cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varsovio
De tempo de la regado de Saksa Dinastio ĝis la intermilita periodo
Inter 1795 kaj 1918 Pollando estis sub regado de tri najbaraj ŝtatoj: Aŭstrio, Prusio, Rusio. La okupaciantoj celis degradi Varsovion ekonomie, politike kaj kulture - feliĉe sensukcese. Ĝi daŭre estis kultura kaj spirita centro de Pollando, kaj de tie ĉiam venis instigo al luktado por sendependa Pollando (insurekcioj en 1830-31 kaj 1863). Kiam en 1918 Pollando renaskiĝis, Varsovio restis eksterdube la ĉefurbo. Dum tiu tempo kreiĝis tie gravega por monda historio kulturo- la komponaĵoj de Fryderyk Chopin kaj Henryk Wieniawski, la verkoj de Adam Mickiewicz, Cyprian Norwid, Bolesław Prus, Henryk Sienkiewicz, la pentraĵoj de Jan Matejko, Jacek Malczewski, Stanisław Wyspiański, kaj multaj atingoj de la pola scienco.
Sub la germana okupado
La 1-an de septembro 1939 Tria regno ekatakis Pollandon. Plej longe tri semajnojn sin defendis la ĉefurbo sub terura bombardado kaj kontraŭ la sieĝo. La 28-an de septembro 1939 okazis la Kapitulaco de Varsovio.
Chiquetete
Antonio José CORTÉS Pantoja, plej bone konata laŭ sia spektakla nomo Chiquetete [ĉikeTEte] (Algeciras, 26a de julio 1948-Sevilo, 16a de decembro 2018), estis hispana kantisto de flamenko.
Varsovio
Sub la germana okupado
Ekestis Pola Subtera Stato, kies celo estis defendi kaj mobilizi la loĝantojn kontraŭ la barbara okupacianto. La germanoj planis degradi Varsovion, ĉar ili konsideris ĝin danĝera. Tial ili igis Krakovon la ĉefa urbo en la tiama Ĝenerala Gubernio, kiel nomiĝis granda parto de Pollando regata de la okupantoj. Varsovio tamen kontraŭstaris.
Chiquetete
Antonio José Cortés Pantoja, Chiquetete, estis filo de Manuela Pantoja Cortés, nome el familio de flamenkaj artistoj. Li naskiĝis en Algeciras en familio de ciganoj, kiu poste translokiĝis al Sevilo kiam li estis nur 8-jaraĝa. Estante nur 12-jaraĝa li ekludis formante parto de la ensemblo "Los Algecireños" —poste nomitaj "Los Gitanillos del Tardón"— kun Manuel Molina Jiménez kaj Manolo Domínguez el Rubio. Tiam li adoptis artan nomon Chiquetete de sia patrinflanka onklo kaj patro de la poste fama artistino Isabel Pantoja, nome Juan Pantoja Cortés, kiu estis forminta flamenkan triopon nome Trío de los gaditanos kun Florencio Ruiz Lara kaj Manuel Molina el Encajero, kaj kiu siavice estis adoptinta la artan nomon de sia patro, Pipoño de Jerez, sed poste estis konata kiel "Chiquetete de Jerez" ĉar najbarino devana el Alicante nomis lin valencilingve "xiquet" [infano].
Varsovio
Sub la germana okupado
1939
Chiquetete
Kombinante sian karieron kun la triopo kun kantado en diversaj festivaloj, en 1976 li atingis la Premion Mairena del Alcor. Post tio li ekkarieris soloe per la registrado de la disko "Triana despierta" kun Paco Cepero kaj Enrique de Melchor.
Varsovio
Sub la germana okupado
- La 20-an de oktobro komisaro de Tria Regno por Varsovio subskribis cirkuleron pri tuja konfisko de ĉiuj radioaparatoj, kiujn oni devas redoni ĝis la 5-a de novembro.
Juĵa
Juĵa (Южа) estas urbo en Ivanova provinco en Rusio.
Varsovio
Sub la germana okupado
- La 15-an de novembro en Varsovio, laŭ dispono de germanaj regopovoj, oni rompis lecionojn en ĉiuj lernejoj por kontraŭstari al "disvastigo de tifo-epidemio", kio estis preteksto por fermo de mezlernejoj.
Chiquetete
Li pluis kiel kantisto de flamenko ĝis en 1980, per sia disko "Altozano", ŝanĝis sian karieron kaj eniris en ĝenron de romantika balado kun nur influo flamenka. Lia dua disko tiuetape, nome Tú y yo, de 1981, enhavis ankoraŭ tradiciajn pecojn kiel "bulería", fandangoj kaj "soleares". En 1988 li publikigis Sevilla sin tu amor, kiu enhavis unu el liaj plej grandaj sukcesoj: nome la sevillana «A la puerta de Toledo». Unu jaron poste li publikigis Canalla, kun pecoj komponitaj de Juan Pardo, kiu jam ne atingis komercan sukceson.
Varsovio
Sub la germana okupado
- La 18-an de novembro al Varsovio alvenis Luciana Frassati-Gawrońska, la fratino de Pier Giorgio Frassati kaj edzino de pola delegito en Vieno, kiu multe servis kiel kurierino al la pola subtera movado.
Chiquetete
En la 1990-aj jaroj li ankoraŭ publikigis tri diskojn, sed lia kariero malaltiĝis.
Varsovio
Sub la germana okupado
1940
- La 19-an de novembro estis arestita Piotr Kownacki, kunlaboranto de la revuo "Walka" (Batalo) de Nacia Partio, enprizonigita en Pawiak, mortis en koncentrejo Aŭŝvico, kaj lia edzino Zofia el domo Chełchowska, kunlaborantino de "Dziennik Wileński" (Vilna Ĵurnalo), malliberulino de koncentrejo Ravensbrück, mortis pro tifo en 1945
- La 21-an de novembro germanaj regopovoj malfermis unuan germanan antaŭlernejon por 40 infanoj
1943
En aŭgusto 1944 eksplodis la dua insurekcio en la urbo — la Ribelo de Varsovio. Pri la politika decido komenci ĝin, disponante nur je junaj patriotoj ne sufiĉe preparitaj nek armitaj, historiistoj esprimas negativan opinion, sed neniu neas la heroecon de la batalintaj varsovianoj. Pereis tiam ĉirkaŭ 200 mil loĝantoj; dum la tuta okupacio 800 000 varsovianoj pereis. La senespera ribelo ne havis ŝancojn venki de la komenco. Sovetaj soldatoj alproksimiĝinte ĉe Varsovio ne helpis al la ribelo ĉar ili volis regi en la urbo post la falo de ribelo. Jerzy Giedroyc diris, ke dum kelkaj monatoj de la ribelo pereis plej eminentaj Poloj en sia generacio.
