cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rajdo de la reĝoj
Vlčnov
La rajdo de la reĝoj en Vlnov komenciĝas dimanĉe en domo de la reĝo, poste legrutoj, dekokjaraj knaboj, komune kun samaĝaj knabinoj - kunulinoj foriras en la preĝejon al meso; poste ili rajdas al urbodomo, kie ili petas urbestron pri konsento. La enkondukaj vortoj de la rajdo estas senĉese la samaj: "Hýlom, hýlom! Aŭskultu, la supranoj, la subanoj, la hejmuloj kaj transvilaĝanoj, kion mi diros al vi pri la pentekosta dimanĉo..."
La reĝa rajdo mem konsistas el la rajdo de la legrutoj - elvokistoj sur ĉevaloj en popolkostumoj de Vlčnov, en organizaĵo de kavalerio. Ili akompanas la reĝon. La ĉevaloj estas ornamitaj per rubandoj kaj stiligitaj floroj, ankaŭ dper diversaj plimule ruĝaj koltukoj, lokigitaj laŭ manieroj de flagoj. La reĝo estas ĉiam malgranda knabo, ĉar la kondiĉo estas, por ke li estu virgulo. La reĝo sidas sur la ĉevalo, kiun gvidas lia patro, la manoj en flanko. Lia ĉevalo estas akompanata surflanke de du legrutoj kun levitaj sabroj, la reĝo havas en la buŝo blankaj rozon. Esti elektita kiel reĝo estas por la familio en la vilaĝo ĉiam granda honoro, la reĝan ĉevalon rubandumas la patrino de la reĝo. Kio rilatas al la aĝo de la reĝo, povas esti esceptoj. Laŭ ĵurnalisto Jan Janča fine de la 19-a jarcentofariĝis reĝo en Vlčnov dekokjara Tomáš, sed lian ĉevalon ornamis "koramikino" Františka, ĉar lia patrino jam estis por tia ĉi laboro maljuna.
Nuntempe ili rilatas prefere al jam anonimaj spektantoj, kiuj alveturis por la popola amuzo, tial ofte la legruto devas improvizi:
Eĉ tiel estas okazinta, ke multaj junulinoj, pro honto ruĝiĝintaj, ekkrios prefere anticipe: "Mi donos al vi en la ŝuon! Nur jam nenion kriu je mi!" La rajdantaro estas poste akompanata de popolkostumitaj ensembloj, blovmuziko el la tuta regiono eĉ el Slovakio, marŝantaro de infanoj en popolkostumoj, sed eble eĉ holanda blovmuziko el Naarden de Komenský. La kermeso en Vlčnov proponas metiajn popolajn produktojn, hodiaŭ prefere superas suveniroj kaj lokaj specialaĵoj.
Militkapto de la reĝo
Ankaŭ estas kun la rajdo de la reĝo kunigita forrabo aŭ militkapto de la reĝo, ofte en kampoj kunvenis legrutoj de unu municipo kun rajdantaro el la najbara municipo. Luktis aŭ la reĝoj inter si aŭ la tutaj grupoj reciproke. Se okazis forrabo de la reĝo, la familio devis lin elaĉeti. Por la gepatroj de la reĝo tio signifis pluajn elspezojn kaj por la tuta municipo grandan honton. Tiu ĉi agado okazis tre ofte kaj en la pasinteco tio finis eĉ tre tragike - vidu Batalo de kvar reĝoj.
Virrat
Virrat estas urbo kaj komunumo en Finnlando en la norda parto de la provinco Pirkanmaa. Ĝia areo estas 1 299,08 km², el kio 136,41 km² estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 Virrat havis 6516 loĝantojn.
Virrat fariĝis kampurbo en 1974 kaj urbo en 1977. La urbestro de Virrat estas Juha Viitasaari. virrat estas plurala formo de la vorto virta (fluo). Virrat estas nura plurala nomo de komunumo en Finnlando.
NGC 7196
NGC 7196 (aliaj indikoj — ESO 237-36, AM 2202-502, IRAS22026-5021, PGC 68020) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jenő Mihály Bartos
BARTOS JENŐ Mihály [bartoŝ] estas rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Zăbala la 1-an de majo 1945.
Biografio
Jenő Bartos akiris diplomon pri pentroarto en 1973 en Bukareŝto kaj de tiu jaro li laboras en Iași. Ĝis 1990 li instruis en la arta liceo, poste li lekciis en la loka arta universitato. Li ekspozicias de 1972.
Séné
(jen france, bretone Sine) estas komunumo de Francio, tuj sudokcidente de la urbo Vannes ( Gwened, galoe Vann) kaj konsiderebla antaŭurbo de ĝi. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Virville - Manneville (stacidomo)
Virville - Manneville estas ne priservata franca stacidomo sur linio Paris-Saint-Lazare -, situanta en Virville, apud Manneville-la-Goupil, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ora Urso
Ora Urso (Goldener Bär) estas la plejalta premio disdonata en la Berlinale (= Berlina Internacia Film-Festivalo) en Berlino/Germanio, kiu okazas ĉiujare ekde 1951.
La Ora Urso estas disdonata por la plejbona longa kinofilmo de la jaro, ekde 2007 ankaŭ por la plejbona mallonga kinofilmo de la jaro.
Krom la Ora Urso ekzistas ankaŭ la Honora Ora Urso por la vivoverko de merita artisto.
La Arĝenta Urso estas donata en ses kategorioj por specialaj kunlaboroj en kinofilmoj, ekz. la Arĝenta Urso por la plejbona reĝisorado de la jaro.
Vanessa Hudgens
Vanessa Anne HUDGENS naskiĝis en Salinas, Kalifornio  estas usona aktorino kaj kantisto. Post farado de ŝia filma debuto en Thirteen (2003), Hudgens plialtigis sian famon pro rolo de Gabriella Montez en la filmserio High School Musical (2006-08), kiu alportis al ŝi signifan publikan sukceson. La sukceso de la unua filmo kondukis ŝin al kontrakto kun Hollywood Records, kun kiu ŝi publikigis du studialbumojn, V (2006) kaj Identified (2008). Aldone al mezlernejaj muzikaloj, Hudgens ankaŭ aperis en diversaj filmoj kaj televidserioj por la Disney Kanalo. Ekde la publikigo de ŝiaj studialbumoj kaj la mezlerneja muzikalo, Hudgens temigis ŝian intertempan karieron. Ŝi aperis en la filmoj Bandslam (2009), Beastly (2011), Sucker Punch (2011), Journey 2: The Mysterious Island (2012), Spring Breakers (2013) kaj Machete Kills (2013).
Porelaloj
La porelaloj (Porellales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas 5 familiojn, pli ol 130 genrojn, kaj ĉirkaŭ 2800 speciojn,. Ĝia tipa genro estas porelo.
