cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
33801 Emilyshi
Nomo
Ĝia nomo honoras Emily Tian Shi, finalistinon de la Broadcom MASTERS de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo ; pro ŝia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Cambridge School de San-Diego (Kalifornio).
Junkacoj
La junkacoj (Juncaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (Poales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 500 speciojn,. Ĝia tipa genro estas junko.
La junkacoj estas moltigaj herboj, similaj al poacoj. Iliaj floroj reduktiĝis: la bruna aŭ verda perianto kaliko, glumosimila. La ventoplenitaj radie starantaj floroj staras en penika infloresko. La frukto estas kapsulo, kiu enhavas ameloriĉajn grajnojn.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (10 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
unu kaj plurjaraj marĉoherboj, tuboformaj aŭ rampa rizomo, kun longaj, maldikaj tigoj enhavantan spongecan histon. Ili havas sesnombrajn florojn kaj triĉambrajn kapsulojn enhavantajn multajn malgrandajn grajnojn. Ties folioj kaj tigoj uzatis por fari matojn. Ventoplenitaj.
Rex Harrison
Rex HARRISON, aŭ realnome: Reginald Carey HARRISON (naskiĝis la 5-an de marto 1908, mortis la 2-an de junio 1990) estis brita aktoro.
Acida gusto
La acida gusto estas unu el la kvin bazaj gustoj detekteblaj per la gustaj papiloj de la lango situantaj ambaŭflanke de la malantaŭa parto de tiu. La sensiloj de la gustaj papiloj detektas pere de jonaj kanaloj la jonojn de hidronio (H3O+) kiuj formiĝas pro la esto de acidoj kun akvo. Same kiel ĉe la amara gusto, la acida gusto estas konsiderata kiel 'alarmo' por la cerbo ĉar kelkaj venenaj kaj damaĝaj substancoj posedas acidajn gustojn. La especifaj sensiloj en la lango kiuj detektas la acidan guston estas nomataj TAS2R.
Rex Harrison
Ekde 1924 li laboris en diversaj britaj teatroj, turneis ankaŭ tra Usono. En la jaro 1929 li unuafoje aperis en filmo. Famon li gajnis per rolo en la filmo The Citadel (1938). Ekde 1945 li vivis en Usono.
Unu el liaj plej grandaj sukcesoj estis la rolo de Profesoro Higgins en la muzikalo My Fair Lady, kiun li unue prezentis en la Broadway-teatro kaj poste en la filmigo de George Cukor. En 1965 li gajnis Oskaron por tiu ĉi rolo.
Rex Harrison mortis en 1990 en Novjorko.
Kirchtimke
Kirchtimke estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Burgo Donsieders
La burgo Donsieders estas ne plu ekzistanta burgo apud la komunumo Donsieders en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
(74789) 1999 SY5
(74789) 1999 SY5 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Burgo Donsieders
De la sude de la vilaĝo sur la monto „Orleberg“ supozeble ekzistanta montburgo nenio plu ekzistas.
(74789) 1999 SY5
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,360585 AU, tie estas 53,943 milionoj da km.
NGC 593
NGC 593 (aliaj indikoj — PGC 5733, MCG -2-5-3) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kampara Fervojo de Balatonfenyves
La Kampara Fervojo de Balatonfenyves ( Balatonfenyvesi Gazdasági Vasút) estas hungara et-ŝpura kampa fervojo, kiu trafikas de Balatonfenyves ĉe lago Balatono. Ĝi estas tiel nomata "GV", hungare Gazdasági Vasút aŭ kampara/kampar-mastruma fervojo; tiajn fervojojn oni konstruis en la 19-a jarcento por ligi kamparajn bienojn al la stacioj de grandaj fervojoj.
Ĝis 2002 la fervojo de Balatonfenyves havis tri liniojn, al Somogyszentpál, Táska kaj Csiszta. Nun funkcias nur la linio al Somogyszentpál. La trakoj al Táska estis ŝtelitaj.
Situo
La fervojo komenciĝas proksime de la normal-ŝpura stacidomo de Balatonfenyves kaj iras suden al Imremajor. Tie la funkcianta linio debranĉiĝas okcidenten por iri al Pálmajor kaj Somogyszentpál. La du aliaj linioj plu iras suden kaj tiam turniĝas orienten, denove disbranĉiĝas direkte al Csiszta kaj Táska.
En Balatonfenyves ekzistas traktriangulo, kiu permesas la turnadon de lokomotivoj kaj vagonoj. La stacidomo situas ĉe unu el la tri lateroj de la triangulo.
Bourg-en-Bresse
Bourg-en-Bresse estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Ain kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas la prefektejo de la departemento.
Geografio
Bourg-en-Bresse situas 60 kilometrojn nordoriente de Liono. La urbo troviĝas okcidente de la montaro Ĵuraso, sed etendiĝas sur la verdaj pastaĵoj de la natura regiono Bresse.
Bourg-en-Bresse estas trafluata de la rivero Reyssouze, kiu sekve enfluas en la Saonon.
Historio
Bourg-en-Bresse, kiel montras sia nomo, estas la ĉefurbo de Bresse, kiu estis reĝa provinco antaŭ la franca revolucio de 1789.
Bresse longe apartenis al la savoja dinastio, kaj estis finfine cedita al Francio en 1601.
Vidindaĵoj
La historia kvartalo de Bourg-en-Bresse estis ĉirkaŭita de muroj ĝis la 19-a jarcento, kiam ili estis detruitaj. En tiu malnova kvartalo elstaras la gotika preĝejo Notre-Dame, kies konstruado ekis en 1505 kaj finis nur du jarcentojn poste.
Ekzistas cetere pluraj privataj, klasikstilaj hoteloj.
La preĝejo de Brou estis starigita inter 1505 kaj 1536, pro iniciato de la vidvino de Filiberto la 2-a de Savojo.
Oni finfine devas mencii la rimarkindan Hotel-Dieu, eksa malsanulejo kiu hodiaŭ fariĝis ejo por resaniĝantoj kaj la Hotelon de la Teyssonnière.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie. Estas esperanta grupo tie.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 19 voĉojn (0,22 %) en 2004, 6 voĉojn (0,07 %) en 2009 kaj 24 voĉojn (0,27 %) en 2014.
Operaciumkolapso
Operaciumkolapso estas situacio en kiu programo (ĉu aplikaĵo, ĉu parto de la operaciumo) ĉesas plenumi ĝian funkcion kaj ankaŭ ĉesas respondi al aliaj partoj de la sistemo. Ofte, la problemkaŭza programo aspektas kiel frostigita. Se tiu programo estas kritikema parto de la kerno de la operaciumo, la tuta komputilo riskas kolapsi (sistemkolapso).
Multaj kolapsoj estas la rezulto de la plenumado de nura komputila ordono, sed estas pluraj kaŭzoj de tiuj ĉi. Tipaj kaŭzoj estas la komandonombrilo kiu perdas la kontrolon pri la ĝusta ordonovojo, aŭ bufra superfluo kiu transskribas parton de programa kodo, pro antaŭa eraro. En ambaŭ kazoj estas sufiĉe normale por la procesoro provi plenumi arbitrarajn datojn aŭ memorvalorojn. Pro tio ke ĉiuj datoj estas eblaj, sed nur kelkaj en ili estas validaj ordonoj, tio ĉi ofte rezultas en nepermitata plenumado de la ordono. Oni povus diri ke la originala eraro en la kodo, kiu ĝenis la komandonombrilon, kaŭzis la problemon, sed la vera eraro estas malpermesata ordono, eble iom poste. La arto de senerarigi tiajn kolapsojn estas kombini la veran kaŭzon de la kolapso kun la kodo kiu interrompis la ĉenon de eventoj. Tio ofte tute ne estas klare, ĉar la originala kodo povas esti perfekte valida de la vidpunkto de la procesoro.
Kolapsoj de aplikaĵoj
Aplikaxjo ĝenerale kolapsas kiam ĝi plenumas operacion kiu ne estas permesata de la operaciumo. La operaciumo tiam finas la aplikaĵon.
Tipaj eraroj kiuj rezultas en kolapsoj de aplikaĵoj estas:
Operaciumkolapso
Operaciumo ofte kolapsas kiam aparatara escepto okazas kiun ne povas esti traktata, kiel aparatara escepto okazante en la operaciumo mem.
En ideala mondo, bonskribitaj operaciumoj ne povus kolapsi pro aktiveco en la nivelo de aplikaĵoj. Tamen, ĝis 1993, kiam oni lanĉis Vindozo NT 3.1 tio ne estis la kazo por la averaĝa komputilo. Industriaj sistemoj jam dum pli longe enĝojas tiun ĉi specon de stabileco.
Operaciumoj bazigitaj je Unikso kolapsas malpli ofte ol tiuj kiuj estas derivitaj de aliaj fontoj. Kelkaj ekzemploj de operaciumoj bazigitaj je Unikso inkludas Mac OS X, Linukso, BSD kaj NEXTSTEP.
Aktualaj versioj de Vindozo estas pli stabilaj ol antaŭaj versioj. Vindozo XP estas 32-bita operaciumo kaj havas versiojn por hejma kaj afereca uzado. Antaŭe, la nuraj disponeblaj Windows operaciumoj designitaj por hejma uzado estis hibridaj 16-bitaj kaj 32-bitaj, kiel Vindozo 95, Vindozo 98/98SE kaj Vindozo ME, kiuj ne havis la stabilecon de memprotektanta operaciumo. Kelkaj hejmaj uzantoj tamen uzis Vindozo 2000, malgraŭ ĝi originale estis celdirektita al la afereca foiro. Ekde la lanĉado de Windows XP Home, hejmaj uzantoj povas ĝui multe pli stabilan operaciumon.
Poa trivialis
Poa trivialis, esperante kutima poo, estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae. Ĝi estas plurjara (aŭ unujara kiel trudherbo). Trivialis signifas latine kutima.
Priskribo
Ĝi altas 40-90 cm. Ĝi havas stolonojn. Ĝia ligulo longas 5-10 mm. Ĝi havas senaristajn plurflorajn spiketojn.
Uzo
Ĝi estas trudherbo. Ĝi povas ankaŭ esti kultivata por gazono.
Dorolțu
Dorolțu [dorolcu] (hungare: Nádasdaróc) estas komunumo en Rumanio okcident-nordokcidente de Cluj-Napoca. istre ĝi apartenas al Aghireșu.
Kirkenes
(jen norvege, en la nord-samea lingvo Girkonjárga, en la kvena lingvo Kirkkoniemi, Киркенес, Kirkkoniemi) estas urbo en la komunumo Sør-Varanger de Norvegio. Ĝi ekde la komenco de la jaro 2020 apartenas al tiam kreita, unuigita departemento Troms kaj Finnmark, en plej nordorienta parto de Norvegio. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kiam la najbaraj ĉeurbaj vilaĝoj Hesseng, Sandnes, kaj Bjørnevatn estas ĉiuj inkludita ĉe Kirkenes, ties urba areo atingas tutan loĝantaron de preskaŭ 8 000 personoj.
Eddi Arent
Eddi Arent, civile Gebhardt Georg Arendt naskiĝis la en Dancigo kaj mortis la  en Munĥeno. Post studado li estis alvokita unue al soldata deĵoro kaj pli malfrue post la milito li komencis lerni aktoradon.
Dorolțu
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 239 loĝantojn (hungaroj), en 1992 120 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1427. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs). Admin
En la censo de 2002 ĉiuj 103 loĝantoj deklaris sin etnaj hungaroj.
Eddi Arent
Vivo
Komence de la naŭdekaj jaroj li retiriĝis el amuzkomerco. Komune kun edzino Franziska li malfermis en 1993 hotelon en Nigra Arbaro. Sed finfine tie ili fiaskis.
Győző Bruckner
Győző Bruckner [djOzo brukner], laŭ la hungara skribmaniero Bruckner Győző estis hungara kemiisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.
Győző Bruckner naskiĝis la 1900 en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio). Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
Győző Bruckner frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1919-1925, poste plulernis unu jaron en universitato en Szeged, fine inter 1927–1928 li lernis en universitato en Berlino. Hejmenveninta li doktoriĝis en Szeged, poste tie li instruis. Ekde 1949 li vivis kaj instruis en Budapeŝto en ELTE ĝis la emeritiĝo en 1973. En ambaŭ universitatoj li havis altajn postenojn. Li ricevis premiojn Kossuth en 1949 kaj 1955, sed ankaŭ aliajn premiojn.
Nel Noddings
Vivo
Noddings lernis por bakalaŭron en matematiko kaj scienco de la Universitato de Montclair en Nov-Ĵerzejo, magistron en matematiko de Universitato Rutgers kaj doktorecon en eduko de Universitato Stanford. Dum 17 jaroj ŝi estis matematikinstruisto kaj rektoro en bazlernejoj kaj mezlernejoj. Krome, ŝi evoluigis instruplanojn por publikaj lernejoj.
En 1977 ŝi estis nomumita fakultatano en Universitato Stanford, poste servis kiel Dekano de la Lernejo de Eduko kaj poste translokiĝis al Universitato Kolumbio kaj Universitato Colgate. Noddings estis prezidanto de la Societo por la Filozofio de Eduko kaj la John Dewey Societo.
