cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tamás Vastag
Biografio
Tamás Vastag maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li anonciĝis en televizia kantista konkurso, kie li akiris konatecon en 2010. En la sekvaj jaroj li partoprenis en similaj konkursoj kun bonaj rezultoj, samtempe li eldonis muzikdiskojn, eĉ li kantis en pluraj muzikaloj. Li ricevis premiojn inter 2012-2021. Liaj filoj naskiĝis en 2016 kaj 2018.
Orléans-Ceinture (stacidomo)
Orléans-Ceinture estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 13-a arondismento de Parizo, ĉe 1 Strato Regnault, en regiono Francilio. La stacidomo estis alinomita Boulevard Masséna post ĉeso de trafiko sur Petite Ceinture.
Stebno
Stebno (Stöben) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 5,5 kilometrojn sud-sudokcidente de la centro de la regiona urbo Ústí nad Labem sur altebenaĵo de Bohemia mezmontaro limigita de profundaj valoj de riveroj Elbo kaj Bílina. Vivas ĉi tie.
Orléans-Ceinture (stacidomo)
En 2016, urba planado «Réinventer Paris» decidis rehabilitadon de la konstruaĵo.
Stebno
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Alcampo
Alcampo estas entrepreno de distribuado kaj vendado, filio de la franca grupo Auchan, kiu funkcias en Hispanio laŭ la formatoj de superbazaroj, hipermerkatoj kaj retkomerco. Je 31a de decembro 2021, ĝi havis 63 hipermerkatojn kaj 242 superbazarojn, krom 53 benzinejojn kaj dungitaron de 19 600 laboristoj. ​
Ekde la 2000-aj jaroj Alcampo ekspansiis kaj aĉetis diversajn vendejarojn, ekzemple en 2022 235 mezgrandajn superbazarojn de la ĉeno Dia.
Rueras (stacidomo)
Rueras estas fervoja stacidomo en Tujetsch, Svislando.
Pentadekanamido
Pentadekanamido aŭ Amido-pentadekano estas organika kombinaĵo estas kemia kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la amidoj kun dekkvin karbonatomoj. Ĝi estas blanka solidaĵo, ankaŭ konata kiel pentadekano-amido, aŭ amido de la pentadekanoata acido, uzata en kemiaj sintezoj kaj en la produktado de farmaciaĵoj kaj kosmetikaĵoj. Ĝi estas nesolvebla en akvo sed pli solvebla en la plejmulto el la organikaj solvantoj. Pentadekanamido posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Segnas (stacidomo)
Segnas estas fervoja stacidomo en Disentis/Mustér, Svislando.
(159111) 2004 VG15
(159111) 2004 VG15 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,27281 astronomia unuo (40,812 milionoj da km).
Tschamut-Selva (stacidomo)
Tschamut-Selva estas fervoja stacidomo en Tujetsch, Svislando.
Parta funkcio
En matematiko, parta funkcio estas duvalenta rilato, kiu rilatigas al ĉiu elemento de unu aro da matematikaj objektoj ne pli ol unu elementon de la dua aro. Esence, tiel difinita nocio estas ekvivalenta al la ĝenerala senco de la matematika koncepto funkcio, kiu principe povas esti parta funkcio. Oni uzas la terminon parta funkcio en tiu ĉi vasta senco, kiam oni volas emfazi, ke konsiderataj funkcioj ne nepre estas (sed iuj inter ili povas esti) totalaj (aŭ, sinonime, ĉie difinitaj aŭ ĉieaj.
En la strikta senco, parta funkcio estas funkcio, kiu ne estas ĉie difinita. Tiun sencon oni kutime aplikas, kiam temas pri konkreta funkcio.
Formalaj difinoj
X kaj Y estu aroj. Oni diras, ke funkcio f ĵetas X al Y, simbole se f estas tia rilato super X\times Y, ke por ĉiu x\in X en f ekzistas ne pli ol unu duopo (x, y)\in f; en tia okazo oni skribas y=f(x).
La aron X oni nomas la fonta aro; la aron Y, la cela aro, simbole iam E(f).
La aron de ĉiuj valoroj de funkcio f oni nomas ĝia bildaro aŭ simple bildo, simbole iam Im(f) (mallongigo de la anglalingva vorto image), kaj la aron de ĉiuj x en X, por kiuj f estas difinita, oni nomas ĝia malbildo aŭ argumentaro, simbole iam Dom(f) (mallongigo de la anglalingva vorto domain) aŭ D(f).
La funkcio f: X\to Y nomiĝas ĉie difinita, ĉiea aŭ totala, se ĝi estas difinita sur la tuta aro X, t.e. se ĝia malbildo koincidas kun ĝia tuta fonta aro. Tio estas la malo de la strikta senco de la termino parta funkcio, kiu implicas, ke la funkcio ne estas ĉie difinita.
(92344) 2000 GP147
(92344) 2000 GP147 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Aterospermacoj
La aterospermacoj (Atherospermataceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo laŭraloj (Laurales). Ĝi enhavas 7 genrojn kaj 20 speciojn,. Ĝia tipa genro estas aterospermo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (30 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ĝermolisto de kubaj esperantistoj
Georgina Almanza
Georgina ALMANZA LANZ (naskiĝis la 19-an de aprilo 1933) estas aktorino kaj esperantistino el Kubo. En 2010 ŝi ricevis de UEA la diplomon pri Elstara Arta Agado pro ŝia kontribuo al la esperantista kulturo. Ŝi estis elektita Honora Membro de Kuba Esperanto-Asocio en 2013.
Niurka Alonso Santos
Niurka ALONSO SANTOS (naskiĝis la 4-an de aprilo 1963 en Havano) estas kuba inĝeniero kaj esperantisto. Ŝi esperantiĝis en 1978, kaj en 1979 partoprenis la fondiĝo de Kuba Esperanto-Asocio, en tiu jaro mem, ekkomencis instrui la lingvon. Niurka estas prezidantino de la Filio Urbo Havano kaj ankaŭ estis nacia estrarano de KEA pri Informado.
Tirso Ávila Bory
Tirso ÁVILA BORY (naskiĝis ) estas kuba esperantisto, prezidanto de la Esperanto-grupo de Guantánamo.
Marta Alonso Gutiérrez
Marta Eugenia ALONSO GUTIÉRREZ (naskiĝis  - mortis  en Havano) estas kuba instruisto kaj esperantisto. Ŝi esperantiĝis en 1980 kaj trapasis sukcese Tradukistan kaj Instruistan Kursojn. Ŝi estis municipa, provinca kaj nacia estraro, ankaŭ komisiito pri Turismo. Membris la Nacian estraron de Kuba esperanto Asocio kiel sekretariino pri Edukado kaj dum 9 jaroj kiel sekretariino pri Financo, kaj nacia ILEI reprezentanto en Kubo.
Onoermis Acuña Velázquez
Onoermis ACUÑA VELÁZQUEZ (naskiĝis en Contramaestre, Santiago de Cuba - mortis  en Havano) estis kuba esperantisto kaj bibliotikistino. Estrarano de la filio Contramaestre kaj prezidanto de Havana Esperanto-Filio de KEA.
