cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tibor Gyukár
Biografio
Tibor Gyukár akiris aktoran licencon en privata lernejo de Kálmán Rózsahegyi en 1958, poste li havis rolojn en Teatro de Hungara Armeo. Inter 1959–1972 li estis membro de migra "vilaĝteatro", inter 1973-1976 de Teatro Kisfaludy, fine de "Gaja Scenejo". Intertempe li havis ankaŭ filmajn taskojn, eĉ li estis klaŭno en cirko 3 jardekojn. Li ricevis premion en 1990.
János Mátyás Matskó
János Mátyás Matskó [jAnoŝ mAtjAŝ maĉkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Matskó János Mátyás estis hungara-germana instruisto, astronomo. Lia nomo estis konata en Germanio Johann Matthias Matsko.
János Mátyás Matskó naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pressburg. Li mortis la en Germanio en Kassel.
Biografio
János Mátyás Matskó frekventis liceon en sia naskiĝurbo, poste li lernis laŭvice en Jena kaj Göttingen, fine li doktoriĝis en Halle. Inter 1745 kaj 1755 li instruis en gimnazio en Thorn, poste li estis familia edukisto ĉe grafa familio. Ekde 1761 li denove instruis en lernejo en Rinteln, ekde 1767 en Kassel. Post 2 jaroj li iĝis observatoriestro en la sama urbo.
Nan Matthias-Wang
Nan MATTHIAS-WANG (naskiĝis la 30-an de majo 1975 en Ŝjiano) estas ĉina esperantisto. Ŝi studis rusan kaj ĉinan literaturon en Moskvo kaj Ŝjiano. Ŝi aŭdis pri Esperanto en novembro 1999 kaj tuj decidis eklerni ĝin. Kiel redaktoro de ĉinlingva junulara gazeto ŝi trifoje aperigis artikolojn pri Esperanto.
Bogoto (apartigilo)
Bogoto, kaj en hispana Bogotá, povas referenci al:
Nan Matthias-Wang
Ŝi konatiĝis kun Ulrich Matthias en la IJK 2000 en Honkongo. Ili loĝas kune ekde la 30-a de majo 2001 kaj geedziĝis la 26-an de julio 2001 en Danio. Ŝi havas kun li du gefilojn: Christina Yali (2002) kaj David (2006).
Emil Schimanek
Emil Schimanek [ŝimanek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schimanek Emil estis hungara inĝeniero, profesoro, inventisto.
Emil Schimanek naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Emil Schimanek frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Helpe de stipendio li plulernis en Berlino duonjaron, poste li estis inĝeniero en diversaj fabrikoj en Budapeŝto. En 1900 li ekinstruis en la menciita universitato. Li estis nomumita publika ordinara profesoro en 1902, poste li estis dekano, eĉ en 1923 rektoro 2 studjarojn. Li doktoriĝis en 1952.
Li inventis novan dizelmotoron. Li ricevis signifan premion en 1942, premion Kossuth en 1948.
NGC 4086
NGC 4086 (aliaj indikoj — UGC 7076, MCG 4-29-16, ZWG 128.18, NPM1G +20.0305, PGC 38290) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bois-Franc (exo)
Bois-Franc estas fermita stacio de sur linio exo6 - Deux-Montagnes, situanta en arondismentoj Saint-Laurent kaj Ahuntsic-Cartierville de Montrealo. Ĝi estis malfermita en 1994 kaj fermita la por ebligi konstruon de "Réseau express métropolitain" (REM).
estas planita stacio de Réseau express métropolitain.
Sankta Luko la evangeliisto
Sankta Luko (hebree לוקא; greke Λουκᾶς Loukas) estis frua kristano. Tradicie oni konsideras lin esti la aŭtoro de ambaŭ la Evangelio laŭ Luko kaj la Agoj de la Apostoloj, la tria kaj kvina libroj en la Nova Testamento.
7141 Bettarini
7141 Bettarini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la stacio de Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Veneto (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo Otello Bettarini (1905–1982). La observatorio kiun li konstruis, permesis inici la malkovrintojn pri astronomio.
Translima Parko Granda Limpopo
La Translima Parko Granda Limpopo estas 35 000 km² pacoparko kiu estas en la procezo de formigo. Ĝi interligos la teritoriojn de la Nacia Parko Limpopo (antaŭe konata kiel Coutada 16) en Mozambiko, la Nacia Parko Kruger en Sudafriko, la Nacia Parko Gonarezhou, la Rezervejo Manjinji Pan kaj la Safari Areo Malipati en Zimbabvo, same kiel la areo inter Krüger kaj Gonarezhou, la komunuma tero Sengwe en Zimbabvo kaj la Makuleke-regiono en Sudafriko.
Libano
Libano (en la araba : لبنان - Lubnan; en la libana araba : لبنان - Lebnaan) oficiale Libana Republiko (الجمهورية اللبنانية) estas malgranda kaj dense loĝata lando ĉe la orienta bordo de Mediteraneo. Kromnomo estas Lando de la cedroj aŭ Cedrolando (la cedro estas la emblemo de la nacia flago). La cedroj de Lebanono (aŭ lebanonaj cedroj) estas cititaj en Biblio. La nuna Libano koincidas proksimume kun la antikva Fenicio. Sude ĝi havas komunan landlimon kun Israelo kaj oriente kaj norde kun Sirio. La lando interalie estas membro de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Bátaszék)
Historio
Dum regado de Géza la 2-a jam monaĥeja preĝejo funkciis tie, kiu en la 19-a jarcento jam ne estis en bona stato. Tial en 1898 oni malkonstruis la monaĥejon, poste oni konstruis imponan, ornamriĉan preĝejon kun 3 navoj. La preĝejo renoviĝis en 1991.
Libano
La libana cedro daŭre estas la simbolo de la lando kaj aperas en la centro de la libana flago. La cedroj nun estas protektitaj (pro la malabundo) kaj oni ne plu rajtas faligi ilin.
Translima Parko Granda Limpopo
La memorando por la kreado de la pacoparko estis subskribita la 10-an de novembro 2000 kiel Translima Parko Gazao-Krüger-Gonarezhou. En oktobro 2001 la nomo estis ŝanĝita al la Translima Parko Granda Limpopo. Dum la 5-a World Parks Congress okazinta en Durbano, Sudafriko en 2003, la traktato ne estis ankoraŭ ratifita de Mozambiko kaj Zimbabvo.
Bariloj inter la parkoj komencis malaperi permesante al la bestoj supreniri ilin laŭ iliaj malnovaj migrantaj itineroj kiuj antaŭe estis baritaj pro politikaj limoj.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Bátaszék)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en malgranda parko. Alto de la ĉefnavo estas 16, la flanknavoj po 8, la turo 83 m-ojn altaj. Interne la ornamaĵoj (ekzemple Naskiĝo de Jesuo, Bapta ceremonio de Stefano la 1-a (Hungario)) el lignoj pretiĝis. Skulptaĵoj estas Sankta Margareta de Hungario, Elizabeto de Hungario, Emeriko de Hungario kaj Sankta Alojzo. La mebloj fariĝis en Pécs. Ĉe la ĉefaltaro skulptaĵoj pri Dipatrino, Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario) estas videblaj. La flankaltaroj estas pri Sankta Antonio de Padovo kaj Sankta Jozefo. Fenestroj de la sanktejo prezentas diversajn sanktulojn.
