cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĝalal ad-Din Muhammad Rumi
Vivo
Post kiam ili forlasis Mekkon, ekloĝis en Malgrand-Azio, ĉar orienta regiono de Irano jam estis invadita de mongoloj. Post iom da tempo, Kejgobado, la selĝuka reĝo, invitis ilin al Konjao, kie ili loĝis pleje dum sia vivoresto. Rumi edziĝis 18-jaraĝe kaj perdis sian patron 24-jaraĝe. En la sama jaro, t.e. 1231, la sekvantoj de Valad petis lian filon anstataŭi la patron kaj ekgvidi ilin.
Rumi pasigis sep jarojn en Halabo kaj Damasko daŭrigante siajn studojn. Post tio dum kvin jaroj li instruis en Konjao, kaj liajn instruojn, utiligis pli ol 400 lernantoj! Nun li estis tre fama teologo kaj instruisto plenestimata.
En lia 38-jaraĝo, Ŝams-ed-din Mohammad de Tabrizo (1185?-1247), vagabonda derviŝo mistika, famiĝonta je Ŝams, venis al Konjao kaj ilia renkontiĝo kaŭzis radikan aliiĝon de Rumi, kvazaŭ li renaskiĝus. Rumi tiel absorbiĝis al personeco kaj pensmaniero de Ŝams, ke li forgesis ĉion pri sia socia stato kaj populareco, ekkondutante tre senzorge rilate al sia reputacio ĉe sia jam tre granda sekvantaro, kaj fariĝis mistikulo sufia. Alivorte, pinte de sia renomo, Rumi forlasis sian tre altan socian staton, nur pro amo. La sekvantoj de Rumi, vidinte la eklogiĝon de sia mastro al Ŝams, kaj senigitaj de karaj instruoj de “sia majstro”, komencis kontraŭi kaj ĝeni Ŝamson, tiel ke post 16 monatoj, li foriris el Konja al Damasko.
Wupper
La rivero Wupper estas rivero en Germanio. Ĝi longas 116 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 62-an lokon. Interalie ĝi pasas tra la urboj Wuppertal, Solingen, Remscheid, Leverkusen, krome tra la malpli grandaj urboj Wipperfürth, Radevormwald, Schwelm, Ennepetal kaj Leichlingen.
Mokra
Mokra (ankaŭ hungare), ukraine Мокра, slovake Mokré estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin, en municipo de Poroŝkovo.
Historio
En 1910 vivis en Mokra 410 loĝantoj, (400 rutenoj, po 4 germanoj kaj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Mokra apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Mokra. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ĝalal ad-Din Muhammad Rumi
Vivo
Gazalojn, kiujn Rumi verkis inspirite de Ŝams, – ĉu dum lia ĉeesto ĉu dum lia foresto - Moulana nomis Ŝams-Gazalaron. Viglo, vivemo kaj melodio en liaj gazaloj estas unike movaj. La mistikecan kialon por tia nomado, Nicholson klarigas tiel ĉi: unu el la ĉefaj principoj en sufiismo estas unuiĝo kaj unueco de amanto kaj amato; do post ekamo inter Moulana kaj Ŝams, ili estis sama persono: ili estis unu spirito en du korpoj, Ŝams estis la alia memo (alter ego) de Rumi: sekve Ŝams signifis Rumion, kaj Rumi estis Ŝams! Tre sciindus kiel oni interpretus tiun ĉi poemon de Rumi:
La elemento de amo ĉe lia verkado
La supra citaĵo estas prenita el la enkonduko al la dua volumo de la "Masnavio", kaj ĝi esprimas kun granda precizeco lian profundan amon al Dio, same kiel lian percepton pri nia maniero kiel homoj vivantaj en ĉi tiu mondo. Kiel menciite, la mistika kuniĝo, kiu okazis en la renkontiĝo de Rumi kaj Ŝams, estis spirita komplemento de kongruaj animoj, kaj la pura amikeco inter ambaŭ kondukis Rumi en miraklan vojaĝon saturitan de komprenoj, kaj ankaŭ kondukis al la formado de lia mondkoncepto, kio daŭre influas multajn post lia morto. Rumi amis Ŝams grandan amon, tamen ĉi tiu amo mankis ĉar ĝi estis kondiĉita de alia persono ekstera al li, kaj ne dependa de pure interna sperto. La procezo, kiun Rumi travivis, estis kompletigita per lia malfermo al aliaj homoj, al novaj gvidistoj, al la pureco kaj beleco de la mondo, kaj finfine al la tuta homaro. Tiel, la amo de Rumi en la formo de Ŝams, la anima amiko, evoluis kaj kreskis por esti unu profunda kaj sindona amo por la unusola - la eterna Dio. En la maniero, kiun Ŝams skizis, li lumigis por Rumi la vojon al la amo de Dio, tian amon, kiu povus bruligi la homan animon, kvankam nur ĝi liberigus lin el liaj katenoj. Ĉar por la Rumi Dio estas en ĉio kaj konsistigas la tutan universon, kaj li eĉ diris: "Kiam ni diras, ke Dio ne estas en la ĉielo, ni ne volas diri ke la malo estas vera, sed simple ke la ĉielo ne enhavas lin, dum li enhavas la ĉielon."
Referencoj
Tiu ĉi artikolo unue aperis en Irana Esperantisto, n-ro 5, jaro 2, Aŭtuno 2003, 56 p., p. 4-7.: Nur la Amo: Rumi (Moulana), La Plej Granda Mistika Poeto fare de Ahmad Reza Mamduhi. Jen ties fontoj:
NGC 3972
NGC 3972 (aliaj indikoj — UGC 6904, MCG 9-20-32, ZWG 269.16, IRAS11531+5535, PGC 37466) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4923 Clarke
4923 Clarke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan sciencfikcian verkiston Arthur C. Clarke (1917–2008).
11311 Peleo
11311 Peleo estas tre malgranda terrenkonta apolona asteroido malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la helena heroo Peleo, reĝo de la Mirmidonoj de Tesalio, nepo de Zeŭso kaj edzo de la nimfoj Tetiso. Li helpis Heraklon por konkeri Trojon, kaj estis la patro de Aĥilo. Tro maljuna por partopreni al la Troja milito, li donis sian oran kirason al sia filo.
Dinastio Sui
La dinastio Sui (ĉine:隋) fondiĝis en la jaro 581 kaj daŭris 37 jarojn, tipa mallonga dinastio. La fondinto de la dinastio, imperiestro Wendi, donis tre grandan kontribuon. Li abolis la sistemon pri ses korteganoj, fondis la sistemon de tri provincoj kaj ses ministerioj. La imperiestro Wendi ankaŭ ellaboris novajn leĝojn kaj la krimina kodo ne estis tiel kruela kiel en la tempo de la Suda kaj Norda Dinastio. Krome li fondis ekzamenan sistemon, kreis novan promocian manieron de oficistoj. Tamen lia filo, la imperiestro Yangdi estis tre fama en la historio pro sia krueleco. Pro liaj troega impostado kaj kruela kolektado, ardis la plendoj de la popolanoj; li mem do estis pendigitaj kaj la dinastio Sui pereis.
