cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dournazac
- jen france, prononco [], okcitane Dornasac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Żmigród
Żmigród (ĝis 1945 germane Trachenberg, prononco ) estas urbo en la nuna provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Trzebnica (Trebnitz).
Frederic Cros
Frédéric CROS (naskiĝis en 1860, mortis la ) estis rusiljona elektristo kaj esperantisto.
La okaze de la ĝenerala kunveno de la nova "Grupo de Esperanto" en Perpinjano, Frédéric Cros estis elektita kiel kasisto. Li aliĝis en aŭgusto 1914 al la 10-a Universala Kongreso en Parizo, kiu ne okazos pro la militdeklaro.
Kiam la "Grupo de Esperanto" reaktiviĝis post la milito en 1920, li iĝis denove kasisto, kvankam en la sekva jaro li fariĝis prezidanto de la samurba grupo "La verda stelo" (sidejo: 3, imp. Émile Zola, Perpinjano). En 1924, li iĝis honora prezidanto de la unuiĝo de la tri lokaj grupoj "Grupo de Esperanto", "La verda stelo" kaj "Paco kaj Amo".
Fontoj
El la verko de Jean Amouroux Histoire du mouvement espérantiste en Roussillon, Revuo "Conflent" n° 137, 1985, kun afabla permeso de l'aŭtoro.
Atanas D. Atanasov
Atanas Danĉev ATANASOV (pseŭdonimo: Ada; naskiĝis la en Sofio; mortis en 1981) estis bulgara esperantisto, privata oficisto, antaŭe gimnazia instruisto de literaturo kaj prezidanto de la Akademio de Esperanto.
Esperanta agado
En 1910 li fondis kaj prezidis studentan Esperanto-grupon ĉe la Sofia Universitato. En 1911 li estis sekretario de Bulgara Esperantista Ligo BEL, de 1920 ĝis 1926 vicprezidanto de Bulgara Esperanto-Asocio (BEA) kaj redaktanto de ĝia periodaĵo "Bulgara Esperantisto". Li estis prezidanto de BEA de 1927 ĝis 1928.
Verkoj
Atanasov verkis lernolibrojn, el kiuj unu aperis en 7 eldonoj kaj ekzempleroj. Lia Bulgara-Esperanta vortaro kun 30 510 kapvortoj aperis en 1961 en Sofio ĉe la Ŝtata Eldonejo “Nauka i Izkustvo” (630, [2] p. 21x15 cm). Li estis ĉefkunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto.
De li aperis la traduko La Familio Gerak de Elin Pelin. Lingvaj studoj troviĝas en La Lingva Esenco de Esperanto (1983).
Kamomilo
La ordinara aŭ kuraca kamomilo aŭ simple kamomilo (scienca nomo Matricaria recutita L.; aliaj nomoj uzitaj Matricaria chamomilla auct., Chamomilla recutita (L.) Rauschert) estas plantospecio el la familio asteracoj, ĝi ankaŭ nomiĝas vera kamomilo por facile distingi ĝin inter la aliaj kamomiloj.
Kamomilo estas unujara, saltolera kuracplanto, kiu disvastiĝis kiel promenherbo de tritiko en tuta Eŭropo kaj poste en norda Ameriko kaj Aŭstralio.
Kamomilo estas unu el la plej konataj kuracplantoj: ĝian kuracefikon oni konis jam en la antikvaj Egiptio kaj Grekio. Ĝi aperas en verkoj de Plinio kaj Dioskorido kiel plej grava kuracherbo, greke χαμαίμηλον (ĥamaimelon), latine chamaemelon.
En herbokuracado, infuzaĵo de sekigitaj floraroj de kamomilo estas uzata kiel trankviliga, kontraŭspasma, stomakfortiga, digesthelpa, ŝvitiga kaj malinfekta trinkaĵo. Oni uzas ĝin ankaŭ por trankviliga okulkovrado, gorĝogargaro kaj fortigo de gingivo.
Sekigita kamomila infloresko entenas 0,4–1,5 % da vaporiĝemaj oleoj, kies ĉefa komponanto estas azuleno. Krome, toviĝas en ĝi la senspasmiga apigenin-kolino kaj aldone eĉ glikozidoj, tanacido, amaraĵo, diversaj acidoj, polisakaridoj, C-vitamino kaj flavonoidoj.
La koloro de kamomila oleo - depende de kvanto de la senkolora prokamazuleno (matricino) en la infloresko - estas malhelblua, verdeta aŭ bruneta. La prokamazuleno transformiĝas je distilo aŭ infuzo al blua kamazuleno, kiu estas la plej grava kontraŭinflama efikaĵo de kamomilo.
Kulturo
Kamomilo estas unujara, havas tigon altaj je 25 ĝis 50 centimetroj kaj maldikajn foliojn. Ĝiaj floroj similas blankajn lekantetojn. Planto de modera klimato, ĝi bonfartas en malvarmetaj lokoj, plena suno kaj drenita argilo-sabla grundo.
Kuriozaĵoj
Oni diras, ke kamomilo vokas monon se plantata ĉirkaŭ domo. Ĝi ankaŭ forigas envion kaj simbolas prosperon. Ĝia esenca oleo estas trankviliga kaj efikas kontraŭ fungoj. Ĝi bonas kontraŭ sunbrulvundoj. Kamomilon oni uzas por heligi harojn, eĉ ĝis natura blondo.
Diferencoj inter la tri medicinaj kamomiloj
Oni listigas tri medicinajn kamomilojn: la vera kamomilo (Matricaria recutita), la roma kamomilo (Chamaemelum nobile) kaj la granda kamomilo (Tanacetum parthenium).
Matricaria recutita diferenciĝas de la du aliaj kuracaj kamomiloj per tio, ke ĝi estas unujara planto konsistanta el ununura tigo staranta rekte; tizano el ĝi estas bongusta, dum la du aliaj kamomiloj estas amaraj.
Aspazio
Aspazio (Aspasiá) estis hetajro el Mileto, kiu fariĝis amatino kaj poste edzino de Periklo. Ŝi estas ankaŭ heroino de libro el la fruaj tempoj de Esperanta literaturo.
(El la Postparolo de Belmont.)
Ekzemplero de la libro situas interalie en la privata biblioteko de P. Fiŝo.
Bothriochloa ischaemum
Bothriochloa ischaemum estas specio de staŭda herbo en la familio poacoj, kreskanta dise en la mondo.
La specio-nomo venas el la greka ischaemum, kontraŭsanguma (kaŭzante iskemion).
Bom Sucesso (Paranao)
Bom Sucesso estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.568 enloĝantojn en 2010.
Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno
La Nacia Arkeologia Muzeo (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) de Ateno estas hejmo de kelkaj el la plej gravaj artefaktoj el vario de arkeologiaj lokoj tra la tuta Grekio el la prahistorio al la malfrua antikveco. Ĝi estas konsiderata unu el la plej grandaj muzeoj en la mondo kaj enhavas la plej riĉan kolekton de artefaktoj el Grekia antikveco tutmonde. Ĝi situas en la Eksarĥeia areo en centra Ateno inter la stratoj Epiro, Bobulinas kaj Tosicas dum ties enirejo estas en la strato Patision apuda al la historia konstruaĵo de la Atena Politeknika universitato.
La dekomenca plano estis konceptita de la arkitekto Ludwig Lange kaj ĝi estis poste modifita de Panagis Kalkos kiu estis la ĉefa arkitekto, Armodios Vlachos kaj Ernst Ziller.
37.98917°N, 23.73183°W
Ortufa makroagelajo
La Ortufa makroagelajo (Macroagelaius imthurni) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Agelajoj kiu enhavas nur tiun kaj alian specion kaj ambaŭ estas nigraj birdoj kun longaj vostoj kaj koloraj flugilmarkoj.
Blamont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Béni Balogh L.
Béni BALOGH L. hungara historiisto, arkivisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 3-an de majo 1961.
Ortufa makroagelajo
Ĝi troviĝas en norda Brazilo, okcidenta Gujano kaj izolitaj lokoj de suda Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.
Béni Balogh L.
Kariero
Béni Balogh L. akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri filozofio-historio en 1984, kaj ĝis 1989 li instruis en Orăștie. De 1989 li estas arkivisto en Esztergom (Komárom-Esztergom Megye Önkrományzatának Levéltára). En 1993 li diplomitiĝis pri arkivismo en ELTE de Budapeŝto kaj li doktoriĝis samloke en 1997. Liaj esplorkampoj: hungara-rumana rilatoj inter 1939–1945; historio de hungararo inter 1940–1944 en Suda Transilvanio; popolmoviĝoj, en- kaj elkoloniigoj en Hungarujo inter 1945–1949.
Marcali
Ne miskomprenu kun Marcal!
Marcali estas urbo kun titolo vinvilaĝo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali, kies centro estas.
Situo
Marcali situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Balatonszentgyörgy-Barcs, laŭ fervojo Balatonkeresztúr-Somogyszob. La Balatono etendiĝas 15 km-ojn norden. Kaposvár troviĝas 49, Pécs 113, Budapeŝto 177 km.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko, kuprepoko kaj bronzepoko, poste romianoj alvenis. La unua skriba mencio devenis el 1274. En 1448 ĝi iĝis kampurbo kune kun preĝejo kaj burgo. La turkoj en 1544 detruis kaj faris senhoma la urbeton. Post la turkoj bienocentro de familio Széchenyi (sEĉEnji) fondiĝis. En 1722 la loko denove iĝis kampurbo en 1722, distriktejo ekde la 19-a jarcento, urbo ekde 1977. En 1983 la fervojo ekfunkciis.
Apud la urbo radiostacio funkcias.
Stacio Higashi-Kaizuka
Stacio Higashi-Kaizuka (japane: 東貝塚駅 [Higaŝi-Kaizuka-eki], angle: Higashi-Kaizuka Station) estas fervoja stacio en Kaizuka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
Rohtako
Rohtako aŭ Rohtak estas urbo kaj administracia sidejo de la distrikto Rohtak en la barata subŝtato Harjano. Ĝi kuŝas 70 km nordokcidente de Nov-Delhio kaj 250 km sude de la subŝtata ĉefurbo Ĉandigaro laŭ la Nacia Aŭtoŝseo NH 10. Rohtak formas parton de la Nacia Ĉefurba Regiono (NĈR), kio havigas tujajn profitojn por la distrikto ĉae ĝi sekurigas infrastrukturan disvolvigon je pli malmultekostaj indicoj el la NĈR Planprojekto (NCRPB).
Rohtak estas la sesa plej loĝata urbo en Harjano laŭ la censo de 2011 kun loĝantaro de 374,292 kaj havas legopovan indicon de 84.08.
Biŭani
Biŭani aŭ Bhiwani estas urbo kaj municipa konsilio kaj sidejo de la distrikto Bhiwani en la barata subŝtato Harjano. Sideja urbo de la samnoma distrikto, ĝi estas konata kiel urbo de temploj kaj ofte nomita "Bangarh Kaŝi" aŭ "Ĉhoti Kaŝi". Krom esti sidejo de spirita lernado, la urbo estas centro de regiona politiko kaj hejmo de tri iamaj Harjanaj ĉefministroj: nome Bansi Lal, Banarsi Dass Gupta kaj Hukum Singh.
En la urbo funkcias lernejo pri bokso.
Skota Aŭtuna Studrondo
La Skota Aŭtuna Studrondo aŭ Skota Studrondo estas ĉiujara renkontiĝo organizita de la Esperanto-Asocio de Skotlando. La celo de la evento estas praktikado de esperantaj lingvokapabloj kaj agrabla sociumado. Ĝi unue okazis en 1946, kaj ĝin iniciatis Tom Fraser kaj Pat Sinclair. En la unuaj jaroj ĝi estis printempa evento, sed baldaŭ moviĝis al la aŭtuno por ne kolizii kun la ĉiujara Skota Kongreso de Esperanto. Depost 1980 la Studrondo okazas en la urbeto Dunblane, kutime en septembro.
Eksteraj ligiloj
Skota Aŭtuna Studrondo 2007
Żnin
Żnin estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Żnin en distrikto Żniński.
NGC 368
NGC 368 (aliaj indikoj — PGC 3826, ESO 243-23) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tanaka Yasuo
TANAKA Yasuo (Hepburn); 田中 康夫 [tanaka jasuo], 12-a de aprilo 1956 -) estas Japana novelisto, politikisto, nune prefekto de la prefekto Nagano. Ĉefano de Nova Partio Nippono.
Li naskiĝis en la urbo Musaŝino de Tokio. En 1980, li verkis novelon titolita nantonaku kurisutaru(なんとなく、クリスタル). En 1995, li volontis helpi en Granda Tertremo de Hanŝin-Aŭaĵi, en 1998 li okazigis kontraŭmovadon konstrui novan flughavenon apud Kobeo.
En 2000, li estis elektata prefekto de la prefektujo Nagano. Dum la prefekteco, en 2005 li prenis parton de politika partio, Nova Partio Nippono.
El Chorro
El Chorro (La spruĉo) estas vilaĝo en la municipo Álora en la provinco Málaga en la regiono Andaluzio en la sudo de Hispanio, tra kiu pasas la rivero Guadalhorce. La rivero estis barita en 1921, formante tri baraĵlagojn, kiuj estas borditaj per pinarbaroj. La stacidomo de El Chorro situas je la fervojo Málaga-Córdoba.
Ĝi situas apud la 700 m profunda kanjono de los Gaitanes (Desfiladero de los Gaitanes) ankaŭ nomata Gorĝo de El Chorro (Garganta de El Chorro) kaj estas fama pro la tre danĝera pado nomata Padeto de la reĝo (Caminito del Rey). La pado ricevis sian nomon ĉar ĝi estas oficiale inaŭgurita fare de Alfonso la 13-a (Hispanio) en 1901. Kvankam la oficiala enirejo al la pado estis forigita en 2000 (post kiam turisto mortis klopodante transiri ĝin).
(Laŭ turista broŝuro, 4 turistoj mortis dum la du jaroj antaŭ la fermo). Nun estas klopodoj (10-2008) fare de la loka konsilantaro en Ardales por rekonstrui la padon kvankam oni ne atendas ke la laboro komenciĝos antaŭ 2010 kaj finiĝos en 2012.
La pado en 2015 estis rekonstruita kaj oficiale malfermita, la totalaj kostoj estis 2,8 milionoj da eŭroj.
12044 Fabbri
12044 Fabbri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Luciano Fabbri, unu el la amatoraj astronomoj de la Grupo de Montelupo.
Zolná (rivereto)
Zolná estas rivereto en meza Slovakio, dekstraflanka alfluo de Hučava kun longeco 28 km. Elfontas en montaro Poľana, en parto Vysoká Poľana, sub Ľubietovská Bukovina (1.194,4 m s. m.) en supermara alteco ĉirkaŭ 1.100 m s. m. De komenco fluas nordorienten, alportas sian unuan alfluon de maldekstro (925,6 m s. m.), turniĝas okcidenten enfluas kaj entras en Zvolenská kotlina (Zvolena valkaldrono), en subparto Ponická vrchovina. Trafluas Martinova dolina (Valo de Martin), en kiu alportas maldekstraflanka alfluo de najbara Piačková dolina. Sekve tranĉas en masivo de montaretaro en spaco inter montoj Granátka (811,6 m s. m.) kaj Farská hora (846,5 m s. m.) alnonorde kaj Učovník (758,9 m s. m.) kaj Žiar (732,9 m s. m.) sude. Poste kreas Veľkú dolinu (Granda Valo), kiu lasas ĉe Ponická Huta, en teritorio de elfonto de pluraj mineralaj elfontoj. Sur la teritorio de vilaĝo alportas de maldekstro Malá Zolná kaj poste fluas sudorienten tra plilarĝiĝata riverfluejo. Trafluas ĝi vilaĝon Dúbravica, de maldekstro alportas Zolnica kaj poste de dekstro Vladárka. Turniĝas ĝi sude, fluas tra vilaĝoj Čačín (ĉi tie alportas alfluo de dekstra flanko), Čerín, Bečov kaj Sebedín (alfluo de dekstro). Ĝi komencas signife meandri, samtempe, de ĝia parto de Sebedín ĝis Zolná estas protektita teritorio kun protekto de bord kreskaĵaro en bona stato de alnoj kaj salikoj. Sekve trafluas vilaĝon Zolná, malantaŭ kiu ĝi turniĝas sudeokcidenten, denove meandras kaj enfluas en Hučava.
Psi (tujmesaĝilo)
Psi estas libera, plursistema tujmesaĝilo por Jabber (XMPP). Oficiale subtenataj operaciumoj estas Linukso, Vindozo kaj Mac OS X. Ĝi estas unu el la plej uzataj tujmesaĝiloj nur por XMPP/Jabber.
Jakoba antaŭurbo (Vajmaro)
Jakoba antaŭurbo (germane: Jakobsvorstadt) estas la plej malnova setlejareo de Vajmaro, Germanujo. Krom burgo ekzistis dua kerno. Ĝi situas malinterne de la iamaj (mezepokaj) ĉirkaŭfortikaĵoj inter la stratoj Karl-Liebknecht-Straße, Graben kaj Friedensstraße etendiĝante ĝis la ponto Friedensbrücke. La tuto troviĝas sur monteto kontraŭanta Asbach-rojon kaj Vajmarhaloparkon.
Psi (tujmesaĝilo)
Funkcioj
Ĉar Psi subtenas kluzojn ĝi povas konekti al aliaj ujmesaĝaj protokoloj, por ekzemplo: ICQ, AIM, Yahoo!.
Jakoba antaŭurbo (Vajmaro)
Historio
Elfosaĵoj ĉe Roll-placo kaj Brühl atestis setladon jam ekde la 6-a aŭ 7-a jarcento. La burgaĵo datumigeblas reen ĝis la malfrua mezepoko, dume la ekloĝo jam estis estinta dum ŝtonepoko. Tion pruvas multe da malkovritaj ripozumejoj de ŝtonepokuloj. Eksplicite ne enkorpigitis tiu ĉi kvartalo en la 13-a jarcento en la teritorion de interne de la urbomuroj. Fonte oni parolis pri antiqua civitas (malnova urboparto). Ĉirkaŭ Jakobo-kirko (ĝi donis sian nomon al la tuta kvartalo) kaj ĝia tombejo suverenis la senjoroj de Vajmaro sendepende de la grafoj de Orlamünde. Grimmenstein-bieno venis en la manojn de la Germana kavalira ordeno mezepoke. La strato Jakobstraße iam estis la ununura vojo urbokernen. Ĉe Brühl laboris la potfaristoj kiuj ne rajtis havi siajn atelierojn pli urbokerne pro fajroprevento.
Sume dirite ne temis pri areo sociale alta. Sekvre troviĝis tie ĉi ankaŭ la sidejo de la ekzekutisto (je strateto Wagnergasse 36: la domo konserviĝis ĝis nun). Alia indico estas la historio de la nomado de la strateto Friedensgasse kiu iam nomiĝis strateto de la ĉifonistoj (Haderngasse). Jakobo-tombejo tri jarcentojn estis la oficiala tombejo por la tuta urbo malpost malfermo de la Nova tombejo. En la kuro de la urba etendigo en la 19-a jarcento la strukturo de Jakobo-kvartalo unue ne ŝanĝiĝis; tio faritis nur en la 20-a jarcento.
Unue menciitis ĉi-kuntekste la starigo de Feodora-hejmo. La ankaŭ de August Lehrmann konstruita apuda laborperada oficejo en 1930 anoncis iel la grandajn ŝanĝojn kiuj venis ĉe la planoj kaj partaj realigoj de la Govia forumo; la norde de Friedens-strato situantaj domoj devis cedi al naziisma arkitekturo. Diktature la opinio de la tieaj lokuloj ne interesiĝis. Tiam nove estiĝis la strato Ferdinand-Freiligrath-Straße. Johann Wolfgang von Goethe mem havis apartan rilaton al tiu ĉi kvartalo. Ĉar li edzinigis en 1806 en la Jakobo-kirko Christiane Vulpius kaj en 1805 entombigitis Friedrich Schiller sur la ĉirkaŭanta tombejo. La edzino de Goethe ankaŭ entombigitis en 1816 ĉi-tie.
Rheinfelden Augarten (stacidomo)
Rheinfelden Augarten estas fervoja stacidomo en Rheinfelden, Svislando.
Georgi Atanasov
Georgi ATANASOV (naskiĝis la 12-an de decembro 1881 en Nova Zagora - mortis en 1960) estis bulgara esperantisto kaj pianisto.
Li loĝis en Sofia. Kunlaboris por Rond-iranto, trad. Unuaj lecionoj de Cart, verkis Esperantajn muzikaĵojn, estis kunredaktoro de Danubo.
Katzwinkel (Sieg)
Katzwinkel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Katzwinkel situas borde de la rivero Sieg [prononco Zig] en ties valo en la arbaroriĉa mezalta montraro Westerwald [prononco Vestavalt].
Imre Izsák
Imre Izsák [iĵAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Izsák Imre Gyula estis hungara matematikisto, astronomo, profesoro.
Imre Izsák naskiĝis la  en Zalaegerszeg. Li mortis la en Parizo.
Biografio
Imre Izsák frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en militlernejo en Kőszeg. Li estis tiel talenta lernanto, ke li estis sendita al armeteknologia lernejo de Esztergom. En 1944 la lernejo translokiĝis al Germana Regno, kie li iĝis militkaptito de Usono. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj lernis plu en gimnazio, poste ekde 1947 en Sciencuniversitato Pázmány Péter. En 1951 li eklaboris en astronomia observatorio en Budapeŝto. Post 2 jaroj li ekinstruis en Scienca Universitato de Szeged, krome li okupiĝis astronomio. Post la Hungara revolucio de 1956 li forlasis la landon, en 1957 li havis postenon en observatorio en Zuriko. En la sekva jaro li havis diversajn esplorajn kaj instruajn postenojn en Usono. Li precize kalkulis formon de la Tero laŭ la sputnikoj en 1961. Li konstatis, ke la Tero ne estas preciza globo. Tio portis al vi tutmondan famon. Li havis postenon en NASA, krome li instruis en Harvardo. Li vojaĝis al astronomia renkontiĝo en Parizon, kie li mortis pro koratako. Li estis entombigita en Kambriĝo.
10689 Pinillaalonso
10689 Pinillaalonso estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
József Köpeczi Sebestyén
KÖPECZI SEBESTYÉN József (keopeci sebeŝtje:n) estis rumanihungara arthistoriisto, blazonisto, pentristo: K. Sebestyén naskita en Szék la 12-a de novembro 1878 kaj mortinta la 27-an de decembro 1964 en Kluĵo.
10689 Pinillaalonso
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Noemi Pinilla-Alonso, planedsciencistino ĉe la Kosma Instituto de Florido (Florida Space Institute) kaj spertulino en la studo pri la surfaca komponiĝo de la malgrandaj korpoj de la sunsistemo, uzante observajn teknikojn kaj modelojn.
Dominiko
Se vi volis informojn pri la lando República Dominicana, vidu ĉe Dominika Respubliko ("Domingo").
Dominiko (angle Dominica) estas lando en la Kariba Maro.
Administra divido
Dominiko administre dividiĝas al dek "paroĥejoj":
Geografio
Kiel insula regno Dominiko ne havas landlimojn. Ĝin ĉirkaŭas la Kariba Maro. Dominiko havas areon de 754 km². Ĝia ĉefurbo estas Roseo (Roseau) en la sudo; norde situas la malpli granda urbo Portsmouth.
Dominiko situas inter la francaj insuloj Martiniko (sude) kaj Gvadelupo (norde); de Martiniko ĝin apartigas la Martinika Markolo, de Gvadelupo la Dominika Markolo.
Ĉirkaŭ 110 kilometrojn okcidente de Dominiko troviĝas insuleto Isla Aves (hispane: Birda Insulo), sur kiu estas venezuela armea bazo. Venezuelo pretendas la maron ene de 200 mejloj (370 km), do inkluzive la tutan maron ĉirkaŭ Dominiko, kiu protestas kontraŭ tiu pretendo.
La aparteno de Dominiko al la Alventaj Insuloj (kiel plej norda) ne estas sendisputa; multaj aŭtoroj ĝin deklaras la plej suda el la Deventaj Insuloj.
Ekonomio
La ŝtato estas parto de orientkaribia valuta unuiĝo kaj kune kun kvin aliaj karibiaj ŝtatoj kaj du pliaj transmaraj teritorioj de Britio kiel oficialan valuton uzas la orientkaribian dolaron.
Ekstera politiko
Dominiko apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifiko.
Blussangeaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo.. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Robert Gendre
Robert GENDRE (naskiĝis en 1907, mortis la en Ille-sur-Têt, Francio) estis rusiljona sekretario kaj esperantisto.
En 1935 okaze de kurso de Lidja Zamenhof en Perpinjano Robert Gendre fariĝis “Sinjoro Aparato”, alidirite “la tradukinto”. Ekde la sekva jaro, krom gvidi ĉeestajn kursojn, li starigis senpagan korespondan kurson por izoluloj. Tuj post kiam la ministro pri klerigado Jean Zay rajtigis la instruadon de Esperanto en la mezlernejoj en 1938, li kaj René Llech-Walter instruis ĉe la Supera Knaba Lernejo de Perpinjano.
En 1940 li estis militkaptita kaj sendita ĉe la militkoncentrejo IV-A en Germanio. Li starigis kursojn en ĝi, kaj verkis diversajn poemojn. Post kvin jaroj da mallibereco li reprenis la kursojn. Li instruis ĉe la Moderna Kolegio de knaboj de Perpinjano. En 1949, kune kun René Llech-Walter, li elsendis serion de kursoj de esperanto ĉe la radiostacio «Perpinjano Rusiljono». En 1955 li instruis ankaŭ en Rivesaltes.
En la francia movado, en 1958 Robert Gendre fariĝis ĉefredaktoro Franca Esperantisto, kaj en 1963 zorgis pri la administrado de la 55-a kongreso de Espéranto-France en Perpinjano.
El liaj tradukoj el Esperanto al la kataluna, interalie de Kálmán Kalocsay, la barcelona eldonejo «edicions 62» aperigis en 1973 du tekstojn de Robert Gendre en sia Kataluna Antologio de "rusiljonaj rakontistoj". Tamen la plimulto de lia verkaro restas neeldonita.
Li kromnomiĝis «Bofilo», rekta traduko de la kataluna kaj franca vortoj «gendre».
Fonto
El la verko de Jean Amouroux Histoire du mouvement espérantiste en Roussillon, Revuo "Conflent" n° 137, 1985, kun afabla permeso de l'aŭtoro.
Jean Julia
Frua membro en Céret de Aplec Esperantista de Catalunya, en 1904 Jean Julia estis la jura respondeculo de ĝia organo Espero de Katalunjo. Post la forveturo de Céret de la fondinto de la grupo, Paul Berthelot, kaj la disfalo de Aplec, ekde 1906 geedzoj Jean kaj Therese Julia animas la destinon de la loka grupo; kvin el la dek tri anoj de la grupo estas poŝtistoj. En 1909 ili partoprenas la 5-a Universala Kongreso en Barcelono.
En aŭgusto 1914 Jean kaj Thérèse aliĝas al la deka Universala Kongreso en Parizo, sed la kongreso ne okazas pro la militdeklaro.
Post la ĉeso de la aktivado pro la Unua Mondmilito, en 1922 ges-roj Julia restarigas la grupon de Céret, organizante kursojn kaj ekskursojn kune kun la grupo de Perpinjano.
Fonto
El la verko de Jean Amouroux Histoire du mouvement espérantiste en Roussillon, Revuo "Conflent" n° 137, 1985, kun afabla permeso de l'aŭtoro.
İbradı
Ibradi estas urbo en provinco Antalya en Turkio.
Nico Dostal
Nikolaus Josef Michael (Nico) DOSTAL (naskiĝis la en Korneuburg, mortis la  en Salzburg) estis aŭstra komponisto de operetoj kaj filmmuziko.
Vivo
Dostal dediĉis sin unue je studo de jursciencoj ĉe la Universitato de Vieno antaŭ ol ekstudi muzikon ĉe la Akademio pri eklezia muziko en Klosterneuburg. Li atentigis la muzikŝatantojn la unuan fojon per premiero de sia Granda meso en d-maĵoro kiu okazis en la jaro 1913-a en Linz. Post soldatado dum la Unua mondmilito Dostal deĵoris inter 1919 kaj 1924 kiel teatra kapelestro en Innsbruck, Sankt Pölten, Vieno, Ĉernivco kaj Salzburg ironte en 1924 Berlinon, kie li ekverkis distran muzikon, aktivis en la muzika eldonado kaj laboris kiel liberprofesiulo i.a. por Oskar Straus, Franz Lehár, Walter Kollo, Paul Abraham kaj Robert Stolz. Krome Dostal kapelestris kaj komponistis, verkis la muzikon akompanantan la filmon Kaiserwalzer furorante en 1933 per la unua opereto sia Clivia, kiujn sekvis ekz. la operetoj Die Vielgeliebte (1934), Die ungarische Hochzeit (1939) kaj multaj filmmuzikaĵoj. En la jaro 1946 li translokiĝis al Vieno kaj vivis ekde 1954 en Salzburg daŭre komponistante. Tie Dostal verkis i.a. la ĉambran muzikalon So macht man Karriere (1961). Krome li ankaŭ faris eklezimuzikaĵojn.
La onklo de Dostal estis la komponisto Hermann Dostal. Ekde 1942 li edzecis apud la operkantistino Lillie Claus. Ilia filo Roman Dostal iĝis dirigento. Nico Dostal ricevis honoran tombon sur la Salcburga komunuma tombejo.
Postmorte esploritis pri lia sinteno je nacisocialismo inter 1933 kaj 1945. Ankaŭ ĉe Dostal evidentiĝis kiel ĉe multaj aliaj ke la komponaĵoj ĝenerale malkritikemaj estu, distraj kaj amuzigaj antaŭ ĉio.
Nico-Dostal-konkueao
Nico-Dostal-Gesangswettbewerb, konkurso kantista okazis ekde 1976 alterne en la apudvienaj lokoj Bisamberg, Langenzersdorf kaj Korneuburg. Ekde 2011 okazas ĝi (interrompite en 2014 kaj 2017), sub la gvido de Ernst Lintner, nur en Korneuburg statt. Celo ĝia estas doni al junaj artistoj la eblon prezentiĝi antaŭ internacia ĵurio.
Centmil miliardoj da poemoj
Centmil miliardoj da poemoj estas verko de kombinatorika poezio de Raymond Queneau eldonita en 1961 ĉe la eldonejo Gallimard.
En la antaŭparolo Queneau diras, ke tiu libro permesas, ke iu ajn laŭvole komponu centmil miliardojn da sonetoj, ĉiuj regulaj: ĝi estas maŝino por fabriki poemojn.
Tiu libro komponiĝas el dek folioj el dika papero, ĉiu estas dividata en dekvar bendoj sur kiuj estas printataj la aleksandroj de regula soneto (tie estas: du strofoj de po kvar aleksandroj, du strofoj de po tri aleksandroj).
La leganto, turnigante la bendojn, povas do elekti la unuan verson inter dek, la dua verson inter dek, ktp. Ĉar la versoj havas samajn metrikon kaj rimon, tio sekurigas ke ĉiuj soneto estu regula.
Adapto (aŭ rekreo) en la germana lingvo fare de Ludwig Harig aperis en la jaro 1984. Du adaptoj ekzistas en la angla lingvo: unu fare de John Crombie kaj Stanley Chapman, la alia fare de Beverley Charles Rowe.
La surretigo de Centmil miliardoj da poemoj, la 5-an de majo 1997 okazigis juĝadon en refero, kiu establis la francan jurisprudencon pri la surreta aŭtorrajto, retenante la kompetenton de falsigo pri poemoj protektataj de la aŭtorrajto kaj metita sur interreta paĝaro.
Defibrilatoro
Defibrililo aŭ defibrilatoro estas medicina aparato por defibrilado, refunkciigo de la koro, sangocirkulado. Kiel korbatkorektilo, ĝi helpas per elektra stimulado de la kormuskoloj, per elektra tensio de ĝis 750 voltoj kaj unu ŝokigo daŭras de 1 ĝis 20 milisekundoj.
Zatisivka
Zatisivka, ukraine Затисівка estas malgranda ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv en municipo Ĉepa.
La Serena
La Serena povas aludi al:
Hilversum
Hilversum estas municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis  sur 46,19 km².
Hilversum estas konata kiel la plej grava vilaĝo en la regiono 'Gooi' proksimume en la centro de Nederlando. Ĝi situas en la sud-orienta angulo de la provinco, ĝiaj koordinatoj estas.
Jam ekde la komenco de la nederlanda radio, Hilversum estas la centro de la nederlanda radiofonio de Radio Nederlando Tutmonda. Ne nur la publikaj stacioj dissendas el Hilversum, ankaŭ kelkaj komercaj. La urbodomo de Hilversum estis formplanita de Willem Marinus Dudok.
Holtland
Holtland estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Leer de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Hesel, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Riccardo Zandonai
Riccardo Zandonai (28a de Majo 1883 – 5a de Junio 1944) estis itala komponisto.
Inter liaj instruistoj estis Pietro Mascagni, kiu konsideris lin tre alte. Dum tiu periodo li komponis Inno degli studenti trentini, kiu estis, la la himno de la organizita sendependiga junularo de sia indiĝena provinco. Lia eseo por gradigo estis opero nome Il ritorno di Odisseo (La reveno de Odiseo), bazita sur poemo de Giovanni Pascoli, por kantistoj, koruso kaj orkestro. La saman jaron 1902 li metis muzikon alian poeziaĵon de Pascoli, nome Il sogno di Rosetta. En 1908, en Milano, li estis aŭdita de Arrigo Boito ĉe soirée, kaj Boito prezentis lin al Giulio Ricordi, unu el hegemoniaj figuroj en itala muzika publikaĵaro tiama.
La famo de Zandonai estas ĉefe rilata al sia opero Francesca da Rimini, libera adaptaĵo de tragedio kiun Gabriele d'Annunzio estis verkinta etendante fragmenton el la verko de Dante nome Inferno; ĝi neniam foriris el la repertuaro, kaj estis registrita kelkajn fojojn. Iom post la premiero, li edziĝis al la soprano Tarquinia Tarquini, por kiu li estis kreinta la rolon de Conchita en samnoma opero (kun temo iam konsiderita kaj malakceptita de Puccini).
Aliaj
Simfoniaj komponoj:
Bibliografio
Konrad Dryden: Riccardo Zandonai: A Biography (Peter Lang Publishing, Berlin, 1999), ISBN 0-8204-3649-6
Vilhelmo la 4-a (Britio)
Vilhelmo la 4-a Henriko (naskiĝis la en Londono, mortis la  en Kastelo Windsor) estis ekde 1830 ĝis 1837 reĝo de la Unuiĝinta Reĝlando de Britio kaj Irlando kaj reĝo de Hanovro. Li postsekvis sian fraton Georgo la 4-a.
Maisonnais-sur-Tardoire
- jen france, prononco [], okcitane Maisonès - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ruth (apartigilo)
Ruth staras por:
Ruth estas la nomo de lago:
'Ruth estas la nomo de kelkaj lokoj:
Hudja
Hudja (Гудя, Gődényháza) estas malgranda ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv en municipo Tekovo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1262 en formoj "Gewden" kaj "Thornatelek". Pli frue en 1241 la tataroj detruis ĝin. La posedantoj longe estis familio Gödényházi aŭ laŭ malnova ortografio Gewdengázi. En 1910 vivis en Gödényháza 846 homoj, (766 hungaroj kaj 75 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon Gödényháza apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Halmi, poste al Ĉeĥoslovakio, dume rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Hudja apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ennio De Giorgi
Citaĵo el verkoj de Ennio de Giorgi: '''“Ĉe la komenco kaj ĉe la fino ni trovas la misteron. Ni povas diri ke ni ekvidas la planon de Dio. Al tiu mistero la matematiko nin alproksimigas, sen Lin penetri.”'''
Ennio DE GIORGI estis itala matematikisto fama en la internacia scienca mondo. Li naskiĝis en Lecce la 8an de februaro 1928 kaj forpasis la 23an de oktobro en Pizo.
Biografio
Post la akiro de la diplomiĝo ĉe la klasika liceo "Giuseppe Palmieri" de Lecce, li aliris studojn pri Inĝenierarto en Romo; sed baldaŭ elektis la kursojn de matematiko en kiu diplomiĝis en 1950.
Li ekfamiĝie ĉe la scienca medio kiam, en 1957, solvis la 19an problemon de Hilbert (solvita laŭ sendependa maniero kaj alimetode ankaŭ de John Nash), al kies solvo sin dediĉis laŭlonge de duonjarcento diversaj sciencaj matematikistoj.
Per sia scienca aktiveco, ekde la esploroj pri ekvacioj al la partaj derivaĵoj, al kalkulo de la variaĵoj, al la geometria teorio de la mezuro, ĝis la lastaj studoj pri logiko kaj fundamentoj de la scienca, li malfermis perspektivojn antaŭe ne imageblajn por monda matematiko.
La matematikisto ricevis nombrajn kaj prestiĝajn premiojn inter kiuj, en 1960 la Premio Caccioppoli de la Itala matematekista Unuio, enl 1973, la Premio Presidente della Repubblica de la Nacia Akademio de la Linkoj kaj, en 1990, en Tel Aviv, il Wolf-Premio pri Matematiko, asignita al scienculoj kaj artistoj vivantaj.
Ürgüp
Ürgüp, Esperantonomo estas Urgupo. Ĝia regiono nomiĝas Kapadokio. estas urbo kaj distrikto en la centra parto de Turkio, en la provinco Nevşehir. La urbo situas en la sudorienta parto de la provinco, proksimume 14 kilometrojn oriente de la urbo Nevsehir, kie troviĝas la plej proksima flughaveno. En 2007 estis 33 400 loĝantoj. Urgupo estas bona bazo por viziti ĉiujn ĉefajn altirojn de Kapadocio, inkluzive de la rok-tranĉitaj preĝejoj kaj la subteraj urboj. Same kiel turismo, Ürgüp havas florantan vinkultivan industrion.
Ennio De Giorgi
Biografio
De Giorgi estis membro de la Nacia Akademio de la Linkoj, de la Papa Akademio de la Sciencoj kaj de la National Academy of Sciences de Usono.
Ürgüp
Turismo
Ürgüp estas vizitata de multaj turistoj kiuj venas de la feriejoj sur la turka Riviero.
Ennio De Giorgi
Biografio
Krom granda matematekisto li estis homo de granda humaneco, kaj religia kredo kaj socia engaĝo. Ĉiam disponebla por la bezonulo de rimedoj kaj tempo.
Ürgüp
Turismo
En malfruaj otomanaj tempoj Ürgüp estis hejmo de miksita loĝantaro de turkoj kaj kristanoj. Estis dum tiu periodo ke la plej multaj el la grandiozaj ŝtondomoj de la urbocentro, multaj el ili nun konvertitaj en hotelojn, estis konstruitaj. Kelkaj el tiuj domoj daŭre enhavas freskojn atestantajn la fakton ke ili estis dezajnitaj por membroj de la religiaj malplimultoj.
Skryje (Dukovany)
Parto de Skryje estis ankaŭ Lipňany, kiu estis ankaŭ detruita pro la konstruado de elektrejo.
Ennio De Giorgi
Biografio
Li multe rezonis pri la rilatoj inter kredo kaj scienco, kies laŭ li unu aldonas al la alia harmonimaniere. Krome li batalis por ke la intelektuloj eniru defendon kaj disvantigon de la homaj rajtoj.
Lamberto la 1-a (Loveno)
Li estis filo de Reginar la 3-a (920-973), Grafo de Henegovio kaj Adela; frato de Reginar la 4-a, Grafo de Mons ; kaj edzo de Gerberga de Malsupra Loreno. Liaj infanoj estis:
Skryje (Dukovany)
Historio
Skryje etendiĝis apud ŝoseo ŝoseo II/152. Ties teritorio en nordoriento abrupte falis en valon de rivero Jihlava, kiun pli poste inundigis akvoj de akvobaraĵo Mohelno. Plej supre situanta loko de la katastra teritorio de Skryje estas en nordokcidento en vojo Liščí, proksimume 120 metroj super nivelo de la akvobaraĵo, absolute proksimume 420 m. s. m. Norde de la eksa vilaĝo elstaras monteto Háječný kopec (396 m s. m.).
Meze de la vilaĝo estadis domoj de tutkampanoj, grupigitaj ĉirkaŭ fiŝlageto. Duonkampanoj kaj kvaronkampanoj ĉirkaixs vojon kondukanta al grandbieno kaj distilfarejo. Laŭlonge laŭ rojeto al arbaro loĝis domposedantoj kaj dometposedantoj. En la vilaĝplaco situadis kapelo konstruita en la jaro 1876. Norde de la vilaĝo apud Jihlava situadis skryja muelejo.
Skryje havadis sian lernejon kaj gimnastikejon, sian malsanulejon kaj ankaŭ mizeruldomon. El la tuta areo de la municipa teritorio falis 289 ha al kampo, 4,3 ha al herbejoj, 5 ha al ĝardenoj, 16 ha al paŝtejoj kaj 121 ha al arbaroj. En la ĉirkaŭaĵo inter ŝtonetoj de kvarco oni trovadis ankaŭ moldavitojn.
En la jaro 2017 sur loko, kie situis la vilaĝo, renkontiĝis naskiĝintoj el la vilaĝo, ili rememorigis al si problemojn kun transloĝigo kaj pli altan mortoftecon post la transloĝiĝo el la vilaĝo.
František Dvorský al la tuta atmosfero de regiono de Skryje diras:
Tavagnacco
- prononco, jen itale, friule Tavagnà - estas komunumo en la pleja oriento de Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Antonio la Granda, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Dogmo
Dogmo en la komuna lingvo estas malaprobe uzata pri opinio, kiun iu (alia) rifuzas pridiskuti aŭ iel ŝanĝi. Ĝi ankaŭ ofte subkomprenas, ke tiu opinio estus malracia aŭ almenaŭ nepruvebla, ke ĝia defendanto akceptas ĝin konformisme, senkritike.
Ennio De Giorgi
Biografio
Ali ankaŭ elspezis sian aŭtoritaton kaj prestiĝon por la liberigo de rusa matematikisto Leonid Plyushch kaj urugvaja José Luis Massera.
Dogmo
En antikva kaj meza epokoj dogmo estis pozitiva vorto, ĉar ĝi signifis klarecon kaj unusencecon.
Filozofio kaj religio
En filozofio kaj religio, dogmo estas fundamenta veraĵo, parto de doktrino. Ĝi funkcias simile al aksiomo aŭ postulato en scienco. Ĝi ne estas sekvo de aliaj asertoj, sed bazaĵo ne demonstrita, el kiu oni povas dedukti. Se oni ŝanĝas dogmon, oni ĉesas aliĝi al la koncerna doktrino kaj oni kreas per tio novan doktrinon, rigardeblan kiel devojiĝon, herezon de la unua.
Dogmoj en kristanismo
Kristaneco estas baze fido al Dio sin malkaŝanta tra la historio de la juda popolo kaj eminente en la persono de Jesuo Kristo. La populariĝo de kristanismo en la helenisma mondo en la 3-a kaj 4-a jarcentoj kontaktigis tiun fidon kun la greklingva filozofio, kiu favoras klaran eldiron de abstraktaj veraĵoj. La enhavon de la kristana fido oni tiam komencis diri per dogmoj. Dogmoj do koncernas fundamenton de religio, kaj ne temas pri aferoj de moralo aŭ praktiko.
Dogmoj rezultas el elekto inter pluraj teorioj, kaj elekton oni pli ofte bezonas pro disputo. Tial multaj dogmoj krom aserto de iu veraĵo, havas duan parton negan. Tiu parto prezentas la malakceptatan opinion, kaj eventuale ĝiajn subtenantojn ekde tiam anatemas.
Dogmojn eldiras la kunvenoj de episkopoj, laŭnome koncilioj, kaj de tio ricevas sian aŭtoritaton. Por ke ili validu en tuta eklezio aŭ por ĉiuj kristanoj (ekumene) do bezonatas kunvenoj de ĉiuj koncernaj episkopoj. En katolikismo ankaŭ la papoj ekde 1870 povas pro neerareco difini dogmojn.
En discienco la studo de dogmoj estas la temo de dogmoscienco aŭ dogmatiko. Dogmoj estas vortaĵoj diritaj en iuj filozofiaj kaj kulturaj kondiĉoj, kaj tial ili el kristanisma vidpunkto havas historion.
Ürgüp
Turismo
Kiel aliloke en Kapadocio, la centro de Ürgüp estas plena de belaj malnovaj ŝtondomoj amasigitaj ĉirkaŭ centra rokformacio, ĉi-kaze Temenni Tepesi. Sur la periferio de Ürgüp, irante en la direkton de Göreme, grupo de okulfrapaj kamentuboj dekstre de la vojo foje estas nomataj "La Familio" aŭ la "Tri Fratinoj".
En la najbareco estas pli granda feriejo kun multaj pli modernaj konstruaĵoj, bazitaj sur la tradicia konstruarto kaj arkitekturo, tipa por tiu regiono. Estas multaj vidindaĵoj en la ĉirkaŭaĵo de la urbo. Vidu ekzemple la feajn kamentubojn, ĉizitaj el vulkana roko, kaj aliajn imponajn geologiajn formaciojn, same kiel la fruajn kristanajn kavernpreĝejojn ĉe la Nacia Parko Goreme (tr: Göreme Tarihî Millî Parki) kiu estas monda kultura heredaĵo de Unesko.
Esperanto en Urgupo
De la unua ĝis la 4-a de aprilo 2016 okazis en Urgupo en Hotelo Mustafa la 9-a Mezorienta Esperanto-Kunveno kaj la 23-a AMO-seminario de UEA. Partoprenis 24 personoj el 13 landoj. En la "Valo de imagoj" oni vizitis la strangajn surterajn formaĵojn, en "Paşabağı" oni vizitis la grandajn feinajn kamentubojn, en Goreme oni vizitis la famajn monaĥejon kaj preĝejojn enfositajn en la rokoj kaj en "Uchisar" oni surgrimpis la plej altan kastelon enfositan kaj skulptitan en tre granda roko. En la dua tago oni vizitis la subteran urbeton "Kaymaklı", kaj vizitis la kanjonon.
Ĝemelurboj
Urgupo estas ĝemelita urbo de la grekaj urboj Larisa kaj Kireas.
Vidu ankaŭ
Kapadocio
NGC 369
NGC 369 (aliaj indikoj — PGC 3856, ESO 541-17, MCG -3-3-22) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
İkizce
İkizce estas urbo en provinco Ordu en Turkio.
Wittenbach
Wittenbach havas plurajn signifojn:
Nereuzebla lanĉo-sistemo
Nereuzebla lanĉo-sistemo estas lanĉo-sistemo kiu uzas nereuzeblajn lanĉo-veturilojn (ELV) por porti ŝarĝojn en la kosmon. Ĉi tiuj veturiloj estas desegnitaj por ununura uzado kaj ĝiaj komponantoj ne estas rekuperataj post la lanĉo. Tiuj veturiloj normale konsistas el kelkaj etaĝoj, kiuj estas forĵetitaj unu post unu dum la flugo de la raketo.
Rekurbrostruledoj
Rekurbrostruledoj estas familio de birdoj de la ordo de vadbirdoj nome ĥaradrioformaj. Ĝi enhavas du diferencajn grupojn:
Rhona Mitra
Rhona MITRA (naskiĝis en Londono, Britio) estas brita aktorino.
Rhona Mitra estas filino de duonhinda Anthony kaj irlanda virino Nora Mitra, kiuj divorcis en 1984. Ŝi komencis per malgrandaj TV- kaj scenejaj ludoj kaj kiel gastiganto ĉe kelkaj britaj spektakloj. Grandan konatecon akiris ŝi kiel vivmodelo de Lara Croft-figuro de la samnoma komputila ludo, pro kio ŝi grandigis sian bruston.
Marbatalo de Vella Lavella
La batalo de Vella Lavella (第二次ベララベラ海戦 Dainiji Berarabera kaisen) estis marbatalo de la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito kiu estis luktita nokte la 6an de Oktobro 1943, ĉe la insulo Vella Lavella en la Salomonoj. Ĝi markis la finon de trimonata batalaro por konkeri la centron de la Salomonoj, kiel parto de la Kampanjo de Salomonoj.
Tiu batalo okazis fine de la surtera kampanjo en Vella Lavella, kiam la japanoj klopodis evakui la 600-homan soldataron el la insulo. Tiu soldataro estis sieĝita en malgrandan sakstraton en la norda pinto de la insulo ĉirkaŭ Marquana Bay. Dum forto de ĉirkaŭ 20 helpoŝipoj kaj barĝoj evakuis la surstrandigitajn soldatojn, forto de naŭ japanaj destrojeroj luktis mallongan, sed akran batalon koontraŭ ses usoanj destrojeroj norde de la insulo por malproksimigi atenton el la evakuado. Kiel rezulto de la batalo, la japana evakuklopodo estis sukcese plenumita. Ĉiu flanko perdis po unu destrojeron sinkigitan.
Reŭari
Reŭari aŭ Rewari (रेवाड़ी) estas urbo kaj municipa konsilio de la distrikto Rewari en la barata subŝtato Harjano. Ĝi kuŝas en sudokcidenta Harjano je 82 km el malnova Delhio kaj je 51 km el Gurgaon.
Geografio
Rewari, kiu formas parton de la Nacia Ĉefurba Regiono, estas apuda al Raĝastano kaj, tiele, havas polvajn ŝtormojn somere. Kruta monteca tereno de la Aravali-Montaro same kiel la sablaj dunoj en la distrikto tuŝas la urban klimaton.
Klimato
La averaĝa minimuma kaj maksimuma temperaturo intervalas de 0 °C ĝis 46 °C dum januaro (vintro) kaj majo-junio (somero) respektive.
4503 Kleobulo
4503 Kleobulo estas tre malgranda amora kaj marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la greka filozofo Kleobulo de Lindo (-630 – -560).
Kvankam klasifikata kiel apudtera objekto, ĝi ne venas pli proksima ol 43 miliono da km de Tero, sed ĝi povas alprosimiĝi de 6,045 milionoj da km de Marso.
Mocochá
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 55,7 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,1 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1908 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1742 scipovis legi kaj skribi kaj 165 personoj estis analfabetoj. Do 8,65% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2684 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 530 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 19,7% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Conchita (opero)
Conchita [konĈIta] estas opero en kvar aktoj kaj ses scenoj fare de komponisto Riccardo Zandonai. La verko uzas itallingvan libreton de Maurizio Vaucaire kaj Carlo Zangarini kiu estis bazita sur la novelo de Pierre Louÿs de 1898 nome La Femme et le pantin. La verko premieris en Milano ĉe la Teatro dal Verme la 14an de Oktobro 1911 kun la soprano Tarquinia Tarquini, kiu poste edziniĝos al Zandonai en 1917, en la titoliga rolo. La historio okazas en Sevilo. Conchita Pérez, malriĉa cigaristo, estis enamiĝinta de Matteo, sed ŝi rezistas liajn klopodojn. Matteo pagas al ŝia patrino iome da mono por malaltigi ŝian malriĉon. Ofendita, Conchita fuĝas kaj iĝas fama dancistino de flamenko. Ŝi uzas falsan amanton antaŭ Matteo kiu koleriĝas kiel rezulto. Ŝi fine havas pruvon ke lia amo veras, kaj ĝi iĝas reciproka.
Borrazópolis
Borrazópolis estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 7.877 loĝantojn en 2010.
Nový Přerov
Historio
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1350. Ĝis la 1940-aj jaroj ĉi tie vivis kroata (64 % de la jaro 1930) kaj germana (17 % de la jaro 1930) minoritatoj.
Valo de Almanzora
Valo de Almanzora estas hispana komarko apartenanta al la provinco Almerio. Ĝi enhavas du el la tri agraraj zonoj en kiuj dividiĝas la fluejo de la rivero Almanzora: nome Supra Almanzora kaj Meza Almanzora. La tria, konata kiel Malsupra Almanzora formas parton de la komarko Levante Almeriense. La industrio estas la ĉefa enspezofonto de la komarko pro la ŝtonminejoj da marmoro de Macael.
Gyula Konfár
Gyula Konfár [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Konfár Gyula estis hungara pentristo. Lia edzino estis Teri Horváth.
Gyula Konfár naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Konfár frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Hungara Belarta Altlernejo inter 1950-1957. Liaj plej gravaj instruistoj estis Endre Domanovszky, Géza Fónyi kaj János Kmetty. Post la diplomo li apartenis al diversaj pentristaj grupoj kaj galerioj. Inter 1960-1963 li havis stipendiojn. Li plurfoje studvojaĝis en Eŭropo. Inter 1965-1975 li estis lektoro en arta eldonejo. Li ricevis signifan premion en 1968.
Roggwil TG
Pri la komunumo
Roggwil estas komunumo en la distrikto Arbon de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 2806 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Roggwil situas sur monto Seerücken sudokcidento de la urbo Arbon. De Roggwil oni havas ĉe bona vetero mirindan belvidon de la tuta Bodenlago.
Najbaraj komunumoj
Roggwil limas en nordo al Egnach, en oriento al Arbon kaj Berg SG, en sudo al Wittenbach kaj en okcidento al Häggenschwil.