cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zulua lingvo
La zulua estas la lingvo de la zuluoj, kun ĉirkaŭ 10 milionoj da parolantoj, la plejparto de kiuj (>95%) loĝas en la respubliko de Sud-Afriko. La zulua estas la plej vaste parolata afrikdevena lingvo en tiu lando. Laŭ Ethnologue (2005), 24% el la loĝantaro parolas ĝin, kaj pli ol 50% komprenas ĝin. Ĝi estas unu el la 11 oficialaj lingvoj de Sud-Afriko ekde 1994, kiam la apartisma sistemo falis.
La lingvo estas uzata ankaŭ en Bocvano, Lesoto, Malavio, Mozambiko kaj Svazilando.
La zulua estas aglutina lingvo de la subgrupo de nguni-lingvofamilio ene de la bantu-lingvoj. Malmulte oni scias pri la historio de la lingvo, ŝajnas ke ĝi ekzistas kiel lingvo ekde la 16-a jarcento.
NGC 2549
NGC 2549 (aliaj indikoj — UGC 4313, MCG 10-12-124, ZWG 287.69, PGC 23313) estas galaksio en konstelacio Linko.
Zulua lingvo
La lingvokodo (ISO 639) estas "zu" aŭ "zul".
NGC 2549
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zulua lingvo
Fonologio
La zulua, kiel ankaŭ la kosa kaj la sesota (najbaraj nguni-lingvoj) kaj la piĝino Fanagalo uzas klaketojn. Tiu trajto ne estas kutima por bantuaj lingvoj. Ĝi estas rezulto de influo flanke de kojsanaj lingvoj.
La tri bazaj klaketoj de la zulua estas:
Ĉamartin-Pinaro
Ĉamartin-Pinaro aŭ en hispana origine kaj oficiale Pinar de Chamartín estas kvartalo situanta en la nordo de la urbo Madrido, Hispanio.
Zulua lingvo
Fonologio
Ĉiu baza klaketo povas esti modifita per aspiro aŭ sonorigo, tiel la nombro de klaketoj multobliĝas.
Ĉamartin-Pinaro
Situo
Ĝi troviĝas ene de la distrikto 15, Linia Urbo kaj de la administra kvartalo Costillares. Ties ĉefaj stratoj estas la fina parto de la strato Arturo Soria, Jazmín kaj Caleruega.
Zulua lingvo
Substantivoj
La zulua substantivo enhavas ĉefe du partojn, la prefikson kaj la radikon. La prefikso ebligas ordigon de la substantivoj en substantivgrupoj.
Verboj
La zulua verbo enhavas, kontraŭe al la substantivo varian nombron de partoj, kiuj estas kunmetitaj laŭ indikita sekvo.
Simplaj verbradikoj ne enhavas aliajn sufiksojn kiuj modifos la signifon de la verbo. Interalie:
Pliigitaj verbradikoj devenas el simplaj verbradikoj post aldono de sufiksoj kiuj ŝanĝas la signifon. Tio estas montrita helpe de la verbradiko "-enz-" (fari) kaj de la plej komunaj aldonoj:
Ĉamartin-Pinaro
Historio
En la 19a jarcento ĝi estis pinaro de la loĝantoj de Chamartín de la Rosa, aliflanke de la rojo Abroñigal, ĉe la limo kun la vilaĝo Hortaleza.
Ekde 1908 al 1971 alvenis tramo al tiu madrida kvartalo. Ĝi estis uzata por apero en diversaj filmoj kiaj Doctor Zhivago de David Lean.
La kvartalo disvolviĝis en la 1970-aj jaroj per aro de grandaj rezidejaj turoj kun konstruaĵoj de ĝis 22 etaĝoj kaj grandaj malfermaj spacoj. Ĝi estis ekzemplo de la disvolvigismo de la lastaj jaroj de Frankismo. Ĝi aperas en la filmo La cabina de José Luis López Vázquez.
Serpento (blovinstrumento)
Serpento estas historia muzikinstrumento. Temas pri la basinstrumento de la klarionfamilio, kiu do estas blovata per kaldronbuŝaĵo.
Ĉe orgeno povas ekzisti anĉvoĉo nome serpento, plejofte dispoziciita kiel 16'-voĉo en la pedalaro.
Konstruformo
La tubo de serpento estas el ligno kaj serpentumita. Kiel je kurba klariono ĝi estas kungluita el du duonoj kaj tegita per ledo. Serpento havis origine ses fingrotruojn, alvenis dumpase de la tempo kelkaj pluaj truoj, kiuj estis servataj per klapoj. Estis ankaŭ produktitaj pli altaj registroj ĝis sopranserpento.
Ekzistis (franca) eklezia kaj poste (angla) armea konstruformo, kiu distingiĝis per pli densa konstruformo kaj metalpartoj. Intonacio kaj stabileco de la tonoj postulis altan lertecon.
Historio
Laŭ la tradicio en 1590 iu kanoniko Guillaume en Auxerre inventis la serpenton. Laŭ la imagoj de la 16-a jarcento la sono de klariono estis tre proksima al tiu de la homa voĉo, kaj la uzado de serpento kiel akompaninstrumento por ĥormuziko estis lasta tradiciorestaĵo, kiu sin tenis ĝis en la 19-a jarcento.
La serpento restis longan tempon la ununura blovinstrumento kun sufiĉe da laŭteco por pli grandaj ensembloj kaj ĉambroj aŭ por liberaeraj prezentadoj. Georg Friedrich Händel postulis serpenton por sia Artfajraĵo-muziko kaj por sia Akvomuziko. Per la forta ŝanĝiĝo de la kantidealo en la 18-a jarcento ĝi ŝajne ne plu konvenis kun la homa voĉo. Hector Berlioz opiniis en Traité d'instrumentation (1844), ke ĝia „malvarma, abomena hurlado“ maksimume taŭgas por la Dies irae de rekviemo. Tamen serpento kiel lasta instrumento el la klarionfamilio estis ankoraŭ uzata en katolika eklezia muziko kaj en orkestroj ĉefe de la franca kaj angla armemuzikoj ĝis meze de la 19-a jarcento.
Se en orkestropartituroj el la 19-a jarcento aperas la signaĵo „serpento“ kiel baso de la latunaj blovinstrumentoj, ofte estas celata la pli moderna baskorno. Ĝin pli malfrue anstataŭis ofikleido kaj tubjo. En popolmuziko la serpento teniĝis kelkloke ĝis en la 20-a jarcento.
Moderna uzado
Filmkomponisto Bernard Herrmann uzis serpenton por la sontrako de Journey to the Center of the Earth, Jerry Goldsmith uzis ĝin por Tora! Tora! Tora! (1970). Fine de la 20-a jarcento Michel Godard malkovris la serpenton por la ĵazo. Nuntempe ĝi denove estas uzata en orkestroj kiel historia blovinstrumento.
