cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norvegio
Ekonomio
Pro tiu dependeco de la naftoindustrio kiel fonto de enspezo, la norvega industrio ne formiĝis kaj ĝi plejparte dependas de la importado de industriaj produktoj.
Malgraŭ la alta vivnivelo en Norvegio, la registaro komencis fari paŝojn por certigi estontecon, en kiu la norvegaj naftorezervoj elĉerpiĝos, kaj tial la registaro konservas naftorezervojn taksitajn je 114 miliardoj da usonaj dolaroj, kaj ankaŭ suverena investfonduso, al kiu partoj de la naftoenspezoj de la ŝtato estas asignitaj.
Pri perŝipa transporto vidu artikolon Hurtigruten.
Monda heredaĵo de Unesko
Estas ok lokoj en Norvegujo, kiuj troviĝas en la monda heredaĵo de Unesko.
Dantono (filmo de 1983)
Dantono (pole: Danton) - pola-franca filmadapto de dramo de Stanisława Przybyszewska reĝisorita de Andreo Vajdao el 1982. Francaj filmkritikistoj kaj politikistoj post premiero la filmo en Parizo diris, ke ĝi estas bonega, sed la historio okazanta tie ne estas franca.
Stacio Shin-Ōsaka
Stacio Shin-Ōsaka (japane: 新大阪駅 [Ŝinōsaka-eki], angle: Shin-Ōsaka Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Yodogawa, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō (ĉefa), Ŝinkanseno Sanyō kaj 1 linion de JR Tokaja: Ŝinkanseno Tōkaidō kaj 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Midōsuji.
Kerċem
Kerċem estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-22.
József Szamosi
SZAMOSI József [pr. samoŝi] estis hungara ĵurnalisto, reĝisoro, redaktoro, verkisto naskiĝinta en Nagysomkút la 13-an de septembro 1912 kaj mortinta la 24-an de marto 2010 en Munkeno ?.
Kariero
La familio de József Szamosi translokiĝis Nagyigmándon, kies li fariĝis honora civitano en 2004. Szamosi diplomiĝis en 1938 en la Universitato Pázmány Péter de Budapeŝto kaj laboris ĉe teatroj. Inter 1951 kaj 1977 li estis interna kunlaboranto de la Radio Libera Eŭropo.
Bal Phondke
D-ro Gajanan PHONDKE, pli fama per sia kaŝnomo Bal PHONDKE, estas barata sciencisto, verkisto de sciencfikcio kaj disvastigisto de scienco. Li verkas marate kaj angle.
Verkoj
Ĉi-sube estas nekompleta listo de libroj verkitaj de d-ro Phondke
Marianopoli
Marianopoli estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (itale provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Caltanissetta, Mussomeli, Petralia Sottana (PA) kaj Villalba.
László Hajnal
HAJNAL László estis hungara/rumanihungara poeto kaj verkisto, naskita en Békéscsaba la 31-an de decembro 1902 kaj mortinta en Budapeŝto vintre de 1944.
Kariero
László Hajnal vivis kiel elmigrinto en la unua parto kaj en mezo de la 20-aj en Transilvanio. Li estis kunlaboranto de Magyar Szó, Tavasz, Zord Idő, Napkelet, Vasárnap kaj Vasárnapi Újság, Keleti Újság. Li estis redaktoro de gazeto Fekete Macska, poste de spritaĵgazeto Komédia de Kluĵo (1923). Li fariĝis viktimo de teroro de sagistoj (hungaraj faŝistoj).
Vlachovice (distrikto Zlín)
Vlachovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín en valo de rivero Vlára, iom pli ol 5 km okcidente-sudokcidente de Valašské Klobouky kaj 23 km oriente-sudoriente de Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1261.
Yohei Maeda
Yohei Maeda (前田 陽平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare.
Pál Csődy
Pál Csődy [ĉOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csődy Pál estis hungara pastro, kanoniko, ĉefpreposto, abato.
Pál Csődy naskiĝis en la 1710-aj jaroj. Li mortis la 1794 en Szombathely.
Biografio
Pál Csődy lernis teologion en Győr, supozeble li pastriĝis en 1741. Li estis pastro inter 1748 kaj 1755 en Dozmat, poste en Körmend, inter 1757 kaj 1764 en Szombathely. En 1764 li iĝis kanoniko, en 1779 ĉefpreposto kaj titulara abato.
Ixhuatlancillo
Ixhuatlancillo estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixhuatlancillo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 081.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15644 loĝantojn. El tiuj estis 7511 viroj kaj 8133 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38.5 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 54 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 9 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1420 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 9511 personoj. En la jaro 2000 temis pri 11914, do temis pri kresko / malkresko je 4.61 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10357 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 4905 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30081a.htm
Fluto de Divje Babe
La Fluto de Divje Babe estas peco de femuro de kavernurso traborita de spacigitaj truoj kiu estis trovita en 1995 ĉe arkeologia kuŝejo Divje Babe ĉe Cerkno en nordokcidenta Slovenio. Oni sugestis ke ĝi estis farita de Neandertaloj kiel formo de muzika instrumento, ĉar ties truoj kaj liniigo kondukas al fakto ke oni konsideris ĝin "Neandertala fluto". Slovenia arkeologo Mitja Brodar, tamen, asertas ke ĝi estis farita de Kromagnonoj kiel elemento de la centreŭropa Aŭrinjaka kulturo culture.
Ĝi estas formo de fluto, kaj eble la plej antikva konata muzika instrumento en la mondo. Spite la alternativajn hipotezojn,  la artefakto restas en elstara publika ekspozicio kiel montro de fluto en la Nacia Muzeo de Slovenio (Narodni Muzej Slovenije) en Ljubljana. La broŝuro por la muzea vizitanto eltenas ke la faro de Neandertaloj "estas fidinde pruvita".
Munxar
Munxar - estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-36.
Missing
Missing (stiligita kiel missing., (Malaperigito)) estas usona historia drama filmo de 1982 reĝisorita de Costa-Gavras en kiu stelulis Sissy Spacek, Jack Lemmon, Melanie Mayron, John Shea, Janice Rule kaj Charles Cioffi. Ĝi estis bazita sur la reala historio de usona ĵurnalisto Charles Horman, kiu malaperis dum la sangelverŝa sekvo de la Uson-apogita puĉo de 1973 en Ĉilio kiu elpostenigis la demokratie elektitan socialisman Prezidenton Salvador Allende. La agado okazas dum la tagoj kaj semajnoj post la malapero de Horman kaj rakontas lian serĉadon fare de liaj patro kaj edzino ĝis iĝi konscia pri lia fino. La filmo ekzamenas la rilaton inter la edzino de Horman nome Beth (Spacek) kaj ŝia bopatro, nome la usona negocisto Ed Horman (Lemmon) kiu dekomence opinias senkulpaj kaj la puĉan reĝimon kaj la usonan komplicecon.
La filmo estis publikigta en kinejoj la 12an de februaro, 1982. Ĝi estis prezentita konkurence en la Festivalo de Cannes de 1982 en kiu ĝi kunricevis la premion Palme d'Or (kun Yol). Ĝi ricevis kvar nomumojn por la Oskar-premio: nome por la Plej Bonkvalita Filmo, por la Plej Bonkvalita Ĉefaktoro (Lemmon), por la Plej Bonkvalita Ĉefaktorino (Spacek) kaj fakte ricevis tiun por la Plej Bonkvalita Scenaro (Bazita sur materialo el alia komunikilo). Missing enspazigis 16 milionojn da usonaj dolaroj kontraŭ sia buĝeto de 9.5 milionoj da usonaj dolaroj. La filmo estis malpermesita en Ĉilio dum la diktatoreco de Augusto Pinochet, kvankam nek Ĉilio nek Pinochet mem estis eĉ menciitaj laŭ iliaj nomoj (kvankam ja oni menciis la nomojn de la ĉiliaj urboj Viña del Mar kaj Santiago).
Albana Deklaracio pri Sendependiĝo
La Albana Deklaracio pri Sendependiĝo (Shpallja e Pavarësisë aŭ Deklarata e Pavarësisë) estas unu el la plej gravaj historiaj momentoj en la historio de Albanio. Ĝi okazis en Vlorë la kaj estas jam la fina parto de la Nacia Vekiĝo de Albanio. Post la deklaracio de sendependeco de Albanio, la lando estis okupata de la Balkana Ligo (Serbio, Montenegro kaj Grekio). La okupado (1912—1913) okazis dum la Balkanaj militoj.
La Garenne-Colombes (pariza metrostacio)
La Garenne-Colombes estas estonta stacio sur linio 17 de Grand Paris Express, situanta en komunumo La Garenne-Colombes (Hauts-de-Seine).
NGC 5621
NGC 5621 estas triopa stelo en konstelacio Bovisto.
Ixhuatlán del Sureste
Ixhuatlán del Sureste estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixhuatlán del Sureste. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 082.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14015 loĝantojn. El tiuj estis 6913 viroj kaj 7102 virinoj. La komunumo havas surfacon de 276.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 1 minutoj norda latitudo kaj 94 gradoj kaj 23 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13746 personoj. En la jaro 2000 temis pri 13294, do temis pri kresko / malkresko je -0.67 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11835 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 356 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30082a.htm
Scheitenkorb
Scheitenkorb estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Konsento
Konsento estas akcepto de ies opinio aŭ propono. Konsento povas esti difinita kiel:
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri konsento en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Vilmos Bertalan
Vilmos Bertalan [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bertalan Vilmos estis hungara arthistoriisto, muzeologo, muzeestro. Lia origina familia nomo estis Brandmayer [brandmajer].
Vilmos Brandmayer naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Bertalan frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány en 1934. Li studvojaĝis al Soveta Rusio en 1937 helpe de stipendio. En la sekva jaro li eklaboris en muzeo en Budapeŝto. Depost la 2-a mondmilito li gvidis la Literaturan Muzeon, poste li havis altajn postenojn en aliaj muzeoj. Li agis multe pri kolektadoj de pentraĵoj por la ĉefurba galerio. Li ricevis premiojn en 1942, 1970 kaj 1974.
Bas Wels
Bastiaan Pieter WELS, B. VELS kaj k-do VELS (naskiĝis la  en Roterdamo, mortis la  en Roterdamo) estis nederlanda esperantisto, aktiva en la landaj kaj roterdamaj rondoj de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE) kaj en la Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT).
Vivo
Bas Wels esperantistiĝis en 1932 kaj tiris atenton pro sia speciala parolkapablo dum propagandaj kunvenoj. Li aktiviĝis en FLE-sekcio Rotterdam I. En 1937 Wels iĝis prezidanto de la Organiza Kongres-Komitato (OKK), kiu organizis la sukcesan 17-an SAT-Kongreson (1937) en Roterdamo. En tiu jaro li kontribuis al Jubileumboek 1911-1936 pri la kunlaboro inter FLE kaj SAT.
La dua mondmilito deprimigis Wels kaj li perdis entusiasmon pri siaj idealoj. Li resanigis post li tradukis biografion de Henriette Roland Holst pri Roza Luksemburg al Esperanto en 1949. En 1956 Wels estis elektita prezidanto de FLE-distrikto Rotterdam. Li estis reelektita en 1957, sed mortis.
Nord-Irlando
Nord-Irlando estas tiu parto de la Unuiĝinta Reĝlando kiu situas sur la insulo Irlando. La areo de Nord-Irlando estas 14,130 km2, kaj la loĝantaro estas proksimume 1.900.000. Nord-Irlando situas en la nord-orienta angulo de la insulo Irlando. Nur la mallarĝa Norda Markolo disigas Nord-Irlandon de Skotlando. Post 1603, dum la rego de Jakobo la 1-a de Anglio (1603- 1625), multaj protestantaj setlintoj venis al Irlando de Britio. Ĉiujare, la protestantoj festas "Oranĝan Tagon," ĉar la 12-an de julio, 1690, en Britio, la protestanta armeo de William de Orange venkis la katolikan armeon de Jakobo la 2-a.
En 1920, Akto de la Brita Parlamento apartigis Nord-Irlandon de la cetero de la ĉefe katolika Irlanda Respubliko. Sed en Nord-Irlando daŭras konfliktoj inter la protestantoj kaj la romaj katolikoj. La plejparto da katolikoj volas unuigi Nord-Irlandon kaj la Irlandan Respublikon. La plejparto da protestantoj volas konservi la unuecon kun Britio.
La tikla demando pri flagoj
La ruĝa "+" sur blanka fono kun ruĝa mano centre estas ofte en libroj la flago de Nord-Irlando, sed en realo tiu flago estas ofenda al multaj nordirlandanoj kaj sekve ofte ne uzata en plej neŭtralaj kuntekstoj. Iam oni proponis novan neŭtralan flagon (ruĝa "x" sur blanka fono), sed ĝis nun tiu estas preskaŭ neniam uzata.