Virville - Manneville (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
Porelaloj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (13 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (13 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj (ĝis familioj), kaj ties Esperantaj nomoj :
Ikoyi
Ikoyi estas la plej riĉa kvartalo de Lagoso, en la distrikto Eti-Osa, Lagosa Ŝtato, Niĝerio. Ĝi kuŝas nordoriente de Obalende kaj limas kun Lagosa Insulo kaj okcidente kun la bordo de la Lagosa Laguno. Populara inter la plej supra klaso de la socio de Niĝerio, Ikoyi estas eble unu el la plej riĉaj komunumoj ankaŭ en la tuta lando Niĝerio.
La areo kiu formas Ikoyi estis origine kontinua teramaso kun Lagosa Insulo, ĝis ĝi estis separata pere de la kanalo MacGregor, nome mallarĝa akvovojo kiu estis elfosita de la Britia kolonia registaro. Tiu kanalo estis nuntempe konstruita kaj plenigita tiel ke la insulo estis denove kunigita kun Lagosa Insulo.
Ikoyi estas sur la orienta duono de la Lagosa Insulo kaj estas ligita al tiu per artefarita terkolo. Ikoyi estas ankaŭ konektita al la Viktoria Insulo pere de la ponto Falomo, kiu subtenas la ĉefan ŝoseon super la rojo Five Cowrie. Ikoyi estas hejmo de sidejoj de la federacia registaro de Niĝerio kaj de aliaj konstruaĵoj posedataj de la registaro, kiel la malnova federacia sekretariaro. Tiu komplekso nuntempe estas reestablita.
En Ikoyi estas militistaj kaj policaj kazernoj, alt-sekureca prizono kaj federacia kortumo de Niĝerio. Ikoyi havas ankaŭ nombrajn hotelojn, noktoklubojn, distran parkon kaj unu el la plej grandaj golfejoj de tuta Afriko. Origine kvartalo de meza klaso, lastatempe ĝi iĝis moda loĝeja areo por supra meza klaso ĝis supra klaso. Estas ankaŭ komerca agado en Ikoyi, kio observeblas en pliiĝanta nombro de oficejoj, bankoj kaj vendejaroj. La komerca sekcio estas koncentrita en la sudokcidenta areo.
Listo de monda heredaĵo en Azio
Jen listoj de monda heredaĵo en Azio:
Arĝenta Urso
La plejalta premio de la Berlinale estas la Ora Urso.
Saint-Martin-du-Vivier (stacidomo)
Saint-Martin-du-Vivier estas ne priservata franca stacidomo sur linio - Darnétal-Bifurcation, situanta en  Saint-Martin-du-Vivier, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Roch - Darnétal-Bifurcation (321000).
Sérent
(jen france, bretone Serent) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Manneville-la-Goupil
Manneville-la-Goupil estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
14449 Myogizinzya
14449 Myogizinzya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Manneville-la-Goupil
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mannevillais.
14449 Myogizinzya
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Myogizinzya : historia ŝintoa sanktejo konstruita en 537 sur la ĉefa pinto de Monto Mjogi (gubernio Gunma) en la centro de Japanio. La ŝintoismo estas la indiĝena religio de Japanio kaj Myogizinzya estas nacia kaj gubernia grava kultura loko.
Virville
Virville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Zovencedo
Zovencedo estas komunumo de Italio.
László Krasznahorkai
László Krasznahorkai [lAslO krasnahorkai], hungare Krasznahorkai László ( 1954 en Gyula) estas hungara verkisto kaj scenaristo.
NGC 7197
NGC 7197 (aliaj indikoj — UGC 11887, MCG 7-45-5, ZWG 530.3, IRAS22008+4049, PGC 67921) estas galaksio en konstelacio Lacerto.
László Krasznahorkai
Biografio
László Krasznahorkai frekventis universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto, poste li eklaboris en eldonejo. Ekde 1982 li estas liberprofesia verkisto. En 1985 li amikiĝis ku Béla Tarr, sekve ili faras komune filmojn. En 1987 li vivis en Okcidenta Berlino, baldaŭe li vivis en Germanio, Francio, Hispanio, Usono (kie loĝis ĉe Allen Ginsberg), Britio, Nederlando, Italio, Grekio, Ĉinio, Japanio kaj nature en Hungario. Li dufoje edziĝis kaj havas 3 filojn. Li ricevis premion Kossuth en 2004, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn (eĉ eksterlandajn) premiojn.
NGC 7197
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Disketo
Laŭ komputiko, disketo (aŭ diskedo aŭ moldisko) estas speco de ekstera memoro aŭ datumportilo en malmola plasta kvadrata ŝelo. Disketoj estas legata kaj skribita de diskturnilo (ofte mallongita laŭ la angla Floppy Disk Drive kiel FDD). Ĝi estas iufoje konata kiel moldisko por distingi ĝin de durdisko.
Valea Sângeorgiului
Valea Sângeorgiului [valja sınĝorĝuluj], hungare: Szenrgyörgyválya sentdjoerdjva:ja, germane: Gergesthal estas vilaĝo en Rumanio oriente de Călan. Valea Sângeorgiului administre apartenas al Călan.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 622 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 345 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1392. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Hunyad.
Komunumoj de Sankta Georgo en Transilvanio
La ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Bácsszentgyörgy!
Feina rondo
Feina rondo aŭ feina cirklo (angle fairy circle) estas natura fenomeno, kio estas observebla ĝis nun ĉefe en Namibio. Temas pri senvegetaĵaj, preskaŭ rondoformaj senkreskaĵ-ejoj, meze de herbejo, kiun ĉirkaŭas cirkloforme la forte kreskantaj herboj.
Estiĝo
La estiĝo de tiuj rondoj ne estis klarigitaj science longtempe. La 29-an de marto 2013, la magazino Science kune kun Gondwana Collection en Namibio aperigis plurpaĝan sciencan artikolon pri ties estiĝo. Laŭ tio „ la sablotermitoj Psammotermes allocerus forigas la sablogrundon de la unujaraj herboj, tiel la likantan pluvakvon ne absorbas la herbo, sed tiu kolektiĝas en la grundo. En areoj de averaĝa 100 mm da pluvo jare, en la sablogrundoj sub tiuj rondoj entenas daŭre pli ol 5 volumenprocenton da akvo – eĉ post jarlonga sekeco. Tiujn datojn ricevis la biologo Jürgens per dumjaraj mezuradoj en feinaj rondoj sur areo de la Namiba dezerto Lodge sude de Solitaire. La akvorezervado servas en la direjoj de la termitoj por relativa aero-humideco de 98 %, kiu necesas por travivo de la insektoj.“ Tion pruvis la germana biologia profesoro Norbert Jürgens en longtempa eksperimento.
Zugliano
Zugliano estas komunumo de Italio.
Ilona Tulit
TULIT Ilona estas rumania hungara pedagogino, lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Baraolt la 18-an de marto 1944.
Biografio
Ilona Tulit diplomitiĝis pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo (1966). Ŝi instruis en pluraj ĝeneralaj lernejoj kaj liceoj, estis fakinspektistino pri hungara lingvo kaj literaturo en distrikto Covasna inter 1982–87. Ŝi redaktis lernolibrojn por instruado de hungara lingvo kaj literaturo por klasoj 5 - 8-aj.
