cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nālandā
Multe el kio ni scias pri Nālandā venas de verkoj de pilgrimaj bikŝuoj el Azio, kiel la bikŝuoj Xuánzàng kaj Yìjìng, kiuj vojaĝis al la bikŝuejego en la 7-a jarcento. Laŭ Xuánzàng, kiu vizitis dum la prospera epoko de la universitato, tie instruis 1000 instruistoj kaj studis 10000 studentoj. Multaj nomoj listitaj de li en sia vojaĝlibro estis la nomoj de tiuj kiuj ellaboris la filozofion de Mahāyāna. Ĉiu studento ĉe Nālandā studis je Mahāyāna kaj tekstojn de dek kvin skoloj de Hīnayāna. La studprogramo ankaŭ inkluzivis aliajn temojn, kiel la Vedoj, gramatiko de Sanskrito, medicino kaj Sāṃkhya.
Nālandā plej verŝajne estis disrabita kaj detruita de armeo de la Mamluka dinastio sub Ikhtiyār al-Dīn Muḥammad Bakhtiyār Khaljī ĉ. 1193. Kvankam kelkaj fontoj diras, ke la bikŝuejego daŭris duone funkcianta iom pli longe ol tio, ĝi estis forlasita kaj forgesita ĝis la 19-a jarcento, kiam la loko estis ekspertizita kaj elfosita de la Barata Arĥeologia Ekspertizo. Sistema elfosado komencis en 1915.
La 25-an de Novembro de 2010, la Barata registaro, per la Parlamento, revivigis la antikvan universitaton tra la leĝo de la universitato Nālandā, kaj la universitato Nālandā estis kreita.
Etimologio
Pluraj teorioj ekzistas pri la etimologio de la nomo Nālandā. Laŭ la bikŝuo Xuánzàng de la dinastio Táng, ĝi devenas de Na al,lllam dā, senhalta donacado. Laŭ la bikŝuo Yìjìng, ĝi devenas de Nāga Nanda, la nomo de nāga, kiu loĝis en la loka cisterno.
Skistejo Burgess
Skistejo Burgess estas fosilia bedo de nigra skisto, kiu havas sian nomon laŭ Montopasejo Burgess, kiu estas proksima al la skistejo, alte en la kanada Rok-montaro en Nacia Parko Yoho proksime de la urbeto Field (Brita Kolumbio). Fosiliojn unue trovis en la skistejo Charles Doolittle Walcott, kiu trovis sian unuan fosilion tie en 1909 kaj revenis en postaj jaroj por kolekti pliajn specimenojn. Walcott restatis ke la artropodaj fosilioj estis novaj kaj unikaj specioj, sed atenta pristudado de la fosilioj montris ke multaj fakte reprezentis ĝis tiam ne konatajn filumojn; eĉ hodiaŭ iuj montriĝis neeblaj klasi. La fosilioj estas aparte valoraj pro tio ke ĉe ili estas videblaj aldonaĵoj kaj molaĵoj rare konservitaj.
Historio kaj signifo
Oni ne tuj rekonis la signifon de la trovaĵoj je la tempo de malkovrado; la trilobuloj trovitaj datiĝis de la meza kambrio, kaj Charles Walcott simple metis la nekutimajn novajn speciojn en filumojn, pri kiuj oni sciis ke ili ekzistis tiutempe, kion Stephen Jay Gould nomis ŝukornumado en sia libro pri la Skistejo Burgess Wonderful Life. Reanalizado de la fosilioj far Harry Blackmore Whittington, Derek Briggs, kaj Simon Conway Morris de la Universitato de Cambridge en la 1980-aj jaroj tamen evidentigis ke la bestoj trovitaj estis multe pli diversaj kaj nekutimaj ol pensis Walcott. Multaj bestoj kies restaĵoj reprezentiĝis en la skistejo ja havis korpoformo strangegan anatomion kaj malmulte aspektis kiel la aliaj bestoj konataj. Inter ili estas Opabinia kun kvin okuloj kaj nazo aspektanta kiel polvosuĉilo; Aysheaia kiu multe aspektas kiel membro de minora filumo hodiaŭa, la onikoforoj; Nectocaris kiu ŝajne estas aŭ krustaco kun naĝiloj aŭ vertebrulo kun ŝelo; kaj Hallucigenia unue rekonstruita kiel vivaĵo promenanta sur duflankaj, simetriaj dornoj - Conway Morris nun rekonstruas ĝin kiel plian onikoforo, kun dornoj surdorse. Pluraj malbone komprenitaj fosilioj montriĝis esti korpopartoj de predanto konata kiel Anomalocaris. Intertempe (malfruaj 1990-aj jaroj) publikigitaj esploroj de Derek Briggs kaj Richard Fortey sukcesigis klasi multajn de la "strang-aspektaj" fosilioj de Skistejo Burgess ene de la artropodoj, sed multaj bestoj - ekzemple Amiskwia - restas enigmoj.
La libro Wonderful Life de Gould, eldonita en 1989, diskonigis en la publiko la malkovradon de Skistejo Burgess. Gould asertas ke la eksterordinara diverseco de la fosilioj indikas ke vivoformoj estis multe pli divers-specaj tiutempe ol tiuj travivintaj hodiaŭ kaj ke multaj el la evolulinioj reprezentitaj en la skistejo estis evolu-eksperimentoj kiuj formortis. Li sugestas ke ĉi tiu interpreto de la observeblaj faktoj subtenas lian hipotezon de evoluo per interrompita ekvilibro. La vaste akceptita reklasado de Derek Briggs kaj Richard Fortey tamen kontraŭdiras ĉi tiun interpreton, kaj ambaŭ aŭtoroj estas kritike akuzintaj Gould pri hasta kaj nekompleta analizo uzata por subteni liajn ideojn kaj nun jam enirinta la publikan konscion.
La diverseco kaj ekzoteco de la faŭno en Skistejo Burgess (de la meza kambrio, antaŭ 505 milionoj da jaroj) vekis multan diskutadon en paleontologio koncerne la kaŭzojn kaj naturon de pli frua eventoj en la historio de la vivo, la tiel nomata kambria eksplodo okazinta dum la frua kambrio, antaŭ 542-530 milionoj da jaroj.
Plia esplorado montris ke Skistejo Burgess etendiĝas dum multaj kilometroj en izolitaj elstaraĵoj, kaj ke diversaj bestoj konserviĝis en la diversaj lokoj. La deponaĵoj ŝajne iam estis malgrandaj regionoj de kota oceana fundo kiu—de tempo al tempo—glitis suben laŭ kalka klifo, kunportante la tie vivintajn bestojn, kaj ĉion kio havis la malbonŝancon proksime naĝi, en la oksigen-malriĉaj akvoj de la profundejoj. Oni identigis ses apartajn faŭnajn zonojn en Skistejo Burgess. Nun ke sciencistoj scias kion serĉi, oni sukcesis trovi similajn deponaĵojn aliloke kun similaj faŭnoj. La plej gravaj el ĉi tiuj similaj deponaĵoj kreiĝintaj pli-malpli sammaniere kiel Skistejo Burgess troviĝas en Junano (Ĉinio). En ĉi tiu Skistejo Maotianshan estas faŭno tute simila al tiu de Skistejo Burgess.
