cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arafo
Ekonomio kaj vidindaĵoj
La ĉefa rimedo estas servoj, ĉefe komerco kaj konstruado por nova industria zono ĉe la marbordo. ​
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, marsportoj kaj distrado kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
19-a Ŝakolimpiko
La 19-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 5-an de septembro kaj la 27-an de septembro 1970, en Siegen, Okcidenta Germanio.
Arth-Goldau (stacidomo)
Arth-Goldau estas fervoja stacidomo en Arth, Svislando.
Mézos
(jen france, okcitane Mesòs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Montégut (Landes)
Montégut (jen france, okcitane Montagut) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Monget
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Izoeŭgenila laktato
Izoeŭgenila laktato aŭ izoeŭgenila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj izoeŭgenolo. Izoeŭgenila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izoeŭgenila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al izoeŭgenila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Alp Grüm (stacidomo)
Alp Grüm estas fervoja stacidomo en Poschiavo, Svislando.
Abaroa-San Miguel (stacidomo)
Abaroa-San Miguel estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Basauri en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de la linio C-3 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita fare de Renfe.
22-a Ŝakolimpiko
La 22-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro kaj virina, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 26-an de oktobro kaj la 10-an de novembro 1976, en Ĥajfo, Israelo.
Elsevier
Elsevier BV (IFA ) estas eldonfirmao, mondgvidanto en la kampo de ekzaktaj sciencoj. Per ĝia retejo oni povas aliri pli ol 10 milionojn da artikoloj. Ĝi servas pli ol 4,500 organizaĵojn kaj universitatojn, en pli ol 180 landojn tra Eŭropo, Azio kaj Ameriko. Pli ol 30 milionoj da sciencistoj, studentoj kaj profesiuloj uzas la datumbazojn de Elsevier, kaj havas aliron al la enhavo de la firmao.
Elsevier estas posedata de la RELX Group, brit-nederlanda multnacia entrepreno bazita en Londono kaj Amsterdamo. Ĝis 2015 ĝi funkciis sub la nomo Reed Elsevier.
Historio
Elsevier estis establita en 1880 kaj adoptis la nomon kaj emblemon de la nederlanda eldonejo Elsevier kiu estis inspiro kaj havas nenion rilaton kun la nuntempa Elsevier. La Elsevier-familio funkciis kiel librokomercistoj kaj eldonistoj en Nederlando; La fondinto Lodewijk Elzevir (1542-1617), vivis en Leiden kaj establis la komercon en 1580. Kiel la emblemon de la firmao, Elsevier utiligis la markon de la presilo de la Elsevier-familio, arbo interplektita kun rebo kaj la vortoj Non Solus, latine "ne sole". Laŭ Elsevier, tiu emblemo reprezentas "la simbiozan rilaton inter la eldonisto kaj la esploristo . La ekspansio de Elsevier en la scienca kampo komenciĝis post 1945 kaj estis financita per la profitoj de la semajna gazeto Elsevier, kiu publikigis sian unuan eldonon la 27-an de oktobro 1945. La semajnĵurnalo estis tuja sukceso kaj estis tre enspeziga . La semajnĵurnalo estis daŭrigo de monata gazeto fondita en 1891 por reklami la publikigon kaj devis ĉesigi ĝian publikigon en decembro 1940, sekvante la germanan okupon de Nederlando.
En 1947, Elsevier komencis eldonanta ties unuan anglalingvan revuon, Biochimica et Biophysica Acta .
En 1971, Elsevier aĉetis Excerpta Medica, malgrandan eldoniston kiu komercis pri medicinaj revuoj, situanta en Amsterdamo. Ĝi estis la unua kaj nura firmao en la mondo se temas pri establi komputilizitan datumbazon por la produktado de ĵurnaloj, tiel Elsevier komencis uzi komputilteknologion. En 1979, kune kun kvar komercaj partneroj, ĝi lanĉis la projekton Article Delivery Over Network Information System (ADONIS). La projekto estis dezajnita por trovi manieron transdoni sciencajn artikolojn al bibliotekoj elektronike, kaj ĝi funkcias dum pli ol jardeko.
En 1997, ScienceDirect, la unua reta deponejo de elektronikaj (sciencaj) libroj kaj artikoloj, estis lanĉita. Kvankam bibliotekistoj kaj esploristoj komence devis alkutimiĝi al la nova teknologio, dum la jaroj pli kaj pli da ili ŝanĝis nur al elektronikaj abonoj.
En 2009 SciVal Spotlight estis lanĉita. Ilo kiu permesas al esplormanaĝeroj en akademiaj institucioj fari informitajn decidojn, mezurante la relativan statuson de sia institucio laŭ produktaĵo, subvencioj, publikaĵoj kaj pli.
En 2013, Elsevier akiris Mendeley, britan firmaon kiu evoluigas softvaron por administrado kaj dividado de esplorlaboroj. Mendeley, estis malferma platformo por kunhavigi esploradon. Elsevier estis peze kritikita por la akiro, post kiam ĝi transformigis la sistemon al pagita abona reteja modelo. The New Yorker priskribis la kialojn de Elsevier por aĉeti Mendeley kiel du-faldo: akiri ties uzantan datumon kaj "detrui aŭ koopti tiun ĉi malferma-scienca ikono kiu minacas ties komercan modelon"
En 2019, esploristoj sendis pli ol du milionojn da esploraj artikoloj al Elsevier-bazitaj publikaĵoj. Pli ol 22,000 redaktistoj faris la kolegan revizion kaj selektadon de tiuj artikoloj, rezultigante la publikigon de ĉirkaŭ 500,000 artikoloj en pli ol 2,500 ĵurnaloj.
La prezo de scio
La prezo de scio (angle : The Cost of Knowledge) estas la nomo de protesto de akademiuloj nomantaj por bojkoto de la publikigo. La protesto komenciĝis en la privata blogo de la brita matematikisto Timothy Gowers, gajninto de la 1998-datita Fields Medal.
La iniciatintoj de la protesto asertas kontraŭ Elsevier, ke ĝi faras riĉaĵon sur la dorso de la esploristoj - kaj la aŭtoroj de la artikoloj kaj kolegaj reviziaj redaktistoj - kiuj ne ricevas profiton por sia investo. Aliflanke, asertas la manifestaciantoj, la eldonejo pagas troajn abonprezojn de esplorinstitucioj - la samaj institucioj kie la aŭtoroj laboras, kaj kiuj portas la esplorkostojn.
