cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kulturo de Hispanio
Arto
Post ioma stagnado, la hispanan pentrarton de la 19-a jarcento dominis la granda figuro de Francisco de Goya. Plej multaj ceteraj artistoj sekvis la vojon de la akademiismo (Vicente López, la familio Madrazo), kun speciala atento al la historia pentrado.
En la dua duono de la 19a jarcento, la pentristoj Mariano Fortuny aŭ Joaquín Sorolla alproksimiĝis al la kampo impresionisma, kaj en skulptarto elstaris Mariano Benlliure. En arkitekturo, post stiloj historiismaj kiel la novmudeĥaro, estas la eklektikismo tiu kiu prezidas la ŝanĝon de jarcento, kaj la kataluna modernismo kiu plej famiĝis internacia, speciale pere de Antoni Gaudí.
La unua triono de la 20a jarcento estis nomita Arĝenta Epoko de la hispana beletro kaj scienco, kvankam la plej rekonitaj artistoj, kiel Pablo Picasso, Julio González, Juan Gris, Joan Miró kaj Salvador Dalí, produktis sian verkon en eksterlando, ene de la kosmopolita avangardo. En la propra lando triumfis Julio Romero de Torres aŭ Ignacio Zuloaga.
En pli proksimaj tempoj, oni povas citi nomojn kiel la skulptisto Eduardo Chillida, la arĥitekto Sáenz de Oíza, la pentristo Antoni Tàpies aŭ la inĝeniero Santiago Calatrava.
Kino
La hispana kino havas dokumentan gravecon por la scio de la historia evoluo de la socio en Hispanio. Krome, la hispana kino ne nur estis dum jardekoj amasa amuzilo, sed ankaŭ unuaklasa historia kaj arta dokumento. Nuntempe kaj ĝenerale ĝi troviĝas en sekundara pozicio mondaskale se oni komparas ĝin kun la kinproduktado en anglalingvaj landoj, ĉefe en Usono, ĉefe elstarante pro la granda figuro Luis Buñuel, direktoro kies produktado multe influis en Eŭropo (tra Francio) kaj Latinameriko (tra Meksiko) kaj la sporadaj internaciaj sukcesoj de kelkaj direktoroj kiel Segundo de Chomón, Florián Rey, Juan Antonio Bardem, Luis García Berlanga, Carlos Saura, Jesús Franco, Antonio Isasi-Isasmendi, Mario Camus, Pedro Almodóvar aŭ Alejandro Amenábar.
Aliaj flankoj de kinarto atingis malpli da internacia eĥiĝo. Nur la art-direktoro Gil Parrondo, gajninto de du Oskar-premioj, kaj la fot-direktoro Néstor Almendros (kiu laboris ekster Hispanio) aŭ la aktoroj Fernando Rey, Fernando Fernán Gómez, Antonio Banderas, Sergi López kaj Javier Bardem kaj la aktorinoj Sara Montiel, Ángela Molina, Victoria Abril, Carmen Maura, Maribel Verdú kaj ĉefe Penélope Cruz kiu famiĝis, ĝenerale pro ŝia aktorado ekster Hispanio.
Literaturo
La hispania literaturo estas la aro da verkaĵoj verkitaj en Hispanio en iu ajn el ĝiaj lingvoj. La hispanlingva literaturo naskiĝis dum la Mezepoko. La unua literatura verko konservata estas la Cantar de Mio Cid (Kanto de Mia Cido), epopeo pri la Cido, kastilia heroo, redaktata ĉirkaŭ la jaro 1200.
Sava (Madagaskaro)
Sava estas regiono de Madagaskaro. Ĝia ĉefurbo estas Sambava.
Kulturo de Hispanio
Literaturo
La ĉefa fazo de la hispanlingva literaturo estis la Ora Jarcento aŭ Oraj Jarcentoj, epoko inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj. Ĉefe dum la 19-a jarcento la hispanlingva literaturo, dum jarcentoj koncentrita en Hispanio, malfermiĝas al Hispanameriko, kies verkistoj ĉirkaŭ la fino de tiu jarcento komencas esti referencaj mejloŝtonoj kaj anstataŭas la hispanojn tre ofte kiel komencantoj kaj enkondukantoj de diversaj tendencoj kaj skoloj en Hispanlingvio, kiel okazis ĉe Rubén Darío je la ŝanĝo de la jarcentoj aŭ Gabriel García Márquez dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Sava (Madagaskaro)
La regiono estas lokita en la norda parto de la orienta bordo de Madagaskaro. Ĝi havas limon kun Diana (norde), Sofia (okcidente) kaj Analanjirofo (sude).
Kulturo de Hispanio
Literaturo
Dum la 20-a jarcento la etendo de la hispanlingva literaturo kaj same de la uzado de la hispana lingvo ege disvastiĝis kaj eĉ separiĝis en diversaj mondoregionoj aŭ eĉ meze de la jarcento kaze de Hispanio disiĝis inter la literaturo kiu estis verkita en la interno kaj tiu kiu estis verkita de la ekziliitoj, kazo kiu ripetiĝis ĉe kelkaj hispanamerikaj verkistoj kiuj laŭlonge de la jarcento devis ekziliiĝi pro politikaj kialoj.
Sava (Madagaskaro)
La nomo de Sava devenas de kunmeto de la unuaj literoj de ĝiaj ĉefaj urboj: Sambava, Antalaha, Vohémar kaj Andapa. Tiuj urboj havas titolon de "mondaj ĉefurboj de vanilo", ia spico sub la nomo burbona vanilo, de kiu la regiono estas la plej granda produktanto ne la mondo. Ĝia ekonomia graveco okazigis la rekonstruon de la vojo, kiu kunigas la urbojn, nomata "vojo de la vanilo", en la dua duono de 2005.
Kulturo de Hispanio
Literaturo
Dek el la Nobelpremio pri literaturo estis hispanlingva verkistoj: la hispanaj verkistoj José Echegaray (1904), Jacinto Benavente (1922), Juan Ramón Jiménez (1956), Vicente Aleixandre (1977), kaj Camilo José Cela (1989); la ĉilianoj Gabriela Mistral (1945) kaj Pablo Neruda (1971); la gvatemalano Miguel Ángel Asturias (1967); la kolombiano Gabriel García Márquez (1982) kaj la meksikano Octavio Paz (1990).
Sava (Madagaskaro)
Sava estas dividata en 4 distriktoj.
Kulturo de Hispanio
Muziko
La muziko de Hispanio estas fundamenta parto de la kulturo kaj la folkloro de tiu ĉi lando inklude de la malsamaj evoluintaj stiloj en la malsamaj historiaj epokoj
Popa kaj roka muziko
La popa muziko en Hispanio havas siajn komencojn fine de la reĝimo de Franko. La Festivalo de la Kanto de Benidorm komenciĝis en 1959 en Benidorm, marborda urbo, por provi altiri al la loka turismo, kaj kiu inspiriĝis en la italia Festivalo de San Remo. Plej famaj artistoj de tiu periodo estis Raphael, unua idolo de populara muziko kaj Julio Iglesias, kiu fariĝis fama tutmonde, kaj estas la hispana kantisto kiu plej da diskoj vendis ĝis nun (pli ol 250 milionoj).
La jaroj 60-aj kaj 70-aj estis epoko de florado en tiu stilo. La turismo ekspansiiĝis, alportante pli da muzikaj stiloj el Eŭropo kaj la mondo. Inter ili elstaris la roko, kun artistoj, inter kiuj plej famis la solisto Miguel Ríos kaj la grupoj Leño, Coz, Asfalto, Topo aŭ Ñu.
Post la morto de Francisco Franco, la demokratia transiro produktis kulturan floradon kiu fariĝis konata sub la nomo de La Movida, kies ĉefa centro estis en Madrido, sed kies efektoj vidiĝis en aliaj lokoj, kiel Vigo aŭ Barcelono. Al ĉi tiu movado apartenis artistoj kiel Pedro Almodóvar. De ĉi tiu epoko estas la muzikaj grupoj de Alaska, Aviador Dro, Loquillo, Los Nikis, Tino Casal, Gabinete Caligari, Orquesta Mondragón, Radio Futura, Los Secretos kaj Mecano kiu estas la hispana grupo kiu vendis plej multe da diskoj (proksime de 25 milionoj).
Nuntempe oni povas citi la nomojn de Mónica Naranjo, Alejandro Sanz, Enrique Iglesias, David Bisbal, Melendi, Álex Ubago, La Oreja de Van Gogh, Estopa, El Canto del Loco aŭ Amaral ĉiu kun sia propra stilo.
Monda Heredaĵo de Unesko
Menciindas ke Hispanio estas la dua lando de la mondo post Italio kun pli da monumentoj Monda Heredaĵo de UNESKO. Nuntempe ĝi havas 40 pli la Pireneoj kiun ĝi kundividas kun Francio.
Lajos Mocsáry
Lajos Mocsáry [lajoŝ moĉAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mocsáry Lajos estis hungara politikisto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis bocsári. Lajos Mocsáry  naskiĝis la  1826 en Hungara reĝlando en Fülekkovácsi. Li mortis la 1916 en Andornak.
Biografio
Lajos Mocsáry lernis en Universitato de Budapeŝto. Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis malsana kaj li estis kuracita eksterlande. En 1851 li edziĝis. Dum la mallonga parlamenta periodo de 1861 li akre postulis redonojn de leĝoj dum la revolucio. Post jaroj li kontraŭis la Aŭstran-hungaran interkonsenton. Inter 1867 kaj 1869 li estis departementestro de Borsod, poste li estis elektita parlamenta deputito de Miskolc. Li simpatiis pri politikoj de ĉeĥoj kaj rumanoj, li strebis por rajtoj de minoritatoj en Hungario. En 1892 li retiriĝis.
Kartuzio de Miraflores
La Kartuzio de Miraflores estas katolika monaĥa ensemblo konstruita je 3 km de la centro de la urbo Burgoso, Kastilio-Leono, Hispanio, en la Parque Fuentes Blancas (Parko Blankaj Fontoj). Fondita en la jaro 1441 de la reĝo Johano la 2-a de Kastilio, danke al la donaco de la ĉasa palaco kiun la reĝo mem faris al la ordeno de Kartuzianoj, kie instaliĝis ĝis kiam la forbrulado en 1452 okazigis la detruon de la konstruaĵo. En 1453 oni decidis konstrui novan kompleton kiun oni konservas ĝis nun, kaj kiu estis intencita por esti la tombejo de la gepatroj de Izabela la Katolika, nome Johano la 2-a kaj Izabela de Portugalio, kiuj tie ripozas.
En ĝia konstruo laboris kelkaj el la plej bonaj arkitektoj, skulptistoj kaj pentristoj de la epoko, kiaj Simono de Kolonjo, Gil de Siloe, aŭ Pedro Berruguete, inter aliaj; tiel ĝi transformiĝis en unu el la kompletoj plej elstaraj de la gotika arto de la fino de la 15-a jarcento.
En 2010 oni faris laboron de reinstalado en la izabel-stila pordo de la enirejo al la Kartuzio. La kapeloj restaŭritaj aneksitaj al la ĉefa navo estas, hodiaŭ, interesa muzeo kun verkoj de la monaĥejo.
Vidindaĵoj
La ĉefa retablo montras diversajn partikularaĵojn, kiel grandega cirklego en kies centro montriĝas Kristo Krucumita ĉirkaŭita de cirklo de anĝeloj. La tuto estas plenplena je bildoj ĉu de unuopuloj ĉu de epizodoj rilataj al la vivo de Jesuo Kristo. Unuflanke de Kristo Krucumita montriĝas Dio Patro kaj aliflanke la Sankta Spirito tute laŭ nekutima figuro, ĉar anstataŭ kiel blanka kolombo, kiel bela junulo. Ĝi estis ĉizita el ligno fare de la artisto Gil de Siloé kaj kolorigita kaj orumita fare de Diego de la Cruz inter 1496 kaj 1499.
Aliaj vidindaĵoj estas triptiko pri Kristo Krucumita atribuita al la skolo de Rogier van der Weyden, la sidlokaro de la monaĥoj kiel ĥorejo, la sakristio, la vitraloj, kaj diversaj artaĵoj en muzeo kiel pentraĵo pri Anonco al la Virgulino Maria.
Élesmes
Élesmes estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 852 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Administrado
Élesmes apartenas al la kantono Maubeuge-Nord, kies ĉefurbo estas Maubeuge. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Aŭtonoma Regiono en Islama Mindanao
La Aŭtonoma Regiono en Islama Mindanao - origine angle Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM) - estas administra regiono en la sudo de la ŝato Filipinoj. Ĝi kovras parton de la insulo Mindanao, kaj teritorion de pluraj insularoj en ties sudokcidento, inter la insuloj Mindanao kaj Borneo. La regiono, kiel indikas la nomo, havas pligrandparte islamanan loĝantaron. Kiel sola el la sume 13 administraj regionoj de la Filipinoj, la Aŭtonoma Regiono en Islama Mindanao havas partan aŭtonomion, propran registaron kaj propran parlamenton. Sidejo de la regiona administrejo estas la urbo Kotabato (Cotabato City).
La regiono subdividiĝas en la provincojn Basilano (Basilan), Suda Lanao (Lanao del Sur), Magindanao (Maguindanao), Suluo (Sulu) kaj Tavi-Tavio (Tawi-Tawi).
Krimoj kontraŭ la homeco
Krimo kontraŭ la homeco - alilingve ekzemple angle crime against humanity, france crime contre l’humanité, germane Verbrechen gegen die Menschlichkeit, hispane crimen contra la humanidad aŭ ruse преступления против человечности - estas krima difino, kiu unuafoje fiksiĝis per la Nurenberga Tribunalo aŭ Internacia Armea Tribunalo por uzo en la Nurenbergaj Procesoj kontraŭ gvidaj reprezentantoj de la diktatura reĝimo de Nazia Germanio kaj kiu poste ankaŭ akceptiĝis kiel krima difino en pluraj naciaj punaj leĝaroj.
Evoluo de la termino en internacia juro
Grava paŝo en la internacia juro estis kondamno de la genocido kontraŭ la armenoj en la Otomana Imperio la 24-an de majo 1915 en protesta dokumento subskribita per gvidantoj de la ŝtatoj Britio, Francio kaj Rusio. La tri ŝtatoj minacis al la otomana registaro, ke tiuj "krimoj kontraŭ la homeco kaj kontraŭ la civilizo" estos punataj post la mondmilito. Jure la termino estis unuafoje difinita kaj uzita en la Nurenbergaj Procesoj kaj Tokiaj Procesoj. Tiu jura uzo tiutempe estis malsamopinie diskutata, ĉar laŭ principoj de juraj ŝtatoj nur povas esti punataj krimoj kiuj plenumiĝis post la oficialigo de la koncerna leĝo. Tiu principo malebligu juĝistan arbitron en la difino de krimo kaj de koncerna ebla puno. Oni tamen argumentis, ke la Nurenberga Tribunalo ne juĝis laŭ nacia sed laŭ internacia juro kaj referencis al la internaciaj traktatoj kaj interkonsentoj, kiujn la diktatura reĝimo de Nazia Germanio malobservis en internacia skalo.
Ĉu la germanaj elaeraj atakoj ekzemple kontraŭ la pola ĉefurbo Varsovio en septembro 1939 (26 000 nesoldataj mortintoj), ĉu la elaera milito de la brita armeo kontraŭ germanaj urboj ekde la 11-a de majo 1940, ĉu la sekva aera batalo pri Anglio, la bombado de britaj urboj pere de germanaj militaviadiloj kun 60 000 nesoldataj mortintoj, ĉu la germana elaera atako kontraŭ la nederlanda urbo Roterdamo la 14-an de majo 1940 (900 nesoldataj motrintoj) aŭ la area (do necelita) bombado de la Aliancanoj kontraŭ Nazia Germanio ekde januaro 1942 kun 537 000 nesoldataj mortintoj konsidereblas krimoj kontraŭ la homeco, fare de iuj juristoj aparte en postmilita Germanio estis malsamopinie diskutita.
En la aldona protokolo de 1977 al la Ĝenevaj Konvencioj la area, do necelita, bombado estis eksplicite kondamnata kaj malpermesata. Sed tielnomataj "celitaj bombadoj", kiuj kutime ankaŭ rezultigas murdojn de lokaj civiluloj (nesoldatoj), malgraŭ la internaciaj leĝoj pri protekto de civiluloj ĝis nun ne estas internacie kondamnataj.
En la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj de la 10-a de decembro 1948 estas fiksita en artikolo 9: "Neniu rajtas esti arbitre malliberigata, tenata en mallibero aŭ ekzilata el la lando."
Ekde la 1-a de julio 2002 ekzistas la Internacia Puna Kortumo (angla mallongigo ICC) en Hago kiel konstanta institucio por persekuto de krimoj kontraŭ la homeco. La kortumo konsideras la supre menciitan principon de juraj ŝtatoj kaj nur persekutas krimojn de post la Dua Mondmilito aŭ ekzakte de post la ekofico de la Nurenberga Tribunalo, do post la oficialigo de jura difino pri krimoj kontraŭ la homeco.
Difino de la Londona Ĉarto de la Nuremberga Tribunalo la 8-an de aŭgusto 1945
Per la Londona Ĉarto de la 8-a de aŭgusto 1945 la Aliancanoj interkonsentis pri komuna internacia puna juro, kiu superu la unuopajn naciajn jurajn sistemojn. La ĉarto estis la jura bazo de la Nurenbergaj Procesoj kontraŭ la plej gravaj malliberigitaj reprezentantoj de Nazia Germanio.
Pri la formulo: „krimoj kontraŭ la homeco“ aŭ „… kontraŭ la homaro“
La anglalingva vorto humanity povas tradukiĝi kaj per "homeco" (ekzemple germane Menschlichkeit) aŭ per "homaro" (ekzemple germane Menschheit). Krom aliaj kritikistoj, Karl Jaspers kaj Hannah Arendt konsideras la oficialan kaj kutiman tradukon "krimoj kontraŭ la homeco" eŭfemismo kaj parolas pri "krimoj kontraŭ la homaro". Hannah Arendt en 1963 skribis pri la proceso kontraŭ la nazio Adolf Eichmann:
Distrikto Prignitz
La distrikto Prignitz (germane: Landkreis) situas en la ekstrema nordokcidento de la federacia lando Brandenburgio de Germanio. La urbo Perleberg estas la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 2 123,39 kvadrataj kilometroj fine de loĝis  homoj; do meznombre 37 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Brandenburgio la koncerna nombro estas 87, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Prignitz estas signita per 11.
Krimoj kontraŭ la homeco
Eksteraj ligiloj
En oficialaj retejoj de la Internacia Puna Kortumo respektive de la Unuiĝintaj Nacioj: Aparte:
Distrikto Prignitz
Najbaraj distriktoj estas oriente Ostprignitz-Ruppin (9), sude Stendal (en Saksio-Anhalto), sudokcidente kaj okcidente Lüchow-Dannenberg (en Malsupra Saksio) kaj en la nordo Ludwigslust-Parchim (en Meklenburgo-Antaŭpomerio).
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
Post administra reformo de la jaro 2003, kiu reduktis la nombron de memstaraj komunumoj, la distrikto ankoraŭ konsistas el 26 komunumoj, el ili 7 kun urbaj rajtoj.
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
Urboj
¹ urbo kun membreco en komunumaro
Neurbaj komunumoj sen membreco en komunumaro
(administra centro *)
Kosmoso
Kosmoso (Cosmos bipinnatus sin.: Cosmea bipinnata, Bidens formosa (BONATO) SCH.BIP., Coreopsis formosa BONATO, estas plantspecio de la genro Cosmos en la familio de la Asteracoj (Asteraceae). Ĝi estas konata kiel unujara ornamplanto. Kelkaj kultivaroj taŭgas kiel tranĉfloro.
Floraroj kaj floroj
La tre okulfrapa kapitulo havas diametron de plej ofte 5 ĝis 7 (malofte 8) cm. Ĝi enhavas langet- kaj tubetflorojn, kiuj estas ĉirkaŭitaj de brakteoj. la plej eksteraj brakteoj staras ofte okoble kaj estas ovformaj kaj lancet- vostosimilaj, 7 ĝis 15 mm longaj, 3 ĝis 5 (malofte 6) mm larĝaj. La intenaj brakteoj estas ovoformaj lancetformaj kaj 8 ĝis 12 mm longaj. Ili estas travideblaj kun multaj malgrandaj nigraj strioj, krom rando kiu havas flavaj aŭ rozeaj pigmentoj, la pinto havas ciliojn. La paleoj havas or-flavajn, fadenformajn pintojn kaj elrigardas inter la tubetflorojn. La plilarĝa bazo de la paleoj estas travideblaj kaj havas liniojn.
La plej multaj langetfloroj estas rozeaj aŭ blankaj. Ili povas havi ĉe la bazo makulojn el antocianino. La langetoj estas renverse ovformaj kaj longas plej ofte 20 ĝis 35 (16 ĝis 40) mm kaj larĝas 12 ĝis 20 (8 ĝis 25) mm. La pintoj estas obtuzaj kaj havas tri larĝajn, ondajn dentojn. Sube ili estas pli mallarĝaj.
En la centro de la kapitulo estas multegaj tubetfloroj, kies kunkreskintaj petaloj estas flavaj kaj sube blankaj. Ili grandas 5 ĝis 6 mm. La stamenoj estas brunec-nigraj kaj ĉ 3 mm longaj, pinte staras triangulaj alkroĉaĵoj. La disbranĉiĝiĝoj de la pistilo estas mallongaj.
Fruktoj
La aĥenoj estas nigrecaj kaj glataj aŭ havas mallongajn rigidharojn. La aĥeno longas 5 ĝis 8 mm. La rostrumo estas bone videbla. Papuso mankas aŭ ĝi konsistas nur el du granecaj 1 ĝis 3 mm grandaj rigidharoj.
Kromosomonombro
La kromosomo-nombro estas  2n = 24.
Scharnhorst (distrikto Celle)
Scharnhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Celle de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Aluvia grundo
Aluvia grundo (ankaŭ marsko el Marsch, marais, marsh) en geografio estas tre fekunda, malseka herbeja grundo proksime de maroj kaj riveraj mar-enfluejoj, kies tero estas parte alportita de la proksima maro respektive rivero dum inundoj. Ĝi diferenciĝas de marĉo (Moor, tourbière, bog), malseka grundo plena je torfo kaj sen necesa proksimeco al rivero aŭ maro - kvankam laŭ la simileco de la esperanta vorto marĉo kaj la germana/angla Mars(c)h eblus pensi alie.
Ekesto
Aluviaj grundoj ekestas pro iom-post-ioma pleniĝo je herboj sur origine salakvaj herbejoj. Se inundoj kaj ekstreme altaj tajdoj alportas novan maran akvon al la grundoj, marakvaj mineraloj restas tie.
Se aluvia grundo estas komplete protektata de inundoj pro digoj kaj poste sisteme malakvigita, tiumaniere kreante novan agrikultureblan kaj loĝeblan teritorion, ekestas poldero. Kie ne eblas protekto kontraŭ inundoj per digo, eblas konstrui artefaritajn montojn (kiuj germane nomiĝas "Warften", nederlande "terpen") kaj sur ili starigi domojn.
La aluvia grundo de norda Eŭropo malpliakviĝas helpe de fosaĵoj, kanaloj kaj pumpejoj. Per la malpliakviĝo malaltiĝas la grundo... La plej malalta punkto de Germanio ekzemple troviĝas en aluvia pejzaĝo 3,54 metrojn sub la marnivelo (en la pejzaĝo Wilstermarsch okcidente de la urbo Itzehoe en Ŝlesvig-Holstinio.
Agrikulturado
La aluviaj grundoj ĝenerale estas tre fekundaj. Eblas bredi bovojn, kaprojn kaj ŝafojn, kiuj paŝtiĝas per la herboj tie kreskantaj, sed ankaŭ eblas kultivi legomojn sur aluviaj grundoj. En Germanio ekzemple la aluvia pejzaĝo Dithmarschen konatas pro kultivado de brasiko, la pejzaĝo Altes Land apud Hamburgo kreskigas multajn pomojn kaj pirojn, kaj - same proksime de Hamburgo - la aluviaj pejzaĝoj Vierlande kaj Marschlande specialiĝis je diversaj legomoj kaj floroj. Pro la problema kaj pena neceso daŭre malpliakvigi aluviajn grundojn, tamen paŝtado kaj produktado de fojno preferatas.
La tre fekunda grundo estas esenca kialo por memstaraj kulturaj kaj historiaj evoluoj de la homoj en aluviaj regionoj - ekzemple la loĝantoj de la regiono Dithmarschen en Germanio estis longe politike memstaraj kaj multe pli bonfartaj ol siaj najbaroj en najbaraj regionoj, kies teritorioj estas sablaj.
(16033) 1999 FT32
(16033) 1999 FT32 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
5982 Polikleto
5982 Polikleto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka skulptisto Polikleto (greke Πολύκλειτος, Polýkleitos, -480 – -423). Liaj verkoj ne postrestis, sed estas konataj per multenombraj kopioj kaj detalaj priskriboj.
Roupov
Roupov estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň proksimume 7 km sudokcidente de Přeštice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1250.
Lostwithiel
Lostwithiel estas urbeto de Kornvalo, Anglio. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis 2,739 loĝantojn.
1981 Midaso
1981 Midaso estas tre malgranda Apolona asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San-Diego (Kalifornio), Usono.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita reĝo Midaso, de la helena mitologio.
Ĝi plej proksimiĝis al Tero la, kun 4,457 milionoj da km (0,029792 AU). Venonta proksima paso okazos la 20-an de septembro 2129; ĝi pasos je 7,251 milionoj da km (0,048467 AU) de nia planedo.
Krom terrenkonta, ĝi estas ankaŭ rigardita kiel marsrenkonta kaj venusrenkonta asteroido, kvankam ĝia forta orbita klinangulo tenas ĝin for de Marso kaj Venuso.
Pál Marthy
MARTHY Pál estas hungara pentristo naskita en Marosvásárhely en 1886 kaj mortinta ?.
Kariero
Marthy Pál studis en Belarta Altlernejo de Budapest kaj li instruis en Marosvásárhely. Li ekspoziciis siajn kreaĵojn kaj individue kaj grupe.
Milito de la Komunumoj de Kastilio
La Milito de la Komunumoj de Kastilio estis milita ribelo de la tiel nomataj komunumanoj (Comuneros en la hispana), kiu okazis en la Regno de Kastilio ekde la jaro 1520 ĝis 1522, tio estas, komence de la regado de la reĝo Karlo la 1-a. La protagonistaj urboj apartenis al la interna kastilia regiono, sed la ĉefaj rolludantoj estis Toledo kaj Valadolido. Ĝia karaktero kaj celoj estis debatataj delonge de la historiistoj, kun kontraŭdiraj sintenoj kaj vidpunktoj. Kelkaj esploristoj taksas ĝin kiel kontraŭsenjora ribeliĝo; aliaj, kiel unu el la unuaj burĝaj militoj de la Moderna Epoko. Ambaŭ tendencoj povus pravi.
Historio
La ribeliĝo okazis dum nestabila politika situacio en la regno de Kastilio, kiu venis ekde la forpaso de Izabela la Katolika (1504). En oktobro 1517, la nova reĝo atingis Asturion, veninte el Flandrio, kie li memproklamiĝis reĝo de siaj hispanaj posedaĵoj en 1516. Al la Kortego de Valadolido de 1518 li alvenis sen apenaŭ scipovi la kastilian kaj portante kun si grandan nombron da nobeluloj kaj klerikuloj el Flandrio por la Kortego, kio estigis ĵaluzon en la kastilia socia elito, kies anoj sentis ke, per la alveno de tiu reĝo, ili perdus sian povon kaj socian statuson. Tiu malkontento ankaŭ sentiĝis en la popularaj klasoj kaj, kiel unua publika protesto, aperis afiŝoj en la preĝejoj kun asertoj ke la reĝo ne amis Kastilion.
La 21an de Aŭgusto 1520, Medina del Campo malakceptis doni la artilerion de la urbo al la imperiaj trupoj de Karolo sciante, ke ĝi estus uzata kontraŭ Segovio. La monarkisma reago konsistis en incendio de kelkaj partoj de la urbo, kio rezultis en la detruo de granda parto de la urbo kaj la definitiva eksplodo de la ĝis tiam ĝerma movado de komunumanoj en la tuta Regno Kastilio. ​
Post la malvenko suferita de la komunumanoj en la batalo de Tordesillas, la komunumestro Padilla deziris atingi rapidan venkon por plialtigi la moralon kaj de la truparo kaj de la komunuma movado. Tiucele oni decidis kapti la urbon Torrelobatón kaj ties kastelon. La 21an de Februaro 1521 ekis sieĝo kaj kvar tagojn poste la komunumanoj sukcesis eniri en la urbon kaj rabadis ĝin escepte la preĝejojn. La kastelo plue rezistis, sed antaŭ minaco pendumi ĉiujn loĝantojn okaze de nekapitulaco, la rezistantoj kapitulacis, post interkonsento pri konservo de la duono de la havaĵoj kiuj estus en la kastelo. Torrelobatón estis la lasta loko tra kiuj pasis la komunumanoj antaŭ ol eliri cele al Toro la 23an de Aprilo 1521, sed la imperia armeo atingis ilin ĉe Villalar, okazis la batalo de Villalar, kaj finfine venkis Karolo. En la aktualo, en la Kastelo de Torrelobatón estas Muzeo por Interpretado de la Komunuma Movado.
Post kelkaj bataloj kaj malvenkoj de la flanko de la ribelaj komunumanoj en la Batalo de Villalar, oni ekzekutis tri estrojn nome Juan de Padilla, Juan Bravo kaj Francisco Maldonado en Villalar (nun nomata Villalar de los Comuneros) kaj ekde tiam la reĝo Karlo la 1-a plifortigis sian povon kaj partion.
Depost la lasta kvarono de la 20a jarcento oni celebras en Villalar de los Comuneros feston pri la aŭtonomdeziro de kastilianoj, kaj la datreveno de la batalo, la 23-an de aprilo, estas oficiale la festo de la regiono Kastilio kaj Leono.
Miogalo
Miogalo estas muzelpinta kaj senharvosta akvema insektovorulo de la tribo Desmanini (konsiderata ankaŭ subfamilio, Desmaninae aŭ Desmanenoj), kiu apartenas al unu el du specioj en Eŭrazio de la familio Talpedoj, Talpidae.
Tiu tribo konsistas el du monotipaj genroj de duonakvemaj insektovorulo kiuj troviĝas en tre foraj areoj de Eŭropo: nome en Rusio kaj en Iberio. Ambaŭ specioj estas konsiderataj populacie vundeblaj. Miogaloj estis multe pli diversaj dum la Mioceno kiam estis unu genro, nome Gaillardia, en Nordameriko.
BHP Billiton
BHP Billiton estas la minada entrepreno plej granda de la mondo. Ties deveno originas el kunigo (2001) de la aŭstralia Broken Hill Proprietary (BHP) kaj brita Billiton entreprenoj. Ĝi havas strukturon laŭakcia duoble. Dum BHP Billiton Limited estas listita en la borso de Aŭstralio, BHP Billiton Plc estas listita en la borso de Londono.
Entreprena strukturo
La aŭstralia BHP Billiton Limited kaj la brita BHP Billiton Plc estas listitaj laŭ sendependa maniero kaj kun diferenca akciposedantaro, sed tiuj funkcias kiel ununura entrepreno kun ununura administra konsilanatro kaj unusola administra strukturo. Ties sidejo estas en Melburno kun sidejoj en Londono, Perto, Johanesburgo, Santiago, Singapuro, Ŝanhajo, Houston kaj Hago.
La entrepreno havas ampleksan gamon de minejaj laborejoj en 25 landoj, por produktoj kiaj fero, diamantoj, mangano, karbo, kupro, nikelo, nafto kaj baŭksito. La dungitaro tutmonde estas ĉirkaŭ 40.000 personoj.
La entreprenaro publikas siajn kontojn en usona dolaro. Ties enspezoj en 2009 estis de 44.113 milionoj de dolaroj kaj la pura profito estis 12.160 milionoj de dolaroj.
Ornes
Ornes [elparolu ORN] estas komunumo kiu situas en Francio (Eŭropo), en la departemento Meuse Mozlando de la regiono Lorraine Loreno.
Kvankam staras ankoraŭ kelkaj domoj, la vilaĝo povas esti taksata kiel unu el tiuj naŭ vilaĝoj, kiuj estis tute detruataj dum la Unua Mondmilito, ekzemple la ne malproksimaj Bezonvaux, Douaumont kaj Vaux.
Geraci Siculo
Geraci Siculo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castel di Lucio (ME), Castelbuono, Gangi, Nicosia (EN), Petralia Soprana, Petralia Sottana kaj San Mauro Castelverde.
Sofia (Madagaskaro)
Sofia estas regiono norde de Madagaskaro, kun areo de 50.800 km². Ĝia ĉefurbo estas Antsohihy. Ĝia nomo devenas de la rivero Sofia.
Sofia estas dividata en 7 distriktoj.
Preĝejo Sankta Ĝilo Abato (Burgoso)
La preĝejo Sankta Ĝilo Abato estas katolika preĝejo en la urbo Burgoso, Kastilio-Leono, Hispanio. De gotika stilo, eble oni konstruis sur la ermitejo de Sankta Bartolomeo kiu ekzistis je la fino de la 13-a jarcento. Ĝi havas tri navojn kun transepto kaj flankaj kapeloj inter kiuj elstaras la Capilla de la Buena Mañana (La Kapelo de la Bona Mateno), kun gotika retablo de la fino de la 15-a jarcento, verko de Gil de Siloe; la Capilla de los Reyes (Kapelo de la Reĝoj) kun renesanca retablo de la sama aŭtoro; kaj la Capilla Funeraria de la Navidad, (Funebra Kapelo de la Krist-Nasko) aldonita en la 16-a jarcento kaj atribuita al Juan de Marienzo.
Androy
Androy estas la plej suda regiono de Madagaskaro. Ĝia ĉefurbo estas Ambovombe-Androy, kaj la regionestro estas Andrien Hatrifenjanahary (ekde 2007).
Preĝejo Sankta Ĝilo Abato (Burgoso)
La Capilla del Santísimo Cristo (Kapelo de la Sankta Kristo) estis aldonita en la 16-a jarcento fare de la arkitekto de Burgoso Juan de Vallejo. Laste en la flankoj situas la Arco de Texada (Arko de Texada) kiu permesis la tralason de grandaj ĉaroj kun varoj kiuj venis el Kantabrio.
Ignaco el Antioĥio
Ignaco el Antioĥio la Diportanto  (Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας ὁ Θεοφόρος, † proksimume 107 en Romo) estis post sankta Petro kaj Eŭodio la tria episkopo de urbo Antioĥio.
Vivo
Laŭ Eklezia historio (II,2,22) de Eŭzebo de Cezareo, Ignaco venis post Eŭodio ĉirkaŭ la jaro 68. Teodoreto el Kyrrh (Dial. immutab. I,4,33a) asertas, ke rekte apostolo Petro mem destinis Ignacon sur episkopan tronon. Ignaco mem estis plej verŝajne martiro de apostoloj Petro kaj Johano. Sep dokumentoj, kiujn li verkis survoje al Romo, kie li estis suferonta la morton de martiro, kreas tre principan korpon de atesto pri la vivo kaj teologio de frua eklezio je interŝanĝo de la 1-a kaj la 2-a jarcento. Tio vicigas Ignacon inter apostolajn Patrojn kaj li estas konsiderata kiel sanktulo kaj de katolika eklezio kaj de ortodoksa eklezio.
Morto
Principa momento en la vivo de Ignaco fariĝis lia arestigo far de romaj oficejoj. Tiuj esperis, ke lia ekzempla ekzekuto anticipos al plua disvastigado de kristanismo. Sed Ignaco en siaj leteroj kuraĝigis unuopajn ekleziajn komunumojn - li adresis al eklezioj en Efezo, Magnezio, Trallo, Filadelfio, Smirno kaj Romo kaj ankaŭ al Polikarpo, episkopo el Smirno.
Post la martiro de Ignaco en amfiteatro de Flavio estis liaj korprestaĵoj transportitaj reen ĝis Antioĥio kaj unue sepultitaj ekster remparo, por ke imperiestro Teodozio la 2-a transportu ilin en templon de diino Tyĥé, kiu estis transformita en kristanan templon inicita al Ignaco. En la jaro 637 liaj korprestaĵoj estis transportitaj ĝis la baziliko Sankta Klemento en Romo.
Verkoj
La Leteroj de Ignaco estas signifa atesto pri evoluo de kristana teologio. Ili havas nenian pripensitan planon, ili ja estis verkitaj haste. Ignaco estas unua kristana verkisto, kiu emfazigas loajalecon rilate al episkopo, kiu estas tiu, kiu gvidas la eklezion en konkreta urbo.
Dubindaj leteroj
En la 5-a jarcento la kolektaro de leteroj de Ignaco estis disvastigita je disputemaj leteroj, kiuj estis servontaj dum ardaj teologiaj diskutoj de tiu tempo.
Tatsuya Morita
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Kataller Toyama, Albirex Niigata kaj Matsumoto Yamaga FC.
Nanto
La vorto Nanto havas plurajn signifojn:
Auguszta Pünkösdy
PÜNKÖSDY Auguszta [pr. pynkoeĵdi] estis hungardevena germana aktorino naskiĝinta en Lugos la 28-an de aŭgusto 1890 kaj mortinta en Vieno la 28-an de aŭgusto 1955.
14179 Skinner
14179 Skinner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Christopher J. Skinner (1963–1997), instruisto de la malkovrinto. Li laboris ĉe la Observatorio Jodrell Bank, la Lawrence Berkeley National Laboratory kaj la Space Telescope Science Institute. Liaj multenombraj fundamentaj artikoloj havis tiel diversajn temojn kiel la atmosferoj de la kaj la polvaj diskoj de la steloj de tipo Vego.
Żebbuġ (Gozo)
Żebbuġ - malte Iż-Żebbuġ - estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-66.
Fenila izobuterato
Fenila izobuterato aŭ C10H12O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobuterata acido kaj fenolo. Fenila izobuterato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila izobuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila izobuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
NGC 5566
NGC 5566 (aliaj indikoj — UGC 9175, MCG 1-37-2, ZWG 47.12, ARP 286, IRAS14178+0409, PGC 51233) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Xagħra
Xagħra estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-61.
Olga Péter
PÉTER Olga estas rumanihungara pentristino naskita en Păuleni-Ciuc en 1921 kaj mortinta samloke la 1-an de aprilo 2009.
Biciklostacio
biciklostacio aŭ  bicikloparkstacio estas ejo, kiu minimume havas tri bazajn funkciojn:
Kromaj servoj estas ekzemple la vendo de bicikloj,j vendo rezervaj partoj aŭ dekromaj partoj. Eblas oferti turistajn informojn aŭ profesia lavado de bicikloj. Ofte tiaj biciklostacioj troviĝas apud stacidomoj (B+R ).
En Germanio ekzemple ekzistis en 2012 apenaŭ 100 biciklostacioj.
La biciklostacio estas ne nur biciklgaraĝo aŭ bicikloparkdomo, ĉar ĝi ofertas pliaajn servojn.
Ödön Józsa
Ödön JÓZSA [jo:ĵa] estas rumania hungara raportisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 13-an de julio 1934.
Biografio
Ödön Józsa akiris diplomon de agronomo en Kluĵo (1956). Komence li laboris ĉe la Szabad Szó de Temeŝvaro, poste inter 1962 kaj 1968 li estis inĝeniero en Magyarszentmárton, poste denove rubrikestro en redakcio de Szabad Szó. Li estis kunlaboranto ankaŭ de Művelődés.
Fontana (Malto)
Fontana estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-10.
Maršovice (Jezeřany-Maršovice)
Maršovice (germane Marschowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jezeřany-Maršovice. Ĝi kreas la nordokcidentan parton de la municipo kaj samtempe unu el ĝiaj du bazaj setlejunuoj. Estas ĉi tie registritaj 112 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas 315 loĝantoj.
Historio
Unuafoje Maršovice estas menciata en la jaro 1356, kiam la vilaĝon, komune kun kelke da plua, lasis Mareš ze Cvrčovic kaj Hereš z Kounic enskribi en landajn tabulojn. Je dek du jaroj pli poste Maršovice revenis en posedaĵon de monaĥejon en Dolní Kounice, kie ĝi restis ĝis ties pereo en la dua kvarono de la 16-a jarcento.
Shunya Suganuma
Shunya Suganuma (菅沼 駿哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Roasso Kumamoto, Júbilo Iwata, Kyoto Sanga FC kaj Montedio Yamagata.
János Bartha (aktoro, 1799)
Biografio
János Bartha komence estis tajloro de teatra trupo. Li debutis kiel aktoro en 1820 en Gyula. En la sekvaj jaroj li estis migranta aktoro en diversaj urboj. En 1830 li edziĝis, baldaŭ li havis filon. En 1837 li estis fondinta membro de Teatro Magyar en urbo Pest, kie li restis ĝis sia morto.
Provinco Mazandarano
La provinco Mazandarano - - estas unu el tridek provincoj en la nuntempa ŝtato Irano. Ĝia administra centro estas la urbo Sari. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de oktobro 2006 havas  loĝantojn. Ĝi troviĝas en la nordo de la ŝtato kaj havas vastan bordon al la Kaspia maro. Dum la antikva epoko Mazandaran aŭ Mazenderan estis parto de la regno Hirkanio.
25381 Jerrynelson
25381 Jerrynelson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Provinco Mazandarano
Mazandaran estas ankaŭ rapide kreskanta centro por turismo, novigado, biotekniko kaj konstruinĝenieriko.
25381 Jerrynelson
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jerry Nelson, kiu mentoris unu finalist(in)on de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008. Li estas instruisto ĉe la North Ogden Junior High School de North Ogden (Utaho).
Stadum
Stadum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südtondern, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Grace Ogot
Grace Ogot (naskiĝinta la, mortinta la ) estis kenja verkisto, flegisto, ĵurnalisto, politikisto kaj diplomato. Ŝi estas kun Charity Waciuma la unua anglalingva ina kenja verkisto kies verkoj eldoniĝis. Ŝi ankaŭ laboris por la Unuiĝintaj Nacioj kaj estis adjunkt-ministro.
Provinco Mazandarano
Ekonomio
Pro la aparta klimato de la regiono, pli malseka ol tiuj de la aliaj partoj de Irano, la produktoj de la provinco estas rizo kaj aliaj grenoj, fruktoj, kotono, teo, tabako, sukerkano kaj laste sed ne balaste silko.
Turismo
Mazandaran estis elektita kiel la turisma ĉefurbo de membroŝtatoj de la Organizaĵo por Ekonomia Kunlaborado (ECO) en 2022.
NGC 5567
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Provinco Mazandarano
Kulturo
La loĝantaro estas plejparte laika kaj sekve virinoj havas pli grandan socian liberecon kaj sendependecon ol en persaj provincoj. La Universitato de Mazandaran estas universitato troviĝanta en la provinco Mazandaran, kun ĉefsidejo en la urbo Babolsar.
Beatriz Kimpa Vita
Beatriz Kimpa Vita (1684–1706) estis konga profeto kaj ĉefo de sia propra kristana movado, antonianismo. Tiu movado instruis ke Jesuo kaj aliaj fruaj kristanaj gravuloj estis el la Konga Imperio. Ŝia instruo kreskis el la tradicioj de la Romkatolika Eklezio en Kongo kaj kaŭzis konflikton kun romkatolikaj pastroj pri iliaj religiaj malsamoj. Ŝi ekzekutiĝis kiel herezulo en 1706, fare de konga soldataro laŭ volo de konga reĝo Pedro la 4-a.
Ŝi naskiĝis en loko en la nuna Angolo kaj estis etne konga.
Ŝi estas unu el la maloftaj personecoj el tiu regiono tiueoije pri kiu ekzistas skribitaj fontoj.
Giardinello
Giardinello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Borgetto, Carini, Monreale, Montelepre kaj Partinico.
Beatriz Kimpa Vita
Bibliografio
(franca) Lilian Thuram, Les étoiles noires - De Lucy à Barack Obama (la nigraj steloj-de lucy al obama)
Municipa Arta Galerio (Tesaloniko)
La Municipa Arta Galerio de la Urbo Tesaloniko en Centra Makedonio, Grekio, fondiĝis en 1966 kiel ido de la Municipa Biblioteko. Ekde 1986 ĝi estis loĝigita en la Vilao Mordoch sur Vassilissis Olgas Avenuo, unu domego desegnita de la arkitekto Xenophon Paionidis en la eklektika stilo en 1905 kaj poŝte posedita de la Urbo Tesaloniko. Ekde 2013 ĝi estas loĝigita en Vilao Bianca, ankaŭ sur Vassilissis Olgas Avenuo. Ĝi ankaŭ uzas la Makridis Ĉambro proksime al la Posidonio sporta centro sur la mara fronto kaj la malnova Arkeologia Muzeo (Yeni Cami) kiel konstantaj ekspoziciaj spacoj.
La galerio havas pli ol 1,000 artaĵoj en sia kolekto kaj ĉi tiuj estas disigitaj en la Tesalonika Artista Kolekto (3 generacioj: 1898–1922, 1923–40, 1941–67), la Moderna Greka Gravuraĵa Kolekto, la Kolekto de Bizanca kaj Poŝtbizancaj Ikonoj, kiu kovras periodon de ses jarcentoj, la Moderna Greka Arta Kolekto kaj la Skulptaĵa Kolekto.
La galerio organizas regulajn (plejparte retroirajn) ekspoziciojn de grekaj artistoj, produktas multenombrajn eldonojn, havas specialan bibliotekon kun lego-ĉambro kaj proponoj gviditaj laŭ turneoj por la publiko (rezervitaj en antaŭenigo). Ekde 1986 ĝi tenis 55 ekspoziciojn de grekaj kaj fremdaj artistoj. Unu el ĝiaj celoj estas komune organizi ekspoziciojn kun gravaj vidaj artoj institucioj en Grekio kaj eksterlande. Kaj tiel ĝi prezentis tiajn artistojn kiel Max Ernst kaj Nikos Engonopoulos (en 1997), Theofilos Hatzimichail (en 1998) kaj, pro tio ke la unua tempo en Grekio, la laboroj de Nikolaos Gyzis poseditaj de lia familio (posttempe de 1999). La lasta inkluzivas tiradojn kaj oleajn pentraĵojn de Gyzis's vojaĝadoj en Grekio, Anatolio kaj Germanio, familiaj portretoj kaj scenoj, alegoriaj temoj, varaj pentraĵoj kaj senmovaj vivoj.
La tujaj celoj de la Municipa Galerio inkluzivas la transformadon de la dua kaj tria etaĝoj de la Vilao Bianca en konstantaj ekspoziciaj spacoj por laboroj de Tesalonikaj artistoj kaj sian kolekton de Bizancaj ikonoj.
Elias Gottlob Haussmann
Elias Gottlob Haußmann (ankaŭ Haussmann kaj Hausmann, n. 1695 en Gera; m. 11-an de aprilo 1774 en Lepsiko) estis germana pentristo de la malfrua baroko.
Verkaro
Famiĝis de Haußmann portretoj de trumpetovirtuozo Gottfried Reiche (1726) kaj de poetino Luise Adelgunde Victorie Gottsched (Gottschedin) (ĉ. 1750) same kiel precipe sia oleopetraĵo de Johann Sebastian Bach, kiun li pentris en la jaro 1746.
La urbhistoria muzeo je Lepsiko, en kiu ankaŭ troviĝas la portreto de Bach, posedas plurajn oleopentraĵojn de Haußmann kaj multajn kuprogravuraĵojn laŭ modeloj de Haußmann. La plej multaj oleobildoj de Haußmann povas senprobleme esti atribuataj al la pentristo, car li kutime signis neŝanĝeble siajn oleopentraĵojn dorsflanke per nomo kaj dato. Dubakaze helpas la gravuraĵoj, se sur ili Haußmann estas nomita kiel pentristo de la modelo.
La pli fruaj portretoj kiel tiu de Gottfried Reiche elstaras per individua komponado, zorga teknika realigo, altdetala ekzakteco de la realaĵoj kaj persona animesprimo de la portretitoj. Multaj pli malfruaj bildoj tamen havas tipajn signojn de seriobildoj. Precipe en la jaroj post 1760 ofte montras la samajn mezurojn kaj la prezentitoj la saman sintenton. Ofte troviĝas identa vestaĵo en la samaj koloroj, ekz. ĉe serio de portretoj de pli malgravaj ofictenantoj. Georg Müller skribas eĉ de „bildofabriko“. Sur la gravuraĵoj faritaj de alies mano oni aldonis al la portretoj la detalajn titolojn, la karieron kaj la personajn datenojn de la prezentitoj. Ili povis esti presitaj en granda eldonkvanto kaj servi al la portretitoj por la eventuala privata kaj publika memprezentado.
La oleopentraĵo de Haußmann kaj la gravuraĵoj konserviĝintaj en pli granda kvantoe montras profilon de la estra tavolo de la lepsika burĝaro el la kampoj politiko, administrado, juĝado, eklezio, ekonomio (ĉefe komerco kaj metio), scienco kaj arto. Portretitoj:
Eksteraj ligiloj
Über einen Stich nach Haußmann]
Le Pâquier-Montbarry (stacidomo)
Le Pâquier-Montbarry estas fervoja stacidomo en Le Pâquier, Svislando.
Tumulto de Eskilaĉo
En 1766, estinte reĝo Karlo la 3-a, okazis en Madrido kaj aliaj punktoj de Hispanio la tumulto aŭ ribelo kiu pasis al la historio kiel tumulto de Eskilaĉo hispane Motín de Esquilache, en kiu oni kalkulas la partoprenon de ĉ. 40.000 personoj kiu eĉ riskis la vivon de la monarko mem.
Kvankam la ekiĝo de la ribelo estis la publikigado de municipa leĝo kiu regulis la vestmanieron de la madridanoj, oni devas serĉi la verajn kaŭzojn en la malsato de la loĝantaro, la konstantaj prezaltiĝoj de la bazaj bezonataĵoj kaj la malfido al la eksterlandaj ministroj portataj de Karlo la 3-a, kion svingis ribelestroj kiuj fakte volis kontraŭstari la modernigajn reformojn de tiuj ministroj. En la fino, la tumulto perforte ekziligis la markizo de Eskilaĉo, kiu estis kreinta la leĝon pri reguladoj.
20689 Zhuyuanchen
20689 Zhuyuanchen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zhu Yuanchen, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri komputado. Li ankaŭ gajnis la premiojn Intel Foundation Young Scientist Award kaj Seaborg de la SIYSS (Stockholm International Youth Science Seminar). Li estis lernanto ĉe la Lernejo pri Fremdaj Lingvoj de Ŝanhajo (Ĉinio).
Georges André Bergère
Georges André BERGÈRE (latinigite Georgius Andreas Bergère; naskiĝinta en Parizo) estas klasika filologo, eldonanto, tradukisto kaj verkisto de latinaj tekstoj.
Lya Rosescu
Rosescu Lya  [pr. rosesku] estis kostumdesegnistino naskiĝinta en Kluĵo la 29-an de oktobro 1926 kaj mortinta en Kluĵo la 25-an de septembro 1999.
Kariero
Rosescu studis en Budapeŝto kaj ekde 1952 ĝis sia morto ŝi estis kostumdesegnistino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo. Ŝi desegnis pli ol 100 kostumojn por operoj, operetoj kaj baletoj.
Asa Butterfield
Laŭ la nuna stato li estas konata ĉefe pro sia rolo en la filmo La knabo en striita piĵamo, dramo pri la Holokaŭsto.
Vivo kaj aktora kariero
Asa Butterfield naskiĝis en Londono-Islington. En aĝo de 7 jaroj li komencis aktori en la teatro pri junaj aktoroj de sia hejmurbo. Mallonge poste li ekhavis unuajn rolojn en televidaj filmoj, interalie pro siaj okuloj de rara helbluo. Jaron poste li ricevis la ĉefrolon en la filmdramo La knabo en striita piĵamo. Li elektiĝis ne nur pro sia aktora talento, sed ankaŭ pro tio ke li preskaŭ nenion sciis pri la Holokaŭsto. Danke al tio li povis, kiel intencite, kredinde bildigi la senkulpan naivecon de la juna germana knabo Bruno.
Sekvis rolo en la brita televida serio Merlin, kaj la horora filmo Wolfman. En 2012 li videblas interalie en la familia filmo Nanny McPhee and the Big Bang kun la aktorinoj Emma Thompson kaj Maggie Gyllenhaal, kaj sub la reĝisorado de Martin Scorsese en la tridimensie farita kineja filmo Hugo (angle) respektive Hugo Cabret (france, germane, itale kaj alilingve): en tiu filmo li same havas la ĉefan rolon, kaj li aktoras flanke de la kolegoj Chloë Moretz, Sacha Baron Cohen, Ben Kingsley kaj Jude Law.
Chlumy
Chlumy (Chlum) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1558.