Magda Mihály
MIHÁLY Magda [miha:j] estas rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Aiud la 23-an de aprilo 1938.
Provinco Los Ríos
Los Ríos estas provinco de Ekvadoro. Ĝia ĉefurbo estas Babahoyo; ĝia areo estas 6 254 km², kaj tie loĝas ĉirkaŭ 550mil homoj.
Preĝejo de Plej Sankta Dipatrino (Komárno)
La Serba ortodoksa preĝejo de Plej Sankta Dipatrino estas religia konstruaĵo en Slovakio, en urbo Komárno.
Konstruaĵo
La unusola turo altiĝas ĉe la fronto super la enirejo. Ankaŭ la preĝejo konsistas el unu navo. En la interna parto estas videblaj diversaj ortodoksaj objektoj kaj ikonoj, fine kelke da tomboŝtonoj. Ankaŭ ekstere estas multe da tomboŝtonoj.
9800 Shigetoshi
9800 Shigetoshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Shigetoshi Inoue, kernan anon de la Astronomia Klubo de Ota. Lia pasio estas popularigi astronomion al la publiko. Liaj komentoj pri la konstelacioj estis familiaraj al infanoj dum la eventoj de observado.
Saint Martin de l'If
Saint Martin de l'If estas nova franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint Martinois de l'If.
B.K.S. Iyengar
B.K.S. Iyengar (Bellur Krishnamachar Sundararaja Iyengar, kanara lingvo ಬೆಳ್ಳೂರ್ ಕೃಷ್ಣಮಾಚಾರ್ ಸುಂದರರಾಜ ಐಯಂಗಾರ್, skribsistemo nagario बी.के.एस. अयंगार) (naskiĝis la en Belur, subŝtato Karnatako - mortis la  en Puneo) estas kreinto de sia propra skolo, eminenta instruisto de la nuntempa Hatha Jogo. Disĉiplo de la patro de la nuntempa Hatha Jogo - Sri Tirumalai Krishnamacharya.
Publikaĵoj
B.K.S. Iyengar estas aŭtoro de klasikaj lernolibroj pri asanoj kaj pranajamoj:
1695
1695 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1695 post Kristo okazis, interalie:
Aksuma Reĝlando
La Aksuma Reĝlando (geeze: መነገሠ ፡ አከሰመ) estis grava komerca reĝlando en la nordoriento de Afriko ĉe la marbordo de la Ruĝa Maro. Ĝi aperis en la praaksuma periodo ĉirkaŭ la 4-a jc. a.K kaj establiĝis en la 1-a jarcento. Ĝi estis tre ligita al la komercado kun Hindio kaj kun la oriento de la Mediteraneo. En la tria jarcento, Aksumio komencis interveni en la sudo de Arabio, kelkfoje kontrolante la okcidenton de la regiono Tihama, inter aliaj. Fine de la 3-a jarcento ĝi komencis eldoni sian propran monon. La profeto Mani konsideris ĝin kiel unu el la kvar plej potencaj ŝtatoj de la tiama mondo kune kun la Sasanida Imperio, la Romia Imperio kaj Ĉinio. En 325 aŭ 328 estis la dua ŝtato kiu konvertiĝis al kristanismo (nur post Armenio) sub la reĝo Ezano kaj ĝi estis la unua ŝtato kiu uzis la bildon de la kruco en siaj moneroj. En ĝia plej splendoro, Aksumio kontrolis la nordon de Etiopio, Eritreo, nordon de Sudano, Ĝibutio, okcidenton de Somalilando, Jemeno kaj la sudon de Sauda Arabio, kun ĉirkaŭ 1,25 milionoj da km². Post dua orepoko komence de la 6-a jarcento, ekiĝis ĝia dekadenco, ĉesante la moner-eldonadon komence de la 7-a jarcento. Fine ĝi malaperis per la invado de la pagana aŭ juda reĝino Gudit (aŭ "Judit" aŭ "Esato") kiu ĉirkaŭ 976 subpremis la kristanan loĝantaron kaj sukcesis renversi la aksuman dinastion. Post tio sekvis obskura epoko pri kiu oni malmulte scias ĝis la apero de alia kristana dinastio, kun gvido de Zague kaj kiuj sukcese kontraŭbatalis ŝin.
2483 Guinevere
2483 Guinevere estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Reĝino Ginevra, de la Artura legendo.
Mogoditshane
Mogoditshane estas urbo en la Distrikto Kweneng de Bocvano. En la censo, la loĝantaro estis 43,394 loĝantoj. Ĝi havas futbalteamo nomita Mogoditshane Fighters.
Beekman Cox Cannon
Beekman Cox CANNON (1911 – 19-a de oktobro 2004) estis usona profesoro pri muziko en Universitato Yale. Li servis ankaŭ dum multaj jaroj (1961-1974) kiel mastro de la loĝkolegio Jonathan Edwards en tiu universitato. En 1975 li fondis operon "Glimmerglass" en Cooperstown (Novjorkio).
(16840) 1997 WT44
(16840) 1997 WT44 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kejnsisma ekonomiko
Kejnsisma ekonomiko estas la variaj teorioj pri kiel je mallonga tempolimo, kaj speciale dum la recesioj, la ekonomia produkto estas forte influita de la agregita mendado (totala elspezo en ekonomio). El Kejnsisma vidpunkto, agregita mendado ne necese egalas al produkta kapablo de ekonomio; anstataŭe, ĝi estas influita de serio de faktoroj kaj foje kondutas hazarde, tuŝante la produktadon, dungadon, kaj inflacion.
Ringa homomorfio
En ringo-teorio, ringa homomorfio estas funkcio inter du ringoj konservanta la algebran strukturon (adicion kaj multiplikon) de la ringoj.
Difino
Se kaj  estas ringoj, tiam homomorfio de R al S estas funkcio  plenumanta la jenajn aksiomojn:
En la kunteksto de unuohavaj ringoj oni ofte aldonas la postulon ke la funkcio ankaŭ konservu la unuon. Tiel:
Se kaj  estas unuohavaj ringoj, do homomorfio de R al S estas funkcio f: R\to S plenumanta la du suprajn aksiomojn kaj aldone:
Ekzemploj
Por iu ringo R, estu
Tiam f plenumas la unuajn du postulojn por ringa homomorfio, sed
Alia funkcio
plenumas la unuajn du postulojn por ringa homomorfio, kaj ankaŭ
do g estas homomorfio de unuohavaj ringoj.
11004 Stenmark
11004 Stenmark estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Lars Stenmark, profesoron pri mlkro- kaj nanoteknologio por kosmaj aplikoj ĉe la Universitato de Upsalo. Li grave helpis je multenombraj svedaj kosmaj projektoj kiel la satelitoj Freja kaj Odin.
Éva Győri F.
GYŐRI F. Éva [djoe'ri] estas rumanuja hungardevena franca pentristino, tekstilistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 8-an de januaro 1923. Ekde 1949 ŝi vivas en Parizo.
