cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lekontea ammodramo
John James Audubon nomigis tiun birdon laŭ amiko, Doktoro Le Conte. Oni supozas ĝenerale ke temas pri John Lawrence Le Conte, kvankam aliaj opinias ke temas pri alia John Le Conte, ankaŭ doktoro, kaj kuzo de John Lawrence.
Pál Jávor (pentristo)
Pál Jávor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Jávor Pál estis hungara pentristo, framasono. Lia origina nomo estis Klein Lipót ĝis 1904.
Val Müstair (komunumaro)
La komunuaro Val Müstair  estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Inn/En. Ĝi havis 1608 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas ĝia ununura kaj samnoma komunumo Val Müstair.
Pál Jávor (pentristo)
Pál Jávor naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝmonato estas oktobro), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Jávor studis en Tutlanda Hungara Desegnista Lernejo. En 1900 li pentris jam memportreton, en la sekva jaro li ekspoziciis, en 1903 li havis stipendion, li ankaŭ studvojaĝis al Parizo kaj Bruselo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Aggházy, Bertalan Székely kaj László Hegedűs (pentristo). Li akiris diplomo en 1904, sed en la sekva studjaro li plulernis en majstrolernejo de Gyula Benczúr. En 1906 li aliĝis al Artistkolonio (Szolnok). En 1910 li aliĝis al framasona loĝio "Reform" kaj en la sama jaro li edziĝis.
Val Müstair (komunumaro)
Geografio
La komunumaro Val Müstair situas sudoriento de Fornopasejo, do sur la suda flanko de la Alpoj. Tra la valo fluas la rivero Ramo, alfluanto de Adiĝo. Ĝi teritorie kongruas kun granda parto de la samnoma valo, al kiu krom la romanĉlingva svisa komunumaro Val Müstair apartenas ankaŭ la germanlingva komunumo Taufers im Münstertal en Italio.
Trafiko
Tra la komunumaro Val Müstair kondukas la kantonca ĉefvojo n-ro 28 de Zernez tra Fornopasejo al Italio. Per poŝtaŭtolinio trans la pasejo al de Mals im Vinschgau al Zernez la komunumaro estas konektita al la publika transportreto.
Komunumoj de la komunumaro Val Müstair
La komunumaro Val Müstair konsistas (stato en 2009) el nur unu sola komunumo, nome:
Historio
La komunumaro Val Müstair estis kreita en la jaro 1851 surbaze de la tiama administracia reformo de Kantono Grizono el la malnova tribunala komunumo. Ĝis la 31-a de decembro 2008 la komunumaro konsistis el 7 komunumoj, nome Tschierv, Fuldera, Lü, Valchava, Santa Maria kaj Müstair. Kun efiko de la 1-a de januaro 2009 la 7 iamaj komunumoj kuniĝis al la nova komunumo Val Müstair.
Palagianello
Palagianello estas komunumo de Italio.
Transiga rito
Transiga rito estas rito kiu signas la ŝanĝiĝon en individuo de iu soci-kultura stato kaj aliro al alia: ŝanĝiĝoj kiu koncernas la ciklon de la individua vivo; paradigma kazo estas tiu de la ritaro de la inico, sed ankaŭ kromaj eventoj kiel la naskiĝo, morto, geedziĝo aŭ menopaŭzo, aŭ aliaj situacioj pli/malpli kuneksaj al biologiaj okazaĵoj, povas esti socie mastrumitaj per tiu tipo de ritaro. La ritaro aktualiĝas, plejofte, en ceremonio aŭ diversaj evidentiĝoj.
La transigaj ritoj helpas ligi la individuon al la grupo, sed ankaŭ strukturigi la vivon laŭ precizaj etapoj, kiuj permesas trankviligan percepton de la individuo pri sia “esti en la tempo” kaj “por la morto”.
Tia socia fenomeno, tial, havas gravan rolon por la individuo, por la rilatojn de la individuo kun la grupo kaj por la interligiteco de la grupo mem.
Tiu tipa ritaro estas dokumentita kiel universe ĉeesta en la tuta mondo, kiel konstatigas etnologoj. La unua, se ne rimarkigi misiistojn de epoko prascience esplora, estis Arnold Van Gennep (1873-1957), kiu unua en 1909 ĝin priskribis per precizaj konceptaj kategorioj. Sekve tiu koncepta kategoriaro estis konstante utiligita ĉe esploristoj pri Etnoantropologiaj sciencoj por priskribi la transigajn ritojn de la plej diversaj popoloj.
Karakterizoj
La transiga tito estas rekonata tia per tri gravaj propraĵoj:
Embusko
Embusko estas militistara taktiko, ĉe kiu la propraj trupoj kaŝas sin por surpize ataki malamikon. Oni elektas la lokon pro la sinkaŝado (same nomata embusko), ke oni povu facie rigardi la terenon, ataki la malamikon kaj - se necese- rapide retiriĝi sen minimumam perdoj.
Transiga rito
Karakterizoj
La plej klasika ekzemplo estas la inica ceremonio kiu oficiale enirigas aĝon de matureco.
Embusko
Tiu taktiko helpas la pli malfortajn fortojn ekvilibrigi la troforton de la malamiko. La uzantojn de tiu taktiko oni nomis dum la dua mondmilito partizanoj aŭ poste en internaj militoj kiel geriloj.
Transiga rito
Karakterizoj
Fakuloj kutime (Van Gennep) dispartigas laŭ tri stadioj la ritajn transigajn:
En la unua fazo la individuo estas separita el la kunteksto en kiu li sin trovas (ekz. la individuo estas maskita kaj forigita en izolitan lokon), en la dua li trairas simbolan transigon kiu realigas la centron de la ceremonio (ekz. alfrontas provon), en la tria li estas reintegrita en la grupa vivo kun la nova socia stato.
Embusko
Estas konata el la historio, ke la inkaoj ne konis la taktikon de la embusko, kio signifis por ili pluan malavantaĝon rilate al al konkvistadoroj (legu „batalo de Cajamarca“.
Transiga rito
Karakterizoj
La fundamenta karakterizo de tiaj pasaĵoj estas la “fizikeco” per kiu ili estas realigitaj: la rito ĝenerale antaŭvidas efektivajn movojn de la individuo kiu estas fizike forigita, fisike trairas simbolan sojlon (aŭ spertas daŭrajn korpajn modifojn, estas fizike reintegrita. Tiuj fizikaj aspektoj igas tre interesa la fenomenon por la kultantoj de la antropologio de la korpo.
La fakto ke tiu tipo de ritoj ĝenerale estas akompanata de fundamentaj “biologiaj” aŭ “naturaj” atingoj de la individuo (naskiĝo ktp) ne signifas ke ili reprezentas simplan sintenon de akcepto pri tiuj eventoj. La rito estas potenca socia ago kiu, ĝuste en la momento en kiu la socia ordo estas aliigita per la naturaj eventoj, rekreas novan socian staton, malsaman ol tiu antaŭa. Temas pri ago kreema refaranta la realon en la simboliganta povo de la inicito Ĉi.kaze, fakuloj parolas pri “antropopoiezo” (antropomemfariĝo).
Transigaj ritoj estas uzataj en multaj – se ne ĉiuj – socioj, publikaj kaj privataj, civilaj kaj religiaj.