Kadre de la protesto, peticio estis levita kiu asertas ke la operacimaniero de Elsevier kontribuas al limigado de la libereco de informinterŝanĝo, kaj postulas rekono de la rajto de la verkintoj distribui ilian laboron kaj permesi facilan aliron al ĝia softvaro. La peticio estis subskribita de pli ol 6 000 sciencistoj kaj esploristoj el la tuta mondo, kiuj deklaris, ke ili ne publikigos ene de la eldonejo nek kunlaboros kun ĝi.
La nuna protesto estas direktita direkte al Elsevier sed ankaŭ rilatas al aliaj eldonejoj, ekzamenante alternativojn por akademia eldonado, interalie tra libera aliro al artikoloj en retaj ĵurnaloj.
En vido de la protesto, Elsevier asertas ke la kritiko estas bazita sur miskompreno de la celoj kaj modus operandi de la eldonisto. Tamen, ili koncedas ke la fakto ke verkintoj elektas ne publikigi ene de ĝi povas esti kaŭzo de maltrankvilo.
La proceso kontraŭ Sci-Hub kaj LibGen
En 2015, Elsevier ekis proceson kontraŭ Sci-Hub, Alexandra Albakian kaj similaj retejoj por igi akademiajn artikolojn alireblaj kaj uzitaj de la ĝenerala publiko, sen permeso, malobservante privatecon kaj kopirajton. Laŭ la verdikto de la tribunalo en Usono ili estis postulataj pagi al Elsevier 15 milionojn da dolaroj.
János Parti
János Parti [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Parti János estis hungara kanuisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
Gyula Petrikovics
Gyula Petrikovics [djula petrikoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petrikovics Gyula estis hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Pestszenterzsébet, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
depost la aktiva sporto kreis medalojn. En 1987 lia koro estis operaciita, poste li estis simpla helplaboristo.
János Parti
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1963, juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Li estis uzinestro pri sportboatoj inter 1962-1970, poste li estis memstara boatkreinto ĝis 1977. Li pensiuliĝis en 1988.
Gyula Petrikovics
Sporta kariero
estis kanuisto en ĉefurba sportklubo, lia kenua partnero dum jardeko estis Tamás Wichmann. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun arĝenta medalo duope en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1971 same duope en distanco 1000 m kaj en eŭropa ĉampionumo same li estis la unue same tiel en 1967.
János Parti
Biografio
Li edziĝis en 1964. Li ricevis ŝtatajn premiojn inter 1960-1996.
Sporta kariero
estis glacihokeisto, inter 1949-1965 li jam estis kanuisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 19-foje inter 1952-1964 individue aŭ stafete, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1952-1963. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952, Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun ora medalo en la lasta Olimpiko, en la aliaj Olimpikoj kun po unu arĝentaj medaloj individue. En mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje en 1954, 1957, 1959 kaj 1961 same individue. Intertempe li estis trejnisto ekde 1955, post jardekoj li gvidis la hungaran nacian teamon. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1965, tamen poste li estis sportkonsilisto aŭ li havis postenon en la hungara kenua vivo.
35-a Ŝakolimpiko
La 35-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 25-an de oktobro kaj la 11-an de novembro 2002, en Bled, Slovenio. Partoprenis 135 teamoj en la malfermita evento kaj 90 en la virina.
21-a Ŝakolimpiko
La 21-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 6-an de junio kaj la 30-an de junio 1974, en Nico, Francio. Bobby Fischer la tiutempa mondĉampiono ne partoprenis en la usona teamo kvankam li ludis eĉ nek unu ludon ekde lia venko dum la mondĉampionumo de 1972. Sovetunio kvankam ne havis mondĉampiono kiel en antaŭaj olimpikoj (Tal, Petrosjan kaj Spassky) partoprenis la estonta mondĉampiono Karpov. La sovetia teamo gajnis per la plej granda historia diferenco ĝis nun 8½ poentoj
Morganx
(jen france, okcitane Morgans) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Parentis-en-Born
(jen france, okcitane Parentís aŭ Parentias) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
La dekdujara Jesuo en la Templo (Max Liebermann)
La Dekdujara Jesuo en la Templo estas grandformata oleopentraĵo de Max Liebermann, kiu troviĝas en la Artgalerio de Hamburgo.
Ĝi estis montrita ĉe la Internacia Arta Ekspozicio de 1879 en la Vitropalaco de Munkeno kaj kaŭzis skandalon ĉar la bildigo de la infano Jesuo ne konformis al tiutempaj konvencioj en la Germana Regno. La "nelavita knabo en malpura ĉemizo" havus "vulgaran marĉandan mienon" sur sia vizaĝo kiu ofendus "religiajn sentemojn", ekzemple en recenzo skribis anonima aŭtoro en la tiutempa munkena gazeto Bayerischer Landbote, la 3-an de aŭgusto 1879. La antisemitaj eksplodoj instigis la pentriston Liebermann superpentri la figuron de Jesuo.
Nuntempe, kristanoj ĝenerale tre pozitive juĝas kaj apreze recenzas la pentraĵon.
Biblia rakonto
La Dekdujara Jesuo en la Templo estas rakonto el la evangelio laŭ Luko, 2 41-51, kiu estis ofte prezentita en kristana arto.
Ekesto de la bildo
Ambaŭ la bildigoj pri la temo per Rembrandt van Rijn sur du akvafortoj same kiel pentraĵo de la same baroka nederlanda pentristo Matthias Stom (naskiĝis ĉ. 1600, mortis post 1652), kiun Liebermann verŝajne vidis en la Malnova Pinakoteko de Munkeno havis efikon al la dezajno de Liebermann de la grupo de figuroj. La lumigado, aliflanke, estas influita fare de Giovanni Battista Tiepolo.
La nederlanda pentristo Matthias Stom, kiel multaj samepokuloj tre influitaj per la verkoj de Karavaĝo, havis la ideon meti Jesuon kaj la skribistojn sur egalan bazon prezentante la infanon starantan kaj siajn plenkreskajn interparolantojn sidantaj (ĉ. 1640/45); Liebermann transprenos tion.