Libano
En 2018, la lando situis je la 138-a loko el 180 landoj taksitaj laŭ la korupta indekso de Transparency International.
Translima Parko Granda Limpopo
La 4an de oktobro 2001 la unuaj 40 (inkluzive de 3 reproduktaj gregoj) de laŭplane 1000 elefantoj estis translokitaj de la troloĝata Nacia Parko Kruger ĝis la militdetruita Nacia Parko Limpopo. Ĝi prenus 2½ jarojn por kompletigi la translokigon.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Bátaszék)
Konstruaĵo
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Translima Parko Granda Limpopo
La nova Limejo Giriyondo inter Sudafriko kaj Mozambiko komenciĝis en marto 2004.
Libano
Historio
Libano, heredanto de Fenicio kaj historia centro de kristanaj kaj muzulmanaj komunumoj, estis okupata de la Otomana Imperio en la 16a jarcento. Post la turka malvenko dum la Unua Mondmilito, la Franca Mandato de Sirio kaj Libano ĝis 1922, estis mandato de la Societo de Nacioj ĉe la norda parto de Sirio kaj ĉe Libano, el kiuj la du teritorioj estis antaŭe parto de la Otomana Imperio. La siria federacia ŝtato Granda Libano aŭ Franca Mandato de Libano el 1923 (en franca, État du Grand Liban) — antaŭanto de la nuna Respubliko Libano — estis kreita en 1920 kiel aŭtonoma ŝtato ene de la Franca Mandato de Sirio.
Translima Parko Granda Limpopo
Ekzistas novaj planoj kiuj devus pliigi la grandecon de la parko al 99 800 km².
Libano
Historio
Libano estis ĝis la 1970-aj jaroj la financa centro de Meza Oriento, kiam ĝi estis nomata «la Svisujo de Meza Oriento». Tiu financa riĉ-abundo estis rompita de la terura interfrata libana milito (1975–1990), kiu detruis la modelan politikan ekvilibron. La internaj konfliktoj kaj la konfliktoj kun Israelo — kiu invadis la landon en 1982 — ankoraŭ plue ekzistas.
En 1982 Israelo invadis la sudon de Libano por forpeli la gerilojn de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino, gvidataj de Jaser Arafat. En majo 1983, Israelo kaj Libano atingis traktaton por retiri la israelajn trupojn. Tamen, la pactraktato ne estis plu ratifita kaj en marto 1984, sub siria premo, Libano nuligis la akordon. Malgraŭ tio, Israelo komencis progresive retiriĝi en 1985, lasante la t.n "sekurecan zonon" (ĉ. 850 kvadrataj kilometroj) sub la gvido de la liban-kristana (kaj pro-israela) Armeo de Sud-Libano, kun malplimulta prezenco de la trupoj de Israelaj Defendaj Fortoj, cele al la malpermeso kaj blokado de la landlimaj rejdoj kaj la atakoj de la ŝijaista gerilo Hizbulaho. Finfine, en majo 2000, Israelo retiris ĉiujn siajn trupojn kiuj troviĝis en la sudo de Libano tra la internacia landlimo plenume de la rezolucio 425 de la Konsilio pri sekureco de Unuiĝintaj Nacioj.
Komence de la jaro 2005, post la murdo de la unua libana ministro Rafik Hariri elĉeniĝis ampleksega civita protest-movado konata kiel la Cedra Revolucio, kiu postulis la elektadon de libera balotado kaj la tujan retiriĝon de la siria armeo, kiu havis 14.000 militistojn sur la libana teritorio. En aprilo 2005, la manifestacioj atingis la tutan retiriĝon de la siria armeo kaj de ĝiaj inteligent-agentoj, kun opozicio de Hizbulaho.
La libana registaro ne sukcesis plenumi la rezolucion 1559 de la Konsilio pri Sekureco de UN, kiu devigis la senarmigadon de la libanaj armitaj milicioj kaj la ekregadon de sia suda landlimo, regita de Hizbulaho por la protektado de la landlimo kun Israelo. En julio 2006, post landlima rejdo kiu rezultigis la morton de ok israelaj soldatoj kaj la kapto de du pliaj, okazas la israel-libana krizo de 2006 per la bombado de granda parto de la libana landa infrastrukturo kaj nepacigebla armita respondo de Hizbulaho sur la nordaj urboj de Israelo.
Laŭ citaĵoj de la libana registaro, la 6an de aŭgusto, ACNUR informis ke 550.000 delokigitaj estis akceptitaj de aliaj familioj, 130.000 troviĝas en improvizitaj rifuĝejoj, kaj ĉirkaŭ 200.000 transiris la landlimojn kun Sirio. Ankaŭ regas granda ekonomia krizo. En aŭgusto rezolucio de UN decidas pliigi la multnacian forton FINUL kaj atingas akordon por la violent-ĉesado kontraŭ la ekonomio kaj la detruitaj infrastrukturoj kaj ĉirkaŭ 1271 libanaj mortintoj.
La 7-an de junio 2009 okazis la parlamenta baloto en Libano. Rezulte de tio venkis la koalicio "14-a de marto", gvidata de la Saad Hariri, la filo de Rafik Hariri. Ĝi gajnis 71 seĝojn el la 128, dume la koalicio "8-a de marto" gvidata de Hizbulaho prenis nur 57 seĝojn. En la voĉdonado partoprenis pli ol 60 % libananoj.
Geografio
Libano estas ŝtato en Meza Oriento, okcidente de Azio, situanta ĉe la Mediteraneo, kiu banas ĝiajn okcidentajn bordojn. Norde kaj oriente, estas la duondezerta siria regiono kaj sude la mallarĝa landlimo kun Israelo.
Loĝantaro
La loĝantaro origina de la lando estas la plej multnombra. Libano estis rifuĝejo de persekutataj malplimultoj kiel la armenoj (4%) kaj la opukataj palestinaj teritoroj (9,5%), kiuj loĝas en rifuĝejoj.
La plimulta religio estas Islamo (inter 60-65% laŭ la statstikoj), plejparto ŝiajistoj, tamen ekzistas tre grava kaj influa kristana malplimulto (35-40%):(maronitoj, armenoj kaj ortodoksuloj).
La 90,1% de la libananoj koncentriĝas ĉe la marbordaj urboj. En Bejruto loĝas pli ol unu miliono kaj duono da personoj. Nuntempe la plimulto de la libananoj loĝas ekstere de sia lando, eble inter dek kaj dek kvin milionoj da libananoj dise tra la mondo.
Samuel Ward (gustumisto)
Samuel WARD (1732–1820) posedis bienon en Derby kaj Richmond en Anglio. Kiam li estis knabo li estis gustumisto de Bonnie Prince Charlie kaj estis rekompencita per diamanta ringo kiu nun estas en la kolekto de Muzeo kaj artgalerio de Derby kune kun lia portreto farita de Joseph Wright of Derby.