Lingvoj en Nord-Irlando
Estas tri oficialaj lingvoj en Nordirlando: Aldone, estas du gestolingvoj (la brita kaj la irlanda) plus diversaj alinaciaj lingvoj, aparte la ĉina.
Plia legaĵo
Jones, Simon. Nord-Irlando kaptiĝinta inter la pasinteco kaj la estonteco: Superabundo de elektadoj. 'Le Monde Diplomatique', majo 2017.
Provizora Registaro de Albanio
La Provizora Registaro de Albanio estis la unua Registaro kreita de la Asembleo de Vlorë la 4-an de decembro 1912. Ĝi estis provizora registaro, gvidata de Ismail Qemali, ĝis lia rezigno la 22-an de januaro 1914 kaj de Fejzi Bej Alizoti, ĝis lia kroniĝo kiel Vilhelmo, Princo de Albanio.
Ernest Orlando Lawrence
Ernest Orlando LAWRENCE (8-an de aŭgusto 1901, Canton, Sud-Dakoto, Usono – 27-an de aŭgusto 1958, Palo Alto, Kalifornio) estis usona fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1939 pro malkovro de la ciklotrono.
Lawrence atingis doktoran rangon en 1925 (Ph. D.) en Universitato de Yale kaj tie laboris kiel fizika adjunkto en 1927–28. Poste li laboris en la Kalifornia Universitato en Berkeley kiel adjunkto, ekde 1930 kiel universitata instruisto.
Hungara nacia himno
La Himnusz (pron. Himnus, esperanta traduko Himno) estas la nacia himno de Hungario. La poemo estis verkita en 1823 de Kölcsey Ferenc en Szatmárcseke, la orkestra komponaĵo de ERKEL Ferenc iĝis ĝia muziko en 1844. Oni adoptis ĝin kiel oficialan nacian himnon en 1903.
Ernest Orlando Lawrence
La principon de la ciklotrono, li elpensis en 1929, ĝin konstruis lia instruito M. Stanley Livingston. La ciklotrono akceligis protonojn je energio de 13.000 elektronvolto (eV). Lawrence decidis tiam konstrui duan ciklotronon, kiu akcelis je 1.200.000 eV. Tiu energio jam sufiĉis por nukleaj transformiĝoj. Lawrence en 1936 establis radian laboratorion en Berkeley por daŭrigi la eksperimentojn.
Hungara nacia himno
La teksto konsistas el 8 strofoj, prezentantaj la Hungaran historion kun ĝiaj gloroj kaj malfeliĉoj, kaj petante la benon de Dio. Oni ĝenerale kantas nur la unuan strofon. Ĉe naciaj festoj oni ofte kantas ĝin ĉe la komenco, kaj la Szózat-on (Proklamo), la alian signifan nacian verkaĵon, ĉe la fino.
Ernest Orlando Lawrence
Oni sukcesis krei la unuan nenaturan kemian elementon teknecion per ciklotrono de Lawrence.
Lawrence produktis per la ciklotrono – por medicina celo – radioaktivan fosforon kaj aliajn izotopojn interalie radioaktivan jodon, per kiu oni unuafoje traktis la tiroidan trokreskon. Li enkondukis eĉ uzon de neŭtronfaskoj en traktado de la kancero.
Dum la dua mondmilito, li laboris en la Manhattan-plano pri elektromagneta riĉigo de la uranio. Lawrence ankaŭ patentigis kolorekranan bildotubon.
Oni nomumis estime je li la laboratorion Lawrence Berkeley; la Tutlandan Esplorinstituton Lawrence Livermore en Kalifornio kaj la 103-an kemian elementon, la laŭrencion.
25416 Chyanwen
25416 Chyanwen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Velké Meziříčí (kastelo)
Kastelo Velké Meziříčí estas renesanca kastelo en la ĉeĥa urbo Velké Meziříčí. Ĝi estis origine starigita en la unua duono de la 13-a jarcento kaj rekonstruita en 1578. Ĝi staras sur roka fundamento kaj estis konstruita el naturaj ŝtonoj.
Origine ĝi servis al la defendo de la urbo kaj havis du remparojn, tri turojn kaj kvin bastionojn. Lacek el Kravař kaj Alena el Meziříčí transkonstruigis ĝin al renesanca kastelo; la transkonstruado finiĝis en 1578. Post incendio en 1723 ĝi estis rekonstruita en iom modifita formo. Dumtempe ĝi servis kiel akuŝa hospitalo. Nun ĝi estas loka muzeo. Ĝi apartenas al la familio Podstatzký-Lichtenstein, kies blazonon ĝi montras.
Koimbatore
Koimbatore (கோயம்புத்தூர்) estas milionurbo en Barato, en subŝtato Tamilnado.
Geografio
Koimbatore situas en suda parto de la lando sur inter montetoj.
Historio
Pri Koimbatore nebulaj informoj restis el la 9-a jarcento. Ekde la 14-a jarcento islamanoj konkeris la tutan regionon. En 1799 la britoj okupis Koimbatore-on, kiu estis tiam nur vilaĝo kun kelkmil da loĝantoj. En 1804 ĝi estis administrejo de la loka distrikto. En 1905 universitato fondiĝis.
Klimato
La temperaturo varias inter 18-35 °C. Inter junio-aŭgusto musono venas. Post varma septembro denove musono alvenas. Jare pluvas po 700 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed en oktobro kaj en novembro estas la plej granda pluvo.
Trafiko
En Koimbatore aŭtobusoj funkcias ekde 1921, sed estas ankaŭ rikiŝoj kaj taksioj. La flughaveno troviĝas je 11 km-oj. La urbo havas 3 naciajn aŭtovojojn. Trajnoj funkcias ekde 1872.
Ekonomio
La plej grava industrio estas la teksaĵoj, kiun brito fondis en 1888.
7364 Otonkučera
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kroata astronomo Oton Kučera (1857–1931), fondinto de la Observatorio de Zagrebo. Li ankaŭ estis instruisto, biologiisto kaj entuziasma radio-amatoro. Lia libro pri astronomio, Nase nebo ("Nia Ĉielo", 1895) faris grandan efekto ĉe la junaj legantoj de Kroatio dum pli ol unu jarcento.
