cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
101462 Tahupotiki
101462 Tahupotiki estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la grava nov-zelanda maoria gvidanto Tahu Potiki (1966–2019). Li servis kiel plenumanta estro de la Te Rūnanga o Ngāi Tahu inter 2002 kaj 2006. Naskiĝinta en Palmerston, li adoltiĝis en Karitane. Krom lia grandega kontribuo al la komunumo, li ankaŭ estas notinda aŭtoritatulo en la historio de sia iwi : Ngāi Tahu.
NGC 2524
NGC 2524 (aliaj indikoj — UGC 4234, MCG 7-17-16, ZWG 207.34, PGC 22838) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mastito
Mastito estas inflamo de la mamo, kutime asociigita kun mamnutrado. Simtomoj kutime inkluzivas lokan doloron kaj ruĝecon.
Ĝi povas esti kaŭzata de bakterio.
Die Feuerzangenbowle (1970 filmo)
Die Feuerzangenbowle estas okcidentgermana filmo el la jaro 1970 de la reĝisoro Helmut Käutner kiu estas relative nekonata ekster Germanio, kvankam li estas vidata kiel unu el la plej bonaj produktoroj en la germana filmhistorio.
La filmo estas bazita sur la libro kun la sama nomo verkita en 1933 de Hans Reimann kaj Heinrich Spoerl kaj estas refaraĵo de la samnomaj filmoj el la jaroj 1934 kaj 1944. Ĉi tiu versio estis parto de nombro de 1970-aj jaroj filmoj el la jaro 1970 kiuj koncentriĝis sur la temo modernigi la lernejan sistemon. Tiu ĉi filmo estis multe malpli sukcesa ol ties antaŭuloj. De unu el tiuj filmoj ekzistas subtekstoj en Esperanto.
68948 Mikeoates
68948 Mikeoates estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo, Sebastian F. Hönig sur bildoj faritaj elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) en la kadro de la kampanjo NEAT.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita amatora astronomo Michael Oates, plej abunda ĉasisto de kometoj per SOHO. Uzinte sian kaj rapidajn interretajn konektojn por traserĉi la bildajn arkivojn de la Larĝ-Angula Spektrometria Koronografo (LASCO) de SOHO, li estas kreditita de la malkovro de 138 kometoj proksimaj de la Suno.
Giro d'Italia
La konkuron de 2016, okazintan inter la 6-an de majo kaj la 29-an de majo, gajnis Vincenzo Nibali; estis lia dua venko de tiu vetkuro.
La pli sukcesaj venkintoj gajnis tiun etapkurumon kvinfoje, ili estis Alfredo Binda, Fausto Coppi kaj Eddy Merckx.
Historio
'Giro estis inspirata de Tour de France kaj, kiel la franca rondira kuro celis pliigi la vendon de la ĵurlanlo L'Auto, tiel Emilio Camillo Costamagna, la editoro de La Gazzetta dello Sport, celis same. La unua Giro d'Italia ekis la en Milano antaŭ ok etapoj sumantaj 2 448 kilometrojn. Luigi Ganna estis la unua venkinto.
Kun Tour de France kaj la monda bicikla ĉampiono, Giro d'Italia fariĝas la tria titolo de biciklado. Kun Tour de France kaj Vuelta a España, ĝi estas unu el la tri Grandaj Rondiroj.
Zhang Hongfan
HONFAN (plumnomo de Zhang Hongfan) (naskiĝis en 1910, mortis la 31-an de julio 1989 en Pekino) estis la ĉefo-redaktoro de la granda Esperanta-ĉina vortaro (1987), kiu restas unu el la plej imponaj nacilingvaj vortaroj.
Rivero Múrtigas
La rivero Múrtigas, konata ankaŭ kiel rivero Múrtiga, aŭ simple la rivera en kelkaj lokoj estas rivero de Hispanio de 80,884 km kiu naskiĝas en la fonto de la Dekdu Ŝprucoj, en la vilaĝa centro de Fuenteheridos (Onubo), en la sierra de Aracena, ene de la Natura Parko de Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche. Enfluas ĉe Portugalio kaj al rivero Ardila kaj tiele ĝi estas subalfluanto de la rivero Gvadiano. Ĝiaj ĉefaj alfluantoj estas la riveroj Sillo kaj Caliente. Krome ĝi ricevas helpon de subteraj akvoj.
Zhang Hongfan
Vivo
Komence de la 1930-aj jaroj Honfan lernis en la Unua Kampara Pedagogia Kolegio de Ĝjinan, kie li estis influita de "revoluciaj pensoj". En 1932 li estis arestita de la Kuomintanga registaro pro sia aktivado kontraŭ Japanio. Dum la aresto li eklernis Esperanton.
Rivero Múrtigas
Pasas ĝi tra la onubaj municipoj de Fuenteheridos, Galaroza, Jabugo (limo de la municipa teritorio), La Nava, Cumbres Mayores (sudokcidenta pinto), Cumbres de San Bartolomé, kaj Encinasola ; kaj tra la portugala municipo de Barrancos.
Zhang Hongfan
Esperanto-agado
En la 1940-aj jaroj li aktive instruis Esperanton en Chongqing kadre de la fama Koresponda Esperanto-Lernejo, samtempe redaktante la revuon Ĉina esperantisto. Li poste fariĝis unu el la fondintoj de El Popola Ĉinio. Produktiva verkanto kaj tradukanto, kiu i.a. aperigis ĉinan version de Historio de la lingvo Esperanto de Edmond Privat, li dediĉis la lastajn dek jarojn al vortara laboro. Ĝis sia morto li prilaboris la manuskripton de pli granda laŭtema vortaro de Esperanto.
Rivero Múrtigas
La klimato estas mediteranea-kontinenta, kaj pro tio la akvokvanto prezentas fortajn oscilaĵojn interjarajn, kun minimumo somere kaj maksimumo vintre.
Disponas de du kontrolstacioj:
Coronado
Coronado estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas José Esteban Coronado. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08014.
Coronado signifas en la hispana "Kronita" kaj estas ankaŭ kutima familinomo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2046 loĝantojn. El tiuj estis 1067 viroj kaj 979 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1756,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1510 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 500,6 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,3 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2300 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 20 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,87 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ostružná
Ostružná estas montara municipo en Ĉeĥio en distrikto Jeseník sur limo de montaraj tutaĵoj Rychlebské hory kaj Jeseníky. Nuntempe Ostružná estas tre ŝatata centrejo de somera kaj vintra refreŝigado kaj sporto. Parto de la vilaĝo estas pluaj konataj centrejoj Petříkov kaj ekde la jaro 1960 ankaŭ Ramzová, kiu estis intertempe parto de Horní Lipová. En la jaroj 1975 ĝis 1990 Ostružná kun la vilaĝetoj estis formale aligita al Branná.