11311 Peleo
Nomo
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 2202 Pele.
Dinastio Sui
Ĝin sekvis Dinastio Tang
Bučí
Bučí estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
11311 Peleo
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Tero kaj etendiĝas malproksime en la ekstera asteroida zono, ĝi do ankaŭ estus teknike marsrenkonta asteroido, tamen ĝia granda klinangulo (25,433°) tenas ĝin for de Marso.
Bučí
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1240.
Montoj Ĉerski
La Montoj Ĉerski (Хребет Черского; literumita: Ĥrebet Ĉerskogo; Черскэй хайалара) estas montaro de nordoriento de Rusio, en Orienta Siberio.
La montoj Ĉerski etendiĝas al longo de 1000 km, orientitaj en direkto NOk-SOr, kaj la ĉefa parto estas en la teritorio de la respubliko Jakutio, kaj malgranda parto, sude, en la Magadana provinco.
La montoj Ĉerski estas ambaŭflanke de la Arkta Cirklo, kaj formas parton de la montaroj de Orienta Siberio norde de la Lapteva maro. La masivo estas ĉirkaŭita nordoriente de la ebenaĵo de Orienta Siberio kaj oriente de la montoj de Moma; sudoriente la montoĉeno malaperas iom post iom en la Oĥotska Maro, kaj la lastaj sudaj deklivaroj etendiĝas ĝis la haveno de Magadano; sudoriente, ili etendiĝas ĝis la valo de la rivero Jana kaj ĝis la altebenaĵo Oimiakon kaj la montaro Verĥojanska.
En la masivo ekfluas kelkaj el la plej grandaj riveroj de Orienta Siberio, kiel la rivero Kolima kaj la rivero Tompo, kaj estas trapasata de la rivero Indigirka, kiu fluas laŭ mallarĝa kaj ondeca valo, separante la montoĉenon en du partoj per profunda fendaĵo.
La plej alta pinto de la montaro estas la monto Pobeda (en rusa, Gorá Pobeda), kun 3147 metroj, kaj la dua plej alta pinto estas la monto Aborigen (2586 metros) en la suda landlimo.
Gérard Lauzier
Gérard LAUZIER (30a de Novembro 1932 – 6a de Decembro 2008) estis franca bildliteraturisto kaj kinreĝisoro, plej bone konata kiel unu el la ĉefaj aŭtoroj de la fako orientita al plenkreskuloj ene de la Franc-Belga bildliteraturo de la 1970-aj kaj de la 1980-aj jaroj.
Li elmigris al Brazilo, kie li kontribuis per bildostrioj al la gazeto Jornal do Bahia ĝis li lasis la landon en la epoko de la militista puĉo de 1964. Li revenis al Francio, kie li laboris por nombraj gazetoj, ĉefe por la milda erota Lui kie li faris la serion Les sextraordinaires aventures de Zizi et Peter Panpan. Liaj ĉefaj bildostrioj aperis en la gazeto de Franc-Belga bildliteraturo, nome Pilote, kie li laboris inter 1974 kaj 1985 (tiam, la gazeto Pilote translokiĝis al direkto plie por plenkreskuloj). Lia ĉefa serio de tiu periodo estas Lili Fatale kaj Tranches de vie. Lia ĉefa ikona rolulo estas Michel Choupon, troseksema kaj filozofiema 18-jarulo, kiu startis en la komikso Souvenirs d'un Jeune Homme kaj en la filmo P'tit Con.
En postaj jaroj, li iĝis kinreĝisoro, foje por filmoj bazitaj sur siaj komiksoj aŭ novaj historioj. Lia plej fama filmo estis Mon père ce héros de 1991 kun Gérard Depardieu, refarita en anglalingvo kiel My Father the Hero. Aliaj titoloj estas Le fils du Français kun Josiane Balasko kaj Fanny Ardant, kaj Je vais craquer kun Christian Clavier. En 1996 li reĝisoris Le Plus Beau Métier du monde kiu iris al la 20a Moskva Internacia Kinofestivalo. Li kontribuis ankaŭ per dialogoj de aliaj filmoj, inklude tiun de 1999 Asteriks kaj Obeliks kontraŭ Cezaro.
José Reginaldo Vital
José Reginaldo Vital (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo. Kelkaj el liaj teamoj estis Paraná, Atlético Paranaense, Ponte Preta kaj Coritiba.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Gamba Osaka kaj Consadole Sapporo.
Seerücken
Seerücken (prononcu Serükn) estas malalta montaro de la Svisa Mezlando en Kantono Turgovio. Ĝi disigas la Turvalon de Bodenlago.
Nomo
La nomo Seerücken havas en Esperanto-traduko la signifon de lagodorso. Tio aludas al ĝia geografia situo sude de Bodenlago, kies dorson ĝi kvazaŭ formas.
Geografio
La montaro Seerücken troviĝas en la nordo de la kantonoj Turgovio, Sankt-Galo kaj Kantono Apencelo Ekstera. Ĝi etendiĝas norde de la Turvalo kaj sude de Bodenlago laŭlonge de la tuta lagobordo en longeco de proksimume 50 km. Ĝia areo ampleksas proksimume 500 km². Ĝia plej alta pinto situas en la komunumo Homburg TG apud la vilaĝo Salen-Reutenen je alteco de 721 m s.m.. La tuta montaro estas maldense loĝata en formo de disaj setlejoj kaj vilaĝetoj kun ofte nur kelkdekoj da loĝantoj. En la okcidento ĉe la limo al Kantono Zuriko la montaro Seerücken transiras al la ĵurasa montoĉeno Irchel, kiu tamen havas komplete aliajn geologian konsiston kaj historion. En oriento Seerücken transiras al la apencelaj antaŭalpoj.
Komunumoj sur Seerücken
Sur Seerücken situas de okcidento al oriento la komunumoj Hüttwilen, Herdern, Homburg, Raperswilen, Kemmental, Berg TG, Birwinken, Langrickenbach, Sommeri, Hefenhofen, Salmsach, Egnach, Roggwil, Berg SG, Mörschwil, Untereggen, Goldach, Rorschacherberg kaj Lutzenberg.
Geologio
La montaro Seerücken konsistas el molaso, kiu estas parte kovrita de morenmaterialo. La montaro fakte estas restaĵo de altebenaĵo, kiu formiĝis per la glaciepokaj glaĉeroj (Rejnglaĉero) unuflanke kaj la mezlandaj riveroj (Turo aliflanke.