Libano
Loĝantaro
Libano estas teritorio kiu estis loĝata de multaj popoloj kaj kulturoj dum pluraj miloj da jaroj. La libananoj etne devenas de multaj popoloj (fenicia, asiria, greka, romia, eŭropa kaj araba). Tio okazigas multajn kontraŭdirojn ĉar, kvankam la muzulmanaj libananoj konsideras sin araboj, la kristanaj libananoj ne konsideras sin araboj sed ligas siajn devenojn al la fenicia, aramea, greka, asiria, ktp.
Samuel Ward (gustumisto)
Biografio
Ward vivis en Derby. Kiam Bonnie Prince Charlie restadis ĉe Exeter House en Derby, la lia patrino permesis al Samuel fariĝi gustumisto de la Juna Pretendanto. Ward estis tiam filo de magistratano, kiu estis edukita de sia vidva patrino. Dum sia mallonga restado Bonnie Prince Charlie decidiĝis rezigni pri sia marŝo al Londono por kapti la kronon de Anglio. Li donis diamantan ringon al la patrino de Ward kiel dankon por ilia servo antaŭ ol li foriris. La ora ringo konsistas el unu pli granda diamanto ĉirkaŭita de dek malpli grandaj diamantoj. La decido retreti al Skotlando signifis ke la Juna Pretendanto ne estis prenonta la kronon de Georgo la 2-a kaj lia armeo retretis al Skotlando, kie ili fine estis venkitaj en 1746 en la Batalo de Culloden.
Libano
Loĝantaro
Proksimume 60% de la loĝantaro kredas je islamo, kaj 40% je kristanismo.
Samuel Ward (gustumisto)
Biografio
Ward fariĝis aferisto en Derby kaj estis pentrita fare de Joseph Wright of Derby ĉirkaŭ 1781. La ringo restis ĉe liaj posteuloj kaj la ringo kaj pentraĵo nun estas en la kolekto de Muzeo kaj artgalerio de Derby en Anglio. Notoj akompanintaj la pentraĵon priskribas Ward-on kiel estantan "de Derby sed poste el Richmond". Lia edzino estis el Richmond kaj li posedis bienon tie kaj en Derby.
Staré Bříště
Staré Bříště (Alt Briescht) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Samuel Ward (gustumisto)
Historio
La pentraĵo estas unue menciita en la kontoj de Joseph Wright, kie li registras ĝian prezon de dekdu Gineoj en 1781. La pentraĵo de Joseph Wright restis en Ward familio ĝis la morto de Sarah Ward en 1947, kies donaco iris al Artgalerio de Derby.
Libano
Loĝantaro
Almenaŭ 48% de libanaj civitanoj vivas sub la limo de malriĉeco (2019).
Estas grandaj komunumoj de libanoj tra la mondo, sed ĉefe en Brazilo, Argentino kaj Usono.
Lingvoj
La oficiala lingvo estas la araba, sed krom tiu lingvo ankaŭ la franca estas la grava lingvo. Ĉirkaŭ 45% de la homoj parolas la francan kaj 30% la anglan. Libanaj armenoj havas la armenan kiel gepatran lingvon. Libanaj kurdoj havas la kurdan kiel gepatran lingvon. Kvankam ĝi havas du oficialajn lingvojn, araba kaj franca, la araba estas la plej parolata (denaska lingvo de 94% de la libananoj), kaj la franca estas konata kaj parolata de 45% de la loĝantaro (ĉefe la kristana komunumo) kaj la angla (konata de 40% de la loĝantaro) estas uzata en financaj medioj kaj negocoj, la armena lingvo estas la 4-a plej uzata en la lando, kiu estas la denaska lingvo de 4% de la loĝantaro (armenaj komunumoj).
Registaro kaj politiko
La Libana Respubliko estas regata laŭ la Konstitucio de 1926, poste reformita kaj profunde reviziita en 1990. Laŭ la konstitucio, la Asembleo de Reprezentantoj (Majlis al-Nuwab) estas la leĝodona korpo kaj estas elektata por kvinjaraj periodoj de la libana popolo per universala balotrajto. La Asembleo de Reprezentantoj estas multreligia.
La plenuma povo apartenas al la Prezidanto de la Libana Respubliko, kiu nomumas por tia funkcio la Unuan Ministron kaj la reston de membroj de la Konsilio de Ministroj.
Laŭ la leĝo, la prezidanteco de Libano devas esti okupata de maronita kristano, la posteno de Unua Ministro de sunaisto kaj la posteno Senata Prezidanto de ŝijaisto por ke neniu landa religia malplimulto estu diskriminaciata de la registaro.
La nacia simbolo estas la cedro, kies arbaroj kovris la tutan landon en la antikveco kaj kies ligno estis unu el la ĉefaj eksportaj produktaĵoj dum la fenicia epoko. Ĝi aperas kaj en la flago kaj en la nacia landŝildo de Libano
Klimato
La klimato en Libano estas influata de du faktoroj: la reliefo kaj la proksimeco aŭ malproksimeco de la maro. Pro tio distingiĝas marborda klimato tro humida kaj malvarma, de tute mediteranea karaktero, unu el montara klimato kaj la alia arida kaj seka en la oriento. En Bejruto, la jara pluvado oscilas inter 800 kaj 900 mm, kaj la temperatura mezumo de januaro kaj aŭgusto estas 14,4 °C kaj respektive 25,6 °C.
Vegetaĵaro kaj hidrografio
La arbaro kovras 7,7% de la tuta landa areo. La vegetaĵaro estas tipe mediteranea en la marborda strio kaj ankaŭ ĝenerale en regionoj ne tre altaj. La abioj kaj cedroj troviĝas en kelkaj montaraj regionoj situantaj inter 1 200 kaj 2 000 m, kun fagoj, abioj kaj cedroj en la norda montaro; densaj pinarbaroj kaj anzinaroj kovras la deklivon de la suda montaro.
Laŭ la Monda Natur-Fonduso (WWF), la libana teritorio dividiĝas en du ekoregionojn de mediteranea arbaro laŭ la altitudo : la mediteranea orienta arbaro en malaltaĵaj regionoj kaj la sud-anatoliaj koniferaj kaj deciduaj montarbaroj en la montaro.
La riveroj ĝenerale estas torentaj; la du plej gravaj esta la rivero Litani kaj la rivero Oronto, kiuj havas konstantan kaj abundan akvon.
Kulturo
La hodiaŭa libana teritorio estis dum miloj da jaroj hejmo de multaj civilizacioj kaj kulturoj. Ĝi estis origine loĝata de fenicoj, konkerita kaj okupita de asirianoj, persoj, grekoj, romianoj, araboj, krucistoj, otomanaj turkoj kaj en la lastatempa historio ankaŭ de francoj. Libana kulturo estis influita de ĉi tiuj diversaj popoloj dum jarmiloj. Homoj de Libano, kunmetitaj de malsamaj etnaj kaj religiaj grupoj, kontribuis al la specifa literaturo kaj la diversaj muzikstiloj, reflektitaj interalie en festivaloj. Libana kuirarto ankaŭ spertis ĉi tiun multkulturan influon.