Ikaalinen
Ikaalinen estas urbo en Finnlando en la okcidenta parto de la provinco Pirkanmaa. Ĝia areo estas 843,40 km², el kio 92,99 km² estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 Ikaalinen havis 6 864 loĝantojn.
La originala kampurbo Ikaalinen fariĝis 1858. Antaŭ la jaro 1972 kampurbo Ikaalinen ne estis komunumo, malsame ol plej multaj aliaj kampurboj en Finnlando. Ĝi estis parto de kampara komunumo de Ikaalinen. En 1972 tuta kampara komunumo de Ikaalinen, ankaŭ la kampurbo, fariĝos nova kampurbo Ikaalinen. Ĝi fariĝos urbo en 1972.
Nivala
Nivala estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Norda Ostrobotnio. La areo de la komunumo estas 536,87 km², el kio 9,03 km² estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 Nivala havis 10 500 loĝantojn. Nivala fariĝis urbo en 1992.
Zoldo Alto
Zoldo Alto (jen itale, ladine Zoldo Aut) ĝis la 23-a de februaro 2016 estis komunumo de Italio. Tiam ĝi kunfandiĝis kun la apuda komunumo Forno di Zoldo (ladine Al Fôr) al nova komunumo Val di Zoldo ("valo de Zoldo"), kiu apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Belluno. La komunumopartoj situas en la montoĉeno Dolomitoj, suda kalkoŝtona parto (aŭ laŭ alia difino antaŭmontaro) de la Alpoj.
Lee De Forest
Lee DE FOREST [li de FORist], (n. la, mortis la ), estis usona inventisto, kiu havis pli ol 300 patentojn en sia nomo. Li inventis la Audion-on, vakutuban triodon, kiu iĝis baza ero de ĉiuj tiutempaj elektronikaj cirkvitoj, ekzemple televido.
Séglien
(jen france, bretone Seglian) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
József Hoffner
József Hoffner [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hoffner József estis hungara bestkuracisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1832).
József Hoffner naskiĝis la  1794 en Veszprém (urbo). Li mortis la 1841 en Pest (urbo).
NGC 7198
NGC 7198 (aliaj indikoj — MCG 0-56-8, ZWG 377.23, NPM1G -00.0573, PGC 68006) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sarzeau
(jen france, bretone Sarzhav) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Aristotela logiko
La Aristotela logiko referencas al la enhavoj de serio da aristotelaj verkoj kolektitaj sub la nomo de Organon (grekalingve signifanta: ilo, instrumento), kiuj estas:
Aristotelo en la Akademio
Aristotelo pasigis ĉirkaŭ 20 jarojn de sia vivo en la Akademio (ekde 366 a.K. ĝis 347 a.K, jaro de la morto de Platono. Estas tre malprobable ke tiu fakto ne lasis spuron en lia koncepto pri la realo kaj pri la maniero filozofiumi. Oni scias ke Aristotelo en la Akademio praktikis la funkcion de docento kaj gvidis kursojn pri retoriko kaj dialektiko: versimilas, do, ke la eroj plej antikvaj de la Retoriko kaj Topikoj (traktato guste dediĉita al la dialektiko) reiriĝus al tiu periodo. Se tio veras, la originoj de la penso de Aristotelo estas serĉendaj en la kritika diskuto pri dialektiko de la lasta Platono.
Dateno konsiderinda estas la fakto ke la Akademio ne konstituiĝis kiel dogma skolo kaj la instruaĵoj de la majstro ne estis altruditaj al la disĉiploj: en la Akademio oni praktikis la metodon de la dialogo per mallongaj demandoj kaj respondoj kaj ankaŭ fundamentaj doktrinoj de Platono, kiel la teorioj de la ideoj, estis submetitaj al publika diskutado. Ĉi-rilate oni posedas fragmentojn de perdita verko de Aristotelo, en kiu estas reprenitaj kaj disvolvigitaj obĵetoj cirkulantaj en la Akademio kontraŭ la teorio de la ideoj, inter kiuj la argumento de la tria homo (jam pritraktita de la Platono mem en "Parmenido"). Probablas, do, spite de kontraŭa opinio de kelkaj kritikistoj, ke, jam dum sia restado en la Akademio, Aristotelo estis disvolvinta aŭtonoman koncepton pri la realo; aparte, li devis negi la ekziston de la ideoj disigitaj el la unuopaj estaĵoj: alivorte, kvankam en akordo kun Platono sur la fakto ke la universalaĵoj kiel "homo", "justo", "blanko" por esti konata ili devas havi certan gradon de realeco, li ne konsentis atribui al tiuj ekziston displektitan el la objektoj, nome al la unuopaj homoj, blankaĵoj, justaĵoj ktp, al kiuj tiuj universalaĵoj estas predikataj.
Se veras tio supre skribita, la dialektiko instruata de Aristotelo devis havi almenaŭ personan fundamentan trajton kompare kun tiu teorigita de Platono: dialektiko signifas arton de la dialoga diskuto kaj Platono intencis tiun arton kiel scion pri la ideoj: laŭ la majstro de Aristotelo, por esti kapabla utiligi la lingvaĵon (kaj do efike dialogi) necesas koni la objektajn referencantojn al kiuj la nomoj referencas (la apartaj aĵoj per la propraj nomoj, la ideoj por la komunaj nomoj). Ankaŭ laŭ Aristotelo devas ekzisti objektaj referancantoj por la komunaj nomoj (la universalaĵoj); kun la ideoj (pro la fakto ke tiuj referencantoj ne identiĝas kun la ideoj (pro la fakto ke ili ne ekzistas disigite el la apartaj estaĵoj). La aristotela dialektiko estas dialektiko “senidea”, dialektiko kiu kvankam hipotezante certan gradon de realeco por la universalaj konceptoj, retenas la juĝon pri la tipo de realeco kiun ili posedas, transformiĝante al tekniko de diskuto kiu preterlasas la enhavon (kaj limiĝas liveri serion da reguloj pri la korekteco de la parolado, sendepende de la tipo de realo indikata de la parolado mem). El tiu vidpunkto, oni povas aserti ke la aristotela dialektiko estas la unua provo konstrui formalan logikon.
Metodo de la divido aŭ de la dikotomia procezo
La aristotela dialektiko reprenas serion da teknikoj kiuj estis uzitaj de Platono kaj almenaŭ de parto de la Akademio rilate la ideojn, limigante la objekton de tiuj teknikoj al la solaj universalaj konceptoj. Inter tiuj teknikoj elstaras la metodo de la divido, utiligita de Platono por alveni al la difino de ĉiu ideo kaj al malkovro pri la rilatoj de partopreno inter ideo kaj ideo. Tiu metodo estis utiligata de Aristotelo reference ne al la ideoj, sed al la universalaj konceptoj. Spure de tiu metodo, por difini ideon (aŭ koncepton), necesas enskribi tiun koncepton en ideo-amplekso pli vasta kaj subdividi tiun lastan inter serio da karakterizaj notoj, ĝis obteni amplekson kiu havu la saman vastecon de la objekto difinota. Ekzemple, volante difini la “homon”, oni povas starti el la koncepto de "vivanto" kaj subdividi la vivantojn" en " bestoj" kaj vegetaloj; agnoskinte, krome, ke la homo estas besto, dividi la bestojn en "birdoj", "akvuloj" kaj "teruloj"; tial, post plua divido de la "teraj bestoj" en "kvarpieduloj" kaj "dupieduloj", kaj rekoninte ke la amplekso sugestita de tiu lasta dispartigo identiĝas kun la amplekso de la homoj, aserti ke la difino pri homo estas "tera dupieda besto".
La aplikado de tiu metodo havas kiel rezulton, interalie, la formadon de hierarkioj de konceptoj en la malkreskanta grado de plivastiĝo, poziciitaj tiamaniere ke la rilata amplekso inkluzivu la la amplekson rilatan al la subordita koncepto kaj estu siavice inkluzivita en la amplekso rilata al la superordita koncepto (tiel la amplekso de la bestoj, ekzemple, estas inkluzivita en la amplekso de la vivantoj kaj, siavice, inkluzivas la ampleksojn de la akvaj bestoj, birdoj kaj teruloj). Platono displektis tiun hierarkion de konceptoj kiel hierarkion de ideoj' (ĉikaze la metodo de la divido rezultis utila por malkovri la rilaton de partoreno inter la ideoj). Ankaŭ se Aristotelo ne ŝajnas atribui al tiuj konceptoj ekziston disigitan, li utiligis, difinante tiun konceptojn, la terminojn: genro (greke: genos) kaj specio (greke: eidos), kiujn Platono estis uzinta reference al la ideoj. Tiuj terminoj, tamen, estas utiligataj novaveste: se en la hierarkio rezultanta el la aplikado de la metodo de la divido, la termino inkluzivas alian, la unua termino rezultos esti genro de la dua kaj la dua specio de la unua [[la termino pli vasta estos genro de tiu malpli vasta kaj tiu malpli vasta estos specio de tiu pli vasta). La fina termino “homo” ne estos genro ĉar ĝi estas predikata pri neniu,
La doktrino pri la predikebloj
Kiel oni vidis, laŭ Aristotelo, en la momento en kiu predikato estas dirata pri iu subjekto, eblas ke ĝi estas predikata samvaste rilate al la subjekto, aŭ ne; eblas ke ĝi estas predikata laŭesence, aŭ ne. Surbaze de tiu duobla distingo, Aristotelo klasifikas la predikeblajn rilatojn per kvar tipoj, kiuj en mezepoko estos nomataj predikaeloj: temas pri difino, propraĵo, genro kaj akcidento.
Ĉi-supre estis dirite ke la difino estas predikato samvasta kompare kun sia subjekto kaj esprimanta ĝian esencon. Se predikato estas samvasta sed ne esprimanta la esencon, ĝi estas propraĵo. La genro estas predikato ne samvasta rilate sia subjekto, sed plivasta; oni jam vidis, fakte, ke la amplekso rilate la genron devas inkluzivi tiun rilatan al la specio. Krome la genro, ĉar unuaranga elemento de la difino, devas esprimi la esencon de la subjekto. Se predikato estas nek samvasta nek esenca, tiu estu akcidento de la subjekto. Reale Aristotelo difinas la akcidenton malsammaniere: li asertas, fakte, ke la akcidento estas tiu deteminaĵo kiu estas nek difino, nek genro kaj nek propraĵo kaj ke tamen predikiĝas pri la subjekto; kaj li liveras alian difinon pri akcidento kiu nur parte identiĝas kun la unua: la akcidento estas fakte difinita kiel tiu predikato kiu povas aparteni aŭ ne aparteni al la subjekto.
Resumante:
La doktrino de la kategorioj
Ni jam vidis ke Aristotelo distingas kvar tipoj de predikata rilato kaj, krom tiuj, estis aludate al du eblaj rilatoj: tiu de la specifa diferenco kaj tiu rilatanta al la definiendum; nu laŭ Aristotelo ekzistas dek tipoj de informo kiujn predikato povas prediki pri la subjekto; ili estas: esenco, kvalito, kvanto, rilato, loko, tempo, agi, elporti, havi, kuŝi. Laŭ Aristotelo, krome, ekzistas du tipoj de terminoj: la ekzistantaj el si mem (kiel la substancoj) kaj tiuj kiuj anoncas la dek antaŭajn kategoriojn.
Naboo
Naboo - prononco -estas planedo en la fikcia universo Star Wars kun plejparte verda tereno, kiu estas la hejmo de du kosmaj socioj: la gunganoj, reptilioj kiuj loĝas en subakvaj urboj, kaj la homoj, kiuj loĝas en kolonioj sur la surfaco. La homoj de Naboo organiziĝas en voĉdona monarkio kaj konservas pacan kulturon, kiu defendas edukadon, artojn, median protektadon kaj sciencajn atingojn. La ĉefa ĉefurbo de Naboo estas Theed. Tri lunoj orbitas la planedon: Ohma-dum, Rori kaj Tasia la glacia luno.
Aristotela logiko
La doktrino de la kategorioj
En ĉiu de tiuj kategorioj eblas plidistingi kaj ĉiu kunhelpas al precizigo kaj pli cirkonstanciĝo de la difino.
Naboo
Lokita en la kosma sektoro Chommell, Naboo estas la hejma planedo de la homa virino Padmé Amidala, kiu funkcias kiel planeca reĝino kaj poste kosma senatano kaj la gungano Jar Jar Binks, same kiel senatano (poste supera kanceliero kaj tiam imperiestro) Palpatine. En la kineja filmo Star Wars Episode I: The Phantom Menace ("Stelaj militoj Epizodo I: La Fantoma Minaco"), ĝi estas la loko de blokado fare de la Komerca Federacio kaj la "Batalo de Naboo" inter la Federacio kaj la Indiĝenoj. Naboo aperas en kvar filmoj en la filma serio kaj ĉefrolas en la unuaj du seriaj filmoj.
Tijuana biblio
Tijuanaj biblioj estis pornografiaj bildstrioj produktitaj en Usono de la 1920j al la fruaj 1960j. Ilia populareco pintis dum la granda kriza erao. La tipa "biblio" havis formaton de 4 oble 6 coloj, kun nigra preso sur blanka papero, kaj longon de 8 paĝoj.
Naboo
La arkitekturo de la planeda ĉefurbo Theed, aludante al Antikva Romo, al la Hispana Imperio kaj aliaj klasikaj tradicioj, estis peze inspirita de la futureca administrejo de la kantono Marin en Kalifornio. La marĉoj de Naboo estas hejmo de multaj specioj de kreitaĵoj.
Aristotela logiko
Historio
La aristotela logiko, preskaŭ ekstraktita el la homa parolado kaj priskribita preskaŭ manie, trovis konsenton laŭlonge de la jarcentoj kaj fariĝis tradicia, kaj se okazis aldonoj verke de postaj mezepokaj skoloj aŭ modernaj pensofluoj, tiuj okazis perfektigante la studon kaj analizon de Aristotelo (kaj parte de Platono).
