cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pimento
En la kuirarto uzatas la nemature rikoltitaj kaj sekigitaj beroj de la dioika pimento, kiujn oni ankaŭ nomas simple pimentoj. Ili fajnigas ĉefe supojn, saŭcojn, marinaĵojn, kukojn kaj likvorojn. La etera oleo de la planto ankaŭ estas uzata en la parfumindustrio.
Alexander von Humboldt
Humboldt daŭre prelegis kaj verkis. Lia plej fama verko estis la 5-voluma fizika priskribo de la mondo "Kosmos", eldonita inter 1845 kaj 1862. Cetere li ne nur okupiĝis pri natursciencoj, sed ankaŭ aktive partoprenis la politikan vivon en siaj loĝlokoj.
Pimento
En la Hindia kuirarto pimento estas uzata vere grandskale kaj tial same ĝia kultivado.
Renato Russo
Renato MANFREDINI Júnior estas la vera nomo de Renato Russo (Rhenatu Rhusu). Li naskiĝis en la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, la 27-an de marto, 1960 kaj forpasis la 11-an de oktobro, 1996, en la sama ŝtato.
Li naskiĝis en mezklasa familio kaj estas unu el la plej gravaj rokaj kantistoj de Brazilo. Lia voĉo estis belega kaj belsonega; liaj muzikoj kelkfoje temas pri gravaj aferoj aŭ rakontas pri nia ĉiutago.
Laŭ la opinio de multaj personoj, Renato Russo estis grava muzika poeto kiu skribis kaj kantadis pri tio, kio okazas kaj trapasas ene de animo ĉar li kapablas per lia muziko, traduki siajn plej intimajn pensojn kaj sentojn.
Antaŭ fariĝi fama kantisto, li partoprenis en rokobando nomita “Aborto Elétrico” ( Elektra Aborto), krom esti instruisto pri la angla lingvo, ĵurnalisto, ktp... Ĝuste meze de la okdekaj jaroj (1984), li estis invitita de la famega surdiskiga EMI por surdiski sian unuan diskon kiel apartenanto de la rokobando “Legião Urbana” (Urba Legio).
Sole, li verkis la sekvantajn KD-ojn:
Krom antaŭaj KD-oj, post lia forpaso oni publikigis aliajn du KD-ojn:
Senden
Senden havas diversajn signifojn:
István Miklós (Indian)
István MIKLÓS [miklOŝ] rumania hungara pentristo, tatuisto. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc en 1969.
Kariero
István Miklós estas memlerninto artisto. Li vivas de 1999 en Miercurea Ciuc. Li komencis tatuadi, pentradi en 1989, dum li faris sian militservon. De 2004 li havas tatusalonon (Indian's Tattoo) kaj estas membro de Ligo de Rumaniaj Tatuistoj. Li subtenas sin per tatuado.
Selbach (Brazilo)
Selbach (prononco Zelbaĥ laŭ la loka dialekto) estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Não-Me-Toque. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 929 loĝantoj.
Minoritata lingvo
Ekzistas multaj aliaj municipoj kun tiu dulingva profilo ĉie en la ŝtato. En 2012 la ŝtata deputitinstanco unuanime voĉdonis favore al agnosko de tiu-ĉi germana dialekto kiel oficialan historian kulturon konservendan.
Selbach fakte estas nomita laŭ Selbach, municipo en Rejnlando-Palatinato, en okcidenta Germanio.
Koloradiaj rokmontaraj arbaroj
La koloradiaj rokmontaraj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de Usono.
Crèvecœur-sur-l'Escaut
Geografio
Crèvecœur-sur-l'Escaut situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Koloradiaj rokmontaraj arbaroj
Priskribo
Tiu ekoregiono situas ĉe la plej altaj altitudoj de Rokmontaro, en centra kaj okcidenta Koloradio, norda Nov-Meksiko kaj sudorienta Vajomingo, kaj travivas sekan kontinentan klimaton.
Crèvecœur-sur-l'Escaut
Geografio
Crèvecœur-sur-l'Escaut etendiĝas sur 19,06 km².
Koloradiaj rokmontaraj arbaroj
Flaŭro
La superreganta vegetaĵara tipo de la ekoregiono estas pingloarbaro. Kontraste kun rokmontaraj ekoregionoj en la nordo, tordopino (Pinus contorta) estas sufiĉe malofta, anstataŭita de pezaligna pino (Pinus ponderosa) kaj ŝajntremola poplo (Populus tremuloides). Glaŭka duglaso (Pseudotsuga menziesii subsp. glauca) kaj Engelman-piceo (Picea engelmanni) ankaŭ estas troveblaj en la montarbaroj. Arista pino (Pinus aristata) estas la domina planto apud la arbarolimo/kriplarba zono. Krom koniferaroj, la ekoregiono ampleksas herbejojn, piedmontetajn herbejojn, ĉeriverajn arbarojn kaj altmontaran tundron.
Politika Reformita Partio
Politika Reformita Partio (nederlande Staatkundig Gereformeerde Partij; SGP) estas nederlanda politika partio. Ĝi reprezentas parton de la severaj kalvinistoj en Nederlando. Kompare al la simila Unio de Kristanoj ĝi estas socie pli dekstra.
Koloradiaj rokmontaraj arbaroj
Faŭno
La ekoregiono gastigas 210 birdospeciojn kaj 103 mamulospeciojn.
Mamuloj inkludas kanadan cervon (Cervus canadensis), hemionan cervon (Odocoileus hemonius), amerikan nigran urson (Ursus americanus), gulon (Gulo gulo), pumon (Puma concolor), kanadan linkon (Lynx canadensis), amerikan marteson (Martes americana), kaj, eble, grizan urson (Ursus arctos horriblis).
Minacoj kaj konservado
Kvankam tiu ekoregiono estas listigita kiel "relative stabila/sendifekta", ĝi estas minacita per arbarekspluatado, minado, disvolviĝo de nafto kaj gaso, semajnfin-dometa konstruo, brutaropaŝtadon kaj enmetitaj specioj. Protektitaj areoj inkludas Rok-montaran Nacian Parkon kaj Sovaĝejon Indian Peaks en nordcentra Koloradio, Soveĝejon Suda San Juan en sudcentra Koloradio, Nacian Arbaron Carson en nordcentra Nov-Meksiko kaj Nacian Arbaron Medicine Bow – Routt en sudorienta Vajomingo.
