cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pierre (Suda Dakoto)
Historio
Pierre fondiĝis en 1880 ĉe la Misuro kontraŭ Fort Pierre. Ĝi estis nomita laŭ Pierre Chouteau, amerika felkomercisto de franca origino. Pierre urbiĝis en 1883 kaj ĝi iĝis la ĉefurbo en 1889, kiam Norda kaj Suda Dakotoj estis akceptitaj en la Usona Unio.
Ĝi estas relative malgranda por ŝtata ĉefurbo kaj havas altan proporcian parton de amerindianoj; laŭ la oficiala censo de 2000 estis 8,56%.
Klimato
En Pierre la temperaturo averaĝe varias inter 2–11°C. La varmo kulminas en julio averaĝe 32°C, rekorde 47°C. La malvarmo kulminas en januaro averaĝe −12°C, rekorde −36°C. La precipitaĵo estas sume en la tuta jaro 508mm. En ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj. La precipitaĵoj kulminas en junio kaj malkulminas januare.
Muckrakers
Muckrakers (angla ~ „sterko-rastantoj”) estas grupo de usonaj ĵurnalistoj, verkistoj, kiuj famiĝis pro siaj senvualigaj verkoj antaŭ la unua mondmilito. Ili raportis detale kaj laŭ faktoj pri politika kaj ekonomia koruptado, senatenta agado de la grandaj monopoloj kaj pri la mizero, kaŭzita de tiuj.
Pierre (Suda Dakoto)
Trafiko
Pierre havas flughavenon. El la urbo kuras 3 ĉefvojoj kaj kelkaj flankovojoj.
Muckrakers
Ilia nomo estis originale pejorativa kaj venis de prezidento Theodore Roosevelt, kiu en parolo de 14-a de aprilo 1906, komparis ilin al sterkorastanta rolanto en alegoria romano de John Bunyan Pilgrim's Progress, ke ankaŭ ili „kapablas nur subenrigardi”.
La artikoloj pri politika koruptado, merkataj trompoj, industriaj monopoloj kaŭzis grandan eĥon en la socio, kio instigis ankaŭ aliajn pli akre kritiki la usonan socion.
Santiago de Querétaro
Geografio
Santiago de Querétaro troviĝas en mezo de la lando en montaro. Meksikurbo troviĝas 213, San Miguel de Allende (komunumo) 96 km-ojn.
Historio
Santiago de Querétaro fondiĝis fare de hispanaj konkerintoj en 1531, sed pli frue la aztekoj havis tie urbeton. Pri la fondiĝo estas legendo. En 1535 la loko nomiĝis "Pueblo de Indios". La vilaĝo urbiĝis en 1606 kaj ĝi estis subŝtata ĉefurbo ekde 1823. En 1966 la urbocentro estas Monda Heredaĵo.
Ekonomio
Ĝis mezo de la 20-a jarcento Santiago de Querétaro estis agrara urbo, poste diversaj industriaj parkoj formiĝis. La plej gravaj industriaj branĉoj estas aŭtoj, nutraĵoj, vinkulturo, vitro, komercado kaj turismo.
Klimato
En Santiago de Querétaro jare pluvas po 638 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter aprilo-aŭgusto. La averaĝa temperaturo estas iomete malpli, ol 30'. Vintre tre malofte frostas.
Trafiko
Santiago de Querétaro havas flughavenon. La urbo estas nodo de aŭtovojoj. Trajne estas kontaktoj al Meksikurbo, Monterrey kaj León (komunumo).
Hocabá
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 59,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,1 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5312 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3523 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 66,3% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Stacio Tanesaŝi-Kajgan
Stacio Tanesaŝi-Kajgan (種差海岸駅 [tanesaŝi-kaigan-eki]) estas stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Haĉinohe, Gubernio Aomori, Japanio.
Aliceni
Aliceni [aliĉenj] (hungare: Kistartolc [kiŝtartolc]) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al la komunumo Târșolț.
Herscheid
Herscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mark de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Herscheid estas parto de la regiona pejzaĝo kaj mezalta montaro Sauerland [prononco "Saŭalant"] kaj historie apartenis al la Graflando Mark (germane Grafschaft Mark), al kio ankoraŭ aludas la distrikta nomo.
Nubskrapulo de Ginzburg
La Nubskrapulo de Ginzburg aŭ Domo de Ginzburg estas 12-etaĝa, alta, detruita "ĉielskrapanto" de la 20-a jarcento en Kievo. Ĝi eniris la historion kiel "la unua nubskrapulo de Ukrainio". Ĝi estis finkonstruita en 1912 kaj detruita en 1941.
Historio
Vendejaro situis sur la unuaj etaĝoj de la konstruaĵo de Ginzburg. La konstruaĵo havis turon, de kie malfermiĝis panoramoj al Kievo.
En aŭtuno de 1913, la artisto Oleksandr Muraŝko malfermis la "Artstudion de Oleksandr Muraŝko" sur la 12-a etaĝo de la "ĉielskrapanto", en kiu preskaŭ 100 homoj studis samtempe. Krom desegnado kaj pentrado oni faris prelegojn pri historio kaj filozofio de arto. La studio ekzistis ĝis 1917.
(14890) 1991 VG3
(14890) 1991 VG3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nubskrapulo de Ginzburg
Historio
En Aprilo 1918, la franca Armea misio de la Ukraina Popola Respubliko, konsistanta el 6 oficiroj, estis loĝigita en tiu konstruaĵo.
La konstruaĵo estis eksplodigita de la trupoj de NKVD de Sovetunio la kaj tute detruita en la fruaj 1950-aj jaroj, kiam la fina malmuntado de la fundamento de la konstruaĵo estis farita.
En 1954-1961, la Hotelo Moskvo (ekde 2001, la Hotelo Ukrainio) estis konstruita en la loko de la Domo de Ginzburg.
Araruama
Araruama estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 112.028 enloĝantojn en 2010.
Helfenburk u Úštěka
Helfenburk (ankaŭ Hrádek) estas burgruino en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Ústí nad Labem, distrikto Litoměřice, proksimume 3 km de Úštěk.
Romantika ruino de roka gotika burgo el la 14-a jarcento, grave plilarĝigita de la praga ĉefepiskopo Jan z Jenštejna, forlasita fine de la 16-a jarcento.
Unike konservita remparo kun enirbordegoj, granda trietaĝa turo adaptita kiel belvida turo. La plej bone konservita ĉefepiskopa burgo en Ĉeĥio el la periodo de la reĝo Venceslao la 4-a (filo de la imperiestro Karolo la 4-a), inspirfonto por multaj ĉeĥaj pentristoj.