Kompare kun la plimulto de la loĝantoj de sudokcidenta Azio, la libana loĝantaro ricevis bonan klerigon: depost 2003, 87,4%. La libana socio estas moderna kaj komparebla al iuj kulturoj de eŭropaj mediteraneaj landoj. La lando estas parto de la araba mondo kaj ĉiam estis malfermema al modernigo sub eŭropa kaj precipe franca influoj. Libano estas ofte konsiderata kiel la enirejo de Eŭropo al okcidenta Azio, sed ankaŭ en Azio kiel la enirejo al la okcidenta mondo.
Literaturo
La plej grava kaj ĉiuokaze la plej konata libana verkisto estas Gibran Khalil Gibran (1883-1931) kiu elmigris al Usono. En lia iama hejmo en Bchareh nun estas la "muzeo Khalil Gibran", kie lliaj pentraĵoj estas ekspoziciataj.
Muziko
Libano estas, apud Egiptio, konsiderata kiel unu el la plej gravaj centroj de la moderna araba muzikomondo. Famaj kantistoj el Libano estas interalie Fairuz, Nancy Ajram kaj Haifa Wehbe.
Amasmedioj
Pluraj televidstacioj dissendas de Libano kaj povas esti kaptitaj per satelito tra la tuta araba mondo. Konata estas New TV, kiu ankaŭ elsendas araban version de la fama talentokonkurso Idols (Idoloj). Libano havas plurajn gazetojn en la araba, angla kaj franca.
Kuirarto
Libana kuirarto estas vaste rigardata kiel la plej bona kaj rafinita en la araba mondo, ĉar ĝi ricevis multajn influojn el eksterlando, ekzemple de armenoj, persoj kaj kurdoj.
Konataj pladoj en la libana kuirarto estas tabuleo, kikerkaĉo (humuso), kikerbulo (falafel) kaj la ajla saŭco tum, kiun oni servas kun mezeo. Iuj libanaj pladoj estas konataj inter vegetaranoj kaj veganoj pro la uzo de vegetalaj proteinaj fontoj kiel kikeroj.
La kuirarto de ĉirkaŭaj landoj, kiel ekzemple la turka kuirarto, estis influitaj de la libana kuirarto. Ekzemplo de tio estas la plado lahmacun, kiu estas kuntiriĝo de du arabaj vortoj por viando kaj pasto.
Ekonomio
La agrikulturo estas tipe mediteranea —vinberujo, olivarboj, tritiko, hordeo, fruktoj, legomoj, beto kaj tabako— kio konsistas la 12% de ĝia MEP. La bovbredado kaj la fiŝkaptado ne estas tre gravaj kaj la valoraj cedr-arbaroj reduktiĝis. Posedas teksindustrion kaj naft-rafinejojn. La servo-sektoro, kun komerco kiel ĉefa aktiveco generas 67% de la MEP. La komerca pesilo estas tre deficita pro la malaltaj rimedoj kaj tro da eksteraj ŝuldoj.
La landa ĉefurbo estis damaĝita dum la interfrata milito kaj nuntempe estas konstruata danke al grandkvanta ekstera helpo.
Agrikulturo
La agrikulturo estas la ekonomia branĉo malplej populara allogante nur 12% de la tuta dungitaro, ĝi kontribuas 11.7 % de la MEP. Ironie ĝi estas ideala por la agrikulturo pro la bona aliro al akvo, fruktodoneco kaj la plej alta proporcio de kultivebla grundo en la araba mondo.
Turismo
Libano havas tri gravajn historiajn urbojn: Bejruto, Sidono kaj Tiro. Somere la lando allogas multajn bonhavajn turistojn el la araba mondo, kiuj serĉas malvarmeton en la montoj kaj ĝuas vivon en moda Bejruto. Bejruto ankaŭ havas faman noktan vivon. Vintre oni skias en la montaro. Libano havas kelkajn kulturajn kaj naturajn vizitindaĵn troviĝantaj en la Monda heredaĵo-listo de Unesko.
Aktualaĵoj
Fine de julio 2006, Israelo ekbombadis la flughavenon de Bejruto kaj la infrastrukturon de la tuta lando, kaj per terarmeo atakis vilaĝojn kaj urbojn tenatajn de la ŝijaisma Hizbolaho.
Palestinaj rifuĝejoj
Dise tra la libana teritorio ekzistas palestinaj rifuĝejoj. Ĉi tiuj palestinanoj plejparte fuĝis al Libano dum la Araba-Israela Milito en 1948. Rifuĝitaj, forpelitaj ... ĉiuokaze ili ankoraŭ ne rajtis reveni de kie ili venis. Plejofte ili ne akiris libanan pasporton, do ili restas sennaciecaj. Entute estas 12 palestinaj rifuĝejoj kun 225 125 loĝantoj. Tra la lando loĝas ankoraŭ 409 714 palestinaj rifuĝintoj. Ĉirkaŭ 10% el ili estas kristanoj kaj ili ĉefe apartenas al la Antioĥia Ortodoksa Eklezio.
Multaj eksterlandaj gastlaboristoj ankaŭ estas dungitaj en Libano. Ili ofte faras sian laboron en teruraj kondiĉoj. Foje ilia laboro egalas al moderna formo de sklaveco Ne malofte ili ankaŭ estas viktimoj de rasismo aŭ ksenofobio. Misuzoj pri ĉi tiu situacio estas regule raportitaj.
Dokumenta filmo
"La Batalo de Libano" (nl; De slag om Libanon), nederlanda dokumenta filmo en du partoj en kiu la programproduktanto Danny Ghosen * 1978 kiu fuĝis al Nederlando en la aĝo de 15 jaroj. Li parolas al loĝantoj pri la interna milito kaj ĝiaj sekvoj kaj pri la nunaj problemoj.
Eksteraj ligiloj
(eo)
(eo) Le Monde Diplomatique en Esperanto pri Libano
(en) Profilo de Libano ĉe BBC
(en) Turismo en Libano
(ar, en) Retejo de la libana registaro
Eugenio Granell
Eugenio Fernández Granell (1912-2001) estis hispana pentristo, verkisto kaj poeto de la superrealisma movado.
Kiam li eniris en muzikaj etosoj, li komencis ĉeesti en politikaj kaj literaturaj babilrondoj en la kafejoj de Madrido. Lia amikaro - inter kiuj Benjamin Péret aŭ Wilfredo Lam - alproksimigis lin al etoso de la komunisma partio POUM, en kiu li komencis aktivuli en 1935.
Kiam startis la Hispana Enlanda Milito, li aliĝis al milicoj fidelaj al la registaro de la Dua Hispana Respubliko por defendi Madridon el la avanco de la armeo de Francisco Franco kaj kombinis tiun agadon kun la redakto de El combatiente rojo, nome la gazeto de POUM. Finita la milito li estis duoble persekutita; unuflanke fare de la faŝisma armeo, venkinta, kiu klopodis nuligi ĉiajn reziston kontraŭ la nova reĝimo. Aliflanke Granell suferis persekutadon de rivalaj komunistoj, kiuj sub regado de Stalin, atakis jam dum la militon la POUM kaj ties militantaron - de tendenco trockisma opoziciata al la stalinisma linio de Sovetunio.
