cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Janville (Calvados)
Janville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Afriko
Togolando
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Janville (Calvados)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Janvillais.
Fajrbeka arasario
La Fajrbeka arasario, Pteroglossus frantzii, estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La specifa nomo rememoras la germanan naturaliston Alexander von Frantzius.
Priskribo
Kiel aliaj tukanoj, la Fajrbeka arasario estas tre brilkolora kaj havas grandan bekon. La plenkreskulo estas tipe 43 cm longa (beko de 10 cm) kaj pezas 250 g.
Borzești (Iara)
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 721 loĝantojn (rumanoj), en 1992 107.
Fajrbeka arasario
Priskribo
Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ aspekto, kun nigraj kapo kaj mentono kaj malhelaj olivverdecaj supraj partoj, krom la ruĝaj pugo kaj supra vosto. Estas ruĝeca kolumo en malantaŭa kolo. La subaj partoj estas brilflavaj, kun ronda nigra punkto en la centro de la brusto kaj ruĝa larĝa bendo tra la ventro kun supra tre mallarĝa kaj apenaŭ videbla nigra bordostrio. La supra kruroj estas brunaj.
Borzești (Iara)
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1351. Ĝis 1919 Berkes apartenis al Hungario (Kolozs).
Fajrbeka arasario
Priskribo
La nuda vizaĝa haŭtaĵo estas nigra, iĝante ruĝeca malantaŭ la flava okulo. La supra makzelo de la beko estas briloranĝa (pli flava ĉebaze kaj pli ruĝa ĉepinte, kio similas al fajro, de kie devenas la nomo), la malsupra makzelo estas nigra, kaj la bazo estas klare limigita flave. La kruroj estas verdecaj.
Junuloj de Fajrbeka arasario estas multe pli senkoloraj, kun fulgonigra kapo kaj brunverdaj supraj partoj. La ruĝa pugo kaj flavaj subaj partoj estas pli palaj, kaj la brusta punktomakulo, ventrobendo kaj bekobildo estas nedistingaj.
Tiu ĉi specio estas simila al la tre rilata Kolumarasario, Pteroglossus torquatus, kun kiu ĝi estis foje konsiderata samspecia. Tiu ĉi diferenciĝas el la Kolumarasario pro la tre oranĝa supra makzelo (kaj pliaj dentomarkoj), ruĝa ventrobendo kaj pli granda malhela brusta punktomakulo.
La voĉo de la Fajrbeka arasario estas laŭta, akra psiik, aŭ kisiik aŭ “kuĉiik”, simila al tiu de la Kolumarasario, sed multe pli ofte dunota.
Distribuo
La Fajrbeka arasario estas komuna loĝanto kaj reproduktulo en arbaroj de malaltaj teroj kaj arbarklarejoj. Temas pri specio kiu reproduktiĝas nur en la montetoj de la marbordoj de Pacifiko en suda Kostariko kaj okcidenta Panamo. La specio suferas pro perdo de habitato por senarbarigo.
Kutimaro
Etaj aroj, kutime konsistantaj el ĝis 10 birdoj, moviĝas tra la arbaro per rapida rekta flugo. Tiu ĉi specio estas ĉefe arborema kaj fruktomanĝanta, sed ĝi manĝas ankaŭ insektojn, lacertojn, birdovojn kaj aliajn etajn predojn.
Reproduktado
La ino demetas du blankajn ovojn en olda nesto de pegedo, 6-30 m alte en arbo. Ambaŭ gepatroj kovas la ovojn dum ĉirkaŭ 16 tagoj, kaj la tukanidoj restas en la nesto post eloviĝo. Ili estas blindaj kaj nudaj je nasko, kaj havas mallongajn bekojn kaj specializitajn kusenojn en siaj kalkanoj por protektiĝi el la aspra grundo de la nesto. Ili estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj, helpitaj de ĝis tri aliaj plenkreskuloj, probable el antaŭa ovodemetado, kaj zorgitaj dum ĉirkaŭ 6 semajnoj, post kio ankoraŭ la plenkreskuloj plumanĝigos ilin dum kelkaj pliaj semajnoj post elnestiĝo.
La arasarioj estas nekutimaj inter tukanoj ĉar ili ripozas socie tra la tuta jaro, en grupoj de ĝis kvin plenkreskuloj kaj zorgas la idaron de tiu specio dormante en la sama truo havante siajn vostojn falditajn super la dorsojn.
Jeanne Hersch
Jeanne HERSCH (fonetike Ŝan Herŝ) (n. 13an de julio 1910 en Ĝenevo; m. 5an de junio 2000 en Ĝenevo) estis svisa filozofino, prifilozofa profesorino kaj verkistino.
Biografio
Charles Linsmayer,fonetike: "Ŝarl Linzmajer", skribis pri biografio de ŝan herŝ Jeanne Hersch, en germana lingvo en la libro "unua amo"; vidu "Libroj kaj eksterajn ligilon". Ŝan herŝ Jeanne Hersch havas konatecon kun la ĝeneva filologo André Oltramare (m.1947) ĝis 1947. Oni ekstermis multaj personaj leteroj de Ŝan herŝ Jeanne Hersch. La leteroj de pola aŭtoro Czeslaw Milosz estas en la "Hersch" - kolektado en la centrala biblioteka de Zuriĥo / Zuriko (universita biblioteko). Oni ne povas vidi la leterojn. Sed la leteroj de Ŝan herŝ Jeanne Hersch por Czeslaw Milosz estas en Yale universito kaj "Ŝarl Linzmajer" Charles Linsmayer,fonetike: "Ŝarl Linzmajer" povis vidi la leterojn. Kun la asocio Jeanne Hersch "ŝarl Linzmajer" faros prelegojn en 9.November 2010, ore 19.00, en la popola altlernejo Araŭo, Svisujo pri temo: "Unua amo", la sola romano de Ŝan Herŝ «‹Erste Liebe› – Jeanne Herschs einziger Roman» kaj 22a novembro 2010, ore 19.00,"Ŝarl Linzmajer" Charles Linsmayer en al popola altlernejo Berno, Svisujo Grabenpromenade 1, pri temo:"Unua amo", la sola romano de Ŝan Herŝ «‹Erste Liebe› – Jeanne Herschs einziger Roman» En 17a aŭgusto 2010 estos la aperturo de ekspozicio en la centrala biblioteko de Zuriĥo, Svisjuo, Zentralbibliothek Zürich (universita biblioteko) pri la 100- datreveno de Ŝan Herŝ (Jeanne Hersch). La ekspozicio daŭros de 18a aŭgusto ĝis fino de novembro 2010 kun monataj prelegoj.
