cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo Kristo Reĝo (Verpelét)
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto, sed en la korto estas ankaŭ statuo "Immaculata" el la 18-a jarcento. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo kun bulba turopinto plene reliefas. La navo finiĝas en rektangula absido. Ĉe fino de la navo sakristio kaj kapelo estis alkonstruitaj. La instalaĵoj estis faritaj en la 18-a jarcento, la ornamriĉa ĉefaltaro en 1766, ties bildo en 1959 estis pentrita.
Ken Boothe
Kenneth George BOOTHE (22a de Marto 1948) estas jamajka kantisto konata pro sia distingita vibrato kaj tembro. Boothe atingis internacian reputacion kiel unu el la plej bonkvalitaj kantistoj pere de sukcesoj kiuj celis kaj al sekvantoj de regeo kaj al ĉeftendencaj publikoj.
Lia kariero kiel soloista kantisto startis en 1966 kiam la mita Clement "Coxsone" Dodd proponis al li subskribi kontrakton kun la marko Studio One. Samjare li ankaŭ registris kantojn por Phil Pratt kaj Sonia Pottinger. Li havis tujan sukceson kaj en 1967 startigis gravan turneon kun Alton Ellis tra Unuiĝinta Reĝlando fare de Studio One kaj Soul Vendors kiel apoga bando. Samjare li registris kantojn kiel "The Train Is Coming" akompanata de The Wailers kaj sukcesojn kiel "Lonely Teardrops".
Komence de la 1970-aj jaroj, Boothe registris por multaj de la plej famaj jamajkaj produktoroj, inter ili Keith Hudson, Herman Chin Loy, Vincent "Randy" Chin, kaj Phil Pratt. Poste li formis la grupon Conscious Minds kun B.B. Seaton.
Black Uhuru
Black Uhuru, estas fama bando de la dua generacio de regeo. Origina el Jamajko, nome la unua bando de regeo kiu ricevis premion Grammy, pro sia albumo, Anthem, en 1983. Iliaj plej konataj sukcesoj estas «Shine Eye Gal», «Guess Who's Coming to Dinner», «System», «Sinsemilla», «Solidarity» kaj «What Is Life?».
Kalvinana preĝejo (Hajdúsámson)
La kalvinana preĝejo estas religia monumento historia en urbo Hajdúsámson (Hungario).
97268 Serafinozani
97268 Serafinozani estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Black Uhuru
La deveno de la nomo Black Uhuru deriviĝas de la svahila, en kiu uhuru signifas "liberecon". Tial la traduko estus «Nigra Sendependeco». La bando formiĝis en la distrikto Waterhouse, Kingstono, kun la nomo Uhuru. Ties dekomencaj membroj estis Ervin «Don Carlos» Spencer, Rudolph «Garth» Dennis, kaj Derrick «Duckie» Simpson. Poste venis aliaj aliĝoj.
En 1981 la grupo atingis pinton kaj komercan kaj disvolvigan. Post registri studian albumon, Red, kaj koncertan albumon Tear It Up, la grupo atingis la pinton de la famo per la publikigo de Anthem, en 1983. En tiu sukcesa periodo, la bando partoprenis en turneo kun bandoj kiel The Police kaj The Rolling Stones.
97268 Serafinozani
En 1993, la familio de Serafino Zani konstruis la Observatorion Lumezzane en Bassano Bresciano, kaj donis ĝin al la lokalaj, kiuj tiel kapablis fari kaj astrometrion kaj fotometrion de malgrandaj planedoj.
Kalvinana preĝejo (Hajdúsámson)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto en mezo de la urbo. En la fasado meze la turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La ĉefnavo havas krucnavon. Interne 3 galerioj estas videblaj.
Kalvinana preĝejo (Körösladány)
La Kalvinana preĝejo estas sakrala monumento historia, ankaŭ la plej malnova loka konstruaĵo en urbo Körösladány (Hungario).
Historio
La komunumo havis katolikan kirkon dum la mezepoko, sed pro dominado de turkoj ilia kirko ruiniĝis, eĉ la vilaĝo senhomiĝis. Ekde 1712 la loko rehomiĝis, komence kun kalvinanoj. Ili konstruis propran senturan preĝejon en lokon de la iama kirko inter 1778 kaj 1884. Ĝi estis pligrandigita kaj turo estis alkonstruita en 1794. La orgeno estis kreita en 1838.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto laŭ la ĉefvojo. En mezo de la fasado la turo altiĝas. Interne 2 galerioj estas videblaj. La predikejo restis origina de la konstruado.
Ukrainio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.
Juma Nature
Juma Kassim ALLY, pli konata per siaj artistnomoj Juma NATURE aŭ Sir NATURE (naskiĝis en 1980 en Daresalamo) estas artisto kaj muzikproduktanto de bongoflavo.
Juma Nature estas fondinto kaj membro de TMK, neformala muzikgrupo de repistoj el Daresalamo. Aliaj muzikgrupoj kiel la Familia Wanaume aŭ Gangwe Mobb formiĝis ĉirkaŭ ĉi tiu muzikgrupo. Juma Naturo kunlaboris kun multaj gravaj bongoflavo-muzikistoj, dividante ideojn kaj reklamante artistojn.
La kantoteksto de liaj kantoj traktas, ĉiam en pozitiva spirito, pri la sociaj problemoj de bezonataj homoj: aidoso, malfacilo renkonti bazajn bezonojn, klasajn diferencojn, ktp. Unu el liaj plej sukcesaj kantoj estas «Umoja wa Tanzanio», kiu parolas pri tanzaniaj festoj kaj la sento de unueco de tanzaniaj homoj. Iuj el liaj sukcesaj muzikalbumoj estas «Bongo Flava: Svahila Rapo el Tanzanio» kaj «Utajijua».
Ukrainio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.
Ukrainio en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.
Mazar-e-Kaid
Mazar-e-Kaid (, laŭlitere «maŭzoleo de la gvidanto») estas la lasta ripozanta loko de Mahometo Ali Ĝinah, la fondinto de Pakistano. Ĝi situas en Karaĉio, komerca metropolo kaj ĉefurbo de provinco Sindo. La marmora monumento, kompletigita dum la 1960-aj jaroj, konsistas el surfaca areo de kvadrataj metroj ( kvadrataj futoj) kaj, ĉie en la mondo, estas la plej fama monumento de Karaĉio. Ĝi estas ĉirkaŭigita de formalaj ĝardenoj kaj desegnita en islama modernisma stilo.
Sekvante la morton de Ĝinah en 1948, lia tombo estis plafonita per malgranda kupolo kaj restis en malbonaj kondiĉoj. En 1957, la Registaro de Pakistano starigis internacian konkurson por la desegno de la maŭzoleo. La desegno de la venkinta William Whitfield distingis sin inter la aliaj proponoj; tamen lia laboro estis malakceptita de la fratino de Ĝinah, Fatima. Ŝi ekserĉis la subtenon de la popolo kaj poste aprobis la desegnon de proksima amiko de Ĝinah, Jahja Merchant, en 1960. La konstruado de la maŭzoleo finiĝis en 1971 kaj estis inaŭgurita fare de Jahja Ĥan, la tiama prezidanto de Pakistano.
