cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vivendi Universal
Ĉeestanta en pli ol 100 landoj kaj listigita en la Pariza Borso, kie ĝi apartenas al la indekso CAC 40, la grupo aktivas en la mondo de kulturo, amaskomunikilaro kaj komunikado. Ĝi enfokusigis siajn agadojn ĉirkaŭ la Universala Muzika Grupo, la pagtelevida grupo Canal + Group kaj Havas, kaj ankaŭ eldonas kun Editis ekde 2019.
33897 Erikagreen
33897 Erikagreen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Erika Green, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Burlington Township Middle School en Burlington (Nov-Ĵerzejo).
Colroy-la-Grande
Colroy-la-Grande estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Colréens aŭ Colrégiens.
Ĝi nun formas parton de Provenchères-et-Colroy.
17283 Ustinov
17283 Ustinov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Gold Coast, Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita aktoro kaj verkisto Peter Ustinov (1921–2004).
Blua laguno
La Blua laguno estas natura loko de Francio kaj situas sur la atolo Rangiroa en Franca Polinezio.
Ĝi estas eta laguno en la granda laguno de Rangiroa. La ega malprofundo helpas por videbligi unikan paletro de bluo, eĉ de granda alto el flugmaŝino. La laguno situas en la nordorienta parto de Rangiroa je distanco de 30 km de la atolo Tikehau, ĝi estas ĉirkaŭita de nombro da insuletoj (motuoj) kiuj protektas ĝin kontraŭ la kelkfoje ekfuriozanta oceano.
La nura aktiveco estas tagvojaĝo kun pikniko organizita de nombro da polineziaj familioj. La lunĉo konsistas el la polinezia manĝaĵo "kruda fiŝo en kokoslakto" plejofte sekvata de manĝaĵo el ŝark(et)oj.
Epigramo
Epigramo de la latina epigramma de l' greka epi kaj gramma "surskribo". En origino, epigramo estis poemo mallonga kiu, ĝenerale, havis spritaĵon en du ĝis kvar aŭ kvin versoj, skribitaj sur tomboŝtono. Poste, oni nomis epigramoj ĉiujn mallongajn spritaĵojn en versoj. Oni verkadis ankaŭ spritajn epigramojn pri politikaj aferoj, kaj tio faris el ili sinonimon de akra kritiko aŭ mokaĵo, ĝenerale anonimaj.
Historio
La plej malnovaj datiĝas jam el la 8a jc a.Kr. - ofte sur Grek-kulturaj ceramikaĵoj. Depost la 7a jc. a.Kr. ofte renkontiĝas epigramoj en heksametroj, pli poste el formo de mallongaj elegioj (heksametroj kaj pentametroj alterne).
La literatura epigramo havas du originojn, el kiuj ĝi disvolviĝis: unuflanke la supra surskribo-tradicio, aliflanke la improvizado okaze de simpozioj.
En la klasika greka lingvo ekzistas ampleksa antologio, kie troviĝas miloj da epigramoj, la greka antologio. Ĝi konsistas el pluraj libroj.
Ankaŭ en la Latina la epigramoj fariĝis furora ĝenro. Unu el la unuaj estis tie Katulo, sed la plej fama Latina verkisto de epigramoj estas Marcialo, de kiu aperis en Esperanto ĉe eldonejo VoKo eta kolekto en traduko de Gerrit Berveling: ´´Da mav´ estos neniam sat!´´ - 1991.
Poŝta Esperantisto
Poŝta Esperantisto estis ĉiumonate eldonata periodaĵo, kiu funkciis kiel organo de la Internacia Ligo de la Esperantista Poŝt- kaj Telegraf-Oficistaro (ILEPO, post 1923 ILEPTO), kiu fondiĝis en 1911. Formale la periodaĵo registriĝis kiel regula aldonaĵo de la gazeto Germana Esperantisto. Komenca redaktoro estis Arnold Behrendt, kiu kontribuis multajn fakajn artikolojn pri la poŝta, telegrafa kaj telefona servo.
Lubine
Lubine estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lubinois.
Servalo
Servalo (Felis serval) estas specio de mezgrandaj afrikaj karnomanĝuloj el genro feliso, familio felisedoj, ordo karnovoruloj, klaso mamuloj. Ĝia raso estas proksima al Afrika ora kato kaj Karakalo.
La servalo, komuna en Afriko, vivas ĉefe en humidaj savanoj. Ĝi aparte vivas sude de la Saharo en Afriko, en areoj kun arbustoj, herboj, proksime al akvo. Ĝi havas longajn krurojn, ĝi estas tre rapide moviĝema besto. La servalo lerte grimpas arbon, bone saltas. Ĝi ĉasas nokte, ĉefe birdojn kaj malgrandajn mamulojn (ronĝulojn).
La korpo de la servalo estas svelta, la kolo estas longa, la kapo relative malgranda kun grandaj oreloj. Ĝia vosto longas 20–30 cm, ĝi korpo (sen vosto) 80–100 cm. Ĝia ŝultroalto estas ĉirkaŭ 50 cm, la besto mem pezas ĉirkaŭ 15 kg.
Ĝia felo estas longhara, sur la ventro buterblanka, sur la dorso flava aŭ ruĝeta kun nigraj makuloj kaj strioj. Ĉar la makulado, koloro povas diferenci laŭ regionoj, oni kreis subspeciojn laŭ tio.
48801 Penninger
48801 Penninger estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstra amatora astronomo Erich Meyer elde ties privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstra bioteknikisto Josef Penninger, direktoro de la Instituto de Molekula Biotekniko de la Aŭstra Akademio de Sciencoj. Li estis honorita per diversaj universitataj katedroj kaj multenombraj premioj. Li estis elektita de la revuo Esquire kiel unu el dek plej interesantaj homoj de la 2000-aj jaroj.
Kodumulo
Kodumulo aŭ kodrompisto (angle: hacker) estas programisto kiu tiel bone regas programlingvon aŭ operaciumon ke li povas sen peno verki programojn. Plejofte en praktiko estas persono kiu inventas teknologion, ellaboras, realigas, testas kaj plibonigas ĝin. Kodumuloj trovas nekonvenciajn, sed efikajn solvojn por cimoj kaj diversaj aliaj komputilaj problemoj pere de disponeblaj rimedoj.