Ŝia laboro estis ĉefe influita de pensuloj : Martin Buber, John Dewey kaj Carl Rogers. Ŝiaj verkoj traktis etikon, moralan edukadon, edukan filozofion kaj edukan teorion. Krome, ŝi ankaŭ okupiĝis pri la kampo de socia psikologio.
Noddings retiriĝis de ŝia akademia kariero en 1998, sed ŝi daŭre, ĝis sia morto, publikigis librojn kaj artikolojn. Ŝia plej nova libro, "A Richer, Brighter Vision for American High Schools" estis publikigita en 2015.
Noddings estis geedzita dum 60 jaroj al Jim Noddings, kiu mortis en 2012 pro kancero. Ŝi mortis la 25-an de aŭgusto 2022. Ŝi postlasis 10 infanojn, 39 nepojn kaj pli ol 20 pranepojn.
Etika teorio
Noddings evoluigis etikan teorion bazitan sur la formado de zorgaj kaj zorgemaj rilatoj kiu montras la gravecon de aŭskultado kaj respondado al aliaj. La teorio emfazas la valorojn : malavareco, helpo, sincera deziro al la bonfarto de aliaj, zorgo, nutrado de rilatoj kaj akcepto de la alia. Noddings proponis edukan aplikon de la teorio bazita sur feminisma kaj morala mondkoncepto kaj prezentis novajn perspektivojn koncerne la difinon de la instruprofesio, la celoj de instruado kaj ĝiaj rimedoj. Noddings prezentis tri postulojn por zorgado: 1. Adoptado de malferma, nejuĝema, fokusita kaj vere interesita pri la alia persono. 2. La instiga problemo (motivo al la bezonoj de la alia persono). 3. Ago por plenumi la bezonon kaj deziron de la alia persono.
Feminisma kritiko
Laŭ feministoj, la teorio emfazas ke la virino donas de si sed ne ricevas reen. Krome, estas tendenco uzi neegalajn rilatojn.
Sven Thofelt
- naskiĝis en, mortis la 1-an de februaro 1993 - estis sveda eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo individue akiris ormedalon.
Kombinaĵo de 2 grandaj malantaŭe riproĉaj dudek-dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du grandaj malantaŭe riproĉaj dudek-dekduedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de la 2 spegulaj variantoj de la granda malantaŭe riproĉa dudek-dekduedro.
Semerĥet
Semerĥet estis la sesa faraono de la unua egipta dinastio, ĉ. 2861-2853 a. K. Li estas konsiderata uzurpanto ĉar intence li forviŝis la nomon de Aĝib el plurnombraj objektoj, kaj lia nomo mem estis forviŝita kaj preterlasita en la reĝa listo de Sakkara laŭ ordono de la sukcedinto, Kaa.
Laŭ Manetono li regis 18 jarojn, kaj nomas lin Semempses (laŭ Seksto Julio Afrika kaj Eŭzebio de Cezareo), aŭ Mempses (en la armena versio de Eŭzebio). En la Reĝa Listo de Abidozo li aperas kiel Semsu. En el Reĝlisto de Torino li nomiĝas Semsem kaj diras ke li regis 72 jarojn.
Tiuj ĉi ciferoj estas konsiderataj malpli fidindaj ol la Ŝtono de Palermo, pli proksima en la tempo. Toby Wilkinson, en sia analizo de la ŝtono trovis en la fragmento I de Kairo, registro III: «Semerjet 8 1/2 jaroj (ĉi cifero estas vera, ĉar la tuta regado registriĝas [tie ĉi]». La solaj eventoj kiuj aperas en la Ŝtono de Palermo, pro lia mallonga regado ŝajnas religiaj. Ekzistas ebura tabuleto kiu citas lian nomon, ankaŭ la nomon Henuka, altrangulo kiu verŝajne servis al Semerĥet kaj ties sukcedanton, Kaa. En la menciita fragmento de Kairo ankaŭ aperas Batirites, patrino de la faraono.
Manetono asertis ke li estis filo de la antaŭa faraono, Aĝib.
Mezőhegyes
Mezőhegyes [mezOhedjeŝ] estas urbo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Mezőkovácsháza.
Geografio
Mezőhegyes situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-rumana landlimo (ne havanta limpasejon), laŭ flankovojoj. Malgravaj vagonaroj trafikas al Orosháza, Battonya, Makó kaj Mezőkovácsháza. Tiu lasta urbo troviĝas 14, Battonya 18, Makó 32, Orosháza 34, Békéscsaba 55, Szeged 59, Budapeŝto 213 km.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1421. La turkoj okupis la regionon, kiu senhomiĝis. La regiono liberiĝis de turkoj en 1687. En 1785 Jozefo la 2-a fondis reĝan ĉevalejon kaj bredejon en la neloĝata loko (la fakta establino estis József Csekonics). La reĝo dufoje, kaj poste ankaŭ Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) vizitis la ĉevalejon. En 1789 la loko ricevis foirorajton po 2 jare. En 1854 tertremo okazis, sed tio ne haltis la prosperon. Konstruiĝis kazernoj, staloj, loĝejoj, fabrikoj pri alkoholaĵo kaj sukero. En 1872 vilaĝo formiĝis. En 1846 katolika, en 1909 kalvinana, en 1949 luterana preĝejoj konstruiĝis. Fervojo al Arad pretiĝis en 1882. En 1919 la rumanoj okupis la vilaĝon ĝis 1920. En 1946 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno.
Ekde 1971 la vilaĝo ricevis titolon grandvilaĝo, en 1989 urbo. En 1997 la sukeroproduktado ĉesis. La urban ekonomion karakterizas okupiĝo pri agrikulturo kaj ĉevalbredado.
San Antonio de la Cal
San Antonio de la Cal estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio de la Cal. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 107.
Geografio
San Antonio de la Cal apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15071 loĝantojn. El tiuj estis 7142 viroj kaj 7929 virinoj. La komunumo havas surfacon de 10.21 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1425 indiĝenoj. El tiuj 1020 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1020 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Abbott kaj Costello
Abbott kaj Costello (angle Abbott and Costello) estis usona aktora komedia duopo. Iliaj aperoj en radio, filmoj kaj televidoj igis ilin la plej populara aktora teamo de la 1940-aj jaroj. La du aktoroj vere nomas Bud Abbott kaj Lou Castello.Bud Abbott naskiĝis en Asbury Park (Nov-Ĵerzejo) la 2-an de oktobro 1895 kaj mortis la 24-an de aprilo 1974 en Woodland Hills, Kalifornio. Lou Costello naskiĝis en Paterson (Nov-Ĵerzejo) la 6-an de marto 1906 kaj mortis la 3-an de marto 1959 en Sherman Oaks, Kalifornio.
