cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marco Cavagna
Li estis ano de la teamo, kiu laboris en la Observatorio de Sormano kaj estas unu el la fonditoj de la "Gruppo astrofili Brianza" (Grupo da amatoraj astronomoj de Brianza) kiu mastrumas ĝin.
Marco Cavagna estis unu el la fonditoj ankaŭ de la asocio "CieloBuio", kiu luktas kontraŭ la luma poluo. Li estis ano de pluraj aliaj astronomiaj asocioj el kiuj la American Association of Variable Star Observers (AAVSO) kaj estis konsultisto por la Komisiono 20 de Sekcio III de la Internacia Astronomia Unio.
Li mortis la pro cerbovaskula akcidento.
En lia honoro oni donis lian nomon :
Ruro
Ankaŭ la esperantigita nomo de la Ruhr rivero.
Ruro, Rura areo aŭ Kamparo, kontraste al Urba areo, estas regiono ne klasita kiel urbaj areoj kaj en kiuj superregas naturaj pejzaĝoj kun aŭ sen homa agado aŭ areoj destinataj al agrikulturo aŭ al la brutbredado. Tradicie la ruro taŭgas al la agrikulturo, al la brutbredado aŭ al alia homa laborado, kio la sinonima nomo "kamparo" klare sugestas, sed vastaj terosurfacoj enhavas ankaŭ naturajn arbarojn, naturrezervejojn, indiĝenajn rezervejojn aŭ eĉ areojn de ekoturismo, de rura turismo aŭ de ripozo.
Kojno
Kojno estas korpo, en kiu du flankaj surfacoj renkontiĝas akutangule.
Kojno estas simpla ilo por dispartigi objektojn aŭ fendi objekton. Kojno funkcias per transmisio de forto laŭ la mekanika principo de dekliva ebeno. La efiko de multaj aliaj iloj baziĝas sur la efiko de kojno: tranĉinstrumentoj kiel tranĉilo, hakilo, pioĉo kaj kunligiloj kiel najlo kaj ŝraŭbo.
Ostfildern
Ostfildern estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Esslingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kojno
La kojno el ligno, ŝtono aŭ metalo apartenas al la plej fruaj kaj plej gravaj inventoj de la homaro.
La efikeco de kojno estas limigita de sia solideco kaj aliflanke de la frotado, kiu rezultiĝas ĉe ĝia aplikado.
Kojno ne ĉiam devas esti el dura materialo por esti efika: ekzemplo de akvoglitado: aŭtopneŭo sur malseka strato kunpremas la akvofilmon antaŭ sin, kaj - pro la kojnoefiko de la kunpremita akvo - perdas la kontakton al la strato.
En la naturo la kojnoprincipo troviĝas i.a. ĉe specifaj beko-formoj de birdoj, ekz-e pego kaj alciono, krome ĉe meteorologiaj frontoj kaj similaj kolizioj de varma kaj malvarma aero.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri kojno en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Aledo
Aledo estas hispanuja vilaĝo kaj municipo de Murcia Regiono. Ĝi situas en la sudo de la municipo kaj en la komarko Bajo Guadalentín. Ĝia surfaco estas 49,7 km². La municipo estas ĉea de Totana kaj de Lorko. En la jaro 2018 mil dudek du personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj de la municipo.
La municipa teritorio estas proksima al montaro kaj en naturo estas arbaroj de pinoj, cipresoj, kverkoj ktp.
Historie dum jarcentoj okazis militoj inter islamanoj kaj kristanoj.
Italaj rakontoj
Italaj Rakontoj estas esperantigo el la itala lingvo de ses rakontoj el la romano Koro, de la fama itala verkisto Edmondo De Amicis. La tradukon prizorgis Pier Carlo Monti. La libro eldoniĝs 76 paĝe en la jaro 1922 ĉe Eldonejo A. Paolet el San Vito al Tagliamento.
Samloke kaj sameldoniste aperis dua, 79-paĝa, eldono de la tradukaĵo, en la jaro 1957.
Ifrikio
Ifrikio (إفريقية) estis historia regiono en norda Afriko, ampleksanta la nunajn okcidentan Libion, Tunizion, kaj orientan Alĝerion. Ĝi inkluzivis la iaman romian provincon Afriko, kies nomon ĝi heredis. Ĝi etendiĝis de Mediteraneo ĝis la salaj marĉoj nomataj el-Ĝerid kaj la duondezertaj regionoj ĉe la norda rando de Saharo. La ĉefurbo estis Kajruano. Ifrikio ankaŭ konkeris kaj regis dum iom da tempo la insulojn Sardio kaj Sicilio, en ĉi-lasta establante emirlandon, kiu daŭris ĝis la alveno de la normandoj.
Zirid rulers of Ifriqiya
'' invasion of the Banu Hillal (1057) - Kairouan destroyed, Zirids reduced to tiny coastal strip, remainder fragments into petty Bedouin emirates,
Ifriqiyan coast annexed by Norman Sicily (1143-1156) All of Ifriqiya conquered and annexed by the Almohads (1160)
Hafsid caliphs of Ifriqiya
-->
Samarinda
Samarinda estas metropolo de Indonezio. Ĝi situas sur la insulo Borneo, kie ĝi estas la plej popolriĉa urbego sur la tuta Borneo. Ĝi estas administra centro de la provinco Orienta Kalimantano. Krome Samarinda estas grava centro por lignoproduktado. La urbego konsistas el 6 distriktoj. La loknomo signifas: "egala en alteco", ĉar la domoj havis la saman alton.
Geografio
Samarinda situas laŭ rivero. Balikpapan troviĝas 90, Paluo 309, Mamuju 311, Banjarbaru 418, Tarakan 429, Makassar 574, Kendari 720, Pontianak 867, Manado 887, Surabajo 892, Bitung 643, Denpasar 930, Semarang 1034, Jogjakarto 1103, Bandungo 1270, ĉefurbo Ĝakarto 1303, Palembang 1400, Bandar Lampung 1425, Batam 1465, Medano 2099, Banda Aceh 2513 kilometrojn (aere).
Historio
La nederlandanoj venkis la lokan sultanlandon batale en 1667. Samarinda estis malgranda, dormema urbo en 1942 kun pluraj malgrandaj naftejoj en la najbareco. Ĝi estis okupita fare de la japanoj post kiam la Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj falis. En 1961 diocezo estis establita, kiu en 2003 estis levita arkdiocezo.
Ekonomio
Ekde 2004 la komerco estas la motoro de la ekonomia kresko de Samarinda. Ĝi konsistas el forhakitaj lignoj kaj naftoj. Ekzistas multaj forlasitaj karbominejoj en Samarinda. La turismo ankaŭ ludas gravan rolon en la ekonomio. La agrikultura sektoro ne gravas kaj konsistas el kultivado de floroj (rozo, jasmeno, orkideo) kaj fruktoj.