Ixhuatlán de Madero
Ixhuatlán de Madero estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixhuatlán de Madero. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 083.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 48609 loĝantojn. El tiuj estis 23781 viroj kaj 24828 virinoj. La komunumo havas surfacon de 598.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 41 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 1 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 260 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 47295 personoj. En la jaro 2000 temis pri 49216, do temis pri kresko / malkresko je 0.8 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 43101 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 32879 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30083a.htm
Linalila izobuterato
Linalila izobuterato aŭ C14H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobuterata acido kaj linalolo. Linalila izobuterato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila izobuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila izobuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Orienta arbuto
La orienta arbuto (Arbutus andrachne) estas ĉiamverda specio en la familio de la erikacoj, hejma en la Mediteranea regiono, Meza Oriento kaj sudokcidenta Azio. Ĝi estas arbedo aŭ arbeto.
En literaturo
'' ' Voje estis arbeto portante frukton iome pli grandan ol la pli grandaj ĉerizoj, kaj kun la dimensio kaj gusto de fragoj, sed iome acidaj. Ĝi estas agrabla por manĝi, sed manĝite grandkvante, ĝi leviĝas al kapo kaj venenigas. Orienta arbuto maturiĝas en novembro kaj decembro. '  [...]  " Laŭ la priskribo, ĝi ŝajnas esti tiu specio. [ tiel ] ..." ''.
20778 Wangchaohao
20778 Wangchaohao estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Wang Chaohao, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri scienco de la Tero kaj kosmo. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo de Ŝanhajo (Ĉinio).
Pat Garrett
Liaj gepatroj mortis junaj kaj la familia plantejo en Alabamo ruiniĝis. Li ĉirkaŭ 1876 estis en Teksaso ĉasante bufalojn. Poste en Nov-Meksiko estis vakero.
Fine de 1880 Garrett persekutis la bandon de Billy, mortigis kelkajn kaj finfine kaptis Billy kiu estis mortokondamnita Aprile de 1881, sed tuj fuĝis. La 14an de Julio 1881 li finfine trafis Billy, pafis nokte kaj mortigis lin. Por tujaj verkoj Billy estis heroo dum Garrett estis perfida murdisto. Tiel li reagis per verkado de sia propra versio de la farado.
Poste li iĝis entreprenisto por irigacio en Teksaso. Poste li iĝis denove ŝerifo, tiam en kantono Doña Ana. Poste li estis nomita doganisto, fakte impostokolektisto, en El Paso, kie li rezistis opoziciojn pere de la apogo persona de prezidanto Theodore Roosevelt, ĝis miskonduto fare de Garrett rezultis en lia elpostenigo. Poste li havis financajn malfacilojn kaj en unu tiukadra kverelo estis mortpafita kaj oni ne certis pri kiu faris tion.
Nisargadatta Maharaj
Libroj
La unua kaj plej grava libro estas (en la angla): Tiu kaj aliaj libroj pri interparoladoj kun Maharaj ekzistas en multaj lingvoj. Nisargadatta Maharaj mem verkis du librojn:
NGC 5622
NGC 5622 (aliaj indikoj — UGC 9248, MCG 8-26-32, ZWG 247.28, KARA 630, IRAS14244+4847, PGC 51541) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marineo
Marineo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bolognetta, Cefalà Diana, Godrano, Mezzojuso, Misilmeri, Monreale, Santa Cristina Gela kaj Villafrati.
Shota Kobayashi
Shota Kobayashi (古林 将太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Thespa Kusatsu, Nagoya Grampus kaj Vegalta Sendai.
1987 Kaplan
1987 Kaplan estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1935 de la rusa astronomino Pelageja Fjodorovna Ŝajn elde la Simeiza observatorio.
Usona Departemento pri Laboro
La Usona Departmento de Laboro ( Department of Labor, DOL) estas departmento de la Usona registaro tenanta respondecon pri sekureco en la laborejo, normoj de salajroj kaj laborhoroj, sendungeca asekuro, redungigaj servoj, kaj iuj ekonomiaj statistikaĵoj; multaj usonaj subŝtatoj havas samcelajn instancojn. La estro de la Departmento estas la Usona Sekretario de Laboro. La Departmento fondiĝis en 1913. Ĝi celas varti, antaŭenigi kaj evoluigi la bonfarton de la rekompencatoj, posten-serĉantoj, kaj emeritoj de Usono; plibonigi laborkondiĉojn; pliigi eblecojn de profitodona dungateco; kaj garantii la pagojn kaj rajtojn labor-rilatajn.
1987 Kaplan
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astrofizikiston (kaj batalinton de la dua mondmilito) Samuil Aronoviĉ Kaplan (cirile Самуил Аронович Каплан).
Usona Departemento pri Laboro
La ĉefsidejo de la Departmento estas la konstruaĵo Frances Perkins. Frances Perkins estis la sekretarino pri laboro de 1933 ĝis 1945, la unua sekretarino en la historio de la usona registaro.
Fontoj
Bazita sur informoj en la anglalingva Vikipedio.
Unio de Komunistaj Partioj - Komunista Partio de Sovetunio
La Unio de Komunistaj Partioj - Komunista Partio de Sovetunio (Союз коммунистических партий - КПСС; mallongigite СКП - КПСС; latinliterigite "SKP - KPSS") estas grupo de komunistaj partioj en pluraj ŝtatoj sur la teritorio de la eksa Sovetunio. La unio fondiĝis en 1993 kaj havas kiel membroj la sekvajn politikajn partiojn:
Gennadij Zjuganov (Геннадий Зюганов) ekde la jaro 2001 estas la prezidanto de la organizaĵo. Antaŭe gvidis ĝin Oleg Ŝenin (Олег Шенин), sed en tiu jaro li kun iuj subtenantoj forlasis ĝin por fondi propran novan partion, kiun li laŭ la partia modelo el la sovetunia erao simple nomis "Komunista Partio de Sovetunio").
(32437) 2000 RR97
(32437) 2000 RR97 estas granda malhela, troja asteroido de Jupitero, oribtanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Larĝbeka korvo
Larĝbekaj korvoj estas komunaj, disvastigitaj kaj adapteblaj, sed estas tre atakeblaj de la Okcidentnila Viruso. Ili estas konsiderataj kiel indikospecio. Oni ne konas rektan transsendon de la viruso el Larĝbeka korvo al homo ĝis nun kaj oni ne konsideras tion probabla.
Taksonomio
La Larĝbeka korvo estis priskribita de Christian Ludwig Brehm en 1822. Ĝia scienca nomo signifas laŭlitere "mallong-beka korvo", el greka brachy- (βραχυ-) "mallong-" kaj rhynchos (ρυνχος) "beko".
