cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neplenaĝeco
Neplenaĝulo povas akiri jure plenaĝecon (majoritaton) per geedzeco, ligita kun ŝtata permeso antaŭ la 18-a jaro, depende de la landoj kaj mondoregionaj juroj.
Isert
Isert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Püspökladány
Püspökladány estas urbo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Püspökladány, kies centro ĝi estas. Püspök signifas episkopo, ladány ne havas sencon en la hungara.
Situo
Püspökladány situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojoj kaj fervojoj Budapeŝto-Debrecen kaj Budapeŝto-Nagyvárad, krome estas fervojo al Szeghalom. Urboj Karcag, Nádudvar kaj Kaba estas proksime.
Koji Noguchi
Koji Noguchi (japane 野口 幸司, n. 5-an de junio 1970) estas japana futbalisto. Li en 1995 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Püspökladány
Historio
La unua mencio devenis el 1229 en formo de Ladán. La turkoj faris senhoma la komunumon. En 1858 ĝi iĝis grava fervoja nodo. La rumanoj okupis la komunumon en 1919. La vilaĝo iĝis distriktejo en 1929, urbo en 1986.
Famuloj
En Püspökladány naskiĝis:
Gusztáv Madzsar
MADZSAR Gusztáv (pro. madĵar) estis hungara literaturhistoriisto naskita en Satmaro la 26-an de marto 1864 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de novembro 1934.
Biografio
Gusztáv Madzsar diplomitiĝis en 1895 en Budapeŝto kaj li estis direktoro de la ĉefgimnazio de Makó de 1903, pli poste distriktlerneja ĉefdirektoro de Budapeŝto. En 1910 li ekigis la libroserion Irodalmi Segédkönyvek. Li tradukis el angla, finna, franca, rusa lingvoj.
Juhani
Juhani estas finna vira nomo, morfo de Johannes, kaj familinomo de araboj.
Juhani estas la dua plej ordinara antaŭnomo en Finnlando kaj la plej ordinara vira antaŭnomo en Finnlando (la plej ordinara antaŭnomo en Finnlando estas virina antaŭnomo Maria). Tamen kiel unua antaŭnomo Juhani ne estas en Finnlando nuntempe vere ordinara, ĉar normale en nuntempa Finnlando ĝi estas la dua aŭ la tria antaŭnomo. Vere kutima varianto de la nomo estas mallongigo Juha, kio estas ordinara speciale en rondoj de finnaj viroj naskiĝintaj en 1950–aj ĝis 1970-aj jaroj. Aliaj variantoj de nomo Juhani en Finnlando estas almenaŭ Juho kaj Jussi.
Ekscelsior
Oni trovis ĝin la 30-an de junio 1893 en la "Jagersfontein"-minejo en Sudafriko. La amsterdama tranĉisto J. Asscher dispecigis ĝin je 22 ŝtonoj. La plej granda el tiuj 22 ŝtonoj estas 373,75 karatojn peza kaj apartenas hodiaŭ al al parizano Robert Mouawad. La aliaj ŝtonoj estas pezaj inter 69,68 kaj apenaŭ 1 karato.
Aniche (stacidomo)
Aniche estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linio -, situanta en  Aniche, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Aubigny-au-Bac - Somain (258000).
Distrikto Panevėžys
La Distrikto Panevėžys de la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 estis unu el dek administraj distriktoj de Litovio, kaj troviĝis en la nordoriento de la ŝtato ĉirkaŭ la urbo Panevėžys. Kvankam ĝi nun sekve ne plu havas administran funkcion, la loĝantoj de Litovio ankaŭ en 2023 ankoraŭ amplekse uzas ĝin en priskriboj kaj referas al ĝi. La distrikta teritorio apartenis al la historia regiono Aŭkŝtajtio.
Administra disdivido
La distrikto Panevėžys disdividiĝis en ses administraj komunumoj (litove savivaldybės). (loĝantoj laŭ stato januaro 2006)
Flago de la Komi Respubliko
Flago de Komi Respubliko estas oficiala ŝtatsimbolo de Komiio, subjekto de Rusia Federacio. La nuna flago estis akceptita je la 17-a de decembro 1997. Ĝi estas horizontala trikoloro de bluo, verdo kaj ruĝo. La proporcio de la flago estas 2:3.
Historio de la flago
Laŭ lasta modifiko de la Ŝtatflago de Komi Sovetia Socialisma Respubliko ĝi estis sama kiel flago de RSFSR kun aldonita skribaĵo Komi ASSR en ĝia supra maldekstra parto.
La unua flago de post-Sovetia Komi Respubliko estis laŭleĝe akceptita je la 27-a de novembro 1991. Ĝiaj proporcioj estis 1:2.
Unue tiu flago estis kreita kiel baŝkira nacia flago en la jaro 1917 kaj oni planis restaŭri ĝin kiel nacian flagon de Baŝkirio. Sed la parlamento de Komi Respubliko akceptis la flagon tri monatojn antaŭe ol tion faris la parlamento de Baŝkirio, tial Respubliko Baŝkortostano devis elekti alian varianton de trikoloro (la ordo de koloroj malsamas).
Gajĥato
Gajĥato, literumita ankaŭ Gaykhatu (en mongola skribmaniero: ᠭᠠᠶᠺᠠᠲᠦ; Гайхат) estis la kvina ilĥanlanda reganto en Irano. Li regis el 1291 ĝis 1295. Lia budhisma bagŝi nomis lin per la tibetlingva nomo Rinĉindorj (རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ) kio aperas en lia papermono.
Li devis superi siajn rivalojn Ghazan kaj Bajdu. Sekve, Gajĥato estis elektita il-ĥan la 23an de Julio 1291, en Ahlat. La ĉefa apoganto de Gajĥato estis lia nova edzino Uruk Ĥatun - vidvino de Arghun kaj patrino de Öljaitü. Li punis kelkajn emirojn, sed ribelo de Turkomanaj emiroj startis en Anatolio, kaj Gajĥato devis translokiĝi al siaj iamaj teritorioj. Poste li estris kampanjon en Anatolio ekde fino de Aŭgusto 1291 kaj konkeris Konya.
En 1292 li revenis en Iranon. La 29an de Junio 1292 li denove estis surtronigita, eble ricevinte konfirmon el Kublaj-Ĥano. Poste li rivalis kun la egipta Ĥalil pro Alepo kaj Levantenio, sed ne okazis rekta milito. Li disvolvis uzadon de papermono.
Benzila laktato
Benzila laktato aŭ C10H12O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la laktata acido kaj benzila alkoholo. Benzila laktato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Benzila laktato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Benzila laktato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Krom tio ĝi uzatas kiel konservaĵo.
