cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Difuzo de novaj aferoj
Adoptorapideco
La adoptorapideco estas difinita kiel la relativa rapido kun kiu membroj de socia sistemo adoptas novaĵon. Ĝi estas kutime mezurata per la tempodaŭro bezonata por ke certa procentaĵo de la membroj de socia sistemo adoptu novaĵon. La adoptorapideco por novaĵoj estas difinita per la kategorio de unuopa adoptanto: Kutime individuoj, kiuj unue adoptas novaĵon, bezonas malpli longan adoptoperiodon (adoptoprocezon) ol malfruaj adoptantoj.
Dum la adoptado ie estas punkto ĉe kiu novaĵo atingas kritikan mason. Tiu ĉi estas momento en la adopta kurbo, dum kiu sufiĉe da individuoj adoptis novaĵon tiel ke la daŭra adopto de la novaĵo estas memsubtena. Priskribante kiel novaĵo atingas kritikan mason, Rogers skizas plurajn strategiojn por helpi novaĵon atingi ĉi tiun stadion. Ĉi tiuj strategioj estas: Zorgi ke novaĵo estas adoptita de tre respektita individuo ene de socia reto, kreante instinktan deziron por specifa novaĵo. Enĵeti novaĵon en grupon de individuoj kiu volonte uzus novaĵon kaj provizi pozitivajn reagojn kaj apartajn avantaĝojn por fruaj adoptantoj de la novaĵo.
La 5 faktoroj de Rogers
Rogers difinas plurajn esencajn karakterizaĵojn de novaĵoj kiuj influas la decidon de individuo adopti aŭ malakcepti novaĵon.
Kategorioj de adoptantoj
Rogers difinas kategorion de adoptantoj kiel klasifikon de individuoj ene de socia sistemo surbaze de novigemo. En la libro Difuzo de novaj aferoj Rogers sugestas entute kvin kategoriojn de adoptantoj por normigi la uzadon de adoptantokategorioj en la esplorado de difuzo. La adoptado de novaĵo sekvas S-forman kurbon kiam reprezentita laŭlonge de la tempo. La kategorioj de adoptantoj estas: novigantoj (pioniroj), fruaj adoptantoj, frua plimulto, malfrua plimulto kaj malfruuloj.
La disvastiĝo de novaj aferoj trairas la diversajn grupojn unu post la alia. Kutime estas ŝanco pri disvastiĝo en la posta grupo nur, se la antaŭa grupo pli malpli plene adoptis la novan aferon, kun sukceso aplikadas ĝin kaj (kutime neformale) informas la homojn en la postaj grupoj pri tio; krome ofte la varbantoj por la nova afero transprenas tiun informadon pri sukcesa aplikado. Se kontraste nur malgranda parto de unu grupo jam adoptis kaj aplikadas novan aferon, estas preskaŭ neniu ŝanco, ke homoj el la posta grupo adoptos la novaĵon. (Tial Esperanto, kiu estas parolata ĝis nun nur de malgranda parto de la grupo de la tiurilataj pioniroj, aktuale ne jam havas grandan ŝancon disvastiĝi en la ceteraj grupoj .)
Emo je similaĵoj kaj komunikadaj kanaloj
Lazarsfeld kaj Merton unue atentigis pri la principoj de "homofilio" (emo je samaĵoj) kaj ĝia kontraŭo, "heterofilio". Uzante ilian difinon, Rogers difinas "homofilion" kiel "la gradon je kiu paroj de individuoj, kiuj interrilatas, estas similaj en certaj ecoj, kiel kredoj, edukado, socia statuso kaj simile". Kiam oni donas al ili elekton, individuoj kutime elektas interrilati kun iu simila al si mem. Krome sam-emaj individuoj pli efike komunikas, ĉar ilia simileco kondukas al pli granda akiro de scio kaj ankaŭ ŝanĝo de sinteno aŭ konduto. Tamen la plejparto de la partoprenantoj en la difuzado de novaĵoj estas "heterofilaj", ili do kvazaŭ parolas malsamajn lingvojn. La problemo estas ke difuzado postulas certan gradon de "heterofilio; se du individuoj estas identaj, neniu difuzado okazas, ĉar neniu nova informo povas esti interŝanĝata. Sekve, ideala situacio estus kun du individuoj, kiuj estas "homofilaj" en ĉiu rilato, escepte de la scio de la novaĵo.
Opiniogvidantoj ene de socia sistemo
Oni scias, ke dum la tuta proceso de difuzado ne ĉiuj individuoj havas saman influon je ĉiuj aliaj individuoj. Ekzistas opiniogvidantoj, homoj kiuj disvastigas pozitivan aŭ negativan informon aŭ sintenon pri novaĵo. Rogers baziĝas je la ideoj de Katz kaj Lazarsfeld kaj la teorio de kiam li evoluigas siajn ideojn pri la influo de opiniogvidantoj je la procezo de difuzado. Opiniogvidantoj havas la plej grandan influon dum la fazo de pritakso de la novaĵo-decida proceso kaj rilate al malfruaj adoptantoj. Krome opiniogvidantoj havas diversajn karakterizaĵojn kiuj estas malsamaj al tiuj de iliaj adeptoj kaj aliaj individuoj: Opiniaj gvidantoj kutime pli multe uzas amaskomunikilojn, estas pli internacie orientitaj, havas pli da kontakto kun ŝanĝoagentoj, havas pli da socia sperto kaj pli ofte kunestas kun aliaj, havas pli altan sociekonomian statuson kaj estas pli novigemaj.
Organizaĵoj
Novaĵoj estas ofte adoptitaj de organizaĵoj tra du tipoj de novaĵodecidoj: kolektivaj novaĵodecidoj kaj aŭtoritataj novaĵodecidoj. La kolektiva novaĵodecido okazas kiam la novaĵo adoptiĝas sekve de interkonsento inter la membroj de organizaĵo. La aŭtoritata novaĵodecido okazas kiam la adopto de novaĵo estis farita de tre malmultaj individuoj kun altaj potencaj pozicioj ene de organizaĵo. Malsame al la laŭvola novaĵodecida procezo, ĉi tiuj novaĵo-decidoj okazas nur ene de organizaĵo aŭ hierarkia grupo.
