cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Izobutila karbonato
Izobutila karbonato aŭ C9H18O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbonata acido kaj izobutila alkoholo. Izobutila karbonato estas blanka solidaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izobutila karbonato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izobutila karbonato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Fernando Ŝajani
Fernando Ŝajani (vere Chayani; naskiĝis la 17-a de julio 1978 en San-Paŭlo), estas esperantisto brazila. Kreinto de la retejo Eventa Servo. Ĝi listigas kaj ebligas diskonigadon de esperantaj eventoj tutmonde.
Distrikto Uherské Hradiště
Distrikto Uherské Hradiště estas distrikto situanta en Regiono Zlín, en Ĉeĥio. La distrikto estas unu el kvar distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 78 urboj kaj vilaĝoj.
Auppegard
Auppegard estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pougarais.
Toponimio
La nomo de la loko estas atestita en la formoj Appelgart ĉirkaŭ 1160 kaj Alpegart fine de la 12-a jarcento.
Épégard (Eure) havas similajn formojn: Auppegardus en 1181 kaj Alpegard en 1199.
La plej malnova formo de Auppegard, Appelgart ĉirkaŭ 1160, montras ke la [l] estis komence antaŭ la [g]. Metatezo de [l], ofta en la malnovfranca, okazis poste, tial Alpegart en la 12-a jc., poste vokaligo de [l] antaŭ [p], tial Aup (kp. latina talpa> taupe=talpo). La literumo -art de la malnovaj formoj por -ard estas tipa por la malnovfranca (kp. Renard, antaŭe Renart el la ĝermana Renhard=vulpo).
Historio
Dum la Dua Mondmilito, la matenon de la je la 6-a horo kaj 30 minutoj, meze de la batalo de Normandio, misilo V-1 estis lanĉita al Londono de la startloko de Bertreville-Saint-Ouen situanta je. Kelkajn momentojn poste, post brua pafado, la roboto, fendante la aeron, trafis en korton en Auppegard. En la frua mateno, la novaĵo disvastiĝis tre rapide kaj centoj da civiluloj venis kolektiĝi ĉirkaŭ la maŝino.
«Kompreneble ni konis la obusojn, la minojn kaj ĉiujn tiujn aferojn, sed ne ĉi tiujn robotojn, kiuj produktis absolute teruran bruegon...»
(Atestoj de loĝantoj)
Iom post la 7-a horo, tiam ekestis grandega eksplodo en la vilaĝo kaj eĉ ĝis la ĉirkaŭa regiono, anoncante la eksplodon de ĉi tiu V-1. Post momento da silento alvenis la unuaj helpoj konsistantaj el loĝantoj, ili nur poste povis konstati la 14 mortintojn kaj la multajn vunditojn kaj materialajn damaĝojn kaŭzitajn de ĉi tiu maŝino. Multaj aferoj estis diritaj kaj oni ankoraŭ povas aŭdi en 2017 el la buŝo de la pliaĝuloj, kiuj estis infanoj dum la milito:
«Estis karnopecoj en la pomarboj kaj iuj uloj eĉ ne estis retrovitaj, la atestantoj estis konsternitaj...»
Nacia teatro (Prago)
Nacia Teatro (Národní divadlo) estas eble la plej bela nov-renesanca konstruaĵo en Prago. Konstruita en la jaroj 1868 ĝis 1881 laŭ projekto de arkitekto Josef Zítek. Post la incendio (1881) restarigita kaj en la jaro 1883 solene remalfermita. Al la ekipo de la Nacia teatro kontribuis unu tuta generacio de belartistoj: Mikoláš Aleš, František Ženíšek, Josef Tulka, Vojtěch Hynais (pen-traĵo sur la kurteno), Václav Brožík, Julius Mařák, Bohuslav Schnirch (statuoj sur la atiko kaj la ĉevaltriopoj), Antonín Pavel Wagner, Josef Václav Myslbek (statuoj sur la flanka portalo rigardanta al la kajo). Post cent jaroj rekonstruita, larĝigita je unu moderna vitra konstruaĵo, kaj re-inaŭgurita en 1983. Familiare nomata "Ora Kapeleto" (Zlatá kaplička).
Esperanto
En 2018 estis la premiero de la opero Sternenhoch (Ŝternenhoĥ) en Esperanto prezentita en la Nacia Teatro en Prago. Farita de Miroslav Malovec (en 2018), temas pri la unua opero en la historio, kies muziko estis komponita rekte laŭ libreto kies teksto en Esperanto.
Regionhistoria muzeo de Bad Frankenhausen
La Regionhistoria muzeo de Bad Frankenhausen (germane: Kreisheimatmuseum im Schloß) troviĝas en bela kastelo en Bad Frankenhausen.
Priskribo
La regionhistoria muzeo troviĝas en la iama kastelo de la princoj de Schwarzburg-Rudolstadt, fortimpresa renesancstila konstruaĵo en la urbocentro. En la monato majo de 1922 inaŭguritis en kelkaj salonoj regionhistoria muzeo laŭ decido de la urba konsilantaro. Pri la muzefondo engaĝiĝis tre la deputito August Reinbrecht.
Kolektoj
La daŭraj ekspozicioj gastas nuntempe sur 2000 kvadratmetroj en sume 13 salonoj. Sub la volbaĵoj de la terasa etaĝo iĝis specialaj ekspozicioj pri la temoj arto, arta metiado, historio kultura kaj natursciencoj.
La ekspozicio "Enlandaj salejoj de Norda Turingio" estas eĉ projekto de Eŭropa Unio. La ekspozicieroj pri la praa kaj frua historioj donas bonan superrigardon pri la diversaj setlaj periodoj. De granda graveco estas la ferepoka salkespluato kaj la bronzepokaj elfositaĵoj proksime de Bad Frankenhausen.
Fokusoj de la regiona historio estas i.a. pri burgoj kaj reĝaj palacoj (Pfalzen) en la ĉirkaŭaĵo, la Kamparana milito, la produktado de butonoj (antaŭ ĉio el perlamoto).
La ekspozicio Salo vivigas informas pri la evoluo de Frankenhausen kiel kuracloko en la 19-a jarcento; en tiu kunteksto oni estas informata krome pri la fondo de la unua malsanulejo en 1799 kaj la konstruo de la unua balnejo en 1818. Salo estas do kavzaŭ la bazo de grandaj partoj de la ekspoziciaro - la kultura kaj natura historioj iel dedukteblas de la elemento salo.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 26-27
Plekopteroj
La Plekopteroj foje nomataj ŝtonmuŝoj (Steinfliege en germana, Stonefly en angla, ĉar ili ripozas tre ofte sur la ŝtonoj de la bordoj de akvejoj) estas ordo de insektoj, subklaso de Pterigotoj, kaj superordo de Ortopteroideoj, kun flugiloj, de korpo mola kaj longeca. Temas pri antikva grupo, el kiu oni trovas fosiliojn datantaj almenaŭ de la komenco de la Karbonio.
