cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean-Marie Dedecker
Politika kariero
En 1999 komenciĝas la politika kareiro de Dedecker. Li interalie estas flandra popola reprezentanto por la elektregiono Okcidenta Flandrio kaj membro de la urba konsilantaro de Ostendo (ekde 2001). Li estis senatano de 1999 ĝis 2004 (elektita kun 52.492 preferataj voĉdonoj).
En januaro 2002 li kaŭzis tumulton, ĉar li helpis ĵurnaliston de la televida stacio VTM ŝtele eniri la karceron de Marc Dutroux.
Komence de decembro 2004 li surprize atingis skoron de 38% dum la balotoj por la ĉefo de la politika partio VLD. Bart Somers, la nuna ĉefo de tiu ĉi partio, ekhavis iom pli ol la duono de la voĉoj.
Komence de 2006 aperis lia libro Rechts voor de raap. Ĝi estis politika furara libro, sed lia tiama partio VLD bojkotis ĝin. Samkiel dum televidaj programaj kaj intervjuoj s-ro Dedecker ofte malĝentile esprimas sian opinion.
Lia ĉiama kverelado estis la ĉefa kaŭzo ke la VLD decidis postuli de Jean-Marie Dedecker forlasu la partion. Ne hazarde tio ĉi okazis je la 11-a de oktobro 2006, ĵus post kiam li dum la balotoj por la municipoj en Ostendo lastan fojon multajn voĉojn gajnis. Post tiu ĉi demisio, bona amiko de s-ro Dedecker, Hugo Coveliers, proponis ke li helpu pluellabori lian partion VLOTT.
La 29-an de decembro klariĝis ke s-ro Dedecker elektis aliĝis al la dekstra, flandrema politika partio Nieuw-Vlaamse Alliantie. Post grava disputado li forlasis tiun partion kaj fondis sian propran, Lijst Dedecker. Tiu ĉi nova partio mirinde dum la federacia balotado de la 10-a de junio en Belgio sukcesis akiri pli ol 5% de la voĉoj, elektosojlo por povi havi reprezentantojn en la parlamento.
19066 Ellarie
19066 Ellarie estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ella Marie (Ellarie) Chase Rosales de Jalisco (Meksiko), proksima familia amikino de Daniel W.E. Green, kiu faris la identigojn por tiu-ĉi malgranda planedo kaj kiu helpis dum jaroj en hejminstruo la kvin plej maljunajn infanojn de Ellarie. Ŝi estas kutima pri sociala laboro kaj sperta pri aŭtismo.
Nuko (Gronlando)
Nuko ( [nūk], Godthåb [ˈɡ̊ʌd̥ˌhɔb̥] "bona espero", aŭ la sama) estas la ĉefurbo de Gronlando. Ĝi havis loĝantojn en 1996.
Nuko situas ĉe la fjordo ĉe la okcidenta marbordo de Gronlando. Ĝiaj rimedoj estas fiŝkaptado, tenado de petrolo kaj boacaroj.
Nuko havas malgrandan flughavenon, ĵurnalojn, radi-sendejojn kaj eksterlandajn konsulejojn.
En Nuko troviĝas la Nacia Konsilio kaj la Alta Kortumo de Gronlando.
Ĉe la fino de la fjordo troviĝas la 10-jarcenta establiĝo Vesterbygd.
Norman William Vigar
Norman William VIGAR (naskiĝis 1898 - mortis la 12-an de junio 1976 en Addlestone, Britio) estis brita esperantisto.
Li estis iama vicprezidanto de IKUE, membro de UEA dum 30 kaj fakdelegito dum 20 jaroj.
Provinco Ĥaskovo
La provinco Ĥaskovo (Област Хасково; vidu la artikolon oblasto) - situas en la sudo de Bulgario, lime al Grekio kaj al Turkio. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 307,067 homoj, el kiuj pli-malpli 30 procentaĵoj vivas en la administra centro Ĥaskovo. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 11 municipoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo X.
8652 Acacia
8652 Acacia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la arboj de la genro Akacio (kiu ankaŭ estas la nomo, kiun oni erare donas al la ŝajnakacia robinio).
Jan Liwacz
Arestita la 16-an de oktobro 1939 en Bukowsko (distrikto Sanocki), prizonigata en Sanok, Krosno, Krakovo kaj Nowy Wiśnicz; en Auŝvico ektroviĝis la 20-an de junio 1940 ricevinte koncentrejan n-ron 1010. Kiel seruristo trafis en laboristaron de enprovizado de la koncentrejo (kradoj, balustradoj, lustroj ktp, kune kun figuroj de Dionizo sur enirejaj lampoj al barako, kie estis butiko). Li faris plurajn objektojn laŭ mendo de SS-oficiroj. Dum unu vizito lian forĝejon venis Heinrich Himmler. Speciala tasko estis preparo de "Tierkreis" – 12 signoj de zodiako. Kiel neanstataŭebla en sia laboro li profitis siajn influojn kaj helpis al aliaj malliberigitoj. Pro tio li pasigis sume kvin semajnojn en bunkro de la bloko n-ro 11 ("Morto-Bloko"), venigita tien dufoje: junie 1942 kaj marte 1943. La 6-an de decembro 1944 translokigita al koncentrejo Mauthausen-Gusen (subkoncentrejoj en Melk kaj Ebensee).
Post liberigo de la koncetrejo en Ebensee (distrikto Gmunden) la 6-an de majo 1945 li revenis kun kolego al Pollando kaj setlis en Regajnitaj Teritorioj en Bystrzyca Kłodzka. Eklaboris en forĝejo apartenanta tiutempe al familio de Paul Wolf. Post forveturo de la familio al Germanio en 1946 li tie plu laboris kiel artisma forĝisto. Interalie en 1953 li faris – senpage, donace al la urbo – barilon ĉirkaŭ la figuro de Sankta Triunuo kaj t.n. altigaĵojn en urboplaco. Post pensiiĝo instruis la arton de forĝado en la loka profesia lernejo. Entombigta en la urba tombejo.
En 2008, pkaze de 110-a naskiĝdatreveno de Jan Liwacz, oni malfermis en Bystrzyca Kłodzka ekspozicion dediĉitan al lia vivo kaj agado. De tiu tempo oni provas revenigi al Placo de Libereco faritan de li balustradon.
Fernando Collor de Mello
Fernando Affonso COLLOR de MELLO [fernanndu afonnsu kolo(rh) di melu] (12-a de aŭgusto 1949) estis prezidanto de Brazilo de 1990 ĝis 1992, la unua prezidanto elektita post puĉo de 1964. En 1990 li konfiskis ĉiun monon kiu estas en la bankoj, ŝanĝis nomon de mono (de cruzado al cruzeiro) kaj deklaris finon de inflacio per dekreto. Akuzita de korupteco, suferis impeachment kaj estis forigita en 2-a de oktobro 1992. Estis substituita de vicprezidento Itamar Franco.
Antaŭ esti prezidento, li estis deputito, urbestro de Maceió kaj estro de subŝtato Alagoas. Lia regado estis nomata "respubliko de Alagoas" ĉar liaj ĉefaj ministroj kaj kunlaborantoj venis de tie.