Ene de la prinovaĵa decidoprocezo en organizo estas certaj individuoj nomitaj "ĉampionoj", kiuj subtenas la novaĵon kaj forigas ajnan kontraŭstaron, kiun la novaĵo eble kaŭzas. La ĉampiono ene de la teorio de difuzo de novaĵoj ludas tre similan rolon kiel la ĉampiono ene de la komerca modelo pri efikeco "Ses sigmoj". La noviga procezo ene de organizaĵo enhavas kvin stadiojn, kiuj estas iomete similaj al la novaĵo-decida procezo, kiun individuoj trairas. Ĉi tiuj stadioj estas: difino de plano, harmoniigo, redifino/restrukturado, klarigado, rutinigo.
Sekvoj de adoptado
Estas kaj pozitivaj kaj negativaj rezultoj kiam individuo aŭ organizaĵo elektas adopti iun novaĵon. Rogers deklaras ke tio ĉi estas areo kiu bezonas pli da esploro pro la tendenca pozitiva sinteno kiu ligiĝas kun la adopto de novaĵo. En sia libro "Diffusion of Innovations", Rogers listigas tri kategoriojn de konsekvencoj: dezirinda kontraŭ nedezirinda, rekta kontraŭ nerekta kaj anticipita kontraŭ neanticipita.
En sia artikolo "Integrating Models of Diffusion of Innovations" (Integriĝo de modeloj de difuzo de novaĵoj), Barbara Wejnert detaligas du kategoriojn por sekvoj: publika kontraŭ privata kaj utiloj kontraŭ kostoj.
Datumoj pri difuzado
Grafikoj pri difuzado de radio, televido, kabloligo, fridujo, telefono, propraj komputiloj, interreto kaj multaj aliaj varoj kaj servoj estas troveblaj en la artikolo "The Greatest Century That Ever Was" (p. 19 k.a).
Grafikoj pri difuzado de infrastrukturoj (kanaloj, fervojoj, aŭtovojoj, flugkompanioj k.s.) estas troveblaj en la libro "The Rise and Fall of Infrastructures : Dynamics of Evolution and Technological Change in Transport" de Arnulf Grübler.
Bozovici
Bozovici (bozoviĉ), jen rumane, germane Bosowitsch, hungare Bozovics, kroate Božoviče, estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Oraviţa. En 1910 ĝi havis 4 243 loĝantojn [rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 2 487 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skribe estas en 1484. Administre apartenas al ĝi Pripileţ, Poneasca kaj Valea Minişului.
Ĥadaŝ
Ĥadaŝ (חד"ש laŭvorte nova), akronimo por haĤazit haDemokratit leŜalom veleŜivjon (החזית הדמוקרטית לשלום ולשוויון, laŭvorte La demokratia fronto por paco kaj egaleco; الجبهة الديمقراطية للسلام والمساواة, al-ĵabha a(l)-Dimukratija li(l)-Salam ŭal-musaŭa), estas fronto de maldekstrismaj socialistaj organizoj, kiuj partoprenas al la Israela parlamento ekde 1979. Ĥadaŝ difinas sin kiel Juda-Araba kaj ĝi estas la sola partio en la Kneset, kiu ne difinas sin kiel naciisma aŭ religia.
19998 Binoche
19998 Binoche estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca aktorino Juliette Binoche, fama pro ŝia ludo en "La Netolerebla Leĝero de Estado", filmo laŭ romano de Milan Kundera (1984).
Laŭdire, tiu nomo estus inspirita al la malkovrino fare de la francia magazino Madame Figaro (suplemento de Le Figaro n° 19998) dediĉita al Juliette Binoche.
Ĥadaŝ
Ĥadaŝ estas maldekstrisma movado, kiu subtenas la evakuadon de ĉiuj israelaj setlejoj en la okupitaj teritorioj de 1967, la establadon de Palestina ŝtato apud Israelo kaj egalajn rajtojn por la arabaj civitanoj. Ĥadaŝ subtenas la intertraktadon kaj pacon, sed ne subtenas unuflankajn retirojn. La movado subtenas konceptojn kiaj socia justeco, socialismo kaj interseksa egaleco. Sekve, la movado ankaŭ kredas je ekologia justeco laŭ ĝia difino kaj konfesas la rilaton inter verda-sana ekologio kaj egala socio.
Achille Bentos
Verkaro
Alia skulptaĵo estas la statuo de sidanta laboristo.
En la 1920-aj jaroj li kreis du memorŝtonojn por la viktimoj de la unua mondmilito kiuj estas klasifikitaj kiel nemovebla heredaĵo de Flandrio. Unu el ili troviĝas en la 10a urba kvartalo «Rahot», la alia en la 8a urba kvartalo «Sankta Savinto»
Ĝanendra de Nepalo
Ĝanendra de Nepalo (ankaŭ Gjanendra aŭ Gyanendra Bir Bikram Shah Dev, naskita la 7-an de julio 1947) estis la lasta reĝo de Nepalo, inter junio 2001 kaj majo 2008.
Evoluo
La reĝo Ĝanendra sidiĝis sur la reĝa trono post la reĝa masakro de 2001. Dum masakro, laŭ la oficiala raporto, la Princo Dipendra mortigis siajn patron, la antaŭlastan popularan reĝon Birendra, patrinon, gefratojn kaj aliajn kaj poste mortigis sin mem. Tiu epizodo estas konfuza: la kadavroj rapide estis bruligitaj, eliris onidiroj, ke la kadavro de Dipendra havis kuglotruojn dorse kaj Ĝanendra dum la masakro estis eksterlande.
Ekde la komenco li atingis la popolan malŝaton, ĉar li malakceptis klarigi ĉu li iel intervenis en la masakro. Fakte li estis la ununura kiu profitis el ĝi. Male, lia nura respondo estis subpremado, kio plifortigis la lukton de la maŭista gerilo, kiu agadis ekde 1996. La reĝo Ĝanendra reĝis senpere, ekde februaro 2005. Ne estis parlamento kaj li mem elektis homojn por igi ilin ministroj.
En 2003 li mildigis sian premon por klopodi intertraktadi kun la gerilanoj, sed en 2005 li reiĝis absolutisma kaj malkontento kreskiĝis. En 2006 li estis devigita akcepti forlasi la absolutan povon. En aprilo 2006, dum la Dua Popola Movado (जन अन्दोलन २), li forlasis la rektan reĝadon kaj reregis la parlamento. La nova registaro forprenis ĉiujn politikajn rajtojn de la reĝo. Baldaŭ kreiĝis granda okpartia registaro kun partopreno de la Maŭistoj.
