cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guldenbach
Geografio
La rojo fontas en la Ŝata forsto Sankt Goar kiel Volkenbach nordokcidente de Erbach sur alteco de 486m super marnivelo. De ĉi-tie la rojo fluas unue suden. Ĝin alfluas multajn mallomgakn flankriverojn. Sude de Erbach enfluas la samnoman flankriveron Erbach. Ekde tie la rojo nomiĝas „Guldenbach“.
Poste ĝi pasas Rheinböllen kaj fluas tra Stromberg, Schweppenhausen kaj Windesheim al Guldental. Ĝi formas la limon inter Soonwald en la sudokcidento kaj Binger Wald en la nordoriento. ambaŭ estas partoj de la mezmontaro Hunsrück. Plu ĝi fluas je la suda rando de Langenlonsheim. Ĉe la norda rando de Bretzenheim la rojo enfluas de maldekstre en la riveron Nahe en alteco de 90 m s.m..
Sur sia longeco de 32,7 km la rojo trpasas altecodiferencon de 305 m,kiu egalas al meza dekliveco de 9,3 ‰. La rojo deakvigas areon de 172,733 km².
Sabaton
Sabaton estas potencmetalroka muzikbando el la urbo Falun, Svedio. Ĝi estis formita en 1999. Lastaj membroj estas Joakim Brodén, Pär Sundström, Thorbjörn Englund, Chris Rörland, kaj Hannes van Dahl. Iamaj membroj estis Oskar Montelius, Rikard Sundén, Richard Larsson, Daniel Mullback, Daniel Mÿhr, kaj Robban Bäck.
Guldenbach
Flankriveroj
La plej gravaj flankriveroj estas Neubrühlbach, Dichtelbach, Seibersbach, Dörrebach, Welschbach kaj Hahnenbach kun po pli ol 10 km² granda akvokolekta areo. La sekvanta tabelo montras la flankriverojn de Guldenbach de la fonto al la enfluejo. Indikita estas la orografia stuo de la enfluejo, longeco , grandeco de la akvokolekta baseno , alteco de la enfluejo kaj germana akveja kodo
Historio
La rojo estis energifonto por multaj olemuelejoj laŭlonge de la riverbordo. la plej fama estis la muelejo en Schweppenhausen.
Medio
En sia supra parto la rojo Guldenbach estas malfajnmateririĉa, silikata mezmontara rojo (tipo 5), ekde Stromberg silikata fajn- kaj malfajnmateririĉa mezmontara rojo (tipo 9). La akveja strukturkvalito estas grandparte forte ŝanĝita (kvalitaklaso V ĝis VI). Nur ĉe la supra parto inter Rheinböllen kaj Stromberg ekzistas kelkaj partoj kunpli bona kvalito. En la riversekcio de Rheinböllen la rivero estas parte komplete ŝanĝiĝita. La akvokvalito de la supra parto estass malforte, tiu de la maldupra parto meze ĝis forte poluita (stato 2005).
Diakovce
Diakovce, hungare Deáki estas vilaĝo en Slovakio, en regiono Nitra, en Distrikto Šaľa.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Neded-Šaľa. La lasta troviĝas 2, Galanta 12 km for.
Historio
En 1001 Stefano la 1-a (Hungario) venigis tie abatojn, la kampoj apartenis al abatejo de Pannonhalma. La vilaĝo aperas en 1002 en formo Wag. La turkoj ofte suferigis la loĝantojn. Ĥolero okazis en 1831. En 1849 dum la batalserio laŭ la Váh ĝuste tie estis kanonoj de aŭstroj.
En 1910 loĝis en la vilaĝo 2949 da homoj (2932 hungaroj. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galánta. Poste la vilaĝo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la komunumo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 2187 da homoj, (1564 hungaroj kaj 596 slovakoj).
Monda Organizaĵo pri Turismo
La Monda Organizaĵo pri Turismo (MOT) aŭ angle World Tourism Organization (WTO) estis fondita dum 1925, en Hago (Nederlando), cele helpi turismon. Ĝi ligiĝis oficiale al la Unuiĝintaj Nacioj ekde 1976, kiam ĝi transformiĝis al plenuma agentejo de la PUND. En 1977 oni subskribis traktaton, kiu oficialigis la kunlaboradon kun Unuiĝintaj Nacioj, estante speciala ento ene de la sistemo de Unuiĝintaj Nacioj ekde 2003. Ĝi havas sidejon en Madrido, Hispanio. De tiam, la oficiala mallongigo estas UNWTO (anglalingve: United Nations World Tourism Organization). Ĝi nun grupigas 157 membro-ŝtatojn. Plie membras en ĝi proksimume 500 ligitaj membroj, kiuj reprezentas la privatan sektoron, edukajn instancojn, turismajn asociojn kaj lokajn turismajn aŭtoritatojn, ne-registarajn organizajojn, kies agadoj iel ligiĝas al turismo, komercajn kaj ne-komercajn firmaojn iom ligitajn al turismo ». UNWTO estas la plej granda ne-ŝtata establo, pli granda ol Universala Poŝta Unio kaj Interpol, la tutmonde aktiva polico.
Moto
Turismo estas riĉiĝo kaj fruktodona agado por personoj, por familioj, por komunumoj, por la lando kaj por la tuta mondo.
Tiu ĉi estas la esenca mesaĝo, malfacila kaj rekta, de la nova kampanjo, per kiu la Monda Organizaĵo pri Turismo (MOT) volas krei konsciencon pro la profitaro, kiun turismo povas generi por la vivo, la kulturo kaj la ekonomio aŭ, alimaniere dirite, por la socio en ĉiu sferoj de la vivo.
Organoj de la WTO
Ili estas jenaj:
La Ĝenerala Asembleo
La Ĝenerala Asembleo estas la supera organo de la Organizaĵo. En la Asembleo kunsidas en ordinara sesio, ĉiun duan jaron, la delegitaro de la plenrajtaj Membroj kaj de la Asociaj Membroj, krom la reprezentantoj de la Aliĝintaj Membroj, tio estas la membroŝtatoj de MOT.
23744 Ootsubo
23744 Ootsubo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Monda Organizaĵo pri Turismo
La Ĝenerala Asembleo
Temas pri la plej grava institucio de altrangaj funkciuloj kaj de elstaraj reprezentantoj de la privata sektoro de la tuta mondo.
23744 Ootsubo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takafumi Ootsubo, asociata profesoro ĉe la Universitato Tohoku. Li studis partiklojn da interplaneda kaj kometa polvo per meza infraruĝa spektroskopio kaj faris spektroskopian enketon pri la kometa CO2 per observojn elde la satelito Akari.
Monda Organizaĵo pri Turismo
La Ekzekutivo
La Ekzekutiva Konsilio konsistas el 26 membroj elektitaj de la Ĝenerala Asembleo oor 4 jaroj.