Mazar-e-Kaid estas rigardata kiel unu el la ikonaj monumentoj de Pakistano. Kune kun Ĝinah, ene de ĝi ripozas multaj aliaj aktivuloj pri la Pakistana Movado; pro tiu kialo, ĝi fariĝis ofta loko por festumi dum la Sendependeca Tago en la lando. Specialaj celebroj okazas ĉe la maŭzoleo precipe la 23-an de marto, 14-an de aŭgusto, 11-an de septembro, 25-an de decembro, 8-an de julio kaj 30-an de julio, okaze de la ĉefaj naciaj festotagoj kaj datrevenoj. Ĝin ofte vizitas eminentuloj dum oficialaj vizitoj en Pakistano.
Loko
La maŭzoleo troviĝas en elstara kaj tre videbla loko meze de grandurbo Karaĉio en la kvartaloj Ĝamŝed, laŭlonge de la norda rando de la kolonia-epoka kerno, ĉe la fino de la strato Mahometo Ali Ĝinah. Apud la monumento renkontiĝas ses ĉefaj vojoj. La maŭzoleo estas ĉirkaŭigita de granda ĝardeno farita laŭ nova-Mogola stilo en la densloĝa urbo, kun tre trafikaj ĉirkaŭvojoj ĉe tri el ties kvar anguloj.
Historio
Mahometo Ali Ĝinah mortis je la 11-a de septembro 1948 kaj sia ripozonta loko estis markita pere de granda blanka slabo el marmoro, kiu estis levita sur bazo al kiu oni atingis per marmoraj ŝtupoj. En 1949, la Kaid-e-Azama Monumenta Fonduso (mallonge, KMF) fondiĝis, kaj ricevis multenombrajn proponojn por la starigo de monumento por honori Ĝinah-on. De 1952, lia maŭzoleo estis plafonita de malgranda kupolo, kun skatolo kiu enhavis kelkajn el liaj posedaĵoj laŭlonge de muro proksime al lia tombo. La ejo aspektis neglekta, kaj tio kolerigis multajn. Fatima Ĝinah kaj la KMF ricevis multenombrajn leterojn de zorgaj Pakistananoj kaŭze de la malbonŝanca stato de la tombo, kaj postulis pli bonan monumenton por Ĝinah.
En 1957, la Registaro de Pakistano starigis internacian konkurson por desegni novan maŭzoleon por Ĝinah. La konkurson komence gajnis la brita arkitekto William Whitfield, de la firmao Raglan Squire kaj Partneroj. La klopodoj de la ŝtato por elekti desegnon estis egalita de la penoj de la fratino de la Ĝinah, Fatima Ĝinah, kiu kolektadis proponojn de la publiko por projekti monumenton al ŝia frato. Fatima Ĝinah sukcese vetois la 1957-an proponon kaj akiris kontrolon de la KMF. Ŝi tiam komisiis al la arkitekto Jahja Merchant, kiu vivis en Bombajo kaj estis persona amiko de Jinnah, la projekton de la monumento.
La prezidanto Ajub Ĥan metis la fundamentan ŝtonon por la monumento la 31-an de julio de 1960. La maŭzoleo estis fine inaŭgurita fare de Jahja Ĥan la 18-an de januaro de 1971. La ĝardenoj ĉirkaŭiganta la maŭzoleon ne estis kompletigita ĝis la 24-a de decembro de 2000.
Proponitaj desegnoj
Post la sendependeco de la lando, la Pakistanaj civitanoj proponis multajn ideojn pri la monumento, inkluzive sanktejon kaj nov-Mughal-a monumento. La idealismaj proponoj faritaj rekte de ordinaraj Pakistanaj civitanoj reflektis la "radikalan utopion" kiu ekzistis inter la islamanoj de la subkontinento, kaj la ideoj de la Pakistana Movado.
En 1954, barata arkitekto estis elektita por desegni la maŭzoleon, sed kun lia desegno ne konsentis la anoj de KMF, kiu malakceptis la proponon. En 1955, turka arkitekto estis dungita, sed eĉ lia plano estis malakceptita ĉar ĝi estis «tro komplika» kaj «preskaŭ despota». La laboro de la KMF ekhaltis ĉar mankis interkonsento pri la desegno. La Malaja inĝeniero kaj arkitekto Ainuddin proponis konstruaĵon simila al Sufiisma sanktejo, kun moskeoj, bibliotekoj, lernejo, restoracioj kaj butikoj kiu povas unuiĝi kun la ĉirkaŭa urbo.
En 1957, la Registaro de Pakistano starigis internacian konkurson por la desegno de la nova maŭzoleon por Ĝinah. 6 el la 8 juristoj estis eŭropaj modernismaj arkitektoj. La 1957 konkurson gajnis William Whitfield de la modernisma firmao Reglan Squire kaj Partneroj. La plano petis antaŭgvardian nov-futurisman maŭzoleon, konstruata sur alta platformo en nov-Mogola ĝardeno, kun centra parabolo kaj rondaj latoj ĉe ties ses anguloj kiuj etendis sin «laŭ fantazia moviĝo ale al la ĉielo.» Sekvanta la puĉo de 1958, gvidita fare de Prezidanto Ajub Ĥan, kiu klopodis priskribis sin kiel moderniganto, la propono de Whitfield-Squire akiris konsentojn inter la militisma elito, kvankam la konsento inter la popolo ne estis tiel forta. Fatima Ĝinah kontraŭis la planon de Whitfield kaŭze de pluraj ecoj, inkluzivante ties desegnon, ties elekton de internacia anstataŭ ol Pakistana ĵurio, kaj la fakton ke ĝi estis projekto de Brita arkitekto, tiel defiante la deziron de Pakistananoj pri sendependa estonteco.
Fatima Ĝinah tiam prenis la kontrolon de la desegna procezo kaj elektis la proponojn de arkitekto Jahja Merchant, de Bombajo, kiu estis persona amiko de Ĝinah. La desegno de Ĥan konsistis el kuba strukturo kun kupolo, vestita en blanka marmoro. La monumento estis lokita sur alta platformo, kiu situis en 61-akrea ĝardena monteto kiu rigardis la urbo el supre. La nova desegno estis laŭdita de eminenta profesoro Ahmad Hasan Dani kiel «ne sklaveca imito de la malnova tradicio. Efektive ĝi partoprenas la islaman spiriton de la pasinteco, sed ĝi estas kreita por renkonti la novan postulon de la nuna tempo pri tekniko»
Arĥitekturo
La maŭzoleo estis desegnita laŭ la modernisma stilo populara dum la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj kaj estis priskribita kiel «tradicia monumento de modernisma periodo.» Ĝi aperas simpla el malproksimo, sed «tre fantazia pro sia uzo de materialoj kaj kompleksa en ties detaloj kiam rigardata» pli proksime. La uzo de blanka marmoro simboligante purecon kune kun la puraj geometriaj formoj estas desegnitaj por portreti Ĝinah-on kiel pli granda figuro ol li estis dum sia vivo. La loko kaj stilo de la monumento ambaŭ volis inspiri la pasantojn.
Ĝi estas vestita per blanka marmoro kaj havas kurbajn arkojn kaj kuprajn kradojn fiksitaj sur altigita platformo de 54 kvadrataj metroj. En la freŝa interna sanktejo reflektiĝas la verda lumo de kristala lustro donacita fare de la Popola Respubliko de Ĉinio.
La maŭzolea komplekso ankaŭ enhavas la tombon de la fratino de Ĝinah, Māder-e Millat («Patrino de la Nacio») Fatima Ĝinah, kune kun tiuj de Liakat Ali Ĥan kaj Nurul Amin, la unua kaj oka Ĉefministroj de Pakistano, respektive. La tombo de Sardar Abdur Rab Niŝtar, ano de la islama Ligo de Peŝavaro, ankaŭ troviĝas tie.
En la interno de la grava komplekso, troviĝas kvar tomboj laŭ unu vico kaj unu ĉe la nordo. La norda tombo, kiu estas ornamita kun serio da nigra flora desegno ĉe la bazo, apartenas al sinjorinon Fatima Ĝinah, fratino de Kaid-e-Azam. El la kvar tomboj aranĝitaj laŭ vico, la unuaj du du apartenas al Liakat Ali Ĥan, unua ĉefministro de Pakistano kaj al Begumo Raana Liakat Ali Ĥan, kiu repozas flanke al flanko. La alia ekstrema tombo apartenas al Sardaro Abdur Rab Nishtar. Ĉe la mezo troviĝas la tombo de Nurul Amin, kiu estis la oka Ĉefministro de Pakistano. Ĉiuj ĉi tiuj tomboj estas farita de itala blanka marmoro kaj ili havas skatolan formon, kiel la sarkofago de Ĝinah, lokita sur triobla bazo. Sed la flankoj de ĉi tiuj tomboj estas kavaj ale al interno, dum tio de Ĝinah estas malkava ale al eksterno. Ĉiuj estas simplaj tomboj, krom la tombo de Mohtarma Fatima Ĝinah, kiu estas plibeligita per floroj ĉe sia bazo.
La aŭzoleo estas troviĝita en 53-hektara parko kaj la konstruaĵo etendas 75 metrojn por 75 kun alteco de 43 metroj, konstruita sur 4 metrojn alta platformo. En ĉiu muro estas lokita po unu enirejo. 15 sinsekvaj fontanoj kondukas al la platformo je unu flanko, kaj je ĉiuj flankoj terasaj strategoj kondukas al pordegoj. Ĉirkaŭ la maŭzoleo estas parko enhavante lumilojn kiuj dum la nokto projektas lumojn sur la blanka maŭzoleo.
Signifo
Oficialaj kaj militistaj ceremonioj okazas ĉi tie en specialaj okazoj, kiel la 23-an de marto (okaze de la Pakistana Tago), la 14-an de aŭgusto (Sendependeca Tago), la 11-an de septembro (la datreveno de la morto de Ĝinah) kaj la 25-an de decembro (la naskiĝtago de Ĝinah). Eminentuloj kaj ankaŭ reprezentantoj el fremdaj landoj vizitas la maŭzoleon dum oficialaj vojaĝoj. La 14-an de aŭgusto 2017, okaze de la Sendependeca Tago de Pakistano, ĝi estis uzita por honori la memoron de Ĝinah pere de 3-D projekcio kun 3-D lumoj.
Ukrainio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Ukraina Olimpika Komitato.
Gábor Bednanics
Gábor Bednanics [bednaniĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Bednanics Gábor estas hungara altlerneja instruisto, literaturhistoriisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
frekventis bazlernejon en Tököl, li maturiĝis en benediktana gimnazio en Győr, li akiris 3 diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 2000-2002. Li instruis en la universitato inter 2001–2005, krome li estis redaktoro inter 2004–2011 en eldonejo. En la lernojaro 2005 li estis asistanto en Universitato Károly Eszterházy, lektoro ĝis 2010, poste docento, fine profesoro ekde 2015. Intertempe li doktoriĝis en 2007 en Universitato Loránd Eötvös, habilitiĝis post 6 jaroj en Universitato de Debrecen. Li ricevis stipendiojn inter 1997-2018, premiojn inter 2004-2021.
En Charnet (stacidomo)
En Charnet estas fervoja stacidomo en Val-d'Illiez, Svislando.
Václavovice
Situo
Václavovice senpere najbaras kun Horní Datyně, kun Šenov kaj Dolní Datyně kaj kun Kaňovice.
Historio
Ĝenerale oni konjektas, ke Václavovice havas siajn radikojn jan en komenco de 14-a jarcento. Plej ofte oni indikas la jaron 1302, sed ekzistas disputoj rilate al ĝusta jaro. La problemo koneksas kun tio, ke la unua skribmencio pri ĝi troviĝas en listo de vilaĝoj en Teŝinio devigaj doni dekonaĵojn al Vroclava ĉefdiocezo. La listo nomiĝas Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis kaj ĝi estas dividita en 5 bazajn regsitrojn laŭ lokoj, en kiuj agadis episkopaj kortoj, kiuj servis samtempe kiel centrejoj por prenado de tiuj ĉi ekleziaj donaĵoj. Václavovice troviĝas en registro C, nomata Registrum Wyasdense aŭ Registro ujazda, nomita lauŭ pola urbo Ujazd.
Janovice (Olbramice)
Janovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Olbramice en distrikto Ostrava-urbo. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudoriente de Olbramice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Janovice situas en katastra teritorio Olbramice kun areo 5,39 km².
52487 Huazhongkejida
52487 Huazhongkejida estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Scienco kaj Teknologio de Centra Ĉinio (ĉine : 华中科技大学, Huázhōng Kējì Dàxué aù pli mallonge Huázhōngkējìdà, kompleta universitato de esploro, enlistigita en la ĉinaj « Projekto 211 », « Projekto 985 » kaj « Duopa Unua-klasa Iniciativo » por subteni selektitajn ĉinajn universitatojn. Huázhōngkējìdà establis la unuan Departementon pri Astronomio en Centra Ĉinio.
Krotonila klorido
Krotonila klorido, aŭ C4H7Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la kloridoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun irita odoro, iom solvebla en akvo kaj pli solvebla en polaraj solvantoj ol nepolaraj solvantoj. Krotonila klorido estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj. Krotonila klorido estas brulema kaj ĝia memsparka temperaturo estas 510 ºC. Ĝiaj vaporoj formas eksplodajn miksaĵojn kun la aero. Ĉe bruligo ĝi povas generi toksajn gasojn tiel kiel la klorido de hidrogeno kaj karbona unuoksido. Aliflanke, kontakto kun ĉi substanco povas kaŭzi seriozajn brulaĵojn surhaŭte kaj terurajn damaĝojn al la okuloj.
Kukbakisto
Kukbakisto (pâtissier, Konditor) foje nomata pasteĉisto aŭ sukeraĵisto estas metiisto aŭ laboristo specialigita en la bakado kaj ornamado de produktoj laŭ difinita recepto: pasteĉojn, sukeraĵojn, kuketojn, pastojn, tortojn, desertojn, glaciaĵojn, pralinojn, marcipano, ĉokolado,... Kukbakistoj povas labori en privata kukbakejo eventuale kun rilata sukeraĵejo, en butiko, industria bakejo, en grandaj hoteloj, bistrooj, restoraciij kaj kelkaj kafejoj. En pli grandaj kuirejoj, la bakisto povas havi plurajn laborantajn, ĉiu respondeca por certaj specoj de bakaĵoj :
Laborilaro
Plejparto de la laboro estas farita mane uzante specialajn ilojn, igante la profesion de kukisto en arton.
La materialaj la plej uzitaj en kukbakejo estas la ŝaŭmigilo, la postskrapilo, ilaro el rustorezista ŝtalo (inox) kaj laminatado. Por certigi bonan higienon, specialaj laborvestoj estas uzataj, kiuj inkluzivas antaŭtukon.
Edukado
En diversaj landoj kukbakisto estas specialiĝo de la baza profesio kuirist(in)o. En la pasinteco metilernado estis la plej ofta speco de edukad. La salajro ankaŭ varias laŭ edukado, sperto, loko kaj taskoj.
Damodar (rivero)
Damodar estas rivero kiu estas alfluanto de Gango. Ĝi fluas tra la Ŝtatoj de Barato nome Ĝarkhando kaj Okcidenta Bengalio. Riĉa en mineralaj rimedoj, la valo estas hejmo de grand-skala aktiveco de minado kaj industrio. Iam konata kiel la Bedaŭro de Bengalio pro siaj detruaj inundoj en la ebenaĵoj de Okcidenta Bengalio, Damodar kaj ties alfluantoj estis iom sennaturigitaj pro la konstruado de kelkaj akvobaraĵoj. Estis la plej poluita rivero de Barato (en 2003).
Etimologio
La nomo signifas "ŝnuro ĉirkaŭ la ventro", derivita el la sanskrita दाम (dama) "ŝnuro" kaj उदर (udara) "ventro". Tiu estas alia nomo de la Hinduisma dio Kriŝno, donita al li pro sia dua patrino ligita al li per granda urno.
Palmier
Palmier (france : palmier aŭ cœur de France), elefanta orelo aŭ franca koro estas tipe franca dolĉa kuketo (fr. viennoiserie) preparita kun sukero, kiu havas formon de koro de palmarbo aŭ formon de papilio. Dum la folia pasto leviĝas en la forno, la sukero karameliĝas.
Damodar (rivero)
Alfluantoj
Ĝi havas nombrajn alfluantojn aŭ subalfluantojn, kiel Barakar, Konar, Bokaro, Haharo, Jamunia, Ghari, Guaia, Khadia kaj Bhera. Damodar kaj Barakar triforkiĝas en la Ĉotanagpur-Altebenaĵo. La rivero pasas tra montetaj areoj kun granda forto, forbalaante ĉion kio kuŝas survoje. Du pontoj de la Granda Ŝoseo Uttarapath ĉe Barhi en la distrikto Hazaribagh estis rompitaj de Barakar: nome granda ŝtonponto en 1913 kaj postas ferponto en 1946.
Palmier
La dolĉaĵo estas farita kun foliigita pasto rulita en formo de du partoj, mergita en sukero kaj fine bakita. Estas alia variaĵo kiu krome estas kovrita el ĉokolado.
Ĝi estas konata en multaj landoj de la mondo, sed en la diversaj lingvoj ĝi havas malsamajn nomojn kaj ĝenerale rilatas ne nur al palmarboj, sed povas ankaŭ rilati al koroj (de Francio) kaj oreloj (germana, nederlanda).
Referencoj
<references group="" responsive="1">
Vidu ankaŭ
Kukbakaĵoj
Bakisto
Sukeraĵejo
Kartuĥa Monaĥejo
La Kartuĥa Monaĥejo, en hispana Monasterio de Santa María de las Cuevas (Monaĥejo de Sankta Maria de la Grotoj), konata ankaŭ kiel Monasterio de la Cartuja (Kartuzia Monaĥejo, nome de Kartuzianoj, estas sur la insulo Cartuja [karTUĥa] de Sevilo (Andaluzio, Hispanio).
Ĝi estas unu de kvar kartuziaj monaĥejoj en Andaluzio. Ekde 1997 ĝi estas sidejo de la Andaluza Centro de Nuntempa Arto kaj de la rektorejo de la Internacia Universitato de Andaluzio.
Historio
Antaŭ iĝis monaĥejo, almohadoj en la 12-a jarcento havis tie fornojn por produkti ceramikon profite de la loko ĉe la rivero Gvadalkiviro kaj de la abundo de argilo kiun ili elfosis farante kavaĵojn (poste same faris la ceramikistoj de la jam kristana sevila kvartalo Triano). Legendo estas, ke en 1248 oni trovis tie figuron de la Virgulino Maria en unu el la kavaĵoj (supozite kaŝita dum la islama epoko). En tiu zono oni konstruis la ermitejon de Sankta Maria de las Cuevas (de la kavaĵoj aŭ de la grotoj), en kiu oni metis tiu figuron.​ ​
Fine de la 14-a jarcento estante sevila ĉefepiskopo Gonzalo de Mena y Roelas, tiu donis la ermitejon dekomence al franciskanoj por fondi monaĥejon, sed poste oni atribuis ĝin al kartuzianoj en 1401. La fondo estis aprobita en 1404 de la papo Benedikto la 13-a. El 1407 okazis plendoj pro la konfisko de la mono de la monaĥejo fare de la infanto Fernando de Antequera, por siaj militoj de la Reconquista. Laŭlonge de la 15-a kaj 16-a jarcentoj la monaĥejo ricevis malavarajn donacojn de mono kaj bienoj el andaluzaj gravuloj kaj tial ĝi prosperis. Multaj hispanaj gravuloj vizitis la monaĥejon kiel la imperiestro Karlo la 5-a, lia filo Filipo la 2-a, la plurfakulo Benito Arias Montano, la reformistino Tereza el Avilo, la pentristoj Francisco de Zurbarán kaj Francisco Pacheco ktp. Aliflanke la monaĥejo suferis inundojn en 1485, 1595, 1603, 1626 kaj 1784 kaj la rezultojn de la Lisbona tertremo en 1755.
Hradiště (distrikto Plzeň-sudo)
Hradiště (Hradischt) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en distrikto Plzeň-sudo. Vivas ĉi tie.
Luca Pferdmenges
Luca PFERDMENGES (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 2001 en Mönchengladbach) estas ĵonglisto kaj influanto de sociaj amaskomunikiloj de Germanio. Li fariĝis populara atingante la finalojn de la germana televidprogramo Superkids. En 2022, li estis en la listo de Forbes 30a en la kategorio "Sportoj & Ludoj".
Hradiště (distrikto Plzeň-sudo)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1227.
