cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eklezio de Satano
6/6/06 Alta Meso
La 6an de Junio, 2006an jaron la eklezio de Satano kondutis Satanan Altan Meson en la Steve Allen Teatro ĉe la Okcidenta Centro por Demando (Angle: Center for Inquiry West) an Anĝeloj, Kalifornio. La okazon ĉeestis nur invitatoj, kaj pli ol cent anoj de la eklezio de Satano de ĉirkaŭ la mondo okupis ĉiujn seĝojn. La okazo video-registris kaj multaj anoj de la eklezio de Satano donis intervjuojn al la Brita Dissenda Korporacio (Angle: British Broadcasting Corporation). La ĉefan riton, kreita el ritoj diskutitaj en La Satana Biblio (Angle: The Satanic Bible) kaj La Satanaj Ritoj (Angle: The Satanic Rituals), kondukis Pastro Bryan Moore kaj Pastrino Heather Saenz.
Jaro 50 Konferenco
De la unua tra la trian de Majo 2014an jaron la eklezio de Satano kaj ĝiaj anoj de ĉirkaŭ la mondo kunvenis en Vaŝingtono, D.K. por festi "Jaron 50 Anno Satanas," la kvin-deka datreveno de la fondiĝo de la eklezio.
Politiko
La eklezio oficiale nek rekomendas ian politan opon aŭ ideologon, nek kiel organizo ope petigas por atingi iajn politiajn celojn. En sia tezo "Mapo por la Misdirektitoj" (Angle: Map for the Misdirected), Alta Pastro Peter H. Gilmore diris,"Kiel jam multe diriĝis, oniajn proprajn politik-opiniojn decidas ĉiu unuopo, kaj la plejparto de niaj anoj estas politaj realistoj. Ili subtenas politajn kandidatojn kaj movadojn kies celoj eglas siajn proprajn praktikajn bezonajn kaj dezirojn. Niaj anoj venas de larĝa polita spektro inkluzivante (sed ne limigite al): Libertarianojn; Maldekstremulojn; Dekstremulojn; Respublikianojn; Demokratanojn; Reformistojn; Senpartianojn; Kapitalistojn; Socialistojn; Komunistojn; Stalinistojn; Leninistojn; Trotskiemulojn; Maoistojn; Zionistojn; Monarkistojn; Faŝistojn; Anarĥiistojn; kaj preskaŭ ion ajn alian kiun oni povus imagi. Estas la respondeco de ĉiu ano apliki Satanismon kaj determini kiujn politajn ilojn atingos siajn celojn. Ĉiu unuopo faras tiun decidon sola. Libero kaj respondeco devas esti novaj elpensoj por uloj kiuj ne estas Satanistoj. Tio estas vivo. Anoj kiuj postulas ke aliaj anoj konformu al siaj propraj polit-fetiĉo bonvenas foriri."Malgraŭ ĉi tiu polita plureco, la Satana filozofio ja servas kiel anstataŭo por kelkaj elpensoj kiuj havas specifajn socialajn kaj politajn ligilojn. Unu el ĉi tiujn ligiloj estas social Darvinismo kiu kontraŭstaras egaleco kaj ja kunstaras tavoladon laŭ meritismo. La eklezio kontraŭas institucian rasismon kaj seksismon, kaj subtenas egalan leĝan trakton. Estas multaj aferoj havantaj politikan naturon kiujn la eklezio de Satano specife asertas subtenon. Iuj el ili enhavas la disigon de eklezio kaj stato; impostadon de ĉiuj religiaj organizoj; ĉesadon de mon-subteno por nelaboremuloj; neniigon de jesa agado; pli da severegaj rimedoj por defendi leĝon kaj ordon (rapida justeco, puno egalanta al la tipo kaj grado de la krimo, kaj en kelkaj kazoj mortpuno). La eklezio ankaŭ subtenas la plibonigon de homaro per la studo kaj uzo de eŭgenisom. La temo de eŭgenismo fantomas la eklezion de Satano, sed la Alta Pastro Peter H. Gilmore kaj la plejparto de Satanistoj konsideras la temon kiel personan decidon.
(14766) 9594 P-L
(14766) 9594 P-L estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Dolná Mičiná
Dolná Mičiná, hungare Alsómicsinye [alŝOmiĉinje], germane Unter Mikesdorf aŭ Untermitschina estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Dolná, alsó kaj unter signifas: suba.
Situo
Dolná Mičiná situas laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1402 laŭ tiama hungara ortografio "Alsowfalu" (=suba vilaĝo). En 1828 loĝis tie 490 vilaĝanoj en 92 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsómicsinye 361 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolná Mičiná 340 homoj, (337 slovakoj).
(120175) 2003 KB11
(120175) 2003 KB11 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Pinsemgarolo
La Pinsemgarolo aŭ Pinjona garolo (Gymnorhinus cyanocephalus) estas garolo inter la nordamerika Blua garolo kaj la Eŭrazia garolo laŭ grando. Tiu birdo estas la ununura membro de la genro Gymnorhinus. La ĝeneralaj proporcioj estas tre similaj al tiuj de la Kolumbia nucifrago kaj tio devas esti konsiderata kiel ekzemplo de konverĝa evoluo ĉar ambaŭ birdospecioj plenigas similan ekologian niĉon.
La Pinsemgarolo estas bluecgriza birdo kun pli malhela kapo kaj blankeca gorĝo kun nigraj beko, gamboj kaj piedoj.
Tiu specio loĝas en okcidenta Nordameriko el centra Oregono al norda Baja California kaj orienten tiom kiom ĝis orienta Oklahomo kvankam ĝi vagas pli foren for de la reprodukta sezono. Ili loĝas en montarbaroj kie estas pinjonpinoj Pinus edulis kaj Pinus monophylla.
Tiu specio estas tre socia, ofte formante tre grandajn arojn de 250 aŭ pliaj birdoj kie kelkaj birdoj ŝajne agadas kiel sentineloj de la aro viglante predantoj dum la kompanoj manĝas. La semoj de la pinjonpino estas la ĉefa manĝoresurso sed ili suplementas sian dieton per fruktoj kaj beroj. Ili manĝas ankaŭ insektonj de multaj tipoj kiuj foje estas kaptitaj per siaj piedoj.
La nesto estas ĉiam parto de kolonio, sed neniam estas po pli da unu nesto en arbo. Foje la kolonio povas kovri tre ampleksajn areojn el ununura nesto en ĉiu arbo (kutime junipero, kverko aŭ pino). La ino demetas kutime 3-4 ovojn, tre frue en la sezono. Kovado daŭras kutime 16 tagojn. La masklo kutime alportas manĝon ĉe la nesto kaj la ino flugas al li por ricevi ĝin kaj revenas al nesto por manĝigi la idojn kiuj elnestiĝas post ĉirkaŭ 3 semajnoj. La paro kutime manĝigas nur sian propran idaron, sed post elnestiĝo ili povas ricevi manĝon el ĉiu ajn preterpasanta membro de la kolonio.
La Pinsemgarolo estis unuafoje kolektita kaj priskribita kiel specio el specimeno mortpafita ĉe la rivero Maria en Norda Montano dum la ekspedicio de la Princo Maksimiliano de Wied-Neuwied al interna Nordameriko en 1833.
La voĉo estis priskribita kiel ritmeca kraŭk-kraŭ-kraŭk ripetita dufoje aŭ trifoje.
Izotopoj de litio
Nature okazanta litio estas komponita el la du stabilaj izotopoj, kaj 7Li estas la pli abunda kun 92,5% de natura abundeco.
La norma atompezo estas 6,941(2) u.
Sep radioaktivaj izotopoj estas trovitaj, la plej stabila estas 8Li kun duoniĝotempo de 838 ms.
7Li estas unu el la denaskaj izotopoj produktitaj en praeksploda atomkernosintezo. Malgranda kvanto da 6Li estas ankaŭ produktata en steloj. Litiaj izotopoj frakciiĝas substance dum diversaj naturaj procezoj, inkluzivante mineralan formigon (kemia precipitado), metabolon kaj jonan interŝanĝon. Litia jono anstataŭas magnezion kaj feron en okedraj situoj en argilo, kaj tie 6Li estas preferata al 7Li, kun rezulta pliriĉigo je la malpeza izotopo en procezoj de hiperfiltrado kaj roka ŝanĝiĝo.
Litio-4
Litio-4 enhavas 3 protonojn kaj unu neŭtronon. Ĝi estas la plej mallonge vivanta izotopo de litio. Ĝi disfalas per protona eligo kaj havas duoniĝotempon de 9,1×10−23 sekundoj. Ĝi povas esti formita kiel intera ero en iuj fuziaj reagoj.
Litio-6
Litio-6 estas valora kiel fonta materialo por produktado de tricio kaj kiel neŭtrona absorbanto en fuzio. Natura litio enhavas proksumume 7,5 % da litio-6. Grandaj kvantoj da litio-6 estas izotope frakciigitaj por uzo en atomkernaj armiloj.
Litio-7
La litio restanta de produktado de litio-6 estas riĉigita je litio-7. En ĉi-tiu substanco, la relativa 6Li-abundeco povas reduktiĝi per 80 % de ĝia normala valoro. Tiel la atompezo de ĉi tia litio estas en limoj de 6,94 u kaj 6,99 u. Tiel, la izotopa komponaĵo de litio alte varias depende de ĝia fonto.
Litio-7 trovas uzon kiel komponanto de la solva litia fluorido en likvaĵo-fluoridaj atomkernaj reaktoroj). Ja, la granda neŭtrona absorba sekco de litio-6 (941 budoj por varmecaj neŭtronoj) kontraŭ la malgranda neŭtrona absorba sekco de litio-7 (0,045 budoj por varmecaj neŭtronoj) bezonatigas severan apartigon de izotopoj de litio por reaktora uzado.
Hidroksido de litio-7 estas uzata por alkalizo de la malvarmiga fluido en kunpremitaj akvaj reaktoroj.
Kolumno interŝanĝa apartigo
Litio-6 havas pli grandan afinecon por hidrargo ol litio-7. Kiam litio-hidrarga amalgamo estas en kontakto kun litia hidroksida solvaĵo, litio-6 preferas koncentriĝi en la amalgamo, kaj litio-7 en la hidroksido.
Ĉi-tio estas la bazo de la kolumna interŝanĝa apartiga maniero, en kiu kontraŭfluoj de amalgamo kaj hidroksido trapasas kaskadon de stadioj. La litio-6 preferas dissolviĝi en la hidrargo, dum kiam la litio-7 pli preferas flui kun la hidroksido.
Je la fundo de la kolumno, la litio riĉigita je litio-6 estas apartigita de la amalgamo, la hidrargo estas reakirita kaj reuzata. Je la supro, la litia hidroksida solvaĵo estas elektrolizata por liberigi frakcion riĉigitan je litio-7. La pliriĉigo ricevita per ĉi-tiu maniero varias kun la kolumna longo kaj la flua rapido.
Ĉi-tiu maniero donas hidrargan poluon pro perdo de la hidrargo en malŝparoj, disverŝoj kaj vaporiĝo.
Vakua distilado
Litio estas varmigata al temperaturo de proksimume 550 °C en vakuo. Litiaj atomoj forvaporiĝas de la likvaĵa surfaco kaj estas kolektataj sur malvarma surfaco situanta je kelkaj centimetroj super la likvaĵa surfaco. Pro tio, ke litio-6-atomoj havas pli grandan averaĝan liberan vojon, ili estas kolektataj prefere.
La teoria apartiga rendimento estas proksimume 8 %. Plurpaŝa procezo povas esti uzata por ricevi pli altajn gradojn de apartigo.
Insulazia arbanaso
La Insulazia arbanaso (Dendrocygna arcuata) estas specio de birdo de la grupo de arbanasoj. Ili loĝas en tropikaj kaj subtropikaj Aŭstralio, Filipinoj, Borneo, Indonezio, Papuo-Novgvineo kaj insuloj de Pacifiko.
Taksonomio
Estas tri subspecioj asociaj al tiu birdo, D. a. arcuata (Indonezia Insulazia arbanaso), D. a. australis (Aŭstralia Insulazia arbanaso), kaj D. a. pygmaea (Novbritia Insulazia arbanaso).
Aspekto
La Insulazia arbanaso ricevas angle la nomon de Wandering Whistling Duck, nome Mirinda arbanaso, pro siaj mirinde laŭtaj fajfalvokoj kaj eĉ la fajfa bruo kiun elsendas ties flugiloj dumfluge. Ili havas longajn kolojn kaj krurojn kaj aspektas kiel kruco inter ansero kaj anaso. Ili havas fortajn kapon kaj kolon kun pli malhelaj frunto, krono kaj malantaŭa kolstrio ĝis nuko. La vizaĝo estas sablokolora, pli hela (blankeca) ĉe gorĝareo kaj pli malhela ĉe okulareo. La brusto enhavas nigran punktecon kaj la ventro estas tre ruĝecbruna. La flugiloj estas tre malhelaj (tute malhelaj sube kaj nigrecaj plumoj kun brunaj bordoj supre) kaj montras ripoze blankajn bordojn ne tiom plumecaj kiom tiuj de la Flankapluma arbanaso. Ili estas 54–60 cm alte kaj pezas averaĝe 750 gramojn.
Ili manĝas ĉefe herbojn, lotusojn, akvoplantojn kaj eventuale insektojn kaj akvajn malgrandajn vertebrulojn.
Habitato
La Insulazia arbanaso loĝas en neprofundaj lagunoj, inundataj herbejoj aŭ marĉoj. Ili ĝuas akvon kaj rare lasas ties bordon. Ili povas naĝi kaj merĝi facile.
Reproduktado
Reproduktado okazas dum la tropika humida sezono kutime inter decembro kaj majo. Dum tiu epoko la ino demetas 6 al 15 ovojn en nesto ne malproksima el akvo kaj kutime inter altaj herboj aŭ ŝirmata areo.
<br style="clear:both">
Higuera la Real
Higuera la Real [iGEra] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas aliaj tri samnomaj vilaĝoj en la provinco.
La loĝantoj nomiĝas higuereños. La censita populacio en 2008 estis de 2.519 loĝantoj.
Situo
Higuera la Real estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 610 m; je 102 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj ege proksime de la provinco de Onubo en la regiono de Andaluzio. La surfaco de ties teritorio estas de 125,6 km². Ĝi estas en la komarko Sierra Suroeste en teritorio sufiĉe montara kie la ĉefa ekonomio estas brutobredado de porko kaj industrio de ŝinko kaj porkaĵaj produktoj, krom figarboj (de tie la nmo) kaj rura turismo.
Vidindaĵoj
La arkeologia kuŝejo plej grava estas la ruinoj de la kelta domaro "Capote".
Kembriĝa Kvinopo
La Kembriĝa Kvinopo - angle Cambridge Five - estis grupeto da spionoj de la ministerio pri internaj aferoj de Sovetunio kaj pli poste de la sovetunia sekreta servo KGB ene de la brita sekreta servo MI6 kaj parte ankaŭ en la usona servo CIA. Probable temis pri la plej sukcesaj duoblaj spionoj de la 20-a jarcento.
Kim Philby (kodnomo "fileto"), Donald Maclean, Guy Burgess, Anthony Blunt kaj verŝajne ankaŭ John Cairncross dum la 1930-aj jaroj varbiĝis en la kolegio Trinity de la Universitato de Kembriĝo. Ili dum la Dua Mondmilito kaj ĝis la 1950-aj jaroj provizis la gvidantaron de Sovetunio per gravaj sekretaj informoj de la ŝtatoj de la Okcidenta Bloko. Spekulacioj pri eblaj pliaj anoj de la spiona grupeto daŭras ĝis hodiaŭ.
Oriana Fallaci
Oriana FALLACI [orjAna falAĉi] (naskiĝis la en Florenco, mortis la  samloke) - itala ĵurnalistino kaj verkistino, aŭtorino de vaste konataj intervjuoj, unu el la plej konataj ĵurnalistinoj en la 20-a jarcento. Kiel milita raportistino ŝi partoprenis ĉujn armitajn konfliktojn de Vjetnamio ĝis la Proksima Oriento. Dum la lastaj jaroj de ŝia vivo interesiĝo pri ŝia persono denove kreskis pro ŝia radikala kritiko de islamo, precipe la nuntempa.
Vivo
La junaĝo de Fallaci estis forte influata de la itala faŝismo kaj de ŝia kontraŭfaŝisma patro Edoardo Fallaci, kiu estis rezistulo.
Kiel ĵurnalisto Fallaci raportis pri la Vjetnama milito. Siajn spertojn ŝi en 1969 publikigis en formo de taglibro sub la titolo "Ni, anĝeloj kaj bestioj". En la postaj jaroj ŝi konatiĝis per siaj libroj "Leteroj al infano neniam naskita" (imagaj mesaĝoj al sia enutera bebo, kiun ŝi poste perdis), "Viro", "Inŝala" (pri la interna milito en Bejruto) kaj aliaj.
Fallaci plejparte vivis en Novjorko. Post la tieaj atencoj de la kontraŭ World Trade Center ŝi publikigis en la plej legata ĵurnalo Corriere della Sera eseon pri la eventoj, kiu aperis libroforme sub la titolo "Furiozo kaj fiero" (La Rabbia e L'Orgoglio). Ĝi tezas, ke la kristana okcidento per sia liberaleco al islamo kreis la islaman fundamentismon. Sian kritikon ŝi direktas ne nur al fundamentismo, sed al islamo ĝenerale, kiun ŝi komparas al faŝismo, sub kiu ŝi suferis kiel infano.
Ŝia lasta libro "La povo de la racio" defendas la tezon, ke la povo de la okcidenta racio povas esti la esperiga faktoro kontraŭ islamigo de Eŭropo.
La ŝi mortis pro pulma kancero.
Polemiko ĉirkaŭ Fallaci
Fallaci en Italio estis akuzita pro ofendo de religio, sed la grave malsana aŭtorino rifuzis aperi antaŭ la tribunalo kaj skribis ke la proceso estas "kazo, neakceptebla, nepardonebla kaj neallasebla".
En 2002 svisaj organizaĵoj (la Somala Asocio de Ĝenevo, SOS Racisme en Laŭzano) kaj unuopuloj komencis juran proceson kontraŭ ŝi, asertante, ke ŝia verko Furiozo kaj fiero entenas rasismon. En novembro 2002 svisa juĝisto eldonis aresto-rajtigilon pro rompo de artikoloj 261 kaj 261bis en la svisa krima kodo kaj petis la italan registaron aŭ transdoni ŝin al Svislando aŭ persekuti ŝin en itala tribunalo. Roberto Castelli, la itala ministro pri justico, rifuzis la peton dirante, ke la konstitucio de Italujo protektas esprimliberecon kaj tial ne eblas cedi al la peto pri transdono.
Malgraŭ ke ŝi nomis sin "kristana ateisto", papo Benedikto la 16-a donis al ŝi en 2005 privatan aŭdiencon en Castel Gandolfo. Multon el sia verkaro ŝi postlasis al la Papa Universitato de Laterano (Pontificia Universitas Lateranense).
Bronzomolotro
Masklo de Bronzomolotro estas 20 cm longa kaj pezas 68 g, kun bronzverda brilnigra plumaro kun bluverdeca irizeco ĉefe ĉe flugiloj kaj tre ruĝaj okuloj. La bronzkolora irizeco nomigas la specion laŭ la komuna nomo kaj ankaŭ en la latina scienca nomo kie aeneus signifas “metaleca”. La ino estas 18.5 cm longa kaj pezas 56 g. Ŝi estas pli senkolora nigra supre kaj pli bruna sube. Junuloj estas kiel inoj sed havas grizajn plumobordojn.
Romia Respubliko
La Romia Respubliko (de -509 ĝis -27) estis la etapo de Romio kiam ĝi estis respubliko. Dum la jaro -509, post la seksatenco kontraŭ Lukrecia, la romianoj forigis la reĝon (kiu ne estis romano, sed etruskano) kaj starigis la Respublikon. La ĉefaj organoj de la registaro estis la Senato de riĉaj bienposedantoj, kaj la du Konsuloj, elektitaj por unu jaro. Sed ankaŭ la popolo, per la tribunusoj kaj voĉdonadoj, havis potencon. La ekvilibro inter la popolo (pleboj) kaj la grandaj bienposedantoj (la patricioj) estis tre grava, ĉar multaj aliaj ŝtatoj ruiniĝis kiam la riĉularo aŭ la popolo gajnis tro da potenco kaj detruis la esperon kaj vivon de la alia. Tiu ekvilibro ne estis paca, atingitis post akraj luktoj de la plebo, estis ofte manipulata de la riĉuloj (pli poste, la riĉigita parto de la plebo kaj la patricoj, alia klaso grava estis la kavaliroj).La privatigo de konkeritaj terenoj fare de la riĉuloj kontraŭ la mizeriĝo de la etbienistoj proletariĝintaj instigis la Graĥojn Tiberius, kaj poste Kaius je provi reformoj, sed la riĉula klaso kripligis iliajn penojn kaj fine mortigis ilin.
Komence la censoroj nur devis anstataŭi la konsulojn kiel popol-listigistoj. Do ili apartigis la popolanojn laŭ triboj kaj centurioj, kaj enskribis la novaj civitanojn. Por tion fari, unu el la censoroj kunvokis la popolon en la Marsan kampon. Kune de la popola listigo ili ekzamenis la ĉevalistojn (recognitio equorum, ekzameno la ĉevalojn). Poste ili ankaŭ elektis la senaton (lectio senatus). Per tiu povo ili rapide ricevis la ekzamenon de la moroj (cura morum): ili povis eligi senatanojn el la senato aŭ ĉevalistojn el la ĉevalistaro (tre pova en la centuriaj komicoj), pro ties malbonaj moroj.
La Respubliko laŭgrade konkeris Italion kaj post la tri Punikaj Militoj inter -264 kaj -146 Kartagon, sian ĉefan rivalon en la Mediteraneo. La Sieĝo de Sirakuzo, farita de la Romia Respubliko, okazis en 214-212 a.K., fine de kiu estis venkita Sirakuzo, ĝis tiam greka polis situa en la orienta marbordo de Sicilio. La romianoj detruis la urbon kaj kiel konsekvenco, ili atingis la kontrolon de la oriento de Sicilio, jam en la sudo de la itala duoninsulo.
Je -27, Oktavio fariĝis Aŭgusto Cezaro kaj la imperiestro de Romio. La imperio naskiĝis.
Craig Steven Wright
Craig Steven Wright (naskita oktobro 1970) estas aŭstralia komputila sciencisto kaj negocisto. Li estis raportita esti la vera persono malantaŭ la pseŭdonimo Satoshi Nakamoto, la kreinto de Bitcoin, en eminentaj amaskomunikilaraj ellasejoj. En decembro 2015, du paralelaj enketoj de Kabligita kaj Gizmodo asertita ke Wright eble estis la inventinto de Bitcoin. Posta raportado, tamen, levis gravajn koncernojn ke Wright estis okupita en komplika hoakso.
Horoj post kiam Kabligis eldonita iliajn akuzojn, la hejmo de Wright en Gordon, Nova Suda Kimrio kaj rilata komerca sidejo en Ryde, Sydney estis trudenirita de la aŭstraliaj Federalaj Policoj. Laŭ La Gardanto, la trudeniro estis parto de aŭstralia Imposta Oficeja enketo. Polica proparolantino diris la altempigon estis koincido kaj la trudeniro ne estis ekkaŭzita de amaskomunikilaraj raportoj pri Wright.
Frua vivo kaj edukado
Wright diplomiĝis mezlernejon en 1987 de Padua Altlernejo, Brisbane en Brisbane. Wright estis adjunct lekciisto en komputila scienco kaj esploristo ĉe Charles Sturt Universitato, kie li estis laboranta sur lia dua PhD rajtigis "La kvantigon de Informaj sistemoj risko". Li kompletigis 18 SANSan Instituton kursoj kaj estis unua persono de la mondo ricevi GIACan atestadon en Observo kaj Revizioj kaj estis SANSa Instituta Mentoro. Li tenas GSEMalware kaj GSECompliance atestadoj, inter aliaj, de GIAC.
PhD de Craig Steven Wright estas en teologio: relativa religiaj kaj klasikaj studoj, atingita en 2003 kun disertacio titolis “Gnarled radikoj de krea teorio”.
Wright havas authored aŭ co-authored pluraj libroj, inkluzivanta La IT Reguliga kaj Norma Observo Manlibro: Kiel Supervivi Informaj Sistemoj Revizio kaj Taksoj. Wright estis fideikomisulo de la Unuiganta Preĝejo en Nova Suda Kimrio.
Kariero kaj komercoj
Wright laboris en informa teknologio por diversaj firmaoj, inkluzivanta OzEmail, K-Mart kaj la aŭstralia Sekureca Interŝanĝo, tiel kiel laboranta kiel sekureca komerca konsilisto por Mahindra & Mahindra. Li desegnis la arkitekturon por eble unua enreta kazino de la mondo, Lasseter-a Enreta (bazita en Alice Printempoj, Norda Teritorio), kiu iris enretan en 1999. Li estis la informa sistema manaĝero por la klariganta firma BDO Kendalls.
Wright estis la CEO de la teknologia firmao Hotwire Preemptive Spionaro Grupigas (Hotwire PE), kiu planis lanĉi Denariuz Banko, la mondo-a unua Bitcoin-bazita banko, kvankam ĝi renkontis reguligajn malfacilecojn kun la aŭstralia Imposta Oficejo kaj malsukcesita en 2014. Wright estas la fondinto de cryptocurrency firmao DeMorgan Ltd., Kiu ricevis $54 milionon en impostaj instigoj tra AusIndustry. Li estas ankaŭ la fondinto de la cybersecurity kaj komputila jurmedicina firmao Panopticrypt Pty Ltd.
Beinwil
Beinwil havas plurajn signifojn:
Thomas Bellinck
Thomas BELLINCK (naskita en 1983) estas dramaturgo kaj artisto. En 2009, li finstudis kiel reĝisoro ĉe la RITCS, la bruselo lernejo por aŭdovidaj rimedoj kaj dramaj artoj. Li ankaŭ studis ĝermanan filologion ĉe la Katolika Universitato de Loveno (KUL).
Agado
Dum sia studado ĉe la RITCS, li ludis en diversaj produktaĵoj de la Nieuwpoorttheater, Teatro Antigone, kaj  't Arsenaal. Kiam en 2009 estas selektita por La Teatro-Festivalo rilate al politika ago kun malsatstrikaj senpaperuloj, li malfermis la festivalon kun parolado, titolita Ni estis mortantaj kaj tiam ni ricevis premion. La saman jaron li faris kune kun Ewout D'hoore kaj malliberuloj de la urba prizono, la teatraĵon Herooj kaj Fiuloj. La provluda procezo videblas en la televida serio Leuven Hulp (Loveno Helpu).
Kune kun aktoro kaj iama samklasano Jeroen Van der Ven Bellinck fondis en 2010 la teatran trupon Steigeisen. Kun Steigeisen ili faris la prezentadojn Fobbit, Billy, Sally, Jerry and the .38 Gun, Lethal, Inc., De Onkreukelbare kaj Memento Park. En 2011 Lethal Inc. fariĝas PowerPoint-prezentado pri la serĉo por humanaj ekzekutometodoj, selektita por La teatro-Festivalo 2011.
Aldone al la prezentoj kiujn li faras kun Steigeisen, Bellinck ankaŭ aperis en la opero Middle East ( Meza Oriento ) de Frank Nuyts (Muziektheater LOD) kaj li faras kune kun pacientoj de psikiatria centro de Sint-Jan de Deo, Berg ( Monto ).
En 2015 Thomas Bellinck fondas kune kun verkisto kaj dramaturgo Pieter De Buysser ROBIN, brusela produktada societo, inspirita kaj prizorgita fare de artistoj. La kolektiva kaj aŭtonoma societo konsistas el De Buysser, Bellinck kaj ĉiujare ŝanĝanta societano.
Domo de Eŭropa Historio kaj Ekzilo
Laŭ la Thomas Bellinck la Projekto Eŭropo  povus implodi dek jarojn post kiam en 2008 ekestis financa krizo en Eŭropo sekvata de ŝpariga politiko akompanataj en sudeŭropaj landoj de traŭmatigaj "krizomemmortigoj", kaj kresko de novfaŝismo, separatismo kaj naciismo  en pluraj landoj. La ekspozicio temas pri imagita vojaĝo en 2060 dum kiu li invitas nin viziti lian muzeon kiu maljuniĝis depost la EU disfalis en la jaro 2018-2020 laŭ la artoprojekto 'Muzeo de la estonto'.
La motivo por uzi la lingvon Esperanto kiel ĉeflingvo de la ekspozicio estis unuflanke ĉar laŭ Bellinck ĝi formas parton de la stranga sento de konateco kiun li provis krei. Due, la Eŭropa Unio estas io kion ĉiuj homoj konas sed ne tre bone komprenas kaj la uzo de Esperanto emfazas tion. Aliflanke, Esperanto estas tre simbola lingvo kiu estis kreita por faciligi la kompreniĝon inter homoj de malsamaj nacioj je la fino de la 19a jarcento. "Nowadays this language is almost dead, but in the fictional world I wanted to create, it could be possible that Europeans start re-using Esperanto as a weapon in their fight for new unity .- Thomas Bellinck""*Nuntempe la lingvo estas preskaŭ morta, sed en la fikcia mondo kiun mi deziris krei, eblus ke eŭropanoj komencas re-uzi Esperanton kiel armilo en ilia batalo por nova unueco.' - Thomas Bellinck"
La komenco de la fino ĉiam estas diskreta
Li krome kreis ankaŭ novan plurlingvan teatraĵon (‘La komenco de la fino ĉiam estas diskreta’) kun la helpo de diverslingvaj kaj diversnaciaj enloĝantoj de la  EU-kvartalo en Bruselo, homoj kiuj kutime ‘neniam vere renkontiĝas unu la alian’. La lingvo de la teatraĵo estas precipe la franca, ĉar la plimulto de la partoprenantaro scias tiun lingvon. Sed la aktoroj ankaŭ parolas en la nederlanda aŭ en iliaj propraj lingvoj kaj tiele lasas aŭdi la muzikecon de ekzemple la persa kaj la slovaka lingvoj.
Peugeot 104
La Peugeot 104 estis aŭtomobilo produktita de Peugeot inter 1972 kaj 1988.
Edmund Dene Morel
Edmund Dene MOREL, eigentlich Georges Edmond Pierre Achille Morel de Ville (naskiĝis la 10-an de julio 1873 en Parizo; mortis la 12-an de novembro 1924 sur bieno proksime al Bovey Tracey (Devon) estis brita ĵurnalisto, aŭtoro kaj pacifisto.Li fondis kun Roger Casement la Congo Reform Association, kiu agadis kontraŭ la brutala ekspluato de liberŝtato Kongo tra la privata kolonia regado de belga reĝo Leopoldo la 2-a. Casement estis antaŭe membro de komisiono, komisie de la brita registaro por esplori cirkonstancojn en Libera Ŝtato Kongo kaj kies rezultoj aperis en 1904 en la t.n. Kongo-raporto.
Morel fondis ankaŭ propran semajnan gazeton West African Mail, en kiu li senvualigis agadojn en Kongo. Lia libro Red Rubber aperis en 1906 kaj kaŭzis en Belgio kaj Eŭropo indignon. Sekve de tio, Leopoldo estis devigita sian kolonion transdoni al ub belgian registaron.
Peter Bate produktis en 2004 dokumentaran filmon pri kongo-rilataj agadoj, kun titolo "Blanka reĝo, ruĝa kaxuĉuko, nigra morto".
Laz (Săsciori)
Laz (Săsciori) (hungare: Sebesláz) estas vilaĝo en Rumanio sude de Sebeş (Alba). En 1910 ĝi havis 710 loĝantojn (rumanoj), en 1992 466. Ĝia unua mencio estas en 1357. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al Săsciori.
Vernois-lès-Vesvres
Vernois-lès-Vesvres estas komunumo en Francio. Ĝi troviĝas en la departemento Côte-d'Or de la regiono Burgonjo-Franĉkonteo‎.
Ludwig Helmbold
Ludwig HELMBOLD (naskiĝinta en la 21-a de januaro 1532 en Mühlhausen, mortinta samloke en la 8-a de aprilo 1598) estis germana teologo kaj poeto de evangeliaj kantoj.
San Demetrio ne' Vestini
San Demetrio ne' Vestini estas komunumo de Italio.
Ludwig Helmbold
Vivo
La vivo de Helmbold estis tipa por la dua generacio de la lutera Reformacio. La nova kredo estis altvalora por la adeptoj, sed socie ne jam tute nekontestata kaj sekura bono. La antagonismoj kaj kontrastoj inter la konfesioj ankoraŭ viglegis. Humanisme edukite en Leipzig kaj Erfurto, li dediĉis sin plenkore al la instruista profesio, unue en la patra urbo.
En 1554 li magistriĝis en Erfurto kaj profesoriĝis en 1562 ĉe la filozofia fakultato de la Universitato de Erfurto. Samtempe li decide helpis - en sia pozicio kiel dua rektoro - fondi evangelian pedagogian sekcion. Sekve multaj el liaj poemoj temas pri la lerneja vivo aŭ almenaŭ tralumetigas la sintenon de pasia instruisto.
Vernois-lès-Vesvres
Geografio
Vernois-lès-Vesvres etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Najbaraj komunumoj
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Ludwig Helmbold
Vivo
En la 1570-a jaro li devis demisii de ĉiuj erfurtaj oficoj (verŝajne pro intrigo kaj premo far influaj katolikoj en la urbo). Li revenis al Mühlhausen, kie li denove fariĝis instruisto, poste diakono kaj finfine en 1586 superintendanto.
La poeto
Liaj stile perfektaj verkoj koncernas temojn de kristana kredo: fontoj elĉerpitaj ne nur estas la Biblio sed ekzemple ankaŭ la teksto de la Confessio Augustana (la surpaperigita enhavo de la luterana kredo/"kredokonfeso"), kiun li versigitis. La plej eble altan poetan honorigon Helmbold ricevis fare de imperiestro Maksimiliano la 2-a, kiam li faritis laŭre kronita poeto (poeta laureatus).
La kantoroj Joachim a Burck kaj Johannes Eccard muzikigis multajn el liaj poemoj. En la aktuala versio de la kantolibro Evangelisches Gesangbuch (EG) oni trovis la sekvontan helmboldajn kantojn: EG 320 (Nun laßt uns Gott, dem Herren), EG 365 (Von Gott will ich nicht lassen) kaj EG - regiona eldono por Nordelbio - 558 (Amen, Gott Vater und Sohne).
Honoroj modernaj
En 1998 oni nomis en la sudoriento de Mühlhausen straton omaĝe al li Helmboldstraße (flanka strato de Bonat-strato).
Ider
La rivero Ider (Идэр гол, laŭvorte “juneca rivero” respektive en genitiva formo Идэрийн гол, Iderijn gol, laŭvorte “rivero de juneco”) estas rivero de Mongolio. Ĝi fontas en la Ĥangai-montaro, kaj enfluas la riveron Selenge, kiu enfluas la Bajkalon. La plena riverlongo estas 452 km, tiel ĝi estas la oka plej longa rivero de Mongolio.
Gottfried Fritzsche
Gottfried Fritzsche (1578–1638), estis germana orgenkonstruisto.
Li devenis el meza Germanio kaj transokiĝis en 1629 de Wolfenbüttel al Hamburgo. En Ottensen li memstariĝis kiel orgenkonstruisto kaj iĝis posteulo de Hans Scherer la pli maljuna. Fritzsche validas kiel prominenta fondinto de la baroka nordgermana orgenregiono, ekigante multajn ŝanĝojn en la ĝistiama konstrumaniero. Lia submajstroj estis Friedrich Stellwagen kaj Tobias Brunner el Hormersdorf/Ercmontaro.
Dokumentitaj verkoj:
Lia filo estis la orgenkonstruisto Hans Christoph Fritzsche.
Herbert Spencer
Herbert Spencer (27-a de aprilo 1820 – 8-a de decembro 1903) estis brita sociologo.
Spencer naskiĝis en Derby. Kiel 16-jarulo li eklaboris kiel civila inĝeniero ĉe la fervojoj. En 1848 li fariĝis subredaktisto ĉe la The Economist, jam tiam grava financa gazeto.
Ekde tiu momento li sin okupis tute per verkado. En lia libro Social Statics (Sociaj statikoj) el 1851 li enkondukis la terminon survival of the fittest (Supervivo de la plej taŭgaj), termino kiun multaj homoj atribuis al Charles Darwin. Ankaŭ en plipostaj verkoj Spencer atentis pri sociala evoluo. Spencer estis 'adepto' de la Lamarkismo.
Spencer ankaŭ skribis politikajn verkojn. Li estas vidata kiel unu el la influhavaj liberalaj pensuloj el la 19-a jarcento.
Thomas Gale
Samkiel Ambroise Paré (1510-1590), li neis ke la pafovundoj estis venenaj pro la pulvo kaj devis traktiĝi per bolanta oleo. Li ĉeestis la sieĝon de Montreuil, en 1544. Li ankaŭ servis kiel kuracisto en la armeo de Filipo la 2-a en la batalo de Sankta Kentino en 1557. Ĉirkaŭ 1570 li establiĝis en Londono kiel praktikanto pri medicino, kiu altigis lin al konsiderinda eminenteco. Li estis aŭtoro de pluraj verkoj, krom diversaj tradukaĵoj el grekaj primedicinaj tekstoj. En sia traktaĵo pri vundoj faritaj per pafoj, li refutas ĝeneralan opinion siaepoke, kaj apogita de tiamaj renomaj kirurgoj (tiaj kiaj Hieronimo de Brunsvigo, la itala Giovanni da Vigo, inter aliaj) ke la pulvo donas originon al venena vundo, rezultante en la morto de la paciento.
Por kontraŭbatali tiujn konceptojn, li mencias la opiniojn de Galeno kaj Dioskorido, ke la ingrediencoj komponantaj la pulvon ofte montriĝas utilaj kiel kuraciloj. Tamen, li falis en eraron kiam li supozis ke la "nitro" uzata de antikvaj kuracistoj estis la sama kalia nitrato de la modernaj kemiistoj. Nuntempe oni scias ke la "nitro" uzata en la antikveco estas la sama natria karbonato.
San Martín de Boniches
San Martín de Boniches [sanmarTIN deboNIĉes] (Sankta Marteno de B.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 51 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,73 loĝ/km².
Situo
San Martín de Boniches estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,208 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 69,77 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°53′11″N 1°34′23″Ok.
La terpommanĝantoj
La terpommanĝantoj (nederlande: De Aardappeleters) estas olepentraĵo sur kanvaso de 81,5 je 114,5 cm de la nederlanda pentristo Vincent van Gogh. Ĝi estis pentrita en aprilo de la jaro 1885 en Nuenen kaj troviĝas nuntempe en la muzeo Van Gogh en Amsterdamo, Nederlando.
Priskribo
La terpommanĝantoj estas la unua granda verko de Van Gogh, pri kiu li laboris dum kelkaj monatoj. Ĝi prezentas en malhela etoso familian grupon kiu montras sian malriĉecon ĉefe pro la propra mallumeco krom la fakto ke ili manĝas povran pladon kia terpomoj.
San Martín de Boniches
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe San Martín de Boniches, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe San Martín de Boniches kie oni perdis la duonon de la loĝantaro en la lastaj 25 jaroj kaj tiele oni alvenis al la nunaj 51.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Psilocibina fungo
Psilocibina fungo, haluciganta fungo, psiĥodela fungo aŭ magia fungo estas fungo, kiu enhavas la substancojn psilocibinon kaj psilocinon. Psilocibinaj fungoj estas plej ofte uzataj kiel enteogenoj kaj amuzigaj drogoj.
Psilocybe cubensis estas la plej konata el la psilocibinaj fungoj pro sia ampleksa distribuado kaj facila kultivado.
Sablobenko Arguin
Sablobenko Arguin estas areo ĉe la okcident-afrika marbordo, sur sablobenkoj kaj malprofundaj rifoj. Ĝi etendiĝas de la marbordo de la hodiaŭa Maŭritanio ĝis tridek marmejloj en la Atlantikon. Tie daŭre regas kontinenta-mara vento, ĉar la Saharo etendiĝas ĝis la marbordo kaj la varmego de la kontinento alsuĉas daxure la pli malvarmajn aeromasojn super la maro.
La sablobenko Arguin estas la plej danĝera sur la okcidentafrika marbordo. La ŝipoj ĝenerale preterveturas la sablobenkon en larĝa distanco. Tio okazis jam en la 19-a jarcento. La plej kutima vojo okazis de Kabo Finisterre ĉe la nord-okcidenta marbordo de Hispanio en okcidentan direkton. Nur pofunde okcidente en la Atlantiko oni ŝanĝis la direkton suden kaj preterŝipis Madeira kaj la Kanariojn ĉe ties okcidentaj bordoj. Nur post oni atingis la latitudon de St. Louis, oni veturis orienten kaj tiel evitis proksmiecon de la sablobenko. Okcidenta landoformo por identigo de tiu sablobenko estas Cap Blanc.
Plurfoje okazis gravaj ŝipakcidentoj ĉe tiu marborda parto, inter 1791 kaj 1816 minimume 30 ŝipoj ankriĝis en la sablon. Tie surbenkiĝis en 1815 la usona ŝipo Commerce, la maristojn kaptis lokaj tribanoj. En 1816 surbenkiĝis la franca fregato Méduse. Ĉar la savboatoj ne sufiĉis por ĉiu, oni konstruis floson kaj uzis tiun 157 el la 400 personoj. La flosaĵo flosis plurajn tagojn en la Atlantiko sen ia direktado, oni ne havis sufiĉe da akvo, nutraĵo. Sur la floso oni ekpraktikis kanibalismon kaj brutalajn kverelojn. Travivis nur 15 personoj. La ŝipakcidento estas unu el la plej konataj en la 19-a jarcento kaj estis pentrita, eternigita de Gericault en La floso de la Meduzo.
Listo de imperioj
Jen listo de historiaj imperioj:
Sablobenko Arguin
Ĉirkaŭo
La Sablobenko Arguin estas aprto de la Nacia Parko Banc d'Arguin.
Hinojosa del Valle
Hinojosa del Valle [inoĤOsa del BAje] (Fenkolejo de la valo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas almorriches. La censita populacio en 2008 estis de 563 loĝantoj.
Situo
Hinojosa del Valle estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 442 m; je 92 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 46 km².
Marnie
Marnie estas usona psikologia trilera filmo de 1964 reĝisorita de Alfred Hitchcock. La scenaro de Jay Presson Allen estas bazita sur romano de 1961 samnoma de Winston Graham. En la filmo stelulas Tippi Hedren kaj Sean Connery.
La muziko estis komponita de Bernard Herrmann, lia lasta el sep filmomuzikoj laŭditaj de kritikistoj faritaj por Hitchcock. Marnie ankaŭ markis la finon de la kunlaboroj de Hitchcock kun la fotofilmisto Robert Burks (lia 12a filmo por Hitchcock) kaj filmeldonisto George Tomasini (kiu mortis poste en la sama jaro).
La kinfakulo Peter William Evans verkis ke The Birds (1963) kaj Marnie (1964) estas konsiderataj kiel "nedisputataj majstroverkoj". Hitchcock estis intencita filmi Marnie unue, kaj en marto 1962 oni anoncis, ke Grace Kelly, Princino Grace de Monako ekde 1956, eliros el la retiro por steluli en ĝi. Kiam Kelly petis al Hitchcock prokrasti Marnie ĝis 1963 aŭ 1964, li rekrutis Ed McBain alinome Evan Hunter, aŭtoro de The Blackboard Jungle (1954), por disvolvigi scenaron bazita sur novelo de Daphne du Maurier nome "The Birds" (La birdoj, 1952), kiun Hitchcock estis republikigita en sia My Favorites in Suspense (1959). Li dungis Tippi Hedren por ke ŝi ludu la ĉefrolon.
18876 Sooner
18876 Sooner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo James M. Roe elde Oaxaca de Juárez (Meksiko).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la sooners ("fruantoj"); en usona slango : homoj, kiuj, en la tempo de la sovaĝa okcidento, instaliĝis sur tereno antaŭ, ke la lando estis oficiale malfermita al la setlado. La nomo precipe honoras Oklahomon kaj la Universitaton de Oklahomo, alma mater de la malkovrinto.
Tarumã
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj en la samonoma mikroregiono Assis. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Distrikto Hajdúböszörmény
La Distrikto Hajdúböszörmény (hungare Hajdúböszörményi járás) estas distrikto en Hungario en departemento Hajdú-Bihar. Ĝi situas sur ebenaĵo en la norda parto de la departemento (en la nordorienta parto de la lando). La distrikta ĉefurbo estas Hajdúböszörmény, kiu estas urbo, krome estas nur alia urbo.
La areo estas 471,43 km², kie loĝas 40 194 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj, krome estas urbaj servoj en ambaŭ urboj.
Historio
Simila distrikto funkciis jam inter 1901-1926. En aliaj tempoj ambaŭ komunumoj apartenis al la pli granda Distrikto Debrecen,. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Bizanca–Sasanida Milito de 602–628
La Bizanca–Sasanida Milito de 602–628 estis la fina kaj plej detrua el la serio de militoj luktitaj inter la Bizanca Imperio (Orienta Romia Imperio) kaj la Sasanida Imperio de Persio. La antaŭa milito inter la du potencoj estis fininta en 591 post la imperiestro Maurikios helpis la Sasanidan reĝon Ĥosro la 2-a rehavi sian tronon. En 602 Maurikios estis murdita de sia politika rivalo Fokas. Ĥosro deklaris militon, evidente por venĝi la morton de Maurikios. Tio iĝis konflikto kiu daŭris jardekojn, nome la plej longa milito en la serio, kaj estis luktita laŭlonge de la tuta Mezoriento: en Egipto, Levantenio, Mezopotamio, Kaŭkazo, Anatolio, Armenio, la Egea Maro kaj eĉ antaŭ la muregoj de Konstantinopolo mem.
Kvankam la Persoj ege klopodis, sukcese dum la unua etapo de la milito el 602 al 622, konkeri multon de Levantenio, Egipto, kelkajn insulojn en la Egea Maro kaj partoj de Anatolio, la supreniro de la imperiestro Heraklio en 610 kondukis, spite dekomencajn kontraŭaĵojn, al la stato antaŭmilita. La kampanjoj de Heraklio en Persaj teritorioj el 622 al 626 devigis la Persojn al defendo, ebligante siajn fortojn reakiri momenton. Aliancita kun Avaroj kaj Slavoj, la Persoj faris finan klopodon por kapti Konstantinopolon en 626, sed ili estis venkitaj tie. En 627 Heraklio invadis la kernan teritorion de la Persoj kaj devigis ilin negocadi pacon.
Je la fino de la konflikto, ambaŭ flankoj estis elĉerpintaj siajn homajn kaj materiajn resursojn (kaj estis atingintaj tre malmulte). Sekve, ili estis vundeblaj al la subita apero de la Islama Raŝiduna Kaliflando, kies fortoj invadis ambaŭ imperiojn nur kelkajn jarojn post la fino de la milito. La islamaj fortoj rapide konkeris la tutan Sasanidan Imperion kaj senigis la Bizancan Imperion el siaj teritorioj en Levantenio, Kaŭkazo, Egipto, kaj Nordafriko. Dum la venontaj jarcentoj, multo el tio kio restis en la Bizanca Imperio, kaj la tuta Sasanida Imperio, venos sub islama regado.
Ekotopo
Ekotopoj estas la plej malgrandaj ekologie distingaj trajtoj de pejzaĝo en sistemoj por mapado kaj klasigoj. Tiele, ili reprezentas relative homogenajn, spacunuojn de pejzaĝo kiuj estas utilaj por klasigi pejzaĝojn en ekologie distingaj trajtoj por la mezurado kaj mapado de pejzaĝaj strukturoj, funkcioj kaj ŝanĝoj.
Kiel ĉe ekosistemoj, ekotopoj estas identigitaj uzante flekseblajn kriteriojn, difinitajn en specifa ekologia mapado kaj klasiga sistemo. Same kiel ekosistemoj estas difinitaj per la interagado de biotaj kaj abiotaj komponantoj, la klasigo de ekotopoj tavoligas pejzaĝojn baze sur la kombino kaj de biotaj kaj de abiotaj faktoroj, kiel vegetaĵaro, grundoj, hidrologio kaj aliaj faktoroj. Aliaj parametroj konsiderindaj por la klasigo de ekotopoj estas ilia periodo de stabileco (kiel la nombro de jaroj kiun trajto povas daŭri), kaj ilia spaca skalo (minimuma mapunuo).
Tropopaŭzo
La tropopaŭzo estas la supra limo de la troposfero kaj la malsupra limo de la stratosfero. La temperaturo de la atmosfero malaltiĝas kun la altitudo ekde la grundo ĝis la tropopaŭzo, kaj plialtiĝas poste pro la ozono ekzistanta en la stratosfero kiu sorbas la ultraviolan radiadon. Tiel ĝi estas la plej malvarma parto el la malalta atmosfero (~ -65°C). Sur la Tero, ĝi konsistigas ankaŭ la biosferon.
Gottenheim
Gottenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi situas en pejzaĝo dominita de la vulkandevena montareto Kaiserstuhl, konata pro altnivela vinkultivado ĉe la montaj deklivoj.
Tropopaŭzo
Ĝia altitudo, sur la Tero, varias laŭ la sezonoj kaj latitudoj, ekde 8 km ĉe la polusoj ĝis 18 km ĉe ekvatoro, kun averaĝa altitudo de 11 km. La tropopaŭzo estas pli alta dum somero ol dum vintro.
San Giovanni Lipioni
San Giovanni Lipioni estas komunumo de Italio.
(14767) 1137 T-1
(14767) 1137 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Kahoot!
Kahoot! estas kleriga platformo el Norvegio. Kahoot! funkcias per plurelektaj demandaro-kvizoj nomataj kahoot-oj. Uzantoj ne bezonas esti registritaj por partopreni kahoot-on, sed registrado bezonatas por mem ellabori kahoot-ojn.
Kahoot! komenciĝis kiel projekto inter Mobitroll kaj la Teknika-naturscienca universitato de Norvegio, sed nun estas memstara kompanio nomata Kahoot! AS.
Horná Mičiná
Horná Mičiná, hungare Felsőmicsinye [felŝOmiĉinje], germane Obermitschina estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Horná, felső kaj ober signifas: supra.
Situo
Horná Mičiná situas laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 7 km-oj.
Famuloj
En la iama Felsőmicsinye naskiĝis hungara subministro Sándor Havas.
Nigrapieduloj
Historie, la popoloj membroj de la Konfederacio estis nomadaj ĉasistoj de bizonoj, kiuj havis teritoriojn tra grandaj areoj de nordo de la Grandaj Ebenaĵoj de okcidenta Nordameriko, specife ĉe la ekologia regiono de la duonaridaj prerioj. Ili poste adoptis ĉevalojn kaj pafiloj akiritaj el eŭrop-descendaj komercistoj kaj ties kriaj revendistoj. Per tiuj novaj iloj la Nigrapieduloj etendis siajn teritoriojn kontraŭ najbaraj popoloj. Danke al uzado de ĉevaloj, la Nigrapieduloj kaj aliaj ebenajaxaj popoloj ĉaskolektis bizonojn je multe pli akcela rapido. Tamen estis la sistema komerca ĉasado de bizonoj fare de blankuloj kio tute ŝanĝis la modelon de la Grandaj Ebenaĵoj. Sekvis periodoj de malsatego kaj necesego por la Nigrapieduloj. Ili estis tiam devigitaj finigi sian nomadismon kaj adopti ranĉado kaj farmado, setlante sur malgrandaj pecoj de siaj iamaj teritorioj. Tio estis rezulto de traktatoj kun Usono kaj Kanado, ĉefe subskribitaj en la 1870-aj jaroj, kiuj la Nigrapieduloj subskribis ŝanĝe por manĝo kaj medicina helpo kaj helpo al farmado. Ekde tiam la Nigrapieduloj klopodis pluhavi siajn tradiciajn lingvon kaj kulturon kontraŭ la iama asimiligo fare de la politikistoj kaj funkciuloj de la nordamerikaj nacioj kaj ŝtatoj.
Amursko
Amursko (Амурск) estas urbo en Ĥabarovska regiono en Rusio.
Loĝantaro de la urbo estas 51,9 mil (en la aglomeraĵo en 2001); 3.5 mil en 1959.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 08403.
La interurba telefona kodo estas 42142, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Amuro (Амур).
La nuna urbo estas iama vilaĝo Padali, kiu estas nomita nome de apuda lago Padali. Jare 1950 ekiĝis la konstruado de celuloza kombinato. Jare 1958 estis fondita lignaĵreciklada kombinato. En la jaro 1973, Amursko ricevis statuton de urbo. Ekonomio de la urbo baziĝas sur lignaĵreciklada industrio.
The Pirate Bay
«The Pirate Bay» estas Sveduja retpaĝaro, kiu gastigas ligildosierojn por la protokolo BitTorrent.
Per la retejo estas publikigitaj de la muzika triopo «Persone» ĝiaj du senpagaj albumoj: «En la spegulo» (jen ligilo) kaj «Povus esti simple». (jen ligilo).
Ferenc Balázs
BALÁZS Ferenc (balaĵ) estis rumanuja hungara unitariisma pastro, verkisto, sociologo naskita en Kolozsvár la 24-a de oktobro 1901 kaj mortinta en Turda la 22-an de majo 1937.
Biografio
Ferenc Balázs estis unitarisma kolegiano en Kluĵo, poste per stipendio li pristudis kvar jarojn teologion en Oxford kaj Berkeley (1923-27). Li travojaĝis Nord-Amerikon kaj Azion. Li renkontiĝis kun Rabindranath Tagore kaj Mahatma Gandhi. Kelktempe li instruis en Cristuru Secuiesc kaj fine li fariĝis pastro en Cheia. Laŭ siaj spertoj en Danujo li fondis agrikulturan kooperativon. Li estis unu el iniciintoj de vilaĝesplorado.
Antigona
La nomo Antigona signas diversajn homojn kaj aferojn: