cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Variaĵojn de ĉi dialekto parolis loĝantoj de suda kaj orienta Peloponezo, Kreto, Rodoso, ĉe kelkaj insuloj en la sudo de la Egea maro, en kelkaj urboj de Malgrandazio, Granda Grekio (suda Italio), Sicilio, Epiro kaj Makedonio.
Giuseppe Verdi
Giuseppe VERDI (Esperantigite: Ĝuzeppe Verdi) (naskiĝis la, ĉe Busseto, tiam en Provinco de Parmo, mortis la en Milano) estis itala komponisto, de la epoko de Romantisma muziko, konata ĉefe pro siaj operoj.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Kun la nord-okcidenta dialekto ĝi konsistigas la «okcidentan grupon» de la klasikaj grekaj dialektoj.
Giuseppe Verdi
Li estas konsiderata, kun Richard Wagner, la elstara operkomponisto de la 19a jarcento. Verdi hegemomiis en la itala opera scenejo post la epokoj de Bellini, Donizetti kaj Rossini. Liaj verkoj estas ofte plenumitaj en operejoj tra la tuta mondo kaj, trans la limoj de la ĝenro, kelkaj el liaj temoj ekdelonge enradikiĝis en la populara kulturo, kiaj ekzemple "La donna è mobile" el Rigoletto, "Libiamo ne' lieti calici" (La drinkokanto) el La traviata, "Va, pensiero" (La ĥoro de la judaj sklavoj) el Nabucco, la "Coro di zingari" (Ambosa ĥoro) el Il trovatore kaj eble ĉefe la "Triumfa Marŝo" el Aida.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Dum la Helenisma Epoko, kiam regis la Aĥea Ligo, en la kojnea greka lingvo aperis multaj specialaĵoj komunaj por ĉiuj doriaj dialektoj, kiuj malhelpis disvastiĝon al Peloponezo de la «atika kojneo» ĝis la 2-a jarcento antaŭ nia erao.
Giuseppe Verdi
Komencaj jaroj: Le Roncole, Busseto kaj Milano
Giuseppe Verdi naskiĝis en 1813 el neriĉa familio de kampara gastejo. Verdi naskiĝis la filo de Carlo Giuseppe Verdi (1785–1867) kaj Luigia Uttini (1787–1851) en Le Roncole, vilaĝo ĉe Busseto, tiam en la departemento Taro kaj ene de la limoj de la Unua Franca Imperio post la aneksado de la Duklando de Parma kaj Piacenza.
La bapta registro, preparita la 11-an de oktobro, listigas liajn gepatrojn Carlo kaj Luigia kiel "gastejestro" kaj "ŝpinistino" respektive. Aldone, ĝi listigas Verdi kiel "naskiĝinta hieraŭ", sed kiam tagoj estis ofte konsiderataj komencintaj ĉe la sunapero, tio signifus ĉu la 9-a aŭ la 10-a de oktobro. Nune, lia naskotago estas celebrata la 10-an de oktobro, kiel ekzemple ĉe la du-centjariĝo en 2013. La venontan tagon, li estis baptita en la Romkatolika Eklezio en latina kiel Joseph Fortuninus Franciscus. La tago post tio (mardo), la patro de Verdi portis sian ĵus naskiton tri mejlojn for al Busseto, kie la bebo estis registrita kiel Joseph Fortunin François, ĉar la pastro skribis en franca. Kiel biografiisto George Martin notas, "okazis, ke por la civila kaj civitana mondo, Verdi naskiĝis franco."
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Tiu komune akceptita dialekto komencis esti uzata en ediktoj de la Aĥea Ligo. En Arkadio ĝian aperon tre facilas spuri ĉar ĝi rimarkeble diferencas de la antikva ne-doria arkadia dialekto. En Aĥeo mem ĝi tenis siajn poziciojn ĝis la unua jarcento de nia erao. La aĥea doria kojneo ne havis tiujn ekstremajn ecojn, kiuj estas tipaj por la egea variaĵo de la doria dialekto kaj la nord-okcidenta doria kojneo.
Giuseppe Verdi
Komencaj jaroj: Le Roncole, Busseto kaj Milano
Kiam Verdi estis preskaŭ trijaraĝa, liaj gepatroj havis bebinon, Giuseppa. Tamen ŝi mortiĝis en 1833. El la aĝo de kvar, Verdi ricevis privatan instruadon en Latino kaj itala fare de la vilaĝa bazlerneja instruisto, Baistrocchi, kaj 6jaraĝa li ĉeestis la lokan lernejon. Samtempe, ŝajne li komencis lerni muzikon ĉe la orgenisto de sia vilaĝo, kaj li pli kaj pli estis allogita de muziko ke liaj gepatroj finfine havigis al li spineton. Kiel unu el la plej gravaj biografiistoj de la komponisto nome Mary Jane Phillips-Matz notis, "la kapablo de Verdi por muziko evidentiĝis tiam, eĉ ĉirkaŭ 1820 aŭ 1821. Tiu periodo ekis ankaŭ lian asocion kun la loka preĝejo, servante en la ĥorejo, kaj kiel messervanto dum tempo, kaj ricevante orgenan instruadon. Post la morto de la instruisto Baistrocchi, Verdi iĝis la oficiala pagata orgenisto ĉe la aĝo de ok.
1820 al 1832: Muzika edukado en Busseto
En konsidero al la familia fono de Verdi, muzikologo Roger Parker indikas ke ambaŭ la gepatroj de Verdi "apartenis al familioj de malgrandaj terposedantoj kaj komercistoj, certe ne al la analfabetaj kamparanoj de kiuj Verdi poste ŝatis prezenti sin kiel aperinta". Ankaŭ, dum tiu tempo, "Carlo Verdi estis energia en pluigado de la edukado de sia filo... io kion poste Verdi tendenis kaŝi en pli posta vivo" kaj, pli poste, Parker asertas ke, dum tiuj fruaj jaroj en Busseto, "la bildo aperas de juneca frumatureco fervore nutrite de ambicia patro kaj de daŭranta, sofistika kaj kompleksa formala eduko [sed pri kiu, pli poste en vivo, Verdi donus] la impreson [esti havinte] plejparte mem-­edukon kaj neklaran junaĝon."
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Estas ĝenerale akceptite, ke la doria dialekto estiĝis en la montoj de Epiro, en la nord-okcidenta Grekio, patrolando de doroj. Ĝi estis disvastigita al ĉiuj aliaj regionoj dum la dora invado (ĉirkaŭ 1150 antaŭ nia erao) kaj posta koloniado. Ekzisto de la dora ŝtato en la centra Grekio, al la nordo de la golfo de Korinto, venigis teorion, ke la dora ĝermis en la nord-okcidenta Grekio aŭ almenaŭ en la limoj de Balkanoj. La dialekto disvastiĝis norden de la megara kolonio Bizanco kaj la korintaj kolonioj Potideo, Epidamno, Apolonio kaj Ambrakio.
Giuseppe Verdi
1820 al 1832: Muzika edukado en Busseto
En 1823, kiam li estis 10jaraĝa, la gepatroj de Verdi aranĝis ke la knabo por ĉeesti lernejon en Busseto, rekrutante lin en Ginnasio, nome supra lernejo por knaboj prizorgita fare de Don Pietro Seletti. Li estis zorgita poste fare de Pietro Michiara kaj lia muzika familio dum la gepatroj restis en zorgo de la gastejo en Le Roncole. Tamen, Verdi revenis regule por ludi la orgenon je dimanĉoj, ĉirkaŭpaŝante la plurajn kilometrojn. En Busseto, la eduko de la estonta komponisto estis tre faciligita per vizitoj al la granda urbobiblioteko kun ĝiaj 10,000 volumoj. En la aĝo de 11 li komencis esti edukita en la itala, la latina, humaneco kaj en retoriko. Antaŭ la tempo li estis 12jaraĝa, Verdi komencis lecionojn kun Ferdinando Provesi, maestro di cappella ĉe San Bartolomeo, direktoro de la municipa muziklernejo kaj kundirektoro de la loka Società Filarmonica (Filarmonia Societo). Estis kun Provesi kiam Verdi ricevis siajn unuajn lecionojn en kunmetaĵo kaj, komenciĝante unu jaron aŭ du poste, li skribis tion:
Madrida Kodekso
La Madrida Kodekso (Codex Tro-Cortesianus) estas fama manuskripto en maja-skribo, kiu estas rezervata en Madrido. La kodekso estas faldolibro kun 112 paĝoj kaj unu el la tri aŭtentaj maja-manuskriptoj, kiuj postrestis spite al detruoj fare de la hispana konkero. La aliaj tri manuskriptoj estas la Dresdena kodekso (Codex Dresdensis) kaj la Pariza kodekso (Codex Peresianus) same plia, kiu estas rezervata en Meksiko.
La Madrida Kodekso konsistas el du originalaj dokumentoj, el la Codex Tro kaj la Codex Cortesianus. La manuskripto permesas rigardon je religia vivo de la majaoj. Ĝi entenas Venusajn tabulojn kaj sekcon el 11 paĝoj, kiu okupiĝas pri abelbredado. La Dioj estas prezentitaj en tiu sorĉolibro per groteskaj desegnaĵoj. Verŝajne, la libro estis uzata por astrologiaj aŭguroj kaj certigis difinon de la plej bonaj semaj kaj rikoltaj tagoj kaj datojn por la oferta rito.
Giuseppe Verdi
1820 al 1832: Muzika edukado en Busseto
La alia direktoro de la Filarmoniorkestra Socio estis Antonio Barezzi, 29-jaraĝa pogranda nutraĵbutikisto kaj distilisto, kiu estis priskribita fare de samtempulo kiel "mania amatoro" kiam li venis al muziko [kaj kiu], kiel Phillips-Matz notis, "majstris plurajn instrumentojn, inter ili la fluton, klarneton, kaj ofikleidon". Regula membro de la filarmonia orkestro, Barezzi invitis membrojn al la vasta salono de sia urba domo kie ili aranĝis provludojn kaj prezentojn. Dum tiuj jaroj, la Busseta Filarmonia Orkestro estis kunmetita de 38 muzikistoj, konsiderinda nombro el kiuj ludis dum pli ol 15 jaroj. Ili ankaŭ povis kalkuli ankaŭ kvar tenorojn, du basojn, unu sopranon aŭ du, kaj plie plenan refrenkoruson.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Lokaj epigrafaj atestoj estas limigitaj per Ediktoj de la Epira Unio kaj sorĉtabelo el Pelao (ambaŭ ne pli frue ol 4-a jarcento antaŭ nia erao), kaj ankaŭ dora eponimo, unuafoje renkontita en Makedonio (antaŭ 5-a jarcento antaŭ nia erao).
Giuseppe Verdi
1820 al 1832: Muzika edukado en Busseto
Ĉirkaŭ 1829/30, Verdi establis sin kiel gravan forton en la filarmonio: "neniu de ni povis konkuri kun li" la sekretario de la organizo raportis, nome Giuseppe Demaldė, kiu estis la kuzo de Barezzi. Lia raporto pri tiuj tempoj, Ceni biografici del Maestro Verdi aperas en la biografio de Phillips-Matz. Plie, tiuj jaroj vidis Verdi evoluigi dumvivan intereson en la verkoj de William Shakespeare (plurajn da kies verkoj li transformis en operojn de 1847 antaŭen); de Alessandro Manzoni kies I promessi sposi - grava verko de itala fikcio - havis signifan efikon al la 16-jaraĝa Verdi kiam li legis ĝin; kaj, trie, de la dramisto Vittorio Alfieri.
Estis la dramo de Alfieri, Ŝaul, kion Verdi utiligis kiel la bazon de ok-movada kantato nomita I deliri di Saul verkita en la aĝo de 15 kaj kiu rezultis en Bergamo al bonega agnosko, pri kio Demaldè notis: "La kunmetaĵo estas reala juvelo, juvelŝtono." kaj Barezzi deklaris ke ĝi estis "la unua laboro de iu signifo ... en kiu li montras viglan fantazion, filozofian perspektivon, kaj sonjuĝon en la aranĝo de instrumentaj partoj".
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
La dora mem
Loko de la dora dialekta grupo en la ĝenerala klasifiko de la antikvaj grekaj dialektoj dependas de elektita klasifika maniero. Superas la opinio, ke la dora estas subgrupo de la okcidentaj grekaj dialektoj. Iuj uzas anstataŭ la vorton «dora» la terminojn «norda greka» aŭ «nord-okcidenta greka». La geografiaj diferencoj estas nur vortaj: ĉiujn dorajn dialektojn oni parolis pli sude ol la «sudan grekan» aŭ «sud-orientan grekan».
Giuseppe Verdi
1820 al 1832: Muzika edukado en Busseto
Fine de 1829, iĝis klara ke Verdi bezonis vastigi siajn muzikajn horizontojn per alia dediĉo aŭ per plia studo. Li estis kompletiginta siajn studojn kun Provesi, kiu deklaris ke li havis ne pli por instrui al li, li estis malakceptita por la posteno de loka preĝejorgenisto, kaj li planis reveni al Le Roncole. Estis ĉe tiu punkto kiam Barezzi intervenis, deklarante "Vi naskiĝis por io pli supra ol tio".
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
La dora mem
Kiel ajn estus, la nomo «norda greka» estas apriore bazita sur tio, ke la doroj venis el nordo, kaj sur tio, ke la dora estas firme ligita al la nord-okcidenta greka. Kiam komenciĝis la disdivido, oni ne scias. Ĉiuj «nordanoj» eble parolis dum la dora invado saman dialekton; kaj, certe, la dora povis eĉ pli diferenciĝi je klasikaj dialektoj nur kiam la doroj okupis lokon en la sudo de la lando. Do, «okcidenta greka» estas plej preciza titolo por la klasikaj dialektoj.
Giuseppe Verdi
1820 al 1832: Muzika edukado en Busseto
La ĉiam pli proksima ligo de la juna viro al la Barezzi-familio havis unun alian sekvon. Naskita kelkajn monatojn antaŭ Verdi, la plej aĝa filino de la Barezzi, Margherita, iĝis plenumebla kantisto kaj ŝia patro komencis serĉi ŝancojn por ŝi por studi en Milano. Verdi donis kanto- kaj piano-lecionojn al Margherita kaj ili pasigis tempon kune ludante kaj parolante pri muziko. Sed antaŭ 1830, la patrino de Margherita malkovris ke la juna paro estis ĵus enamiĝinta. Tio plue determinis Antonio'n por havi lian filinon for.
En la sama tempo, Carlo Verdi, kies familia entrepreno havis profundan problemon, esploris eblecojn por ke lia filo studu muzikon, kaj li produktis petskribon por financado al la Monte di Pietà e d'Abbondanza en Busseto, malantaŭenirita per fortaj referencoj de Provesi kaj aliaj. Verdi estis invitita por resti en la Barezzi-domanaro kaj ekloĝis enen, por daŭre helpi al la filarmonio per kopiado de dudekopo kaj ĉia maniero de rilataj taskoj dum ĉiuj atendis novaĵojn pri la Pietà-stipendio.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
La dora mem
La cakona lingvo devenas de la lakona dora. Ĝi ankoraŭ ekzistas en suda Argolando, Peloponezo, Arkadio kaj Lakonio, sed ĝin minacas malapero. Ĝi estas ege interesa por lingvistoj.
Giuseppe Verdi
1832 al 1834: Muzika eduko en Milano
Verdi direktis siajn rigardojn al Milano, tiam la kultura ĉefurbo de norda Italio sed, kiam la sukcesa rezulto de lia postulo de stipendio al la Monte di Pietà e d'Abbondanza estis sciigita, li eksciis ke li devos atendi ĝis 1833 ĝis financoj estos haveblaj. Bonŝance, Barezzi rekonis kaj deziris instigi la talenton de la juna viro kaj li garantiis komencan financan subtenon por unu jaro. Verdi, 18jaraĝa, iris al Milano en junio 1832 akompanite de sia patro kaj Provesi.
En Milano, kie li restis ĉe la hejmo de lia iama instruisto, Seletti, li postulis studi ĉe la konservatorio, sed post atendado je pluraj tagoj, li estis malakceptita pro pluraj kialoj. La rezonado de la konservatorio estis bazita sur lia limigita piantekniko (konsiderita kiel decida de unu instruisto), lia ne loĝado en la Lombardia/Venetia regiono, kaj ke li estis pli aĝa ol la normala aĝo por komenci studon tie. Seletti skribis al Barezzi kun la novaĵoj kaj instigis lin por veni al Milano, sed Barezzi faris aranĝojn por ke la juna viro iĝu privata lernanto de Vincenzo Lavigna, pagita fare de li. Lavigna estis maestro concertatore en Teatro alla Scala kaj li donis lecionojn pri kontrapunkto kune kun pli larĝa gamo da muzikaj studoj, kie la klasoj de Verdi komencis en julio kaj lia instruisto priskribis liajn kunmetaĵojn kiel "tre esperigajn." Verdi komencis partopreni operecajn prezentojn kaj koncertojn.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Lakona, heraklea
La lakonan subdialekton parolis la loĝantaro de Lakonio (en la sudo de Peloponezo) kaj ĝiaj kolonioj, Taranto kaj, en la Granda Grekio. Fonto por disvastiĝo estis Sparto.
Giuseppe Verdi
1832 al 1834: Muzika eduko en Milano
Unu jaron pasis antaŭ ol la juna viro revenis nelonge al Busetto. Novaĵo venis pri la morto de Provesi kaj la sinteno de Verdi direkte al liaj studoj ŝajnis ŝanĝiĝi kiam li ĝuis urbovivon. Li ofte ĉeestis ĉe la Teatro alla Scala kaj, ekzemple dum la sezono de 1834-35, li povintus vidi Giuditta Pasta kiel Norma kaj Maria Malibran en la opero de Rossini Otello kaj en La sonnambula inter aliaj, same kiel verkojn de Luigi Ricci, Gaetano Donizetti, kaj Saverio Mercadante. Ankaŭ, estis dum tiu periodo kiam li ĉeestis ĉe la Salotto Maffei, salono de la grafino Clara Maffei en Milano. Verdi iĝis dumviva amiko kaj korespondanto.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Lakona, heraklea
La lakona dialekto estas atestata per skribaĵoj sur ceramiko kaj ŝtonoj ekde la 7-a jarcento antaŭ nia erao. Dediĉo al Helena estas datata je la dua kvarono de la 7-a jarcento antaŭ nia erao. Taranto estas fondita en 706 antaŭ nia erao. La fondintoj parolis la lakonan dialekton.
Giuseppe Verdi
1832 al 1834: Muzika eduko en Milano
Dum lia studtempo en Milano, Verdi komencis la procezon faradi ligojn al la mondo de muziko kiuj devis elteni lin en bona loko. Kiel la komponisto rakontis ĝin - 48 jarojn poste - en sia Membiografia Skizo de 1879 verkita ĉe Sant'Agata, tiuj ligoj inkludis enkondukon fare de Lavigna al amatora korusgrupo, nome la Società Filarmonica, gvidita fare de Pietro Massini, viro kiun li priskribis:
Sekvante la Società ofte en 1834, Verdi baldaŭ trovis sin funkcianta kiel provluddirektoro kaj kontinua ludanto por Die Schöpfung (La Kreado) kiam, en la foresto de ĉiuj tri provluddirektistoj, Massini petis al Verdi akompani provludon, kion li faris kun sukceso. Verdi klarigas kiel Massini "proponis ke mi skribu operon por la Teatro Filodrammatico... Li sendis al mi libreton, kiu post estado reviziita fare de Solera, iĝis Oberto, Conte di San Bonifacio".
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Lakona, heraklea
Post Sparto restis pluraj dokumentoj. En la 7-a jarcento antaŭ nia erao en ĝia dialekto estis verkanta la sparta poeto Alkmano. Filokseno de Aleksandrio verkis traktaĵon «Pri la lakona dialekto».
Reĝlando Libio
La Reĝlando Libio (المملكة الليبية‎, tamaziĥte ⵜⴰⴳⵍⴷⵉⵜ ⵏ ⵍⵉⴱⵢⴰ, Regno di Libia; ĝis la ŝanĝo de la konstitucio la Unuiĝinta Reĝlando Libio, المملكة الليبية المتحدة‎, Regno Unito di Libia) estis ŝtato en Norda Afriko. La reĝlando estis fondita la kun reĝo Idris kaj pereis la  pro puĉo de kolonelo Muamar Kadafi, kiu fondis la postan Libian Araban Respublikon.
