cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kvazaŭsklavigo pro ŝuldoj
Brazilo
Historie, la moderna kvazaŭsklavigo pro ŝuldoj komenciĝis en Brazilo en la fino de la 19-a jarcento, kiam finiĝis la plena sklavigo de nigruloj en 1888, kaj eĉ antaŭe ĉirkaŭ 1850, kiam kelkaj bienistoj vidis tion pli malmultkosta ol afrika sklaveco. Tiun movadon komencis la senatano Nicolau Pereira de Campos Vergueiro. Tiam brazilaj bienistoj kontraktis germanojn, italojn kaj japanojn en iliaj landoj (ĝenerale kun apogo de lokaj registaroj), kaj ili devis akcepti pagi "ŝuldojn" en brazilaj bienoj. Tiuj originaj "ŝuldoj" estis, ĝenerale, rilate al la vojaĝbileto kaj al impostoj de devenlandoj. Poste ili devis pagi manĝadon kaj pruntojn al terposedanto. Miloj da kvazaŭsklavoj venis al Brazilo ĉefe el Germanio, Italio kaj Japanio ĝis la Dua mondmilito.
Prefero al germanoj kaj italoj devenis krom facileco akiri ilin (ĉar Germanio kaj Italio estis ankoraŭ tre novaj landoj), ankaŭ de la deziro "plibonigi" la rason de brazila laboristaro, kiel ni povas legi en Esperanto en verko Kanaano de GRAÇA ARANHA. Tiun proceson oni nomas "ekblankuligo". Do ankaŭ venis multaj virinoj, kiuj servis kiel kromedzinoj kaj prostituitinoj. En tiu tempo estas ofte riĉaj familioj, kiuj akiris germaninojn kiel umikinojn al fraŭlaj filoj, kiel oni povas legi en "Amor Verbo Intransitivo", verko de Mario de Andrade.
Bychawa
Bychawa estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Bychawa en distrikto Lublin. Ĝis la jaro 1975 la urbo estis administra centro de aparta distrikto Bychawa.
Historio
La urbo estis fondita en 9-10 jarcento, de tiu tempo devenas murzonita urbo. En 1537 pola reĝo Sigismondo la 1-a donis magdeburgan juron. En 1863 caraj regopovoj revenĝe, pro partopreno en januara ribelo, forprenis al Bychawa urborajton. Nur en 1958 denove urbiĝis.
Kulturo
Bychawa famiĝis en la mondo danke al rakonto de Nobel-premiito Isaac Bashevis Singer Yentl - la knabo el jeŝivo, filmigita en 1983 de Barbra Streisand, kiu ĉefrolis. Tio estas historio de knabino el Janów Lubelski, filino de rabeno, kiu alivestita kiel knabo studas en talmuda akademio en Bychawa. Antaŭ la dua mondmilito en tiu ĉi urbo loĝis pli ol 70% de judoj.
Ĉiujare en Bychawa okazas festeno "En lando de pierogi", dum kiu estas organizata neoficiale Mond-Ĉampioneco en Manĝado de Pierogi. La unua evento okazis en 2000.
Zaandam
Ĝi ekestis en 1811 per kuniĝo de Oostzaandam kaj Westzaandam (Orienta kaj Okcidenta Zaandam). De 1974 ĝi estas parto de Zaanstad.
Kvazaŭsklavigo pro ŝuldoj
Brazilo
Ĉi tiu speco de kvazaŭsklaveco estis laŭleĝa ĝis 1964, hodiaŭe estas kontraŭleĝa, sed estas malseveraj punoj al terposedantoj, nur monpago.
Allan Simonsen
Simonsen naskiĝis en Kopenhago, Danio. Ludis por Villa BK, Borussia Mönchengladbach, Futbala Klubo de Barcelono kaj Charlton Athletic. En la Dania nacia teamo li ludis 55 ludojn kaj trafis 20 golojn. En 1977 li gajnis la Oran Pilkon. Dum lia tempo en Mönchengladbach, tiam unu el la pintaj teamoj en Eŭropo, li estis unu el la ĉefaj ludantoj de la mirinda teamo de trejnisto Hans Weissweiler, kune kun Günter Netzer kaj Berti Vogts.
Kvazaŭsklavigo pro ŝuldoj
Brazilo
De 2003 ĝis 2005 Brazilo liberigis preskaŭ 13 mil sklavojn el 647 bienoj.
Allan Simonsen
Simonsen estas la ununura futbalisto en la historio kiu trafis golojn en la finalo de la Ligo de Ĉampionoj de UEFA, la UEFA-pokalo de pokalvenkintoj kaj Eŭropa Ligo de UEFA.
Kvankam li atingis sian pinton en la 1970-aj jaroj kaj komence de la 1980-aj jaroj, li povis ludi en la Monda Pokalo relative malfrue en sia kariero, unufoje, en 1986.
Post lia emeritiĝo li trejnis la teamon de Feroaj Insuloj same kiel la Luksemburgian teamon.
Titoloj
Viale B.K
Borussia Mönchengladbach
Futbala Klubo de Barcelono
Schouwen-Duiveland
Schouwen-Duiveland estas municipo en la nederlanda provinco Zeeland.
Nomo
La tradukvortaro de Majstro tradukas la nomon kiel Sĥaŭoduvelando.
Lagunaseca
Lagunaseca [lagunaSEka] (Seka Lageto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. En ties municipa teritorio troviĝas la Natura Monumento Torcas de Lagunaseca, kuriozaj karstaj kavaĵoj.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas lagunasequeño [lagunaseKEnjo]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 80 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,3 loĝ/km².
Situo
Lagunaseca estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,362 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 34,77 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°31′51″N 2°01′04″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Lagunaseca, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Lagunaseca kie oni alvenis al la nunaj 80.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
445 Edna
445 Edna estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, la lasta kiun malkovris la usona astronomo Edwin Foster Coddington, la, elde la observatorio Lick, sur la Monto Hamilton apud San Jose en Usono.
Béla Tankó (filozofo)
TANKÓ Béla tanko:, estis hungara filozofo, universitata profesoro naskita en Borberek la 1-an de oktobro 1876 kaj mortinta en Debrecen la 26-an de januaro 1946.
René Vermandere
René VERMANDERE (naskiĝis en Antverpeno la kaj mortis en Kortrejko en 1944) estis flandra verkisto kaj muzikisto.