En 1939 li fuĝis al Francio, kie li devis suferi restadon en koncentrejoj, antaŭ ekziliĝi en diversaj landoj de Latinameriko (ĉefe Domingo, Puertoriko kaj Gvatemalo) antaŭ setliĝi en Novjorko, kie li pluigis sian artan karieron, ligita al la pentrarto superrealisma.
Li revenis al Hispanio definitive nur en 1985. Li ricevis nombrajn premiojn kaj omaĝojn, inter kiuj la Ormedalo de Belartoj.
Aciliu
Aciliu (aĉiliu) (hungare: Ecsellő eĉelOe, germane: Tetscheln) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Sibiu. Administre ĝi apartenas al Săliște (Sibiu).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1322. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Szeben).
Listo de famuloj naskiĝintaj en Subotica/Szabadka
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Subotica respektive en Szabadka [sabadka]:
Ĉinĉono
Ĉinĉono (hispane Chinchón) estas hispana municipo kiu troviĝas en la sudoriento de la Madrida Regiono, je kvindek kilometroj de la ĉefurbo. Ĝi havas 115,9 km2 kun 5.191 loĝantoj en 2008.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Subotica/Szabadka
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Ĉinĉono
Situo
Ĉinĉono troviĝas ĉe la Taĵo-Ĥaramo-baseno kaj parto de ĝia teritorio apartenas al la Regiona Parko de la Sudoriento. Ĝia naturo estas tre tuŝita de la homa agado, kiu laŭlonge de la jarcentoj modifis la pejzaĝon je sia profito. La ĉinĉonaj pejzaĝoj diferenciĝas en kvar bazaj unuoj, en kiuj abundas la flaŭro kaj faŭno. En 1974 Ĉinĉono estis deklarita Art-Historia Komplekso.
2757 Crisser
2757 Crisser estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Sergio Barros elde la Observatorio de Cerro El Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo komponiĝas el la antaŭnomoj de "Christina", edzino de la malkovrinto, kaj "Sergio", la malkovrinto.
Ĉinĉono
Kulturo
La urbo Ĉinĉono, krom la allogaj art-historiaĵoj, konservas vivantaj la tradiciojn kaj ofertas al la vizitanto plurajn popolfestojn. Inter tiuj elstaras la celebrado okaze de la Sankta Semajno, 25-a de julio, Tago de Jakobo Apostolo, La patronaj festoj honore al Nia Sinjorino de Graco kaj Sankta Roĥo, kiuj okazas de la 12-a ĝis la 18-a de aŭgusto. Aliaj gravas festoj estas la Taŭra kaj Ajla Festivaloj.
Oni rilatas kulture la nomon de la urbo al tradicie produktata anizlikvoron.
Tepexco
Tepexco estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tepexco.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6263 loĝantojn. El tiuj estas 2950 viroj kaj 3313 virinoj. La komunumo havas surfacon de 121.19 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 38′ norda latitudo kaj 98° 41′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1190
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21168a.htm
Arabaj ciferoj
La eŭropaj ciferoj, aŭ arkaike arabaj ciferoj, estas la formo de ciferoj dum la mezepoko prenita en Eŭropo de la ciferoj uzataj de la Araboj (devenantaj el la hindaj ciferoj), kaj post la Eŭropaj koloniismo kaj imperiismo disvastiginta al la tuta mondo, iĝante natura kromsignaro de multaj skriboj, ankaŭ de la Esperanta.
Grek-katolika preĝejo Sankta Mikaelo (Esztergom)
Preĝejo Arkianĝeloj Sankta Mikaelo kaj Sankta Gabrielo estas grekokatolika historia monumento en Hungario, en urbo Esztergom, laŭ la ĉefstrato.
Arabaj ciferoj
La eŭropa ciferaro konsistas el dek ciferoj uzataj en pozicia dekuma sistemo. La ciferoj estas 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Grek-katolika preĝejo Sankta Mikaelo (Esztergom)
Historio
Pli frue en tiu loko preĝejo de johanitoj funkciis. Dum dominado de turkoj jam serboj havis tie preĝejon. En 1706 la ligna preĝejo bruliĝis. En 1714 iam ŝtona preĝejo de serboj funkciis tie, sed la turo pretiĝis en 1774. Ĝi restis serba ortodoksa preĝejo ĝis 1910, tiam la serboj jam formortis. En 1974 la urbo aĉetis la konstruaĵojn, la internaĵo trovis novan lokon en la urba muzeo. La grekokatolika eklezio ricevis la preĝejon en 2010. Ĝi plene renoviĝis en 2003.
Arabaj ciferoj
En la deksesuma sistemo aldoniĝas la literoj A B C D E F kiuj utilas kiel ciferoj por montri la postajn valorojn.
5747 Williamina
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Arabaj ciferoj
Oni skribas eŭropajn ciferojn demaldekstre-dekstren. Oni skribas arabajn ciferojn ankaŭ demaldekstre-dekstren samkiel hindajn ciferojn, sed oni skribas la arabajn literojn dedekstre-maldekstren.
5747 Williamina
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita-usona astronomino Williamina Paton Stevens Fleming (1857 – 1911), responsulino por la pli grandaj disvolvoj en la katalogado de la steloj kaj ties klasifiko. Ŝia laboro ĉe la Observatorio de la Universitato Harvard inkludas ankaù ŝian malkovron de kaj nebulozoj, plej notinde la Ĉevalkapa Nebulozo, el.
Arabaj ciferoj
Origine ĉi tiuj ciferoj venas el Hindio, kie ili formiĝis inter la 3-a jarcento antaŭ Kristo kaj la 5-a jarcento post Kristo. Ili venis al Eŭropo per la Araboj. (0 1 2 3 4 5 6 7 8 9)
Svend Foyn
Svend FOYN (n. la 9-an de julio 1809 - m. la 29-an de novembro 1894) estis norvega balenĉasisto kaj ŝipestro. Li estis pioniro kaj inventis plurajn novajn metodojn rilate al la ĉasado de balenoj kaj rilate al la enŝipa traktado de la balena viando.
Arabaj ciferoj
Arabaj ciferoj
Arabaj ciferoj estas, proprasence, la formo de la ciferoj uzataj en la araba lingvo: En Irano la ciferoj 4, 5 kaj 6 malsimilas kaj la jenaj estas uzataj :
Svend Foyn
Foyn cetere inventis la modernan harpunkanonon.
Arabaj ciferoj
Arabaj ciferoj
Tiu uzo estas misgvida, ĉar tiu cifersistemo originis ne inter araboj sed inter hindoj (kaj la araboj do en tiu ĝenerala senco uzas la terminon hindaj ciferoj); la araboj dum la disvastiĝo de islamo kontaktis Hindion, trovis tie la sistemon kaj peris ĝin al Eŭropo. En suda kaj sudorienta Azio estas uzataj ĝis hodiaŭ aliaj formoj de tiuj ciferoj—vidu ekzemple Devanāgarī.