Onsdorf
Onsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Jeanne Hersch
Asocio Jeanne Hersch
La Asocio Jeanne Hersch, ekde aprilo 2009, havas hodiaŭ cirkaŭ 150 membrojn. La retejo de la asocio estas en germana kaj franca lingvoj kun biografio, bibliografio, renkontiĝoj kaj prelegoj, por membroj kaj gastoj.
Novembro de 2016
Jen listo de okazaĵoj en novembro 2016:
Fartuun Adan
Fartuun Adan (somale Fartuun Aadan, arabe فارتون آدن, naskiĝis la 2-an de februaro 1969 en Mogadiŝo) estas homrajta aktivulino en Somalio. En 2022 al ŝi kune kun sia filino Ilwad Elman estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Bar kaj Bat Micva
Bar Micva (hebree בַּר מִצְוָה) estas juda adoleskiĝa rito por knaboj. Bat Micva (hebree בַּת מִצְוָה, aŝkenaza elparolo bas micva aŭ bas micve) estas analoga juda adoleskiĝa rito por knabinoj. La pluralo estas B'nai Micva por knaboj, kaj  B'not Micva (aŝkenaza elparolo  B'nos micva) por knabinoj.
Laŭ la juda juro nomata Halaĥo, kiam juda knabo havas 13 jarojn, li respondecas pri siaj agoj kaj fariĝas Bar Micva. Knabino iĝas Bat Micva en la aĝo de 12 jaroj laŭ ortodoksa judismo kaj konservema judismo, kaj en la aĝo de 13 laŭ reformisma judismo. Antaŭ ol la infano atingas la adoleskiĝan aĝon, gepatroj tenas la respondecon pri la faroj de sia infano. Post ĉi tiu aĝo, la knaboj kaj knabinoj havas sian propran respondecon pri juda rita leĝo, tradicio kaj etiko, kaj kapablas partopreni ĉiujn areojn de la juda komunuma vivo. Tradicie, la patro de la adoleskiĝa juna judo dankas Dion, ke li ne plu estas punita pro la pekoj de la infano. Aldone al esti konsiderata respondeca pri siaj agoj el religia perspektivo, tia juna judo povas kalkuliĝi al ortodoksa preĝa kvorumo, nomata minjano (hebree מניין \ מִנְיָן) kaj povas gvidi preĝon kaj aliajn religiajn diservojn en la familio kaj la komunumo.
Aclens
Geografio
La komunumo Aclens situas okcidente de Gros-de-Vaud en la Vaŭda Mezlando, proksimume 15 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 7 kilometrojn nordnordoriente de la distriktĉefurbo Morges. La nordan komunumlimon formas la rivereto Venoge. La komunumo konsisitas el la vilaĝo Aclens, nova industrikvartalo en la Venoge-Valo kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,90 km², de kiuj 13,3% estas kovritaj de arbaro, 69,0% servas por agrikulturo kaj 16,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Aclens limas en nordo al Gollion, en oriento al Vufflens-la-Ville, en sudoriento al Bussigny-près-Lausanne, en sudsudoriento al Bremblens, en sudo al Romanel-sur-Morges, en sudsudokcidento al Echichens, kaj en okcidento al Vullierens.
Trafiko
Tra Aclens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 129 de Cossonay al Morges. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 5 kilometrojn sude de la komunumo oriente de Morges. Pere de la poŝtaŭtolinio de Morges al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Aclens datiĝas el la jaro 1002 kiel Astlegus. En la loko Joux estis en 1984 trovitaj bone konservitaj muroj de romia konstruaĵo. Dum mezepoko Aclens apartenis al la Senjorujo Cossonay, de kiu ĝi estis disigita en la jaro 1410, ek de kiam ĝi ĝis 1665 al la Senjorujo Vullierens. En la jaron 1675 Aclens estis akirita de la urbo Morges. Sub la berna regado Aclens apartenis al la Voktejo Morges, el kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis la Distrikto Morges.
Comonfort
Comonfort estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Comonfort Chamacuero.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 70189 loĝantojn. El tiuj estas 32544 viroj kaj 37645 virinoj. La komunumo havas surfacon de 485,90 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1790 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 776.8 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 43′ norda latitudo kaj 100° 46′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
39206 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 31942 alfabetoj kaj 7227analfabetoj. Do 18,43% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11009a.htm
Suda Sumatro
Suda Sumatro (Sumatera Selatan, enlande foje mallongigata "Sumsel") estas unu el la 31 provincoj, kiuj kune kun 2 specialaj regionoj kaj la ĉefurba distrikto Ĝakarto konsistigas Indonezion. La provinco kovras areon de 91 592 kvadrataj kilometroj kaj estas parto de la insulo Sumatro. Laŭ stato de la jaro 2011 Suda Sumatro havis 7 450 394 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 86 homoj laŭ kvadrata kilometro. Laŭ tiu stato ĝi konsistis el 4 urboj, 11 distriktoj, 217 subdistriktoj kaj 2 869 vilaĝoj. Administra centro estas la urbo Palembang kaj aliaj gravaj urboj estas Lubuklinggau, Pagar Alam kaj Prabumulih.
La teritorio situas plejparte en la malprofunda, marĉa orienta parto de la insulo, kiu estas trafluata de grandaj riveroj. La aupudmarbordaj insuloj de Bangka kaj Belitung estis disigitaj en 2000 kiel aparta provinco de Suda Sumatro kaj ricevis la nomon Bangka-Belitung. La provinco estas unu el la malplej evoluintaj de Indonezio, ekster la ĉefurbo Palembang vojoj kaj infrastrukturo estas malbone evoluintaj.
Villefranche-sur-Saône
Villefranche-sur-Saône [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Rhône, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi havis 36,531 loĝantojn en la jaro 2013.