Post 15 jaroj, ĝi elektiĝis senatoro en 2006 kaj okupas seĝon en brazila senato de februaro 2007.
Hilbersdorf (Saksio)
Hilbersdorf ĝis la fino de la jaro 2011 estis administre sendependa komunumo de la distrikto Mittelsachsen de la germana federacia lando Saksio ĉe la norda rando de la orienta parto de la Ercmontaro.
Komence de la jaro 2012 ĝi kun la najbara komunumo Bobritzsch unuiĝis al nova komunumo Bobritzsch-Hilbersdorf. Fine de 2010 Hilbersdorf havis loĝantojn.
Nicolas Vanof
La nomo Nicolas Vanof povas signifi:
Babungoj
La babungoj (alia nomformo:Bamungo) estas etno de 14.000 homoj, kies hejmregiono estas en la anglalingva Nordokcidenta regiono de Kameruno. Ili vivas tie plejparte en la regiono de vilaĝo, kiu same nomiĝas Babungo. Tiu vilaĝo situas en la Kameruna Herbolando proksimume 50 km okcidente de la regiona ĉefurbo Bamendo (Bamenda) je la tielnomata "Ringroad".
En sia propra lingvo la babungoj nomas sian vilaĝon vengo [vəŋóo]; pro tio la etno, la vilaĝo kaj la lingvo ankaŭ estas listigitaj sub la nomo vengo aŭ vengoo. Pliaj alternativaj nomigoj estas: Vengi, Pengo, Ngo, Nguu, Ngwa, Nge.
La babungoj estas parte kristanoj, parte animistoj. Parencaj etnoj estas la bamesingoj (Bamessing) kaj la bambalangoj (Bambalang).
Cromac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Scărișoara Nouă
Scărișoara Nouă [skəriŝŭara noŭə] (hungare: Ligettanya) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al la komunumo Pișcolt.
Scărișoara Nouă situas ĉ. 8 km nord-okcidente de Pișcolt kaj estas atingebla per la distrikta vojo DJ196C. La plej proksima fervoja stacio estas en Resighea. Nord-okcidente de la vilaĝo estas la landlimo al Hungario. La plej proksima transirejo estas ĉe Nyírábrány, 20 km sud-okcidente.
Silvaner
Silvaner estas vitspeco nuntempe precipe kultivata en Germanio, kiu tamen unue kultiviĝis en la jaro 1658 en Aŭstrio. Temas pri blanka speco de vinberoj, konsiderata unu el la plej bonkvalitaj kaj gravaj por produkti blankan vinon. Ĝi el Aŭstrio rapide disvastiĝis al Germanio kaj tie nuntempe plej grandkvante kultiviĝas, dum en la vinproduktado de la origina lando Aŭstrio ĝi ne plu havas signifan rolon.
En la modera klimato de la germaniaj vinregionoj la Silvaner-vitejoj produktas bonkvalite maturiĝantajn vinberojn en ne tro granda kvanto, kiuj rezultas en harmoniaj vinoj de delikata bukedo kaj diskreta frukteca acideco.
PhpBB
phpBB estas libera programo por retforumo. Ĝi estas programita en la programlingvo PHP kaj subtenas plurajn datumbazojn, ekzemple MySQL, PostgreSQL kaj MSSQL.
Historio
Evoluon de phpBB ekis James Atkinson la 17-an de Julio 2000 kun celo provizi simplan retforumon por sia retpaĝaro.
La versio 1 estis oficiale eldonita la 9-an de Decembro 2000.
La versio 2 (kromnomita "Super Furry") estis eldonita la 3-an de Aprilo 2002.
La versio 3 (kromnomita "Olympus") estis oficiale eldonita la 13-an de Decembro 2007.
phpBB kaj Esperanto
Ne ekzistas oficiala Esperanta traduko de phpBB. Ekzistas tamen neoficiala, nekompleta komunuma traduko farita en 2007.
Java-multlingva
Java-multlingva estas projekto kiu celas produkti multlingvajn liberajn programojn, uzante la programlingvon Java.
La laborlingvo de la projekto estas Esperanto: Ĉiuj komentoj, dokumentoj, komunikado inter la programistoj estas en Esperanto. La programoj mem estas tiel, ke oni tre facile povas traduki ilin al ĉiu ajn lingvo, la programlingvo Java kun sia implicita biblioteko tre helpas tie.
Kaj programado kaj traduko estas farita de volontuloj, kaj ĉiu esperantisto estas invitata kunlabori kiel programisto, tradukanto aŭ provanto de la programoj.
La projekto komenciĝis en oktobro 2002.
Eurico Gaspar Dutra
Eurico Gaspar DUTRA, marŝalo de armeo, naskiĝis en Cuiabá, Mato Grosso en la 18-a de majo de 1883 kaj mortis en la 11-a de junio 1974 estis prezidanto de Brazilo de 1946 ĝis 1951.
Li batalis en Italio dum Dua Mondmilito kaj estis ministro pri milito de Getúlio Vargas. Li estis unu el ĉefaj roluloj en falo de diktatoreco de Vargas, kaj estis elektita prezidento en 1955 subtenita de Usono. Tre dekstra homo, Dutra obtenis de parlamento la malpermeson de brazila Komunisma partio kaj forigon de komunismaj deputitoj.
11978 Makotomasako
11978 Makotomasako estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Makoto Shima kaj lia edzinon Masako Shima, ambaŭ fakulojn pri la meteorŝtonoj. Makoto verkis multenombrajn librojn pri meteorŝtonoj kaj kosma polvo ; kaj la fako de Masako estas la kemia komponiĝo kaj la origino de la meteorŝtonoj, ĉefe per analizo de la nuklidoj produktitaj pro la.
Il Divo
Il Divo estas muzika grupo, kiu kombinas la belkantan operon kaj klasikan muzikon kun popo kaj aliaj ĝenroj ; la stilo konata internacie kiel klasika interkruciĝo. La grupo konsistas el vokalo kvarteto de viraj kantistoj: la tenoro svisa Urs Buhler, hispana baritono Carlos Marín †, usona tenoro David Miller kaj franca tenoro Sébastien Izambard.
Mszana Dolna
Mszana Dolna estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Mszana Dolna en distrikto Limanowski.
Libro de Judit
Judit estas unu el la Dua-kanonaj libroj (de la Malnova Testamento) en la Biblio.
Eduards Dancis
Eduards DANCIS (naskiĝis 1897 - mortis la 4-an de aprilo 1976) estis latva esperantisto, unu el la veteranoj de la Movado en Latvio.
Libro de Judit
Enhavo kaj strukturo
La libro estas rakonto pri judino kiu savas siajn kuncivitanojn sieĝatajn en Betulia de Holofernes, generalo de Nebukadnecar; verkita certe je tempoj de Makabeoj (2-a jarcento a.K.) eble en la hebrea aŭ aramea lingvo, kiu tamen alvenas ĝis ni en la greka lingvo tra la Skriboj de la Septuaginto. Certe, la aŭtoro ne referencas al faktaj okazaĵoj ĉar ne eblis ke la tro superabundaj historiaj kaj moraj malkongruaĵoj povus ne reliefiĝi al la okuloj liaj kaj de liaj tiamaj legantoj. Li provas revigligi hebrean komunumon senkuraĝigitan kaj subpremitan kaj eble dubantan pri la fundamento de sia kredo. Se Judit sukcesas mortigi la malamikon, tio okazas pro ŝiaj preĝo kaj konfido en la Sinjoro, al kiu ŝi sin fordonas per fasto, nome per la tradicia piliero de hebrea pieco per kiu honori Dion akceptante la propran kondiĉon de submetito al Dio. El kunteksto lerneblas subkuŝanta teologio: Dio baldaŭas savi sian popolon kondiĉe ke tiu ĉi ne defiu Dion mem kaj liajn ordonojn.