Kairuku grebneffi
Kairuko de Grebneff (latine Kairuku grebneffi) estas unu el du specioj de kairuko, formortinta genro el ordo pingvenoj (Sphenisciformes). La genro estas trovita en fosilioj en formacio Kokoamu Greensand en Novzelando. Kairuku grebneffi estis la plej granda pingveno en historio. Starante iuj specianoj specianoj supozeble estis ĉ. 1.5 metrojn altaj kaj pezis pli ol 60 kilogramojn (kompare, la imperiestra pingveno, la plej granda pingveno de nuna tempo, estas nur 1.2 metroj alta kaj ne pezas pli ol 40 kilogramojn). La unuaj ostoj de Kairuku grebneffi estas trovitaj ankoraŭ en 1977, tamen nur en februaro 2012 la plena priskribo de la specio aperis rezulte de internacia kunlaboro de kelkaj sciencistoj el diversaj institucioj.
Priskribo
Krom la nekutima grando, Kairuku grebneffi havis aliajn ecoj, kiuj distingas ĝia aspekto de aliaj pingvenaj specioj. Ĝi havi pli maldikan korpon kaj pli longajn naĝilojn ol ĉiuj aliaj priskribitaj specioj de pingvenoj, ĉu formortintaj, ĉu ekzistantaj. Krome, la beko ankaŭ estis nekutime longa, kaj la kolo supozeble estis pli fleksebla ol tiu de aliaj pingvenoj. Longo de femuro estis ĉ. 14 cm kaj vasto ĝis 4.8 cm. Humeroj estis ĝis 17 cm longaj, pli longaj relative al korpo ol ĉe ĉiu alia pingveno, kaj ĝis 3 cm vastaj. Pro tio la naĝiloj de kairukoj estis pli longaj kaj probable pli flekseblaj ol tiuj de aliaj pingvenoj Tibiotarso estis ĝis 24 cm longa, sternumo ĝis 46 cm. Pli frue paleontologiistoj apartenigis multajn ostojn de kairukoj al alia hipoteza pingvena specio Palaeeudyptes antarcticus.
K. grebneffi loĝis en teritorioj de nuna Novzelando en malfrua oligoceno, antaŭ 27 ĝis 24 milionjaroj. Tiam la grandaj insuloj de Novzealndo ankoraŭ ne emerĝis kaj la areo estis plejparte oceano kun kelkaj apartaj insuloj. Onikrede, la rokaj bordoj de tiuj insuletoj estis oportuna reprodukta zono por la pingvenoj, dum la oceano liveris al ili nutron. K. grebneffi kunloĝis kun almenaŭ kvar aliaj pingvenaj specioj. Oni spekulacias ke probable ĉiu specio ĉasis malsamajn sortojn de fiŝoj kaj do havis insulitan ekologian niĉon.
Julia la plej aĝa
Aŭgusto poste adoptis kelkajn masklajn membrojn de sia proksima familio kiel filoj. Julia rezultis el la dua geedzeco de Aŭgusto, nome kun Skribonia, kaj ŝia nasko okazis la saman tagon de la divorcigo de Skribonia el Aŭgusto, kiu deziris edziĝis al Livia.
Kairuku grebneffi
Malkovro
La specio estis priskribita dum kunlaboro de paleontologiistoj Daniel T. Ksepka, (Ŝtata Universitato de Norda Karolino kaj Muzeo pri Naturaj Sciencoj de Norda Karolino, Raleigh, Norda Karolino, Usono), Ewan Fordyce (Universitato de Otago, Dunedin, Novzelando), Tatsuro Ando (Ashoro Museum of Paleontology) kaj Craig Jones (Institute of Geological and Nuclear Sciences) en februaro 2012. Ewan Fordyce trovis unuaj ostojn de kairukoj ankoraŭ en 1977, tamen ne sufiĉis evidentaĵoj por agnoski ĝin nova specio. Nur la tuta internacia teamo sukcesis rekostrui kompletan skeleton el restaĵoj de kelkaj specianoj trovitaj en Kokoamu Greensand en norda Otago kaj suda Canterbury regionoj de Novzelando. Tiuj ĉi specianoj estas eble la plej kompletaj skeletoj el ĉiuj formortintaj pingvenaj specioj, kaj do ili estas utilaj por la ĝenerala studo de fosiliaj pingvenoj. La holotipo estis kolektita el rojo Waipati, alfluanto de rivero Maerewhenua. Dum rekonstruo la reĝa pingveno estis uzata kiel ekzemplo.
Deveno de nomo
La vorto Kairuku, uzata kiel genra nomo, en la maoria lingvo signifas "subnaĝulo por manĝaĵoj". La specia nomo estas elektita je la memoro de paleontologiisto Andrew Grebneff, kiuj laboris en Universitato de Otago ekde 1985 kaj grave helpis la esploron ĝis sia tragedia morto en 2010.
Julia la plej aĝa
Ŝi estis la filino de la imperiestro Aŭgusto, duonfratino kaj dua edzino de la imperiestro Tiberio, patrinflanka avino de la imperiestro Kaligulo kaj de la imperiestrino Agripina, boavino de la imperiestro Klaŭdio, kaj patrinflanka pra-avino de la imperiestro Nerono.
1382 Gerti
1382 Gerti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi ricevis la monon "Gerti" mallongigo de Gertrud, en honoro al Gertrud Hoehne, sekretariino en la Instituto de Astronomia Kalkulo de Berlino.
Hispana kuirarto
Estas malfacile paroli pri tipe hispana kuirarto, malgraŭ ke ekzistas kelkaj disvastiĝintaj manĝaĵoj. Pli ĝuste oni trovas en Hispanio multajn regionajn kuirartojn, kion kaŭzas la diverseco en klimato kaj pejzaĝo.
En Hispanio oni manĝas pli poste ol ekzemple en Germanio. Do la tagmanĝo komenciĝas inter 13:30 kaj 15:30, kaj la vespermanĝo inter 21:00 kaj 22:30. Pri la diferenco parte kulpas, ke Hispanio uzas la saman horzonon kiel Germanio, sed situas multe pli okcidente, do kalkulita nur laŭ la suntempo (koncerne la pozicion de la suno en la ĉielo), la diferenco inter la manĝotempoj de Hispanio kaj Germanio estas konsiderinde malpli grava. Ankaŭ la pli varma klimato influas la manĝotempojn.
Moruo
Ingrediencoj:
Pretigado: Sekigu kaj poste tranĉu ĝin por friti en la oliv-oleo. Poste oni metas la pecojn en kaserolo kune kun la ajloj, vinagro, laŭro-folio kaj uzita oliv-oleo, kaj oni boligas ĝin sufiĉe da tempo ĝis ĝi pretas por manĝo.
Eero Nelimarkka
Eero NELIMARKKA (1891–1977) estis finna pentristo. Li estas konata speciale pri pentraĵoj pri lokoj de Ostrobotnio, sed li produktis ankaŭ portretojn ekzemple pri gegastigantoj de ostrobotniaj domoj. Li faris ankaŭ aĵpentraĵojn. Eero Nelimarkka estis lernanto de Eero Järnefelt.
Akseli Gallen-Kallela
Akseli Gallen-Kallela (26-a de aprilo 1865 – 7-a de marto 1907) estis unu de plej konataj finnaj pentristoj. Li komencigis sian konatan karieron per realismaj pentraĵoj pri normala popolo kaj almenaŭ poste pentris pri romantikaj temoj pri Kalevala kaj Karelio. En 1890-aj jaroj li faris kaj simbolismajn kaj realismajn verkojn. Liaj plej konataj pentraĵoj estas k.a. Sammon taonta, Sammon puolustus, Kullervon kirous, Symposion kaj Lemminkäisen äiti. Li faris cetere tabulajn freskojn, gravuradon kaj planojn por mebloj kaj tekstiloj. Li planis ankaŭ uniformojn de armeo de sendependa Finnlando.
Stacio Takarazuka
Stacio Takarazuka (japane: 宝塚駅 [Takarazuka-eki], angle: Takarazuka Station) estas fervoja stacio en Takarazuka, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Fukuchiyama kaj 2 liniojn de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa), Linio Hankyū-Imazu.
Pișcari
Pișcari [piŝkarj] (hungare: Piskáros) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Carei. En 1910 ĝi havis 1053 loĝantojn (rumanoj); en 1992 556 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1324. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Terebești.
Provinco Yozgat
Yozgat estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la administra regiono Centra Anatolio. La koordinatoj de la provinca ĉefurbo estas
Cadelbosco di Sopra
Cadelbosco di Sopra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Reggio Emilia kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bagnolo in Piano, Campegine, Castelnovo di Sotto, Gualtieri, Guastalla, Novellara kaj Reggio nell'Emilia.
Ichu
Ichu [iŝuu] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 5.255 loĝantojn en 2010.
Batalo de Aktio
La Batalo de Aktio (2-a de septembro -31) estis marbatalo de Oktavio kontraŭ Antonio kaj Kleopatra en la maro okcidente de Aktio en Grekio. Oktavio estis la venkinto kaj fariĝis la sola forta generalo en Romio. Post kvar jaroj, Oktavio fariĝis Aŭgusto Cezaro kaj imperiestro de Romio.
Antonio estis multe pli bona generalo ol Oktavio sur la tero, sed Oktavio estis pli sperta sur la maro (lastatempe konkerinte Sicilion). Por plaĉi Kleopatran, Antonio batalis kontraŭ Oktavio sur la maro. Sed dum la batalo, ŝia egipta mararmeo subite foriris kaj la mararmeo de Antonio estis disŝirita.
Spite de la malvenko, Antonio povis batali kontraŭ Oktavio surtere en Grekio – ĉiuj atendis tion – sed Antonio malaperis, sekvinte Kleopatran al Egiptio.
Por klarigi tian malprudentecon en Antonio, Plutarko kulpigas lian pasian amon por Kleopatra, kiu nubigis lian juĝon.
Vaĉo
Ŝipo
Vaĉo estas garda deĵoro sur ŝipo. Ordinara vaĉo daŭras 4 horojn. La vaĉano (vaĉ-oficiro, vaĉanta oficiro) staras en vaĉejo sur alta loko de la ŝipo kaj per lorno observas la maron ĝis la horizonto, por ke li povu averti pri proksimiĝanta danĝero (alia ŝipo, glaĉero, tero, ŝtormo).
En la pasinteco la vaĉano sidis en vaĉa korbo alligita al la plej alta masto.
Grumbach (Glan)
Grumbach - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bonsociemo
En biologio, bonsociemo estas eco de bestaj specioj, kiuj vivas en strikte organizitaj socioj. Tiaj socioj estas pli ol nuraj grupoj de kune vivantaj bestoj; ili devas plenumi jenajn kriteriojn:
Konataj ekzemploj estas abeloj, formikoj kaj termitoj. Reproduktiva femalo de tiuj specioj estas nomata "reĝino", ne-reproduktiva femalo "laboristo".
Ekesto kaj etimologio de la termino
La esprimon proponis en 1966 la biologo Suzanne Batra, verkante pri abeloj. La angla esprimo eusociality, kiun ŝi uzis, estas kunmetita el la greka ευ (= bona) kaj la latina socialis (= kunulema). Komence la esprimo rilatis nur al senvertebruloj, precipe insektoj; Edward Osborne Wilson ĝeneraligis kaj precizigis ĝin.
Similaj konceptoj
Bestaro, kiu plenumas nur la unuajn tri kriteriojn el la supra listo, nomiĝas duon-sociema. Bestaro, kiu plenumas nur la unuan, nomiĝas kvazaŭ-sociema.
Bonsociemo kaj evolucio
La anoj de bonsociema bestaro montras altan gradon de kunlaboro kaj altruismo; ekzemple en iuj formikaroj "batalistoj" (nomataj ankaŭ "soldatoj") donas sian vivon por la sekureco de la socio. Tia konduto estus malfacile klarigebla en specioj ne-bonsociemaj, kie mutaciuloj kun "egoisma" geno povus forte profiti, ne devante oferi sian vivon kaj do prosperante. En bonsociema bestaro tia mutacio ne povus reproduktiĝi, ĉar la batalistoj tute ne reproduktiĝas; kiam inverse (la) reĝino havas tian mutacion, eble la tuta socio pereas, kaj kun ĝi la mutacio.
Bonsociemo ekster la insektaro
Biologio konas unu specioj de bonsociemaj mamuloj, la heterocefalon. Ĝi vivas en kolonioj de mezume 75 individuoj kun nur unu fekunda femalo.
En 2010 Hechinger priskribis specion de trematodoj, kiu parazitas en moluskoj kaj apartigas la funkciojn de reproduktado kaj batalado (defendo). Batalistoj havas nur kvindekonon de la longo de reproduktiva individuo.
Pro la malparenceco de diversaj bonsociemaj specioj biologio certas, ke bonsociemo plurfoje ekestis en la evoluo de specioj kaj ne estas signo de parenceco inter bonsociemaj specioj.
(19035) 4634 P-L
(19035) 4634 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels elde la Monto Palomar, kaj malkovrita fare de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur unu el la fotaj platoj senditaj en Leiden (Nederlando).
Tiklo
Tiklo tuŝas la korpon tiel, ke kaŭzas distordon aŭ nevolan ridon. Tia sento povas kaŭzi plezuron aŭ eksciton, sed ĝi foje estas konsiderata malagrabla, precipe en la kazo de agresema tiklo, ekzemple ludkadre.
Fiziologio
En 1897, psikologoj Justney Hall kaj Arthur Allen priskribis "tikli" kiel du malsamajn specojn de fenomenoj :
Studoj
Oni scias, ke homoj ne kapablas tikli sin. Studo farita en 2018 identigas la mekanismon en la nerva sistemo, kiu malebligas mem-tikladon - kaj ĉi tion per komprenado de la neŭrologia mekanismo, kiu permesas al homoj diferencigi inter sia propra kontakto kaj tiu de aliaj homoj.
Cadeo
Cadeo estas komunumo de Italio.
Horst Buchholz
Horst BUCHHOLZ (4-a de decembro 1933, Berlino – 3-a de marto 2003, Berlino), germana aktoro, kiu famiĝis pere de la usona aventura filmo La brava sepo produktita laŭ japana filmo "Sep samurajoj". Horst Buchholz rolis la plej junan bravulon, kiu helpis defendi vilaĝon de simplaj terkultivistoj kontraŭ banditoj. En la filmo ludis grandaj steloj de usona filmo Yul Brynner, Steve McQueen, Eli Wallach, Charles Bronson, James Coburn, Brad Dexter kaj Robert Vaughn.
Horst Buchholz sin prezentis ankaŭ en la filmo laŭ B. Traven Mortul-ŝipo (1959) (esperantigita) kaj en aliaj. Lia lasta rolo estis bonkora faŝisma (sed ne faŝismema) kuracisto en filmo "La vivo estas bela", kiu ricevis Oskaron. Ni povis lin vidi ankaŭ en televida fabela serio Reĝidino Fantagiro aŭ fabelo Fajranta birdo.
Juan Luis Vives
Joan Lluís VIVES i MARCH (6-a de marto 1492 - 6-a de majo 1540) (latine: Johannes Ludovicus Vives, hispane: Juan Luis Vives), estis jud-kataluna humanisto, kiu okupiĝis ankaŭ pri internacia komunikado.
Vivo
La familio Vives estis devigita konvertiĝi al kristanismo, kvankam kaŝe havis sinagogon ĉe si, en kiu la kuzo de Joan Lluís, Yosef Abenfaram (goja nomo: Miquel Vives), agis kiel rabeno. Diversaj familianoj estis plurfoje arestitaj de la Inkvizicio. Yosef Abenfaram kaj lia patrino estis ŝtiparumitaj en Valencio en 1501. Ankaŭ la patro de Joan Lluís sekvis la saman sorton en 1524. Kaj fine, la patrino estis eltombigita de Inkvizicio kaj publike ŝtiparumita. Joan Lluís Vives studis en Parizo kaj en Leuven, kie li amikiĝis kun Erasmo kaj instruis ankaŭ la toledan kardinalon, princon Vilhelmon de Croy. Li verkis komentojn pri De civitae dei de Aŭgusteno (1522) kaj propran verkon De institutione feminae christianae (1523), dediĉitan al la reĝino Katarina. La verkoj akiris al li respekton, pro kiu li estis invitita al Anglio kiel instruisto de la reĝidino Maria kaj kiel preleganto ĉe la Universitato de Oksfordo. Sed ĉar li rifuzis la divorcon de la reĝo Henriko la 8-a, li estis enkarcerigita kaj post 1528 li vivis en Bruĝo ĝis sia morto.
Li okupiĝis ankaŭ pri socialaj problemoj, klopodis batali kontraŭ malriĉeco. Li postulis malpermeson de almozpetado, sed samtempe devon de oficoj zorgi pri malriĉulejoj, malsanulejoj kaj frenezulejoj. Pro tio li estis akre kritikata, tamen la urbo Ipro klopodis liajn ideojn realigi. Li starigis 592 vivprincipojn, kritikis la skolastikon kaj Aristotelan edukadon per libroj, postulis sanigan korpan edukon kaj instruadon en la gepatra lingvo. Li kulturis fiziologian psikologion, emfazis signifon de la cerbo kaj nervoj.
Pri Universala Lingvo
Vives influis opiniojn de J. A. Komenio pedagogiajn kaj ankaŭ pri la internacia komunikado. Tiu en sia verko Via lucis (Vojo de lumo) parolas pri la neceso de universala lingvo kaj serĉas subtenon ĉe Vives:"Sed ĉar tiu komuna komunikilo de popoloj devas esti por ĉiuj sufiĉa, agrabla kaj aminda, por neniu malfacila, malmola kaj malagrabla, mi ne povas ne mencii rezonojn de Ludoviko Vives, kiu ankaŭ deziris unu lingvon por la tuta homaro (siajn pensojn li malfermis komence de la 3-a libro de „De tradensis disciplinis“): „Ĉar la lingvo estas ankaŭ instrumento de la homa socio kaj trezorejo de klereco, estus feliĉo, se ekzistus unusola lingvo, kiun povus uzi ĉiuj popoloj. Tiu estu ĉarma, trafa, riĉa; ĉarma pro facila kaj agrabla prononcado; trafa per taŭga kaj unusenca signifo de la vortoj; riĉa per varieco kaj abundeco de vortoj kaj formoj. Tiamaniere la homoj parolus volonte, trafus taŭge ĉiujn sencojn kaj kreskus en sia juĝkapablo.“ Tamen li ankaŭ aldonis: „Kaj tia lingvo ŝajnas al mi la latino, el tiuj lingvoj, kiujn ni nun uzas: 1. ĉar ĝi jam estas disvastigita en multaj popoloj; 2. ĉar preskaŭ ĉiuj sciencoj estas kulturataj en ĝi; 3. ĉar ĝi estas riĉa, 4. sone agrabla, 5. trafa; pro tiuj motivoj estus peko ne kulturi ĝin; se pereos la latina lingvo, venos grava konfuzo en ĉiuj sciencoj, ktp. Ankaŭ disvastigo de pieco estas afero utila. Plie, iu lingvo devus esti destinita al sciencoj por verki pri sekretaj aferoj. Sed mi ne scias, ĉu ĝi estu diferenca de la komuna.“ Tiel Vives. Ni konsentas kun li, ke necesas unusola lingvo komuna al la tuta mondo; kaj se ne ekzistus alia eblo, ke konvenus lerni latinon pli ol aliajn lingvojn. Sed ĉar niaj pensoj strebas pli alten, ni ne povas agi alimaniere ol rekomendi lingvon tute novan."
29994 Zuoyu
29994 Zuoyu estas tre malgranda, sed eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zuo Yu, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo Chengdu Shude de Ĉengduo (Siĉuano, Ĉina Popola Respubliko).
484 Pittsburghia
484 Pittsburghia estas granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Areal
Areal estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 11.421 loĝantojn en 2010.
Homa geografio
Homa geografio aŭ pli specife soci-ekonomia geografio estas unu el du ĉefaj partoj de geografiaj sciencoj, pristudas teritorian organizon de la socio en diversaj landoj, regionoj, lokoj. Ĝi dispartiĝas je:
Socio-ekonomia geografio konsistigas la kernon de ĉiuj sciencaj geografiaj disciplinoj kaj direktoj, okupiĝantaj pri sociaj eventoj.
Ekonomia geografio pristudas specifaĵojn de la formado de teritoriaj-ekonomiaj strukturoj de mastrumado en diversaj landoj kaj regionoj. Ĝi dividiĝas je (1) ĝenerala, ekonomibranĉa (Geografio de Agrokulturo, Industrio, Transporto,Turismo k.c.), regiona Ekonomiaj Geografioj kaj Geografio de Monda Mastrumado.
Socia geografio pristudas spacajn procezojn kaj formojn de organizado de homvivo, antaŭ ĉio laŭ vidpunkto de kondiĉoj de laboro, ripozo, vivo, reprodukto de homoj. Ĝi estas ligita kun sociaj, demografiaj, ekonomiaj kaj aliaj esploroj.
Lingva geografio estas la subfako de homa geografio kiu studas la geografian distribuon de lingvo(j) aŭ ĝiaj konsistigaj elementoj.
Geografio de loĝantaro pristudas dislokigon kaj teritorian organizon de loĝantaro, ĝian lokon en procezoj de socia produktado kaj reciprokagon de la socio kun ĉirkaŭmedio. Geografio de Loĝantaro pririgardas en geografia aspekto diversajn problemojn, ligitan kun loĝantaro, ĝia nombro, strukturo, denso, dislokigo, teritoria formo (urba kaj kampara loĝantaro).
Provinco Neŭkeno
Neŭkeno (Neuquén, prononce [neŭkEn']) estas provinco situanta en la Patagonia Regiono de Argentino. Ties ĉefurbo estas samnoma urbo.
Limas norde kun la provinco Mendoza, oriente kun La Pampa kaj Río Negro, sude kun Río Negro kaj okcidente Región de Ñuble (Ĉilio) el kiu separas Andoj.
Arroyito [aroJIto] (Rojeto) estas vilaĝo de la Departemento Confluencia en la provinco Neŭkeno, Argentino, kie estas fabriko de peza akvo el la entrepreno ENSI.
10768 Sarutahiko
10768 Sarutahiko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ŝintoisma kami Saruta-hiko, giganto kun longa nazo kaj ruĝaj sparkaj okuloj. Kiam la dio Ninigi-no-mikoto malsupreniris el la ĉielo, Saruta-hiko gvidis lin.
Bocicău
Bocicău (boĉkou) (hungare: Bocskó) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Tarna Mare.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 470 loĝantojn (rumanoj); en 1992 638 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1572. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Ugocsa).
Fosfita acido
Fosfita acido aŭ fosfito de hidrogeno estas duprotona fosfora oksoacido kiu ekzistas kiel du taŭtomeroj en solvaĵo, kie la plej grava estas HP(O)(OH)2 kaj la negrava estas P(OH)3. Fosfita acido havas fortajn reduktajn proprecojn, kiujn ĝi tendencas konvertiĝi al fosfata acido. Kiam varmigita tiam seka fosfita acido disproporcias por doni fosfinon kaj fosfatan acidon. Fosfita acido estas solida substanco aĉetebla en kemiaj provizkompanioj. Se miksita kun akvo, ĝi formas fortan acidon nomatan fosfitan acido.n Ĉi tiu acido estas tro forta por esti uzata sur plantoj kaj devas kombiniĝi kun aliaj kemiaĵoj por altigi la pH de la solvaĵo kaj malpliigi la potencialon de planto vundebleco. Fosfonataj fungicidoj kaj sterkoj ne devus esti konfuzitaj kun fosfato-derivataj sterkoj kiel ekzemple amonia fosfato kaj triobla superfosfato. Kvankam fosfito kaj fosfato kunmetaĵoj estas tre similaj kemie, ili diferencas signife rilate al ilia agado sur plantoj kaj fungoj. Fosfita acido posedas 3 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 3 oksigenatomojn.
Fülöpszállás
Fülöpszállás (fulopsAlAŝ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskőrös. La loknomo signifas: Filipotranoktejo.
Situo
Fülöpszállás situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Budapeŝto-Beogrado, (krome estas fervojeto al Kecskemét), laŭ ĉefvojo Fülöpszállás-Kecskemét.
Historio
Antaŭ la hungaroj avaroj loĝis tie. Kumanoj alvenis en 1124. Tiam la vilaĝo nomiĝis Buzgánszállás. Laŭ la onidiro Filipo estis episkopo, kiu post la tatara invado en 1241 alvenis por kristanigi la kumanojn. Dum la turka erao la regiono senhomiĝis, la loĝantoj loĝis nur en urboj, ekzemple en Nagykőrös, Kecskemét, Szeged, Szabadka. Post la turkoj senfina serio de farmoj formiĝis, ĉar el la urboj la kamparanoj ne povis kulturi la teron kaj bredadi bestojn. En 1882 la fervojo atingis la nunan vilaĝon.
Fowlsheugh
Fowlsheugh estas marborda naturrezervejo en Kincardineshire, nordorienta Skotlando, konata pro ties sepdekmetraj altaj klifoj kaj habitato subtena de multnaskaj marbirdoj kiuj reproduktiĝas en nestokolonioj. Deklarita kiel Sciencinteresa Loko (SSSI) fare de Scottish Natural Heritage, dum la posedo apartenas al la RSPB. Fowlsheugh povas esti atingita per publika klifopinta pado, aŭ per boatoj kiuj kutime eliras el proksima haveno de najbara urbo Stonehaven. Dekoj da miloj da marbirdoj revenas al tiu loko ĉiun printempon por reproduktiĝi, post vintri mare aŭ en pli sudaj klimatoj, ĉefe ĉe specioj kiaj la Atlantika fraterkulo, la Aŭko, la Trifingra mevo, la Fulmaro kaj la Longbeka urio.
Pro tutmonda varmiĝo, la specioj kiuj dependas el planktono iam ĉeestaj tie kiuj preferas malvarman akvon ne estas disponeblaj en la kvanto postulata por elteni la historian grandan populacion de sablofiŝoj. Aldone al la problemo estis troa fiŝkaptado de la skotaj sablofiŝoj, plue malpliigante la nombrojn de tiu dieta neceso de la fraterkuloj kaj aliaj lokaj marbirdoj.
Silkokulturo
Silkokulturo, serikulturo kiel neologismo internacia, aŭ silkofarmado, estas la bredado de silkraŭpoj por la produktado de silko. Kvankam estas kelkaj komercaj specioj de silkraŭpo, Bombyx mori estas aldomigita noktpapilio ne plu konata sovaĝa, verŝajne origina el Ĉinio, kie ĝi estas bredata por silkraŭpo, el kiu oni fabrikas silkon, ĝia raŭpo estas la plej amplekse uzata kaj intense studita silkraŭpo. Silko estis unuafoje produktita en Ĉinio, jam de 2600 jaroj aK, eĉ tiom frue kiom el la Neolitiko. Silkokulturo iĝis grava malgrandskala industrio en landoj kiaj Brazilo, Ĉinio, Francio, Barato, Italio, Japanio, Koreio, kaj Rusio. Nuntempe, Ĉinio kaj Barato estas la du ĉefaj produktantoj, kun pli ol 60% el la tutmonda ĉiujara produktado.
Iŝioka
Iŝioka (石岡市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Ishioka-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de junio 2019 la urbo havis loĝantojn.
Batalo de Farsalo
En la Batalo de Farsalo, je la 9-a de aŭgusto 48 a.K.), Julio Cezaro venkis Pompeon en la ebenaĵo de Tesalio en Grekio kaj fariĝis la tirano de Romio, mortiginte la Romian Respublikon.
Královka (Šluknov)
Královka (ĝis la jaro 1946 Königshain) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Šluknov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Šluknov. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Batalo de Farsalo
Post la morto de Krasso, la tria viro de la triumviroj, Cezaro ne jam timis militi kontraŭ Pompejo por kapti la potencon de Romio por si mem. Kiam Cezaro transiris la Rubikonon, Pompejo fuĝis al Grekio. Cezaro rabis la trezorejon en Romo, venkis la armeojn de Pompejo en Hispanio kaj tiam sekvis Pompejon en Grekion.
Královka (Šluknov)
Královka estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,84 km². En la katastra teritorio Královka situas ankaŭ Harrachov.
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787.
Batalo de Farsalo
En Grekio Pompejo evitis rektan batalon kontraŭ Cezaro: Ĉar Pompejo regis la maron, Cezaro ne povis provizis sian armeon facile. Do Pompejo preferis kuri post Cezaro por lacigi kaj malsatigi lian armeon (kies soldatoj devis manĝi radikojn) ol riski ĉion en batalo.
Cezaro marŝis al la ebenaĵoj de Tesalio por nutri la armeon kaj batali kontraŭ Skipionon, la respublikanon. Pompejo sekvis. La malpaciencaj senatoroj ĉirkaŭ Pompejo urĝis batalon kaj Pompejo fine cedis al ili.
Pompejo havis infanterio de 45 mil soldatoj kaj kavalerio de 5 mil. Cezaro dume nur havis infanterio de 22 mil kaj kavalerio de unu mil. La soldatoj de Cezaro estis pli maljunaj, post jaroj de milito en Gaŭlio, sed ankaŭ multe pli spertaj. Kaj sia generalo estis multe pli ruza kaj aŭdaca ol Pompejo.
Ĉe la komenco de la batalo:
Se Pompejo povus detrui dekstran alon de Cezaron kaj la 10-an legion, li gajnus la batalon. Do Pompejo metis la tutan kavalerion tien, ĉar piedsoldatoj ne povas stari kontraŭ granda atako de kavalerio.
Cezaro mem kaŝis la ĵetlancistojn malantaŭ la piedsoldatoj en la dekstra alo kaj donis al ili sekretan ordonon.
Kiam la batalo komencis, la soldatoj de Cezaro kuris, sed la de Pompejo nur staris senmove. Laŭ Cezaro, tio donis al sia armeo pli da vigleco kaj kuraĝo.
Kiam la kavalerio de Pompejo venis kontraŭ la deka legio, la legio cedis kaj lasis la lancistojn traveni kontraŭ la kavaliroj. La lancistoj ne ĵetis la lancojn, laŭ kutimo, sed, laŭ la sekreta ordono de Cezaro, prezentis la lancpintojn antaŭ la vizaĝoj de la kavaliroj. La kavaliroj, kiuj estis junaj, nespertaj, riĉaj kaj vanaj, timis la ruinon ne al la Respubliko, sed al la beleco de siaj vizaĝoj. Do ili hontinde turnis kaj foriris.
Pompejo, ĉe la alia alo, vidis la nubojn de polvo kiuj leviĝis el la forkuro de la kavalerio kaj, tiumomente, rekonis, ke li perdis ĉion.
Navezuelas
Navezuelas estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas navazueleños. La censita populacio en 2008 estis de 699 loĝantoj.
Batalo de Farsalo
Kaj tiumomente Romio perdis sian Respublikon por ĉiam. Sed laŭ Katono la Plijuna, eĉ se Pompejo venkis, li ankaŭ starigus sin kiel tirano. Pro tio li konsilis Pompejon eviti batalon kontraŭ Cezaro. (Katono mem ne partoprenis en la batalo, sed gardis la marhavenon Dirakion por Pompejo).
En la 1-a jarcento la romia poeto Lukano verkis epopeon pri la batalo, la Farsalia. Cezaro kaj Cassius Dio ankaŭ skribis pri la batalo.
Navezuelas
Geografio
Navezuelas estas en la koro de la komarko de la Villuercas, fakte ĉe la monto Las Villuercas, ĉirkaŭata de montara kruta pejzaĝo, riĉa je flaŭro kaj faŭno.
Krotonaldehido
Krotonaldehido estas kemia komponaĵo, larmiga likvaĵo malmulte solvebla en akvo kaj miksebla en organikaj solvantoj. Kiel nesaturita aldehido, la krotonaldehido estas multeuza peranto en organikaj sintezoj, kiel surfaktanto, paperfabrikado, insekticido, ledotanado, ktp.. Ĝi nature okazas en pluraj nutraĵoj tia kia la sojoleo.
Stacio Okuki
Stacio Okuki (japane 大久喜 [ookuki]) estas stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Haĉinohe, Gubernio Aomori, Japanio.
Navezuelas
Geografio
Oni atingas ĝin laŭ la aŭtoŝseo Madrido-Lisbono (A-5) laŭ devojiĝo al Deleitosa, tuj post la tunelo de Miravete. Tiu ŝoseo iras al Guadalupe kaj trapasas la lokojn de Deleitosa, Retamosa kaj Roturas. Ekde Cáceres kaj Trujillo laŭ la ŝoseo kiu iras al Zorita kaj Logrosán ĝis Cañamero, de kie oni iras al devojiĝo al Berzocana-Navezuelas. Ekde Mérida, laŭ la N-430 al Ciudad Real, kaj ĉe Cañamero laŭ la antaŭa indikita direkto.
Faŭno
Ĉe ravinoj loĝas grandaj kadavromanĝantoj kiaj Gipsoj, Kadavrogrifoj, kaj rabobirdoj kiaj la Reĝa aglo, la Migra falko kaj aliaj interesaj grandaj birdoj kiaj la Nigra cikonio. Inter la pli malgrandaj birdoj elstaras la Blua pigo, la Garolo, la Ruĝa perdriko kaj aliaj.
Inter la mamuloj oni povas diri, ke en la ĉirkaŭaj arbaroj kaj makisoj loĝas aproj kaj kapreoloj, kiuj videblas frumatene aŭ malfruvespere en la plej verdaj kaj densaj zonoj de la arbaro. Aliaj kiaj la Vulpo kaj la Sovaĝa kato, nur kiam oni surprizas ilin trapase ŝoseojn. La Lutro loĝas en la naturaj riveroj de la zono. Kaj inter ĉiuj elstaras la Linko, nur eventuale kaj sporade en la zono.
La plej signifa reptilio estas serpentoj kiaj la Latasta vipuro, kiu trafas taŭgajn kondiĉojn en la ŝtonaj deklivoj de la zono. Ankaŭ la venenaj Malpolono kaj la Hufuma serpento. Estas komunaj la Iberia lacerto kaj la Longvosta lacerteto. Inter amfibioj menciindas la Bufo, la Salamandro kaj la Rano. Inter la fiŝoj de la riveroj de la zono elstaras la Truto.
Flaŭro
Elstaras ĉefe la kaŝtanarbo, kiu enspezigas grandan parton de la riĉo de la vilaĝo. Krome estas kverkoj, korkokverkoj, anzinoj kaj multaj aliaj. Ĉe la makiso en la plej altaj zonoj de la montaro estas pirenea kverko. Krome abundas Cistoj kaj Erikoj. Fine menciindas gravega arbo ĉar estas restaĵo de eksaj humidaj praarbaroj jam neekzistantaj nome ĉerizlaŭro.
Historio
Estas pruvoj de prahomaj setlejoj. Dum la epoko de feŭdismo ĝi dependis de la Kastelo de Cabañas del Castillo kaj de ties diversaj posedantoj ĉu arabaj, ĉu kastiliaj; poste tiu teritorio apartenis al Trujillo kaj al la dioĉezo de Plasencia. En la 16a jarcento oni konstruis la preĝejon de Santiago Apóstol, plej grava monumento de la loko. Inter 1944 kaj 1948 agadis en tiu ĉirkaŭaĵo la garilo kontraŭfrankisma post la Hispana Enlanda MIlito, ĉefe tiu de la gerilano Chaquetalarga
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (kaproj), sed ĉefe forstado (kaŝtanarboj). Rura turismo ĉefe por montara piedirado laŭ markitaj padoj.
Bratejevo (remizo)
Trajna remizo "Bratejevo" (Братеево) priservas la linion Zamoskvoreckaja de la Metroo de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Krotonaldehido
Krotonata aldehido eksplode reakcias kun oksidigiloj: reakcio kun nitrata acido rezultas en spontanea sparkigo. Kontakte kun fortaj acidoj kaj bazoj, la krotonaldehido spertas ekzoterman kondensiĝan reakcion. Reakcio kun la 1,3-butadueno estas aparte eksplodema.
Kvankam milde malpli toksa, la krotonaldehido kemie kaj toksologie similas al akroleino, kiu estas taksata kiel ekstreme toksa per inhalado kaj irita al okuloj. Tiel kiel la akroleino, ĝiaj vaporoj kaŭzas seriozajn kaj dolorajn okuliritojn, damaĝo al korneo, larmigado, irito de la nazalaj membranoj, pulminflamo (plenigo de pulmoj kun fluidaĵoj) kaj gastrointestaj damaĝoj kiam ingestita.
Frévin-Capelle (stacidomo)
Frévin-Capelle estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Frévin-Capelle, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Arras - St-Pol-sur-Ternoise (307000).
(14860) 1989 WD3
(14860) 1989 WD3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Inaŝiki
Inaŝiki (稲敷市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Inashiki-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de junio 2019 la urbo havis loĝantojn.
Lamarão
Lamarão [lamaraun] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 9.560 enloĝantojn en 2010.
Petroglifoj de Uĥtasar
La petroglifoj de Uĥtasar (Ուխտասարի ժայռապատկերներ) estas rok-skulptaĵoj trovitaj sur la monto Uĥtasar (aŭ Ughtasar, laŭvorte "kamel-monto"), la "Pilgrimo-Monto", proksime de la urbo Sisian en la armena provinco Sjuniko.
Keran (reĝino de Armenio)
Keran (mortinta la 28-an de julio 1285) estis edzino de Leono la 2-a de Armenio. Ŝi estis la filino de la princo Hetumo de Lampron. Naskita kiel Anna, ŝi estis nomita Kir Anna (grafino Anna) regante ekde la jaro 1270 en la Armena reĝlando en Kilikio. Tiu nomo poste estis mallongigita al Keran, aŭ Gerane.
Petroglifoj de Uĥtasar
Pli ol 2 000 ornamitaj rokfragmentoj etendiĝas je la piedo de la monto. Tiuj petroglifoj, kelkaj supozeble devenas de la paleolitiko (ĉ. 12 000 jaroj antaŭ nia erao), estas ĉizitaj sur malhelbrunenigraj vulkanaj ŝtonoj postlasitaj de formortinta vulkano. Pli postaj Ĥalkolitaj kaj Bronzepokaj kulturoj daŭre kreis petroglifojn en la loko; "la plej granda diverseco kaj nombro da ĉizadoj datiĝas al tiu periodo kaj la frua ferepoko, antaŭ ol ĝi estis finfine prirezignita krom kelkaj ĉizadoj faritaj fare de solecaj paŝtistoj pasigantaj siajn somerojn sur la montopinto." Kvankam la ejo estis malkovrita en la frua 20-a jarcento, ĝi ne estis vere studita ĝis la 1920-aj jaroj kaj denove en la malfruaj 1960-aj jaroj; ĝi ankoraŭ ne estas plene komprenita hodiaŭ.
Keran (reĝino de Armenio)
Multaj laŭdoj estis faritaj al la reĝino Keran fare de samtempuloj. La kronikisto kaj skribisto Avetis, priskribis ŝin kiel "bona amikino de ŝia edzo en problemoj kaj en ĝojo."