Religio
La ĉefaj religioj de Samarinda estas islamo, budhismo, konfuceismo, kristanismo kaj hinduismo.
Trafiko
Samarinda havas trairan marbordon vojojn, krome kuras vojo al interno de la insulo. La urbego havas ankaŭ gravan internacian flughavenon.
Klimato
Samarinda havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2102 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Tymko Padura
Tomasz Padura, ankaŭ Tymko Padura (malofte Padurra) blazono Sas (naskiĝis la 21-an de decembro 1801 en Ilińce (gubernio Kievo), mortis la 20-an de septembro 1871 en Kozjatin, distrikto Berdyczów de la sama gubernio) – pola-ukraina poeto kaj komponisto. Aŭtoro de la kanto Hej, sokoły.
Vivo
Diplomito de Liceo de Krzemieniec. Adepto de komuna batalo pri sendependeco de poloj kaj rusinoj. Partoprenis novembran ribelon kontraŭ Rusia imperio, batalante en la taĉmento de Wacław Seweryn Rzewuski. Post falo de la insurekcio dum du jaroj en mallibero de caraj regopovoj. Post liberigo setliĝis en la propra bieno en Machnówka (nun en Vinica provinco).
Li estis "kantisto de kozakoj", populariganta ukrainan folkloron pere de muziko. Kreis lirikajn versaĵon kaj kantojn (komponante ankaŭ muzikon al ili). Tradukis poezion de Adam Mickiewicz (ekz. estas aŭtoro de la traduko al ukraina lingvo de la poemo Konrad Wallenrod).
Aŭtoro de pluraj kantoj (ĉ. 200 en la pola kaj ukraina lingvoj, tre popularaj, kantataj en vilaĝoj). Liaj pollingvaj laboraĵoj apartenas al t.n. ukraina skolo de pola romantikismo.
Bibliografio
K. Bulzacki, Polacy i Ukraińcy – trudny rozwód (Poloj kaj ukrainoj - malfacila divorco), Vroclavo 1997. J. Hrycak, ''Historia Ukrainy 1772-1999. Narodziny nowoczesnego narodu'' (Historio de Ukrainio 1772-1999. Naskiĝo de la moderna nacio), Lublin 2000, p. 47–48.
Ladislao
Ladislao aŭ Vladislao, Władysław,  Владислав, estas vira antaŭnomo, uzata ĉefe en orienta Eŭropo.
Teotitlán
Teotitlán estas naŭatla por "lando de la dioj". Ĝi povas aludi al:
Galeazzo la 2-a Visconti
Galeazzo la 2-a VISCONTI (naskiĝis en 1320 - mortis en Pavio, en la 4-a de aŭgusto 1378) estis Senjoro de Como, Novara, Vercelli, Asti, Alba, Tortona, Alessandria kaj Vigevano, kaj kun-Senjoro de Milano helpate de Mateo la 2-a Visconti (1319-1355) kaj Bernabò Visconti (1323-1385). Li estis filo de Stefano Visconti (1287-1327) kaj Valentina Doria.
Biografio
En 1343, li faris pilgrimadon al Jerusalemo. Post du jaroj, li estis forpelita de sia onklo Luchino (1292-1349), revenante protektita de la ĉefepiskopo Giovanni Visconti (1290–1354) , kiu faris lin guberniestro de Bolonjo.
En 1350, li edziĝis al Bianka de Savojo (1335-1387), filino de Ajmone de Savojo (1291–1343) , kromnomita la Pacemulo. Post ses jaroj, li kunbatalis flanke de sia frato Bernabò, kontraŭ la dinastioj Este kaj Gonzaga, kie Pandolfo la 2-a Malatesta (1325-1373) estis la komandanto de liaj trupoj. Venkinte en la Batalo de Casorate, li sukcesis pligrandigi siajn teritoriojn. Antaŭ la morto de sia frato, Mateo la 2-a, Galeazzo ricevis la okcidentan parton de Lombardio, dum Bernabò ricevis la orientan.
18-a de novembro
La 18-a de novembro estas la 322-a tago de la jaro (la 323-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 43 tagoj restas.
Galeazzo la 2-a Visconti
Biografio
Li estis rimarkinda kaj belaspekta, patrono de Petrarko, talentoplena diplomato kaj kunfondinto de la Universitato de Pavio. Li edzigis sian filinon Violante Visconti (1354-1386) al Lionelo, Duko de Klarenco (1338-1368), filo de Eduardo la 3-a, doninte doton de 200 mil florenoj; kaj sian filon Gian Galeazzo al Izabela de Valois (1348-1372) , filino de Johano la 2-a, reĝo de Francio.
Galeazzo alfrontis plurajn ribelojn dum sia regneco. En 1362, lia sano plimalboniĝis kaj li translokiĝis al la kortego de Pavio, kiun li estis konkerinta antaŭ du jaroj, kaj kie li mortis, en 1378.
18-a de novembro
Tagoj de semajno
La 18-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
SciTE
SciTE (Skajt), kiu signifas "Scintilla based Text Editor" estas tekstoredaktilo kiu estas populara ĉe programistoj. SciTE estas libera programaro.
SciTE akiris multajn kapablaĵojn kiuj estas utilaj por redakti programkodon.
Jen iuj el la ĉefaj kapabloj de SciTE:
Aladár Bálint
Aladár Bálint, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálint Aladár estis hungara ĵurnalisto, kritikisto. Lia origina familia nomo estis Blum ĝis 1906, lia filo estis Endre Bálint.
Aladár Blum naskiĝis la en Nagypeszek (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa vilaĝparto de Sikenica en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando).
Biografio
Aladár Bálint devenis el juda familio. Post lernado li estis oficisto en fabriko, sed en 1903 li sukcese debutis kiel novelisto. Poste li estis ĵurnalisto kaj kritikisto. Liaj verkoj aperis plej ofte en Népszava kaj Nyugat. Li edziĝis en 1912. Li estis aktiva ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko. Liaj noveloj, kelkfoje poemoj prezentis mizeran vivon de la laboristoj.
Lançon (Ardennes)
Lançon estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Integra naciismo
Integra naciismo estas variaĵo de naciismo (nacia unueco) forĵetanta suverenecon de nacio favore al monarĥio, aganta ĝianome, sub kontrolo de grupoj, kiuj promocias la bonon de la nacio.
Franca integra naciismo
La doktrino iĝis programo de Action Française. Kaze de Francio integra naciismo estiĝis de la ligo de naciismo kun monarkiismo, kun la ĉefa tezo premisanta, ke nur monarkiaj institucioj plenumas ĉiujn naciajn aspirojn kaj bezonojn.
Ukraina integra naciismo
Laŭ opinio de parto de esploristoj ukrainan naciismon de la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento enhavanta en si elementojn de faŝismo kaj totalismo oni devas klasifiki al integraj naciismoj. Ĝia kreinto estis Dmitro Doncov. Tiu ĉi naciismo konsideris nacion la plej alta valoro, kaj la plej grava celo estis akiro de sendependa ŝtato. Laŭ li, la nacio devas esti unuigita kun unu dominanta partio, eklezio kaj ŝtato, gvidanta de unu ĉefestro. Tiu ĉi teorio estas tre simila al faŝismo de Mussolini, sed diferencas je ege malpli da ekspansio kaj pli granda rolo de tradicioj kaj religio.
La doktrino estis formale akceptita kiel ideologia fundamento de Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj dum la 1-a Kongreso de Ukrainaj Naciistoj en 1929. La kongreso en sia voĉdono konsideris enkondukon de dekstrula totalisma reĝimo en reakirita ŝtato, en kiu nedivideblan regon plenumos unusola politika movado kun gvidanto de la nacio kaj elito. Pri tio diras la 16-a punkto de la Voĉdono de la 1-a Kongreso de Ukrainaj Naciistoj, laŭ kiu en ukraina nacio mankas loko por demokratio. Ĝin regos superpartia (ne allasanta al fondiĝo de ajna politika partio), ampleksanta la tutan ukrainan nacion, Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj. Ties ĉefaj reprezentantoj kaj de ukraina integra naciismo estis, krom Dmitro Doncov, Jevhen Konovalec kaj aliaj.
En 1943 OUN-B foriris de la koncepto de Doncov favore al multpartia demokratio.
12599 Singhal
Nomo
Ĝia nomo honoras Akshat Singhal, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la St. Anselms Pink City Senior Secondary School de Ĝajpuro, Raĝastano, Barato.
Cherreau
Cherreau estas franca komunumo en la departemento Sarthe. Temas pri malgranda vilaĝo kiu entenas nur 726 loĝantojn. Ĝi situas pli malpli survoje el Parizo al Normandio.
Ĝi situas je ĉirkaŭ du kilometroj oriente de La Ferté-Bernard, kaj proksimume mezdistance inter Le Mans kaj Chartres.
Behamberg
Behamberg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ailoche
Ailoche estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Biella.
Péter Levente
LEVENTE Péter estas hungara aktoro premiito Jászai Mari (1984) naskiĝinta en Nagyvárad la 20-an de majo 1943.
Kariero
LEVENTE ludis ekde 1961 ĝis 1969 en la Ŝtata Pupteatro de Budapeŝto, inter 1969 kaj 1978 en Fővárosi Operettszínház (Ĉefurba Opretteatro), ekde tiam en la Mikroszkóp Színpad de Budapeŝto.
Salvador Jorge Blanco
José Salvador Omar Jorge Blanco (naskiĝis la en Santiago de los Caballeros kaj mortis la  en Sankta Domingo) estis juristo, politikisto kaj prezidento de Dominika Respubliko inter 1982 kaj 1986. Li estis la unua prezidanto de Dominika Respubliko kiu estis akuzata de korupto.
Li komencis sian politikan karieron en la 1960-aj jaroj, baldaŭ post la murdo de la diktatoro Rafael Trujillo (30-a de majo 1961). En 1963, Jorge Blanco iĝis membro de la Kuniĝo Cívica Nacia Partio (Partido Unión Cívica Nacional).
(11182) 1998 GM6
(11182) 1998 GM6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Băcia
Băcia [bəĉia] (hungare: Bácsi, germane: Schlaferdorf) estas komunumo en Rumanio norde de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 732 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 625 (rumanoj, 18 % hungaroj). La unua skriba mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Petreni, Tâmpa kaj Totia.
Villers-Cotterêts (stacidomo)
Villers-Cotterêts estas franca stacidomo sur linioj La Plaine - -  (landlimo) kaj Rethondes -, situanta en  Villers-Cotterêts, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Dezső Nagy (kaáli)
Biografio
Dezső Nagy, kaáli diplomitiĝis en 1896 en la teknikuniversitato de Budapeŝto, kaj komencis sian karieron en oficejo pri kulturinĝeniereco de Székesfehérvár. En 1910 li estis inĝeniero de la Landa Direktoreco pri Akvokonstruaĵoj en Ministerio por Agrokulturo. En 1913 oni komisiis lin pri gvidado de Inspektoreco de Balaton-pontoj. Li renovigis plure da pontoj, kontruis novajn pontojn (Tihany, Balatonföldvár, Siófok, Balatonlelle ktp.). Li eltrovis la borddefendilon kun signo KND.
Linio 5 (metroo de Madrido)
La linio 5 de la Metroo de Madrido trairas la urbon de Madrido el sudokcidento al nordoriento, pasante tra kaj, per 32 stacioj kun platformoj el 90 metroj, kovritaj de  da trakoj en mallarĝa tunelo. La sekcio inter la stacioj kaj  estas surtera.
Male al la plej multaj linioj de la Metroo de Madrido, ĝia itinero ne kuras preskaŭ tute sub la ĉefaj vojoj de la urbo, sed almenaŭ dum ĝia vojaĝo tra la centro de la urbo (inter kaj ) ĝi trapasas la subteron de la urbo sen korespondado kun apenaŭ iu ajn strato de la surfaco. Ĝi estas do unu el la unuaj linioj, kiuj iras pli profunde ol la aliaj en la centro de la urbo, parte ne interkonektiĝas parte ĉar la tuneloj estas pli profundaj pro sekurecaj kialoj.
János Pauer
PAUER János (pro. paŭer) estis hungara juristo, inĝeniero pri mekaniko naskita en Andrásfalva la 23-an de decembro 1846 kaj mortinta en Selmecbánya la 21-an de decembro 1904.
Biografio
János Pauer akiris juran diplomon en akademio de Eperjes poste inĝenieran diplomon en Akademio de Selmec en 1871. Post ekzameno de juĝisto li fariĝis sekretario kaj eksterordinara profesoro de Akademio de Selmec, kie li prelegis nacian ekonomikon, financsciencon, juron pri minado kaj akvo, plue kambijuron. Li partoprenis en prilaborado de dogantarifo. Li publikigis plurajn fakartikolojn en la gazetoj Bányászati és Kohászati Lapok.
Saluton (kanto)
Saluton estas hiphopeca kanto de Roĝer Borĝes, publikigita en 2001. Ĝi unu aperis sur la lumdisko Muziko Elektronika, kaj poste en la muzikalbumo Sendependa.
La kanto temas pri la kontraŭdiroj en la moderna mondo, precipe sur la tutmonda politika nivelo. Menciindas frapesprimoj kiel kulturĝena imperiism, nov-koloniism, armila industri' kaj falsa paco-batalado. Ĝi finas per optimismaj motivigoj por forigi la malbonon.
San Miniato al Monte
La Baziliko de San Miniato al Monte troviĝas sur unu el la plej altaj lokoj de la urbo de Florenco kaj estas unu de la plej bonkvalitaj ekzemploj de romaniko en Toskanio, Italio.
Historio
San Miniato estis la unua kristana martiro de la urbo. Probable temis pri greka komercisto, aŭ armena princo pilgrime al Romo. Oni legendas, ke jam en Florenco ĉirkaŭ la jaro 250, faris vivon de ermitano, kaj ke li estis senkapigita dum la persekutado kontraŭkristana fare de la imperiestro Decio. Same oni legendas ke, tuj post la ekzekuto li foriris kunportante mane la fortranĉitan kapon kaj tiele li revenis al sia ermitejo, kie nun staras la baziliko, su la Mons Fiorentinus (Florenca monto). En la 8a jarcento oni starigis kapelon. La konstruado de tiu aktuala ekis en 1013 unue kiel monaĥejo benediktano, kaj ekde 1373 de la Ordeno de Klunizo.
4863 Yasutani
4863 Yasutani estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Tarik Oulida
Tarik Oulida (n. ) estas nederlanda futbalisto.
Li futbalis ĉe Ajax, Sevilla, Nagoya Grampus Eight, Sedan Ardennes, Consadole Sapporo kaj Den Haag.
Telesterjo
Telesterjo aŭ Telesterion estis granda salono por la inico-ceremonio en la Eleŭzisaj Misteroj, Ateno.
Sendependa (muzikalbumo)
Sendependa estas unua muzikalbumo de Roĝer Borĝes, publikigita per eldonejo Espero en Slovakio en 2003.
Telesterjo
Ĉe la ceremonioj de Eleŭziso, la inicontoj eniris al Telesterio, oni montris al ili la sanktajn relivojn de Demetra kaj la sacerdotinoj elmontris la viziojn akiritajn dum la "sankta nokto". Tiu estis la plej sekreta parto de la Misteroj kaj estis al la inicitoj malpermesita paroli pri tio.
Ĝi estis detruita de la persoj kaj rekonstruita poste fare de Periklo.
Situanta en Grekio, je ĉirkaŭ 20 km el Ateno, ĝi estis unu el plej grandiozaj ekzemploj de helena hipostila ĉambro. En ties lasta fazo iĝis kvadrangula konstruaĵo ĉirkaŭ 21 m longa. Ĝi havis 42 kolonojn distribuitajn en linioj. Ĝi estis ĉirkaŭata de sidlokaro kie sidis la inicitoj. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke en la 5a jarcento a.K. povus enhavi 3.000 personojn sur siaj sidlokoj. En la Telesterio okazis la kerno de la ĉefaj misteroj de Eleŭziso, kvankam oni konas malmulte el tio kio tie okazis reale, nur hipotezojn baze sur aludoj fare de psotaj kristanoj aŭ metaforoj de filozofoj.
La Telesterjo kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Telesterjon:
Károly Pauspertl
PAUSPERTL Károly (pro. pauŝertl) estis hungara inĝeniero pri mekaniko naskita en Abrudbánya la 26-an de januaro 1892 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de decembro 1957.
Biografio
Károly Pauspertl diplomitiĝis en la teknikuniversitato de Budapeŝto kaj de 1916 li estis kunlaboranto de la Elektra Fabriko Ganz. De 1926 li estis gvidinto de la fabrikado de transformatoro. Rilate al transformatorojn li havis plurajn licencojn kaj novicegojn. Li estis ano de la pintkomitato pri licencafero kaj de Oficejo Pri Licencafaro (Szabványügyi Hivatal).
Kombinatoriko
Kombinatoriko estas branĉo de la matematiko, en kiu oni studas la ekziston kaj konstruon de diversaj kombinaoj kaj aranĝoj de elementoj laŭ difinitaj reguloj, kaj serĉas la nombrojn da kombinoj kaj aranĝoj de diversaj tipoj.
Ekzemploj de tiaj kombinoj estas aranĝaĵoj, kombinaĵoj permutaĵoj, blok-skemoj kaj Latinaj kvadratoj. Apero de ĉefaj nocioj kaj evoluo de kombinatora analizo okazis paralele kun aliaj branĉoj de matematiko, tiaj kiaj estas algebro, nombroteorio, probabloteorio, kun kiuj ĝi havas proksimajn rilatojn. Estiĝo de kombinatoriko, kiel matematika scienco, estas ligita kun la verkoj de Blaise Pascal kaj Pierre De Fermat. Ĉi tiuj verkoj, fariĝintaj bazo por la teorio de probabloj, samtempe enhavis principojn por la determino de nombro de kombinaĵoj por finia aro.
La gravan rolon en la evoluo de kombinatoraj metodoj plenumis Gottfried Wilhelm Leibniz, Jakob Bernoulli kaj Leonhard Euler. De la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento intereso pri kombinatoriko reviviĝas pro la impeta evoluo de komputiko, cibernetiko, diskreta matematiko, teorio de planado kaj informteorio.
La ĉefaj konceptoj de kombinatoriko estas:
Villanubla
Villanubla [biljaNUbla] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 45,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 828 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel okazis en aliaj samregionaj loĝlokoj, sed male pro proksimeco al la provinca ĉefurbo, ĝi akiris loĝantojn. Ĝi distas 14 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. En ĝia municipa teritorio estas la Flughaveno de Valadolido, kaj proksime sed ne precize en ĝia municipa teritorio estas la Prizono de Valadolido.
Ĝi limas kun Peñaflor de Hornija, Valladolid, Fuensaldaña, Wamba, Ciguñuela kaj Zaratán.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado) sed ĉefe funkciado kiel dormurbo de Valadolido.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romanika preĝejo kaj la domo de la Inkvizicio. Aparte konvento estas reuzata kiel kafejo-restoracio.
Biberbach (Malsupra Aŭstrio)
Biberbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Pilatus
Pilatus (en Esperanto Pilato) estas la nomo:
NLD
La vorto havas plurajn signifojn:
Nesselwang
Nesselwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Yukio Shimbara
Yukio Shimbara (新原 由喜男, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight.