Monda Tago de Turismo
La Monda Tago de Turismo celebriĝas ĉiun 27-an de septembro ekde 1980, sed ĝi havas kiel sidejon diversan landon ekde 1998. En la 12a Pintokunveno de Istambulo (Turkio), oni decidis, ke ĉiujare unu diferenca lando gastu la celebron de la "Monda Tago de Turismo", kompreneble ene de la ŝtatoj, kiuj estas membroj de la MOT.
En la 15a Pintokunveno de Pekino, Ĉinio oni decidis la rondiron geografia de la Monda Tago de Turismo ekde 2006, kiu komencis tiujare de 2006 por Eŭropo; 2007 por Suda Azio, 2008 por Ameriko, 2009 por Afriko.
Daŭripova turismo kiel strategio al evoluo
Laŭ MOT la principoj, kiuj difinas daŭripovan turismon, rilatas al naturaj kaj kulturaj riĉaĵoj, al planado de turismo cele al gardado de la medio kaj al plibonigo de la komerca nivelo de la lokoj vizitataj dum la vojaĝoj.
Tri kolonoj subtenas daŭripovan turismon, nome: ekonomia, media kaj socia.
La decido de UN nomi la jaron 2017 la “Internacia Jaro de Daŭripova Turismo por Evoluigo” ne estas hazarda, sed ĝi respondas al plenumo de la tri kolonoj de daŭripovo, en momento post kiam la internacia komunumo adoptis la Agendon 2030 kaj la Celojn por Daŭripova Evoluigo (CDE), aprobitajn en septembro 2015. Preskaŭ ĉiuj-ĉi celoj rilatas al la tri kolonoj de daŭripova turismo.
WTO kaj Esperanto
Pli detala artikolo sub
En la Deklaracio de Manilo el la jaro 1980 aperas jena frazo: "'La Monda Organizaĵo pri Turismo substrekas cele al respekto la gravecon havi konojn en lingvoj, ĉefe en lingvoj kun universala uzocelo kiel estas Esperanto.'"
Preĝejo Emeriko de Hungario (Kalocsa)
Historio
En 1921 oni fondis apartan katolikan grupon en Kalocsa, samtempe en la lernejo oni trakonstruis preĝhalon el 3 lernoĉambroj. Ĝi estis 28 metrojn longa, 8 metrojn larĝa kun kapacito de 700 personoj. En 1922 la grupo estis levita al paroĥo. Inter 1931-1933 estis konstruita la nun videbla kirko laŭ planoj de István Möller, kiu ĉerpis iomete fasonadon de Premonstrata preĝejo (Zsámbék). La orgeno estis kreita fare de József Angster en 1936. La kirko estis renovigita interne en la 1970-aj jaroj, ekstere en 1991.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto, kie estas videblaj ankaŭ statuo pri Sankta Emeriko kreita en 1934 kaj krucifikso. La fasado estas malsimetria, dekstre la kvadrata turo iomete malreliefas. En la turo 4 sonoriloj loĝas. La fasado havas proksimume centre ĉefenirejon, la alia enirejo troviĝas en mezo de la turo. La ĉefnavo havas 2 flankonavojn. Post la ĉefenirejo estas eta ŝtuparejo al la galerio. La ĉefaltaro same estas plano de Möller kaj fariĝis el blanka marmoro. La altaro Koro de Jesuo situas en la maldekstra flankonavo. Ekzistas ankaŭ sakristio. La kirko havas resume 37 vitralojn fare de hu:Ligeti István (üvegfestő).
17640 Mount Stromlo
17640 Mount Stromlo estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught kaj de la usona astronomo Jack B. Child elde la observatorio de Macquarie en la ĉirkaŭurbo de Kanbero (Aŭstralio).
Propila klorido
Propila klorido aŭ C3H7Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo el la kloridoj de la klorida acido kaj propila alkoholo. Propila klorido estas senkolora brulema likvaĵo, uzata kiel solvanto kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Propila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Ulmacoj
La ulmacoj (Ulmaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo rozaloj (Rosales). Ĝi enhavas 8 genrojn kaj 65 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ulmo.
Priskribo
La specioj de ulmacoj estas arboj aŭ arbustoj. Ili kreskas en mildklimataj zonoj.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (23 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Homa uzo
La ligno de la genro ulmo estis uzita por skulptado, ekzemple en Uzbekio. De kelkaj jaroj la eŭropaj ulmoj estis ektermiitaj de epidemia malsano, la grafiozo.
(13885) 2104 T-1
(13885) 2104 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Korfloretoj
Korfloretoj estas specio de florplanto el la familio de papavacoj, kun origino en Siberio, norda Ĉinio, Koreio kaj Japanio. Tie ĝi aperas en montaraj foliarbaroj, en altecoj de 30 ĝis 2400 metroj. Ĝi estas la sola specio de la monotipa genro Lamprocapnos sed ankoraŭ ofte estas nomata per sia malnova nomo Dicentra spectabilis, nun indikita kiel sinonimo. Ĝi estas tre ŝatata en ĝardenoj kaj floristejoj pro ĝiaj korformaj rozaj kaj blankaj printempaj floretoj. Se korfloro aŭ sanganta koro estas taŭga nomo por unuopa floro la planton oni prefere nomu korfloretoj aŭ lamprokapno spektinda. Pro la formo de siaj floroj, similaj al koroj kun larmo sube, ĝi akiris multe da diversaj popolaj nomoj: rompitaj koroj, sangantaj koroj, gutantaj koroj, ĝanetfloretoj, marifloretoj, terfumo kaj ankoraŭ aliaj.
Aspekto
La sukplenaj forte disbranĉiĝintaj, supreniraj tigoj portas grizverdajn foliojn, kiuj konsistas el pluraj, relative grandaj triopaj partfolioj. Bone kreskinta planto povas, post iom da tempo, okupi kvadratmetron. La trilobe kompundaj folioj forvelkas relative frue en la jaro kaj tiam montriĝas vaka loko en la ĝardeno. Ĝi floras de majo ĝis junio, foje jam en aprilo. La floroj mezuras maksimume 20 x 27 mm-ojn. Ili grupiĝas grapole, 3 ĝis 15 floretoj sur iom longa penda tigo. La du eksteraj, rozruĝaj spronaj kronfolioj formas la koreton dum la du internaj blankaj kronfolietoj finiĝas per larmo, kiu elstaras, elpendas, el la koro. La blankaj kronfolietoj kovras la stigmon kaj la stamenojn. La kromosomnombro estas 2n = 16.
Taksonomio
En 1753 Karolo Lineo enigis ĝin en sian flaŭron, kiel Fumaria spectabilis. En 1847 ĝi fariĝis Dicentra spectabilis.