Luca Pferdmenges
Kariero
Pferdmenges estas provanta fariĝi la plej juna viro kiu vizitu ĉiun landon en la mondo. Li parolas germanan, anglan, francan, hispanan kaj hebrean. Lia libro pri ĵonglado, Jonglieren wie ein Profi kun Joscha F. Westerkamp estis eldonita en oktobro 2022 de Meyer & Meyer. Li ankaŭ skribis kaj eldonis libron pri vojaĝado, Billig Reisen, publikigita la saman monaton. Luca Pferdmenges ofte vizitas ĵonglajn konvenciojn. Pferdmenges partoprenis en la "NK " Jongleren" (Malferma Nederlanda Ĵonglada Ĉampioneco) en 2016 kaj 2017 kaj gajnis diversajn titolojn.
En januaro 2018, Luca Pferdmenges daŭrigis travojaĝon tra Germanio kun Jonglissimo kiel parto de la "Feuerwerk der Turnkunst – AURA" spektaklo. Pferdmenges estis prezentita en la germana eldono de la libro Guinness World Records 2022 kun du el siaj rekordoj. Laŭ Guinness World Records, li nuntempe tenas 4 mondajn rekordojn en ĵonglado.
Burning Spear
Rodney naskiĝis ĉe Saint Ann's Bay, en la kantono Middlesex de Jamajko, same kiel Bob Marley kaj Marcus Garvey; ambaŭ havis grandan influon en la vivo de Rodney. Garvey pro sia filozofio, kiun Burning Spear akceptis tutvolonte, kaj Marley ĉar li helpis rekte ekkarieri en la muzika etoso. Burning Spear estis origine la nomo de la grupo de Rodney, nomita poste Jomo Kenyatta, same kiel la unua ĉefministro kaj prezidanto de la sendependa Kenjo. La famo de la nomo de la grupo laŭgrade rezultis en la fakto, ke Burning Spear iĝis sinonimo de la nomo de Rodney.
Flatland: A Romance of Many Dimensions
Platlando: Romano de Multaj Dimensioj estas satira novelo de Edwin Abbott Abbott verkita en 1884. Kiel fikcion, Platlando estas konsiderita satiro de la fantazio ĝenro, prezentanta vivon en du- dimensia planara mondo, sed ĝi ankaŭ kritikas la socian hierarkion en la viktoriana epoko en kiu Abbott vivis.
Kelkaj filmoj sekvis la intrigon de la rakonto, inkluzive de du filmoj publikigitaj en 2007.
Intriga Resumo
La rakonto priskribas dudimensian mondon, kies loĝantoj estas plurlatero, kiuj estas dividitaj en malsamajn kastojn laŭ la nombro de siaj lateroj. La cirkloj estas de la plej alta kasto, kaj la rektaj linioj estas la plej malalta. La virinoj estas representataj de rektaj linioj. La rakontanto, humila Kvadrato (la kasto de kvadratoj estas la klaso de ĝentlemanoj kaj profesiuloj en Platlando), rakontas al la legantoj pri kelkaj el la implicoj de vivo en du dimensioj. La Kvadrato revas viziti unudimensian mondon, kie li provas konvinki la malkleran reganton de la regno, ke ja estas du dimensioj, sed trovas, ke igi la unudimensian reganton vidi ekster la senfinan rektan linion en kiu li vivas estas neeble.
Geranila nitrilo
Geranila nitrilo aŭ geranonitrilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la nitriloj kaj enhavanta 10 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn kaj unu nitrogenatomon. Ĝia IUPAC nomo estas 3,7-dumetila-2,6-oktanodueno-nitrilo. Geranonitrilo estas flaveca likvaĵo kun denseco tre malsupera al tiu de la akvo kaj tre aprezata pro ĝiaj aromataj proprecoj. Ĝi estas solvebla en etanolo kaj praktike nesolvebla en akvo. Geranila nitrilo estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj kaj reduktigagentoj same kiel fortaj acidoj kaj bazoj.
Flatland: A Romance of Many Dimensions
Intriga Resumo
Tridimensia Sfero tiam vizitas la Kvadraton, kiu estas nekapabla kompreni la volumenon de la Sfero ĝis ĝi vidas Spacolandon (angla Spaceland) per siaj propraj okuloj. La Sfero vizitas Platlandon komence de ĉiu jarmilo, por sendi novan antaŭdiron pri la ideo de la tria dimensio, kun la espero, ke la loĝantoj de Platlando finfine estos edukitaj kaj rekonos la ekziston de Spacolando. El la sekureca Spacolando, la Sfero kaj la Kvadrato povas preteratenti la cirklojn, nome la gvidantojn de Platlando, sekrete rakonti antaŭajn provojn prezenti la ekziston de alia lando, kaj kondiĉi ke ĉiu kiu propagandas pri vizito aŭ revelacio de tia lando estos kondamnita al morto aŭ longa aresto (depende de la kasto al kiu li apartenas).
Post kiam la menso de la Kvadrato malfermiĝis al novaj dimensioj (laŭvorte), la Kvadrato provas konvinki al la Sfero ke ekzistas kvar spacaj dimensioj, kaj eble eĉ pli. La Sfero ofendiĝas pro la aŭdaco de la hipotezo de la Kvadrato; li ne povas kompreni la ideon pri la ekzisto de aliaj dimensioj kaj forpelas sian studenton el Spacolando en malhonoro.
Post iom da tempo, la Kvadrato sonĝas ke la Sfero revenas por viziti lin, ĉi-foje por prezenti al li Punktlandon (angle Pointland), kiu tute ne havas dimensiojn. La Punkto (la sola loĝanto de la lando, kaj laŭ defaŭlto ĝia reganto) vidas en si mem la tutan universon, kaj ne konceptas la ekziston de dimensioj aŭ estaĵoj aliaj ol si mem. La Kvadrato ne sukcesas konvinki la Punkton pri la ekzisto de ĉi tiuj, ĉar la Punkto tute ne rekonas ĝin kaj pensas ke si parolas al si mem. La Sfero tiam pardonpetas al la Kvadrato por esti kolera pri ĝi, kaj konsentas ke povas ekzisti mondoj kun kvar dimensioj kaj pli.
Bagirati
Bagirati, literumita ankaŭ Bhagirathi, estas rivero kiu estas alfluanto de Gango. Ĝi originiĝas en montara areo de Himalajo. Temas pri torenteca rivero en Utarakando, Barato, kaj unu el la du plej gravaj fontoj aŭ konstribuantoj de Gango, nome plej grava rivero de Norda Barato konsiderata sankta en Hinduismo. Nome en hinduaj religio kaj kulturo, Bhagirathi estas konsiderata la ĉefa fluaĵo de Gango. Tamen, el vidpunkto de hidrologio, la alia konstribuanto, nome Alaknanda, estas konsiderata la ĉefa fluaĵo pro sia grandaj longo kaj akvokvanto.
La Gango estas la plej grava rivero de Barato kaj el la vidpunkto de sia baseno kaj pro sia kultura gravo. Ĝi ekfluas en la Glaĉero Gangotri apud Gamuĥ (3 900 m) en la distrikto Utarkaŝi de Utarakando. Tie ĝi estas konata kiel Bagirati.
.
