cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkimeda spiralo
La tiel diefinita spiralo malsamas de spiralo kun a= 0 per rotacio de angulo -b/a.
La Arkimeda spiralo estas la ebena kurbo trakurita de punkto kiu movas kun konstanta rapideco sur rekto kiu turnas kun konstanta angula rapideco ĉirkaŭ unu el siaj punktoj. Estas, ekzemple, la formo de la kanelo de sondisko.
Philip Sclater
Philip Lutley SCLATER (4an de novembro 1829 - 27an de junio 1913) estis angla advokato kaj zoologo.
Biografio
Sclater naskiĝis en Tangier Park, Hampŝiro, kie lia patro William Lutley Sclater havis kampardomon. Li kreskis ĉe Hoddington House kaj tie li interesiĝis pri birdoj. Li edukiĝis en lernejo ĉe Twyford kaj kiam li estis 13jaraĝa iris al Kolegio Winchester kaj en Christ Church College (Oksfordo), kie li studis sciencan ornitologion ĉe Hugh Edwin Strickland.
En 1851 komencis studi juron kaj estis agnoskita Samrangulon de Christ Church College. En 1856 vizitis Usonon kaj vizitis Lagon Superior kaj la supran Sanktan Krucon malsupren al la Misisipo kaj skribis pri ĝi je gazeto "Illustrated Travel". En Philadelphia li renkontis Baird, Cassin kaj Leidy ĉe la Akademio de Naturaj Sciencoj. Post kiam revenis al Anglio, li praktikis juron por pluraj jaroj kaj atendis renkontiĝojn de la Zoologia Socio.
En 1858, Sclater eldonis artikolon en la Proceedings of the Linnean Society, stariganta 6 zoologiajn regionojn kiujn li nomis la Palearktiso, la Afrotropiso, la Orientaliso, la Aŭstralazia regiono, la Nearktiso kaj la Neotropiso. Ĉi tiuj zoogeografiaj regionoj estas ankoraŭ en uzo. Li ankaŭ evoluigis la teorion de Lemurio en 1864 kiuj klarigus zoologiajn koincidojn rilatantajn Madagaskaron al Barato.
En 1874 li iĝis privata sekretario de sia frato George Sclater-Booth, Membro de la Parlamento (posta Lordo Basing). Oni proponis al li funkciulan postenon, sed li malakceptis. En 1875 li iĝis Prezidanto de la British Association for the Advancement of Science (Brita Asocio por la Antaŭeniro de la Scienco, al kiu li estis aliĝinta en 1847 kiel membro.
Laboro
Sclater estis fondinto kaj eldoninto de Ibis, la gazeto de la British Ornithologists' Union. Li estis Sekretario de la Zoological Society of London el 1860 al 1902. En 1901 li priskribis la okapion al okcidentaj sciencistoj kvankam li neniam vidis vivantan ekzempleron. Lia oficejo ĉe 11 Hanover Square iĝis renkontiĝejo por ĉiuj naturalistoj en Londono. Veturantoj kaj loĝantoj kunhavis notojn kun li kaj li korespondis kun miloj.
Lia kolekto de birdoj kreskis ĝis naŭ mil kaj tiuj estis transpasitaj al la British Museum en 1886. Tiam la muzeo pligrandigis sian kolektaron pere de tiuj de Gould, Salvin kaj Godman, Hume, kaj aliaj ĝis esti la plej granda en la mondo.
Inter la plej gravaj verkoj de Sclater estas Exotic Ornithology (1866-69) kaj Nomenclator Avium (1873) ambaŭ kun Osbert Salvin, Argentine Ornithology (1888-89) kun W.H. Hudson, kaj The Book of Antelopes (1894-1900) kun Oldfield Thomas.
Ankaŭ lia plej aĝa filo nome William Lutley Sclater estis ornitologo.
Dúzs
Dúzs [dUĵ] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. La loknomo ne havas sencon en la hungara.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Dombóvár. La lasta troviĝas 27, Tamási 22, Bonyhád 29 km-ojn for.
Historio
Dúzs estis neloĝata ĝis 1730, baldaŭe germanoj alvenis. En 1929 en la proksimeco oni pafis imponan cervon kun kornobranĉaĵo de 214 punktoj laŭ Nadler. Nuntempe granda parto de la loĝantaro okupiĝas pri vinkulturo. En Dúzs migra poŝto servas.
Luksemburgo (apartigilo)
Luksemburgo povas esti:
Al Luksemburgo ankaŭ rilatas:
Prunus sargentii
Kultivado
Prunus sargentii estas dekorativa planto, populara pro sia rapida kresko. Ĝi bezonas lumon kaj sufiĉe sekan grundon. Ĝi estas tre viviva kaj facile toleras damaĝojn pro vento aŭ transplantado, kaj pro tio ofte uzatas kiel strata planto. Ĝi estas, tamen, tre sentema pri poluo. La toleremo por sekeco estas meznivela
Martha Wainwright
Martha WAINWRIGHT (Montrealo, 8-a de majo 1976) estas kanada kantistino.
Prunus sargentii
Historio
Native la ĉerizo de Sargent kreskas en Japanio kaj en aliaj regionoj de Eosta Azio kun modera klimato. En 1908 ĝi estis transportita en Usonon kaj iom poste en Brition, el kie ĝi disvastiĝis al multaj regionoj de la mondo.
Martha Wainwright
Ŝi estas fratino de Rufus WAINWRIGHT kaj la filino de Loudon WAINWRIGHT III kaj Kate McGARRIGLE.
Ŝi komencis kantante la kanto "Year of the Dragon" en disko de ŝia patrino kaj ŝia onklino kaj farante korusoj por ŝia frato dum ŝi studis dramon en la Universitato Concordia.
Martha konis ŝian produktoron Brad ALBETTA en Novjorko kaj ŝi geedziĝis kun li en 2007, ili havis filon en 2009 en Londono.
Ĉita (Japanio)
La urbo Ĉita (Japane:知多市 [ĉita-ŝi]),(Hepburn: Chita), situas en Japanio, en gubernio Ajĉi, en la norda parto de la duoninsulo Ĉita.
Greinbach
Greinbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Vidnoje
Vidnoje (ruse Видное) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46407.
La urbo estis fondita en jaro 1949.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1965.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas:.
La urbo estas ĉe rivero Bitca (Битца) (kiu demaldekstre enenfluas en riveron Paĥra (Пахра)).
En la urbo estas fervoja stacio Rastorgujevo (Расторгуево).
En jaro 1959 la urbo havis 14,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 52,2 mil loĝantojn.
1902
1902 estis normala jaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
17277 Jarrydlevine
17277 Jarrydlevine estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Robert Stiller
Robert Reuven Stiller (naskiĝis la 25-an de januaro 1928 en Varsovio -- 10-an de decembro 2016) – estis pola tradukisto, verkisto, lingvosciencisto kaj poligloto.
Vivo
Robert Stiller naskiĝis en familio de polaj judoj. Sian infanaĝon pasigis en Belorusio, la germanan okupadon en Varsovio. Soldato de Pola Enlanda Armeo. En 1947 forlasis katolikismon, en kiu estis edukita. Eniris al Pola Socialisma Partio (PPS). Laboris en la armeo. En 1952 finis studojn de la pola lingvo, studis ankaŭ slavistikon, ĵurnalismon kaj skandinavistikon en Rejkjaviko.
1902
En la jaro 1902 post Kristo okazis, interalie:
Ole Rømer
Ole Christensen RØMER (li naskiĝis je la 25-a de septembro 1644 en Arhuzo, mortis je la 19-a de septembro 1710 en Kopenhago) estis astronomo dana, kiu faris la unuan kvantecan mezuradon de la lumrapido (rapidecon de la lumo) je 1676. Tre longe dum la homa historio oni ne sciis, ĉu lumo atingas sian celon tuj, ĉu nur rapidege. La unua, kiu demonstris ke lumrapido ne estas senlima, estis ĝuste Ole Rømer en la 17-a jarcento. Li pruvis la finiecon per studoj pri la ŝajna moviĝado de Io, luno de Jupitero. Post mezuradoj dum jarcentoj, ĉiam pli kaj pli precizaj, en 1975 eblis diri, ke la lumrapido egalas al 299 792 458 m/s kun relativa mezureraro je 4 miliardonoj. En 1983 oni redifinis metron per la lumrapido kaj tiel fiksis ankaŭ la ekzaktan valoron de c esprimitan per metroj en sekundo.
17277 Jarrydlevine
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jarryd Brandon Levine, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej Bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Paul D. Schreiber Senior High School de Port Washington (Nov-Jorkio, Usono).
Ole Rømer
La malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth el la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl estas nomata 2897 Ole Römer por honorigi la danan astronomon Ole Rømer.
Robert Stiller
Vivo
En la jaroj 80-aj kaj 90-aj de la 20-a jarcento kune kun filozofo kaj tradukisto Jerzy Prokopiuk kontribuis pri esoteriko por la revuo "Mój Świat" (Mia Mondo) publikigante serion da artikoloj pri magio, ankaŭ kunredaktis revuon "Gnosis".
En 2005 kandidatis al Pola Sejmo el la partio de Janusz Korwin-Mikke. Longe kunlaboris kun la Muzeo pri Azio kaj Pacifiko en Varsovio.
Elektitaj tradukoj
Mitologioj de la mondo:
Antologioj
Tradukoj de Stiller (ekz. prozo de Burgess) markas alligitaj artikoloj pri la aŭtora lingvaĵo, neologismoj, dialektoj kaj pri laboro de la tradukinto.
Departemento Izabal
Izabal estas unu el la 22 departementoj de Gvatemalo. Ĝin limas norde Belizo, nord-oriente la golfo de Honduro, oriente Honduro, nord-okcidente la departemento Petén, okcidente Alta Verapaz kaj sude Zacapa. La departementa ĉefurbo, Puerto Barrios, troviĝas je 308 km de la respublika ĉefurbo Gvatemalurbo.
Bema
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio kaj estas la provinca ĉefurbo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Albaredo per San Marco, Averara (BG), Cosio Valtellino, Gerola Alta, Morbegno, Pedesina kaj Rasura.
NGC 2345
NGC 2345 (alia indiko — OCL 575) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉita
Ĉita (Chita) povas esti:
NGC 2345
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĉita
Legu ankaŭ Chita Rivera, kie Chita venas el nomo Conchita
Placo
Placo estas libera spaco, ĉirkaŭita de domoj, en urbo aŭ vilaĝo.
Placoj estas centroj de publika vivo en urboj kaj tial centra temo en urboplanado.
Ili reprezentas la urbon kaj tial estas ofte tre ornamitaj. Ofte gravaj publikaj konstruaĵoj kiel la urbodomo aŭ preĝejoj troviĝas ĉe centraj placoj. La ĉirkaŭaj konstruaĵoj havas ofte belajn montrindajn fasadojn. La placo mem estas ornamita de monumento aŭ fontano, la pavimo estas ofte el altvalora materialo.
Historio
De kiam ekzistas urboj, ekzistas ankaŭ centraj lokoj, kie oni kunigis kaj komercis. En la greka antikvo tia placo nomiĝis agorao, en laromia Romo forumo.
Sur planoj de mezepokaj urboj troviĝas urbodomaj placoj, ofte en la centro de la ĉirkaŭmuregita urbo. De la urbopordegoj stratoj iris al tiu placo (ekzemple en Krakovo).
La plej granda placo en la mondo estas ŝajne la placo de ĉiela paco en Pekino, ĝi estas 39,6 ha granda.
Nuntempaj placoj
Nuntempe urboplanistoj, arkitektoj kaj artistoj okupiĝas pri konstruado kaj ornamado de placoj. Jen kelkaj ekzemploj:
Chevigney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
611
En la jaro 611 post Kristo okazis, interalie:
Sankt Johann in der Haide
Sankt Johann in der Haide estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
93-a SAT-Kongreso 2020
La 93-a SAT-kongreso okazis de la 26-a ĝis la 31-a de julio en interreto, ĉe la platformo Zoom. Partoprenis ĝin 256 homoj. La plej juna aĝis 14-jara kaj la plej veterana estis 94-jaraĝa. Unue planita por la tagoj 25-a de julio – 1-a de aŭgusto 2020 en Bjalistoko, Pollando, ĝi estis prokrastita al 2021 pro pandemio de KOVIM-19.
Gvidrezolucio
La 93-a SAT-Kongreso okazinta perinterrete de la 26-a ĝis la 31-a de julio 2020 :
Ponto al Ruski-insulo
La ponto al Ruski-insulo (Мост на остров Русский) estas rusia stajponto trans la Orienta Bosporo kiu ligas Vladivostokon kun la Ruski-insulo. Ĝi estis dum la inaŭguro de prezidento Dmitrij Medvedev je la 2-a de julio 2012 la plej longa stajponto de la mondo.
Kun spano de 1.104 metroj la ponto havas 16 m pli grandan spanon ol la antaŭa rekordulo, de 2008 ĝis julio 2012 la Ĉinia Sutongponto. La tuta longeco de la ponto estas 3.100 metroj. La ponto havas du pilonojn de 320,9 m alteco. La plej longaj de la 168 stajoj estas 579,83 m longaj, la plej mallongaj 135,771 metroj. La maksimuma alto (por ŝipoj) estas 70 metroj. La ponto estas 29,5 m larĝa kaj havas vojon kiu estas 23,8 m larĝa sur kiu oni konstruis 2 x 2 koridorojn kiuj estos ekde la 1-a de aŭgusto 2012 malfermataj por la trafiko.
La konstrukostoj estis pli ol 1 miliardo da dolaroj. Oni devis atenti la eblajn ekstremajn veterkondiĉojn de -40° C ĝis 40°C, ŝtormoj ĝis 36 m/s (130 km/h), glaciiĝo ĝis 70 cm dikeco kaj ĝis 6 m altaj ondoj. La laboroj daŭris 43 monatojn, de decembro 2008 ĝis julio 2012. La ponto devis esti preta antaŭ la 24-a kunveno de la APEC kiu okazos en septembro 2012 sur la insulo Ruski.
Nivĥa lingvo
La nivĥa (en la propra lingvo de la nivĥoj: Нивхгу диф, Nivxgu dif) estas lingvo parolata de la nivĥoj kiu vivas en la fora oriento de Rusio.
La nivĥa ne rilatus al iu ajn alia lingvo kaj tial estas izolita lingvo, sed ĝi estas klasifikita en la prasiberia lingvara grupo.
La lingvo estas minacata. Multaj nivĥoj parolas nuntempe la rusan kaj en 2002 ĝin parolis malpli ol 700 homoj.
La nombro de ĝiaj parolantoj rapide malkreskis.
45509 Robertward
45509 Robertward estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Robert Ward, kiu estis inspirata de la vido de bolido elde sia hejmo en Bullhead City, Arizono, en 1989. Li daŭris trovi preskaŭ 6000 meteorŝtonojn en 600 lokoj de ses kontinentojn, inklude la retrovo de pli ol 20 atestitaj faloj.
Perrefitte
Perrefitte (malnova germanlingva nomo: Beffert) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 480 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Perrefitte situas en la Berna Ĵuraso, okcidente de la urbeto Moutier. Tra la komunumo fluas la rivereto Chalière, kiu en Moutier alfluas al Birs. La komunumo konsistas el la vilaĝo Perrefitte kaj la setlejoj Gagreu en oriento ĉe la limo al Moutier, Bergerie okcidente de la vilaĝo kaj Le Coulou sur alteco de 971 m s.m. en nordokcidento de la komunumo, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,57 km², de kiuj 65,50% estas kovritaj de arbaro, 30,3% servas por agrikulturo kaj 3,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Perrefitte limas en nordo al Soulce (JU), en oriento al Moutier, en sudo al Champoz, kaj en okcidento al Souboz.
Trafiko
Perrefitte situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo n-ro 1367 de Moutier al Bellelay. Per la poŝtaŭtolinio de Moutier al Souboz la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Perrefitte datiĝas el al jaro 1295 kiel Pierefite. Dum mezepoko Perrefitte apartenis al la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo.
De 1793 ĝis 1797 Perrefitte apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Perrefitte fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Perrefitte tial restis parto de Kantono Berno.
Sabine Trenner
Sabine TRENNER (naskiĝis la en Staaken) estas germana esperantistino, sociala pedagogo kaj diplom-inĝeniero pri maŝinkonstruado. Ŝi estas Ĉe-instruistino, gvidas Esperanto-kursojn kaj fakajn seminariojn, publikigas kaj fakajn artikolojn kaj recenzojn en diversaj gazetoj. Ŝi verkas Esperant-lingvajn beletraĵojn.
Vivo
Sabine Trenner estas filino de la Esperanto-aktivulino Rosen Trenner (1930-1988).
1982-1986 ŝi studis ĉe Ingenieurhochschule Wismar (Inĝeniera Altlernejo Vismar) kaj fariĝis diplomita inĝeniero pri maŝinkonstruado (Dipl-Ing. Maschinenbau) kaj diplomita inĝeniero pri maŝinkonstruado-teknologioj/-teknikisto (Dipl-Ing Maschinenbau-Technologien/-Techniker).
Ŝi novorientiĝis profesie komence de la 1990-aj jaroj. La studadon ĉe la Fachhochschule Potsdam (Faka Altlernejo Potsdamo) 1993-1997 ŝi finis kiel diplomita socialpedagogo kaj poste specialistĝis en 1997-1998 ĉe Sozialpädagogisches Fortbildungswerk Brandenburg (Socialpedagogia Kleriga Organizaĵo Brandenburgio) al mediatoro, en 2004-2008 ĉe  BIF Berliner Institut für Familientherapie (Berlina Instituto por Familia Terapio) al sistema terapiisto/familia terapiisto kaj ĉe la sama instituto en 2012-2019 al psikoterapiisto por infanoj kaj junuloj Profesie ŝi faris socialan laboron en lernejo kaj laboras en kliniko por infana kaj junula psikiatrio.
Esperanto-Junulara agado
Ekde 1985 ŝi aktivis en la GDR-a Esperanto-Junularo, kunvenigis junulojn, kunorganizis la famajn Zamenhoffestojn de la junuloj en kaj ĉe Berlino, kies aranĝadon ŝi grave influis kaj partoprenis en internaciaj aranĝoj kiel la 44-a TEJO-kongreso en Zagrebo
Sabine Trenner apud Sandra Kinast, Uwe Weiß, Adrian Bourcevet kaj Andreas Jacobs ege aktivis en la fonda periodo de „Die Esperanto-Jugend“ (GDR), post kiam la Junulara Komisiono de GDREA en novembro 1989 decidis, krei sendependan junularan organizon. En januaro 1990 ĝi estis jure allasita. La 7-an de aprilo 1990 okazis ĉefkunveno en Humboldt-Universitato en Berlino. Torsten Bendias kalkulas ŝin en sia libro Die Esperanto-Jugend in der DDR al la „impulsdonantoj de la tempo de politika turniĝo“ en GDR.
Sabine Trenner nun sin engaĝis en Esperanto-Junularo Brandenburgio/Berlin (EJB). La specifa projekto, pri kiu ŝi ĉefe agadis, estis „Beratungstelle für Jugendaustausch mit Osteuropa“ (Konsilejo por junulara interŝanĝo kun orienta eŭropo). Per tio EJB, kies sidejo estis en Potsdamo, Berliner Straße 49, kreis stabilajn partnerajn rilatojn eksterlanden. Renkontiĝoj, kursoj, vojaĝoj kun infanoj kaj junuloj apartenis al la programo.
Anoncojn pri tio kaj raportojn oni povas legi en Brandenburger Blättchen.
En la 1990-aj jaroj aperis pli ol 30 kajeroj de Brandenburger Blättchen - la Vereinszeitschrift de Esperanto-Jugend Brandenburg-Berlin e.V. (Societa gazeto de EJB). Ne tute serioze, ofte kun ironio la geaŭtoroj, ankaŭ Sabine Trenner, kiu sin nomis Trine, alparolis per siaj kontribuaĵoj junulojn kaj infanojn, malkaŝante proprajn sentojn - kaj ĝojoj kaj malentuziasmiĝo. La kajeroj ankaŭ enhavas enigmojn kaj tekstojn por Esperanto-lernado. Sabine Trenner eĉ publikigis krimrakontojn, fabelojn kaj aliajn beletraĵojn.
Vilujsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 98218501.
Sabine Trenner
Literatura verkado
Sabine Trenner verkis kelkajn beletraĵojn. En 1997 ŝi gajnis en la Belartaj Konkursoj de UEA per sia rakonto Pli ol nura lumo la unuan premion en la kategorio Prozo. Partoprenis 12 aŭtoroj el 10 landoj kun 21 verkoj.
Vilujsk
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1783.
Sabine Trenner
Literatura verkado
La kolekto „Samideanoj – Satiroj kaj humuraĵoj pri Esperanto kaj pri esperantistoj“ enhavas la rakonteton de Sabine Trenner „Pro po“ pri la amuze aventura serĉado de la prepozicio po pri sia pozicio, publikigita jam en 1997 en Literatura Foiro (n-ro 167).
Vilujsk
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Sabine Trenner
Literatura verkado
Por la fama muzikgrupo „Kajto“ ŝi verkis kantotekstojn.
La teksto de la titola kanto de l‘ albumo „Masko“ estas de ŝi. Samalbume troveblas la kanto Para-Fino, kies tekston verkis Sabine Trenner. La muziko de ambaŭ kantoj estis farita de Nanne Kalma. Danjelo Gibbons en 1999 en Monato publikigis la recenzon "Kajto flugas denove.
Recenzoj
Recenzoj de Sabine Trenner aperis en diversaj gazetoj. En Literatura Foiro en 1999 aperis ekzemple recenzo pri Promeso en obskuro de Manuel de Seabra, eld. de IEM en Vieno en 1997 sub la titolo: ...kaj la sekva, bonvolu...
En La Gazeto n-ro 89 aperis ŝia recenzo Revivigi plurjarcentan trezoron pri Antologio de kroataj unuaktaj dramoj, kompilita de Branko Heĉimoviĉ.
Instruado, kursoj, seminarioj
Sabine Trenner apartenas al la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro (IRE), kiun elektis Internacia Ekzamena Komisiono – IEK.
La sperta Ĉe-instruistino gvidis multajn Esperanto-kursojn laŭ la Ĉe-metodo en- kaj eksterlande. Ŝi ankaŭ organizis seminariojn por kursgvidantoj.
Krome ŝi postulas atenton pri pedagogiaj kaj psikologiaj temoj rilate al edukado. Ŝi ekzemple enkondukas sian fakan artikolon „Kiel solvi konfliktojn?“ per la vortoj: „KVERELO kaj PERFORTO estas multe diskutataj temoj en la nuna tempo. Aŭdeblas ne malofte la riproĉo, ke en la lernejoj oni ne sufiĉe faras por eviti postajn violentajn agojn. Peri formojn de konstruiva konflikta prilaboro postulas la moderna edukado.“
Pri la seminario de Sabine Trenner dum ILEI-konferenco en 1999 „La fremdeco en ni: ekkoni antaŭjuĝojn kaj ilin prilabori” raportis la partoprenintino Gražina Opulskienė en Internacia Pedagogia Revuo (IPR) 2000/1 sub la titolo: Prilaboro de antaŭjuĝoj (pri la seminario de Trenner).
En la sama revuo Sabine Trenner publikigis la artikolon ''Media – kio? Mediaciado!''
Vilujsk
La interurba telefona kodo estas 41132, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 6 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 63°45' norde, longitudo 121°37' oriente.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Viluj (Вилюй) (kiu demaldekstre enenfluas en riveron Lena (Лена))
En jaro 1959 la urbo havis 4.8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 9.8 mil loĝantojn.
19494 Gerbs
19494 Gerbs estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona astronomo James "Gerbs" Bauer, kiu studis la fizikan econ de la centaŭroj kaj de aliaj objektoj de la eksteraj sunsistemo. Por la infraruĝa kosma observatorio WISE, li estis responsa pri la sub-sistemo de detekto de movantaj objektoj, kiu permesas la malkovron de.
Azera nacia teamo de futbalo
La Azera Nacia Futbalteamo (azere: Azərbaycan qadın futbol komandası) estas la nacia futbalteamo de Azerbajĝano. Ĝi estas kontrolita de la Futbala Federacio de Azerbajĝano. Post la disigo de Sovetunio, la teamo unuafoje ludis sian unuan internacian matĉon kontraŭ Kartvelio la 17-a de septembro 1992.
Departemento Retalhuleu
Retalhuleu estas unu el la 22 departementoj de Gvatemalo. Ĝi troviĝas en la sud-okcidento de la lando kaj iras de la montaro ĝis la pacifika marbordo. Ĝi estas 1856 km² vasta. En 2002 la loĝantaro de Retalhuleu estis 241,411. La ĉefurbo estas Retalhuleu-urbo.
Viluĉinsk
Viluĉinsk (ruse Вилючинск) estas urbo en Kamĉatka regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 30535.
La interurba telefona kodo estas 41535, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 9 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 52°56' norde, longitudo 158°24' oriente.
Bologoje
La vorto Bologoje povas havi plurajn signifojn:
NGC 2346
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zoltán Fülöp (aktoro)
FÜLÖP Zoltán  [fyløp] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Târgu Mureş la 23-an de majo 1954.
Kariero
Zoltán Fülöp finis en 1977 la aktorfakon de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş kaj li ludis en la teatro la Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat inter 1977 kaj 2002 kaj poste li dungiĝis al Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc.
Vins-sur-Caramy
(jen france, okcitane Vins de Carami, historie ankaŭ Vins de Brinhòla) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Bahamaj pinaroj
La bahamaj pinaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la kariba ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj.
Priskribo
La ekoregiono situas en Bahamoj kaj Turkoj kaj Kajkoj kie ĝi kovras areon de 2 100 kvadrataj kilometroj. Pinaroj troviĝas en kvar de la nordaj insuloj de Bahamoj : Andros, Abako-Insularo, Granda Bahamo, kie ili kovras duonon de la insulo kaj Novprovidenco, kune kun Turkoj kaj Kajkoj.
Flaŭro
La pinaroj estas dominataj de la kariba pino (Pinus caribaea var. bahamensis), dum Bletia purpurea (orkidacoj), Andropogon glomeratus (poacoj), agla pteridio, Tetrazygia bicolor (melastomatacoj), Tabebuia bahamensis (bignoniacoj), Chiococca alba (rubiacoj), Cassytha filiformis (laŭracoj), Metopium toxiferum (anakardiacoj), Zamia integrifolia (zamiacoj) kaj Coccothrinax argentata (arakacoj) vegetas en la subarbaraĵo. Sen oftaj arbaraj incendioj, pinaroj estos anstataŭigitaj de angiosperma kopsarbaro. Junaj karibaj pinoj postulas grandajn kvantojn de sunlumo por kreskado, kaj estas rezistemaj kontraŭ fajro kiam ili estiĝas plenkreskaj.
Faŭno
La faŭno trovata en la pinaroj inkludas Cyclura spp. (igvanedoj), Epicrates spp. (serpentoj), Melanerpes superciliaris (pegedoj), Calliphlox evelynae (kolibroj), bahaman parulion (Geothlypis rostrata), kaj Erophylla sezekorni (kiropteroj). Kirtlanda parulio (Dendroica kirtlandii) migradas ekde la Banks-pinaroj en Malsupra Duoninsulo de Miĉigano al Bahamaj pinaroj ĉiujare, kie ili pasas la vintron.
Preĝejo Sankta Georgo (Mezőhegyes)
La paroĥa preĝejo Sankta Georgo estas sakrala monumento historia en urbo Mezőhegyes (Hungario).
Historio
En Mezőhegyes la katolika grupo estis fondita en 1785, La kirko mem estis konstruita inter 1844-1846. La orgeno estis preta dum la inaŭguro. En la sekvaj jardekoj Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) kelkfoje en la kirko preĝis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola inter arboj en parko. La fasado estas simetria, meze enirejo estas videbla. Sur la ekstera muro estis metita memortabulo pri la konsekristo, poste martiro János Gonzeczky. Super la enirejo estas 3 niĉoj, la plej supre la kvadrata turo altiĝas, en kun 3 sonoriloj. La navo havas duonrondajn fenestrojn kaj finiĝas en duonronda absido. La internaj instalaĵoj estas grandparte originaj. József Pesky pentris la bildon pri la patrono. Ĉi tie pentris ankaŭ Pál Molnár C., Erzsébet Udvardi, László Patay.
Kermeso okazas en dimanĉo, kiu estas plej proksime al la 23-an de aprilo.
Malčín
Malčín (Maltschin) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.
Kantono Lewis (Vaŝingtonio)
Kantono Lewis [lUis] (angle: Lewis County) estas administra unuo en la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝia administra sidejo situas en la urbo Chehalis, kaj ĝia plej granda urbo estas Centralia. Alia urbo estas Vader. Pli malgrava Morton.
Geografio
Kantono Lewis enhavas surfacan areon de 6 310 km², el kio nur 74 km² estas akvo. Entute 68 600 homoj enloĝis la kantonon en 2000, laŭ la usona censo.
Historio
La provizora registaro de Oregona teritorio kreis la kantonon la. Ĝi ricevis la nomon Lewis honore al la usona esploristo Meriwether Lewis.
Vidu ankaŭ
Kantonoj de Vaŝingtonio
Großsteinbach
Großsteinbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Hossein Shahabi
Hossein Shahabi (en persa: حسین شهابی) estis irana reĝisoro, skriptisto kaj produktanto. Li naskiĝis en 1967 en Tabrizo, Irano kaj mortis la 22-an de januaro 2023.
Post diplomiĝo de studi klasikan muzikon en Tehrana Universitato, li pasigis kelkajn jarojn instruante muzikon, En 1996 li faris sian unuan (kurta) filmon (centfoje cent), okaze de 100a datreveno de kino, kaj ricevis premion ĉe la (unu off) festivalo, establita por la sama ockazo. Ekde tiam li skribis, direktis kaj produktis 20 mallongajn filmojn, 10 fikciajn karakterizaĵojn (por video ĵeto en la irana merkato) kaj 3 karakterizaĵojn, por la teatra liberigo, kelkaj el kiuj gajnis premiojn en la lokan kaj internacian filmofestivaloj. La Brilo Tago (2013) estis lia premiero, kiu estis bone ricevita de la kritikistoj kaj estis nomumita en kvar kategorioj en Fajr Internacia Filmo Festivalo, Teherano (februaro 2013) kaj gajnis du honorajn diplomojn. La Brilo Tago havis sian internacian premieron ĉe la konkurado en Mar del Plata filmo festivalo (2013) kaj gajnis Astor premion. Ĝi ankaŭ estis projekciita en festivaloj kiel ĉe la 3a Persa Internacia Festivalo de Sidnejo, Aŭstralio, la 28a Bostona Filmo Festivalo, 21a Houstona Filmo Festivalo, 18a Vaŝingtona Filmo Festivalo, 29a Angeles Filmo Festivalo, la UCAL kaj The Rice Universitato, en Usono kaj gajnis la premiojn al pli bona reĝisoraĵo kaj al pli bona filmo, ĉe 24a Festivalo de Filmoj de Irano, kaj ĉe Ĉikago Gene Siskel filmo Centro.
Kacrin
Kacrin estas la ĉefa urbo en la Golanaj altaĵoj, eta teritorio kiu estis regata de Sirio ĝis 1967 sed estas sub kontrolo de Israelo en 1967, kaj oficiale aneksiita de Israelo en 1981.
La urbo estis kreita de la Israela registaro en 1977, kaj ĝi nun havas 6 400 loĝantoj. Apud la urbo troviĝas la ruinoj de Kisrin, antikva juda vilaĝo, kiu estis detruita pro tertremo antaŭ 1300 jaroj, de kiu la nova urbo akiris sian nomon.
Sud-Transdanubia Regiona Fondaĵo
Sud-Transdanubia Regiona Esperanto-Fondaĵo - DURA, sidejo: urbeto Dombóvár-Hungario, fondita:2005. Estraranoj: Róbert G. Nagy, Csaba Valér Kőszegi, János Rostás; prezidanto Róbert G. Nagy.
La Sud-Transdanubia Regiona Esperanto-Fondaĵo - DURA estis fondita de Róbert G. Nagy - urbeto Dombóvár, Jozefo Baksa - urbo Zalaegerszeg kaj Gelencsér Gabriella - urbo Zalaegerszeg en la jaro 2005 urbon Zalaegerszeg. En 2011 estis ŝanĝita la estrarano de fondaĵo. En urbo Dombóvár nun la (en Juĝejo neregistrita kuniĝo) DURA Esperanto-amikoj de Dombóvár vivtenas la esperanto-movadon.
La celoj de la organizaĵo
Ĝi integras kaj subtenas la agadon de esperantistoj kaj personoj, ŝatantaj kulturon, en la hungaraj departementoj Tolna, Baranya (pron: baranja), Somogy (pron: somodj). La klubagado en ĉiuj tri menciitaj departementoj – sed precipe en la urboj Pécs (pron: peĉ), Szekszárd (pron: seksard) kaj Dombóvár (pron: dombovar) – havas konsiderindajn tradiciojn.
Antaūhistorioj
Zamenhof disvastigis Esperanton en polaj kaj rusaj regionoj, sed baldaŭ ekuzis ĝin la germanoj, svedoj, japanoj, poste pli kaj pli da landoj. En Hungario Szentkatolnai Bálint Gábor komencis ĝin propagandi en 1897.
En 1913 fondiĝis la Hungara Esperantista Societo Laborista (HESL). Ĝian funkciadon stopis la unua mondmilito, sed poste ĝi denove ekfunkciis. En 1934 ĝi fariĝis malpermesita. Same la dua mondmilito, kaj la sekva, „malvarma milito” ne favoris por Esperanto, kvankam UNESCO jam en 1954 aprecis en rezolucio la Esperanto-movadon, kiu atingis multajn rezultojn koncerne la internaciajn intelektajn kontaktojn kaj la reciprokan proksimiĝon de popoloj. En lernejoj kaj supera edukado de multaj landoj fariĝis permesita instrui Esperanton.
En Hungario post la revolucio de 1956 ekprosperis Esperanto. En la universitato Eötvös Lóránd s-ro Szerdahelyi István komencis instrui Esperanton en 1966. La Lingvistika Instituto de la Hungara Scienca Akademio la 29-an de januaro 2004 deklaris rezolucion, en kiu ĝi konsideras Esperanton viva lingvo. Surbaze de la akademia deklaro la Ministerio pri Edukado la 2-an de februaro 2004 deklaris, ke koncerne la universitatajn diplomojn, kiuj ne validas sen diplomo pri ŝtata lingvoekzameno, Esperanto estas konsiderata kiel viva lingvo.
ĝis 1956
La unua esperantisto de la urbo eble estis s-ro Lehman György, administracia notario (1901-1932). Li komencis okupiĝi pri Esperanto ĉirkaŭ 1920. En la lokaj lernejoj li aranĝis Esperanto-kursojn. Ankaŭ la esperantistoj de la urbo Pécs aranĝis sukcesajn Esperanto-kursojn en Dombóvár. En 1925. jam fondiĝis la Esperanto-societo de Dombóvár.
En 1929. en Budapeŝto estis aranĝita la unua Hungara Universala Kongreso de Esperanto, kiu vigligis la Esperanto-movadon. Pro tiu efiko du fervojistoj de Dombóvár komencis okupiĝi pri Esperanto, nome Borza József (1911-1997) kaj Tóth József.
En 1934. en la departementoj Tolna, Somogy, Baranya estis fondita la Sud-Transdanubia sekretariato de Hungara Esperantista Societo Laborista. S-ino Pausig Irén 9 monatojn, s-roj Audi Sándor kaj May Zoltán po 3 monatojn estis enkarcerigitaj pro tio.
En 1934 Borza József, Audi Sándor kaj kelkaj aliaj junuloj de Dombóvár provis fondi Esperanto-societon, sed ili ne ricevis permeson, do ili kunvenadis por ekzerci sin pri Esperanto en la parko antaŭ la iama loka juĝejo.
Koncerne la periodojn de la dua mondmilito kaj „malvarma milito” ne aperas informo pri la movada vivo de Dombóvár. Post la morto de Stalin en 1953. Borza József fondis Esperanto-klubon por fervojistoj. Kiel prezidanton oni elektis s-ron Réh Dezső, poste (eble en 1969) s-ron Gyöngyössy György.
ekde 1957
En 1961 la etato de la Fervojista Esperanto-klubo de Dombóvár estis ĉirkaŭ 10 personoj. En 1962 el fervojistaj Esperanto-kluboj de Hungario la plej sukcesaj estis la grupoj de Budapeŝto, Dombóvár, Hódmezővásárhely, Miskolc, Székesfehérvár.
La fervojista Esperanto-klubo de Dombóvár por la 15-a de decembro 1963 aranĝis sukcesan Zamenhof-solenon. Solene parolis s-ro Réh Dezső, fervojista kuracisto, la prezidanto de la klubo. Oni publikigis afiŝon pri la Esperanto-programoj en la Kulturdomo de Fervojistoj. Sur tiu afiŝo estas legebla kvar kursotagoj ĉiumonate, ĉiulunde kaj ĉiuĵaude amuzaj kunvenoj.
Por la 25-26-a de julio 1964. Réh Dezső, Horváth Rozália kaj Borza József organizis sukcesan Esperanto-renkontiĝon. Réh Dezső, la prezidanto de la klubo, solene salutis la partoprenantojn. En tiu tago 12 kursano sukcese trapasis skriban kaj parolan ekzamenojn. En la kunvenoj dimanĉe, antaŭtagmeze Bácskai István, Balkányi Pál és Pechan Alfonz informis la publikon, Feledi Ildikó deklamis la poemon Rusa samovaro de Baghy Gyula. Ankaŭ Baghy Gyula estis invitita, sed li ne povis aperi pro malsano, do li sendis salutmesaĝon telegrafe. Dimanĉe, posttagmeze oni projekciis filmetojn pri eksterlandaj Esperanto-renkontiĝoj, kaj disdonis la diplomojn por la sukcesaj ekzamenitoj pri la lingvoscio de grado „A”. En 1966 oni aranĝis en Budapeŝto la duan Hungara Universala Kongreso de Esperanto. En tiu kongreso partoprenis 13 esperantistoj de Dombóvár.
Esperantistoj estas entuziasmaj naturamikoj. Ĉirkaŭ 1960 kaj 1970 inter aliaj ankaŭ la esperantistoj de Dombóvár ŝatis la ekskursejon Abaliget. En 1977 ili dediĉis romboforman memorŝtonon al tiu tradicio apud la enirejo de la gutŝtona (stalaktita) kaverno. Supre videblas verda stelo, sub ĝi la teksto de memortabulo: Dediĉe al la 10-a Internacia Renkontiĝo de Esperantistaj Naturamikoj ĝin starigis la Hungara Esperanto-Asocio en 1977.
En 1967 la fervojista fako de esperantistoj ĉiuĵaŭde aranĝis sian kunvenon, cetere ĝi aranĝis la jam tradician Esperanto-balon kune kun la fakgrupo de la loka gimnazio. En 1968 vigliĝis la agado en la Esperanto-societo de Dombóvár. Komence de februaro sep membroj partoprenis la Esperanto-karnavalon de la urbo Győr. La 29-an de februaro oni aranĝis literaturan vesperon, al kiu ankaŭ Polecsák Sándor estis invitita el Komló. En majo sep membroj sin preparis por partopreni la 20-an kongreson de IFEF (Internacia Fervojista Esperanto-Federacio) en Varna (Варна).
En 1974. la etato de esperantista fako de Hungaraj Ŝtataj Fervojoj (MÁV) en Dombóvár superis la nombron 10:
ekde 1975
La esperanto-movado ekde ĉ. 1975 stagnadis. Tiu stagnado eble okazis pro la subprema tendenco de la sovetia nov-stalinisma ideologio. TÖRŐCSIK Árpád (pron: toroĉik arpad), delegito de la societo de Dombóvár raportis al la redakcio de gazeto Hungara Fervojista Mondo pri tio, ke nek la loĝantaro, nek la fervojistoj interesiĝas kontentige pri Esperanto, do li ne povas informi pri agrablaj novaĵoj.[13]
Por la 22-an de decembro 1975. la fervojistaj esperantistoj de Dombóvár aranĝis solenon pri Zamenhof. Solene parolis la prezidanto de Esperanto-societo, GYÖNGYÖSSY György (pron: djondjosi djordj). Pri la lingva agado de Zamenhof prelegis BORZA József (pron: borza joĵef). Li citis eĉ kelkajn poemojn de Zamenhof. La anoj de la junulara grupo deklamis poemojn de BAGHY Gyula(pron: bagi djula), kaj ili kantis hungarajn popolkantojn. La sinjorinoj de la societo regalis la ceterajn anojn, ili babilis kaj kantadis kune. La prezidanto de la societo transdonis insignojn al la membroj de la junulara grupo.[14]
En 1976. s-ro Gyöngyössy György raportis, ke en kelkaj urboj aperis sukcesoj, sed en multaj lokoj mankas pozitivaj rezultoj. Li proponis pripensi, kiel oni povus konvinki pli multajn por la Esperanto-movado.
Ekprospero okazis baldaŭ post 1980, kiam fondiĝis la departementaj sekcioj de Hungara Esperanto-Asocio protektataj de la la Tutlanda Konsilantaro de Sindikatoj. En departementoj Somogy kaj Tolna fondiĝis tiuj sekcioj plej malfrue, do en 1982. Pri tio raportis Pallós Istvánné, (pron: palloŝ iŝtvanne) la prezidanto de distrikta komitato de la asocio.
La departamentaj korporacioj de la du organizoj tutlandaj instigis fondi Esperanto-klubojn ankaŭ en lokoj kun ne grandnombra loĝantaro, precipe en tiuj, kie jam pli frue estis vigla agado por Esperanto, ekzemple en Németkér, Zomba, Tamási, Simontornya. La esperantistoj serĉis kontaktojn eĉ dum la pli fruaj stagnaj jaroj, kaj kiuj alkutimiĝis al la klubagado, tiuj reklamaciis por ĝi.
Eĉ inter malfavoraj cirkonstancoj kelkaj disvastigis siajn lingvajn konojn koncerne Esperanton, ekzemple s-ino Kincses Lajosné, pedagogo en vilaĝo Zomba, s-ro Gyöngyössy György, fakkuracisto ĉe Hungaraj Ŝtataj Fervojoj. Laboristino Szigeti Károlyné kiel eble plej frue kunportis siajn gefilojn al la Esperanto-klubo. S-ro Audi Sándor, masonisto en la urbo Dombóvár, ellernis Esperanton ankoraŭ en 1929. imitante sian fratinon, kaj inter la mondmilitoj li instruis Esperanton eĉ en gimnazio. Multaj povis danki siajn lingvajn konojn koncerne Esperanton al liaj fakultativaj studhoroj eĉ en liaj pensiulaj jaroj.
ekde 1983
Ekde 1983 en la urbo Dombóvár funkciis esperanto-klubo eble la plej aktiva en la departemento Tolna. Aniĝis pli kaj pli da junuloj.
La membroj de la klubo regule renkontiĝis, ĉiuĵaŭde dum unu horo ili okupiĝis pri intensa lingvolernado, poste ili restis ankoraŭ por konversacii.
En 1983 UEA aranĝis sian aktualan 68-an kongreson en Budapeŝto. La esperantistoj de Dombóvár delegis por la kongreso la anojn Gyöngyössy György, Lehoczkyné Pörös Eszter kaj Audi Sándor, fine partoprenis nur Gyöngyössy György kaj Lehoczkyné Pörös Eszter. [17] Oni delegis esperantistojn ankaŭ por la Fervojista Esperanto-renkontiĝo de la urbo Balatonfüred, aranĝita en 1983, kvankam fervojista fako verdire jam ne funkciis en Dombóvár. La Zamenhof-vesperon en 1983 la klubo ligis al esperanto-ekspozicio, kies materialon oni kolektis el la memoraĵoj de la grandaĝaj membroj. [18]
La esperantistoj de Dombóvár intense komunikadis kun la samideanoj de la urboj Tamási kaj Szekszárd, sed la etato de la klubo grave malaltiĝis, la klubagado malprosperis, iom post iom jam nur hazardece kunvenis 6-8 membroj. En 1987 la 72-a UKO vekis viglan interesiĝon en Orient-Eŭropo, kiun kongreson partoprenis s-ro G. Nagy Róbert (KN-ro: 4085) és s-ro Fiolás Antal (KN-ro: 4031) el la urbo Kaposvár. La interesiĝo estis tiel intensa, ke partoprenis ankaŭ s-ro Rostás János el Dombóvár.
En 1988 la 73-a UK estis aranĝita en Nederlando. Ĝin partoprenis G. Nagy Róbert (KN-ro: 1212) el Dombóvár kaj Filotás Antal (KN-ro: 1195) el Kaposvár. [20] Ekde tiam G. Nagy Róbert - kune kun la kelkaj restintaj esperantistoj de Dombóvár apartenis al la Esperanto-Klubo Lengyel Pál de Szekszárd. G. Nagy Róbert (KN-ro: 1629) partoprenis la 80-an UK-on en 1995 Finnlando (Suomio), kiel delegito de la esperranto-klubo de Szekszárd. [21]
En 1977 la 82-a UK estis aranĝita en Australio, en la urbo Adelaide, kie la esperantistojn de Dombóvár denove reprezentis G. Nagy Róbert (KN-ro:634). [22] Surbaze de la spertoj en la kongreso, li eklaboris pri elektronika vortaro, kaj fervore agadis pri la popularigo de Esperanto per diversmediaj informaj rimedoj.
G. Nagy Róbert en 1999 publikigis KD-diskon nome "espeROM Hrom" pri Esperanto kaj pri siaj spertoj en la kongresoj. Ĝi estis la suplemento de lia faklaboraĵo.
la 2000-aj jaroj
Ĉe la jarmilfino la esperantistoj de la urbo Dombóvár falis en malfacilan periodon. La vaste konataj, spertaj aktivuloj de la movado forpasis unu post la alia. Tio okazis interalie al s-roj Audi Sándor, Borza József, Balogh Imre. La klubon plu funkciigi devis jam la junuloj en tia etoso, kiam mankis konsiderindaj esperantistoj el diversaj fakoj, kiuj estus povintaj propagandi Esperanton kaj ĝian kulturon. La gvidantoj klopodis precipe akordi la esperantistojn de la regiono Suda Transdanubio, ili klopodis flegi ilian komunikadon enlande kaj eksterlande, kaj celis samtempe konservi tradiciojn kaj propagi la kulturon de Esperanto. En Dombóvár kaj ĝia ĉirkaŭaĵo okazadas esperanto-instruado ekde 2002. Cetere en la koncerna departemento Tolna oni povas partopreni esperanto-kursojn nur en Szekszárd kaj Dombóvár. Pri tiu eblo interesiĝis precipe la studentoj de altlernejoj kaj universitatoj. En Dombóvár kaj ĝia ĉirkaŭaĵo la nombro de tiuj, kiuj trapasis bazan aŭ mezgradan esperanto-ekzamenon, povas esti ĉirkaŭ 15-20 personoj. Kadre de la tradicioflegado en 2004 oni aranĝis "esperanto-vitrinon", en kiu troviĝas la "relikvoj" de la regiona esperanto-kulturo (libroj, afiŝoj, insignoj, biblioj, KD-oj, poŝtmarkoj, poŝtkartoj). En 2005 s-ino Gelencsér Gabriella, s-roj G. Nagy Róbert kaj Baksa József organizis la fondadon de Regiona Esperanto-Fonduso de Suda Transdanubio, kiu ricevis bonan bazon per la faktoj, ke Hungario en 2004 estis akceptita kiel membro de Eŭropa Unio, cetere ke la urbo Pécs en 2010 ricevis eblon esti la kultura ĉefurbo de Eŭropo.
La 17-an de decembro 2008 la estraro de DURA partoprenis renkontiĝon "Civila Patrujkonkero - Civila Sango-alianco", kie ili iniciatis kunagadon kun civiaj organizoj, kiuj popularigas uzadon de artefaritaj lingvoj. En februaro de 2009 la "Humán Európa Szövetség" aranĝis karnavalan esperanto-balon en la urbo Zalaegerszeg. En la maskobalo oni prezentis la ovalan "amerikai csatos" plakedon (malgrandan artan reliefon), kiu nuligas centjaran postreston. DURA al la esperantistoj de la urbo Eger donacis memortabulon pri Bálint Gábor. La inaŭgura soleno okazis la 13-an de marto 2009. Similajn memortabulojn ricevis ankoraŭ la urboj: Söjtör, Szekszárd, Szeged, Kecskemét, Budapeŝto. La 30-an de marto 2009 DURA jam la duan fojon aranĝis esperanto-posttagmezon dimanĉe en Dombóvár. Oni prezentis esperantlingvan programon. S-ro Szép Attila parokestro el Szekszárd distinge parolis pri la agado de Szentkatolnai Bálint Gábor, cetere faris prezentadon s-ro Kőszegi Csaba Valér artisma gitarludisto. En frua postagmezo okazis esperantlingva diservo en la paroka katolika preĝejo. Vespere la koruso Kapos prezentis bonfarcelan koncerton. Ili ĉiujare tradicie partoprenas ankaŭ la Civilan Festivalon kaj la Florfestivalon de la ĝardena kvartalo. 2009 májusban Deák Ferenc nagyszüleinek egykori lakóhelyén, a szlovéniai Lendván szlovén-eszperantó-magyar nyelvű emléktáblát avattak a DURA képviselői és az ő szlovén barátaik a két ország civil szervezeteinek együttműködése jegyében. En majo de 2009 la reprezentantoj de DURA kaj iliaj slovenaj amikoj inaŭguris memortabulon kun dulingva - hugara-esperanta - surskribo, kiel simbolon pri la kunagado de civilaj organizoj el ambaŭ landoj. Hungaraj esperantistoj kunagadis por porti memortabulon al la naskiĝlok de Szentkatolnai Bálint Gábor okaze de la 165-a datreveno de lia naskiĝo (la 23-a de aŭgusto 2009). La decida bazo estis la iniciato de DURA, sed la projekton subtenis ankaŭ la Regiona Progresiga Fondaĵo de Suda-Grandebenaĵo, same la iama prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio, s-ro Baksa József, multaj rumaniaj kaj hungariaj organizoj kaj privatuloj. Searchtool right.svg Bővebben: Szentkatolnai Bálint Gábor
La 24-an de aŭgusto la "Humán Európa Szövetség" kaj la Hungara Esperanto-Asocio faris peton al la civila organizo DURA (kun sidejo en Dombóvár), ke ĝi partoprenu en la urbo Pécs la organizadon kaj aranĝadon de la kulturaj programoj de IJS kaj Eŭropa Esperanto-Kongreso okazontaj en 2010. La civila organizo partoprenis en tiu projekto, cetere ankaŭ en la renovigo de Esperanto-parko, kiun originale oni inaŭguris en 1966. Ĉiu entrepreno fariĝis plenumita, la prelegoj kaj traktadoj okazis kontentige, la inaŭguro de la renovigita Esperanto-parko brile sukcesis.
Esperantalioj faritaj de la fondaĵo
En urbo Dombóvár
Eksterlande
Eksteraj ligiloj
(esperanto) Retejo de la Sud-Transdanubia Regiona Fondaĵo
(hungare) La fondaĵo DURA
(hungare) Esperanto-parko en urbo Pécs
Notoj kaj referencoj
Noto : Tiu ĉi artikolo enhavas tradukon el la hungarlingva vikipedia artikolo pri
La fondaĵo DURA hungare en la sekcio: Jegyzetek
33889 Jengebo
33889 Jengebo estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la farde la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).