cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akcento
Akcento en Esperanto
En Esperanto, la akcento kutime estas sur la antaŭlasta silabo de plursilabaj vortoj: En la MONdon VENis NOVa SENto. Unusilabaĵoj havas akcenton laŭ cirkonstanco, ekzemple en la frazoj Ho, mia kor', ne batu maltrankvile kaj "ho" kaj "kor'" portas akcenton, dum pli senakcentas "ne".
Esceptas:
Manieroj marki akcenton en Esperanto
Ekzistas diversaj manieroj montri akcenton en skriba Esperanto. Pro tio, ke en Esperantaj vortoj akcento estas fiksita, komuna tradicio ankoraŭ ne estas ellaborita, kvankam ĝi estas bezonata por la okazoj, kiam necesas montri akcenton en prononcindikoj.
Uzatas la sekvaj sistemoj:
Palmitinho
Palmitinho estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.920 loĝantojn en 2010.
1057 Wanda
1057 Wanda estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la  rusa astronomo Grigorij Abramoviĉ Ŝajn, elde la Simeiza observatorio (Rusio).
Sezono
Sezono estas subdivido de la kalendara jaro. La plej komunaj manieroj por indiki la sezonojn estas du:
1057 Wanda
Ĝi estis sendepende remalkovrita la 19-an de aŭgusto de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu pli frue anoncis la malkovron.
Sezono
Ne ĉiuj mondpartoj havas kvar sezonojn; En Hindio oni distingas ses sezonojn (ĉiu du monatojn longa), pri tiuj vidu al Hinda kalendaro. En antikva Egiptio, oni distingis tri sezonojn.
1057 Wanda
Ĝi ricevis, kiel volas la tradicio, virinan antaŭnomon : "Wanda" ne estas la nomo de preciza virino.
Ikonodulismo
Ikonodulismo aŭ Idolanismo estas adori idolojn aŭ ikonojn anstataŭ aŭ kvazaŭ Dion (aŭ verajn diojn). Neniu kredas sin idolano, kvankam multaj religioj faras bildojn de sia(j) dio(j). La ideo de adoro al idoloj aŭ ikonoj estas monoteisma akuzo kontraŭ politeismaj religioj kaj propagando kontraŭ ili. Hodiaŭ ĉefe islamanoj kaj kelkaj fundamentismaj kristanaj grupoj uzas la vortojn "Idolanoj" kaj "Idolanismo" rilate al aliaj religiaj grupoj.
Nuntempe la akuzon pri idolanismo ofte uzas fundamentismaj islamanoj kiel argumento eĉ kontraŭ nereligiaj agoj. Ekzemple, Sayyid Qutb komparis Nasseron al la idolanoj de Mekao en la tempo de Mohameto.
Komparu kun
Paganismo ~ Superstiĉo - Idolismo
Blua Groto (Malto)
La Blua Groto (en la malta lingvo : Taht il-Hnejja - "Ĉielarka Kaverno", en la angla : The blue cave) estas natura aro de ses kavernoj, nomataj laŭ la nomo de la plej granda. La sistemo situas sur klifoj sur la suda marbordo de la insulo Malto. La alteco de la natura arko ĉe la enirejo al la ĉefa kaverno estas ĉirkaŭ 45 metroj.
La ejo estas konata pro la vario de koloroj de marakvo reflektitaj kiel rezulto de la reflekto de la sunaj radioj matene, kaj estas trafitaj de la loko de la kaverno, la helaj koloroj reflektitaj de la subakva vegetaĵaro kaj la mineraloj sur la marfundo. La angla nomo de la kaverno estis donita de brita soldato, kiu trovis similecojn inter ĝi kaj la Blua Groto sur la insulo Capri en al Italio. Aliro al la kavernoj mem eblas nur per boato.
Pont-Canavese
Pont-Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ronco Canavese, Ingria, Frassinetto, Sparone, Chiesanuova, Cuorgnè kaj Alpette.
Australian Open
La teniskonkurso Australian Open (Aŭstralia malferma ĉampionado) estas tenisturniro en Aŭstralio. Ĝi apartenas al la grandaj kvar turniroj de Granda Ŝlemo kaj okazas dum du semajnoj en januaro en Melburno, la dua plej granda urbo de Aŭstralio.