Modelo de Einstein
La modelo de Einstein estas modelo de solido kiel aro de harmonaj osciloj kiuj ne interagas kaj oscilas ĉe la sama frekvenco.
Derivado
Konsideru unu harmonan oscilon kun frekvenco \omega. La dispartiga funkcio estas do La dispartiga funkcio de 3N tiaj osciloj estas do (Ni konsideru 3N oscilojn ĉar ĉiu partiklo havas tri gradojn de libereco laŭ la tri dimensioj de spaco.) La averaĝa energio U de la sistemo de 3N osciloj ĉe temperaturo T estas
La sendimensia varmokapacito estas Ĉe grandega temperaturo , Tiu ĉi fakto nomiĝas la leĝo de Dulong–Petit.
Ĉe malgrandega temperaturo ,
Maisons-Alfort
Maisons-Alfort [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 52,943 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Maisons-Alfort situas sudoriente de la centro de Parizo. Norde ĝin bordas la rivero Marne.
Transporto
En Maisons-Alfort troviĝas du stacidomoj de la linio RER D: kaj.
Ĝi havas ankaŭ tri metrostaciojn de la linio 8:, kaj.
Projektita estas metrostacio sur la linio 15 de Grand Paris Express:.
Ilwad Elman
Ilwad Elman (somale Ilwaad Elman, arabe إيلواد المان, naskiĝis la 22-an de decembro 1989 en Mogadiŝo) estas homrajta aktivulino en Somalio. En 2022 al ŝi kune kun sia patrino Fartuun Adan estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Hidalgo (Coahuila)
Hidalgo estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Hidalgo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05013.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1516 loĝantojn. El tiuj estis 819 viroj kaj 697 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1619,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 150 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1134 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,088 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 792 personoj apartenis al la katolika religio kaj 138 personoj al la protestantisma religio. 25 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 113 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Distrikto Antaŭpomerio-Greifswald
La distrikto Antaŭpomerio-Greifswald (germane Landkreis Vorpommern-Greifswald) estas parto de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, en la nordoriento de Germanio, borde de la Balta Maro. Administra centro estas la urbo Greifswald. La distrikto havas areon de 3 927 km², kaj fine de la jaro 2010 ĝia nuna teritorio havis 245 733 loĝantojn. Oriente ĝi limas al Pollando.
La administra unuo ekestis la 4-an de septembro 2011 el la antaŭaj distriktoj Orienta Antaŭpomerio kaj Uecker-Randow, la ĝis tiam eksterdistrikta urbo Greifswald kaj la komunumaroj Amt Jarmen-Tutow kaj Amt Peenetal/Loitz de la antaŭa distrikto Demmin. Aministra centro de la nova distrikto difiniĝis la urbo Greifswald, kvankam komence ankaŭ konsideriĝis la geografie pli centra, sed laŭ nombro de loĝantoj pli malgranda urbo Anklam. La saman tagon la loĝantoj de la nova distrikto balote voĉdonis pri la estonta nomo de sia distrikto: la nomo "Vorpommern-Greifswald" gajnis kontraŭ la alternativo "Ostsee-Haffkreis Vorpommern", do "baltmaro-laguna distrikto Antaŭpomerio".
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(nombro de loĝantoj je la 31-a de decembro )
Urbaj kaj neurbaj komunumoj sen aparteno al komunumaro:
komunumaro kun membraj urbaj kaj neurbaj komunumoj:
Rueyres VD
Rueyres estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 250 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Rueyres situas sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando okcidente de la valo de la rivero Mentue sur altigita tavolo en nordo de la regiono nomita Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo Gros-de-Vaud), proksimume 8 kilometrojn nordnordoriente de la distriktĉefurbo Echallens, kaj 20 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,02 km², de kiuj 17,3% estas kovritaj de arbaro, 69,8% servas por agrikulturo kaj 10,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rueyres limas en nordo al Oppens, en oriento al Bercher, en sudo al Fey, kaj en okcidento al Pailly.
The Galileo Seven
"The Galileo Seven" ["La" Galileo "Sep"] estas la deksesa epizodo de la unua sezono de la usona televida fikcio Star Trek: The Original Series. Verkita de Oliver Crawford kaj reĝisorita de Robert Gist, inspirita de la filmo Five Came Back. Ĝi unue elsendiĝis la 5-an de januaro 1967.
Rueyres VD
Trafiko
La komunumo Rueyres situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la vilaĝo Rueyres pasas konekta vojo de Bercher al Pailly kaj de la vilaĝocentro vojo kondukas al Oppens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de la komunumo apud Yverdon-les-Bains.
The Galileo Seven
Ĝi prezentis la ekaperon de la helpaj pramŝipoj en fikcia universo de Star Trek.
Intrigo
En la epizodo Ĉefoficiro Spock gvidas sciencan teamon el la USS Enterprise (NCC-1701) sur la pramŝipo Galileo sur planedon Makus III por liveri medicinajn provizojn al la kolonio Nova Parizo.
Margit Gaál
Margit GAÁL [gAl] rumania hungara industriartistino (feltofaristino). Ŝi naskiĝis en Ditrău la 10-an de junio 1954.
The Galileo Seven
Intrigo
La ŝipo pasas proksime al kvazaro identigita kiel Murasaki 312, kiujn la staraj ordonoj de Kirk postulas ke li studu. Kirk sendas sciencan teamon kunmetita de Scienca Oficiro Spock, Ĉefkuracisto Leonard McCoy, Ĝenerala Inĝeniero Montgomery Scott, Yeoman Mears (Phyllis Douglas) kaj tri aliaj specialistoj: Latimer (Don Marshall), Gaetano (Peter Marko), kaj Boma (Don Marshall). Baldaŭ post lanĉo, la pramŝipo estas damaĝita. Spock ordonas kriz-surteriĝon sur la planedo Taurus II, roka, nebulo-kovrita mondo en la mezo de la fenomeno de Murasaki.
Margit Gaál
Kariero
Margit Gaál konatiĝis kun feltofaradon en 1992. En 2002 ŝi ricevis dividitan ĉefpremion en Tokaj okaze de la 3-a Internacia Konkurso kaj Ekspozicio de Manlaboro. Ŝi vivas en Sfântu Gheorghe. Ŝia unua ekpozicio estis en 1999 en Ilieni. De 1999 li havis ok eskpoziciojn en Gheorgheni kaj en Odorheiu Secuiesc.