Crèvecœur-sur-l'Escaut
Historio
La vilaĝo cedis parton de sia teritorio (entute 1 785 hektarojn) por krei la komunumon Les Rues-des-Vignes. Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilbert Drain, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Crèvecœur-sur-l'Escaut apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Kantado
Kantado estas la ago fari muzikajn sonojn per la voĉo, ofte kontraste kun parolado. Aeron oni elspiras kun la diafragmo kiel ordinara spirado, kaj oni ŝanĝas la tonon per la voĉkordoj. Se la lipoj estas fermitaj, ĝi estas nomata zumado. Verko de muziko, kiu estas kantata, estas nomata kanto; iu kiu kantas estas nomata kantisto aŭ kantanto.
Eßweiler
Eßweiler - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kantado
Multe da kantado bezonas formadon de la voĉo por fari vortojn. Tamen specoj de voĉinstrumenta muziko ekzistas, kiu uzas apertajn sonojn aŭ sensencajn silabojn, kiel skatkantado aŭ jodlado. Solfeĝo estas sistemo kiu ĉiu tono en gamo estas ricevita unu-silaban tononomon, kaj estas la bazo de la planlingvo Solresol.
Kantado ofte estas farata en grupo, kiel ĥoro, kaj eblas akompane al muzikaj instrumentoj, plena orkestro, aŭ bando. Kantado sen muzika akompano estas ofte nomata "akapela muziko".
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri kantado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Tertius Zongo
Tertius ZONGO (n. la 18-an de majo 1957 en Koudougou, Supera Voltalando, hodiaŭ Burkino estas politikisto de la okcidentafrika ŝtato Burkino. Ekde la 4-a de junio 2007 li estas ĉefministro de la lando.
Zongo studis ekonomion en Dakaro (Senegalo) kaj Nantes (Francio). Inter 1995 kaj 2000 li okupis diversajn ministrajn postenojn, inter aliaj la postenon de la financministro. Dum pluraj jaroj li reprezentis la landon ĉe la monda banko kaj ĉe la internacia monunua fonduso. Krome li estis ĝenerala sekretario de la burkina industria kaj komcerca ĉambro. En 2002 li komencis la diplomatan servon. Laste li estis ambasadoro en Usono.
Porta Alpina
Porta Alpina estas labortitolo de projekto pri subtera fervojstacio, meze de svisa Gotarda Baza Tunelo kaj kun ligo al loko Sedrun kaj al eŭropa rapidega fervoja linio.
Laŭ la planoj, ĝi situos profunde 800 m (vertikale) de iu alira tunelo, kiu longas pli ol unu kilometron horizontale. Al la fervoja stacio estas planataj du ŝaktoj.
Kuraĝo forlasis la grizonan registaron en aŭtuno 2007 kaj oni decidis rezigni pri la granda kaj vizia projekto pro la timo pri la eventualaj financaj konsekvencoj.
Intertempe fondiĝis asocio por la realigo de Porta Alpina, kiu strebas sur privata bazo helpe de privataj mondonantoj realigi la projekton.
Vertikuti
Vertikuti estas grati aŭ tranĉeti la gresplektaĵon de gazono por forigi muskojn kaj mortintajn plantopartojn je la celo asisti la aerumadon de la grundo. La origina angla esprimo estas kunmetitia el la vortoj vertical (vertikala) kaj to cut (tranĉi).
La metodon evoluigis Thomas Mascaro en 1946.
Printempe inter aprilo kaj majo la vertikutado estas konsilinda, ĉar en tiu tempo la gazono estas tre regeneriva. Antaŭ la vertikutado oni falĉu la gazonon kaj post ĝi sterkado konsilindas. Oni ne vertikutu dum varma vetero. Fine de aŭgusto ĝis septembro dua vertikutado eblas, sed tion oni ne faru en seka somero.
Vertikuti eblas per densdenta rastilo, prefere metaldenta. Por grandaj gazenareoj la permana vertikutado estus tro teda kaj fortostreĉa. Motoraj vertikutaparatoj kun rotacianta risortŝtaltranĉilo kaj kolektosako faciligas la laboron.
Mattstetten
Mattstetten estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 580 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Mattstetten situas en la centro de la Svisa Mezlando ĉe la bordo de la rivero Urtenen, proksimume 10 kilometrojn nordnordoriente de la federacia urbo Berno. En sudoriento de la komunumo, aliflanke de la aŭtovojo, etendiĝas la montetoj de Krauchthal kie sur alteco de 750 m s.m. situas tute en sudo la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mattstetten kaj la kvartalo Breite.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,80 km², de kiuj 33,7% estas kovritaj de arbaro, 49,7% servas por agrikulturo kaj 15,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mattstetten limas en nordo al Münchringen, en nordoriento al Hindelbank, en oriento al Bäriswil, en sudoriento al Krauchthal, en sudo al Bolligen, en okcidento al Urtenen-Schönbühl, kaj en nordokcicento al Jegenstorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mattstetten datiĝas el la jaro 1201 kiel Mahtsteten. Dum mezepoko Mattstetten estis propra malgranda senjorujo. La tiel nomita Heidenstock estas restaĵo de mezepoka loĝoturo, kiu estis la sidejo de la Senjoroj de Mattstetten, kiuj estis vasaloj de la Zeringoj kaj Grafoj de Kiburgo. Jam en la 14-a jarcento la servuteco tamen apartenis al la kavliroj de Rohrmoos kaj en la 15-a jarcento ĝi kune kun Urtenen estis havaĵo de bernaj civitanoj kaj apartenis al la supera jurisdikcio de Zollikofen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi apartenis al la tiama distrikto Zollikofen. En la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Fraubrunnen. Post la malfondo de la distrikto Fraubrunnen la 1-a de januaro 2010 la komunumo fariĝis parto de la administra distrikto Berno-Mezlando.
San Agustín Tlaxiaca
San Agustín Tlaxiaca estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas San Agustín Tlaxiaca. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13052.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27118 loĝantojn. El tiuj estis 13172 viroj kaj 13946 virinoj. La komunumo havas surfacon de 354,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2360 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(9302) 1985 TB3
(9302) 1985 TB3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Gerundivo
En aliaj lingvoj, la termino tradicie aplikiĝas al verbaj adjektivoj kaj substantivoj.
En la klasika latino la gerundivo distingiĝas forme kaj funkcie de la gerundio kaj la prezenca aktiva participo. En la malfrua latino tiuj diferencoj plejparte perdiĝis.