Pro sia lokiĝo en Nacia Parko Yoho, la skistejo estas parto de Monda Naturheredaĵo de Unesko, nome de la Parkoj de la Kanada Rok-Montaro. Esplorado jam identigis malŝirmitajn partojn de la skistejo en kelkdek-kvadratkilometra areo kaj evidentigis almenaŭ ses fosilejojn en la formacio.
Misrijaoj
La misrijaoj estas etno en Sudano. Ili estas duon-nomadaj araboj kaj grandparte vivas en la regiono Kordofano.
Piedade dos Gerais
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Itaguara. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Centro por Biologia Diverseco
La Centro por Biologia Diverseco, en angla origine Center for Biological Diversity, baze en Tucson, Arizono, estas neprofita organizaĵo kun proksimume 220,000 membroj kaj retaj aktivuloj, konata pro sia laboro protektanta endanĝeritajn speciojn pere de laŭleĝa agado kaj sciencaj peticioj. La Centro havas oficejojn kaj stabanaron en Nov-Meksiko, Arizono, Nevado, Kalifornio, Oregono, Ilinojso, Minesoto, Alasko, Vermonto kaj Vaŝingtono. Ĝi estis fondita en 1989 fare de Kieran Suckling, Peter Galvin, Todd Schulke, kaj Robin Silver.
Galaktozo
Galaktozo (C6H12O6) estas senkolora, kristala aldoheksozo, en akvo apenaŭ solvebla. Ĝi estas stabila en formo de piranozringo.
Ĝia D-modifiĝo estas konstuero de kelkaj oligosakaridoj (laktosukero aŭ laktozo, rafinozo), polisakaridoj (galaktanoj, pektinoj) kaj glikozidoj. Ĝi troviĝas ankaŭ en maraj algoj kaj rezinoj. La cerebrozidoj kaj gangliozidoj en la cerbaj kaj nervaj ĉeloj estas same derivaĵoj de galaktozo.
La galaktozo kaj la D-glukozo facile transformiĝas unu al la alia en la mamula organismo. La transformiĝo okazas tra la plej grava derivaĵo la t.n. uridin-difosfata galaktozo.
Ĝi produkteblas el laktozo. Ĝi gravas en la spira materialŝanĝo.
Triuma sistemo
Triuma sistemo estas pozicia nombrosistemo, kies bazo estas 3. La sistemo havas nur 3 signojn por skribi nombrojn, nome: 0 kaj 1 kaj 2. Sistemo ne estas ofte uzata.
La nombro 3 (kun kutima dekuma skribo) estas skribata kiel 10 (legu: unu-nulo). Ĉiu unuo de sekva grado estas 3-oble pli granda ol la antaŭa, t.e. la unuoj de la triuma sistemo sin prezentas vico de nombroj: 1, 3, 9, 27, 81, …, 3n, …
Konvertado el dekuma al triuma sistemo
Por ŝanĝi dekuman nombron (kaj ĉiu sistemo, kies bazo estas pli granda ol 3) en triuma sistemo, oni ĝin dividas konsekvence per 3 kaj skribas ricevitajn restojn 0 kaj 1 aŭ 2 en ordo de la lasta ĝis la unua.
Ekzemplo
Tiamaniere, la triuma skribo de la nombro 43 estas: 1 2113
Konvertado el triuma al dekuma sistemo
Por ŝanĝi el triuma sistemo, ĉiu cifero de nombro devus multipliki per 3 potencigite per numero de pozicio en nombro.
Kalkulado per triumaj nombroj
! * ! 0 ! 1 ! 2
Aristotelo kun busto de Homero
Ĝi montras Aristotelon vestanta nigran antaŭtukon kontraste kun blankaj larĝaj robomanikoj kaj kun ora ĉeno kontemplanta skulptan buston de Homero. Ĝi estis kreita je komisio por la kolekto de Don Antonio Ruffo. Ĝi estis aĉetita kaj vendita fare de kelkaj kolektantoj ĝis ĝi iĝis finfine aĉetita de la Metropola Muzeo de Arto. La mistera tono en la pentraĵo kondukis kelkajn fakulojn al diversaj interpretoj de tiu temo de Rembrandt.
Estis ioma konfuzo pri la identeco de la homo en la pentraĵo ĉar Don Antonio Ruffo ne specife postulis temon por sia komisio. Oni spekulativis pri Alberto la Granda, Tasso, Ariosto, Virgilio kaj la nederlanda poeto Pieter Cornelisz Hooft. La identeco de la pentrito estis esplorita de Simon Schama en sia libro Rembrandt's Eyes. Schama prezentas gravan argumenton ke temas pri la antikvgreka pentristo Apelles. In 1969, Julius Held argumentis, ke temas pri Aristotelo analizante liajn vizaĝtrajtojn, liajn vestojn kaj la aĵojn kiujn li tenas. Laŭ Held, Aristotelo estas konata pro sia longaj hararo kaj barbo, luksa juvelaro kaj ekstravagancaj vestoj, kio videblas en aliaj pentraĵoj kiuj montras lin inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj en tuta Eŭropo. Held konektas Aristotelon ankaŭ kun la busto de Homero kaj la ĉeno de Aleksandro. Ja Aristotelo estis komentisto de Homero kaj de Aleksandro la Granda, kio kondukis Held al kredo, ke estas Aristotelo en la pentraĵo.
Laŭ Charles Mee, la ĉefa temo de la pentraĵoj de Rembrandt estas la ideo de kontemplado. La homoj en liaj pentraĵoj rigardas kvazaŭ ili estas perditaj en pensoj, kio faras tion lia plej ofte uzata temo. Por atingi tion, en ĉi pentraĵo li elektis blankan robon por aspektigi Aristotelon pli digna. Li pentris ankaŭ nigran antaŭtukon, ĉar la nigra koloro reprezentas melankolion. Ĉiuj tiuj elementoj helpis krei senton de profunda kontemplemo. La Scienca Revolucio jam estis moda ĉikaŭ la 1650-aj jaroj, kio faras la intereson de Rembrandt pri kontemplado elektinda temo.
Christopher Hitchens
Christopher Eric HITCHENS (n. 13-an de aprilo 1949; m. 15an de decembro 2011) estis britusona aŭtoro kaj ĵurnalisto. Liaj libroj, eseoj kaj ĵurnalista kariero daŭris dum pli ol kvar jardekoj, kaj faris el li publikan intelektulon kaj oftulon de babilprogramoj kaj de prelegoj. Li estis publicisto kaj literaturkritikisto ĉe The Atlantic, Vanity Fair, Slate, World Affairs, The Nation, Free Inquiry, kaj vario de aliaj amaskomunikiloj.
Li estis tre grava observanto de politiko, pri kiaj temoj li estas konsiderata iome maldekstrulo kaj en Britio kaj en Usono.
Sándor Raffay
Sándor Raffay [ŝAndor rafai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Raffay Sándor estis hungara pastro, luterana episkopo, profesoro, teologo, instruisto.
Sándor Raffay  naskiĝis la  1866 en Cegléd. Li mortis la 1947 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Raffay frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Szarvas, poste li plulernis en Budapeŝto, Pozsony, Jena, Lejpcigo, Basel. En 1892 li instruis en Besztercebánya, en la sekva jaro li estis pastro en Tápiószentmárton. Ekde 1896j li instruis jam en universitato en Pozsony. Ekde 1908 li estis pastro en Budapeŝto. En 1918 li estis elektita episkopo, en 1939 senatano.
Zlagna (Bârghiș)
Zlagna (hungare: Szászzalatna, germane: Schlatt) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Agnita. Administre ĝi apartenas al Bârghiș.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas en 1318. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény).
Schlatt
Schlatt estas la nomo de diversaj lokoj:
Aŭstrio
Schlatt (Supra Aŭstrio) estas komunumo de Aŭstrio.
András Ölleler
ÖLLERER András (oelerer) rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș en 1971.
Boigrafio
András Ölleler diplomitiĝis en 1997 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo.
Molooj
La molooj estas etno en la subŝtato Blua Nilo en Sudano. Ili estas malpli ol 1.000 homoj. La moloa lingvo apartenas al la nilotaj lingvoj. La plej multaj el ili aŭ ili ĉiuj estas muslimoj.
Tukumo
La tukumo (Astrocaryum vulgare) estas specio de arekacoj kiu kreskiĝas en Amazonio.
La tigo havas dikan arboŝelon. Ĝia frukto estas manĝebla, kaj povas utili en biodizeloleo fabriko.
Rodrigo Vergilio
Rodrigo Vergilio (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Noroeste, Al Nasr, Al-Kuwait, Al-Nasr, Al-Shaab, Náutico, Navy, Chonburi., Ventforet Kofu, Thespa Kusatsu, Cerezo Osaka kaj Shonan Bellmare. Tiel lia futbala kariero disvolviĝis en Brazilo, Japanio, Kuvajto, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Tajlando.
Majs
Majs [majŝ], kroate Majša, germane Maisch [majŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Mohács.
Situo
Majs situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ rojo, proksime de Kroatio. Mohács troviĝas 14, Villány 15, Siklós 29 km-ojn.
Aegerten BE
Aegerten estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1730 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Aegerten situas 3 kilometrojn sude de la urbo Bielo ĉe la suda bordo de Aro, kies Nidau-Bühren-Kanalo, la iama rivero Zihl, formas la nordan komunumlimon.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Aegerten limas en nordo al Brügg, en oriento al Schwadernau, en sudoriento al Studen, en sudokcidento al Jens, kaj en okcidento al Port.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Bielo al Berno kaj la svisa aŭtovojo A6, al kiu la plej proksima alveturejo troviĝas 2 kilometrojn norde sur la limo inter Brügg kaj Bielo. La fervojo de Bielo al Berno pasas tra la komunumo, sur kies teritorio tamen ne troviĝas stacidomo. La komunumo tamen estas bone konektita al la loka busreto de la urbo Bielo kaj la stacidomoj de Brügg kaj de Studen situas en piedira distanco de la komunumo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Aegerten datiĝas el la jaro 1225 kiel villa Egerdon. Dum la malfrua mezepoko la Monaĥejo Gottstatt estis la plej granda bienposedanto en Aegerten. En la jaro 1388 Aegerten fariĝis havaĵo de la urbo Berno, kiu ĝis en la jaro 1393 atribuis al sia kamparvoktejo Nidau.
United States v. Washington
United States v. Washington (Usono kontraŭ Vaŝingtonio), neformale konata kiel la "Decido Boldt" (angle "Boldt Decision") estis jura proceso traktita en 1974 antaŭ la Usona Distrikta Kortumo por la Okcidenta Distrikto de Vaŝingtonio kaj apelacie en 1975 antaŭ la Usona Kortumo de Apelacioj por la Naŭa Rondiro. Ĝi rekonfirmis la rezervitaj rajton de indianaj triboj en la ŝtato Vaŝingtonio kunagadi flanke de la ŝtato kiel kunadministrantoj de salmoj kaj aliaj fiŝoj, kaj daŭre rikoltadi ilin laŭ la diversaj traktatoj, kiujn Usono subskribis kun la triboj. La triboj de Vaŝingtonio estis cedintaj siajn terpropraĵojn al Usono sed rezervis la rajton fiŝkaptadi kiel antaŭe, inkluzive de kaptado ĉe tradiciaj lokoj ekster la oficialaj rezervejoj. Post longa proceso, la decido de usona juĝisto George H. Boldt asertis ke la triboj rajtas havi duonon de la ĉiujara fiŝrikoltaĵo. En 1975 la apelacia kortumo aprobis la decidon de juĝisto Boldt, kaj la Usona Supera Kortumo malakceptis apelacion. Post rifuzo fare de Vaŝingtonio apliki la decidon, Boldt ordonis ke la Marborda Patrolo efektivigu liajn dekretojn. En posta proceso, juĝisto John Paul Stevens resumis: "Ambaŭ partioj havas rajton, sekurigitan de traktato, preni justan porcion el la disponeblaj fiŝoj."
Fortunes of Captain Blood
Fortunes of Captain Blood ("Fortunoj de Kapitano Sango") estas usona aventura filmo de piratoj aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Gordon Douglas. Fortunes of Captain Blood estis originale filmita en la angla lingvo.
La filmo priskribas la multajn aventurojn de K-no Blood, la ĉefpersono de la romano de Rafael Sabatini.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Louis Hayward, Patricia Medina, George Macready.
La filmo entute daŭras 91 minutojn.
Jane Jacobs
Jane JACOBS [prononcu: Ĝejn Ĝejkabz] ( – ) estis inter la plej famaj verkistoj pri urboplanado de Usono kaj Kanado (en kiuj ŝi posedis civitanecon). Ŝia fratino estis la aktiva Esperantistino Betty Manson (m. 1993). Jane Jacobs loĝis kun sia pli aĝa fratino plurajn jarojn kiam ŝi alvenis al Novjorko. Jane Jacobs loĝis en La Vilaĝo, populara, malnova, maldensa kvartalo apud la urbo centro de Novjorko. Ŝi skribis pozitive pri tiu ĉi sperto.
La aŭtorino ankaŭ skribis pri la sendependeco de Kebekio. Ŝi skribis favore al tiu.
Sedliště
… aŭ ankaŭ parto de municipo:
Vorto Sedliště ankaŭ aperas en nomoj de sidejoj:
1915 Kecalkoatlo
1915 Kecalkoatlo estas tre malgranda, hela Amora asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Albert George Wilson elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Orbito
Ĝi trairas la marsan orbiton kaj tanĝas tiun de Tero, sed ne trairas ĝin. La ĝi proksimiĝis al 3,789 milionoj da km de Tero.
Ĝia afelio de preskaŭ 4 astronomiaj unuoj gvidas ĝin preter la ekstera asteroida zono, proksimiĝante la Jupiteran orbiton (5,2 AU). Ĝi estas en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero tio, kiu malhelpas ĝin tro proksimiĝi al tiu planedo.
29214 Apitzsch
29214 Apitzsch estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana amatora astronomo Rolf Apitzsch, kiu komencis seriozan astronomian laboron post sian emeritiĝo en 1999. Lia laboro ĉe lia observatorio de Wildberg estas dediĉita al la sekvo de la kaj la malkovro de novaj asteroidoj. la nomo estis proponita de Lutz D. Schmadel.
21349 Bevoke
21349 Bevoke estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Je la epoko 2457600.5 TDB, ĝia orbita granda duonakso estis 3,20084492, tie estas, ke ĝi tiam orbitis ĉ. 126 400 km km trans la arbitra limo inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada astronomo John Beverly (Bev) Oke (1928–2004), kiu ricevis sian Ph. D. de la Universitato Princeton kaj havis elstaran karieron en spektroskopio kaj fasonado de instrumentoj por grandaj teleskopoj.
NGC 4789
NGC 4789 (aliaj indikoj — UGC 8028, MCG 5-30-124, ZWG 159.113, ZWG 160.8, PGC 43895) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mondarioj
La mondarioj estas etno en Sudano. La mondaria lingvo (Mandari) apartenas al la nilotaj lingvoj. La mondarioj estas pli ol 100.000 homoj.
Preĝejo Egido de Dionaskanto (Budapeŝto)
La grekokatolika preĝejo Egido de Dionaskanto estas historia monumento en Hungario, en Budapeŝto en la distrikto Erzsébetváros.
Historio
Grekokatolikoj vivis en Pest (urbo) ekde fino de la mezepoko, tamen mur sporade. La eklezia grupo estis fondita nur en 1895. Ili aranĝis la liturgiojn en Preĝejo Naskiĝo de Maria (Belváros). Pli frue en la malfruaj 1870-aj jaroj la romkatolikoj konstruis paroĥan kirkon en Erzsébetváros, sed post jaroj ĝia kapacito jam ne sufiĉis. Ili konstruis pli grandan en la sama placo (vidu:Preĝejo Elizabeto de Hungario (Erzsébetváros)), la pli malnovan ili transdonis al la grekokatolikoj en 1905. En la sama jaro estis fondita la paroĥo kaj ankaŭ la mesoj estis aŭedeblaj jam en propra preĝejo. Komence la preĝejo situis sola, sed oni konstruis etaĝan paroĥon ambaŭflanke de la preĝejo en 1929, tial ĝi jam kontaktiĝas al la najbaraj loĝdomoj. En la sekvaj jaroj sekpentraĵoj estis pentritaj en la preĝejo. Dum la 2-a mondmilito la kirko difektiĝis, poste ĝi estis renovigita, baldaŭ en 1975 kaj 2001.
Konstruaĵo
La preĝejo kontaktiĝas kun la najbaraj loĝdomoj laŭ trotuaro de la placo. La fasado estas simetria, la enirejo funkcias meze, plej supre malalta turo altiĝas. Dekstre de la enirejo oni metis grandan krucon. La altaro estis farita en 1900. La vitraloj restis originaj el la romkatolika erao, ili prezentas Sanktan Elizabeton, Sanktan Matiason kaj Sanktan Jozefon. Pli nova altaro estis farita en 1833. La pentraĵoj estas verkoj de Ignác Roskovics, Ferenc Lohr kaj Béla Kontuly.
Kermeso okazas en la 1-an de oktobro.
Peñafiel
Geografio
Ĝia municipa teritorio, formataj de loĝlokoj Peñafiel, Aldeayuso, Mélida kaj Padilla de Duero; ĝi okupas totalan areon de 76,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 013 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male ĝi kreskis konstante fakte el la 1850-aj jaroj kun nur malgranda perdo en la 1960-aj jaroj.
Ĝi distas 55 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Pesquera de Duero, Curiel de Duero, Bocos de Duero, Manzanillo, Quintanilla de Arriba, Castrillo de Duero, Olmos de Peñafiel, Torre de Peñafiel, Canalejas de Peñafiel kaj Rábano. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de alfluanto de la rivero Doŭro, sed la loĝloko mem estas sur deklivaro de monteto.
Historio
Estis restaĵoj de vakceoj sed definitiva setlejo estis de ĉirkaŭ la 10-a jarcento kiam Penna Fidele estis fortikaĵo de la Graflando de Monzón dependante fine de la jarcento de la Graflando de Kastilio kaj poste de la Regno Kastilio. Alfonso la 10-a havigis la sendependigan regularon Fuero Real al Peñafiel en Julio 1256.
Plej fama senjoro de Peñafiel estis la infanto Don Juan Manuel (1282-1348), duko kaj princo de Villena kaj nevo de la reĝo Alfonso la 10-a. Don Juan Manuel elektis Peñafiel kiel preferita loko inter multaj posedaĵoj en Hispanio. El flora mezepoka epoko menciindas, ke ekzistis 18 preĝejoj, tri konventoj kaj ses ermitejoj.
La alveno de la fervojo en 1895 ege disvastigis la ekonomion kaj la komarkan ĉefurbecon de Peñafiel. Ligita al la fervoja stacio kreiĝis fabrikoj kaj ĉefe fabriko de sterko de la entrepreno Cros kaj poste aliaj de faruno, biskvitoj kaj de sukero, kiu foriris en 1953. En 1948 okazis inundo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). En 2008 estis konstruita vinproduktejo PROTOS, direktita de la brita arkitekto Richard Rogers.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la kastelo (nun kun Muzeo pri Vino), la muregoj (el kiuj restas kvar turoj), pontoj, la horloĝturo, la placo del Coso, la vinkeloj, la preĝejoj de Sankta Mikaelo kaj de Sankta Maria de Mediavilla, la konventoj de Sankta Paŭlo kaj de Sankta Klara kaj du ermitejoj.
Dāl
La dāl (arabe دﺍﻝ, dāl ) estas la oka litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon,. En la abjad-numeraloj havas la valoron de 4.
Mielĉelaro
Laŭ Esperanta Bildvortaro de de Rüdiger Eichholz (Ontario, 1988) la faka termino por mileĉelaro estas vabo (paĝo 78, termino 31).
Toshiki Chino
Toshiki Chino (千野 俊樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu kaj Blaublitz Akita.
Schwebheim
Schwebheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Batanta gitaro
Batanta gitaro, Chitarra Battente (en itala), estas muzikilo, nome kordinstrumento, origine el Suda Italio en la 17a jarcento. Ĝi originas el la baroka gitaro, sed havas maldikajn ŝtalajn kordojn.
Dunavac
Dunavac, serbe Дунавац estas komunumo en Serbio en municipo Palilula. Ankaŭ foraj domaroj apartenas al la komunumo.
Márta Szabó Bokor
Márta SZABÓ BOKOR estis rumania hungara ceramikistino. Ŝi naskiĝis en Băile Tușnad la 28-an de oktobro 1938 kaj mortis en Kluĵo la 29-an de oktobro 2006.
Dunavac
Situo
Dunavac situas en sud-okcidenta parto de Banato, Danubo preterfluas. La loknomo devenas de apuda rojo signifanta "Malgranda Danubo". La serba ĉefurbo troviĝas je 31, Opovo je 5 km-oj.
Márta Szabó Bokor
Biografio
Márta Bokor Szabó diplomitiĝis en la ceramikfakon en Arta Atlernejo Ion Andreescu de Kluĵo en 1967.
Dunavac
Historio
La komunumo fondiĝis en 1947. Ekde 1965 Dunavac apartenas al municipo Palilula. En 2002 vivis tie plejparte serboj (92 %).
Eksteraj partoj
Dunavac administras ankaŭ domaron "Besni Fok" (origine Бесни Фок), kiu situas 9 kilometrojn for. La loko estas ŝatata de fiŝkaptistoj.
Domaro Preliv (origine Прелив situas de Dunavac je 2.5, Besni Fok je 5 km-ojn. En Preliv ne estas akvodukto.
Domaro Ŝiroka Greda (Широка Греда) situas proksime de kanalo.
Li Weilun
LI Weilun (李威伦） naskiĝis en Malajzio en 1936. Li estas el la plej famaj esperantistoj en Ĉinio. Li estas ankaŭ la estro de Pekina Esperanto-Asocio.
Saveno
Saveno aŭ Samono (angle Samhain) estas kelta novjara festo kiu komenciĝas je la vespero de la 31-a de oktobro. Oni festis la transiron de la somera periodo al la komenco de la vintro. Dum tiu nokto laŭ la druidoj la mondo de la spiritoj kaj de la materiaĵoj estas plej proksimaj unu al la aliaj, tiel ke eĉ transiro de unu al la alia facile eblas.
Li Weilun
Li estas profesoro en Lingva Universitato Pekina. Li instruas hispanan lingvon, kaj kompreneble Esperanton.
Saveno
Etimologio
La nomo Samhain (prononco: /sˠaunʲ/) estas irlanda vorto por la monato novembro. Ĝi povus signifi "fino de la somero". Enmigrintoj kunportis la vorton ankaŭ al Skotlando; en la skotgaela lingvo novembro nomiĝas Samhuinn. En sia romano La ŝtona urbo Anna Löwenstein nomis tiun feston Samono, surbaze de ĝia nomo en la pra-kelta lingvo. La formo Saveno estas bazita sur la prononco en la modernaj keltaj lingvoj.
Saveno festata de Vikanoj
Saveno (ankaŭ nomata Saŭeno) estas la Vika novjarfesto, kaj festo de la Mortintoj. Kiel la plej grava festivalo de la kvar Pligrandaj festoj, ĝi estas malulo de Belteno, kaj do festo de tuta mallumo.
Li Weilun
Li fervore subtenas la esperanto-movadon en Ĉinio. Li klopodis kaj klopodas propagandi kaj popularigi esperanton.
5052 Nancyruth
5052 Nancyruth estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Saveno
Saveno festata de Vikanoj
Dum kelkaj festoj, oni bonvenigas la spiritojn de la forpasintoj por kunfesti. Laŭ Vikanoj, la vualo inter la Spiritmondo kaj la Homa Mondo estas la plej maldika dum ĉi tiu festo.
5052 Nancyruth
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nancy R. Lebofsky, instruistino pri astronomio en la Universitato de Arizono.
Saveno
Saveno laŭ Vika Mitologio
La Diino komencas sian mallumumon dum ŝi funebras sian filon kaj edzon. La Malluma Dio ekregas, ĉar forfalis la Lumdio de Somero.
Estaimpuis
Ekde 1977 la municipoj Bailleul, Estaimbourg, Evregnies, Leers-Nord, Néchin kaj Saint-Léger apartenas al Estaimpuis, la ĉefa municipo.
Ordzovany
Ordzovany (hungare Ragyóc [radjOc], germane Radholz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ordzovany situas laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas je 20 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1260 laŭ tiama hungara ortografio "Redyolcz". En 1787 301 vilaĝanoj loĝis en 40 domoj, en 1828 353 vilaĝanoj en 49 domoj. Ĝis 1887 la oficiala hungara loknomo estis Ordzovány, poste ĝi rericevis la mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ragyóc 293 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ordzovany 172 homoj, (163 slovakoj).
.ua
.ua estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Ukrainio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Araba gumo
Araba gumo (gummi arabicum) estas produkto de arboj el la genro akacio, speciale la Acacia senegal (ankaŭ A. arabica aŭ A. verek) kaj la Acacia seyal. Araba gumo estas rezineca gumo kiu liberiĝas kiam la ŝelo de la arbo estas difektita. Aliaj nomoj por araba gumo estas akacia gumo, hasbab-gumo aŭ kordofangumo. La arbo kreskas en regiono kiu etendiĝas de Okcidenta Afriko ĝis inkluzive la Araba duoninsulo. Gravaj produktolandoj estas Sudano, Ĉado, Niĝerio kaj Senegalo.
Johann Gottlieb Gottschalg
Johann Gottlieb GOTTSCHALG (vivodatoj detalaj - naskiĝo en al dua duono de la 18a jarcento - ne konatas) estis germana teologo kaj historiisto en Vajmaro, Teutleben kaj Großbrembach.
Agadoj
Gottschalg verkis historion de la princoj de Saksio-Vajmaro. En ĝi li parolas ekz. pri la konfirmacio de Karlo Aŭgusto fare de ĉefdiakono kortega Johann Sebastian Gottschalg. Per tiu ĉi verko li kontinuigis la kronikajn tradiciigojn de la menciita duklando fare de Gottfried Albin de Wette. Ne malverŝajnas do, ke Gottschalg estis parenco ĉefdiakona. Gottschalg estis collaborator, t.e. ofico eklezia kun kateĥista fokuso. Tuj antaŭ la ekdeĵoro de Johann Gottfried Herder en Vajmaro samfunkciis Johann August de Wette kiu iĝis en 1776 paroĥestro en Ulla (naskiĝloko de filo lia Wilhelm Martin Leberecht de Wette). Ties posteulo fariĝis Johann Gottlieb Gottschalg ĝis vokiĝo al Teutleben en la adjunktujon Hardisleben en 1782.
Kiam li skribis la historion de la princujo vajmara kaj dediĉis ĝin je duko Karlo Aŭgusto li titolis sin pastoro en Großbrembach. Per la libra aperjaro 1797 oni havas samtempe la lastan sekuran indikon pri agadoj liaj. Alia skribaĵo estis de 1790, kiun li eldonis kune kun Christian Wilhelm Oemler.
Intelektulo
Intelektulo estas persono kiu uzas intelekton (sciojn, pensadon kaj racion) kaj kritikan pensadon aŭ analizan raciigon profesie aŭ kiel plenumon de persona kapablo.
Historio de nocio
La nocio intelektulo ("intellectuel") aperis fine de la 18a jarcento en Francio kaj Italio (ligita kun iluminismo). Ĝi disvastiĝis en la 19a jarcento lige al afero de Alfred Dreyfus – aparte ofte troviĝas en verkoj de Émile Zola.
Halford Mackinder
Post la Unua Mondmilito li verkis Democratic Ideals And Reality, nome la plej grava laboro pri internacia politiko iam verkita de geografo, kiu fakte estas etendo de la eseo de 1904.
Li ankaŭ estis parlamentano. Li estis rasisto kiu komparis svahilojn al 'homaj kameloj'; Halford fifamiĝis murdinte ok de siaj afrikaj portistoj dum sia ekspedicio al Monto Kenjo.
Pekina Esperanto-Asocio
La Pekina Esperanto-Asocio (PEA) estas esperantista instituto en Pekino, ĉefurbo de Ĉinio. La nuna estro estas Li Weilun. Ĝi fondiĝis la.
Okrapuga emberizo
La Okrapuga emberizo (Emberiza yessoensis) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Japanio, Koreio kaj orienta Rusio. Ties natura habitato estas moderklimataj herbejoj kaj marĉoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Temas pri specio kun markata seksa duformismo, ĉar reprodukta masklo montras rimarkindan nigran kapon, kiu ĉe inoj kaj ĉe nereproduktaj maskloj montras kapobildon konsistantan je malhelbrunaj al nigrecaj kronostrio, traokula zono al orelareo kaj mustaĉa strio sur malhelbruna al sablokolora fono. La subaj partoj estas blankecaj al sablokoloraj. En dorso klare distingeblas la specio ĉar estas helbrunaj al sablokoloraj (okraj) senmarkaj kolumo kaj pugo, kio nomigas la specion, kaj pli bruna kaj strieca supra dorso kie videblas krom la kutimaj malhelaj strioj du grandaj helaj vertikalaj strioj el kolumo al pugo.
Potvorice
Potvorice, hungare Patvaróc, estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Pál Békés
Pál Békés naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
William Ford (negocisto)
William Ford (10a de decembro 1826 – 8a de marto 1905) estis irland-naska usona negocisto kaj patro de la fondinto de la entrepreno Ford Motor Company nome Henry Ford.
Pál Békés
Biografio
Pál Békés devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1980. Post siaj studoj li instruis la anglan lingvon en diversaj mezlernejoj. Inter 1984 kaj 1994 li estis liberprofesia verkisto, poste li havis postenon en Hungara Televizio. Li ofte kontribuis al aldonejoj, teatroj, televizioj, radioj. Li ricevis premiojn inter 1982-2009. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
Potvorice
Situo
Potvorice situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Nové Mesto nad Váhom. La lasta urbo troviĝas je 7 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata pli frue fare de slavoj, kies restaĵoj tre similas al restaĵoj de Prago. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1263 en formo "Potworich". En 1753 oni komputis tie 57 familiojn. En 1787 loĝis tie 369 vilaĝanoj en 47 domoj, en 1828 316 vilaĝanoj en 49 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Patvaróc 389 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Potvorice 536 homoj, (528 slovakoj).
William Ford (negocisto)
Biografio
William naskiĝis en Ballinascarthy ĉe Clonakilty, Graflando Cork, Irlando, kaj estis la filo de Thomasine (naske Smith), kaj Jonathan "John" Ford. La prauloj de Ford estis origine el Somerset, Anglio, kaj migris al Irlando por labori en plantejoj poseditaj de angloj.
William edukiĝis en la lernejo St. Joseph, kaj migris al Usono en 1846.
La 21an de aprilo 1861 William edziĝis al Mary Litogot en Kantono Wayne (Miĉigano), filino de elmigrintoj el Belgio. Li kaj Mary havis ok gefilojn, el kiuj ses atingis maturecon. Ili translokiĝis al Detroit, Miĉigano.
Familio
William edziĝis al Mary Litogot kaj kun ili havis ses gefilojn:
.tv
.tv estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Tuvalo, kiu ankaŭ estas uzata por retpaĝaroj pri televido.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
The Straits Times
The Straits Times (ĉine 海峡时报) estas anglalingva gazeto de Singapuro. Ĝi estas nuntempe posedita de la firmao Singapore Press Holdings (SPH). Ĝi estas la plej vendata gazeto de la tuta lando, kun proksimume 388 500 ekzempleroj ĉiutage en aŭgusto 2006, kaj laŭ variaj taksoj ĉirkaŭ 1,23 miliono da legantoj en 2008.
The Straits Times estis fondita la 15-an de julio 1845, dum la epoko de la brita kolonia imperio, kaj estas rigardebla kiel la posteulo de pluraj aliaj gazetoj kiel la Singapore Chronicle. Post kiam Singapuro forlasis Malajzion en 1965, la gazeto iom pli koncentriĝis sur insulaj aferoj, tiel ke aperis aparta New Straits Times por malajziaj legantoj.
Ahmed Abdou
Ahmed ABDOU (naskiĝis en 1936) estas komora politikisto. Li naskiĝis en Mutsamudu, sur la insulo Anjuano. Li nedaŭre oficis kiel ministro pri financo en la aŭtonoma registaro de la Komoroj dum la jaro 1972, kaj denove ekde 1973, ĝis la sendependiĝo de la lando en 1975. Li ree graviĝis pli ol 20 jarojn poste, kiam li en decembro 1996 estis nomumita kiel la nova ĉefministro de la Komoroj. En majo 1997 aperis opozicia movado por eksigi lin, sed li restis ĉefministro post parlamenta baloto. La registaro spertis gravajn problemojn en aŭgusto 1997, kiam du el la insuloj de la Komoroj, inkluzive de lia denaska Anjuano, apartiĝis el la komora unio. Abdou estis eksigita en septembro 1997, post naŭ monatoj kiel ĉefministro.
Virabelo
Virabeloj estas masklaj mielabeloj kiuj estas la produkto de nefekundigitaj ovoj. Malkiel la ino nome laborabelo, la virabeloj nek havas pikilojn nek partoprenas en arigado de nektaro aŭ poleno. La ĉefa rolo estas pariĝi kun fekunda abelreĝino.
INSEE (Francio)
La Nacia Instituto de Statistiko kaj Ekonomiaj Studoj (Institut National de la Statistique et des Études Économiques, mallonge : INSEE) estas ĝenerala regio de la franca Ministerio pri Ekonomio Financoj kaj Industrio (Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie, mallonge : MINEFI). Ĝia tasko estas provizi kaj analizi oficialajn statistikojn en Francio.
Ĝiaj precipaj funkcioj :
Wee Kim Wee
Wee Kim Wee, ĉine 黄金辉, (naskiĝis la 4-an de novembro 1915 - mortis la 2-an de majo 2005) estis la kvara prezidanto de Singapuro kaj oficis inter la 2-a de septembro 1985 kaj la 1-a de septembro 1993.
Wee estris eldonejon ĝis sia emeritiĝo en 1973, post kiam li fariĝis la singapura altkomisaro en Malajzio kaj konservis tiun postenon dum sep jaroj. Wee estis nomumita kiel la nova ambasadoro en Japanio en septembro 1980, kaj sekve en Sud-Koreio en februaro 1981. Fine de sia diplomata kariero en 1984, li laboris en la firmao Singapore Broadcasting Corporation (posta MediaCorp) kaj fariĝis prezidanto unu jaron poste.
7261 Yokootakeo
7261 Yokootakeo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Takeo Yokoo, de la Universitato de Eduko de Osako, fakulo pri galaksia astronomio. Li ankaŭ estis prezidanto de la Societo por Instruado kaj Popularigo de Astronomio en Japanio de 1998 ĝis 2002.
Zsuzsa Hollán
Zsuzsa Hollán [ĵuĵa holAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hollán Zsuzsa estis hungara kuracisto, hematologo, profesoro, membro (korespondanta en 1973, ordinara en 1982) de Hungara Scienca Akademio. Ŝia edza nomo estis Révész Györgyné [rEvEs djordjnE].
Zsuzsa Hollán naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 2008 en Budapeŝto.
Biografio
Zsuzsa Hollán frekventis universitaton en Pécs inter 1940-1945, sed ŝi ricevis medicinan diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1947. Ŝi jam laboris inter 1945-1950 en Malsanulejo Rókus, poste en la universitata kliniko, baldaŭe en medicina esplora instituto. Ŝi atingis la sciencan gradon PhD en 1956, ŝi doktoriĝis en 1970 antaŭ la akademio. Ŝi instruis en universitatoj en Budapeŝto kaj Pécs inter 1970-1990. Ŝi estis ĉefredaktoro de internacia fakrevuo Haematologia. Ŝi havis edzon, al kiu ŝi naskis 2 gefilojn. Ŝi okupiĝis precipe pri sango kaj pri viruso HIV. Ŝi ricevis premiojn inter 1960-2003.
Emőke Botár
BOTÁR Emőke estas rumania hungara poetino, prozaistino,redaktorino. Ŝi naskiĝis en Bancu en 1976.
Biografio
Emőke Botár abiturientiĝis en Ĉefgimnazio Márton Áron de Miercurea Ciuc kaj ŝi laboras ĉe libroeldonejoj, presejoj.
Gujavo
Gujavo estas ĝenerala nomo de pluraj specioj de planto de la familio Myrtaceae kaj de la genro Psidio (latine: Psidium), kiuj kreskas nature ekde Meksiko ĝis Sudameriko. Tiu planto disvastiĝis al Afriko kaj ankaŭ al sudorienta Azio pere de la marfluoj. En la genro Psidium estas proksimume 400 specioj de gujavoj, kiujn oni malsamigas ĝenerale je du tipoj: gujavoj kaj arasaoj. Gujavujoj estas arbetoj kaj iliaj fruktoj estas pli grandaj ol la fruktoj de la arasaoj. La arasujoj estas ofte trovitaj kiel arbustoj kaj sia morfologio varias de specio al specio. Krome la fruktoj de la arasujoj varias en koloro (estas troveblaj verdaj, flavaj kaj ruĝaj fruktoj), dum la fruktoj de la gujavujoj estas normale flavaj. La en la mondo plej disvastigita specio de gujavo estas Psidium gujava, kies pulpo povas esti ruĝa, blanka, oranĝa aŭ viola. La gujavoj estis hejmigitaj de la homo kaj pro tio ili havas ĝenerale komercan valoron. Arasaoj estas arbustoj kaj estas ĝenerale naturaj. Iliaj fruktoj estas pli malgrandaj ol tiuj de la gujavoj kaj tipe ne havas komercan valoron, tamen ili tre bongustas. La atlantika arbaro kaj la amazona arbaro gardas centojn da specioj de gujavoj kaj arasaoj, kies fruktoj estas manĝaĵo al pluraj specioj de bestoj.
La 21-an de Julio 2014 okaze de la 47-a ILEI-Konferenco 2014 en Montevideo, Urugvajo, la partoprenantoj plantis gujav-arbeton antaŭ la Parlamenta Palaco, kie okazis la malfermo de la Konferenco.
Takafumi Kanazawa
Takafumi Kanazawa (金澤 崇文, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Mito HollyHock kaj Grulla Morioka.
NGC 4789A
NGC 4789A (aliaj indikoj — UGC 8024, MCG 5-30-120, DDO 154, ZWG 159.109, ZWG 160.4, PGC 43869) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Domdidier (stacidomo)
Domdidier estas fervoja stacidomo en Domdidier, Svislando.
Estinnes
Ekde 1977 la municipoj Croix-lez-Rouveroy, Estinnes-au-Mont, Estinnes-au-Val, Fauroeulx, Haulchin, Peissant, Rouveroy, Vellereille-les-Brayeux kaj Vellereille-le-Sec apartenas al Estinnes, la ĉefa municipo.
Golpa gitaro
Golpa Gitaro Guitarra de golpe, Quinta de golpe aŭ Mariachera (en hispana) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ĥalisko kaj Miĉoakano, okcidenta Meksiko.
Ĝi havas 5 nilonajn kordojn en 5 kordoĥoroj. La mezuro kutime estas proksimume 600 mm. Oni uzas ĝin en la mariaĉa muziko.
Fridolin Frenzel
Fridolin FRENZEL (naskiĝinta la en Hopfgarten, mortinta la  en Berlino; vere Siegfried Frenzel) estis germana pentristo, grafikisto, desegnisto kaj tekstilartisto kun atelieroj en Frankfurto ĉe Majno, Eurasburg-Beuerberg, Berlino kaj Kleinmachnow.
Philippe Pinchemel
Philippe PINCHEMEL (naskiĝis la en Amiens, Somme, Francio, mortis la  en Sceaux, Hauts-de-Seine, Francio), estis franca geografo, kiu alportis al la kampo de la geografio kelkajn kontribuojn pri ties difino kaj kuntekstigo.
Fridolin Frenzel
Fruaj jaroj en Vajmaro, 1930 ĝis 1950
Frenzel estis filo de bankoficisto kaj hejmmastrino havante pli maljunan fratinon (* 1928) kaj pli junan fraton (* 1940). Ekde 1934 la familio vivis en Vajmaro. Ekde 1944 li frekventis la komercan lernejon kaj ŝatiĝis jam tiam kiel bukedpentristo. La finon de la Dua mondmilito li travivis kiel servisto de agrikulturisto; el la bieno li je la fino de 1945 venigitis fare de la amika dancistino Vera Müller je Teatro de danco Vajmaron. Tie li helpis la pentriston Eberhard Steneberg, responsan pri kostumoj kaj scenejaranĝado. En 1946/47 Frenzel deĵoris en ateliero pri vitropentrado sub la belga artisto Alfons Annys. En 1948 li ekigis studon de vandpentrado ĉe la Altlernejo pri konstruarto kaj plastikaj artoj en Vajmaro ĉe Hermann Kirchberger, kiu kiel sekciestro peris por Frenzel stipendion.
Studante en 1949 li laboris flanke diversloke, i.a. kiel minlaboristo kun antaŭdiplomo en la uranekspluato de la entrepreno Wismut. Ĉealtlerneje li studis i.a. kun Gerhard Altenbourg, Gerhard Kettner, Ev Grüger, Wolf Heinecke, Werner Stötzer kaj Helmut Lander, kun kiu ligos lin je tutviva amikeco. Tiutempe Frenzel ekkonis la ilustristinon, pentristinon kaj postan edzinon Sofie Herbig filino de la konata postekspresionisma pentristo Otto Herbig. Herbig siavice tiam docentis en Vajmaro. Ĉe la Herbig-oj li kontaktiĝis kun ekspresionismo kaj Bauhaus kio estis akompanonta lian unuan artistan periodon.
Philippe Pinchemel
Li laboris por du disertacioj: unu pri la geomorfologio de ebenaĵoj de kreto de la baseno de Parizo kaj Londono kaj alia pri homa geografio, dediĉita al la rura senhomigo en Pikardio. Profesoro de la Universitato de Lille (1954 ĝis 1965), centriĝis en la geografio de urboj kaj industrioj, pri kio li esploros meze de 1960. Li studis ankaŭ pri la subdisvolvigo de Norda Francio. Li estis nomumita profesoro en la Sorbono en la 1960-aj jaroj, kie li kuniĝis kun la geografoj de marksismo kiel Peter George.
Stacio Jimbōchō
Stacio Jimbōchō (japane: 神保町駅 [ĝimboĉo-eki]) estas metroa stacio en Kvartalo Chiyoda en Tokio, Japanio. Ĝi servas 1 linion de la metroa reto Tokyo Metro: Linion Hanzōmon kaj 2 liniojn de Metroo Toei: Linion Mita, Linion Shinjuku.
Ekspresoj
La ekspreso de la linio Shinjuku haltas ĉe la stacio Jimbōchō. La sekvaj stacioj de la ekspreso estas:
Fridolin Frenzel
Atelieroj en Frankfurto kaj Beuerberg, 1953 ĝis 1973
En 1951 aboliciitis en Vajmaro la sekcio pri plastikaj artoj, pro ke Frenzel iris al Krefeld kie li finfaris la majstroklason pri tekstilarto ĉe la tekstilinĝenierlernejo sub la instruisto Georg Muche (Bauhaus-majstro en Vajmaro inter 1919 kaj 1927!). En 1952 Frenzel laboris en la tekstilindustrio (firmao Vossen en Gütersloh) antaŭ translokiĝo la sekvintan jaron Frankfurton kie li nuptis samjare Sofie Herbig. Dum sia frankfurta tempo li estis i.a. instruisto pri arto ĉe la Ŝtata profesipedagogia instituto kaj ĉe Fotolernejo de la fotistino Marta Hoepffner (ĝis 1962) kaj kiel leksikondesegnisto. En la frankfurta artokabineto de Hanna Bekker vom Rath li ekkonis ties fondintinon mem. Ŝi baldaŭ iĝis amikino kaj apogantino lia. Tie li ekkontaktis i.a. Ludwig Meidner, Karl Schmidt-Rottluff, Erich Heckel, Emy Roeder kaj Ida Kerkovius. La sekvantajn jarojn li plurfoje vojaĝis kun Hanna Bekker vom Rath kaj ŝia pentrita tornisto plena de (laŭnazia ideologio) degenerita arto. Aparte iliaj restado en Italujo en 1957 kaj estado en Israelo en 1960 tre impresis lin. En 1957 li okazigis sian unuan ekspozicion en la Galerio katedrala en Frankfurto, kiun estis sekvontaj ne malmultaj. En 1962 li translokiĝis kun la familianoj je Supra Bavario al Beuerberg. Tiutempe li intense okupiĝis pri la tiutempa arto de taĥismo. Laŭ propraj asertoj arto lia iĝis pli abstrakcia kaj pentroza. Jem ekde 1954 li ĉiujare faris ksilografion kiun tradicion li daŭrigis ĝis la maljunaĝo.
Inter Beuerberg kaj Berlin, 1973 ĝis 1996 – desegnaĵoj, pentraĵoj, ksilografioj, virinoj kaj floroj
Frenzel pendollaborantis ekde 1973 inter Beuerberg kaj Berlin, kie li tenadis ekde 1975 propran atelieron estante en bonaj kontaktoj kun la arthistoriisto kaj (ekde 1988) estro de Artohalo nurenberga) Lucius Grisebach. Inspirite de sia urba ĉirkaŭajo pli kaj pli gravis antaŭ ĉio grafitaj desegnaĵoj de arĥitekturo, fenestroj, pordoj kaj homoj. Ilin li elmontris ekz. en 1976 en ekspozicio ĉe la galerio de Wolfgang Ketterer. Krome tiu ĉi grava fazo ankaŭ estis ŝanĝo je etformata pentrado, antaŭ ĉio de urbaj kaj arĥitekturaj motivoj. En 1978 li prezentis okaze de la konkurso Wo Weltgeschichte sich manifestiert verkon por vandbildprojekto por muro ĉe Checkpoint Charlie. En 1986/87 publikigitis desegnaĵo lia Martin-Gropius-Bau el la eldono de Stadtlandschaften por la 750-a datreveno urbofonda. Ekde 1988 Frenzel estis ano de Neue Darmstädter Sezession kies anojn li jam en la 1970-a jaroj (kaj pli ekde 1985 danke al Pit Ludwig kaj Helmut Lander) ekkontaktis. Kun ili li partoprenis diversajn naciajn kaj internaciajn ekspoziciojn. Liaj artaĵoj de la 1980-aj jaroj li fokusiĝis malpli je desegnaĵoj ol je grandaj portretoj. kaj je motivoj floraj. darüber En 1990 verkaro lia elmontritis en la ekspozicio Arbeiten von 1980–1990 en Laden-galerio de Berlino.