cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fajnstruktura konstanto
Ĉu la fajnstruktura konstanto estas reale konstanto?
Khatri kaj Wandelt de la Universitato de Ilinojo je Urbana-Champaign komprenis, ke la 21 cm linio (frekvenco 1420,40575177 MHz) de la hiperfajna trairo en neŭtrala hidrogeno en la frua Universo lasas unikan absorban linian premsignon en la kosma mikroonda fona radiado. Ili proponis uzante ĉi tiun efikon mezuri la valoro de α dum la epoko antaŭ formiĝo de la unuaj steloj. Principe, ĉi tiu tekniko provizas sufiĉan informon por mezuri variado de 1 parto en 109, kio estas je proksimume 1000 foje pli bona ol tio kio nun eblas per kvazaroj. Tamen, la precizeco forte dependas de efika integralada tempo, iranta kiel ''t-1/2. La LOFAR teleskopo devus nur kapabli mezuri Δα/α kun precizeco ≈0,3%. La areo, en kiu la radiado devas esti kolektata por mezuri kun la sama precizeco, kiu nun eblas per kvazaroj, estas de ordo de 100 km2, kio estas praktike neebla nun.
Lamoreaŭ kaj Torgerson analizis datumojn de la natura fisia reaktoro en Oklo, kaj konkludis, ke α ŝanĝiĝis en la pasintaj 2·109 da jaroj per 4,5 partoj de 108. Ili pretendas, ke ĉi tiu konstato estis "verŝajne preciza ene de 20%". Ekzakteco estas dependa de pritaksoj de nepurecoj kaj temperaturo en la natura reaktoro. Ĉi tiuj konkludoj provizas interesan direkton de studo sed devas esti rekontrolitaj.
Homocentreca ekspliko
La homocentreca principo estas kontraŭa ekspliko de tio kial la fajnstruktura konstanto havas tiun valoran kiun ĝi aktuale havas. Stabila materio kaj pro tio vivo kaj inteligentaj estaĵoj ne povas ekzisti se ĝia valoro estis multe malsama. Ekzemple, se α estus malsama je 4%, stela fuzio ne devus produkti karbonon, kaj do karbono-bazita vivo devus esti neebla. Se α estus pli granda je 1/10, do stela fuzio neeblus kaj neniu loko en la universo estus sufiĉe varma por vivo.
La fajnstruktura konstanto ludas centran rolon en larĝa diskuto de astrofiziko, kosmoscienco, kvantuma fiziko, dioscienco kaj la homocentreca principo de John D. Barrow kaj Frank Tipler.
Matematikaj eksplikoj
La fajnstruktura konstanto estas sendimensia konstanto, kiu ne aspektas kiel rekte rilatanta al iu matematika konstanto. Richard Feynman, unu el la fondintoj de kvantuma elektrodinamiko, skribis pri ĝi kiel "unu el la plej granda damni misteroj de fiziko: magia nombro kiu venas al ni sen komprenado."
En 1929, Arthur Eddington konjektis ke ĝia inverso estas precize la entjero 137, kaj konstruis nombrumikajn argumentojn ke la valoro povis esti "ricevita per pura konkludo", kaj ĝi rilatas al la nombro de Eddington, lia pritakso de la kvanto de protonoj en la Universo. Aliaj fizikistoj akceptis nek ĉi tiun konjekton nek liajn argumentojn, kaj en la 1940-aj jaroj eksperimentaj valoroj por α dekliniĝis sufiĉe de 137 for forigi la rezonadon de Eddington.
Matematikisto James Gilson proponis, ke la fajnstruktura konstanto havas valoron
Melitedoj
Melitedoj aŭ Melittidae estas malgranda familio de abeloj, kun ĉirkaŭ 200 priskribitajn speciojn en tri subfamilioj. La familio havas limigitan distribuon, kaj ĉiuj priskribitaj specioj limigitaj al Afriko kaj al la nordo de la moderklimata zono.
Fajnstruktura konstanto
Matematikaj eksplikoj
kun tio ke 29 kaj 137 estante la 10-a kaj 33-a primoj. Ĉi tiu valoro estis bona kun 2002 CODATA, sed dekliniĝas tro de la pli novaj mezuroj.
Melitedoj
Melitedoj estas tipe malgrandaj al mezgrandaj abeloj, kiuj estas bone konataj pro siaj specialismaj kaj ekskluzivaj manĝokutimoj.
Oni trovis fosiliojn de melitedoj foje en kuŝejoj da sukceno el la Eoceno, kiel tiuj de Oise, Francio, kaj de la Balta maro.
Flavkapuĉa agelajo
Ĝi troviĝas en areoj de herbejoj kaj arbustaro ĉe akvo en norda Sudameriko, kaj estas ĝenerale tre komuna.
Aspekto
Estas kazo de seksa dimorfismo, kaj ambaŭ seksoj similas al respektivaj seksoj de la pli granda Flavkapa trupialo de Nordameriko, kvankam la masklo de la Flavkapuĉa agelajo ne havas blankon en flugiloj. La masklo estas iom pli granda ol la ino, kiu estas nur 16,5 cm longa, dum masklo 18 cm. Estas ankaŭ varioj en plumarkoloro. Masklo estas tute nigra kun flava kapuĉo (kapo, kolo kaj supra brusto), kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie icterocephalus estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive “flava” kaj “kapo”. Li havas ankaŭ nigran bridon ĉirkaŭ bekobazo al la okulo. Ino estas olivecbruna kun palflavaj ĉirkaŭokulo kaj gorĝo. La vizaĝo estas flavecbruneca kaj senbrila. La resto de la plumaro, en subaj partoj, estas olivecflava iom pli malhela ventre.
Subspecioj
Oni agnoskis du subspeciojn kiuj estas la jenaj:
Distribuado
La Flavkapuĉa agelajo troviĝas en norda Brazilo, nordorienta Peruo (Perua Amazonio), Gujanoj, norda Venezuelo, norda Kolombio kaj Trinidado kaj Tobago.
Habitato
La Flavkapuĉa agelajo loĝas en marĉoj kaj rizkampoj kun herboj, sed manĝas ofte en najbaraj terkultivejoj. For de la reprodukta sezono, oni vidas ĝin same en terkulturejoj, paŝtejoj kaj marĉoj.
Reproduktado
Tiu specio estas gregema eĉ dum la reprodukta sezono, kiu ege varias laŭ la regionoj. Ili videblas ofte en malgrandaj aroj de 6 al 8 individuoj. La nesto, konstruita de la masklo, estas farata kiel tasformo de vegetala materialo kia folioj kaj akvoherboj, fiksata al tigoj de plantoj (junkoj, kanoj kaj kareksoj) ĉirkaŭ 50 cm super akvonivelo. Post la nestokonstruo la masklo allogas la inon tien. La ovaro estas de 2 al 3 helbluaj ovoj. Post la ovodemeto, li ripetas ceremonion por alia ino. La Flavkapuĉa agelajo estas teritoriema kaj la masklo estas poliginia. Unu masklo povas seksumadi kun ĝis kvin inoj por kiuj li konstruas po unu neston. La ino responsas de kovrado de la interno de la nesto antaŭ ovodemeti.