La Aŭstralia Malferma, fondita en 1905 kiel ferma "aŭstralazia ĉampionado", estas la plej granda regule okazanta sportevento sur la aŭstralia kontinento (en 2006 ĝi allogis 550.552 spektantojn). Ĝi malfermiĝis por eksterlandaj konkursantoj nur en 1969, en 1976 (Mark Edmondson) kaj 1978 (Chris O'Neil) lastfoje estis aŭstraliaj venkintoj de la turniro.
La turniro havas 5 konkurserojn: unuopaj viroj, unuopaj virinoj, paraj viroj, paraj virinoj, geparoj.
En 2009 venkis la hispano Rafa Nadal kaj en 2014 la sviso Stanislas Wawrinka.
Mihăileni (Șimonești)
Mihăileni [mihəjlenj] (hungare: Székelyszentmihály [se:kejsentmiha:j]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Cristuru Secuiesc. Administre Mihăileni apartenas al la komunumo Șimonești.
Loĝantaro
En 1910 Székelyszentmihály havis 458 loĝantojn (hungaroj); en 1992 453 (99 % da hungaroj).
Titus van Rijn
Titus van RIJN (22a de Septembro 1641 - 4a de Septembro 1668) estis la kvara kaj nura survivinta filo de Rembrandt Harmenszoon van Rijn kaj Saskia van Uylenburgh. Titus estas konata kiel figuro aŭ modelo en pentraĵoj kaj skizoj de sia patro, sed ankaŭ pro jura kazo de prefera heredo.
Mór Ballagi
Mór BALLAGI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ballagi Mór estis hungara teologo, lingvisto, instruisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1904). Mór Ballagi biografio hungare naskiĝis kiel Bloch Móric la 1815 en Hungara reĝlando, en Inóc (nuntempa Inovce en Slovakio). Li mortis la 1891 en Budapeŝto. Liaj filoj estis Aladár Ballagi kaj Géza Ballagi.
Biografio
Mór Ballagi devenis el juda familio. Li komencis lerni en Pápa, poste li pristudis filozofion en Nagyvárad. Li komencis labori kiel hejma instruisto enMór, dume li lernis la grekan kaj latinan lingvojn. En 1836 li denove lernis en ĉeflernejo de Pápa, poste li frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj Parizo. En 1840 li verkis gravan artikolon pri la judoj. Li estis la unua judodevana membro de MTA. En 1842 li lernis en Germanio. Hejmenveninta li havis konfliktojn kun judoj, tial li iĝis luterano, poste kalvinano. En 1843 li doktoriĝis en Germanio. Hejmenveninta li ekinstruis en Szarvas. En 1845 li edziĝis. Li batalis por la hungara sendependiĝo, tial ĝis 1851 li ne rajtis instrui. En 1861 li estis elektita deputito parlamenta.
Nekohereco de filozofoj
La Nekohereco de filozofoj (تهافت الفلاسفة [Tahāfut al-Falāsifaʰ]) estas la titolo de polemikaĵo de la 11-a jarcento de la Imamo Algazelo de la aŝariisma skolo de islama teologio kritikante la Avicenan skolon de la frua islama filozofio. Islamaj filozofoj kiel ekzemple Ibn Sina (Aviceno) kaj Al-Tabari estas kondamnitaj en tiu libro. La teksto estis rimarkinde sukcesa, kaj markis mejloŝtonon en la supreniro de la aŝariisma skolo ene de islama filozofio kaj teologia diskurso.
Tiu verko markis gravan mejloŝtonon en la Islama epistemologio. La renkonto kun skeptikismo kondukis Algazelon al akcepto de ia formo de teologia okazismo, aŭ al la kredo ke ĉiuj kaŭzaj aferoj kaj interagadoj estas ne la produkto de materiaj konjunkturoj sed anstataŭe la tuja kaj certa Volo de Dio. En la venonta jarcento ja Ibn-Ruŝd skizis longan malakcepton de la Nekohereco de Algazelo titolita la nekohereco de la nekohereco; tamen, la epistemologia fluo de la Islama pensaro jam estis metita. Algazelo montris kiel ekzemplo de la iluzio de sendependaj leĝoj de kaŭzo la fakton ke kotono brulas kiam venas en kontakto kun fajro. Kvankam ĝi povus aspekti kvazaŭ natura leĝo funkcianta, tio okazis ĉiam kaj ĉiufoje nur ĉar Dio deziras, ke tio okazos — la okazaĵo estis "rekta produkto de dia interveno kiel ajna plia atento okazanta miraklon". Averroes, kontraste insistis je tio ke kvankam Dio kreis la naturan leĝon, homoj "povus pli utile diri, ke fajro okazigis la kotonbrulon — ĉar la kreitaĵaro havas modelon kiun tiu povas sekvi."
Mihály Kornya
Mihály KORNYA [kornja], estis hungara misiisto pri baptismo. Li naskiĝis en Salonta la 22-an de februaro 1844 kaj mortis en Diószeg la 3-an de januaro 1917.
Kariero
Mihály Kornya estis grava personeco de hungara baptista misio. Li havis parton de multe da rifuzo kaj persekutado dum kvar jardekoj. Li fondis plurajn kongregaciojn, baptis kvazaŭ 11 000 adeptojn. Li estis nomita ofte kamparana apostolo aŭ kamparanprofeto. En Gödöllő unu strato portas lian nomon. Tie estas trovebla la Baptista Preĝejo.
Reinholterode
Reinholterode estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Leinetal, administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj.
Lubeko
Lubeko (Lübeck (/'ly:be:k/ aŭ /'ly:bEk/, laŭguste), estas eksterdistrikta urbo en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. La urbo dum la mezepoko estis membro de la Hansa Ligo kaj nuntempe estas grava turisma kaj komerca centro de norda Germanio. De la Lubeka haveno veturas pramŝipoj al Svedio, Finnlando, Rusio kaj Estonio.
En 1525 okazis konflikto inter Visby kaj Lubeko, kies soldatoj bruligis la preĝejojn de Visby, krom la germanan.
Urbaj blazono kaj flago
La lubeka blazono montras sur orkolora fono nigran dukapan, ruĝungegan kај -bekan aglon, kiu sur la brusto portas horizontale dividitan blank-ruĝan ŝildon. Ĉe la aglo temas pri la t.n. germana imperia aglo, simbolo de la iama imperie senpera pozicio de Lubeko kiel libera regna urbo ene de la Sankta Romia Imperio.
La lubeka flago estas rektangula tuko blank-ruĝe dividita (same kiel la brustoŝildo de la blazona aglo) kun la blazono en la supra flagostangoproksima angulo. La koloroj blanko kaj ruĝo troviĝas en la flagoj de la plej multaj Hanso-urboj.
Konstruaĵoj konsistigantaj la Mondan Kulturheredaĵon
La oficiala listo de kulturheredaĵaj monumentoj enhavas pli ol mil konstruaĵojn en la historia urbocentro. Gravaj kaj tre konataj estas i.a. la jenaj:
Urbodomo
La urbodomo (Rathaus), troviĝante proksimume en la geografia centro de la malnovurba riverinsulo, estas konstrustila miksaĵo kies pli malnovaj partoj datumas de la 12-а jarcento. en la paso de la jarcentoj ĝi ĉiam denove plivastiĝis. Videblas do stilelementoj gotikaj, renesancaj, modernaj ktp. En la urbodomo ejas ankaŭ hodiaŭ la urba administracio.
Historiaj (mezepokaj) preĝejoj
Lubeko havas ses gravajn mezepokajn preĝejojn, ĉiuj dediĉitaj al la kristana religio. la plej granda estas la preĝejo de Sankta Maria, proksime de la bazarejo kaj de la urbodomo. Ĝi estas la tria plej granda preĝejo de Germanio кај la plej grava originala arkitekturaĵo de la brikgotika stilo. Ĝi parte detruiĝis dum la 2-а mondmilito, sed ankaŭ hodiaŭ enhavas gravajn artaĵojn, ekzemple la plafonpentraĵojn de la preskaŭ 40 m mezuranta meza navo.
La dua lubeka preĝejo laŭ grandeco estas la dutura katedralo en la suda parto de la insulo. Arkitekture ĝi komenciĝis romanike, sed plikonstruiĝis laŭ aliaj stiloj. La ĉeesto de tiuj du grandaj preĝejoj, katedralo kај Sankta-Maria-preĝejo, respegulas la konfliktojn inter la lubeka burĝaro (Sankta Maria) kaj la lubeka episkopo (katedralo).