Fino
Liaj povoj malpliiĝis serioze post la 18-a de majo 2006 kaj jam ne estis konsiderata la ŝtatestro kaj nur ĝuis honoran statuson; li loĝis preskaŭ enfermita en sia palaco jam naciigita. La 28an de decembro 2007 la provizora parlamento antaŭvidis la abolon de la monarkio kio finfine estis decidita la 28an de majo 2008 krom la elpostenigo de la reĝo. La regno de Ĝanendra kaj de la dinastio Ŝah finiĝis tiun tagon por esti anstataŭigita de respublika reĝimo.
La okpartia registaro planis asembleon de elektitoj por diskutite formi la novan landan konstitucion. La Maŭistoj proponas krei federalan respublikon de Nepalo kie estos ĉirkaŭ 9 - 13 ŝtatoj kun aŭtonomaj rajtoj al ĉefaj gentoj. Pro disputo inter la Maoistoj kaj la aliaj sep partioj, la proponita elekto de novembro 2007 prokrastigis.
La proponita elekto fine okazis la 10-an de aprilo, 2008. La Maŭistoj gajnis la plejmulton da parlamentaj seĝoj, nome 220 el 601. La 28an de majo 2008 la Parlamento voĉdonis la proponon aboli la monarkion post 240 jaroj de tia regado; nur 4 deputitoj el eta monarkia partio voĉdonis kontraŭe.
Jatagano
Jatagano estas sabro sen manŝirmilo kun dukurba klingo, nomita laŭ la samnoma urbo en sud-okcidenta Turkujo; ĝi estis uzata precipe de janiĉaroj.
Iuj supozas, ke ĝia formo devenas de la antikva greka spado kopis.
Shannen Doherty
Shannen DOHERTY (/ˈdoʊ.ərti/, 12a de Aprilo, 1971) estas usona aktorino. Ŝi estas konata pro siaj ĉefaj roloj en televido kaj kino, kiel Jenny Wilder en Little House on the Prairie (1982–1983); Maggie Malene en Girls Just Want to Have Fun (1985); Kris Witherspoon en Our House (1986–1988); Heather Duke en Heathers (1989); Brenda Walsh en Beverly Hills, 90210 (1990–94), 90210 (2008–2009) kaj denove en BH90210 (2019); Prue Halliwell en Charmed (1998–2001); kaj Dobbs en Fortress (2021).
ISO 3166-2:GY
ISO 3166-2:GY estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Gujanon. La kodojn havas 10 regionoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>GY</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Gujano. La dua parto estas du literoj.
Shannen Doherty
Ŝi aperis nuda en la gazeto Playboy, unuafoje en Decembro 1993, sekvita de etendo en Marto 1994. Ŝi pozis por la gazeto denove en Decembro 2003 kaj montriĝis en 10-paĝa fotaro.
En 1998, Aaron Spelling elektis ŝin en televida serio, Charmed, en kiu ŝi ludis unu el la ĉefaj roluloj, nome Prue Halliwell, la plej aĝa de tri fratinoj kiuj estas sorĉistinoj. Doherty ankaŭ reĝisoris kelkajn epizodojn por la serio dum la dua kaj tria sezonoj. Doherty lasis la serion en 2001 fine de la tria sezono, rezulte en la morto de sia rolulo. Ŝajne, la tialo por ŝia foriro rilatas al problemoj en la filmado inter Doherty kaj kunstelulo Alyssa Milano.
Mark van Bommel
Mark van BOMMEL (prononco [], naskiĝis, do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto. Li kiel membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "6". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 (ĉemiza numero "11") li partoprenis, sed en tiu turniro kontraste la nederlanda teamo estis tute nesukcesa. Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 2006 estas futbalisto de la germana klubo Bayern München.
Gubernio Kadisija
La gubernio Kadisija (محافظة القادسية, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat al-Qādisīya) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ takso pri la jaro 2005 ĝi havis 908,192 loĝantojn. Administra centro estas la urbo Diŭanija. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj, kaj situas en la sudo de la lando.
La gubernio konsistas el la sekvaj 4 distriktoj:
Plumbeŭfonjo
La Plumbeŭfonjo (Euphonia plumbea) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la fmilio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj.
Ĝi troviĝas en Sudameriko en norda zono norde de Amazonio, tio estas en nordaj Gujanoj kaj orienta Venezuelo, krom najbaraj regionoj de nordokcidenta Brazilo, plej orienta Kolombio kun disa populacio en Amazonio kaj eble en Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.
Ĝi estas simila al la proksima parenco la Jamajka eŭfonjo, sed tiu havas flavajn nur centran ventron kaj ne ĉiujn subajn partojn kiel la Plumbeŭfonjo, kiu estas multe pli griza en supraj partoj, fakte plumbogriza, de kio devenas kaj la komuna nomo kaj la latina scienca nomo. Fakte estas plumbogrizaj la kapo, gorĝareo kaj supraj partoj, dum estas flavaj ĉiuj restaj subaj partoj kun plumbogriza nuanco en brusto kaj flankoj.
Militkasko
Militkasko estas kasko uzata por milito, normale fare de armitaj fortoj, soldatoj ktp, sed ne nur; ankaŭ ĵurnalistoj, perantoj, kuracistoj ktp., povas uzi ilin por eviti gravajn vundojn. Tre ofte ili estas fabrikitaj el ŝtalo, pro kio oni uzas ankaŭ la nomo ŝtalkasko.
La Adriana kasko estis kasko de la franca armeo pionira kiel ŝtalkasko dum la Unua Mondmilito.
Helmo
Helmo, vorto de ĝermana deveno helm, esta la elemento de la armaĵo kiu protektas la kapon kaj la vizaĝon de la militisto. Ĝi havis pintan momenton en la fino de la Mezepoko kiam ĝi iĝis grava peco de la mezepoka armaĵo; poste ĝi plu estis uzata en padaroj, kaj sportaj konkurencoj por sekureco.
Aktuale ili estas fabrikata por armaĵoj kun ornamaj kaj dekoraj celoj; krome por ties origina celo ĝi plu estas uzataj kiel sportaj kaskoj kaj por policaj unuoj kontraŭ tumultoj.
(39264) 2000 YQ139
(39264) 2000 YQ139 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la far'de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, kaj pro tio estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Saint-Calais
Saint-Calais estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas calaisiens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Majo de 2015
Jen listo de okazaĵoj en majo 2015:
LEB
La vorto havas plurajn signifojn:
LEA
La tri-litera kombinaĵo LEA havas plurajn signifojn:
Anizila palmitato
Anizila palmitato aŭ C24H40O3 estas organika kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, kemia substanco rezultanta el traktado de palmitata acido kaj anizila karbinolo. Anizila palmitato estas natura substanco, tamen ĝi estas facile sintezita kaj posedas antioksidigajn, antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Izoamila klorido
Izoamila klorido aŭ C5H11Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj izoamila alkoholo. Izoamila klorido estas senkolora likvaĵo, uzata kiel kemia reakciaĵo kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoamila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoamila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
4035 Testoro
4035 Testoro estas mezgranda malhela troja asteroido de Jupitero, de la tiel nomata Greka Tendaro, tie estas, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde la "Stacio Oi" de la Nacia Observatorio de Japanio, nemalproksime de Tojota.
Na (kanao)
な (hiragana) aŭ ナ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [na] Tiu litero estas 21-a litero de Goĵūon, 21-a litero de Iroha.
4035 Testoro
Nomo
En la Helena mitologio, Testoro estis nepo de Apolono kaj patro de la divenisto Kalĥaso.
Rákoš (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Rákoš, hungare Abaújrákos (abaUjrAkoŝ) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. La hungara vorto rákos signifas: kankra.
Situo
Rákoš situas laŭ traira flankovojo, fervojo Trebišov-Košice preteriras. La lasta urbo troviĝas 18 km-ojn.
Jezuitaj Gvaraniaj Misiejoj
La Jezuitaj Gvaraniaj Misisejoj estis la urbetoj fonditaj de Jezuitoj inter la gvaranioj kaj proskimaj popoloj, por la evangeliado de la indiĝenoj de la nuna argentina provinco Misiones, la nordo de la provinco Corrientes kaj gravaj teritorioj de la nuna Paragvajo kaj sudokcidento de Brazilo.
Rákoš (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1337. Ĝis disvolviĝo de la poŝta servo la loknomo estis nur "Rákos". En 1910 loĝis en Abaújrákos 199 homoj, (130 hungaroj, 63 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Abaújrákos rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Rákoš 343 homoj, (325 slovakoj, 4 hungaroj, po 1 ruteno kaj ĉeĥo).
Famuloj
En la iama Rákos naskiĝis hungara monaĥo Jakab Fiala.
Jezuitaj Gvaraniaj Misiejoj
Post la forpelo de la jezuitoj laŭ ordono de la reĝo Karlo la 3-a la 27an de februaro 1767, franciskanoj, dominikanoj kaj difavoranoj okupis la lokon de la misiaj urboj. En 1744, la jezuitoj faris censon kiu montris ke 84.000 indiĝenoj vivis tie.
Ŝalanki
Ŝalanki (ukraine kaj ruse Шаланки, Salánk) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv.
Situo
Ŝalanki situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ etfervojo el Vinohradiv, kiu troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1332 en formo Salanch. Dum la mezepoko Salánk estis privilegio urbeto. En 1711 tie okazis la lasta kunsido de Francisko Rákóczi la 2-a. Post 6 jaroj la tataroj, en 1657 la poloj atakis la urbeton. En 1910 loĝis en Salánk 2322 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Salánk apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. Salánk rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La alveninta Ruĝa Armeo fine de 1944 deportis hungarojn al la gulago. Ekde 1945 Ŝalanki apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Ŝalanki 3500 da homoj, (3210 hungaroj).
La loĝantoj longe okupiĝas pri vinkulturo. Vilaĝservoj estas dulingva lernejo, kulturdomo. En la budapeŝta telefonlibro en 2008 15 nomoj havas la nomon "Salánki".
Kebekio
Laŭ la stato de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ŝalanki
Famuloj
En la iama Salánk naskiĝis Zoltán Varga (koreografo).
Kebekio
La nuna ĉefministro de Brita Kolumbio ekde la estas. La guberniestro, kiu formale reprezentas la britan monarkion, estas.
Historio
En Kebekurbo Samuel de Champlain fondis francan kolonion en 1608. Ankaŭ ĉi tie, en septembro de 1759, en la batalo de la Ebenaĵoj de Abrahamo ĉe Kebeko, Wolfe kaj la britoj venkis Montkalmon kaj la francan armeon. Pro tio, en 1763, Francio perdis la Novan Francion, vastan teritorion, kiu inkludis la Grandajn Lagojn kaj la valon de la Rivero Ohio (nun en Usono).
ISO 3166-2:HK
ISO 3166-2:HK  estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Honkongon. La subaro ISO 3166-2:HK estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Honkongo laŭ la normo ISO 3166-1 estas HK, kaj neniu sub-unuo de Honkongo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
Kebekio
Urboj
(Post urbaj kunigoj, 2002)
ISO 3166-2:HK
Estante Speciala Administra Regiono de Ĉinio, la teritorio de Honkongo ankaŭ listiĝas sub la kodo <tt>CN-HK</tt> en la listo ISO 3166-2:CN por Ĉinio.
Kebekio
Esperanto en Kebekio
En la lasta semajno de julio 2020 devis okazi en Kebekurbo la 53-a ILEI-Kongreso, sed estis prokrastita pro la pandemio. En la unua semajno de aŭgusto 2020 devis okazi la 105-a Universala Kongreso en Montrealo, sed same estis prokrastita pro la pandemio.
34737 Parkerjou
34737 Parkerjou estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Polverigi
Polverigi estas komunumo de Italio.
34737 Parkerjou
Nomo
Ĝia nomo honoras Parker Jou, gajninton de la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Carmel High School de Carmel (Indianio, Usono).
Křižínkov
Křižínkov estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 5 kilometrojn nordoriente de Velká Bíteš. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1309. En la jaroj 1980–1991 Křižínkov estis konsisto de Velká Bíteš.
Afŝana
Afŝana, Afŝona aŭ Afŝena (arabe أفشنة, latinliterigo laŭ sistemo DMG Afšana) estis la supozita loko kie naskiĝis Aviceno. Ĝi estis vilaĝo proksime de Buĥaro (en aktuala Uzbekio), la ĉefurbo de la Samanidoj, persa dinastio en Mezazio kaj Granda Ĥorasano. Ne estas klaraj informoj pri ĝi.
Marcelo Mabilia
Marcelo Mabilia (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto en teamoj Grêmio, Internacional, Fluminense, Criciúma, Juventude, Guarani, Coritiba kaj Figueirense.
Li ludis en la Japana Ligo ĉe Júbilo Iwata.
Danango
Danango estas la plej granda urbo en la mezo de Vjetnamio, la kvara granda urbo en Vjetnamio. Laŭ la stato de 2014 ĝi havis ĉirkaŭ 1 007 400 loĝantojn. La urbo estas unu el la kvin municipoj en Vjetnamio. Ĝi nomiĝis Tourane dum la periodo de la Franca Hindoĉinio, kaj estas atingebla interalie per la loka flughaveno.
Danango estas la centro de komerco, edukado kaj transporto en centra Vjetnamio. Ĝi eksportas grandan parton de la agraraj produktoj de Vjetnamio, kiel sekigita fiŝo, rizo, teo aŭ fiŝa saŭco (nước mắm).
Transporto
La urbo havas internacian flughavenon : la flughaveno Da Nang kaj estas ligita kun fervojo (vjetname : Ga Đà Nẵng).
Turismo kaj vidindaĵoj
Ĝi ankaŭ estas unu el la plej gravaj turismaj destinoj de Vjetnamio. Ĝi havas kelkajn belajn strandojn kun turismejej kun kvin steloj.
La duoninsulo de Son Trà
En julio 2020 la registaro ordonis evakui en kvar tagoj 80 mil turistojn pro loka eksplodo de COVID-19.
Dokumentaj filmoj
La filino de Danango aŭ Daughter from Danang, 83-minuta dokumenta filmo realigita en 2002 reĝisorita kaj produktita fare de Gail Dolgin kun ĉefa aktoro Mai Thi Kim 9 kiu rakontas la historion de Heidi Bub (kies vjetnama nomo estas Mai Thi Hiep), naskita la 10-an de decembro 1968 en Da Nang dum Operation Babylift en 1975 kun la evakuado de sudvjetnamaj infanoj al aliaj landoj. La filmo gajnis la Grandan Premion de la Ĵurio de la dokumenta filmfestivalo Sundance kaj estis nomumita fare de la Akademio de la Premioj kiel Best Feature Film.
Esperanto en Danango
En Danango okazis inter la 25-a kaj la 28-a de aprilo 2019 la 9-a Azia-Oceania Kongreso de Esperanto. La temo de la kongreso estas "Esperanto kaj Kultura Diverseco de Azio kaj Oceanio". La 9-a kongreso pligrandiĝis kun la partopreno de Oceanio, nome Aŭstralio kaj Nov-Zelando. Organizas: KAEM, Komisiono de UEA pri Azia-Oceania Esperanto-Movado.
Famaj personoj
Mia Tam, vjetnama kantistino
Lackendorf
Lackendorf, kroate Lakindrof, hungare Lakfalva, estas malgranda vilaĝo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberpullendorf. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. La germana dorf kaj la hungara falva signifas: vilaĝo.
Situo
Lackendorf troviĝas laŭ ĉefvojo numero 62, laŭ fervojo.
Historio
En 1910 vivis tie 629 homoj (394 germanoj, 201 kroatoj, 33 hungaroj, unusola slovako). Ĝis Traktato de Trianon Lakfalva apartenis al Hungara reĝlando, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 2001 vivis en Lackendorf 600 homoj (564 germanoj, 15 kroatoj, po 1 hungaro kaj ĉeĥo).
Pedagogio de Jesuo
Por Pedagogio de Jesuo oni intencas ne lian specifan instruaĵon pri tiu temo science aŭ almenaŭ amatore pritraktita, sed tiuspecajn elementojn dedukteblajn el liaj vortoj kaj konduto. Ne penseblas ke la specifa kaj intensa kontakto kun la amasoj kaj kun la disĉiploj ne lasis spurojn el kiuj eblas alestiĝi la pedagogio de Jesuo. Fakte, grandaj teoriuloj kaj edukistoj tion malkovris kaj al tiu pedagogio apelaciis, kiel Maria Montessori kaj ties kelkaj disĉiploj kiuj demonstris ekstraebla en la Evangelioj vera pedagogio.
Tiuj edukaj kaj pedagogiaj elementoj kutime resumiĝas tiel:
Bazaj elementoj de la Jesua pedagogio
1) Fidindeco kaj konfidebleco.
La kredebleco de Jesuo naskiĝis precipe el la fakto ke li montris posedi konvinkojn kaj el lia kongrueco inter la diro kaj la faro. Renkontante aŭ dialogante kun Jesuo, ĉiuj ekperceptis ke en li ne estis rompo inter parolo kaj agado kaj konduto kaj sentoj. Kaj estas ĝuste el tia integreco ke naskiĝis lia aŭtoritateco, ke pelis homojn mirigi kaj krii: «kio estas ĉi-tio? Nova doktrino instruata kun aŭtoritato (Mk 1,27)
Alia karakterizo de Jesuo, kiu emerĝas el liaj renkontoj kun homoj, vidiĝas en lia kapablo akcepti ĉiujn. Kiel tio eblis? Li kapablis ne nutri antaŭjuĝojn, li vole sukcesis krei spacojn de konfido kaj libero por ke la alproksimiĝanto povu malfermiĝi sentime kaj sen sin senti juĝata. Sur la stratoj, laŭlonge de la lagrandoj, en la domoj, en la sinagogoj, Jesuo kreis akceptan spacon inter si kaj la alia veninta al li aŭ serĉita de li; li ĉiam precipe prenis la sintenon de aŭskultanto, provante percepti alies deziron, alies bezonon. Jesuo renkontis la alian ne kiel pekulon, kiel malriĉulon, kiel subprematon ktp. Tio signifus enfermi la alian en kategorio, signifus redukti la alian al io kio estas nur unu aspekto de lia personeco. Ne, Jesuo renkontis la alian kiel homon, nome kiel ano de la homaro, egala en digneco al kiu ajn homo. Kaj en tia akcepto, li lerte vidis ankaŭ ja jes la malriĉulon, la pekulon, la suferanton. Tion oni komprenu ankaŭ el la paraboloj, se ne sufiĉas la Samarianino (Jo 4,1), Zakĥeo, la Denaska Blindulo...
3) Starti el la punkto alirebla por la bono.
Se li respondas al renkontito, Jesuo sondas la qvqnton da fido jam kuŝanta en li, kvazaŭ li volus reveki kaj emerĝigi la fidon. Li sciis, fakte, ke la fido estas persona ago, kiun ĉiu devas plenumi laŭlibere: neniu povas kredi por alia! Jesuo sciis, ke en la homoj emas persisti la manko je kredo-fido, sinteno kiu lin mirigis kaj bremsis lian agado en ilia avantaĝo. (v. Mk 6,6). Jesuo serĉadis, male, en la renkontito la fidon sinceran, kaj kiam ĝi klare alestiĝis li povis diri: «via fido vin savis(Mk 5,34)».
4) Orientigi en la direkto de la plejfina celo.
Fine, rimarkindas kiel la eduko al la kredo-fido estas adresita al la anonco de la Dia Regno, al Bona Notico laŭ kiu Dio regnas: Jesuo ne referencas al si mem, sed en la evangelizado li decentriĝis rilate al Dio, al la Patro kiun, kun nesuperebla konfido, li alvokas: «Aba, Paĉjo (Mk 14,36)».
Pere de sia homega vivo, do kiel vera homo, la aŭtenta Adam de Dio volita «Kol 1,15-16), Jesuo rakontis kaj anoncis Dion; li montris kiel Dio regnis sur li kaj, per tia regno, Jesuo mem povas batali kaj venki la malsanon, la malbonon, la suferon, la morton. Ĝuste pro tio ke mem lin vidis tiamaniere vivi, Johano povis skribi: «Dion neniu vidis, ĝuste li mem, Jesuo, pri Li deklaris (Jo 1,18)».
Vidu ankaŭ
Jesuo Kristo
Logos
Bibliografio
Enzo Bianchi, La Scuola e l’Uomo, n. 3-4 marzo aprile 2010.
Enzo Bianchi, Educare cristianamente, LDC, 2008.
Árpád Haraszty
Árpád Haraszty [harasti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Haraszty Árpád estis hungara botanikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Liaj maloftaj familiaj nomvariantoj estis Haraszthy, Harasztÿ.
Árpád Haraszty naskiĝis la en Békés (urbo), li mortis la  en Debrecen.
Dirk Kuyt
Dirk KUIJT, kutime literumata Dirk KUYT (prononco [], naskiĝis , do nun -aĝa), estas nederlanda futbalisto. Li kiel membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "7". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 (ĉemiza numero "20"), en kiu la nederlanda teamo estis tute nesukcesa, kaj en la Futbala Mondpokalo 2014 (ĉemiza numero denove "15"), en kiu la teamo sukcesis atingi la trian pozicion, li partoprenis. Ekster naciaj matĉoj, li inter la jaroj 2006 kaj 2012 estis futbalisto de la angla klubo Liverpool FC kaj ekde tiam aktivas por la turka klubo Fenerbahçe Istanbulo.
Árpád Haraszty
Biografio
Árpád Haraszty maturiĝis en kalvinana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1924, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1929. Post la diplomo li estis asistanto en la universitata instituto ĝis 1933, sed intertempe li akiris plian diplomon en 1931. Inter 1933 kaj 1947 li instruis en pluraj gimnazioj en Budapeŝto, poste li estis katedrestro en pedagogia altlernejo. Li estis docento en Scienca Universitato Loránd Eötvös (1955-1957), profesoro kaj katedrestro en Universitato de Debrecen (1957-1977). Li estis ankaŭ dekano inter 1962-1965. Intertempe li kandidatiĝis en 1956 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li redaktis popularan gazeton ekde 1947 kaj biologian revuon inter 1962–1975.
Li ricevis premiojn inter 1951-1987. Li pensiuliĝis en 1978. Li havis edzinon ekde 1944, kiu naskis filinojn en 1946, 1950 kaj 1953.
Dominic Frontiere
Dominic Carmen Frontiere (naskiĝis, mortis ) estis usona komponisto, aranĝisto kaj ĵaz-akordionisto. Li estas konata pro komponado de la temo kaj multe de la muziko por la unua sezono de la televida serio The Outer Limits.
Lorenz von Crell
Lorenz Florenz Friedrich von Crell (1744-1816) estis germana kemiisto, mineralogo, kuracisto, profesoro pri Filozofio kaj Medicino en la Universitato de Helmstedt kaj profesoro pri Kemio en la Universitato de Göttingen. Li estas la fondinto de la unua periodaĵo pri kemio (Kemiaj Analoj de Krelo), publikigitaj inter la jaroj 1778 kaj 1804. Li same estis profesoro pri kemio kaj mineralogio en la Karola Kolegio de Brunsvigo ĉirkaŭ 1774.
Vivo
Li estis filo de la germana kuracisto kaj anatomo Johann Friedrich Crell (1707–1747), frato de la filozofo Ludwig Christian Crell (1671-1733) kaj nepo de la profesoro kaj kuracisto Lorenz Heister (1683-1758) kiu akiris famon en la kampoj de la kirurgio kaj botaniko. Estante 15 jara, en la 20 de junio 1759 li enmatrikuliĝis en la Universitato de Helmstedt, kie, post dekoj da studoj proponitaj de la fakultatoj pri filozofio kaj medicino, li ricevis sian diplomon pri doktoriĝo en 1768. Pli malfrue li studis en Göttingen, Strasburgo, Parizo, Universitato de Edinburgo kaj Londono. En 1771, li estis nomumita profesoro pri metalurgio en la Karola Kolegio de Brunsvigo. Post tri jaroj li okupis la postenon kiel profesoro pri Medicino en la Universitato de Helmstedt kaj inter 1810 kaj 1816 li donis lecionojn pri kemio en la Universitato de Göttingen.
En 1778, Krelo publikigis sian unuan eldonon de la Kemia Revuo pri Natursciencoj, Medicino, Hejmekonomiko kaj Produktado. . Dufoje li ŝanĝis la nomon de sia revuo kaj en 1784 ĝi estis konata kiel la Analoj de Krelo. Ĉi-revuo estis la unua periodo kies centra fokuso estis la kemio. Krelo ne plu eldonis ĝin en 1804 pro konkurado de la kemia revuo eldonita de Alexander Nicolaus Scherer (1771-1824) kaj Adolph Ferdinand Gehlen (1775–1815), nuntempe publikigita sub la titolo de "Revuo de Praktika Kemio", kiu fariĝis tre populara.
Krelo plurfoje envolviĝis en akrajn disputojn pri la flogistona teorio, kreita en 1667 de Johann Joachim Becher (1635-1682). La eksperimentoj faritaj de Antoine Lavoisier (1743-1794) elmontris ke, la teorio estis erara laŭ la deklaracioj de la propono. Krelo tradukis kelkajn dokumentoj de Richard Kirwan (1733-1812), irlanda sciencisto kaj defendanto de la flogistona teorio. Krelo defendis tiu teorion ĝis 1799 kaj neniam malferme agnoskis ke tiu teorio estis erara.
Oldenswort
Oldenswort estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Lorenz von Crell
Vivo
Li estis elektita por la Leopolda Akademio pri Sciencioj, en 1788. La Leopolda Akademio pri Sciencioj estis fondita en la 1-a de januaro 1652 kaj nuntempe ĝi situas en la urbo Halle an der Saale. En 1780, la duko de Brunsvigo lin nomumis kiel "minadministranto" kaj en 1781 li ricevis la nobelan titolon de la imperiestro Leopoldo la 2-a, ŝanĝante sian nomon Krell al von Krell. La "Kemia Ĵurnalo al la amikoj de la Naturfilozofio" estas konsiderata la unua monda revuo pri kemio kaj estis fondita de Krelo en 1778.
Osoi
Osoi [osoj] (hungare: Aszó) estas vilaĝo en Rumanio norde de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 423 loĝantojn (rumanoj), en 1992 224. Ĝia unua skriba mencio estis en 1314. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Recea-Cristur.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Rákospalota)
Preĝejo Patrono de Hungaroj (hungare Magyarok Nagyasszonya) estas katolika historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Rákospalota.
Historio
En la iama urbo Rákospalota la unua katolika grupo formiĝis en 1884, en 1893 jam memstara paroĥo kreiĝis. En tiu loko la preĝejo estis konstruita inter 1896 kaj 1909, sed provizora konsekro okazis ĝuste en 1900, ĉar la kirko estis jam uzebla. La plena pentrado finiĝis nur en 1927. Plena renoviĝo okazis en 1989. Oni konstruis urnan tombejon en 1996 en la kela parto.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto laŭ placo. En mezo de la fasado malsupre estas la enirejo, la plej supre la turo altiĝas. La ornama pordo similas al pordo de Kapelo Sankta Jakobo (Ják). Al la ĉefnavo aliĝas 2 flankonavoj.
Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.
Băile Olănești
Băile Olănești [bǝile olǝneŝtj] estas urbo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi situas 10 kilometrojn nord-okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea.
Băile Olănești administras la vilaĝojn Cheia, Comanca, Gurguiata, Livadia, Mosoroasa, Olănești, Pietrișu kaj Tisa. Ĝi estas konata ban-kuracloko.
En 1989 Nicolae Ceaușescu kompletigis vilaon en Băile Olănești, sed ne povis uzi ĝin antaŭ la decembra revolucio. La vilao nun estas luebla konferenca centro.
La Folliaz
La Folliaz estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 882 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La Folliaz situas en la valo de la rivero Brojo nordoriente de la distriktĉefurbo Romont. La komunumo konsistas el du partoj teritorie ne ligitaj, nome Lussy rekte sonrdoriente de Romont kaj Villarimboud, kiu situas proksimume 2 kilometrojn nordoriente de Lussy, disigite de ĝi per la teritorio de la komunumo Villaz-Saint-Pierre. Al la parto villarimboud apartenas krom la vilaĝo Villarimboud la vilaĝo Macconnens kaj la setlejoj La Foilla, Le Bon kaj Le Prine, kaj al Lussy krom la vilaĝo Lussy la setlejoj La Vulpilière kaj Les Echelettes
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,86 km², de kiuj 15,6% estas kovritaj de arbaro, 74,7% servas por agrikulturo kaj 6,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La parto Villarimboud limas en nordo al Torny, en nordoriento al La Brillaz, en oriento al Chénens, en sudo al Villorsonnens, en sudo al Villaz-Saint-Pierre, kaj en okcidento al Châtonnaye. La parto Lussy limas en nordo al Villarzel (VD), en oriento al Villaz-Saint-Pierre, kaj en sudo kaj okcidento al Romont.
Trafiko
Tra ambaŭ komunumpartoj kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 155 de Friburgo al Romont. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas en distanco de proksimume 18 kilometroj sudoriente apud Bulle. Per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Friburgo al Romont la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La komunumo La Folliaz estis fondita la 1-an de januaro 2005 el la kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Villarimboud kaj Lussy. Macconnens, kiu la unuan fojon estis menciita en la jaro 1320 kiel Masconens, estis en la jaro 1973 integrita al la komunumo Villarimboud.
La unua dokumenta mencio de Lussy datiĝas el la 12-a jarcento kiel Lussiei. En Lussy, kiu apartenis dum mezepoko al la Grafejo Romont, la Abatejo Hauterive posedis bienojn. En la jaro 1536 Romont estis konkerita de Friburgo kaj fariĝis ties voktejo kaj post la Helveta Revolucio de 1798 distrikto, kiu fine surbaze de la nova friburga konstitucio de 1848 estis integrita al la Distrikto Glano.
Villarimboud estis la unuan fojon dokumente menciita en la jaro 1142 kiel Vilarrimolth. En la jaro 1448 la vilaĝo en milito kontraŭ Savojo estis rabobruligita de friburganoj. Villarimboud dum mezepoko estis malgranda Senjorujo, kiu en la jaro 1536 estis akirita de Friburgo kaj atribuita al la Voktejo Romont, kies historian sorton ĝi ek de tiam dividis.
Fourchambault (stacidomo)
Fourchambault estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Fourchambault, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Metropola areo de Sevilo
La Metropola areo de Sevilo, kun loĝantoj 2010) kaj  km² de areo, estas la kvara metropola areo de Hispanio kaj granda turisma, ekonomia, industria kaj loĝeja centro.
La Metropola areo de Sevilo estas komponata de totale 46 municipoj de la provinco de Sevilo.
Historio
Kelkaj de la urboj de la metropola areo estas dormurboj ĉirkaŭ Sevilo. La disvolviĝo de tiu metropola areo ekas meze de la 1970-aj jaroj kaj komence de la 1980-aj jaroj, sed la granda urbaniza eksplodo okazis en la 1990-aj jaroj kaj pluas ĝis nun, kiam la metropola areo de Sevilo ne ĉesas kreski, kaj laŭ populacio kaj laŭ etendo, elstare inter la dormurboj, la granda entreprena kaj industria moviĝemo de Alcalá de Guadaíra, Mairena del Aljarafe, aŭ la akso Dos Hermanas-Los Palacios y Villafranca-Utrera.
Geografio
La Metropola areo de Sevilo enhavas totalon de 46 municipoj. Eblas distingi kvar ĉefaj zonoj laŭ la kardinalaj punktoj:
Okcidente: Aljarafe, aro de malgrandaj municipoj kun malklaraj limoj, (strato, promenejo, ponto) kun po ĉirkaŭ 20.000-40.000 loĝantoj kaj totale 339.062 loĝantoj. La municipoj plej loĝataj kaj reprezentaj de tiu komarko estas Mairena del Aljarafe, Tomares, Camas, San Juan de Aznalfarache, Bormujos, Espartinas, Gines, Coria del Río kaj Sanlúcar la Mayor.
Sude: Formata de la akso Dos Hermanas-Los Palacios y Villafranca-Utrera, kiu enhavas 206.350 loĝantojn. Dos Hermanas estas urbo de 122.943 loĝantoj, kun multaj urbanizoj for de la propra domokerno de Dos Hermanas, (Montequinto, Condequinto, Olivar de Quinto, Los Quintos), pli proksimaj al Sevilo. Aktuale estas urbaniza projekto nomata "Entrenúcleos" kiu kunigos Los Quintos kun Dos Hermanas. Los Palacios y Villafranca, kun 36.824 loĝantoj, kaj laste Utrera kun 50.000 loĝantoj.
Oriente: La komarko de Los Alcores, komponita de la municipoj de Alcalá de Guadaíra, Carmona, Mairena del Alcor kaj El Viso del Alcor, kiuj kune posedas populacion de 128.418 loĝantoj.
Norde:, komponita de la municipoj de La Rinconada, La Algaba, Alcalá del Río kaj Brenes estas la zono kun malpli granda urbanizado. Ĝi havas populacion de 68.438 loĝantoj. La urbanizaj planoj antaŭvidas fortan disvolvigon de tiu zono.
Aldonendas la propra urbo de Sevilo kun iom pli da 700.000 loĝantoj.
Politiko
La plej parto de la municipoj de la Metropola areo de Sevilo estas regataj de la socialisma partio PSOE, kaj duarange de la dekstrema PP, kiu regas ĉe Bollullos de la Mitación, Espartinas, Pilas, Salteras kaj Tomares, dum la maldekstra IU, regas en Alcalá del Río, La Algaba kaj Camas, kaj la andaluziisma partio PA, same faras en Aznalcázar kaj Utrera.
Péter Balatoni
Péter Balatoni naskiĝis la en Nyíregyháza.
Biografio
Péter Balatoni komencis pianludi en muziklernejo en sia naskiĝurbo, poste en muzika mezlernejo en Budapeŝto, fine li akiris diplomojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 2000 kaj Muzikakademio de Bazelo. Post siaj studoj li faris koncertojn enlande, poste eksterlande en Eŭropo kaj Usono. Kritikistoj aprezis lin kiel nova stelo, la plej aŭtentika prezentisto pri pianverkoj de Franz Liszt. Li ofte faris koncertojn por helpi senhejmulojn kaj malsatulojn. Li ricevis koncertajn premiojn inter 1990–1999.
Henry Pelham
Henry PELHAM (25a de septembro 1694 – 6a de marto 1754) estis brita ŭiga politikisto kaj ŝtatestro, kiu postenis kiel ĉefministro de Granda Britio el 27a de aŭgusto 1743 ĝis sia morto. Li estis la plej juna frato de Thomas Pelham-Holles, 1a Duko de Newcastle-upon-Tyne kiu sukcedis al Henry kiel ĉefministro. Li estis favora al paco rilate al la tiamaj eŭropaj militoj.
Moskeo de Ibn Tulun
La Moskeo de Ahmad ibn Ţūlūn (arabe مسجد أحمد بن طولون) troviĝas en Kairo (Egiptio). Ĝi estas la moskeo plej antikva de la urbo kiu daŭre konservas la originan formon, kaj ankaŭ ĝi estas la plej granda de Kairo, en ties areo Malnova Kairo. La moskeo de Ibn Tulun estis konstruita en la 9-a jarcento. Ĝi ricevis grandan orientan influon pro la abundeco de arkoj kaj kupoloj.
Ahmad ibn Ţūlūn, reganto de Egipto inter 868–884 ordonis la konstruadon de tiu moskeo. Laŭ la historiisto al-Maqrizi la konstruado ekiĝis en 876.
Ejektivo
En fonetiko, ejektivoj (aŭ ejektivaj konsonantoj) estas senvoĉaj konsonantoj kiuj estas prononcataj per samtempa fermo de la gloto. En la fonologio de aparta lingvo, ejektivoj povas kontrasti kun aspiraciaj aŭ tenuaj konsonantoj.
Priskribo
Por produkti ejektivon, la gloto estas levita dum la antaŭa artikulacio ( en la kazo de ) estas tenata, altigante aerpremon en la buŝo, do kiam la iĝas ekellasita, estas rimarkebla kreveca ekblovo de aero. La tireoido (en:Adam's apple ~pomo de Adamo) videble moviĝas dum prononcado de la sono. En la lingvoj en kiuj ili estas pli orelfrapaj, ejektivoj estas ofte priskribataj kiel sonantaj kiel "sputitaj" konsonantoj; sed ejektivoj estas ofte sufiĉe malfortaj kaj, en iaj kuntekstoj, kaj en iaj lingvoj, estas facile mispreneblaj por neaspiraciaj plozivoj.
En striktaj, teĥnikaj terminoj, ejektivoj estas "glotalikaj" glotofontaj egresivoj konsonantoj. La plej komuna ejektivo estas, ĉar estas facile generi la necesan premon ene de la malgranda buŝa kavaĵo uzata por prononci. En proporcio al la frekvenco de aliaj uvularaj konsonantoj, estas eĉ pli komuna, kiel atendeblus de la tre malgranda buŝa kavaĵo uzata por prononci la senvoĉan uvularan plozivon,. La uvulara, aliflanke, estas sufiĉe malofta. Tio estas ŝablono mala al kio troviĝas en la implozivaj konsonantoj, en kiuj la bilabiala estas komuna kaj la velara estas malofta. Ejektivaj frikativoj estas maloftaj pro supozeble la sama kialo: ĉar la aero eskapas el la buŝo dum la premo estas altigata, kvazaŭ provante pufigi likantan biciklan pneŭmatikon, malfacilas fari la rezultan sonon tiel elstara kiel tiu de.