cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Felikso la 4-a
Post kiam Teodoriko arestis kaj mortis la papon Johano, li elektis Felikson papo.
Pri Homoj kaj Verkoj. Eseoj pri la Esperanto-kulturo
'Pri Homoj kaj Verkoj. Eseoj pri la Esperanto-kulturo' estas kolekto de eseoj precipe pri literaturo eldonita de UEA en 2012. La eseoj temas pri 11 tekstoj de 9 aŭtoroj premiitaj siatempe en la Belartaj Konkursoj de UEA kaj verkitaj inter la jaroj 1976 kaj 2009. La eldono estis redaktita de Michela Lipari kaj Humphrey Tonkin kun Enkonduko de tiu lasta kaj Postparolo de Nicola Minnaja. Tre konataj aŭtoroj estas ja Sten Johansson, Lena Karpunina, Krys Ungar, Gonçalo Neves, Geoffrey Sutton, Éva Tófalvy, Carmel Mallia, Alberto García Fumero kaj Jukka Pietiläinen.
Blumaska jakutingo
La Blumaska jakutingo aŭ Trinidada jakutingo (Pipile pipile) estas kokoforma birdo de la familio de la Kracedoj (sama familio de la Jakuoj, Ĉaĉalakoj kaj Mutuoj) kaj apartenas al la kvarspecia genro Pipileo (latine Pipile). De la kvar specioj de tiu genro la Blumaska jakutingo estas la plej minacata. Tiu specio loĝas en Trinidado kaj alproksimiĝas al formorto. Malsimile al la aliaj specioj de la genro Pipile, kiuj havas blankan vangon kaj ruĝan mentonsakon, la Blumaska jakutingo havas bluajn vangojn kaj mentonsakon.
La Blumaska jakutingo estas mezgranda kracedo, 60 cm longa, kaj simila laŭ ĝenerala aspekto al meleagro, kun fajnaj koloj kaj malgrandaj kapoj. Ili estas arboloĝantaj birdoj, kaj la nesto estas konstruita en arbo. La ino demetas tri grandajn blankajn ovojn, kiujn la ino sole kovas. Tiu specio manĝas fruktojn kaj berojn.
Pipile pipile estas ĉefe nigra kun purpura brilo. La granda kresto estas nigreca, kun blankaj bordoj, kaj estas ankaŭ grandaj blankaj flugilmakuloj. La nuda vizaĝo kaj la brido estas bluaj, dum la kruroj estas ruĝaj.
La voĉo de la Trinidada jakuo estas delikata pepado. La flugiloj zumas dumfluge.
István Kónya (liutisto)
István Kónya, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kónya István estis hungara liutisto (la unua hungaro, kiu havas tian diplomon), altlerneja instruisto.
Biografio
István Kónya maturiĝis en 1980 en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon pri historio kaj muziko en Pedagogia Altlernejo Dániel Berzsenyi (Szombathely) en 1985. Li poste studis klasikan gitaron en filio de Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Debrecen, inter 1984-1989 li instruis en muziklernejo de Szombathely. Samtempe li estis membro en orkestro, kiu specialiĝis pri la malnova muziko. Li ekŝatis la liuton. De 1989 ĝis 1994 li studis en la Reĝa Konservatorio en Hago, lia majstro estis en:Toyohiko Satoh. Kónya akiris liutistan diplomon en 1994, post 2 jaroj ankaŭ pri ĉambra muziko, krome li frekventis majstrajn kursojn. Ekde 1993 li instruas liutadon en sia naskiĝlando (ekster lernejoj, ĉar la liuto ne estas oficiale akceptata), krome li koncertas enlande kaj eksterlande.
Elizabeta serenado
La komponaĵo estis poste kantata en kelkaj lingvoj.
Louis van Gaal
Louis van Gaal  (prononco laŭ sistemo IFA ), per plena nomo Aloysius Paulus Maria van Gaal (naskiĝis en Amsterdamo, do nun -aĝa) estas nederlanda eksa profesia futbalisto kaj nuna futbala trejnisto. Li jam inter la jaroj 2000 kaj 2002 estis kaj ekde la jaro 2012 denove estas trejnisto de la vira nederlanda nacia teamo de futbalo kaj kun la teamo partoprenas la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo. Ekster naciaj matxoj, li interalie de 1991 ĝis 1997 estis trejnisto de la klubo Ajax Amsterdamo, de 1997 ĝis 2000 kaj denove de 2002 ĝis 2003 trejnisto de la klubo FC Barcelona kaj de 2009 ĝis 2011 de la klubo Bayern München.
NGC 1367
NGC 1367 (aliaj indikoj — NGC 1371, PGC 13255, IRAS03327-2505, ESO 482-10, UGCA 79, MCG -4-9-29, AM 0332-250) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1367, NGC 1371.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Insulo Gabriola
Insulo Gabriola estas insulo en Regiona Distrikto Nanaimo inter la ĉeftera marbordo de Brita Kolumbio kaj Vankuvera Insulo. Ĝi estas proksimume 14 km-ojn longa kaj 4,2 km-ojn larĝa kun areo de 57,6 km2 and 3.522 loĝantoj (laŭ censo de 2001). Pramŝipo por transportado de homoj kaj aŭtoj kursadas inter la Insulo kaj Nanaimo, proksima urbo sur Vankuvera Insulo. Daŭras nur 20 minutojn por transpasi de unu loko al la alia kaj multaj homoj navetas per la pramŝipo ĉar la plimulto de la gabriolinsulanoj laboras en Nanaimo, kaj junuloj loĝantaj sur Insulo Gabriolo devas veturi al Nanaimo por frekventi mezlernejon. Multaj artistoj kaj artlaboristoj loĝas sur Insulo Gabriola kaj la insulo famiĝas pro sia gvidata rondvojaĝo de atelieroj kaj galieroj kiu estas la plej granda tiuspeca rondvojaĝo en la Pacifika Nordokcidento. Krome, sur Insulo Gabriola loĝas multaj muzikistoj, kantistoj, kaj aktoroj, tiel ke ĝi povas gastigi la Muzikfestivalon de la Danculo (angle: Dancing Man Music Festival) ĉiun aprilon. La Insulo Gabriola ankaŭ estas konata pro siaj petroglifoj - indiĝenaj artaĵoj skrapitaj en la sablonoŝtono de la insulo; iuj el ili estas eĉ 2000 jarojn malnovaj laŭ antropologoj. Sur Insulo Gabriola troveblas la galerioj Malaspina, granda formaĵo de sabloŝtono kiu aspektas kiel marondo; ili prenas sian nomon laŭ la hispana esploristo Alejandro Malaspina.
Insulo Gabriola estas parto de la Regiona Distrikto Nanaimo kaj havas fortan ligiĝon kun la urbo Nanaimo, same kiel Lantzville, Cedar, Suda Wellington, kaj Extension. Insulanoj nomas Insulon Gabriola "Gabe" kaj Vankuveran Insulon "La Insulo".
Sur Insulo Gabriola estas Camp Miriam, somerkampadejo de la juda junularmovado Habonim Dror; ĝi funkcias de la fino de junio ĝis la fino de aŭgusto ĉiu-jare.
2385 Mustel
2385 Mustel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Kröslin
Kröslin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Am Peenestrom de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gábor Tánczos (oficiro)
Gábor Tánczos [tAncoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tánczos Gábor estis hungara oficiro (generalo). Gábor Tánczos naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Hajdúnánás.
Biografio
Gábor Tánczos frekventis militan mezlernejon, ekde 1888 militan Akademion en Wiener Neustadt. En 1891 li atingis la rangon leŭtenanto. Post armeaj taskoj li denove lernis en militan altlernejon en Vieno inter 1894-1896. Li lernis ankaŭ lingvojn. En 1900 li iĝis kapitano. Ekde 1907 li ricevis diplomatiajn taskojn, li estis ataŝeo en pluraj balkanaj landoj. Dum la Hungara sovetrespubliko li emeritiĝis, poste en Kabineto Friedrich li estis provizora ministro pri eksteraj aferoj unu semajnon. En la 1920-aj jaroj li havis diversajn diplomatiajn taskojn, sed li denove estis aktiva soldato en altaj rangoj. Escepte en 1923 li estis subministro pri defendo. Ekde la malfruaj 1930-aj jaroj li vivis en plena retiriĝo. En la frua socialismo la ŝtato aprezis lin "malamiko de la popolo", tial li devis vivi plu en fora provinca urbo Hajdúdorog.
Kora misritmo
Kora misritmo, konata ankaŭ kiel kora disritmo aŭ malregula korbatado, estas grupo de sankondiĉoj en kiuj la korbatado estas malregula, ĉu tro rapida ĉu tro malrapida. Korbatado kiu estas tro rapida - ĉirkaŭ 100 frapoj por minuto ĉe plenkreskuloj - estas nomata takikardio kaj korbatado kiu estas tro malrapida - ĉirkaŭ 60 frapoj por minuto - estas nomata - below 60 beats per minute - is called bradikardio. Multaj misritmoj ne havas simptomojn. Kiam estas simptomoj tiuj povas esti palpitado aŭ sentado de paŭzo inter korfrapoj. Pli danĝeraj estas svenado, sinkopoj, dispneo, aŭ brusto-doloro. Dum plej ofte misritmoj ne estas danĝeraj, kelkaj povas antaŭpretigi personon al komplikaĵoj kiaj Apopleksio aŭ al kora malsukceso. Aliaj povas rezulti en korhalto.
Breazova
Breazova estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
-456
En la jaro 456 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Festuca arundinacea
Festuca arundinacea aŭ Schedonorus arundinaceus estas specio de la subfamilio de Pooideae. La specia nomo signifas kiel kano.
Priskribo
Ĝi estas staŭda. Ĝi ne havas rizomon. Ĝi altas ĝis 2 m. Ĝi havas paniklon kun ĝemelaj branĉetoj. Giaj aŭrikloj estas haraĵaj. Gia ligulo altas ĝis 2 mm kaj estas membrana. La bordoj de la folioj estas ege raspaj. Spiketoj estas elipsaj. Ekstera paleo povas havi malgrandan ariston. Floroj havas tri anterojn.
Parazitoj
Ergoto fungo parazitas ĝian ovolujon. Neotyphodium coenophialum parazitas la tutan planton.
Referencoj
Guide des graminées, carex, joncs et fougères, 1991, ISBN 2-603-00752-1
Hvalvatn
Hvalvatn estas lago lokigitaj je kelkaj kilometroj oriente de Hvalfjörður en okcidenta parto de Islando. Ĝi kuŝas oriente de vulkano Hvalfell. Surfaco de la lago estas 53 km² kaj ĝia plej granda profundo estas 160 m.
Proksime de Hvalvatn estas la plej alta akvofalo en la lando Glymur. Estas vojo al la lago kaj la akvofalo.
Saŭriskioj
Saŭriskioj (Saurischia) estas ordo de dinosaŭroj. La nomo "saŭriskio" venas de la malnovgrekaj vortoj σαυρος 'lacerto' kaj ισχιον 'kokso'. La "lacert-koksaj" saŭriskioj distingiĝas disde la "bird-koksaj" ornitiskioj per tio ke ili konservas la pratempan aranĝon de la kokso-ostoj. Ĉiuj karnomanĝantaj dinosaŭroj (la teropodoj) estas saŭriskioj, kiel ankaŭ unu el la du grandaj grupoj de herbovoroj, la saŭropodomorfoj. Fine de la kretaceo ĉiuj ne-birdaj saŭriskioj formortis: oni nomas tion la kretacea-tercia formorta evento.
Shinobu Ono
Shinobu Ono (大野 忍 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2003 ĝis 2016 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis unu el la plej aktivaj teamanoj kiu partoprenis en 139 matĉoj kaj atingis 40 golojn.
Groși (Baia Mare)
Groși [groŝj] (hungare: Tőkésbánya) estas komunumo en Rumanio sude de Baia Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Ocoliș kaj Satu Nou de Jos.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1061 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1258 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1411 kiel Thukes. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
Kantono Wahkiakum (Vaŝingtonio)
Kantono Wahkiakum [ŭakAjakam] (angle: Wahkiakum County) estas administra unuo en sudokcidenta Vaŝingtonio, laŭ la norda bordo de Kolumbio. Ĝia administra sidejo situas en ĝia plej granda urbo, Cathlamet. La relative malgranda kantono ampleksas areon de 743 km² (el kio 58 km² estas akvo). En 2000 oni nombris 3 824 loĝantojn.
Vidu ankaŭ
Kantonoj de Vaŝingtonio
Naftogasa distrikto
Naftogasa distrikto estas la naftogasa teritorio, ligita ĉefe al unueca granda struktura elemento (volbo, granda Tektona levolevaĵo, fleksejo). Foje la naftogasa distrikto estas difinata kiel tuto de stratigrafia diapazono kaj litologio-faciaj kondiĉoj de naftogasa amasiĝo ene de parto de granda struktura elemento aŭ de grupo de meznivelaj strukturaj elementoj.
Ordinare areo de naftogasa distrikto estas 12-25 mil km². Kutime naftogasa distrikto estas parto de naftogasa provinco (ekzemple la Nadimo-Pura naftogasa distrikto estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco), malpli ofte ĝi estas memstara naftogasa regiona unuo (ekster naftogasa provinco), foje ĝi kongruas laŭ kapacito kun naftogasa baseno aŭ estas ĝia parto (se kiel naftogasa baseno servas megabaseno).
Laŭ la faza stato de hidrokarbidoj la naftogasaj distriktoj dividiĝas je:
Sole gasaj aŭ naftaj distriktoj estas maloftaj.
Iraka ribelo de 1920
La granda revolucio de Irako de 1920, aŭ iraka ribelo de 1920, ekis en Bagdado en la printempo de 1920 per amasaj manifestacioj fare de la iraka popolo, per protestoj de oficiroj de la iama Otomana imperio malkontentaj kontraŭ la brita okupacio. La ribelo akceliĝis kiam ĝi etendiĝis al regionoj majoritate ŝijaismaj de la meza kaj malsupra partoj de la Eŭfrato, kie la ŝejĥo Al-Mehdi Ĥalissi estis unu de la ŝijaismaj estroj plej elstaraj de la ribelo.
Temistoklo
Temistoklo naskiĝis en 525 a.K. en Ateno, apartenis al familio de malgrandaj komercistoj sen riĉeco, estis politikisto kaj granda generalo. Li havis gravan rolon en la venko de grekoj en la dua persa milito.
Li partoprenis en la batalo de Maratono. Poste estis evidente al li ke la futuro de Ateno dependos de mararmeo. Arkonto de Ateno en 493 a. K., stratego en -490 kaj ĉefo de la partio popola de demokratiistoj, ekde 483 a. K., li uzis la rentojn de la minoj de arĝento de Laurion por konstrui militajn triremojn, kaj disvolvi kaj fortigi la havenon de Pireo.
Kiam la danĝero de invado de persoj restis okulfrapa, li sukcesis konvinki la grekojn de malsamaj ŝtat-urboj unuiĝi en la Tutgreka ligo.
Dum la batalo de Salamino en 480 a. K., Ateno, kiu havis 200 ŝipojn, povis oferi 150 triremojn po la 310 kiujn havis la grekojn. Temistoklo komandis la grekan ŝiparon, kaj, danke al lia strategio, ili venkis la persan ŝiparon.
Temistoklo klopodis garantii sekurecon al Ateno, sekvante sia mara politiko, igis kontrui la grandajn murojn ligante Ateno al Pireo, malgraŭ la opozicio de Sparto.
Dotita de granda karismo kaj elokvenco, avida de glorio kaj riĉeco, li tute ne havis skrupulojn kiel politikisto. Aristido la Justulo akuzis lin ke li deturnas la publikan monon, kaj li, per sia influo apud la popolo, sukcesis ekzili Aristidon.
Sed la amo de Temistoklo al lukso, kaj lia tirana orgojlo, malkontentigis siajn samŝtatanojn. Li konfliktis kun Kimon, filo de Miltiado, pri la strategio por sekurigi la atenan hegemonion. Temistoklo pensis, korekte, ke la plej granda minaco al Ateno estis Sparto, ne la Persa imperio.
Pro tiuj konfliktoj, li estis ekzilita per ostracismo. Li rifuĝis unue en Argos, kie li stimulis ribelon kontraŭ Sparto. En morta danĝero, li rifuĝis al persa reĝo Artaĥŝaŝt, filo de Kserkso, kiun Temistoklo venkis en Salamino. La reĝo donis al li la estraron de la grekaj urboj sub persa kontrolo en Azio. Tiun oficon li havis ĝis sia natura morton en 460 a. K. 65 jaraĝa.
Kantono Plymouth (Iovao)
Kantono Plymouth (Iovao) estas unu el la 99 kantonoj de la usona subŝtato Iovao (Iowa). Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 24.849 loĝantojn. La areo estas 2.238 km2. La kantona ĉefurbo estas Le Mars.
Kerkiono
Kerkionoo (helene  Κερκύων, latine  Cercion ) estis en la helena mitologio kruela rabisto en ĉirkaŭo de la atika urbo Eleŭsino. Kerkiono estis fortulo, luktanto kaj grobulo. En la regiono li estis timiganto de vojaĝantoj, neniu trakvile pasis. Kerkiono ĉiun haltis kaj devigis lin al lukto, kiun poste okazis mortdanĝere.
Kerkiono estis lia jam kvara renkonto kun friponoj. Sed nek li per haltigo de Tezeo sukcesis. Tezeo nome estis la lasta kiun li defiis al lukto. Unuafoje li malvenkis kaj mortis pro tio.
Antaŭ li Tezeo konkeris per iliaj propraj metodoj krimegulojn nomataj Perifeto, Siniso kaj Skirono, kaj estis ankoraŭ vico de la lasta Prokrusto.
Pietraroja
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Cerreto Sannita, Cusano Mutri, Guardiaregia (CB), Morcone kaj Sepino (CB).
-460
En la jaro 460 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Adenito
Adenito estas ĝenerala termino por inflamo de glando aŭ limfa nodo.
Limfadenito estas inflamo de limfaj nodoj kaŭzita de bakteria infekto. La infektitaj limfaj nodoj pligrandiĝas kaj plivarmiĝas. Ŝveliĝo pro kresko de la limfaj ĉeloj kontraŭe nomatas limfadenopatio.
Seba adenito estas inflamo de la sebaj glandoj de la haŭto de mamuloj - tiuj glandoj havas la celon produkti sebon, lipidoriĉan sekreton kiu preventas troan sekiĝon de la haŭto.
Die Neuzeit
Die Neuzeit estis germanlingva judisma revuo kiu aperis en Vieno inter la 30.8.1861 kej la 25.12.1903. Memtaksado estis semajngazeto pri politikaj, religiaj kaj kulturaj interesoj.
Eldonistoj
Aperotago kutima estis la jaŭdo. La unuaj eldonistoj estis Leopold Kompert kaj Simon Szántó en la eldonejo de H. Engel & Sohn. Ĝin posteulis la firmaoj de Herzfeld & Bauer kaj Szánto, finfine ekde la 28.12.1888 de Waizner & Sohn.
-580
En la jaro 580 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Jan van der Heyden
Jan van der Heyden (naskiĝinta la en Gorinchem, mortinta la  en Amsterdamo) estis nederlanda pentristo.
Vivo
Estante disĉiplo de vitropentristo li orientiĝis fine je arkitektura pentrado kaj iris Amsterdamon por pentri vidojn de kirkoj, kasteloj, palacoj, placoj publikaj, stratoj, kanaloj ktp. Ĉie abundas la detaloj. Johann Lingelbach, Adriaen van de Velde kaj Eglon van der Neer ofte pentris la figurojn sur liajn bildojn. Ili troviĝas en multaj galerioj publikaj. Ĉefverko, la urbodomo de Amsterdamo sur la Placo de Dam (1668), posedatas de Luvro, aliajn gravajn verkojn havas la Regna muzeo amsterdamo.
Van der Heyden pentris ankaŭ kelkajn aĵpentraĵojn. Li faris vojaĝojn al Germanujo, Belgujo kaj Anglujo. Li okupiĝis krome pri mekaniko, ĉefe pri fajroestingiloj kaj ties plibonigo. Pri tio li publikigis en 1690 verkon ilustritan. Pro tio li nomumitis estro de la fajrobrigadistoj de Amsterdamo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, p. 304, kio legeblas tie ĉi.
NGC 1372
NGC 1372 (aliaj indikoj — PGC 13346, NPM1G -16.0142) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Premio Lumière
La premio Lumière (Prix Lumière, foje ankaŭ Trophée Lumière aŭ duon-Lumière Award) estas kinopremio nomata laŭ la fratoj Lumière, kiu ekde la jaro 1996 estas ĉiujare atribuata en Parizo. La premion aljuĝas la Académie Lumière; la ĵurio konsistas el pli ol 200 reprezentantoj de ne-franciaj amaskomunikiloj.
La ceremonio, en kiu publike anonciĝas la premiitoj, ĉiujare okazas inter mezo de januaro kaj fino de februaro. Kontraste al la iom pli poste aljuĝata premio César, la premio Lumière nur celas origine franclingvajn filmojn.
La premion en 1995 iniciatis la usona Edward Behr kaj la franca filmproduktoro Daniel Toscan du Plantier. Modelo estis la usona Premio Ora Globo, kiun ĉiujare reprezentantoj de internaciaj amaskomunikiloj aljuĝas en Los-Anĝeleso.
Kategorio
La premio Lumière aljuĝatas en sume 8 kategorioj. Kiel pri la usona Akademia Premio aŭ la franca premio César, en ĉiu kategorio estas anoncataj kvin nomumoj, inter kiuj la ĵurio elektas la gajnanton.
La premio por la "plej bona franclingva filmo" atribuiĝas al filmoj, kiuj ekstere de Francio produktiĝis en la franca lingvo. Tiu kategorio anstataŭis la inter la jaroj 1996 kaj 2002 atribuitan "premion Lumière por plej bona eksterlanda filmo" (Prix Lumière du meilleur film étranger).
Ekde la jaro 2006 la francia televida kanalo TV5 Monde krome aljuĝas la specialan premion Prix du public mondial ("premio de la monda publiko").
Johano la 1-a (papo)
Sankta Johano la 1-a, latine Ioannes I, (naskiĝis nekonatan daton en Italio kaj mortis 526) estis papo ekde 523 ĝis sia morto. Kiam Johano papiĝis li jam estis tre maljuna kaj malsana, sed li estis la unua papo, kiu vojaĝis al Konstantinopolo. Tie li iris kiel ambasadoro de reĝo Teodoriko por peti al imperiestro Justino la 1-a la nuligon de dekreto kontraŭ arianismo. Teodoriko suspektis ke la papo kaj la imperiestro kuniĝis kontraŭ li. Tiel post la reveno de Johano la reĝo arestis lin en Ravenna kaj eble mortigis lin tie.
Abd al-Malik ibn Marŭan
Abd al-Malik ibn Marŭan (arabe: عبد الملك بن مروان, ‘Abd al-Malik ibn Marŭān) estis la 5-a ĥalifo de la Umajadoj. Kvankam dum sia reĝperiodo estas pluraj problemoj, li estis prudenta, dank'al kulturo kiun li havas.
Walter Żelazny
Walter ŻELAZNY (naskiĝis en 1950 en Rzeszów) estas pola esperantisto, pola-franca sociologo, kulturantropologo kaj etnologo, okupiĝanta ankaŭ pri etnopolitiko, etneco, socilingvistiko. Signifa intelektulo de la Esperanto-movado. Li loĝas en Metz (Francio) kaj en Pollando.
Abd al-Malik ibn Marŭan
Li reformis sian ŝtaton per modernaj metodoj, kiel per arabigo de la dokumentojn (li starigis araban kiel oficiala lingvo) kaj islamigo de la popolo.
Li ankaŭ venkobatis la bizancojn de la imperiestro Justiniano la 2-a ĉe Sulusarajo.
Walter Żelazny
Li magistriĝis pri lingvistiko en la universitato Nancy II, faris la francan Diplôme d’étude approfondies pri socia geografio en la universitato de Metz, doktoriĝis pri sociologio de la nacio kaj kultura antropologio en la Silezia Universitato en Katowice kaj habiltaciiĝis pri sociologio de la etneco kaj sociologio de la politiko en la universitato de Adam Mickiewicz en Poznań. En la jaroj 2006-7 li estis rektoro de la Supera Altlernejo de Sociaj kaj Ekonomiaj Sciencoj en Tyczyn. De 2006 li estas profesoro de la AGH (Universitato de Sciencoj kaj Teknologioj) en Krakovo, en la departemento de la sociaj sciencoj - unu el la dek plej bonaj kaj prestiĝaj altlernejoj de Pollando inter 450). Date de la verkado de tiu ĉi artikolo, li laboras kiel profesoro en la Instituto de Sociologio de la universitato de Rzeszów (Resovio) kaj en la Universitato pri Informteknologioj kaj Manaĝado en la sama urbo. Li publikigis ĉirkaŭ 70 sciencajn kontribuaĵojn en diversaj fakaj sociologiaj kaj antropologiaj revuoj en la pola kaj franca lingvoj, en Esperanto li publikigis ĉirkaŭ 100 artikolojn. Li estas aŭtoro de pluraj universitataj libroj, en kiuj li ankaŭ pritraktas soci-interlingvistikajn kaj esperantologiajn demandojn.
Esperantisto de 1968. Iama estrarano de TEJO, vicprezidanto de Pola Studenta Esperanto-Komitato (PSEK), prezidinto de Kultura Centro Esperantista en La Chaux-de-Fonds. En la jaroj 2001-6 li estis la unua Konsulo de la Esperanta Civito. Redaktoro aŭ kunlaboranto de Literatura Foiro, Heroldo de Esperanto, La Ondo de Esperanto kaj aliaj esperantlingvaj revuoj.
Li estis en Pola Popola Respubliko dum 15 jaroj la kunlaboranto de Komunismaj Sekur-Servoj (KSS) kiel kaŝ-sekuragento kun la pseŭdonomo "Janusz". Jen fonto el la pola versio de Vikipedio en la artikolo pri Walter Żelazny W okresie PRL przez 15 lat był zarejestrowany jako współpracownik SB o pseudonimie „Janusz” .https://inwentarz.ipn.gov.pl/showDetails?id=200819946&q=walter%20%C5%BCelazny
István Molnár (pentristo)
István Molnár [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár István estis Sovetunia hungara pentristo.
István Molnár naskiĝis la  en Mukaĉeve (Sovetunio, nuntempe en Ukrainio), li mortis la  en Uĵhorodo (Ukrainio).
Listo de botanikistoj laŭ mallongigoj (A)
Sur tiu ĉi listo aperas botanikistoj, kies aŭtora nomo estas donata plej ofte per mallongigoj. La ĝenerale akceptitan liston de la aŭtornomaj mallongigoj eldonis la angla Reĝa Botanika Ĝardeno (Royal Botanic Gardens, Kew).
István Molnár (pentristo)
Biografio
István Molnár apartenis al la hungara minoritato en Sovetunio. Li frekventis bazlernejon kaj belartan mezlernejon en Uĵhorodo. Inter 1988-1991 li partoprenis en arta grupo, kiu ekspoziciis. Ekde 1989 li studis en belarta akademio de Lviv, ekde 1991 en Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Li ekspoziciis ankaŭ eksterlande. Krom la pentrado li ŝatis muzikadi rokmuzikon.
-465
En la jaro 465 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Hvítavatn
Hvítavatn estas malgranda lago en la suda Montaro de Islando. Ĝi estas lokigita inter Sídujökull kaj Skeiðarájökull, du el la sudaj brakoj de granda glaĉero Vatnajökull, kaj kuŝas je 15 km al la nordo de sablejo Skeiðará.
En Islando estas iuj lagoj kaj riveroj kun la adjektivo hvíta (signifo de kiu estas blanka) en ilia nomo. Ĉi tio venas de tio kio estas fonto de la plejparto de la pura akvo sur ĉi tiu insulo: la glaĉeroj.
Jakob Fabricius
Jakob FABRICIUS (vere: Schmidt; naskiĝinta la en Koszalin, mortinta la  en Szczecin) estis germana luterana teologo kaj eklezikantverkisto.
Vivo
La filo de ŝuflikisto Joachim Schmidt kaj estonta doktoro pri teologio estis generalsuperintendanto en la ŝtetina regiono, kaj perlaboris per longjara instruado de aliaj lernantoj. 18-jara li ekfrekventis la princan pedagogiejon en Sczeczin antaŭ iri al Lübeck kaj la altlernejo de Rostock. Li famiĝis pro bonega kono de la hebrea lingvo. En 1616 li vokitis instruisto je la urba lernejo de Koszalin kaj en 1619 li iĝis samloke diakono. Malgraŭ ŝatiĝego fare de la fidelulara komunumo li ne rajtis resti longe ĉar duko Bogislav la 14-a (Pomerio) nomumis lin, post aŭskulto de unu lia prediko, kortegan predikiston: unue en Darłowo, poste en Szczeczin mem. Li ankaŭ peris disde la universitato de Greifswald ke Fabricius titoliĝu en 1625 licentiatus theologiae kaj en 1626 doktoro.
En 1631 la sveda reĝo Gustavo la 2-a Adolfo lasis sin akompani de Fabricius en la rolo de superintendanto batalkampa kaj konfesprenanto tra tuta Germanujo, kie Fabricius konatiĝis kun multaj elstaraj teologoj. Post la morto de la sveda reĝo li revenis al la frua posteno al Szczecin kaj iĝis en la 18.9.1634 generalsuperintendanto por Malantaŭa Pomerio (samfunkcie li restis ĝismorte kvankvam intertempe estingiĝis la pomeria dinastio). Sekve Fabricius estis la unua kaj ununura sveda generalsuperintendanto en Malantaŭa Pomerio.
En 1642 li iĝis pastoro ĉe la ŝtetina Mario-kirko kaj samtempe ĉefinstruisto pri teologio ĉe la gimnazio posteulanta Daniel Cramer. Lernjestro estis lia bofrato, la pomeria historiografo Johannes Micraelius. Fabricius mortis pro apopleksio suferita mallonge antaŭe dum surambona predikado.
Graveco
Literature li famis danke al pluraj pamfletoj kontraŭ la lübeck-a predikanto Jacob Stolterfoht kies opinio pri vizioj malplaĉis al Fabricius. Krome li publikigis multajn ekzegezajn kaj predikteoriajn skribitaĵojn (ekz. ankaŭ la predikon okaze de la rekviemo de Gustavo Adolfo aŭ de duko Bogislav la 14-a). Fabricius ankaŭ famis kiel verkisto de edifaj ekleziaj kantoj (ekz. Verzage nicht, du Häuflein klein; ĝi troviĝas ankaŭ sur la Gustav-Adolf-fontano en Erfurto).
Fonto
Artikolo "Fabricius, Jakob" de Gottfried von Bülow en: Allgemeine Deutsche Biographie, eldonis Historische Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, vol 6 (1877), p. 514–515, kio legeblas [https://de.wikisource.org/w/index.php? tie ĉi interrete.]
Braunau am Inn
Braunau am Inn, pli mallonge Braunau estas urba komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Braunau. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Situo
Kiel la nomo indikas, Braunau am Inn situas laŭ la bordo de la rivero Inn. La rivero estas samtempe landlimo, kontraŭe Bavario troviĝas.
Historio
La unua mencio devenis el 1120 en formo "Prounaw". Dum la historio la urbo kelkfoje apartenis al Bavario. En 1874 incendio, en 1954 inundo okazis. Post la 2-a mondmilito Braunau apartenis al zono de Usono.
Muzeo de Monmouth
La Muzeo de Monmouth (Monmouth Museum), ankaŭ konata kiel Muzeo Nelson kaj Loka Historia Centro (The Nelson Museum and Local History Centre), estas muzeo en Monmouth, Monmouthshire, sud-orienta Kimrio. Ĝi eksponas kolekton de objektoj asociitaj al Admiralo Horatio Nelson. La muzeo estas lokita en la malnova Market Hall en la urbocentro de Monmouth, proksime de Rivero Monnow, Kastelo de Monmouth kaj Agincourt Square.
Urbodomo de Siklós
La Urbodomo de Siklós estas impona historia monumento en Siklós, en la urbomezo.
Tomoko Suzuki
Tomoko Suzuki (鈴木 智子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2003 ĝis 2005 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Lertecludo
Lertecludo estas ludo kiu kondiĉas reagkapablecon aŭ/kaj bona movlertecon (motorikon). Estas lertecludoj disvastiĝinta ĉien sur la mondo, nedependa je kulturoj. Ekzemple ĉielenhopo(?) estas ĉie konata ludo.
Urbodomo de Siklós
Historio
Siklós longe estis nur vilaĝo aŭ grandvilaĝo, tial oni ne parolas pri urbodomo. La nun videbla administrejo estis konstruita en 1860, kie okazis ankaŭ administrado de la distrikto. Siklós urbiĝis en 1977, tial la konstruaĵo oficiale iĝis urbodomo.
Muzeo de Monmouth
Historio
La kolekto Nelson estis donacita al la urbo de Monmouth fare de Damo Georgina Llangattock, vidvino de loka bienulo kaj bonfaranto de la urbo, John Rolls, 1-a Barono Llangattock kaj patrino de Charles Rolls, kiu amasigis la kolekton de memoraĵoj de Nelson dum la malfrua 19-a kaj frua 20-a jarcentoj. La kolekto inkluzivas la spadojn de mar-oficiroj de Nelson (kaj tiujn de la kapitulacintaj franca kaj hispana mararmeaj komandantoj en Trafalgar), leterojn de Nelson ambaŭ al sia edzino kaj al Lady Hamilton kaj plurajn aĵojn rememorigantaj la venkojn de Nelson, lian karieron en Royal Navy kaj lian viziton, kun Hamilton-oj, al urbo Monmouth, The Kymin kaj Sud-Kimrio. Ankaŭ eksponataj estas memoriga tabla arĝentaĵo, presaĵoj, pentraĵoj, glasoj, potoj kaj modeloj de la Batalo apud Trafalgar. Inter la objektoj el la vizito de Nelson troviĝas la tablo uzata kiam li manĝis en la Ronda Domo de The Kymin.
Lertecludo
La ĉefaj kababloj kondiĉataj pro tiaj ludoj estas la balanc-, ritm-, tuŝsenc- (haptik-), kaj distanctaksadkapabloj. Lertecludoj preskaŭ ĉiam servas nur por amuzo kaj por la prosperigo de la menciitaj kvalitoj. Ankaŭ apartprenantoj estas mikado kaj darto.
Urbodomo de Siklós
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo situas laŭ stratangulo, kie estas malgrenanda placo. La enirejo funkcias ĝuste ĉe la stratangulo, tial la arkitekto forprenis la angulon kaj metis tien novan mallarĝan fasadon sufiĉan por la pordo. Plej supre turo altiĝas, en piedo de la turo malgranda mansardo estas videbla. La turo havas rondbalkonon.
Muzeo de Monmouth
Historio
La kolekto ankaŭ enhavas kelkajn falsaĵojn de Nelson, inkluzive vitran okulon pretendita esti lia, kvankam li perdis la vidon, ne la okulglobon mem; temas pri modelo por instrui ĥirurgion. La muzeo ankaŭ konservas aĵojn rilatajn al la historio de la urbo Monmouth kaj al arĥeologio, kaj arĥivon rilatan al Charles Rolls kaj lia familio. Unu notinda ekzemplo de ĉi tio estas la sola konata ekzemplero de originala Ĉapo de Monmouth, datiĝanta de la 16-a jarcento. La muzeo malfermiĝis en 1924, en la gimnastikejo sur Glendower Street kiun la familio Llangattock donacis por marki la plenaĝiĝon de John Maclean Rolls en 1891. Ĝi translokiĝis al sia nuna loko en 1969 post kiam la Market Hall estis plene remeblita kaj redezajnita. La tuta centra parto de la konstruaĵo de Market Hall estis detruita de incendio en 1963.
Lertecludo
Kelkaj lertecludoj estas precizecsportoj. Jure, tiu ĉi nocio efmazas pli multa ol nur ludo pli multe influata per la ludista kapablo ol hazardaj elementoj - kontraŭe je la Hazardludoj. Laŭ tiu ĉi nocio, ankaŭ ŝako estas lertecludo. La aŭstra financministraro konsideras eĉ briĝon kiel lertecludo..
Kelkaj lertecludoj
Kune kun la kreskanta videoluda diskonigo multe da lecertluda programaro ekestiĝis. Ili estas nomataj platformludoj. Sed tiaj ludoj ofte nur prosperigas la okul-mana kunordigo. La reaga kaj imagema prosperigoj estas pridisputata.
Fontindikoj
La germana artikolo
Kantono Poligny
La kantono Poligny (france canton de Poligny) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Poligny (Jura).
Komunumoj
La kantono Poligny ekde 2015 enhavas 42 komunumojn. El ili 10 apartenas al la arondismento Dole kaj 32 al la arondismento Lons-le-Saunier:
Hvítárvatn
Hvítárvatn (ankaŭ sciata kiel Hvítárlón) estas lago en la Montaro de Islando kaj la fonto de glacia rivero Hvítá. Ĝi situas je 45 km nordoriente de Gullfoss. Ĝia surfaco estas proksimume 30 kvadrataj kilometroj; ĝia plej granda profundo estas 84 metroj.
Estas iuj riveroj kaj lagoj kun la islanda adjektivo hvítur (= blanka) en sia nomo. La adjektivo estas pro la fonto de la plejparto de islanda pura akvo – glaĉeroj.
Johannes Martini
Johannes Martini (naskiĝinta ĉirkaŭ 1440; mortinta fine de 1497 aŭ komence de 1498) estis nederlanda polifoniisto el la renesanco.
Vivo
Li naskiĝis en la duklando Brabanto ĉirkaŭ 1440, sed pri liaj fruaj jaroj informaĵoj estas raraj. Sian instruadon li supozeble ricevis en la Malsupraj Landoj kiel la plejmultaj komponistoj el lia generacio. Iom antaŭ 1473 li membriĝis en la duka kapelo de Ferrara, Italio, kie duko Ercole la 1-a de Este alstrebis trovi eniron en la muzikan kulturon, kiu samrangas kun tiuj de aliaj aristokrataj cenroj en Italio.
Martini estis membro de la fama milana kapelo de la familio Sforza en julio 1474, kune kun Loyset Compère, Gaspar van Weerbeke kaj kelkaj aliaj komponistoj el la Nederlandoj, kiuj prezentis la unuan ondon de nederlandaj polifoniistoj en Italio, por lasi la periodon ĉirkaŭ 1400 kun Johannes Ciconia kaj kelkaj aliaj komponistoj ekster rigardo. En novembro Martini revenis al Ferrara. Kio estis la kaŭzo de lia translokiĝo kaj reveno, ne estas konata, sed ĉar la milana kapelo estis la plej fama de Eŭropo, eblas ke li nome de sia ferrara dunginto pluedukiĝis, por samtempe poluri sian propran kantarton kaj kompozician povon.
Martini estis bone rekompencita de sia dunginto. Li ricevis ne nur nekutime altan salajron kiel kantisto ĉe la kortegokapelo, sed ankaŭ propran domon en Ferrara.
12203 Gehling
12203 Gehling estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Johannes Martini
Vivo
En 1486 li vojaĝis al Hungario kiel membro de delegitaro de Ferrara okaze de la ekoficado de familiano de Este kiel ĉefepiskopo de Esztergom. En 1487 kaj 1488 li entereprenis du diversajn vojaĝojn al Romo por intertraki pri la prebendo, kiun duko Ercole atribuis al li.
Muziko
Martini komponis mesojn, motetojn, psalmojn, himnojn kaj kelkajn profanajn kantoj, inter ili kanzonoj. Lia stilo estas konservema kaj rilatas al la muziko de la pli frua burgonja skolo, precipe en la mesoj. Pluraj stilaj similecoj kun Obrecht povus montri, ke ili konatiĝis unu kun la alia. Ne estas ekskludenda, ke Martini ankaŭvidis komponaĵojn de Obrecht. Obrecht gastis en Ferrara en 1487, kaj de lia muziko ni scias, ke ĝi cirkulis en Italio dum la fruaj 1480-aj jaroj.
Kelkaj el la plej fruaj ekzempleroj de la ĝenro de la parodimeso devenas de la plumo de Martini. Lia Missa domenicalis kaj lia Missa ferialis, kiuj hipoteze datiĝas plejfrue en la 1470-aj jaroj, aplikas paroditeknikojn en la tenorvoĉo, kiu kutime tenas la kanton firman. La meso entenas tamen ankaŭ la saman melodian materialon en aliaj voĉoj tie, kie la imitado komencas. Komence de la 16-a jarcento la paroditekniko fariĝantis la dominanta metodo por komponi mesojn.
12203 Gehling
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Russell Neel Gehling, kiu kontribuis al la troja asteroida misio Lucy de la NASA kiel Ĉefa Inĝeniero pri Sunpaneloj ĝis sia emeritiĝo.
Johannes Martini
Muziko
Krom tio, ke Martini estis produktema komponisto de relative konserveme komponitaj mesoj, li estas la unua komponisto, de kiu estas konataj psalmomuzikigoj por antifone kantanta duobla ĥoro. Tiu ĉi stilo, kiu sepdek jarojn poste ekfloris antaŭ ĉio en Venecio sub Adriaan Willaert, ŝajnas ne havi influon siatempe, kvankam ĝi estis markanta novigado.
Lia profana muziko estas komponita same en la franca kiel en la itala. Speciala strange estas lia "Fuge la morie", kiu postrestis tamen en tri diversaj fontoj, el kiuj kontraŭe al la du italaj manuskriptoj la iom pli juna el Segovio estas planita laŭ nederlanda Nederlands tekstkapo “Scoen kint”, je tiu tamen la resto de la kantoteksto mankas.
Breazova (Margina)
Breazova (Margina) [brjazova] (hungare:Béganyíresd) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 459 loĝantojn (rumanoj); en 1992 250 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1579. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Margina.
Krimulrepo
Krimulrepo aŭ krimbandorepo (laŭ la anglalingva gangsta-rap) estas ĝenro de repmuziko, kiu estas perfortoglora kaj (intertempe) kliŝe priskribas la vivmedion de krimbandano. Hiphopo ekestis en la nigrulaj kvartaloj de usonaj grandurboj, kaj tial la nunaj sociaj problemoj kiel drogismo kaj perforto estis de komence grava ero de la kantoteksto. En fruaj fazoj de hiphopo oni akceptis la tekstojn tre kritike kaj distancite, ankaŭ ĉar la enhavoj kiel soŭlo-produktaĵoj de la 1970-aj jaroj jam sinanoncis kaj ne estis komprenataj. Krimulrepo tamen koncentriĝas nure sur tiun kriman kampon de la vivo kaj gloras je tio la unuopajn aspektojn kiel drogokomercon, prostituistecon, murdon kaj maljustecon. La stilo, en kies deklamkanto kutime karakterizan rolon ludas maldeca lingvaĵo, estas la ĝis nun komerce plej sukcesa subĝenro de hiphopo kaj fine de la 1990-aj jaroj la reganta hiphopa subĝenro. Nur ekde la nova jarmilo multaj aktivuloj sin forturnis de krimulrepo kaj enigis pli fortajn erojn de ordibnara popularmuziko, same kiel ili provis formi pri si pli familiotaŭgan imagon.
15115 Yvonneroe
15115 Yvonneroe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo James M. Roe elde Oaxaca de Juárez (Meksiko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yvonne Josephine (Rump) Roe, edzino de la malkovrinto.
Slupo
Slupo (france kaj angle sloop) estas velŝipo kun ununura masto kaj velaro komponata de ĉefa velo kaj antaŭa velo. Kompare, kutro havas ĉefan velon kaj almenaŭ du antaŭajn velojn. La tiele nomita angle Friendship Sloop havas pli ol unu antaŭa velo, kaj estas, strikte kutro pli ol slupo.
Kabineto Bethlen
Kabineto Bethlen estis la tria kabineto, kiun nomumis la hungara guberniestro Miklós Horthy. Ĝi gvidis la landon pli ol jardekon inter 1921 kaj 1931. Tiu kabineto apartenis al la plej sukcesaj kabinetoj, ĝi faris stabila la landon kaj nur la Granda depresio faris finon al la registaro.
Historio
Unua Kabineto Teleki partoprenis nepruvite en puĉo de Karolo la 1-a (Aŭstrio), tial Horthy nomumis novan ĉefministron István Bethlen. Li kreis sekretan pakton kun la socialdemokratoj (kun Károly Peyer). Laŭ tio la socialdemokratoj ne faris strikojn, tumultojn, kompenze ili havis seĝojn en la parlamento. En 1924 estis establita memstara Hungara Nacia Banko, post 3 jaroj la pengo estis la nova monunuo. La lando finance stabiliĝis. La asekura sistemo kaj novaj doganoj estis enkondukitaj. En 1925 skandalo okazis: politikaj altranguloj presis falsajn frankojn, eĉ Bethlen sciis pri tio. Horthy ne akceptis abdikon de la kabineto. En 1927 hungara-itala amikeca kontrakto ekfunkciis. En 1931 pro la Granda Depresio la varoj estis aĉeteblaj kontraŭ kuponoj, tial la kabineto perdis la popularecon. Horthy nomumis pli novan ĉefministron Gyula Károlyi.
Friedrich von Heyden
Friedrich August von Heyden (naskiĝinta la sur patra bieno en Nerwiki apud Lidzbark Warmiński, mortinta la  en Vroclavo) estis germana verkisto kaj juristo.
Vivo kaj verkista agado
Heyden studis jursciencojn en Kenigsbergo, Berlino kaj Göttingen kaj ligis sin en 1813 al la ĉasisttaĉmento. En 1826 li iĝis konsilianto registrara kaj poste supera konsilianto registara. Sed baldaŭ aperis malkonsentoj inter li kaj la ministerio kiam li rifuzis iĝi cenzuristo en 1843. En la Revolucio de 1848 li tamen ne partoprenis.
Li provis verki diversĝenre per poemoj. Ĉie tiuĝenre li brilis. Tamen li ne sukcesis fascinigi la teatrospektantojn per siaj dramoj (»Theater«, Leipzig 1842, 3 vol.). Pli bonis la romano »Die Intriguanten« (Leipzig 1840, 2 vol.) kaj »Randzeiĉnungen« (1841, 2 vol.). Sed kiel plej bonaj verkoj taksatas liaj etaj poeziaĵoj plenaj de vidpunktoj de ĝentila animo, kiel: »Reginald« (Berlin 1831), »Der Schuster zu Ispahan« (Leipzig 1850), »Die Königsbraut« (1851) kaj aparte »Das Wort der Frau« (1843, 24-a eldono en 1900). La laste menciita verko famigis lin ankaŭ inter nespertuloj. Postmorte aperis »Gediĉte« (eldonite kun biografio fare de Th. Mundt, Leipzig 1852).
Lia filo estis la pentristo August von Heyden.
Literaturo
Gabriel, ''Friedrich von Heyden, mit besonderer Berücksichtigung der Hohenstaufendichtungen (Vroclavo 1900)
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, p. 304, kio legeblas tie ĉi.
Maltejo de Langensalza
Maltejo Langensalza (germane: Malzfabrik Langensalza, antaŭe Aktien-Malzfabrik Langensalza) estis la nomo de entrepreno fondita en 1872 en Bad Langensalza, Germanujo.
1872: Fondo ĉe Ziegelhof nr 10
Instigoj je starigo de maltejo en Bad Langensalza venis el la politikistaro je la komenco de la periodo de spekulanto-kompanioj. Erfurta registarkonsilisto atentigis la urbestron Karl Adolf Cramer pri la fekunda situo de la urbo kaj la grandkvanta kultivado de hordeo en la medio. Kun administra helpo de Sangerhausen fonditis en 1872 la firmo Aktien-Malzfabrik Langensalza kun akcia kapital de po 50 miloj da taleroj por jaro. Por realigi la tuton akiritis fare de la bierfarejposedanto Christian Gottfried Reise areon kun en 1845 fondita privata bierfarejo ĉe Ziegelhof nr 10: Reise tuj dungitis pro sperteco lia bierfarada kaj inĝeniera. Post la malkonstruo de la bierfardomoj konstruitis la fabriko kun sekigejo, kaldronejo, maŝinejo, deponejo, kontoro kaj fontejo/garbejo. Granda vendo necesigis kontinuan pligrandigon de la fabrika teritorio. En 1884 aldonitis nova sekigejo al la deponejo kaj en 1892 starigitis nova malta garbejo. En 1899 aĉetitis la areo apuda Ziegelhof 9 por la sumo de 6.500 markoj. Ĉ. en 1900 konstruitis ŝtona ponto super la borderanta foso ĉe Eisenacher-strato por plibonigi la elveturadon suden. En 1907 firmestro Ernst Weiß iĝis kontrolkomisiestro kaj sub gvidado lia realiĝis en 1911/12 garbejo alta kiu ne tute tuŝis la t.n. Blankan turon. Ekde 1912 la fabrika areo denove pliampleksiĝis danke al la akiro de la grundoj de ĉe Ziegelhof nr 8.
Aliaj maltejoj en Langensalza estis tiam la en 1884 fare de Ernst Carl Hesse fondita akcia kompanio Thüringer Malzfabrik Langensalza AG kun ejoj ĉe Eisenacher-strato 11 kaj 16 kaj la fare de la iama bierfaristo kaj malto-komizo Konrad Hartung en 1911 fondita kompanio Mitteldeutsche Malzfabrik AG ĉe Lange-strato 35, kies domoj ĝis nun konserviĝis.
1915: kunfandiĝo dummilite
La Unua mondmilito kaŭzis al la maltejoj langensalza-aj multajn problemojn. En 1915 unue bankrotis Mitteldeutsche Malzfabrik AG kaj la produktado ŝanĝiĝis je brasiknapo-sekigado por surogatpan-bakado. En 1919 finiĝis ankaŭ la laboroj ĉe Thüringer Malzfabrik Langensalza AG (Ziegelhof 10) kiu ekproduktis avenaĵojn. Ambaŭ entreprenoj transprenitis finfine fare de Malzfabrik Langensalza AG.
En 1921/22 transprenitis sub la estrado de Otto Geisler eĉ la tradiciriĉa erfurta maltejo Malzfabrik Hermann Wolff & Söhne kaj iĝis ankaŭ nomoŝanĝo je Aktien Malzfabrik Langensalza und Hermann Wolff & Söhne AG. La kapitalo baza altiĝis je 3 milionoj da markoj. La iamaj memstaraj fabrikoj de ĉe Ziegelhof 9/10, Lange Straße 35, Eisenacher Straße 11 kaj Eisenacher Straße 16 ekfunkciis kiel etfilioj kun diversaj sekcioj.
1928: etendiĝoj novaj kaj krizoj
Akiris en 1928 Otto Geisler por entrepreno lia la akcian plejmulton de la erfurta konkurencanto Malzfabriken J. Eisenberg & Etgersleben AG por la sumo de 2,4 milionoj da markoj per kreditoj de la bankoj Commerzbank kaj Bankhaus A.E. Wassermann. Dum la germana bankara krizo estis kolapso en 1932 kaj ne nur la akcioj devis redoniĝi al la menciitaj bankoj sed necesis ankaŭ pagi al ili kompensaĵon de 1,2 milionoj da markoj. Eĉ kunmeto kaj redukto de la kapitalo akcia ne vere malpli streĉis la situacion.
1936 kaj 1938, negocaj jaroj malbonaj, kialis por novaj malplialtigoj de la baza kapitalo. En 1939 kaj 1940 la maltejoj nur ricevis duonon de la hordeokvanto de la antaŭaj jaroj: tio nepris diversajn ĉedungitarajn konsekvencojn. Intertempe eĉ sekigejoj ordonitis laŭ § 26 de la militproduktadleĝaro Reichsleistungsgesetz zur kriegswirtschaftlichen Produktion disponigi ne pli bezonatajn ejojn por milita produktado. La keloj estis bombrifuĝejoj. La malfloro dungara kondukis en 1940 je nova bazkapitalmalaltigo egaligi la perdojn.
1945: postmilita mizero
Post la Dua mondmilito la sovetia administrado maldungis la kontrolkomisiestraron. En la 18.2.1946 la tuto iĝis popolproprieta entrepreno. En la 1.2.1957 fariĝis kombinato VEB (K) Lebensmittelkombinat Bad Langensalza, kiu konsistis el kvar partoj, Malzfabrik, Mühlenwerke VEB Mühle Langensalza, Biowita Werk Langensalza eGmbH kaj Dryburg Kellerei. La konkreta produktadfino enmalteja ne konatas. La sekcioj de ĉe Eisenacher-strato 11 kaj 16 cediĝis al aliaj planoj kaj parte malkonstruitis.
La fabrikejo de ĉe Ziegelhof aljuĝitis fare de la lokaj aŭtoritatoj al ledaĵa kaj ŝua fabriko VEB Leder- und Schuhfabrik Bad Langensalza. Ĉio brulkonsumiĝis en la 9.4.1987 kaj fordono de la ruinoj iĝis inter januaro kaj februaro 1990.
Konserviĝis sole la ejoj ĉe Lange-strato kiuj estas monumentprotektitaĵoj. Fare de studentoj de Bauhaus-Universitato Vajmaro ellaboritis aliutiligkonceptoj.
Solutreo
Solutreo-Puiji, en franca Solutré-Pouilly, estas vilaĝo en Francio kiu situas en la departemento de Soneo kaj Loaro, france Saône-et-Loire, kaj la regiono Burgonjo aŭ Bourgogne. La vilaĝo estas konata pro sia roko de Solutreo, monto situanta ĉe ĝi. La roko estas je la norda flanko sur relative malkruta deklivo, sed ĝiaj aliaj tri flankoj estas krutaj, preskaŭ vertikalaj.
Alcanena
Alcanena estas portugala urbeto kiu apartenas al la distrikto de Santarém, Centra regiono kaj subregiono de Meza Tejo, kun ĉirkaŭ 4 300 loĝantoj. Antaŭe ĝi apartenis al la antikva provinco Ribatejo.
Solutreo
Historio
Proksime de la roko (éperon rocheux) de Solutreo la ĉasistoj de la periodo solutreo, france solutréen, periodo nomita laŭ tiu ĉi loko, inter 22 000 kaj 17 000 antaŭ nun, do dum periodo de 5000 jaroj, gvatis grandegajn arojn de ĉevaloj kiuj venis de la regiono Breseo kaj de la valo de la rivero Saono. La ĉasistoj prahistoriaj surprenis ilin dum ilia vojo de migrado ĉiujara kaj mortigis ilin en grandaj amasoj. La restoj de pli ol 100 000 ĉevaloj estis elterigitaj je la piedo de la roko.
Je tiu loko arkeologoj povas studi la metodojn de ĉasado dum la ŝtonepoko.
Jane Grey
Jane GREY (naskiĝinta en 1537, ekzekutita la 12-an de februaro 1554), konata ankaŭ kiel naŭtaga reĝino estis edziniĝonta kun la angla reĝo Eduardo la 6-a, sed subpreme ili edzinigis ŝin kun Guildford Dudley, la filo de duko el Northumberland. Ŝi estis ebla amantino de Thomas Seymour. Jane estis nepino de Mary Tudor, fratino de Henriko la 8-a Tudoro.
Kiam Eduardo la 6-a estis mortanta, duko el Northumberland konvinkigis lin, por ke li ŝanĝu sekvantulecon utile al Jane. Post lia morto Jane estis proklamita kiel reĝino (la geedzeco de Jane kaj Eduardo estis renovigita). Ŝi regis sole 9 tagojn - forpuŝis ŝin Maria la 1-a. Jane kaj Guildfort estis malliberigitaj kaj senkapigitaj.
NGC 1373
NGC 1373 (aliaj indikoj — PGC 13252, ESO 358-21, MCG -6-8-28, FCC 143, 1ZW 13) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Viktoro Kolĉinskij
Viktoro KOLĈINSKIJ (naskiĝis en 1904 en Mikolajivo, Ukrainio, mortis la ) estis esperantlingva verkisto, aktiva en la Sennacieca Asocio Tutmonda kaj en la laborista movado.
Biografio
Kolĉinskij aktivis en la Sennacieca Asocio Tutmonda, sub la plumnomo V. Elsudo, kaj poste agadis ankaŭ en IAREV. Li ankaŭ estis sekretario de Tutukrainia komitato de esperantistoj.
Li estis arestita la en Ĥarkivo, kaj akuzita pri kontraŭsoveta agado, li neniam konfesis sian kulpon kaj estis mortpafita la.