cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jakuza
Aktuale
En 1993 japana registaro malpermesis Jakuza'n kaj deklaris ĝin krim-organizaĵo, jam membreco en iu Jakuza-"kumi" (bando) estas mallegala. Poste Jakuza ne malaperis, sed nur iĝis pli malvidebla, kio estas relative facila, ĉar granda parto de Jakuza-entreprenado estis en laŭleĝaj kampoj kiel ekzemple labor-oficejoj aŭ maklerejoj pri grundo kaj konstruado.
Ankoraŭ hodiaŭ Jakuza kontrolas la drogonegocon en Japanio, krome la virinnegocon, prostitucion, hazardludon kaj armilnegocon. La kvartalo Kabukiĉo, kie Jakuza kontrolas la prostitucion, estas la pli sekura ol Reeperbahn aŭ iu alia tia kvartalo tutmonde. La Jakuza-sindikatoj havas grandan influon en amaskomunikiloj (aparte televido) kaj en profesia sporto kaj regas duonon de la merkato pri nemoveblaĵoj kaj grandan parton de la kapitalmerkato (Jakuza pruntas pli da mono al privatpersonoj ol ĉiuj japanaj bankoj kune, ĉar pruntado de mono estas malrespektata kaj japanoj preferas prunti anonime kaj kontraŭ altegaj interezoj ĉe Jakuza ol oficiale en banko).
Al Jakuza apartenas tri ĉefaj grupoj: Sumijoŝi-rengo kaj Janagawa-kai (ambaŭ en Tokio, kaj la pli malgranda Jamaguĉi-gumi (en Kobeo kaj Osako).
La bildo de Jakuza en la japana socio havas du vizaĝojn: unuflanke la romantikan bildon de patriota, lojala, helpema heroo kun idealoj de Samurajo, aliflanke la kreskantan perforton kiu pli kaj pli povas trafi normalan civitanon, kvankam la perforto ĝenerale okazas inter konkurencaj bandoj.
Literaturo
en la libro de Ĵuniĉi Saga: Rememoroj pri tempo de silko kaj pajlo, eldonejo: Wydawnictwo Poligrafia, Jelena Gora, Pollando pri homaj sortoj kaj vivkutimoj en Japanio de la meza 20-a jarcento
Vignols
Vignols estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 578 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.
Geografio
Vignols etendiĝas sur 15,41 km², kaj havis 578 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 37 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Vignols antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Administrado
Vignols apartenas al la kantono de Juillac, kies ĉefurbo estas Juillac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Praga ribelo
La Praga ribelo (en ĉeĥa: Pražské povstání) de 1945 estis parte sukcesa klopodo fare de la Ĉeĥa rezistomovado por liberigi la urbon Prago el la Germana okupacio dum la Dua Mondmilito. La antaŭaj ses jaroj de okupacio estis nutrinta kontraŭ-germanan senton kaj la alproksimiĝo de la soveta Ruĝa Armeo kaj de la Usona Tria Armeo havigis ŝancon de sukceso.
Krásno
Krásno signifas en slovaka kaj ĉeĥa lingvo beleco kaj ĉi nomon havas pluraj lokoj:
Praga ribelo
La 5an de majo 1945, en la lastaj momentoj de milito en Eŭropo, ĉeĥoj spontane atakis la germanajn okupantojn kaj estroj de la Ĉeĥa rezistomovado aperis el kaŝejoj por aliĝi al la ribelo. La Rusa Liberiga Armeo, kiu estis luktinta kune kun la germanoj, dizertis kaj subtenis la ĉeĥojn. Germanaj trupoj kontraŭatakis, sed ilia avanco estis malrapidigita pere de barikadoj konstruitaj de ĉeĥoj. La 8an de majo, ĉeĥaj kaj germanaj estroj subskribis batalĉeson permesante ke la germanaj fortoj retiriĝu el la urbo, sed ne ĉiuj unuoj Waffen-SS obeis. La batalado pluis ĝis la 9a de majo, kiam la Ruĝa Armeo eniris en preskaŭ liberigita urbo.
Krásno
vilaĝo en distrikto Sokolov vidu Krásno (distrikto Sokolov),
Praga ribelo
La ribelo estis brutala, kaj ambaŭ flankoj fifaris militkrimojn. Violento kontraŭ germanoj, akceptita de la Ĉeĥoslovakia registaro, kontinuis post la liberigo, kaj estis justigita kiel revenĝo pro la okupacio aŭ kiel rimedo por kuraĝigi germanojn fuĝi.
Krásno
vilaĝo en distrikto Partizánske vidu Krásno (distrikto Partizánske).
Praga ribelo
La Usona Tria Armeo estis malakceptinta veni helpi la Ĉeĥajn insurekciantojn, kio subminis la kredindecon de okcidentaj potencoj en postmilita Ĉeĥoslovakio. Anstataŭe, la ribelo estis prezentita kiel simbolo de Ĉeĥa rezistado al la Nazia regado, kaj la liberigo fare de la Ruĝa Armeo estis ekspluatita de la Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio por pliigi popularan subtenon por komunismo.
Rakovice
Rakovice estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
En Ĉeĥio:
En Slovakio:
NGC 407
NGC 407 (aliaj indikoj — PGC 4190, UGC 730, MCG 5-3-77, ZWG 501.115) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Jorko
Por la angla reĝa dinastio York, vidu: Jorkoj
Jorko estas historia muelita urbego en norda Anglio, kaj la graflandurbo de la graflando Jorkŝiro. La urbo estas ĉe la kunfluo de la riveroj Ouse kaj Foss.
Jorko estis tre grava urbo de la insuloj britaj dum preskaŭ du jarmiloj.
La urbo estis fondita de la romanoj kiel Eboracum en 71 pK. Ĝi estis la ĉefurbo de la provinco romana de Britio Malsupra (Latine: Britannia Inferior). Poste ĝi iĝis la ĉefurbo de la reĝlandoj Nortumbria kaj Jórvik. Dum la mezepoko Jorko kreskis kiel grava komerca centro kaj estis la ĉefurbo de la norda klerikina provinco de la Eklezio de Anglio. La Katedralo de Jorko ankoraŭ estas unu de la plej gravaj turismaj altiroj de la urbo.
En la 19-a jarcento Jorko iĝis la centro de la fervoja reto de norda Anglio kaj estis urbo tre grava por la frandaĵa industrio.
En la lastaj jaroj la malnovaj industrioj perdis gravecon. La Universitato de Jorko, sanaj servoj kaj turismo fariĝis gravaj dungantoj.
Komercado per internaj informoj
Komercado per internaj informoj aŭ interna komerco estas esprimo en la borsa agado, en la financa merkato, precipe por akcia merkato. Ĝi estas punebla agado en la Eŭropa Unio kaj en multaj landoj.
Jorko
Gravas noti, ke "The City of York" estas administra distrikto, kiu enhavas kamparajn zonojn, kiuj ne estas parto de la malnova urbo.
Komercado per internaj informoj
Interna komerco okazas tiam, se la spekulisto aĉetas, vendas en posedo de privilegiaj, nepublikaj informoj kaj tiel akiras profiton aŭ evitas grandan financan perdon.
Jorko
Ĝi ofte erare diras, ke la usona metropolo Novjorko estas nomita laŭ la urbo de Jorko. Novjorko estis nomita laŭ la Duko de Jorko, la estonta reĝo Jakobo la 2-a de Anglio, en la 17-a jarcento.
