cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Janko-Muzikanto
La precipa mesaĝo de Sienkiewicz en ĉi tiu verko estas la limigita eblo eduki talentajn infanojn pro ilia deveno. La aŭtoro atentigas pri tragediaj konsekvencoj de la manko de edukado en vilaĝoj kaj pri la malfacilaj vivkondiĉoj de la plimulto de la popolo (simila mesaĝo troviĝas en la noveloj de Prus, Orzeszkowa kaj Konopnicka ). En la novelo de Sienkiewicz indikas tion intenca prezento de kontrastaj scenoj: la konversacio de paro (la posedantoj de la palaco, en kiun enŝteliĝis Janko), kiu, reveninte el vojaĝo al Italujo, ĝuas la kreskantajn artajn talentulojn, precipe junajn, kiuj ankoraŭ bezonas subtenon. La posedantojn de la bieno ne impresis la morto de la loka juna talentulo, kiu ja bezonis subtenon, sed anstataŭ ĝin ricevis nur malhelpon, kaj pri kies ekzisto la nobelaj gesinjoroj tute ne konsciis. Inter la linioj de la teksto ni povas legi la instruon: "vi laŭdas fremdaĵojn, ne konante viajn propraĵojn", kiun Kosowska proponas kompreni: "la poloj ne estimas individuojn, kiuj aperas inter ili, sed serĉas ilin eksterlande". La precipa mesaĝo de la aŭtoro estis kongrua kun la slogano de defundamenta laborado, kiu estis unu el la plej gravaj tendencoj en la pola pozitivismo. En la literaturo pri la temo troviĝas ankaŭ diroj, ke la originon de la precipa mesaĝo de la novelo oni povas serĉi en la filozofiaj atingoj de la franca klerismo.
Etila 3,5-dumetilbenzoato
Etila 3,5-dumetilbenzoato aŭ etila 3,5-dumetilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3,5-Dumetilbenzoata acido kaj etanolo. Etila 3,5-dumetilbenzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 3,5-dumetilbenzoato prezentas 3,5-Dumetilbenzoata acido grupon ligitan al etila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn. 09.08.2022
Simca 1000
La Simca 1000 estas aŭtomobilo produktita de Simca de 1961 ĝis 1978.
NGC 128
NGC 128 (aliaj indikoj — PGC 1791, UGC 292, MCG 0-2-51, ZWG 383.29) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
FOBR
FOBR signifas Libera Enreta Libra Rimedaro.
Enreta Libra Rimedaro estas larĝa reta biblioteko, kiu enhavas la plej gravajn originajn historiajn, literaturajn kaj sciencajn publikajn tekstojn enlinie.
FOBR estas libera ĉar la tekstoj estas konsiderataj esti lanĉitaj sub la GNU-permesilo.
WikiFOBR estas FOBR kiu uzas vikion, speciale por ricevi la tekston.
WikiFOBRa ekzemplo estas Projekto Sourceberg kaj en Esperanto Kunteksto
Stria grilbirdo
La Stria grilbirdo (Locustella lanceolata) estas birdospecio de la genro de Locustella aŭ birdoj kiuj kantas kvazaŭ insektoj (Lokusto). Ili reproduktas el nordorienta eŭropa Rusio tra norda Azio al norda Hokkaidō, Japanio. Ili estas migrantaj birdoj, kiuj vintrumas en sudorienta Azio.
Tiu malgranda paserina birdo estas specio troviĝanta en herbejo kun iom da pli densa arbustaro aŭ arboj, ofte ĉe akvo en marĉoj aŭ humidaj klaraĵoj. La ino demetas kvin ovojn en nesto en herbotufo. Tiu specio estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo. Unu el la plej taŭgaj lokoj por vidi tiun kaŝeman specion kiel vaganto estas la Insulo Fair, Ŝetlandoj.
Tiu estas malgranda silviedo. Plenkreskulo havas tre striecan brunan dorson, helgrizajn subajn partojn, kun pli hela gorĝo, sed kun brusto kaj flankoj tre markataj de nigrecaj punktoj kiel strioj, dum la ventro estas tute blankeca kaj senmarka. Ĉe kapo videblas hela superokula strio kaj ne tiom markata ankaŭ hela okulringo. Ambaŭ seksoj estas identaj, kiel ĉe plej parto de grilbirdoj, sed junuloj estas iom pli flavecaj sube. Kiel plej parto de silviedoj, ankaŭ tiuj estas insektovoraj.
Tiu estas kaŝema specio malfacile videbla escepte foje dum kantado. Ĝi kasiĝas inter herbo kaj malalta foliaro.
La kanto estas monotona mekanika insekteca bobenado, iom kiel la Makula grilbirdo, ofte krepuske.
Jože Plečnik
Jože PLEČNIK (naskiĝinta la en Ljubljano (Labako), mortinta la  samloke) estis slovena arĥitekto kiu aktivis en Vieno, Prago kaj Ljubljano.
Vivo kaj agado
Estante la tria infano de ĉarpentisto malsame al la fratoj - kiuj studentis - frekventis nur unu gimnazian klason. Poste li tuj laboris en ĉarpentejo. Lia patro intencis igi lin praktikulo malakceptante artisto enfamilie. Stipendio permesis al Plecnik iri al Graz je la metilernejo ekde la jaro 1888-a kie li povis asistenti por Leopold Theyer desegnante okaze de la modernigo de Joanneum-parko. En 1892, kiam la patro mortis, li iris Vienon ĉar por transpreno de la patra ateliero li ankoraŭ tro maljunis. En Vieno li laboris ĉe Hof-Bau-Kunsttischlerei J. W. Müller, artĉarpentejo kie li antaŭ ĉio devis dezajni meblojn.
Sekve li venis al la Akademio de Belartoj de Vieno kie li iĝis disĉiplo de Otto Wagner kiu ĵus ekdeĵoris. Baldaŭ poste li interrompis tiun ĉi studon pro ke li ne sukcesis kontentigi la wagner-ajn postulojn. Anstataŭe li eniris la majstrolernejon de Wagner kiu li iĝis la plej bona disĉiplo. Labako, Vieno kaj Prago estis la ĉefaj lokoj kun (secesiaj) spuroj de li: vojaĝoj al Romo kaj Parizo krome tre influis lian postan arĥitekturan stilon. En la jaroj inter 1900 kaj 1913 fariĝis liaj plej konataj konstruaĵoj en Vieno: Zacherlhaus (1903–1905), firmaa ejo Innerer Stadt (Brandstätte, angulo Bauernmarkt) kun elegantaj formoj kaj multe da marmoro kaj ŝtalbastonetoj kaj Preĝejo Sankta Spirito (Ottakring) (6-a urbodistrikto, 1910–1913).
En 1911 Plečnik fare de la profesoraro viena unuvoĉe proponitis posteulonto de Otto Wagner. Sed pro interveno fare de tronheredanto kaj arkiduko Franz Ferdinand de Aŭstrio-Este preferitis Leopold Bauer. Tamen Plečnik ja povis iĝi sukcedanto de Jan Kotěra ĉe la praga Akademio de belartoj.
En 1920 la ĉeĥoslovakia prezidanto Tomas G. Masaryk nomumis lin arĥitekto de la Praga burgo. Tiel Plečnik eksresponsis pri la alikonstru(et)oj ĉeburgaj, ĉefe de la prezidantaj ĉambroj. Tiuj ŝanĝoj ĝis hodiaŭ bone ekkoneblas.
En 1922 li komencis prelegadi en Ljubljano reveninte regule al Prago ĝis la jaro 1935. Urboplanadaj ŝanĝoj en Labako de li jam ekde 1925 startis. Inter 1936 kaj 1941 li starigis tie la fortimpresan ejon de la Slovenia nacia kaj universitata biblioteko. Ankaŭ la ĉeborda konstrulinio ĉe Ljubljanica-rivero kaj la tripartita ponto Tromostovje en la urbocentro labaka keil ankaŭ la dizajno de la enurba lumigado estas verkoj de li. Inter 1936 kaj 1940 li laboris laŭ komisio de la municipa administracio ĉe la etendigo de la labaka ĉeftombejo, la iama Žale-tombejo en la urbokvartalo Bežigrad. Tie li mem entombigitis.
Konata estas ankaŭ lia modestaj restaŭrado kaj pligrandigo de la preĝejo je Bogojina en la Prekmurje-regiono en la nord-oriento de Slovenujo. Ankaŭ la cistercia Abatejo Stična ĝuis lian sperton restaŭriĝinte. Lia longjara domicila ejo ĉe la urborando de Labako nuntempe por ĉiuj alireblas estante memora loko pri tiu ĉi granda arĥitekto.
Aliaj publikaj ŝatad-esprimoj
Lia nerealigita versio de parlamentejo labaka troviĝas sur la slovena 10-cenda eŭro-monero. Inter 1991 kaj 2007 validis bankonoto pri 500 tolaroj kiuj portis la portreton de tiu ĉi arĥitekto. La 8-an de oktobro 1987 oni nomis en Donaustadt la strateto Plecnikweg por li.
László Sall
László SALL [ŝal] estas rumania hungara poeto. Li naskiĝis Oradea la 8-an de majo 1961.
Samseksema liberiga movado
Dum la movado ĉiam inkludis ĉiajn GLATulojn, en tiuj tagoj la uniformiga termino estis "gejo," kaj poste, "lesbanino kaj gejo," multe kiel en la fino de la 1980-aj jaroj kaj komenco de la 1990-aj jaroj, kviro el la angla "queer" estis postulita kiel unuvorta alternativo al la pluplilongiĝa serio de inicialoj, ĉefe uzitaj de radikalaj socipolitikaj grupoj. Specife, la vorto 'gejo' estis preferita al antaŭaj nomigoj, kiaj samseksemulo aŭ homofilo, kiuj estis ankoraŭ uzataj ĉe amaskomunikiloj, kiam ili pritraktas novaĵojn pri gejoj. The New York Times malakceptis uzi la vorton 'gejo', insistante pri 'samseksemulo' ĝis 1987.
Samseksema liberigo estas konata ankaŭ pro sia ligo al la kontraŭkulturo de tiu epoko, nome al grupoj kiaj la Radical Faeries, kaj pro la intenco de la gejaj liberigistoj por transformi aŭ aboli fundamentajn instituciojn de la socio kiaj la socian sekson kaj la nuklean familion; ĝenerale, ties politiko estis radikala, kontraŭfaŝisma, kaj tre kontraŭkapitalisma nature. Por atingi tian liberigon, oni uzas rimedojn kiaj memkonscion kaj rektan agadon.
Dum kontraŭaidosa aktivismo radikaligis novan tajdon de lesbaninoj kaj gejoj en la 1980-aj jaroj, kaj pluekzistis radikalaj grupoj, ĉirekaŭ la komenco de la 1990-aj jaroj la radikalismo de la geja liberigo iĝis preterpasita de la ĉefa forto de novaj asimilismaj blankulaj gejoj kiuj okupiĝis pri homaj rajtoj kaj civila politiko.
Filmo
Strike a pose (Belgio-Nederlando, 2016) estas filmo pri 7 dancistoj de Madonna el la kontestata dokumenta filmo Truth or Dare/In bed with Madonna (1991) kiu temas pri kiel venki la honton kaj la lukto kiun oni bezonas por fariĝi kiu oni estas.
Mina (Sauda Arabio)
Mina estas loko en la dezerto je ĉirkaŭ 5 kilometroj oriente de Mekko en Sauda Arabio. Ĝi estas survoje el la centro de Mekko al la Monto Arafat. Mina estas konata pro la rolo kiun ĝi ludas dum la ĉiujara pilgrimado (Haĝo), kiam ĝi havigas portempan gastigadon al miloj de vizitantaj pilgrimantoj en luksaj tendoj. En la valo de Mina estas la Ponto Jamarat, kie oni faras la ritaron de la Ŝtonumo de la diablo, realigita inter la mateniĝo kaj la vesperiĝo, en la lasta tago de la Haĝo.
ISO 3166-2:CN
ISO 3166-2:CN estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Ĉinion. La kodojn havas 23 provincoj, 5 aŭtonomaj regionoj, 2 specialaj administraj regionoj kaj 4 municipoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>CN</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Ĉinio. La dua parto estas du literoj.
La oficiala nomo de Ĉinio estas Ĉina Popola Respubliko (ĈPR). Fakte la teritorio de Ĉinio estas dividita inter ĈPR kaj la parte agnoskita ŝtato Respubliko Ĉinio (Tajvano). Kiel formale ekzistanta provinco de ĈPR, Tajvano havas kodon en ISO 3166-2:CN.
Kodoj por Ĉinio
Honkongo, Makao kaj Tajvano havas proprajn kodojn laŭ la normo ISO 3166-1:
Francis Collins
Sciencule esplorante kun sia teamo pri individuigi la genojn per sia metodo nomata “pozicia klanado”, li sukcesis, per tiu nova metodo, malkovri la genon responsan pri la kista fibrozo kaj izoligon de la geno de la morto de Huntington, nome neŭrofibramotozo, endokrina neoplastico.
La 8a de julio de 2009 Prezidento Barack Obama, lin nomunis, kaj la Senato unuanime aprobis, direktoro de la National Institutes of Health.
Lia nomo estas konata ankaŭ al granda publiko pro diversaj motivoj, inter kiuj la fakto ke li gvidis la teamon de esploristoj kiuj deĉifris homan genomon.
Li estas ankaŭ fama, precipe en Usono, pro sia kristana kredo kaj por sia vizio pri la scienco, kiun li konsideras “oportuneco de preĝo”, kiel li skribas en sia verko The Language of God (La lingvaĵo de Dio).
En tiu libro li disvolvas perspektivon, kiun li difinas BioLogos, en kiu li provas akordigi la scienculan esploron kaj la spiritajn valorojn demonstrante la mankon de kontraŭdiro inter scienco kaj kristana Kredo.
