cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Van der Graaf Generator
Historio de la grupo
En la jaro 1975 la grupon lasis komence Banton kaj poste Jackson. Tio okazis dum tiu tempo, kiam aperis la albumo World Record. Sed revenis Nic Potter kaj Banton-on anstataŭis violonisto Graham Smith. La grupnomo reduktiĝis al Van der Graaf. Tiukonsiste la grupo Van der Graaf elfaris du albumojn, unu el tiuj du estis koncerta, sed poste la grupo disfalis ŝajne por ĉiam en la jaro 1978.
Zsuzsanna Vörös
naskiĝis la en Székesfehérvár.
Van der Graaf Generator
Historio de la grupo
Albumo enhavanta novan materialon (Time Vaults) estis aperigita post la disfalo de la grupo. Tio estis kompilaĵo de antaŭe ne publikitaj muzikaĵoj kaj provludaj materialoj de la jaroj 1972-1975 kun diversaj registraĵkvalitoj (kadre de la demonstra kvalitnormo ĝis la ekstreme aĉa kvalito). Post sia disfalo la grupo tamen koncertadis fojfoje klasikkonsiste. Ekzemple, la muzikistoj ludis dum festado de la kvardekjariĝo de la edzino de David Jackson en la jaro 1991. Kaj en la jaro 1996 la kvarteto ludis sian kanzonon Lemmings dum koncerto de Peter Hammill kaj Guy Evans en la kapelo Union (Union Chapel). La grupo ludis sian kanzonon Still Life ankaŭ en la Koncertejo de reĝino Elizabeto (Queen Elizabeth Hall), en Londono en la jaro 2003.
Zsuzsanna Vörös
Biografio
edziniĝis kaj naskis filon en 2014. Ŝi ricevis signifajn ŝtatajn premiojn en 2004 kaj 2021.
Sporta kariero
komencis sportadi en 1989, inter 1991–2010 ŝi estis moderna pentatlonisto en sportklubo en sia naskiĝurbo. Ŝi estis hungara ĉampiono 25-foje inter 1995-2009 unuoble, teame aŭ stafete. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000, Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun ora medalo (unuoble en 2004), krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua sesfoje inter 1999-2004 unuoble, teame aŭ stafete. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2010, poste ŝi estis trejnisto, ekde 2012 ŝi havis postenojn en la sportkluba kaj pentatlona vivoj.
Van der Graaf Generator
Historio de la grupo
Post tiu koncerto la grupo komencis somere de 2004 verkadi kaj provludi novajn kanzonojn. La duobla disko Present aperis en aprilo de la jaro 2005. Omaĝe al la reunuiĝo okazis granda koncerto en la Reĝa festivalejo (Royal Festival Hall) en Londono en majo de la jaro 2005. Poste sekvis serio de la koncertoj en Eŭropo somere kaj aŭtune de 2005, inkluzive Rusion (en Moskvo kaj en Peterburgo).
Lasis la grupon David Jackson en fino de la jaro 2005.
Nova duobla koncerta disko aperis en la jaro 2007. Tiu albumo prezentas plenan registraĵon de la londona concerto, kiu estas unua post la reunuiĝo kaj okazis en la 6-a majo de 2005. La japana versio de tiu koncerta albumo konsistas el tri diskoj, la tria el kiuj prezentas pliajn kvar registraĵojn el gastrola turneo de la jaro 2005.
Serio de eŭropaj koncertoj, konsiste: Hugh Banton, Guy Evans, Peter Hammill, okazis en 2007 kaj en marto de la jaro 2008 la grupo aperigis la albumon Trisector. La grupo multe gastroladis en Eŭropo kaj Japanio en la sama jaro, ludinte koncerton en la moskva klubo B1 Maximum en la 20-a de aprilo, 2008. Komence de la jaro 2009 la grupo faris malgrandan turneon en Eŭropo. Somere de la sama jaro okazis la unua plena koncerta turneo en Usono kaj Kanado. Tiam (julie kaj aŭguste) okazis ankaŭ tri italaj koncertoj ne en koncertejoj, sed malfermitaree, en libera aero. La sola koncerto de la jaro 2010 atenteblis en malgrandega koncertejo de la londona studio Metropolis.
12281 Chaumont
12281 Chaumont estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Chaumont, ĉefurbo de la departemento Haute-Marne en Francio. De la kastelo de la Grafoj de Ĉampanjo restas nur unu turo. La urbodomo de la 18-a jarcento estas bela artaĵo.
Sauveterre-la-Lémance (stacidomo)
Sauveterre-la-Lémance estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Sauveterre-la-Lémance, en departemento Lot-et-Garonne, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Niversac - Agen (631000).
Hebefilio
Hebefilio estas seksa allogo al adoleskaj knabinoj, kutime aĝaj 11-14 jarojn. Ĝi troviĝas sur la kontinuo de pedofilio, la seksa allogo al prepuberaj infanoj, al ginekofilio (seksa allogo al plenkreskaj virinoj). Lesba hebefilio estas foje nomata kiel korofilio. Tiu koncepto iel estas komplemento de aliflanke Lolita. Foje ĝi estas komprenata ene de la plej ampleksa koncepto efebofilio.
Károly Kerti
Károly Kerti [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerti Károly estis hungara grafikisto, instruisto.
Károly Kerti naskiĝis la en Magyarbóly, li mortis la  en Tata (Hungario).
Felletin
Felletin estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1912 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Felletin etendiĝas sur 13,74 km², kaj havis 1912 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 139 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Felletin apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Renée Nicoux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Felletin estas la ĉefurbo de la kantono de Felletin. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
486958 Arrokoth
486958 Arrokoth estas malgranda ne tre hela transneptuna objekto de la klaso de la kubevanoj, tie estas, klasika objekto de la Kujper-zono, kiuj ne estas en orbita resonanco kun planedo (precipe kun Neptuno); kvankam ĝi estas nemalproksima de la resonanco 5:9 kun Neptuno.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la per la fotilo kun larĝa kampo WFC3 de Hubble, dum enketo celanta trovi kujper-zonan objekton taŭgan kiel celo por la kosmosndilo New Horizons. La uzo de la kosmoteleskopo Hubble estis nepra, ĉar, kun ŝajna magnitudo de ĉ. 27, la objekto estas nedetektebla far'de plejparto el la teleskopoj. La kosmoteleskopo Hubble estas krome kapabla fari tre precizajn astrometriajn kalkulojn, kaj do determini fideblan orbiton. Kvankam unuavide malpli interesanta ol 2014 PN70, ĝi estis elektita de la NASA ĉar pli facile atingebla, necesigante malpli da orbitaj ŝanĝoj, do malpli da brulaĵo.