The Galileo Seven
Intrigo
Latimero kaj Gaetano skuas la areon, poste renkontas la loĝantojn de Taŭro II: simiformaj gigantoj, armitaj per grandegaj lancoj kaj ŝildoj. Latimer estas mortigita per lanco, kaj Gaetano forigas la ulojn per faseroj. La anaro retiriĝas al la Galileo, ĉar la uloj ŝajne preparas atakon. Malgraŭ la opinioj de la aliaj, Spock elektas provi timigi la ulojn prefere ol mortigi ilin. Ĉi tio pruvas esti eraro, kaj Gaetano estas mortigita.
Inter ŝprucaj atakoj de la primitivaj gigantoj kaj kvereloj inter si, la anaro provas fari riparojn sur la pramo. Ĉar la plej granda parto de ilia konvencia brulaĵo perdiĝis, s-ro Scott adaptas la faserojn por energii la ŝipon. Liaj riparoj estas sukcesaj, sed Boma ne volas lasi la planedon sen doni al Gaetano kaj Latimer taŭgan entombigon. Kiam Spock konsilas kontraŭ ĝi, Boma iĝas nedisĉipline, al kiu Spock respondas permesante al li la funebrojn. Dum la ceremonio, la uloj atakas denove, kaj Spock estas kovrita per ŝtono. Malgraŭ la ordonoj de Spock forlasi lin, McCoy kaj Boma liberigas lin. Spock tiam sukcesas flugigi la kosmoŝipon, sed la pramo nun havas tro malmultajn brulaĵojn por eskapi la graviton de la planedo aŭ eĉ atingi stabilan orbiton, kaj ankoraŭ ne povas kontakti la Enterprise. Spock subite decidas forĵeti kaj ŝalti la tutan restantan brulaĵon el la motoroj. La giganta eksplodo, kiun tio produktas, estas vidata sur la ekrano de Enterprise. Kirk renversas kurson, kaj la postvivantoj estas savitaj.
(31318) 1998 GQ10
(31318) 1998 GQ10 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo John V. McClusky elde Fair Oaks Ranch en norda antaŭurbo de San Antonio (Teksaso, Usono).
Lewis Howard Latimer
Lewis Howard Latimer (naskiĝis la, mortis la ) estis usona inventisto kaj porpatenta desegnisto por la ampolo kaj la telefono.
Lewis Latimer aliĝis al la Edison Electric Light Company en 1884. Latimer estis ricevinta patenton en januaro 1881 por la "Procezo de Karbonfabrikado", nome plibonigita metodo por la produktado de karbonfilamentoj por malpezaj ampoloj. Latimer laboris kiel inĝeniero, dezajnisto kaj eksperta atestanto en patenta plendado pri elektraj lampoj.
(7034) 1994 YT2
(7034) 1994 YT2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
San Jose (Dinagatoj)
San Jose - Bayan ng San Jose - estas urba komunumo en la Filipinoj, en la insulo Dinagato kaj la regiono Caraga, kie ĝi estas ĉefurbo de la provinco Dinagata Insularo. La urbo havas 12 distriktojn.
Geografio
San Jose kuŝas en la okcidenta marbordo de la insulo. Surigao troviĝas 27, regiona ĉefurbo Butuano 119, Tacloban 151, Cebuurbo 185, Tagbilaran 190, Dabao 330, General Santos 436, ĉefurbo Manilo 713, Kezonurbo 714, Laoag 1059 kilometrojn (aere).
Historio
Antaŭ la hispana erao indiĝenoj vivis en la insulo, ofte apartenantaj al reĝlando. La plena insulo estis deklarita municipo en 1855. Inter 1890 kaj 1990 estis el tio establitaj 6 apartaj municipoj. La insulo estis deklarita provinco en 1989, tamen laŭleĝe nur en 2006.
Trafiko
San Jose voje estas alirebla laŭ la insula ĉefvojo ambaŭflanke. La haveno havas pramajn ligilojn al diversaj filipinaj havenoj.
Religio
En San Jose vivas plej ofte katolikoj.
Benzila trijodoacetato
Benzila trijodoacetato aŭ C9H7I3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun benzila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Benzila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.
Naunheim
Naunheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Aunay-sur-Odon
Aunay-sur-Odon estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aunais.
Ĝi nun formas parton de Les Monts d'Aunay.
Făgetu Ierii
Făgetu Ieri] [fəĝetu jerij] (Bikalat) estas vilaĝo en Rumanio sude de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Iara (Cluj).
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 558 loĝantojn (rumanoj), en 1992 346.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1449. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Bikalat apartenis al Hungario (Kolozs).
Dubova (Mehedinți)
Dubova (ĝis 1977: Plavișevița) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en la rumana distrikto Mehedinți. Ĝi situas ĉe golfeto de Danubo, kiu tie estas la landlimo al Serbio, 20 km sud-okcidente de Orșova.
Administre apartenas al la komunumo Dubova la vilaĝoj Baia Nouă kaj Eibenthal, kiuj situas sud-okcidente en montaro. Ambaŭ estas pliparte loĝataj de etnaj ĉeĥoj. Sur la teritorio de la komunumo krome iam ekzistis la vilaĝo Tisovița.
Tra Dubova iras la nacia vojo DN 67, kiu iras laŭlonge de Danubo. La plej proksima fervoja stacio estas en Orșova. Sude de Dubova situas la komunumo Svinița, kiu estas atingebla nur tra la teritorio de Dubova.
Serra Sant'Abbondio
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
4040 Purcell
4040 Purcell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 21-an de septembro 1987 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Coroneo
Coroneo estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Coroneo.
4040 Purcell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la angla baroka komponisto Henry Purcell (1659–1695).
Jupiter LX
Jupiter LX (maldaŭra nomo S/2003 J 3) estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Selice
Selice, hungare Szelőce estas vilaĝo en Slovakio, en regiono Nitra, en Distrikto Šaľa.
Jupiter LX
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna, Yanga R. Fernández kaj Henry H. Hsieh de la Universitato de Havajo, per observoj inter la kaj la, dato de la anonco de la malkovro.
