cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akupunkturo
Akupunkturo [de la latina ' akus '=pinglo kaj 'pungere '=piki] estas maniero de kuracado per malprofundaj pikoj ĉe precizaj lokoj de la korpo, kiuj vivigas nervojn, streĉigas aŭ malstreĉigas la muskolojn, kaj movigas la propran korpan kuracadon. Tiele la korpo mem kuracas sin. (La pikoj ne eltiremas sangon).
Ekzemple, ekzistas muskolo ĉe la okuloj kiu premadas; se ĉi tiu muskolo premas tro multe, la formo de la okulo tro longas kaj la vidpovo de la homo iĝas pli malbona (tiam la homo bone vidus nur proksimajn objektojn). Se oni pikus tion, la muskolo malpli aŭ pli premus la okulon, kaj tiel la korpo mem riparus la vidpovon.
Alia ekzemplo: kelkaj malsanoj okazas, ĉar la hepato ne bone funkcias. Piki proksime al la hepato vekiĝus la korpan kuracadon kaj pli sanigus la hepaton.
Akupunkturo estas uzata al korpaj malsanoj (ekz. kapdoloro), cerbaj malsanoj (ekz. deprimo), kaj kunnaskaj problemoj (ekz. astmo, kolorblindeco). Eĉ al surdaj kaj blindaj homoj, foje nur kelkaj pikoj riparegas la aŭdon kaj vidokapablon, tamen ofte estas bezonata pli multaj pikmasaĝoj dum kelkaj semajnoj. Aliflanke, foje nur kelkaj pikoj riparus la nervojn de sensenta homo.
Ekzemple: Usona homo komencis kun nur kvar elcente (4%) da vidpovo, kaj post kelkaj pikmasaĝoj, li atingis dudek elcenta (20%) vidkapablo. Do eble akupunkturo ne plen kuracas, sed ĝi estas pli sana kaj pli bona kuracometodo ol eĉ kelkaj kirugioj.
Ĉina pikmasaĝo
Pikmasaĝo estas ĉefe populara en Ĉinio kaj Japanio, sed pli kaj pli ankaŭ tutmonde. Ĉefe okazas en Azio, ĉar la eŭropa kaj nordamerika kuracokielo premas al medicinoj kaj drogoj kiujn la homo pagendas tutvive (alivorte: ne kuraco, sed kuraceto), anstataŭ ol substeki la gravecon de bona manĝkutimo (dieto) kaj korpa mempovo.
Historio pri ĝia uzo
Pratempe en Ĉinio ŝtonaj pikiloj estis uzataj (priskribita en la neolitiko antaŭ 8 000–4 000 jaroj), kaj kelkaj troviĝis en la tero. Post tiam, feraj pikiloj naskiĝis, tiam kupraj, tiam arĝentaj. Nuntempe, plejofte feraj pikiloj estas uzataj, ĉar ili estas malmultekostaj.
En la 500-jarcento, pikmasaĝo estis eksportita al Koreio, Japanio kaj Barato kaj en la jaro 1300 al Vjetnamio. En la jaro 1500 pikmasaĝo jam estis konata en Eŭropo, sed la unua libro pri pikmasaĝo ne estis verkita antaŭ la jaro 1600 (de la nederlandano Ten Rhyn,1683).
En la 1700, la franca religiisto Jerome Carden venigis pikmasaĝon al Francio el Ĉinio. La svedana profesoro (de Upsalo Universitato) kaj plantisto Thunberg skribis tre precize pri pikmasaĝo kaj mokso, post ol vojaĝo en ĝenerala Azio (en 1779). La nederlanda religiisto W. Ryne kaj la germana kuracisto Engelbert K. Kämpfer vojaĝis al Irano kaj raportis el Japanio, sed skribis nur pri stomako-problemoj kaj ne pri la tuta afero.
La kuracarto venis al Eŭropo kun religiistoj kaj kuracistoj, sed ofte siaj libroj tradukiĝis el la ĉina al la japa kaj tiam al alia lingvo kaj tiam al la latina! Tiam, la francanoj ne bone sciis la kuracarton kaj pikus troprofunde ĝis pikus eĉ la pulmojn, koron ktp.
En la frua 1800, la arto ekuziĝis kiel malsanejaĵo kaj isto en Eŭropo. Tiam, iĝi pikisto kostis 5 ĝis 6 jaroj en Japanio (nuntempe, kostas 3 jaroj en Svedio), kaj Japanio uzis orajn kaj arĝentajn pikiloj (arĝento estas kontraŭinfektaĵo). La edukado estis pli longa en Japanio ĉar la japanoj ne studis la homkorpon per tranĉi mortan homon, kiel fariĝis Eŭrope. En 1821, inter aliaj, angla libro "A Treatise on Acupuncturation" kaj sveda libro "Afhandling om Acupuncturen" skribiĝis kiuj pritekstas la kuracokielon. Tamen la bonaj (aziaj) pikiloj ne ekzistis eŭrope, do la pikistoj (kiuj estis ankaŭ kirugistoj) peris ĉiutagan, maldikan kudrilon kun tenilo de ligno aŭ vinbotela ŝtopilo (en Anglio), aŭ kun tenilo de metala fadeno (en Svedio). La Eŭropaj ŝirmiloj estis ankaŭ el vitro aŭ kaŭĉuko.
Eĉ tiam, la japanoj peris metalan ŝirmilon (tubeton) por ne tro piki la korpon, kaj oni kalkulis la tempon ke la pikilo povis resti la la korpo per ŝpiroj (1 ĝis 2 laŭ Kämpfer kaj ĝis 30 laŭ Rhyne) anstataŭ per minutoj. Oni tiam elprenis kaj repikis.
La franco Sarlandiére estis la unua homo kiu ekuzis elektron en kombino kun pikmasaĝado (en la 1800). Ĉeno ligiĝis al la vitraĵa tenilo de ora aŭ arĝenta pikilo, kaj tiel la elektro travojaĝis. La franca ĉefkonsulo en Ŝanhajo, Soulie de Molisn publikigis sian disertaĵon pri pikmasaĝo en Parizo en la jaro 1933 kaj nomigis la diversajn aferojn en la franca (kaj tiel farante en Eŭropo), ekzemple la nomon "méridien" (meridiano) kiu estas eĉ transprenata en la angla kaj la sveda lingvojn.