Santiago Barreras Linares
Santiago BARRERAS LINARES, delegito de Universala Medicina E-Asocio en Kubo, forpasis la 11-an de majo. Li ofte gvidis renkontiĝojn de medicinistoj, i.a. Seminariojn pri Apliko de E-o en Scienco kaj Tekniko (SAEST).
Johano Besada
Johano BESADA [Juan Lázaro Besada Toledo] (naskiĝi en 1953 en Havano) kuba esperantisto. Diplomito pri Humanismaj Studoj kaj Teologio. Instruisto pri kubaj literaturo kaj historio. Poeto kaj eseisto.
Fráncel Briel Gil
Fráncel BRIEL GIL (naskiĝis en Havano) estas kuba denaska esperantisto, elektronika teknikisto kaj masaĝisto, specialisto pri Yumeiho-terapio. Membro de UMEA, TEVA, MYS, Ruĝa Kruco, Kuba Federacio de Radioamatoroj (CL2FBG). Li estas iniciatinto, instruisto kaj terapiisto 5-a grada pri Yumeiho-terapio en Kubo (1990) kaj reprezentanto en Ameriko.
Guillermo Bes Salazar
Guillermo BES SALAZAR (naskiĝis en Santiago de Cuba) estas kuba agronomo, specialisto pri sanigado de plantoj kaj esperantisto. Li esperantiĝis en marto 2005 kaj estas membro de KEA kaj UEA. Guillermo estis prezidanto de la Provinca Filio en Santiago de Cuba dum la jaroj 2008 ĝis 2011.
Jesús Castillo Jiménez
Jesús Andrés CASTILLO JIMÉNEZ (naskiĝis la 15-an de oktobro 1937 en Havano - mortis la 2-an de majo 2013 en Havano) estas kuba esperantisto kaj honora membro de Kuba Esperanto-Asocio. De 1986 ĝis 1990 li estis prezidanto de KEA, en tiu etapo okazis pluraj el la plej gravaj eventoj de la unua epoko de KEA.
Socorro Castro Acosta
Socorro Maximiliana CASTRO ACOSTA (naskiĝis ) estas kuba esperantisto kaj honora membro de KEA.
Gonzalo Collantes García
Gonzalo COLLANTES GARCÍA (naskiĝis en Santiago de Cuba) estas kuba esperantisto, diplomita en la Pedagogia Instituto de la Orienta Universitato, en la fako Geografio. De pluraj jaroj gvidas E-kursojn en Alagoas, Brazilo, li ankaŭ estas prezidanto de la Kuba ILEI-Sekcio.
José Evelio Cárdenas Zúñiga
José Evelio CÁRDENAS ZÚÑIGA (naskiĝis ) estas kuba inĝeniero esperantisto, en esperantujo konata kiel Josefo. Li estis prezidanto de la Filio Esperanto-Havano dum la periodo 2014-2016 kaj instruisto de la baza nivelo en la nacia sidejo de KEA.
José de Jesús Campos Pacheco
José de Jesús CAMPOS PACHECO (naskiĝis la 27-an de januaro 1975 en Matanzas) estas kuba instruisto pri angla, portugala kaj esperanta lingvoj. Lia unua kontakto kun Esperanto estis en la jaro 1994. Li estis prezidanto de la Esperanto filio de la vilaĝo Pedro Betancourt (1994-1999; 2008-2011). Li kunlaboras kun la revuo Juna Amiko de ILEI ekde la jaro 1999 kaj MAS eldonis plurajn el liaj libroj (originalaj verkoj kaj elhispanigitaj).
David Campo Pérez
David CAMPO PÉREZ (naskiĝis en Holguín, Kubo) estas kuba esperantisto kaj inĝeniero.
Amparado Cisnero Rovira
Amparado CISNERO ROVIRA (naskiĝis en Bueycito) estas kuba esperantisto kaj instruisto de la angla lingvo, membro de SAT kaj reprezentanto de KEA en Ciego de Ávila.
Norberto Díaz Guevara
Norberto DÍAZ GUEVARA (naskiĝis en Sancti Spíritus) estas kuba elektronika inĝeniero kaj esperantisto. Konatiĝis kun Esperanto en 1985, instruisto en pluraj niveloj kaj redaktoro de la bulteno Jajabo. Li estas redaktoro de la rubriko “Moderna vivo”, de la gazeto Monato.
Albania Duthil Alvarez
Albania DUTHIL ALVAREZ (naskiĝis en Holguín) estas kuba bestkuracisto kaj esperantisto. Ŝi emeritiĝis kiel sekretario de KEA, dum pluraj jaroj ŝi estis estrarano de KEA. Ofta partoprenanto en la Zamenhofa Meriejo, naciaj aranĝoj kaj internaciaj kongresoj.
Alberto Fernández-Calienes Barrios
Alberto FERNÁNDEZ-CALIENES Barrios (naskiĝis la 21-an de novembro 1962) estas kuba esperantisto. Li estis la prezidanto de Kuba Esperanto-Asocio dum 3 periodoj de 2011-2014, 2014-2017 kaj 2022-…. Calienes verkis la libron “Frazaro hispana esperanto” eldonita de KEA en 2011.
Yordán Fonseca Olivera
Nicolás Yordán FONSECA OLIVERA (naskiĝis la 7-an de junio 1972 en Havano) estas kuba esploristo pri scienco kaj religio, radioamatoro kaj esperantisto. Membro de KEA ekde 1998 kaj de UEA ekde 2004. Li estis secretario de Provinca Estraro Filio Havano (2008-2010) kaj estrarano pri instruado (2011-2022).
Alberto García Fumero
Alberto GARCÍA FUMERO (naskiĝis la 2-an de oktobro 1955) estas esperantisto, vortaristo kaj verkisto el Kubo. Por la verko Nia vortaro por latinamerikanoj: Español-esperanto - Esperanto-hispana li kunlaboris kun Guido Hernández. Li kunlaboris por gazetoj kiel Beletra Almanako kaj Monato kies redaktoro pri spirita vivo li estas.
Maritza Gutiérrez González
Maritza GUTIÉRREZ GONZÁLEZ (nask. 1960) estas kuba esperantistino, ĵurnalistino, diplomito pri ekonomiko en la Havana Universitato. Ekstudis Esperanton en 1979 kaj aktivis ekde 1981 kiel esperanto-instruisto, ekde 1985 kiel estrarano en la landa asocio en la informa fako. Ŝi respondecas pri esperanto-elsendoj de Radio Havano Kubo Kubo ekde 1988. Komence de 2019, ŝi aniĝis en la Akademio de Esperanto por 9-jara oficperiodo.
Miguel Ángel González Alfonso
Miguel Angel GONZÁLEZ ALFONSO (naskiĝis la 12-an de aprilo 1967 en Havano, Kubo) estas kuba esperantisto. Li estas instruisto de la angla kaj Esperanto.
Maria Lisandra Gonzalez Hurtado
Maria Lisandra GONZALEZ HURTADO (naskiĝis en Guantánamo) estas kuba komputista inĝeniero kaj esperantisto. Lisandra estis LKK de la IJK 2010, nuntempe aktiva kunlaboranto de RHK en Esperanto.
