cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĥimki (Moskva provinco)
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio Ĥimki (malfermita en 1851) en linio Moskvo - Tverj.
En jaro 1959 la urbo havis 47,8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 141 mil loĝantojn.
Fervoja transporto
La Oktjabrjskaja fervojo (Sankt-Peterburgo - Moskvo) trapasas la urbon kun kvin haltejoj:
Mayte Martín
Mayte Martín (Barcelono, Hispanio, 19a de aprilo 1965), spektakla nomo de María Teresa Martín Cadierno, nome hispana kantistino kaj komponistino de flamenko.
Ŝi registris sian unuan diskon Muy frágil en 1994 en kiu ŝi kombinis tradician flamenkon kun propraj temoj. Ŝi registris sian duan diskon, de bolero-j, kun la granda pianisto Tete Montoliu sub la titolo Free boleros en 1996, tiun saman jaron ŝi ricevis la Premion Ciudad de Barcelona de Música. En 2000 ŝi eldonis sian duan diskon de flamenko kiu havas titolon Querencias, baze sur la muzikan enhavon de la unua spektaklo kiun ŝi prezentis kun la dancistino Belén Maya, kun kiu ŝi prezentas spektaklojn kunlaborajn, formante kunlaboran artokompanion.
Ŝi kunlaboris kun multaj aliaj artistoj, kiel Manuel Alcántara, Omara Portuondo kaj aliaj.
Paulo Wanchope
Paulo Wanchope (n. ) estas kostarika futbalisto. Li de 1996 ĝis 2008 membris en la kostarika nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 73 matĉoj kaj atingis 44 golojn.
Ollauri
Ollauri [oLJAŬri] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro. ​
Pri etimologio menciindas la deveno de la loknomo Ollauri. Ĝi estas eŭska toponimo kiu devenas el ol(h)a kun signifo “kabano, paŝtista kabaneto”, kaj (h)uri sufikso ofta en la eŭskdevena toponimio kun signifo “vilaĝo aŭ loĝloko”. Tial la kompleta signifo de la toponimo estus "vilaĝo de kabanoj". Tiu nomo aperas dokumentita laŭ variaj mezepokaj citaĵoj kun diversa literumado kiel por ekzemplo: Olauri en 1182, Olhauri en 1185 — tiu lasta eble plej proksima al la praprononco —, Hollauri en 1215, Olauri en 1257 kaj Hullauri 1488. ​
La loko aperas en dokumento de 1343 kiel "Ullauri".
Je la enpovigo de la Burbonoj en Hispanio kun Filipo la 5-a, la termino de Rodezno (kun Ollauri kaj Gimileo) akiris sendependecon disde Briones, atingante propran municipon kaj municipan teritorion en 1712.
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el 865 loĝantoj ĝis nunaj 300.
Nuna ekonomio ege dependas de industrio de vinproduktado.
Estas nutrovendejo, apoteko, kuracejo, foje banko, du restoracioj, du trinkejoj, municipa biblioteko kaj bazlernejo.
Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejoj, ok vinkeloj, kvar palacoj, vitejaj kabanoj, ktp.
Ĥolm
Ĥolm (ruse Холм) estas urbo en Novgoroda provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 49247501.
La urbo estis fondita en jaro 1144.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
La interurba telefona kodo estas 81654, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Lovatj (Ловать) (baseno de rivero lago Ilmenj (Ильмень)).
Tipoj de kotono
Estas kvar komerce kultivataj specioj de kotono, ĉiuj aldomigitaj en antikveco:
Ĥolm
En jaro 1959 la urbo havis 3 mil loĝantojn.
Tipoj de kotono
La dua amerikaj kotonspecioj responsas por la plej ampleksa majoritato de moderna kotonproduktado, sed la du malnovmondaj specioj estis amplekse uzataj antaŭ la 1900-aj jaroj. Kvankam la kotonaj fibroj aperas nature en koloroj de blanka, bruna, roza kaj verda, timoj el ebla poluado de la genetiko de blanka kotono kondukis al malpermeso en multaj koton-kultivaj lokoj de koloraj kotonvariaĵoj, kiuj restas nun kiel specialaĵa produkto.
NGC 1760
NGC 1760 (alia indiko — ESO 85-EN19) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tipoj de kotono
Azia kotono havas fibrojn malpli ol unu colon (2.5 cm) longajn kaj sufiĉe aspra en teksturo. Ĝi estas kultivata ĉefe en Barato, Irano, Ĉinio, kaj Rusio.
Perua kotono havas mildajn, preskaŭ lanecajn fibrojn.
Brazila kotono estas nestaŭda kotono kun longaj, silkecaj fibroj.
Levantenia, meksika, kaj jamaika kotonoj estas naturaj variaĵoj kiuj povus esti la fruaj parencoj (praularo) de kelkaj modernaj variaĵoj.
Kolora kotono estis produktita de kelkaj agrikulturaj eksperimentantoj, sed la vestaĵoj teksitaj el ĝi tendencas malfariĝis sub forta sunlumo.
Ankaŭ arboj nomitaj Kapok, de diversaj ĝenroj, produktas varion de kotono ("Java kotono") en siaj semujoj.
Oszkár Dénes
DÉNES Oszkár [de'neŝ] estis hungara aktoro naskita en Magyarkeszi la 8-an de majo 1891 kaj mortinta en Trento (Italujo) la 2-an de julio 1950.
Kariero
Oszkár Dénes devenis el juda familio. Li iĝis filmaktoro el oficisto en 1919. Li elpaŝis en 1921 en la Teatro Belvárosi, poste en Jardin de Paris, Royal Orfeum kaj Király Színház. Inter 1922 kaj 1924 li direktis la teatrojn de Unió Rt. – Blaha Lujza, Király Színház – en 1924 li ludis en Papagáj Kabaré. En 1924 li estis ano en Berlino de Cabaret der Komiker, poste aperis en Royal Orfeum, en 1929–30 en Király Színház. Lia mondkariero ekis en 1930 en Lepsiko. Li travoĵĝis la mondon kun sia edzino Rózsi Bársony kun operetoj de Pál Ábrahám. En 1936–1937 li elpaŝis en Budapeŝto en la Teatro Royal kaj en la Teatro Városi.
Distrikto Bagrationovsk
La distrikto Bagrationovsk (Багратионовский район, latinliterigite Bagrationovskij rajon) estas municipa distrikto de la Kaliningrada provinco en la Rusia Federacio - laŭ la administra reformo de 2008 unu el dek sep municipaj distriktoj kaj sep urbaj distriktoj de la provinco. Laŭ la stato de tiu administra reformo la distrikto kovras areon de kvadrataj kilometroj. En 2010 ĝi havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 28 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Bagrationovsk, cirile Багратионовск, ĝis la jaro 1945 germane nomita Preußisch Eylau.
Angela Lanza
Angela Lanza estas usona kantistino el Bay City, Miĉigano, kiu aperis en diversaj usonaj urboj kaj ankaŭ internacie.
Ŝi kun aliuloj, sponsorita de Hooters en ilia Let Freedom Wing Tour, por aperi antaŭ usonaj transmaraj armeanoj. Kiel parto de tiu speciala USO turneo ŝi aperis en Afganio, Irako, Kazaĥio, Pakistano, Kataro kaj Uzbekio. Ankaŭ en la transmara turneo estis la popgrupo UC3, inklusive Tracy Williams.
Antaŭe, Lanza partoprenis por selekto en sezono tri de la American Idol televida serio, sed ne estis akceptita.
Cabezas de Alambre
Cabezas de Alambre [kaBEzas deaLAMbre] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Cabezas de Alambre estas tradukebla maletimologie kiel Kapoj de dratoj, malfacile adaptebla kiel loknomo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,80 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis 250 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 41 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
(37568) 1989 TP
(37568) 1989 TP estas malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usonaj Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Cabezas de Alambre
Geografio
Ĝi limas kun Donjimeno, San Vicente de Arévalo, Constanzana, Pedro-Rodríguez kaj Cabizuela.
(37568) 1989 TP
Ĝia orbito restas ekstere de tiu de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,258406 astronomia unuo (38,657 milionoj da km).
Cabezas de Alambre
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Pindaro
Pindaro (greke: Pindaro Πίνδαρος), naskiĝinta en ĉ.517 a.K., en Kinoskefalo (Κυνός κεφαλαί) ĉe Tebo (greke: Θῆβαι, lat. Thebae, novgreke:Θήβα Thiva), mortinta mallonge post 437 a.K., estis helena poeto kiu nombriĝas al la Kanoniko de la naŭ lirikistoj.
La poeto de mito kaj aristokrataro
En lia poezio lia familia tradicio elstaras, kaj la fakto ke lia patro apartenis al la aristokrataro dum lia patrino apartenis al malalta klaso, influis iujn el liaj lirikaj verkado kaj karaktero. Pindaro situiĝis en kortegoj de regantoj kaj en la kompanio de la aristokratoj. Fakte li estis aristokrato kore kaj anime kaj konservis la titolojn de la familio kaj ĝiajn simbolojn ĝis sankta angoro. Aleksandro la 1-a de Makedonio invitis lin al sia kortego kaj li komponis laŭdan kanton honore al li. Kompense, ĉi tiu reganto kompatis lian domon en Tebo kaj nek detruis nek prirabis sian havaĵon, kiel li faris al la aliaj konstruaĵoj en ĉi tiu urbo.
Artisto de liriko
Laŭ legendo, Pindaro estis pikita de abelo en sia buŝo dum siaj infanaj jaroj, tiel fariĝis poeto, kiu servis tiel dolĉan kiel mielo. Pindaro estas konsiderata unu el la ĉefaj poetoj en lirika oralora poezio en antikva Grekio. Liaj kantoj elstaras en la kompleteco de formo kaj beleco de la sonoj. Li ofte teksas mitologion en ĉiujn siajn verkojn. Li estas artisto uzanta aŭdacajn metaforojn kaj priskribojn. Verŝajne li studis muzikon kaj muzikilojn, precipe "Auloso" (la dukana fluto). Lia muzika lerteco elstaras en liaj verkoj, kaj en la kunteksto kaj enhavo kaj ritmo.
Olimpiaj odoj
Aparte konataj estas la "odo" (kanto kantita en ĥoro aŭ solo akompanata de muzikaj instrumentoj), kiujn li komponis, kaj honore al la venkoj de aristokratoj en bataloj kaj honore al venkintoj en sportaj konkursoj, Olimpio, Delfo, Nemea kaj Korinto. El ĉi tiu kantoteksto, kaj precipe el "La odoj olimpikaj", riĉa, varia kaj bunta bildigo aperas pri la sportaj ludoj: la atletoj, la trejnistoj, la trejnado, la konkursaj disciplinoj, la juĝado, la publiko, la premioj, la delikteco kaj pli. Liaj kantoj verŝas interesan historian lumon pri la temo pri korpokulturo kaj Olimpikoj en antikva Grekio.
Konstitucio de Norvegio
La Konstitucio de Norvegio estis alprenita la 16-an de majo, 1814 de la norvegia konstitucia asembleo ĉe Eidsvoll (malgranda urbeto norde de la nacia ĉefurbo Oslo, tiam nomata Christiania), tiam subskribita kaj datigita la 17-an de majo. Ĝin oni konsideris kiel unu el la plej radikale demokratiaj konstitucioj de la mondo tiutempe. La 17-a de majo nuntempe estas la Nacia tago de Norvegio.
Pindaro
Olimpiaj odoj
Granda parto de lia verko perdiĝis kaj tio, kio postrestis, troviĝas en la granda biblioteko de Aleksandrio kaj citaĵoj de aliaj poetoj. Lia verkaro kaj stilo multe influis la romian poezion.
Konstitucio de Norvegio
Historio
La norvegan konstitucion inspiris la Usona Deklaro de Sendependeco je 1776, la franca revolucio je 1789, kaj la sekvintaj usonaj kaj francaj konstitucioj, kaj oni konsideris ĝin kiel unu el la plej radikale demokratiaj konstitucioj de la mondo tiutempe. Post la Norvega-sveda milito de 1814, laŭ la traktato de Moss Norvegio devis aliĝi al persona unio kun Svedio, tiel forminte la union Svedio-Norvegio, kaj devis ŝanĝi sian konstitucion konvene la 4-an de novembro, 1814. Tiuj konstituciaj ŝanĝoj estis forigitaj post la disiĝo de la 91 jaraĝa unio en 1905.
Pindaro
Olimpiaj odoj
Istmajn odojn liajn kun komentado eldonis Erich Thummer.
Konstitucio de Norvegio
Historio
La plej freŝdatan konstitucian ŝanĝon oni alprenis la 20-an de februaro, 2006.
Supertuto
Oni kreis supertuton por protekti la portanton kaj ties vestaĵojn kontraŭ malpuraĵoj (kaj laŭ agadmedio ankaŭ kontraŭ fajro aŭ kemiaĵoj). Supertuto havas malmulte kaj malgrandajn malfermojn kaj pro tio estas pli facile atingi lik-, pulvor- aŭ aliajn imunecojn. Imuneco estas la plej alta kriterio por protektovestaĵoj.
Supertuto ne povas forgliti de la korpo kaj do bezonas nek zonon nek ŝelkojn. Ĝi do estas pli komforta.
Se komence la supertuto estis nur laborvestaĵo, ĝi nun estas eĉ moda kaj estas portita por multaj sportoj: skiado, velado, motorciklado, ...
Listo de norvegaj reĝoj
Kronologia listo de reĝoj de Norvegio.
Tiu ĉi listo estas tre nekompleta. Kompleta listo de norvegaj regantoj streĉiĝas pli ol 1000 jarojn, de la vikinga tempo ĝis hodiaŭ, kaj estas trovebla, ekzemple, en la koresponda paĝo de la norvega Vikipedio.
Frua tempo
Kelkaj unuopaj regantoj en frua tempo, proksimumaj regojaroj.
Unio Svedio-Norvegio ekde 1814
Dum la tempo de la unio Svedio-Norvegio, 1814–1905, la reĝo de Svedio estis samtempe ankaŭ reĝo de Norvegio.
Norvegio memstara ekde 1905
Dinastio Holstein-Sonderburg-Glücksburg.
Francesco Filippini
Biografio
El malriĉa familio de laboristoj, li povis studis arton pere de ricevitaj stipendioj en la 1870-aj jaroj.
Filippini ekspoziciis en la ĉiujaraj montroj de la Accademia di Belle Arti di Brera en Milano el 1879, kaj el 1880 li loĝis en tiu urbo. Li vivtenis sin per instruado, kaj en lernejoj kaj private. Li iĝis honora membro de la Accademia di Brera en 1878.
Arta Merkato
Ĉe aŭkcio de Sotheby's Milano en 2007, Ai piedi del ghiacciaio (Je la piedo de la glaĉero, 1875) de Francesco Filippini, oleo sur kanvaso, estis vendita por unuo 102250 eŭroj plus aŭkciaj kotizoj. En 2008, la verkoj de Filippini estis venditaj sur la merkato al privataj kolektantoj kontraŭ 350,000 eŭroj. La plej valoraj kaj serĉataj temoj estas tiuj, kiuj reprezentas kamparanojn kaj paŝtistojn, montojn, montetojn.
Pro la graveco kaj tre altaj prezoj de liaj kanvasoj, Francesco Filippini, kune kun Mario Schifano, estas la plej falsita itala farbisto. Oni supozas, ke pli ol 30% de la verkoj de Filippini estas falsaĵoj, faritaj de kvalifikitaj "kopiistoj" ekde 1930. Ĉiuj aŭtentaj verkoj de Francesco Filippini estas subskribitaj, nur malofte estas indikoj de datoj. Tamen, ne estas malfacile por spertulo identigi falsan Filippini, pro la ekstrema konsistenco de la artisto. Li pentras same eĉ en malgrandaj dimensioj, per sia longa linio dum laborado sur reduktitaj subtenoj. Hodiaŭ la originalaj verkoj de Francesco Filippini, fondinto de la filipinisma movado, konsideris italan impresionismon kontraŭe al la franca, patro de la impresionisto. pejzaĝisto, kiu ankaŭ inspiris "Umberto Boccioni", reprezentante kamparaninojn kun kamparaj pejzaĝoj estas tre maloftaj kaj la taksadoj sur eksterlandaj merkatoj, ili povas superi 2 milionoj da eŭroj en valoro, inter pasiaj privataj kolektantoj.
Frigyes Puja
Frigyes PUJA [fridjeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Puja Frigyes estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, diplomato. Frigyes Puja naskiĝis la  1921 en Battonya. Li mortis la 2008 en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Puja ne finis la gimnazion, inter 1942 kaj 1945 li laboris en presejo, dume en 1943 li estis trudlaboristo. Depost Ruĝa Armeo liberigis Battonya, li aliĝis al komunistoj, eĉ li estis loka partiestro. En 1953 li finis partian lernejon, intertempe li ricevis postenon en la ministerio. Laŭvice li estis diplomato en Stokholmo, Oslo, Kopenhago, Vieno. Inter 1959 kaj 1963 li estis subministro, inter 1973 kaj 1983 li estis ministro pri eksteraj aferoj. Li estis parlamentano inter 1975-1990, poste li aliĝis al la komunistoj.
Fortokampo
En spekulativa fikcio, fortokampo, foje konata kiel energia ŝildo, fortoŝildo, fortobobelo, defenda ŝildo aŭ deflektila ŝildo, estus baro farita de energio, plasmo aŭ partikloj. Ĝi protektus personon, areon aŭ objekton de atakoj aŭ entrudiĝoj. Ĉi tiu fikcia teknologio estas kreita kiel kampo de energio sen maso, kiu funkcias kiel muro, tiel ke objektoj tuŝitaj de la aparta forto rilatanta al la kampo ne povas pasi tra la kampo kaj atingi la alian flankon. Ĉi tiu koncepto fariĝis nutraĵo de multaj sciencfikciaj verkoj, tiel ke aŭtoroj ofte eĉ ne ĝenas klarigi aŭ pravigi ilin al siaj legantoj traktante ilin preskaŭ tiel konfirmitaj faktoj kaj atribuante ĉiajn kapablojn la intrigo postulas.
Ekzistas daŭra scienca esplorado pri realaj fortkampoj, ĉefe por protekti kontraŭ radiado.
Yuma Funabashi
Yuma Funabashi (船橋 勇真, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo YSCC Yokohama.
7757 Kameya
7757 Kameya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Osamu Kameya (japane : 亀谷　收, Kameya Osamu), sciencan esploriston ĉe la Nacia Observatorio de Japanio. Li studas la procezon de formiĝo de la regiono de amasa stela formiĝo per radioobservoj. Li ankaŭ kontribuis al la konstruo de "VERA" (VLBI Eksperimento por Radio Astrometrio).
Alhóndiga
Alhóndiga [aLONdiga] (Grenejo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 172 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,96 loĝ/km².
Heideloff
Heideloff estas familia nomo de jenaj personoj:
Alhóndiga
Situo
Alhóndiga estas situanta en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro. La areo de ties teritorio estas de 19,20m km². La geografiaj koordinatoj estas 40°31′37″N 2°49′18″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 172, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Alhóndiga, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Alhóndiga kie oni falis al la nunaj 172.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Gibson-Dezerto
Gibson-Dezerto estas dezerto de Aŭstralio. Ĝi okupas surfacon je ĉirkaŭ 155 900 km² kaj troviĝas inter la lago Disappointment kaj la lago Macdonald laŭ la Tropiko de Kaprikorno, en okcidentaj regionoj de la lando. La areo entenas sablajn montetojn subdividatajn de sekaj herbejoj. La dezerto konstituas tersupraĵan ekoregionon el la aŭstralia-tasmania ekoprovinco de la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiu ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo "tanamia kaj grand-sabla dezertoj". Biome ĝi apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj.
La ununuraj popoloj, kiuj vivas ĉi tie estas la aŭstraliaj indiĝenoj. Pro grava senpluveco en 1984, kiu sekigis ĉiujn akvofontojn kaj elĉerpis la nutrajn provizojn, duonnomada tribo, la Pintupoj, kiuj kutime havis Gibson-Dezerton kiel loĝejon, unuafoje kontaktiĝis kun okcidenta aŭstralia socio. Oni opinias, ke ĝi estis la unika aŭstrala tribo, kiu ne konis la blankan homon.
Klimato
La precipitaĵoj en Gibson-Dezerto varias de 200 mm ĝis 250 mm por jaro. La klimato estas kutime varma: somere maksimumaj temperaturoj estas super 40 °C. (104 °F.), dume vintre la temperaturoj povas malaltiĝi ĝis 18 °C (64 °F)
Historio
Gibson-Dezerto estis nomita laŭ la esploristo Alfred Gibson kiu forpasis dum ekspedicio tie ĉi kondukita fare de Ernest Giles en 1874.
Konstitucia Kongreso (Usono)
La Konstitucia Kongreso (konata ankaŭ kiel Filadelfia Kongreso, la Federacia Kongreso, aŭ la Granda Kongreso de Filadelfio) okazis el la 25a de Majo al la 17a de Septembro, 1787, en Filadelfio, por decidi pri problemoj en la regado de Usono, kiu estis funkciante laŭ la Artikoloj de Konfederacio sekve la sendependeco el Granda Britio. Kvankam la Kongreso estis planita por revizii la Artikolojn de Konfederacio, la intenco el la multaj proponantoj, ĉefe ĉe James Madison kaj Alexander Hamilton, estis krei novan registaron anstataŭ fiksi tiun ekzistitan. La delegitoj elektis George Washington por prezidi la Kongreson. La rezulto de la Kongreso estis la kreado de la Usona Konstitucio, lokigante la Kongreson inter la plej gravaj eventoj de la historio de Usono.
La plej polemikaj disputoj temis pri la kompono kaj elekto de la Senato, kiel difiniĝos la "proporcia reprezenteco" (ĉu inkludi sklavojn aŭ aliajn propraĵojn), ĉu dividi la plenuman povon inter tri personoj aŭ investi la povon en unusola prezidento, kiel elekti la prezidenton, kiom longe lia regotempo estos kaj ĉu li povos prezentiĝis al reelekto, pri kiuj deliktoj estus nepersekuteblaj, la naturo de fuĝinta sklavo, ĉu permesi la abolon de la sklaveca komerco, kaj ĉu juĝoj estos elektitaj de la leĝofara aŭ plenuma instancoj. Plej el la tempo dum la Kongreso estis uzata por decidi pri tiuj temoj, dum la povoj leĝofara, plenuma kaj juĝa ne estis tre multe disputataj. Post la komenco de la Kongreso, la delegitoj dekomence interkonsentis pri la principojn de la Kongreso, poste interkonsentis pri la Virginia Plano de Madison kaj ekmodifis ĝin. Komitato produktis la finan version de la konstitucio, kiu estis voĉdonita kaj sendita al la ŝtatoj.
Delegitaro
(*) Ne subskribis la finan malneton de la Usona Konstitucio. Randolph, Mason kaj Gerry estis la solaj tri ĉeestantoj en Filadelfio tiutempe, kiuj rifuzis subskribi.
Pulva konspiro
La pulva konspiro (anglalingve Gunpowder Plot) estis malsukcesa atenco kaj komploto elpensita de grupo da katolikoj, kiuj volis mortigi samtempe la reĝon Jakobo la 1-a de Anglio kaj 6-a de Skotio, lian familion kaj parton de la angla aristokratio, per la eksplodigo de la palaco Westminster en Londono je la 5-a de novembro 1605 (okaze de la malferm-ceremonio de la Parlamento). La komploto ŝajne ricevis la sekretan subtenon de la hispana registaro kaj, eble, tiun de la Jezuitoj.
La konspirantoj, gviditaj de Guy Fawkes, riproĉis al la anglikana reĝo Jakobo la 1-a lian netoleremon koncerne siajn samreligianojn, sed ankaŭ koncerne puritanojn. La konspiro estis tamen malkaŝita de katolika lordo, amiko de Guy Fawkes, ĉar li ricevis leteron konsilante al li ne ĉeesti la ceremonion. La keloj de la palaco estis serĉfositaj de la gardistaro, kaj oni trovis la pulvon dediĉitan al la atenco. Guy Fawkes estis arestita, kiam li pretiĝis ekflamigi 36 barelojn da pulvo. Ĉiuj konspiruloj devis fuĝi, aŭ estis pendumitaj aŭ dismembrigitaj.
La supozita plano de tiuj katolikaj ekstremuloj, estritaj de Robert Catesby, estis anstataŭi Jakobon per lia filino Elizabeto, kiun ili esperis konverti al la romkatolikismo. Per reĝa apogo kaj turno al la obeo al Romo, la tuta Anglio povus esti rekatolikigita. La malkaŝo de la Pulva konspiro provokis popolan senton, kiun Salisbury profitis por atingi el la Parlamento fonduson pli grandajn ol tiuj kiujn estis ricevinta la reĝino Elizabeto.
Teorio de kelkaj historiistoj, asertas, ke la pulva komploto estis lerte imagita de Robert Cecil, aŭ ke almenaŭ antaŭsciis pri ĝi kaj permesis ties disvolvigon, nur por "malkaŝi ĝin" kaj finigi ĝin lastmomente. Tiu teorio konkludas ,ke la plano de Robert Cecil estis krei senton de nacia unuiĝo kiu permesis, ke la Parlamento akceptu doni al la Reĝo la monkvanton kiun tiu estis petinta. Se tiu teorio estus prava, Guy Fawkes kaj sia kolegoj estus simplaj ludantoj en multe pli grava ludo.
Nokto de Guy Fawkes
Ekde tiam, la britoj kutimas flamigi krakfajraĵojn je la 5-a de novembro, dum la "nokto de Guy Fawkes" (Guy Fawkes Night).
Threadneedle Street
Threadneedle Street estas strato lokita en la City de Londono. Ĝi ekas je vockruciĝo kun la stratoj Poultry, Cornhill, King William Street kaj Lombard Street, kaj atingas Bishopsgate.
La strato estas fama, ĉar tie situas la sidejo de la Banko de Anglio, ofte kromnomita "la maljuna damo de Threadneedle Street" : ĝi restis en la sama loko depost 1734. Ĝis 2004, la Reĝa Borso de Londono cetere troviĝas ĉe la strato.
Pirofosfato
Pirofosfatoj aŭ dufosfatoj estas saloj kaj esteroj de la pirofosfata acido. La anjono formiĝas per hidrolizo de la ATP por formi AMP aŭ adenozina monofosfato en la ĉeloj. Ĉi-hidrolizo konatas kiel pirofosforolizo. La anjono pirofosfato havas strukturon P2O74- kaj ĝi estas anhidra acido de la fosfato. Pirofosfatoj estas malstabilaj en akva solvaĵo kaj rapide hidroliziĝas formante neorganikan fosfaton.
Ĥolmsk
Ĥolmsk (ruse Холмск) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64440.
La urbo estis fondita en jaro 1870.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 42433, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en sud-okcidenta parto de insulo Saĥaleno, sur bordo de maro.
En la urbo estas fervoja stacio.
En 1905 ... 1945 la urbo apartenis al Japanio.
En jaro 1959 la urbo havis 31,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 35,1 mil loĝantojn.
Károly Botvay (arbarinĝeniero)
Károly Botvay [kAroj botvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Botvay Károly estis hungara inĝeniero, universitata profesoro. Lia origina familia nomo estis Schumacher, lia samnoma filo estis Károly Botvay (violonĉelisto).
Biografio
Károly Botvay frekventis mezlernejojn laŭvice en Újverbász, Újvidék, Szeged kaj Lőcse, poste li batalis en la 1-a mondmilito ĝis 1917. Li akiris inĝenieran diplomon en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron) en 1924. Post siaj studoj li restis samloke kiel asistanto. Inter 1938–1939 li esploris helpe de stipendio en arbaro en Bavario, poste ĝis 1944 li laboris en instituto pri arbaroj en Budapeŝto. En 1940 li doktoriĝis en fakultato en Sopron, post 4 jaroj li estis nomumita privata profesoro, en 1946 publika ordinara profesoro, en la sekva jaro li fondis novan katedron. Li kandidatiĝis en 1952, li pensiuliĝis en 1958. Li multe okupiĝis pri grundoj de la arbaroj.
Brains
Brains estas komunumo de Francio, ĝi situas en la departemento de Loire-Atlantique, en regiono Luarlandoj.
La komunumo apartenas al historian Bretonion, en la tradicia lando de la lando de Retz kaj en la historia nanta Lando.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brennois kaj Brennoises, aŭ Brainnois kaj Brainnoises.
Situacio
Brains situas inter la rivero Luaro kaj la lago de Grandulo-Lieu, al  sud-okcidente de Nanto kaj  nord-okcidente de Bouaye. La limaj komunumoj estas Pellerin, Cheix-pri tio-Retz, Port-Saint-Patro, Saint-Léger-ilin-Vitejoj, Bouaye, Bouguenais, La Monto kaj Saint-Jean-de-Boiseau.
Sturno
La vulgara sturno, ordinara sturno, eŭropa sturno aŭ simple sturno (Sturnus vulgaris) estas paserina birdo de la familio de Sturnedoj kaj la plej tipa el la genro, kiu siavice estas la plej tipa en la familio.
Tiu specio de sturno estas indiĝena de plej parto de moderklimataj Eŭropo kaj okcidenta Azio. Ili estas loĝantaj birdoj en suda kaj okcidenta Eŭropo kaj sudokcidenta Azio, dum nordorientaj populacioj migras suden kaj okcidenten vintre al tiuj regionoj, kaj eĉ iom pli suden al areoj kie ili ne reproduktiĝas, nome en Iberio kaj norda Afriko. Ĝi estas disvastiĝinta ankaŭ en Aŭstralio, Novzelando, Nordameriko kaj Sudafriko.
Taksonomio
En la genro Sturnus, la Eŭropa sturno estas la tipa specio, la ununura kun ĉiuj tipaj karakteroj de tiu genro. Estas en tiu genro kie la surgrunda manĝotekniko de sondado per malferma beko estas plej antaŭenigita; la tekniko inkludas emmeton engrunde de la malferma beko kiel metodo serĉi kaŝitajn manĝerojn. Eŭropaj sturnoj havas la fizikajn trajtojn kiuj permesas ilin uzi tiun manĝoteknikon, kiu sendube helpis la specion disvastiĝi tiom amplekse.
Kune kun la Sturnus vulgaris, la genro Sturnus inkludas ankaŭ kelkajn speciojn kiuj ŝajne estas pli malpli rilataj, sed kelkaj pridisputas ĉu se la taksonomio baziĝas sur natura evolua grupigo, tiam nur la Eŭropa kaj la Nigra sturno estu grupigitaj kune.
Subspecioj
Estas kelkaj subspecioj de la Eŭropa sturno, kiuj varias laŭ irizeco de plenkreska plumaro. Laŭ grada variado laŭ geografiaj teritorioj kaj etenda intergradado, oni interkonsentas ke la subspecioj estas klinaj. Akceptado de diferencaj subspecioj varias inter diversaj fakuloj.
Oni nomigis kelkajn aliajn formojn, sed estas ĝenerale ne plu konsiderataj validaj. Plejparto estas intergradoj el koincido de teritorioj de diversaj subspecioj.
Aspekto
Ĝi estas inter la plej familiaraj birdoj de moderklimataj regionoj. Ĝi estas 19–22 cm longaj, kun enverguro de 37–42 cm kaj pezo de 60–90 g. La plumaro estas brile nigra, purpura aŭ verda, kaj punktita per blanko, ĉefe vintre. Masklaj plenkreskuloj de Eŭropa sturno estas malpli punktecaj sube ol plenkreskaj inoj. La gorĝoplumoj estas longaj kaj izolitaj, kaj uzataj kiel signalo dum memmontrado. Junuloj estas grizbrunaj, kaj je unua vintro ili ŝajnas plenkreskuloj kvankam ofte retenas kelkajn brunajn junajn plumojn ĉefe en kapo kaj ĉefe en komenca parto de vintro. La kruroj estas fortikaj, rozruĝecaj. La beko estas mallarĝa konusa kun akra pinto; somere, ĝi estas flava ĉe inoj, kaj flava kun blugriza bazo ĉe maskloj, dum vintre, kaj ĉe junuloj, ĝi estas nigra en ambaŭ seksoj. Plumoŝanĝado okazas unufoje jare, fine de somero post la fino de la reprodukta sezono; la freŝaj plumoj estas rimarkinde blanke pintecaj (brustoplumoj) aŭ sablokolore (flugiloj kaj dorso). Malpliigo de la punkteco de la reprodukta sezono estas farata de la blankaj plumopintoj de vintra plumaro. Sturnoj piediras pli ol saltas. Ties flugo estas tre forta kaj rekta; ili aspektas kun triangulaj flugiloj kaj kun mallonga vosto dumfluge.
Onye Ogochukwu
Promise Onye Ogochukwu (n. ) estas niĝeria futbalisto.
Sturno
Aspekto
Konfuzo kun aliaj specioj eblas nur en Iberio, okcidenta Mediteraneo kaj nordokcidenta Afriko vintre, kie ĝi devas esti distingita el tre proksime rilata Nigra sturno, kiu, kiel ties nomo sugestas, havas malpli da punkteco en sia plumaro. La Nigra sturno povas esti distingita nur de proksime pro siaj longaj gorĝoplumoj. Je pli baza nivelo, plenkreska masklo de Eŭropa merlo povas esti facile distingebla pro sia pli svelta korpoformo, longa vosto, kaj kutimaro; Ili saltetas anstataŭ piediri kaj ne sondas per malferma beko. Dumfluge, nur la multe pli pala bombicilo kunhavas similan flugokonturon.
Onye Ogochukwu
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo YSCC Yokohama.
Sturno
Voĉo
La ordinara sturno estas bruema birdo kiu elsendas ampleksan varion kaj de melodiaj kaj de mekanikecaj sonoj, inklude distingan "lupofajfon". Sturnoj estas imitemaj, kiel multaj de ties familio. En kaptiveco, Sturnoj lernas imiti ĉiujn tipojn de sonoj kaj parolaĵoj.
Kantoj estas pli komune elsendataj de maskloj, kvankam ankaŭ inoj kantas. Kantoj konsistas el miksaĵo de imitado, klikoj, sonorilado, babilado, fajfoj kaj pepado. Kroma kanto, oni priskribis 11 aliajn alvokojn, inklude arigalvokon, minacalvokon, atakalvokon, grumbalvokon kaj seksalvokon. Birdoj parolemas dum ripozado kaj banado —farante grandan kvanton de bruo kio povas frustri lokajn homajn loĝantojn. Eĉ kiam sturnaro estas komplete silenta, la sinkronigitaj movoj de la birdaro faras distingan huadon kiu povas esti aŭdata el centoj da metroj.
Distribuado kaj biotopo
Eŭropaj sturnoj preferas urbajn aŭ ĉeurbajn areojn kie artefaritaj strukturoj kaj arboj havigas taŭgajn nestolokojn kaj ripozejojn. Ili ankaŭ komune loĝas en herbejaj areoj kie facilas manĝi —kiaj farmoj, herbopaŝtejoj, ludejoj, golfejoj kaj eĉ flughavenoj. Ili foje loĝas en malfermaj arbaroj kaj pli rare en arbustaroj kiaj la Aŭstralia makiso. Eŭropaj sturnoj rare loĝas en densaj, humidaj arbaroj (ekzemple pluvarbaroj aŭ humidaj sklerofilaj arbaroj). Ordinaraj sturnoj adaptiĝis ankaŭ al marbordaj areoj, kie ili nestumas kaj ripozas en klifoj kaj manĝas inter algoj. Ties kapablo adaptiĝi al granda vario de biotopoj permesis ties disvastigon kaj setligon tra la tuta mondo —rezulte en veveja gamo el marbordaj humidaj teroj al alpaj arbaroj, el marnivelo al 1900 m super marnivelo.
Disvastiga tra la norda hemisfero, la Eŭropa sturno estas indiĝena de Eŭrazio kaj troviĝas tra Eŭropo, norda Afriko (el Maroko al Egiptio), norda Barato, Nepalo, Mezoriento (inklude Sirion, Irakon kaj Iranon), kaj nordokcidenta Ĉinio. Krome, ĝi estis enmetita kaj sukcese setliĝita en Novzelando, Aŭstralio, Nordameriko, Fiĝio, kaj kelkaj insuloj de Karibio. Kiel rezulto, ĝi povis ankaŭ migri al Tajlando, Sudorienta Azio, kaj Novgvineo. En Aŭstralio, la Eŭropa sturno estas nomata ordinara sturno, kaj ĉeestas tra sudoriento, kvankam oni observis kelkajn izolatajn populaciojn en norda kaj Okcidenta Aŭstralio. Ili estas oftaj tra Novsudkimrio, Viktorio, Kvinslando, Tasmanio, kaj en disaj lokoj ĉe la sudorienta parto de Okcidenta Aŭstralio.
Kutimaro
Ĝi estas tre gregema specio aŭtune kaj vintre. Argrandoj estas tre variaj, kaj grandaj birdaroj havigas spektaklajn vidaĵon kaj sonon kutime ĉe ripozejoj. Tiuj grandaj aroj ofte allogas rabobirdojn kiaj la Kolombfalko aŭ la Nizo. Aroj formas densan sferecan formaĵon dumfluge, ofte etendiĝante kaj maletendiĝante kaj ŝanĝante formon, ŝajne sen iu ajn flugestro. Tre grandaj ripozejoj, escepte ĝis 1.5 milionoj da birdoj, povas formiĝi en urbaj centroj, arbaroj aŭ kanejoj, kaŭzante problemojn per siaj fekaĵoj (milionoj da fekaĵoj). Tiuj povas akumuliĝi ĝis 30 cm alte, mortigante arbojn pro ties kemia kompono; en pli malgrandaj kvantoj la fekaĵoj estas tamen profitaj kiel Sterko, kaj tiele arbaradministristoj povas klopodi movigi ripozejojn el arbarareo al alia por disvastigi la profiton kaj eviti grandajn toksejojn.
Grandaj aroj de pli da unu miliono da sturnoj estis observataj tuj antaŭ suneliro printempe en sudokcidenta Jutlando, Danio. Tie ariĝas marte ĝis nordaj birdoj el Skandinavio kiuj foriras al ties reproduktaj teritorioj meze de aprilo. Tia arigado kreas komplikajn formojn ĉe la ĉielo kiel fenomeno loke konata kiel Nigra suno. Por ĝui tiun spektaklon, la plej taŭga loko estas la ĉemaraj marĉejoj (marsken en Dana) de Tønder kaj Esbjerg municipo inter Tønder kaj Ribe. En tiaj multnombraj aroj la kuraĝaj rabobirdoj kiuj atakas ilin povas esti damaĝitaj de tiom multnombra reago per sturnaj fekaĵoj kaj vomaĵoj kio povas senflugigi la rabobirdon kiu povas fali aŭ eĉ droni se la atako okazis super akvo.
Sturnoj estas ĉasataj de rabobirdoj, inklude la speciojn de la Migra falko ie ajn kaj de la Berigora falko en Aŭstralio. Tamen, en la 1970-aj jaroj la konsumado de produktoj kemie traktataj per DDT fare de sturnoj kiuj estis sekve manĝataj de Migrofalkoj kaŭzis danĝerajn sekvojn de la toksaĵo en la falko. Kiel rezulto, oni observis malaltajn reproduktajn sukcesojn pro pli maldikaj ovoŝeloj kaj restoj de organokloro en ovoj.
Manĝado
La Eŭropa sturno estas insektovora, kaj tipe konsumas insektojn inklude raŭpojn, tineojn, kaj cikadojn, same kiel araneoj, milpieduloj, centipieduloj, limakoj, kaj malgrandaj lacertoj. Dum la konsumado de senvertebruloj necesas por sukcesa reproduktado, sturnoj estas ĉiomanĝantoj kaj povas manĝi ankaŭ grenon, semojn, fruktojn, nektarojn, kaj rubaĵojn, se estas oportuno.
Estas kelkaj metodoj per kiuj ili manĝas; sed ĉefe ili manĝas el aŭ ĉe la grundo, kaptante insektojn el aŭ sub la surfaco de la grundo. Ĝenerale, sturnoj preferas manĝi inter malaltaj herboj kaj ofte troviĝas inter kaj eĉ sur paŝtantaj animaloj. Grandaj aroj manĝas kune, laŭ praktiko nomata “rulomanĝo”: per kiu la birdoj malantaŭe de la aro konstante flugas antaŭen dum manĝado por ke ĉiu birdo havu vicon (1957). Ju pli granda estas la aro, des pli proksime estas individuoj unu de alia dum manĝado. Aroj ofte manĝas en unu loko dum iom da tempo, kaj revenas al lokoj kie jam sukcese manĝis.
Estas kvar tipoj de manĝado observitaj en la Eŭropa sturno:
Inter Eŭropaj sturnoj, atakado kaj sondado estas la plej kutimaj manĝokutimoj.
Pariĝado
Nepariĝintaj maskloj ekkonstruas nestojn por allogi solajn inojn. Maskloj ofte dekoras la neston per ornamaĵoj (kiel floroj) kaj freŝa verda materialo kiun la ino poste rearanĝas antaŭ akcepti lin kiel partneron. Maskloj kantas dum multe de la konstruado kaj eĉ pli kiam ino alproksimiĝas al lia nesto. Post la seksumado la masklo kaj la ino plukonstruas la neston. Kutimaj nestolokoj estas en arbotruoj, konstruaĵoj, arbostumpoj, kaj artefaritaj nestoskatoloj. Nestoj estas tipe kosntruitaj el pajlo, seka herbo, bastonetoj kaj interne kovritaj el plumoj, lano kaj mildaj folioj. Konstruado kutime daŭras 4 al 5 tagoj kaj povas plui dum kovado. Oni aldonas freŝajn herbojn al nestoj kaj tio funkcias kiel insektoforpelilo.
Sturnoj estas kaj monogamaj kaj poligamaj, kvankam ovodemetado estas farataj ĝenerale de unu masklo kaj unu ino, foje la paro povas havi kroman helpanton. Paroj povas esti parto de pli granda kolonio, en kiu kazo kelkaj aliaj nestoj povus okupi la saman aŭ apudajn arbojn.
Reproduktado
La reprodukta sezono ekas el komenco de printempo al somero. En Aŭstralio, oni demetas ovojn el fino de septembro al fino de novembro sed la gamo etendas el fina julio al decembro. Post seksumado la ino de la Eŭropa sturno demetas po unu ovon ĉiutage dum periodo de kelkaj tagoj. Se unu ovo perdiĝas dum tiu periodo, ŝi demetos alian ovon anstataŭe. La ovoj (4-5) estas malgrandaj, elipsaj kaj bluecaj (kaj foje blankecaj) kiu komune havas brilan aspekton. Kovado daŭras 13 tagojn, kvankam la eloviĝo de la lasta ovo povas okazi 24 horojn post la unua. Ambaŭ gepatroj kunhavas la respondecon sidiĝi super la ovoj. Tamen la ino pasas pli da tempo kovante la ovojn ol la masklo, kaj estas la ununura patro kiu faras tion nokte (dum la masklo revenas al la komuna ripozejo). La idoj naskiĝas blindaj kaj nudaj (senplumaj). Ili havigas al si pufan lanugon 7 tagojn post eloviĝo kaj vidon post 9 tagoj. Idoj restas en la nesto dum 3 semajnoj, kiam ili estas manĝigataj konstante de ambaŭ gepatroj dum 1–2 semajnoj. Paroj povas efektivigi ĝis tri ovodemetadojn ĉiun reproduktan sezonon, ofte reuzante kaj rekovrante la saman neston. Post du monatoj, plej parto de junuloj plumoŝanĝis kaj akiris sian unuan bazan plumaron. Junuloj akiras sian unuan plenkreskan plumaron la venontan jaron.
Interspecifaj nestoparazitoj estas oftaj en nestoj de Eŭropa sturno. “Flosantaj" inoj (nepariĝintaj inoj dum la reprodukta sezono) en kolonioj ofte ovodemetas en la nesto de alia paro. Krome oni konstatis ke foje junuloj invadas siajn antaŭajn nestojn aŭ najbarajn por eviti novan ovodemetadon.
Statuso kaj konservado
Ĝenerale la Eŭropa sturno estas listata de la IUCN kiel specio Malplej Zorgiga. Tamen ĝi estas malfavore influita en norda Eŭropo de intensiva agrikulturo, kaj en kelkaj landoj, ĝi estis listita en Ruĝa Listo pro malpliiĝo de pli da 50 %. En Britio ĝi malpliiĝis pli da 80 % inter 1966 kaj 2004; kvankam populacioj en kelkaj areoj -kiaj Norda Irlando- estas stabilaj aŭ eĉ pliiĝantaj, dum en aliaj areoj -ĉefe en Anglio- malpliiĝis eĉ pli draste. La ĝenerala malpliiĝo atribuiĝis al perdo de manĝoriĉaj pludaŭraj paŝtejoj, kio kondukis al malaltaj survivindicoj de junuloj. Pli grandaj malpliiĝoj observiĝis el 1980 en Svedio, Finnlando, norda Rusio (Karelio), kaj Baltaj ŝtatoj, kaj pli malgrandaj malpliiĝoj en multe de la resto de norda kaj centra Eŭropo. Kontraste estis pliiĝoj en suda Eŭropo, ĉefe en Italio, suda Francio, kaj nordorienta Hispanio kie la specio ekreproduktiĝis en la 1960-aj jaroj.
Antaŭe la Eŭropa sturno montris markitajn pliiĝojn en tuta Eŭropo en la periodo de 1800-1900. Antaŭ 1800 ĝi havis nesekvan teritorion en la Brita Insularo, foreste el centra kaj suda Skotio, kun S. vulgaris zetlandicus en malproksima nordo kaj nordokcidento (Ŝetlandoj, Orkney, Caithness, Foraj Hebridoj), kaj S. vulgaris vulgaris sude de la limo Skotio-Anglio; ĝi estis anakaŭ rara aŭ regione foresta en Irlando, okcidenta Kimrio kaj okcidenta kaj plej norda Anglio. Inter 1800 kaj 1900, S. vulgaris vulgaris koloniigis norden kaj okcidenten el Anglio al Irlando kaj la tutan Skotion escepte la Ŝetlandoj (kie zetlandicus restas); el 1935 tiu subspecio disvastiĝis ankaŭ al Islando, kie ĝi nuntempe reproduktiĝas en sudoriento kaj sudokcidento. S. vulgaris vulgaris vidatas foje ankaŭ en la Ferooj.
Enmetitaj populacioj
Tiu adaptebla palearktisa specio estas konsiderata plago en kelkaj el la landoj kien ĝi estis enmetita. La Eŭropa sturno estas trunestanta specio kaj nestos en ĉiu kavaĵo kiun ĝi trafos. Ĝi malfavoris indiĝenajn speciojn kie ĝi estis enmetita pro konkurenco por nestolokoj. Ekzemple en Nordameriko la Purpura hirundo estas nuntempe amplekse dependa el artefaritaj nestodomoj intermetitaj de homoj, kiujn devas esti protektitaj el koloniigo fare de Eŭropaj sturnoj.
Aŭstralio
La ordinara sturno estis origine enmetita en Aŭstralio por malpliigi la populacion de rikoltoplagoj —insektoj kiujn sturnoj manĝas. Komencaj setlantoj deziris la birdan alvenon krede ke sturnoj estas gravaj por la polenigo de lino, grava rikolto. Oni situis nestoskatolojn por la ĵus liberigita specio en farmoj kaj ĉe rikoltejoj. La ordinara sturno estis enmetita en Melburno en 1857 kaj en Sidnejo en 1880. Je la 1880-aj jaroj estis stabilaj populacioj en sudoriento danke al la laboro de enmetantaj komitatoj. Je la 1920-aj jaroj, sturnoj estis disvastigataj en Viktorio, Kvinslando kaj Novsudkimrio, sed tiam ili estis agnoskitaj kiel plago kaj Okcidenta Aŭstralio malpermesis ties importadon en 1895.
La ordinara sturno minacas kaj la aŭstraliajn ekonomion kaj biodiversecon. Ili komune manĝas kaj damaĝas frukton el fruktoĝardenoj, kiaj vinberoj, persikoj, olivoj kaj tomatoj. Krome sturnoj elfosas ĵus semitan granon kaj malpliiĝas jam kreskantajn rikoltojn —facila tasko por aro de 500 – 150,000 birdoj. La ordinara sturno manĝas kaj damaĝas ankaŭ la manĝon de gregaro, endanĝerigante ties sanon. Akumulado de rubaĵoj lasitaj de sturnaroj povas difektigi homajn akvujojn kaj urbojn, same kiel naturajn habitatojn de aŭstralia faŭno.
Aŭstralio estas hejmo de nombraj endemiaj plantoj kaj animaloj — specioj kiuj loĝas nenie pli surtere. La ordinara sturno estas agresema birdo kiu forpelas aliajn trunestantojn, endemiajn aŭstraliajn birdojn. Pro tiom da tiuj indiĝenaj specioj jam endanĝeritaj, la sturno faras gravan minacon. Ili minacas ankaŭ draste indiĝenan kaj endemian speciaron de la Aŭstralia flaŭro. Semoj ofte ĝermas pli sukcese post ingesto, kaj, ĉar sturnoj kapablas manĝi preskaŭ ĉiujn tipojn de semoj kaj flugi grandajn distancojn, la ordinara sturno estas eksterordinara semodisiganto. Ili kulpas pro disvastigo de invadaj plantospecioj kiaj la Asparagus asparagoides.
Kiel rezulto la registaro de Okcidenta Aŭstralio volas forpeli la ordinaran sturnon el sia teritorio kaj je la buĝeto de 2007-2008 oni konsideris 4.9 milionoj da aŭstraliaj dolaroj (2007) por la kontrola kaj foriga programoj. Novaj aroj estas rutine mortpafitaj, dum neatentaj junuloj estas kaptataj kaj enretigitaj. Oni disvolvigas novajn metodojn lastatempe, la unua el kiuj markigas unu birdon kaj sekvas ĝin al la resto de la aro, eksponante novan populacion al nuligo. La dua metodo analizas la DNA de la populacioj de la Aŭstralia komuna sturno por scii la migrovojon el orienta al Okcidenta Aŭstralio kaj pli bone organizi evitajn strategiojn.
Novzelando
En Novzelando, la Sturno estis enmetita en 1862, kaj nune ĉeestas en plej parto de la lando.
Nordameriko
Kvankam estas ĉirkaŭ 200 milionoj da sturnoj en Nordameriko, ili estas ĉiuj posteuloj de ĉirkaŭ 60 birdoj (aŭ 100 ) liberigitaj en 1890 en Central Park, Novjorko, fare de Eugene Schieffelin, kiu estis membro de la Acclimation Society of North America kiu klopodis enmeti en Nordameriko ĉiun birdospeciojn menciitajn en la verkoj de William Shakespeare.
Kiel enmetita specio, la Eŭropa sturno ne estas protektita laŭ la Migratory Bird Treaty Act. Sturnoj estas konsiderata damaĝa specio en Nordameriko. Tiuj birdoj, kiuj veturas laŭ enormaj aroj, ofte endanĝeras la aerveturadon, ĝenas la gregobredadon, forpelas indiĝenajn birdojn, kaj ripozas en urboj, kie ili lasas korodajn fekaĵojn kaj kaŭzas centojn de milionoj de dolaroj de damaĝo ĉiujare. En 2008, la agentoj de la usona registaro venenigis, mortpafis aŭ kaptis 1.7 milionoj da sturnoj, pli ol ĉe ĉiu ajn damaĝa specio.
3838 Epono
3838 Epono estas tre malgranda apolona asteroido malkovrita la de la franca astronomo Alain Maury elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la gaŭla diino Epono, protektantino de la ĉevaloj.
Orbito
3838 Epono estas apolona asteroido, tie estas ano de grupo de terrenkontaj asteroidoj. Sed kvankam ĝia discentra orbito ŝaijnas trairi tiujn de Tero kaj de Venuso, pro ĝia granda orbita klineco, ĝi situas malproksime de la ekliptika ebeno kiam ĝi pasas je la nivelo de tiuj ambaŭ planedoj : La ĝi pasis al 0,1973 AU (29,513 milionoj da km) kaj la  ĝi pasos al 0,1980 AU (29,613 milionoj da km) de nia Tero.
Ĝi venas multe pli proksimen de Marso kaj Merkuro : ĝi povas pasi al 13 milionoj da km de Marso kaj 8,4 milionoj da km de Merkuro; ĝi povas proksimiĝi ankaŭ de 2 Pallas al 6 milionoj da km. Ĝi do estas marsrenkonta kaj merkurrenkonta asteroido.
10880 Kaguya
10880 Kaguya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Naoto Sato elde ties privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Ivica Barbarić
Ivica Barbarić (n. ) estas kroata futbalisto. Li en 1988 membris en la jugoslavia nacia teamo de futbalo.
10880 Kaguya
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Kaguja (japane : かぐや, Kaguya) aŭ SELENE (Selenological and Engineering Explorer) ; luna esplor-kosmoŝipo disvolvita de la Japana Aerokosmo Esplorado Agentejo (JAXA) kaj lanxcita la de la Tanegaŝima-Kosmocentro. La 14 surŝipaj instrumentoj de la misio provizis kompleksajn sciencajn datumojn pri la deveno kaj evoluo de Luno.
NGC 1761
NGC 1761 (alia indiko — ESO 85-SC18) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
17170 Vsevustinov
17170 Vsevustinov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
The London Gazette
The London Gazette (esperante "Gazeto de Londono") estas la plej malnova ekzistanta brita gazeto. Ĝia unua eldono datiĝas de la 7-a de novembro 1665, kaj la gazeto ekde tiam eldoniĝis seninterrompe. Ĝi hodiaŭ konsistigas la oficialan gazeton de la Unuiĝinta Reĝlando, kaj do devige raportas pri certaj leĝoj. La London Gazette ne estas kutima gazeto, ĉar ĝi ne okupiĝas pri la plej diskutitaj eventoj, kaj ĝi havas nur malgrandan dissendon.
22573 Johnzhou
22573 Johnzhou estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Cong Zhou, finalisto en 2006 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Detroit Country Day School de Beverly Hills (Miĉigano).
Contigliano
Contigliano estas komunumo de Italio.
707 Steina
707 Steina  estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi estis nomata "Steina" en honoro al Sro Stein, la mecenato, kiu monhelpis la kreon de la observatorio de Vroclavo.
Vodko
La alkoholaĵo Vodko (ruse водка) estis inventita verŝajne de la araboj sed furoris danke al la popoloj de Orienta Eŭropo (ĉefe rusoj kaj poloj). Kutime estas distilita el terpomoj aŭ grajnoj kiel sekalo kaj tritiko.
Norme vodko enhavas 40% da alkoholo, sed la alkoholenhavo dependas de la speco.