cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beas de Segura
Historio
La romianoj venis, kverelis kun la kartaganoj kaj finfine dominis la teritorion, kreis kamparajn vilaojn unu en la Hispania Ulterior, poste en la Hispania Citerior, poste Hispania Tarraconensis. La visigotoj konstituis klason de terposedantoj.
En 714 aŭ 715 Beas submetiĝis fare de la valio Abd al-Aziz ibn Musa kaj ekformis parton de la Korao de Ĝajĝan, distrikto de la Emirlando de Kordovo, kaj konstituis Beas unu Iklimon de la Korao. Fine de la 9a jarcento okazis ribelo de muladioj, kun centro en Sierra de Segura. Abd ar-Rahman la 3-a finigis la ribelon kaj ekposedis la fortikaĵon, ĝis en 929 proklamiĝis kalifo kaj kreis la ekregadon fare de la Kaliflando de Kordovo. Ekde tiam, Beas ekdisvolviĝis rapide per granda diverseco de produktoj: lino, kanabo, tritiko, olivarboj, fruktarboj kaj aliaj transformitaj varoj. Samtempe, oni konstruis muelejojn kaj teksejojn, kaj tiel ĝi iĝis centro de komerco.
En 1234, la reĝo Fernando la 3-a, akompanita de la episkopo Juan de Osma, konkeris Úbeda kaj la venontan jaron Santisteban, Iznatoraf, Chiclana kaj Beas, kaj donis tiun lastan al la episkopo kun ties kastelo kaj teritorio kiel heredaĵo persona la 12an de aprilo 1235. La episkopo de Osma plue akompanis la reĝon, ĝis en 1236 ili konkeris Kordovon. Kelkajn jarojn poste, la 30an de novembro 1239, Juan de Osma ŝanĝis Beas kaj Chiclana kun ties kastelosj kaj teritorioj por aliaj urboj de Sorio kaj Segovio al la Ordeno de Santiago.
La urbo sekvis la evoluon de la regiono: progreso en la 16a jarcento pro agrikulturo kaj brutobredado, dekadenco en la 17a jarcento, kiel en la cetero de la lando, malfacilaĵoj en la epoko Milito de hispana sukcedo komence de la 18a jarcento; kaj meze de tiu oni forhakis tutajn arbarojn de la areo por la konstruado de ŝipoj. Komence de la 19a jarcento dum la Milito de Hispana Sendependiĝo la urbo suferis grandan detruon ĉefe novembre 1809.
Komence de la Hispana Enlanda Milito (1936), la municipoj Alcalá la Real, Porcuna kaj Lopera estis kaptitaj de la frankismaj trupoj, sed la cetero de la provinco Ĥaeno restis sub la kontrolo respublika ĝis la lasta tago de la milito (1939).
Meze de la 20a jarcento oni konstruis la Akvobaraĵon de Tranko, kiu ne estis utila por irigacio kaj oni konstruis elektrocentralon. Fine de la 1950-aj jaroj oni realigis vorkojn por kanaloj kaj akvoliverado. En la 1970-aj jaroj okazis forta elmigrado kaj tiel el preskaŭ 15 000 loĝantoj oni falis al nunaj 5000. Ekde la Hispana Transiro al la Demokratio la socialistoj de la PSOE atingis la urbestrecon naŭ fojojn kaj la dekstruloj de la PP dufoje.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 5571 geloĝantoj de la municipo Beas de Segura estas 2716 inoj kaj 2855 viroj. En la 160-kvadratkilometra teritorio estas 4 setlejoj, kie loĝas 5380 geloĝantoj, kaj aliaj 191 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 61, 31 inoj kaj 30 viroj, kaj mortis 63, 32 inoj kaj 31 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 2159 homoj (38.8%).
NGC 1742
NGC 1742 estas stelo en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Can Vidalet (Metroo de Barcelono)
Can Vidalet estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en Esplugues de Llobregat kaj L'Hospitalet de Llobregat.
Huertas del Saucedal
Huertas del Saucedal (fruktoĝardenoj de la salikejo) estas submunicipo administre kaj teritorie dependa el la municipo de Anchuras de la provinco de Ciudad Real, en la regiono de Kastilio-Manĉo, Hispanio. Ĝi apartenas al la natura komarko de La Jara en la Teroj de Talavera.
Encinacaida apenaŭ havas 30 loĝantojn, la majoritatoj emerituloj kaj kamparanoj ĉefe dediĉitaj al abelbredado. Ĝi apartenis ĝis 1833 al la antikva Teroj de Talavera.
Iosifalău
Iosifalău [josifaləŭ] (hungare: Újjózseffalva, germane: Josefsdorf) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 1 082 loĝantojn (germanoj, hungaroj); en 1992 548 (rumanoj, 3,6% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1882. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Topolovăţu Mare.
István Hiller
István Hiller [iŝtvAn hiler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hiller István estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, historiisto, profesoro.
István Hiller naskiĝis la  1964 en Sopron.
Biografio
István Hiller post soldatiĝo li akiris diplomon en 1988 en Scienca Universitato pri Eötvös Loránd, sed li lernis iomete ankaŭ en Heidelberg. Pli frue jam en 1983 li aliĝis al la komunistoj. Post siaj studoj li restis por instrui en la universitato. En 1990 li doktoriĝis, en 1996 li akiris PhD, en 2001 li estis nomumita docento. En 1989 li apartenis al tiuj, kiuj forlasis la komunistojn kaj fondis novan socialistan partion. Li estis parlamenta deputito ekde 2002, post 2 jaroj li estis ankaŭ partiestro ĝis 2007. En la jaroj 2003 kaj 2004 li estis ministro pri kulturaj heredaĵoj en Kabineto Medgyessy, poste same en Unua Kabineto Gyurcsány, en la jaroj 2009 kaj 2010 li estis ministro pri eduko en Kabineto Bajnai. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn.
First Man: The Life of Neil A. Armstrong
La libro estis akceptita varme el kelkaj individuoj asociaj kun astronomio kaj la disvastigo de la kosmoflugo. Ekzemploj estis la usona gravulo de amaskomunikiloj Walter Cronkite kaj angla intelektulo Patrick Moore.
David Jordan
David JORDAN [dejvid ĝordan] (naskiĝis en 1942) estas usona esperantisto, etnografo kaj lingvisto. Li estas profesoro de Kalifornia Universitato.
Jen la rete alireblaj fabeloj:
Li verkis ankaŭ humurajn kantojn laŭ kristnaskaj ŝablonoj sed temantaj pri LL Zamenhof, la tiel nomataj "Zambankanzonoj" (Zamenhof-banked-kanzonoj).
Uĉali
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80455.
La urbo estis fondita kaj ekhavis statuson de urbo en jaro 1963.
La interurba telefona kodo estas 34791, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2011).
La urbo estas en suda Uralo, en 10 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.
En jaro 1959 la urbo havis 11,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 37,2 mil loĝantojn.
En jaro 2009 la urbo havis 39,6 mil loĝantojn.
Hong Kong Jockey Club
La Hong Kong Jockey Club (HKJC, 香港賽馬會, esperante: Honkonga Ĵokeo-Klubo), fondita en 1884 por subteni ĉevalvetkurojn, estas unu el la plej malnovaj sportejo en Honkongo. Dum la kolonia epoko la klubo staris sub reĝa protekto kaj portis ĝis 1996 la nomon "The Royal Hong Kong Jockey Club" (英皇御准香港賽馬會, La Reĝa Hongkonga Ĵokeo-Klubo).
La klubo tenas monopolon pri ĉevalvetoj, loterioj mark-six kaj vetoj pri eksterlandaj piedpilkaj aranĝoj. La organizaĵo estas la plej granda impostpaganto de Hongkongo kaj la plej granda privata donacanto por helporganizaĵoj (ĉ. 130 milionoj da usonaj dolaroj jare). La klubo havas ĉ. 20.000 membrojn.
Fikciskribo
Skribarto > Skriboj > Fikciskribo
Fikciskribo estas skribo konscie konstruita por doni guston al fikcia verko, kelkfoje akompananta fikcian lingvon.
Enver Hoĝa
En 1939 Hoĝa perdis sian instruistan postenon, ĉar post anekso de Albanio fare de Italio li ne konsentis aliĝi al la Albana faŝista partio. Li malfermis tabakvendejon en Tirano, kiu baldaŭ iĝis renkontiĝejo por komunista grupo. Helpe de jugoslaviaj komunistoj novembre de la jaro 1941 Enver Hoĝa fondis kaj ekestris la Komunistan Partion de Albanio (pli poste ĝi ŝanĝis sian nomon al Albana Labora Partio) kaj ankaŭ la kontraŭstaran movadon (Nacia Liberiga Armeo), kiu venis al potenco novembre de 1944.
Fikciskribo
Vd. ankaŭ: Planskribo - Arto
Enver Hoĝa
Diktatoro
Hoĝa estis eble la plej sovaĝa diktatoro komunisma en la orienta Eŭropo. Sub lia regado trafis la landon kun apenaŭ pli ol miliono da loĝantoj en 1944 amasaj ekzekutoj (ĝis 6000), politikaj enprizonigoj (ĝis 1945: 10 000), koncentrejoj, devigaj laborejoj, deportejoj kaj internigejoj, kie ĝis 1991 suferis centmiloj da albanoj. Lernejoj, preĝejoj, kazernoj, fabrikoj, stadionoj kaj privataj domoj transformiĝis en prizonojn, ĉar ne sufiĉis jam ekzistantaj. Enver Hoĝa estas fondulo de la hoĝaismo (marksismo-antirevizionismo), daŭrigo de la stalinismo.
Friedrich Wilhelm Zachow
Friedrich Wilhelm Zachow (baptita je la 14-a de novembro 1663 en Leipzig † 7-a de aŭgusto 1712 en Halle) estis Germana komponisto de la baroko.
Al liaj lernantoj apartenas Georg Friedrich Händel, Gottfried Kirchhoff, Johann Krieger kaj Johann Gotthilf Ziegler.
Deveno
Zachow estas la unua filo de la Lepsika violonisto Heinrich Zachow, kiu origine venis el Cölln a.d. Spree kaj ekde 1676 estis urbofajfisto en Eilenburg, kaj kies dua edzino Elisabeth denaske Maune, filino de la urbofajfisto Gottfried Maune el Halle.
Edukado
Laŭ la Musicalisches Lexikon [muzika lekikono] de Johann Gottfried Walther Zachow lernis "krom la lerneja klerado kaj la orgenistan kaj la urbofajfistan artojn fundamente" kaj vizitis unu el ambaŭ Lepsikaj latinlernejojn, verŝajne la Thomas-lernejon. Post kiam lia patro iĝis urbofajfisto en Eilenburg, Zachow ricevis orgeninstruon ĉe la tiea orgenisto Johann Hildebrandt kaj ricevis muzikajn inspirojn de la kantoroj de Eilenburg, Johann Schelle (ekde 1677 Thomas-kantoro en Lepsiko) kaj Basilius Petritz (ekde 1694-1713 kantoro de la Dresdena preĝejo Kreuzkirche).
Profesiaj stacioj
Friedrich Wilhelm Zachow, postante la mortintan Samuel Ebart, estis elektita la 11-an de aŭgusto 1684 kiel orgenisto de la preĝejo Marienkriche en Halle. Krom la orgenista deĵoro ankaŭ la direktado de la preĝejaj koncertoj kun la urboĥoro de Halle kaj la urbomuzikantoj samkiel la direktado de la urba ĥoro Chorus musicus apartenis al lia taskaro.
Privataĵoj
Ekde la 24-a de oktobro 1693 Zachow estis edzo de Maria Dorothea Anschütz, filino de la urbjuĝisto kaj urbestro Georg Anschütz, kaj ambaŭ havis tri filojn kaj du filinojn.
Skribmaniero de la nomo
La skribmaniero de la nomo Zachow dokumentita plurfoje per porpramanaj subskriboj de Zachow kaj ankaŭ de sia patro. Tamen en la muzikliteraturo, arkivoj kaj parokaj libroj troviĝas preskaŭ ekskluzive la skribmaniero Zachau.
Anglofrisa lingvaro
Kiu divido de la ĝermanaj lingvoj ekde la 1960-aj jaroj ne plu konsideriĝas aktuala, kaj tial multaj lingvistoj ne plu uzas la grupigon de "anglo-frisa lingvaro". Anstataŭ la hipotezo de anglo-frisa pralingvo la lingvisto Friedrich Maurer dum la jaro 1943 proponis modelon de "Norda-Maro-ĝermana lingvogrupo", al kiuj apartenu pluraj lingvoj kun komunaj trajtoj (pli detale pri la diversaj dividoj lebeblas en la artikolo pri la okcidentĝermana lingvaro). Tamen daŭre oni ne pridubas la proksiman parencecon inter la malnovangla kaj la malnovfrisa lingvoj.
Komunaj trajtoj
La angla lingvo kaj siaj proksime parencaj lingvovariaĵoj havas kune kun la frisa lingvaro iujn trajtojn, kiuj dividas ilin de la aliaj okcidentĝermanaj lingvoj. Aparte okulfrapa estas la konsonanta ŝanĝo de la plozivo "k" al frikativo (germane Käse, nederlande kaas – angle cheese, okcidentfrise tsiis [fromaĝo]; germane Kirche, nederlande kerk – angle church, nordfrise schörk [preĝejo]) Ankaŭ la forfelo de nazaloj antaŭ frikativoj kaj anstataŭa vokala longigo estas komunaĵo de la angla kaj frisa, sed ankaŭ observeblas en la platgermana kaj nederlanda lingvoj (germane fünf – angle five, okcidentfrise fiif, nederlande vijf [kvin]; germane Mund, nederlande mond – angle mouth, nordfrise müs [buŝo]).
Klasifiko
La anglofrisaj lingvoj estas:
Faldofigura libro
Faldofigura libro estas porifana libro kies paĝoj entenas falditajn figurojn, kiuj ĉe malfermo de paĝoparoj leviĝas kaj formas 3-dimensiajn scenojn. Tio vekas la atenton kaj intereson de infanoj ankoraŭ nealkutimiĝintaj al sekvo de rakontoj nur laŭ la legado de vortoj kaj kiuj rekte vidas movon, rolulojn kaj scenejojn pli vive. Tiele ili povas imagi eĉ la proprajn historiojn. La faldofiguraj libroj konsistigas apartajn arton kaj teknikon ene de la eldonado de porinfanaj libroj.
J.O.B. Records
J.O.B. Records estis usona sendependa diskeldonejo, kun sidejo en Ĉikago, fondita de la negocisto Joe Brown kaj de la blusisto St. Louis Jimmy Oden en 1949. Ĝi specializiĝis en sudusona bluso kaj en urba ritmenbluso. En 1952, la registraĵo de "Five Long Years" de Eddie Boyd iĝis sukceso kaj atingis la unuan rangon en la pinta listo de la usona gazeto Billboard. En 1953, J.O.B. havis portempan kunlaboradon kun Chance Records. La kompanio registris malmulte ĝis 1972, kiam ĝi vendis sian katalogon al Jewel Records. La lasta simpla disko de J.O.B. estis publikigita en 1974. La tutmondaj rajtoj de J.O.B. Records estis akirita de 43 North Broadway, LLC en 2015.
Artistoj registritaj de J.O.B. estis ekzemple: Eddie Boyd, Willie Cobbs, Floyd Jones, King Kolax, J. B. Lenoir, Snooky Pryor, Johnny Shines, kaj Sunnyland Slim,
Estis simile nomita, sed nerilata, diskeldonejo situa en Luiziano en 1950.
Saint-Sulpice
Saint-Sulpice estas ofta loknomo en franclingvaj landoj. Ili rilatas al la figuro de Sulpicio la Pia.
Gamonal
Gamonal estas submunicipo apartenanta al la municipo de Talavera de la Reina, en la provinco de Toledo (Kastilio-Manĉo, Hispanio). Gamonal estas agnoskata jure kiel EATIM (Ento de Teritoria Nivelo Malsupra al Municipo).
Geografio kaj Demografio
Ĝi havas ĉirkaŭ 1.000 loĝantojn kaj en ties teritorio estas situanta la industria zono Polígono Industrial de Torrehierro, unu el la ĉefaj industriaj zonoj de la provinco.
Funkcio (matematiko)
En matematiko, funkcio estas duvalenta rilato, kiu rilatigas al membroj de unu aro po ne pli ol unu elemento el alia (aŭ la sama) aro.
Ĉi tio estas tre ĝenerala koncepto aperanta en ĉiuj areoj de matematiko kaj aliaj sciencoj. La funkcio estas uzata, interalie, kiel ilo por esprimi interdependecon (situacio, en kiu du variabloj estas interdependaj) kaj, kiel tia, permesas formalan prezenton de la naturo de interdependeco inter malsamaj grandoj en la kampoj de scienco, inĝenierado kaj ekonomiko.
Formalaj difinoj
X kaj Y estu aroj. Oni diras, ke funkcio f ĵetas X al Y, simbole se f estas tia rilato super X\times Y, ke por ĉiu x\in X en f ekzistas ne pli ol unu duopo (x, y)\in f; en tia okazo oni skribas y=f(x).
La aron X oni nomas la fonta aro; la aron Y, la cela aro, simbole iam E(f).
La aron de ĉiuj valoroj de funkcio f oni nomas ĝia bildaro, simbole iam Im(f) (mallongigo de la anglalingva vorto image), kaj la aron de ĉiuj x en X, por kiuj f estas difinita, oni nomas ĝia malbildo aŭ argumentaro, simbole iam Dom(f) aŭ D(f) (mallongigo de la samsenca anglalingva termino domain).
Funkcioj ĉieaj kaj partaj
Kutime (sed ne ĉiam) la malbildo de funkcio f: X\to Y koincidas kun la tuta aro X, t.e. ĝia malbildo koincidas kun ĝia fonta aro. Tia funkcio nomiĝas ĉie difinita, totala aŭ ĉiea.
En kuntekstoj, kie oni konsideras funkciojn ne nepre ĉie difinitajn, oni ofte uzas la terminon partaj funkcioj por klare atentigi, ke oni ne supozu, ke ĉiuj funkcioj en la koncerna diskurso nepre estas totalaj, kiel ofte okazas.
Multaj klasoj de funkcioj kutimaj en matematika praktiko enhavas partajn funkciojn. Tipa grava ekzemplo estas la klaso de racionalaj funkcioj.
Aliflanke, en matematikaj tekstoj la aŭtoroj (ofte sen eksplicita atentigo) uzas la terminon "funkcio" jen en la senco ĉie difinita funkcio, jen en la senco funkcio ne nepre ĉie difinita. En ĉiu konkreta kunteksto la leganto devas konscii pri tio, kiun sencon adoptis la aŭtoro.
Terminuzo
Oni tradicie uzas la terminon funkcio, se la aroj X kaj Y estas nombraj; en okazoj pli ĝeneralaj oni fojfoje uzas ankaŭ la terminojn ĵeto, transformo aŭ bildigo. Speciale kiam X = Y, oni ofte nomas funkcion transformo.
Variabloj
La notacion y = f(x) oni nomas funkcia notacio, kie x estas sendependa variablo, kaj y - dependa variablo.
Formoj de prezento
La rilaton, kiu konsistigas la funkcion, oni povas prezenti kiel regulon determinantan rezulton por ĉiu argumento. La rimedoj por esprimi la regulon povas esti diversaj:
Tipoj de funkcioj
Konveksa funkcio estas kontinua sur D(f) se D(f) estas malferma intervalo, aŭ ĝenerale malferma konveksa subaro de Rn.
Gravaj specoj de funkcioj
Kontinua funkcio estas funkcio, kies valoro malmulte ŝanĝiĝas en okazo de malgranda ŝanĝo de la argumento. Se malgranda ŝanĝo de la argumento povas produkti rompan salton en valoro de la funkcio, la funkcio estas nekontinua. La ĉirkaŭteksto de ĉi tiu termino estas reelo-valoraj funkcioj sur la reela domajno aŭ sur topologia aŭ metrika spacoj escepte la kompleksajn nombrojn. Pri komplekso-valoraj funkcioj vidu artikolon kompleksa analitiko. La rimarkinda diferenco en maniero estas tiu ke en la reela domajno, la punktoj en la domajno kiuj estas punktoj de nekontinueco estas specialaĵoj. Sed en la kompleksa domajno tiaj punktoj estas kutime aparte forprenitaj el la domajno, do la funkcio kontinua en kompleksa domajno estas kontinua sur malkonektita partoj de reela domajno.
Lineara funkcio estas matematika esprimo kun du malsamaj signifoj. Unuflanke, ĝi povas esti ĉiu funkcio f de la formo
Tia funkcio reprezentas konstantan kreskon de f(x) rilate al x. La grafikaĵo de tia funkcio estas ĉiam rekta linio. Se m>0, tiam f estas kreskanta funkcio; se m<0 , ĝi estas malkreskanta; kaj se m=0, tiam f estas konstanta funkcio. derivaĵo de lineara funkcio je ĝia sendependa variablo x, egalas al la konstanto m. La problemo kun la supre skizita signifo de lineara funkcio estas, ke tia funkcio ne estas lineara bildigo. Tial multaj matematikistoj nomas tian funkcion afina funkcio, kaj rezervas la esprimon lineara funkcio por linearaj bildigoj.
Polinoma funkcio estas funkcio difinita per polinomo. Polinomo estas esprimo, en kiu konstantoj kaj variabloj estas kombinitaj uzante nur adiciojn, subtrahojn kaj multiplikojn. Polinomo povas esti prezentita kiel sumo de termoj. Tiel,
estas polinomo de grado 6 kun tri variabloj (x, y, z), sed
ne estas polinomo. Polinomaj funkcioj estas grava klaso de glataj funkcioj; vorto glata signifas, ke ili estas malfinie diferencialeblaj, t.e. ke ili havas derivaĵojn de ĉiu finia ordo. Pro ilia simpla strukturo, polinomoj estas facile kalkuleblaj, kaj estas ofte uzataj en cifereca analitiko por polinoma interpolado aŭ por ciferece integrali pli komplikajn funkciojn.
Eksponenta funkcio, aŭ eksponencialo, estas unu de la plej gravaj funkcioj en matematiko. Ĝi estas skribita kiel exp(x) aŭ ex, kie e egalas proksimume al 2.71828183 kaj estas la bazo de la naturaj logaritmoj. Kiel funkcio de la reela variablo x, la grafikaĵo de ex estas ĉiam pozitiva (super la absciso (x-akso)) kaj rapide pligrandiĝas por x>0. Inversa funkcio de eksponenta funkcio, la natura logaritmo, ln(x), estas difinita por ĉiuj pozitivaj x.
Mark I (tanko)
Mark I estis brita tanko dum la unua mondmilito kaj traktata hodiaŭ kiel la unua uzebla tanko en historio de la militoj.
La finan prototipon konstruis ekde 17-a de septembro leŭtenanto Walter Gordon Wilson, pli poste nomumita Mother (patrino). La preta maŝino ricevis la kaŝnomon tanko.
La unua apliko de tanko okazis ĉe Flers la 15-an de septembro 1916 (46 ekzempleroj).
Teknikaj datenoj
(versio Female en krampoj)
Martin Blumner
Martin Traugott Wilhelm Blumner (* 21-an de novembro 1827 en Fürstenberg en Meklenburgo; † 16-an de novembro 1901 en Berlino) estis germana komponisto, dirigento kaj muzikteoriisto. Li estis la plej aĝa frato de la berlina pianisto kaj komponisto Sigismund Blumner.
Vivo
Jam en frua junaĝo li ricevis krom sia lerneja edukado en Neustrelitz muzikinstruon ĉe koncertmajstro Göpfert. Poste li studis en Berlino disciencon, filozofion kaj natursciencojn.
Nur lia aniĝo en Sing-Akademie zu Berlin decidigis lin sekvi muzikan karieron. Ekde 1827 li do komencis studi kompozicion kaj kontrapunkton ĉe Siegfried Dehn same kiel kantadon ĉe Elsler kaj Gustav Wilhelm Teschner. Tiutempe li pretigis siajn unuajn komponaĵojn. La 8-an de novembro 1853 li estis nomumata vicdirektoro de la Singakademie sub direktado de Eduard Grell. En la jaro 1876 li sekvis tiun kiel direktoro de la Sing-Akademie.
Krom tio li tenis plurajn postenojn kaj funkciojn. Ekzemple ekde 1875 li estis membro de la berlina Akademie der Künste, transprenis en la jaro 1885 la prezidon de la muzika sekcio de la Akademie, ricevis profesoran katedron kaj komence de la 1890-aj jaroj la nomumadon kiel estro de la majstroklaso por kompozicio. Kadre de ĉi tiu funkcio li koncentriĝis sur la flegado de la verkoj de Bach. Krome li engaĝiĝis por prezentadoj de la verkoj de Händel kaj Haydn. Krom tio li engaĝiĝis en sia funkcio por tio, ke oni prezentas la verkojn de komponistoj kiel Friedrich Kiel, Albert Becker kaj Georg Vierling, kiuj apartenis al la „Berlinaj Akademianoj“.
Je lia kunlaborado fondiĝis en 1900 la Nova Bach-Societo. En la sama jaro li rezignis por malsaniĝo la postenon de direktoro de la Singakademie kaj mortis en 1901 je Berlino. Lia sekvanto kiel direktoro de Singakademie fariĝis komponisto kaj dirigento Georg Schumann.
La kompona verkaro de Blumner ampleksas kantatojn, motetojn, oratoriojn, komponaĵojn por ĥoro same kiel sakralajn kaj profanajn kantverkojn.
Okaze de la 100-jara ekzisto de Sing-Akademie zu Berlin li verkis la libron ''Geschichte der Sing-Akademie zu Berlin.
Sergio Pininfarina
Sergio PININFARINA (naskiĝis la en Torino, mortis la  ) estis itala dezajnisto, politikisto, aferisto kaj prezidanto de Pininfarina SpA.
Biografio
Ekde 1982, Sergio Pininfarina, anticipis la ciferecan revolucion de la aŭtomobila dezajno donante al sia entrepreno ciferecajn ilojn en la nova centro de Cambiano malfermita en 1980 en la ĉirkaŭurbo de Torino, kaj dediĉita al dezajno.
En 1986, li enirigis sian societon en borson.
Honorigoj
En 1979 kaj 1994, li ricevis la « Premion Compasso d'Oro », la plej altan distingon en dezajno.
Nomita dumviva senatano fare de prezidanto de la itala Respubliko Carlo Azeglio Ciampi la.
Masashi Otani (1994)
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Iwate Grulla Morioka.
Pubilla Cases (Metroo de Barcelono)
Pubilla Cases estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en L'Hospitalet de Llobregat.