La unua mencio en Okcidento aperis en la Codex Vigilanus de hispana monaĥejo de la 9a al la 10a jarcentoj.
Marabuto
Marabuto (مَربوط marbūṭ aŭ مُرابِط murābiṭ, "kiu estas ligita/gardita") estas islama religia estro kaj instruisto en Okcidenta Afriko, kaj (historie) en Magrebo. La marabuto estas ofte fakulo de la Korano, aŭ religia instruisto. Aliaj povas esti vagantaj religiaj homoj kiuj survivas el almozoj, sufiaj murŝidoj ("gvidistoj"), aŭ estroj de religiaj komunumoj. Aliaj povas teni vivan sinkretismajn antaŭ-islamajn tradiciojn, kiaj amuletoj por bona sorto, prezidante je variaj ceremonioj, dirante futuron, kaj en kelkaj okazoj aktive gvidante la vivojn de la sekvantoj. La ofta praktiko ricevi donacojn aŭ monon pro tiu servo estis malaprobita de ortodoksai islamanoj.
Arabaj ciferoj
Arabaj ciferoj
La rekomendinda termino en Esperanto estas eŭropaj ciferoj — laŭ la modelo de Komputada Leksikono, ReVo , NPIV. La termino eŭropaj ciferoj ankaŭ konformas al la nomo de tiuj ciferoj en la internaciaj normoj (ekz-e en Unikodo ).
Marabuto
Pro etendo, marabuto estas ankaŭ Sanktejo sur la loko, kie tombokuŝas tia ermito. Laŭ Francisko Azorín morabo (alternative) estas Tipa araba ermitejo. Li indikas etimologion el la araba morabit (ermito), el mo + ribat (preĝejo).
Kiu manĝis la balenon?
La demando Kiu manĝis la balenon? elvokas urban legendon faman en la oriento de Kantabrio (norda Hispanio), ĉefe en komarko de la rivero Asón. Tiu ĉi legendo atestas la rivalecon inter du najbaraj vilaĝoj: Laredo kaj Santoña. La legendo baziĝas je historie vera fakto: apero de mortinta baleno ĉe marbordo de Santoña en 1934 kaj ties manĝado. De tiam, loĝantoj el unu kaj alia vilaĝo moke akuzas sin reciproke je manĝi la karnon de la baleno, kaj tial famiĝis tiu ĉi demando. Responde, oni paradokse konstatiĝis, ke anoj el ambaŭ vilaĝoj manĝis ties karnon.
Apero de baleno
La legendo baziĝas je apero de baleno en la 1940-aj jaroj, tuj post fino de la Hispana Enlanda Milito. En la frua mateno de la 2-a de novembro 1942 (laŭ aliaj versioj, de la 30-a de oktobro 1943) oni vidis kadavron de baleno movitan de marfluo en la Golfo de Santoña. Homo el Santoña, Octavio Valle (kromnome "Tavio"), sukcesis kapti la mortintan balenon per granda fiŝkapta ŝnurfino. La loka ŝipo Plus Ultra, estrita de Manuel Adolfo Muela, trenis ĝin ĝis sabla marbordo kie oni konstruis kaj riparis ŝipojn. Al loko scivoleme tuj alvenis tiom da vilaĝanoj, ke perturbiĝis la deĵor-tempoj en la lokaj konservaĵ-fabrikoj kaj la lernejoj fermiĝis.
Aŭkcio kaj disigo
La baleno longis je 14 metroj kaj pezis je 16 tunoj. En aŭkcio ĝi vendiĝis je 25000 pesetoj al komercistoj Luisa Maza, Fratoj Ambrosio kaj Vicente Herrería. Poste, la fratoj Casimiro kaj Tomás Bonet disigis la kadavron per du-homa segilo. En la fabriko de Luisa Maza, Quico je kromnomo El Cano, Rufino Salgado kaj Nido Ruiz pretigis la pecojn per tranĉiloj donitaj de Isaac Pila. Multaj ĉeestantoj spektis tiun laboron kvazaŭ spektakle.
Manĝado
La nutraĵo eltranĉita el la baleno disdoniĝis ĉi tiel:
Cirkonstanco de malsato
La okazintaĵo estis tre grava kaj oni plu memoras ĝin eĉ hodiaŭ ĉar ĝi okazis samtempe al pluraj malfacilaj flankfaktoj. Ĉi tiuj estis precipe manko kaj porciumado de manĝaĵoj (kaj do, malsato aŭ malsatego) pro la severega ekonomia situcio de Hispanio tuj post la Enlanda Milito, dum la akra Dua mondmilito kaj sub nesaĝa ekonomia politiko de Frankismo. En tiu ĉi kunteksto, la apero de tiel granda kaj karno-riĉa besto certe impresis la homojn de la du vilaĝoj kaj ties idojn. Tamen, oni scias, ke la plimulton de karno manĝis soldatoj.
Tuj aperis legendo pri jena disputo, ĉar ĝi estas historia fakto apartenanta al du najbaraj vilaĝoj, kiuj delonge jam ŝerce kaj reciproke mokadis sin (rivaleco baziĝas je reciproka konkuro ĉar ambaŭ vilaĝoj estas du gravaj fiŝkaptaj havenoj en la Kantabra Maro dum la 20-a jarcentoj).
5782 Akirafujiwara
5782 Akirafujiwara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Akira Fujiwara, scienca respondulo de la misio Hajabusa, kiu atingis la 25143 Itokawa. Li estas pioniro pri la laboratoriaj studoj de la perturboj pro alfrapo de la malgrandaj planedoj, kaj pri la kaptoj de malgrandegaj materieroj de grandega rapideco.
6-a de novembro
La 6-a de novembro estas la 310-a tago de la jaro (la 311-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 55 tagoj restas.
Je la 6-a de novembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 6-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
(31669) 1999 JT6
(31669) 1999 JT6 estas malgranda marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia spektra klaso "Q - Sq" montras "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio, kun ĉeesto de olivino kaj pirokseno.
Ĝi estas potence danĝera terrenkonta asteroido: ĝia tera MOID estas kalkulata inter 0,0004817 kaj 0,00107 astronomia unuo (inter 72 000 kaj 160 000 kilometroj) laŭ la fontoj.
Ĝi pasas multe malpli proksime de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,1616 astronomia unuo (24,175 milionoj da km).
Meina
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto, borde de la pitoreska Majora Lago. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulino Margareta de Antioĥio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
4993 Cossard
4993 Cossard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala arkeoastronomo Guido Cossard, kiu partoprenis al la studo de la megalitaj situejoj de la Aosta Valo ; li interpretis la astronoman signifon de plurajn petroglifoj tie trovitaj. Li faris gravan studon pri la Kalendaro de Coligny : fragmentita bronza plato engravurita de kalendaro datiĝanta de la kelta periodo.
Aethelwald Moll
Aethelwald Moll (m. post 765) estis reĝo de Northumbria, Anglio, de 759 al 765.
Deveno kaj frua vivo
Pri lia deveno estas neniuj informoj. Verŝajne li estis la viro nomata Moll al kiu Eadbert (reĝo 737-758) kaj sia frato Egbert (ĉefepiskopo de Jorko) donis plurajn monaĥejojn en Jorkŝiro kiuj estis apartenintaj al Abato Forthred, frato de Moll.
Regado
La 24-an de Julio 759 Oswulf, reĝo de Northumbria, estis murdata de anoj de sia domanaro. Verŝajne Aethelwald Moll, kiu iĝis reĝo, partoprenis la komploton.
Tamen Aethelwald Moll estis kontraŭata de nobeloj kiu malkontentis pro lia altroniĝo. La Anglosaksa Kroniko kaj Simeono de Durham diris ke en aŭgusto 761 Oswine, frato de Oswulf kaj "tre nobla princo", mortis dum batalado kontraŭ Aethelwald Moll.
La 30-an de oktobro 765 Aethelwald Moll mem estis detronigata de konsilantaro de nobeloj kaj ekleziuloj. Laŭ irlanda kroniko, li estis tonsurata - tio estas, li devige iĝis monaĥo, tio kio senigus lin de ĉiu pretendo al la trono. Li estis sekvata de Alhred, filo de Eadbert.
Restas neniuj informoj pri la posta vivo de Aethelwald Moll.
Edzino kaj filo
En 762 li edziĝis al virino nomata Aethelfryth. Ili havis almenaŭ unu filon, Aethelred, kiu iĝis reĝo de Northumbria en 774.
Vertica figuro
En geometrio vertica figuro estas la figuro vidata kiam angulo de pluredro aŭ hiperpluredro estas tranĉita for.
Difinoj
Prenu iun verticon de pluredro. Marku punkton ie en ĉiu latero koneksa al la vertico. Desegnu liniojn tra la koneksaj edroj, kunigante najbarajn punktojn. Post ĉi tio, ĉi tiuj linioj formas ĉenon, kiu estas plurlatero, ĉirkaŭ la vertico. Ĉi tiu plurlatero estas la vertica figuro.
Inter matematikistoj ne estas plena konsento pri la formala difino.
Ĝeneralaj propraĵoj
Vertica figuro por n-hiperpluredro estas (n-1)-hiperpluredro. Ekzemple, vertica figuro por pluredro estas plurlatero, kaj la vertica figuro por 4-hiperpluredro estas pluredro.
Per konsidero de la konekseco de ĉi tiuj najbarantaj verticoj, la vertica figuro ((n-1)-hiperpluredro), povas esti konstruita por ĉiu vertico de hiperpluredro:
Verticaj figuroj estas la plej utilaj por uniformaj hiperpluredroj ĉar unu vertica figuro povas priskribi la tutan hiperpluredron.
Por pluredroj, la vertica figuro povas esti prezentita per skribmaniero de vertica konfiguro listante la edroj en vico ĉirkaŭ la vertico. Ekzemple 3.4.4.4 estas vertico kun unu triangulo kaj 3 kvadratoj, kaj ĝi prezentas la rombokub-okedron.
Se la hiperpluredro estas vertico-transitiva, la vertica figuro ekzistas en hiperebena surfaco de la n-spaco. Ĝenerale la vertica figuro ne nepre estas ebena.
Ĉe nekonveksaj pluredroj la vertica figuro povas esti ankaŭ nekonveksa. Uniformaj hiperpluredroj povas havi stelajn edrojn kaj verticajn figurojn ekzemple.
Regulaj hiperpluredroj
Se hiperpluredro estas regula, ĝi povas esti prezentita per simbolo de Schläfli. Tiam kaj la ĉelo kaj la vertica figuro povas esti facile ekstraktitaj el ĉi tiu skribmaniero.
Ĝenerale regula hiperpluredro kun simbolo de Schläfli {a,b,c,....,y,z} havas ĉelojn {a,b,c,...,y}, kaj verticajn figurojn {b,c,...,y,z}.
Ĉar ankaŭ la duala hiperpluredro de regula hiperpluredro estas regula kaj prezentita per la simbolo de Schläfli kun indeksoj en la mala ordo, videblas ke la dualo de la vertica figuro estas la ĉelo de la duala hiperpluredro.
Ekzemplo de vertica figuro de kahelaro
La vertica figuro de senpintigita kuba kahelaro estas neuniforma kvadrata piramido. Unu okedro kaj kvar senpintigitaj kuboj kuniĝas je ĉiu vertico por formi spaco-enspacanta kahelaron.
Movado por bengala lingvo
La Movado por bengala lingvo, ankaŭ nomita la Lingva Movado (ভাষা আন্দোলন), estis politika strebo en Bangladeŝo (tiam konata kiel Orienta Pakistano), kiu porpledis la rekonon de la bengala lingvo kiel oficiala lingvo de Pakistano. Tia rekono igus la bengala instruata en lernejoj kaj uzata en registaraj aferoj.
La Lingva movado katalizis la aserton de bengala nacia identeco en Pakistano, kaj iĝis antaŭveninto al bengalaj naciismaj movadoj, inkluzive de la Sespunkta Movado kaj poste la Bangladeŝa Milito por Liberiĝo en 1971. En Bangladeŝo, 21-a de februaro festiĝas kiel Tago de la Lingva Movado, nacia feritago. La monumento Ŝahid Minar estis konstruita proksime al la Medicina Altlernejo de Dako, por memori la movadon kaj ĝiajn viktimojn.
Zsolt Gyurin
Zsolt Gyurin [ĵolt djurin], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyurin Zsolt estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Blua fringo
La Blua fringo, Fringilla teydea, estas specio de paserinaj birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Fringoj. Ĝi estas endemia de la insuloj de Tenerife kaj Gran Canaria en hispanaj insuloj Kanarioj. Tiu birdo estas la natura simbolo de la insulo de Tenerife, kune kun la kanarinsula drakarbo.
Zsolt Gyurin
Zsolt Gyurin naskiĝis la en Budapeŝto.
Blua fringo
Distribuado
Tiu palearktisa birdo troviĝas nur en altaj teroj de la insuloj de Tenerife kaj Gran Canaria. Ĝi havas du subspeciojn, F. t. tydea el Tenerife kaj F. t. polatzeki el Gran Canaria. Ties ĉefa habitato estas montarbaro de Kanaria pino (Pinus canariensis). Ĝi estas plej komuna en koniferarbaraj areoj kun densa subkreskaĵaro, sed ĝi troviĝas ankaŭ en arbaro de laŭro kaj pino, arbomakiso kaj arbustaro. Ili preferas habitaton je ĉirkaŭ 1100–2000 m, sed ili descendas dum malbona vetero.
Zsolt Gyurin
Biografio
Zsolt Gyurin komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1993. Post 2 jaroj li estis videbla en Operetoteatro (Budapeŝto). En 1997 li akiris licencon pri muzikalkantisto, poste li apartenis al Gaja Teatro ĝis 2002, pli poste al provincaj aŭ ĉefurbaj teatrejoj. Li iĝis liberprofesiulo en 2010. Li ricevis premiojn inter 1996-2005.
Blua fringo
La Grandkanaria fringo
Tiu taksono estis malkovrita kiel subspecio de la Blua fringo, Fringilla teydea, komence de la 1900-aj jaroj fare de la pola ornitologo Johann Polatzek. Post pli ol unu jarcento oni malkovris, ke fakte ambaŭ taksonoj estas du diferencaj specioj pro plumaro, morfologio, kanto kaj genetikaj diferencoj. Tio fakte kreis problemon, ĉar dum la Blua fringo de la insulo Tenerife estas sufiĉe abunda, la Grandkanaria fringo estas ege malabunda kaj loĝanta nur en pinaroj de sudokcidento de la insulo, kio konvertas ĝin en specio endanĝerita al formorto.
Aspekto
Blua fringo similas al la Fringo, sed ĝi estas rimarkinde pli granda, kaj havas pli dikan bekon. Ĝi estas karaktere pli uniforma en sia plumaro, kaj ili ne havas malhelan kronon. Ino estas pli senkolore grizbruna, sed povas esti distingata el fringoj pro sia pli malmarkataj flugilstrioj. Reproduktanta masklo estas nekonfuzebla, pro la tre malhelblua plumaro (kiel la komuna nomo sugestas) ĉefe ĉe kapo kaj griza konusforma fortika pintakra beko. La subpugo estas blanka. La kruroj estas rozkolorecaj.
Kutimaro
Ties kanto estas pli mallonga kaj pli milda ol tiu de la Fringo, kaj la flugalvoko estas pli raŭka.
La Blua fringo manĝas ĉefe semojn de Kanaria pino, sed, malkiel plej parto de aliaj fringoj, ties idoj estas manĝigataj ĉefe per insektoj. Reproduktado okazas el majo al julio; ili konstruas neston sur arboforko, kaj la ino demetas du ovojn.
Katerina Semjonova
Katerina SEMJONOVA (naskiĝis en 1984) estas ukraina esperantistino. Ŝi loĝas en Berdjansko kaj laboras kiel privata instruistino de matematiko, fiziko kaj kemio. De 2006 ĝis 2008 ŝi reprezentis Ukrainan Ligon de Esperantista Junularo en la komitato de TEJO.
Blua fringo
Kutimaro
Tiu birdo ne estas migranta. Tiu specio povas formi malgrandajn arojn for de la reprodukta sezono, foje kiel miksitaj kunmanĝantaroj kun Fringoj kaj aliaj fringedoj.
Melazzo
Melazzo estas komunumo de Italio.
Mihály Kornis (politikisto)
Grafo Mihály Kornis [mihAj korniŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kornis Mihály estis hungara politikisto, mecenato, membro direktora de Hungara Sciencula Societo (1830).
Biografio
Mihály Kornis post lernado li ekhavis diversajn postenojn en la ŝtata administrado en Transilvanio, dume en 1821 li konatiĝis kun Ferenc Kazinczy, kun kiu li longe korespondadis. En 1822 li komencis ĵurnaladi, ekzemple li sendis vojaĝpriskribojn el Italio kaj Grekio. En la sekva jaro li atingis la rangon sekretario. Baldaŭe li finace apogis la hungaran literaturon. En 1831 li ricevis postenon en Vieno, tamen li havis postenon ankaŭ en Transilvanio. En 1834 li partoprenis en parlamento de Transilvanio, kie li estis la unua katolika prezidanto. Poste li estis elektita unu el la deputitoj al Francisko la 1-a (Aŭstrio) al Brünn (nuntempa Brno en Ĉeĥio).
Meza anomaliangulo
La meza anomaliangulo estas tempa mezuro, specifika al orbitaj korpoj, kiu estas multoblo de 2π radianoj en (kaj nur en) periapsido. Tio estas la partumo de la periodo kiu elfluis ekde la lasta pasado en periapsido, esprimata kiel angulo.
Vidu ankaŭ
Элементы орбиты
Kordelio
Kordelio estas angla virina antaŭnomo, devenanta de la nomo de Creiddylad, rolulino de la Kimra mitologio.
Brida koturnokolombo
La Brida koturnokolombo aŭ Liphara koturnokolombo, Geotrygon mystacea, estas specio de kolombo de la familio de Kolombedoj, Columbidae, kiu enhavas kaj kolombojn kaj turtojn. Ĝi troveblas en Sankta Lucio, norden ĝis Virgulininsuloj kaj Puertoriko. Ties naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj sekaj arbaroj kaj tropikaj kaj subtropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Tiu birdo estas grundoloĝanta koturnokolombo kiu kutime manĝas inter la foliaro de arbaroj. Ĝi estas timida kaj sekretema.
Antaŭ kelkaj jaroj, tiu populacio estis ofta. Nuntempe, la populacioj de Brida koturnokolombo ŝajne estas endanĝerataj. En la lastaj jaroj, estis variaj influoj kiuj rezultis en ties malpliigo kiel habitatoperdo, ĉasado, naturaj katastrofoj kaj predado. Fakte, oni diras, ke tiu specio estas “la specio kiu postulas plej altan teritorian prioritaton de konservopolitiko."
Temas pri grizecbruna kolombo, pli malhelbruna en kapo, mezmalhelbruna en flugiloj kaj pli helgrizbruna en subaj partoj. La beko kaj piedoj estas ruĝecaj. Estas irizaĵoj helverdaj en kolflankoj kaj purpuraj en dorsoflankoj. La irisoj estas tre ruĝaj kaj la plej rimarkinda trajto, kio nomas la specion, estas tre blanka strio subokula el la bekobazo ĝis suborele.
Alpha Condé
Alpha CONDÉ (naskita la ) estas gvinea politikisto kaj funkcias kiel la unua demokratie elektita ŝtata prezidanto de Gvineo de decembro 2010 ĝis septembro 2021, kiam li estis elpostinigita en militista puĉo.
Li pasigis dekojn da jaroj kiel oponanto de sinsekvaj gvineaj reĝimoj, sensukcese kandidatante kontraŭ prezidento Lansana Conté en balotoj de 1993 and 1998 kaj gvidante la opozician partion RPG ("Rassemblement du peuple de Guinée"). En la balotado de 2010, Condé elektiĝis kiel prezidento en dua stadio de voĉdonado. En 2015 li reelektiĝis, ricevante preskaŭ 58% el la voĉoj. Li estas la prezidanto de la Afrika Unio ekde januaro 2017.
La 5an de septembro 2021 okazis puĉo kontraŭ la reĝimo de Alpha Condé. Tiutage lin anstataŭigis la militisto Mamadi Doumbouya.
La 9-an de decembro 2022, la usona fisko publikigis liston de pli ol kvardek personecoj celitaj de sankcioj pro koruptaj agoj kaj malobservoj de homaj rajtoj. Inter la celoj de la Office of Foreign Assets Control (OFAC), la financa kontrolkorpo de la Trezorejo estas Alpha Condé.
Listo de senatanoj de Tarn
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Tarn.
NGC 4087
NGC 4087 (aliaj indikoj — ESO 505-10, MCG -4-29-5, PGC 38303) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oswulf
Oswulf estis reĝo de Northumbria, Anglio de 758 ĝis sia murdo la 24-an de julio 759.