Klimato
Malgraŭ siaj malgrandaj etendiĝo kaj alteco Seerücken disponas pri sia propra mikroklimato. La meza temperaturo en alteco de 700 m s.m. estas +7 °C (en vintro −1 °C kaj en somero +15 °C). Teperaturoj pli altaj ol 30 °C estas tre maloftaj, dum en neĝaj trogoj la temperaturo en vintro povas fali ĝis −30 °C. La averaĝa jara precipitaĵo-kvanto estas 1000 mm. Plej malmulte da precipitaĵo falas en la vintraj monatoj, plej multe inter majo kaj aŭgusto. En vintro kutime formiĝas kohera neĝokovraĵo, kial eblas en la regiono kurskiado. En la regiono de Seerücken oni observas regule etajn tornadojn, kio estas veterfenomeno malofta en Mezeŭropo. Pro la tuttera varmiĝo tiu-ĉi fenomeno en la lastaj jaroj plioftiĝis.
Trafiko
Trafike la regiono facile atingeblas per poŝtaŭto. Norde paralele al la bordo de Bodenlago kondukas la trajnlinio de Ŝafhaŭzo tra Kreuzlingen kaj Romanshorn al Rorschach. Sude pasas la fervojlinio de Vinterturo al Romanshorn, kiu transpasas la montaron en oriento. Trapasas la montoĉenon ankaŭ la fervojlinio de Weinfelden al Kreuzlingen. Pasas la montoĉenon krome la nacia aŭtoŝoseo A7, kiu ligas Kreuzlingen kun Vinterturo.
Turismo
Seerücken estas bela regiono por migrado kaj biciklado. Kiam en aŭtuno la mezlando estas kovrita per nebulo, la vilaĝoj sur la Seerücken ofte ofertas belan sunon kaj panoramon al la nebulmaro. En vintro la regiono ankaŭ invitas al kurskiado.
Edwin Götze
Edwin GÖTZE (naskiĝis la 21-an de decembro 1913 en Gösselsdorf, mortis la 7-an de novembro 1987 en Arnstadt), estis germana forstisto.
Vivo ĝis la fino de la Dua mondmilito
La filo de farmisto kaj gastejestro faris la abiturientan ekzamenon ĉe la nehumanisma gimnazio de Leutenberg.
Laŭ lia plej arda deziro li akiris la 1-an de majo 1931 la licencon al forstista kariero kiu komenciĝu per 8 jarojn longa trejnado ĉe turingiaj forstaj oficejoj. Pri teoriaĵoj li trejnitis precipe ĉe la faklernejo de Wittlich, poste li sukcesis trapasi la finan ekzamenon pri forstisteco distrikta en Ilmenau. Dum tiu tempo la mondmilito eksplodis kj li rekrutiĝis; kaj militante li renkontis Marie Ilse Christ el la regiono Transilvanio. Kun speciala permeso ili rajtis geedziĝi en majo de 1944.
Novaj taskoj postmilitaj
En 1945 li revenis el franca militkaptado Turingion. Poste li fariĝis distrikta forstisto en Reichmannsdorf. De tie li foriris (ĝis 1949) deĵori en la oficejo forstista de Gehren kaj gvidis kontraŭbataladon de la bostrikoj. Post mallonga deĵoro en Heyda li kunorganizis la starigon de distrikta forstoficejo en Arnstadt. Necesis organizi la ŝtatan forstekonomion; Götze dum tiu tempo estis teknika gvidanto en Gehren.
En 1953 li nomumitis supera forstisto kaj ekgvidis la oficejon ĉe Bahnhof-strato nr. 21 en Arnstadt. Tie li entuziasme klerigis junajn forstistojn kaj ekzamenis ilin, dume li nelacigeble kaj neskueble laboradis por la protektado de la medio. Aparte li pledis por konservado de naturprotektregiono ĉirkaŭ la Kasteloj Tri Gleichen, la bosko ĉe Oberndorf apud Arnstadt kaj la arbaroj sur la Alteburg-monteto.
En 1959 li iĝis inĝeniero forstista (ekzamenejo estis la faklernejo de Ballenstedt) kaj dediĉis sin al la kultivado de rapide kreskantaj arbospecoj: la forstoficejo produktis latbarilojn el legno en la Triglis-muelejo kaj Götze sekve fariĝis entreprenisto.
Popolkleriganto multtalenta
Li ĉiam ŝatis montri al infanoj kaj junuloj la arbaron, la naturon kaj la bestojn kaj gajni ilin por la altestimo de la naturo. Multaj Arnstadt-anoj memoras siajn unuajn renkontojn kun kapreolidojn en la forstista ĝardeno aŭ aliajn enkondukojn en la miraklojn de la arbaraĵoj, sen paroli pri liaj multaj lumbildprelegoj. Li ankaŭ lernigis blovi la ĉaskornon al multaj. Krome li famiĝis kiel abelbredisto.
Li ĉiam havas orelon malfermita al la zorgoj de la civitanoj, helpis al ili planti fruktarbojn kaj aliajn kreskaĵegojn sur privata grundo kaj taksis damaĝojn faritajn fare de sovaĝaj porkoj. Ne tro respektante sian sanon, li neĉese engaĝiĝis por la preservado de verdaj zonoj en kaj ĉirkaŭ Arnstadt kaj pensiuliĝis en 1979. Sed ankaŭ post la retiriĝo li ankoraŭ pretis kiel ŝatata spertulo kaj aminda samtempulo.
Vidu ankaŭ
Forstista domo de Arnstadt
Sómér
'Sómér [ŝo:me:r] estis hungarlingva gazeto por juda junularo aperinta en Târgu Mureș inter 1-a julio 1924 kaj 1-a de julio 1926.
20282 Hedberg
20282 Hedberg estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Herbert Mason Hedberg, finalisto en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la North Attleboro High School en North Attleborough (Masaĉuseco, Usono).
Shennong
Shennong aŭ Ŝennongo estis legenda estro de la tribo Jiang antaŭ pli ol 5 000 jaroj. En tiu epoko Shennong, kvankam estante tribestro, tutjare laboris en la kampo same kiel ordinaraj membroj de la tribo. Dum kamplaborado li inventis la plej fruan agrikulturilon en Ĉinio, kio grandamezure akcelis la disvolviĝon de agrikulturo. Pro lia granda kontribuo al la agrikultura disvolviĝado, oni honorigis al li la titolon Dia Farmanto.