(16595) 1992 UU6
(16595) 1992 UU6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
10808 Digerrojr
10808 Digerrojr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Digerrojr, granda kairno en Gotlando.
Comino
Comino (Kemmuna; ) estas la plej malgranda de la tri ĉefaj insuloj de la malta insularo. Ĝi havas kvar konstantajn loĝantojn kaj politike apartenas al la komunumo de Għajnsielem de la aŭtonoma distrikto kaj ministerio Gozo.
Konstruaĵoj sur Comino
La ĉefa konstruaĵo estas la Hotelo Comino en nordo de la insulo kun 95 hotelĉambroj en la Golfo San Niklaw, krome ekzistas ferikabansetlejo kun 46 feriloĝejoj kaj la malgranda preĝejo Annunciation en la Golfo Santa Marija en la nordoriento de la insulo, policejo, la turo Santa Marija kaj iama kvarantenejo, kie vivas la fiksaj loĝantoj de la insulo. Apud la blua laguno krome situas du budoj, kie aĉeteblas manĝajoj kaj trinkaĵoj.
Transporto
La hotelo Comino organizas pramoservon al la havenoj de Mġarr sur la insulo Gozo kaj Ċirkewwa sur la insulo Malta. Dum la turismaj sezonoj ankaŭ okazas ŝipekskuroj al la insulo, kiuj ekas en Sliema.
Historio
En la greka tempo la insulo nomiĝis Ephaestia. Sur Comino jam setlis homoj dum la bronzepoko. Ĉe la okcidenta bordo estis trovitaj tomboj el la fenicia epoko. Dum la mezepoko dumtempe ĝis 200 homoj vivis sur Comino kaj kultivis kumenon, de kiu la insulo ricevis sian nomon. Dum tiu epoko Comino estis sidejo de piratoj, kiuj trovis en la multnombraj kavernoj de la insula marbordo bonajn kaŝejojn. Komence de la 17-a jarcento la piratoj estis forpelitaj de la johanitoj. La johnaita grandmastro Alof de Wignacourt en la jaro 1618 la fortikaĵokonstruisto Vittorio Cassar konstruis gardoturon, kiu nuntempe nomiĝas Santa-Marija-Turo. Dum la militoj kontraŭ la turkoj en ĝi servis 130 soldatoj, kaj ĝi disponis pri 18 kanonoj. En la 16-a kaj 17-a jarcentoj Comino estis karcerinsulo. Ekde 1814 la britoj regis sur la insularo. Ili instalis sur Comino kvarantenejon por maristoj.
Makhtesh Ramon
Historie la zono estas (la tuta Negevo) memorata ĉar la Nabateoj du mil jarojn antaŭe kreis vojon por la transporto de la incenso al la havenoj de la mediteranea maro de Gaza. Turistaj gvidantoj indikas ankaŭ la ruinaĵojn de hotelo-magazeno uzita de komercistoj.
Negevo ĝenerale estas ankaŭ memorata kiel biblia loko de putoj kaj aliancoj, forveturoj, de teofanioj kaj patriarkaj sanktejoj. Laŭ bibliistoj, en tiu dezento lokiĝeblas la delikata renkonto de Izaak kaj Rebeka (Gen 24, 62-67), kaj la sinperdiĝo de la sklavino Hagar forigita, kun la filo Ismaelo, de Abrahano (Gen. 21, 14-21)
Kravaře
Kravaře estas silezia urbo de Hluĉinio en distrikto Opava en Ĉeĥio kaj ĝi situas inter la urboj Opava kaj Hlučín. Kravaře iom post iom fariĝas administra centro de okcidenta parto de Hluĉinio. Vivas ĉi tie. Ĝi estas menciata en la jaro 1224, en la jaro 1669 ĝi estas okazintejo de kampara ribelo. Baroka kastelo el la tempo ĉirkaŭ la jaro 1725, kvarala kun interna kortego. Ĝi forbruliĝis en la jaro 1936, nun ĝi estas rekonstruita. En la kastelo, kiu apartenas laŭflanke arte-historia al la plej signifaj barokaj memorigaĵoj en la regiono, estas instalita muzea ekspozicio interkonatiganta vizitantojn kun la paso de malfacilaj liberigbataloj, kiuj ĉi tie estis okazantaj enkadre de Ostrava operaco. En angla parko kreskas raraj lignokreskaĵoj. En Kravaře agadis verkistino Ludmila Horká, aŭtorino de libroj el vivo de hlučína popolo. Norde troviĝas fluvioglaciaj aluvioj kun vagŝtonegoj, kiuj estas naturmemorigaĵo.
Sparapeto
Sparapeto (sparapet, Սպարապետ) estis plej alta militista posteno (poste honora titolo) en antikva kaj mezepoka Armenio, la supera ĉefkomandanto de la armeo. Ĝi aperis en la 2-a jarcento a.K., dum regado de Artaŝes la 1-a, kaj estis uzata en la reĝlando Armenio kaj la armena reĝlando en Kilikio.
La posteno tradicie estis heredata en la naĥarara familio Mamikonjan dum regado de Arsakida Dinastio kaj poste, dum la marzpanata periodo (428—636). Ekde la lasta duono de la 8-a jarcento estis heredata en la familio Bagratuni.
(15062) 1999 AL2
(15062) 1999 AL2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Rakousy
Rakousy estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1543.
Apice
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Ariano Irpino (AV), Bonito (AV), Buonalbergo, Calvi, Melito Irpino (AV), Mirabella Eclano (AV), Montecalvo Irpino (AV), Paduli, San Giorgio del Sannio, Sant'Arcangelo Trimonte kaj Venticano (AV).
Olešná (distrikto Havlíčkův Brod)
Olešná (Woleschna) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie. La municipo troviĝas 10 km norde de urbo Havlíčkův Brod.
3090 Tjossem
3090 Tjossem estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la familion "Tjossem", kies anoj estis de kvar generacioj amikoj de la familio de la malkovrinto; kaj ĉefe Peter Tjossem, amatora astronomo kaj entomologiisto de la 19-a kaj 20-a jarcentoj.
Komunumaro Eich
La komunumaro Eich - germane Verbandsgemeinde Eich - estas administra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la komunumo Eich. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis sume  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
La teritorio de la komunumaro apartenas al la geografia kaj kultura regiono Rheinhessen ("rejnlanda Hesio"), do historie apartenis al la regno Hesio (konkrete al la landgraflando Hesio-Darmstadt).
Glaruso
Glaruso unuflanke estas
Inwil
Inwil havas diversajn signifojn:
Nová Ves (Děčín)
Nová Ves (Neudorf) estas XX-a parto de statuta urbo Děčín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas nordokcidente de Děčín. Estas ĉi tie registritaj 63 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Děčín XX-Nová Ves situas en katastra teritorio Bynov kun areo 15,25 km².
Geografio
El geografia vidpunkto la vilaĝo troviĝas inter Děčínský Sněžník kaj Písečný vrch, dum kio supermara alteco moviĝas inter 197–300 m s. m. Ĝi tute troviĝas en akvejo de rojo Jílovský potok kaj ĉirkaŭ ties orienta rando kondukas ruĝa turisma marko.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.
Tuneloj kaj troloj
Tuneloj kaj Troloj (el la angla Tunnels & Trolls) (aŭ T&T) estas rolludo kun fantazia mezepoka temo, eldonita en 1975 de Flying Buffalo Inc. kaj verkita plejparte de Ken St Andre. Dum la origina kaj konkuranta rolludo de tiu epoko "Drakoj kaj Galerioj" (aŭ Drakoj kaj Kavernoj, Subteraĵoj, ktp...) havis seriozan etoson kaj detalan regulsistemon, la celo  de T&T estis krei simplan ludon por pli-malpli malseriozaj ludosesioj.
Daniel Cajanus
Daniel CAJANUS (1703–49) estis finna escepta alta viro. nome giganto. Lia alteco ne estas certa, la konataj scioj estas 230–283 cm, sed laŭ la plej ofta scio li estis 247 cm alta. Li estis eble la plej alta homo en la mondo en sia tempo. Li apartenis al sama familio ol la plej alta finno Väinö Myllyrinne.
Tuneloj kaj troloj
Eldona Historio
Kvankam T&T ne ĝuis la saman komercan sukceson kiel aliaj rolludoj, la relativa simpleco kaj malrigideco de ĝia regulsistemo multe influis postajn rolludojn, ekzemple Risus. Ankaŭ menciindas, ke la aŭtoroj de T&T plene ekspluatis la ideon de ludolibroj (aŭ "solaventuroj"), per kiuj sola leganto, sen ludestro, uzas la la regulojn de T&T por detali sian rolulon, kaj poste ludi la rolon de heroo pere de la ciferitaj paragrafoj de la libro. Ekzistas ankoraŭ kompanioj, kiuj eldonas aventurojn kaj aliajn aldonajn dokumentojn, inklz. "Flying Buffalo" kaj "Fiery Dragon". Ekzistas multaj sendependaj verkantoj, kun kontribuoj zkz. de Andy Holmes. En 2010, fervorula magazino kreiĝis : "TrollsZine", kiu troviĝas senpage ĉe "DriveThruRPG.com" (http://rpg.drivethrustuff.com/redirect-forwarder.php?&to=rjdr&page=index.php).
La lasta eldono de Tuneloj kaj Troloj, versio 7.5, datas de 2007 kaj enhavas diversajn modifojn (vidu sube). Oni ankaŭ eldonis diversajn tekstojn, kiuj uzas la novajn regulojn (monstroj, sorĉoj, grupo-aventuroj, kaj solaventuroj). Kvankam ekzistas la eldonoj 1, 2, 3, 4, 5, 5.5, 7, kaj 7.5 ne ekzistas eldono 6, ĉar la aŭtoro konsideris, ke la sugestoj de amatoroj kaj aliaj dokumentoj sur la interreto korespondas al virtuala "6a eldono"... Laŭ Ken St Andre, la 7a eldono estas "dufoje pli brila ol alia produkto kies versio nur estas 3.5" (oni komprenas, ke temas pri la tiama konkuranto, Drakoj kaj Kavernoj...)
La reguloj de la "klasika" eldono (5 aŭ 5.5) ekzistas en la angla, germana kaj japana. Franca traduko de la versio 7 baldaŭ aperos.
1975 - 1a eldono de T&T,
1976 - 2a eldono de T&T,,
1977 - 3a eldono de T&T,,
1978 - 5a eldono de T&T,
1979 - 5.5a eldono de T&T, (kun aldono de specifaj reguloj kaj sugestoj de K. St; André, kun modifo de la nomo de la Hobito, pro kopirajtaj kialoj),
2005 - 7a speciala eldono por la 30a datreveno de T&T.
2008 - 7.5a eldono
2009 - aldona materialo en "Delver's Pack".
Reguloj de la 5a eldono
Ankaŭ menciidas la sekvantaj reguloj, kiuj similas al tiuj de aliaj rolludoj, kaj kiujn oni ne povas detaligi ĉi-tie:
Depende de la eldono, oni vendas kun la reguloj solaventuron por doni ekzemplojn de la regulsistemo kaj de la ĝenerala stilo de la ludo. Avantaĝoj de la 5a eldono :
Friedrich Kuhlau
Friedrich Daniel Rudolph KUHLAU (naskiĝis la 11-an de septembro 1786 en Uelzen; mortis la 12-an de marto 1832 en Lyngby ĉe Kopenhago) estis germana komponisto en Danio.
Vivo
Dum infano li perdis sian dekstran okulon pro akcidento. Kuhlau ricevis edukadon de Christian Friedrich Gottlieb Schwencke en Hamburgo, por eskapi la militservodevon por Francio li fuĝis en 1810 al Kopenhago, kie li estis dungita kiel flutisto kaj fariĝis reĝa kortegokomponisto post la prezentado de siaj unuaj operoj Die Räuberburg kaj Elisa, kiuj estis akceptitaj per granda aplaŭdo. Por la komponado de la dramo Elverhøj li ricevis la titolon profesoro.
Friedrich Kuhlau mortis la 12-an de marto 1832 en Lyngby kaj estas entombigita sur Assistens Friedhof.
Verkaro
Krom aliaj operoj kiel Lulu, Die Zauberharfe kaj Hugo und Adelheid li ankaŭ verkis voĉkantajn komponaĵojn samkiel instrumentajn kaj pianajn verkojn, inter ili multaj instruaj, eĉ hodiaŭ ŝatatajn sonatojn. Franz Schubert diris iam pri la sonatetoj de Kuhlau: „Ĉi tiuj veraj majstraĵoj, kvankam nur malmultajn minutojn longaj, enhavas altegan melodiecon kaj esprimpovon!“
Pli ol kvaronon de lia verkaro Kuhlau dediĉis al la fluto (sonatoj por fluto kaj piano, duetoj, tercetoj, kvarteto por 4 flutoj en E-maĵora op. 103 ktp.).
Verklisto
La biografio de Carl Thrane, „Friedrich Kuhlau“ (1886), enhavas ampleksan verkliston kaj ankoraŭ estas fundamenta. Ekzistas represaĵo de 1979.
Plua verklisto estas la tem-bibliografia katalogo de Dan Fog, Kompositionen von Friedrich Kuhlau (1977), ISBN 87-87099-09-8.
Jennifer Garner
Jennifer GARNER naskiĝis en Houston, Teksaso, oficialnoma kiel Jennifer Anne Affleck), estas usona aktorino.
Biografio
Jennifer Garner plenkreskis kiel dua el tri fratinoj en Charleston (Okcidenta Virginio). Ŝi entuziasme vizitis baletan instruadon, sed ŝi ne havis talenton tiudirekte.
Preĝejo Triunuo (Holzhausen)
La Preĝejo Sankta Triunuo (germane: Dreifaltigkeitskirche Holzhausen) estas protestantisma kirko en Amt Wachsenburg-Holzhausen, Germanio.