Takao Nishiyama
Takao Nishiyama (en Esperanto Takao Niŝiĝama, japane 西山 孝朗, n. 7-an de januaro 1942) estas japana futbalisto. Li en 1964 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
(15061) 1999 AL
(15061) 1999 AL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
577 Rhea
577 Rhea estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de de la titanino Rea, patrino de Zeŭso. Tiun nomon ricevis ankaŭ, en 1847 la saturna satelito Reo.
Bourgoin-Jallieu
Bourgoin-Jallieu estas franca komunumo lokita en la departemento Isère kaj en la regiono Rodano-Alpoj.
Ĝi havas proksimume 24.000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Berjalliens.
Geografio
La urbo situas 35 kilometrojn el Liono, kaj apudas L'Isle-d'Abeau aŭ la flughavenon de Liono.
Jukums Vācietis
Jukums VĀCIETIS (naskiĝis la 11-an de novembro 1873, mortis la 28-an de julio 1938) (Иоаким Иоакимович Вацетис, Joaĥim Joaĥimoviĉ VACETIS) estis latva sovetia armea komandanto. Li estis la rara ekzemplo por gravaj sovetiaj gvidantoj, kiuj ne estis anoj de la bolŝevika partio.
Likvigita natura gaso
Likvigita natura gaso (liquefied natural gas, internacie mallongita kiel LNG) estas tergaso (tipo de natura gaso) kiu estas malvarmigita, ĝis ĝi likviĝas kaj oni povas deponi ĝin en cisternoj. La malvarmigo okazas per metano je -161 ĝis -164 °C. Tiu procedo reduktas la volumenon je 600-ono kaj tiel transportebla por cisternoŝipoj. La infrastrukturo de la LNG-transportado konsistas el likviga terminalo, kie la gaso malvarmiĝas, LNG-aj ŝipoj por transporto kaj la regasiga terminalo ĉe la destinloko, kie oni ĝin revarmigas kaj tiel regasigas. La regasiga terminalo ĝenerale estas konektita al la distribua reto de tubolinioj.
Jukums Vācietis
Li iĝis en 1922 instruisto de Militista Akademio (pli poste Militista Akademio Frunze).
Likvigita natura gaso
La kostoj de LNG-manipulado kaj transportado falis komence de la 2000-aj jaroj, tiel igante LNG pli konkurkapabla. La regasigaj terminaloj troviĝas en diversaj landoj, ĉefe en Eŭropo, Japanio, Sud-Koreio kaj Nord-Ameriko; gasigaj terminaloj en Afriko, Sud-Orienta Azio kaj Mez-Oriento.
Jukums Vācietis
Oni arestis lin la 29-an de novembro 1937 kiel "membro de la Latva Faŝista Organizo en RKKA" kaj ekzekutis lin en 1938. Li estis rehabilitita en 1957.
Likvigita natura gaso
La riskoj de la transportita gaso kiel LNG estas ne klaraj, sed ne okazis grava akcidento ekde la ekuzo de teknologio en la 1960-aj jaroj. Oni prognozas la kreskantan graviĝon por la 2020-aj jaroj, kiam la naftorezervoj ne povos kovri la kreskantan bezonon je nafto kiel energifonto.
Ede Meggyes
Ede MEGGYES [medjeŝ] hungara eklezia verkisto, gimnazia instruisto. Li naskiĝis la 20-an de februaro 1912 en Nagyvárad kaj mortis la 19-an de decembro 1954 en Budapeŝto.
Kariero
Ede Meggyes diplomitiĝis pri latina-hungara lingvoj en 1941 kaj li instruis en gimnazio Corvin Mátyás de Mátyásföld.
6479 Leoconnolly
6479 Leoconnolly estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego en Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj instruisto Leo P. Connolly.
Himantopo
Himantopo (Himantopus himantopus) estas svelta kaj eleganta vadbirdo el familio de Rekurbrostruledoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj. Tiu vorto utilas por tiu specifa specio, sed ankaŭ por ĉiu birdo en la genro Himantopus.
Disvastiĝo
Ĝi estas migranta birdo kiu reproduktiĝas en orienta kaj sudokcidenta Hispanio kaj suda Portugalio, la Mediteranea Maro kaj Francio, centra Azio ĝis norda Ĉinio. Vintras en suda Afriko sub Saharo, kaj en Azio en Barato kaj Hindoĉinio.
Aspekto
La plenkreska birdo havas korpon grandan de 30-40 cm kaj enverguron de 60-50 cm.
Ĝi havas relative longajn, ruĝajn krurojn, per kiuj ĝi povas iri en profundaj akvoj, kie aliaj birdoj ne povas. Ĝi havas longan, rektan, maldikan (kiel pinglo), nigran bekon, per kiu ĝi trafiltras la ŝlimajn bordojn de la malprofundaj akvoj aŭ vadante en la akvo serĉas la nutraĵon, ĉefe insektojn kaj krustulojn.
Somere la dorsa flanko de masklo estas blu-nigra, suba korpoparto estas blanka. La verto, nuko, posta flanko de la kolo estas nigra. La femalo havas similan, sed pli palan plumaron. La junaj kaj (vintre) la maljunaj birdoj havas pli helan kapon, sur kiu troviĝas grizaj makuletoj. La flugilo estas mallarĝa, pinta, ambaŭdorse nigra. La fluganta birdo estas rekonebla pri la kojnoformaj, malhelaj flugiloj, longe etenditaj ruĝaj kruroj.
Temas pri nekonfuzebla birdo pro la rimarkinda kontrasto inter la nigraj kaj blankaj partoj. La longaj rozkoloraj kruroj videblas klare dumfluge ĉar aperas 20 cm for de la vosto.
Vivloko
Marĉoj, lagunoj, kareksaj kampoj. Ĝi nestas inter kareksa fasko, terpeceto.
La nesto estas nuda truo inter herbo surplanke proksima de akvo.
Kutimoj
La normala flugo estas ne tro rapida, sed rekta. La nuptoflugo printempe estas tre varia, arta. La vadado, irado estas gracia. Irante, ĝi ade kapklinetas. Atenta, vigla birdo, ĝi atentigas eĉ aliajn birdojn per sia voĉo „ket, ket kit, ket”.
Nestado estas mezkolonie laŭ etaj grupoj foje kun avocetoj. Ambaŭ gepatroj kovas la ĝenerale 4 ovojn dum 25 tagoj, komence de la somero, en kolonioj. La idoj flugkapablas post unu monato. La idojn predas ermeno, ezoko, buteo, kampa akcipitro.
Taksonomio
La ordigo de tiu birdo estas malfacila, ĉar multaj opinias ke temas pri kvin specioj kaj aliaj pri kvin subspecioj, nome
Pli precize oni povus diri, ke
Dinami
Dinami estas komunumo de Italio.
Zewenerbach
La rojo Zewenerbach   estas  4,107 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en Treviro,germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La rivero havas sian fonton ene Trier-Herresthal. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 4,414 km². La rivero enfluas la  Mozelon en la   trevira urboparto Zewen-Oberkirch.
Saint-Pardoux-Corbier
Saint-Pardoux-Corbier estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 352 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Saint-Pardoux-Corbier etendiĝas sur 17,44 km², kaj havis 352 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 20 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Pardoux-Corbier antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Deveix, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Pardoux-Corbier apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Betty Nansen
Betty Nansen, naskita Betty Anna Maria Müller (la - la ) estis dana aktorino.
Ŝi debutis en Kopenhago en 1893 kiel ĉefrolulo en la teatraĵo Dora, de Victorien Sardou.
Inter 1913 kaj 1916 Betty iris al Usono por kariero en kinarto. Ŝi rolis en pluraj sensukcesaj filmoj de J. Gordon Edwards, i.a. Anna Karenina, (kies filmkopioj estas perditaj), The Song of Hate (Malamkanzono), Should a Mother Tell (Se patrino rakontus), A Woman's Resurrection (Virin-resurekto) kaj The Celebrated Scandal (La Celebrata Skandalo).
Ŝi reiris al Danio kaj fariĝis direktoro de Teatro Alexandra en Frederiksberg, kies nomon ŝi ŝanĝis al la sia, Betty Nansen Teatret.
En 1896, ŝi edziniĝis al la verkisto kaj ĵurnalisto Peter Nansen (1861–1918). Duan fojon ŝi edziniĝis al la aktoro Henrik Bentzon.
NGC 594
NGC 594 (aliaj indikoj — PGC 5769, MCG -3-5-5, IRAS01305-1647) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Márton Liedemann
LIEDEMANN Márton  (pro. lideman) estis hungara pedagogo naskita en Igló 1767 kaj mortinta en Marosvásárhely la 14-an de aprilo 1823.
NGC 594
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Márton Liedemann
Biografio
Márton Liedemann studis en Lőcse, Pozsony, Jena (1788), Göttingen (1791). De 1793 li estis direktoro-instruisto en Lőcse. En 1803 li establis privatedukan instituton por 12 nobeljunuloj. En 1815 li alvenis al Koloĵvaro por esti evangeliisma pastro. Li luktis kontraŭ la instruado de helena lingvo.
Kediet Iĝil
Kediet Iĝil estas montaro en Tiris Zemmour, Maŭritanio, kun urbo Zuérat en la oriento kaj Fderick en okcidento. Ĝi estas la plej alta monto de Maŭritanio kun 915 m.
La tuta montaro konsistas el magnetito, kiu donas al ĝi bluan koloron. Pro ties magneta kampo, la kompaso ne funkcias. La minejado tie helpis ankaŭ esploron de aliaj ercoj en la regiono (guelba magnetito; france fr:Guelb à magnétite) en la 1960-aj jaroj.
Kirchwald
Kirchwald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Schœnenbourg
(jen france, origine germane kaj alemane Schönenburg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kombinaĵo de 2 riproĉaj dekdu-dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du riproĉaj dekdu-dekduedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de la 2 spegulaj variantoj de la riproĉa dekdu-dekduedro.
Longyearbyen
La Universitata Centro en Svalbardo (norvege Universitetssenteret på Svalbard AS, UNIS) estas centro de esploro kaj supera eduka institucio kiu situas en la komunumo. Ĝi estas la plej norda eduka institucio en la mondo
Laurel kaj Hardy
La du komediistoj unue kunlaboris en 1921 por la filmo The Lucky Dog. Laurel kaj Hardy oficiale fariĝis teamo en 1927, kaj rapide fariĝis la plej sukcesaj filmsteloj de Hal Roach. Inter iliaj plej popularaj filmoj estis Sons of the Desert (1933), Way Out West (1937), kaj Block-Heads (1938).
Hanna Orsolya Vincze
Hanna Orsolya VINCZE [vince] rumania hungara historiistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 21-an de majo 1977.
Kariero
Hanna Orsolya Vincze estas universitata instruistino en UBB de Kluĵo. Ŝi diplomitiĝis inter 1996 kaj 2000 en UBB de Kluĵo pri hungara-angla lingvoj, poste ŝi doktoriĝis en Centra Eŭropa Universitato de Budapeŝto pri komparativa historio de centra, sudorienta kaj orienta Eŭropo.
¡Átame!
Intrigo
Ricky (Antonio Banderas), 23-jaraĝa eliras el frenezulejo. Senfamilia, li celas kunvivi kun Marina Osorio (Victoria Abril), aktorino, eks-pornografia aktorino kaj eks-drogulino. Li aliras al filmeja studio kie Marina estas en sia lasta labortago por The Midnight Phantom, terorfilmo pri horora viro kiu estas enamiĝinta de la rolulo de Marina. Tiun filmon reĝisoras maljuna Máximo Espejo (Francisco Rabal), kiu estas limigita al rulseĝo post cerba atako. Máximo li protektas Marina sed ankaŭ sentas seksaltiron en la fino de sia kinkariero. Marina revenas hejmen por prepari sin por festo filmadfina. Ricky sekvas ŝin kaj kidnapas ŝin. Li klarigas ian kapton por ke ŝi pli bone konu lin, enamiĝu kaj ili geedziĝu kaj havu filojn. «Neniam mi amos vin», diras Marina, kompreneble kolera kaj ligita al sia lito.
Marina dolorsufera konvinkas Ricky por ke li alportu ŝin al kuracisto (María Barranco) por ricevis kontraŭdolorigilojn. Ili malsukcesas akiri la kuracilojn en apoteko, kaj Ricky serĉas ilin en nigra merkato. Sed, anstataŭ pagi, li atakas la vendistinon por senpage ricevi la necesaĵojn. Dum la fermofesto, la fratino de Marina, Lola (Loles León), helpantino de la reĝisoro, priokupiĝas pro la malapero de Marina, vizitas ŝian hejmon. Por eviti malkovron, Ricky portas Marina al la najbara loĝejo, kiu malplenas, ĉar la posedanto somerumas.
Denove surstrate, la trafikistino atakita de Ricky, malkovras lin kaj ŝiaj komplicoj serioze batas lin kaj ŝtelas al li, kiu restas senkonscia. Dume, Marina malvolonte klopodas por fuĝi. Sed, kiam Ricky revenas vundita, ŝi konstatas lian vundeblecon kaj adoradon al ŝi. Marina kuracas liajn vundojn kaj notas, ke ŝi subite ja enamiĝas de sia kaptinto. Ili tutdezire amoras kaj Ricky ŝajne preskaŭ atingas sian celon. Ili decidas veturi al la naskoloko de Ricky.
Kiam li iras ŝteli aŭton por la veturado, Marina, kiu ankoraŭ konsideras sin lia malliberigito, diras al li, ke li ligu ŝin (¡Átame!) por eviti fuĝoklopodojn. Sed Lola revenas al la loĝejo, malkovras la situacion de Marina kaj liberigas ŝin. Marina rakontas al sia fratino, ke ŝi enamiĝis de sia kaptinto. Lola tiukadre akceptas porti Marina al la naskoloko de Ricky. Ili trovas lin inter la ruinoj de la familia domo en senhoma vilaĝo (Granadilla), kaj poste la triopo revenas al la urbo feliĉaj.
Nazosto
La nazosto (os nasale) estas osto en la kranio, inter aliaj de la homo. Fakte ĝi estas kunkreskiĝo de du partoj, kaj tiel formas la glabelon. La linio inter tiuj du glabeloj nomiĝas sutura internasalis. La nazosto mem estas pinta kaj triangule konstruita. Ĝi diversas en formo kaj grando depende de la persono.
Gefjona Fontano
La Gefjona Fontano (Gefionspringvandet) estas granda fontano ĉe la haveno de Kopenhago, Danio. Ĝi montras grandskalan grupon de bovaj tirbestoj kondukitaj de la legenda Nordia diino, Gefjon. Ĝi situantas en la areo Nordre Toldbod ĉe Kastellet, kaj tuje sude de Langelinie. Ĝi estas la plej granda monumento en Kopenhago kaj estas tre vizitata de turistoj kaj uzata kiel dezirputo. Laŭ la legendo Gefjon plugis en unu tago la teron kiu poste iĝos la insulo Zelando kie kuŝas Kopenhago.
Macău
Macău [makǝu] (hungare: Mákófalva) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Aghireşu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 402 loĝantojn (hungaroj), en 1992 805 (98% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1299. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs).
Kaska bucero
La kaska bucero (Rhinoplax vigil) estas tre granda birdo en la familio de buceredoj. Ĝi vivas en Malajzia Duoninsulo, Sumatro kaj Borneo. La kasko konsistas proksimume 11% de ĝia 3 kg-a pezo. Male al iu ajn alia bucero, la kasko estas preskaŭ solida, kaj estas uzata en kap-al-kapa batalo inter maskloj. Estas kredo inter la popolanoj de Punan Bah, ke granda kaska bucero gardas la riveron inter vivo kaj morto.
Priskribo
Ĝi havas plejparte nigrecan plumaron, escepte la ventron kaj gambojn, kiuj estas blankaj kaj la vosto estas blanka kun nigra strio proksime al la pinto de ĉiu plumo. La vosto estas longa kaj la du centraj vostoplumoj estas pli longaj ol ĉe la aliaj buceroj, tiel la birdo estas plilonga en tuto ol iu ajn alia bucero-specio. La korpolongo estas 110-120 cm, ne kalkulante la vostoplumojn, kiuj pligrandigas la longon je pliaj 50 cm. Maskloj averaĝe pezas 3,1 kg, inoj 2,7 kg. Kvankam ĝi foje estas konsiderata kiel la plej granda azia bucero, ĝi estas malpli peza ol la granda bunta bucero (kaj konsiderinde malpli ol la afrika grunda bucero).
Tiu specio havas nudan, ĉifan gorĝan makulon, palbluan al verdecan ĉe inoj kaj ruĝan ĉe maskloj. La kasko etendiĝas de la bekobazo duone al la pinto, kie ĝi finiĝas abrupte. La kasko kaj la beko estas flavaj; la ruĝa sekreciaĵo de la uropiga glando kovras la flankojn kaj supron de la kasko, sed ofte la fronta fino de la kasko kaj la fora bekoduono estas flava. Male al aliaj buceroj, la kasko estas solida kaj la kranio – inklude la kaskon kaj bekon – donas 10 % de la birda pezo.
Voĉo
La voĉo estas serio de laŭtaj, intermitaj barbul-similaj huoj, foje duoble tonigitaj kaj pli ol du dekduoj en nombro, kio laŭgrade akcelas al kulmino en krakado rememorigante pri ridado.
Nutrado
Ĉi tiu birdo plejparte manĝas fruktojn, precipe figojn. Ĝi ankaŭ povas uzi la kaskon kiel pezan ilon por kavi en putriĝintan lignon kaj lozan ŝelon por serĉi insektojn kaj similajn predojn. Male al multaj frukto-voraj buceroj, ĝi estas malnomada kaj ties paroj konservas sian teritorion. Maskloj batalas flugante super la teritorio, kunbatante sin reciproke per siaj kaskoj.
Statuso
Post daŭra ĉasado kaj perdo de viveja areo, la kaska bucero estis listigita de preskaŭ minacata al draste endanĝerita sur la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj en 2015. Ĝi estas listigita en Apendico de Vaŝingtona Speciprotekta Konvencio (CITES). Laŭ la konservada grupo TRAFFIC, en la lastaj tri jaroj oni konfiskis 2.170 kaskojn nur en Ĉinio kaj Indonezio.
(10756) 1990 SJ2
(10756) 1990 SJ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Dipignano
Dipignano estas komunumo de Italio.
Zoltán Schilling
SCHILLING Zoltán [ŝilink zoltan] estis hungara inĝeniero pri mekaniko. Li estis naskita en 1876 en Koloĵvaro kaj li mortis en 1942 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Schilling studis la universitatoj de Kolozsvár kaj Zürich kaj diplomitiĝis en Budapeŝto en 1898. Li debutis ĉe Ganz Villamossági Rt., de 1902 li laboris ĉe la Patenta Oficejo. Inter 1920 kaj 1924 li estis teknika vicprezidanto de Országos Központi Árvizsgáló Bizottság (prezrevizia komitato), de 1923 li gvidis la industriinspektadon de la Ministerio pri Komerco, de 1928 ĝis sia morto li estis prezidanto de la Patenta Tribunalo. De 1911 li estis sekretario de Magyar Mérnök- és Építész Egylet (Asocio por inĝenieroj kaj konstruistoj), inter 1914 kaj 1917 ĝia ĉefsekretario. Li estis unu el fondintoj, pli poste honora ano de Magyar Mérnökök és Építészek Nemzeti Szövetsége (ligo de inĝenieroj kaj konstruistoj). Li havis rolon en la fondado de Inĝeniera Ĉambrego de Budapeŝto en 1924. De 1931 li estis ĝis sia morto prezidanto de la Inĝeniera Konsilantaro.
Preĝejo Sanktaj Laŭrenco kaj Bartolomeo (Bramberg)
La preĝejo Sanktaj Laŭrenco kaj Bartolomeo (Pfarrkirche Bramberg) troviĝas ĉe la norda rando de Bramberg am Wildkogel, Aŭstrio, estante romkatolika paroĥa kirko. Ĝi apartenas al la dekanujo de Stuhlfelden kaj estas monumentprotektotaĵo.
Arkitekturo kaj meblaro
La ununava, malfrugotika vandpilastra kirko ĉirkaŭata estas de tombejo.
La ĉefaltaro de 1765 montras la torturojn de Laŭrenco de Romo kiun pentris Max Poosch en 1938. Fragmento de ĉefaltara bildo pri la sama temo de la pentristo Johann Michael Kreuzer ne publike eksponiĝas post bruldamaĝo en 1937. La supra artaĵo rakontas la vivon de la martiro kaj apostolo Bartolomeo, verko de Johann Michael Kreuzer el la 1765-a jaro.
La orgenon konstruis Matthäus Mauracher en 1892.
Enipeo
Laŭ la helena mitologio, Enipeo (el la greka Ενιπεύς) estis unu el la oceanidoj, tio estas, personigo de samnoma rivero. Ĝi trafluas Tesalion, el monto Oito (Ftiolando) norden ĝis sia alfluo en la riveron Peneo. Kiel ĉiuj la riverdioj, Enipeo estis filo de la titanoj Okeano kaj Tetiso.Laŭ Homero, la fluado de Enipeo estis la plej bela en la tuta Tero, kaj pro tio ĝi iĝis aparte alloga por la nimfoj kaj mortemulinoj. Ekzemple, princino nomiĝinta Tiro, filino de Salmoneo kaj Alkidiko, iam enamiĝis al Enipeo, malgraŭ sia edziniĝo al reĝo Kreteo, kaj ŝi ofte venis al ĝiaj bordoj por ploradi pri sia destino. Tamen, la riverdio daŭre rifuzadis ŝiajn amproponojn. Tion profitis Pozidono, kiu aliformiĝis en Enipeo por tiel allogi la knabinon. Inundo de li formita portis la princinon al subakva kaverno, kie ili plenumis sian amon. El tiu fia agado Tiro iĝis la patrino de la ĝemeloj Peliaso kaj Neleo.
Ĉe la riverbordoj de Enipeo okazis la batalo de Farsalio, dum la dua interna milito de la Romia Respubliko inter Julio Cezaro kaj Pompeo, kie la situo de la rivero iĝis decida.
La elisa Enipeo
Enipeo estis ankaŭ la nomo de plia oceanido, dio de rivero kiu trafluas Elison kaj alfluas en la akvo de Alfeo. Verŝajne la amrakonto pri Tiro estis origine asociita al ĉi tiu diaĵo, sed posta tradicio unuigis ambaŭ rolulojn.
Alternativa versio priskribas ke Enipeo estis ŝafisto kiu enamiĝis al Tiro, kaj transformiĝis en rivero por surprizigi ŝin. Kiam la princino vidis la puregan akvon de la ĵuskreita fluaĵo, ŝi emis baniĝi kaj gravediĝis de la ĝemelojn nur pro tio.
Dikson (urbo)
Dikson (Диксон) estas urbotipa loĝloko en la distrikto Tajmirskij Dolgano-Neneckij de Krasnojarska regiono, Rusio. Ĝi estas haveno en la Karaa Maro, situa sur kontinenta tero apud insulo Dikson ĉe la elfluejo de la Jeniseja Golfo (nome estuaro de Jenisejo), ĉe la marbordo de Rusio en la Arkta Oceano. Laŭ la censo de 2010, ties loĝantaro estis 676.
Sándor Csíki
Sándor CSÍKI [ŝiki] rumania hungara sportisto, instruisto, publicisto, publikaktivulo. Li naskiĝis la 6-a de majo 1958 en Acățari kaj mortis la 10-an de junio 2014 en Miercurea Nirajului.
Kariero
Sándor Csíki akiris diplomon de instruisto pri korpedukado en Bukareŝto en 1995. Li instruis de 1988 en korpedukadon Miercurea Nirajului. Li estis gvidanto de la Unuiĝo Pro Familia Mentor kaj fondanto kaj kunlaboranto de aliaj du internaciaj familiorganizoj. Li estis sendependa urba konsilanto, unu el redaktoroj de la loka periodaĵo Bekecsalja, publicisto en pluraj gazetoj (Erdélyi Napló, Európai Idő, Polgári Élet kaj Népújság).
Bo Lindman
- naskiĝis en, mortis la 30-an de julio 1992 samurbe - estis sveda eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1924 en Parizo individue akiris ormedalon, kaj en la somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo kaj en la somera Olimpiko 1932 en Los-Anĝeleso krome kontribuis arĝentajn medalojn.
Zihl
Zihl estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Zihl estas krome:
Nobuyuki Oishi
Nobuyuki Oishi (japane 大石 信幸, n. 12-an de septembro 1939) estas japana futbalisto. Li en 1964 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Samseksemo en Afriko
Samseksemo en Afriko estas traktata diversmaniere laŭ la diversaj konstitucioj kaj sociaj kriterioj, tamen la reala situacio estas ege malfavora por la samseksemuloj por la plejparto de la kontinento. Ĉi tiu artikolo dividas Afrikon en du grandajn geografiajn kaj kulturajn regionojn: Nord-Afriko kaj Afriko sude de Saharo.
Tixcacalcupul
Tixcacalcupul estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tixcacalcupul. La komunumo situas en la sudorienta parto de Yucatán en la regiono 2 "Oriente", kiu limas al la al la federacia subŝtato Quintana Roo en la oriento kaj sudo, al la regiono 1 "Litoral Oriente" en la nordo, al la regiono 4 "Centro" en la nordoriento kaj al la regiono 5 "Centro Sur" en la okcidento. Eta parto en la sudo krome limas al la regiono 9 "Sur". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31092.
Samseksemo en Afriko
En Nord-Afriko
La samseksemo estas severe punata en la plejparto de la islamaj landoj de norda Afriko: Libio, Tunizio, Alĝerio, Maroko, Okcidenta Saharo, Eritreo, Ĝibuto, Somalio kaj la kristana Etiopio. En Maŭritanio kaj Sudano ekzistas vigla la mortpuno. Egiptio estas aparta kazo, ĉar la samseksemo teorie estas laŭleĝa, tamen ĝi estas praktike subpremata kaj la samseksemuloj estas persekutataj per aliaj akuzoj kiel ekzemple "malŝato al islamo". Samseksemo ne estas kontraŭleĝa en Malio, Niĝero kaj Ĉado. La solaj teritorioj kie la samseksemuloj havas ĉiujn rajtojn estas la dependaj aŭ transmaraj teritorioj de Hispanio: Kanariaj Insuloj, Ceŭto kaj Melilo, enklavitaj norde de Maroko, kie ankaŭ eblas la samseksa edzeco, laŭ leĝo aprobata en 2005. La insuloj Acoroj kaj Madejro, apartenantaj al Portugalio situantaj en la okcidento de norda Afriko, havas leĝon pri civila ligo.
