cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Herbert Hainer
Kariero
1993-1995: adidas Germany, Managing Director Sales
1996-1997: adidas AG, Senior Vice President Region Europe, Africa, Middle East
1997-1999: adidas AG, Member of the Executive Board
ekde 2001: adidas-group AG, CEO kaj estro de la "Executive Board"
Fornikso (cerbo)
La Fornikso (el la latina fornix, "trezorejo" aŭ "arko") estas C-forma fasko da nervaj fibroj (aksonoj) en la cerbo, kiu transmisias signalojn de la hipokampo al la hipotalamo.
Strukturo
La fibroj komenciĝas en la hipokampo en ambaŭ duonoj de la cerbo (kie ili ankaŭ estas konataj kiel la fimbria); la apartaj maldekstra kaj dekstra flankoj estas ĉiuj nomitaj la forniksokruroj (crus fornicis). La faskoj de fibroj kuniĝas en la mezlinio de la cerbo, formante la korpon de la fornikso. La malsupra rando de la septum pellucidum (membrano kiu apartigas la du lateralventriklojn) estas alkroĉita al la supra faco de la forniksa korpo.
La korpo de la fornikso daŭriĝas antaŭen kaj denove disiĝas proksime de la antaŭa komisuro. La maldekstra kaj dekstra partoj redisiĝas, sed ekzistas ankaŭ antaŭa/malantaŭa diverĝo.
Unterwössen
Unterwössen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Traunstein kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, en la norda parto de la Alpoj kaj lime al Aŭstrio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kinoĵurnalo
Kinoĵurnalo estas filmita supperrigardo de aktualaĵoj, kiu regule montriĝas en publikaj ejoj.
La kinoĵurnalo estis antaŭ la disvastigo de televido por multaj homoj la plej grava fonto de movantaj bildoj pri novaĵoj. Kinoĵurnalo ĝenerale eldoniĝis unufoje dum semajno kaj montriĝis antaŭ la ĉefa filmo en normalaj kinejoj. Ekzistis ankaŭ kinejoj kie oni nur montris kinoĵurnalojn.
Kinoĵurnalojn plej ofte faris privataj firmaoj. En aŭtoritate regataj landoj la kinoĵurnalo estis grava propagandilo, ekzemple en faŝista Italio, kie Instituto LUCE fondiĝis en 1925 por fari propagandon per filmo. Por multaj landoj la kinoĵurnalo estis ankaŭ grava en la kadro de kreo de nacia identeco, speciale en evolulandoj. Ĉio ĉi kaŭzis ke la tendenco kaj la enhavo de kinoĵurnaloj estas ĝenerale fidelaj al la povo. Krome oni donis multe da atento al leĝeraj novaĵetoj, speciale en kinoĵurnaloj de komercaj kompanioj: la spektanto devis senti sin bone kiam komenciĝis la ĉefa filmo. En Okcidenta Eŭropo la plimulto de la kinoĵurnaloj malfondiĝis ĉirkaŭ la jaro 1975 ĉar ili forpremiĝis de televido.
Saint-Eusèbe (Haute-Savoie)
Saint-Eusèbe (jen france, arpitane sufiĉe diference literumata Sant-Rozho aŭ Sant-Erojo) estas komunumo de Francio, nomata laŭ sia kristana patrono, la sankta Eŭzebio de Verĉelo. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Kinoĵurnalo
Kinoĵurnaloj donas interesan bildon de la tempo kiam ili estis faritaj, kaj ofte havas nostalgian valoron. Tamen ili ankaŭ estas interesa por historia esploro, pri kiel societo vidis sin mem aŭ kiel reĝimoj aŭ potenculoj figuris sin.
Kinoĵurnaloj en diversaj landoj
Alĝerio Belgio Britio Bulgario Ĉeĥoslovakio Francio FRG GDR Hispanio Hungario Irlando Italio Hindio Japanio Jugoslavio Kanado Mozambiko Nederlando Nederlanda Hindio Nederlanda Nov-Gvineo Nov-Zelando Polio Rumanio Svisio Usono
Bleak House
Bleak House estas romano de Charles Dickens, unuafoje publikigita kiel 20-epizoda serio inter marto 1852 kaj septembro 1853. Tiu romano havas multajn rolulojn kaj kelkajn sub-intrigojn, kaj ĝi estas rakontata parte de la heroino de la romano, nome Esther Summerson, kaj parte de ĉioscia rakontanto. Centre de "Bleak House" estas longdaŭra jura kazo en la tribunalo Court of Chancery, Jarndyce and Jarndyce, kiu okazis ĉar atestanto verkis kelkajn konfliktajn testamentojn. En prefaco al la unua eldono de 1853, Dickens argumentas, ke estas multaj veraj antaŭaĵoj por lia fikcia kazo. Unu tia estis probable la kazo "Thellusson kaj Woodford" en kiu testamento legata en 1797 estis kontestata kaj ne determinita ĝis 1859. Kvankam la kritiko de la jura profesio fare de la satiro de Dickens estas troigita, tiu romano helpis subteni movadon por jura reformo kiu finis en la aprobo de jura reformo en la 1870-aj jaroj.
Sennecey-le-Grand
Sennecey-le-Grand estas franca komunumo kiu situas en departemento Saône-et-Loire kaj en regiono Burgonjo.
Hard Times
Hard Times estas malkutima en kelkaj manieroj. Ĝi estas certe la plej mallonga de la noveloj de Dickens, kun ĉirkaŭ kvarono el la longo de tiuj verkitaj tuj antaŭ kaj malantaŭ ĝi. Krome, male al alliaj escepte unu el liaj aliaj noveloj, Hard Times havas nek prefacon nek ilustraĵojn. Krome, ĝi estas lia nura novelo kiu ne havas scenojn okazantajn en Londono. Anstataŭe la historio okazas en la fikcia Viktoriana industria Coketown, tipa nordangla fabrikurbo, iel simila al Manĉestero, kvankam pli malgranda. Coketown povus esti parte bazita sur la 19a-jarcenta Preston.
Unu el la tialoj de Dickens por verki Hard Times estis ke la vendoj de sia ĉiusemajna gazeto, nome "Household Words", estis malaltaj, kaj oni esperis, ke la publikigo de la novelo per epizodoj plialtigos la cirkuladon – kio fakte okazis. Ekde sia publikigo ĝi ricevis miksan reagon el la kritikistoj. Kritikistoj kiel George Bernard Shaw kaj Thomas Macaulay fokuzigis al la traktado fare de Dickens de la sindikatoj kaj de lia pesimismo post la Industria Revolucio rilate al la divido inter kapitalistaj fabrikposedantoj kaj subvalorigitaj laboristoj dum la Viktoriana epoko. F. R. Leavis, granda admiranto de la libro, inkludis ĝin – sed ne la verkaron de Dickens kiel tuto – kiel parto de la Granda Tradicio de anglaj romanoj.