Fiŝoj (konstelacio)
Fiŝoj latine Pisces estas konstelacio de tera ĉielo de la zodiako.
Stacio Shin-Imamiya
Stacio Shin-Imamiya (新今宮駅 [Ŝin-Imamija-eki], Shin-Imamiya Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Naniŭa kaj Niŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Okcidenta: Ringlinio de Osaka, Linio Kansai (ĉefa) kaj 2 liniojn de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai (ĉefa), Linio Nankai-Kōya.
Fiŝoj (konstelacio)
Astrologio
Laŭ Okcidenta astrologio, Fiŝoj estas zodiaka signo por naskitoj inter la 19-a de februaro kaj la 20-a de marto. Fakte, la Suno troviĝas en ĉi tiu konstelacio inter la 12-a de marto kaj la 18-a de aprilo.
Imre Boga
BOGA Imre estis hungara pedagogia verkisto naskita en Braŝovo la 13-an de februaro 1856 kaj mortinta la 4-an de februaro 1924 en Kluĵo. Lia kajero temas pri psikologiaj problemoj de instruado de la fremdaj lingvoj.
Poarta
Poarta (hungare: Körtekapu) estas vilaĝo en Rumanio norde de Târgu Mureș kaj administracie apartenas al komunumo Fărăgău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 551 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 264 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1319. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Ŝosea kirko
Ŝosea kirko aŭ ŝosea preĝejo estas kirko aŭ preĝejo konstruita ĉe ŝoseo. Ili celas ĉefe veturantajn anojn de la koncerna eklezio aŭ ĝenerale kredanton. En nordeŭropaj landoj estas fakte retoj de tiaj preĝejoj, kiel en Danio (dane: vejkirke), Germanio (germane: Autobahnkirche, malfermitaj la tutan jaron), Estonio (estone: Teeliste kirikud), Finnlando (finna: tiekirkko, Svedio: vägkyrka), Norvegio (norvege: veikirke), Rusio (en Murmansk oblasto) ktp. Tiuj preĝejoj estas malfermitaj ĉefe por turistoj dum la somera ferisezono.
En kelkaj landoj estas specifa trafikaj signaloj por indiki pe lokon de tiaj preĝejoj. En kelkaj el ili estas ankaŭ indikiloj ke sonorigi hupon egalas al preĝo; tiele la veturanto ne bezonas halti, sed povas tamen tiel preĝi.
(16305) 6707 P-L
(16305) 6707 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
6282 Edwelda
6282 Edwelda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar en Kalifornio (Usono).
Ĝuĥa
Ĝuĥa (araba: جُحا), kelkfoje konsiderata la sama persono kiel Nasr ad-Din, estas humura rolulo en la folkloro de la plej multaj arabaj landoj kaj la islama mondo, en la Proksima Oriento, en Mezazio, en Kaŭkazo, kaj en Balkano. La nomo Ĝuĥa ankaŭ estas ofta inter tieaj malplimultoj kiel orientaj judoj kaj Ĝuĥa -rakontoj estas ĝenro en ladinlingva literaturo. Ĝuĥa havas malsamajn nomojn en multaj lingvoj.
6282 Edwelda
Nomo
Ĝia nomo, Edwelda, kombinas la antaŭnomojn Edwin kaj Imelda en honoro de la filipinaj geastronomoj Edwin L. Aguirre kaj Imelda B. Joson, astronomiaj popularigistoj en Filipinoj. Ilia libro The Second Coming (1985) pri la Haleja kometo estas la unua astronomia libro verkita fare de filipinanoj.
Ĝuĥa
La rolulo de Ĝuĥa ŝanĝiĝas de rakonto al rakonto, kaj li aperas foje juna kaj foje maljuna, foje saĝa kaj foje kiel stulta, foje edziĝinta kaj foje fraŭla. Li estas la enkorpiĝo de la averaĝa persono. La rolulo de Ĝuĥa reprezentas trompanton kiu ofte estas trompita, speco de vilaĝa malsaĝulo kiu estas kaj krimulo kaj senkulpa kiu finas fali en la kaptilon kiun li metas por aliaj. Ĝuĥa ankaŭ estas nomita Nasradin Mulla (kontraste al Nasradin Efendi). Mulla estas honortitolo por instruisto, sed Nasradin Mulla instruas per sia stulteco kaj tiel peras la mesaĝon, ke la vortoj de instruisto ne estu akceptitaj sen ekzamenado.
342 Endimiono
342 Endimiono estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Rompante la tradicion de la virinaj nomoj, ĝi ricevis la nomon de Endimiono, reĝo (aŭ paŝtisto, laŭ la mitoj) amanto de Seleno, en la helena mitologio.
Blaise Compaoré
Militista Edukado
Compaoré vivis dum sia infaneco en Ziniaré nordokcidente de la ĉefurbo Vagaduguo. Tie li ankaŭ vizitis la lernejon kaj faris la abituran ekzamenon. Poste li komencis militistan edukadon en Kameruno kaj li daŭrigis en Francio kaj Maroko. En 1982 li fariĝis kapitano de la armeo de Supra Voltao.
Revolucio de Sankara
Kiel akompananto kaj amiko de Thomas Sankara, Compaoré apartenis al grupo de oficiroj, kiuj puĉis kontraŭ Jean-Baptiste Ouédraogo je la 4a de aŭgusto de 1983. En la postaj jaroj li okupis diversajn ministrajn postenojn.
1987: Prezidantiĝo de Compaoré
Pro la argumento ke Sankara faris pli kaj pli strangajn decidojn Compaoré organizis puĉon en 1987 kontraŭ Sankara, kiun oni mortigis dume. En Burkino oni parolas pri ĝustigo de la revolucio de 1983.
Je la 15a de oktobro 1987 Blaise Compaoré fariĝis la sesa prezidanto de Burkino. En 1991 la popolo decidis per referendumo pri la nova konstitucio de la lando, kiun li Compaoré iniciatis. Samtempe la popolo akceptis al Comaoré en balotoj, kiujn tamen la opozicio bojkotis. En 1998 denove okazis balotoj kaj oni akceptis lin por pliaj sep jaroj.
Prezidantaj balotoj en 2005
Ŝanĝo de la konstitucio en 2000 limigis la oficperiodon de la prezidanto al du periodoj de kvin jaroj. Favore al nova kandidatiĝo de Compaoré oni argumentis ke la du antaŭaj oficperiodoj (dufoje 7 jaroj) okazis antaŭ la ŝanĝo de la konstitucio.