Kariero
Éva Győri F. post studoj en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto kune kun sia edzo, fotoartisto István Fisch ili daŭrigis siajn studojn en Italio (1946-49) kaj ŝi diplomiĝis en 1949 en la Artakademio de Romo. En 1949 ŝi loksidiĝis en Parizo. Krome la pentrado ŝi ankaŭ ektekstildizajnadis. Inter 1969-80 ŝi vivis en Israelo.
Aichner (apartigilo)
Aichner estas la familia nomo de:
NGC 2550
NGC 2550 (aliaj indikoj — UGC 4359, MCG 12-8-37, ZWG 331.39, IRAS08188+7410, PGC 23604) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Flugo 269 de One-Two-GO
Flugo 269 de kompanio One-Two-GO je la estis linia flugo en Tajlando, de Bangkok al Phuket. Ĝi akcidentis dum la alteriĝo, kun 123 pasaĝeroj kaj 7 aviadilanoj.
La aviadilo estis de tipo McDonnell Douglas MD-82. Tiu tipo havas du motorojn kaj taŭgas por mallongaj kaj mezaj distancoj.
Dum la surteriĝo de la aviadilo, je la horo 9:35 UTC (15:35 laŭ loka tempo), estis fortaj vento kaj pluvo. La terkontakto okazis laŭplane, sed poste la aviadilo iĝis neregebla kaj transiris la finon de la kurejo. Ĝi trafis arbojn, disrompiĝis en du partojn kaj fine penetris en teramason, ekbrulante.
En la aviadilo mortis 90 homoj; 40 estis savitaj; ili parte mem sukcesis forkuri el la brulanta aviadilo. En la antaŭa parto mortis ĉiuj, ankaŭ ambaŭ stiristoj. La flughaveno estis fermita, ĉiuj flugoj estis nuligitaj.
Laŭ raportoj la 40 savitoj havis jenajn landajn devenojn: 14 tajlandanoj, 8 britoj, kvar germanoj, tri irananoj, tri irlandanoj, du israelanoj, du nederlandanoj, du svedoj kaj aŭstro, aŭstraliano, kanadano kaj italo.
Laŭ Chaisak Angsuwa, estro de la tajlanda aviada aŭtoritato, la stiristo pro la malbona provis senhalte restarti, sed la aviadilo perdis la ekvilibron.
La du aviad-registriloj estis trovitaj kaj esploritaj en Usono, kie la aviadilo estis konstruita. Ilia analizo montris, ke en la lastaj 19 sekundoj de la flugo neniu el la du stiristoj manipulis ion. Kredeble la aviadilo estis kaptita en tondila vento. La oficiala esploro unue kulpigis la stiriston, kiu provis alteriĝi malgraŭ averto. Je la 19-a de septembro oni kulpigis la flughavenan instalaĵon, ĉar tri el ĝiaj ses vento-avertiloj ne funkciis pro manko de sunĉela energio, kiu estis elĉerpita pro la nuba vetero. Sed la aviadilo havis proprajn, sendependajn avertilojn pri vento. La esploro konkludis, ke la stiristoj eraris, kaj blokis la flugojn de la kompanio One-Two-GO por 56 tagoj.
(17289) 2037 P-L
(17289) 2037 P-L estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Kairno de Isbister
La kairno de Isbister (ankaŭ nomata tombo de la agloj) estas megalita instalaĵo sur South Ronaldsay, insulo de Orkadoj, kiu apartenas al Skotlando. Tiu kairno estis malkovrita de la agrokultivisto Ronald Simison (naskita 1922) en la jaro 1958. Li elfosis la monumenton en la jaro 1976.
La malkovro
Simison trovis proksime de la akra marbordo greskovrata monteto. Tie li rimarkis muron. Fosante li trovis tri hakilojn, poluritan kapobatilon kaj pecon de kalkŝtono en formo de tranĉilo.
Justo de Liono
Justo de Liono (Just de Lyon) (naskiĝis en la 4-a jarcento en Tournon-sur-Rhône, mortis en 390 en Vádí Natrun), estis episkopo de Liono en la 4-a jarcento, konsiderata kiel sanktulo de Katolika Eklezio kaj Kopta Eklezio. Lia festotago estas celebrata la, kune kun tiu de lia kunulo Viator de Liono.
Halaĥo
Halaĥo (הלכה; transliterume: Halaĥa; signifo: "Iri tra la ĝusta vojo" kaj religia preceptaro de judismo) estas la kompilaĵo de la ĉefaj leĝoj de Judismo, kiuj inkluzivas la 613 micvojn, kaj poste la talmudajn kaj rabenajn leĝojn, kaj ankaŭ la tradiciojn kaj morojn. En la kristana medio kutime estas konata kiel "juda leĝo" aŭ kelkfoje pervoĉa mosea leĝo (oni ne konfuzu ĝin kun la "mosea leĝo", Torao).
Kiel la religiaj leĝoj en multaj aliaj kulturoj, judismo ne distingas la religian kaj la nereligian vivojn. Tial, halaĥo gvidas ne nur la religiajn preceptojn sed ankaŭ la ĉiutagan vivon. Sed la nivelo de la observado kaj praktikado varias laŭ la komunumoj kaj la tendencoj ene de judismo. Ortodoksaj judoj klopodas plenumi ĉiujn preceptojn dum la reformismaj konsideras ĝin kiel tre grava ilo sed ne deviga.
La Talmudo, kiu estis plejparte konsiderata libro de Halacha, fariĝis sendependa parto de Torahת kies praktiko kaj interpreto ne פךו estas konsiderataj Halacha-studo. Nuntempe ĝin anstataŭis la Ŝulĥan Aruĥ.
Tra la paso de la generacioj, judismo dividiĝis en malsamajn fluojn sur la fono de halakaj verdiktoj. En iuj kazoj la disiĝo kaj sekvanta skismo temis pri la malsama interpreto de la Biblio, kiel ekzemple la disputo inter la Sadukeoj kaj la Fariseoj, aŭ la disputo inter la Karaitoj kaj la rabenoj pri la valideco kaj statuso de la parola Torao.
Arelaune-en-Seine
Arelaune-en-Seine estas nova franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arelaunais.
1693
1693 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1693 post Kristo okazis, interalie:
3-a jarcento
La 3-a jarcento komenciĝis la kaj finiĝis la.
Ruĝecvosta ortalo
La Ruĝecvosta ortalo, Ortalis ruficauda, estas membro de la genro de Ortaloj de antikva grupo de birdoj de la familio Kracedoj, kiuj estas rilataj al la amaskonstruistoj de Aŭstralazio.
Distribuado kaj habitato
Ĝi loĝas en nordorienta Kolombio kaj norda Venezuelo kie ĝi estas nomata Guacharaca, kaj en Tobago kie ĝi estas konata kiel Cocrico kaj estas la insula nacia birdo, kiu aperas en la Blazono de Trinidado kaj Tobago. Ĝi troviĝas ankaŭ en la insuloj Bequia kaj Union en Grenadinoj kie ĝi eble estis enmetita.
