cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vsauce
Historio
En la filmeto A Defense of Comic Sans, Stevens klarigas ke la tekstan tiparon Alsina uzis la kanaloj de Vsauce pro la proksima simileco al la skribkapablo de Nik Guinta, la kreinto de la originala logo de Vsauce. Nova marka skemo desegnita de Natasha Jen adoptiĝis en decembro 2014, por invoki novan 'plenkreskulan' senton al la kanaloj. Ĝi uzas la tiparon de Din Next Rounded kaj ankaŭ fluidajn dezajnojn por transdoni la ideon de saŭco kiu implicas la nomo de "Vsauce".
Ĥalao
Ingrediencoj kaj preparado
Tradiciaj aŝkenazaj receptoj de ĥalao uzas multajn ovojn, fajnan blankan farunon, akvon, sukeron, giston, kaj salon, sed ekzistas ankaŭ t.n. akva ĥalao farata sen ovoj. Modernaj receptoj povas proponi plengrajnan tritikan, avenan aŭ speltan farunon, aldonon de mielo aŭ melaso.
El la ŝvelinta gista pasto oni formas kelkajn rulaĵojn kaj kunplektas ilin simile al harplekto. Ene de la rulaĵoj povas troviĝi sekvinberoj, pomoj aŭ aliaj aldonaĵoj. La bakitan panon oni povas ŝmiri per ovkirlaĵo kaj surŝuti per sukero aŭ sezamo.
Virina Tenisa Asocio
La monda oficejo de la asocio estas en Saint Petersburg, Florido, Usono. Ekzistas du pliaj regionaj oficejoj: eŭropa oficejo situas en Londono, kaj oficejo por Azio kaj Aŭstralazio en Pekino, Ĉinio.
Historio
La asocio estis fondita en la jaro 1970, kiam viraj tenisistoj ricevis signife pli grandajn sumojn por sukcesoj en turniroj ol virinaj, kaj celo de la asocio estis kaj pliegaligi tiujn sumojn kaj pli profesie varbi pri profesiaj virinaj tenisaj turniroj.
Turnira turneo
La asocio organias internacian turnearon por viraj tenisistoj, angle nomata "WTA Tour", do VTA-Turneo. La plej multaj profesiaj virinaj tenisaj turniroj estas parto de ĝi. La ĉiujare kvar turniroj de la serio Granda Ŝlemo (Grand Slam) kaj la matĉoj de la Federacia Pokalo tamen ne estas parto de la VTA-Turneo, ĉar ili organiziĝas rekte de la Internacia Tenisa Federacio.
Monda ranglisto pri teniso
Ekde sia fondiĝo la asocio ankaŭ daŭre aktualigas rangliston de plej bonaj virinaj tenisistoj. Por partopreni en ĝi, tenisistino devas havi almenaŭ 14 jarojn kaj esti estinta sukcesa en tri internaciaj turniroj. Sumo da poentoj, en iom komplika sistemo kolektitaj laŭ personaj rezultoj en la tenisaj turniroj de la lastaj 52 semajnoj, difinas la personan lokon en ranga listo de ĉiuj tenisistoj, kaj ankaŭ difinas en kiuj pozicioj la tenisistoj startas en venontaj turniroj, ĉu ili do en jam unua aŭ nur posta matĉo ludas kontraŭ plej pintaj tenisistoj. Ĉar tiu sistemo por la publiko ŝajnas malfacile superrigardebla, ekde la jaro 2000 aldone estas dua ranglisto nomata "Ĉampiona Konkuro" (angle Champions Race). Laŭ tiu kalkulto komence de la sezono, do komence de januaro, ĉiuj tenisistoj havas nul poentojn kaj post ĉiu sukceso en turniro la poentoj plimultiĝas. Tiu sistemo interalie konatas el la aŭtovetkonkura turnearo Formulo Unu.
Unua gvidantino de tiu listo estis Chris Evert la 3-an de novembro 1975. Per 377semajnoj la germanino Steffi Graf estas la tenisistino kiu plej longe gvidis la rangliston. La ĝis nun plej juna tenisistino en tiu pozicio estis Martina Hingis. Entute ĝis nun 19 diversaj tenisistinoj havis tiun lokon. La lasta nova persono en tiu grupo en aprilo 2009 estis la rusino Dinara Safina.
La koncernan viran rangliston prizorgas la Asocio de Tenisaj Profesiuloj, angle Association of Tennis Professionals (ATP).
Plej longe gvidis la rangliston: La fonto por tiu tabelo de la stato januaro 2009 estas la libro 2009 Official Guide to Professional Tennis, paĝo 237, kompilita per la oficejo de la Sony Ericsson WTA Tour. La momenta unuaranga tenisistino (stato 1-a de februaro 2010) estas skribita en larĝaj literoj.
Hilda Gobbi
Hilda Gobbi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gobbi Hilda estis hungara aktorino, voĉoaktoro. Ŝia avo estis Alajos Gobbi. Hilda Gobbi naskiĝis la 1913, Budapeŝto - mortis la  1988, Budapeŝto.
Biografio
Hilda Gobbi frekventis lernejojn en Budapeŝto kaj en Putnok, fine inter 1932-1935 ŝi lernis aktoradon en akademio. Poste tuj ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Baldaŭe ŝi ofte ludis en teatretoj de laboristoj. Dum la 2-a mondmilito kune kun Tamás Major ŝi estis kontraŭulo de naziismo, fine ŝi vivis kaŝe. Post la mondomilito ŝi tre aktivadis por Nacia Teatro. Inter 1960-1970 ŝi aliĝis al Teatro József Attila. En 1982 ŝi estis unu el la fondintoj de Teatro Katona József. Ŝia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio, precipe en serio Szabó család (Familio Szabó). Ŝi iniciatia aktoran muzeon, aktoran kolegion, hejmon por maljunaj geaktoroj kaj hejmon por junaj geaktoroj. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1949, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Ibby Bentze
BENTZE Ibby [bence], (Viorica Benţe) estas hungara pentristino, restarigistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 10-an de majo 1947. Ŝi estas la edzino de la skulptisto Tibor Bentze.
Kariero
Ibby Bentze studis inter 1961 kaj 1966 en la Arta Mezlernejo de Oradea, kie ŝia majstro estis Mihály Tompa (pentristo); inter 1970 kaj 1974 ŝi pristudis tekstilrestaŭradon en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto. Inter 1975 kaj 1980 ŝi laboris en Belarta Muzeo de Bukareŝto kiel tekstilrestarigisto. Ŝi ekspozicias regule de 1974 en Bukareŝto; de 1982 en Italio, Francio kaj Usono kune kun sia edzo. De 1984 ŝi estas anino de Ligo de Usonaj Muralistoj. Inter 1989 kaj 1995 en Usono ĉe Lowy Frame and Restorin Co kiel tekstil- kaj paperrestarigisto. En 1996 la paro loksidiĝis en Debreceno (Hungario).
Pollença
Pollença ([poˈʎɛnsə]) estas urbo kaj municipo situanta en la malproksima norda angulo de la insulo Majorko, proksime de Cap de Formentor kaj Alcúdia. Ĝi troviĝas proksimume 6 km okcidente de sia haveno, Port de Pollença.
Historio
La nomo "Pollença" venas de la nomo de la romia setlejo de "Pollentia", la elfositaj restaĵoj de kiuj kuŝas plurajn kilometrojn fore en la moderna municipo de Alcúdia. Ĝi estis fondita fare de la katalunoj en la 13-a jarcento proksimume 6 km de la marbordo por eviti piratatakojn. .
Ĉefaj vidindaĵoj
La plej multaj domoj estis konstruitaj en la 17-a kaj 18-a jarcentoj kaj multaj stratoj estas tre mallarĝaj kaj kompaktaj, postlasaĵo de la mezepoka periodo. La centra placo, nomita Plaça Major, havas multajn subĉielajn sukeraĵejojn kaj estas dominita de granda 13-a-jarcenta preĝejo Esglèsia de Nostra Senyora dels Àngels (La Dipatrino de la anĝeloj) kiu estis konstruita fare de Templanoj.
La urbo ankaŭ havas 19-jarcentan ponton de Roman-simila dezajno kiu krucas torenton en la nordo de urbo.
Eptingen
Geografio
Eptingen situas ĉe la suda fino de la valo de Diegten. La komunumo estas kompete ĉirkaŭita de montoj de la Ĵurasa Montaro. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Eptingen en la fundo de la valkaldrono la setlejoj Chall en la sudo sur alteco de 830 m s.m., Hagnau duonvoje inter la vilaĝo Eptingen kaj Chall, Schmutzberg en sudoriento de la komunumo, Steinägerten duonvoje inter Schmutzberg kaj la vilaĝo Eptingen, Witwald en nodo sur alteco de 654 m s.m., Sagi en nordo okcidente de la aŭtovojo, Hasel en nordokcidento, okcidento de la kernvilaĝo Dangeren, Habsen, Leutschenholden kaj Wallburgstüel, kaj sudokcidente de la kernvilaĝo Lungeren, Niederbelchen kaj Oberbelchen.
Najbaraj komunumoj
Eptingen limas en nordo al Diegten, en nordoriento al Läufelfingen, en sudoriento al Hauenstein-Ifenthal (Kantono Soloturno), en sudo al Hägendorf (Kantono Soloturno), en sudokcidento al Langenbruck, kaj en nordokcidento al Bennwil.
Ekonomio
La komunumo estas konata pro ĝia mineralakva fonto. La entrepreno Mineralquelle Eptingen AG [Mineralfonto Eptinga Akcisocieto] ĉi tie enboteligas la mineralakvon Eptinger. La kapacito de la fabriko estas inter 400000 kaj 500000 boteloj tage kaj ĝi laborigas 72 personojn. La mineralfonto ankaŭ allogas kuracturismon.
Trafiko
Al la publika trafikreto Eptingen estas konektita per poŝtaŭtolinio tra la Dietgenvalo al Sissach.
Okcidente de la vilaĝo pasas la nacia aŭtoŝoseo A2 de Bazelo tra Lucerno al Gotardo, al kiu Eptingen posedas propra aliro, kaj kiu malaperas sude de la vilaĝo en la 3,18 kilometrojn longa Belchentunelo tra la Ĵurasa Montaro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Eptingen datiĝas el la jaro 1145 kiel Ebittingen.
En mezepoko sur la teritorio de la hodiaŭa komunumo ekzistis du setlejoj, nome Ruch-Eptingen, kiu kongruas kun la hodiaŭa vilaĝo kaj Wild-Eptingen proksimume 100 metrojn pli alte, kiu malaperis. La Baronoj de Eptingen konstruis kastelojn sur la monteto Schanz kaj apud Witwlad. En la jaro 1487 la Baronejo Eptingen estis vendita al la urbo Bazelo. Post la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 la vilaĝo kiel parto de la distrikto Waldenburg aliĝis en la jaro 1833 al la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.
7887 Bratfest
7887 Bratfest estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Carl W. Hergenrother elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward sur la Montaro Sankta Katalina, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
La Bratfest , kiu celebris sian 25-jara jubileon en 2003, estas jara festo de la stilo de la Oktobrofesto organizita de la postdiplomaj studentoj de la Luna kaj Planeda Laboratorio de la Universitato de Arizono.
Flóris Korb
Flóris Korb [flOriŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Korb Flóris Nándor estis hungara arkitekto. Ŝiaj filinoj estis Flóra Korb kaj Erzsébet Korb
Lenina distrikto (Krimeo)
Lenina distrikto estas unu el la distriktoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La distrikto okupas la Kerĉan duoninsulon en la orienta parto de Krimeo kaj laŭ la areo estas la plej granda distrikto de ARK. Administra centro de la distrikto estas la urbotipa loĝloko Lenino.
Flóris Korb
Flóris Korb naskiĝis la  en Kecskemét. Li mortis la en Budapeŝto.
Dieter Hildebrandt
Dieter HILDEBRANDT (naskiĝinta la 23-a de majo 1927 en Bolesławiec, mortinta en la 20-a de novembro 2013 en Munkeno) estis germana kabaredisto, primokanta volontege politikistojn.
23109 Masayanagisawa
23109 Masayanagisawa estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Dieter Hildebrandt
Artista agado
Li estis kunfondinto de la kabaredo Die Namenlosen en 1955. En 1956 li fondis kun Sammy Drechsel en Munkeno la bonkonatan humursocieton Münchner Lach- und Schießgesellschaft, kies membro li estis ĝis 1972.
23109 Masayanagisawa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masahisa Yanagisawa, planeda sciencisto ĉe la Universitato de Elektro-Komuniko de Tokio, kiu faras eksperimentajn studojn pri fenomenoj de kolizio kaj observoj de meteoroidaj alfrapo sur la Lunon.
Lenina distrikto (Krimeo)
Geografio
La distrikto okupas la pli grandan parton de la Kerĉa duoninsulo. Norde ĝi estas lavata de la Azova maro, sude - de la Nigra maro. Oriente ĝi limas la Kerĉan municipon, okcidente - la Kirovskan distrikton kaj Teodozian municipon.
Flóris Korb
Biografio
Flóris Korb frekventis akiris diplomon en Berlino, poste li laboris unu jaron en la sama urbo. Hejmenveninta li laboris en kontoro de Alajos Hauszmann. Post jaroj li estis kontorestro, li multe laboris kune kun Kálmán Giergl, eĉ ili duope fondis novan kontoron en 1893. Li ricevis premion en 1924.
Lenina distrikto (Krimeo)
Geografio
La tuta teritorio de la distrikto estas ebenaĵo ĝis ĉ. 200 metrojn alta. Aparta karakterizaĵo de la reliefo de la distrikto estas multaj kot-vulkanoj. Multas ankaŭ la kurac-ŝlimaj lagoj kaj mineral-akvaj fontoj.
Ĉe la bordoj de la distrikto estas multaj mez-grandaj gas-minejoj.
Komarkoj de la Madrida Regiono
La Madrida Regiono estas unuprovinca aŭtonoma komunumo de Hispanio. En la artikolo 75 la Leĝo 2/2003, de la 11a de marto, de la Loka Administracio de Madrida Regiono, oni antaŭvidas la kreadon de komarkoj:
Tamen, la Asambleo de Madrido ne aprobis ajnan leĝon por la kreado de komarkoj.
Lenina distrikto (Krimeo)
Ekonomio
La distrikto estas ĉefe agrikultura regiono. Ĉe la nordaj bordoj de la distrikto estas multaj ekspluatataj gas-minejoj de meza grandeco.
Komarkoj de la Madrida Regiono
Malgraŭ tio, pro diversaj celoj (agrikulturaj, turismaj) pluraj organismoj de la komunuma administracio neformale difinis komarkojn:
Dieter Hildebrandt
Artista agado
De 1974-82 li formis komikistan duon kun Werner Schneyder. Li moderigis la satiroplenajn televidseriojn 'Notizen aus der Provinz (1973–79) kaj Scheibenwischer (1980–2003). Krome li aktoris en artfilmoj (i. a. Dr. Murkes gesammeltes Schweigen, 1964; Kehraus, 1983; Zettl, 2012) kaj televidserioj (Zwei himmlische Töchter, 1977; Kir Royal, 1986).
Lenina distrikto (Krimeo)
Ekonomio
Tra la distrikto pasas la fervoja linio Ĝankojo-Kerĉo; la busa trafiko ligas ĉiujn loĝlokojn de la distrikto al ĉiuj punktoj de Krimeo.
Socia sfero
En la distrikto estas 31 mezlernejoj, teĥnika lernejo, 3 hospitaloj, 25 kulturdomoj, 6 kluboj, 34 bibliotekoj, 2 muzik-lernejoj, 2 regionstudaj muzeoj. En la distrikto estas 2 naturaj rezervejoj.
Administra konsisto de la distrikto
En la Lenina distrikto estas unu urbo Ŝĉolkino kaj 26 komunumoj, kiuj sume havas 2 urbotipajn loĝlokojn (Lenino kaj Bagerovo) kaj 68 vilaĝ(et)ojn.
Sube estas la listo de la komunumoj kaj de la loĝlokoj (estas esperantigitaj nur la nomoj de tiuj loĝlokoj, kiuj estas centroj de la koncernaj komunumoj). Parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49 post la ekzilo de la krime-tatara popolo.
Teoremo de Bolyai-Gerwien
En geometrio, teoremo de Bolyai-Gerwien statas ke se estas donitaj du simplaj plurlateroj de egala areo, eblas tranĉi la unuan en finie multajn plurlaterajn pecojn kaj reordigi la pecojn por ricevi la duan plurlateron.
"Reordigo" signifas aplikon de movo kaj turnado al ĉiu plurlatera peco aparte.
Malsimile la solvaĵo de la cirklo-kvadratiga problemo de Tarski, la aksiomo de elekto ne estas postulita por la pruvo, kaj la malkomponaĵo kaj reordigo povas reale esti farita fizike.
Dieter Hildebrandt
Artista agado
Ekde marto 2013 li aperis ĉe la intereta televidkanalo "störsender.tv".
Teoremo de Bolyai-Gerwien
Historio
Farkas Bolyai, patro de Janos Bolyai, la unua formulis la demandon. Gerwien pruvis la teoremon en 1833, sed fakte William Wallace pruvis la saman rezulton jam en 1807.
Laŭ aliaj fontoj, Farkas Bolyai kaj Gerwien sendepende pruvis la teoremon en 1833 kaj 1835, respektive.
Komarkoj de la Madrida Regiono
Tiuj difinoj, ne oficialaj, kunekzistas kun tradiciaj komarkoj aŭ kun aliaj grupigoj pli modernaj kiel Koridoro de Henares), ankaŭ sen oficialeco.
Subregionoj: turisma klasifikado
Laŭ la unua klasifikado (turisma) ok subregionoj ekzistas (sen la centraj municipoj): [[Dosiero:01-Comarcas de Madrid.svg|eta|260px|Subregionoj laŭ la Gvidilo de Kampara kaj Aktiva Turismo:
Florenco
Florenco (Firenze ) estas urbo en norda Toskanio, en centra Italio, ĉe la Rivero Arno.
Florenco estis centro de mezepoka eŭropa komerco kaj financo kaj kelkfoje konsideriĝas la naskloko de la Itala Renesanco. Florenco estas fama pro ĝia riĉo de arto kaj arkitekturo. Oni diras, ke el la 1000 plej gravaj eŭropaj artistoj de la dua jarmilo, 350 loĝis aŭ laboris en Florenco.
Geografio
Florenco kuŝas en la valo de la rivero Arno, kiu kreas malgrandan ebenaĵon inter la nordaj Apeninoj kaj la montetoj de Chianti.
Historio
La registrita historio de Florenco komenciĝis kun la fondiĝo en 59 a.K. de kolonio fare de romiaj eks-soldatoj, kun la nomo Florentia. Ĝi estiĝis la ĉefurbo de episkopejo en la frua 4-a jarcento, kaj sekve estis sub la regno de Bizanca imperio, Ostrogotoj, Lombardoj kaj Frankoj, dum kiu la loĝantaro eble malkreskis al 1000 homoj.
Ĝi fariĝis «Aŭtonoma Urbo» (vidu Respubliko de Florenco) ekde 1115 kaj komencis sian progreson ĝis konvertiĝo en gravan ekonomian potencon en Eŭropo kun la kreado de sia propra valuto floreno en 1252.
El 80 000 loĝantoj antaŭ ol pesto de 1348, multaj laboris en lano-industrio. Florencanoj travivis kelkajn ribelojn, ekzemple la Ciompi-ribelo de 1378, ĝis kiam la familio Mediĉoj prenis la urbestradon. Plurfoje Mediĉoj lasis kaj reprenis urbestradon ĝis 1537 kiam ili fariĝis per papa helpo Dukoj, unue de Florenco kaj poste de Toskanio en 1569. Ilia regado tiamaniere daŭris du jarcentojn.
La malapero de tiu ĉi dinastio inkludis Toskanion ene de Aŭstrio-Hungario ĝis la unuiĝo de Italio. Toskanio fariĝis provinco de la Itala Reĝlando en 1861, la unua itala parlamento situis en Florenco, kiu iĝis ĉefurbo de la nova lando inter 1865 kaj 1871 (post Torino kaj antaŭ Romo)
En la 20-a jarcento la urbo multe kreskis precipe danke al turismo (tre grava pro la pluraj artaĵoj), industrio kaj komerco. En 1966 estis grava inundo kiam estis urbestro Piero Bargellini.
En Florenco okazis la 1-a Eŭropa Socia Forumo, de la 7-a ĝis la 10-a de novembro 2002, kaj ĝi estas la urbo de la 91-a Universala Kongreso de Esperanto en 2006.
Monumentoj
La Rivero Arno fluas tra antikva parto de la urbo kaj ludas gravan rolon en ĝia historio, portante riĉecon per komerco kaj malriĉecon pro oftaj inundoj. Sur ĉi rivero troviĝas grava kaj bela ponto, la Ponte Vecchio (Olda Ponto), komence konstruita fare de la etruskoj kaj la sola ne difektita dum la Dua mondmilito
Centre de la urbo troviĝas la Fontano de Neptuno, skulptaĵo farita el marmoro ĉe romia akvodukto ankoraŭ funkcianta.
La plej fama palaco estas la Palazzo Vecchio (Malnova Palaco), monumento dediĉita a la familio Mediĉoj, kiuj regis la urbon dum la 15-a jarcento. Tre proksima estas la Galleria degli Uffizi (unu el plej famaj artaj muzeoj en la mondo) kaj la skulptarta muzeo Bargello kun pluraj laboroj de Michelangelo kaj Donatello.
En alia bordo de la Arno (Oltrarno laŭ florencanoj) troviĝas la granda Palazzo Pitti kiu gastigas la privatan artan kolekton de la familio Mediĉoj; ĉe ĉi tiu palaco troviĝas la ĝardeno Giardino di Boboli dekorita per interesaj skulptaĵoj.
La Loggia dei Lanzi estas konstruaĵo ĉe la Piazza della Signoria: ĝi entenas aron da famaj skulptaĵoj, inter ili:
La arkitektura juvelo de la urbo estas sendube la katedralo Santa Maria del Fiore konata ankaŭ per la nomo "il Duomo", alia grava preĝejo estas Santa Croce (Sankta Kruco) (kie?) oni povas vidi tombojn de Galileo, Michelangelo kaj aliaj famuloj de la florenca historio. En la baptejo Sankta Johano videblas interalie la tombo de kontraŭpapo Johano la 23-a.
Sporto
La loka futbala teamo estas Fiorentina. Florenca piedpilko estas revivigo de mezepoka piedpilko.
Ĝemelaj urboj
Florenco havas multajn ĝemelajn urbojn.
Esperanto
la 30-an de decembro 1905 fondiĝis en Florenco grupo, kies oficiala bulteno estis la unua regiona Esperanto-gazeto (1906); inter la pioniroj de tiu movado meritas apartan atenton Cicetti, Dattari, advokato Viterbo. En Florenco mem stariĝis kun pluraj grupoj en 1910 Itala Esperantista Federacio (IEF), kies unua ĝenerala kunveno (la 1-a Itala Kongreso de Esperanto) okazis en Florenco je 21-23 de marto 1910. Prof. Corrado Grazzini en Florenco organizis nacian asocion inter Esperantistaj instruistoj; tiu ĉi asocio estis en 1916 reorganizita. Luigi Scarselli en Florenco verkis en tiuj jaroj la verkon "Marŝo de la Esperantistoj".
La 91-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en Florenco inter la 29-a de julio kaj la 5-a de aŭgusto 2006, sub la patroneco de la itala prezidento. La kongresa temo estis: Lingvoj kaj edukado al daŭrigebla evoluo. Prezidanto kaj vic-prezidanto de la Loka Kongresa Komitato estis Aldo Grassini kaj Antonio De Salvo. Partoprenis 2209 homoj el 62 landoj.
11033 Mazanek
11033 Mazanek estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Dan Mazanek, kosman inĝenieron ĉe la Langley Research Center de la NASA, fakulon en la disvolvo de planoj pri misioj al asteroidoj.
Bagerovo (Lenina distrikto, Krimeo)
Bagerovo estas urbotipa loĝloko en Lenina distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La loĝloko situas en la orienta parto de la Krimea duoninsulo proksime al la urbo Kerĉo ĉe la fervoja linio Kerĉo-Ĝankojo.
Bagerovo estas fama pro ĝiaj vin- kaj konjak-farejo. La produktata ĉi tie konjako Jean-Jack estas unu el la plej multe reklamataj konjakoj de Ukrainio.
Nikolaj Efimoviĉ Kuroĉkin
. Lia nomo estas ofte transkribita (laŭ la angla maniero) Kurochkin.
En sia adolesko li komencis labori ĉe la planetario de la Astronomia Instituto Ŝternberg de Moskvo. Je la komeno de la dua mondmilito, li laboris en uzino por la nacia defendo kie restis eĉ en la periodo de la batalo de Moskvo. Aĝa de nur 18 jaroj, li estis arestita de la NKVD pro supozita kunlaborismo. Liberigita en 1946, li reiras en la instituton post publikigo de letero de pento. Malgraŭ la ampleksa laboro de esplorado kiun li alportis en sia kariero li neniam prezentis disertaĵon por akiri universitatan titolon.
Inter liaj plej gravaj kontribuoj al astronomio estas la metodo Harvard  por la detekto de la en fotaj bildoj kaj la identigo de fonto de ikso-radioj en la duopa stelo Herkulo X-1.
La Minor Planet Center kreditas lin de la la malkovro de du asteroidoj en 1972 kaj 1983, unu en kunlaborado kun Natalja Vitaljevna Metlova.
Eksteraj ligiloj
Tiu paĝo estas traduko el la ilala vikipedio
Bruges
Bruges povas esti:
Flughaveno Milano Malpensa
Milan Malpensa, (MXP) laŭ mallongigo, estas la plej granda kaj grava flughaveno proksima de Milano. La alveturantoj povas poste veturi per rapida trajno. Krom la alveno al Milano, la flughaveno taŭgas por atingi la turismajn nordajn lagojn, kiel tiun de Como.
Lipecka provinco
Lipecka provinco (Липецкая область) estas provinco en meza Eŭropa parto de Rusio. La provinco etendiĝas sur deklivoj kaj ebenaĵo. La plej malalta punkto estas 90 m, la plej alta ĉirkaŭe 260 m.
Historio
La provinco en 1954 formiĝis (pli frue la tereno apartenis al la najbaraj provincoj). Slavoj loĝadis tie ekde la 9-a jarcento. En la 13-a jarcento invado de la tataroj okazis. En la 16-a jarcento la provinco estis limgarda zono de rusoj.
Ekde 2006 en la provinco funkcias 331 municipoj (2 urbegaj municipoj, 18 distrikta municipo, 6 urbaj municipoj, 305 vilaĝaj municipoj).
La plej gravaj urboj (en mil) estas: Lipeck 503 (maŝinindustrio); Jelec 115 (industriejo); Grjazi 47; Dankov 23; Lebedjanj 22; Ĉapligin 13.
Aliaj lokoj
Volovo (ruse Волово) - estas vilaĝo kaj administracia centro de la regiono Volovski en la provinco Lipeck.
Heksadekila salikato
Heksadekila salikato aŭ ketila salikato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj heksadekanolo. Heksadekila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksadekila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al heksadekila grupo. Ĝi konsistas je 23 karbonatomoj, 38 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Boarnsterhim
Boarnsterhim (Boornsterhem) estas municipo en la provinco Frislando (Nederlando). La municipo havas loĝantojn sur areo de, de kiu  estas akvo.
Hovězí
Hovězí (en traduko Bovinaĵo) estas vilaĝo en distrikto Vsetín en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. Hovězí metita en intersekca linio de pentrindaj valoj de Vsetínské vrchy (Vsetína montetaro) kaj Javorníky estas interesa per naturscenejoj kaj eblecoj de somera refreŝogado, kiujn proponas bordoj de rivero Vsetínská Bečva. En la vilaĝo kaj en solejoj kaŝitaj sur deklivoj de montetoj konserviĝis vico da popolaj konstruaĵoj.
Historio
Novajn maljustaĵojn la loĝantoj suferis dum invado de tataroj, kiuj kiel aliancanoj de turkoj atakis la vilaĝon en la jaro 1663. En 1708 Hovězí fariĝis celo de atakoj de hungaraj ribeluloj - kurucoj. Ankaŭ tiufoje ties loĝantoj sukcesis ekrezisti al la atakantoj kaj forpreni parton de ilia ĉasakiraĵo. Unu el la memorigantoj por tiuj tempoj estas negranda unuetaĝa kastelo, kiu estis konstruita en la dua duono de la 17-a jarcento, en la tempo, kiam Hovězí estis por mallonga tempo memstara sinjorujo.
NGC 2856
NGC 2856 (aliaj indikoj — UGC 4997, IRAS09208+4927, MCG 8-17-93, ARP 285, ZWG 238.47, KUG 0920+494B, PGC 26648) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Placo Batthyány
La Placo Batthyány estas historia placo apud la Danubo en Budapeŝto. Ĝi estas centro de Víziváros, samtempe grava trafika nodo. La nomdonanto estis la unua hungara sendependa ĉefministro Lajos Batthyány.
Konstitucio de Pola Respubliko
Konstitucio de Pola Respubliko (pole Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej) estas la plej grava leĝo en Pollando rezoluciita la 2-an de aprilo 1997 de Nacia Konvento.
Placo Batthyány
Historio
Jam dum dominado de turkoj laŭ la placo karavanserajo funkciis. Post la turka erao pluraj gastejoj funkciis laŭ la placo, sed la placo estis ankaŭ loko de tutlandaj bazaradoj, la germana nomo estis Oberer Markt (1695). Ĉe la bordo de Danubo haveno funkciis. En la 18-a jarcento oni konstruis 2 preĝejojn laŭ la placo. En la 19-a jarcento milita gardoturo estis konstruita, tial la tiama placonomo estis "placo bombo". En 1872 pro la oftaj inundoj la placo-nivelo estis altigita kaj la gardoturo estis malkonstruita. En 1905 la placo ŝanĝis la nomon al Batthyány. Tuj post la 2-a mondmilito tie estis konstruita la unua stabila ponto anstataŭ la detruitaj pontoj. La ponto estis malkonstruita en 1960. En 1972 sub la placo metroo ekfunkciis, tial oni konstruis domon meze, malsupre subirejon. La placo iĝis granda trafika nodo.
Konstitucio de Pola Respubliko
Ĉapitro 1. La Respubliko.
'''Art. 1. Art. 2. Art. 3. Art. 4. Art. 5. Art. 6. Art. 7. Art. 8. Art. 9. Art. 10. Art. 11. Art. 12. Art. 13. Art. 14.'''
(skribenda)
'''Art. 27. Art. 28. Art. 29.'''
Pleto
Pleto estas plata ilo. Ĝi konsistas kutime el plato ĉirkaŭita de pli alta rando. Oni kutime uzas ĝin por alporti telerojn, pladojn, glasojn, tasojn dum manĝo. Pro tio, ĉefe grandaj pletoj ofte havas tenilojn ĉe la rando.
La altigita rando malhelpas forgliton de portataj aĵoj kaj forfluon de elverŝitaj likvaĵoj.
Pletoj estas faritaj el ligno, metalo, plasto aŭ ofte el lakita kartono.
Rudolf Burmeister
Rudolf Burmeister (la - Chemnitz, la ) estis germana esperantisto. Li eklernis la lingvon en la urbo Kiel en 1947. Aktiva tra la jardekoj en la orientgermana E-movado, li ankaŭ ekspoziciis sian filatelan kolekton pri Esperanto en Orienta Eŭropo. Ekde 1977 li transprenis la redaktadon de "La Verda Lupeo", la internacia fakbulteno de ELF/AREK. Li plenumis tiun redaktoran taskon ĝis la vivofino laŭlonge de 41 jaroj, por 3-4 numeroj jare, de la numero 33 ĝis la numero 179 (decembro 2018) de tiu bulteno.
Neotropisaj papagoj
Neotropisaj papagoj (Arinae), ankaŭ nomataj papagoj de Nova Mondo, estas subfamilio de veraj papagoj el familio Psittacidae. La subfamilio konsistas je ĉirkaŭ 150 specioj de 32 genroj, troveblaj en Suda Ameriko, Centra Ameriko, Meksiko kaj la Karibaj insuloj. Du specioj, unu el kiuj estas formortinta, iam troveblis Norda Ameriko. Kelkaj specioj de la subfamilio ankaŭ troveblas sur insuloj de Pacifika Oceano, ekzemple en la Galapagoj. La subfamilio enhavas kelkajn tre konatajn kaj popularajn papagajn speciojn, inter kiuj estas blua-flava arao, suna aratingo kaj flavkapa amazona papago.
Neotropisaj papagoj estas konataj de eŭropanoj ekde preskaŭ tuj post malkovro de la Nova Mondo. Kristoforo Kolumbo mem menciis ilin en liaj taglibroj de jaro 1492. Biologiaj priskriboj de la birdoj unue aperis en libro Historia Naturalis Brasiliae far germana naturalisto Georg Marcgraf de jaro 1648, kaj en dutoma verko Natural History of Carolina, Florida and the Bahama Islands far angla naturalisto Mark Catesby, publikita en Londono inter 1731 kaj 1743.
Kelkaj specioj kaj almenaŭ unu genro de la papagoj formortis dum lastaj jarcentoj. Unu plia genro estas formortinta en naturo. El travivantaj specioj ĉirkaŭ triono listiĝas kiel vundeblaj, minacataj aŭ draste endanĝeritaj laŭ IUCN. Kelkaj el ili estas en rimarkinda danĝero de formorto, ĉar restas malpli ol 500 specianoj sume en naturo kaj en kapteco, tiuj estas la grizblua hiacintulo (Anodorhynchus glaucus), la malgranda arao de Spix (Cyanopsitta spixii), la blugorĝa arao (Ara glaucogularis), la Puertorika amazono (Amazona vittata) kaj la papago de Fuertes (Hapalopsittaca fuertesi). La ĉefaj minacoj por la birdoj estas habitatdetruo pro senarbarigo, trokaptado por dombesta komerco kaj enkonduko de invadaj rabobestoj.
La neotropisaj papagoj estas monofiletika taksono, kaj rezultoj de molekulhorloĝaj esploroj sugestas ke ili estis geografie izolitaj de aliaj papagoj dum almenaŭ 33–55 jarmilionoj. Malmultaj fosilioj de modernaj papagoj estas trovitaj kaj tiuj ĉi estas plejparte de tribo Arini. La plej oldaj el ili estas de antaŭ ĉirkaŭ 16 jarmilionoj. Laŭ ili oni povas supozi ke modernaj genroj jam estis disaj en plejstoceno, t.e. antaŭ kelkaj jarmilionoj.
La subfamilio de neotropisaj papagoj konsistas je almenaŭ du monofiletikaj kladoj: tiu de longvostaj papagoj (araoj, aratingoj ktp.) kaj de la mallongvostaj (amazonaj papagoj kaj parenculoj).
La plej malfrua malkovro de nova specio de neotropisa papago okazis en 2002, kiam oni malkovris.
Taksonomio
Neotropisaj papagoj estas la subfamilio Arinae, kiu, kune kun subfamilio de afrotropisaj papagoj (Psittacinae) formas familion Psittacidae, unu el tri familioj de veraj papagoj. La preciza taksonomio de neotropisaj papagoj ne jam estas kreita, sed la ĉi-sekva sistematiko estas nun en jaro 2020 la plej bone subtenata de multaj esploroj.
Schodde, et al. proponis subdividi la restantajn genrojn en kelkajn kladojn, du el kiuj inkludu ankaŭ jam difinitajn tribojn kaj aliaj difinu novajn tribojn:
Costa Masnaga
Najbaras la komunumoj Bulciago, Garbagnate Monastero, Lambrugo (CO), Merone (CO), Molteno, Nibionno kaj Rogeno.
Giroc
Giroc (hungare: Gyüreg, germane: Girock, Kirok) estas komunumo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 3 2 361 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 2 122 (rumanoj, 2 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1371. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Chișoda.
Inter la censoj de 2002 kaj 2011 la loĝantaro de la komunumo preskaŭ duobliĝis de 4.295 al 8.388, tiu de la vilaĝo kreskis de 2.291 al 5.652.
Gösgen (distrikto)
La distrikto Gösgen estas administra unuo de Kantono Soloturno. Ĝi havis 23,318 loĝantojn la 31-an de decembro 2010. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Niedergösgen. Kune kun la distrikto Olten ĝis formas la oficdistrikton Olten-Gösgen.
Tibor Bentze
BENTZE Tibor [bence], [Tiberiu Benţe] estas hungara skulptisto, restarigisto. Li naskiĝis en Satmaro la 21-an de julio 1947. Li estas la edzo de Ibby Bentze.
Gösgen (distrikto)
Historio
La hodiaŭa distrikto Gösgen estiĝis el la historia voktejo Gösgen. La Baronoj de Gösgen, kiuj estis menciitaj la unuan fojon en la jaro 1161 havis sian sidejon unue en Obergösgen kaj ek de 1230 en Niedergösgen proksime de la Abatejo Werd (poste Schönenwerd), kies protektovoktecon al ili koncedis la episkopo de Strasburgo. En la jaro 1382 la Grafoj de Falkenstein akiris la Baronejon Gösgen. Tomaso de Falkenstein vendis Gösgen en la jaro 1458 al Soloturno. Ek de tiam ĝis 1798 Gösgen estis voktejo de Soloturno.
Komunumoj de la distrikto Gösgen
La distrikto Gösgen konsistas (stato en 2011) el 11 komunumoj, el kiuj la komunumo Trimbach estas la plej granda. Jen la listo:
Tibor Bentze
Kariero
Tibor Bentze studis inter 1961-65 en Arta Liceo de Oradea, inter 1969-73 en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto; inter 1974-76 li studis lignorestaŭradon en Nacia Muzeo de Bukareŝto. Inter 1975-79 li estis lignorestarigisto en Belarta Muzeo de Bukareŝto; inter 1983-89 paperrestarigisto ĉe Lowy Frame and Restoring Co. en Novjorko. Li eskspoziciis en Rumanio de 1975; de 1982 en Italio, Francio kaj Usono kune kun sia edzino. En 1996 ili loksidiĝis en Debreceno.
Senato de Belgio
La Senato (nederlande De Senaat, france Le Sénat, germane Der Senat) kune kun la Ĉambro de Reprezentantoj konsistigas la federacian parlamenton de Belgio. Kaj la Senato kaj la Ĉambro de Reprezentantoj havas sian sidejon en la la Palaco de la Nacio en Bruselo.
Prezidanto de la senato ekde la 13-a de oktobro 2020 estas Stephanie D’Hose.
Membroj kaj elektiĝo
La Belga Senato konsistas el 60 senatanoj. 50 estas nomumitaj fare de la parlamentoj de la tri lingvaj komunumoj, la ceteraj 10 senatanoj estas alelektitaj de la aliaj 50.
Kompetentecoj
Pro ŝanĝo de la konstitucio de la jaro 1993, Belgio estas federacia ŝtato. Ĉiu el la tri lingvaj komunumoj (nederland-, franc- kaj germanlingva) kaj de la same tri regionoj (Flandrio, Valonio kaj Brusela Ĉefurba Regiono) havas propran, rekte de la civitanoj elektitan parlamenton kaj propran registaron: ili kreas proprajn leĝojn konsidere al multaj temaroj kaj zorgas pri la plenumo de tiuj leĝoj.
Al la kompetentecoj de la komunumoj apartenas interalie la lerneja kaj universitata sistemo, kulturaj institucioj kaj "persone ligitaj temoj" (ekzemple la flegado de malsanuloj). La regionoj respondecas pri la tiel nomataj "teritoriaj temoj", kiel ekonomio, publika servo, trafiko, medioprotekto kaj agrikulturo.
La restaj kompetentecoj estas de la federacia registaro. Ĝi do respondecas pri ĉiuj temoj ne eksplicite atribuitaj al la komunumoj kaj regionoj.
Aktuala disdivido de la parlamentaj seĝoj
Aktuala divido laŭ partioj (post la baloto de 2019)
Saint-Laurent-sur-Sèvre (stacidomo)
Saint-Laurent-sur-Sèvre estas fermita franca stacidomo sur linio Vouvant - Cezais - Saint-Christophe-du-Bois, situanta en Saint-Laurent-sur-Sèvre, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Chemin de Fer de la Vendée.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vouvant-Cezais - St-Christophe-du-Bois (526000).
(17373) 1981 EQ3
(17373) 1981 EQ3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Fenetilamino
Altigo de la fenilacetata acido en la urino de skizofreniuloj, kiu siavice malaltiĝas per la traktado, estis uzitaj por konfirmi ĉi-hipotezon. La alta amaso da fenetilamino observata en fenil-ketonurio estis uzata por kompreni la konduton de la aŭtisto konstatata en ĉi-popolo. Fenetilamino same ligiĝas al kazoj de migreno.
Fenetilamino ĉeestas en mamuloj tiel kiel en ĉokoladoj, specife post mikroba fermentado. Komerce ĝi estas akirata kiel aldonnutraĵo en la traktado de konduto kaj pezo-malgajno, tamen, kiam buŝe prenita, fenetilamino metaboliĝas en la maldika intesto far la enzimo unuamino-oksidazo sekvata de la aldehido-senhidrogenazo, kiu konvertas ĝin al fenilacetata acido.
Ĉi-tio signifas ke por atingi la cerbon, dozoj pli altaj devas esti uzataj. Fenetilamino estas produktata de vasta gamo da fungoj kaj bakterioj, tiaj kiaj Laktobaciloj, Klostridioj, Pseŭdomonoj, kaj Enterobacteriaceae, kiuj agas kiel potencaj antimikrobi-agentoj kontraŭ certaj patogenaj specioj de Escherichia coli, kiam sufiĉe koncentritaj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Ethyl_phenylacetate.png| Etil-fenil-acetato Benzylisoquinoline_structure.svg| Benzil-izo-ĥinolino Racemic_amphetamine_2.svg| Amfetamino Dopamine.svg| Duhidrokso-fenetilamino Hordenin_-_Hordenine.svg| Hordenino Phenelzine2DACS.svg| Fenelzino L-Phenylalanin_-_L-Phenylalanine.svg| Fenil-alanino Synephrine.svg| Sinefrino </Gallery>
Le Vieux-Briollay (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Le Mans - Angers-Maître-École (450000).
Gézier-et-Fontenelay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
(13649) 1996 PM4
(13649) 1996 PM4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Ágoston Haraszthy
Ágoston Haraszthy [Agoŝton harasti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Haraszthy Ágoston estis hungara-usonana aventuristo, negocisto, fondinto de vitkulturo en Kalifornio. Ágoston Haraszthy naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Nikaragvo en Corinto?. (Estas fontoj pri naskiĝo en Futak.)
Biografio
Pri junaĝo de Ágoston Haraszthy estas kontraŭdiraj priskriboj. Ŝajnas, li studis juron, poste li komencis politikadi. Tutcerte li edziĝis en 1833, baldaŭ li havis 7 gefilojn. Tiutempe li estis subnotario, iom post li havis konflikton kun la regantaj Habsburgoj. Li komencis vojaĝadi komence al Britio, poste al Usono. En 1840 (aŭ en 1844) li vojaĝis jam kun la plena familio al Viskonsino, kie li fondis vilaĝon. Baldaŭ li vojaĝis al aliaj regionoj de Usono (li parolis eĉ kun prezidanto John Tyler), poste li mallonge revizitis Hungarion. Reveninta kun pluraj parencoj al Viskonsino li okupiĝis pri diversaj negocoj (vitkulturo, vaporŝipo, bredadoj) sen grandaj sukcesoj. En 1849 la familio translokiĝis al San-Diego, kie li denove faris plurajn negocojn. En 1850 li estis elektita policano (sheriff), poste policestro. En 1851 li estis elektita parlamenta deputito de Kalifornio, tial li translokiĝis al la tiama ĉefurbo Vallejo. Baldaŭ li okupiĝis pri vitkulturo. Li aĉetis bienojn, en 1861 li portis el Eŭropo plurajn vitoplantojn kaj plantis ilin en siaj bienoj en Kalifornio, sed en 1867 li bankrotiĝis. Tamen tiu vitejo ankaŭ nuntempe funkcias. En la sekva jaro li vojaĝis al Nikaragvo, kie li okupiĝis pri sukerkanoj kaj rumoj. Li volis trairi riveron, kie li malaperis, supozeble krokodiloj manĝis lin.
Supra Alzaco
Supra Alzaco (alzace Owerlànd, "supra lando", germane Oberelsaß, france Haute-Alsace) estas la suda parto de Alzaco, respondanta proskimume al la nunaj departementoj Haut-Rhin kaj Territoire de Belfort. Ĝi estas, kun Malsupra Alzaco kaj la Urba Respubliko Mulhaŭzo (kiu estis enklavo en Supra Alzaco ĝis sia kuniĝo), unu el la subdividoj de la historia regiono Alzaco.
La terminoj Supra kaj Malsupra-Alzaco ne tradukas valoran nocion, ili devas esti konsiderataj laŭ geografia vidpunkto, laŭ la fluo de la rivero Ill, kiu donis sian nomon al la regiono (Elsass, kio estas proksimume Lando de Ill).
La germana traduko, Oberelsass (kiu signifas Supra lando de Ill), estas ankoraŭ kelkfoje uzata nuntempe de germanoj kaj svisoj por montri al la departemento Haut-Rhin.
Tiu nomo estis uzata ekde la Sankta Romia Imperio kaj en la Malnova Reĝimo inter 1648 kaj 1789. Supra-Alzaco montris tiam la parton de Alzaco, kiu dependis de la diocezo de Bazelo kaj de la ĉefdiocezo de Besançon, onidire respondanta al la antikva romia provinco Maxima Sequanorum ; Maslsupra-Alzaco, la parto de Alzaco dependanta de la diocezo de Strasburgo kaj de la ĉefdiocezo de Majenco, onidire respondanta al la antikva romia provinco 1-a Germanio (latine : Germania prima).
La Urba Respubliko Mulhaŭzo, libera regna urbo aliancita al la svisaj kantonoj, tiam ne estis parto el ili.
Sub la Germana Imperiestra Regno, okaze de la integrado de Alzaco-Loreno de 1870 ĝis 1918, Supra Alzaco estis la nomo de la distrikto (Bezirk) respondanta al la nuna departemento Haut-Rhin. Ĝia ĉefurbo estis Colmar; regata de Bezirkspräsident, ekvivalento de franca prefekto.
Ĉefaj urboj :
La flago de Supra Alzaco estas ruĝa kun flava maldekstra balteo kaj ornamita ambaŭflanke per tri flavaj kronoj (blazonpriskribo: Ruĝa kun ora maldekstra balteo akompanata per samkoloraj kronoj, tri kape kaj tri renversitaj pinte). Ĝia kuniĝo kun la flago de Malsupra-Alzaco konsistigas la flagon de la regiono Alzaco.
Historio
Supra Alzaco estis oficiale aneksita al la reĝlando Francio en 1648 per la traktatoj de la Vestfalia paco, kiuj finis la Tridekjaran Militon.
Nuna situacio
La termino Owerèlsass ankoraŭ komence de la 21-a jarcento daŭre estas la kutima nomo por la departemento en la loka alemana aŭ alzaca lingvo, kaj koresponde, la germana ekvivalento Oberelsass kvazaŭ traduko de la loka nomo ankaŭ daŭre uzatas por paroli pri la departemento Haut-Rhin. Ankaŭ en la franca la termino Supra Alzaco estas kelkfoje uzata por montri al la departemento Haut-Rhin, aparte en la nomo donita al ties Universitato de Supra Alzaco (france Université de Haute-Alsace kun kampusoj en Kolmaro kaj Mulhaŭzo), sen ekzakta respondo de la historia teritorio al la nuna departemento.
Plado
Plado estas granda telero, kiu servas por alporti sur la tablon la manĝaĵojn, disdonotajn al ĉiu manĝanto.
Plado nomiĝas ankaŭ la manĝaĵo entenata en plado kaj ĉiu el la eroj, kiuj konsistigas menuon.
19633 Rusjan
19633 Rusjan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Črni Vrh en la vilaĝo Črni Vrh, apud Idrija (Slovenio).
1607 Mavis
1607 Mavis estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Alinda familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Ernest Leonard Johnson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Mavis", tiu de la edzino de la sud-afrika astronomo Jacobus Albertus Bruwer.
Monumento de Volinia Masakro en Varsovio
Monumento de Volinia Masakro en Varsovio estis malkovrita la 11-an de julio 2013 en la 70-an datrevenon de la genocida Volinia masakro, kaj precipe de la kruela Sanga dimanĉo en Volinio. Dominanta elemento de la monumento estas sepmetra kruco kun figuro de Jesuo Kristo sen brakoj. La monumento etendiĝas sur 160 kvadrataj metroj. Antaŭ la kruco troviĝas 18 tabuloj kun nomoj de lokoj el sep antaŭmilitaj vojevodioj de la Dua Pola Respubliko: Volinia (kun la ĉefurbo en Lucko), Poleskie (kun la ĉefurbo Bresto), Stanisławowskie (kun la ĉefurbo Ivano-Frankivsk), Tarnopolskie (kun la ĉefurbo Ternopilo), Lwowskie (kun la ĉefurbo Lvovo), parte Lubelskie kaj Krakowskie (kun la ĉefurbo Krakovo). Sur la monumento, sur unu el tabuloj oni fiksis surskribon: Omaĝe al polaj civitanoj, viktimoj de amasa krimo kun genocida trajto faritaj de Ukraina Ribela Armeo en la jaroj 1942-1947 sur teritorioj de estintaj sep vojevodioj de la Dua Respubliko. En sarkofago ĉe piedoj de la kruco estos kolektata tero kun 2136 lokoj, kies nomoj videblas sur la tabuloj. Aŭtoro de la monumento al viktimoj de Volinia krimo, staranta en la kvartalo Żoliborz, estas skulptisto Marek Moderau.
Memorigo
Dum la 73-a datreveno la unua ukraina altranga politikisto Petro Poroŝenko, okaze de NATO-pintkunveno en Varsovio, omaĝis al la viktimoj. Soldatoj de la 27-a Volinia Infanteria Divizio de Pola Enlanda Armeo ankaŭ omaĝis antaŭ la apuda divizia monumento.
2520 Novorossijsk
2520 Novorossijsk estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan urbon Novorossijsk, kiu ricevis la titolon de Urbo-Heroo de Sovetunio por la rezistado de la sovetaj maristoj kontraŭ la germana okupacio dum la dua mondmilito.
Magadana provinco
Magadana provinco (ruse Магаданская область) estas provinco en orienta Siberio en Rusio. La provinco etendiĝas sur montara regiono havanta marbordon.
Ulla Järvilehto
Ulla JÄRVILEHTO (naskiĝinta 31-a de decembro 1938 en Tampere) estas finna kuracisto kaj politikisto. Ŝi loĝas en Tampere. Ŝi estis membro de finna parlamento en 1975–1983 kaj fariĝis en 1970–1980-aj jaroj konata kiel malapoganto de aborto kaj amiko de Israelo.
Magadana provinco
Historio
La provinco en 1953 formiĝis. Pli frue la regiono havis fifamon pro gulagoj. Oni trovis oron, arĝenton, stanon, volframon, tial laŭ ordono de Stalin gulagoj formiĝis en la 1930-aj jaroj. Estas grave ankaŭ nun la minado. Ĉe la oceano oni fiŝkaptadas.
La plej gravaj urboj (en mil) estas: Magadan 99.6; Ola 6.4; Susuman 6.2; Sokol 5; Omsukĉan 4; Palatka 4.
Briollay
Briollay estas franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Briollaytains.
Gustaf Adolf Jakob Neumann
Profesoro Gustaf Adolf Jakob NEUMANN (NEŬMAN) (naskiĝis en la jaro 1924), li estas redaktoro kaj politikisto (Verband der Unabhängigen) en Aŭstrio. Li interesiĝas pri krimo.
NGC 2857
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gergely Makkai
Gergely Makkai [gergej makai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Makkai Gergely estas rumania hungara politikisto, meteologo, komputikisto.
(11034) 1988 TG
(11034) 1988 TG estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Gergely Makkai
Biografio
Gergely Makkai apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis liceon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato Babeș–Bolyai en 1975. En la sekva jaro li eklaboris en hidrologia firmao, kie li okupiĝis pri meteologiaj stacioj apud Mureș (rivero). Ekde 1980 li okupiĝis pri komputila reto de la menciita reto. Inter 2000 kaj 2004 li estis parlamenta deputito en la rumana parlamento. En 2003 li doktoriĝis en Universitato Reĝo Sankta Stefano en Gödöllő. Li kontribuis en diversaj gazetoj kaj loka radiostacio en sia naskiĝurbo.
Grifo
Grifo (latine: gryphus, el la malnova greka lingvo: γρυψ, gryps) estas legenda kreitaĵo kun leonkorpo kaj aglaj kapo, ungegoj kaj flugiloj, kiu laŭdire loĝas en la montaroj kaj povas atingi la aĝon de 60 jaroj. Ĉar la leono estis tradicie la reĝo de bestoj, kaj la aglo estis rigardata kiel la reĝo de birdoj, la grifo estis konsiderata kreitaĵo aparte potenca kaj majesta. Grifoj estis ĉefe konataj pro gardado de trezoroj. En la antikva tempo ĝi estis simbolo de dia potenco kaj gardanto de diaĵo. Laŭ Francisko Azorín grifo estas Fabela besto, duonaglo, duonleono, ofte reprezentata de la plastikaj artoj. Li indikas etimologion el greka grifos kaj de tie la latina gryphus, kaj li aldonas terminojn hipogrifo, por grifo havanta ĉevalajn krurojn.
Aspekto
La plejparto de la nuntempaj ilustraĵoj montras grifojn kun aglaj kruroj kaj krifojn kvankam en kelkaj pli antikvaj ilustraĵoj ĝi havas leonajn antaŭmembrojn; ĝenerale ĝi havas leonajn postmembrojn. Ĝia agla kapo ofte havas longajn orelojn, pli ĉevalecajn ol leonecajn, kaj kelkfoje la oreloj estas plumkovritaj.
(16890) 1998 BJ33
(16890) 1998 BJ33 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Saint-Laurent-sur-Sèvre
Saint-Laurent-sur-Sèvre estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Laurentais.