Vermandere apenaŭ povis ĝui instruadon kaj iĝis bakisto, same kiel liaj gepatroj. Kiam li estis 23-jaraĝa li renkontis la komponiston Peter Benoit, kiu instigis lin lerni muzikon. Tio ĉi ne plene fiaskis, sed tamen li preferis denove eklabori en sia bakejo. En 1889 li ekloĝis en Borgerhout kaj iĝis vojaĝanta vendisto. Sed ankaŭ tio ne plaĉis al li, kaj en 1895 li estis dungita kiel ĵurnalisto de Gazet van Antwerpen. Tie li ekspertis sian verkan talenton kaj li ekpublikigis novelojn, rakontojn, teatraĵojn kaj kantojn. Plej konataj iĝis liaj rakontoj pri "Van Zon" (en Esperanto tradukita kiel "Delsuno").
Tradukoj
Formortinta Delsuno, traduko de "Van Zon-Zaliger" el la nederlanda de Oscar Van Schoor, publikigita en 1910. Ĝi entenis 119 paĝojn kun 18 bildoj.
Distrikto Mátészalka
La Distrikto Mátészalka [mAtEsalka], (hungare Mátészalkai járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ rivero Szamos en la meza kaj sudorienza partoj de la departemento (en la nordorienta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Mátészalka, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj 2 urboj kaj 3 grandvilaĝoj, la ceteraj 20 estas vilaĝoj.
La areo estas 624,70 km², kie loĝas 64 810 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, terpomoj, maizoj) kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al departemento Szatmár. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Paseredoj
La Paseredoj (science: Passeridae) estas familio de malgrandaj birdoj, kiuj apartenas al la Kantobirdoj, subfamilio de la Paseroformaj birdoj. Ĉar ok aŭ pliaj specioj nestumas ĉe aŭ eĉ en konstruaĵoj, kaj la Dompasero kaj la Kampopasero ĉefe loĝas en urboj en grandaj nombroj, paseroj povas esti la plej familiaraj de ĉiuj naturaj birdoj.
Ili eble estas proksime parencaj kun la Motaciloj (Motacillidae), kiuj de kelkaj estas taksataj subfamilio de la Paseredoj. Eĉ pli vaste difinante la familion, ankaŭ la Proneledoj (Prunellidae), Ploceedoj (Ploceidae), Estrildedoj (Estrildidae) kaj la Viduedoj (Viduidae) estis alkalkulitaj.
La familio konsistas el kvar genroj kun 36-37 specioj.
En Mezeŭropo troviĝas la Dompasero (Passer domesticus) kaj la Montpasero (Passer montanus). Iom malpli konata estas la sudeŭropa Hispana pasero (Passer hispaniolensis). Ankaŭ la Neĝa montofringo (Montifrigilla nivalis), spite al sia scienca nomo, apartenas al la paseredoj.
Karakteroj kaj klasado
Ĝenerale paseredoj kutime estas malgrandaj, diketaj brungrizaj birdoj kun mallongaj vostoj kaj fortikaj bekoj. La diferencoj inter paserspecioj povas esti subtilaj. Ili estas ĉefe semomanĝantoj, kvankam ili konsumas ankaŭ malgrandajn insektojn. Kelkaj specioj manĝas rubaĵojn ĉe urboj kaj, kiel mevoj aŭ kolomboj, povus manĝi ĉion ajn en malgranda kvanto. Membroj de tiu familio grandas el la Kaŝtankolora pasero (Passer eminibey), de 11.4 cm kaj 13.4 g, al la Papagobeka pasero (Passer gongonensis), de 18 cm kaj 42 g. Paseroj estas fizike similaj al aliaj semomanĝantaj birdoj, kiaj fringoj, sed havas spuran dorsan eksteran unuanrangan flugilplumon kaj kroman oston en lango.
Panhard Junior
La Panhard Dyna Junior estas aŭtomobilo produktita de Panhard de aprilo 1952 ĝis 1956.
Heiningen (distrikto Göppingen)
Heiningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göppingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Stacio Tomidahama
Stacio Tomidahama (japane: 富田浜駅 [Tomidahama-eki], angle: Tomidahama Station) estas fervoja stacio en Jokkaiĉi, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Kansai (ĉefa).
Sycamore (Ilinojso)
Sycamore estas urbo en Kantono Dekalb, Ilinojso, Usono, kaj ĝi estas la ĉefurbo de ĝia kantono. Ĝi enhavas proksime 14.866 loĝantoj laŭ la 2000 popolnombrado.
Paseredoj
Karakteroj kaj klasado
La malnovmondaj veraj paseroj estas indiĝenaj de Eŭropo, Afriko kaj Azio. En Aŭstralio kaj Amerikoj, fruaj setlantoj importis kelkajn speciojn kiuj rapide naturiĝis, ĉefe ĉe urbaj kaj degraditaj areoj. La Dompasero ekzemple troviĝas nune tra Nordameriko, en ĉiu subŝtato de Aŭstralio escepte Okcidenta Aŭstralio, kaj ĉe multe de la plej loĝataj partoj de Sudameriko.
Kelkaj fakuloj jam klasis la rilatajn Estrildedojn de la tropika Malnova Mondo kaj Aŭstralazio kiel membroj de la Paseredoj. Kiel la veraj paseroj, la estrildedoj estas malgrandaj, gregemaj kaj ofte koloniaj semomanĝantoj kun mallongaj, dikaj, sed pintecaj bekoj. Ili estas ege similaj laŭ strukturo kaj kutimaro, sed kutime estas pli koloraj kaj ege varias laŭ plumaro. Estas ĉirkaŭ 140 specioj. La nova taksonomio de 2008 de Christidis kaj Boles listigas la estrildedojn kiel separata familio nome Estrildedoj, lasante nur la verajn paseroin en Paseredoj.
La Amerikaj paseroj estas en diferenca familio, nome Emberizedoj, spite kelkan fizikan similecon kia ĉe la semomanĝanta beko kaj ofte tre markataj kapoj.
La Heĝpasero aŭ Pronelo (Prunella modularis) estas simile nerilata. Ĝi estas pasero nur laŭnome, spuro de malnova praktiko nomigi ĉiu ajn malgrandan birdon "pasero". Tio okazas ekzemple en la hispana lingvo kie de la latina vorto "Passer" (pasero) devenas la nuna hispana vorto "pájaro" [pAĥaro] multege pli uzata ol la ĝenerala "aves" por ĉiu ajn birdo, dum "pájaro" estas ĉiu ajn birdo pli malgranda ol kolombo proksimume.
Genroj kaj kelkaj specioj
Tiu estas listo de paserospecioj:
Kvankam "pasero" estas termino uzenda ĉefe por la birdoj de la genro "Passer", tre ofte ĝi uzeblas ankaŭ por ĉiu ajn membro de la familio de Paseredoj kaj tro ofte por aliaj similaj birdoj.
Wilhelm Lehmbruck
Vivo kaj verkaro
Li estis la kvara filo de familio de ministoj. Post studi en bazlerneja Volksschule ĝis la morto de sia patro en 1899, li studis, rekomendita de lia instruisto, en la lernejo de aplikartoj de Düsseldorf. Li vivtenis sin per ilustrado de malmultekostaj libroj kaj per laboro en dekoracio. En 1901 li ekfaris mezlernejajn studojn en la Kunstakademie Düsseldorf nome Studium, kie li aingis magistriĝon sub regado de la profesoro Karl Janssen.
En 1906, finiginte siajn studojn, li asociiĝis al unio de artistoj de Düsseldorf kaj al la Société Nationale des Beaux-Arts de Parizo, kiu organizis grandan ekspozicion en 1907 en kiu la verkaro de Lehmbruck estis prezentita al internacia publiko por la unua fojo.
En 1908 li geedziĝis kun Anita Kaufmann kaj unu jaron poste naskiĝis lia filo Gustav. Kun helpo de la artokolektisto Nolden li translokiĝis en 1910 al Parós, kie li ekspoziciis. Tie li konis Picasso kaj aliajn artistojn. Li ekspoziciis en Berlino, Kolonjo kaj Munkeno. En 1913 naskiĝis en Parizo lia dua filo, Manfred Lehmbruck. En 1913 lia verkaro ekkoniĝis en Usono, post kio li ekspoziciis en Novjorko, Bostono kaj Ĉikago. Unu jaron poste organiziĝis granda ekspozicio en la galerio Paul Lavesque de Parizo, kiu estis dediĉita ekskluzive al lia verkaro.
En 1914 li estis ekskludita el la armeo kaj sendita al milithospitalo de Berlino. Dum la milito li plue disvolvigis siajn kapablojn. Tiuj jaroj estis konsiderataj la pinto de sia kariero. Pro la krueleco de la milito kaj metita en profunda deprimo, Lehmbruck fuĝis en 1916 al Zuriko kaj muntis atelieron. Post la fino de la milito li retranslokiĝis al Berlino, kie li estis elektita ano de la Akademie der Künste. En la 21-a de Marto 1919, tuŝita de grava deprimo, li memmortigis sin. Lia verkaro estas ekspoziciata en la Lehmbruck-Museum, konstruita de lia filo Manfred Lehmbruck, fama arkitekto.
Verkaro
La skulptaĵoj de Lehmbruck temas ĉefe pri la homa korpo kaj estas influitaj kaj de la naturalismo kaj de la ekspresionismo. Liaj ĉefaj skulptaĵoj montris agonion kaj mizeron, kaj ne aperas klare vizaĝajn trajtojn.
Sint-Michielsgestel
Sint-Michielsgestel estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Oituz
Oituz [ojtuz'] (hungare: Ojtoztelep) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Târgu Secuiesc. En 1850 ĝi havis 201 loĝantojn (179 hungaroj), en 1992 399 (284 hungaroj, 76 rumanoj). Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). Administre ĝi apartenas al Breţcu.
Tauber
La rivero Tauber situas en la federaciaj landoj Bavario kaj Baden-Virtembergo de Germanio, kiu en parto de sia vojo konsistigas la limon inter ambaŭ federaciaj landoj. Ĝi longas 130 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 59-an lokon. Interalie ĝi pasas tra la urboj Bad Mergentheim, Wertheim kaj tra pluraj urbetoj, inter kiuj Rothenburg ob der Tauber kaj Tauberbischofsheim mencias la riveran nomon.
András Dózsa-Farkas
DÓZSA-FARKAS András [dOĵa-farkaŝ andrAŝ] estis hungara fasonisto, skulptisto. Li naskiĝis la 4-an de decembro 1902 en Alkenyér (hodiaŭ en Rumanio) kaj mortis la 28-an de februaro 1982 en Budapeŝto.
Kariero
Dózsa-Farkas studis inter 1923-1928 kaj inter 1931-1933 en hungara arta altlenejo de Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Inter 1931-1933 li estis asistanto de Ferenc Sidló, de 1949 li estis instruisto en la Industriarta Altlernejo. Lia unua ekspozicio havis lokon en 1925 en Arthalo Budapeŝto.
Valdemeca
Valdemeca [baldeMEka] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valdemequero [baldemeKEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 91 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,3 loĝ/km². En somero kaj Sankta Semajno multobliĝas la loĝantaro pro la personoj kiuj posedas domojn kiel dua loĝejo, same kiel pro la turistoj kiuj gastiĝas en domoj por rura turismo.
Situo
Valdemeca estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,321 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 69,80 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°13′27″N 1°44′36″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdemeca, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Valdemeca kie oni alvenis al la nunaj 91.
En 1959 mortiĝis tie Joaquín Blume (Barcelono, 21a de junio 1933 - Valdemeca, Cuenca, 29a de aprilo 1959), kiu estis atleto konkurencinta en la fako de arta gimnastiko, kiam la aviadilo per kiu li veturis suferis akcidenton, el kio oni trovis la restaĵojn en Valdemeca. Krom Blume, same mortiĝis lia edzino, María José Bonet, kaj la ceteraj membroj de la hispana teamo. Tiu flugo 42 de Iberia, nome DC-3, kraŝis kaj ne estis survivantoj.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj por turismo. En tradicia kuirarto elstaras morteruelo, farita el porka hepataĵo, kaj aliaj viandaĵoj. La ĉasado kaj fiŝkaptado aldonas nekutimajn pladojn kiel el cervo, apro kaj truto.
Vidindaĵoj
Estas preĝejo de la 14a al la 16a jarcentoj, iama lernejo nuntempe uzata por kultura centro kaj ekspoziciejo, kaj serio de skulpt-pentraĵoj je reala grando kiuj intencas prezenti la ĉiutagan tradician vivon. Tiele oni montras la Virgulinon, taŭrludadon, la policon Guardia Civil aŭ la ludado je kegloj, krom tradiciajn laborojn kiel draŝado, murkonstruado el ŝtonoj aŭ transportado de varoj sur azeno, kiel oni faris iam. Ankaŭ aliaj municipoj de la areo imitis tiun iniciaton.
Faŭno kaj flaŭro
La grandaj mamuloj estas certe la plej rimarkindaj setlantoj de tiuj arbaroj: cervoj, damoj, kapreoloj, vulpoj, sovaĝaj kaproj kaj katoj aŭ aproj. Kaj aliaj pli malgrandaj kiel kunikloj, musteloj kaj sciuroj. Inter birdoj elstaras rabobirdoj kiel la jenaj: agloj, gipoj, perknopteroj, falkoj, turfalkoj, orel-strigoj aŭ gufoj. Abundas aliaj pli malgrandaj birdoj kiel korvoj, pigoj, pegoj, upupoj kaj aliaj. En malsekaj areoj troveblas amfibioj kiel ranoj aŭ bufoj. Kaj ĉie ajn reptilioj kiel serpentoj, inter kiuj vipuroj.
La mediteranea kontinentigita klimato, la orografio kaj la altitudo de la montaro havigas diferencajn habitatojn –herbejoj, ĉeriveraj arbaroj, arbaroj kaj alta montaro- kun varia kaj surpriza vegetaĵaro. Estas identigeblaj interesaj specioj de arboj, arbustoj kaj floroj. Inter la plej signifaj arboj estas pinoj (Pinus sylvestris kaj Pinus nigra), la junipero (Juniperus thurifera), la takso (Taxus baccata), kaj kverkoj (Quercus ilex kaj Quercus petrea). Troveblas granda kvanto de kuracplantoj kiel la jenaj: mento kaj fenkolo por digesto; cikorio por la hepato; visko kaj leontodo por la cirkula sistemo; timiano kaj kamomilo por la nerva sistemo... Kelkaj specioj, kiel ilekso, estas protektitaj kaj oni ne rajtas rikolti ilin.
Hans von Berlepsch
Grafo Hans Hermann Carl Ludwig von BERLEPSCH (1850 – 27-a de februaro 1915) estis germana ornitologo.
Berlepsch studis zoologion ĉe Universitato de Halle. Li uzis heredaĵon por protekti birdokolektistojn en Sudameriko, inklude Jan Kalinowski kaj Hermann von Ihering. Lia kolekto de 55,000 birdoj estis poste vendita al la Muzeo Senckenberg de Frankfurto ĉe Majno post lia morto.
Specioj kiuj rememoras la grafon Berlepsch inkludas tiujn de berlepŝa paradizbirdo kaj berlepŝa tinamo.
Oissel
Oissel estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
György Segesdi
György Segesdi [djordj ŝegeŝdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Segesdi György estis hungara skulptisto, altlerneja instruisto. György Segesdi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
György Segesdi studis en Hungara Belarta Altlernejo inter 1949-1954. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zsigmond Kisfaludi Strobl, Iván Szabó (skulptisto) kaj András Beck. Ekde 1976 li estas katedrestro en Industriarta Altlernejo. Inter 1987-1997 li estis docento en la Belarta Altlernejo. Li ricevis 4 signifajn premiojn inter 1958-1986.
Alan Fitzsimmons
Alan FITZSIMMONS estas brita astronomo.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris aŭ kunmalkovris 15 asteroidojn inter 1993 kaj 2002, kun siaj kolegoj Iwan P. Williams, Michael J. Irwin, Simon Collander-Brown kaj Donal O'Ceallaigh elde la insulo La Palma (Kanarioj, Hispanio).
La asteroido 4985 Fitzsimmons estis nomita en lia honoro.
András Torma
András Torma [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Torma András estas hungara juristo, profesoro. András Torma naskiĝis la  en Nagykálló.
Biografio
András Torma akiris juran diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1980. Post siaj studoj li laboris 2 jarojn en diversaj ŝtataj laborejoj, poste li akiris fakdiplomon. Inter 1982 kaj 1984 li havis postenon en municipo de Miskolc, poste li ekinstruis en universitato de la sama urbo. Li estis nomumita docento en 1994, katedrestro en la sekva jaro, universitata profesoro en 2003, vicdekano en la sekva jaro, institutestro en 2008, rektoro en 2013. Li ricevis premiojn en 2010 kaj 2012.
Nevada-Semipalatinsk
Nevada-Semipalatinsk (kazaĥe Невада-Семей) estas internacia kontraŭnuklea movado organizita de la publika persono kaj verkisto de Kazaĥia SSR Olĵas Sulejmenov la 28-an de februaro 1989 kiu rezultis en unu el ĉefaj kontraŭnukleaj movadoj en Sovetunio. Tiu movado altiris milojn da personoj al ties protestoj kaj kampanjoj kiuj finfine kondukis al la fermo de la atomtestejo de Semipalatinsk en nordorienta Kazaĥio en 1991. La movado estis nomita "Nevada Semipalatinsk" por montri solidarecon kun similaj movadoj en Usono cele al la fermo de la Nevada Atomtestejo.
Brodi
Brodi (Броди; Brody; Броды; /Brod/) estas ukrainia urbo kun 23,239 loĝantoj (2001). Ĝi situas nordoriente de Lemberg kaj apartenas al regiono Lviv. Ĝi estas ĉe koordinatoj.
Historio
Ekde la 17-a jarcento la urbo altiris diversajn naciojn, ĉefe judojn kiuj dominis la distan komercadon ekde la dua duono de la 18-a jarcento. Brodi — kiel komerca centro por varoŝanĝo — estis ĉiam unu el la plej riĉaj kaj gravaj urboj de Pollando. La urbo servis kiel centro por la judaj ortodoksoj.
Post tria divido de Pollando en 1772, Brodi iĝis parto de novkreita Galicio de la Habsburga Monarĥio ĝis 1918/1919. Antaŭ la unua mondmilito, proporcio de la judoj atingis 80% en la loĝantaro.
La urbo kaj ties ĉirkaŭo (264 kvadrataj kilometroj) estis deklaritaj en 1779 liberkomerca zono (fare de Maria Teresia), kiu ĉesis nur en 1879. Tio kaŭzis ekonomiajn problemojn, ĉar la urbo apenaŭ havis industrion. Ĝis la 1860-aj jaroj, Brodi estis (post Lemberg kaj Krakau) la tria plej granda urbo de Galicio, en 1910 ĝi havis la pozicion dek.
Oni fondis en 1854 neeklezian lernejon, kiu estis tranformita al ŝtata gimnazio (1860-aj), kie oni instruis germane ĝis 1906.
Post la unua mondmilito, Brodi venis al Pollando en 1919, ĝin okupis la Ruĝa Amreo en 1939, la germanoj en 1941. La judoj estis kolektitaj en geto kaj oni murdis preskaŭ ĉiujn en la sekvaj tri jaroj.
La urbo estis 1945 parto de la Sovetunio, la Ukraina SSR, oni ensetligis ukrainajn kamparanojn en la senhomiĝintan urbon.
Brodi kiel literatura loko
La vivo ĉe la landlima urbo traktatas en pluraj verkoj de la lokuloj Joseph Roth kiu rakontis la mondon de (oftege) judaj komercistoj kaj de soldatoj, doganistoj kaj kontraŭbandistoj. Ekzemplo estu Das falsche Gewicht, sed ankaŭ la historio Der Leviathan kies intrigo pasas en fikcia loko nome Progody. Ankaŭ en la romano Radetzkymarsch Brodi kulistas por la oficejo de Carl Joseph Trotta el Sipolje ĉe la treega fora fino de la Danuba monarkio. En la esea volumo Juden auf Wanderschaft prezentatas sennoma juda urbeto kiu denove similas al Brodi. En la babel-a verko Die Reiterarmee pluraj ĉapitroj okazas en Brodi.
Post la Unua mondmilito la urbo Brodi akre pridisputatas milite inter la pola armeo, blankgardistoj, ukrainiaj naciemuloj kaj sovetia kavalerio sub la komando de generalo Semjon Budĵonnij. En siaj rememoroj Budĵonni priskribas la komplete ruiniĝinta urbo.
Cikloheksanono
Cikloheksanono estas organika kombinaĵo konsistante je ses-karbonaj ciklaj molekuloj kun ketona funkcia grupo. Ĉi-kemia substanco posedas odoron iom simila al dolĉa gumbombono kaj acetono. Kun la tempopaso, la likvaĵo fariĝas flavkolora pro oksidado. Cikloheksanono estas malmulte solvebla en akvo kaj miksebla kun plejmulto el la organikaj solvantoj. Bilionoj da kilogramoj produktiĝas ĉiujare, ĉefe kiel antaŭanto de la nilono.
(65679) 1989 UQ
(65679) 1989 UQ estas malgranda, malhela venusrenkonta kaj terrenkonta atona asteroido malkovrita la de la franca astronomo Christian Pollas elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Ĝia spektra klaso "B" (subklaso de la klaso "C") indikas "karbonecan" asteroidon, riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, organikaj polimeroj, magnetito kaj sulfido.
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Venuso kaj de la Tero kun febla klinangulo, tio, kiu faras de ĝi.
Tiszavid
Tiszavid [tisavid] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Vásárosnamény.
Geografio
Tiszavid situas sur ebenaĵo, inter dekstra bordo de Tiso (kun pramo al Aranyosapáti) kaj Ukrainio, laŭ flankovojoj. Vásárosnamény troviĝas 14, Záhony 30, Nyíregyháza 66, Budapeŝto 292 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1298 en formo Vid. En 1920 la vilaĝo trovis sin apud nova limo de nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. Tertremo okazis en 1983. Tiszavid apartenis al Tiszaszalka inter 1978 kaj 1990.
Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.
5440 Terao
5440 Terao estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Gubernio Ŝiga (Japanio).
Kupra rulaĵo
La Kupra rulaĵo de la Morta Maro (3Q15) estas el la skribrulaĵoj de la Morta Maro, trovita en 1952 en la 3-a groto proksime al Kumrano (Khirbet), sed ĝi diferencas de la aliaj. Dum aliaj estas skribitaj sur pergameno kaj papiruso, tiu ĉi estas skribita sur metalo: kupro miksita kun ĉ. 1% stano. Mala al la aliaj, ĝi estas ne literatura verko, sed listo de situo de diversaj varoj el oro kaj arĝento, kaŝitaj aŭ engrundigitaj. Ĝi diferencas en ties hebrea lingvaĵo (pli proksime al lingvouzo de Miŝnaĥ ol al la literatura hebrea de la aliaj skribrulaĵoj), ĝia ortografio (ĝia elparolo), paleografio (formoj de la literoj), kaj dato (ĉ. 50-100 p.K., verŝajne pli juna ol la aliaj tekstoj). Ĝi estas nun videbla en la Arĥeologia Muzeo en Amano, Jordanio.
Marc Athanase Parfait Œillet Des Murs
Marc Athanase Parfait Oeillet Des Murs (1804–1894) estis franca ornitologo.
Ili famiĝis pro dediĉo al klasigo de la birdoj alportataj de francaj tutmondaj ekspedicioj kaj pli precize el Sudameriko kaj ĉefe de Ĉilio. Tamen liaj studoj estis kritikataj pro ties eraroj.
István Lakatos (ĵurnalisto)
LAKATOS István (lakatoŝ) estis hungara publicisto, socidemoktrata politikisto naskita en Sárvásár la 14-an de septembro 1904 kaj mortinta en Kluĵo la 3-an de septembro 1983.
Kariero
Lakatos István studis en kolegio kaj en presistfaklernejo en Kluĵo (1914-25). Li debutis en Presejo Lepage de Kluĵo, poste li laboris en Presejo Adevărul de Bukareŝto (1928-40). De 1934 li estis redaktoro de semajngazeto Előre kune kun Géza Hoffer. Pli poste li laboris en presejo Minerva kaj estis kunlaborinto de la Népszava de Budapeŝto (1941-44). Li estis redakciano de la monatgazeto Szakszervezet de januaro 1945. Li estis kunlaborinto de Lumea Nouă, Viitorul Social kaj Erdélyi Munkás Naptár (1945-47), respondeceldonisto kaj ĉefartikolisto de Szövetkezeti Értesítő, parlamenta deputito (1946-48). De 1950 li estis politika malliberulo ĝis 1964.
Kapitulaco
Kapitulaco estas, laŭ interpopola juro, deklaro de submetiĝo, per kiu oni transdonas armeon, fortikaĵojn ktp. al venkinta malamiko. Ĝi esprimas la intencon kaj sindevigon ne plu rezisti.
Distingeblas kondiĉa kaj senkondiĉa kapitulacoj; ĉi-lasta signifas, ke la venkito plene transdonas sin al la venkulo, kun la nura espero je ties indulgo. Senkondiĉa kapitulaco inkluzivas la transdonon ne nur de la armea, sed ankaŭ de la politika povo. La historie unua okazo de senkondiĉa kapitulaco estis la malvenko de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko en la Usona Enlanda Milito.
Ĉar venkito tre malfacile povas pretendi la plenumon de la kondiĉoj de kapitulaco, li dependas nur de la sincereco de la malamiko kaj de ties eventuala konsidero pri sia reputacio.
Kiam persona komuniko ne eblas, kapitulacon oni ofte indikas per blanka flago.
Traduktempo
En komputado traduktempo estas la periodo dum kiu komputila programo estas traktata per tradukilo, t.e. tradukata el programlingvo en maŝinlingvon; kontraste al la aliaj fazoj de la programa vivociklo, precipe al la rultempo.
Praktike oni pli ofte uzas la terminon en la formoj adjektiva aŭ adverba: «eco kontrolebla traduktempe», «traduktempa eco».
Ibn Kutajba
Abū Muhammad Abd-Allāh ibn Muslim ibn Qutayba al-Dīnawarī al-Marwazī aŭ simple Ibn Kutajba (en araba ابن قتيبة Ibn Qutaybah; 828 – 13a de novembro 889 CE / 213 – 15a Rajab 276 AH) estis islama multfakulo de persa   deveno. Li servis kiel juĝisto dum la Abasida Kaliflando, sed estis plej bone konata pro siaj kontribuoj al Araba literaturo. Li estis multfakulo  kiu verkis pri diversaj temoj, kiel Korana interpreto, hadito, teologio, filozofio, juro kaj jurisprudenco, gramatiko, filologio, historio, astronomio, agrikulturo kaj botaniko.
Li estis rigardata de sunaismaj islamanoj kiel hadita majstro, elstara filologo, lingvisto kaj beletristoj. Aldone al sia literaturaj kritikaro kaj antologioj, li estas konata ankaŭ pro sia verkaro pri la problemoj de Tafsir aŭ Kurana interpretado. Li verkis ankaŭ pri astronomio kaj teorio pri juro. Lia libro Uĝun al-Aĥbar, kun la amafera literaturo de Muhammad bin Dawud al-Zahiri kaj Ibn Abi Tahir Tayfur, estis konsiderataj de la leksikografo Ibn Duraid unu el la tri plej gravaj verkoj por tiuj kiuj deziras paroli kaj verki elokvente.
Jam en la 9-a jarcento, la unua araba enciklopedio aperis, nome La Plej Bonaj Tradicioj de Ibn Kutajba. Ĝi traktas diversajn temojn per proverboj, poemoj, kaj okazoj en historio. La enciklopedio enhavas dek librojn pri ĉi tiuj temoj: potenco, nobeleco, karaktero, klero kaj retoriko, asketismo, amikeco, preĝoj, nutraĵo, virinoj.
Groß Naundorf
Groß Naundorf ĝis fino de 2010 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi apartenas al la urba komunumo Annaburg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2009 ĝi havis 726 loĝantojn.
10566 Zabadak
10566 Zabadak estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la muzikgrupo ZABADAK (japane: ザバダック, Zabadaku), estrita de Kira Tomohiko (japane: 吉良 知彦). Ilia muziko instigas al la respekto por ĉiuj estaĵoj en la biosfero kaj doni dankon al nia planedo, kreante senton de ĝojo per ilia agado.
András Kocsis
KOCSIS András, nomata Andor, [koĉiŝ] estis hungara skulptisto nakita en Koloĵvaro la 31-an de julio 1905 kaj mortis en Budapeŝto la 26-an de oktobro 1976.
Biografio
András Kocsis inter 1924-1926 estis lernanto de Lajos Mátrai kaj János Pásztor en la fako de ornamskulptado en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo de Budapeŝto. En 1924-1928 li laboris en la skulptlaborejo de János Pásztor, ekde 1926 ĉe la majstro Zsigmond Kisfaludi Strobl. Inter 1928-1931 li estis la disĉiplo de Zsigmond Kisfaludi Strobl en la Belarta Altlernejo.
Protektita birda areo
Protektita birda areo (PBA) (en: Special protection area) estas teritorio deklarita en EU laŭ direktivo 79/409/EWG de 2-an de majo 1979, pri protektado de libervivantaj birdoj (en:Directive on the Conservation of Wild Birds), mallongige direktivo pri birdoj. (Direktivo havas 19 artikolojn.) Laŭ ĉi - direktivo membraj landoj de EU devas protekti birdoj per protektado areoj gravaj por birdoj. Kune kun la direktivo (no. 92/43 EHS) pri Zonoj de Speciala Konservado (naturaj biotopoj de libervivantaj animaloj kaj liberkreskantaj vegetaĵoj) kreas sistemon NATURA 2000, kiuj kreadoj estas unu el devo por membranoj de EU.
Ĉiu PBA havas lian propran EU-kodon p.e. PBA de Anglujo Nord Norfolk Coast havas kodon UK 9009031
PBA ne estas ZSK.
Estraro deklaras ilin per ĝiaj ordonoj en kiu estas neniuj malpermesoj sed tie ĉi povas nomitaj aktivecoj, kiu postulas permeson de naturprotekta organo en PBA. En PBA oni subtenas manierojn de mastrumado kiu ŝparas naturon.
Tiu situacio estis ĝisdatigita de la Birda Direktivo.
Quintin
Quintin estas franca komunumo, situanta en la departemento Côtes-d'Armor kaj en la regiono Bretonio, en Francio.
Quintin ŝuldas sian nomon al la nuna komunumo de Vieux-Bourg nomata Kintin en ĉ. 1330, Quintin en 1368, Quintini in Burgo en 1516 kaj Vetus Burgus Quintini en la registroj pri mortintoj de Saint-Gilles-Pligeaux.
Geografio
Quintin situas ĉe la komenciĝo de la granita montaro, kiu havas ĝian nomon kaj kiu etendiĝas sur la tuta centro de Bretonio.
Strategie, Quintin estas ĉe la kruciĝo de la vojoj, kiuj iras de Saint-Brieuc al Quimper irante tra Rostrenen unuflanke kaj de Guingamp / Châtelaudren al Lorient irante tra Loudéac aliflanke. Por gardi tiun komunikadnodon, fortreso estis starigita, sed ĝi restis grandparte nefinita.
La relative forta deklivo de la rivero Gouët tie estis utiligita por krei lagon, kiu servis por protekti la fortreson kaj kiel akvorezervejon por muelejo. En la 20-a jc, la muelejo ŝanĝiĝis en elektran centralon, kiu funkciis ĝis iom post la dua mondmilito. <!--
Histoire
La présence de menhirs atteste que la région était occupée depuis le néolithique. Au début Quintin était située à l'emplacement de l'actuelle commune du le Vieŭ-Bourg mais, par suite d'une épidémie de peste, la ville déménagea. Quintin doit sa création dès l'époque romaine à sa position de carrefour des voies de communication mais elle s'est essentiellement développée, surtout aŭ s, par le tissage et le commerce des toiles de lin, enrichissant des familles de négociants. Les toiles servaient à la confection des bonnets et des cols : aŭ et  siècles, cette industrie s'étendit aŭ toiles dites « de Bretagne » exportées jusqu'en Amérique, mais le déclin vint avec la Révolution française. La ville comptait alors 300 tisserands. Quintin qui a aussi été un centre monastique n'a plus aujourd'hui l'importance qu'elle avait jadis et qui se reflète encore dans ses monuments et hôtels particuliers. Le château n'a pas été terminé car les constructeurs ont dû arrêter sa construction sous l'ordre d'un ministre qui faisait détruire tous châteaŭ et forteresses pouvant porter ombrage à l'autorité du roi.
Démographie
-->
Lokoj kaj monumentoj
Sidejo de la feŭda povo, la kastelo de Quintin suferis sinsekvon de militoj dum la 15-a - 16-a jc. De la mezepoka urbo restas nur la ĉirkaŭmuroj kaj la Porte-Neuve, parte konsistantaj el la malnova turo de la arkivoj de la kastelo de Quintin. Unu el la lastaj protestantismaj bastionoj en la 17-a jc, la kastelo restarigita meze de la 17-a jc restis nefinita. En la 18-a jc, ĝiaj servkonstruaĵoj kaj ĉevalejoj estis rearanĝitaj kaj pligrandigitaj por konsistigi la nunan kastelon de Quintin. La senjorejo de Quintin, poste la kastelo, de siaj originoj restis en la sama linio. Rohan, Laval, Coligny, la Trémoille, Gouyon de la Moussaye, Durfort de Lorges aŭ Choiseul estas inter la plej prestiĝaj familioj, kiuj heredis tiun bienon tra la jarcentoj. La malfermo de la kastelo al la publiko en 1986 ebligas iom post iom restaŭri la ĝardenojn kaj la internon.
Kontraŭ la parko de la kastelo staras la baziliko, sufiĉe severa, de la 19-a jc. De la defendaĵoj de la urbo restas nur la nova pordo (porte neuve) kun la turo dirata « de la arkivoj » kaj la lago. La prospera komerca pasinteco pri lintolo lasis belajn privatajn palacojn en la centro.
Proksime de Quintin estas 4 aliaj kasteloj kaj Quintin povas esti la deirpunkto por marŝado laŭ la rivero Gouet, kies interkruta sed pitoreska valo enhavas multajn kaosojn de rokoj.
Ĝemeliĝoj
Strange, la urbo Quintin ĝemeliĝis al Perros-Guirec, urbo kiel Quintin en la departemento Côtes-d'Armor.
162011 Konnohmaru
162011 Konnohmaru estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Konnohmaru, legenda batalanto de la Ribelo de Hejĝi (1159). Laù la japana mitologio, li servis Minamoto Joŝitomon. Estas sankejo Konnoh Hachimangu en Ŝibuja (Tokio) kaj lia rakonto en la Eposo pri Hejĝi estas nun rakontata en la danco kabuko
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero kun ne granda orbita klineco ; ĝia granda aphelio gvidas ĝin proksima de la orbito de Jupitero
• Ĝia jupitera MOID estas 0,87495 astronomia unuo (130,891 milionoj da km),
• ĝia marsa MOID estas 0,06377 astronomia unuo (9,540 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,15211 astronomia unuo (22,755 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,29379 astronomia unuo (43,950 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,18266 astronomia unuo (27,325 milionoj da km) de nia planedo.
Aromia moschata
Aromia moschata estas specio el la ordo koleopteroj de insektoj kun metala brileco. La latina nomparto "moschata" venas de la moska odoro per kiuj la bestoj bone percepteblas. La aludon al la moska odoro ankaŭ transprenis multaj nacilingvaj nomoj, ekzemple angle Musk beetle, france Aromie musquée, germane Moschusbock, litove Muskusinis ūsuotis, svede Myskbock aŭ ruse Усач мускусный [Usaĉ Muskusnij]. La insektoj vivas en Eŭrazio.
Elemér Gergátz
Elemér Gergátz [gergAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gergátz Elemér, estis hungara politikisto, ministro, biologo, bestkuracisto kaj profesoro. Li naskiĝis la 1942 en Rábatamási, li mortis la  2019.
Biografio
Elemér Gergátz abiturientis en gimnazio en Győr en 1960, poste li studis en Veterinara Universitato de Budapeŝto inter 1961 kaj 1966. Li eklaboris en diversaj laborejoj en Transdanubio. Ekde 1973 li instruis en agrikultura akademio de Mosonmagyaróvár. En 1982 li fondis esploran laborejon. Li estis ministro pri agrikulturo inter 1991 kaj 1993 en Kabineto Antall. En 1995 li iĝis katedrestro, en la sekva jaro li kandidatiĝis (CSc).
Li ricevis premiojn en 1972 kaj 1993. Li estis la unua, kiu kreis artefaritan idon de genetikaj kodoj de ŝafo kaj kapro.
Gergátz estis ministro de agrikulturo inter 1991 kaj 1993. La kuniĝo de la partioj Hungara demokrata forumo, kaj la partio de Gergátz, Sendependaj bienetula, agrarlaborista kaj civita partio (FKgP) diseriĝis en 1992, sed Gergáts daŭris kiel ministro. Pro tio li estis eksigita de lia unua partio, kaj baldaŭ li aliĝis la Partio de unuiĝintaj bienetuloj, kiu estis formigita de membroj de FKgP kiuj subtenis la registaron.
Poggiardo
Poggiardo estas komunumo de Italio.
Nagyér
Nagyér [nadjEr] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Makó. La loknomo signifas: granda rojo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Orosháza-Mezőhegyes. Tiu lasta urbo troviĝas 12, Orosháza 27, Makó 31, Békéscsaba 48, Szeged 58, Budapeŝto 206 km.
Historio
La unua mencio devenis el la 15-a jarcento, tiam estis tie vilaĝo Székegyház. La turkoj faris ĝin senhoma. En 1818 Georgo Mailáth (majlat) fondis tie komunumon, kiu nomiĝis Nagymajláth (nagy signifas: granda). Fine de la 19-a jarcento la fervojo atingis la vilaĝon. La rumanoj en 1919 okupis la vilaĝon. Ekde 1952 la vilaĝo nomiĝas Nagyér.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
Vidindaĵo estas kalvinana preĝejo.
Bytom
Bytom (germane Beuthen respektive pli longe Beuthen in Oberschlesien) estas urbo de proksimume 183 250 loĝantoj en la en 1999 kreita provinco Silezio de la nuna ŝtato Pollando. Ĝi situas je proksimume 20 km nordokcidente de Katowice, la du urboj preksaŭ kunkreskis.
Esperanto en Bytom
Fondiĝis tie 1919 „Frateco”, Societo de Katolikaj Esperantistoj kaj Pacamikoj.
Róbert Brósz
Róbert Brósz [brOs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Brósz Róbert estis hungara juĝisto, altlerneja instruisto.
Róbert Brósz naskiĝis la en Parajd (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Praid en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Soledade de Minas
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono São Lourenço. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1850.
Ligeo
Ligeo (Lygeum) estas holarktisa kaj afrotropisa genro de plantoj el la familio de la poacoj.
Sistematiko
Sinonimoj pri la scienca nomo estas :
Specioj de ligeo
Kontraŭe al la indiko de PIV2, la genro entenas sep speciojn : Kune kun la alfo, la esparta ligeo ludas rolon en la fabrikado de espartaĵoj (plektaĵoj de matoj, ŝnuroj, korboj, ĉapeloj k.t.p.) kaj de altvalora papero.