Alia granda preĝejo en la malnova urbo estas tiu de Sankta Petro, iomete je la sudo de la bazarejo. Ĝi estis origine la preĝejo de la lubekaj fiŝistoj kај enlandnavigaciistoj. Detruita dum la 2-a mondmilito kaj poste rekonstruita, ĝi hodiaŭ ne havas plu propran kredantaron sed anstataŭ tio loĝigas variajn ekspoziciojn kaj aranĝojn, ekzemple de la universitato de Lubeko. Ĝia turo estas uzata kiel elrigardejo.
Iomete pli malgrandaj estas la restantaj du preĝejoj: tiu de Sankta Egidio, en la orienta parto de la malnova urbo, kaj tiu de Sankta Katarina. La preĝejo de Sankta Katarina, iama franciskana preĝejo, ne havas turon, sed estas grava brikgotika arkitekturaĵo.
Urbopordegoj
El la kvar iamaj pordegoj restas ĝis hodiaŭ nur du: la Holstinia pordego (germane Holstentor) kaj la Kastelpordego (Burgtor). La Holstinia pordego – la plej konata lubeka konstruaĵo – estas parto de iam pli granda defenda instalaĵo. Ĝi havas du turojn kaj enhavas nuntempe muzeon pri la urba historio.
La Kastelopordego, je la norda finpunkto de la malnovurba insulo, konstrue unuecas kun la kastelmonaĥejo (Burgkloster), iama dominikana monaĥejo. Tiu konstruaĵo datumas de 1227, sed de la mezepoka substanco nur restis iometo; novgotika arkitekturaĵo de la 19-а jarcento plejparte ĝin anstataŭas. Hodiaŭ tie ejas artomuzeo, sed dum la nacisocialismaj јаrој ene de ĝiaj muroj troviĝis kortumo kaj okazadis kvazaŭparadaj procesoj kontraŭ antifaŝistoj.
Malsanulejo de la Sankta Spirito
La Hospitalo Sankta Spirito (Heiligen-Geist-Hospital) estas bona ekzemplo de mezepoka bonfaremo. Ĝi konstruiĝis de monhavaj burĝoj por havigi restejon ankaŭ al malriĉaj, malsanaj kaj maljunaj personoj. Kaj ĝis 1970 estis la granda halo kun la ĉ. 3 m³ mezurantaj kartuzietoj maljunulejo, sed de tiam la maljunuloj loĝas en pli moderna alo. Nun la halo kaj kartuzietoj estas ĉiuvintre ejo de artmetia bazaro.
Mallonga historio de judismo en Lubeko
Kiel la plej multaj societoj de tiama Eŭropo Lubeko ne estis tre tolerema kontraŭ judoj kaj ne tre ŝatis loĝadon de judoj sur sia ŝtata teritorio. En la jaro 1656 unue ekloĝis judaj familioj en la vilaĝo Moisling — hodiaŭ kvartalo lubeka —, kiuj estis fuĝintaj el Pollando-Litovio pro la kontraŭjudaj pogromoj dum kozaka leviĝo gvidita de la hetmano (kosakestro) Bogdan Chmielnicki. La proprietulo de la vilaĝo kaj bieno Moisling estis la lubeka urbestro Gotthard VON HÖVELN (1603–1671). Li ekloĝigis la aŝkenazajn judojn pro ekonomiaj konsideroj, sed tio igis lin celo de kritikado per la urba konsilio kaj burĝaro. Ĝis tiam oni estis ĉiam kontraŭstarinta judajn loĝontojn kaj sur la urba, kaj sur la de Lubeko regata eksterurba teritorioj.
La kverelo inter von Höveln kaj la lubeka gravularo eskaladis, kaj en la jaro 1667 li submetis sian vilaĝon al la dana reĝo kiel ties suverenan teritorion. La heredanto de von Höveln, ties bofilo von Wickede, sukcesis igi la danan reĝon koncesii loĝirajton kaj senlimitan komercan kaj moviĝan liberecon por judoj en Moisling. Sed tiuj rajtoj nur pririlatis la danan ŝtatan teritorion, ne la lubekan. Kaj la lubekanoj de donis al la Moisling-aj judoj la rajton komerci je la lubeka bazaro, el kiu kondiĉo rezultis gravaj ĉiutagaj problemoj por la judoj.
Ĝis 1762 la vilaĝo Moisling estis dana respektive Gottorf-a (ŝlesviga-dana dinastio) proprietaĵo. Dume prizorgis la judan juĝopovon en Moisling loka rabeno sub la estrado de la superrabeno de Altona (tiam urbo, hodiaŭ kvartalo de Hamburgo). Sed tiun jaron Moisling iĝis lubeka privatproprietaĵo, kio signifis, ke la urbo Lubeko povis ankaŭ tie realigi sian kontraŭjudan politikon. En la jaro 1806 la Moisling-a teritorio per dana-lubeka interŝtata kontrakto fariĝis lubeka ŝtatproprietaĵo. Per tio la ĉirkaŭ 300 judoj de Moisling iĝis lubekaj civitanoj, sen ke oni reguligis ilian rajtan situacion (kiu restis neregulita ĝis 1848).
1811–1813 Lubeko, estinte konkerita de Napoléon Bonaparte, apartenis al Francio (kiel parto de la departemento Bouches-de-l’Elbe [ Elbo-riverbuŝoj]). La franca ŝtato malleĝigis diskrimadon de judoj kaj donis al ili plenajn civitanajn rajtojn. Tiucirkonstance ĉirkaŭ duono de la Moisling-a judaro transloĝiĝis al Lubeko. Sed baldaŭ Napoléon malvenkis, kaj plenumitaj de germana patriotismo la lubekanoj — inter ili ankaŭ multaj el la juda kredantaro — ĉasis la francojn el la urbo. Unu konsekvenco de tio estis, ke la lubeka senato jam 1814 malvalidigis la samrajtecon de la judoj. Ili devis forlasi la urbon kaj retransloĝiĝi Moisling-en. Engetoigitaj, ili pli kaj pli malriĉiĝis kaj gajnis sian vivon ĉefe per kolportado en najbaraj teritorioj.
En la jaro 1827 la kredantaro sukcesis konsekri novan preĝejon kaj 1837 oni inaŭguris elementan lernejon. 1848 kaj 1852 oni koncedis al la judoj plenajn juran egalrajtecon. Nur en 1880 estis starigita sinagogo de Lubeko en la kerna urbocentro. La plimulto da lubekaj judoj murdiĝis dum la nazisma regado en Germanio 1933–1945.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas:
Amikecaj kaj kunlaboraj kontraktoj ekzistas kun:
Krome la urbo havas amikajn rilatojn al pli ol 100 aliaj eŭropaj urboj, kiuj regule partoprenas la modernajn kunvenojn de Hansaj urboj.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la germanaj aŭtovojoj kaj, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Atsushi Mio
Atsushi Mio (美尾 敦, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Kyoto Sanga FC, Gainare Tottori kaj FC Gifu.
Grão-Vasco
Grão-Vasco estis portugala pentristo, kies fakta nomo estis Vasco Fernandes, kaj pentris inter 1501 kaj 1540 pri kristanaj religiaj temoj.
Kelkaj verkoj:
Ĉielarko
Ĉielarko estas sepkolora arko sur la ĉielo, kontraŭflanke de la suno, formiĝanta pro refrakto kaj difrakto de la sunradioj en la pluveroj. Ĝi okazas kiam pluvas kaj la suno radias dorse de la observanto. La koloroj estas (en tiu ĉi sinsekvo): ruĝo, oranĝkoloro, flavo, verdo, bluo, indigo, violkoloro. Nevideblaj najbaraj koloroj estas infraruĝa kaj ultraviola.
Newton origine (1672) nomis nur kvin primarajn kolorojn: ruĝo, flavo, verdo, bluo kaj violkoloro. Poste li aldonis oranĝkoloron kaj indigon, donante sep kolorojn analoge al la nombro da muziknotoj.
ruĝa: oranĝa:  flava:  verda:  blua:  indiga:  viola:
La tiel nomata ĉefa ĉielarko konsistas el ringoj kun la koloroj de la spektro. Malofte aperas ankaŭ sekundara ĉielarko, se la radioj de la suno duoble reflektiĝas, rompiĝas en la pluvero. (Se la radioj nur unufoje reflektiĝas, aperas la ĉefa ĉielarko.)