Kodumuloj ne ĉiam laboras same "oficiale". Foje okazas ke ili aliras komputilajn sistemojn por pruvi ke ekzistas sekuriga problemo. Plej ofte tion kodumulo faras ĝuste por helpi solvi tiun "sekurigan truon". Se kodumulo misuzas sian konon, oni parolas pri retpirato aŭ kodrompisto (angle: cracker). Kodumuloj provas aktive kontraŭi piratojn.
Saint-Michel-de-la-Pierre
Saint-Michel-de-la-Pierre estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pierrais.
Ĝi nun formas parton de Saint-Sauveur-Villages.
(122862) 2000 SJ134
(122862) 2000 SJ134 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero malkovrita la 23-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tio signifas, ke ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Amaral Ferrador
Amaral Ferrador estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.353 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Georgina Almanza
Georgina ALMANZA LANZ estas aktorino kaj esperantistino el Kubo, kiu prezentis sin interalie en la Universalaj Kongresoj de Esperanto 1990 en Havano, 1993 en Valencio, 1996 en Prago, 1998 en Montpeliero kaj 2008 en Roterdamo, ĉiam kun granda akcepto de la publiko. En 2010 ŝi ricevis de UEA la diplomon pri Elstara Arta Agado pro ŝia kontribuo al la esperantista kulturo. Ŝi estis elektita Honora Membro de Kuba Esperanto-Asocio en 2013.
Artista laboro
Ŝi profesie laboris kiel parolistino por radio kaj televido, aktorino en teatro, televido kaj filmoj. Inter alien en la radiostacioj RHC Cadena Azul, Radio Progreso, Radio Palacio, Radio García Serra, CMW Cadena Roja kaj aliaj.
Eksteraj ligiloj
http://www.esperanto.cult.cu/images/Boletines/esperanto.cu_2013_1.pdf http://www.liberafolio.org/arkivo/www.liberafolio.org/2010/elstaraj-aktivuloj-premiitaj-en-havano/ http://www.esperanto.cult.cu/index.php/el-esperanto/el-esperanto-en-cuba Hispanlingva intervjuo por la nacia gazeto Juventud Revelde http://www.radiorebelde.cu/de-cuba-y-de-los-cubanos/georgina-almanza-hay-desgarrarse-con-cada-interpretacion-20180516/
Lhotka (distrikto Mělník)
Municipo Lhotka troviĝas en Ĉeĥio, regiono Mezbohemia, distrikto Mělník. Ĝi etendiĝas proksimume ses kilometroj nordoriente de Mělník. En ĉi tie vivis.
IJK 1994
La jubilea 50-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis de la 30-a de julio ĝis la 6-a de aŭgusto 1994 en la urbo Ĉonano (천안시) en Sud-Koreio. La kongreson partoprenis 241 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kongresejo estis la urba universitato Dan Kook, kies ĉefa konstruaĵo bildiĝas dekstre.
Lhotka (distrikto Mělník)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
IJK 1994
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "Kia popolo, tia kulturo", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. La temo, kies esencon eble ne ĉiu leganto tuj kaptas, celis elstarigi kaj komparigi la proprajn kutimojn, pensmanierojn kaj vivmanierojn de la etnoj de la kongresanoj, por helpi eviti interkulturajn miskomprenojn kaj por pli kompreniĝi en la nuntempa tergloba "internacia lando".
Lhotka (distrikto Mělník)
Memorindaĵoj
Temas pri kelke da keloj, kiuj pli antaŭe sevis kiel savloĝejoj. Konservita estas unu rokloĝejo, en kiu ankoraŭ en la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento vivis sinjorino Holubová. Hodiaŭ la loĝejo apartenas al regiona muzeo Mělník.
Teocuitatlán de Corona
Teocuitatlán de Corona estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Teocuitatlán de Corona. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 092.
Geografio
Teocuitatlán de Corona apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10226 loĝantojn. El tiuj estis 4881 viroj kaj 5345 virinoj. La komunumo havas surfacon de 412,67 km². La meza alteco estas 1370 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21,1 C. En la komunumo estas 579,8 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3799 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3229 scipovis legi kaj skribi kaj 570 viroj estis analfabetoj. Do 15 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 4263 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3797 sciis legi kaj skribi kaj 465 virinoj estis analfabetoj. Do 10,91 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Teocuitatlán de Corona vivis 10915 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 13 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,119 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Nová Ves u Litomyšle
Nová Ves u Litomyšle estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Litomyšl en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sude de Litomyšl. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/360. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 47 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nová Ves u Litomyšle estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,89 km².
Historio
La vilaĝo estis fondita en la jaro 1785. Ĝi estis unue korto, devene ŝafejo.
1818
1818 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1818 post Kristo okazis, interalie:
Aleksandro la 1-a (Makedonio)
Aleksandro la 1-a estis reĝo de antikva Makedonio inter la jaroj 498 ĝis 454 a.K. Li estis la filo de Amyntas la 1-a kaj la patro de la filoj Alketas la 2-a, Perdikkas la 2a kaj Philippos kaj de la filino Stratonike''.
Laŭ la greka historiisto Herodoto li dum sia regotempo estis forta kontraŭanto de la Persa Imperio, kaj mortigis la senditojn de la persa reĝo Dario la 1-a, kiam ili dum la ionia ribelo venis al la kortumo de lia patro. Dum la invado de Grekio fare de la daria filo Kserkso la 1-a tamen li estis devigita submetiĝi al kaj sekve kunlabori kun la persoj. Poste li interalie estis sendito de la persoj dum la pripacaj interkonsentiĝoj post la batalo de Salamis, kiun la kvante supera persa armeo spektakle malvenkis dum la jaro 480 antaŭ Kristo. Malgraŭ la kunlaboro kun Persio li ofte subtenis kaj konsilis la grekojn kaj ekzemple avertis ilin pri la persaj planoj antaŭ la batalo de Platee (479 a.K.). Post la fino de la milito inter persoj kaj grekoj li atingis la resendependiĝon de sia reĝlando.
Kvankam la grekoj konsiderio la ŝtaton Makedonio "duonbarbara", Aleksandro la 1-a postulis por si la descendon de prauloj el la greka urbo Argos kaj sekve rajtis partopreni en la Olimpiaj ludoj, kio por "barbara" reĝo estis granda honorigo, despli ke li sporte tute sukcesis kaj ricevis olimpian medalon. Lia rezidejo estis konstruita laŭ atena modelo kaj li estis subtenanto de la greka poeto Pindaro.
Itabirinha
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Mantena. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
NGC 2366
NGC 2366 (aliaj indikoj — UGC 3851, IRAS07233+6917, MCG 12-7-40, ZWG 330.38, DDO 42, MK 71, KCPG 133B, PGC 21102) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Henri Dor
Henri DOR (naskiĝis la en Vevey, mortis la ) estis svisa doktoro de medicino, okul-kuracisto kaj prezidanto de Tutmonda Esperantista Kuracista Asocio (TEKA).
Saint-Michel-de-Montjoie
Saint-Michel-de-Montjoie estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Henri Dor
Dor estis fama oftalmologo: Li studis en dek Universitatoj de sep landoj; en 1866 vokita de la Berna Universitato, li direktis tie la instruadon de la oftalmologio. En 1876, vokita de Lionaj profesoroj, li fondis gravan senpagan oftalmologian klinikon, kiun li direktis ĝis sia morto. Li estis prezidanto de "Medicinaj Sciencoj" ktp.
Li estis sciencemulo, artemulo kaj ankaŭ poligloto. Li flue parolis kaj skribis dek unu modernajn lingvojn, kaj legis la latinan kaj la grekan. En 1902, jam 67-jara, post parolado de Émile_Boirac en Liono (Lyon), li aliĝis al Esperanto, kaj estis unu el la unuaj membroj de la Liona grupo, baldaŭ li prezidis ĝin, poste li fariĝis vicprezidanto de SFPE kaj rapide akiris nediskutatan aŭtoritaton. En 1908 li estis kunfondinto de TEKA, kies prezidanto li restis ĝis la morto; li redaktis ĝian oficialan bultenon. Li propagandis per paroladoj kaj gazet-artikoloj, kaj igis favoraj al Esperanto multajn scienculojn. Pro lia aĝo, lia boneco, la glorkrono de liaj blankaj haroj ĉirkaŭ nobla alta frunto, oni nomis lin "la patriarko de la dua generacio de Esperantistoj". De 1905 li estis membro de la Lingva Komitato.
Saint-Pierre (Reunio)
Saint-Pierre [] estas franca komunumo en la transmara regiono Reunio. Ĝi havis 80,356 loĝantojn en la jaro 2011.
Saint-Michel-de-Montjoie
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montois.
Saint-Pierre (Reunio)
Geografio
Saint-Pierre situas ĉe la suda bordo de la insulo Reunio.
Flughaveno Saint-Pierre Pierrefonds estas malgranda flughaveno de Reunio, sur la komunuma teritorio de Saint-Pierre, ĝi estis malfermita al komerca trafiko en 1999.
Publicis Groupe
Publicis estas franca komunikada grupo de entreprenoj fondita en 1926 de Marcel Bleustein-Blanchet kies ĉefa akciulo estas lia filino, Élisabeth Badinter. Administrita de Arthur Sadoun, ĝi estas unu el la tri ĉefaj komunikaj grupoj en la mondo laŭ spezo, ĉeestanta en cent landoj de kvin kontinentoj kaj dunganta ĉirkaŭ 80 000 dungitojn.
19497 Pineda
19497 Pineda estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maria Luisa Pineda, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la American Senior High School de Miamo (Florido, Usono).
Argentina Konfederacio
La Argentina Konfederacio aŭ en hispana Confederación Argentina estis konfederacio de provincoj kiuj ekzistis inter 1835 kaj 1852, dum la organizado de la aktuala Respubliko Argentino. La provincoj formis konfederacion de suverenaj ŝtatoj kiuj delegis sian aleksteran reprezentadon kaj kelkajn aliajn povojn en la registaro de unu el ili. Estas unu de la oficialaj nomoj de la Respubliko Argentino laŭ la artikolo 35 de la Konstitucio de la Argentina Nacio, kun tiuj de República Argentina kaj Provincias Unidas del Río de la Plata.
La subskribo de la Pacto Federal inter la provincoj Bonaero, Entre Ríos, Santa Fe kaj Corrientes la 4an de januaro de 1831 — al kiu aliĝis dum la du postaj jaroj la aliaj 9 provincoj tiam ekzistantaj — estas konsiderata la eliro de la transira periodo, finita per la reveno de Juan Manuel de Rosas al la registaro de Bonaero en 1835. La elpostenigo de Rosas post la Batalo de Caseros kondukis al la secesio de la ĉefa provinco de la Konfederacio, kio naskis la novan realaĵon nomatan Ŝtato Bonaero en 1852. Tiu lasta eniris militon kontraŭ la resto de la Konfederacio kio kondukis al la Batalo de Pavón en 1861. La triumfo de Bonaero okazigis la finon de la Konfederacio, la nacian reunuigon — malprofite por la aŭtonomecoj federaj provincaj — hegemoniigitan de la liberala elito instalita en la urbo Bonaero kaj la aplikadon de la Argentina Konstitucio de 1853 en la tuta teritorio.
Besana in Brianza
Besana in Brianza estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Retpirato
Retpirato aŭ kodrompisto (angle: cracker) estas persono kiu tra loka reto aŭ interreto atingas malproksimajn komputilojn kaj damaĝas ilian enhavon, programojn, aŭ nelice uzas ilin por propraj celoj.
Oni ne konfuzu retpiraton kun kodumulo (angle: hacker). Retpiratoj estas malbonintencaj, kaj kodumuloj volas male kontribui pozitive al plibonigo de sistemoj, montrante kie cimoj troviĝas.
Regas en la publika opinio la ideo ke iu ajn komputilo ligita al interreto (eĉ de la registaro) estas senprobleme alirebla de retpiratoj. Tiu ĉi ideo datiĝas de la 80aj jaroj, kiam komputiloj estis grandskale enkondukitaj kaj la graveco de sekurigo estis forte subtaksita. Eĉ junuloj siatempe sukcesis aliri komputilajn retojn de militistoj. Nuntempe tamen plej multaj sistemoj estas vere bone sekurigitaj kaj malofte piratoj plu havas aliron.