Arlanzón (rivero)
La rivero Arlanzón [arlanZON] estas rivero de Hispanio, alfluanto de la rivero Arlanza, apartenantaj al la baseno de la rivero Douro. Ĝi ekfluas en la Sierra de la Demanda, montaro de la sudoriento de la provinco Burgoso. Ĝi trapasas la nordon de Kastilio kaj Leono, pasante tra la urbo Burgoso dividante ĝin en du duonoj. Ĝi estas 115 km longa. La akvorezervejoj de Arlanzón kaj de Uzquiza, antaŭ Burgoso, zorgas pri la regulado de la akvokvanto de la rivero.
Estas samnoma loĝloko traitrata de la rivero.
Botad
Botad, laŭ guĝarata lingvo બોટાદ estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, en subŝtato Guĝarato, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Botad havis populacion de en 2021  kun legopovo de 83%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Botad situas inter malaltaj montetoj en valo en nordorienta parto de duoninsulo Katiavaro 70 metrojn super la marnivelo. Ĝasdan troviĝas 50, Surendranagar-Dudreĝ 63 (voje 90), Bhavnagar 67 (voje 90), Amreli 78 (voje 93), Raĝkot 92 (voje 120), Gondal 93, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 133, Baruĉ 134, Nadiad 136, Anand 140, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 154, Vadodara 157, Surat 162, Mumbajo 376, tutlanda ĉefurbo Delhio 909, Kolkato 1717 kilometrojn (aere).
Historio
Dum naskiĝo de Barato en 1947 la loĝantoj voĉdone decidis aparteni al Barato, poste multe da homoj formigris al la alia nova najbara ŝtato Pakistano.
Ekonomio
Kvankam la ekonomio de Botad estis bazita sur agrikulturo, tamen kelkaj industriaj sektoroj kiel ekzemple diamantpolurado kaj pretigo, kotonprilaboro kaj medicinaĵoj jam aperis.
Lingvoj
En Botad la oficiala lingvo estas la guĝarata, sed estas akceptata la ankaŭ angla kaj hindia.
Religioj
En Botad plejparto de la populacio estas hinduoj (83%), krome muslimoj (13%), iomete ĝajnistoj (3%) kaj aliaj.
Eduko
En Botad en instituto okazas la plej alta edukado.
Klimato
En Botad jare pluvas averaĝe 620 mm. Inter junio kaj septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj apenaŭ aŭ neniam pluvas. La temperaturo varias averaĝe inter 20-34 °C.
Trafiko
Al Botad kuras tri fervojaj linioj, 5 ĉefvojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Bhavnagar.
Veselíčko
Nomon Veselíčko havas pluraj setlejaj tutaĵoj:
Island Records
Island Records estas plurlanda diskeldonejo posedata de Universal Music Group. Ĝi estis fondita en 1959 de Chris Blackwell, Graeme Goodall kaj Leslie Kong en Jamajko, kaj estis poste vendita al PolyGram en 1989. Island kaj A&M Records, alia diskomarko ĵus akirita de PolyGram, estis ambaŭ tiam la plej grandaj sendependaj diskeldonejoj de la historio, el kiuj Island faris eĉ pli grandan influon en la etoso de progresiva muziko en Britio komence de la 1970-aj jaroj.
Island Records funkcias en kvar internaciaj divizioj: nome Island Usono, Island UR, Island Aŭstralio, kaj Island Francio (konata kiel Vertigo Francio ĝis 2014). Nunaj gravaj homoj estas la prezidanto de Island Usono nome Darcus Beese, OBI kaj MD Jon Turner. Parte pro sia grava heredo, Island restas unu el la plej elstaraj diskeldonejoj de UMG.
Olbramice (distrikto Ostrava-urbo)
Olbramice (Wollmersdorf) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto distrikto Ostrava-urbo, en regiono Moraviasilezia. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Janovice. Vivas ĉi tie.
Situo
Olbramice situas de nordokcidento al sudoriento sur dekstra bordo de rojo Polančice kaj sur maldekstra bordo de rojo Sezina. Polančice fontas sur monteto ĉe Kyjovice, Sezina ĉe Pustá Polom. Ambaŭ riveretoj estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Odro (Sezina unue enfluas ĝis Bílovka).
La municipo apartenas al submontaro de Nízký Jeseník, dum kio limo inter Moravia pordego kaj Ostrava baseno kondukas nur je kelke da kilometroj plu proksimume tra municipoj Bílovec, Lhotka, Josefovice, Klimkovice ktp. Olbramice limas kun municipoj Zbyslavice, Bítov, Bílovec, Bravantice, Klimkovice kaj Čavisov.
La Clairière (stacidomo)
La Clairière estas fervoja stacidomo en Ollon, Svislando.
Tirso
Tirso estas tipo de infloresko en kiu la ĉefa akso kreskas nedeterminite kaj la subaksoj (branĉoj) havas determinatan kreskon.
Ludvík Aškenazy
Ludvík AŠKENAZY (naskiĝis la 24-an de februaro 1921 en Český Těšín, mortis en aĝo de 65 jaroj la 18-an de marto 1986 en Bolzano-Bozen) estis ĉeha verkisto, ĵurnalisto, dramisto kaj scenaristo.
En Esperanto de li aperis:
Vivo
Ludvik Aškenazy dum la 2-a mondmilito estis rifuĝinto en Sovetunio. En 1941, en aĝo de 20 jaroj, li aliĝis al la Ĉeĥoslovaka Eksterlanda Armeo kaj estis soldato ĝis la fino de la milito. En printempo 1945 li en Prago enamiĝas al Leonie Mann-Aškenazy, la filino de Heinrich Mann, kaj baldaŭ ambaŭ geedziĝas. Post la milito li laboris por la Ĉeĥoslovaka radio. Tri jarojn poste li nome de la la Ĉeĥoslovaka radio estis sendita al Israelo por raporti pri la unua araba-israela milito. Baldaŭ sekvis pliaj vojaĝoj eksterlanden al Pollando, Barato, Germanio kaj Usono, pri kiuj li skribis raportaĵojn por la radio.
Ekde la mezo de la 1950-aj jaroj ĝis la malfruaj 1960-aj jaroj li estis vaste legata kaj populara verkisto en kio tiam estis Ĉeĥoslovaka respubliko kaj pli poste Ĉeĥoslovaka socialisma respubliko. Li ĉefe skribis novelojn kaj infanlibrojn, en kiuj la limo inter literaturo por infanoj kaj tiu por plenkreskuloj estas foje "penetrebla".
Lia unua grava sukceso estis la volumo de rakontoj "Infanaj studaĵoj" (1955). La rakontoj pri knabeto, por kiu lia filo Jindřich (naskiĝinta en 1948) servis kiel rolmodelo, trovis vastan publikon kaj establis lian popularecon. Ankaŭ pluraj libroj de fabeloj, de poemoj kaj de iom tristaj noveloj ĝuis viglan legantan intereson kaj estis tradukitaj en multajn lingvojn.
Krome li verkis teatraĵojn kaj la scenarojn de multaj filmoj, inkluzive de unu kiu en 1966 ricevis filmopremion en la festivalo de Cannes. Post kiam la trupoj de la Varsovia Traktato invadis Ĉeĥoslovakion en 1968, li elmigris al Germanio kaj vivis en Munkeno ĝis 1976. Kiel rezulto de elmigrado, ĉio el la laboro de Ludvik Aškenazy estis malpermesita en la tiama Ĉeĥoslovakio. En Germanio li verkis germanlingvajn infanlibrojn, kiel "Kie la vulpoj ludas per bekfluto" („Wo die Füchse Blockflöte spielen“), al kiu al li estis aljuĝita la Germana Infanliteratura Premio de 1977 en la infanlibra kategorio. Krome li regule verkis sondramojn por radio kaj ankaŭ ĉi tie kreis scenarojn por televidaj filmoj.
Ludvík Aškenazy mortis en 1986 en Bozen, kie li ekloĝis en 1976 kun sia edzino Leonie Mann-Aškenazy, la filino de Heinrich Mann.
La Ruaz (stacidomo)
La Ruaz estas fervoja stacidomo en Bex, Svislando.
Ludvík Aškenazy
Vivo
Post la falo de komunismo en 1989, liaj libroj en la Ĉeĥa Respubliko denove estis publikigitaj kaj liaj teatraĵoj prezentitaj, inkluzive de tiuj skribitaj en elmigrado kaj post 1989 tradukitaj de la germana en la ĉeĥan.
Postnoto
En intervjuo de aprilo 2019 la filo Jindřich Mann-Aškenazy rakontas pri la patro, ke li fakte naskiĝis kaj kreskis en juda urbo (ŝtetl) Stanilaŭ (סטניבסל), la nuna urbo Ivano-Frankivsk, tute ne en Teŝinio, kaj ne parolis la ĉeĥan aŭ slovakan lingvon ĝis li en 1941 kiel "neĉeĥoslovako" aliĝis al la Ĉeĥoslovaka Eksterlanda Armeo. La kvar militaj jaroj ne taŭgis por lernado de lingvo, kaj tial li serioze nur eklernis la ĉeĥan en printempo 1945, kiam li alvenis en Prago. Tial li dum la lastaj vivaj jaroj kaj monatoj ĉiam volis verki eseon de la nomo "Kiel mi fariĝis ĉeĥo", sed ne sukcesis, kaj la eseo restis nur rakontata al la filoj. Se tio veras, despli rimarkindas lia rapida avanco al ĵurnalismaj kaj verkistaj kapabloj. Inter la eksteraj ligiloj legeblas la kompleta intervjuo.
Villeneuve-Prairie (stacidomo)
Villeneuve-Prairie estas fermita franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumo Choisy-le-Roi en departemento Val-de-Marne, en regiono Francilio.
Gomuĥ
Gomuĥ, konata ankaŭ kiel "Gaŭmuĥ" aŭ "Gomuĥi" (en hindia: गौमुख or गौमुखी; en asama kaj bengala: গোমুখ aŭ গোমুখী), estas la glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri kaj la elfluejo de la rivero Bhagirathi, unu elal plej gravaj fontoj de Gango. La loko estas je alto de 4 023 m en la distrikto Utarkaŝi en la ŝtato Utarakando, Barato. Ĝi estas unu el la plej granda en Himalajo kun ĉirkaŭkalkulita volumo de ĉirkaŭ 27 kubaj kilometroj. Ĝi estas sankta pilgrimejo por Hinduismo, kun la Glaĉero Gangotri mem, same kiel altira destinejo por marŝado. La 26an de julio 2016, post forta pluvo en Utarakando, oni informis, ke la fronta fino de Gomuĥ estis malaperinta, ĉar granda parto de la glaĉero falis kaj estis forbalaita. En 2013, pro nuborompo en Utarakando, aperis grandaj fendoj en la glaĉero.
Villeneuve-Prairie (stacidomo)
La stacio estis fermita la kun la malfermo de la stacio  en Créteil situanta 800 m pli norde.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Gomuĥ
Oni diras, ke la glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri similas al buŝo de bovino, kaj pro tio la loko estas nomata Gomuĥ aŭ Gaumuĥ (gou, bovino + muĥ, vizaĝo). Gomuĥ, kiu estas ĉirkaŭ 19 km el la urbo Gangotri, estas la preciza fonto de la rivero Bhagirathi, grava alfluanto de Gango. Gomuĥ estas apud la bazo de Ŝivling; intere kuŝas la herbejo Tapovan.
Alfoz de Quintanadueñas
Alfoz de Quintanadueñas [alFOZ dekintanaDŬEnjas] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 41,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 163 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo, fakte akiris 1 600 loĝantojn el la 1970-aj jaroj.
Ĝi distas nur 6 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la dekstra bordo de la rivero Ubierna. Ĝi enhavas kvar submunicipojn: nome Arroyal, Marmellar de Arriba, Páramo del Arroyo kaj Villarmero.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento rilate al monaĥejoj. La plej fruaj mencioj de lokoj estis de Marmellar de Arriba, en 949 kaj de Páramo del Arroyo en 961. Arroyal aperis poste, en 1129, kaj finfine Villarmero, en 1214.
En la 12-a jarcento oni absorbis najbarajn lokojn profite de la proksimeco al la provinca ĉefurbo, nome Burgoso.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis funkciado kiel dormurbo, kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun restaĵoj de antaŭa romanika templo kaj gravaj retabloj. Estas ventogeneratoroj.
Tommy Haas
Thomas Mario (Tommy) Haas (Hamburgo, 3-an de aprilo 1978) estas germana tenisisto.
La dekstremana Haas estis ekde 1996 profesiulo kaj havis edukadon ĉe la tenisakademio de Nick Bolletieri. Tial Haas preskaŭ sian tutan vivon loĝis en Usono.
En 2002 Haas rapide supreniris je la ATP-mondoranglisto, je la 13-a de majo 2002 li estis je la dua loko. Kiam liaj gepatroj dum motorakcidento en Florido grave vundiĝis li trapasis multan tempon kun siaj parencoj. Pliposte en tiu jaro li suferis pro ŝultrovundiĝo, pro kio li en 2003 ne ludis tenison.
Haas finis en oktobro 2009 antaŭtempe la sezonon, ĉar li malsaniĝis de la Meksika gripo.
En 2010 li alprenis la usonan naciecon. Dum la turniro de Indian Wells en Usono li anoncis en marto 2018 sian finon de la profesia teniskariero.
Grand-Moulin (stacidomo)
Grand-Moulin estas fervoja stacidomo en Bex, Svislando.
The Castle (aŭstralia filmo de 1997)
The Castle (esperantigite: La Kastelo) estas aŭstralia drama filmo de la jaro 1997, reĝisorita de Rob Sitch.
En ĝi Michael Caton, Anne Tenney, Stephen Curry, Anthony Simcoe, Sophie Lee kaj Wayne Hope ludas la rolojn de la familio Kerrigan. Aliaj aktoroj en la filmo estas Tiriel Mora, Robyn Nevin, Eric Bana, Costas Kilias kaj Charles 'Bud' Tingwell.
La filmtekston verkis Rob Sitch, Santo Cilauro, Tom Gleisner kaj Jane Kennedy de Working Dog Productions. Ili ĉiuj jam laboris longtempe pri la televidprogramoj The Late Show kaj The D-Generation de la kanalo Australian Broadcasting Corporation (ABC).
The Castle estis filmata dum 11 tagoj, per buĝeto de proksimume A$750.000. Ĝi estis vaste aklamita en Aŭstralio kaj Nov-Zelando, sed oni ne vaste distribuis ĝin en aliaj landoj. La filmo malnete enspezis A$10.326.428 per kino-biletoj en Aŭstralio.
La titolo havas sian bazon en la angla esprimo, "a man's home is his castle" (esperantigite: la domo de oni estas ties kastelo), kiu estas ripetata en la filmo. La humuro ludas pri la nacia memvido, plej rimarkeble pri la koncepto de la laborista klaso kaj ties rolo en moderna Aŭstralio.
Intrigo
La domo de la familio Kerrigan, en iu fora antaŭurbo de Melburno nomita Coolaroo, estas plena je amo kaj fiero pri la modesta vivstilo de la familio. Sed ilia feliĉeco estas minacata, kiam konstruigistoj klopodas eksproprietigi la domon de la familio por pligrandigi la apudan flughavenon.
La domo de la Kerrigan-oj estas konstruita en plejparte ne evoluanta aro de similformaj malmultekostaj domoj, sur toksa rubodeponejo, rekte apud kurejo de flughaveno. Malgraŭ ĉio ĉi, la bonkora patro Darryl (Michael Caton) kredas ke li loĝas en luksa komforto. Feliĉege senscie pri la manko de stilo aŭ rafiniteco en sia familio, li okupas sin je stirado de sia tren-kamiono, vetkurigado de leporhundoj, kaj konstanta farado de tombakaj aldonaĵoj al la domo. La aliaj familianoj ĉiel kunĝuas kaj subtenas lian entuziasmon.
Iun tagon, domtaksisto alvenas por inspekti la domon. Kvankam li ne planas vendi la domon, Darryl montras ĉiujn ĝiajn rimarkindaĵojn, kredante ke ili plivalorigas la domon. Post kelkaj semajnoj, li ricevas leteron, kiu informas lin pri la venonta eksproprietigo de lia domo kontraŭ $70.000. Liaj najbaroj (maljunulo Jack, divorcintino Yvonne, kaj novaj enmigrintoj Farouk kaj Tabulah de Libano) ĉiuj ricevas similajn noticojn. Kredante laŭ komuna principo ke la registaro ne rajtas evikcii lin kontraŭ lia volo, Darryl povas kontraŭbatali la evikcion. Agentoj de la flughaveno provas subaĉeti lin kaj rezignigi la familion per minacado, sed ties agoj nur plofortigas la intencon de la familio. Darryl dungas konaton, nekompetenta advokato Dennis Denuto (Tiriel Mora), sed la magra argumento de Dennis, ke la evikcio estas kontraŭ la "sento" de la konstitucio, ne sukcesas en kortumo. Kiam li atendas la finan decidon de la kortumo, Darryl babilas kun viro, kiun li renkontas ekster la juĝejo, Lawrence Hammill (Bud Tingwell), kiu venis por spekti sian filon (kiu estas advokato) en kortumo. La kortumo malakceptas la apelacion de la familio kaj ili devos forlasi la domon ene de du semajnoj. La prezo de la domo apenaŭ sufiĉas por aĉeti malgrandan apartamenton. Korpremite kaj venkite, la familio ekpakas.
Espero revenas kiam alvenas Lawrence, kiu rivelas ke li estas emerita Advokato de la Regno. Li interesiĝas pri la kazo de la Kerrigan-oj, pro sia vasta sperto pri konstituciaj leĝoj, kaj proponas ke li argumentu por la familio senpage en la Alta Kortumo. Li faras persvadan argumenton ke la Kerrigan-oj havas la rajton de justaj kondiĉoj de kompenso pri akiro de propraĵo laŭ sekcio 51(xxxi) de la aŭstralia konstitucio. Li finas sian argumenton per parafrazo de diraĵo de Darryl, ke domo estas pli ol strukturo el brikoj kaj mortero - ĝi estas hejmo el amo kaj kunspertitaj memoroj. La kortumo decidas favore al la Kerrigan-oj, kaj ilia kazo fariĝas gvida kazo de la temo. Epiloge la Kerrigan-oj daŭre feliĉe prosperas, kaj Lawrence fariĝas daŭra amiko de la familio.
Transhimalajo
Transhimalajo (literumita ankaŭ Trans-Himalajo) aŭ "Montaro Gangdise – Nyenchen Tanglha", estas 1600-kilometre longa montaro en Ĉinio, etende en okcident–orientena direkto paralele al la ĉefae montaro Himalajo. Norde de la rivero Ĝarlung Cangpo en la suda bordo de la Tibeta Altebenaĵo, Transhimalajo estas komponita de la montaro Gangdise okcidente kaj de la montaro Njenĉen Tanglha oriente.
La plej alta montopinto de tiu montaro estas la Njenĉen Tanglha (7 162 m), kaj estas grava ankaŭ la monto Kajlaŝo (6 638 m), kiu estas sankta monto kaj la nura granda montopinto en la mondo neniam grimpita pro respekto al tiu religia tradicio.
Foje la esprimo Transhimalajo referencas al la regiono de Tibeto kiu estas trans Himalajo.
Oleluktado
Oleluktado (Yağlı güreş) estas speco de sporto en Turkio. Ĝi komenciĝis kiel folklora sporto sed poste fariĝis nacia sporto. Oleluktado okazas en Turkio ekde almenaŭ la 14-a jarcento. Ĝi okazas la tutan jaron en Turkio. La plej granda evento estas la Kirkpinar-festivalo. Ĝi okazas en la grandurbo Edirne ĉiun someron. La Kirkpinar Festivalo okazis en Edirne ekde 1361. La juĝistoj estas normale viroj de la Ĥoraĥanaj romaoj - komunumo de Turkio. La unua festivalo okazis en 1346. Ĉe la festivalo, la plej bona "pehlivan" (luktisto) estas elektita. Antaŭ la matĉo, la luktistoj estas kovritaj per olivoleo. Ĉi tio malfacilas kapti unu la alian. Estas ofte por la luktistoj meti sian manon en la kispeton de la alia persono. La "kispeto" estas pantalono farita el la ledo de akvobubalo. La manumoj de la pantalono estas ĝuste sub la genuoj. La luktistoj metas siajn manojn en la pantalonon de la alia persono aŭ uzas la manumojn por akiri pli da levilforto. La celo de la luktado estas havi la alian personon kuŝantan sur la tero sur sia dorso. En la pasinteco, ekzistis neniu tempolimo por matĉoj. Luktistoj povis batali dum tagoj sen gajninto. Modernaj matĉoj havas tempolimon de 40 minutoj. Kaze de egaleco, estas plia 7-minuta periodo. ,, ,
Gryon-Chalméry (stacidomo)
Gryon-Chalméry estas fervoja stacidomo en Gryon, Svislando.
Ŝimŝono kaj Dalila (Rubens)
Samson kaj Delilah estas pentraĵo atribuita al la flandra Baroka pentristo Petro Paŭlo Rubens (1577–1640) kaj montrita en la Nacia Galerio (Londono). Ĝi datiĝas de ĉirkaŭ 1609 al 1610.