Ĉe la balotoj je la 13a de novembro 2005 li atingis en la unua balotrondo ĉirkaŭ 80% de la voĉoj. Neniu de la aliaj 11 kandidatoj atingis pli ol 5 % de la voĉoj. Oni diris ke entute partoprenis 57,5% de la voĉdonrajtaj personoj. Temis pri la unuaj balotoj, kiujn partoprenis la tuta opozicio, do la nuna oficperiodo estas la unua demokratie decidita oficperiodo.
Demisio
En oktobro 2014, proponata plilongigo de lia oficperiodo kaŭzis grandaj manifestacioj, kaj li demisiis je la 31a de oktobro 2014. La vicestro de la prezidenta gvardio, Isaac Zida, ekregis, sed la Afrika Unio konsideris ĉi tiu ago kiel kontraŭkonstitucia kaj postulis ke ankaŭ li demisiu ene de du semajnoj.
Robert Nivelle
Robert Georges NIVELLE (15-an de oktobro 1856 Tulle – 24-an de marto 1924, Parizo) estis franca generalo, ĉefkomandanto de la francaj armeaj fortoj (1916-17).
Fruaj jaroj
Li naskiĝis de franca patro kaj angla patrino en franca urbo Tulle. Li studis en la École Polytechnique kaj en 1878 enpaŝis la armeon, kie ricevis rangon de sublexutenanto. Li servis kiel artileria oficiro de la franca kolonia armeo en Vjetnamo, Alĝerio kaj Ĉinio. Li altrangiĝis en 1913 al kolonelo kaj ricevis propran formacion. Li partoprenis tiel en la batalo de Marne, post kies sukceso, li iĝis generalo.
Kiel ĉefa ĉefkomandanto
Pro kelkaj sukcesoj dum la dua parto de batalo apud Verdun, li transprenis la komandadon de la franca armeo la 3-an de decembro 1916 post la kritikita Joseph Joffre.
Nivelle estis apoganto de la agresiva, ataka taktiko, kiu bezonis grandan kvanton da materialo kaj soldato. Li komence pafigis per la artilerio la malamikajn poziciojn – dum horoj -, poste ekiris la infanterio. Nivelle planis laŭ tiu taktiko atakon de la entento en la okcidenta fonto, dum printempo de 1917. Laŭ lia imago, tio devintus solvi la pat-situacion, daŭrante jam du jarojn. La francoj ekis la atakon inter la frontoj de Arras kaj Reims, dum la brita armeo ekbatalis en Flandrio, por ke la germanoj ne fortiru taĉmentojn el la frontlinio.
Post la malsukceso
Oni forigis lin el sia pozicio la 15-an de majo 1917 kaj lin sekvis Henri Philippe Pétain. Li estis sendita en decembro de 1917 al norda Afriko, kie li plenumis la restan servan tempon. Li pensiiĝis en 1921, unu jaron antaŭ sia morto.
Félix Micolta
Félix Micolta (n. ) estas kolombia futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Mirambeau (Charente-Maritime)
Mirambeau [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,504 loĝantojn en la jaro 2010, kaj estas la ĉefloko de samnoma kantono.
Geografio
Mirambeau situas en la sudo de Charente-Maritime, en la historia regiono Saintonge, sude de Saintes kaj  norde de Bordeaux.
Matrei (Tirolo)
Matrei, formale plene nomata Matrei in Osttirol, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Fine de en la komunumo vivis.
Hitman: Blood Money
Hitman: Blood Money estas la kvara epizodo de la videoludserio Hitman. La ludo ekaperis en Eŭropo la 26-an de majo 2006 kaj en Usono la 30-an de majo de la sama jaro.
La historio de Blood Money rotacias ĉirkaŭ la hommortigoj finfaritaj de la ĉefrolulo, la Agento 47, rakontataj en la komencaj scenoj de la ludo fare de la maljuna direktoro de FBI al ĵurnalisto invitita en lia domo, dum ili diskutas pri la agento. La eksdirektoro, devigite vivi sur rulseĝo, rakontas, kiel lia organizaĵo spionsekvis la Agenton 47 dum pli ol du jaroj observante iliajn operacojn, el kiuj ĉiun ni revivos dum la progreso en la videoludo. En 2012 ekaperos la sekvo Hitman: Absolution.
Temo
La ludo komenciĝas per retromemoro en amuzparko de Baltimoro, kie dekduoj da personoj mortis pro akcidento kaŭzita de la mizera bontenado de la panorama rado. La patro de iu el la viktimoj vokas la Agentejon kaj komisias la hommortigon de la posedanto de la parko, kiu estas eksigita de sia tasko. 47, fuĝante de eŭropaj rivaloj, akceptas la taskon; sekve de ĝi, li ricevas serion de kontraktoj fare de usonaj klientoj entuziasmaj pri la engaĝo de la legenda sikario. Escepte de du misioj, kiuj disvolviĝas respektive en Ĉilio kaj Parizo, ĉiuj misioj okazas en laŭtempa ordo en Usono.
La plejparto de la ludo diskoniĝas en sinsekvo de retromemoraj sekvencoj, kiu akordiĝas kun niaj tempoj, en kiuj reportero kaj la eksdirektoro de la FBI, Leland "Jack" Alexander, diskutas pri la pluraj komisioj de 47 dum la lastaj du jaroj (2004-2005) kaj pri lia kuntreniĝo en la kompleta tuto. La reportero planis intervjuon proponendan al Alexander pri la lastatempa atako al la Blanka Domo (grava punkto de la intrigo). Baldaŭ iĝas klare, ke la vera intenco de Alexander estas diskuti pri 47. Dum la progreso de la historio, estas dirate, ke la agentoj de la Agentejo estas sisteme forigataj de albina klono, supermurdisto sendita de okcidenta kontraŭa partio de la Agentejo nomata "La Koalicio". La situacio difektiĝas tiom, ke Diana informas 47-n, ke ili du estas la ununuraj restintaj.
Diana fermas la Agentejon per fina kontrakto por mortigi la murdistojn, kiuj venos post ili. Post la tasko, 47 estas alproksimigata al maljuna konato, agento de la CIA nomata Smith, kiun 47 helpis dum la misio "Flatline". Li engaĝis 47-n por altprofila misio, pagita per pluraj milionoj da dolaroj en diamantoj. Ekzistas kialo, pro kiu la rekompenco estas tiel abunda: la celoj estas la murdista klono de la Koalicio, Mark Parchezzi III, kaj la vicprezidanto de Usono, Daniel Morris.
Kiel oni povas antaŭvidi, 47 sukcesas en la misio. Serĉate de ambaŭ organizaĵoj kaj de la polico, li fuĝas en sian kaŝejon. Post iomete, sen iu ajn averto, Diana iras renkonti lin, kio tuje kaŭzas la suspekton de 47 (la personaj renkontiĝoj kun Diana estis kutime tre maloftaj). Diana deklaras scii kiel forigi la Koalicion. Tuj kiam 47 distriĝas pripensante la mision, esprimante sian malbonan antaŭvidon pri la sukceseblo, Diana injektas en lian korpon per injektilo substancon, kiu portas 47-n en komatan staton (la verŝajna perfido de Diana agas tiel, ke 47 kriu "Fek!", sian unikan voĉan agreson de la serio). La korpo de 47 estas do ĉirkaŭata de la anoj de la SWAT kaj Diana, anoncante, ke mortigi 47-n estis "surprize plaĉe", estas oficiale enkondukata en la Koalicion fare de Leland Alexander, ĝia fondinto.
La historio ĉi-punkte glitas en la nunajn tempojn; la korpo de 47 estas preta por la kremacio tiel, ke lia mjelo ne povu esti uzata de rivaloj, detruante por ĉiam la eblon produkti nemisfunkciantajn klonojn. Diana apogas sur la bruston de 47 liajn pistolojn Silverballers dum la rapidema funebra ceremonio kaj lin kisas, post kiam ŝi almetis ruĵon sur la proprajn lipojn. Iĝas klare, ke la "veneno", kiun ŝi injektis en la korpon de 47, male estis serumo por ŝajnigi la morton, uzita de 47 en antaŭa misio (Flatline), kiu kondukas la korpon en frostostaton. La ruĵo de Diana fakte entenas la kontraŭvenenon (la saman uzitan por savi la Agenton Smith en la misio "Flatline").
Ekde tiu ĉi punkto la historio povas konkludiĝi per du alternativaj finaloj: Finalo 2: la vera kanona fino, en kiu la kontraŭveneno funkcias kaj 47 revekiĝas, murdante ĉiun ajn en la preĝejo (escepte de Diana, kiu jam foriris, ŝajne malfermonte la kradpordojn malantaŭ si por eviti, ke la atestanto forfuĝu). Absolute necesas, ke neniu pretervivu, inkluzive de la senkulpaj reportero kaj pastro. Post la masakro, 47 lasas la funeralon serĉante la farinton de ĉio. Por obteni tiun ĉi lastan finalon, la ludanto devas alklaki la movbutonojn tuj kiam la sanostreko de 47 atingas la maksimumon kunla finaj titoloj fluantaj.
Post la sangobano en la funeralo, Diana uzas la kapitalon de la Koalicio kun la celo remalfermi la ICA (International Contract Agency), kiu elstaras super la haveno de Kopenhago. Diana ricevas telefonvokon de kliento kaŝnomata "Reĝa Moŝto", rimarkante la fakton, ke la agentejo estas kunligata al multaj mondpovaj registaroj kaj agentejoj. La voĉo de la "Reĝa Moŝto" ne povas esti aŭdata, sed Diana replikas, ke la agentejo perdis la spurojn de 47. Intertempe estas vidigata 47 en orienteca konstruaĵo kun sia valizo, dum li konversacias kun ĉino vestita en tradiciaj vestaĵoj. Je la fino 47 lasas la ekranon dirante, ke li interesiĝas pri io en la "malantaŭa flanko". Kiam 47 eniras en la ĉambron, la kurtenoj malfermiĝas kaj la finaj titoloj startas.
Ludmaniero
Kelkaj novaj karakterizoj estas aldonitaj al Hitman: Blood Money. Tiuj ĉi inkluzivas la kapablon grandigi pli da objektoj (ekzemple la kradaĵojn), novajn animadojn de la rolulo, novan ludmotoron kaj la eblon potencigi kelkajn armilojn. Ĉiukaze, nur kvin armiloj de la videoludo kaj kelkaj partoj de la ekipaĵo kiel la kontraŭkugla jako kaj la bomboj povas esti potencigitaj. Ĉiu nivelo havas manieron por forigi la celon tiel, ke ŝajnu akcidento; ekzemple ĵeti alkoholon sur la rostokradon de la celo tiel, ke ĝi eksplodu, kiam la celo ĝin ekflamigas, aŭ la celo "hazarde" falanta el la balkono. Estas ankaŭ kelkaj improvizitaj armiloj, kiel la najlpafilo aŭ la ĉizojo por la heĝoj kaj estas aldonita la eblo doni pugnojn al la malamiko ĝis la sveno.
Estas aldonita ankaŭ nova karakterizo al la ludo: la faktoro Diskonateco. Se la ludanto en la misio mortigas civitanojn aŭ senkulpulojn kaj estas filmata de la fermitcirkvita televido (CCTV) aŭ estas vidata de atestantoj, dum li realigas la hommortigon, tio plialtigos la diskonatecon de la Agento 47. Male, se la ludanto plenumas la misiojn perfektmaniere sen tio, ke iu el la ĵus cititaj eventoj okazu, la diskonateco de 47 estos minimuma aŭ nula. Ju pli la diskonateco de 47 estos alta, des pli facile estos eltrovi lin por civitanoj kaj policistoj. La ludanto povas uzi la subaĉetosistemon por nuligi la efikon de la diskonateco. Praktike en la fino de la misio oni povas elekti ĉu aĉeti la silenton de la civitanoj, de la policistoj aŭ eĉ aĉeti novan identecon. La diskonatecsistemo ne disponeblas en la nivelo "Rookie", kiu samtempe permesas senlimajn savojn kaj havas nivelon ĝenerale pli malalta. La sanpligrandiĝoj disponeblas en la ludo kaj nomiĝas Kontraŭdoloriloj kaj Adrenalino.
Kiam ĉiu misio finiĝas, estas videbligata ĵurnalartikolo koncernanta la okazintaĵon, kies enhavo ŝanĝiĝos laŭ la diskonateco de la ludanto kaj la evoluigo de la enketadoj. Estos ankaŭ videbligataj la trajtospuraroj, kiuj pliboniĝos en precizeco baze de la nombro de atestantoj. La titolo de la artikolo rilatos la taksadon de la ludanto. "Silent Assassin" estas la plej bona taksado de la tuta ludo, ĝi estas aljuĝata kiam la ludanto mortigas la celon en la plej pura kaj kvieta maniero kaj ne lasas detalajn zorgemojn al si (fiaskintajn ŝirmojn, retrovitajn korpojn, ktp).
Savadsistemo
Cetere, la nombro de eblaj savoj ŝanĝiĝas laŭ la malfacilecnivelo: fakte en la plej facila nivelo la nombro de eblaj savoj estas senlima (kun la sama problemo ĵus citita), dume en la plej malfacila nivelo, tute ne estos eble savi.
Misioj
Jen la listo kaj la titoloj de ĉiu misio de Hitman: Blood Money; inter krampoj la loko, en kiu disvolviĝas la pluraj niveloj.
Muzikoj
Kiel en la antaŭaj ĉapitroj de la sagao, la muzikojn komponis Jesper Kyd.
La kanto "Ave Maria", kiun oni povas aŭskulti en la ludmenuo, en la startosekvencoj, en la fina misio kaj en aliaj punktoj de la vidoeludo estas la versio de Jesper Kyd de la "Ave Maria" de Franz Schubert. La kanton cetere oni povas aŭdi ankaŭ en la komenco de la filmo. La kanton "Tomorrow never dies" kantis Swan Lee. En la misio "La bona jarperiodo" Don Fernando Delgado, unu el la celoj, ludas violonĉele parton de la preludo de la unua suito de Bach.
Fukuoka
Fukuoka (福岡 ) estas urbo de Japanio, administra centro de la samnoma gubernio Fukuoka kaj Granda Urbo kun Esceptoj.
Historio de Fukuoka
En la loko de Fukuoka estis unu de la unuaj japanaj ŝtatoj (probable, ĝi estis Na lando). De la 5 jarcento, tie ekzistis haveno.
Geografio
Fukuoka lokas en 1100 km for de Tokio.
Kvartaloj
La unuopaj urbaj kvartaloj nomiĝas Ĉuo, Hakata, Higaŝi, Ĵonan, Minami, Niŝi kaj Saŭara.
Edukado
En la urbo lokas la Universitato de Kjuŝuo, Universitato de Fukuoka por virinoj kaj sep privataj universitatoj.
Vidindaĵo
En la urbo lokas la Turo de Fukuoka.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Pipice
Pipice situas en katastra teritorio Záhoří u Semil kun areo 4,91 km².
Claire Kenneth
Claire Kenneth estis hungara verkistino.
Biografio
Patro de Claire Kenneth estis kolonelo. Ŝi atingis la unuan lokon en Balatonfüred en konkurso de belulinoj. Ŝi estis en Kairo dum la nuptovojaĝo, baldaŭe ŝi naskis filon. Ŝi ĉerpis travivaĵojn por romano Éjszaka Kairóban (Nokto en Kairo). Ŝia edzo falis dum la 2-a mondmilito, la duan edzon Gestapo murdis, ĉar li helpis al usona soldato. La tria edzo estis ĉefleŭtenanto, tial ili estis deportitaj en 1951 al gulago en Hungario. Baldaŭe ili migris al Usono, kie la edzo estis simpla purigisto kaj ŝi estis modelino. Baldaŭe ŝiaj romanoj aperis, tiam ŝi konatiĝis kun Arthur Miller, Marilyn Monroe, Lajos Zilahy, Tony Curtis kaj Greta Garbo.
Sevenig
Sevenig havas diversajn signifojn:
Dej
Pri la aliaj signifoj de DEJ rigardu en DEJ.
Dej [deĵ] (Dés [deŝ], Desch, en Esperanto Deĵo) estas urbo en Rumanio ĉe la kunfluo de la riveroj Someșul Mic kaj Someșul Mare, nordokcidente de Cluj-Napoca. Ĝi estas fervojtrafika nodo. Administre apartenas al ĝi Jichișu de Sus, Mica, Ocna Dejului, Peștera, Pintic (Dej), Șomcutu Mic.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 11 mil 451 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, germanoj); en 1992 37 mil 745 el kiuj pli ol 80% estis rumanoj.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Insulo Todos Santos
Insulo Todos Santos estas fakte paro de insuloj 12 mejlojn ĉe Ensenada, Baja California, Meksiko, je konata ĉefe pro Ondorajdado.
Atingo eblas nur per boato, kiu povas esti luata el Ensenada, aŭ La Bufadora. La ondoj de tiu malgranda insulo estas el la plej grandaj en Nordameriko, similgrandaj nur kun tiuj de Mavericks kaj Cortes Bank.
La insulo estas hejmo de endemia subspecio de la Ruĝeckrona ajmofilo. Estas ankaŭ subspecio de Reĝoserpento, la Reĝoserpento Todos Santos, Lampropeltis zonata herrerae (Van Denburgh & Slevin, 1923). La tipa specio de la fiŝogenro Bajacalifornia, Bajacalifornia burragei, estis malkovrita dum usona ŝipekspedicio ĉe la marbordo de Golfeto Todos Santos en 1911.
Tonayán
Tonayán estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tonayán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 187.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5293 loĝantojn. El tiuj estis 2639 viroj kaj 2654 virinoj. La komunumo havas surfacon de 74 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 41 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 32 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 4563 personoj. En la jaro 2000 temis pri 4839, do temis pri kresko / malkresko je 1.18 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 4111 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 9 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Sangado
Sangado (medicina faktermino: hemoragio) estas sangelfluo el la sangocirkula sistemo pro vundo aŭ rompiĝo de sanga vaskulo.
Eksteraj ligoj kaj konsiloj
Pri sangoperdo: konsiloj sur Interreto:
Doignies
Doignies estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 226 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Doignies situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Doignies etendiĝas sur 7,4 km².
Guŝarano
Guŝarano estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Guŝarano en la provinco Kohkilujeh kaj Bujer Ahmad de Irano. En 2006, ĝi havis proksimume 131 628 loĝantojn.
Gábor Koltay
Gábor KOLTAY [koltai], hungare Koltay Gábor, Esperante Gabrielo Koltay estas hungara verkisto, reĝisoro kaj teatrestro.
Gábor Koltay naskiĝis la 1950 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Koltay komence frekventis gimnazion, poste konstruteknikan universitaton, fine aktoran ĉeflernejon en Budapeŝto. En 1974 li komencis ĵurnaladi samloke, poste li reĝisoradis en Hungara Televizio. En 1987 li fondis eldonejon, kiun li mem estras. En 1977 li edziĝis baldaŭe havanta filon kaj filinon. Ekde 2011 li estras Teatron József Attila. Li ricevis ĝis tiam 4 premiojn.
Liaj verkoj
Li verkis 10 librojn inter 1980-1990, ekzemple John Lennon, 1981
Ocauçu
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la samnoma mikroregiono Marília. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Cund
Cund [kund] (hungare: Kund, germane Reussdorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Sighişoara kaj administracie apartenas al komunumo Bahnea.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 564 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 197 (rumanoj, germanoj, 31% hungaroj).
Perona delfeno
La Perona delfeno, Perona lisodelfo aŭ lisodelfo perona (Lissodelphis peronii) estas malgranda svelta specio de mamulo kiu vivas en malvarmaj akvoj de la Suda Hemisfero. Tiu delfeno estas unu el la du specioj de lisodelfo; Lissodelphis borealis, la alia, nome norda lisodelfo aŭ Nigradorsa delfeno, troviĝas en profundaj oceanaj akvoj de la Norda Hemisfero.
Priskribo
La Peronaj delfenoj estas la nuraj delfenoj sen dorsaj naĝiloj en la Suda Hemisfero. Ili estas pli malgrandaj ol la nordhemisferaj lisodelfoj kaj havas pli da blanko en siaj kapoj kaj flankoj. Ili havas fajnajn, graciajn korpojn kiuj estas nigraj supre kaj blankaj sube. Iliaj naĝiloj estas ĉefe blankaj kaj estas malgrandaj kaj kurbaj. Iliaj vostoj estas malgrandaj kun kojno meze kaj konkavaj vosto-eĝoj. Iliaj bekoj estas malgrandaj sed distingaj. Ili havas inter 43 kaj 49 dentoj en ĉiu linio de ambaŭ makzeloj.
La distribua arearo de la specio estas subtropikaj al ĉeantarktaj oceanoj de la Suda Hemisfero. Tiu teritorio kaj la totala populacio ne estis ĉirkaŭkalkulita aŭ precize studita. Estis registritaj grandaj populacioj ĉe la okcidentaj marbordoj de Sudameriko, kie ili estas celo de balenkaptado; ĝi estis priskribita kiel abunda en tiu regiono kaj ĉe la marbordo de Novzelando. Ties arearo estas asocia kun malvarmaj marfluoj ĝis la okcidentaj kaj sudaj marbordoj de Afriko, kun koncentroj registritaj ĉe Namibio.
La specio estis registrita kun aliaj cetacoj kiel Lagenorhynchus obscurus kaj la globkapulo Globicephala macrorhynchus.
La Perona delfeno veturas laŭ grupoj de ĝis 1000 individuoj, kaj 52 estas la averaĝa grupokvanto. Oni registris amasajn surstrandiĝojn de L. peronii, ĝis grupoj de 77.
La specio estis por la unua foje publikigita de Bernard Germain de Lacépède en 1804. La genro Lissodelphis, estas metita en la familio de Delfenedoj, nome oceania delfena familio de cetacoj. La nomo de la genro estas derivita el la greka lisso, milda, kaj delfis. La specia epiteto peronii rememorigas François Péron, kiu vidis la specion proksime de Tasmanio dum ekspedicio en 1800. Komunaj nomoj de la specio estas suda balendelfeno kaj serpenta porkoceto. Ambaŭ specioj de la genro estas referencataj ankaŭ per la nomo "veraj balendelfenoj", nomo derivita el la veraj balenoj (Eubalaena) kiuj same ne havas dorsan naĝilon.
Estedt
Estedt ekde la unua de januaro 2011 estas parto de la komunumo Arendsee en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 411 loĝantojn.
18750 Leonidakimov
18750 Leonidakimov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la ukraina planedosciencisto Leonid Opanasoviĉ Akimov, (ukraine Леонід Опанасович Акімов). Fakulo pri luna fotometrio, li estis unu el la unuaj, kiuj studis la efikon de opozicio, kaj krome li faris mezurojn en laboratorio pri la partikloj de lunregolito.
Mars Pathfinder
La Mars Pathfinder (Marsesplorilo) estis usona robota kosmoveturilo kiu havis la mision studi Marson el ties surfaco, sendita de la NASA en 1996; ĝi estis la unua kosmosondilo kiu sukcese surmarsiĝis sur la planedo ekde la programo Viking en 1976. ​
Ĝi estis komponita de lander (surterigilo), formale nomita Carl Sagan Memorial Station, kaj en ties interno rover (esplorveturilo), nomita Sojourner honore al la aktivulino por la civilaj rajtoj Sojourner Truth, havante pezon de nur 10,6 kg; ĝi iĝis la unua rover kiu funkciis ekster la sistemo Tero-Luno. ​
ĜFui estis elsendita la 4an de decembro 1996 fare de NASA per raketo Delta II el Cabo Cañaveral, unu monaton post la elsendo de la Mars Global Surveyor. Ĝi surteriĝis (surmarsiĝis) la 4an de julio 1997 sur Ares Vallis — Marsa valo —, en regiono nomita Chryse Planitia en la ortangulo Oxia Palus. La surterigilo malfermiĝis, liberigante la esplorveturilon, kiu realigis multajn eksperimentojn sur la marsa surfaco. La misio portis serion de sciencaj instrumentoj por analizi la marsan atmosferon, la klimaton, la geologion kaj la komponon de ties rokoj kaj grundo. ​
Tiu misio estis la unua de serio de misioj al Marso kiu inkludis esplorveturilon, kaj estis la unua esplorveturilo kiu surmarsiĝis sukcese ekde kiam la du Viking surmarsiĝis sur la ruĝa planedo en 1976. Kvankam Sovetunio sendis sukcese esplorveturilojn al la Luno kiel parto de la programo Lunoĥod en la 1970-aj jaroj, la klopodoj uzi ilin en la programoj de Marso malsukcesis iliaflanke.
Krom la sciencaj celoj, la misio Mars Pathfinder estis «konceptopruvo» por diversaj teknologioj, kiel la ekkontakto kun la marsa grundo perata de giganta sistemo de aersakoj por mildigi la frapon aŭ la aŭtomata prevento de baroj, ambaŭ plenumitaj poste fare de la misio Mars Exploration Rover. La Mars Pathfinder famis ankaŭ pro malmultekosteco rilate al aliaj robotaj kosmomisioj al Marso. Origine, la misio estis planita kiel la unua de la programo de la Mars Environmental Survey.
KennedyEgbus Mikuni
KennedyEgbus Mikuni (三國 ケネディエブス, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Bart Moeyaert
Bart MOEYAERT (naskiĝis la en Bruĝo) estas flandra verkisto de porinfana literaturo.
En 2019 li estis premiita per la svedia ALMA-premio.
Bierejo
En la etoso de bierejo ludas gravan rolon detaloj kiaj trankviliga fonmuziko, ne tro forta iluminacio, vesperludoj kiaj sagoĵetado ktp.
Crasna-Pătălușa
Crașna-Păţăluşa [krasna pəcəluŝa) (Krasznaháza) estas vilaĝparto en Rumanio nordoriente de Marghita. En 1910 ĝi nombris 162 loĝantojn (hungaroj, rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1850. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Oni aligis ĝin en 1925 al Izvoarele. Administre ĝi apartenas al Viișoara.
Ballwil
Pri la komunumo
Ballwil estas urbo komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2395 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Ballwil situas inter la valoj "Seetal" kaj de la rivero Reuss ĉe la okcidenta deklivo de la monto Lindenberg.
Najbaraj vilaĝoj
La komunumo Ballwil limas en nordo al Hohenrain, en oriento al Sins (Kantono Argovio), en sudoriento al Inwil, en sudokcidento al Eschenbach, kaj en okcidento al Hochdorf.
Trafiko
La komunumo Ballwil situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Lucerno, la tiel nomita Seetal-Fervojo, kaj tial bone estas konektita al la publika trafikreto.
Historio
la unua dokumenta mencio de Ballwil datiĝas el la jaro 924 kiel Paldiwilare.
En mezepoko Ballwil estis kiburga kaj poste habsburga posedaĵo. Post la Batalo de Sempach en 1386 Ballwil fariĝis lucerna kaj apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la kamparvoktejo Rothenburg. Ek de 1803 Ballwil apartenas al la distrikto Hochdorf de Kantono Lucerno.
Nacia Parko de la Breton-Kabaj Altaĵoj
Nacia Parko de la Breton-Kabaj Altaĵoj troviĝas en la nordo de la Insulo de Breton-Kabo, parto de la kanada provinco Nov-Skotio. Parto de la Vojo Cabot trapasas la parkon kaj de ĝi oni povas vidi belegajn ĉemarajn kaj montajn pejzaĝojn. Ĉi tiu parko estas la unua nacia parko de Kanado en la ĉemaraj provincoj, kaj ĝi kovras terenon kun areo de 950 km².
Furfurila izovalerato
furfurila izovalerato aŭ furfurila izopentanato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izovalerata acido kaj furfurila alkoholo. Furfurila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun odoro je tromaturita frukto uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Furfurila izovalerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Furfurila izovalerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Totutla
Totutla estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Totutla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 188.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 14022 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14952, do temis pri kresko / malkresko je 1.29 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 13089 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 49 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
San Bartolo Tutotepec
San Bartolo Tutotepec estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas San Bartolo Tutotepec. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13053.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17837 loĝantojn. El tiuj estis 8870 viroj kaj 8967 virinoj. La komunumo havas surfacon de 305,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1000 metroj super la marnivelo.
Maŝino
Maŝino estas kompleksa ilo el moveblaj kaj nemoveblaj eroj, kies ĉefa celo estas transformi energion ĉefe cele al intencita ago.
San Bartolo Tutotepec
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Maŝino
Laŭ Francisko Azorín maŝino estas Aparato por reguligi mekanike fortojn, diverscele. Li indikas etimologion el la greka makĥane (maŝino) kaj de tie la latina machina
Maŝino kapablas funkcii kiel memstara unuo, esence sendepende de la ĉirkaŭaĵo. Ĝiaj unuopaj eroj ne estas celkonvene uzeblaj ekster la tutaĵo de la maŝino. Maŝino estas komplika establaĵo (instalaĵo). Por ĝusta kaj efika laboro havas ĉiu elemento, ĉiu parto, sian difinitan funkcion, taskon. Maŝino estas sistemo de elementoj farantaj devigajn movojn kaj produktantaj utilan laboron aŭ ŝanĝantaj energion (energiformon). Se temas nur pri movo (deviga) sen produktiva laboro, oni parolas pri mekanismo.
Ŝaŭro
Ŝaŭro aŭ precipitaĵoverŝo estas mallonge daŭranta precipitadevento (ĝis maksimume 45 minutoj) kun plej ofte alta, kelkfoje rapide ŝanĝiĝanta precipitintenseco kaj mallarĝe limigita precipitareo (pli malgranda ol 10 km²). Ĝi ekestas per fortaj vertikalaj aermoviĝoj (konvekcio) kaj pro tio ankaŭ estas nomata konvekcia precipitado.
Maŝino
Maŝinoj estas funkciigitaj danke al energio havigita per mekanikaj, kemiaj, termikaj, aŭ elektraj rimedoj, kaj estas ofte motorenhavaj. Historie, ankaŭ energiilo postulas moveblajn partojn por klasiĝi kiel maŝino. Tamen, la alveno de elektroniko kondukis al disvolvigo de energiiloj sen moveblaj partoj kiuj estas konsiderataj maŝinoj.
Ŝaŭro
Speco de ŝaŭroj
Ekzistas
Maŝino
Simpla maŝino estas aparato kiu simple transformas la direkton aŭ magnitudon de forto, sed ekzistas granda nombro de pli kompleksaj maŝinoj. Ekzemploj estas vehikloj, elektronikaj sistemoj, molekulaj maŝinoj, komputiloj, televidiloj, kaj radioelsendiloj.
Etimologio
La vorto maŝino derivas el la latina vorto machina, kiu siavice derivas el la greka (Dora μαχανά makhana, Ionia μηχανή mekhane "invento, maŝino, aparato", derivaĵo el μῆχος mekhos "rimedo, turneblo" ).
Pli ampleksa signifo kiel "fabriko, strukturo" troviĝas en klasika latina, sed ne en greka uzado. Tiu signifo troviĝas en malfrua mezepoka franca, kaj estis adoptita el la franca en anglan en la mezo de la 16a jarcento.
La OED markas la formalan, modernan signifon de la verko de John Harris nome Lexicon Technicum (1704), kiu havas: