cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ennetbaden
Historio
Ĝis la jaro 1819 Ennetbaden estis kvartalo de la urbo Baden. La kvartalo Ennetbaden historie estis ribelema kontraŭ la cetera urbo, ĉar dum longa tempo la civitanoj de Ennetbaden en Baden estis civitanoj de dua klaso. Kiam en la jaro 1817 la civitanoj de Ennetbaden rifuzis pagi novan policimpoŝton, kiun enkondukis la urbo Baden, la cetera urbo petis al la registaro de Kantono Argovio la apartiĝon de la kvartalo, kaj la 22-an de decembro 1819 Ennetbaden per kantona dekreto fariĝis aŭtonoma politika komunumo.
Péter Betegh
BETEGH Péter estis hungara fakulo pri medicinaj plantoj naskiĝinta en Egeres la 30-an de majo 1884 kaj mortinta en Caracas (Venezuelo) la 1-an de februaro 1969.
Kariero
Betegh doktoriĝis pri juro kaj ŝtatcienco en 1907 en Universitato Koloĵvaro kaj poste li estis stipendiulo (1907-09) en Germanujo kaj Anglujo. Ekde 1909 li estis reprezentanto de firmao Schottola en Transilvanujo. En 1918 li fondis la Akciasocion Medicinplanto Pantodrog, kies li iĝis ĝenerala direktoro. En 1944 li iris en Okcidentan Eŭropon, poste li revenis. En 1951 oni ellokigis lin el Budapeŝto, nur en 1954 li povis reveni tien. En 1955 li elmigris en Venezuelon. Ekde 1963 li vivis en Gladwine (Pennsylvania, Usono). Li mortis pro aŭtakcidento.
L-Innu Malti
La malta himno (malte L-Innu Malti) estas la nacia himno de Malto. La tekston, en la formo de preĝo al Dio, verkis Dun Karm. La melodion komponis Robert Samut.
La registaro de Malto deklaris la kanton oficiala malta himno la. La konstitucio en la jaro 1964 konfirmis la oficialan statuson de la himno, kiu hodiaŭ estas unu el la simboloj de la malta identeco.
József Király (episkopo)
József Király [jOĵef kirAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Király József estis hungara katolika pastro, kanoniko, episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis ó-gyallai [Odjalai].
József Király  naskiĝis la  en Komárom (Hungara reĝlando, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis la  en Balatonfüred (Hungara reĝlando).
Biografio
József Király frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis teologion en Nagyszombat. Li pastriĝis en 1761, poste li estis familia edukisto 3 jarojn. Ekde 1764 li estis longe pastro en Dunamocs, baldaŭ en alia vilaĝo. Li estis ankaŭ juĝisto ekde 1790. Li estis nomumita kanoniko kaj seminariestro en 1805, en la sekva jaro titulara abato, en 1807 episkopo de Pécs.
Goldkronach
Goldkronach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fiat 124
La Fiat 124 estis aŭtomobilo produktita de Fiat inter 1966 kaj 1974.
Cigana ĵargono
Tiel aperis en Hispanio la ĵargono caló (rilatita al "kaleo"). Pro la ofta enprizonigo kaj eksterleĝa vivmaniero de ciganoj, ciganaj kaj krimulaj (en Hispanio, germanía) ĵargonoj reciproke influis sin. De tie, ciganaj vortoj pasis al popola uzo, helpe ankaŭ de cigankreita kantostilo flamenko, tiel perdante sian kaŝvaloron.
Ekzemple, gadĵo kaj gadĵi (aŭ gaĝo, gaĝi) signifas "necigana viro" kaj "neciganino" en cigana lingvo, sed gachó kaj gachí signifas "ulo" kaj "ulino" en hispana lingvo. Ankaŭ, camelar venis el cigana vorto signife "voli", ĵargone signifis "ami" kaj hispanlingve "amlogi". Cigana lingvo estis grava influo en popola hispana lingvo.
En la angla lingvo, ni trovas la slangaĵon nark signifanta "polica informanto", el cigana vorto por "nazo".
1307 Cimerio
1307 Cimerio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin, elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Nomo
Ĝia nomo referas al Cimerio, regiono enloĝata de la Cimeroj en la antikva epoko.
Ĥotin
Ĥotin (ukraine kaj Хотин, Chocim, Hotin) estas urbo de Ĉernivca provinco en sudokcidenta Ukrainio kaj parto de la historia regiono Bukovino.
Historio
Pro sia strategie favora situo la urbo ludis gravan rolon en la historio de Ukrainio, Moldavio, Polio, la Osmana Imperio kaj de Rusio.
Arkeologiaj trovoj pruvas, ke jam dum la 8-a jarcento slavoj vivis ĉi tie. Dum la 10-a jarcento Ĥotin apartenis al la mezepoka slava Kieva Regno, post ties disfalo al la duobla princejo Galicio-Volino kaj post 1373 al la princejo Moldavio. Dum la 16-a jarcento la urbo iĝis pola, poste moldavia (kaj per tio nerekte osmana). Dum la 18-a jarcento la regiono ĉirkaŭ la urbo rekte ligiĝis al la Osmana Imperio.
Dum 1769 la urbo estis konkerita de la rusoj, 1788 de la aŭstroj, 1806 denove de la rusoj. Per la Paco de Bukareŝto la urbo de 1812 fariĝis rusa kaj tiel restis ĝis 1918. Post mallonga aŭstra okupo la urbo iĝis parto de Rumanio, kvankam la civitanoj dum 1919 provis puĉi kontraŭ tio. Dum 1940 Ĥotino fariĝis sovetia, post eko de la german-sovetia milito (1941-1944) denove rumana, kaj post la fino de la dua mondmilito ĝi estis en la ukraina sovetia respubliko (kaj post la disfalo de Soveta Unio en hodiaŭa Ukrainio).
Loĝantoj
Ĝis la dua mondmilito, Ĥotino estis grava juda centro kun ĉirkaŭ 19.000 judaj loĝantoj (el entute 35.000), 36 sinagogoj kaj famaj judaj lernejoj. Ĝis la komenco de la 20-a jarcento apenaŭ ekzistis ukrainanoj en la urbo, sed multaj ruslingvanoj. Laŭ la nombrado de 1930 en la urbo vivis 38 % da judoj, 37 % da rusoj, 15 % da ukrainanoj kaj 9 % da rumanoj. Pro la dua mondmilito kaj la sistema murdo de granda parto de la juda loĝantaro la statistiko draste ŝanĝiĝis: nuntempe 72 % de la urbanoj nomas sin ukrainoj, 16 % rusoj, 8 % judoj kaj 4 % rumanoj.
Vidindaĵoj
La urbo posedas plurajn historiajn vidindaĵojn. Inter ili elstaras la fortikaĵo de Ĥotin.
Fortikaĵo de Ĥotin
La unua fortikaĵo de la urbo konstruiĝis el ligno, por protekti la riveran transiron. Dum la 13-a jarcento sekvis ŝtona konstruaĵo. La hodiaŭa fortikaĵo tamen konstruiĝis dum la 16-a jarcento laŭ ordono de la moldavia nobelo Ştefan cel Mare. Dum 1621 pola armeo kun reĝo Vladislav la 4-a kune kun kozaka armeo venkis turkan armeon, la kozakoj sturmis la fortikaĵon dum 1650 kaj 1652, kaj dum 1673 la pola armeo sub la reĝo Johano la 3-a Sobieski kun moldaviaj kaj kozakaj trupoj definitive venkis la turkojn. Dum la rusaj-turkaj militoj de la 18-a jarcento la urbo plurfoje estis batalkampo: interalie dum 1739 en batalo venkis la rusoj, dum 1768 la turkoj. Dum la sovetia tempo la fortikaĵo estis ŝatata kuliso de kinejaj filmoj: pli ol 50 filmoj ekestis ĉi tie.
Caminada
Caminada estas familia nomo de jenaj personoj:
La vorto caminada koincidas kun hispanlingva vorto kun signifo de piedirado, dumunutaga marŝado ktp.
Komunumaro Bitburger Land
La komunumaro Bitburger Land - germane Verbandsgemeinde Bitburger Land (mallonge VG Bitburger Land) - estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014 el la membraj komunumoj de la antaŭaj administraj komunumaroj Bitburg-Land kaj Kyllburg. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, plene ĉirkaŭas la urbon Bitburg, kiu administras la komunumaron, sed tamen ne inkluzivas la teritorion de la urbo Bitburg mem. Fine de la jaro la komunumaro havis 0 loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
Fritz Walter Poppeck
Fritz Walter POPPECK (naskiĝis en 1913, mortodato nekonata) estis germana esperantisto.
Li estis dum multaj jardekoj prezidanto de la Esperanto-grupo en Oberkirch (Baden). Danke al liaj klopodoj kiel ano de la urba konsilio de tiu urbo, de 1962 ekzistas Esperantostrato en Oberkirch.
Poppeck vigle aktivis en la E-o movado, pro kio li ricevis Meritmedalon de Germana Esperanto-Asocio en 1975. Li eldonis en 1980 la libron La vivo estas tute alia, kiu estas kolekto de tutmondaj proverboj. En 2000 li kunlaboris kun Roland Rotsaert, Patrick Van den Berghe kaj Lode Van de Velde, en la verkado de Princo Karlo, memoraĵo eldonita por la kvara Eŭropunia Esperanto-Kongreso. Li aparte ĉefredaktoris La Migranto, nome la bultenon de la esperantisma faka organizaĵo TANEF.
Verkoj
La Vivo estas tute alia, kompilis kaj tradukis F. W. Poppeck, Oberkirch, 1980, 32 paĝoj
Notoj
Fritz Walter Poppeck naskiĝis la 22-an de aŭgusto 1913 kaj forpasis la 12-an de septembro 2002.
Ostrovec-Lhotka
Ostrovec-Lhotka estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio ok kilometrojn norde de Zbiroh. Vivas ĉi tie. La municipo konsistas el du lokaj partoj – Ostrovec kaj Lhotka.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1115.
Parque Lisboa (metroo de Madrido)
Parque Lisboa estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de Leganés, en kvartalo Parque de Lisboa de Alcorcón.
Hymenochirus
La Afrikaj nanaj ranoj aŭ nanaj ungoranoj, de la genro Hymenochirus, estas malgrandaj akvoloĝantaj ranoj indiĝenaj de partoj de Ekvatora Afriko.
Parque Lisboa (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Hymenochirus
Distribuado
La Afrikaj nanaj ranoj loĝas en arbaraj partoj de ekvatora Afriko, el Niĝerio kaj Kameruno en la nordo, kaj sude tra Gabono kaj oriente tra la Baseno de la rivero Kongo.
Mediano
La vorto havas diversajn signifojn:
Huttendorf
(jen france, origine germane kaj alemane Hüttendorf, "vilaĝo de kabanoj") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kostolište
Situo
Kostolište situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj kaj troviĝas de Malacky je 3 km-oj.
Historio
Antaŭ Kristo 4000 keltoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1206, kiu poste neniiĝis dum la tatara invado. En la 15-a jarcento la husanoj ofte atakis la vilaĝon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Egyházhely 873 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kostolište 942 homoj, (925 slovakoj).
Famaj lokuloj
En la vilaĝo naskiĝis artpentristo kaj esperantisto Martin Benka.
Odilia de Alzaco
Sankta Odilia (660-720) estas la patronino de blinduloj kaj de Alzaco (regiono en Francio); la samnoma monto estas la plej bela monto de tiu regiono, de kie oni ekvidas vastan panoramon kaj subajn urbojn. Ŝi naskiĝis blinda kaj ŝia patro volas ŝin mortigi. Ŝi rifuĝis kun sia patrino en Baume-les-Dames, kie ŝi baptiĝis; dum sia bapto ŝi mirakle ricevis la vidan senson, estas kial ŝi nomiĝis filino de lumo. Ŝi fondis la abatejon de Hohenbourg, kie ŝi mortis. Ŝi estis kanonizita de la papo Leono la 9-a. Ŝia festotago estas la 13-a de decembro, la sama tago ol tiu de sankta Lucia.
Rostokino (stacio)
Rostokino (Ростокино) (ĝis la : Severjanin, Северянин) estos haltejo sur la Linio MCD-5 Jaroslavsko-Paveleckij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Dusekcanto
En geometrio, dusekco estas divido de io en du egalajn partojn, kutime per linio, kiu estas tiam nomata kiel dusekcanto. La plej ofte konsiderataj specoj de dusekcantoj estas dusekcanto de segmento kaj dusekcanto de angulo.
Johannes Theodor Baargeld
Johannes Theodor BAARGELD, pseŭdonimo de Alfred Emanuel Ferdinand Grünwald (naskiĝis la 9-an de oktobro 1892 en Stettin; mortis la 16-an aŭ 17-an de aŭgusto 1927), estis Germana pentristo kaj poeto, kiu, kune kun Max Ernst, fondis la grupon Dadaistan de Kolonjo.
Dusekcanto
Dusekcanto de segmento pasas tra mezpunkto de la segmento. Aparte grava estas la perpendikulara dusekcanto de segmento, kiu, laŭ ĝia nomo, intersekciĝas kunverigas la segmento je ortoj. La perpendikulara dusekcanto de segmento ankaŭ havas propraĵon ke ĉiu de ĝiaj punktoj estas samdistancaj de finaj punktoj de la segmento. Pro tio randoj de figuro de Voronoi konsistas el segmentoj de ĉi tiaj linioj aŭ ebenoj.
Johannes Theodor Baargeld
Baargeld estis la redaktisto de gazeto La Ventumilo (Der Ventilator), kiun komencis Ernst kaj Hans Arp en 1919, kaj li kunlaboris pri multaj aliaj Dadaistaj eldonaĵoj kiel Bulteno D kaj Dada W/3.
Dusekcanto
Dusekcanto de angulo dusekcanto dividas la angulon en du egalajn angulojn.
Johannes Theodor Baargeld
Li forlasis la pentradon en 1921 kaj mortis per lavango dum li surgrimpis la monton Aiguille de Bionnassay en la francaj Alpoj.
Dusekcanto
Angulo havas nur unu dusekcanton. Ĉiu punkto de angula dusekcanto estas samdistanca de la flankoj de la angulo. La ena parto de dusekcanto de angulo estas duonrekto aŭ segmento kiu dividas ĝin en du egalajn angulojn sur la sama flanko kiel la angulo mem. La ekstera parto de dusekcanto de angulo estas duonrekto aŭ segmento kiu dividas ĝin en du egalajn angulojn sur la transa flanko de la angulo.
En klasika geometrio, la dusekco estas farebla per cirkelo kaj liniilo, kaj ĝia ebleco dependas de ebleco desegni cirklojn de egalaj radiusoj de malsamaj centroj.
La segmento estas dusekcata per desegnado de intersekcantaj cirkloj de egala radiuso, kies centroj estas je finaj punktoj de la segmento. La linio difinata per du punktoj de komunaĵo de la cirkloj estas la perpendikulara dusekcanto de la originala segmento. Se linio kaj punkto sur ĝi estas donita, oni povas trovi perpendikularan dusekcanton per desegnade de sola cirklo kies centro estas je la donita punkto. La cirklo sekcas la linion je du novaj punktoj, kaj de ĉi tie la problemo reduktiĝas al dusekcado de la segmento difinita per ĉi tiuj du punktoj.
La pruvo de la praveco de ĉi tiuj du konstruoj estas honeste intuicia, fidanta je simetrio de la tasko.
Trisekco de angulo, kiu estas divido de la angulo en tri egalajn partojn, ne povas esti farita per nur cirkelo kaj liniilo.
La dusekcantoj de la anguloj de triangulo ĉiuj intersekciĝas en sola punkto, kiu estas centro de enskribita cirklo de la triangulo.
Kathalijne Buitenweg
Kathalijne Maria BUITENWEG (naskiĝis la en Roterdamo) estas nederlanda politikisto. Ŝi estas ano de Verdo-Maldekstro kaj Eŭropa Verda Partio.
Politika kariero
Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Buitenweg estis membro de la Eŭropa Parlamento kaj sidis en la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco. En Eŭropa Parlamento ŝi okupis ĉefe pri kontraŭdiskriminaciaj aferoj. En 2017 ŝi iĝis elektita ano de la Nederlanda parlamento. Buitenweg estis la dua persono sur la kandidatlisto de sia partio. En la parlamenta frakcio de Verdo-Maldekstro ŝi pritraktas justicon, azilon kaj migradon.
Feniksidoj
La Feniksidoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 28-a de novembro ĝis la 9-a de decembro, kun maksimumo atingita je la 6-a de decembro. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Fenikso. Je la tago de la maksimumo povas fali ĉirkaŭ 3 meteoroj ĉiuhore, sed oni jam vidis zenitan horan oftecon de 100 meteoroj ĉiujare. La fonta kometo estas 289P/Blanpain.
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Dezember-Phöniciniden en la germanlingva vikipedio.
Hetyefő
Hetyefő [hetjefO] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg.
Historio
La unua mencio devenis el 1241 laŭ tiama ortografio "Heghe". Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, vilaĝokuratoro, 2 vendejoj, drinkejo, migra poŝto.
János Besze
Kariero
Besze estis 1848 deputito kaj poste estis majoro de naciaj gardistoj en Komárom. Li estis organizanto de la popolribelo en Borsod kaj Heves. Li partoptrenis en la landkunveno de Debreceno kaj akompanis na Kossuth al popolkunvenoj. En julio 1849 li estis komisaro de Fejér. Li estis malliberigita dum sep jaroj post la hungara revolucio de 1848. En 1861 li estis denove deputito de Esztergom. Li apartenis komence al Határozati Párt, poste en 1865 la partio de Ferenc Deák. En 1869 li estis prezidanto de la financa tribunalo.
Julius Katona
Julius Katona, laŭ hungarlingve kutima nomordo (origine) Katona Gyula [djula] estis hungardevena germana operkantisto (tenoro, baritono). Lia edzino Marianne Warneyer same estis operkantisto.
Gyula Katona naskiĝis la  en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio), li mortis la  en Okcidenta Berlino.
Nerila acetato
Nerila acetato estas unuterpena estero rezultanta el reakcio inter la nerolo kaj la acetata acido, kemia substanco nature trovata en citrataj oleoj. Ĝi uzatas kiel odorigaĵoj kaj parfumfabrikado por transdoni florajn kaj fruktajn aromojn. Ĝi nature trovatas en plantoj tiaj kiaj oranĝoj, jasmenoj, peonioj, lavendoj, pipromentoj, Helichrysum kaj magnolioj.
Ĝi facile produkteblas per frakcia distilado de esencoleoj trovataj en multaj plantoj. Acetato de nerilo posedas kontraŭinfekciajn, kontraŭinflamajn, antioksidajn, baktericidajn, fungocidajn kaj trankviligajn proprecojn. Acetato de nerilo ankaŭ estas uzata en traktado kontraŭ Diabetes Mellitus.
Plantoj kiuj enhavas acetaton de nerilo
<Gallery> OrangeBloss_wb.jpg| Oranĝo Jasminum_sambac_%27Grand_Duke_of_Tuscany%27.jpg| Jasmeno Paeonia_rockii.jpg| Peonio Single_lavendar_flower02.jpg| Lavendo Magnolia_wieseneri.jpg| Magnolio Mentha_%C3%97_piperita_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-095.jpg| Pipromento Citrus_aurantium_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-042.jpg| Citrus aurantium </Gallery>
Antonio de Padovo
Sankta Antonio de Padovo (naskiĝis kiel Fernando de BULHÕES la en Lisbono, mortis la  ĉe Padovo) estis franciskano kaj sanktulo de katolikismo.
385 Ilmatar
385 Ilmatar estas granda, hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Nerila acetato
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Linalyl acetate3D.png| Linalila acetato Geranyl acetate3D.png| Geranila acetato Lavandulyl acetate.png| Lavandulila acetato Neryl propionate3D.png| Nerila propionato Neryl isovalerate 3D 2.png| Nerila izovalerato Neryl isobutyrate3D.png| Nerila izobuterato Citronellyl acetate3D.png| Citronelila acetato </Gallery>
385 Ilmatar
Ĝin malkovris la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la.
Antonio de Padovo
Pri lia naskiĝdato ne ekzistas dokumento. Li naskiĝis en nobela portugala familio, kiu devenis de Gotfredo de Bouillon.
Antonio estas la patrono de Padovo, kie li estas kutime nomata nur "la Sanktulo". La granda baziliko de la urbo estas dediĉita al li. Je lia mortotago en Padovo okazas granda procesio memore al li.
Li mortis en la aĝo de 35 jaroj. Dum sia vivo li faris miraklojn, kaj eĉ la tagon post lia morto okazis mirakloj. Pro tio jam unu jaron poste papo Gregorio la 9-a sanktuligis lin. En 1946 papo Pio la 12-a nomumis lin Doktoro de la Eklezio kaj nomis lin "evangelia doktoro", ĉar li kutimis subteni siajn eldirojn per citaĵoj el la evangelioj.
Li estas ankaŭ helpanto en la retrovado de perditaj objektoj.
Ĉefdiagonalo
En lineara algebro, la ĉefdiagonalo aŭ kondukanta diagonalo de kvadrata matrico estas la diagonalo de la supra maldekstra angulo al la suba dekstra angulo. Ekzemple, jena matrico havas kvinojn en ĝia ĉefdiagonalo kaj duojn aliloke:
Kvadrata matrico en kiu elementoj ekster la ĉefdiagonalo estas ĉiuj nulaj estas diagonala matrico, ekzemple:
Sumo de elementoj en la ĉefdiagonalo de matrico estas la spuro de la matrico.
La alia diagonalo estas nomata kiel kontraŭdiagonalo aŭ malgranda diagonalo.
Kosihovce
Kosihovce, hungare Dacsókeszi estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Veľký Krtíš.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ ĉefvojo Šahy-Veľký Krtíš. La lasta troviĝas 12 km-ojn for.
Abatejo en Krzeszów
Cisterciana Abatejo en Krzeszów – estas grandvalora historia konstruaĵaro, kies komenco datumiĝas je XIII-a jarcento. La abatejo estas nomata „eŭropa perlo de barokstilo”. Ĝi apartenas al diocezo en Legnica, pli frue apartenis al ordenoj: benediktanoj, poste cistercianoj. Ĝi troviĝas en Krzeszów, en Malsuprasilezia Provinco. En la 2004 jaro la abatejo estis konsiderata kiel Pola Historia Monumento.
Kelkaj abatejaj konstruaĵoj oni malfermis por turistoj. Surloke nuntempe funkcias loka paroĥo al La Ĉielenpreno de Maria kaj abatejo de benediktaninoj, kiuj loĝas en klostra parto de la konstruaĵaro.
Historio
En la 1242 jaro Anna Przemyślidka, vidvino post Henryk II Pobożny, fondis en Krzeszów benediktanan paroĥon kaj invitis tien benediktanojn de Opatovice en orienta Ĉeĥio. Pro nekonataj kialoj, la benediktanoj forlasis Krzeszów en la jaro 1289. En la jaro 1292 Bolko I Surowy loĝigis en Krzeszów cistercianoj devenintaj de Henryków, samtempe donante al ili 14 vilaĝojn kaj urbon Lubawka.
Dum husanaj militoj inter jaroj 1414 kaj 1426, la klostro estis forrabita. En la 1741 jaro, kiam Silezio estis konkerita per Prusio, komenciĝis ties poioma sekularizo. La klostra preĝejo iĝis la paroĥa. Pro malbona stato de gotika parto de la klostro oni decidis ĝin parte neniigi, kaj en la cetera parto oni lokigis lernejon kaj loĝejojn. Abata gastodomo iĝis sidejo de arbarista oficejo.
En la jaro 1913 okazis brulego, dum kiu forbruliĝis la supra parto de turo. Ties rekonstruadon oni komencis nur la 3-an de aŭgusto 1930 kaj finis 12-an de julio 1931. En la jaro 1919 al senhoma klostro venis beneditanoj el klostro „Emaus” el Prago. La papo Pio la 11-a titolis la benediktanaro kiel abatejo, kio pligravigis la lokon.
La 3-an de septembro 1940 la klostron ekposedis Nazia Germanio, pro tio la benediktanoj estis devigitaj forlasi la lokon. Kelkaj el ili soldatiĝis, dek kvar mortis dum la milito. En klostro ekloĝis germanoj, poste tie oni grupigis sileziajn judojn antaŭ transporto al la nazia koncentrejo en Terezín, poste, dum vintro 1944-1945 venis tien germanaj ekzilintoj el Hungario. Fine de la Dua mondmilito en la klostro oni kaŝis kolekton de Berlina Ŝtata Biblioteko. Post fino de la milito la arĥivaĵoj iĝis propraĵo de pola ŝtato kaj trafis al Jagiellona Biblioteko en Vroclavo. En la jaro 1946 al la klostro venis benediktaninoj de Lvivo. Tiam la teknika stato de la klostraj konstruaĵoj estis tre malbona, do oni komencis multjaran renovigadon de la komplekso. La dua ĝenerala renovigo de la klostro okazis post la jaro 1997.
Tuta konstruaĵaro konsistas el: klostra preĝejo (baziliko al la Ĉielenpreno de Maria), klostro, ĝardeno, preĝejo de frataro al Sankta Josefo, gastodomo de abato kaj mastrumaj domoj. Kiel la unua ekestis romanika preĝejo, konstruita fine de XIII-a jarcento kaj sanktigita en la jaro 1292, kiam venis al ĝi la unuaj monaĥoj. La nuna, baroka preĝejo estis konstruita inter jaroj 1728 kaj 1735 laŭ projekto de arĥitektoj el rondo de Kilián Ignác Dientzenhofer. Dutura fasado estas projektita de Ferdynand Maksymilian Brokoff.
Finkenbach-Gersweiler
Finkenbach-Gersweiler - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj administre apartenas al la komunumaro Alsenz-Obermoschel, prononcata. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
The African Queen
The African Queen (La Afrika Reĝino) estas 1951-a filmo direktita de John Huston. Ĝi estas bazata pri 1935-a romano de la sama titolo de C.S. Forester.
Ĉefsteluloj de la filmo inkluzivas Humphrey Bogart kaj Katharine Hepburn. Bogart gajnis Akademian Premion por plej bona aktoro, nian nuran Oskar-premion. Ankaŭ aperintaj en la filmo estas Robert Morley, Peter Bull, Walter Gotell, Richard Marner kaj Theodore Bikel.
(129133) 2004 YZ31
(129133) 2004 YZ31 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero. .
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey, plenumita elde la Observatorio de Monto Lemmon en la malgranda vilaĝo Summerhaven, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Viçosa do Ceará
Viçosa do Ceará /visoza dŭsiara/ (portugale "viçosa" signifas "plena je vivo/forto" en Esperanto), ofte esperantigita Visozo de Cearao, ĉe la Atlantiko, estas brazila municipoen subŝtato Cearao. Malgraŭ vilaĝo jam ekzistis tie ekde 17a jarcento p. K., la Visoza de Cearao urbiĝis je 1882. Visozo allogas ĉiujare turistoj el tuta Brazilo kaj de cetera mondo pro sia bela pejzaĝo, riĉa kulturo kaj historio.
Esperanto en Viçosa
Viçosa Esperanto-Klubo komencis sian movadon pri Esperanto en 1998. VEK ne havis regulan funkciadon, post sia fondiĝo kaj konstanta aktiveco, haltis iom da tempo, sed ĝiaj aktivecoj rekomencis en 2002.
La 2-a Cearaa Esperanto-Renkontiĝo okazis dum la periodo de la 30-a de Oktobro ĝis la 1-a de Novembro 1998, en la hotelo “Complexo de Lazer Rios”, en “Viçosa do Ceará”. Partoprenis en tiu evento esperantistoj el Ceará kaj Piauí. Ĝia temo estis “Strategioj por nterlandiĝo de la Studado de Esperanto en la Ŝtato Ceará”.
Instruistino Conceição Moura instruadis Esperanton al infanoj inter 7 kaj 12 jaraĝaj, de la kvara kaj duono ĝis la kvina kaj duono, en la strato Prefeito Antônio Gomes, 120, urbocentro.
VEK subtenas konstantajn Esperanto-kursojn en urbaj kaj ŝtataj lernejoj. La lecionoj okazas sabate kaj por ĉiu lernejo estas responda monitoro.
La sesmonata informilo VEK estas la oficiala bulteno de la esperantista movado de Viçosa de Ceará,. La lanĉo de la informilo okazis en 2003. Ĝia elektronika adreso estas: vicosaesperanto ĈE bol.com.br
Frankolino
Frankolinoj estas birdoj de Afriko aŭ suda Azio, kies aspekto kaj vivmaniero similas je tiuj de Perdrikoj.
Idiot's Delight
Idiot's Delight ("Delico de Idioto") estas usona filmo de 1939 en kiu Clark Gable ludis la rolon de Usonano kiu vizitas fikcian Eŭropan landon en kiu la indiĝena lingvo estas Esperanto.
Frankolino
Frankolinoj estas birdoj kiuj tradicie estis lokigitaj en la genro Francolinus, sed nuntempe pli komune estas dividataj en multaj genroj (vidu Taksonomion). Ili estas membroj de la familio de Fazanedoj. Kiam ĉiuj estis en ununura genro, ĝi estis la plej diversa el la Kokoformaj, kaj havis la plej multnombrajn membrojn. Frankolinoj estas surteremaj (kvankam ne neflugaj) birdoj kiuj manĝas insektojn, vegetalan materialon kaj semojn. Plej parto de membroj havas hokoforman supran bekon, vostojn kun 14 plumoj kaj ĉe multaj el ili la masklo havas spronojn en tarsoj. El proksimume 40 ekzistaj specioj, 5 estas limigitaj al Azio, dum la restaj estas limigitaj al Afriko.
Idiot's Delight
Tiu pacifisma filmo estas bazita sur pacifisma teatraĵo. En la teatraĵo la popolo de la lando parolis itale. Kiam oni faris la filmon, oni decidis ŝanĝi la lingvon al Esperanto.
Frankolino
Distribuado
Dekdu el la specioj kiuj loĝas en Afriko troviĝas en la subkontinenta regiono de suda Afriko; el tiuj, 7 loĝas en diversajn proporcioj ene de la limoj de Namibio. Ses sudafrikaj frankolinoj estas konsiderataj endemioj de la subkontinento, el kiuj 3 troviĝas en Namibio (nome la Hartlaŭba, la Ruĝbeka frankolino F. adspersus kaj la Levajanteca frankolino F. levaillantoides ). La Kablanda frankolino Francolinus capensis, endemia de Kabprovinco de Sudafriko loĝas iome ankaŭ en suda Namibio. Oni priskribis fosilian frankolinon, Francolinus capeki, el kuŝejoj de fina Plioceno de Hungario; la nuntempaj fosilioj kokoformaj "Francolinus" minor kaj ''"F." subfrancolinus estas nun lokigitaj ĉe Palaeocryptonyx''.
Palaco de Westminster
La Palaco de Westminster estas la ejo kie kunvenas la du ĉambroj de la Brita Parlamento (la Ĉambro de Lordoj kaj la Ĉambro de la Komunumanoj). La palaco, kiu estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1987, troviĝas en la norda bordo de la rivero Tamizo, en la urbo Westminster, en Londono, proksime al aliaj registaraj konstruaĵoj en Whitehall. Ankaŭ ĝi havas aliajn kastelojn kiuj estas turismaj vizitindaĵoj.
Idiot's Delight
La titolo Idiot's Delight ("Delico de Idioto") ŝajne aludas militon.
Palaco de Westminster
El palaco komence funkciis kiel reĝa rezidejo, sed neniu monarko loĝis tie ekde la 16-a jarcento. La plejparto el la nuna strukturo datas de la 19-a jarcento, kiam ĝi estis rekonstruita post incendio en 1834, kiu detruis la plejparton de la konstruaĵo. La respondecaj arkitektoj estis Charles Barry kaj Augustus Pugin. La konstruaĵo estas ekzemplo de la novgotiko. Unu el la plej rimarkindaĵoj de la palaco estas la horloĝturo, turisma allogaĵo kiu gastigas la sonorilon Big Ben, erare nomata la horloĝo.
Frankolino
Taksonomio
Ĝis komenco de la 1990-aj jaroj plej parto de fakuloj lokigis ĉiujn frankolinojn en la genro Francolinus. En 1992 oni sugestis, ke tiu traktado estis problema, kaj ke la frankolinoj estu disigataj en kvar genrojn: Francolinus por la aziaj specioj, kaj la afrikaj specioj estu dividataj en Peliperdix, Scleroptila kaj Pternistis. La Krestofrankolino kaj la Nahana frankolino estis konsiderataj eble tre distingaj, sed ankoraŭ restis en Peliperdix kaj Pternistis respektive. Baze sur plia pruvo la Krestofrankolino estis movita al la monotipa genro Dendroperdix en 1998, kaj la Nahana frankolino estis movita al la Ptilopachus en 2006. Kvankam kelkaj ankoraŭ pluhavas ĉiujn tiujn en Francolinus, la disigo en multajn genrojn iĝis pli kaj pli disvastigata. Ĉe disigo la termino "frankolino" uzeblas ĉefe por la membroj de la genroj Francolinus, Peliperdix, Dendroperdix kaj Scleroptila, dum la nomo "spronkoko" estas uzata por Pternistis ("spronkoko" estas uzata ankaŭ por Galloperdix de la Hindia subkontinento). Ĉar la Nahana frankolino rilatas al la Ŝtonperdriko pli ol al la veraj frankolinoj kaj spronkokoj, ties nomo estas foje modifita al Nahana perdriko.
Idiot's Delight
Inter la aktoroj en la filmo kiuj parolis kaj la anglan lingvon kaj Esperanton estis Fritz Feld.
Palaco de Westminster
La palaco havas pli ol mil ĉambroj, kaj inter la plej gravaj estas la Haloj de la Ĉambro de la Lordoj kaj la Ĉambro de la Komunumanoj. La palaco ankaŭ inkluzivas kunvenejojn, bibliotekojn, koridorojn, manĝejojn, trinkejojn kaj gimanstikejojn. Ĝi estas ejo kie okazas gravaj ŝtataj ceremonioj, el kiuj la plej grava estas la Malfermo de la Parlamento. La palaco estas forte ligita al la du Ĉambroj kiel demonstras la uzado de la vorto "Westminster" rilate al la "Parlamento". La oficejoj de la parlamentanoj troviĝas en proksimaj konstruaĵoj.
Frankolino
Taksonomio
Krom pli grandaj ŝanĝoj proponitaj je genronivelo, la taksonomio inter kelkaj frankolinoj/spurkokoj estas ankoraŭ pridisputata. Ekzemple la distribuado de la Levajanteca frankolino (F. (S.) levaillantoides) estas tre disa, pro kio kelkaj fakuloj disigis la nordan taksonon (el Kenjo kaj pli norden) en separataj specioj nome la Akacia kaj la Arĉera frankolinoj (F. (S.) gutturalis, kun subspecio lorti), dum restus la suda taksono (el Angolo kaj suden) ĉe la Levajanteca frankolino. Plej fakuloj traktas la eblan specion de la Elgona frankolino (F. (S.) psilolaema elgonensis) kiel subspecio de la Orientafrika frankolino,   sed aliaj sugestis ke ĝi estas specio (F. (S.) elgonensis), aŭ subspecio de la Ŝelia frankolino, aŭ eĉ hibrido inter la Orientafrika frankolino kaj la Levajanta frankolinoj.
Idiot's Delight
Idiot's Delight estas la sola filmo en kiu Gable ludis la rolon de prezentisto kiu kantas kaj dancas. Li prezentis la kanton Puttin' on the Ritz de Irving Berlin.
János Kubassek
János Kubassek [jAnoŝ kubaŝek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kubassek János estas hungara geografo, instruisto, muzeestro.
Idiot's Delight
Oni faris du finaĵojn por la filmo – unu por eŭropanoj kaj alian, pli optimisman, por usonanoj.
János Kubassek
János Kubassek naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
János Kubassek maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1982, sed li doktoriĝis en la sama jaro en Scienca Universitato Attila József. Inter 1982-1986 li instruis en gimnazio en Budapeŝto, sed ekde 1983 li estis ankaŭ muzeestro de geografia muzeo en Érd. Jam pli frue ekde 1980 li studvojaĝis al pluraj landoj de la mondo, resume li estis en 87 landoj de 5 kontinentoj. En 1989 li esploris en Oksfordo kaj Londono helpe de stipendio, iom poste li estis gastopreleganto en Sud-Koreio. Li ricevis premiojn inter 1993-2013. Pro vidviĝo li edziĝis dufoje.
Kanada Parko-Administracio
Kanada Parko-Administracio (Parks Canada; Parcs Canada) estas la registara instanco taskigita protekti kaj prezenti nacie gravajn ekzemplerojn de la natura kaj kultura heredaĵo de Kanado kaj kuraĝigi komprenemon, aprezadon kaj ĝuadon de tiu heredaĵo ĉe la publiko tiel ke ĝia ekologia kaj reprezenta integreco restos por la nuna kaj estontaj generacioj.
Pulgis Andriušis
Pulgis Andriušis, vera nomo Fulgencijus Andrusevičius, (naskiĝis la, en vilaĝo Gaidžiai, kiu apartenas al paroĥo Tauragnai, tiama distrikto Zarasai; mortis la en Adelajdo, Aŭstralio) estis litovo, verkisto, tradukisto, publicisto, grava esperantisto por litova movado.
Vivo
Vivo de la verkisto, ĵurnalisto, esperantisto kaj en iu senco eĉ artisto Pulgis Andriušis estis tre kolorplena kaj samtempe tipa por inteligento de tiu epoko. La tagoj de infaneco en la familio, kie patro estis gaja rakontisto kaj panjo tre sentema kaj religiema, la scivolan, spritan kaj lirikan junulon formis denaska dialekto, bela naturo, ludoj kaj lernado kun la kuzo Pranciškus li havis la eblecon lerni en hejme organizita eta lernejo dum la tempo de germana okupado kaj poste private studis ĉe Motiejus Miškinis, kiu pretigis Fulgencius por la progimnazio de Utena. Estonta verkisto kun varmaj sentoj memoris la lernadon en progimnazio kie direktoro estis pastro V.Butvilas. Nome en progimnazio li eksciis pri Esperanto kaj lernis ĝin preskaŭ memstare, ĉar lia instruisto, la direktoro de la progimnazio, mem ne povis libere paroli Esperanton, nur instruis laŭ lernolibro kiun posedis. Jam tiam P. Andriušis konsciis, ke lin pli interesas humanitaraj sciencoj, literaturo kaj li revadis: "Esti verkisto, pentristo, diri al la tuta Litovio: jen ankaŭ mi estas". Fininte la gimnazion li perpiede atingis Kaunas kaj tie komencis lernadon en la sesa klaso de gimnazio "Aušra". Enloĝinte en la amasloĝejo de gimnazianoj P. Andriušis tre aktive partoprenis en la agado de leteraturistoj, freventis artan lernejon eĉ eldonadis humuran gazeteton "Sepŝeljada". Tre aktive li estis ankaŭ en agado de esperantistoj, helpadis al pastro Aleksandras Dambrauskas, kunlaboris redaktante gazeton "Litova Stelo", partoprenis en la renkontiĝoj de esperantistoj. Perfekta rakontanto. Esperantiĝis en 1925, apartenis al studenta E-rondeto "Verda koko" en Kaunasa universitato.
En 1926 P.Andriušis komencis la studojn en fakultato de natursciencoj kaj matematiko de Kaunasa universitato, sed tre rapide li ŝanĝis al la humanitara fakultato kaj elektis studojn de angla lingvo kaj literaturo. Li interesiĝis pri lingvoj kaj lernis la anglan, germanan, francan, italan, hispanan, portugalan, svedan, rusan, araban lingvojn.
Lernante en la universitato Pulgis estis tre aktiva junulo, li partoprenis en la teatra seminario gvidata de Balys Sruoga, en radio programoj, estis statisto en opero, tradukadis librojn, pentris kariktaturojn, prezentis spritajn paroladojn dum diversaj okazoj.
Vojaĝoj ankaŭ estis lia grandega pasio, do li perpiede kaj bicikle vizitis diversajn lokojn en Litovio kaj en 1928 atingis eĉ Vienon. Tiu vojaĝo kun teatra pentristo Š. Zelamanvičius per ĉareto tirata de ĉevalo donis multe da materialo por P. Andriušis kial al komencanta ĵurnalisto.
En studenta tempo li vizitis Kimrion kaj en la jaro 1933 li ĉirkaŭveturis Hispanion. Ekde 1934, kiam li komencis labori kiel ĵurnalisto en Klaipėda P. Andriušis multe vojaĝis, multon spertis, iĝis konata persono en Litovio, liaj artikoloj estis ŝatataj kaj atendataj, li mem vivis gajan, bohemian vivon. Komence de la milito en Hispanio li tre klopodis veni tien kiel milita korespondisto, sed tio ne sukcesis.
Rikardo Ŝulco
Richard Schulz [Riĥart Ŝulc], en Esperanto Rikardo Ŝulco (naskiĝis la en Hamburgo, mortis la  en Minden) estis gimnazia instruisto pri la franca, germana esperantisto kaj la ĉefa aganto de la "Analiza Skolo".
Sukerbeto
La sukerbeto (lat.: Beta vulgaris L. ssp. vulgaris var altissima Döll) estas kulturvarieto de beto kun granda enteno (ĉ. 18–22%) je sakarozo. Ĝi apartenas al la planta familio kenopodiacoj (lat.: Chenopodiaceae) kaj estas unu el bazmaterialoj de la sukerproduktado. La plej bonaj tipoj havas preskaŭ la samproporcian sukerenhavon kiel sukerkano.
Stacio Nijōzan
Stacio Nijōzan (japane: 二上山駅 [Niĝōzan-eki], angle: Nijōzan Station) estas fervoja stacio en Kaŝiba, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Rikardo Ŝulco
Esperanto-agado
Esperanton li konis jam de sia juneco, sed aktiviĝis nur post la emeritiĝo. Ŝulco grave kontribuis al la disvastigo de Esperanto en la germanlingvaj landoj, precipe per sia germanlingva libro Mein geliebtes Esperanto (Mia amata Esperanto).
De 1979 ĝis 1987 li eldonis la Vestfaliajn Flugfoliojn (en la lastaj jaroj nomataj Vestfalujaj Flugfolioj), poste li publikigis interalie en la Specialaj Cirkuleroj de la Esperanto-Centro Paderborno de Hermann Behrmann.
Pulgis Andriušis
Vivo
Ekde 1937 P. Andriušis estis libera ĵurnalisto kaj verkis recenzojn pri teatraĵoj, feljetonojn, raportojn de vojaĝoj, artikoletojn pri naturo kaj vivo de indektoj, tradukadis "Don Kiĥoton" de Cervantes.
Sukerbeto
La planto estas dujara, kun fortaj, karnecaj folioj. En la unua jaro evoluas la dika radiko, kiu entenas la sukeron.
Rikardo Ŝulco
Esperanto-agado
Aŭtoro kaj tradukinto de beletraj kaj sciencaj verkoj, Schulz interesiĝis ankaŭ pri gramatiko kaj leksikologio. Li bazis siajn ideojn sur la lernolibro de Luis Mimo Espinalt kaj publikigis ilin sub la nomo Analiza Skolo. Al lia idearo apartenis interalie la radikala esperantigo de ĉiuj nomoj, sin mem li nomis esperantlingve Ŝulco Rikardo. Dum adeptoj de la Analiza Skolo panegire laŭdis liajn tradukojn de liriko, kelkaj fakuloj pri esperanta poezio forte kritikis ilin.
Pulgis Andriušis
Vivo
Kiel ĵurnalisto P. Andriušis laboris kaj dum la rusa kaj dum la germana okupacio kaj fine de la dua mondmilito kun familio li retiriĝis al Germanio. Tie dum kelkaj jaroj li partoprenis en multaj literaturaj vesperoj en diversaj rifuĝejoj kune kun Bernardas Brazdžionis, Stasys Santvaras, Antanas Gustaitis. En Germanio P. Andriušis eldonis kolekton de feljetonoj "Kaj tamen ni ridu" (1946), "Sendaĵeto de Usono" (1947) kaj kolekton de lirikaj rakontoj "En alia flanko de la lago". La aŭtoro pro tiu libro ricevis la premion de Litova Ruĝa Kruco. En la jaro 1947 li preparis "Lernolibron de Esperanto" kaj eldonis ĝin en Dillingen an der Donau.
Sukerbeto
La sukereco de la beto estis pruvita unuafoje de Andreas Sigismund Marggraf en 1747; en 1801 ekestis la unua suker-fabriko en Cunern (pole Konary, en Silezio). Tiu evoluo grave influis la mondan komercon, ĉar sukero antaŭe estis havebla nur el sukerkano, kiu bezonas tropikan aŭ subtropikan klimaton kaj ne kreskas en Eŭropo.
Rikardo Ŝulco
Esperanto-agado
Schulz estis profesoro de AIS kaj kontribuis al pluraj ĝiaj studadsesioj.
Pulgis Andriušis
Vivo
En la jaro 1949 P. Andriušis kaj lia familio translokiĝis al Aŭstralio kie li multe verkis, aperis eĉ 6 liaj libroj, kvankam ĉiutagan panon li perlaboris kiel purigisto de vagonoj, kontrolisto en tramoj kaj poste kiel helpanto de oficisto en telegrafejo. La plej granda verko de Pulgis Andriušis estis la ampleksa biografio de Juozas Balčiūnas, litova aktivulo en Usono, sed tiu verko neniam estis eldonita kaj ien malaperis.
En la ĉiutaga vivo Pulgis Andriušis estis ŝercanta, gaja, sprita homo, kiel verkisto li elstaras per sia vigla kaj ludema lingvaĵo, sentemo kaj kono de naturo. Kiel esperantisto li estas konata kiel helpanto de Aleksandras Dambrauskas kaj aŭtoro de la lernolibro, sed en la fako de manuskriptoj de Litova Akademio de Sciencoj oni gardas la korespondadon kaj kelkajn artikolojn de P. Andriušis kiuj povas estis interesa fonto por esploro pri la vivo kaj personeco de tiu ne ordinara homo.
Rikardo Ŝulco
Esperanto-agado
En 1993 Richard Schulz estis honorigita per FAME-premio.
21702 Prisymendoza
21702 Prisymendoza estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Priscilla Yvette Mendoza, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Americas High School de El Paso (Teksaso, Usono).
Sukerbeto
La disvastiĝon de la sukerbeto helpis la kontinenta embargo de Napoléon Bonaparte en 1806. La sukerbeto komence havis 5-6 % je sukero, dum sukerkano entenis 25-30 % da sukero. Marggraf kaj liaj sekvantoj plibonigis la sukerentenon de la beto je 2-3obla.
26696 Gechenzhang
26696 Gechenzhang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sukerbeto
Oni utiligas ankaŭ la flankajn produktojn de la sukerproduktado kiel la melason kaj la restaĵon de la sukerbeto (kiel nutraĵon por remaĉuloj).
Ĉar la sukerkano bezonas malpli multe da kemiaĵoj, energio, prizorgo ol la sukerbeto, la kultiva areo de la sukerbeto daŭre ŝrumpiĝas. Tion helpas ankaŭ la malpliiĝanta apogo de la EU al la kultivantoj, suker-eksportistoj.
26696 Gechenzhang
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gechen Zhang, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Rockwood Summit High School de Fenton (Misurio Usono).
11980 Ellis
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kerry Ellis, kiu verkis disertaĵon ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario pri elektrotekniko kaj fakiĝis en komuniko per meteorspuro. (Metodo de radiokomuniko, kiu ekspluatas la reflekton de la ondoj sur la jonigitaj spuroj kaŭzitaj de la eniro de meteoroidoj en la atmosferon).
Okcidenta Nov-Gvineo
Okcidenta Nov-Gvineo estas la okcidenta duono de la insulo Nov-Gvineo. En 1969 ĝi iĝis parto de Indonezio pere de la konflikta Akto de Libera Elekto. Ĝi restas parto de Indonezio ĝis nun, kvankam multaj loĝantoj agadas por sendependiĝo.
Ĝis 2003 la tuta Okidenta Nov-Gvineo estis unu provinco de Indonezio kun la nomo Irian Jaya. Sed en 2003 ĝi dividiĝis en du provincojn: Papuo kaj Okcidenta Papuo.
Huttenheim
(jen france, origine germane kaj alemane Hüttenheim) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Goldschau
Goldschau estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Osterfeld en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 304 loĝantojn.
Listo de Kalgariaj Kvartaloj
La urbo Kalgario (Alberto, Kanado) havas pli ol 180 kvartalojn.
Vera Urbocentro
Strikte dirite, la Kalgaria urbocentro limiĝas per la 10-a Strato Okc. je la okcidento, per la 3-a Avenuo Suda kaj Eau Claire je la nordo, la Rivero Elbow je la oriento kaj la fervojlinioj de la KPF je la sudo.
Oficialaj kvartaloj: Neoficialaj distriktoj ene de la Urbocentra Komerca Kerno:
Aliaj kvartaloj
Ĉi tiuj kvartaloj ne estas oficiale urbocentraj, sed oni foje pensas pri ili tiel (malpli ofte koncerne Beltline).
Nordokcidenta Kvarono
Ĝenerale la Nordokcidenta Kalgario estas regiono situanta okcidente de Centra Strato kaj norde de la Rivero Bow escepte je okcidenta rando de la urbo, kiun oni konsideras esti parto de la nordokcidento.
Notu: Altaĵoj Beddington kaj Huntington Hills estas parte en la Nordokcidento kaj parte en la Nordoriento ĉar Centra Strato trakuras ĉi tiujn komunumojn.
Nordorienta Kalgario
Nordorienta Kalgario estas regiono situanta oriente de Centra Strato kaj norde de Memorial Drive.
Sudokcidenta Kalgario
Ĝenerale Sudokcidenta Kalgario estas la regiono situanta sude de la Rivero Bow kaj okcidente de Centra Strato/Rapidvojo Macleod escepte de kelkaj komunumoj situantaj sude la Rivero Bow, kiujn oni konsideras parto de la Nordokcidento.
Sudorienta Kalgario
Sudorienta Kalgario estas la regiono situanta sude de Urbocentro/Memorial Drive kaj oriente de Rapidvojo Macleod.
Komerc-Revivigaj Zonoj
Oni starigis la programon de Komerc-Revivaj Zonoj (KRZ) en 1983 por permesi al certaj komercaj regionoj de la urbo sin administri kaj interne reguligi. Multaj zonoj, alinome distriktoj, kiuj evoluis de ĉi tio intertempe havigis al si preskaŭ kvartalan statuson ĉe la kalgarianoj. La plimulto de la zonoj nun prezentas unikan butikumadon medion (multaj ankaŭ havas restoraciojn kaj noktejojn) kaj fariĝis popularaj cellokoj por vizitantoj de en kaj ekstere de Kalgario. Neniuj tamen havas la oficialan statuson de kvartaloj en si mem. La urbo Edmontono ankaŭ havas KRZ-ojn, kaj aliaj urboj havas similajn sistemojn.
Cascade (Seatla kvartalo)
Cascade estas historia kvartalo en centra Seatlo, situanta nordoriente de la urbcentro kaj konsistanta el la orienta parto de la urboparto nun plej ofte nomata South Lake Union. Ĝiaj limoj estas norde Galer Street, oriente la ŝoseo I-5, sude Denny Way, kaj oriente Fairview Avenue North laŭ la nuna difino sed Terry Avenue North laŭ la tradicia difino, kaj eĉ Aurora Ave North laŭ mapo el la urba kvartala atlaso (kvartalaj limoj ne estas oficiale difinitaj). En la plej larĝa difino, Cascade kaj South Lake Union estas pli-malpli samampleksaj.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio
Sledado
Sledado estas vintra sporto. Sidante sole aŭ duope sur speciala sledo kaj traveturante la rektojn kaj kurbojn de konstruita aŭ natura sledvojo, la sledisto aplikas konvenan veturteknikon kunigitan kun lerto kaj kuraĝo, por atingi kiel eble plej grandan rapidecon kaj alveni la celon kun bona temporezulto.
2183 Neufang
2183 Neufang estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Cuno Hoffmeister elde la Observatorio Boyden apud Bloemfontein (Sud-Afriko).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Neufang en Turingia Arbaro, nun ĉirkaŭurbo de Sonneberg, naskiĝurbo de la malkovrinto.
Ödön Zalka
Ödön Zalka, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zalka Ödön estis hungara kuracisto, profesoro, patologo, histologo.
Ödön Zalka naskiĝis la  1897 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1957 en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Zalka post lernado li eklaboris en la patologia instituto en Budapeŝto. En 1921 li atingis la rangon ĉefkuracisto. Inter 1945-1948 li gvidis Malsanulejon Rókus, poste li gvidis patologian instituton. Dum instruado li atingis la rangon ordinara universitata profesoro. Li ĉefe okupiĝis pri kanceroj.
László Pálnagy
László Pálnagy [lAslO pAlnadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálnagy László estas hungara artisto (poeto, verkisto, grafikisto, skulptisto). Liaj literaturaj pseŭdonomoj estas Julia Wee, L. B. Paul. László Pálnagy naskiĝis en 1963.
Žvirče
Loko, priskribo
La vilaĝo kovras areon de 12,86 km2 kaj fine de 2018 estis 123 loĝantoj.
La vilaĝo situas sur la sudokcidenta rando de la Občino Žužemberk., Ĉirkaŭ 10 km foren kiel fluganta korvo de Žužemberk. Sur la vojo ĝi estas almenaŭ 20 km. La areo estas monteta, kun alteco de ĉirkaŭ 400 - 625 m.
En la vilaĝo estas preĝejo de st. Maksimiljana Kolbeja.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/en/slovenia/jugovzhodnaslovenija/