Transigaj ritoj en Kristanismo
Estas precipe tri:
Kiam temas pri inico de plankreskuloj, oni parolas pri Katekumenato.
Judismo
Transiga rito en nuna judismo estas Bar-Micvo por 13-jaraj knaboj kaj Bat-Micvo por knabinoj. Ili devas publike kanti el la torao. Pli specifa oni taksas transigas riton la Cirkumcido iam praktikata inter la hebreaj gentoj (kaj aliaj popoloj), hodiaŭ ĉe judpj
Hinduismo
Junaj viroj el la altaj kastoj devas sperti la Upanajana-inicon (inicorito por knaboj). Tiu kulta ago igas homon laŭ kredo de hindoj „Dvijati“, t.e. "dufojonaskiton".
Budhismo
En budhismo, knaboj kiuj eniras monaĥejon estas unue bonege nutritaj, vestitaj kaj rajtas multe ludi. Nur poste venas la inico, kiam oni fortondas ĉiujn iliajn harojn, forprenas la veston kaj donas al ili la monaĥan veston, kiu simbolas la estontecon, ĉar ili disiĝas de mondumaj ĝojoj.
Transigaj ritoj en la antikvaj misterecaj religioj
Se la supraj priskriboj koncernas ankaŭ epokojn pasintajn, de la pasinto interesas ankaŭ la transigaj ritoj de la religiaj de la misteroj, kiel apartaj signifaj kazoj pro ilia supozita influo sur la formiĝo de la konceptaro, kaj lingvaĵo, de Kristanismo.
Glasnost
Glasnost (гласность, do malfermeco aŭ videbleco) estas la politiko de travidebla kaj malferma konduto de la sovetia ŝtato al la civitanoj, kiun rememorigis Miĥail Gorbaĉov en marto 1985.
En la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento glasnost estis difinita en oficiala soveta enciklopedio kiel "transdono al publika diskuto aŭ manipulado"
Glasnost estas unu el iloj de misinformo.
Glasnost ebligis relative vastan liberecon de la opinioj kaj informlibereco en Sovetunio. Gorbaĉov intencis instigi pere de Glasnost al kritika publika diskuto pri la kriza sovetia ekonomio, por krei tiamaniere pli vastan akcepton de lia reforma politiko perestrojko.
Glasnost komencis proceson de la formigo en Sovetunio de civitanaj socioj, kiuj kontribuis al disfalo de Sovetunio kaj rompo de komunista sistemo en la mondo. Tio estis malvenko de Miĥail Gorbaĉov, kiu strebis al savo de komunismo kaj Sovetunio.
Unuverso
Unuverso estas specifa poezia ĝenro, poemo konsistanta el unusola verslinio (normale kun klara ritmo, kutime sed ne nepre jamba).
Oni ofte asertas, ke tiu formo ekzistis jam en antikvaj greka kaj latina poezio, kvankam seriozaj pruvoj pri tio mankas.
En Eŭropo la unuverso de Guillaume Apollinaire "kantanto" (1914) kaŭzis ondon de unuversa eksperimentado de francaj, anglaj, usonaj, italaj kaj rumanaj poetoj.
La plej fama verkanto de unuversoj en la rusa lingvo estas Vladimir Viŝnevskij, kiu ekde 1980-aj jaroj kreis centojn da ili, akirinte per tio grandan popularecon. La unuversoj de Viŝnevskij estas plejparte humuraj kaj satiraj, ofte aludas, citas aŭ parodias iun vaste konatan frazon aŭ poemfragmenton. Baldaŭ aperis pluraj disĉiploj kaj imitantoj.
Burjatio
Burjatio estas federacia respubliko de Rusia Federacio apud Mongolio kaj surborde de fama lago Bajkalo.
Unuverso
En Esperanto unuversojn verkis Varingjeno ; jen kelkaj specimenoj:
Multajn unuversojn verkis Valentin Melnikov, iom da ili aperis en la poemaro "Moskvaro" kaj estas legebla rete.
Groß Meckelsen
Groß Meckelsen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Distrikto Burgenland
La distrikto Burgenland (germane Burgenlandkreis, aŭtokodo BLK) situas en centra Germanio, en la pleja sudo de la federacia lando Saksio-Anhalto. La distrikto havas areon de 1413 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. En sia nuna formo, la distrikto ekestis la 1-an de julio 2007 el la malnovaj distrikto Burgenland kaj distrikto Weißenfels. Administra centro de la distrikto estas la urbo Naumburg (Saale) - ties nomo jam indikas, ke la rivero Saale trafluas la distriktan teritorion.
Elbeuf
Elbeuf [ɛlbəf] estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Brzeg
Brzeg (jen pole, germane Brieg) estas urbo en la administra provinco Opolio de Pollando. Ĝi estas la administra centro de samnoma distrikto Brzeg. En en la urbo vivis, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi situas proksimume 50 kilometrojn sudoriente de Vroclavo (Wrocław, kiu ĝis 1945 nomiĝis Breslau kaj esperante Breslaŭo), borde de la rivero Odro.
Elbeuf
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Elbeuviens.
Brzeg
Historio
La urbo historie apartenis al Malsupra Silezio, kiun en la 4-a jarcento antaŭ Kristo setligis keltoj, kaj en la 4-a jarcento post Kristo invadis slavoj. Privilegion de la urbo akiris en 1248 de la vroclava princo Henryk III Biały, el la piasta dinastio. En la 12-a kaj 13-a jarcentoj la urbo estis setligita de koloniistoj, grandparte de germanlingvaj loĝantoj el Saksio kaj Turingio.
La Brega princlando (Knížectví Břeh, Księstwo Brzeskie, Herzogtum Brieg; rezidejo Brzeg), unu el la multaj Sileziaj princlandoj, ekestis en 1311 per apartigo disde la Vroclava princlando, ekde 1329 feŭdo de la Krono de Bohemio. Ĝis 1675 regata de la Sileziaj Piastoj, post ties formorto rekte sub la Krono de Bohemio. Kiel preskaŭ tuta Silezio, ĝi fariĝis en 1742 parto de Prusio kaj en 1945 de Pollando.
En la unua duono de la 17-a jarcento la pola-germana lingvolimo trapasis apud la urbo — Brzeg tiam apartenis al la teritorio, kie dominis la pola lingvo. Ekde la jaro 1675 la urbo apartenis al la Krono de Bohemio, ekde 1742 al Prusio kaj ekde 1871 ĝis la jaro 1945 estis parto de Germana Regno. Dum tiuj lastaj 300 jaroj la urbo denove havis plejparte germanlingvan loĝantaron kaj nomiĝis Brieg.
La 25-an de aŭgusto 2022 estis malmuntita monumento al soldatoj de Ruĝa Armeo.
Kautenbach
La Kautenbach estas dekstra alfuanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas sur la teritorio de la vilaĝo Kleinich kaj enbuŝiĝas en la Mozelon post 13,2 km en Traben-Trarbach. Ĝia akvokolekta areo estas 60,5 km².