Lacoste (Hérault)
Lacoste (jen france, La Còsta) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Vidu ankaŭ
<Gallery widths=200px> Lacoste_(34)_St-Jean-Baptiste2.JPG| la loka kirko Johano la Baptisto (Saint-Jean-Baptiste) Lacoste_(34)_chateau.JPG| kastelo </Gallery>
9033 Kawane
9033 Kawane estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Makio Akiyama kaj Toshimasa Furuta elde la observatorio de Susono (apud Miŝima en gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Kaŭane (japane : 川根町, Kawane-chō) ĉirkaŭ 230 km okcidente de Tokio, sur la okcidenta bordo de la rivero Ohi. La verda teo konata kiel "Kawane-cha" tie kreskas.
Kurma
En hinduismo Kurma (कूर्म;, laŭvorte testudo) estas la dua avataro de Viŝnu, kaj la dekunua laŭ la Bagavata Purano. Kiel aliaj avataroj de Viŝnu, Kurma aperas en tempo de krizo por restaŭri la kosman ekvilibron. Lia ikonaro estas ĉu testudo, aŭ plej ofte kiel duonhomo kaj duontestudo. Tiuj bildoj troviĝas en multaj Vaiŝnavaj templotegmentoj aŭ muraj reliefoj. Foje oni montras la avataron kiel homo kun kvar brakoj kiuj svingas po unu armilon.
Pál István Lászlófy
LÁSZLÓFY Pál István [la:slo:fi] estas rumania hungara pedagogo, eksprezidanto, eterna honosprezidanto de UHPR. Li naskiĝis en Racoș la 6-an de decembro 1939.
Biografio
Lászlófy diplomitiĝis pri matematiko-fiziko en UBB de Kluĵo (1960). Li instruis ĝis 1975 en Vlăhița]î, poste ĝis 1984 li estis ĝenerala inspektisto de Lernejinspektoraro de [[distrikto Harghita. Pli poste denove instruisto, lernejestro en Miercurea Ciuc. Inter 1991-2011 li estis prezidanto de UHPR.
NGC 7199
NGC 7199 (aliaj indikoj — ESO 108-14, PGC 68124) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Tibor Beder
Biografio
Tibor Beder diplomitiĝis pri geografio-geologio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1959). Li instruis en pluraj lernejoj, li estis direktoro, fakgvidanto de porinfanaj institutoj, ĝenerala inspektoro de Lernejinspektoraro de distrikto Harghita post 1989. Inter 1965 kaj 1987 li organizis turisman movadon Jöjjön velünk (Venu kun ni). En jaroj 1982-90 li plurfoje piediris al Turkio, al la lokoj, kie vivis la elmigrintaj hungaroj post la falo de ribelo kontraŭhabsburga gvidita de regnestro Francisko Rákóczi la 2-a. Li estas la prezidanto de Fonduso Julianus, de Asocio de Hungaroj de Sikullando. Li estas aŭtoro de pluraj libroj pripedagogiaj, turismo, lokhistoriaj ktp..
NGC 7199
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Árpád Tőzsér
Árpád Tőzsér [tOĵEr], hungare Tőzsér Árpád estas hungara poeto, verkisto, tradukisto, kritikisto, literaturhistoriisto kaj profesoro.
Árpád Tőzsér naskiĝis la 1935 en Ĉeĥoslovakio, en Petrovce (distrikto Rimavská Sobota).
Biografio
Árpád Tőzsér apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris diplomon pri hungara-slovaka instruisto en Bratislavo en 1960. Poste ĝis 1996 li redaktis (fine kiel ĉefredaktoro) diversajn hungarlingvajn revuojn. Inter 1971-1976 li edukis en ĉeflernejo en Nitra, poste li estris la hungarlingvan eldonejon. En 1974 li edziĝis, en la sekva jaro havanta 2 filojn. Inter 1991-2002 li denove instruis en universitato. Li ricevis premion Kossuth en 2004, inter 1988-2009 ankaŭ aliajn premiojn.
Saint-Vincent-sur-Oust
(jen france, bretone Sant-Visant-an-Oud) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Steleo
Steleo laŭ la difino de ReVo estas "unuŝtona monumento kun memorigaj skribaj aŭ simbolaj gravuraĵoj", aŭ laŭ la difino de PIV "koloneto aŭ ŝtonplato, ordinare ornamita per surskriboj aŭ skulptaĵoj, starigita kiel religia aŭ sepulta memoraĵo".
Laŭ Francisko Azorín steleo estas Funebra monumento konsistanta ofte el simpla ŝtono. Li indikas etimologion el la greka stele (estaraĵo), kaj de tie la latina stela.
Priskribo
Tre ofte steleoj havas kvarangulan fundamenton kaj supre iom pli larĝas ol sube (vidu ankaŭ la figuron obelisko). Se ili markigas tombon, ili en la antaŭa flanko havas la nomon de la mortinto(j) kaj ofte ankaŭ artan reliefon, en kiu prezentiĝas la familio de la mortinto(j) aŭ scenoj el lia/ŝia/ilia vivo. La plej granda kolekto de tiaj steleoj troveblas en la Arkeologia Nacia Muzeo de Ateno.
En antikva Grekio la steleoj ofte havis foliajn aŭ florajn ornamojn. Poste, dum la tempo de antikva Makedonio kaj poste la Romia Imperio, la tombaj steleoj iom post iom ŝanĝis sian formon ĝis la nuntempe kutima formo de kristana tomboŝtono: ili iĝis pli malaltaj kaj pli larĝaj, ofte skulptiĝis kiel rektanguloj, kaj en multaj kazoj supre finiĝis per frontono.
Steleoj laŭ la antikva formo remodiĝis dum la epoko de klasicisma arkitekturo, kaj ankaŭ poste por patosaj monumentoj – du grandaj steleoj ekzemple ornamas la internan orientan pordegon de la olimpia stadiono en Berlino, konstruita por la Somera Olimpiko 1936 dum la megalomania epoko de Nazia Germanio. Ankaŭ en moderna arto steleoj foje tiel uziĝas por monumentaj artaĵoj, ekzemple en la berlina monumento pri la Holokaŭsto.
NGC 7200
NGC 7200 (aliaj indikoj — ESO 237-37, PGC 68068) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalia furfurilksantato
Kalia furfurilksantato aŭ kalia furfurilksantato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, furfurila alkoholo kaj kalia hidroksido. Ĝi estas flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Kalia furfurilksantato posedas 6 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 kaliatomon. Kalia furfurilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de furfurilksantataĵoj kaj kaliaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj. En 1925, raporto de Cornelius K. Keller indikis la uzon de ksantatoj kiel kolektaĵoj por flosado de pezmetalaj sulfidaj mineraloj.
Talo (apartigilo)
Talo havas diversajn signifojn:
Vidu ankaŭ:
Saint-Tugdual
(jen france, bretone Sant-Tudal) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Les Cabannes (stacidomo)
Les Cabannes estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en , en departemento Ariège, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Portet-St-Simon - Puigcerda (frontière) (672000).
Gastono Lafuŝ'
Gastono Lafuŝ’ (en la franca "Gaston Lagaffe") estas la ĉefa rolanto de humura bildrakonto "Gastono", kreita en 1957 de André Franquin, kiu kreis ankaŭ Marsupilami kaj desegnis Spiruo kaj Fantasio. Li famiĝis pro la belga revuo "Spiruo".
Gastono Lafuŝ' estas oficisto en la "Gazeto de Spiruo". Lia alveno estas mistere anoncita per paŝo-spuroj en la marĝenoj de la gazetaj paĝoj. Unue sen klarigo por legantoj. Li unue aperis en la gazeto de Spiruo, vestita per strikta kostumo kaj banto, sekvant-semajne per nigra pantalono, verda pulovero kaj ŝnurŝuo, kaj la postan semajnon, sidanta sur seĝo, kun cigaredo ĉe la lipoj. En 19 albumoj, tiu revemulo senĉese inventas solvojn por plibonigi la oficejan vivon, enamiĝas, prizorgas katon kaj ridmevon, sed ĉio tio okazigas nur fuŝaĵojn, kiuj ĉagrenas liajn estrojn.
La sekvantan semajnon komunikaĵo de Fantasio (alia rolulo de Spiruo) provas klarigi la situacion al legantoj. Gastono estis dungita de iu, kies nomon li forgesis sed li certas, ke li estas konstruita por heroa kariero. Ĉar li ne povas integri serion en la gazeto de Spiruo li iĝas la unua senlabora heroo.
- Kiu vi estas?
- Gastono
- Kion vi faras ĉi tie?
- Mi atendas
- Kiu sendis vin tien ĉi?
- Oni petis, ke mi venu…
- Kiu?
- 'ne plu memoras…
Komence Gastono estas nur malvigla, mallaborema kaj foje fuŝulo (ekzemple li sukcesas fajrigi la fajrestingilojn). Sekve liaj fuŝaĵoj donos al li familinomon kaj ĉiaman funkcion en la gazeto: malhelpi al Sinjoro Demesmaeker subskribi gravajn kontraktojn, subakvigi la redaktejon, ktp.
Kemijärvi
Kemijärvi estas urbo kaj komunumo en la Laponia provinco de Finnlando, mallonge en finna Laponio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El la areo 427,01 km² (10,9 %) estas akvo. Kampara komunumo de Kemijärvi estis ligita al Kemijärvi en 1973.
Gastono Lafuŝ'
Preskaŭ ĉiam li provas ne labori (sin kaŝante en ŝranko aŭ tutsimple dormante sur sia skribotablo…)
La albumoj
Originala publikigo :
Nova publikigo :
Tradukoj
Albumoj de Gastono jam aperis en diversaj lingvoj, ĉu tradukitaj kaj eldonitaj de Dupuis ĉu de aliaj eldonistoj. La nomo de Gastono ŝanĝiĝas laŭ la lingvo:
Emmy Haesele
Emmy HAESELE (naskiĝinta la en Mödling, mortinta la  en Linz) estis aŭstra grafikistino kaj pentristino.
Vivo
Emmy Haesele estis la dua de kvar infanoj: pli aĝa frato Rudolf mortis en 1922 dum veterkatastrofo ĉe Dachstein-montaro; ŝi havis pli junan fraton kaj fratinon nome Marie. Ili pasigis la junulajn jarojn en egburĝaj kondiĉoj. Ilia patro, doktoro Leon Göhring, havis laborejon medicinan ĉe Heumühlgasse nr 3 en Vieno kie ankaŭ troviĝis ilia loĝejo. Emmy frekventis liceon kaj liberiĝis de desegnadhoroj sed devis lerni la ludadon de violono. Kun siaj gefratoj ŝi edukitis franclingve de francdevena edukistino. Emmy taksitis malfacila, obstina infano kiu suferis je koŝmaroj. La jaron 1910/11 ŝi pasigis en internejo en Vajmaro. Antaŭ la Unua mondmilito okazis ribelo pubereca kio esprimiĝis per mallonga hararo, veturado per motorciklo, montogrimpado ekscesa, skiado kaj sketado. Kun la fratino Marie ŝi estis inter la unua virino trupo kiu suprengrimpis la pinton de Kleine Bischofsmütze ĉe Dachstein-montoĉeno.
En 1916 ŝi edzigis amikon el junulaj tagoj, la kuraciston Hans Haesele. Haesele dummilite devis deĵori en Orienta Hungarujo kaj venigis la edzinon al si. Ŝi mem laboris kiel flegistino lazareta. La filo Heinz naskiĝis en la 1917-a jaro kaj unu jaron poste la filino Lieselotte (Mesi; en Vieno).
En 1919 Haesele iĝis subdistrikta kuracisto en Unken kaj ĉiuj loĝis en la t.n. doktora domo kun eta bieno agrikultura. Ankaŭ kulturo ege interesis la familion: en 1927 Emmy vojaĝis kun la kuzino de la edzo Parizon kaj oni ĉeestis en la festivalo de Salcburgo. Dufoje dum la 1920-aj jaroj ili iris al Darmstadt je ĝuado de Schule der Weisheit de Hermann Graf Keyserling kaj aŭskulti prelegojn de C. G. Jung, Hans Prinzhorn, Max Scheler kaj Johannes von den Driesch. Ĉi tie ankaŭ estiĝis la kontakto kun la pentristo Oskar A. H. Schmitz kaj la unuaj desegnadoj de Emmy Haesele certe inspiritis per tiu renkontiĝo.
La rilato al Alfred Kubin
En 1930 proponis Schmitz sendi kelkajn foliojn pentritajn al la edzo de la fratino Hedwig, la jam famekonata pentristo Alfred Kubin, al Wernstein-Zwickledt. En decembro 1931 mortis senatendite Schmitz kaj la Haesele-oj ekzorgis pri la vidvinigita Emeline Schmitz. Pere de ŝi la kontaktoj je Kubin renoditis ĝis kiam en 1932 venis laŭdanta letero el Zwickledt skribite fare de Hedwig Kubin kiu estis kvazaŭ la sekretariino de sia edzo. En la 20.5. la paro vojaĝis kun Emeline Schmitz al Malsupra Aŭstrio kaj tiel komenciĝis intensa, unue nur pri artodemandoj koncentriĝinta rilato. Komence de aŭgusto 1933 Alfred kaj Hedwig Kuhn venis somerferie al Unken kaj el pli postaj leteroj ellegeblas ke estis la 19.8.1933 la tago kiam ekis arda amrilato inter Emmy Haesele kaj Alfred Kubin kiu de la flanko de Kubin daŭris ĝis la 1936-a jaro.