Shennong estis ankaŭ la plej frua medikamenta specialisto en Ĉinio. Laŭ legendo Shennong iris al diversaj montoj kaj kampoj por kolekti malsamajn kuracplantojn. Por koni la karakteron de tiuj herboj kaj radikoj, li gustumis ĉiujn specojn. Pro tio li ofte veneniĝis. Li ankaŭ verkis libron kun la titolo La libro pri herboj kaj radikoj de Dia Farmanto, en kiu registriĝis diversaj receptoj por kuraci diversajn malsanojn.
Shennong rimarkis, ke nemalmultaj homoj ne povas produkti aĵojn, kiujn ili bezonas, sed produktas grandakvanton da aĵoj, kiujn ili ne bezonas tiom multe. Li do proponis, ke ili portu siajn aĵojn al iu loko por fari interŝanĝon. Tiel naskiĝis la plej frua bazaro en Ĉinio.
Por ke homoj amuziĝu post kamplaboro, Shennong kreis 5-kordan muzikan instrumenton.
Shennong regis la tribon dum 140 jaroj. Poste li estis anstataŭigita de Huangdi.
Azatan
Azatan (armene: Ազատան; antaŭe, Karakilisa, Karaĥs, kaj Pokr Karakilisa), estas grava vilaĝo kaj kampara komunumo (municipo) en la Provinco Ŝirako de Armenio. La Nacia Statistika Servo de la Respubliko Armenio raportis ke ĝia loĝantaro estis 5,697 en 2010, kresko kompare kun 4,838 ĉe la censo de la jaro 2011.
La nomo devenas de la armena vorto Azatan (armena: Ազատան) - kun la signifo "liberiganto".
Belo Blato
Belo Blato, serbe Бело Блато, germane Elisenheim, hungare Nagyerzsébetlak [nadjerĵEbetlak] aŭ Szlovák Lízika estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Zrenjanin.
Situo
Belo Blato situas sur ebenaĵo, inter Tiso, fiŝolagoj kaj Bega, laŭ flankovojoj. Zrenjanin troviĝas 17 km-ojn.
Historio
Fine de la turka erao germanoj fondis la vilaĝon, poste serboj, slovakoj, hungaroj kaj bulgaroj alvenis. Ĝis mezo de la 20-a jarcento la vilaĝanoj parolis tiujn 5 lingvojn. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Nagybecskerek, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Belo Blato 1477 homoj, (583 slovakoj (40 %), 488 hungaroj ((33 %), 128 bulgaroj, 118 serboj, 41 jugoslavianoj, 31 ciganoj, 12 rumanoj kaj aliaj).
Vrigne aux Bois
estas komunumo de Francio, kiu ekestis komence de 2017 el la antaŭaj komunumoj Vrigne-aux-Bois (atentu, kun ligostreketoj) kaj Bosseval-et-Briancourt. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Pollenfeld
Pollenfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichstätt kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Grosso
Grosso estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Corio, Mathi, Nole kaj Villanova Canavese.
Forumo pri la historio de nuntempo
La Forumo pri la historio de nuntempo (germane: Zeitgeschichtliches Forum) estas gravega muzeo en Lepsiko, Germanio, Grimmaische Straße nr 6. Ĝi instigas onin al priokupiĝo je la historio de Germanio kaj Eŭropo ekde la fino de la Dua mondmilito. La Forumo malfermitis en la 9.10.1999. Establinto estas la fondaĵo Stiftung Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland. La eniro estas senkosta.
Daŭra ekspozicio
La titolo de la daŭra ekspozicio estas Teilung und Einheit, Diktatur und Widerstand.
Ĝi permesas ravajn enrigardojn en la historion de diktaturo kaj rezistado en la Sovetia okupadzono (1945-49) kaj en la t.n. Germana Demokratia Respubliko. Oni informatas pri la kuraĝo de civitanoj rezisti dum jardekoj kontraŭ la komunisma reĝimaĉo en Orienta Germanio.
Kia estas la ĉiutaga vivo de la GDR-anoj? Kiuj eventoj gravis por la rilato inter civitanaro kaj reĝimo? Tratempvojaĝo gvidas onin de la fino de la Dua mondmilito tra la Paca revolucio de 1989 ĝis la nuntempo de la reunuiĝinta Germanlando.
La konstruo de ĵamada sendstacio memorigas la agadon de lernantoj el Altenburg kiuj ĝenis disaŭdigon je la honoro de Stalino. Kuraĝa faro, pro kiu unu lernanto eĉ estis ekzekutita.
Oni informatas pri la varofertoj en GDR en la jaroj 1960-aj kaj 1970-aj. Produktoj plastaj kaj elastaj ŝanĝis la ĉiutagan vivon. Ofte estis botelkolo ekonomia, kiun ankaŭ butikumado en specialaj vendejoj nomitaj Exquisit, Delikat respektive Intershop (tie ĉi nur kun perdeviza pago) ankaŭ ne povis malhelpi.
Miloj da civitanoj forlasis la landon seniluziiĝinte en la somero de 1989. Tra la ambasadejo de FRG en Prago la vojo en la okcidentan liberecon estis pretigita.
Aliaj ofertoj
La daŭran ekspozicion kompletigas diversaj nedaŭraj en la kuro de la jaro (ĉiam kun germanirilata temo). Krome ofertatas diversaj specialaj klerigprogramoj por lernantoj, podidiskutoj kaj filmprojekciadoj. En magazeneto eblas aĉeti librojn pri la historio de nuntempo.
Skulptaĵo de 1984 de Wolfgang Mattheuer nomite Der Jahrhundertschritt / La jarcenta paŝo, starigite nun antaŭ la muzeo, montras personon kiu samtempe salutas laŭ nazia (=per etendita dekstra mano) kaj komunisma (=per pugnigita mano) maniero: ĝi memorigu la seninterrompan diktaturon en la orienta parto de Germanio inter 1933-89.
Fonto
Informfolio de la Forumo (germanlingve)
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo (germane kaj angle)
Richard Corben
Richard CORBEN (1-a de oktobro 1940 - 2-a de decembro 2020) estis usona ilustristo kaj bildliteratursto plej bone konata pro siaj komiksoj aperigitaj en la gazeto Heavy Metal. Li ricevis en 2009 la premion Spectrum Grand Master kaj en 2018 la Grandan Premion de Angulemo. En 2012 li estis elektita por la Will Eisner Award Hall of Fame.
En 1975, kiam Moebius, Druillet, kaj Jean-Pierre Dionnet ekpublikigis la gazeton Métal Hurlant en Francio, Corben sendis kelkajn el siaj historioj al ili. Li plufaris sian laboron por la franĉizo en Usono, kie la gazeto estis nomita Heavy Metal. Ankaŭ en 1975, elektaĵo de liaj blankanigraj kontraŭkulturaj bildostrioj estis kolektita en malmola kovrilo kiel The Richard Corben Funnybook fare de Nickelodeon Press el Kansas-urbo. En 1976 li adaptis mallongajn historion de Robert E. Howard en frua grafika novelo, nome Bloodstar (Sangostelulo).
