cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erzsébet Báthory
Vivo
Onidire ŝi turmentis centojn da junulinoj.
Ĝis hodiaŭ diskutas la histoiriistoj pri tio, ĉu vere okazis la turmentoj aŭ temas nur pri koncepta proceso direktita de materialaj interesoj.
Faktoj laŭ la plej novaj esploroj
Laŭ la plej novaj esploroj (historiisto Kálmán Benda, juristino Irma Szádeczky Kardos):
Hajniště (fervoja haltejo)
Trafiko
En la haltejo haltas personaj trajnoj de linio L61 Liberec – Frýdlant v Čechách – Nové Město pod Smrkem – Jindřichovice pod Smrkem. La haltejo estas por signalo.
Brita Birmo
Brita Birmo aŭ brita dominio de Birmo etendis inter 1824 kaj 1948. Ĝi startis dum la birm-anglaj militoj, post kiuj ĝi iĝis provinco de la Brita Hindio, kaj finis per la sendependigo de Birmo kiel sendependa ŝtato en 1948.
Post sia venko en la unua birm-angla milito en 1826, la britoj aneksigis kelkajn partojn de la teritorio de Birmo, inter kiuj estis inkluditaj Raĥine, Tenasserim; en 1852, post la dua birm-angla milito ili aneksigis Malsupran Birmon. Tiuj teritorioj estis deklaritaj minora provinco de Brita Birmo, dependa de la Brita Hindio, en 1862. Post la tria birm-angla milito en 1885, oni aligis la Supran Birmon kaj venontjare oni kreis la provincon Birmo, kiu iĝis grava provinco en 1897. Tiu situacio daŭris ĝis 1937, kiam Birmo ekestis administraciita aparte de la Birma Oficejo kaj de la Sekretario de Ŝtato por Hindio kaj Birmo. Birmo finfine akiris siann sendependecon komplete la 4an de januaro 1948.
Birmo estas aludita foje kiel la "Kolonio de Skotlando", pro la grava rolo plenumita de skotoj en la koloniigo kaj la administrado de la lando.
Braka solvaĵo
Roboto povas esti konstruita kun segmentoj de fiksitaj longoj kiuj estas koneksa kune je artikoj kies anguloj povas esti regitaj, aŭ de linearaj partoj kies longo povas esti regitaj. Se ĉiu angulo kaj streka distanco estas sciata, la pozicio kaj orientiĝo de la fino de la robota brako relative al la bazo povas esti komputita per trigonometrio.
Irado en la maia vojo - kalkulado de anguloj kaj strekaj longoj bezonataj por efektivigi deziratan pozicio kaj orientiĝon estas multe pli malsimpla. La matematika proceduro ĉi tio estas nomata kiel braka solvaĵo. Por iuj robotaj dezajnoj, ekzemple la brako de Stanford, SCARA roboto aŭ kartezia koordinata roboto, ĉi tio povas esti farita en fermito-forma esprimo. Aliaj robotaj dezajnoj postulas ripetan manieron por la solvado.
La brako de Stanford (1969) estas konfiguro tia ke la matematikaj kalkuladoj de la brakaj solvaĵoj estis simpligitaj por akceli la kalkuladojn.
Gastejo Schellhorn (Arnstadt)
La Gastejo Schellhorn estas tradiciriĉa restoracio kaj trinkejo en la urbokerno de Arnstadt (Ritterstraße nr. 3-5).
Komencoj
Nikolaus Schellhorn, naskiĝinta en 1642 en Kleinliebringen, transloĝiĝis al Arnstadt por lerni la metion de barelfaristo kaj fondis en 1676 entreprenon. Krome li okupiĝis pri elpremado de vinbera suko. Lia filo Lorentz iĝis renomita oficiala urbobarelisto kaj vinfaristo. Post ties morto en 1731 la filoj kontinuigis tiun tradicion.
Princo Anton Günther la 2-a ofte festis sur sia Kastelo Neideck; sekve grandaj kaj malgrandaj bareloj devis esti farataj kaj la vinkelo bezonis prizorgon fakulan. Johann Levinius Schellhorn (nask. en 1709) tiukampe tiom famiĝis ke oni vokis lin al la korto de la diboĉema grafo Gustav Adolf von Gottern al Kastelo de Molsdorf.
Cidrocentro
Friedrich Ludwig Schellhorn (1840-91), aĉetinte la bienon de ĉe Ritter-strateto, aranĝis surloke kaj atelieron barelistan kaj vinpremilejon. Pro malkresko de postulo pri bareloj ili ekdirektis sian atenton al farado de pomvino. Tio metis la bazon por la famo de la firmao: la en bareloj el ĉeno farita cidro famigis la entreprenon ankaŭ longen ekster la urbo Arnstadt.
Novaj paŝoj ekde la 20-a jarcento
Okaze de la 225-a datreveno fondiĝa oni faris en 1901 barelegon (kun enhavokapacito de 20.000 litroj). Post la Unua mondmilito la entrepreno reekfloris; vinon oni elmpremadis nun aliloke en la strateto Mühlweg, dum komercado kaj restoracio restis en Ritter-strato. Oni startigis vendadon surstraten kaj pligrandigis la komercon per vino kaj aliaj alkoholaĵoj. Dum la Dua mondmilito oni prilaboris kvazaŭ ĉiujn ajn specojn de fruktoj, ankaŭ por la industrio kaj medicino.
Ĝis 1967 la familio povis tenadi la entreprenon; en 1977 ankaŭ la ĉestrata vendotablo fermitis ĉar privata komercado ĝenerale ne estis ŝatata dum la socialisma GDR-tempo. Tamen restis almenaŭ la elpremejo dum la tuta tempo en privata posedo. En 1990 kaj la alkoholaĵpreparado kaj la gastejestrado reviviĝis fare de la prapranepino de Franz Schellhorn.
21-a jarcento
La aktuala dinastio restoraciestra gvidatas de Beatrice kaj Jörg Schellhorn kiuj sukcesis fari modernan, bonkvalitan sed tamen ne tro multekostan restoracion kaj vintrinkejon en Arnstadt kun hejmeca interna korto. En 2007, 2008 kaj 2010 ili ricevis premiojn pri bonega koktejlarpreparado.
En la kelo eblas viziti la plej granda vinbarelo de Turingio. Diversaj ofertoj apartaj por grupoj malforgesebligas ĉiun restadon en tiu ĉi gastronomia templo de moderna kaj samtempe tradicia stilo.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la restoracio.
Islom Karimov
Islom Abdugʻanijeviĉ Karimov (Islom Abdugʻaniyevich Karimov) estas uzbekia politikisto naskiĝinta en Samarkando, mortinta ). Ekde la jaro 1991 li estis la ŝtata prezidanto de Uzbekio ĝis sia morto.