Sennecey-le-Grand
Historio
La 4an de septembro 1944, okazis la batalo por la liberigo de Sennecey-le-Grand. Ĉirkaŭ 1000 germanaj militistoj kaj 50 francaj militistoj mortis.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 4 voĉojn (0,52 %) en 2004, 2 voĉojn (0,26 %) en 2009 kaj 1 voĉon (0,12 %) en 2014.
Vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Julieno havas sonorilturon kun lafotegmentoj kaj kvar deklivaĵoj, ne tre krutaj, rekte kuŝantaj sur kupolo apoganta sin sur volbaj pontetoj.
Notoj
<references group=N />
Urtijëi
Urtijëi (jen ladine, germane nomata St. Ulrich in Gröden, itale ekde la unua duono de la 20-a jarcento Ortisei) estas komunumo de Italio.
Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Kastelruth, Villnöß, Lajen kaj S. Cristina-Gherdëina. La komunumo geografie kaj kulture estas parto de la Gardena Valo.
Lingva distribuo
La ĉefa lingvo de la lokaj loĝantoj nek estas la germana nek la itala, sed la ladina lingvo: La plejmulto de la loĝantoj (84%) parolas la ladinan kiel denaska lingvo, 10% parolas denaske la germanan kaj 6% la italan.
Ossana
Ossana estas komunumo de Italio.
Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto)
Universitato de Dramo kaj Filmo, origine Színház- és Filmművészeti Egyetem (mallonge SZFE) estas unu el la universitatoj en Budapeŝto, kie lernas estontaj artistoj pri teatro, filmo kaj televizio.
Historio
En 1865 oni establis lernejon pri komencantaj aktoroj fare de Leó Festetics kaj aliaj apud Nacia Teatro (Budapeŝto). Ĝi havis 3 lernoĉambrojn. En 1875 la lernejo ricevis pli grandan lokon. Motoro de la instruado estis longe Ede Paulay. Inter 1887 kaj 1893 la lernejo estis kuntirita kun Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio, poste oni fondis por la aktoroj tutlandan hungaran draman akademion. En la 1920-aj jaroj la plej signifa profesoro estis Sándor Hevesi. Lia posteulo estis Árpád Ódry. En la lernojaro 1932 startis la unua klaso pri filmistoj. En 1948 la akademio ricevis la titolon altlernejo kaj la Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo estis kuntirita al la Teatra Altlernejo. En 2000 ĝi estis levita universitato. Dum la socialismo menciindas legenda profesoro (ankaŭ rektoro) Zoltán Várkonyi. En 2020 politika krizo okazis en la universitato. La posedanto iĝis anstataŭ la ŝtato nova fondaĵo. La studentoj protestis kaj okupis la kampuson. Tamen poste multaj forlasis la universitaton.
Taiŝo-epoko
Taiŝo aŭ Taishō (大正) estas periodo en la historio de Japanio kiu datas el la 30a de Julio 1912 ĝis la 25a de Decembro 1926, koincide kun la regado de la Imperiestro Taiŝo. La nova imperiestro estis malforta homo, kiu akcelis la ŝanĝon en politika povo el la malnova oligarkia grupo de maljunaj ŝtatestroj (aŭ genrō) al la Imperia Dieto de Japanio kaj al demokratistilaj politikaj partioj. Tiel, la erao estas konsiderata epoko de liberala movado konata kiel "Taishō demokratio" en Japanio; ĝi estas kutime klare distingita el la antaŭa kaosa Meiĵi-periodo kaj la posta militistema unua parto de la Ŝoŭa-epoko.
Amonia sulfido
Amonia sulfido aŭ (NH4)2S estas malstabila neorganika salo rezultanta el reakcio inter la amonia hidroksido kaj sulfida acido. Ĝi estas komerce disponebla en akvosolvaĵoj kiuj estas iom pli stabilaj. Kun pKa supera al 15, la sulfida jono (S2−) ne kapablas senprotoniĝi al konsiderinda kvanto de la amoniako.
Taiŝo-epoko
Unua Mondmilito
La Unua Mondmilito ebligis al Japanio, kiu aliancis flanke de la venkontaj Aliancaj Potencoj, etendi sian influon en Azio kaj siajn teritoriajn akirojn en nord-ekvatora Pacifiko. Japanio deklaris militon al Germanio la 23an de Aŭgusto, 1914, kaj tuj okupaciis Germani-luitajn teritoriojn en Ŝandongo, Ĉinio, kaj aliajn koloniajn en insularoj Marianoj, Karolinoj, kaj Marŝaloj en la nordo de la Pacifika Oceano, sude de Japanio mem. La 7an de Novembro, ankaŭ la germana haveno Jiaoĵu en Ĉinio kapitulacis al Japanio.
Dum siaj okcidentaj aliancanoj estis ege okupitaj en la milito en Eŭropo, Japanio klopodis plifirmigi sian kontrolon en Ĉinio per la prezento de "Dudek unu postuloj" (対華二十一ヶ条要求; ) al la ĉina registaro en Januaro 1915. Krom etendi sian kontrolon super la iamaj germaniaj lokoj, Manĉurio kaj Interna Mongolio, Japanio klopodis kunan posedrajton de grava min-metalurgia komplekso en centra Ĉinio, malpermeson ke Ĉinio cedu aŭ luu marbordajn areojn al ajna tria lando, kaj mikson de aliaj politikaj, ekonomiaj kaj militistaj trudoj, kiuj, se atingitaj, estus metinta Ĉinion al protektorato de Japanio. Dum malrapida negocado kun la ĉina registaro, disvastigita kontraŭ-japana sento en Ĉinio kaj internacia kondamno devigis Japanion retiri la finan grupon de postuloj en Majo 1915.
Amonia sulfido
Krom tio, pro ĝia ofendodoro, ĝi estas aktiva ingredienco en variaĵo da malagrablaj ŝercoj, inkluzive de la ordinara "fetora bombo". En naturo, ĝi produktiĝas per la malkomponiĝaj procezoj. En la gasa formo ĝi troviĝas en la nuboj de la atmosfero de Jupitero.
Taiŝo-epoko
Unua Mondmilito
Aliflanke post la Oktobra Revolucio de Rusio en 1917, Japanio klopodis invadon de Orienta Siberio per sendo de 70 000 trupoj por plifortigi la kontraŭrevolucian apogon al la Blanka Armeo fare de la Alianca interveno en Rusio.
Amonia sulfido
Proprecoj kaj uzoj
Ĉi-tio estas relative malstabila komponaĵo, kies kristaloj malkomponiĝas malsupra ol 18 gradoj sub nulo, sed ĝi ekzistas laŭ ties pli stabila formo en akvosolvaĵoj. Ĝia naŭzodoro, pro liberigo de sulfida acido igas ĝiajn solvaĵojn ege dangeraj.