Estas aktuale pli ol 2000 specioj de Plekopteroj registritaj en la mondo, kun grandoj de nur kelkaj milimetroj al 5 cm. Nordameriko registris kvarfoje pli da specioji ol Eŭropo. .
John Allen
John R. Allen estas generalo de la marista infanterio de Usono (United States Marine Corps). Ekde la 18-a de julio 2011 li kiel posteulo de generalo David Petraeus estas komandisto de la Internacia Sekurec-Asista Forto (ISAF).
Eduko
John R. Allen estis lernejano de la Flint Hill School en Oakton (Virginio) kaj en 1976 finis studon en la Usona Mararmea Akademio (United States Naval Academy per scienca bakalaŭro en "operacia analizo". En 1998 li en la Nacia Milita Kolegio (National War College) per aparta laŭdo finis plian studon. En la (katolika) universitato de Georgetown li magistriĝis pri "studoj de nacia sekureco", en la Defend-Informada Kolegio (Defense Intelligence College) magistriĝis pri "strategia informado" kaj en la jam menciita Nacia Milita Kolegio (National War College) plie magistriĝis pri "strategio de nacia sekureco".
Drewitz (Fläming)
Drewitz estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Möckern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la jaro 2015 la komunumoparto havis 342 loĝantojn.
Shusuke Ota
Shusuke Ota (太田 修介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Ventforet Kofu.
Authieux-Ratiéville
Authieux-Ratiéville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Authieusais.
Vinilkosmo
Vinilkosmo estas eldonejo kaj disvendejo de Esperanto-muziko, prizorgata de Floréal Martorell. Ĝi situas en Donneville, apud Tuluzo en Francio. En la plurlingva retejo de Vinilkosmo eblas rekte mendi ties eldonaĵojn kaj aliajn vendatajn kompakt-diskojn kaj kasedojn.
La unuaj eldonaĵoj de Vinilkosmo aperis en 1990 (kompilo de Amplifiki kaj La Rozmariaj Beboj) kaj 1995. Intertempe eldoniĝis pli ol 30 muzikalbumoj.
En la nokto inter la 18-a kaj 19-a de septembro 2011 estis fajrego en la ejoj de Vinilkosmo, kio ĝin grave damaĝis. .
Vinilkosmo eldonis ankaŭ Rok'Gazet.
Vinilkosmo abonklubo
Ekde 2007 la diskeldonejo eksuferis pro la “diskokrizo”. Estis drasta disfalo de la vendoj. Vinilkosmo adaptiĝas al la evoluo proponante solvojn por daŭrigi produktadon de esperanto-muziko. Tial en junio 2009, la retejo vinilkosmo-mp3.com kreiĝis por vendi virtulajn albumojn.
Sed la vendado de virtuala albumo tute ne estas komparebla kun la antaŭa vendado de KDoj. La nuntempa epoko lasas la paŝon al la elsendfluo (streaming) por aŭskulti muzikon. Helpe de partnero 1D touch, ili havis eblecon lanĉi novan koncepton: la Vinilkosman Abonklubon. Temas pri klubo por aboni Esperanto-muzikon laŭ diversaj abonformuloj. 1D touch (1D tuŝ) estas elsendflua platformo dediĉita al la sendependa kulturkreado.
Limeso (fortikaĵo)
Limeso estas fortikita limo, kiu dum la romia epoko defendis la Romian Imperion kontraŭ norde loĝantaj triboj. Ĝi etendiĝas en Britio en la norda parto de la nuna Anglio (Muro de Hadriano) kaj en Ĝermanio oriente de la rivero Rejno kaj norde de Danubo (Ĝermania Limeso). Grandaj partoj de ĝi konserviĝis kaj konsistigas arkeologian monumenton. Aliaj partoj estis ekzemplocele rekonstruitaj.
La romiaj provincoj, kiujn protektis la Ĝermania Limeso, estis Germania Superior (Supra Ĝermanio) kaj Raetia. Kie ĝi renkontas la limon de la du provincoj, proksime de nuna urbo Lorch, ĝi abrupte ŝanĝas sian direkton (irante unuflanke al okcidento, aliflanke al sudo). Ĝia situo en tiu regiono ne estas tute klara. Tiu supraĝermania-retia limeso longas 548 kilometrojn.
En la jaroj 259/260 alemanoj atakis la romiajn provincojn en Ĝermanio kaj konkeris la muron, kiu poste ne plu estis uzata. Post kelkaj jarcentoj eĉ homoj proksime loĝantaj ne memoris la iaman celon de la konstruaĵo.
Ekde la jaro 1987 la Muro de Hadriano estas monda kulturheredaĵo. La 29-a kunveno de la mondheredaĵa komitato de UNESKO, kiu okazis de la 10-a al la 17-a de julio 2005, je la 15-a de julio aldonis al tio ankaŭ la Ĝermanian Limeson, kreante transnacian mondan kulturheredaĵon.
Sándor Farkas (bibliotekisto)
FARKAS Sándor (farkaŝ), gyulafehérvári estis hungara bibliotekisto naskita en Nagylak la 28-an de aŭgusto 1887 kaj mortinta en Aiud la 20-an de majo 1964.
Kariero
Sándor Farkas devis ĉesi siajn gimnaziajn studojn kaj kiel memlernanto daŭrigis siajn orientalistikajn, numismatikajn kaj matematikajn studojn. Lia modelo estis Sándor Kőrösi Csoma, li faris voĝajon plurfoje en Oriento. Li estis oficisto, inter 1936 kaj 1957 bibliotekisto de la biblioteko de la Bethlen Kollégium de Aiud.
IJssel
La rivero Iselo (IJssel, Iessel(t) ) estas nederlanda branĉo de la Rejno en la provincoj Gelderlando kaj Overiselo. Ĝi disbranĉiĝas ĉe Westervoort oriente de Arnhem de la Rejno kaj fluas nordorienten kaj poste norden en la direkto de la Ketelmeer respektive la IJsselmeer. La longeco de la rivero estas ĉirkaŭ 125 km.
Atlasa muŝkaptulo
La Atlasa muŝkaptulo Ficedula speculigera estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj, unu el la kvar specioj de Nigrablankaj muŝkaptuloj de la okcidenta Palearktiso. Ili estas endemiaj kiel reproduktanta specio de okcidenta Nordafriko.
Ili estis iam konsiderataj kiel raso de la eŭropa Blanknigra muŝkaptulo, kaj kiel tiu estas birdo nigra supre kaj blanka sube kun blankaj flugilmakuloj, vostobordoj kaj frunta makulo, sed Sætre et al. (2001) rekomendis, ke ĝi estu konsiderata kiel propra specio. Identigo aperas en Etherington kaj Small (2003) kaj van den Berg et al. (2006).
Blanknigra muŝkaptulo
La Blanknigra muŝkaptulo,  Ficedula hypoleuca, estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj, unu el la kvar specioj de Nigrablankaj muŝkaptuloj de Okcidenta Palearkto. Ili reproduktiĝas en plej parto de Eŭropo kaj okcidenta Azio. Ili estas migrantaj, kiuj vintras ĉefe en okcidenta Afriko.
Priskribo
Tiu estas 12-13.5 cm longa birdo. La reprodukta masklo estas ĉefe nigra supre kaj blanka sube, kun granda blanka flugilmakulo, blankaj vostobordoj kaj malgranda blanka frunta makulo. La iberia subspecio iberiae (konate kiel Iberia blanknigra muŝkaptulo ) havas pli grandan fruntan makulon kaj palan pugon. Nereproduktantaj maskloj, inoj kaj junuloj havas anstataŭ nigrajn partojn palbrunajn, kaj povas esti tre malfacile distingeblaj el aliaj specioj de la sama genro Ficedula, ĉefe el la Blankakola muŝkaptulo, kun kiu tiu specio hibridiĝas je ioma etendo (Parkin 2003).
La beko estas nigra, kaj havas la larĝan sed pintoforman tipon de la dumflugaj insektomanĝantoj. Krom kapti insektojn dumfluge, tiu specio ĉasas raŭpojn inter la seka kverkofoliaro, kaj manĝas ankaŭ berojn. Ili estas multe pli fruprintempa migranto ol la pli dumfluga Griza muŝkaptulo, kaj ties laŭta ritma kaj melodia kanto estas karaktera de la kverkarbaroj printempe.
Ili estas birdoj de deciduaj arbaroj, parkoj kaj ĝardenoj, kun prefero por kverkoj. Ili konstruas malferman neston en arbotruo, kaj prete adaptiĝas al fruntomalferma nestoskatolo. La ino demetas 4-10 ovojn.
La tre simila Atlasa muŝkaptulo (Ficedula speculigera), de la montoj de nordokcidenta Afriko estis iam klasata kiel subspecio de Blanknigra muŝkaptulo.
Statuso en Anglio
Ili malpliiĝis je 25% dum la lastaj 25 jaroj. Ili ĉesis reproduktiĝi en kelkaj partoj de sia iama teritorio en Britio. Oni povas trovi tiun informon ĉe National Biodiversity Network.
Habitato
Ili reproduktiĝas en larĝafolia arbaro de altaj teroj. Tio signifas ke en Britio ili limiĝas pro geografio al nordo kaj okcidento. Ili preferas maturajn arbarojn de kverkoj, sed reproduktiĝas ankaŭ en maturaj arbaroj de fraksenoj kaj betuloj de altaj teroj.
Ili postulas altan horizontan videblecon – malabundo de arbustoj kaj subkreskaĵaro, sed kun alta proporcio de musko kaj herbo. Oni bezonas administri la paŝtadon kaj forstadon por pluhavi la tradiciajn arbarojn. Tiu specio uzas maturajn malfermajn arbarojn de koniferoj kie abundas naturaj arbotruoj. Ĝenerale ili preferas arbojn kiuj havas arbotruojn, ekzemple mortintaj arboj aŭ mortintaj branĉoj en sanaj arboj. Ili ŝatas ankaŭ likenojn kiuj krekas sur arboj.
János Antal (poeto)
ANTAL János estis hungara poeto, verkisto, ĵurnalisto naskiĝinta en Budapeŝto la 17-an de oktobro 1907 kaj mortinta en Sovetunio en decembro de 1943. Li estis la filo de pedagogo Márk Antal.
JoMo kaj Liberecanoj
Tiamaniere prezentas sian grupon JoMo en la libreto de la KD JoMo kaj Liberecanoj. La disko estas parto de la Kolekto 2000.
La grupo Liberecanoj formiĝis en 1996 kaj kunigas punkrokon, skaon, polkojn kaj tradiciajn slavajn muzikojn. Energia kaj festeca kun gitaroj sur rapidaj ritmoj la sonspaco pleniĝas de komponadoj de la grupo kaj klasikaj rus-polaj rapid-polkoj. Inter la uzataj lingvoj estas menciindaj la franca, Esperanto kaj la hispana.
Konsistigas la grupon: Irina (kanto), Mumu (kontrabaso), JoMo (voĉo kaj balalajko), Poej (gitaroj) kaj Gérard (drumoj).
Sho Araki
Sho Araki (荒木 翔, n. ) estas japana futbalisto.
Nacia Avenuo
La Nacia Avenuo (Národní třída) de la urbo Prago estiĝis en la jaro 1781 per ŝutplenigo de la urba fosaĵo, kiu estis apartiganta la Malnovan Urbon disde la Nova; ĝi estis kaj estas ĉiam unu el la plej trafikplenaj stratoj de Prago. Notindas la preĝejo de Sankta Ursula el 1702-1704, konstruita de arĥitekto M. A. Canevalle, kaj la la sampatronina monaĥinejo de Sankta Ursula el la jaroj 1874 kaj 1878. La baroka plastika grupo antaŭ la preĝejo estas verko de I. Platzer (1747). La domo "Kaňka" havas belan barokan fasadon el la jaro 1730; la arkadoj estas novaj. La fama palaco de Porghesoj de Portheim estas kla-sikisma (fino de la 18-a jarcento). Ĉi tie loĝis en la jaroj 1799 ĝis 1800 la rusa generalo A. V. Suvorov (busto kaj memor-tabulo). En la modernan historion ĝi enskribiĝis la 17-an de novembro 1989, kiam en Nacia Avenuo ĝuste antaŭ Nacia Teatro la polico batis studentojn, kio elvokis protestojn en la tuta lando kaj faligis la komunistan diktaturon.
NGC 7545
NGC 7545 (aliaj indikoj — ESO 347-4, MCG -7-47-26, AM 2312-384, IRAS23127-3848, PGC 70840) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nekredeblaj aventuroj de italoj en Rusio
Nekredeblaj aventuroj de italoj en Rusio (ruse ) estas soveta-itala komedio filmita en la jaro 1974.
Driedorf
Driedorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lahn-Dill de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Täsch
Täsch estas svisa komunumo en la germanparolanta parto de kantono Valezo, ĉirkaŭ  128 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo, ĉirkaŭ 105 km (birdfluge) sude de Bern, kaj ĉirkaŭ 160 km (birdfluge) sude de Zuriko. Ĝi situas en la valo de Matervispa, aŭ Matter Vispa, apud ĝia kunfluejo kun rojo Täschbach (ankaŭ nomata Mellichbach).
Nekredeblaj aventuroj de italoj en Rusio
Al kliniko estas alveturigita mortanta maljunulino, kiu ankoraŭ havas tempon por sciigi nepinon, ke ŝi enfosis antaŭ Granda oktobra socialista revolucio en Leningrado trezoron. Kaj tiel okazos, ke ĉiuj, kiuj estis en la malsanulejo en ŝia proksimeco, subite troviĝas en la sama aviadilo direktanta en la ĉefurbon de USSR: ĉefkuracisto de la malsanulejo, du ŝoforoj de sanitaraŭto, edzo de virino, kiu atendis en la kliniko akuŝon, viro kuracanta sian rompitan kruron kaj memkompreneble la nepino de la maljunulino. La klopodo akiri la trezoron estas granda, sed nur la nepino konas la alian parton de indico, kiu tre helpos ŝin en la serĉado. Netradicia kunprodukta kunlaboro enigis en komedion, kiu ne ŝajnigas tro realaĵon, sed ĝi kapablas deŝiri per rapideco kaj vigle pasanta agadlinio.
Täsch
Täsch estas grava etapo sur la vojo al Zermatt: ĉi-tiu turisma urbo estas sen-aŭtomobila. Oni lasu sian veturilon en Täsch kaj uzi la fervojlinion Matterhorn-Gotthard Bahn.
La komunuma teritorio etendiĝas de la valo ĝis montoj: Zinalrothorn (4 221 m) okcidente, kaj Allalinhorn (4 027 m), Rimpfischhorn (4 199 m) kaj Alphubel  (4 206 m) oriente.
La najbaraj komunumoj estas norde: Randa kaj Saas-Fee; oriente: Saas-Almagell; sude: Zermatt; kaj okcidente: Ayer (en la pinto de Zinalrothorn).
Évariste de Parny
Évariste de PARNY (naskiĝinta la en Saint-Paul (Reunio), mortinta la  en Parizo) estis franca poeto kaj soldato.
Vivo
Dum infanaj jaroj Parny venis en Francujo, iĝis soldato kaj retiriĝis, post kiam li servis kiel oficiro en Orienta Barato al bieno inter St.-Germain kaj Marly. Tie li dediĉis sin kun same pensantaj samtempuloj al la poezio, la amo kaj la vino. Povriĝinte per la Franca Revolucio de 1789 li devis akcepti laborpostenojn subrangajn. Nur en 1813 li ekricevis pension fare de Napoleono Bonaparte.
Verkista valoro
Ekde 1803 li estis membro de la Instituto. Parnay tro alte taksitis de siaj samtempuloj. Li famiĝis per siaj Poésies érotiques (1778), kiuj estiĝis pro amrilato malfeliĉa; en 1781 ili estis bone ordigita en nova eldono. Liaj frivola erotikemo montriĝas aparte en Portefeuille volé (1805), Le voyage de Céline, Les Rose-Croix (1808) i.a. La sukceso de lia cinika kaj ateisma poemo La guerre des dieux (10 kantoj, 1799: ĝi malpermesitis en 1827, tamen pli ofte eldonitis) estis per la verkisto la kialo plimultigi la 14 kantojn. Sed de tiu verko (La Christianide) nur fragmentoj presitis; la registaro konservativa laŭdire aĉetis kaj detruis la manuskripton.
Nehrovo
Nehrovo, ukraine kaj ruse Негрово, slovake Negrovo, germane Nehrowo, hungare Maszárfalva [masArfalva] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
Situo
Nehrovo situas fine de mallonga sakovojo.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Maszárfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Nehrovo. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Trituro (amfibio)
Trituro estas akva amfibio de la familio de Salamandredoj, kvankam ne ĉiuj akvaj salamandroj estas konsiderataj Trituroj. Trituroj estas klasitaj en la subfamilio Pleurodelenoj de la familio Salamandredoj, kaj troviĝas en Nordameriko, Eŭropo kaj Azio. Trituroj metamorfozas tra tri distingajn vivostadion: akva larvo, surtera junulo ), kaj plenkreskulo. Plenkreskaj trituroj havas lacertecajn korpojn kaj povas esti ĉu tute akvaj, vivante konstante en akvo, aŭ duonakvaj, vivante surtere sed revenante al akvo ĉiujare por reproduktiĝi.
La plej konata genro de la trituroj estas la veraj trituroj de la genro Triturus.
Kaffeetrichter (Erfurt)
Kaffeetrichter estas stratoplaco kaj grava trafiknodo por la urba trafiko en la sudo de Erfurto.
Priskribo
Ekster tio estas la placo ankaŭ centro de la kanala reto, de la akvo-, telefono- kaj gasoliverado por la sudaj urbokvartaloj. La placo ne povas esti inundita danke al la norde fluanta fluegfoso kaj la taluso fervoja.
Kafejo Trichter
Sian eksterordinaran nomon (laŭvorte: kafe-funelo; sed tie ĉi malkorekte etimologie!) ĝi simple ŝuldas al eksa kafejo, kiun posedis certa s-ro Trichter. La granda ŝato de tiu kafejo eksplikatas ne nur per la vortludo en la germana lingvo kaj la facile memorebla nomo sed ankaŭ per la bona situo inter la urbocentro kaj la Steiger-arbaro, kiu estas tradicia ekskursocelo por la erfurtanoj. Krome la kafejo havis por la tiama tempo avangardan arkitekturon: ĝi aspektis kiel ŝtuparo; la ŝtupoj servis kiel loko por la tabletoj de la gastoj.
Post la ŝanĝiĝo de la placo al trafiknodo la rolo de la kafejo komplete perdiĝis; post pluraj novaj posedantoj dum la GDR-tempo kaj pli longa neuzo dum la 1980-aj jaroj ĝi kadukiĝis senteble. En marto 1993 oni malkonstruis ĝin kaj anstataŭe konstruis buroan konstruaĵon de tute alia arkitektura stilo.
NGC 7546
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pístina
Pístina (Pistin) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. En la teritorion de municipo trafas nacia kultura memorindaĵo Fiŝlaga sistemo Rožmberk.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1397.
Zuidas
Zuidas (laŭvorte Suda Akso en nederlanda) estas rapide disvolviĝanta negoca distrikto en la urbo Amsterdamo Nederlando. La Zuidas estas konata ankaŭ kiel 'Financa Mejlo'. Ĝi kuŝas inter la riveroj Amstel kaj Schinkel laŭlonge de ĉirkaŭvojo A10. La plej grandaj influoj por la disvolvigo de Zuidas estas La Défense en Parizo kaj Canary Wharf en Londono. Laŭ grando ĝi povas esti komparata kun la Noordruimte/Espace Nord en Bruselo.
