cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tlapacoya
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 7′ norda latitudo kaj 97° 51′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1100 metroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21184a.htm
Dombloko
Ĝenerale, en urboj tute planitaj la dombloko estas 100 metrojn longaj. En Manhattan (Novjorko) kaj Bogoto (Kolombio), estas konata la urba modelo laŭ tute regulaj domblokoj.
Erik Wiedemann
Erik Wiedemann (* 7-an de majo 1930 en Kopenhago; † 2-an de marto 2001) estis dana ĵaz-sciencisto kaj -verkisto. Wiedemann validis kiel unu el la ĉefaj verkistoj pri ĵazo kaj „populariganto“ de ĵazo en Danujo, simile al Joachim Ernst Berendt en Germanujo. Li fondis en 1956 la Danan Ĵaz-Ligon kaj publikigis jam en la 1950-aj jaroj librojn pri ĵazo
Lewis Carroll
Charles Lutwidge DODGSON [ĉarlz latviĝ dods'n], pli bone konata laŭ la nomo Lewis CARROLL (naskiĝis la 27-an de januaro 1832 en Daresbury, Cheshire, Anglio - mortis la 14-an de januaro 1898 en Guildford) estis angla matematikisto kaj logikisto, sed kio famigis lin estis lia verkado de groteskaj, humuraj fantastaj romanoj, kiuj origine estis balbutada kaj destinitaj por la amuzo de infanoj. Lia lerta lingvouzo spicita per inteligentaj vortoludoj ne nur amuzis la legantojn, sed eĉ fariĝis objekto de filozofiaj esploroj.
Jerome Bixby
Drexel Jerome Lewis Bixby (11-an de januaro 1923 - 28-an de aprilo 1998) estis usona verkisto kaj scenaristo. Li ankaŭ uzis la pseŭdonimojn Jay Lewis Bixby, D. B. Lewis, Harry Neal, Albert Russell, J. Russell, M. St. Vivant, Thornecliff Herrick kaj Alger Rome.
Bixby estis la redaktisto ĉe eldonejo Fiction House de revuojn Planet Stories de aŭgusto 1950 ĝis julio 1951, Jungle Stories de 1949 ĝis 1951, Action Stories de 1949 ĝis 1950, eldonisto de Two Complete Science-Adventure Books (1950-1951) kaj de revuo Two Western Romances 1950-1951.
Li verkis interalie rakonton "It's a Good Life" 1953, kiu estis bazo de samnoma epizodo de The Twilight Zone 1961 kaj inkludigita en filmo Twilight Zone: The Movie (1983). Li ankaŭ verkis epizodojn de Star Trek: "Mirror, Mirror", "Day of the Dove", "Requiem for Methuselah", kaj "By Any Other Name". Kune kun Otto Klement, li kunverkis la baza rakonton de filmo Fantastic Voyage (1966). En 2007 li verkis por filmo The Man from Earth.
Panama (REM)
Panama estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en Brossard.
Maniraptoroj
Maniraptoroj (Maniraptora = "man-kaptuloj") estas klado uzata en filogeneza taksonomio por priskribi la birdojn kaj la dinosaŭrojn al ili plej proksime parencaj. Ĝi estas fratina grupo al la ornitomimosaŭroj kaj en ĝi estas la ĉefaj subgrupoj de deinonikosaŭroj, oviraptorosaŭroj, terizinosaŭroideoj kaj birdoj. Maniraptoroj aperis inter la fosilioj dum la ĵurasio kaj vivadas hodiaŭ en la naŭ mil specioj de birdoj travivintaj.
Maniraptorojn karakterizas la longaj brakoj kaj manoj, kiel ankaŭ la manradika (karpa) osto en formo de duon-luno. Inter aliaj trajtoj komunaj al ĉiuj maniraptoroj estas la ĉeesto de forkosto, rigida vosto, plumoj, kaj longa, malantaŭen direktita pubosto. Ankaŭ la 'mortiga ungo' karakteriza por dromeosaŭroj eble estas primitiva trajto por ĉi tiu grupo, kvankam se tiel estas, kelkaj maniraptoraj evolulinioj perdis ĝin poste.
Kelkaj ĉi tiuj trajtoj, kiel la forkosto kaj la malantaŭen direktita pubosto, kiel ankaŭ truhava acetabulo (la truo en la koksosta kavaĵo kiu permesas rektan staradon, trajto komuna al ĉiuj dinosaŭroj), ŝajnas mankas ĉe la skansoriopterigedoj, kvankam ĉiuj ĝis nun trovitaj specimenoj estas ĵus-elkoviĝintoj kaj ilia stranga miksaĵo de "primitivaj" kaj "progresintaj" trajtoj povus ŝuldiĝi al ilia frua stadio de korpa evoluo. Iuj sciencistoj konsideras ilin vere primitivaj kaj hipotezas ke maniraptoroj disbranĉiĝis de la teropodoj tre frue aŭ eble ĉe evoluis de antaŭ-teropodaj dinosaŭroj.
Oni trovis modernajn flugostrukturajn plumojn ĉe preskaŭ ĉiuj konataj maniraptoraj subgrupoj, kaj flugopovon havis (aŭ havas) membroj de la birdofamilio kaj eble ankaŭ la dromeosaŭredoj.
Taksonomio
La maniraptoroj ricevis sian nomon de Jacques Gauthier en 1986, por branĉe bazita klado difinita kiel ĉiuj dinosaŭroj pli proksimaj al la modernaj birdoj ol al la ornitomimedoj. Gauthier notis ke eblas ĉi tiun grupon facile karakterizi laŭ iliaj longaj antaŭkruroj kaj manoj, kiujn li komprenis esti rezulto de adaptiĝo por kaptado (de tio la nomo Maniraptora, kio signifas "man-kaptantoj"). En 1994 Thomas R. Holtz penis difini la grupon nur surbaze de manaj kaj manradikaj trajtoj, kaj aldonis kiel difinajn trajtojn la longajn, maldikajn fingrojn, kurbiĝintajn, alecajn ostojn de la antaŭbrako, kaj manradikajn ostojn kun formo de duon-luno. La plimulto de postaj studoj tamen ne sekvis ĉi tiun difinon, preferante la pli fruan branco-bazitan difinon.