Nomo
Kiam tiu objekto estis unuafoje observita, ĝi estis nomita 1110113Y (mallongigita en " 11 "). Kiam ĝi estis destinita de la NASA kiel ebla celo por la misio New Horizons en oktobro 2014 ĝi estis nomita PT1 (por « Potential Target 1 »). La oficiala nomo 2014 MU69 estis atribuita en marto 2015 far'de la Minor Planet Center post sufiĉa determino de orbito. Dank'al alia observoj, la definitiva nomo (486958) 2014 MU69 estis atribuita per la bulteno MPC 103886 de la.
De novembro ĝis decembro 2017, la NASA lanĉis mondan elektan kampanjon por trovi al ĝi nomon. « Ultima Thule » estis elektita, laŭ la mita insulo Tuleo (Thule), norda limo de la mondo por la antikvuloj por marki, ke ĝi estas la plej malproksima objekto de la sunsistemo vizitata de kosmosondilo. . Tamen tiu nomo estigas polemikon: ĝi memorigus pri la okultisma nazia Thule-asocio, kaj la naziisma koncepto ke la insulo Tuleo estus la praa, legenda hejmo de la arja raso.
Por eviti polemikon kun la nazia kunsenco de tiu nomo ĝi estis renomata la 12-an de novembro 2018 Arrokoth, laŭ vorto signifanta "ĉielo"-n en indiana lingvo, la (jam formortinta) pouhatana el la algonkena lingvaro.
Ecoj
Laŭ ĝia lumeco kaj ĝia distanco, estis ebla taksi la grandon de 486958 Arrokoth inter 18 kaj 41 km. Observoj montris, ke ĝi ne esta pli granda ol 30 km kaj havas longigitan formon: duopa korpo aŭ kontakta duopo. Stela kaŝado de la montris duloban formon kun respektivaj diametroj de 20 kaj 14 km, tio signifas, ke 486958 Arrokoth estas primitiva duopa objekto de la Kujper-zono.
Ĝia orbita periodo estas ĉirkaŭ 298 jaroj kaj du monatoj, ĝiaj discentreco kaj orbita klineco estas malgrandaj rilate al tiuj de aliaj objektoj de la Kujper-zono, tiuj orbitaj ecoj montras klasikan objekton de la Kujper-zono: malvarman kubevanon kiu verŝajne ne suferis perturbojn.
La spektro de 486958 Arrokoth estas ruĝa: ĝi estas la plej malgranda objekto de la Kujper-zono, kies koloron oni mezuris.
La Marc Buie anoncis dum la aŭtuna kongreso de la Usona Geofizika Unio, ke la objekto povus havi malgrandan lunon.
Esploro
Post sia superflugo de 134340 Plutono, la kosmosondilo New Horizons estis programita por esploro de 486958 Arrokoth, kiun ĝi devas trafi la, je 43,4 de la Suno, en la konstelacio Sagitario.
486958 Arrokoth estas la unua objekto malkovrita post la lanĉo de New Horizons. Fotografioj prenitaj la elde la kosmosondilo jam montras la objekton, kiu troviĝas precize en la antaŭkalkulita loko (kvankam ĝi estas ankoraŭ malproksima de pli ol 150 miliono da kilometroj)
La je 5 h 33 UTC, New Horizons pasas je iom pli ol 3500 km de Arrokoth, tie estas la triono de la minimuma distanco de superflugo ĉe Plutono.
New Horizons plenumas mezurojn pri temperaturo, serĉi pri ringoj,, atmosfero, geologia aktiveco... Ĉirkaŭ 20 monatoj estos necesaj por analizi la datumojn senditajn: tiu analizo daŭros ĝis septembro 2020.
La fotoj senditaj la montras tipan : Du kuntuŝiĝantaj sferaj korpoj de diametroj 31 kaj 14 km ligataj de gravita altiro, kies formo memorigas neĝhomon. Ĉar estis elektita la kromnomon "Ultima Thule" por la korpo 2014 MU69, la pli granda sfero estis nomita "Ultima" kaj la pli malgrande "Thule".
Drégelypalánk
Drégelypalánk (drEgejpalAnk) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.
Geografio
Drégelypalánk situas laŭ maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo), laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Krupina, laŭ fervojo Vác-Balassagyarmat. La lasta urbo troviĝas 21, Rétság 18 km-ojn.
Historio
Komence estis 2 apudaj vilaĝoj Drégely kaj Palánk. La unua komunumo menciiĝis unuafoje en 1274 en formo "Dráguly". Antaŭ la turkoj Drégely ricevis la rangon kampurbo, kiun en 1534 turkaj kaj transilvaniaj militistoj bruldetruis. En 1626 preskaŭ okazis batalo, sed armeo de Gabrielo Bethlen retiriĝis. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla ie ajn senĝene.
Fortikaĵo
Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.0457/19.0591
Fortikaĵo de Drégely sur monto 444 m-ojn alta apartenas la plej konataj hungaraj fortikaĵoj, pri la sieĝo János Arany verkis poemon pri tio. La fortikaĵo menciiĝis unue en 1308, kiun la turkoj okupis en 1552. La heroa defendisto estis György Szondy (heroo). La fortikaĵo ne ripariĝis kaj poste ne uziĝis.
Péter Panyoczki
Péter Panyoczki [panjocki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Panyoczki Péter estas hungardevena svisa-novzelandana artisto. Lia persona nomo ekster Hungario estas Peter.
Péter Panyoczki naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Péter Panyoczki rifuĝis al Svislando post falo de la Hungara revolucio de 1956. Li frekventis kolegio-gimnazion en Svislando (1969-1974), poste li akiris diplomon en Universitato de Zuriko en 1980. Li estis asistanto en Universitato Purdue (1979-1981), sed paralele li verkis scenarlibron, poste reĝisoris ĝin por filmo. Inter 1982 kaj 1986 li studvojaĝis al Roterdamo, Florenco kaj Vieno, sed li ankaŭ instruis lingvon. En 1990 li komencis projekton "Hanibalo" en Barcelono. Ĝi estis medita vojaĝado. En 1992 Panyoczki vizitis Nov-Zelandon por la unuan fojon, kie en la sekva jaro li kreis projekton Babelo, kiu estis interaga arta dialogo kun János Kalmár kaj Joerg Spamer. Panyoczki edziĝis en 1993, post 2 jaroj li translokiĝis al Nov-Zelando, kie filo naskiĝis. En 1999 li estigis artan fondaĵon, kie artistoj havas liberan platformon.
Alzaca konsilrespubliko
La Alzaca Konsilirespubliko (alzac-lingve: Elsässische Räterepublik) estis memproklamita respubliko, fondita en la elano de la Novembra Revolucio en Germanio je la fino de la unua mondmilito en la Alzaco-Lorenoalzaca provinco, unu tagon ĵus antaŭ la armistico de la 11-a de novembro 1918. Profitinte de la leĝa breĉo kreita de la armistickonvencioj, kiuj difinis transirperiodon, kiu permesis la foriron de la germanaj instancoj kaj la alvenon de la francaj instancoj, ĝi daŭris ĝis la eniro de la franca armeo en Alzaco la 22-an de novembro 1918. Ĝia politika organizo estis bazita sur la konsilikomunismo, el marksisma inspiro.
Ĝia devizo estis : Nek germana nek franca nek neŭtrala!
Situacio
En la Germana Imperiestra Regno, la lando konstituas la Imperilandon Alzaco-Loreno (: Reichs-land Elsaß-Lothringen). La lando tiam estis senpere administrata de la imperia registaro el Berlino, tamen kelkaj memregadaranĝoj jam estis akiritaj de la alzacanoj en 1911. Antaŭ 1871 Alzaco apartenis al la Reĝlando de Francio kaj poste al la Franca Respubliko, kaj de 1354 ĝis 1679, la regiono estis organizita en konfederacio de liberaj urboj nomita la Dekapolo. Mulhaŭzo estis libera respubliko ĝis la 4-a de januaro 1798. Tiun konfederaciemon, alzacan tradician politikstrukturon, la Alzaca Konsilirespubliko provis renaski.
Okazoj
Je la fino de la unua mondmilito, la komandantaro de la germana armeo, centrita sur la generalo Eriko Ludendorfo (Erich Ludendorff), kaj la civila registaro kontraŭvole submetiĝis al la decidoj de la Entento. Tamen, la komandanto de la germana Imperia Mararmeo, kiu ludis nur etan rolon dum la milito, ordonis ataki la ŝipojn de la brita Reĝlanda Mararmeo, kondukante la maristojn al la ribelo en Kijlo. La ribeluloj ekkontrolis la havenon (tiam unua milita haveno en Germanio), kaj estis rapide kunigitaj de la laboristoj kaj ties sindikatoj. La revolucio tre rapide disvastiĝas tra la tuta Germanio, kondukante la renverson de la monarkio kelkajn tagojn poste. Konsilioj de laboristoj, kamparanoj kaj soldatoj, similaj al sovetoj, konkeris la potencon en la tuta lando.
Proksimume 15000 maristoj el Alzaco kaj Loreno soldatis en la Imperia Mararmeo. Multaj el ili partoprenis en la kijla ribelo antaŭ reiri hejmen. Alvenante la 9-an de novembro 1918 en Strasburgo, nur unu tagon post la proklamo de la Bavara Konsilirespubliko, ili estis akceptitaj de miloj da manifestaciantoj, Placo Kléber. Tie, ĉe la ĉefa urbplaco, ili establis konsilion de soldatoj kaj laboristoj. Ili ekkontrolis la urbon ekde la morgaŭo. Ruĝajn flagojn oni hisis ĉie en la urbo, eĉ sur la sonorilturon de la strasburga katedralo.
El Strasburgo, la revolucio disvastiĝis tra la tuta Alzaco-Loreno, kaj laboristaj konsilioj estis establitaj en Hagenaŭo (Hagueneau), Mulhaŭzo, Selestato (Sélestat), Kolmaro, Ŝiltikajmo (Schiltigheim), Biŝvilero (Bischwiller), Molshajmo (Mölsheim), Erŝtajno (Erstein) kaj Saverno (Saverne). Amnestio kaj gazetarlibero estis proklamitaj. La laboristoj strikis por peti salajroplialtigon, kion favoris konsilidekreto, malgraŭ la protestoj de la uzinproprietuloj. Timante ke la situacio iĝis nekontrolebla, la socialdemokrato Ĵakvo Pejroto (Jacques Peirotes), prezidanto de la Municipa Komisiono de Strasburgo, petis de la francaj generaloj fruigi la alvenon de la trupoj restintaj ĉe la batallinio, por restarigi la publikan ordon. La franca armeo eniris en Alzaco apud Mulhaŭzo kaj, la 17-an de novembro, eksigis la mulhaŭzan konsilion kaj ekkontrolis la urbon, kiu tiam estis la ĉefa larborista urbo en Alzaco. Trairante Alzacon, la franca armeo detruis la konsilion de Kolmaro, Selestato, Obernajo (Obernai) kaj Ribovileo (Ribeauvillé) la 18-an de novembro. La francaj soldatoj iris en Strasburgo la 22-an de novembro 1918. La strasburga konsilio, devigita kapitulaci, deklaris esti plenuminta sian mision kaj submeti sin al la francaj instancoj.
Finaranĝo de la alzaca temo
La dekretoj proklamitaj de la konsilioj estis tuj nuligitaj, la strikoj estis perforte haltigitaj kaj la oponantoj arestitaj. Pluraj “stratoj de la 22-a de novembro” (: Rue du 22 Novembre) en Strasburgo kaj Mulhaŭzo memorigas la finon de tiuj laboristaj konsilioj. Neniam estis referendumo, kaj loka alzaca-mozela juro, reprenante el la germana juro la klaŭzojn pli favoraj ol tiuj el la franca juro, estis decidita de ĝenerala kunveno de la urbestroj de Alzaco-Mozelo, por eviti eblajn streĉitecojn. Alzaco-Loreno reiris al la franca centralizema sino kaj perdis ĉiun aŭtonomecon de loka iniciato. Ĝi reiĝis franca regiono, kiel antaŭ 1871, kaj estis partigita laŭ tri departementoj: Supra Rejno, Malsupra Rejno kaj Mozelo. Alzaco neniam rericevis la distrikton de Belforto, kiu estis demetita el ĝi en 1871, kaj kiu nun estas departemento de la regiono Franĉ-Konteo, en 1922, nomita Teritorio de Belforto. Pri la kultura situacio, Alzaco suferis truditan francigon. Paroli la alzacan lingvon en la lernejoj kaj en la publikaj servoj estis malpermesita. Estis ordonita uzi la rektan instrumetodon, kiu konsistis en uzi la francan lingvon sen transiro.
La alzacanoj estis dividitaj en kvar civitanklasoj, indikitaj per A-B-C-D sur iliaj identigaj kartoj. Tiu klasifiko de la civitanoj estis establita laŭ la prapatraro, supozita karakterizaĵo de la grado de francemeco. Ĉiu klaso respondis al malsamaj civitaj rajtoj.
Francaj instancoj iniciatis elpurig-politikon, 112 000 alzacanoj estis elpelitaj.
St-Ursanne (stacidomo)
St-Ursanne estas fervoja stacidomo en Clos du Doubs, Svislando.
Artjomovsk
Artjomovsk (Артёмовск) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04230502.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1939.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 54°21' norde, longitudo 93°26' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 13.1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 2.9 mil loĝantojn.
Nordorienta Ĉina Ebenaĵo
La Nordorienta Ĉina Ebenaĵo (en la ĉina :东旭平原; pinjino : Dōngběi Píngyuán), historie ankaŭ konata kiel la "Songliao Ebenaĵo" (松辽平原, pinjino: Sōng liáo píngyuán), same kiel la "Manĉura Ebenaĵo", estas granda ebenaĵo situanta en la nordorienta regiono de Ĉinio, inter la Granda Xing'an Montaro (大兴安岭) kaj la Malgranda Xing'an Montaro, ĝis la Ŝangbei Montoj (长白山 "Grandaj Blankaj Montoj") en la oriento, kaj al la marbordo de Liaodong golfo en la Bohai Maro. La vasta ebenaĵo kovras areon de proksimume 350 000 kvadrataj kilometroj kaj estas la plej granda ebenaĵo en Ĉinio, je alteco de ĉirkaŭ 200 metroj super la marnivelo, kaj ĉirkaŭ 100 metroj en la sudokcidenta parto. La riveroj Songhua, Nan kaj Liao transiras la ebenaĵon.
Nicola Abbagnano
Biografio
Li interesiĝis ankaŭ pri politiko kaj plenumis asesoran oficon en Milano kaj kunlaboris en la kulturaj paĝoj de ĵurnaloj kaj revuoj. Li estis inter la iniciatintoj de la "Centro di Studi metodologici di Torino" (Centro de studoj pri metodologio).
Filozofia pensado
Unu el la aspektoj plej profundaj de la filozofio de Abbagnano kaj de lia originala formo de ekzistadismo “pozitiva” (kiu lin distancigas el la penso de aliaj ekzistadistoj kiel Heidegger, Karl Jaspers kaj Sartre) estas la konscio pri la limoj de la homo, tio estas la konscio pri tio kion la filozofo, per teknika esprimo, difinis “la senfiniteco de la ekzisto”. Abbagnano, fakte, premisas ke la homo ne estas la esto, sed la serĉanto de la esto: “Homo serĉas ĉiukaze kontentigon, komplementon, stabilon, kiuj al li mankas, nome li serĉas la eston. Tia estas la karakterizo de la senfiniteco. Se li serĉas la eston li ĝin ne posedas, li ne estas la esto”. Kaj per tio li superas la Aktualismon de Giovanni Gentile. La esto, precizigas la filozofo per platonaj akcentoj, estas kompleteco, perfekteco, plena posedo de si mem, la esto sufiĉas al si mem kaj scias ĉion pri si: estas, do, saĝo, kaj perfekta saĝo. Kontraŭe, la ekzistadisma ekzisto estas senkompleteco. senperfekteco, senhaveco: tia homa ekzisto ne sufiĉas al si mem, ĝi ignoras sin mem; ĝi ne estas saĝo, sed aspiro al saĝo. (Oni vidu lian ''La struttura dell'esistenza”.)
El tio lia ideo pri filozofio kiel “Hermeneŭtiko de la Senfiniteco” kaj lia senĉesa polemiko kontraŭ ĉiuj filozofioj je ”romantika” matrico (kiel Ideismo) kiuj iĝis senfina aŭ diigis la homon aŭ kiuj igis la sciencon, teknikon, progreson, socion perfektan, liberon ktp samtiomaj surogatoj de senfineco (aŭ dieco). Malsame ol la konkludoj Heidegger kaj de Jaspers, Abbagnano evidentigis la gravecon de la libero kaj de la senfiniteco kaj, do, de la nepreco de strebado por doni komplementon al mankoj de la esto spertata. (vidu “Possibilità e libertà'' (Eblo kaj libero).
Laŭlonge de la jaroj, tiu lucida konscio pri la limo kuniĝis – kiel jam en Norberto Bobbio – kun la konscio pri la lasta mistero de ĉio. Mistero kiu, fore de iu ajn solvo perita de la racio (laŭ la “aroganta” pretendo de iuj modernuloj) aŭ forigo el la homa horizonto (kiel laŭ iu senkritika kulturo) konstituas nesupremeblan konstaton de nia sperto pri la realo. Kaj estas ĝuste tia konscio pri la limo kaj mistero, kune kun la rezigno al ĉiu (iluzia) senfineco aŭ diigo de la homo, kiu fondas – laŭ la lasta Abbagnano la eblecon de senartifika renkonto inter dikredantoj kaj nedikredantoj. Kaj tio subŝirme de la “humilo de la penso” (aŭtora esprimo) kiu nepras en etiko de la dialogo kaj de la reciproka respekto. Fine de lia pensada itinero, lia novklerismo, movado jam de komence kulture kaj politike diverspensula, kaj celanta ellaboradon de koncepto kaj uzo de la racio alternativaj kaj al la marksismo kaj al la filozofioj je katolika matrico, finiĝis por vere malkonstrui marksismon kaj pozitivismon kaj ideismon... kaj konstrui tezojn ne malproksimajn de la premisoj de kristanaj filozofioj, kvankam forajn el tiuj de Søren Kierkegaard kaj de ekzistadistoj je kristana matrico.
Difino kongrua pri lia filozofio valoras tiu de li mem forĝita: Pozitiva Ekzistadismo.
Bibliografio kritika
Mimesis, Milano, 2010, ISBN 978-88-575-0222-9
Vyšný Kručov
Vyšný Kručov (hungare Krucsó [kruĉO], germane Oberkrutschau [oberkruĉaŭ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vyšný Kručov situas laŭ rojo, fine de mallonga sakovojo. Bardejov troviĝas je 22 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1391. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Krucsó 97 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšný Kručov 153 homoj, (ĉiuj slovakoj).
David Price (usona politikisto)
David Price estas usona demokrata politikisto, kongresano reprezentanta la kvaran elektadan distrikton de Norda Karolino 1987-1995 kaj 1997-nun. Li naskiĝis la 17-a de aŭgusto, 1940. Li diplomiĝis en la Universitato de Norda Karolino ĉe Chapel Hill, kaj poste ricevis alt-gradajn diplomojn de Universitato Yale. Antaŭ ol enparlamentiĝi, li profesoris pri la politika scienco en Universitato Duke. Li skribis la libron The Congressional Experience (La Kongresa Sperto), kiu rakontas pri sekvi kongresan oficon de la vidpunkto de elektita kongresano.
Cleopatra 2525
Cleopatra 2525 estas sciencfikcia televida serio elpensita de Renaissance Pictures kaj tute filmita en Nov-Zelando. La serion oni elsendis unuafoje en januaro 2000 en Usono.
NGC 2054
NGC 2054 estas kvaropa stelo en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cleopatra 2525
Temo
La serio estas interpretita de Jennifer Sky en la rolo de Cleopatra: aspiranta aktorino, kiu laboras kiel ventrodancistino pro neceseco.
Hemocianino
Hemocianinoj (Hc) estas proteinoj kiuj transportas oksigenon tra la korpoj de kelkaj senvertebruloj. Tiuj metaloproteinoj enhavas du kuprajn atomojn kiuj inverse portas unusolan molekulon de oksigeno (O2). Ili estas duaj nur al la hemoglobino laŭ frekvenco de uzado kiel molekulo por transporti oksigenon. Malkiel la hemoglobino en la ruĝaj sangoĉeloj trovataj en vertebruloj, hemocianinoj ne estas ligataj al la sangoĉeloj sed estas anstataŭe solvitaj rekte en la hemolimfo. Oksigenado okazigas kolorŝanĝon inter la senkolora Cu(I) senoksigenata formo kaj la blua Cu(II) oksigenata formo.
Cleopatra 2525
Temo
Post enhospitaligo en kirurgian klinikon por operacio al la sino, Cleo eniras en komaton kaj estas retrovita post kvin jarcentoj de Hel (Gina Torres) kaj Sarge (Victoria Pratt) en subtera laborejo. Cleo tiel troviĝas en apokalipsa estonto: la tero estas dominata de la Baileys, batalemaj fluĝantaj kreitaĵoj, kiuj estraĉas sur la tera surfaco devigante la homojn sin rifuĝi subteren. La tri knabinoj, kune kun Mauser, konsistigas grupon estratan de la Voĉo, kies aktivecoj estas la kontraŭbatalado de la Baileys kaj la ordotenado subtere. Krom la Baileys, en la televida filmo plurfoje aperas homaj malamikoj (Creegan kaj Raina), kiuj konfliktas kun la grupo. La serion oni poste interrompis pro nekonataj kialoj.
In-A-Gadda-Da-Vida
"In-A-Gadda-Da-Vida" (derivita de "In the Garden of Eden") estas kanto registrita de Iron Butterfly kaj verkita de bandano Doug Ingle, publikigita en ilia albumo de la jaro 1968 In-A-Gadda-Da-Vida.
Iomete pli ol 17 minutojn longa, ĝi okupas la duan flankon de la albumo "In-A-Gadda-Da-Vida". La kantoteksto estas simpla, kaj aŭdebla nur en la komenco kaj la fino. La trako estis registrita ĉe Ultrasonic Studios en Hempstead, Longinsulo, Novjorko.
En 2009, ĝi estis nomumita kiel la 24-a plej granda peza rokkanto de ĉiuj tempoj fare de VH1. Ĝi estas ankaŭ ofte konsiderata kiel influo pri peza metala muziko kaj unu el la unuaj fiksaj punktoj de la ĝenro.
1791
1791 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1791 post Kristo okazis, interalie:
Roko Bass
Roko Bass, aŭ simple Bass, estas insulo en la ekstera parto de Firth of Forth oriente de Skotlando. Ĝi estas proksimume 2 km ĉe la marbordo, kaj je 5 km nordoriente de Norda Berviko.
Ĝi estas krutega vulkana roko, 107 m alta ĉe sia plej alta pinto, kaj estas hejmo de granda kolonio de suloj. La roko estas nune neloĝata, sed historie estis setlejo en prakristana ermitejo, kaj poste estis loko de grava kastelo, kiu estis uzata kiel prizono. La insulo estis posedo de la familio Lauder dum preskaŭ ses jarcentoj, kaj nune apartenas al Siro Hew Fleetwood Hamilton-Dalrymple. Oni konstruis lumturon sur la roko en 1902, kaj tie estas restaĵoj de kapelo. Tiu Roko Bass aperas en nombraj verkoj fikciaj, kiaj Catriona de Robert Louis Stevenson kaj The Lion is Rampant de nuntempa skota romanisto Ross Laidlaw.
Møn
Møn estas insulo en la Balta Maro, kiu apartenas al la ŝtato Danio. La insulo kovras areon de 237,47 km² kaj komence de la jaro 2006 la insula komunumo havis 10.448 loĝantojn.
Ĝis la fino de la jaro 2006, Møn estis propra administra komunumo en la distrikto Storstrøms Amt, ekde la 1-a de januaro 2007 ĝis estas parto de la nova komunumo Vordingborg, kune kun la eksaj komunumoj Langebæk, Præstø kaj Vordingborg de la pli granda najbara Sjælland. La plej granda loĝloko de la insulo estas Stege ĉe la samnoma golfeto. En la pleja oriento de la insulo troveblas la kruta kreta klifaro Møns Klint, kies pitoreska aspekto altiras turistojn. La insulo geologie tre similas al la germania insulo Rügen en la Balta Maro, kiu ankaŭ havas tiajn krutajn kretajn klifarojn. La insulaj teritorioj, kiuj konsistas el konka kalko, samtempe prahistorie per tektonaj moviĝo suprenpremiĝis super la marnivelon. La du insuloj apartenis al pli granda kontinenta maso, de kiu nur ili restis.
Ekde la fino de la 20-a jarcento ekzistas insula partnereco inter la dania insulo Møn kaj la germania insulo Fehmarn en la Balta Maro, kiu estas subtenata fare de la interregiona programo de la Eŭropa Unio.
Vidindaĵoj
Aparte la okcidenta parto de Møn riĉas je prahistoriaj monumentoj, interalie la ŝtonepokaj dolmenaj konstruaĵoj
Turismo
Sur la insulo eblas lupreni feriodometojn. Aparte ŝatataj estas la feriodomoj kaj plaĝoj de Råbylille kaj Ulvshale. En Ulvshale Skov ekzistas arbaro kaj la plej granda kampadejo de la insulo. Proksime de Møns Klint kaj sude de Harbölle troveblas pliaj kampadejoj.
La germana verkisto Günter Grass ofte pasigas siajn feriojn en solece situanta domo en Ulvshale. Li samkiel ĉiuj aliaj ne-danoj ne rajtas aĉeti domon aŭ grundon en Danio, sed havas la permeson nelimigite uzi la domon.
Trafiko
Møn perŝosee atingeblas pere de pontoj, digoj kaj pramoj.
New York Red Bulls
La New York Red Bulls estas usona profesia futbalklubo de Harrison, Nov-Ĵerzejo, Usono. La teamo konkuras kiel membro de la Orienta Konferenco en Grandliga Futbalo (MLS). La Red Bulls komencis ludon en 1996, originale konata kiel la New York/New Jersey MetroStars, kiel unu el la fondintaj kluboj de la ligo. En 2006 la teamo estis vendita al Red Bull GmbH, kondukante al la teamo aktuala nomo. La teamo estas unu el du Grandliga Futbalo franĉizoj de Novjorko, kune kun New York City FC.
I Ain't Marching Anymore
I Ain't Marching Anymore estas la dua albumo de Phil Ochs, eldonita en 1965 en la muzikeldonejo Elektra Records.
Idecel
Idicel [idiĉel] (hungare: Idecspatak ideĉpatak) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Reghin. En 1910 ĝi havis 1 713 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 1 208 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1393. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye). Ĝi apartenas al Brâncoveneşti.
Courgenay (stacidomo)
Courgenay estas fervoja stacidomo en Courgenay, Svislando.
Sándor Vita
VITA Sándor estis hungara redaktoro, politikisto naskita en Sibio la 1-an de septembro 1904 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de januaro 1993.
Biografio
La mezlernejon Sándor Vita finis en Alba Iulia kaj Aiud. En Vieno li akiris diplomon en Komerca Akademio. Li estis bankificisto, kunlaboranto de Kooperativo Hangya kaj de la Ligo de Ekonomiaj kaj Kreditaj Kooperativoj. Li estis gvidanto de statistika grupo de EMGE. Li redaktis en Kluĵo la gazeton Szövetkezeti Értesítő kaj la gazeton Hitel 1936 kaj 1940. Inter 1940 kaj 1944 li estis transilvanuja deputito en landkunveno de Hungarujo. En aŭtuno de 1944 kiel ano de Erdélyi Tanács (Transilvanuja Konsilo) li starpunktis por kiel ebla plej rapida batalpaŭzo. En 1944 la rusoj arestis lin kaj kune kun Béla Teleki grafo, kaj Imre Mikó por unu jaro tenis kaptite. En 1945 li translokiĝis Hungarujon. Li partoprenis la vilaĝesplora movado kaj en 1937 en Vásárhelyi Találkozó.
Laborista Partio
La nocio Laborista Partio povas aludi interalie al la politikaj partioj
Komisuro
Komisuro havas laŭ PIV tri signifojn, el kiuj la unua estas nervo-fadeno, kiu kunligas la diversajn partojn de la centra nervosistemo ĉe la animaloj, la dua estas punkto, kie du similaj partoj kuniĝas, kaj la tria estas kuniĝa punkto, linio aŭ surfaco de du organoj aŭ de du partoj de organo.
La termino estas uzata speciale en la kampoj de anatomio kaj biologio.
En anatomio, komisuro referencas al fasko da nervofibroj kiuj krucas la mezan linion ĉe la nivelo de origino aŭ enirejo (male al la kruciĝo de fibroj kiuj kruciĝas oblikve).
Askorbata acido
La Askorbata acido aŭ Vitamino C estas organika kombinaĵo ĉeestanta en naturo kun antioksidaj proprecoj. Ĝi estas blanka solido, sed, en nepuraj humidaj aŭ oksiditaj specimenoj de la atmosferaero ĝi povas aspekti flaveca. Same ĝi estas hidrosolvebla substanco, esenca por la homaj estuloj, antioksida, ofte uzata laŭ la askorbata formo kiu plenumas plurajn funkciojn en la homorganismo.
Ĝi estas vitala por la kresko kaj konservado de la homhistoj. Kvankam ĝi estas facile absorbita de la intestoj, ĝi ne estas enstokebla en la homkorpo, kaj estas ekskreciata per la urino ene de du aŭ kvar horoj post ingestado. Pro tio ke ĝi estas derivita el la glukozo, multaj bestoj, escepte de la homoj, kapablas produkti ilin, sed la homoj necesas ĝin kiel parto de ilia nutrado.
Aliaj vertebruloj, kiuj nekapablas produkti la askorbatan acidon estas la primatoj, kobajoj, teleosteoj, Kiropteroj kaj kelkaj birdoj, kiuj bezonas ĝin kiel dietan mikronutraĵon, iu formo de vitamino. La homa historio estas profunde influita de la Vitamino C - aŭ pli precize, de la ofta kaj ruinegiga manko de ĉi tiu grava nutraĵo.
Historio
La historio de la Vitamino C estas ligita al tiu de la skorbuto, iu patologio asociita al la manko de ĉi tiu komponaĵo en la homa dieto. Ĉi-malsano estis priskribata en la "Papiroj de Eber" ĉirkaŭ 1500 a. K. kaj Hipokrato, en 420 a. K., raportis ke la soldataro estis afliktita de tiu malsano. En 400 a. K., Susruto, iu hindia kirurgo, parolis pri la ĉefaj karakterizaĵoj de la skorbuto. Dum la 1-a jarcento a. K., Vergilio priskribis la skorbuton kaj konstatis ties kuracon pere de pomomanĝado. Dum la 1-a jarcento de la kristana erao, Plinio la Maljuna (23-79), rimarkis ke la romiaj soldatoj, kiuj vivis en tiu regiono konata kiel la nuna Germanio, havis malsanon kiu kaŭzis la dentofaladon. En Ĉinio, Ŝang Ŝi, en la jaro 200 same priskribis la skorbuton.
Tamen, la unua kaj plej grava esploro pri la malsano okazis en majo 1747 pere de laboro de kirurgo el la brita reĝa mararmeo, James Lind (1716-1794). Li prenis 12 membrojn el la maristaro suferanta pri skorbuto kaj ilin dividis en ses grupoj po du personoj. Al po unu grupo li aldonis, krom la normalan nutroporcion, ian apartan komponaĵon, konsistigante je cidro, sulfata acido, vinagro,spicoj, herboj, marakvo, oranĝoj kaj citronoj. La rezultoj estigitaj permesis al li elmontri ke efektive ĉi tiu lasta aldonaĵo estis sukcesinta preventi la ekaperon de la skorbuto. Lind publikigis la raportojn pri siaj esploroj en 1753. En 1795, la angla mararmeo establis la aldonon de citrona aŭ limea suko en la dieto de la maristaro.
En 1912, Casimir Funk (1884-1967), sugestis, dank'al al siaj studoj pri malsanoj pro nesufiĉeco da nutraĵoj, la uzon de komponaĵoj al kiuj li nomis vitaminoj. Kvankam li studis nur la beriberon, li kredis ke ankaŭ aliaj malsanoj (inter ili la skorbuto) rilatis al la manko de specifa vitamino.
En 1921, iu antiskorbuta komponaĵo estis nomita "Vitamino C" kaj inter 1928 kaj 1933 ĝi estis izolita kaj kristaligita de Joseph Louis Svirbely (1886-1964) kaj Albert Szent-Györgyi (1893-1986), sendepende de Charles Glen King (1896-1988). En 1934, Siro Walter Norman Haworth (1883-1950) kaj Tadeus Reichstein (1897-1996), per sendependa maniero, sukcesis sintezi la vitaminon C.
En 1933, Walter Norman Haworth, kune kun Siro Edmund Hirst (1898-1975), sukcesis determini la kemian strukturon de la Vitamino C. En 1937, la hungaro Albert Szent-Györgyi ricevis la Nobel Premion pri Medicino pro siaj malkovroj rialte al la biologiaj procezoj pri brulado, aparte rilate al Vitamino C kaj al acida katalizo de la fumarata acido. En tiu sama jaro, Walter Norman Haworth ricevis la Nobel Premion pri Kemio pro siaj esploroj pri la hidratoj de karbono kaj la askorbata acido.
