cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Lucía Miahuatlán
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2446 indiĝenoj. El tiuj 2109 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2109 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
1462
En la jaro 1462 post Kristo okazis, interalie:
Santa Lucía Miahuatlán
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Mollis
Historio
Kadre de la glarusa komunumreformo la komunumo Mollis estos kun efiko de la 1-a de januaro 2011 kunigita kun al komunumoj Bilten, Filzbach, Mühlehorn, Näfels, Niederurnen, Oberurnen kaj Obstalden al la nova komunumo Glaruso Nordo.
Vidindaĵoj
En la domo Zwickyhaus vivis dum 6 jaroj Anna Göldi, kiu estis de la glarusa justico post ŝajnproceso en la jaro 1782 murdita kiel sorĉistino post ŝajnproceso. Tio estis la lasta sorcixta proceso en Svislando. En Zwickyhaus troviĝas hodiaŭ Anna-Göldi-Muzeo.
Ĥakasio
Respubliko Ĥakasio (ruse Республика Хакасия) estas respubliko enkadre de Rusia Federacio. Ĝi situas en sudo de la centra Siberio.
La Ĥakasa Aŭtonoma Provinco estis fondita en oktobro de 1930, en 1992 ĝi estis renomita kiel Respubliko Ĥakasio.
In vitro
eta|In vitra [[Hista kulturo|kulturo de Vitis vinifera (Vitis vinifera) estas eksperimento kun pl anto farita en vitra provtubo. Iuj profesiuloj pri vivsciencoj nomus ĉi tiun eksperimenton en vitro ĉar ĝi estas en provtubo, dum aliaj argumentus, ke ĝi estas farita al la tuta besto kaj tial ĝi estas in vivo kaj ne in vitro.
]] La latina esprimo in vitro („en la vitro”) referencas al tiu eksperimenta teĥniko, kiam la eskperimenta procezo okazas ne en la organismo, sed ekster tiu, inter kontrolitaj cirkonstancoj, ekz. en provtubo aŭ Petri-plado. Multaj eksperimentoj de la ĉelbiologio okazas ekster la vivanta organismo kaj la ĉeloj. Ĉar la eksperimento inter certaj cirkonstancoj povas doni alian rezulton ol tiu en vivanta organismo, oni uzas la esprimon in vitro je la unua eksperimenta formo, diferencigante ĝin de la enorganismaj eksperimentoj.
La latina nomo enhavas la vorton „vitro”, sed la hodiaŭaj laboratoriaj iloj estas produktitaj plejofte el polipropileno kaj polistirolo, kiuj estas pli facile purigeblaj kaj malpliigas la danĝeron de tio, ke vitro-splitaĵoj vundu iun.
Krom la eksperimenta apliko, oni uzas la esprimon in vitro por la eksterkorpa artefarita fekundigo.
Listo de mongolaj esperantistoj
Jen listo de mongolaj esperantistoj:
19591 Michaelklein
19591 Michaelklein estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Aaron Klein, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri konduta scienco. Li estis lernanto ĉe la Lawrence Middle School de Lawrence (Nov-Jorkio, Usono).
Petőháza
Petőháza estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Sopron. La loknomo estas hungare: domo de Pető (familia nomo).
Bazaj informoj
Petőháza situas sur ebenaĵo laŭ la ĉefvojo kaj fervojo inter Győr kaj Sopron. Fertőszentmiklós troviĝas 2, Fertőd 3, Kapuvár 13, Sopron 28, Győr 62, Budapeŝto 182 km.
Historio
La iama Petőháza estis loĝata jam dum la neolitiko, poste romianoj kaj keltoj alvenis. La hungaroj pro la kontraŭturkaj bataloj forestis, alvenis kroatoj. Fine de la 19-a j.c. sukerouzino konstruiĝis, kiu ĝis la 21-a jarcento funkciis. En 1903 novromanika katolika preĝejo konstruiĝis omaĝe al Sankta Triunuo. Apud la vilaĝo estas arbomuzeo kaj termala banejo. Ekde 1990 la vilaĝo iĝis memstara.
Vidindaĵoj estas kasteloj de Széchenyi kaj de Bezerédy.
Famuloj
En Petőháza naskiĝis:
NGC 2696
NGC 2696 (aliaj indikoj — MCG -1-23-4, NPM1G -04.0271, PGC 24851) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Chevereșu Mare
Chevereșu Mare (hungare: Nagykövéres, germane: Gross-Keweresch) estas komunumo en Rumanio sudororiente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 931 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 131 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Dragșina kaj Vucova.
József Ruszt
József RUSZT [jOĵef rust], hungare Ruszt József, Esperante Jozefo Ruszt estis hungara reĝisoro kaj teatrestro.
József Ruszt naskiĝis la 1937 en Isaszeg - mortis la  2005 en Zalaegerszeg.
Biografio
József Ruszt frekventis aktoran ĉeflernejon pri reĝisorado en Budapeŝto inter 1958-1962, poste li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1973-1978 li reĝisoradis en Teatro de Kecskemét. Baldaŭe li estris Teatron Hevesi Sándor, kie ankaŭ reĝisoradis. Baldaŭe li ricevis reĝisorajn taskojn en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj Nacia Teatro (Szeged). En 1989 li fondis malgrandan teatron, dume li estis ofte gastoreĝisoro en diversaj teatroj. Li ricevis premion Kossuth en 1993, precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
(17330) 1358 T-2
(17330) 1358 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Fortikaĵo Al-Uĥaidir
Mondhereda Statuso
Tiu loko estis aldonita a la provizortalisto de la Monda Heredo de UNESCO la 7an de Julio, 2000, en la kultura kategorio.
Dekana preĝejo Naskiĝo de Maria (Písek)
Ĝis la 20-a jarcento ĝi estis la plej alta konstruaĵo en Písek kaj krom la Ŝtonponto fariĝis ĝia simbolo.
La preĝejo, situanta sur la plej alta pinto de la urbocentro, nomata „Na Bakalářích“, estis fonditta samtempe kun la burgo kaj la urbo surloke de la iama urba muregaro. Temas pri la plej reprezenta kaj plej bone konserviĝinta eklezia verko de la fama konstrumetiejo, estiginta ankaŭ la burgojn Písek kaj Zvíkov.