Hacker (computer security)
Pravda (rusa gazeto)
Pravda (правда, la vero) estis fama rusa tag-gazeto ekde la soveta epoko. Ĝi estis eldonata en Moskvo kaj disvastigata en la tuta lando. Ĝi aperadis ekde 1912 ĝis 1996. Inter 1918 kaj 1991 ĝi estis la oficiala gazeto de la Komunista Partio de Sovetunio.
Historio
En la jaroj 1908-1912 en Vieno aperis socialdemokratia gazeto "Pravda" gvidata de Lev Trockij apartenanta tiam al frakcio de menŝevikoj (t.n. viena "Pravda"). En 1912 dum la 6-a konferenco de Rusia Socialdemokrata Partio okazanta en Prago, iniciate de Lenin oni vivigis gazeton kun la sama nomo kiel organon de bolŝevisma frakcio.
La unua numero de leninisma gazeto aperis la 22-an de aprilo (5-a de majo) 1912 kiel tag-gazeto por laboristoj. La gazeto estis kontrabandita al teritorio de Rusia Imperio kaj ties eldonkvanto atingis 40-60 mil ekzempleroj. Ĝi fariĝis grava organo de la bolŝevista movado. Lenin regis la gazeton eĉ el Svislando. La cara polico kelkfoje malpermesis ĝin, sed ĝi reaperis ĉiam sub alia nomo.
Post transpreno de la regopovo fare de bolŝevikoj rezulte de tiel nomata Oktobra Revolucio sidejo de la gazeto estis transprenita al Moskvo, kie ĝi estis eldonata kiel organo de la Centra Komitato de la partio.
La Pravda iĝis en 1918 oficiala partia gazeto, kaj restis tia ĝis 1991, kiam okazis la kolapso de la komunista regado. Tiam komenciĝis la subenfalo. Oni vendis la gazeton en 1992 al familio de grekaj entreprenistoj Yannikoses. Pravda iĝis organo de la konservema, naciisma opozicio. La legantaro daŭre ŝrumpis ĝis 1996, kiam en julie oni ĉesigis la eldonadon.
Pravda, kiel oficiala soveta ŝtata partia gazeto, aperigis politikajn, sciencajn, ekonomiajn, kaj kulturajn artikolojn, beletron kaj analizojn. Krome aperis leteroj de legantoj kaj propaganda literaturo de la komunistoj.
Pri la eksterlandaj aferoj de Sovetunio okupiĝis ĉefe la alia registara gazeto, "Izvestija", Pravda publikigis nur raportojn el aliaj landoj.
Kastelo Guirbaden
La kastelo datiĝas de la 11-a jarcento, kaj spertis dum kvin jarcentoj plurajn atakojn, detruojn kaj rekonstruadojn. Ĝi estis vendita en 1790 kaj klasifikita kiel "Monumento historia". La ruinoj de la kastelo estas alireblaj el la vilaĝo Mollkirch, aŭ el Grendelbuch per kamparaj vojoj.
Hohentannen
Hohentannen estas komunumo de la distrikto Weinfelden (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Bischofszell) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 607 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Hohentannen situas sur monteto super la Turvalo ĉe la norda bordo de la rivero Turo, je kies alia flanko troviĝas la komunumo Bischofszell. La komunumo konsitas el la municipoj Hohentannen kaj Heldswil kaj la vilaĝeto Bernhausen.
Najbaraj komunumoj
Hohentannen limas en nordo al Sulgen kaj Erlen, en oriento al Zihlschlacht-Sitterdorf, en sudo al Bischofszell, kaj en okcidento al Kradolf-Schönenberg.
Trafiko
Hohentannen mem ne disponas pri publika trafikilo, sed la stacidomoj Kradolf kaj Bischofszell-Nord de la fervojlinio de Sankt-Galo situas tre proksime de la komunumlimo de Hohentannen, tiel ke la komunumo estas tamen bone atingebla.
Historio
La unua dokumenta mencio de Heldswil datiĝas el la jaro 759 kiel Heidolviswilare, tiu de Hohentannen el la jaro 1256 kiel Hontannon.
La hodiaŭa politika komunumo Hohentannen estiĝis en la jaro 1999 per la kunigo de la antaŭaj municipkomunumoj Heldswil kaj Hohentannen.
Figuro de Coxeter-Dynkin
En geometrio, figuro de Coxeter-Dynkin estas grafeo prezentanta rilatan aron de speguloj (aŭ reflektaj hiperebenoj) en spaco por kalejdoskopa konstruado de hiperpluredro aŭ kahelaro.
Kiel la grafeo mem, la figuro prezentas grupojn de Coxeter, ĉiu grafea vertico prezentas spegulon (domajnan faceton) kaj ĉiu grafeo latero prezentas la ordon de duedran angulon inter du speguloj (sur domajna kresto).
Aldone iuj el la grafeaj verticoj havas ringojn kiuj markaj aktivajn spegulojn priskribantajn la specifan unuforman hiperpluredron.
La figuro estas pruntita de la figuro de Dynkin.
Priskribo
Ĉiu figuro bezonas almenaŭ unu aktivan verticon por prezenti hiperpluredron aŭ kahelaron.
La ringoj esprimas informo pri tio ĉu la generanta punkto estas sur aŭ for de la spegulo. Aparte spegulo estas aktiva (kreas reflektojn) nur se punktoj estas for de la spegulo. Aldono de la ringo signifas ke la punkto estas for de la spegulo kaj kreas reflektojn.
Lateroj estas markita kun entjeroj n (aŭ iam pli ĝenerale racionalaj nombroj p/q) prezentante duedra angulo de 180/n. Se latero estas nemarkita ĝi havas la defaŭltan valoron n=3. Se n=2 la angulo estas 90 gradoj kaj la speguloj ne interagas, kaj la latero povas esti nefarita. Du paralelaj speguloj povas esti markitaj per "∞".
Principe, n speguloj povas esti prezentitaj per plena grafeo en kiu ĉiu el n*(n-1)/2 lateroj estas desegnita. En praktiko interesaj konfiguroj de speguloj inkluzivas iun kvanton da ortoj, kaj la respektivaj lateroj povas esti nefaritaj.
Hiperpluredroj kaj kahelaroj povas esti generitaj uzanta ĉi tiujn spegulojn kaj la solan generilan punkton. Spegulaj bildoj kreas la novaj punktojn kiel reflektoj. Lateroj povas kreiĝi inter punktoj kaj spegula bildo. Edroj povas esti konstruitaj per cikloj de kritaj lateroj, kaj tiel plu
Ekzemploj
Ĝenerale ĉiu regula n-hiperpluredroj, prezentata per simbolo de Schläfli {p,q,r,…} povas havi fundamentan domajnon prezentitan per aro de n speguloj kaj respektivan figuron de Coxeter-Dynkin de linia formo kun lateroj markitaj per p,q,r…
Finiaj grupoj de Coxeter
Familioj de konveksaj unuformaj hiperpluredroj estas difinitaj per grupoj de Coxeter.
Notoj:
Malfiniaj grupoj de Coxeter
Familioj de konveksaj unuformaj kahelaroj de n-1 dimensia spaco estas difinitaj per grupoj de Coxeter:
Notoj:
Champvans (Haute-Saône)
Champvans estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Vrakúň
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Dunajská Streda troviĝas 5 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo naskiĝis en 1940 pro unuiĝo de 2 apudaj vilaĝoj Nyék (njEk) kaj Várkony (vArkonj). Tiam Nyék havis la pli oficialan nomon Csallóköznyék.
Várkony
La vilaĝo estis loĝata dum la avaroj. La unua mencio devenis el 1015 en formo Oiarchunítani, la preĝejo menciiĝis en 1308. Tiu vilaĝo estas devenejo de familio Amade, kiuj havis burgon nun nevideblan. La loĝantoj ricevis urbajn privilegiojn en la 16-a jarcento. Familio Amade havis elitan bovobredejon kaj fazanobredejon en la 19-a jarcento. En 1910 loĝis en la vilaĝo 855 da homoj, (plejparte hungaroj).
Nyék
La unua mencio devenis el 1165. La loĝantoj ricevis nobelecojn de Stefano la 3-a. En 1910 loĝis en la vilaĝo 643 da homoj, (plejparte hungaroj).
De la 20-a jarcento
Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝoj apartenis al Pozsony (historia departemento), al distrikto de Dunaszerdahely. Ekde 1920 ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1940 la vilaĝoj unuiĝis, nur malgranda kanalo distranĉas ilin. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis en la vilaĝo 2537 da homoj, (2351 hungaroj, 180 slovakoj).
Famuloj
En la iama Nyék naskiĝis hungara inĝeniero Zoltán Méhes.
Tikehau
Tikehau estas atolo kaj parto de la Tuamotuoj en Franca Polinezio. La atolo estas preskaŭ ovalforma kaj mezuras proksimume 19 x 27 km. La insuletoj (motuoj) havas (ter)areon de proksimume 20 km².
Tikehau estis en 1816 malkovrita de la rusa esploristo Otto von Kotzebue. En 1987 Jacques-Yves Cousteau faris ekspedicion al la atolo.
Ekde 1977 tie estas flughaveno. Ankaŭ troviĝas luksa hotelo.
Fernand Doré
Fernand DORÉ, franco, industriisto pri subvestaj trikotaĵoj. Naskiĝis la 19-an de marto 1860 en Fontaine-les-Grès (apud Troyes), mortis la 7-an de februaro 1922 en Troyes. Fondis en 1920 la muzikan konservatorion de Troyes. Prezidanto de societoj turistaj kaj sportaj. Fondis en 1904 la Esperanto-grupon de Troyes, kiun li prezidis ĝis sia morto. Multaj paroladoj en la regiono, kunlaboro en Esperantaj gazetoj, traduko de kelkaj broŝuroj.
Alaskan Way Viaduct
La Alaskan Way Viaduct (Viadukto Alaskan Way aŭ Viadukto super Vojo Alaska) estis duetaĝa levita aŭtovojo en Seatlo, Vaŝingtonio, Usono, kiu portis sekcion de Ŝtata Ŝoseo 99 (SR 99). La aŭtovojo direktiĝas norden-suden laŭ la havena marbordo distancon de 3,54 km, oriente de Alaskan Way kaj Golfeto Elliott, kondukante aŭtojn inter la Aŭtovojo al Okcidenta Seatlo en SoDo kaj la Tunelo sub strato Battery en Belltown.
La viadukto konstruiĝis en tri fazoj de 1949 ĝis 1959. La unua parto malfermiĝis la 4-an de aprilo 1953. La viadukto estis la malpligranda el la du gravaj nord-sudaj trafikaj koridoroj tra Seatlo (la alia estas InterŜtata Ŝoseo 5). En 2016 ĝi portis ĝis 91,000 veturilojn tage en 2016.
Pro timoj pri ĝia frakasebleco en tertremo, la registaro ekde la 1960-aj jaroj proponis forigi la viadukton, des pli post la tertremo Nisqually en 2001, kiu faris al ĝi iomete da damaĝo. Postaj sismologiaj taksoj indikis, ke plua tertremado povus kolapsigi ĝin.
La ŝtata kaj urba registaroj konsideris plurajn eblojn, inkluzive de rekonstruita strukturo, surfaca stratego kaj tranĉita-kovrita tunelo, sed ne povis kompromiti al fina elekto. Finfine en 2009 oni decidis bori profundan tunelon sub la urbocentro. En 2011 oni malkonstruis la sudan parton de la viadukto, kaj en 2019 oni intencas forigi la ceteran, pli nordan parton, malfermante al trafiko la tunelon en februaro 2019. La fermiĝo efektiviĝis en la vespero de la 11-a de januaro, 2019. La 22-an de novembro finiĝis la malkonstruado.
Don Juan (literaturo)
Don Juan ( [don ĥŭan], "sinjoro Johano"; en Esperanto Don Juano estas legenda persono el hispana kulturo. Li miksas la rolojn de viro kiuj amoras virinojn kaj rompas kun ili, kaj junulo mokanta kaj malrespektanta mortintojn. Malgraŭ lia ekapero en Hispanio, tia malfidelulo iĝis parto de tutmonda kulturo kiel Don Quijote de la Mancha aŭ Carmen.
Lia nomo restis en pluraj lingvoj kiel vorto por viro, kiu allogas ĉiujn virinojn sed poste ilin forlasas. Komparu kun la fikcia James Bond kaj la reala Giacomo Casanova.
Historio
Lia unua apero en verko estas la teatraĵo El burlador de Sevilla y convidado de piedra ("La trompisto de Sevilo kaj invitito el ŝtono") de Tirso de Molina inter 1620 kaj 1635.