En la jaro 1970, pikmasaĝo eksportiĝis al Usono danke al prezidento Richard Nixon (kiu vojaĝis al Ĉinio 1971), ĉar la ĵurnalistoj raportis pri kirugiatoj sen anestezilo kaj ne sentis doloron dum la kirugio. Tamen multaj usonanoj ne kredis pri la akupunkturo, ĉar opiniis ĝin "komunisma kaj aziaĵa".
Ekde la 1980 kaj 1990-jaroj, pikmasaĝistoj uzas ferajn, unufoje uzeblajn pikilojn (samkiel enŝpruĉiloj ĉe hospitalo por eltiri sangon ktp). Nuntempe pikmasaĝo estas tutmonde konata kaj aplikata, sed multaj homoj (kiuj ne loĝas en Azio) ankoraŭ ne scias ke estas vera kuracmetodo, terapio.
En la amaskomunikiloj
Esplora skipo analizis en 2018 elsenderon de franca publika televida fonto. La programero prezentis "malfermitan koro-operacion, kun akupunktura anestezo", kiu okazis en ĉina malsanulejo. La esploristoj elmontris, ke la disvastigitaj informoj de la elsendo estas malklaraj kaj ne ebligas fakte opinii pri la taŭgeco de akupunkturo por apertakore kirurgio. Verŝajne la elsendo montras operacion kun malkonfesata ĉirkaŭ-duramatra anestezo kaj malforta envejna injekto. La efiko de akupunkturo, simple aldonita je la protokolo, estas trotaksata.
Ne estis la unua fojo, ke amaskomunikilaj informoj trotaksis la efikon de akupunkturo. En 2006 la British Broadcasting Corporation en Britio elsendis similan elsendon pri apertakore operacio kun akupunkturo. Pluraj universitatistoj, kuracistoj kaj civitanoj kritikis la manieron, kiun uzis la ĵurnalistoj por prezenti la operacion. En 1998, la usona kora kuracisto Isidore Rosenfeld raportis en gazeto, kiun li spektis dum la 1970-aj jaroj en Ĉinio apartakore operacion kun akupunkturo kiel anesteza rimedo. Tiun ateston kritikis specialisto de interna medicino. Fine, dum la 1970-aj jaroj, aliaj medicinaj kaj ĝeneralaj gazetartikoloj disvastigis informojn pri uzado de akupunkturo dum ĉinaj operacioj. Poste homoj montris, ke la ĵurnalistoj false prezentis la okazintaĵojn.
Eksteraj ligiloj
http://skepdic.com/acupunc.html
http://www.straightdope.com/columns/000324.html
Kyoga Nakamura
Li futbalis ĉe JEF United Chiba, YSCC Yokohama kaj FC Ryukyu.
Akupunkturo
Eksteraj ligiloj
http://www.acuwatch.org/ĥ/fdac1973.shtml
Vidu ankaŭ
Punkturo
Taoismo
Masaĝo
Dolo (Italio)
Dolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio.
NGC 6828
NGC 6828 estas grupo de steloj en konstelacio Aglo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Das Liebesverbot
Das Liebesverbot (eo: La ammalpermeso), ankaŭ Die Novize von Palermo (eo: La novicino de Palermo) estas komika opero en du aktoj de Richard Wagner laŭ la komedio Measure for Measure ("mezuro post mezuro") de Ŝekspiro.
Ekestohistorio
La ideon pri sia dua finfarita opero Wagner ekhavis en 1834 dum vojaĝo en la bohema Teplitz, kiam li legis la tiutempe konatan romanon Ardinghello und die glücklichen Inseln de Wilhelm Heinse. Heinse priverkis en sia leterromano sian vojaĝon en Italujo ekde 1780 ĝis 1783 kaj gloris en ĝi la liberan volupton kaj la egalrajtigon de la virino. Kiam Wagner okupiĝis pri la materialo, li ne nur estis amikiĝinta kun Heinrich Laube, aŭtoro de Juna Eŭropo kaj de Juna Germanujo, sed ankaŭ estis ĵus enamiĝinta en la pli maljunan, allogan aktorinon Minna Planer, kiun li pli malfrue edzinigis. Verŝajne li volis imponi ŝin per ĉi tiu libermora peco, ĉar ĝi temas pri la libera amo, la konfeso al la amo trans ĉiuj sociaj reguloj kaj malpermesoj – tiam frivola materialo. La juna artisto jam frue sentis ĝojon, kiam li pikmokis kontraŭ ekzistaj formoj, kontraŭ la „normalon“. Tute male al lia unua opero Die Feen ĝi ĉi-tiam devis fariĝi kontraŭromantisma verko, popolopero kun grandaj ĥorscenoj, kiel oni ŝatis tion en la malpli provinca Parizo, en la eleganta franca opero.
La unua prezentado de la nuntempe preskaŭ neniam ludata junula verko okazis la 29-an de marto 1836 ĉe la magdeburga teatro de Heinrich Eduard Bethmann je katastrofaj cirkonstancoj. Wagner, kiu tie tenis la postenon de muzikdirektisto, havis nur dek tagojn por la ekzercigo. La kantistoj povis siajn rolojn je la unua prezentado maksimume duone parkere, kaj sur la scenejo okazis laŭ propraj vortoj de Wagner „muzika ombroludo, je kiu la orkestro prezentis per ofte troigita bruo siajn neklarigeblajn elfluegojn“. La dua prezentado devis estis malanoncata, ĉar nur tri vizitantoj estis venintaj.
Enhavo
Loko de la agado estas Palermo en la 16-a jarcento. Gubernatoro Friedrich dekretis malpermeson, kiu krimigas ĉiujn maldecaĵojn dum karnavalo. Claudio estas la unua viktimo de ĉi tiu leĝo, ĉar sia amatino Julia estas graveda fare de li. Kvankam li estas preta geedziĝi kun ŝi, li estas mortkondamnita. Lia fratino, la juna novicino Isabella, provas savi sian fraton. La prezo estas la sekskuniĝo kun gubernatoro Friedrich. En la ĝusta momento Isabella ekkonas, ke Friedrich ne subskribis la amnestion de Claudio, kaj malkaŝas al la popolo ĉi tiun trompon. Sed anstataŭ juĝi gubernatoron Friedrich laŭ liaj propraj mezuroj, la popolo postulas la nuligon de la karnavala malpermeso: el la ammalpermeso fariĝas amrevolucio. Verbrennt zu Asche die Gesetze!
gejubelt sei aus voller Brust,
wir halten dreifach Karneval
und niemals ende seine Lust!“ Bruligu cindre for la leĝojn!
„Vi maskoj, venu tien ĉi,
Jubilu plena-bruste vi,
Estu trifoja karnaval'
Volupto estu ĝi sen fin'!“
La arestitan Claudion, mortkondamita de Friedrich, liberigas la popolo, kiu detronigas la puritanisman Friedrich kaj festas tre emocie la alproksimiĝantan reĝon.
Wagner estis unuavide plej multe sin fleksinta per ĉi tiu „plaĉa peco“ kaj sin distancis pli malfrue de sia „junaĝa peko“ per la diskoniĝinta kvarversaĵo, kiun li elplumigis kristnaskon de 1866 al reĝo Ludoviko la 2-a:
Ich irrte einst, und möcht’ es nun verbüßen;
Wie mach’ ich mich der Jugendsünde frei?
Ihr Werk leg’ ich demütig Dir zu Füßen,
Daß Deine Gnade ihm Erlöser sei.
Eraris iam mi, nun pentofarus;
Kiel foriĝi de l' junaĝmisfar'?
Ke ĝia sav' estu via favor'.
Duavide lia frua verko havas tamen karakteron. Wagner ribelas denove kontraŭ strukturoj kaj kontraŭ leĝoj, ĉikaze kontraŭ la limigojn de la amo. En la rolo de Isabella oni ekkonas delogon kaj saviĝon, la pli malfruaj ĉefaj motivoj en la verkoj de Wagner: Dem Weib gab Schönheit die Natur,
ein Tor allein, ein Heuchler nur
sucht sich der Liebe zu verschließen!
Wohlan, so rett’ ich gern dein Leben,
für deine Freiheit stürbe ich;
für dieses männlich schöne Streben
erwartet Glück und Freude mich!
Natur donis belon al l' in',
Al vir' la forton por ĝui ĝin,
Stulta hipokritulo nur
Sin provas bari kontraŭ l' amo!
Do, jen mi savus vian vivon,
Por via liber' mi mortus;
Por ĉi-tiu vir-bela strebo
Atendas ĝojfeliĉo min!
Coulmer
Coulmer estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Colombariens.
Desierto
Desierto (Dezerto) estas franc-meksika trilera filmo de 2015 de drama temaro, reĝisorita de Jonás Cuarón kaj stelulita de Gael García Bernal. La agado okazas en dezerto inter Meksiko kaj Usono, kaj temas pri drama aventuro de eksterleĝaj migrantoj persekutitaj de sadisma murdisto.
La filmo estis montrita en la Internacia Kinfestivalo de Toronto 2015,​ kie ricevis Premion de Kinkritikistoj (FIPRESCI). Ĝi estis premierita en Usono en marto 2016 pere de STX Entertainment. La filmo estis elektita por reprezenti Meksikon en la kategorio de Plej Bona Neanglalingva filmo en Oskar-premioj. Ĝi estis nomumita por Premio Platino en la kategorio de Plej Bona Sonreĝisorado en 2017.
Intrigo
Grupo de meksikaj migrantoj eksterleĝe trairas la limon kun Usono; kiam la kamiono kiu transportas ilin paneas meze de la dezerto, la gvidistoj siple indikas la direkton al Usono kaj la migrantoj devas trairi perpiede la dezerton. Moisés (Gael García Bernal), estas membro de la migranta grupo, kiu fakte duoniĝas survoje. Sam (Jeffrey Dean Morgan) estas ĉasisto veturanta kamionete, kiu pere de pafilo M1 Garand kaj ĉashundo Tracker trejnita por murdi persekutas la migrantojn kaj senkompate murdas unu post alian la majoritaton de la grupo, inklude la gvidiston Mechas. Restas vivantaj nur Moisés kaj Adela (Alondra Hidalgo) post longa fuĝo kaj peno por travivi la terurajn klimatkondiĉojn de la dezerto. Finfine venas nokto kaj la du duopoj (persekutantoj kaj persekutatoj) dezerte tranoktas.
Adela rakontas al Moisés ke akompanis ŝin sendito de ŝiaj gepatroj kiu fakte anstataŭ protekti seksatakis ŝin dum la veturado; tamen nun ankaŭ li esta mortinta, do ŝi estas sola en la dezerto. Moisés siaflanke rakontas al Adela, ke li jam estis en Usono kaj ke lia familio atendas lin en Oakland; li montras parolantan pluŝurseton ricevitan de lia filo antaŭ deportado, kaj kiun Moisés promesis redoni al li. Dum Sam ripozas ĉe sia hundo Tracker, kaj rakontas al li kiel li amis la iaman dezerton, sed nun malamas la novalvenintoj; la varmo ŝajnas frenezigi lin.
Sekvamatene Adela kaj Moisés gvatas la tranoktejon de la ĉasisto kaj ŝtelas la kamioneton de Sam, uzante la pluŝurseton por trompe devojigi kaj Sam kaj Tracker. La paro de migrantoj forfuĝas per la kamioneto, sed Sam pafas kaj Adela estas vundita, kio rezultas en akcidento de la kamioneto. Ili fuĝas ĉiam persekutitaj de Sam kaj lia hundo. Moisés devas forlasi la vunditan Adela, kaj uzas bengalpafilon por malproksimigi Sam disde Adela; Tracker persekutas deproksime Moisés en terura kaktejo kie Moisés se uzas duan bengalon kontraŭ Tracker, kiu rezultas mortvundita; Sam trovas Tracker mortovundita kaj tute dolore pafas al ĝi por finigi ĝian suferon, kio pliiĝas sian deziron murdi Moisés.
Post nova longa persekutado inter rokoj, Sam kaj Moisés barakte luktas, falas kaj Sam rompas sian kruron. Ambaŭ batalas por atingi la pafilon, kaj estas Moisés kiu akiras ĝin: li minacas Sam kiel murdisto de tiom da homoj kaj pro klopodoj murdi Adela kaj li mem. Sam pardonpetas. Sed Moisés revenas savi Adela.
Ryoichi Kawazu
Ryoichi Kawazu (河津 良一, n. ) estas japana futbalisto.
Wartenberg (Hesio)
Wartenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogelsberg de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Gießen. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La alto super la marnivelo estas metroj.
Vintrorezisteco
La vintrorezisteco de planto estas ĝia robusteco, travivi vintron kun langa kaj forta frostperiodo. Apud la malvarmaj temperaturoj ankaŭ en la grundo la planto ankaŭ devas toleri sekecon, venton, prujnon kaj drastaj temperaturŝanĝoj.
La termino ĉefe uziĝis en hortikulturo por plantoj, kiuj estas kultivataj for de ilia naturaj disvastigaj areoj.
NGC 6829
NGC 6829 (aliaj indikoj — UGC 11478, MCG 10-28-10, ZWG 303.9, 7ZW 915, PGC 63667) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
9025 Polanskey
9025 Polanskey estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Carol A. Polanskey fakulinon pri sciencaj operacioj ĉe la Jet Propulsion Laboratory. Ŝi gvidis la planadon de la operacioj de la teamo de la misio Dawn, kiu plibonigis la sciencajn rezultojn de la studo de 4 Vesta.
NGC 6830
NGC 6830 (alia indiko — OCL 125) estas malfermita stelamaso en konstelacio Vulpo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Károly Tóth (dekano)
Károly Tóth [kAroj tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Károly estis hungara universitata instruisto.
Károly Tóth naskiĝis la en Cserépfalu li mortis la.
Biografio
Károly Tóth maturiĝis en gimnazio en Mezőkövesd en 1964, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1970. Post la diplomo li instruis samloke. Li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1997. Inter 1998 kaj 2000 li estis dekano en Kalvinana Universitato Gáspár Károli, poste katedrestro inter 2003-2010. Li neniam aliĝis al partio. Li ricevis ŝtatan premion en 1991. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1975, respektive 1977.
Pérignac
Pérignac estas la nomo de du komunumoj en Francujo:
9003 Ralphmilliken
9003 Ralphmilliken estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ralph E. Milliken, profesoron pri planedoscienco ĉe la Universitato Brown. Li malvolvis teknikojn por mezuri la enhavon en akvo de hidratadaj mineraloj de meteorŝtonoj kaj asteroidoj uzante reflektan spektroskopion kaj aplikis ilin por interpreti la surfacan konsisto de Cereso.
Makito Ito
Li futbalis ĉe JEF United Chiba, Mito HollyHock, Fujieda MYFC kaj Yokohama F. Marinos.
Ĉefkuiristo
Ĉefkuiristo kaj ankaŭ france kaj internacie chef [ŝef'] estas persono tre bone trejinita, lerta profesiulo kiel kuiristo kiu estas efika en ĉiuj aspektoj de manĝopreparado de partikulara kuirejo aŭ kuirarto, kiu direktoras en grupo de kuiristoj. La franca vorto "chef" estas deriva (kaj mallongigita) el la esprimo chef de cuisine [ʃɛf.də.kɥi.zin], nome direktoro aŭ estro de kuirejo. (Siavice la franca vorto devenas el Latina caput kaj estas duoblaĵo kun la vorto "ĉefo".) Internacie, la titolo "chef" en la kuirarta profesio originiĝis en la etoso de la haute cuisine (alta kuirarto) de la 19a jarcento, kiu enmetis multajn francajn vortojn en multaj lingvoj.
Bains-les-Bains (stacidomo)
Bains-les-Bains estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bains-les-Bains, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).
8425 Zirankexuejijin
8425 Zirankexuejijin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝia nomo: Zi Ran, Ke Xue, Ji Jin, aŭ "Naturo", "Scienco", "Fonduso", aludas al la La Nacia Natura scienca Fondaĵo de Ĉinio (ĉine 国家自然科学基金委员会, Guó Jiā Zì Rán Kē Xué Jī Jīn Wěi Yuán Huì), kiu festis sian 25-jaran jubileon. Tiu fondaĵo subtenas la programon de Singlong.
Bruno Coutinho
Bruno Coutinho (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Bains-les-Bains
Bains-les-Bains estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Balnéens, antaŭe Bénous.
Ĝi nun formas parton de La Vôge-les-Bains.
NGC 6831
NGC 6831 (aliaj indikoj — UGC 11483, MCG 10-28-11, ZWG 303.11, NPM1G +59.0234, PGC 63674) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
József Asbóth
József Asbóth [jOĵef aŝbOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Asbóth József estis hungara tenisisto, trejnisto.
naskiĝis la en Szombathely, li mortis la  (laŭ alia informo la ) en Munkeno.
Biografio
inter 1935–1956 estis tenisisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 28-foje inter 1939-1956 unuoble, virduope, variduope aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 37-foje. Li estis la unua en Roland Garros en 1947. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto en Munkeno. Li ricevis ŝtatan premion en 1948.
Due Carrare
Due Carrare estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Pérignac (Charente-Maritime)
Pérignac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 976 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Pérignac estas vinkultiva vilaĝo en la oriento de Charente-Maritime, sudoriente de Saintes.
Ryo Shibuya
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Oszkár Licker
Oszkár LICKER [liker] estis rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Bojca la 25-an de januaro 1890 kaj mortis ?.
Kariero
Oszkár Licker estis oficisto de 1910 en Bánffyhunyad, poste de 1922 en Kluĵo, dume li estis en militkaptiteco en Rusujo (1915-22).
Katedralo de Berno
La protestantisma katedralo de Berno (Berner Münster) estis konsekrita en la malfrua mezepoko al Sankta Vincenco de Zaragozo kaj estas la plej granda kaj grava malfru-mezepoka preĝejo en Svisujo. Ĝi estas konstruita laŭ gotika arĥitekturo kaj apartenas al tiuj gotikaj preĝejoj, kiuj estis finkonstruataj nur en la 19-a jarcento post apero de la historiismo. La katedrala ĥorejo konservas vitralaron devenantan el la 15-a jarcento, kiu validas kune kun tiu de la iama monaĥopreĝejo Königsfelden kiel plej grava de Svisujo. Sude de la preĝejo direkto al Aro, troviĝas parko.
Konstruhistorio
La konstruo de la katedralo komenciĝis en 1421. Sur la loko antaŭe staris ekde la fondado de la urbo proksimume 1190 kapelo, kiun oni en 1276 novkonstruis laŭ romanika arĥitekturo. La katedralon oni konstruis horloĝdirekte ĉirkaŭ la malnova preĝejo, uzante regionan sabloŝtonon, ecepte la supran parton de la turo.
Konstruigantoj de la katedralo estis la urbo Berno kaj la ordeno de germanaj kavaliroj. La kapelojn kaj la ĥorfenestrojn financis bonhavaj familioj el Berno, gildoj kaj frataroj.