Alsufuh
Alsufuh enhavas du subkomunumojn, nome la jenaj:
La Palmejo Ĝumejra kuŝas norde de Al Sufuh. Ĝi limas sude kun la Emirlandaj Montetoj kaj Albarŝa. En 2016, la Ŝejĥo Mohamedo bin Raŝid Al Maktum, reganto de Dubajo, ordonis, ke la strato Alsufuh, plej grava strato en la distrikto, estu renomita kiel Strato Reĝo Salman laŭ la reĝo Salman bin Abdul-Aziz de Sauda Arabio.
11905 Giacometti
11905 Giacometti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa skulptisto Alberto Giacometti (1901–1966) kies verko, ofte komparita kun tiu de la Ekzistadistoj, kontrastis kun la Avangardo en tio, ke li provis egali la realecon, tiel, ke skulptaĵon, kiel "Observanta Kapo" (1927), estus perceptita kiel kvazaŭ vivanta. Aliaj ĉefverkoj estas "La Palaco ĉe 4 posttagmeze" kaj "1 + 1 = 3".
Ruĝbruna rajo
La ruĝbruna rajo (Dasyatis akajei) estas rajoforma fiŝo el la familio de dasjatedoj, kiu videblas en riveroj kaj lagoj en sudokcidenta Gŭangŝjio de Ĉinio. Ĝi havas platan kaj romboforman korpan, kies larĝeco egalas trionon de ĝia totala longeco. Ĝia vosto plata kaj larĝa en la antaŭa parto kaj maldika en la malantaŭa parto estas 2-2,7-oble longa kiel ĝia korpo, kun venenaj segilformaj dornoj. Ĝi havas buŝeton sur la abdomeno, kun plataj dentetoj. Ĝiaj okuletoj estas iom elstaraj kun paro da akvoeniraj truoj malantaŭ si. La ido estas glata sen skvamoj. La matura fiŝo havas strion da tuberaj dornoj de sia malantaŭa kapo ĝis vostaj dornoj, kaj naĝilojn ĉe la abdomeno. Ĝi estas ruĝbruna.
La supre menciita specio estas unusola dolĉakva elasmobranka fiŝo de Ĉinio. Ĝi pezas 1-1,5 kilogramojn, maksimume 20 kilogramojn. Ĝi ofte sin kaŝas en akvofundo kaj moviĝas malrapide. Sen veziketo kaj pulmoj, ĝi havas 5 branktruojn. Ĝi nutras sin per malgrandaj fiŝoj, salikokoj kaj akvaj vermoj. Interesa estas ĝia kaptado de nutraĵo: Ĝi subite sin levas por ke ĉirkaŭaj fiŝoj kaj salikokoj kolektiĝu sub gian korpon Iaŭ la akvofluo, poste ĝi rapide malleviĝas por mortpremi la fiŝojn kaj salikokojn. Ĝi naskas ĉiufoje 7-8 fiŝidojn. Post sia naskiĝo la idoj sin alkroĉas al la brusto de la patrino kaj sendepende vivas nur post kiam ili plenkreskas.
Frue en Song-dinastio de Ĉinio jam estis registro pri produktado de tia fiŝo en Gŭangŝji. En 1962 ĉina anatomo pri fiŝo konstatis, ke dolĉakva kaj mara ruĝbrunaj rajoj apartenas al la sama specio. Sed kial la du "fratoj" vivas aparte? En la lastaj jaroj geologoj solvis la problemon: Pro terkrusta ŝanĝiĝo tiaj fiŝoj vivantaj en la riveroj Mingĝjang kaj Zŭoĝjang de Gŭangŝji ne povis reveni al maro kaj fariĝis nova specio post longa tempo.
Stacio Kawano
Stacio Kawano (japane: 河曲駅 [Kaŭano-eki], angle: Kawano Station) estas fervoja stacio en Suzuka, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Kansai (ĉefa).
Saint-Chéron (Essonne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Chéronnais.
Regiono (programlingva)
En programlingvoj, regiono estas tiu parto de la teksto de komputila programo, kie validas deklaro de nomo (precipe de nomo de loka objekto) kaj kie oni rajtas uzi la nomon laŭ tiu deklaro.
Videblejo
La parto de la teksto de programo, kie deklaro videblas per nomo per ĝi deklarita estas ĝia videblejo.
Vivdaŭro
Dum plenumo de programo (dum rultempo) kreiĝas kaj detruiĝas kopioj, aŭ ekzempleroj de la regionoj; iuj objektoj (la «aŭtomataj» lokaj variabloj) kreiĝas kaj detruiĝas kune kun sia ekzemplero de regiono; tial oni ne ĉiam klare distingas la konceptojn de deklara regiono (koncepto traduktempa) disde vivdaŭro de deklaritaj variabloj.
Palagiano
Palagiano estas komunumo de Italio.
18961 Hampfreeman
18961 Hampfreeman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Thomas Hampton Freeman, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Spring Valley High School de Columbia (Suda Karolino Usono).
Desná I
Desná I estas parto de urbo Desná en distrikto Jablonec nad Nisou en Ĉeĥio kaj samtempe unu el ĝiaj tri katastraj teritorioj. Ĝi troviĝas nordokcidente de Desná. Krom la propra Desná apartenas al ĝi ankoraŭ domaro Sovín (Eule). En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 269 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Desná I estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,15 km².
Antaŭ la jaro 1949 Desná estis kreita sole per tiu ĉi katastra teritorio, kiu tiam nomiĝis nur Desná (Dessendorf). Temas do pri la kerno de la hodiaŭa urbo.
Preĝejo Kanaĉ Ĵam
Kanaĉ Ĵam estas preĝejo de la Armena Apostola Eklezio situanta en Ŝuŝi, Montara Karabaĥo; nur je kelkaj metroj de la katedralo Gazanĉecoc. Kanaĉ Jam signifas "Verda Preĝejo" en la armena, ĉar iam la kupoloj estas verdkoloraj. Ĝi ankaŭ estas kelkfoje nomata laŭ la nomo de pli malnova preĝejo situinta samloke Garabaĥcoc omaĥe al la terlkultivistoj de Montara Karabaĥo kiuj konstruis ĝin. Ĝi estis konstruita en la jaro 1818. Ĝi estas krucoforma.
Heinbockel
Heinbockel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi konsideriĝas parto de la metropola regiono Hamburgo.
Seka frukto
Sekaj fruktoj estas sekigitaj fruktoj kaj beroj, kun resta malsekeco ĉirkaŭ 20 %. Ili sekiĝas aŭ nature (ekzemple per la suno), aŭ pere de industriaj metodoj.
Vitaminoj
La sekaj fruktoj estas riĉaj je vitaminoj (A, B1, B2, B3, B5, B6) kaj oligoelementoj (fero, kalcio, magnezio, fosforo, kalio, natrio), entenas ĉirkaŭ 250 kkal kaj 1-1.5 g da proteinoj en ĉiu 100 g. Ili havas longan daŭron de konservado kaj ne bezonas konservadon en malvarma loko. En tio estas unu el iliaj ĉefaj avantaĝoj, kaj ĉi-rilate ili estas oportuna alternativo al freŝaj fruktoj (precipe dum malbonrikolta sezono). Tamen dum la sekigo la seka frukto perdas plejmulton da vitamino C.
