiuj abstraktaj efemeraj flugiloj de blanka kolombo enfermas mitan ŝtonmonton de 450-milionjara Tyndall-kalkŝtono, kiu kune donas al ĝi unikan kaj sentempan signifon por ĉiuj nacioj kaj kulturoj de la mondo."En 2009, konstruo komenciĝis en placo nomata La Forkoj, la kunfluejo de la riveroj Ruĝa Rivero de la Nordo kaj Assiniboine, unu el la centraj kernoj kaj historia lokoj de Vinipego. Ĉi tiu grandioza konstruaĵo kovras areon de pli ol 24 000 m², pontoj kiuj entute longas unu kilometro kaj 24-metra alta "Turo de Espero".
Ene de la muzeo, la centra loko estas okupata de la ekspozicio pri la holokaŭsto, en la galerio nomita "Ekspozicio de Rompita Vitro". Ĉi tiu muzea spaco ĉirkaŭita de vitro simbolas la "facilan rompiĝemon kiel vitro" la liberecon de homaj rajtoj. Speciala galerio estas dediĉita al la genocidoj, kiujn Kanado agnoskas kiel la plej severaj formoj de malobservoj de homaj rajtoj: en Armenio (Armena genocido), Ukrainio (Holodomoro), la genocido en Ruando kaj la masakro en Srebrenica.
La Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj kostis pli ol 351 milionojn da kanadaj dolaroj por konstrui. La kanada registaro komence investis 100 milionojn USD en la konstruado de la muzeo, kaj aliaj bonfarantoj, la Registaro de Manitoba 40 milionoj USD, la urbo de Vinipego 23.6 milionoj USD, la Amikoj de la Kanada Muzeo por Homaj Rajtoj, gvidita fare de Gail Asper, $142 milionoj.
Benz Patent-Motorwagen
La Benz Patent-Motorwagen ("patentita motoraŭto"), konstruita en 1885, estas amplekse konsiderata kiel la unua aŭto de produktado en la mondo, tio estas, vehiklo desegnita por esti pelita pere de interna eksplodmotoro. La origina kosto de la vehiklo en 1885 estis de 600 imperigermanaj markoj, proksimume 150 usonaj dolaroj (ekvivale al 4,183 usonaj dolaroj de 2018). La vehiklo ricevis la germanan patentnumeron 37435, por kio Karl Benz postulis en la 29a de januaro 1886. Laŭ oficialaj proceduroj, la dato de la formala postulo iĝis la patenta dato por la invento post la patento estis atribuita, kio okazis en novembro samjare.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Historio
En 2011, la Kanada Muzeo por Homaj Rajtoj petis pliajn 35 milionojn USD de la federacia registaro por kovri la pliajn kostojn de la konstruado. En aprilo 2011, pliaj 3.6 milionoj USD estis kolektitaj de la urbo de Vinipego, kaj de federaciaj impostoj por la muzeo, kiuj estis resendita al la urbo.
En julio 2012, la federaciaj kaj provincaj registaroj jesis pliigi financadon je pliaj 70 milionoj USD, de federacia prunto bazita sur provinca pruntgarantio. Tiuj lastaj financoj estis esencaj por la fina kompletigo de la interno kaj la montrado de la ekspoziciaĵoj en la permanentaj ekspozicioj. Tiel, post prokrasto de du jaroj, la muzeo povus esti oficiale malfermita en septembro 2014.