Ras Alĥor Industria Areo
Ras Al Ĥor aŭ Ras Alĥor Industria Areo (en araba: المنارة) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo.
Ĝi havas 10,685 loĝantojn.
Laŭvorte signife Kabo de la Kanalo, Ras Alĥor estas parto de kelkaj industriaj areoj (kiel Alaŭir) situa en la ĉeurbaj areoj de Dubajo. La Ras Alĥor Industria Areo enhavas tri sub-komunumojn:
En tiu areo estas vendejoj de pecoj da aŭtomobiloj, riparejoj de aŭtomobiloj, aŭtolavejoj.
József Divald
József DIVALD [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Divald József estis hungara inĝeniero, akademia instruisto. Lia frato estis Adolf Divald.
József Divald naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), li mortis la  en Selmecbánya.
Biografio
József Divald frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Akademio de Selmec. Post siaj studoj li estis asistanto en la akademio. En 1871 li ekhavis signifan postenon en Buda en la financa ministerio. Li havis la titolon reĝa financa konsilisto. En Selmecbánya li partoprenis en fondo de arbarista revuo.
Bățanii Mari
Bățanii Mari (hungare: Nagybacon ) estas vilaĝo en Rumanio orientokcidente de Sfântu Gheorghe. Ĝi estas sidejo de la komunumo Bățani, al kiu administre apartenas krome Aita Seacă, Bățanii Mici, Herculian, Ozunca Băi.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 172 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 918 (95 % da hungaroj).
Historio
Je sia unua mencio en 1334 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Heiningen (Malsupra Saksio)
Heiningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Giraldus Cambrensis
Giraldus Cambrensis (Ĝeraldo de Kimrio, angle, Gerald of Wales) estis mezepoka kronikisto (n. ĉirkaŭ 1146, m. ĉirkaŭ 1223).
Ano de nobla kaj potenca familio, li naskiĝis en la kastelo de Manorbier en Pembrokeshire, Kimrio. Post eduko ĉe Gloucester kaj Parizo, li revenis al Anglio en ĉirkaŭ 1172. La arĥiepiskopo de Canterbury, Rikardo de Dovero uzis lin por ekleziaj misioj en Kimrio, kie li klopodis forigi malbonajn kutimojn. Kiam en 1176 mortis lia onklo, la episkopo de St David's, la plej grava episkopejo de Kimrio, oni proponis ke Giraldus sukcedus lin, sed la angla reĝo Henriko la 2-a rifuzis, timante ke Giraldus estus tro energia kaj potenca. Giraldus iris al la Universitato de Parizo por studi kaj prelegi.
En 1198 denove la episkopo de St David's mortis, kaj oni proponis ke Giraldus sukcedus. Sekvis longa barakto. Estis nova arĥiepiskopo de Canterbury, Huberto Walter, kiu forte kontraŭis. Giraldus iris al Romo por peti la subtenon de la Papo, sed in 1203 tiu fine nomumis alian. Dum la restaĵo de sia vivo Giraldus studis kaj verkis. Li mortis ĉirkaŭ 1122, eble en Hereford.
Hodiaŭ oni memoras Giraldus ĉefe pro liaj verkoj, kiujn li skribis en la latina. Inter ili estas libroj pri Irlando (Topographia Hiberniae - "Topografio de Irlando" - kaj Topographia Hiberniae - "Konkero de Irlando") kaj Kimrio (Itinerarium Cambriae - "Vojaĝo tra Kimrio" - kaj Descriptio Cambriae - "Priskribo de Kimrio") kiuj donas gravajn informojn pri tiuj landoj en la mezepoko. Li ankaŭ verkis biografiojn de ekleziuloj, membiografion, kaj librojn pri ekleziaj temoj.
Distrikto Nagykálló
La Distrikto Nagykálló [nadjkAlO], (hungare  Nagykállói járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ĝi situas sur ebenaĵo en la suda parto de la departemento (en la nordorienta parto de la lando).
La areo estas 377,36 km², kie loĝas 30 430 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, terpomoj, maizoj) kaj bestobredadoj. La senlaboreco estas granda promlemo.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1978, poste la komunumoj apartenis al la najbara distrikto ĝis 1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Tokseco
Tokseco estas la grado laŭ kiu substanco povas damaĝi organismon. Tokseco povas aludi al la efiko sur la tuta organismo, kia estas animalo, bakterio, aŭ planto, same kiel al la efikon dur la substrukturo de organismo, kia ĉe ĉelo (citotokseco) aŭ ĉe organo kia hepato (hepatotokseco). Etende, tiu termino povas esti uzata metafore por priskribi toksajn efikojn sur pli grandaj kaj pli kompleksaj grupoj, kiaj la familio aŭ eĉ la socio ĝenerale.
Floriane Bonanni
Biografio
Post ŝiaj studaĵoj kaj ŝia generala Abituro (Grenoble, 1992), ŝi translokiĝas al Parizo por vivi sian pasion, la violono.
Dávid Schwarz
Dávid Schwarz [ŝvarc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schwarz Dávid estis hungara komercisto, inventisto de la unua aerŝipo kun rigida kovraĵo. Dávid Schwarz naskiĝis la  en Keszthely. Li mortis la en Vieno.
Béla Lám
LÁM Béla (la:m) estis rumanuja hungara verkisto, inĝeniero pri mekaniko naskita en Medgyes la 18-an de februaro 1892 kaj mortinta en Kluĵo la 29-an de aŭgusto 1973. Li estis la patro de fakverkistino pri geografio Irén Hantz-Lám.
Biografio
Béla Lám havigis diplomon de inĝeniero en 1913 kaj laboris en Budapeŝto kaj Kolozsvár ĉe la ŝtata fervojo. Li amikiĝis kun Berta Boncza kaj li fianĉigis, sed pro interveno de Endre Ady, malligis tiun. Dum la unua mondmilito li vundiĝis en Galicio kaj iĝis rusa militkaptito. Li pasigis ses jarojn en Siberio. Li verkis pri sia vivo ekde 1911 ĝis 1922 en via aŭtoboigrafia romano Körön kívül (1967). Ekde 1921 li denove laboris ĉe la ŝtata fervojo en Kluĵo. Li publikis en revuoj Erdélyi Helikon kaj Pásztortűz inter 1933–1935, pli poste en Utunk.
Produktoro
Produktoro estas respondeculo pri la organizaj kaj financaj aspektoj de diversaj produktadoj: teatro, kinematografio, televida programo, radio-programo, reklamo, muziko, videoludo kc. Tiu prizorgas la komercan sukceson de produktadoj.
Carrascosa (Cuenca)
Carrascosa [karasKOsa] (Kverketejo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Tiu nunicipo estas formata de la domaroj de Carrascosa kaj Herrería de Santa Cristina.