Dum longa tempo do la korfloretoj estis konsiderataj aparteni al la Dicentroj, ĉar la floroj tre similas. Pro nekonforma anatomio de la semŝelo montriĝis necese korekti tion. Molekulgenetika esploro, en 1997, alportis la pruvon ke vere temas pri aparta genro. De tiam ĝi estas konata kiel sola specio en la genro Lamprokapno.
Sistematiko
Ne estas mirinde ke pro tiuj taksonomiaj necertecoj la sinonimoj abundas:
​
Historio
La unuaj specimenoj enkondukiĝis en Britio en la 1840-aj jaroj, de la skota botanikisto Robert Fortune. Kvankam ĝi estas tre ofte renkontita ĝardenplanto, la korfloretoj nur tre malofte eskapas en la naturon por libere evolui. Laŭ Sabine Brandes, kiu esploris la fenomenon, ekzistas nur tre malmulte da stabilaj neofitoj.
Kultivo
Afidoj (plantlaŭsoj), helikoj kaj limakoj foje atakas la foliojn.
Semoj kun blankecaj oleosomoj formiĝas en longaj guŝoj. Oni nepre devas semi ilin freŝaj, ili rapide perdas sian fekundecon dum sekiĝo.
Multobligo per ŝirdivido de radikaro prefere okazu printempe.
Kultivaroj
Diversaj kultivaroj ekzistas, interalie "Alba" kun tute blankaj floroj kaj "Ora koro" el Hadspen Garden, Britio, en 1997, kiu havas flavajn foliojn, kiuj verdiĝas mezosomere.
Uzo kaj utilo
La korfloretoj estas konsiderataj ornama planto en ĝardenaj florbedoj sed ankaŭ tranĉiĝas por en vazo ornami ĉambron. Pro ĝia ŝatateco la planto estas objekto de varia eksperimentado, kio montriĝas per kultivaroj. Estas logike ke la korfloretoj furoras ĉirkaŭ Sankta Valenteno.
Veneneco
Kontakto kun la suko de la planto povas, ĉe iuj homoj, rezulti en irito de la haŭto, pro iuj alkaloidoj.
Fantaziaĵo
Homoj kiuj ludis kun floro imagis vidi bildon de vireto (germanoj) aŭ virineto (britoj) en bankuvo. De tie la konataj popolaj nomoj: Lady in a bath kaj Männchen in der Badewanne.
Noto
Tiu ĉi teksto estas prilaboro de la vikipediaj artikoloj en angla, franca, germana, hispana, nederlanda kaj rusa kun aldono de propraj pliaj esploroj.
Simon Papp
PAPP Simon (pro. pap) estis hungara geologo, universitata profesoro, ano de MTA (kor. 1945, ord. 1946–49) naskita en Kapnikbánya la 14-an de februaro 1886 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de julio 1970.
Biografio
Papp Simon finis en la Universitato de Koloĵvaro, li doktoriĝis (1909). Komence li estis asistanto samloke, ekde 1911 en Mineja kaj Arbara Altlernejo de Selmecbánya. Li estis la establinto de hungara naftominado, prezidanto de Magyarhoni Földtani Társulat (1941–1944), de Országos Magyar Bányászati és Kohászati Egyesület (1944–1948). Ĝis la unua mondmilito li laboris al ŝtato. Inter 1920–1932 li esploris en kvin landoj de Eŭropo komisiite de anglaj enterprenoj, en Mez-Azio, Aŭstralio, Novgvineo, reprezentinte la naftentreprenoj de Usono kaj Kanado. En 1933 li revenis Hungarion. Li fariĝis ĉefgeologo (1938) de Magyar–Amerikai Olajipari Rt. (MAORT), poste ĝia ĝeneraldirektoro ĝis 1947. De 1944 li estis profesoro ĝis 1948 en Sopron. Okaze de ŝtatigo de naftindustrio oni kondamnis lin laŭ falsaj akuzoj al vivdaŭra malliberejo. Li liberiĝis en 1955 kaj oni rehonorigis lin.
Arbaroj de centra kaj suda Kaskada Montaro
La Usona Medioprotekta Agentejo (angle : EPA disvolvis alternativan ekoregionan tipologion : vidu mapo ĉi apude. La EPA-ekoregiono pli-malpli kongruas kun la WWF-ekoregiono.
Priskribo
La ekoregionio etendiĝas en la subŝtatoj Oregono kaj Vaŝingtonio de nordokcidenta Usono. Ĝi kovras surfacon de 44 900 kvadrataj kilometroj kaj troviĝas grandparte en la centra kaj nordokcidenta sekcioj de Kaskada Montaro.
Pluraj naciaj parkoj, de kiuj Nacia Parko Monto Rainier kaj Nacia Parko Kratero Lago, ĉeestas en la zono. Tiu ĉi ankaŭ ampleksas la sovaĝejoj kiel la Sovaĝejo Tri Fratinoj, la Sovaĝejo Ĉielo Lagoj, la Sovaĝejo Monto Jefferson kaj la Sovaĝejo Kapro Rokoj. Tiel la geologio de la zono estas influita de la vulkanismo kiel ekzemple por Monto Saint Helens.
Kompare kun la ekoregiono Arbaroj de orienta Kaskada Montaro, situanta pli oriente, la zono karakteriziĝas de pli humida klimato, kiu influas la tipon de vegetaĵaro. La montara zono esence estas kovrata de arbaroj de koniferoj kiaj gracia abio (Abies amabilis), okcidenta cugo (Tsuga heterophylla) kaj giganta tujo (Thuja plicata).
La faŭno estas tre riĉa kun ekzemple la amfibioj Dicamptodon ensatus, Ascaphus truei kaj la birdo okcidenta strigo  (Strix occidentalis caurina). La riveroj enhavas la salmonedojn Oncorhynchus tshawytscha kaj Salvelinus confluentus.
Arasarioj
Ĉiu specio estas ĉefe fruktomanĝanta, sed ili manĝas ankaŭ insektojn kaj aliajn etajn predojn. Ili estas arboremaj kaj nestumas en arbotruoj, kie la ino demetas 2 al 4 blankajn ovojn. Ili estas loĝantaj reproduktuloj kaj ne migras.
La arasarioj estas nekutimaj inter tukanoj pro tio, ke ili ripozas socie tra la tuta jaro, laŭ grupoj de ĝis ses plankreskuloj kaj zorgas la idaron kune dormante en la sama arbotruo kun la vostoj super la dorsoj.
La iskonocera aŭ porbirda Laŭso Austrophilopterus cancellosus oni supozas, ke parazitas ĉiun specion de Pteroglossus. Ties ekzisto estis konfirmita en ĉiu specio escepte la Verda arasario, Pteroglossus viridis.(Price & Weckstein 2005)
Unu specio, la distinga Safrantukano, estis iam lokita en la unutipa genro Baillonius, sed Kimura et al. (2004) pruvis, ke ĝi apartenas al la genro Pteroglossus.
Diskografio de M. M. Kiravani
Tio ĉi estas diskografio de M. M. Kiravani, kiu estas barata porfilma komponisto, produktisto de trakoj kaj lipsinkroniga kantisto ĉefe konata pro siaj laboroj en la telugua, la hindia, la tamila, la kanara kaj la malajala kino.
Kantisto
Notoj:
Kantotekstisto
Jen listo de la kantoj kaj trakoj por kiu Kiravani kontribuis kiel kantotekstisto en diversaj longaj filmoj.
25-a de septembro
La 25-a de septembro estas la 268-a tago de la jaro (la 269-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 97 tagoj restas.
Je la 25-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 25-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Attila Kovács (kantisto, baso)
Attila Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Attila estas hungara operkantisto (baso).
Attila Kovács naskiĝis la en tiam hungara urbo Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio).
Kariero
Ekde 1945 li apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. De 1965 ĝis 1981 li estis solisto de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera. Ekde 1981 li vivis en Germanujo. En jaroj 1981–83 li kantis en Hagen (Städtische Bühne), ekde 1983 li estis ano de la Bühnen der Landeshauptstadt de Kiel. Li gastludis en Parmo (1970), Luzerno, (1981), Rejkjaviko (1988).
6997 Laomedono
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Laomedono, dua reĝo de Trojo kaj patro de Priamo en la helena mitologio.
Christian Juncker
Christian JUNCKER (naskiĝinta en la 16-a de oktobro 1668 en Dresdeno, mortinta en la 19-a de junio 1714 en Altenburg) estis germana historiisto kaj pedagogo.
Vivo
Junckner subtenis la planoj de Ch. Weise flegi pli efike la lingvon germanan ĉelerneje kaj enkonduki lernolibrojn skribitajn en la germana. Kiel J. Hübner li ankaŭ prizorgis la plialtigon de la kvalito de historia instruado. Lia verkista kariero komenciĝis en 1692 per la eldono de Schediasma historicum de ephemeridibus seu de diariis eruditorum kio montris lin vera fakulo de klerigaj periodaĵoj. Sekvis tradukoj el la franca lingvo: vojaĝpriskriboj, libroj pri aktuala historio, Science des medailles de Joubert kaj anonima libro pri la historia geografio de Nederlando. Baldaŭ venis propraj verkoj el la sama temaro. Liajn numismatikajn konojn li montris en verko pri Martin Luther. Juncker ankaŭ eldonis gravan verkon de Andreas Toppius pri Eisenach (Historie der Stadt Eisenach).
Graveco kiel primezepoka fakulo
Porĉiaman valoron sciencan li meritis per sia instruilo Anleitung zu der Geographie der mitlern Zeiten (1712). La Mezepokon li prezentas komplekse: li klarigas onin pri ties malfacila prijuĝo, la aktuala stato de ties esplorado kaj la futura taskoj de mezepoksciencistoj. Liajn klopodojn antaŭenpuŝi la priesploradon de Mezepoko kaj lian relative pozitivan sintenon al tiu ĉi epoko transprenis ankaŭ P. Leyser, J. A. Fabricius kaj Leibniz: kun ili Junckner vigle korespondadis. Sed neniu el ili skizis la tiaman poziciojn fakulajn tiom klare kiom Junckner!
Kiel historiografo li verkis krom skribaĵojn pri la saksia dinastio ankaŭ historion de la grafoj de Henneberg (Geschichte der Grafen von Henneberg); ĝi tamen neniam estis presita. Kiel administranto de la princa biblioteko en Eisenach li eldonigis katalogon de la biblioteko, kiu iĝis modelo por la planita saksia ĝenerala katalogo. Juncker ankaŭ estis la unua persono kiu skribis pri la surkresta migradopado Rennsteig.
De Esperantische Woorden volgens de Beteekenis Vereenigd
De Esperantische Woorden volgens de Beteekenis Vereenigd (La Esperantaj vortoj grupigitaj laŭrubrike), estas laŭtema vortareto nederlanda-Esperanta verkita de H. Van den Kerchove kaj eldonita en 1911 de Antoon Jozef Witteryck''.
Post denombrado de la precipaj komunaj gramatikaj kaj ĝeneralaj terminoj (artikolo, personaj pronomoj, prepozicioj, adverboj, konjunkcioj, interjekcioj, tabelvortoj), la enhavo estas jena :
Por ĉiu temo la vortoj estas subdividataj se eble en verbojn, substantivojn, adjektivojn, adverbojn.
Eltiraĵoj
<Gallery> Dosiero:1911 Esper Woorden 34-35.jpg Dosiero:1911 Esper Woorden 36-37.jpg Dosiero:1911 Esper Woorden 38-39.jpg </Gallery>
Ĉeĥaj kronadjuveloj
La ĉeĥaj kronadjuveloj estas objektoj servintaj por kronado de ĉeĥaj reĝoj. Ili estas metitaj daŭre en Praga burgo, kaj ankaŭ ili povas esti ekspoziciataj sole sur ties teritorio. Sed tio okazas dum tute eksterordinaraj eventoj. En la 20-a jarcento tiel okazis naŭfoje, lastfoje en oktobro de 1998 okaze de la 80-a datreveno de la estiĝo de la memstara Ĉeĥoslovaka respubliko. Por ekspozicii la kronadjuvelojn rajtas decidi eksplicite la prezidento de la respubliko.
Kronadkamerao en la templo de sankta Vito, en kiu la kronadjuveloj de la ĉeĥaj reĝoj estas metitaj, estas sen troigado la plej malmulte alirebla loko en Praga burgo. La pordo, same kiel blendŝranko por la juveloj, havas sep serurojn kaj al ties malfermo kaj ekpreno de la juveloj devas kunveni sep tenantoj de ŝlosiloj: la prezidento de respubliko, prezidanto de la registaro, ĉefepiskopo praga, prezidanto de Deputita parlamentejo, prezidanto de Senato, dekano de Metropolita kapitulo ĉe la sankta Vito kaj primatoro de la ĉefurbo Prago.
La valoro de la Ĉeĥaj kronadjuveloj estas en la mono entute neesprimebla. Krom la neĝistaksita historia valoro ili fariĝis ankaŭ rara simbolo de la ĉeĥa ŝtataneco.
La kolekton kreas Sanktvenceslaa krono de Karolo la 4-a, al ĝi apartenanta ujo kaj kuseneto, la reĝa sceptro kaj ties ujo, la reĝa pomo kaj ties ujo, la kronadmantelo kaj pluaj vestaĵaj partoj: zono, maniplo (ornama ŝtofa zono portata sur la maldekstra antaŭbrako, parto de liturgia vesto), stolo (longa zono de ŝtofo aŭ pelto pendanta de ĉirkaŭ la kolo ĝis la genuoj) kaj mustela kolumo. En mezepoko apartenis al la kolekto ankoraŭ ringo, oraj braceletoj kaj kristala ujo por krismo.
Sanktvenceslaa krono
La sanktvenceslaa krono – la juvelo farita el oro de alta pureco (21 – 22 karatoj), ornamita per multekostaj ŝtonoj kaj perloj – estas en la kronadkolekto la plej malnova. Ĝi pezas preskaŭ du kilogramojn, kun la kruceto ĝi estas alta 19 cm, ties diametro estas same 19 cm kaj ĉiu el la kvar pecoj de diademo mezuras 14,5 cm. Karolo la 4-a igis fari ĝin en la jaro 1347 por sia kronado, poste li donacis ĝin al la unua patrono de la lando, al sankta Venceslao lasinte ĝin kiel kronon ŝtatan al kronado de pluaj ĉeĥaj reĝoj, al siaj sekvantoj sur la ĉeĥa trono. Sed eble ĝis fino de sia vivo (1378) li lasis ĝin reguligi kaj plenigi per la plej raraj multekostaj ŝtonoj, kiujn li sukcesis akiri. Tiel do la krono evoluis ĝis sia fina nuntempa aspekto.
Per sia formo ĝi ligas al antaŭaj kronoj de Přemyslidoj kaj la francaj reĝoj. Ĝi havas aspekton de diademo el kvar partoj, sur kies ĉiu supraĵo estas granda lilio. La pecoj estas supre kunigitaj per du arkoj, sur kiuj estas alfiksitaj ornamaĵoj de pli aĝa gemo (de diademo aŭ zono). Sur la supraĵo de la krono, kie la arkoj kruciĝas, estas lokigita ora kruceto kun safira kameo, juvelŝtono ornamita per gravuraĵo. Sur la krono estas sume 19 safiroj, 44 spineloj, 1 rubeno, 30 smeraldoj kaj 20 perloj.
Laŭ ordono de Karolo la 4-a la nova reĝa krono estis lokigonta por daŭraj tempoj en katedralo de sankta Vito. Sed jam la unua sekvanto de Karolo, lia filo Venceslao la 4-a, evidente komence de la 15-a jarcento lasis transporti la krondjuvelojn en burgon Karlštejn, kie ili devis esti en maltrankvilaj tempoj de disputoj je regado pli bone ŝirmataj. Ekde tiuj tempoj la loko de ilia lokigo multfoje ŝanĝiĝis, kutime dum politikaj maltrankviloj, bataloj je la ĉeĥa trono kaj milita danĝero. La ŝtorma 17-a jarcento alportis draman sorton ankaŭ al la krondjuveloj. Ili multfoje ŝanĝis lokon de la metigo. Por ia tempo ili aperis denove en la templo de sankta Vito, poste en oficejo de Tabuloj landaj, poste en Malnovurba urbodomo. En tempoj de endanĝerigo de Prago ili trovis kaŝejon eĉ en České Budějovice. Pli daŭran lokon destinis por ili la reganta dinastio de habsburgoj en Vieno, kie ili restis preskaŭ ĝis fino de la 18-a jarcento. Sed se ili estis metitaj kie ajn, en Karlštejn aŭ en Vieno, al la reĝa kronado ili estis ĉiam transportataj ĝis Bohemio en Pragan burgon.
La ora reĝa pomo kaj la sceptro, kiuj estas hodiaŭ nedisigeblaj partoj de la Ĉeĥaj kronadjuveloj, estiĝis en tempo multe pli malfrua ol Sanktvenceslaa krono, kiu okupas en la ĉeĥa kronad-kolekto dominan postenon. Diference de ĝi nek la pomo nek la sceptro ricevis memstaran atentemon. Eĉ malgraŭ tio, ke temas pri tre signifaj kaj unikaj fragmentoj de renesanca oraĵistejo. Ilia estiĝo datiĝas ĝis la unua duono de la 16-a jarcento, plej verŝajne en la tempon de Ferdinando la 1-a, kronita en 1527 kiel ĉeĥa reĝo, en 1531 kiel romia reĝo kaj en 1556 kiel imperiestro.
Duurbo
Duurbo estas ĝenerala nomo por kunurbaĵo el du urboj, aŭ historie apartaj kaj poste administre unuigitaj, aŭ historie unuitaj kaj poste administre disigitaj, aŭ simple najbaraj, sed kunlaborantaj kiel unuo. Duurboj aparte kutimas en Centra kaj Orienta Eŭropo. Duurboj, kiuj historie estis la sama urbo kaj disiĝis pro administraj aŭ politikaj kialoj, havas specialan nomon duobla urbo.
Ĉeĥaj kronadjuveloj
Reĝa pomo
La pomo, farita el oro de alta pureco (18 karatoj), pezas 780 gramojn kaj ĝi estas alta 22 cm. Ĝi konsistas el du platigitaj duongloboj kunigitaj per ornamita ringo kaj finitaj per proporcie granda kruco. Sur rondo sub la kruco estas skribaĵo DOMINE IN VIRTUTE TUA LETABITUR REX ET SUPER SALUTARE TUAM EXULTABIT (Sinjoro, el via potenco ĝojas la reĝo kaj el via helpo li ĝojas.) En la riĉa ornamaĵaro de la pomo dominas multekostaj juvelŝtonoj kaj perloj, ĉarma detalo estas etaj staturetoj de ses sfingoj, kiuj kreas soklon de kruco. Okulfrape validiĝas kolora harmonio de oro, ruĝaj spineloj kaj bluaj safiroj, diversloke emfazita per buntaj emajloj. La surfacon de ambaŭ hemisferoj kovras treege precize orbatita reliefo kun figuraj aperaĵoj, kiuj per siaj temoj rilatas al la kronado. Sur la supra duonglobo estas scenoj el historio de Davido – Krismado de Davido je reĝo kaj Batalo de Davido kontraŭ Goljato, sur la suba duonglobo estas aperaĵoj el Genezo, montrantaj Adamon genuanta antaŭ Kreinto, Enkondukon de Adamo en edenon kaj Kreinton avertanta Adamon kaj Evon antaŭ la arbo de ekkono. La eluzo de tiu ĉi areo por la figura ornamaĵo estas unika kaj ĝi signas grandan signifon, kiu ties mendinto aldonis al tiu ĉi insigno.
Duurbo
Vidu ankaŭ
Duobla urbo
Ĉeĥaj kronadjuveloj
Kronadmantelo
La kronadmantelo, konservata en Praga burgo, estas garita el luksa silka ŝtofo. Dezajnon de la ŝtofo kreas silka fadeno ĉirkaŭvolvita per plata ora drateto. La mantelo estas duonronda, sen manikoj, malantaŭe plilongigita en rubandon. Ĝi estas 312 cm larĝa, ekde kola dekoltaĵo ĝis fino de la rubando 236 cm longa. Sur la tuta perimetro ĝi estas borderita per mustelo – vintra blanka pelto de ermino – por sia rareco multfoje konsiderata kiel pelto de reĝoj. Esploristoj sukcesis pli precize envicigi ĝin en komencon de la 17-a jarcento, plej verŝajne en la tempon de Ferdinando la 2-a. Li estis kronita kiel ĉeĥa reĝo en la jaro 1617, kaj kiel estas skribite, li estis onidire vestita en "orkapan mantelon". Lasta reĝo, kiu estis en la ĉeĥa kronadmantelo vestita, estis Ferdinando la 5-a dum kronado kiel ĉeĥa reĝo en la jaro 1836. Ekde tiu tempo la kronadmantelo havas signifon sole historian kaj artehistorian. Sed ĝi plenigas la unikan vicon de la vestoj de regintoj kaj iliaj fragmentoj, kiuj en Praga burgo konserviĝis ekde la 10-a jarcento.
INT
La vorto havas plurajn signifojn:
Výrava
Výrava povas havi la jenajn signifojn:
Münk
Münk estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
16 Psiĥo
16 Psiĥo estas tre granda asteroido de la asteroida zono, plej granda M-tipa (metalhava) konata asteroido.
Malkovro
16 Psiĥo estis malkovrita de la itala astronomo Annibale de Gasparis, la. Ĝi ricevis la nomon de la legenda princino Psiĥo (greke ψυχή), kies beleco superis tiun de Venuso.
Ecoj
Ĝi komponiĝas, laŭ analizo per radaro, de sufiĉe puraj fero kaj nikelo kun malgranda kvanto da pirokseno. Oni rimarkas la tutan malĉeeston de akvo aŭ de materialoj entenantaj akvon. Pŝiĥo ŝajnas esti la kerno de pli granda frakasita korpo.
Se 16 Psiĥo estus restaĵo de pli granda astro, oni atendus trovi aliajn asteroidojn sur simila orbito, sed 16 Psiĥo apartenas al nenia asteroida familio : ĉu la aliaj anoj de la familio pulvoriĝis pro alfrapoj, ĉu iliaj orbitoj, pro perturboj tiom ŝanĝis, ke la familio ne plu estas rekonebla.
16 Psiĥo estas sufiĉe mashava, por mezureble perturbi aliajn asteroidojn, tio kio permesis kalkuli ĝian mason. Estimo de ĝiaj grandoj per kaŝado de steloj donas dimensiojn de 214 × 181 km. Ĝia denso kongruas kun tiu de korpo farita el metalo.
Analizo de ĝia luma kurbo montras elipsoidan formon kaj aksan klinecon de ĉirkaŭ 95°.
IOE
La vorto havas plurajn signifojn:
Cossignano
Cossignano estas komunumo de Italio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Hiparĥia
Hiparĥia (Ἱππαρχία / Hipparĥía) estas konsiderata la unua greka virina filozofo. Ŝi estis la lernantino kaj la edzino de la filozofo Krato el Tebo, de la cinika skolo (ĉ. 350 a.K. - 280 a.K.).
Dvorec
Dvorec, hungare Bánudvard estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Hiparĥia
Hiparĥia naskiĝis en Maroneia, en Trakio, ĉirkaŭ 346 a.K.. Ŝi decidis iĝi cinika filozofo sub la influo de sia frato Metrocles, kiu estis disĉiplo de Aristotelo, kaj poste iĝis unu el la sekvantoj de la cinika Krato el Tebo.
La plej granda parto de la scio pri ŝi venas de anekdotoj kaj la vortoj de pli postaj verkistoj. Diogeno Laertio rakontas, ke la hipokritulo, kiu estis disĉiplo de Krats el Tebo, identiĝis kun siaj instruoj kaj adoris sian vivmanieron. Ŝi estis tiel fervora geedziĝi kun li ke ŝi minacis memmortigon se ŝi ne povis. Kvankam Krats estis pli maljuna ol ŝi, ŝi malaprobis junulojn de sia aĝo, kiuj petis ŝian manon. Ŝiaj gepatroj petis Krats provi malemigi ŝin de ŝia plano, kaj kiam li ne povis persvadi ŝin, li ĵetis sian mantelon al ŝiaj piedoj kaj diris al ŝi: "Jen la edziĝanto kaj jen lia tuta posedaĵo. Decidu laŭe!" Ŝi decidis geedziĝi kun li, aliĝi al li en lia vagado kaj iĝi cinikulo.
Dvorec
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La Grandmoravia Regno havis tie etfortikaĵon. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1455 laŭ tiama hungara ortografio "Odwarcz". En 1784 loĝis tie 144 vilaĝanoj (35 familioj) en 25 domoj, en 1828 205 vilaĝanoj en 32 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bánudvard 227 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dvorec 423 homoj, (415 slovakoj).
Hiparĥia
La cinikuloj estis sataj de sociaj konvencioj, prirezignis ĉiujn siajn havaĵojn, portis mantelon kaj petis almozon por sia vivteno. Ŝi estas konsiderata kiel diboĉema, feminista kaj manifestanta virino. Devenanta el riĉa familio, Hiparĥia rezignis je siaj proprietoj kaj je sia komforta vivo por adopti la vivmanieron de la cinikaj filozofoj: ŝiaj haroj restis malpuraj, ŝi portis nur modestajn vestojn, almozpetis sian nutraĵon kaj publike kopulaciis kun Krato. Homoj miris pri ĉi tiu ago, sed la cinikuloj lernis ignori la aspektojn de aliaj kaj gvidi sian vivon laŭ la deklarita principo de sia doktrino, ke la homo devas "vivi laŭ la naturo".
Post ŝia morto, la cinikaj filozofoj faris jaran feston je ŝia honoro en Ateno, apud la ora pordego, nomitan Kynogamia, aŭ tagon de la alveno de la virino je la mondo de la cinika filozofio.
Hiparĥia verkis tri librojn, el kiuj eĉ ne unu konserviĝis: Filozofaj supozoj, Epiĉerema kaj Demandoj al Teodoro la ateisto
Rajhrad
Rajhrad (Groß Raigern) estas urbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego sur la dekstra bordo de rivero Svratka, proksimume 12 km sude de la centrejo de Brno. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.
Historio
Sur la loko de la hodiaŭa monaĥeja areo antaŭe ekzistis ampleksa fortikigita grandmoravia burgejo de la sama nomo (fondita ĉirkaŭ 950, ĝi pereis plej malfrue je 100 jaroj pli poste). En la jaro 1045 (laŭ la tradicio) ĉi tie estiĝis benediktana monaĥejo. La unuaj mencioj pri la nova Rajhrad aperas en dokumentoj el la 13-a jarcento. La 2-an de novembro 1234 Rajhrad akiris foiran rajton kaj ĝi fariĝis tiel urbeto. Al la urbo ĝi estis avancita la 27-an de oktobro 2000.