Fenica alfabeto
Frua historio
Oni ne povas certe diri ĉu la fenica alfabeto estis la unua fonetika alfabeto en la mondo, sed ĝi aĝas pli ol 3000 jaroj kaj de ĝi devenas preskaŭ ĉiuj konataj skribsistemoj de Eŭropo kaj Mezoriento. La ekzakta dato de apero de fenica skribo estas nekonata. La unua ekzemplo de fenica skribo estas trovita en 1922 en Biblo sur sarkofago de Bibla reĝo Ahiram. La enskribo aspektis jene:
Maniraptoroj
Taksonomio
Laŭ la branĉe bazita difino, la ĉefaj grupoj kutime listigitaj inter la maniraptoroj estas la deinonikosaŭroj, oviraptorosaŭroj, terizinosaŭroideoj kaj birdoj. Aliaj taksonoj trovitaj esti maniraptoroj estas la alvarezosaŭredoj, ornitolesto kaj, malpli ofte, la kompsognatedoj. Pluraj taksonoj listiĝis ĉe la maniraptoroj pli certe, kvankam oni ankoraŭ ne findecidis pri ilia lokigo ene de la grupo: la skansoriopterigedoj, pedopeno, kaj jiĥianosaŭro.
Fenica alfabeto
Frua historio
La esploristo kiu malkovris la sarkofagon, Pierre Montet, kredis ke la sarkofago estas kreita en -13-a jarcento. Do, dum longa tempo oni kredis, ke tio estis la plej frua fenica enskribo. Sed jam en 1980-aj jaroj oni komencis dubi, ke ĝi povis aperi pli frue ol en -11-a jarcento. Modernaj esploristoj trovis, ke en sama tombo estis grekaj vazoj de -7-a jarcento, kaj do la tombo aĝas de la sama epoko; aliaj, tamen, kredas, ke la vazoj estas metitaj tien fare de tombrabistoj, kiuj loĝis en la tombo dum iom da tempo, priserĉante ĝin por valoraĵoj.
En 1972 arkeologo Pritchard, esplorante vilaĝon Sarepta (inter Sidono kaj Tiro) trovis vazon kun enskrapita enskribo per fenicaj literoj. La vazo estas farita en -13-a jarcento, dum Troja milito. Nun oni opinias, ke tio estas plej frua ekzemplo de fenica skribo.
En tiaj jaroj jam ekzistis variantoj de pralfabetaj fonetikaj skriboj. Ekzemple, en Mezopotamia kojnoskribo ekzistis fonetika varianto (Akkada silaba kojnoskribo). En Egiptia hieroglifiko fonetikaj partoj ekzistis ekde epoko de Meza Imperio, kaj eventuale ili iĝis pli kaj pli popularaj. Ankoraŭ en tiuj skriboj aperis vortoj, kiuj estis skribitaj pure per fonetikaj signoj (aparte, fremdlandaj nomoj kaj loknomoj).
Unuaj ekzemploj de linearaj (t.e. nekojnoskribaj) alfabetaj sistemoj apartenas al -14-a jarcento. Tio estas praĥanaana kaj prasinaja alfabetoj. Ili ankoraŭ estas similaj al la fenica skribo kaj kelkaj sciencistoj rigardas ilin kiel pli fruajn variantojn de ĝi. La literoj de protoĥanaana alfabeto ankoraŭ estas bildecaj, kiel ideogramoj, sed estas uzataj ekskluzive fonetike. La sono estis kvazaŭ montrita per bildeto de iu aĵo, kiu komencas je sama sono. Ekzemple, litero kun sono b nomiĝis beit (domo) kaj estis simpligita bildeto de domo. Sed la litero ne plu signifis vorton "domo", nur la sonon b - kaj male, la sono b estis skribata nur per ĝi, ne per iu alia litero aŭ ideogramo. Tiu procedo de apero de literoj el piktogramoj estas formo de akrofonio.
Ukk
Ukk estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ bordo de Marcal, laŭ ĉefvojo Vieno-Balatono, fervojoj estas al Tapolca, Zalaegerszeg kaj Celldömölk. Sümeg troviĝas 10, Tapolca 27, Veszprém (urbo) 65, Budapeŝto 172 kilometrojn.
Fenica alfabeto
Frua historio
La deveno de piktogramoj mem estas neklara; nun la plej verŝajna versio estas prenado de Egiptiaj unukonsonantaj fonetikaj hieroglifoj kun ioma ŝanĝo de ilia fonetika signifo por adaptado al praĥanaana fonologio. El praĥanaana alfabeto, post plia simpligo, aperis la fenica skribo mem, kiu estis simpla abĵado kun 22 literoj.
Ukk
Historio
La unua mencio devenis el 1268 en formo Terra Vck. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1949 kolĥozo nomata Nova Vivo formiĝis.
Fenica alfabeto
Revolucio en skribsistemoj
Kreo de fonetika alfabeto iĝis vera revolucio en skribsistemoj. Antaŭe ideogramaj skriboj estis tre komplikaj kaj nur uzeblaj por specialaj skribistoj, kiuj tutan sian vivon devis lerni novajn kaj novajn ideogramojn. Pro tio simpla popolo kaj eĉ nobeloj estis nealfabetaj kaj devis ĉiam dungi fakulojn kiam necesis skribi aŭ legi ion. Apero de alfabeto en kiu unu litero signifas unu sonon igis skribon atingebla por plimulto de homoj. Krome, "akrofonia" naturo de skribo donas apartan lernan avantaĝon al popoloj, kiej uzis ŝemidajn lingvojn, kaj pro tio ĝi rapide disvastiĝas inter ili. Kiel lineara alfabeto, fenica skribo havas avantaĝon kontraŭ kojnoskriboj, ĉar ĝi ne dependis de materialo sur kiu oni skribas. Kiam per kojnoskribo oni povis skribi nur sur malseka argilo, per fenica skribo eblis enskrapi skribaĵon sur iu ajn surfacon - lignon, ŝtonon, ceramikon ktp. Fakte, multaj enskriboj de kutima vivo estis enskrapitaj sur fragmentoj de rompitaj vazoj kaj aliaj ceramikaĵoj, kiuj estis tute sentaŭgaj por iu alia celo.
Ukk
Historio
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
Fenica alfabeto
Revolucio en skribsistemoj
Poste, najbaraj popoloj kun aliaj lingvoj ankaŭ prenis la skribsistemon kaj adaptis ĝin por siaj lingvoj. Tiaj alfabetoj (ekzemple, la greka) perdis la "akrofoniecon", sed pro malgranda nombro de lernendaj literoj ĝi tamen estis sufiĉe facila por demokratiigi la skribon kaj disvastigi ĝin inter malaltaj niveloj de socio. La klasoj kiuj profitis nur per skribo, kiel egiptiaj skribistoj aŭ ĉinaj mandarinoj, aŭ tute malaperis en tiuj socioj, aŭ devis ekhavi iujn aldonajn sciojn por konservi sian pozicion. Pro tio juro, literaturo kaj scienco ankaŭ ricevis grandan impulson.
