cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduardo Vivancos
Unuaj jaroj
Eduardo Vivancos (foje esperantigita kiel Vivankos) apartenis al familio de laboristoj interesitaj en kulturo kaj en politika kaj socia aktivado. En julio de la jaro 1934 li finis siajn studojn en la elementa lernejo kaj du semajnojn poste estis dungita kiel metilernanto, du monatojn antaŭ sia 14-a naskiĝdatreveno. En septembro de la sama jaro li komencis studi vespere en la Labor-Lernejo de Barcelono (Escuela del Trabajo). Tie li renkontis tre aktivan grupon de junuloj, membroj de Iberia Junul-Liberecana Federacio (FIJL), kaj baldaŭ li aliĝis al la grupo. Tio estis la komenco de lia aktiva partopreno en la liberecanaj medioj. Ankaŭ li aliĝis al Studenta Federacio de Liberaj Konsciencoj, FECL (Federación Estudiantil de Conciencias Libres).
En la jaro 1935, li membriĝis al sindikato Confederación Nacional del Trabajo (CNT) kaj restis membro de tiu organizacio dum sia tuta vivo.
En septembro de la jaro 1936, dum plena revolucia etoso post la Hispana Intercivitana Milito, li eklernis Esperanton en kurso organizita en la Popola Enciklopedia Ateneo (Ateneo Enciclopédico Popular). La kursgvidanto estis samideano Surinyac, membro de PUIL. Li baldaŭ iĝis fervora propagandisto en la diversaj medioj en kiuj li aktivis, kaj havis korespondantojn en pluraj landoj. En 1937 la respublika registaro kreis "Institutos Obreros", liceojn por laboristoj. Post kvar severaj ekzamenoj li sukcesis esti akceptata kaj komencis la studojn la 20-an de decembro de la sama jaro.
Ekde februaro de 1939, kune kun pluraj miloj da samsortanoj, li devis ekziliĝi kaj troviĝis en pluraj koncentrejoj en Francio. Tie ne ĉesis la Esperanto-vivo, ĉar ekzistis aktivaj esperantistoj en la koncentrejoj de Vernet d'Ariège, Argelès, Bram, Agde kaj aliaj lokoj. Dum pluraj monatoj, en la jaro 1940, Vivancos kunvivis en la sama barako de la koncentrejo de Bram kun elstara kataluna esperantisto Jaume Grau Casas, membro de la Akademio kaj aŭtoro de "Kataluna Antologio".
Dum tiuj unuaj jaroj la familio estis disigita, kaj nur en 1947 lia patrino kaj fratino (la ankaŭ esperantisto Juliette Ternant) rerenkontiĝis kun Eduardo kaj la patro.
Postmilitaj jaroj
Post la fino de la Dua Mondmilito, en 1945, li translokiĝis al Parizo kaj iĝis membro de SAT. En Parizo li konatiĝis kun Ramona, filino de hispanaj ekzilitoj, kaj ili geedziĝis la 5-an de decembro de la sama jaro. Ili havis du gefilojn: Floreal (1947) kaj Talia (1948).
En tiu tempo la Hispana Liberecana Movado reorganiziĝis en Francio. Okaze de kongreso de FIJL en Tuluzo dum la jaro 1946, estis decidite krei provizoran komitaton por la starigo de Junul- Anarkista Internacio. Vivancos iĝis membro de tiu komitato kiel unu de la delegitoj de la hispana federacio kaj samtempe redaktoro de ĝia organo en Esperanto "Senŝtatano", kun alia kompano el Hispanio Germinal Gracia (konata ankaŭ sub la plumnomo Víctor García).
Tio estis okazo por establi rilatojn kun liberecanaj esperantistoj el le tuta mondo. Inter ili Jamaga Taiĵi el Japanio, Lu Chien Bo el Ĉinio, Hartvig Johansson el Svedio kaj eĉ kun Lanti, tiam loĝante en Meksikio. Speciale kun Jamaga la rilatoj estis tre fruktodonaj. Kelkajn jarojn poste Vivancos tradukis hispanlingven lian version de la Daŭdeĝingo de Laozi, kun la titolo "Libro del Camino y de la Virtud". La tradukita verko estis eldonita en la jaro 1963 fare de la eldonejo "Tierra y Libertad", Meksiko.
En Kanado
Kiam evidentiĝis ke la fino de la faŝista reĝimo en Hispanio ne estis proksima, en la jaro 1954 Vivancos elmigris al Kanado kun sia familio. Unu jaron poste li iĝis SAT-peranto en Kanado kaj restis en tiu posteno dum pli ol 30 jaroj. Li ankaŭ aktivis en la Esperanto-Rondo de Toronto kaj en Kanada Esperanto-Asocio. En la jaro 1973 tiu SAT-kolektivo en Toronto organizis la 46-an Kongreson de SAT, kiu estis la unua kongreso de SAT okazinta ekster Eŭropo.
En Toronto Vivancos aliĝis al ADEC ("Asociación Democrática Española Canadiense"). Dum pluraj jaroj ADEC organizis diversajn aktivaĵojn denuncante la frankisman reĝimon en Hispanio. Tiu asocio ankaŭ organizis regule publikajn konferencojn en kiuj, inter aliaj, parolis Federica Montseny kaj Enrique Tierno Galván.
Post 37-jara foresto, en la jaro 1976 li faris vojaĝon al Hispanio kie kun granda emocio li renkontis malnovajn kamaradojn kaj familianojn. Aliaj vizitoj sekvis, inkluzive de prelego pri la hispana revolucio kadre de la 59-a SAT-kongreso en Sant Cugat, sed li plu loĝis en Kanado.
Omaĝoj
En la lasta periodo de sia vivo li estis plurfoje honorigita. En 2017 kadre de la UK en Seulo UEA rekonis lin per diplomo pri elstara agado. Samjare, Xavi Alcalde prelegis pri lia vivo en la 76-a Hispana Kongreso de Esperanto, en la inaŭguro de la renovigo de la pariza SAT-sidejo, kaj en la 90-a SAT-kongreso en Koreio. Sekve la gvidrezolucio de tiu lasta kongreso inkluzivis la jenan frazon: "aparte salutas la kamaradon Eduardo Vivancos, la nuntempa plej malnova kamarado de SAT, kaj agnoskas lian longdaŭran engaĝiĝon kaj kontribuon al la SAT-movado". En oktobro 2017 dum la inaŭgura prelego de la 38-a Kataluna Kongreso de Esperanto okazinta en Àger, Alcalde memorigis la ĉeestantojn, ke 80 jaroj antaŭe en la apuda montaro de Montsec Vivancos batalis kun aro da junaj idealistoj, kaj ĝuste en tiuj tranĉeoj li unue instruis Esperanton. En la 15-a decembro de tiu jaro edukado.net aldonis lin al la Panteono de Esperanto. En 2018 la usona revuo Fifth Estate dediĉis al li anglalingvan artikolon pri Esperanto kaj anarkiismo, Beletra Almanako publikigis en Esperanto lian taglibron verkitan dum la hispana milito, kaj Humanitat Nova publikigis ĝin en la hispana. En 2019 tiu sama revuo publikigis kaj analizis satiraĵon lian verkitan en la koncentrejo Bram en 1940 ; samjare dum la 92-a SAT-kongreso en Barcelono oni homaĝis lin plurmaniere, inkluzive de publikigo de lia libro Unu lingvo por ĉiuj: Esperanto. Okaze de lia centjariĝo en 2020 kadre de Monda Festivalo de Esperanto UEA dediĉis al li la unuan tagon de veteranoj; krome aperis ampleksa artikolo pri lia vivitinero en la kanada bulteno La Riverego, kaj SAT publikigis verkojn liajn en Sennaciulo kaj Sennacieca Revuo.
Bibliografio
Javier Alcalde, "Eduardo Vivancos kaj la liberecana Esperanto", postparolo al dulingva eldono de Eduardo Vivancos, Unu lingvo por ĉiuj: Esperanto, Calúmnia, 2019, p.77-91.
Andor Kéz
KÉZ Andor (pr. ke:z) estis hungara geografo, universitata profesoro naskita en Déva la 31-an de aŭgusto 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de septembro 1968.
Biografio
Andor Kéz havigis unue diplomon de bazlerneja instruisto en Igló (1913). Li doktoriĝis en la Universitato de Budapeŝto (1924). Oni habilitis lin privatprofesoro en 1933, en 1943 li iĝis publika eksterordinara profesoro, dum 1942–49 profesoro en la teknikuniversitato de la ekonomika fakultato, de 1949 docento de la Instituto pri Geografio de ELTE, poste de 1952 ĝis 1956 li prelegis en universitato en Debreceno. Li redaktis la eldonaĵojn Földrajzi Zsebkönyv, Földgömb. Lia esplorkampo estis la geomorfologio (riverakva morfologio).
Guelph
Guelph estas urbo en sudokcidenta Ontario. En la urbo estas Universitato de Guelph.
Cammarata
Cammarata estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acquaviva Platani (CL), Casteltermini, Castronovo di Sicilia (PA), Mussomeli (CL), San Giovanni Gemini (enklavo ene de la teritorio de Cammarata), Santo Stefano Quisquina, Vallelunga Pratameno (CL) kaj Villalba (CL).
Ranville-Breuillaud
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Hiromi Kojima (1989)
Hiromi Kojima (小島 弘已, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Gifu kaj FC Kariya.
5260 Philvéron
5260 Philvéron estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Philippe Véron, direktoro de la Observatorio de Haute-Provence.
Chêne-en-Semine
Chêne-en-Semine estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
(26420) 1999 XL103
(26420) 1999 XL103 estas tre malgranda duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Elek Kincs
KINCS Elek (pr. kinĉ) estis hungara literaturhistoriisto naskita en Szamosújlak la 10-an de junio 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 14-an de majo 1978.
Biografio
Elek Kincs diplomitiĝis en la Universitato de Koloĵvaro kaj li instruis en la gimnazio Szombathely, kie li redaktis la revuon Írott Kő. Rezulte de lia agado estiĝis la Ady Társaság de Debreceno kaj la Kölcsey Társaság de departemento Szatmár. Li estis sekretario de la Faludi Társaság de Szombathely.
(26420) 1999 XL103
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita de P. Pravec kaj aliaj uzinte observitaj elde diversaj observatorioj, anoncita en majo 2019.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 0,65 km kaj de 0,9958 ± 0,0008 tago (23,899 ± 0,0192 horoj). Ĝiaj orbita granda duonakso kaj rotacia periodo estas ankoraŭ nekonataj.
(116567) 2004 BV84
(116567) 2004 BV84 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ; tie estas en la tiel nomata «Troja Tendaro».
Ixcatepec
Ixcatepec estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixcatepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 078.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12664 loĝantojn. El tiuj estis 6275 viroj kaj 6389 virinoj. La komunumo havas surfacon de 229.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 14 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 0 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13016 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12863, do temis pri kresko / malkresko je -0.24 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11243 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 6698 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30078a.htm
Internacia Ekspozicio de Nenio
Internacia Ekspozicio de Nenio (Esposizione internazionale del Niente) estas koncepta kaj arta movado de la dua duono de la 20-a jarcento, kiu ignoris tradician estetikon kaj penis fascini la modernan mondon, kun la reprezentado de la nevideblo, malpleneco kaj nenio.
Historio
Esposizione internazionale del Niente estas ekspozicio elpensita en 1960 de grupo de artistoj inkluzive de Piero Manzoni, Enrico Castellani, Carl Laszlo, Heinz Mack, en kiu ekspozicio de nevideblaj verkoj estis reprezentita, la ekspozicio tiam estos ekspoziciita denove jaron poste en Nederlando. En 2015, la ekspozicio denove estas okazigita en Milano kunlabore kun la Fondaĵo Manzoni, kiu ankaŭ ekspoziciis la tiutempan originalan Manifeston, kiu estis publikigita en Bazelo en 1960.
La ekspozicio de la malpleno estas ia "neekspozicio" en tute dadaisma maniero, antaŭenigita de la redaktoro de la revuo "Panderma" Carl Laszlo, kiu lasis spurojn en la Manifesto kontraŭ nenio por la Internacia Ekspozicio de Nenio, publikigita en Bazelo: ''“Vendita di niente, numerato e firmato. La lista dei prezzi è a disposizione del pubblico. All’inaugurazione non prenderà la parola nessuno. Su questo catalogo non è riprodotto niente”''. La subskribintoj estas Carl Laszlo, Piero Manzoni, Enrico Castellani, Rolf Fenkart, Heinz Mack, Otto Piene, Herbert Schuldt, kaj aliaj.
La ekspozicio de la malpleno, en kiu ekspozicias nevideblaj verkoj, reprenas la konceptojn de Yves Klein, Gino De Dominicis, kaj Marcel Duchamp sed ankaŭ la koncepton de preta objekto trovita de Andy Warhol, Jeff Koons kaj la novigan koncepton de la nevideblaĵo de Salvatore Garau.
(Mal-)koncepto
La ideon de "Nul" teorie antaŭvidis en 1960 la redakcio de la "Manifesto kontraŭ nenio por la Internacia Ekspozicio de Nenio", subskribita en Bazelo de Piero Manzoni kun Bazon Brock, Enrico Castellani, Rolf Fenkart, Carl Laszlo, Heinz Mack kaj Herbert Schuldt, en kiuj oni diras, ke: “Tolo preskaŭ ne valoras tolon. Skulptaĵo estas preskaŭ same bona kiel neniu skulptaĵo. Aŭto estas preskaŭ tiel bela kiel neniu aŭto. Muziko estas preskaŭ same plaĉa kiel neniu bruo. Neniu artmerkato estas tiel fruktodona kiel la artmerkato. Io estas preskaŭ nenio (nenio)”.
7351 Yoshidamichi
7351 Yoshidamichi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Michitoshi Yoshida direktoro de la Astrofizika Observatorio de Okajama, branĉo de la Nacia Observatorio de Japanio. Lia ĉefaj interesoj estas la eksterglaksia astronomio, precipe la studo pri la, kaj la astronomia instrumentaro.
Spiekeroog
Spiekeroog estas insulo – kaj sur ĝi komunumo – en la nordokcidento de Germanio. La insulo geografie apartenas al la orientfrisaj insuloj, la komunumo sur ĝi administre estas parto de la distrikto Wittmund de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  konstantajn loĝantojn. Dum la somero tiu nombro dumtempe multobliĝas, kiam someraj feriantoj inundas la insulon.
Geografio
Spiekeroog situas en la 2780 kvadratajn kilometrojn granda federacilanda parto de la nacia parko Vadmaro, inter la najbaraj insuloj Langeoog kaj Wangerooge. La orientfrisaj insuloj malsame kiel la nordfrisaj insuloj ne estas restaĵo de per ŝtorminundoj forlavita marbordo. Ili kontraŭe estiĝis per alblovitaj sablobenkoj antaŭ proksimume 5000 jaroj. Pro la tajdofluoj kaj la fortaj okcidentaj ventoj la insuloj migras konstante de nordokcidento al sudoriento. Tio kaŭzis, ke praktike ĉiuj insulaj vilaĝoj, kiuj iam situis en la insulomezo, nun troveblas ĉe la okcidenta insulobordo. Nur la fortigo de la insulbordoj komence de la 20-a jarcento ĉesigis tiun migradon.
Trafiko
Krom por fajrobrigado, polico kaj savveturiloj la insulo estas motortrafiklibera. Ĝi atingeblas per pramo al la kluzohaveno Neuharlingersiel.
Historio
La unua dokumenta mencio de Spiekeroog datiĝas el la jaro 1398.
Ĝis antaŭ proksimume 300 jaroj la insulo estis ankoraŭ multe malpli granda. Ĝian hodiaŭan formon kaj grandecon ĝi akiris per la kunfando kun la malnovaj insuloj Lütjeoog kaj Oldeoog kaj la endigigo kaj sekigo de la golfo Harlebucht.
Sunlumpolitiko
La Sunluma Politiko aŭ Sunlumpolitiko, (en hangulo : 햇볕 정책) estas la teoria bazo por la ekstera politiko de Sud-Koreio al Nord-Koreio. En 2000, sudkorea prezidanto Kim Dae-Jung ricevis la Nobel-premion pri paco pro iniciatado de sunlumpolitiko.
Robert B. Laughlin
Robert B. LAUGHLIN [ROB't LOĤlin] naskiĝis en 1950 en Visalia, Kalifornio, Usono. Li havis titolon "PhD" pri fiziko en 1979 el la Teknologia Instituto de Masaĉuseco, Kembridĝo, Usono. Li estas profesoro pri fiziko en la Universitato de Stanfordo ekde 1989. Laughlin ricevis, inter aliajn, la premion "Oliver E. Buckley" en 1986 de la Amerika Fizika Societo, kaj en 1998 la Medalon de la Franklina Instituto pro sia laboro pri la frakcia kvantuma efekto "Hall".
Sunlumpolitiko
Ĝia oficiala titolo estas La Repaciĝo kaj Kunlabora Politiko al la Nordo ( koree: 대북화해협력정책), kaj ĝi ankaŭ estas konata kiel La Operacia Politiko al la Nordo (Koree: 대북운영정책) kaj La Brakuma Politiko (Koree: 정책).
Superrigardo
La Sunluma Politiko, kiu traktas la rilatojn inter Sud-Koreio kaj Nord-Koreio, estis kreita de Kim Dae-Jung kun la celo emfazi la trankvilan administradon de la dividado de la Koreia Duoninsulo. En multaj aspektoj, sunluma politiko estas ofte komparata al la Ostpolitik de okcidentgermana kanceliero Willy Brandt dum la 1970-aj jaroj, esperante plibonigi rilatojn de Okcidenta Germanio kun Orienta Germanio, ankaŭ kun Sovetunio, Pollando kaj la cetero de la sovetia bloko. Ĉi tiu politiko, kiu daŭras ĝis hodiaŭ, estas tute kontrasta al la politiko antaŭe traktita de Nord-Koreio, kiu temigis la enhavecon.
Saue
Saue estas urbeto en Estonio.
Sunlumpolitiko
Superrigardo
La esprimo "sunlumpolitiko" estis prenita de la fabloj de Ezopo. En legendo, la suno kaj la vento konkuras unu kun la alia, kiu unue forigos mantelon de aparta persono. La vento forte blovis, sed la homo plufirme kaptis sian mantelon. La suno varmegis, kaj la homo demetis sian mantelon por ĝui la belan kaj varman veteron. La ĉefa celo de la politiko estas mildigi la sintenon de Nord-Koreio al Sud-Koreio instigante interagadon kaj ekonomian asistadon.
Gvidprincipoj
Estas tri gvidprincipoj por sunluma politiko. Unue, ne akceptu ajnan armitan provokon de Nord-Koreio. Due, Sud-Koreio neniel provos ensorbi Nord-Koreion. Fine, Sud-Koreio aktive alvokas kunlaboron inter la partioj.
Ŝlosilaj aspektoj de la politiko
Sunlumpolitiko estas bazita sur la kredo ke armeaj streĉitecoj povas esti reduktitaj per duflankaj kaj plurflankaj kadroj.
La efikeco de la politiko estis esplorita tra la jaroj, precipe kiam la temo de la atomprogramo de Nord-Koreio faris fraptitolojn dum 2002. Propagandantoj de la politiko, tamen, argumentas, ke ĝi ne estas fiasko de sunluma politiko, sed produkto de la severa sinteno flanke de la usona administracio.
Robert B. Laughlin
En 1998 li kun du aliaj eminentuloj gajnis la Nobel-premion pri fiziko kune kun Horst Ludwig Störmer kaj Daniel C. Tsui "Pro ilia eltrovo de novspeca kvantuma fluidaĵo havanta frakcie ŝargitajn ekscitojn."
Sasbach am Kaiserstuhl
Sasbach am Kaiserstuhl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aurél Kecskeméthy
Aurél Kecskeméthy [keĉkemEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kecskeméthy Aurél estis hungara juristo, ĵurnalisto, redaktoro. Lia pseŭdonimo estis Kákay Aranyos.
Pointe-Noire
Pointe-Noire estas metropolo, la dua plej granda urbo de la lando, regiona ĉefurbo kaj marhaveno en Respubliko Kongo. La loknomo signifas: nigra punkto. Laŭ la interna administra divido de la lando, la urbo konsideriĝas unu el sume dek du departementoj, kies ISO 3166-2 kodo estas CG-BZV.
Aurél Kecskeméthy
Aurél Kecskeméthy naskiĝis la  1827 en Buda. Li mortis la 1877 en Budapeŝto.
Biografio
Aurél Kecskeméthy akiris advokatan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1845. Post siaj studoj li laboris en Pest (urbo) kaj Vieno kiel helpanto de advokato. En 1850 li komencis labori en ĵurnalredaktejo, post 4 jaroj li ricevis postenon en ministerio pri internaj aferoj. Ekde 1857 li ofte vizitis István Széchenyi, tial li estis suspektinda, eĉ li perdis la postenon. Li iĝis redaktoro. En 1871 li sendis artikolon pri malfermo de Kanalo Suez, post 5 jaroj li vizitis Usonon, pri tio li verkis vojaĝpriskribon. Hejmenveninta li jam estis malsana, krome mortis lia edzino kaj filino.
Pointe-Noire
Historio
Portugaloj vidinte tiun lokon el la ŝipoj vidis nigran rokon "Ponta Negra", tial ĝi iĝis grava navigada punkto ekde 1484. Baldaŭe ĝi estis fiŝkaptista vilaĝo de 1883. Tiutempe francoj komencis koloniadi la regionon. En 1934 fervojo konstruiĝis al Brazavilo 512 km-ojn longa, ĉar Kongo ne estas plene navigebla. En la 1980-aj jaroj en la ĉirkaŭaĵo oni trovis nafton.
Ekonomio
Pointe-Noire estas centro de naftoindustrio, sed gravas ankaŭ la fiŝkaptado.
Klimato
Pointe-Noire havas tropikan klimaton. En septembro kaj oktobro la pluvo estas malpli, ol en aliaj monatoj. En ĉiuj monatoj la temperaturo estas tage 24-30 °C, nokte 22-26 °C.
Trafiko
Pointe-Noire havas havenon, stacidomon kaj flughavenon, ĉiuj havas vojon al la ĉefurbo Brazavilo.
Márta Szentgyörgyi
Márta Szentgyörgyi [sentdjordji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szentgyörgyi Márta estis hungara aktoro, operetkantisto. Ŝia origina familia nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Sturm Márta, ŝia pli aĝa fratino estis Lenke Szentgyörgyi.
Biografio
Pri lernojaroj de Márta Szentgyörgyi mankas informoj. Ŝi debutis kiel aktoro en Népszínház en 1907. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Pozono (1910), Nagyvárad (1911–1914), Hungara Teatro en Kassa ĉe Ödön Faragó (1915–1916), Gaja (1916–1917), Teatro Belvárosi (1918). Ŝi ofte estis videbla en mutaj filmoj. Ŝia kariero frue finiĝis pro la tutmonda epidemio gripo en 1918.
Caravan (ĵaztitolo)
Caravan estas ĵaza normkanto, kiun komponis Juan Tizol kaj Duke Ellington. Unuafoje Barney Bigard surdiskigis ĝin 1936, en 1937 la Duke Ellington Orchestra registris ĝin. La aŭtorajn rajtojn por la teksto havas Irving Mills.
La titolo
La unuan version de la titolo surdiskigis la 19-an de decembro 1936 Barney Bigard And His Jazzopators en Holivudo. Inter 1934 kaj 1938 ekestis multaj titoloj de la repertuaro de la Ellingtona orkestro ankaŭ sub la nomo de liaj muzikistoj – ankaŭ Cootie Williams kaj Rex Stewart sonregistris je propra nomo, kaj la instrumentistaroj finfine estis bandetaj variaĝoj de la Ellington-Orkerstro; ili pli malfrue aperis sondiske kiel The Duke's Men. En 1936 oni faris du sonregistraĵojn, el kiuj oni publikigis la unuan (Variety VA-515-1).
La realigantaj muzikistoj estis Cootie Williams (trumpeto), Juan Tizol (trombono), Barney Bigard (klarneto), Harry Carney (baritonsaksofono), Duke Ellington (piano), Billy Taylor (baso) kaj Sonny Greer (frapinstrumentistaro). La biografo de Ellington, Hans Ruland, skribis pri ĉi tiu sonregistraĵo: „Tizol jen prezentas per sia fakte neĵaza frazigo la temon. Cootie transprenas poste des pli intereskapte, post kio Carney per sia mirige movema baritonsaksofonludo ankaŭ ne avaras, kaj Bigard, kiel jam ofte, plej foren dekondukas de la temo, por ke Tizol finfine finas sian Caravan ĝuste tiel, kiel li komencis ĝin.“
„Caravan“ validas kiel unu el la plej elstaraj furoraĵoj, kiujn Ellington iam lanĉis; la titolo fariĝis daŭra ero de la banda repertuaro. Verkita de Juan Tizol, tamen Ellington verkis la mezan parton kaj faris ĝin nur per sia aranĝo „Ellington“-titolo. La biografo de Ellington-Biograph, James Lincoln Collier, jene komentas la sonregistraĵon fare de la Ellington-Orchestra el 1937:
Interpretaĵoj
La ĵazkanto ku sia „ekzota“ sono, kiu memorigas pri la muziko de okcidenta Azio, fariĝis sukcesa normkanto de ĵazo, kiun interpretis sennombraj muzikistoj, ekz. Art Blakey and his Jazz Messengers, Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie, Freddie Hubbard, Thelonious Monk, Art Pepper, Oscar Peterson Lambert, Hendricks and Ross, Wes Montgomery, Angelo Debarre (kun Ludovic Beier), Rabih Abou-Khalil, Chucho Valdés kaj Gonzalo Rubalcaba. Ĝi aperis kiel filmmuziko ankaŭ en du filmoj de Woody Allen, Alice kaj Sweet and Lowdown. Krome ankaŭ muzikistoj kiel The Carpenters kaj The Mills Brothers surdiskigis ĝin. En la lasta tempo specimenigis ĝin la rapmuzikistoj Redman kaj Busta Rhymes en sia kanto „Da Goodness“ (1998).
La Fajra Birdo
La Fajra Birdo aŭ Fajrbirdo (en franca L'Oiseau de feu; en rusa Жар-птица, Zhar-ptitsa) estas baleto de la rusa komponisto Igor Stravinski, verkita por la pariza sezono de 1910 de la Rusaj Baletoj de Sergej Djagilev, kun koreografio de Miĥail Fokin. La scenaro de Aleksander Benois kaj Miĥail Fokin estis bazita sur rusiaj fabeloj pri la magia brila birdo kiu povas esti kaj beno kaj malbeno por ties posedanto. Ĉe la premiero en la 25a de junio 1910 en Parizo, la verko estis tuja sukceso kaj de aŭdantaro kaj de kritikistaro.La baleto havis historian gravon ne nur kiel malkovra majstroverko de Stravinski, sed ankaŭ kiel eko de la kunlaboro inter Djagilev kaj Stravinski kio produktos ankaŭ Petruŝka, La konsekro de la printempo, Pulcinella kaj aliaj.
Ixhuacán de los Reyes
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9933 loĝantojn. El tiuj estis 4999 viroj kaj 4934 virinoj. La komunumo havas surfacon de 114.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 21 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 7 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1800 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 9104 personoj. En la jaro 2000 temis pri 9517, do temis pri kresko / malkresko je 0.89 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 8229 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 49 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30079a.htm
Chênex
Chênex estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Freshtorge
Freshtorge (naskiĝinta la en Heide; vere Torge Oelrich) estas germana komikisto, aktoro kaj retvideaĵ-kreanto kiu famiĝis danke al la jutubo-kanalo Freshtorge. En siaj filmetoj Oelrich aperas en diversaj fikciaj roloj.
Vivo
Torge Oelrich, post la pasigo de la finekzameno reallerneja en 2008, komencis trejniĝon je edukisteco. Inter 2011 kaj aŭgusto 2015 li deĵoris ĉe la Friedrich-Hebbel-bazlernejo (hodiaŭ ĝi nomiĝas Eider-Nordsee-Schule) en Wesselburen, kie li ankaŭ loĝas.
Kariero kaj Jutubo
Torge Oelrich apartenis al la unuaj vere gravaj jutubistoj en Germanlingvio, ĉar lia tiea aperado ekis jam frue, en la jaro 2006-a.
Ekde la 24.9.2009 Torge ŝatokupe faras kune kun la eksa kunklasano Matze komediajn scenetojn kaj videojn publikigotaj ĉe la jubutokanalo Freshtorge. Komence de la jaro 2012 ĝi rangis inter la dek plej grandaj kanaloj germanlingvaj tie. En 2013 li proponitis premiokandidato de Videodays en la kategorio komedia. En julio 2019 li ĝuis pri pli ol 3 milionoj da aboniĝantoj kaj pri pli ol miliardo da individuaj videaj spektadoj. Fakte li okupis tiam la 28-an rangon ene de la germanlingva jutubistaro.
De li enkorpigitaj figuroj estas ekz. la mense iomete handikapita fraŭlino Sandra frekventanta malgraŭ la aĝo de 16 jaroj ankora bazlernejon, Shyenne (tre juna patrino de pluraj infanoj sen iu talento pri bona edukado kaj malbona prononco), Karina (kiu pro malĝentileco suferas de daŭra laborpostenperdo), Trisha kaj Lexa, la saksia ĉefpolicisto Ronny, la psikopato Andreas (parodio je la televidserio "Partnertausch" pri intertempa partnerŝanĝo), la gefratroj kaj muzikfanatikuloj Clarissa kaj Henning, la paro junega Peggy kaj Joel (parodio je la televidserio "Teenie-Mütter") ktp.
En oktobro estis la premiero de filmo lia Süßes oder Sandra antaŭ nur 400 spektantoj en la filmteatrejo de Heide. La etfilmo poste spektebligitis por ĉiuj je Jutubo.
En la 10.5.2013 Freshtorge publikigis, por malhelpi venkon de kandatino Beatrice Eigl ĉe la kantadtalentserĉelsendo DSDS, la furoran diskon elŝuteblan Superstar
En 2016 Freshtorge gastis en du epizodoj de Comedy-Rocket. Unu jaron malantaŭ li honoritis per Goldene Kamera Digital Award en la komedia kategorio.
En januaro 2020 la daŭrigo de la unua Kartoffelsalat-filmo sekvis sub la titolo Kartoffelsalat 3 - Das Musical malgraŭ la fakto ke temis nur pri la dua parto. Kaŭzo por titoli la filmon per la cifero 3 estis la konvinkiĝo de la filmfarintoj ke numero-2-filmoj neniam bonus.
Ekde 2020 ekzistas ĉe la menciita jubuta kanalo ankaŭ Bundesbattle kie aperas la germanaj federaciaj landoj batale unu kontraŭ la alia. La taskoj solvendaj lotumatas fare de Torge. Venkinta lando unua estis Saksio.
Tizano
Tizano aŭ herboteo estas infuzaĵo aŭ dekoktaĵo de kuracaj herboj (sen teo), kiu servas kiel trinkaĵo aŭ kuracilo. Herboteojn eblas fari el freŝaj aŭ sekigitaj floroj, folioj, semoj aŭ radikoj. Ĝenerale oni verŝas bolantan akvon sur la plantajn partojn kaj infuzas dum kelkaj minutoj. Semoj kaj radikoj estas ofte dekoktadaj dum kelkaj minutoj.
Malgraŭ tio, ke "teo" estas parto de la nomo "herboteo", herboteo ne estas konsiderata "vera" teo, se ĝi ne enhavas sekigitajn foliojn de teoarbedo, Camellia sinensis.
Langfang
Langfang, ĉine 廊坊 estas metropolo en Ĉinio. La municipo administras la proksimajn urbojn, distriktojn kaj aliajn zonojn.
Geografio
Langfang etendiĝas ĉirkaŭ duonvoje inter Pekino kaj Tjanĝino.
Historio
En Langfang okazis grava batalo en 1900, militantaj eŭropaj fortoj malvenkis kontraŭ ĉinoj. Alia batalo okazis dum la 2-a mondmilito.
Ekonomio
En Langfang estas evoluita la moderna komputila industrio, tial ekde 2000 diversaj universitatoj fondiĝis.
Trafiko
Langfang-Pekino fervoja veturo daŭras unu horon. Nur tie estas flughaveno kaj haveno en Tjanĝino.
Vidindaĵoj
En tiu urbo multe da aleoj kaj aliaj arboj troviĝas.
Niederwalddenkmal
Niederwalddenkmal estas monumento situanta ĉe Rüdesheim en la montaro Taunus.
La monumento estis konstruata de 1877 ĝis 1883. Ĝi estas entute alta kaj sur la monumento staras  metrojn alta statuo de Germania.
Ĝi memoras pri la fondiĝo de la Germana regno tuj post la Francia-Prusia Milito.
Infuzaĵo
Infuzaĵo estas solvaĵo el bolanta akvo kaj vegetaĵo. La bolanta akvo estas verŝata super la herboj, kaj poste oni ripozigas la tuton sufiĉe longtempe por solvi la esencajn vegetaĵajn substancojn.
Koichi Sato
Koichi Sato (佐藤 洸一, n. ) estas japana futbalisto.
Občina Škofja Loka
Občina Škofja Loka estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 62 komunumoj kovrante areon de 146 km². Komence de 2018 tie loĝis 22919 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Škofja Loka.
Loko, priskribo
Teritorio de okcidento fluas la rivero Selska Sora. En la urbo Škofja Loka, la rivero Poljanska Sora eniras ĝin de dekstre. De tie, la rivero fluas sub la nomo Sora pli oriente. En la orienta regiono estas la alteco de ĉirkaŭ 320 m. Okcidente, sed levas ĝis ĉirkaŭ 1000 m.
La ĉefurbo Ljubljano estas ĉirkaŭ 20 km sudoriente.
La apudaj municipoj estas:
Urba municipo Kranj en la Nordoriento, Občina Medvode la Sudorienta, Občina Dobrova-Polhov Gradec en la sudo, Občina Gorenja vas-Poljane okcidente, Občina Železniki en la nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 62 vilaĝoj:
Binkelj, Bodovlje, Bukov Vrh nad Visokim, Breznica pod Lubnikom, Brode, Bukovica, Bukovščica, Crngrob,Dorfarje, Draga, Forme, Gabrk, Gabrovo, Gabrška Gora, Godešič, Gorenja vas - Reteče, Gosteče, Grenc, Hosta, Knape, Kovski Vrh, Križna Gora, Lenart nad Lušo, Lipica, Log nad Škofjo Loko, Moškrin, Na Logu, Papirnica, Pevno, Podpulfrca, Pozirno, Praprotno, Pungert, Puštal, Reteče, Rovte v Selški dolini, Sopotnica, Spodnja Luša, Staniše, Stara Loka, Stirpnik, Strmica, Suha, Sveta Barbara, Svetega Petra Hrib, Sveti Andrej, Sveti Duh, Sveti Florjan nad Škofjo Loko, Sveti Ožbolt, Sveti Tomaž, Ševlje, Škofja Loka, Trata, Trnje, Valterski Vrh, Vešter, Vincarje, Virlog, Virmaše, Visoko pri Poljanah, Zgornja Luša, Zminec
NGC 5465
NGC 5465 estas stelo en konstelacio Virgo.
Občina Škofja Loka
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
NGC 5465
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eltz (gento)
Eltz estas la nomo de malnova, origine libera gento el la germana Rejnlando. La familio, kies branĉoj parte ekzistis ĝis hodiaŭ, apartenas al la mozellanda pranobelaro.
Občina Škofja Loka
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:122_x444651.5_y114102_s12_b4
Amiens (stacidomo)
Amiens estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Amiens -, situanta en  Amiens, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TERTGV kaj.
Daltonismo
Daltonismo estas perturbo de kolorvidado. Ĝi ne estas kolorblindeco, sed diĥromatio, en kiu la uloj ne aŭ malbone povas vidi ruĝan aŭ verdan koloron. Ĝi estas komuna nomo de protoanopio kaj deuteranopio. La deuteranopio estas pli ofta, kaj pli oftas, ol tritanopio. Ĝin famigis John Dalton, kiu estis ankaŭ diĥromato. Ne estas rigidaj limoj inter normala kolorvidado, anomalio, diĥromatio kaj kolorblindeco.
Pleje ĝi estas hereda. Kial ĝi estas ligita al X-a kromosomo kaj recesiva, pleje viroj havas tiun. Ĝi povas esti ankaŭ kaŭzitaj per ethambutol, kiu estas medikamento kontraŭ tuberkulozo.
Oni ekkonis, ke Dalton ne povas distingi ruĝan kaj verdan, kiam li estis 6 jara. Li iĝis sciencisto, preter kemio okupiĝis pri kolorvidado. Li skribis, ke li vidas roson kaj violon same blua, ruĝa vizaĵo de junaj virinoj estas kiel ili estus inkaj, ne vidas malsamecon de koloro de sango kaj de verdaj boteloj, li vidas brunan kaj verdan same. Samkiel estis angla pastro, kiu flikis lian nigran veston per ruĝa fliko.
Kialoj
Kvankam ĝi povas esti kaŭzita per drogoj, ĝia hereda formo multe pli oftas. Recesivaj aleloj en X-a kromosomo priskribas aliajn aminacidojn por iu opsino. En homoj estas unu geno por ruĝasentema opsino kaj tri por verdasentema. Tiuj estas proksimaj en X-a kromosomo. Erara interŝanĝo kaŭzas malbonan kombinadon, kiu deŝovas sentemon de opsino. Kialo de diferenco en ofteco estas, ke genoj de verdasentema opsinoj estas pli proksime al punkto de interŝanĝado.
Oni iam pensis, ke tiuj opsinoj ne povas funkcii, sed tiu estis erara; do oni pli ofte uzas la vorto anomalio anstataŭ anopio. Proto- kaj deuteroanomalio kuna kaŭzas kolorblindecon. Daltonismo ne estas rara, ĝi efikas en 9% de viroj kaj en 0,8% de virinoj. Tritanopio estas pli severa, kaj ĝi estas malpli ofta.
Heredado
Interesaj faloj:
Se nur unu kromosomo havas daltonisman alelon, aŭ ambaŭ havas, sed ne la saman, ŝi povas vidi pli multan kolorojn ol la plimulto; sed ŝiaj filoj povas esti daltonismaj. Ekzemple patrino heredigas protoanomalion (P kaj p), patro estas deuteroanomalia (d). Povas naski filino kun pD Pd aleloj, kiu havas normalajn kaj daltonismajn konusetojn, do ŝi estas tetraĥromata.
Ĉiutage
Pleje daltonismaj uloj ne sentas, ke ilia vidmodo malkapablas ilin. Ili havas saman estetikon, kiun oni esploris per fortaj koloroj. Sed estas centoj de okupaĵoj, el kiuj ili estas ekskluditaj, kaj ankaŭ oni limitigas iliajn rajton al stirado. Fabrikantoj de ludoj kutime faras figurojn en kvar bazaj koloroj (ruĝa, blua, verda kaj flava), kiun ili povas malpli distingi.
Oni malofte pensas al kolorvidaj perturboj kiam li desegnas aŭ presas kolorajn eldonaĵojn. Daltonismaj uloj havas problemojn kun malgrandaj detaloj, maldikaj linioj kaj koloraj fonoj. En nigra tekstoj ili ne vidas ruĝajn vortojn emfazitaj, sed bluajn jes. Ili povas malpli interpreti multkolorajn mapojn ol tiajn, kiuj uzas nuancojn de unu koloro aŭ ombrumadon. Helpa estas, se oni povas deŝovi legendon.
Campobello di Licata
Campobello di Licata estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Licata, Naro kaj Ravanusa.
Daltonismo
Ĉiutage
Ĉiŭtage oftas koloroj kiuj ne estas puraj, do daltonismaj uloj povas konfuzi eĉ kolorojn, al kiuj oni ne pensas. Ekzemple violan kaj verdebluan.
Ili vidas bone nur proksimajn trafikumojn. Kiuj vidas verdan tre malbone, povas konfuzi lumon de malproksimaj trafikumoj kun lumantaj reklamoj kaj strataj lumigoj.
Laŭ esploroj, ili vidas pli nuancojn de kakla koloro, kaj atentas pli al formoj kaj konturoj. Ili rekonas pli bene kamuflagitajn soldatojn. Iuj armeoj uzas tiun, ekzemple la Germana. En aliaj landoj ili ne povas iĝi soldatoj.
Laŭ konjekto, ili havas malpli de konusetojn, sed pli bastonetojn ol normalvidantoj, do ili vidas pli bene en krepusko.
Rekonado kaj korektado
Oni povas rekoni ĝin per Ishiara-testoj, aŭ anomaloskopo. Ankaŭ lanternotestoj estas uzitaj, Holmes-Wright Lantern, Beyne Lantern kaj Spectrolux Lantern.
Oni povas korekti ĝin per okulvitroj kun kolorfiltroj, kiuj povas havi ankaŭ dioptriojn. Al uzantoj plaĉas la multaj koloroj. Multaj okupoj, kiuj estis prohibitaj por daltonismaj uloj, igos permesitaj ankaŭ por ili kun okulvitro.
Simulado
Oni povas montri al normalvidantoj kiel daltonismaj uloj vidas. Unu tipo estas, ke anstataŭ ruĝaj kaj verdaj bazaj koloroj oni uzas flavan. Alia tipo estas, ke oni tre malfortas ruĝan.
Pilis
Pilis [piliŝ] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Monor. La loknomo signifas: senharara, Pilis (montaro) ankaŭ havas ĉi tiun nomon. La slava vorto signifas ankaŭ senkreskaĵa.
Situo
Pilis situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Budapeŝto-Cegléd, laŭ ĉefvojo inter Budapeŝto kaj Szolnok. Aŭtoŝoseo M5 estas ne tro for. Monor troviĝas 12, Cegléd 24, Budapeŝto 46, Szolnok 52 km.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko, poste alvenis sarmatoj kaj avaroj. En 1184 la hungaroj fondis tie abatejon. En 1142 la tataroj, en 1526 la turkoj detruis ĝin. Dum la turka erao la komunumo senhomiĝis. En 1720 slovakoj refondis Pilis-on. En 1805 Pilis iĝis kampurbo.
Stephen Crane
Stephen CRANE (naskiĝis je la 1-a de novembro 1871 en Newark (Nov-Ĵerzejo) - mortis en Badenweiler en Germanio je la 5-a de junio 1900) estis usona verkisto. Li estis ĵurnalisto kiu verkis ankaŭ novelojn, romanetojn kaj poemojn. Li estas rigardata kiel unu el la plej fruaj kaj plej gravaj naturalismaj verkistoj en Usono. Li estis la 14-a ido de metodista pastro.
Bánréve
Bazaj informoj
Bánréve estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Ózd. La nomo signifas: pramo-de-banuso.
Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Sajó, laŭ la slovaka landlimo, laŭ ĉefvojoj kaj fervojoj Miskolc-Slovakio kaj Miskolc-Ózd. Putnok troviĝas 5, Ózd 15, Kazincbarcika 25, Miskolc 40 km-ojn. Ĝis 2008 limpasejo voje kaj fervoje funkciis tie. Kontraŭe troviĝas Lenartovce.
Historio
La unua mencio devenis el 1381. En 1566 la turkoj bruldetruis kaj senhomigis la vilaĝon. En 1831 ĥolero, en 1846 tifo okazis. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolo ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Stephen Crane
Jam en la aĝo de 16 jaroj, Stephen Crane helpis la fraton Townley en verkado de artikoloj por lokaj ĵurnaloj laŭ la bordo novĵerzeja kaj por la novjorka Tribune. Li studentis ĉe Kolegio Lafayette kaj la Universitato de Sirakuzo. Post la morto de la patrino (lia patro mortis pli frue) en 1890, li translokis sin al Novjorko, kie li vivtenis sin per verkado kaj ĵurnalismo, vivante kiel "bohemo". Dum tiu tempo li observis la senhavularon en la malriĉega kvartalo nomata "Bowery" por ellabori la enhavon de sia unua libro, la mallonga romano Maggie: A Girl Of The Streets (1893: Manjo: Knabino de la stratoj).
En 2007 ELNA anoncis premion por la esperantigo de War is kind. <!--, which was a milestone in the development of literary naturalism. Crane had to print the book at his own expense with money derived from the sale of his mother's house and of inherited mine stock to his brother William. Crane released the book under the pseudonym "Johnston Smith." It was not a commercial success and was ignored by critics of the time, with the exception of Hamlin Garland. It was in this novel that readers were first introduced to Crane's writing style, noted for his use of a method that has come to be known as "naturalism," in which characters face very realistic and often bleak circumstances. This style of writing would be a defining trait of his later work, especially The Red Badge of Courage.
Literary success
"Maggie" was followed by The Red Badge of Courage (1895), a powerful tale of the American Civil War. The book won international acclaim for its realism and psychological depth in telling the story of a young soldier facing the horrors and triumphs of war for the first time. Crane had never experienced battle personally, but conducted interviews with a number of veterans, some of whom may have suffered from what is now called post-traumatic stress disorder. Because his depiction of the psychological as well as military aspects of war was so accurate, he was hired by the New York Journal as a correspondent during the Greco-Turkish War.
"The Open Boat" is the best known number of Crane's stories dealing with Cuba and its wars ; however, a good number of Crane's other accounts are set in Cuba or about Cuba.
Crane was also the author of two books of poetry, "The Black Riders" (1895) and "War Is Kind" (1899).
In 1897, Crane settled in England, where he befriended writers Joseph Conrad and Henry James. Shortly before his death, he released Whilomville Stories (1900), the most commercially successful of the twelve books he wrote.
Death
Crane died of tuberculosis (consumption) at age 28, in Badenweiler, Germany. He is buried in Evergreen Cemetery in what is now Hillside, New Jersey.
References and further reading
-->
Naftali Bennett
Antaŭ tio li ekde 2012 ĝis 2018 estis prezidanto de la nacireligia partio HaBajit haJehudi ("juda hejmo"). Li forlasis la partion en decembro 2018 kaj fondis novan partion, HaJamin HeĤadaŝ ("La Nova Dekstro"). De la elekto en 2013 ĝis la elekto en aprilo 2019 li estis membro de la israela parlamento Knesset kaj ĝis junio 2019 membro de la registara koalicio de Benjamin Netanjahu. Li estis ministro pri ekonomio kaj komerco, pri religiaj aferoj, kaj pri aferoj pri la juda diasporo kaj Jerusalemo. Bennett ankaŭ prezidas la registaran komitaton pri reduktado de la vivokostoj kaj redukto de ekonomia koncentriĝo, kaj krome estis reprezentita en la sekureca kabineto. Bennett estis ministro pri edukado de majo 2015 ĝis junio 2019. Li denove estis membro de la parlamento Knesset ekde la elekto en septembro 2019. En novembro 2019, Bennett estis nomumita ministro pri defendo de Ĉefministro Netanjahu.
Surrey Central (SkyTrain Vankuvero)
Surrey Central estas supertera stacio sur Expo Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en, Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la.
18190 Michaelpizer
18190 Michaelpizer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael J. Pizer, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri fiziko. Li ankaŭ gajnis la Premion Intel Foundation Achievement Award. Li estis lernanto ĉe la University School of Milwaukee en Milvokio (Viskonsino, Usono).
Kuraculo
Kuraculo aŭ kuraculino estas tradicia kuracisto kaj spirita estro inter Usonaj indianoj kaj Unuaj Nacioj en Kanado. La terminoj estas uzataj ankaŭ por referenci al tradiciaj kuracistoj de aliaj indiĝenaj popoloj. La ĉefa unuaranga funkcio de tiuj "medicinaj aĝuloj" estas sekurigi la helpon de la spirita mondo, inklude la Grandan Spiriton (Ŭakan Tanka en la Lakota lingvo), por la profito de la tuta komunumo.
Spiesen-Elversberg
Spiesen-Elversberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neunkirchen de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lillo (Toledo)
Toponimio
La termino "Lillo" povus deveni el latina LILIV kiu signifas lilio, kio aperas en la blazono.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Lillero. La censita populacio en 2011 estis de 3.171 loĝantoj kaj la denseco estas de 21 loĝ/km².
Situo
Lillo estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Mesa de Ocaña en la nordorienta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 684 m; je 73 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 151 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°43′17″ N 3°18′17″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta sur ebenaĵo ĉe monteto unika en ĉirkaŭaĵo (818 m). Ĝi apartenas al la komarko Mesa de Ocaña kaj limas kun la municipaj teritorioj de La Guardia norde, Corral de Almaguer oriente, Villacañas sude, kaj Tembleque kaj El Romeral okcidente, ĉiuj de la provinco Toledo.
La etendo distribuas en urba kerno (Lillo) kaj submunicipo (Carahorma) situanta nordokcidente de la municipa teritorio.
Flaŭro kaj faŭno
La flaŭro plej karaktera estas reprezentata, krom la poplo, la anzino, la ulmo, kaj la genisto, de la salikornio kaj la sparto.
Estas diversaj lagetoj deklaritaj Natura Rezervejo kun karaktera flaŭro de junkoj de specioj minacataj en la regiono. La herbejo de Esparta ligeo situanta inter la lageto El Longar kaj la urba kerno de Lillo, estas konsiderata unu el la plej bone konservataj kaj plej etendaj de la provinco Toledo. Estas ankaŭ Lepidium cardamines kaj Limonium costae.
La faŭno surtera estas reprezentata de la kuniklo kaj la leporo, krom malmultaj vulpoj. La plej tipaj birdoj estas la Ruĝkrura perdriko, koturno, turto, palumbo kaj kolombo. Inter rabobirdoj estas la Malgranda turfalko aŭ la Griza cirkuo. La lagetoj estas deklarataj Naturaj Rezervejoj, sed ankaŭ estas inkludataj ene de la Loko de Regiona Gravo “Humedales de La Mancha” kaj de la Zona de Especial Protección para las Aves (ZEPA) “humedales de la Mancha” (manĉaj humidejoj). La ĉefa faŭna valoro estas konstituata de akvobirdoj: Mevbeka ŝterno, himantopoj, avocetoj, grizaj gruoj, marbordaj pluvioj, vaneloj, tadornoj, Ruĝkapa anaso, krom Marĉa cirkuo. For de humidejoj estas ankaŭ grava kolonio de Granda otido.
Historio
Oni trovis arkeologiajn restojn el epoko romia. En la Mezepoko ĝi apartenis al la krono kaj poste pasis al la Ordeno de Malto kaj poste al la arkiepiskopo de Toledo. Ĝi apartenis administre al La Guardia ĝis 1430, kiam ĝi akiris la titolon de [vilaĝo]] laŭ ordeno de la toleda episkopo Juan Martínez de Contreras. Pedro López de Ayala, kvara grafo de Fuensalida, aĉetis la vilaĝon en 1584.
Meze de la 19a jarcento estis 586 domoj kaj la municipa buĝeto estis de 33.423 "reales" el kiuj 5.500 estis por pago al la sekretario. En 1885 oni suferis epidemion de ĥolero.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.