cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sommerloch (apud Bad Kreuznach)
Sommerloch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Slovena lingvo
La slovena lingvo (slovene: slovenski jezik aŭ slovenščina) estas slava lingvo de la hindeŭropa lingvaro. Ĝi havas ĉirkaŭ du milionojn da parolantoj, ĉefe en Slovenio, sed ankaŭ en Aŭstrio kaj en Italio (regiono de Triesto). Ĝi estas la oficiala lingvo de Slovenio kaj unu el la oficialaj lingvoj de la Eŭropa Unio.
Alfabeto
La slovena uzas la latinan alfabeton kun tri diakritaj literoj nomataj šumniki (č, š kaj ž). Ĝi konservas kelkajn trajtojn de la malnova slava lingvo kaj ĝin influis la latina, la germana kaj la itala.
Jen la literoj de la slovena alfabeto:
A, B, C, Č, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, S, Š, T, U, V, Z, Ž.
En la vikipedio, la literoj Č, Š kaj Ž estas kodita tiel:
Historio
La unua dokumento en la lingvo estas la Manuskriptoj de Freising, verkitaj inter la jaroj 972 kaj 1039, kiuj entute estas la unua latin-alfabeta kontinua teksto en slava lingvo.
En 1584, Adam Bohorič verkis sian plej elstaran verkon, nome Arcticae horulae succisivae (Liberaj vintraj horoj). La libro, verkita en Latino, estis la unua gramatiko de slovena kaj la unua slovena normiga gvidilo. Ĝi estis adaptita kaj republikigita kiel Grammatica latino-germanico-slavonica en 1715 fare de Janez Adam Geiger. En tiu verko, Bohorič kodigis la unuan slovenan alfabeton, nune nomata Bohorič-a alfabeto. Ĝi estis uzata ĝis la 1840-aj jaroj, kiam ĝi estis anstataŭata de la Gaj-a latina alfabeto.
Slovena literaturo
Slovena literaturo estas la literaturo verkita en slovena lingvo. Ĝi ampleksiĝas al ĉiuj literaturaj ĝenroj el kiuj historie la slovena historia fikcio estas la plej disvastigita ĝenro de fikcio. La romantisma eposa poezio de la 19-a jarcento verkita de la elstara figuro de la slovena literatura kanono, nome France Prešeren, inspiris praktike la tutan slovenan literaturon.
Ioanis Paleokrasas
Ioanis Paleokrasas (greke: Ιωάννης Παλαιοκρασσάς) (Ateno, 27-a de marto 1934 - 2-a de oktobro 2021) estis greka politikisto. Li interalie estis ministro pri financoj de Grekio kaj post tio membro de la tria Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Union inter la jaroj 1993 kaj 1995. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakon medio. Ioannis Paleokrasas estis membro de la konservativa partio Nea Dimokratia (ND) de Grekio.
La 14-an de julio 1992 lia aŭto estis la celo de rakeda atako en Ateno. La celo ne trafiĝis, sed tamen apuda piediranto estis mortigita.
Puko (luno)
Puko estas la plej granda el la internaj satelitoj de Urano.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Bradford A. Smith sur kliŝaĵoj faritaj la de la kosmosondilo Voyager 2 kaj, unua urana satelito fotita en 1985, ricevis la maldaŭran nomon  S/1985 U 1.
Nomo
Respektante tradicion pri la nomoj de la uranaj lunoj, ĝi ricevis la nomon de Puko, petolema koboldo de la kelta mitologio, kiu aperas (sub la angla formo Puck) en la teatraĵo « Somermeznokta sonĝo » de William Shakespeare.
Ecoj
Fotoj de Voyager 2 montris ĝin preskaŭ sfera, kun malhela surfaco kaj pluraj krateroj, kies tri el ili estis nomataj "Bogle", "Butz" kaj "Lob", nomoj de koboldoj el diversaj eŭropaj mitologioj.
Fenila oktanato
Fenila oktanato aŭ C14H20O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oktanata acido kaj fenolo. Fenila oktanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila oktanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila oktanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Dentino
Dentino (lat. Substantia eburnea) donas plimulton de la dento. Male al denta emajlo, ĝi estas produktata dum la tuta vivo. Ĝi estas ostosimila kaj konsistas el ĉirkaŭ 70 % el kalcia hidroksilapatito (ĉefe fosfato kaj kalcio) kaj ĝis ĉirkaŭ 20 % el organikaj eroj. La restanta 10 % estas akvo. Ĝia koloro estas flava. En la areo de la dentokrono, ĝi kuŝas al dentoemajlo kaj en la areo de dentoradiko al denta cemento. La dentino ĉirkaŭfermas interne de la dento la dentpulpon.
La dentin-produktantaj ĉeloj nomiĝas odontoblastoj. Ili troviĝas ĉe la limo inter dentino kaj pulpo kaj havas kontakton kun la liberaj nervofinoj. Iliaj plilongiĝoj – la t.n. fibroj de Thomas – enpenetras la etan tubetojn (Dentintubuli), kiuj troveblas centrifuge ekster la pulpo.
Legu:
Telekomunika turo Koblenco
La telekomunika turo Koblenco (ankaŭ nomata telekomunika turo  Kühkopf aŭr Koblenz 10) staras en la urba arbaro de Koblenco sur la pinto de la monto Kühkopf.
René de Saussure
René de SAUSSURE (naskiĝis en 1868 en Ĝenevo, mortis en decembro 1943 en Berno ) estis svisa esperantisto, profesia matematikisto kaj aŭtoro de gravaj verkoj pri Esperanto kaj interlingvistiko el lingvoscienca vidpunkto. Lia ĉefverko Fundamentaj Reguloj de la Vort-teorio en Esperanto analizis la logikon de Esperanta vortfarado, defendante Esperanton kontraŭ idistaj kritikoj. Grava estis lia principo de neceso kaj sufiĉo, per kiu li kontraŭstaris la kritikon de Louis Couturat, ke Esperanto ne kongruas kun la principo de renverseblo.
René de Saussure estis frato de Ferdinand de Saussure, fama kreinto de struktura lingvistiko. Eble pro lia influo, neŭtrala mencio pri Esperanto aperis en ties Kurso pri Ĝenerala Lingvistiko dum 1913.
Li ankaŭ iĝis konsilanto por la International Auxiliary Language Association (IALA) aŭ Internacia Helplingvo-Asocio, la instanco pri lingva esplorado, kiu normigis kaj prezentis la lingvon Interlingua.
Planlingvoj
En 1907, krom Antido, de Saussure konstruis multajn reformproponojn de Esperanto, aŭ Esperantidojn. Unu el la plej konataj de tiuj estas Nov-Esperanto de 1925.
Lingvo Kosmopolita (klasifiko 413.2 “1912” en Biblioteko Butler) estis proponata de René de Saussure en 1912 kiel reformo al siaj antaŭaj projektoj. Ŝanĝoj kompare kun Esperanto: esis anstataŭ estis, cienco anstataŭ scienco, interaltre anstataŭ interalie, ey anstataŭ kaj, ktp. En 1913, li proponis reformon de tiu projekto:
Li proponis Universal Esperanto en 1935, kaj kiel la lastan en lia longa serio de esperantido-proponoj, Esperanto 2 en 1937.
Spesmilo, universala monunuo
René de Saussure ankaŭ elpensis la monsistemon „spesmilo“ kaj en 1907 li proponis la adopton de spesmilo.
Jubilea monero 2018
2018 aperis nova arĝenta monero aŭ medalo, Esperanto 100 Steloj, okaze de la 150-a naskiĝdatreveno de René de Saussure 2018. Ĝi estos pregita de la aŭstria monfarejo Münze Österreich, eldonkvanto 1000. Informoj: esperanto [po-signo] chello [punkto] at
Konsilanto por IALA
Li ankaŭ iĝis konsilanto por la  International Auxiliary Language Association (IALA) aŭ Internacia Helplingvo-Asocio, la instanco pri lingva esplorado kiu normigis kaj prezentis la lingvon Interlingua.
Lia traduko de la rakonto de Charles Ferdinand Ramuz, Aline, aperinta unue en 1911, estas reeldonita de Monda Asembleo Socia, rete 2006 kaj libre 2007.
René de Saussure kaj Esperanto
De li estis redaktita la revuo Lingvo Cosmopolita pri nova lingvo. La 1-an de septembro 1925, la jaro de nova Universala Kongreso en Ĝenevo, Saussure komunikis en cirkulero, ke li ĉesas nomi sin esperantisto, ke li forlasas la esperantan standardon kun verda stelo sur blanka fono kaj levas la standardon de Nov-Esperanto kun blanka stelo sur verda fono.
Antido estis lingvoprojekto pli proksima al "ortodoksa" Esperanto ol Ido. Li proponis ŝanĝon en ortografio kaj korelativa sistemo, foreston de akuzativo kaj kelkajn ŝanĝojn malpli gravajn en la vortprovizo. Pro tiu "herezo" li estis forigita el la Akademio de Esperanto kaj estis ankaŭ rifuzita de Idistoj kaj finfine restis izolita. Kelkaj homoj nun pensas, ke Saussure estis miskomprenita, ĉar lia Antida propono ne estis, de komence, "nova" lingvo kiel Ido, sed nur reforma propono al la Akademio.
Laŭ Enciklopedio de Esperanto
Saussure (sosür) René de (ps. Antido), franco svisa, univ. prof. Kelkajn jarojn Esperantisto, li kunlaboris al Tra la Mondo, La Revuo, Esperanto kaj Oficiala Gazeto, redaktoro de Internacia Scienca Revuo kaj de Svisa Espero. Li tradukis Aline de Ramuz, 1911, Adele Kamm de Seipel, 1914, La Devo de Naville, 1910.
Forlasinte Esperanton, li lanĉis la lingvo-projekton „Antido“, mezan solvon inter Esperanto kaj Ido, 1907. Poste aperigis la projekton „Esperantido“ (1917) kaj ankaŭ skizojn de aliaj lingvoprojektoj.
Ignác Kúnos
Biografio
Ignác Kúnos devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1879-1882. Helpe de la juda eklezio kaj MTA li vivis 5 jarojn en Konstantinopolo li studis kaj esploris la turkan lingvon, ankaŭ ties dialektojn, krome ankaŭ li kolektis fabelojn, diversajn etnografaĵojn. Ekde 1890 li instruis en universitato en Budapeŝto. En 1915 li kolektis precipe poemojn de militkaptitoj. En 1925 li estis gastoprofesoro en Istanbulo kaj Ankara. Dum esplorado de dialektoj de hungara lingvo li ofte laboris kun Bernát Munkácsi.
René de Saussure
Laŭ Enciklopedio de Esperanto
M. C. Butler skribis pri li en Encyclopædia Britannica (1927): „Prof. R. de Saussure, kredante ke kelkaj malpli gravaj trajtoj de Esperanto malhelpas propagandon, celas ilin elimini, sed samtempe konservi la esencajn kvalitojn de la lingvo. De 1907 ĝis nun serio de eksperimentaj projektoj fluadas el lia lingvo-laboratorio: Antido I, Antido II, Lingvo Kosmopolita, Esperantido, kaj fine Nov-Esperanto (1925). Lia sinteno de scienca sendependeco kaj esploremo, tamen, estas „voĉo krianta en la dezerto“.
Noto de M. C. B. Kiam venis la Idista krizo, la E-ista mondo sentis la falsecon de la Idista argumento, sed ne povis ĝin rebati. En serio da brilaj monografoj S. defendis Esperanton kontraŭ Idistaj atakoj. Ĉiu posta verkisto aŭ instruisto ŝuldas al Saussure.
De Kift
De Kift estas nederlanda muzikgrupo.
La membroj de De Kift, fondita en 1988, origine estis envolvitaj en punkomuziko dum la '80-aj jaroj. La celo de la grupo estas fari muzikon kun tekstoj en la propra lingvo kun atento pri la kompreneblo. En 1989 ĉi-tiu plano rezultis en la vinildisko IJverzucht [Envio]: ritma muziko en elektra intrumentaro, kombine kun trumpeto, trombono kaj tubjo (pro la faktoj ke kelkaj membroj ludis en fanfaro).
Post 1992 De Kift prenas ĝiajn tekstojn el la literaturo. Sur verkoj de Wolfgang Borchert, Erich Maria Remarque kaj Jan Arends baziĝis la kodisko Krankenhaus (septembro 1993): kolekto da komprimitaj mallongaj rakontoj pri frenezo kaj milito, al kiuj De Kift aldonis konvenajn sonojn.
En aprilo 1995 De Kift prezentis germanlingvan version de Krankenhaus en la Goethe-Instituto en Amsterdam.
Eksteraj ligiloj
De Kift
NGC 5343
NGC 5343 (aliaj indikoj — MCG -1-35-19, PGC 49412) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Gubernio Nagasaki
La gubernio Nagasaki (長崎県 [naga-saki-ken]; Hepburn/Kunrei: Nagasaki-) estas gubernio sur la japana insulo Kiuŝuo. La gubernia ĉefurbo estas Nagasako.
Nigrobrova barbulo
La Nigrobrova barbulo (Megalaima oorti) estas birdospecio de la familio de Aziaj barbuloj aŭ Megalaimedoj. La barbuloj estas grupo de preskaŭpaserinaj birdoj kun tutmonda tropika distribuado. Ili ricevas tiun familian nomon pro la bridoj aŭ harecplumoj kiuj ĉirkaŭas siajn fortikajn bekojn.
Priskribo
En la genro de Aziaj barbuloj nome Megalaima estas du grupoj de specioj laŭ la kapoplumaro, kvankam ĉiuj havas ĝeneralan verdan plumaron en la korpo kaj vosto. Sed laŭ la kapoplumaro estas specioj kiuj havas grizbrunajn sen koloraj markoj kapojn, kolon kaj bruston, kiel la Brunkapa barbulo, la Stribarbulo, la Verda barbulo kaj la Verdorela barbulo, dum aliaj havas tre rimarkindajn kolorajn markojn en la kapo ĉefe ruĝaj, flavaj aŭ bluaj (bazaj koloroj) kun metalaj briloj, kiuj estas ekzemple la jenaj: Ruĝkrona barbulo, Ruĝgorĝa barbulo, Flavfrunta barbulo, Flavgorĝa barbulo, Nigrobrova barbulo, Bluvanga barbulo, Flavkrona barbulo, Blugorĝa barbulo, Bluorela barbulo, Ruĝfrunta barbulo kaj Sangofrunta barbulo. Tiu ĉi specio, do, apartenas al tiu lasta grupo kun koloraj markoj.
La Nigrobrova barbulo estas 20-23.5 cm longa. La plumaro estas ĝenerale tre verda escepte la kapo kiu montras rimarkindan multkoloran bildon kun blua, flava kaj ruĝa, speciale mirinda en gorĝo kiu montras sinsekvajn horizontalajn zonojn flava, blua kaj ruĝa; krome la frunto estas flava kaj la vizaĝo blua, dum estas nigra traokula strio, ĉio kiel ĉe aliaj membroj de la genro. La beko estas nigra kaj la kruroj estas grizverdaj. La ĉina nomo por la birdo, "kvinkolora birdo" (五色鳥) aludas al la kvin koloroj montritaj en tiu specio, nome verda, nigra, ruĝa, flava kaj blua. Pro la kolora plumaro kaj la voĉo kiu similas al la sono de la ĉintipa muzikilo noome lignofiŝo, la specio estas nomata ankaŭ kiel la "punktita monako de la arbaro" en Tajvano.
Disvastiĝo kaj vivejo
Tiu orientalisa specio havas disigitan disvastiĝon en sudorienta Azio, kaj troviĝas en Sumatro, la Malaja Duoninsulo, orienta Kamboĝo, suda Laoso, sudcentra Vjetnamo, suda regiono de Ĉinio (Guanĝi) kaj la insuloj de Hajnano kaj Tajvano. En tiuj du laste menciitaj insuloj troviĝas subspecioj konsiderataj kiel endemiismoj kaj foje ili estas konsiderataj kiel du separataj specioj nome: la Hajnana barbulo (M. faber) kaj la Tajvana barbumo (M. nuchalis).
La specio loĝas en tropikaj kaj subtropikaj arbaroj. Ili manĝas en la supraj kaj mezaj niveloj de la branĉaro. Ili elfosas neston en arbotruo sed oni konas malmulte pli la resto de la reprodukta kutimaro.
<br style="clear:both">
Vlára
Vlára estas rivero en sudorienta Moravio. Temas pri la plej signifa morava rivero neapartenanta en akvokolektan areon de rivero Moravo eĉ ne de Odro. Vlára forfluas tra montpasejo en Blankaj Karpatoj al Slovakio, kie ĝi enfluiĝas ĝis Váh. Laŭ la rivero Vlára nomiĝas fervojlinio 341 Vlara fervojo.
Paso de la fluo
Vlára estas unu el la tipaj ekzemploj de rivera piratado sur teritorio de Ĉeĥio. Ĝi fontas en Vizovica montetaro proksime de montoj Klášťov kaj Svéradov. Ĝi trafluas tra municipoj Drnovice, Vlachova Lhota, Vlachovice, Bohuslavice nad Vláří kaj Štítná nad Vláří-Popov. En urbo Brumov-Bylnice ĝi akceptas maldekstraflankan alfluanton Brumovka kaj tra Vlara montpasejo ĝi forfluas al Slovakio, kie ĝi kreas ĉe Nemšová dekstraflankan alfluanton de Váh.
Katenario
Katenario estas speciala formo de elektra supertraka kontakta lineo de fervojo kaj de trolebusa kontakta lineo. Ĝi forte reduktas la malrektiĝon de la ĉefa drato de la linio (pro gravito) per akcesora kablo, pli alta, kiu tenas la ĉefan draton per pontetoj. Tiel eblas multe pli grandaj distancoj inter la apogaj fostoj (mastoj).
Kutime la ĉefa drato de la lineo konsistas el solida kupro, kaj la akcesora kablo el plektita bronzo aŭ ŝtalo. Ĉar kurentoprenilo de la veturilo iom levas la kontaktan lineon, fiksiloj de la ĉefa drato kaj de la akcesora kablo estas elaste ligitaj, tiel ke la akcesora kablo ne sekvas ĉiujn moviĝojn de la ĉefa drato.
Kontaktaj lineoj sen la porta akcesora kablo ebligas rapidecon de ne multe pli ol 100 km/h. Katenarioj ebligas pluroblon de tiu rapideco.
Plotopteredoj
Plotopteredoj estas la nomo de formortinta familio de neflugaj marbirdoj el la ordo Pelikanoformaj. Rilata al la suloj kaj al naivuloj, ii montras rimarkindan konverĝan evoluon kun pingvenoj, ĉefe kun laj jam formortintaj gigantaj pingvenoj. La fakto ke ili loĝis en la Norda Pacifiko, nome la alia mondoflanko disde la pingvenoj, kondukis al ties priakribo foje kiel la pingvenoj de la Norda Hemisfero, kvankam nova teorio sugestas, ke tiu grupo estas ligo inter la pingvenoj kaj la Pelikanoformaj. Ties fosilioj troviĝis en Kalifornio, Vaŝingtono kaj Japanio. Ili gamis laŭ grando el tiu de granda kormorano (kia Penika kormorano), al 2 m longa. Ili havis mallongajn flugilojn por subakva perflugila elpelado por persekuta plonĝado (kiaj pingvenoj aŭ la nuna formortinta Granda aŭko), skeleton similan al tiu de la saguloj kaj la kranion simila al tiu de sulo.
La plej frua konata specio de Plotopteredd, nome Phocavis maritimus vivis en mez-Eoceno, sed plej konataj specioj vivis en komenca kaj meza Mioceno, post kio ŝajne ili formortiĝis. La fakto ke ili formortiĝis samtempe kiel la gigantaj pingvenoj de la Suda Hemisfero, kio koincidis ankaŭ kun la radiado de fokoj kaj delfenoj, kondukis al spekulado ke la etendo de marmamuloj estis responsa el la formortigo de la Plotopteredoj.
Ussassai
Ussassai - jen itale, sarde Ussassa - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ĝia tereno varias laŭ alto inter 331 kaj 1.123 metroj super marnivelo; ĝi situas sur la dekliva flanko nord-orienta de monto Arcuerì kaj superrigardas la valon de Rio San Gerolamo. La vilaĝo dividiĝas al malalta parto, kun karakterizaj rokaj dometoj kaj interplektitaj stratetoj, kaj pli alta parto, kun pli da spaco kaj domoj pli novaj. Kompare al la loĝantaro la vilaĝo ŝajnas tro granda, pro la daŭra foriro de loĝantoj. Najbaraj komunumoj estas Gairo, Osini, Seui kaj Ulassai.
Salzburg (Westerwald)
Salzburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Angatuba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la samnoma mikroregiono Itapetininga. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Itatinga, Bofete, Guareí, Itapetininga, Campina do Monte Alegre, Buri kaj Paranapanema.
La loĝloko fondiĝis kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 210 kilometroj.
Kontakta lineo
Kontakta lineo de elektra transporto (fervojo, metroo, tramo aŭ trolebuso) estas sistemo de dratoj, kiuj provizas la elektrajn veturilojn per energio.
Unu varianto estas pendigo de ĉiuj dratoj supre, tiaj estas supertraka kontakta lineo de fervojo kaj tramo, kaj ankaŭ trolebusa kontakta lineo.
Alternativa sistemo de energi-provizado por elektra fervojo, plejparte por metroo, uzas kontaktrelon.
Witold Zglenicki
Witold Leon Julian ZGLENICKI, (Витольд Згленицкий, blazono Prus II, naskiĝis la en Wargawa apud Kutno, mortis la 6-an de julio 1904 en Bakuo) estis pola inventisto, geologo, metalurgiisto, naftisto kaj filantropo, disĉiplo de Dmitrij Mendelejev. Nomata "patro de bakua nafto" aŭ "pola Nobel".
Ĉefa filantropo de la pola scienco – donanto por Apog-Fondaĵo de Scienco (likvidita en 1951, revivigita en 1991) kaj por Varsovia Universitato.
La fondaĵo
El la fonduso oni i.a. eldonis
El la monhelpo ankaŭ profitis Maria Konopnicka.
Galicea (komunumo, Vâlcea)
Galicea [galiĉa] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Bratia din Vale, Bratia din Deal, Cocoru, Cremenari, Galicea (la sidejo), Ostroveni kaj Teiu.
La komunumo situas sur la maldekstra (orienta) bordo de la rivero Olt, kiu tie formas baraĵlagon. En ĉi tiun lagon enfluas, inter Galicea kaj Bratia din Vale, la rivereto Topolog. Pro la malforta fluo en la lago ĝi alŝutis ĉirkaŭ la enfluejo duoninsulon, kiu nun etendiĝas pli ol 800 metrojn en la lagon.
La distrikta vojo DJ678 interligas la partojn de la komunumo. Per DJ678F atingeblas, sur la laga baraĵmuro, la alia bordo de Olt, kie pasas la nacia vojo DJ64 kaj situas la fervoja stacio Slăvitești.
Viŝera (alfluanto de Malij Volĥovec)
Viŝera (ruse Вишера) estas rivero en nord-okcidento de la Eŭropa parto de Rusio, en la provinco Novgoroda. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro. Viŝera aperas per kunfluo de la riveroj Malaja Viŝera (maldekstra) kaj Boljŝaja Viŝera (dekstra) en la distrikto Maloviŝerskij ĉe la limo kun la distrikto Novgorodskij, je kelkaj kilometroj sud-okcidente de la urbo Malaja Viŝera. La rivero enfluas en Malij Voilĥovec, kiu estas dekstra (orienta) branĉo de la rivero Volĥov.
Apud la enfluejo, laŭ la fluo post la vilaĝo Savino, sur la maldekstra bordo de Viŝera, konserviĝis terenoj de kverkarbaro. Estas la naturmonumento “Savinskije Dubravi”. Antaŭe ĉi tie ekzistas monaĥejo, malfermita en la 1930-aj jaroj. Apud la vilaĝo Volin kaj la rivereto Sosnica troviĝas alia naturmonumento — “Volinskie dubravi”, ankaŭ estas kverkarbaro.
NGC 5344
NGC 5344 (aliaj indikoj — ZWG 336.26, NPM1G +74.0102, PGC 49085) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teatro Radnóti
Teatro Radnóti (hungare Radnóti Színház, foje Radnóti Miklós Színház) estas malgranda teatro en Budapeŝto, en la teatra kvartalo. Proksime estas Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Thália (Budapeŝto) kaj Budapeŝta Ŝtata Operejo.
Historio
Pli frue amuzejo funkciis en la konstruaĵo. En 1976 tiutempe moderna teatro ekfunkciis, kiun estris Emil Keres. La debuta teatraĵo estis prezento de poeto Miklós Radnóti, ankaŭ poste oni aranĝis similajn teatraĵojn pri aliaj poetoj, verkistoj. En 1985 András Bálint (aktoro) transprenis la taskojn.
Saint-Yvi
(jen france, bretone Sant-Ivi) estas komunumo de Francio, nomata laŭ la kimra kristana sanktulo Davido de Menevia (* ĉ. 512; † 587, el urbo kimre nomata Mynyw, nuntempe angle St Davids). Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Teatro Radnóti
Historio
Tie okazis ankaŭ Esperantaj teatraĵoj dum festivaloj, ekzemple Ĉu vi vidis iam la piedsignon de l'Proteto? kaj La aŭroroj ĉi tie estas silentaj.
Aktoroj (elekto)
Zoltán Berzsenyi, Sándor Csányi (aktoro), Gábor Csikos, Mari Csomós, István Fazekas, Zoltán Gera (aktoro), Attila Geréb, Adrienne Jancsó, Márta Martin, Levente Moravetz, Olga Koós, Anikó Sáfár, Judit Schell, Zoltán Schneider, Gyula Szombathy, Katalin Takács, Kata Wéber.
Aicha Zakia Boussebaa
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo (pli simple) Boussebaa Aicha estas hungara karateisto, junulara mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
estis junulara eŭropa ĉampiono en 2013, post monatoj monda ĉampiono. En la sekva jaro ŝi denove estis junulara monda ĉampiono.
Dawid Kubacki
Stilo de liaj saltoj karakterizas alta parabolo de la flugo.
Listo de vulkanoj en Nikaragvo
Tio estas listo de aktivaj kaj neaktivaj vulkanoj en Nikaragvo.
Bromfield
Bromfield estas la familia nomo de jenaj personoj:
Lugnez
Lugnez havas diversajn signifojn:
Oktila acetoacetato
Oktila acetoacetato aŭ C12H22O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun oktanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Oktila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Traktoro TME
La traktoro TME (: Tracteur à Marche Electrique; : Trakoro kun elektra veturo) estas labor-materialo de la Metroo de Parizo mendita en 2002, kies livero komenciĝis en 2005.
Jenő Csata
Biografio
Jenő Csata akiris diplomon en Arta Popollernejo de Miercurea Ciuc. Li estas ano de Fonduso Paŝoj por Arto en Koloroj kaj Formoj de Lunca de Sus.
Traktoro TME
Historio
La 14 TME menditaj anstataŭis la plimulton el la traktoroj Sprague, eksaj motorvagonoj transformitaj en labor-traktorojn, kies anstataŭaj partoj fariĝis malfacile akireblaj. Ili estas destinitaj al atelieroj de la Villette. Tiuj maŝinoj havas konfiguracion BB, kun du motoroj asinkronaj trifazaj de, provizitaj en trifaza kurento de 400 voltoj per elektroniko de potenco tipo IGBT. Ili estas kupleblaj en multoblaj unuoj kun iliaj samuloj TMA. La TME estas konstruataj fare de atelieroj de "CFD" (compagnie de chemins de fer départementaux) en Bagnères-de-Bigorre per komponantoj provizataj de la grupo "Vossloh-Kiepe". La mendo estis farita de RATP al kungrupiĝo estrata de CFD en 2002, por 22 milionoj da eŭroj.
18170 Ramjeawan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Khaivchandra Ramjeawan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Uniondale High School en Uniondale (Nov-Jorkio, Usono).
70995 Mikemorton
70995 Mikemorton estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la plenumita amatora astronomo Michael Morton (1959–1999), volontulo ĉe la Observatorio George kaj amiko. La daŭra sukceso de la Observatorio George estas senpere ligata al lia kono, talento, rigora laboro kaj sindediĉo. Mike estis ankaŭ amata ano de la Astronomia klubo de Fort Bend.
Sinkretismo
Budhismo ekzemple estas malfermita al aliaj instruadoj. Ĉefe en Japanujo kaj Ĉinujo kutimas ne havi nur unu religion, sed laŭ propra volo miksi diversajn religiojn kaj instruojn (Budhismo, Taoismo, Konfuceismo, Ŝintoismo, Oomoto). En Vjetnamio, Kaodaismo estas ankaŭ ekzemplo de sinkretismo.
Nuntempe oni uzas tiun vorton ĉefe pri novaj miksitaj religioj kiel Voduo aŭ Kandombleo, kiu ofte estas konsiderataj sektoj de la oficiala eklezio.
8299 Téaleoni
8299 Téaleoni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aktorino Téa Leoni (vera nomo Elizabeth Téa Pantaleoni). Ŝi lernis antropologion kaj psikologion antaŭ iĝi aktorino tre admirata en la sciencfikcia filmo Deep Impact.
7342 Uchinoura
7342 Uchinoura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la tiama urbeto Uĉinoura (japane 内之浦町 Uchinoura-chō) en Gubernio Kagoŝima, nun kunfandita en la urbo Kimocuki. Tie estis kreita en 1962 la Uĉinoura-Kosmocentro (japane 内之浦宇宙空間観測所, Uchinoura uchū kūkan kansokusho).
Oksitocino
En la virinoj, la oksitocino liberiĝas grandkvante post la malstreĉiĝo de la uterkolo kaj la vagino dum la akuŝo, samkiel kiel respondo al la stimulado de la mampintoj pro la suĉado de la bebo, tiel faciligante kaj la akuŝon kaj la mamnutradon.
Oni ankaŭ kredas ke ĝia funkcio estas ligita al la kontakto kaj la orgasmo. En la cerbo verŝajne ĝi estas iel ligata en la rekonado kaj establado de social rilatoj kaj povus enmiksiĝi en la formado de rilatoj je konfido kaj ĝentileco inter personoj. Ekzemplo pri tio estas ke pluraj esploroj malkovris ke la hormono okcitocino povus ludi elstaran rolon en la apero de la aŭtismo
En 1953 malkovriĝis ke la oksitocino estas mallonga peptido kiu enhavas 9 reziduojn el aminoacidoj, kun disulfidponto inter du duonoj da cistino en pozicio 1 kaj 6. Pro la sintezo de ĉi tiu hormono Du Vigneaud ricevis en 1955 la Nobel-premion kaj ekde tiam ĝi estas en akuŝoscienco kun sintetizita oksitocino alte purigita.
3500 Kobayashi
3500 Kobayashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Takao Kobayashi.
Oost Gelre
Oost Gelre estas municipo en la regiono Achterhoek en la nederlanda provinco Gelderland. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. La municipejo estas en Lichtenvoorde.
Je la 1-a de januaro 2005 la municipoj Groenlo kaj Lichtenvoorde kunigis. Ankaŭ la vilaĝoj Mariënvelde kaj Zwolle aliĝis. La oficiala nomo de la nova municipo fariĝis "Groenlo" sed kiel neoficiala labornomo oni en la komenco uzis la nomon "Groenlo-Lichtenvoorde". Ekde la 1-a de januaro 2006 la municipo uzis kiel labornomo Oost Gelre kaj ekde la 19-a de majo 2006 tiu nomo fariĝis oficiala.
Vilaĝoj
Eefsele, Groenlo, Harreveld, Lichtenvoorde (municipejo), Lievelde, Mariënvelde, Vragender, Zieuwent kaj Zwolle.
14203 Hocking
14203 Hocking estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Wayne Keith Hocking, kiu studis la fizikon de la atmosfero kaj de la radaro kaj konstruis sistemojn de radaro. Li aliĝis al la fakultato de la Universitato de Okcidenta Ontario en 1991.
Miroslavské Knínice
Miroslavské Knínice, devene Německé Knínice, (Deutsch Knönitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Spite al sia historia nomo, la municipo estis ĉiam loĝigita sole de ĉeĥe parolanta loĝantaro. En la jaro 1923 la municipo estis almembrigita al Miroslav kaj ĝi memstariĝis en la jaro 1946.
Majenco
Majenco (Mainz ) estas la ĉefurbo de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, situas apud la kunfluejo de la riveroj Rejno kaj Majno. La urbo apartenas al la ekonomia regiono Rejno-Majno. Ĝi estiĝis el romia setlejo nomata Mogontiacum, fondita en la jaro 38 antaŭ Kristo.
Geografio
Majenco etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro.
La Majenca baseno esta fosila sedimentbaseno en germana regiono Rheinhessen, kies sedimentoj grandparte estas el la terciaro, ĉirkaŭ 31 ĝis 19 milionoj da jaroj. Paleografie la Majenca baseno estis tiam golfo de maro, kiu ligis mallongtempe en la oligoceno la tiama norda maro kun la okcidenta paratetiso.
Okazoj
Majenco estas inter la germanaj urboj fama pro sia karnavala tradicio.
Ekonomio
La urbo estas konata kiel sidejo de la televidstacio Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF), kaj estas sidejo de konata universitato.
Historio
Majenco estis de 1797 ĝis 1814 la ĉefurbo de la franca departemento Mont-Tonnerre.
Majenco iĝis en 1946 ĉefurbo de la lando Rejnlando-Palatinato per la decido de la franca generalo Pierre Koenig.
Vidindaĵoj
La ĉefa vidindaĵo de Majenco estas la katedralo, kiu iam estis la plej granda preĝejo de Eŭropo. La plej multe vizitata muzeo estas la Gutenberga Muzeo. Menciindas la Princelektista kastelo kaj la Nova sinagogo de Majenco.
Lambrecht (apartigilo)
Lambrecht estas la nomo de:
Majenco
Esperanto en Majenco
Inter la 27-a de decembro 1957 kaj la 3-a de januaro 1958 la 1-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Majenco kaj pritraktis la temon "Kulturaj, politikaj kaj ekonomiaj demandoj de la unuiĝo de Eŭropo".
Lambrecht (apartigilo)
Lambrecht estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Majenco
Esperanto en Majenco
En 1962 aperis la libreto Aurea Moguntia - profilo de urbo ("Aurea Moguntia" latine signifas "ora Majenco"), literatura skizo pri la urbo, verkita fare de W. Theodor Elwert origine itale, okaze de la 4-a Internacia Kongreso de Italistoj en la urbo, sekve tradukita al Esperanto fare de Willi Böhm, kaj en Esperanto eldonita fare de la presoficejo de la urbo Majenco.
La urba esperanta grupo proksime kunlaboras kun la najbara grupo el Wiesbaden.
Svierstra frankolino
La Svierstra frankolino (Francolinus swierstrai) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro Pternistis kun 23 aliaj specioj. Formas superspecion kun F. camerunensis. Ĝi estis separata en la genro Oreocolinus.
Ĝi troviĝas kiel endemio nur en okcidenta Angolo el distrikto de Suda Kvanzo al distrikto Huila. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. La populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 450 al 2,000 paroj depende de la informoj; ne estis vidaĵoj el 1971 al 2005.
Ĝi estas 33 cm longa, nigrablanka, surterema ĉasbirdo kun ruĝaj beko kaj kruroj. Makla plenkreskulo estas delonge nigrablanka kun larĝa kaj nigra brustozono sur blanko kun nigraj punktecaj subaj partoj. Supraj partoj deproksime estas pli malhelbrunaj. La ino havas similajn subajn partojn, sed montriĝas pli palan, pli ruĝecan dorson kaj suprajn flugilojn. La voĉo estas priskribita kiel ridaĵo simila al tiu de la Jaksona frankolino, F. jacksoni, aŭ de la Hildebranda frankolino, F. hildebrandti.
Antal Éber
Henrik Ellenberger (Antal Éber) naskiĝis la en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Éber devenis el juda familio. Li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li eklaboris en banko. Post jaroj li estis bankestro, ekde 1906 ankaŭ parlamentano, ekde 1912 ankaŭ advokato. En 1919 li estis helpinto de kontraŭkabineto de Miklós Horthy. Li ofte kontribuis en ĵurnaloj, gazetoj, revuoj, dum la kontraŭjuda periodo la ĵurnalismo estis lia ĉefa okupiĝo. Li ricevis italan premion. Li edziĝis en 1901.
Uta
Pri la aliaj signifoj de UTA rigardu en UTA.
Uta - jen itale, sarde Uda - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde februaro 2016 estas parto de la administra unuo metropola urbo Kaljaro. Antaŭe ĝi apartenis al la pli vasta provinco Kaljaro, kiu malfondiĝis en februaro 2016. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Assemini, Capoterra, Decimomannu, Siliqua kaj Villaspeciosa.
Kristana patrono estas la sankta Justa de la romia urbo Caralis (nun Cagliari/Casteddu), martire mortigita en 130 en sardia vilaĝo nun honore al ŝi nomata Santa Giusta kun du aliaj kristaninoj, Justina kaj Enedina. La sanktula memortago, la 14-a de majo, sekve estas la komunuma festotago.
Michael Brecker
Michael Brecker (naskiĝis la 29-an de marto 1949 en Filadelfio, Pensilvanio; mortis la 13-an de januaro 2007 en Novjorko ) estis usona tenorsaksofonisto kaj apartenis al la plej influhavaj ĵazmuzikistoj.
Vivo kaj verkado
Michael Brecker alkreskis en muzikema familio en Filadelfio. Lia patro estis advokato, kiu ludis ĵazan pianon. Brecker la pli juna komencis en la aĝo de ses jaro ludi klarneton, transiris okjara al aldosaksofono kaj ludis finfine en la aĝo de dek tenorsaksofonon. Lia pli maljuna frato Randy decidiĝis por la trumpeto. La du fratoj vidis kaj aŭdis ankaŭ tre frue la ĵazgravulojn Miles Davis, Thelonious Monk kaj Duke Ellington. La deziron fariĝi muzikisto laŭ Brecker tamen li dankis al la muziko de John Coltrane.
En 1966 Brecker postsekvis sian fraton Randy al la Universitato de Indianao. Post la studo li decidiĝis fariĝi profesia muzikisto. Pro tio li iris en 1968 al Novjorko kaj muzikis komence en la ĵazroka bando Dreams, ekde 1973 kun Randy kiel frontliniulo de la Kvinopo Horace Silver. Finfine la fratoj prezentiĝis kiel Brecker Brothers kaj fondis la ĵazklubejon Seventh Avenue South, en kiu noktaj improvizadkunsidoj rezultigis la fondon de la kunfandomuzika bando Steps Ahead, kun kiu Brecker verkis ses albumojn.
Studiomuziko
Ekde meze de la 1970-aj jaroj Brecker muzikis kiel avidata gastmuzikisto iner alie kun Chet Baker, George Benson, Dave Brubeck, Don Cherry, Chick Corea, Gary Burton, Herbie Hancock, Freddie Hubbard, Quincy Jones, Pat Metheny, Charles Mingus, Jaco Pastorius, Horace Silver, Tony Williams, John Lennon, Frank Sinatra, Bruce Springsteen, Frank Zappa, Steely Dan kaj Joni Mitchell.
Sian unuan solaĵon Brecker prezentis en 1987 per disko simple nomita Michael Brecker, sur kiu aŭdeblas ankaŭ Pat Metheny, Jack DeJohnette kaj Charlie Haden kaj kiujn la legantoj de la ĵazrevuo Down Beat elektis kiel „albumo de la jaro“. Per sia dua soloalbumo Don't Try This At Home li gajnis sian unuan el entute dek unu Gremioj. En 1990 sekvis Now You See It ... (Now You Don't), kies titolpeco prezentas ruzan muzikan „adaptaĵon“ de la pentrado de von M.C. Escher, en kiu unu ritmo transiras sen aŭdebla „kudrejo“ en alian. Ankaŭ en 1990 Michael Brecker kunverkis la albumon "The Rhythm Of the Saints" de Paul Simon, kiun Brecker nomis sia 'absoluta preferalbumo'. Sekvis unu-kaj-duon-jara koncertvojaĝo kun Paul Simon.
En 1992 renaskiĝis la bando Brecker Brothers, kiu eldonis en 1994 la diskon Out of the Loop. En 1995 kaj 1996 okazis kunlaboro kun Herbie Hancock, en 1997 Brecker muzikis sur la albumo Tales From the Hudson denove kun Pat Metheny, Dave Holland kaj Jack DeJohnette. En 1998 la vojaĝobando surdiskigis Two Blocks From the Edge. Sur Time Is of the Essence, dediĉita laŭprograme al tri frapinstrumentistoj, troviĝis krom Pat Metheny unuafoje Elvin Jones kaj la Hammond-B-3-orgeno de Larry Golding.
Brecker muzikis dumpase de sia muzikista vivo por 900 Alben kaj gajnis dek unu Gremiojn. En 2007 oni donis al li postmorte la dek duan Gremion laŭ la kategorio plej bona instrumenta solaĵo por lia solaĵo sur la albumo Some Skunk Funk.
Malsaniĝo
Ekde printempe de 2005 Michael Brecker suferis pro malsaniĝo de la osta medolo, je kiu ne sanaj, sed genetike ŝanĝitaj generaj ĉeloj kaŭzas la sangoformadon. Ĉi tiu malsaniĝo evoluis finfine al leŭkemio. La 13-an de januaro 2007 li mortis pro sia malsano. Li postlasis sian edzinon kaj du plenkreskajn gefilojn.
Anderson Roberto da Silva Luiz
Anderson Roberto da Silva Luiz (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
NGC 5345
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5890 Carlsberg
5890 Carlsberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Fondaĵo Carlsberg (dane Carlsbergfondet) establita en 1876 de la dana bierfaristo kaj filantropo Jacob Christian Jacobsen (1811–1887). Tiu fondaĵo celas helpi la sciencan esploron en la Laboratorio Carlsberg, la natursciencojn, la matematikon, la filozofion, la historion kaj la lingvosciencon.
Fergano
Klimato
Jare pluvas/naĝas en Fergano preskaŭ 193 mm. En ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter junio-septembro iom malpli. La averaĝa temperaturo estas 14 °C, ĝi varias laŭ la monatoj inter 9-20 °C. Inter julio-aŭgusto foje oni mezuras pli ol 40 °C, inter oktobro-aprilo ofte frostas, eĉ inter novembro-februaro la temperaturo foje falas sub -20 °C.
Pietrari (komunumo, Vâlcea)
Pietrari estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Pietrari kaj Pietrarii de Sus.
Pietrari havas malgrandan areon de 19,47 km² kaj tial relative altan loĝdenson de 163/km² (en 2009).
Markóc
Markóc estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Sommersdorf (Meklenburga Lagaro)
Sommersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio apartenas al la komunumaro Demmin-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Markóc
Situo
Markóc situas sur ebenaĵo, meze de sakovojo. Dravo kaj Kroatio troviĝas po 5, Sellye 9, Barcs 25, Szigetvár 26, Siklós 50, Pécs 54, Budapeŝto 245 kilometrojn.
Historio
En Markóc migra poŝto servas.
Guaymas
Guaymas estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Guaymas, kiu estas tre grava havenurbo en Sonora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26029.
Norde la komunumo limas al La Colorada, sude al San Ignacio Río Muerto, oriente al la komunumoj Suaqui Grande, Cajeme kaj Bácum, nordokcidente kun Hermosillo kaj sudokcidente al la Kalifornia Golfo kaj la komunumo de Empalme. Guaymas estas unu de la plej grandaj komunumoj de Sonora. Kun ĝiaj ĉ. 12208 kvadratkilometroj ĝi reprezentas ĉ. 6,58% de la surfaco de la tuta subŝtato Sonora. La ĉefaj loĝlokoj krom la ĉefurbo estas Vícam (Switch), Pótam, Las Guásimas, Ortiz, San Carlos kaj San José Santa Clara.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 149299 loĝantojn. El tiuj estis 74740 viroj kaj 74559 virinoj. La komunumo havas surfacon de 7488,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  232 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 87773 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 83412 scipovis legi kaj skribi kaj 4271 personoj estis analfabetoj. Do 4,87 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rubigen (stacidomo)
Rubigen estas fervoja stacidomo en Rubigen, Svislando.
Arapiraca (mikroregiono)
La mikroregiono de Arapiraca estas unu de la 13 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Alagoaso. Ĝi enhavas dek municipojn.
Sorkin (apartigilo)
Sorkin estas la familia nomo de jenaj personoj:
Csaba Tóth
Csaba Tóth [ĉaba tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj kun plena nomo) Tóth Csaba János estas hungara kuracisto, kirurgo-urologo, profesoro, fotisto.
Csaba Tóth  naskiĝis la  1940 en Kiskunfélegyháza.
Biografio
Csaba Tóth akiris kuracistan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1964. Post siaj studoj li laboris en hospitalo de Szentes ĝis 1988, kie intertempe li akiris fakdiplomojn pri kirurgio en 1968, pri urologio en 1972. Li studvojaĝis al Germanio en 1974. En la sekva jaro li estis nomumita ĉefkuracisto. En 1980 li kandidatiĝis (Ph.D.). Post 4 jaroj li enkondukis en la hungara medicino la endoskopon kontraŭ nefrolitiazo. Inter 1988 kaj 1995 li laboris en hospitalo de Kecskemét, sed tiutempe li enkondukis la endoskopon en Jemeno, Rumanio, Ĉeĥoslovakio, Pakistano. En 1991 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. En 1994 li estis nomumita privata profesoro, en la sekva jaro klinikestro en Debrecen. Ekde 2000 li instruas ankaŭ en Oradea.
Antipoda albatroso
La Antipoda albatroso (Diomedea antipodensis aŭ Diomedea exulans antipodensis) estas granda marbirdo de la familio de albatrosoj. Antipodaj albatrosoj estas pli malgrandaj ol la Vagalbatrosoj, kaj reproduktuloj havas hegemonie brunan plumaron, sed krom tio malfacilas distingi ilin de la Vagalbatrosoj.
Etimologio
Diomedea antipodensis estas de la genro Diomedea alude al Diomedo, kies kompanoj laŭlegende iĝis birdoj, kaj antipodensis aludas la latina n formon de la nomo de la insuloj Antipodoj, kie ili estis trovitaj.
Taksonomio
La Antipoda albatroso estas el la ordo de Procelarioformaj. Kiel ĉiuj membroj de tiu ordo, ili havas narikornojn, nome tubecajn nazajn trapasejojn en siaj bekoj. Ili havas ankaŭ unikan palaton kun 7 al 9 ostecaj platoj. Ĝi estas unu el la grandaj albatrosoj de la genro Diomedea, kaj estis distingita kiel subspecio de la Vagalbatroso nur en 1992 kaj agnoskita de kelkaj fakuloj kiel aparta certa specio en 1998. Dum ne ĉiuj sciencistoj konsideras ĝin kiel certa specio, retenante ĝin kun la Vagalbatroso, studo de 2004 pri la DNA kaj mikrosatelita genetiko de la vagalbatrosa specikomplekso subtenis la disigon. Inter ĉefaj fakuloj, BirdLife International disigis tiun specion, Jeff Clements ne ankoraŭ, kaj la SACC havas studatan proponon por disigi ĝin.
Subspecioj
Estas du subspecioj; tamen estis studo de 1998 kiu sugestis la disigon de tiu specio, kvankam tio ne estis akceptita en studo de 2004.
Aspekto
La Antipoda albatroso estas granda, 110 cm longa. Ties reprodukta plumaro estas bruna kaj blanka kaj ties junuloj estas similaj laŭ aspekto al la Vagalbatroso. Reproduktaj inoj havas brunajn suprajn partojn, kaj havas blankajn vermikulaĵojn en siaj dorsoj. Ties vizaĝo, gorĝo, malsupra brusto, kaj ventro estas blankaj, kaj ties subvostaj kovriloj estas brunaj. Ankaŭ ties subflugiloj estas blankaj, sed kun malhela pinto. Reproduktaj maskloj estas pli blankaj ol inoj, sed ne tiom blankaj kiom la Vagalbatrosoj, kaj ambaŭ seksoj havas rozkolorecajn bekojn. La inoj de la nomita raso havas malhelbrunan brustobendon kaj la maskloj havas pli malhelajn kronon, voston kaj humeran faldejon ol gibsoni.
Kutimaro
Ili manĝas ĉefe cefalopodojn kaj je malpli etendo fiŝojn (malkiel aliaj albatrosaj specioj ili ne estis registritaj manĝantaj krustulojn), kaj estis registritaj vizitantaj la ovodemetajn teritoriojn de la giganta sepio ĉe Novsudkimrio. Ili nestumas sur bordoj, deklivoj aŭ altebenaĵoj, kaj konstruas siajn nestojn en malfermo aŭ ene de disa vegetaĵaro, kiaj ĉe tufherbejo.
Konservado
La IUCN klasigas tiun albatroson kiel Vundebla, kun loĝa teritorio de 37,400,000 km²; kvankam ties reprodukta teritorio estas nur de 670 km². En 2007 oni ĉirkaŭkalkulis la populacion inter 4,635 kaj 5,757 reproduktaj paroj en Antipodaj Insuloj, 5,800 paroj en Aŭklandoj (Insulo Adams, Aŭklanda Insulo, kaj Insulo Disappointment), kaj 10 paroj en Kampbelinsulo. Estis 1 paro reproduktanta en Insulo Pitt, Ĉathamoj, ekde 2004. Tio faras totalan populacion de 25,300. Malpliiĝis kaj la reprodukta sukceso (25%) kaj la survivindico de plenkreskuloj (80% ĉe inoj & 88% ĉe maskloj).
Porkoj kaj sovaĝiĝintaj katoj damaĝas la populacion de Aŭklandinsulo kaj multhokada fiŝkaptado estas ankoraŭ malpliigante ilin. Ĵusaj studoj montris ke altiĝo en la temperaturo de la Tasmana Maro povus esti malpliigante la gibsoni.
Oni pliigas ringadon, kaj oni plue klopodas satelitan monitoradon de la specio. Bovaro kaj ŝafaro estis forigita el Kampbelinsulo, kaj ĉiuj insuloj estas naturrezervejoj kaj ĵus iĝis Monda Heredo. Katoj kaj porkoj estu formovitaj el la Aŭklandoj, oni devas labori ĉe fiŝkaptejoj kaj oni devas studi la oceantemperaturajn fluktuojn por helpi la survivadon de tiu specio.
Ningbo
Ningbo (寧波市/宁波市) estas metropolo, havenurbo, ĉefsidejo de mararmeo kaj universitata urbo en Ĉinio. La municipo administras ankaŭ la proksimajn urbojn kaj distriktojn.
Historio
Ningbo havas proksimume 7 miljarajn historiojn. Ĝi estis grava komerca loko de la silka vojo. Portugaloj komercadis tie ekde 1522. La britoj pro Traktato de Nankingo akiris la komercadon en 1842. Poste okazis ribelo kaj ĉina-franca mara batalo. En 1940 la japanoj bombardis la urbon.
Ekonomio
Motoro de la ekonomio estas la haveno, kie komercadis jam en la 7-a jarcento.
Klimato
Ningbo havas subtropikan klimaton kun influo de musono. La tutjara averaĝa temperaturo estas 17 °C. En junio kaj aŭgusto tio estas proksimume 30 °C. Foje dum vintro iomete frostas. Jare pluvas po 1450 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter marto-septembro.