Unua konstruestro de la nova katedralo estis Matthäus Ensinger. Laŭ sudgermana kutimo li komencis nur unu okcidentan turon laŭ larĝo de la tuta navo. Dum kiam liaj modeloj (katedralo de Ulm, katedralo de Freiburg kaj katedralo Sankta Nikolao en Friburgo) nur akcentis la mezan pordegon, kunigis ĉiujn tri okcidentajn portalojn al triparta, abunde ornamita antaŭkonstruaĵo. Inter 1460 kaj 1480 ŝtontajlisto Erhart Küng verkis la figurojn de la ĉefa antaŭhalo same kiel la monfaman katedralan portalon. En 1521 oni interrompis la konstruon de la turo sur la alteco de la malsupra oklatero pro malfortikaj fundamentoj. Nur en 1893 la turo atingis sian plenan altecon da 100,6 metroj.
La katedrala portalo
La 234 delikate verkitaj sabloŝtonaj figuroj de la katedrala portalo bildigas la Lastan Juĝon kaj estas mondfamaj. Pro la aerpoluo en la 20-a jarcento la 47 nature grandaj figuroj devis esti anstataŭataj per kopioj. La originalajn figurojn oni riparis kaj nun ekspozicias en la historia muzeo Berno. Gvidas anĝelo, vestita kiel diakono, la saĝajn virgojn, kies pompo fianĉina memorigas pri nederlanda arto; lia skribrulaĵo entenas la vortojn:
Dekstre la malsaĝulinoj, kun urĝaj mangestoj kaj en stranga vestaĵo:
Ĥorfenestroj
La ĥorejo de la katedralo entenas ses grandajn, kvarbendajn, malfrugotikajn ornamriparajn fenestrojn vitralohavajn. La plej gravaj devenas el la mezo de la 15-a jarcento kaj estas donacoj de Bernaj nobelaj familioj de la malfrua mezepoko. Ili ekestis inter 1441 kaj 1451. Tri vitraloj preskaŭ origine konserviĝis. Du fenestroj, la pasiono- kaj la dekmilkavaliro-fenestro, perdis pli ol la duono de iliaj originaj vitroj. Tiujn konserviĝintajn restaĵojn oni pli malfrue unuigis el la meza fenestro kaj kompletigis ilin per pluaj vitroj. Ĉefe kaŭzis ĉi tiujn difektojn du gravaj hajloŝtormoj, kiuj komence de la 16-a jarcento plagis Bernon, je kio la vitroj sur la suda flanko estis klare pli difektataj ol tiuj de la norda flanko. Alia fenestro jam dum la unua grava hajloŝtormo estis plene detruata. En 1868 oni kompletigis la ensemblon per du novaj fenestroj sur la suda flanko. La vitroj de la 19-a jarcento ja imitas la komponaĵojn de la pli malnovaj fenestroj, sed ili klare kontrastas per siaj viglaj koloroj kaj alta realismo de la prezentataj figuroj de la mezepokaj.
Ĥorseĝaro
La ĥorseĝaron verkis inter 1522 kaj 1525 Jacob Ruess kaj Heini Seewagen. La bildprogramo montras ĉe la dorsflankoj brustbildojn de la apostoloj (norda flanko) same kiel de la profetoj (suda flanko). Sur la eksteraj vangoj de la ĥorseĝaro troviĝas bibliaj scenoj, dum kiam la figuroj ornamantaj la seĝojn, bildigas homojn el la ĉiutaga vivo.
Kapeloj
Ĝis la reformacio la private aŭ fratare financitaj kapeloj estis separitaj disde la flanknavoj per bariloj. La donacintaj familioj, gildoj kaj frataroj solenis en siaj kapeloj privatajn mesojn kaj diservojn. La kapeloj estis ekipitaj per altaroj, blazonoj, vitraloj kaj aliaj artaĵoj.
Orgenoj
Ĝis la reformacio en la katedralo de Berno ekzistis du grandaj kaj tri malgrandaj orgenoj. La du grandaj orgenoj estis hirundonestaj orgenoj. Ili pendis ĉe la norda muro de la meznavo kaj de la ĥorejo. Iliaj starejoj ankoraŭ nun estas diveneblaj per fermmasonitaj malfermaĵoj en la muroj. Kadre de la reformacio oni forigis la orgenojn el la katedralo. Laŭ opinio de Zwingli ili ne havas lokon en la diservo: "La orgeno estas la sakfajfilo de la diablo, per kiu li lulas la seriozecon de la meditadoj".
Nun en la katedralo de Berno ekzistas kvar orgenoj: La granda katedralorgeno sur la okcidenta balkon, la hirundonesta orgeno ĉe la suda flanko de la ĥorejo same kiel du malgrandaj esplororgenoj.
Turo
La konstruo de la turo estis interrompata en 1521je alteco de la malsupra oklatero (preskaŭ 61 metrojn) kaj nur finkonstruata de 1889 ĝis 1893 al finfina alteco de pli malpli 100 metroj, kio faras ĝin la plej altan preĝejturon de Svisujo. Je tio oni ne uzis sabloŝtonon el la regiono, sed pli veterrezistema sabloŝtono el Malsupra Saksujo en Germanujo.
222 ŝtonaj ŝtupoj kondukas helike al la unua turgalerio en alteco da 46 metroj kaj pluaj 90 ŝtupoj al la dua galerio sur alteco da 64 metroj, kiu ankaŭ estas alirebla por la publiko. Ĝi ebligas grandiozan superrigardon super la historian urbocentron, la rivermaŝo de Aro, la Bernaj Alpoj kun la montoj Eiger, Mönch kaj Jungfrau en la sudoriento kaj la montara ĉeno de Ĵuraso en la nordokcidento.
Komentoj
<references group="Anmerkung" />
La Vôge-les-Bains
La Vôge-les-Bains estas nova franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
6778 Tosamakoto
6778 Tosamakoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Atsushi Takahashi kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Makoto Tosa, profesoro en la Universitato Tohoku, konata pro lia esploroj pri la galaksioj.
Enego
Enego estas komunumo de Italio.
Wartenburg (Kemberg)
Wartenburg ĝis fino de la jaro 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la urba komunumo Kemberg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 766 loĝantojn.
La loĝloko aparte konatiĝis en la napoleonaj militoj kadre de samnoma "batalo de Wartenburg" la 3-an de oktobro 1813, en kiuj soldataro de la prusia armeestro Blücher devigis la napoleonan armeon liberigi la transiron de la Elbo. Tio estis la antaŭkondiĉo por pli posta venko de la kontraŭnapoleona armearo en la tiel nomata "batalo de popoloj" ĉe Leipzig. La loka kastelo Wartenburg dum tri tagoj komence de oktobro 1813 estis la centra komandejo de la kontraŭnapoleona armearo. Nun la batalo memorige ensceniĝas ĉiun kvinan jaron en granda kostuma festo.