Taiŝo-epoko
Postmilita demokratio
La postmilita epoko estis por Japanio ege prospera. Japanio iris al la packonferenco de Parizo en 1919 kiel unu el la grandaj militaj kaj industriaj potencoj de la mondo kaj ricevis oficialan agnoskon keil unu el la "Kvin Grandaj" landoj de la nova internacia ordo. Japanio ricevis permanentan sidlokon en la Konsilio de la Ligo de Nacioj kaj la pactraktato konfirmis la transdonon al Japanio de la iamaj germanaj rajtoj en Ŝandongo, kio kondukis al amasaj politikaj protestomovadoj tra tuta Ĉinio. Simile, Japanio "heredis" la koloniojn de Germanio en la nordpacifikaj insuloj. Krome Japanio sukcesis en la postmilita aliancana interveno en Rusio kaj estis la lasta potenco kiu retiriĝis (nur en 1925).
Amonia sulfido
Proprecoj kaj uzoj
Amonia sulfido uzatas en neorganika kvalita kemio por identigo de pezaj metaloj samkiel (nikelo, kobalto, fero, mangano, kromio, aluminio kaj zinko, precipitigante ilin pere de detektaj testoj.
Taiŝo-epoko
Postmilita demokratio
Hara Takaŝi estis ĉefministro de Japanio el 1918 ĝis 1921 profitante iamajn fortajn rilatojn kun la antaŭaj regosektoroj. Lia ministro por milito estis Tanaka Giichi ankaŭ kun bonaj rilatoj al la militista sektoro. Tamen, gravaj problemoj venis al Hara: nome inflacio, neceso alĝustigi la japanan ekonomion al la postmilitaj cirkonstancoj, la alveno de eksterlandaj ideoj kaj la apero de laborista movado. Okazis amasaj protestoj, ĉar la voĉdonado ne estis universala. Hara estis murdita en 1921, post kio la politika situacio eĉ plei malstabiliĝis.
Amonia sulfido
Proprecoj kaj uzoj
Akvosolvaĵoj de amonia sulfido estas forta reduktagentoj kaj perforte reakcias kun fortaj oksidigantoj inkluzive de "glicidolo", organikaj peroksidoj, neorganikaj oksoacidoj, acidoj, per estigo de brulema sulfida acido kaj/aŭ sulfura duoksido. Ĝi korodas aluminion, bronzon, kupron, zinkon kaj kunrilataj alojoj. Ĝi atakas kelkaj plastaĵojn, kaŭĉukojn kaj farbotavolojn.
Kiam inhalita, amonia sulfido kun 500 ppm dum ĉirkaŭ 30 minutoj kaŭzas kapdolorojn, kapturnojn kaj bronka pneŭmonio. 600 ppm dum 30 minutoj povas kaŭzi morton. Ingestado kaŭzas iriton de la mukoza membrano kaj stomako. Kontakto kun la likvaxjo povas kaŭzi seriozajn brulvundojn en la okuloj kaj haŭtoirito. Amonia sulfido povas absorbiĝi de la haŭto kaŭzante venenadon per hidrogena sulfido.
Reakcioj
Sintezo de amonia sulfido inter amonia hidroksido kaj sulfida acido:
Amonia sulfido reakcias kun "plumba (II) nitrato" kaj estigas precipitaĵon de plumba sulfido kaj amonia nitrato
Amonia sulfido malkomponiĝas en meditemperaturo kun liberigo de amoniako kaj sulfida acido.
Deleni (Petreștii de Jos)
Deleni (Petreştii de Jos) [delenj] (Indal) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Turda. En 1910 ĝi nombris 753 loĝantojn (rumanoj), en 1992 317. Ĝia unua skriba mencio estis en 1310. De la 15-a jarcento ĝi estis rumana servutulvilaĝo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al Petreştii de Jos.
Formala potencoserio
Difino
Supozu ke K estas ringo. Do, formala potencoserio estas esprimo de la formo specifita de vico. La esprimo ne devas plenumi ajnan kondiĉon pri konverĝo; x estas nur formala variablo.
La formalaj potencoserioj povas esti adiciataj kaj multiplikataj: Tial, la formalaj potencoserioj formas ringon, kies notacio estas Kx.
Propraĵoj
Se K estas komuta ringo, do la ringo de formalaj potencoserioj Kx estas ankaŭ komuta.
Supozu ke K estas komuta korpo. Do, la inversigeblaj elementoj de la ringo Kx estas precize tiuj, kies nula koeficiento estas nenula:
Untrasried
Untrasried estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Komiŝ-Zorja (stacidomo)
Komiŝ-Zorja (Комиш-Зоря) estas fervoja stacio en Komiŝ-Zorja (Zaporiĵa provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Plopi
Plopi estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Stolna
Stolna (hungare Isztolna) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 247 loĝantojn (rumanoj), en 1992 255. Ĝia unua skriba mencio estis en 1448. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Săvădisla.
4271 Novosibirsko
4271 Novosibirsko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
(16134) 1999 XE100
(16134) 1999 XE100 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Observatorio Boyden
La Observatorio Boyden (Boyden Observatory) estas astronomia observatorio kaj centro de scienca instruo situanta 20 kilometroj nord-oriente de Bloemfontein en provinco Liberŝtato, Sud-Afriko.
Mastrumas ĝin la Universitato de Liberŝtato. Ĝi estas helpata de la grupo de publika intereso "La amikoj de Boyden" (angle : "The Friends of Boyden"), kaj de la anoj de la Astronomia societo de Sud-Afriko (Astronomical Society of Southern Africa).
Historio
La "Stacio Boyden de la Observatorio Harvard" estis fondita en 1889, fare de la Universitato Harvard, sur la Monto Harvard apud Limo en Peruo. Ĝi estis translokita en Arekipon en oktobro 1890.
Ĝi estis nomita en honoro de la bostona inventisto Uriah A. Boyden, kiu en 1879 donacis al la Universitato Harvard 238 000 $ uzeblajn por astronomia celo.
En 1927, la observatorio estis translokita al sia nova situejo en Sud-Afriko, konjektinte ke Bloemfontein estas malpli nubhava ol Arekipo: tio montriĝis vera. La situejo apud la loĝloko de Mazelspoort estis oficiale inaŭgurita en 1933, la unua direktoro por Sud-Afriko estis John S. Paraskevopoulos, en posteno de 1927 al 1951.