La Flavkapuĉa agelajo estas ofte gastiganto de la Brila molotro.
Ganao en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj en la jaro 1952 havis sian olimpikan debuton, tiam ankoraŭ je la kolonia nomo Ora Marbordo, kaj post la ŝtata sendependiĝo en 1957, do ekde la somera Olimpiko 1960 de Romo ĝis inkluzive la olimpiko de 2020 en Tokio, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 14 someraj eldonoj de la sporta evento, en ĉiuj krom en tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto de pluraj afrikaj teamoj kontraŭ la apartismo en Sudafriko kaj tiu de 1980 gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. En vintraj olimpikoj ĉeestis ganaaj partoprenantoj en 2010 kaj ekde 2018 - ĝis 2022 nur unusola sportisto en unu olimpiko kaj sen medalo, la partopreno tie estas pli simbola.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 sume atingis ekzakte kvin medalojn: Temas pri arĝenta kaj  4 bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 125-an rangon.
Kunordigas la teamon la Ganaa Olimpika Komitato.
Antal Demién
Antal Demién [demjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Demién Antal estis hungara juristo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis szent-katolnai. Lia familia nomo aperis foje laŭ aliaj ortografioj Demjén aŭ Demien.
Antal Demién naskiĝis la  1744 en Transilvanio en Szentkatolna (nuntempa Catalina (Covasna) en Rumanio). Li mortis la 1833 en Pest (urbo).
Murdo
Laŭ kriminala juro, murdo estas la krimo kiam unu homo kaŭzas la morton de alia homo, sen leĝa senkulpigo, kaj kun la intenco por mortigi aŭ kaŭzi egan korpan damaĝon.
Murdo (ĝenerale)
Etimologie la vorto murdo estas de ĝermana origino (komparu: en:murder,de:Mord,da/no/sv:mord).
La elementoj de murdo estas la motivo, viktimo, armilo, mem la okazo, ago, la postlasintaj spuroj.
Murdo povas esti laŭ murdistoj individua, grupa, armea ktp (ekzemple amasmurdo, genocido, pogromo).
Leĝa murdo
Kvankam leĝoj de la unuopaj landoj malpermesas la intencan murdon, ekzistas kelkaj eblecoj por leĝaj murdoj:
Politika murdo
La usona prezidanto Donald Trump rakontis ke en 2017 oni proponis al li murdi Baŝar al-Asad, sed li rezignis je la plano pro opono de la tiama Usona Sekretario de Defendo Jim Mattis. Li aldonis diris ke li ne bedaŭras ke li ne ordonis mortigi sian sirian kolegon kaj ke li povus fari tion iam ajn se li dezirus. En 2018 Trump publike neis tion.
Statistikoj
La kvanto da murdoj relative al la loĝantaro forte varias laŭ la landoj. La apuda statistika mapo montras ĝin laŭ la landoj.
Versam
Versam estas komunumo de la komunumaro Ilanz kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 242 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Versam situas en la suba parto de la valo de Safien ĉe la bordo de la rivero Rabiusa, kiu alfluas ĉe la suda pinto de la komunumo al Antaŭa Rejno. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Versam, Versam-Station, Arezen kaj Sculms.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Versam limas en nordo al Flims, en nordoriento al Trin, en oriento al Bonaduz, en sudoriento al Rhäzüns, en sudsudoriento al Cazis, en sudo al Safien, en sudokcidento al Tenna, en okcidento al Valendas, kaj en nordnordokcidento al Sagogn.
Trafiko
Versam situas ĉe flanka vojo de Ilanz al Bonaduz, kaj de Versam suden kondukas la vojo al Safien. Al la publika transportreto Versam estas konektita per la poŝtaŭtolinioj de Versam al Safien kaj de Versam al Ilanz. Krome ekzistas en la sudo de la komunumo la stacidomo de la Retia Fervojo. Tie haltas trajnoj al Ilanz, Koiro kaj Disentis.
Historio
La unua dokumenta mencio de Versam datiĝas el la jaro 1050 kiel a valle Versamia. La origine romanĉlingva komunumo estis en la 15-a jarcento germanigita per almigro de valzoj. Dum mezepoko ĝis fino de la 18-a jarcento Versam apartenis al la Senjorujo Valendas, kaj ĝi formis ĝis 1850 parton de la tribunalkomunumo Gruob. En la jaro 1901 Versam estis konstituciita kiel propra politika komunumo kune kun la vilaĝo Arezen. En 1851 Versam estis atribuita al la tiam kreita komunumaro Ilanz. En la jaro 1853 ankaŭ Sculms, kiu ĝis tiam apartenis al Bonaduz, estis atribuita al Versam.
Băgaciu
Băgaciu estas nomo de pluraj vilaĝoj en Rumanio:
San Martino
San Martino estas la itala versio de Sankta Marteno.
Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
(16298) 6529 P-L
(16298) 6529 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Hărănglab
Hărănglab [hərənglab] (hungare: Harangláb) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Târnăveni administracie apartenanta al la komunumo Mica.
Jumma Miyazaki
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Hărănglab
Ĝis 1968 Hărănglab apartenis al Băgaciu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis loĝantojn (hungaroj,rumanoj) kaj en 1992 866 (rumanoj, 70 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1301. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Saint-Porchaire
Saint-Porchaire [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,644 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Porchaire situas en la centro de Charente-Maritime, inter Saintes kaj Rochefort.
5323 Fogh
5323 Fogh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la dana astronomo kaj popularigisto pri astronomio Hans Jørn Fogh Olsen, je okazo de ties 60-a naskodato, la.
Nacia Ŝoseo 14 (Argentino)
La Nacia Ŝoseo 14 aŭ Mezopotamia Aŭtovojo, kaj en hispana Ruta Nacional 14 José Gervasio Artigas, estas ŝoseo de Argentino. Ĝi ekas en Ceibas, provinco Entre Ríos, en kunfluo kun la Nacia Ŝoseo 12, kaj survoje bordas ĉe la rivero Urugvajo fine en la urbo Bernardo de Irigoyen, Misiones. Estas unu el la plej uzataj de la lando, ĉar estas la enirejo por la komerca trafiko ekde Brazilo.
Oni konstruas aŭtoŝoseon kiu kunigos la aron Gualeguaychú - Paso de los Libres. Ties itinero estas tute asfaltita, escepte de la aro inter Gramado (ĉe San Pedro) kaj Dos Hermanas; tiu ero troviĝas konstruota februare de 2011. Ties etendo estas de 1.127 km.
Ĝis komenco de la 21a jarcento pro la relativa mallarĝo kompare kun la abunda veturilaro (ĉefe de grandaj ŝarĝokamionoj brazilaj kaj longdistancaj aŭtobusoj), pro malsufiĉa signalaro kaj zonoj de tre fermitaj kurboj, ĝi estis konata kiel "La Ruta de la Muerte" (Mortoŝoseo) kie kutime mortiĝis veturintoj per malgrandaj aŭtoj, sed lastatempe oni reformis la aŭtovojon kaj jam ne plu aktualas la kromnomo.
Tiu ŝoseo preterpasas ĉe la Nacia Parko El Palmar, kiu karakteriziĝas pro siaj jatajpalmoj, kies enirejo troviĝas ĉe a 6 km sude de Ubajay, en la provinco Entre Ríos. Ĝi preterpasas ankaŭ ĉe la Provinca Parko Cruce Caballero nordoriente de la urbo San Pedro, provinco Misiones.
Urboj
La urboj kun pli ol 5.000 loĝantoj ĉe kiuj pasas tiu ŝoseo el sudo al nordo estas la jenaj:
Provinco Corrientes
Mocoretá, Monte Caseros, Paso de los Libres, Yapeyú, Alvear, Santo Tomé kaj Gobernador Virasoro
Provinco Misiones
Leandro N. Alem, Oberá, Campo Viera, Campo Grande, Aristóbulo del Valle, San Vicente, San Pedro, Dos Hermanas kaj Bernardo de Irigoyen
Itineraj koordenatoj
El Ceibas (-33.49994°N, -58.80064°W) al Bernardo de Irigoyen (-26.25475°N, -53.64422°W)
Montdidier (stacidomo)
Montdidier estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  , en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
1267 Geertruida
1267 Geertruida estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eŭrinoma familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo, kaj sendepende remalkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu anoncis pli frue ĝian malkovron.
Nomo
Ĝi ricevis la virinanan antaŭnomon "Geertruida", tiu de la fratino de la nederlanda astronomo kaj kalkulisto G. Pels.
Starobrno
Bierfarejo Starobrno ( Pivovar Starobrno) estas ĉeĥa bierfarejo en Brno. Ĝia nomo signifas "malnova Brno".
La nuna bierfarejo estis fondita kiel posteulo de cisterciana bierfarejo el 1325. La nomo Starobrno populariĝis nur en la dua duono de la 19-a jarcento.
Em 2009 Starobrno produktis pli ol centmilionon da litroj de biero. Samjare ĝi kuniĝis kun la kompanio Krušovice kaj iĝis parto de la nederlanda konzerno Heineken.
La moto de la kompanio estas Arcanum boni tenoris animae. kiu en la latina lingvo signifas "la sekreto de la bona animstato".
Pondiĉero
Pondiĉero (புதுவை aŭ புதுச்சேரி, పుదుచ్చేరి, പുതുച്ചേരി, पॉंडिचेरी), dum antikveco Poduke (tiam ĝi havis negocajn rilatojn ĝis kun la Romia imperio), estas eksfranca kolonio en Hindio, ĝis kiam ĝi estis redonita de la franca registaro jare 1951 post sendependiĝo de Barato. Ĝi nun konsistigas, kun pluraj aliaj pli malgrandaj eksfrancaj koloniaj havenurboj, apartan subŝtatan teritorion.
Alia grava urbo estas Oĵukaraj.
7599 Munari
7599 Munari estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en provinco de Pistojo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomo Ulisse Munari, ano de la direktoraro de la observatorioj de Padovo kaj de Asiago de 1990. Liaj esploroj temas pri la, kataklismaj variantaj steloj, novaoj kaj , kaj ankaŭ pri asteroidoj. Kiam li estis studento, li fondis la Sekcion pri Malgrandaj Planedoj de la Itala Nacia Amatora Organizo, kaj li nun ankoraŭ gardas ligatecon kun amatoroj, permesante, ke ili uzu uijn el la italaj profesiaj teleskopoj. La malkovrintoj trovis siajn unuajn asteroidojn per unu el ĉi-tiuj instrumentoj.
Steinheim (Vestfalio)
Steinheim estas urbo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Höxter. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Iwana Kobayashi
Iwana Kobayashi (小林 岩魚, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Montdidier (Somme)
Montdidier estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montdidériens.
Oranĝecŝultra agelajo
La Oranĝecŝultra agelajo (Agelaius humeralis) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Agelajoj kiu enhavas nigrecajn speciojn kiuj havas kolorajn markojn en kapo aŭ ŝultroj.
Teritorio
Ĝi troviĝas en plej parto de Kubo ĉefe en rifoj de la nordo kaj de la sudo, kaj iomete en la insulo Hispaniolo, iom en Dominika Respubliko, kaj norda Haitio, kaj eĉ en Usono. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malfermaj areoj de sekaj arbustaroj, marĉoj, paŝtejoj, farmoj, arbarbordoj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.
Aspekto
Ĝi estas 20 cm longa (ino pli malgranda) kaj tute nigra kun pintakra konusforma beko kaj brunecflavaj, oranĝecaj al kremokoloraj ŝultromakuloj kiuj estas pli malgrandaj ĉe inoj kaj kiuj nomigas la specion. Agelaius en greka signifas “gregema”, humeralis en latina signifas “de la ŝultro”, pro la ŝultromakuloj. Nematurulo estas senbrile nigra kaj kun ŝultromakuloj pli malgrandaj kaj senbrilaj. La okuloj estas malhelbrunaj kaj la beko kaj kruroj estas nigraj.
Kutimaro
Ĝi estas tre sociaj kaj gregemaj kaj manĝas grenon, semojn kaj insektojn krom nektaron. Ili manĝas en aroj, foje tre grandaj, kiam manĝo abundas, kiel ekzemple ĉe fruktodonaj rizkampoj.
La reprodukta sezono estas el aprilo al aŭgusto, inter densa branĉaro de arboj, sur palmoj aŭ bromeliaceaj epifitoj. Konstruas neston tasforman, el pajloj, fibroj, haroj kaj plumoj. La ovaro estas de tri aŭ kvar ovoj kiuj estas blankaverdecaj kun kelkaj brunaj makuletoj, ĉefe en la dika parto. La ovoj estas 3,3 por 1,7 cm.
Peranzanes
Peranzanes [peranZAnes] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Distrikto Gütersloh
La distrikto Gütersloh situas en la nordoriento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo ekde la jaro 1997 estas la urbo Gütersloh, antaŭe la administrejo troviĝis en Rheda-Wiedenbrück. La distrikto ekestis dum la jaro 1973 el la antaŭaj distriktoj Wiedenbrück kaj Halle kaj aldone ricevis po unu komunumon el la distriktoj Warendorf kaj Bielefeld.
Ene de Nordrejn-Vestfalio najbaras la distriktoj Herford norde, Lippe plus la eksterdistrikta urbo Bielefeld oriente, Paderborn sudoriente, Soest sude kaj Warendorf okcidente. Krome norde najbaras la distrikto Osnabrück de la apuda federacia lando Malsupra Saksio.
