cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amonia heksafluoro-aluminiato
Reakcioj
Fluoroaluminiato de amonio reakcias kun "aluminia sulfato" laŭ la sekva ekvacio:
Johannespassion (Bach)
La Johannes-Passion (latine Passio Secundum Johannem aŭ esperante Pasiono laŭ Johano BWV 245) estas krom la Pasiono laŭ Mateo la ununura komplete konserviĝinta aŭtenta pasiono de Johann Sebastian Bach. Ĝia unua prezentado okazis sanktan vendredon, la 7-an de aprilo 1724, en la Nikolai-pregejo je Lepsiko.
Fono
La pasiono, do la biblia raporto pri la sufero kaj morto de Jesuo Kristo, tenis pro sia centra graveco ene de la kristana teologio jam ĉiam apartan rolon en la diservo: oni laŭtlegis ĝin ofte laŭ disdonitaj roloj, poste kantis ĝin per solena sono, je kio oni prezentis la homamasojn kunagantajn en la agado per rolantaj ĥoroj. Jam el la 17-a jarcento konserviĝis kompletaj pasionkomponaĵoj, interalie tri ĥorkomponaĵoj de Heinrich Schütz (laŭ la raportoj de Lukaso, Mateo kaj Johano) same kiel Johano-pasiono far Thomas Selle.
Versioj de la verko
De la unua versio de la verko, unuafoje prezentata Sanktan Vendredon de 1724, nur konserviĝis unuopaj voĉoj, kiuj tamen surmontras egan similecon kun la versio nuntempe disvastigita. Gravaj diferencoj estas pli simpla komponmaniero, malpli longa versio de movimento 33, kiu raportas pri la disŝiriĝo de la kurteno en la templo, kaj supozeble ankoraŭ mankaj voĉoj por transversa fluto.
Grandan parton de la ŝanĝoj faritaj por la dua prezentado en 1725 oni nun rekondukas je tio, ke Bach ne volis prezenti la saman version en du sinsekvaj jaroj, des pli multe ĉar li pli malfrue malfaris la plej multajn ŝanĝojn. Li anstataŭis la komencan kaj finan ĥormovimentojn per du ĥoralaranĝoj, „O Mensch, bewein dein Sünde groß“ kaj „Christe, du Lamm Gottes“, elŝanĝis aron de recitativoj kaj arioj kaj elverkis movimenton 33 en ĝian nun konatan formon. Oni supozis, ke parto el la enigitaj movimentoj devenis el verko jam ekestinta en Vajmaro, kaj ke Bach volis pli bone adapti la pasionon per la ŝanĝoj en la serion de ĥoralkantatoj, kiun li sisteme komponis en la jaroj 1724/25. Ambaŭ supozoj validas kiel evidentaj, tamen ne estas sendube pruveblaj.
Čikečka vas
Čikečka vas, hungare Csekefa [ĉekefa] estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.
Johannespassion (Bach)
Versioj de la verko
En la tria versio (ne ekzakte datigebla, 1728 aŭ 1732) Bach nuligis la gravajn ŝanĝojn de la dua versio. Li malfaris krom tio – eble pro ordono de la superaj aŭtoritatoj – ĉiujn tekstpasaĝojn, kiuj devenis el la evangelio laŭ Mateo, do i.a. la sceno pri la tertremo, same kiel la movimentojn, kiuj senpere rilatis sur tiuj. Anstataŭe li enmetis du movimentojn nun malaperintajn, supozeble tenorarion kaj instrumentan simfonion.
Fine de la 1730-aj jaroj Bach komencis korektitan kopion de la praversion de la verko, kiu eble estis destinita por prezentado planita por 1739, sed ne realigita. Ĝi derompas meze de la movimento 10 kaj estis daŭrigata nur fine de lia vivo fare de kopiisto, kiu supozeble tenis la nun malaperintan version el 1724. Bach korektis ĉi tiun kopion nur parte.
Čikečka vas
Historio
Dum la hungara regado oni nombris en Csekefa 55 domojn kaj 241 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio.
Johannespassion (Bach)
Versioj de la verko
La lasta versio prezentata dum vivo de Bach devenas de 1749. Ĝi laŭas esence denove la strukturon de 1724, estas tamen pliampleksigita je instrumenta kampo kaj enhavas la pli longan movimenton 33. Krome kelkaj el la liberaj ariotekstoj estas fundamente alipoetitaj; estas neklare, ĝis kiu grado ĉi tiuj tekstŝanĝoj, kiuj parte detruas la rilaton teksto-muziko, reiras sur fremda iniciativo aŭ eĉ estis realigita nur post la morto de Bach.
Pro la fragmenta karaktero de la transdonitaĵoj kaj ŝanĝoj, kiuj revenas supozeble malpli sur lastvalida intenco de la komponisto ol sur bezonoj de la pokaza prezentado kaj ordonoj de la aŭtoritatoj, ekzistas neniu deviga fina versio de la verko. La nun plejofte prezentata versio estas miksaĵo inter la nekompleta novversio el la fino de la 1730-aj jaroj kaj la kvara versio el 1749, sen la postaj tekstŝanĝoj en la arioj.
Robert Schumann verkis en la jaro 1851 version de la Johannes-Passion, kiu estis prezentita lastan fojon en aprilo 2010 far Berliner Singakademie en la Gethsemane-preĝejo en Berlino.
Libreto
La Johannes-Passion konsistas el du partoj, kiuj orientiĝas je la teologie kutima subdivido de la pasiona rakonto en kvin "aktojn". La unua parto raportas pri perfido kaj arestado de Jesuo (unua akto) same kiel la malkonfesado fare de Petro (dua akto). Ĉiloke dum la diservo kutime sekvis la prediko. La dua parto estas esence pli longa kaj rakontas pri la pridemandadoj kaj la kondamno de Jesuo fare de Pontio Pilato (tria akto), pri krucumado kaj morto (kvara akto), samkiel finfine pri la entombigo (kvina akto).
La libreto je tio entenas ne nur la biblian rakonton, sed ankaŭ ĥoralojn, same kiel libere poetitajn ĥoraĵojn kaj ariojn.
La biblia raporto
La kernon de la teksto de la Johannes-Passion prezentas la pasionorakonton de la evangelio laŭ Johano (Joh 18 kaj Joh 19). Kompare kun la raportoj de la sinoptikistoj Johano precipe starigas la dian naturon de Jesuo Kristo en la fonon. La pasiono do aperas pli forte en la lumo de reveno hejmen de la Difilo al sia patro ol de la teraj torturoj de la homo Jesuo de Nazareto.