Ekstero
Gotika trinava baziliko havas du origine samaltajn turojn; la suda estis en 1489 altigita ĝis 72m kaj ĝi estas finita per cepforma pseŭdobaroka kupolo  el 1805 kun gardĉirkaŭirejo. Je ĝia nivelo troviĝas iama loĝejo de turgardisto kun nigra kuirejo. En la sonorilejo pendas 4 sonoriloj el la metiejo de Marie Tomášková-Dytrychová el Brodek u Přerova en norda Moravio; ili venis surloken nur en 1991-2 post la kvindekjara paŭzo (post depreno dum la 2-a mondmilito). La plej granda inter ili, nomiĝanta Sankta Venceslao, pezas 1310 kg. Sur la turo estas lokigita turhorloĝo el 1874, kies unikeco estas, ke ĝia granda montrilo montras horojn kaj la magranda minutojn. Muroj de la turo larĝas 3,8metrojn kaj ili mallarĝiĝas ĝis 1 metro.
En la fronto de la preĝejo troviĝas arte valora enirportalo el 1489 kun emblemo de la ĉeĥa leono.
Renesancaj ŝildoj de la norda navo devenas el la 16-a jarcento.
Inter 1741 kaj 1743 estis al la suda navo alkonstruita baroka kapelo de Sankta Johano Nepomuka, ekstere okangula, interne elipseca, en 1886 parte regotikigita.
Interna ornamo
Kompare kun la gotika ekstera aspekto, la interno de la preĝejo impresas surprize peze kaj romanikece.
La plej valora arta ornamo de la preĝejo estas  malfruromanikaj kaj frugotikaj murpentraĵoj, troviĝantaj sur internavaj pilorioj:
„Demeto de sur la kruco“, „Kristo la Suferanto“, „Krucumo“ kaj „Madono kun Kristo“.
El la origina ekipaĵo kaj meblaro konserviĝis nenio.
La plej malnova estas stana baptujo el 1587, ĥorbenkoj el 1726 kaj baroka altaro de Virgulino Maria  la Dolora el 1692 (la aliaj barokaj pentraĵoj estas ekspoziciitaj en la Muzeo de la regiono Prácheň).
En la kapelo de la Sankta Johano Nepomuka troviĝas surplafona fresko kun fragmentoj el la vivo de la sanktulo kaj veduto de Písek, verko de Jan Karel Kovář el 1742 (temas pri la plej malnova konserviĝinta bildo de la urbo).
La nuntempa ekipo de la preĝejo devenas el la tempo de la pseŭdogotika rekonstruo gvidita de fama arkitekto Josef Mocker (rekonstruinta ekz. ankaŭ la burgojn Karlštejn kaj Křivoklát):
La orgeno devenas el 1902, la novgotika krado sub la ĥorejo el 1992.
Greka Klerismo
La Moderna Greka Klerismo (en greka: Διαφωτισμός, Diafotismos, "lumigo") estis la greka esprimo por la epoko de Klerismo.
La greka klerismo ricevis impeton fare de riĉaj grekaj komercistoj en la plej gravaj grandurboj de la Otomana Regno. La plej gravaj centroj de greka lernado, lernejoj kaj universitatoj, estis situantaj en Ioannina, Ĥio, Smirno (İzmir) kaj Ayvalik. La dissendo de klerismaj ideoj en grekan penson ankaŭ influis la evoluon de naciisma konscio. La publikigo de la gazeto Hermes o Logios apogis la ideojn de la klerismo. La celo de la gazeto estis avanci grekajn sciencon, filozofion kaj kulturon. Du el la ĉeffiguroj de la greka klerismo, Rigas Feraios kaj Adamantios Korais, instigis grekajn naciistojn por okupiĝi pri samtempulan politikan penson.
5509 Rennsteig
5509 Rennsteig estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 8-an de septembro 1988 de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la pado de marŝado "Rennsteig", sur la kresto de la Turingia Arbaro.
János Kossalka
KOSSALKA János (koŝalka) estis hungara inĝeniero pri pontoj, teknikuniversitata profesoro. Li naskiĝis en Vajdahunyad la 19-an de marto 1872 kaj mortis en Hatvan la 20-an de septembro 1944.
Biografio
Kossalka finis en teknikunersitato de Budapeŝto en 1893, poste li iĝis asistanto de Antal Kherndl. Post pli longa eksterlanda studvojaĝo li laboris ĉe la Hungaraj Ŝtatfervojoj (MÁV), poste li estis ĉefinĝeniero de ministerio por komerco. Li denove faris studvojaĝon en Germanujo, Francujo kaj Anglujo. En 1903 li havigis teknikan doktoradon, en 1906 oni habilitis lin privatprofesoro kaj li iĝis invitita lekciisto pri pontkonstruado. En 1909 li laboris en Kanado kaj Usono kiel uzininĝeniero, poste kiel projektanto kaj faris studojn pri pontokonstruado. Ekde 1916 ĝis 1941 li estis profesoro de pontokonstruado. Li estis viktimo kune kun sia familio de bombatako.
Distrikto Bolesławiec
Distrikto Bolesławiec - pole powiat bolesławiecki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Bolesławiec. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Bunzlau. Fine de en la distrikto vivis.
La Aldehuela
La Aldehuela [laldeŬEla] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo La Aldehuela estas komprenebla etimologie kiel La Domareto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de La Aldehuela, plus 3 kromaj loĝlokoj nome Los Molinos, Las Navas kaj El Rehoyo, plus tri iamaj loĝlokoj, nun senhomaj, nome Solanas del Carrascal, Las Solanillas kaj El Hito.
Ĝi okupas totalan areon de 17,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 147 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 74 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun La Horcajada, Hoyorredondo, Santiago del Collado, Santa María de los Caballeros, Aldeanueva de Santa Cruz kaj Avellaneda. Ĝi estas sur la norda deklivaro de la Sierra de Villafranca sur la valo de la rojo Caballeruelo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La municipo estis integrita en la Senjorlando de Valdecorneja la 27an de Februaro 1444 kun la nomo de Aldehuela de Sancho Benito. Ĉirkaŭ 1497 oni atingis ioman aŭtonomecon. En La Aldehuela naskiĝis en 1527 Fernando de Toledo – kiu estos Superulo de la Ordeno de Malto–, ekstergeedza filo de Fernando Álvarez de Toledo, 3a Duko de Alba, kaj de loka muelistino. Tio estos referencita de Lope de Vega en lia komedio ''La Aldehuela.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj ĉefe brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
7856 Viktorbykov
7856 Viktorbykov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, ekde 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo de Ukraino).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Viktor Leonidoviĉ Bikov, konata pro sia laboro pri la teorio de komunikado per satelito. Li planis la sistemojn de kosmaj komunikadoj "Ekran" kaj "Intersputnik", kaj la senpera registara linio inter Rusio kaj Usono.
Donskoj
Donskoj (Донской) estas urbo en Tula provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 70412. La interurba telefona kodo estas 08746, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005). La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Historio
La urbo estis fondita en jaro 1773.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
En jaro 1959 la urbo havis 30.3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 32.7 mil loĝantojn.
Geografio
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°58' norde, longitudo 38°19' oriente.
En la urbo estas fervoja stacio Bobrik-Donskoj (Бобрик-Донской).
Drezna (Moskva provinco)
Drezna ( Дрезна) estas urbo en Moskva provinco de Rusio.
La urbo situas ĉe rivero Drezna, dekstra alfluanto de Klazjma.
Trikado
Mantrikado
Necesa materialo estas ekzemple lano, kotono, silko aŭ akrilo. Trikiloj estas vergetoj faritaj el ŝtalo, ligno (bambuo) aŭ plasto, 20 ĝis 50 cm longaj, 2 ĝis 20 mm diametraj, kaj iom pintaj je unu aŭ ambaŭ ekstremaĵoj. La maniero teni la trikilojn varias de unu lando al la alia. Interplektante la fadenon oni metas maŝojn sur unu trikilon. Tiun trikilon oni tenas per la maldekstra mano kaj metas la fadenon trans la montrofingron ĉirkaŭ la aliaj fingroj. Per la dua trikilo, tenata de la dekstra mano, oni pikas en la unuan maŝon, kaptas la fadenon kaj glitigas la maŝon de la maldekstra trikilo. Tiel oni trikas ĉiujn maŝojn. Ĉiuj maŝoj estas kunligataj ĉar la fadeno ne estas tranĉata.
Trikmanieroj
Ekzistas dekstraj kaj maldekstraj maŝoj. Trikante dekstre oni enpikas la trikilon de antaŭe en la maŝon kaj tratiras la fadenon de malantaŭe. Trikante maldekstre oni faras la malon. Se la trikaĵo estas plata, oni uzas du trikilojn kaj alvenante je la fino de la maŝvico oni turnas la trikaĵon.
Por rondtriki oni bezonas trikilaron (kvar aŭ kvin trikiloj) aŭ rondtrikilon, kiu konsistas el du trikiloj kunligitaj per plastfadeno. Uzante trikilaron la maŝoj estas dismetitaj sur tri aŭ kvar trikiloj kaj trikataj per la lasta libera trikilo. Per trikilaro kaj rondtrikilo maŝoj estas trikataj laŭvice kaj iĝas tubforma trikaĵo. El alternoj de dekstraj kaj maldekstraj maŝoj, aldonoj aŭ kuntrikoj de maŝoj rezultiĝas dekoracioj.
Oni povas triki preskaŭ ĉiujn vestaĵojn: ŝtrumpoj, puloveroj, jupoj, jakoj, ĉapoj, ... sed ankaŭ kovriloj, tapiŝoj, kurtenoj, ...
Trikmaŝinoj
Kiam ekonomio kaj produktkvanto gravas, oni uzas trikmaŝinojn. Per industriaj rondtrikmaŝinoj eblas produkti tre fajnajn trikaĵojn, per plattrikmaŝinoj vestaĵojn kiel ekzemple puloveron, el kotonaj, lanaj aŭ sintezaj fadenoj. La dikeco kaj la teknikaj ecoj koncerne portadon dependas interalie de la trikmaŝino, la uzita fadentipo kaj la trikplekto.
Historio
Ŝajnas ke oni jam trikis en la 13-a jarcento en Italio. La plej malnovajn trikaĵojn oni malkovris en Hispanio. Kusenon trikitan oni trovis en la tombo de Ferdinand de la Cerda, filo de Alfonso la 10-a, kiu mortis en 1275. Gantoj liturgiaj el tiu epoko troviĝas en Cluny, Londono, Prago kaj Brixen. En 1564 en Anglio ŝtrumptrikisto nomiĝis William Rider. Samepoke en Germanio ekzistis pantalontrikistoj.
Dum jarcentoj trikado estis vira afero. Ekde la 1850-aj jaroj multaj trikaĵoj estis faritaj per trikmaŝinoj. Hodiaŭ trikado estas ŝatokupo ĉefe ina. Disvastigo de tiu ŝatokupo dependas de la modo.
Nacia Skolta Asocio de Kamboĝo
Antaŭe Skoltisma Organizo
La originala Ĥmera Skolta Asocio (AKK, អង្គការ ខេ មរ កាយា រិទ្ធិ) estis kreita en 1934, sub la direkto de Princo Sisowath Monireth kaj aliaj gvidantoj. Ĉi tiu unua epoko de Kamboĝa Skoltismo disvastiĝis super pluraj provincoj kaj nombris pli ol 1,000 membrojn.
De 1939 ĝis 1945, la politika situacio tuŝis skoltismajn aktivecojn tra la tuta lando, ĉar la dua mondmilito endanĝeris la movadon por sendependa Kamboĝo. Francujo komencis perdi la reĝpovon kaj estis fine renversita de japana interveno. De tiam ĉesiĝis la francaj skoltaj aktivecoj en Kamboĝo, same kiel ĉiuj skoltismaj aktivecoj.
En 1956, la Kamboĝa skoltismo movado transformis en la Skoltoj de la Reĝino. Tiu jaro, estis 500 aktivaj Geskoltoj en Phnom Penh kaj iom da 700 skoltoj en la provincoj de la Reĝlando de Kamboĝo.
En 1957, sub la direkto de socialisma tendenco Princo Norodom Sihanuk, la Angkar Khemarak Kayarith transformis en la Jeunesse Socialiste Royale Khmer (JSRK, la Reĝa Socialisma Kxmera Junularo), kun Sihanouk mem servante kiel prezidanto de la ŝtat-regita organizo, nun kontrolita de la Reĝa registaro. La 2.000 membroj kaj la ĉefoj de Kamboĝa skoltismo akiris permeson de la registaro daŭrigi siajn agadojn. Skoltoj kaj Skoltaj gvidantoj ĉeestis en la 8a Monda Skolta Ĵamboreo en 1955 en Kanado kaj en la 10-a Monda Skolta Ĵamboreo en 1959 en Filipinoj, inter ili la Princo Norodom Yuvaneath, filo de Norodom Sihanouk.
En 1972, la Kamboĝaj skoltoj estis restarigitaj dum mallonga periodo kun dek grupoj, limigite al la ĉefurbo en Pnom-Peno. En 1975, la movado estis malpermesita de la Kmer-Ruĝa komunisma reĝimo.
Kamboĝa Skoltismo en ekzilo ekzistis almenaŭ en la fruaj 1990-aj jaroj en Los-Anĝeleso, kun Vjetnama Skoltismo en ekzilo kaj laosia Skoltismo en ekzilgrupoj.
Reapero de Skoltismo post 1990
Dum la politika sistemo ŝanĝiĝis en la lando, skoltismo estis laŭgrade refondita kaj skoltaj grupoj estis organizitaj en la tendaroj de rifuĝintoj ĉe la taja limo. Post la 1993 elekto apogita de Unuiĝintaj Nacioj, Beat Gruninger, svisa skoltestro estis komisiita de la Monda Skolta Oficejo kunordigi kun kamboĝaj ĉefoj por realigi la eblan renaskiĝon de Skoltismo en Kamboĝo.
En 1994, du vizitoj estis faritaj de la Azi-Pacifika Regiono taksi la disvolviĝon de la Kamboĝa Skolta movado. Kiel ĉe Afganio, skoltismo estis realigita sub la aŭspicioj de registara agentejo, en tiu okazo la Fako de Juneco kaj Sportoj. Azio-Pacifika Regiono personaro renkontis kun la Ministro de Edukado, Junularo kaj Sportoj kaj pluraj aliaj registaraj oficistoj, post kio plena registara subteno estis certigita.
En aprilo 1996, la unua Baza Unita Gvidista Trejnada Kurso okazis en Pnom Peno, helpite de Nacia Skolta Organizaĵo de Tajlando kaj la Azio-Pacifika Regiona oficejo.
Poste, du ĉefaj skoltaj grupoj emerĝis en Kamboĝo kaj estis registritaj en julio 2000: la Skolta Organizo de Kamboĝo kaj la kamboĝaj skoltoj. Ambaŭ skoltaj asocioj elĉerpiĝis per rivalaj politikaj partioj. Tial, Monda Asocio de Skolto ne povus akcepti iun el ili kiel membron. En la penado unuigi tiujn en novan solan nacian asocion, la Kunordiga Skolta Komitato de Kamboĝo (CSCC) estis kreita la 21an de aprilo 2000. Laborgrupo formita de gvidantoj de la du grupoj estis establita en majo 2005 por ellabori novan konstitucion kaj novajn statutojn. En septembro 2005, la Nacia Asocio de Kamboĝaj Skoltoj estis kreita. Ĝi serĉis formalan registaran rekonon por lanĉi ĝin kiel neregistaran organizon.
La bulteno de Monda Skolto de Azi-Pacifika Regiona Oficejo informis en majo de 2006, ke la unua jarkunveno de la Nacia Asocio de Kamboĝaj Skoltoj okazis la 27an de aprilo 2006 en Pnom-Peno, en kiu la konstitucio estis adoptita kaj la unua oficejo-portantoj estis elektitaj.
La Nacia Asocio de Kamboĝaj Skoltoj planis organizi sian unuan Nacian Skoltan Ĵamboreon, okazanta en Decembro 2008, ĉe la Angkor Wat Monda Naturheredaĵo.
Programoj
Enprofundiĝi la disvolviĝon de Skoltismo en Kamboĝo la asocio fokusas en:
La Nacia Asocio de Kamboĝaj Skoltoj estas dividita en tri sekcioj laŭ aĝo:
László Pál Csernai
László Pál Csernai [lAslO ĉernai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csernai László Pál estas hungara-norvega fizikisto, profesoro, membro (ekstera en 2004) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea (1999), ordinara membro de Norvega Scienca Akademio (2005). László Pál Csernai naskiĝis en 1949 en Hungario.
Biografio
László Pál Csernai eklaboris en 1973 en planado de nuklea centralo en Paks, sekvontjare li laboris en fizika esplora instituto en Budapeŝto. Ekde 1980 li vivis eksterlande, komence en Bonn, inter 1984-2001 li laboris en diversaj universitatoj de Usono. Ekde 1988 li instruis ankaŭ en universitato en Bergen. Li okupiĝis precipe pri la atomaj eroj. Li ricevis hungaran premion en 1983, germanan en 1997.
Messerschmitt Me 163
La Messerschmitt Me 163 estis Germania raketmotora ĉasaviadilo dum la dua mondmilito. Ĝi estis planita por defendo de strategie gravaj konstruaĵoj. Ĝi havis enorman altiĝan povumon (9.150 m en 2,5 minutoj) kaj rapidon, tiel ĝi rapide povis ekbatali kun la ataka aviadilo.
Ĝi ofte kraŝis, havis mallongan flugdaŭron (ĉ. 10 minutoj) kaj oni produktis el ĝi relative malmulte.
La Me 163 planis kaj konstruigis Alexander Lippisch ekde 1941. La Me 163A atingis unuafoje la limon de 1000km/h la 2-an de oktobro de 1941. La tipo Me 163BV18 Komet VA+SP atingis la 6-an de julio 1944 la rapidon de 1130km/h, kun la sama piloto Heinrich Dittmar.
Kiel defenda ĉasaviadilo, Me-163 havis teknikajn problemojn speciale en motoro. Nur por kelkaj minutoj Me-163 povis flugi, tial Me-163 ne povis ataki grandajn bombaviadilojn kiel B-17 kaj Lancaster.
Generalitato Loreno-kaj-Bario
La lasta provinco de Francio
Tiu generalitato, kreita sekve de la morto de la reĝo kaj duko Stanislao la 1-a, administris la sekvantajn teritoriojn :
Kreo de la lorenaj departementoj
En 1790, tiu generalitato kiu respondis proksimume al la nuna regiono Loreno naskis kvar departementojn :
Integrado de posedaĵoj de germanaj princoj
En 1793 estis integritaj en tiuj departementoj la lastaj nefrancaj enklavoj :
Riemst
Riemst (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Tungro.
Ekde 1977 la municipoj Genoelselderen, Herderen, Kanne, Membruggen, Millen, Val-Meer, Vlijtingen, Vroenhoven kaj Zichen-Zussen-Bolder apartenas al Riemst, la ĉefa municipo.
Ĥaosa Komunikada Kongreso
La Ĥaosa Komunikada Kongreso (orig.: Chaos Communication Congress) estas ĉiujara renkontiĝo de la kodumula komunumo, okazigata de la Ĥaosa Komputila Klubo (orig.: Chaos Computer Club) en Germanio. Dum la kongreso okazas multe da prelegoj kaj laborsesioj pri teĥnikaj kaj politikaj temoj.
Santa Lucía Monteverde
Santa Lucía Monteverde estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Lucía Monteverde. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 392.
Ĥaosa Komunikada Kongreso
Ĝi regule okazas je la fino de la jaro ekde 1984. La nuntempa dato (27a ĝis 30a Decembro) kutimas ekde 2005. La kongreso ekestis en 1984 en Hamburgo, translokiĝis al Berlino en 1998 kaj reen al Hamburgo en 2012. Dum la kongresoj antaŭ 2012, la kongresejo en Berlino estis troplenigita kun pli ol 4000 kongresanoj. En la ege pli granda kongresejo en Hamburgo, la 2012a kongreso havis pli ol 6000 kongresanoj kaj atingis novan rekordon da partoprenantoj.
Santa Lucía Monteverde
Geografio
Santa Lucía Monteverde apartenas al la distrikto Putla al kiuj apartenas entute 10 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6397 loĝantojn. El tiuj estis 3040 viroj kaj 3357 virinoj. La komunumo havas surfacon de 74 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2480 metroj super la marnivelo.
Ĥaosa Komunikada Kongreso
Multaj prelegantoj estas anoj de la komunumo. La laboron plenumas libervolaj helpantoj nomataj la Ĥaosaj Anĝeloj (orig.: Chaos Angels). La kongreso celas malaltan enirkotizon por ke ankaŭ junuloj kaj studentoj povas partopreni.
Moderna Greka literaturo
Moderna Greka literaturo referencas al la literaturo verkita en komuna Moderna Greka, aperante el la epokoj de la fino de la Bizanca Imperio en la 11a jarcento. Dum tiu periodo, la parola greka iĝis hegemonia en la verkita tradicio, ĉar demotiko iĝis uzata pli kaj pli super la Atika parolmaniero kaj super la reformita katarevuso.
Ĥaosa Komunikada Kongreso
Pliaj gravaj partoj de la kongreso estas la kodumejo (orig.: Hackcenter) kaj la asembleoj. En la kodumejo, centoj da kodumuloj eksploras kaj provas novan teĥnologiojn rilate al komputiloj kaj komputilaj retoj. La asembleoj estas duon-malfermitaj akumulaĵoj da tabloj, kie grupoj kaj individuoj povas kunlabori kaj interkonatiĝi en projektoj kaj laborsesioj. La asembleoj ekestis ĉe la kongreso en la jaro 2012. Ili kunigas la kodumejon kaj disajn ejojn rilatajn al grupoj kaj projektoj.
Santa Lucía Monteverde
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3831 indiĝenoj. El tiuj 3122 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3122 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Moderna Greka literaturo
Giorgos Seferis kaj Odysseas Elytis ricevis la Nobel-premion pri literaturo.
Ĥaosa Komunikada Kongreso
Ekde la 16a kongreso en la jaro 1999 ekzistas mallonga skribmaniero por ĉiu kongreso. Tiam, oni anstataŭigis „16a Chaos Communication Congress“ per la mallongigo „16C3“. Tiamaniere, ekzemple la 29a kongreso en la jaro 2012 fariĝis la „29C3“.
Ayutla de los Libres
Ayutla de los Libres estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Ayutitla de los Libres. Ayutla de los Libres apartenas al la regiono Costa Chica, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sudokcidento de Guerrero kun limo al la pacifika oceano. Al ĝi krome apartenas dek-kvar aliaj komunumoj. Al Ayutla de los Libres apartenas entute 131 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12012.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 55974 loĝantojn. El tiuj estis 27301 viroj kaj 28673 virinoj. La komunumo havas surfacon de 735,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 380 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1400 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 46120 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 15760 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 34,17 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
27414 de la loĝantoj de Ayutla de los Libres en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 10448 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 38,11 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 43,47 % (6520 el 14999 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 31,64 (3928 el 12415 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 46120 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 44380 apartenis al la katolika religio. 1740 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Santa Lucía Monteverde
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
1461
En la jaro 1461 post Kristo okazis, interalie:
Dorogobuĵ
Dorogobuĵ (Дорогобуж) estas urbo en Smolenska provinco en Rusio.
La urbo estis fondita en jaro 1150.
La interurba telefona kodo estas 08144, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 54°55' norde, longitudo 33°18' oriente.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 5.8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 12.3 mil loĝantojn.
NGC 2697
NGC 2697 (aliaj indikoj — MCG 0-23-11, ZWG 5.27, IRAS08524-0247, PGC 25029) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Juda ĉapelo
La juda ĉapelo aŭ flava ĉapelo (en germana lingvo: Judenhut, aŭ en latino pilleus cornutus) estis ĉapelo konusforma, ofte blanka aŭ flava, uzata de la judoj dum la Mezepoko kaj en Eŭropo kaj en kelkaj partoj de la islama mondo. Komence ĝi estis volonte surportita. Ĝia uzo plifortiĝis en kelkaj regionoj de Eŭropo pro la 4-a Laterana Koncilio post 1215 por la judaj viroj kaj adoltuloj por distingiĝi unu de la aliaj. Samtempe ekaperis getoj en la urboj por ne miksiĝi kun la kristana loĝantaro. Ĝi similas al la friga ĉapo kaj verŝajne ĝi originas el la persa antaŭislama kulturo, kie la judoj de Babilono devis porti ĉapelon. La ĉapo estis uzata de la zoroastraj sacerdotoj en pentraĵoj de Dura Europos (sed ne en bildoj de tiutempaj sinagogoj) kaj tre similas al kelkaj fruaj eŭropaj ekzempleroj, kiaj tiuj uzitaj de la roluloj de la Malnova Testamento en la reliefoj de la pordo San Zeno de Verono, ĉ. 1100.
Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH
La Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH estas germana orgenkonstrua firmao el Potsdam.
Historio
En 1820 orgenkonstruisto Gottlieb Heise fondis la firmaon en Potsdam. En la jaro 1848 Carl Ludwig Gesell kaj en 1868 ties filo Carl Eduard Gesell transprenis la direktadon de la firmao. Tiu ĉi mortis en 1894 senfila, kaj Alexander Schuke aĉetis la entreprenon, kiun li sekvatempe unu el la plej faris konatajn orgenkonstruajn firmaojn.
Post lia morto en 1933 ambaŭ liaj filoj, Karl Ludwig Schuke kaj Hans Joachim Schuke komune direktis la entreprenon.
Bass Generation
Bass Generation estas la studioalbumo de Basshunter, eldonita la 25an de septembro 2009 ĉe Hard2Beat.
Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH
Historio
En 1950 ambaŭ fratoj decidis fondi en Berlino duan orgenfara metiejon. La tiama politika kaj ekonomia situacio en Germanio post la Dua Mondmilito estis tiel, ke estis konsilinde fondi en la okcidenta Berlino pluan entrepreneblecon, kiu funkciu ankaŭ en kazo de ekonomie plilimigaj cirkonstancoj. Pro politikaj kaŭzoj la nomo Schuke en la nomo de la firmao estis malebla, kaj tiel oni elektis la neŭtralan nomon Berliner Orgelbauwerkstatt. (berlina orgenkonstrua metiejo)
Turvo (Paranao)
Turvo estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 13.838 loĝantojn en 2010.
Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH
Historio
Hans Joachim Schuke sole pludirektis la firmaon plue privatan en Potsdam.
Franz Huth
Franz HUTH (naskiĝinta la en Pößneck, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pentristo. En Turingio li konsideratas unu el la plej gravaj pastelpentristoj de la 20-a jarcento. Liaj fokusoj estis pri pejzaĝoj kaj internaĵoj.
Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH
Historio
Karl Ludwig Schuke eluzis per sia translokiĝo al nach Berlin en 1953 la okazon, separi la berlinan metiejon de la entrepreno en Potsdam kaj pludirektis ĝin sub la nomo Karl Schuke Berliner Orgelbauwerkstatt GmbH.
Franz Huth
Vivo
Franz Huth estis la dua filo de la porcelanpentristo Louis Huth. Li lernis la teknikon de porcelana kaj vitra pentradoj ĉe sia patro. En la aĝo de 12 jaroj li laboris en la metiejo patra. Post lernoknabeco (de 1892) en Volkstedt apud Rudolstadt, li laboris je Gigantmontaro en 1894. Li tie ankaŭ renkontis sian delongan amikon kaj kolegon Arthur Julius Barth.
Li tiam komencis studi ĉe Artmetilernejo en Dresdeno, kio daŭris nur tri semestrojn inter 1895 kaj 1897. Post longa restado de 1897 ĝis 1898 en Svislando, suda Francio kaj norda Italio, li frekventis la Reĝan porcelanfabrikon en Berlino en 1900.
Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH
Historio
En 1972 la firmao en Germana Demokratia Respubliko (GDR) estis socialigita kaj pludirektata kiel Volkseigener Betrieb Potsdamer Schuke Orgelbau.
Franz Huth
Vivo
Dum la lastaj naŭ jaroj de lia vivo, okulmalsano ĉesigis lian laboron. Franz Huth, alte honorita en Turingio kaj fariĝinte honorcivitano de sia hejmurbo Pößneck, mortis en Vajmaro en la aĝo de 93 kaj estis entombigita tie en la historia tombejo.
Nacia Parko Congaree
Nacia Parko Congaree aŭ Nacia Parko Kongario (Congaree National Park) estas Nacia Parko kiu enhavas la plej grandan etendon de praarbaro de mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj restantan en Usono. Situa en Suda Karolino, tiu Nacia Parko de 89 km² ricevis tiun nomigon en 2003 kiel fino de kampanjo kiu ekis en 1969. La densaj arboj kreskantaj en ĉi tiu inundebena arbaro estas kelkaj de la plej altaj en la Orienta Usono, formanta unu el la plej alta natura kanopeo restanta en la mondo. La Rivero Kongario fuas tra la parko. Ĉirkaŭ 60.70 km² aŭ ĉirkaŭ 70 % de la parko estas deklarita U.S. Wilderness Area (usona natura areo).
Alexander Schuke Potsdam Orgelbau GmbH
Historio
Matthias Schuke, ekde 1974 kunlaboranto kaj orgenkonstruo-majstro, sukcese reprivatigis la entreprenon en 1990 kadre de la transpreno de la GDR far‘ de la Federacia Respubliko de Germanio kaj estas ekde tiam posedanto kaj direktanto.
En 2004 la firmao enloĝiĝis en novan metiedomon en la herbejoj flankaj de la rivero Havel en Werder.
(19592) 1999 NZ22
(19592) 1999 NZ22 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
69231 Alettajacobs
69231 Alettajacobs estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Aletta Jacobs (1854–1929), unua nederlanda virino diplomigita de universitato, kaj la unua nederlanda kuracistino. Ŝi helpis inciati la Internacian Kongreson de la Virinoj de Hago en 1915, kiu gvidis al la formiĝo de la Internacia Ligo de la Virinoj por la Paco kaj la Libereco. La nomo estis proponita de L. E. Timmerman.
Georg Wilhelm Lorsbach
Georg Wilhelm LORSBACH (naskiĝinta la en Dillenburg, mortinta la  en Jena) estis germana orientalisto, afrikanistikulo kaj teologo.
Vivo
Estante filo de princa justickonsilisto kaj oficejestro Lorsbach frekventis la gimnazion de sia naskiĝurbo. En 1768 li ekstudentis en Herborn pri teologio kaj speciale pri orientalaj lingvoj. Sekve li iris en 1771 al Göttingen kie havis apartan influon sur lin Johann David Michaelis. Pro malsano li revenis iam en 1773 al Hersborn.
Post la fino de akademiaj studoj li okupiĝis pri sciencaj laboroj vivante en la gepatra domo. Post longa meditado li decidis iĝis animzorganto. Tamen li transprenis la estradon de la gimnazioj en Siegen (1778), en Dillenburg (1786) kaj de Herborn (1791). Tie li paralele ankaŭ estis profesoro pri orientalaj lingvoj ĉeuniversitate; en 1791, post kiam li devis prelegi krome pri historio kaj ekzegezo, li postlasis lernejajn devojn. En 1793 li iĝis orda profesoro pri teologio kaj poste konsistoria konsilito. En 1812 li translokiĝis al Jena kien oni vokis lin kiel profesoron. Tie li laboris ĝismorte.
Verkaro
Inter liaj skribitaĵoj estis la plej grava Neue Beiträge zu den Apokryphen des Neuen Testaments, aus den heiligen Schriften der Zabier oder St. Johannisjünger, Marburg 1807. Krome li eldonis Beschreibung von Africa, erste Übersetzung aus dem Italienischen in das Deutsche des La descrittione dell’Africa von Leo Africanus.
Franz Huth
Vivo
Dum preskaŭ kvardek jaroj da agado en Vajmaro, Franz Huth iĝis sent-ema peranto de la urba atmosfero. Lia majstrado de paŝtelpentraĵo estis precipe evidenta en la bildigo de la internoj de vajmaraj palacoj, kiujn li povis reprodukti en maniero detaloriĉega kaj etoskreanta.
Georg Wilhelm Lorsbach
Fonto
Artikolo "Lorsbach, Georg Wilhelm" fare de Georg Christian Bernhard Pünjer, en: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, vol 19 (1884), p. 203, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Jequeri
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1923.
Golfeto de la Forpasintoj
La golfeto de la Forpasintoj (france "baie des Trépassés") situas inter pinto de Raz kaj Pinto de Van, kaj troviĝas sur la komunumoj Plogoff kaj Cléden-Cap-Sizun (teritorio de Kabo Sizun). Ĝia bordo estas longa plaĝo liganta la du pintojn. La golfeto de la Forpasintoj estas parto de Grava Loko de Francio, kaj pro tio, ties protekto kaj administro estas sub la responso de "Syndicat mixte pour l'aménagement et la protection de la Pointe du Raz et du Cap Sizun".
Etimologio
La origino de ĝia nomo estas Bae an Anaon en la bretona lingvo. Tiu plaĝo estas malĝoje fama : legendo rakontas ke malnovtempe la kadavroj de la dronintoj ofte tie surgrundiĝis. Sed la fluoj sin kontraŭas kaj tiu plaĝo ŝuldas sian sinistran nomon al tradukeraro : origine ĝi nomiĝis Bae an Avon, la golfeto de la rivero, sed la eraro forte kontribuis al la legendo.
Unu el la antaŭmetitaj hipotezoj estas ligita al la malfeliĉa historio de pasanta mara aktivado aŭ borda fiŝkaptado ĉirkaŭ Raz de Sein. La tajdofluoj kaj la plej ofte okcidentaj ventoj pelis la korpojn de dronintaj ŝipanoj al tiu plaĝo.
Alia klarigo atribuas la originon de ĝia nomo al la lokaj ŝippereigantoj.
La golfeto, malferma rekte okcidenten fronte al Atlantiko kaj ricevanta dum la tuta jaro venton sufiĉe fortan, kelkfoje eĉ fortegan, aldone al granda ŝprucanta hulo, konsistigas surftabulan lokon sufiĉe faman en tuta Bretonio.
Referencoj
La bretona verkisto Anatole Le Braz (1859-1926), en sia verko titolita Impressions de Bretagne, le pays funèbre, datiĝanta de 1896 kaj en la kolektolibro Impressions de Bretagne eldonita en 2004 de An Here, priskribis la golfeton de la Forpasintoj per tiu teksto:
Legendoj kaj popolaj kredoj
Laŭ bretona kredo, dum la nokto de kristnasko, en la golfeto de la Forpasintoj sonas la kantoj de la vagantaj animoj, kiuj estas balancataj sur la ŝipo de la mortintoj.
Piroska Kuszálik
Piroska KUSZÁLIK [kusa:lik], Kuszálikné, Molnár Piroska estis rumania hungara pedagogino, lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Arado la 1-an de decembro 1919 kaj mortis en Kluĵo la 30-an de novembro 1992. Ŝi estis la patrino de Péter Kuszálik.
Kariero
Piroska Kuszálik akiris diplomon pri hungara-latina lingvoj en Universitato de Koloĵvaro (1942), poste ŝi doktoriĝis (1944). Ŝi instruis en Kluĵo (1944-51), estis redaktorino de hungara sekcio de Lernolibroeldonejo (1951-55), de 1957 kunlaborantino de la Pedagogia Porperfektiga Instituto de Kluĵo, pli poste lekciistino de UBB de Kluĵo.
Savo de danaj judoj
La savo de danaj judoj estis historia okazaĵo dum la germana okupado de Danio en la Dua mondmilito. La 1-a de oktobro 1943 Adolf Hitler ordonis la arestadon kaj deportadon de la danaj judoj. Malgraŭ la granda risko kiun travivis la popolo, la Dana rezistomovado danke al la kunlaborado de multaj anonimaj danoj sukcesis translokigi per ŝipo al la neŭtrala Svedio ĉirkaŭ ok mil danajn judojn.
La translokigo savis de la Holokaŭsto la plejmulton el la juda komunumo de Danio. Kiel rezulto de la savo kaj la dana perado nome de la 5% el la judoj kiuj estis deportataj al la portempa kampuso de Theresienstadt en Bohemio, pli ol 99% el ili postvivis ĝin.
Bus Stop
Bus Stop (Bushaltejo) estas usona amafera komedia filmo de 1956 reĝisorita de Joshua Logan por 20th Century Fox, kie stelulis Marilyn Monroe, Don Murray, Arthur O'Connell, Betty Field, Eileen Heckart, Robert Bray kaj Hope Lange.
Malkiel ĉe plej el la fimoj de Monroe, Bus Stop estas tute nek komedio nek muzika, sed pli bone teatreca peco; ĝi estis la unua filmo kie ŝi aperis post esti studinta ĉe Actors Studio en Novjorko. Monroe tamen kantas unu kanton: "That Old Black Magic" de Harold Arlen kaj Johnny Mercer.
Bus Stop estis bazita sur du teatraĵoj de William Inge, nome People in the Wind kaj Bus Stop. La inspiro por la teatraĵo venis el popolo Inge trafita en Tonganoxie, Kansaso.
En la sezono 1961–62, ABC adaptis la teatraĵon kaj la filmon en televidserion samnoman, Bus Stop kie stelulas Marilyn Maxwell kiel posedanto de busstacio kaj ties restoracio. En la epizodo "Chérie" kiun tuj sekvis la filmon, nome Tuesday Weld plenumis la rolon de Marilyn Monroe, kaj Gary Lockwood aperis kiel Don Murray.
La filmo estis filmita en Idaho kaj Arizono.
Fundamento de kemia nomenklaturo
Fundamento de Kemia Nomenklaturo estas libro verkita de Jan Pióro. Ĝi eldoniĝis fare de Pola Esperanto-Asocio en Varsovio en la jaro 1986.
"'Por ke la kemia lingvo ne deflankiĝu", jen estas la devizo de la libro.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:Fundamento de kemia nomenklaturo.gif|Alia versio de la librokovrilo. </Gallery>
Howard Keel
Howard KEEL, origine: Harold Clifford LEEK (naskiĝis la 13-an de aprilo, 1919 en Gillespie, Ilinojo, mortis la 7-an de novembro, 2004) estis usona aktoro.
Li famiĝis en la 1950-aj jaroj, pro roloj en diversaj muzikaloj. Krome li aperis en vakeraj filmoj. En la 1980-aj jaroj li populariĝis pro la rolo de Clayton Farlow en la televidserio Dallas.
Howard Keel mortis de kancero.
Historio de goo
"Chin, chi, shu, jua", tio estas, ludi muzikilon, ludi Chi-on, skribi per bona kaligrafio kaj scipovi pentri estis la bazaj kvalitoj regendaj de iu ajn intelektulo en la antikva Ĉinio.
Esperanto en interreto
Esperanto pli kaj pli aperas en la interreto. Laŭ studo de Gregory Grefenstette kaj Julien Nioche la kvanto de Esperanto-teksto en la reto havis en la jaro 2000 la lokon 27 inter la latinliteraj lingvoj; tio signifas proksimume lokon 40 inter ĉiuj lingvoj. La kvanto similis al la eŭska, latva kaj litova lingvoj, kiuj havas 600.000 ĝis 3 milionojn da parolantoj kaj estis je duono de la irlanda kaj islanda lingvoj (355.000 kaj 240.000 parolantoj). La rilato inter la kvanto de anglalingva kaj esperantlingva teksto en la reto estis proksimume 47.264.700.000 al 26.795.000 vortoj (do ĉirkaŭ 1750:1).
Historio de goo
Laŭ ĉina legendo, estis imperiestro Yao aŭ unu el siaj helpantoj (2357-2255 a.K.) la elpensito de Uei-chi, kaj instruis ĝin al sia filo Chu-tan, jen kiel trejnadon por la regnaj aferoj, jen kiel pensigilon.
Orflugila vermivoro
La Orflugila vermivoro, Vermivora chrysoptera, estas birdospecio de la amerika familio de Paruliedoj kaj genro de Vermivoroj, kio signifas “manĝantoj de vermoj”, tio estas de raŭpoj, kiuj estas grava parto de la dieto de kelkaj tiaj specioj.
Esperanto en interreto
Menciinde, en 1999 ekfunkciis E@I (mallongigo origine de Esperanto ĉe Interreto, poste ankaŭ de Edukado ĉe Interreto), kiu realigas projektojn, kiuj helpas al Esperanto-parolantoj uzi la interreton por tutmonde kunlabori, informi pri Esperanto kaj instrui ĝin.
Historio de goo
Iom pli science, kelkaj historiistoj opinias, ke tiu ĉi ludo jam ekzistis ĉe la Chow-dinastio (1134-247 a.K.), kvankam pere de pli kruda versio, ĉar oni priparolis ĝin en la libroj de Konfuceo (557-497 a.K.). Ŝajne ĝia tiama ludtabulo konsistis el 17 horizontalaj kaj el 17 vertikalaj linioj kaj ĝi restis tiel ĝis la epoko de "Tri Regnoj" (220-226 p.K.). Sed, post ses jarcentoj, fine de la Tang-dinastio (9a jarcento), oni jam parolis pri 19 linioj. Kaj de tiam, ĝi ne ŝanĝiĝis.
Orflugila vermivoro
Aspekto
Ĝi estas 11.6 cm longa kaj pezas 8.5 g. La masklo havas du rimarkindajn nigrajn makulojn nome en la tuta gorĝareo kaj kiel traokula zono al orelareo, tiu bordita je du blankaj similgrandaj areoj; la krono estas flava, tiel ke la kapa bildo estas konsista je sinsekve flava, blanka, nigra, blanka kaj nigraj zonoj. La malantaŭa krono, nuko kaj supraj partoj estas grizaj kiel la flugiloj kiuj montras ankaŭ flavajn ŝultromakulojn. Inoj estas similaj sed pli senkoloraj ekzemple la makuloj ne estas nigraj, sed grizaj; tiele temas pri kazo de seksa duformismo. En ambaŭ seksoj, etenda blanko en vosto estas rimarkinda el sube, dum la subaj partoj estas grizecblankaj kaj la beko estas longa kaj svelta.
Ekologio
Ĝi estas migranta, kaj vintras en suda Centrameriko kaj najbaraj regionoj de Kolombio kaj Venezuelo; ankaŭ Ekvadoro. Tiu estas tre rara vaganto en okcidenta Eŭropo, kun ununura vidaĵo de birdo vintranta en aŭtohaltejo de ĉiovendejo en Maidstone, Kent en 1989.
Historio de goo
"Chi" estis importita Japanien de bonza budista japano nomiĝinta Kibi Dajin, ĉirkaŭ la jaro 735 de nia epoko. Tie oni akceptis la ludon tre bone. Komence ĝin oni ludis nur ĉe kortego, sed iom post iom oni diskonigis ĝin inter budistoj, samurajoj kaj ŝintoistoj.
Orflugila vermivoro
Ekologio
La reprodukta habitato estas malferma arbustaro. La Orflugila vermivoro nestumas surgrunde aŭ malalte en arbusto, kie la ino demetas 4-5 ovojn en tasforma nesto.
Tiuj birdoj manĝas insektojn, kaj araneojn.
Historio de goo
Japanio estis la unua lando estigi ludistan sistemon, antaŭ 400 jaroj. La fama japana goa akademio "Nihon Ki-in", vera faka aŭtoritato, estas fondita je 1924. Ties bazaj funkcioj konsistas instrui Goon, kontroli la publikajn konkurojn kaj emisii rangotitolojn por ŝatantoj kaj profesiuloj. Go-rangojn oni klasifikas laŭ naŭ niveloj superaj, aŭ "Dan", kaj naŭ malsuperaj. Tiu akademio ankaŭ emisias specialajn titolojn por la go-mastroj, kiel ekzemple, "Hon in-bo" (=nacia ĉampiono) kaj "Mei jin" (=granda majstro).
Orflugila vermivoro
Ekologio
La kanto estas serio de zumantaj notoj. La alvoko estas akra ĉip.