Gabriella Debreczeni
DEBRECZENI Gabriella [debreceni] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Alba Iulia la 4-an de novembro 1933.
Kariero
Ŝi ludis ekde 1958 en la Székely Színház pli etajn-pli grandajn karakterrolojn.
Stajponto
Stajponto aŭ Staja pendponto estas multuzata ponto ĉe mezgrandaj ĝis grandaj spanoj.
Tiu tipo de ponto havas veturejon (vojo aŭ fervojo) kiu pendas al dikaj kabloj (la stajoj). En la stajoj oni parolas pri tirforto. La kabloj estas senpere ligitaj al la pilono. La pilonoj forkondukas la pezon de la ponto al la fundamento; en la pilonoj oni parolas pri premforto.
Stajapontoj plejofte estas uzataj ĉe pli grandaj spanoj.
Kikuĉi Kan
Hiroshi KIKUCHI aŭ Hiroŝi KIKUĈI (菊池 寛, Kikuchi Hiroshi, naskiĝis la 26-an de decembro 1888, mortis la 6-an de marto 1948), konata per sia plumnomo Kikuĉi Kan (kiu uzas la saman kanĵion kiel lia reala nomo), estis japana aŭtoro naskiĝinta en la urbo Takamacu, gubernio Kagaŭa, Japanio. Li establis la eldonejon Bungeishunjū, monatan revuon de sama nomo, la Asocion de Japanaj Verkistoj kaj la premiojn Akutagaŭa kaj Naoki por populara literaturo. Dum la periodo de la Mejĝi-reformo, lia ĉefa fokuso estis precize portreti la malfacilaĵojn de la ĉiutaga vivo de la ordinara popolo. Li estis unu el la gvidaj dramistoj dum tiu periodo. En 1920, lia sukceso estis pli rekonita de la publiko post la sukceso de unu el liaj romanoj, Shinju Fujin aŭ Ŝinĝu Fuĝin (真珠 夫人, sinjorino Perlo). Li ankaŭ estis la kapo de la filmprodukta firmao Daiei (la nuntempa firmao Kadokawa). Li estas konata kiel avida ludanto de Maĝango.
Ujar
Ujar (ruse Уяр) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04257501.
La urbo estis fondita en jaro 1760.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1944.
La interurba telefona kodo estas 39146, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Ujarka (Уярка) (baseno de rivero Jenisej (Енисей)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 21,6 mil loĝantojn.
Seydou Doumbia
Seydou Doumbia (n. ) estas ebur-borda futbalisto. Li de 2008 ĝis 2017 membris en la ebur-borda nacia teamo de futbalo.
NGC 1743
NGC 1743 (alia indiko — ESO 56-EN21) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Valleroy (Doubs)
Valleroy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Etti-Rosa Spirer
Etti-Rosa SPIRER (naskiĝinta la en Galați, mortinta la  en Kiŝinevo) estis arĥitektino tre ŝatata en la tempo inter la du mondmilitoj pro siaj verkoj en la municipo Bălți - kvankam la hodiaŭaj lokuloj apenaŭ konas ŝian nomon.
Vivo
Spirer estis la filino de bienmanaĝero kaj dommastrino havanta tri fratinojn kaj unu fraton. De la patrino ĉiuj lernis kudradon, de la patro ĉiuj ricevis monon por altlerneja trejniĝo. Kontraŭe al la fratinoj je medicino aspirantaj Etti-Rosa preferis arkitekturon. Spirer do studis ekde 1925 ĉe la Altlernejo pri arĥitekturo en Bukareŝto (kiu nun nomiĝas Universitatea de Arhitectură și Urbanism Ion Mincu). Longtempe ŝi ne sukcesis trovi postenon pro la ekonomia krizo de la 1930-aj jaroj. Tiam normalis en Rumanio eĉ maldungi virinojn por ke familiaj patroj almenaŭ havu laborlokojn; ĉe judoj la situacio ĝenerale pli malbonis por tiuj kiuj ne povis atesti ke ili vivis ĝis 1900 en la reĝolando.
Kariero arĥitekta
En la jaro 1932 ŝi venis al Bălți, kie oni tuj dungis ŝin en la teknika buroo de la urbodomo. Ĉar ŝi estis la ununura arĥitektino kun studoj specialaj oni komisiis al ŝi multe da farendaj aferoj en la tuta Distrikto Bălți. Ŝi ekzemple responsis pri la pligrandigo de la prefekturejo en la Bodescu-domo. Al tiu ĉi ejo unuetaĝa ŝi aldonigis duan kun balkono kaj kolonoj - kaj nuntempe ĝi rangis inter la plej belaj domoj de la tuta urbo. Ŝi ankaŭ planis la laborojn por rearanĝi la Macarov-domon je taŭgeco por urbestra sidejo kaj ĝenerale multajn privatajn domojn kun unu aŭ du etaĝoj kaj klubejojn. Apartenas verkoj ŝiaj klare al modernismo. Tiutempe arĥitektoj devis havi ĝeneralajn konojn, esti instalistoj, elektroinĝenieroj, konstruentreprenistoj, financkalkulistoj ktp. kaj zorgi pri instalado, elektraĵoj. Spirer ofte vizitis la konstruejojn kaj zorgis eĉ pri la plej malgrandaj detaloj pedantece.
Krome Spirer engaĝiĝis en planado de lernejstarigo; jenas ekzemploj: Liceul industrial de fete, Liceul de băieți Ion Creangă, Liceul de fete Domnița Ileana (kie troviĝas hodiaŭ la administrado de la ŝtata Alecu-Russo-Universitato ). En la jaro 1936 oni aljuĝis al ŝi la lernejkonstruan honormedalon Răsplata Muncii pentru construcții școlare de unua klaso. De la militteruro en Bălți oni ordonis fuĝon, ankaŭ al Spirer tiam ankoraŭ ne konanta la rusan lingvon; oni venis je farmo en la Saratov-regiono kaj kiam la fronto alproksimiĝis la evakuitoj senditis al Ferghana.
Postmilite
Post la Dua mondmilito ŝi iris al Kiŝinevo por daŭrigi la laboron partoprenante la unuan tutsovetian ekspozicion de arĥitektoj en 1944. Spirer ofte konsultis la faman sovetian arkitekton Aleksej Viktoroviĉ Ŝusev por priparoli la rekonstruon de la detruita iama Svisa hotelo. Tio estis ankaŭ helpo kontraŭ homoj malfavoraj je rekonstruo. Ŝi interpretis poste tiun laboron mejloŝtono deĵora sia, ĉar temis pri belega duetaĝa konstruaĵo konata inter la elstaruloj damaĝita, kiel du trionoj de Kiŝinevo, dummilite. Multajn jarojn Spirer laboris ĉe Moldgiprostroy-dezajninstituto. Spirer ankaŭ apartenis la konstrusekcion (ASO) nr. 2 sub la gvido de David Izraileviĉ Palatnik. En Kiŝinevo Spirer eklaboris ekz. en la buroo de Dorprojekt, sindikata organizaĵo kun filio en Moldavio. La respubliko tiutempe komencis rekonstrui fervojliniojn kio necesigis aŭtomate ankaŭ faron de novaj stacidomoj. Virto bona de Spirer estis ke ŝi finis la plejmulton de la projektoj.
Panotla
Panotla estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Panotla. Krom la ĉefurbo 15 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29024.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22368 loĝantojn. El tiuj estis 10824 viroj kaj 11544 virinoj. La komunumo havas surfacon de 59,74 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2220 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 841,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15,9 °C.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(17165) 1999 LS27
(17165) 1999 LS27 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pyhäjärvi
Pyhäjärvi ("sanktalago") estas tre ofta nomo de lagoj en Finnlando kaj en rusa Karelio, kio parte estas cedita areo de Finnlando.
Ni (romano)
Ni (ruse:Мы, verkita 1920—1921) estas romano far Jevgenij Zamjatin. La titolo estas la ruslingva unua-persona plurala pronomo, kaj fonete sonas iom kiel «mŭi». La aŭtoro ĝin verkis responde al siaj personaj spertoj pri la Rusaj revolucioj de 1905 kaj de 1917, lia vivo en Jesmund, antaŭurbo de Newcastle kaj laboro en la ŝip-konstruejoj de Tyne proksimaj al Wallsend dum la unua mondmilito. Estis ĉe Tyneside ke li observis grandskalan raciigon de laborfortoj.
Basbalbatilo
La basbalbatilo estas sportilo, uzata en la basbala kaj softbala sportoj. Ĝi havas rondan kversekcon, longas maksimume ĉirkaŭ 107 cm, ĉe la dika fino havas diametron de ĉirkaŭ 7 cm. Ĝi pezas ĝenerale de ĉirkaŭ 800 ĝis 1000 gramoj.
Ni (romano)
Historio kaj Influo
La romano estis la unua prohibita de Ĉef-Administracio por Protekti Ŝtat-Sekretojn en Eldonado (Glavlit), la nova cenzur-buroo soveta en 1921, kvankam la unua versio datiĝas de 1919. Fakte, multo el la baza idearo de la romano troviĝas jam en la Zamjatina novelo Insulanoj, komencita en 1916. La situacio de Zamjatin malboniĝadis trae tra la 1920-oj, ĝis finfine oni permesis al li elmigri al Parizo en 1931, probable post peto de Maksim Gorkij. La romano eldoniĝis unue en la angla (1924), sed la unua eldono ruslingva devis atendi ĝis 1988, kiam ĝi aperis apud 1984 de George Orwell. Leginte la romanon Ni, en la franca kaj recenzinte ĝin en 1946, Orwell konis la romanon; ĝi influis lian 1984. Aldous Huxley laŭdire pretendis, ke li ne legis Ni-on antaŭ ol verki sian Brava Nova Mondo, tamen Orwell mem kredis ke Huxley mensogis.
Basbalbatilo
En la infana, junula, amatora ludkategorioj oni uzas ĉefe batilojn el aluminio, sed la profesiaj ligaoj rajtas uzi nur lignajn batilojn, kiuj estas masivaj, plenaj (nekavaj) kaj plej ofte el fraksenligno.
Ni (romano)
Utopia Socio
La utopia socio bildigita en Ni nomiĝas Unu-Ŝtato, vitra urbo estrata de la Bon-Faranto kaj ĉirkaŭata de granda Verda Muro por apartigi la civitanojn disde la naturo. La rakonto okaziĝas post la DuCentJara Milito, milito kiu pereigis ĉiun krom «0.2 de la Tera loĝantaro». La DuCentJara Milito temis pri rara substanco neniam menciata en la libro, ĉar ĉia scio pri la milito venas de bibliaj metaforoj; la celaĵo de la milito estis rara substanco nomita pano, super kiu la «Kristanoj gladiaciis» — kiel en landoj batalantaj ordinarajn militojn.
Basbalbatilo
La aluminiaj batiloj estas kavaj kaj konsistas el alojoj, ĉar pura aluminio estas tre mola kaj tiel la batilo facile enpremiĝus. La konsisto de alojo estas tre protektita sekreto de la produktantoj.
Ni (romano)
Utopia Socio
Tamen, ankaŭ montriĝis ke la milito finiĝis nur post la uzo de superarmiloj, post kio venis tempo kiam la herboj surkreskis la malnovajn stratojn kaj la konstruaĵoj diseriĝis. Oni reduktis ĉiujn homajn agadojn al matematikajn ekvaciojn, aŭ almenaŭ oni tion klopodis fari. Por seksa rilatiĝo, numeroj (homoj) ricevas kajeron de ruĝetaj kuponoj kiujn ili plenigas per la numero kiun ili deziras uzi je certa tago, Nur dum koito estas permesata fermi la kurtenojn. Oni kredas ke ruĝetaj kuponoj eliminas envion.
Ĉiun unuopan momenton en onia vivo direktas «La Tablo», antaŭulo de la teleekrano de 1984. Ĝi estas en ĉiu unuopa loĝejo kaj direktas ĉiujn iliajn momenterojn. Per ĝi ĉiu homo manĝas sammaniere kaj precize samtempe, vekiĝas precize samtempe, endormiĝas precize samtempe, kaj laboras je la precize sama tempo. La sola escepto estas du devigaj «Liber-Horoj» dum kiu numero povas eliri kaj promeni la straton, aŭ labori, aŭ verki taglibron, kaj tiel plu. Laŭ D-503, li fieras pensi ke iam iutage estos socio en kiu jam eliminiĝos la Liber-Horojn, kaj ĉiu unuopa momento estos katalogita kaj koreografiita.
Fokino
La vorto havas plurajn signifojn:
Ni (romano)
Utopia Socio
Socio taksas neniom-valora la unuopulon. Nomojn anstataŭas numeroj. Foje, dek numeroj forbruliĝis pro tro proksima staro al roketoj de Integralo dum provoj. Fiere, D-503 skribas, ke ĉi tio neniel malrapidigis la provojn.
Basbalbatilo
La ligna basbalbatilo estas ofte uzata kiel danĝera armilo de ekstremuloj kontraŭ policanoj, honestaj civiluloj. Per ĝi oni kaŭzas ofte morton aŭ detruojn.
Ni (romano)
Utopia Socio
La Bon-Faranto ekvivalentas al Granda Frato de 1984, sed malsame al tiu lia Orvela ekvivalento, la Bon-Faranto pruviĝis ekzistanta kiam D-503 lin renkontas. Balotadon oni okazigas ĉiujare je Tago de Unuanimo, sed la rezulto estas jam antaŭe sciata; la Bon-Faranton oni unuanime reelektas ĉiujare.
Begíjar
Begíjar [beĤIĥar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio en la komarko La Loma.
La areo de la municipo estas 42 km2 kie loĝas 3161 geloĝantoj, do loĝdenso estas 75.3 loĝ./km2. Begíjar situas je 45 km de la provinca ĉefurbo Jaén.
La ĉefa industrio estas la produktado de olivoleo.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3161 geloĝantoj de la municipo Begíjar estas 1569 inoj kaj 1592 viroj. En la 42-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 3152 geloĝantoj, kaj aliaj 9 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 29, 15 inoj kaj 14 viroj, kaj mortis 31, 12 inoj kaj 19 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 1385 homoj (43.8%).
Ni (romano)
Aludoj kaj mencioj de aliaj verkoj
La nombroj de la ĉefroluloj — O-90, D-503, I-330 — preskaŭ certe devenas de la Sankta Alexander Nevsky, plej ŝatata de Zamjatin glaci-rompatoro (?), kies desgnaĵon — laŭ lia pretendo — li subskribis per sia propra speciala sigelilo. Tamen, aliajn interpretojn iuj prezentis, inkluzive de iu sugesto ke la nombroj estas ia biblia kodo.
Begíjar
Geografio
La Kvartalo de la Stacidomo de Begijar estas je 5 km, dum la domaro Posadas Ricas estas je 10 km.
Kairi Harayama
Kairi Harayama (原山 海里, n. ) estas japana futbalisto.
Ni (romano)
Aludoj kaj mencioj de aliaj verkoj
La nomoj ankaŭ rilatas al la sekso de la rolulo. La nomoj de maskluloj komenciĝas per konsonantoj kaj finiĝas per malparaj nombroj, tiuj de femaluloj per vokaloj kaj paraj nombroj.
Begíjar
Historio
La strategia loko de Begíjar, kaj ĝia agrikultura riĉo, ebligis setladon el fora antikveco, ekzemple en fina Neolitiko kaj Kuprepoko (3a jarmilo a.K., Las Majadillas), kaj poste de la Bronzepoko (Terrera del Goterón). El epoko de iberoj estas restaĵoj de fortikaĵo, proksime de la Trajnstación de Begíjar, en kiu oni trovis tipan ceramikon pentritan. En la epoko de la Romia Imperio estis forta homa okupado de la teritorio per vilaoj (Piedra Hincada, Vega del Obispo, Las Delicias kaj Casa del Amor Hermoso).
Ni (romano)
Aludoj kaj mencioj de aliaj verkoj
Aldone, la literoj korespondaj al la numeroj rekte rilatas al diversaj karakterizaĵoj de tiu specifa rolulo. Ekzemple, la rolulo O-90, plej ofta seksa kunulo kaj amikino de D-503 en la komenca parto de la romano, havas tre rondan mensan kaj fizikan trajtojn. Tiaj rilatoj inter nomaj literoj kaj roluloj ekzistas tra la tuto de la romano.
Begíjar
Historio
En 1779 Karolo la 3-a donis la titolon de Villa (urbeto) al Bexijar, kaj tiel definitive sendependiĝis de Baeza.
En la moderna epoko la urbestro estas preskaŭ ĉiam socialisto.
Ni (romano)
Aludoj kaj mencioj de aliaj verkoj
Plie, en la romano, D-503 mencias, kiel la malracieco de la kvadrata radiko de -1 lin tre ĝenas. Sciatas, ke en matematiko, ĉi tiu nombro reprezentiĝas per la litero «i». Sed la plej ironia, kaj unu el la plej satiraj simboloj en la romano estas tio, ke Unu-Ŝtato kredas sin perfekta, ĉar ĝi bazas sian sistemon sur matematiko eĉ spite al tio, ke matematiko entenas malraciaĵon. La punkto kiun Zamjatin klopadas sciigi al la Komunistaj estroj estas ke maleblas forigi ĉiujn ribelulojn kontraŭ sistemo, kaj li eĉ tion diras (ironie) per I-330: «Ne estas unusola fina revolucio. Revolucioj infinitas.»
Mencioj de Mefistofelo estas aludoj al Satano kaj lia revolucio kontraŭ Paradizo en la Biblio. La Mefoj estas ribeluloj kontraŭ tio, kion oni konsideras perfekta socio. Laŭ tia interpreto la romano mem konsidereblas kiel kritiko kontraŭ organizita religio.
Beletra signifo kaj kritiko
«Ni» estas estonteska distopia/utopia satiro, ĝenerale konsiderata la avo de tiu ĝenro. Ĝi portas la totalismajn kaj konformemismajn aspektojn de moderna industria socio ĝis ekstrema konkludaĵo, bildigante ŝtaton kiu kredas ke libera volo estas la kaŭzo de malfeliĉo, kaj ke la vivoj de la civitanoj endas reguligi per matematika precizeco laŭ sistemo de industria efikeco kreita de Frederick Winslow Taylor. Inter multaj aliaj literaturaj novaĵoj, la estontisma vizio de Zamjatin inkluzivas domojn — kaj ja ĉion alian — faritajn el vitro aŭ aliaj travideblaj substancoj, por ke ĉiu estu konstante videbla. Zamjatin estis tre kritikema kontraŭ komunismo en Rusio, kaj lian verkon oni plufoje prohibadis.
Adapto
"Ni" estis adaptita en mallongan filmon en 2016. La filmo estas nomita "The Glass Fortress"
Alexis Korner
Alexis Andrew Nicholas Koerner (19a de Aprilo 1928 – 1a de Januaro 1984) estis brita muzikisto kaj radioelsendisto de bluso, kiu estis foje aludita kiel "fondinta patro de Brita bluso". Grava influo en la sono de la Brita muzika scenejo en la 1960-aj jaroj, Korner ludis instrumentan rolon en la arigo de variaj britaj blusmuzikistoj. Li estis aktiva ĉefe en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.
Li formis grupon de skiflo kun Cyril Davies.
Károly Debreczeni
DEBRECZENI Károly [debreceni] estas rumanuja hungara dirigento naskita en Odorheiu Secuiesc en 1931.
Kariero
Károly Debreczeni studis en Konservatorio Gheorghe Dima en Kluĵo kaj ekde 1962 li estis ĥorestro de la Kolozsvári Állami Magyar Opera.
Simon & Schuster
Simon & Schuster, Inc. (/ˈʃuːstər/), nome filio de CBS Corporation, estas usona eldonejo fondita en Novjorko en 1924 fare de Richard Simon kaj Max Schuster. Je 2016, Simon & Schuster publikigis 2,000 titolojn ĉiujare ĉe 35 diferencaj prestipoj. Pocket Books estas sekcio de Simon & Schuster kiu ĉefe publikigas poŝlibrojn.
Elstaraj aŭtoroj
Simon & Schuster publikigis milojn da libroj el miloj da aŭtoroj. Tiu listo montras nur kelkajn el la plej elstaraj aŭtoroj (tiuj kiuj estas kulture gravaj aŭ havis kelkajn furorlibrojn).
Federacia Kunveno (Germanio)
La Federacia Kunveno (germane Bundesversammlung) estas germana ŝtata organo. Ĝi kunvenas kutime ĉiun kvinan jaron por elekti la Prezidenton de Germanio.
Anoj de la kunveno estas:
La anoj elektitaj de la regionŝtataj parlamentoj estas kutime politikistoj, sed ofte ankaŭ civitanoj konataj kaj nekonataj, por iel reprezenti la germanan popolon. Krom junuloj ĵus fariĝintaj plenaĝoj povas esti konataj sportuloj aŭ aktoroj. Tamen, fine estas la politikaj partioj (en la formo de la regionŝtataj parlamentanoj) kiuj elektas tiujn homojn, kaj oni atendas de ili elekti kandidaton laŭ la partia aparteno. Ekzemple, en 2009 la kristandemokratoj en la regionŝtata parlamento de Turingio elektis la ski-veturiston Sven Fischer por reprezenti ilin en la Federacia Kunveno; supozeble li voĉdonis por la kristandemokrata Horst Köhler.
Proponi kandidaton por la prezidenteco de Germanio povas ĉiu ano de la Federacia Kunveno, antaŭ ĉiu raŭndo. La voĉdono en la Federacia Kunveno estas sekreta. Ekzistas maksimume tri raŭndoj. En la unuaj du raŭndoj kandidato povas elektiĝi nur per absoluta plimulto, en la lasta sufiĉas la relativa plimulto.
Kutime oni scias antaŭ la kunveno pri la supozebla rezulto, ĉar estas konata kiu partio sendis kiom da anoj en la kunvenon. Ĝis nun okazis plej ofte ke kaj la granda dekstra partio (CDU/CSU) kaj la granda maldekstra partio (SPD) havis kandidaton kaj ke elektiĝis unu el ili. En du kazoj la malgranda liberala partio (FDP) danke al subteno de unu el la du grandaj partioj povis elektigi sian kandidaton.
La unua Federacia Kunveno okazis en 1949 kaj elektis Theodor Heuss prezidanto. Poste ĝi kunvenis ĉiun kvinan jaron, ankaŭ en 1969 malgraŭ la anoncita retiriĝo de Heinrich Lübke kelkajn monatojn antaŭ la kutima fino de sia dua periodo. Pro la retiriĝo de Horst Köhler en 2010, kaj la retiriĝo de Christian Wulff en 2012, la ritmo ŝoviĝis.
Tradicie la kunveno okazas la 23-an de majo, la tago de la konstitucio. Kunvenejo ekde 1994 estas la konstruaĵo Reichstag en Berlino, la sidejo de la parlamento.
Topolovățu Mic
Topolovățu Mic [topolovəcu mik] (hungare: Kistopoly, germane: Klein-Topolovetz) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 315 loĝantojn (rumanoj); en 1992 148 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1783. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Topolovățu Mare.
Truman Capote
Truman CAPOTE, realnome: Truman Streckfus Persons (naskiĝis la 30-an de septembro, 1924, mortis la 25-an de aŭgusto, 1984) estis usona verkisto.
3132 Landgraf
3132 Landgraf estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astrofizikiston Werner Landgraf, kiu kalkulis ĝian orbiton (nomo sugestita de la literoj "WL" en la provizora nomo).
Truman Capote
El la verkaro de Capote plej famas la sukcese filmigita romano Breakfast at Tiffany's kaj la romano In Cold Blood, kiu lerte miksas faktojn kaj fikcion.
Truman Capote mortis en Losanĝeleso, Kalifornio.
Love Canal
Love Canal [ləv kəNÆL] estas kvartalo de la urbo Niagara Falls, Nov-Jorkio, kie troviĝis kanalo, kiun oni uzis kiel rubejo.
Dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj en la malplenigitan kanalon oni ĵetis 18.000 tunojn da kemiaj rubaĵoj, plenigis la fosegon kaj poste konstruis sur la ekskanalon domojn kaj eĉ lernejon. Je la fino de la 1970-aj jaroj danĝeraj kemiaĵoj trafiltriĝis ĝis la surfaco kaj igis plimultigon de denaskaj misformaĵoj, abortoj kaj kancero.
Post la katastrofo la respondeca firmao pagis pli ol $20.000.000 al la viktimoj, $98.000.000 al la ŝtato Nov-Jorkio kaj $129.000.000 al la usona registaro por la resanigado de la regiono. Al la loĝantoj eblis reiri al siaj hejmoj nur en la 1990-aj jaroj.
Albares
Albares estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĉirkaŭe estas du montetoj, nome Tri Krucoj kaj Sankta Kristoforo. La blazono montras la krucon de la Ordeno de Sankta Johano, ku hegemoniis en la teritorio en la Mezepoko.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas albareño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 559 loĝantoj kaj la denseco estas de 19,05 loĝ/km².
Situo
Albares estas situanta en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro kaj je ties plej sudokccidenta pinto, je altitudo de 742 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 29,35 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°18′03″N 3°00′39″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 559, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Albares, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Albares kie oni falis al la nunaj 559.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Ĉefa vidindaĵo estas la preĝejo.
San Jerónimo Tecoatl
San Jerónimo Tecoátl estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Jerónimo Tecoátl. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 163.
Geografio
San Jerónimo Tecoátl apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1522 loĝantojn. El tiuj estis 700 viroj kaj 822 virinoj. La komunumo havas surfacon de 17.86 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1336 indiĝenoj. El tiuj 1138 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1138 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Cavaillon
Cavaillon (okcitanlingve Cavalhon) estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Vaucluse kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Fine de en la komunumo vivis, kiuj nomiĝas Cavaillonnais.
Cavaillon estas la tradicia « ĉefurbo » de la samnoma melono, kvankam plejmulto el la melonoj estas hodiaŭ produktitaj ekster tiu malgranda urbo.
Geografio
Cavaillon situas en la valo de la rivero Durance, je la bazo de la monteto Saint-Jacques kaj proksime al la montĉeno Alpilles sudokcidente.
Historio
La nomo de Cavaillon devenas de la tribo de la Kavaroj (franclingve Cavares), kiu enloĝiĝis sur la monteto Saint-Jacques ekde prahistorio.
Je la romia periodo, la urbo situis ĉe la Via Domitia, kaj do forte disvolviĝis.
Antaŭ la franca revolucio kaj la anekso de la papaj ŝtatoj fare de Francio, Cavaillon estis unu el la kvar urboj (kune kun Carpentras, Avignon kaj L'Isle-sur-la-Sorgue) kun unu « carrière » (tio estas kvartalo rezervita fare de la Papo por la Judoj, kaj ŝlosita nokte).