La Ruĝecvosta ortalo estas tre arboloĝanta specio troviĝanta en arbaroj, se ĝi troviĝas ankaŭ eu pli malfermaj sekaj arbustaraj areoj. Tio kombine kun relative malalta ĉaspremado, faris ĝin malpli vundebla ol la pli grandaj membroj de ties familio, ĉefe la mutuoj.
Aspekto
Tiuj estas mezgrandaj birdoj, similaj laŭ ĝenerala aspekto al meleagroj, kun malgrandaj kapoj, longaj fortaj kruroj kaj longa larĝa vosto. Ili estas tipe 53–58 cm longaj; la ino pezas 540 g kaj la plej granda masklo 640 g. Ili havas tre senkoloran plumaron, malhelbrunan supre kaj pli palan sube. La kapo estas griza, kaj la bruna vosto havas ruĝecan aŭ blankan pinton depende el la raso.
Biologio
Kiel ĉe aliaj ĉaĉalakoj, la Ruĝecvosta ortalo estas tre bruema specio, kiu preferas elsendi sian voĉon krepuske. La maskla alvoko estas laŭta malaltatona ka-ka-ruki-ruki-ka, respondota de ina altatona ŭaĉ-a-lak (el kio devenas la onomatopea surloka nomo ĉaĉalako), kion ili ofte ripetas kelkajn fojojn serie, per preciza sinkronigo.
Tiu specio estas sociema birdo, ofte vidata en familiaj grupoj. Ĝi piediras laŭlonge de branĉoj serĉe de fruktoj kaj semoj kiujn ĝi manĝas. Ĝi kapablas flugi kaj povas eĉ ekflugi kaj flugi vertikale, sed malkutime flugas longdistance. La nesto el bastonetoj estas konstruita malalte en arbo, kaj la ino demetas 3 aŭ 4 grandajn blankajn ovojn. La ino kovadokovas ilin sola.
Kontraŭmilitaj kantoj
Kontraŭmilita kanto estas kanto, kiu temas pri la milito kaj kontraŭmilitarismo. Kelkaj montras la malpozitivan parton de la milito, dume kelkaj satirigas ĝin. Kelkaj promocias pacon, kelkaj estas protestaj kantoj.
3179 Beruti
3179 Beruti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de La Plata, en Argentino.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la argentina komponisto Arturo Berutti (1858–1938).
Maglemozkulturo
Kulturo de la Mezolitiko en Skandinavio de la jaroj 9000 a. K. al 6000 a. K.
La nuna nomo venas de la dana arkeologiejo de Maglemozo, situanta proksime de Gørlev kaj Høng okcidente de Sjælland, kaj sude de la lago Tissø. Tie ĉi, la unua setlejo de la kulturo estis elfosita en 1900, fare de George Sarauw. Ĝia litika industrio karakteriziĝis per:
Ĝia arto reprezentiĝas per dekoraciitaj objektoj kun geometriaĵoj sur malsamaj materialoj:
Ĝia ekonomio baziĝis sur la diverseco de nutraĵ-produktoj: aveloj, nimfeoj, fiŝoj, birdoj kaj mamuloj.
La strutkruoj de ĉambroj kovris areon de 18 al 25 kvadrataj metroj kun nur unu hejmo, ekzistante loĝlokojn laŭlonge de riveroj konsiderataj nur laŭsezonaj kaj dediĉitaj al la fiŝkaptado.
NGC 2550A
NGC 2550A (aliaj indikoj — UGC 4397, MCG 12-8-43, ZWG 331.43, KUG 0823+739, IRAS08230+7354, PGC 23781) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sándor Katz
Sándor Katz [ŝAndor kac], laŭ hungarlingve kutima nomordo Katz Sándor estas hungara fizikisto pri partikla fiziko, profesoro, membro (korespondanta (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
Sándor Katz naskiĝis en 1975 en Bonyhád.
Hidalgo del Parral
Hidalgo del Parral estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Hidalgo del Parral. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08032.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 103519 loĝantojn. El tiuj estis 49952 viroj kaj 53567 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1751,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1720 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 489,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 11,0 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 87312 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 536 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,61 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Usona Sekretario de Hejmlanda Sekureco
La Usona Sekretario de Hejmlanda Sekureco ( United States Secretary of Homeland Security) estas la estro de la Departmento de Hejmlanda Sekureco, kiu havas la taskon protekti la usonan hejmlandon kaj la sekurecon de usonaj civitanoj. La sekretario estas membro de la tiel nomata Kabineto de la Prezidento, t.e. la usona departmento. Tiu posteno estas kreita post la teroraj eventoj de la 11-a de septembro, 2001. Komence, antaŭ ol la kreiĝo de la departmento, estiĝis la posteno de Asistanto al la Prezidento pri Hejmlanda Sekureco.
La aktuala sekretario, konfirmita de la Senato la 20-an de januaro, 2009, estas Janet Napolitano.
Antaŭaj sekretarioj pri hejmlanda sekureco estis:
Uriah Heep
Uriah Heep estas brita rokmuzika supergrupo fondita en la jaro 1969 en Birmingham.
La grupo estiĝis en novembro de 1969, kiam la produktoro Gerry Bron invitis la klavarinstrumentiston Ken Hensley (antaŭe li estis membro de la muzikaj grupoj The Gods kaj Toe Fat), por ke li aliĝu al la grupo Spice, kiu subskribis ĉe ties marko Bronze Records. Pri la muzika grupo Uriah Heep oni iam ŝerce parolis kiel pri la metalroka The Beach Boys pro ĝiaj melodiaj kantoj kaj plurvoĉa akompana voĉmuziko, kvankam ĝia muziko prefere estas resumo de diversĝenraj stiloj kiel: la progresiva rokmuziko, la ŝtonroko, la metalroko, ĵazo kaj porokaze ankaŭ kontreo. Eĉ spite al grandega populareco en Unuiĝinta Reĝlando kaj la kontinenta Eŭropo, Uriah Heep neniam kapablis realiĝi per pli karakteriza maniero en usona merkato, escepte de la furorkantoj Easy Livin’ el la albumo Demons and Wizards (1972), Sweet Loraine el la albumo The Magician’s Birthday (1972) kaj Stealin’ el la albumo Sweet Freedom (1973).
Albrechtice u Frýdlantu
Albrechtice u Frýdlantu (Olbersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Frýdlant en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 7 km sude de Frýdlant. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 77 adresoj. En ĉi tie daŭre vivis.
Uriah Heep
La grupo en la 70-aj jaroj eldonis kelke da komerce sukcesaj albumoj inkluzive de Uriah Heep Live (1973), sed ĝia publiko en la 80-aj jaroj ŝanĝiĝis, kiam en Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando ĝi fariĝis esence kulta kapelo, konata nur por veraj ekspertoj. Uriah Heep retenis sian signifon en landoj kiel Germanio, Nederlando, Japanio, Rusio, en Skandinavio kaj sur Balkano, kie ĝi senĉese prezentiĝas en forvenditaj stadionoj.
La grupo prenis sian nomon el la nomo de rolulo en la romano David Copperfield de Charles Dickens.
Albrechtice u Frýdlantu
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381. En la jaroj 1869–1950 ĝi estis memstara municipo, en la jaroj 1950–1985 ĝi apartenis al municipo Dětřichov, ekde la 1-a de januaro 1986 ĝi apartenas kiel loka parto al Frýdlant.
Herbejoj
Sur Monteto en Albrechtice etendiĝas la tiel nomataj kreksaj herbejoj, do regionoj, kie vivas kreksoj (Crex crex), kio estas tre protektata specio de birdo.
Sankt Peter im Sulmtal
Sankt Peter im Sulmtal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Deutschlandsberg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Kazana Bestoĝardeno
La Zoo de Kazanjo aŭ Kazana Bestoĝardeno estas pli oficiale Zoobotanika ĝardeno de Kazanjo aŭ de Kazan, Rusio. Ĝi estus fondita en 1806 kaj enhavas areon de 7 ha kie loĝas 1201 bestoj de diversaj specioj nome: 145:
Zoobotanika ĝardeno de Kazanjo estas la plej malnova zoo en Rusio kaj unu el plej malnovaj samtipaj organizoj en Europo.
Historio
La zoo estis organizita surbaze de la Ŝtata Universitato de Kazano en jaro 1806 fare de Karl Fjodoroviĉ Fuks. En jaro 1829 oni aĉetis terenojn surborde de lago Kaban por konstruo de botanika ĝardeno (6,7 ha). En jaro 1834 oni finkonstruis oranĝejon kaj la botanika ĝardeno estis malfermita por publiko. Nun en oranĝejo kreskas palmoj, kiuj estis enterigitaj en pasinta jarcento (du ekzempleroj de Trachycarpus excelsa (H. Wendl) kun ago de ĉ. 156 jaroj)
Nuntempa stato
Nun en la zoo vivas 1201 bestoj el 145 specioj. 27 specioj estas listigitaj en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Botanika kolekto konsistas el 500 specioj kaj kultivaroj por eneja bredado kaj 203 por ekstereja bredado, entute 5941 da ekzempleroj. 20 specioj estas listigitaj en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.
La zoo havas rilatojn kun 50 zooj kaj leterintersanĝon kun 30 botanikaj ĝardenoj en Rusio kaj eks-Sovetio. Ĝi apartenas al Urala branĉo en Konsilio de Uralaj kaj Volgiaj Botanikaj Ĝardenoj de Rusia Akademio de Sciencoj, kunlaboras kun Internacia Konsilio de Botanikaj Ĝardenoj por plantprotektado (Botanic Gardens Conservation International (BGCI). En jaro 1996 la zoo iĝis membro de Eŭropa Asocio de Zooĝardenoj kaj Akvarioj (EAZA), ek de marto 1997 – membro de Eŭrop-Azia Regiona Asocio de Zooĝardenoj kaj Akvarioj (EARAZA).
La plej uzataj rimedoj de edukado en la zoo estas ekskursi-lekcia kaj scienc-esplora laboro. Ĝi konsistas el ekskursoj kaj lekcioj lau ĝardentereno, lekcioj kun montrado de bestoj ekstere de la zoo, temaj tagoj kaj aliaj amasaj aranĝoj. La Kazana zoo realizigas la Respublikan programon “Evoluo de ekologia eduko kaj flegado”.
La zoo de Kazanjo sukcese reproduktas kelkajn rarajn speciojn de bestoj kaj plantoj. Kune kun Centra arbara naturrezervejo la zoobotanika ĝardeno plenigas sciencan laboron por reigo arbaren de brunaj ursidoj (Ursus arctos) naskiĝintajn en mallibero. Tiu-ĉi agado havas nenian analogon tutmondskale. Oni precizigas metodojn por reproduktado de raraj specioj de ursoj - Blanka urso (Ursus maritimus) kaj Okulvitra urso (Tremarctos ornatus). Ekde 1979 jaro ĝis 1996 jaro naskiĝis 15 blankaj ursidoj, plenkreskis 12 – alta indico por bestidaro.
La zoo partoprenas Internaciajn programojn por konservado de 4 specioj de raraj rabobirdoj - Blankvosta maraglo (Haliaeetus albicilla), Blankaŝultra aglo, (Aquila heliaca), Monaĥvulturo aŭ Nigra vulturo (Aegypius monachus), Granda maraglo aŭ Tigrokapa haliaeto (Haliaeetus pelagicus). Kunlaborantoj – Volgo-Kama naturrezervejo (metodoj de esplorado kaj konservado), biologia fakultato de Ŝtata Universitato de Kazano (biologio de zooĝardena reproduktado). En jaro 1991 oni ekhavis idaron de Blankaŝultraj agloj – la dua fojo en la mondo post zoo en Poznan. Oni aktive disloĝigas birdojn (cignojn) sur urbajn lagojn.
La zoo kun instituto de ekologio kaj Ministerio pri ekologio de Respubliko Tatarstano kompiladas la Respublikan Ruĝan Liston de Endanĝeritaj Specioj
Interesaĵo
La zoo situas ĉe vojkruco de urbaj stratoj de Hadi Taktaŝ kaj Esperanto.
Eksteraj ligiloj
Ret-paĝo (en la rusa lingvo)
Simon Achidi Achu
Simon ACHIDI Achu, Pa (naskiĝis la 5-an de septembro 1934 en Bamenda, mortis la 4-an de majo 2021 en Usono) – kameruna politikisto, ĉefministro de Kameruno en la jaroj 1992–1996.
Vivo
Li finis bazlernejon kaj mezlernejon en sia gepatra loko en Nordokcidenta Kameruno. Poste studis en Universitato de Jaundo. Tie fondis studentan asocion kaj estis ĝia unua prezidanto. Plue studis en Marsejlo.
Achu gajnis alnomon „Pa” danke al la opinio de grandanima kaj bona homo. En 1973 estis nomumita ministro pri justeco, kies postenon okupis dum du jaroj.
Li distanciĝis de politiko dum kelkaj jaroj. Elektita al parlamento. La 9-an de aprilo 1992 nomumita ĉefministro, kies funkcion plenumis ĝis la 19-an de septembro 1996.
Graflando Wexford
La graflando Wexford (Contae Loch Garman) estas unu el la graflandoj de la Respubliko Irlando. Tiu ĉemara graflando troviĝas je la sudorienta pinto de la insulo. Ĝi etendiĝas sur, kaj ĝia plejaltaĵo estas la monto Leinster.