Petroglifoj de Uĥtasar
La ĉizadoj sur la rokfragmentoj prezentas ĉasscenojn, larĝan aron de bestoj, spiralojn, cirklojn kaj geometriajn formojn, kaj eĉ zodiaksignojn. Esplorado indikas ke la areo funkciis kiel provizora loĝejo por nomadaj brutaro-gregigaj triboj, kaj studoj de la rokaj ĉizadoj indikas ke ili estis en uzo dum centoj da jaroj, kun homoj de pli postaj epokoj aldonantaj siajn proprajn kuprogravurojn al la ŝtonoj. Laŭ la esplorado de Hamlet Martirosjan (Համլետ Մարտիրոսյան), la piktogramoj de Uĥtasar reprezentas skribsistemon konatan kiel "kapra skribo" aŭ "itsagir". Multaj fakuloj kredas, ke tio estis pro la granda nombro da kaproj desegnitaj sur la ŝtonoj, sed laŭ Martirosyan tio estas ĉar en la antikva armena lingvo, la vortoj "kapro" kaj "skribo" estis homonimoj. Ili uzus tiujn homonimojn por esprimi konceptojn per bildoj, tiel troviĝis la abstrakta koncepto de "skribo" (kiu en antikva la armena povas esti esprimita per vortoj kiel "ŝar" - aranĝi, "sarel" - kompili, "tsir" - linio). ĝia reflektado en la reprezentado de kapro (“zar”), ĉar la vortoj por “skribo” kaj “kapro” sonis same. Kaproj estas ĝenerala temo sur la ŝtonoj, eble ĉar la vorto "fosi" en antikva la armena signifis kapro kaj estis sufiĉe proksima al "dik", la antikva vorto por dioj. Kombinante abstraktajn signojn kun la bildoj de bestoj kaj homoj en horizontalaj aŭ vertikalaj vicoj, prahistoriaj gravuristoj povis peri specifajn mesaĝojn.
Keran (reĝino de Armenio)
Ŝi havis dek kvin gefilojn:
Petroglifoj de Uĥtasar
Reproduktaĵoj de la petroglifoj, aŭ rokgravuraĵoj, de Uĥtasar troveblas ĉie en Erevano; ili estas gravuritaj sur arĝentaj juvelaĵoj, pentritaj sur kafotasoj, spuritaj en manfaritan ceramikon, kaj ili ornamas la murojn de kafejoj. Atingi la petroglifojn de Uĥtasar povas esti malfacila.
Keran (reĝino de Armenio)
Post naskiĝo de ŝia lasta filo, Keran iĝis monaĥino kaj eniris en la Monaĥejon de Drazark, prenante la nomon Teofania. Ŝi mortis la 28-an de julio 1285 kaj estis entombigita en la monaĥejo.
Episcopia Bihorului
Episcopia Bihorului [episkopia bihoruluj] (hungare Biharpüspöki) estis vilaĝo en Rumanio aligita en 1956 al Oradea.
Hoctún
Hoctún estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Hoctún. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31035.
Episcopia Bihorului
Loĝantaro
En 1910 Biharpüspöki havis 3 650 loĝantojn (hungaroj).
Hoctún
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5586 loĝantojn. El tiuj estis 2735 viroj kaj 2851 virinoj. La komunumo havas surfacon de 123,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 14 metroj super la marnivelo.
Angra dos Reis
Angra dos Reis estas municipo, havenurbo kaj urbego de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio.
Hoctún
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 49,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Tamás Kulifai
Tamás Kulifai [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kulifai Tamás estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono.
Angra dos Reis
Geografio
Angra dos Reis situas kun 365 enmaraj insuloj en orienta parto de la lando laŭ Atlantiko. Nova Iguaçu troviĝas 91, Rio-de-Ĵanejro 110, Guarulhos 234, San-Paŭlo (urbo) 244, Campinas 285, Belo Horizonte 345, Curitiba 569, Goiânia 875, Braziljo 888, Porto Alegre 1040, Campo Grande 1103, Salvador de Bahio 1271, Maceió 1742, Recife 1942, Teresina 1999, Natalo (Brazilo) 2148, Belém 2439, Manaus 2786 km.
Hoctún
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5477 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2502 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 45,7% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Tamás Kulifai
naskiĝis la en Budapeŝto.
Herschweiler-Pettersheim
Herschweiler-Pettersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Tamás Kulifai
Sporta kariero
estis kajakisto en sia aĝo 10 en Göd sur Danubo, poste ekde 2009 en pluraj ĉefurbaj sportkluboj, dum li estis hungara ĉampiono 13-foje inter 2012-2019 teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun arĝenta medalo kvarope kun Zoltán Kammerer, Dávid Tóth (kajakisto) kaj Dániel Pauman en distanco 1000 m, krome pli frue en mondĉampionumo en 2011 li estis la unua duope kun Dávid Tóth en distanco 500 m. Liaj konataj trejnistoj estis Katalin Rozsnyói kaj István Beé.
Hoctún
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(11962) 1994 PX
(11962) 1994 PX estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Episcopia Bihorului
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1273. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, al Bihar. La ligna baldakeno (pereinta) de reformita preĝejo konstruita en la 16-a jarcento estis farita en 1720 de pentristoj János Adoni Asztalos, István Csorvási Asztalos kaj Ferenc Adoni Asztalos.
Armação dos Búzios
Armação dos Búzios estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 27.538 loĝantojn en 2010.
Provinco Gaziantep
Gaziantep estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la administra regiono Sudorienta Anatolio. La provinca ĉefurbo same nomiĝas Gaziantep - ties koordinatoj estas
Angra dos Reis
Historio
En 1502 alvenis la unuaj portugalaj ŝipistoj. Ekde 1556 jam formiĝis vilaĝo, post 4 jaroj la municipo, en 1593 paroĥo formiĝis. Tiutempe la haveno apartenis al la plej gravaj brazilaj havenoj. En 1835 estis deklarita la urba statuso. La municipo falis en malkreskon post 1872 pro apero de la regionaj fervojoj. Angra dos Reis ricevis fervojan linion nur en la 1920-aj jaroj. Baldaŭ ankaŭ la haveno evoluis. En 2010 pro terglitoj mortis 55 homoj.
Ekonomio
En Angra dos Reis la plej gravaj ekonomiaj branĉoj estas la komerco, fiŝkaptado, servoj kaj la turismo. La haveno havas naftoterminalon (ekde 1977) kaj ŝipkonstruejon (ekde 1959). La atomcentraloj (Angra I kaj Angra II) situas proksime. Sennombraj strandoj funkcias sur la marbordo kaj nature en la insuloj. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas ĉefe bananojn, kokosojn, oranĝojn, sukerkanojn.
Klimato
En Angra dos Reis en la plena jaro pluvas po 1977 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo estas 23 °C.
Trafiko
Angra dos Reis havas facilan aliron al Rio-de-Ĵanejro laŭ la marborda ĉefvojo. La flughaveno situas en la najbareco. Menciindas trafiko de la haveno.
Dénes Zakál
Dénes Zakál [dEneŝ zakAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zakál Dénes estis hungara komponisto, tekstopoeto. Lia nobela antaŭnomo estis nemesnépi.
Dénes Zakál naskiĝis la en Csáktornya, (Hungara reĝlando, nuntempa Čakovec en Kroatio), li mortis la  en Budapeŝto.