Inter la historioj desegnitaj por Heavy Metal li plusekvis la sagaon de sia plej fama kreaĵo, Den kiun li startigis en la kurta filmo Neverwhere (Neil Gaiman uzis la saman titolon, Neverwhere, poste, sed la du kreaĵoj havas nenion komune) kaj en la mallonga historio en la kontraŭkultura publikaĵo Grim Wit No. 2. Tiu sagao de Den estas fantasta serio pri la aventuroj de junula tropeza strangulo kiu veturas al Neverwhere, universo inspirita el Hyborian Age de Robert E. Howard, el Barsoom de Edgar Rice Burroughs kaj el hororaj historioj de H. P. Lovecraft. Tie la knabo iĝas enorma fortika nuda muskolulo kiu havas erotajn aventurojn en mondo de teruraj danĝeroj, timegigaj monstroj kaj diketaj nudulinoj kiuj volupte ĵetas sin al li. Tiu historio estis adaptita en tre mallongigita formo en la animacia filmo Heavy Metal, kie Den uzis la voĉon de John Candy en mallongigta adaptaĵo kiu implicis Corben mem tiel ke li sentis sin kontenta.
The Choral Project
The Choral Project (La Ĥora Projekto) estas ĥoro de miksitaj voĉoj, bazita en Sanjoseo (Kalifornio). Ĝin fondis en 1996 ĝia artdirektoro kaj dirigento Daniel D. Hughes (lia propra retejo). La grupo celas "sanigi la mondon per muziko kaj vortoj".
Dastan
Dastan estas barata drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Abdul Raŝid Kardar. Dastan estis originale filmita en la hindia lingvo.
The Choral Project
The Choral Project havas vastan kaj diversan repertuaron, de Bach, Debussy kaj Brahms ĝis modernaj komponistoj kiel Kirke Mechem, Rene Clausen kaj Eric Whitacre. Ĝi koncertis en la Nacia Katedralo en Vaŝingtono, en la baziliko de la sanfranciska Misiejo Dolores, kaj diversaj lokoj en Anglio, Skotio, Kimrio, Kostariko kaj Meksiko, ĉi-laste inkluzive de prezentado simultanea en la Meksika Nacia Radio (2001). En 2004 ĝi konkurencis en la fako pri miksvoĉaj ĥoroj de la internacia kultura festivalo en Llangollen, Kimrio, kaj gajnis la duan premion.
Henry Corbin
Henry Corbin (1903-1978) estis franca orientalisto. Li intime alpropriĝis kaj plej detale studis iranan islamon (kaj ties zaratuŝtraj antaŭirantoj, precipe la ideo pri anĝeloj).
Dinastio Yuan
La Unuiĝinta Mongola Imperio estas giganta ŝtato sur Azio kaj Europo, fondita en la jaro 1206 de mongola Ĝingis-Ĥano (ankaŭ konata kiel Borĝigin Temuuĝin). En la jaro 1271, Kublaj-Ĥano, nepo de Ĝingis Ĥano decidis la ŝtatan titolon kiel Yuan kaj en la jaro 1279 konkerinte ĉinan Song-dinastion prenis Dadu (Pekino) kiel sian ĉefurbon. Tamen samtempe en aliaj grandaj partoj de Azio kaj Europo ankoraŭ ekzistis najbare aliaj mongolaj ŝtatoj.
The Choral Project
Ĝis aŭtuno, 2006, The Choral Project aperigis kvin KD-ojn: The Cycle of Life, Of Christmastide, Americana, Water & Light, Winter kaj One is the All.
Henry Corbin
Henry Corbin referencis al diverĝoj inter Irana Avicenismo kaj Latina Avicenismo. Tiele oni povus konsideri tri diferencajn skolojn de Avicenismo. Li parolis pri Avicenismo Aŭgustena, Latina Avicenismo kaj Irana Avicenismo. Ŝajne antaŭ Henry Corbin, kelkaj orientalistoj havis iom de tiu rigardo al Avicenismo.
Dinastio Yuan
Antaŭe mongoloj loĝis norde de la granda dezerto, poste venkinte diversajn tribojn Borĝigin Temuuĝin unuigis Mongolion, fondis Mongolan Imperion kaj li ricevis la titolon kiel Ĝingis-Ĥano. Antaŭ tio la mongola armeo invadis Mezazion, Orienteŭropon kaj Persion. Post nelonge tiu ĉi ĥana ŝtato troviĝanta basenaro de tri riveroj onon, Herlen, Tuul kaj transverse de Eŭropo kaj Azio disapartigis sin en kelkajn sendependajn ĥanajn regnojn, kiuj nominale respektis mongolan imperiestron kiel ĥanon.
Pro longa militado, la nordaj regionoj en mongola Yuan-dinastio serioze detruiĝis, Imperiestro Kublaj-Ĥano prononis ekspluati virgan teron kaj jungi la Flavan Riveron.
Ĉinio estis la plej disvolviĝinta lando en la mondo, dum periodoj de dinastioj ĉinaj Tang, Song kaj mongola Yuan, ĝiaj ekonomio kaj kulturo altiris intereson de najbaraj landoj. En tiuj periodoj, diverslandaj senditoj, komercistoj kaj instruituloj ofte kontaktiĝis, kontaktado kun eksterlandoj fare de Ĉinio estis senprecedence aktiva. En periodo de mongola Yuan-dinastio kontaktoj de senditoj kaj komercistoj inter la oriento kaj la okcidento estis plej multaj kompare kun tiu en ia ajn periodo de la pasinteco. Inter Yuan-dinastio, Japanio kaj aliaj sudorient-aziaj landoj estis multaj kontaktoj, sur la maro inter Ĉinio kaj Hindio navigis multaj ĉinaj ŝipoj. En tiu periodo, tri ĉinaj inventaĵoj, tipografio, pulvo kaj kompaso tra arabaj landoj enkondukiĝis en Eŭropon. Astronomio, medicino kaj aritmetiko sinsekve enkondukiĝis en Ĉinion kaj ankaŭ islamo vaste diskoniĝis. Krom marvojo, trafiko inter Ĉinio kaj la Araba Duoninsulo, estis ankaŭ tervojo tra Yunnan-provinco. Ĉinaj porcelanaĵoj transportitaj al la orienta Afriko, vendiĝis eĉ en Maroko. En la jaro 1275, filo de venecia komercisto, Marco Polo kune kun sia patro venis al mongola imperio Yuan (nuna Ĉinio), kie li loĝis 17 jarojn kaj restigis sian verkon “Vojaĝo”, dum pluraj jarcentoj ĝi estis rigardita de la okcidentaj homoj kiel grava dokumento por koni Mongolion, Ĉinion kaj Azion.