Eroj el la libro Judit
Aŭdis tion en tiuj tagoj Judit; ŝi estis filino de Merari, filo de Oks, filo de Jozef, filo de Uziel, filo de Elkija, filo de Ananja, filo de Gideon, filo de Rafain, filo de Aĥitub, filo de Elija, filo de Ĥilkija, filo de Elijab, filo de Natanael, filo de Ŝalumiel, filo de Curiŝadaj, filo de Izrael. 2 Ŝia edzo estis Manase, viro de ŝia tribo kaj de ŝia parencaro. Li mortis en la tagoj de la hordea rikoltado. 3 Dum li kontrolis la ligadon de la garboj en la kampo, la brulanta varmego frapis lian kapon. Li enlitiĝis kaj baldaŭ mortis en sia urbo Betulia, kaj ili enterigis lin apud liaj patroj en la kamparo inter Dotan kaj Balamon.
4 Judit funebris en sia domo jam tri jarojn kaj kvar monatojn. 5 Ŝi farigis al si tendon sur la tegmento de la domo. Kaj ŝi portis sakaĵon ĉirkaŭ la lumboj kaj estis vestita kiel vidvino. 6 Ŝi fastis ĉiujn tagojn de sia vidvineco, krom en la vespero antaŭ la sabato, la sabato mem, la vespero antaŭ la monatkomenco, la monatkomenco mem kaj la festo- kaj ĝojotagoj de Izrael. 7 Ŝi estis bela laŭ figuro kaj aspekte tre alloga. Manase, ŝia edzo, postlasis al ŝi oron kaj arĝenton, sklavojn kaj sklavinojn, brutojn kaj kampojn, kaj tio estis ŝia posedaĵo. 8 Kaj estis neniu, kiu povis diri ion malbonan pri ŝi, ĉar ŝi multe timis antaŭ Dio.
9 Judit aŭdis la riproĉojn de la popolo kontraŭ la reganto, ĉar pro manko de akvo ili perdis la kuraĝon. Kaj ŝi aŭdis ĉiujn vortojn, kiujn Uzija respondis al ili, kiam li ĵuris, ke post kvin tagoj li transdonos la urbon al la Asirianoj. 10 Kaj ŝi sendis sian favoratan sklavinon, kiu administris ĉiujn ŝiajn posedaĵojn, por voki Ĥabrison kaj Ĥarmison, la pliaĝulojn de la urbo. 11 Kaj ili venis al ŝi, kaj ŝi diris al ili: Aŭskultu al mi, vi regantoj de la loĝantoj de Betulia! Ne pravaj estis la vortoj, kiujn vi hodiaŭ diris al la popolo. Vi ĵuris antaŭ Dio, ke vi transdonos la urbon al niaj malamikoj, krom se en kvin tagoj la Sinjoro Sin turnos al vi por helpi. 12 Kiuj ja estas vi, ke hodiaŭ Dion vi elprovis, kaj ke kiel simplaj homoj vi starigis vin mem super Dio? 13 Vi ja ekserĉas kompreni la Sinjoron, la Plejpotenculon, sed en eterno nenion vi malkovros! 14 Ĉar vi eĉ ne komprenas la profundaĵojn de la homa koro nek komprenas la pensojn de lia menso: kiel do vi komprenus Dion, kiu kreis ĉion, kaj kiel vi scius Lian menson kaj komprenus Lian rezonadon? Neniel, fratoj! Ne kolerigu la Sinjoron, nian Dion! 15 Ĉar eĉ se en ĉi tiuj kvin tagoj Li ne volas helpi al ni, Li tamen havas la povon elekti, en kiuj tagoj Li aŭ protektos nin aŭ detruos nin de antaŭ la vizaĝo de niaj malamikoj. 16 Vi ne fiksu la decidojn de la Sinjoro, nia Dio, ĉar Dio ne estas minacebla kiel la homo, nek ŝanceliĝema kiel la homido! 17 Tial do pacience savon ni atendu de Li: ni vokadu al Li por nia helpo, kaj Li aŭskultos al nia voĉo, se tio plaĉos al Li. 18 Ĉar neniam ekzistis inter ni, nek ekzistas hodiaŭ, tribo aŭ patrodomo aŭ vilaĝo aŭ urbo, kiuj ekadoris memfaritajn diojn, kiel ja okazis en antaŭaj tagoj. 19 Tial niaj patroj estis donitaj al glavo kaj al rabado, kaj pro tio ili falis antaŭ niaj malamikoj. 20 Sed ni ne konas alian dion krom Lin, la veran Dion. Tial ni esperas, ke Li ne turnos siajn okulojn for de ni nek for de nia gento. 21 Ĉar se oni kaptos nin, la tuta Judujo estos kaptita kaj nia sanktejo fariĝos rabitaĵo. Kaj pro tiu profanado Li pagigos nin per nia sango, 22 kaj ankaŭ la morton de niaj fratoj, la kaptitecon de nia lando kaj la dezertigon de nia heredaĵo Dio riproĉos al ni inter la nacianoj, kien ajn oni forkondukos nin kiel sklavojn, kaj ni estos objekto de insultoj kaj riproĉo antaŭ tiuj, kiuj aĉetos nin. 23 Ĉar nia sklaveco ne direktiĝos al graco, sed al malhonoro ĝin destinos la Sinjoro, nia Dio.
24 Kaj nun, fratoj, ni do montru al niaj fratoj, ke ilian vivon ni defendas kaj ke la sanktaĵo, la templo kaj la altaro, povas fidi je ni. 25 Krom ĉio ĉi tio, ni danku la Sinjoron, nian Dion, kiu elprovas nin same kiel Li elprovis niajn patrojn. 26 Memoru, kion Li faris al Abraham, kaj kiel Li elprovis Isaakon, kaj kio okazis al Jakob en la Siria Mezopotamio, kiam li paŝtis la ŝafojn de Laban, la frato de sia patrino. 27 Ĉar kiel Li fajre fandis ilin por elprovi ilian koron, tiel ankaŭ nin Li ne punas, sed pro ilia bonfarto la Sinjoro skurĝas tiujn, kiuj estas proksimaj al Li.
28 Kaj Uzija diris al ŝi: Ĉion, kion vi diris, vi parolis el bona koro, kaj neniu kontraŭus viajn vortojn. 29 Ĉar ne nur hodiaŭ via saĝeco sin montras, sed jam de la komenco de viaj tagoj la tuta popolo konas vian saĝecon. Vi ja havas klaran juĝon. 30 Sed la homoj estas tre soifaj kaj ili devigis nin tiel agi, kiel ni promesis al ili, kaj tial ni faris la ĵuron, kiun ni ne povos ignori. 31 Sed vi preĝu por ni, ĉar vi estas pia virino, kaj la Sinjoro sendos la pluvon por plenigi niajn cisternojn; tiam ni ne forvelkos.