En la muzikigita teksto ĉi tio esprimiĝas interalie en tio, ke ĝi traktas la arestadon de Jesuo tre mallonge: internaj konfliktoj en la preĝo de Getsemano same mankas kiel la kiso de la perfidanto Judaso Iskarioto. Anstataŭe Jesuo mem konigas sin al la servistoj de la altaj sacerdotoj kaj petas ilin pri tio, indulgi siajn disĉiplojn. Dum la pridemandado fare de Pontio Pilato Jesuo prezentas sin supera kaj indiferenta pri sia sorto: li rifuzas eldirojn aŭ respondas per demandoj anstataŭ respondoj. Eĉ en la krucumosceno li aperas suverena kaj netuŝita de homa sufero: li portas mem sian krucumilon kaj ne devas toleri primokadon. Anstataŭe li ordonas eĉ ĉe la krucumilo al sia favordisĉiplon, zorgi pri lia patrino. La lastaj vortoj de Jesuo finfine tekstas laŭ Johano triumfe: „Estas finite.“
Bibliokritiko en la nuntempa senco, kiu ellaboras tiajn apartaĵojn, estis fremda al Bach kaj liaj samtempuloj. Pro tio en la teksto de la pasiono laŭ Johano ankaŭ retroviĝas aspektoj, kiujn raportas aliaj evangelioj: Aparte la prezentadoj de la pento de Petro post lia neado de Jesuo kaj de la naturfortoj post la morto de Jesuo devenas el la evangelio laŭ Mateo (mallongigitaj laŭ Mt 26,75 resp. Mt 27, 51–52). Tamen la libera poeziaĵo kaj la elekto de la ĥoraloj surmontras multajn ligojn al apartaĵoj de la prezentado ĉe Johano.
La ĥoraloj
Enigitaj en la evangelia raporto estas ĥoraloj, kies teksto plejparte estas elprenitaj el konataj evangeliaj himnoj. Eble Bach disponis por la elekto de taŭgaj strofoj proponojn de tekstpoeto, tamen estas supozebla, ke la komponisto ĉirilate ankaŭ povis enigi proprajn ideojn.
Aktoj unu, du, kvar kaj kvin pokaze estas finitaj per ĥoralo, kiu reflektas la okazintaĵon kaj surmontras sur ĝian gravecon por la kristana komunumo (movimentoj 5, 14, 37 kaj 40). Se oni rigardas la scenoŝanĝojn kiel naturajn ligojn inter la kvin aktoj, la transiro de la tria al la kvara akto konsistas el la ario „Eilt, ihr angefocht'nen Seelen“, kiu translokas la agolokon al Golgoto. Se oni anstataŭe vidas la transiron en la lasta sursceniĝo de Pilato, ankaŭ la tria movimento estas finita per ĥoralo (movimento 26). Kvin pluaj ĥoraloj estas malegale dislokitaj sur la aktoj kaj ofte komentas en aparte gravaj scenoj la raporton el la vidpunkto de la paroĥanaro. La centra kristanisma interpretado de la pasiona okazaĵo, laŭ kiu Kristo liberigas la kredanton per sia morto de la prapeko kaj malfermas al li la eblecon de savo, okazas je tio en movimento 22 („Durch dein Gefängnis, Gottes Sohn“). Finfine ĥoralo komencas la duan parton de la pasiono (movimento 15) kaj plua akompanas la basarion „Mein teurer Heiland“ (movimento 32), tiel ke la nun disvastigita versio de la Johannes-Passion enhavas entute dek du ĥoralojn.
La ĥoraltekstoj originas esence el la 16-a kaj 17-a jarcentoj kaj devenas de konataj himnopoetoj kiel Martin Luther, Michael Weiße, Martin Schalling kaj Johann Heermann. Escepton formas la ĥoralo „Durch dein Gefängnis, Gottes Sohn“, kiu ne estas pruvebla kiel himnostrofo. Kiel ununuran tekston de Paul Gerhardt movimento 11 enhavas du strofojn de la kanto „O Welt, sieh hier dein Leben“. Lia kanto „O Haupt voll Blut und Wunden“, kiu centre rolas en la pasiono laŭ Mateo de Bach, ne prezentiĝas en la pasiono laŭ Johano.
La liberaj poeziaĵoj
La ĥoralteksto „Durch dein Gefängnis, Gottes Sohn“ (movimento 22) retroviĝas en Johano-pasio atribuita al Christian Ritter, kies libreton duan fojon muzikigis Johann Mattheson. La strofostrukturo de movimento 30 „Es ist vollbracht“ surmontras rimarkindajn paralelojn al plua ario de ĉi tiu pasiono, tiel ke verŝajne temas pri malsamaj strofoj de la sama kantoteksto, kiu tamen ne konserviĝis kiel tuto. La modeloj por almenaŭ tri arioj de la pasiono de Ritter devenas de Christian Heinrich Postel. Ĉu ĉi tio ankaŭ validas por la du tekstoj uzitaj en la Johano-pasiono de Bach, ne estas konstatebla per certeco. Neniun prabildon ĉe Brockes krome posedas la enira ĥormovimento bazita sur psalmo 8,2, la ario „Ach, mein Sinn“ (movimento 13), kiu plejparte estas identa kun poemo de Christian Weise, same kiel la ario „Ich folge dir gleichfalls mit freudigen Schritten“ (movimento 9), kies origino estas tute nekonata kaj laŭ teksto kaj muziko rimarkinde gaja raportas pri la sukcedo de Petro, kiu tuj poste enbuŝiĝas en la perfido al Jesuo.
La libreto de la Johannes-Passion esprimas en ĉiu ario pokaze unu certan sentimenton, kiun Bach muzikigas laŭ la baroka afekciinstruo. Speciale la enigaĵoj el la Mateo-evangelio permesas, ke al la movimentoj 13, 34 kaj 35 sekvas arioj, kiuj esprimas penton, suferon kaj funebron. Samtempe la tekstoj tamen ĉiam metas la gravecon de la okazintaĵo por la savo de la homo en la centron de la atento.
Muzika strukturo
Kiel ankaŭ en la Matthäus-Passion la agado estas prezentata el kvar malsamaj perspektivoj:
La prezentodaŭro kompreneble dependas ege de la elektitaj tempoj, de la paŭzoj inter la movimentoj kaj inter la du partoj kaj de eblaj mallongigoj kaj kalkuliĝas kutime je proksimume du horoj.
Ensemblo
En la Johannes-Passion Bach utiligas en kelkaj movimentoj specialajn, tiutempe parte jam eksmodajn instrumentojn kiel liuton, amorvjolon kaj gambovjolo. La orkestro krome enhavas pokaze duoble okupatan transversan fluton, hobojon, ĉashobojon, same kiel arĉinstrumentojn kaj kontinuan bason. Kantvoĉoj estas krom la kvarvoĉa ĥoro kvar soloistoj. Alie ol ofte kutimas en la nuntempa prezentmaniero Bach kantigis la saman kantiston la rolon de Jesuo kaj la basariojn kaj ankaŭ ne separis la rolon de la evangeliisto de la tasko kanti la restajn tenorariojn.
Notoeldonoj
La numerado de la movimentoj en la malsamaj eldonoj ne estas unueca. Ĉi tiu artikolo laŭas la numeradon de la Neue Bach-Ausgabe.
Radošovice
Nomon Radošovice portas pluraj setlejoj:
Brazey-en-Morvan
Brazey-en-Morvan estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
La komunumo enhavas la vilaĝon de Brazey kaj la vilaĝeton Montôt. Ĝi situas en la masivo Morvan.
Béla Kenessey
Béla Kenessey [keneŝei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kenessey Béla estis hungara pastro, kalvinana episkopo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis kenesei.
Béla Kenessey naskiĝis la  1858 en Szeged. Li mortis la 1918 en Kolozsvár.
Dirce Reis
Dirce Reis estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 1.689 loĝantojn en 2010.
Agamia ardeo
La Agamia ardeo (Agamia agami) estas mezgranda ardeo. Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj el Centrameriko sude al Peruo kaj Brazilo.
Ĝi estas foje konata kiel Kaŝtanventra ardeo, kaj ĝi estas la ununura membro de la genro Agamia (Reichenbach, 1853). La habitato de la Agamia ardeo estas arbaraj marĉoj kaj similaj arbaraj humidejoj. Ili nestumas en kolonioj en platformoj el bastonetoj en arboj aŭ super akvo, kio povas arigi pli ol 100 nestoj (Fleck 2003). La normala ovaro estas du bluaj ovoj.
Tiu nekomuna kaj surloka specio estas 66–76 cm longa. Ĝi havas tro mallongajn krurojn inter ardeoj, sed ĝi havas tre longan fajnan bekon. La kolo kaj subaj partoj estas kaŝtankoloraj, kun blanka linio sube ĉe la centro de la brusto, kaj la flugiloj estas verdaj. Estas are malgrandaj palbluaj plumoj ormane ĉe la kapo, kapoflankoj kaj suba dorso. La kruroj, beko kaj nuda (senpluma) haŭtaĵo estas flavecaj.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuraj Agamiaj ardeoj estas tre brunaj supre kun blanka brusto kaj striecaj brunblankaj subaj partoj.
Spite ties rimarkindega plumaro, tiu kaŝema specio preferas ombron kaj pendantan vegetaĵaron pro kio ĝi estas rare vidata trankvila.
Temas pri silentema birdo, sed paroj kaj familigrupoj povas produkti diversajn ronkajn aŭ stertorajn sonojn.
Agamia ardeo gvatas sian predon nome fiŝojn ĉe ombra neprofunda akvo, ofte stare senmova aŭ moviĝante tre malrapide. Ili rare vagadas en malferma akvo. Ili kaptas ankaŭ ranojn, malgrandajn reptiliojn kaj helikojn.
Rastro
Rastro (aŭ sarkilo) laŭ la Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto estas malpeza hakfosilo, kies ferplato estas fiksita orte aŭ akutangule al la tenilo. Ĉar ĝia ferplato estas triangula oni ofte nomas ĝin pikfosilo. Laŭ ties formo, ĝi povas esti:
Jerzy Buzek
Jerzy Karol BUZEK (naskiĝis la en Smilovice (Ĉeĥio)) estas pola politikisto, profesoro pri teknikaj sciencoj, dum la jaroj 1997-2001 deputito de la pola parlamento kaj ĉefministro de Pollando. De la 2004 Membro de la Eŭropa Parlamento, de 2009 ĝis 2012 ankaŭ ĝia prezidanto.
8503 Masakatsu
8503 Masakatsu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Masakatsu Fujimoto, (japane : 藤本 眞克, Fujimoto Masa-Katsu), fakulo pri la. Li ludis gravan rolon en la konstruo de la lasera interferometra detektilo de gravitaj ondoj TAMA 300 kiu estas la ununura detektilo de tipo interferometra operacianta por la gravitaj ondoj elsenditaj de duopaj aŭ de supernovaoj en najbaraj galaksioj.
Katolikoso
Katolikoso estas religia titolo ekvivalenta al Patriarko portita de religiestroj de pluraj orientaj eklezioj, ĉefe la Nestoriana Eklezio (ĉeestis du konciliojn) kaj la monofizismaj eklezioj (ĉeestis en tri koncilioj), speciale la Armena Apostola Eklezio. La nomo venas de la greka lingvo καθολικός, t.e. « universala ».
Tajlanda Esperanto-Asocio
Tajlanda Esperanto-Asocio (~1936-?) estas la unua Esperanto-Asocio en Tajlando. Ĝin fondis tajlandaj kaj ĉinaj elmigrintaj esperantistoj, inter ili estis Kiugi. Ili kune eldonis la gazeton "Orienta Raporto "
Apatito
La apatito estas mineralo kun heksagonaj kristaloj (heksagona kristalsistemo kaj malmoleco 5 laŭ la skalo de Mohs. Ties proksimuma kemia enhavo estas Ca5(PO4)3(F,Cl,OH). La koloro estas varia, sed pli oftaj travideblaj kristaloj senkoloraj, aŭ iomete de koloro flava, blua, bruneca aŭ verdeca.
Ercoj
Apatito troviĝas ĉe ejoj hidrotermaj, permatitoj kaj metamorfoza Kalkoŝtono krom ĉe sedimentoj kie oni produktas ĝin el organikaj amasejoj. Unu el la plej grandaj erc-kuŝejoj troviĝas en Maroko. Ĝi kristaliĝas el magmo, kaj dum ĉiuj postmagmaj etapoj. Ĝi formiĝas ankaŭ el ekskrementoj de birdoj kaj vespertoj aŭ el maraj organismoj.
Ĉeesto de apatito en Logrosán, Ekstremaduro estas konata ekde longtempe. Oni rakontas, ke dum sabat-orgioj oni enĵetis blankajn pulvorojn en la fajrejon kaj tio brillumegis. Kiam kemiisto Proust difinis unuafoje la fluorapatitoa, en 1781, la priskribo devenis el tiu loko. Poste komencis industrio de mineralaj sterkaĵoj por terkulturado el la apatito.
Ekonomia graveco
La apatito estas la ĉefa deveo de fosforo kaj fosfato kaj pro tio nepra en la industria produktado de la mineralaj sterkaĵoj. Uzeblas la plej belaj ankaŭ en industrio de juvelarto kiel gemo. Alia utileco estas scienca ĉar oni povas supozi la geologian aĝon de kuŝejo el la proporcio de fluoro, hidroksilo kaj kloro en ostoj de fosilioj.
Etimologio
La nomo de apatito devenas el la greka vorto apate (erari) ĉar ĝi povas esti konfuza kun aliaj mineraloj kiel la berilo aŭ la turmalino.
Referenco
Endre Dudich, "Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj", Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.
József Tiboldi
József TIBOLDI hungara muzikinstruisto, komponisto naskita en Székelykeresztúr en 1883 kaj mortinta en Budapeŝto en 1957.
Biografio
József Tiboldi akiris diplomon pri kanto en la muzikakademio de Budapeŝto. Li verkis muzik-lernolibrojn, komponis kanzonojn. Li laboris ekde 1907 kiel kantinstruisto. Oni organizis por li plurfoje recitalojn kaj en la muzikakademio kaj en la hungara radio.
NGC 7634
NGC 7634 (aliaj indikoj — UGC 12542, MCG 1-59-62, ZWG 406.85, PGC 71192) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bribrioj
Bribrioj estas la indiĝena popolo en norda Panamo kaj suda Kostariko, ĉirkaŭ 5200 homoj kun propra lingvo. Ili okupiĝas ĉefe pri agrikulturo.
Smolohovicja
Smolohovicja, ukraine Смологовиця, ruse Смологовица [smologovica], slovake Smoligovice, hungare Kisábránka [kiŝAbrAnka] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Irŝava, en municipo de Ĉornij Potik (Irŝava).
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Kisábránka apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Smolohovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Simetria funkcio
En matematiko, simetria funkcio de multaj variabloj estas funkcio, kiu estas invarianto sub permuto de ĝiaj variabloj.
En plej parto de ĉirkaŭtekstoj, la termino signifas polinomon kun la propraĵo, kio estas simetria polinomo.
Ekzemploj de simetriaj polinomoj:
La teorio de simetriaj polinomoj estas parto de la teorio de polinomaj ekvacioj, kaj ankaŭ substanca ĉapitro de kombinatoriko. Se P(x) estas polinomo kun radikoj
simetria funkcio de la radikoj de P estas
kie S estas funkcio de n variabloj kiu estas simetria en la senco ke ne dependas de la ordo de la n-opo de argumentoj.
Ekzemple
povus esti
aŭ
La formuloj de Viète estas ekzemploj de simetriaj funkcioj de la radikoj.
<!-- En tiuj kazoj estas direktaj rilatoj oni povas desegni inter la simetriaj funkcioj de la radikoj, kaj koeficientoj en la polinomo P. Alprenu por simpleco, ke P estas _monic_, tiel ke
kie la ami estas en kampo K kaj la αmi estas en tegaĵo, ni havas la sumon de ĉiu αmi egala al −an−1 kaj ilia (produkto, produto) egala al (−1)na0. Plui, ĝi estas klasika algebro (formuloj de Viète) (, ke, kiu) la interaj koeficientoj de P estas plus aŭ minus la sumoj de la (produktoj, produktaĵoj, produtoj) de la radikoj prenitaj po j je tempo, por 1 < j < n. La signo estas alterne + kaj −; ĉi tiuj formuloj estas la bazo de la tradicia teorio de ekvacioj. En simboloj
kun la sumado prenita super ĉiuj indeksaj aroj
La polinomaj rilatoj suba (tiu, ke, kiu) aserto estas universala (sendependa de elekto de P); kaj, se ni laboro kun la simetriaj polinomoj kreis de unutermo, ni povas elimini dependeco sur K, ankaŭ, al preni formuloj kun entjeraj koeficientoj. Metanta ĉi tiu pli algebre, ni povas difini subringo Symm(n) de Z[X1, X2, ..., Xn] konsistanta el la integralaj simetriaj polinomoj (tiu invarianto sub la ago de la simetria grupo sur indeksoj); kaj tiam aserti, ke la formuloj por σj, por kiu ni retenas la notacion, estas ringo (naskantoj, generiloj) de Symm(n). Kio estas pli, ili estas sendependaj (naskantoj, generiloj) (ne algebraj rilatoj teni), tiel ke Symm(n) estas abstrakte ankaŭ polinomringo sur n (naskantoj, generiloj). Granda kontrakto de atento estis pagita, en pli malnova algebraj lernolibroj, al algoritmaj (procedoj, proceduroj) esprimantaj la _procedural_ enhavon de ĉi tiu (kiu havas estas komencita kiel ekzista teoremo sed havas komputa enhavo).
La plej grava sola apliko estas al la povo-sumoj α1k + α2k + ... + αnk, en (termoj, terminoj) de la aj. La formuloj por fari ĉi tion estas atribuita al Isaac Newton. Ili estis renkontitaj en K-teorio ankaŭ, kie ili subkuŝas la Adamajn operaciojn.
Eberholzen
Eberholzen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildesheim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Alcantarilla
Alcantarilla [alkantaRIĝa] aŭ [alkantaRIlja] estas hispana municipo lokanta en Murcia Regiono. Ĝia surfaco konsistas je 16,3 km2. La municipo estas enĉirkaŭa de municipo Murcio. Kvardek du mil kvardek du personoj rezidis en Alcantarilla en la jaro 2019. Alcantarilla formas parton de la Metropola areo de Murcio.
La hispanlingva vorto "alcántara" estas arabdevena kun la signifo "ponto". Tiel la signifo de la urbonomo estus "Ponteto", sed ankaŭ elfluejo. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Segura.
En la municipo estas militbazo de la Hispana Aerarmeo kaj de paraŝutistoj.
En la areo oni trovis restaĵojn de iberoj, romianoj kaj araboj.
Aktuale estas granda industria aktivado kun tri industriaj zonoj, krom diversaj komercejoj. Pro forta pezo de la kemia industrio la lokanoj suferas ofte pro sanproblemoj (poluado kaj akcidentoj). En la 1980-aj kaj unua duono de la 1990-aj jaroj la urbestro estis socialisto; poste de la dekstra partio PP.
Preĝejo Vizito de Maria (Mánfa)
Historio
Oni supozas, ke la romanika kirko estis konstruita en la 12-a jarcento, poste gotikiĝis kaj dufoje estis trakonstruita eble en la 14-a jarcento. Tiam oni konstruis sakristion kaj apartan kampanilon, ankaŭ la navo estis pli granda. Iom poste la kampanilo kaj la navo estis unuigita. Dum dominado de la Osmana Imperio la vilaĝo senhomiĝis, la preĝejo forgesiĝis. La baldaŭaj loĝantoj fondis vilaĝon jam pli bona loko, dum la ŝtona preĝejo restis netuŝita inter arboj. Tamen oni malkovris ĝin kaj estis renovigita en 1687, restaŭrita en 1742, pli poste en 1937. En 1973 arkeologoj esploris ĝin, poste restaŭrado okazis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola ekster la vilaĝo en bosko. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo plene reliefas. La turo havas enmuritan pordon. Enirejoj troviĝas en la fasado kaj flanko de la navo. La absido estas kuboforma kaj pli mallonga, mallarĝa kaj malalta, ol la navo. La internaĵoj estis faritaj en diversaj eraoj. La altara bildo estis pentrita ĉirkaŭ 1800.
Legendoj
La kirko havas 2 legendojn.
Nikolaj Krjuĉkov
Biografio
Nikolaj Krjuĉkov (lia familia nomo estas derivaĵo de la rusa vorto "krjuĉok" = agrafo) naskiĝis en ordinara familio de gelaboristoj de Proĥora manufakturo en bela distrikto de Moskvo nomata Presnja. Nuntempe ĉi-loko nomiĝas Ruĝa Presnja, ĉar ĝi estis sangokovrita en 1905 dum okazinta ribelo tie. La patro Afanasij Krjuĉkov laboris kiel ŝarĝisto, la patrino Olimpiada Teodorovna estis teksistino. La familio loĝis en malvasta loĝejo de la manufaktura kazerno. La gepatroj havis sep gefilojn, sed elvivis nur Nikolaj, kvankam li naskiĝis kiel sepmonata abortulo.
En 1920 la patro mortis. Nikolaj tiam plu frekventis lernejon kaj post ĝia fino en 1925 li komencis studi profesion de ksilografisto en la naciigita Trimonta (eksa Proĥora) manufakturo. La metian lernejon li sekcese finis kaj ricevis plej altrangan ateston. Tiam li aĝis deksep jarojn kaj lia salajro estis grava subteno por la tuta familio.
Samtempe la junulo vizitis draman rondeton kaj iom post iom lia pasio al teatra arto superis la bazan profesion: Nikolaj decidis iĝi aktoro. Lia teatra debuto okazis en 1927 en spektaklo "1905 jaro", en kiu li ludis tri rolojn. Ekde 1928 ĝis 1933 Krjuĉkov rolis en Moskva Teatro de Laboranta Junularo kaj plu laboris en Trimonata manufakturo.
Kinokariero
En 1931 surscenajn sukcesojn de Krjuĉkov rimarkis fama reĝisoro Boris Barnet, kiu inventis tiun ludi rolon de ŝuisto Senjka Kadkin en sia sona filmo "Okraina" (Urborando). Ĝi aperis sur ekranoj en 1933 kaj havis grandan sukceson enlande. En Festivalo de Venecio en 1934 ĝi gajnis prestiĝan premion.
Dum 60 jaroj (1933 - 1993) Nikolaj Krjuĉkov rolis en 120 filmoj kaj ĉiam li estis tre amata aktoro. En kelkaj filmoj li rolis militistojn de ordinara soldato ĝis generalo. Lia emfaza, interesa ludado rezultigis grandan entuziasmon de sovetiaj batalistoj dum la Granda patriota milito (1941 - 1945) kaj do kontribuis por la venko. En 1952 li ludis submastron Taras Matveiĉ-on en la filmo Maksimĉjo.
Familio
Nikolaj Krjuĉkov estis kvarfoje edzo.
Teatro
En 1958 la aktoro revenis la teatran scenejon, kie li preferis ludi la klasikajn rolojn en dramoj de Aleksandr N. Ostrovskij.
Gratifikoj
Nikolaj Krjuĉkov mortis la 13-an de aprilo 1994, kiam li aĝis okdek du jarojn. Lin oni sepultis en la moskva Novodeviĉje tombejo (la 10-a tereno).
(18544) 1997 AA2
(18544) 1997 AA2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Oravský Podzámok
Oravský Podzámok, hungare Árvaváralja estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Žilina, en Distrikto Dolný Kubín.
Situo
Oravský Podzámok situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Orava, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Trstená-Dolný Kubín. La lasta troviĝas 9 km.
La komunumo
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. Ĝi estis menciita unuafoje skribe en 1559. Komence la setlejo estis bienocentro de la fortikaĵa bieno. Baldaŭe loĝis tie ankaŭ metiistoj. En la 17-a jarcento en la vilaĝo estis doganejo, akvomuelejoj, uzinoj por lignosegado kaj biero. La loĝantaro longe okupiĝis pri forstrumado. En 1910 en la vilaĝo loĝis 359 da loĝantoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Árva (reĝa departemento), al distrikto "Vári". Poste la vilaĝo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Nuntempe loĝas en la vilaĝo 1300 da homoj, ili laboras en la uzinoj de lignosegado kaj konservaĵo.
La burgo
En la 13-a jarcento estis konstruita burgo, kiun unuafoje skribe menciis en 1267 en formo castrum Árva. Komence ĝi apartenis al reĝo, ekde 1534 al familio Thurzó, kiuj pligrandigis ĝin. Ĝis 1713 estro de la burgo samtempe havis la postenon departementestro. En la 17-a jarcento okazis sieĝoj kaj okupoj. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a lia armeo havis la burgon inter 1703-1709. En 1800 okazis incendio, sed baldaŭe oni rekonstruis la burgon.
Tepidejo
Tepidejo (latine tepidarium de la vorteto tepidus "varmeta") estas varmaera ĉambro, en kiu la benkoj kaj seĝoj, muroj kaj la planko estas varmigitaj. La aero estas seka, la aera temperaturo estas kutime ĉirkaŭ 38 ĝis 40 °C. Oni vizitas ĝin malpeze vestita, ekzemple per banmantelo.
Kiel la nomo supozigas, la koncepto estas de roma origino kaj estis parto de la banada kulturo en la Romia Imperio. En kontrasto al la iama praktiko, hodiaŭ uzata iomete pli alta temperaturo.
Pro la ĉambra temperaturo iomete pli alta ol la korpa temperaturo, la sangofluo de la korpa histo estas plibonigata; tio faciligas malstreĉiĝon, kaj ankaŭ eblas provi tiamaniere kuraci vaskulajn malsanojm, mildajn infektojn; mildigi reŭmatismon kaj metabolajn malsanojn.
Francisko Azorín registras anstataŭe la terminon tepidario, pli proksima al la latina tepidarium, kiel En la termoj de la antikva Romo, loko kun akvo malvarmeta por bani. Li indikas etimologion el la latina tepidarium, el tepidus de tepeo (malvarmeta).
21262 Kanba
21262 Kanba estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught kaj de la japana astronomo Hiroshi Abe elde la observatorio de Jacuka (gubernio Ŝimane, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Minatsu Kanba, ano de la Astronomia Klubo de Macue. Li popularigis astronomion en la gubernio Ŝimane kaj estas observada partenro de la dua malkovrinto.
Tachinomi
Tachinomi (japane: 立ち飲み) estas speco de izakaya (居酒屋, trinkejo) kie oni trinkas (飲み, nomi) stara (立ち, tachi'').
Komence tachinomi-oj havis menuon similan al izakaya kun malpli altaj kostoj (aŭ pli grandaj porcioj).
Nuntempe ili ŝajne modiĝis denove kaj aperas en Tokio tachinomi-oj iom pli kostaj kaj pli elegantaj.
Michel Charasse
Michel Charasse, naskiĝinta la en Chamalières (Puy-de-Dôme), mortis la 21-a de februaro 2020, estis franca politikisto. Senatano de Puy-de-Dôme de 1981 en 1988, li estis poste nomumita ministro pri buĝeto. Reelektita kiel senatano en 1992, li estis eksigita el la Socialista Partio en 2008 kaj fariĝis membro de la Konstitucia Konsilio la.
Biografio
Li estis elektita urbestro de Puy-Guillaume en 1977. En 1981, post la elekto kiel prezidanto de la Respubliko de François Mitterrand, li fariĝis senatano de Puy-de-Dôme, por anstataŭi Roger Quilliot, nomumita ministro. Michel Charasse kuniĝis al la Elizea Palaco kun la titolo de konsilanto, kumulanta tiun oficon kun tiuj de parlamentano kaj de urbestro.
En junio 1988, li estis nomumita delegita ministro ĉe la ŝtatministro, ministro pri ekonomio, financoj kaj buĝeto, komisiita pri buĝeto, en la 2-a registaro de Michel Rocard, posteno, kiun li plu havis en la ministraro de Édith Cresson. Li restarigis la imposton sur la grandaj riĉaĵoj (IGF), nun solidareca imposto pri riĉaĵoj (ISF). La, li fariĝis ministro pri buĝeto en la ministraro de Pierre Bérégovoy. Reelektita senatano de Puy-de-Dôme per la balotoj de 1992, li forlasis la registaron kaj refariĝis konsilanto de la prezidanto Mitterrand.
Filovci
Filovci, hungare Filóc estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.
Michel Charasse
Biografio
Pro laikaj konvinkoj, Michel Charasse rifuzis eniri preĝejon. Tiel, okaze de la funebra ceremonio de François Mitterrand la, li restis ekster la preĝejo de Jarnac, tenante la hundinon de Mitterrand per kondukilo, Baltika.
Filovci
Situo
Filovci situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Martjanci-Dobrovnik preteriras.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj kuprepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1322 en formo "Fyloch". Dum la hungara regado Filóc havis la famon pri argilistoj kaj nigraj ceramikaĵoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Filóc denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio.
Michel Charasse
Biografio
La 28-an de majo 2008, post rifuzo de lasta kompromiso proponita de ma nacia estraro, Michel Charasse kaj dek sep departementaj konsilianoj de Puy-de-Dôme estis eksigitaj el PS.
La, Michel Charasse estis nomumita membro de la Konstitucia Konsilio de la prezidanto de la Respubliko, Nicolas Sarkozy.
Český Rudolec
Český Rudolec (Böhmisch Rudoletz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec historie unu el la plej okcidentaj municipoj de Moravio, ĝi situas rekte apud historia bohemia-moravia limo. La pli granda municipo devene kun germana loĝantaro, post la estiĝo de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1918 kun forta ĉeĥa minoritato. Post la liberigo en la jaro 1945 kaj ellandigo de sudetiaj germanoj ĉi tie vivas ĉeĥa loĝantaro. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1343.
Partoj de municipo
Municipo Český Rudolec konsistas el dek partoj sur ok katastraj teritorioj:
Kanuo
Kanuo laŭ PIV estas:
1. indiana pintfina, mallarĝa boato el arboŝelo, pelata per pagajo, kaj 2. simila boato el ligno aŭ plasto, uzata de sportuloj
La sporto laŭeble rapide surakve moviĝi per kanuo (uzante unupadelan pagajon) nomiĝas kanuado.
Akva turistoj uzas kanuon (aŭ prefereble nomatan kanoto, kiam pli larĝa ol sportkanuo) por akva turismo.
Saint-Christoly-Médoc
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Linio Nankai-Takashinohama
Linio Nankai-Takashinohama (japane: 南海高師浜線 [Nankaj-Takaŝinohama-sen], angle: Nankai Takashinohama Line) estas linio de la fervojo reto Elektra Fervojo Nankai en Kinki-regiono.
El Pedernoso
El Pedernoso estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Pedernoseños. La censita populacio en 2013 estis de 1265 loĝantoj kaj la denseco estas de 22,43 loĝ/km².
Situo
El Pedernoso estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 56.41 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°29′2″N 2°44′40″Ok.
Historio
Unua mencianta dokumento estis de la jaro 1275 kaj konfirmis apartenon de tiu vilagxo al la Campo del Aljibe (basenkampo). Poste Don Juan Manuel, en sia libro “Sobre la caza” (pri ĉasado), mencias El Pedernoso kiel bona loko por ĉasado de anasoj, ardeoj kaj gruoj kiuj venas al ties lagetoj dum migrado.
En 1479 Pedroñeras, Pedernoso kaj Las Mesas insurekciis nome de la Katolikaj Gereĝoj postule sendependon el nobela posedo kaj ekpartenon al la krono. La Markizo de Villena, kies posedoj inkludis El Pedernoso, klopodis domini tiujn insurekciintajn vilaĝojn, sed la gereĝoj sendis kapitanon Jorge Manrique kiu plenumis la postulojn de tiuj vilaĝoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Slavsk
Slavsk (ruse Славск) estas urbo en Kaliningrada provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 27236501.
La urbo estis fondita en jaro 1292.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La urbo antaŭe estis nomita germane Heinrichswalde de 1292 ĝis 1945 kaj ciriligite Хайнрихсвальде de 1945 ĝis 1947.
La interurba telefona kodo estas 01163 (ĝis 2005), 41163 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas -1 horo (en jaro 2005).
En la urbo estas fervoja stacio Slavsk-Novij (Slavsk-Nova, Славск-Новый).
Ĝis 1945 la urbo apartenis al Germanio.
En jaro 1959 la urbo havis 3,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 5,2 mil loĝantojn.
Isadora Duncan
Isadora DUNCAN (ĝis 1894 kiel Angela DUNCAN) (naskiĝis la 26-an de majo 1877 en San Francisco, Kalifornio, Usono, mortis la 14-an de septembro 1927 en Nico, Francio) estis usona dancistino, kiu faris el la simpla dancado arton. Ŝi sukcesis ĉefe en Eŭropo.
Diadema
Geografio
Diadema situas sur altebenaĵo en sudorienta Brazilo. San-Paŭlo (urbo) troviĝas en distanco de 19, Guarulhos 27, Campinas 101, Curitiba 328, Nova Iguaçu 340, Rio-de-Ĵanejro 357, São Gonçalo 380, Belo Horizonte 504, Goiânia 830, Porto Alegre 838, Braziljo 891, Campo Grande 900, Salvador de Bahio 1466, Maceió 1943, Teresina 2110, Recife 2142, Natalo (Brazilo) 2337, São Luís 2370, Belém 2483, Manaus 2706 kilometroj.
Isadora Duncan
Pro la modesta sukceso en Usono, ŝi elmigris en la aĝo de 21 kaj veturis per bruto-transporta ŝipo al Anglio. Ŝi dancis sen piedvestoj, ĉiam trarompis tabuojn kaj tial ĉiam okupis lokon sur la titolpaĝoj de la klaĉgazetoj.
Diadema
Historio
Komence Diadema estis parto de la proksima São Bernardo do Campo. La memstariĝo okazis en 1959.
Isadora Duncan
La patro de ŝia unua infano estis Gordon Craig, tiu de la dua estis Paris Singer. Ŝin trafis tragedio en 1913, kiam la aŭtomobilo, en kiu veturis la du infanoj kaj la prizorgistino, falis en Sejnon. Ĉiuj mortis.
Diadema
Ekonomio
Kvankam Diadema situas en la koro de tradicie industria regiono, ĝia motoro estas la serva sektoro, havante 77 saninstalaĵojn.
Isadora Duncan
Ĉar ŝiaj turneoj ne estis tre sukcesaj, ŝi eklaboris en Moskvo, ĉar en 1920 ŝi ricevis inviton el la bolŝevisma Rusio. Tie ŝi konatiĝis kaj edziniĝis (1922) al Sergej Jesenin, fama poeto. Ili veturis en Usonon, kie oni nomumis ilin bolŝevikaj agentoj; tial ŝi por ĉiam forlasis Usonon.
Diadema
Klimato
Diadema situas en subtropika klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 1 496 mm. Januaro estas la plej malseka monato (235 mm). La pluvokvanto okazas plejparte en la formo de pluvo, kaj kelkfoje hajlo.
Trafiko
Diadema situas inter San-Paŭlo kaj la marbordo, tial signifa vojo kuras tradicie inter la menciitaj punktoj tra Diadema.
Isadora Duncan
Jesenin revenis en Sovetunion kaj en 1925 mortigis sin.
Duncan vivis lastajn jarojn en la franca Riviero, kie trafis ŝin malbonŝanca tragedio. Dum aŭtoveturado ŝia longa silka skarpo implikiĝis en la malantaŭa rado de la aŭtomobilo kaj sufokis ŝin.
Bona ordo
Malglate parolante, bonorda aro estas ordita en tia maniero ke elementoj povas esti konsiderataj unuope, en ordo, kaj ĉiumomente ne necesas ekzameni ĉiujn elementojn, ĉiam estas unika venonta elemento por konsideri. En bonorda aro senfina malkreskanta vico ne povas ekzisti.
Ekzemploj
Ĉi tiu bona ordo povas esti bildigita kiel sekvas:
Propraĵoj
En bonorda aro, ĉiu ero x, se ĝi ne estas la entute plej granda, havas unikan postanto y, kiu estas la plej malgranda elemento y kiu estas pli granda ol x. Tamen, ne ĉiu elemento nepre havas antaŭanton. Kiel ekzemplo, konsideru bonan ordigon de plenaj nombroj kiel 0 1 2 3 4 ..... -1 -2 -3 ..... (vidu supre). Ĉiu elemento havas postanton (ne estas plej granda elemento), sed ĉe du elementoj mankas antaŭanto: 0 kaj -1.
Se aro estas bonorda, la pruva tekniko de transfinia indukto povas esti uzata por pruvi ke iu taŭga donita frazo estas vera por ĉiuj eroj de la aro.
La bonorda teoremo, kiu estas ekvivalenta al la aksiomo de elekto, asertas ke ĉiu aro povas esti bone ordigita. La bonorda teoremo estas ankaŭ ekvivalenta al la lemo de Zorn.
Ebermannsdorf
Ebermannsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 7635
NGC 7635 (alia indiko — LBN 549) estas emisia nebulozo en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
István Tiboldi (poeto)
Biografio
István Tiboldi studis en Székelykeresztúr, Koloĵvaro. Inter 1819 – 1844 li instruis en Szentgerice, pli poste li mastrumadis kaj instruis en sia naskiĝvilaĝo. Li estis kunlaboranto de János Kriza. Li kolektadis tre diligente la sikulajn popolkantojn. Ankaŭ li mem verkis kvazaŭ 265 poemojn pri la vivo de kamparanoj kun moralbonigaj tendencoj. Li verkis ankaŭ okazajn poemojn, epigramojn, originajn fabelojn, anekdotojn.
Hanami (ĉerizflora festo)
Hanami (花見) estas japana tradicio ĝui la belecon de la floroj. Per floroj, oni preskaŭ ĉiam pridiras ĉerizfloroj (桜), aŭ umefloroj (梅). De mezo de januaro al eko de majo, sakuro ekfloras ĉie ajn en Japanio. La florprognozo (桜前線) estas anoncita ĉiujare de la veterprognozoficejo kaj estas atente spektita de tiuj, kiuj planas ĉeesti la ĉerizfloran feston, ĉar la floroj nur daŭras unu semajno aŭ du. En nuntempa Japanio, la ĉerizflora festo temas pri pasi eksteran tagon aŭ nokton drinkante kaj manĝante (kutime kiel pikniko) sub la sakuro por spekti la belajn florojn. La ĉerizflora festo dum la nokto estas nomita noktsakuro (夜桜). En multaj lokoj, kiel Ueno Parko, oni pendas paperajn lampojn por festi je yozakura.
Historio
La celebrado de la ĉerizflora festo estas antikvega. Oni diras ke la moro komenciĝis dum la Nara-epoko (710–794) kiam estis umefloroj, kiujn homoj admiris unue. Sed ĉe la Heian-epoko (794–1185), sakuro ekis alloganta la atenton pli kaj hanami iĝis sinonimo de sakuro. Ekde tiam, en tankao (短歌) kaj hajko (俳句), floroj signifis sakuro.
Hrádek (distrikto Ústí nad Orlicí)
Vilaĝo Hrádek situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe ŝoseo n-ro 315 inter Ústí nad Orlicí kaj Jehnědí kaj Choceň, 6 km okcidente de Ústí nad Orlicí. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba registraĵo pri la vilaĝo estas, ke "Mikeš el Jiehniedi donis garantie herbejon sub Hratek" kaj ĝi devenas el la jaro 1432.
Pornografio
Pornografio estas reprezentado de homa seksumado kun la celo estigi seksajn stimulojn.
Origine, la grek-devena vorto pornografio (πορνογραφíα) signifas skriboj pri prostituiĝo. Sinonimo de pornografia estas porna.
Ĝi povas esti filma, fota, skriba, sona, desegna -- aŭ kombino de pluraj tiaj rimedoj (ekzemple, en porna filmo: bildo + sonoj; en porna revuo: fotoj + teksto).
Laŭ kelkaj, la diferenco inter porna kaj erotika tekstoj aŭ fotoj kuŝas en tio, ke porno montras aŭ rakontas eksplicite. Sed la kriterioj por distingi tre varias ne nur de tempo al tempo kaj de kulturo al kulturo, sed ankaŭ de homo al homo. Roland Barthes opinias ke pornografiaĵo estas efika aĵo, kaj erotikaĵo estas nur neefika pornografiaĵo, ĉar ne sukcesas krei en homo envolvon aŭ ekcitigo.
En plej parto de landoj, pornografio estas aparta kategorio de arto, en aliaj, kiel Brazilo, tiu apartado ne estas klara. En Brazilo, ekzemple, ofte "normalaj" aktoroj seksumas pornografiajn filmojn, kaj pornografiaj aktoroj aŭ verkistoj estas intervujitaj en "normalaj" televid-programoj.
Pornografiaj revuoj aŭ erotikaj revuoj estas revuoj kiuj enhavas enhavon de eksplicita seksa naturo. Publikaĵoj de ĉi tiu tipo povas enhavi bildojn de sekse allogaj nudaj temoj, priskriboj de masturbado, buŝa, vagina aŭ anusa seksumado. Inter la plej konataj pornografiaj revuoj estas Playboy, Penthouse, Playgirl kaj Hastler.
Stephan Riccius
Stephan RICCIUS ankaŭ Reich (naskiĝinta la en Kahla, mortinta en 1588 en Osterfeld-Lissen) estis germana teologo protestantisma.
Vivo
Stephan Reich frekventis la latinlernejon de Jena ironte je studado en 1529 al Wittenberg. Li ankaŭ aŭdis prelegojn de Marteno Lutero, Filipo Melanktono, Justus Jonas la Maljuna kaj Caspar Cruciger la malplijuna. Post kiam la monrimedoj ne plu sufiĉis por kontinuigo studa li ricevis de Melanktono rekomendon ĉe Johann Stratius en Poznano povi instrui la helenan lingvon enurbe.
Post unu kaj duona jaro Riccius revenis al Wittenberg kie li magistriĝis en 1536. Tiel eblis iĝi lernigisto en Jena kaj nupti. Samofice li baldaŭ poste ekaktivis en Saalfeld antaŭ nomumiĝo en 1542 je diakoneco samloke. Mallonge li estis paroĥestro en Unterwellenborn-Langenschade antaŭ la vokiĝo je Kahla.
Sed tio estis malbona decido ĉar kun la komunumo de lia naskiĝurbo ne evoluis rilato bona kaj en 1558 oni semis la onidiron de adulto fare de la edzino. Sekvis eĉ proceso kaj la edzino publike skurgxitis kaj senditis ekzilen. Sed Riccius kredis la senkulpecon edzinan, demisiis en Kahla kaj translokiĝis je Lissen apud Weißenfels. Tie ĉi li havis sufiĉe da tempo agadi kiel verkisto paralele al la paroĥestraĵoj. Krom multaj lernolibroj, eldonoj kaj tradukoj de klasikaj aŭtoroj Riccius publikigis plurajn bibliajn ekzegeziaĵojn de Lutero kaj Cruciger. Kiel aliaj teologoj siatempaj li feliĉe unuigis la humanisman heredaĵaron kun la teologio de Reformacio.
Flinto (Miĉigano)
Flinto ( Flint) estas urbego en Kantono Ĝenesio, Miĉigano, Usono. Ĝi estas la ĉefurbo de la kantono. Flinto estas plej konata kiel la naskiĝloko de General Motors (1908).
Geografio
Flinto situas sur montetaro laŭ rivero same nomata Flinto en norda parto de Usono, en sudorienta parto de Miĉigano kaj en meza parto de la kantono.
Historio
La plej frue indianoj vivis en tiu tereno. La nuna Flinto fondiĝis en 1818, ekde tiam komercisto pri feloj profitis tie komercejon. La baldaŭa vilaĝo urbiĝis en 1855. Fine de la 19-a jarcento Flinto iĝis centro de la lignoindustrio. Komence oni faris kaleŝojn, kiuj kolapsis pro apero de aŭtoj, tial oni ekproduktis ekzemple Chevrolet, ekde 1908 Buick. Ekde 1936 granda sidostrikoj okazis, la sindikatoj fortiĝis. Dum la 2-a mondmilito la grandurbo estis grava kontribuanto de tankoj kaj aliaj militaj maŝinoj. La loka aŭtomobil-industrio kolapsis en la 1970-aj jaroj. La postan situon filmis Michael Moore.
Klimato
En Flinto la temperaturo averaĝe varias inter 3-14 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 28, rekorde 42 °C. La malvarmo kulminas en januaro averaĝe -9 °C, rekorde -32 °C. Jare oni mezuras precipitaĵojn po 1210 mm.
Esperanta vivo
En la urbo Saul J. Jaffe propagandis Esperanton.
Ordinara citizo
La Ordinara citizo (Cytisus scoparius) estas plantospecio en la subfamilio de la Faboideoj (Faboideae) ene de la familio de la Fabacoj (Fabaceae).
Vegetalaj karakterizaĵoj
La ordinara citizo estas arbusto (vergoarbusto), kun alteco de 1 ĝis 2 metroj, malofte ĝi kreskas kiel 3 m alten. Ĝi havas longajn, vergajn branĉojn. La vergoj estas kvineĝaj kaj verdaj.
La alternestarantaj, tripartaj folioj havas renverse ovoformajn folietojn kiuj estas silke harhavaj.
Generaj karakterizaĵoj
La planto floras de majo ĝis junio. La floroj staras ofte ĉe tigoj ĉe la supraj partoj de la vergoj. La duseksaj floroj longas ĝis 2,5 cm kaj estas zigomorfaj kaj kvinnombraj kun duobla involukro. La kvin petaloj estas orflavaj. Ĉiuj dek stamenoj estas kunkreskintaj al tubo.
La planto havas guŝon.
La kromosomonombro estas 2n = 46 aŭ 48.
Ekologio
La planto kreskas rapide. Junplanto en la unua jaro kreskas ĝis 45 cm. En la dua jaro la planto disbranĉiĝas kaj kreskas ĝis 100 cm alten. La kresko estas plej forta en la kvara jaro. La planto floras ekde la kvara jaro. La planto estas frostosentiva. Ĝi frostomortas krom la dika tigo. La ordinara citizo estas tipa krudgrunda pioniro. La planto vivas nur 12 jarojn.
Ĝi estas profundradikulo, kies radikoj havas nodetojn kun ribozioj por kolekti nitrogenon.
La planto estas polenigata de grandaj burdoj.