La nomo de la graflando devenas de ĝia plej granda urbo, Wexford, kiu estis fondita de la Vikingoj. Wexford fariĝis grava centro de la angla koloniigo dum Mezepoko : oni tie parolis malnovan anglan dialekton, nomitan "Yola", ĝis la fino de la 19-a jarcento. La nordo de la graflando, tute male, longe restis kontrolita de la gaela klano de MacMurrough Kavanagh.
Historio
La graflando Wexford estis unu el la plej firmaj subtenintoj de la irlanda kunfederacio, kiu nedaŭre regis la insulon dum la 1640-aj jaroj : pirata ŝiparo tiam uzis Wexford kiel bazon. La urbo estis do sekve detruita far la militistoj de Oliver Cromwell.
La graflando ankaŭ spertis intensajn batalojn okaze de la rebelio de 1798. Du gravaj bataloj okazis en Enniscorthy kaj Boolavogue. El la dua oni faris faman baladon.
Je la 1970-aj jaroj, la registaro provis starigi nuklean centralon ĉe la pinto de Carnsore (Carnsore point), sed devis rezigni la projekton pro masivaj protestoj. Ekde tiam, la loko fariĝis aŭtenta pilgrimejo por irlandaj antinukleuloj.
Pirin
Pirin (Пирин [pirin], Πιρίν [pirín], antikva nomo orbelos) estas altmontaro en sudokcidenta Bulgario. Ĝi situas en la provinco Blagoevgrado ĉe la limo de la regiono Makedonio de Grekio kaj iom oriente de la slava Nord-Makedonio - laŭ difino de la limoj, la montaro situas aŭ en aŭ ĉe la orienta rando de Antikva Macedonio. La pejzaĝo laŭ flaŭro kaj faŭno forte similas al la Alpoj.
La montaro etendiĝas je longeco de proksimume 40 kilometroj de nordokcidento ĝis sudoriento. La etendiĝo inter la okcidenta kaj orienta randoj estas proksimume 25 kilometroj. La plej granda montopinto, 2914 metrojn alta, nomiĝas Viĥren. La montaro estas la plej granda nacia parko de Bulgario kaj ampleksas areon de 264,9 kvadrataj kilometroj. La nacia parko Pirin en 1983 listiĝis kiel monda natura heredaĵo de Unesko. La nomo de la montaro cetere devenas de Peruno, la plej alta diaĵo de la slava mitologio (etimologie parenca al la dio Perkūnas de la balta mitologio).
102617 Aliumo
102617 Aliumo estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la florplanto Aliumo, tutmonde uzata de miljaroj. Inter multenombraj specioj, Allium sativum estas la komuna kultivata specio kaj povas esti trovita preskaŭ la tuta jaro, sed en printempo, en Gnosca kaj ĉirkaŭ, la homoj rikoltas kaj manĝas la bongustan Allium ursinum
Laborloka taksado
La laborloka taksado estas proceso per kiu oni sisteme esploras, taksas kaj forigas endanĝerigojn kaj sanecajn ŝarĝojn ĉe la laboro por plialtigi la entreprenan nivelon de laborprotekto. Por atingi maksimuman laborlok-kvaliton, leĝoj de multaj ŝtatoj (ekzemple en EU surbaze de la Direktivo 89/391/Eŭropa Ekonomia Komunumo, de la 12-an de junio 1989). postulas, ke la entreprena responsulo sisteme esploru kaj taksu ĉion endanĝerigon kaj sanec-ŝarĝon, kiuj tuŝas la laborantajn homojn. Endanĝerigoj kaj sanecaj ŝarĝoj povas havi diversspecajn kaŭzojn; ekzemple: maŝinoj, laboriloj, kemiaĵoj, radiado, bruo, skuado, streĉo, tempopremo, laborloka klimato, lumigo, korppozicio aŭ manipulado de ŝarĝaĵoj. Ankaŭ ne ĉiuj homoj estas same ŝarĝeblaj. Sekve oni aparte atentu pri la specifaj endanĝerigoj por senspertaj aŭ protektbezonaj laborantoj, ekzemple junuloj, graveduloj aŭ handikapuloj. La rezultoj de la esplorado kaj la planitaj aranĝoj por eviti la endanĝerigojn estu fiksitaj skribe en la tiel nomata “sekureca kaj sanprotekta dokumento”.
4-a jarcento
La 4-a jarcento komenciĝis la kaj finiĝis la.
La lasta imperiestro kiu kontrolis kaj la orientajn kaj okcidentajn duonojn de la imperio estis Teodozio la 1-a. Dum la jarcento progresis post lia morto, iĝis ĉiam pli ŝajne ke la imperio ŝanĝiĝis laŭ multaj manieroj ekde la tempo de Aŭgusto Cezaro. La sistemo de du imperiestroj origine establita fare de Diokleciano en la antaŭa jarcento falis en regulan praktikon, kaj la oriento daŭre kreskis en graveco kiel centro de komerco kaj imperia potenco, dum Romo mem malpliiĝis multe en graveco pro sia loko malproksime de eblaj problemopunktoj, kiel Mezeŭropo kaj la Oriento. Malfrue en la jarcento kristanismo iĝis la oficiala ŝtata religio, kaj la malnova pagana kulturo de la imperio komencis malaperi. Ĝenerala prospero estis sentita dum tiu periodo, sed ripetaj invadoj de ĝermanaj triboj turmentis la imperion ekde 376. Tiuj fruaj invadoj markis la komencon de la fino por la Okcidenta Romia Imperio.
En Ĉinio, la dinastio Jin, kiu unue unuigis la nacion en 280, rapide alfrontis problemojn ekde la komenco de la jarcento pro batalado ene de la grupo de regantoj, kiu kondukis al ribeloj de la nordaj "barbaraj" triboj de ne-hanoj (komencante la periodon de dek ses regnoj). Tio rapide superfortis la imperion, devigante la kortumon de la dinastio Jin ĉirkaŭ 317 retiriĝi kaj fortikigi sin en la sudo preter la rivero Jangzio, kio poste estos nomata la orienta Jin-dinastio. Ĉe la fino de la jarcento, norda nobelo planis konkeri la Jin-dinastion en la sudo, por finfine reunuigi la teron, sed estis decide venkita en 383, kaŭzante masivan tumulton kaj enlandan militon en la norda imperio, tiel kaŭzante la daŭran ekziston de la orienta Jin-dinastio.
En Koreio, el la antaŭe pluraj regnetoj restas nur la Tri Regnoj (300/400–668 p.K.) de Baekje, Kogurjo kaj Silla.
Indeno
Indeno estas natura brulaĵo, hidrokarbonido kies derivaĵoj prezentas farmakologiajn proprecojn tiaj kiaj la anti-histaminoj, uzataj en la traktado de alergiaj reakcioj. Ĝi konsistas je unu benzena ringo ligita al alia ciklopentena ringo, kiu polimerizas kaj oksidiĝas kiam ekspoziciata sub la aero.