Konatas ankaŭ la karesnomoj enamleteraj: Zwillings-Urweib (ZUW) por ŝi kaj Zwillings-Urmann (ZUM) por li. Ankaŭ la aludoj pri la virĉevalo Ali (kunmeto de la tri antaŭnomoj kubinaj, Alfred Leopold Isidor) kaj pri la ĉevalino Fatima estis karakterizaj ĉar Kubin estis uzinta tiujn nomojn jam ĉe pli fruaj amumadoj. Por li tiaĵoj ne estis io unika, nek la unua nek la lasta travivaĵo sed simpla antaŭenpuŝo por artista kreiveco. Lia edzino Hedwig mem plejfoje ĉi-inicitis. Tamen ŝi estis ŝokita kiam ŝi lernis pri amora afero kun sia fratino Tilly Spier aŭ la edzino de la ĵus mortinta bofrato, Emeline Schmitz. De Alfred Kubin mem oni konas la eldiron ke li sendis servistinojn al Passau por abortigo. Ankaŭ Hans Haesele fine toleris la situacion kaj la amaĵojn de ambaŭ. Nur la infanoj pli kaj pli ekfremdis disde la patrino. La sekvantajn jarojn Emmy Haesele vojaĝis plurfoje por longa tempo al Zwickledt kiam Hedwig forlasis sian domon por viziti la fratinon en Schärding. Same faritis feriumadoj kun Kubin, oftege je Ĉeĥoslovakio.
Politike tiam nacisocialismo pli kaj pli gravis ankaŭ en Aŭstrio. Kiam - post mangrenadatenco kontraŭ duonmilitaj Kristanaj defendgimnastikemoj (Christliche Wehrturner) en Krems - la partio NSDAP malpermesitis komenciĝis la agadaĉoj kaŝitaj de la nazioj. Ankaŭ Hans Haesele aniĝis al la kontraŭlegaj nazioj. Nek filo Heinz restis maltuŝita kaj eble estis tio la kialo por posta volonta eksoldatado; defronte li jam ne revenis. Ĉe vojaĝo de Emmy kaj Kubin estis iam malplaĉa momento dum dogankontrolo ĉe Haidmühle kie okazis nazia propaganda sceno kun krioj kaj kantoj kion Emmy ŝajne bonvenigis: tio inverse frapegis Kubin kies edzino Hedwig estis duonjudino, kio poste ankaŭ kaŭzis komplikaĵojn por li kaj nur danke al Ernst August von Mandelsloh, estro de la Regna ĉambro pri plastikaj artoj, sufokitis. Laŭ interpreto de Kubin ekis en Haidmühle la finiĝo de la flirtegado. Kiam Emmy Haesele venis je la komenco de februaro 1936 reen al Zwickledt Kubin simple forsendis ŝin tentante la domon ŝlosita. La plejmuto de la leteraj interŝanĝoj kaj bildoj de Kubin venis en la manojn de Kurt Otte al Hamburgo kiu stokis ĉion sekure dummilite.
La reago de la tuja repuŝiĝo estas anima vundego ĉe Emmy kiu tamen ankaŭ la sekvintajn jarojn ne sukcesis tute rompi la komunajn travivaĵojn. Ofte ŝi skribis leterojn kaj malgraŭ ĉio vizitis la komunumon Zwickledt ĉirkaŭonte la domon kubin-an kaj terenmetonte donacojn. Ĉe marŝado sur vojeto flanka iĝis eĉ lasta revido de Kubin, dum kio Kubin nur mallongajn salutvortojn adiaŭajn havis por ŝi. Kelkan tempon li ankoraŭ respondis ŝiajn surpaperigitajn vortojn sed nur koncerne artistajn demandojn. Post la morto de Hedwig Kubin en la 13.8.1948 nova espero je rekomenciĝo de la rilato naskiĝis kion malhelpis la dungo de Cilli Lindinger kiel nova edomservistino.
Aliaj agadoj
En oktobro 1943 Emily voluntule eniris la servojn de kontraŭaviadila kanonado kaj post trejniĝo ŝi aktivis apud Münster/Distrikto Kufstein. Ekde la 1.10.1944 ŝi denove estis en Unken por subteni sian filinon, kies edzo estis falinta. Hans Haesele batalante en Balkanio perdiĝis en 1944. En 1948 li deklaritis mortinta laŭ instigo de Emmy kio ebligis akcepton de pension soldatvidvinan. Post fino de la Dua mondmilito ŝi arestitis post denunco pro malpermesita havo de armiloj, la filino por ses monatoj pro kompliceco. En Unken sekve faritis oficiale ordigita deviga evakuo kaj la doktora domo ne plu estis je la dispono de la Haesel-oj. Post liberiĝo en la 21.3.1946 Emily Haesele estis tute mon-nehava. Kun la ses jarojn aĝa nepo ŝi vivis ĝis septembro ĉe Ematergütl-bieno supre de Unken. En 1948 ŝi transloĝiĝis ĉe la fratino Marie Zelenka al Bad Aussee kie ŝi restis kun la nepo ĝis 1956.
Je paskodimanĉo de 1950 ŝi decidis konvertiĝi je katolikismo esperante povi rompi komplete ĉiujn memorojn al Kubin. Krome ŝi volis perdi ĉian imagitan kunkulpon rilate la mortojn de edzo kaj filo. La baptoceremonio iĝis kristnaske fare de paroĥestro Samhaber ĉe Wernstein am Inn (propre Zwickledt). En 1956 ŝi retiriĝis en la gepatran loĝejon al Vieno kie ŝi flegis la malsanan patrinon ĝismorte en 1963.
En la 20.8.1959 mortis Alfred Kubin kies entombigon ŝi ne partoprenis. Nur en 1962 ŝi ree troviĝis en la domo de Kubin danke al perado de pastoro Samhaber, bonvenigote fare de la domservistino Cilli. En 1969 ripetitis la feliĉa vizito. En 1968 ŝi akceptitis membro ĉe la gildo Berufsverband der bildenden Künstler. Finodevo artista venis post frakturo de femuro kaj de la dekstra mano. En la aĝo de 85 jaroj ŝi transloĝiĝis al la filino Mesi († 2008) al Bad Leonfelden/Distrikto Urfahr-Umgebung. La lastajn jarojn la salcburga galeriisto Ferdinand Altnöder ekinteresiĝis pri ŝi kaj fakte iĝis li postlasitaĵprizorganto (de la bildaro). Post stumblo supre de kato kaj transportiĝo en malsanulejon de Linz ŝi mortis pro la akcidentosekvoj. Entombigo estis en Bad Leonfelden; en 2021 transprenis Lehner-galerio la prizorgadon de la verkaro de Emmy Haesele.