Giuseppe Verdi
1832 al 1834: Muzika eduko en Milano
Revenante nelonge al Milano de Busseto en 1836, li kondukis La Cenerentola de Rossini sed multajn ŝtupojn oni bezonis antaŭ ol Oberto iĝis realaĵo sur la operscenejo. En lia "Skizo" de 1879, Verdi liveris la anekdotojn de kiel lia unua opero okazis, sed antaŭ ol tio povis komenci okazi, li revenis al Busseto dum du-kaj-duono da jaroj.
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Argolanda
Vasta epigrafa materialo kun jura, politika kaj religia enhavo ekzistas almenaŭ ekde la 6-a jarcento antaŭ nia erao.
Ponor (Alba)
Ponor (Alba) (hungare: Nagyponor) estas komunumo en Rumanio okcidente de Aiud. En 1910 ĝi havis 1150 loĝantojn (rumanoj), en 1992 512. Ĝia unua mencio estas en 1648. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye). Administre apartenas al ĝi: După Deal, Geogel, Măcăreşti, Valea în Jos, Valea Bucurului
Giuseppe Verdi
1834 al 1839: Reveno al Busetto
Carlo Verdi venis al Milano por preni la junan viron reen hejme meze de 1834 dirante ke li devas esti en Busseto kiam la decido ĉirkaŭ kiu sukcedos Provesi estos farita. Tamen, okazis rivalfrakcioj en la urbo kampanjantaj kontraŭ li, kaj Verdi ne ricevis la postenon, kvankam poste - kun la helpo de Barezzi - li akiris la sekularan postenon de maestro di musica. Li instruis, donis lecionojn, kaj kondukis la filharmonianojn dum pluraj monatoj antaŭ reveno al Milano komence de 1835. En Milano li estis apogita ree fare de Barezzi kiu gastigis lin en loĝejo kun alia de siaj protektatoj, nome Luigi Martelli. Verdi estis atendita instrui lin, dum oni atendis ankaŭ ke li prenos lecionojn de Lavigna por esti formale kvalifikita por preni supran instruistoficon. Ĉirkaŭ julio 1835 li akiris sian atestilon de Lavigna kiu deklaris ke "mi tial kredas lin preta por plenumi sian profesion je la nivelo de maestro di cappella. Reen en Busseto en 1835, la posteno de direktoro de la muziklernejo restis malplena. Verdi iĝis ĝia direktoro per trijara kontrakto. Li geedziĝis kun Margherita en majo 1836, kaj antaŭ marto 1837, ŝi naskis ilian unuan filon, Virginia Maria Luigia la 26an de marto 1837. Icilio Romano sekvis la 11an de julio 1838, sed ambaŭ mortis dum Verdi laboris pri siaj unua kaj dua operoj, Virginia la 12an de aŭgusto 1838 dum la paro daŭre estis en Busseto kaj Ilicio la 22an de oktobro 1839 post kiam la paro estis reveninta al Milano en februaro 1839.
Akvovojo Havel-Odro
La akvovojo Havel-Odro - germane Havel-Oder-Wasserstraße, mallongigo HOW, prononco pli-malpli - estas akvovojo en orienta Germanio, kiu etendiĝas de la Berlina urbodistrikto Spandau okcidente ĝis la komunumo Hohensaaten ĉe la germania-pola limo oriente. Sume la akvovojo longas 92,87 kilometrojn. Plejparte la vojo estas parto de la germania federacia lando Brandenburgio, malpligrandparte ankaŭ de la federacia lando Berlino.
Giuseppe Verdi
1834 al 1839: Reveno al Busetto
Verdi profitis la ligon kiun li faris al Pietro Massini, informante lin en serio de leteroj de 1835 ĝis 1837 koncerne la progreson direkte al verkado de sia unua opero utiligante la libreton kiu estis liverita fare de Massini. Ĝi estis bazita sur laboro fare de Antonio Piazza, milana "ĵurnalisto kaj verkisto". Ĝis tiam li estis ricevinta la verkon Rocester kaj la juna komponisto esprimis esperon de produktado ĉe la Teatro Ducale en Parmo kun profesiaj kantistoj. Nur kiam li renkontis malfacilaĵojn je tiu ideo - la entrepreno ne ŝajnis esti interesita pri nova laboro de nekonata komponisto - li revenis al Massini en Milano. En postaj leteroj, li daŭre demandis ke la asistado de Massini enscenigu la operon en Milano.
1839 al 1840: Reveno al Milano: Oberto (unua opero) kaj Un giorno di regno
Oberto (17a de Novembro 1839, La Scala, Milano). Ĉu Rocester fakte iĝis la bazo por Oberto, kiam Verdi kaj Margherita estis revenintaj al Milano en februaro 1839 post plenumado de du-kaj-duono da jaroj de lia kontrakto en Busseto, estas kondiĉigitaj de iu malkonsento inter akademiuloj. Kiom multe de Rocester restis videbla en Oberto estas diskutita fare de Roger Parker, kiu sugestas ke "en tiu formo-ŝanĝiĝanta tendenco, la opero estis, kompreneble, tre multe de sia tempo."
En liaj rememoroj de 1879 nome "Skizo" (citita en Budden), Verdi priskribas kiel li estis invitita por renkonti la entrepreniston de la Teatro alla Scala nome Bartolomeo Merelli, kiu aŭdis konversacion pri la muziko de la opero inter soprano Giuseppina Strepponi kaj Giorgio Ronconi en kiuj ŝi laŭdis ĝin. Merelli tiam ofertis surscenigi Oberto-n en novembro 1839 kio ricevis ĉirkaŭkalkule 13 kromajn prezentojn. Post ĝia sukceso, Merelli ofertis al Verdi kontrakton por tri pliaj verkoj.
Akvovojo Havel-Odro
La akvovojo konsistas el
Giuseppe Verdi
1839 al 1840: Reveno al Milano: Oberto (unua opero) kaj Un giorno di regno
Un giorno di regno (5a de Septembro 1840, La Scala, Milano). Estis kiam li laboris pri sia dua opero, Un giorno di regno, kiam Margherita mortis pro encefalito en la aĝo de 26. Verdi adoris sian edzinon kaj filojn kaj estis detruita per iliaj mortoj. La opero, Un giorno di regno, komedio, estis ricevita en septembro 1840, nur kelkajn monatojn post la morto de lia edzino.
Un giorno estis fiasko kaj nur donis tiun unuan prezenton. Verdi agnoskis ke la fiasko estis parte okazigita pro siaj propraj personaj cirkonstancoj dum la periodo kondukanta al kaj dum ĝia kunmetaĵo. Kontribuanta faktoro estis ke la nuraj kantistoj kiujn la impresario de la Teatro alla Scala havis disponeblaj estis tiuj kunvenitaj por serioza opero, nome Il templario de Otto Nicolai, kaj ili havis neniun sperton kun komedio: "La rolantaro estis kunvenita ĉefe por la prezento de la plej sukcesa novaĵo de la sezono, Il templario, versio de Nicolai de Ivanhoe", notis la fakulo pri Verdi Julian Budden. Aliaj faktoroj kiuj estis menciitaj inkludas la grandecon de Teatro alla Scala mem (notite fare de biografiisto George Martin kiel "tro granda por la peco") kaj plie la sufiĉe malmoderna naturo de la verko mem, kiu estis skribita en stilo kiu rapide iris for el modo.
Akvovojo Havel-Odro
kun la kvin kluzoj
kaj la lago Tegeler See.
Giuseppe Verdi
Septembro de 1840 al aŭtuno de 1841: malespera jaro de Verdi, poste Nabucco
Merelli donis al li kopion de la libreto de Temistocle Solera kiu estis malaprobita fare de la komponisto Otto Nicolai kaj Verdi priskribas kiel li prenis ĝin hejme kaj ĵetis "ĝin sur la tablo kun preskaŭ perforta gesto ... Falante, ĝi malfermiĝis de si mem; sen intenco mia, miaj okuloj gluiĝis al la malferma paĝo kaj al unu speciala linio: "Va pensiero, sull' ali dorate". Supozeble, Verdi daŭre legis ĝin kaj li legis kaj ripetis la libreton tri fojojn, sed aliaj deklaris ke li legis la libreton tre kontraŭvole aŭ, kiel rakontite de Lessona, ke li "ĵetis la libreton en angulo sen rigardado ĝin pli longe, kaj dum la venontaj kvin monatoj li daŭrigis kun sia legado de malbonaj romanoj ... [kiam] direkte al la fino de majo li trovis sin kun tiu benita verko en siaj manoj: li legis la lastan scenon denove, tiu kun la morto de Abigaille (kiu poste estis tranĉita), sidiĝis preskaŭ meĥanike ĉe la piano ... kaj donis muzikon al la scenon."
Tamen, Verdi daŭre rifuzis komponi la muzikon, portante la manuskripton reen al la impresario la venontan tagon. Tiu akceptis neniun rifuzon, kaj Merelli tuj ŝtopis la verkon reen en la poŝon de Verdi kaj - kiel Verdi rakontas - "ne nur ĵetis min el sia oficejo, sed knalfermis la pordon en mia vizaĝo kaj ŝlosis sin ene." Verdi asertas ke iom post iom li laboris pri la muziko: "Tiun verson hodiaŭ, morgaŭ tiun, ĉi tie noton, tie tutan frazon, kaj iom post iom la opero estis skribita". La versioj de Verdi kaj de Lessona interkonsentas, ke temas pri kompleta teksto de lia tria opero, kiu estis dekomence konata kiel Nabucodonosor sed fine, en 1844, kaj la titolo kaj la nomo de la ĉefa rolulo iĝis Nabucco.
Premierite la 9an de marto 1842, la de Nabucco "publika sukceso en Milano estis senprecedenca", dominante la operojn de Donizetti kaj Giovanni Pacini tiam modaj. Dum publiko iĝis freneza pro entuziasmo, la kritikistoj moderigis sian aprobon de la opero. Otto Nicolai, kiu malaprobis la libreton, estis iritita, sed liaj opinioj estis en la malplimulto. Nabucco certigis la sukceson de Verdi ĝis sia emeritiĝo de la teatro, dudek naŭ operoj (inkluzive de kelkaj reviziitaj kaj ĝisdatigitaj versioj) poste.
Komencaj laboraj jaroj: Nabucco al La battaglia di Legnano
(daŭrigota)
Dum la postaj dek jaroj, Verdi multe laboris, verkanta dek-du operojn, eĉ prizorganta elekton de kantistoj kaj scenaĵo.
Iom post iom, operon post opero, li iĝis fama. Inter 1851 kaj 1853 li prezentis sian trilogion, Rigoletto, La Traviata, Il Trovatore kiu estis la pinto de la tiuepoka opera tradicio.
De tiam, li malpli verkis kaj evoluis al moderna teatraĵo. Kiam alvenis la Vagneria revolucio, Verdi estis preta. Li adoptis la novan spiriton, kaj tion pruvis per Otello (1887) kaj Falstaff (1893).
Li forpasis en 1901, amata de ĉiuj italoj, ne nur pro lia muziko, sed ankaŭ pro lia daŭra subteno de la memstaranta Italio.
Populareco, politiko kaj aŭtorrajtoj
Giuseppe Verdi mortis la 27-an de januaro 1901 en Milano, post 6 tagoj de agonio konsekvence de cerbatako. La strato ĉe lia ĉambro, nome de la Granda Hotelo de Milano (kie li loĝis proksime de la teatro La Scala), estis dum tiuj tagoj ŝirmita el pajlo, por ke la bruo de ĉevaloj kaj ĉaroj ne ĝenu la faman komponiston. Tio estis ekzemplo de la aprezo fare de la municipo kaj la milananoj ĝenerale al lia figuro. Li estis verkinta preskaŭ 30 operojn kaj ĝis nun ankoraŭ ĉiam liaj verkoj estas prezentataj ie en la mondo.
En la populareco de Verdi inter milananoj, norditaloj kaj italoj ĝenerale luds gravan rolon lia figuro kiel personeco de la kontraŭo al la aŭstrimperia hegemoni en la Norda Italio. kio malhelpis la vojon al la Unuigo de Italio. "Vivu VERDI!" iĝis moto de tiu movado por la itala unuigo. Amuze kaj hazarde lia familinomo koincidis kun la inicialoj de V.E.R.D.I. (Vittorio Emanuele Re D'Italia, tio estas Viktor-Emanuelo, reĝo de Italio), kaj tiel tiu aperis pentrita sur muroj tra tuta Italio kun evidenta politika signifo kontraŭ Aŭstrio. Tio estis okazanta ĉirkaŭ la 1950-aj jaroj. Iam kiam Verdi laboris hejme, falis surgrunden libreto de Nabucco, opero kiun li ĝis tiam ne deziris verki, kaj la teksto montriĝis en la koruso de la hebreoj –Va pensiero–. Verdi reprenis, eklegis ĝin kaj tiam li decidis sin al la muzikigo. Multaj sekvantoj konsideras, ke tiu peco iel estu kultura himno de Italio, kiel ĝi ja estis de la italaj revoluciuloj de la mezo de la 19-a jarcento.
Verdi estis la unua operkomponisto kiu aperigis rolulojn de la ĉiutaga vivo: al kiuj okazas ĉiutagaj aferoj, kiuj okazas al iu ajna. Por la unua fojo en opero, la kantistoj vestis kiel surstrate. Li komponis cele al la partituro kaj cele al la tiama publiko: tiel li kongruigis sian komponarton al la akceptado de sia publiko. La heroinoj de liaj operoj venkis sian destinon survoje al la idealo. Verdi estis granda defendanto de virinoj, kaj liaj inaj roluloj aperas montrantaj pozitivajn trajtojn, tiam maloftajn en opero.
Tiam, same kiel nuntempe, la artistoj devis zorgi pri siaj rajtoj al siaj verkoj, nome kontraŭ piratado. La fama ario de la tenoro "La donna e mobile" (Virinoj estas moviĝemaj) estis provludita sekrete hejme kun la kantisto. La orkestranoj ne ricevis la partituron ĝis nur kelkajn horojn antaŭ la premiero. La komponisto konsciis, ke tiu "kanzoneto", estos furorkanto kaj temis la ŝtelon. Tiel la impresario premis, ke li plenumu siajn verkopromesojn. Lia eldonisto postulis finigon de verko kiun Verdi prokrastis dum jaroj: nome la fama "Otelo". Oni rakontas anekdoton: la malespera eldonisto kristnake donacis al Verdi tipan italan dolĉaĵon "panettone" ornamitan per statueto de "senkrura maŭro", alude al la projekto pri Otelo.
Bompietro
Bompietro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alimena, Blufi, Calascibetta (EN), Gangi, Petralia Soprana, Resuttano (CL) kaj Villarosa (EN).
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Korinta
La korintan subdialekton oni parolis komence en la regiono de la terkolo inter Peloponezo kaj la kontinenta Grekio, tio estas sur la istmo de Korinto. Poste oni parolis ĝin en Korinto, Sikiono, Kleono, Flio; en korintaj kolonioj en la okcidenta Grekio: Korfuo, Lefkado, Anaktorio, Ambrakio; en grandgrekaj kolonioj Sirakuzo kaj Ankono; en korfuaj kolonioj: Diraĥio kaj Apolonio. La plej fruaj skribaĵoj en Korinto estas datataj je komenco de la 6-a jarcento antaŭ nia erao. Ili estas skribitaj per la loka variaĵo de la greka skribo.
Korinto kontraŭas la ideon, ke la doroj estis vilaĝaj militaristoj, kiel iuj opinias pri la spartanoj. Situinta ĉe internacia komerca vojo Korinto ludis gvidan rolon en restarigo de Grekio post la jarcentoj de malordo kaj izolo post la kolapso de la Mikena Grekio.
Morgenbesser
Morgenbesser estas familia nomo de jenaj personoj:
Dora dialekto de la antikva greka lingvo
Nord-okcidenta
La nord-okcidenta dialekta grupo de la antikva greka lingvo estas firme ligita al la dora grupo, kaj foje oni ne faras distingon inter la dora kaj la nord-okcidentaj dialektoj. Ĉu opinii la nord-okcidentan grupon parto de la dora grupo aŭ speciala subgrupo de la okcident-greka grupo paralele al la dora grupo, divido kaj grupigo de la dialektoj restas la samaj. La okcidentan tesalian kaj beotian dialektojn de la antikva greka lingvo forte influis la nord-okcidenta dialekto.
La antikva makedona lingvo povis esti greka dialekto de la nord-okcidenta grupo.
Medicina teknologio
Medicina teknologio, aŭ medicina tekniko, estas aplikaĵo de organizita sciaro kaj kapabloj en la formo de aparatoj, medicinoj, vakcinoj, proceduroj kaj sistemoj disvolvigitaj por solvi sanproblemon kaj plibonigon de kvalito de vivoj. Tio inkludas la farmaciaĵojn, aparatarojn, procedurojn kaj organizajn sistemojn uzitajn en sanzorgado.
La efiko de medicina teknologio povas inkludi sociajn kaj etikajn temojn. Ekzemple, kuracistoj povas serĉi objektivan informaron e4l teknologio pli ol aŭskultado de subjektivaj pacientinformoj.
Apuleo
Apuleo aŭ Apulejo - latine Apuleius, naskiĝis ĉirkaŭ 125, mortis en 164 - estis romia filozofo kaj verkisto de satiroj. Li naskiĝis en urbo Madaŭro, en Numidio (hodiaŭe Alĝerio), kaj estis grava personaĵo de sia epoka platona literaturo, retoriko kaj de filozofio.
Biografio
Li estis edukita en Kartago kaj Ateno, li vojaĝis tra Mediteraneo, studante ritojn de inico kaj kultojn. Li bone konis la grekajn kaj latinajn verkistojn, li instruis retorikon en Romo antaŭ reveni al Afriko kie li edziĝis al riĉa vidvino.
Li mortis en Kartago (hodiaŭe Tunizio).
Verkoj
Pro opozicio de edzina familio li verkis Apologion (173), specon de autobiografio. Li verkis ankaŭ multajn malsamajn poemojn kaj trataktojn, el tiuj Floridan, koletaneon de elokvenciaj verkoj, sed lia plej konata verko estas "La ora azeno", prozaĵo en 11 libroj kiun komence li nomis "Metamorfozoj". Ĝi estas la aventuroj de junulo Lucio, kiu estis transformita per magio en azenon kaj kiu nur reiĝis al homa formo per interveno de Izisa, al kies servo li konsakriĝis. La epizodo plej grava de tiu verko, la nura romanco el Antikveco kiu alvenis al nia erao, estas la bela fabelo pri Eroso kaj Psiĥa, kiun oni eblas interpreti kiel alegorion je mistika unio.
Ponor (Pui)
Ponor (Pui) (hungare: Ponor) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Haţeg. En 1910 ĝi havis 538 loĝantojn (rumanoj), en 1992 471. Unua skriba mencio estis en 1404. Administre ĝi apartenas al Pui.
Listo de francaj ministroj pri homaj rajtoj
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecajn pri homaj rajtoj.
Arbalesto
Arbalesto estas pafilo, kiu konsistas el risorteca arko, kordo kaj sulko por gvidi la vergoforman pafaĵon. La vorto devenas de la latina arcoballista (= arko-ĵetilo).
Same kiel ĉe pafarko la vergo estas ĵetata per la forto de la kordo, kiun tiras la kurbigita arko. La esencaj diferenco inter pafarko kaj arbalesto estas:
Grandaj arbalestoj, tro pezaj por teni per la manoj, kutime staras sur tripiedoj.
La Dua Laterana Koncilio en 1139 malpermesis la uzon de arbalestoj inter kristanoj, ĉar kvazaŭ ne ekzistis defendo kontraŭ taŭge uzata arbalesto. La malpermeso tamen ne vere efikis.
Laŭ la dramo de Friedrich Schiller la svisa nacia heroo Wilhelm Tell pafis per arbalesto pafaĵon en pomon sur la kapo de sia filo je ordono de la tirano Gessner kaj poste mortpafis ankaŭ tiun ĉi. Hodiaŭ pro tio simbolo de eta arbalesto estas la protektita marksimbolo por produktoj faritaj en Svislando. En Vajmaro kie Schiller laboris, ekzistis ĝis 1945 la Arbalesta societo vajmara.
Nuntempo
La arbalestado estas sportbranĉo. Tius sportistoj estas arbalestistoj.
Tamás Ladányi
Tamás Ladányi [tamAŝ ladAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ladányi Tamás estis hungara instruisto, fotisto, amatora astronomo. Tamás Ladányi naskiĝis la en Veszprém (urbo).
Biografio
Tamás Ladányi jam dum la bazlernejo fotadis kaj observis stelojn. Li studis en Universitato Janus Pannonius kaj financa altlernejo. Li vivas daŭre en Veszprém, lia familio havas du filojn. Li konstruis hejme propran observatorion. Lia plej granda rezulto estis malkovro de 2 kelkopaj steloj, kiujn en Usono nomis LAD1 kaj LAD2. Li aranĝas ankaŭ fotajn ekspoziciojn.
Buenaventura (Toledo)
Buenaventura  estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Buenaventura" devenas el nomo de la sanktulo itala Sankta Bonaventuro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Buenaventureños. La censita populacio en 2011 estis de 482 loĝantoj kaj la denseco estas de 13,47 loĝ/km².
Situo
Buenaventura estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 436 m; je 104 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 35.77 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°10′44″ N 4°51′5″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas sur ebenaĵo ĉe monteto sude de la valo de la rivero Tiétar, inter la Sierra de San Vicente kaj la Bantera. Ĝi apartenas al la komarko de la Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipaj teritorioj de Lanzahita, Pedro Bernardo kaj Gavilanes en la provinco de Ávila kaj El Encinarejo, teritorio apartigita disde Almendral de la Cañada, kaj Navamorcuende en la provinco de Toledo.
Stade de France (pariza metrostacio)
Stade de France estas estonta stacio sur linio 15 de Grand Paris Express situanta en komunumo en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
Buenaventura (Toledo)
Geografio
Fluas tra la teritorio la rivero Tiétar, je ĉirkaŭ du kilometroj el la domaro.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
La municipo fondiĝis en 1685 laŭ aperas en dokumento fare en Hinojosa de San Vicente la 16a de majo de tiu jaro. Formis parton de la ŝtato markislando de Navamorcuende kaj komunumo de la Sierra de El Piélago.
Meze de la 18a jarcento ĝi atingis sendependon. Tiam ĝi enhavis 110 domojn.
Dum la unua duono de la 20a jarcento la populacio kreskis ĝis 1,000 loĝantoj. Poste, pro elmigrado (malbona ekonomia situacio de la agrikulturo kaj servomanko) duoniĝis ĝis la 1980aj jaroj kaj tiele stabiliĝis.
Kantono Mercer (Norda Dakoto)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Hartmanice (apartigilo)
Nomon Hartmanice havas pluraj municipoj:
Tromanĝado
La tromanĝado povas esti konsiderata kiel manĝomalordo. Tromanĝado foje povas esti simptomo de misordo pro manĝego aŭ bulimio.
Kompulsia manĝanto estas tiu kiu konsumas manĝaĵojn troe rilate al la kvanto de energio kiun ties organismo postulas (aŭ elpelas tra la ekskrecio), kio kondukas al pliigo de pezo kaj, normale, al obezeco. La termino tromanĝado povas esti uzata ankaŭ por referenci al specifaj epizodoj de trokonsumo. Por ekzemplo, multaj personoj manĝas troe dum festoj kaj feritempo. La personoj kiuj suferas tiun misordo dependas de la manĝo por atingi konsolon per si mem kiam ili estas sub streso, suferante atakojn de deprimo, kaj ili havas sentojn de senpoveco.
2875 Lagerkvist
2875 Lagerkvist estas asteroido de la asteroida zono, ano, laŭ ĝia orbitaj ecoj, de la gefiona familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la svedan astronomon Claes-Ingvar Lagerkvist.
Alĝebro
Alĝebro (aŭ algebrao) estas algebra strukturo, kiu estas kaj ringo kaj vektora spaco.
Gabriella Lázár
LÁZÁR Gabriella [pr. la:za:r] estis hungara dancistino naskiĝinta en Székelyudvarhely la 3-an de oktobro 1890 kaj mortinta en Monte Carlo en 1954.
Kariero
Lázár debutis 1910 malkovrite de Mazzantini, baletmajstro de Operejo de Budapeŝto. Komence ŝi elpaŝis en provincaj scenejoj, ekzemple en Nagybánya, sed ŝi faris karieron en eksterlando: en Milano, Ĝenevo, Livorno, Romo. En Hungarujo ŝi ludis la rolon Emma en opereto Lili bárónő de Jenő Huszka.
Dlouhá Ves (Holčovice)
Dlouhá Ves (Langendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Holčovice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Holčovice. Vivas ĉi tie.
Dlouhá Ves estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,81 km².
Loĝantaro
En Dlouhá Ves estas registritaj 22 adresoj: 16 objektoj por daŭra loĝado kaj 6 objektoj por refreŝigado. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 15 domoj, el tio 2 daŭre loĝataj.
Coyutla
Coyutla estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Coyutla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 051.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20843 loĝantojn. El tiuj estis 10051 viroj kaj 10792 virinoj. La komunumo havas surfacon de 312.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 15 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 39 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 160 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 20885 personoj. En la jaro 2000 temis pri 21105, do temis pri kresko / malkresko je 0.21 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 18651 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 12964 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 69.51 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Spechbach
Spechbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
3506 French
3506 French estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
NGC 5439
NGC 5439 (aliaj indikoj — UGC 8947, MCG 8-26-2, ZWG 247.3, KARA 609, IRAS14000+4632, PGC 49965) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Alto Alegre dos Parecis
Alto Alegre dos Parecis estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 12.816 loĝantojn en 2010.
Bestkadavraĵo
La vorto "Bestkadavraĵo" estas ofte uzata en greka mitologio por priskribi animalojn kiuj estis oferbuĉitaj kaj animalojn kiuj estis mortigataj pro la dia furio. Foje la bestkadavraĵo estas uzata por priskribi infektitan korpon kiu devas ne esti tuŝata. Ekzemplo de bestkadavraĵo en literaturo estas en Julius Caesar, Akto 3 sceno 1, "this foul deed shall smell above the earth with carrion men, groaning for burial", kie la vorto "carrion" por kadavraĵo implicas ke korpoj putriĝintas kaj infektiĝis per malsano kaj bakterioj.
Afrikaj barbuloj
La Libiedoj estas familio de birdoj kiuj enhavas la Afrikajn barbulojn. Ili estis kutime unuigitaj al siaj sudamerikaj kaj aziaj parencoj en la Kapitonedoj dum tempo, sed tiu grupo estis konfirmita kiel limigita nur al la ĉefa sudamerika stirpo. Estas 42 specioj en la genro Lybius de internaj arbaroj al la petolbirdoj (Pogoniulus) de kaj arbaroj kaj arbustejoj. Ili troviĝas tra subsahara Afriko, kun la escepto de malproksima sudokcidenta Sudafriko.
La afrikaj surteremaj barbuloj, nome Trakifonenoj, havas teritorion el suda Saharo al Sudafriko. Ĝi enhavas nur unu genron, nome Trachyphonus, ili estas kelkaj el la specioj de barbuloj de plej malferma kamparo. La subfamilio Libienoj enhavas la afrikajn arboremajn barbulojn. Estas 36 specioj de Libienoj en 6 genroj.
Priskribo kaj ekologio
Ili estas ĉefe solemaj birdoj, kiuj manĝas insektojn kaj frukton. Ili vizitas arbojn de figoj kaj de multnombraj aliaj specioj de fruktarboj aŭ arbustoj; individua barbulo povas manĝi la fruktojn de eĉ ĝis 60 diferencaj specioj en sia teritorio. Ili vizitas ankaŭ plantejojn kie manĝas kultivitajn fruktojn kaj vegetalojn. Fruktoj estas manĝitaj enteraj kaj la nedigestebla materialo kiel semoj estas regurgita poste (ofte antaŭ birdokanto). Regurgitado kutime ne okazas en la nesto (kiel okazas ekzemple ĉe tukanoj), kvankam la petolbirdoj metas bastonetajn semojn de visko ĉirkaŭ la enirejoj de siaj nestoj, probable por mallogi eventualajn predantojn. Kial la aliaj barbuloj, oni supozas, ke ilia estas gravaj agentoj por la semodisiĝo en tropikaj arbaroj.
Krom manĝi fruktojn, afrikaj barbuloj manĝas ankaŭ artropodojn, plukitajn el la branĉoj kaj trunkoj de arboj. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj, inkludante formikojn, cikadojn, libelojn, grilojn, lokustojn, skarabojn, tienojn kaj mantojn. Krome ili manĝopredas ankaŭ skorpiojn kaj skolopendrojn, kaj kelkaj specioj manĝopredas ankaŭ etajn vertebrulojn kiel lacertojn, ranojn kaj gekojn.
Estis ĝenerale malmulte de interagado kun homoj. Kelkaj specioj kiuj postulas praarbarojn malpliiĝas pro senarbarigo, eventuale por profito de la plej proksimaj parencoj, al kiuj ne tiom nepras praarbaroj. Ekzemple la perdo de arbaroj de altaj teroj en Kenjo preskaŭ malaperigis la specion de la Bridverda petolbirdo dum disvastigis tiun de la Ruĝfrunta petolbirdo kiu etendigis sian teritorion.
Taksonomio
Subfamilio Libienoj
Subfamilio Trachyphoninae
Serra dos Carajás
La Serra dos Carajás aŭ Montaro de la Karaĵaoj en Parao, Brazilo, estas areo kie loĝis la indiĝenaj Karaĵaoj. Nun ĝi estas grava minejo de fero kiu estas transportata per fervojo.
La Serra dos Carajás situas en la Ekologia Parko Karaĵaoj, en la municipo Parauapebas, sude en la subŝtato Parao. En la montaro estas la plej granda ferminejo subĉiela de la mondo, ekspluatita nune de la entrepreno Companhia Vale do Rio Doce.
Krom feron, tiu granda provinco havas grandajn rezervejojn el mangano, kupro, oro kaj aliaj raraj mineraloj. Nun kaj la pejzaĝo kaj la demografio de la areo tute ŝanĝiĝis.
Elastomero
Elastaj materialoj estas iu grupo de polimeraj materialoj kiuj regajnos siajn originaj formoj post depreni tir-tension de ili.
Kalvinana preĝejo (Anarcs)
La Kalvinana preĝejo estas religia signifa historia monumento en Hungario, en vilaĝo Anarcs.
Historio
Oni supozas, ke en Anarcs la unua romanika kirko estis konstruita en la dua duono de la 13-a jarcento. Dokumento menciis pastron en 1317, preĝejon dediĉitan al Sankta Petro en 1375. Arkeologoj trovis la fundamenton kaj kelkloke ankaŭ muropartojn. Supozeble inter 1450-1490 signifaj trakonstruoj okazis laŭ la gotiko (eĉ la kirko iĝis pli granda), ankaŭ nova sakristio konstruiĝis. Interne estas videbla niĉo kun jarindiko 1475. La kalvinanoj supozeble en la 1700-aj jaroj transprenis la kirkon, la loĝantoj sekvis la kalvinismon. Inter 1856-1858 oni konstruis la kvadratan turon kaj novaj internaĵoj estis faritaj. Arkeologiaj esploroj, poste plena renoviĝo okazis inter l998–2000. Oni trovis ankaŭ kripton, sed poste ĝi estis kovrita per sablo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo estas la plej malnova en la vilaĝo situanta sola en mezo de la vilaĝo laŭ la ĉefvojo. En mezo de la fasado la turo reliefas, ĉe la piedo la enirejo funkcias. La navo estas pli larĝa, ol la turo, sed la absido estas nur iomete mallarĝa, ol la navo. Ekstere pilieroj apogas la absidon.
32276 Allenliu
Nomo
Ĝia nomo honoras Allen Liu, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la James M. Bennett High School de Penfield (Nov-Jorkio).
Abrahám
Situo
Abrahám situas inter 2 rojoj, laŭ traira flankovojo. Galanta troviĝas je 11 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1231 en latina formo "Sanktus Abrahám". En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ábrahám 1292 homoj, (1190 slovakoj 92%, 69 hungaroj 5%, 29 germanoj 2% kaj 4 aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Trnava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Abrahám 1115 slovakoj 98%, 14 hungaroj 1% kaj 7 aliaj.
Antiklerikalismo
Antiklerikalismo aŭ kontraŭklerikalismo referencas al historiaj movadoj (kaj epokoj) kiuj kontraŭis al klerikaro pro tialoj kiaj ties faktaj aŭ supozitaj povo kaj influo en ĉiuj aspektoj de publika kaj politika vivo kaj ties engaĝiĝo en la ĉiutaga vivo de la civitanaro, ties privilegioj, aŭ ties plifortigo de ortodoksio.
Ne ĉiuj kontraŭ-klerikanoj estas nereligiaj aŭ eĉ kontraŭreligiaj, kelkaj estis religiaj aŭ religiemaj kaj eĉ tiele ili kontraŭis klerikaron sur la bazo de instituciaj aferoj aŭ malkonsentoj pri religiaj interpretadoj, kiaj dum la Protestanta Reformacio. Tiele oni povus distingi du ĉefajn tipojn de kontraŭklerikalaj movadoj, nome tiuj pure kontraŭklerikalaj aŭ eĉ kontraŭreligiaj, sendepende de la deveno (nome sen rilatoj al sociaj aŭ politikaj aferoj) aŭ tiuj kiuj formas parton de pli ampleksaj socipolitikaj epokoj, revolucioj aŭ historiaj eventoj, kiaj dum la Franca Revolucio, la Rusa Revolucio, la Hispana Enlanda Milito ktp.