Dominaĵo de la vilaĝo estas grandega masivo Šerák (1351 m) kaj plua, por ĉeĥa pejzaĝo iom nekutima aperaĵo, 6 grandegaj blovelektrejoj sur monto proksimume 500 m sudokcidente de la vilaĝo. En la vilaĝo, simile kiel en ĉirkaŭaĵ vilaĝoj, ni trovos kvanton de belaj kaj karakterizaj lignaj dometoj el tempoj de germana loĝigo, por tiu ĉi regiono karakterizaj.
Ĝermolisto de grekaj esperantistoj
Gladys Cosmetto
Gladys P. COSMETTO (naskiĝis la 11-an de decembro 1889 en Highbury, Londono, mortodato nekonata) estis grekino angliĝinta kaj kantistino. Multajn jarojn ŝi estis la muzika direktisto de la Nordlondona Esperanto-Klubo. Al Esperanto ŝi tradukis multajn kantojn. Krome ŝi interalie fondis la gazeton Londona Rondiranto. Gladys Cosmeto - oni ne trovas la "P" en la britaj popolnombradoj de 1901 kaj 1911 - estis filino de Milton Cosmetto, bankisto kiu naskiĝis en Konstantinoplo.
G. Demetrio Konstantopoulos
G. Demetrio KONSTANTOPOULOS (aŭ G. Dimitríou Konstantópoulos, Γ. Δημητρίου Κωνσταντόπουλος, naskiĝis en la 12-a de aŭgusto 1893 en Artao, mortodato nekonata) estis armea farmaciisto kaj esperantisto. Li fondis Esperanto-grupon en Arta jam en 1909. En Ioanino li instruis Esperanton en la klasika gimnazio kaj varbis multajn eminentulojn de sia restadejo.
22912 Noraxu
22912 Noraxu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ostružná
En la supra parto de Ostružná ni trovos kelke da skihaŭliloj kaj kvalitaj ski-deglitterenoj.
Vivas ĉi tie.
Historio
Ostružná estis fondita de kolŝtejna superularo en la jaro 1561. En la 1677 ĉi tie mastrumis jam 41 loĝantoj. Ili konstruis en 1794 preĝejon de Tri reĝoj kaj je unu jaro pli poste estis ĉe ĝi renovigita paroĥo, pereinta en la 16-a jarcento. En 1834 Ostružná havis 98 domojn kaj 627 loĝantojn. Petříkov estis fondita en 1617. Post 1848 estis ambaŭ vilaĝoj aligitaj al malnovurba juĝeja distrikto en šumperka hetmanujo. En Petříkov komencis evolui minado de pirito (ĝi pereis post la unua mondmilito) kaj granito (kun paŭzoj ĝi daŭrigis ankaŭ en la intermilita periodo). En la dua duono de la 19-a jarcento ĉi tie laboris unusola produktejo de zinkaj farboj en tiama Aŭstrio-Hungario.
Post la jaro 1945 la ekonomie malmulte atrakta vilaĝo komenciĝis elloĝiĝi. En la mala flanko en la loko plialtiĝis turisma trafiko kaj Ramzová, sed ankaŭ Petříkov fariĝis ŝatataj turismaj kaj precipe skicentrejoj.
La nomoj
Ŝlosilo por klarigo de la ĉeĥa nomo de la vilaĝo estas ties germana nomo. Sed tiu devene sonis Spaarrenhau en signifo loko, kie oni hakis trabojn. El la devena nomo estiĝis dialekta Spornhau (Sporn- en signifo sprono) kaj per ties traduko fine de la 19-a jarcento la hodiaŭa Ostružná. Parto de Ostružná estas vilaĝeto kaj katastra vilaĝo Petříkov (germane Peterswald), al kiu donis nomon ties fondinto Hanuš Petřvaldský.
Ĝermolisto de grekaj esperantistoj
Roksano Manoussou
Roksano MANOUSSOU (Ροξάνα Μανούσου) estis filino de d-ro Anakreon Stamatiadis. Ŝi naskiĝis la 6-an de decembro 1902 en Samos, fondis kaj prezidis Helenan Virinan Esperanto-Ligon. Ofte ŝi organizis Esperanto-danckoncertojn, frekventatajn de la „plej bonaj rondoj“ de Ateno. Ŝi gvidis lingvoinstruajn kursojn de Esperanto.
E. Stavro Patsuris
E. Stavro Patsuris (Η. Σταυρό Πατσώρης, naskiĝis en 1909 en Ateno, mortodato nekonata) estis greka juristo kaj esperantisto. Ekde 1927 ĝis almenaŭ la dua mondmilito li gvidis Esperanto-kursojn en Ateno, kaj en la sidejo de Helena Esperanto-Asocio kaj en urba gimnazio. Ekde 1934 li krome funkciis kiel ĉefdelegito de UEA en Grekio.
Laskaris Polizoidis
Laskaris POLIZOIDIS (Λάσκαρης Πολυζωίδης, naskiĝis en 1895 en Meleniko (Μελένικο), Makedonio, urbo kiu ekde 1913 iĝis parto de Bulgario kaj la lokaj grekoj forloĝiĝis, mortodato nekonata) estis greka tabak­vendisto kaj esperantisto en Sidirokastro (Σιδηρόκαστρο). Li fondis regionan Esperanto-grupon kaj laŭ indiko de la Enciklopedio de Esperanto en 1934 estis unu el la plej fervoraj grekaj esperantistoj.
Johano Spathiris
Johano SPATHARIS (aŭ Ioannis Spathiris, Ιωάννης Σπαθίρης) estis d-ro pri teologio, arĥeologio kaj filologio, eksprofesoro de la Universitatoj de Odeso kaj de Tesaloniko. Li naskiĝis en 1868 en Ankaro, kaj komence de la 20-a jarcento gvidis la movadon en Tesaloniko.
Periklis Tsausoglou
Periklis TSAUSOGLOU (Περικλής Τσαοσογλου, naskiĝdato nekonata, mortis la 14-an de marto 1991) estis unu el la fondintoj kaj ĉefaj subtenantoj de Tesalonika Esperanto-Ligo.