Daŭra disvolgiĝo
Pro apero de lignaj bordoj, kovritaj je vakso, kaj, poste, pergameno, aperis eblecoj skribi tre rapide. Pro rapida skribo, formo de literoj iĝis pli rondeca, eĉ kursiveca. Disvolviĝo de fenic-devenaj alfabetoj, prenitaj fare de diferaj popoloj, kreis tri branĉojn. En ŝemidlingvaj areoj ĝi transformiĝis al aramea skribo kaj konservas sian abĵadecon. De tiu branĉo devenas ĉiuj nunaj ŝemidaj abĵadoj kaj kelkaj aliaj alfabetoj. Por la greka oni devis adapti la lingvon kaj aldoni simbolojn por vokaloj. Tion oni faris per redifini literojn kiel alef, vav, ain ktp., kies sonoj ne ekzistis en la greka, kiel vokaloj. La tria vojo estas kelkaj alfabetoj, kiuj iĝis silabaj, sed nun sciencistoj kredas, ke ili ankaŭ devenas de la aramea. Do, la moderna filogenio de fenic-devenaj skriboj estas: Do, ega parto de nunekzistantaj skribsistemoj rekte aŭ nerekte devenas de la fenica.
La fenica alfabeto
La fenicaj kaj la hebreaj liternomoj tre similas, do la nomoj de la hebreaj literoj uziĝas ĉi tie.
Dinéault
(jen france, bretone Dineol) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Reckershausen
Reckershausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Konfeto
La konfetoj estas koloraj disketoj el papero, kiujn oni disĵetas okaze de festoj, karnavaloj, geedziĝoj, sportaj renkontoj aŭ aliaj amasĝojaj eventoj.
Alianco por la Progreso
La Alianco por la Progreso (Alianza para el Progreso, Alliance for Progress) estis programo de ekonomia, politika kaj sociala helpo fare de Usono por Latinameriko kiu funkciis inter 1961 kaj 1970. Ties deveno rilatas al la oficiala propono de la Usona prezidento John F. Kennedy, en sia diskurso de 13a de marto de 1961 antaŭ renkonto en la Blanka Domo por la ambasadoroj latinamerikaj. La diskurso estis elsendita per la Voĉo de Usono en angla kaj tradukita al la hispana.
Konfeto
Oni tradicie uzas ĝin kune kun paperserpentaĵoj.
Historio
La konfetoj naskiĝis en Italio, kaj estas atestitaj de la 1590-aj jaroj. Origine, estis konfitaĵoj, kiujn oni ĵetis dum karnavalo kaj aliaj festoj por ĝojigi la infanojn: la itala vorto "confetto" signifas "draĝeo". Ĵeto da bombonoj ankoraŭ nun okazas dum karnavaloj en Germanio.
Alianco por la Progreso
La oficiala dokumento establis kiel ĝenerala celo: "Plibonigi la vivon de ĉiuj loĝantoj de la kontinento". Krome, oni precizigis la specifajn celojn:
Konfeto
Historio
Tamen en Italio la ĵetoj de bombonoj iĝis forlasitaj. En unua tempo oni ĵetis kolorajn buletojn el gipso aŭ kreto. La komenca dato de la paperaj konfetoj estas malbone konata. Plej verŝajna hipotezo: dum festo en Milano en 1884. Alia fonto asertas, ke en 1875, defalaĵoj de la truita papero uzata por la bredado de silkraŭpoj anstataŭis la gipsajn konfetojn. Legendo atribuas tiun eltrovaĵon al la itala inĝeniero Ettore Fendefl (1862- 1966).
Inter 1919 kaj 1933, la konfetoj estis malpermesataj en Parizo sub preteksto de higieno (ke la konfetoj disportas la mikrobojn) kaj kosto de strat-balaado.
Montechiaro d'Asti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto, estas parto de la komunumaro Comunità Collinare Val Rilate, kaj ties oficiala sidejo.
Montechiaro estas ĝemelurbo de Finale Ligure (same en Italio, sed transmontare en regiono Ligurio). Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Bernardo de Clairvaux, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Czesław Łuczak
Czesław Łuczak (naskiĝis la 19-an de februaro 1922 en Kruszwica, mortis la 10-an de aŭgusto 2002 en Poznań) – pola historiisto specialiĝanta pri ekonomia historio de Pollando kaj Germanio kaj iliaj reciprokaj rilatoj, profesoro kaj rektoro (1965–1972) de Universitato Adam Mickiewicz (UAM). Aŭtoro de pli ol 50 libroj kaj centoj da artikoloj.
Vivo
En 1932 translokiĝas kun la familio de sia naskiĝurbo al Mogilno. En 1939 finis Gimnazion kaj Liceon en Trzemeszno. Post la dua mondmilito ekstudis ĉe Jura-Ekonomia Fakultato de Poznań-Universitato, kiun finis en 1949. Dum sia studado ligiĝis al Katedro de Ekonomia Historio. Januare 1949 magistriĝis kaj jam oktobre defendis doktorecan tezon. Li laboris en la katedro, kie en 1955 iĝis docento, en 1960 eksterordinara profesoro, kaj en 1966 ordinara profesoro.
En 1962 iĝis gvidanto de la Fako de Ekonomia Historio ĉe Univeraitato Adam Mickiewicz ĝis pensiiĝo en 1992. Laŭgrade avancis ĝis rektoreco en la jaroj 1965-1972. En la jaroj 1968-1981 kaj 1987-1990 estis direktoro de la Instituto de Historio. Dum multaj jaroj prezidis Redaktan Komitaton de Scienca Eldonejo de UAM.
Czesław Łuczak estis rektoro de UAM dum plurjara regado de historiistoj (antaŭ li kaj poste). Li sukcesis konstrui kaj malfermi Collegium Novum. En 1969 organizis celebradon de la 50-jariĝo de la universitato. Lia Instituto de Historio okupis gvidan rolon en Pollando. Sume li sukcesis promocii ĉ. 300 magistrojn kaj 49 doktorojn.
Verkoj
Li estis spertulo pri la plej nova ekonomia historio de Pollando, aŭtoro kaj redaktoro de preskaŭ 50 libroj kaj ĉ. 400 aliaj laboraĵoj, interalie:
Distingoj
En 1980 ricevis ŝtatan premion de la 2-a grado
Esperantlingva kroniko de la dua mondmilito
La Kalendaro de eventoj, de la lasta postmorte eldonita libro de la profesoro, estas elekte prezentita en kroniko de la Vikipedio en Esperanto, en apartaj alineoj kadre de eventoj de la dua mondmilito, prilaborita de esperantisto kaj vikipediisto Krzysztof Śliwiński.
Hiperrealismo
La hiperrealismo estas ĝenro de pentrarto kaj skulptarto kiu estas simila al la fotografio. La hiperrealismo estas konsiderata avanco de la fotarta realismo pro la uzataj rimedoj. La termino aplikiĝas al arta movado kaj stilo sendependema kiu aperis en Usono kaj Eŭropo fine de la 1960-aj kaj komence de la 1970-aj jaroj. La ĉefa celo estas reprezenti la realon tiom detale kaj realisme ke la verko aspektu kvazaŭ la reprezentita aĵo mem. La rigardanto devas supozi, ke temas pri foto anstataŭ pentraĵo aŭ realaĵo anstataŭ skulptaĵo. Kvankam tio baziĝas sur la principoj de realismo, temas pri superigo de la simplaj realismaj stiloj kaj ĝenroj, ĉefe de la fino de la 19a jarcento.
La termino hiperrealismo estas aplikebla al la skulptarto kaj bildliteraturo (Luis García, Alex Ross, ktp).
Nordamerika cinklo
La Nordamerika cinklo aŭ Griza cinklo aŭ Meksika cinklo (Cinclus mexicanus) estas fortika malhelgriza birdo de la familio de Cinkledoj kun kapo foje nuanca al bruno, dorso kaj flugiloj iomete nuancaj malhelblue, kaj blankaj plumoj en palpebroj kiuj faras ekbrilon kiam la birdo palpebrumas. Ĝi estas 16. cm longa kaj pezas averaĝe 46 g. Ĝi havas longajn gambojn kaj ritme kliniĝas je la tuta korpo dum ripozo kaj nutrado ĉe fluantegaj rokaj torentoj de montaraj regionoj de Centrameriko kaj okcidenta Nordameriko el Panamo al Alasko.
Tiu specio, kiel aliaj cinkloj, havas eksterordinaran palpebron kiu permesas ĝin vidi subakve kaj skvamojn kiuj ŝtopas sian naztruojn dum merĝo. Cinkloj ankaŭ produktas pli da oleo ol plej parto de birdoj, kio povas helpi resti pli varmaj dum serĉo de manĝaĵo subakve.
Je plej parto de la kutimaro ĝi similas al ties parenco de Eŭropo, la Blankgorĝa cinklo, Cinclus cinclus. Ili manĝas ĉefe akvajn insektojn kaj ties larvojn, inklude nimfojn de Libeloj kaj larvojn de Trikopteroj. Ili povas ankaŭ manĝi etajn fiŝojn aŭ ranidojn.
La kanto konsistas el altatonaj fajfoj aŭ trilado piii piii pijaa pijaa ripete fojojn. Ambaŭ seksoj kantas la tutan jaron. Ili defendas sian longan teritorion laŭlonge de rojoj.
Pro ties kutimaro plonĝi kaj piediri sur la fundo de rojoj serĉe de manĝo foje ili iĝas eventualaj predoj de grandaj salmonedoj aŭ aliaj fiŝoj migrantaj.
Ili estas konstantaj loĝantaj birdoj, kiuj moviĝas nur iome suden aŭ al pli malaltaj altitudoj por trovi manĝaĵojn aŭ nefrostitan akvon. La ekzisto de tiu indika specio montras bonan akvokvaliton; ili malaperis el kelkaj lokoj pro poluado aŭ pliiĝanta kotokvanto en riveroj.
Nanumanga
Nanumanga aŭ Nanumaga estas ovo-forma atolo-insulo kaj distrikto en la oceania insulŝtato Tuvalo. Ĝia areo estas 3 km². En ĝi estas tri lagunoj, de kiuj la plej granda, Vaiatoa, havas kvar insuletojn. La loĝantaro sur Nanumanga en la jaro 2004 estis 418. Ĝia sola vilaĝo estas trovebla en la okcidento de la insulo.
Fulmoŝirmilo
Fulmoŝirmilo, fulmoforigilo aŭ fulmosuĉilo, estas aparato kies celo estas allogi fulmon per jonigo de la aero por eksciti, alvoki kaj konduki la elektran malŝargon al la tero, tiele ke ĝi damaĝu nek personojn nek konstruaĵojn. Ĝi estis inventita en 1752 de Benjamin Franklin. La unua modelo estas konata kiel «fulmoŝirmilo Franklin», omaĝe al ties inventinto.
Lajos Kilányi
Lajos Kilányi [lajoŝ kilAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kilányi Lajos estis hungara baletisto, koreografo, baletmajstro. Lia edzino estis Teréz Papp. Lajos Kilányi naskiĝis en la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Ottakring (Aŭstra Imperio).
Biografio
Lajos Kilányi post la maturiĝo studis medicinon, sed li preferis la baleton kaj li ricevis baletlecionojn. Li estis baletisto en Germana Teatro (Pest) ekde 1842. Li edziĝis kaj la geedza paro kun alia baletisto formis baletan trupeton en 1846 kaj ili prezentis baletojn ne nur en la lando, sed ankaŭ en Vieno, Berlino, Parizo, Londono. Dum la hungara revolucio de 1848 li prezentis 2 naciajn baletojn en Nacia Teatro (Pest). En 1850 li ricevis pliajn baletajn lecionojn de en:Arthur Saint-Léon, poste kun la edzino ili denove turneis. Baldaŭ Kilányi estis baletmajstro en pluraj lokoj, ekde 1857 ĝismorte en en:Theater in der Josefstadt.
NGC 4166
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nicolas Barré
Nicolas Barré (naskiĝis la 21-an de oktobro 1621, mortis la 31-an de majo 1686), estis franca monaĥo de la Ordeno de la Minimuloj kaj katolika pastro. Li fondis la monaĥinan grupiĝon Fratinoj de la Infana Jesuo. Nicolas Barré estis beatigita de la Romkatolika Eklezio.
Suhar
Suhar aŭ Sohar (arabe صحار) estas havenurbo en nordorienta Omano, ĉe Golfo de Omano, 230 km nordokcidente de la ĉefurbo Maskato. Ĝi estas la plej grava urbo de la marborda ebenaĵo kaj de la samnoma provinco Batina.
Historio
La urbo havis gravan signifon en Historio de Omano kiel centro de la mara komercado. Oni supozas, ke jam en la 3-a jarmilo a.K. ono ŝipigis kupron kaj dioriton el Magan (iama nomo) al Hindio kaj Mezopotamio.
Post kiam la urbo estis konstruita al komerca centro sub regado de la persaj sasanidoj, ĝi iĝis sub muslima regado unu el la plej gravaj komercaj centroj de la islama mondo. La mara komercado etendiĝis en la 9-a jarcento tra Hindio ĝis Ĉinio kaj Orienta Afriko. La abundaj komercaj rilatoj estis gravaj ankaŭ en rakontoj de Sindbad, kiu verŝajne devenas el Suhar. La persaj Bujidoj detruis en 965 la urbon Suhar, por neniigi la konkutranton de Basra. En la sekva periodo regis la selĝukoj kaj la persoj de Hormuz.
Ekde 1507 regis Suhar la portugaloj, kiujn forpelis komence de la 17-a jarcento Nasir ibn Murŝid. La urbo poste neniam reakiris sian iaman gravecon. Lbazo por tio estis ankaŭ la pleniĝo de lagunoj, kiuj servis pli frue kiel havenoj.
Marhaveno
En la lastaj jaroj, oni konstruis norde de la urbo novan ĉ. 20 km² grandan "Port of Sohar". Sur la areo troviĝas la haveno kaj multaj industriaj instalaĵoj, i.a. naftorafinejo, pluraj elektrocentraloj, metanprodukta instalaĵo kaj unu aluminia fandejo (Sohar Aluminium).
Turismo
Vidindaĵo estas la fortikaĵo de Suhar.
Boarta
Boarta [bŭarta] (hungare: Mihályfalva, germane: Michelsdorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sibiu. Administre ĝi apartenas al Şeica Mare.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1349. Ĝis 1919 Mihályfalva apartenis al Hungario, (Nagy-Küküllő).
76 Freia
76 Freia estas granda malhela asteroido de la ekstera parto de la asteroida zono, kaj rigardita kiel ano de la cibela grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la prusa astronomo Heinrich Louis d'Arrest en Kopenhago (Danio)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la norda diino Freja.
Kenwood Corporation
Kenwood Corporation (株式会社 ケンウッド, Kabushiki-gaisha Ken'uddo) estas japana firmao kiu dezajnas, evoluas kaj komercas aŭdoaparatojn por aŭtoj, altfidelajn aŭdekipaĵojn, profesiajn ambaŭdirektajn komunikilojn, sendricevilojn kaj radioamatorajn ekipaĵojn.
Historio
La kompanio startis en 1946 kiel la Kasuga Radio Co. Ltd. en Komagane City, Nagano, Japanio, en 1960 la firmao estis renomita al Trio Corporation. En 1963 la unua transoceana oficejo estis fondita en distrikto Los-Anĝeleso, Usono. En 1960 ĝi fokusiĝis en radioj por la civitana bendo. La nomo Kenwood estis inventita de Kasuga kiel kombinaĵo de "Ken", populara nomo en Japanio kaj Nordameriko, ĝi estis testita kaj akceptita de la usonaj konsumantoj en la nomo de Kenmore-aparatoj, kaj "Wood" rilatante al la daŭrema substanco same kiel sugestante rilaton al Hollywood (Holivudo).
Radioamatoraj sendriceviloj
Kenwood ofertis liniojn de HF, VHF/UHF, kaj porteblajn radioamatorajn modelojn. Inter la produktserioj estas la "TS" serio de HF radiokomunikiloj, kiuj kovras la HF bendoj ("altfrekvenco"), frekvencoj de 1.8 ĝis 50 MHz. Tiuj sendriceviloj inkludis Kenwood TS-830S, Kenwood TS-590S, Kenwood TS-430S Hf kaj Kenwood AT-250 aŭtomata antenradioricevilo. Aliaj serioj inkludas la 100, 500, kaj la 2000 serion. Kenwood ankaŭ ofertas "B" modelon, kio estas radiokomunikilo sen ekrano aŭ kontroloj kaj estas tute kontrolita je malproksima komputilo aŭ aparta kontrolunuo.
(24446) 2000 PR25
(24446) 2000 PR25 estas troja asteroido de Jupitero orbitanta, kun iom granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Otto Abel
Otto Abel, naskiĝinta la 24-an de oktobro 1905, mortinta la 21-an de septembro 1977, estis germana evangelia eklezia muzikisto.
Vivo kaj profesio
Otto Abel naskiĝis en Berlino. De 1930 ĝis 1970 li laboris kiel kantoro kaj orgenisto ĉe la Imanuel-preĝejo en Berlino-Prenzlauerberg. Aldone li estis de 1959 landa eklezia muzikdirektoro por la orienta regiono de la Evangelia Eklezio Berlino-Brandenburgo kaj Silezia Supra Luzacio. Ekde 1956 li estis ankaŭ eklezi-muzika lektoro de la Evangelia Eldon-institucio en Orient-Berlino. Li mortis, okaze de vojaĝo, en Tettnang, Virtembergo.
Verko
Otto Abel verkis plurajn kristanajn kantojn:
La evangelian kantaron de 1994 (EG) eniris unu lia teksto kaj unu melodio:
En la ekumena Diserva libro ADORU troviĝas unu melodio de Otto Abel:
Randa fleksejo
Randa fleksejo ankaŭ nomata la antaŭa fleksejo aŭ la antaŭmonta fleksejo estas profunda fleksejo de la terkrusto, aperanta ĉe la limoj de la platformoj kaj orogenezoj. Randa fleksejo formiĝas dum la orogeneza etapo de la geosinklinala evoluo, kutime kongrue kun la perikratona fleksejo.
Klasifiko (por Rusio)
Laŭ la tempo de formiĝo oni povas klasifiki jenajn randofleksejojn en Rusio:
Strukturo
La randofelksejoj havas draste asimetrian strukturon. Ilia kruta rando, turnita al orogeneza areo, havas pli intensajn dislokaĵojn, inkluzive de orogenezajn faltojn kaj surŝovojn. Dum la formiĝo de la randofleksejo ĝia akso iom post iom ŝoviĝas direkte al platformo. La randofleksejoj estas plenigitaj je restaĵoj de la molasaj formacioj, maraj (en malsupra parto), lagunaj (en la meza parto), kontinentaj (en la supra parto).
Hidrokarbonaj kuŝejoj
En randofleksejoj troviĝas la Vuktila minejo, Anastijevsko-Troicka minejo, Ust-Vilujska minejo kaj aliaj.
Skenoplekto
La skenoplekto (Schoenoplectus) estas genro de ĉirkaŭ 50 specioj de plantoj el ciperacoj kun kosmopolita distribuo. La genro Schoenoplectus estas tre proksime rilata al genro Scirpus, kaj inkludata en ĝi laŭ kelkaj botanikistoj.
Etimologio
Schoenoplectus elvenas el latino schœnus (kiu signifas 'junko') + plecto (kiu signifas 'plekti'), ĉar la tigoj de la planto, junkaspektaj, ofte interplektiĝas. La saman etimologion oni trovas en la greka: σχοῖνος (= junko) + πλεκτός (= plektita).
La latina litero œ, donas en pluraj latinaj lingvoj, ĉefe la franca la literon 'e'. En PIV, ĝia esperantigo ankaŭ estas 'e' (ekz: Oenanthe > enanto, Oenothera > enotero , Phoenix > feniko , aŭ ankoraŭ rhoeas > reado ).
Kannami
Kannami (japane 函南町 Kannami-tyō) estas urbo en distrikto Tagata, gubernio Ŝizuoka, Japanio. En septembro 2015 la proksimuma nombro de loĝantoj en Kannami estis 38 120. Ĝi kovras areon de 65,16 km², do la denseco de loĝado estas 585 en km².
Kannami situas en la plej orienta parto de la gubernio, en la antaŭmontetoj de la montaro Hakone. Rivero Kano fluas tra la urbo. Kannami havas moderan marbordan klimaton, kun varmaj humidaj someroj kaj mildaj, malvarmetaj vintroj.
György Grätzer
György Grätzer [djordj grecer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Grätzer György estis hungara matematikisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1998).
György Grätzer  naskiĝis la  1936 en Budapeŝto.
Biografio
György Grätzer abiturientis en 1954, dume jam tiam li debutis kiel sukcesa enigmokreanto pri ŝako. Poste li frekventis universitaton en Budapeŝto. En 1963 li forlasis Hungarion kaj li vivis en Usono 3 jarojn, poste li translokiĝis al Kanado, kie li aliĝis al universitato de Manitoba. Li okupiĝas precipe pri universala algebro. Li ricevis premiojn en 1967, 1970, 1987.
Ravne na Koroškem
Ravne na Koroškem (jen slovene, ĝis 1952 Guštanj, germane Gutenstein in Kärnten) estas urbeto kaj municipo de Slovenio. Fine de la jaro 2012 ĝi havis 6 897 loĝantojn. Ĝi situas en la valo de la rivero Meža kaj historie apartenas al la suda parto de la regiono Stirio, nomata MalsupraStirio.
Zaventem
Zaventem (nederlande, prononco proksimuma ) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Halle-Vilvoorde.
Ravne na Koroškem
En 1978 en la urbeto okazis la 8-aj Internaciaj Infanaj Ludoj, kaj en 1994 la 1-aj vintraj Internaciaj Infanaj Ludoj.
Zaventem
Ekde 1977 la municipoj Nossegem, Sint-Stevens-Woluwe kaj Sterrebeek apartenas al Zaventem, la ĉefa municipo.
La flughaveno de Zaventem Flughaveno Bruselo Nacia estas la plej granda en Belgio.
Angol-eskarpaj savano kaj duonarbaroj
La angol-eskarpaj savano kaj duonarbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la sudafrik-savana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al montaraj herbejoj kaj arbustaroj de Angolo. La ekoregiono situas apud la angola marbordo, faŭnoriĉa areo kun varieco de vivejoj de multaj endemiaj birdoj kaj aliaj bestoj.
Priskribo
Tiu ekoregiono konsistas el la strio de tero kiu situas laŭlonge de la angola marbordo kaj la kruta okcidenten-fruntanta eskarpo kiu leviĝas ekde la atlantika marbordo al la granda centra altebenaĵo de Angolo, al altitudo de proksimume 1000 m. La areo enhavas miksaĵon de tipoj de vivejoj : pluvarbaron, nubarbaron, herbejon, mangrovojn, kaj marĉojn. Tiu marbordo havas tropikan klimaton kun someraj pluvoj kaj altan humidecon tutjare.
Flaŭro
Tiu variigebla ekoregiono povas esti dividata en tri malsamajn areojn laŭ ilia tipo de vivejo. Norde de Kvanzo estas arbaro de altaj arboj ĉirkaŭitaj per altaj herboj, kun areoj de mangrovo kaj marĉo sur riverbordoj precipe en la riverestuaroj. Ĉe pli altaj altitudoj, la okcidentaj krestoarbareroj de nubarbaro gastigas riĉan gamon da endemiaj plantoj kaj bestoj. Finfine, sur la marborda strio kaj la malaltaj deklivoj de la eskarpo sude de Kvanzo ekzistas sekaj duonarbaroj kaj arbokovritaj herbejoj. (Vidu centrafrikaj mangrovoj por la priskribo de la marbordaj marĉoj).
Faŭno
La duonarbaroj estas estintaj hejmo al varieco de mamuloj ekde arbarelefanto (Loxodonta cyclotys), leono al gepardo, sed nekontrolita ĉasado eble tute forigis ilin. La postrestantaj mamuloj inkludas flavdorsan cefalofon (Cephalophus sylvicultor), nigrafruntan cefalofon (Cephalophus nigrifrons), bluan cefalofon (Cephalophus monticola), kaj pli etaj specioj kiel arba maniso (Phataginus tricuspis), Anomalurus beecrofti (ronĝuloj) kaj nudventra protoksero (Protoxerus stangeri). Dum la seka sezono la bestoj migras al pli humidaj areoj en la krestoj. Pli grandaj mamuloj, kiuj estas trovitaj precipe en la pli sekaj herbejoj prefere ol en la arbaroj sur la kresto, inkludas ĉevalan hipotragon (Hippotragus equinus), ruĝan bubalon (Syncerus caffer nanus), stepan elefanton (Loxodonta africana), sudan redunkon (Redunca arundinum), buntan tragelafon (Tragelaphus scriptus) kaj elandon  (Taurotragus oryx).
Birdspecioj endemiaj en tiu marbordo inkludas grizastrian frankolinon (Francolinus griseostriatus), Tauraco erythrolophus (musofagedoj), Prionops gabela (prionopedoj), Platysteira albifrons (platistejredoj), angolan muŝkaptulon (Dioptrornis brunneus), gabelan ruĝgorgulon (Sheppardia gabela), angolan kavenanton (Xenocopsychus ansorgei), Macrosphenus pulitzeri (Macrosheridae), Euplectes aureus (ploceedoj), Laniarius brauni, (malakonotedoj), Laniarius amboimensis, kaj (trovita ĉi tie kaj en Kameruno) (Malaconotus monteiri) (malakonotedoj). Birdoj kun endemiaj subspecioj inkludas Alethe poliocephala hallae (turdedoj), Chlorocichla falkensteini falkensteini (piknonotedoj) kaj grizdorsan kamarapteron (Camaroptera brevicaudata harteri).
La marborda strio gastigas du endemiajn reptiliojn, Hemidactylus bayonii (gekuloj) kaj Monopeltis luandae (amfisbenuloj), kaj kvar endemiajn anurojn : Hyperolius punctulatus, Leptopelis jordani, Leptopelis marginatus, kaj Hylarana parkeriana.
Minacoj kaj konservado
Tiu estas popolriĉa parto de Angolo kaj terkultivado, arbodehakado kaj senbrida ĉasado ĉio influas la arbarovivejojn kaj aparte la grandaj mamuloj estas nun maloftaj. Ĝis la 1970-aj jaroj la nubarbarareo sur la eskarpo estis uzata por plantado de kafo, kio signifis forigi la subarbaraĵon, sed kafokultivado ĉesis dum la angola interna milito kaj la arbustaĵo renovigis sin. La seka areo en la sudo de la regiono ne estis setlata kaj multe da herbejo postrestas. Kelkaj pli grandaj mamuloj estis protektataj en Nacia Parko Kisama, kiu estas ĉe la marbordo proksime de Kvanzo, sed ĝenerale tiu areo estis malbone influata per la interna milito kaj estis nebone studata aŭ protektata. Tiu areo enhavas la ĉefurbon Luando, grandurbon kiu kreskis al pli ol 3,5 milionoj da loĝantoj.
Staré Sedliště
Staré Sedliště (Alt Zedlisch) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1177.
NGC 4168
NGC 4168 (aliaj indikoj — UGC 7203, MCG 2-31-46, ZWG 69.81, VCC 49, PGC 38890) estas galaksio en konstelacio Virgo.
12695 Utrecht
12695 Utrecht estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Utrecht, cefurbo de la samnoma provinco, estas nederlanda urbo fama pro sia universitato kaj la Observatorio Sonnenborgh. En 1945 la fama flandra astronomo Marcel Minnaert enkondukis tien la sunan spektroskopion. En 2004, la urbo festis sian 750-jaran jubileon.
Tlapanalá
Tlapanalá estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlapanalá.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7994 enloĝantojn. El tiuj estas 3609 viroj kaj 4385 virinoj. La komunumo havas surfacon de 80.38 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 42′ norda latitudo kaj 98° 32′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1400 metroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21185a.htm
Kosmoapero
Kosmoapero estas esprimo kiu priskribas la aperon de astro ĉe la horizonto kelkajn minutojn antaŭ la sunsuriro ĝis ĝia samtempo. Okazas tre ofta konfuzo kun helioapero.
Schlagsdorf
Schlagsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Rehna. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Krásno (distrikto Partizánske)
Krásno, hungare Ószéplak [OsEplak] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Krásno situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ flankovojoj. Partizánske troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1295 laŭ tiama hungara ortografio "Zeplok". En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ószéplak 363 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krásno 530 homoj, (526 slovakoj).
Cifereca
Cifereca datumprezento kaj cifereca funkciado estas multege uzataj en komputiloj, optika disko kaj ĝenerale en moderna tekniko.
Lingva noto
Oni iam preferas uzi la vorton bito, kiu indikas duuman ciferon, kaj estas do alia maniero apliki la saman metaforon. Ekz-e bitlibro estas maniero nomi ciferecan libron. La ideo estas unu sama; tamen bit- pli oportunas por la uzo prefikseca (ĉar ĝi estas mallonga), dum cifereca pli proksime esprimas la internacian metaforon (digital, cyfrowy ktp).
Oni nepre ne esprimu la koncepton cifereca per numera aŭ nombra, kiuj maltrafas la ideon: per si mem nombro ne neprigas ideon pri malkontinuo, la matematikaj nombroj estas elementoj de kontinuo (dum ilia prezento per ciferoj ne formas kontinuon). Kaj numera estas tute malkonvena, ĉar neniel temas pri vicmontraj numeroj.
Cifereca kodado
Oni uzas diversajn kodadajn manierojn. Ekz.
Ödön Réthely
RÉTHELY Ödön [pr. re:thej] estis hungara aktoro naskiĝinta en Pápa en 1881 kaj mortinta en Kluĵo la 20-an de oktobro 1951.
Lia kariero
Ödön Réthely debutis en 1908 en Eperjes, ĝis 1915 li estis bonvivano en provincaj trupoj. Al invito de Jenő Janovics li venis al Kluĵo kaj tie ludis ĝis la fino de sia vivo. En 1942 li fariĝis eterna ano de la teatro. Li havis ankaŭ filmrolojn dum la komenco de la jarcento.
Jeong Yol
Jeong Yol (Koreaj:정욜, 19-an de oktobro 1978) estas homaj rajtoj aktivisto kaj LGBT aktivisto. fondinta membro de Solidarity for LGBT Human Rights of Korea(동성애자인권연대 同性愛者人權連帶, SLRK), en 2007. en 2004 li estis with Paco movadoj, en 2006 li estis with Prizorgo Movado de Aidoso Malsana. 2002 - 2012 li estis Chairman de SLRK. reala nomo estas Jeong Min-suk.
Anthy-sur-Léman
Anthy-sur-Léman estas franca komunumo en la departemento Haute-Savoie, de la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi situas sur la suda bordo de Lago Lemano, ĉirkaŭ 31 km nord-nord-oriente de Ĝenevo kaj 5 km okcidente de Thonon-les-Bains. Fine de en la komunumo vivis.
La najbaraj komunumoj estas okcidente kaj sude: Margencel; kaj oriente: Allinges kaj Thonon-les-Bains.
Kronologia listo de franclingvaj verkistoj
Jen listo de franclingvaj verkistoj, klasitaj laŭ naskiĝdatoj.
Arad (urbo)
Arad [arad'] (sama nomo ankaŭ en la hungara kaj germana) estas urbo en Rumanio. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto (județ). Ĝi situas ĉe la rivero Mureș, 547 km nord-okcidente de București. En 1910 ĝi havis loĝantojn (70 % da hungaroj, rumanoj, germanoj), en 1992  (rumanoj, 16 % da hungaroj).
En 1945 estis aligita al ĝi Aradu Nou, sude de rivero Mureș.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1131. Fortikaĵo konstruiĝis en 1783. En 1834 Arad iĝis libera reĝa urbo. Ĝis la Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungario (departemento Arad). Post 1920 oni aligis al ĝi Micălaca, Sânnicolau Mic kaj en 1945 Aradu Nou. La 7-an, 8-an kaj 10-an de novembro 1846 koncertis en la urbo Franz Liszt. Je la 6-a de oktobro 1849 tie estis ekzekutitaj 13 ĉefoficiroj de la hungara liberecbatalo en 1848–1849 (la 13 martiroj de Arad).
Esperanto en Arad
La dua hungara Esperanto-kongreso okazis en 1913 en Arad.
Tibor Rubinyi
Tibor Rubinyi [rubinji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rubinyi Tibor estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Rubin.
Tibor Rubin naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1896) en Budapeŝto, li mortis la  en Wels, (Aŭstrio).
Biografio
Tibor Rubinyi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teatra AKademio en 1915. Li komencis sian aktoran karieron en kabaredo. Liaj signifaj teatraj stacioj estis: Ŝajnas, li estis trudlaboristo (ĉu judo?) en nazia Germanio.
Li edziĝis en 1924, eksedziĝis post 3 jaroj.
Aldești
Aldești [aldeŝtj] (hungare: Áldófalva) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Sebiș. Ĝi apartenas al la komunumo Bârsa. En 1910 ĝi havis 835 loĝantojn (rumanoj), en 1956 756. Ĝia unua skriba mencio estas el 1477. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
La stratoj de la vilaĝo estas inter si ortangulaj kaj dividas ĝin en naŭ proksimume kvadratajn blokojn.
Dabronc
Dabronc estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg.
Situo
Dabronc situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Marcal, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Ukk-Zalaegerszeg. Sümeg troviĝas 13, Zalaszentgrót 15 km-ojn. Ekstera apartenaĵo de Dabronc estas Ötvös-puszta.
Historio
La unua mencio devenis el 1198. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Sergej Durov
Sergej Fjodoroviĉ Durov (Сергей Фёдорович Дуров; 1816, Orjola Gubernio, la Rusa Imperio — la [malnovstile 6a], 1869, Poltava, la Rusa Imperio) estis rusa poeto, tradukisto, verkisto, kaj politika aktivulo. Membro de la Petraŝevskii-Rondo kaj poste estro de propra subtera grupo de intelektuloj, li estis arestita en 1849, enprizonigita dum 8 monatoj en la Petropaŭla fortikaĵo, kaj poste pasigis kvar jarojn en prizono de Omsko.
En 1857 Durov revenis el Siberio, sed la malpermeso je lia literatura aktiveco estis forigita nur en 1862. Fizike rompita pro tiom longa suferado, li draste malsaniĝis tuj poste kaj mortis 54-jaraĝa.
NGC 4169
NGC 4169 (aliaj indikoj — UGC 7202, MCG 5-29-32, ZWG 158.41, HCG 61A, PGC 38892) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Genlis
Genlis [] estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi estas ĉefurbo de la Kantono Genlis.
Geografio
La vilaĝo situas sudoriente de Diĵono. La riveretoj Tille kaj Norges fluas tra la komunumo. La fervojo Diĵono-Vallorbe trapasas la komunumon.
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo datiĝas el 1849. Ĝi povas enhavi 1200 homojn.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 6 voĉojn (0,42 %) en 2004, 1 voĉon (0,08 %) en 2009 kaj 3 voĉojn (0,21 %) en 2014.
77 Frigga
77 Frigga estas granda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la norda diino Frigg.
Le Drennec
(jen france, bretone An aŭ Ar Dreneg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Károly Borbáth
BORBÁTH Károly (borba:t) estis rumania hungara historiisto, direktoro de la Biblioteko Bethlen de Aiud. Li estis naskita en Vârghiș la 12-an de januaro 1931 kaj mortinta en Vârghiș la 20-an de aprilo 1980.
Kariero
Károly Borbáth finis la mezlernejon en 1950 en Cristuru Secuiesc kaj li komencis siajn studojn pri historio-filozofio en Universitato Bolyai de Kluĵo, sed ekde la dua studjaro li daŭrigis kaj li diplomiĝis en la Universitato Victor Babeș de Kluĵo en 1954. Post kvarjara studo de historio pri mezepoko en Leningrado li estis adjunkto unu jaron en la la Universitato Bolyai de Kluĵo kaj de 1959 en la UBB. De 1968 li estis ĝis 1977 direktoro de la Biblioteko Bethlen de Aiud, poste li instruis en Colțești kaj Vârghiș. Li esploris la artmonumentojn de Transilvanio. Liaj monografioj pri la fortikaĵo (Székely támadt) de Odorheiu Secuiesc kaj pri lia naskiĝvilaĝo restis en manuskripto. Li publikigis en Korunk, Megyei Tükör, Művelődés. Lia studaĵo Adalékok a székely népmesék gyűjtésének történetéhez aperis en memorlibro de muzeo Cristuru Secuiesc (Székelykeresztúri Múzeum emlékkönyve, Miercurea Ciuc, 1974). Kune kun András Magyari li verkis la studaĵon Társadalmi mozgalmak a Székelyföldön 1562 után aperinta en volumo Székely felkelés 1595-1596. Li estis unu el tradukistoj kaj fakreviziulo de gvidlibro pri artmonumentoj de Rumanio verkita de A V. Cucu kaj M. Ştefan (Románia, 1974).
Villafranca de los Caballeros
Villafranca de los Caballeros [bijafrAnka de los kabajEros] (Libera Vilaĝo de Kavaliroj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
En la jaro 1557, oni agnoskis lian permesilon kiel vilaĝo, dum la regado de Filipo la 2-a. La nomigo "franca" (libera), venas el la fakto, ke komence ĝi estis deklarita tia (nome libera el impostado) dum ses jaroj. "de los Caballeros", venos poste el okazo de la Mezepoko. "Sucedía que todos los años, se reunían en este lugar el día de San Martín los diputados de las villas y aldeas sanjuanistas para tratar del aprovechamiento de los pastos Comunes del Gran Priorato. En dicha junta contestaban cuando se les decía "... hable ahora el caballero de tal población..." (Ĉiujare kunsidis tie la tagon de Sankta Marteno delegitoj el vilaĝoj el la ordeno de Sankta Johano por pritakti la profiton de la komunaj paŝtejoj; ili parolis post kiam oni alvokis "la kavaliron de tiu vilaĝo), kaj pro gastigi unutage tiujn delegitojn ankaŭ unutage konsiderataj kavaliroj venis tiu kromnomo.
Situo
Villafranca de los Caballeros estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Toleda Manĉo en la sudorienta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 643 m; je 86 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 107 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°25′34″ N 3°21′27″ Ok.
Historio
Post la invado fare de araboj kunvivis ili kaj kristanoj en la setlejo kaj ties konstruoj etendiĝis al la areo nome Cruz de Lozano. Post la kristana konkero de Toledo fare de Alfonso la 6-a en 1085, oni rekuperis Consuegra kaj Villafranca ekdependis el ĝi, kiu estas sidejo de la kavaliroj de la Ordeno de Sankta Johano. La lokanoj partoprenis per roto en la batalo de Las Navas de Tolosa (1212) pro kio Alfonso la 7-a de Leono kaj Kastilio donis al ili la titolon muy leal (tre lojala).
Geografio
La urbeto troviĝas trapasata de la riveroj Amarguillo, Gigüela kaj Riánsares. Ĝi havas etendon totalan de 106 km² kaj populacion de 5.327 loĝantoj (INE 2006).
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe cerealoj, vitejoj kaj alivarbaroj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Turismo en la Lagetoj de Villafranca kaj konstruado.
Tlatlauquitepec
Tlatlauquitepec estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad de Tlatlauquitepec.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 47151 loĝantojn. El tiuj estas 22621 viroj kaj 24530 virinoj. La komunumo havas surfacon de 246.22 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 51′ norda latitudo kaj 97° 29′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1900 metroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21186a.htm
Leval (Nordo)
Geografio
Leval estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Aulnoye-Aymeries, kiu estas mezgrava fervojcentro de tiu regiono. La areo de Aulnoye-Aymeries situas sude de Maubeuge kaj oriente de la arbaro Mormal, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.
La vilaĝo Leval troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Leval etendiĝas sur 5,89 km².
Administrado
Leval apartenas al la kantono de Berlaimont, kies ĉefurbo estas Berlaimont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Puente Aranda
En la lastaj jaroj, la localidad plusekvis konstantan ritmon de kresko, oni konstruis vorkojn por publika spaco kaj ĉefe la industriigo pluas, krom la ĝuado de variaj komercaj kaj distraj zonoj; aktuale de 1794 domblokoj, 700 havas industrian uzadon kaj 800 estas loĝejaj.