Tiu verko inspiris versiojn en Italio kaj Francio. Molière publikigis sian Dom Juan ou le festin de pierre en 1665, perversigita de Thomas Corneille en 1677.
Pri la versio de Molière, Enciklopedio de Esperanto mencias: "el la franca trad[ukis] Boirac. 1906, 108 p[aĝoj]. 'La rakonto rememorigas al ni la scenon muzike prezentitan per la genio de Mozart. La mirinda fleksebleco de la lingvo vidiĝas per la diversaj interparoloj inter la kamparaninoj, ktp.' (D. H. L., British Esperantist, 1906, p: 101)"
18-a jarcento
Muzikaj versioj aperis de Carlo Goldoni (1734), Christoph Willibald Gluck (1761) kaj la opero de Wolfgang Amadeus Mozart Don Giovanni (1787).
19-a jarcento
Romantikismo estas allogata de la mito kaj lia diableco kaj nekapablo trovi veran amon. Bajrono ankaŭ estis inspirita por sia Don Juan, an epic satir (1819-1826). Aleksandr Puŝkin versiis en 1830, Prosper Mérimée en 1834 verkis Don Juan de Mañara ou la chute d'un ange. Nikolaus Lenau verkis dramfragmento en 1844. Charles Baudelaire verkis poemon. Richard Strauss simfoniigis ĝin en 1889.
La hispana Jacinto Benavente verkis mallongan dramon La servanto de Don Juan, kiun esperantistigis Vicente Inglada Ors.
Don Juan Tenorio de José Zorrilla (1844)
La plej populara versio en Hispanio. Don Juan estas simpatia fripono en Sevilo. Li vetas kontraŭ alia virintrompisto kaj logas lian fianĉinon. Ankaŭ li rabas Inés de Ulloa el monaĥinejo. Tamen li enamiĝas al ŝi. Per glavbataloj, li murdas liajn oponantojn. Post kvin jaroj, don Juan vizitas la tombejon, kie Inés kaj ŝia patro restas. La dia justico decidas, ke li mortu pro liaj pekoj, sed pro la amo de Inés li estas savita de infero. Tiu romantika elemento de savo pro amo estas nova en la serio.
Malgraŭ adasismaj versoj, tiu ĉi teatraĵo restas la popola bildo pri la mito en Hispanio. Estas tradicio surscenejigi ĝin je la tago de mortintoj, 1-a de novembro.
La verkon tradukis al Esperanto Luiso Mimó Espinalt (Ascoli Piceno: Gabrielli, 1981).
20-a jarcento
La gefratoj Machado (Antonio kaj Manuel), Salvador Dalí, Tennessee Williams, Josef Toman (1944) kaj Max Frisch interpretis la temon laŭ siaj vidpunktoj.
Jean Simmons
Jean SIMMONS (naskiĝis la, mortis la ) estis brita aktorino.
En 1950 ŝi edziniĝis al la aktoro Stewart Granger. Ŝi eklaboris en Hollywood kaj tie daŭrigis sian karieron. En la jaro 1960, post divorco, ŝi edziniĝis al la reĝisoro Richard Brooks. Pro rolo en lia filmo The Happy Ending (1969) oni duan fojon nomumis ŝin por la Oskaro.
Ekde la 1970-aj jaroj Jean Simmons aperis ĉefe en televidaj produktaĵoj, kiel ekz. North and South (1986)
Listo de asteroidoj (4001–5000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 4001 al 5000. Ĉiu asteroido ricevas numeron nur kiam ties orbito estas konfirmita, tio, kio povas okazi longtempe post ilia malkovro. La numera ordo ne nepre kongruas kun la dato de la malkovro.
Pluraj asteroidoj ankoraŭ ne ricevis nomon.
6723 Chrisclark
6723 Chrisclark estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la elektra-optika inĝeniero Christopher C. Clark de la Jet Propulsion Laboratory. Li planis kaj konstruis la sistemon de por la Near Earth Asteroid Tracking.
Saint-Nicolas-de-Pierrepont
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Nicolasais.
Besano
Besano estas komunumo de Italio.
Pusztaradvány
Pusztaradvány [pustaradvAnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
Situo
Pusztaradvány situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, proksime de slovaka landlimo. Encs troviĝas 18, Miskolc 55 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento. Dum la turka erao la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. En 1828 loĝis en Pusztaradvány 152 homoj en 22 domoj. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj kaj migra poŝto.
NGC 2367
NGC 2367 (aliaj indikoj — OCL 621, ESO 559-SC5) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1883
1883 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1883 post Kristo okazis interalie:
Izvestija
Oni fondis la gazeton en marto de 1917, en Sankt-Petrogrado kiel gazeton de la Soveto de la Laboristaj kaj Soldataj Deputitoj. Ĝin komence kontrolis la menŝevikoj kaj la socialrevolucioj (eseroj), sed post la oktobra revolucio ekregis ĝin la Bolŝevika Partio. La redaktantaro transloĝiĝis en 1918 al Moskvo, kaj ekde tiam la eldonkvanto de la Izvestija rapide kreskis: en 1924 ĝi aperis en 354 000 ekzempleroj, sed en 1932 jam en 1,5 milionoj.
Dum kaj post la dua mondmilito tiu kresko malrapidiĝis, haltis. Kiam la ĉefredaktoro de la gazeto iĝis Aleksej Aĝubej, bofilo de Nikita Ĥruŝĉov, la Izvestija iĝis vigla, leginda gazeto.
La Izvestija estis la plej grava gazeto pri internaciaj rilatoj kaj eksterlanda politiko. Kiam Sovetunio malfondiĝis en 1991, okazis privatigo de la gazeto tra akcia kompanio, iĝis parte posedaĵo de la laboristoj, sendependa eldonaĵo. Pro la liberala redakta politiko, ĝi ofte konfliktis kun la naciistoj, komunistoj kaj la registaro. En septembro de 2004, oni forigis la ĉefredaktoron pro kritikaj verkoj pri la ostaĝa krizo ĉe Beslan.
En somero de 2005, aĉetis 50,2 % de la Izvestija-akcioj la kreml-proksima amaskomunikila konzerno Gazprom-Media.
Zoltán Szilády
Zoltán Szilády [silAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilády Zoltán estis hungara biologo, zoologo, entomologo, profesoro, instruisto. Lia kuzo estis Áron Szilády.
Izvestija
Nun aperas 230 000 ekzempleroj.
Zoltán Szilády
Zoltán Szilády naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Orienta Germanio en Großpösna.
Izvestija
Gravaj ĉefredaktoroj estis Nikolaj Buharin kaj Aleksej Aĝubej.
Zoltán Szilády
Biografio
Zoltán Szilády frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, sed en la studjaro 1900 li instruis en mezlernejo en Budapeŝto. Inter 1901 kaj 1907 li instruis en kolegio en Nagyenyed, poste li estis nomumita privata profesoro en Universitato Kolozsvár. Ekde 1922 li havis postenon en Hungara Nacia Muzeo, post 3 jaroj li ekinstruis en Scienca Universitato István Tisza. En 1928 li esplorvojaĝis al Bulgario. Li pensiuliĝis en 1934. Li okupiĝis precipe pri muŝoj.
Hammarland
Hammarland estas komunumo en Alando, en Finnlando.
Lamarche (stacidomo)
Lamarche estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Merrey - Hymont-Mattaincourt (035000).
Provinco Cunene
La provinco Cunene estas unu el 18 administraj unuoj, kiuj dividas la ŝtaton Angolo en sudokcidenta Afriko. Ĝi kovras areon de 87 342 kvadrataj kilometroj kaj laŭ takso pri la stato de 2014 havis 965 288 loĝantojn. Administra centro de la provinco estas la urbo Ondjiva. La teritorio situas en la pleja sudo de la lando, borde de Namibio. La provinco troviĝas norde de la rivero Cunene, kiu konsistigas la limon inter Angolo kaj Namibio.
Inter la municipoj de la provinco estas Cahama, Kuvelai, Namakunde, Santa-Clara kaj Xangongo. En la oriento de la provinco etne dominas la hereroj, en la centro la njanekoj-ĥumboj kaj en la oriento la ovamboj, sed ankaŭ estas vivteritorioj de la kojsanoj.
Pli sude cetere troviĝas la similnoma regiono Kunene de Namibio.
Cipriano de Valera
Cipriano de Valera (n. en Fregenal de la Sierra, Badaĥozo—, 1531/2 - m. en Londono, 1602), ofte konata kiel «la hispana herezulo», estis hieronima monaĥo kaj humanisto, aŭtoro de la tiel nomata Biblio de la Kruĉo (1602), konsiderata la unua eldono korektita de la Biblio de la Urso de Casiodoro de Reina kaj nomata ĝis la nuno kiel Reina-Valera.
33898 Kendra
33898 Kendra estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kendra Harrison, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Roland-Grise Middle School de Wilmington (Norda Karolino).
Ŝtato Bonaero
La Ŝtato Bonaero aŭ en hispana Estado de Buenos Aires, antikve literumita kiel Estado de Buenos Ayres, organiziĝis kiel pluaĵo de la provinco Bonaero. Estis reago al la kreado de la Argentina Konfederacio kie unuiĝis ĉiuj la aliaj argentinaj provincoj. Ekzistis preskaŭ sendependa inter 1852 kaj 1861 ĉefa por ekonomiaj aferoj, antaŭ la malakcepto fare de la Konfederación kiuj ne agnoskis ĝin.
La situacio trapasis revoluciojn kaj militojn. La 23an de oktobro 1859 okazis la Batalo de Cepeda, kun triumfo de Urquiza, prezidento de la Konfederacio. Post ties venko oni postulis la revenon de Bonaero al tiu. Ses la bonaera ŝtato ne plenumis tiun postulon pro malkonsento kun la dogana situacio. La 17an de septembro 1861 okazis la Batalo de Pavón, kun venko de Bartolomé Mitre, komandanto de la bonaeraj trupoj, apogita de eksterlandaj potencoj. Tiele oni interkonsentis pri la reveno de Bonaero al la Konfederacio, sed laŭ la kondiĉoj metitaj de la provinco. La bonaeranoj akceptis kunhavi procentaĵon de siaj doganaj enspezoj dum kvin jaroj. Tiele, la guberniestro Mitre nuligis la Ŝtaton Bonaero, kaj aligi ĝin kiel provinco al la Respubliko Argentina.
Norvega Fosego
La Norvega Fosego, norvega tranĉeo aŭ norvega kanalo (Norskerenna; Norskerenden) estas longforma depresio en la marfundo (sed ne vere profunda submara fosego) de la suda marbordo de Norvegio. Ĝi atingas de la Stad duoninsulo en Sogn og Fjordane en la nordokcidento ĝis la Oslo-fjordo en la sudoriento. La tranĉeo estas inter 50 kaj 95 kilometrojn larĝa kaj ĝis 700 metrojn profunda. Ĉe la marbordo de Rogaland ĝi estas 250 - 300 metrojn profunda, kaj ĝia plej profunda punkto estas ĉe Arendal kie ĝi atingas 700 metrojn profunda - abismo kompareble al la meza profundo de Norda Maro, kio estas proksimume nur 100 metroj.
La norvega fluo ĝenerale fluas nordorienten laŭ la norvega tranĉeo. La profundo de la tranĉeo, kune kun densecodiferencoj inter norvega nuna akvo kaj la apuda atlantika akvo, ankaŭ gvidis al grandskalaj kirloj. La norvega tranĉeo regiono en la Skagerako estas biologie produktiva zono, kiel suprenfluo de nordatlantika akvo en la Skagerako disponigas enigaĵon de nutraĵoj.
La tranĉeo faras malhelpon por konduktoj por petrolo kaj benzino.
La hundo de ĝardenisto
La hundo de ĝardenisto estas malbon-signifa idiotismo, kiu priskribas homon kiu ne permesas aŭ malfaciligas por aliaj atingon de iaj dezirataj bonaĵoj (aĵoj, faka pozicio, vivpartnero ktp.) malgraŭ aŭ pro tiu, ke li mem ne povas uzi ilin. La tuta idiotismo estas "La hundo de ĝardenisto, mem ne manĝas kaj ne permesas al aliaj".
Fonto de idiotismo
Fama fabelo en antikveco, de Ezopo, temas pri hundo, kiu ne permesis manĝi fojnon al bovoj, malgraŭ ke ĝi mem ne povas manĝi fojnon. Poste rilatis al tiu fabelo tre fama teatraĵo "La hundo de ĝardenisto" de la hispana dramaturgo Lope de Vega, laŭ kiu estas samnoma hispana filmo de 1996.
Kastelo Landsberg
La kastelo Landsberg (france château du Landsberg) estas kastelo lokita en la franca komunumo Heiligenstein, en la departemento Bas-Rhin kaj la regiono Alzaco.
Historio
La kastelo estis konstruita komence de la 13-a jarcento fare de Conrad de Landsberg, por plibone defendi la abatejojn de Mont Sainte-Odile, Niedermunster kaj Andlau. La konstruaĵo estis klasifikita kiel "Monumento historia" en 1898.
Valdeavellano
Valdeavellano [baldeabeĜAno] (Valo de Avelarbo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valdeavellanero [baldeabeĝanero]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 106 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,03 loĝ/km².
Situo
Valdeavellano situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la norda parto de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, tio estas preskaŭ en la centro, je altitudo de 964 m super marnivelo; je 31 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 35,00 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°39′58″N 2°58′05″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 106, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdeavellano, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Valdeavellano kie oni falis al la nunaj 106.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo kun romanika pordenirejo kaj la ĉefa placo kun urbodomo kaj pilorio: la pilorio aperas en la blazono.
Eĥolink
Eĥolink, (angle Echolink, mallonge EL), estas komputila programo kiu ebligas komunikadon inter radio-amatoroj uzante sistemon "Voĉo per Interreta Protokolo", angle Voice over IP (VoIP). Ĝi estis programita de Jonathan Taylor, radio amatoro kun la voksigno K1RFD.
Ĝi estas simila al aliaj voĉo per interreto - sistemoj kiel ekzemple Skajpo, sed ĝi ebligas uzi je unu flanko aŭ je du flankoj la eteron per konekto de la radio-stacio al komputilo. Ankaŭ radio-relajsoj estas uzeblaj. Radio-amatoroj povas ekzemple konekti de aŭtomobilo al aliaj radio-amatoroj en aliaj kontinentoj.
Eĥolink estas plejparte uzata por voĉe komuniki, do unu stacio transdonas la mikrofonon al alia, kaj, se pli ol du estas en rondo, oni transdonas al la sekvanta en la rondo.
Sed oni povas ankaŭ interŝanĝi tekstojn. En la plej suba kaj plej dekstra angulo de la ekrano estas areo en kiu oni povas enmeti tekstojn. Ekzemplo, kiu montras la utilon: la nun parolanta ulo parolas longe kaj vi volas interrompi lin, eble korekti ion. Vi enmetas vian tekston dum li ankoraŭ parolas. Ĉiuj en la rondo povas legi vian tekston kaj eĉ tuj respondi skribe. Tio povas esti tre interesa diskuto, miksita voĉe kaj skribe. Pligrandigu tiun areon laŭ bezono. Oni povas senpage elŝuti la programon el la interreto kaj devas anonci kaj oficialigi sin al la estraro de Echolink. Nur radio-amatoroj kun ŝtata licenco estas akceptitaj.
La ekrano
pri la mankantaj bildoj bv. vidi en la diskuto
La bildo montras la ekranon, kiel ĝi aperas dum kontakto en Eĥolink. Alklaku la bildon por vidi ĝin pli larĝe, legeble. Tuj sub la komando-linio maldekstre supre estas indikita, ke nun entute aktivas 5196 stacioj. Sub tio maldekstre estas listigitaj tiuj aktivaj stacioj, kiuj estas listigitaj en la t.n. "Alarmlisto" de la ricevanta stacio DJ4PG. Tiuj estas amikoj, grupanoj k.a.
Sub tio estas indiko, ke nun du stacioj estas konektitaj kun DJ4PG: PT2CA el Brazilo kaj 4Z4LX el Israelo.
La kontakto okazas en fonio. La mikrofono estas rondirigita en la rondo laŭvice. Samtempe oni ankaŭ povas skribi. Dekstre sube estas la interŝanĝitaj tekstoj.
La foto estis farita dum la Esperanto-konkurso 2012. Tial aperas tiom multaj stacioj en Esperanto. Ni interkonsentis, ke ni post la voksigno indikas la vorton Esperanto, ne kiel kutime, la lokon aŭ ion alian. Tio celas du aferojn:
Esperanto-konkurso
ILERA interkonsentis, akcepti Eĥolink kiel aldonan "bendon" en la Esperanto-konkurso. Tio ebligu
Alarm-listo
La alarm-listo ebligas komfortan (re-)trovadon de amikoj.
Listojn de Esperanto-radio-amatoroj eble aktivaj en EL vi trovas
Efiko de la alarm-listo
Ŝaltu vian ekranon je index view, ne al explorer view.
Se vi enmetis ĉiujn al vi konatajn voksignojn de esperantistaj stacioj en vian Alarm-liston, plus vian propran, aperos minimume via voksigno, inkluzive ĉiuj detaloj: statuso busy/free/alia, kaj la teksto, kiun vi aldonis.
Post kiam alia voksigno el via Alarm-listo aktivas, ĝi aperas aldone je via ekrano. Povas daŭri tri minutojn post enŝalto de la novaperanta stacio, ĝis la sistemo transdonas tiun informon.
EL kaj relajsoj
Probable estas en via regiono relajso, kiu povas esti atingita per EL. Se vi informas, oni aldonos vian relajson al venonta listo de atingeblaj stacioj en nia google-grupo "Esperanto-radio-amatoroj".
Mia EL-relajso: DB0OSN-R Se vi alvokas tie, vi havas ŝancon ke mi aŭdos vin, eĉ se mi estas survoje mobila. Bedaŭrinde EL ne havas laŭtan alarn-sonorilon kiel skajpo. Estante en najbara ĉambro do oni ne rimarkas la aperon de nova stacio. Sed sur relajso oni aŭdas klare vian voĉon je la frekvenco je 2m aŭ 70cm. Bonvolu informi nin ĉiujn en la google grupo pri via relajso.
Permesita nombro de konektoj
En EL oni povas konekti samtempe kun pluraj stacioj, fari konferencon. Vi povas fiksi la maksimuman kvanton de samtempaj kontaktoj. Por tio la komandoj estas: en la aperanta subekrano alklaku: