cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ousmane Dembélé
estas franca futbalisto. Li naskiĝis, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2016 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblas per la numero "11".
Flago de Gambio
La nacia flago de Gambio, dizajnita de Pa Louis Thomasi, konsistas el horizontala trikoloro de ruĝa, blua kaj verda. La koloroj estas apartigitaj per blankaj strioj. La ruĝa ĉe la pinto simbolas la sunon, same kiel la savanon. Sub ruĝo estas bluo kiu simbolas la riveron Gambio kiu fluas tra la nacio. La verdo simbolas la teron, kaj ankaŭ la arbarojn de la nacio. La blankaj partoj reprezentas pacon. La flago estis adoptita la 18-an de februaro 1965, la tago kiam estis plene sendependa de Britio. La flago de Gambio havas neniun politikan bazon.
Insulo Bangka
La insulo Bangka (aŭ foje Banka) estas insulo oriente de Sumatro, Indonezio. Populacio (1990). Areo: ĉirkaŭ.
Estas aldona malgranda insulo nome Pulau Bangka en norda Sulaveso, Indonezio.
Maria Rain (Karintio)
Maria Rain estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Reĝa Palaco de La Farmo Sankta Ildefonso
La Reĝa Palaco de La Farmo Sankta Ildefonso estas unu el la rezidejoj de la Hispana Reĝa Familio kaj ĝi troviĝas en la Provinco Segovio, en la urbo Sankta Ildefonso. Ĝi estas administrata de la Institucio Nacia Heredaĵo kaj malfermita al la publiko. La Reĝa Loko de La Farmo troviĝas en la norda bordo de la Gvadarama Montaro, je 60 km de Madrido. Ĝia nomo venas de la antikva farmo kiun la ĥeronimaj monaĥoj de la segovia monaĥejo El Parral havis ĉi tie.
La palaco konstruiĝis dum la regado de Filipo la 5-a, kiu impresiiĝis pro la loka beleco dum la ĉas-sezono. La reĝo, kiu deziris malproksimiĝi de la malnova Alkazaro de la Habsburgoj, ordonis al Teodoro Ardemans la konstruadon de eta palaco el baroka stilo kun ampleksaj ĝardenoj. Kvankam la laborado komenciĝis en 1721, la reĝo mem ordonis sinsekvajn ampleksigojn al la palaco, ĝis la konvertado en lia "eta Versailles", kvankam ĝi pli similas al la malaperinta Palaco de Marly. De tiam kaj ĝis la regado de Alfonso la 13-a la palaco estis la somera rezidejo de la reĝoj de Hispanio.
En la malsupra etaĝo montriĝis la kolekto de skulptaĵoj de Kristina de Svedio, kiujn ŝi kolektis en Romo post la abdikado. Ili estis akiritaj de Filipo la 5-a. La skulptaĵoj estis translokitaj en la 19-a jarcento al la Museo del Prado kaj anstataŭataj per reproduktaĵoj el stuko.Ĉi tiuj salonoj dekoraciataj kun stokoj el falsa marmoro, reprenis sian belecon post antaŭnelonga restaŭrado.
La palaco suferis incendion la 2-an de januaro 1918 kiu detruis la freskojn de kelkaj salonoj. En posta dato, habilitiĝis spacoj por la montrado de tapiŝoj, inter ili la Apokalipso kaj La Honoroj, du el la plej bonaj tapiŝoj de la mondo.
Mount Lemmon Survey
Ĝia MPC kodo estas G96.
Tiu enketo estas la tria laŭ la nombro da malkovritaj asteroidoj kun 68 957 numerotitaj asteroidoj el kiuj 67 713 sub la nomo Mt. Lemmon Survey kaj 1 244 sub la nomo Mount Lemmon Survey.
Veľké Kosihy
Veľké Kosihy (hungare Nagykeszi) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno. Keszi (kesi) estas unu el la 7 hungaraj triboj.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1268 en formo villa Kezu. Iom poste estiĝis apude Kiskeszi (Malgranda Keszi), la pli malnova tial nomiĝis Nagykeszi (=Granda Keszi). La turkoj detruis ambaŭ. En la 17-a jarcento la vilaĝo refondiĝis. Ofte okazis inundoj. En 1886 okazis ĥolero. Post unu jaro Malgranda kaj Granda Keszi unuiĝis. Denove post unu jaro incendio okazis. En 1910 loĝis tie 847 homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóközi, poste al Ĉeĥoslovakio. Post 1920 alvenintaj slovakoj fondis apudan komunumon Okánikovo. Inter 1938-1945 la komunumo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis tie 970 homoj (830 hungaroj, 108 slovakoj).
Rupert Falkland von Vaughan
Rupert Falkland (von) VAUGHAN, (pseŭdonimoj „I. K.“; Verdavalo), (naskiĝis en la 5-a de julio 1878 en Singapore, Malajaj Kolonioj, mortis la 7-an de novembro 1958) estis brita esperantisto, metalurgiisto.
Esperantisto de 1905. Fondis unu el la unuaj Esperanto-grupoj en Hindujo en Kolar, 1906, kaj tie fondis kaj redaktis la gazeton La Pioniro ĝis sia foriro el Hindio, en 1907. Delegito de UEA en Totok (Celebes), Tokio, Osaka, kaj poste en Sandakan, Norda Borneo. Artikoloj kaj rakontoj pri orientaj landoj aperis en HDE.
Lia patro, el kimra deveno, estis stabano de Sir James Brooke, la unua "blanka hindreĝo" de Sarawak. Naskita en Singapore, la juna Rupert edukiĝis en Anglujo kaj en 1884 fariĝis lernanto ĉe eminenta londona arĥitekto. Sed post du jaroj lia patro mortis, kaj li akiris postenon en hinda orminejo kiel ĥemia provisto kaj laborestro. En 1905 li esperantistiĝis aŭtodidakte, kaj en 1906 fondis en Kolar unu el la unuaj grupoj de Hindujo, ankaŭ la unuan hindan Esperanto-gazeton, La Pioniro. Li deĵoris 13,5 jarojn en Hindujo, kaj 10,5 jarojn en la insulo Celebeso. En 1920 li migris al Japanujo, kie li deĵoris 5,5 jarojn kiel kontisto, konstante disvastigante nian lingvon; li multe kunlaboris kun la Pastro Inocento Seriŝev kaj la blinda Vasilij Eroŝenko. Tiam li denove migris al Sandakan, Nordborneo, kie post 20-jara deĵoro ĉe lignaĵa firmo li emeritiĝis kaj vivis kiel rentulo ĝis sia morto.
En Sandakan li eldonis la revueton El Verdavalo.
Li fondis anglalingvan gazeton semajnan North Borneo News kaj kulturis kokosojn kaj kaŭĉukon. Li verkis multe sub la pseŭdonomo Verdavalo, precipe artikolojn kaj rakontojn pri aziaj temoj. Multjara delegito de UEA, malavare apogis ankaŭ aliajn Esperanto-organizaĵojn kaj gazetojn.
Eksteraj ligiloj
Pri termitoj 2 Pri termitoj 3 Pri termitoj 4
Egerfarmos
Egerfarmos estas vilaĝo en Hungario, situante sur la bordoj de rivereto Eger en la regiono Borsodi Mezőség ('Kamparejo en departemento Borsod).
Historio
En la 15-16-aj jarcentoj laŭ la dokumentoj ĝi apartenis jen al departemento Borsod, poste al Heves, sed departemento Borsod sur malnovaj mapoj etendiĝis ĝis la la rivereto Eger. La samon ni spertas ankaŭ ĉe vilaĝoj Szihalom, Andornak, Szemere. Okazis eĉ, ke unu parto de urbo Eger apartenis al departemento Heves, la alia al Borsod (vilaĝoj Tihamér, Almagyar, Felnémet). En 1807 en leĝo departementoj Heves kaj Borsod kontraktis pri interŝanĝo, kaj de 1811 la parto Eger trans la rivero apartenis al departemento Heves. Interŝange departemento Borsod ricevis la vilaĝojn Ivánka, Farmos kaj la puston Szőke. En 1950 Egerfarmos kaj Mezőszemere estis ligataj al departemento Heves.
En 1405 reiris al la krono "pro senfrukteco" (ne naskiĝis heredanto) parto de la vilaĝo, kiun László, filo de Pál Bor el Borosjen"o ricevis kiel donacon de reĝo Sigismundo, poste ĝin gajnis Simon Rozgonyi Simon kaj lia pli juna frato László. Postaj bienuloj estas András Báthory, la familio Barius, Tamás Bosnyák, la familio Kandó, kaj de la 18-a jarcento la familioj Atkári-Szalay, Polgár kaj Kovács, Pocska, Forgách, Szegő Brezovay, respektive Vitéz, Prónay, Oláh, kun multaj bienoprocezoj. En 1550 impostis al la turkoj (la fortikaĵon Eger en 1552 ne povos konkeri la turkoj, sed ili okupis la regionon) 13 familioj en 10 domoj. En 1675 en la vilaĝo loĝis unugrundaj etnobeloj kun siaj servutuloj. La vilaĝo pereis en 1680, ĝiaj loĝantoj ankoraŭ antaŭ la falo de Eger disiris kaj pereis. En 1696 Levin Pocska (kiu estis armea komisiito pri nutrado en fortikaĵo Eger) ricevis la neloĝatan puston kontraŭ 1450 forintoj. Ĉe la departemento du Eszterházy-filinoj denuncis sinjoron Levin Pocska, kaj la enketoj konstatis, ke li perforte akiras la imposton kaj robotigas la servutulojn. Laŭ tio servutuloj denove ekloĝis ĉi tie en 1697-98.
En 1701 ses plenkreskaj servutuloj loĝis en la vilaĝo. La bienparton de Forgácz, tial ĉr li partoprenis la liberbatalon Rákóczi, la fisko donacis al sinjorino Katalin Polgár Szalayné kaj al sinjoro yörgy Brezovay en 1831. La reĝo tiam firmigis ankaŭ la fratojn Kandó en siaj bienoj en Farmos. Ankaŭa la familio Subich supozeble loĝis ĉi tie, ĉar ĝi bienproceson kun la familio Kandó. En 1708 Mihály Grósz Mihály konstruis bierfarejon ĉi tie, en 1748 li translokiĝis el vilaĝo Poroszló, la familio Brezovay ekfunkciigis drinkejon en la bierfarejo.
En 1786 la areo de la vilaĝo estis 3756 katastraj arpentoj, el tiu estis herbejo 1320, paŝtejo 496, plugkampo nur 1859 katastraj arpentoj, el kiuj 1670 arpentoj estis posedaĵo de 10 komunposedantoj (grafo Károlyi, barono Orczy, Subicz, Brezovay, ktp.). Tiam en la vilaĝo loĝis 805 personoj en 114 loĝejoj, en 116 dommastrejoj. Krom la 10 etbienuloj ankaŭ 21 servutuloj mastrumis, tiam la vilaĝo fariĝis frama-etnobela setlimento. En 1828 ĝi havis 961, en 1850 810, en 1869 936 geloĝantojn.
En 1849 iu loĝanto de Farmos gvidis nokte tra la marĉo la husarojn Máriássy apartenantajn al korpuso Klapka, por ke ili sekurigu por generalo Dembinszky la vojon retiriĝi al vilaĝo Poroszló, al riverego Tiso. Tiam la 1-an de marto 1849 estis entombigitaj tiuj 4 nekonatajn liberbatalantojn, por kiuj la 15-an de marto 1906 starigis el publikaj donacoj la vilaĝo "decan marmoran memorŝtonon anstaŭ la provizore staranta ligna tombsigno". La tiamaj delegitoj 100 kronojn, sinjoro László Brezovay 210 kronojn, la vilaĝanoj donis 90 kronojn, kies nomoj estas lasitaj al la posteuloj en vitra botelo en la suba parto de la memorŝtono estimante dankon al la donacintoj, aparte pro la diligenta strebado al la notario Kálmán Medveczky kaj la loĝantoj József Szoó, Gusztáv Veres Gusztáv.
En 1852 okazis aranĝo de la nobelaj bienoj, tiam la plugkampoj ampleksis jam 2400 katastrajn arpentojn, el ĝi estis 2300 katastraj arpentoj posedaĵo de publikposedantoj kaj etbienuloj. La karaktero de la vilaĝo estas krucvoja, meze sur malgranda monteto situas la preĝejo.
La kurioj de la mezbienuloj staris en la norda kaj sud-orientaj partoj de la vilaĝo, kun grandaj ĝardenoj kaj ekonomiaj kortoj, kiuj pro la malriĉiĝo de la posedantoj dividiĝis. Sur la mapo farita en 1785 bone videblas, ke la rivereto Eger havis du branĉojn, kaj la loko de la nuna tombejo estis nomata Draŝmonteto (Csépl"o-domb), kie la greno estis draŝata per mana draŝilo. Dum la popolnombrado en 1930 vivis ĉi tie 1360 personoj, en 296 intern- kaj en 14 ekstervilaĝaj domoj (farmoj). La areo de la vilaĝa kamparo estis 5073 katastraj arpentoj, el kiu estis paŝtejo 461, herbejo 394, plugkampoj 3903, nekultivebla 196 arpentoj. Kvar mezbienuloj mastrumis sur 1760 arpentoj, sep etbienuloj sur 250 arpentoj kaj ducent kvardek sep nanbienuloj averaĝe sur 3 arpentoj. En 1949 la nombro de la loĝantoj estas 1247 personoj en 320 loĝejoj. En 1956 la aero apartenanta al vilaĝo estas 4689 arpentoj, el tiu privataj estas 2268 arpentoj, la aliajn posedas la agrikultura kooperativo. La fervojo finkonstruiĝis en 1891. La elektra kurento estis kondukata al la vilaĝo en 1950, la trinkakvo en 1989, la gaso en 1994.
En 1907 fondiĝis Kooperativo Formiko (Hangya Szövetkezet) vendanta spicojn, miksitajn, ferajn kaj teksaĵvarojn. Ĝia prezidanto estis Béla Czirkusz Béla, afergvidanto Gyula Berényi. La vendejon estris Imre Bukta. En la 1930-aj jaroj funkciis ankoraŭ du ĉiovendistoj, tri drinkaĵvendistoj kaj dekdu metiistoj. Funkciis ankaŭ haketilo gajnanta energion el la akvo.
Ceteraj historiaj menciindaĵoj
En 1710, pesto pereigis en la regiono, 1748 kaj 1782 akridoj kalvigis la teron, 1786 paseroj kaj leporoj atakis la kampojn, 1863 de aprilo ĝis oktobro ne pluvis, 1874 estis granda sekeco kaŭzanta malsatmizeron kaj epidemion, 1867 en decembro forbrulis Egerfarmos, 1905 komenciĝas la elmigrado al Ameriko, 1913 pluvis tiom, ke la tritikostakoj ekĝermis, 1916 estis bona rezulto nur el pajlo, el tritiko nur 3 kvintaloj/arpentoj, 1929 kaj 1931 granda frosto, sekeco, kaj vermoinvado, 1840 la Centra Fervojo inter Pest kaj Debrecen -- oni planis konstrui la fervojon tiel, ke ĝi kondukus de Bercel - Sz"okepuszta - Egerfarmos - Löv"o - Ivánka - Tiszatarján en la direkto al Debrecen, kaj flankvojo al Miskolc, sed realiĝis la konstruado de la fervojlinio tra traSszolnok, tiel la fervojo venis en departementon Bors nur post sufiĉe longa tempo.
Cappelle-en-Pévèle
- prononco laŭ sistemo IFA, jen france, historie nederlande respektive okcidentflandre Pevelenkapelle - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Egerfarmos
Famuloj
En Egerfarmos naskiĝis matematikistoj Sándor Csörgő kaj Miklós Csörgő, en la apudaĵo mortis monaĥo kaj martiro György Csepellényi.
Golop
Historio
La vilaĝon oni menciis unue en ĉarto en 1258 laŭ „Glup” nomo. Tio signifas en la slavaj lingvoj: stultan, malsaĝan. En epoko de Árpád-domaj reĝoj, la kolonio estis bieno de Golopy familio, kiu devenis el la Aba nacia familio.
En 1356 bieno de la Eger – urba kapitulo. En 1567 la turkoj disdetruis la komunumon. De 1571 la komunumo denove apartenis al la Goopy familio, de la 18-a jarcento al la Vay familio.
Vidindaĵoj
Sur la orienta flanko de la vilaĝo staras la Vay-kastelo, la tn. „Malnova kastelo”, kion eble el iu mezepoka kastelo oni elformis. La iaman Renesancan stilan, je fino de la 16-a jarcento konstruitan malgrandan fortikaĵon oni trakonstruis je la 18-a jarcento al ties nunan formon. Samtempe ankaŭ belegan, romantikan parkon elformis oni kun lago, akvofalo, kaj kun maloftaj floroj. La tutlande konata Vay-familio iatempe ĉi tie gardis sian bibliotekon kaj arkivon. Bedaŭrinde la kastelo pereiĝis pro homa malzorgemo.
En la proksimo staras la alia Vay-kastelo. Tiu konstruiĝis en 1820 en klasikisma stilo.
Franciskana monaĥejo (Vajmaro)
Eksa Franciskana monaĥejo (germane: Franziskanerkloster) troviĝas en la urbokerno de Vajmaro, Germanujo (Am Palais 4; antaŭa adresnomo: Geleitstraße 1–3). Nuntempe ĝi uzatas muzikinstruade.
Situo
Jam en 1457 la franciskanoj estis ricevinta la pli foran Mario-kirkon (unua mencio en 1336) fare de la Germana kavalira ordeno kiu troviĝis sur Frauenplan-placo antaŭ Goeto-muzeo. La antaŭa franciskana monaĥejo situas malantaŭ la Muzeo de Vajmara respubliko, inter la Vajmara arsenalo kaj la strato kondukanta al la Vidvina palaco (eble brikoj de tiu palaco ankoraŭ estas originale klostraj!). Ne multe spekteblas de la malnova monaĥejo hodiaŭ. Nur la suda ĉefkonstruaĵo, en kiu iam troviĝis la klostra preĝejo restis estante en tre bona stato. Restis krome kelkaj konsolŝtonoj de la kovrita preĝadpromenejo. Konsekriĝo de la kirko apud la monaĥejo ne estis antaŭ 1480; ĝia patroneco estas nekonata.
Historio
La monaĥejo etendiĝis disde la norda flanko de la ĉefkonstruaĵo de la posta arsenalo. Antaŭ pli ol duonjarmilo tie, kie nun estas infanludejo kun granda sablokesto, estis korto protektita de ĉiuj flankoj per monaĥejaj konstruaĵoj. La fermita korto ricevis malmulte da lumo ĉar ĝi estis sur la ombra flanko de la granda monaĥeja preĝejo. Tiu ĉi loko estis antaŭ multaj centoj da jaroj ĉe la periferio de la urbo kaj la protekta urbomuro estis nur kelkajn metrojn oriente sur la hodiaŭa placo Theaterplatz antaŭ la Germana Ŝtata Teatrejo kaj Ŝtata Orkestro en Vajmaro.
En 1518 Marteno Lutero haltis ĉi tie dum vojaĝo al Augsburg, predikis en la urba preĝejo kaj celebris sanktan meson en la franciskana preĝejo. Ankaŭ pernokto lia enmonakeje atestatas. Kelkaj monaĥoj ekinteresiĝis tiam pri liaj skribaĵoj. En 1477 ekleziŝanĝema monaĥo nome Johannes Herwich el Ilten (Sehnde) senditis en la vajmaran klostron por dumviva pentofaro. Laŭdire li dum kaptiteco tiea antaŭdiris la alvenon de la reformisto Lutero. En 1502 li devis foriri al la klostro de Eisenach; en la Georgo-kirko konserviĝas lia epitafo. En 1516 Friedrich Myconius troviĝis en Vajmaro kie li ordinitis; li estis arde por la ideoj luteraj. En 1520 entuziasmiĝos pri la luteraĵoj la monako Johann Voith kiu predike intencis konvinki la fidelularon. Tiam Lutero helpis sian malsaniĝintan amikon Filipo Melanktono surloke. Malgraŭ komenca neŝato de reformaciaj ideoj la monaĥoj devis cedi al ŝtata perforto kaj la 21-an de novembro 1533 kaj la monaĥejo kaj la urbo forlasota estis fare de la nekonvertiĝemaj frokuloj. La beginoj ankaŭ devis forlasi sian konventeton en 1533.
En 1534 la ostoj de la plej gravaj nobeloj entombigitaj en la franciskana kirkokripto estis translokigitaj al la Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo. La kirko tiam estis konvertita en grenejon kaj la ĉefkonstruaĵo de la franciskana monaĥejo en tiu tempo estis uzita por loĝdomaj respektive komercaj celoj.
En 1872 la unua orkestra lernejo en Germanio estis malfermita en la ĉefkonstruaĵo kaj hodiaŭ la konstruaĵo estas uzita fare de la Liszt-muzikaltlernejo vajmara. Post 1548 starigis Nikolaus Gromann ĝis 1945 ekzistantan ensembleron sur la grundo de la kaduka konfesejo. Gromann ankaŭ faris (arkitektur)historie altvaloran horizontalan projekciaĵon de la komplekso.
Alcuéscar
Alcuéscar estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas alcuesqueños. La censita populacio en 2008 estis de 3.001 loĝantoj.
Situo
Alcuéscar estas situa en la centra parto de Ekstremaduro kaj sudo de la provinco de Cáceres en la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez, je altitudo de 488 m tute apud la limo kun la Provinco de Badajoz; je 39 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 32 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. Madrido estas je 290 km. La surfaco de ties teritorio estas de 108,93 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Geografio
Alcuéscar situas inter la Montaroj Centinela kaj Lombriz, inter la Sierra de Montánchez kaj la Sierra de San Pedro, ksj markas la finon de la preskaŭebenaĵo de Cáceres sude. La plej altaj pintoj estas 696 kaj 698 m altaj respektive.
Demografio
La jena tabelo montras la datumojn de la Nacia Instituto pri Statistiko Instituto Nacional de Estadística español pri la demografia evoluo de Alcuéscar inter 1996 kaj 2006.
Historio
La fondo de Alcuéscar okazis en la jaro 830 dum islama epoko. Laŭ la historiisto de la 17a jarcento Bernabé Moreno de Vargas fine de la 15a jarcento estis reloĝara de araboj devenaj el loko de Andaluzio nome "Güescar" [guESkar], eble la aktuala Huéscar, de la Provinco de Granada.
Eble ankaŭ dum la 16a jarcento kaj post reloĝado fare de moriskoj, oni konis la vilaĝon kiel "Güescar" kiel la toponimo araba-andaluza. Eble la prefikso "al" estis poste aldonita poste por diferencigi ĝin el la andaluza enklavo de kie devenus la menciitaj moriskoj, rezulte fine per la arabeca nomo de "Algüéscar", aŭ "Alcuéscar".
Vidindaĵo
Proksime de la vilaĝo estas gravega kaj unika en la regiono preĝejo de la epoko de Visigotoj nome Sankta Lucía del Trampal.
Klemen Lavrič
Klemen Lavrič (n. ) estas slovena futbalisto. Li de 2004 ĝis 2008 membris en la slovena nacia teamo de futbalo.
Fuĵajro
Fuĵajro aŭ Fuĵajra (فجيرة) estas unu el la sep emirlandoj de UAE. Ĝi havas ĉ. 85,000 enloĝantojn (laŭ takso el la jaro 1997), kaj okupas areon je 1,150 km², kiu konsistigas 1,5%-ojn de la teritorio de UAE. Ŝejĥo Humad Bin Muhammad aŝ-Ŝarki estas emiro de 1974.
Biografio
Biografio aŭ vivpriskribo (de la greka vortoj bios signifanta "vivo" kaj graphein signifante "skribi") estas ĝenro de literaturo kaj aliaj artaĵoj kiel kino, bazita de la verkitaj rakontoj pri individua vivo. Kvankam biografio povas esti fikcia aŭ nefikcia, la termino ĝenerale aludas al nefikciaĵo. Biografio estas pli ol listo de nepersonaj faktoj kiel naskiĝo, edukado, laboro, interrilato kaj morto. Ĝi ankaŭ funde esploras la emociojn de travivi tiajn eventojn.
Aŭtobiografio estas la priskribo de la vivo de iu persono, verkita de tiu persono mem. Uloj verkantaj biografion nomiĝas biografoj.
Corentin Tolisso
estas franca futbalisto. Li naskiĝis, do nun estas -jara.
Lindau (apud Kiel)
Lindau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Dänischer Wohld, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Gettorf.
James Belushi
James Adam "Jim" BELUSHI (15an de Junio, 1954) estas usona aktoro, komediisto, kantisto kaj muzikisto. Li estas plej bone konataĉar ludis la rolon de James "Jim" Orenthal en la longdaŭra situacia komedio According to Jim, kaj li estas la pli juna frato de la komika aktoro John Belushi.
Komenca vivo
Belushi naskiĝis en Ĉikago. Li devenas el familio de albanoj enmigrintoj. Jim edukiĝis en Wheaton, kvartalo de Ĉikago, kun siaj tri gefratoj: pli aĝa frato John, lia fratino, Marian, kaj pli juna frato, Billy. Post gradiĝi el altlernejo Wheaton Central, Jim Belushi studis ĉe la College of DuPage kaj gradiĝis el la Universitato Carbondale de Suda Ilinojso pri parolaj kaj Teatraj Artoj.
Zeinheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Flago de Zambio
Ĝi estis dizajnita de sinjorino Gabriel Ellison, kiu ankaŭ dizajnis la nacian blazonon kaj multajn el la poŝtmarkoj de Zambio.
Krudveganismo
Krudveganismo estas dieto kiu kombinas la konceptojn de Veganismo kaj krudnutraĵa manĝostilo. Ĝi ekskludas ĉiajn manĝaĵon kaj produktojn el besta deveno, same kiel manĝaĵo boligita je temperaturoj super 48 °C (118 °F). Krudvegana dieto inkludas krudajn legomojn kaj fruktojn, nuksojn kaj ŝoslegomojn, semojn, plantoleojn, algojn, herbojn, kaj freŝajn sukojn. Ekzistas multaj malsamaj versioj de la dieto, inkluzive de fruktomanĝismo, sukomanĝismo, kaj ĝermarmanĝismo. La difino de krudvegana dieto povas esti ŝtuparigita por inkludi veganajn dietojn kun almenaŭ 75-80% krudaj manĝaĵoj.
Zell (Karintio)
Zell estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Le Vigen
La teritorio havas komunan limon kun.
Mika Kaurismäki
Mika KAURISMÄKI (naskiĝinta la 21-an de septembro 1955 en Orimattila, Suomujo) estas suoma kino-reĝisoro kaj frato de Aki Kaurismäki.
Vivo
Mika Kaurismäki studis de 1977 ĝis 1981 ĉe la Altlernejo por Televido kaj Filmo en Munkeno. Li fondis kune kun sia frato Aki Kaurismäki la Meznokto-Sunan Filmo Festivalon en Sodankylä kaj la filmpruntedonan firmaon Villealfa, nomata laŭ la filmo Alphaville de Jean-Luc Godard.
Mika Kaurismäki vivas ekde la komenco de la 1990-aj jaroj en Brazilo kaj verkis siajn lastajn filmojn pri brazilaj temoj.
Du fojojn li ricevis la suoman filmpremion „Jussi“ por la plej bona reĝio: en 1983 por la filmo Arvottomat, en 1992 por Zombie ja kummitusjuna.
Universala lingvo (Leibniz)
La universala lingvo, germane Universalsprache, latine characteristica universalis estas sistemo de signoj, desegnita de Leibniz, per kiu ĉiuj objektoj kaj iliaj rilatoj, leĝoj kaj aliaj estu reprezentataj, kaj tiamaniere, ke difinitaj signoj apartenas al objektoj kaj difinitaj rilatoj inter objektoj apartenas al rilatoj inter tiuj signoj.
La problemo de la universala lingvo okupis Leibnizon dum sia tuta vivo, sed malgraŭ multaj ŝanĝoj kaj plibonigoj li ne atingis taŭgan prezentadon. Unue, lia sistemo nur estis konstruita por skriba notado de simboloj, sed Leibniz poste uzis vortojn, kiuj povas esti pli facile lernitaj, memorigitaj kaj elparolitaj.
Parte la moderna logiko povas esti komprenita kiel realigo de la programo de Leibniz. Tiu logiko ankaŭ provis, ke la programo de Leibniz nur povas esti realigita en limigita kvanto. Ĝiaj limoj estas relative ekzakte precizigitaj per la teoremoj de nekompleteco de Gödel kaj per komprenoj pri la ebleco de metodoj de decidado.
Palmomedolo
Palmomedolo aŭ Palmokoro estas manĝaĵo farita el la kuirita petiola eno de foliidoj de kelkaj palmospecioj, ĉefe la Bongusta eŭterpo aŭ Jusaro (Euterpe edulis) en peklakvo. La palmomedolo estas blanka cilindro kiu estas trovebla en la palmotrunko. La palmomedolo estas tradicia manĝaĵo en Brazilo kaj estas ofte trovebla en restoracioj kaj en superbazaroj, sed por forpreni la palmomedolon el la trunko oni bezonas haki la palmon, kio kondukas rapide la palmon Bongusta eŭterpo al la formorton. Tamen estas nune la komerco de Jusaro malpermesata en Brazilo, pluas la kaŝkomerco. Aliaj palmospecioj kiuj produktas komercajn palmomedolojn estas la asaio (Euterpe oleracea) kaj Bactris gasipaes.
Popola Armeo de la Respubliko
La Popola Armeo de la Respubliko (Ejército Popular de la República, mallongigita EPR) estis la nomo adoptata de la surtera ŝtata armeo de la Dua Hispana Respubliko post la reorganizado iniciatita de ties aŭtoritatoj kaj nuligo de la milicoj de volontuloj naskiĝintaj en la unuaj monatoj de la Hispana Enlanda Milito, reage al apogo de granda parto de la tiama ŝtata armeo al la insurekciita partio (puĉo).
Tio signifis, ke la regado de la militaj operacoj estu unuigita centre kaj ne en manoj de la disaj armeaj fortoj kiuj apartenis al diversaj organizoj (partioj, sindikatoj, regionoj ktp). Tiu proceso komencis en oktobro de 1936 dum el la 19a de julio ĝis tiam la defendo de la Respubliko estis farita de tiaj volontuloj.
Rocca Sinibalda
Rocca Sinibalda estas komunumo de Italio.
Bayamo
Bayamo (Bajamo por lokaj esperantistoj) antaŭe San Salvador de Bayamo, estas la ĉefurbo de la provinco Granma en la orienta regiono de Kubo. La vorto Bayamo havas du eblajn etimojn: la unua estis la nomo de tribestro, kiu regis la regionon, sed plej da adeptoj havas la dua: la ekzistado de Bayam, arbo de la saĝo.
Historio
San Salvador de Bayamo estas la dua vilaĝo fondita en Kubo la 5an de novembro 1513 de Diego Velázquez. Pro la navigado, kiun ebligis la rivero Bayamo, la vilaĝo floradis rapide kune kun Santiago de Cuba, tiam ĉefurbo de la hispana kolonio.
En la 19a jarcento komenciĝis ĉi tie la agado por la sendependeco de Kubo, la plej elstara figuro estis Carlos Manuel de Céspedes kiu liberigis siajn sklavojn kaj komencis la militon en La Demajagua, kiu nuntempe apartenas al la municipo Manzanillo. La bajamanoj organiziĝis en framasonaj loĝioj por povi konspiri kontraŭ la hispana registaro.
En tiu ĉi urbo, ĉefurbo de la provinco Granma, la nacia himno estis kantita unuafoje la 20an de oktobro 1868. En la urbo estis dezajnita la flago de Carlos Manuel de Céspedes, nuntempa flago de la Nacia Asembleo de la Popola Potenco.
Bayamo estas la naskiĝurbo de Carlos Manuel de Céspedes, Patro de la Patrio. En la centro de la urbo troviĝas muzeo kun apartenaĵoj kaj dokumentoj de la renomita patrioto. Ankaŭ ekspoziciiĝas El Cubano Libre (La Libera Kubano), la unua sendependa periodaĵo publikigita de Céspedes.
Eŭropo - Demokratio - Esperanto
Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE) estas politika movado, kiu deziras pere de Esperanto plibonigi la kompreniĝon kaj plifortigi la demokration kaj plurlingveco en Eŭropo.
Ĝia franca branĉo Europe–Démocratie–Espéranto partoprenis unuafoje en elektado por la Eŭropa Parlamento, en 2004, Francio. La franca branĉo partoprenis same en 2009, 2014 kak 2019 la balotojn. La germana branĉo, Europa–Demokratie–Esperanto, malsukcesis kolekti 4000 subtenajn subskribojn en 2004 kaj 2014, necesajn por la partopreno en Germanio. Europa–Demokratie–Esperanto sukcesis kolekti 5240 subskribojn en 2009, tiel ili partoprenis la elektojn. Ĉiu alia landa branĉo de la movado ne sukcesis atingi la necesajn lokajn antaŭskribitajn kondiĉojn por la balotebleco.
Celoj kaj programo
Laŭ la statuto de la Federacio de EDE, la "ĉefideo" de la movado estas "provizi la Eŭropan Union per la necesaj iloj por starigi partoprenrajtan demokration".
La statuto de EDE-Germanio precizigas, ke oni deziras pere de Esperanto i.a. "akceli la ideon de Unuiĝanta Eŭropo", "ebligi transliman politikan kaj socian dialogon" kaj "aktive kontribui al paco kaj kompreniĝo inter la popoloj".
En la eŭropaj balotoj 2009 la du sekcioj de EDE en Francio kaj Germanio partoprenas surbaze de du apartaj programoj. Malgraŭ viglaj diskutoj en retaj forumoj kaj dum la 1-a Internacia Konferenco de EDE, tiuj ĉi programoj fakte estiĝis preskaŭ sendepende. Ili estis verkitaj en la koncerna nacia lingvo kaj nur poste tradukiĝis al Esperanto.
Organizoj
EDE konsistas el 5 asocioj: En Francio ekzistas ankaŭ regionaj suborganizoj de EDE.
En Pollando ekzistas rondoj de EDE kaj danke al EDE-Pollando estis fondita en Pola Parlamento la Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE): .
EDE havas kontaktulojn en entute 17 landoj de la Eŭropa Unio.
Post la eŭropaj balotoj de 2009, kelkaj germanaj aktivuloj de EDE iniciatis la fondon de la partio UNU MONDO, kiu - kompare kun EDE - okupiĝas plie pri la mondaj problemoj kaj etikaj principoj.
718 Erida
718 Erida estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la aŭstra astronomo Johann Palisa la 29-an de septembro 1911 elde la observatorio de Vieno.
"Erida" estis la antaŭnomo de la filino de la usona astronomo Armin Otto Leuschner.
Nemezo (stelo)
Nemezo estas hipoteza stelo, kiu formus duopan stelon kun nia Suno.
Eŭropo - Demokratio - Esperanto
Konferencoj de EDE
La 1-a Internacia Konferenco de EDE okazis kun 16 partoprenantoj el 4 landoj de la ĝis la  en Strasburgo. La partoprenantoj diskutis tie la programon de EDE kaj faris preparojn por la partopreno en la eŭropuniaj balotoj de 2009. Interalie oni kolektis dum la konferenco en la germana urbo Kehl apud Strasburgo ĉirkaŭ kvindek subtenajn subskribojn por EDE-Germanio.
Nemezo (stelo)
Tiu akompananto de Suno estus malmulte luma stelo, ruĝa nano aŭ bruna nano, ankoraŭ ne malkovrita. Ĝia sekvus discentran orbiton kies periodo estus ĉirkaŭ 26 milionoj da jaroj.
József Kutas
József Kutas [jOĵef kutaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kutas József estas hungara aktoro.
Eŭropo - Demokratio - Esperanto
Balotoj de 2004
EDE-Francio partoprenis eŭropuniajn balotojn de 2004. En Francio estis sep balotregionoj. Pro manko de monaj rimedoj balotiloj ne estis presitaj kaj distribuitaj, aŭ nur parte. La simpatiantoj povis elŝuti balotilon perrete. Simile, ne vera kampanjo estis farita, tamen sufiĉe multaj artikoloj estis faritaj de la gazetistaro pri EDE, la listoj, ktp.
Nemezo (stelo)
Nemezo kaj la amasaj formortoj
La hipotezo de Nemezo estis proponita en 1984 de Richard A. Muller, de la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley; bazita sur la periodeco de la datoj de la grandaj formortoj (periodeco nun pridisputita) kaj de la ideo de Luis Alvarez, laŭ kiu la "formorto de la dinosaŭroj" (aŭ kretacea-terciara evento) estas ŝuldata al alfrapo de kometo.
Eŭropo - Demokratio - Esperanto
Balotoj de 2004
En Germanio, por partopreni en la balotoj, EDE-Germanio devis kolekti 4,000 subtenajn subskribojn (kun konfirmo de la koncerna urba registrejo, ke la subskribinto vere estas voĉdonrajta), sed jam restis por tio nur ĉirkaŭ du monatoj da tempo. Komence de aprilo 2004 montriĝis, ke la nombro de subtenaj subskriboj estas nur ĉirkaŭ 2,500. La asocio do devis rezigni pri partopreno en la balotoj de 2004.
Oni provis pretigi listojn ankaŭ en Belgio, kaj Italio. En Belgio kaj Italio la konsistigo de listoj ne sukcesis. Sekve la partopreno en la balotoj efektiviĝis nur en Francio.
József Kutas
József Kutas naskiĝis la  en Budapeŝto.
Eŭropo - Demokratio - Esperanto
Balotoj de 2004
En Francio, la plej bona rezulto estis en la regiono "Parizo Francilio", kie la listo kondukata de Georges Kersaudy ricevis 5,789 voĉdonojn. Sume estis en Francio 25 259 voĉoj.
Balotoj de 2009
En Germanio, la landa sekcio Europa - Demokratie - Esperanto transdonis la 23-an de marto 2009 al la balotestro entute 5,240 subtenajn subskribojn por rajti partopreni en la balotoj. La 10-an de aprilo 2009 la balota komisiono decidis, ke EDE rajtas partopreni en la eŭropaj balotoj 2009 en Germanio.
Nobel-premiito pri ekonomiko Reinhard Selten estis ĉefkandidato de la germana landa sekcio de EDE en la balotoj 2009 por la Eŭropa Parlamento.
Laŭ la definitiva rezulto EDE atingis en Germanio 11,772 voĉojn kaj en Francio 28,945, sume do 40,717 voĉoj. EDE ricevis en Francio EDE ĉirkaŭ 0,17 % de la validaj voĉoj, en Germanio 0,045 %. La procentaĵo en la orienta parto de Germanio (eksa GDR) estis proksimume la duoblo de la rezulto en la okcidento; la plej altan rezulton liveris Meklenburgio-Antaŭpomerio, kie el 622,967 validaj voĉoj EDE atingis 910, do 0,146 %. La procentaĵo en la insulo Nov-Kaledonio atingis 0,93 %, tiu en la insulo Sankta Marteno eĉ 1,53 % , kvankam EDE tien ne liveris voĉdonilojn.
En Francio estis sume 17,218,974 validaj voĉoj ; la ĉirkaŭ 28,945 voĉoj por EDE do reprezentas 0,17 % de ĉiuj validaj voĉoj.
Balotoj de 2014
Eŭropo-Demokratio-Esperanto partoprenis la eŭropajn balotojn 2014 kaj ricevis en Francio sume 33,609 voĉojn. Tio egalas al 0,18 % de ĉiuj validaj voĉdonoj, do ĉiu 564-a valida voĉo en Francio estis por EDE.
Balotoj de 2019
Eŭropo-Demokratio-Esperanto partoprenis la eŭropajn balotojn 2019 kaj ricevis en Francio sume 18 587 voĉojn. Tio egalas al 0,08 % de ĉiuj validaj voĉdonoj kaj duono de tiuj ricevitaj en 2014.
En Germanio, EDE ne atingis la necesan kvanton de subskriboj (4000) por partopreni.
Kritikoj kaj evoluado
Sed ankaŭ ene de la Esperanto-movado ne malofte publikiĝas negativaj opinioj pri EDE. Ekzemple Gregor Hinker rekomendis al esperantistoj ne subteni EDE, ĉar laŭ li Esperanto taŭgas "certe ne kiel fundamento de politika partio". Li emfazis, la diverseco de la politikaj opinioj en la Esperanto-movado "montras, kiel absurda estas politika Esperanto-partio". La blogo Teo kaj Libroj kritikis ĝin kaj diris "EDE ne estas vera politikpartio. Ili ne havas seriozan programon, ili ne strebas gajni parlamentanon aŭ iam atingi potencon. Ili nur volas la senpagan reklamadon kaj tial kreis ŝajn-politikpartion. Eĉ se EDE estus en la balotilo en mia lando, mi ne voĉdonus por ili."
Fakte, EDE ne funkcias kiel kutima politika partio, ĉar ĝi aperas nur en la eŭropaj balotoj en Francujo (kaj en Germanujo en 2009), ne en la naciaj kaj lokaj balotoj ; ĝi estas politika movado pri la lingva politiko en la institucioj de E.U. kaj en la malsamaj landoj.
En septembro 2019 EDE-Francujo ŝanĝis sian statuton kaj sin difinis nun kiel "politika movado". Tio estis jam la situacio de EDE-Polando kaj EDE-Hungarujo.
József Kutas
Biografio
József Kutas akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Géza Pártos kaj Endre Gellért. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro József Attila. Li estis membro de Teatro Kisfaludy (1957), Teatro Jókai (Békéscsaba) (1958), Nacia Teatro (Pécs) (1959), Teatro Petőfi (Veszprém) (1961-1963), poste li ludis en malgrandaj teatroj en Budapeŝto ĝis 1979.
Olga Kerzjuk
Olga KERZJUK (naskiĝis la 21-an de decembro 1957 en Ivano-Frankivsko) esperantiĝis en 1973 en urbo Ĥmelnicko kiel disĉiplo de Andreo Rogov. Ŝi estas fakulo pri la ukraina lingvo kaj ukraina literaturo, diplomito de la (Kijiva Universitato) kaj esploris ukrainajn-latvajn kulturajn rilatojn. Nun ŝi estas la kuratoro de la ukraina, belorusa kaj esperantlingva sekcioj en la Brita Biblioteko.
Olga Kerzjuk esperantigis verkojn de ukrainaj verkistoj Emma Andijevska, Hryhir Tjutjunnyk, Ihor Kalinec kaj Mikola Ĥvilovij, kaj verkojn de rusa verkisto Varlam Ŝalamov.
Dum la 29-aj Internaciaj Floraj Ludoj en 1989 ŝi gajnis premion Amaranto kaj Clelia Conterno por ŝia verko "Plena boato da aromaj pomoj" en kategorio "Recenzo" kaj Premion Honoraj Mencioj je Amaranto kaj Clelia Conterno por ŝia verko "Ĉe la rando de Eŭropo". La premiitaj verkoj aperis en Literatura Foiro (1989, 121).
Nemezo (stelo)
Nemezo kaj la amasaj formortoj
Richard Muller proponis ke periodaj pasoj de Nemezo ĉe ĝia perihelio estigus perturbojn de la orbitoj de la objektoj (ĉefe kometoj) de la oorta nubo. Tiuj kometoj falus en la internan sunan sistemon kaj, se okazas kolizio kun Tero, estigus grandajn formortojn kun periodo de 26 milionoj da jaroj.
Ecoj
Laŭ la tria leĝo de Kepler, orbita periodo de 26 milionoj da jaroj kongruas kun granda duonakso de orbito de ĉirkaŭ 90 000 astronomiaj unuoj, aŭ pli ol unu lumjaro. Nemezo devas havi ankaŭ grandan orbitan discentrecon por veni enen de la oorta nubo.
Se oni akceptas la hipotezon, laŭ kiu Nemezo kaŭzis la kretacean-terciaran eventon (antaŭ 65 milionoj da jaroj) tiu astro troviĝus nun proksime de ĝia afelio.
Ĉar tiu akompananto de Suno ne estis malkovrita, oni supozas, ke ĝi estas tre malmulte brila, do stelo kun malgranda maso. Richard Muller hipotezis, ĝi ke troviĝus nun en la Sagitario, proksime de la galaksia centro: regiono riĉa je steloj, tio, kiu malfaciligas ĝian malkovron.
Kritikoj
Tamen, Nemezo ne povas malproksimiĝi je pli de 2 jarlumoj de Suno; laŭ kalkulo de J. G. Hills en 1984, la orbito de ĉi tiu astro estus tiam nestabiligita de proksimaj steloj. Kalkuloj montras, ke stelo de maso pli malgranda ol 0,6 de suna maso havus neglektan efikon sur la oorta nubo.
Kvankam ruĝaj nanoj estis malkovritaj je distanco de 10 al 20 parsekoj (30 al 60 lumjaroj) de Tero, nenio el tiaj astroj en distanco de 2 lumjaroj estis trovita, interalie nek per la infraruĝa kosma observatorio IRAS, nek per la astronomia enketo 2MASS en ondolongo de 2 mikrometroj.
Pro tio, la hipotezo de Nemezo restas nepruvita, eĉ se oni konservas la ideon, laŭ kiu preterpasantaj steloj kapablus perturbi la oortan nubon. Plej grava perturbo okazos post 1,4 milionoj da jaroj, kiam Gliese 710 pasos proksime de Suno, sed estigos relative malfortan pligrandigon de la nombro da kometoj, kaj malgranda probablo estigi amasan formorton.
Eĉ se oni akceptas la hipotezojn de periodaj formortoj, tiuj ĉi povas estis klarigita per la fakto, ke la orbito de la Suno en la galaksio periode trairas la galaksian ebenon , kaj do pasas tra regionoj pli riĉaj je steloj kaj gaso.
Jóska Pécsi Rabb
Jóska Pécsi Rabb [jOŝka pEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pécsi Rabb Jóska estis hungara popolkantisto. Lia origina estis Rabb József.
Jóska Pécsi Rabb naskiĝis la en Baranyajenő, li mortis la  en Pécs.
Biografio
Jóska Pécsi Rabb estis ministo en Pécs inter 1940-1946, sed li ankaŭ ofte kantis en koruso aŭ dum kunvenoj. Li private lernis kantoteknikon en Pécs kaj ankaŭ kantis plej ofte en restoracioj. Inter 1951 kaj 1957 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), li havis malgrandajn rolojn kaj kantis en la koruso. Pli poste li estis restoracia kantisto ĝis la pensiuliĝo en 1980. Li edziĝis en 1937, lia edzino naskis 2 filojn en 1941 kaj 1943.
Curieuse
Curieuse estas insulo en la Hinda Oceano kaj apartenas al la granitaj "internaj insuloj" de la Sejŝeloj. La insulo situas 1 kilometron norde de la pli granda insulo Praslin.
30147 Amyhammer
30147 Amyhammer estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Curieuse
Curieuse kovras areon de tri kvadrataj kilometroj kaj estas loĝata fare de nur malmultaj homoj. Dum la 19-a jarcento ĝi nomatis Île Rouge, "ruĝa insulo", kaj inter la jaroj 1833 kaj 1965 estis vivejo por lepro-malsanuloj.
30147 Amyhammer
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Hammer, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Richardson High School en Richardson (Teksaso).
Internacia Rajdada Federacio
La Internacia Rajdada Federacio (Fédération Équestre Internationale, mallongigata kiel FEI) estas la internacia rega instanco pri rajdado. La asocio fondiĝis en 1921. Ĝia sidejo troviĝas en Laŭzano.
Curieuse
En 1979 Curieuse kaj la ĉirkaŭaj akvejoj estis deklaritaj mara nacia parko de Curieuse cele al pli efika protekto de la loka faŭno. Nuntempe sur la insulo situas malgranda ekologia esplorejo por testudegoj kaj aliaj tipe sejŝelaj bestoj kaj plantoj. Nur fojfoje turistoj dum kelkaj horoj vizitas la insulon.
Zlatan Ljubijankić
Zlatan Ljubijankić (n. ) estas slovena futbalisto. Li de 2006 ĝis 2015 membris en la slovena nacia teamo de futbalo.
Curieuse
Krom la sude najbara kaj pli granda insulo Praslin, Curieuse estas la sola loko, kie nature kreskas la sejŝela palmo, ankaŭ nomata Coco de mer ("mara kokoso") aŭ latine Lodoicea maldivica. Ĉar la maro inter la du insuloj tre malprofundas (ekzistas "vojoj" inter ambaŭ insuloj, kiuj konstante profundas malpli ol 10 metrojn sub la marasurfaco), oni supozas ke Curieuse pasintece estis parto de Praslin.
Maklesfildo
Loĝantaro - 56,125 (taksita 2020)
Persono de Maklesfildo foje estas referita kiel "Maxonian" en angla. Maklesfildo, kiel multaj aliaj areoj en Cheshire, estas relative riĉa urbo.
13540 Kazukitakahashi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kazuki Takahashi, pliaĝa filo de la unua malkovrinto.
Baza Angla Reformita
Baza Angla Reformita estas propono de internacia planlingvo de franca L.Y. le Breton, publikigita en 1972. Antaŭe la aŭtoro estis okcidentalisto, poste li lasis sian projekton kaj pasis al interlingvao.
Reakcia rapido
Kemia kinetiko estas la parto de fizika kemio kiu rilatas al la rapido de reakcioj. La konceptoj de kemia kinetiko estas aplikeblaj en multaj fakoj, ekzemple kemia inĝenierarto, enzimologio kaj media inĝenierarto.
Baza Angla Reformita
Versoj de Patro nia:
Reakcia rapido
Formala difino de reakcia rapido
Konsideru tipan kemian reakcion:
La minuskloj (a, b, p, q) reprezentas stekiometriajn koeficientojn, dum la majuskloj reprezentas la reakciantojn (A kaj B) kaj la produktojn (P kaj Q).
La IUPAK rekomendas ke la tempa unuo ĉiam estu la sekundo. Tial la rapido de reakcio malsamas al la rapido de pliiĝo de la koncentriteco de produkto P laŭ konstanta faktoro (la inverso de ĝia stekiometria nombro kaj por reakcianto A laŭ minus la inverso de la stekiometria nombro. Reakcia rapido kutime havas la unuojn mol dm−3 s−1. Gravas konsideri ke la antaŭa difino validas nur por unuopa reakcio, en ferma sistemo je konstanta volumeno. Ĉi tiun implican difinon oni devas eksplicite konstati, alie la difino ne ĝustas: se oni enmetas akvon en ujon de salakvo, la koncentriteco de salo malpliiĝas, sed neniu reakcio okazas.
Kiam aplikita al la simpla okazo supre meniciita, ĉi tiu ekvacio reduktiĝas al:
Por unuopa reakcio en ferma sistemo kun varianta volumeno, la tiel nomata rapido de konvertado estas uzebla, por eviti trakti koncentritecojn. Oni difinis ĝin la derivaĵo de la progreso de reakcio rilate al tempo.
estas la stekiometria koeficiento por substanco i, estas la volumeno de reakcio kaj  estas la koncentriteco de substanco i.
Kiam kromproduktoj formiĝas, la IUPAK rekomendas uzi la terminojn rapido de apero kaj rapido de malapero de produktoj kaj reakciantoj respektive.
Oni ankaŭ povas difini reakciajn rapidojn rilate al bazo kiu ne estas la volumeno de la reakciujo. Kiam katalizilo estas uzata, oni povas skribi la reakcian rapidon laŭbaze de maso de katalizilo (mol g−1 s−1) aŭ surfaca areo (mol m−2 s−1)
Faktoroj kiuj influas la rapidon de reakcio
Ekzemple, karbo bruliĝas en fajro per oksigeno, sed ne kiam konservata je kutimaj mediaj temperaturoj (0 ĝis 40 celsiaj gradoj) kiam la rapido estas neglekteble malrapida. La pliiĝo de temperaturo kaŭzata de la frotado de alumeto startigas reakcion kaj tiam ĝi sin varmigas ĉar la reakcio estas ekzoterma. Tio ankaŭ validas por aliaj brulaĵoj, ekzemple metano, butano, hidrogeno... Ekzemple kiam metano reakcias kun kloro en mallumo, la reakcio estas tre malrapida. Eblas plirapidigi ĝin per malforta lumo. En brila sunlumo la reakcio estas eksploda. Ekzemple, platino katalizas la bruladon de hidrogeno per oksigeno je media temperaturo.
Ĉiujn faktorojn, kiuj influas la reakcian rapidon, devas priskribi la ekvacio de la reakcio.
Ekvacio de reakcia rapido
Por kemia reakcio n A + m B → C + D, la ekvacio de reakcia rapido estas matematika esprimo uzata en kemia kinetiko por ligi la rapidon de reakcio al la koncentriteco de ĉiu reakcianto. Ĝi estas tia, kia:
En ĉi tiu ekvacio k(T) estas la reakcirapida koeficiento aŭ rapideca konstanto, kvankam ĝi vere ne estas konstanta, ĉar ĝi enhavas ĉiujn parametrojn kiuj influas la rapidon, krom koncentriteco, kiu estas eksplice priskribita. De ĉiuj aliaj parametroj menciitaj antaŭe, temperaturo kutime estas la plej grava.
La eksponentoj n kaj m nomiĝas reakcia ordo kaj dependas de la reakcia mekanismo.
Stekiometrio, la nombro de molekuloj koliziantaj, kaj reakcia ordo koincidas nur en elementaj reakcioj, tio estas, tiuj reakcioj kiuj okazas en unu paŝo. La reakcia ekvacio por elementa reakcio koincidas kun la procezo okazanta je la atoma nivelo, t.e. n molekuloj de tipo A kolizias kun m molekuloj de tipo B.
Kombinante la reakcian ekvacion kun masa bilanco por la sistemo en kiu la reakcio okazas, oni povas derivi esprimon por la rapido de kemia ŝanĝo. Por ferma sistemo kun konstanta volumento, tia esprimo eble aspektos kiel:
Influo de temperaturo
Ĉiu reakcirapida koeficiento k dependas de temperaturo, kutime laŭ la Ekvacio de Arrhenius.
Ea estas la aktiviga energio kaj R estas la gasa konstanto. Ĉar je temperaturo T la molekuloj havas energion laŭ la distribuo de Boltzmann, oni povas atendi ke la nombro de kolizioj kun energio pli ol Ea esti proporcia al. A estas la antaŭ-eksponencia faktoro aŭ frekvenca faktoro.
La valoroj de A kaj Ea dependas de la reakcio. Pli kompleksaj ekvacioj eblas, por priskribi la temperaturan dependon de aliaj reakcirapidaj konstantoj kiuj ne akordas kun ĉi tiu modelo.