Méasnes
Méasnes estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 599 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Méasnes etendiĝas sur 27,63 km², kaj havis 599 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 22 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Méasnes situas je alteco de 426 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Méasnes apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Monumentoj
Ankoraŭ restas ruinoj de la malnova abatejo Aubepierre : ĝi estis fondita en 1149 kaj detruita en 1569 de protestanta armeo.
Administrado
Méasnes apartenas al la kantono de Bonnat, kies ĉefurbo estas Bonnat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Ecologistas en Acción
Ecologistas en Acción (en esperanto Agantaj Ekologiistoj) estas ekologiisma asocio de Hispanio. Ĝi estis fondita en 1998. Ecologistas en Acción eldonas la revuon El Ecologista.Ĝi estas unu el la ĉefaj ekologiismaj asocioj en la lando kune kun Greenpeace, WWF/Adena, Amigos de la Tierra aŭ SEO/Birdlife. Kaj estas unu el la plej luktemaj ĉefe kontraŭ poluado. Ĝi havas regionan strukturon.
Ferrières-lès-Ray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mozaiko
Mozaiko estas jam en la antikveco konata speco de pentrotekniko (murpentrado), ĉe kiu per apudmeto de diverskoloraj formtranĉitaj partoj (ŝtono- aŭ vitropecoj, ankaŭ partoj de papero aŭ teksaĵo) estiĝas bildoj, figuroj, kiuj ornamas pavimon, muron, meblon. La vorto mozaiko venas origine el la greka Musauik, signifante "ornamita".
Laŭ Francisko Azorín mozaiko estas Bildo farita per diverskoloraj ŝtonetoj, uzata kiel luksa pavimo, pario, k.c. Li indikas etimologion el la greka muzeion (muzaĵo) kaj de tie la latina musivus. Kaj li aldonas la terminojn mozaikarto, por arto fari aŭ pristudi mozaikojn; mozikisto, por laboristo kiu profeise mozaikas. Kaj li distingas tipojn: nome:
La antikva mozaika arto estis kultivita kaj atingis ĝian pinton ĉefe en la bizanca imperio, sed altkvalitaj specimenoj troviĝas plenplene je aliaj antikvaj restaĵoj tra la antikva mondo, kie regis la Romia imperio.
Ĉerimolio
La ĉerimolio arbo (Annona cherimola) estas tropika planto de la Anonacoj (Annonaceae) kaj origine venas de la altmontaraj valoj de la Andoj en Peruo, Ekvadoro, Kolombio kaj Bolivio inter 1000 kaj 2000 m alto. La frukto estas multe kultivata en Ĉilio kaj la lando estas unu el la plej grandaj ekportistoj de ĉerimolio en la regiono. La plej nordaj kultivejoj estas la Mediteranea areo (Hispanio kaj Israelo) kaj Ĉinio. La frukto apartenas al la grupo de tropikaj krempomoj kaj ankaŭ nomiĝas jamajka pomo aŭ kustarda pomo.
Ĝi estas en seka periodo foliperdanta arbusto aŭ malgranda arbo, kiu povas kreski ĝis 9 metroj alte. La folioj estas alterne, unuopaj longformaj kaj estas 7 – 15 cm longaj kaj 6 – 10 cm larĝaj. La planto forlasas plurfoje dum la jaro siajn foliojn inter ĉefe dum la printempo. La floroj kreskas en etaj grupoj, kaj larĝas 2 – 3 cm, kun ses petaloj kaj havas flav-brunan koloron ofte kun violkoloraj punktoj en la bazo.
Mozaiko
Mozaiko en moderna arto
Post la malkresko de mozaika edukado dum la Renesanco, ĝi akiris alian glortempon, kiu komenciĝis kun la starigo de la Papa Mozaika Laborrenkontiĝo en la frua 18-a jarcento. Ĉi tiu laborejo estis kreita por kopii gravajn artaĵojn en la mozaika tekniko, sed baldaŭ novaj mozaikoj komencis ankaŭ esti produktitaj en la laborejo.
Ĉerimolio
La fruktoj estas ovalaj, ofte iom longformaj kaj korformaj, 10 – 20 cm longa kun diametro de 7 – 10 cm, kun ledeca, glata verda ŝelo. La sarkokarpo estas blanka kun multaj nigraj grajnoj kaj tre dolĉa kun iomete kustarda gusto.
Mozaiko
Mozaiko en moderna arto
En 1804, Napoleono establis imperian mozaikan laborejon.
Ĉerimolio
En la ĉirkaŭaĵo de Motril, Hispanio oni faras fruktan likvoron el ĉerimolio
Mozaiko
Mozaiko en moderna arto
Meze de la 19a jarcento, D-ro Antonio Salviati el Venecio disvolvis la produktadon de mozaiko por la tuta industrio. Lia laborrenkontiĝo respondecis pri kelkaj el la plej gravaj mozaikoj de la periodo, kiel ekzemple la Monumento Prince Albert en Londono, la Venka Kolono de Berlino kaj pli. En 1889 ekestis en la mondo la mozaika fabriko Paul & Wagner, kiu estis tutmonda sukceso kaj eĉ malfermis duan filion en Usono. En la nova arto estas uzo de mozaiko kaj ĝi aperas en skulptaĵoj kaj ekspozicioj de la artdeko stilo.
NGC 2525
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mozaiko
Mozaiko en moderna arto
En la moderna epoko, la ideo de la mozaiko realiĝis, per teknologiaj rimedoj, kiuj ebligas la produktadon de mozaiko de bildetoj - bildo kunmetita de malgrandaj bildetoj.
Lasson (Yonne)
Lasson estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 140 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Mozaiko
Artaj Konsideroj
Nediskuteblaj kialoj favore al tia uzo estis ilia daŭro kaj rezisto.
Malgraŭ tiu ĉi simpla tekniko la helenaj metiistoj kreis kompleksajn desegnojn uzante ŝtonetojn grandajn unu/du cm. kune kun pli malgrandaj nigraj ŝtonetoj por la konturoj. En la kvara jarcento a.K. la gamo de eblaj efektoj estis etendita per uzado de ŝtonetoj verde kaj ruĝe pentritaj. Posta, pli evoluinta tekniko uzis mozaikerojn en la formo de malgrandaj rektanguloj aŭ trianguloj trafe aranĝitaj por formi rafinitajn bildojn. Tia arto estas pli malfacila ol pentrarto. Unue pro la limigita gamo de koloroj, kaj due, ĉar la artisto laborante sur individuaj elementoj devas miksi ilin en la tuto de bildo videbla nur, se oni rigardas ĝin de malproksime. Tial estas pli malfacile en la mozaikarto atingi la samajn efektojn de lumo kaj ombro proprajn de la pentrarto. Aliflanke, la brila reflekto de la mozaikeroj ebligas krei brilajn bildojn tute ne fareblajn per pentrado.