Oni decidis plene detrui Varsovion kaj forveturigi la postvivantojn al Germanio aŭ aliaj lokoj en Pollando. Inter oktobro 1944 kaj januaro 1945 germanaj detruigaj taĉmentoj (tiel nomataj Technische Nothilfe) detruis ĉirkaŭ 30% de antaŭmilitaj konstruaĵoj de la maldekstraborda Varsovio. Tiutempe pereis centoj da senprezaj historiaj monumentoj kaj objektoj kun granda kultura, eklezia kaj ekonomia valoro. Detruadon kaj bruligon de Varsovio akompanis vastskala rabo de restanta en la urbo publika kaj privata havaĵo. Fine de 2-a mondmilito, 85 % el la varsoviaj konstruaĵoj estis detruitaj, industrio je 90 %, kaj la juda kvartalo je 100 %. La urbo preskaŭ ne plu havis loĝantojn, kaj la nova pola registaro alfrontis la demandon, ĉu ĝi restu ĉefurbo. Forigi la ruinojn ŝajnis apenaŭ eble. Venkis tamen patriotaj sentoj kaj la amo al Varsovio, kiu estis do rekonstruita, kun la historiaj Malnova kaj Nova Urboj, per fortostreĉo de la tuta lando.
Postmilita periodo
Poste 1 800 000 homoj loĝis en Varsovio, kiu estas grava kiel industria kaj kultura centro, kun dudeko da dramteatroj, 2 operejoj, 4 pupteatroj, sciencaj institucioj, kaj pluraj parkoj, el kiuj la piej bela estas Łazienki.
Varsovia genuflekso estas nomo de evento, kiam germania kanceliero Willy Brandt surgenuiĝis antaŭ la Monumento al Herooj en Varsovio, la 7-an de decembro 1970.
En Varsovio fariĝis unu el plej gravaj protestoj kontraŭ komunista reĝimo. Ĝuste tie Solidareco kune kun la ĉefo Lech Wałęsa organizis en 1989 jaro la Rondan tablon kune kun polaj komunistoj por ŝanĝi la ŝtaton, kaj vere la Eŭropon. La falo de komunismo en Pollando estis konstatita en Varsovio. Post tiuj agoj aliaj landoj komencis reformiĝi- falis la muro de Berlin, reformiĝis la Ĉeĥoslovakio kaj aliaj landoj.
Transporto
Varsovio havas grandan reton de publikaj transportiloj, administratan de [http://www.ztm.waw.pl/ Zarząd Transportu Miejskiego m.st. Warszawy] (Aŭtoritato de la Urba Transporto de la ĉefurbo Varsovio), kiun priservas jenaj firmaoj:
Pruntepreneblaj bicikloj
De aŭgusto 2012 funkcias en Varsovio sistemo de pruntepreneblaj bicikloj kun esperanta nomo Veturilo.
Trajnkonekto
Varsovio kiel ĉefurbo estas plej grava urbo en trajna transporto en Pollando. De Varsovio veturas multe da trajnlinioj en tutan landon kaj ankaŭ eksterlanden. Direktaj konektoj estas ekzemple al Moskvo, Berlino (Berlin-Warszawa-Express), Prago, Vieno, Kievo kaj Villach. En Varsovio ekzistas ses grandaj stacidomoj (Warszawa Centralna, Warszawa Gdańska, Warszawa Śródmieście, Warszawa Wileńska, Warszawa Wschodnia kaj Warszawa Zachodnia) kaj kelkdek malpli grandaj stacioj kaj personaj trajnhaltejoj.
Aviadilkonekto
La internacia Flughaveno de Ŝopeno (ekse Varsovio-Okęcie) situas 10 kilometroj for urbocentro – en la regiono Włochy, setlejo Okęcie. Ĝi servas por pli ol 9 milionoj pasaĝeroj ĉiujare kaj pli ol 100 enlandaj kaj eksterlandaj flugoj ĉiutage. Nune ĝi estas la plej granda flughaveno en Pollando – ĝia areo egalas al ĉirkaŭ 834 hektaroj, enhavas kvar pasaĝerajn terminalojn, varan stacidomon kaj armean flughavenonn.
Ekde 2012 funkcias la dua internacia flughaveno por Varsovio Mazovia Flughaveno Varsovio-Modlino, en Nowy Dwór Mazowiecki.
Partneraj urboj
Varsovio havas partnerajn rilatojn kun la sekvaj urboj:
Juĵa
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 24235501.
Meulenhoff's zakwoordenboekje
Meulenhoff's Zakwoordenboekje Esperanto-Nederlands Nederlands-Esperanto, estas dudirekta poŝvortaro, konata sub la nomo de la kolekto Meulenhoff Esperanto, unue verkita de C.L. De Veer kaj eldonita en 1928 de H. Meulenhoff en Amsterdamo sub la nomo "Schidlof's Zakwoordenboekje  Esperanto-Nederlandsch – Nederlandsch-Esperanto". La nomo de G.J. Teunissen ankaŭ aperas en la 4-a eldono.
Juĵa
La urbo estis fondita en jaro 1628.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1925.
La interurba telefona kodo estas 09347 (ĝis 2005), 49347 (ekde 2006), la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur bordo de lago Vazal (Вазаль).
En jaro 1959 la urbo havis 23,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 15,6 mil loĝantojn.
Varsovio
Esperanto
En Varsovio Zamenhof publikigis la "unuan libron" pri Esperanto. Tie vivis kaj verkis ankaŭ la unuaj gravaj Esperanto-verkistoj: Grabowski, Kabe, Belmont. Malgraŭ la rusa okupado, tie ekestis en 1893 la unua Esperanto-rondeto. Tie vivis familio Zamenhof laborante por Esperanto kaj por la disvastigo de homaranismaj ideoj. Varsovio kun granda gastamo akceptis plurfoje la mondan esperantistaron. Dum la lastaj jaroj la Esperantomovado en Pollando ŝrumpis ĉefe pro ekonomiaj faktoroj, sed ankaŭ pro iasenca inflacio de la idealismo post la abrupta falo de la socialisma sistemo. Tamen en Varsovio daŭras Ia kluba vivo, aktivas de kelkaj jaroj konstanta Esperanto-teatro, „Espero", kaj de Varsovio flugas en la mondon Esperanto per la elsendoj de Pola Radio.
Trifoje la urbo estis gastiganto de la Universala Kongreso de Esperanto: en 1937, 1959 kaj 1987.
Varsovio estas naskiĝurbo de Joseph Nels.
Lettweiler
Lettweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Overamstel (amsterdama metrostacio)
Overamstel estas metrostacio sur la linioj 50, 51 de la Metroo de Amsterdamo.