Eduko kaj politika kariero
Karimov kreskis en ŝtata sovetunia orfejo. Li studis maŝinkonstruan inĝenieradon kaj publikan ekonomikon en Taŝkento. En la jaro 1964 li membriĝis en la Komunista Partio de Sovetunio (KPSU) kaj komence estis inĝeniero en uzbeka aviadilkonstrua kombinato, antaŭ ol ekdeĵori en la ŝtata administrado. De 1983 ĝis 1986 li estis ministro pri financoj kaj vic-ĉefministro de Uzbeka SSR. Pro akcepto de subaĉetaj pagoj li estis malliberigita la 11-an de aŭgusto 1984 kaj pro akuzo de korupteco estis malliberulo de la sovetunia sekreta servo KGB ĝis majo 1987, kiam la Supera Juĝejo de Sovetunio finis la proceson. En 1989 li iĝis unua sekretario de la Komunista Partio de Uzbekio, kaj la 14-an de julio 1990 membriĝis en la plej alta politika organo de Sovetunio, en la Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio. Ekde la 24-a de marto 1990 li estis prezidanto de la Supera Soveto de la Respubliko Uzbekio. En tiu tempo li estis aktiva subtenanto de la ŝtata sendependiĝo de ĉiuj sovetuniaj respublikoj kaj post la malsukcesa aŭgusta puĉo kontraŭ Miĥail Gorbaĉov la 31-an de aŭgusto 1991 li deklaris la sendependecon de Uzbekio.
Castelnuovo Parano
Castelnuovo Parano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Frozinono de la regiono Latio.
Islom Karimov
Ŝtata prezidanto de Uzbekio
En la unuaj rektaj prezidantaj balotoj la 29-an de decembro 1991 li venkis per 86 procentaĵoj de la civitanaj voĉoj kaj iĝis unua ŝtata prezidanto de la sendependa Respubliko Uzbekio. Multaj opoziciuloj poste ekziliĝis eksterlande, multaj malliberiĝis kaj pluraj malaperis.
En 1995 Karimov en referendumo plilongigis sian oficperiodon. La 9-an de januaro 2000 li balote konfirmigis sian prezidantan postenon per 91,9 procentaĵoj de la civitanaj voĉoj. La baloto en Usono deklariĝis "nek libera nek justa"; la sola kontraŭa kandidato deklaris ke li mem voĉdonis por la prezidanto. en referendumo la 27-an de januaro 2002 li denove konfirmigis plilongigon de sia sian prezidantan ofictempo (ĝis decembro 2007).
La 13-an de majo 2005 en la urbo Andiĝon (uzbeke Andijon [andiʤɒn]; ruse Андижан) okazis ribelaj demonstracioj kontraŭ la registara reĝimo. Soldatoj pafis je la demonstrantoj kaj ankaŭ je nedemonstrantaj civitanoj, ĝis 500 homoj mortis kaj pli-malpli 2000 pliaj estis vunditaj. Karimov asertas ke li ne ordonis la pafojn. La kadavroj estis fortransportitaj kaj ĝis nun neklaras kio okazis al ili.
Libroj
Karimov estas la aŭtoro de pluraj libroj. Aktuala verkaĵo havas la titolon "Uzbekio sojle de la 21-a jarcento: danĝerigo de la sekureco, kondiĉoj de stabileco kaj garantioj por progreso". En la ŝtataj universitatoj la trakto de tiu libro estas deviga.
Familio
Karimov estas edziĝinta kun la ekonomikistino Tatjana Akbarovna Karimova. La paro havis du filinojn - unu el ili Gulnora Karimova - kaj tri genepojn.
Raportoj pri morto
Onidiroj ekaperis ĉ. la 29-an de aŭgusto 2016, sugestante ke Karimov mortis. La 2-an de septembro 2016, la prezidento de Turkio anoncis tion kiel fakton, sed la uzbekia registaro ne tuj konfirmis. Laŭ la anglalingva Vikipedio, li mortis la.
Yudai Nagano
Yudai Nagano (永野 雄大, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Giravanz Kitakyushu‎.
Ŝavkat Mirzijojev
Ŝavkat Miromonoviĉ Mirzijojev (Shavkat Miromonovich Mirziyoyev) estas uzbekia politikisto naskiĝinta proksime de Zomin, Uzbeka SSR, do nun -jara) estas. Ekde la 12-a de decembro 2003 li estas la ĉefministro de Uzbekio, do la gvidanto de la nacia registaro. La ŝtata prezidanto Islom Karimov nomumis lin posteulo de Oʻtkir Sultonov.
Post la sendependiĝo de la ŝtato Uzbekio li estis estro de la provinco Ĵizzaĥ (Jizzax) kaj de 2001 ĝis 2003 de la Provinco Samarkando. De 1999 ĝis 2004 li estis membro de la uzbekia parlamento Olij Maĝlis. En 2003 li je propono de la ŝtata prezidanto Islom Karimov elektiĝis gvidanto de la ŝtata registaro, do ĉefministro. En januaro 2005 li estis konfirmita en tiu posteno fare de la parlamento. Ĉar tamen en Uzbekio neniu alia politika posteno havas kompareblan signifon al tiu de la prezidanto, ankaŭ ne la posteno de ĉefministro, Ŝavkat Mirzijojev eĉ en Uzbekio mem estas relative nekonata. Post kiam la 2-an de septembro 2016 mortis la ŝtata prezidanto Islom Karimov, Ŝavkat Mirzijojev la 8-an de septembro deklariĝis provizora prezidanto, ĝis okazigo de prezidanta baloto - en la aŭtokratia reĝimo de la lando tiu posteniĝo preskaŭ antaŭdeklaras lian definitivan prezidantecon.
En oktobro 2021, Shavkat Mirziyoyev estis reelektita Prezidanto de Uzbekio.
Drakofrukto
La drakofrukto aũ pitajo estas frukto de kelkaj specoj en la genroj Hylocereus aŭ selenicereo (Selenicereus) el la familio de la kaktacoj. Ĝi devenas el Mezameriko kaj estas kultivata en Nikaragvo, Popola Respubliko Ĉinio, Vjetnamio, Israelo kaj Srilanko.
Priskribo
La fruktokarno de pitajo (drakofrukto) enhavas multajn malgrandajn, nigrajn semojn. Ĝi havas unikan, dolĉacidan aromon, kiu perdiĝas dum kuirado. En ĝiaj devenlandoj oni uzas la frukton ĉefe pro beligi bufedojn. La frukto havas kelkajn pikilojn.
Drakofruktoj estas difektiĝemaj kaj tial malfacile transporteblaj.
La floroj malfermiĝas nokte kaj la florado daŭras ofte dum nur unu nokto kaj tiam devas okazi la polenado.
Specioj
La plej kultivataj specioj estas la subaj:
Analizo de enhavo
Nutrovaloro: ĉirkaŭ 210 kJ/100 g. Ĝi enhavas la vitaminojn B, C, E kaj multe da fero, kalcio kaj fosforo.
Uruguaiana
Uruguaiana, prononco: /u.ɾu.gwajˈɐ̃.nɐ/, en Esperanto: Urugvajano, estas municipo de la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Suda Rio-Grando, kiu havis 125.435 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
Sundarbans
La Sundarbans, সুন্দরবন estas la plej granda mangrovarbaro de la mondo. Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1997 kaj ankaŭ Nacia Parko de Barato. La vorto devenas el la bengala lingvo signifanta "bela arbaro".
Geografio
Sundarbans estas la marborda regiono de Bengala Golfo ĉe unuigitaj deltoj de riveroj Meghna kaj Brahmaputra. Iom pli granda parto etendiĝas en Bangladeŝo (60%), la malpli granda en Barato (40%). En tiu ĉi regiono vivas pluraj specioj de bestoj, birdoj kaj reptilioj, tamen la plej fama estas la bengala tigro.
La areo estas proksimume 10000 km², longo laŭ la marbordo 300 km, larĝo ĉ. 30 km.
La Sundarbans estas neloĝata, tamen laŭokaze venas homoj por fiŝkapti, ĉasadi, kolekti mielojn. Ekde 1988 la tigro estas protektata.
Aerŝipo
La aerŝipo estas aviadilo malpezas pli ol aero, direktebla aerostato, kies specifa pezo estas malpli ol tiu de la aero. La malgrandan specifan pezon certigis la pleniga gaso, kiu estis komence hidrogeno, sed pro ties bruliĝemo oni ŝanĝis ĝin al duoble peza heliumo.
Specoj de aerŝipoj
La plej bonan aeroreziston havas la rigidŝela aerŝipo. Ĝian pason certigis motorpelita helico. La regadon en alto certigis la rega sistemo kaj parte elĵeteblaj aŭ moveblaj pezoj. Ĝi ne konvenas por rapida veturo pro la grandaj dimensioj (maks. rapido de 100 ĝis 150 km/h kaj alto ĝis 2000–3000 m). Aliaj malavantaĝoj estas la malfacila regado kaj alteriĝo. Ĝi ne toleras la troŝanĝiĝojn de la vetero. Avantaĝo estas, ke ĝi ne bezonas energion por resti en la aero.
Historio de la aerŝipo
La aerŝipo evoluis el la nedirektebla balono, ĉar oni bezonis direkteblajn aerveturilojn. Oni ekuzis cigarformajn aerŝipojn pro la bona aera rezisto. Ekde tiam oni uzis la esprimon aerŝipo anstataŭ balono. La direktado restis nesolvata ĝis malkovro de la vapormaŝino.
La unua vera aerŝipo „Giffard I“ provflugis la 24-an de septembro de 1852, ĉirkaŭ 50 jarojn antaŭ la unua motorflugo de aviadilo. Ĝin konstruis Henri Giffard kaj estis movita per 2,2 kW (3 ĈP)-a vapormaŝino, peza nur 45 kg. La flugo okazis de Parizo al Trappes tra 27 kilometroj. La rapido estis ĉirkaŭ 9 km/h kaj la flugalto estis ĝis 1800 m. La longbalono, en kiun Giffard konstruis la vapormaŝinon, estis 44 m longa kaj havis la volumenon de 2.500 kubaj metroj. Gondolo kaj motoro pendiĝis sur trabo sub la balono. Ĝi estis direktita per triangula velo. En 1857, Giffard volis efektivigi sian duan veturon, sed la veturilo detruiĝis. En 1872, Paul Haenlein germana inĝeniero atingas rapidon de 18 km/h, per gasmotoro. En 1884 oakzis flugo per elektromotora aerŝipo kun povumo de 6,25 kW (8,5 ĈP) dum 23 minutoj, atingante 7,6 kilometrojnkaj alton de 300 m. En 1885, Konstantin Eduardoviĉ Ciolkovskij verkis ankaŭ pri tutmetala aerŝipo. En 1895/1896 estis skizita la unua rigida aerŝipo de Dávid Schwarz en Berlino kun ligna skeleto kaj alumina ŝelo. Li mortis dum la testa veturo en 1897. Post morto de Schwarz (Ŝvarc), la patenton aĉetis en 1898 Ferdinand von Zeppelin kaj kiu ekis la produktadon de pasaĝerlivera aerŝipo el aluminio kaj interna rigida skeleto. Per tiuj aerŝipoj ebliĝis la vojaĝo inter Eŭropo kaj Ameriko super la oceano. La aerŝipa veturado floradis ĝis komenco de la 1930-aj jaroj. La velkadon kaŭzis la katastrofo de la grandega aerŝipo Hindenburg, kun pleniga gaso da hidrogeno. Post tio la aerŝipo malaperis el la aero kaj la lokon okupis la aviadiloj. Ĝi aperis nur post ĉeso de la malvarma milito. La ĉefa uzmaniero de la aerŝipoj hodiaŭ estas la rundflugoj, aera reklamado, observaj, esploraj taskoj.
Partoj de aerŝipo
(tipo Zepelino, laŭ Esperanta Bildvortaro)
30109 Jaywilson
30109 Jaywilson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jay Wilson, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2014, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la East Chapel Hill High School de Chapel Hill (Norda Karolino).
Tivadar Rédey
Tivadar Rédey [rEdei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rédey Tivadar estis hungara bibliotekisto, literaturhistoriisto, kritikisto, poeto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1947), membro de Societo Kisfaludy (1934), membro de Societo Vajda János. Lia edzino estis Mária Hoffmann, la unua hungara ina bibliotekisto.
Tivadar Rédey naskiĝis la  1885 en Budapeŝto. Li mortis la 1953 en Budapeŝto.
Biografio
Tivadar Rédey frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li kune lernis kun Mihály Babits. En 1911 li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo, sed jam tiam li verkis poemojn. Li edziĝis, la loĝejo iĝis renkontejo de literaturamantoj. Li verkis artikolojn ekzemple en Nyugat kaj Napkelet, sed liaj kritikoj aperis en diversaj gazetoj. Post la 2-a mondmilito li pensiuliĝis en Tutlanda Biblioteko Széchényi.
Distrikto Devecser
La Distrikto Devecser [deveĉer] (hungare Devecseri járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém. Ĝi situas en montaro Bakony en la okcidenta parto de la departemento (en la meza parto de Transdanubio).
La distrikta ĉefurbo estas Devecser, kiu estas urbo, la ceteraj 27 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 421,73 km², kie loĝas 14 948 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturoj kaj bestobredadoj (dum la socialismo ankaŭ pri minadoj).
Historio
Distrikto Devecser funkciis jam inter 1886-1971, poste ĝi transformiĝis kiel Distrikto Ajka. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013, poste oni establis du distriktojn el la malnova distrikto (distriktoj Devecser kaj Ajka).
NGC 1722
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Le Figaro
Le Figaro estas franca ĵurnalo fondita la. Ĝia sidejo estas en Parizo.
Le Figaro estas kunfondinto de la European Dailies Alliance (EDA), en kiu kunlaboras la gazetoj The Daily Telegraph (Britio), Die Welt (Germanio) kaj ABC (Hispanio) rilate al internaciaj novaĵraportoj.
San Francisco Telixtlahuaca
San Francisco Telixtlahuaca estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Francisco Telixtlahuaca. Ambaŭ havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 150.
Geografio
San Francisco Telixtlahuaca apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10278 loĝantojn. El tiuj estis 4954 viroj kaj 5324 virinoj. La komunumo havas surfacon de 79.10 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1700 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 91 indiĝenoj. El tiuj 56 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 56 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jerzy Kukuczka
Józef Jerzy KUKUCZKA (naskiĝis la 24-an de marto 1948 en Katowice, mortis la 24-an de oktobro 1989 sur Lhotse en Nepalo) – pola montogrimpisto kaj himalajisto. Kiel la dua homo sur la Tero akiris Kronon de Himalajoj kaj Karakorumon – ĉiujn 14 montopintojn altaj pli ol 8 mil metrojn super maro (la unua estis Reinhold Messner, kiu bezonis por tio 17 jarojn, Kukuczka preskaŭ 8). Konsiderata unu el la plej eminentaj himalajistoj de la 20-a jarcento.
Pola Poŝto aperigis poŝtmarkon, projektitan de J.Konarzewski kun panoramo de Himalajo, lia bildo kaj olimpika ordeno.
Li pereis sur alteco de 8300 m. dum grimpado al Lhotse laŭ nova tiam nenkonkerita suda deklivo.
En 2009 aperis libro "Sportowe sukcesy Polaków 1918-2008" (Sportaj sukcesoj de poloj 1918-2008), volumo 1-a, kiun aŭtoro Andrzej Korsarz dediĉis al Jerzy Kukuczka.
Legau
Legau estas foira komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de Legau havis  loĝantojn.
La komunumo estas la administra centro de komunumaro "Illerwinkel", germanlingve en Bavario titolata "Verwaltungsgemeinschaft", kiu konsistas el la foira komunumo Legau kaj la najbaraj komunumoj Kronburg kaj Lautrach.
Imre Kulcsár
Imre Kulcsár naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Imre Kulcsár maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1952, sed dum la lernojaroj li estis dancisto de Nacia Teatro (Miskolc), iom poste korusano. En 1953 li ricevis la statuson vicaktoro. Inter 1959-1961 li apartenis al Teatro Gárdonyi Géza, poste al Teatro Petőfi (Veszprém). En 1965 li revenis al Teatro Miskolc, kie li ludis ĝismorte. Lia repertuaro estis vasta, li rolis en dramoj, komedioj, operoj, operetoj, muzikaloj, eĉ li aranĝis literaturajn spektaklojn. Li ricevis premiojn inter 1982-2003 kaj li havis la titolon "eterna membro de Teatro Miskolc".
Vilno
Vilno (Vilnius; Wilno:, Ви́льнюс) estas la ĉefurbo de Litovio, kaj de la samnoma Distrikto Vilnius. Ĝi situas ĉe la enfluo de rivero Vilnelė en riveron Neris.
Ĝia historia centro situas sur la maldekstra bordo de Neris kaj ampleksas 3,6 km². Ĝi estas tre bone konservita kaj vidinda; de 1994 ĝi estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
En Vilno okazis la 90-a Universala Kongreso de Esperanto en 2005. Ĝia unua Esperanto-Grupo fondiĝis en 1895. Plian historian urban grupon, nomata Vilna Societo Esperantista, en 1909 fondis la 18-jara esperanta verkisto Georgo Deŝkin kun interalie K. Kepalas kaj K. Niewenglowski.
Historio
La Vojevodio Vilno - litove Vilniaus vaivadija - estis administra parto de la Grandduklando Litovio respektive ekde 1569 de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj (Pollando-Litovio). Ĝi kreiĝis en la jaro 1413 kaj ekzistis ĝis la lasta el la sume tri Dispartigoj de Pollando-Litovio, do ĝis la jaro 1795. La administra unuo ĉiam havis la urbon Vilno en sia centro, sed la periferiaj limoj iom ŝanĝiĝis tra la jarcentoj. Ekde 1918 oficiale parto de la respubliko Litovio, kvankam en la tuta regiono tiam ankoraŭ batalis diversaj armeoj, en 1920 la urbo kaj la ĉirkaŭaĵo estis okupitaj per la pola armeo, kiu proklamis pseŭdoŝtaton Centra Litovio. Du jarojn pli poste, en 1922, la teritorio aneksiĝis al la Dua Pola Respubliko kaj restis tia ĝis 1940, kiam unue la armeo de Sovetunio, post jaro tiu de Nazia Germanio kaj tri jarojn pli poste denove tiu de Sovetunio okupis tutan Litovion, sed per tiuj okupoj Vilno denove estis unuigita kun la resto de Litovio.
Dua mondmilito
28.10.1939: Sovetaj regopovoj post la invado en Pollandon transdonis Vilnon al Litovio, al la urbo tuj eniris litova armeo, oni alinomis stratojn: Mickiewicz al Gediminas kaj Piłudski al Algirdas.
Vidindaĵoj
Raduškevičius-Palaco
Demografio
Laŭ datumoj de censo de 2021 jaro, en Vilno loĝas 556.490 de personoj.
Populacio de Vilno de denaska lingvo laŭ censo de 2021 jaro:
Transporto
La ĉefaj lokaj fervojoj de la stacidomo de Vilno estas "Vilno–Klaipėda", "Vilno–Kaŭno" kaj "Vilno–Turmantas". Sed ĝi utilas ankaŭ por internaciaj servoj al Moskvo kaj Sankt-Peterburgo.
Gazetaro
Respublika ("la respubliko") estas ĉiutage aperanta gazeto en Vilno, kiu unuafoje publikiĝis la 16-an de septembro 1989. En la jaroj 1989 kaj 1990 ĝi estis la organo de la civitana movado Sąjūdis, kiu strebis kaj sukcesis pri senperforta malaliĝo de Litovio el Sovetunio kaj pri paca demokratiigo de la lando. Ekde la fino de 1990 temas pri politike sendependa gazeto.
Distrikto Siedlce
Distrikto Siedlce - pole powiat siedlecki - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Siedlce, kiu tamen ne apartenas al la distrikta teriorio, sed nur plene ĉirkaŭatas de ĝi. Fine de en la distrikto vivis.
Dua mondmilito
17.08.1940: Kamparanaj Batalionoj senarmigis 4 soldatojn de Wehrmacht rabantaj nutraĵon en la distrikto, oni akiris 2 fusilojn, 25 grenadojnkaj municion.
Arjonilla
Arjonilla [arĥoNIja] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 42 km2 kie loĝas 3886 geloĝantoj, do loĝdenso estas 92.5 loĝ./km2. Arjonilla situas je 53 km de la provinca ĉefurbo Ĥaeno en la komarko Kamparo de Ĥaeno en la nordokcidento de la provinco, lime kun la municipaj teritorioj de Arjona, Andújar kaj Marmolejo.
La ĉefa enspezofonto estas la kultivado de olivarboj kaj fabrikado de olivoleo, kaj iom da ceramiko.
Sása (distrikto Zvolen)
Sása (hungare Szászpelsőc) estas vilaĝo en centra Slovakio en distrikto Zvolen.
Arjonilla
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3886 geloĝantoj de la municipo Arjonilla estas 1954 inoj kaj 1932 viroj. En la 42-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 3879 geloĝantoj, kaj aliaj 7 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 29, 17 inoj kaj 12 viroj, kaj mortis 47, 20 inoj kaj 27 viroj. Tiel la natura kresko estis -18 (-0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 1575 homoj (40.5%).
György Lázár (grafo)
György LÁZÁR grafo [lAzAr] hungara generalo naskita en Szárhegy la 31-an de marto 1807 kaj mortinta la 24-a de aprilo 1861 en Mezőerked. Li estis la bofilo de generalo János Móga
Sása (distrikto Zvolen)
Situo
Ĝi troviĝas en Pliešovská kotlina (Valkaldrono de Pliešovce) kaj parte troviĝas en montaro Javorie, kie estas plej alta punkto de vilaĝo 834 m. La plej malalta punkto estas 375 m. Rojo Neresnica trafluas la vilaĝon kaj apartenas al riverbaseno Hron. Mezo de vilaĝo estas 385 m.s.m. Zvolen troviĝas 18 km.
György Lázár (grafo)
Kariero
György Lázár grafo estis de 8-a de junio majoro, komandanto de honvedbatalio 1-a, gardinto de limo Dráva, poste vickolonelo, kolonelo, generalo. Li partoprenis en la batalo de Pákozd. Post la batalo de Schwechat (30-a de okt.) estis komandanto en Pozsony. La 4-an de januaro 1849 li forlasis en Peŝto la honvedarmeon kaj prezentis sin al enveninta imperiestra armeo.
Sása (distrikto Zvolen)
Historio
Unua skribaĵo pri vilaĝo estas en papa-dekonoj de jaro 1332 - 1337. Laŭ trovaĝoj, ĝia loĝigo oni povas enviciĝi en pli juna ŝtonepoko ( 2.400 – 1.900 antaŭ Kristo). En ĝia ĉirkaŭaĵo oni troviĝis ankaŭ diferencaj bronzaĵoj kaj  moneroj de romia erao. En 1351 ĝi akiris samajn privilegiojn, kiel najbaraj vilaĝoj Dobrá Niva kaj Babiná.
Ádám Madaras
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Universitato de Budapeŝto en 1993. Inter 2002-2014 li laboris en la sporta ministerio, poste en la centra sporta lernejo, en ambaŭ kiel oficisto. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis unufoje, la alia plurfoje. Pli malofte li estis stuntisto.
Sporta kariero
inter 1978-1985 estis moderna pentatlonisto en centra sporta lernejo, inter 1985–2000 en ĉefurba sportklubo en Újpest. Li estis hungara pentatlona ĉampiono naŭfoje inter 1989-1999 teame aŭ stafete, dum li estis hungara skerma ĉampiono individue en nacia teamo inter 1966-1975. Li neniam estis olimpiano, sed en mondĉampionumoj li estis dufoje la unua en 1991 kaj 1997 teame, respektive stafete. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2000.
Mirho (mitologio)
Mirho estis en greka mitologio filino de kipera reĝo Kiniraso kaj lia edzino Kechreo.
Mirho enamiĝis en sian patron, kiun ŝi loginstigis al peka amorado. Per tio ŝi kontraŭ si ekkoleris diinon Afrodíton. Kiam la patro faron de la filino malkovris, intencis mortigi ŝin, sed ŝi fuĝis eksterlanden, kie malbenigis sin mem. Dioj transformis ŝin en mirhan arbon (latine Commiphora). Ĝis nun el ĝi gutadas ŝiaj larmoj – mirho.
Afrodito plendis al Zeŭso mem, kiu decidis salamone: Adoniso pasigos trionon de jaro en Submondo trionon sur tero ĉe Afrodito kaj ceteran tempon tie, kie li mem volos. Ambaŭ diinoj aŭdis decidon kun malkonsento, sed fine Afrodito venkis, ĉar Adoniso pasigis ankaŭ sian liberan trionon ĉe ŝi, plejparte per ĉaso. Dum unu el la ĉasoj en sia matureco la junulo trovis sian morton. Ankaŭ poste pro decido de la plej alta dio pasigis Adoniso duonon de tempo en Submondo kaj duonon sur tero, kie oni okazigis festojn por lia memoro.
Mito pri Mirho estas verŝajne multe pli malnova, Grekoj povis ĝin transpreni de maljunaj fenicoj.
Felsőnyárád
Felsőnyárád [felŝOnjArAd] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Kazincbarcika. Felső signifas: supra.
Situo
Felsőnyárád situas sur deklivoj, ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ flankovojoj. Rudabánya troviĝas 8, Kazincbarcika 12, Miskolc 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1299 en formo "Nyaragh". En la 14-a jarcento abatejo konstruiĝis. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La refondiĝo okazis en 1687. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Famuloj
En Felsőnyárád naskiĝis:
Vitry-sur-Seine
Vitry-sur-Seine [] estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 85,380 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Vitry-sur-Seine estas la plej granda komunumo en la departemento Val-de-Marne kaj la dua plej loĝata post Créteil. Ĝi troviĝas kelkajn kilometrojn sudoriente de Parizo kaj la najbaraj komunumoj estas Ivry-sur-Seine norde, Alfortville oriente, Choisy-le-Roi sudoriente, Thiais sude, Chevilly-Larue sudokcidente kaj Villejuif oriente.
La rivero Sejno fluas oriente de Vitry-sur-Seine kaj konsistigas la limon kun Alfortville.
Richard Petty
Richard Lee Petty (naskita julio 2, 1937), kromnome La Reĝo, estas eksa NASCAR ŝoforo kiu kuradis en la Strikte Stoki/Granda Nacia Epoko kaj la NASCAR Winston Tasa Serio.
Funkcio ζ de Artin-Mazur
En matematiko, la funkcio ζ de Artin-Mazur estas laborilo por studado de la ripetitaj funkcioj kiuj okazas en dinamikaj sistemoj kaj fraktaloj.
Ĝi estas difinita kiel la formala potencoserio
kie estas la aro de fiksaj punktoj de la n-a ripeta de ripetita funkcio f,
La funkcio ζ estas difinita nur se la aro de fiksaj punktoj estas finia. Ĉi tiu difino estas formala en tio ke ĝi ne ĉiam havas pozitivan konverĝoradiuson.
La funkcio ζ estas invarianta sub topologia konjugo.
La teoremo de Milnor-Thurston statas ke la funkcio ζ estas la inverso de la knedanta determinanto de f.
Analogoj
La funkcio ζ de Artin-Mazur estas formale simila al la loka zeta funkcio, kiam difeomorfio sur kompakta sternaĵo anstataŭigas la surĵeton de Frobenius por algebra diversaĵo super finia kampo.
Je certaj okazoj, la funkcio ζ de Artin-Mazur povas esti rilatanta al la funkcio ζ de Ihara de grafeo.
Felsőtelekes
Felsőtelekes [felŝOtelekeŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Kazincbarcika. Felső signifas: supra kaj faras diferencon de la alia Telekes, telek signifas: parcelo.
Situo
Felsőtelekes situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Rudabánya troviĝas 5, Kazincbarcika 22, Miskolc 42 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la kuprepoko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio devenis el 1272 en formo "Telekes". Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, kuracejo, apoteko, poŝto, futbalejo, kafejeto, vendejo, bierejo.
Cheshire
Cheshire estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono nordokcidenta Anglio. La ĉefurbo estas Chester (Ĉestro).
Industrio - agrikulturo, aŭtomobiloj, petrokemiaĵoj
Orienta Turkestano
Tiu artikolo temas pri la politika koncepto de "Orienta Turkestano". Por informoj pri la geografia regiono kovrita de ĉi tiu koncepto, vidu la artikolon Ujgura Aŭtonoma Regiono Ŝinĝango, kiu estas aŭtonoma regiono sub ĉina kontrolo.
Orienta Turkestano (ujgura araba skribo: شەرقىي تۈركىستان, ujgura latina skribo : Shərqiy Türkistan, simpligita ĉina skribo 东突厥斯坦) ankaŭ nomata Ĉina Turkistano aŭ Ujgurio (ujgure:  ئۇيغۇرستان) estas areo de disputita statuso en la regiono de Ŝinĝango. La ĉefurbo estas Ürümqi. Ĉe la fino de la Ĉina Enlanda Milito en 1949, Ŝinĝango estis dividita inter la Kuomintango kaj separatistoj de la Unua Orienta Turkestana Respubliko. Laŭ Internacia Amnestio, ujguraj separatistoj estis torturitaj kaj mortkondamnitaj sen proceso.
La komunista gvidado konvinkis ambaŭ registarojn kapitulacii kaj akcepti la registaron de la Ĉina Popola Respubliko, kaj negocis la establon de provincaj registaroj en Yining (Gulja) kaj Urumĉio (Dihua).
Orienta Turkestano estas unu el la fondintoj de la UNPO en 1991. Hodiaŭ, la ujguroj estas klara malplimulto kompare kun la ĉinoj.
Ĝi estas la orienta parto de Turkestano, kiu ricevis ĉi tiun nomon en ĉi tiu regiono post la invado de la nomadaj turkaj militistoj el la nordo kaj nordoriento de ĉi tiu areo (inkluzive de la nuna Mongolio ). Turkestano situas en la centra parto de Centra Azio. La geografia amplekso de la koncepto de "Orienta Turkestano" ĉiam estis malsama en malsamaj tempoj kaj en malsamaj dokumentoj; laŭ kelkaj fontoj, la Tarim Baseno-regiono - tio estas la suda kaj okcidenta partoj de la Xinjiang Aŭtonoma Regiono hodiaŭ - kovras la tutan Xinjiang laŭ kelkaj fontoj.
Etimologio
La temrino Orienta Turkestano estas termino kiu havas multoblajn signifojn depende de kunteksto kaj uzokutimo.
La loknomo "Orienta Turkestano" estas derivata de la loknomo "Turkestano" kaj estas vaste uzata por priskribi la orientan parton de la Turkestana regiono kaj estas uzata por priskribi la regionon en Mezazio loĝata de diversaj etnoj parolantaj tjurkajn lingvojn.
La sufikso -istan en la persa signifas "lando de". Tial Turkistano signifas "lando de la turkoj". Turkistano estas literumita Turkestano en Esperanto.
La ĉina nomo Ŝinĝango (新疆) signifas "nova limregiono aŭ teritorio" kaj tial povas esti konsiderata ofenda al la ujgura popolo. En la sama tempo, la nomo "Orienta Turkestano" sugestas ke la areo estas parto de la tjurka teritorio kaj povas tial esti perceptita kiel ofenda fare de la ĉinoj.
La ​​difino de "Orienta Turkestano" ĉiam estis historie malsama kaj necerta. Tamen ĝi neniam estis ekzakte egala al la limoj de la regiono konata hodiaŭ kiel "Ŝinĝango", kaj laŭ la natura geografio kaj laŭ la homa geografio. Tial la eksterlandaj reprezentantoj de Ĉinio emfazis, ke la termino "Orienta Turkestano" estas pure politika koncepto kaj neniam konsistigis historian aŭ geografian koncepton, kaj esprimis, ke ili estas kontraŭ la uzo de ĉi tiu termino fare de eksterlandanoj kaj ke tiu ĉi koncepto malobservas la suverenecon de Ĉinio.
En 2001, la ĉina registaro ĉesigis sian malpermeson fare de la ŝtata amaskomunikilaro uzi la esprimojn "Ujguristano" aŭ "Orienta Turkestano" kiel parto de malfermiĝado al la mondo pri la politika perforto kaj batalemaj teroristoj en Ŝinĝango post la la 11-an de septembro atakoj.
Castelnuovo di Farfa
Castelnuovo di Farfa estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Rieti de la regiono Latio.
Orienta Turkestano
Lingvo
Antaŭe konata kiel orienta turka lingvo, la ujgura estas tjurka lingvo parolata en Orienta Turkestano ĉefe fare de la etna ujgura grupo.
Estas proksimume 10 milionoj da parolantoj en Orienta Turkestano kaj ankaŭ estas parolata de ĉirkaŭ unu miliono da homoj en eksterlando.
Kiel multaj tjurkaj lingvoj, la ujgura montras vokalan harmonion kaj aglutinadon, mankas substantivklasoj aŭ gramatikan sekson, kaj estas lingvo kun la vortordo subjekto-verbo.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la artikolo Doğu Türkistan en la turka vikipedio, listo de aŭtoroj.
Eksteraj ligiloj
(uj, en, tr) Ujgura Eduka Asocio
Muzeo pri Historio de Polaj Judoj
La Muzeo pri Historio de Polaj Judoj (Muzeum Historii Żydów Polskich) estas muzeo estanta mezurbe de Varsovio kaj dokumentanta plurjarcentan historion de judoj en Pollando. Ĝi troviĝas rekte ĉe la Strato de Ludoviko Zamenhof en Varsovio.
La muzeo situas en konstruaĵo starigata en la jaroj 2009–2013 laŭ projekto de finnaj arkitektoj sub gvido de Rainer Mahlamäki, kiu ricevis la unuan premion en solvita en 2005 internacia arkitekta konkurso. Ĝi komencis agadon en nova sidejo aprile 2013, kaj la ĉefa ekspozicio estis malfermita oktobre 2014. La muzeon iniciatis Asocio de Juda Historia Instituto en Pollando (SŻIH) kaj ĝi agas danke de monhelpo transdonata de la pola registaro (Ministerio pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo), teritoria aŭtonomio (ĉefurbo Varsovio) kaj Ne-registara organizaĵo, kiu kolektis rimedojn de donacintoj el Pollando kaj eksterlande (SŻIH).
La 28-an de oktobro 2014 prezidentoj de Pollando kaj Israelo malfermis la ĉefekspozicion, kiu konsistas el 8 galerioj, kie prezentiĝas 1000-jara historio de la polaj judoj.
Septembre 2014 la muzeo aldonis al sia nomo la vorton „Polin” („Pollando” en la hebrea lingvo), aludante al legendo pri apero de la unuaj judoj sur la polaj teritorioj.
Historio
Koncepto kaj kreo de la muzeo
La koncepto pri konstruo naskiĝis en 1993. En 1995 la urbo transdonis areon en kvartalo Muranów. La muzeo fondiĝis la 25-an de januaro 2005. Konstru-Komitaton de Muzeo eniris interalie: Władysław Bartoszewski, Włodzimierz Cimoszewicz, Marek Edelman, Bronisław Geremek kaj Andrzej Wajda. Patrono pri la kreado iĝis prezidento Aleksander Kwaśniewski kaj fronte de Internacia honora Komitato staris Ŝimon Peres.
Agado "Jonkviloj"
Aprile 2013, dum la 70-a datreveno de la Ribelo en varsovia geto la Muzeo inaŭguris socian-edukan agadon „Żonkile” (Jonkviloj). Ĝin partoprenis 500 volontuloj. Ĝia celo estas rememorigo al Varsovianoj, gastoj el eksterlando kaj loĝantoj de aliaj polaj urboj pri herooj de la ribelo. Volontuloj disdonas al preterpasantoj paperajn jonkvilojn – la florojn, kiuj Marek Edelman, unu el gvidantoj de la ribelo, metis sur memorlokoj ligitaj kun ekstermo de judoj.
La Madeleine (Nordo)
La Madeleine, prononco [], jen france, okcidentflandre tute aliel Berkem, estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
La Madeleine situas tuj norde de la urbo Lille kaj konsidereblas antaŭurbo de ĝi.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas madeleinois(es).
Brian Steen Nielsen
Brian Steen Nielsen (n. ) estas dana futbalisto. Li de 1990 ĝis 2002 membris en la dana nacia teamo de futbalo.
Camp de l'Arpa (Metroo de Barcelono)
Camp de l'Arpa estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
János Kardos
János Kardos [jAnoŝ kardoŝ], ankaŭ konata laŭ slovena ortografio Janoš Kardoš, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kardos János estis hungaria luterana pastro, instruisto, tradukisto.
János Kardos naskiĝis la en Norsinc (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Noršinci (Moravske Toplice) en Slovenio), li mortis la  en Őrihodos (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Hodoš en Slovenio).
Biografio
János Kardos apartenis al la slovena monoritato de la lando. Li frekventis luteranan lernejon en Sopron, poste li studis teologion en Vieno. Li pastriĝis en 1830. Li estis pastro de Szepetnek inter 1830-1835, poste en Hodoš 4 jardekojn. Li verkis kaj tradukis plurajn ekleziajn librojn kaj lernolibrojn. Kardos estis la unua, kiu tradukis verkojn de hungaraj verkistoj kaj poetoj de hungara en la slovenan lingvon (pli precize en slovenan lokan dialekton). Inter aliaj li tradukis verkojn de Sándor Petőfi, János Arany, Mór Jókai, Aleksandro Kisfaludy kaj Mihály Vörösmarty se ne paroli pri tradukaĵo de Biblio. En 1868 li tradukis la necesajn lernolibrojn al tiuj, kiuj volis lerni la slovenan dialekton.
Kastelo de Verseg
La Kastelo de Verseg (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Podmaniczky [podmanicki]) estas baroka-klasikisma kastelo (ankaŭ historia monumento) en vilaĝo Verseg, en ekstera parto Fenyőharasztpuszta. Nun ĝi estas hotelo.
Historio
La (tiam klasikisma) kastelo estis konstruita en 1805. La nun videbla formo estas videbla de 1868, tiam trakonstruo kaj pligrandigo okazis. En la frua 20-a jarcento la familio Podmaniczky havis ene bibliotekon kaj valorajn kolektaĵojn pri porcelanoj kaj armiloj. En 1913 alia riĉulo aĉetis la kastelon. Dum la 2-a mondmilito germanaj, poste rusaj soldatoj loĝis en la kastelo, kiu ŝtatiĝis en 1947. En la sekvaj jardekoj la konstruaĵo ruiniĝis, ĉar ekzemple la armeo, loka [[kolĥozo, eĉ cirko profitis ĝin. En 1986 firmao aĉetis ĝin, poste plena renoviĝo okazis. En la sekva jardeko alia firmao profitas ĝin, kiel belega hotelo. eta|Fasado de la kastelo eta|La longa portiko
Kastelo
La teretaĝa kastelo kun keloj situas sola en mezo de granda parko. La konstruaĵo formas L-majusklon, la preskaŭ apartaj aloj estas ligitaj per koridoro. En mezo de la fasado estas videbla portiko kun 6 kolonoj, kiuj tenas timpanon, malantaŭ la kolonoj 2 pordoj estas videblaj. La alia alo havas etaĝon. Interne troviĝas resume 23 ĉambroj kun 19-a jarcenta aspekto.
Parko
La parko iam estis kreita kiel pejzaĝa parko. Ne nur la kastelo, sed ankaŭ la parko estas belega.
Yoshiki Sato
Yoshiki Sato (佐藤 喜生, n. ) estas japana futbalisto.
Cidamón
Cidamón [zidaMON] estas vilaĝeto kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la altebenaĵo de Valpierre, inter la valoj de Ebro, Oja, Najerilla kaj Tuerto. Ĝi estas unu de la historiaj dek kvar vilaĝoj kiuj formis la Junta del Valpierre. ​
Cidamón estis historie ligita al la grafoj de Hervías kaj Montalvo, kiuj estis ankaŭ «senjoroj de Cidamón», kies posedo estis la domaro kaj la apudaj teroj. Pro tio kaj la preĝejo kaj kelkaj antikvaj konstruaĵoj estas nuntempe de privata posedo, ĉirkaŭitaj de barilo, pro kio fakte ne estas urba kerno sed nur disaj domoj, pro kio kvankam ĝi estas la administracia ĉefa kerno, ĝi ne funkcias kiel socia kaj ekonomia kerno de la municipo. Ĝi fakte estas unu el malplej loĝataj municipoj de la regiono. La municipa konsilantaro estas formita de nur la urbestro.
Yoshiki Sato
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Giravanz Kitakyushu‎.
Cidamón
Cidamón estas formita de submunicipoj Cidamón, Casas Blancas, Madrid de los Trillos kaj Negueruela.
La ĉefa urba kaj ekonomia centro de la municipo estas fakte la bieno Casas Blancas (Blankaj Domoj), aktuale posedaĵo de la grafoj de Cadagua, kie loĝas kaj laboras la plej granda parto de la loĝantaro. Casas Blancas fakte estas dividita duone inter la municipoj Cidamón kaj San Torcuato, kaj suferas gravan dekadencon, ĉar la posedantinoj de la bieno ne apogas la kontinuecon de la entrepreno pro nesufiĉa enspezo. Finfine Madrid de los Trillos estas aro de nobelaj domaroj, kiu estas ankaŭ ligita origine al la bienaro de la grafoj de Hervías de tiu zono de Valpierre.
Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejoj.
Valo
Valo estas malaltiĝo en tereno kompare de ĝia ĉirkaŭaĵo, kutime ĉirkaŭata de montoj kaj montetoj. ekzemple ebenaĵeto inter montoj.
Arto de Birmo
Arto de Birmo aŭ Arto de Mjanmaro temas pri vida arto kreita en Birmo. Ekde la 1400-aj jaroj, artistoj kreis pentraĵojn kaj skulptaĵojn, kiu respegulas la birman kulturon. Birmaj artistoj submetiĝis al registara interfero kaj cenzuro, malhelpanta la evoluadon de arto en Birmo. Birma arto respegulas la centrajn budhismajn elementojn inkluzive la manpoziciojn, ĝatakajn rakontojn, la pagodon kaj Bodisatvon.
Valo
Ekzistas valoj de diversaj tipoj: V-valo, fosita de rivero; U-valo, fosita de glaciaro. Pendanta valo estas flanka valo, kiu pli alte kuŝas ol alia, ĉefa valo, kiu fositis de pli forta fluo - ĉu akva, ĉu glacia. Kiam valo troviĝas sub akvo sed ĉirkaŭatas de supermaraĵo, ĝi nomiĝas "fjordo".
Arto de Birmo
Arto de la Ŝan-periodo
Al artaj historiistoj mankas ĝenerale akceptita difino de Ŝan-a arto. Oni opinias, ke ĝi originis inter 1550 kaj 1772, kiu estis prokismume la tempo, kiam la du reĝlandoj de Lanna kaj Lan Ksang estis ambaŭ sub la regado de la Birmoj.
Multaj pecoj de Ŝan-aj artverkoj prezentas Budhon en sida pozicio, kun lia dekstra mano montranta la Teron; ĉi tiu pozicio estas ofte nomata la Maraviĝaja Pozicio. En budhismo, la Maraviĝaja pozo reprezentas Budhon vokanta la Teran Diinon por atesti pri la venko de Gaŭtamo super Mara.
Valo
Tipoj
V-valo aŭ V-forma valo estas valo kiu troviĝas ofte en mezmontaro kaj altmontaro. Ofte la valofundo estas mallarĝa, tiel ke la valo povas esti nomata mallarĝvalo. V-valoj ekestas ĉe forta profunda erozio kaj samtempe okazanta denudacio ĉe la valaj deklivoj.
U-valo aŭ U-forma valo. Glaciaj valoj formiĝis antaŭ dekoj da miloj da jaroj (probable dum la Glaciepoko) per la grandega kaj vasta forto de glaĉeroj. Multaj glaciejaj valoj troveblas en Mezeŭropo, en la landoj de Alpoj.
Arto de Birmo
Arto de la Ŝan-periodo
Skulptaĵoj faritaj en ĉi tiu arta stilo estis kutime farita el bronzo kaj poste estis skulptitaj el ligno aŭ el lako. Tradicia Ŝan-a arto tipe havis Budhon kun roboj de la karakterizaj roboj de monaĥo, aŭ kronita per krono kaj ornamita per diversaj aliaj materialoj kiel mastiko kaj vitro.
Valo
Famaj valoj
Konataj valoj inkluzivas:
Arto de Birmo
Arto de la Ŝan-periodo
Ŝan-aj skulptaĵoj estas facile rekoneblaj dum rigardo tra la historio de Birma budhisma arto. Ŝan-aj skulptaĵoj estas ofte identigitaj kun oval-formaj vizaĝoj, molaj ridetoj kaj fermitaj malstreĉitaj okuloj.
Nuna epoko
De 1962 ĝis 1988, dum la Malvarmmilita epoko, postkolonia Birmo estis izolita de la cetero de la mondo kiel rimedo por daŭrigi la sendependecon. En 1989, Birmo komencis malfermi internacian komercon, kaj ŝtata kontrolo estis malseverigita. Ĉi tiu permesis al artistoj el Birmo pli da oportunoj intertrakti kun internaciaj artistoj. En 1997, aliro al la interreto permesis la kreskon de nuntempa arta komunumo en Birmo. Tamen, registara cenzuro, konflikto, ekonomia malfacileco kaj izoleco influis Birmajn artistojn kaj ilian arton. Ekzemple, la registaro limigis arton al religiaj bildigoj kaj esprimoj de la natura beleco de la nacio.
Registara cenzuro
La registaro de Birmo malpermesis aŭ konfiskis artaĵojn pri malpermesitaj temoj kaj cenzuris artajn ekspoziciojn. La malpermesitaj temoj inkluzivis politikan kritikon, nudecon kaj eĉ la uzadon de kelkaj koloroj. En 1970, cenzuristoj markis neaprobitajn artaĵojn per stampo, kiu diris, "malpermesita montri" sur la antaŭo kaj malantaŭo. Aprobitaj pentraĵoj montris la politikan gvidanton Ne Win (1910 – 2002), socialismon kaj ĝian agraran utopion, la purecon de Birma kulturo, kaj budhismon. Kelkaj artistoj fariĝis defiemaj rilate al la cenzuro.
Simiulo
La simiuloj (Simiiformes, ankaŭ Simiae aŭ Anthropoidea depende de onia preferata nomenklaturo) estas primatoj.
Oni klasigas ilin en tri grupoj:
Okcidentaj simioj evoluis en Sudameriko kaj havas tenpovajn vostojn. Orientaj simioj ampleksas tiujn simiojn, kiuj evoluis en la orienta duonsfero kaj ankoraŭ havas vostojn (kvankam iliaj vostoj ne estas tenpovaj). Homoideoj estas grandaj simioj sen vostoj.
Kadenco (harmoniscienco)
Kadenco (de lat.-it.: cadere = fali) estas en muziko sinsekvo de akordoj rilatigita sur bazotonalo (toniko). Diference al ajna akordsinsekvo (progresio) kadenco estas kutime sinsekvo de gamopropraj akordoj, kiu baziĝas sur ĉerta intervala ŝablono.