Eksteraj ligiloj
52.33889°N, 4.87028°W
7490 Babička
7490 Babička estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov en distrikto Prago-oriento, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la romano Babička (Avinjo) de la ĉeĥa verkistino Božena Němcová, bazita sur ties propra infanaĝo. Tiu nomo estas dediĉita al la memoro de Marie Machácová (1922–1998), Marie Petrzelová (1912–1998), avinoj de la edzino de malkovrinto ; Emilie Dudková (1914–1977) kaj Aloisie Pravcová (naskita en 1917), avinoj de la malkovrinto. Ĝi ankaŭ estas dediĉita al ĉiuj avinoj, kiuj tradicie havas gravan rolon por la eduko de la infanoj en Ĉeĥio.
Kristján Jónsson
Kristján Jónsson (naskiĝis la, mortis la ) estis islanda juristo kaj politikisto. Li estis la tria Islandministro.
Kristján estis juristo kaj ĉef-juĝisto de Islando 1908-1912. Li estis alta oficisto en la ŝtata banko, Landsbankinn. Sia sampartiano kaj Islandministro Björn Jónsson ordonis enketon de la banko, kaj sekve maldungis Kristján kaj la du aliajn plej altajn oficistojn. Tamen, la enketo montris nenion eksterordinaran, kaj fine la parlamento kunsentis mocio de demisio kontraŭ Björn, kaj Kristján Jónsson iĝis sia posteulo.
Sia patro estis parlamentano, kaj siaj du fratoj, Steingrímur kaj Pétur Jónsson (ministro) ankaŭ estis politikistoj. Sigurður Eggerz, Islandministro kaj ĉefministro, estis bofilo de Kristján. Ĉefministro Steingrímur Steinþórsson kaj ministro Haraldur Guðmundsson estis nevoj de Kristján (filoj de siaj fratinoj).
26074 Carlwirtz
26074 Carlwirtz estas tre malgranda, meze hela duopa marsrenkonta asteroido malkovrita la de la germana astronomo Hans-Emil Schuster elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas ankaŭ klasifikata kiel hungaria asteroido.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo Carl Wilhelm Wirtz (1876–1939), kiu laboris ĉe la observatorioj de Strasburgo kaj Kilo. Nelacebla observanto, li esta ankaŭ notita pro siaj kalkuloj por la orbito de la kometo D/1766 G1 (Helfenzrieder) kaj estis la unua, en 1924, kiu montris statistike la ekziston de kongruo inter ruĝenŝoviĝo kaj distanco ĉe la.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun Venuso.
Ĝia tre klinata orbito krucas tiun de Marso, ĝia granda orbita klineco tenas ĝia iom malproksima de tiu planedo : ĝia marsa MOID estas 0,1343 astronomia unuo (20,091 miliono da km).
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de Brian D. Warner per observoj de  elde la Observatorio de Palmer Divide, (Colorado Springs, Koloradio) anoncita en septembro 2013. Tiu satelito orbitas je ĉ. 5,4 km de la centra korpo kun periodo de 0,6713 ± 0,0008 tago (16,11 ± 0,02 horoj). Ĝia diametro estas almenaŭ 0,8 km, ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Ektodermo
vidu mezodermo, dermo
42478 Inozemtseva
42478 Inozemtseva estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina kuracistino Galina Aleksejevna Inozemceva (cirile Галина Алексеевна Иноземцева), estrino de la Municipa Centro de Infana Diagnozo de Rostov-na-Donu. Ŝi havas titolon de Honora Doktoro de Rusio ; ŝi precipe emfazas en sia laboro la disvolvon de la teorio kaj praktiko de la diagnozo kaj de la infana medicino.
ISO 3166-2:PR
ISO 3166-2:PR estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Porto-Rikon. La subaro ISO 3166-2:PR estas malplena. Porto-Riko estas dependa teritorio de Usono. Ĝia dulitera (alpha-2) kodo laŭ la normo ISO 3166-1 estas PR, kaj neniu ĝia sub-unuo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2. Krome, ĝi mem havas laŭ la normo ISO 3166-2 la kodon US-PR en la listo ISO 3166-2:US por Usono.
33061 Václavmorava
33061 Václavmorava estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Václav Morava (1933–2005), psikiatriisto fakulo pri la kuraco de infanoj, junuloj kaj familioj en Sudbohemio. Li estas konata ankaŭ kiel pentristo, grafika artisto, skulptisto, muzikisto, eseisto kaj poeto. Li estis bona, saĝa, helpema kaj neforgesinda amiko.
Fernando de los Ríos
Fernando de los Ríos Urruti (Arundo, Provinco Malago, Hispanio, 8-a de decembro 1879 - Novjorko, Usono, 31-a de majo 1949) estis politikisto, partiestro kaj ideologo socialista hispana, konsiderita unu el plej elstaraj figuroj de la socialista hispana pensularo kaj menciindas lia propono de socialismo humanista, ekde nerevolucia vidpunkto ŝulde al la avangardo de la politika kaj etika socialdemokratio eŭropa, kaj de socialismo ene de la politika kadro de la demokratio liberala, sen akcepto de totalitaraj tendencoj.
Kiel politikisto, li iĝis deputito, ministro kaj ambasadoro en Parizo dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939). En 1920 li veturis al la Sovetunio por studi ĉu la PSOE devis aliĝi al la Tria Internacio, sed li venis seniluziiĝinta. La hispanaj socialistoj ne aliĝis kaj la kontraŭuloj fondis la Hispanan Komunistan Partion. Li partoprenis en la komplotoj por finigi la reĝimon de la reĝo Alfonso la 13-a kaj estis enkarcerigita dum mallonge antaŭ la proklamo de la Dua Hispana Respubliko, en kies unuaj registaroj li iĝis Ministro de Justico (1931).
ZMK
La vorto havas plurajn signifojn:
Velčice
Situo
Velčice situas sub monto 546 m-ojn alta, fine de sakovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 9 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1232 en formo "Welchez". En 1570 la turkoj prirabis la setlejon. En 1601 oni komputis tie 62 domojn. En 1828 loĝis tie 681 vilaĝanoj en 101 domoj. En 1837 kaj en 1886 incendioj okazis. Tiutempe paperofarejo kaj vitrofarejo funkciis en la vilaĝo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Velséc 933 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Velčice 863 homoj, (851 slovakoj).
Nova kastela ŝtuparo
Nova kastela ŝtuparo (Nové zámecké schody) en Prago estis konstruita en la jaro 1674. Aliĝas al ĝi la malantaŭa alo de la Thun-Hohensteina-palaco, pli frue la renesanca palaco de la grafoj de Hradec, el la mezo de la 16-a jarcento; vidinda estas ĝia rustika ornamaĵo kaj la tipaj frontonoj. La koridoro kunliganta la palacon kun la Ŝtuparo estas frubaroka, el la jaro 1678, kiam la palacon alikonstruis Domenico Orsi. La kontraŭflanka domo estas renesancstila, el la 16-a jarcento.
Beĥajali
' (Hunter: Bekhayali'; ) estas hindialingva kanto de la romantika filmo Kabir Singh de 2019, kantita de Ariĝit Sing kaj Saĉet Tandon, komponita de Saĉet–Parampara kaj tekstoskribita de Irŝad Kamil.
Historio
Ŝatante la arta kontribuo de Saĉet–Parampara en filmo Batti Gul Metro Chalu, Ŝahid Kapur okazigis renkontiĝon inter la kantista duo, la reĝisoro Sandip Redi Vanga kaj la produktistoj de Kabir Singh.
Muzika filmeto
La muzikan filmeton publikigis la 19-an de junio 2019 la kanalo T-Series en Jutubo. Ĝi estis vidita pli ol 149 milionoj da fojoj ekde la tago de ties publikigo en Jutubo. La dua versio de la kanto, kantita de Ariĝit Sing, estis vidita pli ol 34 milionoj da fojoj en Jutubo.
Recenzoj
La versio de Saĉet iĝis tre fama eĉ antaŭ ol sia publikigo, kun pluraj reludversioj haveblaj en Jutubo. Surjakant Sing, el la gazetaro de Mumbajo, laŭdanta muzikon kaj kantotekston, trovis la kanton plena de emocioj kaj asertis, ke la fervoruloj povu rilatiĝi kun ĝi.
Priborĵavske
Priborĵavske, ukraine Приборжавське, ruse Приборжавское [priborĵavskoje], slovake Zadné, hungare Zárnya [zArnja] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
Situo
Priborĵavske situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1500. Ĝis Traktato de Trianon Zárnya apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Priborĵavske. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Fliŝo
Fliŝo en la geologio nomiĝas variece kunmetita sinsekvo de ofte kalkenhavaj sabloŝtonoj kaj argilŝtonoj, kiuj povas esti intense transformitaj. La vorto fliŝo venas de la svisa nomo "Flysch" por glitema petromaterialo. Fliŝo estas erozia materialo transportita de montaro dum ties ekesto kaj deponita ĉe ties flanko.
Unterramsern
Unterramsern estas komunumo en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 215 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Unterramsern situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda flanko de la montoĉeno Bucheggberg sur la ebenaĵo de la Valo de Limpach proksimume 12 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Soloturno. La kanaligita rivereto Limpach formas la sudan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Unterramsen kaj la okcidenta parto de la vilaĝo Brittern, kies plej granda parto apartenas al la najbara komunumo Aetingen. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,54 km², de kiuj 29% estas kovritaj de arbaro, 63% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Unterramsern limas en nordo kaj oriento al Buchegg, en sudoriento al Limpach (BE), en sudokcidento al Mülchi (BE), en okcidento al Messen, kaj en sudokcidento al Aetigkofen.
Trafiko
Unterramsen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ĝi pasas flanka vojo de Kyburg-Buchegg al Messen, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejoj al la svisa aŭtovojo A6 situas sudokcidente apud Schüpfen kaj al la svisa aŭtovojo A1 12 kilometrojn sudokcidente apud Kirchberg.
(11733) 1998 KJ52
(11733) 1998 KJ52 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito estas rimarkinde cirkla : ties discentreco estas malpli granda ol tiu de la orbito de Tero (0,01671).
Nova Urbo (Prago)
Nova urbo (Nové Město) estas centra kvartalo de la urbo Prago (Ĉeĥio), fondita de Karolo la 4-a en la jaro 1348. Jam antaŭe ekzistis tie sufiĉe densa loĝateco, kiun Karolo la 4-a unuigis en impona koncepto de urbo plene kontentiganta la postulojn de grava industria kaj komerca centro kaj taŭga kiel sidejo de reĝo de Bohemio kaj imperiestro de la Sankta Romia Imperio. De la Malnova Urbo estis la Nova Urbo apartigita nur per fosaĵo kaj muro kaj aliĝis al ĝi en granda arko. La konstrumaniero de regulaj, sufiĉe larĝaj stratoj atestas ĝis hodiaŭ pri la grandioza projekto. Vivas ĉi tie.
Venceslaa Placo
La Venceslaa Placo (Václavské náměstí) ludis gravan rolon en la historio de Prago; ekz. en 1848 oni celebris tie tri naciajn Pentekostajn mesojn, kiuj iniciatis la ekflagron de revolucio. Ankaŭ en la 20-a jarcento la placo estis scenejo de gravaj politikaj manifestaĵoj. La domoj de la placo devenas el la lasta kvarono de la 19-a kaj el la 20-a jarcentoj. Supre fermas la placon monumenta novrenesanca konstruaĵo, la Nacia muzeo, kiun oni konstruis laŭ la planoj de arkitekto Josef Schulz en la jaroj 1885-1890.
Nacia Avenuo
La Nacia Avenuo (Národní třída) estiĝis en la jaro 1781 per ŝutplenigo de la urba fosaĵo, kiu estis apartiganta la Malnovan Urbon disde la Nova; ĝi estis kaj estas ĉiam unu el la plej trafikplenaj stratoj de Prago. Notindas la preĝejo de Sankta Ursula el 1702-1704, konstruita de arĥitekto M. A. Canevalle, kaj la la sampatronina monaĥinejo de Sankta Ursula el la jaroj 1874 kaj 1878. En la modernan historion ĝi enskribiĝis la 17-an de novembro 1989, kiam en Nacia Avenuo ĝuste antaŭ Nacia teatro la polico batis studentojn, kio elvokis protestojn en la tuta lando kaj faligis la komunistan diktaturon.
Palacký-ponto kaj Palacký-placo
La Palacký-ponto super la Vultavo konstruiĝis laŭ projekto de arkitekto B. Münzberger kaj inĝeniero Reiter (1878-78). Sur la Palacký-placo staras ministeriejoj, konstruitaj en la jaroj 1924-29 de arkitekto B. Hübschmann; la placo sub la antikva Emaus-monaĥejo apartenas al la plej bonaj urbanismaj solvoj el la epoko post la unua mondmilito.
Jungmann-placo
La Jungmann-placo (Jungmannovo náměstí) estas relative trankvila angulo en la cetere vigla trafiko de la urbo Prago. La placo nomatas laŭ la plej signifa nacia reviviganto de la 19-a jarcento, Josef Jungmann, kies monumento okupas centron de la placo. La orienta flanko de la placo estas fermita per malfrubaroka paroĥestra domo; en la korto troviĝas la preĝejo de Sankta Marta sur Neĝo (kostel Panny Marie Sněžné), unu el la plej vidindaj gotikaj preĝejoj en Prago.
Vilao Ameriko
Vilao Ameriko (Letohrádek Amerika, strato "Ke Karlovu") estas ĉarma barokstila somera restadejo de Kilian Ignaz Dientzenhofer. La origine barokstila ĉirkaŭa parko en 1793 trakonstruiĝis al angleca pejzaĝa parko. En ĝi staras statuoj el la verkejo de Matthias Bernhard Braun (Matyáš Bernard Braun). Nuntempe la vilao entenas muzeon pri Antonín Dvořák.
Iama Doganejo "Na Výtoni"
Iama Doganejo "Na Výtoni" - La estinta flosista domo, konstruita ĉirkaŭ 1500, en la jaro 1908 estis restaŭrita kiel la lasta memorigo pri la malaperinta kvartalo "Podskalí", kiu estis tie ekde la romanika epoko. Okaze de la fondo de la Nova Urbo tiu kvartalo, simile kiel la aliaj sur ĝia teritorio troviĝintaj loĝlokoj, estis enkadrita malantaŭ la Nov-urbaj muroj.
Domo de Faŭst
La Domo de Faŭst (Faustův dům) en Karlovo náměstí ekestis dum la fondo de la Nova Urbo; la fasado estis alikonstruita en la dua duono de la 16-a jarcento renesancstile kaj ĉirkaŭ 1740 en alta baroko. Multaj legendoj intermiksiĝas en la historio de la malnova Prago. Kelkaj ĝiaj posedintoj okupiĝs pri la natursciencoj kaj - laŭ la tiutempa modo - pri alĥemio.
Slava insulo
La Slava insulo (Slovanský ostrov) estiĝis per alfluigo de la rivero Vultavo en la 18-a jarcento. En ĝia centro staras novrenesanca konstruaĵo, kies nuna aspekto devenas el la jaro 1886. Ĉi tie okazis kunsidoj de la 13-a Universala Kongreso de Esperanto en la jaro 1921 (2.581 anoj). En la 19-a jarcento la insulo estis centrejo de la societa vivo; ĉi tie koncertadis Franz Liszt, Louis Hector Berlioz, Richard Wagner kaj aliaj artistoj, ĉi tie debutis la juna violonisto Jan Kubelík. La ejo servas nun al diversaj kulturaj celoj.
Slava Domo
La Slava Domo (Slovanský dům) situas en la strato "Na příkopě". Temas pri baroka konstruaĵo el la fino de 17-a jarcento, en la jaroj 1797-1798 klasikisme alikonstruita. La moderna apuda konstruaĵo estis finkonstruita en la jaro 1938 laŭ projekto de arkitekto R. Rofth kiel "Živnostenská banka" (Negocbanko).
Hiberna strato
Hiberna strato - Unu el la plej notindaj konstruaĵoj en la strato "Hybernská" estas la iama Palaco de Kinský, frubaroka konstruaĵo, alikonstruita je fino de la 18-a jarcento. Dum la socialisma epoko de Ĉeĥoslovakio tie estis komunisma muzeo de Lenin.
Ekspoziciejo Ĉe Hibernoj
La ekspoziciejo "Ĉe Hibernoj" (U Hybernů) en la placo de Respubliko (náměstí Republiky) estas notinda empirstila konstruaĵo el la faroj 1808-1811, alikonstruita laŭ la planoj de arkitekto J. Fischer. Origine ĝi estis baroka preĝejo, konstruita de la irlandaj franciskanoj, nomataj Hibernoj, samtempe kun la apuda monaĥejo (de tie la nomo de la ekspozicia domo kaj de la apuda strato). La objekton oni adaptis post la jaro 1945 por ekspozicioj; ĉi tie okazas precipe specialaj ekspozicioj de arto kaj industrio.
Palaco Petschek
La Palaco Petschek (Petschkův palác) en la strato "Třída politických vězňů" (Avenuo de Politikaj Malliberuloj) konstruiĝis en la jaroj 1923 ĝis 1925. Dum la germana okupacio ĝi estis centrejo de la malbonfama Gestapo (sekreta polico). Ĉi tie oni ankaŭ tenis en aresto la komunistan ĵurnaliston kaj verkiston Julius Fučík. La ĉelo n-ro 3 estas nomata laŭ li.
Bierfarejo U Fleků
La bierfarejo "U Fleků" en la strato Křemencova estas unu el la plej famaj bierfarejoj kaj bierejoj en Prago, romantike rekonstruita por elvoki la atmosferon de mezepoka gastejo.
Gastejo Ĉe Kaliko
La gastejo "Ĉe Kaliko" (hostinec "U kalicha") estas historia malgranda gastejo de la praga urbocentro. Ĝi konatiĝis pro sia centra rolo en la mondfama romano "La aventuroj de brava soldato Ŝvejk" de Jaroslav Hašek.
Les Authieux-sur-le-Port-Saint-Ouen
Les Authieux-sur-le-Port-Saint-Ouen estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Authipontains.
Takuya Akiyama
Takuya Akiyama (秋山 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Gastrulo
Gastrulo estas frua evolua stadio de plurĉelaj bestoj, post la blastula (respektive blastocista) stadio per gastrulacio. Parto de blastula parieto premiĝas en la internon, tiel formante kalikon, kies parieto konsistas el tri ĉeltavoloj:
Preĝejo Koro de Jesuo (Harkány)
Kirko Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Harkány.
Historio
Vizitantoj de la banejo ne havis loke lokon por mesoj, tial en 1906 oni konstruis kapelon, tamen poste oni aranĝis mesojn neregule. Ekde 1922 ĉiudimanĉe oni aranĝis mesojn. La unua kermeso okazis en 1932. En 1944 korusejo kaj sakristio estis konstruita. Inter 1985 kaj 1988 la kapelo estis pligrandigita al preĝejo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko. Sur eksteraj muroj de la konstruaĵo emajlaj bildoj estas videblaj.
Kermeso okazas je festo de Sankta Koro. Foje-foje oni aranĝas ankaŭ grekokatolikajn kaj kroatlingvajn mesojn.
István Petróczy
István Petróczy [iŝtvAn petrOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petróczy István, vaste konata Stephan Petróczy von Petrócz estis hungara oficiro, inventisto, piloto. Lia nobela antaŭnomo estis petróci. István Petróczy naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Garancspetróc (nungtempa Granč-Petrovce en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Petróczy frekventis armean lernejon en Kismarton inter 1885–1889, poste li lernis en Moravio en Mährisch-Weisskirchen, fine li akiris diplomon en milita akademio en Wiener Neustadt en 1895. Li komencis sian armean karieron en Trento (tiam en Aŭstrio-Hungario) kiel leŭtenanto, ekde 1898 jam li servis en Vieno. Li konatiĝis pri la aerŝipoj kaj li faris geografiajn mezuradojn. En 1910 li faris pilotan ekzamenon en Wiener Neustadt, poste li iĝis estro de la ĵus kreita armea flughaveno. Li evoluis la diversajn flugilojn. Li partoprenis en la 1-a mondmilito, kie li havis signifajn postenojn pri aerŝipoj, flugmaŝinoj, eĉ helikopteroj. Dum la Kalistefa revolucio li same ricevis taskojn kaj postenojn, sed poste dum la Hungara Sovetrespubliko lia agodo restis nekonata. Inter 1920 kaj 1924 li laboris en ministerio pri komerco, kie li establis la hungaran civilan flugmaŝinan floton. En 1948 la ŝtato forprenis liajn ĉiujn havaĵojn, li vivis plu en mizero. En 2010 okazis solena reentombiĝo.
Driftsethe
Driftsethe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 721 loĝantojn.
Vaĥtang la 2-a de Kartvelio
Vaĥtang la 2-a de Kartvelio (m. en 1292) estis reĝo de Kartvelio kaj kun-reganto de Imeretio de 1289 ĝis 1292.
Vaĥtang estis la plej aĝa filo de la reĝo David Narin, li sukcedis sian kuzon Demetrio la 2-a, ekzekutita de la mongoloj en 1289.
Kvankam li portas la titolon Reĝo de Kartvelio, vere li nur kontrolis la orienton de la lando, ĉar la okcidento estis regata de lia patro, Konstantino la 1-a de Imeretio, kaj Samcĥeo estis kontrolata de la princo Beka la 1-a Jakeli.
Vaĥtang la 2-a forpasis en 1292 sen lasi heredonton kaj sukcedis lin sia kuzo Davido la 6-a, kiu edziĝis lian vidvinon.
Sonorila kaj urba muzeo (Apolda)
Sonorila kaj urba muzeo (germane: Glocken- und Stadtmuseum Apolda) troviĝas en Apolda, Germanujo, Bahnhofstraße nr 41. Enkorpigitis en la kuro de la tempo regionhistoria sekcio en komence nur prisonorila muzeo. Pro tio faritis en la 2010-aj jaroj nomŝanĝo.
Priskribo
La muzeo pri sonoriloj fonditis en 1952 kaj priskribis la kulturhistorion de sonoriloj de la komenco ĝis hodiaŭ. Granda parto de la sonoriloj povas esti tuŝitaj kaj sonorigitaj.
La muzeo havas kvin sekciojn, nome:
Tekstila sekcio
En la teretaĝaj salonoj de la muzeo temas pri la historio de la tekstila industrio de Apolda. Per renomita firmao prezentatas la floro kaj la malfloro de la dum 400 jaroj ĉefa metiado de Apolda. Videblas i.a. maŝinoj, surtekstilaj desinoj kaj vestaĵoj.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 20-21
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la muzeo.
NGC 7547
NGC 7547 (aliaj indikoj — UGC 12453, MCG 3-59-13, ZWG 454.11, ARP 99, HCG 93C, PGC 70819) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Péter Pfeiffer
Péter Pfeiffer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pfeiffer Péter estis hungara fizikisto, profesoro.
Márk Antal
ANTAL Márk estis rumanuja hungara matematikisto, pedagogo, kulturpolitikisto naskiĝinta en Devecser la 18-an de aprilo 1880 kaj mortinta en Koloĵvaro en 19-an de oktobro de 1942. Lia familia nomo estis Kohn ĝis 1898. Li estis la patro de ĵurnalisto János Antal kaj István Antal (pianisto).
Péter Pfeiffer
Péter Pfeiffer naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Füle (nuntempa Filia en Rumanio). Li mortis la en Szeged.
Biografio
Péter Pfeiffer akiris diplomon en Scienca Universitato Francisko Jozefo en 1884, en la sama jaro li doktoriĝis. Post siaj studoj li restis por instrui samloke. Li estis nomumita privata profesoro en 1902, post 2 jaroj publika eksterordinara profesoro, en 1917 publika ordinara profesoro. Pro Traktato de Trianon li sekvis la rifuĝintan universitaton al Szeged, kie li instruis plu elektroteknikon. En la studjaro 1921 li estis vicdekano, en la sekva lernojaro rektoro, en la studjaro 1925 dekano. En 1932 li pensiuliĝis.
Márk Antal
Kariero
Márk Antal devenis el juda familio. En decembro de 1918 li estis unu el vicprezidantoj de la Sindikato de Geinstruistoj de Hungarujo ka prezidanto de lernejreformpretiga komisio. En januaro de 1919 li estis ĉefdirektoro en publikinstrua ministerio. En 1920 li translokiĝis en Kluĵon, kie li estis la matematikisto de asekura kompanio Minerva, poste direktoro de liceo.
Ananindeua
Ananindeua estas urbego (preskaŭ metropolo) kaj municipo de la brazila subŝtato Parao. Ĝi apartenas al urbaro de Belém kiel naveda antaŭurbo aŭ antaŭurbo.
Geografio
Ananindeua situas en norda parto de Brazilo sur la marborda ebenaĵo laŭ golfo (same enfluejo de rivero) apud Belém. Ankaŭ kelkaj insuloj apartenas al la urbego. Belém troviĝas 14, São Luís 475, Manaus 1308, Natalo (Brazilo) 1542, Braziljo 1604, Recife 1668, Maceió 1678, Salvador de Bahio 1688, Goiânia 1705, Belo Horizonte 2119, Campinas 2399, São Gonçalo 2453, Rio-de-Ĵanejro 2459, Guarulhos 2466, San-Paŭlo (urbo) 2473, Curitiba 2677, Porto Alegre 3202 km.
Historio
Tiu loko komence estis fervoja haltejo, poste urbeto por studentoj, dume la loko longe apartenis administre al Belém. Ananindeua sendependiĝis en 1943. En la 1970-aj jaroj multe da loĝejoj estis konstruitaj, sed la urbego estas ankaŭ (nun) "dormoĉambro" de Belém.
Klimato
Ananindeua havas ekvatoran klimaton. Estas unusola sezono, ĉiam konstante estas varmo kun pluvo. Jare pluvas pli ol 2000 mm. La temperaturo apenaŭ varias (averaĝe 25 ° C).
Tupirama
Tupirama estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 1.574 loĝantojn en 2010.
Pont-en-Ogoz
Pont-en-Ogoz estas komunumo en la distrikto Grejerco en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1631 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. La ĉefloko de la komunumo estas Avry-devant-Pont.