Ĉi-reakcio akceliĝas per varmigado, uzoj de acidoj kaj kataliziloj, inklude de la peroksidoj. Ĝi estas eksplodema kiam submetita al miksaĵo de sulfata acido kaj nitrata acido. Indeno estas irita substanco al la mukozaj membranoj. Miksaĵoj de olivoleo kaj indeno montriĝis fatalaj al ratoj.
Indeno estas nesolvebla en akvo sed tre miksebla kun plejmulto el la organikaj solvantoj. La ĉefa industria uzo de la indeno estas en la produktado de termoplastaj rezinoj. Indeno nature okazas en frakcioj de karbogudro bolanta ĉirkaŭ 175-185 °C. Ĝi estiĝas per hejtado de ĉi-frakcioj kun natrio kiu precipitiĝas kiel la solidaĵo natrio-indeno. La natrio-indeno povas ree konvertiĝi al indeno per vapordistilado.
Viktor Jacobi
Viktor Jacobi [jakobi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jacobi Viktor estis hungara komponisto. Viktor Jacobi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Novjorko.
Biografio
Viktor Jacobi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis 2 jarojn en la Muzikakademio ĝis 1905. Jam dum la studentaj jaroj li komponis la unuan opereton sub la hungareco nomo "Jakabfi Viktor". Ĝis la 1-a mondmilito ĝenerale li ĉiujare komponis operetojn, poste li translokiĝis al Usono. Lastfoje en 1920 li vizitis Eŭropon.
Kató Bárczy
Kató Bárczy [bArci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárczy Kató estis hungara aktoro. Ŝia nomvarianto estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Radó Kató, ŝia geedziĝa nomo estis Szabó Sándorné, ŝia edukpatro estis László Radó, ŝia tria edzo estis Sándor Szabó (aktoro).
Kató Bárczy naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1921) en Abbazia (Italio, nuntempa Opatija en Kroatio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kató Bárczy devenis el hungara familio. Ŝia edukpatro instruis ŝin hejme al la aktorado. Ŝi debutis en Kispest en trupo de sia edukpatro en 1935. Post 4 jaroj ŝi edziniĝis (denove en 1943 kaj 1949), tiutempe ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. En la sekvaj jaroj ŝi apartenis ekzemple al pluraj kabaredoj, Gaja Teatro (1948), Nacia Teatro (Miskolc) (1949), Teatro Madách (1950–1956). Post falo de la Hungara revolucio de 1956 la geedza paro disidis al Usono. Ŝi komence estis hungarlingva aktoro en Novjorko, poste hararisto. Hejmenvenintaj en 1976 ŝi forlasis la aktoradon, escepte ŝi havis televizian filman rolon.
Stria arbalciono
La Stria arbalciono, Lacedo pulchella, estas arbalciono, tio estas birdo de la familio de Halcionedoj, kiu troviĝas en malaltaj tropikaj arbaroj de Birmo, Tajlando, Kamboĝo, Vjetnamo, Laoso, Malajzio, Sumatro, Javo kaj Brunejo. Ĝi formortiĝis el Singapuro. Ĝi estas la ununura membro de la genro Lacedo.
Aspekto
La Stria arbalciono estas 20 cm longa arbalciono kun fortika ruĝa beko kaj mallonga kresto, kiu leviĝas kaj malleviĝas malrapide. Tiu specio montras rimarkindan seksan dimorfismon kompare kun plej parto de siaj parencoj kaj diferencege el tiuj. La maskla plenkreskulo havas brunajn frunton, vangon kaj nukon, kaj brilbluan kronon. La resto de la supraj partoj, flugiloj kaj vosto estas nigraj kun bluaj strioj. La brusto, flankoj kaj subvosto estas ruĝecaj, kaj la centra ventro estas blanka.
779 Nina
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo. Ĝi ricevis la antaŭnomon de la fratino de la malkovrinto ; la matematikistino Nina Nikolajevna Neujmina.
Oni ne konfuzu kun 357 Ninina.
Stria arbalciono
Aspekto
Plenkreskulino estas same rimarkinda, kun ruĝbrunaj supraj partoj kun nigraj horizontalaj strioj, kaj blankecaj subaj partoj kun nigraj strioj en brusto kaj flankoj. Junulo estas pli senkolora ol la plenkreskulo de la sama sekso, havas brunoranĝan bekon, kaj violruĝan striadon en supraj partoj.
La voĉo estas longa fajfa gviiuu sekvita de 15 ripetoj de ĉiiuu en 17 sekundoj, kie la dua silabo laŭgrade svenas. La Stria arbalciono respondas al imitaĵoj de ties alvoko.
Estas tri subspecioj:
Kutimoj
Tiu estas birdo de malaltaj pluvarbaroj kiu ĝis 1700 m en Brunejo, sed kutime sub 1100 m de altitudo en la resto de sia teritorio. Malkiel plej parto de alcionoj, ĝi bezonas nek akvofluon nek lageton en sia teritorio.
La Stria arbalciono predas grandajn insektojn kaj eventuale etajn lacertojn, kutime kaptitaj en la arboj mem, sed foje el la grundo.
Statuso
Tiu specio estas nekomuna sed disvastigita en granda parto de sia teritorio. Ĝi estas rara en Javo, tre rara en Sumatro kaj malaperinta el Singapuro.
La geedzoj Arnolfini
La geedzoj Arnolfini estas pentraĵo plenumita de la flandra pentristo Jan van Eyck en 1434. Inter aliaj titoloj, ĝi ankaŭ estas konita kiel "La Arnolfini-edziĝo", "La duobla portreto Arnolfini" aŭ la "Portreto de Giovanni Arnolfini kaj ties Edzino".
La pentraĵo verŝajne estas portreto de Giovanni Arnolfini kaj de ties edzino en ĉambro, certe en ilia domo de la flandra urbo Bruĝo. Ĝi estas rigardita kiel unu el la plej originalaj kaj kompleksaj pentraĵoj en la historio de eŭropa arto.
Hermann Rassow
Hermann RASSOW (naskiĝinta la en Wolgast, mortinta la  en Bremeno) estis germana filologo kaj gimnazia instruisto en Dresdeno, Szczecin, Greifswald, Berlino kaj Vajmaro. Malkomence li respondis pri inspektado de la gimnazioj en la Granddukejo Saksio-Vajmaro-Eisenach.