Peranzanes
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cariseda, Chano, Faro, Fresnedelo, Guímara, Peranzanes kaj Trascastro, okupas totalan areon de 117,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 269 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 600 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 147 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Distrikto Gütersloh
Ĉefa rivero de la distrikto estas la Emso, ĉefa montareto la Teŭtoburga Arbaro en la nordo de la distrikto, lime al Malsupra Saksio.
Peranzanes
Historio
Estas atestaĵoj de antaŭromia (kastrumoj) kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Distrikto Gütersloh
Administra divido
La distrikto konsistas el 13 komunumoj, el kiuj 9 estas urboj. La sekva listo laŭ grandeco listigas ĉiujn 13 komunumoj, kaj inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de.
Urboj Pliaj komunumj
Censorino
Censorino (Censorinus) estis romia gramatikisto de la 3-a jarcento. Li mem asertis en sia verko De die natale (18.12 kaj 21.6) ke ĝi estis verkita en la jaro 268. Krom tiu verko, li verkis gramatikon kaj traktaĵon pri la akcentoj (De accentibus) kiuj estis perditaj.
Peranzanes
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo, brutobredado kaj vagkomercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, somera reveno).
Numa Pompilio
Numa Pompilio (Numa Pompilius, 753-674 a.K.) estis la dua reĝo de Romo (716-674 a.K.), sukcedanto de Romulo. Li edziĝis al Tacia, filino de la reĝo de sabenoj Tito Tacio, pro kio li estis bobofrato de Romulo. Oni scias malmulton pri tiu reĝo. Granda parto de la informoj disponeblaj venis tra biografio verkita de la greka verkisto Plutarko (ĉirkaŭ 46-125).
Li havigis leĝojn kaj promociis la rajtojn kaj pactraktatojn inter Romo kaj la cetero de la urboj. Li estis ankaŭ la kreinto de la ĉefaj religiaj institucioj, ​ kaj oni diris, ke li konstruigis la templon de Jano, ĉe la monto Argileto. Li ankaŭ reformis la kalendaron dividante ĝin en dek du lunaj monatoj, aldonante la monatojn januaro kaj februaro al la dek monatoj de la kalendaro de Romulo. La monato januaro iĝis la unua de la jaro kaj, plej verŝajne, februaro estis metita en la lasta loko, kiun li retenis eble ĝis la 4-a jarcento a.K. kiam li iĝis la dua monato de la jaro.
Klasikaj studoj
Klasikaĵoj (ankaŭ Klasikaj studoj) estas la studo de lingvoj, literaturo, juro, filozofio, historio, arto, arkeologio kaj alia materiala kulturo de Antikva Grekio kaj Antikva Romo; speciale dum la Klasika Antikveco (ĉ. 600 a.K. – 600 n.e.). Tradicie la studo de klasika literaturo (Greka kaj Roma) estis la ĉefa studo de homa scienco, kaj tiuj, kiuj praktikas ilin, estas foje nomataj humanistoj.
La vorto klasiko estas deriva el la latina adjektivo classicus, signife "apartenanta al la plej alta klaso de civitanoj."
La pantera
La pantera (La pantero) estas 1992-a kolombia telenovelo de Caracol Televisión. Elsendita ekde la de la tiama kanalo Canal Uno sub programado de Universal Televisión (Uni TV), ĉefaktoris en ĝi María Eugenia Parra, Xilena Aicardi kaj Leonardo Arango.
Titolmelodio
La titol-melodio estis la kanzono Será de Franco de Vita.
Intrigo
La telenovelo temis pri la historio de Cristina, knabino kiu fuĝas el vilaĝo en la ĉefurbon.
Béla Uitz
UITZ Béla (uic) estis hungara pentristo, grafikisto naskita en Mehala la 8-an de marto 1887 kaj mortinta en Budapest la 26-an de januaro 1972.
Biografio
Béla Uitz naskiĝis en kamparana familio kun pluraj infanoj. Por tri jaroj li laboris kiel seruristo. En 1907 li lernis en Reĝa Industriarta Lernejo kaj ekde 1908 ĝis 1914 en la belarta altlernejo. En 1914 li vojaĝis Italujon. En 1916 en Kecskemét per sia virinportreto gajnis ormedalon. Post falo de la Hungara Sovetrespubliko oni arestis lin. En 1920 li elmigris Vienon. En 1921 li vojaĝis Moskvon kaj ekde oktobro 1924 por du jaroj li laboris en Francujo. Ekde oktobro 1926 li vivis denove en Sovetunio. En 1938 laŭ eltrovitaj kulpigoj oni arestis lin. Post unu jaro li returnis en Moskvon. Hungarujon li revenis definitive en 1970.
Svisa matematika societo
Svisa matematika societo estas fondo en Zuriĥo, Svisujo, pri stimulado de matematikaj sciencoj en Svisujo.
Prezidantoj
La prezidantoj estis en komencaj jaroj:
Partio Zárate
Zárate estas unu de la 135 partioj de la provinco argentina Bonaero. Estas la provinca ĉefurbo de tango, pro la verko de la fratoj Homero kaj Virgilio Expósito kaj Armando Pontier; krome la urbo estas nacia ĉefurbo de la kolombofilio.
Ĝi okupas 1202 km². Kun 114 269 loĝantoj, ĝi havas densecon de 95 hab./km². Ĝi situantas borde de la rivero Paraná de las Palmas. Ties ĉefurbo estas la urbo Zárate.
Preĝejo Sankta Karolo (Nova Urbo)
Preĝejo Sankta Karolo la Granda en Karlov (kostel sv. Karla Velikého na Karlově) estas elstara vidindaĵo de la Nova Urbo de Prago, fondita en la jaro 1350 de Karolo la 4-a samtempe kun la kanonika monaĥejo de Sankta Aŭgusteno, konsekrita al Sankta Karolo la Granda. El la tempo de Karolo la 4-a postrestis sole la ekstera muro en formo de okedro; la originala plano estas la sama kiel tiu de la tombeja kapelo de Sankta Karolo la Granda en Aachen.
Tékes
Tékes [tEkeŝ], germane Teckisch, kroate Tikeš estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.
San Pietro
San Pietro havas en la itala lingvo la signifon de Sankta Petro. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Tékes
Situo
Tékes situas meze de arbaro sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Dombóvár troviĝas je 9, Sásd 11, Pécs 35, Budapeŝto 183 kilometroj.
Preĝejo Sankta Karolo (Nova Urbo)
La sacerdotejo estas jam malfrugotika (1498), la volbo de la navo el la jaro 1575. Pluaj alkonstruaĵoj kaj la interna ekipo devenas el la 18-a jarcento. La apuda monaĥejo en baroka stilo estis starigata dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Imperiestro Jozefo II malfondis la monaĥejon en la jaro 1785 kaj en ĝi trovis lokon hospitalo. La preĝejo konsekrita al Karolo la Granda - populare nomata "Na Karlově" (Karolkorto) -estas speciale interesa pro la volbaĵo de la navo. Popola legendo transmetas ĝian konstruon en la tempon de Karolo IV, malgraŭ ĝia fakta deveno el la jaro 1575, dirante:
San Pietro
Vidu ankaŭ
Por alilingvaj loknomoj: Por kristanaj institucioj je la nomo Sankta Petro:
Tékes
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1510 laŭ tiama hungara ortografio "Thelkes". En la 18-a jarcento germanoj alvenis. Post la 2-a mondmilito granda parto de germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Tékes 275 homoj (inter ili 59 ciganoj, 3 germanoj, unusola polo).
Preĝejo Sankta Karolo (Nova Urbo)
''Dum la tempoj de impertestro Karolo IV vivis en Prago malriĉa konstruisto, kiu amis belan filinon de la vilaĝestro. La patro tamen rifuzadis doni ŝin al li, antaŭ ol li fariĝus fama. Ĉar poste ĝenerale sciiĝis, ke la impertestro intencas sur la -plej alta punkto de l' Nova Urbo starigi preĝejon, la juna konstruisto komencis fervore labori.
Tékes
Historio
En Tékes migra poŝto servas.
Microsoft Word
Microsoft Word (proponita nomo en Eo: Mikrosofta Verkilo) estas verkilo por persona uzo aŭ por etaj entreprenoj, apartenanta al la aro Microsoft Office de la entrepreno Mikrosofto (Microsoft). Ĝia unua versio publikiĝis je 1983, tiam estis nomita Mult-Tool Word kaj funkciis sub la operaciumo Xenix, kiu estis unu el la uniksaj operaciumoj de la fino de la sepdekaj jaroj.
Postaj versioj estis kreskitaj por aliaj operaciumoj, kiel DOS kaj poste Vindozo (ekde 1989), Vista aŭ Mac OS X.
Stacio Nakanoshima (Osaka)
Stacio Nakanoshima (japane: 中之島駅 [Nakanoshima-eki], angle: Nakanoshima Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kita, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Nakanoshima.
Ágnes Csomor
Ágnes Csomor [Agneŝ ĉomor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csomor Ágnes estis hungara aktoro. Ŝia persona nomvarianto estis Ági.
Ágnes Csomor naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Ágnes Csomor kreskiĝis en Bicske. Ŝi studis en privata aktorlernejo de Mária Gór Nagy inter 1998-2001, poste ŝi helpis la instruadon. Inter 2001 kaj 2006 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste ĝis 2008 de Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár). Ekde 2012 ŝi instruas en aktorstudio en Szeged. Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon en 2008, sed en la sekva jaro ŝi eksedziniĝis.
Louhans
Louhans estas franca komunumo, kiu situas en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Esperanto vivo
Tie propagandis Alice Roux por Esperanto, kaj tie Gabriel Chavet fondis la unuan Esperanto-klubon de Francio en januaro de 1897.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 4 voĉojn (0,23% de voĉoj) en 2004, 2 voĉojn (0,11% de voĉoj) en 2009 kaj 1 voĉon (0,05% de voĉoj) en 2014.
Agbarhaoj
La agbarhaoj (Agbarha) estas unu el du klanoj de la etno urhoboj. Alian nomformon, Agbassa, donis al ili la britoj. La agbarhaoj loĝas precipe en la urbo Warri en la ŝtato Delta State en Niĝerio. La alia klano de la urhoboj estas la okereoj.
Gersfeld (Rhön)
Geografio
La monto Wasserkuppe estas la plej alta monto de la mezalta montaro Rhön en centra Germanio. La monto mem, kiu altas 950 metrojn super la marnivelo, situas en la federacia lando Hesio kaj estas la plej alta monto de la federacia lando entute, sed la kompleta montaro etendiĝas tra partoj de tri federaciaj landoj – nome la oriento de Hesio, la nordo de Bavario kaj la sudokcidento de Turingio. La montopinto apartenas al la komunumo Gersfeld. En la monto fontas la rivero Fulda, unu el la du riveroj kiuj poste konsistigas la riveron Werra enfluanta la Nordan Maron, sed ankaŭ 30 pliaj rojoj kaj riveretoj fontas sur la monto.
Libertas
Libertas estas politika partio fondita kontraŭ Traktato de Lisbono kaj celanta al Eŭropa Parlamento de ĉiuj 27 membraj ŝtatoj en la eŭropaj balotoj en 2009 kaj eŭropaj naciaj parlamentoj. Ĝin fondis irlandano Declan Ganley, kiu kondukis en sia ŝtato referenduman kampanjon kontraŭ Traktato de Lisbono. Ĉi ties venko dum iom da tempo haltigis la leĝigon de tiu traktaĵo en tuta Eŭropa Unio.
Programo
Libertas protestas la neatingeblon de ordinaraj homoj al scio kaj influo pri la politikaj proceduroj de centraj organoj de Eŭropa Unio. La partio volas fortigi Europon kiel politika grandpotenco kaj aganto en la monda areno, sur bazo de pli klara kaj profunda demokrata funkciado de la unio mem.
Disvastiĝo
Libertaso celis starigi kandidatojn kaj partopreni en eŭropunia parlamenta elekto en 2009 en ĉiuj landoj de EU. Tiel tamen ne fariĝas, pro diversaj kialoj. Iujlande Libertas alianciĝas kun jam staranta partio aŭ kandidato. Alilande, montriĝis ke la kondiĉoj por partopreni estas tro komplikaj aŭ ĥaosaj por sukcesi en la mallonga tempo disponebla.
Hărțău
Hărțău [hərcəŭ] (hungare: Harcó) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Târgu Mureș kiu administracie apartenas al la komunumo Pănet. En 1910 ĝi havis 423 loĝantojn (hungaroj, rumanoj) kaj en 1992 315 (rumanoj, 53 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1332. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye).
Allano Brendon de Souza Lima
Allano Brendon de Souza Lima (n. ) estas brazila futbalisto.
Ekde la jaro 2019 li futbalas ĉe Ventforet Kofu.
Stenotritedoj
Stenotritedoj aŭ Stenotritidae estas la plej malgranda el la formale agnoskitaj familioj de abeloj, kun nur 21 specioj en du genroj, el kiuj ĉiuj estas limigitaj al Aŭstralio. Historie, ili estis ĝenerale konsiderataj kiel apartenantaj al la familio Koletedoj, sed la stenotritedoj estas nuntempe konsiderataj kiel frata taksono, kaj meritantaj familistatuson. Rimarkinde estas ke la stenotritedoj havas nemodifitajn buŝopartojn, dum koletedoj estas apartigitaj el ĉiuj aliaj abeloj ĉar havas dulobajn langojn.
Ili estas grandaj, dense hararhavaj, rapid-flugantaj abeloj, kiuj faras simplajn truojn en la grundo kaj firmajn, ovalformajn provizamasojn en ĉeloj kovritaj per akvorezista sekrecio. La larvoj ne teksas kokonojn.
Fosilian idoĉeloj de stenotritedoj estis trovitaj en kuŝejoj el Pleistoceno de la duoninsulo Eyre, en Suda Aŭstralio.
Husch Josten
Hildegard Husch JOSTEN (naskiĝinta en 1969 en Kolonjo) estas germana ĵurnalistino kaj verkistino.
Vivo
Josten studis historion kaj ŝtatan juron en Kolonjo kaj Parizo. Unue ŝi verkis ĉe Burda Media staĝante ĉe Kölnische Rundschau kaj iris poste ĉe la gazetarsekcio de Lanxess Arena, multfunkciejo en la kolonja urbokvartalo Deutz. Nuntempe ŝi deĵoris kiel liberprofesia ĵurnalistino kaj verkistino.
Hochdorf (distrikto)
La distrikto Hochdorf (germane Amt Hochdorf) estas administra unuo de Kantono Lucerno. Ĝi havis 64108 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Hochdorf.
Geografio
La distrikto Hochdorf situas en la Svisa Mezlando. Ĝi estas la nordorienta parto de Kantono Lucerno kaj etendiĝas en la lucerna parto de la tiel nomita valo Seetal, kiu ricevis sian nomon de la Lago de Baldegg kaj la Lago de Hallwil. La sudan limon de la distrikto formas la rivero Reuss. La distrikto kovras areon de 183,95 km². La plej granda komunumo de la distrikto estas la urbo Emmen, kiu fakte apartenas al la aglomeraĵo de Lucerno.
Najbaraj distriktoj
La distrikto Hochdorf limas en nordo al la distriktoj Kulm kaj Lenzburgo (ambaŭ en Kantono Argovio), en oriento al la distrikto Muri (Kantono Argovio), en sudo al la distrikto Lucerno, kaj en okcidento al la distrikto Sursee.
Trafiko
Tra la distrikto Hochdorf pasas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Lucerno, kiu estas konata sub la nomo Seetal-Fervojo.
Márton Boér
Kariero
Boér estis ĉedoma instruisto en Zsibó en la familio István Wesselényi, poste administranto en bieno de grafo Mihály Teleki en Sárospatak. Li studis helpe de ili pentroarton en Vieno. Ĉirkaŭ 1780 li laboris en Kolozsvár, poste li loksidiĝis en Marosvásárhely. En 1800 li estis elektita urbestrano. En la jaroj 1809 kaj 1810 li apartenis al la urbaj administrantoj, poste li okupiĝis nur pri pentrado. Li pentris ĉefe la portretojn de renomaj sciencistoj (István Mátyus, Dániel Gecse, György Aranka, Elek Dósa kaj Gergely Dósa). La eklezio komisiis lin por pentri altarbildojn kaj staciobildojn, la urbestraro por pentri murbildon por urbodomo. Li devis lukti dum jarojn por ricevi la laborpagon.
Hochdorf (distrikto)
Trafiko
Tra la suda parto de la distrikto pasas la nacia aŭtoŝoseo A14 de Lucerno al Zugo. En sudokcidento en Emmen troviĝas la aŭtoŝosekruco de A2 kun A14.
Historio
Hochdorf estis de 1386 ĝis 1418 lucerna voktejo. Ek de 1418 ĝi estis parto de la kamparvoktejo Rothenburg, la tiel nomita ekstera voktejo. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 la interna kaj ekstera distriktoj Rothenburg estis kunigitaj al la nuna lucerna distrikto Hochdorf.
Wakaf Che Yeh
Geografio-Loko
La urbeto proksimas je 7 kilometroj el ĉefurbo Kota Bharu.
Radio Television Malaysia (Kelantan) situas ĉi tie.
Wrington
Wrington estas vilaĝo kaj civila kaj religia paroĥo en North Somerset, Anglio. Ĝi kuŝas en la valo de la rivero Congresbury Yeo, je ĉirkaŭ 9 mejlojn (14 km) oriente de Weston-super-Mare kaj 3 mejlojn (4.8 km) sudoriente de Yatton. Ĝi havas 2,633 loĝantojn. Ambaŭ paroĥoj inkludas al najbaran vilaĝon Redhill.
Historio de Prago
Praga caput regni, oni diradis latine, tio estas: "Prago, la kapo de la regno" - tamen Prago ne estas nur kapo, ĝi estas ankaŭ koro de Ĉeĥa respubliko. Ĝia beleco entuziasmigas famajn homojn de ĉiuj tempoj, kiuj nomis ĝin unu el la plej ĉarmaj urboj de la mondo. Prago posedas bonŝancan situon en la koro de Eŭropo, sur la rivero Vultavo, la arterio de la lando. Jam en la ŝtona kaj bronza epokoj troviĝis en la teritorio de la nuntempa Prago multaj loĝlokoj. Sed ni revenu pli proksime al nia erao.
Post la foriro de la keltdevenaj Boioj kaj ĝermandevenaj Markomanoj alvenas ĉi tien en la sesa jarcento grupoj de slavaj triboj kaj ili priloĝigas por daŭre la teritorion. Post mallonga tempo ili jam konstruadas fortikaĵojn, zorge ilin fortikigante kiel rifuĝejojn por la loĝantoj dum la tempo de danĝero.
Franca atlantika marbordo
La franca atlantika marbordo estas limigita de maro de Iroise kaj de Biskaja Golfo kaj etendiĝas de Conquet ĝis Hendaye sur komunumoj de la departementoj Finistère, Morbihan, Loire-Atlantique, Vendeo, Charente-Maritime, Gironde, Landes kaj Pyrénées-Atlantiques apartenantaj al la regionoj Bretonio, Pays de la Loire, Poitou-Charentes kaj Akvitanio.
Historio de Prago
En la centro de la slava teritorio du fortikaĵoj superis la aliajn en grandeco kaj graveco: Vyšehrad, vualita en multajn legendojn, kiuj turniĝas precipe ĉirkaŭ la persono de princino Libuše, saĝulino kaj profetino, kaj plue Hradčany. Ne eblas precize deklari, kiu el tiuj du fortikaĵoj estas pli antikva, tamen estas certe, ke en la dua parto de la 9-a jarcento, danke al lerta politiko de la ĉeĥaj princoj, devenaj de praavo Přemysl, la edzo de la fama Libuše, kastelo Hradčany fariĝis grava milita kaj administra centro ne nur por apudaj ĉeĥaj triboj, sed por la tuta lando.
Franca atlantika marbordo
Mara tradicio
Tradicie tiu regionoj estas ligitaj al fiŝkaptado kaj al mara komerco aparte kun la havenoj de Brest, de Douarnenez, de Guilvinec, de Loctudy, de Concarneau, de Lorient, de La Turballe, de Nantes kaj Saint-Nazaire, de Sables-d'Olonne, de La Rochelle, de Bordeaux kaj de Saint-Jean-de-Luz.
Historio de Prago
La malnovan lignan fortikaĵon Hradčany oni en la 10-a jarcento anstataŭigis per ŝtona kastelo - sidejo de la Přemyslidaj princoj. Samtempe kreskas ankaŭ nombro de metiistoj ekloĝintaj sub la kastelo. Tiel la unuaj monumentaj trajtoj de Prago estas ŝtona arkitekturo de ĝiaj du fortikigitaj pintoj: Hradčany kaj Vyšehrad, iliaj preĝejoj, ŝtona ponto nomita laŭ la reĝino Judita (en la loko de la nuna Karola Ponto), kaj ŝtonaj domoj apartenintaj al pli riĉaj civitanoj. Tia estis Prago de la romanika epoko, kun neregula reto de stratoj kaj kun lignaj domoj por la ordinara popolo.
Dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj Prago akiris novan aspekton, kiam la rapide kreskanta ekonomia vivo alportis evoluon de novaj formoj: aperis urbaj komunumoj posedantaj limigitan aŭtonomion kun certaj liberecoj kaj privilegioj por subteni la produktadon kaj komercon. Tiamaniere elkreskis sur la teritorio de Prago tri sendependaj komunumoj: Malnova Urbo (Staré Město), Malgranda Urbo (Malá Strana) kaj Hradčany, kaj tiu evoluo kulminis poste en Nova Urbo (Nové Město), fondita de Karolo la 4-a en 1348. Tiu ĉi evoluo de la urbo restas tute inter la limoj de gotika arto, akirinta sian kulminon en la 14-a jarcento kaj finiĝinta per t. n. malfrua gotiko dum regado de reĝo Vladislao la 2-a Jagello (1471-1516). Oni povas ĝin klare sekvi en ĉiuj ĝiaj fazoj, kies arkitekturaj postsignoj restis ĝis hodiaŭ, de la frugotika monaĥejo de Sankta Agnesa kaj la Malnov-nova sinagogo ĝis ĝiaj plej altaj manifestaĵoj, kiaj estas la katedralo de sankta Vito, preĝejo de Sta Maria sur Neĝo kaj preĝejo Týn, plue la historia Malnova Urbodomo, Carolinum kaj Karola Ponto, surloke de la pli frua Judita Ponto, detruita per inundo. Tiu vojo finiĝas ĉe du raraj monumentoj de la malfrua gotiko - ĉe la Vladislaa Halo en la Kastelo de Prago kaj ĉe la Pulva Turo.
Franca atlantika marbordo
Mara tradicio
Maristoj naskiĝintaj en tiuj regionoj iris fiŝkapti moruon en la 19-a jc apud Novlando kaj iuj ekloĝis tie, en Sankta-Piero kaj Mikelono aŭ en Akadio.
Historio de Prago
Tiu ĉi erao, etendiĝinta ĝis la komenco de 15-a jarcento, entenas gravan historian periodon de la husana revolucio, kiu enskribis la urbon kaj la ĉeĥan nacion neforviŝeble sur la paĝojn de la mondhistorio. Tie ĉi, en la Betlehema Kapelo, predikis Magistro Jan Hus kontraŭ la pekoj kaj misuzoj de l' eklezio kaj kontraŭ la vanteco de la profana societo; en la malnovurba preĝejo de Sta Marteno en la Muro, la Sankta Eŭkaristio estis komuniata "sub ambaŭ specoj", t. e. kiel pano kaj vino, kaj la kaliko fariĝis simbolo de la husana movado. En la stratoj de la Nova Urbo kolektiĝis la malriĉularo de Prago ĉirkaŭ la fervora predikisto Jan Želivský, gvidanto, kiu simile kiel Hus oferis sian vivon pro la vero. Antaŭ la pordegoj de la urbo la unuiĝinta husana popolo sub la armeestro Jan Žižka de Trocnov glore venkis sur la monto "Vítkov" 14. 7. de 1420 la armeojn de la kruckavaliroj, gvidatajn de la imperiestro Sigismondo la 1-a.
Franca atlantika marbordo
Turisma alvokiĝo
Belegaj pejzaĝoj laŭ la oceano, tipaj kulturoj (bretonaj, vendeaj, vaskaj...) kaj precipe ravaj plaĝoj, borderitaj per dunoj kelkfoje esceptaj (Duno de Pilat), ofertantaj bonan bankvaliton faras ke ĝi estas privilegia celo de francoj sed ankaŭ de multaj eksterlandanoj (germanoj, nederlandanoj, angloj, usonanoj, belgoj...), kiuj forte konkurencas la mediteraneajn marbordojn kiaj la francaj, hispanaj, italaj, tuniziaj, grekaj aŭ kroataj.
Historio de Prago
Post tiu periodo de maltrankvilo kaj batalado, stabilaj kondiĉoj denove superregis, ankoraŭ foje florigante novan konstruadon. Flanke de la malfrua gotiko aperas elementoj de nova stilo - renesanco. Tamen la novaj arkitekturo kaj arto, kvankam rimarkeble kontribuintaj al la ĝenerala aspekto de la urbo, ne povis esence ŝanĝi ĝian mezepokan karakteron. Sed la renesanco postlasis aron da konsiderindaj konstruaĵoj, ekz. la somerkastelojn, de reĝino Anna kaj "Hvězda" (Stelo), kelkajn palacojn kaj multe da ĉarmaj patriciaj domoj.
Franca atlantika marbordo
Turisma alvokiĝo
Somere, multaj banstacioj kiaj La Baule aŭ Royan spektas ege multiĝan loĝantaron kaj tiel kreskigas la laboron de trinkejanoj, restoracianoj, plaĝistoj, hotelaj kaj kampadejaj estroj. Vespere, la feriantoj promenas sur la kornicoj aŭ vizitas la noktoklubojn, tiel tre forte dinamikigante la regionon.
Historio de Prago
Nur kiam la stilo de baroko enmarŝis en Prago tra la portalo de Matiasa pordego (Matyášova brána), komenciĝis vera metamorfozo de la urbo. Post la nacia tragedio, la malvenko de protestanta armeo en la batalo sur Blanka Monto (jaro 1620), kiun sekvis la regado de katolikaj Habsburgoj super la ĉeĥa nacio, la fremdaj uzurpatoroj de posedaĵoj de la protestanta nobelaro uzis ĝin kiel ilon por montri sian nove akiritan riĉecon kaj potencon. La katolika eklezio siaflanke envicigis tiun ĉi stilon en grandiozan jezuitan movadon de la kontraŭreformacio, kiu nenie estis pli militema, ol ĝuste en Bohemio kaj Moravio. La barokstila Prago do estis konstruata ĉefe de fremdaj arkitektoj; tamen tiuj, kiuj donis al ties planoj konkretan vizaĝon, estis nekonataj artistoj, majstroj, metiistoj kaj laboristoj, precipe lokdevenaj, kaj ili enspiris en ilin la vivon kaj spiriton de la ĉeĥa medio kaj tradicio. Tiamaniere elkreskis en Prago granda aro da konstruaĵoj - monaĥejoj, preĝejoj kaj palacoj kun terasĝardenoj, nome palacoj de Černín kaj Wallenstein, palacoj sub la Kastelo Hradčany, la preĝejo de Sta Nikolao, Clementinum - por mencii la plej elstarajn manifestaĵojn de la baroka arto.
Franca atlantika marbordo
Granda loĝantaro
La proksimeco de la oceano ebligas multajn komercajn interŝanĝojn, kiuj ebligis al multaj urboj disvolviĝi kaj pligrandiĝi; ni citu kiel ekzemplo Brest, Concarneau, Lorient, Vannes, Saint-Nazaire, Nantes, Les Sables-d'Olonne, La Rochelle, Bordeaux aŭ Bayonne.
Historio de Prago
La mallonga epoko de l' rokoka stilo limigas sin en Prago ĉefe al modifado de la jam ekzistantaj konstruaĵoj (la fasado de la ĉefepiskopa palaco, la rekonstruo de la Kastelo sub imperiestrino Maria Teresia, k. a.). Ne malmulte da postsignoj lasis la nova klasikismo kaj la empiro, stilo de Napoleona epoko, de kiuj devenas konsiderinda nombro de gravaj monumentoj de arkitekturo kaj skulptarto (la fasado de Strahov-biblioteko, portalo de la nuntempa ekspozicia halo "U Hybernů", preĝejo de la Sankta Kruco, vilao de Kinský, Platýz-domo - por nomi la plej gravajn). En tiu epoko naskiĝis ankaŭ movado de la nacia renaskiĝo, kion reflektas la samtempaj literaturo, belarto kaj muziko, same kiel la scienca esplorado. Post la longa suferado la nacio vekiĝas al nova vivo, al propra kulturo kaj la nacia memkonscio kreskas forte. En tiu senco "la revolucia jaro" 1848 akiras sian specialan signifon kiel mejloŝtono en la historio de l' nacio kaj ties ĉefurbo.
Franca atlantika marbordo
Granda loĝantaro
La urbo Penmarc'h en Finistère estus fariĝinta grava komerca urbo sed ĝia prirabadofine de la Mezepoko, multe malfortigis ĝin.
Historio de Prago
La likvido de la fortikaĵoj ĉirkaŭ Prago dum la dua parto de la 19-a jarcento anoncas la komencon de nova periodo de grandega konstruaktiveco kaj forta disvolvo urba, rave enpenetranta la suburbajn distriktojn, kie kreskas fabrikoj kaj aliaj konstruaĵoj, apartenantaj al nova industrio. En tiu epoko estiĝas imponaj konstruaĵoj de novrenesanca stilo, atestantaj kreskantan ekonomian kaj kulturan agadon de la nacio: Nacia Teatro, Nacia Muzeo, Rudolfinum, nuntempe la Domo de Artistoj, kaj multe de aliaj publikaj kaj urbaj konstruaĵoj kaj ankaŭ privataj domoj.
En 1918, fine de la unua mondmilito, ekestis sendependa Ĉeĥoslovaka respubliko, kio donis potencan impulson al la plua evoluo de Prago kiel moderna eŭropa metropolo. Post la dua mondmilito restis Ĉeĥoslovakio en la sfero de soveta influo kaj en 1948 ĝi startigis la socialisman eksperimenton, kiu finiĝis en 1989. Dum la socialismo oni konstruigis la Pragan metroon, Kongresan Centron (kie en 1996 okazis la 81-a UK), plurajn hotelojn, rekonstruita estis la Nacia Teatro kaj multaj historiaj objektoj ricevis novan funkcion. En 1990 falis la totalisma reĝimo kaj en 1993 - post memstariĝo de Slovakio - Prago fariĝis ĉefurbo de Ĉeĥio.
Pio la 8-a
Pio la 8-a, latine Pius VIII, naskiĝinta Francesco Saverio Castiglioni je la 20-a de novembro 1761, mortinta je la 30-a de novembro 1830, estis papo de 1829 ĝis 1830.
Vivo
Castiglioni fariĝis en 1800 episkopo de Montalto kaj nomumitis en 1816 fare de Pio la 7-a episkopo de Cesena kaj kardinalo. Poste li fariĝis Granda penitencisto kaj estro de la Kongregacio pri la malpermesitaj libroj. En 1821 Castiglioni iĝis episkopo de Frascati. Post la entroniĝo papa en la 31.3.1829 li permesis al siaj subuloj kelkajn materiajn plifacilaĵojn kaj subtenis la artojn. Sed liaj politiko estis malamika al ĉia liberalismo.
De kiam li estis elektita li ĉiam fartis malbone. Li mortis post kelkaj monatoj. Post lia morto aŭtopsio estis farita de lia kadavro, kaj oni trovis pruvojn, ke li estis venenigita.
Teri Garr
Teri Ann GARR (naskita la 11-an de decembro 1944) estas emerita usona aktorino, kantisto kaj dancisto. Ŝi ofte aperis en komikaj roloj dum sia kariero, kiu enhavas kvar jardekojn kaj inkluzivas pli ol 140 listigojn en kino kaj televido. En komenco de sia kariero, ŝi ankaŭ uzis variaĵojn de sia nomo kiel Terry Garr, Teri Hope, aŭ Terry Carr
Ŝiaj gepatroj laboris en teatro kaj ŝi komencis sian karieron per malgrandaj roloj, ĉefe kiel dancistino aŭ ekstrulino, en televido kaj filmoj en la fruaj 1960-aj jaroj, inkluzive de aperoj kiel dancisto en naŭ muzikfilmoj de Elvis Presley. Ŝia unua grava apero estis en epizodo "Assignment: Earth" de ''Star Trek'.
Dum komenco de 1970-aj jaroj ŝi daŭre havis malgrandajn rolojn ĝis partopreni filmon de Francis Ford Coppola The Conversation (1974) kaj, en sama jaro, de la komedia filmo de Mel Brooks Young Frankenstein kiu ekis sian karieran sukceson. Sekve ŝi partoprenis en famegan filmon Close Encounters of the Third Kind de Steven Spielberg (1977) kaj aliaj.
En la 1980-aj jaroj, inter aliaj, ŝi aktorigis kun Dustin Hoffman en komedio Tootsie (1982) kaj partoprenis filmon de Martin Scorsese After Hours (1985). Ŝi ankaŭ aktoris en televidserioj McCloud, M*A*S*H, The Bob Newhart Show, The Odd Couple, Maude, Barnaby Jones ktp.
Ŝi malsanigis en 1990-aj jaroj de multloka sklerozo, pro tio, ŝi akceptis nur malgrandajn rolojn en filmoj kiel Casper Meets Wendy (1998), Batman Beyond: The Movie (1999) kaj Batman Beyond: Return of the Joker (2000) Ghost World (2001) kaj Unaccompanied Minors (2006), kvankam partoprenis teatraĵon The Vagina Monologues dum multaj jaroj.
Partio Campana
Loĝantaro
Ĝi enhavas 94.333 loĝ. (Censo 2010).
Besta eŭtanazio
Besta eŭtanazio (eŭfemisme endormigo) estas la sendoloriga mortigo de bestoj. Tion efektivigas bestokuracisto plej ofte per injekto da morta dozo de iu narkotaĵo, kiu entenas la permesitan mortigaĵon (pentobarbitalo, embutramido).