cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergej Tolstoj
Grafo Sergej Lvoviĉ Tolstoj (Сергей Львович Толстой, naskiĝis la 28-an de junio 1863 en Jasnaja Polana, mortis la 23-an de decembro 1947 en Moskvo) estis la unua infano de Lev Tolstoj kaj Sofia Tolstaja. Li estis fama komponisto, muzikologo, memoristo. Fakte li estis grava etnomuzikologo, fama ĉar estis inter la unuaj eŭropanoj kiuj faris profundan studadon de la muziko de Hindio. Li estis ankaŭ sekvanto de la sufiisma mistikulo, Inajat Ĥan, kaj partoprenis helpi la translokigon de la Duĥoboroj al Kanado.
Altiero Spinelli
Komunista rezisto al Mussolini kaj aresto 1927–1943
Kiel adoleskanto Spinelli aliĝis al la Itala Komunista Partio de Alberto kaj kiu estis malpermesita en 1926 post kiam Benito Mussolini funkciigis en 1922. Li ankaŭ aktivis en la kontraŭfaŝisma rezistado. Tial la faŝistoj arestis lin en 1927 kaj li devis pasigi 10 jarojn en malliberejo (de 1927 ĝis 1937) sur la prizoninsulo de Ponza de kie li estas translokigita en 1940 al la insulo Ventotene (apude de Napoli), de kie li estis liberigita post la falo de Mussolini en 1943.
Dum sia malliberigo, Spinelli ĉiam pli liberiĝis de la Komunista Partio de Alberto, kiu apogis stalinismon. Tial, Spinelli estis forpelita de la partio en 1937 pro akuzo de "trockiismo".
Manifesto de Ventotene 1941
Kune kun Ernesto Rossi kaj Eugenio Colorni kiuj estis kune kun li ankaŭ kaptitoj, li redaktis la dokumenton kiu iĝis konata kiel la Manifesto de Ventotene en kiu ili priskribis la krizon de la eŭropa naciŝtato kaj vidis la kreadon de eŭropa federacio kiel la nura solvo:"'Ni devas krei federacian ŝtaton, kiu staras sur solida tereno kaj havas eŭropan defendoforton anstataŭ naciaj armeoj. La ekonomiaj aŭtarkioj, kiuj formas la spinon de totalismaj reĝimoj, devas finfine esti purigitaj. Necesas sufiĉa nombro da organoj kaj rimedoj por plenumi la rezoluciojn, kiuj servas por konservi ĝeneralan ordon en la unuopaj ŝtatoj. Samtempe, la ŝtatoj restu kun tiu aŭtonomio, kiu ebligas strukturon kaj la disvolviĝon de politika vivo laŭ la specialaj trajtoj de la diversaj popoloj"En tiu Manifesto Spinelli skizas ankaŭ sian federalisman pensadon pri la estonteco de Eŭropo kaj kiu iĝis la fundamento de la eŭropa federalista movado, kiu kondukis al la Eŭropa Unio. La skizo estis kompletigita en junio 1941.
En ĉi tiu politika manifesto, la kunaŭtoroj formulis la ideon de la federaciigo de Eŭropo kiel la ĉefa maniero por forigi ĝin de estontaj militoj. La Manifesto de Ventotene estas vaste rigardita kiel antaŭulo de Eŭropa Konstitucio, en kiu Spinelli skizas sian federalisman pensadon kaj la estontecon de Eŭropo.
Corozal
estas havena urbo en Belizo, borde de la Kariba Maro. Ĝi situas en la samnoma distrikto Corazol, unu el la ses dividaĵoj de la lando, kaj estas la distrikta ĉefurbo. La urbo troviĝas ĉirkaŭ 130 km norde de Belizurbo. Laŭ la stato de 2010 en la urbo vivis kaj laŭ la stato de 2017 estis.
Altiero Spinelli
Formado de la UEF kaj politika aktivado en la postmilita periodo
Post kiam Spinelli forlasis la italan komunistan partion, li aliris la ideojn de eŭropa federalismo, laŭ kiu milito kaj totalismo povus esti evititaj nur per la fondo de eŭropa federacia ŝtato. En 1946, post la fino de la Dua Mondmilito, Spinelli estis la mova forto malantaŭ la fondo de la Unio de Eŭropaj Federalistoj (UEF). Kontraste al la Paneŭropa Unio ĉirkaŭ Grafo Coudenhove-Kalergi aŭ Philip Kerr (Lord Lothian), kiuj reprezentis konfederaciajn integriĝojn orientitajn al federacio de ŝtatoj, Spinelli estis aktivulo ene de la eŭropa federalista movado celante supernacian eŭropan integriĝon bazita ne nur sur la kreado de federacie konstituitaj eŭropaj institucioj, sed ankaŭ sur eŭropa integriĝo kiu estu rekte subtenata de la civitanoj (Konstitucia Asembleo).
Orange Walk Town
estas urbo en Belizo. Ĝi situas en la distrikto Orange Walk, unu el la ses dividaĵoj de la lando, kaj estas la distrikta ĉefurbo. La urbo laŭ linia distanco troviĝas ĉirkaŭ 90 km norde de Belizurbo. Laŭ la stato de 2010 en la urbo vivis kaj laŭ la stato de 2016 estis.
Altiero Spinelli
Politika kariero
Post la milito, Spinelli funkciis kiel registara konsilisto, esploristo kaj sendependa verkisto. Inter liaj publikaĵoj, ekzemple la libro Rapporto sull'Europa ("Raporto pri Eŭropo"), kiu ankaŭ estis tradukita interalie en la anglan kaj eldonita sub la titolo The Eurocrats (1966).
Spinelli estis plurfoje nomumita EU-komisionanao (komisaro) de Italio al la Eŭropa Komisiono, kiu respondecis i.a. pri industriaj aferoj. En 1979, li estis elektita al la Eŭropa Parlamento kiel sendependa kandidato en la itala Komunista Partio.
Natria tioformiato
S-Natria tioformiato aŭ s-natria tiometanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioformiata acido, kaj natria hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Natria tioformiato posedas 1 natriatomon, 1 hidrogenatomon, 1 karbonatomon, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Natria tioformiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioformiataĵoj kaj natriaj derivaĵoj. .
Altiero Spinelli
Honoroj
Spinelli ricevis diversajn premiojn pro siaj servoj al la konstruado de Eŭropo, interalie la Premion Robert Schuman (1974) de la Fondumo Alfred Toepfer. Post lia morto en 1993, unu el la konstruaĵoj de la Eŭropa Parlamento en Bruselo estis nomita laŭ Altiero Spinelli.
Krome, la Spinelli Group, iniciato fondita en 2010 de parlamentantoj kiuj subtenas eŭropan federalismon, ricevis la nomon de Altiero Spinelli. Ekde 2017, la Eŭropa Komisiono aljuĝas la ĉiujaran Premion Altiero Spinelli kiu celu la disvastigon de scio pri Eŭropo, dotita per 25 000 eŭroj.
San Ignacio (Belizo)
San Ignacio estas urbo en Belizo. Ĝi situas en la distrikto Cayo, unu el la ses dividaĵoj de la lando, kaj estas la distrikta ĉefurbo. La urbo troviĝas ĉirkaŭ 110 km okcidente de Belizurbo. Laŭ la stato de 2010 en la urbo vivis kaj laŭ la stato de 2018 estis.
Marie-Anne-Catherine Quinault
Marie-Anne-Catherine QUINAULT (la 26-an de aŭgusto 1695 – 1793) (konata kiel Mademoiselle Quinault l'aînée, la plejaĝulino) estis franca kantisto kaj komponisto.
Ŝi faris sian debuton en la Académie Royale de Musique kaj ŝi kantis ĉe la Comédie-Française. Quinault komponis motetojn por la Reĝa Kapelo de la Kastelo de Versajlo. Pro unu el ĉi tiuj motetoj, ŝi ricevis la unuan kaj lastan Ordenon Sankta Mikaelo donita al virino. Ŝi loĝis en la Luvro, ĉe la Pavilono de L'Infante ĝis sia morto.
Vivo
Quinault naskiĝis en Strasbourg. Ŝia patro estis la aktoro Jean Quinault (1656–1728) kaj unu el ŝiaj fratoj estis Jean-Baptiste-Maurice Quinault, kantisto, komponisto kaj aktoro. Ŝi faris ŝian debuton ĉe la Académie Royale de Musique en 1709 partopreninta en la Bellérophonde de Jean-Baptiste Lully. Ŝi restis ĉe la operejo ĝis 1713. En 1714 ŝi komencis kanti ĉe la Comédie-Française, kie ŝi restis ĝis 1722. Quinault komponis motetoj por la Reĝa Kapelo ĉe la Palaco de Versailles. Por unu el ĉi tiuj motetoj, danke al la homamo de la Duko de Orléans, ŝi estis premiita la unuan kaj lasta granda cordon de la Ordeno de Sankta Mikaelo iam ajn donita al virino.
Unue ŝi estis la mastrino de Louis, la Duko de Orléans kaj poste de Philippe Jules François Mancini, la Duko de Nevers, al kiu ŝi ŝajne estita geedziĝita sekrete. Tio ĉi alportis ŝin en pli altaj sociaj sferoj kaj gajnis ŝin pensio el la la propraĵo de reĝa retikulo. De 1723 ĝis 1793 ŝi vivis en apartamento en la Luvro, ĉe la Paviliono de L'Infante. Ŝi mortis en Parizo en 1793.
Fono
La muzikaj agadoj de virinoj kiel komponistinoj kaj interpretistoj laŭlonge de la historio vekas grandan intereson de esploristoj. Sed ili rimarkas la gravajn obstaklojn trovitajn en sia laboro rilate specife al malfacilaĵoj, kiujn virinoj havis dum jarcentoj pro ilia ekskludo el la publika vivo kiel profesiaj muzikistinoj. Tio reliefiĝas en la koncerna malabundo de virinoj en la historia katalogo de konsekritaj muzikistoj.
La tiamaj literaturaj tekstoj reliefigas la gravan socian lokon, kiun ludis muziko, kaj la rolon de virinoj rilate al ĝi. En supraj sociaj tavoloj, muziko kaj danco estis parto de la virina edukado, ĉar virino devis produkti muzikon por oferti belecon per aŭdado same kiel vido. Do muziko fariĝis preteksto por la publika montrado de iliaj kvalitoj.
Tamen estis virinoj, kiuj sukcesis atingi muzikan profesion al la servo de aristokrataj nobelaj ĉambroj, en la korusaj teatraj spektakloj de la urboj, aŭ en konventoj.
Ĉi tiuj ekzemploj ampleksas virinojn en tre malsamaj situacioj rilate al sia individua eniro en la historion de la muziko. Malmulte el ili postlasis publikigitajn verkojn, de aliaj troviĝis nur manuskriptoj. Hodiaŭ oni povas aŭskulti iliajn verkojn produktitajn de orkestroj, korusaj ensembloj aŭ esploraj grupoj dediĉitaj al protektado de forgesitaj valoraĵoj.
Tamen el multaj muzikistinoj kiuj estis famaj kaj agnoskataj dum sia vivo, restis nur iliaj nomoj aŭ aktivaĵoj en precizaj situacioj. Iuj el ili neniam sukcesis publikigi siajn verkojn, aliaj ne trovis la sufiĉan konsideron de siaj posteuloj, kaj iliaj produktaĵoj perdiĝis. La ceteraj restis nekonataj, anonimaj.
Dangriga
estas havena urbo en Belizo, borde de la Kariba Maro. Ĝi situas en la distrikto Stann Creek, unu el la ses dividaĵoj de la lando, kaj estas la distrikta ĉefurbo. La urbo laŭ linia distanco troviĝas iom malpli ol 70 km sude de Belizurbo, sed laŭ ĉiuj vojoj estas ĉirkaŭ 120 km. Laŭ la stato de 2010 en la urbo vivis kaj laŭ la stato de 2016 estis.
Unax Ugalde
Unax UGALDE Gutiérrez (Vitorio, Eŭskio, 27a de novembro 1978) estas hispana aktoro de kino, teatro kaj televido.
Kalia tioformiato
Kalia tioformiato aŭ kalia tiometanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioformiata acido kaj kalia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Kalia tioformiato posedas 1 kaliatomon, 1 hidrogenatomon, 1 karbonatomon, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Kalia tioformiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioformiataĵoj kaj kaliaj derivaĵoj. En akva solvaĵo tioformiatoj formas R-COS- anjonon.
Unax Ugalde
Kariero
Li eklaboris por televidserioj kiel A las once en casa, El grupo, Periodistas kaj Compañeros. La unua grava rolo en kino venis en Volverás (2002). En ĝi li ludis la rolon de bona studento kiu trafas sian fraton deliktulan.
En 2005 oni premieris Reinas, en kiu li ludis la rolon de viro edziĝonta kun fianĉo (Daniel Hendler) en la unua samseksa nupto en Hispanio kiu ne povis elteni sian malafablan bopatrinon. Miloš Forman dungis lin por la frato de la rolulo de Natalie Portman en Los fantasmas de Goya. Javier Bardem, Randy Quaid, Stellan Skarsgård, Blanca Portillo kaj José Luis Gómez aktoris en la sama filmo.
En 2006, antaŭ la premiero de Alatriste, li filmis kun Julianne Moore en Savage Grace, kaj en 2007 li aperis kiel juna Florentino Ariza en la filmo adaptita el la libro El amor en los tiempos del cólera (Love in the time of Cholera).
Poste li protagonistis en La buena nueva, en kiu li ludis rolon de pastro dum la Hispana Enlanda Milito en Altsasu kiu suferis militajn teruraĵojn, filmo kiun li protagonistis kun Bárbara Goenaga kaj Guillermo Toledo inter aliaj reĝisorita de Helena Taberna.
En 2011, Ugalde premieris du filmojn. La unua estas Encontrarás dragones, reĝisorita de Roland Joffé kaj bazita sur la vivo de la pastro José María Escrivá de Balaguer, fondinto de la katolika organizo Opus Dei. La alia estas Baztan de Iñaki Elizalde, hispana filmo farita en tiu urbo en eŭska premierita en la Kinfestivalo de San Sebastián en 2012.
Saint-Cyr-la-Rosière
Saint-Cyr-la-Rosière estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-cyriens.
Saint-Evroult-Notre-Dame-du-Bois
Saint-Evroult-Notre-Dame-du-Bois estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Rodrigo Chaves Robles
Rodrigo Alberto de Jesuo Chaves Robles (n. 10-an de junio 1961) estas kostarika ekonomikisto kaj politikisto kiu estas la 49a kaj nuna Prezidanto de Kostariko, ekde la 8-an de majo 2022.
Saint-Evroult-Notre-Dame-du-Bois
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ébrultiens.
Saint-Evroult-de-Montfort
Saint-Evroult-de-Montfort estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montfortais.
La verdad sobre el caso Savolta
La ĉefrolulo, Javier Miranda, estas iel kontraŭheroo kiu elmigras al Barcelono komence de la 20-a jarcento serĉe de laborposteno. Li eklaboras por advokatejo kaj poste por la franca entreprenisto kaj mafiulo Paul André Lepprince. Ankaŭ la anarkiisto Nemesio Cabra Gómez estas ia kontraŭheroo. Paralele estas ankaŭ amafero, ĉe la enigma kaj mirinda María Coral, kiu krome enamigas Lepprince. La historio finiĝas per grandaj ribeloj de laboristoj en Barcelono kaj per la morto de Lepprince. Poste, Miranda elmigras kun sia edzino al Novjorko.
La romano de Eduardo Mendoza estis adaptita al kino fare de Antonio Drove en 1979 samtitole kun scenaroj de Antonio Drove kaj Antonio Larreta kaj geaktoroj kiel José Luis López Vázquez, Ovidi Montllor, Charles Denner, Stefania Sandrelli kaj Omero Antonutti. ​
Saint-Fraimbault (Orne)
Saint-Fraimbault estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Frambaldéens.
Fisidentacoj
La fisidentacoj (Fissidentaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo fisidentaloj (Fissidentales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 820 speciojn,. Ĝia tipa genro estas fisidento.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (20 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Podomí
Podomí estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
Dum la dua mondmilito Podomí fariĝis konsisto de la tn. "Vyškova pafekzercejo" kaj ĝi estis perforte elloĝigita. Proksime de la vilaĝo estis konstruitaj betonaj bunkroj, kiuj servis al ekzercoj dum pafadoj kontraŭ moveblaj celaoj. Fine de la dua mondmilito staris malantaŭ la municipo neniigita tanko Tiger II, kiu antaŭe kovris retiriĝon de la germanaj taĉmentoj ĉe Ruprechtov.
Fenila tiosalikato
Fenila tiosalikato aŭ fenilsulfanila salikato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tiosalikata acido kaj fenolo. Fenila tiosalikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila tiosalikato prezentas tiolan grupon kaj fenilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 2-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 100 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 sulfuratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Saint-Quentin-les-Chardonnets
Saint-Quentin-les-Chardonnets estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Saint-Fulgent-des-Ormes
Saint-Fulgent-des-Ormes estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Saint-Quentin-les-Chardonnets
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Quentinois.
Saint-Fulgent-des-Ormes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ulmo-Frogentins.
Saint-Denis-sur-Huisne
Saint-Denis-sur-Huisne estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dionysiens.
Metil-formiamido
N-Metil-formiamido aŭ monometilformiamido estas organika kombinaĵo kaj sekundara amino, konsistanta je metila grupo kaj formila grupo ligitaj al nitrogenatomo. Metilformiamido estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, uzata en kemiaj sintezoj kun fungicidaj proprecoj. Formiligaj komponaĵoj estas gravaj peraĵoj en la sintezoj de drogoj, insekticidoj, pesticidoj, pigmentoj kaj parfumoj. Metilformiamido ankaŭ estas antaŭaĵo en la produktado de la metila izocianato.
Saint-Georges-d'Annebecq
Saint-Georges-d'Annebecq estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Georgiens.
Metil-acetamido
Metil-acetamido aŭ N-metil-etanamido estas organika kombinaĵo konsistanta je unu metila grupo kaj alia acetila grupo ambaŭ ligitaj al nitrogenatomo. Ĝi estas sekundara amido, senkolora likvaĵo aŭ blanka solidaĵo, solvebla en akvo, etanolo, acetono, kloroformo kaj benzeno. Metil-acetamido estas brulema substanco neakordigebla kun forta oksidigagentoj. Metil-acetamido ne estas higroskopa substanco, tamen ĝi malrapide absorbas akvon tiam kiam eksponita al humida atmosfero. Oksigeno ankaŭ estas relative solvebla en metil-acetamido. Oni ne scias se ĝi havas toksajn proprecojn. Kiam pura, tiam ĝi estas senkolora kaj praktike senodora. Malgraŭ ĝia malalta fandopunkto kaj ĝia viskozeco iom alta, metilacetamido estas konvena solvanto por uzado en la ĉiutagaj kemiaj sintezoj.
Archive.today
archive.today (antaŭe archive.is) estas servilo kiu ebligas savi kopion de ajna paĝo en la TTT, kun ĉiuj bildoj, stiloj kaj fontoj. Poste la arkivita paĝo povas esti referencata pere de mallonga URL (aŭ longa, konservante la originan).
En februaro 2016 OnlineNIC (usona entrepreno pri domajnoj de Interreto) blokis la iaman domajnon "archive.today" kiu ne funkciis lastatempe. La nova domajno estis "archive.is". Tamen, la blokado estis renversita kaj refunkciiĝis archive.today en difinitaj cirkonstancoj. Aliaj uzitaj domajnoj estis archive.li, archive.is, archive.fo, archive.md, archive.vn kaj archive.ph.
Ekde julio 2013, archive.today estas kongruebla kun la Aplikprograma interfaco (API) de Memento Project.
La retejo superrigardas la lastajn ŝanĝojn de Vikipedio kaj de aliaj komunumoj wiki kaj arkivas novajn eksterajn ligilojn por restaŭri la rompitajn ligilojn.
Ciklopentila tiosalikato
Ciklopentila tiosalikato aŭ ciklopentila merkaptosalikato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tiosalikata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila tiosalikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila tiosalikato prezentas tiolan grupon kaj ciklopentilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 2-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 sulfuratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
DragonForce
DragonForce estas brita bando de potenca metalroko el Londono, Anglio. La bando formiĝis en 1999 fare de gitaristoj Herman Li kaj Sam Totman, kaj famas pro siaj longdaŭraj kaj rapidaj gitarsoloaĵoj, fantazi-tema vortumado kaj sono influita de videoludoj. La nuna membraro de DragonForce estas komponita de Li, Totman, kantisto Marc Hudson, drumisto Gee Anzalone kaj basistino Alicia Vigil. La bando trairis kelkajn membroŝanĝojn laŭlonge de sia kariero; longdaŭraj membroj nome kantisto ZP Theart, klavaristo Vadim Pruzhanov, drumisto Dave Mackintosh kaj basisto Frédéric Leclercq estas inter la iamaj membroj de la bando.
DragonForce publikigis ok studialbumojn, du koncertalbumojn, unu kompilalbumon, unu koncertan DVD kaj unu demo. Ilia tria albumo, Inhuman Rampage (2005), ricevis oran atestilon de la Recording Industry Association of America (RIAA) kaj de la British Phonographic Industry (BPI); ilia ĉefa unuopaĵo, "Through the Fire and Flames", estas ilia plej bone konata kanto, kaj aperis en kelkaj videoludoj, kiel Guitar Hero III: Legends of Rock. La ĉefa unuopaĵo el ilia kvara albumo, "Heroes of Our Time", estis nomumita por premio Grammy en 2009. DragonForce estis referencata kiel unu el la "kvar grandaj" bandoj de potenca metalroko, kun Helloween, Blind Guardian, kaj Sabaton.
Bandanoj
Nunaj membroj
Turnemembroj
Iamaj membroj
Sokal
Sokal (Сокаль) estas urbo en Lviva provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
Juli Zeck
Juli Zeck, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zeck Juli estas hungara aktoro.
Juli Zeck  naskiĝis la  en Cluj (Rumanio).
Biografio
Juli Zeck apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2005. Ŝia ĉefinstruisto estis László Marton (reĝisoro). Ŝi komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Inter 2009-2012 ŝi estis membro de Teatro de Kecskemét, inter 2012-2016 ŝi estis liberprofesiulo, poste ŝi apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen).
Ĵvirka
Ĵvirka (Сокаль) estas urbotipa loĝloko en Lviva provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Krásensko
Krásensko (Schönau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Krásensko ne estas teritorie tuteca, parton de ĝia teritorio (la katastra teritorio Krásensko II) apartigas municipo Kulířov.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348.
Dum la dua mondmilito Krásensko estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.
Zürich, Kreuzplatz (stacidomo)
Zürich, Kreuzplatz estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Emmanuel Moire
Emmanuel Moire estas kantisto kiu naskiĝis en Francio en la jaro 1979. Alia agado lia estas aktori, specife je ĝenro Muzikalo. Lia denaska komunumo estas Le Mans, lokanta en departemento Sarthe kaj en regiono Luarlandoj.
Sokal (stacidomo)
Sokal (Сокаль) estas fervoja stacio en Ĵvirka (Lviva provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
La stacio priservas la proksiman urbon Sokal.
Zürich, Balgrist (stacidomo)
Zürich, Balgrist estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Elizabetaninoj
Elizabetaninoj (latine: Ordo Sorores Hospitalariae Sanctae Elisabethae T. O. S. Francisci, mallongigo: OSE) estas romkatolika kongregacio de papa juro kiu aktivas en la flegado de malsanuloj. Ĝi apartenas al la tria ordeno de la franciskanoj kies regulojn novigis papo Leono la 10-a per la buleo Dudum siquidem en 1521. Nomdonantino estas sankta Elizabeto de Hungario.
Historio
Ĉiuj tiaj kongregacioj fontas ĉe la laboro de Apollonia Radermecher kiu nomumiĝis en aŭgusto 1622 fare de la urbaj konsilianoj de Akeno estrino de la urba hospitalo por malriĉuloj je Münster-placo. Ĝi estis fondita en 1336 situante rekte apud la katedralo. Okaze de sia transpreno ŝi fondis la ordenon de la Hospitalfratinoj de sankta Elizabeto de la tria ordeno de sankta Francisko kiun konfirmis en 1631 Ferdinando el Bavarujo, episkopo de Lieĝo. Ĉar la nombro de la pilgrimantoj grandis kaj pestepidemioj ade minacis oni de la komenco koncentriĝis pri la kuracado de malsanuloj kaj la zorgo je bezonantoj. La elizabetaninoj povis resti fidelaj al tio kaj post sekularigo kaj dum kulturbatalo kaj dum la Dua mondmilito (kiam ili deĵoris en diversaj lazaretoj).
La kongregacio de Radermecher rapide disvastiĝis kaj havas nuntempe ne tute 1000 fratinojn en multaj landoj flegantajn oldulojn kaj vartantajn infanojn; en Afriko ili estas ankaŭ misiistinoj. Disde Akeno estiĝis ĉefe en Eŭropo multegaj filioj. Tion ebligis la filiiga sistemo, t.e. la unuopaj monaĥinejoj fondis proprajn klostrajn. Ili plejofte havis aldonitajn oldulflegadajn kaj/aŭ malsanulejajn sekciojn. Sekve facilas fari imponan genealogian arbaron de la sidejoj.
Aŭstrujo
Graz 1690 / Vieno 1709 / Klagenfurt 1710 / Linz 1745
Germanujo
Akeno 1622 / Düren 1650 / Straubing 1749 / Munkeno 1750 / Neuburg an der Donau 1840
Hungarujo
Budapeŝto 1785
Kanado
Humboldt (Saskaĉevano) 1911
Odrůvky
Odrůvky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Studnice. Ĝi troviĝas en Drahana montetaro, proksimume 2 km norde de Studnice. Estas ĉi tie registritaj 45 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Elizabetaninoj
Luksemburgo
Luksemburgo 1671
Odrůvky
Odrůvky situas en katastra teritorio Studnice u Vyškova.
Elizabetaninoj
Polujo
Vroclavo 1736 / Cieszyn 1753 / Ziębice 1863
Grimialoj
La grimialoj (Grimmiales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas 3 familiojn, kaj ĉirkaŭ 1030 speciojn,. Ĝia tipa genro estas grimio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bathory
Bathory estis sveda bando de nigra metalroko formita en Vällingby, ĉeurba kvartalo de Stokholmo en Marto 1983. Nomita laŭ la hungara grafino kaj amasmurdistino Erzsébet Báthory, ili estas konsiderataj pioniroj de nigra metalroko (kun Venom kaj Mercyful Fate) kaj Vikinga metalroko. La libro Lords of Chaos priskribis la unuajn kvar albumojn de Bathory (Bathory (1984), The Return…… (1985), Under the Sign of the Black Mark (1987) kaj Blood Fire Death (1988)) kiel "la projekto por skandinavia nigra metalo." Iniciatoj influitaj de iliaj fruaj registroj estis Mayhem, Burzum, Darkthrone, Gorgoroth, Satyricon, Emperor, Dark Funeral, Enslaved, Marduk, Moonsorrow kaj Dimmu Borgir.
Košinov
Košinov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Studnice, troviĝanta en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sude de Studnice. Estas ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Bathory
Bathory abandonis la nigran metalrokon por sia unua disko, Hammerheart (1990), kiu estas ofte citita kiel unua vikingmetala albumo. La bando pluigis en la vikingmetala stilo por plej granda parto de sia cetera ekzistado, kvankam ili spertis per draŝa metalroko en la albumoj Requiem (1994) kaj Octagon (1995). Ili ĉesis ludi koncerte frue kaj neniam plu turneis; estro, fondinto kaj ĉefa kantoverkisto Tomas "Quorthon" Forsberg estis la nura konstanta membro kaj foje respondeca pri ĉiuj instrumentoj. Bathory finiĝis kiam Forsberg mortis pro koratako estante nur 38-jaraĝa en Junio 2004.
Košinov
Historio
Košinov estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1720 fare de episkopo Václav z Košínů; la vilaĝo estis nomita ankaŭ laŭ li.
(148227) 2000 DP99
(148227) 2000 DP99 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono. ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ribota
Ribota [riBOAta] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza.
(148227) 2000 DP99
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ribota
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas komponita de Ribota kaj de Aldealázaro (aligita inter 1850 kaj 1857, kaj en 2021 kun nur tri loĝantoj). Ĝi okupas totalan areon de 21,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 45 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 400 el 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 85 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Ayllón, Corral de Ayllón, Fresno de Cantespino, Comunidad de Sepúlveda-Riaza kaj Riaza.
Studnice (distrikto Vyškov)
Studnice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Odrůvky.
Ribota
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Ayllón.
Studnice (distrikto Vyškov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1342.
Dum la dua mondmilito Studnice estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo".
Ribota
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Johano kaj la ermitejo.
Maria Cattarina Calegari
Cornelia Calegari [Maria Cattarina (ankaŭ konata kiel Maria Caterina)] (1644 – post 1675), estis itala komponisto, kantisto, orgenisto kaj monaĥino.
La kariero de Cornelia Calegari komenciĝis en la ora epoko de virinoj muzikistoj kaj komponistoj en italaj monaĥejoj kaj ŝi fariĝis unu el la plej famaj. Ŝi verkis kompleksajn muzikajn komponaĵojn, produktante multoblajn mesojn por ses voĉoj kun instrumenta akompano kaj aliaj verkoj. Sed en 1663 la Katolika Eklezio silentigis ĉi tiun muzikan epokon ordenante ne produkti aŭ prezenti muzikon. Ĉiuj fizikaj manifestiĝoj de la muziko de Calegari malaperis, lasante nur skribajn raportojn pri ŝia ekzisto.
Vivo
Cornelia naskiĝis ĉe Bergamo. La 19-an de aprilo 1661, ŝi prenis ŝiajn finajn votojn kiel monaĥino ĉe la Benediktana Monaĥinejo de Santa Margherita en Milano, prenanta la religia nomo de Maria Cattarina. Ŝia kariero komencis en ora aĝo de virinaj muzikistoj kaj komponistoj en la itala monaĥinejoj kaj ŝi fariĝis unu el la plej fama, tiranta amasojn da aŭakultantoj de proksime kaj malproksime. Ĉi tiuj prezentaĵoj rikoltis ŝin la titolo, La Divina Euterpe, en referenco al Eŭterpo la muzo. Calegari verkis kompleksajn muzikajn komponaĵojn, produktanta multoblajn mesojn por ses voĉoj kun instrumenta akompano, madrigaloj, canzonettas, vespers kaj alia religia muziko. Cetere, ŝi estis konata por la eblo de ŝia muziko transporti grandan emocion samtempe kiam plejparto de muziko estis senigita de tia esprimo.
En 1663, Ĉefepiskopo Alfonso Litta kaj la katolika eklezio silentigis ĉi tiun muzikan epokon kun ordoj ne produkti aŭ prezenti muzikon por almenaŭ tri jaroj post malagrablaĵoj pri muziko kaj moraleco ekestiĝis en la regiono. Oni kredas ke ĉi tiuj ordoj, en kombinaĵo kun nekonsento kun la monaĥinejo pri la spirita doto de Calegari, estas gravaj faktoroj okupita en la malapero de ĉiuj fizikaj manifestadoj de ŝia muziko lasanta nur verkita priskriboj de ilia ekzisto.
Fono
La muzikaj agadoj de virinoj kiel komponistinoj kaj interpretistoj laŭlonge de la historio vekas grandan intereson de esploristoj. Sed ili rimarkas la gravajn obstaklojn trovitajn en sia laboro rilate specife al malfacilaĵoj, kiujn virinoj havis dum jarcentoj pro ilia ekskludo el la publika vivo kiel profesiaj muzikistinoj. Tio reliefiĝas en la koncerna malabundo de virinoj en la historia katalogo de konsekritaj muzikistoj.
La tiamaj literaturaj tekstoj reliefigas la gravan socian lokon, kiun ludis muziko, kaj la rolon de virinoj rilate al ĝi. En supraj sociaj tavoloj, muziko kaj danco estis parto de la virina edukado, ĉar virino devis produkti muzikon por oferti belecon per aŭdado same kiel vido. Do muziko fariĝis preteksto por la publika montrado de iliaj kvalitoj.
Ĉi tiuj ekzemploj ampleksas virinojn en tre malsamaj situacioj rilate al sia individua eniro en la historion de la muziko. Malmulte el ili postlasis publikigitajn verkojn, de aliaj troviĝis nur manuskriptoj. Hodiaŭ oni povas aŭskulti iliajn verkojn produktitajn de orkestroj, korusaj ensembloj aŭ esploraj grupoj dediĉitaj al protektado de forgesitaj valoraĵoj.
Tamen el multaj muzikistinoj kiuj estis famaj kaj agnoskataj dum sia vivo, restis nur iliaj nomoj aŭ aktivaĵoj en precizaj situacioj. Iuj el ili neniam sukcesis publikigi siajn verkojn, aliaj ne trovis la sufiĉan konsideron de siaj posteuloj, kaj iliaj produktaĵoj perdiĝis. La ceteraj restis nekonataj, anonimaj.
Zalíbené
Zalíbené estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,73 km².
Sinjorino Philarmonica
S-ino Philarmonica (fl. 1715) estis la pseŭdonimo de frua-18a jarcento angla virino, kiu estis baroka komponisto.
Vivo
Ŝi publikigis kolekton de 6 triopaj sonatoj por du violonoj kun violoncello obbligato kaj continuo, tiel kiel aro de 6 divertimenti por 2 violonoj, violonĉelo aŭ klavikordo (aŭ organo) kun Richard Meares en Londono ĉirkaŭ 1715. Ŝia reala identeco estas nekonata.
Ŝia vera identeco kaj detaloj pri ŝia vivo restis nekonataj, sed ŝia muziko konserviĝas kaj nun oni povas aŭskulti ĝin:
Verkoj
Elektita verkojn inkluzivas:
Fono
La tiamaj literaturaj tekstoj reliefigas la gravan socian lokon, kiun ludis muziko, kaj la rolon de virinoj rilate al ĝi. En supraj sociaj tavoloj, muziko kaj danco estis parto de la virina edukado, ĉar virino devis produkti muzikon por oferti belecon per aŭdado same kiel vido. Do muziko fariĝis preteksto por la publika montrado de iliaj kvalitoj.
Tamen estis virinoj, kiuj sukcesis atingi muzikan profesion al la servo de aristokrataj nobelaj ĉambroj, en la korusaj teatraj spektakloj de la urboj, aŭ en konventoj.
Ĉi tiuj ekzemploj ampleksas virinojn en tre malsamaj situacioj rilate al sia individua eniro en la historion de la muziko. Malmulte el ili postlasis publikigitajn verkojn, de aliaj troviĝis nur manuskriptoj. Hodiaŭ oni povas aŭskulti iliajn verkojn produktitajn de orkestroj, korusaj ensembloj aŭ esploraj grupoj dediĉitaj al protektado de forgesitaj valoraĵoj.
Tamen el multaj muzikistinoj kiuj estis famaj kaj agnoskataj dum sia vivo, restis nur iliaj nomoj aŭ aktivaĵoj en precizaj situacioj. Iuj el ili neniam sukcesis publikigi siajn verkojn, aliaj ne trovis la sufiĉan konsideron de siaj posteuloj, kaj iliaj produktaĵoj perdiĝis. La ceteraj restis nekonataj, anonimaj.
Neue Forch (stacidomo)
Neue Forch estas fervoja stacidomo en Küsnacht, Svislando.
Reftar Kalfa
Reftar Kalfa estis turka komponistino de la Otomana Imperio dum la tempo de la Sultano Mehmet la 4-a, kiu regis inter 1648 kaj 1687.
Vivo
Oni scias nenion pri ŝia vivo, nur ŝian nomon Reftar, persa virina nomo, kiu signifas virinon kiu marŝas en koketa kaj petola maniero.
Ŝi estis komponistino, kies verkoj vekis la intereson de diversaj esploristoj kaj ŝi estas ofte menciita en esploroj pri la historio de muziko, kiel grava komponistino de instrumenta muziko.
Ŝi estas konsiderata la unua komponistino de la Otomana Imperio, sekvata de Dilhayat Kalfa. Pro la stilo de la komponaĵoj de Reftar Kalfa, muzikologoj sugestas, ke ŝi ludis tanburon.
En la Enciklopedio pri Turka Muziko (Türk Musiki Ansiklopedisi), nur kvin el ŝiaj komponaĵoj estas menciitaj: tri ‘peŝrevoj’ (peşrev) kiu estas instrumenta formo de turka klasika muziko, la unua muziko ludata dum grupa prezentado, kaj du ‘saz semais’ kiu estas instrumenta formo de otomana klasika muziko, kiu kutime estis la ferma movo de la peŝrevo.
En la arkivaj kolektoj de la Turka Radi-dissenda Muzika Fako, estas pli multaj komponaĵoj sub la nomo Reftar Kalfa. Ekzemple, nur en la Kolekto Ismail Hakkı Bey en la arkivoj de Radio Ankara, aperas multaj komponaĵoj atribuitaj al Reftar Kalfa.
La rumandevena historiisto kaj erudiciulo pri otomana muziko Dimitri Kantemiroglu (1673-1723) en sia libro ‘Traktato pri Muzikologio kaj muzika Notacio’, eldonita en 1692, mencias la verkojn de Reftar Kalfa kaj notas la pecon Saba Peŝrev per la nomo ‘Sabâ-i Reftar’. Tiel, tiu ĉi komponaĵo elstaras kiel la plej malnova konata verko de islama komponistino en la Otomana Imperio. Ĉi tiu peco, nomata Sabâ-i Reftar, estis poste menciita samnome en la Revuo Hekimbaşı, kiu enhavas referencojn al la historio de muziko.
La 500 jaraĝa otomana muzika tradicio ŝuldas multon al la kontribuo de virinaj turkaj komponistoj, interpretistoj kaj instruistoj. La plej malnova pluviva dokumentado kaj ilustraĵoj de virinoj prezentantaj muzikon ĝis nun originas de la 16-a jarcento.
La tradicio de komponistinoj de turka muziko, kiu komenciĝis kun Reftar Kalfa en la 17-a jarcento kaj daŭris kun Dilhayat Kalfa en la malfrua 18-a jarcento, pasis al la respublika tempo kun Leyla Hanım, Tanburi Faize Hanım kaj aliaj.
(148209) 2000 CR105
(148209) 2000 CR105 estas tre granda transneptuna objekto, ano de la disa disko.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, sud-okcidente de Tucson (Arizono, Usono)
Ecoj
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 207 km; por Michael E. Brown, ĝi havas taksitan diametron de 327 km kaj eble estas nanplanedo kun albedo de 0,04 hipotezita laŭ ĝia blua neŭtra spektro. Tamen pli granda albedo implicus, ke ĝi estus malpli granda objekto.
Psikopatologio
La termino psikopatologio (psyché (psiĤE), animo aŭ racio; páthos (pazos), malsano; kaj logio aŭ lógos, rezonado) estas koncepto kiu referencas, unuflanke, al aro de fenomenoj de biologia aŭ sociologia konsidero kiuj tuŝas negative la menson (psiko) de homa estaĵo, kaj aliflanke, la branĉon de la psikiatrio aŭ de la psikologio fokusita al la studado kaj traktado de tiuj kondiĉoj.
(148209) 2000 CR105
Orbito
(148209) 2000 CR105 estas unu el la objektoj kun plej granda duona grandakso (pli ol 32 miliardoj de km), ĝi estis la unua malkovrita objekto kun granda duonakso pli granda ol 150 kaj ĝi trakuras sian orbiton en 3 199 jaroj. Ĝi pasis ĉe sia perihelio la.
Psikopatologio
La koncepto de psikopatologio estis difinita diversmaniere, kulture kaj portempe. Ne estas unika difino de psikopatologio, sed anstataŭe labormodeloj subtenitaj en teorioj pri la menso. Por Karl Jaspers​ p. ekz. la celo de studo de la psikopatologio estis la "psikaj, patologiaj kaj konsciaj okazoj", esprimita en ideoj, emocioj, vivaĵoj ktp. Wolfgang Blankenburg asertos jarojn poste, ke tio psikopatologia ne estas difinita per tio normala/nenormala de la eksperto, sed per la libereco povi konduti laŭ unu aŭ alia maniero. Por li, estas tiom patologia la konduto de la "psikopatulo" - ke ĝi povas nur damaĝi - kiom tiu de la normopatulo, kiu povas nur konduti normale, ene de tio dezirita. Li proponas tiel "psikopatologion de la libereco", kongrue kun la sintenoj de Henry Ey. ​
(148209) 2000 CR105
Orbito
(148209) 2000 CR105 kaj 90377 Sedno malsimilas el la ceteraj disdiskanoj en tio, ke ili ne suferas gravitan influon de Neptuno, eĉ ĉe iliaj periheloj. Estas malbone konata, kiel tiujn objektoj venis en siajn nunajn orbitojn; laŭ kelkaj hhipotezoj:
Cikloheksila tiosalikato
Cikloheksila tiosalikato aŭ cikloheksila sulfanila salikato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tiosalikata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila tiosalikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila tiosalikato prezentas tiolan grupon kaj cikloheksilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 2-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 sulfuratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
91007 Ianfleming
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita verkisto kaj ĵurnalisto Ian Lancaster Fleming (1908–1964). Oni plej bone memoras lian kreon de la rolulo de brita sekreta agento James Bond ("007"), kies aventurojn li kronikis en dek du romanoj kaj naŭ noveloj.
Béla Lajta
Béla Lajta, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lajta Béla estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Leitersdorfer. Béla Leitersdorfer naskiĝis la en Budapeŝto (ĵus Óbuda), li mortis la  en Vieno.
Biografio
Béla Lajta devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1896. Li laboris dum mallonga tempo ĉe Alajos Hauszmann, poste helpe de ŝtata stipendio li studvojaĝis al Romo, Berlino kaj Londono. Li revenis hejmen en 1899 kaj li projektis tombomonumentojn, ludomojn, vilaojn, kastelon, lernejojn. Post grava malsano li mortis en relative juna aĝo. Li havis edzinon.
Mihály Kubinszky (episkopo)
Mihály Kubinszky [mihAj kubinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kubinszky Mihály estis hungara katolika pastro, abato, kanoniko, vicepiskopo.
Gabino Diego
Gabino DIEGO Solís (Madrido; 18a de septembro 1966), pli konata kiel Gabino Diego, estas hispana aktoro. Li famiĝis ĉefe pro la Goya-premio pro sia rolo en la filmo ¡Ay, Carmela!.
Mihály Kubinszky (episkopo)
Mihály Kubinszky naskiĝis la en Dunapataj, li mortis la  en Baja.
Gabino Diego
Kariero
En 1983 Jaime Chávarri dungis lin por la ĉefa juna rolulo de la filmo Las bicicletas son para el verano — nome lia unua grava rolo—, bazita sur la samnoma teatraĵo de Fernando Fernán Gómez. En tiu Gabino esprimis naivecon kiu laŭlonge de la historio rompiĝas pro la hororo de la Hispana Enlanda Milito kaj la aresto de lia patro, ideologie partiano de la Hispana respublika flanko.
Mihály Kubinszky (episkopo)
Biografio
Mihály Kubinszky frekventis gimnaziojn en Baja, Kalocsa, Szeged kaj Eger, ekde 1844 seminarion en Pest (urbo), kie li studis ankaŭ teologion en Reĝa Universitato de Pest. Li pastriĝis en 1848, poste li estis pastro en Bácsbokod. Li doktoriĝis en Vieno en 1851, poste li instruis en seminario de Kalocsa. Ekde 1860 li estis seminariestro, en 1865 abato. Inter 1867-1869 li estis seminariestro en Pest, poste ĉefinspektoro en Kalocsa, en 1875 kanoniko, en la sekvanta jaro episkopo (fakte vicepiskopo). Li studvojaĝis en Eŭropo kaj li instruis en la seminario de Kalocsa ĝismorte.
Gabino Diego
Kariero
Fernando Fernán Gómez aktorigis lin en "El viaje a ninguna parte" (1986), filmo en kiu li ludis la rolon de la filo de la protagonisto ludita de José Sacristán, nome junulo kiu tute malŝatas la patran profesion —nome vagaktoro—, kaj akompanas lin dum la malfeliĉa turneo. Li intervenis ankaŭ en la televidserio Segunda enseñanza. En 1988 li partoprenis en la korusfilmo "Amanece que no es poco" de José Luis Cuerda. En tiu filmo la aktoro ludas la rolon de usona studento en hispana rurvilaĝo, kiu parolas kun amuzega akĉento de usonano. En 1989 Carlos Saura dungis lin por grava rolo en "¡Ay, Carmela!", nome de mutulo kiu vivtenis sin (kiel en "El viaje a ninguna parte" kiel vagaktoro) kaj suferis la teroron de la enlanda milito (kiel en Las bicicletas son para el verano).
Imanol Uribe dungis lin por historia rolulo, nome tiu de Filipo la 4-a, en "El rey pasmado" (1991), bazita sur romano de Gonzalo Torrente Ballester, humura filmo pro kiu li estis nomumita por Goya-premio. En 1992 li partoprenis en la filmo "Tierno verano de lujurias y azoteas", por reĝisoro Jaime Chávarri, en kiu lia rolulo havas amaferon kun la rolulino ludita de Marisa Paredes. En "Belle Époque", li denove koincidis kun Fernando Fernán Gómez. En 1996 li ludis la rolon de Santi, amanto de Diana (Penélope Cruz) en "El amor perjudica seriamente la salud", de la reĝisoro Manuel Gómez Pereira.
La hora de los valientes (La horo de la kuraĝuloj) estas filmo de 1998 reĝisorita de Antonio Mercero kun scenaro de Antonio Mercero kaj Horacio Valcárcel, en kiu ĉefrolulis Gabino Diego kun Leonor Watling. La agado okazas dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939) kaj la bazo de la intrigo estas la forporto de la pentraĵoj de la Muzeo Prado kiam la bombardado minacas detruon de la muzeo. Kiam la aŭtoritatoj ordonas tion, Manuel (Gabino Diego), gvidisto en la muzeo, trovas forgesitan malgrandan memportreton de Goya. Li estas anarkiisto kaj entuziasmulo de la verkoj de Goya, tiel li konservas la pentraĵon por redono al la aŭtoritatoj post malsukceso redoni ĝin pro la militaferoj. Krome li plue klarigas pri la plej famaj pentraĵoj antaŭ la malplenaj muroj de la muzepalaco. Lia plej favorita verko estas La tria de majo. Kiam finfine la insurekcia armeo de Francisco Franco venkas en la milito kaj eniras en Madrido, falangistoj persekutas lin kiel kulpulo de la "rabado" de la pentraĵo, li fuĝas al la muzeo, fakte antaŭ la muro kie mankas la bildo de la mortpafado fare de la francoj, levas siajn brakojn kaj la falangistoj mortpafas lin, ripetante la bildon. Pro tiu filmo li estis nomumita denove por Goya-premio.
Jam en la 21a jarcento la aktoro rekondukis sin al laboro en teatro.
Dilhayat Kalfa
Dilhayat Kalfa (ĉ. 1710 – ĉ. 1780) estis turka komponistino kaj instrumentisto dum la Otomana Imperio en la 18-a jarcento. Kiel videblas laŭ ŝia nomo, ŝi kreskis en la Palaco kaj akiris la rangon de "Kalfa", titolo donita al virinoj en administraj respondecoj en la otomana kortego.
Laŭ ŝiaj verkoj, estas evidente, ke ŝi ricevis muzikajn lecionojn de valoraj instruistoj en la ‘meşkhane’, loko de muzika instruado en la haremoj de la Otomana Imperio post la 17-a jarcento. Krome, ŝi estis bonega ludanto de la turka longkola liuto, nomata ‘tanburo’.
Vivo
Oni scias ke Dilhayat Kalfa estis intelektulo el la libroj menciitaj en la listo pri ŝiaj posedaĵoj. Estis en 1999 kiam la esploristo Talip Mert unue trovis la dokumentadon de la bieno de Dilhayat Kalfa. Li trovis tion en la Otomana Arkivo kaj publikigis ĝin en ‘Muzika Revuo’ en moderna turko sub la titolo ‘La heredaĵo de Dilhayat’ (Musiki Mecmuası - "Dilhayat Kalfa'nın Mirası" – Talip Mert, 1999). Ĉi tiu publikaĵo estas listo, datita en 1737, kiu inkluzivas librojn, horloĝojn, juvelojn, felojn, tapiŝojn, metalartaĵojn, vitrajn verkojn, ktp; ĉiuj havaĵoj de Dilhayat. Ĝi transdonas informojn pri ŝia vivnivelo kaj ŝia ĉiutaga vivo. Ekzemple, per tiu listo oni scias ke Dilhayat amis kantobirdojn: kvar kaĝoj de kanarioj estis inter ŝiaj posedaĵoj...
La turka klasika otomana muziko kiu disvolviĝis en Istanbulo kaj aliaj gravaj urboj, konsistis plejparte, el malgranda instrumenta ensemblo tradicie akompanata de solluda kantisto. Tio fariĝas en sinsekvo de instrumenta preludo, ‘peşrev’, instrumenta postludo, ‘saz semai’, kaj meze, la ĉefa sekcio de voĉaj komponaĵoj, kiu komenciĝas kaj estas punktita de instrumentaj improvizoj, taksim’.
Ŝi estis elstara komponistino konata ankaŭ en la Turka Klasika Muzika Literaturo kiel Dilhayat Kadın, kaj Dilhayat Hanım
Krom Reftar Kalfa, Dilhayat Kalfa estas probable la unua kaj plej grava inter turkaj komponistinoj. Konsiderante la tiatempa kompreno pri la situacio de virino en la socio, kelkaj opinias ke ŝi estis preskaŭ genia, ĉar ŝia muzikarto sukcesis atingi specialan rekonon, kiu daŭras ĝis hodiaŭ.
Mihály Kubinszky (arkitekto)
Mihály Kubinszky [mihAj kubinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kubinszky Mihály estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, arkitektura kaj prifervoja historiisto, fotisto.
Mihály Kubinszky naskiĝis la en Sopron, li mortis la  en Sopron.
Biografio
Mihály Kubinszky maturiĝis en Budapeŝto en 1945, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1950. En la sama jaro li edziĝis, poste 3 infanoj naskiĝis. Post la diplomo li laboris en Sopron en ŝtata entrepreno. Ekde 1957 li estis asistanto en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron), poste lektoro (1960-1963), docento (1963-1976), profesoro (1976-1995), katedrestro (1978-1995), rektoro (1975-1981). Intertempe li kandidatiĝis en 1960, doktoriĝis en 1974 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1996. Li interesiĝis ankaŭ pri la fervojo, dum jardekoj li kontribuis pri tio, eĉ liaj fervojaj fotoj estas jam unikaj nuntempe. Li ricevis premiojn inter 1966-2003.
Pertti Torstila
Pertti Juhani TORSTILA (naskita la 13-an de februaro 1946 en Kampara komunumo de Jyväskylä) estas finna ŝtatoficisto kaj diplomato kiu havis longan karieron en la Eksterpolitika Ministerio de Finnlando. Antaŭ sia emeritiĝo, li funkciis kiel Ŝtata Sekretario de la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj de 2006 ĝis 2014.
José Luis López Vázquez
José Luis LÓPEZ Vázquez de la Torre (Madrido, 11a de Marto 1922 - Madrido, 2a de Novembro 2009)​ estis hispana aktoro.
Pertti Torstila
En junio 2014, Torstila estis elektita prezidanto de la Finna Ruĝa Kruco.
En majo 2015, Torstila ricevis honordoktorecon ĉe la Fakultato de Sociaj Sciencoj de la Universitato de Budapeŝto (Eötvös Lorand).