Benz Patent-Motorwagen
La edzino de Benz, nome Bertha Benz, financis la disvolvigon de la procezo. Laŭ la moderna juro, ŝi estus povinta ricevi la patentajn rajtojn, sed edziniĝintaj virinoj ne rajtis tiam postuli patentojn.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Lokigo
La kanada urbo Vinipego, duonvoje inter la du marbordoj de Kanado ĉe la Atlantiko kaj Pacifiko, kaj ĝia urbodistrikto nomita Forks, ĉe la kunfluejo de la Ruĝa Rivero kaj la Assiniboine Rivero, estis elektitaj por la konstruado de la Muzeo. Dum 6,000 jaroj, tiu 3,6-hektaraj "verda oazo" en la centra kerno de Vinipego servis unue por indiĝena tendaro, poste centro por komerco, ĉasado, transportado kaj urba setlejo kie homoj, novaj kaj malnovaj enmigrintoj, devenintaj de multaj nacioj, rasoj, koloroj kaj religioj kolektiĝis kaj kunlaboris por konstrui sian novan vivon en nova urbo sur la grundo de la kanada prerio. Komencante de la aborigenoj, kiuj loĝis en ĉi tiu areo la plej longe, koloniistoj, eŭropaj peltkomercistoj, bubalĉasistoj, ekspedistoj, havenlaboristoj kaj pioniroj en fervojkonstruado kaj dekmiloj da enmigrintoj trapasis la Forkoj kiu kontinue formiĝis dum 6 000 jaroj.
Benz Patent-Motorwagen
Benz diskonigis sian inventon al la publiko la 3an de julio 1886, en la Ringstrasse en Mannheim.
Oni konstruis ĉirkaŭ 25 Patent-Motorwagen inter 1886 kaj 1893.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Lokigo
Surbaze de ĉi tiu scio, la gvidantoj de Vinipego volis fari la riĉan historian kaj kulturan heredaĵon de Forks, kaj ĉi tiun retejon, vaste malfermitaj al publiko, kaj tiel protekti ĝian historian valoron. En 1989, Forkoj estis nomumita Nacia kaj Historia Loko de Granda Signifo por la Konservado de Kanada Historio. Dum decidado pri la loko de la Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj en Vinipego, oni konsideris, ke la areo de Forks estas ideala por tia muzeo el historia vidpunkto, kiel metaforo por la 6 000 jarlonga lukto por homaj rajtoj, kiu daŭras en ĉi tiu parto de Kanado.
Bertrada de Prüm
Bertrada (n. ĉirkaŭ 670; m. post 721), nomita ankaŭ Berta aŭ Bertrea, ankaŭ konata kiel "Bertrada la pli maljuna", estas konata kiel la patrino de Heriberto de Laon, kun kiu ŝi estis kunfondantino kaj bonfarantino de la Abatejo de Prüm. Ili fondis la abatejon en 721.
Janica Kostelić
Janica KOSTELIĆ estas skiistino, naskita la 5-a de januaro, 1982 en Zagrebo, Kroatio. Grava sukceso estas konkero de 3 oraj kaj 1 arĝenta medalo dum Vintraj Olimpikaj ludoj 2002. en Salt Lake City, Usono. Krom tiuj grandaj venkoj ŝi estis ankaŭ sukcesa en Monda ĉampioneco. Mencindas ankaŭ ke ŝia patro, Ante Kosteliĉ, trejnas ŝin.
Infoj ĉe: http://www.janica.hr
Tramtransporto en Luksemburgo
Tramtransporto en Luksemburgo estas tramtransporto en la ĉefurbo de Luksemburgio.
Ĝis 1964 tramoj veturis en la urbo. La unua fazo de nova tramlinio, Luxtram, malfermiĝis la 10an de decembro 2017. Lige kun la tramo, estis malfermita stacidomo Pfaffenthal-Kirchberg, kie la alteca diferenco kun la tramlinio estas transpontita per funikularo. La dua fazo kun plilongigo de la tramlinio de Pfaffenthal-Kirchberg al Stareplatz / Étoile estis malfermita la 27-an de julio 2018. La konstruado de la tria fazo (Stäreplatz / Étoile - Centra Stacio) komenciĝis la 29an de oktobro 2018 kaj estis komisiita fine de 2020. En la sekva fazo, la tramlinio plilongiĝos al "Cloche d'Or". La tuta 16,4 km-tramlinio finiĝos en 2023. La etendo de 3,9 km al la flughaveno estas planita por 2024. En la urbocentro estas itineroj sen ĉenlinio, kiuj estas ekipitaj per APS.
Bertrada de Prüm
Tra la filino de Heriberto nome Bertrada de Laon, edzino de Pipino la pli juna, Bertrada estas la pra-avino de Karolo la Granda. La identeco de ŝia edzo estas nekonata certe, sed oni atribuis tion al iu Marteno de Laon.
Bertrada kaj ŝia edzo havis tri filojn:
R-eca konsonanto
R-ecaj konsonantoj (aŭ R-similaj konsonantoj), estas ne-lateralaj likvidoj. Tiu aro, aŭ klaso, de sonoj estas malfacile karakterizeblaj fonetike, kvankam plejparte ili ja kunhavas iajn akustikajn apartaĵojn, plej notinde mallevitan trian formanton en sia sona spektro. Tamen, "esti r-simila" estas strange kapt-evita trajto, kaj la tute samaj sonoj kiuj funkcias kiel R-ecaj konsonantoj en iuj sistemoj povas funkcii pli simile al frikativoj, alproksimantoj/duonvokaloj aŭ eĉ plozivoj en aliaj. La plej tipaj R-ecaj konsonantoj trovitaj en la lingvoj de la mondo estas la jenaj:
Multaj lingvoj, ekzemple la Rusa, la Itala aŭ la Hispana, uzas trilajn R-ecajn konsonantojn. En la Angle-parolanta mondo, la stereotipa (eĉ se fakte ne tre ofta) Skota rulata [r] estas bone konata. La "sceneja prononcado" de la Germana postulas la alveolaran trilon por klaro. Ekzemploj de maloftaj tipoj de triloj estas la Ĉeĥa ř (frikativa trilo) kaj la Kimra rh  (senvoĉa trilo).
En malfajna transskribado R-ecaj konsonantoj kutime estas signataj per krom se estas du aŭ pli tipoj de R-ecaj konsonantoj en la same lingvo. La IFA havas plenan aron de diversaj simboloj kiuj uzeblas kiam ajn pli da fonetika precizo estas bezonata:
La fakto ke la sonoj konvencie klasifitaj kiel "R-ecaj konsonantoj" tre multe diversas, kaj laŭ loko de, kaj laŭ maniero de, artikulacio igis kelkajn lingvistojn esplori kion, se entute ion, ili havas komune kio pravigas grupigi ilin kunaj. Unu sugesto estas ke ĉiu membro de la aro R-ecaj konsonantoj samhavas certajn propraĵojn, aŭ trajtojn, kun aliaj membroj de la aro, aŭ klaso, sed ne nepre la samajn propraĵojn kun ĉiuj; tiasence, R-ecaj konsonantoj havas "familan similemon" unu kun la alia anstataŭ strikta, aro, de kunhavataj trajtoj. Alia sugesto estas ke R-ecaj konsonantoj estas difinitaj de sia konduto en la hierarĥio de sonoreco, nome, ke R-eca konsonanto estas ĉia sono kiu kondutas kiel pli sonora ol lateralo sed malpli sonora ol vokalo.
Spassk-Rjazanskij
Spassk-Rjazanskij (ruse Спасск-Рязанский) estas urbo en Rjazanja provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 61246501.
La urbo estis fondita en jaro 1629.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en valo de rivero Oka (Ока).
En jaro 2002 la urbo havis 8,9 mil loĝantojn.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Lokigo
Multaj malkontento de fakuloj kaj multaj individuoj estis esprimitaj per la elekto de loko por la konstruado de la Muzeo sur la Forks-areo. Nome, la kontraŭuloj esprimis la vidon ke la loko elektita por la Muzeo estas unu el la plej riĉaj lokoj de indiĝenaj artefaktoj en Manitobo, kaj ke plej verŝajne ekde la jaro 1100 ekzistis ilia tombejo en tiu loko. Laŭ la opinio de arkeologo Lee Sims, la elfosadoj ĝis nun ne iris sufiĉe longe kaj sufiĉe profundaj, kaŭzante neripareblan difekton en la historia heredaĵo de Manitobo.