Julián Hernández Angulo
Julián HERNÁNDEZ ANGULO, ofte simple nomata Juliano, estas instruisto, kantisto, gitarludanto, kaj nacia estrarano de Kuba Esperanto-Asocio (KEA), profesoro pri la angla ĉe la Pedagogia Universitato Varona.
Freeman Freeman-Thomas
Freeman Freeman-Thomas, 1a Markizo de Willingdon OBI (12a de septembro 1866 – 12a de aŭgusto 1941), estis brita liberala politikisto kaj administraciisto kiu servis kiel Ĝenerala Guberniestro de Kanado, nome la 13a ekde la kreo de la Kanada Konfederacio, kaj kiel Vicreĝo kaj Ĝenerala Guberniestro de Hindio, nome la 22a de la lando.
Ĝermolisto de kubaj esperantistoj
Andy Hernández
Andy HERNÁNDEZ MARTÍNEZ (naskiĝis la 21-an de decembro 1985 en Florida, Camagüey, Kubo) estas kuba esperantisto, kiu nuntempe loĝas en Hispanio. Li estas vikipediisto, tradukisto kaj preleganto ĉe esperanto-aranĝoj, li kunkreis kaj administras la retejon VeganArto.
Raúl Juárez Sedeño
Raúl JUÁREZ SEDEÑO (naskiĝis la 2-an de oktobro 1926 en Camagüey, Kubo, kaj samurbe mortis la 4-an de junio 2012) estis kuba esperantisto kaj honora membro de UEA.
Freeman Freeman-Thomas
Freeman-Thomas naskiĝis en Anglio kaj edukiĝis en la Eton College kaj poste en la Universitato de Kembriĝo antaŭ servi dum 15 jaroj en Artilerio de Sussex. Li tiam venis al diplomataj kaj politikaj kampoj, agante kiel milit-helpanto po sia bopatro kiam tiu estis Guberniestro de Viktorio kaj, en 1900, estis elektita por la Britia Ĉambro de komunuloj. Li poste okupis varion de registaraj postenoj, kiel sekretario de la Ĉefministro de Unuiĝinta Reĝlando kaj, post esti kavalirita kiel Lord Willingdon, kiel Lord-in-waiting ĉe la reĝo Georgo la 5-a. El 1913, Willingdon tenis guberniajn kaj vicreĝajn postenojn tra la tuta Brita Imperio, starte per la gubernieco de Mumbajo kaj poste per la gubernieco de Madras, antaŭ li estis en 1926 nomumita kiel Ĝenerala Guberniestro de Kanado por anstataŭi la Vicgrafo Byng de Vimy, okupante la postenon ĝis li estis sukcedita de la Grafo de Bessborough en 1931. Willingdon estis tuj poste nomumita kiel Vicreĝo kaj Ĝenerala Guberniestro de Hindio por anstataŭi Lord Irwin (poste farita Grafo de Halifax), kaj li servis en tiu posteno ĝis li estis sukcedita de la Markizo de Linlithgow en 1936.
Ĝermolisto de kubaj esperantistoj
Héctor Jiménez Batista
Héctor JIMÉNEZ BATISTA (naskiĝis kaj mortis  en Havano) estis kuba elektroinĝeniero, esperantisto kaj gitaristo. Li estis estrarano de Kuba Esperanto-Asocio pri Edukado (1991-2001), instruisto de Esperanto. Li esperantigis plurajn bolerojn, kiujn li kantis akompanita de sia gitaro en kubaj kaj eksterlandaj eventoj el kiuj aperis KD-forme kompilitaj sub la titolo “Latinamerika mozaiko”.
Freeman Freeman-Thomas
Post la fino de sia vicreĝa posteno, Willingdon estis instalita kiel Lord Warden of the Cinque Ports kaj estis plialtigita en la kavalireco kiel Markizo de Willingdon. Post reprezenti Brition en nombraj organizoj kaj celebroj, Willingdon mortis en 1941 en sia hejmo de Londono, kaj liaj cindroj estis entombigitaj en la Abatejo Westminster.
Ĝermolisto de kubaj esperantistoj
Pedro Pablo Lamas Díaz
Pedro Pablo LAMAS DÍAZ (naskiĝis en Ciego de Ávila kaj mortis en 2014) estis honora membro de UEA kaj de Kuba Esperanto-Asocio. Li donacis imponan kolekton de E-libroj al la Komisiono pri Historio de Esperanto en Kubo, li estas ĝenerale konsiderata kiel “patro” de la hodiaŭa forta kuba movado.
Rufino Lopez Cepero
Rufino LOPEZ CEPERO (naskiĝis 1925 - mortis en Havano, Kubo), kie li estis la vicdelegito.
Ismary Lezcano García
Ismary LEZCANO GARCÍA (naskiĝis ) estas kuba esperantisto, studis la hispanan en la Pedagogia Universitato Varona. Ŝi estis profesia sekretariino de KEA kaj pondeculo pri ILEI-sekcio en Havano.
Julio Martínez Fiallo
Julio MARTÍNEZ FIALLO (naskiĝis la 16-an de novembro 1934 en Havano kaj mortis la 15-an de decembro 2015 en San Antonio de los Baños, Artemisa) estis kuba esperantisto, membro fondinto kaj honora membro de KEA.
José Luis Montes de Oca Cárdenaz
José Luis MONTES DE OCA CÁRDENAZ (naskiĝis la 26-an de novembro 1947 en Villa Clara) estas kuba esperantisto ekde 1987, li tuj komencis instrui Esperanton dum multaj jaroj en Santa Clara kaj en aliaj municipoj ankaŭ en aliaj provincoj kiel Cienfuegos, Ciego de Ávila kaj ankaŭ en Santo Domingo kie li instruis al infanoj. Li estis prezidanto de la municipa grupo kaj la provinca filio.
Graciela Morgado Rodriguez
Graciela MORGADO RODRIGUEZ (naskiĝis en Contramaestre) esperantistiĝis en 1995. Ŝi estas aktiva esperantistino kaj E-instruistino, kiu organizis la movadon en Contramaestre, Santiago de Cuba. Ŝi fondis kaj reĝisoris la kulturan projekton Amindaj, kiu debutis dum la 95-a UK (Havano 1990).
Geomar Martínez Pérez
Geomar MARTÍNEZ PÉREZ (naskiĝis ) estas kuba komputikisto, instruisto, esperantisto kaj amatora mizikisto. Geomar estas poligloto kaj lingvolernemulo, li edziĝis al germana esperantistino Ĵenja kaj nuntempe loĝas en Germanio.
Mayra Núñez Hernández
Mayra NUÑEZ HERNÁNDEZ (naskiĝis en Havano) estas kuba esperantisto, diplomita Inĝeniero pri Agronomio kaj Licenciulo pri Arta Edukado. Esperantistiĝis en 1988, ŝi nuntempe loĝas en Hispanio.
Ismael Ortega Iber
Ismael ORTEGA IBER (naskiĝis ) estas kuba esperantisto, emerita tradukisto kaj interpretisto. Li esperantiĝis en 1972, membro kaj aktivulo de porfondiga grupo (1973-1978), kiu celis la kreon de Nacia Esperanto-Asocio.