Uzado
En kuirarto sekajn fruktojn oni aldonas en bakaĵojn, sekajn matenmanĝojn, muslion. Pro forigo de malsekaĵo dum la sekigo (eblas perdiĝi ĉirkaŭ 7/8 partoj de la pezo), ili havas intensan guston.
En industriaj kondiĉoj ili povas esti prilaboritaj de sulfura dioksido por konservi koloron de nutraĵo kaj preventi putradon. Neprilaboritaj sekaj fruktoj povas havi relative malhelan koloron.
Libera verko
Libera verko (objekto de libera enhavo) estas verko (objekto al kiu aplikeblas juraj monopolaj limigoj kiel aŭtorrajtoj, patentoj ks, ekzemple libro, bildo, filmo, muzikaĵo, komputila programo, aŭtomobilo ktp), pri kiu ne ekzistas grava jura diskriminacio inter la kreinto aŭ iu alia „rajtoposedanto“ kaj ĉiuj aliaj homoj, nek inter tiuj ĉiuj aliaj homoj. Al posedantoj de kopioj estas permesitaj ĉiucelaj uzado, studado, modifado, disvastigado kaj komerca uzado.
Trajtoj
Ĉiu laŭleĝa posedanto de kopio de tia verko jure rajtas utiligi ĝin por ĉiaj (laŭleĝaj, ĉar ankaŭ aliaj leĝoj ekzistas) celoj, ne petante la „rajtoposedanton“ pri permeso por ĉiu tia ago aŭ kopio kaj ne pagante al li plian monon:
Por havi liberan verkon oni ne bezonas ricevi ĝian kopion senpage, sed nepre devas rajti fari la cititajn aferojn.
Rajtocedo
La sola grava limigo ebla laŭ plimulto da difinoj de libereco de verkoj estas rajtocedo (aŭ "kopilaso", angle copyleft), t.e. devigo doni (igo lasi) al la ulo, al kiu la ricevinto donas kopiojn aŭ derivaĵojn de la verko aŭ disponigas ĝin por uzado, iom da rajtoj (ofte la samajn kiel la unua ricevinto ricevis pri la verko).
Rajtocedo povas kaŭzi nekunigeblecon inter verkoj kies permesiloj diferencas. Ankaŭ preskaŭ ne-rajtocedaj („permesemaj“ aŭ „liberegaj“) permesiloj povas esti neakordigeblaj inter si, precipe se la aŭtoroj faros tion intence.
Pro tio oni prefere uzu la plej popularajn el la permesiloj taŭgaj por oniaj celoj kaj por la speco de la verko.
Malsameco inter ShareAlike kaj rajtocedo
La vorto „rajtocedo“ aplikeblas nur al liberaj verkoj. Creative Commons havas permesilon „CC BY-NC-SA”, kiu ne estas libera, ĉar ĝi malpermesas profitcelan uzadon (FSF antaŭe nomus ĝin „duonlibera“, sed ne plu ). Ĝi havas kondiĉon „ShareAlike“ malpermesantan, simile al rajtocedo, plian malliberigon de derivaĵoj, sed pro la nelibereco tiu kondiĉo en tiu permesilo ne estas rajtocedo. La „ShareAlike“ en la permesilo „CC BY-SA“ estas rajtocedo nur se la permesilo mem estas rigardata kiel libera permesilo.
Libera programaro
Libera programaro diferencas de liberaj bildoj kaj liberaj libroj per tio, ke por ŝanĝi ĝin oni bezonas havi ĝian fontokodon. Tial programo estas libera por posedanto de kopio de ĝi nur tiam, kiam li povas facile akiri la fontkodon por tiu versio de la programo.
Krome, ne ĉiuj difinoj de libereco de programaro postulas, ke la tuta programo estu libera. FSF akceptas, ke la neprogramaj partoj (ekzemple bildoj kaj sonoj) en programoj entenataj de operaciuma distribuaĵo estu nur kopieblaj kaj vendeblaj. Tamen aliaj difinoj permesas tion nur por tre malgrandaj bildetoj aŭ emblemoj aŭ tute neniel, do laŭ ili libera programo ofte devas esti ankaŭ libera verko.
Ofte simpla libera aŭtorrajta permesilo ne sufiĉas por liberigo de programoj kaj similaj verkoj. Ekzemple ĉar algoritmoj de programoj estas nun patenteblaj en kelkaj landoj, aŭtoro „liberiginta“ sian programon laŭ permesilo sen forta rajtocedo povas malice kaŝi la fakton ke li posedas patentojn pri la algoritmoj uzataj en programo. Ankaŭ ĉe malnovaj (de kiam la kvanto de aparte fiaj patentoj pri programoj ankoraŭ ne treege ŝvelis, kaj kiam iuj el la nunaj manieroj malliberigi verkojn ankoraŭ ne estis uzataj) rajtocedaj permesiloj eblas malliberigi derivaĵon aŭ kopion de verko ne malobservante la literon de la permesilo. Pro tio estas kreataj novaj versioj de permesiloj.
Ne ĉiuj permesiloj destinitaj por programaro taŭgas por aliaj verkoj, kaj ne ĉiuj permesiloj destinitaj por tiuj verkoj taŭgas por programaro.
Fontokodo
Libereco de senfontkodaj kopioj de kelkaj aliaj tipoj de verkoj estas disputinda.
Ekzemple se oni havas kopion de kantoregistraĵo, povas esti malfacile distingi la vortojn, kaj do kanti la kanton. Ĉu do la kantoteksto estas libera aŭ ne?
Ekzistas verkoj, por kiuj oni povas nomi „fontokodoj“ plurajn malsamajn versiojn. Ekzemple, se oni faras tridimensian strekan modelon, poste faros el ĝi dudimensian strekan bildon, poste faros el ĝi rastruman bildon, kaj poste ŝanĝos ĝin tiel, ke ĝi estos malfacile distingebla sen la originalo, kio do estos la fontokodo de la lasta versio?
La demando povas esti grava ĉe fizika aŭ grandkvanta disvastigo de la verko aŭ por grandaj verkoj, sed efektive la problemo ne estas tre granda, kaj oni ordinare rajtas postuli pro la „kodo“ la sumon necesan por registri kaj sendi la KD·on aŭ subteni la servilon.
Liberaj permesiloj
Liberaj permesiloj publikigitaj por esti uzataj de multaj aŭtoroj pli utilas se ili estas kongruaj inter si, kaj se necesas legi nur kelke da dokumentoj por povi ekscii, kiel uzi iun el multaj verkoj, per simpla sciiĝo pri la nomoj kaj versioj de la uzataj por ili permesiloj. Tial ne tre mallongaj permesiloj ofte ne estas mem liberaj verkoj, se tio eblas laŭ la leĝoj de la ŝtatoj (se ne, oni ĉiuokaze probable ne rajtos aserti, ke onia modifita permesilo estas plene verkita de la aŭtoro de la originalo, kiu vere tion ne faris).
Rimarku, ke ne ĉiuj permesiloj de Creative Commons estas liberaj. Liberaj (almenaŭ en siaj plej novaj versioj) estas nur CC BY-SA, CC BY kaj CC0.
Ekzemploj
En ĉi tiu sekcio ne estas pritraktataj verkoj liberiĝintaj pro estingiĝo de aŭtorrajtoj.
Programaro
Libera programaro aŭ malfermitkoda programaro. Kelkaj plej popularaj ekzemploj estas Mozila Fajrovulpo, Retservilo Apache kaj GNU+Linukso
Aparta speco de libera programo estas libera komputila ludo, tio estas komputila ludo konsistanta el nur libera programkodo kaj nur liberaj datenoj (bildoj, kartoj ktp). Populara ekzemplo: Batalo por Vesnot'.
Muziko
Libera muziko en Esperanto malabundas. Ekzemplo de ĝi estas Hiphopa Kompilo vol. 1.
Populara fonto de libera (sed ne nur) muziko estas la retejo Jamendo.
Datenaranĝoj
Normoj, precipe datenaranĝoj, povas esti sekretaj, patentigitaj ks. Datenaranĝo, kiu ne estas tia, estas libera datenaranĝo. Inter la plej konataj liberaj datenaranĝoj estas HTML, JPEG, Vorbis kaj OpenDocument Format.
Aparataro
Ekzistas liberaparataraj projektoj temantaj pri: ktp
Oni ankaŭ raportas pri eldonotaj planoj de ellaborataj aŭtomobiloj.
Etelka Lukáts Băiași
LUKÁTS BĂIAȘI Etelka estas rumanuja hungara grafikistino naskiĝinta la 18-an de oktobro 1936 en Covasna.
Biografio
Lukáts Băiași studis en la jaroj 1953–59 en Belarta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto. Ŝi vivis en Petroșani, en Constanța, poste en Bukareŝto.
Sabesp
Companhia de Saneamento Básico do Estado de São Paulo (SABESP) estas brazila ŝtatposedata provizoservo kiu provizas akvajn kaj kloakajn servojn al la subŝtato São Paulo. Ĝi provizas bazajn sanigajn servojn, inkluzive de kolektado, purigado, kaj reuzo de kloakaĵoj por 26 milionoj da personoj, 60 % de la popolo de tiu ŝtato.
La ĉefoficejo troviĝas en la urbo São Paulo. La Metropola Regiono de São Paulo kaj la ceteraj Regionaj Sistemoj konsistis el 74.5% kaj 25.5% de la vendoj kaj servoj provizitaj dum la jaro 2004.
Eisenstein (filmo)
Eisenstein estas kanada filmo de 2000 pri Sergej Eisenstein, reĝisorita de Renny Bartlett kun ĉefaktoroj Simon McBurney, Raymond Coulthard kaj Jacqueline McKenzie. Ĝi estis nomumita por kvin premioj Genie Awards inter kiuj por plej bonkvalita filmo, por plej bonkvalita reĝisoro, kaj por plej bonkvalita scenaro.
La filmo temas pri serio de izolaj konektitaj teatraj sketĉoj kies centra temo estas la ŝanĝantaj rilatoj de la fama reĝisoro Eisenstein kun la soveta registaro. Eisenstein estas rigardita kiel politika interesa figuro, samseksemulo, juddevena kaj arta ribelulo.
Sabesp
Sabesp ankaŭ provizas akvon en grandaj sumoj al lokoj en la Metropola Regiono de São Paulo.
Zune
Zune estas la nomo de la mp3-ludilo fabrikota de Mikrosofto, kiu konkurencos la iPod-on de Apple. Zune vendeblos ŝajne iam dum la nuna jaro 2006. Aldone al la mp3-ilo Mikrosofto ekigos propran muzikelŝutejon, kie eblos akiri kaj elŝuti titolojn por la Zune. Per tio, Mikrosofto volas ataki la merkatestrecon de la muzikmontrejo iTunes de Apple.
La Zune, kontraŭe al la iPod, ebligos elŝuti la muzikdosierojn senkable pere de WLAN el la interreto en la ludilon. La iPod bezonas kablokonekton por tio.
Ĉiam, kiam una novo disponaĵo estas publicata, la posedantoj de la pli olda disponaĵoj ricevi una ĝisdatigo, ke iliaj ZUNEj nun havas la seman programaron kiel ĉiuj aliaj.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝo enkondukante la Zune
Rijswijk
Rijswijk estas municipo en la nederlanda provinco Zuid-Holland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La Eŭropa ŝoseo 19 vojas proksime.
Historio
Tie okazis la traktato de Rijswijk en 1697.
Stacio Mikkaichichō
Stacio Mikkaichichō (japane: 三日市町駅 [Mikkaiĉiĉoo-eki], angle: Mikkaichichō Station) estas fervoja stacio en Kaŭaĉinagano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Awka
, igbe: Ọka estas grandurbo, diocezo (de 1977), universitata urbo kaj ĉefurbo de subŝtato en Niĝerio.
Geografio
situas en valo de rivero en la sudorienta sekcio de la lando. Lagoso troviĝas ĉirkaŭ 600 mejlojn.
Historio
Awka en pli fruaj tempoj estis loko de Nri civilizo jam dum la bronzepoko ĉirkaŭ en 800. Antaŭ la 20-a jarcento Awka estis fama por forĝistoj, kiuj produktis pafilojn kaj aliajn ilojn.
Klimato
situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 23 kaj 34 °C. Jare pluvas 966 mm. La pluvo kulminas en oktobro, en decembro neniam pluvas.
Howard Hunt
Everett Howard Hunt (, Hambrug, Novjorkio ) estis CIA-agento, kulpulo en la Watergate-skandalo.
Hunt deĵoris ĉe la CIA de 1949 ĝis 1970. Li partoprenis en 1954 en renverso kontraŭ gvatemala prezidento Jacobo Arbenz, en 1961 estis kunorganizanto de la fiaskinta surbordiĝo en Golfo de porkoj de Kubo.
En 1971 - kiel dungito de la Blanka Domo - kaŝpenetris kun Gordon Liddy en domon de Beverly Hills-a psiĥiatro por ŝteli traktad-paĝojn pri Daniel Ellsberg, kiu kaŝe filtrigis sekretajn dokumentojn de la Pentagono. Oni ekis en 1973 juĝproceson kontraŭ Ellsberg, sed pro i.a. la neleĝa kaŝpenetro, la juĝistaro liberparolis la akuziton.
Sama okazis ĉe la Watergate-skandalo. Oni peti je Hunt por organizado de la enrompo, por ke oni trovu pruvojn pri ligoj inter demokrata prezidenta kandidato George McGovern kaj Fidel Castro. La Nixon-stabo timis, ke Castro apogas per mono kampanjon de McGovern. Oni pruvaĵojn ne trovis, sed ili senvualiĝis kaj tio kondukis al abdiko de Nixon en du jaroj.
Listo de kantonoj de la departemento Creuse
Jen listo de la 27 kantonoj de la departemento Creuse, laŭ arondismento.
kantono de Aubusson - kantono de Auzances - kantono de Bellegarde-en-Marche - kantono de Chambon-sur-Voueize - kantono de Chénérailles - kantono de La Courtine - kantono de Crocq - kantono de Évaux-les-Bains - kantono de Felletin - kantono de Gentioux-Pigerolles - kantono de Royère-de-Vassivière - kantono de Saint-Sulpice-les-Champs
kantono de Ahun - kantono de Bénévent-l'Abbaye - kantono de Bonnat - kantono de Bourganeuf - kantono de Boussac - kantono de Châtelus-Malvaleix - kantono de Dun-le-Palestel - kantono Guéret-Nord - kantono Guéret-Sud-Est - kantono Guéret-Sud-Ouest - kantono de Jarnages - kantono de Grand-Bourg - kantono de Pontarion - kantono de Saint-Vaury - kantono de La Souterraine
Quake
Quake estas unua-persona komputila pafada videoludo, kiu estis disdonita de Id Software je la 22-a de junio, 1996. Ĝi estis la unua el fama ludaro de "Serio Quake" por komputiloj kaj vidludoj.
Oni povas diri ke la originala Quake ludo preskaŭ uzis la plejparton el ĉiu komputila limpoveco, pro ĝiaj neniam-vidita-antaŭ grafika kvalito: Kompleksa tridimensia medio, poligon-modelitaj malamikoj kun iomete da inteligenteco. Quake estis plibona ol preskaŭ ciuj tridimensiaj pafludoj, kiel Blood, Duke Nukem 3D, kiuj estis bazita sur pli simplaj tridimensiaj bezonecoj, kaj bild-bazitaj roluloj. Fakte, la malrapida performeco de Quake per la plejparto de 468 procesoroj estis pro ĝiaj relativaj malbonaj (komparita al Pentium 1) integrita floating-punkto procesoro (486Sx procesoroj ne estis subtenitaj ĉar ili ne havis FPU) farigis multajn personojn plibonigi siajn komputilojn al Pentiumaj procesoroj, dum la ekstra rendimento de la Pentium Pro, kune kun rapida vidkarto, faris multaj uzi siajn profesiajn komputilojn por ludi Quake. Ĝia miksaĵo de nigreco, terura fantazio kun bona tridimensia pafagado estis ĝia granda sukceso kompare al la aliaj ludoj el tiam.
La plejparto de la programlaboro de Quake estis farita de John Carmack. Michael Abrash, redimenta pliboniga specialisto estis dungita por rapidigi la bildigadon, ebligante ĝin.
La muzikaro kaj aŭdaĵoj de ĉi tiu ludo estis farita de Trent Reznor, membro de Nine Inch Nails (en la ludo, la reŝarĝskatolo de najla pafilo havas emblemon de Nine Inch Nails, pro lia kunlaboraĵo). Quake estis aldonita ĵus kiam interreto estis fariĝante komercema, kaj ludantoj turniĝantaj el BBS-aj sistemoj al la monda reta komunumo. Id Software vidis, antaŭ aliaj, ke la estontecon de konkura ludado kune kun la interreto, do Quake estis la dua komputludo kies plurluda modo interreta ludado anstataŭ nur lokreta ludado.
Quake kaj ĝia tri sekvantoj, Quake II, Quake III Arena kaj Quake 4, kune vendis pli ol 4 miliono da kopio. Dum 2005, versio de Quake estis eldonita por poŝtelefono.
Ludado
Quake havas du fundamentajn ludmodojn: sola ludanta kaj plurludanta.
Sola ludanta modo
Ludantoj esploras mapon kaj serĉas la forejon, mortigante plurajn provokantajn monstrojn, kaj trovante sekretejojn en la esplorado. Kutime ekzistas butonoj kaj preneblaj ŝlosiloj por malfermi pordojn, antaŭ la forejo troveblas. Kiam oni trafas la forejon la ludo nin prenas al la proksima mapo.
Plurludanta modo
Monstroj ne kutime estas. La ludantoj en pluraj komputiloj konektas al la servilo (kiu povas esti dediĉita aŭ ies komputilo), kaj lli interbatalas. Kutime kiam ludanto mortas, li tuj reaperas sed sen armiloj ke li kolektis, kaj devas rekolekti ilin denove.
Kodoj
Tajpu "God" kaj ŝangis vi en nemortala ludanto.
Armiloj
Hakilo: Ludanto ĉiam portas hakilon, la nura armilo kiu ne bezonas reŝarĝon. Pro la limita atingpovo, estas malofte uzata. Ĉar ĝi ne bezonas reŝarĝon ĝi estas bona por serĉi sekretajn murojn kaj trafi butonojn.
Pafilo: La defaŭlta armilo. La Shotgun estas malforta tujtrafa armilo kun modera pafintervalo. Malofte uzata kiam aliaj armiloj disponeblas, escepte kelkfoje por pafi malproksime pro ĝia mallarĝa pafgrandeco.
Du barela Pafilo: La du barela Pafilo kiu pli damaĝas kaj havas plilarĝa pafgrandeco ol la unu barela Pafilo.
6362 Tunizo
6362 Tunizo estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kun granda duonakso de 3,19435, (por la epoko 2456200.5 ) ĝi orbitas proksime de la sojlo de 3,2 AU, kiu markas la konvencian limon inter la "meza" kaj la "ekstera" asteroida zono.
Ĝi ricevas la nomon Tunizo, ĉefurbo kaj plej granda urbo de Tunizio.
Quake
Armiloj
Raketo lanĉilo: Eksplosiva pafaĵa armilo, la plejofta en ĉi tiu ludo, kaj la plejparto de ĝiaj mapoj havas ĝin. Raketoj trairas per rekta linio, relative rapida kaj plidomaĝas ol grenada lanĉilo. Raketoj ĉiam eksplodas pro kontakto. Ofte uzata por raketa salto.
Tondrabolto: Elektrika malŝarĝa armilo.
György Bartók (filozofo)
BARTÓK György [barto:k] estis hungara filozofo, teologia kaj universitata profesoro, ano de MTA naskita en Nagyenyed la 3-an de aŭgusto 1882 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de novembro 1970.
Biografio
György Bartók estis filo de episkopo György Bartók. La teologion kaj filozofion li studis en Universitato de Koloĵvaro kaj li daŭrigis en Leipzig kaj Heidelberg (1905–06). Li akiris pastra (1905), filozofidoktora (1906), poste mezlernejinstruista diplomon (1907). Li instruis en Koloĵvaro (1906–07), en Nagyenyed (1907–09). Ekde 1909 li instruis teologion en Koloĵvaro kaj Sárospatak (1908). Li instruis en Universitato de Koloĵvaro, Budapeŝto (1919-21), Szeged (1921-40) kaj denove en Koloĵvaro (1940–44). Li translokiĝis Budapeŝton en 1944 kaj estis filozofia profesoro de Reformita Teologia Akademio (1946–49). Li reprezentis la koncepton de subjetiva idealismo. Li estis la fondantano de Societo Károly Böhm, komitatano de Hungara Protestanta Literatura Societo.
Važec
Važec [vaĵec], (hungare Vázsec [vAĵec], germane Waagsdorf/Weißwaag) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Važec situas laŭ Blanka Váh sub monto 954 m alta, laŭ ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo Liptovský Mikuláš-Poprad. La lasta urbo troviĝas je 25, Liptovský Mikuláš je 30, Liptovský Hrádok je 28km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la ŝtonepoko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1280 en formo "Vasych". En 1715 63 familioj pagis impostojn. En 1784 1489 vilaĝanoj loĝis en 153 domoj, en 1828 2093 vilaĝanoj loĝis en 197 domoj. Post 1902 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Vágfalva pro la hungariga politiko, kie en 1910 laŭ la popolnombrado vivis 2639 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptovský Hrádok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1931 incendio okazis.