35 Kaj Uzija kaj la regantoj diris al ŝi: Iru en paco, kaj la Sinjoro Dio estu kun vi por puni niajn malamikojn. 36 Ili forlasis ŝian tendon kaj reiris al siaj postenoj.
Kanto de Judit
1 Kaj Judit diris: Eksonigu por mia Dio per tamburoj, kantu por la Sinjoro kun cimbalmuziko, kanto kaj psalmo miksiĝu por Li, gloru kaj alvoku Lian nomon. 2 Ĉar Dio estas la Sinjoro, kiu frakasas ĉiujn batalojn; en ilia tendaro, meze de la popolo, Li savis min el la manoj de miaj persekutantoj.
3 Venis Asirio el la montoj de la nordo, venis kun dek miloj de sia armeo; ĝia amaso baris torentojn, ĝia rajdistaro kovris la montetojn. 4 Li ĵuris, ke li forbruligos miajn landojn, miajn junulojn forprenos per la glavo, miajn suĉinfanojn teren ĵetos, miajn infanojn donacos kiel predon kaj miajn virgulinojn kiel milit-akiron. 5 Sed la Sinjoro, la Plejpotenculo, neniigis ilin per la mano de virino. 6 Ĉar ilia potenco falis ne per junaj viroj, ne filoj de Titanoj batis lin planken, ne altaj Gigantoj atakis lin, sed Judit, filino de Merari, paralizis lin per la beleco de sia vizaĝo. 7 Ŝi demetis la vestaĵojn de sia vidvineco por levi la suferantojn de Izrael. Sian vizaĝon per ungvento ŝi ŝmiris, 8 siajn harojn per kapzono ŝi ligis kaj robon el lino ŝi prenis por trompi lin. 9 Ŝia sandaleto ravis liajn okulojn, ŝia beleco lian animon sklavigis kaj trairis la glavo lian nukon.
10 Frostotremis pro ŝia kuraĝo la Persoj kaj la Medoj konsterniĝis pro ŝia kuraĝo. 11 Tiam miaj humiligitoj levis la batalkrion, kaj ili ektimis; miaj senfortigitoj laŭte ekkriis kaj ili konfuziĝis; ili levis siajn voĉojn, kaj ili forkuris. 12 Ilin trapikis filoj de junulinoj, kiel filojn de forkurintaj sklavoj ili mortigis ilin, ili pereis en la batalo de mia Sinjoro.
13 Novan kanton mi kantos por mia Dio. Ho Dio, granda Vi estas kaj glora, mirinda en Via forto, nesuperebla. 14 Vin servu Via tuta kreitaĵaro; ĉar Vi parolis, kaj ili fariĝis, Vi elsendis Vian spiriton, kaj ili konstruiĝis. Estas neniu, kiu rezistas al Via voĉo.
16 Ĉar bonodora oferaĵo en si mem estas malgranda, eĉ pli malgranda la sebo, brulofero por Vi, sed kiu timas antaŭ la Sinjoro, tiu estas granda por ĉiam.
17 Ve al la popoloj, kiuj sin levas kontraŭ mia gento; la Sinjoro, la Plejpotenculo, ilin punos en la tago de l' juĝo. Fajron kaj vermojn Li venigos sur ilian karnon, kaj ili ploros pro doloro ĝis eterne.
(19067) 4087 T-2
(19067) 4087 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Robert Phillipson
Robert PHILLIPSON (naskita la 16-an de marto 1942 en Anglio) estas brita lingvisto loĝanta en Danio. Li estis estro de la departemento pri lingvoj kaj kulturoj en la universitato de Roskilde poste fariĝis esploranta profesoro de la departemento pri la angla lingvo de Kopenhaga Komerca Altlernejo (en Kopenhago).
Li esploras kaj publikigas pri interlingvistikaj kaj anglistikaj temoj: lingvopolitiko kaj precipe lingva imperiismo, pri la rolo de la angla lingvo en la mondo kaj pri lingvoinstruado.
Je la Internacia Tago de la Gepatra Lingvo 2010 (la 21an de februaro), la Instituto Linguapax anoncis, ke Phillipson gajnis la Linguapax-Premion kune kun Miquel Siguan i Soler.
Phillipson havas tri gefilojn (Caspar, Thomas, Louise). Li estas edzo de Tove Skutnabb-Kangas.
Esperanto
En sia libro "Ĉu nur-angla Eŭropo?" li dediĉas kvar paĝojn al Esperanto; laŭ li Esperanto proponas funkcikapablan alternativon al la fuŝ-uzata angla.
1996 en Prago, 1999 en Berlino kaj 2007 en Jokohamo li estis partoprenanto kaj preleganto en Nitobe-Simpozio de Internaciaj Organizaĵoj.
En 2006 la tutlanda franca gazeto "Le Figaro" publikigis intervjuon kun li pri Esperanto kaj la sorto de la eŭropa multlingveco.
Publikigaĵoj (elektitaj)
Unua eldono 2003 Routledge, London / New York, esperantlingve "Ĉu nur-angla Eŭropo?- Defio al lingva politiko" en traduko de István Ertl (Rotterdam : UEA, 2004), francalingve "la domination de l'anglais, un défi pour l'Europe" (Paris : Libre & Solidaire, 2019)
Vera maso
La termino vera maso estas sinonimo de la termino maso, sed ĝi estas uzata en astronomio por diferenci la minimuman limon de la maso mezurita per la metodo radiala rapido. La metodoj uzataj por determini la veran mason de planedo inkludas mezuradon de la distanco kaj periodo de unu el siaj satelitoj, modernajn astrometriajn teknikojn kiuj uzas la movojn de aliaj planedoj en la sama stelsistemo, kombinadon de la rezultoj de radiala rapido kun tiuj de tranzitoj (per kiu oni kapablas scii la klinangulon), aŭ kombinadon de la metodo radiala rapido kun mezuroj de la stela paralakso (per kiu oni ankaŭ kapablas scii la klinangulon).
Johano el Matha
Johano el Matha, aŭ Sankta Johano el Matha, en la katolika eklezio kaj en la okcidenta historio famas pro sia iniciato, poste daŭrigita de liaj sekvantoj, por la liberigo de la kristanoj sklavigitaj de islamanoj de Nordafriko, kutime enprizonigitaj surmare kaj en eŭropaj teritorioj raziitaj. Lia karismo sukcesis rikolti monon elspezeblan por elaĉeti, en Nordafriko, kristanajn homojn kaj ilin revenigi al siaj landoj kaj familioj.
Biografio
Johano de Matha naskiĝis en Faucon-de-Barcelonnette (Francio) en 1150 kaj elvivis en Romo en 1213. Familie nobela, li studis teologion en Parizo kaj en 1192 estis levita al la ordinoj kiel sacerdoto. Kiam lia iniciato manifestiĝis originala kaj grande karitata, eksvarmis hagiografaĵo laŭ kiu anĝelo, al li aperinta dum la celebrado de la unua meso, inspiris la instituigon de religia ordeno kun aparta kristana celo: la elaĉeto de kristanoj el la mano de «maŭroj».