La Nordokcidenta korvo (C. caurinus) estas tre proksime rilata al la Larĝbeka korvo. Iliaj prauloj iĝis separataj de glaciepoko okcidente de la Roka Montaro. Ĝi estas forta endemismo de la Pacifikaj mezvarmaj pluvarbaroj kie ĝi anstataŭas la Larĝbekan korvon. Nur en la regiono de Seattle ili koincidas. Pri habitus, ili estas similaj kiam la teritorioj koincidas. La voĉo tamen reprezentas distingan diferencon inter la du specioj.
Subspecioj
Oni agnoskas kvar subspeciojn. Ili diferenciĝas en bekoproporcio kaj formas malregula NOr-SOk klinon laŭ grando tra Nordameriko. Birdoj estas pli malgrandaj en malproksima okcidento kaj en suda marbordo.
Aspekto
La Larĝbeka korvo estas distingebla birdo kun brilnigraj plumoj. Ankaŭ la kruroj, piedoj kaj beko estas nigraj. Ili estas ĉirkaŭ 40–50 cm longaj, el kiuj la vosto faras ĉirkaŭ 40 %. Ĉiu flugilo estas ĉirkaŭ 27–34 cm longa. La bekolongo estas averaĝe 5 cm, varie forte laŭloke.
La plej kutima alvoko estas laŭta, mallonga kaj rapida kaah-kaah-kaah. Kutime la birdoj montras siajn kapojn supren kaj suben dum krias la alvokon. Larĝbekaj korvoj povas ankaŭ produkti ampleksan varion de sonoj kaj foje kamuflajn bruojn faritajn de aliaj animaloj, inklude aliajn birdojn.
Vida diferencigo el la Fiŝkorvo (C. ossifragus) estas ekstreme malfacila kaj ofte maltaŭga. Tamen diferencoj krom la grando ekzistas. Fiŝkorvoj havas pli sveltajn bekojn kaj piedojn. Povas esti ankaŭ eta akra hoko fine de la supra beko. Fiŝkorvoj laŭŝajne havas pli mallongajn gambojn dum piedirado. Pli rimarkinde, dum alvoko, Fiŝkorvoj ĝibas kaj skuas siajn gorĝoplumojn.
Vidataj dedistance dumfluge kiam grando ne rimarkeblas, la distinge pli granda Komuna korako (C. corax) povas esti distingita pri sia preskaŭ lozanĝoforma vosto, sia pli granda kapo kaj kompreneble sia pli soleca kutimaro. Ankaŭ ili skuas siajn gorĝoplumojn dumalvoke kiel Fiŝkorvoj.
Pli sovaĝaj Larĝbekaj korvoj vivas ĉirkaŭ 7-8 jarojn. Oni scias ke kaptivaj birdoj vivis ĝis 30 jaroj.
Distribuado kaj habitato
La teritorio de la Larĝbeka korvo etendiĝas el la Pacifiko al la Atlantika Oceano en Kanado, en la francaj insuloj de Sankta-Piero kaj Mikelono, suden tra Usono kaj en norda Meksiko. Ili loĝas praktike ĉiujn tipojn de kamparo el sovaĝa naturo, farmoj, parkoj, malfermaj arbaroj al urboj kaj grandaj urboj; ĝi ne loĝas nur la habitatojn de pluvarabaroj de mezvarma Pacifiko kaj tundro. Tiu korvo estas konstanta loĝanto en plej parto de Usono, sed plej parto de kanadaj birdoj migras kelkajn distancojn suden vintre. For de la reprodukta sezono, tiuj birdoj ofte kuniĝas en grandaj komunaj ripozejoj nokte.
Manĝo
La Larĝbeka korvo estas ĉiomanĝanta. Ili manĝas senvertebrulojn ĉiutipajn, kadavraĵon, restaĵojn de homa manĝo, semojn, ovojn kaj birdidojn, stranditajn fiŝojn marborde kaj diversajn grenojn. Larĝbekaj korvoj estas aktivaj ĉasistoj kaj predas musojn, ranojn kaj aliajn etajn animalojn. Vintre kaj aŭtune la dieto de la Larĝbeka korvo estas pli dependa de nuksoj kaj glanoj. Eventuale ili vizitas birdomanĝejojn. La Larĝbeka korvo estas unu el la malmultaj specioj de birdoj kiuj estis observitaj dum modifo kaj uzado de iloj por akiri manĝaĵon.
Reproduktado
La Larĝbekaj korvoj estas monogamoj kaj kooperativaj reproduktantoj. Paroj formas grandajn familiojn de ĝis 15 individuoj el kelkaj reproduktaj sezonoj kiuj restas kune dum multaj jaroj. Idaro de antaŭa sezono kutime restas kun la familio kiel nestohelpantoj por helpozorgi novajn idojn. Larĝbekaj korvo ne atingas reproduktan aĝon ĝis post almenaŭ du jaroj. Plej parto ne lasas la neston por reproduktiĝi dum almenaŭ kvar aŭ kvin jaroj.
La nestosezono startas frue kaj kelkaj birdoj kovas ovojn jam en frua aprilo. Larĝbekaj korvoj kosntruas fortikajn nestojn el bastonetoj, preskaŭ ĉiam en arboj, sed foje ankaŭ en grandaj arbustejoj kaj pli rare surgrunde. Ili nestas en ampleksa vario de arboj, inklude grandajn koniferojn, kvankam ili plej ofte uzas kverkojn. La ino demetas 3 al 6 ovojn kiuj estas kovataj dum 18 tagoj. La idoj estas kutime zorgataj dum ĉirkaŭ 35 tagoj antaŭ elnestiĝo.
Okcidentnila Viruso
Larĝbekaj korvoj facile suferas al infekto pro Okcidentnila viruso. Tiu estis origine viruso transportata de moskito el Afriko kiu kaŭzas encefaliton ĉe homoj kaj brutaro ekde ĉirkaŭ la jaro 1000, kaj estis hazarde enmetita en Nordameriko en 1999, ŝajne de infektita flugveturanto kiu estis pikita de kulo post alveno. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke la populacio de la Larĝbeka korvo malpliiĝis je 45 % ekde 1999; la malsano prosperas plie en subtropikaj kondiĉoj kiuj enkuraĝigas reprodukton de tiu moskito inter kiuj Culex tarsalis estas la plej signifa. Mortindico ŝajne estas pli alta en tiu specio ol en aliaj birdoj kaj pro tio lokaj populacioj perdas foje ĝis 72 % en unu sezono. Pro tio la Larĝbeka korvo estas indikospecio kiu indikas la ĉeeston de la Okcidentnila viruso en preciza areo. La korvoj ne povas rekte transsendi la viruson al homoj.
Statuso kaj konservado
Larĝbekaj korvoj estas protektitaj internacie de la Traktato pri Migrantaj Birdoj de 1918. Spite homaj klopodoj en kelkaj areoj por forigi aŭ elimini tiujn birdojn, ili restas disvastige kaj tre komunaj. La nombro de individuoj de la specio de la Larĝbeka korvo estas ĉirkaŭkalkulata de Birdlife International je 31,000,000. Tiu granda populacio, krom la etenda teritorio, estas kialoj kial la Larĝbeka korvo estas konsiderata kiel malplej zorgiga, tio estas ke la specio ne estas minacata.
Ĉoneo
Chone (prononco ) (aŭ en Esperanto Ĉoneo), aŭ pli longforme San Cayetano de Chone, origine oficiale La Real Santisíma Villa Rica de la Bendita Providencia de San Cayetano de Chone de esta nuestra Nueva Castilla, keĉue Chuni (prononco ), estas urbo en la nordoridento de Ekvadoro. Ĝi apartenas al la provinco Manabí, kaj al samnoma kantono Chone. Laŭ la stato de 2010 la urbo havis 126 491 loĝantojn.
Fera (II) karbonato
Fera (II) karbonato aŭ karbonato de fero (II) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fera (II) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka aŭ malhela, iomete toksa solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Fera (II) karbonato posedas 1 feratomon, 1 karbonatomon, kaj 3 oksigenatomojn. Fera (II) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj feraj derivaĵoj.
Socia vanelo
La Socia vanelo aŭ Stepvanelo (Vanellus gregarius, antaŭe konata kiel Chettusia gregaria, unu el la du specioj el tiu genro) estas granda birdo de la genro Vanellus, grupo de grandaj vadbirdoj de la familio de ĥaradriedoj.
Ĉoneo
La urbo situas en la malalta marborda regiono de Ekvadoro kaj estas grava transporta vojnodo. La urbo situas je proksimume 7-hora aŭtobusa veturo de la nacia ĉefurbo Kito.
Socia vanelo
Disvastiĝo
La specio reproduktiĝas en malfermaj herbejoj de suda Rusio kaj Kazaĥio. Tiuj birdoj migras poste laŭ etaj grupoj suden tra Kirgizio, Taĝikio, Uzbekio, Turkmenio, Afganio, Armenio, Irano, Irako, Sauda Arabio, Sirio kaj Turkio kaj vintras en Israelo, Irako, Sauda Arabio, Jemeno, Eritreo, Sudano kaj nordokcidenta Hindio aŭ Barato. Tiuj birdoj vintras eventuale en Pakistano, Srilanko kaj Omano. Tiu vanelo estas tre rara vaganta en okcidenta Eŭropo, kiel en Francio, kie tiu socia birdo povas troviĝi kun Eŭrazia vanelo. Ĝi manĝas simile al tiu lasta, manĝoplukante post eta kurado insektojn, kiel saltuloj, skaraboj, ktp., kaj aliajn etajn bestetojn ĉefe en stepoj, herbejoj aŭ terkulturejoj.
Aspekto
Tiu bela mezgranda -27 ĝis 30 cm longa kaj 65 ĝis 70 cm de enverguro- vanelo havas nigrajn longajn krurojn kaj mallongan bekon. En la kapo estas nigraj krono kaj okulstrio kaj inter ili blankega strio. Sube de tio la vizaĝo kaj kolo estas flavaj. Somere plenkreskuloj havas brungrizajn dorson kaj bruston, malhelan -nigran kaj brunan- ventron kaj blankan subvoston. Ties longaj nigraj kruroj, blanka vosto kun nigra pintostrio kaj diferencigaj brunaj, blankaj kaj grizaj flugiloj igas ilin nekonfuzeblaj dumfluge.
Beernem
Beernem (, proksimuma prononco [BE:Rnem]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Bruĝo.
Socia vanelo
Aspekto
Vintraj plenkreskuloj havas ne tiom klaran kapan bildon kaj malpli brunajn dorson kaj bruston kaj blankan ventron. Junuloj havas makulan dorson kaj nur malklaregan kapan bildon. Inoj ne tiom malhelan ventron.
Beernem
Ekde 1977 la municipoj Oedelem kaj Sint-Joris apartenas al Beernem, la ĉefa municipo.
Socia vanelo
Kutimoj
En 2004 BirdLife International ordigis tiun specion kiel teure endanĝerigita, pro rapida kaj ne klarigita -se ne pro pliigo de terkulturo kaj brutobredado en stepoj- malpliigo. Nuna loĝantaro povas esti inter 600 kaj 1,800 ekzempleroj.
Havelkanal
La Havelkanal (HvK) ligas la Oder-Havel-Kanal (km 10,2) ĉe Nieder Neuendorf apud Hennigsdorf kun la rivero Havel okcidente de Potsdamund ĉe Paretz en la proksimeco de Ketzin. Ĝi estas 34,5 km longa kaj pre la Schleuse Schönwalde al diferenco de alteco estas proksimume 2 m.
La kanalo ekestis en la jaro 1951 ĝis 1952 sen detala planado. Ĝi ĉirkaŭumis la okcidentajn kvartalojn de Berlino, kiuj ne estis partoj de GDR. La nomo komence estis "Kanal des Friedens" (kanalo de paco). Oni povis utiligi antaŭe ekzistantajn akvovojojn kaj kanalojn por sekigi la grundon, nome la Nieder Neuendorfer Kanal, la Brieselanger Kanal kaj la Hauptschifffahrtskanal Nauen-Paretz.
Pro la dimensio de la kanalo (larĝeco 34 m kaj profundeco 3 m) ĝi estis uzebla por grandaj kargoŝipoj ĝis 1000 t, kiuj ne povis pasi la tiam malpli grandan kluzon ĉe Spandau (750 t).
De Nieder Neuendorf ĝi iras okcidenten al Brieselang, kaj direktas suden. En la proksimeco de Berliner Ring ĝi pasas la Bredower Luch kaj Zeestow kaj atingas per parto de la rivero Wublitz la riveron Havel.
En 13 monatoj estis movitaj 5,56 milionoj de  m³ de tero kaj konstruitaj 10 pontoj. Parto de la bordoj estis fiksita per la ruinaĵoj de Berlino
La ĝenerala impreso de la kanalo estas enuiga, ĉar ĝi estas rekta kaj sen vidindaĵoj. La alternativa vojo tra la lagoj de Berlino (Tegeler See, Spandau, Wannsee kaj Sakrow-Paretzer Kanal estas multe pli interesa, sed ankaŭ temporaba.
Estas malmultaj eblecoj por fiksi la boaton, ĉefe apud la Schleuse Schönwalde kaj ĉe Brieselang.
Mříčná
Mříčná estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1356.
Personecoj
Naskiĝis ĉi tie:
Personoj kunigitaj kun la municipo:
Starsiedel
Starsiedel estas eksa komunumo en Germanio kaj nuna parto de la urbo Lützen. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Lützen. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lützen-Wiesengrund, kiu plene malfondiĝis jaron poste. La 30-an de junio 2008 la komunumo havis 677 loĝantojn.
10242 Wasserkuppe
10242 Wasserkuppe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu kampanjo, Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). La estis poste senditaj en Leiden (Nederlando) por esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Wasserkuppe (950 m s. m.), plej alta pinto de la germana montmasivo Rhön. La loko estas uzata por trejnado de glisilo.
Viktoria lago
La Viktoria Lago (iam lago Ukereve, Nam Lolwe en luoa; "Nalubaale" en ganda; Nyanza in ruanda kaj en kelkaj bantuaj lingvoj ) estas lago en orienta Afriko inter Kenjo, Tanzanio kaj Ugando, nome unu el la Afrikaj Grandaj Lagoj.
Ĝi situas en la konsiderinda alto de 1.134 m super marnivelo kaj havas maksimuman profundecon de iom pli ol 80 metroj. Ĝia areo estas 68.800 km², ĝi estas laŭ areo la plej granda lago en Afriko, la plej granda tropika lago en la Tero, la dua plej granda lago de nesala akvo kaj la tria plej granda lago sur Tero (post Kaspio kaj la Supra Lago). Ĝia elfluo estas rivero Nilo. Laŭ volumemo, la Lago Viktoria estas la naŭ plej granda kontinenta lago, kaj ĝi enhavas ĉirkaŭ 2,750 kubajn kilometrojn da akvo.
Schelklingen
Schelklingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Prerogativo
Prerogativo (PIV) aŭ antaŭjuro, privilegio (latine praerogatio ‚antaŭjuro‘) signifas ŝtatjuran preferon aŭ similan privilegion.
Viktoria lago
La lago Viktorio ricevas sian akvon ĉefe el rekta pluvo kaj el miloj da malgrandaj rojoj. La plej granda rivereto kiu fluas al tiu lago estas la Kagera Rivero, kies elfluo kuŝas ĉe la okcidenta lagobordo. La lago Viktoria estas drenata nur de la rivero Nilo ĉe Jinja (Ugando), ĉe la norda lagobordo.
Prerogativo
Prerogativo en la monarkio
Ĝenerale, la termino signifas jurajn privilegiojn, kiujn multaj eŭropaj monarkoj ĝuis ĝis en la 20-a jarcento. En la strikta kaj vera senco, ĝi estas komprenita kiel privilegia rajto de reĝaj regantoj en konstituciaj monarkioj kontraŭ parlamentoj aŭ aliaj ŝtataj instancoj. Al tiu apartenis la rajto je kunvoko, malfermo kaj fermo aŭ prokrasto de la parlamento kaj same la reguloj pri la daŭro de la kunsido. La monarkoj rajtis eĉ dissolvi la nacian asembleon, parlamenton, eĉ antaŭ finiĝo de la laŭleĝa parlamenta periodo kaj ordeni novajn elektojn.
Viktoria lago
La lago Viktorio okupas neprofundan depresion en Afriko kaj havas maksimuman profundon de 84 m kaj averaĝan profundon de 40 m. Ties akvokolekta baseno kovras areon de 184,000 kvadrataj kilometroj. La lago havas bordon de 4,828 km, kun insuloj kiuj konstituas 3.7% de tiu longo, kaj estas dividata inter tri landoj: nome Kenjo (6% aŭ 4,100 km², Ugando (45% aŭ 31,000 km²) kaj Tanzanio (49% aŭ 33,700 km²).
Prerogativo
Prerogativo en la monarkio
La monarko havis la protekton kontraŭ la rajto de iniciato, tio estas la rajto je la ĉambroj fari leĝdonajn proponojn.
Viktoria lago
La lago ricevis sian nunan nomon de la brita vojaĝisto John Hanning Speke, honore al la brita reĝino Viktoria. Tiu estis la unua eŭropano kiu dokumentis ĝin. Speke plenumis tion en 1858, dum partopreninta en esplorekspedicio kun Richard Francis Burton por trovi la fonton de Nilo.
Geografio
La areo de la lago estas dividita malegalece inter la tri jenaj landoj: Ugando, Kenjo kaj Tanzanio. Tamen la areo kaj bordoj kiuj korespondas al ĉiu lando malsamas laŭgrande. La tutaj sudaj areo kaj bordoj korespondas al Tanzanio, dum preskaŭ la tuta nordaj areo kaj bordoj korespondas al Ugando kaj Kenjo havas nur la nordokcidentan bordon kaj malmultan areon (ĉirkaŭ kvinono kompare kun Ugando aŭ sesono kompare kun Tanzanio.
Oni povas skizi priskribon de la areo kaj bordoj de la lago, konsiderante ĉefajn urbojn, riverojn kaj insulojn. Tiele ekde la loko de la naŭa horo en la horloĝo kaj laŭ la horloĝa direkto, fakte kie komencas la teritorio de Ugando estas la enfluo de la rivero Kagera, kiu fakte fluas ĉefe tra Tanzanio; proksime de la bordo sed ne ĉe ĝi estas du urboj nome Makondo kaj Masaka. Iom pli norde estas granda insularo Sese. Kaj iomete pli norde enfluas la rivero Katonga. Ĉe la norda bordo de la lago estas tri grandaj urboj nome Kampala, ŝtata ĉefurbo, Jinja, plej granda urbo de la lando, kaj Majanji. Ĉe Jinja elfluas la Blanka Nilo
Post Majanji finas la teritorio de Ugando kaj ekas tiu de Kenjo, fakte kie venas la enfluo de la rivero Nzoia. Iomete pli sude estas longa kaj larĝa golfo Winam ĉe kies buŝo estas kelkaj insuloj inter kiuj la Insulo Rusinga. Norde de la golfo estas la urbo Kisumu kaj sude la urbo Kisii. La suda duono de la orienta marbordo (tre breĉecega) estas jam teritorio de Tanzanio; tie estas la urbo Musoma kaj en la plej suda angulo la golfo Speke, nomita laŭ John Hanning Speke. Iom sudoriente kaj sufiĉe for estas la urbo Bumera. Ĉe la norda bordo de la golfo estas la plej granda insulo en la lago nome Insulo Ukerevo. Ankaŭ la suda bordo estas tre breĉecega, kun du golfoj: en la centro kaj la golfo Mwanza kaj la urbo Mwanza. En la angulo sudokcidenta estas la golfo Emin Hashua, la Insulo Rubondo kaj la urbo Nijamirembe. Multe pli norde ĉe la fino de la tanzania bordoteritorio estas la urbo Bukoba, la alveno de la rivero Kagera kaj la limo kun Ugando.
Estas insuloj en la lago kiaj la jenaj:
Geologio
La Viktoria lago dum sia geologia historio, trapasis ŝanĝojn intervalantajn de sia nuna malprofunda deprimo, trae ĝis kio estis serio de multe pli malgrandaj lagoj. Geologiaj kernoj prenitaj de ĝia fundo montras ke la Viktorilago sekiĝis tute almenaŭ tri fojojn ekde ĝi formiĝis. Tiuj sekegaj cikloj estas verŝajne rilataj al pasintaj glaciepokoj, kiuj estis tempoj kiam precipitaĵo malkreskis tutmonde. La Viktorilago laste sekiĝis antaŭ 17,300 jaroj, kaj ĝi repleniĝis komence antaŭ proksimume 14,700 jaroj. Geologie, la Viktorilago estas relative juna - proksimume 400,000 jarojn aĝa - kaj ĝi formiĝis kiam alokcident-torentaj riveroj estis digitaj per formita krusta bloko.
Tiu geologia historio verŝajne kontribuis al la spektakla speciiĝo de ciĥledoj, kiu karakterizas ĝian ekologion, same kiel tiun de aliaj afrikaj Grandaj Lagoj, kvankam kelkaj esploristoj kontestas tion, asertante ke ĉar Viktorilago estis ĉe sia plej malsupro inter 18,000 kaj 14,000 jaroj antaŭe, kaj ĝi sekiĝis almenaŭ unufoje dum tiu tempo, ekzistas neniuj signoj de restlagetoj aŭ marĉoj persistantaj ene de la elsekigita baseno. Se tiaj ecoj ekzistis, ili estintus malgrandaj, malprofundaj, malklaraj, kaj/aŭ salozaj, kaj tiele rimarkeble diferencaj de la lago al kiu hodiaŭ specioj estas adaptitaj.
La malprofundeco de Viktorilago, ĝia limigita riverenfluo, kaj ĝia granda surfaca areo komparite kun ĝia volumeno igas ĝin minacata per la efikoj de klimata ŝanĝo.
Hidrologio kaj limnologio
La Viktorilago ricevas 80% de sia akvo de rekta precipitaĵo. Meza vaporiĝo sur la lago estas inter 2.0 kaj 2.2 metroj (6.6 kaj 7.2 ft) je jaro, tio preskaŭ duobligas la precipitaĵon de riverbordaj areoj. En la kenja sektoro, la ĉefaj alfluantaj riveroj estas la Sio, Nzoia, Yala, Nyando, Sondu Miriu, Mogusi kaj Migori. Kombinitaj, tiuj riveroj kontribuas per multe pli da akvo al la lago ol faras la plej granda ununura enfluiĝa rivero, nome la Kagero, kiu eniras la lagon de la okcidento.
La nura elfluo de Viktorilago estas la Nila Rivero kiu forlasas la lagon proksime de Jinja, Ugando. Laŭ kontribuita akvo, tio igas Viktorilagon la ĉefa fonto de la plej longa branĉo de Nilo, aliflanke, la plej dista fonto de la Nila Baseno, kaj tial la finfina fonto de Nilo, plej ofte ĝi estas konsiderita kiel unu el la alfluantaj riveroj de la Kagero (la preciza alfluanto restas nedeterminita), kaj kiu originas aŭ de Ruando aŭ de Burundo. La supra sekcio de Nilo estas ĝenerale konata kiel la Viktoria Nilo ĝis ĝi atingas Albertlago'n. Kvankam ĝi estas parto de la sama riversistemo konata kiel la Blanka Nilo kaj estas foje referita kiel tia, strikte parolante tiun nomon ne uzatas ĝis post la rivero transiras la limon kun Ugando en Sudan Sudanon en la nordo.
Ankaŭ la formorto de ciĥledoj en la genro Haplochromis estis kulpatribuita al la eŭtrofiĝo de la lago. La fekundeco de tropikaj akvoj dependas de la indico laŭ kiu nutraĵoj povas esti alportitaj en solvon. La alfluantaj riveroj de Viktorilago disponigas malmultajn nutraĵojn al la lago rilate al ĝia grandeco. Pro tio, la plej multaj el la nutraĵoj de Viktorilago supozeble estas enŝlositaj en lagofundaj sedimentoj. Per si mem, tiu vegetala materialo kadukiĝas malrapide. Besta karno kadukiĝas konsiderinde pli rapide, aliflanke, tiel ke la fekundeco de la lago estas dependa de la indico laŭ kiu tiuj nutraĵoj povas esti prenitaj de fiŝoj kaj aliaj organismoj. Ekzistas malmulte da dubo ke Haplochromis ludis gravan rolon en resendado de detrito kaj planktono reen en solvon. Kun proksimume 80% de la specioj de Haplochromis manĝantaj detriton, kaj same kapablaj por manĝado unu de la alia, ili reprezentis mallozajn, internan recikladsistemon, movante nutraĵojn kaj biomason kaj vertikale kaj horizontale tra la akvokolono, kaj eĉ el la lago per predado fare de homoj kaj surteraj bestoj. La forigo de Haplochromis, aliflanke, eble kontribuis al la kreskanta frekvenco de algofloradoj,  kiuj povas en victurno kaŭzi masajn fiŝomortigojn.
Transporto
Ekde la komenco de la 20-a jarcento, la servo de pramoj sur la lago estas fonto de transportado inter Ugando, Tanzanio kaj Kenjo. La ĉefaj havenoj ĉe la bordoj de la lago estas Kisumu, Kendu Bay kaj Homa Baj en Kenjo; Musoma, Mwanza kaj Bukobo en Tanzanio; Kampalo, Entebbe, Port Bell kaj Jinja en Ugando.
5123 Cino
5123 Cino estas meze granda, ne tre hela troja asteroido de Jupiero, orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la greka havenurbo Cino aŭ Kino (greke Κῦνος), unu el la lokoj en kiuj la Lokrianoj plenigis kvardek ŝipojn kiel parto de la greka mararmeo kontraŭ Trojon.