NGC 4336
NGC 4336 (aliaj indikoj — IC 3254, UGC 7462, MCG 3-32-20, ZWG 99.35, PGC 40231) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
17963 Vonderheydt
17963 Vonderheydt estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Molly von der Heydt, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Falmouth Academy de Falmouth (Masaĉuseco, Usono).
Hliník (filma figuro)
Hliník (en esperanto Aluminio) estas fikcia rolulo menciata en komedio Marečku, podejte mi pero! de Zdeněk Svěrák kaj Ladislav Smoljak. En la filmo ne eblas ekvidi lin, ĉar en klasĉambro, kiun vizitadas laboristoj el fabriko por agrikulturaj maŝinoj en vespera studado, li estas senĉese neĉeestanta. Li nome forloĝiĝis ĝis Humpolec.
Frazo "Hliník se odstěhoval do Humpolce!" (Hliník forloĝiĝis ĝis Humpolec!) popoliĝis kaj en Humpolec estis senvualigita memortabulo kaj poste eĉ malfermita recesista muzeo omaĝe de li. Tiu frazo estis respondo al demando en lecionoj de kemio, kiam instruisto diris: Kaj nun ni konvinkiĝos, ĉu ĉeestas aluminio (hliník). Kaj la ĉiama respondo de studanto - Aluminio (Hliník) forloĝiĝis ĝis Humpolec!
József Szász (violonisto)
SZÁSZ József (sa:s) estis hungara violonisto, laŭreato de Liszt-premio (1961). Li naskiĝis en Deva la 16-an de novembro 1929 kaj mortis en Budapest la 4-an de marto 1984.
Balard (pariza metrostacio)
Balard ​[balaʁ] estas stacio de la linio 8 de la metroo de Parizo. Ĝi situas en la 15-a arondismento de Parizo.
Pri la stacio
La stacio malfermiĝis en 1937. Ĝia nomo estas omaĝo al Antoine-Jérôme Balard (1802-1876), kiu malkovris bromon en 1826. Li sukcese ekstraktis potason el marakvo kaj estis akceptita en la francan akademion de sciencoj en 1844.
Historio
Usona bombardo okazis en 1943 matene, kiam multaj homoj iris labori. Ĝi mortigis plurajn personojn, inkluzive de la gazetvendistino, kiu estis senkapigita de vitra fragmento. Antaŭ la plilongigo de la linio, la planita nomo por la stacio estis Porte de Sèvres.
Krakeno (mitologio)
Multaj aŭtoroj teoriis, ke la legendo de la Krakeno ekestis pro observoj de giganta kalmaro, kiu estas vere ekzistanta kalmaro, kiu povas kreski ĝis longeco de 18 metroj. La unua priskribo de la Krakeno estis de la dano Erik Pontoppidan en la jaro 1752-1753.
Voltao (regiono)
Voltao estas unu el la dek administraj regionoj de Ganao. Ĝi kovras areon de 20.572 km², kiu laŭ grando similas al Slovenio.
Voltao limas kun Togolando oriente; kun la Atlantiko sude; kun la Norda Regiono; kaj kun Brong-Ahafo, Grand-Akrao kaj la Orienta Regiono okcidente.
En ĝi troviĝas bona parto de la lago Voltao, kiu formiĝis en 1965, post la konstruado de la akvorezervujo Akosombo. Ĝi subdividiĝas en 18 distriktojn kaj temas pri la kvina regiono laŭ etendiĝo kaj havas areon de 20.570 km². Historie la regiono estis parto de la kolonio germana Togolando de 1884 ĝis 1916, kaj sekve de la kolonio brita Togolando de 1916 ĝis 1957.
Gundolsheim
(jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Apudmoskvaj vesperoj
Apudmoskvaj vesperoj (Подмоско́вные вечера́, Podmoskovnije veĉera) estas vaste publike konata ruslingva sovetia kanto. Ĝi estas verkita de Vasilij Solovjov-Sedoj kaj Miĥail Matusovskij; en sia unua varianto estis nomata "Leningradaj vesperoj", Ленинградские вечера. La kanto populariĝis dum la moskva Festivalo de junularo kaj studentaro en 1957.
Teksto
Originala varianto (ruse) kaj traduko al Esperanto (vidu du tradukojn):
Marečku, podejte mi pero!