Kontraŭbatalante la vidon de la malĝusta elekto de la ejo, la Museum-administracio prezentas datenojn ke pluraj arkeologiaj elfosadoj en la Forks-areo faritaj inter 1989 kaj 1991, same kiel la finajn arkeologiajn elfosejojn faritajn fare de la Kanada Muzeo por Homaj Rajtoj en 2008 kaj 2009, ne trovis homajn restaĵojn. Tiuj elfosadoj montris ke la loko de la muzeo estis utiligita por diversaj celoj, sed ke ĝi neniam estis tombejo.
Antaŭ la komenco de la konstruo, nur 3% de la tero ne estis kovritaj de arkeologia esplorado, do oni povas diri, ke 97% de la tero estis tute arkeologie ekzamenita, kaj ke neniu damaĝo estis kaŭzita al la kultura heredo de tiu ĉi parto de la Forkoj.
Galerioj - permanentaj ekspozicioj
La Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj baziĝas sur la bazaj principoj de la Deklaracio de Homaj Rajtoj de Unuiĝintaj Nacioj,"Ĉiuj homoj naskiĝas liberaj kaj egalaj en digno kaj rajtoj. Ili estas dotitaj per racio kaj konscio kaj devus trakti unu la alian en la spirito de frateco."Komencante de ĉi tiu deklaro, pluraj demandoj estis levitaj ĉe la komenco mem de la kreado de muzeaj medioj:
Estis problemo, ĉar ĉiuj havis malsaman ideon pri tio, kio devus esti en muzeo - akademianoj, homrajtaj fakuloj, historiistoj, interesitaj komunumoj, individuoj, kio kaŭzis multajn atendojn kaj malkontentojn inter malsamaj regionaj kaj etnoj kiuj volis havi sian rakonton en multe da spaco.
Kiam oni havas abomenaĵojn kontraŭ homaj rajtoj en jarcentoj da homa historio, estis necese krei ekspozicion en la Muzeo, kiu ebligus la veron esti aŭdata kaj vidita honeste kaj malfermita kaj faciligi la repaciĝon. Estus domaĝe, se la muzeo pri homaj rajtoj ne kapablus rakonti ĉiujn historiojn pri malobservitaj homaj rajtoj en la mondo.
Por helpi la kuratorojn en la kreado de la agordoj, la Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj lanĉis kelkajn konsultojn pri la enhavo de la muzeo en 19 urboj antaŭ la kreado de la agordoj.
La muzeo havas limigitan nombron da artefaktoj, kelkaj el kiuj estas pruntedonitaj de la Biblioteko de Kanado. Inter la rimarkindaj artefaktoj estas kopio de leĝa akto subskribita fare de iama ĉefministro John Diefenbaker en 1960; Reĝa Proklamo de 1763 de reĝo Georgo la 3-a establanta protokolojn rilatigantajn al Indianaj Nacioj; impostpago-atestilo por eksterlandaj ĉinaj enmigrintoj je la frua 20-a jarcento KTP.
La muzeo nuntempe havas 11 galeriajn instalaĵojn, dek konstantajn kaj unu provizoran (ŝanĝeblan), kies ekspoziciaĵoj celas konigi ĉiun muzeovizitanton al homaj rajtoj en la mondo kiel eble plej amplekse. Tra 10 agordoj, la muzeo klopodas montri al la vizitanto malsamajn rakontojn pri homaj rajtoj de Kanado kaj ĉirkaŭ la mondo per interaga prezento, uzante la plej modernan plurmedian teknologion kaj mondklasan dezajnon.
Enkonduko al homaj rajtoj
La ideo de egaleco en homaj rajtoj estas konsiderata dum miloj da jaroj, kaj ĝi ankoraŭ estas "luktata" ĉar ĝi ankoraŭ ne estas plene realigita en ĉiuj socioj. Tiusence, la tempokadro en ĉi tiu medio, prezentita tra 100 elektitaj momentoj el la historio de homaj rajtoj, inkluzivas ĉiujn periodojn de la historia evoluo de la homaro tra la mondo (ĉefe la historio kaj baza enhavo de homaj rajtoj).
En ĉi tiu galerio, la paroladoj de individuoj el sia propra sperto pri la pliaj perspektivoj de homaj rajtoj estas prezentitaj en plurmedia maniero, kaj sur specialaj tabloj la plej signifaj figuroj kaj eventoj rilataj al la malobservo de homaj rajtoj.
Indiĝenaj Perspektivoj
La perspektivoj de indiĝenoj (inkluzive de miksrasuloj, ofte nomataj metisoj) en la praktikado de homaj rajtoj, tra la esprimo de rajtoj kaj respondecoj, estas montritaj en tiu muzeoekspozicio, unu el la plej dramecaj areoj de la Muzeo.
El la montrata enhavo, la vizitanto de ĉi tiu galerio ekscias, ke la popoloj de la Unuaj Nacioj, Metisoj kaj Inuitoj, kiuj estis senigitaj de siaj rajtoj dum pluraj jarcentoj en Kanado, hodiaŭ havas ĉiujn homajn rajtojn kaj respondecojn bazitajn sur la universalaj principoj de juro, per kiuj ĉiuj estas interligita kun ĉiuj.
Kanadaj Vojaĝoj
Kanadaj dokumentoj kaj signoj de malobservoj de etnaj rajtoj, kun sennombraj rakontoj pri vojaĝoj tra Kanado estas prezentitaj en ĉi tiu galeria ekrano. Estas ekzemploj de bonaj kaj malĝustaj paŝoj sur la vojo al pli grandaj homaj rajtoj por ĉiuj loĝantoj en Kanado. Tiuj panoramaj spertoj reflektas, laŭ la aŭtoro de la instalaĵo, la daŭrajn klopodojn de Kanado atingi homajn rajtojn por ĉiuj.
Tiu ĉi galerio, kiu estas la plej granda en la Muzeo, montras dekduojn da esploritaj kanadaj rakontoj, de demokrataj ĝis lingvaj rajtoj, de libereco de konscienco ĝis libereco de diskriminacio.
Ŝtato kaj protekto de homaj rajtoj en kanada socio
Ĉi tiu ekspozicio celas montri la unikan juran sistemon de Kanado kaj ĝian evoluon ligitan al la protekto de homaj rajtoj en ĉi tiu lando. Ĝi estas komparita kun vivanta arbo kaj ĝia kapablo kreski kaj adaptiĝi al nova realeco.
ECH
La vorto havas plurajn signifojn:
Comano TI
-
Sokolniki (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn.
Comano TI
Comano estas komunumo de la komunumaro Vezia kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2000 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Ŝtato kaj protekto de homaj rajtoj en kanada socio
La ĉefa ekspoziciaĵo estas cifereca "vivanta arbo" kiu, per projekcio, montras la konstantan evoluon de la leĝo en Kanado, dum ĉirkaŭ la ronda tablo la vizitanto esploras ŝlosilajn kortumajn kazojn de malsamaj areoj de homaj rajtoj.
Comano TI
Geografio
Comano situas ses kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Lugano sur la montetoj inter la valo de la riveroj Vedeggio en okcidento kaj Casserate en oriento. La komunumo konsistas el la setlejoj Somano di Sopra, Comano di Sotto, Corba, Cortigia, Marlesco kaj Ronchi, kaj kelkaj izolitaj bienoj.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Ekzamenante la Holokaŭston
La malobserveco de homaj rajtoj estas plej bone pruvita per la agadoj de la registaro de nazia Germanio, kiu uzis kaj leĝojn kaj perforton por senigi homojn de siaj bazaj civilaj kaj homaj rajtoj, inkluzive de tiuj al vivo mem. Granda nombro da homoj tiam travivis genocidon, kiu estis terura laŭ siaj rezultoj.
Kangaslampi
Kangaslampi estas eksa komunumo en Finnlando en provinco Norda Savonio. Ĝi estas ligita al Varkaus 2005. Ĝi estis en provinco Suda Savonio, kiam ĝi estis aparta komunumo. En la jaro 2004 la komunumo havis 1,611 loĝantojn kaj la areo estis, el kio estis tero.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Ekzamenante la Holokaŭston
Per ĉi tiu galeria ekspozicio, la holokaŭsto estas samtempe prezentita kaj esplorita, kaj la vizitanto lernas kiel rekoni genocidon kaj klopodi malhelpi ĝin.
Per la teatraĵo "Rompita vitro" montriĝis propraj spertoj kun antisemitismo en Kanado. Estas montritaj rakontoj de survivantoj de genocidoj: la holokaŭsto, la holodomoro en Ukrainio, la armena genocido, la ruanda genocido kaj la masakro de Srebrenico.
Comano TI
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,06 km², de kiuj 53,4% estas kovritaj de arbaro, 10,7% servas por agrikulturo kaj 34,0% por setlado.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Turnopunktoj por la Homaro
La Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj de 1948, prezentitaj en tiu ĉi tema unuo, diras, ke la homaj rajtoj apartenas al ĉiuj simple ĉar oni estas homoj, kaj ke la homoj daŭre laboras senlace por ke ĉi tiu granda espero realiĝu.
Comano TI
Najbaraj komunumoj
La komunumo Comano limas en nordoriento al Capriasca, en oriento al Canobbio, en sudo al Porza, en okcidento al Cureglia, kaj en nordokcidento al Origlio.
Zsigmond Fekete
FEKETE Zsigmond, Sólyom-Fekete estis hungara inĝeniero priakva-konstrua naskita en Torda la 14-an de oktobro 1847 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de marto 1914.
Kanada Muzeo de Homaj Rajtoj
Turnopunktoj por la Homaro
Grandaj ciferecaj ekranoj, en la formo de malfermitaj libroj, esploras kiel homoj kunlaborantaj akiras novajn protektojn por homaj rajtoj.
Comano TI
Trafiko
Comano situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Comano pasas konekta vojo de Trevano al Cureglia. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, nome Lugano-Nordo, situas 3 kilometrojn okcidente de la komunumo en Manno. Pere de du buslinioj de la loka busreto de la urbo Lugano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Ekonomio
En Comano situas la studioj de la itallingva sekcio de la svisa radio kaj televido SRF.
Evoluo de la loĝantaro
De la fino de mezepoko ĝis la mezo de la 19-a jarcento la loĝantaro de Comano estis relative stabile proksimume 500 personoj. En la dua duono de la lasta jarcento sub la influo de la kreskanta urbo Lugano la loĝantaro de Comano praktike triobliĝis kaj intertempe kreskis al 2000 personoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Comano datiĝas el la jaro 1159 kiel Cumano. Dum mezepoko la Monaĥejo San Pietro in Ciel d'Oro en Pavio posedis bienon kun agroj, kampoj kaj vitejoj en Comano. Ankaŭ la katedrala kapitolo de Como kaj la hospitalo Santa Maria en Lugano posedis bienojn en Comano. En la jaro 1468 Comano fariĝis memstara paroĥo. Dum longa tempo Comano estis kampara vilaĝo. En la dua duono de la lasta jarcento tamen la loĝantaro eksplodis, kaj Comano fariĝis ŝatata loĝloko de la urbo Lugano.
Comano
Comano estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Rajtocedo
Rajtocedo (aŭ laŭlitere el-Angligite, sed neprecize kopilaso, angle ) estas la praktiko uzi aŭtorrajtan leĝon por forigi limigojn sur la distribuado de kopioj kaj modifitaj versioj de verko, kun la postulo ke la samaj liberecoj estu konservataj ĉe modifitaj versioj. En la angla ĝi estas vortludo, ĉar dum «» signifas «kopirajta monopolo», «» signifas kaj «rajto» kaj «dekstra», kaj «» signifas «maldekstra» (sed — kvankam al deveno de la angla vorto tio ne rilatas — ankaŭ «lasita», do «kopilaso»).
Brian Price-Heywood
La anglo Brian PRICE-HEYWOOD (naskiĝis en 1910, mortis 1942) estis misiisto kaj laboris en Germanio por la "Societo de Amikoj". Li kunlaboris en Literatura Mondo kaj kontribuis al la esperantlingva poemantologio "Dekdu Poetoj" aperinta en 1934 ĉe la eldonejo Literatura Mondo sub redakto de Kálmán Kalocsay, kiu komentas la poezion de PRICE-HEYWOOD tiel :