cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enkratismo
La termino devenas el la antikva greka enkràteia, kutime tradukita per “sindeteno”; reale la signifo reirigas al “regado de si mem” en la nocio jam indikita de Sokrato, kaj referencas al la kapablo de la individuo dominadi la instinkojn kaj pasiojn, cele de etika perfektiĝo de la persono. La enkratuloj ("personoj kiuj praktikas la sindetenon") estis nomataj de Ireneo de Liono egkrateîs kaj de Klemento de Aleksandrio kaj Hipolito el Romo ’egkratetai.
Enkratismo konturiĝas preskaŭ ekde tuj kiel sinonimo de rigora kaj humiliga sindeteno, kunfluante en la filozofian-religian koncepton de manikeismo. Startinte el la gnostika principo kiu identigas la materion kun la malbono, enkratismo atribuis karakterizon forte pekan al diversaj aspektoj de la ĉiutaga vivo kiel al geedziĝa kuniĝo, al konsumo de viando kaj vino ĝispunkte ke Taciano, greklingva apologiulo de la 2-a jarcento kaj pinta epigono de enkratismo, aŭdacis anstataŭi la vinon necesan por la mescelebro per akvo, kaj kondamni la materian bonstaton kiam ĝi superas la striktan bezonon: enkratuloj rigore rifuzis ĉiuspecan elmontron de riĉeco kaj sugestis, fakte, rigidan paŭperismon.
En la 4-a jarcento enkratismo spertis novan floradon danke al Eŭstako, asketulo de Kapadokio kaj al ties disĉiploj, en la urbo Sebasto (hodiaŭ Sivas). Lia doktrino estis energie kontraŭbatalata de sankta Anfilokio episkopo de la diocezo de Ikonio kaj kontraŭulo de ĉiu sekteca deviacio, kaj poste definitive kondamnita en la sinodo de Sido de Panfilio, en 390, epoke de la papado de Siricio.
Historio
La sindeteno, centrita precipe sur la seksa deteniĝemo, kuntrenis ankaŭ la abstinon el iuj nutraj substancoj. Tiu abstina konduto, pro tio ke oni opiniis ke iuj nutraĵoj estus intrinseke malbonaj, estas multe pli antikva ol kristanismo: kaj la pitagora skolo, kaj la esenoj, kaj hindia asketismo jam antaŭe montris tiun tendencon, kaj Klemento de Aleksandrio citas ĝuste hindiajn asketulojn kiel “antaŭulojn de enkratuloj
La unuaj spuroj de tiu kristana fluo indikata per tiu nomo troviĝas en Ireneo de Liono, kiu kunligas ĝian originon al Simono la magiisto kaj Markiono. Laŭ Ireneo, la enkratuloj, rifuzante la geedziĝon, implicite akuzis la Kreinton kiu kreis kaj la viron kaj la virinon; rifuzante ĉiujn viandojn, kiuj ili taksis toksaj, ili estas maldankemaj al Tiu Kiu kreis ĉiujn aĵojn. "Kaj nun, daŭrigis Ireneo, ili negas la savon de la unua homo (Adamo): opinio kiun ĵuse enokulis Taciano, disĉiplo de Justino martiro (ĉirkaŭ 172). Tiu, ĝis kiam li estis kun Justino, ne allasis signojn de apostateco, sed, post lia martiriĝo, li forlasis la Eklezion kaj, kiel Valentinanoj, komencis fabelumi pri Eonoj nevideblaj, kaj, kiel Markiono kaj Saturnino (=Simono la magiisto), deklaris la geedziĝon koruptaĵo kaj fornikaĵo. Sed li igis la rifuzon de savo por Adamo sia ĉevalo preferata.”
Pri tiu sekto parolas Klemento de Aleksandrio en Paidagogos, II, II, 33; Stromateis, I, XV; VII, XVII.
Hipolito el Romo aludas al ili ilin difinante “pli cimoj ol kristanoj”
Post kelke da tempo tiu sekto ricevis novan vivigan limfon per eniro de certa Severo. Post tio la enkratuloj koniĝis per “severanoj”. Tiuj enkratuloj akceptis la dian leĝon, la profetojn kaj la ]]Evangelio]]jn, sed rifuzis la Agojn de la Apostoloj kaj malbenis Paŭlon de Tarso kaj ties epistolojn. Laŭ la raporto de Epifanio de Salamis, ili apartenis pli al la skoloj gnostikaj ol al tiuj kun judigaj tendencoj.
En sia malamo al geedziĝo, ili deklaris la virinon faritaĵo de Satano, kaj, en sia malamo por la morale toksaj nutraĵoj, difinis la vinon gutoj de la veneno de la granda Serpento.
La edikto de 382, Teodozio la 1-a morte sonis por tiuj kiuj sin manifestis enkratuloj, kaj ordonis al magister officiorum (oficulo de oficuloj) Floro serĉi tiujn herezulojn manikeajn. Historiisto Sozomeno parolas pri enkratulo kiu submetiĝis al turmentoj dum la kontraŭkristana persekuto de imperiestro Juliano la Apostato kaj pretis forĵuri sian enkratismon kaj ekadheri al la Katolika Eklezio dum la persekuto enstalita per la Teodoziaj dekretoj. Makario la Granda rakontas pri certa Dositeo kiu kompilis oklibran verkon defende de Enkratuloj.
Saïd Ali Mohamed
Saïd Ali Mohamed (naskiĝis en 1946,) estas eksa komora politikisto. Li fariĝis la ĉefministro de la Komoroj ekde la 26-a de majo ĝis la 19-a de junio 1993. La politikisto en tiu pozicio anstataŭis la antaŭan ĉefministron Ibrahim Abderamane Halidi.
Yu Doan
Yu Doan (堂安 憂, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe AC Nagano Parceiro.
Enkratismo
Historio
Ili ĉiuj malaperis kiel aŭtonoma sekto ĉe la duono de la 4-a jarcento, probable absorbitaj de manikeoj.
Sovetskij
Sovetskij (Советский) estas urbo en Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto - Jugra en Rusio.
Enkratismo
Doktrino
La enkratuloj konfesis ke Satano estus filo de Iadalbaoth, la demiurgo kreinto de la mondo. Ili konfesis ke la tento de Adamo kaj Evo ne okazis pere de la pomo, sed pere de vinberaro, kreita ĝuste de Satano. Por akceli la liberigon de la dia fajrero, kuŝanta en ĉiuj, el la korupta materio de la korpo ili abomenis viandon, geedziĝon kaj la generadon.
Sovetskij
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 71124604.
Enkratismo
Doktrino
La centra aparta doktrinaĵo de tiu sekto konsistis ĝuste en la ekstrema deduktaĵo de la asketa idealo de la sindeteno. Ili proklamis la Agamion, la generado sen seksa kuniĝo, kaj abomenis la laŭnaturan generadon dum kulpigis la virinon pri pliiĝo de la materia korpo enprizoniganta la dian fajreron. Ŝi malpli kapablas aliri al la dia sfero ol la viro pro ties sekundara funkcio en la generado.
Sovetskij
La urbo estis fondita en jaro 1963 dum konstruado de fervojo.
Enkratismo
Doktrino
Tiu teorio, laŭ ili, baziĝas sur pasaĵo de la Greka Evangelio de Egiptoj en kiu Salomea petis de Jesuo ĝis kiam la morto regos en la mondo, ricevante kiel respondon: Ĝis kiam vi virinoj daŭrigos generi. En tiu kunteksto, la ago de la Elaĉetinto fokusiĝas en la detruo de la agado de la virinoj, inter kiuj estis pli malŝatataj tiuj kiuj ne sukcesis sindeteni el la seksa plezuro kaj generis gefilojn. Ĉi-kaze estis superekzaltita la virgeco, kiun ili hastis similigi al tiu proponita de la Elaĉetinto.
Sovetskij
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1997.
Enkratismo
Doktrino
La enkratika dualismo, do, ne oponis du diaĵojn konstante batalantajn unu kontraŭ la alia, sed du malsamajn reĝimojn, unu karakterizita per la malobeo de la unua homo kiu komencigis la ciklon de geedziĝo-generado-kurupto-morto. la alia karakterizita per la agado de la Elaĉetinto kiu estus restariginta la ekvilibron spiritan ene de la korpo, ĉiam materia, sed jam "templo" de spirita kaj kontempla vivo. De tiu momento, perdinte la distingon masklan-malmasklan, la animo estus spertinta la unuiĝon, perditan kiam, per la reĝimo de geedziĝo, kreiĝis tiu rompo. Fina celo de Kristo estos tiu: komprenigi al la homo ke la dia fajrero al li permesos sin liberigi el la limoj kiuj lin ligas al la materio, regno de la malsuperuloj kaj de la demonoj identigitaj kun la diaĵoj de paganismo.
Sovetskij
La interurba telefona kodo estas 34675, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Enkratismo
Verkoj
La enkratularo disvolvis vastan literaturan korpuson. La unua aŭtoro estis eble Taciano kies perdita libro “Pri la perfektiĝo laŭ la preceptoj de Nia Savinto”.
Sovetskij
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Enkratismo
Verkoj
Samtempulo de Taciano estis Julio Kasino, fondinto de docetismo. Tiu kompilis verkon titolitan "Pri la sindeteno kaj mormodero” kies restas nur pasaĵoj konservitaj en Stromateis, I, XXI kaj III, XIII de Klemento de Aleksandrio, en Eŭsebio de Cezareo (Praeparatio Evangelica, X, XII), kaj en Sankta Hieronimo (Ad Galates, VI, VIII).
Sovetskij
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio Verĥnekondinskaja (Верхнекондинская).
Traduko de nomo de la urbo estas "soveta".
Enkratismo
Verkoj
Eŭsebio diras ke Musano (170 aŭ 210) verkis tre elegantan libron adresitan al iuj siaj fratoj kiuj akceptis la doktrinon de enkratuloj. Teodoreto el Kiro rakontas ke Apolinaro de Hierapolis, ĉirkaŭ 171), verkis kontraŭ la severanaj enkratuloj.
Sovetskij
En jaro 2002 la urbo havis 23,2 mil loĝantojn.
Enkratismo
Verkoj
Fine, oni supozis ke estis tiuspecaj enkratuloj kiujn Sankta Paŭlo riproĉis en 1 tim 4, 1-4.
(119878) 2002 CY224
(119878) 2002 CY224 estas granda, malhela transneptuna objekto de la disa disko, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, en la regiono de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 8:19 (aù proksimume 5:12) kun Neptuno ; ĝi pasis ĉe sia perihelion la 29-an de septembro 1990.
Michael E. Brown listigis ĝin kiel eble nanplanedon kun taksata diametro de 265 km.
(18547) 1997 AU5
(18547) 1997 AU5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Koncilio de Efezo
La Koncilio de Efezo (Σῠ́νοδος τῆς Ἐφέσου, Concilium Ephesīnum) estis koncilio celebrata inter la 22-a de junio kaj la 16-a de julio 431, en Efezo, antikva greka havenurbo, en la nuna Turkio.
Ĝi estas konsiderata de la Katolika Eklezio, de la Ortodoksa Eklezio, la Armena Eklezio kaj de la Kopta Eklezio kiel la 3-a Ekumena Koncilio.
Kunvoko de la koncilio
La Koncilio estis kunvokata de la romia imperiestro Teodozio la 2-a por meti finon al la kvereloj okazigitaj de la nestoriana doktrino. Ĝi renkontigis ĉ. ducent partoprenantojn sub la prezido de la Patriarko de Aleksandrio, Cirilo.
Unua sesio
En la unua sesio de la koncilio, okazinta je la 22-a de junio, kaj profitante la malĉeeston de Nestorio kiu ne volis ĉeesti ĝis la alveno en Efezon de lia amiko la patriarko Johano de Antioĥio, oni kondamnis la doktrinon de Nestorio kiel erara, dekretante ke Kristo estis unu sola persono kun du nedisigeblaj naturoj. Tiamaniere ankaŭ dekretiĝis la dia patrineco de Maria. Cirilo ankaŭ sukcesis aprobigi dekreton redaktita de li mem kie Nestorio estis elpatriarkigita kaj ekskomuniita.
Postaj sesioj
La 27-a de junio alvenis al Efezo, Johano de Antioĥio, tuj celebrante paralelan asembleon en kiu estis akuzata Cirilo je ariana herezo, kio ankaŭ kondamnis kaj forigis lin de la eklezio.
La 10-a de julio alvenis la papaj legatoj (la episkopoj Arkadio kaj Projekto kaj la persona reprezentanto de la papo Celesteno la 1-a, Filipo), kiuj aprobis la sesion celebrita la 22-an de junio kaj per ĝi, la kondamno al Nestorio.
Post la koncilio
La imperiestro Teodozio decidis eksigi kaj al Cirilo kaj al Nestorio kaj enkarcerigas ilin, sed poste estis avertata de la papaj legatoj por ke li akceptu la decidon de la koncilio kie oni nur kondamnis Nestorion. Tial, Cirilo estis elkarcerigata kaj revenas al Aleksandrio, kaj Nestorio, retiriĝas al iu monaĥejo de Antioĥio.
Kondamno de Nestorianismo
La koncilio kondamnis la doktrinon de Nestorio, kaj dekretis ke Kristo estis unu persono (hipostazo) kaj homa kaj dia, ne du personoj (hipostazoj).
Tial, la koncilio dekretis, ke ĉar la dia persono kaj la homa persono estas unu kaj samaj, Maria la patrino de Jesuo nomiĝas Dinaskinto (Θεοτόκος).
Kondamno de Pelagianismo
La koncilio de Efezo, krom kondamni la doktrinon de Nestorio, ankaŭ kondamnis kiel hereza la doktrinon nomata Pelagianismo, kaj ekskomuniigita al ĝia ĉefa elpensinto, Celestio.
Aprobo de la mema kaj antaŭaj koncilioj
Ĝi ankaŭ dekretis la ekskomunion por ĉiuj kiuj ne akceptos la dekretaĵojn de la koncilio, kaj ĵetis anatemon por tiuj kiuj ne respektos la kanonojn de la Koncilio de Niceo, klarigante ke la teksto de la Kredo elaborita kaj aprobita en tiu koncilio ne povus suferi aldonon aŭ ŝanĝojn.
Kosma kordo
En fiziko, kosma kordo estas hipoteza 1-dimensia topologia difekto de la spaco de universo en diversaj kampoj. Kosmaj kordoj laŭ hipotezo formiĝas, kiam la kampo spertas fazan ŝanĝon en malsamaj regionoj de spactempo, rezultantan en kondensoj de energia denseco je la randoj inter regionoj. Ĉi tio estas iel analoga al la neperfektaĵoj, kiuj aperas inter kristaloj dum solidiĝo de likvaĵoj.
Kosmaj kordoj, se ili ekzistas, devus esti ege maldikaj, kun diametroj de proksimume 10−31 metroj, kio estas de la sama ordo kiel diametro de protono kaj pli malgranda ol diametro de atomkernoj. Ili devus havi grandegan linearan densecon, de ordo 1021 kilogramoj por metro. Parto de kosma kordo de 1 kilometra longo povas esti pli peza ol la Tero.
Pro sia pezo kosmaj kordoj devus fari konsiderindajn gravitajn efikojn, tamen, pro la stranga eco de formanta energio de la kosmaj kordoj, la rezultanta gravita potencialo de rekta linio malaperas, ne estas gravita forto sur statika ĉirkaŭa materio. Fakte, kosmaj kordoj faras gravitan influon sekve de ĝenerala relativeco nur sur moviĝanta materio, aŭ se la kordo mem moviĝas. Dum la elvolviĝo de la universo, kosmaj kordoj devus formi reton de cikloj, kaj ilia gravito povus esti respondeca pri la originala plidensigo de materio en galaksiajn superfaskojn.
Longoj de kosmaj kordoj devas esti minimume dekoj de parsekoj. La faza ŝanĝo, kiu produktas kosmajn kordojn, povis okazi en la plej fruaj epokoj de evoluo de la universo, kaj kosmaj kordoj aperis kiel malfiniaj aŭ fermitaj linuoj. Vibradoj de kosmaj kordoj, kiuj devus oscili je proksimume lumrapideco, povas kaŭzi, ke parto de la linio pinĉu for en izolitan ciklon. Ĉi-tiuj cikloj havas finian vivdaŭron pro kadukiĝo tra gravita radiado.
Aliaj specoj de topologiaj difektoj en spactempo estas magneta unupoluso, domajna muro kaj teksturoj.
Observado
Estis iam opinio, ke la gravita influo de kosmaj kordoj povus kontribui al la grandskala strukturo de la kosmo en la universo, sed nun per galaksiaj katastroj kaj precizaj mezuroj de la kosma mikroonda fono estas sciate, ke ĉi-tio estas evoluo de hazardaj fluktuoj. Ĉi-tiuj precizaj observadoj tiel forigis gravan rolon por kosmaj kordoj.
Gravita lensado de galaksio per rekta sekcio de kosma kordo devus produkti du identajn nemisformitajn bildojn de la galaksio. En 2003 grupo gvidita de Mikhail Sazhin raportis pri la hazarda malkovro de du kvazaŭ identaj galaksioj tre proksimaj inter si en la ĉielo, kondukante al opinio, ke kosma kordo estas trovita. Tamen, observadoj per la kosmoteleskopo Hubble en januaro de 2005 montris, ke ili estas du similaj galaksioj, ne du bildoj de la sama galaksio. Kosma kordo devus produkti similan duplikatan bildon de fluktuoj en la kosma mikroonda fono, kiu povus esti detektebla per la onta Planck Surveyor.
La alia parto de indikaĵoj subtenantaj ekziston de kosmaj kordoj estas fenomeno okazinta en observadoj de la duopa "Ĝemela Kvazaro" (Q0957+561A,B). Originale esplorita de Dennis Walsh, Bob Carswell kaj Ray Weymann en 1979, la duopa bildo de ĉi-tiu kvazaro estas kaŭzita per galaksio situanta inter ĝi kaj la Tero. La gravita lensado de ĉi-tiu intera galaksio fleksas lumon de la kvazaro tiel, ke ĝi sekvas du vojojn de malsamaj longoj al Tero. La rezulto estas, ke oni vidas du bildojn de la sama kvazaro, kaj ĉe unu bildo la lumo venas post mallonga tempo (proksimume 417,1 tagoj) post lumo ĉe la alia bildo. Ĉi-tio videblas pro ŝanĝo de heleco de la kvazaro kun tempo.
Tamen, teamo de astronomoj de Rudolph Schild I. S. Masnyak, B. I. Hnatyk kaj V. I. Zhdanov studis la kvazaron kaj trovis, ke dum la periodo inter septembro 1994 kaj julio 1995 la du bildoj ne havis tempan malfruon; ŝanĝoj en la heldenso de la du bildoj okazis samtempe je kvar apartaj fojoj. Schild kaj lia teamo kredas, ke la nura ekspliko por ĉi-tiu observado estas, ke kosma kordo moviĝanta je tre alta rapido kaj oscilanta kun periodo de proksimume 100 tagoj trapasis inter la Tero kaj la kvazaro dum ĉi-tiu tempo.
La Lasera Interferomezurila Gravito-Onda Observatorio (LIGO) kaj la aliaj ontaj gravit-ondaj observiloj serĉos por kosmaj kordoj kaj ankaŭ aliaj fenomenoj aperigantaj gravitajn ondojn.
Teorio de kordoj kaj kosmaj kordoj
Ne estas rekta ligo inter teorio de kordoj kaj la teorio de kosmaj kordoj, iliaj nomoj estis elektitaj sendepende. Tamen, laboro en teorio de kordoj revigligis intereson en kosmaj kordoj en la komenco de la jardeko ekde 2000.
En 2002 Henry Tye kaj kunlaborantoj observis la produktadon de kosmaj kordoj dum la lasta stadioj de membrana inflacio. Ankaŭ estis rimarkite de korda teoriisto Joseph Polchinski, ke la elvolviĝanta Universo povis havi streĉitan fundamentan kordon (la speco, kiun la superkorda teorio konsideras), ĝis kiam ĝi estis de intergalaksia amplekso. Tia streĉita linio devus havi multajn de la ecoj de la antaŭe elpensita "kosma" kordo, farante la pli malnovajn kalkulojn denove utilaj. Plue, modernaj superkordaj teorioj ofertas la aliajn objektojn, kiuj povis eble simili al kosmaj kordoj, kiel multe plilongigitajn unu-dimensiajn D-membranojn, konatajn kiel D-kordoj. Kiel teoriisto Tom Kibble rimarkas, kosmosciencistoj okupiĝantaj pri teorio de kordoj esploris kosmajn kordojn ŝtelatendantajn ĉie en la subarbaro". Pli malnovaj proponoj por detektado de kosmaj kordoj povas nun esti uzataj en esploroj de superkorda teorio.
Superkordoj, D-kordoj aŭ alia kordosimilaj objektoj streĉitaj al intergalaksia skalo devus elradii gravitajn ondojn, kiuj povus supozeble esti detektitaj en ontaj eksperimentoj. Ili povus ankaŭ kaŭzi malgrandajn neregulaĵojn en la kosma mikroonda fono, ankaŭ tro subtilajn por esti jam detektitaj ankoraŭ, sed eble poste observeblaj.
Tamen, la plejparto de ĉi-tiuj proponoj dependas de la adekvataj kosmosciencaj fundamentoj, kaj konvinka eksperimenta kontrolo de ĉi tiuj hipotezoj ankoraŭ ne estis plenumita.
NGC 7648
NGC 7648 (aliaj indikoj — IC 1486, IRAS23213+0923, UGC 12575, ZWG 406.96, MCG 1-59-72, MK 531, PGC 71321) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esperantista Grupo en Bangkok
Esperantista Grupo en Bangkok (~1991-?) estis iama Esperanto-Grupo en Bangkoko. La grupon funkcigis S-ro Pho Thamkhajadpaikun.
Reo Takeshita
Reo Takeshita (竹下 玲王, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe AC Nagano Parceiro.
Attila Geréb (pastro)
GERÉB Attila [gere:b} estas rumania hungara reformita pastro, sociografo. Li naskiĝis en Chibed la 26-an de decembro 1935.
Biografio
Attila Geréb akiris diplomon de pastro de Protestanta Teologia Instituto de Kluĵo (1958), kaj li estis de 1961 pastro en Hoghia. Li debutis en ĵurnalo Előre, poste li publikis en A Hét, Ifjúmunkás, en revuo Korunk, poste kiel kunulaŭtoro en volumo Változó valóság, 1978).
Preĝejo Marteno de Tours (Tokod)
Preĝejo de Marteno de Tours estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Tokod, laŭ la ĉefstrato.
Puŝo (fiziko)
''
Preĝejo Marteno de Tours (Tokod)
Historio
La unua ligna kirko estis menciita en 1038, kiun la tataroj bruldetruis en 1242. En la 14-a jarcento oni komstruis pli novan kirkon el ŝtono, kiu en 1707 jam estis ruina, tial rekonstruo okazis. Spite tion, en 1786 oni malkonstruis la preĝejon kaj oni konstruis la nun videblan preĝejon. En 1926 fulmo trafis la turon. En 1934 la preĝejo renoviĝis. En 1955 kaj en 1976 la turo, en 1958 la internaĵo renoviĝis. La nova orgeno alvenis en 1944. La interna parto plene renoviĝis en 1987.
Puŝo (fiziko)
Puŝo (fiziko) estas en fiziko mallonga fluktua efiko inter 2 partoj kaj korpoj (aŭ kombinaĵo de partoj kaj korpoj).
Preĝejo Marteno de Tours (Tokod)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. Ĝi havas super la enirejo turon, kiun sekvas la navo. Flanke de la navo kvadrata sakristio kaj kapeleto troviĝas. Interne post la enirejo estas galerio. La ĉefaltaro pri Marteno de Tours kaj la predikejo venis el Supra Hungarujo. Estas ankaŭ 2 flankaltaroj: Dipatrino kaj Elizabeto. Sur la supro estas malfresko pri Marteno de Tours (pentrita en 1934).
Kermeso okazas en la 11-an de novembro.
Apartigo de variabloj
En matematiko, apartigo de variabloj estas ĉiu el kelkaj manieroj de solvado de ordinaraj kaj partaj diferencialaj ekvacioj, en kiu algebro permesas reskribi la ekvaciojn tiel, ke ĉiu el du variabloj okazos en malsama flanko de la ekvacio.
Ordinaraj diferencialaj ekvacioj (ODE)
kiun oni povas skribi pli simple per uzo de y = f(x):
Oni povas reordigi la termojn por ricevi la jenon
se h(y) \ne 0.
Integralante ambaŭ flankojn de la ekvacio je x, oni ricevas la jenon
pro la anstataŭa regulo por integraloj.
Se oni povas komputi la du integralojn, oni povas trovi solvaĵo de la diferenciala ekvacio. Rimarku ke ĉi tiu procezo fakte permesas trakti la derivaĵon kiel frakcio kiu povas esti apartigita. Ĉi tio permesas solvi apartigeblajn diferencialajn ekvacioj pli oportune, kio demonstracitas en la ekzemplo pli sube.
Notu ke, kiu oni ne bezonas uzi du konstantojn de integralado, en ekvacio (2) kiel en
ĉar la sola konstanto estas ekvivalento.
Ekzemplo
povas esti skribita kiel
Per la pruvo pli supre, oni povas trakti dy kaj dx kiel apartaj valoroj, tiel ke ambaŭ flankoj de la ekvacio povas esti multiplikitaj per dx. Sekve dividante ambaŭ flankojn per y(1 - y), oni havas la jenon
Je ĉi tiu punkto oni havi apartigitajn la variablojn x kaj y unu de la alia, ĉar x aperas nur en la dekstra flanko de la ekvacio kaj y nur en la maldekstra.
Integralante ambaŭ flankojn, oni ricevas la jenon
kiu, tra partaj frakcioj, fariĝas
kie C estas la konstanto de integralado. Iom de algebro donas solvaĵon por y:
Partaj diferencialaj ekvacioj (PDE)
de n variabloj.
Se la funkcio estas de formo
aŭ
ĉi tio traformigas la diferencialan ekvacion en partaj derivaĵoj en aron de ODE. Kutime, ĉiu sendependa variablo kreas apartigan konstanton, kiu ne povas esti difinita nur de la ekvacio mem.
Ekzemplo 1
Estu F(x, y, z) kaj jena PDE:
Ĉi tie
tial la ekvacio (1) reformiĝas al
(ĉar ).
Nun, ĉar X ' (x) estas dependa nur de x kaj Y ' (y) estas dependa nur de y kaj Z ' (z) estas dependa nur de z ĉiu el la pertoj estas konstanto. Pli detale,
estas konstantoj c1, c2, c3 kontentigaj je:
Duŝana Kodo
La Duŝana Kodo (en serba Душанов законик, Dušanov zakonik, konata historie kiel Закон благовјернаго цара Стефана) estas kompilaĵo de kelkaj leĝaj sistemoj kiuj estis validigitaj de Stefano Uroŝo la 4-a, Duŝano de Serbio en 1349. Ĝi estis uzata en la Serbia Imperio kaj en la sukceda Serbia Despotato. Ĝi estas konsiderata frua konstitucio, aŭ proksime al tio; nome serio de leĝoj kiuj regulis ĉiajn aspektojn de la vivo.
Apartigo de variabloj
Ekzemplo 1
(3) estas reale aro de tri ODE. En ĉi tiu okazo ili estas solveblaj per simpla integralado kiu donas la jenon
kie la integralada konstanto c4 estas difinita per komencaj kondiĉoj. <!--
Ekzemplo (II)
Unua ni (strebi, kandidati) solvaĵoj de la (formo, formi)
Plej solvaĵoj estas ne de (tiu, ke, kiu) (formo, formi), sed aliaj solvaĵoj estas (sumoj, sumas) de (ĝenerale malfinie multaj) solvaĵoj de (tiu, ke, kiu) (formo, formi).
Anstataŭiganta,
Dividi (rekte tra, entute) per X(x)
kaj tiam per Y(y)
Nun X&prime;&primo;(x)/X(x) estas funkcio de x nur, kiel estas (Y&prime;&primo;(y)+&lambda;Y(y))/Y(y), (do, tiel) estas apartigo (konstantoj, konstantas) (do, tiel)
kiu (klivas, fendas, forkiĝas) supren enen ordinaraj diferencialaj ekvacioj
kaj
kiu ni povas solvi laŭe. Se la ekvacio kiel afektis originale estita randa valora problemo, unu devus uzi la donita rando (valoroj, valoras). Vidi (tiu, ke, kiu) artikolo por ekzemplo kiu uzas rando (valoroj, valoras).
Bibliografio
-->
Dukloroacetata acido
Dukloroacetata acido, DKA, dukloroetanoata acido aŭ Cl2HC-COOH estas kemia kombinaĵo de kloro kaj acetata acido, kie du hidrogenatomoj de la metila grupo (-CH3) estis anstataŭataj de kloratomoj, senkolora aŭ iomete flava likvaĵo, solvebla en akvo, kiu povas malkomponiĝi sub varmigo. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj bazoj, fortaj oksidigaj acidoj kaj fortaj reduktagentoj. Saloj kaj esteroj de la dukloroacetata acido nomatas dukloroacetatoj, kaj ili estas esploritaj kiel potencaj drogoj pro tio ke biologie ili inhibas la enzimon piruvata malhidrogenaza kinazo.
Kvankam preparaj studoj elmontras ke DKA povas malakceligi kreskon da certaj kancertumoroj en pribestaj studoj kaj en laboratoriaj eksperimentoj, ekzistas nesufiĉa evidenteco por apogi la uzon de DKA en traktado kontraŭ kancero.
Proprecoj
La kemio de la dukloroacetata acido estas tipa por la halogenaj organikaj acidoj. Ĝi estas membro de la familio de la kloroacetata acido. La dukloroacetata jono estiĝas kiam la acido miksiĝas kun akvo. Pura DKA estas tre koroda kaj treege detruiga por la histoj de la mukoza membrano kaj supera spirsistemo per inhalado.
DKA okazas nature en minimume unu maralgo, konata kiel Asparagopsis taxiformis. Ĝi uzatas en klorigo de la trinkakvo kaj produktiĝas per metabolo de pluraj klorenhavaj drogoj aŭ kemiaĵoj. DKA tipe prepariĝas per reduktigo de trikloroacetata acido; DKA same prepareblas ekde klorala hidrato per reakcio kun kalcia karbonato kaj natria cianido en akva solvaĵo sekvata de acidigo per klorida acido.
Halogenidaj derivaĵoj de acetata acido
<Gallery> Fluoroacetic acid 3D.png| Unufluoroacetata acido Difluoroacetic acid 3D 2.png| Dufluoroacetata acido Trifluoroacetic acid 3D.png| Trifluoroacetata acido </Gallery> <Gallery> Chloroacetic acid 3D.png| Unukloroacetata acido Dichloroacetic acid 3D.png| Dukloroacetata acido Trichloroacetic acid 3D.png| Trikloroacetata acido </Gallery> <Gallery> Iodoacetic acid 3D.png| Unujodoacetata acido Diiodoacetic acid3D.png| Dujodoacetata acido Triiodoacetic_acid3D.png| Trijodoacetata acido
Sokolniki (urbo)
Sokolniki (ruse Сокольники) estas urbo en Rusio. En la jaro 1959 la urbo havis 16,1 mil loĝantojn.
Georgo la 1-a (Saksio-Meiningen)
Georgo la 1-a (Friedrich Karl Georg I.; naskiĝis la en Frankfurto ĉe Majno, mortis la  en Meiningen) regis inter 1782 kaj 1803 la Duklandon Saksio-Meiningen en Germanujo. Li estis unu el la plej gravaj reprezentantoj de la meiningen-a dinastio kaj suverenis laŭ la modelo patrina obeante al la ideoj de klerisma absolutismo. Mecenate li ege meritis sur la kampoj de instruado, agrikulturo kaj forstado. Sin mem li kutimis nomi "unua servisto de la ŝtato".
Vivo
Liaj gepatroj estis duko Anton Ulrich kaj princino Charlotte Amalie von Hessen-Philippsthal. La edukistoj estis la teologo kaj geologo Johann Ludwig Heim kiel ankaŭ Johann Georg Otto akompanonte lin kaj la fraton en la jaro 1775 ĉe la universitaton de Strasburgo. Ĝis 1779 regis la patrino kaj ĝis la frua morto de la pli maljuna frato Karl Wilhelm en 1782 li kunregis kun li, ĉar en Saksio-Meiningen ne ekzistis la kutimo de prefero pro unuenaskiteco. En 1779 li vokis al la kortego la komponiston J.F.A. Fleischmann.
En la 27.11.1782 li edzinigis en Langenburg princinon Louise Eleonore zu Hohenlohe-Langenburg kaj aranĝigis samjare la Anglan ĝardenon de Meiningen. Kun la frato li komencis la ŝanĝon de Meiningen je moderna kaj fortimpresa rezidejurbo; krome aliaranĝitis la komunumo Bad Liebenstein kaj (por la somertempo precipe) Kastelo Altenstein.
Per la fondo de forstakademio en Meiningen-Dreißigacker en 1800 povis ekflori la forstistado en la duklando. Li rezignis pri pompego okaze de la naskiĝo de la filo Bernardo uzante la ŝparitan monsumon por meti la fundamentan ŝtonon je lernejo, kiu malfermitis en 1821 sub la nomo Gimnazio Bernhardinum dum la regado de lia edzino. Krome Georgo fondis lernejon por malriĉuloj kun apuda laborejo kaj senkosta medicina traktado. Jam kiam li ekregis li malfermis la dukan bibliotekon kaj la artkolektojn al ĉiuj subuloj. Georgo ankaŭ interesiĝis pri la reformo de ekleziaj kutimoj: i.a. aboliciitis la pentofardevo por senedzaj freŝaj patrinoj. Kiel la frato, Georgo suferis je malsanoj dum la tuta vivo kaj mortis 42-jaraĝa pro torako-problemoj. Regis por la ankoraŭ malplenaĝa filo la vidvino Louise Eleonore.
Georgo estis membro de la framasonisma loĝio Charlotte zu den drei Nelken.
Ibrahim Abderamane Halidi
Ibrahim Abderamane Halidi (arabe إبراهيم هاليدي, naskiĝis en 1954) estas eksa komora politikisto. Li fariĝis la ĉefministro de la Komoroj ekde la 1-a de januaro ĝis la 26-a de majo 1993. La politikisto en tiu pozicio post iom da vakeco anstataŭis la antaŭan ĉefministron Mohamed Taki Abdulkarim, kiu poste iĝis oficanta prezidanto de la 2-a ĝis 5-a de oktobro 1995 kaj de la 25-a de marto 1996 ĝis sia morto la 6-an de novembro 1998 estis formala prezidanto de la Komoroj, regante la prezidantan respublikon fakte kiel diktatoro.
203 Pompejo
203 Pompejo estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.
La usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters malkovris ĝin la 25-an de septembro 1879, elde la observatorio de Clinton (Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Pompejo, romia urbo detruita pro erupcio de Vezuvio en 79.
Ebersberg
Ebersberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Ebersberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Nordokcidente de la urba areo estas granda arbara teritorio, dividata je la tri partoj "Eglhartinger", "Anzinger" kaj "Ebersberger Forst" - tiu arbara teritorio, bone videbla en la dekstra mapo, apartenas al neniu distrikta komunumo.
Sokol (urbo)
Sokol (ruse Сокол) estas urbo en Vologda provinco en Rusio.
Vaulry (stacidomo)
Vaulry estas ne priservata franca stacidomo sur linio -, situanta en  Vaulry, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Sokol (urbo)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19420.
Vaulry (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Dorat - Limoges-Bénédictins (606000).
Sokol (urbo)
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1932.
La interurba telefona kodo estas 81733, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Suĥona (Сухона).
En la urbo estas fervoja stacio Suĥona (Сухона).
En jaro 1959 la urbo havis 41,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 43 mil loĝantojn.
Fridriĥ Cander
Fridriĥ Arturoviĉ CANDER (Фридрих Артурович Цандер, Friedrich Zander, Frīdrihs Canders; naskiĝis la en Riga, mortis la ) estis soveta sciencisto kaj inventisto en areo de interplanedaj flugoj, reakciaj moviloj kaj flugaparatoj.
En jaro 1914 li finis Rigan politeknikan instituton. Pri problemoj de reakcia movo li komencis okupiĝi ekde jaro 1908. Li okupiĝis pri problemoj de konstruado de kosmaj aparatoj, elekto de moviganta forto, metodoj de purigo de atmosfero en kosma aparato, ktp. En jaro 1909 li unufoje eldiris penson, ke estas laŭcele uzi kiel brulaĵon elementojn de konstrukcio de interplaneda ŝipo. En jaro 1917 li komencis sistemajn esplorojn pri problemoj de raketokosma scienco kaj tekniko. En jaro 1921 li prezentis projekton de inteplaneda kosmoŝipo-aviadilo en Moskva gubernia konferenco de inventistoj. En jaro 1924 li publikigis en revuo "Tekniko kaj vivo" artikolon "Flugoj al aliaj planedoj", en kiu li eksponis sian ĉefan ideon - kombino de raketo kaj aviadilo por starto de la Tero kaj posta forbruligo de aviadilo en kamero de raketa movilo por plilongigo de raketa flugo. En la sama jaro li ellaboris ideon pri uzo de gravita kampo de luno aŭ planedoj por pligrandigo de rapido de la flugo, kaj ideon de glisanta malsupreniĝo de kosma aparato kun bresmado en atmosfero de planedo. Ekde 1920aj jaroj li, kune kun esploro de problemo de interplanedaj komunikadoj, okupiĝis pri ellaboro de teorio kaj komputado de moviloj de kosmaj aparatoj. Li proponis skemon kaj konstrukcion de motoro kun interna brulado, kiu ne bezonas atmosferan aeron. Li plenumis kelkajn teoriajn komputadojn pri efektiveco de moviloj de diversaj skemoj, inkluzive aeroreakciajn movilojn kaj kombinajn raketajn movilojn. Li verkis verkojn pri raketa astrodinamiko. Li esploris problemojn pri movo de kosma aparato en gravita kampo de suno, de planedoj kaj iliaj satelitoj, difinoj de trajektorioj kaj daŭroj de flugoj. En jaroj 1929-1932 li konstruis kaj testis reakcian movilon OR-1, funkciantan per premita aero kun benzino, en jaro 1933 - reakcian movilon OR-2 je likva oksigeno kun benzino. Li ellaboris projektojn de movilo 10 kaj raketo "GIRD-X", partoprenis en organizado de grupo pri esploro de reakcia movo (GIRD), en jaroj 1931-1932 estis ĝia prezidanto. En jaroj 1930-1931 li instruis en Moskva aviada instituto.
Per nomo de Cander estis nomita memora ĉambro en Riga politeknika instituto, muzeo de disvolviĝo de kosmonaŭtiko en Kislovodsk, strato en Moskvo situanta en Ostankino (distrikto), kratero sur la Luno ktp.
Lucas Daubermann
Lucas Daubermann (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
NGC 7649
NGC 7649 (aliaj indikoj — IC 1487, UGC 12579, MCG 2-59-35, ZWG 431.54, PGC 71343) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NDAA 2012
NDAA 2012 aŭ la National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2012 ("Aŭtoriziga akto pri nacia defendo por fiskjaro 2012") estas Akto de Usona Kongreso kiu, krom aliaj postuloj, precizigas la buĝeto kaj elspezoj de Usona Defendministerio. La Usona Domo de Reprezentantoj akceptis ĉi tiun projekton de leĝo la 14-an de decembro 2011, kaj la Usona Senato akceptis ĝin la postan tagon. Usona Prezidanto Barack Obama promulgis la NDAA kiel usona leĝo la 31-an de decembro 2011.
La plej pridisputitaj provizoj troviĝis en Titolo X, Subtitolo D, titolita "Kontraŭ-terorismo" - en aparta, subsekcioj 1021 kaj 1022, kiu traktas malliberigon de personoj, kiujn la registaro eble suspektos pri partopreno en la terorismo. La vortbatalo koncernis ilian juran signifon kaj eblajn implicojn por misuzo de prezidanta povo. Kvankam la Blanka Domo kaj ĝiaj Senataj patronoj pretendas ke la Aŭtorizaĵo pri uzado de milita forto kontraŭ teroristoj (AUMF) jam koncedas al la Prezidanto la povon por nedifinita malliberigo, la Akto asertis ke Kongreso kaj "konfirmas" tian aŭtoritaton kaj faras konkretajn provizojn kiuj rilatas al la ekzerco de tiu povo.
La kondiĉoj de la Akto pri nedifina malliberigo ricevis kritikan atenton de, inter aliaj, la American Civil Liberties Union (ACLU), la Defenda Komitato pri la Ĉarto de Rajtoj kaj iuj komunikiloj, kiuj maltrankviliĝis pri la ampleksego de la Prezidanta aŭtoritato. La grupoj subtenas ke, kontraŭe al la Usona Konstitucio, la Akto permesas Armeanojn aresti usonajn civitanojn en usona teritorio kaj nedifine malliberigi ilin sen proceso. La malliberigoj povoj nuntempe estas alfrontita de jura kontesto.
2066 Palala
2066 Palala estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo estas tiu de la sud-afrika rivero Palala, alfluanto de Limpopo.
Konfederaj flagoj
La sekvantoj estas la flagoj de mallongdaŭraj Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko. Kvankam aktuale ili ne uziĝas, iuj sudusonanoj daŭre uzas la flagojn por simboli sian historion. La Konfederacia Milita Flago (sekve) flugis ĉe la Sud-Karolinia registarejo ĝis 10 julio 2015. La desegno de Konfederaciaj Flagoj ankaŭ uziĝas (aŭ uziĝis) en la Ŝtatoj Arkansaso, Georgio, kaj Misisipio.
<span id="La_Baniblua_Flago">La Bela Blua Flago
Originale uzita en Okcidenta Florida Respubliko en fruaj 1800'oj, la Bela Blua Flago (angle, Bonnie Blue Flag) estis la neoficiala unua flago de Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko: la Sudo kuniĝis sub unu stelo. La Misisipa Respubliko utilis ĝin provizore kiel oficialan flagon. Ĉi tiu flago inspiris la Unustelan Flagon de Teksaso kaj la ruĝan stelon en la Ursa Flago de Kalifornio.
En la nomo, "bonnie" aŭ "bonny" estas skota vorto signifanta "bela", foje uzata en la angla.
Moderna uzo simbolas favoron pro iuj pro usona koncepto de ŝtataj rajtoj sen ofendo de "Ribela Flago," sube (ekzemple, angle The Federalist).
<br style="clear: both">
La Unua Nacia Flago
La unua nacia flago, nomis 'la steloj kaj baroj" (angle, The Stars and Bars) flugis ekde 5 marto 1861 ĝis 30 aprilo 1863. Ĝi estis la unua oficiala flago de sep originalaj forlasintaj ŝtatoj; poste ses pluaj ŝtatoj forlasis. Ĝi estis konfuza en batalejo pro simileco al la usona flago.
<br style="clear: both">
San Cristóbal (metroo de Madrido)
San Cristóbal (Sankta Kristoforo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de Andalucía apud samnoma kvartalo San Cristóbal de Los Ángeles en distrikto Villaverde.
Konfederaj flagoj
La Dua Nacia Flago
La dua nacia flago, nomata 'la senmakula flago' ('The Stainless Flag'), adoptiĝs 1 majo 1863. Ĝi evitis konfuzon kun la usona flago. La nova milita flago lokis en la supro apud la stango (sube). Ĉe senventa batalejo, oni povis eraris oni pro kapitulaca flago, ĉar nur blanka areo estis videbla.
Kantono Jackson (Minesoto)
La kantono Jackson - angle Jackson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Minesoto. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Konfederaj flagoj
La Dua Nacia Flago
En la sudaj ŝtatoj, "makula" simbolis la pura virto de Sudanoj kaj ilia memstara batalo kontraŭ la tiranajo kaj gansterajo de nordaj ŝtatoj.
San Cristóbal (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Kantono Jackson (Minesoto)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Konfederaj flagoj
La Dua Nacia Flago
<br style="clear: both">
La Tria Nacia Flago
La tria nacia flago, adoptis 4 marto 1865, mallonge antaŭ la falo de la Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko. Por eviti konfuzon kun kapitulaca flago, oni aldonis ruĝan galjonon. <br style="clear: both">
La Milita Flago
La Milita Flago estis pli populara, ĉar ĝi enhavis la Duan Nacian Flagon. Multe da Sudanoj konsideras la flagon pli distinga kaj pli bela — do pli bona simbolo de Sudo.
<br style="clear: both">
La Suda Kruco
<br style="clear: both">
Ivanjševci (Moravske Toplice)
Ivanjševci, hungare Jánosfa estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.
Historio
Dum la hungara regado oni nombris en Jánosfa 24 domojn kaj 129 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Jánosfa denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio. Depost 2007 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trapasebla senkontrole.
Ferenc Széchényi
Grafo Ferenc Széchényi [sEĉEnji], hungare Széchényi Ferenc János József estis hungara magnato, mecenato, politikisto, ano de Ordeno de la Ora Ŝaffelo. Lia edzino estis Julianna Festetics, lia filo estis István Széchenyi, lia nepo estis Imre Széchényi (komponisto).
Biografio
Ferenc Széchényi post lernado havis diversajn postenojn, ekzemple vicbanuso. En 1777 li edziĝis baldaŭe havanta 6 gefilojn. Unu el la filoj estis István Széchenyi, kiun oni konas "la plej granda hungaro". En 1802 li donacis sian bibliotekon al la hungara nacio. Tio estis fondo de Tutlanda Biblioteko Széchényi. Li estis framasono.
Nikolaj Ivanoviĉ Kibaljĉiĉ
Nikolaj Ivanoviĉ KIBALJĈIĈ (Николай Иванович КИБАЛЬЧИЧ) (1853-1881) estis rusia revoluciisto, membro de organizo "Popola libero", inventisto, aŭtoro de la unua en Rusio projekto de raketa flugaparato por flugo de homo. Ekde jaro 1871 li lernis en Peterburga instituto de fervojaj inĝenieroj, ekde jaro 1873 - en Medicinokirurgia akademio. Ekde oktobro de jaro 1875 ĝis junio de jaro 1878 li estis en malliberejo pro akuzo pri revolucia agado. Post liberigo li transiris al konspira stato kaj komencis aktive partopreni en revolucia movado. Li administris laboratorion de eksplodaĵoj de Plenumkomitato de "Popola libero". Estante ĉefa teknikisto de la organizo, li partoprenis en preparo de atencoj al caro Aleksandro II. En 7 de marto de jaro 1881 li estis arestita laŭ proceso de 1 de marto de 1881 pri murdo de la caro per membroj de "Popola libero", estis kondamnita al ekzekuto kaj pendumita kune kun aliaj partoprenantoj de la murdo. Troviĝante en malliberejo, kelkaj tagoj antaŭ la ekzekuto li ellaboris originalan projekton de pilotata raketa flugaparato (publikigita unufoje en jaro 1918 en gazeto "Biloe", kajeroj 4-5). En la projekto li esploris konstrukcion de pulva raketa movilo, direktadon de flugo per ŝanĝo de angulo de obkliveco de la movilo, reĝimon de brulaĵbrulado, garantadon de stabileco de la aparato ktp. Per la nomo de Kibalĉiĉ estis nomita kratero sur luno.
Ferenc Fekehalmy-Czeydner
FEKETEHALMY-CZEYDNER Ferenc [feketehalmi-cejdner] estis hungara oficiro (generalkolonelo). Li naskiĝis en Piski la 22-an de novembro 1890 kaj mortis en Ĵabalj, la 5-an de novembro 1946.
Biografio
Ferenc Vitéz Feketehalmy-Czeydner luktis kaj dum la unua kaj dum la dua mondmilito. Li estis la organizinto de masakro de Újvidék, poste memvola SS-Obergruppenführer kaj vicministro pri militafero en registaro Szálasi. Post la milito li estis kondamnita kaj ekzekutita kiel militkrimulo.
APA
La vorto havas plurajn signifojn:
János Temesváry
TEMESVÁRY János [temeŝva'ry] estis hungara violonisto, meritartisto. li naskiĝis la 12-an de decembro 1890 en Szamosújvár kaj mortis la 8-an de novembro 1964 en Budapeŝto.
Biografio
János Temesváry studis violonludon ĉe Jenő Hubay en la Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en Budapeŝto. Li estis ano de la arĉkvarteto Waldbauer – Kerpely ĝis 1940. Ekde 1911 li estis violoninstruisto. Inter 1922 – 1935 li estis lernejestro de la Poŝtista Muziklernejo, poste ĝis 1959 profesoro de la muzikakademio. Ekde 1927 ĝis sia pensiuliĝo (1960) li estis solistaldisto de la orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1927 – 1944 li estis vicprezidanto de Hungara Muzikasacio. En 1945 kune kun István Vasvári li organizis la Sindikaton de Profesiaj Muzikistoj, kies li estis prezidanto ĝis 1952.
Ek! (esperanto-klubo)
Ek! estas kieva Esperanto-klubo por ajna aĝo. Ĝia devizo estas evoluiĝu kune.
La klubo troviĝas apud metroo Minska.
Eŭgenija: 063-849-31-98
Adreso
Ukrainio, Kievo, Pririĉna 19-E.
Hurio
Hurio estas laŭ PIV nigrokula junulino, destinita al la plezuro de la savitoj en Paradizo, kaj por pli ampleksigita signifo ankaŭ volupte bela virino. En islamo, hurio ḥūr aŭ ḥūrīyah (en araba حورية) estas unu de la eternaj virgulinoj kiuj esperas siajn promezitojn por havi seksan rilaton kaj al kredantoj en la Jannaho la tagon de la Jaum al-Kijamaho.
Tiuj virgulinoj, kiuj havas ĝuadon de la eterna junuleco kaj ĉiajn sortojn de ĉarmoj, estas simbolo por kelkaj islamanoj de la eterna bono. La virinoj trafos la ghulam aŭ plurale ghilman.
Laŭ Mahomedo, en la Paradizo promesita al la kredantoj ekzistas belegaj virgulinoj, kiujn ili ĝuos post sia morto. Laŭ la Korano, estas blankaj, verdaj, flavaj kaj ruĝaj hurioj; ties korpoj estas el safrano, mosko, sukceno kaj incenso eligantaj odoron ege aroman kaj portantaj survizaĝe konsolajn skribaĵojn. Tiuj kiuj plenumas la ordonojn de la Profeto kaj ĉefe la fastojn de la ramadano ĝuos la huriojn de nigraj brovoj en tendoj de blankaj perloj en kiuj estas sepdej pladoj el rubeno, kaj sur ĉiu el ili, sepdek matracoj kaj sur ĉiu matraco sepdek sklavinoj, ĉiu el kiuj ricevas servon de alia sklavino. La hurioj survestas belegajn vestaĵojn tiom travideblajn ke oni vidas tra ili la ostomedolon. Al ĉiu elektito prezentas anĝelo ĉu piron aŭ oranĝon sur arĝenta pleto. La feliĉa islamano malfermas la frukton kaj el ĝi eliras la hurio destinita al li, sur kies brakoj li restos mil jarojn, kaj ŝi neniam perdos sian virgecon.
Aurillac
Aurillac (prononcu ), okcitanlingve Orlhac) Ourlhat en arverna, estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Cantal kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi estas la prefektejo de la departemento. La loĝantojn de Aurillac oni nomas la Aurillacois [orijakŭa] en franca lingvo kaj "Les gaudots" [gawdo] en arverna lingvo. La vorto estis negativa unue, sed ne nun. La urbo situas en la Meza Masivo kaj havas proksimume loĝantojn.
Acolman
Acolman estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas Acolman de Nezahualcóyotl. La vorto Acolman venas de la nahuatla lingvo. La vortoj "ocumáitl", "aculli"; signifas "homo" kaj "máitl" "mano" aŭ "brako". La kombino do signifas "Viro aŭ homo kun mano aŭ brako". En antikvaj dokumentoj la loko ankaŭ aperas kiel "Oculma, Acuruman aŭ Aculma.
La komunumo troviĝas en la nord-centra parto de la provinco. Norde ĝi limas al la komunumo Teotihuacán kaj Tecámac, sude al la komunumo Chiautla, Tezoyuca kaj Atenco, okcidente al Ecatepec de Morelos kaj oriente al Tepetlaoxtoc. La distanco al la ĉefurbo de Meksiko estas ĉirkaŭ 38 kilometroj.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 77 035 loĝantojn. El tiuj 38 743 viroj kaj 38 292 virinoj. Lau la loĝantaro la komunumo okupas la lokon 100 en la Ŝtato de Meksiko kaj la lokon 2275 en la nacia komparo. La komunumo havas surfacon de 86,88 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2250 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 602,9 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 38′ norda latitudo kaj 98° 55′ okcidenta longitudo.
Turismo
Sur la teritorio de Acolman troviĝas la eks-monaĥejo San Agustín de Acolman.
Mohamed Taki Abdulkarim
Mohamed Taki Abdulkarim (naskiĝis la 20-an de februaro 1936 en Mbéni, mortis la 6-an de novembro 1998 en Moroni) estas eksa komora politikisto. Li estis de la 25-a de marto 1996 ĝis sia morto la 6-an de novembro 1998 prezidanto de la Komoroj kaj regis la prezidantan respublikon fakte kiel diktatoro. Antaŭ tio, li estis ĉefministro de la lando de la 7-a de januaro 1992 ĝis la 15-a de julio 1992 kaj oficanta prezidanto de la 2-a ĝis 5-a de oktobro 1995.