cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Armeo de Irano
La Armeo de Irano konsistas el la regula armeo, nomata Arteŝ, kaj la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio, nomata Pasdaran. Ambaŭ armeaj branĉoj laŭ taksoj de la jaro 2012 havas proksimume 523 000 aktivajn kaj pliajn 350 000 rezervajn soldatojn. Ĉiuj indikoj pri grandeco, armilaro kaj strukturo de la irana armeo estas severa sekreto de la irana ŝtato, kaj tial eksterregistaraj informoj pri ili estas nur supozoj, plejparte surbaze de usonaj taksoj.
La Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio kontrolas la Basij, paramilitan organizaĵon da volontuloj, kiuj okupiĝas pri publika ordo, kaj pri la subpremo de opozicio al la Islama registaro. La Basij famiĝis dum la Iraka-irana milito, pro iliaj amasaj atakoj kontraŭ malamikaj pozicioj, ofte preskaŭ "kamikazaj", kiuj estis la rezulto de religia fervoro. Ankaŭ infanoj estis uzitaj por ĉi tiuj atakoj.
Nughedu San Nicolò
Nughedu San Nicolò estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Anela, Bono, Bonorva, Bultei, Ittireddu, Ozieri kaj Pattada.
NGC 5096
NGC 5096 (aliaj indikoj — MCG 6-29-76, ZWG 189.51, VV 633, PGC 46506) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Heksila cinamato
Heksila cinamato aŭ C15H20O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cinamata acido kaj heksila alkoholo. Heksila cinamato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila cinamato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila cinamato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Akira Iwasaki
Akira IWASAKI (岩崎昶) (18-an de novembro 1903, Tokio – 16-an de septembro 1981) estis elstara maldekstra japana filma kritikisto, historiisto kaj produktisto.
Ŝi ekinteresiĝis pri filmoj kiel studento en la Universitato Tokio. Jam frue, li helpis enkonduki la germanan kinejan eksperimentan filman arton en Japanio kaj estis kunhelpisto en akiro de majstraĵo Unu paĝo de frenezeco de Teinosuke Kinugasa, filmita en Tokio. Post tio, li eniris marksismam politikadon kaj establis karieron helpante la progresajn kinejan arton kaj kritikismon. Li verkis kaj redaktis pli ol 30 filmajn librojn, filman kritikismon, historion, teorion kaj biografion dum sia kariero.
Post malvenko de Japanio en la dua mondmilito, Iwasaki estis aktiva en kritikado de tiuj, kiuj partoprenis en la milita agitado. Li eklaboris ĉe Nihon Eigaŝa (Nichiei), kompanio ĉefe pri dokumentariaj filmoj kaj helpis produkti du gravajn, sed malbon-sortajn dokumentariajn filmojn: La efikoj de la nuklea bombo je Hiroŝima kaj Nagasaki - tiun konfiskis la okupa aŭtoritato por Japanio - kaj la Japana tragedio, reĝisorita de Fumio Kamei, kiu estis malpermesita pro ties kritika figurigo de Imperiestro Hirohito. Li daŭre laboris en la 1950-aj jaroj kiel filma kritikisto el la 1950-aj jaroj, helpis produkti sendependajn filmojn kun helpo de Tadaŝi Imai kaj Sacuo Jamamoto, post kiam multaj ekster-maldekstraj estis forpelitaj el la grandaj studioj dum la Ruĝa Purigo.
En 1974, li estis membro de la ĵurio ĉe la 24-a Berlina Internacia Filma Festivalo.
Raoul de la Grasserie
Raoul de la GRASSERIE (naskiĝis en 1839, mortis en 1914) estis franca juristo kaj lingvisto. Li estis ano de Société générale des prisons (Ĝenerala Societo de Malliberejoj) kaj "Lingvistika Societo de Parizo". Li proponis planlingvojn Apolema kaj Auca.
Kiel lingvisto li studis indiĝenajn lingvojn kaj slangojn kaj influis la penson de Ferdinand de Saussure. Li estis la franca pioniro de sociolingvistiko.
Marcel Lefebvre
Marcelo Francisko LEFEBVRE, plennome Marcel François Marie Joseph Lefebvre (naskiĝis en Tourcoing la 29-an de novembro 1905, mortis en Martigny la 25-an de marto 1991) estis romkatolika ĉefepiskopo de Dakar kaj episkopo de la franca diocezo Tulle (departemento Corrèze).
En la 1970-a jaro li fondis la Sacerdotan Fration de Sankta Pio la 10-a. Tiu fratio subtenas la mesfaron laŭ la tradicio de la trenta meso kaj klopodas kritikan vidpunkton pri la Dua Vatikana Koncilio kaj la maniero de ĝiaj interpretado kaj efektivigo far la Sankta Seĝo kaj aliaj.
Ordininte kontraŭ la papa volo kvar episkopojn en 1988, li kaj ili aŭtomate ekskomunikiĝis, kiel deklaris la beata papo Johano Paŭlo la 2-a. La ekskludo de la sakramentoj rilate al la kvar episkopoj (ne la dekreto mem) nuliĝis la 24-an de januaro 2009 far la prefekto de la kongregacio por la episkopoj, la kardinalo Johano Baptisto Re, komisie de papo Benedikto la 16-a. Tiu ago ne koncernis la jam mortintan Lefebvre.
Toresa korako
La Toresa korako (Corvus orru), nomita ankaŭ kiel Aŭstralia korvo aŭ Papua korvo en tiuj respektivaj landoj, estas aŭstralazia membro de la genro de korvoj. Ĝi estas tutnigra korako, kiu troviĝas norde kaj okcidente de Aŭstralio kaj en nordaj insuloj.
Taksonomio
La Toresa korako estis prisrkibita unuafoje de la ornitologo Charles Lucien Bonaparte en 1850, kaj la aŭstralia subspecio ceciliae estis priskribita de Mathews en 1912. En Centra Aŭstralio sudokcidente de Alice Springs, la vorto en Pitjantjatjara por la raso ceciliae estas kaa n ka. Dum la vorto wati kaa n ka aludas al rapidfingra homo aŭ al iu kiu vagadas suspektinde.
Aspekto
La Toresa korako estas tutnigra specio ĉirkaŭ samgranda (50–55 cm longa) kiel la eŭrazia Nigra korniko sed kun pli fortika beko kaj kun iom pli longaj gamboj. Ĝ havas la tipan blankan irison de aliaj specioj de Aŭstralazio de la genro Corvus sed ĝi povas distingiĝi el plej parto (escepte de la Malgranda korvo) pro la bazo de la plumoj de kapo kaj kolo tutblanka (videblaj post blovo de forta vento kiel en la bildo). Ĝi ankaŭ trenas siajn flugilojn post alterigo.