4040 Purcell
Nomo
Oni ne konfuzu kun 101722 Pursell.
Selice
Situo
Selice situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Šaľa troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1078. En 1910 loĝis en la vilaĝo 1703 da homoj (plejparte hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágsellye pli poste jam kiel Selice al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Szelőce rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj kaj al Hungario. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 en la vilaĝo loĝis 2832 da homoj, ((1682 hungaroj kaj 1011 slovakoj.
Longe ekzistis ankaŭ memstara vilaĝo Sók, ekde 1947 jam vilaĝparto de Selice.
Vilaĝservoj estas biblioteko, gimnazio.
Famuloj
En la iama Sók naskiĝis hungara advokato Sándor Réső Ensel (pli aĝa).
Jupiter LX
Malkovro
Ĝi estas la tria satelito de Jupitero malkovrata en 2003. Perdita post sia malkovro, ĝi estis remalkovrita en 2017 kaj tiam ricevis daŭran nomon.
Orbito
Jupiter LX eble estus ano de la ananka grupo, grupo de retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, kaj klinecojn inter 145,7° kaj 154,8°rilate al la Jupitera ekvatoro. Tiu aneco ne estas certa, ĉar ĝiaj orbitaj elementoj ne estas sufiĉe precize konataj.
Böttstein
Böttstein estas urbo komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3764 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Böttstein situas ĉe la okcidenta bordo de la rivero Aro, kiu transiras nordoriente de la komunumo al la Baraĵlago de Klingnau. Vidalvide de la vilaĝo situas la artefarita insulo Beznau, sur kiu troviĝas la samnoma nuklea centralo kaj kiu apartenas al la najbara komunumo Döttigen. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Böttstein mem la vilaĝoj Kleindöttigen, Eien kaj Burlen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,43 km², de kiuj 2,60 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,54 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 577 m s.m. sur la kulmino de la monto Bötteberg kaj la plej malalta punkto sur alteco de 318 m s.m. ĉe la bordo de la Baraĵlago de Klingnau.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Böttstein limas en nordokcidento al Leuggern, en nordoriento al Klingnau, en oriento al Döttingen, en sudoriento al Würenlingen, en sudo al Villigen, kaj en okcidento al Mandach.
Trafiko
Döttigen estas konektita al la publika trafikreto per tri poŝtaŭtolinioj, nome la linioj Döttingen-Mandach, Döttingen-Laufenburg, kaj Döttingen-Brugg, kiuj ĉiuj pasas tra la teritorio de Böttstein.
Coroneo
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10972 loĝantojn. El tiuj estas 5204 viroj kaj 5768 virinoj. La komunumo havas surfacon de 122,90 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2270 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 784.3 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 12′ norda latitudo kaj 100° 22′ okcidenta longitudo.
Böttstein
Historio
La unua dokumenta mencio de Böttstein datiĝas el la jaro 1087 kiel Botistein. Dum mezepoko Böttstein estis Senjorujo en la regejo de la Habsburgoj. Ĝi formis paroĥon kune kun Leuggern.
Post la konkero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1415 Böttstein estis atribuita al la Grafejo Baden.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden.
Coroneo
Sociogeografio
En la komunumo vivas 9128 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 26 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,28 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
Böttstein
Historio
Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Böttstein, Leuggern kaj Oberleibstadt estis kunigitaj al unu sola komunumo de la argovia distrikto Zurzach. En la jaro 1816 la kantona parlamento de Argovio decidis denove disigi la tri partojn al propraj komunumoj.
Coroneo
Sociogeografio
6370 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 5209 alfabetoj kaj  1156 analfabetoj. Do 18,15% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Vaux-Montreuil
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Jiménez (Coahuila)
Jiménez estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Jiménez. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05014.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9768 loĝantojn. El tiuj estis 4958 viroj kaj 4810 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3040,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 250 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 8140 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 8 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,098 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(52297) 1991 CH2
(52297) 1991 CH2 estas tre malgranda sed neordinare hela malbone konata marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
8063 Cristinathomas
8063 Cristinathomas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
(52297) 1991 CH2
Ĝia tre klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,492645 AU, tie estas 73,699 milionoj da km.
8063 Cristinathomas
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Cristina A. Thomas, post-doktora sciencistino en la Universitato de Norda Arizono. Ŝia disertaĵo de Ph.D. en 2009 temis pri la ligo inter la komponiĝoj de la apudteraj asteroidoj kaj de la meteorŝtonoj, en kongruo kun la spurado de ties devenaj lokoj el la asteroida zono.
László Szilassy
László Szilassy [lAslo silaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilassy László estis hungara aktoro. Lia nobela antaŭnomo estis soproni [ŝoproni], lia origina familia nomo estis Szabó [sabO], kiun li ŝanĝis pro troa ofteco de la nomo. László Szilassy naskiĝis la  en Nyírcsászári, li mortis la  en San-Paŭlo (urbo) (Brazilo).
Biografio
László Szilassy frekventis gimnaziojn en Nagykároly kaj Nagykálló, poste li studis juron en Scienca Universitato Péter Pázmány. Li aliĝis al teatra trupo sen jura diplomo. Ekde 1933 li apartenis al pluraj teatroj (ekzemple Nacia Teatro (Szeged) (1934), Teatro Belvárosi (1937-1939), Operetoteatro (Budapeŝto) (1942)). En 1944 li migris al Brazilo, sed inter 1950 kaj 1960 li vivis en Argentino, kie li estis membro de la loka hungara teatra trupo. Post la 2-a mondmilito en Hungario li estis deklarita nazio, sed tio estis erara. Li mortis pro kancero.
Li edziĝis trifoje, la tria edzino naskis 2 gefilojn.
Parlamenta baloto en Libano 2009
Parlamenta baloto en Libano en 2009 okazis la.
Venkis la koalicio "14-a de marto", gvidata de la sunaisto Saad Hariri, la filo de Rafik Hariri, kaj nomita laŭ la dato de protesto, kiu estigis la retiro de siriaj soldatoj el la lando. Ĝi gajnis 71 seĝojn en la 128, dume la koalicio "8-a de marto" gvidata de Hizbulaho prenis nur 57 seĝojn. En la voĉdonado partoprenis pli ol 60 % libananoj.
