cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juventus FC
La epoko de Lippi
Dum la somero de 1993 du grandaj avanuloj plifortigis la teamon, Fabrizio Ravanelli kaj Gianluca Vialli. Sajnis la bona jaro por atingi la venkŝildon sed kontraŭe la jaro estis tute malĝoja: for de Milan (denove unua) en ĉampionado, Juventus ne marŝis longe eĉ en la pokaloj. Estis la momento taŭga por renovigo: Trapattoni kaj Boniperti definitive foriris kaj fakte nova epoko komencis kiam alvenis Antonio Giraudo kiel administranto, Luciano Moggi kiel sporta direktoro, Roberto Bettega kiel vicprezidanto kaj Luciano Lippi kiel trejnisto. Alvenis ankaŭ novaj ludistoj, precipe la arierulo Ferrara de Napoli kaj la halfoj Paulo Sousa de Sporting Lisbona kaj Deschamps de Marseille. Sed la granda novaĵo estis avanulo alvenante de la junaj teamoj de Juventus kiu fariĝis tuj ĉefrolulo, Alessandro del Piero. La rezulto estis eksterordinara: Juventus batalantis tuj por la unua loko kaj je la dekkvina ludtago, venkante Parma eksterhejme 3-1, akiris avantaĝon da du poentoj ne pli nuligita. En la duarondbatala matĉo kontraŭ Parma en Torino grandioza venko je 4-0 donas al Juventus la certecon gajni la Venkŝildon. Tiujare Juventus alvenis ankaŭ finalojn kaj en Itala Pokalo kaj en UEFA Pokalo, ĉiam kontraŭ Parma. En UEFA Pokalo Juventus malgajnis 1-0 en Parma (golo de eksa juventulo Dino Baggio) la unuan matxcon. La dua ludita en Milano, malgraŭ golo de Vialli en unua duontempo, estis decidita de golo ankoraŭ de Dino Baggio en dua duontempo. La revanĉo okazis en Itala Pokalo kiam Juventus venkis kaj en Torino (1-0) kaj en Parmo (2-0). Trovis gloron tiufoje la arierulo Sergio Porrini kiu markis la decidan golon en Torino kaj markis la unuan golon en Parmo. La arierulo Vierchowod kaj la halfo Jugovic aliĝis al Juventus dum la somero, sed foriris Roberto Baggio, post kvin jaroj en Juventus, por atingi Milan, kaj Jurgen Kohler kiu forlasis piedpilkon.
La jaro 1995-96 komencis malbone en la Ĉampionado kie Milan antaŭeniĝis tuj kaj akiris avantaĝon da 6 poentoj je la fino de la unua rondbatalo. La streĉoj de Juventus ne sufiĉis por rekuperi sed la menso de Juventus estis koncentrita sur la Ĉampiona Pokalo kie la vojo de Juventus alvenis ĝis la finalo en Romo. La kontraŭulo estis denove Ajax, kiel en 1973. Ĉifoje tamen Ravanelli markis tuj por Juventus, sed Ajax egalstatigis ĉe la fino de la unua duontempo. Juventus ludis plibone ol Ajax sed golo ne venis plu eĉ en la ekstertempoj. La punŝotoj estis tial decidigaj kaj la golulo Peruzzi paratis du, gajnigante duafoje la pokalon al blankanigra teamo. La somero de 1997 portis al Torino kvari novajn grandulojn, la avanuloj Alen Boksic kaj Christian Vieri, la halfo Zinedine Zidane kaj la arierulo Paolo Montero sed du aliaj avanuloj lasis Juventus, Fabrizio Ravanelli kaj Gianluca Vialli kiu ambaŭ iris al Anglio. Tiu jaro la ĉampionado estis sendisputa, Juventus gajnis ĝin kun du matĉoj ankoraŭ ludendaj. Sed la vojo en Ĉampiona Pokalo estis nekredeble senmalgajna: 8 venkoj, 2 egalstatoj el 10 matĉoj. La finalo okazis en Munkeno: Juventus komencis ludante bonege sed subite Borussia Dortmund markis du golojn en kvin minutoj kaj je la fino de la unua tempo Borussia antaŭis 2-0. Del Piero je la komenco de dua tempo markis 2-1 sed Borussia markis ankoraŭ tuj poste fare de Ricken kaj alian finalon Juventus malgajnis.
Dum la somero la avanulo Christian Vieri kiu estis la surprizo de la jaro foriris por aliĝi al Atletico Madrid, ankaŭ Boksic revenis al Lazio. Alvenis Filippo Inzaghi de Parma sed, komence, Inter ŝajnis pli forta, kaj en Ĉampiona Ligo malgajno eksterhejme kontraŭ Manchester United kaj Feyenoord ŝajnis forigi Juventus de la turniro. Sed Decembron alvenis de Milan halfo Edgar Davids kaj la situacio tute ŝanĝis: Juventus preteriris la unuan serion venkante Manchester United 1-0 en Torino kaj en Ĉampionado antaŭ la fino de la unua rondabatalo Juventus atingis la unua lokon. Ĝis la fino de la ĉampionado Juventus rezistis al la postsekvo de Inter kaj Lazio kaj fine estis la unua je 5 poentoj antaŭ Inter. Denove la teamo atingis la finalon de Ĉampiona Ligo kontraŭ Real Madrid sed denove la rezulto estis malbonŝanca: 1-0 per golo de Mihatovic. En la Itala Pokalo Juventus foriĝis en duonfinalo kontraŭ Lazio.
La ĉampionado 1998-99 komencis bone por Juventus sed je la oka tagludo kontraŭ Udinese, kiam Juventus estis unua, okazis genua akcidento al Del Piero kaj la postefiko estis terura: dum la postaj kvin matĉoj 1 egalstato kaj 4 malgajnoj. La situacio ne pliboniĉis poste kaj post malvenko en Torino kontraŭ Parma trejnisto Marcello Lippi demisiis. Carlo Ancelotti anstataŭis lin sed la ĉampionado daŭris malfeliĉa kaj fine Juventus estis sesa egalmerite kun Udinese kaj por la kvalifikiĝo en UEFA Pokalo necesis decida matĉo kontraŭ Udinese kiun Juventus malgajnis. En Ĉampiona Ligo Juventus malfacile alvenis ĝis la duonfinalo kontraŭ Manchester United. En la unua matĉo en Manchester Conte markis dum la unua duontempo sed je unu minuto de la fino Giggs egaltstatigis. En la dua matĉo en Torino Juventus markis dufoje, far de Inzaghi, en la unuaj dek minutoj kaj ŝajnis ke la finalo estis denove atingita, sed Manchester markis siavice dufoje antaŭ la fino de la unua duontempo kaj la matĉo finiĝis 3-2 por United. Je la fino de la jaro alvenis nova golulo de Nederlando, Edwin Van der Sar, kaj de Bari alvenis halfo Gianluca Zambrotta, dum Didier Deschamps foriris por la angla Chelsea.
La posta jaro komenciĝis per gajno dumnsomere de Intertoto turniro kio donis la eblecon reeniri en la UEFA Pokalon. La ĉampionado 1999-2000 ŝjanis sendisputa vojo al Venkŝildo je ok ludtagoj de la fino kun avantaĝo de 9 poentoj de Lazio sed la malgajno en la rekta matĉo kontraŭ Lazio 0-1 komencigi reatingon kiu kompletiĝi dum la unua ludtago kiam Juventus malvenkis en Perugia dum matĉo ludita sub diluvo, kaj Lazio venkis hejme Reggina 3-0, forŝirante al Juventus la Venkŝildon. Dum la somero okazis Europa Ĉampionado en kiu juna franca avanulo donacis al Francio la Pokalon markante decidan golon dum ekstraj tempoj en la finalo kontraŭ Italio. Lia nomo estis David Trezeguet kaj post malmultaj tagoj aliĝi al Juventus. La ĉampionado 2000-01 estis longa kaj sensukcesa postsekvo al Roma. Juventus, kiu foriĝis baldaŭ de la Ĉampiona Ligo fare de Panathinaikos, lasis sian lastan eblecon atingi Roma post la egalstato en la rekta matĉo en Torino, je la 29a ludtago. Juventus markis dufoje dum la unuaj 6 minutoj sed je 10 minutoj de la fino Nakata markis golon por Roma kiu egalstatigis, dum rekuperaj minutoj, per avanulo Montella, danke al eraro de golulo Van der Saar. Je la fino de la piedpilka jaro Ancelotti forlasis Juventus kaj sur la benko de Juventus revenis, post du jaroj, Marcello Lippi. Alia granda ludisto, Zinedine Zidane foriris por aliĝi al Real Madrid. Alvenis tamen tri granduloj la ceĥa halfo Pavel Nedved de Lazio, la franca karierulo Lilian Thuram el Parma kaj same el Parma la golisto Gianluigi Buffon.
Dum la ĉampionado 2001-2002 Inter kaj Roma batalis longe antaŭ Juventus kiu postsekvis ĝis la lastaj ludtagoj. Dum la lastaj matĉoj Juventus alproksimiĝi pli kaj pli kaj je la lasta ludtago Juventus estis je unu poento malantaŭ Inter kiu neantaŭvideble malgajnis en Romo kontraŭ Lazio kiam Juventus venkis Udinese. Tial blankanigra teamo konkveris sian 26a Venkŝildon. En la Ĉampiona Ligo la dua serio estis tre deluda kaj Juventus neniam iris proksime al la kvaronfinalo. Dum tiu jaro Juventus atingis la finalon de Itala Pokalo perdita tamen kontraŭ Parma. En Torino Juventus venkis sed nur 2-1 pro golo de Nakata Parma dum rekuperaj minutoj. En la dua matĉo golo de Junior donis venkon 1-0 kaj la pokalon al Parma. Juna halfo alvenis dumsomere de Verona, Mauro German Camoranesi. Denove Juventus postsekvis dum la unua duono de la ĉampionado sed je la komenco de la dua rondbatalo Juventus atingis Inter en la unua loko kaj je la 23a ludtago okazis en Torino rekta matĉo. Estis triumfo por Juventus kiu venkis Inter 3-0 kaj gajnis decidan avantaĝon. En la Ĉampiona Ligo Juventus forigis dum kvaronfinalo Barcelona, kaj dum duonfinalo Real Madrid. En la finalo la matĉo kontraŭmetis al Juventus la itala Milan. La matĉo estis tre ekvilibra kaj neniu teamo sukcesis marki nek dum regularaj tempoj nek dum ekstraj tempoj. La venko de la pokalo estis tiel decidita de la punŝotoj kiam Milan markis trifoje kontraŭ du kaj ankoraŭ Juventus maltrafis la plej grandan Pokalon.
Dum la ĉampionado 2003-04 la arieraro estis malfortiĝanta kaj Juventus restis ĉiam malantaŭ Milan kaj ankaŭ Roma kaj devis kontentiĝi per tria loko. En Ĉampiona Ligo Juventus estis forigita dum kvaronfinaloj de Deportivo La Coruna. En Itala Pokalo anstataŭe Juventus atingis denove finalon kontraŭ Lazio, post tre batalitaj duonfinaloj kontraŭ Inter. La unua finala matĉo estis gajno de Lazio en Romo 2-0, dum la dua matĉo Juventus rekuperis ĝis egastatigi la situacion dank al golo de Trezeguet dum la unua tempo kaj de Del Piero komence de la dua tempo.
Denove je la fino de la piedpilka jaro Lippi lasis Juventus, ĉifoje por fariĝi trejnisto de la Nacia Teamo. Anstataŭ Lippi alvenis al Torino Fabio Capello kaj kun li alvenis la arierulo Fabio Cannavaro, la brazila halfo Ferreira da Rosa Emerson kaj la sveda avanulo Zlatan Ibrahimovic. Estis impresa komenco por Juventus: naŭ venkoj kaj unu egalstato dum la unua 10 matĉoj. Sed Milan estis same forta kaj kiam, je tri matĉoj de la fino, Juventus iris al Milano por ludi la rektan matĉon kontraŭ Milan, la du teamoj egalstatis en la klasifiko. Juventus devis krome ludis tiun matĉon sen Ibrahimovic por pridiskutita ekskludo sed Juventus gajnis tiun matĉon je 1-0 per golo de Trezeguet kaj marŝis sendube al ĝoja 28a Venkŝildo. Male en Ĉampiona Pokalo Juventus foriĝis dum kvaronfinaloj kontraŭ Liverpool F.C.. La malvenko de Liverpool 2-1 ne estis rekuperita en Torino kie matĉo finiĝis je 0-0.
La malpromocio al Ba serio
Alia ludisto alvenis dum la somero, la franca Vieira, por plifortigi la halfaron. La rezulto estis ne venkebla teamo. Dum la unua rondbatalo el 19 matĉoj Juventu akiris 17 venkojn, 1 egalstaton kaj 1 malgajnon. Dum la dua rondabatalo Juventus malrapidiĝi sed fine denove venkŝildo estis konkerita, kvankam denove Juventus foriĝis en kvaronfinalo kontraŭ Arsenal. Sed ombro esti vualanta Juventus, fine de la piedpilka jaro enketo de Federacio pri la malhelaj rilatoj de Direktoro Ĝenerala Luciano Moggi kun juĝistaj indikistoj estigis severegan punon por la teamo kiu estis malpromociigita en Ban serion kaj sarĝita per tridek punpoentoj, poste malpligitaj ĝis naŭ. Estis mortofrapo por Juventus kiu estis devigita vendi plimulton de siaj plej bonaj ludistoj. Zambrotta kaj Thuram iris al Barcelona, Emerson kaj Cannavaro iris al Real Madrid, Ibrahimovic kaj Vieira iris al Inter. Inter la pli fortaj nur Del Piero, Nedved, Buffon kaj Camoranesi restis.
Undekila antranilato
Undekila antranilato aŭ undekila 2-amino benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la antranilata acido kaj undekanolo. Undekila antranilato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Undekila antranilato prezentas antranilatan grupon ligitan al undekila grupo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 29 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Juventus FC
La malpromocio al Ba serio
La komenco de Ba Ĉampionado estis malkuraĝiga: egalstato en Rimini 1-1. Sed poste venis ok sinsekvaj venkoj kaj, kvankam multe da akcidentoj, antaŭ Kristnasko la punpoentoj estis nuligitaj kaj Juventus atingis unuan lokon, la deknaŭan de Decembro, venkante malhejme Bologna 1-0, per golo de Marcelo Zalayeta. Je la deknaŭa ludtago venis unua malvenko en Mantuo sed baldaŭ Juventus revigliĝis kaj netaj venkoj en Torino kontraŭ du ĉefaj kontraŭuloj, Napoli kaj Genoa, nenuligebligis la avantaĝon kaj la deknaŭan de Majo en Arezzo, gajnante 5-1, Juventus ĉertiĝis pri la reveno al la A Serio.
NGC 3258B
NGC 3258B (alia indiko — PGC 83128) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
29628 Fedorets
29628 Fedorets estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Băișoara
Băișoara [bəiŝŭara] (hungare: Járabánya) estas komunumo en Rumanio sude de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 841 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 146 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1426. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre apartenas al ĝi Frăsinet, Moara de Pădure, Muntele Băișorii, Muntele Bocului, Muntele Cacovei, Muntele Filii, Muntele Săcelului kaj Săcel (Băișoara).
29628 Fedorets
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Băișoara
Ĉe Băișoara troveblas arĝento kaj plumbo. Turisme la regiono vintre proponas skiadon kaj somere fiŝkaptadon.
29628 Fedorets
Nomo
Ĝia nomo honoras Grigori Fedorets, post-doktoran esploriston ĉe la Reĝina Universitato de Belfast (Nord-Irlando), kies kontribuoj inkludas la kalkuloj de asteroidaj orbitoj en la misio Gaia kaj simulado de malkovr-ebleco de mini-lunoj per la Granda Sinoptika Enketa Teleskopo.
Pola Semajn-revuo (Harbino)
Pola Semajn-Revuo (Harbino) estis revuo aperanta en Harbino en la jaroj 1922 – 1940.
La revuon fondis pastro Władysław Ostrowski, parokestro de la loka parokejo de Sankta Stanislao de Krakovo, eldonado daŭris preskaŭ 20 jaroj kaj ĝi kontribuis por plifortigo de patrioteco kaj pola identeco en Manĉurio (Manĝurio). En la diversaj periodoj ĝi estis la nura pola revuo en Harbino. La gazeto havis la katolik-nacian karakteron. Plimulto de la tekstoj estis dediĉitaj por katolikoj en Harbino, Pollando kaj en la mondo. La revuo havis tre klaran kontraŭkomunisman sintenon, kaj oni atakis komunismon kiel malamikon de kristanismo. Tial aperadis en ĝi la artikoloj pri la persekutado en Sovetunio kaj en la Respublika Hispanio. Ne multe da loko okupis en la revuo la temoj laikecaj kaj beletro. Granda parto de la publikigitaj artikoloj estis la represoj el la artikoloj de pola gazetaro kaj de pola minoritato de Usono. Probable aperis ĉirkaŭ 1000 revu-numeroj, ekzemple ĝis la jaro 1939 aperis 901 numeroj, kun la meza amplekso 4-6 paĝa. Komence la eldonkvanto estis nur 500 ekzempleroj, kaj poste eĉ atingis 1500 da ekzempleroj. Dum la jaroj 1922 – 1936 la eldonanto estis pastro Władysław Ostrowski, kaj post lia morto mallongtempe Antonii Wasilewski. De la jaro 1937 la loboron kontinuis pastro Aleksander Eysymontt. Estis multaj ĉefredaktoroj. Inter ili la plej gravaj estis: Kazimierz Grochowski (1922 – 1927), pastro Władysław Ostrowski (1927 – 1935), pastro Aleksander Eysymontt (1936 – 1937), pastro Witold Zborowski (1937 – 1940). Kun la semajn-revuo aperadis apartaj aldonaĵoj. Interalie aperis la jenaj aldonaĵoj: "La Ekstrema Oriento" (1925 – 1926), "Bulteno de Pola Akademia Rondo de Esploradoj pri Ĉinio" (1930), "Czuj Duch". La Skolta Paĝo (1935). Pro la opresoj kaj premegoj flanke de aŭtoritatoj de Manĉukuo, kiujn bremsis la agadon de pola minoritato en Harbino, oni decidis fermi la revuon.
Bibliografio
1. Grochowski Kazimierz (1928): Polacy na Dalekim Wschodzie (Poloj en la Ekstrema Oriento), Harbin Daily News Press, Harbino.
2. Winiarz Adam, Bibliografia prasy polskiej na Dalekim Wschodzie w latach 1917 – 1949 (Bibliografio de pola gazetaro en la Ekstrema Oriento dum la jaroj 1917 - 1949), „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej” ("Kvaronjara Magazeno pri Historio de Pola Gazetaro"), 1-a kajero, 1986.
(la artikolon kreis esperantisto, la doktoriĝ-kandidato de Pomeria Akademio en Słupsk mag. Mariusz Borysiewicz)
Deutsch Jahrndorf
Deutsch Jahrndorf, hungare Németjárfalu estas malgranda vilaĝo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Neusiedl am See. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Deutsch Jahrndorf situas sur ebenaĵo, ĉe trilanda punkto aŭstra-slovaka-hungara (kontraŭe troviĝas Rajka kaj novaj kvartaloj de Bratislavo), laŭ traira flankovojo. Neusiedl am See troviĝas 28 km-ojn.
Historio
Pli frue keltoj loĝis tie. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1208 en formo Ceus. La turkoj detruis la vilaĝon en 1529, incendio okazis en 1594. Poste alvenis kroatoj rifuĝintaj de turkoj. En 1910 923 da loĝantoj loĝis, aŭstroj en majoritato, hungaroj kaj kroatoj en minoritato. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungario, al Moson, al distrikto de Rajka, poste al Aŭstrio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj kaj la slovakoj konstruis ferkurtenon, kiu funkciis ĝis 1989.
Trilanda punkto Rajka-Bratislavo-Deutsch Jahrndorf
Post la 2-a mondmilito Ĉeĥoslovakio postulis novajn landopartojn por Bratislavo ne esti ĉe la limo. De Aŭstrio (aŭ tiutempe Germanio) postulis nenion, kvankam Bratislavo najbaras ankaŭ kun Aŭstrio. Fine Ĉeĥoslovakio ricevis 3 hungarajn vilaĝojn, tiel Deutsch Jahrndorf iĝis trilanda punkto. Ekde 2008 la 3 landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas ie ajn senkontrole trapaseblaj.
Noiron
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Anson
Anson (안성시, laŭ ĉinaj literoj 安城市) estas universitata urbego en Sud-Koreio.
Geografio
Anson situas en la nordokcidenta parto de la lando sur monteta regiono. Seulo troviĝas 68 km.
Historio
La unua mencio okazis en 1913. Anson urbiĝis en 1998.
Ekonomio
Anson antaŭenigas sin kiel "Urbo de Majstroj". Ĝi estas konata pro produktadoj de artmetioj el latunoj. La agrikulturo de Anson konsistas el vinberoj, ginsengoj kaj rizoj.
Flavbeka kardelo
La Flavbeka kardelo (Carduelis flavirostris) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj.
Anson
Klimato
En Anson estas kvar apartaj sezonoj. La vintroj estas relative malvarmaj kaj sekaj. Somere estas malseko kaj varmo. La jara precipitaĵo estas 1316 mm.
Flavbeka kardelo
La Flavbeka kardelo estas malgranda fringedo, simila laŭ grando kaj formo al la Kanaba kardelo. Birdoj de la subspecio flavirostris estas 13 al 13.5 cm longaj, kaj ankaŭ tiuj de la subspecio altaica estas 13 al 13.5 cm longaj. Ili ne havas la ruĝan kapo- kaj brusto-makulojn de la Kanaba kardelo aŭ la Flamkardelo. Ili estas brunecaj kaj tre nigrostriecaj supre kaj kun rozkolora pugo (la masklo, same kiel la Flamkardelo). La gorĝareo estas iom ruĝecbruna. La subaj partoj estas sablokoloraj al blankecaj, striecaj je bruno. La konusforma beko estas flava vintre kaj flavgriza en somero. Tiu karaktero nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie flavirostris signifas same kiel en Esperanto. La alvoko estas distinga "tŭit" aŭ "ĉŭit", kiu dumfluge estas konstanta, kaj la kanto enhavas rapidan triladon kaj pepadon.
Tiu birdo reproduktiĝas en altaj senarbaj herbejoj kaj stepoj de norda Eŭropo (ĉefe Norvegio kaj Brita Insularo) kaj en centra Azio. Ĝi estas parte specio de loĝantaj birdoj, sed multaj birdoj migras suden aŭ moviĝas al marbordoj, herbejoj, marmarĉoj ktp.
Ili konstruas neston en arbusto; la ino demetas 4-7 ovojn.
Tiu specio povas formi grandajn arojn for de la reprodukta sezono, foje en miksitaj kunmanĝantaroj kun aliaj fringedoj en marbordoj kaj marmarĉoj. La manĝo estas semoj.
Kanaiyalal Maneklal Munshi
Kanhaiyalal Maneklal MUNSHI (prononce [kə.nəi.ya.lal ma.ɳek.lal mun.ʃi]; 30a de Decembro 1887 – 8a de Februaro 1971), popularle konata per sia plumnomo Ghanshyam Vyas, estis aktivulo de la Hinda sendependiga movado, socialisto, politikisto, verkisto kaj edukisto el Guĝarato. Advokato laŭ profesio, li poste iĝis verkisto kaj politikisto. Li estas bone konata nomo en la Guĝarata literaturo. Li fondis Bharatiya Vidya Bhavan, nome eduka organizo, en 1938.
Munshi verkis en tri lingvoj nome en guĝarata, angla kaj hindia lingvoj. Antaŭ la sendependigo de Barato, Munshi estis ano de la politika partio Barata Nacia Kongreso kaj post la sendependigo, li aliĝis al la Sŭatantra Partio. Munshi plenumis kelkajn gravajn postenojn kiel membro de la Konstitucifara Asembleo de Hindio, ministro de agrikulturo kaj manĝo de Barato, kaj guberniestro de Utar Pradeŝo. Poste li estis unu el la fondintaj membroj de la dekstra naciisma organizp Vishva Hindu Parishad.
Verkoj en guĝarata kaj hindia
Liaj verkoj estis jenaj:
Romanoj Teatro Ne-fikcio
Korpilahti
Korpilahti estas eksa komunumo en Meza Finnlando, en eksa gubernio Okcidenta Finnlando. La areo de Korpilahti estas 794,62 km², el kiu 177,44 km² estas akvo. En 2009 la komunumo fariĝis parto de Jyväskylä. Korpilahti situas ambaŭflanke de lago Päijänne kaj ĝi havas entute 200 lagojn.
La komunumo havas 5014 loĝantojn. Krome somere en la komunumo partatempe vivas ĉirkaŭ 4500 loĝantoj de somerdometoj.
Korpilahti estas fondita en jaro 1867.
La Chapelle-Longueville
La Chapelle-Longueville estas nova franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Lomello
Lomello estas komunumo de Italio.
Kapelo Stefano la 1-a (Vát)
La kapelo Stefano la 1-a (Hungario) estas pilgrimloka konstruaĵo en vilaĝo Vát.
Legendo de Sankta Fonto
Grafo Francisko Nádasdy (banuso) ĉasadis en sia bieno, kiam ĉe fonto vidis almozulon rajdantan sur blinda ĉevalo. La ĉevalo eniris la fonton, poste la besto jam vidis.
Historio
La menciita grafo konstruigis lignan kapelon ĉe la fonto en 1720, poste kapelon jam el brikoj. Lia posteulo invitis Servistojn de Mario por zorgadi la kapelon en 1734. Inter 1745-1750 ili konstruis monaĥejon kaj preĝejon. En 1788 la monaĥa ordeno estis forigita, poste la monaĥejo ruiniĝis, tial ĝi estis malkonstruita proksimume en 1800. La preĝejo longe restis, sed en 1945 oni trakonstruis ĝin al kapelo. Ekde 1967 estas videbla la nuna formo.
Konstruaĵo
La kapelo situas sola en rando de la vilaĝo. Ĝi formas majusklon T, la piedo de la litero estas la absido. La konstruaĵo estas apogata de pilieroj. En mezo de la fasado funkcias la tre granda enirejo. En la tegmento piramida pinta turo altiĝas. Interne ĉe la sanktejo estas malgranda fenestro. Kermeso okazas en la 20-a de aŭgusto.
Revolucio de 1848
La revolucio de 1848 aŭ revolucioj de 1848, konataj foje kiel La Printempo de la Popoloj aŭ la Jaro de la Revolucioj, estis serio de popolaj manifestacioj kiuj ĝeneraliĝis en diversaj regionoj de Eŭropo en la unua duono de tiu jaro. Karakteriĝis majoritate pro sia mallongeco kaj rapida etendon. Male al la revoluciaj tajdoj de 1820 kaj 1830, tiu nova tajdo havis gravan sekvon en ŝtatoj kiaj Francio, Aŭstrio, Germanio, Hungario, Italio kaj en diversaj landoj de Centra Eŭropo.
La revolucioj de ĉi tiu jaro konstituis esence peton de liberigon kaj, kvankam estis subpremitaj, ili havis grandan sensacion. Ene de la revolucioj kiuj produktiĝis en ĉi tiu jaro, oni havas tiun de Aŭstrio, per kiu oni klopodis efektivigi iujn reformojn, devigitaj de la revolucia premo. En aliaj teritorioj de la imperio multnacia oni vidis ankaŭ revoluciojn famajn: Hungario, Bohemio, Prago, ktp., Sed ili estos nuraj provoj.
Estis tri ekonomiaj okazaĵoj kiuj vivigis la necertecon de la momento kaj kiuj kontribuis al deĉeno de la ribelo:
En Francio finfine estigis la Dua Respubliko post kiam la monarko Ludoviko Filipo de Orleans abdikis kun motivo de la malkontento kiun kaŭzis lia registaro. Oni estigis provizoran registaron kaj tiun saman jaron Ludoviko Napoleono Bonaparte, (estonta Napoleono la 3-a kaj nevo de Napoleono Bonaparte) gajnis la elektojn al la prezidanteco de la Respubliko.
En la aliaj landoj kie estis aboliciinta denove la Malnovan Reĝimon malsukcesis la revolucioj kaj estis dissolvitaj ĉiuj institucioj kiuj regis en favoro de la proletaro.
En la diversaj landoj
Serio de revolucioj okazis en la Aŭstria Imperio el marto 1848 al novembro 1849. Multo de la revolucia aktiveco havis naciisman karakteron: la Imperio, regata el Vieno, inkludis etnajn germanojn, hungarojn, slovenojn, polojn, ĉeĥojn, slovakojn, rutenojn (ukrainoj), rumanojn, kroatojn, venetanojn (italoj) kaj serbojn; ĉiuj el ili klopodis en la fluo de la revolucio aŭ atingi aŭtonomecon, sendependecon, aŭ eĉ hegemonion super aliaj naciecoj.
Sevran - Beaudottes (stacidomo)
Sevran - Beaudottes estas franca stacidomo sur linio B de RER, situanta en Komunumo Sevran (departemento Seine-Saint-Denis).
Stacidomo
Temas pri stacidomo de SNCF. Ĝi estas subtera stacidomo kun pluraj rulŝtuparoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Aulnay-sous-Bois - Roissy 2-RER (076000).
Beliș
Beliș [beliŝ] (hungare: Jósikafalva) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 1 739 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 600 (rumanoj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Iam ĝi estis centro de ligno-ekspluatado. Apud ĝi troviĝas la lago Beliș-Fântânele kaj la ripozloko samnoma.
Krásná (distrikto Cheb)
Krásná (Schönbach) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Cheb, regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Geografio
Krásná situas en okcidenta Bohemio, en distrikto Cheb, 643 metroj super maro. La municipo per konstruareo ligas al okcidenta parto de urbo Aš, kaj ili kreas tiel komune unu tutaĵon eĉ malgraŭ tio, ke Krásná estas memstara municipo.
La municipo estas disigita sur granda teritorio. Ties partoj estas vilaĝoj Kamenná kaj ankaŭ katastroj de jam pereintaj municipoj Štítary u Krásné kaj Újezd u Krásné. Antaŭe al Krásná ankaŭ apartenis jam pereintaj vilaĝoj Černý Luh, Elfhausen, Strážný, Wiedenfeld kaj Wiedenpöhl kaj solejoj Banát, Červený mlýn, Ovčárna, Nové Domy, Luh kaj Fuchsův Mlýn.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1331.
Potzberg
Potzberg estas la nomo de 562 m alta arbarkovrata monto en la Nordpalatinata montolando Rejnlando-Palatinato, Germanujo.
Geografio
La monto Potzberg situas meze de la okcidenta parto de la Nordpalatinata Montolando. Ne nur ĝia alteco, sed ankaŭ sia masiva bildo faras, ke la montoe estas rimarkebla en la regiono. Kvankam Stolzberg (572 m) kaj Königsberg (567 m) estas iomete pli grandaj, la Potzberg ricevis la nomon „reĝo de la Westrich“.
La monto estis ĝis la 19a jarcento la mineja centro de Palatinato, vidu ankaŭ listo de la minejoj en Palatinato. <br style="clear:left;" />
Bestoparko
vidu la ĉefan artikolon: bestoĝardeno Potzberg
Turo
La Potzbergturm estis konstruata en nur 39 labortagoj de la 13a de oktobro 1951 ĝis la 2a de decembro 1951. Por atingi la elrigardan platformon vi devas grimpi 165 ŝtupojn. La turo altas 35 m.
„Burgo“
Sur la pinto situas granda artefarita areon.nomata la „burgo“, ĉar la skizo rememoras al mezepoka burgo aŭ kastelo. Tamen ne estis fortikaĵo. Nur dum du jardekoj tie staras hotelon.
Codex Boreelianus
La Codex Boreelianus (Gregory-Aland no. Fe aŭ 09) estas manuskripto greklingva unciala (majuskla) de teksta bizanca tipo, datita al 9-a jarcento, entenanta la kvar evangeliojn.
Porte de Bagnolet (pariza metrostacio)
Porte de Bagnolet [pɔʁt də baɲɔlɛ] estas stacio sur linio 3 de la Metroo de Parizo, situanta en la 20-a arondismento de Parizo.
Codex Boreelianus
La deveno de la manuskripto restas ĝis nun nekonata. En la 17-a jarcento tiu manuskripto estis posedita de Johano Boreel, de kie la nomo. De 1830 ĝi troviĝas ĉe la "Rijksuniversiteits Bibliotheek" de Utrecht (MS. 1).
Porte de Bagnolet (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita al publiko la, dum la plilongigo de linio 3 de ĝis.
Hitel
Hitel (Kredo, Kredito) estis transilvania hungarlingva duonmonata revuo inter 1-a de januaro kaj 1-a de junio 1935 aperinta en Kluĵo (Rumanio).
Redaktoroj
Ĝia respondecredaktoro estis István Koós Kovács, redaktorsekretario Ernő Makkai (ĝi la 5-a numero).
Codex Boreelianus
Proteksta kritiko
La manuskripto entenas la Perikopon de la virino adulta (Evangelio laŭ Johano (8,1-11).
Hitel
Ĝia celo kaj ĝiaj kunlaborantoj
La ekirigado kaj redaktorado fakte ligiĝas al la nomoj de József Venczel kaj László Makkai, kiuj estis malkontentaj de tendenco de Erdélyi Fiatalok laŭ la ideoj de Dezső Szabó kaj deziris prezenti la realecon socian sur sociologiaj-sociografiaj-statistikaj bazoj. Krome la kulturaj kaj ekonomipolitikaj artikoloj de Juhász István, Kéki Béla, Makkai László, I. Nagy Géza, Venczel József la revuo publikis ankaŭ beletristikaĵojn de Bözödi György, Flórián Tibor, Szabédi László, Szemlér Ferenc, Toldalaghi Pál. La studoj kaj verkoj de Wolf von Aichelburg, Makkai László, Grigore Popa, Szemlér Ferenc, Vásárhelyi Z. Emil, la tradukaĵoj de Dsida Jenő, Szemlér Ferenc, Makkai László servis la proksimiĝon de kunvivantaj rumanoj, hungaroj kaj germanoj. Inter ĝiaj kunlaborantoj figuras ankaŭ Cselényi Béla, Heszke Béla, Kiss Jenő, Szenczei László, Tóth Zoltán, Vigh Károly. En la rubriko "Könyvekről" (Pri libroj) oni recenzis la librojn de samtempaj hungaraj verkistoj (Kovács György, Illyés Gyula, Szemlér Ferenc, Antal Szerb, Darvas József, Schöpflin Aladár, Áron Tamási).
Kvaronjara revuo
En 1936 József Venczel samtitolite, sed novnobrigite iniciis la aperigadon de kvaronjara socipolitika revuo. Por kvar jaroj ĝi aperis daŭre. Ekde aprilo 1942 aperas ĉiumonate subtitolite "Nemzetpolitikai szemle" (Nacipolitika revuo) ĝis aŭgusto 1944. Ĝiaj redaktoroj estis: Albrecht Dezső, Kéki Béla, Venczel József, Vita Sándor kaj pli ĉefaj kunlaborantoj Mikó Imre (juraferoj); Bözödi György, Debreczy Sándor, Domokos Pál Péter, Lazányi Endre, Lőrinczi László, Vita Zsigmond, Vásárhelyi Z. Emil (kulturpolitiko); Asztalos Sándor, Oberding József György, Petrovay Tibor (ekonomipolitiko); Heinrich Mihály, Nagy András, Parádi Kálmán (sanaferoj); Szabó T. Attila, Bitay Pál, Illyés Elemér, Kelemen Béla, Kós Balázs, Nagy Ödön, Nonn György, R. Szeben András (sociesplorado); Bíró József, Kiss Jenő, Kováts József, Szabédi László (literaturo-arto). En ĝiaj artaldonaĵoj aperis la kreaĵoj de Debreczeni László, Béla Gy. Szabó, Jenő Szervátiusz.
Porte de Bagnolet (pariza metrostacio)
Alirejoj
La stacio havas kvin alirejojn kiuj troviĝas sur Bulvardo Mortier, Bulvardo Davout, Placo Édith-Piaf, Strato Belgrand kaj Strato de la Py.
Caspar Bartholin la Juna
Li unue priskribis (1677) la glandojn de Bartholin en la 17-a jarcento. Li venis el fama dana familio. Li estis nepo de la teologo kaj anatomo Caspar Bartholin, la Maljuna kaj filo de Thomas Bartholin. Lia onklo estis Rasmus Bartholin kaj lia frato Thomas Bartholin, la Juna estis historiisto. La malkovro de la glandoj de Bartholin kelkfoje estas atribuita al sia praavo. Caspar Bartholin komencis siajn medicinajn studojn en 1671, kiam li estis deksesjara. Kiam li estis 19jara li estis nomumita profesoro pri filosofio. La anatomo Jacques-Bénigne Winslow (1669-1760) estis lia prosektoro.
Harpalo
Harpalo (greke: Ἅρπαλος) filo de Maĥatas de Elimeja estis nobelo de Macedonio kaj juna amiko de Aleksandro la Granda en la 4a jarcento a.K. Lama de unu kruro, kaj tiele nedevigita al la militservo, Harpalo ne sekvis Aleksandron en sia antaŭeniro ene de la Persa Imperio sed ricevis postenon en Malgranda Azio. Aleksandre ŝajne kontaktis lin per peto de legota materialo por sia perdita tempo. Harpalo sendis al sia reĝo teatraĵojn de Esĥilo, Sofoklo kaj Eŭripido, la historion de Filisto kaj odojn de Filokseno kaj de Telestes.
Universitato de Miami
La Universitato de Miami aŭ Universitato de Miamo, angle kaj oficiale University of Miami (neformale menciata kiel UM, U of M, U Miami, Miami, aŭ The U' ) estas privata, neideologia universitato fondita en 1925 kun ĉefa kampuso en Coral Gables, Florido, Usono, kun kurackampuso en Miamo (propra urbo) ĉe la kvartalo Civic Center, kaj oceanografia komplekso ĉe Virginia Key.
Je 2009, la universitato gastis 15,629 studentojn en 12 separataj altlernejoj, inklude kuraclernejon, jurlernejon, kaj altlernejon fokuse sur la studo de oceanografio kaj atmosferaj sciencoj. Tiuj altlernejoj proponas proksimume 115 subgradojn, 114 postgradojn, 51 doktoriĝojn, kaj du profesiajn studareojn. Laŭlonge de jaroj la universitataj studentoj reprezentis ĉiujn 50 usonajn subŝtatojn kaj ĉirkaŭ 150 eksterlandajn landojn. Kun pli da 13,000 dungitoj, UM estas la sesa plej grava dunganto en Kantono Miami-Dade.
Historio
Grupo de civitanoj frajtita la Universitato de Miami (UM) en 1925 kun la intenco de proponi "solaj ŝancoj por disvolvi Interamerika studoj, por plue krea laboro en la artoj kaj literoj, kaj por konduki instruado kaj esplorado programoj en tropika studoj. Ili kredis ke loka universitato profitigus sian komunumon. Ili estis tro optimisma pri estonteco financa subteno por UM ĉar la Suda Florido lando eksplodo estis ĉe ĝia pinto. Dum la Jim Korvo epoko, estis tri grandaj ŝtataj financata universitatoj en Florido por blankaj maskloj, blankaj inoj, kaj nigra coeds (UF, FSU, kaj FAMU, respektive); en tiu akordo, UM estis fondita kiel blanka, coeducacionales institucio.
La Universitato komencis en serioza en 1925 kiam George E. Merrick, fondinto de Coral Gables, donis 160 akreoj (0.6 km2) kaj preskaŭ $ 5 milionoj, ($ 67,2 milionoj, alĝustigita por aktuala inflacio) por la penado. Tiuj kontribuoj estis lando kontraktoj kaj mortgages en inmobiliaria kiu estis vendita en la urbo. La Universitato estis fondita en aprilo 18, 1925 per la Circuit Court por Dade County. Per la falo de 1926, kiam la unua klaso de 372 studentoj enskribitaj en UM, la lando eksplodo disfalis, kaj esperas je pli pronta reakiro estis fraŭditaj de grava uragano Por la venonta 15 jaroj la Universitato apenaŭ restis solida. La konstruado de la unua konstruaĵo en la campus, nun konata kiel la Merrick Konstruaĵo, estis lasita duono konstruis por super du jardekoj pro ekonomiaj malfacilaĵoj. Dume, klasoj okazis en la apuda Anastasia Hotelo, kun vandoj disigante klasĉambroj, donante la Universitato la frua alnomo de "Kartono College."
En 1929, Walsh kaj la aliaj membroj de la Estraro de Regents demisiis en la vosto de la kolapso de la Florido ekonomio. UM La situacio estis tiom severa ke studentoj iris pordo al pordo en Koralo Gables kolekti monon por subteni ĝin malfermita. Al restarigita dek-membra Estraro estis prezidita de UM unua prezidanto Bowman Foster Ashe (1926-1952). La nova estraro inkludis Merrick, Theodore Dickinson, EB Douglas, David Fairchild, James H. Gilman, Richardson Saunders, Frank B. Shutts, Joseph H. Adams kaj JC Penney. En 1930, pluraj fakultatanoj kaj pli ol 60 studentoj venis al UM kiam la Universitato de Havano fermita pro politika agitado. UM iniciat bankroto en 1932. En julio 1934, la Universitato de Miamo estis rekorpigita kaj Board of Trustees anstataŭis la Estraro de Regents. Per 1940, komunumaj gvidantoj estis anstataŭante fakultato kaj administrado kiel kuratoroj. La Universitato postvivis ĉi frua tumulto. Dum Ashe la prezidanteco, la universitato aldonis la Lernejo de juro (1928), la School of Business Administration (1929), la Lernejo de Eduko (1929), la Graduate School (1941), La Mara Laboratorio (1943, renomita en 1969 kiel la Rosenstiel School), la Lernejo de Inĝenierio (1947), kaj la Lernejo de Medicino (1952).
Ponteto kondukante al la Otto G. Richter Biblioteko sur la kampuso de la Universitato de Miamo
Dum la Dua Mondmilito, UM estis unu el 131 kolegioj kaj universitatoj nacie kiuj partoprenis en la V-12 Navy College Training Program, kiu proponis studentoj padon al Navy komisiono.
Unu el Ashe la delonga asistantoj, Jay FW Pearson, supozis la prezidantecon en 1952. Al ĉarton fakultato membro kaj mara biologo per komerco, Pearson retenis la pozicion ĝis 1962. Dum lia prezidanteco, UM premiis lian unua doctorado gradoj kaj vidis pliigon en registrigo de pli ol 4,000.
La sociaj ŝanĝoj de la jaroj 1960 kaj 1970 estis reflektita ĉe UM. En 1961, UM faligis lian politikon de rasa apartigo kaj komencis akcepti nigrajn studentojn. Afrika usonanoj ankaŭ permesis plena partopreno en studentaj aktivecoj kaj sportoj teamoj. Post Prezidanto Stanford premis por minoritataj atletoj, en decembro 1966, UM subskribis Ray Bellamy, afroamericano futbalo ludanto. Kun Bellamy, UM iĝis la unua grava universitato en la Profunda Suda kun Nigra futbalo ludanto sur stipendio. UM establis Oficejon de Minoritataj Aferoj antaŭenigi diversecon en ambaŭ pregrado kaj profesia lernejo akceptoj. Kun la komenco de la 1968 futbalo sezono, Prezidanto Henry Stanford striecaj la ludado de "Dixie" por la Universitato de bando.
Historie, UM reguligita homina studento realigi pli ol homajn konduton kun bastono sub la Dekano de Virinoj rigardante super la virinoj. UM kombinita separata Dekano de Viroj kaj Dekano de Virinoj pozicioj en 1971.
Krásná
Pluaj municipoj portas tiun ĉi nocion en la nomo:
Cierrey
Cierrey estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Stechow
La nomo Stechow en nordorienta Germanio signas almenaŭ du loĝlokojn:
Montcornet (Ardennes)
Montcornet - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Las Navas de Jadraque
Las Navas de Jadraque estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Temas pri ekzemplo de nigra arkitekturo; ĉiuj domoj de la vilaĝo pluhavis sian tradician aspekton, en kiu la ardezo estas la protagonisto.
Situo
Las Navas de Jadraque situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1163 m super marnivelo; je 72 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 9,03 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°06′17″N 3°05′15″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 28, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Las Navas de Jadraque, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Las Navas de Jadraque kie oni falis al la nunaj 28.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Arno Geiger
Arno GEIGER (n. 22a de Julio 1968) estas aŭstra romanisto.
Geiger kreskiĝis en la vilaĝo Wolfurt ĉe Bregenz. Li studis germanajn studojn, antikvan historion kaj komparan literatursciencon ĉe la universitatoj de Innsbruck kaj Vieno. Li laboris kiel libera verkisto ekde 1993. El 1986 al 2002, li laboris ankuax kiel teknikisto ĉe la ĉiujara somera operfestivalo Bregenzer Festspiele.
En 1996 kaj en 2004, li partoprenis en la konkurenco por la premio Ingeborg-Bachmann-Preis en Klagenfurt.
En Oktobro 2005, li estis la unua ricevanto de la Germana Libropremio nome literatura premio (fare de la asocio de librovendistoj de Germanio) pro sia romano Es geht uns gut. En 2011 oni aljuĝis al li la Literaturpremion de la Konrad-Adenauer-fondaĵo.
Geiger loĝas en Wolfurt kaj Vieno.
Acatic
Acatic estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Acatic. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 001.
NGC 3258C
NGC 3258C (aliaj indikoj — ESO 375-53, MCG -6-23-48, PGC 31053) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Acatic
Geografio
Acatic apartenas al la regiono Altos Sur kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco. Al tiu regiono entute apartenas 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18551 loĝantojn. El tiuj estis 8892 viroj kaj 9659 virinoj. La komunumo havas surfacon de 362,39 km². La meza alteco estas 1680 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,5 C. En la komunumo estas 835,8 mm da precipitaĵo jare.
Lonate Ceppino
Lonate Ceppino estas komunumo de Italio.
Acatic
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4760 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3750 estis alfabetoj kaj 1005 analfabetoj. Do 21 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 5679 virinoj. El tiuj estis 4554 alfabetoj kaj 1121 analfabetoj. Do 20 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Acatic vivis 15509 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 6 indiĝenoj. Tio signifas ke en la koncerna jaro 0.04 % de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 3258C
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Alex Hepburn
Alex HEPBURN (naskiĝis en Londono ) estas brita kantistino, naskita de skotaj gepatroj.
Ŝia unua albumo Together Alone aperis la.
Entomologio
Entomologio (el la grekaj entomos, insekto kaj logos, scienco) estas fako de bestoscienco kiu studas la insektojn.
Historio de entomologio
Entomologio enradikiĝas en preskaŭ ĉiu kulturo ĉiutempa ekde prahistoriaj tempoj, ĉefe je la apero de la agrikulturo (plagoj, bredado de abeloj), sed la scienca studo komencis ĵuse en la 16-a jarcento. La listo de insektistoj tra la tuta historio estas enorma kaj inkludas nomojn kiel Charles Darwin, Vladimir Nabokov, Karl von Frisch ( Nobel-premio en 1973), kaj multajn aliajn.
Kiel fondinto de moderna entomologio estas konsiderata Anna Maria Sibylla Merian. Populara bildo de la klasika insektisto estas saĝulo kun papilikaptilo kaj mallonga pantalono.
Sciencisto, kiu studas entomologion, estas entomologo.
Objekto de la fako
El ĉirkaŭ 1,3 milionoj de priskribitaj vivantaj specioj, la insektoj estas pli da du trionoj el ĉiuj konataj organismoj kaj, krome ili havas longan fosilian historion, ĉar ties apero okazis je la Devonio, antaŭ ĉirkaŭ 400 milionoj da jaroj. Ili havis multajn formojn de interagado kun homoj kaj kun aliaj vivformoj sur la tero; pro tio la entomologio konsistigas tre gravan fakon ene de la bestoscienco. La entomologio inkludas ofte la studon de aliaj artropodoj kiel araneoidoj, krustuloj kaj miriapodoj, kvankam tiu ampleksigo estas teknike malĝusta.
Rajto je vestaro
La rajto je vestaro estas homa rajto. Kun la rajtoj je manĝaĵo kaj je loĝejo ĝi estas parto de la rajto je adekvata vivnivelo laŭ artikolo 11 ICESCR. Ĝi estas rekonata ankaŭ en la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj.
Hodiaŭ estas lokoj kie estas personoj sen vestoj. Ĉi tiu estas signo de ekstrema malriĉeco.
Entomologio
Jura entomologio
La jura entomologio baziĝas sur la ekologia sinsekvo de la artropodoj kiuj instaliĝas en kadavro por certigi la precizajn daton kaj eĉ la horon de iu morto. Ĝi estas ĉefe utila ĉe kadavroj oldaj je tagoj, semajnoj aŭ monatoj.
Entomologiaj socioj hispanlingvaj
Alfabete (en la hispana) laŭ landoj:
Literaturo
Li Kexi, H.Steinmaan, I. Zombori, Atlaso de insekta morfologio, eld. Ĉina Esperanto-eldonejo, 512 paĝoj ,
78071 Vicent
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Francesc Vicent (1450 – ~1512), kiu verkis la unuan traktaton pri moderna ŝako : Libre dels jochs partits dels schacs en nombre de 100, publikigita en Valencio en 1495, libro pri debutoj – perdita ekde la komenca 19-a jarcento – kiu ĉefe pritraktas la movojn de la damo kaj de la kurieroj.
Baraba-stepo
La Baraba-stepo (ruse Барабинская низменность, Baraba Ebenaĵo; malofte en la rusa Барабинская степь, Baraba-stepo) estas ebenaĵo en sudoriento de la Okcident-Siberia Malaltebenaĵo inter Obo kaj Irtiŝo en Rusio.
Situo
Ĝi estas iomete monteta arbara stepa ebeno kun areo de 117.000 & nbsp; km². Ĝi okupas la okcidentan parton de la Novosibirska provinco kaj la orientan parton de la Omska provinco etendiĝas norde en la marĉejon de Vasjugana marĉo kaj sude al la Kulunda stepo. La stepon trairas en ties centra parto la Transsiberia fervojo (sekcio Omsk - Novosibirsk). La Baraba-stepo estas 100 ĝis 150 m super marnivelo.
Uzo
La Baraba-stepo estas unu el la plej gravaj agrikulturaj regionoj de Siberio. Ekzistas aparte praktikata agrikulturo kaj laktofarmado. La kultivado komenciĝis en la 18-a jarcento, intensiĝis en la dua duono de la 19-a jarcento kaj precipe de la 1930-aj jaroj per melioradaj mezuroj - interalie sekigo de marĉoj kaj lagoj. Hodiaŭ la plimulto de la Baraba-stepo estas kampoj kaj paŝtejoj, dum la originala vegetaĵaro estis tre reduktita.
Seigō Nakano
Seigō Nakano (中野 正剛) (12-an de februaro de 1886 – 27-an de oktobro de 1943) estis japana politikisto dum Japana Imperio, kiu defendis la starigon de faŝisma reĝimo en Japanio cele de finplenumi la Mejĝi-reformojn.
Nakano emis revenigi la renaskiĝon de Japanio pere de miksaĵo de la eŭropa faŝismo sed kune kun novkonfuceisma filozofio, popolisma, kaj baziĝita sur la moralo de la tradicia samurajo. Li rigardis na Saigō Takamori kiel personigon de la 'vera spirito' de la Mejĝi-reformigo, kaj la taskon de Japanio atingi ĝin.
En januaro de 1939, Nakano donis prelegon pri la urĝa neceso starigi totalisman Japanion. Li argumentis kontraŭ tiuj kiuj "diras ke nek faŝismo nek nacisocialismo estas adekvataj por nia nacio." Li tiam distingis inter la antikvan despotisman konservismon kaj "Totalismo... baziĝita sur la esencaj aĵoj." Argumentante kontraŭ la regado de la plejmultoj (ĉar la plejmulto mem "estas la preciza kialo kulpa je nia nuntempa degeneriteco") kaj kontraŭ "individuismo kiu montras nenian kompaton al la aliuloj", li petas "registaron kiu trascendu demokration" konsiderante "la esencon de la homaj estaĵoj '' . Per la organika unuigo de individuoj kiuj "kunhavas komunajn idealojn kaj komunan sentmanieron," povas esti kreiĝita "perfekta nacia kolektivo."
Kritikema pri kelkaj aspektoj de la reĝimo de Tojo, Nakano suferis cenzuron kaj sekvan nepermeson publikigi artikolojn aŭ fari publikajn prelegojn. Li estis kaptita kaj punita per hejmaresto, kaj faris seppuku (ritualan memmortigon) la 27-an de oktobro de 1943.
Mentila oksalato
Mentila oksalato aŭ C22H38O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oksalata acido kaj mentolo. Mentila oksalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Mentila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Mentila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Dariusz Szwed
Dariusz SZWED (naskiĝis la en Krakovo) estas pola politikisto, ekonomikisto, unu el la fondintoj kaj ekde novembro 2004 ĝis decembro 2011 kunprezidanto de la pola verda partio Verduloj 2004.
Szwed estas kunlaboranto de la Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco ĉe la Eŭropa Parlamento kaj delegito de la Verduloj 2004 en la Eŭropa Verda Partio.