En 1955, John J. Burns (1920-2007) malkaŝis ke mamuloj (inklude de la homoj) ne povas estigi sian propran Vitaminon C pro manko de la enzimo L-gulonolaktono oksidazo, respondeca pri la sintezo de la molekulo de askorbata acido.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Apfelwein_Geripptes_Bembel.jpg| Cidro Flavon.svg| Flavonoido L-Ascorbic_acid.svg| L-gulonolaktono oksidazo Cutlime.jpg| Limeujo Myeloperoxidase.png| Mieloperoksidazo Oxals%C3%A4ure3.svg| Okzalata acido L-proline-skeletal.png| Prolino 243_Hippophae_rhamnoides.jpg| Mardorno Scorbutic_gums.jpg| Skorbuto Spicesindia.jpg| Spico Tartaric-acid.png| Tartrata acido Thiamin.svg| Tiamino Vinegar_infused_with_oregano.jpg| Vinagro Hippocrates_rubens.jpg| Hipokrato (460 a. K.-370 a. K.) Virgilio.png| Vergilio (70 a. K.-19 AD) Pliny_the_Elder.png| Plinio la Maljuna (23-79) James_Lind_by_Chalmers.jpg| James Lind (1716-1794) Captainjamescookportrait.jpg| James Cook (1728-1779) Axel_Holst.jpg| Axel Holst (1860-1931) No-nb_bldsa_1c043.jpg| Sophus Torup (1861-1937) Theodor_Frolich_01.jpg| Theodor Frølich (1870-1947) Norman_Haworth.jpg| Norman Haworth (1883-1950) Casimir_Funk_01.jpg| Casimir Funk (1884-1967) GyorgyiNIH.jpg| Albert Szent-Györgyi (1893-1986) FireIcon.svg| Charles Glen King (1896-1988) Thadeus_Reichstein_ETH-Bib_Portr_10137.jpg| Tadeus Reichstein (1897-1996) L-Ascorbic_acid.svg| Edmund Hirst (1898-1975) Phenprocoumon.svg| Karl Paul Link (1901-1978) Pauling.jpg| Linus Pauling (1901-1994) L-ascorbic-acid-3D-balls.png| Frederick Robert Klenner (1907-1984) Bowl Of Hygieia by David.svg| Ewan Cameron (1922-1991) </Gallery> </Center>
Ipolyvece
Bazaj informoj
Ipolyvece (ipojvece) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.
Tibor Horváth (lingvisto)
HORVÁTH Tibor [horva:t] estas rumania hungara lingvisto, biblitekisto. Li naskiĝis en Turda la 16-an de aŭgusto 1935. Li estas la pli aĝa frato de literaturhistoriisto Andor Horváth.
Ipolyvece
Situo
La vilaĝo situas laŭ maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo), fine de sakovojo, laŭ fervojo Vác-Balassagyarmat. La lasta troviĝas 16, Rétság 18 km-ojn. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla ie ajn senĝene.
Tibor Horváth (lingvisto)
Kariero
Tibor Horváth akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo (1960). Li estis de 1961 ĉefpraktikanto en la hungara katedro pri lingvistiko de la UBB. De 1964 li laboris en la Universitata Biblioteko de Kluĵo, poste li estis bibliotekisto de la fakultato de historio-filozofio de UBB.
Ipolyvece
Historio
La unua mencio devenis el 1285. Iom poste la komunumo apartenis al fortikaĵo de Drégely.
Listo de ekoregionoj en Demokratia Respubliko Kongo
Jen listo de ekoregionoj en Demokratia Respubliko Kongo, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF).
Tersupraĵaj ekoregionoj
laŭ biomo
Nesalakvaj ekoregionoj
laŭ ekoprovinco
Kalifornia urieto
La Kalifornia urieto aŭ Ksantusa urieto (Synthliboramphus hypoleucus) estas eta marbirdo kiu troviĝas ĉe la Kalifornia marfluo en la Pacifiko. Tiu eta membroi de la familio de aŭkedoj reproduktiĝas en insuloj ĉe Kalifornio kaj Meksiko. La specio ricevas la nomon Ksantusa urieto pro la hungara ornitologo John Xantus de Vesey kiu priskribis ĝin laŭ specimenoj kolektitaj ĉe Baja California. La specion minacas enmetitaj predantoj en ties propra kolonio de marbirdoj kaj pro oleoverŝado.
Aspekto
La Kalifornia urieto estas tre eta birdo 24 cm longa, blankonigra (pli precize kun nigraj supraj partoj -krono el la beko tra sub la okulo ĝis la nuko kaj malantaŭa kolo, je komenco de dorso pli larĝa, dorso kaj mallonga kaj fortika vosto kaj kruroj- kaj blankaj subaj partoj -larĝa areo ĉirkaŭ la gorĝo, brusto kaj ventro-) kun tre eta kapo kaj maldika, eta kaj pintakra beko. La nigra okulo havas mallarĝan nekompletan blankan okulringon, kiu siavice havas nigran okulringon lime de la suba bordo de la nigra kapomezo. Ĝi similaspektas kun la rilata Kravera urieto, kun kiu la Kalifornia urieto kunestas la plej suda el la vivantaj specioj de aŭkoj. La nomiga subspecio Synthliboramphus hypoleucus hypoleucus havas pli da blanko ĉe vizaĝe eĉ iome ĝis antaŭ la okulo.
Ĝi reproduktiĝas en insuloj de la Kanalo de Kalifornio, kie la plej granda kolonio estas en insulo Santa Barbara, kaj ankaŭ ĉe kelkaj insuloj de Baja California, inkludante insulon Guadalupe. Post la reprodukta sezono la specio disiĝas norden al maro tiom malproksime kiom ĝis Brita Kolumbio.
Kutimaro
La Kalifornia urieto nutras sin en interna maro, ofte per asocio kun grandaj pelagaj predantaj fiŝoj kiel tinuso, kaj manĝas idojn de fiŝoj kiel anĉovoj, pilĉardoj kaj rokfiŝojn. Kiel ĉiu aŭko ankaŭ tiu ĉi specio subnaĝas per flugila propulsado kaj pova flugilfrapado. Oni supozas, ke ili manĝas kooperative laŭ paroj, almenaŭ ili estas ĉiam vidataj laŭ paroj, eĉ dum la reprodukta sezono. Tiuj birdoj lerte flugas kaj povas ekflugi sen antaŭa piedkuro.
La Kalifornia urieto nestumas en etaj fendoj, kavernetoj kaj sub densa arbustaro en sekaj insuloj laŭ izolitaj kolonioj. Ili revenas en la kolonion nur dumnokte por eviti eventualajn predantojn. La ino demetas du ovojn kiu estos kovata dum unu monato. Kiel aliaj urietoj de la genro Synthliboramphus (kiel la Antikva urieto) la idoj estas tre frumaturaj, kaj elnestiĝas du tagojn post eloviĝo kaj elturniĝas aktive al la maro, ekde kie la gepatroj alvokas ilin. Alveninte enmaren la tuta familio elnaĝas al interna maro. Pri tiu epoko en la vivo de la specio ne multe oni scias pro evidentaj malfacilaĵoj studi ilin.
Minacoj
Tiu nearktisa birdo estas konsiderata unu el la plej minacataj specioj de aŭkoj. Ili estas minacataj de oleoverŝado, ĉar granda parto de la loĝantaro vivas proksime de la aktivaj ŝipvojoj de Los Angeles. Pro la fakto, ke granda parto de la eta loĝantaro nestumas en tiom malgranda areo ununura katastrofo pri oleoverŝado aŭ simile kaŭzus gravegajn malfacilaĵojn. La tuta loĝantaro estas ĉirkaŭ 5,600 reproduktaj paroj kaj ĉiuj inter suda Kalifornio en Usono kaj Malalta Kalifornio en Meksiko. Alia minaco venas el enmetitaj specioj kiel ratoj kaj katoj; tiun minacon oni klopodas malpliigi per rearanĝado de insuloj kaj ties medio per forigado de enmetitaj predantoj. Ekzemple la loĝantaro de ratoj estis forigita de insulo Anakapo per uzado de toksaĵo (pagita de nafto-entrepreno).
La gimnazio Perse
La Lernejo Perse (The Perse School) estas kuneduka, dumtaga mezlernejo en Kembriĝo, Anglio. Ĝia simbolo estas pelikano.
Historio
Perse estas la plej malnova ekzistanta mezlernejo en Kembriĝo. La lernejo estis fondita en 1615 fare de Stephen Perse. Ĝi estis establita en loko pli poste konata kiel "Free School Lane", por provizi ejon al 100 liberaj akademiuloj el ĉiuj devenoj. La originala ejo nun estas la Muzeo Whipple de la Historio de Scienco. En 1881 oni fondis knabinan lernejon (Perse Girls), kiu estas nun parto de la Fondaĵo Stephen Perse. Kvankam ili havas la saman nomon, la Fondaĵoj Perse kaj Stephen Perse estas apartaj unuoj, ambaŭ akceptas kaj knabojn kaj knabinojn.
Perse ricevis registaran financadon jam en tempo de Rouse. Inter 1945-1976 ĝi estis Direct grant grammar school, oferante liberajn lokojn por 40% de la lernantoj. Post abolicio de Assisted Places Scheme (ŝtatfinancita lernado en neŝtataj lernejoj, post sukcesa ekzameno), Perse ne plu ricevis ajnan ŝtatan apogon kaj iĝis sendependa. En 2015 la lernejo proponis ĉirkaŭ 1 milionon da pundoj jare en stipendioj, ebligante lernadon de ĉirkaŭ 120 lernantoj. Ĝi havas partnerecojn kun 17 lokaj ŝtataj bazlernejoj, inkluzive de studento-mentoran partnerecon kun bazlernejoj Colville kaj King Hedges, Muzeo Fitzwilliam kaj Muzeo de Arkeologio kaj Antropologio.
Lourches (stacidomo)
Lourches estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Lourches -, situanta en  Rœulx, apud Lourches, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Busigny - Somain (250000).
Neirone
Neirone estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Favale di Malvaro, Lorsica, Lumarzo, Mocònesi, Torriglia, Tribogna kaj Uscio.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
The Mothers of Invention
The Mothers of Invention (La patrinoj de la invento) estis usona rokmuzika grupo el Kalifornio. Formita en 1964, ĝia laboro estas markita per la uzo de sona eksperimentado, noviga albuma arto, kaj ellaboritaj koncertaj spektakloj.
Origine, ekzistis grupo de ritmenbluso nomita Soul Giants, la unuaj anoj de la grupo estis Ray Collins, David Coronado, Ray Hunt, Roy Estrada kaj Jimmy Carl Black. Dum la Tago de Patrino en 1964 ili ŝanĝis sian nomon al The Mothers. Tamen, la muzikeldonejaj administrantoj postulis, ke la nomo estu ŝanĝita, kaj tiel naskiĝis la definitiva nomo de la grupo.
Post fruaj luktoj, ĝi gajnis grandan popularan komercan sukceson. La grupo unue iĝis populara ludante en la subgrunda muzika scenejo de Kalifornio en la malfruaj 1960-aj jaroj.
85195 von Helfta
85195 von Helfta estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Gertrud von Helfta (1256 – 1302), " la Granda ", kiu vivis en la monaĥinejo de Helfta proksime de Eisleben. Ŝi estis unu el plej grandaj germanaj mistikulinoj. Ŝia popularaj verkoj Legatus Divinae Pietatis kaj Exercitia Spiritualia reprezentas ŝiajn religiajn spertojn kaj la teologiajn vidpunktojn de ŝia tempo.
Henri Sentis
Henri SENTIS (santi), naskiĝis 12 dec. 1850 en Parizo, mortis 15 dec. 1933 en Grenoblo, estis franca d-ro de sciencoj (1897), prof. licea de fiziko.
Esperantisto de 1898 li gvidis kursojn, faris informajn broŝurojn, kreis la E-grupon en Grenoblo kaj kunlaboris en E-aj gazetoj. Li batalis por „racia evoluo de Esperanto“, ĝis sia morto li eldonis revueton „Esperanta Evoluo“, kies celo estis enkonduki kelkajn ŝanĝojn en la lingvon. Li verkis gramatikan studon kaj vortaron franca-esperanta.
Artjomovskij
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65406.
La urbo estis fondita en jaro 1665.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 34363, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas sur orienta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Bobrovka (Бобровка) (kiu enenfluas en riveron Irbit (Ирбит), baseno de rivero Obj (Обь)).
En la urbo estas fervoja stacio Jegorŝino (Егоршино).
En jaro 2002 la urbo havis 35 mil loĝantojn.
Noli
Noli estas komunumo de Italio.
24857 Sperello
24857 Sperello estas tre malgranda, ŝajne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio de Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
NGC 2055
NGC 2055 (alia indiko — ESO 56-SC171) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Noli
Same kiel Amalfi, Ĝenovo kaj Venecio, Noli dum la Mezepoko ĝis la 13-a jarcento estis aŭtonoma mara respubliko, kies potenco baziĝis precipe sur la komerco de ĝia ŝiparo.
24857 Sperello
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astrofizikisto Sperello di Serego Alighieri, kiu faris gravajn kontribuojn en la fako de la eksterlaktavoja astronomio. Li estas praido de Dante Alighieri.
Paul Stegmüller
Paul STEGMÜLLER (naskiĝinta la en Berlino, mortinta samloke la ) estis germana arkitekto.