Atinginte la permeson de la papo Inocento la 3-a, li unuiĝis al la ermito Feliĉo el Valezio kaj iniciatis komunumon en zono de Francilio, konsekritan al la Triunuo kaj sub la protekto de la Virgulino de la Rimedo, kies Johano estis elektita gvidanto: la nova ordeno estis aprobita de la papo en 1198. La Ordeno de la Sanktega Triunuo originis la popolan nomigon «Triunuanoj».
Li vizitis ankaŭ Romon, kie fondis konventon kaj hospitalon por la pilgrimuloj ĉe la preĝejo de Sankta Tomaso in Formis, sur la monteto Kaelio, al li koncedita de la papo. Ĉi tie, en 1209, lin vizitis Sankta Francisko el Asizo kiun li gastigis fariĝante lia amiko.
Lia liturgia memoro estas ĉiujare celebrita la 17an de decembro.
La nuna aktivado de la sekvantoj de Johano el Matha
Hodiaŭ la Triunuanoj aktivas, ĉiam laŭ la karismo de la fondinto, en aliaj sociaj sektoroj: aktualigante liberigon kaj servon al la novaj formoj de sklaveco: (prostituo, alkoholismo, drogodependenco ktp.); asistante kristanajn dubemulojn; plenumante la taskon de la evangelizado; partoprenante en la liberigo de bezonuloj el la sklaveco de la malriĉeco.
Kalantar
Kalantar (কালান্তর, IAST: Kālāntara) estas bengallingva taggazeto eldonata de Kolkato, en Barato. Ĝi estas la organo de la ŝtata konsilio de la Komunisma Partio de Barato, en ŝtato Okcidenta Bengalio. Ĝi estis eldonata kiel ĉiusemajna ĵurnalo ekde 1965; Kalantar transformĝis en ĉiutagan ĵurnalon fine de la 1960-aj jaroj, kvankam ĝi konservis ankaŭ apartan semajnĵurnalon, kiel ĝi estis. La enkonduka titolo de la tagĵurnalo estis desegnita de la legenda filmfaristo/artisto Satjaĝit Raj mem. Inter la unuaj redaktoroj, indas mencii: la komunisma gvidanto Somnat Lahiri, Babani Sen, Ĝjoti Dasgupta, Prabat Dasgupta, prof-ro Gautam Ĉatopadjaj. Komence unukolora, ĝi estas nun eldonata kiel kvar-kolora taggazeto. Dum la aŭtuno, Kalantar eldonas festan eldonon «Sharadiyo» en formo de libro, simile al aliaj ĵurnaloj de Kolkato.
Svenska monaĥejo
Svenskij monaĥejo (Свенский Свято-Успенский монастырь) estas vira ortodoksa monaĥejo situanta apud vilaĝo Suponevo, Brjanska provinco, Rusio sur alta dekstra bordo de Desna (rivero). Ĝi estas arkitektura monumento havanta tutlandan, federalan signifon.
Historio
Ĝis komenco de la 17-a jarcento ĝi nomiĝis Svinskij monaĥejo. Tamen poste ĝin oni renomis kiel Svenskij, ĉar origina nomo estas malbelsona signifanta ruse "Porka".
Tre religiema caro Ivano la Terura grave aŭspiciis la monaĥejon kaj ofte faris riĉajn kvestaĵojn. Laŭ liaj ordono kaj danke al liaj oferoj oni establis templon de Dormado de la Sankta Virgulino (Uspenskij sobor) kaj preĝejon omaĝe al sanktuloj Antonij kaj Teodosij. Poste ĝi renomiĝis kiel Svenskij Sankta-Uspenskij monaĥejo.
Grave tiam disvastiĝis posedaĵoj de la klostro ekstere. Tributojn al ĝi pagis multaj setlejoj troviĝantaj en malproksimaj lokoj, ekzemple en Nevdolsk. Iom post iom ĝi fariĝis krome potenca fortikaĵo gardanta okcidentajn limojn de la Rusia regno.
La 9-an de januaro 1664, la monaĥejo estis prirabita de Krime-tataroj, kiuj forbruligis la preĝejojn de la monaĥejo. Pro la kompleta ruinigo de la monaĥejo, caro Aleksej Miĥajloviĉ liberigis ĝin de siaj antaŭaj prokrastoj kaj jaraj impostoj.
Dum Granda Nordia Milito caro Petro la Unua vizitis la klostron oktobre de 1708 cele revizii ĝiajn kapablojn defendi sin kontraŭ la sveda armeo. Tie li eksciis pri perfido de ukrainia hetmano Ivan Mazepa transfuĝinta al la malamikoj. Post granda sukceso en la batalo ĉe Poltavo okazinta la 8-an de julio 1709 la caro revenis en la monaĥejon, kie li preĝis pro la venko.
La reformo de la sekularigo estis forigo de ekleziaj posedoj, la forigo de parto de la monaĥejoj, la determino pri la enhavo por la diocezoj kaj iuj monaĥejoj, efektivigitaj de la rusia imperiestrino Katerina la Granda en 1764.
En la monaĥejo restis nur dek dekonaĵoj de kamparaj teroj, ĝardeno, legomejo kaj herbejo por paŝtado de brutaro. Baldaŭ la monaĥoj eksentis multajn financajn malfacilaĵojn kaj komencis forlasi la monaĥejon.
Proksime de la klostraj muroj sur bordo de Desna rivero dum multaj jarcentoj funkcias fonto kun varmeta, kuraca akvo, kiu helpis al pluraj malsanuloj. En 1886 apud ĝi oni konstruis kapelon kun baptokuvo. Ĉiun jaron tie kelkfoje klerikoj okazigas krucprocesiojn kaj akvokonsekron.
En la 1970-aj jaroj la aŭtoritatoj entreprenis la restarigon de la monaĥejo. En 1988 ĝi kiel filio de la Brjansk Regiona Muzeo malfermis la pordojn por vizitantoj unuan fojon.
En 1992 en la Svenskij monaĥejo reokazis liturgioj kaj ĝi revenis al la Rusa Ortodoksa Eklezio.
Hronská Breznica
Hronská Breznica estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
6446 Lomberg
6446 Lomberg estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Kalifornio).
Güntersberge
En Güntersberge okazis la Internacia Junulara Kongreso de 1996.
