cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geodezia vertico
Hispanio
La hispana reto de geodeziaj verticoj dividiĝas en tri rangoj, unuaranga, duaranga kaj triaranga. Tiu unuaranga estas formata de trianguloj kun lateroj inter 30 kaj 70 km. En tiu duaranga, apogita sur tiu unuaranga, la triangulaj lateroj varias inter 10 kaj 25 km. La reto triaranga havas laterojn de 5 al 10 km. Ĉiuj verticoj de la retoj pli grandaj estas siavice verticoj ankaŭ de la pli malgrandaj.
Neribosoma peptido
Sintezo
La neribosomaj peptidoj estas sintezataj danke al multfunkciaj enzimoj nomataj NRPS (non-ribosomal peptides synthetase). Ĉi tiuj enzimoj estas larĝaj kaj ofte multmodjulaj. Ĉiuj modjuloj enhavas plurajn domajnojn. Oni trovas ĉiam la tri domajnoj A, T kaj C en ciuj modjuloj:
GKN
GKN
23699 Paulgordan
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Paul Albert Gordan (1837–1912), kiu instruis ĉe la Universitato Frederiko Aleksandro Erlangeno-Nurenbergo. Li faris esploradon en invarianta teorio de algebraj formoj kaj pri la sustituaj grupoj asociitaj kun la solvo de.
Vilminore di Scalve
Vilminore di Scalve estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Azzone, Colere, Gromo, Oltressenda Alta, Rovetta, Schilpario, Teglio kaj Valbondione. Kristanisma patrono de la komunumo estas la biblia evento Ĉielenpreno de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Haxo (pariza metrostacio)
Haxo estas fantoma metrostacio situanto sub Bulvardo Sérurier, en la 19-a arondismento de Parizo, sur interkonekta vojo inter linioj 3bis, en stacio ', kaj 7bis, en stacio '.
Historio
Stacioj (linioj 3bis kaj 11) kaj  (linio 7bis) devus esti interkonektitaj en la 1920-aj jaroj. Se la municipo, proprietulo de la reto subtenis la ideon traveturigi vagonarojn de linio 3 al linio 7 (tiam ne ekzistis linioj « bis »), la trafikanto, Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP), malsamopiniis kaj antaŭvidis nur malfacilaĵojn kaj tro malaltajn enspezojn.
Tamen, tuneloj kaj vojoj estis konstruitaj. Ununura vojo, nomita voie des Fêtes, konektas al  kaj inter ambaŭ intervala stacio estis konstruita: Haxo. Por ebligi revenan iradon, dua vojo estis borita senpere konektante al  sen intervala stacio, nomita naveda vojo. Sed finfine estis decidite ne enkonduki navedan servon inter la stacioj de ambaŭ linioj (kiu ne uzas la voie des Fêtes), la navedo estante malfavorata de vojaĝantoj. Stacio Haxo neniam akceptis vojaĝanton, eksteraj alirejoj eĉ neniam estis konstruitaj.
La stacio estas nepra vidindaĵo dum noktaj traveturoj de metro-ŝatantoj organizitaj de Asocio ADEMAS (alireblaj al ĉiuj dum Eŭropaj tagoj de kultura heredaĵo).
En 1993, la stacio utilis por prezenti novan materialon MF 88 al la gazetaro, pro kio estas tabulo « 1993 » kiu videblas en iuj fotoj, ankoraŭ videbla en 2006.
Sur iuj mapoj de la metroo, tiu stacio estas nomita Porte du Pré-Saint-Gervais, same kiel la nuna Pré-Saint-Gervais de kiu ĝi distancas de centkelk metroj.
Estonteco
Kunfandiĝo de linioj 3bis kaj 7bis estas antaŭvidita utiligante vojojn navette kaj des Fêtes por formi novan linion de al. Haxo povus tiam malfermiĝi post fosado de alirejo al stacio elde publika stratvojo.
Dume, aldona ripara remizo, necesigita de la malforta fidindeco de MF 88, baras la navedan vojon sur la flanko. Krom transloki tiun remizon en la returnan buklon de linio 3bis, nord-okcidente de stacio , kiu ne plu utilus en la kadro de tiu kunfandiĝo, anstataŭigo de vagonaroj MF 88 per vagonaroj MF 67, liberigitaj de la alveno de vagonaroj MF 01 sur aliajn liniojn, do estas pra-rekvizito.
Saint-Sever-de-Saintonge
Saint-Sever-de-Saintonge [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 617 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Sever-de-Saintonge situas ĉe la maldekstra bordo de Charente, sudoriente de Saintes.
Ruĝeca troglodito
La Ruĝeca troglodito (Troglodytes rufulus) estas specio de birdo de la familio de Trogloditedoj. Ĝi troviĝas en norda Sudameriko nome en Brazilo, Gujanoj kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.
Kiel ĉe aliaj trogloditoj, tiu ĉi estas ankaŭ malgranda ĝenerale rufbruna birdo, pli malhele supre kaj ĉefe ĉe flugiloj; estas horizontala malhela striado videbla en flugiloj kaj ĉefe vosto. Estas rufaj zonoj ĉefe ĉe kolo kaj brusto kiu kontrastas kun pli malhelbrunaj vizaĝo kaj krono kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en latina scienca nomo kie rufulus signifas precize rufa.
Ili manĝas ĉefe insektojn.
GLA
La trilitera kombinaĵo GLA havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Masao Kamino
Masao Kamino (神野 真郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Romia arkitekturo
La Antikvromia arkitekturo adoptis multajn diferencajn aspektojn disde la Antikv-greka arkitekturo, kreante novan arkitekturan stilon. La romianoj multe ŝuldis al siaj etruskaj najbaroj kaj prauloj kiuj havigis al ili riĉon de esenca kono por futuraj arkitekturaj solvoj, kiaj por hidraŭliko en la konstruo de arkoj. La romianoj absorbis la influon de la Greka Arkitekturo kaj rekte (ekz. Magna Graecia) kaj nerekte (ekz. etruska arkitekturo estis mem influita de la grekoj), influon kiu estas evidenta laŭ multaj vojoj; ekzemple, en la enkonduko kaj uzado de triclinium en romiaj vilaoj kiel manĝoloko. La romianoj estis konataj ankaŭ pro sia uzado de grekaj metiistoj kaj inĝenieroj por konstrui romiajn konstruaĵojn. La romia arkitekturo floris tra la Imperio dum la epoko de la Pax Romana.
La romia arkitekturo kovras la periodon el establado de la Romia Respubliko en 509aK, al ĉirkaŭ la 4a jarcento, poxt kio ĝi reklasiĝis kiel Fina Antikveco aŭ Bizanca arkitekturo. Plej el multaj survivaĵoj estas el la fina imperia periodo. La Romia arkitektura stilo pluis ĝis influi konstruadon en la iama imperio dum multaj jarcentoj, kaj la stilo kiu komencis en Okcidenta Eŭropo ĉirkaŭ la jaro 1000 nome Romaniko respegulis tiun dependon el bazaj romiaj formoj.
Kunteksto
La vivo en antikva Romio disvolviĝis ĉirkaŭ la urbo Romo, nome je ties famaj sep montetoj, kaj je ties monumenta arkitekturo kiel ĉe la Koloseo, la Trajana Forumo, kaj la Panteono. La urbo havis ankaŭ kelkajn teatrojn, gimnastikejojn, kaj multajn tavernojn, termojn, kaj bordelojn. Tra la tuta teritorio sub kontrolo de la antikva Romo, loĝeja arkitekturo gamis el tre malriĉaj domoj al kamparaj vilaoj, kaj en la ĉefurbo Romo, estis imperiaj rezidejoj en la eleganta Palatina Monteto, el kiu derivas la vorto palaco. La ampleksa majoritato de la loĝantaro loĝis en la urbocentro, amaigita en insulae (apartamentaj blokoj).
Komunaj konstrutipoj
Kupolo (el la latina cupula „malgranda tino“, „kurbkovrita konstruaĵo, ĉambro“, estas arkitektura elemento kiu similas la kavan supran parton duonon de sfero. La preciza difino estis demando pri konflikto. Ekzistas ankaŭ vasta gamo de formoj kaj specialecaj esprimoj priskribi ilin. Kupolo povas ripozi sur rotondo aŭ tamburo, kaj povas esti apogita per kolonoj aŭ pilastroj kiuj transiras al la kupolo tra murangulaj diagonaltraboj aŭ pendentivoj. lanterno povas kovri la okulon kaj povas havi alian kupolon.
La Romia arkitekturo kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la ĉefajn mirindaĵojn de Romo:
Andrea Vendramino
Andrea Vendramino (1393-1478) estis 71-a Doĝo de Venecio, kiu sukcedis al Pietro Mocenigo en la 4-a de marto 1476 kaj li regis ĝis sia morto. Kiel la plejmulto el sia epoko, lia familio kreskis dum la Milito de Chioggia (1378-1381). Antaŭ ol fariĝi doĝo, Vendramino okupis plurajn postenojn serve de la Venecia Respubliko, li estis prokuratoro kaj venecia ambasadoro ĉe la Vatikano. Li edziĝis al Regina Gradenigo, kun kiu li havis ok gefilojn, kaj tiam kiam li mortis ŝi edziniĝis al lia frato Luca.
Dum balotado, li ricevis 25 voĉdonilojn el 41, kaj la notario provis ŝanĝi la rezulton favore de Benedetto Venier. Ĉe la enpostenigo, li montris sin favorkora kaj avida je fariĝi amata: li disdonis helpon al la plej malriĉaj, favoris al multaj arestitoj kaj nepre pardonis kelkajn kontraŭulojn, kiuj lin peze ofendis eĉ post sia elekto kiel doĝo. Pro tio, la papo Siksto la 4-a (1414-1484) lin premiis kun la Ora Rozo, kiun Vendramino aldonis al la trezorejo de Sankta Marko.
Mühlhausen im Täle
Mühlhausen im Täle estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göppingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Andrea Vendramino
Vidu ankaŭ
<Gallery> Exterior of Santi Giovanni e Paolo (Venice).jpg| Baziliko de Sankta Zanipolo Canal Vena in Chioggia.jpg| Milito de Chioggia (1378-1381) Bellini-doge-nicol%C3%B2-marcello.jpg| Nicolò Marcello (1399-1474) Doge Niccolò Tron.png| Niccolò Tron (1399-1473) Doge_Pietro_Mocenigo.png| Pietro Mocenigo (1406-1476) Bellini, Gentile - Mocenigo, Giovanni, Doge - Museo Correr.jpg| Giovanni Mocenigo (1409-1485) Melozzo_da_Forl%C3%AC_001.jpg| Siksto la 4-a (1414-1484) Giorgio_Merula_(1430-1494).jpg| Georgo Merula (1430-1494) Lombardo_Christ_the_Redeemer_Kimbell.jpg| Tullio Lombardo (1455-1532) Bartolomeo Colleoni by Andrea del Verrocchio.jpg| Alessandro Leopardi (1466-1512) Self-portrait_of_Titian.jpg| Ticiano (1477-1576) </Gallery>
Kantono Fayette (Teksaso)
La kantono Fayette situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas La Grange.
Chișlaz
Chișlaz [kiŝlaz] (hungare: Vámosláz) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Marghita. Administre apartenas al ĝi Chiraleu, Hăucești, Mișca, Poclușa de Barcău, Sărsig, Sânlazăr.
Loĝantaro
En 1910 Vámosláz nombris 756 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 608 (rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1336. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Bihar.
Peter Tomka
Peter TOMKA (1a de junio 1956, Banská Bystrica) estas juristo de Slovakio en la Internacia Kortumo. Antaŭ sia nomumo por la IK en 2003, Tomka estis diplomato. Li estis prezidanto de la Internacia Kortumo de la 6-a de februaro 2012 ĝis la 6-a de februaro 2015.
Li studis en Prago, Kievo, Nico, Tesaloniko kaj Hago. Li plenumis diversajn postenojn en Ĉeĥoslovakio kaj post ties disiĝo, el 1994 ĝis 1997, li servis kiel slovakia ambasadoro ĉe Unuiĝintaj Nacioj.
Morbier (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Andelot-en-Montagne - La Cluse (878000).
Sebedražie
Sebedražie, hungare Szebed [sebed], germane Siebenandreas estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Sebedražie situas laŭ flankovojoj, sed apude estas aŭtovojo. Prievidza troviĝas je 4 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1245 en formoj "Scepreda, Scepredras". En 1778 loĝis tie 357 vilaĝanoj, en 1828 439 vilaĝanoj en 63 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szebed 663 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sebedražie 1675 homoj, (1654 slovakoj).
Ukraina hrivno
La hrivno (гривня; ) ekde la valuta reformo de la septembro 1996 estas la valuto de la ŝtato Ukrainio. La valuta kodo laŭ ISO 4217 estas UAH, la oficiala valuta simbolo la signo. Unu hrivno konsistas el 100 kopekoj (ukraina nomo latinliterigita singulare kopijka, plurale kopijok).
Historio
Jam dum la epoko de la Kieva Regno sub la nomo Grivna aŭ Hrivnja ekzistis nacia valuto, kies valoro dum la 11-a jarcento korespondis al 400 gramoj da arĝento.
Ekzistis ankaŭ malpli altvaloraj moneroj: Nogata (urso aŭ lupo), Kuna (marteso), Vekŝa (sciuro). La kurzo estis: 1 Hrivnja = 20 Nogata = 25 Kuna = 100 Vekŝa.
Dum la 12-a jarcento la Hrivnja korespondis al proksimume 204 gramoj da arĝento.
Pli poste Hrivnja estis la nomo de certaj kupraj moneroj (2,5 aŭ 3 kopekoj), kaj Hrivenik (гривеник) la nomo por arĝenta moneroj en valoro de 10 kopekoj. Ĝis la epoko de Sovetunio uziĝis tiuj tradiciaj moneronomoj.
Dum la maltrankvilaj jaroj post la oktobra revolucio, en la nove fondita «Ukraina Popola Respubliko», kiu sendependiĝis de la Rusia Imperio, la oficiala valuto unue nomiĝis Karbovanec. Post la unuiĝo kun la «Okcidente Ukraina Popola Respubliko» sur la antaŭa areo de la habsburga imperio Aŭstrio-Hungario la 22-an de januaro 1918 la centra konsilio decidis pri la enkonduko de nova valuto — la hrivno. Ĝi konsistu el 100 kopekoj kaj havu la valoron de duona Karbovanec. La monbiletoj dum 1918 produktiĝis en Berlino, kaj sekve kaj la hrivnoj kaj la Karbovanec-oj estis oficialaj pagiloj.
Post la aliĝo de Ukrainio al la Sovetunio unue ekzistis monbiletoj kun la nomo «bolŝevisma milo», kiuj tamen havis tre malfavoran kurzon. Inter 1922 kaj 1924 estis valutaj reformoj, kiuj unue enkondukis valuton kun la nomo «sovetunia Ĉervonec», poste «sovetunia Karbovanec» kaj fine la «rublon».
Post la malfondo de Sovetunio kaj la fondo de nova ukraina ŝtato dum la jaro 1991 enkondukiĝis transira valuto (kupona Karbovanec / купоно-карбованець), kiu pro la ekonomia krizo tiutempa suferis je grandega inflacio: Dum 1992 la averaĝa kurzo estis 135 kuponoj kontraŭ unu germana marko, dum 1995 la kurzo estis 102.886 kuponoj kontraŭ unu germana marko.
La 25-an de septembro 1996 la ukraina prezidento Leonid Kuĉma deklaris valutan reformon, kiu rezultigis novan valuton kun la malnova nomo hrivno. La valuto, kiu ekcirkulis dum septembro 1996, estas kompare kurzostabila: Dum 1996, la kurzo estis ĉirkaŭ 1,21 hrivnoj kontraŭ unu germana marko (kompare 2,36 hrivnoj kontraŭ unu Eŭro), dum 2003 temis pri 7,46 hrivnoj kaj dum 2004 pri 6,68 hrivnoj kontraŭ unu Eŭro.
Moneroj
Regulaj moneroj ekzistas en valoro de 1 hrivno, de 1, 2, 5, 10, 25 kaj 50 kopekoj.
1-hrivna monbileto
Sur la antaŭa flanko de la 1-hrivna monbileto bildiĝas la grandduko de Kievo Volodimiro la Granda (Володимир Великий, *960, †1015). La needza filo de la grandduko Svjatoslavo la 1-a el la dinastio de rurikidoj kaj la servistino Maluŝa regis inter la jaroj 980 kaj 1015 la Kievan Regnon. Dum tiu epoko la imperio tre ampleksiĝis kaj dum 988 estis kristanigita. La malantaŭa flanko de la nova monbileto de 2004 montras la mezepokan fortikaĵon (hrad) de Volodimiro en Kievo. Dum la jaro 2006 enkondikiĝis monbileto de la samaj motivoj, sed en la koloroj de la nacia flago de Ukrainio.
2-hrivna monbileto
La bruna 2-hrivna monbileto de 2004, samkiel la unua eldono de 1996, bildigas la granddukon Jaroslavo la Saĝa kaj sur la malantaŭa flanko la Sofian katedralon de Kievo.
5-hrivna monbileto
La blua 5-hrivna monbileto de 2004 montras Bohdan Ĥmelnickij kaj sur la malantaŭa flanko la preĝejon de Selo Subotovi.
10-hrivna monbileto
La ruĝa 10-hrivna monbileto de 2004 bildigas portreton de Ivan Mazepa kaj sur la malantaŭa flanko la kavernan monaĥejon de Kievo.
20-hrivna monbileto
La 20-hrivna monbileto de 2003 montras, samkiel la antaŭa bileto de 1996, la galician ukrainan poeton Ivan Franko (Іван Франко, * 27-a de aŭgusto 1856, † 28-a de majo 1916). Fone videblas la deklivoj de la ukrainiaj Karpatoj. Ivan Franko krom Taras Ŝevĉenko estas la plej grava verkisto de la uktaina literaturo kaj simboligas la okcidentan parton de la ŝtato. Laŭ li dum la jaro 1962 la urbo Stanislaŭ rebaptiĝis Ivano-Frankivsk, kaj la saman nomon portas la Ivano-Frankivska provinco. La malantaŭa flanko montras bildon de la operejo de Lvivo. Malfone videblas ina figuro de la personigita «gloro» (ukrainie Слава, pole Slawa), kiu inter la du pliaj figuroj de «dramo» kaj «muziko» kronas la operejon, kiu konsideriĝas unu el plej belaj konstruaĵoj de orienta kaj meza Eŭropo. Ekde la jaro 1956 oni nomis la teatrejon laŭ Ivan Franko, kaj ekde 2000 ĝi nomiĝas laŭ Solomija Kruŝelnicka.
50-hrivna monbileto
Sur la antaŭa flanko bildiĝas profesoro Miĥajlo Hruŝevskij (Михайло Грушевський, n. 29-a de septembro 1866, m. 25-a de novembro 1934). Li instruis en la universitato de Kievo kaj Lvivo, kaj verkis grandegan verkon pri la «historio de la Kieva Regno». Dum la ukraina revolucio de 1917 ĝis 1920 la profesoro estis la centran konsilion, la provizoran politikan reprezentaĵon de la ukraina nacio, kaj do estis la unua moderna ŝtatestro de Ukrainio. En la Sovetunio li konsideriĝis burĝe naciisma historiisto kaj la publikigo de liaj verkoj nur repermesiĝis dum la jaro 1989. Sur la nova 50-hrivna monbileto de 2004 la ŝiencisto bildiĝas en signife pli juna aĝo ol sur la malnova de 1996. La malantaŭa flanko de la nova bileto de 2004 montras la eksan pedagogian muzeon en Kievo, kie dum 1917 kaj 1918 kunvenis la centra konsilio.
100-hrivna monbileto
La antaŭa flanko de la 100-hrivna monbileto bildigas la ukrainan nacian poeton Taras Ŝevĉenko (Тарас Шевченко, *9-a de marto 1814, † 10-a de marto 1861). Dum la unua 100-hrivna monbileto de la jaro 1996 bildigis la poeton en alta aĝo, la nova prezentas lin en juneco, laŭ la plej konata memportreto de li, farita dum la tempo de sia plej granda populareco. Fone bildigas la heroino Katarina de samnoma dramo de li. La malantaŭa flanko bildigas pejzaĝon de la rivero Dnepro kun la «monaĥa monteto» Ĉerneĉa Hora apud la urbo Kaniv kaj kun la tombejo de Ŝevĉenko borde de la rivero.
200-hrivna monbileto
La plimulte violkolora monbileto de 200 hrivnoj de la jaro 2007 montras portreton de Lesja Ukrainka. La malantaŭa flanko bildigas partojn de la kastelo de Lucko.
500-hrivna monbileto
La plimulte oranĝa monbileto de 500 hrivnoj bildigas portreton de Hrihorij Skovoroda. La dorsa flanko montras la akademion Mohila de la nacia universitato de Kievo.
Simboloj
La simbolo de la valuto en la Unikoda standardo troveblas en la pozicio U+20B4: ₴. Ĝi tamen nur videblas kun taŭga komputila literaro, kiu bildigas tiun karaktron.
Pahango
Pahango (Pahang respektive Negeri Pahang, plenforme Pahang Darul Makmur) estas unu el la 13 subŝtatoj, kiuj konsistigas Malajzion. La subŝtato kovras areon de kvadrataj kilometroj en la oriento de la malaja duoninsulo kaj de duoninsula Malajzio; oriente ĝin bordas la sudĉina maro. La teritorio havas sian nomon de la rivero Pahang, kies vasta rivera baseno konsistigas la pejzaĝon. Politike ĝi estas konstitucia monarkio, regata de sultano. Laŭ stato de la jaro 2010 Pahango havis 1,443,365 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 40 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro kaj ŝtata ĉefurbo estas la urbo Kuantan, sed la sultana rezidejo estas en Pekan.
(17623) 1995 WO42
(17623) 1995 WO42 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Pahango
Geografio
La Kamerona Montaro situantas ĉe la nordokcidenta pinto de Pahango, la “Kameronoj” estas proksimume je 90 km el Ipoh aŭ je ĉirkaŭ 200 km el Kuala-Lumpuro. Ĝi estas la plej malgranda distriktaro en Pahango.
Yoshio Takahashi
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
4012 Geballe
4012 Geballe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon T. R. Geballe, kreinton de la unua infraruĝa klasifiko de la sub-stelaj objektoj.
Vimercate
Vimercate estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Großer Inselsberg
Großer Inselsberg estas monto situanta sude de la migradopado Rennsteig.
Ĝi estas alta je 916,5 metroj kaj multfrekventata ekskursocelo en la Turingia Arbaro. Ĝi troviĝas inter la distriktoj Gotha kaj Schmalkalden-Meiningen.
La monto estas la plej alta en la nordokcidenta parto de la meza Turingia Arbaro kaj post Großer Beerberg (982,9 m), Schneekopf (978 m) kaj Großer Finsterberg (944,1 m) la kvara plej alta (memstara) monto de Turingio. Kiel geografia orientiĝopunkto ĝi estas bone videbla el nordo kaj okcidento de distancoj inter 30-50 metroj. Jam pli ol 1000 jaroj kondukas tie ĉi historiaj landlimoj.
Ĝia plej senlaca grimpanto estis sendube la pentristo Friedrich Holbein.
Nachamps
Nachamps [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 197 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Nachamps situas en la nordoriento de Charente-Maritime, oriente de Rochefort.
Rivero Amarguillo
La rivero Amarguillo [amargIjo] estas mallomga rivero de la centro de Hispanio, alfluanto de la rivero Gigüela, unu de la alfuantoj de la rivero Gvadiano. Ĝi havas longon de 57,04 km kaj ricevas akvon el baseno de 458,2 km².
La rivero Amarguillo ekfluas en la Sierra de la Calderina, apartenanta al la Montoj de Toledo. Tiu rivero fluas ĉiam ene de la provinco Toledo.
La rivero ekas pli precize ĉe la monto Morrón Grande (1.203 m), unu el la plej altaj pintoj de la zono, kaj de tie trapasas la jenajn lokojn:
La rivero sekiĝas komplete somere en la municipoj de Consuegra aŭ Urda, sed pli antaŭe, pro alporto de akvo el aliaj rojetoj, enhavas iome da nefluanta akvo.
Flavia dinastio
La Flavia dinastio estis romia imperia dinastio, kiu regis ĉe la Romia Imperio inter la jaroj 69 kaj 96 (de nia erao), enhavante la regnojn de Vespasiano (69–79), kaj de liaj du filoj Tito (79–81) kaj Domiciano (81–96). La Flavianoj enpoviĝis dum la enlanda milito de la jaro 69, konata kiel Jaro de la kvar imperiestroj. Post morto de Galbo kaj Oto en rapida sukcedo, Vitelio iĝis imperiestro meze de la jaro 69. Lia postulo al trono estis rapide defiata de legioj bazitaj en la orientaj provincoj, kiuj nomumis ilian komandanton Vespasiano imperiestro anstataŭe. La Dua Batalo de Bedriako klinigis la ekvilibron definitive favore de la trupoj flavianaj, kiuj eniris en Romon la 20an de decembro. La venontan tagon, la Romia Senato oficiale deklaris Vespasianon imperiestro de la Romia Imperio, tiele komencante la Flavia dinastio. Kvankam la dinastio estis mallongdaŭra, kelkaj gravaj historiaj, ekonomiaj kaj militaj eventoj okazis dum ties regado.
Monto Penteliko
Monto Penteliko (en greka Πεντέλη, Πεντελικόν aŭ Πεντελικό Όρος) estas montaro ĉe Atiko, Grekio, situanta nordoriente de Ateno kaj sudokcidente de Maratono. Ties plej alta punkto estas la pinto Pirgari, alte 1,109 m. La monto estas kovrita grandparte per arbaro (ĉirkaŭ 60 aŭ 70%), kaj povas esti vidata el suda Ateno (Atiko), la ebenaĵo Pedia, Parnito, kaj la suda parto de la nordaj ĉeurboj de Ateno. Estas loĝejoj ĉirkaŭ la monto, ĉefe ĉe Vrilisio, Penteli, Ekali, Dionisos kaj norde de Gerakas.
En antikvaj tempoj ĝi estis nomita ankaŭ Vrilissos aŭ Vrilittos (en greka Βριλησσός, Βριληττός) kio estas la origino de la nomo de la najbara ĉeurbo Vrilisio.
Montotroglodito
La Montotroglodito (Troglodytes solstitialis) estas specio de birdo de la familio de Trogloditedoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko nome en Argentino, Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj, kio nomigas la specion en Esperanto.
