cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abatejo Kaisheim
Poste la areo estis uzata por militistaj celoj, hejmo de franciskanoj, prizono kaj nun muzeo kaj hejmo de justicaj instancoj.
Banu Nadir
Banu Nadir (en araba بنو النضير ) estis tribo de Judoj kiu loĝis en norda Arabio ĝis la 7a jarcento ĉe la oazo de Madinah. Tiu tribo defiis Muhammad kiam la estroj de Medino, planis kun aliancaj nomadoj ataki Muhammad kaj tiele ili estis elpelitaj el Medino kiel rezulto. La Banu Nadir tiam planis la okazigon de la batalo de la Tranĉeo kun la Kurajŝoj. Ili poste partoprenis en la batalo de Ĥajbar.
Stacio Kintetsu-Kōriyama
Stacio Kintetsu-Kōriyama (japane: 近鉄郡山駅 [Kintecu-Kōriyama-eki], angle: Kintetsu-Kōriyama Station) estas fervoja stacio en Jamatokorijama, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.
Gargenville (stacidomo)
Gargenville estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Gargenville, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
Chavin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Institut Gustave-Roussy
Institut Gustave-Roussy aŭ Instituto Gustave-Roussy (Institut Gustave-Roussy) estas franca neprofitcela kancero-centro situanta en Villejuif.
En aprilo de 2019, inaŭguriĝis tri novaj intervenaj radiologiaj ĉambroj, igante ĝin la plej granda hospitalo de ĉi tiu tipo en Eŭropo, tute dediĉita al onkologio.
Gustave-Roussy estas, sur eŭropa skalo, la unua san-, esplor- kaj instru-centro pri onkologio.
GJ 504 b
GJ 504 b estas ekstersunsistema planedo kiu orbitas ĉirkaŭ la stelo GJ 504. Ĝi estis malkovrita per rekta bildigo de la sunsistemo en 2013 fare de la sciencista teamo de la japana teleskopo Subaru.
Ĝi verŝajne estas rozkolora kaj estas la plej malpeza ekstersunsistema planedo malkovrata ĝis nun.
Trisalto
Trisalto aŭ triobla salto (angle triple jump) estas fako en la atletiko. Ĝi konsistas el el tri sinsekvantaj saltoj. La konkuranto kuras sur ekkurejo ĝis desalta trabo, de kie oni mezuras la salton. La unua surteriĝi povas okazi nur per tiu sama piedo, kiu ekis la salto. Tion sekvas la „paŝo“ (surteriĝo je la alia piedo kaj poste la "salto“ en la sablejon (kiel ĉe longosalto). La desalta trabo estas ĉ. 11 m fore de la sablejo, okaze de intenacia konkuro. Ĉe landaj konkuroj la distanco povas esti 7-9 m. Ĉiu saltisto havas ses eblojn por provsalto.
La monda rekordo de la trisalto estas 18,29 m ĉe viroj (Jonathan Edwards, 1995) kaj 15,50 m ĉe virinoj (Inessa Kravez, 1995)
La trisalto apartenas al la olimpika programo ekde ties moderna komenco en 1896. En 1900 kaj 1904 okazis eĉ trisalto sen ekkuro. La unua moderna olimpia venkinto estis trisaltisto James Connolly. La virina trisalto ekzistas ekde 1996 en la Olimpiko.
La unua registrita trisalto okazis la 17-an de marto 1826, kiam la brita Andrew Beattie saltis 12,95 m en Mount Benger. La unua registrita salto de virino okazis la 21-an de aprilo 1899 en Bryn Mawr, kie usona Mary Ayer saltis 6,72 m.
Antonín Polách
Antonín Polách (naskiĝis la 21-an de julio 1959) estas ĉeĥa verkisto de historiaj romanoj, kuracisto laŭ profesio.
Li studis la medicinan fakultaton de la universitato Palacký en Olomouc, multajn jarojn laboris kiel praktika kuracisto en la slovaka Poprad, kie li kunfondis Ĉeĥan Societon en Slovakio. Post disiĝo de Ĉeĥoslovakio li foriris al Aŭstrio, kie li ĝis nun laboras kiel kuracisto.
Trøllhøvdi
Trøllhøvdi estas insuleto de Ferooj, situanta norde de Sandoy. Ĝi havas la areon de 19 hektaroj, longante 850 metrojn kaj kun plej larĝa parto de 320 metroj.
La insuleto ne estas loĝata, sed vivas, nestas sur ĝi multaj birdoj.
Ĥalid ibn Ŭalid
Ĥalid ibn Ŭalid aŭ Abū Sulaymān Khālid ibn al-Walīd ibn al-Mughīrah al-Makhzūmī (en araba أبو سليمان خالد بن الوليد بن المغيرة المخزومي‎; 585 aŭ 592–642) konata ankaŭ kiel Sajf Allāh al-Maslūl (en araba سيف الله المسلول; Elingita Diglavo), estis akompananto de la islama profeto Muhammad. Li elstaris pro siaj militaj taktikoj kaj atingoj, estre de la fortoj de Medino sub regado de Muhammad kaj la fortoj de liaj tujaj sukcedantoj de la Raŝiduna Kaliflando, Abu Bakr kaj Umar ibn Ĥattab. Sub lia milita estreco Arabio, por la unua fojo en historio, estis unuigita sub unusola politika ento, nome la Kaliflando. Estre de fortoj de la naskanta Islama Ŝtato, Ĥalid estis venka en ĉirkaŭ cento da bataloj, kontraŭ la fortoj de la Bizanc-Romia Imperio, Sasanid-Persa Imperio, kaj ties aliancanoj, aldone al aliaj arabaj triboj. Liaj strategiaj atingoj inkludas la konkeron de Arabio, Persia Mezopotamio kaj Romia Sirio dum kelkaj jaroj el 632 al 636. Li estas rememorata ankaŭ pro sia decidemaj venkoj ĉe Jamama, Ullais kaj Firaz, kaj siaj taktikaj sukcesoj ĉe Ŭalaja kaj Jarmuk.
Biografio
Ĥalid ibn Ŭalid (Ĥalid filo de al-Ŭalid) estis de la tribo de Mekko nome Kurajŝoj, el klano kiu dekomence kontraŭis al Muhammad. Li ludis gravan rolon en la Mekka venko ĉe la Batalo de Uhud kontraŭ la islamanoj. Li konvertiĝis al Islamo, kaj aliĝis al Muhammad post la Traktato de Hudajbija kaj partoprenis en variaj ekspedicioj por li, kiaj la Batalo de Mutah. Ĝi estis la unua batalo inter Romianoj (rumi, nome anoj de eksa romia imperio) kaj Islamanoj. Ĥalid ibn Ŭalid informis ke la luktado estis tiom intensa, ke li uzis naŭ glavojn, kiuj rompiĝis en la batalo. Ĥalid venkis super Zajd ibn Harita, poste super Jafar ibn Abi Talib, poste super Abdullah ibn Raŭahah, kiuj estis mortigitaj. Post la morto de Muhammad, li ludis ŝlosilan rolon en la estrado de la fortoj de Medino por Abu Bakr en la Militoj pro Apostateco, konkerante centran Arabion kaj submetante arabajn tribojn. Li konkeris la sasanidan araban satelitan regnon nome Al-Hirah, kaj venkis super la Sasanid-Persaj fortoj dum sia konkero de Irako (Mezopotamio). Li estis poste sendita al la okcidenta fronto por konkeri Romian Sirion kaj la bizancaraban ŝtaton de Gasanidoj.
Kvankam Umar poste liberigis lin el alta estreco, li tamen restis la fakta ĉefo de fortoj arigitaj kontraŭ Bizanco dum la komencaj epokoj de la Arab-bizancaj militoj. Sub lia regado, Damasko estis kaptita en 634 kaj la ŝlosila araba venko kontraŭ la bizancaj fortoj estis atingita ĉe la Batalo de Jarmuk (636), kiu kondukis al la konkero de Bilad al-Sham (Levantenio). En 638, pinte de sia kariero, li estis elpostenigita el militaj servoj.
Ĥalid ibn Ŭalid onidire luktis en ĉirkaŭ cento da bataloj, kaj grandaj kaj malgrandaj same kiel ĉe unuopaj defioj, dum sia militkariero. Nevenkita, li restas kiel unu el plej fajnaj militgeneraloj en historio.
By the Sea (filmo de 1915)
By the Sea (Proksime de la Maro) estas filmo (1915) de Charlie Chaplin farita dum li atendis por havi studion por labori en Los-Anĝeleso. Li ĵus forlasis Niles Essanay Studio'n post farado de kvin filmoj ĉe tiu loko. By the Sea (Proksime de la Maro) estis filmita ĉio surloke en Kristal-Piero en aprilo 1915. La rakonto centras sur la rolulo de la vagabondo Charlie kaj kiel li ekhavas problemon provante kapti la atenton de la sinjorinoj sur la strando. Edna Purviance pozas kiel unu el la edzinoj pri kiu li montras intereson.
Resumo
Ventas ĉe banadferiejo. Post batalado kontraŭ unu el la du edzoj, Charlie kontaktas Edna dum la du edzoj mem kverelas pri glaciaĵo. Forpelite fare de ŝia edzo, Charlie turniĝas al la alies edzino.
Segovia (Antjokio)
Apartadó estas municipo de Kolombio. Ĝi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando, kaj la urbonomo evidente inspiriĝis per la hispana urbo Segovio. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 1231 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Chiclana de la Frontera
Chiclana de la Frontera [ĉiKLAna] estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio.
La fino de la nomo de la vilaĝo signifas en la hispana "de la landlimo", landlimo pro la tiama landlimo kun araba teritorio. Multaj vilaĝoj estas en la Provinco de Kadizo kun tiu aldonaĵo.
La areo de la municipo estas 206 km2 kie loĝas 85670 geloĝantoj.
Chiclana de la Frontera situas je 22 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Chiclana de Segura (Provinco Ĥaeno) estas ĝemeligita kun Chiclana de la Frontera.
San Mauro Torinese
San Mauro Torinese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Settimo Torinese, Castiglione Torinese, Torino kaj Baldissero Torinese.
Rozkolora herbejeto
Rozkolora herbejeto (ĉeĥe Růžový palouček) estas ĉirkaŭbarita parko inter vilaĝoj Újezdec kaj Morašice. Ĝi estis en la jaro 1989 proklamita kultura memorindaĵo. Ĝia areo estas 1,85 ha, en ĝia centro troviĝas kampo de rozoj francaj (Rosa gallica) kaj kupra monumento de Unuiĝo de fratoj, kreita de Alois Metelák el siberia kupro, kiun donacis ĉeĥoslovakaj legianoj. En ĉirkaŭaĵo estas arboreto kun raraj arboj. La loko fariĝis konata merite de ĉeĥa verkisto Alois Jirásek, kiu ĉi tien lokigis legendon pri adiaŭado de Ĉeĥaj Fratoj (ankaŭ nomataj Moraviaj Fratoj) kun sia naskiĝlando okaze de deviga religia elmigrado post malvenkita Batalo sur Blanka monto.
Al ĉi tiu loko rilatas multaj legendoj: Post granda batalo kunvenos ĉi tie sep reĝoj kaj interkonsentos eternan pacon. Adiaŭantaj Ĉeĥaj Fratoj enterigis ĉi tie oran kalikon, el iliaj larmoj ekfloris blankaj rozoj. La rozojn de ĉi tie oni ne povas sukcese plantigi aliloken. Kiu eventuale domaĝus la lokon, estos punita de misteraj fortoj. Ktp.
De la dua duono de 19-a jarcento okazas ĉi tie naciaj kulturaj solenaĵoj, kiujn ĉeestas ĉeĥaj korifeoj.
108 Hecuba
108 Hecuba estas mezgranda kaj hela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther en Duseldorfo (Germanio) la.
Ĝi ricevis nomon de Hekabo (greke Ἑκάβη, Hecuba), ezino de Priamo, reĝo de Trojo dum la troja milito.
108 Hecuba havas orbiton similan al tiuj de la anoj de la Higia familio sed ŝajnas esti entrudulo en tiu asteroida familio : 10 Hygiea kaj ties familianoj estas malhelaj C-tipaj asteroidoj, dum 108 Hecuba estas S-tipa, riĉa je silikatoj.
Ĝi estas la unua malkovrita asteroido en orbita resonanco 2 : 1 kun Jupitero, kaj ĝi donis sian nomon al grupo da korpoj en tia resonanco : la Hekuba grupo.
Ĝia rotacia periodo restis longtempe necerta : mezuroj en 2007 donis 0,7441 tagon (17,859 horoj). Pli freŝaj mezuroj donas 14,256 horoj
Viro de Grauballe
La viro de Grauballe estas unu el la plej bone konservitaj marĉomumioj. Li estis trovita la 26-an de aprilo 1952, en marĉo apud la vilaĝo Grauballe en Jutlando, Danio. La metodo karbono 14 datis ĝin ĉirkaŭ la jaro -290, do en la ferepoko. Oni povas vidi la viron de Grauballe nuntempe en la muzeo de Moesgaard, ĉe Aarhus, Danio.
Stato
La viro de Grauballe estas tre bone konservita kun ungoj kaj haroj. La fingroj estis en tiom bona stato, ke eblis fari fingropremsignojn. La koloro de la haŭto kaj de la haroj ŝanĝis pro la kondiĉoj en la marĉo. Neniaj vestaĵoj aŭ juveloj estis trovitaj apud li.
Morto
La viro de Grauballe mortis ĉar oni distranĉis lian gorĝon, sed li havis ankaŭ rompiĝintajn kranion kaj kruron. Oni ne scias kial li estis mortigita. Oni supozas, ke kiel aliaj marĉomumioj li mortis kiel oferto aŭ estis punekzekutita.
Lasttempaj skanaĵoj rekonstruis lian vizaĝon kaj montris multajn faktojn, kiel tiun ke li ekmalsaniĝis pri podagro. Krom tio li ŝajne estis sana viro, ĉirkaŭ 30-jaraĝa. Li ŝajne ne manlaboris, ĉar la ungoj estis tre flegitaj, li apartenis verŝajne al alta socia tavolo.
Apud la kadavro troviĝis kelkaj tri centimetrojn longaj betulbastonetoj. Tiajn lignaĵojn, en kiujn oni gravuris magiajn simbolojn, uzis la ĝermanoj por loti. Eble tiel estis elektita la viro de Grauballe por morti.
En literaturo
La viro de Grauballe estas temo de poemo de Seamus Heaney.
Newgrange
Newgrange [njugrenĝ] (nova bieneto; irlanda nomo Brú na Bóinne egalas al "loĝejo ĉe Boyne" aŭ originale "loĝejo de [diino] Bóinn) estas megalita tombejo en irlanda grafejo Meath ĉe rivero Boyne. Ĝi estas monteta tombejo kun krucforma ĉambro kaj ŝajnvolbo, kio ne estas tre ofta, sed aperas ankaŭ ĉe Anglesey kaj Orkney.
Graveco
Newgrange situas supre de larĝa riverkurbiĝo, en plej fekunda kaj tiel plej intense uzata agrikultura regiono de Irlando. La tombejo estis konstruita ĉirkaŭ 3150 a.K., fare de popolo, kiu vivis antaŭ la alveno de la keltoj. Ĝi estas unu el la plej gravaj megalitaj tombejoj de la mondo, kiu prezentas kalendaran konstruadon. En la proksima ĉirkaŭo troviĝas du pluaj gravaj megalitaj konstruaĵoj (Dowth kaj Knowth), kiuj aspektas antaŭuloj de Newgrange. Oni listigis la konstruaĵojn de Newgrange, Knowth kaj Dowth al monda kulturheredaĵo.
Historio
Newgrange estis forgesita dum jarcentoj, kreskis sur ĝi arboj, oni paŝtis sur ĝi bestojn. La konstruaĵon hazarde malkovris Charles Campbell - tiama bienposedanto - en 1699, kiam li forigigis amason da ŝtono. Pri la stato en 1699 faris notojn kaj desegnojn Edward Lhuyd de la Oksforda Universitato, kiu traveturis tiutempe Irlandon. La sekva sciencisto, kiu priskribis Newgrange, estis siro Thomas Molyneux, fizika profesoro de la Dublina Universitato. Li estis la unua, kiu menciis du homajn skeletojn sur grundo de la tombejo. La tria sciencista vizitanto estis Sir Thomas Pownall.
La ŝtato protektis la antikvajn monumentojn per leĝo en 1882 (Ancient Monument Protection Act), interalie Newgrange, Dowth kaj Knowth. La koncerna instanco fosis en la malfrua 19-a jarcento kelkajn da ornamitaj ŝtonoj, sen sistema esplora plano. En 1911 aperis libro de George Coffey "New Grange and other Incised Tumuli in Ireland", kiu donis detalan arkeologian priskribon de la monumento, laŭ la tiama scienca scio. Poste okazis elfosadoj, kiuj kondukis al novaj malkovroj. En la 1950-aj jaroj, oni malkovris fajroŝtonojn kaj plathakilon. Post tio planis la ĉefarkeologo de la irlanda turisma ofico (Bord Failte) pluajn, sistemajn elfosadojn.
La elfosadojn komenciĝis ekde 1962 sub gvido de profesoro Michael J. O'Kelly de la Trinity College de Dublino. Dum tiuj elfosadoj evidentiĝis la astronomia direktigo de la enirejo. Oni malkovris en 1967 en la interno restaĵojn de 5 homoj kaj diversajn tombejajn aldonaĵojn. La mortero, kiun oni uzis en la interna tegmento, estis datita je 3200 a.K. per radiokarbona analizado.
Rekonstruado
La rekonstruadon gvidis Michael O’Kelly, kio daŭris ĝis 1975. Por ebligi eniron en la internon, O'Kelly planis enirejon en 1972 kaj oni enkonstruis en la interno multajn betonajn apogilojn.
Krom tiuj drastaj realigoj, ankaŭ la fasado estas kritika punkto por historiistoj. La hodiaŭ videbla formo estas interpretado de trovitaĵoj fare de O'Kelly. Kelkaj kritikistoj asertas, ke la apogmuro en tiu angulo ne estis realigebla per la antikva teknologio. O'Kelly uzis ŝtalbetonon. La kvarc-ŝtonoj, kiuj estis enkonstruitaj en la apogmuron, estis trovitaj dise. Tio estas nekonata, kiel tiuj estis originale aranĝitaj. Profesoro George Eogan pridubas la realigitan interpretadon kaj en Knowth la ŝtonoj estis lasitaj sur la grundo.
Konstruaĵo
La megalito havas diametron de ĉirkaŭ 70 m. La kunŝutita monteto konsistas ĉefe el ŝtono kaj grasa grundo, limigita fare de fiksiga ŝtonringo, kiu estis – laŭ opinio de sciencistoj – originale muro tri metrojn alta kaj el granito kaj ĉe la alira flanko el blanka kvarco. Ĝi estis tute similkonstruita post la elfosadoj.
Karl Ditters von Dittersdorf
Karl Ditters von Dittersdorf (naskiĝis la 2-an de novembro 1739 en Vieno – mortis la 24-an de oktobro 1799 en Deštná apud Jindřichův Hradec) estis aŭstria baroka komponisto kaj muzikisto. Li estis aŭtoro de 50 operoj kaj 200 simfonioj. Ĝenerale li estas konsiderata kiel kunfondinto de la germana opero.
Newgrange
Konstruaĵo
Sub la monteto gvidas ĉirkaŭ 22 m longa irejo al krucforma tomba ĉambro. Ĝi havas ĉirkaŭ 7 m altan t.n. ŝajnvolbon kaj estas post ĉirkaŭ 5000 jaroj ankoraŭ akvorezista. En unu el la tri flankaj niĉoj de la ĉambro troviĝas granda ornamita altara bloko (kiel en Knowth) kun plata trogo. Sur ĝi troviĝas forbruligitaj homaj ostoj. Je ĉirkaŭ 13 tagoj de la jaro ĉirkaŭ la vintra solstico penetras la leviĝanta sunlumo la enirejon kaj eĉ la ĉambron dum ĉirkaŭ 15 minutoj. Ĉar la tera akso pendolas dum la pasintaj plurmil jaroj pro la precesio, la lumefiko hodiaŭ estas pli malforta ol en tempo de la konstruado. La lumradioj ne plu atingas la malantaŭan platon de la interna ĉambro, sed finiĝas ĉirkaŭ 1 metron pli frue.
Karl Ditters von Dittersdorf
Vivo
Ditters jam frue trejniĝis violone kaj estis infanaĝe membro de la orkestro de la benediktana komunumo en Vieno. Inter 1751 kaj 1761 li anis en la privata kapelo de la princo de Hildburghausen kaj aniĝis, post ties nuligon, en 1761 al la orkestro de Viena kortega teatrejo. Samtempe okazis vojaĝo kune kun Christoph Willibald Gluck al Italujo (1763) kie li furoris violonvirtuoze. En 1764 lia kontrakto kun la viena teatrejo finiĝis kaj li preferis iri al Oradea Mare al orkestro de la episkopo Ádám Patachich. Pro nuliĝo kapela en 1769 li devis iri Vroclavon en la servojn de la princepiskopo je Jánský Vrch, grafo Schaffgotsch. Por li li estis ĉefforstadministranto de la Princujo Neiße kaj poste ĉefadministranto de Jeseník. Tiuofice venis lia nobiliĝo en 1773. Je Jánský Vrch maturiĝis ankaŭ liaj komponadoteknikoj kaj li rapide furoris en Vieno, kiun li ofte frekventis. La tie surscenigitaj oratorioj estis »Esther« (1773) kaj »Hiob« (1786). Vere entuziasmigis la spektantaron la komika opero »Doktor und Apotheker« (ankaŭ en 1786), kiu en tuta Germanujo plaĉis kaj eĉ en Londono. Eble li tiam en Anglujo pli konata estis ol Joseph Haydn aŭ Wolfgang Amadeus Mozart. Same grandan aplaŭdon ricevis pluraj pli postaj operoj, aparte »Das Rotkäppchen« (1788) kaj »Hieronymus Knicker« (1789).
Newgrange
Konstruaĵo
La antaŭulo de tiu konstruaĵo estas je kelkcent metrojn de tie en Knowth. Ekzistas ankaŭ signoj por tio, ke la tuta konstruaĵo kun Knowth estis ĉirkaŭita per ornamita ŝtonringo, oni trovis 12 ŝtonojn.
Dámóc
Dámóc estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Záhony troviĝas 15, Cigánd 19, Sárospatak 50, Miskolc 110 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1334 en latina formo Villa Dámócz. La vilaĝeto apartenis al Zemplénagárd ĝis 1919, poste ĝis 1949 al Lácacséke. Vilaĝservoj estas migra poŝto, kuracejo.
Newgrange
Turismo
La loko estas vizitebla nur laŭ grupoj, kun gvidanto.
Karl Ditters von Dittersdorf
Vivo
Ankaŭ instrumentkomponiste (sinfonioj, kvartetoj, kvintetoj, violonkoncertoj, piankoncertoj ktp.) li meritis ĝis la verkoj de Haydn kaj Mozart pli ekfamiĝis. Kiam mortis en 1796 grafo Schaffgotsch li forsenditis kun malgranda pensio: sed transprenis lin tiam sur Kastelo Červená Lhota barono Ignaz von Stillfried.
Ditters von Dittersdorf ankaŭ fakverkiste gravas, danke al du komentoj por la gazeto "Leipziger musikalische Zeitung", Über die Grenzen des Komischen und Heroischen in der Musik kaj Über die Behandlung italienischer Texte bei der Komposition. Fine li verkis aŭtobiografion Selbstbiographie (Leipzig 1801), kies finon li kelkajn tagojn antaŭmorte estis diktinta al la filo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 5. Leipzig 1906, p. 62 (tie ĉi interrete)
Kneippbyn
Kneippbyn estas banurbo en la svedia insulo kaj provinco Gotlando, kiu evoluis al turisma loko. La vilaĝo situas ĉe la okcidenta marbordo de Gotlando proksimume 3 kilometrojn sude de Visby. Aparte konata la loko estas por vilao, kiu en la kinejaj kaj televidaj filmoj pri Pipi Ŝtrumpolonga laŭ la porinfanaj romanoj de Astrid Lindgren servis kiel la domo de Pipi, nomata Vilao Vilaltao. Ĉirkaŭ la fama domo ekestis amuzparko pri Pipi kaj la aliaj temoj de la internacie konataj romanoj de Astrid Lindgren.
Historio
La nomo Kneippbyn, "Kneipp-vilaĝo", devenas de la germana pastro kaj naturkuracisto Sebastian Kneipp, kiu fine de la 19-a jarcento forte diskonatigis kaj disvastigis tiutempe alternativajn kuracmetodojn per interalie pli da movado kaj la apliko de forte diferencaj temperaturoj de akvo kaj aero. En 1907 la sveda kuracisto Kallenberg en la areo de la posta vilaĝo aĉetis terenon por kreo de banurbo laŭ gvidlinioj de Kneipp, sekve la loko estis baptita Kneippbyn. Meze de la 1960-aj jaroj la loko transformiĝis al moderna turisma libertempejo. Tiun evoluon interalie subtenis la uzo de vilaĝa vilao kiel domo de la infanliteratura heroino Pipi Ŝtrumpolonga en la kinejaj filmoj de Olle Hellbom pri ŝiaj aventuroj.
Nun Kneippbyn estas unu el la plej famaj turistaj ejoj sur la insulo. Estas hoteloj, gastejoj, apartamentaroj, terenoj por moveblaj domoj kaj kvin-stela tendumejo. La areo havas ambaŭ someran libertempan parkon kaj grandan naĝejaron. En la libertempa parko ekzistas karuseloj, veturejoj de benzinaj kaj elektraj aŭtoj, "moviĝantaj kasteloj", aventura golfejo kaj pli; en la naĝejaro troveblas interalie ok basenoj kaj dek ses grandaj tubaj akvoglitejoj.
Lannédern
(jen france, bretone Lannedern) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 4531
NGC 4531 (aliaj indikoj — UGC 7729, MCG 2-32-141, ZWG 70.175, VCC 1552, IRAS12317+1321, PGC 41806) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Černíkovice
Nomon Černíkovice havas pluraj setlejoj:
Kožlany
Kožlany (en latinaj kaj germanaj tekstoj Kozlan) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň nordoriente de Kralovice. Konsisto de la urbo estas ankaŭ kvar vilaĝoj: Hedčany, Dřevec, Buček kaj Hodyně. Vivas ĉi tie.
Historio
Historio de Kožlany komenciĝas skribi verŝajne dum epoko de Přemysl Otakar la 1-a, kiu ĉi tie lasis konstrui ĉasistan korton.
Komence de la jaro 1924 la urbo estis alinomita el Kozlany al Kožlany.
Ĉirkaŭaĵo
Kožlany najbaras okcidente kun urbo Kralovice, nordokcidente kun Hradecko, nordoriente kun Břežany, oriente kun Hedčany, sudoriente kun Černíkovice kaj sude kun Dřevec. Norde de la urbo komenciĝas naturparko Jesenicko.
Germain Henri Hess
Germain Henri HESS (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1802 en Ĝenevo, mortis la 30-an de novembro 1850) estis svisa kemiisto kaj fizikisto.
Rorbas
Pri la komunumo
Rorbas estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 2196 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Rorbas situas en la Zurika Unterlando en la Tössvalo sude de la ĵurasa montoĉeno Irchel. Ducentmetroj post la komunumlimo la Töss alfluas sur teritorio de Freienstein-Teufen kaj Eglisaŭ en Tössegg la Rejnon.
Trafiko
La stacidomo  de la fervojkompanio THURBO AG sur la teritorio de la najbara komunumo Embrach kaj la poŝtaŭtobuslinio de la Flughaveno Zuriko al Teufen konektas la komunumon kun la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
Unua certigita dokumenta mencio de Rorbas datiĝas el la jaro 1044, kiam iu Lamprecht de Rorbas aperis en jura disputo kiel atestanto. Dum la mezepoko de la jaro 1513 ĝis 1798, kiam la Helveta Revolucio renversis la malnovan ordon, Rorbas estis submetita al la regado de la sinjoroj de Teufen, kun kiu komunumo Rorbas ankoraŭ nuntempe forte kunlaboras.
Esperanto-movado
En la jaro 1911 estis fondita de Karl Jost la Esperanto-Grupo Freienstein-Rorbas, kies prezidanto estis J.-G. Fritschi. La spuroj de tiu-ĉi grupo perdigas post la unua mondmilito.
Ĥusejn ibn Ali
Ĥusejn ibn Ali ibn Abi Talib (arabe, حسین بن علی بن أبي طالب), nomo ankaŭ literumita kiel Hussein, Husein, Husain, ktp, estis la dua filo de Ali ibn Abi Talib kaj de la filino de Mahomedo, Fatimah. Li naskiĝis la 8-an de januaro 626, en Medino kaj mortis la 10-an de oktobro 680, en Karbalo). Li estas kultata de la islama branĉo ŝijaismo, kiu memorigas sian martireco en memorfesto nomata Aŝuro, kaj ankaŭ estas respektata de la islamaj sunaanoj pro lia apartenado al Ahl al-Bajt aŭ familio de Mahomedo.
Ĥusejn geedziĝis kun Ŝahr Banu شهر بانو, unu el la filinoj de la lasta imperiestro de la Sasanida Imperio, Jazdgerdo la 3-a. La kranio de Ĥusejn konserviĝas, laŭ la tradicio, en maŭzoleo apuda al la Moskeo de la Umajadoj en Damasko, loko kiu ankaŭ estas pilgrimcelo por la ŝijaanoj. Tamen, alia tradicio diras ke la kranio en iu momento estis portita al Kerbala, kaj alia diras ke al Kajro, en la nuna Moskeo Al-Husayn.
Jan Batory
Jan Batory (esperante: Johano Batori ; naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1921 en Kaliŝo, mortis la 1-an de aŭgusto 1981 en Varsovio, Pollando) estas pola filmreĝisoro kaj scenaristo.
Unua koncilio de Melfi
La Unua Koncilio de Melfi estis kunvokita kaj ties dekretoj promulgitaj de papo Nikolao la 2-a.
Tiu konsilio (aŭ sinodo) disvolviĝis ekde 3-a de aŭgusto ĝis 25-a de aŭgusto de 1059; ĝi kunigis preskaŭ ĉiujn latinajn episkopojn de Suditalio kaj partoprenis ĉirkaŭ cento da homoj, nome kardinaloj, Abatoj, religiuloj kaj nobeluloj.
La unua koncilio de Melfi estis antaŭata de la Traktato de Melfi kaj konkludiĝis per Konkordato de Melfi.
Papo Nikolao la 2-a, dum la unua koncilio de Melfi, nomumas Roberton la Giskardan duko de Apulio kaj Kalabrio.
Pri la alia princo, Rikardo la 1-a de Aversa, same nomumita samasemblee, ne restis memoro.
Organizaj aspektoj
Prepare de la pretigo de la akordoj kaj de unua koncilio de Melfi, papo Nikolao la 2-a en junio de 1059 alvenis ĉefurbon de Graflando de Apulio kaj tie restadis laŭlonge de pli ol du someraj monatoj, por difini kun la ĉefoj de la gentoj Altavilla kaj Drengot Quarrel traktaton kaj konkordaton kaj por kunvokige anonci la koncilion.
La alianco inter la Eklezio kaj Normandoj realiĝis per la perado de la Teritoria abatejo de Montokasino tiam ekregata de abato Deziderio el Benevento, estonta papo Viktoro la 3-a. La “vefto” de la akordo estis teksitaj de Gelaodo, episkopo de Acerenza (Basilikato) ligita al Roberto la Giskarda. Princino Sichelgaita el Salerno organizigis por la papo majestan ricevon, helpis prepari la koncilion kaj planis la renkontiĝojn kiuj kondukis al la Traktato de Melfi kaj al la Konkordato de Melfi.
La episkopo de Melfi, Baldovino, gastigis la papon, kiu estis akompanata de Hildebrando el Soana, de la kardinalo Umberto el Silvacandida kaj de abato Deziderio de Montokasino.
Religiaj aspektoj
Tiu koncilio de Melfi estas la unua koncilio kiun oni celebras post la Orienta skismo, en periodo de streĉitaj rilatoj inter la Orienta kaj Okcidenta Eklezioj. Tiu Koncilio reasertas la observon de celibato por la pastraro en areo en kiu la pastroj kutimas edzinigi, dekretas la malpermeson ĉeesti religiajn ritojn de sacerdotoj konkubaj kaj eloficigas la episkopojn simoniajn.
La koncilio diskutas pri la elekto de la estontaj papoj kaj konfirmas la normojn aprobitajn en aprilo de 1059 en Laterana Sinodo. La koncilio depostulas la rajton de la papo sur la ekleziaj provincoj bizancigitaj en la sudo de Italio: kaj engaĝiĝas por ke la Petra Povo absorbu la bizancan hierarkion de suda Italio.
Nikolao la 2-a premias Deziderion kaj lin levas al abato de Montokasino kaj al kardinalo dum dekretas la aŭtonomion kaj sendependon, el la Montolasina jurisdikcio, de la monaĥejo de Sankta Maria de la insuleto “Sankta Nikolao” de la Insuloj Tremiti, kie iam gastis Deziderio mem.
La papo eloficigas Johanon ĉefepiskopon de Trano (Trani-Barletta-Bisceglie), iam papa ambasadoro ĉe la kortego de Konstantinopolo, kie obtenis atribuojn de episkopaj sidejoj en Italio, kaj lin anstataŭas per Delio.
Nikolao la 2-a promulgas el Melfi buleon (24-a de majo 1059) kiu konfirmas, al la ĉefepiskopo de Bari]] Nikolao, jurisdikcion sur la klerikaro de iuj zonoj kaj agnoskas iujn privilegiojn de la diocezo de Rutigliano.
Politikaj aspektoj
Nikolao la 2-a en la konkluda tago de la koncilio, la 25-an de aŭgusto 1059, solene konfidas investituron sur la iam regataj teritorioj kaj konsekras Rikardon la 1-an el Aversa princo de Capua (dinastio Drengot Quarrel) kaj Roberton la Giskardan duko de Apulio kaj Kalabrio (dinastio Altavilla) kun la rajto konkeri Sicilion.
Rezulte: la ĉefoj de la normanaj gentoj (dinastioj) fariĝas defendantoj de la Eklezio, kontraŭ la bizanca imperio kaj la imperio de Germanio. La normana konkero. tial, transformiĝas en milito por la liberigo de la orientaj teritorioj kaj de Sicilio el la Eklezio de Konstantinopolo kaj el la saracena okupo en Kalabrio kaj en la insulo Sicilio!
Nikolao la 2-a forstrekas la ekskomunikon kontraŭ Rikardo la Guiskarda, lin ricevas sia kuratoro, kaj benas lin kaj kun li lian edzinon Sichelgaitan. La teksto de la ĵuro de la Guiskardo “Per la graco de Dio kaj de Sankta Petro Duko de Apulio kaj Kalabrio” estos konservita en la vatikanaj arĥivoj.
Roberto el Altavilla engaĝiĝas sin montri fidela al la papo kaj al liaj posteuloj, kiuj rekonfirmos la investituron: li sin devigas lin subteni kontraŭ militaj atakoj. Plue li sin devigas ne invadi kaj ne disradi la Ŝtaton de la Eklezio, male li pretu lin helpi en la rekupero de la reĝaj rajtaĵoj (regalioj). Fine li ĵuras ke mem ne ĵuru por aliaj se ne kun la rezervo de la fideleco al la Eklezio. “Nisi salva fidelitate sancte Romane ecclesie”, estis la latina formulo. Per tiu ĵuro, krome, Guiskardo sin devigis meti ĉiujn ekleziojn de sia teritorio, kun iliaj posedaĵoj, sub la jurisdikcio de la Apostola Seĝo.
Ĉio okazas por sigeli la akordojn inter la du partoj, establitajn per la traktato kaj kulminitaj per la konkordato.
Konkludiĝis, tiel, la unua el la kvin papaj koncilioj de Melfi, gastiĝintaj en la kastelo de Vulture, en la daŭro de 78 jaroj, ekde 1059 ĝis 1137, kun la aktiva partipeno de papoj profitantaj de la daŭra valideco de la rilatoj inter la papado kaj la ĉefoj de la Normandoj.
Kronologio de la Papaj Koncilioj en Melfi
La Eklezio ne agnoskis, male, la “Koncilio de Melfi de 1130”, ĉar anoncita kaj prezidita de Kontraŭpapo Anakleto la 2-a.
Notoj
<References group="noto" />
Carmen de Viboral
Carmen de Viboral estas municipo de Kolombio. Ĝi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 448 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Étrechet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Gyula Basch
Gyula Basch [djula baŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Basch Gyula estis hungara pentristo, inĝeniero. Lia filo estis Andor Basch. Gyula Basch naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Baden bei Wien (Aŭstrio).
Biografio
Gyula Basch akiris inĝenieran diplomon en Zuriko en 1872. Inter 1873-1874 li lernis pentradon en arta altlernejo en Parizo. Post siaj studoj li estis inĝeniero en Budapeŝto kaj ankaŭ eksterlande inter 1874-1884, tamen iomete li okupiĝis ankaŭ pri pentrado. Depost la 1-a mondmilito li forlasis la pentradon kaj li vivis plu en sanatorio.
Chipiona
Chipiona estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 32 km2 kie loĝas 18182 geloĝantoj. Chipiona situas je 54 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Nísia Floresta Brasileira Augusta
Nísia FLORESTA BRASLEIRA AUGUSTA (vera nomo Dionísia Gonçalves Pinto, naskiĝis la en Nísia Floresta — mortis la  en Rouen) estis tre fama brazila verkistino.
Biografio
Ŝi naskiĝis en Nísia Floresta la de portugala patro (Dionísio Gonçalves Pinto) kaj brazila patrino (Antônia Clara Freire), Dionísia Gonçalves Pinto elektis dum la vivofluo tiun ĉi kuriozan kaŝnomon ĉar Floresta estis la kampara loko, kie ŝi naskiĝis kaj Augusta la familinomo de ŝia edzo, patro de ŝia filino Livia.
En 1849 ŝi transloĝiĝis dum multe da tempo al Eŭropo, en Parizo, por kuracistaj kuracadoj por sia filino kaj en 1853 publikigis Opúsculo Humanitário, kolekton de artikoloj pri virina emancipiĝo, kiu ricevis la varman aprobon de Auguste Comte, patro de la pozitivismo.
Ŝi mortis en Rouen pro pneŭmonio la kaj estis sepultita en la mortintejo de Bonsecours. En 1954 la korpo estis transportita en Brazilon en la naskiĝurbo Paparì, kiu intertempe jam ŝanĝis sian nomon honore de ŝi en Nísia Floresta.
Princo asistanta al trono
La asistanta princo al la papa Trono (Stator proximus a Solio Pontifici maximi ) estis la plej alta hereda digno de la papa kortego. Tiu digno reiras al la komenĉiĝo de la 16-a jarcento kaj kvankam transigita el la papa Kapelo, tiam do tutnature religia, al la laika papa familio, estas supervivinta la reformon de la papa domo de 1968, kvankam senigita je la hereda karaktero kaj de la kvalifiko de “princo”, kaj do estas koncedita nur ad personam, nome libervole de la papo, kiel antaŭvidite en la motu proprio Pontificalis Domus de 1968. La ŝarĝo, la plej alta koncedebla al laiko, ene de la papa kortego, ĉeestanta al papaj ceremonioj dekstren de la papa trono,, estis emisiita kunhereda rajto kun ĉiamdaŭra privilegio ekskluzive al la ĉefoj de la du precipaj romanaj baronaj familioj nome al Orsini kaj al Familio Colonna, ankaŭ se papoj ne mankis gratifiki ad personam per tiu digno altajn personulojn pro iliaj servoj al la Katolika Eklezio.
La ofico, laŭ onia opinio, estis starigita de papo Julio la 2-a sekve de la pax romana (roma paco) de 1511, tamen en inter la gento Colonna, la ŝarĝo estis ĉiam konservita ĉe la branĉo de dukoj de Paliano kiu oficis almenaŭ ekde 1514; dum en la samaj jaroj la familio Orsini estis reprezentitaj rekte aŭ de flankaj branĉoj.
Nombraj estis la disputoj kaj juĝaj luktoj laŭlonge de jarcentoj inter la ĉefoj de la du familioj tradicie malamikaj pro la pretendo okupi la unuan pozicion ĉe la trono. Benedikto la 13-a ĉesigis la disputojn dekretante la alternon de la du familioj.
Nune
Laŭ la Pontifika Jarlibro de 2013, nun kovras tiun rolon Alessandro Torlonia kiu eniris oficon en 1962 kiam de papo Johano la 23-a estis alvokita alfrankigi Aspreno Colonna-n kiel Gardiston de la Dua Vatikana Koncilio
La Asistantoj al Trono (Adstatores ad Solium), laŭ la novaj normoj de la citita motu proprio, "provizas siajn servojn al la prefekto de la apostola palaco; al ili apartenas la taskon domhonori la gastojn okaze de la plej solenaj civilaj ceremonioj..."kiaj la aŭdiencoj konceditaj de la papo al la ŝtatĉefoj en jam establita akordo kun la aliaj oficiuloj de la papa Domo kaj Roma kurio.
Ĉanganaseri
Ĉanganaseri aŭ Changanasserry estas municipa urbo en la Kotaĝama distrikto en la ŝtato de Keralo, en sudokcidenta Barato. Ĉanganaseri estas konektata al ĝenerala vojreto kaj al Kuttanad. Ĉanganaseri estis la plej granda merkato en la princlanda ŝtato Travancore.
Odra montetaro
Odra Montetaro (ĉeĥe Oderské vrchy), subunuo de Nízký Jeseník, estas montetaro laŭlonge de la rivero Odro en Ĉeĥio. Ĝia plej alta pinto estas Fidlův kopec kun siaj 680 metroj super marnivelo.
2801 Huygens
2801 Huygens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1935 de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
17988 Joannehsieh
17988 Joannehsieh estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joanne Charlotte Hsieh, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Northport High School de Northport (Nov-Jorkio, Usono).
Hafsa bint Umar
Ḥafsa bint Umar (en araba حفصة بنت عمر ) (ĉ. 605-665) estis edzino de islama profeto Mohamedo ṣalla llāhu ʿalay-hi wa-alehe-wa-sallam (arabe: صلى الله عليه و آله وسلم) kaj tiele Patrino de Kredantoj.
Hafsa estis filino de Umar ibn al-Ĥattab kaj Zajnab bint Mazun. Ŝi naskiĝis "kiam Kurajŝoj estis konstruante la Hejmon [Kaabo], kvin jarojn antaŭ la sendo de la Profeto," t.e., en 605.
Ŝi estis dekomence edzino de Ĥunais ibn Hudhaifa sed vidviniĝis en Aŭgusto 624.
Post Hafsa kompletigis sian iddah (atendoperiodo), ŝia patro Umar proponis ŝin al Uthman ibn Affan, kaj poste al Abu Bakr; sed ambaŭ malakceptis. Umar plendis antaŭ Muhammad kaj tiu akceptis ŝin. Muhammad edziĝis al Hafsa en Ŝaaban AH 3 (fine de Januaro aŭ komence de Februaro 625). Per tiu geedziĝo, Muhammad plifortigis siajn ligojn kun Umar, kiu tiam iĝis lia bopatro.
Laŭ Islama tradicio, Hafsa ludis gravan rolon en la standardigo de la teksto de la Korano. Same ŝi respondecas pro la rakonto de sesdek haditoj el Muhammad.
NGC 4532
NGC 4532 (aliaj indikoj — UGC 7726, MCG 1-32-103, ZWG 42.158, VCC 1554, IRAS12317+0644, PGC 41811) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Michele Mondovì
San Michele Mondovì estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de 2018 en la komunumo vivis 1891 loĝantoj. Najbaraj komunumoj estas Lesegno, Mombasiglio, Monasterolo Casotto, Niella Tanaro, Torre Mondovì kaj Vicoforte.
His New Job
His New Job (Lia nova laboro) estas mallonga filmo de 1915 verkita kaj reĝisorita de Charlie Chaplin kiu ankaŭ ĉefrolas. Gloria Swanson aperas kiel nemenciita rolanto. La titolo estas interna referenco al la ŝanĝo de filmstudio. Tiu ĉi filmo estas la unua filmo de Chaplin post forlaso de Keystone Studios kaj eklaboro en Essanay Studios. Ĝi ankaŭ estas ununura filmo de Chaplin filmita en la studio Essanay's Chicago. Al Chaplin ne plaĉis la ekipaĵoj kaj klimato ("His New Job" estis filmita en vintromezo) kaj li baldaŭ translokiĝis reen al Kalifornio.
Sinoptiko
Unu el la aktoroj ne venis kaj Charlie lin anstataŭigis. Atendante li ĵetkubludis kaj ĝenis siajn ĉirkaŭantojn. Kiam finfine venis lia vico li ruinigis sian parton, hazarde detruis la rulantogrupon kaj ŝiris jupon de la stelulo de la filmo.
Metropola areo de Porto Alegre
Metropola areo de Porto Alegre (Metropolitana de Porto Alegre) estas unu el la mezoregionoj en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo, kaj kiel la nomo indikas, estas metropola areo ĉirkaŭ la urbego Porto Alegre. Laŭ oficiala takso de 2005 fare de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en la teritorio vivis loĝantoj.
László Ujfalusi
László UJFALUSI [lAslO ujfaluŝi] hungara trombonisto, universita intruisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 5-an de januaro 1914 kaj mortis en Budapeŝto la 22-an de decembro 2001.
Keriero
László Ujfalusi diplomitiĝis pri juro en 1938 en Budapeŝto, de 1935 ĝis 1972 estis ano de orkestro de Hungara Operejo, en 1943 li diplomitiĝis en Muzikakademio en la fako pri trombono. De 1945 li instruis en Muzikakademio.
Steinkallenfels
Steinkallenfels, aŭ Stein-Kallenfels, estas la ruino de montburgo en Kallenfels, urboparto de la urbo Kirn en la distrikto Bad Kreuznach, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Historio
La unua dokukumenta mencio de la burgo okazos en 1158. Origine ĝi estis regna feŭdo de la sinjoroj de Stein, pli poste nomita sinjoroj de Steinkallenfels (pereis en 1778). Ekde la 14-a jarcento sur la burgo loĝsis pluraj familio. En 1615 la burgo jam estas kaduka. Finfine la francoj en 1682/84 ekspodigis ĝin kaj ekde tiam ĝi estis ruino.
Konstruaĵo
La konstruigantoj de la burgo uzis la naturan rokrifon, al kiu ankaŭ apartenas la „Oberhauser Felsen“ (aŭ „Kirner Dolomiten“). La burgo konsistas el tri apartaj burgoj sur apartaj rokoj: sur la malsupra roko la jam en la 16a jarcento kaduka burgo Stock im Hane sen signifaj murrestaĵoj, iom pli supre la burgo Kallenfels kun kvadrata burgfrido kaj supre ls burgo Stein kun fosaĵo, pordega turo, bastiono, kirasmuro kaj kvinangula belfrido. La tri burgoj kunligiĝis per ĉirkaŭfermejaj muroj, de tiuj nur konserviĝis kelkaj restaĵoj. La burgruinoj estas privata posedo kaj ne viziteblaj.
Schonstett
Schonstett estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rosenheim kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĥartumo
Ĥartumo aŭ Kartumo (خرطوم [ĥartUm]) estas la ĉefurbo de Sudano kaj situas en la kunfluo de la blua kaj la blanka Niloj. Kune kun apuda Omdurmano, Ĥartumo estas de la plej granda kaj grava urbo de Sudano.
Klimato
Ĥartumo havas varman dezertan klimaton. Nur en julio kaj aŭgusto pluvas, jare po 155 mm. La averaĝa temperaturo estas 38 °C, (dumnokte 16 °C).
Historio
Egiptianoj fondis Ĥartumon en la jaro 1820 origine kiel milita posteno.
Muhammad Ahmad, kiu sin titolis kiel La Mahdo, konkeris Ĥartumon en la jaro 1885 kaj detruis la urbon. Ekde la batalo de Omdurmano je la 2-a de septembro 1898 venkita de la Britianoj, tiuj rekonstruis la urbon. Tiu batalo, proksime de Ĥartumo, estis la lasta grava kavaleria batalo en la mondo. En ĝi partoprenis Winston Churchill.
Broklina Ponto
La Broklina Ponto aŭ Bruklina Ponto estas unu el la plej malnovaj pendopontoj en Usono. Finkonstruita en 1883, ĝi konektas la novjorkajn kvartalojn de Manhatano kaj Broklino trapasante la riveron East. Pro ĉefa longo de 486.3 m, ĝi estis la plej longa pendoponto de la mondo je sia malfermo ĝis 1903, kaj la unua ŝtalkabla pendoponto.
La konstruado daŭris 30 jarojn kaj okazigis diversajn akcidentojn ne nur al laboristoj sed ankaŭ al la inĝenieroj kiuj estris la projekton (sinsekve patro kaj filo) nome Roebling.
Menciindas historia okazaĵo, kiam la 17an de majo 1884 la fama elefanto Jumbo sekvita de aliaj 21 elefantoj de la cirka entreprenisto Barnum laŭiris la Broklinan Ponton por pruvi, ke ĝi estas sekura post 12 personoj mortis dum homamasa paniko timante falon unu jaron antaŭe.
Caucasia
Caucasia estas municipo de Kolombio. Ĝi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 1411 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lanneuffret
(jen france, bretone Lanneured) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kastelo Tannenfeld
Kastelo Tannenfeld (germane: Schloss Tannenfeld) estas malgranda malfrubaroka kastelo kun pejzaĝa parko, somera rezidejo sur altebenaĵo de dukino Dorothea von Kurland, en Löbichau (ĝis 1950 en Kleinstechau,, Germanujo). Aĉetis ĝin por ŝi en 1794 la regna grafo Johann Friedrich von Medem. Kune kun la najbara Kastelo Löbichau, kiu same akiritis en 1796, ĝi formis ĝis 1821 muzejon kien kunvenis multaj elstaruloj. Ene ankoraŭ konserviĝas secesistilaj aferoj.
Conil de la Frontera
Conil de la Frontera estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio.
Kastelo Tannenfeld
Historio
Laŭ onidiroj Tannenfeld estis estinta iam propra kavalira rezidejo kun apuda samnoma, mezgranda vilaĝo detruite iam dum iu milito. Pruvoj prie tamen ne ekzistas. Kiam Tannenfeld venis en la manojn de la posedantoj de Kastelo Löbichau malklaras. La unua mencio de Tannenfeld estis ĉiuokaze en 1181 en registro pri dekonoj de la benediktana Abatejo Posa (apud Zeitz).
La longa, rektangula komplekso kastela ekkonstruitis en 1795 laŭ la plano de itala arĥitekto kun flankaj elstaraĵoj kaj sude kun plusa meza antaŭen elstaraĵo, tegmento masarda kaj groptegmento. Dorothea preferis restadon en Löbichau dume Tannenfeld preferitis fare de la plej maljuna filino Dorothée, ekde 1809 la edzino de Edmond de Talleyrand-Périgord (nevo de la fama franca ministro Charles-Maurice de Talleyrand).
Conil de la Frontera
La areo de la municipo estas 86 km2 kie loĝas 20301 geloĝantoj. Conil de la Frontera situas je 43 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Estas bela plaĝo.
Kastelo Tannenfeld
Historio
En 1899 akiris la kuracisto Arthur Tecklenburg, disĉiplo de la en najbara Jena docentinta Otto Binswanger la bienon por starigi surloke modernan sanigejon kaj flegejon psikiatrian-neŭrologian. Tie restadis inter februaro 1912 kaj julio 1913 la juna Hans Fallada. Aliaranĝo de la komplekso fariĝis en 1899 kaj en 1911 alvenis alkonstruaĵo kaj eta parko laŭ franca stilo suden. Tecklenburg faris de la tuto belegan kuracejon "Kurhaus Tannenfeld" starigante litejojn kaj vilaojn (Tannegg/la iama sinjora domo de 1790 restaŭrite en 1982; Planegg; Talegg-Waldegg). La domo Haus Brunegg servis ekde 1910 kiel akceptejo kaj loĝejo de la klinikestro. En 1905 fartitis ekonomiaj ejoj kaj akvoturo kaj en la 1920aj jaroj aldonitis enparke du kuŝiĝhaletoj.
Posteulis Tecklenburg-on la bofilo Lemmer. Post ties morto kaj ŝtatigo kastela sub la sovetia okupado la domoj venis en 1949 en la manojn de la Asekurkompanio sociala de Turingio. Inter 1951 kaj 1985 ene estis fakkliniko pri neŭrologio kaj psikiatrio. Post la retiriĝo de direktoro Rolf Schubert la tuto fake ŝanĝiĝis pro manko de kapabla posteulo direktora. Sekve venis enen resanigcentro por suferantoj je malsanoj koraj, je perturboj en la sanga cirkulado kaj je reŭmatismo. Fine ĝi servis kiel oldulejo. Ekde 2002 ĉesis ia kastela funkcio; ja konserviĝis la allogeco de la parko malgraŭ neglektiĝo. En 2017 la tuto venditis al grupo da investintoj planantaj starigi flegejon por demenculoj.
Parko
La 15 hektarojn granda, tripartita parko kun maloftaj arbospecoj ankaŭ novigitis kaj ekde 1908 iĝis novplantado de multaj azaleoj kaj rododendroj. Meze de la parko, kiu transiĝas je kverkarbaro nordokcidente, estis nordoriente idilieca lageto kun insulo kaj transfluanta torento. Sude troviĝis florbedoj. Enparke estis ankaŭ eta scenejo por teatramantoj. De la altebenaĵo oni povas ĝui belvidon je la proksimaj vilaĵoj, la urbo Schmölln kaj je la Ercmontaro. Hodiaŭ la parko daŭre ŝatatis por promenadoj.
Ŝinkansena linio Tōkaidō
Ŝinkansena linio Tōkaidō (東海道新幹線 [tōkaidō ŝinkansen], angle: Tōkaidō Shinkansen) estas rapidega linio de fervoja reto JR. La linio apartenas al JR Tokaja. Ĝi etendiĝas je 515,4 km de Tokio ĝis Osaka.
Tipoj de trajnoj
Estas 3 tipoj de trajnoj:
Kagajano
situo de la provinco (helblue ĉe la nordorienta marbordo)
Kagajano - filipine Cagayan - estas provinco de la Filipinoj. La provinca teritorio situas ĉe la nordorienta marbordo de la insulo Luzono, la plej granda insulo de la lando, borde de la Filipina Maro. La provinco estas parto de la administra regiono 2 de la Filipinoj - la regiono Kagajana Valo (en la dekstra mapo okcidente de la Filipina Maro bildigite en diversaj nuancoj de bluo), kiu sume kovras la nordorienton de la insulo Luzono.