(162385) 2000 BM19
(162385) 2000 BM19  estas tre malgranda, ne tre hela terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta atona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia orbita periodo (232,791 tagoj)  estas apenaŭ pli granda ol tiu de Venuso (224,701 tagoj) : ĝi estas en 1:1 kun Venuso kaj 3:1 kun Marso.
Ĝia discentra orbito interne tanĝas tiun de la Tero, krucas tiun de Venuso, kaj ekstere tanĝas tiun de Merkuro. Ĝia neneglektinda orbita klineco iom malproksimigas ĝin de nia planedo.
• Ĝia tera MOID estas 0,0833635 astronomia unuo (12,471 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,00072 astronomia unuo (nur 107 700 km),
• ĝia merkura MOID estas 0,04329 astronomia unuo (6,476 milionoj da km).
• la ĝi pasos al 0,08485 astronomia unuo (12,693 milionoj da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,00600 astronomia unuo (0,8976 miliono da km) de Venuso,
• la ĝi pasos al 0,00172 astronomia unuo (0,2573 miliono da km) de ĉi tiu planedo.
• La ĝi pasis al 0,04402 astronomia unuo (6,585 milionoj da km) de Merkuro,
• la ĝi pasas al 0,04366 astronomia unuo (6,531 milionoj da km) de Merkuro,
• la ĝi pasos al 0,04717 astronomia unuo (7,057 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Cebiĉe
La cebiĉo aŭ ceviĉo, en hispana cebiche, ceviche, sebiche aŭ seviche ĉiam prononce [seBIĉe] (laŭ la RAE, povas esti skribita laŭ tiuj ĉiuj manieroj), estas plado de krudaj fiŝoj kaj marfruktoj (ankaŭ viando) kiuj en diferencaj versioj formas parton de la kuirarto de diversaj latinamerikaj landoj marbordaj de la Pacifiko, kiaj estas la jenaj: Peruo, kie ĝi estas konsiderata nacia plado, Ĉilio, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, kaj Porto-Riko. La hipotezoj indikas ke la regiono de Peruo estas plej probabla kie la cebiĉe originiĝis: la plado estus estinta kreita de la praloĝantoj de la aktuala teritorio perua en la epoko antaŭhispana.
La baza materialo estas spicita per suko el citrono aŭ limeo, kvankam historie oni uzis la bigaradon. La spicado inkludas ankaŭ surlokan variantojn de kapsiko, anstataŭita de mustardo en kelkaj loko de Ekvadoro kaj Centrameriko. Kelkaj preparadoj inkludas fajnan dispecigitan koriandron kaj, escepte en Peruo, Ĉilio kaj Panamo, en la resto de landoj oftas la aldono de tomatosaŭco. La viando estas spicita per cepo, kaj en Meksiko oni inkludas dispecigitajn fruktojn kiaj tomato, avokado kaj aliaj.
Nubank
Nubank, oficiala nomo Nu Pagamentos S.A. Instituição de Pagamento, estas maturiĝinta brazila ekfirmao en la segmento financaj servoj, pionire agante per novaj teknikaĵoj, kun sidejo en San-Paŭlo, oficiale fondita la 6-an de junio 2013 de David Vélez Vagner S.Teves Jr., Edward Wible kaj Cristina Junqueira. Ĝia unua produkto estis anoncita en 2014: kreditkarto kun la marko Mastercard, sen jara kotizo, plene kontrolita per plurfunkcia poŝtelefono. Post sinsekvaj financaj kontribuoj de investantoj, kiel tiu okazinta en 2014 el eksterkando, pli da funkcioj aldoniĝis al la servoj laŭlonge de la tempo. En 2016 Nubank atingis la mejloŝtonon de pli ol 8 milionoj da kreditkartaj mendoj, kaj en tiu sama jaro ĝi estis taksita je 4 miliardoj da dolaroj, iĝante "unukornulo", kiel oni kutimas nomi privatajn ekfirmaojn kostaj pli ol unu miliardo da dolaroj. En la sama jaro ĝi aldonis la debetkartan funkcion.
Treŭbialoj
La treŭbialoj (Treubiales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (treŭbiacoj) kaj 6 speciojn. Ĝia tipa genro estas treŭbio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (10 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (10 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.
Dénes Pázmándy (1816)
Dénes Pázmándy [dEneŝ pAzmAndi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pázmándy Dénes estis hungara politikisto, parlamentano. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis szomor kaj somodor. Dénes Pázmándy naskiĝis la  1816 en Kömlőd. Li mortis la 1856 en Baracska.
Biografio
Dénes Pázmándy studis komence en Reĝa Jura Akademio (Pozono), poste en Reĝa Universitato de Pest. En 1802 li advokatiĝis kaj eklaboris en la departementa administrado, kie li akiris paŝo post paŝo pli altajn rangojn. En 1825 li estis elektita parlamenta deputito, tial li dekomence partoprenis en la reforma movado. Post 3 jaroj li iĝis ankaŭ subdepartementestro. Ekde 1843 li estis unu el la ĉefoj de la modera liberala opozicio. Dum la Hungara revolucio de 1848 komence li estis elektita ĉefdepartementestro kaj ankaŭ membro de la senato. Kabineto Batthyány sendis lin kune kun László Szalay al la germana parlamento por strebi al la hungaraj interesoj. Li malsukcese diskutis kun Imperia Kortego de Habsburgoj en septembro. Li ne sekvis la hungaran registaron al Debrecen post okupado de Buda, tial li estis arestita en aprilo de 1849. Lajos Kossuth aranĝis enketon kontraŭ li, sed poste li estis liberigita fare de Sebő Vukovics. Post la revolucio li retiriĝis al sia bieno.
Warthausen
Warthausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Domegge di Cadore
Domegge di Cadore estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Belluno. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Auronzo di Cadore, Calalzo di Cadore, Cimolais (PN), Forni di Sopra (UD), Lorenzago di Cadore, Lozzo di Cadore kaj Pieve di Cadore.
László Létay
László LÉTAY [le:tai] estas rumania hungara arkitekto. Li naskiĝis en Kluĵo la 10-an de majo 1954. Li estas la filo de poeto Lajos Létay.
Kariero
László Létay diplomitiĝis en Bukareŝto (1979). Li laboris en la Projekta kaj Esplora Instituto de Alba Iulia (1979), poste de Kluĵo (1980-87). De aŭtuno de 1987 li vivas en FRG. Li dubutis kiel fakverkisto en gazeto A Hét (1977). Li publikigis en gazetoj Utunk, TETT, Arhitectura kaj Magyar Építőművészet (Bp.). Li publikigis artikolserion en dek patoj en Ifjúmunkás (1979) pri moderna konstruado, pri estetiko de maskonstruado en Korunk Évkönyv (1980), studaĵon Rendezettség és vizuális hatás en Korunk (1987/7).
NGC 6832
NGC 6832 estas grupo de steloj en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nigra botaŭro
La Nigra botaŭro aŭ Flavkola botaŭro, laŭ la latina scienca nomo Ixobrychus flavicollis, estas birdo de la familio de Ardeedoj.
Disvastiĝo
Ĝi estas de malnovmonda origino, kaj reproduktiĝas en tropika Azio el Pakistano, Barato kaj Srilanko oriente al Ĉinio, Indonezio kaj Aŭstralio. Ĝi estas specio ĉefe de loĝantaj birdoj, sed kelkaj nordaj birdoj migras mallongajn distancojn.
Kutimaro
Ties reprodukta habitato estas kareksejoj. Ili nestumas sur platformoj de kareksoj en arbustaroj, aŭ foje en arboj. La ino demetas 3-5 ovojn. Ili povas esti malfacile videblaj pro ties kaŝema vivostilo kaj karekseja habitato, sed tendencas flugi ofte, kaj tiam la nigraj supraj partoj faras ilin nekonfuzeblaj.
La Nigraj botaŭroj manĝas insektojn, fiŝojn kaj amfibiojn.
Aŭstralio
La Nigraj botaŭroj ne estas listataj kiel minacataj ĉe la Aŭstralia Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999.
Satoru Oki
Satoru Oki (大木 暁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy kaj AC Nagano Parceiro.
(8426) 1997 ST
(8426) 1997 ST estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Shuma Kusumoto
Shuma Kusumoto (楠元 秀真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Kataller Toyama.
NGC 6833
NGC 6833 (alia indiko — PK 82+11.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
9026 Denevi
9026 Denevi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Brett W. Denevi, planedan sciencistinon ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins kaj spertulinon pri la konsisto kaj evoluo de la asteroidaj surfacoj. Ŝi analizas la truitan terenon de 4 Vesta, trovinte, ke tiu strukturo estis akordigebla kun elvaporiĝo de la surfaco.
Ksantata acido
Ksantata acido aŭ dutiokarbonata acido estas organika kombinaĵo rezultanta el hidratigado de karbona dusulfido. Ĝi estas blanka kaj toksa solidaĵo, nesolvebla en akvo. Ksantata acido posedas 2 hidrogenatomojn, 1 karbonatomon, 2 sulfuratomojn, kaj 1 oksigenatomon. Ksantata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de dutiokarbonataĵoj kaj ksantataj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823.
Kimra Asemblea Registaro
La Kimra Registaro (Welsh Government, Llywodraeth Cymru) estas la ekzekutivaro de la Senedd (Kimra Seneto). Ĝi konsistas el ĉefministro kaj lia ministraro.
Je junio 2007, membroj de la Asemblea Registaro estis interalie:
La Kimra Asemblea Registaro ne havas sendependajn ekzekutivajn leĝpovojn (malsimile, ekzemple, al la Skotaj Ministroj kaj Ministroj en Uniĝinta Reĝlanda Registaro). La Asembleo stariĝis kiel 'body corporate' (korpora organizaĵo) per la Regado de Kimrio Akto 1998 kaj la ekzekutivaro, kiel Asemblea komitato, havas nur tiujn povojn kiujn la tuta Asembleo voĉdonas doni al ministrojn. La Regado de Kimrio Akto 2006 formale apartigos la Asembleon kaj la Kimran Asemblean Registaron kaj tiel donos al Kimraj Ministroj sendependan ekzekutivan aŭtoritatecon.
Kvinto Ennio
"Ni estas Romiaj civitanoj kiuj jam estis civitanoj de Rudiae." (Annales v. 525): "Nos sumus Romani qui fuimus ante Rudini".
Kvinto Ennio (latine: Quintus Ennius; Apulio Rudiae, 16-a de julio de 239 a.K. – Romo, 8-a de oktobro 169 a.K.) estis roma poeto, dramisto kaj verkisto. Li estas estimige lokigita inter la patroj de la latina literaturo. Li distingiĝis per teatraj verkoj, la Hedyphagetica (Hedifagetika = poemo pri la nutraj kutimoj de la homoj), Protrepticus, 'Epicharmus (du poemoj filozofiantaj) kaj fine la Annales (Analoj), kaj plue multaj diversaĵoj.
Biografio
Kvinto Ennio naskiĝis Rudiae, hodiaŭa en Salenta (Apulio) zono najbare de Taranto, kie tiam kunvivis tri kulturoj: la greka kiu havis sian centron en Taranto, tiu vasta de indiĝenaj malgranda volaĝaro kaj tiu de la romia okupanto. Aŭlo Gellio - Aulus Gellius, atestas, fakte, ke Ennio kutimis diri ke mem posedis "trei animojn" (tria corda), ĉar "li sciis parolis greke latine kaj oske. Eble li citas la oskan lingvon pro la fakto ke tiu kulturo estis la precipa en la Apulio inter la tiamaj indigenaj gentoj. ".
Dum la dua Punika milito, Ennio soldatoservis en Sardinio; en 204 a.K. tie konatiĝis kun Katono la Cenzuristo kiu lin enkondukis kun si al Romo. Alveninte la ĉefurbon, Ennio akiris la protekton de eminentuloj de la politiko kiel de Skipio Afrika kaj tuj sekve li kontaktiĝis kun aliaj aristokratoj de la “Skipia Rondo”, helenadmirintaj, kiel Marko Fulvio Nobilioro, ekkonfliktante tiel kun sia amiko Katono, nefidema antaŭ fremdaj kulturoj kaj aparte antaŭ tiu greka. Ŝajnas ke ilia amikeco rompiĝis kiam Ennio petis ke Katono propetu por li la romian civitanecon, kiun ĝin poste obtenis ja jes sed per interveno de Skipia Rondanaro.
Kvinto Ennio mortis en 169 a.K., kaj danke al siaj meritoj, krom per personaj amikecoj, li estis entombigita en la tombejo de la Skipia Familio laŭlonge de la antikva Via Appia.
Literaturaj verkoj
Mi flugas viva sur la buŝo de la homoj|Volito vivus per ora virum(Kvinto Ennio}}
Ennio eksperimentis diversajn literaturajn ĝenrojn, diversaj el kij en Romo estis malmulte konataj se ne tute nekonataj: pro tio li estis difinita la vera patro de la latina literaturo. La lingvo kaj stilo estas flekseblaj; la poeto majstre utiligas kaj la solenajn tonojn, decide rafinitajn kiel Homero, kaj formojn pli familiarajn kaj senceremonie diskursivan.
Li tre elstaris en la tragedia arto reprenante la temojn jam tuŝitajn de Eŭripido kaj Homero, aparte en la Iliado, kaj en la komedia arto en kiu imitas la stilon de lia samtempulo Tito Makio Plaŭto. Bedaŭrinde, de tiuj verkoj restas nur fragmentoj.
La stilo
Sufiĉu du aferoj: eble estis li la enkondukanto de la greka hekzametro ne la latina poezio, kaj li estis juĝita la plej efika heleniganto de la romia kulturo. Lin oni estimis la majstro rilate ĉiun formojn de literaturo. Horacio lin prezentas “Alter Homenus “ (Dua Homero).
Annales (Analoj)
Ennio kompilis la Analojn'', sian precipan verkon, jam jarplena. Danke al tiu epopea poemo, li estis de tiam konsiderita la nacia poeto de la romia popolo, honoro tia kiu estos konsentita ankaŭ al Publio Virgilio Marono, aŭtoro de Eneado; kaj de tiam li komencis paroli kaj verki uzante la moŝtan ni
La verko dividiĝis en 18 libroj, subdividitaj en grupoj de ses diritaj “sesadoj”. Supervivis, el la 30,000 versoj, nur 600. La tria sesado estis preskaŭ tute perdita.
Aliaj projektoj
“La forto de Romo sin fondas sur ĝiaj antikvaj kutimoj tiom kiom en la forto de ĝiaj filoj”
Rok Štraus
Rok Štraus (n. ) estas slovena futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC.
Treŭbiacoj
La treŭbiacoj (Treubiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo treŭbialoj (Treubiales). Ĝi enhavas 6 speciojn. Ĝia tipa genro estas treŭbio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (10 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (10 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.
Dialogo de la Savanto
La Dialogo de la Savanto estas gnostika evangelio, koptlingve kompilita en la dua jarcento. Ĝi entenas dialogon inter Jesuo kaj iuj disĉiploj en kiu li prezentas gnostikan kosmologion kun iuj aludoj kontraŭvirinaj.
Erbezzo
Erbezzo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Dialogo de la Savanto
Iam oni opiniis ĝin perdita, sed oni malkovris version, kvankam iom lakunan, inter la Kodeksoj de Nag Hammâdi en 1945.
Similaj, sed ne identaj, al ĝi estas aliaj Apokrifoj de la Nova Testamento, kiel la Evangelio de la Savanto kaj la Libro de la Savanto (aŭ Pistis Sophia).
Enhavo
La teksto, de la genro de la «dialogoj de revelacio» grundas per gnostikaj karakterizoj, stile aranĝita per demando-respondo, en kiu ne aperas diskuto sed nur instruaĵoj. Foje, laŭ iuj esploristoj, la teksto similas al apologetika verko respondanta al oponantoj; sed la plej granda parto de la teksto ne montras misiistajn celojn.
Tiu dialogo, iom nekutima en la gnostikaj medioj, inspiriĝas el Hermetikismo, kie ofte aperas filozofiaj dialogoj pritraktantaj prijurajn problemojn.
La dialogo de la Savanto uverturas per parolado de la Savanto al siaj disĉiploj per kiu eksplikas la «marŝadon de la animo al la ripozo», post la malfariĝo de la korpo, kaj la obstaklojn kiuj ĝi renkontos. Pli ol la resurektinta Jesuo, li prezentiĝas kiel «tera Jesuo» kiu antaŭ vidas sian dissolviĝon. La dialogo paroligas Jesuon kaj ses liajn disĉiplojn – aparte Mateon, Marian magdalan kaj Judaso (frato de la Sinjoro).
La evangelio de la Savanto estas malpli esotera ol la Evangelio de Tomaso, al kies strukturo, iom senorganiza (eble celata por ne komprenigi tro al la neinicitoj), similas en la karakterizo de la instigo por ke la intelekto penetru la «veron».
Eraclea
Eraclea estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio.
18456 Mišík
18456 Mišík estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzo kaj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan rokmuzikan kaj blusan gitariston, kantiston kaj kantverkiston Vladimír Mišík. Li estis fondinta ano de The Matadors, Blue Effect kaj Flamengo, kaj en 1974 li establis Etc..., sian propran muzikgrupon. Li metis en muziko la poeziaĵojn de de la ĉehaj poetoj Josef Kainar kaj Václav Hrabě.
(18457) 1995 EX7
(18457) 1995 EX7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la Monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).
Wartmannsroth
Wartmannsroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kissingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
7476 Ogilsbie
7476 Ogilsbie estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la [de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Brian K. Ogilsbie (1970–1997), proksima amiko de la malkovrinto ekde la unuagrada kaj duagrada lernejo, kun kiu li tenis longajn konversaciojn ĉe la bordo de akvo dum sennombraj seancoj de fiŝkaptado.
Preĝejo Sankta Georgo (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Georgo estis unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto (strateto Georgsgasse).
Historio
La unua dokumenta mencio de la komunumo estis en 1066. En 1132 Widelo, legato donacema de la majenca ĉefepiskopo Adalbert la 1-a de Saarbrücken pagis la konstruon de preĝejo. La turon oni starigis inter 1380 kaj 1426. Riparoj de la turo faritis en 1620 kaj en 1987.
Reformacio
Post la Reformacio en 1525 la preĝejo protestantiĝis kaj estis uzita ekskluzive por funebraj diservoj. En 1619 ĝi estis sekularigita kaj iĝis lernejo. En 1632 oni malkonstruis ĝin uzante la brikojn por la Citadelo Petersberg. Hodiaŭ videblas ankoraŭ la sonorila turo.
NGC 6835
NGC 6835 (aliaj indikoj — MCG -2-50-9, IRAS19517-1241, PGC 63800) estas galaksio en konstelacio Sagitario.
NGC 6834
NGC 6834 (alia indiko — OCL 134) estas malfermita stelamaso en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.