cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lac de la Cavayère
Lac de la Cavayère estas artefarita lago en regiono Langvedoko-Rusiljono de Francio, proksime al mezepoka urbo Carcassonne.
Ray Kurzweil
Raymond "Ray" Kurzweil (elp. Kerzŭejl /ˈkɜrzŭaɪl/; naskiĝis la 12-an de februaro 1948) estas usona verkisto, inventisto kaj futuristo. Li estas engaĝita en fakoj kiaj optika signorekono (optika tekstrekono), tekst-al-parola sintezo, parolrekona teknologio, kaj elektronikaj klavarinstrumentoj. Li estas la verkinto de pluraj libroj pri sano, artefarita intelekto (AI), transhumanismo, teknologia singulareco, kaj futurismo.
En junio 2005, Kurzweil prezentis sian novan inventaĵon nome la Nacifederacia Leganto por Blinduloj de Kurzweil" (NLBK) - poŝ-granda aparato konsistanta el cifereca fotilo kaj komputilo. Kiel ĉe la Legomaŝino Kurzweil de preskaŭ 30 jaroj antaŭe, la Leganto por Blinduloj de Kurzweil estis dizajnita por helpi blindulojn per voĉlegado de skriba teksto. La pli nova maŝino estas portebla kaj skanas tekston pere de fotoj de cifereca fotilo, dum la pli aĝa maŝino estas granda kaj skanas tekston tra flatsurfaca skanilo.
Kurzweil faris filmon titolitan La Singulareco estas proksima: Vera historio pri la estonteco surbaze, parte, sur sia libro de 2005 nomita La Singulareco estas proksima (The Singularity Is Near). En la filmo, parte fikcia, parte nefikcia, li intervjuas 20 grandajn pensulojn kiaj Marvin Minsky, kaj plie ekzistas B-linia rakonta historio kiu ilustras kelkajn el la ideoj, kie komputila avataro (Ramona) savas la mondon de mem-reproduktantaj mikroskopaj robotoj.
Aldone al la filmo de Kurzweil, sendependa, film-longa dokumentario produktiĝis pri Kurzweil, lia vivo, kaj liaj ideoj nomita Transcendenta Homo (Transcendent Man). Produktoroj Barry Ptolemy kaj Felicia Ptolemy sekvis Kurzweil, dokumentante lian tutmondan prelegan turneon. Premierite en 2009 ĉe la Tribeca Kinfestivalo, Transcendenta Homo dokumentas la serĉadon de Kurzweil por riveli la finfinan sorton de la homaro kaj esploras multajn el la ideoj trovitaj en lia laŭ New York Times plejvendita libro, nomata La Singulareco estas proksima, inkluzive de lia koncepto de eksponenta kreskado, radikala vivoplilongigado, kaj kiel ni transcendos nian biologion. La Ptolemy-oj dokumentis la esprimitan celon de Kurzweil por alporti reen sian forpasintan patron uzante AI. La filmo ankaŭ reflektas kritikistojn kiuj argumentas kontraŭ la prognozoj de Kurzweil. En 2010, sendependa dokumenta filmo nomita Plug & Pray (konektu kaj preĝu nome vortoludo kun plug & Play signife konektu kaj ludu) premieris ĉe la Seattle International Film Festival (Siatela Internacia Kinfestivalo), en kiu Kurzweil kaj unu el liaj plej gravaj kritikistoj, Joseph Weizenbaum, diskutas pri la avantaĝoj de eterna vivo.
Estante intervjuita en februaro 2009 de magazino Rolling Stone, Kurzweil esprimis deziron konstrui genetikan kopion de sia forpasinta patro, Fredric Kurzweil, el DNA ene de lia tombo. Tia granda celo estus atingita per deplojado de diversaj nanorobotoj por sendi nombron de DNA-eroj reen de la tombo, konstruante klonon de Fredric kaj prenante memorojn kaj rememorojn - de la menso de Ray - pri lia patro.
Stacio Ōmi-Hachiman
Stacio Ōmi-Hachiman (japane: 近江八幡駅 [Oomi-Haĉiman-eki], angle: Ōmi-Hachiman Station) estas fervoja stacio en Omihaĉiman, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō (ĉefa) kaj 1 linion de Fervojo Ohmi: Linio Fervojo Ohmi-Yōkaichi.
Károly Pulszky
Károly Pulszky [kAroj pulski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pulszky Károly estis hungara arthistoriisto, politikisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1883). Liaj nobelaj antaŭnomoj estis cselfalvi [ĉefalvi] kaj lubóczi [lubOci]. Lia patro estis Ferenc Pulszky, lia frato estis Ágost Pulszky, lia edzino estis Emília Márkus, lia filino estis Romola Pulszky.
Károly Pulszky naskiĝis la  1853 en Londono. Li mortis la 1899 en Brisbane.
Biografio
Károly Pulszky frekventis mezlernejon en Pest (urbo), universitaton en Lejpcigo. En 1873 li aliĝis al hungaraj sciencaj movadoj. En 1881 li eklaboris en muzeo en Budapeŝto. En la sekva jaro li edziĝis al fama aktoro Emília Márkus. Inter 1884-1892 li estis parlamenta deputito. En 1895 por la muzeo li aĉetis valoran bildon, poste li estis akuzita pri financaj problemoj, krome ke la bildo estas falsa. Li iomete freneziĝis, lia frato Ágost Pulszky repagis la plenan sumon, sekve la akuzo formortis. Tamen Károly migris al Aŭstralio, kie li sinmortis. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Vasárnapi Újság.
Louis Obrecian
Louis OBRECIAN (naskiĝis 1899 - mortis tie la 20-an de februaro 1988) estis UEA-delegito en Homer City, Pensilvanio, Usono.
Li estis entuziasma filatelisto, kiu fondis la iaman Internacian Klubon de Esperantaĵ-Kolektantoj.
NGC 1403
NGC 1403 (aliaj indikoj — PGC 13445, ESO 482-25, MCG -4-9-41, NPM1G -22.0085) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Attila Tyll
Attila Tyll [til], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tyll Attila estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Attila Tyll naskiĝis la  en Szombathely, li mortis la  en Budapeŝto.
(37308) 2001 OP16
Ĝia orbito tanĝas tiun de Marso sed ne trairas ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,0879021 AU, tie estas 13,150 milionoj da km.
Kaverno El Valle
La Kaverno El Valle (Cueva del Valle) estas kaverno en la municipo Rasines, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi havas entute pli ol 60 km da galerioj kaj tial ĝi estas populara loko por speleologio. En ĝi oni trovis diversajn objektojn de prahistorio.
Ties enirejo estas vasta kaj en ties ĉirkaŭareo estas plena je plantoj. De ĝi fluas la rivero Silencio (silenta rivero), kies akvo fluas en la riveron Asón.
