cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aŭstralia koturno
La Aŭstralia koturno, Coturnix pectoralis estas specio de koturno (el la birda familio de Fazanedoj) troviĝanta en Aŭstralio. Ĝi estis foje konsiderata samspecifa kun la formortinta Novzelanda koturno. Tiukaze la nomo de tiu lasta specio estus havinta prioritatecon kaj la Aŭstralia koturno iĝus estinta Coturnix novaezelandiae pectoralis. Tamen ĉar filogenetika analizo de la tri separataj mitokondriaj kontrolaj regionaj sekvencoj en 2009 montris proksiman filogenetikan rilaton inter la du birdspecioj, ĝi konfirmis, ke estas separataj specioj.
Larrain
Larraín estas familia nomo de jenaj personoj:
Aŭstralia koturno
Kiel sugestas la latina scienca nomo pectoralis, kio aludas al brusto, ankaŭ tiu koturno, kiel la Nigrabrusta koturno, havas nigran brustomakulon. La ventro estas pli hele sablokolora kaj la supraj partoj estas brunecaj kaj iom striecaj.
Tiu specio troviĝas tra multe de orienta, suda, sudorienta kaj sudokcidenta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ĝi loĝas en agrikulturaj areoj, humidaj herbejoj, marbordaj makisoj, ŝoseflankoj kaj abandonitaj paŝtejoj. Ties konservostatuso estas konsiderata Malplej Zorgiga.
Dubajurbo
Edukado kaj socia vivo
Vivi en Dubajo estas malfacila, ĉar la tiea vivoritmo estas rapidega kaj ĉiu laboro estas tre postulema.
Bankoj fermiĝas nur vendrede kaj en la butikcentroj ili restas malfermataj ĝis la 22-a horo (sekvante la butikumajn horojn).
Vendejaj centroj ne havas fermotagon kaj estas malfermataj ĉiujn tagojn de la jaro.
Vokocentroj funkcias preskaŭ ĝis noktomezo.
Demografio
Laŭ ĉirkaŭkalkuloj de la Centro de Statistikoj de Dubajo, en 2018 la loĝantaro de la emirlando estis de 3 192 275 loĝantoj, nome 2 233 390 viroj kaj 958 885 virinoj (malofta proporcio en aliaj landoj), kun averaĝa aĝo de 30 jaroj. Pro tio, la loĝdenseco estas de 775.95 loĝ/km², nome sepfoje pli alta ol la tutlanda cifero. Samjare la naskindico estis de 10.7 naskoj por ĉiu milo da loĝantoj kaj la mortindico estis de 0.87 forpasoj por ĉiu milo da loĝantoj.
Etnaj grupoj kaj lingvoj
La plej parto de la loĝantoj en la emirlando estas de sud-sudorienta azia deveno — la lokanoj estas minoritato de ĉirkaŭ 20 % de la totalo —, ĉefe de Bangladeŝo, Barato kaj Pakistano, sed estas ankaŭ kolonioj de somalianoj; estas ankaŭ 100 000 britoj en la ĉefurbo, kio faras ilin la plej granda grupo devena el okcidenta ŝtato. Aliflanke, unu kvarono de la emirlandanoj estas de irana deveno. Kvankan oni ne povis identigi la ŝtatanecon de 16 % de la cetera loĝantaro kiu vivas en loĝejaroj por laboristoj, oni konsideras, ke ili devenas el Azio.
La araba estas la oficiala kaj ŝtata lingvo en la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, kaj la Golfa araba estas la dialekto parolata de la emirlandaj lokanoj. Komune, la angla estas uzata kiel dua lingvo, ĉefe inter enmigrintoj. Kiel rezulto de la amasa enmigrado, aliaj lingvoj amplekse parolataj en Dubajo estas la urdua, hindia, persa, bengala, panĝaba, paŝtoa, malaja, tamila, telugua, baluĉa, tagaloga kaj ĉina, inter aliaj.
Religio
La artikolo 7a de la Provizora Konstitucio de la UAE deklaras islamon kiel la oficiala ŝtata religio, kaj sunaismo estas la doktrino plej praktikata de la lokanoj. La registaro subvencias preskaŭ 95 % de la moskeoj kaj subtenas ĉiujn imamojn, kaj krome la plej gravaj ofte ricevas riĉajn donacojn el privatuloj.
En la urbo Dubajo estas grupoj apartenantaj al aliaj religioj, ĉĉefe sekvantoj de kristanismo, hinduismo, sikismo, bahaismo kaj budismo. La neislamaj grupoj rajtas disponi el propra preĝejo, kie ili povas praktiki sian religion libere post postuli la koncedon de tereno kaj permeson por konstrui komplekson. Tiuj kiuj ne havas propran konstruaĵon devas uzi la instalaĵojn de aliaj religiaj organizoj aŭ praktiki sian kulton hejme. La neislamaj grupoj rajtas anonci la funkciojn de sia religio; tamen, estas tute malpermesita la prozelitismo kaj la distribuado de religia literaturo, sub risko de krima proceso, enkarcerigo kaj deviga ellandigo pro konduto ofenda al islamo.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo en Dubajo.
Trafiko
Apud la urbo estas unuaklasa internacia flughaveno, kiu kunligas la emirlandojn kun 90 urboj de la mondo. Reto de la aŭtobusoj estas elstara, ankaŭ etaĝaj aŭtobusoj trafikas. Ekde 2009 ankaŭ metroo liveras la pasaĝerojn. Fine en la golfo ŝipetoj trafikas.
Domancy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Vinila antranilato
Vinila antranilato aŭ C10H11NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la antranilata acido kaj vinila alkoholo, senkolora likvaĵo kun agrabla odoro uzata kiel kemia reakciaĵo. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Vinila antranilato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo, acetono, benzeno kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Vinila antranilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Kazuhito Mochizuki
Li trejnis ĉe Ehime FC.
Castiglione di Garfagnana
Castiglione di Garfagnana estas komunumo de Italio.
Maute
Maute estas la familia nomo de...
Vidu ankaŭ:
Hamilton Hall
Hamilton Hall estas akademia konstruaĵo en la Novjorka universitatejo de Universitato Kolumbio ĉe 1130 Avenuo Amsterdama en Manhatano. Ĝi estis konstruita inter 1905–1907, kaj desegnita de McKim, Mead & White en la novklasika stilo; la konstruaĵo estis parto de originala plano de la firmao por la universitatejo. La halo estas nomita laŭ Alexander Hamilton, kiu diplomiĝis de la universitato kiam ĝi havis la nomon « Reĝa Kolegio ». Statuo de li estas ekster la enirejo.
La konstruaĵo estas la ejo de multaj klasoj de la Kolumbia kerntemaro.
Károly Telegdi-Róth
Károly Telegdi-Róth [kAroj telegdi-rOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Telegdi-Róth Károly estis hungara geologo, paleontologo, profesoro, membro (korespondanta en 1931) de Hungara Scienca Akademio.
Károly Telegdi-Róth naskiĝis la  1886 en Budapeŝto. Li mortis la 1955 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Telegdi-Róth frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li estis vicprofesoro apud Ferenc Schafarzik. Inter 1909-1929 li estis geologo en la ŝtata geologia instituto. Li profesoriĝis en 1926 en universitato de Debrecen. Inter 1936-1945 li havis postenon en la industria ministerio. Ekde 1947 ĝismorte li instruis en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri esploroj de karbonoj, naftoj, ercoj, baŭksitoj.
And a voice to sing with
And a voice to sing with estas libro de Joan Baez. En tiu libro, Joan Baez donas sian vidpunkton pri siaj publika kaj privata vivoj ekde sia naskiĝo ĝis la komenco de la 1980-aj jaroj.
Nils Gabriel Sefström
Nils Gabriel Sefström (1787-1845) (n. en Ilsbo socken, Hälsingland, 🇸🇪, en la 2-a de junio 1787 - m. en Stokholmo, 🇸🇪, en la 30-a de novembro 1787) estis sveda kemiisto, lernanto de Jöns Jakob Berzelius, kiu, studante la duktilecon de la ŝtalo, malkovris la kemian elementon (1830), al kiu li donis la nomon Vanadon.
Biografio
Kvankam la elemento jam estis malkovrita, en 1801, de la hispana mineralogo Andrés Manuel del Río, Friedrich Wöhler pli malfrue konfirmis ke la vanadio kaj la "eritroniumo", malkovrita de Andrés estis la sama elemento. En 1867, la brita kemiisto sukcesis izoli la metalon per reduktiĝo de la duklorido de vanadio (VCl2) kun hidrogeno, tamen la plej bona rezulto kun 90% da pureco en vanadio nur eblis en la 20-a jarcento, far la kemiistoj John Wesley Marden (1887-1977) kaj Malcolm N. Rich. Clemens Alexander Winkler estis lernanto de Sefström en la Minlernejo de Falun. En 1815, Sefström membriĝis al la Reĝa Akademio de Sciencoj, en Svedio.
NGC 5949
NGC 5949 (aliaj indikoj — UGC 9866, MCG 11-19-8, ZWG 319.16, KARA 682, IRAS15273+6456, PGC 55165) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rompŝtono
Rompŝtonoj estas ŝtonoj, kiuj estas rompita de granda roko aŭ en ŝtonminejo. Oni distingas laŭ la grajndimensio:
Ili ankaŭ estiĝis nature per la veterdisfalo de grandaj rokoj, ekzemple per glacieksplodo. Karakterize ili havas neregulajn formojn, krudajn surfacojn kaj akrajn eĝojn. Tiuj ecoj distingas ilin de agroŝtonoj, rulŝtonoj, gravelo kaj rondsablo. Tamen ĉiuj estas naturaj ŝtonoj.
Amagasaki
Amagasaki (尼崎市 [Amagasaki-ŝi], Hepburn: Amagasaki-shi, Kunrej: Amagasaki-si) estas urbo situanta en suda parto de Gubernio Hjogo en Japanio.
Satoru Sakuma
Satoru Sakuma (佐久間 悟, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Omiya Ardija kaj Ventforet Kofu.
21035 Iwabu
21035 Iwabu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shimeichi Iwabu, kiu entuziasmiĝis pri plenaj, vidinte sian unuan en Hokajdo en 1963. De tiam, li partoprenis al sun-eklipsaj ekspedicioj en ĉiuj parto de la mondo. Li spektis la ringan sunan eklipson en Ĉinio en 2010, dum sia 22-a ekspedicio.
Discogs
Discogs, mallongigo de discographies (diskografioj), estas la plej granda retejo/bazarejo kaj datumbazo kun informojn pri muzikaj registraĵoj, komercaj kaj nekomercaj. La datumbazo funkcias kiel vikio: uzantoj povas mem aldoni aŭ ŝanĝi la informojn. Senpaga registriĝo necesas por tio. Ĝi estis kreita en oktobro 2000 de Kevin Lewandowski (programisto kaj muzikamanto) kiel datumbazo de sia privata diskokolekto.
Entute pli ol 11 milionoj de publikigitaj diskoj, kompaktdiskoj kaj similaj troveblas en la datumbazo de ĉirkaŭ 6 100 000 artistoj kaj pli ol 1 300 000 diskoeldonejoj.
En 2005 la retejo pligrandiĝis per interreta bazarejo, kie vendistoj povas vendi nur sonilojn (diskojn, kompaktdiskojn, ktp.), kiuj estas en la datumbazo.
La serviloj de Discogs estas gastigitaj sub la domajna nomo discogs.com de Zink Media, Inc. sur datumbaza servilo en la usona urbo Portlando. La domajna nomo discogs.com estis registrita en oktobro 2000. Unu monaton poste Discogs estis lanĉita.
Bromofenolbluo
Bromofenolbluo aŭ "Bluo de bromofenolo" estas kolorigilo kaj tinkturo, uzata interalie por kontroli migradon de molekuloj en eksperimentoj kun fragmentoj de DNA. La bluo de bromofenolo agas kiel pH indikilo kiu turnas kiam la hidrogena potencialo kuŝas inter 3,0 kaj 4,6 el verdkolora al blukolora. La reakcio respondeca pri la koloroŝanĝo estas tute inversigebla. Bromofenolbluo estas strukture ligita al fenolftaleino.
La molekula pezo de la bromofenolbluo estas ĉirkaŭ 670 Daltonoj aŭ gramoj per molaro.
Mikrobiologio
Bromofenolbluo same uzatas kiel kolorindikilo por kontroli procezon pri ĝela elektroforezo de agarozo kaj ĝela elektroforezo de poliakrilamido. Ĉar la bromofenolfluo mem portas etan negativan ŝarĝon en medioj kun modera pH, ĝi elmigros sur la sama direkto de la DNA aŭ ĝelproteino; la rapido de ĝia migrado varias laŭ la ĝeldenseco kaj la komponado de la bufra solvaĵo, tamen, en tipa 1% agarozo-ĝelo en TAE-bufro kaj TBE-bufro, la bromofenolbluo migras samrapide kiel DNA-fragmento kun ĉirkaŭ 300 bazoparoj, en 2% agarozo 150 bp. Ksileno cianolo kaj Oranĝo G same uzatas tiucele.
Discogs
Eksteraj ligiloj
(en) Oficiala retejo
(de) David Garber, Wie Discogs die wichtigste Plattenbörse der Welt wurde, Vice, la 21-an de aprilo 2017
Bromofenolbluo
Vidu ankaŭ
<Gallery> Bromthymolblau Strukturformel.svg| Bromotimolbluo EDTA.svg| EDTA Xylencyanol.svg | Ksileno cianolo Orange_G.svg| Oranĝo G 2-amino-2-(hydroxymethyl)propane-1,3-diol 200.svg| Triso Methyl_red.svg| Metilruĝo Methylene_blue.svg| Metilenbluo Phenolphthalein-low-pH-2D-skeletal.svg| Fenolftaleino Bromkresolgrün.svg| Bromokrezolverdo Bromocresol purple 200.svg| Purpuro de Bromokrezolo </Gallery>
Doussard
estas komunumo de Francio en vala ebenaĵo sude de la Lago de Annecy. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Springfield (Suda Dakoto)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Suda Dakoto, kaj apartenas al la. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Tuxtla Gutiérrez
Tuxtla Gutiérrez [TUKStla guTJErrez], estas metropolo en la centro de federacia ŝtato Ĉiapo, en Meksiko. Ĝi estas la ĉefurbo de la subŝtato, ankaŭ ĝi estas la plej granda urbo el la ŝtato, la plej popolita kaj la plej urbanizita el la ŝtato de Ĉiapo. Ĝi ne havas tiel turisma gravo nek kultura kiel aliaj urboj de la ŝtato, sed ĝi estas la ĉefa ekonomika kaj politika centro de la ŝtato. Tŭtla signifas: loko de multe da leporoj, Joaquin Miguel Gutierrez estis revoluciulo el la 19-a jarcento.
Geografio
Tuxtla Gutiérrez situas en suda parto de la lando en valo de rivero.
Historio
La plej frue indianoj loĝadis tie. Hispanoj fondis setlejon en 1560, kiu urbiĝis en 1829. En 1834 ĝi estas nonumita konstanta ĉefurbo. La municipo formiĝis en 1915.
Trafiko
Tuxtla Gutiérrez ne havas fervojan kontakton, sed ekde 1940 la tutamerika ĉefvojo trairas la urbon. La flughaveno faras kontaktojn kun la ceteraj meksikaj urboj.
Klimato
En Tuxtla Gutiérrez jare pluvas po 921 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen precipe inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 25,4 ° C. En decembro estas nur 12 ° C. La varmo daŭras de februaro ĝis septembro.
Franz Böheim
Franz Böheim (naskiĝinta la 24-an de junio 1909 en Vieno; mortinta la 24-an de marto 1963 samurbe; denaska Franz Böhm) estis aŭstra aktoro.
Post la abituro li studis germanistikon kaj teatrosciencon ĉe la Universitato de Vieno kaj ĉe la Akademio por Muziko kaj Prezentaj Artoj. Ekde 1928 li aktoris ĉe la Viena Popolteatro, ekde 1938 ĝis 1953 ĉe la Teatro en la Jozefurbo kaj ekde 1953 ĉe la Popola Operejo. En 1951 li kunlaboris je la Festivalo de Salcburgo, ekde 1955 li laboris ĉe la viena Burgoteatrejo, ekde 1959 denove ĉe la Popola Operejo. Franz Böheim krome transprenis etajn rolojn en germanaj kaj aŭstraj filmproduktaĵoj.
Teuschnitz
Teuschnitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kronach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Teuschnitz, al kiu krome apartenas la neurbaj komunumoj Reichenbach kaj Tschirn.
4205 David Hughes
4205 David Hughes estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff(Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon David Hughes, profesoron pri astronomio en la Universitato de Sheffield.
NGC 5950
NGC 5950 (aliaj indikoj — UGC 9884, MCG 7-32-21, ZWG 222.20, IRAS15296+4036, PGC 55305) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ottó Schwartzer
Barono Ottó Schwartzer [otO ŝvarcer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schwartzer Ottó estis hungara psikiatro, neŭrologo, profesoro, membro de senato. Lia nobela antaŭnomo estis babarci. Lia patro estis Ferenc Schwartzer.
Ottó Schwartzer naskiĝis la  1853 en Buda. Li mortis la 1913 en Budapeŝto.
Biografio
Ottó Schwartzer akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1877. Post siaj studoj li studvojaĝis eksterlande unu jaron, poste li eklaboris en privata psikiatriejo. Li gvidis ĝin inter 1878 kaj 1910. En 1885 li ekinstruis en la menciita universitato kiel privata profesoro. En 1897 li ricevis altan postenon en la hungara Ruĝa Kruco, post 2 jaroj li gvidis ĝin. En 1905 li estis membro de la senato, post 5 jaroj li baroniĝis. Li ricevis (ne nur hungarajn) premiojn kaj medalojn.
Alex Miller
Alex Miller (n. ) estas skotlanda futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe JEF United Chiba.
Cavriglia
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ivančice
Ivančice estas urbo en Ĉeĥio kun, situanta en suda Moravio, 33 km de urbo Brno. Ĝi situas sur kunfluejo de tri riveroj: Jihlava kun Oslava kaj Rokytná. Panoramon al la urbo donas belvedero super naturparko Réna.
Cavriglia
Najbaras la komunumoj.
Ivančice
Historio
Komencoj de loĝigo estas konataj jam de ŝtona tempo, pli malfrue ili estas kunigitaj kun ekzistado de praepoka burgejo sur altaĵo el bronza tempo sur plataĵo de monteto Réna kaj kun estiĝo de grandmoravia burgejo ankaŭ tie en malnova komerca kaj soldatara Libická-vojo. La burgejo supervivis eĉ pereon de Grandmoravia regno. La pli malfrua loĝigo transportiĝis al la kunfluejo de la tri riveroj. Historie estas dokumentita staplovilaĝo kaj landa sidejo el la 2-a duono de la 12-a jarcento en Libická-vojo el Moravio ĝis Bohemio. En la jaro 1311 Ivančice estis avancigita je urbo, en la jaroj 1413–1476 ĝi estis la reĝa. En la jaro 1304 ĝi estis prirabita de kumanoj, renovigo de la urbo estis kunigita kun alveno de kolonistoj el Aŭstrio. Tiam estis en la ĉirkaŭaĵo de la urbo fondataj vinberejoj. En la 15-a jarcento Ivančice apartenis inter husanaj urboj, je cent jaroj pli malfrue okazis ĝia plej granda ekfloro, kunigita kun agado de ĉeĥaj fratoj.
La urbo plilarĝiĝis de landa kortego kun burgaro aŭ gotika burgo, kiu estis en la jaroj 1610–1620 alikonstruita al renesanca palaco de sinjoroj el Lipé. Tio estas la angula duetaĝa urba palaco de kvadrata bazplano, alkonstruita al burga muro. En la palaco havas sidejon urba oficejo kaj muzeo kun ekspozicia ĉambrego de Alfons Mucha.
Onidire jam en la 13-a jarcento estiĝis juda gheto (pli fidinde ekde la 15-a jarcento), apartigita de la urbo per mureto kun pordeto. Juda tombejo situas norde de la urbo, ĉi tie estas kapelo kaj surtombaj ŝtonoj, kelkaj ankoraŭ gotikaj.
Naskiĝintoj
En la urbo naskiĝis aktoro Vladimír Menšík.
Esperanto
En Ivančice naskiĝis Theodor Kilian.
Muzeo Rockefeller
La Muzeo Rockefeller (מוזיאון רוקפלר‎) estas arkeologia muzeo en Orienta Jerusalemo, Israelo, aliflanke de la muregoj de la Malnova Urbo de Jerusalemo. La konstruaĵo estis konstruita el 1930 ĝis 1938 fare de la arkitekto Austen Harrison kaj estas je la numero 27 de la strato Sultano Suleimano de Jerusalemo.
La muzeo estas sub la administrado de la Muzeo de Israelo kaj estas hejmo de la sidejo de la Aŭtoritato de Antikvaĵoj de Israelo. ​ Ĝi enhavas grandan kolekton de arkeologiaj objektoj elfositaj inter la jaroj 1920 kaj 1967. ​
Ĉina molkarapaca testudo
La Ĉina molkarapaca testudo (Pelodiscus sinensis, laŭ kiu ankaŭ Ĉina pelodisko) estas specio de molkarapacaj testudoj kiu estas endemia de Ĉinio (Interna Mongolio ĝis Hainano), kun registroj de fuĝintoj — kelkaj el kiuj establis enmetitajn populaciojn — en ampleksa gamo de aliaj landoj de Azio, same kiel en Hispanio, Brazilo kaj Havajo.
Populacioj indiĝenaj de Nordorienta Ĉinio, Rusio, Koreio kaj Japanio estis iam inkluditaj en tiu specio, sed estas nune konsiderataj kiel separataj kiel Nordĉina molkarapaca testudo (P. maackii). Krome, lokaj populacioj de Gŭangŝjio kaj Hunano (kie estas ankaŭ la Ĉina molkarapaca testudo), same kiel en Vjetnamio, estas agnoskitaj kiel Malgranda Ĉina molkarapaca testudo (P. parviformis) kaj kiel Hunana molkarapaca testudo (P. axenaria).
La Ĉina molkarapaca testudo estas vundebla specio, minacita pro habitatoperdo kaj kolekto por manĝo kiel por testudosupo. Milionoj estas nune bredataj, speciale en Ĉinio, por kontribui al la manĝindustrio, kaj ĝi estas la plej ekonomie grava testudo en la mondo.
21036 Nakamurayoshi
21036 Nakamurayoshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj amatoraj astronomojMasanori Matsuyama kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kuŝiro en la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yoshihiro Nakamura, kiu emeritiĝis de sia fabriko de planetarioj en 2007 kaj estas konata kiel amatora astronomo en gubernio Ĉiba. Li aktive subtenas la organizon de lokalaj festoj de la steloj por amatoraj astronomoj kaj estas ano de la Orienta Astronomia Asocio.
Douvaine
estas komunumo de Francio, rekte borde de la rivero Rodano. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Ilona-Ottilia Barta
Ilona-Ottilia BARTA, (Nagy Ilona-Ottilia) rumania hungara grafikistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 23-an de junio 1958.
Kariero
Ilona-Ottilia Barta diplomitiĝis en 1982 en Arta Altlernejo de Kluĵo. Ŝi laboris kiel instruisto, libroilustraciisto. Li havis kaj solajn kaj grupajn ekspoziciojn en Rumanujo.
Ministerio pri polico (Francio)
La ministerio pri polico estis franca ministerio kreita en la Direktorio kaj aldoniĝanta al la ministerio pri enlandaj aferoj.
Historio
La unua ministro estis Philippe-Antoine Merlin de Douai, kiu ekoficis la. En la Direktorio, tiu posteno estis malstabila, kaj nur Charles Cochon de Lapparent restis tie dum pli ol unu jaro. En la Konsulato kaj en la 1-a Imperio, Joseph Fouché estis la nura ministro pri polico ĝis en 1810, kiam li estis anstataŭita de Anne Jean Marie René Savary. En la Resurtronigo Jules Anglès anstataŭis lin. Dum la Cent-Tagoj, Fouché reokupis tiun postenon ĝis la eksigo de Napoleono la Unua, kaj tri ministroj, el kiuj li mem sinsekvis ĝis la, kiam Ludoviko la 18-a decidis ĝian nuligon.
Aŭstra Olimpika Komitato
La Aŭstra Olimpika Komitato (germane Österreichisches Olympisches Comité, ÖOC) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Aŭstrio. Ĝi kreiĝis en 1908 kaj estis internacie agnoskita en 1912. Kiel NOK, la Aŭstra Olimpika Komitato celas subteni aŭstriajn atletojn, sporton en Aŭstrio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Aŭstrio. Ĝis la jaro 2023 temis pri la Vintra Olimpiko 1964 kaj la Vintra Olimpiko 1976.
Alanino
Alanino (simbolo Ala aŭ A) estas unu el la 20 plej kutimaj naturaj aminoacidoj. Ĝi estas hidrofoba, kun metil-grupo sur flanka ĉeno; ĝi estas la dua plej malgranda el la 20 aminoacidoj post la glicino. Alanino ne estas enda aminoacido. Ĝi estis unuafoje izolita en 1879.
L-alanino elformiĝas en la muskolaj ĉeloj el glutamato en la procezo, nomata kiel transaminacio. En la hepato, la alanino transformiĝas al piruvato. Poste, alanina aminotransferazo katalizas reakcion, en kiu la aminogrupo de la alanino transformiĝas al α-ketoglutarato.
Draillant
estas komunumo de Francio, rekte borde de la rivero Rodano. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
4207 Chernova
4207 Chernova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff(Arizono, Usono).
Straelen
Straelen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kleve de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 15.501 loĝantojn.
Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Prononco
Laŭ la regionaj kutimoj la unua litero "e" longigas la antaŭan "a", kaj la fina "n" ne estas aŭdebla. La nomo do regione prononciĝas stra:le; normgermane oni diras ŝtra:len.
Ekonomio
Straelen havas gravajn agro- kaj ĝardenkulturadon kaj komercadon pri agrokulturaĵoj. En la urbo ĉiun labortagon okazas la plaj granda aŭkciado de floroj en Germanio.
Pirito
La mineralo Pirito estas fera sulfido kun simbolo FeS2. Ĝi estas tre helflava kun oraj nuancoj, tre brila kaj opaka, ne travidebla kaj tre reflekteca. Pro sia koloro, oni ofte konfuzas ĝin kun oro, ĉefe la nefakuloj, pro tio, oni nomis ĝin ankaŭ oro de stultuloj.
Ĝi kristaliĝas laŭ kuba kristalsistemo, havante nekonfuzeblan kaj karakteran formon kaj kombinojn. Tre ofte la mineralo troviĝas en kristalamasoj. Pirito estas paramagneta, magnetiĝas se oni varmigas ĝin. La nomo devenas el greka vorto πυρίτης (λίθος) – pyrítēs (líthos) – laŭlitere «fajra ŝtono». Per silika ŝtono eblas elbati el pirito ardajn pecetojn, taŭgajn por ekbruligi tindron kaj fari fajron.
Ĉangvio
Ĉangvio (hispane: Changüí) estas muzika ĝenro de Kubo, kiun kelkaj aŭtoroj opinias praulo de la kuba sono.
Pirito
Fizikaj ecoj estas:
Ĉangvio
Originoj
Ĉangvio estas muziko de kampara aŭ montara. Ĝi ekestis same kiel la sono en la orienta zono de la kuba insulo, pli precize en la municipoj proksimaj al la urbo Guantánamo. La ĉangvio devenas de la danco nengón, kaj ĝia naskiĝo fine de la 19-a jarcento estas ligita kun personoj kiel Nené Manfugás, muzikisto ludanta la kuban gitaron tres. La muzika ensemblo de ĉangvio kunmetiĝas el "marímbula", bongoj, tres cubano kaj guiro aŭ marakoj, same kiel el unu aŭ pli kantantoj. A la ritmo mankas la "clave de son", kvankam ĝia ĉeesto estas sentebla en la ĉefa ritmo de la "tres".
En la tradicia ĉangvio oni distingas variajn fazojn, nome:
Pirito
Variantoj
La vorto pirito uzeblas ankaŭ kiel ĝenerala termino por aliaj naturaj sulfidoj kiel jenaj:
Referencoj
Endre Dudich, "Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj", Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.
Ĉangvio
Originoj
La ĉangvio evoluis, kiel ankaŭ la son habanero kaj la sucu-sucu, kun la apartaĵoj de ilia devenregiono, inter 1915 kaj 1935. La son, ankaŭ de orientkuba deveno, fariĝis muzika influanto decida en la tuta baseno de la hispanlingva Karibio kaj en kelkaj urboj de Usono kun gravaj malplimultoj da hispanoparolantoj.
Elio Revé Matos portis la ritmon de la ĉangvio al Havano en 1955. Pli malfrue Revé evoluigis novan formon de muziki, kiun li nomis "changüi-son".
Rihs
Rihs estas la familia nomo de:
Vidu ankaŭ:
Sepideh Raissadat
Sepideh Raissadat (naskiĝis la ) estas kantistino kaj ankaŭ profesie ludas setaron.
Vivo
Ŝi naskiĝis en Teherano kaj kiam ŝi nur havis 9 jarojn, eklernis muzikon ĉe Parisa kaj samtempe ŝi gvidiĝis de majstroj kiel Ĝavad Laŝkari kaj Milad Kiai. Poste ŝi lernis de Iraĝ Barĥordar okcidentan muzikon kaj ankaŭ Arŝad Tahmasebi kaj Masud Ŝoari instruis al ŝi ludi setaron. Kiam ŝi estis 16 jaraĝa, koni kaj lerni de Parviz Meŝkatian malfermis al ŝi novajn pordojn de Irana muziko kaj tiam ŝi kantis kanzonon nome "konĝ-e saburi" kiu estas komponita de Parviz Meŝkatian. Poste ŝi sukcese finis studi muzikologion en Bolonjo kaj ankaŭ ŝi dum kelkaj jaroj uzis sciencon de Mohamad Reza Lotfi. Ŝi dum sia sesjara loĝado en Italio kunlaboris kun Vatikano, Radio kaj televido de Italio (RAI) kaj UNESKO pri muziko kaj aliaj aferoj. Ŝi ankaŭ kunlaborante BBC prezentis tradician muzikon de Irano. Nun Sepide Raissadat loĝas en kanado kaj en universitato de Toronto studas muziketnologion.
Cecina
Cecina estas komunumo de Italio.
Der Rosenkavalier (1926)
Der Rosenkavalier estas filma adaptaĵo de la samnoma opero Der Rosenkavalier de Richard Strauss (muziko) kaj Hugo von Hofmannsthal (libreto), kiun produktis en la jaro 1925 reĝisoro Robert Wiene. La unua prezentado okazis la 10-an de januaro 1926 en la dresdena Semper-Operejo, kie 15 jarojn antaŭ la modela opero travivis sian unuan prezentadon, kun orkestra akompano sub direktado de la komponisto.
Por ke la muziko konvenu kun la scenoj de la silentfilmo, la filmprezentisto devis je sia bobenrapideco orientiĝi laŭ la orkestro. Tiu ĉi prezentisto estis Hans Androschin, kiu kiel respondeculo por la filma muntado kiel ununura konis la precizan filmsinsekvon. Je pluaj kinoprezentadoj oni anstataŭis la orkestro per sondiska registraĵo de la filmmuziko, ankaŭ direktata de Richard Strauss.
Planita estis ankaŭ prezentovoaĝo de la filmo kun Richard Strauss kaj orkestro tra Usono, kio tamen fiaskis pro tio, ke jam en 1927 ekestis la unuaj sonfilmoj, kio faris nenecesa grandan operorkestron.
Produktado
La filmado komenciĝis la 18-an de junio en la kortega teatrejo de Palaco Schönbrunn Schlosstheater kaj daŭris post pluraj veterkaŭzitaj interrompoj ĝis fino de aŭgusto. Aliaj filmejoj troviĝis kaj en Vieno kaj ankaŭ ekstere en Malsupra Aŭstrujo. Endomaj registraĵoj estis faritaj en la filmverkejo de la viena firmao Listo-Film. La produktado kuntempis meze en la plej grava krizo de la aŭstra silentfilmo, kiu suferis tiam pro la konkurenco de malmultkostaj, sed altkvalitaj usonaj produktaĵoj. Multaj enlandaj filmproduktaj firmaoj tiam deklaris sian nesolventecon. La firmao Pan-Film estis unu el la grandaj societoj, kiuj ankoraŭ daŭrigis sian laboron. Ĝi lanĉis per ĉi tiu filmo ja sian plej grandan artan sukceson, bankrotis tamen sekve de la eksternormaj elspezoj por ĉi tiu produktaĵo.
Krom la fama operaktoro Michael Bohnen, kiu rolis Ochs von Lerchenau, ankaŭ kunagis la franca aktorino Huguette Duflos kiel ĉefgeneralino apud Paul Hartmann kiel ĉefĝeneralo en sia ĉefrolo. En flankaj roloj videblis Karl Forest, Riki Raab kaj laŭ propra eldiro ankaŭ Fritz Eckhardt. La tutan akompanis proksimume 10.000 statistoj.
La ideo de filmado de ĉi tiu operpeco devenis de la arta direktisto kaj dramaturgo de Pan-Film, Louis Nerz.
Muziko, kamero, ekipaĵo ktp.
La instrumentan version de la opero de Strauss origine kompilatan por la filmo aranĝis Otto Singer kaj Carl Alwin. Ili enmetis en la partituron ankaŭ pli malnovajn pecon de Strauss same kiel novkomponitan marŝon.
Por la kameraj registrado respondecis tri tiam tre konataj spertuloj: Hans Theyer, Ludwig Schaschek kaj Hans Androschin.
La multaj kaj elspezaj rokoko-kostumoj devenis de la firmao Wiener Werkstätte für dekorative Kunst Ges.m.b.H. Kaj la perukoj de Ludwig Rudolf.
Post riparado de la filmo kaj rekonstruado de la filma finalo fare de Filmarchiv Austria oni denove prezentis la filmon por televidfilmado fare de ZDF kaj Arte la 6-an de septembro 2006 ĉe la loko de ĝia unua prezentado, la Semper-Operejo en Dresdeno. Muzike akompanis Saksa Ŝtata Kapelo je Dresdeno, muzikdirektis Frank Strobel.
Schimmelkopf
La monto Schimmelkopf aŭ Weiskircher Höhe situas en la Schwarzwälder Hochwald (parto de la Hunsrück) sur la limo de la distriktoj Trier-Saarburg (Rejnlando-Palatinato) kaj Merzig-Wadern (Sarlando) kaj havas altecon de super marnivelo. Ĝi estas la dua plej alta monto en Sarlando (Germanio).
Situo
La monto Schimmelkopf troviĝas en la sudoriento de la „Schwarzwälder Hochwald“ sur la norda landlimo de Sarlando. La pinto troviĝas en la Naturparko Saar-Hunsrück ĉirkaŭ norde de Weiskirchen (Sarlando), ĉirkaŭ  sudoriente de Mandern kaj ĉ. sude de Waldweiler (ambaŭ Rejnlando-Palatinato).
La dua plej alta monto de Sarlando
En la 20a jarcento la montoj Dollberg kaj Schimmelkopf (Weiskircher Höhe) estis ambaŭ kun alteco la plej altaj montoj en Sarlando. Laŭ precizaj mezuradoj de la koncerna landa oficejo oni mezuris en la jaro 2005 por Schimmelkopf altecon de nur, kaj por Dollberg , do ĝi estas pli malalta ol la Dollberg.
80801 Yiwu
80801 Yiwu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso. Ŝinĝango
Nomo
Ĝi estas nomita laŭ subprefektujo Yiwu (Ŝinĝango) (ĉine : 伊吾县), malgranda subprefektujo kun 20 000 loĝantoj en la Ujgura aŭtonoma regiono Ŝinĝango (nordokcidenta Ĉinio) kaj unua loko elektita de multenombraj ĉasantoj de ombro el la tuta mondo por spekti la plenan de la. Inter ili estis W. K. Y. Young, kiu sugestis la nomon de tiu objekto.
7398 Walsh
7398 Walsh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993 en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Martin F. Walsh okaze de ties geedziĝo kun Aurélie Machon apud Parizo la.
Malvarma milito
La malvarma milito, aŭ frida milito, estas nocio por la potencokontraŭstaro inter la aliancanoj de Usono kaj Sovetio, kiu disvolviĝis post la Dua mondmilito ĝis la komenco de la 1990-aj jaroj kaj kondukis al la formiĝo de dupolusa mondo el politika, ekonomia kaj militista vidpunktoj. Dum la epoko de Malvarma milito ĉiu flanko uzis kontraŭ la alia politikajn, ideajn, kulturajn, militajn, ekonomiajn kaj psikajn rimedojn.
Kaŭzo de la nomigo
Oni nomis tiun konflikton malvarma milito, ĉar ne okazis vera milito rekte inter NATO kaj Varsovia Kontrakto, sed la landoj kaŝis sin malantaŭ la dorsoj de aliaj landoj. Tiel la veraj militoj okazis en la t.n. “Tria Mondo”, ekz-e Vjetnamio, Afganio, Kubo k.a. La du grandpotencoj apogis personojn, movadojn plaĉajn al si, tiel kaŭzante internan militon en multaj landoj de Afriko (ekz-e Angolo).
Dum la Malvarma milito kelkfoje okazis tia granda streĉo, ke atommilito preskaŭ komenciĝis. Du tiaj ekzemploj estas la Kariba krizo (1962) kaj la kazo de Stanislav Petrov (1983).
12926 Brianmason
12926 Brianmason estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la nov-zelandaj geedzoj kaj geastronomoj Christine J. Schiff kaj Joel L. Schiff elde Takapuna (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nov-zelanda mineralogo kaj meteoristo Brian Harold Mason (1917–2009). Li laboris ĉe la Usona Muzeo de Natura Historio kaj la Smithsonian Institution. Lia esplorado inkludis la klasifiko de antarktaj meteorŝtonoj. La mineraloj brianito kaj stenhuggarito (sveda vorto por ŝtona masonisto) estis nomitaj en lia honoro.
Malvarma milito
Kaŭzo de la nomigo
Tiu koncepto ege influis la kulturan vivon ekzemple en ĵurnalismo, kino, literaturo ktp. La holivuda kinindustrio ege profitis de tiu etoso ekzemple por filmoj pri spionoj aŭ eĉ laŭ la serio de la fama James Bond. En tia kinarto la flanko de sovetoj estis ĉiam maliculoj.
Origina deveno de la nomigo
En specifa senco por marki la geopolitikan streĉon inter Sovetunio kaj Usono, la termino Malvarma milito estis atribuita al usona financisto kaj prezidenta konsilisto Bernard Baruch. La 16-an de aprilo de 1947, Baruch diris dum diskurso “Ni ne trompu nin: ni estas mergitaj en Malvarma milito”. La termino estis ankaŭ popularigita de la kolumnisto Walter Lippmann pro la eldono en 1947 de libro titolita “Malvarma milito”.
Difino
Giampaolo Calchi-Novati difinis la Malvarman Militon tiel:
Tiu difino enhavas du de la plej gravaj karakteroj kiaj la jenaj:
Kio diferencas la Malvarman militon disde ĉiu ajn milita aŭ diplomatia konflikto estas la fakto ke la du superpotencoj kontraŭstaraj (Usono kaj Sovetunio) neniam luktis rekte per siaj propraj armeoj unu kontraŭ la alia, sed profitis (eĉ provokis) mondregionajn konfliktojn inter siaj aliancanoj aŭ triaflankaj landoj ĝis tiam ne aliancaj. Ankaŭ partoprenis en tiuj konfliktoj apogante unu el la flankoj per sendado de milita, ekonomia, politika helpo, depende de la lando kaj de la strategia aŭ politika situacio de la mondregiono.
Antaŭaĵoj
Esta ioma malkonsento pri kiam startis precize la Malvarma milito. Dum plej el la historiistoj asertas, ke ĝi startis tuj post la fino de la Dua Mondmilito, aliaj asertas, ke la komenco de la Malvarma milito datas reen fine de la Unua Mondmilito, dum la tensioj okazintaj inter la Rusa Imperio, unuflanke, kaj la Brita Imperio kaj Usono, aliflanke. La ideologia kontraŭstaro inter la komunismo kaj la kapitalismo startis jam en 1917, tuj post la venko de la Rusa Revolucio, de kiu Rusio aperis kiel unua socialisma lando. Tiu estis unu el la unuaj okazaĵoj kiuj siavice okazigis konsiderindajn malkonsentojn en la rus-usonaj rilatoj.
Kelkaj okazaĵoj antaŭaj al la fino de la Unua Mondmilito jam helpis la suspektojn kaj malfidon inter sovetoj kaj usonanoj: la ideo de Bolŝevikoj laŭ kiu la kapitalismo (bazo de la potenco de Usono) devas esti detruita perforte kaj ansattaŭita per komunisma sistemo, la rusa retiriĝo de la Unua Mondmilito post la subskribo de la Traktato de Brest-Litovsk kun la Dua Germana Regno (kio permesis al la Centraj Potencoj sendi ĉiujn trupojn okcidenten), la usona interveno apoge al la Blanka movado dum la Rusa Enlanda Milito kaj la usona malakcepto agnoski diplomatie la Sovetunion ĝis 1933. Krom tiuj, aliaj diversaj okazaĵoj dum la periodo de intermilitoj akrigis la suspektojn pri malamikeco: nome la subskribo de la Traktato de Rapallo kaj de la German-soveta pakto de ne agreso estas du menciindaj tiaj ekzemploj.
Dua Mondmilito kaj la postmilito (1939-1947)
Post relativa reciproka interhelpo dum la milito inter aliancanoj de kapitalismaj landoj kaj Sovetunio, dum la finaj etapoj de la Dua Mondmilito, la sovetoj eksuspektis, ke britoj kaj usonanoj, kiuj fakte ne tiom suferis la konsekvencojn de la milito kiel la sovetoj, kiuj eltenis plej parton de la milita klopodo, kreos union kontraŭ la sovetoj (Nepensebla Operaco, fakte pensita de la brita ĉefministro Winston Churchill) tuj post kiam la milito estu venkita favore al la Aliancanoj, por devigi la Sovetuniion subskribi pactraktaton avantaĝan por la okcidentaj interesoj. Tiuj suspektoj subfosis la rilatojn inter la aliancanoj dum la fina fazo de la milito. Fakte tiu malkonfido akcelis la respektivajn antaŭenirojn de la usonaj kaj rusaj armeoj al Nazia Germanio, la unuaj el okcidento kaj la duaj el oriento.
La Aliancanoj ne samopiniis pri la maniero redesegni la eŭropajn landlimojn post la milito. La usona modelo de stabileco estis bazita simple sur la restaŭrado de registaroj kaj ekonomiaj merkatoj similaj al tiuj usonaj (kapitalismo), kaj sur la kredo ke tiuj novaj landoj tiel regitaj venos al internaciaj organizoj, kiel la ĵus kreita Organizo de Unuiĝintaj Nacioj fare de la venkintaj landoj, por solvi siajn diferencojn kaj konfliktojn.
Male, la sovetoj kredis, ke la stabileco devos esti bazita sur la integreco de la propraj landlimoj de la Sovetunio. Tiu rezonado derivas de la historia sperto de la rusoj, kiuj estis invaditaj el Okcidento dum la lastaj cent kvindek jaroj. La senprecedenca damaĝo fifarita al la Sovetunio dum la germana invado (ĉirkaŭ 27 milionoj da mortintoj kaj ĝeneraligita detruego preskaŭ totala de la invadita teritorio ) kondukis la sovetajn estrojn al certigo ke la nova eŭropa ordo ebligu la longdaŭran ekzistadon de la soveta reĝimo, kaj ke tiu celo estos atingita nur pere de la eliminado de ajna malamika registaro laŭlonge de la okcidenta landlimo de Sovetunio, kaj la rekta kontrolo de la limaj landoj, por eviti la aperon de malamikaj fortoj en tiuj landoj.
La konferencoj
Dum la Jalta konferenco, en Februaro 1945, la aliancanoj klopodis krei kadron en kiu labori por la rekonstruo de Eŭropo dum la postmilito, sed oni atingis neniun interkonsenton. Post la fino de la Dua Mondmilito en Eŭropo, la sovetoj okupis de facto la zonoj de la Orienta Eŭropo kiujn ili estis liberigintaj el la okupacio fare de la Nazia Germanio, dum la usonaj armeoj kaj tiuj de iliaj aliancanoj restis en Okcidenta Eŭropo. Pri la okupaciita Germanio, estis kreitaj la zonoj de aliancana Okupacio de Germanio kaj kompleksa kvarflanka organizado kunhavita kun francoj kaj britoj. Por la eltenado de la monda paco, la aliancanoj kreis la organizaĵon de la Unuiĝintaj Nacioj, sed ties agadkapablo estis limigita de la Konsilio de Sekureco, en kiu la venkintaj potencoj de la Dua Mondmilito sekurigis la povon vetoi tiujn agojn kontraŭajn al ties interesoj. La UN tial iĝis dum siaj unuaj jaroj forumo en kiu la potencoj eniris en polemikoj de retorika konfronto, uzita de ĉiuj flankoj por propagandaj celoj.
En la Pocdama Konferenco, iniciatita fine de julio 1945, aperis la unuaj diferencoj pri Germanio kaj Orienta Eŭropo; La partoprenantoj de la konferenco ne kaŝis siajn malkonsentojn, kaj la uzado de militema parolmaniero konfirmis la reciprokajn malamikajn sintenojn kaj intencojn kiuj estis defenditaj pli kaj plu pli akre. Dum tiu konferenco, Truman informis al Stalin, ke Usono estis kreinta novan armilon. Stalin, kiu jam sciis pri la usonaj antaŭeniroj en la disvolvigo de la atombombo, esprimis sian deziron ke tiu nova armilo estu uzata kontraŭ Japanio. Post unu semajno post la fino de la konferenco, Usono lanĉis la atombombojn sur Hiroŝimo kaj Nagasaki. Tamen fakuloj ekde tiam polemikis pri la veraj celoj de tiu atako, ĉar Usono tiam tute ne sekvis sugestojn de Stalin, kaj tiu estis pli interesata en la Orienta Eŭropo, kion fakte Sovetunio kontrolos dum duono da jarcento, ol en Orienta Azio, kvankam tie aperos nova aliancano en la komunisma Ĉinio. Aliflanke oni povas spekulativi ĝis kioma grado tiu atako, krom la definitiva venko sur Japanio, estis ankaŭ montro al Sovetunio de la enorma forto de la usona minaco.
La Fera Kurteno
Semajnojn post la ricevo de la «Longa Telegramo», la unua brita ĉefministro Winston Churchill faris sian faman diskurson pri la Fera Kurteno aŭ Ŝtala Kurteno en Universitato de Misurio. Tiu diskurso celis promocii brit-usonan aliancon kontraŭ la sovetoj, al kiuj li akuzis pri la kreado de «fera kurteno» (iron curtain) el Stettin, inter Pollando kaj Germanio ĉe la Balta Maro, ĝis Trieste, en nordorienta Italio, ĉe la Adriatika Maro.
Kreado de la mondoblokoj
Post la 2-a mondmilito la kunlabora koalicio inter Sovetio kaj Usono ĉesis. En 1949 NATO, en 1955 Varsovia Pakto formiĝis kiel novaj koalicioj malamikaj fare de la iamaj kunaliancanoj. Winston Churchill en 1946 deklaris en Fulton (Misurio): "De Balta Maro ĝis Adriatika Maro Fera kurteno disigas Eŭropon".
En Orienta Germanio, en Pollando, en Ĉeĥoslovakio, en Hungario, en Rumanio, en Bulgario, en Albanio kaj en Jugoslavio la komunistoj prenis la potencon. La samo okazis en Ĉinio. En Grekio interna milito komenciĝis, en Francio kaj en Italio la komunistoj havis menciindajn fortojn, sed estis apartigitaj de ĉia povo. En suda Azio kaj en Sudameriko la ŝtatoj formis la 3-an mondon. El ili nepre menciindaj estas Indonezio, Barato kaj Egipto, kiuj foje deklaris sian intencon plifortigi la povon de tiu tria bloko sendependa de la du unuaj, tio estas la movado de la landoj nealiancitaj, kiuj male devis priokupiĝi nur pri interna disvolvigo. Al tiu tria bloko aliĝis Jugoslavio, kiu siavice separiĝis el la bloko de la Varsovia Pakto, kvankam ĝi plu estis socialisma lando; siaflanke ankaŭ Albanio ne alianciĝis kun Sovetunio aŭ Jugoslavio.
Krizoj
La plej akra konflikto naskiĝis en Berlino, kiu dividiĝis al orienta kaj okcidenta blokoj. En 1948 la sovetianoj malpermesis la kontaktojn al Okcidenta Berlino laŭ voje kaj fervoje. Restis nur la flugmaŝina kontakto. Ili liveris ĉion, eĉ karbon. Post unu jaro taktiko de sovetianoj fiaskis, ĉar la urboparto ne formortis, tial ili denove permesis la liveradon voje kaj fervoje. Tiu krizo poste naskis la du germanajn ŝtatojn Federacia Respubliko de Germanio kaj Germana Demokratia Respubliko.
La sekva krizo kaj kontraŭstaro formiĝis en Ĉinio, kie longe batalis Kuomintang (apogata de Usono) kaj komunistoj, kies estro estis Maŭ Zedong. Post interna milito, venkis la komunistoj, kiuj deklaris Ĉinan Popolrespublikon en 1949. La alia parto regis en Tajvano.
Proksime en Koreio la lando dividiĝis, kiel la supre menciitaj Germanio kaj Ĉinio. Inter 1950–1953 tie okazis la plej akra milito inter la 2 landpartoj. La nordan parton Ĉinio helpis, la sudan precipe Usono kaj ankaŭ UNO. Fine de la milito restis la du partoj, inter ili oni formis la plej kontrolitan limozonon, kiu senŝanĝe funkcias ankaŭ nun dum skribado de la nuna artikolo en 2009.
De la Politiko de Retenado al la Korea Milito (1947-1953)
Ĉirkaŭ 1947, la konsilistoj de la usona prezidento Harry S. Truman konsilis lin entrepreni fortan agadon por kontraŭefiki la kreskantan influon de Sovetunio, citante supozitajn klopodojn fare de Stalin por malstabiligi Usonon kaj sproni la rivalecojn inter la kapitalismaj landoj cele al okazigo de nova milito. En Azio, la komunisma ĉina armeo estis okupinta Manĉurion dum la lasta monato de la Dua Mondmilito kaj estis preta por invadi la korean duoninsulon trans la paralelo 38a. Finfine, la komunisma armeo de Mao Zedong, kvankam tute ne obeema al Sovetunio kaj ankaŭ ne dankema pro malabunda ties helpo, sukcesis venki super la prookcidenta ĉin-naciisma armeo (Kuomintang), apogita de Usono.
Eŭropo
Ekde fino de la 1940-aj jaroj, la Sovetunio sukcesis instali marionetajn registarojn en Bulgario, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Pollando, Rumanio kaj Orienta Germanio, kio ebligis al sovetoj reteni fortan militistaron en tiuj landoj. En Februar 1947, la brita registaro anoncis, ke ĝi no povos plue financi la militistan grekan reĝimon kontraŭ la grekaj komunistoj en la kunteksto de la Greka Enlanda Milito. Tiukadre la usona registaro realigis definitive la Politikon de retenado, kiu celis bremsi la komunisman ekspansion kaj reteni la kapitalisman disvastigon, speciale en Eŭropo, sed ne nur. Truman enkadrigis tiun teorion ene de la Doktrino Truman, diskonigita pere de diskurso de la prezidento en kiu li definis la konflikton inter kapitalistoj kaj komunistoj kiel lukto inter «liberaj popoloj» kaj «totalismaj reĝimoj».
La Plano Marshall
En Usono etendiĝis la ideo ke la povekvilibro en Eŭropo ne estos atingita nur per la milita defendo de la teritorio, ses male necesas solvi la politikajn kaj ekonomiajn problemojn por eviti la falo de Okcidenta Eŭropo en manoj de komunistoj. Sur la bazo de tiuj ideoj, la Doktrino Truman estos komplementita en Junio 1947 per la kreado de la Plano Marshall, nome plano de ekonomia helpo destinita al la rekonstruado de la politik-ekonomiaj sistemoj de la eŭropaj landoj kaj, pere de la plifirmigo de la kapitalismaj ekonomiaj strukturoj kaj teorie kaj kontraŭdire per la disvolvigo de la parlamentaj demokratioj, bremsi la eblan aliron al la povo fare de komunismaj partioj en la demokratioj de Okcidenta Eŭropo (kiel en Francio, Italio aŭ Grekio). Krome, la Plano Marshall helpis la remodeladon de nombraj eŭropaj urboj kiuj estis grave detruitaj pro la Dua Mondmilito.
Stalin vidis en la Plano Marshall usonan taktikon por malpliigi la sovetan kontrolon de Orienta Eŭropo. Li konsideris, ke la ekonomia integrigo de ambaŭ blokoj permesos, ke la landoj sub soveta kontrolo povu eliri for de la kontrolo de Moskvo, kaj ke la Plano estis nur strategio de Usono por «aĉeti» (elaĉeti) la eŭropajn landojn. Tial, Stalin malpermesis, ke la landoj de Orienta Eŭropo partoprenu en la Plano Marshall. Kiel reago, Moskvo kreis serion de subvencioj kaj komerckanaloj konataj unue kiel Plano Molotov, kio baldaŭ poste estos disvolvigita ene de la KREH. Stalin montriĝis tre kritika kontraŭ la Plano Marshall ĉar li timis, ke tiuj helpoj povas kontribui al rearmiligado de Germanio, kiu estis unu de liaj plej gravaj priokupoj pri la estonteco de Germanio post la milito.