En 1954, pro financaj malfacilaĵoj en la Universitato Harvard, la observatorio Boyden esti preskaŭ fermota; sed pluraj eŭropaj landoj partoprenis je esploroj en la observatorio kaj je ties monhelpo. En 1975, la Universitato Harvard (kiu estis transdoninta la titolon al la Smithsonian Institution) anoncis, ke ĝi ne plu monhelpas la observatorio, kiu estis cedita al a Universitato de Liberŝtato en 1976.
Malkovroj
Signifaj malkovroj estis faritaj elde Arekipo; ekzemple Febo, natura satelito de Saturno, malkovrita en 1898 de William Henry Pickering sur foto fare de DeLisle Stewart; aŭ la asteroidoj 475 Oklo, 504 Koro kaj 505 Kavo.
Elde Bloemfontein Harlow Shapley malkovris du nanajn gakaksiojn: la Skulptistan Nanon en 1937 kaj la Fornan Nanon en 1938.
La Minor Planet Center kreditas la teamo de la observatorio de la malkovro de kvar asteroidoj la.
La observatorio Boyden plenumas esploroj pri astrofiziko per la teleskopo de 150 cm. Ĝi faras ankaŭ aktivan programon de edukado kaj por lernantoj kaj por la publiko.
Boršice
Boršice (ĝis la jaro 1996 Boršice u Buchlovic) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Situo
Boršice situas en cismontaro de Chřiby proksimume 10 km okcidente de Uherské Hradiště kaj 3 km sude de Buchlovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1202.
Georg Feuerstein
Georg FEUERSTEIN (naskiĝis la, mortis la ) estis germana doktoro pri filozofio, historiisto de religioj kaj hindologo loĝinta en Usono kaj Kanado kaj specialiĝanta pri hinduismo. Li estis aŭtoro de 30 libroj pri mistikismo, jogo kaj tantro.
Vivo
25 jarojn esploris religiajn tradiciojn de hinduismo. Laboranto de la Universitato de Durham. Poste translokiĝis al Usono. En la 90-aj jaroj ĉe lamao esploris kaj praktikis spiritan padon de la Budho de medicino. En Kanado loĝis en Saskatchewan. En Lower Lake kungvidis Yoga Research Center, estis direktoro de Yoga Research and Education Center. Eldonis Yoga World kaj kunlaboris kun la revuoj: Yoga Journal, Inner Directions kaj Intuition. Inter liaj plej bonaj libroj estas: Encyclopedic Dictionary of Yoga, Holy Madness, Sacred Sexuality, The Mystery of Light.
Bibliografio
Pri la aŭtoro en: Georg Feuerstein, Na początku była liczba (En la komenco estis nombro), enpoligis Maja Hądzlik-Margańska, Dom Wydawniczy LIMBUS, Bydgoszcz 1995, p. 315, serio: Inny świat (Alia mondo), ISBN 83-85475-62-1
Saint-Sylvestre (Haute-Savoie)
Saint-Sylvestre estas komunumo de Francio, nomata laŭ sia kristana patrono, la sankta Silvestro. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Washington Commanders
La Washington Football Team ("Futbalteamo de Vaŝingtono"), antaŭe la Washington Redskins ("Ruĝhaŭtuloj de Vaŝingtono") estas profesia teamo por usona piedpilko de la National Football League en Vaŝingtono, Usono. La teamo estis fondita en 1932 sub la nomo Boston Braves. En 1937 la teamo transiĝis de Bostono al Vaŝingtono.
La Football Team estas historia teamo, ludis en Vaŝingtono de 1937, gajnis 5 ĉampionadojn de NFL (2 antaŭ ol Super Bowl, 3 Super Bowl), kaj 5 Ĉampionadojn de Konferenco NFC.
La Grée-Saint-Laurent
(jen france, bretone Ar C'hrav-Sant-Laorañs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kolmenareĥo
Kolmenareĥo (hispane "Colmenarejo") estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio, situanta en la nordokcidento de la regiono, ĉe la Gvadarama Montaro, je 899 metroj alte kaj je 37 kilometroj de Madrido ĉefurbo. Ĝi havas limojn norde kun El Escorial, oriente kun Galapagar, sude kun Villanueva del Pardillo kaj okcidente kun Valdemorillo. En la municipo troviĝas, ĉe la bordo de la Akvorezervujo de Valmayor, la dua laŭ grando de la Madrida Regiono, la tria kampuso de la Universitato Karlo la 3-a de Madrido kaj alloga natura ĉirkaŭaĵo. En 2008 ĝi havis 7.972 loĝantojn laŭ (NIS).
Boletín
Boletín (hispanlingve Bulteno) estas la organo de Hispana Esperanto-Federacio. Malgraŭ ĝia nomo hispanlingva, la tekstoj estas preskaŭ nur en Esperanto.
Enhavo
La revuo havas 32 paĝojn en malgranda formato nigre-blanka kaj estas eldonata 4-foje jare. La enhavo rilatas ĉefe al la hispana Esperanto-movado (lokaj grupoj, kongresoj ktp), sed ankaŭ informas pri la tutmonda ĝenerale (ZEOj, Esperanto en amaskomunikiloj). Alia ofta temo estas historia esploro pri la hispana movado kaj ĝiaj pioniroj.
Historio
La unua numero de Boletín aperis en januaro 1949, kaj ĝia unua plurjara redaktoro estis Luis Hernández Lahuerta. De 1989 ĝis 1997 ĝin redaktis Antonio Marco Botella kaj post tiu jaro Liven Dek ĝis 2005. De 2005 ĝis 2006 redaktis ĝin Manuel Pancorbo, de 2006 ĝis 2008 Jorge Pavón, de 2008 ĝis 2010 Ángel Arquillos; de 2010 ĝis 2012 Juanjo Vera. De 2012 ĝis nuntempe (2022) la redaktoro estas plu Ángel Arquillos.
Estas kolektoj de "Boletín" en diversaj bibliotekoj.
Trikloro-metano sulfonata acido
Triklorometano sulfonata acido, hidrogena triklorometano sulfonata acido aŭ CCl3SO2OH estas klora organika kemiaĵo de sulfonata acido teorie rezultanta el reakcio inter kloroformo kaj sulfata acido. Kvankam la alkilaj kaj arilaj derivaĵoj de la sulfonata acido konatas, la plejmulto el la aplikoj asociiĝas kun la aromataj derivaĵoj. Triklorometano sulfonata acido povas uzati kiel en la produktado de likva sapo, kiel surfaktanto kaj en kemiaj sintezoj.
Laktujo
Laktujo estas ujo de 20, 30 aŭ 40 litroj, kiu origine servis por stoki kaj transporti freŝan lakton. Ĝi estis ĉiutaga objekto en la bieno ĝis la 1970-aj jaroj. La plej ofta grandeco estis 40 litroj. Ĉirkaŭ 1970 feraj laktujoj estis anstataŭigitaj per aluminiaj ujoj de 30 litroj. Tiuj ujoj havis plurajn avantaĝojn super siaj antaŭuloj. Ekzemple, la ujoj kaŭzis malpli da bruo dum transportado, rustaj ujoj ne plu devis esti smirgitaj kaj ujoj faritaj el aluminio estis pli malpezaj. Laktujo ĉiam havis rondetajn juntojn, konforme al leĝaj regularoj.
Kiam la bovinoj estis melkitaj, la lakto estis verŝita tra kribrilo en la laktujon kaj stokita tie. La laktujoj estis metitaj flanke de la vojo. Tie ili staris ĝis ili estis prenitaj de la laktisto por esti transportitaj al la laktejo. La laktujoj estis kolektitaj dufoje tage por la higieno de la freŝa lakto, escepte de dimanĉoj. Malvarmigo de la ujoj por malhelpi acidiĝon estis problemo. La farmistoj ofte pendigis fleksitan kupran tubon kun truoj ĉirkaŭ la supro de la ujo tra kiu akvo fluis de la krano. La fluanta akvo super la laktujo disponigis iom da malvarmigo. En varmaj tagoj, tamen, la lakto foje jam estis acidiĝinta kiam ĝi alvenis al la fabriko.
En la laktofabriko, la plej diversaj malpuraĵoj troviĝis en la plenaj laktujoj. Ekzemple, frandinta kato foje dronis en la lakto aŭ komerca ĵurnalo liverita en la malplena laktujo ne estis forigita.
Laktujoj estas nuntempe ĉefe dekoraciaj objektoj. Ili ankaŭ estas daŭre uzataj en karbidpafado.
Sola (apartigilo)
La vorto sola povas havi diversajn signifojn:
Nur amikoj
Nur amikoj (Sami swoi, laŭvorte "niaj propraj") estas pola komedio reĝisorita de Sylwester Chęciński en 1967, la unua parto de filmtrilogio kun la kultaj filmpersonoj Pavlak kaj Kargul. La personoj malamas sin reciproke, sed estas kunigitaj per sia deveno: ili kune kun siaj familioj alvenis al la ĝis tiam germanlingva Silezio, parto de la laŭ polaj naciistoj nomataj "Regajnitaj Teritorioj" el la polaj Orientaj Limregionoj. Specifa limregiona dialekto de la pola estas grava komedia ero de la filmo. La komedio estis filmita en du ejoj (vere en Silezio): en la vilaĝo Dobrzykowice (germane Wüstendorf) kaj la urbo Lubomierz (germane Liebenthal). En epoko, kiam la komunisma cenzuro tre atentis ne filme fokusigi temojn kiuj povus esti interpretataj kiel kritiko al Sovetunio, la ĝenro de filma komedio estis ebleco preteriri la cenzuron.
11656 Lipno
11656 Lipno estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Akvobaraĵo Lipno konstruita sur la rivero Vultavo en 1959, plej granda akvobaraĵo de Ĉeĥoslovakio. Tiu grava akva rezervejo kaj fonto de energio ankaŭ estas fama loko de ferio en Sudbohemia regiono.
Saint-Sixt
estas komunumo de Francio, nomata laŭ sia kristana patrono, la sanktigita papo Siksto la 1-a. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Kelta Maro
Kelta Maro estas parto de Atlantika Oceano kun situo inter la suda marbordo de Irlando, la sudokcidenta marbordo de Kimrio kaj la norda marbordo de Kornvalo kaj Devon (Anglio), okcidente de Kanalo de Bristol/Mareto de Havren. La Kelta Maro ne havas klarajn limojn suden kaj okcidenten, sed kutime oni taksas ĝian ĉeson je kurbo inter la plejokcidentejoj de Irlando kaj Bretonio.
La nomon ofte uzas oleaj kaj prifiŝaj laboristoj por eviti naciligadon. La Keltan Maron limigas de Irlanda Maro Kanalo de Sankta Georgo.
Insuloj
Insuloj Scilly
Gravaj havenurboj
Britio: Bristol, Newport, Cardiff/Caerdydd, Swansea/Abertawe
Nomoj en apudaj lingvoj
Angle Celtic Sea, Kornvale Mor Keltek, Bretone Mor Keltiek, Kimre Y Môr Celtaidd, Irlande An Mhuir Cheilteach
Komiŝ-Zorja
Komiŝ-Zorja (Комиш-Зоря) estas urbotipa loĝloko en Zaporiĵa provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Gazpaĉo
Gazpaĉo (el la hispana gazpacho) estas malvarma supo, kies ĉefaj ingrediencoj estas: tomato (kiu donas ruĝan koloron al la supo), oliv-oleo, vinagro aŭ citrono, ajlo, salo, akvo, kaj povas enesti ankaŭ pano, cepo aŭ kukumo inter aliaj. Oni ofte akompanas ĝin per toastetoj aŭ pecoj de salita ŝinko.
Ĝi estas tipa somera manĝaĵo (aŭ ofte trinkaĵo) en la sudaj (kaj do plej varmaj) regionoj de Hispanio, ĉefe Andaluzio.
La origino de la nuna gazpaĉo estas necerta, sed tradicie ĝi estis konsiderata plado tipa de la interna parto de Andaluzio, kie oliv-oleo kaj legomoj estas abundaj, kaj someroj estas sekaj kaj varmegaj. En la 14-a jarcento estis aldonita unuafoje tomato kiel ingredienco, donante la karakterizan ruĝecan koloron.
Oni ofte nomas ĝin "andaluza gazpaĉo" por distingi ĝis de la tiel nomata manĉa gazpaĉo (el la regiono Manĉo), kiu estas tute alia ĉar neniel temas pri malvarma supo.
4274 Karamanov
4274 Karamanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina komponisto Alemdar Sabitoviĉ Karamanov, (ukraine cirile : Алемдар Сабітович Караманов, 1934–2007).
Unzenberg
Unzenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ĉeĥio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Ĉeĥa Olimpika Komitato.
La du orajn medalon atingis:
(14303) 1144 T-3
(14303) 1144 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Randall kaj Hopkirk
Randall kaj Hopkirk estis brita televida serio.
Jeff Randall kaj Marty Hopkirk havas detektivan agentejon. Kiam Martyon puŝigos aŭtomobilo kaj li mortos, li revenas por helpi Jeffon kiel spirito...
Lajos Haynald
Lajos Haynald [lajoŝ hajnald], laŭ hungarlingve kutima nomordo Haynald Lajos estis hungara teologo, ĉefepiskopo, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1868). Lajos Haynald naskiĝis la  1816 en Szécsény. Li mortis la 1891 en Kalocsa.
Vallée-de-Ronsard
estas komunumo de Francio, kreita komence de 2019 el la ankaŭaj komunumoj Couture-sur-Loir kaj Tréhet. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la teritorio de la nuna komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Rossens FR
-
Rossens (malnova germanlingva nomo Rossing) estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1222 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Rossens situas ĉe la suda fino de la Lago de Grejerco, baraĵlago de la rivero Sarino, je ties okcidenta flanko. La komunumo troviĝas en la Friburga Mezlando proksimume 10 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Friburgo. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Rossens kaj la setlejoj In Riaux (sur alteco de 693 m s.m. rekte okcidente de la alveturejo al la aŭtovjo) Le Montet (sur alteco de 708 m s.m. norde de la vilaĝo Rossens) kaj Illens (sur alteco de 694 m s.m. sur la tavolo supre de la ravino de Sarino).
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rossens limas en nordo al Corpataux, en oriento al Treyvaux, en sudoriento al Pont-la-Ville, en sudokcidento al Pont-en-Ogoz, kaj en okcidento al Farvagny.
Trafiko
Tra la komunumo pasas en okcidento al svisa aŭtovojo A12 kun alveturejo sur la komunuma teritorio. Per buslinio al Friburgo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rossens datiĝas el la jaro 1162 jam kiel Rossens. En la 12-a jarcento Rossens estis parto de la Senjorujo Pont. En la jaro 1482 ĝi estis vendita al Friburgo kaj formis parton de la Voktejo Pont. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi formis parto de la distrikto Friburgo, poste ĝi apartenis ĝis 1848 al la distrikto Fravagny kaj estis tiam surbaze de la nova kantona konstitucio integrita al la distrikto Sarino. Ĝis 1870 Rossens formis parton de la paroĥo Farvaĝny, tiam ĝi fariĝis memstara. Illens disiĝis de Farvagny en la jaro 1875. En la jaro 1972 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Illens estis integrita al la komunumo Rossens.
Saint-Avit
La nomo Saint-Avit, franca formo de la kristana sanktulo Alkimo Ekdicio Avito, povas aludi al diversaj loĝlokoj de Francio. Interalie temas pri
Saint-Sigismond (Haute-Savoie)
Saint-Sigismond estas komunumo de Francio, nomata laŭ sia kristana patrono, la sankta Sigismundo de Burgundio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Telopeo
Telopeo (Telopea, angle Waratah) estas aŭstralia genro de kvin specioj de arbustoj kaj arbetoj, apartenanta al la familio de Proteacoj. Ĝi indiĝenas en la aŭstraliaj subŝtatoj Nov-Sud-Kimrio, Viktorio, kaj Tasmanio. La plej konata specio estas Telopea speciosissima, kies grandaj ruĝaj floroj estas ŝtata simbolo de Nov-Sud-Kimrio.
Barono de Rio Branco
José Maria da SILVA PARANHOS, Barono de Rio Branco (1845-1912) (Juca Paranhos) (* Rio-de-Ĵanejro, en la 20-a de aprilo 1845 - Rio-de-Ĵanejro, en la 10-a de februaro 1912) estis brazila advokato, diplomato, geografo kaj historiisto. Li okupis la seĝon 34 de la Brazila Beletristika Akademio, kaj elektiĝis en la 1-a de oktobro 1898, kiel sukcedanto de la brazila verkisto João Manuel Pereira da Silva (1817-1898).
En 1862, li eniris en la Fakultaton pri Juro de San-Paŭlo, tamen, en la lasta jaro li translokiĝis al la Fakultato pri Juro en Recife kie li diplomiĝis kiel bakalaŭro. Filo de José Maria da Silva Paranhos, la Vicgrafo de Rio Branco, li fariĝis la patrono de la brazila diplomatio kaj unu el la plej gravaj figuroj en la historio de Brazilo.
Biografio
Li estis ĝenerala konsulo en la angla urbo Liverpool ekde 1876, kaj poste estis nomumita legitima ministro en Germanio en 1900, kaj sekve ekoficis en la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj ekde 1902 ĝis sia morto, en 1912. Li estis ministro dum la mandato de kvar prezidentoj.
Li ricevis la titolon Barono de Rio Branco en la antaŭtagoj de la fino de la imperia periodo, titolo kiun li daŭre uzis post la proklamado de la respubliko de Brazilo, en 1889. La kialo por tiu sinteno estis pro lia fervoro al la monarkia reĝimo, omaĝe al sia mortinta patro, la senatano Vicgrafo de Rio Branco.
La Diplomato
Lia plej granda kontribuo al Brazilo estis la aneksado de tri gravaj teritorioj pere de la diplomatio. Li konkeris viktorion sur Francio dank'al la starigo de la nova limo kun la subŝtato Amapao, en 1900, sub la arbitracio de la svisa registaro. En 1895, li estis sukcesinta garantii bonan parton de la subŝtatoj Sankta Katarina kaj Paranao, en disputo kun Argentino dum la incidento konata kiel la Demando de Palmoj aŭ Demando de la Misioj. La unua arbitracio decidiĝis de la usona prezidento Grover Cleveland, kaj kiel oponanto por la argentina flanko stariĝis Estanislao Severo Zeballos (1854-1923), kiu, pli malfrue ekoficis kiel Ministro pri la Eksterlandaj Aferoj kaj, dum multaj jaroj, akuzis la baronon pri instigado de imperialisma politiko.
Dank'al la prestiĝo konkerita de la Barono en tiuj kazoj, la prezidento Rodrigues Alves lin elektis por la plej alta posteno de la brazila diplomatio, en 1902, kiam Brazilo implikiĝis en prilima disputo ĉifoje kun Bolivio. Ĉi-lando provis forcedi parton de sia teritorio al ia anglo-usona entreprena konzerno. La regiono estis pledita de Brazilo, kvankam ĝi estis preskaŭ tute okupita de brazilaj koloniistoj, kiuj rezistis al la boliviaj provoj pri forpelo el ties teritorioj.
En 1903, Brazilo subskribis kun Bolivio la Traktato de Petropoliso, finigante la konflikton de ambaŭ landoj rilate al la teritorio Acre, kiu ekapartenis al Brazilo, laŭ ekonomia kompenso kaj malgrandaj teritoriaj koncesioj. Ĉi tiu estas la plej konata diplomatia agado de la Barono, kies nomo estis aplikita al la ĉefurbo de tiu teritorio, nuntempe brazila subŝtato.
La "Traktato Tobar-Rio Branco" amike celebriĝis inter Ekvadoro kaj Brazilo, en la 6-a de majo 1904, en urbo Rio-de-Ĵanejro, antikva ĉefurbo de Brazilo. Ĝia celo estis starigi la limojn inter ĉi tiuj landoj. Dro. Carlos Rodolfo Tobar (1854-1920) intervenis favore al Ekvadoro kaj Sro. José Maria da Silva Paranhos, la Barono de Rio Branco defendis la brazilajn rajtojn. Do, tiu traktato subskribiĝis favore al Brazilo, apogita de la Respubliko de Peruo.
Inter 1907-1912 li estis direktoro de la Brazila Instituto Historia kaj Geografia kie li verkis kelkajn librojn.
Panchià
Panchià estas komunumo de Italio.
Ĉeĥio en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Ĉeĥa Olimpika Komitato.
La oran medalon atingis:
Măgura Ierii
Măgura Ierii [məgura jerij] (hungare Járamagura) estas vilaĝo en Rumanio sude de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Iara (Cluj).
Palae en Bersntol
Palae en Bersntol - germane Palai im Fersental, itale Palù del Fersina - estas komunumo de Italio. El la fine de la jaro 2013 nur 178 loĝantoj granda nombro denaske parolas dialekton de la germana lingvo, nome lokan variaĵon de la bavara dialektaro, kiu propralingve nomatas Bersntolerisch, bersntoler Sproch aŭ simpligite taitsch, altgermane Fersentalerisch, fersentaler Sprache aŭ "deutsch", itale mòcheno. La komunumo situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Bedollo, Telve, Baselga di Pinè, Telve di Sopra, Sant'Orsola Terme, Vlarötz (Florutz/Fierozzo) kaj Torcegno.
Măgura Ierii
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 257 loĝantojn (rumanoj), en 1992 96.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1456. Ĝis 1919 Járamagura apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Labirinto Miró
La Labirinto Miró (: Laberint; : Labyrinthe) estas aro da skulptaĵoj kaj ceramikaĵoj realigitaj inter 1961 kaj 1981 de Joan Miró laŭ mendo de Marguerite kaj Aimé Maeght por la Fondaĵo Maeght en Saint-Paul-de-Vence. Dissemitaj en ĝardeno kun teraso kaj vido al maro, la labirinto estas promenejo en la revo de la artisto, kun ties fantazio kaj humuro.
Historio
Ekde la komenco de la 1960-aj jaroj, Miró aktive partoprenis en la granda projekto de Aimé kaj Marguerite Maeght kiuj establis sian fondaĵon en Saint-Paul-de-Vence. La paro, inspirita de la vizito al ateliero de la pentristo en Cala Major, komisiis la saman arĥitekton — Josep Lluís Sert — por la konstruo de konstruaĵo kaj aranĝo de ĝardenoj. Aparta spaco estis rezervita al Miró. Post longa meditado, tiu ĉi dediĉis sin al sia Labirinto. Li kunlaboris kun Josep kaj Joan Artigas por la realigo de ceramikaĵoj, kaj kun Sert por la koncepto de la tutaĵo. La monumentaj verkoj de la labirinto estis speciale kreitaj por la fondaĵo. En la irvojo desegnita de Josep Lluís Sert, Miró unue konceptis maketojn kiuj poste estis realigitaj el cemento, marmoro, fero, bronzo kaj ceramiko. El tiu aro da skulptaĵoj, La Forkego kaj La Disko troviĝas inter la gravaj. La unua estis realigita en 1963 (bronzo, 507x455x9 cm) kaj la dua en 1973 (ceramiko, de diametro).
Sola (Amplifiki)
Sola estas la 12-a kanto de albumo Tute ne gravas de muzikgrupo Amplifiki.
Reverkoj
La kanto estis pro sia populareco plurfoje reverkita. Foje por parodioj, kiel ŝanĝante la vorton el la rekantaĵo al mola, pola ktp.
Gersbach (apartigilo)
Gersbach estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Gersbach estas la familia nomo de jenaj personoj:
Maria Ŝtata Universitato
Maria Ŝtata Universitato (Марийский Государственный Университет (МарГУ)) estis kreita en 1972. Nuntempe ĝi havas 9 fakultatojn, kie studas pli ol 8 mil studentoj. En 2002 ĉe la Universitato estis fondita Instituto de finno-ugraj lingvoj.
La adreso de la Universitato: pl. Lenina, 1, Joŝkar-Ola, 424001, Rusio
Ĉeĥio en la Vintra Olimpiko 2002
La oran medalon atingis:
25800 Glukhovsky
25800 Glukhovsky estas malgranda, malhela asteroido de la Hilda grupo, tiu asteroida familio de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3 : 2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lisa Doreen Glukhovsky, finalistino de Talento en 2004, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri tera kaj kosma sciencoj; ŝi ankaŭ ricevis la Premion Intel Foundation Young Scientist Award. Ŝi estis lernantino ĉe la New Milford High School de New Milford (Konektikuto).
2926 Caldeira
2926 Caldeira estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
(14304) 3417 T-3
(14304) 3417 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Preller (apartigilo)
Preller estas la familia nomo de jenaj personoj:
Soběkury
Soběkury estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1239.
NGC 6401
NGC 6401 (aliaj indikoj — GCL 73, ESO 520-SC11) estas globa stelamaso en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Banda
Banda, बांदा, urdue باندہ‎‎ estas urbego en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
En 2016 Banda havis da loĝantoj kun legopovo 72%, pli alta, ol la landa averaĝo. En la 1990-aj jaroj Banda atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil).
Geografio
Banda situas sur ebenaĵo laŭ flankorivero sur averaĝa alteco de 123 m. super la marnivelo. Fatehpur troviĝas 68, Oraj 104, Kanpur kaj Satna po 114, Prajagraĝo 150, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 164, Ĝansi 177, tutlanda ĉefurbo Delhio 467, Kolkata 878, Mumbajo 1059 kilometrojn (aere).
Historio
Banda apartenis al la Maratha Imperio. Inter 1803 kaj 1947 la britoj regis, ĉar en milito ili akiris la regionon.
Religio
La ĉefa religio en Banda estas hinduismo (78%), poste islamo (21%) kaj aliaj malpli, ol 1%.
Eduko
En Banda agrikultura universitato, medicina kaj inĝeniera altlernejoj, fine teknologia instituto estas la plej gravaj instruejoj.
Lingvoj
En Banda la oficialaj lingvoj estas la hindia, urdua, angla kaj bundela.
Klimato
En Banda averaĝe pluvas jare po 896 mm. En ĉiuj monatoj iomete pluvas, sed precipe inter julio kaj septembro pro la musonoj. La jara averaĝa temperaturo varias inter 19-34 °C.
Trafiko
Banda akceptas trajnojn el Kanpur, Ĝansi kaj Prajagraĝo. Ĉefvojoj kuras el la samaj urboj, sed ankaŭ el Fatehpur, krome ekzistas flankovojoj el la komencaj vilaĝoj. Pontoj, ankaŭ fervoja ponto helpas la trafikon. Enurbe precipe rikiŝoj kaj taksioj liveras la pasaĝerojn. La plej proksima flughaveno funkcias en Kanpur.
Ligita arkoponto
Ligitaj arkopontoj aŭ pli bone dirite Ligitarkaj pontoj estas pontoj kiuj havas arkoforman superstrukturon, sed diferencas el konvenciaj arkopontoj. Anstataŭ transmeti la pezon de la ponto kaj la trafikajn ŝarĝojn al fortoj transpasitaj al abutmentoj, la pintoj de la arkoj estas retenitaj per tensio en la supra parto de la strukturo. Ili estas nomataj ankaŭ kordarkoj.
Malhelaj albatrosoj
La Malhelaj albatrosoj estas malgrandaj albatrosoj el la genro Phoebetria. Estas nur du specioj nome la Malhelbruna albatroso, Phoebetria fusca, kaj la Heldorsa albatroso, Phoebetria palpebrata. Tiuj fulgaj albatrosoj estis dumlonge konsiderataj distingaj el la resto de aliaj albatrosoj, kaj retenis sian genran statuson tra multaj revizioj de la familio dum la lastaj 150 jaroj. Ili estis tradicie konsiderata iom primitivaj nome praalbatrosoj, kunhavantaj iomajn morfologiajn karakterojn kun la aliaj petrelaj familioj. Tamen, la molekula laboro ekzaminante mitokondrian DNA montris, ke la taksono estas rilata al la talasarkoj, kaj ke ambaŭ taksonoj estas distingaj el la grandaj albatrosoj kaj el la nordpacifikaj albatrosoj.
Aspekto
Ambaŭ specioj havas distingajn nigrecajn plumarojn ĉe la kapo, flugiloj kaj ventroj. La Malhelbruna albatroso havas ankaŭ malhelajn dorson, dum la Heldorsa albatroso havas cindrogrizajn dorson kaj pugon. Ambaŭ specioj povas ankaŭ esti apartigitaj pro la mallarĝa flava linio de la beko de la Malhelbruna. Spite la diferencoj inter ambaŭ specioj ili povas esti malfacile distingeblaj mare, ĉefe sen bona lumo. Ambaŭ specioj havas blankan nekompletan okulringon, malhelajn bekojn kaj grizajn piedojn. Ili estas inter la plej malgrandaj albatrosoj, kun enverguroj de 200 cm kaj estas ankaŭ tre mallarĝaj. La Heldorsa nome 2.5 al 3.7 kg kaj foje ĝis 4.6 kg, estas pli granda ol la Malhelbruna, 2.4 al 2.7 kg. Unike inter albatrosoj ili havas longajn rigidajn kojnformajn vostojn, kies celo ne estas klara sed ŝajnas rilata al ties kapablo plonĝi por manĝo.
Reproduktado
Ambaŭ specioj, kiel ĉe plej marbirdoj, estas koloniaj, kvankam ili estas malpli koloniaj ol la aliaj specioj de albatrosoj. Fakte ĉe kelkaj reproduktejaj insuloj (kia Tristan da Cunha) ili povas nestumi en tre malgrandaj grupoj aŭ aretoj de 2 al 5 nestoj, kaj la Heldorsa eĉ povas nestumi sola. Tio parte rilatas al influo fare de homoj, kaj parte pro ties tendenco nestumi sur klifoj, male al pli ebena grundo preferata de aliaj albatrosoj. Ambaŭ specioj konstruas konusformajn nestojn sur kiuj la ino demetas ununuran ovon. Tiu estos kovata dum 70 tagoj, de ambaŭ gepatroj, el kiuj la masklo plenumas la unuan vicon post la ovodemeto (kio daŭras 11 tagojn) kaj poste ambaŭ gepatroj kovas laŭ vicoj de 7 tagoj. Post la eloviĝo la ido estos ankoraŭ kovata dum 20 tagoj ĝis ĝi kapablas termoreguliĝi per si mem, post kio ambaŭ gepatroj entreprenas la taskon nutri ĝin, averaĝe alportante manĝon al la ido ĉiun trian tagon. La ido estos nutrata dum ĉirkaŭ 160 tagoj, ĝis ĝi kapablas por elnestiĝo. Ne estas patra zorgo post elnestiĝo. Ili kapablas kompleti reproduktan ciklon en iom malpli da unu jaro, sed ne reproduktiĝas dum sinsekvaj jaroj, kaj anstataŭe ili faras liberan jaron kaj revenas reproduktiĝi ĉiun duan jaron. Ĉirkaŭ 22% el la Malhelbrunaj albatrosoj survivas ĝis plenkreskaĝo (ne estas kalkuloj por la Heldorsaj). Ambaŭ specioj revenas al la reprodukta kolonio post 7–10 jaroj post elnestiĝo, kaj komencas reproduktiĝi post kelkaj jaroj pliaj.
Konservado
Ambaŭ specioj frontas similajn minacojn, nome enmetitaj specioj kiuj atakas idojn kaj ovojn, kaj viktimiĝado en multhokadaj fiŝkaptejoj. Tiuj minacoj, kombine kun iome da historia kolektado de kaj birdoj kaj idoj, kondukis al ĉirkaŭkalkulo de 75% da populacimalpliiĝo ĉe la Malhelbruna albatroso dum la lastaj 90 jaroj (ĝis ĉirkaŭ 40,000 birdoj), kio kondukis al la listigo de la specio kiel endanĝerita specio fare de IUCN. La Heldorsa albatroso ne estis tiom suferinta, kaj estas konsiderata preskaŭ minacata.
Upahl
Upahl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Grevesmühlen-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Varigado
Varigado estas la ŝanĝado de antaŭe nekomercaj aĵoj, servoj, ideoj, ktp. al varoj (komercaĵoj). Varo estas, en la plej baza senco, "io ajn intencita por komerco," aŭ iu ajn komerce valora afero. Sklaveco estas la varigo de homoj, sed homoj ankaŭ estas traktataj kiel varoj en la ĝenerala merkato por dungiĝo. Ekzemplo de monigo de scioj reprezentas la multekostaj fakaj revuoj kiuj estas privataj, kvankam la universitatoj en kiuj la esploristoj laboras estas mone subtentataj de la socio. Alia ekzemplo : ĉiuj konstruaĵoj de la mondfama secesistila arkitekto Victor Horta kreitaj en Bruselo estas kopirajtaj kaj ne rajtas esti kundividitaj sen permeso.
La movado por lokaj interŝanĝa sistemo (angle : LETS) estas tipa ekzemplo de movado kontraŭ la varigado de la vivo.
Oni ofte kritikas varigadon laŭ la rezonado, ke almenaŭ iuj aferoj ne estu traktataj kiel varo— ekzemple, akvo, arto, edukado, datumoj, kaj scio en la cifereca epoko.