Jadowniki
Jadowniki estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Brzesko, en Distrikto Brzeski.
Sondisko
Sondisko povas esti
Buloka iktero
La Buloka iktero, Icterus bullockii, estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Ĝi kaj la Baltimora iktero estis konsiderataj kiel ununura specio, nome la Norda iktero.
La Buloka iktero ricevis tiun nomon laŭ William Bullock, angla amatora naturalisto.
Fizika priskribo
Buloka iktero estas kazo de seksa dimorfismo, ĉas maskloj estas pli brilkoloraj ol inoj. Krome masklaj plenkreskuloj kutime estas iom pli grandaj kaj fortikaj ol la inoj. Ĝenerale plenkreskuloj pezas 29 al 43 g. Plenkreskuloj havas pintakran bekon kun rekta supra makzelo. Ĉe maskloj plenkreskuloj la vosto estas longa, kvadrata kaj ege nigra. Ĉiu nuda haŭtaĵo estas nigra, kiel piedoj kaj beko, kvankam la bazo de la malsupra makzelo estas pli hela al bluecgriza.
Masklaj plenkreskuloj karakteras pro forta kontrasto de oranĝeca kaj nigra plumaroj, nigra gorĝomakulo kaj blanka flugilstrio. Subaj partoj, brusto, kaj vizaĝo estas oranĝecaj aŭ flavaj; kontraste dorso, flugiloj kaj vosto estas nigraj. Nigra traokula strio etendas el ĉiu okulo al la nigra malantaŭkrono. Flugilkovriloj (plumoj ne rekte uzataj porfluge) estas blankabordaj, formante flugilmakulojn. Kvankam la vosto estas ĉefe nigraj, la plej eksteraj 3 aŭ 4 vostoplumoj havas oranĝajn pintojn, kiuj formas bildon de T. Inaj plenkreskuloj kontraste havas grizbrunajn suprajn partojn, pli senkolore flavaj en brusto kaj subaj partoj, kaj olivecan kronon. Kelkaj inoj povas havi ankaŭ malhelajn gorĝomakulojn, similajn (sed malpli etendaj) al tiu de masklaj plenkreskuloj; ĉiukaze inoj ne havas nigran okulstrion kiel tiu de maskloj. Estas hipotezo, ke inoj kiuj havas malhelajn gorĝomakulojn estas pli maljunaj individuoj.
Laŭ la ĝenerala bildo observata inter ikteredoj, la ĝenerala plumarbildo de nematura masklo de Buloka iktero ege similas al tiu de inaj plenkreskuloj. Junuloj similas al inaj plenkreskuloj sed havas pli malhelajn flugilojn, freŝajn flugilkovrilojn kaj rozkolorecajn aŭ blankecajn bekojn. Seksa dimorfismo ne estas tiom evidenta ĉe junuloj.
Reproduktado
La Bulokaj ikteroj estas sezone monogamaj. La reprodukta sezono tipe daŭras el majo al julio. La preciza tempo de la komenco de la reprodukta sezono kutime varias geografie: ĝenerale, ĝi komencas pli malfrue en plej nordaj kaj okcidentaj partoj de ties geografia teritorio. Pariĝantaj partneroj de Buloka iktero kooperas teksi la profundan pendantan keston kie la ino demetas el 3 al 6 ovojn, kvankam inoj kutime faras multon de la tasko. La nesto estas tekstita de plantaj fibroj, ĉefe arboŝelo kaj fajna herbofibro, kvankam oni uzas komune ankaŭ animalan haron. La nesto estas kovrita per herbo, haro kaj musko.
Andrzej Strumiłło
Andrzej Strumiłło (naskiĝis la 23-an de oktobro 1927 en Vilno, mortis la 9-a de aprilo 2020) estis pola pentristo, grafikisto, skulptisto, fotisto, poeto, verkisto, profesoro de Akademio de Belartoj en Krakovo, estinta gvidanto de grafikejo ĉe Sekretariejo de UN. Membro de Asocio de Polaj Artistoj Fotistoj kaj de Scienca Konsilio de Nacia Parko Wigry. Honora Ambasadoro de Podlaĥia Provinco kaj Honora Civitano de Urbo Suwałki.
Buloka iktero
Reproduktado
Kaj maskloj kaj inoj zorgas la idojn kaj defendas la nestojn el predantoj kaj el nestoparazitoj.
Andrzej Strumiłło
Muzea agado
Andrzej Strumiłło 50-jariĝon de sia krea laboro festis en Muzeo pri Azio kaj Pacifiko en Varsovio kune kun ekspozicio de siaj desegnoj de Azio (Azia Galerio 1997). Unu jaron pli frue prezentis tie nepalan sakran pentroarton. La muzeo organizis ankaŭ multe da ekspozicioj de la artisto enlande kaj eksterlande (Antikvaĵoj de Barato, Nov-Delhio, Mia Nepalo, Katmanduo, Andrzej Strumiłło - desegnoj de Azio, Hanoi, Azio en desegnoj de Andrzej Strumiłło, Juĵno-Saĥalinsk). La ekspozicion Kobzdej, Kulisiewicz, Strumiłło - desegnoj de Azio (Azia Galerio 1993) oni nekstan jaron prezentis en Nov-Delhio, Bratislavo, Moskvo, kaj en la laŭvica en Prago, Leipzig kaj Weimar. Andrzej Strumiłło dum pluraj jaroj troviĝis en Muzea Konsilio kaj estas granda amiko de la Muzeo pri Azio kaj Pacifiko.
Buloka iktero
Reproduktado
La Buloka iktero kaj la Baltimora ikteroj tipe hibridas en Mezokcidenta Usono kie ties geografiaj teritorioj koincidas.
Komunikado
Kaj maskloj kaj inoj kantas. Dum maskloj havas pli dolĉan voĉon, inoj kutime estas pli babilemaj kantantoj. La kanto estas simila al tiu de la Baltimora iktero, sed pli rapida kaj iom pli akra.
Habitato
Kiel ĉe aliaj membroj de la familio de Ikteredoj, la Buloka iktero preferas habitatajn bordojn. Ili ĉefe preferas ĉeriverajn koridorojn, malfermajn deciduajn arbarojn, kaj arbustaron (Jaramillo kaj Burke 1999). Observadoj dum la reprodukta sezono indikas, ke membroj de tiu specio preferas areojn kun abundo de kotonplantejoj, hikorio, kaj (se ĉe akvo) salikoj (Jaramillo kaj Burke 1999; Rising kaj Williams 1999). En sekaj areoj, tiu specio preferas tamarikon kaj prozopo (Rising kaj Williams 1999). En Kalifornio, ili uzas eŭkaliptojn kiel ĉefe fonto de nektaro (Jaramillo kaj Burke 1999; Rising kaj Williams 1999).
Dieto
Tiuj nearktisaj birdoj manĝas en arboj kaj arbustoj, kaj ankaŭ faras malgrandajn flugojn por kapti insektojn. Ili manĝas ĉefe insektojn, berojn kaj nektaron.
Rilataj specioj
Kiel membro de la norda grupo de ikteroj, la Buloka iktero estis iam konsiderata samspecifa kun la Baltimora kaj la Nigradorsa ikteroj. Tamen ĵusaj filogenetikaj analizoj sugestis, ke la Bulokaj ikteroj estas membroj de distinga specio kiu ne kunhavas ĵusan komunan praulon kun la Baltimora iktero, kiel iam oni supozis.
Tria sklava milito
La Tria Sklava Milito (ankaŭ konata kiel la Gladiatora Milito aŭ la Spartaka Milito), kiu okazis en Romo inter 73-71 a.K., estis la lasta el la tri grandaj sklavmilitoj en la Romia Respubliko. Ĉi tiu milito ankaŭ estis la sola, kiu prezentis rektan minacon al la urbo Romo mem. La gvidestro de la ribeluloj estis Spartako. Pro ĝia grandeco iuj historiistoj priskribas la eventoj kiel enlanda milito.
Sermaise (Essonne)
Sermaise [sɛʁmɛz] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sermates.
Tria sklava milito
La batalado finiĝis en granda batalo, dum kiu la armeo de Crassus (romia politikisto konata pro sia granda riĉeco) atakis la ribelan armeon kaj fine malvenkis ilin ĉar en tiu batalo preskaŭ ĉiuj ribelemaj sklavoj, inkluzive de ilia estro Spartako, estis mortigitaj.
Post la fino de la ribelo, ĉirkaŭ 6 000 ribeluloj estis krucumitaj laŭ la vojo inter Capua kaj Romo, kaj Crassus mem estis festata en venka parado (Ovatio).
Ça n'empêche pas les sentiments (filmo)
Ça n'empêche pas les sentiments (Tio ne malhelpas sentimentojn) estas franca filmo de Jean-Pierre Jackson aperinta en 1998.
Temo
La amikeco inter du viroj, fariĝintaj reprezentantoj de vin-faristo, estas perturbata de la alveno de ĉarma kaj bela junulino, kiu enamiĝas al unu el ili.
Depost du jaroj, Félix ne plu pagas pensionon al sia edzino, kiu sendas al li justic-asignanton. Siaflanke, Raoul forlasas Odette post dek jaroj da komuna vivo kaj senlaboreco. Ambaŭ viroj hazarde renkontiĝas kaj dungiĝas kiel reprezentantoj de la vin-keloj de «Gai Vendangeur» (Gaja vinberisto), en Bretonio. Entreprenemaj kaj humurplenaj, ambaŭ kunuloj tamen malsukcesas. Damberlot, ilia ĉefo, minacas maldungi ilin. Félix kaj Raoul renkontas belan junulinon nomitan Eliane. Ili provdungas ŝin kaj plezure konstatas ke la vendoj plimultiĝas dank'al la ĉarmo de la fraŭlino. Félix amindumas Eliane, kio malplaĉas al Raoul, kiu montras pli kaj pli grandan malbonhumoron…
Zemstvo
Zemstvo (= "landeco") estis asembleo en la antaŭrevolucia cara Rusio, elektita el nobeloj, burĝoj kaj kamparanoj en kelkaj rusaj provincoj (laŭ PIV). Temis do pri ekzemplo de loka administracio. Ĝia agado gravis dum la liberalaj reformoj de la caro Aleksandro la 2-a.
Literatura Klubo
Eroj de la serio:
Caspar Neumann (kemiisto)
Caspar Neumann (1683-1737) estis germana poldevena kemiisto kaj apotekisto, konata pro la organizado de la nomenklaturo de la kemiaj saloj, malkovro de la timolo kaj apogo al la flogistona teorio. Li studis la alkohojn, la sukcenon, benzoinajn rezinojn, kaj la Cinamatan acidon.
Göta-kanalo
La Göta-kanalo, Göta kanal estas 190,5 km longa kanalo kiu ekde 1832 trairas la landoparton Götaland en Svedio. Inter tio estas 87,3 km fosita kaj eksplodigita kanalo. La alteco-diferenco estas 91,8 m. Kune kun la Trollhätte-kanalo kaj la rivero Göta älv la Göta-kanalo estas 390 km longa akvovojo meze tra Svedio, de la Balta Maro ĝis Kattegatt. Sume la kanalo havas 58 kluzojn. Ĝi estas la plej granda svedia konstruprojekto tra la tempoj. Göta kanal estas "fratina kanalo" kun la Kaledonia Kanalo en Skotlando; Thomas Telford kunlaboris en ambaŭ kanaloj. Kreinto de Göta kanal estis Baltzar von Platen (1766-1829).
Hodiaŭ Göta kanal estas grava turisma celo en Svedio. Veturado per boato tra la kanalo kaj ties kluzoj, aŭ ekzemple biciklado laŭlonge de la kanalo estas popularaj libertempaj aktivecoj.
Göta-kanalo en populara kulturo
La Göta-kanalo ludas gravan rolon en pluraj verkoj de fikcio.
Edward Ockey
Edward Philip OCKEY (nask. 1913, mortis la 21-an de novembro 2006 en Lydbury North (Shropshire, Britio)) estis brita esperantisto kaj havenoficisto. Li elpaŝis precipe per sia Bibliografio de Vortaroj kaj Terminaroj de Esperanto, kaj studoj pri la oficiala vorttrezoro.
Bob Richards
Robert Eugene "Bob" RICHARD (la 20-an‏ de februaro 1926 - la 26-an de februaro 2023) estis usona atleto, dufoja olimpka ĉampiono en Stanga altsalto. Li estis la ununura stangosaltisto en historio por defendi sian olimpikan titolon.
Edward Ockey
Ockey estis membro de UEA ekde 1941 kaj preskaŭ same longe delegito kaj fakdelegito pri bibliografio, genealogio kaj mormonismo. Liaj plej gravaj verkoj estas Akademia vortaro-radikaro: konkordanco de Fundamento de Esperanto (1978) kaj Bibliografio de vortaroj (1982; TTT-versio parte ĝisdatigita de Geoffrey Sutton, 2002). Sian grandan librokolekton Ockey donacis al UEA.
Bob Richards
Vivo
Richards naskiĝis en Champaign, Ilinojso. Li studis ĉe la Universitato de Ilinojso ĉe Urbana-Champaign.
Ĉe la Somera Olimpiko 1948 Richards gajnis bronzan medalon en la stangosalto kun rezulto de 4,20 metroj, post sia samlandano Gan Smith (4,30 metroj) kaj Arki Katia el Finnlando (4,20 metroj).
En la unuaj Tut-Amerikaj Ludoj, okazigitaj en Bonaero, Argentino en 1951, Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun rezulto de 4,50 metroj.
Olimpika ĉampiono
Ĉe Somera Olimpiko 1952 Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun nova olimpika rekordo de 4,55 metroj, antaŭ sia samlandano Don Laz (4,50 metroj) kaj Ragnar Lundberg el Svedio (4,40 metroj).
En la Panamerikaj Ludoj okazigitaj en Meksikurbo, Meksiko en 1955, Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun rezulto de 4,50 metroj kaj arĝentan medalon en Dekatlono kun rezulto de 6886 poentoj.