Lasson (Yonne)
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Mozaiko
Artaj Konsideroj
La kvalito kaj beleco de mozaiko dependas, krom de la bunto de koloroj, ĉefe de la dimensioj de ĝiaj mozaikeroj: ju pli etdimensiaj, des pli detala estas la rezultanta bildo. Interese estas kompari tion kun la nunaj ciferecaj ekranoj de la modernaj aparatoj, kiel kompufonoj kaj televidiloj. La bildoj aperintaj en ili estas ja mozaikoj de bilderoj, t.e. lumaj kaj koloraj kvadratetoj nomataj ”pikselo”. Ju pli etdimensiaj kaj densigitaj, des pli granda la distingivo (t.e. la distingokapablo), kiun la cifereca ekrano estigas.
Lasson (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro André Tribaudeau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Mozaiko
En Esperantujo
Laŭ la ”Listo de Zamenhof/Esperanto-Objektoj” (ZEO-oj) en Vikipedio, troviĝas en la mondo cento da tiaj memortabuloj. Inter tiuj lokitaj en Italujo, estas tre speciala memortabulo, kiun vi povas vidi en la supra bildo, verŝajne la ununura en la mondo inkluzivinta mozaikan portreton de Zamenhof.
Lasson (Yonne)
Administrado
Lasson apartenas al la kantono de Flogny-la-Chapelle, kies ĉefurbo estas Flogny-la-Chapelle. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Mozaiko
En Esperantujo
La urbo, kie troviĝas tiu memortabulo, estas Udine, en la plej nordorienta regiono de Italujo, nomata Friulo-Venecio Julia. En la historia centro, sur monteto, elstaras kastelo, en kies ekstera glaciso estis enmasonita en la jaro 1965 la memortabulo kun la mozaiko-portreto de Zamenhof.
L.A. Law
L.A. Law (La leĝo en Los-Anĝeleso) estas usona televidserio kiu priskribas jurajn aferojn kaj estis elsendita dum ok sezonoj per NBC el la 15a de septembro, 1986, al la 19a de majo, 1994.
Mozaiko
En Esperantujo
La historio de tiu mozaiko komenciĝis 30 jarojn antaŭe, en 1935, kiam profesoro Achille Tellini proprakoste mendis ĝin ĉe la ĝisnuna fama kaj tre aktiva ”Lernejo pri mozaiko de Friulo” en la  urbeto Spilimbergo. La memortabulo kun la mozaiko estis enmasonita sur la enira fasado de lia domo kaj poste donita al la komunumo de Udine, kiu en 1965 lokis ĝin en la nunan situon.
L.A. Law
Kreita de Steven Bochco kaj Terry Louise Fisher, ĝi enhavis multajn el la trajtoj de Bochco kiel kongruan geaktoraron, grandan nombron de paralelaj historioj, socia dramo, kaj humoro. Ĝi respegulas la sociajn kaj kulturajn ideologiojn de la 1980-aj kaj komencaj 1990-aj jaroj, kaj multajn el la kazoj temas pri aktualaj temoj kiaj la mortopuno, aborto, rasismo, samseksemo, homofobio, seksoĝenado, AIDS, kaj hejma perforto. La serio ofte respegulas ankaŭ sociajn problemojn inter la riĉaj veteranaj advokatoj protagonistoj kaj iliaj malbone pagitaj junaj dungitoj.
UK 1906
La 2-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 28-a de aŭgusto ĝis la 2-a de septembro 1906 en Ĝenevo, Svislando. Venis 818 partoprenantoj el 30 landoj.
La malferma ceremonio okazis en Victoria Hall. Aliaj eventoj okazis en "Amis de l'Instruction" kaj en la aŭditorio de la ĝeneva universitato. La bankedo okazis en "Kiosque des Bastions".
La LKK konsistis el prezidanto Friedrich Schneeberger, du sekretarioj Hector Hodler kaj Edmond Privat, tiam gimnazianoj 16- kaj 18-jaraj. Entute LKK konsistis el 15persona grupo.
Dum la kongreso oni fondis Konstantan Kongresan Komitaton kaj aprobis deklaracion pri neŭtraleco de la Esperanto-kongresoj.
Insulo Lord Howe
Insulo Lord Howe (prononce /ˈhaʊ/ aŭ /ˈhæɔ/ en aŭstraliangla fonologio) estas malgranda insulo en la Tasmana Maro kun formo de neregula duonluno 600 km oriente de la aŭstralia kontinento kaj je 900 km el Norfolkinsulo. La insulo estas ĉirkaŭ 11 km longa kaj el 2.8 km al 0.6 km larĝa kun areo de 16.56 km2. Laŭlonge de la okcidenta marbordo estas sableca duonfermita ŝirma koralrifa laguno. Plej parto de la populacio loĝas en la nordo, dum ĉe la sudo hegemonias arbaraj montetoj ascendaj al la plej alta punkto de la insulo nome Monto Gower, 875 m alta. La Insularo de Lord Howe enhavas 28 insuloj, insuletoj kaj rokoj. Krom la propra insulo Lord Howe la plej elstara el tiuj estas la vulkana kaj neloĝata Piramido de Ball ĉirkaŭ 23 km sudoriente. Norde estas la Grupo Admiralty, insuletaro de sep malgrandaj neloĝataj insuloj.
La Insularo Lord Howe, inkluzive de proksima Piramido de Ball, estas administrata fare de la Insulestraro de Lord Howe, kaj estas parto de Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi ne estas konsiderata Local Government Area kaj estas tial neinkorporata, sed estas mem-regata fare de la Insulestraro Lord Howe. La Insularo Lord Howe estis taksata kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1982 en agnosko de ĝia unika beleco kaj biodiverseco. Ĝi konstituas ekoregionon nomatan "lordhovaj subtropikaj arbaroj".
La normala tempozono de la insulo estas UTC+10:30; por la somera tempo oni aldonas horduonon, ĝi do estas UTC+11:00.
13-a jarcento
La 13-a jarcento komenciĝis la kaj finiĝis la.