Jen la informo pri mandatoj de partioj en la nova parlamento.
Reagoj
La koalicio de la "14-a de marto" deklaris sian venkon eĉ antaŭ la oficiala publikigo de oficialaj rezultoj de la populara voĉdonado. La Ĝenerala Sekretario de Hizbulaho akceptis sian malvenkon. La 8-an de junio, horojn post publikigo de rezultoj, Hassan Nasrallah diris en televida parolado: "Ni akceptas la oficialan rezulton en malferma spirito. Mi volas gratuli ĉiujn, kiuj gajnis, tiujn, kiuj konsistigas plimulton kaj tiujn en la kontraŭstaro". Tiu rezulto surprizis la opozicion estrata de Hizbulaho kaj multajn observulojn, ĉar plejmulto da tiuj antaŭdiris la venkon de la opozicio.
Flankoj ekstaris fronte de la demando pri kiu fariĝos ĉefministro en iu nova registaro. Saad Hariri havas oponantoj en kaj ekster la lando. Michel Aoun, siatempa militista ĉefo kaj gvidanto de la Libera Patriota Movado (FPM), kiu estas en la alianco kun Hizbulaho, deklaris ĉe la libana televido, ke siaj partiaj kandidatoj estis venkitaj. Analizistoj rakontas, ke la kristana voĉdono ne ludis decidan rolon. "Aoun perdis multajn kristanajn voĉdonojn, sed akiris pli da islamaj voĉdonoj, kio estas interese konsideri", — diris unu el ili. Tio okazis kaŭze de laŭpaŝa flirtado Aoun kun Sirio, kun Irano kaj kun Hizbulaho.
Michel Sulaiman, libana prezidento, esprimis esperon, ke nova nacia unueca registaro estos formita.
Picpus (pariza metrostacio)
Picpus [pikpys] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 6, en la 12-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio situas sub Avenuo de Saint-Mandé, okcidente de kruciĝejo kun Bulvardo de Picpus.
La stacio estis komence malfermita sub la nomo Saint-Mandé la sur linio 6 tiam limigita inter  kaj. La, ĝi alprenis la nunan nomon Picpus por malebligi konfuzon kun Saint-Mandé-Tourelle de la plilongigo de linio 1.
La stacio ankaŭ havas la aldonan nomon Courteline, franca aŭtoro de satiraj komedioj.
Alirejoj
La stacio disponas pri unusola alirejo fronte al n-ro 46 Avenuo de Saint-Mandé.
Interkonektoj
RATP 29 56
Béla Lajos Tóth
Béla Lajos Tóth [lajoŝ tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Béla Lajos estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, biokemiisto.
Béla Lajos Tóth naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Lajos Tóth maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1944, poste li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Agrikultura Universitato en 1950. Post la diplomo li estis bestokuracisto province, sed li revenis al la fakultato (iom poste jam Veterinara Altlernejo), kie li estis asistanto (1951–1957), lektoro (1957–1965), docento (1965–1972). Li revenis al la menciita universitato en 1972, kie li estis profesoro-katedrestro ĝis la emeritiĝo en 1993. Intertempe li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1964. Li havis edzinon.
Heksenalo
Heksenalo aŭ  C6H10O  estas estas natura substanco trovata en verdaj fruktoj kaj plantoj kun odoro je pomo. Ĝi estas senkolora brulema likvaĵo trovata en pomoj, mandarinoj, Psidium guajava, Acca sellowiana, melonoj, framboj, fragoj, dolĉa pipro, tomatoj kaj tomatosukoj, zingibro, butero kaj biero. Ĝi estas senkolora substanco kun intense agrabla odoro je herboj kaj foliaro ĵus-tranĉitaj. Ĝi estas la plej grava kombinaĵo en maturaj tomatoj, produktiĝas en etaj kvantoj far la plejmulto el la plantoj kaj agas kiel allogaĵo al multaj rabinsektoj. Ĝi ankaŭ agas kvazaŭ feromono al multaj specioj da insektoj.
LUZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Bundo
La Ĝenerala Sindikato de Judaj Laboristoj en Litovio, Pollando kaj Rusio (אַלגעמײַנער ײדישער אַרבעטער בּונד אין ליטע פוילין און רוסלאַנד, ĝenerale nomata la Bundo (בּונד, parenca al la germana vorto Bund, signifante federacion aŭ union) estis laika juda socialisma partio en la Rusia Imperio, kiu aktivis inter 1897 kaj 1920. En 1917 la pola parto de la Bundo, kiu datiĝis de la tempo, kiam Pollando estis rusia teritorio, secesiis disde la rusia Bundo kaj kreis novan Polan Ĝeneralan Sindikaton de Judaj Laboristoj, kiu daŭre funkciis en Pollando dum la jaroj inter la du mondmilitoj. La rusa Bundo estis dissolvita en 1920 kaj enigita en la Komunistan Partion. Aliaj restaĵoj de la Bundo daŭris en diversaj landoj. Membro de la Bundo estis nomata bundisto.
Fondiĝo
La "Ĝenerala Sindikato de Judaj Laboristoj en Rusio kaj Pollando" estis fondita en Vilno la 7an de oktobro, 1897. La nomo estis inspirita de la Ĝenerala Asocio de Germanaj Laboristoj. La Bundo celis unuigi ĉiujn judajn laboristojn en la Rusia Imperio en unuecan socialisman partion, kaj ankaŭ alianci sin kun la pli larĝa rusia socialdemokratia movado por atingi demokratian kaj socialisman Rusion. La Rusia Imperio tiam inkludis Litovion, Latvion, Belorusion, Ukrainion kaj la plejparton el la hodiaŭa Pollando, areoj, kie la plejparto de la tutmonda judaro tiam vivis. Ili esperis vidi la atingon de jura malplimulta statuso por judoj en Rusio. El ĉiuj judaj politikaj partioj de la tempo, la Bundo estis la plej progresema koncerne al seksa egaleco; virinoj konsistigis trionon el ĝiaj membroj.
En 1901, la vorto 'Litovio' aldoniĝis al la nomo de la partio.
Dum la periodo 1903–1904, la Bundo estis forte frapita de carisma ŝtata subpremado. Inter junio 1903 kaj julio 1904, 4,467 Bundistoj estis arestitaj kaj enkarcerigitaj.
Kiel parto de la Rusia Socia Demokratio
Pro la laika kaj socialisma perspektivo de la Bundo, ĝi oponis tion, kion ĝi vidis kiel la reakcia naturo de la tradicia juda vivo en Rusio. Kreita antaŭ la Rusia Socialdemokrata Partio (RSDRP), la Bundo estis fondanta kolektiva membro ĉe la unua kongreso de RSDRP en Minsko en marto 1898. Dum la sekvaj 5 jaroj, la Bundo estis rekonita kiel la sola reprezentanto de la juda laboristaro en RSDRP, kvankam multaj rusaj socialistoj juddevenaj, precipe ekster la setla zono, aliĝis rekte al RSDRP.
Dum la dua kongreso de RSDRP en Bruselo kaj Londono en aŭgusto 1903, la aŭtonoma pozicio de la Bundo ene de RSDRP estis malakceptita pro bolŝevika premo, kaj la reprezentantoj de la Bundo lasis la Kongreson. Tio estis la unua el multaj skismoj en la rusia socialdemokrata movado. La kvin reprezentantoj de la Bundo ĉe tiu kongreso estis Vladimir Kossowsky, Arkadi Kremer, Mikhail Liber, Vladimir Medem kaj Noah Portnoy.
La Bundo formale realiĝis al RSDRP kiam ĉiuj el ĝia frakcio reunuiĝis ĉe la Kvara (Unuiga) Kongreso en Stokholmo en aprilo 1906, kun la subteno de la menŝevikoj, sed RSDRP restis frakturita laŭ ideologiaj kaj etnaj linioj. La Bundo ĝenerale prenis la starpunktojn de la menŝevika frakcio de la partio, gvidita de Julius Martov, kaj kontraŭ la bolŝevika frakcio, gvidita de Vladimir Lenin, dum la frakciaj luktoj en la periodo kondukanta al la Rusia Revolucio de 1917.
Revolucio de 1905 kaj ties sekvo
En la polaj areoj de la imperio, la Bundo estis eminenta potenco en la revolucio de 1905. Dum la sekvantaj jaroj, la Bundo komencis periodon kadukiĝan. La partio provis koncentriĝi al laborista aktivado ĉirkaŭ 1909–1910 kaj gvidis strikojn en dek urboj. La strikoj rezultigis profundan reimpeton kontraŭ la partio kaj en 1910 ekzistis laŭleĝaj bundistaj sindikatoj en nur kvar urboj: Bjalistoko, Vilno, Rigo kaj Lodzo. La totala membraro en bundismaj sindikatoj unioj estis ĉirkaŭ 1,500. Tempe de la oka partia konferenco, nur naŭ lokaj filioj estis reprezentitaj (Rigo, Vilno, Bjalistoko, Lodzo, Babrujsko, Pinsk, Varsovio, Grodno kaj Denenburgo) kun kombinita membraro de 609 homoj (el kiuj 404 estis aktivaj).
Parlamenta reprezentado
En la balatado por la Unua Dumao en 1906, la Bundo faris balotan interkonsenton kun la Partio de Litovaj Laboristoj (Trudovikoj), kio rezultigis la elekton al la Dumao de du (ŝajne nebundistaj) kandidatoj subtenitaj de la Bundo: D-ro Shmaryahu Levin por la provinco de Vilno kaj Leon Bramson por la provinco de Kaŭno. Entute estis dek du judaj deputitoj en la Dumao, falante ĝis tri en la Dua Dumao (februaro 1907 ĝis junio 1907), du en la Tria Dumao (1907–1912) kaj denove tri en la Kvara, elektitaj en 1912, neniu el ili filiita al la Bundo.
Politika perspektivo
La Bundo poste forte kontraŭstaris cionismon, argumentante, ke elmigrado al Palestino estas formo de eskapismo. La Bundo ne rekomendis separatismon. Male, ĝi koncentris sin sur kulturo, prefere ol ŝtato aŭ loko, kiel la gluo de juda "naciismo." Por tio ili depruntis amplekse el la aŭstromarksisma skolo, plu malsimpatiigante la bolŝevikojn kaj Lenino. La Bundo ankaŭ promociis la uzadon de la jida kiel juda nacia lingvo kaj oponis la cionisman projekton revivigi la hebrean.
La Bundo gajnis adeptojn plejparte inter judaj metiistoj kaj laboristoj, sed ankaŭ inter la kreskanta juda klerularo. Ĝi gvidis sindikatan movadon propran. Ĝi ankaŭ aliĝis kun la Poalei Zion (laboristaj cionistoj) kaj aliaj grupoj por formi mem-defendajn organizojn, kiuj celis protekti judajn komunumojn kontraŭ pogromoj kaj ŝtata perforto. Dum la rusia revolucio de 1905 la Bundo gvidis la revolucian movadon en la judaj urboj, precipe en Belorusio kaj Ukrainio.
Eksterlanda agado
Malpli ol jaron post la fondo de la partio, ties Eksterlanda Komitato instaliĝis en Ĝenevo. Ankaŭ ene de la sama tempodaŭro, bundistaj grupoj komencis stariĝi internacie. Tamen, la Bundo ne konstruis ian mondan partion (kiel faris Poalej Cion). Kontraŭe, la Bundo argumentis, ke ĝi estas partio por agado en la Rusa Imperio. La eksterlandaj bundistaj grupoj ne estis inkluzivita en la partiajn strukturojn. En 1902, iu Unuiĝinta Organizo de la Asocioj de Laboristoj kaj Subtenaj Grupoj al la Bundo Eksterlande fondiĝis. La grupoj filiitaj al la Unuiĝinta Organizo ludos gravan rolon en la financado de la partio.
Inter 1901 kaj 1903, la Fremda Komitato estis bazita en Londono.
Apartiĝo de la pola Bundo
Kiam Pollando falis sub germana okupo en 1914, malfaciliĝis kontakto inter la bundistoj en Pollando kaj la partia centro en Peterburgo. En novembro 1914 la Bunda Centra Komitato nomumis apartan Komitaton de Bund-Organizoj en Pollando por administri la partion en Pollando. Teorie la bundistoj en Pollando kaj Rusio estis membroj de la sama partio, sed praktike la polaj bundistoj funkciis kiel propra partio. En decembro 1917 la skismo formaliĝis, ĉar la polaj bundistoj kondukis sekretan renkontiĝon en Lublin kaj rekonsistigis sin kiel apartan politikan partion.
