cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unesko
Salutmesaĝo de Unesko al la 103-a UK
Lisbono, la 29-an de julio 2018
Mi estas feliĉa povi sendi ĉi tiujn subtenajn vortojn al la partoprenantoj de la 103-a Universala Kongreso de la Universala Esperanto-Asocio.
Vi havas la ŝancon kunveni en tiu belega urbo Lisbono, urbo ligita al vasta historio, kiu konstruiĝis en vojkruciĝo kun diversaj kulturoj, urbo malfermita al la mondo, tutokcidente en la Iberia duoninsulo.
Mi ne dubas, ke tiu elstara kadro sukcesos inspiri al vi fruktodonajn interŝanĝojn.
Kiel vi scias, Unesko subtenas la instruadon de Esperanto ekde multaj jaroj.
Estas fakto, ke nia Organizaĵo dividas kun la esperantista Movado komunajn valorojn: esperon en konstruado de paca mondo, harmonian kunvivadon inter la popoloj, respekton al kultura diverseco, solidarecon trans la limoj.
La cemento de ĉiuj tiuj valoroj estas la kapablo dialogi, aŭskulti, interkomunikiĝi.
Lingvoj estas la vektoro, kiu ebligas tiun dialogon; ili konsistigas do la esencan ilon por atingi la celojn, kiujn ni devas konkretigi, kaj same por defendo de niaj valoroj.
Ni devas defendi la lingvojn, ĉefe la maloftajn lingvojn, la indiĝenajn lingvojn, pri kiuj ni scias nuntempe, ke ili malaperas en ritmo de unu malapero dufoje monate. Tio estas giganta perdo por la homa heredaĵo. Ni devas plie defendi plurlingvismon en la instruado per adekvataj publikaj politikoj, sed ankaŭ en la virtuala spaco de la Reto, tiel ke plu vivu la lingva kaj kultura diverseco en ĉiuj homgrupoj. Gravas, ke ĉiu sukcesu esti en kontakto kun sia historio, sia identeco kaj la simbolaj resursoj de sia origina etno.
Tiu agado de Unesko ankaŭ estas VIA agado. Ĉar Esperanto ne volas forviŝi la grandan kvanton da parolataj lingvoj en la mondo; male ĝi reprezentas taŭgan ilon por komuniki en respekto de ĉiuj lingvoj, ĉu minoritataj, ĉu de la plimulto. Ĝi ebligas ekziston de homgrupo de parolantoj sendependaj de iu ekonomia, politika aŭ kultura hegemonio.
Paroli Esperanton estas alten iri kaj atingi kosmopolitikan konscinivelon, esti mondcivitano – sen forlasi siajn apartajn ligojn.
Via elektita temo por via kongreso en tiu ĉi jaro estas: "Kulturoj, lingvoj, tutmondiĝo: kien nun?"
La elektenda direkto certe estas tiu, kiun via Movado kaj nia Organizo montras de jaroj: engaĝiĝi pli kaj pli por savi kaj vivteni tiun esencan parton de la nemateria homara heredaĵo: la lingvojn. Defendi la lingvan diversecon kaj kuraĝigi al plurlingva edukado.
Tiel ni sukcesos konstrui mondon pli malfermitan, pli inkluzivan kaj pacan.
"Multaj voĉoj, unu mondo" – jen la slogano de nia fame konata organo Unesko-Kuriero.
"Multaj voĉoj, unu mondo", tiel tradukiĝas al Esperanto tiu idealo, kiun vi kaj ni havas – kaj kiu staras sur la versio de nia revuo, kiu nun aperas en Esperanto: Unesko-Kuriero.
Finfine mi volas transdoni, nome de Unesko, elkorajn bondezirojn pri la sukceso de via Kongreso.
Audrey Azoulay,
Ĝenerala Direktorino de Unesko
Salutmesaĝo de Unesko al la 106-a UK/2-a Virtuala Kongreso de Esperanto
De: Sinjoro Tawfik Jelassi, Vic-ĝenerala direktoro de Unesko, respondeculo pri la sektoroj de komunikado kaj informado
Nome de la Ĝenerala Direktorino mi elkore dankas al vi pro via letero, en kiu vi invitas ŝin partopreni en la tutmonda kongreso de Universala Esperanto-Asocio, kiu okazos de la 17-a ĝis la 24-a de julio.
Unesko estas dankema al vi pro tiu invito partopreni en tiu grava jara aranĝo de la Esperanto-komunumo. Tiu evento esprimas trafe la viglecon de UEA, ĝi ankaŭ spegulas ties ĵusajn pozitivajn iniciatojn.
Unesko estas feliĉa kaj fiera labori flanke de UEA ekde jardekoj por antaŭenigi la kulturan kaj lingvan diversecon, same kiel por antaŭenigi la gravecon de tiu diverseco por konstrui kaj fortigi pacon. La publikigo, danke al vi, de la Unesko-Kuriero en Esperanto, pruvas bone la vastecon de niaj samopiniadoj.
Tamen mi bedaŭras, ke mi devas anonci al vi, ke la Ĝenerala Direktorino ne povos partopreni la eldonon de 2021 de la Kongreso pro aliaj devoj de longa tempo jam deciditaj.
Kun ripetitaj dankoj pro via invito, mi petas vin akcepti mian plej altan respekton.
La demando pri raso
La demando pri raso estas la unua de kvar komunikaĵoj de Unesko pri aferoj de raso. Ĝi eldoniĝis je la 18a de julio 1950 post la dua mondmilito kaj epoko de Nazia rasismo por klarigi tion, kion scienco scias pri raso, kaj kiel morala kondamno de rasismo. Ĝi kritikiĝis pro pluraj kialoj, kaj reviziitaj versioj eldoniĝis en 1951, 1967, kaj 1978. La komunikaĵoj estis subskribitaj de kelkaj eminentaj esploristoj de la tempo en sociologio, psikologio, biologio, kultura antropologio, kaj etnologio. Redaktis la unuan version de la komunikaĵo Ernest Beaglehole, Juan Comas, Luiz de Aguiar Costa Pinto, Franklin Frazier (sociologo kiu studis rilatojn inter rasoj), Morris Ginsberg (fondinta prezidento de la Brita Sociologia Asocio), Humayun Kabir (verkisto, filozofo kaj dufoje Eduka Ministro de Barato), Claude Lévi-Strauss (unu el la fondintoj de etnologio kaj eminenta teoriisto de struktura antropologio), kaj Ashley Montagu (antropologo kaj aŭtoro de La Elefanta Viro: Studo en Homa Digno, kiu estis la raportisto).
Kükels
Kükels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Leezen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Unesko
Nova Monda Informaĵa kaj Komunikada Ordo
Unesko kaŭzis polemikojn en la pasinteco, precipe pri ĝiaj interrilatoj kun Usono, Britio, Singapuro, kaj la eksa Sovetunio. Dum la 1970aj kaj 1980aj jaroj, la subteno de Unesko por "Nova Monda Informaĵa kaj Kominukada Ordo" kaj ĝia MacBride raporto, Kiu petis demokratiigon de la amaskomunikilaro kaj pli egala havebleco de informaĵoj, estis kondamnitaj en tiuj landoj pro klopodoj limigi gazetarliberecon. Ili taksis Uneskon platformo de komunistoj kaj triamondaj diktatoroj por ataki la okcidenton, kontraste kun Sovetuniaj akuzoj dum la finaj 1940aj kaj komencaj 1950aj jaroj. Je 1984, Usono detenis sian kontribuaĵojn kaj ekiĝis proteste el la organizaĵo, kaj je 1985 Britio faris same. Singapuro ankaŭ eksiĝis fine de 1985, pro levantaj kotizoj. Post ŝanĝo de registaro je 1997, Britio remembriĝis. Usono remembriĝis je 2003, kaj Singapuro je la 8a de oktobro 2007.
Palestina junulara revuo
Je februaro 2011, artikolo estis eldonita en palestina junulara revuo en kiu adoleska knabino priskribis, ke unu el ties kvar rolmodeloj estas Adolf Hitler. Je decembro 2011, Unesko, kiu parte financis la revuon, kondamnis la verkon kaj poste retiris subtenon.
Ekspozicio pri judoj kaj Israelo
Je januaro 2014, kelkaj tagoj antaŭ ĝia atendata komencdato, la Ĝenerala Direktoro de Unesko, Irina Bokova, "senfine prokrastis" kaj efektive nuligis ekspozicion kreitan de la Centro Simon Wiesenthal Center kun la titolo "La Popolo, La Libro, La Tereno: La 3500-jara rilato inter la juda popolo kaj la lando de Israelo". Oni atendis, ke la evento daŭros de la 21a de januaro ĝis la 30a de januaro en Parizo. Bokova nuligis la eventon post kiam reprezentantoj de arabaj ŝtatoj de Unesko argumentis, ke la ekspozicio "malhelpus la pacprocedon". La aŭtoro de la ekspozicio, Profesoro Robert Wistrich de la Internacia Centro Vidal Sassoon de Hebrea Universitato por la Studo de Kontraŭjudismo, diris, ke la nuligo estas "konsterniga ago", kaj priskribis la decidon de Bokova "arbitra ago de plena cinikismo kaj, vere, malestimo por la juda popolo kaj ĝia historio". Unesko ŝanĝis la decidon ene de unu jaro, kaj la ekspozicio estis populara kaj sukcesa.
Rezolucio pri okupata Palestino
La Rezolucio de Unesko pri Okupata Palestino (oficiale Dokumento 200 EKSA/25), aprobita de la Estraro de Unesko je la 13a de oktobro 2016 kaj formale ratifita la 26an de oktobro 2016, estis rezolucio pri Orienta Jerusalemo, kiu kondamnis Israelon pro "agresaĵoj" de la israelaj polico kaj soldatoj kaj "kontraŭleĝaj rimedoj" kontraŭ la libereco de religio kaj la aliro de islamanoj al iliaj sanktaj ejoj, samtempe agnoskante Israelon la okupanta potenco. Palestinaj estroj bonvenigis la decidon. Israelo plendis, ke la rezolucio neas judajn ligojn al la grava sankta ejo. La Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj Ban Ki-moon kaj la Ĝenerala Direktoro de Unesko Irina Bokova kondamnis la rezolucion. Bokova diris, ke judismo, islamo, kaj kristanismo havas klarajn historiajn konektojn al Jerusalemo.
Je oktobro 2017, Usono kaj Israelo anoncis, ke ili ne plu partoprenos en la organizaĵo, menciante parte kontraŭisraelan biason.
Reklamado pri kontraŭleĝa komerco de artaĵoj
Je novembro 2020, Unesko devis retiri parton de reklamado celanta konsciigi pri internacia komerco pri rabitaj artaĵoj, post kiam ĝi malvere prezentis serion de muzeo-tenitaj artaĵoj kun konataj devenoj kiel antaŭnelonge rabitaj aĵoj tenataj en privataj kolektoj. La reklamoj asertis, ke kapo de Budho en kolekto de la Metropola Muzeo ekde 1930 estis rabita de la Muzeo de Kabul en 2001 kaj kontraŭleĝe venigita en la usonan merkaton por arto; ke funebra monumento el Palmyra kiun la Metropola Muzeo akiris en 1901 estis antaŭnelonge rabita el la Muzeo de Palmyra de milituloj de la Islama Ŝtato kaj tiam kontraŭleĝe venigita en la eŭropan merkaton por antikvaĵoj; kaj ke ebur-borda masko kun deveno, kiu indikas, ke ĝi estis en Usono ne post 1954, estis irabita dum armitaj bataloj en 2010–2011. Post plendoj de la Metropola Muzeo, oni retiris la reklamojn.
Varoj kaj servoj
UNESDOC - Enhavas ĉirkaŭ 146.000 kompletajn dokumentojn de Unesko publikigitaj de 1945, kaj ankaŭ datumetojn el la kolektoj de la librejo de Unesko kaj dokumentejoj en Ofickampoj kaj Institutoj.
Salento
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Unesko
En Esperanto
Unesko-Kuriero 2017 ĉe unesco.org: Unesko-Kuriero 2018 ĉe unesco.org:
Salento
Najbaras la komunumoj Casal Velino, Castelnuovo Cilento, Gioi, Lustra, Omignano, Orria, Perito kaj Vallo della Lucania.
Manawatu-Whanganui Regiono
Manawatū-Whanganui (ĝis 2019, literume: Manawatu-Wanganui), estas unu el la 16 regionoj de Novzelando, kaj situas en la malalta parto de la Norda Insulo, kies ĉefaj popolcentroj estas la urboj Palmerston North kaj Whanganui. Ĝi estas administrata laû la Manawatū-Whanganui Regiona Konsilaro, kiu uzas la nomon Regiona Konsilaro de Horizontoj (Horizons Regional Council).
Nomo
En lastaj jaroj, kaj la Rivero Whanganui kaj Distrikto Whanganui estis renomitaj, reflektante la ĝustan ortografion en la maoria lingvo, sed regione estis literumita sen H-o. Konsilantaro de Horizons preskaŭ voĉdonis kontraŭ enigi H-on kaj literumi Manawatū-on kun makrono en 2015, sed en 2018 la regiona konsilantaro konsentis kaj la H-o kaj la makrono, kaj rekomendis ĉi tion al la Novzelanda Geografia Estraro. La NZGE konsentis en septembro akcepti la proponon, kaj petis ricevi prezentadojn publikajn dum unu monato ĝis decembro 2018. En septembro 2019 ili anoncis ke de la 18a de oktobro, la nomo de la Manawatu-Wanganui Regiono, kaj la regiona konsilantaro, estos korektita, inkluzive de kaj la H-o kaj la makrono. Ĉi tiu iĝis la ĝusta ortografio je la 18a de oktobro, kvankam la Manawatū-Whanganui Regiona Konsilantaro daŭre uzis la komercan nomon, Regiona Konsilantaro de Horizontoj.
La nomo Manawatū estas kunmetita vorto kiu originas de malnova maoria waiata (kanto), kiu priskribas serĉon fare de praulo, kiu nomiĝis Haunui-a-Nanaia, por sia edzino. Li nomis diversajn akvofojojn en la distrikto. La waiata “Ka tatū e hine ko Manawatū” priskribas kiel lia koro (manawa) ete paŭzis (tatū) tiam kiam li vidis la Riveron Manawatu.
Loka Registaro
La regiono inkluzivas la kompletojn aŭ partojn de dek unuecaj aŭtoritatoj. En ĉi tiuj, partoj de kvin estas kovrataj per kvin aliaj regionoj de Novzelando, la plejparto de ĉiuj regionoj. Tersurface, de la plej granda ĝis la plej malgranda, la unuecaj aŭtoritatoj estas: Ruapehu, la majoraj partoj de distriktoj Tararua, Rangitikei, Manawatū, Whanganui, Horowhenua, kaj minoraj partoj de distriktoj Stratford, Waitomo, kaj Taupo. La plej granda urbo estas Norda Palmerston, kiu enhavas popolon de 85,300 homoj (ĉirkaŭkalkulita en junio 2012). Ĝi estas la nura unueca aŭtoritato en la regiono administrata laŭ urba konsilantaro.
La loka konsilantaro konsistas 12 konsilantoj el 6 elektodistriktoj tra la regiono, elektataj laŭ publika voĉdono, el la nordo: Ruapehu (unu konsilanto), Whanganui (du), Manawatu-Rangitikei (du), Palmerston North (kvar), Horowhenua-Kairanga (du), Tararua Distrikto (unu). Ĝi sidas en Palmerston North, kaj ĝia respondeco inkluzivas: la mastrumon pri naturaj kaj fizikaj resursoj, la provizon de inund-protektoj, kaj la kontrolon de mediaj problemoj, freŝa aero, pura akvo, fruktodona tero kaj naturaj ekosistemoj. Ĝi ankaŭ repondecas pri la publika transporto.
Geografio
La regiono estas superregata per du la gravaj riveroj kiuj nomiĝas Whanganui kaj Manawatu. Situa nordokcidente, la rivero Whanganui estas la plej longa navigebla rivero en Novzelando. La rivero estis gravega por fruaj maorioj, ĉar ĝi estis la suda ligo en ĉeno da akvofojoj, kiuj etendis tra preskaŭ du trionoj de la Norda Insulo. Ĝi estis unu el la ĉefaj setlejoj de la maorioj pro la facila fortigeblo kaj abundeco de manĝaĵo. Legendoj emfazas la gravecon de la rivero, kaj ĝi restas sankta al la lokaj Iwi-oj de Whanganui. Maorioj de marbordaj kaj malaltaj teroj plataj kreskigis batatojn (nomitaj nacie kiel Kumara) kaj aliaj rikoltaĵoj. El ŝanceligata monteta lando en la oriento al la fruktodonaj ebenaĵoj en la okcidento fluas la rivero Manawatu tra la centro de la regiono. La ĉefa urbo de Palmerston North situas sur ĉi tiuj ebenaĵoj, kaj estas grava serva urbo por la sudo de Norda Insulo. La rivero ne estas normala, kiel ĝi trapasas el monteta areo al ebenaĵoj tra ravino kiu estas tranĉita en tre alta tereno, kio signifas ke la montetoj pligrandiĝis post la komenciĝo de la rivero.
Sudoriente estas la Distrikto Tararua, malpli loĝata areo kiu sidas inter la fontoj de Rivero Manawatu proksime al Norsewood, kaj la pacifika marbordo. Ĉi tiu areo, kiu ofte estis historie ligita kaj norde al la regiono Hawke’s Bay kaj sude al la regiono Wairarapa, historie estis simple konata kiel Bush (arbetaro aŭ arbustaro), nomo kiu nuntempe daŭras en kelkaj firmaoj kaj organizoj, ekzemple la Rugbea Asocio de Wairarapa Bush.
La du riveraj fontoj havas diferencajn karakterojn. Kvankam la larĝaj ebenaĵoj de Manawatu pli dense eklokiĝis per eŭropanoj, la internaj lokoj Ruapehiu, Rangitikei kaj Whanganui restis pli loĝataj per maorioj, foraj, kaj sendependaj, kaj nuntempe daŭre estas dense arbarigataj. Eĉ ĝis la 1950-aj jaroj, la rivero Whanganui restis mistera rivero. Ekde kiam, la ekspluatado de komerca potenco de la rivero malfermis la areon, ofte okazas antagonismo fare de lokaj maorioj, kiuj havas long-starajn ĝemojn. Ĝenerale, la tuta Regiono Manawatu-Whanganui estas unu el la plej gravaj kampaj areoj en Novzelando, ties statuso estis rekonata tiam kiam la registaro fondis la Akademion Agrikulturan de Massey en la 1920-aj jaroj.
Topografio
La regiono Manawatū-Whanganui tenas grandan proporcion da la malsupra duono de la Norda Insulo. Ĝi estas la dua plej granda loka registaro en la Norda Insulo, kaj la sesa plej granda en la lando, enhavante 22,215 kvadratajn kilometrojn (8.1% de la tera areo de Novzelando). La regiono streĉas de pli norda ol Taumarunui ĝis pli suda ol la urbo Levin sur la okcidenta marbordo, kaj trans la orienta marbordo de Kabo Turnagain ĝis Owhanga. Regiono limas al la regionoj Waikato, Taranaki, Golfeto Hawke kaj Velingtono, kaj ankaŭ inkluzivas grandajn riverajn areojn kiuj fluas el la vulkana altebenaĵo al la marbordo. La Oceano Pacifika estas la orienta limo kaj la montoĉeno Ruahine formas naturan barilon kun Golfeto Hawke.
Cornelia Schlosser
Cornelia Friederica Christiana SCHLOSSER (fraŭline: Goethe; naskiĝinta la en Frankfurto ĉe Majno, mortinta la  en Emmendingen) estis germana verkistino kaj la fratino de Johann Wolfgang von Goethe.
Vivo
Tamen ŝi ne rajtis daŭrigi la studojn kiel la frato kiu transloĝigis en 1765 al Lepsiko. Ŝi restis en Frankfurto sentante la ŝanĝon de la frato koncerne la sintenon je ŝin. Ĝenerale Johann Wolfgang iĝis pli domina antaŭ virinoj. Kun ŝia amikino Katharina Fabricius ŝi flegis leterinterŝangon en la franca lingvo. Ŝi enamiĝis sekrete je Anglo kiu alvenis en la urbo en 176. En 1768 li forlasis la urbon sen adiaŭo de ŝi. Kiam Johann Wolfgang revenis en Hesion ŝi subtenis lin kaj kuraĝigis lin verki la dramon Götz von Berlichingen.
Rolo edzina
En 1772 ŝi fianciniĝis al Johann Georg Schlosser, amiko de la frato. Geedziĝo fariĝis en novembro 1773. La edzo havis altrangan postenon ĉe la margrafo de Badenio; ambaŭ translokiĝis el Karlsruhe, poste al Emmendingen. Komence ŝi kontentiĝis pri la rolo edzina, sed baldaŭ ŝi seniluziiĝis. Ili vivis en eturbo kie la edzo responsis pri administraciaj novigoj kaj intencis influe la edzinon religie. Sole kaj sen intelektualaj devigoj ŝi malsaniĝis. Tamen ŝi konatiĝis pere de la edzo kun elstaraj personoj. Kun Jakob Michael Reinhold Lenz, amiko de la paro kaj baptopatro de la dua filino, ŝi havis intiman rilaton.
Je la nasko de la unua filino Maria Anne Louise (Lulu) en la 28.10.1774 Cornelia preskaŭ mortis. u jarojn ŝi restis en lito. Kvar semajnojn post la naskiĝo de la dua filino Catharina Elisabeth Julie (Juliette) en la 10.5.1777 la patrino mortis.
Eksteraj ligiloj
[[Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe}}
Buso PC
Buso PC (komencaj literoj de Petite Ceinture, "Eta Ringo") estas linio de Busoj de RATP kiu kunligas Porte d'Asnières al Pont du Garigliano (Hôpital Européen Georges-Pompidou) ĉefe veturante sur "Bulvardoj de Marŝaloj" kaj priservante la pordojn situantajn inter ambaŭ fin-haltejoj.
NGC 1446
NGC 1446 estas stelo en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Muzeo de la Revolucio (Kubo)
La Muzeo de la Revolucio, troviĝas en Havano, Kubo. La muzeo arigas kolektaron rilate al la kastrisma revolucio. Fondita la 1959 laŭ dekreto de la Kuba Revolucia Armeo, subskribita de la tiama ministro de tia institucio kaj nuna Prezidanto de Kubo, Raúl Castro.
La bazo de la dekomenca kolekto de la muzeo estis la materialoj arigataj de Celia Sánchez Manduley, batalantino de la Movado 26-a de Julio en la Sierra Maestra. La nombro de ĝiaj kolektoj, la senĉesa kultura aktiveco, kaj la grava konstruaĵo konvertas ĝin en la plej grava muzeo de la lando.
Antaŭ la jaro 1959 la konstruaĵo estis la Prezidenta Palaco, hodiaŭ ankoraŭ konata laŭ tiu nomo. Ĝi ekkonstruiĝis la 4-an de februaro 1913 kaj inaŭguriĝis la 31-a de januaro 1920. En 1976 konstruiĝas la Memorejo Granma kiu situas en aparta pavilono malantaŭ la muzeo.
Samuel Taylor Coleridge
Samuel Taylor COLERIDGE (la 21-an de oktobro 1772 - la 25-an de julio 1834), angla poeto kaj kritisto kies plej fama verkoj estas The Rime of the Ancient Mariner kaj Kubla Khan.
Biografio
Li naskiĝis en la malgranda urbo Ottery St Mary, Devon kaj estis la plej juna inter dek infanoj de la paroĥestro, John Coleridge. Dum sia infaneco li akiris amon de poezio kaj literaturo. Post la morto de sia patro en 1781 li eniris la lernejon Christ's Hospital. De 1791 al 1794 li studis ĉe Jesus College (Kembriĝo). En 1792 li premiiĝis pro poemo pri la sklav-komerco. Ĉe la Universitato de Kembriĝo li amikiĝis kun Robert Southey. La du poetoj edziĝis kun du fratinoj, Sara kaj Edith Fricker, sed la edzeco de Coleridge kaj lia edzino Sarah estis nekontenta, kaj fine ili eksedziĝis. En 1795 Coleridge renkontis William Wordsworth kaj lian fratinon Dorothy.
Pro pluraj doloraj malsanoj, ĉ. 1795 li komencis uzi laŭdanon, de kiu li post iom da tempo dependis.
Dum 1797 kaj 1798 li loĝis en Somerset (William Wordsworth loĝis apude). La du poetoj eldonis en 1798 gravan poemaron, Lyrical Ballads, kiu multe influis la evoluon de la angla poezio. La plejparto de la poemoj estis de Wordsworth, sed la libro enhavis The Rime of the Ancient Mariner. Tiun aŭtunon Coleridge kaj Wordsworth vojaĝis en Germanion, kie Coleridge lasis sian kolegon kaj vizitis universitatajn urbojn: tie li ekkonis germanajn filozofiajn verkojn, inkl. tiujn de Immanuel Kant. Post lia reveno en Anglion li loĝis ĉe Keswick en Cumberland, ne malproksime de la hejmo de Wordsworth ĉe Grasmere. Li faris kelkajn vojaĝojn al Italio, Sicilio kaj Malto. Parte pro trouzado de laŭdano, li grave malsanis kaj en 1817 li translokiĝis al la hejmo de sia kuracisto, James Gillman, en Highgate, Londono. Tie li mortis en 1834.
Verkaro
Krom poemoj li verkis pri la fakoj filozofio kaj literatura kritiko. Lia ĉefa proz-verko estas Biographia Literaria kiu pritraktas tiujn temojn kaj estas grava verko de la angla romantika movado.
Nikodem Caro
Nikodemus Caro (1871-1935) estis germana kemiisto kaj entreprenisto, studis en la Reĝa Teknika Kolegio de Charlottenburg kaj doktoriĝis en la Universitato Rostock, Kune kun Adolph Frank li malkovris la procezon je produktado de nitrogena fiksado, ankaŭ konata kiel Frank-Caro procezo. Caro ankaŭ kontribuis por la disvolviĝo de la kemiaj gasoj uzitaj dum la 1-a Mondmilito de la germanaj trupoj. Post la milito li fariĝis la unu prezidanto de la entrepreno Bayrische Stickstoffwerke AG.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Ratusz2noc.jpg| Robert Caro (1819-1875) Heinrich_Caro_ca1900.jpg| Heinrich Caro (1834-1910) Adolph_Frank.jpg| Adolph Frank (1834-1916) Altlandsberg asv2022-09 img15 Wilkendorf Luftbild.jpg| Georg von Caro (1849-1913) Carl_Otto_Caro.png| Carl Caro (1850-1884) </Gallery> <Gallery> Gliwic.jpg| Oscar Caro (1852-1931) Ratusz2noc.jpg| Paul Caro (1859-1914) Fritz_Haber.png| Fritz Haber (1868-1934) Bronzehirsch,_von_Theodor_Georgii,_Bavariapark_Muenchen-1.jpg| Theodor Georgii (1883-1963) Ratusz2noc.jpg| Robert Emil Caro (1885-1934) </Gallery>
Prospekt Veteranov (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Prospekt Veteranov (Проспект Ветеранов) estas fina stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas najbare de la stacio  en Sankt-Peterburgo.
Johann Jacob Walther
Johann Jacob Walther (* 1650 en Wittenwerda ĉe Erfurt; † 2-a de novembro 1704 en Majenco) estis Germana violonisto kaj komponisto.
Vivo
Ĉiuj informoj pri lia vivo originas el la "Musikalischen Lexikon" [muzika leksikono], kiun en 1732 eldonis Johann Gottfried Walther, kuzo de Johann Sebastian Bach. Inter 1670 kaj 1674 li onidire restis en Florenco kiel violonisto ĉe la kapelo de Kosmas la 3-a de Medici. Ekde 1674 li estis koncertmajstro ĉe la kortego de Dresdeno. En 1680, post la morto de sia protektanto, li iĝis Itala sekretario ĉe la elektoprica kortego en Majenco kaj kleriko (kanoniko).
Verkaro
Konataj estas 40 verkoj en du volumoj:
Kurt Lewin
Kurt Zadek LEWIN (naskita septembro 9, 1890 - la 12-an de februaro 1947) estis germana-usona psikologo, konata kiel unu el la modernaj pioniroj de socia, organiza, kaj aplika psikologio.
Lewin (elp. Levin /ləˈviːn/) estas ofte rekonita kiel la "fondinto de socia psikologio" kaj estis unu el la unuaj sciencistoj, kiuj studis grupdinamikon kaj organizaĵa evoluado.
Unu el liaj famaj ideoj estas esprimita en de li prezentita formulo B = ƒ(P,E) konata kiel Lewina Ekvacio aŭ Ekvacio de Lewin.
Naskejo
Naskejo aŭ akuŝejo estas ejo por virinoj dum la gravedeco kaj dum la nasko. La naskejo ankaŭ ebligas kuracilojn al la nematuraj infanoj kaj ĝi ankaŭ povas esti lernan lokon, en kiu oni studas obstetrikon. Ofte, naskejo lokiĝas en malsanulejo. Tio estas la kutimo de antaŭ kaj dum la 20-a jarcento en plej el la disvolviĝintaj landoj de Okcidento; en aliaj landoj kaj malaltaj sociaj tavoloj naskoj plue okazis hejme, normale sur la propra lito, kiel antaŭe ĉie ajn. En pli malriĉaj landoj foje eĉ ene de la naturo mem.
En la lastaj jardekoj ekis tendenco en disvolviĝintaj landoj naski denove hejme kiel reveno al pli naturaj metodoj, tiam jam disponante el modernaj rimedoj. Tamen tiu kutimo trafas malakcepton de diversaj sektoroj kaj ĉefe de la sansistemo.
Foje oni uzas la terminon "naskejo" ankaŭ por ejoj kie bezonantaj virinoj povas provizore loĝi antaŭ kaj malantaŭ la nasko.
Distrikto Brodnica
Distrikto Brodnica - pole Powiat brodnicki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Kujavio-Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Brodnica. Fine de en la distrikto vivis.
Otto Freiherr von Münchhausen
Otto Freiherr von Münchhausen (la en Schwöbber apud Hameln — la  en Kalenberg] estis germana botanikisto. Lia oficiala botanika aŭtora mallongigo estas „ Münchh. “
Deveno
Liaj gepatroj estis Johann Friedrich von Münchhausen (24a de majo 1668; 2a de oktobro 1722) kaj ties edzino Anna Dorothea von Münchhausen (1695–1759). Lia patro estis senjoro sur Voldagsen. Otto von Münchhausen estis la plej aĝa filo.
Vivo
Li studis ĉe la Universitato Göttingen; poste li estis distriktestro en Stemberg kaj Harburg. Li kreis en 1750 okhektaran anglan pejzaĝan parkon en Schwöbber (nome ĉe kastelo Schwöbber). Li ŝanĝis la jam ekzistintan kastelan parkon el 1700 en pejzaĝa parko laŭ angla modelo. Tiu pejzaĝa parko estas unu el la unuaj de tiuj parkoj sur kontinenta Eŭropo.
Lia sesvolumena, de 1764 ĝis 1773 farata verko Der Hausvater estas ĝardenista-agrikulturista lernolibro. Ĝi enhavas kolekton de sciindaĵojn pri agrikulturo.
Familio
Otto von Münchhausen edziĝis je 3a de majo 1742 al Louise Charlotte von Lichtenstein (11a de junio 1721; 20a de marto 1774) el la domo Lahn und Franken. La paro havis plurajn infanojn:
Dinópolis
Territorio Dinópolis estas kultura, scienca kaj distra parko, dediĉita al la paleontologio ĝenerale kaj al la dinosaŭroj en partikularo. Ĝi troviĝas en la provinco Teruelo, en la aŭtonoma komunumo Aragono, en Hispanio.
Kariba vireo
La Kariba vireo, laŭ la latina scienca nomo, aŭ Sanandresa vireo, laŭ la habitato kaj nomo en nacilingvoj (Vireo caribaeus), estas minacata specio de vireo endemia de la insulo de Kolombio nome San Andrés en la Kariba Maro, situa antaŭ la orienta marbordo de Nikaragvo, kie ne estas indiĝenaj mamuloj escepte vesperto. Pro habitatoperdo kaŭzita de la pli kaj pli etenda homa populacio en tiu malgranda insulo, tiu specio limiĝis lastatempe nur al kelkaj lokoj en la suda duono de la insulo, sed ĝi estas ankoraŭ komuna en kelkaj el tiuj areoj. Ĝi troviĝas en plej parto de habitatotipoj en la insulo.
Dinópolis
Sidejoj
Ĝi estas formata de granda parko, nome Dinópolis (inaŭgurita en 2001), en Teruelo urbo kaj ses muzeoj situaj en aliaj lokoj de la provinco: Inhóspitak (inaŭgurita en 2003) en Peñarroya de Tastavins, Legendark (inaŭgurita en 2003) en Galve, Región Ambarina (inaŭgurita en 2004) en Rubielos de Mora, Bosque Pétreo (inaŭgurita en 2006) en Castellote, Mar Nummus (inaŭgurita en 2008), en Albarracín kaj Titania (inaŭgurita en 2012) en Riodeva.
Inter la jaro de inaŭguro kaj 2013 la instalaĵoj estis ricevante ĉirkaŭ du milionoj da vizitantoj.
Kariba vireo
Aspekto
Ĝi estas malgranda birdo, 12.5 cm longa. Ĝi estas olivverdeca supre kaj blankeca aŭ helflava sube kun pli flavecaj aŭ eĉ helbrunecaj flankoj kaj ventro. Ĝi havas du blankajn striojn en flugiloj, palajn bordojn en flugilplumoj kaj helflavan strion inter la beko kaj okulo. La okulo estas grizbruna kaj la kruroj estas grizecaj. Ĝi havas kelkajn kantojn kaj alvokojn, pere de unusilaba babilado, ripeta dusilaba kanto kaj trisilaba kanto; tiu tritipa kanto estas malkutima inter vireoj. Krome estas kontaktalvoko inter seksoj ununota.
Ĝi estas tre simila al la Mangrovovireo (V. pallens) kaj al la Jamajka vireo (V. modestus). Ĝi havas iom pli maldikan kaj malhelan bekon ol la Mangrovovireo. Ties beko estas iom pli longa kaj malhela ol tiu de la Jamajka vireo kiu diferenciĝas ankaŭ ĉar havas blankecan okulon kaj pli svagan strion inter la beko kaj la okulo.
Distribuado kaj habitato
Tiu birdo havas tre malgrandan teritorion de ĉirkaŭ 17 km² kaj povas esti vundebla de la sekvoj de uraganoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo ĉar la insula populacio pliiĝas. Tamen ĝi estas toleranta de habitatodegradado kaj estas ankoraŭ unu el la plej komunaj birdoj de la insulo. Ĝi estis klasita kiel Vundebla fare de BirdLife International.
Kutimaro
Ili nutras sin per kaptado de raŭpoj kaj aliaj artropodoj el vegetaĵaro. La reprodukta teritorio kovras nur ĉirkaŭ 0.5 hektarojn kaj oni konstatis la nestumadon en junio. La nesto estas konstruita ĉu pendante el branĉo en arbusto ĉu el mangrovoj. Two lightly spotted eggs are laid.
Ratiboř
Ratiboř estas nomo por pluraj municipoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio. Rilate al la sama prononcado tio estas ankaŭ urbo en Pollando, sed skribmaniero estas laŭ la pola gramatiko.
Universala Esperanto-Asocio (libro)
EdE-U
Ratiboř
…aŭ partoj de municipoj:
Kostariko en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigas la teamon la Kostarika Olimpika Komitato (Comité Olímpico de Costa Rica).
Vasegerszeg
Vasegerszeg [vaŝegerseg] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár.
Qt Development Frameworks
TrollTech estas softvara entrepreno, fondita en 1994 en Oslo de Eirik Eng kaj Haavard Nord (Norvego). Ĉefe ĝi faras ilojn kaj funkcionarojn por disvolviĝi programojn, ankaŭ konsulta servo.
Ĝia plej popola produkto estas la Qt (Quasar Toolkit), funkcionaro multesistema por fari grafikajn interfacojn.
Unitatis Redintegratio
Unitatis redintegratio estas la koncilia dekreto pri la ekumenismo. La Dua Vatikana Koncilio ĝin decidis je la 21-a de novembro 1964 kun 2137 jesaj kaj 11 neaj voĉoj.
Qt Development Frameworks
Qt komenciĝis en 1991, antaŭ ol trolltech estis fondata. Ekde tiam, Qt pliboniĝas.
Vasegerszeg
Situo
Vasegerszeg situas laŭ la ĉefvojo inter Szombathely kaj Győr, krome estas proksime la ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono. Répcelak troviĝas 9, Sárvár 15, Szombathely 30 km-ojn.
Unitatis Redintegratio
Enhavo
Ĝi sekvas la ĉefan intencon de la koncilio "helpi renovigi la unuecon de ĉiuj kristanoj" (ĉapitro 1). La tri ĉapitroj de la dekreto temas pri la katolikaj principoj de la ekumenismo kaj pri ties praktika realigo kun la de la Apostola Seĝo disigitaj "frataj eklezioj kaj ekleziaj komunumoj" (tiel la nun uzataj nocioj). Kune kun aliaj konciliaj tekstoj, ekz. Lumen Gentium, Dei Verbum kaj Orientalium Ecclesiarum ĝi markas la transiron en la romkatolika eklezio de ekskluziva al inkluziva eskatologio. Nun la ekumena engaĝiĝo fariĝas esenca tasko de la eklezio. Grave estas, ke precipe la orientalaj, sed ankaŭ la okcidentaj nekatolikaj eklezioj kaj ekleziaj komunumoj - ĉiam lau sia eklezia denseco - peras savon; kaj por la dialogo estas rekomendata la hermeneŭtike fundamenta frazo de "hierarkio de la veroj en la katolika dogmaro".
Qt Development Frameworks
Posedantoj
Ĝiaj laborantoj estas ĉefe ĝia posendatoj (64.7%), ekslaborantoj (3.4%), Borland (8.3%) kaj la Fundaĵo Trolltech (5.2%).
Vasegerszeg
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1221. Vasegerszeg konsistas el du iamaj vilaĝoj Ivánegerszeg kaj Keményegerszeg, kiuj unuiĝis en 1938.
Vidindaĵoj
La komunumo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al Sankta Triunuo kaj Dipatrino (Nia Damo Maria). La luterana lernejo konstruiĝis en la 18-a jarcento. Estas vidindaĵo ankaŭ Kastelo de Vasegerszeg aŭ de Markusovszky kune kun bela parko. En Vasegerszeg migra poŝto servas.
Mina Tanaka
Mina Tanaka (田中 美南 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2013 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
NGC 1447
NGC 1447 (aliaj indikoj — PGC 13786, NPM1G -09.0165) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Registrita marko
Registrita marko (ofte karakterizata per tiu signo: ®) estas indikilo aŭ signo uzita de iu aŭ iu firmao por distingi siajn registritajn produktojn de alies produktoj. Ĝi estas tipo de intelekta propraĵo kaj kutime entenas ĉu nomo, ĉu dirmaniero, ĉu simbolo, ĉu emblemo, ĉu dezajno, ĉu bildo, ĉu muzikaj sonoj aŭ frazoj kaj estas plejofte sinonimo de patento. Pro tio ĝi estas ankaŭ ofte nomita patentita marko.
Registritaj markoj estas jure difinitaj malsame en ĉiuj landoj. Tamen, ekzistas internaciaj leĝoj protektanta la propraĵon de markoj en pluraj landoj.
Gábor Sándor
SÁNDOR Gábor (ŝandor) estis rumanuja hungara etnografo, lingvisto, instruisto naskita en Kluĵo en 1921 kaj mortinta Târgu Secuiesc en 1947.
Biografio
Gábor Sándor finis la universitaton en Kluĵo. Kiel kunlaboranto de la Erdélyi Tudományos Intézet li partoprenis en la Hóstát kaj en Borsavölgy la etnografiajn kaj popollingvajn esplorojn. Li kolektis ankaŭ en Baseno Djerdjo kaj Háromszék. En aŭtuno de 1944 li falis militkaptitecon kaj li mortis je malsano tie akirita.
Melinda Ottrubay
Melinda Ottrubay [otrubai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ottrubay Melinda estis hungara baletisto. Ŝia edzo estis Pál Esterházy, post la geedziĝo ŝi prenis la nomon Melinda Esterházy.
Melinda Ottrubay naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Aŭstrio en Eisenstadt.
Biografio
Melinda Ottrubay lernis baleton private. Ŝi aliĝis al baleta trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1933, post jaroj ŝi ricevis ĉefajn rolojn. En 1939 ŝi estis rolanto en 2 filmoj. En 1946 ŝi edziniĝis, poste ŝi adiaŭis de la baleto. En la komenciĝanta socialismo ŝia edzo estis kondamnita pro falsaj akuzoj (tiutempe oftaj en Hungario). Tiutempe Melinda estis deportita, kie ŝia piedo paralizis. Dum la Hungara revolucio de 1956 la edzo liberiĝis, poste la geedza paro forlasis la landon kaj vivis plu en Zuriko. En 1989 Melinda vidviniĝis kaj ŝi heredis nemoveblaĵojn. Ŝi ricevis la titolon eterna membro de la Operejo en 1990. Ŝi plene retiriĝis ekde 2002.
Küllstedt
Küllstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la komunumaro Westerwald-Obereichsfeld, ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj.
Jesus College (Kembriĝo)
Jesus College en Kembriĝo estas kolegio de la Universitato de Kembriĝo.
Ĝi fondiĝis en 1495, sur la loko de monaĥinejo: laŭdire la monaĥinejo fermiĝis pro malĉasto. La kolegio posedas pli grandajn ĝardenojn ol la plejparto de Kembriĝaj kolegioj, kaj du ĥorojn.
Ludmila Jevsejeva
Ludmila Ivanovna JEVSEJEVA (ruse Людмила Ивановна Евсеева; aliaj esperantigoj de la nomo: Ljudmila, Evseeva), naskiĝis la en urbo Riga, forpasis la  en Riga, rusino, loĝis en urbo Riga, strato Reformatu, d. 15, loĝ. 5, laboris en librotenista fako de Ĉefpoŝtoficejo. Talenta Esperanto-poetino, instruistino, aktiva aganto de Esperanto-movado en Latvio.
La fundamenton de sia klereco ŝi akiris en Lomonosova gimnazio en Riga. Ŝi ellernis Esperanton dum sia junaĝo, kiam kristaliĝis ŝiaj interesoj kaj streboj. Ŝia unua Esperanto-instruisto estis G. Tupicin - tre aktiva esperantisto kaj aŭtoro de pluraj E-lernolibroj. Poste L. Jevsejeva sian tutan vivon dediĉis al Esperanto. Antaŭ la Dua mondmilito ŝi estis la redaktorino de E-revuo "Ondo de Daŭgava", la sekretario de Latva Esperanto Societo, laboris en diversaj E-komisionoj, ofte prelegis, aktoris en E-teatraĵoj, iam mem verkinte tekstojn por ili, gvidis E-karavanojn al najbaraj landoj. Tamen la ĉefa okupo por ŝi estis versfarado.
Ŝi verkis originale multajn versojn, kiuj traktas tre vivoproksime interesajn temojn. La versoj legiĝas tre facile kaj flue. La lingvo estas ĉiam senriproĉa, temas pri la beleco de la mondo, traktas pri homo mem. Tre simpatiaj kaj ŝatataj estas ŝiaj porinfanaj versaĵoj.
Bedaŭrinde dum ŝia vivo ili ne aperis libroforme. Tamen ili estis presitaj en multnombraj E-revuoj: "Ondo de Daŭgava", "Litova Stelo", "Norda Prismo", "Heroldo de Esperanto" ktp. Ŝi aperigis verkojn siatempe en "Literatura mondo" kaj "La suda stelo" kaj ankaŭ kontribuis al la rara poemvolumo "Naŭ poetoj" (1938). Dum la lastaj jaroj, porinfanaj versaĵoj ŝiaj aperis en "Heroldo de Esperanto".
La poetino havis tre amikajn interrilatojn kun estona E-poetino Hilda Dresen kaj Stefania Palica el Szczecin (Pollando), interkorespondis kun eminentuloj de E-literaturo: Marjorie Boulton, William Auld, Kalman Kalocsay, Ferenc Szilagyi, Milda Jakubcova k.a.
Aresto kaj ekzilo
De 1937 jaro ĝis 1939 jaro ŝi estis membro de Internacia Ligo de esperantistoj, veturadis al konferencoj de baltaj esperantistoj en Tallinn, Riga kaj Kaunas. Dum kelkaj jaroj ŝi persone korespondadis kun kelkaj esperantistoj, loĝantaj en diversaj landoj de Okcidenta Europo. En 1941 je ŝia adreso el Bulgario venis cirkulero, en kiu oni proponis (al ŝi) "doni informojn de spiona karaktero pri altlernejoj de Sovetunio". En 1938 ŝi estis membro de "Rusa kultur-kleriga societo" en Riga, unuiĝinta blankelmigrintan parton de rusa loĝantaro.
Pro ĉio ĉi Jevsejeva L. I. per Popola Komisariato de Internaj Aferoj (N.K.V.D.) estis arestita la 14-an de junio 1941 kaj la 20-an de junio 1941 estis akuzita laŭ art. 58, parto IV de UK (Krimkodo) de RSFSR (en redakcio de 1926) kaj la 16-an de majo 1942, laŭ decide (ordono) de OSO (Особое совещание [oSOboje soveŜĈAnije] = Speciala Konsilantaro) ĉe NKVD SSSR, kiel "socie danĝera elemento", estis sendita en punlaborejon dum 3 jaroj, kiuj fakte daŭris dum longaj 16 jaroj de ekzilo. Post la reveno al patrujo L. Jevsejeva eniris la pintan periodon de sia krea aktivado.
Laŭ decido de juĝistar-kolegio pri krimaferoj ĉe Supera Juĝistaro de Latva SSR de la 22-a de junio 1957 la ordono de OSO ĉe NKVD SSSR de la 16-a de majo 1942 rilate de Jevsejeva L. I. estis nuligita kaj krimproceso - ĉesigita, “pro manko de krimpuneblaj agoj en agado de Jevsejeva L.I.”
Kantono Clayton (Iovao)
La kantono Clayton - angle Clayton county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas  (nomita laŭ la sunaisma ŝarifo Abdelkader), kvankam la la plej granda urbo de la kantono nomiĝas Guttenberg. La kantono estis fondita la.
6590 Barolo
6590 Barolo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la italia komunumo Barolo en provinco de Cuneo, konata pro ĝia vino rigardita de iuj, kiel plej bongusta el la mondo.
Fumarolo
Fumarolo (el la latina fumus, fumo) estas malfermaĵo je planedkrusto, ofte proksime al vulkanoj, kiu elsendas vaporon kaj gasojn kiel ekzemple karbona dioksido, sulfura dioksido, klorida acido, kaj hidrogena sulfido. La vaporo kreiĝas kiam trovarmiĝinta akvo turniĝas en vaporon, dum ĝia premo falas elveninte el la grundo. Oni donas la nomon solfataro, de la itala solfo, sulfuro (tra la sicilia dialekto), al fumaroloj kiuj elsendas sulfurecajn gasojn.
Fumaroloj povas aperi laŭ malgrandaj fendetoj au longaj rokfendoj, en ĥaosaj grupoj aŭ kampoj, kaj surface de laftorentoj kaj dikaj deponaĵoj de piroklastaj fluoj. Fumarolkampo estas areo de varmaj akvofontoj kaj gaskanaloj kie magmo aŭ varmaj likvorokoj ĉe mallarĝa profundo liberigas gasojn aŭ interagas kun subtera akvo. De la perspektivo de subtera akvo, oni povus priskribi fumarolojn kiel varmaj akvofontoj kiuj forboligas sian tutan akvon antaŭ ol la akvo atingos la surfacon.
Bona ekzemplo de fumarolagado sur la Tero estas la fama Valo de Dek Mil Fumoj, kiu formiĝis dum la erupcio de 1912 de vulkano Novarupta en Alasko. Komence, estis miloj da fumaroloj en la malvarmiĝanta cindro el la erupcio, sed post kelke da tempo la plej granda parto el ili estingiĝis. Fumaroloj povas daŭri dum jardekoj aŭ jarcentoj se ili estas super persista varmofonto, aŭ malaperi de semajnoj al monatoj se ili okazas sur freŝa vulkana deponaĵo kiu rapide malvarmetiĝas. Ekzistas ankaŭ laŭtakse kvar mil fumaroloj ene de la limoj de Nacia Parko Yellowstone. Ĉirkau 2009, fumarolo malfermiĝis en Chair 3 ĉe skiferiejo Mammoth Mountain en Kalifornio. Oni starigis maŝan barilon kaj avertilon ĉirkaŭ la truo por averti skiantojn pri la danĝero.
Ŝukrija Panĝo
Ŝukrija PANĜO (bosne Šukrija Pandžo; naskiĝis en 1910 en Ulog; mortis en 1984 en Sarajevo) estis bosnia novelisto, poeto kaj dramverkisto.
Ŝukrija Panĝo finis bazan lernejon en Ulog kaj instruistan lernejon en Mostar. Li diplomitiĝis ĉe Alta Pedagogia Lernejo de Beogrado. Li vivis en Sarajevo.
Maestrazgo
La Maestrazgo en la hispana kaj Maestrat en la valencia estas historia hispana komarko kiu etendas tra la nordo de la provinco Kasteljono en Valencilando kaj tra la sudoriento de la provinco Teruelo de Aragono, samnome Maestrazgo (Teruel).
En 1838, dum la Karlismaj Militoj, oni kreis la Comandancia General del Maestrazgo kiel milita distrikto.
En majo de 1938, dum la Hispana Enlanda Milito, la zono suferis bombardadon fare de la Legio Cóndor per aviadiloj Junkers Ju-87 "Stuka" ŝarĝitaj de bomboj de 500 kg kio okazigis 38 viktimojn civilajn kaj detruis la vilaĝojn Benassal, Albocàsser, Ares del Maestrat kaj Vilar de Canes.
Lipót Aschner
Lipót Aschner [aŝner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Aschner Lipót estis hungara negocisto, fabrikestro, mecenato.
Lipót Aschner naskiĝis la  1872 en Hungara reĝlando en Assakürt (nuntempa Nové Sady en Slovakio). Li mortis la 1952 en Budapeŝto.
Biografio
Lipót Aschner devenis el juda familio. Li frue estis komercisto. En 1896 li venis al Budapeŝto kaj li eklaboris en fabriko. Paŝo post paŝo li havis pli altajn postenojn, fine li establis propran fabrikon "Tungsram" produktanta elektrajn lampojn. Tie laboris ekzemple Imre Bródy, Pál Selényi, Zoltán Bay, Károly Simonyi, Tivadar Millner, Ernő Winter. En 1936 Tungsram produktis 20 milionojn da lampojn. Aschner donacis monojn por edukado, sportoj, tiam sendependa urbo Újpest. En 1944 Gestapo portis lin al Mauthausen, sed Tungsram kontraŭ mono liberigis lin kaj li pluvivis en Ĝenevo. En 1947 li hejmenvenis pro garantio de Sovetunio kaj spite la ŝtatiĝon de la fabriko li estis direktoro (ne posedanto!).
Grupdinamiko
Grupdinamiko estas la studo de grupoj, kaj ankaŭ ĝenerala esprimo por grupprocesoj. Signifa al la kampoj de psikologio, sociologio, kaj komunikadostudoj, grupo estas du aŭ pli da individuoj, kiuj estas ligitaj unu al la alia per sociaj rilatoj. Ĉar ili interrilatas kaj influas unu la alian, grupoj evoluigas kelkaj dinamikajn procezojn, kiujn apartigas ilin de hazarda kolekto de individuoj. Tiuj procezoj inkludas normojn, rolojn, rilatojn, evoluon, socian influon kaj efikojn sur konduto.
En organizaĵa evoluado (OE), aŭ grupdinamiko, "grupproceso" aludas al la kompreno de konduto de homoj en grupoj, kiel specialaj grupoj, kiuj provas solvi problemon aŭ fari decidon. Individuo kun kompetenteco en grupproceso, kiel edukita faciliganto, povas helpi grupon en plenumado de ĝia celo per diagnozado ĉar iel la grupo funkcias kiel problemsolva aŭ decidofara unuo kaj intervenas por ŝanĝi la funkciigan konduton de la grupo.
Rachel Luttrell
Rachel Luttrell estas kanada aktorino. Ŝi naskiĝis en la tanzania Lushoto, plenkreskis en Kanado. Ŝi ludis la rolon de Veronica Beck en la televida serio de CBC, en Street Legal. Ŝi poste ludis en la televidaj serioj ER (televida serio), Charmed kaj Forever Knight.
Ŝi ludas ekde 2004 rolon de Teyla Emmagan en la scifio Stargate Atlantis.
Rachel lernis baleton en la fama Russian Academy Ballet School.
Nitobe Inazo
En 1883 li vojaĝis al Usono por studi. En 1920 li iĝis la Vic-Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Nacioj.
Esperanto en la Ligo de Nacioj
Li mem partoprenis la 13-an UK 1921 en Prago kiel oficiala delegito de la Ligo de Nacioj kaj verkis pri siaj spertoj tre favoran raporton, en kiu li nomis la internacian lingvon "motoro de internacia demokratio". Lia raporto al la Ĝenerala Asembleo de la Ligo estis la unua objektiva raporto pri Esperanto de altranga oficiala reprezentanto de interregistara organizo. Kvankam la propono por la Ligo akcepti Esperanton kiel ilian laborlingvon estis akceptita de dek delegitoj, la franca delegito uzis sian vetoan rajton por bloki la aferon. En la postaj diskutoj en la Ligo de Nacioj li ĉiam estis fervora simpatianto de Esperanto.
Verkaro
Nitobe tamen estas eble plej fama en la okcidento pro sia verko Bushido: The Soul of Japan (Buŝido: La animo de Japanio) (1900), fama verko pri Buŝido, la esenco de la japana kulturo. En tiu verko li intencis prezenti al Okcidentanoj la japanan kulturon. Tiu estis inter la unuaj ĉefaj verkoj pri samurajaj etiko kaj japana kulturo verkitaj originale en la angla por okcidentaj legantoj (La libro poste estis tradukita al la japana kaj multaj aliaj lingvoj). Laŭ tiu libro Buŝido estas neskribita fiksita kodekso de virtoj kaj militarto. Eble la plej proksima okcidenta termino estas kavalireco. Tiu termino, en Japanio unuafoje aperis dum la 17-a jarcento, kiu aparte dankas sian popularecon kaj konatecon ekster Japanio al tiu ĉi verko.
4601 Ludkewycz
4601 Ludkewycz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marian Rudnyk elde la Observatorio de la Monto Palomar, ĉ. 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Flavastria vireo
Tiu vireo loĝas el 2000 m al la arbarlimo en la kanopeo de montara arbaro, foje manĝante en subkreskaĵaro aŭ alta duaranga arbaro. La malgranda tasforma nesto estas konstruita en forko de malgranda branĉo 3–20 m alte en arbo aŭ arbusto kaj la ovodemetado estas de du malhelpunktitaj blankaj ovoj. Ambaŭ seksoj konstruas la neston, kovas la ovojn kaj manĝigas la idojn.
Flavastriaj vireoj manĝas araneojn kaj insektojn kiujn ili kaptas el la arba foliaro, kaj ankaŭ manĝas malgrandajn fruktojn. Ili kuniĝas al miksitaj kunmanĝantaroj aŭ akompanas ekzemplerojn de Fajrgorĝa parulio.
La Flavastria vireo havas nazecan alvokon nit kaj la kanto estas altatrena virii ĉiĉu ĉajii; virii virii ĉiju; virii ŭiĉum viriii.