Priskribo
La kirko havas turon 39 metrojn altan kun baroka spajro. En 2015 okazis la lasta restaŭrado de la per fortikaĵa muro ĉirkaŭita idilieca kirko kun tombejo kun multaj gisferaj tombokrucoj el la 18-a lak ;a 19-a jarcentoj. La kerne en la 12-a jarcento originanta halokirko alikonstrutis plurfoje. En antaŭreformacia tempo ĝi estis ankoraŭ konsekrita al Sankta Wigbert: tiun tempon atestas ankoraŭ la portalo kun arkaika gapfiguro kaj ogivaj fenestreroj ĉe turo kaj navo. La nuna meblaro tamen estas el la jarcentoj 16-a ĝis 18-a. En la altarejo troviĝas ambaŭflanke tomboslaboj de du damoj de Wachsenburg de 1566 kaj 1572. Kiam oni instalis fenestron ĉe la suda vando de la kirko unu slabo damaĝitis en 1818. La mezepoka slabo de kavaliro translokitis en la plankon okcidenten dum la restaŭradlaboroj de 1975. Samloke admirindas ankaŭ ŝtona baptokuvo antaŭreformacia kaj ligna kesto.
Jennifer Garner
Biografio
Post la mezlernejo, ŝi vizitis ekde 1990 la Universitaton Denison en Ohio, en la ĉefa fako kemio. Pli poste ŝi ŝanĝis al dramoinstruado, ĉar allogis ŝin la scenejo. Post la diplomitiĝo en 1994, ŝi translokiĝis en Novjorkon kaj laboris tie kiel helpisto ĉe teatro. Iom pli poste ŝi sukcesis ekroli en televido, ekzemple en la serio Significant Others.
Fine ŝi translokiĝis al Los Angeles, kie ŝi laboris en restaŭranto kiel akompananto al tablo, intersekve ŝi ricevis roletojn. Ŝi geedziĝis en 2000 kun aktoro kaj reĝisoro Scott Foley, ili divorcis en 2003.
Preĝejo Triunuo (Holzhausen)
Priskribo
La kirko havis duetaĝan galerion ekde la fino de la 18-a jarcento. La supran oni feliĉe forigitis dum la restaŭradlaboroj daŭrintaj de 1974 ĝis 1977, la malsupra tiam malplilongigitis. Tiamaniere la ĥorejo iĝis pli hela kaj spaca.
Orgeno fama
En 1669 mulditis fare de la gotaano Hans Shatz sonorilo. La altvalora orgeno konstruita inter 1788 kaj 1801 fare de Johann Michael Hesse el Dachwig. Ekzistis ja jam antaŭulaj orgenoj. Restaŭradetoj de la Hesse-orgenoj oftis, far Ernst Ludiwg Heß, far Friedrich Meißner, far Hugo Boehm. Malklaras ĝis hodiaŭ la loko de la orgeno antaŭ 1929. La lasta restaŭro estis inter 2014 kaj 2017. Ĝi posedas du manualojn kaj 19 registrojn. Ofte okazas ŝatataj koncertoj en la preĝejo vilaĝa.
Jennifer Garner
Biografio
Jennifer Garner akiris en 2001 sain unuan ĉefrolon en la sukcesa agserio Alias de J. J. Abrams. Por la rolo de Sydney Bristow, ricevas ŝi en 2002 la premion Golden Globe (plej bona aktorino de drama serio). Ŝi sukcesis en kineja komedio 13 Going On 30.
Ŝi geedziĝis kun Ben Affleck en 2005. Ili havas du filinojn (2005, 2009). Jennifer Garner alprenis la edzan nomon, sed ŝi aperas plu sub la artista nomo.
Promenbaso
Promenbaso (aŭ paŝanta baso) estas en ĵazo same kiel en klasika muziko speco de muzika akompano, je kiu basinstrumento, plejofte kontrabaso, metas la sinsekvon de peco per ritme egala kaj tamen varioplene ludata baslinio. Aparte en la konvenciaj ludformoj de ĵazo la paŝanta baso estas preferata ludmaniero de basistoj. Sed ankaŭ en bluso, ritmenbluso, kontreo, skao same kiel en roka kaj populara muziko ĝi ofte estas trovebla.
Muzikaj funkcioj
La principo de promenbaso je tio plenumas jenajn taskojn:
Ekesto
Kiel multaj aperaĵoj de ĵazo la ekesto de promenbaso ne estas ligebla al certa persono aŭ fiksa daton. Unuaj praformoj de promenbaseca akompantekniko jam troveblas en la ragtimoj kaj bugio tiam ankoraŭ ludataj de piano. Jam sur plej fruaj surdiskigoj el la 1920-aj jaroj aŭdeblas simplaj promenbasaj linioj. Pianistoj de la paŝa pianludado, ekz. Art Tatum, uzas basliniojn el dektoj, septoj, oktoj kaj unuopaj bastonoj, kiuj alternas kun akordoj. Pioniran laboron por la nuna „klasika“ akompanstilo de promenbaso faris Walter Page, baziĝanta sur la ludmaniero de basisto de Duke Ellington, Wellman Braud.
Gelterkinden (stacidomo)
Gelterkinden estas fervoja stacidomo en Gelterkinden, Svislando.
Promenbaso
Ekesto
Grava por la triumfo de promenbaso je tio estis la ŝanĝo ekde du-bata ĵazo al kvar-bata ĵazo en la t.n. Kansasurba stilo. Ragtimo kaj diksilando estas je tio, sendepende de la malsama akcentado de batoj 1 kaj 3 aŭ de 2 kaj 4, du-bataj ritmoj, ĉar la bastamburo kiel portanto de la fundamenta ritmo havas nur po du batojn por takto. La svingo tamen principe havas kvar batojn por takto.
Sed ankaŭ en bibopo, en kiu la frapinstrumentisto pli libere plenumas sian funkcion kiel „ritmodonanto“, metas variajn akcentojn kaj pli ĉirkaŭas la pulson anstataŭ rekte ludi ĝin, la promenbaso plenumas gravajn kompensajn taskojn, kiuj akcentas la bazan ritmon.
Strukturo
Jena prezentado diferencas cele al pli bona klarigo inter simpliga teoria prezentado, kiu faciligas la bazajn principojn, kaj aplikado, pliampleksigo kaj parta nuligo de ĉi tiuj reguloj en muzika praktiko.
Teoria strukturo
Promenbasa linio laŭ la baza koncepto konsistas el kvaronaj notoj, kiuj originas el la ĵus ludata akordo- kaj tonalo-materialo. La plej grava tono estas la gamnoto sur la unua kvarono, kiu montras la harmoniajn kunligojn. Pluaj gravaj ŝtupoj de akordo estas kvinto kaj la trito ofte aperantaj sur la tria kvarono. Antaŭ akordoŝanĝo la baza tono de la sekvonta tono estas atingata plejofte per kromata aŭ diatona alproksimiĝo sur la lasta kvarono de la "malnova" akordo.
Muzika praktiko
Ĉi tiujn tonojn kaj ritmojn la basisto, laŭ sia lerteco kaj inspiro, pliriĉigas per kromaj gamtonoj - prefere malgranda septo - kromataj trairaj tonoj, gamosekcioj aŭ ankaŭ tute negamaj tonoj. La ritmaj variaĵoj ampleksas aŭgmentadojn kaj diminuadojn, trioletojn samkiel notacie ne fikseblajn pezocentro-forŝovadojn, la t.n. interpulso.
Harmoniaro
La rigidan, pli teorian orientiĝon je baza tono kaj kvinto ĵazmuzikistoj, depende de iliaj pokazaj ĵazstiloj kaj muzikaj imagoj, ofte rezignas. Interesa promenbas-linio tiam plej ofte celas realigi je la elekto de siaj tonoj jenajn sonefektojn varioplene, sed harmonie klare:
Je deflankiĝo de la teoria skemo de harmoniŝanĝo de akordo al akordo la supre nomitaj reguloj kompreneble ricevas novajn kreive uzeblajn liberecojn. Ekz. je akordoj daŭrantaj plurajn taktojn kompreneble la akcentado de la akordbaziga tono sur la unua bato estas ege malpli grava por la harmonia fiksigo. Tiam basisto pli libere povas eluzi la tutan gamon. Pli mallongaj taktoŝanĝoj resp. aliaj taktspecoj kiel 3/4 aŭ 5/4-taktoj kompreneble starigas la basiston antaŭ tute aliaj defioj kaj ne estas kunigeblaj kun la supre menciita modelo de la pezocentroj sur la unua kaj tria kvaronoj. Ekzemploj por rapidaj, duontaktaj akordŝanĝiĝoj estas harmonia ostinato, aŭ Giant Steps de John Coltrane. Ŝatata ankaŭ estas la kromata encikligo de celtono de supre kaj de malsupre je peza taktotempo. Per tio povas aperi granda trito sur minorakordoj aŭ granda septo sur dominanta septakordo. En maĵoro ofte aperas la malgranda septo; je la tonika trisono la malgranda sesto. Kaj kompreneble ekestas kromaj malgrandaj dutoj.
Ritmaro
Ankaŭ la kvaronnota takto regula laŭ la baza formo povas estis variata per ritma tirado antaŭen aŭ malantaŭen. La ritma translokado de "antaŭen tirata" tono estas tiel mallonga kaj pasema, ke ĝi preskaŭ ne estas notebla laŭ kutima notacio. Je tio la kontinua kvarona ritmo nepre povas esti pliriĉigata kaj trarompata per okonaj pasaĵoj kaj trioletfiguroj, sen interrompi la naturan pason de la promenbaso.
Praktiko
La arto konsistas el tio, doni kaj al la kunmuzikantoj kaj ankaŭ al la aŭskultanoj fidindan kaj travideblan ritman kaj harmonian fundamenton, sen degliti en ŝablonajn kaj enuigajn liniojn. Je la ludado precipe povas esti permesate kaj dezirate enigi ritme preskaŭ ne noteblajn malklarecojn samkiel iomete deflankiĝan intonacion kaj krombruetojn de la kordoj. Ofte tiaj malklarecoj tamen ankaŭ estas ĉagrenigaj. Tio malfaciligas la notadon de vere interesaj basliniojn.
Lertaj basistoj subigas dum sia ludado plejofte la indikitajn skemojn kaj formas proprajn melodiliniojn, ofte karakterizitajn de intensa kromatismo. Idealkaze ili je tio estas interpreteblaj resp. aŭdeblaj malpli kiel „simplaj basfundamentoj“, sed kiel apartaj kaj memstaraj muzikaj ideoj.
Instrumentoj
La tipa instrumento por promenbaso estas plukludata kontrabaso. Laŭ ludotekniko kaj fingrado parenca al ĉi tiu estas la elektra basgitaro, tiel ke ludanto, kiu uzas ambaŭ instrumentojn, povas praktiki la arton de promenbaso per ambaŭ basinstrumentoj. Elektra baso plejofte havas fretojn kaj per tio fiksajn, agorditajn tonaltojn. La senfreta variaĵo de la elektra baso sonas pli milda kaj estas pli postulema pri tonformado kaj intonacio.
Kompreneble promenbasado povas ankaŭ okazi sur la malaltaj kordoj de gitaro (pli malkutime kaj pro tio rigardeble pli kiel efekto ol kiel normo). De lertaj ĵaz-pianistoj oni ankaŭ atendas, ke ili povas ludi per la maldekstra mano ravajn basliniojn, kiuj alternas kun intervaloj aŭ akordoj. Sur la pedalaro de la Hammond-orgeno ekz. Barbara Dennerlein majstras la ludadon de promenbaso. De Rhoda Scott ekzistas kune kun Kenny Clarke svingaj sonregistraĵoj de hammond-orgena promenbaso.
Majstroj de la promenbaso
Unu el la basistoj de la pli malnova generacio, kiuj ankaŭ rilate la kreskan soloistan „liberiĝo“ de la baso defendas simplan, sed majstratan promenbason, estas la multjara akompananto de Oscar Peterson, Ray Brown:
Ekzemplo el lia praktiko estas la peco Sushi. Brown vigligas la promenbason per interpulsaj frazigoj, punktadojn, trioletoj, duonaj notoj samkiel suprenmoviĝo per dutopaŝoj trans du oktoj.
Charlie Mingus ludas en la peco Goodbye Pork Pie Hat malrapidan, ege punktitan baslinion. Pluaj majstroj de la promenbaso estis kaj estas ekz. Walter Page, Oscar Pettiford, Mike Richmond, Jimmy Blanton, Ron Carter, Niels-Henning Ørsted Pedersen aŭ Miroslav Vitouš.
Ke la metodo de la promenbaso-ludado kaj kadre de la bibopo kaj ankaŭ nuntempe havas sian lokon en la ĵazmuziko, i.a. montras multaj sonregistraĵoj de Charlie Parker. Avery Sharpe, basisto de McCoy Tyner, uzas dum la sonregistraĵo de la klasikaĵo In Walked Bud de Thelonious Monk el la jaro 1991 ankaŭ „klasikan“ promenbason.
Entute la "bibopa revolucio" liberigis ĉiun instrumenton de la rigida rolo atribuita al ĝi, kio signifas por la baso, ke ĝi povas rezigni sian plejparte harmonian-ritman rolon favore al nura melodia kaj nura ritma laboro.
Moderna ĵazbasista kun perfekta tono estas Charles Fambrough. Perfekta tono tamen ne ĉiukaze estas baza kondiĉo por perfekta promenbas-ludado, ĉar pli gravas kolorigo ĝenrokonvena al la respektiva ĵazstilo. Ĝi tamen estas ofte kliŝeca. Kaj kvankam solida promenbaso apartenas al la fundamenta ilaro de ĉiu ĵazbasisto, oni ne rajtas supozi, ke ankaŭ virtuozoj kiel ekz. Renaud García-Fons, konata por siaj ostinatoj, ĝin tamen regas.
Ekster la ĵazo
Multaj baslinioj ludataj en rokenrolo kaj rokabilo troviĝas sur la limo inter bugiecaj ostinato-figuroj kaj promenbaso. Promenbaso-figuroj en rok- kaj popmuziko same kiel en ŝablonaj blusoj ofte strukturiĝas je ripetaj, egalaj 1- ĝi 4-taktaj ŝablonoj kun alta rekonebleco (vd. la baslinion de Paul McCartney en la kantaĵo Penny Lane de Beatles).
Alikaze ankaŭ ekzistas svingopecoj, kies baspasaĵoj ankaŭ bone konvenus en rokenrola peco. Klasika kaj fama ekzemplo por tio estas In the Mood de Glenn Miller, en kiu la baso ludas dum la temoprezentado simplajn arpeĝojn, dum kiam ĝi akompanas la soloajn partojn pli libere.
Promenbaso-linioj foje ankaŭ servas por tio, doni al eksterĵaza peco ĵazecan karakteron. Ekzemplo por tio estas la titolo Crazy Little Thing Called Love de la rokbando Queen sur la disko „The Game“ el la jaro 1980, kiu laŭ muzika vidpunkto nur estas trioleta variaĵo de konataj blusŝablonoj. Plua ekzemplo estas Get Out Of Your Lazy Bed de Matt Bianco je „Whose Side Are You On?“ el la jaro 1984. Ankaŭ Emerson, Lake & Palmer foje ludis stile ĝustan ĵazon.
Simplaj ripetaj promenbasmodeloj ankaŭ estas kutimaj en skao-muziko, antaŭulo de regeo. Egalforma basmodelo el kvaronoj kaj okonoj kontrastiĝas kun interpulsaj, lamantaj gitarakordoj. Ankaŭ ĵazemaj popmuzikistoj kiel Sting, David Bowie, Simply Red, Carmel McCourt, aŭ kantistino Sade uzas promenbasliniojn.
Eksteraj ligiloj
Bassline
Natria hipofosfito
Natria hipofosfito, hipofosfito de natrio aŭ NaH2PO2 estas natria salo de hipofosfita acido kaj natria hidroksido, komerce trovata en sia unuhidrata formo. Ĉe meditemperaturo ĝi estas senkolora aŭ blanka solido, solvebla en akvo kaj facile absorbas humidecon el la aero.
Natria hipofosfito devas konserviĝi en seka kaj malvarma loko for de oksidaj materialoj. Kiam varmigita, ĝi malkomponiĝas estigante toksajn gasojn, kiel fosfino, kaŭzante iriton al la spira sistemo. Ĝi estas forta reduktagento kaj eksplodas kiam muelita kun kloratoj aŭ aliaj oksidagentoj.
Uzoj
Natria hipofosfito kapabla redukti nikelajn jonojn en solvaĵo al metala nikelo sur metalaj substratoj samkiel sur plastaj substratoj. Ĉi-lasta metodo bezonas ke la substrato aktiviĝu per maldikaj partikloj da paladio. La rezultanta nikela tavolo enhavas ĝis 15% da fosforo. Ĝi same uzatas kiel nutro-aldonaĵo.
Kleine Scheidegg
La Kleine Scheidegg estas montopasejo je alto de 2061 m, situa sub kaj inter la montopintoj Eiger kaj Lauberhorn en la regiono Berna Oberlando de Svisio. La nomo signifas "minora akvodivido", kvankam ĝi estas fakte pli alta ol la najbara Grosse Scheidegg "granda akvodivido". Eble tio okazas ĉar Kleine Scheidegg estas akvodivido inter la du branĉoj de la rivero Lütschine, dum Grosse Scheidegg dividas la Lütschine el la rojo Reichenbach.
Arĝentbazo
Arĝentbazo estas monsistemo, en kiu valoro de mono estas esprimita per certa kvanto da arĝento. Historie oni uzis arĝentbazon en pluraj landoj ekde la antikva tempo ĝis la 19-a jarcento, kiam ĝi estis grandparte anstataŭigita per orbazo kaj sekve per fidata mono.
Stelo de Sieraleono
La Stelo de Sieraleono (angle: Star of Sierra Leone) estas la ĝis nun plej granda kruda diamanto trovita en Sieraleono. Oni elterigis ĝin la 14-an de februaro 1972 el la "Dominica"-minejo en Sieraleono. Ĝi estis 968,9 karatojn peza kaj tiel la tria plej granda iam trovita kruda diamanto.
La Stelo de Sieraleono estis aĉetita de Harry Winston kaj distranĉita je 17 ŝtonoj, 13 el ili estas sendifektaj. La plej granda ŝtonero (143,2 karatoj) ne estis sendifekta kaj estis poste denove distranĉita. La plej granda sendifekta ŝtonero estas 53,96 karatojn peza. Ses ŝtoneroj estis kunmetitaj por formi broĉon ("Stelo de Sieraleono"-broĉo).
Operejo de Erevano
La Operejo de Erevano estas la ĉefa spektaklejo de la armena ĉefurbo. La Operejo de Erevano havas en unu flanko la koncertejon Aram Ĥaĉaturjan kaj aliflanke la operan nacian treatron kaj la baleton Aleksandr Spandarjan. Ĝi estis dezajnata en la 1920-aj jaroj de Aleksandro Tamanjan, la arkitekto kiuj transformis Erevanon en veran ĉefurbon de la respubliko.
Situo
La operejo situas en la urbocentro, ĉe granda parko plena de arboj kie ankaŭ troviĝas eta lago, dancejo kaj pluraj kafejoj.
Ĝi estas meze de avenuo, kiu ligas la placon de la Respubliko kun la monumento Kaskado tra la Norda Avenuo (ekde 2008) kaj la Placo Francio.
Máté Göcsi
GÖCSI Máté (goĉi) la unua reformita predikisto de Marosvásárhely, la tria reformita episkopo de reformita eklezio de Transilvanujo (Göcs?, Marosvásárhely?, ? - Marosvásárhely, 1585).
Operejo de Erevano
Situo
La statuoj de la poeto Hovhannes Tumanjan (1869–1923) kaj la komponisto Aleksandro Spendiarov (1871–1928) ornamas la frontan parton de la parko; dume la statuo de Aram Ĥaĉaturjan situas antaŭ la enirejo al la koncertejo, aliflanke de la konstruaĵo.
Eugène Sue
Vivo
En 1823 li partoprenis la kampanojn en Hispanujo kaj poste diversajn vojaĝojn al Ameriko kaj Okcidentaj Indioj. En 1827 li vizitis Grekion kunbatalonte la batalon de Navarino. Poste li forlasis la militaĵojn por ekokupiĝi pri pentrado. Sed pro instigo de amikoj li publikigas romanan poeziaĵon titolita »Kernock le pirate« (1830). La granda furoro igis lin dediĉi sin tute al verkado. Li do iĝis pioniro de la mara romano franclingva. Post kiam aperis ankoraŭ aliaj romanoj samĝenraj (krome ankaŭ historiaj verkoj de malgranda valoro, nome: »Histoire de la marine française« / 1835–37, 5 vol., kaj »Histoire de la marine militaire chez tous les peuples« de 1841), li komencis verki romanojn etikajn. Tre plaĉis al li rakonti dekadencon kaj senmoralecon; tiaĵoj oftis en la seria verko »Mystères de Paris« (1843, 10 vol.), kiu havis multajn tradukojn. La sukceso grandega kondukis Sue tute al la ĝenro de sociala romano. Inter tiaj romanoj menciindas »Le Juif errant« (1845, 10 vol.; ĝi havis same grandan sukceson kiel la verko »Mystères«); »Martin, l'enfant trouvé« (1847, 12 vol.); »Les sept péchés capitaux« (1847–49, 16 vol.); »Les mystères du peuple« (1849, 16 vol.), por kiu li akuzitis pro ribeligemo kaj senmoraleco; »La famille Jouffroy« (1854, 7 vol.); »Les secrets del'oreiller« (1858, 7 vol.).
En 1850 li elektitis deputito por la ekstremismaj maldekstruloj. Post la puĉo de 1851 li devis forlasi Franclandon kaj vivis en Annecy. Li ankaŭ provis skribi kelkajn dramojn, sed tio fiaskis.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 19. Leipzig 1909, p. 187, kio legeblas tie ĉi interrete.
John Lee Hooker
John Lee HOOKER (22a de aŭgusto 1917 – 21a de junio 2001) estis usona blusa kantisto, kantoverkisto, kaj gitaristo. Li naskiĝis en Misisipio, kiel filo de terluisto kaj famiĝis ludante elektra-gitarecan adaptaĵon de Delta bluso. Hooker ofte aligis aliajn elementojn, kiaj parola bluso kaj komenca bluso de monta kamparo de Norda Misisipio. Li disvolvigis sian propran ritman stilon boogie, distinga el la stilo de la 1930aj kaj 1940aj jaroj piano-derivita boogie-woogie nome bugio. Kelkaj el liaj plej bonkvalitaj kantoj estas "Boogie Chillen'" (1948), "Crawling King Snake" (1949), "Dimples" (1956), "Boom Boom" (1962), kaj "One Bourbon, One Scotch, One Beer" (1966). Boogie Chillen' estis la plej populara rasregistraĵo (ĉe afrikusonanoj) de 1949.
Soloaĵoj
Hooker eldonis grandan nombron de soloaĵoj, kun preskaŭ centon de publikaĵoj ĉirkaŭ 1960.
Here are ten of his early classic recordings:
Albumoj
Listite sube estas la originaj albumoj kun notindaj reeldonoj.
The Detroit Years (recordings 1948–1955) La Ĉikagaj Jaroj (registraĵoj 1955–1964) La Popolmuzikaj Jaroj (registraĵoj 1959–1963) La jaroj de ABC (registraĵoj de 1965–1974) La jaroj Rosebud (registraĵoj 1975–2001)
NGC 888
NGC 888 (aliaj indikoj — PGC 8743, ESO 115-2, AM 0215-600) estas galaksio en konstelacio Horloĝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miklós Zsirai
Miklós Zsirai [ZSIRAI], laŭ la hungara skribmaniero Zsirai Miklós estis hungara lingvisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.
Miklós Zsirai naskiĝis la 1892 en Mihályi. Li mortis la 1955 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Zsirai frekventis lernejojn en Mihályi, poste en Sopron, fine en kolegio nomata Eötvös József. Dum la lernojaroj li jam poemadis kaj tradukadis. En 1914 li soldatiĝis, poste li estis militkaptito. Hejmenveninta en 1920 li finis la lernadon kaj li doktoriĝis. En 1924 li komencis instrui en la universitato. Dum la 2-a mondmilito lia valora biblioteko neniiĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1949, ekde 1923 ankaŭ aliajn premiojn, eĉ finnajn kaj estoniajn premiojn.
Li okupiĝis precipe pri parencaj lingvoj (finna, estona ktp).
Stredné Plachtince
Stredné Plachtince, hungare Középpalojta, germane Mitterplachtintz estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Stredné Plachtince situas en valo, meze de sakovojo el Dolné Plachtince. Veľký Krtíš troviĝas je 5 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1243 en formo "Palatha". En 1275 ĝi ricevis doganprenan rajton, poste ĝi iĝis kampurbo kun bazarada rajto ekde 1465. Fortikaĵo menciiĝis en 1306, tiam Mateo Csák okupis ĝin. Kiel aparta parto, tiu loko menciiĝis en 1439 laŭ tiama hungara ortografio "Kezeppalotha". En 1715 oni komputis tie 29, post 5 jaroj 41 domojn. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 700 loĝantoj en 116 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Középpalojta 947 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Vinica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1934 inundo kaj ankaŭ incendio okazis. En 2001 vivis en Stredné Plachtince 593 homoj, (559 slovakoj, 29 ciganoj).
Vennesla
Vennesla estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Vest-Agder. Fine de en la komunumo vivis.
Géza Simó
SIMÓ Géza (Etéd, la 7-a de marto 1870 ‒ Târgu Mureș, la 26-a de februaro 1946) estis hungara instruisto, redaktoro.
Biografio
Simó Géza estis komence bazlerneja, poste mezlerneja instruisto, li instruis en 1905 – 1906 en Titel, de 1912 en Marosvásárhely. En 1905 – 1906 li estis redaktoro de gazeto Titel és vidéke, dum la burĝa revolucio de 1918 en Hungario li estis la sekretario de Hungara Nacia Konsilantaro de Marosvásárhely. En 1921 li estis unu el fondintoj de Rumania Komunista Partio kaj samtempe ĝia sekretario en Valo Mureș. En la 1920-aj jaroj li estis unu el organizintoj de ĝenerala striko, pro tial oni maldungis lin el lia instruista posteno. Li publikigis en gazetoj Előre, Marosvölgyi Munkás, Építőipari Munkás, kies li estis ankaŭ redaktoro.
Shoji Jo
Shoji Jo (japane 城 彰二, n. 17-an de junio 1975) estas japana futbalisto. Li de 1995 ĝis 2001 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Defterdaro
La dokumentoj de la financa administrado estis gardataj en centra oficejo, la defterhane en la sultana palaco, kie ankaŭ la registroj, la deften estis prizorgitaj.
Antaŭ la reformoj, kiu kreis la modernan Turkion, "defterdaro" ankaŭ estis la titolo de la financministro.
Kluis
Kluis estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas al la komunumaro Amt West-Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Wojkowice
Wojkowice estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Wojkowice en distrikto Będziński.
Rondfolia geranio
Kreskloko
Ĝi kreskas de aprilo ĝis septembro en kampoj, longe de vojoj, de heĝoj kaj en ĝardenoj en okcidenta Azio, norda Afriko kaj Eŭropo.
Neuillac
Neuillac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 310 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Neuillac situas en la sudoriento de Charente-Maritime, sude de Cognac.
Farmakoterapio
Farmakoterapio estas terapio kiu uzas farmaciajn drogojn, distinge el terapio kiu uzas kirurgion (kirurgia terapio), radiado (raditerapio), movado (fizioterapio), aŭ aliaj metodooj. Inter kuracistoj, foje la termino medicina terapio referencas specife al farmakoterapio kontraste al kirurgia aŭ alia terapio; por ekzemplo, en onkologio, medicina onkologio estas tiele distingata el kirurgia onkologio.
Apotekistoj estas fakuloj en farmakoterapio kaj estas respondecaj pri la sekurado de certa, taŭga kaj ekonomia uzado de farmaciaj drogoj. La lerteco postulita por labori kiel apotekisto postulas konon, trejnadon kaj esperton ĉe biomedicina, farmacia kaj klinika sciencoj. Farmakologio estas la scienco kiu celas kontinue plibonigi farmakoterapion. La farmacia industrio kaj la universitata esplorado uzas bazajn sciencojn, aplikatajn sciencojn, kaj intermezajn sciencojn por krei novajn farmaciajn drogojn.
Kiel farmakoterapiaj fakuloj, farmaciistoj havas respondecon por rekta pacientozorgo, ofte funkciante kiel membron de multfaka teamo, kaj agante kiel unuaranga fonto de drog-rilata informaro por aliaj sansistemaj profesiuloj. Farmakoterapiaj fakulo estas individuo kiu estas specializita en administrado kaj preskribado de kuraciloj, kaj tiu posteno postulas etendan akademian sciaron pri farmakoterapio.
Apollosa
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Benevento, Campoli del Monte Taburno, Castelpoto, Ceppaloni, Montesarchio kaj San Leucio del Sannio.
Concha Buika
Ŝia muziko miksas diversajn stilojn: flamenko, soulo, ĵazo kaj funko.
Diskaro
En 2009 ŝi kunlaboris kun Nelly Furtado en la kanzono "Fuerte", kiu estas parto de la hispanlingva albumo "Mi Plan" de Furtado. Fuerte estis publikigita kiel unuopaĵo en oktobro 2010.
Rafael Conde, el Titi
Rafael Conde, el Titi, estis varietea artisto naskita en Talavera de la Reina (Toledo; Hispanio) en la jaro 1938.
Kiam li estis 19-jara li alvenis al Valencio (Valencilando), kie li kantis unuafoje ĉe la teatro Alkazar kaj urbo el kie li sentis sin ĝis sia morto, en la jaro 2002, kaj kiu igis lin adoptivan filon.
Kelkaj el siaj kanzonoj, kiel Libérate (depostulinta la samseksemaj liberoj) aŭ Colorines igis lin tre sukcesa en la spacon de la varietea kanzono en Valencilando, kaj neevitebla referenco de scenejoj kaj festoj.
10809 Majsterrojr
10809 Majsterrojr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Majsterrojr, granda kairno en Gotlando, ĉirkaŭigita de pluraj pli malgrandaj tomboj de la bronzepoko.
22467 Koharumi
22467 Koharumi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Imre Madzsar
MADZSAR Imre (pro. madĵar) estis hungara historiisto naskita en Nagykároly la 1-an de februaro 1878 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de aŭgusto 1946. Li estis elektita membro ordinara al Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Imre Madzsar estis de 1900 gimnazia instruisro en Budapeŝto, pli poste direktoro, de 1926 lernejdistrikta ĉefdirektoro, universitata profesoro. De 1913 li estis ano de elektita direktoraro de Magyar Történeti Társulat, 1924 afergvidanta vicprezidanto de la Országos Tankönyvbizottság. Li enkondukis kaj eldonis la verkon Farádi Vörös Ignác Visszaemlékezései 1778 – 1822 (Bp., 1927).
Åseral
Åseral estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Vest-Agder. Fine de en la komunumo vivis.
Wojnicz
Wojnicz estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Wojnicz en distrikto Tarnowski.
Coltău
Coltău [kolteŭ] (Koltó) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Baia Mare. En 1992 en ĝi loĝis 1862 (rumanoj, 75 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Administre ĝi ĝis 2004 apartenis al la komunumo Săcălășeni. Per la leĝo 267/2003 ĝi iĝis aparta komunumo, al kiu apartenas ankaŭ la vilaĝo Cătălina.
Kerbors
(jen france, bretone Kerborzh) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Norda Avenuo (Erevano)
La Norda Avenuo (Հյուսիսային Պողոտա), estas avenuo elpensita de Aleksandro Tamanjan, la armena arkitekto de la unuaj urboplanoj dum la 30-aj jaroj, ĝi estas avenuo por piedirantoj kiu konektas la Operon de Erevano kun la Placo de la Respubliko.
Historio
Ekde la komenco de la 20-a jarcento, la Norda Avenuo estis inter la konstruplanoj sed neniam estis inter la prioritataj konstruendaĵoj dum la soveta epoko. Sed dek jaroj post la falo de komunismo la urbodomo de Erevano anoncis la ekkonstruadon de la nova strato.
La projekto
La ideo de la konstruado de tiu ĉi avenuo rilatiĝas al la modernigado de la urbocentro de la ĉefurbo, per la detruado de la malnovaj domoj el lada tagmento, sed ankaŭ la detruado de antikvaj valoraj konstruaĵoj, kun la celo anstataŭi ilin per modernaj konstruaĵoj destinataj al oficejoj kaj apartamentoj ĉe promenejo kiu rekte konektas la Placon de la Respubliko kun la Opero.
La projekto enhavas la konstruadon de dekvino da pliaj konstruaĵoj por oficejoj kaj apartamentoj, pluraj subteraj parkejoj, vendejoj kaj restoracioj.
Avancado de la projekto
Unua sekcio, flanke de la Opero, estis finkonstruita kaj malfermita en majo 2006. La avenuo estis malfermata de unu ekstremo al alia fine de novembro 2007. Sed la plimulto de la projekto ankoraŭ konstruiĝas aŭ baldaŭ elkonstruiĝos.
NGC 889
NGC 889 (aliaj indikoj — PGC 8843, ESO 298-27, MCG -7-5-16) estas galaksio en konstelacio Fenikso.