Airbourne
Airbourne estas rokbando originale de Warrnambool, Viktorio, Aŭstralio. Ili publikigis sian unuan EP en 2004, "Ready to Rock", post ricevado aperis populareco en ties hejmurbo pro siaj multnombraj koncertoj en la loka areo. En 2005, ili subskribis kvin-albuman kontrakton kun Capitol Records kaj komencis elfari agojn antaŭ koncertoj de grupoj kiel The Rolling Stones kaj Mötley Crüe, krom ludi en pluraj someraj festivaloj. En 2007, ili publikigis sian unuan LP sub la nomo de "Runnin' Wild", nome la 23an de junio. En tiu verko estas tri simplaĵoj: "Runnin' Wild", "Too Much, Too Young, Too Fast" kaj "Diamond in the Rough". La 19an de februaro de 2007, Kapitolo nuligis la kontrakton kun la grupo, kvankam tiu restis sub la ordonoj de EMI Records, tra kiu ĝi publikigis ties unuan albumon. En 2010, ili publikigis la duan, titolita No Guts. Neniu Gloro. En 2013, post du albumojn kiuj ricevis bonajn notojn, ili ĵetis la trian, titolita Black Dog Barking. En 2008, germana televido elsendis dokumentan filmon Arto de 8 minutoj pri la bando, kiun intervjuis adorantoj kaj grupanoj. En aŭgusto 2013, ili ricevis la arĝentan premion BPI. 1 Roadrunner Records estas ties dissendo kompanio en la mondo ĝis 2015, kiam la bando subskribis kontrakton por tutmonda distribuo kun Spinefarm Records. La stilo de iliaj kantoj estas simila al alia bando el Aŭstralio, AK / PK, kiu signifis, ke la retejo estas konsiderita la posteulo de tiu en la malmolan rokmuzikon. Nuntempe, ĝi estas konsiderita unu el la plej gravaj bandoj de dura rokenrolo de la historio kaj la plej grava de la jarcento.
Trejnado kaj "Ready to Rock" (2003-2006)
La bando formiĝis en Warrnambool, Viktorio, Aŭstralio en 2003 fare de Joel kaj Ryan O'Keeffe O'Keeffe. Joel komencis ludi gitaron en la aĝo 11 kaj Ryan komencis ludi tamburojn ĉe la sama aĝo. Joel renkontis David Roads, kiu laboris ĉe la Hotelo Warrnambool (kiel li) kaj tiam invitis Davido aliĝi al la bando kaj ludi ritmogitaron en provludo en ilia domo. Malfrue 2003, Adam Jacobson aliĝis kiel basisto. La grupo fine nomis "Airbourne". Ili komencis ludi en loka Kriterio Hotel.
En marto 2004, la bando gajnis la ŝtatan konkurson de bandoj, Push-on, en Melburno. Lia unua materialo estis influita de aliaj aŭstraliaj bandoj kiel AC/DC, The Angels, Billy Thorpe kaj Rose Tattoo. Ili registris EP ok kantoj en julio 2004 nomite "Ready to Rock". Adam Jacobson forlasis la bandon kaj estis anstataŭita de Justin Street ĉe baso (Ryan renkontis Justin en festo). En frua 2005, la bando estis translokigita en Melburno kaj en aŭgusto, ili subskribis kontrakton kun Capitol Records. Laŭ Joel, la bando estis vivanta en domo kiam li aŭdis la kantojn "Rock the Block" Krokus. The bando estis subtena bando de Mötley Crüe, Motörhead, Iron Maiden kaj The Rolling Stones, inter aliaj. Kanto nomita "Get on ya bikes" estis ludita en pluraj koncertoj dum 2005 sed ne estis inkludita en neniu albumo.
Les Grands-Chézeaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Mitrești
Mitrești [mitreŝtj], hungare Nyárádszentmárton [njaradsentmarton] estas vilaĝo en rumana distrikto Mureș, nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Vărgata.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 544 loĝantojn (hungaroj), en 1992 371 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1332 kiel ekleziejo en formo Sancto Martino. Ĝis la Traktato de Trianon kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Maros-Torda. La pentrita ligna baldakeno kaj ĥorejo en ĝia unitariisma preĝejo estas faritaj en 1667 de Mihály Gálfalvi Kozma kaj András Havadi.
Ágoston Stefán
Ágoston Stefán [Agoŝton ŝtefAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stefán Ágoston, laŭ cirilaj literoj Штейфан, Августин estis rutena-hungara politikisto, komisaro, advokato, ĵurnalisto.
Ágoston Stefán naskiĝis la  1877 en Hungara reĝlando en Batár (nuntempa Botar en Ukrainio). Li mortis la 1945 en Sovetunio en Raĥov (nuntempa Raĥiv en Ukrainio).
Biografio
Ágoston Stefán akiris juran diplomon, poste li advokatiĝis. En 1918 la rutenoj ricevis aŭtonomion, kies guberniestro estis Ágoston Stefán. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis komisaro (komprenu ministro). Li aranĝis la aŭtonomion laŭ soveta sistemo. Li donacis konstantan salajron al la ekleziuloj, krome li establis rutenan Ruĝan Armeon.
Samnaun
Pri la komunumo
Samnaun (en la romanĉa lingvo Samignun) estas komunumo de la komunumaro Ramosch kaj la distrikto Inn/En en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 813 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Samnaun situas en flanka valo de la rivero Eno, kiu geografie fakte apartenas al Tirolo (Aŭstrio), sed politike al Engadino (Svislando). Sude la montoj Piz Tschütta (3254 m s.m.), Muttler (kun 3293 m s.m. la plej alta punkto de la komunumo), Piz Malmurainza (3038 m s.m.) kaj Piz Mundin (3146 m s.m.) disigas la valon de Samnaun de Engadino. La komunumo konsistas el la kvin frakcioj Compatsch, Laret, Plan, Ravaisch kaj Samnaun.
Trafiko
Pro ĝia aparta geografia situo la ununura per pezaj motorveturiloj veturebla vojo al Samnauan kondukas tra Spiss en Tirolo Aŭstrio. La vojo sur la svisa flanko de rivero Schergenbach tra Vinadi estis konstruita nur en la jaro 1912 kaj estas pro sia mallarĝeco ne pasebla de grandaj veturiloj. Per du poŝtaŭtolinioj al Scuol kaj al Viandi Samnaun estas konektita al la publika transportreto. Krome interne de Samnaun cirkulas loka buso, kiu konektas la diversajn partojn de la komunumo.
Eksterdogana teritorio kaj turismo
Pro la aparta trafika situacio – atingeblo tra Aŭstrio – Samnaun havas eksterdoganan statuson, kio signifas, ke produktoj alportitaj al Samnaun estas liberigitaj de svisa dogano. Tio kaŭzas, ke en Samnaun varoj kiel benzino, tabako kaj alkoholaĵoj estas akireblaj doganlibere je tre malaltaj prezoj. Tiu situacio estas la bazo de aparta aĉetoturismo en Samnaun, de kiu vivas la tuta valo. Per skitelferoj la skiregiono de Samnaun estas konektita kun la skiregiono en la aŭstria najbara komunumo Ischgl.
Lingvoj
Pro sia ligiteco al Tirolo Samnaun estas la sola germanlingva komunumo de la cetere romanĉlingva distrikto Eno. Apartaĵo estas, ke en Samnaun oni ne parolas alemanan dialekton kiel en la ceteraj germansvisaj lokoj, sed aŭstrio-bavaran. Samnaun do estas la ununura bavarlingva komunumo de Svislando. La bavaran dialekton la iam romanĉlingva loĝantaro de Samnaun adaptis en la 18-a jarcento.
Historio
La unua dokumenta mencio de Samnaun datiĝas el la jaro 1220 kiel Samaium. En la 13-a jarcento ekzistis dokumentoj pri kelkaj kamparanaj bienoj, kiujn la Senjoroj de Tarasp donacis al la Monaĥejo Marienberg. Iom post iom estiĝis vilaĝo, kiu tamen politike kaj eklezie ĝis 1851 dependis de Ramosch, tiam ĝi surbaze de la nova administracia ordo de Kantono Grizono Samnaun fariĝis komunumo de la komunumaro Ramosch en la distrikto Eno. Nur en la jaro 1830 estis konstruita veturebla vojo de la valo de Eno al la valo de Samnaun. En la jaro 1892 Samnaun fariĝis surbaze de dekreto de la Federacia Konsilio eksterdogana teritorio. En la jaro 1912 estis konstruita vojo tra svisa teritorio al Vinadi, tamen Samnaun konservis sian statuson eksterdoganan, kiun en la jaro 2002 komisio de la Nacia Konsilio konfirmis.
Hallgrímur J. Jakobsson
Hallgrímur J. Jakobsson (naskiĝis en 1908 - mortis la 16-an de marto 1976 en Rejkjaviko) estis islanda esperantisto.
Ordinara fazano
Fazano aŭ ordinara fazano (Phasianus colchicus), estas birdo de la fazana familio de Fazanedoj, de la ordo Kokoformaj.
Ĝi estas indiĝena de Rusio kaj estis amplekse enmetitaj aliloke kiel ĉasbirdo. En partoj de sia teritorio, nome en lokoj kie neniu el ties parencoj loĝas kiel en Eŭropo (kie ĝi estis naturigita), ĝi estas konata simple kiel la "fazano". "Ringokola fazano" estas kolektiva nomo por nombro de subspecioj kaj ties krucbredaĵoj. Je 2005, ili havis la plej malgrandan konatan genomon el ĉiuj vivantaj amniuloj, nur 0.97 pg (970 milionoj da bazaj paroj).
Hallgrímur J. Jakobsson
Post la morto, lia neesperantista familio petis, ke oni kondolencu per subteno de la idealoj, por kiuj batalis la forpasinto. Tio rezultigis pli ol 2500 guldenojn da donacoj al Islanda Esperanto-Asocio.
Ordinara fazano
La Verda fazano (P. versicolor) de Japanio estis foje lokigita kiel subspecio ene de la ordinara fazano. Kvankam la specioj produktas fekundajn hibridojn kie ili kunekzistas, tio estas simple tipa karaktero ĉe Kokanseroj, ĉe kiuj postzigotaj izolaj mekanismoj estas iome komparaj al plej parto de aliaj birdoj. La specioj ŝajne havas iome da diferencaj ekologiaj postuloj kaj almenaŭ en ties tipa habitato la Verda konkurencas kun la ordinara fazano; ties enmeto en Japanio multe malsukcesis.
Aspekto
Plenkreskuloj masklaj estas 60 ĝis 90 cm longaj kaj havas longan voston tiom kiom la korpo. Ili montras brunoranĝan plumaron kaj nigrajn kaj blankajn marketojn, inter ili tre diferencigan kolumon ĉe Phasianus colchicus torquatus, tio estas Koluma fazano, subspecio malsimila de Phasianus colchicus colchicus, kiu apenaŭ havas tiun blankan kolumon. Tamen tiujn kolorajn diferencojn okazigas la fakto, ke temas pri speco tradicie bredita kaj miksigita laŭ malsimilaj rasoj aŭ subspecioj. La kapo kaj kolo estas malhelverdaj (kun purpura brilo) kaj flanke estas ruĝegaj vizaĝaj nudaj haŭtaĵoj.
Estas multaj kolorformoj de la masklo de ordinara fazano, game laŭ koloro el preskaŭ blanka al preskaŭ nigra en kelkaj melanismaj ekzemploj. Tiujn kreis la kaptiva bredado kaj hibridigo inter subspecioj kaj kun la Verda fazano, plifortigita de konstantaj liberigoj de fazanaroj el variaj naturaj devenoj. Ekzemple la "Ringokolaj fazanoj" oftaj en Eŭropo, Nordameriko kaj Aŭstralio ne apartenas al iu specifa taksono, ili pli bone reprezentas stereotipan hibridan fazanaron. Korpopezo gamas el 0.5 al 3 kg, kaj maskloj averaĝas 1.2 kg kaj inoj averaĝas 0.9 kg.
Serra Preta
Serra Preta estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 15.401 loĝantojn en 2010.
Serra Preta signifas en la portugala "Nigra Montaro".
Ordinara fazano
Aspekto
Maskla plenkreskulo de ordinara fazano de la nomiga subspecio Phasianus colchicus colchicus estas 60–89 cm longa kun longa bruna strieca nigra vosto, kun preskaŭ 50 cm de totala longo. La korpa plumaro estas de strieca brilora kaj bruna plumaro kun verdaj, purpuraj kaj blankaj markoj. La kapo estas botelverda kun malgranda kresto kaj distinga ruĝa brido. P. c. colchicus kaj kelkaj aliaj rasoj ne havas la blankan kolringon.
Hermann Conring
Hermann Conring (1606-1681) estis imperia publikigisto kaj persona kuracisto de Kristina, reĝino de Svedio, kaj estas konsiderata la fondinto de la sciencoj pri la jurhistorio en Germanio. Krom tio, Konringo plenumis esplorojn en la kampoj de la filozofio, fiziko kaj medicino.
Ordinara fazano
Aspekto
La ino estas multe malpli bunta, kun pli senkolora makuleca bruna plumaro ĝenerale kaj 50–63 cm longa inklude voston de ĉirkaŭ 20 cm. Junuloj havas aspekton de ino kun pli mallonga vosto ĝis kiam junaj maskloj ekkreskas karakterajn brilajn plumojn en brusto, kapo kaj dorso ĉirkaŭ 10 semajnojn post eloviĝo.
Hermann Conring
Devenanto el la luterana klerikaro, en ambaŭ flankoj de sia familio, kaj dua plej nova infano inter dek gefratoj, Konringo tre frue elmontris siajn esperojn kiel studemulon. Dum sia tuta vivo kiel profesoro en la Nordo de Germanio, Konringo interesiĝis unue pri medicino, produktante gravajn esplorojn pri la sango-cirkulado, kaj pli malfrue li sin dediĉis al politiko. En 1660, Konringo ekstudis en la Universitato de Helmstedt rilate al "notitiae rerum politicarum" (notoj pri politikaj demandoj), kiun la germana historiisto Gottfried Achenwall (1719-1772) pli malfrue tradukus kiel "Lehre von den Staatsmerkwuerdigkeiten" (aŭ "scienco pri tio kio indas rilate al pluraj ŝtatoj").
Bioniko
Bioniko estas la branĉo de scienco, kiu okupiĝas pri kreado de sintezitaj sistemoj parte bazitaj sur ecoj de vivaj organismoj. Ĝi celas ellaboron de utilaj, artefaritaj maŝinoj kaj sistemoj (dum la kibernetiko analizas konduton de la vivestaĵoj) laŭ miliardjaraj spertoj de la naturo.
Hermann Conring
Sekvanto de Aristotelo, Konringo parolis pri la kvar ĉefaj "kaŭzoj" aŭ bazaj ŝtatoj de la materio: la "Causa finalis" (signifante la celon), la "causa materialis" (la lando kaj la popolo), la "causa formalis" (la konstitucio kaj la leĝo), kaj "la causa efficiens" (aŭ administrado). En 1675, laŭ kelkaj historiistoj, unu el liaj studentoj publikigis liajn notojn prenitajn dum la klasoj de la profesoro. Sed, kiel ĉiuj dokumentoj estis en la latina, tiel la lernobjekto ne estis vaste diskonigita.
Litia citrato
Litia citrato aŭ C6H5Li3O7 estas kemia kunmetaĵo de litio kaj citrato kiu estas utiligita kiel humorstabiligilo en psikiatria traktado de kondutaj statoj kaj manio-depresivaj malordoj. Estas ampleksa farmakologio de litio, la aktiva komponanto de ĉi tiu salo. La trinkaĵo sodo ankaŭ konata kiel 7Up estis origine nomita "Bib-Label Lithiated Lemon-Lime Soda" (libere tradukita kiel "citrono-limea sodo aldonita de litio") kiam ĝi estis formulita en 1929 ĉar ĝi enhavis citraton de litio. La trinkaĵo estis reklamita kiel medicina solvo al la "postebrio" kaŭzita de alkoholkonsumo. Litia citrato estis forigita de ĝia formuliĝo ekde 1950.
Gtiĉavank
Gtiĉavank (armene Գտիչի վանք) estas monaĥejo de la 13-a jarcento de la Armena Apostola Eklezio situanta en la distrikto Hadrut en la Respubliko Montara Karabaĥo, parto de la historia armena provinco Arcaĥo.
Tibor Gönczi-Gebhardt
Tibor Gönczi-Gebhardt [gonci-gebhart], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gönczi-Gebhardt Tibor estis hungara grafikisto, unu el la plej signifaj afiŝistoj. Li kutime subskribis siajn verkojn kiel "Gönczi", foje kiel "Gebhardt".
Ordinara fazano
Aspekto
La Verda fazano (P. versicolor) estas tre simila, kaj hibridiĝo faras individuan birdidentecon ofte malfacile determinebla. Maskloj de Verda fazano estas pli mallongvostaj averaĝe kaj havas pli malhelan plumaron kiu estas uniforme botelverda en brusto kaj ventro. Ili neniam havas kolringon. Ties inoj estas pli malhelaj, kun multaj nigraj punktoj en brusto kaj ventro.
Tibor Gönczi-Gebhardt
Tibor Gönczi-Gebhardt naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Gönczi-Gebhardt akiris diplomon en Reĝa Hungara Industriarta Lernejo en 1922. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Helbing kaj Jenő Haranghy. Post la diplomo li tuj havis laborojn pri afiŝoj, ĉiuspecaj reklamoj. Baldaŭ li kreis ilustraĵojn, ekslibrisojn, eĉ poŝtmarkoplanojn. Inter 1930 kaj 1962 li estis grafikisto en presejo. Dum la 2-a mondmilito li kreis heroajn afiŝojn por la Ruĝa Kruco, poste lia stilo adaptiĝis al la socialisma realismo. En 1952 li ricevis premion.
Ordinara fazano
Aspekto
Krome ekzistas variaj kolormutacioj komune troviĝantaj, ĉefe melanismaj (nigraj) kaj flavismaj (izabelaj aŭ flavbrunaj) specimenoj. La unuaj estas sufiĉe oftaj en kelkaj areoj kaj estas nomataj Tenebra fazano (P. colchicus var. tenebrosus).
Taksonomio kaj sistematiko
Tiu palearktisa kaj orientalisa specio estis unuafoje science priskribita de Linnaeus en sia Systema naturae de 1758 laŭ ties nuna scienca nomo. La ordinara fazano estis sufiĉe distingita el ĉiu ajn alia specio konata de Linnaeus per lakona [Phasianus] rufus, capîte caeruleo – "ruĝa fazano kun blua kapo" – kiel sufiĉa priskribo. Krome tiu birdo estis etende studata antaŭ kiam Linnaeus starigis la sistemon de la dunoma nomenklaturo. Liaj fontoj estas la Ornithologia de Ulisse Aldrovandi, Uccelliera de Giovanni Pietro Olina, Synopsis methodica Avium & Piscium de John Ray, kaj A natural history of the birds de Eleazar Albin. Therein – esence la kerno de la tiamaj tekstoj pri ornitologio – tiu specio estis simple nomata "la fazano" en la respektivaj lingvoj de tiuj libroj. Dum ĉe aliaj specioj, kiaj la Orienta sturnelo (Sturnella magna), Linnaeus citis plumardetalojn el siaj fontoj, ĉe la ordinara fazano li simple menciis la kialon de la famo de tiu birdo: principum mensis dicatur (laŭdire la plej bonkvalita plado). La tipa loko estas menciata ankaŭ simple kiel "Afriko, Azio".
Tamen tiu birdo ne loĝas en Afriko, escepte eble en tempo de Linnaeus en la marbordaj areoj de Mediteraneo kie ili povus esti enmetitaj dum la epoko de la Romia Imperio. La tipa loko estis poste fiksata ĉe la Rivero Rioni – konata kiel Fazis de la Antikva Grekio – kie loĝas la plej okcidenta populacio. Tiuj birdoj, ĝis la Moderna epoko, konstituis la kernon de la enmetita fazanaro en Eŭropon; la birdoj priskribitaj de la fontoj de Linnaeus, kvankam tipe apartenantaj al tiuj fruaj enmetoj, certe havus pli da aleloj komune kun la populacio de Transkaŭkazio ol kun aliaj. La scienca nomo estas latina termino por "Fazano el Colchis", colchicus aludante al tiu regiono de Kaŭkazo; la termino de la antikva greka koresponde al "fazano" estas Phasianos ornis (Φασιανὸς ὂρνις), "birdo de la rivero Fazis". Kvankam Linnaeus inkludis multajn birdojn de la Kokoformaj en sia genro Phasianius – kiaj la kokoj kaj ties natura praulo la Bankiva koko, nune Gallus gallus –, hodiaŭ nur la ordinara kaj la verda fazanoj estas situaj en tiu genro. Ĉar tiu lasta ne estis konata de Linnaeus en 1758, la ordinara fazano estas nature la tipa specio de Phasianus.
En Usono, la ordinaraj fazanoj estas amplekse konataj kiel ĉinaj fazanoj kvankam ili nek estas la ununuraj fazanaj specioj el Ĉinio, nek la ununura ĉina fazano kiun oni klopodis enmeti en Nodamerikon, sed ĝi estas la sola tia birdo, kiu estas ofta kaj disvastigata nuntempe. En Ĉinio dume tiu specio estas taŭge nomata zhi ji (雉鸡) – "fazan-koko" –, esence kun simila signifo al "ordinara fazano". Kiel aliloke P. colchicus estas tiom familiara birdo en Ĉinio ke ĝi estas kutime aludita per shan ji (山雞), "montokoko", ĉina termino por fazanoj ĝenerale.
Subspecioj
Estas ĉirkaŭ 30 subspecioj en kvin (foje ses) grupoj. Tiuj povas esti identigitaj laŭ la maskla plumaro, nome esto aŭ neesto de blanka kolringo kaj la koloro de la supra vosto (pugo) kaj flugilkovriloj. Kiel notite supre, enmetitaj populacioj en nia epoko miksis la alelojn de diversaj rasoj en varia kvanto, diference laŭ la origina birdaro uzita por enmetoj kaj laŭ kion faris la natura selekto laŭ klimato kaj habitato.