Fernando Ortiz Fernández
Fernando ORTIZ FERNÁNDEZ (naskiĝis la 16-an de julio 1881 en Havano; mortis la 10-an de aprilo 1969 samurbe) estis kuba sciencisto, politikisto kaj juristo. Li validas kiel fondinto de la kuba antropologio kaj muzika etnologio. En ĉi tiu funkcio li estis instruinto de tuta generacio de modernaj kubaj antropologoj. Krom tio li renomiĝis kiel verkinto de krimsciencaj kaj historisciencaj traktaĵoj.
Fernando Paredes Elósegui
Fernando Andrés PAREDES ELÓSEGUI (naskiĝis la 7an de aprilo 1946 en Havano) estas kuba esperantisto kaj honora membro de Kuba Esperanto-Asocio. Estis fondinto de Havana Esperanto-Rondo (1972) kaj membro de ties estraro. Ekde 1973 estas individua membro kaj delegito de UEA. Delegito kaj fakdelegito de UEA ekde 1984 kaj ĉefdelegito en du periodoj (1983-1990 kaj ekde 2014).
Jany Quiñones Valdés
Jany QUIÑONES VALDÉS (naskiĝis en Havano) estas kuba esperantisto, diplomita pri muziko (2015), ŝi estas muzikisto-instruistino pri klasika gitaro kaj pri muzikensemblo. Ŝi partoprenis en pluraj naciaj kaj internaciaj eventoj en Esperantujo, kie ŝi prelegis kaj koncertis per tradukitaj kaj originalaj verkoj en Esperanto. Originale en Esperanto aperis ĉe MAS ŝia libro Panoramo de kuba popola muziko.
Orlando Raola
Orlando E. RAOLA (naskiĝis en Havano, Kubo en 1955) estas kemiisto kaj esperantisto de kuba deveno, nun vivanta en Usono, pli ekzakte en Greenbrae, kantono Sonoma, Kalifornio. Li estas doktoro pri kemio (Universitato de Kalifornio Santa Barbara, 2005) kaj profesoro pri kemio ĉe Santa Rosa Junior College.
Javier Ramos Nistal
Javier RAMOS NISTAL (naskiĝis en Havano) estas kuba esperantisto (ekde 2010), vicprezidanto de Esperanto kaj Libera Scio, vikipediisto, radioamatoro kaj volontulo de la Kuba Ruĝa Kruco. Li estas membro de TEJO kaj UEA, estrarano de Kuba Esperanto-Asocio. Kontribuanto ĉe BitArkivo, STEB (ciferecigado kaj arkivado), eventaservo, organizando de Paralela Universo en Ameriko. Li redaktis kaj kontribuas al pluraj e-revuoj kaj bultenoj, tradukisto kaj instruisto de Esperanto.
Andrés Rodríguez González
Andrés Pedro RODRÍGUEZ GONZÁLEZ (naskiĝis la 30-an de novembro 1941 en Havano) estas kuba esperantisto, li estis la unua prezidanto de Kuba Esperanto-Asocio kaj honora membro de KEA ekde 2015.
Juan Ramón Rodríguez Gómez
Juan Ramón RODRÍGUEZ GÓMEZ (naskiĝis la 12-an de julio 1953) estas kuba esperantisto kaj historiisto. Juan Ramón esperantistiĝis en 1981 kaj de tiam membras en Kuba Esperanto-Asocio. Li partoprenis ĉiujn naciajn kongresojn, 4 Universalaj Kongresoj 75a, 78a, 86a kaj 95a kaj 5 Tut-Amerikaj Kongresoj (TAKE) 1996 (Kostariko), 1999 (Kolombio), 2001 (Meksiko), 2004 (Kubo) en kiu li estis membro de la LKK kaj 2008 (Kanado). Li verkis libron pri la historio de Esperanto en Kubo Historia del movimiento esperantista en Cuba hispanlinga.
Yoan Rodríguez Martínez
Yoan Michel RODRÍGUEZ MARTÍNEZ (naskiĝis en San Juan y Martínez, Pinar del Río) estas kuba psikologo kaj esperantisto. Li eklernis esperanton en 2010, partoprenis en pluraj naciaj kaj internaciaj aranĝoj, organizis kursojn kaj estis komitatano de KEA en Pinar. Yoan estas estrarano de Kuba Esperantista Junulara Organizo (KEJO) kaj organizanto de pluraj junularaj kongresoj.
Cirilo Ramos Piñero
Cirilo RAMOS PIÑERO (naskiĝis  kaj mortis ) estis kuba esperantisto. Cirilo esperantistiĝis en 1992 kaj tuj ekinstruis la lingvon kaj aktivis en la ILEI-sekcio. Li estis prezidanto de Havana Esperanto-Filio kaj membro de la Historia komisiono de KEA.
Osniel Sarmiento Dunán
Osniel SARMIENTO DUNÁN (naskiĝis la 18-an de decembro 1991 en Santiago de Cuba) estas kuba agronoma inĝeniero kaj esperantisto. Li komencis en la movado en 2006 kaj estas membro de UEA/TEJO ekde 2010.
Julio César Tamayo Salas
Julio César TAMAYO SALAS (naskiĝis en Santiago de Cuba, Kubo) estas kuba esperantisto kaj teknikisto pri komputiloj. Li estis prezidanto de la esperanto-filio en Santiago de Cuba de 1994-2001; 2005-2010; dum 12 jaroj li estis komitatano de KEA.
Ekonazola nitrato
Ekonazola nitrato aŭ nitrato de ekonazolo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj ekonazolo. Ekonazola nitrato estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ekonazola nitrato prezentas ekonazolan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 16 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Erika Csomor
[ĉomor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Csomor Erika estas hungara triatlonisto, somera duatlonisto, en tiu lasta okfoja mondĉampiono. Ŝi estis ankaŭ konata ferhomo.
naskiĝis la en Cegléd.
Biografio
ne sportis ĝis sia aĝo 17, poste ŝi lernis naĝi. La signifaj rezultoj venis ekde fino de la 1990-aj jaroj. Ŝi estis medicina sportinstruisto en Százhalombatta, tamen ŝi vivtenis sin el la sportaj rezultoj. En 1995 ŝi estis la tria en duatlono (mallonga distanco) en eŭropa ĉampionumo, sed post kvar jaroj ŝi jam estis la unua kaj en 2001 en monda ĉampionumo.
Bergün-Bravuogn (stacidomo)
Bergün/Bravuogn estas fervoja stacidomo en Bergün/Bravuogn, Svislando
Fuentespalda
Fuentespalda [fŭentesPALda] (Fontdespatla en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudcentro de la nordorienta komarko Matarraña, kies administracia ĉefurbo estas Valderrobres.
Biline
Biline (Білине) estas vilaĝo en Odesa provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2001.
Tove Ditlevsen
Tove Irma Margit DITLEVSEN ([ˈtsʰoːvə ˈtitle̝wsn̩]; la 14an de decembro 1917 – la 7an de marto 1976) estis dana poeto kaj verkistino. Kun eldonitaj verkaĵoj en vario de ĝenroj, ŝi estis unu el famaj aŭtoroj de Danio je la tempo de sia morto.
Fuentespalda
Geografio
Ĝi estas je 167 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 712 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudcentro de la komarko; ĝi komunikas laŭ la regiona ŝoseo A-1414 kun apuda Valderrobres nordoriente kaj krome sudokcidente kun Peñarroya de Tastavins. La loko estas ĉe la Iberia Sistemo ĉe la kunfluejo de la riveroj Pena kaj Tastavins. La areo estas montara kaj kruta kun granda diverseco geologie ĉar temas pri la koincidejo inter tri grandaj strukturoj de la duoninsula nordoriento: nome Iberia Sistemo, Mediteranea Sistemo kaj Depresio de la grandrivero Ebro. En arbaroj estas pinaroj kaj foje sovaĝaj kaproj. Ĉerivera arbaro de Tastavins najbaras kun kultivkampoj.
Tove Ditlevsen
Vivo
Tove Ditlevsen naskiĝis en Kopenhago kaj kreskis en la laborklasa kvartalo Vesterbro. Ŝiaj infanaĝaj spertoj estis la fokusaj punktoj de ŝia verkado. Ditlevsen estis geedziĝita (kaj eksedziĝis) kvar fojojn.
Fuentespalda
Geografio
La loko apartenas al la nomita Aragona Strio, kaj en la municipo la loka parolmaniero estas inter la variaĵoj klasitaj kiel dialektoj de la kataluna. Krome, la tuta loĝantaro regas kaj povas uzi la kastilian.
Tove Ditlevsen
Vivo
En ŝia vivo, Ditlevsen eldonis 29 verkaĵojn inkluzive de mallongaj rakontoj, romanoj, poezio kaj memoraĵoj. Virina identeco, memoro kaj perdo de infanaĝo estas ripetiĝantaj temoj en ŝia verkado. Ŝi komencis verkanta poemojn dekjaraĝa. Ŝia unua volumo de poezio estis eldonita en ŝiaj fruaj dudek jaroj. En 1947, ŝi spertis popularan sukceson pro la eldono de sia poezia kolekto Blinkende Lygter (flagrantaj lumoj). La dana elsenda kompanio komisiis ŝin verki romanon, Vi har kun hinanden (Ni nur havas ĉiun alian), kiu estis eldonita en 1954 kaj elsendita kiel radiaj epizodoj. Ditlevsen ankaŭ aŭtoris kolumnon en la ĉiusemajna Familie Journalen, respondinta al leteroj de legantoj.
Fuentespalda
Historio
Aperis proksime nur iom da rokpentraĵoj de la Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko, kio indikas loĝadon jam de prahistoria epoko. La deveno de la setlejo mem eble estas romia dum oni trovis ankaŭ restaĵojn de iberoj tra la tuta teritorio.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis multe. Iam estis murego. Fuentespalda aperis menciita keil domaro apartenanta al la teritorio de Peña Aznar Lagaya donita en 1175 al la episkopo kaj preĝejo de San Salvador de Zaragoza. En 1232 oni donis ĉarton rajtigilan por loĝado al novaj loĝantoj devenaj plejparte de la norda zono de Ilerdo. En 1295, spite la fakton ke ĝi dependis de Valderrobres, ĝi ricevis privilegion havi propran juĝistojn. Tamen Fuentespalda plue pagis impostadon al la episkopeco de Zaragozo. En 1659 oni dispartigis la teritoriojn de Fuentespalda kaj Valderrobres. Post liberigo disde la episkopeco de Zaragozo, la teroj kaj loĝantaro de Fuentespalda, kiel ĝenerale tiuj de Matarraña, suferis la detruajn efikojn de la diversaj militoj. Pro la Insurekcio de Katalunio en 1640 (apogita de Francio) ĝi iĝis landlimo, kie rifuĝiĝis katalunoj kiuj fuĝis el la konflikto, sed kien ankaŭ venis reĝaj trupoj, kaj atakoj de la franc-katalunaj trupoj, kiuj alvenis ĝis Fuentespalda. La milito okazigis grandajn ekonomiajn perdojn (pro konfiskoj) kaj fortajn epidemiojn.
Tove Ditlevsen
Vivo
Tri el ŝiaj verkaĵoj, Barndom (Infanaĝo), Ungdom (Junularo) kaj Gift (signifanta en la dana kaj venenon kaj geedziĝon), formas aŭtobiografian trilogion. La unuaj du verkaĵoj estis tradukita en la anglan fare de Tiina Nunnally kaj eldonitaj en 1985 ĉe Fermila Gazetaro sub la titolo Frua Printempo. La kompleta trilogio, kun la tria verkaĵo tradukita fare de Michael Favala Goldman, estis eldonita en unu volumo en 2019 kun la titolo Childhood, Youth and Dependency (Infanaĝo, Junularo kaj Dependeco) kaj estas nomata The Copenhagen Trilogy .
Fuentespalda
Historio
Tio, kun la tradicia manko de bonaj komunikvojoj rezultis en forta elmigrado kaj karaktero ege rura. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Fuentespalda kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 293 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Ekonomio
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la gotikdevena preĝejo kun eminenta orgeno, trietaĝa urbodomo kun grava arkivo kaj figuro de Sankta Mikaelo kun ansero de templanoj, defendturo Torreta nune ekspoziciejo kaj rigardejo, rekonstruita tombejo kun tomboŝtonoj de la 16-a ĝis 18-a jarcentoj, fontano-trinkujo kaj aliaj fontoj (la loknomo Fuente signifas fontojn, kaj fontano montriĝas en la municipa blazono)
Metakomunikado
Metakomunikado signifas laŭlitere komunikadon pri komunikado, alivorte interkomunikiĝo kun si aŭ aliaj ne laŭvorte sed akompane de konduto, intencoj kaj valoroj. Gravas tio kion oni diras, al kiu, kiam kaj kiel.
Laŭ Gregory Bateson kaj Paul Watzlawick, du elstaraj fakuloj tiukampe, metakomunikado pli temas pri la kapablo kompreni kiel mesaĝoj estas prezentataj prefere ol pri tio, kio estas dirita laŭvorte. Laŭ Bateson kaj Watzlawick, mimiko, gestoj kaj tono povas doni indikojn pri kiel ni devas interpreti la mesaĝon.
Metakomunikado priskribas tion kio estas farata, pensata kaj spertata dum io estas dirata.
Bibliografio
(en) Gregory Bateson: Steps to an Ecology of Mind (1972). New York, Random House.
Zizers (stacidomo)
Zizers estas fervoja stacidomo en Zizers, Svislando.
József Paulheim
József Paulheim [jOĵef paŭlhejm], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paulheim József estis hungara arkitekto.
József Paulheim naskiĝis la en Szigetújfalu, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pri juna vivo de József Paulheim restis neniu kontribuaĵo. Supozeble li akiris arkitekturan diplomon. Li projektis precipe loĝdomojn en Budapeŝto kaj plurajn vilaojn, feriejajn domojn en aglomeraĵo de Budapeŝto, ĉefe en Mátyásföld, kiu jam estas urboparto de Budapeŝto ekde 1950. Li ricevis reĝan ordenon en 1897. Li havis edzinon, kiu naskis 7 gefilojn inter 1871-1883.
Little Door Gods
Little Door Gods (anglalingve por Malgrandaj Pordaj Dioj) (simpligita ĉina: 小门神; tradicia ĉina: 小門神; pinjino: Xiǎo ménshén) estas ĉina komputila animacia filmo eldonita en la jaro 2016 reĝisorita kaj scenarigita de Gary Wang, produktita de Light Chaser Animation Studios kaj distribuita de Alibaba Pictures.
La filmo unue estis publikigita kineje en Ĉinio la 1-an de januaro 2016.
Béla Csányi
[ĉAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Csányi Béla estis hungara kegloludisto, naŭfoja monda ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Szeged, li mortis la.
Biografio
ekde sia aĝo 14 estis kegloludisto en sia naskiĝurbo, inter 1969-1989 en Budapeŝto, fine en Bamberg 25 jarojn. En la hungara periodo li estis hungara ĉampiono 32-foje (13-foje unuoble, 11-foje duope, okfoje teame). Li estis la unua en mondĉampionumoj naŭfoje inter 1980-1990. En la germana periodo li estis germana ĉampiono dekfoje. Depost sia aktiva sporta kariero li estis sukcesa trejnisto.
Trun (stacidomo)
Trun estas fervoja stacidomo en Trun, Svislando.
Aviadilumo
Aviadilumo estas libertempa agado kiu inkluzivas observi, foti kaj registri la vostajn nombrojn de aviadiloj, inkluzive de aeroplanoj, glisaviadiloj, balonoj, aerŝipoj, helikopteroj kaj etaj aviadiloj.
Evoluo
Aviadil-entuziasmuloj kutimis rigardi aeroplanojn kaj aliajn aviadilojn ekde kiam ili estis inventitaj. Aviadilumo estis establita kiel ŝatokupo je la fino de la 20-a jarcento.
Dum kaj post la Dua Mondmilito, dum la Malvarma Milito, estis ŝtatoj kiuj instigis siajn civitanojn fari observadojn pri aviadiloj kiel parto de civila defendo, pro kialoj de publika sekureco. En Britio, funkciis aranĝo de aviadilumo pri civilaj aviadiloj nomita la "Reĝa aviadiluma korpuso" kiu funkciigis de 1925 ĝis 1995. Tiakadre oni publikigis revuon kun profesiaj terminoj rilataj al aviadiloj, kiuj estas uzataj de aviadilumisto ĝis hodiaŭ.
La evoluo de teknologio pavimis la vojon al progresintaj observadmetodoj, inkluzive de la uzo de radioj kaj pintnivelaj ciferecaj fotiloj. Retejoj kiel ekzemple FlightAware estis lanĉitaj sur la Interreto, permesante al aviadilumistoj spuri kaj lokalizi specifajn aviadilojn de ĉirkaŭ la mondo. Kromaj retejoj, kiel ekzemple Airliners.net, permesas al aviadilumistoj alŝuti bildojn de aviadiloj kaj vidi bildojn de aliaj.
Teknikoj
Aviadilumistoj tipe identigas kelkajn ecojn kiuj estas karakterizaj por malsamaj aviadiloj, inkluzive de la sekvaj ecoj:
Ĉi tiuj trajtoj kune ebligas la identigon de aviadiloj. Spertaj aviadilumistoj konas la aviadilon en malsamaj flughavenoj kaj siaj flugmanieroj.
Plej multaj aviadiloj transdonas radarajn signalojn kaj ankaŭ transdonas datumojn de loko al tergloba navigada satelita sistemo. Estas aviadilumistoj, kiuj uzas komputilan programaron, kiu kaptas ĉi tiujn dissendojn kaj montras la lokon de la diversaj aviadiloj en reala tempo.
Registrante la observojn
Aviadilumistoj notas en sia spuraĵoj la modelon de la aviadilo kaj ankaŭ specialajn signojn kiel la ŝtata flago, la aviadkompania emblemo aŭ alia insigno. Krom observoj, estas aviadilumistoj, kiuj aŭskultas la reton de fluginspektistoj kaj estas en kontakto kun aliaj aviadilumistoj, kiuj helpas ilin identigi la aviadilon.
Entuziasmaj aviadilumistoj volonte veturus longdistancojn por viziti diversajn flughavenojn, vidi nekutimajn aviadilojn, aŭ rigardi deproksime malnoviĝintajn aviadilojn. Plejofte ili provos atingi aerspektaklojn kaj specialajn eventojn, kie vi povas travojaĝi flughavenojn kaj aerarmeajn bazojn tra la mondo, kiuj kutime estas fermitaj al la ĝenerala publiko.
En la pasinteco, broŝuroj estis publikigitaj listigante aviadilojn kaj disdonitaj por la uzo de aviadilumistoj, kiuj markus la aviadilon kiun ili lokalizis. Ekde la disvolviĝo de la TTT sekvado estas farita per komputila programaro kaj interretaj datumbazoj.
Juraj implicoj
Ĉi tiu ŝatokupo havas vastajn jurajn sekvojn. En novembro 2001, 14 aviadilaviadilumistoj, plejparte britaj, estis arestitaj en Grekio kaj akuzitaj je kontraŭleĝa informkolektado. Ili estis kondamnitaj al prizontempoj de unu ĝis tri jaroj, sed apelaciis la juĝon kaj estis liberigitaj post pluraj monatoj.
Post la atencoj de la 11-a de septembro 2001, kelkaj aviadilumistoj raportis pri aviadilajn aktivecojn fare de la CIA dum kiuj kontraŭleĝaj batalantoj estis prenitaj por pridemandado en Usono. Aviadilumistoj raportis ĉi tiun agadon al la amaskomunikilaro, kaj kiel rezulto de la raportoj, kelkaj esploroj estis malfermitaj en la usona spionkomunumo.
En februaro 2015, tri britaj aviadilaviadilumistoj estis arestitaj en Dubajo post fotado kaj registrado de datumoj proksime de Flughaveno Fuĵajro
Batalo kontraŭ terorismo
Aviadilumistoj en la UR estas aligitaj kun organizo kiu kunlaboras kun la polico en la batalo kontraŭ terorismo. Aviadilumistoj estis petitaj raporti suspektindan aeragadon al polico. La kunlaboro kreskis antaŭ kaj dum la Somera Olimpiko 2012 en Londono.
Simila kunlaboro estis forĝita en O'Hare Flughaveno en Ĉikago, inter sekurecaj aŭtoritatoj kaj loka observa organizo. La Ilinojsa policejo emisiis specialajn atestilojn al membroj de la organizo kiuj permesas al ili alproksimiĝi al la barilo ĉirkaŭ la flughaveno por observadceloj kaj raporti suspektindajn agadojn. Membroj de la organizo renkontas regule kun FBI-agentoj kaj aliaj sekurecaj oficistoj kaj ricevas ĝisdatigojn kaj informkunvenojn de ili.
Preĝejo Koro de Jesuo (Gárdony)
La preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika historia monumento (ekde 2000) en urbo Gárdony (Hungario).
Historio
Ĝis 1778 la katolikoj en Gárdony apartenis al Pázmánd, poste al Velence, ekde 1862 al najbara Agárd, sed la diservoj plej ofte okazis loke en privata korto. En 1931 bienulo donacis konvenan parcelon por konstrui kirkon. En la sekva jaro lerneja kapelo (ĉambro) estis konsekrita en Gárdony. La preĝejo mem estis konstruita inter 1942-1944. En la sekva jaro la paroĥo de Agárd estis translokita al Gárdony, tiel la kirko ricevis paroĥan titolon.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefvojo inter arboj. La fasado estas simetria, meze la granda enirejo funkcias, plej supre la kvadrata mallonga turo altiĝas. Sakristio aliĝas al la duonronda absido. La 5 fenestropentraĵoj en la sanktejo estis faritaj en 1950 fare de József Palka. Estas ankaŭ 2 ŝtonaj skulptaĵoj pri Sankta Maria kaj Sankta Jozefo.
Zatiŝŝja (stacidomo)
Zatiŝŝja (Затишшя) estas fervoja stacio en (Odesa provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Édouard Valéry
Edouard VALÉRY (La Coquille, 29-an de februaro 1924 - Sarlat-la-Canéda, 15-an de septembro 2010) estis membro de la franca interna rezistado.
Ankaŭ lia frato Henri estis rezistema kaj brilis en la ligiloj kaj loĝistika subteno de la makisoj de la suda areo kiuj povis eviti la agadon de la Gestapo, de Liono, kaj de ĝia gvidanto Klaus Barbie, kiu arestis Jean Moulin. Li revenis al Corrèze post sia liberigo. La 24-an de aŭgusto 1944 okazis en Périgueux la Liberiga Parado, en kiu li partoprenis, kune kun multaj aliaj rezistantoj, precipe Yves Péron kaj Roger Ranoux kromnmome Hercule. Périgueux liberigis sin sen pafi eĉ unu pafon. En la Liberigo, Edouard Valéry estis la estro de la unua oficejo de la Ĉefa Stabo de la Francaj Internaj Fortoj (FFI) de la Dordogne kun la rango de komandanto. Li edziĝis en Périgueux en 1945 Solange Sanfourche.
Paul László
Biografio
Paul László devenis el juda familio. La 1-a mondmilito interrompis lian lernadon kaj li estis soldato. Poste li studis laŭvice en Vieno kaj Stutgarto. Li komencis sian arkitekturan karieron en Germanio. Liaj projektitaj domoj post jaroj estis grandparte bombarditaj kaj detruitaj dum la 2-a mondmilito. Li estis molestita pro la juda deveno, tial en 1936 li rifuĝis al Usono. Li malfermis arkitekturan atelieron en Beverly Hills. Li iĝis populara inter la elita socio, inter liaj klientoj apartenis ekzemple Ronald Reagan, Gary Cooper, Cary Grant, Fritz Lang, Sonja Henie, Billy Wilder. Estis periodo, kiam li projektis bunkrojn (por resti preskaŭ eterne), baldaŭ domojn kaj internajn spacojn, ankaŭ meblojn. Li edziĝis dufoje, lia dua edzino naskis filon.
Gábor Vass
Gábor Vass [vaŝ], laŭ hungarlingva kutima sinsekvo Vass Gábor estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Biografio
Gábor Vass maturiĝis en Eger, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1978. Lia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Szigligeti (Szolnok). Inter 1979–1984 li estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste li pasis jardekon en Teatro Madách, pli poste li ne ligiĝis al teatro. Li ofte ricevis filmajn taskojn. Li havis edzinon. Li mortis pro kronvirusa malsano de 2019.
Gyula Petrovácz
Gyula Petrovácz [djula petrovAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petrovácz Gyula estis hungara arkitekto, parlamenta deputito, altlerneja instruisto.
Gyula Petrovácz naskiĝis la en Óbecse (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Beĉej en Serbio), li mortis en 1953 ie en Hungario.
Biografio
Gyula Petrovácz maturiĝis en jezuita gimnazio en Kalocsa en 1894, post 4 jaroj li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. Post la diplomo li eklaboris en Győr. Li edziĝis en 1900, en la sekvanta jaro li estis instruisto en arkitektura altlernejo en Budapeŝto. Tiutempe li projektis ĉefe preĝejojn kune kun Ernő Foerk. En 1907 li ekhavis postenon en ĉefepiskopejo de Kalocsa. En 1920 li komencis politikadi, iom poste li estis membro de la ĉefurba municipo, inter 1923-1939 li estis parlamentano. Dum la frua socialismo li kaj lia familio estis forigita el Budapeŝto, lia tiutempa vivo estas nekonata. Li ricevis premion de la papo.
Johann Christoph Gottlob Vent
Johann Christoph Gottlob VENT (1752-1822) estis germana inĝenieroficiro.
Tiufunkcie Vent deĵoris ekde 1790 por la Duklando Saksio-Vajmaro kiel librotenada kontrolisto (speciale rilate al la publika konstruado). Li ankaŭ troviĝis inspektistece en 1803 dum la lasta rekonstrufazo de la brulkonsumiĝinta Urba kastelo vajmara. Tiam lin ankaŭ renkontis Johann Wolfgang von Goethe, kiel kunlaboranton.
Sigismondo Carlo Castelbarco
Sigismondo Carlo CASTELBARCO (naskiĝis la en Loppio, mortis la ) estis itala juristo kaj teologo kaj inter 1697 kaj 1708 princ-episkopo de Chiemsee.
Johann Christoph Gottlob Vent
Vent krome membris ĉe la ministerio pri konstruado kaj intertempe li eĉ ĉefis por Clemens Wenzeslaus Coudray. Post kiam Coudray ekgravis oficiale en 1816 iĝis tensioj inter la du gravuloj koncerne disponigadon kaj kunordigadon pro ŝajne neklara kompetencdistribuo. La lastaj notoj ĉe Ŝtata libro saksia-vajmara deklaris s-on Vent kapitano. Liaj soldataraj rangoj estis de subleŭtenanto en 1790, fr leŭtenanto en 1792, de kapitano en 1802.
Sigismondo Carlo Castelbarco
Vivo
Estante de nobela origino li studis jursciencojn en Salcburgo, Mantuo kaj Romo estante intertempe asistanto ĉe la Tribunalo de la Roma Rota. Ekde 1678 li estis kanoniko en la Princĉefepiskoplando Salcburgo kaj iĝis en la 1684-a jaro kapitulano je Passau. Post ordinacio en la 19.3.1687 li nomumitis unu jaron poste fare de la salcburga ĉefepiskopo Johann Ernst von Thun und Hohenstein prezidanto de la kortega konsilio. Krome estis Castelbarco imperiestra sekreta konsilisto.
Johann Christoph Gottlob Vent
Oni scias ke Goethe inter 1798 kaj 1803 bienposedantis je Oberroßla (Apolda). En la 30.3.1798 li skribis al Christiane Vulpius kun la peto sendi du terenajn kartojn al leŭtenanto Vent.
Agalega
Agaléga (îles Agaléga) estas insularo el du insuloj, apartenanta al la insularo Maskarenoj en la Hinda Oceano oriente de Afriko kaj de Madagaskaro. Ĉiuj insuloj de la maskarena insularo apartenas al la Respubliko Maŭricio, escepte de la insulo La Réunion, kiu konsistas el franca transmara departemento (département d'outre mer aŭ DOM). La du insuloj nomataj Agalega troveblas 1 000 km norde de la ĉefa insulo Maŭricio.
Attila Katus
Attila Katus [katuŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Katus Attila estas hungara aerobikisto, monda ĉampiono, trejnisto, altlerneja instruisto.
naskiĝis la en Pécs.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1991. Li akiris sportpedagogian diplomon en Universitato de Pécs en 1998, lingvoinstruistan diplomon en 2001. Li instruis en Universitato Semmelweis. Li ricevis premion en 1998.
Sporta kariero
inter 1993-2001 estis aerobikisto triope en Pécs, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1994-2001. Li estis la unua en mondĉampionumoj sesfoje tiutempe. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto de individuoj por esti sana kaj sportema. Li ligis la movojn al ĝustaj manĝaĵoj.
Sigismondo Carlo Castelbarco
Vivo
Post la morto de la chiemsee-a episkopo Sigmund Ignaz von Wolkenstein-Trostburg Castelbarco posteulis lin en la 5.5.1697. En 1698 li fariĝis arkiepiskopa sekreta konsilisto. Por si kaj siaj posteulontoj li ricevis la bienon Zellhof en Salcburgio pri kio baldaŭ poste necesis rezigni. Alternative li sukcesis liberigi la posedon de Unteres Weiherschlössel kiu ja apartenis al la chiemsee-a posedataro sed ludonitis ekde la komenco de la 17-a jarcento al salcburgaj kapitulanrajt-havantoj. La jam fare de la antaŭulo jesita alikonstruo de la ensalcburga rezidejo de la chiemsee-aj aŭtoritatoj (Chiemseehof) finiĝis dum la regado de Castelbarco. En 1699 li iĝis estro de la sekreta konsilantaro.
Kiam li intencis kunvoki en 1699 al la monaĥejo de Herrenchiemsee diocezan sinodon li nevole ekkverelis kun la herrenchiemsee-a preposto kiu ankaŭ estis arkidiakono kaj tiufunkcie rajtis akcepti aŭ neakcepti novajn animzorgantojn. Tia kompetenca neklaro ne antaŭ 1707 solviĝis. Post la verdikto ja akceptitis la rajtoj de la episkopa moŝto koncerne Herrenchiemsee-klostron sed tute ne la rajton okazigi sinodojn ene de la klostra kirko - kiu ankaŭ estis episkopa katedralo! Sekve ĉiuj estontaj sinodoj ĝis 1807 (la jaro kiam neniigitis la episkoplando) okazis en la paroĥa preĝejo de St. Johann (Tirolo).
Dua kverelo estiĝis kun la salcburga arkiepiskopo mem kiam Castelbarco ordinis je Chiemseehof pastrojn sen antaŭa konsento de la loka episkopo. La eĉ antaŭ la Roma kurio farita proceso finiĝis en 1705 en favoro de la neinformita salcburga episkopo. Verŝajne pro tio Castelbarco laŭ la volo de la imperiestra kortego de Vieno, kiun li tre ŝatis, iĝu posteulo de la ofte malsana princ-episkopo Otto de la Bourde de Gurk. Vere Bourde postvivis lin je kelkaj monatoj.
Gastejo ĉe Blanka cigno (Vajmaro)
Ĉe Blanka cigno (Gasthaus zum weißen Schwan) estas historia gastejo en Vajmaro, Germanujo (Frauentor-strato 23, angulo Seifen-strateto).
Historio
Eble estis estinta surgrunde iam monaĥejo kaj legendo rakontas ke Andreas John, eksa frokulo, renkontis tie ĉi la eksan monaĥinon Nella en kiu li estis enamiĝinta. Ĉar ili estis neriĉaj donis ŝi al li amuleton petante ŝanĝi ĝin kontraŭ pano. Sur ĝi estis bildo de blanka cigno. Terurigite li redonis ĝin kaj volis ke ŝi redonu ĝin al la klostro. Post ŝia foriro John dedicis iĝi bierfaristo. Kanona kuglo el la 1806 jaro memorigas la restadon de francaj soldatoj kiujn oni devis gastigi dumokupade.
Ĝi troviĝas kontraŭe al Goeta loĝdomo kies unua apero stratmape datumas je 1569. Mencio sub la nomo de gastejo antaŭ Maria pordego estis en 1638. Kvindek jarojn poste konatas gastejestro nome Sebastian John de gastejo kun cigna nomo. Alia mencio cignotitola estas de 1764.
Gastoj
La tuja najbareco al la goeta konstruaĵo memkompreneble bonegis des pli ke Goeto mem ŝatis frekventi ĉi tiun restoracion. Krome ĝi servis kiel tranoktejo por gastoj goetaj. En la Goeto invitis Carl Friedrich Zelter promesante tranoktadon cignogastejan, Sekve listo de famaj gastoj longas. Jen listo nekompleta de surloke gastintaj: Lucas Cranach la Maljuna, Johann Sebastian Bach, Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich von Schiller, Franz Liszt, Willy Brandt, Hans-Dietrich Genscher, George H. W. Bush, Karl Lagerfeld, Udo Lindenberg, Akihito, Margareta la 2-a (Danio).
La konstruaĵo figuras sur listo de monumentprotektotaĵoj vajmaraj.
Julie Christie
Julie Frances CHRISTIE (naskiĝis la ) estas brita aktorino. Ikono de la londona famepoko de la 1960-aj jaroj nome "Swinging Sixties", Christie estis ricevinto de nombraj premioj kiel Oskaro, Ora Globo, BAFTA, kaj Screen Actors Guild. Ŝi aperis en ses filmoj rangigitaj de la British Film Institute en ties listo de la 100 plej bonkvalitaj filmoj de la 20-a jarcento, kaj en 1997, ŝi estis akceptita kiel membro de la "BAFTA Academy".
En la venontaj jaroj, ŝi stelulis en Fahrenheit 451 (1966), Far from the Madding Crowd (1967), Petulia (1968), The Go-Between (1971), McCabe & Mrs. Miller (1971), pri kiu ŝi ricevis sian duan Oskar-nomumon, Don't Look Now (1973), Shampoo (1975), kaj Heaven Can Wait (1978).
El la komenco de la 1980-aj jaroj, ŝia apero en ĉeftendencaj filmoj malpliiĝis, kvankam ŝi faris memludajn rolojn kiel Tetiso en la histori-eposa filmo de Wolfgang Petersen nome Trojo kaj kiel Madam Rosmerta en Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (ambaŭ de 2004). Ŝi plue ricevis gravan kritikan agnoskon pro sia laboro, kiel la Oskar-nomumoj pro la sendependaj filmoj Afterglow (1997) kaj Away from Her (2007).
(92359) 2000 HC24
(92359) 2000 HC24 estas marsrenkonta asteroido proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.