Prahistoriaj restaĵoj
En la kaverno ne estas prahomaj pentraĵoj, sed en 1905 Lorenzo Sierra malkovris grandan aron de objektoj de diversaj prahomaj epokoj: Azilia kulturo (harpunoj kaj raspiloj, interalie) kaj malfrua Magdalenio (harpunoj kaj aliaj iloj el osto). Oni ankaŭ trovis grifelojn kaj raspilojn el siliko.
Kassieck
Kassieck ekde la unua de januaro 2011 estas parto de la komunumo Gardelegen en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 204 loĝantojn.
Orienta Kameruno
La regiono Orienta Kameruno (Région de l'Est) estas unu el dek administraj regionoj de la ŝtato Kameruno. Ĝi ampleksas areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ stato de takso el 2006 havis  loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 5 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Bertoua.
Širákov
Širákov, hungare Sirak [ŝirak] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Širákov situas laŭ flankovojoj. Veľký Krtíš troviĝas je 16 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303 en formo "Kezew", poste en 1356 "Syrok". En 1715 oni komputis tie 2, post 5 jaroj 5 domojn. En 1828 loĝis tie 336 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sirak 301 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolynyék, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 Sirak rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Širákov apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 255 homoj, (194 hungaroj, 61 slovakoj).
Valençay (stacidomo)
Valençay estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Valençay, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Salbris - Le Blanc (600000).
Araba Demokratia Sahara Respubliko
La Araba Demokratia Sahara Respubliko (ADSR; en araba الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية, konata ankaŭ kiel Okcidenta Saharo, kvankam temas pri malsamaj konceptoj) estas ŝtato sen propra teritorio formita de la antikva hispana provinco kaj kolonio de Hispana Saharo kiu estis okupita en 1976 de Maroko kaj Maŭritanio kaj komplete aneksiita de Maroko en aŭgusto de 1979, kiam rezignis Maŭritanio al la okupita de ĝi zono.
La loĝantaro de la okupita teritorio rifuĝigis en rifuĝejoj de najbara Alĝerio kaj tie konstituis ĝermon de estonta ŝtato kun registaro, armeo, edukaj instancoj, sanitara servo ktp. La rifuĝejoj havas nomojn de urboj de Okcidenta Saharo. Tiu sistemo survivis dum la lasta kvarono de la 20a jarcento danke al permeso de Alĝerio kaj al la helpo de eŭropaj ŝtatoj aŭ organizoj, inter ili Hispanio.
La ADSR estas agnoskata de 82 ŝtatoj kaj de la Afrika Unio.
El-Uali Mustafa Sajid estis unua Prezidento de la Araba Demokratia Sahara Respubliko.
(57644) 2001 TV201
(57644) 2001 TV201 estas malgranda, meze hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro », tie estas de la grupo da korpoj kiuj orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Hoyerswerda
Vidindaj lokoj estas interalie la urbodomo, la metiista strateto Lange Straße, la komputilmuzeo, la muzeo pri minekspluato kaj la bestĝardeno. La urbo situas borde de la rivero Nigra Elster.
6616 Plotino
6616 Plotino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la romia filozofo Plotino (greke Πλωτῖνος, Plotinus, ĉ. 205 – 270), unu el la fondintoj de la novplatonismo.
Alejandro Maldonado
Alejandro Baltazar MALDONADO Aguirre (n. ) estas gvatemala politikisto, ekde la Prezidento de Gvatemalo. Estinte de la ĝis la prezidentiĝo Vicprezidento de Gvatemalo, elektite de la parlamento post la demisio de Roxana Baldetti, li antaŭe servis kiel konstitucia juĝisto, parlamenta deputito, ambasadoro al UNo, kaj partiestro (inkluzive de nesukcesa kandidatiĝo por la prezidenteco en 1982. . Li estis la ministro pri edukado de 1970 ĝis 1974 kaj la ministro pri eksterlandaj aferoj de 1995 ĝis 1996.
Kontinenta Armeo
La Kontinenta Armeo (Continental Army) estis formita post la eko de la Usona Revolucia Milito fare de la kolonioj kiuj iĝis Usono. Establita per rezolucio de la Kontinenta Kongreso la 14an de junio 1775, ĝi estis kreita por kunordigi la militajn klopodojn de la Dek tri Kolonioj en ties ribelo kontraŭ la regado fare de Granda Britio. La Kontinenta Armeo estis suplementita de lokaj milicanoj kaj aliaj trupoj kiuj restis sub kontrolo de la unuopaj ŝtatoj. Generalo George Washington estis la ĉefkomandanto de la armeo dum la milito.
Plej el la Kontinenta Armeo estis malmuntita en 1783 post la Traktato de Parizo finigis la militon. La 1a kaj 2a Reĝimentoj ekformis la kernon de la Legio de Usono en 1792 sub Generalo Anthony Wayne. Tio iĝis la fondo de la Usona terarmeo en 1796.
Jens Spahn
- naskiĝis la 16-an de majo 1980 en Ahaus (inter Monastero kaj la limo al Nederlando okcidente) - estas germana politikisto. Li engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio Kristandemokrata Unio de Germanio. Interalie li en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro pri sano.
Tandil
Tandil estas la ĉefa urbo de la departemento same nomita, kiu situas sudoriente la Bonaera Provinco (Argentino) sur la Tandilia montaro.
Geografio
Ĝi troviĝas en la koordinatoj -37.31889°N, 59.13472°W, kaj 180 metroj super la maro. Apud la Tandil departemento estas norde Rauch kaj Azul, oriente Ajakuĉo kaj Balcarce, sude Lobería, Necochea kaj Benito Juárez, kaj okcidente Azul kaj Benito Juárez.
Tandil urbo situas 360 kilometroj je Buenos Aires, 330 kilometroj je La Plata kaj Bahía Blanca, kaj 160 kilometroj je Mar del Plata. Ĝi havas 108.300 loĝantojn (2004). Nun, laŭ estimoj de la Tandil registraro, en la urbo estas 110.000 loĝantoj. La areo de la departemento estas 4.935 km², kiu situas en la zono konata kiel Malseka Pampo.
Origino de la nomo
En la mapuĉa lingvo "tan" volas diri "falo", kaj "lil" volas diri "roko", verŝajne parolante pri falantaj rokoj.
Historio
La urba kerno estis fondita de Martín Rodríguez je 1823, nomita "Fortreso Sendependeco". Inter ĉi tiu jaro kaj 1875, la indiĝenaj popoloj defendis sin de la uzurpado de la eŭropanoj, kiuj kredis ke la indiĝenoj estis superhomaj (oni skribis al la reĝo "ili manĝas varmajn braĝojn, mortigas kaj dispecigas siajn gefilojn"). Nun, oni ankoraŭ pensas pri sia terurega defendado; Tandil suferis, preskaŭ ĉiam, atakojn de la devenaj Pampas kaj Ranqueles.
Pro la mortigado kaj la pelado de tiuj, kiuj estis la unuaj loĝantoj de la teritorio, fortiĝis la ĉeesto de la eŭropanoj en Tandil, ricevante multajn enmigrantojn el diversaj lokoj de Eŭropo.
Tiuj enmigrantoj estis, ĉefe, el Italio kaj el Hispanio, kiel en la tuta Argentino, sed ankaŭ venis al Tandil multajn danajn (kiuj ankoraŭ nun havas tre aktivan komunumon) kaj eŭskajn. Kiam finis la 19-a jarcento Tandil estis jam urbo, pro la kresko de sia loĝantaro.
La Piedra Movediza falis je 1912, verŝajne pro homa ago (ofte, oni metis objektojn kontraŭ la roko, kaj eĉ oni eksplodis eksplodaĵojn ĉirkaŭ ĝi). Je la 17-a de majo de 2007 estis inaŭgurita artefaritan ŝtonon kiu perfekte ŝajnas la originalan. Tamen, estas aliaj grandaj "starantaj" rokoj kiel "El Centinela" kiuj igas la tandilan pejzaĝon tre loga. Ĉi tio faciligis la aperon de aliaj turismaj lokoj, kiel "Sierra del Tigre" kaj "Monte Calvario", kiuj situas tre proksime la urbo.
Generalaj aferoj
Tandil produktas regionajn manfaritajn produktojn, kiel siaj bonegaj fromaĝoj, salamoj, salametoj, ktp. Ĝi ankaŭ produktas industrie, mekanike kaj ĝi havas gravan agrikulturan kaj brutaran zonon. Ankaŭ, ekde 1990, estas tre forta kaj grava turisma kresko. Parolante pri siaj establaĵoj, tre grava estas la Universidad Nacional del Centro ("Nacia Universitato de la Centro").
Montcony
Montcony estas franca komunumo kiu situas en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,99 % de voĉoj) en 2009.
Hiĝro
Hiĝro estas termino uzata en Suda Azio – speciale en Pakistano kaj Barato – por priskribi iun transfeminan neduuman sekson, analogian kun, sed ne samsencan de, transgenraj virinoj (vir-al-virinaj transgenruloj). En apartaj areoj de Pakistano kaj Barato oni ankaŭ konas triajn seksojn kiel Aravani, Aruvani kaj Jagappa. En Barato, Pakistano kaj Bangladeŝo, la hiĝroj estas oficiale rekonataj de la registaro kiel tria sekso, nek komplete viraj nek inaj. Kvankam ili estas socie almarĝenigitaj, leĝoj kaj kortumaj decidoj promesas al ili protekton.
La hiĝroj havas registritan historion en la Hinda subkontinento ekde antikvo, kiel sugestas la periodo de la Kama Sutra. Tiu historio inkludas multajn bone konatajn rolojn en subkontinentaj kulturoj, parte seksajn, parte spiritajn kaj parte pluvivemajn. Endas mencii, ke hiĝroj estas nur unu formo de transgenrulo en Suda Azio; ekzistas ankaŭ aliaj regionaj kaj lokaj neduumaj seksaj identecoj, kaj kiel ĉie, Suda Azio havas ankaŭ transseksulojn, kiuj ne ŝatas nomiĝi hiĝroj. La pli ĝenerala urdua termino por transgenruloj, subtenata de sociaj laboristoj kaj anoj de la pli vasta transgenra komunumo, estas ĥŭaĝah sira, kiu povas identi la individuon kiel transseksulon, transgenrulon (ĥusras), transvestulon (zenanas) aŭ eŭnukon (narnbans).
En Suda Azio, multaj hiĝroj loĝas en bone difinitaj kaj organizitaj komunumoj de nur hiĝroj, gvidataj de guruoj. Tiuj komunumoj daŭrigis sin tra generacioj per adopto de infanoj loĝantaj en mizera malriĉeco, malakceptitaj de, kaj/aŭ fuĝintaj de, siaj originaj familioj. Multaj laboras kiel amoristinoj por pluvivado.
La vorto "hiĝro" devenas de hindustana vorto, hiĝra, siavice derivita de ŝemida araba radiko hjr en ties senco de "eliro el onia tribo,". La sud-azia uzo tradicie tradukiĝis en aliajn lingvojn kiel "eŭnuko" aŭ "hermafrodito". Tamen en tiuj terminoj "la nenormaleco de la viraj seksorganoj estas centra al la difino," kaj hiĝroj ordinare naskiĝas kun normalaj viraj seksorganoj, nur kelkfoje naskiĝintaj kiel interseksaj. Iuj hiĝroj partoprenas en inica rito en la hiĝran komunumon nome nirwaan, kiu temas pri la forigo de la peniso, skroto kaj testikloj.
Ekde la malfrua 20-a jarcento, hiĝraj aktivuloj kaj okcidentaj NRO-oj advokis la oficialan rekonon de la hiĝroj kiel speco de tria sekso, nek vira nek ina. La hiĝroj sukcese gajnis tiun rekonon en Bangladeŝo kaj kvalifikiĝas por prioritato en edukado. En Barato, la Supera Kortumo en aprilo 2014 rekonis hiĝrojn kaj ankaŭ transgenrulojn ĝenerale kiel juran trian sekson. Nepalo, Pakistano, Barato, kaj Bangladeŝo ĉiu rekonis la ekziston de tria sekso, inklude en pasportoj kaj aliaj oficialaj dokumentoj.
Ferenc Vigh
VIGH Ferenc (vig) estis hungara inĝeniero pri minejo naskita en Petrozsény la 25-an de januaro 1893 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de januaro 1967.
Societo Nyelv-Irodalom-Tanítás
Nyelv-Irodalom-Tanítás Társulat mallongigite NyIT, (Asocio Lingvo-Literaturo-Instruado) estis hungara profesia asocio por infanĝardenistinoj, bazlernejaj instruistoj kaj instruistoj de hungara lingvo kaj literaturo fondita en Miercurea Ciuc en printempo de 1990.
Ferenc Vigh
Kariero
Vigh studis en Selmecbánya, sed pro la unua mondmilito li diplomitiĝis nur en 1920. En la minejo de Tokod de la Magyar Általános Kőszénbánya Rt (Karbomineja Akcioasocio). Li havigis gravan praktikon en la defendo kontraŭ la karstakvo. De 1949 li gvidis la sekcion de defendo kontraŭ la minejakvo de la Bányászati Kutató Intézet (Esplorinstituto pri Minejoj). Li publikis pli ol 30 studojn kaj artikolojn.
Societo Nyelv-Irodalom-Tanítás
Celoj, agadoj
La celo de asocio estis helpi la pedagogojn en iliaj pluinstruado per disvatigo de fakliteraturo, per organizado de fakinterkonsiliĝoj, tendaroj, lernantkonkursoj. La asocio funkciigis en Miercurea Ciuc informcentron. De 1994 ĝi kunlaboris kun la Unuiĝo de Hungaraj Pedagogoj de Rumanio en organizado de la Somera Akademio Bolyai por instruistoj de hungara lingvo kaj literaturo kaj de lakonkurso de hungara lieraturo por mezlernejaj gelernantoj en Sovata.
Periodaĵo de asocio
Inter 1991 kaj 1996 la asocio eldonis la periodaĵon titolitan NyITLapok en Miercurea Ciuc, kiu publikigis studojn, artikolojn rilate al lingva edukado kaj instruado de literaturo. En tiu periodo la asocio aperigis 11 numerojn.
(15159) 2000 FN41
(15159) 2000 FN41 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Haŝikami
Haŝikami (japane 階上町[Haŝikami-ĉō]) estas urbeto en Distrikto Sannohe, Gubernio Aomori, kiu limtuŝas Gubernio Iŭate, Japanio.
Preĝejo Sankta Anna (Esztergom)
Preĝejo de Sankta Anna estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Esztergom. Por ne miskompreni de alia preĝejo, ĝi nomiĝas ankaŭ rondopreĝejo laŭ la formo.
Historio
En 1820 oni planis imponan paroĥan preĝejon en la sudan parton de la urbo. Post longa konstruado la preĝejo ekfunkciis jam en la 20-a jarcento. En 1997 la preĝejo renoviĝis. En 2008 tute nova paroĥo konstruiĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo iomete imitas Pantheon-on. Ĝi havas grandan kupolon kaj 2 turojn. Ĉe la enirejo 2 skulptaĵoj pri anĝeloj estas videblaj. János Mihály Hesz pentradis la cxefaltaron. Apud la konstruaĵo skulptaĵo pri Sankta Vendelo troviĝas.
La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en dimanĉo post la 26-an de julio.
Ĝibal
Ĝibal aŭ Jibāl (جبال) estis la nomo donita de la Araboj al regiono kaj provinco de okcidenta Irano, dum la kaliflandoj de Umajidoj kaj Abasidoj.
Ties nomo signifas "la Montojn", kiel pluralo de jabal ("monto, monteto"), alude al la montara naturo de la regiono de Zagros. Inter la 12a kaj 14a jarcentoj, la nomo Ĝibal estis iom post iom abandonita, kaj erare estis uzita por ʿIrāq ʿAjamī ("Persa Irako") por distingi ĝin el la "Araba Irako" en Mezopotamio. La regiono tiel neniam havis precize difinitajn limojn, sed oni konsideris kiel ti la areojn de la Maranĝaba Dezerto oriente, de Farso kaj Ĥuzestano sude, de Irako sudokcidente kaj okcidente, de Azarbajĝano nordokcidente kaj la Elborz-Montaro norde, kio faras la regionan koncepton io simila al la iama lando Medio.
Dum la Abasida Kaliflando, Ĝibal formis apartan provincon, kun sia ĉefurbo kutime en Rej, ĝis la Abasidoj perdis la kontrolon komence de la 10a jarcento. Dum plej el la 9a jarcento, tamen, la areo estis regata de aŭtonoma loka dinastio, nome Dulafidoj. Fine de la 10a kaj komence de la 11a jarcentoj, la plej granda parto de Ĝibal iĝis unu el la emirlandoj de la Bujidoj, dum la sudo pasis al la Kakujidoj.
Alila fosfato
Alila fosfato aŭ trialila ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la alila alkoholo kaj fosfata acido. Ĝi estas senkolora, lumsensiva likvaĵo, nesolvebla en akvo. Alila fosfato posedas 9 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Alila fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de alilaj derivaĵoj.
Ĝibal
Ĝibal kaj Azerbajĝano estis konsideritaj parto de la regiono Pahla (Fahla). La nomo Pahla rilatas al pahlaviyat (poemoj) kaj Pahlavi, nome kiel la dinastio.
La regiono estas nuntempe diversa, kaj Persoj, Kurdoj, Luroj, Azeroj kaj Asirianoj loĝas en la regiono.
Thanvillé
(jen france, origine germane kaj alemane Thannweiler, prononco - Weiler estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Pustá Kamenice
Municipo Pustá Kamenice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en nordorienta submontaro de Žďárské vrchy, 15 km okcidente de urbo Polička. Vivas ĉi tie.
Preĝejo
En la vilaĝo troviĝas preĝejo de Sankta Anna, kies bazplano estas malgrandigita de templa bazplano de Sankta Petro en Romo.
Monumento
Monumento al la loĝantoj pafmortigitaj en la arbaro apud limo de distriktoj Svitavy kaj Chrudim.
Turismo
En ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo estas belegaj arbaroj kaj la fervoja stacio en Pustá Kamenice estas elirpunkto de blua signaro gvidanta tra profundaj arbaroj al Rybenské perníčky kaj al tuta supra parto de montaro ĉirkaŭ la urbo Svratka.
Kuraiŝi
Kuraiŝi estas estinta vilaĝo en Distrikto Sannohe, Gubernio Aomori. Ekde 2004 ĝi estas envolvata en Gonohe, Japanio.
Bertoua
Bertoua estas urbo de Kameruno. Ĝi apartenas al la regiono orienta Kameruno kaj estas la administra centro de la regiono. Fine de en la urbo vivis.
Khosrow Shakibai
Khosrow Shakibai (n. 1944-2008) estis irana teatra aktoro, dramisto kaj reĝisoro, kaj kina kaj televida aktoro, kiu naskiĝis en Teherano, Irano. Li studis aktoradon ĉe la fakultato de belaj artoj en la Universitato de Teherano. Li estas ĉefe konata pro sia rolo en la filmo Hamun, de 1989.
Lac des Allemands
Lac Des Allemands - france, "lago de la germanoj" - estas 12000-akrea lago situanta plejparte en paroĥo S-ta Johano la Baptisto (Luiziano). Ĝi estas je 26 mejloj okcidente de Nov-Orleano. Bayou Des Allemands ligas ĝin al lago Salvador (lago). La lago estas iomete pli ol 10 futojn profunda kaj tre fekunda kaj tial ĝi havas nekredeblan barbfiŝan loĝlokon.
Eŭska sorĉado
La eŭska sorĉado estas la historio de la sorĉado en la eŭsklingvaj regionoj de la nunaj Eŭskio kaj Navaro (en Hispanio) kaj de Nord-Eŭskio (en Francio), kies plej fama kazo estas tiu de la sorĉistinoj de Zugarramurdi de la komencoj de la 17a jarcento. Eŭska sorĉado estas termino uzata de Julio Caro Baroja kaj aliaj esploristoj por la fenomenoj de sorĉado inter la eŭskoj, krom titolo de la klasika verko de Caro Baroja pri la afero.
Nikilismo
Nikilismo, aŭ Neniismo, estas termino kun diversaj sencoj, sed se konsideri ke nikilismo devenas el la latina “nihil”, nome “nenio” (ne-esto), difino, necerte elĉerpa, povas esti:
Ĉi sube estas priskribitaj iuj tezoj de la spekulativa nikliismo kun la helpo, tamen, de kelkaj simpligoj.
La esto ne havas sencon-celon, direkton, altiron…
Diras ankoraŭ Nietzsche en ero multe sugesta pri kiu oni komsumis multajn komentariajn plumojn: en la ‘Gaja scienco’ (Die fröhliche Wissenschaft): “Kien iris Dio? […] mi volas anonci al vi! Estis ni kiuj mortigis lin, vi kaj mi! Ni ĉiuj estas liaj mortigantoj”. "Sed kiel eblas mortigi Dion? Kaj, ĉar ne eblas mortigi tion kio ne ekzistas, kion signifas mortigi Dion? Signifas ke ni malkovris ke li ne ekzistas!”.
Ekzistas nenio bela, sublima, bona/malbona
Ni ofte atribuas al ili kelkan valoron ĉar ni bezonas memtrompiĝon por elteni la sensencecon de la mondo.
Tial Metafiziko, etiko, moralo,, religio, scienco ktp “nenio estas ol produktaĵoj de la homa volo de fuĝo” antaŭ al la sensenceco de la universo kaj de la homa ekzisto.
Indulgo al violento
Nu, konsiderinte ke la homaj agoj, kiel ĉiuj aĵoj, havas en si mem nenion valoron/misvaloron, sekvas:
Fakte, ĉio havas la saman senvaloron.
Apartaj nikilistaj ‘pruvoj’ por montri ke Dio ne ekzistas
Kiel estas ‘pruvita’ la ne-ezisto de Dio? Preterlasante la supozitajn sciencajn pruvojn pri ateismo[2], oni vidu almenaŭ tri de iliaj argumentadoj: 1. Iuj nikilistoj opinias ke Dio ne ekzistas ĉar ili intime ne emocias, aŭ ne havas apartajn sentojn, nek pensante pri Dio nek preĝante nek partoprenante religian riton. Temas, laŭ kontraŭnikilistoj, pri pruvo tre febla: la fakto ke oni ne emocias pensanta ikxo ne pruvas ke ikxo ne ekzistas.
2. Aliaj, imitante Feuerbach, Markson kaj Freŭdon (kiuj certamezure antaŭpreparis nikislimon, sed nur multe malpropre povas esti konsideritaj nikilistoj), opinias ke eblas pruvi la ne-ekziston de Dio pere de tieldirita genealogia metodo. Ekzemple, laŭ Feuerbach la ideo pri Dio naskiĝas el la nekontentigo kiun la homo sentas pro la propra limigita kondiĉo, fontas el la deziro abolicii ĉiun feblecon de la homa sorto. La homo, daŭrigante imagi sin mem senfebla, finiĝas por atribui realan konsiston al la ento kiun imagis kaj opinias, malkorekte, ke ĝi ekzistas reale. Laŭ Markso, la koncepto pri Dio naskiĝas kiel “instrumentum regni”, kiel politika instrumento por subpremi, ĉar la dominantaj klasoj, pere la kredo je Dio, povas plifacile domini la malsuperajn klasojn. Laŭ Freŭdo, ankoraŭ, la ideo pri Dio naskiĝas el la manko de sekureco de la homo, kiu prezentas en sian menson Eston Ĉiopovan en kiu trovi konsolon, sekurecon, pacon, kto.
Tiu argumentado, laŭ kontraŭnikilistoj, konfuzas la originon de la nocio kun la valoro de la nocio: ankaŭ se hazarde estus vera la fonto de la origino, ĉiam distingendas la analizo pri la vero aŭ malvero de la koncepto mem.
3. Foje ankaŭ sinmortigo estas konceptata kiel pruvo por montri la ne-ekziston de Dio. Kiel diras Kirillov, persono en la “Demonoj” de Dostoevskij: “Se estas Dio […] min liberigi el Lia aŭtoritato mi ne povas”, tial “mi min mortigas por montri […] mian timigan liberon” kaj do ke Dio ne ekzistas.
Ankaŭ tiu pruvo de Kirillov ne sukcesas valoriĝi ĉar Dio ne kontentigas certe la defiojn de la homo kaj lin allasas al sia libero. Kirillov konstruas Dio tia kia povas esti venkita.
Kiel oni vidas, temas pri temoj kompleksaj, pritraktendaj aparte.
Siesto
Siesto estas dormeto en la frua posttagmezo, ofte post la tagmanĝo, kutima en varmaj regionoj. Varma klimato kaj granda tagmanĝo estas faktoroj kiu koincidas kun la moderna distrubo de siestado.
La nomo siesto venas de la latina sexta, ’la sesa horo ekde tagiĝo, tagmezo’. Antaŭ kelkaj jaroj Studoj montras konfliktajn resultojn pri la sanefiko de siesto, sed kelkaj indikas, ke ĝi eble havas bonan sanefikon por la kardiovaskula sistemo. Tiuj efikoj eble rilatas al malpliigita kardiovaskula streĉo pro la ripozo. Tamen, restas malcertoj pri kunfaktoroj, kaj kion vere donas la efikon – ekze. frua fizika aktiveco, anticipado de la ripozo, klina pozicio, la ripozo mem, aŭ iu alia. En Andaluzio ĉi tiun kutimon oni neniam forgesis kaj ĝi estas rapide adoptata de tiuj foraj vizitantoj post ol ekkoni ĝin.
Malavantaĝo de la siesto estas, ke la laboro daŭras ĝis vespero pro la posttagmanĝa ripozo. Ĉar la laboristoj alvenas vespere, ili apenaŭ havas tempon por la familio.
Camilo José Cela, hispana nobelpremita verkisto diris ke la siesto estas la ibera jogo (kvankam Portugalio tamen ne ĝenerale praktikas sieston). Ĉi tiu verkisto estis granda ŝatanto de la siesto; li ankaŭ diris ke ĉi tiun kutimon oni devis fari tute bone, por kio oni devas unue preĝi la Patronian, kaj poste uzi dormveston kaj pisujon.
János Dömölky
János Dömölky naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Dömölky frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1965. Jam dum la studentaj jaroj li laboris en Hungara Televizio, liaj ĉefaj altlernejaj instruistoj estis Félix Máriássy kaj Károly Makk. Post siaj studoj ĝis 1999 li estis reĝisoro de la Hungara Televizio, sed li estis ankaŭ teatra reĝisoro, eĉ malofte aktoro. Ekde 1978 li ankaŭ instruis en la menciita altlernejo. Li ricevis premiojn inter 1965-1986. Lia edzino naskis filon en 1985.
Ŝingou
Ŝingou (japane 新郷村[Ŝingou-mura]) estas vilaĝo en Distrikto Sannohe, Gubernio Aomori, Japanio. Ĝi havas rakontojn kaj restaĵojn rilataj al Judeo, eĉ laŭdira tombo de Jesuo Kristo situantas tie.
Roßberg
Roßberg aŭ Rossberg estas la familia nomo de jenaj personoj:
lokoj:
Burgoj/kasteloj:
Abrantes
Abrantes estas portugala urbo kiu apartenas al la distrikto de Santarém, Centra regiono kaj subregiono de Meza Tejo, kun ĉ. 18 600 loĝantojn. Antaŭe apartenis al la antikva provinco Ribatejo. Abrantes estas sidejo de municipo kun 713,43 km² kaj 42 235 loĝantoj (2001), subdividita en 19 fregezioj La urbo Abrantes estas kaj komerca kaj industria poluso en la fekunda cirkaŭa regiono. Ĝi havas metalurgian industrion.
Historio
Abrantes posedas sian propran kastelon kiu estis konkerita de Afonso Henriques, en 1148 al la araboj. Ricevis la foruan reĝimon en la jaro 1179 rekompense de la ofertita rezisto al la marokaj sieĝantoj de Abem Jacob, kiuj devis retroiri kun multaj homperdoj. En 1510 la foruo de Abrantes estis reformita de Manuel la 1-a.
Abrantes estis kategoriigita kiel urbo en 1916, per la leĝo n-ro 601, de la 14a de junio. Nuntempe ĝi havas kvar fregeziojn: Rossio ao Sul do Tejo, São João, São Vicente kaj Alferrarede.
Esperanto-filmo
Filmoj kun esperantaĵoj
Esperantaj frazoj povas aperi kiel simbolo de "fremda lingvo".
Stacio Notogawa
Stacio Notogawa (japane: 能登川駅 [Notogaŭa-eki], angle: Notogawa Station) estas fervoja stacio en Higaŝiomi, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō (ĉefa).
Kantono Westmoreland (Virginio)
La Kantono Westmoreland, aŭ en angla Westmoreland County, estas kantono situanta ĉe la duoninsulo nome Northern Neck (Norda Kolo aŭ terkolo) de la Komunumo Virginia. Je la censo de 2010, la loĝantaro estis nur de 17,454. Ties kantona sidejo estas Montross.
NGC 1404
NGC 1404 (aliaj indikoj — PGC 13433, ESO 358-46, MCG -6-9-13, FCC 219) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hertník
Hertník (hungare Hertnek germane Herrknecht) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hertník situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Prešov-Bardejov. La lasta urbo troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1351. En 1598 kastelo menciiĝis, kiu estis biena centro. Ekde 1893 trajno trafikas. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hertnek 800 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hertník 981 homoj, (955 slovakoj).
Koritosaŭro
Koritosaŭro (Corythosaurus; malnovgreka: "kaska lacerto" < korythos = 'kasko' kaj σαυρος = 'lacerto') estas genro de hadrosaŭredoj vivintaj en tio kio nun estas Nordameriko dum la malfrua kretaceo, antaŭ 75-65 milionoj da jaroj.
Kassow
Kassow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Neu Kassow kaj Werle.
Varennes-sur-Fouzon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Salbris - Le Blanc (600000).
Administra divido de Rusio
Administra divido de Rusio estas divido de Rusio je apartaj administraj unuoj, laŭ kiuj estas organizata ŝtata potenco. La nuna federacia strukturo de Rusio estas organizata laŭ Konstitucio de Rusio; ena strukturo de federaciaj subjektoj estas regulata de ilia leĝaro.
Federacia strukturo de Rusio
Laŭ la Konstitucio (art. 65), Rusio konsistas el 85 subjektoj:
Federaciaj regionoj
Federacia regiono (Федеральный округ) estas granda regiono, organizita ekde 2000 el kelkaj federaciaj subjektoj. La tuta teritorio de Rusio konsistas el 9 federaciaj regionoj. Federacia regiono ne estas parto de administra divido, ĝi funkcias aparte.
Distriktoj
Distrikto (Райо́н, rajon) estas subprovinca administra teritoria unuo; distrikto povas esti parto de provinco, respubliko, regiono. En Rusio oficiale estas uzata rusa vorto "rajon"; en kelkaj naciaj respublikoj uzatas naciaj nomoj: en Jakutio distrikto estas nomata "ulus" (улус), en Tuvio — "koĵuun" (кожуун).
Post municipa reformo (2003 — 2006) en Rusio ekzistas municipaj distriktoj (муниципальный район), ilia teritorio plejparte estas la sama kiel administraj distriktoj.
Distriktoj estas ankaŭ nomataj administraj unuoj en grandaj urboj.
Urboteritorioj
Urboteritorio (Городской округ) estas subprovinca administra kaj municipa teritoria unuo. Ĝi konsistas el urbo kaj — iam — el kelkaj aŭ multaj proksimaj loĝlokoj.
Administra divido de federaciaj urboj
Federaciaj urboj en Rusio havas sian propran unikan administran kaj municipan subdividon, organizitan laŭ ilia ena leĝaro.
Viktória Balogh
BALOGH Viktória [balog vikto'ria] (naskiĝis la 30-an de novembro 1928 kaj mortis la 4-an de julio 1993 en Eger) estis iama hungara pedagogia docentino, profesorino de matematika katedro en la Pedagogia Altlernejo Eszterházy Károly [karoj esterhazi] de Eger, respondeculino pri instruado de Esperanto en Departementa Komitato Heves, esperanta klubgvidantino de Departementa Kulturdomo Eger. Oni nomis ŝin kareseme Onjo Viki. Ŝi vivis sola sen familio.
Ŝi eklernis la lingvon en la 1970-aj jaroj, kiun ŝi poste eĉ instruis ne nur en la Altlernejo, sed en mezlernejoj, kursoj, someraj lernejoj.
Ŝi estis prezidantino de la departementa asocia ekzamenkomisiono de Esperanto kaj ankoraŭ ŝi plenumis aliajn komisiojn de HEA.
Ŝi verkadis Esperantajn matematikajn studojn kaj aperigis ilin en eksterlandaj Esperanto-gazetoj.
Ambrus Tóth
Ambrus TÓTH (3-an de oktobro 1899 – julio de 1993) estis hungara esperantisto. Li naskiĝis en malriĉa familio de vinberkulturisto. Lia patrino mortis en 1916. Ĉar li estis la plejaĝa filo, li devic perlabori por la tuta familio. Li estis taglaboristo ĝiis jaro 1918, poste li sukcesis dungiĝi ĉe Vagonriparejo de Hungaraj Ŝtataj Fervojoj, ĉe kiu li laboris ĝis sia pensiiĝo en 1957.
Li eklernis esperanton en oktobro de 1929 en la kurso de d-ro Kálmán Nagy, gvidata en la Vagonriparejo de Debrecen. Li finis la kurson la 9-an de majo 1930.
Li estis kunfondinto de la loka Esperanta grupo „Paco kaj amikeco” - post la oktobra revolucio en Hungario (1956)- kaj kies unua sekretario iĝis li dum jardekoj.
Li estis kunfondinto de ĝemelurbaj kontaktoj de bulgara urbo Ŝumen kaj Debrecen. Li estis membro de kompartio, sindikato, popolfonto, ruĝakruca movado, urba konsilantaro, sovetia-hungara amikeco-societo, korespondanto de Radio Moskvo. Li estis posedanto de 66 diversaj diplomoj donacitaj de diversaj organizaĵoj.
En la jaro 1959 sub lia sekretarieco oni aranĝis en Debrecen Orient-Hungarlandan Esperantistan Renkonton, en 1966 la antaŭkongreson de la 51-a UK. Li fariĝis la unua sekretario de 1a 12-a Teritoria Komitato de HEA (por du najbaraj departementoj). Li estis modela esperantisto por ĉiuj.
De la lastaj dek jaroj li vivis en Socia Hejmo, en la Granda Arbaro de Debrecen.
laŭ Debrecena Bulteno 1993/oktobro.
Istaravŝan
Istaravŝan (taĝike en cirila alfabeto Истаравшан, en persa alfabeto استروشن) estas urbo en la nordokcidento de Taĝikio. Ĝi situas en la provinco Sugd. En la urbo (laŭ la stato de januaro 2005) vivas proksimume 52 851 loĝantoj. Laŭ tiu stato rilate al la nombro de loĝantoj temas pri la kvina plej granda urbo de Taĝikio.
Ĝis la jaro 2000 la urbo havis la rusan nomon Ura-Tjube (Ура́-Тюбе, taĝike Uroteppa/Уротеппа). La urbo estas la administra centro de samnoma distrikto Istaravŝan, en kiu vivas sume 199 000 homoj.
Ekstreme norda Kameruno
La regiono ekstreme norda Kameruno (Région de l'Extrême-Nord) estas unu el dek administraj regionoj de la ŝtato Kameruno. Ĝi ampleksas areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ stato de takso el 2006 havis  loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 54 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Maroua.
Istaravŝan
Geografio
La urbocentro situas en alteco de 992 metroj super la marnivelo, 78 kilometrojn sudokcidente de Ĥuĝand ĉe la nordaj antaŭmontoj de la Turkestana Montoĉeno. La distrikto Istaravŝan ampleksas 1830 kvadratajn kilometrojn, okcidente kaj norde ĝi limas al Uzbekio, sudokcidente al Kirgizio.
Loĝantaro
69,55 procentaĵoj de la loĝantaro apartenas al la ŝtata etno kaj do estas taĝikoj, aldoniĝas 40 procentaĵoj da uzbekoj kaj 4,5 procentaĵoj estas anoj de aliaj etnoj (rusoj, koreoj, moldavoj, kazaĥoj, kirgizoj, germanoj, tataroj, armenoj kaj ukrainoj). En la urbo precipe parolatas la taĝika, uzbeka kaj rusa lingvoj. Proksimume 60 procentaĵoj de la loĝantaro vivas en grandaj, plurgeneraciaj familioj. La plejmulto de la loĝantaro estas islamanoj.
Historio
Fine de la 19-a jarcento, en 1897, la urbo sub rusia regado havis 20 837 loĝantojn, plejparte taĝikoj kaj uzbekoj. En ruslingva kvartalo, proksime de la monte situanta urba citadelo, vivis 300 rusoj, en tiu kvartalo ekzistis ruse ortodoksa preĝejo, telegrafa oficejo, hospitaleto kaj ruslingva lernejo. En la aliaj, de taĝikoj kaj uzbekoj loĝataj urbopartoj ekzistis interalie 65 moskeoj.
Vidindaĵoj
La historia urbocentro kun domoj el la 18-a ĝis 20-a jarcento daŭre havas sian tipe orientisman (tradicie okcidentazian) atmosferon. Inter la arkitekturaj vidindaĵoj elstaras ekzemple la madraso Abd-al-Latifa, ankaŭ nomata Kok-Gumbez (ruse Кок-Гумбез, 15-a jarcento), la maŭzoleo Baba-Togo (ruse Баба-Того) kaj la arkitektura ensemblo Sari Mazar (ruse Сары-Мазар, ambaŭ el la 16-a jarcento).
Ekonomio
Ĉefaj ekonomiaj branĉoj estas teksaĵoindustrio kaj nutraĵoproduktado, aldone la tradicia ligno- kaj metaloprilabora metio kaj la produktaĵo de ceramikaĵoj, ledaĵoj kaj tajloraĵoj.
Praiano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Luko, Sankta Januaro kaj la evento Anunciacio, kies memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Najbaras la komunumoj Agerola (NA), Furore kaj Positano.
Griposaŭro
Griposaŭro (Gryposaurus, kio signifas "grifa lacerto") estas genro de hadrosaŭredoj vivintaj dum la malfrua kretaceo. Oni trovis iliajn fosiliojn en la Formacio Oldman de Alberto (Kanado) kaj la Malsupra Formacio Two Medicine en Montano (Usono) kaj eble ankaŭ en Sudameriko. La griposaŭro estas simila al la kritosaŭro (Kritosaurus), kaj dum multaj jaroj oni konsideris ĝin de la sama genro.
Takko
Takko estas urbeto en Distrikto Sannohe, Gubernio Aomori. Ĝi estas konata kiel "urbo de ajlo", ĉar ĝia ajla produkto estas la plej granda en Japanio.
Kolumglareolo
La Kolumglareolo, ordinara glareolo aŭ simple Glareolo, Glareola pratincola, estas vadbirdo de la familio de glareoloj, nome Glareoledoj kaj ordo de Karadrioformaj birdoj. Tiuj havas mallongajn krurojn, tre longajn pintajn flugilojn kaj longajn forkoformajn vostojn.
Disvastiĝo
Tiuj estas birdoj de malfermaj regionoj kaj ofte videblas ĉe akvo vespere gvatantajn insektojn. Glareoloj troviĝas en la plej varmaj partoj de Eŭropo, tio estas la Mediteraneo, nome Iberio, Italio kaj Balkanio, centra kaj sudorienta Azio, nome el Turkio ĝis Ĉinio kaj Hindoĉinio sen Arabio, kaj Afriko, nome nordaj mediteraneaj regionoj, sub Saharo kaj ĉefe en sudorientaj landoj. Ili estas migrantaj birdoj kiu reproduktiĝas en la nordaj zonoj de ties teritorio kaj vintras en la sudaj zonoj kaj ĉefe en tropika Afriko. Ili estas raraĵoj norde de ties reproduktiĝa teritorio.
Aspekto
Temas pri vadbirdo de specifa konturo, inter 23 kaj 27 cm longa, enverguro de 30 ĝis 35 cm kaj pezo de 70 ĝis 90 g.
Ili havas mallongajn krurojn, longajn pintajn flugilojn kaj longajn forkoformajn vostojn. Ili havas mallongajn bekojn kio estas adaptiĝo al aera manĝado; pli precize la beko estas mallonga, dika ĉebaze kaj meze kaj tre akrapinta subenkurvita; krome ĝi estas nigra sed tre ruĝa en komenco de ambaŭ makzeloj. La kapo, brusto kaj dorso estas grizbrunaj kaj la flugiloj estas grizbrunaj kun pli malhela pintoduono; pro tio stare la flugilpintoj kaj vosto ŝajnas nigraj. La ventro estas blanka kaj en limo inter brusto kaj ventro estas iaj ruĝecaj nuancoj. Plej diferenciga eco de la plumaro estas helflava gorĝo ekde la bekobazo kaj la granda nigra okulo kun hela ĉirkaŭringo. Tiu flava gorĝo estas limita de nigra bordostrio ne tiom videbla en vintra plumaro. La kruroj estas nigraj.
Dumfluge la kolumglareolo montras similan konturon al Hirudoŝterno kaj aliaj ŝternoj, sed tiuj estas ĝenerale pli helaj. Pli precize tiu konturo konsistas el longaj kaj angulaj flugiloj kaj tre forkoforma pinta vosto. Pli precize supre estas grizbrunaj dorso kaj flugiloj, kiuj estas nigraj en pintoduono kun blanka suba bordo en unua duono. Estas ankaŭ blankaj la pugo kaj eksteraj bordoj de la vosto, dum internaj bordoj estas nigraj. Sube la ventro aperas blanka kaj la vosto tre pinta ĉu dupinta ĉu ununurpinta. La subflugiloj aperas brunaj, sed kun ruĝoranĝa trianglo en antaŭa unua duono inter mahelbrunaj antaŭa strio kaj malantaŭa makulo.
Estas malfacile diferencigi la Kolumglareolon el pli raraj glareoloj same ekzistantaj en samaj regionoj, kiel la Nigroflugila glareolo kiu anstataŭ tiu menciita ruĝoranĝa trianglo havas alian similan sed malhelbrunan, kio nomigas la specion, aŭ la Orienta glareolo, kiu havas la saman menciitan ruĝoranĝan trianglon, sed ankaŭ pli mallongan voston.
Kutimoj
Ties plej nekutima eco inter birdoj klasitaj kiel vadbirdoj estas ke ili ĉasas ties predojn inter insektoj dumfluge kiel hirundedoj, kvankam ili povas manĝi ankaŭ surplanke. Ties mallongaj bekoj estas adaptiĝo al aera manĝado.
Ties flugo estas rapida kaj gracia kiel de hirundo aŭ ŝterno, per multaj turnoj kaj kirloj por atingi la predon. Sed ili povas ankaŭ rapide kuri. Ili estas plej aktivaj dum krepusko kaj mateniĝo kaj ripozas dum la plej varma parto de la tago. Tiu kutimo nepras pro loĝado en tropikaj regionoj. Estas sociaj birdoj. Ankaŭ ties voĉoj estas simila al tiu de Hirudoŝterno.
Reproduktiĝo
Ambaŭ gepatroj flugas ceremonie kaj salutas sin unu la alian surplanke antaŭ pariĝado. La ino demetas 2-4 ovojn en surplanka truo. Kovado daŭras malpli ol 3 semajnoj. La idoj elnestiĝas tuje kaj ekflugas post unu monato.
Taksonomio
La kolumglareolo havas 6 subspeciojn
Aliaj
Kolumglareolo estas specio protektita de la Traktato por la konservado de afrikeŭraziaj migrantaj vadbirdoj (AEWA).
Olga Fierz
Vivo
Olga Fierz naskiĝis en Badeno, kantono Aargau en germane parolanta parto de Svisio. Sian junaĝon ŝi pasigis en tradiciaj svisaj familiaj ligoj, en medio, fontanta el la estimo al Dio, homoj, regularo kaj ordo, kreata je bazo de kalvina tradicio. Tio ĉio certigis la firmajn fundamentojn de ŝia vivo. Olga kaj ŝia pli juna fratino Claire vizitis franclingajn lernejojn en Bruselo, kie certan tempon ŝiaj gepatroj vivis. Tie ŝi ankaŭ finstudis porinstruistan instituton. Kiam ŝi revenis en Svision, ŝi kombinis sian studemon kun sia inklino al edukado kaj akceptis postenon de guvernistino en Ĝenevo kaj ŝi povis tie en sia libera tempo viziti la renoman Pedagogian Instituton de Jacques Rousseau. Sian inklinon al lernado fremdajn lingvojn ŝi poste fortigis fariĝinte instruistino de franca kaj germana lingvoj en angla instituto The Garden School proksime de Londono. Tie ŝi restis preskaŭ kvin jarojn.
Ŝia inklino al porpacaj aktivecoj ligis ŝin kun IFOR (International Fellowship of Reconciliation) kaj kun WRI (War resisters International) kaj ŝi ofte akceptis la petojn servi kiel interpretistino kaj tradukantino. Ŝia laboro por pacifista lernejo de IFOR en Oberammergau en Germanio en somero 1926 fariĝis por ŝi sorta, ĉar tie dum trisemajna laboro inter junaj homoj ŝi amikiĝis kun la reprezentanto de la ĉeĥoslovaka sekcio de IFOR Přemysl Pitter. Ŝi akceptis lian proponon certan tempon kunlabori kun li kiel interpretistino por realigi lian novan ideon de kristana komunismo, kiun li tiam en Oberammergau fondis kune kun Valentin Bulgakov. Ŝi vizitis tiucele kun Pitter Belgion, Nederlandon, Germanion, Francion kaj Svision por starigi tie kontaktojn kun kristanaj kaj porpacaj medioj. Krome al ŝi imponis ankaŭ liaj edukaj laboroj por malriĉaj pragaj infanoj kaj Olga akceptis lian inviton viziti Pragon. Ankaŭ post unu jaro, en 1927, ŝi venis tien por pli longa tempo kaj tiel ŝi konatiĝis pli intime kun la laboro kaj planoj de Pitter kaj kun lia larĝa idea amikaro. Ankaŭ dum pluaj kunlaboroj en okcidenta Eŭropo ŝi servis kiel interpretistino, ankaŭ dum liaj paroloj kun Romain Rolland.