Vivo
Estante filo de komercisto li venis en 1830 en la gimnazion de Stralsund. En aŭtuno 1838 li pasigis la maturiĝekzamenon laŭdindege. Ĉe la Universitato de Halle li studis teologion kaj aŭdis prelegojn ĉe Wilhelm Gesenius, August Tholuck, Johann Eduard Erdmann kaj Gottfried Bernhardy. En 1839 Rassow iĝis membro de la studenta korporacio Corps Borussia Halle. Poste li iris al Tübingen kaj aŭdis teologiaĵojn ĉe Ferdinand Christian Baur kaj Eduard Zeller kaj filozofiaĵojn ĉe Friedrich Theodor Vischer. En aŭtuno 1841 li vojaĝis laŭvale de Rejno ĝis Nederlando. En Bonn li vizitis Ernst Moritz Arndt. Ĉe la teologia fakultato de Humboldt-Universitato en Berlino (Ernst Wilhelm Hengstenberg) malkontentiĝis. Post gravaj internaj bataloj li transiris al la klasika filologio dizertinte la teologifakultaton. Tiujn jarojn estis sciencokulmine aktivaj en Berlino August Boeckh, Karl Lachmann kaj Friedrich Adolf Trendelenburg. La laste menciitan ĉefe Rassow kontaktis. En somero 1841 li doktoriĝis. La sekvintan printempon li sukcesis pasigi la ŝtatan ekzamenon gimnaziinstruadrajtigan.
En 1850 li edziĝis al Mathilda Broman el Stokholmo. La regna tribunalkonsilisto Friedrich Rassow estis lia frato.
129954 Corksauve
129954 Corksauve estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Corwynn Sauve, mekanika planisto por la fotilo OCAMS de la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx.
Perigordo
Perigordo (franclingve Périgord, okcitane Peiregòrd aŭ Perigòrd) estas la nomo de graflando, kiu kovris la nunan departementon Dordogne (aŭ Dordonjo), en la regiono Akvitanio. La departemento Dordogne estas precipa kampara kaj posedas grandan historian, arkeologian kaj kulturan heredaĵon. Perigordo restas profunde provinco de Gujeno.
Prezento
La nomo « Perigordo » venas de la gaŭla popolo Petrokoroj.
Konsisto
Perigordo, en la departemento Dordogne konsistas el :
Esperanto en Perigord
Vidu sub Lascaux kaj Eldonejo Dolmen
Elstaruloj
Temas pri homoj, kiuj naskiĝis en tiu provinco antaŭ la kreo de la departemento Dordogne en 1790.
Vidu ankaŭ
Blanka Perigordo
Lando de Nigra Perigordo
Purpura Perigordo
Lando de Verda Perigordo
Dordogne (departemento)
Listo de kasteloj de Dordogne
Dordogne (rivero)
Eksteraj ligiloj
Departementaj arkivoj de Dordogne
Jan van Eyck
Jan VAN EYCK (naskiĝis antaŭ 1395, mortis antaŭ la 9-an de julio 1441) estis frutempa flandra pentristo, kiu aktivis en Bruĝo kaj estas rigardata kiel unu el la plej eminentaj pentristoj de la 15-a jarcento en la Malaltaj Landoj. Li plej famiĝis pro sia pentraĵo titolita La geedzoj Arnolfini, sed gravas ankaŭ la Genta altaro, ankaŭ nomita La dia ŝafido.
Laŭ la franca-burgundia-flandra libropentrado, li estas fondinto de la tabul-pentrado en la Malaltaj Landoj, kun Robert Campin kaj lia frato Hubert van Eyck.
Biografio
La naskoloko de Jan van Eyck ne estas precize konata. Van Eyck povas signifi "el (la loko nomita) Eyck", kiu povus referenci al la limburga urbo Maaseik.
Jan van Eyck mortis en Bruĝo en 1441. Oni entombigis lin en la katedralo Sankta Donato (malkonstruita en la Franca revolucio ). Pri li memorigas statuo en la placo Jan van Eyck (Jan van Eyckplein) meze de Bruĝo.
85308 Atsushimori
85308 Atsushimori estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana astronomo Atsushi Mori (1970–2007), esploristo ĉe la Nacia Observatorio de Japanio (2000–2003) kaj ĉe la Observatorio Niŝi-Harima (japane : 西はりま天文台, 2003–2007). Li didiĉis sin al la studo pri la kometa fiziko kaj al la eduko de la ĝenerala publiko pri astronomio.
Komunumaro Trave-Land
Trave-Land estas komunumaro - en la germana lingvouzo de Ŝlesvigo-Holstinio Amt, pluralo Ämter - en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg, iom norde de Hamburgo, kaj nur ekestis la 1-an de januaro 2006 per la kunligo de du antaŭaj komunumaroj. La 30-an de septembro 2006 la komunumaro havis 20.076 loĝantojn.
La unuopaj komunumoj estas (la respektivaj nombroj de loĝantoj laŭ la stato 30-a de septembro 2006 inter krampoj):
Administra sidejo de la komunumaro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen ne mem apartenas al la komunumaro. Malcentraj administraj oficejoj ankaŭ estas en la komunumoj Seedorf, Glasau kaj Wensin.
János Mihálik
MIHÁLIK János (pro. miha:lik) estis hungara inĝeniero pri akvoafero naskita en Arado la 28-an de decembro 1818 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de marto 1892.
Taŭrobolio
Taŭrobolio (el la latina lingvo taŭrobolium) estis, ene de la romia religio, oferbuĉado de taŭro, kutime por kulte adori la Grandan Patrinon de la Dioj (Cibelon. La origino de tiu oferbuĉado estis proksimorienta: ĝi estis pratikita unuafojon en Italio en 134, en Puteoli (Pozzuoli), por honori Venuson Ĉielan''.
La priskribo plej konata kaj plej viva pri taŭrobolio estas tiu transdonita de Prudencio: (resume) la sacerdoto, vestita per la togo, kun elora krono sur la kapo, okupas postenon en subtera konstruaĵo kovrita per traborita strukturo sur kiu staras taŭro, ornamita per floroj kaj oro: la taŭro estas ofere mortigita kaj ĝia sango, pasanta tra la truoj de la traborita strukturo de la supra etaĝo, inundas la sacerdoton sur la vizaĝo, sur la buŝo kaj lango. La sacerdoto tiam sin prezentas al la kompanuloj purigita kaj regenerita pro tio ricevante plaŭdajn salutojn.
Pli ĵusaj esploroj dubigis pri la fidindeco de la raporto de Prudencio, kiu cetere estis kristano kaj do kontraŭa al la paganaj kultoj kaj do inklina malsimpatiige pentri la riton por akiri efikon favoran al sia kredo. Antaŭaj aludaj priskriboj, fakte, sugestas riton malpli sangellasan kaj malpli kompleksan.
La historiistoj akceptantaj fidinda la priskribon de Prudensio, vidas en la taŭrobolio sanktan dramon, reprezentantan la rilatojn de la Patrino kaj Atiso: la descendo de la sacerdoto en la ofera kavo simbolus la morton de Atiso kaj la sekvan velkiĝon de la vegetado de la Patrino Tero. Liaj sanga bano kaj eliro el la kavo estus la rememoro de la renaskiĝo de Atiso kaj de la vegetado.
En la romia religio viglis ankaŭ similaĵo de la taŭrobolio: la taŭroktonio. Temis pri oferbuĉado de taŭro dum la mitraj misteroj