Dmitro Doncov
Dmitro Ivanoviĉ Doncov (ukraine Дмитро Іванович Донцов; n. 30-a de aŭgusto 1883, m. 13-a de marto 1973) estis ukraina literatura kritikisto, verkisto kaj politikisto, fondinto de la ukraina koncepto de integrala naciismo, akceptita de Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj kiel ideologia bazo de politika agado. Li postulis tutan rompon de politikaj kaj kulturaj ligoj kun Rusio kaj proksiman kunlaboron kun Okcidenta Eŭropo.
Biografio
Dmitro Doncov naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1883. En 1900 li finis studon en reallernejo de Melitopol kaj translokiĝis al Carskoje Selo apud Peterburgo, kie studis en jura fakultato de Peterburga Universitato. Li graduis de la Universitato en jaro 1907.
Eĉ dum siaj studentaj jaroj li aktivis politike. En 1905 li aliĝis al Ukraina Soci-Demokrata Laborista Partio (USDLP, aŭ ukraine УСДРП). Dufoje estis arestita (1905 en Peterburgo kaj 1908 en Kievo). Post la dua aresto li restis dum 8 monatoj en malliberejo, sed liaj gepatroj sukcesis liberigi lin. Post tio li fuĝis unue en Galicion, kaj poste en Aŭstrio-Hungarion. En la jaroj 1909—1911 Dmitro Doncov studis en Vieno, sed post kvar semestroj translokiĝas al Lvivo. Post eksplodo de la februara revolucio en Rusio li forveturis al Lvovo, kie doktoriĝis en Jura Fakultato de pola Universitato al Johano Kazimiro.
Skotarske
Skotarske, ukraine Скотарське, hungare Kisszolyva [kiŝsojva] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec. Skotar signifas slave: bredisto.
Dmitro Doncov
Biografio
Ekde 1914 Doncov loĝis en Vieno kaj Berlino, kaj ekde 1916 - en Svisio, kie aktive partoprenis en laboro de ULU kaj naciisma propagado inter ukrain-devenaj enmigrintoj. Komence de 1918, dum regno de Pavlo Skoropadskij, li revenis al Kievo kie laboris kiel direktoro de ukrainia telegrafa kompanio. Tiam li fondis (kune kun V. Lipinskij kaj V. Ŝemet) Partion de Kamparanoj-Demokratoj.
Skotarske
Situo
Skotarske situas proksime de la pola landlimo laŭ rojo.
Dmitro Doncov
Biografio
En 1922 li revenis Lviven, kie redaktis ĵurnalojn «Літературно-науковий вісник», «Заграва» kaj «Вісник» (1933-1939), la revuon ekstreme naciisman kaj kontraŭpolan.
En jaro 1926 Dmitro Doncov skribis sian verkon "Naciismo", kiu ĝis nun restas unu el plej gravaj ideologiaj verkoj de ukraina naciismo.
La 2-an de septembro 1939 estis arestita malliberigita en pola malliberejo. Post du semajnoj liberigita rezulte de invado en Pollandon|soveta agreso al Pollando]]. Pro policaj reprezalioj flanke de NKVD kontraŭ ukrainaj aktivuloj elmigris tra Gdańsk kaj Berlin al Bukareŝto, kie dum du jaroj redaktis ĵurnalon "Batava" (1940-1941). Poste vagis tra difersaj landoj (loĝis Prago, Germanio, Parizo, Usono), kaj en 1947 finfine ekloĝis en Montrealo, kie restis ĝis sia morto. Tie li laboris kiel instruisto de ukraina literaturo en loka universitato. Li mortis la 13-an de marto 1973 kaj estas entombigita en usona tombejo en urbeto South Bound Brook, Nov-Ĵerzejo.
Ideologio
Laŭ Bogumił Grott la naciismajn tezojn - proksimaj laŭ li al naziismo kun faŝisma karaktero - enkondukis en la vivon en 1929 estiĝanta Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj, kio rezultis dum la dua mondmilito per genocido de poloj kaj judoj.
Faŭno de Ediacara
La faŭno de Ediacara (aŭ Ediakaro) aŭ Ediakara-faŭno estas prem-restaĵoj de fosiliaj organismoj el la malfrua proterozoiko, antaŭ ĉ. 600 milionoj da jaroj. Oni trovis ilin en la aŭstralia Ediacara-monteto.
La malkovro de la Ediakara-premrestaĵoj montris, ke plurĉelaj organismoj ekzistis kjam pli frue ol antaŭ 570 milionoj da jaroj, kiel oni pensis antaŭe. Oni trovis tie prem-restaĵojn de moluskoj kaj segmentumitaj organismoj en la antaŭkambria sabloŝtono. Oni nomumis la lastan periodon de la neoproterozoiko al ediakario pro graveco de la Ediakara-faŭno.
La restaĵoj montris fruan evoluon de plurĉelaj organismoj, evidentiĝis ke ekzistis organismaj komunumoj.
Oni priskribis el la Ediakara-faŭno pli ol 600 speciojn, interalie meduzojn, diversajn vermojn kaj aliajn neidentigitajn organismojn.
Paredes de Escalona
Paredes de Escalona (muroj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Paireños. La censita populacio en 2011 estis de 158 loĝantoj kaj la denseco estas de 6,32 loĝ/km².
Situo
Paredes de Escalona estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 490 m; je 58 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 25 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°12′20″ N 4°25′44″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situntado en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Cenicientos en la provinco de Madrido kaj Almorox, Escalona kaj Aldea en Cabo en la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Ĝi dependis el Escalona, kies nomon portas.
La populacio el la pli da 600 loĝantoj en la 1930-aj jaroj sesoniĝis ĝis nur 100 komence de la 1980-aj jaroj pro elmigrado kaj malbona situacio de la agrikulturo.
Kastelo Breitungen
Kastelo Breitungen (Schloß Breitungen; Schloß Herrenbreitungen) estas frua burga kaj kastela komplekso en la historia urbokvartalo Herrenbreitungen en Breitungen, Germanujo. Kune kun fortimpreza baziliko apuda la kastelo karakterizas la tutan silueton de Breitungen; la 28 metrojn alta turo de la baziliko estas ankaŭ urboficiala urba ekkonilo.
Historio
En la 12a jarcento fonditis sur la burga monto de la setlejo Burgbreitungen (la posta Herrenbreitungen) klostro benediktana. La baziliko konsekritis kiel klostra preĝejo en 1112. Ekzistis la monakejo ĝis la neniiĝo en 1553 pro Reformacio. Ĉirkaŭ la jaro 1560 la hennebergia grafo Poppo la 12-a starigis novan renesancan klostron kun preno de antaŭaj konstrustrukturoj klostraj. Post estingo de la hennebergia gento en 1583 la kastelo venis en la posedon de la Landgrafio Hesio-Kaselo. Dum la Tridekjara milito damaĝitis la kastelo dume la originaj fundamentoj el la 16-a jarcento feliĉe plurestis netuŝitaj. En al 18a kaj la 19a jarcentoj la kastelo servis kiel juĝejo, prizono kaj financejo. Pliaj alikonstruoj venis pro la ŝanĝiĝintaj uzoj. Restaŭradlaboroj profundaj de la baziliko estis inter 1993/94 dum kiuj oni ankaŭ respektis la vivmediojn de la lokaj monedoj. Estante ekde 2007 en privata posedo la kastelo paŝon post paŝo ankaŭ restaŭratas.
Renesanca kastelo
Renesanca kastelo konstruitis je la mezo de la 16a jarcento ĉe la iama klostra areo kun kvar aloj kaj plua grenejo kaj kastelturo. De tio konserviĝis nur la suda alo (la romanika baziliko kun spajro renesanca), la uesta alo en apudeco tuja de la kirko (triteĝaĵo el sablosthono kun helikŝtuparturoj supre de alta kelo), tri etaĝoj de iama pli alta turo kaj trietaĝa grenejo kun pli ol 30 metrojn longa halo. La interno longa limiĝas per stalo kun garbejo. Sur la grundo, kiun ĉirkaŭas naturŝtonmuro, stas ankaŭ la iama klostra ĝardeno kaj lageto.
Kuirarto
Kuirarto estas specifa aro de kuiradaj metodoj kaj tradicioj, ofte ligita kun loko. Kuirarto estas precipe influita de la manĝmaterialoj kiuj estas haveblaj, loke aŭ per komerco. Fortan influon en kuirarto povas havi ankaŭ religiaj leĝoj.
Literaturo
Maria Becker-Meisberger, Internacie kuiri, 184 paĝoj, 2000, eld. Flandra Esperanto-Ligo, ISBN 9071205347
(11183) 1998 GB7
(11183) 1998 GB7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Dániel Krmann
Dániel Krmann, laŭ hungarlingve kutima nomordo Krmann Dániel estis hungaria luterana pastro, superintendanto, instruisto. Laŭ la propra nomuzo Krmann estas konataj la nomvariantoj Krman, Kerman kaj Kermann. Dániel Krmann naskiĝis la en Misén, nuntempa Omšenie en Slovakio), li mortis la  en Pozsony (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Biografio
Dániel Krmann apartenis al la slovaka luterana minoritato de la lando. Li lernis komence en diversaj lokoj de Supra Hungarujo. Tiutempe pro la kontraŭreformacio la luteranoj estis ekzekutitaj, tial la juna Dániel daŭrigis la lernadon eksterlande en Breslau, Lepsiko kaj Wittenberg. Hejmenveninta en 1683 li estis aŭ instruisto, aŭ pastoro en diversaj lokoj, sed pro la religiaj konfliktoj li ĉiam devis rifuĝi. Fine li denove rifuĝis al eksterlando en 1699. Inter 1703 kaj 1711 okazis liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a, Rákóczi deklaris religiliberecon. Krmann revenis al Hungarlando kaj en 1706 li estis elektita superintendanto. En la sekvanta jaro Rákóczi sendis Krmann al Svedio por peti apogon. Post falo de la liberecbatalo denove okazis persekutadoj kontraŭ luteranoj, fine en 1729 li estis kaptita kaj mortis en prizono en Pozsony. Pro ruza agado de la jezuitoj li estis entombigita en Katedralo Marteno de Tours (Bratislavo) en Pozsony.
Osthausen-Wülfershausen
Osthausen-Wülfershausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Riechheimer Berg. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Landres-et-Saint-Georges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Ivan Ŝamjakin
Ivan Petroviĉ ŜAMJAKIN (beloruse - Іван Пятровіч Шамякін, Ива́н Петро́вич Шамя́кин) naskiĝis la 30-an de januaro 1921 en vilaĝo Karma, Homela regiono, Belorusio, mortis la 14-an de oktobro 2004 en Minsko. Li estis fama belorusa verkisto, dramaturgo kaj politikisto, kiu ekde 1971 ĝis 1985 estis prezidanto de Supera Soveto de Belorusa Soveta Socialisma Respubliko.
Biografio
Ivan naskiĝis en malriĉa kamparana familio. Lia patro nomiĝis Petro Minoviĉ Ŝamjakin, patrino - Sankletia Stepanovna. Post fino de sepjara mezlernejo, li plu studis en Homela teknika kolegio. En 1940 li diplomiĝis kiel teknikisto de konstruaj materialoj kaj komencis labori en la brikejo de Bjalistoko (tiam BSSR, nun Pollando).
Ekde 1940 li militservis en la Ruĝa armeo kiel artileristo kaj partoprenis en multaj bataloj dum la Dua Mondmilito ĉe Murmansko, en liberigado de Pollando de nazioj, en bataloj ĉe rivero Odro ktp.
Post militeksiĝo oktobre de 1945 Ivan Ŝamjakin laboris kiel instruisto de la belorusa lingvo kaj la nacia literaturo en lernejo de vilaĝo Prokopovka, Homela regiono. Samtempe li studis en Homela pedagogia universitato senĉeeste.
Poste li kelkjare laboris kiel ĉefredaktoro de la Belorusa Ŝtata Eldonejo. Ekde 1954 li estis vic-prezidanto de Verkista Unio de BSSR.
En 1980 li multe klopodis pri aperigo de "Belorusa Soveta Enciklopedio" kiel ĉefredaktoro de la samnoma eldonejo.
En 1994 lin oni elektis kiel akademiano de la Belorusa Nacia Akademio.
Lia edzino nomiĝis Maria Filatovna. La geedzoj havis tri filinojn: Lipa (1941), Tatiana (1948) kaj Olesja (1960).
Ivan Ŝamjakin mortis la 14-an de oktobro 2004 kaj estas sepultita en Orienta tombejo de Minsko.
Literatura kariero
Li debutis dum Granda Patriota milito, kiam aperis liaj eseoj kaj versoj en la armea gazeto "Norda Sentinelo". Post ĝia fino li verkis en la belorusa lingvo rakonton "En la neĝa dezerto".
Kelkaj ĉefverkoj (film-scenaroj)
Entute dum lia verkado, kiu daŭris ĉirkaŭ sesdek jarojn, aperis 130 verkoj, kies eldonkvanto superis 25 milionojn da ekzempleroj.
Balșa
Balșa [balŝa] (hungare: Balsa [balŝa]) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Deva. En 1910 ĝi havis 1331 loĝantojn (rumanoj); en 1992 430. La unua skriba mencio estas el 1407. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Almașu Mic de Munte, Ardeu, Bunești, Galbina, Mada, Oprișești, Poiana, Poienița, Roșia, Stăuini, Techereu, Vălișoara kaj Voia.
La komunumo Balșa nord-oriente limas al la distrikto Alba.
Turda kampilorinko
La Turda kampilorinko aŭ Turda troglodito (Campylorhynchus turdinus) estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Sudameriko. Kiel sugestite de ties komuna kaj scienca nomoj, ties formo kaj koloro estas iom rememorigaj de tiuj de turdoj, kvankam la ĝenerala impreso en naturo estas tre diferenca kaj ne "turdeca".
Priskribo
Kun totala longo de ĉirkaŭ 20 cm, ĝi estas inter la plej grandaj specioj de trogloditedoj. La kapo kaj dorso estas brungrizaj. La flugiloj kaj supra vosto estas helbrunaj kun densa nigreca striado. La blankecaj subaj partoj estas tre malhelpunktitaj, escepte la gorĝo, kio iĝas strioj en subaj flankoj kaj subpugo. Ili tipe montras distingan blankecan aŭ helgrizecan superokulan strion kaj relative longan voston kiu estas komune levata, kiel ĉe aliaj trogloditedoj. La iom kurveca beko estas relative longa, kaj, inter trogloditoj, maldika. La irisoj estas sukcenkoloraj, grenataj aŭ brunaj. La gamboj kaj piedoj estas malhelgrizaj. La beko estas nigreca supre kaj hela sube. Junuloj estas pli senkoloraj kaj kun subaj markoj ne tiom markitaj.
Tiu specio estas nekonfuzebla pro la kombino de la grando, la nemarkata dorso kaj la subaj partoj tre makulitaj, kio diferencigas ĝin el la aliaj membroj de la genro Campylorhynchus, kiuj krome ne loĝas en la sama zono.
Kutimaro
Malkiel plej parto de aliaj trogloditedoj, ĝi troviĝas tipe el mezaj niveloj al la arbopintoj. Spite sia grando, ĝi estas relative nerimarkebla kaj kutime pli facile trafebla pro sia laŭta, kompleksa voĉo, ege karaktera kaj komponita de muzikaj notoj gajaj kiaj: 'ĉiu ju ĉup, ĉiu ju ju ju ĉup', pro kio brazilaj lokanoj konsideras ĝin kiel najtingalo. Tiu kanto estas antaŭita de stridaj, raspaj kaj bruaj notoj. La kanton oni faras el elstara ripozejo kiaj arbopinto aŭ telefonfosto plej ofte fare de la paro, kvankam la partopreno de la ino estas iomete diferenca.
Reproduktado
Oni scias malmulte pri la reproduktado de tiu specio. La neston oni konstruas el herboj kaj havas enirejan ĉambreton kaj internan ĉambron por la reproduktado. Tiun oni lokigas en arboj kaj tre pofte nemalproksime de homoj. En Mato Grosso, la raso unicolor povas uzi neston de sinalakso kiel bazo sur kiu amasigas plumojn kaj vegetalan materialon. En Peruo, la raso hyposticitus uzas naturajn kavaĵojn de arboj tre altajn.
Subspecioj, distribuado kaj habitato
La Turda kampilorinko loĝas ĉefe tri regionojn; ĉiu po unu subspecio. C. turdinus hypostictus troviĝas en suda kaj okcidenta Amazonio, en sudorienta Kolombio, orienta Ekvadoro, orienta Peruo, norda Bolivio kaj amazona Brazilo sude de la Rivero Amazono. La pli pala, griza kaj multe pli uniforma C. t. unicolor troviĝas en la pli sekaj kaj malfermaj arbaraj habitatoj de Pantanal de Brazilo, orienta Bolivio, Paragvajo kaj plej norda Argentino (kie la teritorio etendas). La nomiga subspecio, C. t. turdinus, similas al C. t. hypostictus kaj en habitata prefero kaj en morfologio, kaj troviĝas en la mallarĝa marborda zono de la Atlantiko en orienta Brazilo el ĉe Bahio norde al Espírito Santo sude. Ĝi estas relative komuna en plej parto de sia teritorio.
Estas birdo de ebenaĵoj, sed trovebla ankaŭ ĝis 1300 m je la deklivoj de Andoj. Ili loĝas ĉefe humidajn arbarojn, inklude inondeblajn, sed same klaraĵojn kaj bordojn de ŝoseoj kun rearbariĝantaj senarbarigitaj zonoj. En Mato Grosso en palmejoj.
Permana reaktiva grenado
Permana reaktiva grenado (ankaŭ PRG, permana kontraŭtanka grenadĵetilo, angle rocket-propelled grenade, ruse РПГ, ручной противотанковый гранатомёт) estas senglita armilo, ĉe kiu estas por transporto de pafaĵo al celo uzita reaktiva movumo laŭ principo de leĝo de agado kaj reagado. Inter la ĉefaj partoj de la armilo apartenas pafaĵo aj forpafekipaĵo, do la grenadĵetilo mem. En kelkaj okazoj la nocio reaktiva grenado estas uzata sole por la pafaĵo mem. La armilo estas destinita ekz. por batalo kontraŭ kirasita tekniko kaj por neniigi diversan fortikaĵoj, aŭ okaze de grapolbombo por neniigi molajn celojn kiel infanterio aŭ nekirasitajn veturilojn.
NLG
La vorto havas plurajn signifojn:
Roman Frenkel
Roman FRENKEL estis rusa esperantisto kaj direktoro de gimnazio en Enisejsk (Siberio). Li verkis originalan poemaron Verdaj fajreroj (1-a eldono 1908, 2-a eldono 1992, 43 paĝoj), tradukis la rakonton Maja Nokto de Nikolaj Gogol (1912) kaj kompilis Krestomation por infanoj (1911). Li kunlaboris je Tra La Mondo, La Revuo, La Bela Mondo, Danubo kaj Juna Esperantisto.
Permana reaktiva grenado
La reaktivaj grenadoj estas uzataj de ĉiuj armeoj tra la tuta mondo, ili ludas signifan rolon en nuntempaj militaj konfliktoj kaj ili estas tre ofte uzataj ankaŭ de ekribelintoj kaj teroristaj grupoj.
13978 Hiwasa
13978 Hiwasa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Hiwasa, iama marborda urbo en gubernio Tokuŝima (nun kunfandita en Minami). La tiea strando Homaha estas konata pro la martestudoj, kiuj albordiĝas por meti ovojn, kaj tie estas akvario fakigita pri martestudoj.
Apero de Islamo
Islamo naskiĝis en Arabio en la 7-a jarcento laŭ la kristana kalendaro pro la apero de la profeto Mahometo aŭ Mohamedo. Unu jarcenton post lia morto, la islama ŝtato ampleksiĝis el la Oceano Atlantiko okcidenta ĝis Centrazio oriente. Tiu imperio ne restis unuiĝinta longe; la nava sistemo de regado tuje iĝis en civila milito konata inter historiistoj de Islamo kiel Fitna, kaj poste ĝi suferis duan version de tia milito. Post tio, rivalaj dinastioj riklamis la regnon de la kalifo, aŭ estreco de la islama mondo kaj multaj ŝtatoj kaj islamaj imperioj oferis nur simbolan obeon al la kalifo, malkapabla unuigi la islaman mondon.
Mohamedo
Mohamedo estis araba komercisto de Mekko, kiu ĉiujare dum la monato Ramadano iris al kaverno en la monto Hira por preĝi, fasti kaj doni almozojn. Laŭ la doktrino en la jaro 610 la Anĝelo Gabrielo komencis paroli kun li. Gabrielo daŭre parolis kun Mohamedo ĝis lia morto kaj Mohamedo parkeris la diraĵojn. Post la morto de Mohamedo, liaj anoj skribis la diraĵojn, kaj tiel ekaperis la Korano. La prediko de Mohamedo estis akceptita komence inter araboj, kaj urbaj kaj beduenoj. Mohamedo kiel la Fina Profeto kaj fondinto de islamo nur montriĝis en jarcentoj postaj.
En la tempo de Mahometo, la araboj senĉese kaj venĝoplene interbatalis. Araboj estis ordigitaj laŭ klanoj, laŭ sango. Mohamedo enkondukis ion novan: komunumon bazitan ne sur sango, sed sur fido. En la fruaj jaroj, la islamanoj funkcias kiel nova klano, sed klano algluigita ne de sango, sed de fido komuna. Aldone, la islamanoj, spite de diverseco de sango, promesis ne interbatali.
Pro la minaco de la nova klano al tradicio kaj ĝia religio, potenco kaj socia ordo, Mohamedo kaj la islamanoj devis forfuĝis de Mekko en la somero de 611 al Jatrib (nun Medino, "[la] urbo"). Tio estis la heĝiro ("fuĝo") kaj markas la komencon de la islama erao. En Medino Mohamedo fondis la unuan moskeon (islama preĝejo), kiu fariĝis la modelo por ĉiuj postaj moskeoj. Sed kvankam Mohamedo kaj la islamanoj nun estis en Medino, Mekko ankoraŭ batalis kontraŭ Mohamedo, ĉar nun la islamanoj subtenis sin per rab-atakoj kontraŭ la karavanoj kiuj vojaĝis al Mekko. Mohamedo fine venkis la armeon de Mekko en 627 en la Batalo de la Tranĉeo. Tiam islamo disvastiĝis kiel fajro tra Arabion. En 630 li kaptis Mekkon.
Ĉar la islamanoj promesis ne interbatali, la islama parto de Arabio estis regiono de paco. Tio fortigis la islamanojn kontraŭ la aliaj araboj, kiuj estis troe disigitaj de la deziro por venĝo. Kiam Mohamedo mortis en 632, la plimulto de araboj estis islamanoj. Kvar el la kunuloj de Mohamedo fariĝis regantoj de araba imperio granda kaj donis bazan formon al islama civilizo.
La kvar justaj kalifoj post Mohamedo
La problemo de la sukcedo de Mohamedo kaŭzis profundajn dividojn inter la ĝistiamaj anoj de Islamo. La anoj de Medino kaj Mekko konsentis elekti Abu Bakr, amiko kaj parenco de Mohamedo. Abu Bakr realigis la union en Arabio kaj estis agnoskita kiel kalifo (sukcedanto). Li rilatas kun la deveno de la unuaj libroj de la Korano. Tiu diroj ĝis tiam estis nur parolaj kaj la transskriboj de la diraĵoj de Mohamedo sur folioj, bestostoj aŭ ledaĵoj estis nur referencoj. Li mortis en 634, nomuminte malrekte sian sukcedonton: Umar, kiu estos kalifo ĝis 644.
Tiu ĉi sekvos la konkeron kaj ludis rolon en la politika organizado per la starigo de la institucio de divano (kie la islamaj luktantoj estas enskribitaj kaj pagitaj). Li estis mortigita de mazdaano. Uthman kaj Ali aperis kiel la ĉefaj kandidatoj. Estis elektita Uthman. Li atribuis gravajn postenojn al la membroj de sia klano. Li estis mortigita en 656.
La saman tagon, Ali, kuzo kaj bofilo de Muhamado (edzo de lia filino Fâtîma), estis elektita kiel kalifo. La klanestro de la Umajidoj, Mu`âwîya, postulas la punon de la kulpuloj de la amortigo, sed tiu malfruos. Tiam ekas lukto inter la partianoj de Ali kaj la Umajidoj. La batalo de Siffin de 657 markis la krizon de tiu ĉi enlanda milito. Kiam li estis venkonta, Ali, probable por haltigi la sangoverŝon inter islamanoj, akceptis negocii. Tiu ĉi milito inter la du sektoroj estis la fitna, tio estas grava religia disigo. Ali estos poste siavice mortigita de ĥariĝitoj, antikvaj partianoj kiuj malakceptis la negocadon.
Islama ekspansiemo
Dum la unuaj jardekoj, Islamo disvastiĝis rapide nordorienten al Irako, Irano, alta Mezopotamio; kaj okcidenten al Asirio, Palestinio Egiptio (la plej riĉaj provincoj de la Bizanca Imperio). La Islamo eniras la mondojn kristanan kaj grekoromian mallonge post la morto de Mahometo. Dum la regado de la Umajidoj, la disvastiĝo sekvas, la teritoriaj konkeroj atingas la Magrebon fine de la 7-a jarcento kaj la hispaniajn marbordojn komence de la 8-a jarcento. En 711 la islamanoj trapasis la Ĝibraltaran Markolon kaj invadis la tiaman Hispanion. La Maŭroj estis haltigitaj en la Poitiers en 732.
More (albumo)
More estas la tria albumo de la angla rokgrupo Pink Floyd kaj la filmomuziko de la samnoma filmo de Barbet Schroeder. Ĝi estis komponata kaj surbendigata dum nur ok tagoj ĉirkaǔ la kristnasko 1968 en la studioj Pye ĉe Marble Arch. Ĝi estas la unua plena albumo sen Syd Barrett.
Apero de Islamo
Islama ekspansiemo
En Azio ili disvastiĝis ĝis Centrazio, Uzbekio, Kabulo kaj la landlimo de la rivero Induso, tio estas ĝis Hindio.
More (albumo)
Kantaro
Flanko A