Tixcacalcupul
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6173 loĝantojn. El tiuj estis 3128 viroj kaj 3045 virinoj. La komunumo havas surfacon de 720 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 27 metroj super la marnivelo.
Markolo Bass
Markolo Bass aŭ Bass-Markolo estas markolo apartiganta Tasmanion de la sudo de la aŭstralia kontinento, specife la ŝtato de Viktorio.
Etendo
La Internacia Hidrografa Organizo difinas la limojn de la Bass-Markolo jene:
Eltrovo kaj esplorado
La markolo estis nomita laŭ George Bass post kiam li kaj Matthew Flinders pasis tra ĝi ĉirkaŭnavigante la tiam nomitan Van Diemen's Land (nun nomitan Tasmanio) en la ŝipo Norfolk en 1798-99. Ĉe la rekomendo de Flinders la guberniestro de Novsudkimrio, John Hunter, en 1800 nomis la pecon de akvo inter la kontinento kaj la tero de Van Diemen "Basses Strait". Poste ĝi iĝis konata kiel Bass-Markolo.
La ekzisto de la markolo estis proponita en 1797 de la mastro de la ŝipo Sydney Cove kiam li atingis Sidnejon post konscie esti surgrundigante sian kolapsantan ŝipon kaj estante senhelpigita ĉe insulo Preservation (ĉe la orienta fino de la markolo). Li raportis ke la forta sudokcidenta marfluo kaj la tajdoj sugestis, ke la insulo estis en kanalo interligante la Pacifikon kaj sudan Hindan Oceanon. Guberniestro Hunter tiel skribis al Joseph Banks en Aŭgusto 1797 ke ŝajnis certe ke markolo ekzistas.
-40°N, 146°W
Samseksemo en Afriko
Sude de Saharo
En la landoj sude de Saharo la konservativaj religiaj doktrinoj kaj la forta maĉismo malpermesas iun ajn favoran konsideron favore al la samseksemo, pro tio ĝi estas kontraŭleĝa kaj severe punata en Senegalio, Gambio, Sieraleono, Ganao, Burkino, Ebura Bordo, Togolando, Benino, Niĝerio kaj Verda Kabo. Malpli severaj punoj estas aplikataj en Liberio. En la orienta flanko estas kontraŭleĝa en Ugando, Kenjo, Tanzanio, Burundo kaj Ruando. Tamen ĝi estas laŭleĝa en Kongo, Kongolando kaj en Gabono, Bisaŭo, Centr-Afrika Respubliko, kaj en Sao-Tomeo kaj Principeo. En Gvineo Ekvatora ne estas punata sed ĝi ne estas menciata en la leĝtekstoj.
Márta Cedenka Czimbalmas
Márta Cedenka CZIMBALMAS [cimbalmaŝ] hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Lăzarea en 1978.
Kariero
Márta Cedenka Czimbalmas vivas de 2002 en Budapeŝto.
Samseksemo en Afriko
Sude de Saharo
Ĝi ankaŭ estas kontraŭleĝa kaj severe punata en Angolo, Mozambiko, Zambio, Zimbabvo, Malavio, Sejĉeloj kaj Maŭricio. Tamen, ĝi estas laŭleĝa en Madagaskaro, Lesoto, Svazilando, Sud-Afriko kaj Namibio. Ankaŭ en la etaj dependaj teritorioj de Francio kaj Britio.
Sud-Afriko estas la sola afrika ŝtato kiu havas kontraŭdiskriminaciajn leĝojn kaj ĝi estas inter la malmultaj landoj en la mondo kiuj agnoskas samseksan edzecon samrange kiel geedziĝoj.
Jeanne Zabilon d'her Ranfaing
Ŝi interesiĝis pri dekoraci-arto kaj dediĉis sian vivon al la malfavoritoj de la naturo: surdmutuloj, balbutuloj, blinduloj. Ŝi esperantiĝis en 1895 kaj tuj apostolis per paroladoj, artikoloj, kursoj. Ŝi instruis la blindan Hélène Giroud. En 1897 ŝi publikigis kurson specialan por stenografiistoj kun granda sukceso. En 1898 ŝi organizis la unuan propagandan paroladon en Liono (Lyon). Pro senlaca propagando kaj sindonemo ŝi ricevis la medalon de „Touring-Club“ (1902). Ŝi organizis la solan internacian loterion por la tutmonda blindularo (tri reĝinoj kotizis), kaj ricevis la titolon „Bonfaranta Feino“. Ŝi zorgis pri la blinduloj en kongresoj. Krom noveletoj en Esperantaj gazetoj kaj poezio, ŝi tradukis de Joseph Serre: „La hipotezoj pri Lourdes - nova kompreno pri la miraklo kaj la naturo“, Tours [k.a.]: Menard [k.a.] 1912, 41 p.
Samseksemo en Afriko
Burundo
Lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj (GLAT-uloj) en Burundo alfrontas leĝajn problemojn, kiujn ne-GLAT-uloj ne spertas. Antaŭ 2009 samseksaj seksumaj agoj ne estis krimaj deliktoj, sed nuntempe ili ja estas krimaj deliktoj.
Kenjo
La samseksemo estas krimo en Kenjo, kaj samseksema agado estas punebla per 14 jaroj de malliberigo. Kvankam malmultaj homoj estas procesataj surbaze de la punkodo, tamen la samseksemuloj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj suferas senĉesan ĝenadon fare de la polico.
Laŭ raporto preparita de Pew Global Attitudes Project en 2007, 96% el la enketitoj en Kenjo deklaras, ke la samseksemo devus esti "malakceptita" de la socio. Tio estas unu el la plej altaj indicoj de malakcepto en la landoj, en kiuj la enketo okazigiĝis.
Tanzanio
Lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj (GLAT-uloj) en Tanzanio alfrontas leĝajn problemojn, kiujn ne-GLAT-uloj ne spertas. Samseksemo en Tanzanio estas socie tabua temo, kaj samseksaj seksumaj agoj (eĉ private kaj konsentaj) estas krimaj deliktoj, puneblaj per ĝismorta malliberigo. La leĝo ankaŭ punas aliseksemulojn, kiuj faras buŝan seksumadon kaj anusan seksumadon.