La mongola Yuan-dinastio havis grandan atingon sur la kampo de teatro, kies reprezentantoj estas Guan Hanqing, Wang Shifu, Bai Pu kaj Ma Zhiyuan, famaj verkoj ĉefe estas “Miskulpigiĝo de Dou E”, “Rakonto de la Okcidenta Ĉambro” kaj aliaj.
Seriozaj ekspluatado kaj premado al ĥanoj fare de la mongola regpotenco kaŭzis intensan rezistadon de ĥanoj. En la jaro 1333, kamparanaj ribeloj ligitaj kun religioj kaj sekretaj societoj okazis en diversaj lokoj de la tuta lando. En la jaro 1351 kamparanoj, kiuj konstruis digojn de la Flava Rivero okazigis grandan ribelon kun marko de ruĝa tuko. En la jaro 1368, gvidanto de la ruĝtuka armeo de Haozhou, Zhu Yuanzhang preninte sloganon “forigo de barbaroj, restarigo de Ĉinio” kiel alvokon atakis Dadu, renversis mongolan Yuan-dinastion kaj fondis ĉinan Ming-dinastion.
Dastan
En la filmo interalie aperas la aktoroj Suraiya, Raj Kapoor kaj Veena.
La filmo entute daŭras 122 minutojn.
Altmühl
La rivero Altmühl estas rivero en Germanio. Ĝi longas 198 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 38-an lokon (laŭ alia kalkulo la longeco estas eĉ 234 km). Interalie ĝi pasas tra la urboj Gunzenhausen, Treuchtlingen, Eichstätt kaj Kelheim. La fina rivera triono estas parto de la Majno-Danubo-Kanalo, kiu pere de la Rejno ŝipvoje ligas Nederlandon kaj nordan Germanion nordokcidente kun la ŝtatoj de la rivero Danubo en orienta centra kaj sudorienta Eŭropo.
Saint-Fargeau
Saint-Fargeau [sɛ̃ faʁʒo] estas franca komunumo, kiu situas en departemento Yonne kaj en regiono Burgonjo. Ĝi havis 282 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Saint-Fargeau etendiĝas sur 67,20 km², kaj havis 1 754 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 26 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉdonojn (0,55%).
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Martial Hermier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Famuloj
Ili vivis en la kastelo.
24303 Michaelrice
24303 Michaelrice estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael L. Rice, amatora astronomo ekde la aĝo de 9 jaroj, kiu, kun sia edzino Lynn, kunfondis la Observatorion de la Ĉieloj de Nov-Meksiko proksime de Cloudcroft en 1998, post li emeritiĝis de la instruo pri financoj ĉe la Universitato de Alasko, Fairbanks. Multenombraj lernis antaŭenriran observadon kaj teknikojn de bildigo per ŝargkuplita aparato sub lia bonega gvido.
Anor
Anor estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 3 093 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999. Ĝi estas la plej suda kaj komunumo de la regiono.
Geografio
Anor estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Fourmies. Ĝi situas en la norda parto de natura regiono nomita Thiérache, inter la landlimo de Belgio kaj la departemento Aisne.
La vilaĝo Anor troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Anor etendiĝas sur 22,24 km².
Vidindaĵoj
En Anor estas la plej alta pinto de la departemento Nord, en loko nomita "Le point du Jour".
Administrado
Anor apartenas al la kantono de Trélon, kies ĉefurbo estas Trélon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Parbasdorf
Parbasdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Riproĉa dekdu-dekduedro
En geometrio, la riproĉa dekdu-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U40.
Ĉi tiu pluredro povas esti konsiderata kiel riproĉigita granda dekduedro.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por la verticoj de riproĉa dekdu-dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de kun paraj kvantoj de plusoj, kie Preno de la neparaj permutoj de la pli supraj koordinatoj malinkluzive aŭ de neparaj kvantoj de plusoj donas la spegulitan varianton de la pluredro.
Kapaneo
Kapaneo (helene Καπανεύς, latine Capaneus) estas en la helena mitologio unu el la komandantoj en la milito nomata Sep kontraŭ Tebo.
Kapaneo elstaris per sia fizika forto, sed lia malbonŝanco estis, ke li ŝatis fanfaroni. Post kiam li grimpis muregon de la urbo li eĉ diris, ke nek la plej alta dio Zeŭso per sia fortego eklipsos lin en konkerado de Tebo. Tio kolerigis Zeŭson. Li per sia fulmo faligis Kapaneon ĝuste en momento, kiam li preparis sin salti en la urbon. Tiel li fariĝis la unua falinto en tiu ĉi milito.
Post la milito oni lian korpon ceremonie forbruligis sur stako. Tien al li ĵetis sin ankaŭ lia funebranta edzino Eŭadno. Ili estis gepatroj de Stenelo, kiu kun ceteraj Epigonoj (posteuloj) post dek jaroj konkeris Tebon.
Breaking Bad
Breaking Bad estas usona krim-drama televida serio kreita kaj produktita de Vince Gilligan. Ĝi rakontas la dujaran historion de Walter White (Bryan Cranston), gimnazia kemia instruisto, ĉe kiu oni diagnozas neoperacieblan pulman kanceron en la unua epizodo. Li iom post iom enprofundiĝas en kriman vivon, produktante kaj vendante metilamfetaminon por mone sekurigi sian familion antaŭ sia morto, laborante teame kun sia iama studento Jesse Pinkman (Aaron Paul).
La serio estis unuafoje elsendata en Usono kaj Kanado la 20-an de januaro 2008 en la televidkanalo AMC, kaj la lasta epizodo elsendiĝis la 29-an de septembro 2013. Breaking Bad ricevis bonegajn recenzojn, kaj multaj konsideras ĝin unu el la plej bonaj televidserioj.
Le Cendre - Orcet (stacidomo)
Le Cendre - Orcet estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Le Cendre, apud Orcet, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
(39691) 1996 RR31
(39691) 1996 RR31 estas malgranda ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey (UDTS), elde la Observatorio de La Silla (Ĉilio).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
NGC 3973
NGC 3973 (aliaj indikoj — MCG 2-31-1, ZWG 68.93, ZWG 69.5, PGC 37439) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hallstatt-kulturo
La Hallstatt-kulturo estis kulturo de la frua ferepoko (-800 ĝis -400), kiu ricevis sian nomon laŭ grava trovejo de riĉe dotita tombokampo ĉe Hallstatt, malgranda urbo piede de la Dachstein-montaro en Supra Aŭstrio. La anoj de la Hallstatt-kulturo supozeble estas keltoj.