Akvofaloj Rešov (nacia naturrezervejo)
Kialo de la protekto estas konservo de geomorfologia fenomeno de roka kanjono kun natura akvofluo de rivereto Huntava kun akvofaloj Rešov komune kun protekto de karakterizaj naturaj kreskaĵoj sur ĉirkaŭaj rokoj kaj ŝtonaj maroj, populacio de rara speco de kreskaĵo (Buxbaumia viridis) kaj raraj kaj endanĝerigitaj specioj de vespertoj Barbastella barbastellus, granda mioto Myotis myotis kaj Rhinolophus hipposideros inkluzive de iliaj biotopoj.
Triangula kajtopluredro
Triangula kajtopluredro estas edro-transitiva kaj ĝia duala pluredro estas triangula kontraŭprismo.
Kubo estas specifa okazo de triangula kajtopluredro kun kvadrataj edroj kaj pli alta okedra simetrio.
Triangulaj kajtopluredroj estas subaro de la romboedroj.
Cambiago
Cambiago estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Basiano, Cavenago di Brianza, Agrate Brianza, Masate, Caponago, Gessate kaj Pessano con Bornago.
Hradec-Nová Ves
Hradec-Nová Ves estas silezia vilaĝo situanta en distrikto Jeseník en Ĉeĥio, proksimume 12 km de urbo Jeseník. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo Hradec estas el la jaro 1424 (mencio el la jaro 1351 ne estas unusignifa). La nomo estas derivita de pola "grodzić", eĉ kiam ĝi unuafoje aperas kiel persona nomo. Kiel la nomo tiel ankaŭ restaĵoj de fortikaĵo pruvas, ke ĉi tie staradis malpli granda burgo. El priskribo de la bieno el la jaro 1613 evidentas, ke la korto estis ĉirkaŭita per densaj arbaroj, antaŭ la korto troviĝis fiŝlago kaj apud ĝi staris nove konstruita segejuzino.
Vilaĝo Nová Ves estiĝis en la jaro 1685 per divido de unu el mikulovicaj kortoj, kiu estis nomata Studený. La korto estis ekonomie neprofitdona, tial episkopa administrcio donis ordonon por ties divido. Post la jaro 1848 estis ambaŭ vilaĝoj administre kunigitaj. Vivis ĉi tie precipe germana loĝantaro. Ekde la jaro 1976 la vilaĝoj fariĝis parto de Mikulovice ĝis la jaro 1990, kiam ili denove memstariĝis kiel komuna tutaĵo Hradec-Nová Ves.
Ignoratio elenchi
Ignoratio elenchi (el la latina) estas argumenta eraro, dum kiu la porparolanto citas argumenton, kiu mem pravas, sed ne havas argumentan bazon por la originala afero. Ĝi estas uzata - se intence - plej ofte por misgvidi atenton aŭ konfuzi kunparolanton.
Oni nomas tion en la angla ruĝa haringo („red harring”). Tiu esprimo venas eble el tio, ke oni uzis fumitan haringon por misgvidi la spursekvajn hundojn.
Horst Waldemar Janson
Horst Waldemar JANSON aŭ H. W. JANSON (n. en 1913 - m. la 30-an de septembro 1982) estis usona artklerulo kaj arthistoriisto. Li plej famiĝis pro sia History of Art, kiu estis unue eldonita en 1962 : pli ol du milionoj da ekzempleroj estis venditaj, en dekkvin malsamaj lingvoj. Janson verkis pri renesanca arto kaj 19-a jarcenta skulptarto. Li ankaŭ verkis du premiitajn librojn : Apes and Ape Lore in the Middle Ages and the Renaissance (1952) kaj Sculpture of Donatello (1957).
Hliněná
Hliněná (Gleimen) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malšovice. Ĝi trovigas proksimume 1,5 km sudokcidente de Malšovice. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hliněná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,13 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Piktogramo
Piktogramo (aŭ bildsimbolo) estas bildo de objekto aŭ procezo (ago), uzata kiel kategoria aŭ individua simbolo de ĝi. Ordinare ĝi estas abstraktigita per forlaso de detaloj, por eviti asociadon kun reala objekto.
En internacia trafiko (fervojo, flughavenoj, ŝipoj, aŭtovojoj) piktogramoj estas uzataj por komuniki sen uzo de iu konkreta lingvo. La unikodaj tavoloj "Miksaj simboloj" kaj Dingbats (2600–27FF) enhavas kelke da ofte uzataj piktogramoj. Jen kelkaj unikodaj ekzemploj:
Problemo de piktogramoj estas, ke oni emas supertaksi ilian kulturan universalecon. Praktiko montras, ke la signifon de multaj piktogramoj necesas lerni kvazaŭ fremdlingvajn vortojn.
Komputiko
En komputiko piktogramoj estas uzataj por simboli objektojn aŭ funkciojn de komputiloj, ekz. presilon, dokumenton, retpoŝton. Eblas ekigi operaciojn pri tiuj objektoj pere de alklako, helpe de menuo aŭ per rekta manipulado, t. e. trenado kaj faligo. En tiu senco oni uzas ankaŭ, sub influo de la angla lingvo, la vorton ikono (komputiko).
(19541) 1999 JA27
(19541) 1999 JA27 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Preĝejo Vizito de Virgulino Maria (Svitavy)
Preĝejo Vizito de Virgulino Maria (ĉeĥlingve kostel Navštívení Panny Marie) estas paroĥa preĝejo situanta en la urbo Svitavy en Ĉeĥio.
Margareto de Aŭstrio (1584-1611)
Margareto de Aŭstrio (naskiĝis la 25-an de decembro 1584; mortis la 3-an de oktobro 1611) estis arkidukino de Aŭstrio kaj pliposte (pro edziĝo, ne propratitole) reĝino de Hispanio, de Portugalio kaj de Sicilio. Ŝi estis la filino de Karlo la 2-a.
Preĝejo Vizito de Virgulino Maria (Svitavy)
Konstruhistorio
La preĝejo estiĝis verŝajne kune kun la origina kerno de la urbo ĉ. la jaro 1250. Ĝis nun videblas origina romanika dispozicio de la origina konstruaĵo - ununava spaco kun du flankaj kapeloj. La preĝejo estis plurfoje grave difektita, unue dum la husanaj militoj en 1424, poste dum la tridekjara milito kaj en 1781 dum la plej granda incendio, kiu multe damaĝis la tutan urbon. El fino de la 18-a jarcento devenas la nuna baroka rekonstruo, realigita de Matěj Rosa el Litomyšl. Ĝenerala kompleta rekonstruo de la preĝejo okazis en la j. 1993-1994.