Kiel la aliaj trogloditoj, ankaŭ tiu ĉi estas ĝenerale malgranda bruna birdo, pli malhele supre kaj ĉefe ĉe la flugiloj; horizontalaj malhelaj strioj estas videblaj en la flugiloj kaj ĉefe en la vosto.
Montrotrogloditoj manĝas ĉefe insektojn.
Ĥameleono
Ĥameleonoj (Chamaeleoninae) aŭ kameleonoj estas grupo de saŭroj el ordo de ĥameleonedoj. Ĝi ensumigas 4 familiojn. Ili kapablas tre rapide ŝanĝi sian kolorigon kaj tiel akomodiĝi al sia ĉirkaŭaĵo pro ĉeloj nomataj kromatoforoj. Plu ili rigardas per ĉiu okulo aparte kaj ilia elĵetebla lango estas same longa kiel ilia korpo.
Hanskühnenburg
La ejo nur atingeblas piede de Stieglitzeck (parkejo sur la ŝoseo inter Braunlage kaj Clausthal-Zellerfeld, de la hercbergaj urbopartoj Sieber respektive Lonau aŭ de Riefensbeck-Kamschlaken. Dumvintre la regiono juste kromnomiĝas paradiso por skikurado.
La fama migradopado Harzer Baudensteig preterpasas la montaran kabanon ankaŭ. Kontraŭe troviĝas alia tre ŝatata ekskursocelo, la Granda Bulbo.
(59979) 1999 SV5
(59979) 1999 SV5 estas marsrenkonta asteroido de la interna asteroida zono, ankaŭ rigardita kiel asteroido de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia tre klinata orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,265429 AU, tie estas 39,708 milionoj da km.
Hisashi Owada
Hisashi Owada (小和田 恆, Owada Hisashi, 18a de septembro 1932) estas iama japana juristo, diplomato kaj profesoro pri juro, kaj servis kiel juĝisto en la Internacia Kortumo el 2003 ĝis la 7a de junio, 2018, kaj estis prezidanto de la Kortumo el 2009 ĝis 2012. Li estas bopatro de la nuna Imperiestro de Japanio, Naruhito, nome patro de Masako.
Li studis en la Universitato de Tokio kaj poste en Trinity College (Kembriĝo). Li estis profesoro pri juro en la Universitato de Tokio, la Universitato Harvard, la Universitato de Novjorko, la Universitato Kolumbio, la Akademio de Internacia Juro de Hago, la Universitato de Ŭaseda, kaj la Universitato de Kembriĝo. Intere li estis vizitprofesoro pri internacitraktata juro, nome sia fako, je Harvard kaj Oksfordo.
René Mugica
René MUGICA (8a de aŭgusto 1909 en Carhué, Provinco Bonaero, Argentino - 3a de majo 1998 Bonaero, Argentino) estis argentina aktoro kaj reĝisoro de kinarto. Li formis parton de la komenca teamo de la grupo Artistas Argentinos Asociados kaj laboris kiel helpreĝisoro antaŭ realigi en 1960 sian unuan filmon kiu estis El centroforward murió al amanecer (la avanulo mortisaŭrore) kiu reprezentis Argentinon en la Festivalo de Cannes en 1961. Lia plej bonkvalita filmo estis Hombre de la esquina rosada (1962) laŭ la samnoma rakonto de Jorge Luis Borges.
Li faris ankaŭ sindikatan laboron kiel prezidante de DAC (Directores Argentinos Cinematográficos) kaj demiziinta li estis nomumita kiel honora prezidanto de la ento. Li estis ankaŭ direktoro de la Nacia Instituto de Kinematografio.
CHA
La tri-litera literkombinaĵo CHA havas plurajn signifojn, inter aliaj:
János Kis
János KIS [jAnoŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kis János estis hungara luterana pastro, episkopo, poeto, tradukisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1830), membro de Societo Kisfaludy.
János Kis naskiĝis la  1770 en Rábaszentandrás. Li mortis la 1846 en Sopron.
Biografio
János Kis frekventis luteranan gimnazion Sopron, universitatojn en Göttingen kaj Jena. Hejmenveninta en 1793 li estis ĉefamilia edukisto, poste instruisto en Győr. En 1796 li pastriĝis, en 1812 li estis elektita episkopo. En 1840 li iĝis reĝa konsilanto. Liaj verkoj aperis ekzemple en Erdélyi Múzeum, Aurora, Koszorú, Athenaeum (revuo). Menciindas, ke li estis la unua, kiu aprezis Dániel Berzsenyi talenta poeto.
Héctor Basaldúa
Héctor BASALDÚA (Pergamino, provinco Bonaero, 29a de septembro 1895 - Bonaero, 21a de februaro 1976) estis argentina pentristo, gravuristo, litografo kaj scenografo.
Li veturis tra Eŭropo kie li konis Aquiles Badi kaj kune ili integris la grupon de pentristoj kiu partoprenis en la Salono de la Sendependuloj de Parizo. Li en 1930 revenis al Argentino kaj iĝis ilustristo, por ekzemplo ilustris "Los consejos del Viejo Vizcacha". Poste dediĉis sin ĉefe al scenara arkitekturo de teatro, ekzemple por la Teatro Colón. Li ricevis diversajn premiojn.
Mitsuhiro Iga
Mitsuhiro Iga (伊賀 光博, n. ) estas japana futbalisto.
Corcelles-les-Monts
Corcelles-les-Monts estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Mitsuhiro Iga
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Corcelles-les-Monts
Geografio
La monto Afriko estas unu el la plej altaj en Côte-d'or.
Historio
La kastelo datiĝas el la 18-a jarcento la preĝejo el la 19-a jarcento.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉdonon (0,96%).
Sânmartin (Oradea)
Sânmartin (Oradea) [sınmartin] (hungare: Váradszentmárton) estas komunumo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 292 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 23 856 (rumanoj, 10% hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, Bihar. Administre apartenas al ĝi Betfia, Rontău.
Famuloj
En la iama Püspökfürdő naskiĝis hungara skermisto Zoltán Schenker.
Komunumoj de Sankta Marteno en Transilvanio
La ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Alsószentmárton
Rudolphus Goclenius la Juna
Rudolphus Goclenius la 2-a (1572-1621) (naskiĝis Rudolph Göckel) estis germana kuracisto, kaj profesoro pri medicino, retoriko, logiko, etiko, fiziko kaj matematiko en la Universitato de Marburgo. Li estis plej maljuna filo de logikisto kaj leksikografo Rudolphus Goclenius, la Maljuna kaj kiel kuracisto li batalis kontraŭ la pesto kaj famiĝis pro siaj miraklaj kuracadoj per la uzo de topikaj medikamentoj surbaze de oleaĵoj, ankaŭ konataj kiel polvo de simpatio, armilpomado, aux simpatia magiaĵo. . Li ankaŭ studis la kuracojn okazigitajn de magnetaj fenomenoj.
La polemiko pri la magneta kuracado
Plej probable tio estis en Bruselo, ke van Helmont atestis la eksplodon de varma disputo inter la juna Rudolfo Gokleno kaj Jean Roberti (1569-1651) kiu akuzis la sekvantojn de Gokleno ke ili havas aliancon kun la demono. Ĉi-sanktoleaĵo estis kreita de Paracelsus, laŭ la samtempuloj, kaj kuracis la vundon kiam aplikata sur la vundinta armilo anstataŭ la vundon mem. Ĉi-stranga traktado fariĝis temo de intensaj disputoj inter la tiamaj kuracistoj dum periodo kiu treniĝis ĉirkaŭ unu jarcento. La origino de la polemiko certe estas trovebla en la atmosfero de la komencaj jaroj de la 17-a jarcento, tiam kiam intelektuloj diskutis temojn tiajn kiaj teologio kaj naturfilozofio.
Gokleno, la ĵusalveninta profesoro en la Universitato de Marburgo, decidis fari sian inaŭgurparoladon defende de la armilpomado, kiun li publikigis sub la nomo "Oratio", en 1609. Post unu jaro sekviĝis "Tractatus de magnetica curatione vulneris". En 1613, ia nova eldono estis publikigita en Frankfurto-ĉe-Majno kun la nomo "Tractatus novus de magnetica vulnerum curatione".
Tute ne estis koincido ke Gokleno elektis la magian kuracadon de la armilpomado kiel temo por sia inaŭgurparolado en la Universitato de Marburgo. Dum tiu periodo, la luterana universitato estis sub la regado de la princo Maŭrico, landgrafo de Hesio-Kaselo, kies religia simpatio kliniĝis sur la kalvinisma fido. Maŭrico estis profunde dediĉita al eklektika filozofio kombinanta elementojn de la novplatonismo, hermetikismo, paracelsismo kaj kabalo. Konsekvence, Gokleno volis plaĉi al sia patrono per proklamado de sia oficiala fideleco al la ideoj de Paracelsus kaj Hermeso Trismegisto.
(38619) 2000 AW183
(38619) 2000 AW183 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Armand Thomas Hue de Miromesnil
Armand Thomas Hue de Miromesnil (naskiĝis - mortis ) estis ministro de la franca Malnova Reĝimo kiu servis kiel Sigelilgardisto sub Ludoviko la 16-a. Li estis enkondukita en la ministraron fare de sia apoganto Maurepas sekvante la supreniron de Ludoviko la 16-a kaj la malfaron de la ministraro de Maupeou, enirante sian oficon samtempe kun Turgot kaj Malesherbes.
(38619) 2000 AW183
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
GLU
La vorto havas plurajn signifojn:
Nóra Özer
Nóra Özer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Özer Nóra estas la plej bela hungara juristo (ekde 2016), venkinto pri Miss Nation Hungary (hungara Beleco-konkurso en 2016. (La titolo ne estas identa kun Fraŭlino Universo!)
Nóra Özer naskiĝis la en Budapeŝto.
Nederlanda Nov-Gvineo
Nederlanda Nov-Gvineo (Nederlands-Nieuw-Guinea) rilatas al la okcidenta parto de la insulo Nov-Gvineo dum ĝi estis transoceana teritorio de la Reĝlando de Nederlando de 1949 ĝis 1962. Ĝis 1949 ĝi estis parto de la Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj. Ĝi kovras la areon de la nuntempaj plej orientaj provincoj de Indonezio, Papuo kaj Papuo-Barato.
Dum la Indonezia milito de sendependeco, kiu okazis en la jaroj 1945 ĝis 1949, la nederlanda registaro per tiel nomataj Policaj Agadoj milite okupis grandajn areojn de la indoneziaj insuloj. Sed la severaj metodoj de la nederlandanoj estis internacie malaprobitaj kaj la internacia opinio subtenis la indonezian respublikon. Pro tio, en la jaro 1949 Nederlando akceptis suverenecon de la Indonezia Respubliko kaj la apartigon de Nederlanda Nov-Gvineo.
Dum la sekvantaj jaroj la nederlanda registaro klopodis prepari la regionon al sendependeco. La celo estis krei amikan sendependan ŝtaton kaj tiamaniere konservi propran ekonomian influon en la regiono. La estis aprobita nova nacia himno kaj flago.
Obrigheim (Palatinato)
Obrigheim - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nederlanda Nov-Gvineo
Siaflanke Indonezio ekde klopodis milite konkeri la areon kaj dum la jaro 1962 okazis malalt-nivela konflikto inter indoneziaj kaj nederlandaj trupoj.
En oktobro 1962 la areo estis submetita al regado de Unuiĝintaj Nacioj kaj en 1963 transdonita al Indonezio, kiu oficiale aneksis ĝin en 1969.
Obrigheim (Palatinato)
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Leiningerland. Antaŭ 2018 ĝi estis parto de pli malgranda komunumaro Grünstadt-Land.
Bakonyszentkirály
Bakonyszentkirály (bakonjsentkirAj) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Zirc. Szentkirály signifas sankta reĝo.
Situo
Bakonyszentkirály situas en montaro Bakony, laŭ ĉefvojo Veszprém-Győr. Zirc troviĝas je 15 km-oj.
Historio
Antaŭ la hungaroj avaroj kaj romianoj loĝis tie. La kampoj longe apartenis al fortikaĵo de Csesznek. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. poste familio Esterházy akiris la kampojn, kiu setligis ankaŭ germanojn en 1769. Tiu iĝis aparta vilaĝo Németszentkirály (=germana sankta reĝo). Por fari diferencon la origina vilaĝo nomiĝis Magyarszentkirály (=hungara sankta reĝo). Ili kuniĝis en 1926.
Famuloj
En Bakonyszentkirály naskiĝis István Szabó (tradukisto).
Komunumoj pri Stefano la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Ili manifestis kunlaboradon en 1997 en Szentkirályszabadja.
Alpa apuso
La Alpa apuso (Tachymarptis melba eksa Apus melba) estas unu el la plej grandaj apusedoj kaj certe la plej granda apuso en Eŭropo. Ĉiukaze temas pri eta birdo, ŝajne simila al granda hirundo aŭ murhirundo. Ĝi estas, tamen, tue nerilata al tiuj specioj de paseroformaj, dum apusoj estas en la ordo Apodoformaj. La simileco inter tiuj grupoj estas kaŭzataj de konverĝa evoluo, respegulante similajn vivmanierojn.
Aspekto
La Alpa apuso estas facile identigita kaj separita de la aliaj apuso por ties grando. La enverguro estas de 55 cm, multe pli granda kompare kun la 42 cm de la Komuna apuso. Ĝi estas 21 cm longa mezaveraĝe kaj malhelgrizbruna al nigra (malpli nigra ol la Komuna apuso), escepte la blankaj ventro (nur por tiu specio) kaj gorĝo (kiel ĉe aliaj apusoj), kun malhela strio en brusto separanta la blankajn areojn. Ili havas mallongan kaj mallarĝan forkoforman voston (ne tiom forkoforma kiom tiu de la Komuna apuso) kaj tre longajn reenkurbajn flugilojn kiuj aspektas kvazaŭ duonluno, pafarko aŭ bumerango. La junuloj havas malpli markitan brustostrion.
La voĉo estas longega trilado pli muzika ol tiu kria de la Komuna apuso, io kiel "tirititi".
Reproduktado
Tiu specio alvenas al la reproduktejoj ĉirkaŭ du monatoj antaŭ la ovodemetado, kio okazas inter majo kaj junio. Same foriras al Afriko sufiĉe post la fino de la reprodukto. Ambaŭ seksoj kovas dum 19-21 tagoj. Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn per vomita bulo elinsekta. Post 6 semajnoj, la idoj ekflugas, sed elnestiĝo povas prokrastiĝi, se okazas veteraj malfacilaĵoj. Tiuj apusidoj en la nesto povas malplialtigi sian korpotemperaturon kaj iĝi torpid se malbona vetero malhelpas siajn gepatrojn kapti insektojn proksime. Alifoje la gepatroj devos kapti predojn eĉ krepuske.
Kutimoj
La Alpa apuso pasas plej parton de siaj vivoj en aero, manĝante la insektojn kiujn ili kaptas per siaj bekoj; kutime ili ĉasas laŭ aroj kiuj kriegas dumkapte. Ili trinkas dumfluge, sed ripozas sur vertikalaj klifoj aŭ muroj. La flugo estas pli malrapida kaj pova ol tiu de ties pli etaj parencoj. Ili svebas pli ol la Komuna apuso kaj eble flugas malpli alte ĝenerale.
Taksonomio
Tiu specio, kaj la rilata afrika specio Punktapuso, estas foje separataj en la genro Tachymarptis, sed genetika pruvo sugestas, ke tio lasus la reston de Apus parafiletika.
En la taksonomio de Sibley-Ahlquist, la malnova ordo Apodoformaj disiĝas. La apusoj restas en tiu ordo, sed la kolibroj estas en nova ordo, nome Trokiloformaj. Tio ne estas ĝenerale akceptita pro kontraŭdiro de fosilia pruvo (vidu Jungornitedoj).
Hans Koch
Hans KOCH, naskiĝis 21-an de novembro 1894 en Nurembergo (Germanio), mortis 1967 en Munkeno, estis germana Esperantisto kaj fakestro en la publika administrado ("Verwaltungsamtmann").
Koch en 1896 translokiĝis al Munkeno, kie li vizitis la bazan lernejon, la humanistan kaj la real-gimnazion de 1901 ĝis 1912. Poste li ekservis ĉe la urba magistrato ĝis sia emeritiĝo en 1955.
En decembro 1909, estinte gimnaziano, Koch eklernis Esperanton kaj ekaktivis inter junuloj. En 1911 li aliĝis al Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj fariĝis "Konsulo por Junuloj". De decembro 1912 ĝis 1959 li estis Vic-Delegito. En 1913 li fondis la lokan Esperanto-grupon en la oriento de Munkeno. En 1919 li revivigis la Movadon en Munkeno post la unua mondmilito. De 1919 ĝis 1933 li estis prezidanto poste vicprezidanto de "Esperanto-Verband München", de 1924 ĝis 1935 prezidanto de Esperanto-Klubo Munkeno.
De 1922 li estis ekzamena komisaro kaj denove de 1948 de la refondita Germana Esperanto-Instituto (GEI), de 1951 prezidanto de la direktorio de GEI kaj estro de ĝiaj ekzamenaj komisionoj.
Koch gvidis multajn kursojn, i.a. de 1924 ĝis 1926 ĉe la radiostacio Munkeno por kiu li verkis "Radio-Esperanto-Kurs" (1924). Li krome verkis diversajn aliajn lernolibrojn por german-lingvanoj, precipe "Esperanto-Schnellkurs" (1948), Albrecht Dürer. Vivo kaj verkado de la fama pentristo - la biografio de Albrecht Dürer (1923), multajn artikolojn precipe pri gramatikaj temoj kaj kelkajn tradukojn.
Vimodrone
Vimodrone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Milano kaj Cernusco sul Naviglio.
Nauvoa Legio
La Nauvoa Legio estis milicio originale organizita de mormonoj per defendi la urbon Nauvoo, Ilinojo.
Gvidita de Joseph Smith, Jr., fondinto de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj urbestro de Nauvoo, la Legio rapide fariĝis la plej impona koncentriĝo de militista potenco en la Okcidenta regiono de Usono. En 1844, post polemiko kiu devenis de la Nauvoa konsilia subpremo fare de Nauvoa ĵurnalo kiu kritikis Smith kaj liajn politikajn preĝadojn, Smith mobilizis la Legion kaj proklamis militleĝon.
Arestita pro ŝtatperfido, Smith estis mortigita de tumulto antaŭ kiam la Legio povus iri je lia helpo.
Baldaŭ poste, la Nauvoo leĝo estis revokita, kaj la Nauvoa Legio perdis sian oficialan sankcion kiel brako de la Ilinoja milico.
Kalevala
Kalevala (Kalevala, "Lando de herooj") estas epopea poemo kiun kompilis Elias Lönnrot en la 19-a jarcento, el finnaj kaj karelaj folkloraj fontoj kaj mitologio. Ĝi estas la popola eposo de Finnlando kaj Karelio. Ĝi estas ofte nomata la finna nacia epopeo kaj estas unu el la plej gravaj verkoj el la finna literaturo. Laŭ multaj, ĝi inspiris la naciismon kiu kondukis al finna sendependeco de Rusio en 1917.
Lönnrot estis kuracisto, sed pasie interesiĝis pri la tradiciaj buŝaj rakontoj de lia hejmlando Finnlando, kaj pro tio li vojaĝis multe por akiri novajn fontojn. Li amasigis la plejmulton el la poemoj el la regiono Karelio (Karelia) kaj kredis ke la poemoj kiujn li kunigis estas eroj el iama senpaŭza epopeo. Li eldonis la unuan Kalevala, la "malnova" Kalevala, en du volumoj inter 1835 kaj 1836. La malnova Kalevala konsistas el 32 poemoj kiujn komencis kunigi Lönnrot en 1829, kaj kiujn li redaktis kaj plivastigis per la propraj ligaj verkaĵoj por krei daŭran rakonton.
Lönnrot daŭre kunigis novajn poemojn, kiujn li unuigis kun la malnova Kalevala por krei duan eldonon, eldonita in 1849. Tiu ĉi "nova" Kalevala enhavas 50 poemojn enhavantajn 22,795 versojn kaj estas la akceptata norma teksto hodiaŭ legata.
Rakonto
Iuj el la ĉapitroj priskribas antikvajn mitojn pri la kreado de la Tero, longan geedziĝan ceremonion, kaj la ĝustajn vortojn por kuracado, aŭ prilaborado de ligno aŭ metalo.
<pre style="font-style:italic">Do, mi kantos bonan kanton, ŝatas servi la plej belajn ĉe manĝaĵo el sekalo, ĉe biero el hordeo, Sed se oni emas servi nek bieron nek mielon, tamen mi volonte kantos, eĉ se oni servos akvon, por gajigi la vesperon, por glorigi jenan tagon, por amuzi dum la nokto, por saluti la morgaŭon. <pre style="font-style:italic">Malgraŭ ĉio, mi nun plugis sulkon por kantontoj novaj, skiis sulkon, rompis branĉojn, sarkis suprojn, markis padon. Jen la vojo nun atendas, pado nova pete gestas al kantontoj kompetentaj, al pli bonaj, lertaj bardoj inter la gejunularo, kiu nun kaj post mi kreskos.
Metro
La Kalevala estas verkita en kvartrokeoj, kun cezuro inter la du hemistikoj. La versoj observas la ĉi-subajn regulojn:
Roluloj
La ĉefa rolulo el la Kalevala estas Väinämöinen, ŝamana heroo kiu kapablas kanti magie. Lin naskis la Virgulino de la Aero, kaj li helpis krei la teron. Multaj el liaj vojaĝoj similas al ŝamanaj vojaĝoj, precipe kiam li vizitas la stomakon de la tergiganto Antero Vipunen por trovi la ĝustajn vortojn por krei boaton. Li ludas kantelon (kantele), finna kordinstrumento ludata kiel citro. Unu el liaj kanteloj estas farita el la maksela osto de giganta ezoko. Li neniam trovas edzinon (unu el liaj virinoj anstataŭe dronas sin) kaj ŝtelas de la norda popolo la magian muelejon Sampo.
Aliaj roluloj, kelkaj el kiuj havas proprajn ĉapitrojn, estas Seppo Ilmarinen, heroa ferprilaboristo, kiu kreas la ĉielan kupolon, la Sampo-on, kaj pli; La Virinaĉo de la Nordo, ŝamana matriarko de popolo rivala al tiu el la Kalevala, kiu foje tiras la sunon kaj lunon el la ĉielo; Joukahainen, la juna rivalo de Väinämöinen, kiu donas sian fratinon al li kiam tiu unua malgajnas en kantkonkurso; la venĝema, sindetrua Kullervo, naskita kiel sklavo, kiu freneziĝas kaj poste mortigas sin; kaj la bela sed aroganta Lemminkäinen, kies patrino devas tiri lian kadavron el la Rivero de Morto kiu fluas tra Tuonela kaj revivigi lin, simile al la mito de Osiris.
(19959) 1985 UJ3
(19959) 1985 UJ3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio Kvistaberg, apud Bro, inter Stokholmo kaj Upsalo.
Robert Müller
🇵🇷
Robert MÜLLER (naskita en la 29-a de oktobro 1887 en Wien, mortinta samloke en la 27-a de aŭgusto 1924) estis aŭstra verkisto. Per sia ekspresionisma ĉefverko Tropen (1915) li iĝis kune kun Otto Flake grava pioniro de la eseigo/pliseriozigo de romanoj (antaŭ Robert Musil kaj Hermann Broch kiuj ankoraŭ plirafinigis tion, ambaŭ propramaniere).
Biografio
Lia vivo estis plena de hasto. Post ne finitaj studoj de germanistiko en Wien li deĵoris en 1909 kiel reportero en New York antaŭ (laŭ liaj informoj) esti veturinta kiel ŝipano kaj stevardo sur la Hinda Oceano. En 1911 li revenis Vienon, kiel li peris la unuan poemon de Georg Trakl al la insbruka avangarda gazeto Der Brenner kaj eldonis kiel estro de la Akademischer Verbands für Literatur und Musik in Wien (1912-1914) la ekspresionismomagazinon Der Ruf. Baldaŭ li iĝis centro de rondo de intelektuloj kiun frekventis majstroj kiel Albert Ehrenstein, Adolf Loos, Oskar Kokoschka, Egon Friedell, Peter Altenberg kaj Egon Schiele (kiu ankaŭ portretis lin).
Müller iĝis ano de pacismo pro la spertoj dum la Unua mondmilito. Per la instalo de la marksima neoficiala grupo Katakombe (posta nomo: Bund der Geistig Tätigen) estiĝis filio de la berlina ekspresionisma grupo ĉirkaŭ Kurt Hiller. Al tiu ĉi anaro apartenis ankaŭ Robert Musil. Müller krome estis redaktisto kaj eldonisto (i.a. de Österreichisch-Ungarischen Finanzpresse kaj de la satira gazeto Die Muskete) kaj eldonejestro (Literaria Verlag kaj Atlantischer Verlag) kaj aranĝis spektaklojn (i.a. la prelego de Karl May en Wien en 1912, kiun partoprenis ankaŭ Adolf Hitler).
Verkista kariero
La kariero verkista komenciĝis en 1913 kun publikigoj en la gazeto Brenner. Stile elstaras lia pamfleto kontraŭ Karl Kraus el la 1914-jaro kun la titolo Karl Kraus oder Dalai Lama der dunkle Priester. En 1915 aperis lia romano ''Tropen. Der Mythos der Reise'' sur diversaj fikciaj tavoloj. Malfone ĝi ludas en Suda Ameriko kaj rakontas vojaĝon trakonsciencan de persono skizofreneta. Alfred Döblin laŭdis la futurecan stilon eksplodigan de tiu libro, por Musil ĝi estis eĉ unu el la plej bonaj romanoj tiutempaj ĝenerale.
Sume Müller publikigis pli ol 500 eseoj, artikoloj, romanoj, rakontoj kaj la dramon Die Politiker des Geistes (1917). Menciindas ankaŭ la novelo Das Inselmädchen (1919), la kvazaŭ jam postmoderna krimhistorio Camera obscura (1921) kaj la kontraŭbanda romano Flibustier (1922), kiu venkis la stilan idealon de ekspresionismo per novrealismeco. Aĝiotistante ĉe la borso kaj perdinte monon li provis nesukcese memmortigon; pro ties sekvoj li mortis.
Rheineck SG
Rheineck (en Esperanto ankaŭ Rejneko kaj Rejnangulo estas historia urbo kaj komunumo en la elektodistrikto Rejnvalo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 3,226 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Geografio
Rheineck situas ĉe la fino de la Rejnvalo inter Sankt-Margreto kaj Rorschach, kie la Malnova Rejno alfluas al Bodenlago. La Malnova Rejno formas la landlimon inter Svislando kaj Aŭstrio.