Distribuado kaj habitato
La kontinenta teritorio de la aŭstralia raso C. orru ceciliae okupas la tropikan nordon de Aŭstralio ĝis tiom sude kiom ĝis Brisbano en la orienta marbordo kie ŝajne la specio alkutimiĝis bone al la urba vivo. Plejparte de tiu teritorio, ĝi estas facile distingebla el la aliaj specioj, ĉar ĝi estas la ununura korvedo troviĝanta en norda Aŭstralio.
La aliaj tri rasoj loĝas en diversaj insuloj norde: C. orru orru (la nomiga formo el Papuo-Nov-Gvineo kaj Molukoj), C. orru insularis el Novbritio kaj proksimaj insuloj kaj laste C. orru latirostris de la insuloj Tenimberoj kaj Barbaroj. Tiu estas la areo de la Toresa markolo, kio nomigas la specion.
Ĝi estas iom pli timida ol la aliaj sudaj korvedoj kaj ŝajne rekonas la signifon de pafilportanto kaj rapide malaperas en tiu okazo.
Dieto
Ĝi estas tipa korvo ĉiomanĝanta. Ekzemple ĝi estis vidata manĝanta strandenitan fiŝon, kadavraĵojn, homan restaĵojn, fruktojn kaj insektojn. Adaptebla kaj inteligenta kiel siaj parencoj de Nordameriko, Eŭropo, Afriko kaj Azio, ĝi lernis kiel mortigi kaj manĝi la enmetitajn kaj venenajn Kanbufo sen engluti la venenon puŝinte ilin sur siajn dorsojn kaj mortige frapinte ilin per sia pova beko.
Nestumado
La ino demetas 2 al 4 ovojn en granda nesto el bastonetoj alte en arbo.
Voĉo
Tre diferenca el tiu de la Aŭstralia korako. Nazeca "ak-ak-ak-ak-ak" aŭ "ok-ok-ok-ok".
Emile Gasse
Emile GASSE [gas] (naskiĝis la 26-an de oktobro 1881 en Parizo - mortis la 29-an de aprilo 1974 en Hyères, Francio) estis la unua esperantisto en sia regiono (Normandio).
Franco, asekur-agento, kunfondis la Popolan Universitaton en Havro.
Esperantistiĝis en marto 1900 (la unua en Normandio), partoprenis interalie ankaŭ la 1-an Universalan Kongreson en Bulonjo-ĉe-Maro, gvidis centojn da kursoj, inter kiuj ankaŭ oficialan (devigan) ĉe la Komerca Supera Lernejo en Parizo. Ĝis sia morto funkciis kiel fakdelegito de UEA. EdE-G
(15981) 1998 UP6
(15981) 1998 UP6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Sony Labou Tansi
Sony Labou Tansi, lia vera nomo estas Marcel Ntsoni (* 5-an de julio 1947 en Kimwanza, en la tiama Belga Kongo; † 14-an de junio 1995 en Brazavilo, Respubliko Kongo) estas konsiderata grava afrika verkisto, eseisto, dramaturgo kaj poeto kiu meritas esti legata preter la limoj de Kongo kaj Afriko, kio respondas al lia deziro paroli al la tuta mondo.
Brächise
Brächise estis semajna gazeto de la zurika junulara movado, kiu aperis en la jaro 1981.
Sony Labou Tansi
Kiam lia unua romano estis publikigita en Francio en 1979, li elektis Sony Labou Tansi kiel sian pseŭdonimon, omaĝe al Tchicaya U Tam'si. Furioza satiro de politiko bazita sur torturo, murdo kaj la kulto al personeco, denuncante la diktatorecon, La Vie et demie [La Vivo kaj Duono] okazas en Katamalanazio, imagita lando, Tiu ĉi romano estis laŭdata de internaciaj literauraj kritikistoj, precipe francaj, ĝis la punkto ke tiu romano estas grava verko por tuta Afriko, laŭ la vortoj de la franc-kongola verkisto Alain Mabanckou: "Se estas tri romanoj, kiuj daŭre revenas kiel gravaj en la literaturo de nigra Afriko, ili estas tiuj de Sony Labou Tansi (La Vie et demie - La Vivo kaj Duono), de Yambo Ouologuem (Le Devoir de Violence - La Devo de Perforto) kaj de Ahmadou Kourouma (Les Soleils des indépendances - La Sunoj de Sendependeco).
Brächise
Post la abrupta fino de la revuo Eisbrecher la 17-an de januaro 1981 decidis la grupo ĉirkaŭ Theo Bünzli, Bernd Sigenthaler, Stefan Flüeler (nomita Flouflou) kaj Didi Weidmann, daŭrigi. Ili fondis novan revuon, kies nomo "Brächise" estis anagramo de "Eisbrecher". La alemana vorto "Brächise" havas la signifon de "rompstango". La revuo aperis de la 23-a de januaro ĝis la 26-a de majo 1981.
Sony Labou Tansi
Verkaro
Lia plej forta verko estas "L’Etat honteux" (La honta ŝtato) [1981] poste reeldonita sub la titolo "Machin la Hernie" [2005] pri la homa kondiĉo kaj la kondiĉo de la malbono.
Takayuki Toyomitsu
Takayuki Toyomitsu (豊満 貴之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Brächise
La unua eldono aperis semajnon post la malapero de "Eisbrecher" kun eldono reduktita al 10000 ekzempleroj. Ke "Brächise" povis kopii la sukceson de "Eisbrecher" ja eĉ superi, ĝi dankas la fakton, ke la zurika polico konfiskis la 30-an de januaro la tutan 2-an eldonon. Preteksto estis pornografieca bildo kaj karikaturo kontraŭ la atendita papvizito sur paĝo, kiuj kunmetis Truniger, persono, kiu poste estis rekonita kiel kaŝita policagento. Dank anonima donaco de zurika komercisto tamen la plano ruinigi la redaktan teamon de la revuo malsukcesis. La revuo la postan semajnon povis akurate reaperi kaj kun duobla eldonkvanto, kiu nun facile elvendiĝis.
Kvereloj en la redakta teamo en majo 1981 signifis tiam en majo la definitivan finfon de junulara semajngazeto. La truon poste povis ŝtopi la Wochenzeitung (WOZ), kiu povis transpreni ankaŭ la infrastrukturon de la stratvendistoj kaj la redaktejo de la iama "Brächise".
11451 Aarongolden
11451 Aarongolden estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Aaron Golden de la Nacia Universitato de Irlando en Galivo, kiu laboras en la kampo de la astrofiziko de alta tempa difino kaj bilda prilaborado. Li partoprenis en la malkovro de optikaj pulsoj de du pulsaroj.
Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a
La Sacerdota fratio de Sankta Pio la 10-a estas internacia katolika organizo de tradiciemuloj. Ĝi fondiĝis en la 1970-a jaro far la franca ĉefepiskopo monsinjoro Marcel Lefebvre. Ĝia oficiala latina nomo estas Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X. En Germanlingvio zorgas por disponigo de bonaj katolikaj tekstoj Eldonejo Sarto.
Ligiloj
Retpaĝaro de la fratio multlingve
A Nap
A Nap ( La Tago)
Banŝio
Banŝio (angle Banshee) povas signifi:
Sámuel Zay
Sámuel ZAY [zaj]?, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zay Sámuel ((naskiĝis la en Hungara reĝlando en Komárom, mortis la  en Tata (Hungario)) estis hungara kuracisto, instruisto, mineralogo, eĉ pioniro de la hungara mineralogio.
Biografio
Sámuel Zay lernis en kalvinana lernejo en sia naskiĝurbo, ekde 1768 en kolegio de Debrecen. Li interrompis la lernadon kaj li instruis en Karcag inter 1771-1773. Li finis la lernadon en la kolegio en 1781, poste li estis lernejestro 2 jarojn en Tiszafüred. En 1788 li akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Pest, poste li kuracadis en sia naskiĝurbo. Inter 1790 kaj 1794 li estis kuracisto de Kecskemét, poste li estis ĉefkuracisto en Tata ĝismorte.
Urinanalizo
Jam en la Antikveco estis ofta la diagnozo de malsanoj surbaze de la observado de la urino. La metodo, nomita uroskopio aŭ urinoskopio, surbaze de la observado de la organoleptikaj propraĵoj de la urino estis jam priskribita de Galeno kaj ties aplikado okazis dum multaj jarcentoj en la kunteksto de la teorio de la kvar humoroj apogita de Hipokrato.
Kvankam la teknologio de kemia analizo kaj kvalita kaj kvanta permesis ekde fino de la 19-a jarcento la superigon de la urinoskopia metodo, la organoleptikaj propraĵoj de la urino, tipe odoro kaj koloro, permesas ankoraŭ tujan diagnozon de nombraj malsanoj.
Iruputunku
Iruputunku aŭ Irruputuncu estas vulkano en la komunumo Pica, Provinco Tamarugal, regiono Tarapakio, Ĉilio, same kiel ĉe San Pedro de Quemes, Provinco Nor Lípez, Potosiio, Bolivio. La montopinto estas 5 163 alta kaj havas du pintajn kraterojn — nome la plej suda 200 m larĝa havas aktivajn fumarolojn. La vulkano ankaŭ montras lafofluaĵojn, blok-cindrajn fluaĵojn kaj kelkajn lafokupolojn. La vulkano estas parto de la Anda Centra Vulkana Zono (CVZ).
La vulkano estis aktiva dum la Plejstoceno kaj Holoceno, kun ĉefaj erupcioj okazintaj antaŭ 258.2 ± 48.8 ka, antaŭ inter 55.9 ka kaj 140 ka kaj 1570 ± 900 antaŭ nuno (380 ± 900 p.K.), kio estis akompanita de formado de ignimbritoj. Historia vulkana aktiveco estas malpli klara; erupcio en 1989 estas konsiderita nekonfirmita. Erupciaj kolonoj ligitaj al freatomagma erupcia aktiveco estis observita la 26an de Novembro 1995 kaj la 1an de Septembro 2003. Oni observis ankaŭ sisman aktivecon en la Irruputuncu, kaj pliiĝantan fumarolan aktiveco liberigante 0.24–0.57 long ton/ks da [[sulfura duoksido}} lasis sulfurajn kuŝejojn en la aktiva kratero.
La Centra Vulkana Zono estas malmulte loĝata kaj plej vulkanoj ne estas sub studo, sed Irruputuncu estas rigardita de la ĉilia geologia servo SERNAGEOMIN. Eblo de produktado de geoterma energio el la vulkano estas studata.
Tamanduo
Tamanduo (Tamandua) estas genro de formikomanĝuloj. Ĝi havas du membrojn: nome la Suda tamanduo (Tamandua tetradactyla) kaj la Norda tamanduo (Tamandua mexicana).
La Norda tamanduo havas teritoriojn el sudorienta Meksiko suden tra Centrameriko, kaj en Sudameriko okcidenten de Andoj el norda Venezuelo al norda Peruo. Sudaj tamanduoj troviĝas el Venezuelo kaj Trinidado al norda Argentino, suda Brazilo kaj Urugvajo.
117703 Ochoa
117703 Ochoa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la iama usona kosmonaŭtino Ellen Ochoa. En 1993, ŝi estis la unua hispanamerika virino, kiu iris en la kosmon. Ŝi flugis en kvar kosmopramaj misioj, restis preskaù 1000 horojn en la kosmo, kaj iĝis Direktorino de la Kosmocentro Lyndon B. Johnson.
Emilio Gastón
Emilio GASTÓN UGARTE (Zaragozo, 1877-1925) estis advokato kaj pioniro de Esperanto en Hispanio. Kunfondinto kaj prezidinto de la grupo Frateco en Zaragozo. Liaj infanoj Emilia (naskiĝinta en 1904), Inés kaj Rafael ankaŭ estis esperantistoj, laŭ la UEA-jarlibro de 1966 eĉ la unuaj flue parolantaj denaskaj esperantistoj en la mondo. Li ankaŭ estis "Entreprenisto de la ekskurso de la aŭstriaj infanoj en Hispanujon post la milito pere de Esperanto ".
Azalais de Porcairagues
Azalais de Porcairagues estis trobadorino, kiu komponis poemojn kaj kantis la tiel nomatan “kortezan amon” aŭ “ĝentilan amon”, en la nobelaj rondoj de la kortego de Okcitanio je la fino de la 12-a jarcento. Azalais estas konsiderata la unua trobadorino kies nomon oni konas. La trobadoroj estis muzik-komponistoj kaj interpretistoj de lirika poezio kiu naskiĝis en la koro de la okcitana nobelaro. La trobadora movado disvastiĝis en la kortegoj de Italio, Hispanio, kaj Francio, kaj poste tra la tuta Eŭropo. La trobadoroj fariĝis gravaj aktoroj en socia kaj kultura vivo, ĝis tia grado, ke ili restas hodiaŭ esencaj figuroj de la Mezepoko.
Iliaj kantotekstoj temas ĉefe pri kavalireca amo, sincere, subtile kantita de poetoj de nobela statuso. Ili ĝentile esprimas siajn sekretajn amojn inter la membroj de la nobelaro. Tiu elita movado inkludis virinojn, kiuj ankaŭ verkis, komponis kaj interpretis siajn kanzonojn. Ili kutime atentigas pri ilia idealigita, platona kaj mistika koncepto pri amo. Ĉi tiuj nobelaj virinoj, per siaj versoj, parolas pri feliĉo, deziro, maltrankvilo; sentoj kaŭzitaj de fervora amo. En ĉi tiuj versoj ili serĉis perfektecon kaj belecon, priskribante la idealojn, kiujn ili atendis trovi en viro por ami lin. Ĉi tiu amo estis direktita al kavaliroj, trobadoroj, malofte al iliaj edzoj.
La historio memoras la nomojn de dudek tri trobadorinoj. Ili estas konsiderataj la unuaj okcidentaj virinoj kiu verkis sekularan muzikon. Inter ili elstaras María la Balteira, muzo kaj inspiro de multaj trobadoroj de la reĝa kortego; Beatriz de Día, Alamanda de Castelnau; Maria de Ventardorn, kiu esprimas la deziron al egaleco inter viroj kaj virinoj en amrilatoj; Maria de Francio; kaj finfine Azalais de Porcairagues.
Nenion oni scias pri la naskiĝo kaj morto de Azalais. Oni asertas, ke ŝi venis el la regiono ĉirkaŭ Montpellier, proksime al la teritorioj apartenintaj al Gui Guerrejat, kiu estis la frato de Vilhelmo la 7-a de Montpellier. Ŝi komponis multajn belajn kanzonojn pri Gui Guerrejat al kiu ŝi estis enamiĝinta. Bedaŭrinde nur unu el tiaj verkoj konserviĝis, "Jen ni venas dum malvarma vetero". Ĝi estas simpla kaj kortuŝa klasikaĵo.
La Profesoro kaj lingvisto Aimo Sakari argumentas, ke Azalais estas la mistera trobadorino pritraktita en pluraj poemoj de la trobadoro Raimbaut de Orange, najbaro kaj kuzo de Gui Guerrejat. La presita poemo de Azalais havas kvindek du liniojn, sed la teksto varias multe inter manuskriptoj. Tio sugestas ke ĝi ne estis tuj komponita. La poemo aludas al la morto en 1173 de Raimbaut de Orange. Eble ĝi unue estis komponita antaŭ tiu dato kaj poste estis modifita.
Azalais eniris en poezia debato kun la trobadoro Guillhem de Saint-Leidier pri tio, kio signifas por sinjorino preni amanton pli riĉan aŭ kun pli alta socia rilato ol ŝi mem, kaj ĉu ĉi tiu socia diferenco konsistigas malhonoron por la sinjorino. En la lasta strofo, Azalais mencias la bonfaranton Ermengarde de Narbonne, kio sugestas ke ŝi verŝajne estis altirinta protektanton por sia talento.
Ŝia vivo restas ĉefe mistera. La malmultaj informoj, kiuj restis, devenas de kelkaj linioj de ŝia vivo, en ​​teksto de iu biografio kiu rakontas la vivojn de trobadoroj. La bildo reprezentas Azalais de Porcairagues portante longan ruĝan robon; apude ŝia biografio okupas mallongan tekston en la franca:
”''Azalaïs de Porcairagues, nobla kaj klera sinjorino, venis el la regiono de Montpellier. Ŝi enamiĝis al Gui Guerrejat, la frato de Guillaume de Montpellier. Ŝi sciis komponi kaj verkis multajn belajn kantojn por li.”''
Leĝo de Wien pri ŝoviĝo
La leĝo de Wien aŭ pliekzakte leĝo de Wien pri ŝoviĝo estas fizika leĝo, kiu priskribas la spektron de termoradiado elsendita de nigra korpo. Kontraste al leĝo de Planck (aŭ al simila leĝo de Wien pri radiado), la leĝo nur rilatigas la ondolongon de maksimuma intenseco kun la korpotemperaturo, sed pri la intenseca kvanto ne temas. La leĝo nomiĝas laŭ la germana fizikisto Wilhelm Wien, kiu eltrovis ĝin en la jaroj 1893 ĝis 1894.
Laŭ la leĝo de Wien la ondolongo de maksimuma intenseco de termoradiado de nigra korpo estas :
La leĝo matematike dedukteblas de la leĝo de Planck.
Granda londona smogo de 1952
La granda londona smogo (aŭ fumnebulo) (angle The Great Smog = La Granda Smogo) komenciĝis en Londono la 5-an de decembro 1952. Pro la ekstrema aerpoluado dekmiloj suferis je spirproblemoj kaj mortis pro tio miloj. Jam antaŭe okazis gravaj smogoj en Londono (1873, 1880, 1882, 1891, 1948), sed neniu havis tiun efikon je la socio kiel tiu de 1952.
Post la dua mondmilito, la ekonomia kresko revigliĝis, la london-anoj hejtis denove forte per karbo, aperis omnibusoj anstataŭ elektraj tramoj, kreskis la aŭtomobila trafiko. Tio signifis daŭran multiĝon de la poluaĵoj en la aero.
En decembro de 1952 estiĝis altprema zono en sudo de Anglio kaj tiel fluis sur la grundo malvarmaj aeroj al Londono, dum la aero en la alto estis pli varma. Pro la malvarmo, la loĝantoj hejtis pli forte kaj la kamenoj eligis grandan mason da karba nebulo. La malbonan situon fortigis la emisioj de la fabrikoj kaj la energiaj centraloj. La poluaĵoj ne povis forlasi la grundan zonon pro la inversa aerfluo.
Matene de 5-a de decembro 1952, la aero estis ankoraŭ klara en Londono. Poste la humida aero malvarmiĝis ĝis kondensiĝa punkto kaj estiĝis la unuaj fumnubeloj. Vespere jam densiĝis la nebulo, la videbleco estis kelkmetroj. En la nokto kaj en la sekvaj tagoj, eĉ piedirantoj misvojis. La smogo malaperis ekde la 9-a de decembro 1952.
Sekvoj
Kiam la nebulo foris, oni povis konkludi kelkajn aspektojn. Evidentiĝis, ke la mortonombro preskaŭ triobliĝis en Londono dum la smogo (ĉefe inter la maljunuloj). La maksimuma koncentreco de sulfura dioksido estis 3,82 miligramoj je kuba metro en aero. Laŭ kalkuloj, entute mortis 4-12.000 homoj je sekvoj de la smogo. Inter la mortintoj multis la beboj, infanetoj, maljunuloj, same personoj kun pli fruaj spirproblemoj, kormalsanoj.
Kiel malfrua sekvo de la smog-katastrofo, oni akceptis la leĝon „Clean Air Act“ en 1956. Oni reduktis draste la nombron de la malfermitaj kamenoj. Post tio, la aerkvalito forte pliboniĝis en Londono kaj simila smog-katastrofo ne okazis ankoraŭfoje.
Oleksovice
Oleksovice (Gross Olkowitz) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.
Ekde la 31-a de marto 2009 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Duklando Burgonjo
Duklando Burgonjo aŭ Burgundio estis feŭdo inter la 9-a kaj 15-a jc kun ĉefurbo Dijon.
Ekde 1006, la duklando estis apanaĝo regata sinsekve de du reĝaj dinastioj : rektaj kapetidoj kaj Valois.
Sekve de geedziĝo de Filipo la Maltima kun Margareta de Flandrio, la Valois-Burgonjo tiom kreskigis siajn posedaĵojn en Nederlando inter 1363 kaj 1477, ke ili pripensis konsistigi sendependan ŝtaton. Tamen, tiu rapida kresko kondukis al konsistigo de koalicio gvidata de svisa konfederacio kaj de duko de Loreno, kiu suferigis vicon da malvenkoj al la lasta duko Karlo la Maltima, kiu fine mortis piede de la muroj de Nancy.
Burgonjo fariĝis tiam registarlando kaj generalitato de la reĝlando Francio. Ĝia teritorio respondas precipe al : La provinco estis pligrandigita per Bresse kaj Bugey kiam Savojo cedis al Henriko la Kvara siajn posedaĵojn sur la dekstra bordo de riverego Rodano. Per la posedaĵoj de dukoj de Burgonjo en Nederlando, Karlo la Kvina, pranepo de Karlo la Maltima, konsistigis distingan politikan enton.
Divido de malnova Burgonjo inter Francio kaj Ĝermanio
Duklando Burgonjo estas unu el la heredintoj de malnova merovida Burgonjo, kiu restaras okaze de la multaj karolidaj dividoj. Laŭ militoj aperas kaj kunekzistas reĝlando Burgonjo, duklando kaj graflando Burgonjo.
En 841, troviĝas la titolo dux Burgundiae potentissimus portata de grafo Guérin : tio estas milita komandejo. La dividoj de 843 per Verdun, 855 per Prüm, 870 per Meerssen estas daŭra origino de la partigo de teritorioj en Okcidenta Burgonjo (duklando) kaj Orienta (graflando): okcidento de riveroj Saône kaj Rodano iris al Karlo la Kalva, oriento al Lotaro la Unua.
La kreo de la duklando : la bosonidoj (898-952)
En 879, Boson grafo de Vienne kaj Autun fariĝis reĝo. Liaj posedaĵoj kovras grandan parton de malnova Burgonjo. Sed la reĝo Karlomano la Dua, subtenata eĉ de la frato de Boson, Rikardo kromnomata la Juĝrajta, reduktis lian reĝlandon al Provenco. Tio estas la unua dinastio de la dukoj de Burgonjo, la bosonidoj (898-952).
La duklando robertida (956-1002) poste kapetida (1006-1361)
Robertidoj disputis pri duklando Burgonjo kontraŭ la familio de la reĝo Raulo ekde 936.
La duklandoj de Valois (1361-1477)
En 1361 duko Filipo (Rouvres) mortis sen heredanto, la franca reĝo Johano la Dua la Bona reprenis la duklandon kaj donis ĝin en 1363 al sia filo Filipo la Maltima kiel apanaĝon. Tiu lasta, dank'al diplomatiaj agoj de lia frato la reĝo Karlo la Kvina, ricevas la graflandon de Flandrio per sia edziĝo al Margareta la Tria de Flandrio.
Partopreno en regado de la reĝlando
Post la morto de sia frato Karlo la Kvina en 1380, Filipo la Maltima fariĝis regento kaj kuratoro de la reĝo atendante la plenaĝecon Karlo la Sesa (en 1388).
Tento pri suvereneco
Filipo la Bona akceptigis de Karlo la Sepa ne plu omaĝi al la reĝo, privilegio konsentita nur al li. Tamen la duko fidelis al politiko de proksimeco al la francaj reĝoj. Li eĉ akceptis la estontan Ludoviko la Dekunua en kontraŭstaro al sia patro.
Karlo la Maltima, male, ne hezitis defii Ludovikon la Dekunuan en batalo de Montlhéry (1465) kaj sieĝante antaŭ Parizo.
Joe Viera
Joe Viera (* 4-an de septembro 1932 en Munkeno) estas germana ĵazsaksofonisto kaj -pedagogo.
Vivo kaj verkado
Post studo de fiziko ĉe la Teknologia Universitato Munkeno li laboras ĉefprofesie kiel muzikisto, muzikaranĝisto, instruisto kaj verkisto. Liaj unuaj instrumentoj estis soprana kaj alda saksofonoj, poste li transiris al tenorsaksofono. Unue li fondis diksilando-bandon nome Riverboat Seven. Krom tio li muzikis ekde 1962 duope kun pianisto Erich Ferstl kaj triope kun kontrabasisto Manfred Eicher. Ekde 1969 li verkis en kvaropo kun Ed Kröger, Sigi Busch kaj Heinrich Hock kaj ekde 1976 en sesopo (i. a. kun Dieter Ilg, Hannes Clauss kaj Martin Schrack). Pli malfrue Hans-Jürgen Bock apartenis al lia triopo.
Ekde 1960 li prezentis kaj organizis seminariojn, kursojn kaj prelegojn, parte ankaŭ en aliaj eŭropaj landoj. En 1970 li komencis eldoni reihe jazz, ampleksa serio da ĵazmuzikaj instruverkoj kun tradukaĵoj en la polan, svedan kaj grekan lingvojn, por kiu li kunlaborigis elstarajn instrumentistojn.
Ekde 1971 ĝis 1998 Joe Viera instruis en la ĵazlaboratorio de Ilse Storb ĉe la Universitato Duisburg-Essen, ekde 1981 kiel profesoro, kaj krom tio ekde 1971 ĝis 1997 ĉe la Muzikaltlernejo je Hanovro, ekde tiam ĉe la munkena universitato. Li estas kunfondinto de la Internacia Ĵaz-Federacio kaj de la Unuiĝo de Germanaj Ĵazmuzikistoj, kies prezidanto li estas ekde 1988. Kune kun Helmut Viertl li fondis en 1970 la Internacian Ĵazo-Semajnon je Burghausen, kies arta direktisto li estas ekde tiam.
Rott (distrikto Landsberg)
Rott estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landsberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Joe Viera
Vivo kaj verkado
En la jaro 1993 li fondis kune kun la tiam muziksekciestro ĉe la Akademio por Instruisto-Pliklerigo kaj Personaro-Estrado en Dillingen, Walter A. Neubeck, la Instruistan Bandegon Bavario (LBB Bayern), kies muzika direktisto li estis ĝis fine de 2000. Kun ĉi tiu ensemblo li faris plurajn lumdiskojn.
Tomaso de Vio
Tomaso de Vio (en kelkaj landoj pli konata sub la nomo Thomas Cajetanus) estis teologo kaj ekzegezisto, krom diplomato de la Roma Kurio.
Biografio
Naskiĝinte en Gaeta (Italio) en 1469, Jakobo De Vio aliris en 1484 inter la dominikanaj fratuloj de la konvento de Gaeta, kie alprenis la nomon de Tomaso, kaj daŭrigis la studadon pri filozofio kaj teologio en Napolo kaj Padovo.
Li estis profesoro pri teologio ĉe la universitato de Pavia kaj Romo, kaj en tiu kampo akiris konsiderindan famon sekve de publika debato kun Johano Piko de la Mirandolo en 1494 en Ferrara.
Ekde 1508 ĝis 1518 Tomaso De Vio fariĝis “generalo de sia religia ordeno” kaj konsilisto de la papo; li krome montris grandan zorgemon en la defendo de la papaj rajtoj kontraŭ la nekanona Koncilio de Pizo, per serio de publikigaĵoj kiuj, poste, estis forpelitaj de la Sorbono kaj bruligitaj ordone de la franca reĝo Ludoviko la 12-a. Li estis membro tre influa dum la 5-a Laterana Koncilio, kunvokita de papo Julio la 2-a en 1512.
En 1518 Tomaso de Vio estis sendita al Germanio kiel Apostola Legato por partopreni en la Dieto de Frankfurto ĉe Majno, kie li profite engaĝigis por la elektado de Karlo Habsburga kiel imperiestro de la Sankta Romia Imperio favorata, de li, kontraŭ Francisko la 1-a de Francio, kaj tie provis kunteni la komenciĝantan protestantan Reformacion de Marteno Lutero. Ĉi-kaze li reĵetis la opinion laŭ kiu estus pacige kun la sekvantaro de Lutero permesi la geedziĝon de la pastroj (kiel en la Ortodoksa Eklezio) kaj oponi la teorion laŭ kiu la eŭkaristia komunio – por esti valida - devas estis efektivigita kun ambaŭ la konsekritaj elementoj (kaj pano kaj vino).
En 1519 li revenis al Romo post senefikaj penoj por konvinki Luteron forlasi siajn propopojn de reformo, kaj helpis la papon redakti la Buleon Exsurge Domine (“Vekiĝu, Sinjoro), kiu, celante kontrasti la disvastigadon de la Lutera Reformacio, aljuĝis ekskomunikon al Marteno Lutero.
En 1523 ĝis 1524 li organizis la reziston kontraŭ la Turkoj de la Otomana Imperio minacantaj invadi teritoriojn de Germanio, Hungario kaj Pollando.
En 1527 Tomaso de Vio estis enprizonigita, dum la Disrabado de Romo de 1527, plenumita de Landskenetoj, senditaj de Karlo la 5-a por puni la papon Klementon la 7-an pro ties politiko favora al Francio.
Kune kun la teologia produktaĵo sekvanta la liniojn de la skolo tomista, Tomaso de Vio distingiĝis ankaŭ kiel ekzegezisto. Li riparis la mankon de scio pri la hebrea lingvo per konstanta konsultado de rabenaj spertuloj kaj per familiareco kun la greka lingvo. Inter la jaro 1523 kaj 1532 li publikigis en diversaj volumoj tradukaĵon de la Biblio kiu entenis grandan parton de la Malnova Testamento kaj preskaŭ la tutan Novan escepte de la Apokalipso. Lia emfazo en la serĉado pri la literatura signifo de teksta vorto lin lokigas en la origino de la moderna ekzegeza katolika tradicio.
NGC 5097
NGC 5097 (aliaj indikoj — 2SZ 37, IRAS13183-1212, PGC 46602) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wiedlisbach
Wiedlisbach estas historia urbeto kaj estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Wangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2167 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Wiedlisbach situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda deklivo de la Soloturna Ĵuraso, sur ebenaĵo norde de la rivero Aro. La komunumo konistas el la historia urbeto Wiedlisbach, la vilaĝeto Dettenbühl kaj la setlejoj Rütihof, Wehribach, Walki, Niederfeld kaj Einisfeld.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,50 km², de kiuj 28,5% estas kovritaj de arbaro, 48,4% servas por agrikulturo kaj 21,0% por setlado.
Historio
La unua mencio de Wiedlisbach kiel urbo datiĝas el la jaro 1275. En la jaro 1396 la urbeto ricevis la rajton organizi semajnan merkaton.
Nointel - Mours (stacidomo)
Nointel - Mours estas franca stacidomo sur linio - Le Tréport-Mers situanta en  Nointel, apud Mours, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Épinay-Villetaneuse - Le Tréport-Mers (325000).
7299 Indiawadkins
7299 Indiawadkins estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de India Wadkins (1947–1999). Ŝi helpis iniciati kaj administri multajn programojn de la Planeda Societo, inklude projektojn pri. Estante voĉo kaj koro de la societo, ŝi iĝis konata de miloj da homoj tra la mondo pro ŝia neŝanceleblaj afableco kaj entuziasmo.
Takahide Kishi
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Gainare Tottori kaj FC Osaka.
Estonia Olimpika Komitato
Estonia Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee, ) estas neprofitdona organizaĵo kreita 1923, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Estonio. Kiel NOK, la Estonia Olimpika Komitato celas subteni estoniajn atletojn, sporton en Estonio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Estonio. Estonio ankoraŭ neniam organizis Olimpikon. Ekde 2001, la nuntempa prezidanto de la EOK estas Mart Siimann.
Péter Szondi
Péter Szondi naskiĝis la  1929 en Budapeŝto. Li mortis la 1971 en Okcidenta Berlino.
20585 Wentworth
20585 Wentworth estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sandra Wentworth, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Ŝi instruis ĉe la Presbyterian Christian School de Hattiesburg (Misisipio Usono).
Miristila kloroformiato
Miristila kloroformiato aŭ C15H29ClO2 estas organika komponaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta en interagado de la kloroacetata acido kaj "miristila alkoholo". Miristila kloroacetato estas senkolora aŭ flava larmiga likvaĵo kun penetranta odoro uzata kiel kemia armilo. Ĝi estas larmigagento produktata por kaŭzi tempodaŭran blindecon. Miristila kloroacetato estas toksa substanco kaŭzanta irito en la okuloj, haŭto kaj spirsistemo.
Kapitolo de Havano
La Havana Kapitolo en la hispana lingvo Capitolio Nacional de La Habana estas elstara konstruaĵo konstruata en 1929 de la arkitekto Eugenio Raynieri Piedra destinita al la gastigado de la sidejo de la du Ĉambroj de la Kongreso aŭ leĝdona organismo de la Kuba Respubliko. Situanta en la centro de la ĉefurbo de la lando, Havano, inter la stratoj Prado, Dragones, Industria kaj San José, ĝi markas la kilometran komencon de la stratoj de la lando kaj post la triumfo de la kastrisma revolucio, kiam la Kongreso estis disigita, ĝi fariĝis la sidejo de la Ministerio kiu okupiĝas pri Kongresejoj kaj Ekspoziciejoj. Malferma al la publiko, ĝi estas unu el la turismaj lokoj plej vizitataj de la urbo. La Kapitolo estas la dua plej alta pinto en Havano post la monumento al José Martí kiu troviĝas en la Placo de la Revolucio.
And the Children Shall Lead
Intrigo
Interkaptante alvokon por helpo, la USS Enterprise (NCC-1701) alvenas al la planedo Triacus. James T. Kirk, Leonard McCoy kaj Spock iras por enketi kaj atestas la morton de Profesoro Starnes, la estro de scienca ekspedicio. La aliaj membroj de la ekspedicio, aparte de siaj kvin infanoj, ŝajnas esti mortintaj per siaj propraj manoj.
Nughedu Santa Vittoria
- jen itale, sarde Nughèdu Santa 'Itòria - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Jakobo la pli aĝa, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
And the Children Shall Lead
Intrigo
La teamo alportas la infanojn reen al la stelŝipo, kie McCoy determinas, ke ili suferas de malkompleta amnezio, nekonscia pri kio okazis al siaj gepatroj kaj ili ne kapablas malgxoji. Tamen, kiam li lasis senatentiĝi en unu el la ĉambroj de la ŝipo, la infanoj kantas formulon kaj alvokas brilan homan aperon nomata Gorgan (Melvin Belli), kiu konsilas ilin ekregi la kosmoŝipon. Ĉe la direkto de Gorgan, la plej aĝa infano, Tommy (Craig Huxley), uzas mensajn povojn por trompi la pilotojn por direkti la kosmoŝipon al planedo Marcus XII dum prezentas iluziojn, kiuj faras ilin pensi, ke ili ankoraŭ estas orbitantaj super Triacus.
Nughedu Santa Vittoria
Najbaraj komunumoj estas.
And the Children Shall Lead
Intrigo
Kredante ke ili povas rompi la regadon, kiun Gorgan havas sur la infanojn, Spock reproduktas bildojn montrante la infanojn feliĉaj kun siaj gepatroj, kiuj tiam estas mortigitaj. Kiam la infanoj komprenas, kio okazis, ili rompas emocie kaj la aspekto de Gorgan komencas difekti. Kiam la povoj de la infanoj foriras, la ŝipanaro reakiras regadon de kosmoŝipon kaj Kirk ordonas kurson por Starbase 4 dum ili zorgas konsoli la infanojn.
Antônio Carlos Magalhães Neto
Antônio Carlos Peixoto de Magalhães Neto (YMCA NETO), estas brazila politikisto kaj la 69-a urbestro de Salvador de Bahio. Li apartenas al familio de antaŭuloj kiuj same estis gravaj politikistoj. Li studis juron.
Nagyvárad (ĵurnalo)
Nagyvárad estis socia kaj ekonomia ĵurnalo en Nagyvárad. Post la Bihar fondita en en 1867 ĝi estis la dua ĵurnalo de la urbo aperinta inter julio 1870 kaj 4-a de oktobro 1944 en eldono de Ottó Hügel kaj en redaktado de advokato Lajos Báttaszéki.
Historio
Ĝia pli malfrua redaktoro, Mihály Rácz grupigis la lokan intelektularon ĉirkaŭ la ĵurnalon (Béla Lukács, Antal Gyalokay, Rudolf Bevilaqua, Kornél Ábrányi, György Ember, Ferenc Sólyom Fekete, Endre Hlatky, Ödön Rádl, Zsigmond Várady ). En 1890 la presisto József Láng fariĝis la posedanto de la ĵurnalo kaj Márton Hegyesi ĝia ĉefredaktoro. Inter 1891-93 Ödön Iványi, inter 1893-98 Dezső Fehér, inter 1898-1918 Ede Sas ĉefredaktis. De 1918 Nándor Hegedűs ĉefredaktis ĝin. En 1921 ĝi enigis la gazeton Szabadság. Eldonposedanto de 1921 estis la Akcisocieto Adolf Sonnenfeld. De januaro 1934 pro malpermeso de uzo de la loknomoj en hungara lingvo ĝi titoloĝis Szabadság ĝis aŭtuno 1940. Inter la du mondmilitoj ĝi regule publikis literaturajn verkojn (András Arató, Mária Berde, Adorján Bónyi, Zoltán Csuka, László Dévald, Viktória Diamandy, Ibolya Diósszilágyi, Ákos Dutka, Hédi Edelmann, Ágnes Erdélyi, Tamás Emőd, Irén Gulácsy, Zsolt Harsányi, Jenő Heltai, Elemér Jakobovits, Gyula Juhász, Frigyes Karinthy, Dezső Kosztolányi, Andor Lovassy, Sándor Márai, Elvira K. Mihelffy, Margit P. Mihelffy, Zoltán Nadányi, Lajos Papp, Klára Ruth, Gizella Somlyói Eller, Ernő Szép, Géza Tabéry); artrilatajn artikolojn (László Bárdos, József Bíró, Lajos Daróczi, Miklós Guttmann, Sándor Imre, Jakobovits Elemér, Sándor Marót, Bertalan Pásztor, György Perédy, Béla Zsolt ). De 1-a de septembro 1940 ĝia respondecredaktoro estis Lajos Daróczi (Kiss), la posedanto la Nagyvárad Lapkiadó Kft. De 17-a de julio 1944 ĝia nova titolo estis Új Nagyvárad.
Gustave Gautherot
Gustave GAUTHEROT [gotro'] (naskiĝis la 29-a de marto 1880 en Pierrefontaine apud Besançon, mortis en 1948) estis tre konata franca historiisto kaj esperantisto.
Li estis senatano kaj profesoro en la Katolika Instituto en Parizo; li verkis librojn precipe pri la franca revolucio kaj pri komunismo.
Stadiono Ahmadu Bello
Stadiono Ahmadu Bello (aŭ angle Ahmadu Bello Stadium) estas plur-uza stadiono en niĝeria urbo Kaduno. Malfermita la, ĝi havas kapaciton por 16 000 rigardantoj. Dum la 13-a Sub-17-Futbalmondĉampionado (2009), ĝi gastigis 7 matĉojn.
Gustave Gautherot
Pri Esperanto li interesiĝis antaŭ la unua mondmilito, en la katolikaj rondoj. Li verkis la riĉe dokumentitan libron La question de la langue internationale  (1910) kaj ankaŭ proprajn broŝurojn, ekzemple Pourquoi nous sommes Espérantistes (1910), kiu havis gravan sukceson ĉe la katolikoj.
Gustave Gautherot estis ĉefredaktoro de la revuo Espero Katolika.
Gaming
Gaming estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Scheibbs. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Famuloj
En Gaming naskiĝis hungara violonĉelisto Károly Gianicelli.
Sámod
Situo
Sámod situas sur ebenaĵo, fine de mallonga sakovojo, laŭ fervojo Villány-Sellye, kies funkciado finiĝis en 2007. Sellye troviĝas 18, Harkány 19, Siklós kaj Szentlőrinc po 25, Pécs 42, Budapeŝto 237 kilometrojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1244 en formo "Samud". Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Sámod migra poŝto servas.
Coritiba Foot Ball Club
Coritiba Foot Ball Club estas brazila futbalteamo, kun sidejo en Curitiba. Ĝi estis fondita en 1909. Coritiba estas membro de Clube dos 13, grupo de la ĉefaj brazilaj kluboj kaj estas inter Klasikaj Kluboj de FIFA. Aktuale la trejnisto de la unua vira teamo estas Dado Cavalcanti.
Burakumin
Burakumin (部落民) estas plej granda socia malplimulto de Japanio, kun 3–4 milionoj da personoj, kiuj similas socie al la hindua kasto dalito ("netuŝeblaj homoj"). Ili havas malavantaĝojn en la socia vivo, kvankam, laŭ leĝo de 1871, estas malpermesita ilia nomumo kaj registro kiel burakumin (ekde tiam ili iĝis sin heimin, 'novaj civitanoj/publikanoj').
Ili aspektas kiel alia japana loĝanto, sed ilia praa historia disigo ne estas facile superebla. La burakumin-oj laboris kiel buĉistoj, tiel agis kontraŭ la bestomortiga malpermeso de la budhismo kaj la pureca sento de ŝintoismo. Tiu socia disiga daŭras ekde antaŭ 1500 jaroj. Ekde la Nara-epoko (710–794) al tiu socia grupo estis aldonita la hinin-oj kiuj estis almozpetantoj, vagabondoj (migrantaj aktoroj!), felistoj, tinkturistoj. Dum la Edo-epoko (1600–1867) al la socia klasdivido de ŝi–nó–kó–ŝó (militisto, kamparano, metiisto, komercisto) oni aldonis la „eta–hinin”-on, kies anoj havis la taskon kolekti la rubaĵojn kaj lavi, entombigi la kadavrojn. Ili rajtis vivi nur en apartaj difinitaj vilaĝoj (buraku).
La burakuminoj ankaŭ hodiaŭ luktas kontraŭ la kaŝita diskriminado, ĉefe en okcidenta Japanio kaj ĉe la pli maljunaj japanoj. Ili do havas rajton ŝanĝi sian nomon por pli bone kaŝi la devenon, malfacilignte serĉon je iliaj prauloj.
8262 Carcich
8262 Carcich estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian T. Carcich, komputadisto ĉe la Universitato Cornell. Li estis malvolvis la programaron uzitan por akiri deforajn datumojn elde kosmosondilaj misioj al asteroidoj kaj kometoj, inkludante NEAR Shoemaker, Galileo, kaj CONTOUR.
Oktila glikolato
Oktila glikolato aŭ C10H20O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun oktila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Oktila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Horst Antes
Horst ANTES (naskigis la 28-an de oktobro 1936 en Heppenheim) estas germana pentristo, grafikisto kaj skulptisto.
Karakteriza estas liaj Kopffüßler (piedkapuloj) ekestinta ekde 1962, je kiuj rolis instigoj fare de la kaĉina-pupoj de la pueblo-indianoj, kiu dum longa tempo estis lia ununura motivo. Kopffüßler, tiel nomata „artofigur“, ne havas kolon, malmultan bruston kaj ventron, kaj kapo kaj piedoj ŝajnas interplektiĝi.
Maison Carrée
La Maison Carrée (franclingva prononco: [mɛzɔ̃ kaʁe]; "kvadra domo") estas antikveca konstruaĵo en Nîmes, suda Francio; ĝi estas unu el la plej bone konservitaj fasadoj de Romia templo en la teritorio de la iama Romia Imperio.
La Maison Carrée estas ekzemplo de Vitruvia arkitekturo. Staras sur 2.85 m alta podio, la templo dominis la forumon de la Romia urbo, formante ortangulon preskaŭ dufoje tiom longan kiom larĝan, kiu estas 26.42 m por 13.54 m. La fasado estas markita de profunda portiko aŭ pronaos preskaŭ triona el la longo de la konstruaĵo. Temas pri heksastila desegno kun ses korintordaj kolonoj sub la frontono.
Kiyokazu Masuda
Kiyokazu Masuda (増田 清一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
3491 Fridolin
3491 Fridolin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo honoras Fridolin de Säckingen, irlandan kristanan misiiston de la 6-a jarcento, patronon de la svisa kantono Glaruso, sur kies blazono li estas bildigita.
Mongo Beti
Mongo Beti, civitana nomo Alexandre Biyidi (n. 30-an de junio 1932; m. 8-an de oktobro 2001) estis kameruna verkisto kaj kritikanto de la novkoloniismo.
1105 Fragaria
1105 Fragaria estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi estis nomita "Fragaria", laŭ la latina nomo de la Fragujo (el la familio de la Rozacoj).
NGC 5098A
NGC 5098A (aliaj indikoj — MCG 6-29-77, ZWG 189.52, PGC 46529) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rott (Westerwald)
Rott estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bořice
Municipo Bořice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en ebenaĵo de rivero Novohradka, 16 km sudoriente de urbo Pardubice kaj 11 km oriente de urbo Chrudim. Vivas ĉi tie. Apud la vilaĝo estas fervoja haltejo sur linio Moravany - Chrudim.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Historio
En la vilaĝparto Podbor estis trovitaj arĥeologiaĵoj, kiuj atestas pri prisetlado jam en tempoj de luzacia kulturo, kiu datiĝas inter 12-a kaj 4-a jarcentoj a.K. La slava prisetlado estas eble dokumentita per trovo de cindriga sepultejo en la plej alta loko de la komunumo, kiu estas el tempo inter la 8-a kaj 10-a jarcentoj de nia erao.
En mezepoko estis ĉi tie fortikaĵeto kun senjora korto kaj fruktoĝardenoj, ĉirkaŭ kiuj kreskis terkulturistaj bienoj.
La vilaĝon tute evitis germana koloniigo, pri kio atestas fakto, ke inter malnovaj loĝantoj tute ne aperas germanaj nomoj. La unua skriba mencio pri Bořice estas el la jaro 1122 kaj koncernas senjoran korton, kiu estis en loko de nuna bieno n-ro 17. Pri vilaĝo mem estas mencio nur el la jaro 1382 kaj rememoras senjoron Václav el Bořice. Post kelkaj posedantoj la vilaĝo fariĝis parto de la senjorejo Chrast.