Paskalo la 1-a
Sankta Paskalo la 1-a, latine  Paschalis I , naskiĝis nekonatan daton en Romo kaj mortis 824. Li estis papo ekde 817 ĝis sia morto. Paskalo estis filo de Boronus kaj studis en Latrano. Lin igis abato la papo Leono la 3-a.
Papa Paskalo en Romo 823 kronis Lotarion kunimperiestro de lia patro Ludoviko la Pia.
Batyk
Batyk [batjk] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaszentgrót.
Situo
Batyk situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Ukk-Zalaszentiván. Zalaszentgrót troviĝas 8, Sümeg kaj Vasvár po 23, Zalaegerszeg 28, Hévíz 30 km-ojn.
Yerres (stacidomo)
Yerres estas franca stacidomo sur linio D de RER situanta en Yerres (Essonne), regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Sota Higashide
Sota Higashide (東出 壮太, n. ) estas japana futbalisto.
Distrikto Wyszków
Distrikto Wyszków - pole powiat wyszkowski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Wyszków. Fine de en la distrikto vivis.
Dua mondmilito
14.01.1943: En Brańszczyk germanaj ĝendarmoj kaj Gestapo pafekzekutis 16 judojn kaj 5 sovetajn militkaptitojn.
Snoek (biero)
Snoek [Snuk] estas belga bieromarko. La bieroj estas farataj laŭ komisio de Mout- en Brouwhuis De Snoek en Fortem, vilaĝeto en la municipo Alveringem.
Fono
La Snoek-bieroj estas farataj laŭ komisio de la bierfarmuzeo kaj la gastejo "Brouwershof". La bierfarejoj kiuj faras la bierojn, uzas por tio receptojn de la muzeo. La bieroj povas esti trinkataj el la barelo en la "Brouwershof" kaj ankaŭ aĉetataj. Ĉar la muzeo pro laboroj longtempe estis fermata, la bieroj provizore nur haveblas en barelo. Antaŭe la komisianto farigis bieron kun alkoholelcento de 6,9% ĉe bierfarejo De Dolle Brouwers (La frenezaj bierfaristoj) en Esen.
Batalo de Presburgo
La batalo de Presburgo aŭ konata ankaŭ de Pozono okazis la inter la 4-a kaj 6-a de julio 907 inter la madjaroj kaj la bavaroj, plej verŝajne laŭ la Danubo, kie nuntempe situas la slovaka ĉefurbo Bratislavo. La batalo finiĝis per venkego de la madjaroj. Mortis bavaraj nobeloj (de:Luitpold (Karantanien und Oberpannonien), Bavaria princo kaj 19 grafoj de la imperio), episkopoj (salcburga episkopo Theotmar, episkopoj Zakarias kaj Udo, tri abatoj). Ankaŭ en hungara flanko okazis signifaj perdoj.
La bavaroj celis reokupon de Panonio kaj militiris sur ambaŭ bordoj de la Danubo, dum oni liveris provizon per ŝipoj. La madjaroj detruis unuafoje la armeon de la suda bordo, sekvatage tiun de la norda. Ambaŭ armea gvidanto mortis, la armeoj estis ĉirkaŭitaj kaj neniigitaj.
Pri la evento notas Annales Alamannici kaj la Salcburga jarlibro.
Ladispoli
Ladispoli estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Latio kaj en la provinco Roma.
Vígľašská Huta-Kalinka
Vígľašská Huta-Kalinka (hungare Végleshutakálnok [vEgleŝhutakAlnok]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vígľašská Huta-Kalinka situas laŭ flankovojoj. Zvolenská Slatina troviĝas je 10 km.
Historio
Vígľašská Huta-Kalinka formiĝis, kiel unueca vilaĝo en 1926 el 2 vilaĝoj menciitaj pli sube. Pli frue ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszalatna, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vígľašská Huta-Kalinka 382 homoj, (361 slovakoj).
Vígľašská Huta
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773 en formo "Vigles Huta", kie funkciis vitrofarejo. En 1828 loĝis tie 651 vilaĝanoj en 87 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Végleshuta 838 homoj, (plejparte slovakoj).
Kalinka
La vilaĝo formiĝis en la 18-a jarcento. En 1828 loĝis tie 230 vilaĝanoj en 30 domoj. Longe oni minadis tie sulfuron. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Végleskálnok 303 homoj, (plejparte slovakoj).
Juĵno-Saĥalinsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64401.
La urbo estis fondita en jaro 1882.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas en sud-orienta parto de insulo Saĥaleno, ĉe rivero Susuja (Сусуя).
En la urbo estas fervoja stacio.
Traduko de nomo de la urbo estas "(io) sud-saĥalena".
En jaro 1959 la urbo havis 85,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 175,1 mil loĝantojn.
János Fazakas
János FAZAKAS [fazakaŝ] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Málnás la 26-an de aŭgusto 1910 kaj mortis en Kluĵo la 3-an de aŭgusto 1979.
U Orla (artileria fuortaro)
Artileria fuortaro U Orla (en Esperanto Ĉe Aglo) estis ekzistonta kiel la plej orienta fuortaro de la ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj. Ĝi estis lokigota proksimume 4,5 km de urbo Hlučín inter vilaĝoj Darkovice kaj Darkovičky. Estas tre verŝajne, ke spaco por lokigo de la fuortaro estis elektita jam dum supraĵesploro en oktobro de la jaro 1934 kaj poste konfirmita dum sekvanta esploro printempe kaj somere de 1935. La artileria fuortaro Ĉe Aglo estis havonta sume 6 fuortarajn objektojn kun la jenaj markigoj: Unusola objekto de la fuortaro, kiu estis betonigita, estis la infanteria fuorto MO S-20 „Aglo", kies konstruigo estis bezona pro kaŭzo de plenigo de la interspaco inter la infanteria fuorto MO S-19 „Aleo" kaj la infanteria fuorto MO S-21 „Jaroš". Por plene finkonstrui la fuortaron Ĉe Aglo inkluzive de armilaro, municio, ekipaĵaro kaj obstakloj oni kalkulis sumon 63 514 541,00 Kč. Konstruado de la ceteraj menciitaj objektoj estis planata por pli malfrua tempo, sed aŭtuno de la jaro 1938 decidis alie.
Rotărești
Rotărești [rotareŝtj] (hungare Kerekesfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 353 loĝantojn (rumanoj), en 1992 211. Ĝi estis unue menciita skribe en 1508. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Sâmbăta.
Santeny
Santeny [] estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 3,651 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Santeny situas sudoriente de la centro de Parizo.
Valenzuela de Calatrava
Valenzuela de Calatrava estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas valenzoleños. La censita populacio en 2010 estis de 782 loĝantoj kaj la denseco estas de 17,74 loĝ/km².
Situo
Valenzuela de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 656 m; je 22 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 44.08 km². La geografiaj koordinatoj estas 38º 51' N, 3º 46' Ok.
Limas norde, oriente kaj okcidente kun la municipa teritorio de Almagro; sude kun tiu de Granátula, kaj sudoriente kun tiu de Aldea del Rey.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.
La nomo de la vilaĝo signifas "malgranda Valencio" aŭ Valencieto, eble pro la bonkvalito de ties grundo, tio estas diminutivo de Valencio pro sia situo en zono de fekundaj ortoj.
Plej antikvaj mencioj rilatas al malgranda kastelo de almoravidoj konstruita sur la loko kie aktuale estas la preĝejo. Post la batalo de Las Navas de Tolosa (1212) la teritorio estis konkerita de kristanoj kaj donita kiel senjorlando al la Ordeno de Calatrava. Kaj pro ordo de la 9a Superulo nome Gonzalo Núñez de Novoa, la rajtoj pri Valenzuela pasas al la vilaĝo de Almagro, kvankam tiu estas de posta fondo.
Dum la tuta Mezepoko Valenzuela havis jurajn konfliktojn por sendependiĝi de la ordena sidejo. La 18a superulo Juan Núñez de Prado donis al la vilaĝanoj la paŝtejon Júcar de la Nava (1322), kio helpis la reloĝigon, kaj tiel Valenzuela iĝis unu el la 130 encomiendas (posedaĵoj) de la Ordeno (1331). Poste epidemioj kaj malsategoj malpliiĝis la populacion, kiu estis de nur 13 familioj en 1507 kaj tiama supera tribunalo de Granado decidis, ke Valenzuela iĝu denove domaro de Almagro.
La dezirita libereco ne alvenis ĝis 1538, kiam Valenzuela rekuperas la vilaĝan kategorion kontraŭ pago de 2.000 dukatoj al la reĝo por la militoj kiujn Karlo la 1-a estis faaranta en Eŭropo kaj la Mediteraneo. Kiel pruvo de dankemo la municipo adoptis por la blazono la dukapan aglon de la habsburga imperiestro, krom la krucon de Kalatrava, la kastelon kiu ŝirmis la unuajn setlantojn kaj la oran lanflokon de la urbo de Almagro.
Tamen denove dum malmulte da tempo konservis Valenzuela sian liberecon. En 1554 la princino Johanino, laŭ papaj permesoj vendi kaj havaĵojn kaj vasalojn de Militaj Ordenoj, vendis la vilaĝon, ties teritorion kaj jurisdikcion al Diego Alfonso de Madrid, skabeno de Almagro, kiu iĝas tiele sejoro de Valenzuela kontraŭ pago de 10.164.068 maravedoj. Descendaj de tiu estos la familio Zúñiga, kiu regos la vilaĝon dum la 17a jarcento, kaj poste la familio Osorio kiu en 1773 akiros la Markizecon de Torremejía kiel pago a iliaj servoj dum militoj en Italia, kaj ricevos privilegiojn eĉ post nuligo de senjorlandoj en la 19a jarcento.
Monumentoj interesaj
De fino de la 17a jarcento estas ermiteko de Kristo de la Pardonemo, de simpla stilo, kvadrangula navo, kaj 4 multkoloraj blazonoj de la 4 evangeliistoj kaj figuro de Kristo. Ekzistas dua navo konstruida poste kio havigas al la preĝejo planon de latina kruco, kaj sonorilturo kun du bronzaj sonoriloj de la 19a jarcento.
Lanuvio
Lanuvio estas komunumo de Italio.
Hradec nad Moravicí
Hradec nad Moravicí estas urbo en Ĉeĥio, kiu situas proksime de urbo Opava. Vivas ĉi tie. Tra ĝi trafluas rivero Moravice. Ĝi estas urbo ekde la jaro 1971, sed oni mencias pri ĝi kiel pri subburgejo en la jaro 1060, kiu estiĝis sur loko de pli maljuna triba burgejo de Holasicanoj. Ĝi havis avantaĝan situon en malnova komerca sukcena vojo. Laŭ tradicio ĉi tie renkontiĝis en la jaro 965 nupta senditaro de la pola princo Mieszko kaj de Doubravka, la filino de la ĉeĥa princo Boleslav la 1-a. Ekde la jaro 1279 ĉi tie en přemysla burgo loĝis eĉ reĝino Kunhuta, la vidvino post la ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 2-a. La burgo kaj kastelo estis ekde la 16-a jarcento en posedaĵo de diversaj nobelaj familioj, lastfoje de Lichnovský-idoj. En la kastelo en Hradec nad Moravicí ĉe muzikamaj Lichnovský-idoj restadis Ludwig van Beethoven (1806, 1811) kaj Franz Liszt (1846, 1848). Vizitintoj de Hradec nad Moravicí estis ankaŭ Niccolo Paganini (1828) kaj Josef Mánes (1852) kaj ankaŭ Petr Bezruč venadis ĉi tien.
Dolní Libina
Dolní Libina estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,24 km².
Universitata Observatorio de Monto John
La Universitata Observatorio de Monto John (angle Mount John University Observatory aŭ MJUO) estas  la unua astronomia observatorio en Nov-Zelando. Ĝi estis establita en 1965 proksime de la urbeto Lake Tekapo, super la lago Tekapo en distrikto Mackenzie (Suda Insulo, Nov-Zelando), ĝia MPC kodo estas 474.
Ĝi estas mastrumita de la Universitato de Canterbury, kaj gastigas la spektrografon HERCULES (High Efficiency and Resolution Canterbury University Large Echelle Spectrograph) kaj la observan ejon de la japana-novzelanda kunlaborado MOA (Mikrolensaj Observadoj en Astrofiziko) gvidata de Profesoro Yasushi Muraki de la Universitato de Nagojo. Teleskopo de 1,8 m. financita de Japanio, estis uzita por tiu projekto, kaj estis redonita al la Universitato de Canterbury je la fino de la projekto MOA en 2012.
En junio 2012, areo de 430 000 hektaroj ĉirkaŭ la observatorio estis deklarita kiel "Internacia Aoraki Mackenzie Rezervejo de Malluma-Ĉielo" de la Internacia Malluma-Ĉielo Asocio, unu el la nure kvar tiaj rezervejon en la mondo, ĝia malluma ĉielo estas notita "2" sur la skalo de Bortle.
Instalaĵoj
Tie estas 5 grandaj teleskopoj regule uzataj, ankaŭ estas kafejo mastrumita de la vojaĝorganizanto "Earth and Sky". Estas loĝejo por la invitataj sciencistoj en la konstruaĵo de la teleskopo de 1 m ; kaj por la intendanto, kiu vivas sur la monto.
Teleskopo McLellan
Teleskopo de 1 m de tipo Dall-Kirkham uzita por la spektrografo HERCULES.
Teleskopo Boller & Chivens
Teleskopo de 0,61 m por fotometrio, uzita kun ŝargkuplita fotilo "Apogee - Alta".
Teleskopo de la Optikaj Metieistoj
Teleskopo de 0,61 m por ŝargkuplita fotometrio, adaptita al robota uzo kiel parto de la Robota Teleskopa Reto de AASVO, ĝi estas la unua teleskopo de AASVO en la Suda duonglobo.
Teleskopo "Earth and Sky"
Tiu teleskopo 0,4 m estas ekskluzive uzata de la turistoj.
Malkovroj
En junio 2008 estis raportita, ke per la teleskopo MOA-II la observatorio estis malkovrinta la plej malgrandan de tiu tempo. La planedo MOA-2007-BLG-192L b estas nur 3,3 foje pli granda ol Tero kaj orbitas ĉirkaŭ la malgranda stelo MOA-2007-BLG-192L malproksima de 3000 lumjaroj de Tero. Estus nemalverŝajne ke tiu planedo havus dikan atmosferon kaj likvan oceanon.
Wolfgang Kapp
Wolfgang Kapp (naskiĝis la en Novjorko, Usono; mortis la  en Leipzig) estis germana administracia oficisto, laste Ĝenerala Pejzaĝa Direktoro en Kenigsbergo. La 13-an de marto 1920 li gividis, komune kun generalo Walther von Lüttwitz sensukcesan Kapp-puĉon kontraŭ la demokratie elektita registaro en Berlino. Post la puĉo li fuĝis al Svedio. En printempo 1922 li venis al Leipzig por defendi sin en tribunalo. En medicina ekzameno oni trovis ĉe li kanceron. Li mortis post operacio en malsanulejo.
4-a arondismento de Parizo
La 4-a arondismento (IVe arrondissement) estas unu el la dudek arondismentoj de Parizo. Ĝi troviĝas sur la dekstra bordo de Sejno, kaj havas limojn kun la 1-a (okcidente), la 3-a (norde), la 12-a (oriente) kaj la 5-a arondismentoj (sude).
La 4-a arondismento entenas la faman, renesancstilajn placon de la Vogezoj kaj la urbodomon de Parizo, la orientan parton de la insulo Cité kaj la insulon Saint-Louis. Ĝi havas proksimume 30000 loĝantojn kaj kovras 1.60 km².
Zoltán Czegő
CZEGŐ Zoltán (cegeo:) estas rumanuja hungara/hungara poeto, ĵurnalisto naskita en Bukareŝto la 18-an de junio 1938.
Biografio
La mezlernejon Zoltán Czegő finis en Sfântu Gheorghe en 1955, la fakojn pedagogio-hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo en 1962. Li instruis, poste li iĝis de 1968 li iĝis la interna kunlaboranto de Megyei Tükör. En 1988 li translokiĝis Hungarujon. En 1989-90 li estis kunlaboranto de Esti Hírlap, ekde 1991 de Magyar Fórum, ekde januaro de 1992 de Új Magyarország.
Flores de Ávila
Flores de Ávila [FLOres deAbila] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Flores de Ávila estas etimologie komprenebla kiel Floroj de Avilo. Iam la nomo estis Vellacos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Flores de Ávila kaj la submunicipo El Ajo (La Ajlo) je 4 km norde de la urbakerno, okupas totalan areon de 43,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 287 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 58 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Paradinas de San Juan (Salamanca), Rágama (Salamanca), Rasueros, Mamblas, Cisla, Cantaracillo (Salamanca), Muñosancho, Gimialcón, Salvadiós kaj Muñosancho.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Juĵno-Suĥokumsk
Juĵno-Suĥokumsk (Южно-Сухокумск) estas urbo en Dagestano en Rusio.
Flores de Ávila
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj, bovoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Juĵno-Suĥokumsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 82438.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1988.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Suĥaja Kuma (Seka Kuma, Сухая Кума).
En jaro 2002 la urbo havis 9,8 mil loĝantojn.
Emanuela Galliani
Emanuela GALLIANI estas itala amatora astronomino.
La ŝi kunmalkovris la asteroidon 23571 Zuaboni kun Marco Cavagna.
Zacatelco
Zacatelco estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Zacatelco. Krom la ĉefurbo 5 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29044.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 35316 loĝantojn. El tiuj estis 16947 viroj kaj 18369 virinoj. La komunumo havas surfacon de 14,44 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2210 metroj super la marnivelo.
(19328) 1996 XY28
(19328) 1996 XY28 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Zacatelco
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 886,4 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,9 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 26926 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 139 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,52 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lariano
Lariano estas komunumo de Italio.
Cresuia
Cresuia (kresuja) (Kereszély) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 668 loĝantojn (rumanoj), en 1992 542. Ĝi estis unue menciita skribe en 1588. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Curăţele.
Charles R. Crane
Charles Richard CRANE (1858-1939) estis filantropo de Ĉikago, kiu famas pro tio, ke li vizitis en 1931 Saudan Arabion, la reĝon Abdul Aziz kaj ofertis helpon por trovi akvon. La sendita minista inĝeniero Karl Twitchell do trovis nafton anstataŭ akvo, tiel komenciĝis riĉiĝo de la lando.
22583 Metzler
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Metzler, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2006, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Highland High School en Highlands (Nov-Jorkio).
Instituto de Astronomia Kalkulo
la Instituto de Astronomia Kalkulo (germane Astronomisches Rechen-Institut aŭ ARI) estas astronomia esplora instituto en la urbo Hajdelbergo de Germanio. Ĝi estas nun parto de la Centro pri Astronomio de la Universitato de Hajdelbergo (Zentrum für Astronomie der Universität Heidelberg).
Historio
La ARI estis fondita en 1700 en Berlino-Dahlem, kvartalo de la urbodistrikto Steglitz-Zehlendorf de Berlino, fare de la germana astronomo Gottfried Kirch. Ĝia deveno estis apliko de patento de Frederiko la 1-a de Prusio kiu enkondukis monopolon en la eldono de stelkatalogo en Prusio.
48492 Utewielen
48492 Utewielen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Instituto de Astronomia Kalkulo
Historio
En 1912 ĝi estis translokita en novan konstruaĵon en Berlino-Dahlem; en 1945 la usonaj okupadaŭtoritatoj movigis la instituton pli proksimen de sia stabejo en Hejdelbergo. De la, la ARI estis integrita en la Centron pri Astronomio de la Universitato de Hajdelbergo. La du aliaj institutoj de la ZAH estas la Institut für Theoretische Astrophysik (Instituto pri Teoria Astrofiziko : ITA) kaj la Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl (Nacia Observatorio de Hejdelbergo-Königstuhl).
48492 Utewielen
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ute Wielen, kiu laboris dum pli ol 50 jaroj en astronomio. Ŝi estis helpana observantino ĉe la Observatorio de Babelsberg. Pli malfrue, ŝi laboris kiel programistino ĉe la astronomiaj institutoj de Berlino kaj Heidelberg, kaj estas kun-verkistino de multenombraj libroj pri la historio de la astronomio.
Instituto de Astronomia Kalkulo
Historio
La ARI respondecas, inter alie, pri la "Katalogo Gliese de proksimaj steloj" ; la "Fundamentale Sternkataloge" (Fundamentaj Stelkatalogoj) FK5 kaj FK6 ; kaj de la ĉiujara "Apparent Places of Fundamental Stars" ( APFS ; Ŝajna Loko de la Fundamentaj Steloj), stelaj efemeridoj kiuj donas la ekzaktan lokon de 3000 steloj por ĉiu tago.
Nuntempe, krom la eldono de stelkatalogoj, la ARI faras pli ampleksajn esplorojn pri la gravitaj lensoj, la evoluo de la galaksioj, la stela dinamiko kaj la kosmologio. Ĝi ankaŭ partoprenas al misioj de kosma astronomio kiel la misio Gaia.
Porknabinaj mangao kaj animeo
Porknabina mangao (少女向け漫画 [ŝōĝo muke manga] aŭ 少女漫画 [ŝōĝo manga]) estas mangao ĉefe celanta por inajn adoleskoj. Porknaba animeo (少女向けアニメ [ŝōĝo muke anime]) estas animeo ĉefe celanta por inajn adoleskojn.
Ŝoĝo estas kreata tiel, ke ĝuste knabinoj ŝatu ĝin, kaj porknabinaj mangaoj kaj mangailustritaj romanoj estas publikigataj en porknabaj manga-gazetoj. Distinge al ŝonen, kiu emas aventuron kaj batalon, desegnoj de ŝoĝo emas ĉarmon kaj belecon. Tipaj porknabinaj mangaoj uzas proprajn esprimojn: florojn sur fonoj, okulojn kun longaj okulharoj kaj reflektitajn radiojn.
Kento Nakamura
Kento Nakamura (中村 健人, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kagoshima United FC.
Biała (rivero)
Biała estas maldekstra alfluanta rivero de Supraśl en Podlaĥia provinco, Pollando. Longeco: 32,7 km. Ĉe la rivero Biała situas Bjalistoko kaj apudaj lokoj.
Serv-orientita arkitekturo
SOA ĝenerale ankaŭ provizas manieron por servkonsumantoj, kiaj teksaĵ-bazaj aplikacioj, estis informita pri disponeblaj SOA-bazitaj servoj. Por ekzemplo, pluraj apartaj unuoj en kompanio povas disvolvi kaj funkciigi SOA-servojn in malsamaj programlingvoj; iliaj respektivaj klientoj profitos de bone komprenita, bone difinita interfaco por aliri ilin. XML estas komune uzata por interfaci kun SOA-servoj, kvankam tio ne estas postulata.
SOA difinas kiel integri larĝe malsamaj aplikacioj por teksaĵ-bazita ĉirkaŭo kaj uzas multajn implementajn platformojn. Pli ol difini API, SOA difinas la interfacon laŭ protokoloj kaj funkcioj. Finpunkto estas la enirpunkto de SOA-implementaĵo. Servorientado postulas malstriktan kupladon de servoj kun mastrumaj sistemoj, kaj aliaj teknologioj sub apliklacioj. SOA apartigas funkciojn en apartaj unuoj, aŭ servoj, kiun implementantoj ofertas trans reto por ebligi al la uzantoj kombini kaj reuzi ilin en iliaj propraj aplikaciaj disvolvoj. Tiuj servoj kaj ties respondaj konsumantoj komunikas inter si sendante datumojn laŭ bone difinita, komuna formato, aŭ per kunordigo de agado inter du aŭ pli da servoj.
Oni povas konsideri SOA kiel kontinuumo, male al distribuita komputado aŭ modulema programado.
Leuben-Schleinitz
Leuben-Schleinitz ĝis la fino de 2013 estis sendependa komunumo en Germanio - ekde la 1-a de januaro 2014 temas pri parto de la komunumo Nossen. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio. Fine de 2013 la komunumo havis 1292 loĝantojn.
La loko (kastelo Schleinitz) estis nomdoninto por la dinastio von Schleinitz.
Kamiono
Kamiono, aŭ ŝarĝaŭto, estas tia motora veturilo, kiu estas uzata ĉefe por transporto de varoj. Ĝi ofte havas platan plankon kaj 4 aŭ pli multajn radojn. Kamioneto estas malgranda ŝarĝaŭto, kies utila ŝarĝo ne superas ĝenerale 3500 kg. Baskulkamiono estas kamiono, kies malantaŭparto estas baskulebla kaj tiel povas facile elŝuti la ŝarĝitan materialon. La cisternokamiono estas provizita per vasta kuvo por transportado de likvaĵoj. Ŝpruckamiono estas provizita per barelego, ŝpructubo aŭ verŝilo kaj ofte per premmotoro por ŝprucigi likvaĵon, akvon, gudron, bitumon.
Jure ekzistas tre diversaj tipoj de la ŝarĝaŭtoj je maso, konstrua kaj uza tipo tiel ankaŭ validas por ili diversaj impostoj, asekuroj kaj trafika regulo.
La ŝarĝauto konsistas ĝenerale el memporta ĉasio, stirista ĉelo kaj konvena konstruaĵo.
Historio
En 1896 konstruis Gottlieb Daimler en Cannstatt ĉe Stuttgart la unuan motorizitan ŝarĝaŭton. Tiu havis 2-cilindran kvartaktan motoron kun 2,2-litra cilindra volumeno kaj povumo de 6 ĈP. La maksimuma rapido estis 16 km/h. Ĝin sekvis motorizitaj fajroŝpruciloj, vetureblaj segaj-fendaj maŝinoj kun Daimler-motoro, lumigaj aŭtoj ktp..
Estonteco
En estonteco estas antaŭvidataj senŝoforaj kamionoj, ekz. Tesla Semi. En pluraj landoj, kamionŝoforo estas unu el plej oftaj profesioj, kio kreas necertecon pri estonteco de ilia enspezfonto.
Ĝenerale
La grandeco de kamiono etendiĝas de et-ŝarĝaŭtoj ĝis grandaj transportiloj. En Eŭropo ekzistas leĝoj pri kamionetoj ĝis 3,5 t, malpeza kamiono ĝis 7,5 t, mezpeza kamiono ĝis 12 t kaj peza de 12 t ĝis 60 t kiel plej granda permesita tuta maso (en Aŭstrio: solo-kamiono ĝis 32 t, kun alpendaĵo: ĝis 44 t; en Svislando: ĝis 40 t). Por stiri kamionon, oni bezonas – laŭ tuta maso – en Eŭropo stirpermeson de klaso C1 aŭ C (kun tirita alpendaĵo CE).
Ergonomio
Ergonomio devenas el la grekaj vortoj ergon (laboro, verko) kaj nomos (leĝo, regulo). Ergonomio estas do la scienco pri la reguleco de homa laboro. Ĝi celas faciligi la adaptigon de iu sistemo al ties uzanto, por ke tiu lasta laboru kiel eble plej efike kaj komforte kun minimuma adaptiĝotempo.
Kamiono
Ĝenerale
La kamionoj, uzataj en internacia transporto havas fermeblan spacon, tiel ĝi uzeblas transporti doganvarojn. Tiukaze la doganisto fermas la kamionon per plombo en unu lando, kiun forigas alia doganisto en la akcpeta lando. La hom- kaj varokontrabandistoj ofte uzas la kamionojn por nigre transporti varojn, homojn. Tion oni provas obstakli per rentgenaj aparatoj kaj hundoj ĉe la limo aŭ eĉ landinterne.
Ergonomio
La sistemoj koncernitaj per tiu adaptigo povas esti laborlokoj (oficejo, fabriko, ...), eroj de tiuj lokoj (ŝalttabuloj, seĝoj, ...), sed ankaŭ interfacoj profesiaj aŭ porpublikaj (komputilaj programoj, ttt-ejoj, ...) kaj labororganizo (horaro, deĵorvico, ...).
Kamiono
Ĝenerale
Oni devas ĉiujare kontroligi la ŝarĝaŭtojn por ne perdi la perpesojn pri liverado.
Ergonomio
Ergonomio uzas la konojn de la psikologio, psiko-psikologio, sociologio, ... Ĝi estas scienco pri la laboranta homo. Multaj sciencoj emerĝis post la industria revolucio, sed la homon oni forgesis, kaj necesis multaj bataloj de laboristoj por ke je la komenco de la 20-a jarcento oni fine ekkonsideris la efikojn de la laborkondiĉoj al la homa organismo.
Ergonomio celas adapti laborlokojn por eviti vundigon per fizika lacigo (muskola plilongigo, izkiatiko, ...) aŭ per falantaj objektoj (traŭmoj, tranĉvundoj, ...). Ĝi atentas ankaŭ pri daŭre samaj laborpozicioj kaj ripetaj gestoj, kiuj povas kaŭzi sanproblemojn (dorsdoloroj, muskola lacigo, ...).
Kamiono
Ekipaĵo
La kamionoj estas konstruitaj tre diverse, laŭ la uz-celo. Dum la ŝarĝaŭtoj, uzataj por mallonga distanco estas ekipitaj ofte per ĉiu-rada movilo, baskulo (ekz. la ŝarĝaŭtoj por liverado de la konstrumaterialoj), la ŝarĝautoj, uzataj por longdistanca liverado estas ekipitaj per automatizita ŝaltmovo kaj dormejo (ĉar la striristo plenigas la ripoztempon en la kamiono), ripozhejton kaj klimatizilon.
Ergonomio
Ĉenlaboro necesas adaptigon por eviti viglecomankojn, ĉar la vigleco varias laŭ kronologiaj cikloj (kronobiologio). Necesas trovi rimedojn por konservi bonan viglecon per taskovario, limigita labordaŭro aŭ alarmoj (sen troigi pri tiuj lastaj, ĉar estas pruvite, ke tro da alarmoj ne plu efikas kaj eĉ havas inversan efikon).
Pri komputiko, ergonomio okupiĝas pri du kampoj, la fizika, t.e. adapto de la materialo (ekrano, klavaro, ...) al la homa korpo, kondiĉo, ktp. La dua kampo estas la softvaro, kiu bezonas bonan pristudadon de la farota laboro por bone adapti la programon al la uzanto anstataŭ postuli adapton de la uzanto al la programo.
Kamiono
Ekipaĵo
Plej grava konstrua firmao estas Schwarzmüller.
Ergonomio
Pri interreto kaj ttt-ejoj oni povas detali jenajn ergonomiajn celojn:
Kamiono
Taĥografo
En Eŭropo, ĉiu kamiono kun pli ol 3,5 t permesita tuta maso devas esti ekipita per t.n. EU-taĥografo, (EU -kontrolaparato) kaj per rapidec-bremso. Tiujn aparatojn oni devas kontroligi ĉiun duan jaron je manipulado kaj precizeco. La kontrolaparato servas por surskribi la veturan rapidecon kaj ties tempon same kiel la ripoztempojn. Ekde 2005, la novaj kamionoj estas ekipitaj anstataŭ taĥografoj per elektronikaj vetur-skribiloj, kiuj fakte ne estas manipuleblaj. La aparato notas la datojn sur ĉipkarton.
Ergonomio
La tri respektendaj kriterioj por krei ergonomian interret-interfacon estas jenaj:
Kamiono
Gravaj kamionproduktantoj
Gravaj, ne plu ekzistantaj firmaoj:
Michel Meunier
Michel MEUNIER estas franca amatora astronomo.
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de la asteroido 23663 Kalou la
Li ankaŭ kunmalkovis la  C / 1997 J2 (Meunier-Dupouy) en kunlaboro kun Philippe Dupouy. Tiu malkovro estis la unua farita de amatoraj astronomoj per defora teleskopo.
San Juan Bautista Tuxtepec
San Juan Bautista Tuxtepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Bautista Tuxtepec. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 184.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 22678 indiĝenoj. El tiuj 17620 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 17620 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Hemeroĥorio
Hemeroĥorio (de greka ἥμερος, hemeros: 'malsovaĝa, nobla, kultivita, edukita' kaj greka χωρίς choris: separita ) estas la disvastigo de planto pere de la „kultivado“. Ĝi estas unu el la disvastigmeĥanismoj de planto.
La termino antropoĥorio ofte estas uzata sinonime, sed vere temas pri la disvastigo de plantoj pere de la homo kiel transpordrimedo. Do temas pri ne ne intencita disvastigo de plantoj pere de la homo.
Hemeroĥoriaj plantoj aŭ ties semoja aŭ diasporoj estas disvastigitaj intence (enkondukado) aŭ neintence (kuntirado) de homoj en areo, kie la planto ankoraŭ ne kreskis kaj verŝajne disvastigis multe pli malrapide ol sen la helpo de homoj. Hemeroĥoriaj plantoj povas pliriĉigi la biologian diversecon aŭ malliriĉigi ĝin.