(19976) 1989 TD
(19976) 1989 YC estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana amatora astronomo Johann M. Baur elde la observatorio de Chions, en la nordo de Italio.
Sud-Orienta administra arondismento
Sud-Orienta administra arondismento  (Юго-Восточный административный округ) estas arondismento de Moskvo, situanta en sud-orienta urboparto.
Distriktoj
Ĝi konsistas el 12 distriktoj:
Germaine Tailleferre (Tramtransporto en Parizo)
Germaine Tailleferre estas haltejo de Tramvojo T9, situanta en Ivry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Enikő Kovács
KOVÁCS Enikő [pr. kova:ĉ] estas hungara aktorino naskiĝinta en Târgu Mureş la 9-an de junio 1961.
Kariero
Ŝi estas ano ekde 1985 de la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea.
Manfred Eigen
Manfred Eigen​ (Bochum, 9-a de majo 1927 -- 6-a de februaro 2019)​ estis germana fizikisto kaj kemiisto gajninto de la Nobel-premio pri kemio en 1967 kune kun Ronald George Wreyford Norrish kaj George Porter.
Mekele
Mekele – ankaŭ latinliterigata Mek'elē, Meqele aŭ Mekelle, amhare መቀሌ, tigraje መቐለ - estas urbo de Etiopio. Laŭ la stato de la censo de oktobro 1994 ĝi havis 96 938 loĝantojn, kaj laŭ takso de la nacia statistika agentejo en julio 2006 havis 169 207 (ne kalkuliĝas la antaŭurba zono) – la urba administrado mem indikas 220 000 loĝantojn, kaj ĉiujaran kreskon de pli ol 5 procentaĵoj. Laŭ la informoj de la nacia statistika agentejo kaj la vikipedia listo pri grandaj urboj de Afriko temas pri unu el sume 11 etiopiaj urbegoj de pli ol 100 000 loĝantoj. Mekele apartenas al la etiopia regiono Tigrajo kaj estas ties ĉefurbo. La urbo situas en la nordo de la lando, proksimume 500 kilometrojn norde de Adis-Abebo. Ĝi disponas pri universitato, kiu ebligas interalie agrikulturajn kaj ekonomikajn studojn. Aldone en la urbo situas unu el la plej grandaj aŭtomobilaj fabrikejoj de Etiopio, nomata Mesfin.
Lamu
La antikva urbo Lamu, en Kenjo, je 200 kilometroj norde de Mombasa, estas la plej antikva kaj plej bone konservata svahila urbo de orienta Afriko, konservante la tradiciajn funkciojn. Konstruita sur ŝtono el koralo kaj ligno el manglo, la loĝantaro karakteriziĝas pro la simpleco de la strukturaj formoj, riĉigitaj de internaj kortoj kaj lignaj pordoj arte ĉizitaj. Lamu estas la centro de la ĉefaj religiaj festivaloj de Islamo ekde la 19-a jarcento kaj konvertiĝis en grava studcentro de la kulturoj islama kaj svahila.
La urba strukturo de Lamu klare evidentigas la influojn, kiuj kuniĝis dum la jarcentoj, ekde Eŭropo, Arabio kaj Hindujo, uzante la tradiciajn teknikojn por produkti malsaman kulturon. La kresko kaj dekadenco de la havenoj ĉe la orienta marbordo de Afriko estas la interagado de bantuoj, araboj, persoj, hinduoj kaj eŭropanoj, kiu reprezentas la plej altan esprimon de la kulturo en Lamu. La urbo estas Monda heredaĵo de Unesko ekde la jaro 2001.
Oerlenbach
Oerlenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kissingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Christina Rossetti
Ŝiaj gepatroj estis estis la itala klerulo Gabriel Pasquale Giuseppe Rossetti, kiu pro politikaj kialoj elmigris de Italio al Britio, kaj Frances Polidori, fratino de John William Polidori, la kuracisto de Byron. Ŝiaj fratoj estis la poeto kaj pentristo Dante Gabriel Rossetti kaj la ŝtatoficisto (ĉe la ministrejo de impostoj) kaj art-kritikisto William Michael Rossetti.
Ŝi naskiĝis en London kaj estis hejme edukata de ŝia patrino. Pro mensa malsano de la patro, la familio suferis pro financaj problemoj dum la 1840-a jardeko. Tiutempe Christina kaj ŝiaj patrino kaj fratino estis altirata en la angliko-katolikan movadon de la Eklezio de Anglio kaj la religio grave influis ŝian vivon kaj verkojn. En malfrua adolekso ŝi fianĉiniĝis kun la pentristo James Collinson, ano (kiel ŝia frato Dante Gabriel Rossetti) de La Antaŭ-Rafaelida Frataro (Pre-Raphaelite Brotherhood), nova art-movado: tamen ŝi finis la fianĉigon kiam Collinson re-eniris la romkatolikan eklezion. Poste ŝi enamiĝis al la lingvistiko Charles Bagot Cayley sed rifuzis edzigi lin pro lia agnostikismo. Ilia amo daŭris ĝis lia morto en 1883, kaj inspiris kelkajn el ŝiaj poemoj.
Post ŝia morto, unu poemo, Dum la malmilda mezvintro, iĝis tre konata karolo, kun du tre ŝatataj muzikaj versioj, unu komponata de Gustav Holst kaj la alia de Harold Darke.
En ŝia vivo ŝi kontraŭis la militon, la sklavecon, la vivisekcion kaj la kruelecon kontraŭ la bestoj, kaj la ekspluaton de junaj knabinoj en prostituo.
Ŝi suferis de kancero kaj la Graves-malsano. La kancero mortigis ŝin la 29-an de decembro 1894.
Dum ŝia vivo ŝi estis unu el la plej legataj verkistoj de la epoko, sed ŝia reputacio malpligrandiĝis post 1900. Parte pro la klopodoj de feministaj kritikistoj, ŝi nun estas denove alte taksata.
Verkoj
(El la poemo "The Milking-Maid" ("La Melka Servistino") de Christina Georgina Rossetti)
6998 Titono
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon Titono (antikve greke: Τιθωνός), filo de la reĝo Laomedono de Trojo, frato de Priamo kaj, laŭ la helena mitologio, amata de la diino Eoso.
Christian Friedrich Rolle
Christian Friedrich ROLLE (* 14-an de aprilo 1681 en Halle (Saale); † 25-an de aŭgusto 1751 en Magdeburg) estis germana orgenisto kaj komponisto de la baroko.
Vivo
Rolle devena, simile al Johann Sebastian Bach, el mezgermana muzikistofamilio, kies hejmurbo estis Halle kaj kies unua dokumentebla reprezentanto estis la ŝalmisto Simon Rolle, menciita en la jaro 1681 en Halle. Pri la infanaĝo kaj junaĝo de Christian Friedrich Rolle nenio estas konata.
La 19-an de novembro 1721 Rolle estis vokita kiel sukcedanto de Benedictus Christiani en la ĉefkantorejon de la preĝejo St. Johannis en Magdeburg kaj tie instalita en sian postenon la 13-n de februaro 1722. Ĉe la Malnovurba Gimnazio de Magdeburg li instruis muzikon, sed estis pro sia alta renomo liberigita de ĉiuj aliaj instrudevoj.
En la jaro 1722 Rolle kandidatiĝis krom Johann Friedrich Fasch kaj Georg Philipp Telemann pri la sukcedo de la mortinta lepsika Thomas-kantoro Johann Kuhnau, la postenon tamen ricevis finfine Johann Sebastian Bach.
Idoj
Christian Friedrich Rolle havis kvar filojn, el kiuj lia tria filo Johann Heinrich Rolle estis edukata far sia patro kaj fariĝis ankaŭ muzikhistorie grava komponisto.
Ostrov u Bezdružic
Ostrov u Bezdružic estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Krsov kaj Pláň.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1483.
Mouton-Duvernet (pariza metrostacio)
Mouton-Duvernet [mutɔ̃ dyvɛʁnɛ] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 4 ( - ), en la 14-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1909.
Ĝia nomo devenas de Strato Mouton-Duvernet apud la stacio, nomita honore al Generalo Mouton-Duvernet.
23745 Liadawley
23745 Liadawley estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lia Elgia Dawley, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri energio kaj transporto. Ŝi estis lernantino ĉe la Oregon Episcopal School de Portlando (Oregono, Usono).
Argalo (apartigilo)
Argalo povas aludi al:
Lax VS
-
Lax estas komunumo en la distrikto Goms en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 298 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Lax situas en Supra Valezo ĉe la norda bordo de la rivero Rodano, ĝi estas la plej suba komunumo de la Distrikto Goms.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,02 km², de kiuj 36,5% estas kovritaj de arbaro, 39,7% servas por agrikulturo kaj 5,4% por setlado.
István Juhász
Biografio
István Juhász finis la kolegion en sia naskiĝurbo (1932), la reformitan teologion en Kluĵo, pli poste li studis en la filozofia fakultato de Universitato Ferdinand la 1-a, en la ortodoksa teologio de Bukareŝto kaj Sibio (1937). Li doktoriĝis en teologia fakultato de Debrecen (1940). Li estis profesoro de Erdélyi Tudományos Intézet (1941–47); ekde 1948 li estis profesoro pri teologio de Kluĵo, inter 1960 kaj 1966 ĝia rektoro. Ekde 1969 li estis honora doktoro de Teologia fakultato de Prago kaj de Debrecen. Li estis respondecredaktoro de Ifjú Erdély (1938–39) kaj ekde 1963 de Református Szemle.
István Hidas
István Hidas [iŝtvAn hidaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hidas István estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo. Lia origina nomo estis Háder István.
István Hidas naskiĝis la  1918 en Budapeŝto. Li mortis la 2002 en Budapeŝto.
Everett Rogers
Everett M. Rogers (6-a de marto 1931 - 21-a de oktobro 2004) estis akademiulo pri komunikado, sociologo, verkisto kaj instruisto. Li estas plej konata pro la kreado de la teorio pri la difuzo de novaj aferoj kaj pro la lanĉado de la esprimo frua adoptanto.
Rogers estis naskita en la Pinehurst Farm de sia familio en Carroll, Iovao, en 1931. Lia patro amis elektromekanikajn farminventojn, sed tre malvolonte utiligis novajn biologi-kemiajn inventojn, tiel ke li rezistis adopti la novan hibridan maizosemon, kvankam tiu donis je 25% pli altajn rikoltojn kaj rezistis dum periodoj de sekeco. En la sekecperiodo de 1936 en Iovao okazis, ke dum la hibrida maizo impone aspektis sur la bieno de la najbaro, la kultivaĵo sur la bieno de la Rogers-familio velkis. La patro de Rogers estis finfine konvinkita.
Rogers havis neniujn planojn studi ĉe universitato ĝis kiam lerneja instruisto portis lin kaj kelkajn samklasanojn al Ames por viziti la ŝtatan universitaton de Iovao. Rogers decidis tie akiri akademian gradon en agrikulturo. Poste li deĵoris en la Korea milito dum du jaroj. Li revenis al la ŝtatuniversitato de Iovao por doktoriĝi pri sociologio kaj statistiko en 1957.
Difuzo de novaj aferoj
Kiam la unua eldono (1962) de lia libro Diffusion of Innovations (Difuzo de novaj aferoj) estis publikigita, Rogers estis lektoro de kampara sociologio ĉe Ohio State University. Li aĝis nur 30 jarojn, sed iĝis mond-fama akademiulo. En la mezo de la jardeko post 2000, The Diffusion of Innovations (La Difuzo de novaj aferoj) iĝis la dua plej multe citita libro en la sociosciencoj. La kvina eldono (2003, kun Nancy Singer Olaguera) traktas la disvastiĝon de la Interreto, kaj kiel ĝi transformis la manieron laŭ kiu homoj komunikas kaj adoptas novajn ideojn.
Rogers proponas ke adoptantoj de iu nova afero aŭ ideo povas esti klasifikitaj kiel novigantoj (2.5%), fruaj adoptantoj (13.5%), frua plimulto (34%), malfrua plimulto (34%) kaj postrestantoj (16%), bazitaj sur la matematik-bazita sonorilokurbo laŭ Gauss. Tiuj kategorioj, bazitaj sur normaj diferencoj de la meznombro de la normala kurbo, disponigas komunajn terminojn por esploristoj pri novaj aferoj. La preteco kaj kapablo de ĉiu adoptanto adopti novan aferon dependas de ties konscio, intereso, taksado, testo kaj adopto. Homoj povas enordiĝi en malsamaj kategorioj rilate al malsamaj inventoj - terkultivisto eble estos frua adoptanto de mekanikaj inventoj, sed adoptanto en la "malfrua plimulto" rilate al biologiaj inventoj aŭ videokasediloj.
Kiam oni faris grafikon el ĝi, la indico de adoptado formis tion, kio poste kutime karakterizis la modelon de la difuzo de novaj aferoj, la "S-forman kurbon". La grafiko esence montras akumuliĝantan procentaĵon de adoptantoj dum la tempo - malrapida ĉe la komenco, pli rapida kiam la adoptado pliiĝas, tiam ebeniĝanta ĝis nur malgranda procentaĵo de postrestantoj ankoraŭ ne adoptis (Rogers: Diffusion Of Innovations, 1983).