Artista evoluo
Emmy Haesele ĉ. la jaro 1931 komencis desegnadon regulan. Komence ŝi preferis formatojn mezajn kaj malgrandajn laborante per buntaj krajonoj kaj kreto. La temoj prenitis el al ĉirkaŭaĵo infana - pri submaraj monstroj, inter muroj migrantaj fiŝoj, undino-similaj virinoj sed ankaŭ fajregoj minacantaj kaj serpentoj tentantaj. Sekvis fazo, dum kiu ŝi fakte iĝis (obea) disĉiplino de Kubin. Post la fino de la rilatoj kun Kubin ŝi furioze kaj senbride ekverkis. Kvankam ŝi mem interpretus tion male, ŝi teme kaj forme restis en la spuroj de Kubin. Sed per akvarelaj inkaĵoj aŭ la kombino inter plumo/akvarelo respektive plumo/kolorkrajono naskiĝis esprimaj manieroj kiujn Kubin ne konis kaj ne uzis mem. La de ŝi bildigitaj temoj estas premantaj, opresantaj, afliktantaj: katastrofoj, tertremoj, ŝiprompuloj, rabfiŝoj, la personigita damo Ĉagreno, sengambaj aŭ unugambaj kripluloj, ŝnurdancistoj, harlekenoj.
Oftajn longajn tempojn malvole bremsitis ŝia kreiveco pro ĉiutagaj ĉagrenoj kaj devoj. Kontinuaj fruktodonaj periodoj estis ekz. en Bad Aussee aŭ en Vieno post la patrina morto.
Preĝejo Vizito de Maria (Pincehely)
Preĝejo de Vizito de Maria estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Pincehely.
Ferenc Buda
Biografio
Ferenc Buda frekventis universitaton en Debrecen inter 1955-1968, dume inter 1957-1958 li estis kondamnita je malliberejo pro siaj 3 poemoj. Dum la lastaj universitataj jaroj li ankaŭ laboris en fabriko. Inter 1963-1970 li instruis en Pusztavacs, Kecskemét kaj Kerekegyháza, poste ĝis 1986 li laboris en arĥivejo. Ekde 1986 li apartenas al stabo de revuo kaj li vivas en Tiszakécske. Liaj 6 gefiloj naskiĝis inter 1959-1978. Li ricevis premion Kossuth en 2005, inter 1973-2011 ankaŭ aliajn premiojn.
Preĝejo Vizito de Maria (Pincehely)
Konstruaĵo
Antaŭ la konstruaĵo situas 2 skulptaĵoj pri Sankta Maria kaj Sankta Jozefo de 1906. La preĝejo staras sola kaj havas 4 partojn. Super la enirejo estas la turo, kiun sekvas la navo, kiu finiĝas kun duonronda sanktejo, kiu estas pli mallarĝa. La kvara parto estas la etaĝa sakristio. Bildo de la ĉefaltaro estis pentrita en 1790, renovigita en 1868. Ambaŭ flankaj altaroj devenis el la pli frua preĝejo, same la predikejo kaj la benkoj. La novaj muraj bildoj estis pentritaj en 1977. Kermeso okazas en la 2-an de julio. 2 eksteraj kapeloj de la komunumo apartenas al la preĝejo: viteja kapelo Johano Nepomuko konstruita en 1742 kaj tombeja kapelo de Reviviĝanta Jesuo konstruita en 1899.
14469 Komatsuataka
14469 Komatsuataka estas malgranda, treege hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1993 de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Komatsuataka, marborda urbo en Komacu, gubernio Iŝikaŭa, en la okcidento-centro de Japanio. Komatsuataka estas konata kiel loko de Kanĵiĉo, unu el plej popularaj kabukaj teatraĵoj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la 12-an de septembro 2022 de V. Benishek kaj P. Pravec per observoj de elde la observatorio de Sopot (Serbio), anoncita la 12-an de novembro 2022.
Linlithgow
Linlithgow (pron. /lɪnˈlɪθɡo/, skotgaela: Gleann Iucha, skota Lithgae) estas urbo en West Lothian, Skotlando. Malnovega loĝloko, ĝi kuŝiĝas sude de ĝiaj du plej elstaraj orientiloj, nome Linlithgow-Palaco kaj Linlithgow Loch (lago), kaj sude de la Unuiĝo-Kanalo.
La simbolo de la urbo montras nigran hundinon katenigitan al kverkarbo kiu kreskas sur insulo. La Patrona Sanktulo de Linlithgow estas Sanktulo Mikaelo kaj la moto de la urbo estas Sankta Mikaelo estas bonkora al fremduloj.
Situo
Antaŭe la ĉefurbo de la graflando West Lothian, iam nomata Linlithgowshire, la urbo situas 30km okcidente de Edinburgo laŭ la ĉefa fervoja linio inter Edinburgo kaj Glasgovo. Antaŭ la konstruiĝo de la aŭtoŝoseoj M8 kaj M9 kaj la malfermiĝo de la aŭtoŝosea ponto trans la Forth, la urbo kuŝiĝis sur la ĉefa vojo inter Edinburgo kaj Stirling, Perth kaj Inverness dum la kanala sistemo ligis Linlithgow kun Edinburgo kaj Glasgovo. La apuda vilaĝo Blackness iam servis kiel la haveno de la urbo.
Historio
La ĉefa historia allogaĵo de Linlithgow estas la postrestaĵoj de Linlithgow-Palaco, naskiĝejo de Reĝo James/Jakobo V-a de la Skotoj kaj Maria (Stuart), Reĝino de la Skotoj, kaj verŝajne la plej bona ekzemplo de superrestanta malfru-mezepoka sekulara konstruaĵo. La nuna palaco konstruiĝis sur grundo antaŭe uzata en 1424 laŭ ordono de James/Jakobo I-a Reĝo de la Skotoj. Ĝi bruliĝis en 1746, kaj, kvankam ne plu havante tegmenton, ĝi rests ankoraŭ grandparte kompleta rilate la apartamentojn sed bedaŭrinde malmulto de la meblaro postrestis).
Ferenc Duschek
Ferenc Duschek [duŝek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Duschek Ferenc estis hungara ministro, oficisto. Li ne estis nobelo.
Ferenc Duschek naskiĝis la  1797 en Moravio en Radowesitz (nuntempa Radovesnice en Ĉeĥio). Li mortis la 1873 en Kroatio en Csornkovec.
Les Cabannes (Ariège)
Les Cabannes estas franca situanta en departemento Ariège, regiono.
Toito
Toito Spike estas unu el projektoj de planlingvo proponitaj de Elias Molee (naskiĝis en 1845; mortis en 1928), kiu ankaŭ kreis Tutonishon kaj aliajn projektojn. Li ĝin proponis en 1923.
Jonquières (Hérault)
Jonquières (jen france, Jonquièiras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Edward Żebrowski (reĝisoro)
Edward ŻEBROWSKI, fakte Edward Bernstein (esperante: Eduardo Zebrovski ; naskiĝis la 26-an de julio 1935 en Varsovio, kaj mortis la 13-an de februaro 2014 en Varsovio, Pollando) – pola reĝisoro, scenaristo kaj aktoro. Li estas konata pro filmadapto de Stanislao Lem Malsanulejo de transformiĝo.
NGC 7202
NGC 7202 estas stelo en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7201
NGC 7201 (aliaj indikoj — ESO 467-4, MCG -5-52-26, IRAS22036-3130, PGC 68040) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.