1917
La Bundo estis la nura juda partio, kiu laboris ene de la sovetoj. Kiel aliaj socialismaj partioj en Rusio, la Bundo bonvenigis la februaran revolucion de 1917, sed ĝi ne subtenis la oktobran revolucion, dum kiu la bolŝevikoj kaptis la ŝtatpovon. Kiel menŝevikoj kaj aliaj nebolŝevikaj partioj, la Bundo petis la kunvenigon de la Rusia Konsitucia Asembleo, kion longe postulis ĉiuj socidemokrataj frakcioj. La kerna gvidanto de Bundo en Petrogrado dum tiuj monatoj estis Miĥail Liber, kiu estis esti severe kondamnita de Lenin. Kun la Rusia Enlanda Milito kaj la pliigo de antisemidaj pogromoj fare de naciistoj kaj blankamovadanoj, la Bund estis devigita rekoni la sovetunian registaron, kaj ĝiaj militantoj batalis en la Ruĝa Armeo grandakvante.
Tempe de la ŝanĝegoj de 1917, Miĥail Liber elektiĝis kiel prezidanto de la Bundo. En majo 1917, nova Centra Komitato de la Bundo formiĝis, konsistanta de Goldman, Erlich, Medem kaj Jeremiah Weinsthein. Unu centrakomitata membro, Medem, estis en Pollando tiutempe kaj ne povis veturi al Peterburgo por renkontiĝi kun la resto de la Komitato.
Kvar Bundaj burooj estis reprezentitaj kiel tiaj inter la 60 delegitoj al la menŝevika partia kongreso de majo 1918: Moskvo (Abramovich), Norda (Erlich), Okcidenta (Goldshtein, Melamed) kaj Okupitaj Landoj (Aizenshtadt).
La politikaj ŝanĝoj en la tempo de la Rusia Revolucio rezultis en la fendiĝo de la Bundo. En Ukrainio, Bund-filioj en urboj kiel Bobrujsk, Jekaterinburgo kaj Odeso formis 'maldekstrajn Bund-grupojn' fine de 1918. En februaro 1919 ĉi tiuj grupoj (reprezentantaj la plejparton de la Bundo en Ukrainio) adoptis la noman Komunista Bundo (Kombund), rekonsistigante sin kiel sendependan partion. Moisei Rafes, kiu estis eminentulo de la Bundo en Ukrainio, fariĝis la gvidanto de la ukraina Kombund. La Komunista Bund subtenis la sovetian flankon de la Rusia Civila Milito. Aliaj membroj de la Bund (reprezentantaj la malplejparton de la Bundo en Ukrainio) fine de 1918 formis la Socialdemokratian Bundon (Bund SD). Gvidantoj de la ukrainia Socialdemokratia Bundo - Sore Fox, A. Litvak, David Petrovsky (Lipets) - publike oponis la komunistan ideologion kaj politikon pri konfiskado de nemoveblaĵoj, uzurpo de politika potenco, arestoj kaj turmentado de politikaj oponantoj.
La Bund ankaŭ elektis lokajn oficialulojn. Dum la Oktobra Revolucio kaj Rusia Enlanda Milito, la urbestro de la plejparte juda ukraina urboBerdychiv (kun 53,728 loĝantoj, el kiuj 80% estis judaj laŭ la censo de 1897) estis bundisto, David Petrovsky (Lipets).
Fina fendiĝo en la Homela kongreso
La cetera Bundo en Rusio kongresis (en la Dekdua Kongreso de la Bundo) de la 12-a de aprilo 1920 ĝis la 19-a en Homel, kie la partio fendiĝis en du apartajn partiojn, la Komunistan Bundon (Kombund) kaj la Socialdemokratian Bundon.
Postlasaĵo
En 1921 la Komunista Bundo likvidis sin kaj ĝiaj membroj celis akceptiĝi en la Komunistan Partion. Jam en 1923 la lastaj bundistaj grupoj ĉesis funkcii en Soveta Rusio. Multaj eksbundistoj, kiel Miĥail Liber kaj David Petrovsky, pereis dum la elpurigoj de Stalino en la 1930-aj jaroj. La polaj bundistoj daŭris sian aktivadon ĝis 1948. Dum la lasta duono de la 20-a jarcento la bundista postlasaĵo estis reprezentita per la Internacia Sindikato de Judaj Laboristoj, federacio de lokaj bundistaj grupoj ĉirkaŭ la mondo.
Nuda diplomato
Nuda diplomato, origine hungare Meztelen diplomata estas sukcesa nigra-blanka filmo en Hungario. Oni faris la filmon en hungara hotelo, tial la filmo prezentas la tiutempan hungaran hotelon. La rolantoj ofte fumas.
La filmo prezentas stilon de Jenő Rejtő, liaj temoj — almenaŭ la filmeblaj — estis prezentitaj.
Historio
La historio estis okazanta en la 20-a jarcento en ia fora imagita insulo. La historio estas longa serio de ŝercoj, kiun iam Jenő Rejtő verkis en siaj romanoj. En la hotelo okazos intertraktadoj pri naftoputoj, sed abrupte la kvaranteno en la hotelo faras malfacilaĵojn. Ne mankas 2 gangseroj, unu estas nuda perdinta la vestojn. Por partopreni en la traktadoj, li bezonus veston. Li kelkfoje ŝtelas pantalonon, sed vane. Ekzemple li vidas kapon de viro, kiun terenbatas, poste li vidas, ke tiu homo havas skotan jupon. La skeĉoj senĉese daŭriĝas...
Cindrujo
Cindrujoj estas, kiel la nomo jam diras, ujoj por cindro, plej ofte de fumantoj, sed ankaŭ ties cigaredoj. Ili funkcias ankaŭ kiel cigaredingoj kaj povas ofte troviĝi en manĝejoj en kiuj la fumado estas permesita.
LVA
La vorto havas plurajn signifojn:
Pariza Komunumo
La Pariza Komunumo estas la nomo de du revoluciaj registaroj :