Priskribo
La Hallstatt-kulturo estis la hegemonia kulturo en Okcidenta kaj Centra Eŭropo en la fino de la Bronzepoko (Hallstatt A, Hallstatt B) el la 12a al la 8a jarcentoj a-K. kaj komenco de la Ferepoko (Hallstatt C, Hallstatt D) el la 8a al la 6a jarcentoj a.K., disvolviĝante el la Urnokampa kulturo de la 12a jarcento a.K. (fina Bronzepoko) kaj estis sekvita en multo de ties areo de La Tène kulturo. Ĝi estas ofte asocia kun loĝantaroj de pra-keltoj kaj keltoj en la okcidenta zono de Hallstatt kaj kun (pra-)Ilirianoj en la orienta zono de Hallstatt.
Ĝi estis nomita laŭ sia tipa loko, nome Hallstatt, lagoborda vilaĝo en la aŭstria Salzkammergut sudoriente de Salzburgo, kie estis riĉa salminejo, kaj oni malkovris ĉirkaŭ 1,300 tombojn, multaj el ili kun fajnaj artefaktoj. Materialo el Hallstatt estis klasitaj en 4 periodoj, nomitaj "Hallstatt A" ĝis "D". Hallstatt A kaj B estas konsiderataj kiel fina Bronzepoko kaj la terminoj estas uzataj ankaŭ por pli ampleksaj areoj, kiel "Hallstatt kulturo", "periodo", "stilo" kaj tiel plu, kaj al la Ferepoko Hallstatt C kaj D.
La kulturo estis bazita sur agrikulturo, sed metalfarado estis konsiderable progresinta, kaj fine de la periodo estis jam ekonomie grava longdistanca komerco ene de la areo kaj kun la kulturoj de Mediteraneo. Sociaj distingoj iĝis pli kaj pli gravaj, kaj aperis elitaj klasoj de militistoj kaj militestroj, kaj eble ankaŭ de aliaj kapabloj. Socio estis organizita sur la bazo de triboj, kvankam oni scias tre malmulte pri tio. Nur malmultaj el la plej grandaj setlejoj, kiel Heuneburg en la sudo de Germanio, estis urboj pli ol vilaĝoj laŭ modernaj normoj.
Orcet
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Orcetois.
Asztrik László Gábriel
Asztrik László Gábriel [astrik lAslO gAbriel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gábriel Asztrik László estis hungara pastro, monaĥo, literaturhistoriisto, profesoro, instruisto, membro (honora en 1983) de Hungara Scienca Akademio, membro de Bavara Scienca Akademio (1971).
Asztrik László Gábriel naskiĝis la  1907 en Pécs. Li mortis la 2005 en Notre Dame (Indianao).
Biografio
Asztrik László Gábriel abiturientis en sia naskiĝurbo en 1926, en la sama jaro li aliĝis al la premonstratoj. Li pastriĝis en 1931, en la sekva jaro li estis en Parizo helpe de stipendio. Li akiris diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1936, poste li instruis en gimnazio en Gödöllő, sed inter 1941-1947 li estis privata profesoro en universitato Pázmány Péter. En 1947 li migris al Ameriko, li instruis en kanada, brita kaj usonaj universitatoj. En 1982 li iĝis titulara preposto. Li okupiĝis ekzemple pri eklezia historio. Li ricevis premiojn en 1950, 1962, 1976.
Rahden
Rahden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Minden-Lübbecke de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Elemér Mezei
Elemér MEZEI rumania hungara matematikisto, sociologo. Li naskiĝis en Mărtiniș, la 7-an de decembro 1954.
Magdalena Abakanowicz
Marta Magdalena Abakanowicz-Kosmowska (naskiĝis la 20-an de junio 1930 en Falenty, vilaĝo en Pruszków-distrikto) – pola skulptistino, laureatino de multaj premioj. Aranĝis pli ol 100 ekspozicioj en la tuta mondo.
Biografio
Ŝi specialiĝas en kreado de grandaj, figuraj spacaj komponaĵoj bazitaj sur teksaĵo, ŝtono, ligno kaj bronzo - nomataj laŭ ŝia nomo abakanoj.
En 1954 finis Akademion de Belartoj en Varsovio. De 1979 estas profesorino de Ŝtata Supera Lernejo de Plastikaj Artoj, kie instruis studentojn en la jaroj 1965-1990.
De 2006 estas membro de Programa Konsilio de la Fondaĵo de Centro pri Nacia Kreado.
Kelkaj verkoj
Abakanoj: Homamasoj:
Aliaj:
Eksteraj ligiloj
Oficiala paĝo
Frank Rosolino
Frank ROSOLINO (* 20-an de aŭgusto 1926 en Detrojto, Miĉigano; † 26-an de novembro 1978 en Van Nuys, Kalifornio) estis usona ĵaztrombonisto, kiu estas kontata ĉefe kiel trombonisto ĉe Stan Kenton. Li famis kiel elstara teknikisto sur sia instrumento.
Vivo kaj aktiveco
Havante 9 jarojn, li komencis lerni gitarludon de sia patro kaj en la aĝo de 14 li komencis lerni trombonludon. Junaĝe li kunludis en la postulema ĵazbandego Cass Tech Symphony Orchestra de sia hejmurbo (kie ankaŭ Donald Byrd komenciĝis) kaj kelktempon poste li ludis en armebando dum la Dua Mondmilito (en Germanujo kaj Filipinoj ĝis 1946) en la ĵazbandegoj de Bob Chester, Glen Gray, Tony Pastor, Georgie Auld, Herbie Fields kaj Gene Krupa (kie li ankaŭ aŭdeblas per skatkantado, ekz. sur disko Lemon Drop) same kiel kun propra grupo en Detrojto. Li ludis bibopon i.a. kun Dizzy Gillespie, Charlie Parker kaj estis kapabla sen pluaĵoj, sekvi la parte tre alta tempon per sia instrumento. Ekde 1952 ĝis 1954 li ludis en la ĵazbandego de Stan Kenton, en kiu li konatiĝis per siaj solooj, ekz. sur ties sonregistraĵo New Concepts of Artistry in Rhythm (ankoraŭ 1955 li ludis en la studiobando de Kenton).
Poste li translokiĝis al Los-Anĝeleso, laboris kiel studiomuzikisto kaj ludis regule ekde 1954 ĝis 1960 ĉe Lighthouse All Stars de Howard Rumsey (kiel ankaŭ dumtempe ĉe Shorty Rogers, Shelly Manne, Conte Candoli). Je propra nomo li sonregistris por diskeldonejo Mode kaj laboris i.a. kun Terry Gibbs (en ties Dream Band 1959/60, 1962), Dexter Gordon, Zoot Sims, Sonny Stitt, Buddy Rich, Sarah Vaughan, Max Roach. En la 1960-aj jaroj li ludis i.a. du jarojn en la televidspektaklo de Steve Allen, kie lli ankaŭ kontribuis komedie. En la 1970-aj jaroj li ludis kun la soula blovistobando Tower of Power, koncertvojaĝis kun Supersax de Med Flory, ludis kun Conte Candoli (mondvojaĝo 1973, 1975) kaj dum la japanvojaĝo de Quincy Jones. Li ankaŭ vojaĝis en 1974 kun Benny Carter en Usono kaj en Eŭropo i.a. kun la ĵazbandego de Peter Herbolzheimer. Li sonregistris ankaŭ kun nederlanda simfoniorkestro pecon de la komponisto Jerry van Rooyen titolita Violet, dediĉita al li.
Lia tria edzino memmortigis en 1972 kaj postlasis al li iliajn du komunajn filojn. En 1978 Rosolino pafmortigis siajn du filojn enlitajn kaj mortigis sin poste per pafo en la kapon. Unu el la filoj transvivis malgraŭ pafo enkapen (sed restis blinda). En sia mortojaro li ludis sur la sondisko "Dynamite" la pecon "Gloomy Sunday".
Satoshi Nakayama
Satoshi Nakayama (中山 悟志, n. ) estas japana futbalisto.
31639 Bodoni
31639 Bodoni estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Evelyn Ariana Bodoni, finalistinon en 2015 de la Broadcom MASTERS : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Challenge School de Denvero (Koloradio).
Lingvo Libro
Lingvo Libro estis kvaronjara senpaga suplemento al la Esperanto-periodaĵo Literatura Mondo kaj senpaga gazeto por anoj de la iama Asocio de Esperantistaj Libro-Amikoj (AELA).
Ĝi aperis de 1934 ĝis 1938 en Budapeŝto. Ĝia antaŭulo estis Bibliografia Gazeto, aperinta kiel aldonaĵo al Literatura Mondo en 1933.
Gerrit van Honthorst
'''Gerard Hermansz. van Honthorst''' (Utreĥto, 4-an de novembro 1592 - samloke, 27-an de aprilo 1656) estis nederlanda pentristo, unu el la plej talentaj disĉiploj de Caravaggio. Li estas kalkulata al la Utreĥtaj Karavaĝanoj. Li estis unu el la malmultaj pentristoj kun internacia famo. Lia plej granda modelo estis Antonie van Dyck.
Vivo
Gerard van Honthorst estis filo de ornamopentristo kaj ricevis sian edukadon de sia patro kaj de Abraham Bloemaert. Tiam li vojaĝis al Italio, kie li ekde 1616 estas menciita en Venecio, Florenco kaj Romo. Gerard van Honthorst ekhavis kontakton kun Guido Reni. Kune ili rikoltis multan sukceson per sia verkado kaj trovis gravan patronon en la persono de Vincenzo Giustiniani kaj lia frato Benedetto. Ili loĝis dumtempe en lia palaco kaj do povis studi la senekzemplan kolekton de artverkoj, inter ili multajn verkojn de Caravaggio. Honthorst ricevis ankaŭ komisiojn de kardinalo Scipione Borghese, kiu igis lin ornami la ĉefaltaron de S. Paolo en Romo, kaj de kardinalo Barberini, la posta papo Urbano la 7-a. Honthorst renkontis en la artistokvartalo la pentristojn Paul Bril kaj iu Colijn, kiuj kune kun li en 1620 revenis al Utreĥto.
Duonjaron poste li geedziĝis kun sia nevino Sophia Coopman. En 1622 li aniĝis en la utreĥta pentristogildo Sankta Luko kaj li baldaŭ akiris elstaran reputacion, danke al la "vintroreĝino" Elizabeth Stuart. En 1627 li aĉetis ĉe Domplein (Katedralplaco) spacoplenan domon, kie li sur 100 m² malfermis tre sukcesan atelieron kun ja 25 lernantoj, kiuj ĉiuj pagis cent guldenojn. La 28-an de julio de la jaro li akceptis kiel dekano de la gildo la grandan flandran pentriston Peter Paul Rubens.
Honthorst ricevis komisiojn de la angla reĝo Karlo la 1-a, pro kio li en 1628 vojaĝis kune kun sia lernanto Joachim von Sandrart al Londono. Li pentris Diana-n kaj Apolonon kaj renkontis denove Orazio Gentileschi, kiu intertempe evoluigis iel alian stilon. Honthorst staris sur la kulmino de sia famo kaj ricevis bonan ĉevalon, la anglan civitanecon kaj ĉiujaran pension. Novaj komisioj venis de Princo Frederik Hendrik kaj de Reĝo Kristiano la 4-a. Por povi kontentigi la demandadon li malfermis en 1637 duan atelieron en Hago. Post la morto de Michiel Jansz. van Miereveld li fariĝis kortegopentristo de Reganto Vilhelmo la 2-a. Li kunlaboris ĉe la ornamado de la palacoj en Rijswijk kaj Honselersdijk kaj de Palaco Huis ten Bosch. Li pentris ofte korteganinojn.
Honthorst havis multajn lernantojn kaj helpistojn, inter ili Sandrart kaj sian fraton Willem van Honthorst, fama pro la komisiojn, kiujn li plenumis kiel kortegopentristo de Luiza Henrieta de Nassau, edzino de Frederiko Vilhelmo, la Granda Elektoprinco de Brandenburgio. Herman van Honthorst, lia alia frato, estis lingve kreiva pastro kaj estis liberigita el la maliberejo post interveno de la gubernatoro.
Lia famo tamen komencis paliĝi ekde 1640 kaj Honthorst pentris malpli kaj malpli. Li estas entombigita en la katedralo Sankta Katarina je Utreĥto.
Verkaro
Honthorst pentris historiajn pecojn (bibliajn, mitologiajn, alegoriajn kaj literaturajn temojn), ĝenropecojn pri drinkantoj kaj muzikantoj kaj sennombrajn portretojn.
Post sia reveno en Utreĥto li restis fidela je ĉi tiu stilo, sed dum la paso de la jaroj eniris klasikisma influo en lian verkadon, kiun la nobelaro bone akceptis. La glataj sobraj pentraĵoj, kiuj finfine ekestis en liaj dek postaj jaroj, nur konigas malmultan personecon kaj nuntempe ne plu estas aparte estimataj. Samuel van Hoogstraten skribis pri tio en 1678: Lia renomo do ĉefe baziĝas sur lia Karavaĝa periodo.
(114824) 2003 OB17
(114824) 2003 OB17 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Orbito
Ĝi estas en 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,20171 astronomia unuo, tie estas 30,175 milionoj da km.