Margareto de Aŭstrio (1584-1611)
Ŝi havis dek tri gefratojn, kaj edziniĝis kun Filipo la 3-a, la reĝo de Hispanio, je la 18-a de aprilo 1599. Ŝi estis grava mecenatino por la artoj, kaj havis grandan influon sur la ĉiutago de la reĝa palaco.
Koncentriĝo
Koncentriĝo (de la latinaj vortoj con, "kun-", kaj centrum respektive greke κέντρον [kentron] "centro") laŭ PIV ĝenerale estas "densa kuniĝo ĉirkaŭ komuna centro".
Vidu ankaŭ: denseco
Margareto de Aŭstrio (1584-1611)
Ŝi havis ok gefilojn, interalie:
Preĝejo Vizito de Virgulino Maria (Svitavy)
Ornamo de la interno
Bildojn de la Krucvojo de Jesuo kreis pentristo Berger el Nový Jičín.
Surplafonaj freskoj el 1892 prezentas vivon de Virgulino Maria kaj estas verko de Karl Brachtl el la urbo Šumperk.
Orgenon kreis en 1798 Ignaz Staudinger, arte valorajn kolorajn fenestrojn dediĉis en la 19-a jarceno urbanoj de Svitavy.
Spacon sur ĥorejo dividas de la ĉefa navo vitra muro oramita per vitraĵo "Sep donacoj de la Sankta Spirito".
Praktikaj informoj
Krom mesohoroj la interno rigardeblas trans la krado kaj viziteblas porokaze aŭ laŭ antaŭa interkonsento en la Informcentro. Ekde 2003 alireblas la preĝeja turo, kiu ofertas belvidon al la tuta urbo. En malgranda ejo, en kiu antaŭe loĝis sonorigisto, troviĝas eta ekspozicio pri pluaj spiritaj memorindaĵoj de la urbo kaj pluraj historiaj statuoj kaj bildoj. Sekve entute 100 ŝtupoj gvidas al la belvidejo. La viziton eblas mendi en la Informcentro sur la ĉefa placo.
Fonto
Informoj en la paĝaro de la Paroĥo de Svitavy
Literaturo
FIKEJZ, Radoslav. Svitavy a jejich památky (Svitavy kaj iliaj memorindaĵoj). Svitavy : Město Svitavy ve spolupráci s Městským muzeem a galerií, 1996. 23 p. ISBN 80-254-4598-4.
Jerzy Kluger
Jerzy KLUGER (naskiĝis la 4-an de aprilo 1921 en Krakovo, mortis la 31-an de decembro 2011 en Romo) estis inĝeniero, entreprenisto, juda amiko kaj lerneja kolego de papo Johano Paŭlo la 2-a.
Lia patro Wilhelm estis advokato, kapitano de artilerio, kaj ankaŭ dum 18 jaroj prezidanto de Juda Religia Komunumo en Wadowice. Jerzy Kluger frekventis gimnazion de Wadowice en la jaroj 1930–38, tie amikiĝis kun Karol Wojtyła. Post abiturientiĝo studis ĉe Varsovia Politekniko. Post eksplodo de la dua mondmilito kune kun patro serĉis siajn armeajn taĉmentojn. Lia patrino kaj fratino (majstrino pri teniso) kaj avino restis en Wadowice. Ili poste pereis en Aŭŝvico. Wilhelm kaj Jerzy estis arestitaj de NKVD kaj senditaj al gulago. Jerzy danke al pakto Sikorski-Majskij eniris Armeon de Anders. Batalis i.a. ĉe Monto Kasino pro kio ricevis Balat-Krucon. Estis kapitano de artilerio. Distingita ankaŭ per Oficira Kruco de la Ordeno "Polonia Restituta". Postmilite studis ĉe Politekniko en Turino. Poste en Anglio daŭrigis studadon en Nottingham. Kun sia edzino Renee, irlanda katolikino, alvenis en 1954 al Romo, kie gvidis inĝenieran firmaon. Nun la firmao okupiĝas pri organizado de internaciaj foiroj. Dum la pontifiko de Johano Paŭlo la 2-a helpis al la papo dum diplomatiaj interparoloj kun Israelo, kaj dum preparado de historia vizito de la papo en roma sinagogo, kio okazis la 15-an de aprilo 1986. En 1989 venis al Wadowice kun speciala letero de Johano Paŭlo la 2-a por malkovro de memortabulo en la loko, kie estis la sinagogo, bruligita de germanoj septembre 1939. La papo baptis lian filinon Stefania, kaj septembre 1997 gvidis nuptan ceremonion. La papo baptis ankaŭ nepinon de Jerzy Kluger - Chiara. En 2003 Kluger ricevis titolon "Homo de Interkompreniĝo", atribuata de Pola Konsilio de Kristanoj kaj Judoj. Li estis ŝatanto de teniso, kion kultivis ĝis la lasta momento apartenante al ekskluziva roma klubo de teniso.
Jerzy Kluger mortis en roma malsanulejo je Alzheimer-malsano. Enteriga ceremonio okazis la 2-an de januaro 2012 en juda tombejo.
Nacia kaj Kapodistria Universitato de Ateno
La Nacia kaj Kapodistria Universitato de Ateno (NKUA; en greka: Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Ethnikón kai Kapodistriakón Panepistímion Athinón), kutime referencata simple kiel la Universitato de Ateno (UA), estas publika universitato en Ateno, Grekio. Ĝi estis seninterompe funkcianta ekde sia establado en 1837 kaj estas la plej antikva institucio de alta lernado de la moderna greka ŝtato kaj la unua nuntempa universitato en la Orienta Mediteraneo. Nuntempe ĝi estas unu el la plej grandaj universitatoj laŭ studentaro en Eŭropo, kun 104,000 (2014) registritaj studentoj. En 2012 ĝi estis rangigta en la lokoj 501a–550a inter la plej bonkvalitaj universitatoj en la mondo, laŭ la indico de QS World University Rankings, same kiel laŭ la pritaksado de la Tutmonda Akademia Rangaro de Universitatoj.
Estas Altlernejoj de Teologio (ankaŭ Sociologio pri religio), Filozofio (ankaŭ Filologio, Historio, Psikologio ktp.), Juro, Ekonomiko kaj Politika scienco, Sciencoj (Fiziko, Biologio, Geologio, Kemio, Matematiko, Informadiko ktp.), Sansciencoj, kaj Edukoscienco.
30330 Tiffanysun
30330 Tiffanysun esta tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tiffany Sun, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Roslyn High School de Roslyn Heights (Nov-Jorkio).
Wahnbach (Prims)
La rivereto Wahnbach estas 15,3 km longa, norda kaj dekstra alfluanto de la rivero Prims en Rejnlando-Palatinato. Ĝi fluas grandparte sur la teritorio de la urbo Wadern en la distrikto Merzig-Wadern en Sarlando.
Riveriro
La rivereto Wahnbach havas sian fonton en Rejnlando-Palatinato sur la orienta flanko de la 695,0 m alta Teufelskopf okcidente de Wadrill. Post nelonge li estas la limrivereto inter Rejnlando-Palatinato kaj Sarlando. Sur la teritorio de Sarlando ĝi trafluas la naturprotektejo Oberes Wahnbachtal kaj poste la naturprotektejo Unteres Wahnbachtal - Kirmesbruch okcidente de Wadern. Ĝi fluas Steinberg, Morscholz kaj la naturprotektejo Noswendeler Bruch. Portemoe la rivereto dividiĝas kaj fluas tra la lago Noswendeler See kaj poste tra Bardenbach. Ĝi fluas sude de Bardenbach je la norda rando de la vilaĝo Büschfeld en la rivereto Prims.
David Bowie
David Bowie, (, Esperantigite Davido Boŭi) naskiĝnome David Robert JONES (naskiĝis en Brixton, Anglio, mortis ) estis aŭtoro, komponisto kaj kantisto de rokmuziko. Li havis diversajn pseŭdonomojn kiel "Ziggy Stardust", "Aladdin Sane", "The Thin White Duke" (la malgrasa blanka duko), kaj "The Dame" (la damo). Li estis ankaŭ la edzo de Iman. Ili havas unu filinon, Alexandria Zahra "Lexi" Jones.
Kalvinana preĝejo (Salgótarján)
La kalvinana preĝejo estas religia historia monumento (deklarita en 2001) en urbo Salgótarján (Hungario).
Historio
Frua historio de la kalvinismo en Salgótarján estas apenaŭ konata. Ĝis la 20-a jarcento la sporadaj kalvinanoj eklezie apartenis al Balassagyarmat. La tiama minista vilaĝo nur en 1916 ricevis pastron. En 1919 kalvinana filio estis levita paroĥo. En 1927 la grupo ricevis parcelon por konstrui kirkon, kiu estis konsekrita jam post 2 jaroj. En 1947 oni aĉetis loĝdomon por paroĥejo. Ĝi estis vendita en 1970, poste apud la kirko estis konstruita la paroĥejo. La preĝejo mem estis plene renovigita en 2004.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sur milda deklivo en korto. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, al kiu ŝtupoj kuras. La turpinto estas oklatera piramido. La navo havas apogpilierojn kaj finiĝas en duonronda malgranda absido.
Jakĉalo
Jakĉalo aŭ jakĥalo (perse يخچال) estas tradicia malvarmejo, kiu disvastiĝis ĉefe en la 5-a jarcento en la nova Persa Imperio de la Sasanidoj.
Tiuj konstruaĵoj havas kupolan formon, estas parte subteraj kaj havas internan spacon de ĝis 5000 m³. Oni rezervis en tiu interna spaco glacion por freŝrezervi manĝaĵojn. La kupolo havas muron dikan de 2 metroj kaj tiuj dikmuroj malhelpis enpenetron de la varmego en la internon. Oni liveris la glacion en la vintraj monatoj el la proksime situantaj montoj.
La nun ekzistantaj jakĉaloj aĝas pli ol 100 jarojn.
Funkcia principo
Oni fosis komence grandsurfacan basenon kun profundo de 40 ĝis 50 cm. Poste oni kondukis akvon el kanato aŭ lageto en la basenon. Dum la nokto estiĝis glacio, kiun oni transportis en la rezervejon.
Oni konstruis tre altan briko- adobomuron ĉe la suda parto de la baseno, por dumtage malebligi direktan sunradiadon je la baseno. Tiel restis la grundo de la akvobaseno pli malvarma kiel la ĉirkaŭa proksimo, tiel la glaciiĝa proceso rapidiĝas. Oni ofte establas du pluajn murojn ĉe la okcidenta kaj orienta flankoj, tiel la baseno estas protektita de la direktaj sunradioj dum sunleviĝo kaj sunsubiro.
Por la konstruo oni uzis specialan morteron (sārooj), miksaĵon el sablo, argilo, kalko, cindro, kaj kaproharojn ks., kiuj en certa miksa proporcio efikas kiel varmoizolaj.
La jakĉaloj estis konstruitaj rande de la dezertoj, posedas surteran grandegan kupolan parton kaj subtere grandan kaj tre profundan (ĝis ĉ. 15 m) rezervejon.
Plej ofte staris en nordo de la kupolo - kiel en Mejbod - ombrodonaj muroj, ĝenerale altaj 12m, longaj 40 m kaj dikaj ĝis 2m (sube). En nordo de tiu muro kuŝis la akvobaseno. Por plua sinkigo kaj reguligo de la temperaturo, plejmultaj jakĉaloj posedas ankoraŭ ventokaptilon.
Neuvy-Sautour
Neuvy-Sautour estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1023 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Neuvy-Sautour etendiĝas sur 19.06 km², kaj havis 1023 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 54 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Patrice Ramon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Fédry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ures
Geografio
La komunumo laŭ la lasta popolnombrado de la instituto INEGI en 2010 havis 9 185 loĝantojn. El tiuj estis 4 711 viroj kaj 4 474 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2 618 km². La alteco de la urbeto Ures, la administra centro de la komunumo, estas 420 metroj super la marnivelo: la okcidenta kaj suda limo de la komunumo estas marbordo al la Kalifornia Golfo. Krom la urbo Ures, signifaj loĝlokoj de la komunumo estas Guadalupe de Ures, San Pedro, Pueblo de Alamos kaj El Sauz.
La komunuma teritorio situas en la valo de la rivero Sonora en la Okcidenta Patrinmontaro. La flaŭro de la ĉirkaŭaĵo konsistas el dezertaj arbustoj, interalie la palmeta specio Sabal uresana nomata laŭ la loĝloko.
La urbo Ures estas inter la plej historiaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi fondiĝis fare de jezuita misiisto kaj ĝis la jaro 1665 havis la nomon San Miguel. En 1838 la loĝloko ricevis urbajn rajtojn kaj ĝis la jaro 1879 estis la ĉefurbo de la subŝtato Sonora, poste administra centro de distrikto, ĝis kiam la distrikta administrado malinstaliĝis en 1917.
