cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hôpital Européen Georges-Pompidou
La HEGP estas alirebla de metrostacio ' sur linio 8, de stacio ' sur RER C kaj Tramo T3a kaj de Busoj 42, 88 kaj 169.
Ala
Ala estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Rovereto, Mori, Vallarsa, Brentonico, Avio, Recoaro Terme (VI), Erbezzo (VR), Bosco Chiesanuova (VR), Sant'Anna d'Alfaedo (VR), Crespadoro (VI) kaj Selva di Progno (VR).
Analoj de Printempo kaj Aŭtuno
La Analoj de Printempo kaj Aŭtuno (ĉine tradicie 春秋, pinjine Chūnqiū) estas antikva ĉina kroniko kiu estis unu el la kernaj klasikaj tekstoj de la ĉina kulturo ekde antikvaj tempoj. La Analoj estas la oficiala kroniko de la ŝtato Lu, kaj kovras 241-jaran periodon inter la jaroj 722 kaj 481 antaŭ nia erao. Ĝi estas la plej frua konservita ĉina historia teksto kiu estis aranĝita en anala formo. Ĉar ĝi estas tradicie konsiderata esti kompilita de Konfuceo (post kiam tiun opinion publikigis Menceo), ĝi estis konsiderata kiel unu el la Kvin Klasikaĵoj de ĉina literaturo.
La Analoj dokumentigas la ĉefajn okazaĵojn kiuj okazis en Lu dum ĉiu jaro, kiel ekzemple la akirojn de novaj teritorioj, nuptojn, mortojn kaj entombigojn de regantoj, batalojn, oferajn ritojn observatajn, astronomiajn fenomenojn konsiderataj rite gravaj kaj naturajn katastrofojn.
La periodo de Printempo kaj Aŭtuno en la historio de Ĉinio estas nomata laŭ la analoj.
Andor Gábor
Andor Gábor, hungare Gábor Andor estis hungara verkisto kaj poeto.
Andor Gábor naskiĝis la 1884 en Újnéppuszta [UjnEpusta]. Li mortis la 1953 en Budapeŝto.
Biografio
Andor Gábor devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto, dume liaj verketoj jam aperis en diversaj periodaĵoj. En 1918 li partoprenis en agoj de la revolucio, poste same en la sekva jaro en Hungara Sovetrespubliko. Poste li estis kondamnita, fine li migris al Vieno, kie li redaktis revuon de la hungaraj komunistoj. En 1925 li devis rifuĝi al Parizo, poste al Berlino. En 1933 li iris al Moskvo. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj redaktis diversajn periodaĵojn de la komunistoj. Li havis laŭvice 2 edzinojn la unua estis Ilona Kökény inter 1913-1919. Li ricevis premion Kossuth en 1953.
Kelčice
Kelčice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,75 km².
Sur teritorio de Kelčice, super Dobrochov, troviĝas montopinto Předina kun radiodisaŭdiga elsendigilo kaj kun belvedero Štátula.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1078.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Nikolaus Heinrich Dornheim
Nicolaus Christian Heinrich DORNHEIM (naskiĝinta antaŭ la 6-a de oktobro 1772 en Erfurto, mortinta samloke en la 9-a de aŭgusto 1830) estis germana grafikisto kaj pentristo, al kies senlaca laborado oni ŝuldas multajn bildojn de Erfurto.
Por tio oni nomis lin ankaŭ "pentristo de la erfurta urboaspekto". Krome li pentris portretojn kaj pejzaĝojn.
Mallonge antaŭ sia morto li testamente asignis lian verkaron al la kolekto pri artaĵoj, antikvaĵoj kaj naturaĵoj de la Evangelia Orfejo de Erfurto.
Berneuil (Charente-Maritime)
Berneuil [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,091 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Berneuil situas en la centro de Charente-Maritime, sude de Saintes.
(16108) 1999 WV3
(16108) 1999 WV3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
UK 2021
La 106-a Universala Kongreso de Esperanto (UK) okazis virtuale inter la 17-a ĝis la 24-a de julio 2021. Ĝi estis planita por la samaj datoj en Belfasto (Nord-Irlando), sed en Aprilo 2021 ĝi estis nuligita kiel ĉeesta renkontiĝo pro la epidemio pro Covid-19, kaj anstataŭe estas planata kiel 2-a Virtuala Kongreso de Esperanto.
La ĉeftemo de la kongreso estis: “Paco kaj konfido: universalaj valoroj”.
Masaki Miyasaka
Masaki Miyasaka (宮阪 政樹, n. ) estas japana futbalisto.
István Gondola
István Gondola [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gondola István estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.
Masaki Miyasaka
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Matsumoto Yamaga FC kaj Oita Trinita.
István Gondola
István Gondola naskiĝis la en Tiszakeszi, li mortis la  en Debrecen.
UK 2021
Programo
La programo enhavis diversajn erojn, formalajn, klerigajn kaj distrajn. Oni rezervis spacojn por neformalaj renkontoj inter kongresanoj. Kiel parto de la programo estis organizita Virtuala Movada Foiro, kun prezentado de asocioj kaj iniciatoj. Ankaŭ estis kunvokita la 74-a sesio de Internacia Kongresa Universitato, kies rektoro estas Michele Gazzola.
István Gondola
Biografio
István Gondola maturiĝis en komerca mezlernejo en Miskolc en 1941, poste li estis oficisto en firmao jaron, pli poste li studis iomete en agrikultura fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József. Li akiris agronomian diplomon en Agrikultura Universitato de Gödöllő en 1948, poste li estis asistanto en la sama loko 2 jarojn. Li laboris en instituto en Zsámbék (1951–1953), poste li estis jam lektoro en la universitato (1953–1958), pli poste katedrestro en Ekonomia Akademio (Mosonmagyaróvár), fine inter 1962-1966 li estis docento kaj vicrektoro en Agrikultura Altlernejo (Debrecen). Intertempe li doktoriĝis en la agrikultura universitato en 1961. Li okupiĝis plej ofte pri herbaĉoj de paŝtejoj. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 2 filojn.
UK 2021
Programo
Oni ankaŭ rezervis programerojn pri Belfasto kaj Nord-Irlando, antaŭvidita sidejo de la ĉeesta Kongreso.
Kongresa kuriero
Kiel en ĉeestaj kongresoj, la 2-a Virtuala Kongreso ankaŭ ĝuis sian Kongresan Kurieron, titolitan "La Kolombo de Paco". La kuriero dissendiĝis ĉiutage dum la 2-a VK, de la 17-a ĝis la 24-a de julio, sed ankaŭ unufoje semajne dum la periodo antaŭ la 2-a VK. La nomo de la kuriero ligiĝas al la kongresa temo de la 2-a VK, kiu siavice ligiĝas al Internacia Jaro de Paco kaj Konfido, kiel deklaris UN por la jaro 2021. Ĝi ankaŭ omaĝas la 75-jariĝon de Unesko, inter kiuj agadkampoj estas la kulturo de paco.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato, kiu reprezentas Sudan Koreion, dum ekzistas aparta Nacia Olimpika Komitato pri Nord-Koreio. La atleto Hur Seung-Ŭok cetere ankaŭ portis la flagon de la nacia teamo dum la malferma kaj ferma ceremonioj de la antaŭa Vintra Olimpiko 1998 en Nagano.
Malta preĝejo (Vieno)
Malta preĝejo (Malteserkirche; foje Johanniterkirche; plena nomo: Kirche des heiligen Johannes des Täufers) troviĝas en Interna Urbo de Vieno (Aŭstrio).
La Malta preĝejo ankaŭ konata kiel la Preĝejo de Sankta Johano Baptisto troviĝas en Kärntner Strato. Ne tre for, en la strato Johannesgasse situas la Granda priorato de Aŭstrio.
La unua preĝejo aperis ĉi tie en 1217 kaj nomiĝis Domo de magistro de la ordeno de Sankta Johano. La Kvara krucmilito finiĝis kaj multnombraj krucmilitistoj, ofte vunditaj kaj senhejmaj, bezonis helpon. Ili revenis laŭ tiu vojo al Eŭropo kaj trovis ĉi tie azilon.
La nuna preĝejo estis konstruita en 1446, sed la barokan aspekton akiris post granda rekonstruo en 1806-1808. En 1933 la ordeno, kies financoj kolapsis post la Unua mondmilito, vendis la konstruaĵon al la Viena eparĥio, sed en 1960 elaĉetis ĝin kaj restaŭris.
Tussenklappen
Tussenklappen, antaŭe ankaŭ Tusschenklappen aŭ Klapstreek, estas setlejo situante inter Muntendam kaj Zuidbroek en la komunumo Midden-Groningen, provinco Groningen Nederlando.
La signifo de la nome estas laŭvorte: 'inter la levpontoj'. Klap estas groninge por levponto. Tussenklappen kaj la apuda limtuŝanta Tusschenloegen situas je la kanalo Muntendammerdiep, kie antaŭe troviĝis levpontoj.
Stratvido
Stano
Stano estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon Sn (el la latina: stannum) kaj la atomnumeron 50. Ĝi estas arĝentkolora, mola posttransira metalo, kio ne facile oksidiĝas. Tiel, ĝi estas utila en alojo por malebligi ruston.
Ĝi estas posttransira metalo en la grupo 14a de la Perioda tabelo. Ĝi estas akirita ĉefe el la mineralo kasiterito, kiu enhavas stanan dioksidon, SnO². Stano montras kemian similecon al ambaŭ el siaj najbaroj de la grupo 14a, nome germaniumo kaj plumbo, kaj havas du ĉefajn oksidostatojn, +2 kaj la iom pli stabilan +4. Stano estas la 49a plej abunda elemento kaj havas, kun 10 stabilaj izotopoj, la plej granda nombro de stabilaj izotopoj en la perioda tabelo, pro ties magia nombro de protonoj. Ĝi havas du ĉefajn alotropojn: je ĉambra temperaturo, nome stabila alotropo estas β-stano, arĝentec-blanka, duktila metalo, sed je malaltaj temperaturoj ĝi transformiĝas en malpli densa griza α-stano, kiu havas la diamantkuban strukturon. Metala stano ne facile oksidiĝas en aero.
(130480) 2000 QE97
(130480) 2000 QE97 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun febla orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,15506 astronomia unuo, tie estas 23,197 milionoj da km.
Stano
La unua stana alojo uzita grandskale estis bronzo, farita el stano kaj kupro, tiom frue kiom je 3000 a.K.E. Post 600 a.K.E., oni produktis eĉ puran metalan stanon. Plumbostano, kiu estas alojo de 85–90% el stano kun la cetero plej ofte konsistanta el kupro, antimono, kaj plumbo, estis uzata por teleraro el la Bronzepoko ĝis la 20a jarcento. En modernaj epokoj, stano estas uzata en multaj alojoj, ĉefe por mildaj veldaĵoj el stan/plumbo, kiuj estas tipe el 60% aŭ plie da stano kaj en la fabrikado de travideblaj, elektrokonduktaj filmoj de indio-stana oksido en optoelektronikaj aplikaĵoj. Alia granda aplikado por stano estas korodo-rezista stanigado de ŝtalo. Pro la malalta veneneco de neorganika stano, stan-ŝirmita ŝtalo estas amplekse uzata por manĝopakado kiel ĉe ladskatoloj. Tamen, kelkaj organikostanaj komponaĵoj (komponaĵoj formitaj el stano kaj hidrokarbidoj) povas esti preskaŭ tiom venena kiel cianido.
Etimologio
La Latina nomo stannum origine signifis alojon el arĝento kaj plumbo, kaj eksignifis 'stanon' en la 4a jarcento a-K-E. — la pli frua latinlingva vorto por ĝi estis plumbum candidum, aŭ laŭvorte "blanka plumbo". Stannum ŝajne derivas el pli frua stāgnum (signife la sama substanco), nome origino de la latinida kaj kelta terminoj por stano. La origino de stannum/stāgnum estas nekonata; ĝi povus esti antaŭ-Hindeŭropa.
La Meyers Konversations-Lexikon sugestas male ke stannum estas deriva el (aŭ el praulo de) kornvala stean, kaj tio estus subtenata pro la fakto ke Kornvalo en la unuaj jarcentoj a.K.E. estis la ĉefa fonto de stano.
Fizikaj
Stano estas milda, duktila, maleebla kaj tre kristalforma arĝentec-blanka metalo. Kiam bastoneto el stano estas kurbigita, oni povas aŭdi krakosonon konatan kiel "stanploro" pro la duobligo de la kristaloj. Stano fandiĝas je malalta temperaturo de ĉirkaŭ 232 °C (450 °F), nome la plej malalta en la grupo 14a. La fandopunkto estas plue malaltigebla al 177.3 °C (351.1 °F) por 11 nm partikloj.
Izotopoj
Stano estas elemento kun la plej granda kvanto de stabilaj izotopoj (10), kio estas verŝajne pro tio ke 50 estas magia nombro de protonoj. 28 radioaktivaj izotopoj estas konataj, inkluzivante la duoble magian izotopon 100Sn (esplorita en 1994). La norma atompezo estas 118,710(7) u.
La plej gravaj elminigantaj landoj
La plej grava lando, kio elminigas stanon nuntempe, estas Ĉinio. Sekvas Peruo kaj Bolivio. La plej gravaj produktantoj de stano en Eŭropo estas Hispanio kaj Portugalio.
Historio
La metalon stano oni eble konas ekde 3500 a.Kr.; ekzemple en la sudturka taŭro-montaro malkovriĝis la minejo Kestel kaj la procesejo Göltepe, datigitaj je ĉirkaŭ 3000 a.Kr., kie oni eble ankaŭ elminigis stanon. Ĉu jen temas pri la fonto de la granda stanokonsumado de la meza oriento, ankoraŭ ne klaras. Sed ekde la dua jarmilo a.Kr. pruveble elminiĝis signifaj stanokvantoj en minejoj preter la posta silkvojo. Ankaŭ en egipta tomboĉambro de la 18-a dinastio (ĉ. 1500 a.Kr.) troviĝis objektoj el stano. Ekde ĉirkaŭ 1800 a.Kr. stano estis konata dum la Shang-dinastio en Ĉinio. Verŝajne jam pli frue oni konis ĝin en la efektivaj kuŝejoj sude de tio, en Junano kaj sur la Malaka duoninsulo.
Pro la alojo bronzo, kies komponantoj estas kupro kaj stano, ĝi ludas gravan rolon (bronzepoko). La romia aŭtoro Plinio nomis stanon plumbum album (blanka plumbo; sed ordinara plumbo nomiĝis plumbum nigrum = nigra plumbo). La alta demandado pri stano, kion oni ligas en la alĥemio al jupitero, eĉ estas nomata kiel kialo por la romia okupado de Britio - en la sudokcidenta regiono Kornvalo tiam troviĝis signifaj erckuŝejoj. En la latina lingvo la nomo por stano estas stannum, pro tio ankaŭ la ĥemia simbolo Sn. Longe poste bronzon anstataŭis fero, la stano denove regajnis sian signifon meze de la 19-a jarcento pro la laŭindustria produktado de stanita lado.
Alojoj
Peltro estas molebla metala alojo konsistanta ĉefe el stano (85–99%), kun antimono (ĉirkaŭ 5–10%), kupro (2%), bismuto, kaj foje arĝento.
NGC 6208
NGC 6208 (aliaj indikoj — OCL 964, ESO 179-SC14) estas malfermita stelamaso en konstelacio Altaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Torsten Haß
Torsten Haß estas poeto, dramisto, romanverkisto, verkisto kaj bibliotekisto. Ekzemple, li skribis Bibliotheken für Dummies. La libro estis publikigita en oktobro 2019 kaj represita dufoje pro alta postulo. Preskaŭ 60 000 libroj estis petitaj antaŭ la fino de 2020. La libro ricevis plurajn recenzojn kaj estas uzata en multaj universitatoj. Ekzemploj: Biblioteko de la Universitato de Tubingeno , Biblioteko de la Ruhr-Universitato , Biblioteko de la Universitato de Bingeno.
Massingy (Haute-Savoie)
Massingy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
República de los Niños
La República de los Niños (en hispana Respubliko de Infanoj) estas eduka parko en Manuel Gonnet, Provinco Bonaero. Ĝi estas konsiderata la unua temparko de Ameriko kaj reproduktas konglomeraĵon kaj urban kaj ruran en skalo kongrua kun infanoj 10jaraĝaj, kun la institucioj korespondaj al la demokratia sistemo: nome parlamento, registarejo, kaj justicpalaco, krom preĝejo, haveno, teatro, flughaveno, restoracioj, hoteloj ktp.
Ĝi estis konstruita de la Investinstitucio de la Provinco Bonaero en 50 hektaroj de bieno kiu apertenas al la golfejo «Swift Golf Club» kaj inaŭgurita la 26-an de novembro 1951 fare de la prezidento Juan Domingo Perón. Ties arkitektura simileco kun Disneyland permesis la aperon de urba mito, kio asertas, ke Walt Disney inspiriĝis en tiu parko por fondi kelkajn jarojn poste tiun parkon en Kalifornio.
Béla Kovács
Béla Kovács
Naza altflua oksigenterapio
Naza altflua oksigenterapio (angle High Flow Nasal Oxygen (NHFO) therapy) estas ofte uzata metodo en intensa medicino aŭ rilataj sekcioj. HFNO estas multflanka neinvasiva kaj komforta metodo. Ĝi estas uzata ĉe pacientoj kun akraj kaj kronikaj spirproblemoj (astmo ktp) kaj ankaŭ ĉe pacientoj kun severa aŭ kritika KOVIM-19.
La baza mekanismo baziĝas sur la administrado de oksigeno kun multe pli alta fluo ol kun klasika naza kanulo. La humideco de la liverita oksigeno pliiĝas kaj la temperaturo ankaŭ estas ĝustigita.
Neumarkt (Dresdeno)
La Neumarkt (eo: Nova Foirejo) je Dresdeno inter la Malnova Foirejo kaj Elbe estas famma placo en la urbocentro de Dresdeno. Ĝin limigas la Frauenkirche, la Johanneum, la Kultur-Palaco kaj la Kurlanda Palaco. Pro la vigla konstruado, ekigita per la rekonstruo de la Frauenkirche, la nuntempa placo ŝanĝas kontinue sian aspektoj. La novkonstruado celas rekonstruon de multaj historiaj domoj kaj domplanoj, kiuj karakterizis Novan Foirejon en la pasinteco.
Kiel Neumarktareal (Novfoireja Areo) aŭ Neumarktquartiere (Novfoirejaj Kvartaloj) oni nomas aron da terpecoj ĉirkaŭ Neumarkt kaj Frauenkirche respektive inter Kultur-Palaco, kastelo, Sekundogenituro, arta akademio, skulptaĵomuzeo Albertinum kaj urba muzeo en Landhaus (iama elektistoprinca administrejo), kiuj parte estas surkonstruitaj, parte ankoraŭ ne pretigitaj.
Spirituali
Per la esprimo Spirituali (de nun Spirritualoj aŭ "franciskanaj spiritualoj”) estas indikataj du sociaj kaj religiaj fenomenoj, kunligitaj inter si, de la historio de la du unuaj jarcentoj de la movado franciskana
Larĝsence, oni rajtas paroli pri Spirituala Franciskanismo, kiel aro nombra kaj multfaceta, jam identigebla eĉ dum la jaroj en kiuj Francisko el Asizo estis vivanta, Iuj fratuloj, aspiris al malriĉeco radikala kaj absoluta (“senlima”), kaj post la morto de Francisko petis travivi en la origina regulo laŭlitere interpretita, nome sine glossa (sen oficialaj interpretoj praktike malpliigantaj la gravecon), kaj laŭ Testamento de Sankta Francisko, al kiu la cetera ordeno ne agnoskis normigan aŭtoritaton.
Keita Hidaka
Keita Hidaka (日髙 慶太, n. ) estas japana futbalisto.
Spirituali
La franciskana unua disindenteco de la Spiritualoj
Areto de konfesantoj de la radikala malriĉeco (fratuloj kiuj, fakte, estis ofte difinitaj Zelotoj, aŭ Trofervoruloj) jam ĉeestis dum la vivo de Sankta Francisko. Iuj, fakte, kontraŭstarigantaj kun la alo malpli rigora (kiu tiam estis simple difinita la Komunumo) celis sinteni fidele al Sankta Francisko vivante senposede (individue kaj kolektive kaj ordinnivele) kaj rezignante ĉiun “privilegion”, aparte dispensojn, ofte konceditajn de papoj, el la severeco de la Regulo.
Keita Hidaka
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, FC Machida Zelvia kaj Blaublitz Akita.
Spirituali
La franciskana unua disindenteco de la Spiritualoj
Ĉirkaŭ la duono de la 13-a jarcento iuj el tiu rigoristoj (hodiaŭ ankoraŭ anonimaj) malkovris apartan koincidon inter siaj aspirojn kaj la apokalipsaj atendoj de Joakimo el Fiore, kiu antaŭanocadis alvenon de la “erao en kiu la Sankta Spirito estus gvidanta la homaron kaj rivelinta la plej profundan sencon de la Sanktaj Skriboj, trans iliaj laŭlitera signifo''. Laŭ Joakimo el Fiore, dum la erao de la Sankta Spirito estus naskiĝinta Eklezio sena de hierarkio kaj gvidita de "spiritualaj homoj": tiu franciskana ereto sin rekonis en tiuj "spiritalaj homoj" antaŭanoncitaj kaj eĉ komencis produkti aŭ reelabori pluajn verkojn kiujn ili atribuis al la sama Joakimo, kiel Komenton pri la profeto Jeremia, kiel oni povas kompreni el Liber de Flore, Valoras la penon memori ke deJoakimo el Fiore iuj propozicioj, ankaŭ se iam estis deklaritaj herezaj, daŭrigis disvastiĝi preskaŭ senlime kaj influi multegajn herezajn movadojn de Mezepoko.
La malpermeso elmetita de la Dua koncilio de Liono (1274) krei (aŭ lasi krei) novajn religiulajn ordenojn aŭ kongregaciojn, kies nombro estis jam difinita en la antaŭa Kvara laterana koncilio ekskludis movadojn ankoraŭ fluidajn kaj ankoraŭ mankajn de eklezia aprobo, varie ligitajn al aspiroj al vivo pli malriĉa kaj radike evangelia: inter ili, la Sakatoj de Okcitanio (vestitaj per nura sako), la apostoloj de Gherardo Segarelli (Centra-norda Italio) kun plue aretoj de rigoraj franciskanoj, unua disidentecaj rondoj de Spiritualoj kaj de Fraticelli, plifortigitaj laŭlonge de la sinsekvaj jardekoj. Ilia refuto konformiĝi al la konciliaj dekretoj (laŭ kiuj ili devis restadi sub la jurisdikcio de la respektivaj ordenoj jam ekzistantaj), okazigis ke kontraŭ ilin oni realigu subpremajn procedurojn, kulminantajn en dumviva karcero kaj poste ankaŭ en ŝtuparumado (por Segarelli) aŭ en pli ol dekjara enkarcerigo por la Spiritualaj epigonoj plej influaj
La naskiĝo de la movado de Spiritualoj
La problemo pri la Spiritualoj estos diskutataj en la franciskanaj kapituloj de 1282 (kunvokita en Strasburgo). Tiu kapitulo konfidis al sep majstroj de la Univeristato de Parizo, kiuj ekzamenis la doktrinojn de Petro Olivi. Tiu ekzameno fontus en la kondamnon de 34 propoziciojn rilatantajn la malriĉan uzon de la materioj bonaĵoj (usus pauper): memorigilo de tiuj propozicioj estis sendita al ĉiuj konventoj de Provenco, kaj en dokumento (Littera septem sigillorum) estas prezentitaj 22 “propozicioj kiuj Olivi estis devigata subskribi''. Olivi dekomence akceptis subskribi (sed poste li diros ke mem estis perfortita tion fari pro manko de defenda diskutado kun la majstroj). La sinsekva kapitulo (Milano (1285) malpermesos al ĉiuj fratuloj legi la verkojn de Olivi.
Ĉe la fino de la 13-a jarcento kaj en la unua jaroj de la 14-a la movado en kiu la francescanaj disidentoj kunfluiĝadis, komencis ricevi vastajn proporciojn.
Ili, spite de la ofta subpremado, tie kaj tie obtenis konsenton kaj defendon eĉ ĉe estaruloj de la politiko kaj de la eklezio. Inter ili eĉ kardinalo Napoleone Orsini Frangipani), dum papo Celesteno la 5-a permesis al la sekvantoj de Anĝelo Klareno sendependon el la franciskana ordeno (sendependo poste nuligita de la papo Bonifaco la 8-a). Tie kaj tie oni komencis imagi eblajn radikalajn solvojn.
Momento de forto de la movado kaj ĝia sekva subpremado: la Fraticelli
Diversaj papoj provis enirigi pacon en la franciskana ordeno, ankaŭ parte aprobante kindutojn de spiritualoj kun la celo savi la uniecon kaj unikecon de la ordeno. Klemento la 5-a provis tion fari per la buleo Dudum ad apostolatus, kiu iusence defendis aspektojn de la doktrino de Spiritualoj.
Dume la kapituloj ekmontris ĉiam pli klara la volon de ĝenerala reformo, ordonante, ekzemple, ke ĉiuj konventoj eliminu havaĵojn el kiu devenas rento. Tiuj kaj aliaj reformoj se unuflanke respektis la postulojn de la Spirituala alo, aliflanke malfortigis la propulsan forton de ĝia movado; sed tio okazis ankaŭ, eble precipe, pro elmarĝenigo kaj la persekutoj ene kaj ekstere de la ordeno.
Dume la kapitulo de junio 1310 en Padovo ordonis ke al ĉiuj fratuloj estu sekvestrataj superfluaj objektoj aŭ altvaloraj: rafinitaj vestoj, libroj, laboriloj, artverkoj...
Intertempe estis elektita al papa seĝo Johano la 22-a, kiu estos kiu peraŭtoritate “fermis” por ĉiam la ege kverelon suferigan por la tuta eklezio. Li ŝarĝis Bernardo Gui por studi la problemojn kaj proponi kaj realigi la solvon. Per la buleoj Quorundam exigit, Sancta Romana kaj Gloriosam Ecclesiam, emisiitaj en la jaroj 1317 kaj 1318, la Spiritualoj estis pratike traktataj kiel herezuloj kaj foje punataj al ŝtuparumo pro ilia kondamno de la eklezio mem ĉar rifuzanta la radikalan malriĉecon.
Iom post iom la Spirituloj kaj iliaj plej influaj similuloj komencis perdi adherulojn inter la popolo kaj ĉe politikistoj. Ankaj ilia nombro malpliiĝis.
Iuj areto de Spiritualoj daŭrigis supervivi, aparte en Toskanio kaj en la sudo de Italio, kie ili ricevis la kromnomon de Fraticelli
Mikaelistoj kaj "Fraticelli de opinione"
Foje, sed erare, estas konsideritaj similaj al la Spiritualoj ankaŭ la Mikaelistoj, nome tiuj kiuj restis fidelaj al la generala ministro Mikaelo el Cesena, post ties fuĝo el Avinjono kaj sinsekva depono el la ofico: temis tamen pri du pensfluoj radike malsamaj: la Mikaelistoj, fakte, defendis kaj proklamis, en la Disputo pri malriĉeco de Kristo kaj apostoloj, la tezon de la radikala malriĉeco de Kristo – same kiel konkrete faris la tuta franciskana ordo, Spiritualoj kaj Konventualoj – ĝis kiam tiu tezo estis kondamnita de papo Johano la 22-a per la buleo Cum inter nonnullos), sed mem ne brilis por malriĉa konduto kaj ne zorgis kontaktojn kun Ubertino el Casale aŭ Anĝelo Klareno, la Fraticelli de opinione tio estas la intelektula branĉo proponanta la oponion'' (la tezon de la absoluta malriceco de Kristo).
Kunfadiĝinte kun la Fraticelli, la ceteraj rondetoj de Spiritualoj, perdis sian specifan fizionomion kaj eksuferis la sorton de tiuj eĉ pli radikalaj kaj alproksimiĝantaj al vera herezo.
La Observantoj
Ankaŭ la movado de la Observantoj distingiĝu el tiu de la Spiritualoj, kaj eĉ pli el tiu de la Fraticelli: ili laŭjure naskiĝinte ĉe la duono de la 15-a jarcento, la Observantoj restis fidelaj al la papado kaj ne akiris la polemijan kaj apokalipsajn tonojn karakterizantajn siajn rigorajn kunfratulojn de la antaŭaj jarcentoj; la Observantoj pacience eltenis malamikaĵojn de la cetera ordeno (la konventualoj), ) ĝis 1517, kiam ili obtenis gravan agnoskon de la papo Leono la 10-a: de tiam ili fariĝis sendependa ordeno rajtigitaj konservi la originan nomon de Minoraj Fratuloj: la aliaj franciskanaj ordenoj nomiĝas Minoraj Fratuloj Konventualoj kaj ''Minoraj Fratuloj Kapucenaj
Adorján Kovács
Adorján KOVÁCS [kova:ĉ] estss rumania hungara inĝeniero pri ĝardenkulturo. Li naskiĝis en Carastelec la 2-an de novembro 1938.
Kariero
Adorján Kovács diplomitiĝis en altlernejo Nicolae Bălcescu de Bukareŝto pri ĝardenkulturo (1965). Li estis ekstera kunlaboranto de 1985 de la gazeto Falvak Dolgozó Népe.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato, kiu reprezentas Sudan Koreion, dum ekzistas aparta Nacia Olimpika Komitato pri Nord-Koreio.
Taching am See
Taching am See estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Traunstein kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lajos Kónya
Lajos Kónya [lajoŝ kOnja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kónya Lajos estis hungara poeto, verkisto kaj instruisto.
Biografio
Familio de Lajos Kónya migris al Francio en 1924, sed baldaŭe ili revenis. Lajos Kónya frekventis lernejon por instruistoj en Sopron. En la 1930-aj jaroj aperis liaj poemoj. Li batalis dum la 2-a mondmilito en fronto ĉe Dono, poste li instruis en Oroszlány. Baldaŭe li havis diversajn postenojn kaj redaktis revuojn. Li ricevis premiojn Kossuth en 1950 kaj 1953.
Monte Grande
Monte Grande estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero. La loknomo signifas: "monto granda" kaj celas pri la komencaj arbaroj, kiuj estis pli altaj, ol la ĉirkaŭaj paŝtejoj.
Geografio
Monte Grande situas sur la apudmara ebenaĵo. Quilmes troviĝas 22, Bonaero 31, La Plata 50, Rosario 289, Mar del Plata 364, Paraná (Argentino) 392, San Miguel de Tucumán 1097, Saltaurbo 1300 km.
Klimato
Monte Grande situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio 31 °C.
Sud-Koreio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Korea Olimpika Komitato, kiu reprezentas Sudan Koreion, dum ekzistas aparta Nacia Olimpika Komitato pri Nord-Koreio. La atleto Hur Seung-Ŭok cetere ankaŭ portis la flagon de la nacia teamo dum la malferma kaj ferma ceremonioj de la sekva Vintra Olimpiko 2002 en Sallaga Urbo.
Verona sakramentario
Verona sakramentario, aŭ eble pliofte Leona sakramentario, estas antikva liturgia libro, kiu entenas la tekstojn por la eŭkaristia celebrado en la tuta liturgia jaro. Inter la ekzstantaj tekstoj de la roma-rita liturgio, ĝi estas la plej antikva kaj eble datiĝas de la 6-a jarcento, kaj enhavas ankaŭ tekstojn de la 5-a jarcento.
La kodekson, kiu entenas la sakramentarion. malkovris en la Kapitula Biblioteko de Verono kaj publikigis Giuseppe Bianchini en 1735 omaĝe al Anastazio la Bibliotekisto. Li atribuis la sakramentarion al papo Leono la 1-a. Malgraŭ tiu nomo, temas ne pri sakramentario vera kaj propra, sed pri simpla kolekto, kreita por privata uzo, de iuj libelli missarum (libretoj por mesoj) devenintaj el diversaj tombejaj bazilikoj kaj titolaj preĝejoj de Romo, en kiuj la papo celebris la staciajn mesojn. Entute la Verona sakramentario kolektas tricent mesformularojn. La tuta liturgia amplekso estas laŭ la roma rito sen aliritaj entrudaĵoj.
Laŭ hipotezo proponita de aŭstria historiisto Rudolph Buchwald en 1908 la Verona sakramentario estis kopiita cele de enkonduko de la Roma rito en Gaŭlojn kaj ĝia aŭtoro estas serĉenda en la rondo de sankta Marteno de Tours. Laŭ Louis Duchesne, deduktante el enaj datenoj, ĝi estis aranĝita en 538; laŭ aliaj esploristoj, ĝi estis kompilita tuj post la invado de Romo per la armeo de Alariko (402), kaj precize (laŭ Ludovico Antonio Muratori) sub la regado de papo Feliĉo la 3-a, ĉirkaŭ 492.
Ĝia strukturo estas originala, ĉar ĝi dividiĝas laŭ la jaraj monatoj, de aprilo ĝis decembro. La ceteraj monatoj mankas.
Krom la formuloj por la mesoj, en ĝi kolektiĝas ankaŭ ritaroj por la dediĉo de preĝejoj, por la konsekroj de episkopoj. por la ordinigo de diakonoj kaj presbiteroj, por la konsekro de virgulinoj kaj la beno de geedzoj.
Heterops hispaniolae
Heterops hispaniolae estas koleoptera specio de la familio Cerambycidae. Ĝi unue estis priskribita fare de Fisher en 1932. Ĝi estas unu el naŭ specioj agnoskitaj en la genro Heterops.
4252 Godwin
4252 Godwin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1985 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la fratojn Richard Godwin kaj Robert Godwin. Richard Godwin estas ano de la estraro de "Space Frontier Foundation" kaj ekzekutanta direktoro de "The Watch", organizo de eltrovo de apudteraj objektoj. Robert Godwin estas fakulo pri kosmo kaj historiisto pri kosmo. Ambaŭ fratoj estas verkistoj kaj eldonistoj.
(42114) 2001 BH4
(42114) 2001 BH4 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Kosei Ishigami
Kosei Ishigami (石神 幸征, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock kaj Gainare Tottori.
Luterana Eklezio - Sinodo de Misurio
La Luterana Eklezio – Sinodo de Misurio (Lutherische Kirche – Missouri-Synode, Lutheran Church – Missouri Synod) estas la dua granda luterana eklezio en Usono. Ĝian ekeston ĝi dankas la enmigradon de luteranoj el Saksujo en la jaro 1839 gvidatan de pastro Martin Stephan.
La centra administrejo de la Luterana Eklezio – Sinodo de Misurio troviĝas je Sankta Luiso en Misurio. Al ĝi apartenas proksimume 2,4 milionoj da baptitoj. Luterana Eklezio – Sinodo de Misurio estas subdividita en 35 distriktoj.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon de la alpa ŝtato la Aŭstra Olimpika Komitato.
NGC 6209
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kupra (I) karbonato
Kupra (I) karbonato aŭ kuproza karbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kupra (I) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blua aŭ verda solidaĵo, nesolvebla en akvo. Kupra (I) karbonato posedas 2 kupratomojn, 1 karbonatomon, kaj 3 oksigenatomojn. Kupra (I) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj kupraj derivaĵoj.
Albiano
Albiano (germane (arkaika): Albian) estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco de Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Giovo, Cembra, Lona-Lases, Lisignago, Trento, Fornace kaj Civezzano.
Stacio Motosumiyoshi
Stacio Motosumiyoshi (japane: 元住吉駅 [Motosumijoŝi-eki], angle: Motosumiyoshi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nakahara, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Korporacio Tōkyū: Linio Tōkyū-Tōyoko, Linio Tōkyū-Meguro.
Sudaj kaj Nordaj Dinastioj
La Sudaj kaj Nordaj Dinastioj (ĉine 南北朝, pinjine Nánběicháo) estis periodo en la historio de Ĉinio kiu daŭris de la jaro 420 ĝis 589 de nia erao. Ĝi estas foje konsiderata kiel lasta parto de pli longa periodo konata kiel la "Ses Dinastioj" (jaroj 220 ĝis 589 de nia erao). Kvankam temis pri epoko de interna militado kaj politika ĥaoso, estis ankaŭ epoko de florantaj artoj kaj kulturo, progreso en teknologio, kaj la disvastiĝo de mahajana budhismo kaj taoismo. La periodo vidis grandskalan migradon de han-ĉinoj en la teritoriojn sude de la rivero Jangzio.
Kanazawa (urbo)
Kanazawa aŭ Kanazavo (金沢市 [kanzaŭa-ŝi]) estas la urbo en Japanio, ĉefurbo de Gubernio Iŝikavo. Ĝi situas ĉe la bordo de la Japana maro, inter la riveroj Sai kaj Asano.
Luisito Comunica
Luisito Comunica estas publika nomo de Luis Arturo Villar Sudek, meksika jutubisto. Tiu estas ankaŭ la nomi de lia konto de la interreta videospektejo Jutubo. Luisito Comunica estas en la dua posteno peji abonata inter la kontoj de Youtube en Meksiko kaj la 58a en la mondo.
Evangelia Luterana Eklezio en Usono
La Evangelia Luterana Eklezio en Usono (Evangelical Lutheran Church in America) estas protestanta eklezio en Usono. La administrejo de la Evangelia Luterana Eklezio en Usono troviĝas en Ĉikago. La eklezio validas kiel unu el la plej liberalaj luteranaj eklezioj en Usono.
Massongy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Datumtipo
En programlingvoj, datumtipo, aŭ simple tipo, determinas la valorojn kiujn povas ricevi variablo, kaj la operaciojn al ili aplikeblajn.
Tipoj antaŭdifinitaj
Ĉiuj programlingvoj disponigas sortimenton da bazaj tipoj, repondaj al aroj da datumoj manipuleblaj per la komputilo elskatole. Kutime tiuj bazaj datumtipoj inkludas
Vero-ĉeloj
Vero-ĉeloj estas reproduktiĝanta linio de ĉeloj uzataj en ĉelkulturoj. La vero-ĉellinio estis izolita de epiteliaj reno-ĉeloj prenitaj el afrika verda simio (klorocebo) La vero-ĉellinio estis evoluigita en Japanio la, fare de Yasumura kaj Kawakita de Ĉiba universitato en Ĉiba. La origina ĉellinio estis nomita "vero" laŭ mallongigo de verda reno, ĵus pro ties esperanta signifo.
Uzo
Vero-ĉeloj estas uzataj por multaj celoj, inkluzive de: <ul><li> ekzamenado por la toksino de Escherichia coli, kiu unue estis nomita "Vero-toksino" laŭ ĉi-tiu ĉellinio, poste "Ŝiga-simila toksino" pro ĝia simileco al tiu toksino izolita de Shigella dysenteriae <li> kiel gastigaj ĉeloj por kultivado de viruso; ekzemple, mezuri reproduktadon en la ĉeesto aŭ foresto de esplormedikamento, la testado por la ĉeesto de rabio viruso, aŭ la kresko de virusakcioj por esplorceloj <li> kiel gastigaj ĉeloj por eŭkariotaj parazitoj, speciale de la tripanosomatids </ul> La Vero-ĉellinio estas kontinua kaj aneuploida. Kontinua ĉellinio povas esti reproduktita tra multaj cikloj de dividado kaj ne iĝas maljuniĝantaj.
Referencoj
Vero cell
Yuto Suzuki
Yuto Suzuki (鈴木 雄斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock, Montedio Yamagata, Kawasaki Frontale kaj Gamba Osaka.
Vranovice
Nomon Vranovice portas pluraj municipoj:
…aŭ partoj de municipoj:
Béla Kovács (matematikisto)
Béla KOVÁCS [kova:ĉ] estas rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Curtuișeni la 29-an de januaro 1949.
Kariero
Béla Kovács komencis siaj studojn en Kluĵo, poste diplomiĝis pri matematiko-mekaniko en Moskvo (1973). Li instruis en Resița, poste en [[Temeŝvaro. Li doktoriĝis en 1982.
Temparko
Temparko, tema parko aŭ laŭtema parko estas ĝenerala nomo uzata por nomi komplekson kun aro de atrakcioj, distrejoj, kaj servoj por eduko kaj kulturo, normale organizitaj ĉirkaŭ tema linio kiu utilas kiel altiro. Precize pro tio temparko estas io multe pli kompleksa ol amuzparko aŭ foiro. Tio ankaŭ implicas ke tiaj parkoj postulas fortan entreprenan projekton kun gravaj ekonomiaj investadoj.
Diapaŭzo
Ĉe multaj insektoj kaj aliaj senvertebruloj, la diapaŭzo estas periodo de individua disvolviĝo aŭ kresko suspendita per hormona regulado, kiu kutime permesas travivi malfavorajn (malvarmajn, sen precipitaĵajn) periodojn, dum kiuj la metabola rapideco signife reduktiĝas. La diapaŭzo ofte estas kaŭzita de laŭsezonaj ŝanĝoj kaj estas reguligita per denaska ritmo. Diapaŭzo povas okazi en ovoj, larvoj kaj krizalidoj, kaj eĉ en plenkreska stato. La diapaŭzo estas traktata ene de la scienco pri ekologio en la fako de aŭtekologio. Unu el la proprecoj de vivantaj organismoj estas, ke ili povas travivi eĉ en malfavoraj kondiĉoj dum siaj evoluaj stadioj dum sia vivo, falante en ripozan staton por pli longa aŭ pli mallonga periodo. Ĉi tiu kapablo disvolviĝis dum filogenezo, sub influo de la ĉirkaŭaĵo, kiu ĉirkaŭas ilin kaj ofte ŝanĝiĝas. Ripozado oftas ĉe insektaj specioj, sed embria diapaŭzo (ekz. ĉe cervoj Capreolus capreolus aŭ melo Meles meles) okazas ankaŭ en iuj pli altaj bestospecioj.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon de la alpa ŝtato la Aŭstra Olimpika Komitato.
Hans Kutscher
Hans KUTSCHER (14-a de decembro 1911 - 24-a de aŭgusto 1993) estis germana juristo. Li estis membro de la Federacia Konstitucia Kortumo de Germanio de 1955 ĝis 1970. En 1970 li iĝis membro de la Kortumo de la Eŭropaj Komunumoj, kiun li prezidis de 1976 ĝis 1980.
La Floroj de l'Malbono
Strukturo
En la origina eldono la libro estas dividita en kvin temajn ĉapitrojn:
La antaŭparolo al la libro, en kiu Baudelaire laŭdas la diablon kaj kondamnas enuon kiel la plej malbonan torturon, prezentas la leganton al la etoso de la libro kaj la tono kiu akompanas ĝin ĉie: Si le viol, le poison, le poignard, l'incendie,
N'ont pas encore brodé de leurs plaisants dessins
Le canevas banal de nos piteux destins,
C'est que notre âme, hélas! n'est pas assez hardie. Se la seksperforto, la veneno, la ponardo, la fajro,
Ankoraŭ ne brodis iliajn agrablajn dezajnojn
La banala tolo de niaj kompatindaj destinoj,
Ĝi estas nur nia animo, ve! ne estas sufiĉe aŭdaca. La fina resuma verso en la komenca kanto "Malfermaĵon" alparolas la leganton per rekta spitemo C'est l'Ennui! —l'œil chargé d'un pleur involontaire,
Il rêve d'échafauds en fumant son houka.
Tu le connais, lecteur, ce monstre délicat,
—Hypocrite lecteur,—mon semblable,—mon frère! Estas Enuo! —La okulo ŝarĝita de nevolaj larmoj,
Li sonĝas pri skafaldo fumante sian nargileon.
Vi konas lin, leganto, ĉi tiun delikatan monstron,
—Hipokrita leganto,—mia simila,—mia frato!
Reagoj
Baudelaire kaj la eldonisto de la libro estis procesitaj de la reĝimo de la Dua Franca Imperio pro akuzoj de "insultado de publika dececo". Baudelaire estis kondamnita por pagi monpunon de 300 frankoj. Ses el la poemoj en la libro estis cenzuritaj kaj malpermesitaj de publikigo en Francio. Tiu malpermeso restis en efiko ĝis 1949. Aliflanke, leginte la verkon de Baudelaire, Victor Hugo deklaris, ke Baudelaire kreis fascinan ŝokon en literaturo. La poemo "La cigno", kiu aperas en la libro, estas dediĉita al Victor Hugo.
Post kiam Baudelaire estis procesigita, dua eldono de la libro estis publikigita en 1861 al kiu 32 novaj poemoj estis aldonitaj kaj la ses poemoj kiuj estis malpermesitaj de publikigo estis forigitaj de la libro. La aldonitaj poemoj estis kompilitaj sur la dua titolpaĝo de la libro sub la nomo "Bildoj de Parizo".
Borebi
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La Floroj de l'Malbono
Reagoj
En 1868, post la morto de Baudelaire, tria eldono de la libro estis publikigita kun enkonduko de Theophile Gauthier (al kiu Baudelaire dediĉis la tutan libron). Tiu eldono ankaŭ inkludis kelkajn novajn kantojn kiuj ne estis publikigitaj en antaŭaj eldonoj.
(55060) 2001 QM73
(55060) 2001 QM73 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
La Floroj de l'Malbono
Eksteraj ligiloj
</Br>
NGC 6210
NGC 6210 (alia indiko — PK 43+37.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kastelo de Keszthely
Historio
La grafoj Festetics estis progresemaj terposedantoj: ili fondis hospitalon, establis lernejon en la urbo kaj en 1797, György Festetics (agronomo) malfermis agrikulturan altlernejon Georgikon, kiu estis la unua tiaspeca en Eŭropo.
En 1739 Kristóf Festetics aĉetis kampojn sed la konstruado komenciĝis nur en 1745 kaj daŭris pli ol jarcenton. La plej menciinda arkitekto estis Viktor Rumpelmayer. Inter 1799 kaj 1801 György Festetics konstruis librejan alon, kie estis establita biblioteko. Inter 1883–1887 okazis la lasta konstruado, la turo kaj aliaj partoj estis konstruitaj. Dum la 2-a mondmilito la kastelo mem ne difektiĝis, sed poste en la malstabila periodo parto de la mebloj malaperis. En 1945 en la kastelo sovetia milithospitalo funkciis, poste ĝi estis hungara kazerno, baldaŭ sudenta kolegio, samtempe urba biblioteko kaj muziklernejo. Ekde 1974 muzeo funkcias interne, kiun oni vizitas jare po 200,000 homoj.
La konstruaĵo
Krom la kastelo ankaŭ aliaj originaj konstruaĵoj troviĝas en la parko. La kastelo formas U-majusklon. Ĝi havas etaĝon, mansardojn kaj 101 ĉambrojn. La ekspozicio pri vivo de magnatoj funkcias en 20 ĉambroj. En konvena ĉambro ofte oni aranĝas koncertojn.
Biblioteko
La libraro estas la sola ampleksa aristokrata biblioteko, kiu pluvivas en Hungario. Ĝi havas 81 mil volumojn. Krom la grafa familio eĉ studentoj de Georgikon uzis la librejon. Dum la 2-a mondmilito oni enmurigis la pordojn, tial la kolektaĵo restis plena.
Keloj
Kelkaj taksas la kelojn sub la kastelo 500-jara. Nuntempe ĝi estas vizitebla, estas rigardeblaj la boreloj, fine okazas gustumado de vinoj.
Parko
La parko estas naturprotekta teritorio. Bedaŭrine en la 1980-aj jaroj publika vojo distranĉas la parkon, sed oni planas la tutan malkonstruon de la vojo. Onidire la plej aĝa arbo estas marĉa kverko (Quercus robur) havas kvarcent jarojn. En 2015 la parko estis renovigita.
Subĉielaj koncertoj estas okazigitaj somere en la parko.
Muzeoj
Krom la ĉefa kastelmuzeo estas videbla muzeo pri kaleŝoj en flanka konstruaĵo. Aliaj vizitindaĵoj estas spektakloj pri magnataj vojaĝoj, trajnaj modeloj, preparitaj bestoj, ekzotaj kreskaĵoj.
Steenwijk
Steenwijk (nederlanda prononco: [ˈsteːɱˌʋɛik] ; platgermana: Steenwiek, Stienwiek) estas urbo en la nederlanda provinco Overijssel. Ĝi situas en la municipo Steenwijkerland. Ĝi estas la plej granda urbo de la municipo.
Steenwijk ricevis urborajtojn en 1327. En la Okdekjara Milito (1568–1648) ĝi estis konkerita de la hispanoj en 1581, sed reakirita de la nederlandanoj en 1592.
Steenwijk estis aparta municipo ĝis 2001, kiam ĝi kunfandiĝis kun Brederwiede kaj IJsselham. La nova municipo unue estis nomita "Steenwijk", sed estis renomita en 2003 al "Steenwijkerland".
Béla Kovács (agronomo)
Béla KOVÁCS [kova:ĉ] estas rumania hungara agronomo. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 3-an de novembro 1918.
Grafo Floridablanca
José Moñino y Redondo, unua grafo de Floridablanca (Murcio, 21-a de oktobro de 1728 - Sevilo, 30-a de decembro de 1808), estis politikisto hispana kiu postenis kiel ĉefministro (tiel nomita Secretario de Estado en la Antikva Reĝimo en Hispanio) el 1777 al 1792 kaj prezidis la sendependan registaron nome Junta Suprema Central kreita en 1808.
Liaj unuaj jaroj
Li ekstudis en Murcio kaj poste en Orihuela, kie li gradiĝis en juro en la tiea Universitato. Studis Juron en la Universitato de Salamanko, kaj laboris je tiu profesio kun sia patro dum ioma tempo. Liaj kontaktoj kiel advokato kun influaj gravuloj, kiaj la duko de Alba aŭ Diego de Rojas, faciligis lian eniron en la tiama tribunalo Consejo de Castilla kiel krimakuzisto en 1765. Tie ekrilatis kun la grafo Campomanes, kaj ambaŭ dediĉis sin al la defendo de la monarkio antaŭ aliaj instancoj kaj ĉefe kontraŭ la Katolika Eklezio.
En 1767 agis dure kontraŭ la instigintoj de la Tumulto de Eskilaĉo en Cuenca kaj kulaboris kun Aranda kaj Campomanes en la elpelo de la jezuitoj de la hispanaj teritorioj tiun saman jaron. En 1772 estis nomumita ambasadoro ĉe la Apostola Seĝo, kie li influis super Klemento la 14-a por atingi la definitivan nuligon de la Societo de Jesuo, kio atingis en 1773. Kiel rekompenso, Karlo la 3-a nomumis lin grafo de Floridablanca tiun saman jaron.
Kiel ministro
La 19-a de februaro de 1789 enposteniĝis kiel Secretario del Despacho de Estado (tiama speco de ministro pri Eksterlandaj Aferoj), kies postenon li plenumis ĝis la 27-a de februaro de 1792, kiam ekokupis provizore la prijuran ministrecon Secretaría de Gracia y Justicia el 1782 al 1790.
La Grafo Floridablanca kreis en 1785 la Ĝeneralan Direktoraron pri Vojoj, el kio naskiĝos en 1799 la Ĝeneralan Inspektoraron pri Vojoj kaj Kanaloj.
Floridablanca orientigis la eksterlandan politikon de Karlo la 3-a al plifortigo de la hispana situacio antaŭ Anglio, pro kio Hispanio intervenis en la Usona Milito de Sendependeco ĉe Francio kaj la ribelaj kolonioj kontraŭ Anglio (1779-1783), danke al kio li sukcesis rekuperi Menorkon (1782) kaj Floridon (1783). Tamen li ne kapablis konkeri Ĝibraltaron post ties sieĝo de 1779. Li reamikigis Hispanion kun la italaj princoj Burbonoj kaj kun Portugalio (kun kiu oni subskribis amiktraktaton en 1777, nome traktato de San Ildefonso (1777), per kio oni akiris la afrikajn insulojn Anobono kaj Fernando Poo, poste parto de la hispana kolonio Hispana Gvineo, nuna Ekvatora Gvineo).
Dum postaj jaroj li estis rivalo de Aranda kaj volis demizii sed la reĝo Karlo la 4-a ne permesis tion. Kvankam li estis reformisto, la eventoj de la Franca Revolucio radikale ŝanĝigis lin politike, kaj iĝis reakciulo, kiu enprizonigis figurojn kiaj Francisco Cabarrús kaj faligis aliajn kiaj Jovellanos kaj Campomanes. La 18-a de julio de 1790 suferis atencon, kie li ne estis vundita. Post du jaroj Karlo la 4-a elpostenigis lin kaj li estis malliberigita ĉe sia hejmo de Hellín. La enpovigo de Aranda okazigis lian enkarcerigon en la fortikaĵo de Pamplona, pro akuzoj de korupto kaj troaŭtoritateco. Post la falo de Aranda, anstataŭata de Manuel Godoy, estis liberigita (1794). Sed Floridablanca ne reintervenis en politikon kaj retiriĝis al sia naskurbo, Murcio, ĝis kiam li estis nomumita prezidanto de la sendependa registaro nome Junta Suprema Central kreita en 1808. Tuj poste li mortiĝis en Sevilo.