Vannevar Bush
Vannevar BUSH (/væ ˈniː vɑr/, aŭ "veNIva"; naskita la – mortinta la ) estis usona inĝeniero, inventisto, kaj scienca administristo, kiu dum la 2-a Mondmilito estris la usonan Office of Scientific Research and Development (OSRD, t.e. Oficejo de Scienca Esplorado kaj Evoluigado), per kiu efektiviĝis preskaŭ ĉiuj dummilitaj disvolvadoj, inkluzive de la estigo kaj frua administrado de la Projekto Manhattan. Li estas konata ankaŭ, kiel inĝeniero, pro sia laboro pri analogaj komputiloj, pro la fondo de Raytheon, kaj pro la memekso, hipoteza agordebla mikrofilma rigardilo kun strukturo analogia al hiperteksto. En 1945, Bush aperigis la eseon "As We May Think" en kiu li prognozis, ke "tute novaj formoj de enciklopedioj aperos, pretigitaj kun trakuranta maŝo de asociaj padoj, pretaj por metiĝi en la memekson kaj tie amplifikiĝi. La memekso influis generaciojn da komputilsciencistoj, kiujn ĝi inspiris per sia vizio pri la estonteco. Bush ĉefe respondecis por la movado, kiu kondukis al la kreiĝo de la Nacia Scienca Fondaĵo. Kiel magistriĝan tezon, Bush inventis kaj patentigis "siluetpaŭsilon", mapilo por helpi ekspertizistojn.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
Kellenbach
Kellenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Zelimĥan Jandarbijev
Zelimĥan JANDARBIJEV (naskiĝis la 12-an de septembro 1952 en Kazaĥa SSR, Sovetunio — mortis la 13-an de februaro 2004 en Doho, Kataro) estis ĉeĉena poeto kaj politikisto, prezidento de la neagnoskita Ĉeĉena Respubliko Iĉkerio.
Li estis kunlaboranto de generalo Ĝoĥar Dudajev kaj ekde 1991 vic-prezidanto de la neagnokita Ĉeĉena Respubliko Iĉkerio, separiĝinta de Rusio. li estis ĉefo de delegitaro por pacintertrakto kun Rusio. La 27-an de januaro 1997 li malgajnis balotadon je prezidenteco, kiun gajnis lia vic-prezidento Aslan Masĥadov, do transiris al opozicio. Li estas konsiderata unu el respondeculoj pri ĉeĉena atako al Dagestano plenumita la 7-an de aŭgusto 1999. Post komenco de la Dua Ĉeĉena milito li forveturis eksterlanden, unue al Pakistano, poste al Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj finfine al Kataro en 2001.
Li estis konsiderata organizanto de kunlaboro de ĉeĉenaj teroristoj kun la islama mondo. Ekde 2001 li estis serĉata de Interpolo, kaj en 2003 enskribita en la liston de mondaj teroristoj.
Li pereis en bomba atenco pretigita kaj plenumita de du agentoj de la FSB Anatolij Jabloĉkov kaj Vasilij Bogaĉov helpe de rusia ambasadejo en Doho. Ambaŭ atencintoj tuj post la atenco estis kaptitaj de la katara polico kaj kondamnitaj je ĝismorta malliberigo. Post duonjaro tamen ili revenis al Rusio surbaze de interkonsento pri ekstradicio por plu subiĝi al puno. Ili estis tie alsalutitaj kiel herooj kun speciala soldatara ceremonio. Ilia plua sorto estas nekonata.
Rudolf Ludwig Mössbauer
Rudolf Ludwig MÖßBAUER (31-an de januaro 1929, Munkeno - 14-an de septembro 2011, Grünwald ) estis germana fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1961 kun usona fizikisto Robert Hofstadter pro malkovro de la Mössbauer-efiko. Oni uzis tiun fenomenon por pruvi relativecan teorion de Albert Einstein, por mezurado de la magneta kampo de la atomkernoj kaj aliaj proprecoj de solidaj materialoj.
Mössbauer la efikon malkovris en 1957 unu jaron antaŭe ol li akiris doktoran titolon en la Munkena Teknika Akademio. Li iĝis en 1961 en Pasadena fizika profesoro ĉe la California Institute of Technology. Li revenis tri jarojn poste al Munkeno, kaj laboris en fizika katedro de la Teknika Akademio.
Abĝad-numeraloj
La Abĝad-numeraloj estas dekuma sistemo, kiun uzis la arablingva mondo antaŭ ol ekuzi la barat-arabajn ciferojn en la 8-a jarcento kaj daŭre uzis paralele al ĉi tiu lasta ĝis la modernaj tempoj.
En la Abĝad-sistemo, al la 28 literoj de la araba alfabeto estas asignitaj valoroj numeraj laŭ la ordo de tiu sistemo. Ekzemple, la unua litero de la araba alfabeto Alif estas uzita anstataŭ la nombro 1 (unu) ; la dua litero Bā reprezentas la nombron 2 … Yā por 10, Kāf por 20, Qāf por 100, ktp…
La vorto « Abĝado » mem (arabe : أبجد) devenas de la komenco de la literordigo en la alfabetoj pra-kanaana, fenica, aramea kaj hebrea. En la moderna lingvo araba ĝi ĝenerale signifas « alfabeton ».
Uzoj de la Abĝad-a sistemo
En la islamaj pratempoj, tiujn nombrojn uzis matematikistoj. En moderna lingvo araba, ili estas uzataj ĉefe por la nombrado de malgrandaj kvantoj, kiel artikoloj en listo. Ili estas ankaŭ uzataj por asigni nombrajn valorojn al arabaj vortoj cele al numeralogio.
Ekzemple, la islama frazo بسم الله الرحمن الرحيم (bi-smi-llaahi r-rahmaani r-rahiim  = "je la nomo de Dio, la Donema, la Pardonema”) havus nombran valoron je 786 (sumigo de la diversaj valoroj de ĉiuj literoj en tiu frazo : 2 + 60 + 40 + 1 + 30 + 30 + 5 + 1 + 30 + 200 + 8 + 40 + 50 + 1 + 30 + 200 + 8 + 10 + 40), en kiu la valoro de la vorto "Allah" (Alaho = God) mem estas 66.
Similaj Sistemoj
La hebrea nombrado (Gematrio) similas al la abĝada nombrado ĝis 400. La greka nombrado (isopsephy) malsimilas al ĝi post 90 ĉar en la greka alfabeto ne estas litero por ṣād (ص). La “Gematrio” estas tre ofte uzita en la tekstoj de Kabalo kaj numerologio.
Lasonebr
Lasonebr estas planlingvo proponita de la sveda inĝeniero August Nilson en 1897. La sama aŭtoro antaŭe proponis planlingvon, kiun li nomis Vest-evropish central dialekt.
(Svedia), Gefle in Mars 1897. Aug. Nilson, (ingenieur).
I. Kelk grammari notes. </i>Du paĝoj kun la sekva subdivido:<i> 1. Pronounziation 2. Articles 3. Genus 4. Plural 5. Possessiv genitiv 6. Dativ- e ackusativ-formes 7. Pronomes 8. Verbes
II. Kelk typish exemples from la syntax. </i>Duona paĝo. La vortordo similas al tiu de la hebrea.<i>
Principea lamprotorno
La Principea lamprotorno aŭ Principea brilsturno (Lamprotornis ornatus) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj.
Lasonebr
III. Deutsch-Lasonebr Appendix. </i>Unu paĝo. Tie troviĝas vortaro germana-lasonebr de proksimume 200 vortoj; eŭropdevenaj vortoj ne enestas. - La vortoj de Lasonebr estas plejparte hebreaj. Kelkaj vortoj, ĉefe funkciaj, estas apriore modifitaj aŭ pruntitaj el la araba. La rolon de eŭropdevenaj vortoj ilustras jenaj frazoj, kun traduko en vest-evropish central-dialect: ha Stimrot assuré, him Stimr assuré, les assurired stimr’s. ha Construction sved ye ha Mikbar mime kilam him Telefon, la svedish construction is la best fon all les telefones. Rapport hase ya-ni’telegraf ell ha Admiral greck, diz rapport soll verd telerafired an el grekish admiral.
Principea lamprotorno
Ĝi estas endemia en la insulo Principeo en la atlantika insulara ŝtateto Santomeo kaj Princo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Tiu sturno ŝajnas nigreca sub mallumo sed montras brilajn kolorojn sub bona lumo: krono kaj nuko estas verdecaj, dum la dorso aperas bronzkolora kun purpuraj briloj; la vizaĝo estas nigreca, kiel ĉe aliaj lamprotornoj, kie kontrastas kaj rimarkindas la blankaj irisoj. Sub la bronzkolora dorso la pugo ŝajnas purpura kaj la vosto bronzverdeca kun brilblua pinto. La subaj partoj estas pli malhelaj. Demalproksime ne facilas identigi la specion, ĉar ĝi kunhavas arojn kun la samgenra Splenda lamprotorno, kaj ambaŭ aspektas nigrecaj kaj brilaj demalproksime.
Ili okupas ĉiaspecajn arbarojn, nome praarbarojn, malfermajn duarangajn arbarojn, kakaoarbarojn, disajn arbojn ĉe kafoplantejoj, ktp. Ili kunvivas kun la Splenda lamprotorno, kaj ambaŭ specioj kunmanĝas insektojn, nome raŭpojn, termitojn, fruktojn, figojn kaj aliajn.
Krakovany
Krakovany - ĉi nomo havas pluraj lokoj:
vilaĝo en distrikto Kolín vidu Krakovany (distrikto Kolín),
vilaĝo en distrikto Piešťany vidu Krakovany (distrikto Piešťany).
Kálmán Rimanóczy (1840 - 1908)
Kálmán RIMANÓCZY [rimanOci] hungara arkitekto, entreprenisto. Li naskiĝis en Kapuvár la 12-an de majo 1840 kaj mortis en Nagyvárad la 2-an de januaro 1908. Lia nepo estis Gyula Rimanóczy (1903), lia filo estis arkitekto Kálmán Rimanóczy.
Nižná
Nižná (legu niĵna) - ĉi nomo (signifas slovake suba) havas pluraj lokoj en Slovakio:
Kubania Popola Respubliko
La Kubana Popola Respubliko (Кубанская Народная Республика, Кубанська Народна Республіка) estis sendependa ŝtato fondita de la kozakoj de Kubanio dum la rusa enlanda milito. Ĝi estis proklamita la kaj ĝia ĉefurbo estis Jekaterinodar. La respubliko naskiĝis sub la protektado de la Blanka Armeo kaj de la ukrainaj trupoj kontraŭ la bolŝevikoj. La respubliko malaperis post la okupado de ĝia teritorio fare de la Ruĝa Armeo en 1920.
Vistavoĉnaja (metrostacio de Moskvo)
Vistavoĉnaja (Выставочная, "Ekspozicia") estas stacio de la Metroo de Moskvo centre de Moskvo. Ĝi estas stacio de Filovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Interkonektoj
De tie ekzistis transirejo al:
Tivadar Csontváry Kosztka
Tivadar Csontváry Kosztka [tivadar ĉontvAri kostka], hungare Csontváry Kosztka Tivadar estis hungara pentristo kaj apotekisto. En la hungara medio sufiĉas Csontváry.
Vivo
Csontváry naskiĝis en Kisszeben en la 5-an de julio 1853 (kiel Kosztka Mihály Tivadar), li mortis en Budapeŝto, en la 20-a de junio 1919.
Lia patro Kosztka László estis apotekisto, tiun profesion praktikadis ankaŭ Tivadar. En 1880 antaŭ la apoteko li desegnis sur apoteka papereto ĉaron kun bovoj. Tiun ekvidis la ĉefapotekisto kaj ekkriis: „Ja vi naskiĝis pentristo!”. Tiam Csontváry aŭdis ankaŭ dian voĉon: „Vi estos la plej granda sunovoja pentristo de la mondo, pli granda, ol Rafaello!”. Li ankaŭ poste ne komprenis la vorton suno-vojo, tamen li komencis vizitadi galeriojn. Li estis en Vatikano, kie li studis stilon de Raffaello Sanzio, kiu ne tute plaĉis al li. Hejmenveninta li funkciigis propran apotekon en Gács por havi monon. En 1894 li lernis pentradon en Munkeno, poste en Karlsruhe, Düsseldorf kaj en Parizo. Baldaŭe li vojaĝis al Palestino, Egiptio, Italio, Dalmatio, kie li pentris pejzaĝojn, sed nature li pentris ankaŭ en Hungara reĝlando. En Libano li pentris 2 ĉefbildojn: "Sola cedro" kaj "Migrado al la cedro".
En 1905 li ekspoziciis en Budapeŝto. Ekde 1912 li verkis diversajn komunikaĵojn. Li neniam edziĝis. Post morto de la pentristo la pentraĵoj preskaŭ neniiĝis, ja la tiutempuloj ne komprenis tiun stilon. Fakte 122 bildoj restis. Savinto de la heredaĵo estis Gedeon Gerlóczy, kiu post jaroj partoprenis en la kreo de muzeo pri Csontváry en Pécs.
Verkaro
Li verkis precipe filozofiaĵojn. A Tekintély (La respekto)
Traduko al Esperanto
En Hungara Vivo aperis de Gábor Rudnai en Esperanto tri poemoj pri Csontváry, el ili la poemon titolitan "Puto de Maria en Nazaret", tradukitan de Kálmán Kalocsay, oni tradukis plu al la ĉeĥa lingvo.
Dubajo
Dubajo (دبي) estas unu el la sep emirlandoj de UAE kaj okupas 3.885 km aŭ 5% de la teritorio de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. Ĝia loĝantaro estis ĉirkaŭ 740,000 homoj (laŭ takso de 1997). Ŝejĥo Mohamedo bin Raŝid Al Maktum estis regnestro de Dubajo de 2006. Li estas ankaŭ la vicprezidento kaj ĉefministro de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE). La emirlando estas regata de la Registaro de Dubajo.
Ankaŭ la ĉefurbo de la emirlando nomiĝas Dubajo. La emirlando estas en la Araba Dezerto ĉe la marbordo de la Persa Golfo. Ĝi limas sude kun la Emirlando Abudabio, nordoriente kun la Emirlando Ŝarĵo, sudoriente kun la lando Omano, okcidente kun la Emirlando Aĵmano, kaj norde kun Emirlando Ras-al-Ĥajmo. Decembre 1971, la emirlandoj unuiĝis por formi la konfederacian landon Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, tiele finigante siajn iamajn statusojn de Britaj Protektoratoj.
La emirlando estas formata, krom de Dubajurbo, de variaj aliaj municipoj kaj vilaĝoj. La interna eksklavo Hatta estas ĉirkaŭ 134 km oriente de Dubajurbo. Ĝi limas kun Omano oriente kaj sude, la vilaĝoj Sajh Mudajrah kaj Masfut en Emirlando Aĵmano okcidente, kaj Ras-al-Ĥajmo norde.
Ĝi okupas centran pozicion inter la komercurboj de la Persa Golfo, kion ege favoras la ekzisto de libera komerca zono. La ekonomia bazo de la urbo estas naftoeksportado, havena aktivado, turismo kaj internacia komerco. Tradiciaj okupoj estis perlo-akirado, fiŝkaptado kaj kamelbredado.
La koordinatoj estas kaj la loĝantaro estis de 1 137 347 (en 2005).
La golfo Ĥor-Dubaj dividas la ĉefurbon en du partojn, nome: Dejra kaj Bur Dubajo. El la urbaj vidindaĵoj menciindas: la Granda Moskeo kun la plej alta minareto de la urbo, kaj la bluazuleĥa Irana Moskeo, Abu Hejl, Zabil, Kristana Templo, ankaŭ hoteloj, komerc-centroj k.a. Dubaj estas nomata "Venecio de la Golfo". Apud la urbo estas unuaklasa internacia flughaveno, kiu kunligas la emirlandojn kun 90 urboj de la mondo.
Der bewegte Mann
Der bewegte Mann estas germanlingva kineja filma komedio el la jaro 1994, kiu baziĝas sur la samnomaj komiksoj Der bewegte Mann kaj Pretty Baby de Ralf König, kiuj satire troigite temigas la mikrosocion de gejoj en la germania metropolo Kolonjo kaj la interrilatojn kun la "normala mondo".
Dubajo
Historio
En la unua jarmilo de la Komuna Erao, Kairo anstataŭis la Emirlandojn kiel ĉefa komerca centro en Okcidenta Azio, kvankam la tramara komerco plue estis grava kaj kelkaj arabaj setlejoj disponis el komercaj havenoj kiuj ebligis al ili importi, por ekzemplo, silkon kaj porcelanon el la Ĉina Imperio.
Der bewegte Mann
Scenaro
La juna kelnero Axel estas bonaspekta juna aliseksemulo, kiu havas konstantan partnerinon, sed krome seksumas kun ĉiu havebla alia ino. Kiam lia amikino kaptas lin dum tia seksumo kun kolegino en la restoracia necesejo, ŝi forsendas lin el la komuna loĝejo. Tamen rapide poste ŝi rimarkas esti graveda de li kaj decidas pardoni al li kaj edziniĝi.
Dubajo
Historio
Ties delonga maragado altiris la sinsekvan atenton de eŭropaj potencoj kiel Portugalio, kiu inter 1498 kaj 1557 klopodis kontroli la vojoj establitaj de la Emirlandoj kun Hindio kaj Malproksima Oriento, kio rezultis en konstantaj konfliktoj inter portugaloj kaj otomanoj. Post du jarcentoj, en la 1700-aj jaroj, Francio, Nederlando kaj Granda Britio imitis la portugalan iniciaton. Je regiona nivelo, la teritorio de Dubajo estis sub dominado de du frakcioj kiuj luktis inter si: nome la Kasimi-oj, nome tribo de piratoj kiuj kontrolis la nordon, kaj la Bani Ĝas, sude. En siaj kontinuaj klopodoj por kontroli la marvojojn, la britoj batalis kontraŭ la Kasimi-oj. Komence de la 19a jarcento, la Ŝejĥo de Dubajo estis Mohammed bin Hazza, kaj la regiono dependis rekte de Abudabio. La 8an de januaro 1820, Bin Hazza prezidis kunsidon kun la ŝejĥoj de Ras-al-Ĥajmo, Um-al-Kajvajno, Aĵmano, Ŝarĵo kaj Abudabo — kiuj estis nomitaj de la brita imperio kiel «la pirata marbordo» — kiu rezultis en la subskribo de la pactraktato pere de kiu la britoj devigis sin eviti piratadon en la regiono. Tiu fakto markis la komencon de ilia protektorato en araba teritorio.
Laŭ informo redaktita de la angla leŭtenanto Robert Cogan en 1822 Dubajo havis 1200 loĝantojn kaj kelkaj el iliaj loĝejoj estis kontruitaj el koto. La regiono estis ĉirkaŭita per murego malalta kaj havis tri gvatoturojn. Cogan estis unu de la unuaj kiuj desegnis mapon de la urbo Dubajo kiu inkludis la marnivelon.
Der bewegte Mann
Scenaro
Axel jam antaŭe estis sendita al psikoterapia grupo de viroj, kiuj - laŭ la ideoj de la inisma movado, kiu kontraŭbatalas tradiciajn rolomodelojn de viroj kaj virinoj - provas ĉesi rigardi virinojn seksobjektoj kaj klopodas iĝi novaj, "movataj" viroj. En tiu grupo ankaŭ estas geja viro, Walter, kiu - male al ĉiuj aliaj grupanoj - simple esperas tie konatiĝi kun interesaj aliaj viroj. Axel petas tiun grupanon, provizore esti gastigata en ties loĝkomunumo, sen konscii, ke Walter kaj ties kunloĝanto Norbert estas gejoj. Ambaŭ samseksemuloj forte interesiĝas pri la bonaspektulo Alex, kiu tamen daŭre amas la eks-amikinon Doro.
Dubajo
Historio
En 1833, okcent anoj de la klano Al-Maktum, de Al Abu Falasa — apartenanta al Bani Ĝas —, forlasis sian setlejon en la oazo Liŭa, sudokcidente de Abudabio, kaj invadis Dubajon sub estreco de Maktum bin Butti. Tiu lasta establis samnoman dinastion kiu regas ankoraŭ la emirlandon. Unu el la unuaj decidoj de Maktum konsistis en la klopodoj por garantii la protektadon de Dubajo pere de la britoj, kiuj jam tiam dominis la komercvojojn al Oriento kaj havis fortan influon en la politiko kaj sur la sistemo de regado de kelkaj arabaj teritorioj. En 1841, epidemio de variolo okazigis ke granda parto de la loĝantaro de la sudo de Dubajo translokiĝis al Dejra, nome en la centro de la emirlando. En la posta jardeko, la teritorioj de Ŝarĵo, Dubajo kaj Abudabio subskribis la Porĉiaman Traktaton de Paco kaj Amikeco kun la Unuiĝinta Reĝlando, kio permesis al tiu lando okupiĝi pri la ekstera politiko de la emirlandoj, ekde tiam konataj kiel «Ŝtatoj de Batalhalto», kontraŭ protekto kontraŭ ajna ebla invadanto. Tamen, ili intervenis ankaŭ en variaj internaj afreoj de la emirlandoj ĝis la unua duono de la 20a jarcento.
Der bewegte Mann
Scenaro
Kiam Doro trovas la eks-amikon nude kun Norbert en la loĝkomunumo, ŝi erare supozas lin ŝanĝiĝanta al gejismo, sed fine tamen konsentas geedziĝi kaj nur estis malamuzita, kiam la gejaj ekskonatoj de Axel venas al la burĝa nupra ceremonio en bizaraj virinaj kostumoj, stereotipoj de geja protestemo.
Axel timas seksumi kun la novedzino, kies gravedeco estas progresinta kaj la naskodato proskima. Ĉar li tamen havas sekskuniĝajn impulsojn, li interkonsentas amori kun bela malnova konatulino, kaj por tio pruntas la loĝejon de Norbert. Malbonŝance li konsentas preni drogon, kiu plialtigu la amoremon, sed kiu fakte senmovigas la nudan Axel. Kiam ĉe Doro komenciĝas la naskaj spasmoj, ŝi trovas la edzon nude kaj senmove kaŭranta sur la kuireja tablo de la fremda loĝejo, histerias kaj fine la gejo Norbert anstataŭ la elŝaltita edzo akompanas ŝin al urba kliniko por naski la infanon. Plian fojon pardoni al Axel, estas pli malfacile, sed baze Doro feliĉas ke la edzo "nur plian fojon trompis ŝin kun alia ino" kaj ne praviĝas ŝiaj timoj ke la patro de ŝia infano eble tamen estus samseksema (ja ŝi ree trovis lin en la loĝkomunumo de "pekaj" samseksemuloj, kaj daŭre ŝi estas iritita pro tio).
Dubajo
Historio
En 1894, la Ŝejĥo Maktum bin Haŝer Al Maktum havigis permeson por nepago de impostoj al eksterlandanoj kiuj interesiĝas por akiro de produktoj en Dubajo, tio estas, konvertis ĝin en liberekonomia zono. En tiu epoko, la komercaj rilatoj de la emirlando ekmalpliiĝis, pro kio tiu decido ege helpis la komercon. Kelkaj persaj komercistoj translokiĝis al Dubajo kaj establis la kvartalon Albastakija, tiel nomita pro la regiono de Bastak, sude de Persio. Tiun saman jaron granda incendio en Dejra okazigis la detruon de kelkaj loĝejoj, kaj ekde tiam la lokanoj ekkonstruis el novaj materialoj kiel koralo kaj gipso.
1900-50
Dum la unuaj tri jardekoj de la 20a jarcento, la ekonomio de Dubajo dependis rekte de la komerca agado en la Persa Golfo. Ĝi estis la plej riĉa emirlando de la teritorio kaj ties samnoma ĉefurbo estis konata kiel la «Venecio de la Golfo». Laŭ la historiisto G. G. Lorimer, en 1908 Dubajo generis enspezojn de 51 400 dolaroj. Ties loĝantaro oscilis en proksimume 10 000 loĝantoj, kaj Dejra estis la sektoro kiu havis la plej grandan kvanton de domoj kaj vendejoj de la emirlando — 1600 kaj 350, respektive —.
Der bewegte Mann
Fonaj notoj
Dum la unua jaro post la publikigo, pli ol 6,5 milionoj da germanoj vidis la filmon, kaj ĝi iĝis unu el la plej sukcesaj kinejaj produktaĵoj de la 1990-aj jaroj en la lando. Estante tute malserioza karikaturaĵo, la filmo gajnis tutan fakson da kinejaj premioj, kaj sume do tre laŭdiĝis.
Dubajo
1900-50
Ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj la urboplanado ekgraviĝis. Tamen, post la tutmonda ekonomia krizo de 1929 kaj la Dua Mondmilito, kaj la apero de nova industrio en Japanio dediĉita al la produktado de artefaritaj perloj, la ekonomio de Dubajo trapasis fortan krizon kiu okazigis la definitivan ĉeson de la komerco de perloj, fakte laŭ ordono de la ŝejĥo Said bin Maktum. Reage, kelkaj loĝantoj translokiĝis al Saudarabio kaj Kuvajto inter la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj. La loĝantaro malaltiĝis el 38 000 ĝis 20 000 loĝantoj inter 1940 kaj 1953. Kiel alternativo, la ŝejĥo dekretis, ke la ekonomio de la emirlando devos rekondukiĝi al la reeksportado de varoj al aliaj komercaj havenoj. En tiu epoko okazis la unuaj esploroj de kuŝejoj da nafto en la emirlandoj kaj ankaŭ ĉe Dubajo: en 1937 oni kontraktis kun filio de la Iraka Petrolkompanio por ke tiu faru laborojn de esplorado subtera. Tiam okazis konfliktoj inter la diversaj emirlandoj antaŭ la neceso establi la landlimojn inter ties teritorioj, kio ĝis tiam ne estis tiom utila; en 1940, por ekzemplo, okazis tia konflikto inter Dubajo kaj Ŝarĵo, kiu estis solvita de la brita registaro pere de averto haltigi liveradon de municio se oni ne finigu la polemikon. Simila situacio okazis en 1947, tiam inter Dubajo kaj Abudabio, solvita denove fare de la britoj pere de la difino de definitiva landlimo inter ambaŭ regionoj.
En la 1950-aj jaroj, la brita registaro translokigis siajn administrajn oficejojn el Ŝarĵo al Dubajo. La aligo de elektraj kaj telefonaj retoj, sanservoj unuarangaj, novaj edukmodeloj, korpuso de loka polico kaj municipo zorga pri projektoj por disvolvigo de la ĉefurbo estis la ĉefa tialo por la ŝanĝo. Oni konstruis flughavenon en la samoma ĉefurbo kaj en 1955 oni enkondukis la cementon. La establado de la Konsilantaro de la Ŝtatoj de Batalhalto, dediĉita al disvolvigo de kunsidoj kaj oficialaj interkonsentoj inter la diversaj ŝejĥoj, finfine estos unu el la antaŭaĵoj por la finfina formado de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
1951-2000
Tiun saman jaron, la brita registaro subkomprenigis, ke ĝi dissolvos la interkonsenton de la Ŝtatoj de Batalhalto, kaj samtempe la ŝejĥoj de Dubajo kaj Abudabio studis pri la ebloj establi novan landon. Post la finkonstruo de la submara stacio fare de Continental en 1969, Dubajo ekeksportis sian nafton. La 2an de decembro 1971 la jeques de los Estados de la Tregua se reunieron y acordaron la formación de una federación denominada «Emiratos Árabes Unidos», que se incorporó casi de manera instantánea a la Araba Ligo. Zajid bin Sultan Al Nahjan, la Ŝejĥo de Abudabio estis elektita kiel unua prezidanto de la EAU, dum Raŝid, de Dubajo, enposteniĝis kiel vicprezidanto. Por la verkistino Schulte-Peevers, el tiu okazaĵo, «Dubajo iĝis unu el la urbo-ŝtatoj plej stabilaj, pro sia politika situacio, en la araba mondo». La enspezoj generitaj de la eksportado de la nafto ebligis, ke la Registaro de Dubajo investu en diversaj projektoj de infrastrukturo kiuj inkludis konstruaĵojn, aŭtoŝoseojn kaj oleoduktojn. La indico de loĝantaro pliiĝis je pli ol 300 % inter 1968 kaj 1975, kio faris de Dubajo la duan emirlandon plej loĝatan de la EAU, superita nur de Abudabio kiu havas nur preskaŭ 30 000 loĝantojn pliajn. En 1979, oni inaŭguris la havenurbon Ĝebel Ali, konsiderata kiel la «artefarita haveno plej granda de la mondo» kun granda influo en la Persa Golfo, kaj samtempe oni ekkonstruis la nuboskrapulon de la Monda Komerca Centro Dubaja — unua altega strukturo de la ĉefurbo —, kaj la servojn de la Dubaja Internacia Flughaveno kaj de la Ekonomilibera Zono de Ĝebel Ali.
Post la Iran-Iraka Milito, en la 1980-aj jaroj, en kiu la EAU apogis Irakon ekonomie, la interna politiko centriĝis en la serĉado de alternativoj por generi plej altajn enspezojn kaj eviti la rektan dependon el nafto. Por Dubajo, tio rezultis nemalhavebla ĉar ties rezervoj estas pli limigitaj ol tiuj de aliaj emirlandoj de la federacio. En 1990, Maktum bin Raŝid Al Maktum anstataŭis sian ĵus mortintan patron kiel ŝejĥo de Dubajo kaj vicprezidanto de la EAU. Kvin jarojn poste, lia frato, Mohamed bin Raŝid Al Maktum, estis elektita kiel heredoprinco, kaj iĝis la nova reganto de facto de la emirlando. La turisma sektoro havis pinton meze de la 1990-aj jaroj, post la organizado de eventoj kiel la Dubaja Vendofestivalo kaj la Dubaja Mondopokalo de ĉevalkurado, krom la konstruado de la luksa Hotelo Araba Turo monde konata pro sia desegno kun formo de velo.
2000aj jaroj-aktualo
Komence de la 2000-aj jaroj la prezo de la nafto malpliiĝis kaj la EAU plenumis serion de ekonomiaj strategioj por progresi baze sur turismo, telekomunikado, aviado kaj eksportado de aluminio, inter aliaj areoj. La arkitekturaj projektoj plue etendiĝis kaj oni inaŭguris diversajn liberekonomiajn zonojn kiel la Dubaja Komunikurbo, la teknologia parko Dubaja Interreta Urbo kaj la Dubaja Scio-Vilaĝo. Siaflanke, oni startis la vorkojn de la artefaritaj insuloj Palm-insuloj, de la nuboskrapulo Burĝ Ĥalifa kaj de la Dubaja Vendejaro, ĝis en 2008 alvenis ekonomia krizo kiu okazigis la paralizon de nombraj projektoj pro manko de enspezeblo.
Komence de 2013 Dubajo estis elektita kiel sidejo de la Internacia ekspozicio por 2020, nome la unua okazo kiam tiu evento realiĝos en Mezoriento. Ties strategia programo por la ekspozicio «temas pri la elteneblo kaj la promeso financi plinovigajn projektojn de sunenergio kaj trinkakvo kiuj ebligu etendi tiujn bazajn servojn al la komunumoj kiuj bezonas ilin». Laŭ informo prilaborita de The Big 5 — nome entreprenaro por konstruado en Mezoriento —, meze de 2016 estis 3700 konstruataj vorkoj en Dubajo, kun proksimuma investado tiom alta kiom ĝis 400 000 milionoj da usonaj dolaroj. Inter tiuj verkoj menciindas la IMG Worlds of Adventure, katalogita kiel «plej granda ŝirmita temparko de la mondo», Bluewaters Island, nome insulo kun placoj, hoteloj kaj giganta rado 260 metrojn alta nomita Dubaja Okulo; la Turo Dubaja Kanalo, nome nuboskrapulo pli alta ol la Burĝ Ĥalifa; krom la lokoj Urbo Mohammed Bin Raŝid Al Maktum City - Distrikto Unua kaj Dubai World Central.
Kritikoj
Mohamedo bin Raŝid Al Maktum havis almenaŭ ses edzinoj en sia vivo.
(16548) 1991 RR9
(16548) 1991 RR9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Dubajo
Kritikoj
Lia filino Latifa publikigis filmeton en la 4a de marto 2018, en kiu ŝi komentas vivmalfacilon kaj intencon fuĝi el Dubajo, post malsukcesa klopodo foriri el UAE kaj posta malapero, kaj en kiu ŝi konfirmas akuzon de malbona traktado fare de sia familio, kaj akuzas sian patron inter alia pri nombraj murdoj.
Ekonomio
Pro sia strategia situo, siaj imposta politiko favoraj al la eksterlanda investado, sia ekonomia stabileco kaj la multnombraj projektoj de infrastrukturo, Dubajo plifirmiĝis kiel kosmopolita pornegoca emirlando. Ĝia MEP plutenis ĉiujaran kreskon de ĉirkaŭ 3% el 2010, kvankam inter 1975 kaj 2008 havis pliigon de inter 6 kaj 9%, simila al la pliigo de Hongkongo kaj Singapuro. En 2017, ties teoria MEP estis de 410.56 mil milionoj da UAE-dirhamoj — nome 111.79 mil milionoj da usonaj dolaroj— kaj tio egalas al ĉirkaŭ unu triono de tiu de la tuta lando, ĉirkaŭkalkulita tiun saman jaron en 1.4 mil milionoj da AED — 382.57 mil milionoj da dolaroj —. La enspezo de Dubajo devenaj el la nafto malpliiĝis ekde la 2000-aj jaroj ĝis egali 1 % de ĝia enspezo, spite la havon de la dua rezervo da nafto plej granda de la EAU. La rezervo de nafto de Dubajo estis ĉirkaŭkalkulita en proksimume kvar mil milionoj da bareloj. En 1991 la produktindico estis de ĝis 410 000 bareloj ĉiutage; ekde tiam la produktado malpliiĝis, kaj en 2010 oni produktis inter 50 000 kaj 70 000 bareloj, kontraŭ la 2,8 milionoj da ĉiutagaj bareloj produktitaj de Abudabio. Ĝiaj naftokampoj estas Fateh, Sudokcidenta Fateh, Falah, Raŝid kaj Margham, kiuj estas ekspluatitaj ĉefe fare de la Dubaja Petrolkompanio. En 2016, la entrepreno Emirates National Oil Company de Dubajo anoncis la ekspansion de sia rafinejo en Ĝebel Ali por pliigi la ĉiutagan produktadon de bareloj de la emirlando al ĉirkaŭ 210 000.
La ekonomiaj sektoroj de konstruado kaj nemoveblaĵoj havas konsiderindan efikon en la emirlando kaj ili koncentras la plej parton de la registara investado. La ekonomia krizo kiun suferis Dubajo en 2008 okazis ĉefe pro la havigo de kreditoj de financado por infrastrukturaj vorkoj, kaj pro la konstanta plialtigo de la prezoj de la nemoveblaĵoj, kio favoris la formadon de financa bobelo kiu eksplodinte rezultis negative en la rekta eksterlanda investado. Pli ĵuse, la distrikto Dubaja Jakthaveno elstaris kiel unu de la ĉefaj nemoveblaj aksoj de la emirlando, dum la organizado de la Internacia Ekspozicio de 2020, okazonta en Dubajo, altiris nacian kaj eksterlandan investadon, speciale de la azia merkato. Granda parto de la registara investado en infrastrukturo estis dediĉitaj al hoteloj kaj al komercaj kaj distraj instalaĵoj. Alia grava sektoro en la ekonomio estas tiu de la aviado, kiu kontribuas per ĉirkaŭ 30 % al la MEP. Estas ankaŭ grupo de servoj por Kosmonaŭtiko, establitaj fare de la sociod Dubai Aerospace Enterprise, kiu celas iĝi «la plej plinoviga kaj sukcesa de la kosmonaŭtika industrio de la tuta mondo».
Ihmaar Alkarija (arabe إعمار العقارية, latinliterigite Iʿmār al-ʿAqārīya) estas konstrua firmao, kiu organizas kaj la planadon, konstruadon kaj ludonadon de loĝaj kaj komercaj konstruaĵoj en Dubajo.
Edukado kaj socia vivo
Usona Universitato en Dubajo
Vivi en Dubajo estas malfacila, ĉar la tiea vivoritmo estas rapidega kaj ĉiu laboro estas tre postulema.
Bankoj fermiĝas nur vendrede kaj en la butikcentroj ili restas malfermataj ĝis la 22-a horo (sekvante la butikumajn horojn).
Vendejaj centroj ne havas fermotagon kaj estas malfermataj ĉiujn tagojn de la jaro.
Vokocentroj funkcias preskaŭ ĝis noktomezo.
Demografio
Laŭ ĉirkaŭkalkuloj de la Centro de Statistikoj de Dubajo, en 2018 la loĝantaro de la emirlando estis de 3 192 275 loĝantoj, nome 2 233 390 viroj kaj 958 885 virinoj (malofta proporcio en aliaj landoj), kun averaĝa aĝo de 30 jaroj. Pro tio, la loĝdenseco estas de 775.95 loĝ/km², nome sepfoje pli alta ol la tutlanda cifero. Samjare la naskindico estis de 10.7 naskoj por ĉiu milo da loĝantoj kaj la mortindico estis de 0.87 forpasoj por ĉiu milo da loĝantoj.
Etnaj grupoj kaj lingvoj
La plej parto de la loĝantoj en la emirlando estas de sud-sudorienta azia deveno — la lokanoj estas minoritato de ĉirkaŭ 20 % de la totalo —, ĉefe de Bangladeŝo, Barato kaj Pakistano, sed estas ankaŭ kolonioj de somalianoj; estas ankaŭ 100 000 britoj en la ĉefurbo, kio faras ilin la plej granda grupo devena el okcidenta ŝtato. Aliflanke, unu kvarono de la emirlandanoj estas de irana deveno. Kvankan oni ne povis identigi la ŝtatanecon de 16 % de la cetera loĝantaro kiu vivas en loĝejaroj por laboristoj, oni konsideras, ke ili devenas el Azio.
La araba estas la oficiala kaj ŝtata lingvo en la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, kaj la Golfa araba estas la dialekto parolata de la emirlandaj lokanoj. Komune, la angla estas uzata kiel dua lingvo, ĉefe inter enmigrintoj. Kiel rezulto de la amasa enmigrado, aliaj lingvoj amplekse parolataj en Dubajo estas la urdua, hindia, persa, bengala, panĝaba, paŝtoa, malaja, tamila, telugua, baluĉa, tagaloga kaj ĉina, inter aliaj.
Religio
La artikolo 7a de la Provizora Konstitucio de la UAE deklaras islamon kiel la oficiala ŝtata religio, kaj sunaismo estas la doktrino plej praktikata de la lokanoj. La registaro subvencias preskaŭ 95 % de la moskeoj kaj subtenas ĉiujn imamojn, kaj krome la plej gravaj ofte ricevas riĉajn donacojn el privatuloj.
En la urbo Dubajo estas grupoj apartenantaj al aliaj religioj, ĉĉefe sekvantoj de kristanismo, hinduismo, sikismo, bahaismo kaj budismo. La neislamaj grupoj rajtas disponi el propra preĝejo, kie ili povas praktiki sian religion libere post postuli la koncedon de tereno kaj permeson por konstrui komplekson. Tiuj kiuj ne havas propran konstruaĵon devas uzi la instalaĵojn de aliaj religiaj organizoj aŭ praktiki sian kulton hejme. La neislamaj grupoj rajtas anonci la funkciojn de sia religio; tamen, estas tute malpermesita la prozelitismo kaj la distribuado de religia literaturo, sub risko de krima proceso, enkarcerigo kaj deviga ellandigo pro konduto ofenda al islamo.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo en Dubajo.
Estas kompanio de advokatoj, kiu uzas Esperanton: https://amalkhamisadvo.com/
Vidu ankaŭ
<references group="Nota"/>
Afrihilio
Afrihilio, Ni Afrihili Oluga, Ɛl-Afrihili, aŭ simple Afrihili (kodo laŭ ISO 639: afh) estas zona planlingvo proponita de historiisto K. A. Kumi Attobrah en Ganao en 1970 por esti helplingvo al subsaharaj Afrikaj popoloj kun fonologio, vortprovizo kaj gramatiko bazitaj sur Afrikaj lingvoj, ĉefe bantuaj lingvoj. Internaciaj vortoj estas prenitaj el afrikaj lingvoj por ke ili ne ŝajnu fremdaj.
Afrihilio uzas la latinan alfabeton kun aldonaj literoj ɛ kaj ɔ por specialaj vokaloj.
La substantivoj, kaj nur la substantivoj, samtempe komencas kaj finas per vokaloj. La pluralo estas indikata por inverto de pozicioj de komenca kaj finaj vokaloj. Ĝi havas multajn infiksojn. Ekzemple la vorto kola (labori) povas esti modifita kun duobligo de la fina silabo kaj la sufikso -tu por formi kolalatu (ŝajnigi labori). La forta silabo, ĝenerale estas la dua.
Ekzemploj
Kupitia kana oluga nutafaulu ɛkana na ɛyiyai lɛrahanoholo.
Ni evoka yɛ kono noho ni amago.
Bibliografio
Annis, William S. 2014. "Afrihili: An African Interlanguage." FL-00001F-00, Fiat Lingua, <http://fiatlingua.org>. Web. 2014-04-01.
The Afrihili Centre. No. 1, 1971. Ni Epengi (La Suno, The Sun). Revuo, Newsletter. Ghana.
Benjamin Baker
Sir Benjamin BAKER (31a de marto 1840 – 19a de majo 1907) estis elstara angla civila inĝeniero kiu laboris en mezo al fino de la Viktoria epoko. Li helpis la disvolvigon de la komenco de la subteraj fervojoj en Londono kun Sir John Fowler, sed li estas plej bone konata pro sia laboro en la Ponto Forth. Li faris multajn aliaj elstarajn kontribuojn al la civila inĝenierado, kiaj lia laboro kiel faka atestanto ĉe la publika enketo pro la katastrofo de la Ponto Tay Rail. Poste, li helpis desegni kaj konstrui la unuan Asuanan Baraĵon.
Mătrici
Loĝantaro
En 1910 Nyárádköszvényes havis 1 045 loĝantojn (hungaroj), en 1992 795.
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1484. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Maros-Torda. En 1914 Béla Bartók kolektis tie 28 popolmelodiojn.
Kornél Ocskay
Kornél Ocskay [oĉkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Ocskay Kornél Mihály [mihAj] estis hungara operkantisto (tenoro). Lia tria edzino estis Vilma Gömöry.
Kornél Ocskay naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Lajos Bárdos
Lajos BÁRDOS [lajoŝ bArdoŝ], hungare Bárdos Lajos estis hungara komponisto, muzikologo kaj korusestro. Lajos Bárdos naskiĝis la 1-an de oktobro 1899 en Budapeŝto. Li mortis la 18-an de novembro 1986 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Bárdos studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto, kie la plej grava instruisto estis Zoltán Kodály. Poste li instruis en gimnazio kaj tie fondis ankaŭ elstaran koruson. Baldaŭe li instruis en la altlernejo kaj en 1931 li fondis muzikan periodaĵon, post 3 jaroj movadon Kantanta junularo. Li ofte prelegis kaj dirigentis korusojn. Li ricevis premion Kossuth en 1955, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Kornél Ocskay
Biografio
Kornél Ocskay maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1904, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Pro sukcesa provkantado li ŝanĝis studejon kaj akiris operkantistan diplomon en Reĝa Muzikakademio en 1910. Li kantis inter 1910-1914 en teatra kompanio de Ignác Krecsányi, inter 1914-1919 en Teatro de Szeged. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Debrecen (1920), Gaja Teatro kaj Teatro Városi (1921), Reĝa Operejo de Budapeŝto (1921-1925). Li revenis al Szeged en 1926, post jaro li akiris juran diplomon en Universitato Ferenc József kaj li estis ŝtata oficisto ĝis la pensiuliĝo en 1945. Li edziĝis trifoje en 1909, 1915 kaj 1953.
Saint-Ambroix (stacidomo)
Saint-Ambroix estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Gard, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Le Teil - Alès (805000).
Azerbajĝana Demokratia Respubliko
La Azerbajĝana Demokratia Respubliko aŭ (ADR; Azərbaycan Demokratik Respublikası) estis la unua laika demokratia respubliko en la tuta islama mondo (antaŭe al Turkio). La Azerbajĝana Demokratia Respubliko estis fondata la 28-an de majo 1918 post la kolapso de la Rusa Imperio, kiu komenciĝis per la Rusa Revolucio en 1917 far la Nacia Konsilio de Azerbajĝano en Tbiliso. Ĝiaj landlimoj estis establitaj norde kun Rusio, nordoriente kun la Kartvela Demokratia Respubliko, okcidente kun la Armena Demokratia Respubliko, kaj sude kun la Persa Imperio. Ĝi havis areon de 120.000 km ² kaj ĉ. 6.000.000. da loĝantoj. Ganĝa estis la provizora ĉefurbo de la respubliko ĉar Bakuo estis sub la kontrolo de la bolŝevikoj.
Sub la ADR, registarsistemo estis evoluigita en kiu parlamento elektita sur la bazo de universalaĵo, libera, kaj proporcia reprezentantaro, estis la supera organo de ŝtatinstanco kaj Ministra konsilantaro tenis respondecon antaŭ ĝi. Fatali Ĥan Ĥojski iĝis ĝia unua ĉefministro. Krom la Musavat-plimulto, Ehrar, Ittihad, islama-socialdemokratoj same kiel reprezentantoj de la armena (21 el 120 seĝoj), la rusa, la pola, juda kaj germanaj malplimultoj akiris seĝojn en la parlamento. Kelkaj membroj apogis tutislamismajn kaj tuttjurkismajn ideojn.
Inter la gravaj akiroj de la Parlamento estis la etendaĵo de balotrajto al virinoj, igante Azerbajĝanon la unua islama nacio por koncedi ke virinoj korespondas al politikaj rajtoj kun viroj. En tiu plenumo, Azerbajĝano ankaŭ iris antaŭ Britio kaj Usono. Alia grava akiro de ADR estis la establado de la Ŝtata Universitato de Bakuo, kio estis la unua moderna universitato fondita en Azerbajĝano.
Establado
En 1917, la rusa Kaŭkaza Fronto kolapsis post la abdiko de la caro. La 9-an de marto 1917, la Speciala Transkaŭkaza Komitato Ozakom estis establita por plenigi la administran interspacon en areoj okupitaj en la kuro de la milito en la Kaŭkaza fronto en Transkaŭkazio fare de la Rusa Provizora Registaro. La Vicreĝeco de Kaŭkazo estis aboliciita fare de la Rusa Provizora Registaro la 18-an de marto 1917, kaj ĉiu aŭtoritato, esceptas en la zono de la aktiva armeo, estis konfidita al la ĝentila administra aparato Speciala Transkaŭkaza Komitato. Tiu registaro, kiu inkludis reprezentantojn de la armenoj, azeroj kaj kartveloj ne daŭris longe. Post kiam la Februara revolucio allogis multajn etnajn malplimultojn de Transkaŭkazio, azeroj alstrebis secesion de Rusio. En la provincoj kaj distriktoj kie azeroj konsistigis konsiderindan loĝantaron estis formitaj lokaj Islamaj Naciaj Konsilioj. La 27-an de marto 1917 delegitoj de MNC kolektis kaj elektis centran komisionon Mammad Hasan Hajinski, Mammed Amin Rasulzade, Alimardan Topchubashov, Fatali Khan Khoyski, kaj aliajn fondintojn de la estonta Azerbajĝana Demokratia Respubliko. La 11-an de novembro, la unua registaro de la sendependa Transkaŭkazio estis kreita en Tbiliso nomita kiel " Transkaŭkaza Komisariato. " Tiu de Azeri donis 37 reprezentantojn al Transcaucasian Commissariat. La Transcaucasian Komisariato estis kontraŭ-bolŝeviko en ĝiaj politikaj golejoj kaj serĉis la apartigon de Transcaucasia de Bolŝeviko Rusio. Sekvi la Oktobran Revolucion, registaro de la loka soveto estis establita en Baku: la tielnomita Baku Commune (novembro 1917 - 31 julio 1918). La Kolektivo estis formita fare de 85 Social Revolutionaries kaj Left Social Revolutionaries, 48 bolŝevikoj, 36 Dashnaks, 18 Musavatists kaj 13 Menshevikoj. Stepan Shaumyan, bolŝeviko, kaj Prokopius Dzhaparidze, maldekstrulo SR., estis elektitaj Prezidantoj de la Komisaroj de la Konsilio de Popolo de la Kolektivo de Baku. La Baku Sovetia estis ĉe probableco kun emerĝa Transcaucasian Federation kaj estis helpema de bolŝeviko-registaroj en la plej multaj areoj, krom packontrakto kun Otomana Imperio. Maltrankvila armistico ekzistis inter malsama frakcio, ĝis Traktato de Brest-Litovsk eksponis malforton de la koalicio. La Rusa Kaŭkaza Armeo degradis Post la kolapso de la Rusa Imperio kaj la 7-an de novembro 1917, subskribita Armistice of Erzincan (Armistico de Erzincan) kun la Otomana Imperio.
La 24-an de februaro 1918, la Sejm proklamis la sendependon de la Transkaŭkaza Federacia Demokratia Respubliko. La 3-an de marto 1918, la Traktato de Brest-Litovsk markis Rusion subskribita fare de Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko)) elirejon de Unua Mondmilito .-Traktato-de-Brest-Litovsk eksponis la malforton de tiu koalicio, kiu tenas sur maltrankvila armistico inter malsamaj frakcioj. La 14-an de marto, la Trabzon packonferenco komencis inter la Otomana Imperio kaj la delegacio de la Transcaucasian Komisariato (Sejm).