Reagoj
La pentraĵo estis montrita ĉe la Internacia Arta Ekspozicio en la Vitropalaco de Munkeno en 1879; la verko estis tie en unu el 64 salonoj, kies muroj estis plenplenaj de ĉiaspecaj artaĵoj. Sed ĝi estis tuj rimarkebla. Munkenaj artistoj kiel ekzemple Heinrich von Zügel kaj Lorenz Gedon laŭdis la bildigon. Sed eĉ ĉe la malfermo de la ekspozicio, princo reganto Luitpold de Bavario kaj la reĝa familio reagis negative. La pentraĵo estis supozeble movita pro tio al malpli elstara loko, sed tio ne plu povas esti kontrolita.
Recenzoj de kaj la loka kaj nacia gazetaro estis negativaj, kiuj komence ligis la bildon de Liebermann al aliaj realismaj verkoj ekspoziciitaj en la Vitra Palaco. Tiuj verkoj estis konsideritaj krudaj kaj bagatelaj ĉar ili ne egalrilatis al la idealisma vidpunkto de arto kiu regis ĝis tiu momento. En la kritiko de la bildo de Liebermann miksiĝis estetikaj valorjuĝoj, kiuj vidis la pentriston kiel reprezentanto de realismo, kaj etne-rasismaj argumentadoj. Tamen pri tiu ĉi konkreta pantraĵo aldoniĝis akuzo de blasfemo. Kontraste al samtema bildigo fare de Adolph Menzel, ekzemple, la pentraĵo de Liebermann malhavis ajnan referencon al la dieco de la Jesuo-infano; li restas simpla juda knabo. Liebermann interpretis la epizodon de la evangelio de Luko de ne-kristana perspektivo. Friedrich Pecht esence kritikis, ke la biblia rakonto estas komprenata pure humure sen religia respekto – sprita infano, kiu mokas kelkajn maljunulojn. Liebermann laŭ tiu krikististo ankaŭ traktis la rabenojn kiuj diskutis kun la knabo senrespekte kiel "pakaĵo de plej malkleraj marĉandaj judoj". Leteroj al la redaktisto en la loka gazetaro atakis Liebermann kiel judo kiu ofendis kristanajn sentojn.
En januaro 1880, la bavara ŝtata parlamento diskutis la temon dum du tagoj. Tio implikis la demandon de kiom forte la ŝtato povus influi la organizantojn de la Internacia Artekspozicio en la Munkena Vitropalaco, uzante financan subtenon kiel rimedon de premo; laŭ kelkaj diskutantoj, tia ekspzicio devus respekti la religiajn sentojn de la bavara loĝantaro. La deputito Balthasar von Daller deklaris "ke ĉiu pozitive kredanta kristano" sentus sin "profunde ofendita per tiu blasfema bildo."
Post tio, Max Liebermann evitis religiajn temojn kaj, je la bedaŭro de ekzemple la verkisto Georg Hermann, ne evoluis en biblipentriston. En 1911 Liebermann skribis al Alfred Lichtwark ke kiel rezulto de la "plej abomenaj gazetaj atakoj" li decidis ne pentri plu bibliajn temojn. Liebermann elstarigis kiom forte la pastro Adolf Stoecker radikaligis la bildon en antisemita maniero, sekve de kiu "miaj samreligianoj igis min multe suferi dum verŝajne 15 jaroj antaŭ ol ili denove aĉetis miajn bildojn." Tamen Liebermann ankaŭ menciis ke la Dekdujara Jesuo en la Templo ne nur alportis al li rekonon en munkenaj artistaj rondoj. Li renkontis la francan pentristan kolegon Edgar Degas nur unufoje; Edgar Degas renkontis lin "kun vortoj de la plej alta laŭdo pri la pentraĵo pri Jesuo kaj diris ke la pentraĵo instigis lin ĉie serĉi mian laboron!"
Ametzola (stacidomo)
Ametzola estas subtera fervoja stacio situanta en la kvartalo Ametzola, en la hispana urbo Bilbao, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi havas regionajn kaj proksimajn servojn disponigitajn fare de Renfe, kaj sur ibera ŝpuro kaj sur metra ŝpuro.
31962 Rayharvey
31962 Rayharvey estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS, la, elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona inĝeniero Ray Harvey (1962–2022) de la Johns Hopkins Applied Physics Laboratory. Li ludis kernan rolon en pluraj planedaj misioj. Harvey estis direktoro de la misiaj operacioj por la misio DART de 2014 ĝis sia morto malmulte antaù la alfrapo de DART sur Dimorphos.
Sandra Ysbrandy
Sandra YSBRANDY (naskiĝis la 7-an de majo 1969 en Zevenaar) estas nederlanda televidkuiristo. Ŝi estas konata pro la programoj "Het Familiediner", "Carlo & Irene: Life4You", "Tijd voor MAX" kaj "Kook mee met MAX".
Biografio
Ysbrandy komencis studi historion ĉe la Universitato de Amsterdamo en 1988. Post kompletigado de tio, ŝi studis antropologion ĉe la Libera Universitato de Amsterdamo. Post tio Ysbrandy komencis labori ĉe la Rabobank.
En 2009 ŝi komencis kiel televidkuiristo ĉe "Het Familiediner", en kiu ŝi aperis dum tri jaroj. En 2012 ŝi prezentis kiel televidkuiristo por tri sezonoj la programon "Carlo & Irene: Life4You", kie ŝi sukcedis Rudolph van Veen. En 2015 ŝi interŝanĝis "Life4You" por "Thuis op Zondag" de la televidstacio SBS, kiu havis totalon de 40 epizodoj. De 2016, Ysbrandy videblas en la ĉiutaga intervjuspektaklo "Tijd voor MAX", kie ŝi kuiras dum la elsendo.
En 2017, Ysbrandy iĝis la vizaĝo de la programo "Kook mee met MAX" de la samnoma dissendanto. En tiu ĉi programo ŝi alternas kuiradon kun Mounir Toub. Tiun jaron ŝi ankaŭ partoprenis "De Slimste Mens" (La plej saĝa homo) unufoje.
En 2020 kaj 2021, Ysbrandy prezidis la ĵurion en la kuira programo "Het Lekkerste van Gelderland" prezentita de Jochem van Gelder por "Omroep Gelderland".
En 2021, Ysbrandy estis unu el la partoprenantoj de la 21-a sezono de la RTL 4 programo "Expedition Robinson", ŝi eliris kiel dudeka kaj tiel finis je la sepa loko.
Ekde 2022, Sandra povas regule esti videbla kiel kuiristo en "Eigen Huis & Tuin: Lekker Leven". Per tio ŝi anstataŭas Hugo Kennis je RTL 4. En 2023 Sandra partoprenis en la televida programo "Hunted Vips" kun Sylvana IJsselmuiden
Moustey
(jen france, okcitane Mostèirs aŭ plene Mostèirs e Viganon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mauvezin-d'Armagnac
(jen france, okcitane Mauvesin d'Armanhac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ousse-Suzan
(jen france, okcitane Ossa e Susan), konsistanta evidente el la historie sendependaj loĝlokoj Ousse/Ossa kaj Suzan/Susan, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Parleboscq
(jen france, okcitane Parlebòsc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Basel Bad Bf (stacidomo)
Basel Bad Bf estas fervoja stacidomo en Bazelo, Svislando.
Veep
Veep estas usona satira politika komedia televida serio de la reto HBO ĉefrolita fare de Julia Louis-Dreyfus, kiu elsendiĝis ĉe HBO inter la jaroj 2012 ĝis 2019. La serio estis kreita fare de Armando Iannucci, surbaze de la brita politika komedio kiun li kreis, The Thick of It.
La serio traktas Selina Meyer, la fikcian rolulon de la Vicprezidento de Usono, kaj ŝian politikan biografion. La serio sekvas Meyer kaj ŝian teamon kaj iliajn provojn lasi sian markon en usona historio, dum laŭ la maniero ili apenaŭ postvivas la volatilan ĉiutagan vivon en Washington DC.
Sezono 1
Selina Meyer, la Demokrata senatano de Marilando, konkurencis en la antaŭbalotoj por la nomumo de sia partio por la prezidenteco de Usono en la balotoj de 2012. Kvankam komence de la kampanjo ŝi estis konsiderita gvida kandidato, ŝia pozicio eroziis dum la vetkuro kaj ŝi retiriĝis de ĝi post sia fiasko en Granda Mardo. Tamen, la kandidato elektita de la partio - Stuart Hughes - proponas al ŝi la nomumon por vicprezidento en la balotoj, kiun Hughes gajnas kelkajn monatojn poste.
La serio komenciĝas proksimume ses monatojn post kiam Meyer ekenoficisiĝis kiel vicprezidento. Ŝi sentas sin ignorita fare de la prezidento, kiu forpuŝis ŝin el potencaj postenoj, kaj ne estis kontenta pri ŝia malgranda parto en la registaro. Ŝi estas akompanata de sia stabo: Gary Walsh, ŝia persona asistanto; Amy Bruckheimer, Ĉefo de Kunlaborantaro; Sue Wilson, ĝia sekretario; kaj Mike McClintock, Direktoro de Komunikadoj. En la unua epizodo, ŝi rekrutas Dan Egan, la komunikada direktoro de Nevada senatano, al sia teamo, kaj li estas nomumita kiel la deputito de Mike.
La sezono temigas la provojn de Meyer reklami la ekologian "Leĝon de Puraj Laborpostenoj", kiu reklamas ekologian tagordon kaj instigas la redukton de poluo, por kultivi heredaĵon por ŝi mem kiel vicprezidento. Ŝia provo konvinki iamajn naftkomercistojn apogi la leĝon ĉagrenas senatanon Andrew Doyle, kiu jesas apogi la leĝon se ŝi retiras la subtenon de la naftindustrio.
prezidento Hughes, aliflanke, ne vidas multe da graveco en la leĝo. Li volas enfokusigi la tutan atenton de la administracio al la leĝo kiun li antaŭenigas, kiu celas savi la disfalantan ekonomion – kaj malhelpas la antaŭenigon de la leĝo de Meyer en la Senato por tiu celo. La seniluziigita Meyer sukcesas aldoni la enhavon de la leĝo, kiun ŝi volis reklami, kiel amendon al la leĝo Hughes, kaj ĝi iras por voĉdonado en la Senato, kiu finiĝas en egaleco. Pro ŝia rolo kiel vicprezidento, Meyer devas esti la egaleco. Jesa voĉdono plifortigus ŝian heredaĵon, sed nea voĉdono estus kongrua kun la pozicioj de la Prezidento, sia ĉefo. Meyer estas devigita faldi kaj faligas la leĝon kiun ŝi tiel volis antaŭenigi.
En la fono de ĉi tiu afero, kaj vidante la procentoj de subteno por ŝi, kiuj plimalboniĝas de momento al momento, Meyer estas elmontrita al onidiroj ke la prezidento pripensas anstataŭigi ŝin kiel vickandidaton en la venontaj balotoj. Ŝi petas la popularan kongresanon, Roger Furlong, publike subteni ŝin - sed li rifuzas. Kolera kaj vundita, Meyer estas intervjuita por televido kaj dum la intervjuo eksplodas en larmojn. La emocia intervjuo, kiu rivelis alian flankon de ŝia personeco, rezultigas konsiderindan plibonigon por ŝi en la balotenketoj kaj Furlong decidas apogi ŝin. La ĝojo de Meyer estas interrompita kiam Furlong sciigas ke li intencas malfermi kongresan enketon en la leĝkazon de Meyer kaj la cirkonstancojn de lia falo.
Sezono 2
En la fono de la flataj balotenketoj, Meyer komencas kampanjon de subteno por Demokrataj leĝdonantoj antaŭ la mezperiodaj balotoj, sed ŝiaj provoj malsukcesas kaj la partio suferas severan malsukceson. Enketo kiu donas al Meyer pli altan publikan subtenon ol prezidento Hughes, igas lin vastigi ŝiajn potencojn en la ekstera politiko de la administracio. Krome, li rekrutas al sia stabo sian balotenketiston de la balotoj de 2012, Kent Davidson, kiu malamas Meyer.
Mano (Landes)
Mano (jen france, okcitane Manòr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Veep
Sezono 2
Baldaŭ Meyer, ene de la kadro de ŝiaj vastigitaj potencoj, estas devigita trakti okazaĵon en kiu pluraj usonaj studentoj estis kidnapitaj en Uzbekio. Meyer gvidas operacion en kiu la ostaĝoj estas liberigitaj, kaj ricevas krediton por tio en la amaskomunikilaro.
Hughes alfrontas minacojn de la opozicia en la Reprezentanta ĉambro por fermi la administracion, kaj sendas Meyer por negoci kompromison kun la Kongresa Majoritatestro. En la sama tempo, estis rivelita ke unu el la ostaĝoj en Uzbekio estis fakte spiono, kaj tiel la operacio liberigi ilin eble endanĝerigis la aliajn ostaĝojn. Por deturni famon de la afero, Hughes decidas publike malaprobi la kompromisproponojn de Meyer al la Kongreso kaj akuzas ŝin je fermado de la administracio.
Post intervjuo en kiu ŝi asertis ke ŝi ne sciis pri la spiono, ŝi ankaŭ havas problemojn plibonigante sian kolapsan subtenon, Egan sugestas al Meyer preni ampleksan kaj kuraĝan paŝon baldaŭ. Meyer elektas riveli al la amaskomunikilaro ke ŝi sciis pri la spiono, kaj pardonpetas nome de la registaro por tio. Ĉi tiu anonco, kune kun la fino de la administracia fermo dank'al la klopodoj de Meyer, kondukas al akra pliiĝo en ŝia populareco.
Meyer uzas sian novan politikan statuson por varbi donacan bazon por sia ebla prezidenta kampanjo en 6 jaroj, post kiam ŝia mandato kiel vicprezidento finiĝos. En la sama tempo, la kongresa enketo koncerne la ekonomian leĝkazon de Hughes, same kiel la ostaĝkazon, grave vundas Hughes kaj konvinkas Meyer rezigni konkurenci kune kun li en du jaroj, timante ke ŝi ricevos politikan vundon. Rakontante ŝian decidon al ŝia stabo, la novaĵoj estas ricevitaj ke Hughes ne intencas konkurenci por alia oficperiodo en du jaroj - kaj Selina decidas konkurenci kiel lia sekvanto.
Sezono 3
Du monatojn post la okazaĵoj de la dua sezono, Meyer prepariĝas por la unuaj antaŭbalotoj por la balotoj de 2016 okazantaj en Iovao. Jonah Ryan, unu el la homoj de la prezidento kiu funkcias kiel mediaciisto inter li kaj Meyer kaj estas generale malamata, sekrete starigas politikan klaĉblogon kiu akiras popularecon post kiam embarasaj fotoj de la laborantaranoj de Meyer estas publikigitaj sur ĝi, sub anonima pseŭdonimo. La publikigo de la fotoj damaĝas la publika bildigon de la prezidento Hughes eĉ pli, kaj li estis devigita publike anonci, pli frue ol atendite, sian decidon ne kandidatiĝi por alia periodo. Ryan estas maldungita de sia tasko kaj komencas politikan novaĵretejon nomitan Ryanthology.
Anonco de emeritiĝo de Hughes akcelas procezojn ene de la Demokrata Partio, kaj la kandidatoj en la antaŭbalotoj anoncas sian kandidatiĝon unu post la alia: Meyer, la vicprezidento; George Maddox, la eksiĝinta Sekretario de Defendo; Danny Chang, guberniestro de Minesoto kaj militheroo; kaj Joe Thornhill, basbaltrejnisto kun neniu politika sperto. Selena nomumas Dan Egan kiel sia kampanjestro, multe al la teruro de Amy, kaj Jonah Ryan prenas junioran pozicion en la kampanjĉefsidejo de Maddox.
La kampanjo de Meyer trairas multajn malfacilaĵojn. Dan, kiu estas devigita elteni pezan premon, travivas nervan kolapson kaj estas lasita en hospitalo. Meyer, en respondo, maldungas lin de lia pozicio kiel kampanjestro kaj anstataŭigas lin kun Amy. Post la unua konfrontiĝo inter la kandidatoj en la antaŭbalotoj, Maddox retiriĝas kaj Jonah estas forlasita sen tasko. La surpriza sukceso de Thornhill en la konfrontiĝo kondukas lin al venko en Iovao. Dan, en siaj finaj tagoj kiel kampanjestro, uzas Jonah kaj lian retejon por disvastigi raportojn kiujn li ricevis, ke Danny Chang fitraktis militkaptitojn kiel parto de sia militservo, por difekti lian kreskantan potencialon por la kandidateco.
Antaŭ la antaŭbaloto en Nov-Hampŝiro, estas rivelita registro de kio estas aŭdite Meyer nomante ŝiajn donacantojn "idiotoj". Ŝi timas ke ŝia kampanjo kolapsus, sed la atento de la amaskomunikilaro estas malatentigita per surpriza novaĵo: post kiam la prezidentedzino faras malsukcesan sinmortigan provon, prezidento Hughes sciigas sian tujan eksiĝon de oficejo por subteni sian familion. Laŭ la Usona Konstitucio, Selina Meyer tuj iĝas la prezidento de Usono - la unua virino en tiu-ĉi pozicio en la historio - kaj nun estas petita daŭrigi sian kampanjon dum fakte funkciante kiel prezidento. Jonah ricevas nova laboron ĉe la Blanka Domo, kaj en la Nov-Hampŝira antaŭbaloto Meyer gajnas trian lokon.
Sezono 4
Meyer fariĝas prezidento kaj unuafoje alparolas la Kongreson. Ŝi nomumas senatanon Andrew Doyle kiel ŝian vicprezidenton, kaj aldonas al sia persona teamo Kent Davidson kiel enketisto, kaj Ben Cafferty - la nuna stabestro de la Blanka Domo kiel ŝia nova stabestro. Ŝia unua grava iniciato kiel prezidento estas antaŭenigi socian leĝon nomitan "Families First" (Familioj Unue), kiu uzos impostan enspezoj por helpi bezonatajn familiojn kaj redukti malriĉecon.
Ben informas Selina pri sekurecbreĉo, en kiu la medicinaj kaj personaj rekordoj de multaj usonanoj estis hakitaj fare de unu el ŝiaj aktivuloj, kaj estas uzitaj en la amaskomunikila kampanjo reklamanta la "Families First" leĝon de Meyer. Post kiam iĝas klare ke la fonto de la liko ne povas esti trovita, Meyer estas devigita trovi kulpulon kaj finfine elektas maldungi Dan. Dan estas maldungita de sia pozicio kaj komencas labori kiel lobiisto.
Malgraŭ multaj malfacilaĵoj en la antaŭbalotoj, Selina sukcesas certigi la nomumon de la partio en la balotoj, fidante plejparte je sia akumuligita sperto en la rolo de prezidento. Sojle de la Demokrata kongreso, Doyle informas al ŝi ke li ne intencas resti kiel ŝia vicprezidento post la baloto kaj ŝi estas devigita trovi alternativan kandidaton. Post kiam Chang kaj Maddox malakceptas la nomumon, ŝi elektas Tom James, la popularan senatanon de Konektikuto por la tasko. La elekto de James montriĝas kiel problemo, ĉar li ricevas multe pli da simpatio de la publiko ol Meyer. Sekvante ŝiajn sentojn ke la prezidento ignoras ŝin dum la kampanjo, Amy eksiĝas.
La "Families First" reformleĝo komencas kolekti ĝeneraligitan opozicion en publiko de la superaj klasoj, kaj Meyer petas al ŝia teamo provi nuligi la leĝon kiun ŝi mem antaŭenigis, por ne damaĝi ŝiajn ŝancojn en la balotoj. Post kiam la leĝo falas, unu membro de la Kongreso iĝas suspektema, kondukante al enketo en la voĉdonon. La teamanoj de Meyer estas devigitaj atesti, unu post unu, antaŭ la Kongreso pri ilia parto por eltrovi kiu respondecas pri la demisiigo de la leĝo. En la sama tempo, la sekurecbreĉo estas rivelita al la publiko. Por savi Meyer, la tuta teamo mobilizas por kulpigi Bill Erickson, la komunikaddirektoron de la Blanka Domo, pro delikto. Erickson eksiĝas kaj estas atendita esti procesita.
Sezono 5
La teamo de Meyer estas okupata kolekti la necesan subtenon por la voĉdono en la Ĉambro de Reprezentantoj, ofertante politikajn subaĉetaĵojn al multaj leĝdonantoj. La preparo por la voĉdono prenas surprizan turnon, post kiam Mike McClintock malkovras ke James havis konversaciojn kun la gvidanto de la Ĉambro de Reprezentantoj, same kiel kun opiniestroj sur la Respublikana flanko, por igi plurajn kongresanojn sindeteni de la voĉdono. - kaj tiel kaŭzi duan voĉdonon en la Senato, en kiu James estas la kandidato kun pli bonaj ŝancoj. En la sama tempo, la filino de Meyer - Catherine - elŝrankiĝas kiel lesbanino kaj formas romantikan rilaton kun Marjorie Palmiotti, sekurecvirino dungita fare de la Blanka Domo kiel la duoblulo de Meyer.
Post la sekurecbreĉo en la komputilojn de la Blanka Domo fare de la ĉinoj, Selena hazarde ĉirpetas embarasajn mesaĝojn en twitter. Por eviti respondecon, ĝi kulpigas la ĉinajn piratojn kaj eĉ trudas novajn kaj precipe pezajn sankciojn kontraŭ Ĉinio. La ĉina registaro intertraktas kun Meyer por ĉesigi la sankciojn, ĉe la Pintkunveno de Camp David. Ŝi ricevas senprecedencan oferton - la forigon de sankcioj, kontraŭ la liberigo de Tibeto. Meyer, ekscitita pro la ebleco esti eterne memorita kiel la ŝtatestro kiu liberigis Tibeton, alceptas. Tamen, la ĉina registaro postulas atendi iomete kun la publikigo de la decido, kaj minacas ke alie - ĝi malkaŝos la veron malantaŭ la twitteraĵoj.
En la tago de la voĉdono en la ĉambro de reprezentantoj, Meyer estas seniluziigita por lerni ke la plano de James sukcesis, kaj tri membroj de la Kongreso estis forestantaj de la voĉdono. En la voĉdono, kaj Meyer kaj O'Brien malsukcesas en sia provo ricevi absolutan plimulton. James, la plej elstara kandidato por la prezidenteco antaŭ la Senato-voĉdono, ofertas al Meyer servi sub li kiel vicprezidento. Komence ŝi rifuzas, sed post kiam ŝi ekkomprenas ke tio estas la nura maniero fari la liberigon de Tibeto parto de ŝia prezidenta heredaĵo - ŝi akceptas. Je ĉies surprizo, la voĉdono en la Senato, inter Tom James kaj Laura Montez, finiĝas en egaleco, kaj la decido iras al la eksiĝinta Vicprezidento, Andrew Doyle. Doyle surprizas kaj decidas doni sian voĉon al Laura Montez, tiel donante al ŝi la prezidentecon. Poste estas rivelita ke Montez promesis al Doyle la postenon de ministro pri eksteraj aferoj en la nova administracio, en interŝanĝo por lia subteno en la kazo de egaleco. Sue, la sekretario de Meyer, elektas resti en la Blanka Domo kaj labori sub la nova prezidento.
Selina perdas sian lastan ŝancon havi potencon en la nova administracio, kaj falas en depresion. Laura Montez ĵuras kiel prezidento, kaj dum ŝia inaŭgura ceremonio la amaskomunikiloj informas pri la liberigo de Tibeto – kiu estas malvere atribuata al la nova prezidento. Meyer diras adiaŭon al ŝia stabo kaj la Blanka Domo, kaj eniras helikoptero akompanita fare de ŝia filino Catherine, ŝia partnero Marjorie kaj Amy. La helikoptero ekas kaj forlasas la Blankan Domon, kaj Meyer rigardas la inaŭguran paroladon de Montez de la aero.
Sezono 6
Jaron post ŝia elpelo de la prezidenteco, la laborantaranoj de Meyer disiĝis: Dan iĝis la gastiganto de la CBS matenspektaklo; Amy administras la Nevadan guberniestra kampanjon de ŝia edzo Buddy Calhoun; Ben kaj Kent laboras por kongresano Jonah Ryan; Kaj Mike retiriĝas kaj alkutimiĝas al privata vivo kiel nova patro.
Meyer - akompanita fare de ŝia persona asistanto Gary kaj Richard Spelt, iama kunlaboristo de Jonah kiu kontribuis al ŝia kampanjo - laboras en ŝia nova vivo por kultivi estimindan prezidentan heredaĵon. Ŝi verks ŝian memoraĵon, kaj rekrutas Mike kiel konsultisto. En la sama tempo, ŝi akiras financan subtenon por la establado de prezidenta biblioteko nomita laŭ ŝi, laŭ la plej bona tradicio, kion ŝi starigas en la domo de sia forpasinta patrino. Dum mallonga tempo ŝajnis, ke prezidento Montez nomumos Meyer kiel juĝiston en la Supera Kortumo, post la morto de unu el la juĝistoj, sed finfine ŝi elektis eksprezidenton Hughes. Catherine kaj Marjorie naskas infanon, kun la helpo de la spermdonaco de Spelt.
La memoraĵo de Meyer estas publikigita kaj ricevas miksitajn recenzojn. Proksime de la tempo de publikigo, ĵurnalisto Leon West likas la taglibron de Mike, en kiu li registris ĉiun tagon dum la prezidenteco de Meyer. La taglibro malkaŝas embarasajn detalojn pri la ostaĝkrizo en Uzbekio, la sekurecbreĉo en la Blanka Domo kaj pli. Tamen, la taglibro ankaŭ rivelas ke Meyer respondecas pri la liberigo de Tibeto, permesante al Meyer utiligi la malkovron de la taglibro por ŝiaj politikaj bezonoj.
Ĉe la fino de la sezono, Selina decidas, kontraŭ la konsilo de siaj konsilistoj, konkurenci por prezidento denove en la balotoj de 2020. Jonah Ryan ankaŭ sciigas ke li intencas konkurenci en la antaŭbaloto.
Sezono 7
Meyer anoncas sian kandidatiĝon por la prezidenteco de Usono nome de la Demokrata Partio, en la balotoj okazontaj en 2020. Krome, kongresano Jonah Ryan, Nevada guberniestro Buddy Calhoun, Novjorka senatano Cammy Talbot kaj iama vicprezidenta kandidato Tom James ankaŭ anoncas sian kandidatiĝon. Meyer volas rekruti la servojn de fama aktivulo Keith Quinn kiel ŝia kampanjestro, sed homa eraro igas alian personon kun la sama nomo esti dungita por la tasko. Antaŭ la Iovaaj antaŭbalotoj, Tom James retiras sian kandidatecon, pro seksa amafero en kiu li estis implikita (kaj estis likita fare de la stabo de Meyer).
Jonah geedziĝis kun Beth Hennick, kiu kutimis esti sia vicfratino (la patro de Beth, Lloyd, geedziĝis kun la patrino de Jonah). Estas poste rivelita ke Beth estas fakte sia duonfratino, post kiam Lloyd estas rivelita esti la patro de Jonah. La homoj de Jonah konvinkas Amy Bruckheimer ligi la ĉefsidejon de Jonah kiel lia kampanjestro. Dan Egan, Ben Cafferty kaj Kent Davidson revenas al la kampanja ĉefsidejo de Meyer, kune kun Gary Walsh kaj Richard Spelt. Mike iĝas la altranga dissendanto de la CBS televida-reto kaj prezentas la ĉefnovaĵelsendon. Poste, serio de okazaĵoj igas Spelt iĝi urbestro de Laurel, Iovao, lia hejmurbo, kaj iĝi novstelulo en loka politiko. Li nomumas Dan kiel sia stabestro.
Imre Pulai
Imre Pulai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pulai Imre estis hungara kanuisto, kvarfoja olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj.
Veep
Sezono 7
Meyer estas politike minacata plejparte fare de la novstelulino, Cammy Talbot. Ŝi gajnas nur duan lokon en la unuaj Iovaaj antaŭbalotoj, sed sukcesas venki en Nov-Hampŝiro. Ŝi malkovras ke Keith Quinn, ŝia kampanjestro (nur oficiala titolo), estas en kontakto kun ĉina prezidento Lu Chi-yang, kiu esprimas grandan intereson en helpi al Meyer esti elektita en interŝanĝo por ĉina kontrolo de la Diaoyu Insuloj. Keith fakte funkcias kiel peranto inter la nuna kaj la antaŭa gvidantoj. Meyer, avida je potenco, konsentas pri la oferto - kaj post kiam la ĉinoj sukcesas pri subpremado de la partopreno de la subtenantoj de Talbot, Meyer venkas en la antaŭbaloto en suda Karolino.
Imre Pulai
naskiĝis la en Budapeŝto.
Veep
Sezono 7
Meyer eksciis, ke la ĉefprokuroro en Novjorko decidis esplori la Meyer Fonduson - kiun Selena administris kune kun sia eksedzo, Andrew, en la periodo post ŝia elpelo de la prezidenteco - pro suspekto pri financaj krimoj. La enketo estas subite interrompita kiam Andrew estas mortigita en eksplodo, kaj Selina ligas la eksplodon al Keith Quinn kaj la ĉinoj (estas poste sugestite ke Andrew estas fakte vivanta kaj vivas sub falsa identeco, kaj la eksplodo estis falsita fare de la ĉinoj por ĉesigi la enketon pri liaj aferoj). Ŝi ankaŭ rivelas ke la plano de la ĉinoj estas ke Meyer estu la Demokrata prezidenta kandidato sed perdu la ĝeneralan baloton al prezidento Montez. Meyer, malespera por ĉina helpo, ofertas forviŝi ŝian nuran atingon de ŝia tempo kiel prezidento - la liberigo de Tibeto - kaj resendi ĝin al la ĉinoj kontraŭ asistado ankaŭ en la ĝeneralaj balotoj, kaj ili ja akceptas ŝian oferton.
Imre Pulai
Biografio
depost sportado li estis kunposedanto de trejnejo. Li edziĝis en 1994, lia edzino naskis 2 filojn. Li ricevis kelkajn premiojn.
Veep
Sezono 7
En la fina epizodo, Meyer alvenas ĉe la Demokrata kongreso post kiam neniu el la kandidatoj gajnis absolutan plimulton de delegitoj. Roger Furlong, la direktoro de la kongreso, kunigas ĉiujn ceterajn kandidatojn por fari decidon kune kaj malhelpi multajn voĉdonojn kiuj damaĝus la elektitan Demokratan kandidaton. Furlong demandas al Meyer pripensi inkludi Talbot kiel ŝia balotpartnero, sed ŝi rifuzas. Terorista atako fortigas la kontraŭ-islaman Jonah, kaj Talbot publike postulas la remalfermo de la enketo pri ŝia fonduso. En malespero, Meyer eĉ turnas sin al Buddy Calhoun, la devota kristano, ofertanta publike kontraŭbatali samseksan edz(in)econ kontraŭ lia subteno. Ben Cafferty, la kampanjestro de Selena, kolapsas sub la premo kaj havas koratakon. Selina vizitas lin en la hospitalo, kaj li rakontas al ŝi ke li ne opinias ke li postvivos tiun okazaĵon. Li ankaŭ rakontas al ŝi ke li fidas ŝin kaj ke ŝi scias kion ŝi devas fari.
Imre Pulai
Sporta kariero
komencis kanuadi en 1979 en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 11-foje inter 1990-2000 individue aŭ teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo en la lasta Olimpiko duope en distanco 511 m, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje en 1993, 1994, 1995 kaj 2003 foje individue, trifoje kvarope. Lia plej grava partnero en kanuo estis Ferenc Novák (kanuisto), lia plej konata edzo estis István Vaskuti. Ekde 2005 li okupiĝis ankaŭ pri sledado, li partoprenis en fondo de la hungara sleda asocio, tamen liaj sporadaj sportaj rezultoj estis nur bagatelaj internacie.
Maurrin
(jen france, okcitane Maurin) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Veep
Sezono 7
La nomumo de Selena estas garantiita. Kiam ŝi prepariĝas por sia venkparolado, tiam Furlong kontaktas ŝin kaj klarigas al ŝi ke la Meyer Fonduso-afero ne malaperos supozeble, kaj ke ŝi devas trovi kulpulon por meti la kulpigon. Ŝi iras supren por doni paroladon kiam sia lojala asistanto, Gary Walsh, observas ŝin de malantaŭ la scenejo. Dum la parolado, la FBI venas antaŭscenejen kaj arestas Gary en suspekto de krimaj deliktoj en la Meyer Fonduso-kazo. Gary estas prenita en prizorgon, kaj la Meyer-Ryan-duopo festas sian nomumon.
Ses monatojn poste, Selina Meyer estas reelektita al la prezidenteco de Usono. Jonah estas nomumita vicprezidento, Keith Quinn iĝas ĉefkonsilisto al la prezidento, Richard Spelt estas nomumita sekretario de agrikulturo (en la kondiĉo ke li ne inkludas Dan en la nova administracio) kaj Sue revenas al ŝia malnova rolo kiel la sekretario de Selina. Meyer revenas al pozicio de potenco, sed en momento de soleco en la ovala ĉambro, ŝi ekkomprenas ke survoje al la pozicio de potenco - ŝi perdis ĉiujn siajn konulojn, amikojn kaj lojalulojn.
La finsceno 24 jarojn poste okazas, ĉar Mike raportas pri la entombigon de prezidento Meyer, kiu servis unu plenan oficperiodon. Malnovaj politikaj rivaloj - Andrew Doyle, Tom James, Laura Montez, la duperioda prezidento Cammy Talbot, kaj la nuna prezidento de Usono - Richard Spelt - kiuj sukcesis alporti pacon al Mezoriento kaj gajnis la Nobel-premion pri paco, pasas ĉe la ĉerko de la prezidento. Dum la evento, la estonteco de la teamanoj de Meyer ankaŭ estas rivelita: Kent laboras ĉe NASA, Ben forpasis, Amy geedziĝis kun Bill Erickson, Dan edziĝis kun virino plurajn jardekojn pli juna ol li, Jonah estis forigita de la vicprezidenteco kaj restis hejme kun lia edzino Beth, kaj Catherine spektas la ceremonion de ŝia hejmo - feliĉa kaj festanta la morton de ŝia patrino, kune kun Marjorie kaj ilia komuna filo Rikardo, nomita honore de Spelt. Gary, kiu pasigis plurajn jarojn en malliberejo por la krimoj pro kiuj li estis kondamnita, ĉe la fino de la entombigo alproksimiĝis al la ĉerko de Meyer kaj metis ŝian preferatan lipruĝilon sur ĝin, tiel implicante ke eĉ post kiam li estis perfidita, kaj kvankam ŝi neniam vizitis lin en malliberejo, li restis la sola el ili ĉiuj, kiu estis fidela al ŝi, en ŝia vivo kaj en ŝia morto. La serio finiĝas kiam la raporto pri la entombigo de la prezidento estas interrompita, post la malĝoja novaĵo pri la morto de la aktoro Tom Hanks, kiun Mike raportas kun granda doloro. Ĉi tio estas rekta referenco al la unua epizodo de la serio, en kiu la direktoro de komunikado Mike, serĉante manierojn forigi el la amaskomunikila tagordo embarasan kraĉadon de Meyer, diris, ke "Tom Hanks eble mortus" kaj tiel ŝanĝi la novaĵkovradon, al la sono de liaj samteamanoj estantaj ŝokitaj ĉe la penso mem pri ĝi.
Templinio
La okazaĵoj de la serio komenciĝas en 2013, en la unua jaro de Selina Meyer kiel vicprezidento, kaj finiĝas en 2021, baldaŭ post la komenco de ŝia dua oficperiodo kiel prezidento. La finscenoj de la serio okazas en 2045.
La lasta reala prezidento en la mondo de la serio estas Ronald Reagan. Li estis sekvita fare de la 41-a prezidento Stevenson ( 1989-1997), sekvita fare de du neidentigitaj prezidentoj kiuj ankaŭ servis po du oficperiodjn. Stuart Hughes, la 44-a prezidento, kiu funkcias nome de la Demokrata Partio, ekoficis baldaŭ antaŭ la komenco de la serio en 2013. Post lia eksiĝo de sia posteno en 2016, li estis anstataŭigita per lia vicprezidento Selina Meyer, kiu fariĝas la 45-a prezidento de Usono. Meyer perdis la baloton poste tiun jaron, kaj estis anstataŭigita per Respublikana Laura Montez, la 46-a prezidento, kiu enoficiĝis de 2017-2021. Meyer estis reelektita kiel la 47-a prezidento kaj servis en tiu posteno ĝis 2025. Ĉe la fino de la serio, estis rivelita ke Cammy Talbot estis elektita prezidento nome de la Demokrata Partio por du oficperiodoj, iam inter 2025-2041. La lasta prezidento registrita en la serio estas la demokrato Richard Spelt, kiu estis elektita por du oficperiodoj kaj servas ekde 2041.