Kategorigado de hermeroĥoriaj plantoj
Oni distingas hemeroĥoriaj plantoj laŭ la formo de ilia enkonduko, ekzemple:
Kronologie la hemeroĥoriaj plantoj estas dividitaj en:
.
Mein Name ist Eugen (filmo)
Mein Name ist Eugen ("Mia nomo estas Eŭgen") estas svisa filmo el la jaro 2004 de la reĝisoro Michael Steiner. La scenaro orientiĝas je la samnoma romano "Mein Name ist Eugen" de Klaus Schädelin, sed tre libere interpretas la romanan enhavon.
Enhavo
En la 1960-aj jaroj en la svislanda ĉefurbo Berno vivas la kvar 11- aŭ 12-jaraj knaboj Eugen ["OJgn"], Wrigley ["VRIGlej"] (jen nur moknomo donita fare de la aliaj infanoj, fakta persona nomo Franz), Bäschteli ["BEŜteli"] kaj Eduard. Ili pripensas unu friponaĵon post alia, kaj la gepatroj de Wrigley pro tio decidas forsendi la filon al internulejo. Wrigley kaj Eugen malkovras trezorotrovan mapon de Fritzli Bühler ["FRICli BÜla"], kiu laŭ la rakontoj inter la knaboj estu la "reĝo de friponaj knaboj" kaj laŭdire antaŭ jardekoj vivis en la sama domo kiel nun Wrigley kaj Eugen, kaj nun onidire estas plenkreskulo en Zuriko. Por eviti punon de siaj patroj koleraj pro la lasta knaba friponaĵo, kiu detruis signifan parton de tri loĝejoj en pluretaĝa domo, la du junuloj decidas forkuri kaj vojaĝi al Zuriko por trovi la legendan heroon. Aventura fuĝo kondukas la du knabojn tra granda parto de Svislando, kaj ili estas persekutataj de koleraj kamparanoj, zorgiĝantaj gepatroj kaj de multaj policistoj - survoj la pliaj du knabaj amikoj aliĝas al la duopo. Dum sia aventura fuĝo la kvar knaboj patose ĵuras eterne fideli unu al la alia, laŭ la modelo de la solena ĵuro kiu kreis la svisan konfederacion. Fine ili estas tutlande serĉataj per policaj afiŝoj, kaj do famiĝas en tuta Svislando, kiam ili fine atingas Zurikon.
En la urbo ili serĉas je Fritzli Bühler. Unue ili trafas malĝustan personon, samnoman policiston, sed fine ili renkontas la veran, kiu intertempe komercas per nefunkciantaj televidiloj. Kune kun Fritzli ili forsendas malŝatatan najbaron per transoceana ŝipo, sed nokte la plenkreskulo Fritzli malaperas kun la trezorotrova mapo, kaj al la kvar knaboj ne restas alia alternativo ol reveni al siaj gepatroj en Berno.
Gerzensee
Gerzensee havas la sekvantajn signifojn:
Puĉo de Kapp
La Puĉo de Kapp (ankaŭ: Kapp-Lüttwitz-Putsch) estis puĉo kontraŭ la Vajmara Respubliko, gvidata de Wolfgang Kapp kaj Walther von Lüttwitz. Tiu ĉi dekstra puĉo-provo en marto 1920 puŝis Germanion preskaŭ en civilan militon kaj devigis la regnan registaron fuĝi el Berlino al Stuttgart. La plej multaj puĉistoj estis eksaj anoj de la imperiestra armeo.
Partoj de la aktuala armeo simpatiis kun la puĉo, kaj aliloke en Germanio la komunistoj ribelis. Sed la laboristaj partioj alvokis al ĝenerala striko, kaj precipe: la ministeriaj administracioj en Berlino rifuzis kunlabori kun la puĉistoj, kiuj cetere malkonsentis pri la celoj. Kapp fuĝis al Svedio.
Sekvo de la puĉo estis malfortiĝo de la respublikemaj partioj. Anstataŭe, en la parlamenta baloto de junio 1920 multe gajnis la ekstremaj partioj.
Juĵnouralsk
Juĵnouralsk (Южноуральск) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Almașu Mic
Almașu Mic estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Juĵnouralsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75464.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1961.
La interurba telefona kodo estas 35134, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Libroj sibilaj
Libroj sibilaj estas kolekto de orakolaj libroj, uzitaj en la publika romana religio: aparta sacerdota kolegio, origine dumembra, poste dekmembra kaj pliposte dek-kvinmembra (sacris faciundis... viri = viroj dediĉitaj al sanktaĵoj) estis taskigitaj al la konservado kaj konsultado pri ili okaze de mirindaĵoj aŭ de eventoj malfavoraj kaj riskaj por la ŝtato, aŭ por koni la volon de la dioj aŭ por permesi aŭ malpermesi novajn kultojn. Ilin konsultis, ekzemple, Makcencio antaŭ la batalo kontraŭ Konstantino, kaj oni de ili kredis ricevi profetaĵon favoran antaŭ la dua punika milito.
Juĵnouralsk
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Libroj sibilaj
Nenion precizan oni scias pri ilia origino, literatura formo kaj enhavo de tiuj libroj, eĉ ne la metodo de konsultado estas konata. Ni scias nur ke ili estis greklingvaj kaj entenis orakolojn de diversaj sibiloj. Laŭ onidira tradicio ili estus venditaj de la Sibilo de Kuma al la reĝo Tarkvinjo Prisko kaj al Tarkvinjo la Supera. Tiuj libroj estis garde konservitaj en la kapitola templo en kiu ili estis bruligitaj dum la incendio de 83 a. K. Imperiestro Aŭgusto zorgis pri nova kolekto de tiaj libroj, eble ĉerpante el aliaj temploj kaj lokis ilin en la Palatina templo de Apolo: konsultitaj ĝis la 405, ili estis bruligitaj ordone de generalo Stilikono, eble puŝite de adeptoj de la nova kristana religio. Pri ili ni konas nur kelkajn erojn, transdonitajn de paganaj kaj kristanaj verkistoj. Pri ili abunde komentas Cicerono kaj Latancio kaj Numaciano.
Juĵnouralsk
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Libroj sibilaj
Ofte la librojn sibilajn oni konfuzas kun la orakoloj sibilaj, kiuj havas tutalian originon kaj historion, kvankam samtipan orakolaron, uzitajn tamen malsamcele.
Juĵnouralsk
La urbo estas sur orienta deklivo de suda Uralo, ĉe rivero Uvelka (Увелька).