En 2020 li ricevis la Premion Templeton.
Lia scienca kaj kreda vidpunktoj
El familio religie preskaŭ indiferenta, Francis albordiĝis al agnostikismo. Albordiĝo kiu tamen al li ekaperis, ĉiam pli, kiel vola blindiĝo... Preskaŭ hazarde finiĝis tra liaj anoj “Pardonu, kia estas via Dio?”, de Clive Staples Lewis, eksa ateisto kiu jam proponis al si refuti la ekziston de Dio per la logiko, sed kiu albordiĝis al la kontraŭa haveno. Lewis ofertas al Collins la eblon sin demandi pri la natura morala leĝo, pri la bono kaj malbono, pri ilia origino: ĉu la sento pri la bono kaj malbono estas nur efiko de precizaj aŭ vagaj kulturaj tradicioj? ĉu temas pri “sekvo” de evoluigaj premoj?... Collins rakontas kiel mem esploris pri la homa naturo, pri rimorso kiu nin tenajle tenas kiam oni konscias ke oni plenumis volan eraron, kvankam avantaĝon por oni... Sur la fono de tiuj demandoj kaj respondoj albordiĝas Dio.
Post konsideroj pri la morala leĝo, Collins daŭriĝas analizante sian prisciencajn sciojn kaj ilin komparante kun la kredo albordigita... Ĉu bigobango? La ideo ke la mondo komenciĝis per praeksplodo vidigas sur la fono Dion kreanton, Dion akceliganton, Dion nepanteisman. Kaj “se Dio ekzistas, li estas supernatura; se supernatura, li ne estas limigita de la naturaj leĝoj; se ne limigita de la naturaj leĝoj, mankas kialoj por ke li estas limigita de la tempo; se li ne estas limigita de la tempo, li estas en la pasinto, en la estanteco kaj en estonteco” kaj do “li ekzistis antaŭ la praeksplodo”. Ĉu evoluo? “Ĝi estas la eleganta plano de Dio por la kreo de homa genro”. Ĉu Genetiko? “Ĝi estas la instrua manlibro de Dio”, “la lingvaĵo de Dio“ kiu povas ekspliki ĉion krom “la percepto de la morala leĝo kaj la porĉiama serĉo pri Dio”. (El lia verko “La lingvaĵo de Dio”).
En 2001 F. Collins estis honorita per la Premio Princo de Asturio por sciencoj kaj teknikoj.
Verkoj
The Language of God: A Scientist Presents Evidence for Belief (Free Press, 2006), which spent many weeks on the New York Times bestseller list. The Language of Life: DNA and the Revolution in Personalized Medicine (HarperCollins, published in early 2010)[14] Belief: Readings on the Reason for Faith (HarperOne, March 2, 2010
Jennifer Nitsch
Jennifer NITSCH [ĜEnifer niĉ] (naskiĝis la 10-an de decembro 1966 en Kolonjo, mortis la 13-an de junio 2004 en Munkeno) estis germana aktorino.
Naskiĝinte en Kolonjo ŝi fariĝis kosmetikistino kaj frue interesiĝis pri la aktorado. Famon ŝi gajnis per rolo de feministino en la filmkomedio Allein unter Frauen (= Sola inter virinoj). Blonda kaj kun iom raŭka voĉo, ofte komparata kun Sharon Stone, ŝi ĉiam prezentis tre fortajn, inteligentajn virinojn. Pluraj premioj konfirmis ŝian popularecon.
Jennifer Nitsch mortis falinte el la fenestro de sia loĝejo en Munkeno. Ĝis nun ne plene klaras, ĉu akcidento aŭ suicido estis la kaŭzo, sed oni supozas ĉi-lastan, ĉar la aktorino jam delonge suferis de psikaj problemoj kaj jam antaŭe montris intencojn fini sian vivon.
Sant'Agata sul Santerno
Sant'Agata sul Santerno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Raveno kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Lugo kaj Massa Lombarda.
Preĝejo Sankta Triunuo (Siklós)
preĝejo Sankta Triunuo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Siklós apud la Fortikaĵo de Siklós.
Historio
La unua mencio pri la preĝejo (tiam Sankta Anna) devenis el 1333, tiam aŭgustenanoj havis ĝin kun la monaĥejo. Arkeologoj konstatis, ke en la 15-a jarcento la preĝejo estis trakonstruita, en la 1410-aj jaroj italaj pentristoj faris freskojn. Dum dominado de turkoj la preĝejo ne funkciis, poste en 1687 franciskanoj alvenis kaj ili faris la konstruaĵon uzebla, tiam oni konstruis la kriptojn. En 1689 ankaŭ la paroĥo estis refondita. En 1704 serboj atakis la monaĥejon kaj murdis la monaĥojn. Trakonstruoj kaj renoviĝo okazis ekde 1721. La turo kaj la flanka kapelo estis konstruita inter 1751–1755. La preĝejo mem estis dediĉita al Sankta Triunuo. La orgeno alvenis en 1891. En 1931, poste inter 1985-1995 renoviĝoj okazis, en la lasta tempo oni trovis la freskajn tavolojn, la restintaj freskoj ankaŭ nun estas videblaj. Pli frue en 1950 la franciskanoj estis forigitaj. En la 1970-aj jaroj ceramikistoj komencis uzi la monaĥejon.
Konstruaĵo
La preĝejo situas kune kun la monaĥejo apud muroj de la fortikaĵo, eĉ bastiono konstruita en 1540 kuŝas ĉe muro de la monaĥejo. En mezo de la fasado etendiĝas la navo, maldekstre la turo altiĝas, dekstre la unuetaĝa monaĥejo troviĝas. La navo kaj la trilatera monaĥejo formas kvadraton, kies mezo korto situas. Interne la altaro pri Sankta Antonio estis kreita en 1753, altaro pri Sankta Francisko en 1760, altaro en la kapelo pri la 14 helpaj sanktuloj en 1751. La predikejo estis kreita en 1755. Menciindas sida niĉo kun freskoj de 3 diakonoj.
Gjemnes
Gjemnes estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Møre og Romsdal, kaj situas en la okcidenta parto de Norvegio. Fine de en la komunumo vivis.
Demeter Lakatos
LAKATOS Demeter (pro. lakatoŝ), Mitică Lăcătușu, familinomo László Demeter estis ĉangohungara poeto naskita en Săbăoani la 19-an de novembro 1911 kaj mortinta en Roman la 22-an de aŭgusto 1974.
10646 Machielalberts
10646 Machielalberts estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu kampanjo, Tom Gehrels fotis la noktan ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 sur 130 fotografiajn platojn eksponitaj per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Machiel Alberts (1904 – ), la unua astronomo en Nederlando, kiu sukcesis, per mem-fabrikata fotilo, foti meteoron. Li estis aktiva observanto de meteoroj kaj konstruis aparatojn por ke amatoraj astronomoj povu foti meteorojn kaj fari aliajn tipojn de observoj pri meteoroj.
(19110) 1981 EF29
(19110) 1981 EF29 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Hochborn
Hochborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝis la jaro 1971 la loko (en tiu ortografia formo ekde la jaro 1613) nomiĝis Blödesheim, kio en la germana lingvo povas interpretiĝi kiel "hejmo de stultuloj" ... ne mirinde, ke la lokuloj kampanjis seniĝi de la tradicia nomo. En 2001 la televida komediisto Stefan Raab plurajn semajnojn varbis por reoficialigo de la nomo Blödesheim, kio plialtigis la konatecon de la krome en amaskomunikiloj ne multe menciata komunumo.
Jan Žižka (filmo, 1955)
Jan Žižka estas ĉeĥoslovaka ludata filmo de reĝisoro Otakar Vávra filmita en la jaro 1955 laŭ motivoj de verko de verkisto Alois Jirásek. Temas pri la dua parto de filma husmovada trilogio. La okazintaĵoj de tiu ĉi historia filmo, kiu ligas al filmo Jan Hus, okazas en dislimejo de jaroj 1419 kaj 1420. La centra motivo estas akriĝo de situacio en Bohemio post ŝtiparumo de Jan Hus kaj popola ribelo kontraŭ papa aŭtoritateco kaj kontraŭ nova reĝo Sigismondo Luksemburga. Frunte de tiu ĉi rebelio staras fervora pastro Jan Želivský kaj adjutanto de la reĝo kaj pli posta hetmano Jan Žižka.
Okazintaĵo
Ekde la morto de Jan Hus pasis kvar jaroj. Sed la vortoj de Hus vivas plu, la praga popolo ribelas postulante de la reĝo justecon. Ankaŭ en provincoj oni kunvenas kaj la plej granda kunveno estas kunvokita sur monton Tábor. En Prago kreskas spirito de la ribelo inciata de Jan Želivský. Post atako je Novurba urbodomo starigos en frunton de la popolo Jan Žižka el Trocnov, la ĝisnuna komandanto de gardistaro de la reĝo. La lando apartiĝas en du tendarojn. Tábor fariĝas centro de la historia movado. La 25-an de marto 1420 estas okazinta ĉe Sudoměř glora batalo, en kiu korpusoj de Žižka venkis multoblan superforton de "feraj sinjoroj".
(73865) 1997 AW
(73865) 1997 AW estas marsrenkonta asteroido nemalproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,0289367 AU, tie estas 4,329 milionoj da km.
Listo de bulgaraj esperantistoj
Listo de bulgaraj geesperantistoj
Bulgara Esperantisto estis revuo. Vidu ankaŭ Nuntempa Bulgario
Tupolev Tu-154
Tupolev Tu-154 (Туполев Ту-154, NATO raportnomo: Careless) estas aviadilo desegnita en mezaj 1960-aj jaroj kaj produktita de Tupolev (Sovetunio).
Ĝi estas la plej ofte uzata aviadilo de sovetunia kaj rusia flugkompanioj dum pluraj jardekoj, kaj transportis ĉirkaŭ duonon de la pasaĝeroj de Aeroflot kaj ĝiaj subkompanioj (137.5 milionoj/jaro aŭ 243.8 miliardoj da pasaĝeraj kilometroj en 1990).
Katastrofoj
Ĝis 2010 okazis 67 katastrofoj de la aviadilo Tu-154, en tio 7 en la jaroj 2005–2010; pereis entute 2736 personoj. Al la plej gravaj apartenas:
NGC 129
NGC 129 (alia indiko — OCL 294) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nový Svět (Harrachov)
Nový Svět (Neue Welt) estas parto de urbo Harrachov en distrikto Jablonec nad Nisou en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas okcidente de Harrachov. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 244 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nový Svět situas en katastra teritorio Harrachov kun areo 36,63 km².
Wild at Heart (filmo)
Wild at Heart (Sovaĝa Koro) estas usona filmo de David Lynch aperinta en 1990.
Temo
Sailor (Nicolas Cage) kaj Lula (Laura Dern) amas unu la alian per pasia, profunda, absoluta amo. Marietta (Diane Ladd), la patrino de Lula, ne akceptas ilian rilaton kaj dungas murdiston por mortigi la junulon. La antaŭen-fuĝo de la du geamantoj kondukos ilin en mondon strangan, sensualan kaj kruelan...
9482 Rubéndarío
9482 Rubéndarío estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nikaragva verkisto, ĵurnalisto kaj diplomato Rubén Darío (realnome Félix Rubén García Sarmiento, 1867–1916).
Dunaszentbenedek
Dunaszentbenedek (dunasentbenedek) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kalocsa. La nomo signifas Danubo-Sankta Benedikto.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra Danubo, laŭ traira flankovojo. Troviĝas Kalocsa 12, Dunapataj 10 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1334. Dum la turkoj la vilaĝo pluvivis. Okazis inundoj en 1838 kaj 1862, incendio en 1892. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Kolĥozo pri Nova Aŭroro formiĝis en 1960.
Vilaĝservoj estas ne nomumita aŭtonomio, lernejo, interretejo, apoteko, kuracejo, dentokuracejo, bestokuracejo.
Rivera grilbirdo
La Rivera grilbirdo, Locustella fluviatilis, estas birdospecio de la genro de Locustella aŭ birdoj kiuj kantas kvazaŭ insektoj (Lokusto). Ili reproduktas en orienta kaj centra Eŭropo al okcidenta Azio. Ili estas migrantaj birdoj, kiuj vintrumas en orienta Afriko.
Tiu malgrana paserina birdo estas specio troviĝanta en densa decidua vegetaĵaro ĉe akvo en marĉoj aŭ ĉe rivero de kio devenas la nomo kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie fluviatilis aludas al proksimeco al riveroj. La ino demetas 5-7 ovojn en nesto en herbotufo aŭ surgrunde. Tiu specio estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo. En Britio, malgranda nombro de maskloj stablis teritoriojn en printempo, inklude birdon en Greater Manchester en 1995.
Dvořisko (Kravaře)
Dvořisko (1880 Dvoříště, Oppahof, Dworzysko) estas parto de urbo Kravaře en distrikto Opava en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sude de Kravaře. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/467. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 97 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rivera grilbirdo
Tiu estas grandeca grilbirdo. Plenkreskulo havas nestriecan grizbrunan dorson, helgrizajn subajn partojn kiun iom strieca brusto inter la pli blankaj gorĝo kaj ventro kaj pli malhelan subvoston, kiu havas blankajn bordojn kontraste. Estas hela superokula strio kaj la kruroj estas ruĝecaj. Ambaŭ seksoj estas identaj, kiel ĉe plej parto de silviedoj, sed junuloj estas iom pli flavecaj sube. Kiel plej parto de silviedoj, ankaŭ tiu estas insektovora.
Dvořisko (Kravaře)
Dvořisko situas en katastra teritorio Kravaře ve Slezsku kun areo 19,37 km².
Rivera grilbirdo
Kelkaj birdoj povas montri iomajn malhelajn markojn en subvosto (pro pli etenda ol kutime blankaj pintoj) kaj tile ĝi estus pli proskimaj laŭ aspekto al la Kangrilbirdo ol la tipaj birdoj; tamen ili ankoraŭ havas striecan bruston kaj pli olivecajn suprajn partojn.
Dvořisko (Kravaře)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1770.
Rivera grilbirdo
Tiu estas kaŝema specio malfacile videbla escepte foje dum kantado. Ĝi kaŝiĝas inter herbo kaj malalta foliaro.
Ilona Tasnádi
Ilona Tasnádi [taŝnAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tasnádi Ilona estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo estis Tasnádi Nagy Ilona, ŝi familia nomo malofte estis Tasnády. Ŝia patro estis Gyula Nagy, ŝia frato estis András Tasnádi Nagy, ŝia edzo estis Béla Náday.
Ilona Tasnádi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ilona Tasnádi akiris diplomon en Teatra Akademio en 1912. En la sama jaro ŝi edziniĝis kaj ŝi aliĝis al tupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1915 ŝi naskis filinon. Ŝi neniam forlasis la teatron, nur post la pensiuliĝo en 1945. Ŝi ricevis premiojn en 1923 kaj 1938, ŝi estis nomumita eterna membro de la Nacia Teatro en 1932. Ŝi havis ankaŭ kinejajn rolojn.
30081 Zarinrahman
30081 Zarinrahman estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Zarin Ibnat Rahman, finalistinon de la Intel Science Talent Search (STS) de 2014, plej bona en ŝia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair (ISEF) de 2013 pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Brookings High School de Brookings (Suda Dakoto).
Sant'Agostino
Matene je la en norda Italio okazis tertremo kun surcentro ĉe Sant'Agostino. Ĝi havis fortecon 5,9 kaj mortigis ses homojn. La regiono estas klasata kiel de "malalta sisma aktiveco".
La 1 de januaro de 2017, kun la kuniĝo kun Mirabello, naskiĝis la nova komunumo de Terre del Reno.
Tumba francesa
Tumba francesa (signife franca tombo) estas kultura esprimo de muziko kaj danco, kiun portis en la orienton de Kubo francaj koloniantoj kaj ties sklavoj. Tiuj ĉi rifuĝis al Kubo el Haitio pro la revolucia malstabileco en sia lando ekde la fino de la 18-a jarcento. La tumba francesa estas principe kombinaĵo de muzikoj el Okcidentafriko, precipe de Kongo kaj Benino, kaj la francaj balodancoj.
Originoj de la tumba francesa
Pro la situacio, kiun estis kreinta la revolucio en Haitio dum la periodo inter 1791 kaj 1804, la francaj kolonianoj elmigris al kubo, precipe al la orientaj teritorioj, kiuj konformas kun la provincoj de Guantanamo kaj Santjago de Kubo, kunportante siajn afrikajn sklavojn kaj siajn francohaitajn kutimojn. En Kubo kaj la francajn kolonianojn kaj la kreolojn devenajn de haitianoj oni nomis “franceses”, francojn.
La sklavoj, kiuj ĝenerale prizorgis generalmente la terkulturajn laborojn ligitaj al la a la semado kaj rikolto de kafo, también transprenis "aristokratajn" influojn de siaj mastroj. La dancado de la nigrulaj sklavoj estis influata de la anglaj balodancoj de la 18-a kaj 19-a jarcentoj same kiel de la franca kontraŭdanco.
Komence la sklavoj praktikis siajn, los esclavos realizaron siajn dancadojn en la kafeosekigejoj. Pli malfrue aperis la "cabildos" aŭ societoj, kaj oni nomis ilin “tumba (de fiesta) francesa” [laŭvorta traduko: franca festotombo]. Tiujn ĉi societojn oni organizis laŭ maniero simila al tiuj de la franca nobelaro. Ili havis "reĝon" aŭ prezidanton kiel ĉefa estro, vicprezidanton kaj reĝinon aŭ prezidantinon, por okupiĝi pri la virinoj. En la dancado krome estis elstaraj personecoj la "mayor" aŭ la "mayora de plaza" [placestr(in)o], kiu direktis la dancadon, la komponisto aŭ la solokantisto kaj la kantoreĝino kiel direktanto de la ĥoro. Same la festo kiel la muziko, kiun oni ludis en tumba francesa nomiĝas “toque”. == Specoj de "toque" de la tumba francesa == En la tumba francesa oni povas identigi kvar malsamajn specojn de toque [tuŝo]
Kostumaro
Unu el la elementoj, kiuj karakterizas kaj samtempe diferencas la francotombon de aliaj afrikdevenaj dancoj, estas la kostumaro de la partoprentantoj. La dancantinoj uzas longajn kitelojn kaj colorajn tukojn sur la kapo same kiel kolringojn, ventumilojn kaj aliajn akcesoraĵojn. Siaflanke la viroj surhavas ĉemizojn kaj blankajn pantalonojn. La kostumaro konsistigas fundamentan elementon de la eleganteco de ĉi tiu danco, kiu memorigas pri la nomitaj balodancoj eŭropaj.
Apero de la societoj
La vorto "tumba" estas de konga origino kaj signifas y significa amuzo aŭ festo en la bantua lingvo. En Kubo oni komprenas per „tumba“ la unuiĝo de tamburoj, kantoj kaj dancoj laŭ stilo de menueto, depende de la nivelo de rafineco de la nigruloj ligitaj kun la francaj kolonianoj.
Multaj sklavoj, ricevinte sian liberecon, sin organizis en diversaj societoj („sociedades“). Kiel ekzemplo menciindas la Sociedad de Tumba Francesa Lafayette (nomo metita honore al la fama generalo), kiu fondiĝis la 24-an de februaro 1862. La nomo de ĉi tiu societo en 1905 estis ŝanĝata en "Sociedad de Tumba Francesa La Caridad de Oriente".
Abdoulaye Wade
Studoj
En 1947, li atingis la Diplomon de studofino en la Federala Porinstruista Altlernejo William Ponty en Sébikotane. El 1951 al 1952, li studis matematikon en Francio em la lernejo Condorcet, Parizo. De 1952 al 1953, li atingis diversajn diplomojn en diversaj altlernejoj de la Universitato de Besançon.
Tumba francesa
Graveco de la tumba francesa en Kubo
En 2003 la tumba francesa estis enprentata fare de Unesko en la Reprezentativan Liston de la Nemateria Kultura Heredaĵo de la Homaro. La institucio, kies sidejo troviĝas en la historia urbocentro de Santjago, ricevis en la jaro 2000 la Nacian Premion de Komuna Kulturo, kaj en novembro de 2003 Unesko deklaris ĝin «Majstroverko de la del Buŝa kaj Nemateria Heredaĵo de la Homaro». La distingo estis transdonata al ĝi la 9-an de de julio 2004 kadre de la 24 datreveni de la «Festival del Caribe», kiun oni tradicie festas en la orienta urbo Santiago de Cuba.
Abdoulaye Wade
Studoj
Il estas ankaŭ doktoro pri juro kaj ekonomiko en la Universitato de Grenoble. Defendita en 1959, lia tezo havas titolon Ekonomio de Okcidenta Afriko : unueco kaj kresko. Wade laboris iomete kiel advokato en Francio antaŭ reveni al Senegalio kaj profesori en la Universitato.
Tumba francesa
Societeoj
La tumba francesa estas valida en variaj societoj, nome:
Abdoulaye Wade
Politika kariero
Il malsukcese partoprenis en la prezidentaj balotadoj de 1978, 1983, 1988 kaj 1993, antaŭ finfine venki en 2000 kontraŭ la tiama prezidento Abdou Diouf. Tiam, li atingis en la unua balotero 31% kontraŭ 41,3% por Abdou Diouf. Nur danke al la voĉdonantaro de Mustafa Niasse li atingis 58,1% en la dua balotero.
En la prezidenta balotado de februaro de 2007, Wade estis reelektita jam en la unua balotero kontraŭ aliaj 14 kandidatoj, ĉar li atingis 55,79% de la voĉoj.
Politikaj postenoj
De 1974 al 1980, li estis deputito en la Nacia Asembleo. De aprilo 1991 al oktobro 1992, li estis Ŝtata Ministro ĉe la Prezidento de la Respubliko de Senegalio Abdou Diouf en registaro de nacia unuiĝo. De 1995 al 1997, li reposteniĝis kiel Ŝtata Ministro ĉe la Prezidento Habib Thiam. El aprilo 2000, li estis la 3a prezidento de la Respubliko de Senegalio.
Familio
Abdoulaye Wade estas edzo de francino, Viviane Vert kaj estas patro de du gefiloj, Karim kaj Sindiély.
La filino Sindiély, speciala helpanto de la Ŝtatestro, partoprenis en la Ralio Parizo-Dakaro en 2005 kiel ŝoforo.
La filo Karim estas prezidanto de la Nacia Agentejo por la Organizado de la Islama Konferenco. Wade havas kromnomon Gorgi (t.e. la maljunulo, en volofa).
Abdoulaye Wade estas la onklo de Doudou Wade, prezidento de la parlamenta grupo de la majoritato.
Honoraj Distingiloj
La Prezidanto Abdoulaye Wade havas multajn naciajn kaj fremdajn honorajn medalojn kaj titolojn, nome:
En julio de 2003 li ricevis la Ormedalon HENRY SYLVESTER WILLIAM (unua nigra intelektulo kiu imagis tutafrikisman movadon) por la afrika renaskiĝo (Trinidado kaj Tobago).
La Reĝa Akademio de la Universitato de Rabat (Maroko) nomumis la prezidanton Abdoulaye Wade kiel Doktoro pro honoro.
Li estas ankaŭ Doktoro pro honoro de la Universitato Mohammedo Va de Rabat. Titolo unuafoje ricevita de eksterlanda gravulo.
Abdoulaye Wade estis nomumita Honora Civitano de Lyon kaj ricevis la titolon de Doktoro pro honoro de la Universitato de Lyon en 2005. Same li estas Doktoro pro honoro de la Universitato de Franche-Comté.
Verkoj
En majo 2008 li publikis en Parizo libron de intervjuoj kun du ĵurnalistoj. Tiu membiografio kie li montras sian longan politikan karieron nomiĝas Une vie pour l'Afrique (Vivo por Afriko).
Ŝtonumo de la diablo
Ŝtonumo de la diablo aŭ ŝtonumo de Satano estas simbola ceremonio  praktikata de la islamanoj dum sia pilgrimado (Haĝo) en kiuj ili ĵetas ŝtonojn kiujn ili estis kolektintaj dum antaŭa fazo de la pilgrimado.
Dum la rito nomita jamarāt, la islamaj pilgrimantoj ĵetas ŝtonetojn al tri muroj (iam tri pilieroj) kiuj simbolas la demonon; tiu ceremonio estas okazanta en la urbo Mina proksime kaj oriente de Mekko. Tiu estas unu de la ritoj plenumendaj dum la Haĝo.
Religia signifo
La ŝtonumado referencas al la agado de Ibrahim, kiam laŭ la tradicio la diablo aperis al li trifoje en tiu loko. Laŭ konsilo de la Ĉefanĝelo Gabrielo, Ibrahim ŝtonumas trifoje al la apervizio. Antikve la ŝtonetoj estis ĵetitaj al tri pilieroj, sed tiuj estis anstataŭataj de la saudaj aŭtoritatoj en 2004 per muro 26 m longa.
Emil Ágoston
Emil Ágoston [Agoŝton], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ágoston Emil estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis Adler. Emil Ágoston naskiĝis la  1876 en Hungara reĝlando en Aranyosmarót (nuntempa Zlaté Moravce en Slovakio). Li mortis la 1921 en Berlino.
Biografio
Emil Ágoston devenis el juda familio. Li akiris diplomon en teknikuniversitato en Budapeŝto en 1899, poste li studvojaĝis al Italio. Li vivis ne nur en Budapeŝto, sed ankaŭ en Berlino kaj Parizo. En Budapeŝto li konstruis ofte loĝdomojn.
NGC 130
NGC 130 (aliaj indikoj — PGC 1794, MCG 0-2-52, ZWG 383.29) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Károly Sallay
Károly SALLAY [ŝalai] estas rumania hungara instruisto, biologo. Li naskiĝis Apa la 1-an de marto 1947.
Kariero
Károly Sallay diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1969), kaj de tiam lin instruis en Șimleu Silvaniei. Li debutis en Szatmári Hírlap en 1969 (Szilágyság növény- és állatvilága), poste li publikigis en A Hét, Szarvasi Krónika, Szi­lágysági Szó, Szilágyság, Művelődés.
Blankvanga ŝterno
La Blankvanga ŝterno (Chlidonias hybridus) estas marbirdo de la ŝternoj, tio estas familio Ŝternedoj kaj ordo de Karadrioformaj birdoj.
Tiu specio reproduktiĝas en kolonioj aŭ en internaj marĉoj, foje inter kaj kun Ridmevo, kiu havigas tiun kelkan protektadon. La scienca nomo “hibrido” rilatas la fakton, ke tiu ĉi, la plej granda inter la marĉaj ŝternoj, montras similaĵojn laŭ aspekto kaj kun la blankaj ŝternoj de la genro Sterna kaj kun la Nigra ŝterno.
Subspecioj kaj disvastiĝo
Tiu birdo havas kelkajn geografiajn rasojn, diferencaj ĉefe laŭ grando kaj malgrandaj plumardetaloj. (Eŭrazia Blankvanga ŝterno) (Afrika Blankvanga ŝterno) (Aŭstralazia Blankvanga ŝterno) C. h. hybridus reproduktiĝas en mezvarmaj partoj de Eŭropo (kvarono de la tutmonda loĝantaro) kaj Azio, pli precize kaj ĉefe en Hispanio (sudaj marĉoj kaj tutlandaj lagoj, 5,000 ĝis 8,000 reproduktaj paroj) kaj ankaŭ en norda Italio, Pollando, Hungario, Balkanio, Ukrainio, Kaŭkazio, ĉirkaŭ Nigra Maro kaj Morta Maro, Turkio kaj Centra Azio. La pli malgrandabeka kaj malhela C. h. delalandii troviĝas en orienta kaj suda Afriko, kaj la pli pala C. h. javanicus el insulo Java de Indonezio ĝis sudorienta Aŭstralio.
La tropikaj formoj estas loĝantaj, sed la eŭropaj kaj aziaj birdoj migras vintre suden al Afriko kaj suda Azio.
Aspekto
Tiu estas pli malhela ŝterno ol aliaj samfamilianoj, 23–25 cm longa kun enverguro de 70 ĝis 75 cm kaj 80-95 g peza, kun malhelgrizaj supraj partoj, brusto kaj ventro, blanka vizaĝo, longaj pintaj flugiloj kaj iome forkoforma kaj mallonga vosto. La beko estas mezlonga, akrapinta kaj malhelruĝa (29–34 mm ĉe maskloj, 25–27 mm kaj pli fortika ĉe inoj, kun markitaj gonoj) kaj la kruroj estas mezlongaj kaj ruĝaj. Ĝi havas nigran kronon ĝis sub la okulo kaj nukon en reprodukta plumaro; nereproduktuloj kaj junuloj perdas tiun nigron kaj havas nur malhelajn makulojn kaj strion tra la okulo kaj ĉefe ĉe la nuko. Sed la plej rimarkinda eco kiu nomigas kaj diferencigas la specion disde la aliaj ŝternoj estas, ke ĝi montras blankajn vizaĝon kaj flankokolojn somere tre kontraste kun la nigra krono kaj la malhelgriza plumaro. Pro tio ĝi ofte povas aspekti simila al la Blankvizaĝa ŝterno.
Grando, nikra krono, forto beko kaj decidema flugmaniero rilatas tiun specion kun la Hirunda ŝterno aŭ la Arkta ŝterno, sed mallonga vosto kaj malhelgriza reprodukta plumaro supre kaj sube estas ecoj tipe de marĉaj ŝternoj. La pugo estas helgriza la tutan jaron. Vintre la supraj partoj iĝas helgrizaj, la beko nigra kaj la frunto blanka. Ambaŭ seksoj estas similaj.
La voĉo estas karaktera krekk, ĉefe laŭte kaj tre alte kantata.
Kutimoj kaj vivo
Ili loĝas en marĉoj kie ili povas havi akvajn plantojn por konstrui siajn flosantajn nestojn. Ankaŭ en lagoj, rezervejoj aŭ estuaroj. Ili flugas la tutan tagon serĉante manĝaĵojn, vespere ili kuniĝas ĉe dormejoj.
Ili manĝas ĉefe akvajn insektojn, kiel libeloj, koleopteroj, larvoj, sed ankaŭ etajn fiŝojn.
La nesto estas flosantaĵo el junkoj kaj aliaj akvaj plantoj, sur kiu la ino demetas 3 ĝis 5 verdecajn ovojn makulitajn je bruno. Kovado daŭras iom pli ol 2 semajnoj. Ambaŭ gepatroj kovas kaj zorgas; la idoj elnestiĝas post malpli ol du semajnoj post eloviĝo kaj ekflugas post tri. La specio maturiĝas la duan jaron.
Ili vivas ĝis 10 jarojn, multe malpli ol veraj marbirdoj. Minacoj venas ĉefe pro detruiĝo de medio ĉu pro natura sekeco ĉu pro sekigado por terkulturo aŭ turismo.
Puck
Historio
Dum meza kaj malfrua bronza epoko okazis veno de praslavoj al tiuj terenoj. Oni establis la defend-burgojn en Pomerio. De tiuj terenoj oni komencis eksporti sukcenon. Komencadis la entombigoj de la cindroj de mortintoj en urnoj. La historiaj monumentoj de la Luzacia Kulturo kaj Pomeria Kulturo estas tre oftaj. Ĉefe tio estas tumuloj (kurganoj) aŭ aliaj tombejoj kaj la ornamaĵoj trovata en ili, krome estas tie trovataj diversaj iloj kaj trezoroj kaŝitaj de la iamaj riĉaj posedantoj.
La arkeologiaj restaĵoj de kelkdekaj lokoj en la ĉirkaŭaĵo de Puck montris la ekziston de tn. Kulturo de Rzucewo (legu: ĵucevo), datita de ĉ. la 5-a aŭ 3-a jc a.K.. La nomo de la kulturo devenas de la vilaĝo Rzucewo troviĝanta apude de Puck, la influo de tiu kulturo etendiĝis de la Golfo de Puck ĝis la elfluejo de la rivero Nemano (Njemeno). Inter la arkeologiaj trovaĵoj abundas la hakiloj kaj toporoj.
Ĉe la fino de antikva epoko la terenojn setligadis la slavoj, kiuj estis sub la forta influo de keltoj kaj romianoj. La tiama loka loĝantaro komercadis kun romianoj vendante la sukcenon kontraŭ la romiaj moneroj kiuj fariĝis la interna mono inter la slava kulturo. La tiamaj loĝantoj estis forte ligitaj kun la maro kaj danke al la sukcena vojo la Balta Maro estis ligita kun la Adriatiko (Adria Maro). La slavaj triboj danke al la komerckontaktoj bone disvolviĝis. Poste ankaŭ disvolviĝis la gren-kulturado, bredado de bovoj kaj kaproj. Sporade estis la ĉasado de la maraj mamuloj. Dum la unuaj jarcentoj la lokaj loĝantoj estis ĉefe aŭtoktonoj devenantaj de la Pomeria Kulturo kaj Kulturo de Oksywie kaj la ĝermanaj gentoj de gotoj kaj gepidoj sed tio iom post iom ŝanĝadis pro la alveno de slavaj gentoj.
Cent jaroj pkst la naskiĝo de Kristo al la regiono de Puck kaj Łeba alvenis gotoj kaj gepidoj, kiuj devenas de suda parto de Skandinavio (vidu la apudan mapon). Ili okupis la mezan Pomerion, la nordan Grandpolion, altaĵon de Elbląg kaj okcidentan parton de Mazurio. Ekzemple en Dębina troviĝas kromleĥo (ŝtoncirklo) kie troviĝas la tombejo de gotoj. Bedaŭrinde ĝis nun restis nur tri ŝtonegoj de tiu kromleĥo. Aliaj kromleĥoj troviĝas en proksimaj lokoj: Grzybnica, Węsiory kaj Odry. Dominado de gotoj sur tiuj terenoj estis inter la 1-a jc ĝis la 3-a jc.
Gotoj kaj gepidoj forlasis tiun terenoj, migrante sudorienten, post si ili lasis preskaŭ senhoman terenon, ĉar arkeologoj preskau ne trovas la spurojn de homa ekzisto de la tempo de la migrado de Gotoj. Ĉe la fino de la 4-a jc en la sud-orienta Pollando okazis la renkontiĝo de gotoj kun slavoj. Fine de la 5-a jc la slavaj gentoj jam okupis la tutan ĉemarbordan parton de Pomerio.
Tiam komenciĝis la feŭdismo, plena disvolviĝo de ĝi okazis en la komenco de Mezepoko.
Puck kiel administra centro ekfunkciis jam en la 11-a jc. Tiu loko tiam nomata „Purik” estis menciita en la dokumento en la latino, eldonita en la jaro 1283 en Świecie, signita de la pomeria princo Mściwoj la 2-a (Mestvino la 2-a). En la jaro 1309 estis konkerita de la Teŭtona Ordeno. La urborajtoj Puck ricevis de teŭtonoj en la jaro 1348 (vidu la apudan foton de la dokumento).
Dum la Dektrijara Milito (1454-1466) la urbanoj de Puck apogis Pollandon. En la jaro 1457 en Puck ekloĝis ekzilita el Svedio Karolo la 8-a (Svedio) (Karl Knutson Bonde) - la reĝo de Svedio. Kontraŭ la 15 mil da prusiaj markoj li ricevis de pola reĝo Kazimiro la 4-a Jagelonido kiel garantiaĵon la Teron de Puck. En la jaro 1460 Puckon denove konkeris la Teŭtona Ordeno, kaj Karolo la 8-a (Svedio) fuĝis al pola Gdansko. En la jaro 1466 la urbo Puck estis enkorpigita al Pollando kiel tn. Reĝa Prusio, kiu estis aŭtonomia parto de Pola Reĝlando.
La loĝloko fariĝis pli grava en la jaro 1567. Tiam pola reĝo Sigismondo Aŭgusto translokigis de Gdansko al Puck la bazon de kaper-floto. Poste la urbo fariĝis la unua pola haveno de militfloto sub la gvido de Ernest Weiher (Wejher). Lia filo, Jan Weiher (Wejher), etabligis tie ŝipfarejon, kiu funkciis ĝis la jaro 1626. Post la tridekjara milito (1618-1648) Pollando-Litovio (Respubliko de Ambaŭ Nacioj) estis tre malforta kaj estis invadita fare de Svedio tn. sveda diluvo aŭ sveda konkero (1655-1660) kaj samtempe de Rusio, nur Gdansko, Puck kaj suda et-parto de Pollando ne estis konkerita (vidu la apudan mapon). La aliaj urboj kaj regionoj estis rapide konkeritaj. Flanke de Golfo de Puck la urbo Puck estis ŝirmata de la jaro 1656 fare de 42 militŝipoj de nederlanda floto kaj 10 danaj milit-ŝipoj. Tamen la militoj de la 17-a jc ege malriĉigis la urbon Puck.
La dispartigoj de Pollando-Litovio aŭ dispartigoj de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj estis periodo en la historio de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj en la jaroj 1772-1795. Pro diplomatiaj kontraktoj (ne komencinte militon) oni decidis dispartigi la Respublikon de Ambaŭ Nacioj inter la tri najbaraj regnoj: Rusia imperio, Prusio kaj Aŭstrio. La unua dispartigo okazis la 5-an de aŭgusto 1772 en kiu partoprenis Rusio, Prusio kaj Aŭstrio kaj Puck eniris Prusion. Dum la prusia administrado en la 18-a jc situacio ekonomia de la urbo malboniĝis. Iom kreskis la graveco de la urbo en la sekva jarcento.
En la jaro 1818 Puck ekestis la sidejo de distrikto Puck. Dum la dua duono de la 19-a jarcento okazis disvolviĝo de la urba kaj industria infrastrukturoj. En la jaro 1884 oni fondis la Societon por Beligado de la Urbo. De ĝia iniciato aperis la ĉemara parko. En la jaro 1899 Puck jam havis fervojan ligon kun Gdansko, kaj du jaroj poste kun urbo Krokowa (krokova).
Dum la komenco de la 20-a jc oni malkonstruis la urbajn fortikaĵojn. Oni komencis konstrui la masonitajn brikdomojn kaj estis finkonstruita la luterana preĝejo. En la 1912 oni establis en la urbo la negrandan elektrocentralon. En tiu tempo la urbo estis fama pro la produktado de biero, kiu estis vendata en la tuta Pomerio.
Rezulte de la Traktato de Versajlo (la 28-an de junio 1919) Puck denove estas en la limoj de Pollando (vidu la apudan foton). Pro tio okazis la tn. "La Geedziĝo (nupto) de Pollando kun la Balta Maro" kun la partopreno de generalo Józef Haller tio okazis la 10-11an de februaro 1920 (vidu la apudan bildon). Dum la jaroj 1920 – 1926 Puck estis la ĉefa milithaveno de Pollando. Tiam oni kreis la gvidantaron de la Mar-armeo kaj estis establita la Mara Aer-divizio.
En la jaro 1927 oni likvidis la distrikto Puck, kaj la urbo Puck eniris al la nova mara distrikto kun la sidejo en Wejherowo. Ĝis septembro 1939 en Puck estis garnizono de la Mara Aer-divizio. Ĉe la divizio funkciis la Ĝendarmejo Puck. Aŭtune de la jaro 1937 en Puck oni organizis la Kaŝubian Batalionon de la Nacidefendo.
La Dua Mondmilito feliĉe ne faris grandajn detruojn en Puck. Post la milito oni malkonstruis la preĝejon de evangelianoj. Sur la tereno de la aer-bazo (garnizono de la Mara Aer-divizio) oni establis la Puckan Mekanikan Entreprenon. En la jaro 1951 la urbo Puck eniris la distrikton Wejherowski, tamen jam en la jaro 1954 denove revenis la distrikto Puck.
Komence de la 60-aj jaroj de la 20-a jc en la urbo oni ordigadis la la parton de la marbordo inter la haveno kaj parko. Dum la sekvontaj jaroj la lokaj skoltoj entuziasmuloj de naŭtiko konstruis la ekzistantan ĝis nun la Maran Centron de Skoltoj. de la jaro 1975, post la sekva reformo de administracio en Pollando, la urbo troviĝis en la Vojevodio de Gdansko.
La paroĥejo estas unu el la plej novaj en la gdanska arkidiocezo. Ekfunkciigita oficiale la 30-an de aprilo 2000 fare de arkiepiskopo Tadeo Gocłowski, la Gdanska Metropolito. La nova paroĥejo estis kreita post la divido de la paroĥejo de Sanktaj Apostoloj Petro kj Paŭlo. En la jaro 2004 oni ekkomencis konstriu novan preĝejon por tiu paroĥejo, ĉar ĝis nun estis nur eta kapelo. De la jaro 2014 estas finkonstruita la preĝejo.
Dum la 1990-aj jaroj en la urbo oni ordigis la akvo-kanalizacian mastrumadon kaj purigadon de la Golfo de Puck. Danke al tiu agado la urbo Puck denove fariĝis la banloko (kuracloko). De la jaro 1999 la urbo denove estas ĉefurbo de la distrikto Puck en Pomerio. En la decembro 2011 en ĝi loĝis preskaŭ 12 mil da loĝantoj.