cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Extinct (filmo de 2021)
Okazintaĵo
Ĉar Op sendepende agis dum la savo de Clarance, kaj Hoss estis vundita, Op kaj Ed havis malkonsenton, do Op revenis al sia tempoperiodo en la insulo de la flumeloj en la Galapagoj sen Ed. Tie, Op provis averti la flumelojn pri la erupcionta vulkano, kaj ŝi provis pruvi, ke ŝi vojaĝis al la estonto per vojaĝmemoraĵoj, sed neniu el la flumeloj kredis ŝin. Clarance subite aperis kaj koncedis, ke li kaŭzos la formorton de la flumeloj per bombo, ne vulkana erupcio. Li kaptis la flumelojn en kavernon kun rokegoj kovrantaj la solan elirejon, kaj ŝlosis Op-on al arbo. Clarance rakontis pri sia vivosperto dum alterna templinio, je kiu Charles Darwin alportis flumelojn tra la tuta mondo, kaj flumeloj estis pli popularaj dorlotbestoj ol hundoj. Li ĉiam estis ignorita en favoro de la flumeloj en la bestobutiko, kaj li malamis pri ili pro ĉi tio, sed li estis poste adoptita de D-ro Ĉung. D-ro Ĉung nomis lin Clarance, laŭ ŝildeto sur kiu skribiĝas «clearance» (esperante: malpleniga vendo) kun unu litero E gratita. Kune, D-ro Ĉung kaj Clarance iris sur tempovojaĝantajn aventurojn en la Tempostacio, kaj iun tagon, ili vizitis la 1835-epokajn Galapagojn. Tie, Clarance vidis la momenton kiam Charles Darwin malkovris la flumelojn, kaj ankaŭ vidis, ke D-ro Ĉung ĝuis la adorindecon de la flumeloj, do Clarance ĵaluziĝis. Poste, en la Tempostacio, D-ro Ĉung estis survoje al 1417-epoka Ĉinio por renkonti la esploriston Ĉeng He, sed Ĉung estis puŝita en la tempovojaĝantan floron fare de Clarance. Clarance tuj tranĉis la semon tiel, ke sia mastro ne povis reveni al la Tempostacio. Clarance poste revenis al la 1835-epokaj Galapagoj, kaj uzis droneo-kontrolitan bombon por formortigi la flumelojn. Li revenis la nuntempon, kaj vidis neniun flumelon tie. La plano de Clarance sukcesis, ĝis Op kaj Ed hazarde eskapis el la 1835a epoko, ĵus antaŭ la eksplodo de la bombo, al la nuntempo. Kiam Clarance finis rakonti sian fonrakonton, li aktivigis la tempumilon de sia bombo, agordita je tridek minutoj.
Dume, ĉe la Tempostacio, Ed poste decidis iri al la 1835-epokaj Galapagoj por pardonpeti al Op. Post kiam Ed foriris, la Formortebluloj eksciis, per video, pri la vera maliceco de Clarance, kaj kiel D-ro Ĉung malaperis. Ili estis nekredemaj, sed Dottie determinis, ke se D-ro Ĉung malaperis en 1417-epoka Ĉinio, li kaj Ĉeng He eble iris al 1418-epoka Malako, kie ankaŭ ekzistas tempovojaĝanta floro. La Formortebluloj tiam metis direkton al Malako por preni D-ron Ĉung. Dume, ĉe la 1835-epokaj Galapagoj, Ed atingis Op, nur por ekscii pri ŝia malfacilaĵo kaj la vera plano de Clarance formortigi la specion flumelo. Ed liberigis Op, kaj ili komencis forĵeti la rokegojn de la kaverno por ke ankau la ceteraj flumeloj povu esti liberaj. Dume, ĉe la Tempostacio, Clarance vidis, ke la tempolinio revenis ĉar la flumeloj iĝis ne-formortintaj. Por provi malhelpi tion okazi, li alportis grandan antikvan grekan Ciklopon al 1835-epokaj Galapagoj. La Formortebluloj alvenis en la insulo de la flumeloj, kaj ili provis batali la Ciklopon. La Ciklopo estis poste trompita ĵeti la rokegojn de la kaverno, terenbatinta sin, kaj neintence liberigante la flumelojn. Post kiam la flumeloj estis liberigitaj, ili konsentis kunlabori kun Op, Ed, kaj la Formortebluloj, kaj ili ĉiuj provis akiri la atenton de velanta Charles Darwin per artfajraĵo ĉe la fronta plaĝo, sed bedaŭrinde, Darwin ne povis alveni en la insulon antaŭ ol tempo finiĝos kaj la bombo eksplodos. Rapide pensante, Op kaj Ed kunmetis tri tempovojaĝantajn florojn, rememorante pli fruan magian ruzon de Burnie. La ĉenreago de la tri floroj transportis la tutan insulon tempantaŭen de 1835 al la nuntempo, kio neŭtraligis la eksplodon de la bombo. La insulo kaj la flumeloj estis sekuraj, kaj la malbonaj planoj de Clarance estis malsukcesigitaj. D-ro Ĉung ekaperis, savita de la Formortebluloj, kaj riproĉis Clarance-on pro liaj agoj. Clarance poste estis forigita al Antarkto, kun la ekspediciskipo de Ernest Shackleton. Op kaj Ed estis finfine akceptitaj de sia komunumo. Dottie poste kisegis Ed-on. Iom poste, Dottie ellasis truohavan ovon, kaj Ed estis la patro. Ilia ovo elkoviĝis, sed la aspekto de la ido estas nerivelita.
Kritika akcepto
Rotten Tomatoes raportis kritikan takson de 43%, kiu baziĝas sur sep recenzoj, kun averaĝa publiktaksaro de 41%. Steve Rose de la brita anglalingva gazeto The Guardian taksis la filmon je 2 el 5 steloj, kaj diris pri ĝi, ke «En la darvinisma mondo de la infana distro, Extinct aspektas kiel evolua sakstrato». Oliver Armknecht, ĉefredaktoro de la germanlingva retejo film-rezensionen.de, taksis la filmon 5/10, kaj li priskribis ĝin kiel «belan animacian filmon» pri idiosinkraziaj krispaj bestoj, kiuj tempovojaĝis por savi sian specion, kaj «kelkaj bonaj ideoj» estas inkluzivitaj, sed la filmo entute estas «tro nedecidema», kaj en «multaj partoj» oni ankaŭ povas rimarki, ke «simple ne estis sufiĉe da mono disponebla».
Libějovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1264.
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1896
Adolf Schmal estis origine germano, kiu en 1886, en aĝo de 14 jaroj, kun sia familio translokiĝis al Vieno kaj tie sportumis. Li partoprenis en tri konkursoj de bicikladoj kaj krome en du konkursoj de skermado:
Libějovice
Partoj de municipo
Municipo Libějovice konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj:
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1896
En la olimpika turniro de sabra skermado, Adolf Schmal jam gvidis kun du venkoj kiam la greka reĝo venis al la stadiono. Por ebligi lin observi la tutan turniron, ĉiuj konkuradoj estis nuligitaj kaj okazigitaj denove. En tiu dua raŭndo, Schmal perdis ambaŭ batalojn kaj alvenis nur kvara. En la biciklaj konkuradoj, li unue certigis du triajn lokojn en la spinto de 333 kaj pli ol 10 000 metroj en la Velodromo Neo Faliro, urboparto de Pireo, en unu tago. Venko en la 12-hora vetkuro du tagojn poste sekvis. En ĉi tiuj dek du horoj, Schmal ĉirkaŭiris la biciklovojon 886 fojojn kaj veturis entute 295,3 kilometrojn.
Enciklopedio Espasa
La Enciclopedia Espasa, aŭ laŭ ĝia oficiala nomo, Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana (hispana por Enciklopedio universala kaj ilustrita eŭropa-amerika; aŭ Enciclopedia Espasa-Calpe, laŭnome de la eldonejo) estas hispana enciklopedio kiu enhavas 72 volumojn (numeritaj 1-70, volumoj numero 18 kaj 28 estas duoblaj volumoj), eldonita inter 1908 kaj 1930, krom dek rezervaj volumoj eldonitaj inter 1930 kaj 1933.
Inter la jaroj 1935 ĝis 2003, 33 suplementaj volumoj estis eldonitaj, same kiel enhavtabelo, alfabeta rezerva volumo kaj atlaso, ĉiuj entute 118 volumoj. Ĉiu el ili estas malsama laŭlonge. Ĉi tiu estas la plej granda presita enciklopedio en la mondo, kun 105 000 paĝoj kaj 165 200 000 vortoj, ekde 1986.
La libro Encyclopaedias: Their History Throughout The Ages konsideras la Espasa unu el la tri plej grandaj enciklopedioj de ĉiuj tempoj, kune kun la dekunua eldono de la Encyclopaedia Britannica kaj la Encyclopaedia Italiana"'Tiu laboro estas rimarkinda por siaj detaloj: mapoj kaj planoj de malproksimaj. kaj eĉ sekundaraj lokoj; rekonstruoj kaj priskriboj de artaĵoj sub oleo; arkaikaj bibliografiaj listoj, kovrantaj internaciajn esplorojn ; plena vortara traktado de individuaj vortoj kaj ankaŭ, en multaj kazoj, indikante fremdajn vortojn ekvivalentajn al ili; plejparte, gravaj temoj. ricevu arkaikan, vastan traktadon plene.' (paĝo 147)"La aŭtoroj de la libro, por demonstri kiel ekzemplo de la amplekso kaj detaligo de la enciklopedio, menciis en la enkonduko (paĝo vii) la fakton ke ĉiuj biologiaj tipoj kiuj estis konataj tiutempe estis grandskale kovritaj en la enciklopedio. Komunaj vortoj (ne propraj nomoj) estis tradukitaj en la anglan, la francan, la germanan, Esperanton kaj aliajn lingvojn.
La celo de la eldonistoj estis alporti al presejo enciklopedion en la hispana lingvo, kiu kovrus la tutan sciencan kaj teknologian scion, kiu estis konata en tiu tempo, same kiel la kampojn de historio, biografioj, geografio, arto kaj literaturo de Hispanio kaj Latinameriko.
Laŭ la kalkuloj de la eldonisto, la enciklopedio inkluzivas pli ol 165 000 paĝojn kaj 200 milionojn da vortoj. La 82-voluma versio ankaŭ estas taksita havi pli ol 1,000,000 kontribuojn (Kister, paĝo 450).
Nur negravaj ĝisdatigoj estis faritaj al la originaj volumoj, kiel ekzemple la reverko de la "bicicleta" (biciklo) eniro de 1910 kiu inkluzivis "regulan pafilon (pistolo, male al revolvero, estis tiam ŝarĝita kun unu sola kuglo) aŭ tamburpafilon " en la listo de eroj kiuj estis rekomenditaj por esti prenita sur bicikla vojaĝo.
En 2003, versio en 90 volumoj kaj nova kovro estis eldonita, kiu inkluzivis la originajn 82 volumojn kune kun 8 novaj rezervaj volumoj nomitaj la Complemento Enciclopédico 1934-2002 kiuj disponigas novajn kaj ĝisdatigitajn informojn en alfabeta sinsekvo. La malnovaj rezervaj volumoj ne plu estas presitaj.
Lanco (liturgio)
La Lanco (greko: λόγχη; Slavonic: Копіе́) estas liturgia ilo uzata dum la Dia Liturgio en la Bizanca Rito de la Orienta Ortodoksa Eklezio kaj la Orientaj Katolikaj Eklezioj.
La Lanco simbolas la lancon de Longino, kiu estis uzita je la tempo de la morto de Kristo sur la Kruco por piki lian flankon, el kiu fluis sango kaj akvo (Johano 19:34). Ĉi tiu evento tradicie interpretiĝas kiel antaŭfiguro de la Sanktaj Misteroj (Sakramentoj) de la Eŭkaristio kaj Bapto.
La Lanco estas unu el la Sanktaj Vazoj kutime garditaj sur la Tablo de Ofero (Prothesis), kie la pano kaj vino estas preparitaj por la Eŭkaristio. Ofte kiam Kaliko kaj Diskos (Pateno) estas faritaj, Asterisko kaj Kulero estos faritaj por parigi ilin. La Lanco estas normale farita el valora metalo (aŭ almenaŭ tegita kun arĝento kaj/aŭ oro), havas punkton sufiĉe akra por tranĉi la panon, kaj ofte havos krucon fine de la tenilo.
La Lanco estas uzita dum la Liturgio de Preparo kiam la pastro tranĉas la Ŝafidon (Hostion) el la Prosphoron (panbulo de fermentita pano) kiu estos konsekrita por fariĝi la Korpo de Kristo. La Lanco estas ankaŭ uzita antaŭ Sankta Komunio por tranĉi la Ŝafidon en pecojn por ke la pastraro kaj fideluloj komuniu el ĝi.
En la Euchologion estas ankaŭ speciala Preĝo de la Lanco kiu povas esti dirita de la pastro kiam iu estas malsana.
La Lanco, estanta sanktigita objekto, ne povas esti uzita por ajna celo alia ol la liturgiaj uzoj por kiu ĝi estas nomumita.
László Beleznai
László Beleznai [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beleznai László estis hungara akvopilkisto, naĝisto, olimpiano, advokato. Lia origina familia nomo estis Breslmayer, lia posta nomvarianto estis Beleznay.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
akiris juran diplomon supozeble en Scienca Universitato de Budapeŝto? en 1920. En la ekstersporta vivo li estis advokato, sed estis tempo, kiam li havis postenon en la ŝtata administracio.
Sporta kariero
inter 1905-1924 estis akvopilkisto kaj naĝisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje en naĝado en 1911 kaj 1912, ankaŭ aŭstra ĉampiono kvarfoje en naĝado en 1910 kaj 1912, dum li apartenis al la hungara nacia naĝteamo en 1912. Kiel akvopilkisto li estis hungara ĉampiono en 1917, dum li apartenis al la hungara nacia akvopilka teamo sepfoje inter 1912-1924. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1912 en akvopilko kaj 2 naĝaj branĉoj sen signifaj rezultoj. Depost 1918 li estis trejnisto kaj havis postenojn en la enlanda kaj eksterlanda sportaj vivoj.
Rita Dévényi
Rita Dévényi [dEvEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dévényi Rita estas hungara dekoraciisto, kostumisto, altlerneja instruisto. Ŝia edzo estis György Molnár (reĝisoro).
Rita Dévényi naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Rita Dévényi akiris scenejan diplomon en Hungara Belarta Universitato en 1985. Post la diplomo ŝi laboris kaj en teatroj (Budapeŝta Ŝtata Operejo, Teatro Radnóti, Nacia Teatro (Miskolc)) kaj en filmoj. Ŝi instruis en Universitato Metropolitan. Ŝi ricevis premiojn en 2005 kaj 2017. Ŝi naskis 2 gefilojn en 1982 kaj 1993.
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1904
La aŭstra gimnastikisto Julius Lenhart (tiam 28-jara), kiu de 1903 ĝis 1906 laboris en Usono kaj en 1904 reprezentis la sportan klubon Philadelphia Turngemeinde, en kiu ĉefe sportis germanlingvaj gimnastikistoj, gajnis du orajn medalojn kaj unu arĝentan medalon, igante lin la plej sukcesa aŭstra konkuranto iam ajn ĉe la Someraj Olimpikoj.
Poříčí (Chyše)
Poříčí (Poritsch) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudoriente de Chyše. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registrita 1 adreso.
Poříčí situas en katastra teritorio Čichořice kun areo 4,79 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1579.
Insularo Molène
La Insularo Molène estas insularo situanta ĉe la marbordo de Bretonio en Francio, en la Atlantika Oceano. Ĝi situas en la nordo de la departemento Finistère, proksime al Le Conquet. Konsistas el, krom insulo Molène (bretone Molenez), la sekvantaj insuloj:
Plie, ĝi enhavas multajn aliajn insuletojn (Litiri, Morgol, ktp).
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1908
La Aŭstra Olimpika Komitato, kreita en printempo 1908, akceptiĝis de la Internacia Olimpika Komitato nur en 1912, kaj en Londno ankoraŭ ne ludis grandan rolon.
Moravecké Pavlovice
Moravecké Pavlovice (Morawetz Paulowitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350. Ekde la 1-a de januaro 2007 (aŭ ekde la 1-a de julio 2007) estis al la municipo alligita vilaĝo Habří, antaŭe konsisto de municipo Strážek.
An der Schmücke
An der Schmücke estas nova urba komunumo en Germanio, kiu fondiĝis komence de januaro 2019, per libervola fuzio de la antaŭaj komunumoj Heldrungen, Bretleben, Gorsleben, Hauteroda, Hemleben kaj Oldisleben. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la urba komunumo havis  loĝantojn. Krome la urbo ankoraŭ ofertas administrajn servojn por la pli malgrandaj najbaraj komunumoj Etzleben kaj Oberheldrungen.
La rivero Unstrut fluas tra la komunumo.
Mária Balla
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Balla Mária estis hungara naĝisto, plurfoja hungara ĉampiono, dufoja olimpiano. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Lantos Lászlóné.
naskiĝis la en Nógrádverőce.
Biografio
estis edukita en Debrecen, sed ŝi jam maturiĝis en gimnazio Budapeŝto en 1963. Post 3 jaroj ŝi akiris trejnistan diplomon en sporta instituto. En la ekstersporta vivo ŝi laboris en laboratorio. Ŝi edziĝis, sed baldaŭ ŝi divorcis.
Sporta kariero
inter 1957-1961 estis naĝisto en Debrecen, poste en la ĉefurbo. Ŝi estis hungara ĉampiono 14-foje inter 1962-1968, samtempe ŝi apartenis al la hungara nacia teamo. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 sen signifaj rezultoj. En 1962 kaj 1963 ŝi faris 5 hungarajn naĝrekordojn.
Radotín (Chyše)
Radotín (Radotin) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chyše en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sude de Chyše kaj ĝia konsisto estas ankaŭ domaro Bohuslav (Passlas), en distanco proksimume 1300 m okcidente de Radotín mem apud vojkruciĝo de ŝoseoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 17 adresoj.
Radotín situas en katastra teritorio Radotín u Chyší kun areo 6,44 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1474.
Nuntempo
Hodiaŭ la vilaĝo havas pli referŝiĝejan karakteron. Alveturas ĉi tien eĉ nenia publika transporto. En Bohuslav agadas ĉevalvetkura ĉevalejo de ĵokeo Josef Váňa kun du trejnadaj ĉevalejoj de anglaj pursanguloj.
Tra Bohuslav kaj Radotín kondukas ruĝe markita turisma vojo el Žlutice ĝis Rabštejn nad Střelou kaj kruciĝas ĉi tie du biciklovojoj.
Mercadier
Mercadier estis militisto el Akvitanio dum la 12-a jarcento. Li estris dungosoldataron en la servo de la anglaj reĝoj Rikardo la 1-a kaj Johano. Li mortis en 1200.
Károly Balatoni
Károly Balatoni [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Balatoni Károly Ignác estis hungara naĝisto, akvopilkisto, luktisto, banka oficisto. Lia origina familia nomo estis Gräfl, foje Graefl ĝis 1902, lia baldaŭa familia nomvarianto estis Balatony. Tiu nomo venis de Balatono, ja li estis ŝatanto de la hungara lago. Lia frato estis Ödön Gräfl.
Károly Gräfl naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
en la ekstersporta vivo laboris en ŝparkaso. Li edziĝis en 1905.
Sporta kariero
estis hungara ĉampiono kvarfoje (1898, 1900, 1901 kaj 1902) en logdistanca rapida naĝo je 1 mejlo, same hungara ĉampiono sepfoje (1896-1904). Li estis unu el la pioniroj de la hungara akvopilko. Li partoprenis en la unua hungara publika matĉo en 1899, en la sekva jaro li fondis naĝistan societon. Li estis ankaŭ hungara akvopilka ĉampiono en 1904. En 1907 jam malaktiva en sporto li establis hungaran naĝistan asocion.
Li estis ankaŭ hungara ĉampiono en klasik-stila luktado en 1904.
Dobrohošť (distrikto Jindřichův Hradec)
Dobrohošť (Dobrohost, Doberholtz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec 4 km oriente de Dačice. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1399.
Transkontinenta fervojo
Transkontinenta fervojo estas sinsekva fervojo, kiu trapasas kontinentajn teramasojn kaj havas terminalojn en diferencaj oceanoj aŭ kontinentaj limoj. Tiaj retoj povas esti de diversaj vojoj de unusola fervojo aŭ tiuj poseditaj aŭ kontrolitaj de pluraj fervojaj kompanioj laŭlonge de kontinua itinero. Kvankam Eŭropo estas trapasata de fervojoj, tiuj ene de Eŭropo estas kutime nekonsiderataj kiel transkontinentaj, kun la ebla escepto de la historia Orient Express. Transkontinentaj fervojoj helpis malfermi neloĝatajn internajn regionojn de kontinentoj al esplorado kaj setlado kiu aliel ne estus estinta ebla. En multaj okazoj ili formis ankaŭ la spinon de translanda transportada reto kaj de pasaĝeroj kaj de kargo. Multaj el ili plue ludas gravan rolon en transportado de kargo kaj kelkaj kiel la Transsiberia fervojo eĉ havas pasaĝerajn trajnojn el unu pinto al la alia de kontinento.
Las Pedrosas
Las Pedrosas (en la aragona lingvo "As Pedrosas") estas municipo kaj urbeto en Hispanio, en la Komarko Cinco Villas, apartenanta al la jurisdikcia distrikto de Ejea de los Caballeros, nordokcidente de la provinco Zaragozo, de la historia regiono Aragono.
Loknomo
Ĝia loknomo Las Pedrosas (La Ŝtonejo) devenas de la konsisto de la tereno, farita el ŝtono, kaj ankaŭ pro ĝia uzo, ĉar estas dokumentite, ke en la 17-a jarcento tiu ĉi urbeto estis ligita al la ŝtonlaboro en proksima ŝtonminejo, el kiu ĝi estis ĉerpita grejso.
Geografio
Ĝi situas je distanco de 48 km de Zaragozo, provinca ĉefurbo. Ĝi havas areon de 18'3 kvadrataj kilometroj, kun populacio de 110 loĝantoj (2014) kaj denseco de ĉirkaŭ 6 loĝ/km². Lia poŝtkodo estas 50612. En 2019 ĝi havis 87 loĝantoj. La urbeto "Las Pedrosas" staras sur la norda deklivaro de la montaretoj "Muela del Castellar".
La municipo de Las Pedrosas limas kun Luna en la nordo, Gurrea de Gállego en la oriento, Zuera en la sudo, kaj Sierra de Luna en la okcidento. En la suda parto de la municipo estas montareto nomita "Sierra de Las Pedrosas", tra kiu pasas brutovojo, kies tradicia nomo estas "Cañada Real de Las Cinco Villas", kiu limigas la sudon de la municipa teritorio kaj apartigas ĝin de la municipo Zuera. Tiu ĉi tradicia kaj historia brutovojo ĉirkaŭas la municipon en la okcidento kaj nordo, apartigante ĝin de la municipoj Sierra de Luna kaj Luna.
Parlamento de usona ŝtato
En Usono, ĉiu el la 50 ŝtatoj de Usono havas sian propran parlamenton (State legislature; ŝtata leĝdona parlamento), kiu estas leĝdona aŭtoritato por la ŝtato. La ŝtata parlamento staras paralela al, sed ne en konflikto kun, la Usona Kongreso, kiu fukcias kiel la parlamento de la federacia registaro de Usono.
Las Pedrosas
Geografio
Proksime de la urbo, sude, troviĝas la akvorezervujo "Las Pedrosas", kiu pleniĝas danke al la akvo de la pluvo kaj al la intermontoj, kiuj enfluas en ĝin. Tiu ĉi rezervujo estis konstruita meze de la lasta jarcento por provizi trinkakvon al la loĝantaro. Ankaŭ estas du lagetoj apud la urbo: norde, tiu nomata "del Twjar" aŭ "de San Roque", proksime de la ermitejo, kaj sude alia nomata "balsa de beber" (lageto por trinki).
Parçay
Parçay povas aludi al la francaj komunumoj
Parlamento de usona ŝtato
Nomo
]] [[Dosiero:US_State_Government_Control_Map.svg|eta|Usonaj ŝtataj parlamentoj laŭ partia kontrolo
]] La nomo, formo de operacio kaj kunmetaĵo de la parlamento varias de ŝtato al ŝtato. En 25 ŝtatoj la nomo de la parlamento estas simple La Parlamento aŭ La Ŝtata Parlamento. En 19 ŝtatoj la parlamento estas nomita la Ĝenerala Asembleo, en Masaĉuseco kaj Nov-Hampŝiro la parlamento estas nomita la (General Court) kaj en Norda Dakoto kaj Oregono la parlamento estas nomita la Leĝdona Asembleo.
En la plej multaj ŝtatoj (39 el 50) la parlamento situas en konstruaĵo nomita la Kapitolo (simila al la Kapitolo de la usona registaro). En aliaj ŝtatoj la konstruaĵo estas nomita la Ŝtatdomo (Ŝtatdomo). Escepto estas Delavaro, kies leĝdona konstruaĵo estas nomita Leĝdona Halo.
Kompono kaj balotado
En ĉiuj ŝtatoj de Usono, kun la escepto de Nebrasko, la parlamento konsistas el du ĉambroj, alta ĉambro (Senato) kaj malalta ĉambro (Domo de reprezentantoj). En la pasinteco, la balotoj al la alta ĉambro estis faritaj (simile al la Usona Senato) surbaze de balotdistriktoj kiuj interkovras kun la administraj distriktoj, sed la verdikto de la Supera Kortumo de Usono en 1964 aboliciis tiun strukturon, kaj hodiaŭ la balotoj baziĝas sur balotdistriktoj determinitaj laŭ la grandeco de la loĝantaro. Malgraŭ tio, kelkaj argumentas ke ekde la regado, la superaj ĉambroj fariĝis vestigaj korpoj, ĉar ili daŭre estas elektitaj per la Rubin-metodo sur la sama ŝlosilo kiel tiu uzita por elekti la malsuprajn ĉambrojn.
Las Pedrosas
Historio
En la jaro 1561 Pedro Suñen de Val estis posedanto de Las Pedrosas. Edziĝinta al Doña Gerónima de Yuste, ili havis neniujn infanojn. Tial, la Reĝa Monaĥejo "Santa Engracia" el Zaragozo, aĉetis ĉiujn ĝiajn posedaĵojn en 1598 kontraŭ 6 250 skudoj. La prioro ekposedis la ĵurojn kaj tributojn de la loĝantoj de la urbeto, kiu estis tre abunda en ĉasaĵo kaj tritiko. La loĝantoj de la urbo devis pagi ĉiujare al la monaĥejo per tritiko, aveno, mono kaj du tagoj de laboro.
Parlamento de usona ŝtato
Priskribo de rolo
La rolo de la ŝtata leĝdonado estas praktike la sama kiel la rolo de la Kongreso, laŭ la principo de disiĝo de potencoj, tiel ke ĝi ekvilibrigas la potencon de la ekzekutivo (guberniestro) kaj la juĝistaro.
Politika divido
Aktuale en 2015, 31 parlamentoj estas kontrolitaj fare de la Respublikana Partio, 11 de la Demokrata Partio kaj 8 estas dividitaj (la malsupra ĉambro kaj la alta ĉambro ne estas sub la kontrolo de la sama partio, aŭ la nombro da leĝdonantoj estas la sama inter la du partioj).
Las Pedrosas
Historio
Pro la malkonsento, kiu regis inter la loĝantoj de la urbeto, post multnombraj procesoj, en 1701 la monaĥejo vendis "Las Pedrosas" al la grafo "Berbedel", Don Antonio González y Ximénez de Urrea, kiu post sia nekapablo pacigi la urbeton, transdonis ĝin reen al la monaĥejo en 1712.
Estas substrekinda la graveco de "Las Pedrosas" kiel transirejo por la defendantaj trupoj de la urbo Zaragozo dum la du sieĝoj, kiujn ĝi suferis en la Milito de Hispana Sendependiĝo kontraŭ la francaj invadintoj.
Estas menciinde
Las Pedrosas havas kanton, kiel himno, kiu omaĝas la urbon, ĝiajn kutimojn kaj tradiciojn, kaj ĝiajn loĝantojn.
La popola folkloro konsistigas riĉan markostampon de "Las Pedrosas", kiu havas sian propran dancon, kiu estas reprezentita ĉiujare en specifaj datoj, kaj estas ekstera standardo por la prezentado de la urbeto.
Paula Byrne
Paula BYRNE, Lady Bate (naskiĝis en 1967) estas brita verkisto kaj biografiisto.
Ŝi fakulis pri la figuroj de gravaj kaj kuriozaj virinoj, kiaj Jane Austen, Mary Robinson, Evelyn Waugh, Dido Elizabeth Belle, Kathleen Cavendish, fratino de John F. Kennedy kaj aliaj.
Byrne estas fondinto kaj ĉefa estro de malgranda bonfara organizo, nome The Bibliotherapy Foundation, dediĉita al la promocio de literaturo kiel komplementa terapiero por trakti streson, anksion kaj aliajn mensajn misordojn.
Verkaro
Kiel eldonisto :
Hosur
Hosur (ஓசூர்) estas industria urbego en distrikto Kriŝnagiri (kie ĝi estas la plej granda urbo), en subŝtato Tamilnado, en suda Barato. La origina loknomo estis "Murasu Naadu". Hosur funkcias kiel la sateliturbo de Bengaluro.
Éva Dobár
Éva Dobár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobár Éva estas hungara naĝisto, olimpiano, manekeno. Ŝia edzo estis Dániel Varga, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Varga-Dobár Éva.
Hosur
Geografio
Hosur situas en montaro en averaĝa alteco de 880 metrojn. Bengaluro troviĝas 39, Kolar 56, Salem (Barato) 125, Majsuro 136, Velor 143, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 260, Mumbajo 876, Kolkato 1562, tutlanda ĉefurbo Delhio 1770 kilometrojn (aere).
Éva Dobár
naskiĝis la en Miskolc.
Hosur
Demografio
En 2011 Hosur havis da loĝantoj. En la 2000-aj jaroj Hosur atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil). La meza legopovo estas 76.69%.
Éva Dobár
Biografio
ekde 2005 ŝi lernis en Budapeŝto. Pro rompiĝo de ripo ŝi plene forlasis la naĝadon post 4 jaroj ŝi elektis la profesion manekeno. Ŝi edziĝis en 2012, post 2 jaroj ŝi naskis filon. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.
Sporta kariero
estis talenta naĝisto en Tiszaújváros, kie ŝi vivis. Por atingi pli bonajn rezultojn ŝi translokiĝis al Budapeŝto en 2005. En la sekva jaro ŝi atingis signifajn rezultojn en junularaj konkursoj. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 sen rezulto. Ŝi plene finis sian sportan karieron en 2009.
Hosur
Historio
Hosur dum la historio apartenis al sultanlando aŭ aliaj regnoj. La municipo estis fondita en 1992.
Ekonomio
Hosur estas signifa aŭtoindustria urbo. La proksimeco al Bengaluro estas avantaĝo. La ĉirkaŭaĵo estas fekunda grundo, oni kultivas tomatojn, brasikojn, cepojn, kapsikojn, karotojn, kukumojn, fabojn, rapojn, rozojn.
Religio kaj lingvoj
La ĉefa religio en Hosur estas hinduismo (83.66%), poste islamo (11.37%), fine kristanoj (4.5%). La urbego estas miksaĵo de lingvaj grupoj. La tamila estas la oficiala kaj parola lingvo. Ekzistas granda nombro da la teluguaj parolantoj.
Eduko
En Hosur la altnivela edukado okazas en 2 akademioj.
Trafiko
Hosur estas bone ligita voje kaj fervoje al la proksimaj areoj, inter ili la plej bonaj kaj gravaj estas al Bengaluro kaj Salem. La loka flughaveno funkcias ekde 1994, la internacia flughaveno situas en Bengaluro.
Klimato
Hosur havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musonoj. Pro ĝia alteco la urbego havas sanigan kaj moderan klimaton tutjare. Jare pluvas averaĝe po 809 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 18-30 °C.
Berthenay
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Dénes Orosz
Dénes Orosz [dEneŝ oros], laŭ hungarlingve kutima nomordo Orosz Dénes estas hungara scenaristo, reĝisoro. Dénes Orosz naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Dénes Orosz maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1995, poste li akiris pedagogian diplomon en Universitato de Nyíregyháza, poste scenaristan kaj filmsciencan diplomojn en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Dum la studentaj jaroj li estis ankaŭ kritikisto. Post siaj studoj li estis sukcesa partoprenanto de la hungara filma vivo. Lia edzino naskis filon.
Sirakuza Universitato
Sirakuza Universitato (Syracuse University, ankaŭ SU, Syracuse aŭ The 'Cuse) estas privata esplora universitato situanta en Sirakuzo en la ŝtato Novjorko, Usono.
Historio
La universitato estis fondita en 1870. Ĝiaj radikoj povas esti atribuitaj al seminario por pastroj kiu estis establita jam 1832 fare de la Episkopa Metodistpreĝejo. En 1870, la institucio estis proponita de la urbo Lima al Sirakuzo, kie ĝi ricevis oficialan rekonon de la stato de New York kiel universitato. Ekde 1920, la universitato difinas sin kiel laika universitato. La universitato estis akceptita en la Asocio de Amerikaj Universitatoj en 1966.
Lernejoj kaj kolegioj
La universitato inkluzivas 13 malsamajn lernejojn kaj kolegiojn:
Sporto
La sportteamoj de Sirakuzo estas konataj kiel la "Oranĝoj", kaj partoprenas interkolegiajn konkuradojn en 20 sportoj. La universitatteamoj estas membroj de la ACC-ligo en la NCAA (krom la glacihokeo de la virinoj, remado kaj lakrosteamoj de viroj).
Syracuse University Press
Syracuse University Press estas universitata eldonejo kiu estas parto de la universitato. La areoj de fokuso por la eldonejo inkluzivas Mezorientajn studojn, indianajn studojn, pacon kaj konfliktosolvon, irlandajn studojn kaj judajn studojn, Novjorkio, televidan kaj popolan kulturon, sportojn kaj distron. La eldonejo estis fondita la 2-an de aŭgusto 1943, fare de kanceliero William Pearson Tolley kaj bonfaranto Thomas J. Watson. Ĝi estas membro de la Association of American University Presses.
Famaj diplomiĝintoj
Inter la bonkonataj diplomiĝintoj de Syracuse University estas inkluzivitaj :
Mettray
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Castels et Bézenac
Castels et Bézenac (jen france, okcitane Castèls e Besenac), konsistanta evidente la la historie sendependaj loĝlokoj Castels/Castèls kaj Bézenac/Besenac, estas ekde la 1-a de januaro 2017 nova komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono .
Arbaro de Saint-Germain-en-Laye
La Arbaro de Saint-Germain-en-Laye (Forêt de Saint-Germain-en-Laye) estas arbaro kun areo de hektaroj situanta en kurbo de la rivero Sejno, proksimume dudek kilometrojn okcidente de Parizo. Tiu iama reĝa ĉasejo situas entute sur la teritorio de la komunumo Saint-Germain-en-Laye.
La arbaro konsistas esence el kverkoj (53%) kaj fagoj (18%), kvankam hodiaŭ ĝi estas ĉirkaŭita de urbanizitaj areoj kaj estas tre fragmentigita de malsamaj komunikiloj: lokaj vojoj, la aŭtovojo A14, parte subtera, kaj fervojoj.
Pro ĝia proksimeco al malsamaj loĝantarcentroj, multaj homoj venas por promeni aŭ ludi sportojn.
(159555) 2001 SJ276
(159555) 2001 SJ276 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido, malkovrita la 27-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 9:10 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso proksime de sia malsuprenira nodo kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo.
Saksa Palaco en Varsovio
Eksteraj ligiloj
Pałac Saski w Warszawie
Villandry
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco [], borde de la rivero Luaro. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Parçay-Meslay
, prononco [] [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Guberniestro (Usono)
[[Dosiero:United_States_Governors_map.svg|eta|Ŝtatoj kun Respublikana guberniestro
(Ohio, Oklahomo, Iovao, Idaho, Indianao, Alabamo, Alasko, Arkansaso, Georgio, Suda Dakoto, Norda Dakoto, Vajomingo, Virginio, Okcidenta Virginio, Vermonto, Tenesio, Teksaso, Utaho, Montano, Misurio, Misisipo, Nevado, Nebrasko, Nov-Hampŝiro, Florido, kaj suda Karolino)
Ŝtatoj kun demokrata guberniestro
(Oregono, Ilinojso, Arizono, delavaro, Havajo, Vaŝingtono, Viskonsino, Luiziano, Minesoto, Miĉigano, Masaĉuseco, Marilando, Nov-Ĵerzejo, Nov-Jorkio, Nov-Meksiko, Pensilvanio, Kolorado, Konektikuto, Kalifornio, Kansaso, Kentukio, Norda Karolino kaj Rod-Insulo).
La mapo daŭre estas ĝidatigita.]] Guberniestro (Governor) en Usono estas la estro de la plenuma aŭtoritato de ŝtato aŭ teritorio en la Usona Federacio.
Priskribo
La federacio estas gvidata de prezidanto, kiu estas la estro de la ekzekutivo de la federacia registaro. Ĉe la kapo de ĉiu el la kvindek ŝtatoj kiuj konsistigas la federacion estas guberniestro, kiu estas la estro de la plenuma aŭtoritato en tiu ŝtato. La guberniestro, kiu ne estas subulo al la federaciaj aŭtoritatoj, estas la politika kaj ceremonia direktoro de la ŝtato. La guberniestro havas kromajn devojn, kiel ekzemple: la supera komando de la nacia gvardio de la ŝtato, la rajton vetoi ŝtatleĝojn, kaj la kapablo forpardoni ŝtatkaptitojn. La difino de la rolo kaj potencoj de la guberniestro varias de ŝtato al ŝtato, sed en la plej multaj ŝtatoj la pozicio de guberniestro havas multe da influo. La potenco de la guberniestro estas ekvilibra fare de la sendependa leĝdona aŭtoritato en tiu ŝtato. Tamen, male al la prezidanto de Usono, kiu nomumas la membrojn de la kabineto kiel en iu konvencia prezidenta reĝimo, oficistoj kiel la ĝenerala prokuroro, la ŝtatsekretario kaj la trezoristo estas kandidatigitaj por sendependa elekto aparte de la guberniestro, do ke estas ebla situacio, en kiu la ŝtata guberniestro venas de unu partio dum ĝia ĝenerala prokuroro apartenas al dua partio. Ĉi tiu metodo, en kiu la membroj de la registaro staras por elekto aparte de la kapo, havas neniun egalon en iu alia registara aŭtoritato ekster la limoj de Usono mem, sed la armea ĥunto en Tajlando konsideris la ideon dum la formado de la tajlanda registaro en 2014. En ĉiuj landoj la guberniestro estas elektita en rektaj balotoj. La oficperiodo de guberniestro daŭras kvar jarojn, krom la ŝtatoj de Vermonto kaj Nov-Hampŝiro kie la oficperiodo de la guberniestro daŭras nur du jarojn, kaj ne estas limigita en nombro. En la plej multaj ŝtatoj, kiel ekzemple Florido kaj Kalifornio, la oficperiodo de la guberniestro estas limigita al du esprimoj nur. En la ŝtato de Virginio, la esprimo de la guberniestro estas limigita al unu esprimo nur. En ŝtatoj kiel Viskonsino kaj Nov-Jorkio ekzistas neniu limo por la nombro da esprimoj de la guberniestro.
Granda nombro da usonaj prezidantoj funkciis kiel guberniestroj de ŝtatoj antaŭe, inkluzive de prezidantoj Franklin D. Roosevelt kiu funkciis kiel Guberniestro de Nov-Jorkio antaŭ esti elektita prezidanto, Jimmy Carter kiu funkciis kiel guberniestro de Georgio antaŭ esti elektita, Ronald Reagan kiu funkciis kiel guberniestro de Kalifornio, Bill Clinton kiu servis kiel guberniestro de Arkansaso, kaj George Walker Bush, kiu servis kiel guberniestro de Teksaso.
Guberniestrinoj
37 virinoj funkciis ĝis 2015 kiel guberniestroj en Usono, inkluzive de du virinoj kiuj funkciis kiel portempaj guberniestroj, sed ne estis elektitaj en la balotoj. La 4-an de novembro 1924, du virinoj estis elektitaj por la unua fojo en du malsamaj ŝtatoj al la oficejo de guberniestro, Nellie Taylor Ross en la ŝtato de Vajomingo, kaj Miriam A. Ferguson en Teksaso. Ross estis ĵurkonfirmita en oficejo la 5-an de januaro 1925, kaj tiel iĝis la unua virino en tiu pozicio en la historio de Usono. Proksimume du semajnojn poste, Ferguson estis ĵurkonfirmita.
En la ŝtato de Arizono, aktuale en 2015, ekzistis kvar virinoj en oficejo, la plej granda nombro inter la ŝtatoj en Usono. Sarah Palin, kiu funkciis kiel guberniestro de Alasko, estis ankaŭ la kandidato de la Respublikana Partio por la posteno de vicprezidanto en la prezidanta baloto de Usono en 2008.
Ankaŭ en Vaŝingtono kaj Porto-Riko, virinoj antaŭe estis elektitaj por estri la ekzekutivon.
(159571) 2001 VM4
(159571) 2001 VM4 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Saint-Étienne-de-Chigny
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Vlčetínec
Vlčetínec (Wilschetinetz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1359.
Preĝŝnuro
Preĝŝnuro estas maŝo farita el kompleksaj teksitaj nodoj formitaj en krucforma skemo, kutime el lano aŭ silko. Preĝŝnuroj estas parto de la praktiko de Ortodoksaj gemonaĥoj kaj estas utiligitaj de gemonaĥoj (kaj foje de aliaj) por kalkuli la nombron de fojoj en kiuj oni preĝis la Preĝon de Jesuo aŭ, foje, aliaj preĝoj. La tipa preĝŝnuro havas tridek tri nodojn, reprezentanta la 33 jarojn de la vivo de Kristo. Inter la Orienta Ortodokseco, ĝi estas uzita en la kopta, etiopa kaj eritrea ortodoksaj eklezioj, kie ĝi estas konata per ties kopta aŭ geeza nomo.
Priskribo
Historie, la preĝŝnuro kutime havis 100 nodojn, kvankam iuj havas 150, 64, 60, 50, 41, aŭ plejofte 33 nodojn uzataj ĉitempe. Eĉ estas malgrandaj, 10-nodaj preĝŝnuroj kiujn fingre oni celas ĉirkaŭhavi. Ermitoj enĉele fojfoje havas preĝŝnurojn kun tiom kiom 300 aŭ 500 nodoj ene.
Ece, nodoj de preĝŝnuroj estas nodoj »diamantaj« (angle) aŭ »de fajfilo subboatestra« (france) (numeroj #787 aŭ #2474 de La Aŝleja Libro de Nodoj).
Estas nodita kristana kruco kie la preĝŝnuro estas rekunigita por formi buklon, kaj kelkaj preĝbidoj laŭ kelkaj preteroj inter la nodoj (kutime ekde 10 ĝis 25 nodoj) por faciligo kalkuli. Plilongaj preĝŝnuroj ofte havas pendaĵon fine de la kruco; ĝi poras larmsekigon el elkoraj pentofaroj pekaj. La pendaĵon ankaŭ primontras la gloron de la Regno de Dio, kien oni povus eniri nur per la kruco. Aldone, la pendaĵo montrus heredatan tradicion de preĝo. La simbolo de pendaĵoj estus tradicio devenanta de la komandoj el Malnova Testamento al judoj por surhavi pendaĵojn sur siaj vestaĵoj por rememori la ricevitajn leĝojn.
La preĝŝnuro estas kutime farata el lano, simbolante la ŝafidon de Kristo; kvankam moderne ankaŭ el aliaj materialoj. La tradicia koloro estas nigra (simbolante funebron pro pekoj), kun ĉu niĝraj ĉu koloraj bidoj. La bidoj (se koloraj) kaj almenaŭ parto de la pendaĵoj estas tradicie ruĝaj, simbolante sangojn Kristan kaj martiran. En freŝaj tempoj, tamen, preĝŝnuroj estas pli intermalsamaj kolore.
Serbe, la 33-nodan surhavas maldekstremane, kaj kiam preĝante, tenas per dikfingro kaj montrofingro.
Inter la orientaj ortodoksistoj, la preĝŝnuro enhavas 100, 64 aŭ 41 nodojn kaj ĉefe poras rediron de kanto Kyrie Eleison (Sinjoro, korfavoru) same kiel aliajn kiel Magnificat aŭ preĝo de sinjoro. Pri la du lastaj nombroj, la lasta montrus skurĝkiomon jesuan (39 laŭjude) per lanco kaj korna krono, kaj antaŭlasta montrus la lastan aĝon de Mario.
Portado
Inter la ortodoksaj kredantoj de balkanaj landoj, malgrandaj 33-nodaj preĝŝnuroj estas ofte portitaj ĉirkaŭ la pojno. Estas ankaŭ ofte, kvankam iom malpli, porti la pli grandan 100-nodan ĉirkaŭ la kolo.
Historio
La historio de la preĝŝnuro reiras al la devenoj de la kristana monaĥismo mem. La invento de la preĝŝnuro estas atribuita al Pakomjo la Granda en la kvara jarcento kiel helpo por nelegosciaj monaĥoj plenumi konsekvencan nombron de preĝoj kaj adorkliniĝoj en iliaj ĉeloj. Antaŭe, monaĥoj kalkulis siajn preĝojn ĵetante ŝtonetojn en bovlon, sed tio ĉi estis maloportuna kaj ne povis esti facile farita ekster la ĉelo. La uzado de la ŝnuro ebligis preĝi al Jesuo preĝon senĉese, ĉu en la ĉelo aŭ ekstere, akorde kun la ordono de Paŭlo la Apostolo "Preĝi senĉese" (1 Tesalonikanoj 5:17).
Oni diras, ke la metodo ligi la preĝŝnuron havis siajn devenojn de la patro de ortodoksa monaĥismo, Antonio la Granda. Li komencis ligante ledan ŝnuron per simpla nodo por ĉiu fojo kiam li preĝis Kyrie Eleison ("Sinjoro Kompatu"), sed la Diablo venis kaj malligis la nodojn por fuŝi lian kalkuladon. Li tiam elpensis manieron—inspiritan de vizio kiun li havis de la Dipatrino—ligi la nodojn por ke la nodoj mem konstante faru la signon de la kruco. Tio ĉi estas kial preĝaj ŝnuroj hodiaŭ estas ankoraŭ ligitaj uzante nodojn, ĉiu el kiuj enhavas sep malgrandajn krucojn ligitaj ree kaj ree. La Diablo ne povis malligi ĝin ĉar la Diablo estas venkita de la Signo de la Kruco.
Eŭridico
En la helena mitologio, Eŭridico (en greka Εὐρυδίκη/Eurudíkê) estis kampara nimfo el Trakio kaj edzino de la kantisto kaj muzikisto Orfeo, kiu fame trankviligis bestojn per sia muziko. En la verkoj de Vergilio, Aristeo rolis en la rakonto de Orfeo kaj Eŭridico. Laŭ tiuj versioj, li estis loĝanta en la valo Tempe kiam li renkontis la edzinon de Orfeo ĝuste post ŝia edziniĝo. Pasie, li persekutadis ŝin, ĝis kiam serpento pikis Eŭridicon, ĝuste pro sia kurado tra la arbaro, kaj tio mortigis ŝin. Kiam Orfeo eniris en la Submondo por klopodi revenigi al la vivo sian edzinon Eŭridicon, estis Prozerpino kiu ordonis, ke dum la restado en ŝia regno, Eŭridico devas iri ĉiam malantaŭ Orfeo dum tiu trankviligas Cerberon per sia muziko sen rigardi malantaŭen. Tamen, kiam li estis jam abandononta la submondon, Orfeo haltis kaj senpacience rigardis malantaŭen al Eŭridico, post kio ŝi estis revenigita denove al Hadeso kaj Orfeo perdis porĉiame sian amatinon.
La legendo en literaturo
La legendon de Orfeo kaj Eŭridico rakontis la klasikaj aŭtoroj
Kelkaj de la multaj aliaj verkoj
La historio de Orfeo kaj Eŭridico estas intrigo de kelkaj operoj, inter kiuj Euridice (1600), de Jacopo Peri, La favola d'Orfeo (1609) de Claudio Monteverdi kaj Orfeo ed Euridice (1762) de Christoph Willibald Gluck.
Orfeu Negro [eo: Nigra Orfeo] estas filmo el la jaro 1959, kiu translokas la antikvan miton pri Orfeo kaj Eŭridico en la estantecon de la karnavalo de Rio-de-Ĵanejro.
National Collegiate Athletic Association
La Nacia Universitata Atleta Asocio (National Collegiate Athletic Association; akronime NCAA) estas libervola korpo kiu organizas konkuradojn en 22 malsamaj sportoj kiel ekzemple piedpilko, basketbalo, futbalo, basbalo kaj atletiko ĉie en Usono. En Usono ekzistas aliaj sportaj korpoj kiuj kunigas kolegiojn, universitatojn kaj aliajn instituciojn, sed la NCAA estas la plej forta, plej riĉa kaj plej prestiĝa asocio kiu kunigas pli ol 1,200 malsamajn altlernejojn.
La ĉefsidejo de la NCAA situas en Indianapolo, Indianio.
La NCAA estas dividita en 3 nivelojn: Unua Divizio kiu estas la plej granda kaj plej prestiĝa, Dua Divizio kaj Tria Divizio. Laŭ la regularoj de la organizo, la altlernejoj en la unuaj du sekcioj povas oferti stipendiojn al elstaraj atletoj el inter siaj studentoj.
Entute, 346 altlernejoj ludas en la unua dividado. Sekve, 282 altlernejoj ludas en la dua divizio. Aldone, 449 altlernejoj ludas en la tria dividado.
NCAA-basketbalturniro
68 teamoj de la unua dividado partoprenas la turniron, konkurante inter ili mem pri la nacia ĉampioneco en gimnaziobasketbalo en la pokalsistemo.
Nacia Parko Roka Montaro
La Nacia Parko Roka Montaro (Rocky Mountain National Park) estas nacia parko de Usono proksimume je 89 km nordokcidente de Denver en nord-centra Koloradio, ene de Front-montaro de la Roka Montaro. La parko estas inter la urboj Estes Park oriente kaj Grand Lake okcidente, ambaŭ en Koloradio. La orientaj kaj okcidentaj deklivaroj de la Kontinenta Akvodislimo estas rekte tra la centro de la parko kun la ekfluejoj de la rivero Kolorado en la nordokcidenta regiono de la parko. Ĉefaj trajtoj de la parko estas montoj, alpaj lagoj kaj ampleksa vario de naturo ene de variaj klimatoj kaj medioj, el arbaroj al monta tundro.
La Nacia Parko Roka Montaro estis aprobita de la Prezidento Woodrow Wilson la 26an de Januaro, 1915, establante la parkolimojn kaj protektante la areon por estontaj generacioj. La volontula korpuso Civilian Conservation Corps konstruis la ĉefan aŭtomobilan ŝoseon, nome "Trail Ridge Road", en la 1930-aj jaroj. En 1976, UNESCO deklaris la parkon kiel unu el la unuaj tutmondaj biosferaj naturrezervejoj. En 2018, pli ol 4.5 milionoj da distraj vizitantoj eniris en la parkon. La parko estas unu el la plej vizitataj en la sistemo de Naciaj Parkoj, range kiel la tria plej vizitata nacia parko en 2015. En 2019, en la parko okazis denove rekordo de 4 678 804 vizitantoj, kun 44% de pliiĝo ekde 2012.
La parko havas totalon de kvin vizitantejoj, kaj la ĉefsidejo de la parko estas en la vizitantejo Beaver Meadows Visitor Center - Nacia Historia Loko desegnita de la Arkitektura Lernejo de Frank Lloyd Wright en Taliesin West. [[Nacia forsto|Naciaj Arbaroj ĉirkaŭas la parkon de ĉiuj flankoj, kiel la Roosevelt National Forest norde kaj oriente, la Routt National Forest norde kaj okcidente, kaj la Arapaho National Forest okcidente kaj sude, dum la areo de la Naturejo Indian Peaks rekte sude de la parko.
Aĝoj de Homo
La Aĝoj de Homo aŭ Eraoj de Homo estas la la supozitaj etapoj kiujn trapasis la homaro ekde sia apero, laŭ la klasika mitologio. Ties ĉefaj literaturaj fontoj estas la verkoj de la greko Heziodo kaj de la latina Ovidio, krom relaborado de la temo fare de Hieronimo el Stridono en la frua Mezepoko. La mito havas ĝeneralan strukturon kiu prezentas sukcedon de etapoj, ekde komenco malproksima en la tempo en kiu la homoj vivis kvazaŭ dioj (Orepoko) ĝis la epoko de kiu eksponas la temon (Ferepoko kun alia senco). La diversaj versioj prezentas gravajn diferencojn.
Heziodo priskribis en sia poemo Laboroj kaj tagoj kvin epokojn, nome Ora epoko, Arĝenta epoko, Bronza epoko, Heroa epoko kaj Fera epoko. Ovidio en la Metamorfozoj priskribis kvar epokojn, nome Ora epoko, Arĝenta epoko, Bronza epoko, kaj Fera epoko.