Historio
Inter la jaroj 1870 kaj 1882 la urbo suferis pro atakoj fare de apaĉoj, kiam la apaĉa tribestro Geronimo kun siaj kunbatalantoj en lukto kontraŭ la usona armeo de Arizono kaŝiĝis en la Okcidenta Patrinmontaro. Ankaŭ la lokaj indianoj de tribo Yaqui fine de la 19-a jarcento foje atakis la loĝlokon. La 5-an de septembro 1998 la urbo ricevis la honoran titolon "heroa urbo", hispane Heróica Ciudad, pro la sukcesa defendo de la urbo kontraŭ la franca armeo dum la regado de habsburga imperiestro Maksimiliano.
La historia urbocentro havas plurajn turismajn vidindaĵojn, kiel la centra placo La Plaza de Armas (La Plaza de Zaragoza) kun kvar bronzaj skulptaĵoj el la 18-a jarcento, la kirko San Miguel kun ŝtuparo dekorita per dezertaj arbustoj, kaj muzeo de loka folkloro.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2010, (hispane: censo de loĝantaro kaj loĝlokoj).
Akademio de Ateno (moderna)
La Akademio de Ateno (Ακαδημία Αθηνών, Akadimía Athinón) estas la nacia akademio de Grekio kaj la plej alta esplora institucio en la lando. Ĝi estis establita en 1926, kaj funkcias laŭ la superrigardo de la Ministerio de Eduko. La ĉefa konstruaĵo de la Akademio estas unu el la ĉefaj mejloŝtonoj de Ateno.
La arkitekto estis Teofilo Hansen kaj kunlaboris ankaŭ la skulptisto Leonidas Drosis
Kvadrata kajtopluredro
En geometrio, kvarlatera kajtopluredro estas pluredro, la dua en malfinia serio de kajtopluredroj. Ĝi havas 8 edrojn kiuj estas kongruaj kajtoj. Ĝi estas edro-transitiva kaj ĝia duala pluredro estas kvadrata kontraŭprismo.
Hajdúszovát
Hajdúszovát [hajdUsovAt] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono Hajdúszoboszló.
Fino de historio
La fino de historio estas politika kaj filozofia koncepto kiu supozas, ke partikulara politika, ekonomia aŭ socia sistemo povas disvolvigi tion kio konstituas la finan punkton de la socikultura evoluo de la homaro kaj la fina formo de la homa regado. Vario de aŭtoroj argumentis, ke partikulara sistemo estas la "fino de historio" kiel Thomas More en Utopia, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Karl Marx, Vladimir Solovjov, Alexandre Kojève, kaj Francis Fukuyama en sia verko de 1992 nome The End of History and the Last Man.
Hajdúszovát
Hajdúszovát situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj inter Derecske kaj Hajdúszoboszló.
Fino de historio
La koncepto de fino de historio tute diferencas el ideoj de fino de la mondo (aŭ lasta juĝo) esprimitaj en variaj religioj kaj studitaj de la eskatologio, kiuj povas profeti kompletan detruadon de la Tero aŭ de la vivo sur la Tero, kaj la fino de la homa raso (homa specio) kiel oni konas ĝin. La fino de historio anstataŭe proponas staton en kiu la homa vivo pluas senfine al la futuro sen pliaj gravaj ŝanĝoj en socio, sistemo de regado aŭ ekonomio.
Hajdúszovát
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio okazis en 1332. Pli frue la tataroj forbruligis la komunumon en 1241. Tio ripetiĝis en 1594, poste la loko apartenis al Transilvanio, sed hajduka setlejo neniam estis. En 1787 klasikisma kalvinana preĝejo, en 1794 pastrejo konstruiĝis. En 1948 kolĥozoj formiĝis.
Ĝemelkomunumo estas Magyarszovát, Rumanio. Apud la vilaĝo kurgano troviĝas.
Vilaĝservoj estas lernejo, 2 kuracejoj, dentokuracejo, bestokuracejo, apoteko, infanĝardeno, biblioteko, familihelpa servo kaj bebohelpa servo.
(16834) 1997 WU22
(16834) 1997 WU22 estas tre malgranda hela apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala, en la havaja insulo Maui (Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio. Ĝi krucas la orbitojn de Marso kaj Tero, kaj proksimiĝas de la orbito de Venuso, sed ĝia orbita klinangulo tenas ĝin sufiĉe malproksima de Tero.
Vaporkuirilo
Vaporkuirilo estas kuirilo uzata por kuiri variajn nutraĵojn per vaporo. Tiu maniero de kuirado nomiĝas vaporkuirado.
(16834) 1997 WU22
Ĝi pasas pli proksime de Venuso: la ĝi pasos al 0,11009805 AU (16,470 milionoj da km) de tiu-ĉi planedo.
Vaporkuirilo
Historio
Vaporkuiriloj estas uzataj dum jarcentoj. La praepokaj ĉinoj uzis vaporpotojn por kuiri nutraĵon. Arkeologiaj elfosadoj malkovris vaporkuirilojn el proksimume 5000 a.K..
Avantaĝoj
La plejmulto de la vaporkuiriloj ankaŭ havas likvokaptilon kiu ebligas ke ĉiuj nutraĵoj (alie perdita kiel vaporo) estas konsumataj. Kiam oni uzas buteron aŭ oleon por fritado tiuj nutraĵoj ĝenerale perdiĝas ĉar ili estas plejofte neglektataj post la kuirado.
Chmielno
La gloso Chmielno povas signifi la jenajn:
La Cruz (Chihuahua)
La Cruz estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Cruz. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08016.
La Cruz signifas en la hispana "La Kruco".
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3453 loĝantojn. El tiuj estis 1751 viroj kaj 1702 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1035,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1200 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 363,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,3 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 3418 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 5 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,15 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Villa Hidalgo (Jalisco)
Villa Hidalgo estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Villa Hidalgo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 116.
Geografio
Villa Hidalgo apartenas al la regiono Altos Norte kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco (nordoriente de la regiono Altos Sur). Villa Hidalgo limas norde al la meksika subŝtato Aguascalientes. Al tiu regiono apartenas 8 komumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17291 loĝantojn. El tiuj estis 8222 viroj kaj 9069 virinoj. La komunumo havas surfacon de 510,93 km². La meza alteco estas 1930 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19 C. En la komunumo estas 601,9 mm da precipitaĵo jare.