Marečku, podejte mi pero! (Marĉjo, donu al mi skribilon!) estas ĉeĥa komedio, kiun filmis Oldřich Lipský en la jaro 1976. Plenkreskaj laboristoj, bezonantaj plialtigi kvalifikon, vizitas denove lernejon. Sed iliaj lernejaj kutimoj el la infanaj jaroj aperas eĉ en progresinta aĝo.
Jiří Kroupa, majstro en fabriko pri agrikulturaj maŝinoj, povus avanci – sed li devus finstudi vesperan industrian lernejon. Sinjoro Kroupa ege rezistas al tio, sed fine li subiĝas al insistado de membroj de laboreja komitato kaj li igas sin enskribi en la lernejon. La saman kleriginstituton vizitas ankaŭ lia filo, dum tago ili eĉ sidadas en la sama benko. Subite ekmontriĝas, ke la paĉjo havas multe pli malbonan prosperon ol lia infano. Ĉu la patro kapablos rebonigi sian reputacion kaj sukcesi antaŭ profesoroj kaj kunlernantoj?
Reeĥoj al la filmo en la ĉeĥa socio
Multaj scenoj kaj diraĵoj el la filmo estas kutime konataj, ekzemple ŝajna skarabo hrdobec, lernanto Hliník, kiu forloĝiĝis ĝis Humpolec kaj malgraŭ tio li estas senĉese enskribata en klaslibron fare de profesoro Hrbolek, prunetoj el propra ĝardeneto kiel atentemo de plaĉiga kolego Hujer, "rumana" apelo metelescu blescu, mesaĝo "ni renkontiĝos en tombejo", "estas tempo", "eĉ deponisto en ŝraŭb-deponejo povas tralegi Vergilion en originalo" ktp.
Amaskomunikiloj post multaj jaroj revenis al diraĵo de Václav Klaus en interparolo publikigita komence de februaro de 1999 en magazeno Lidové noviny: "Sed mi ne povas supervivi Marečku, podejte mi pero!. Mi konsideras ĝin kiel horore, horore malbonan filmon." Ekzemple la 10-an de marto 2002 en televida programo Nedělní partie Václav Klaus denove revenis al taksado de la filmo en reago je mencio de moderatoro Petr Šimůnek pri tio, kiel Zdeněk Svěrák (scenariisto de la filmo) taksas imagojn de Václav Klaus pri funkciado de ŝtato.
20394 Fatou
20394 Fatou estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto kaj astronomo Pierre Joseph Louis Fatou (1878–1929), dungita ĉe la Observatorio de Parizo dum lia tuta labora vivo. Sed lia ĉefa intereso esti la matematiko. Li pruvis fundamentan teoremon koncernata la integralon de Lebesgue de vico da funkcioj.
Kantono La Motte-Chalancon
La kantono de La Motte-Chalancon (france canton de La Motte-Chalancon) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 9 kantonoj de la arondismento de Die. Ĝia ĉefurbo estas La Motte-Chalancon.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de La Motte-Chalancon la jenaj 13 francaj komunumoj :
Grand-Akrao
Grand-Akrao estas unu el la dek administraj regionoj de Ganao. Temas pri la plej malgranda regiono de Ganao laŭ areo, kaj ĝi enhavas la landan ĉefurbon, Akrao, kiu ankaŭ estas la regiona ĉefurbo. Ĝi limas norde kun la Orienta Regiono; oriente kun Voltao; sude kun la Atlantiko; kaj okcidente kun la Centra Regiono.
En 1960, Grand-Akrao, tiam konata kiel Ĉefurba Distrikto de Akrao, estis kaj geografie kaj leĝe parto de la Orienta Regiono. Ĝi estis tamen, administrita disigita fare de la ministro respondeca pri la loka administrado. Ekde la 23a de julio 1982, Grand-Akrao estis kreita kiel alia memstara regiono.
Grand-Akrao havas 2.905.726 loĝantojn (2000) pro kio ĝi estas la dua plej loĝata regiono en la lando, post la regiono Aŝantujo kaj entute estas 15,4% el la tuta enlanda loĝantaro.
La etnaj grupoj plej reprezentitaj en Grand-Akrao estas: la akanoj (39,8%), la gao-adangbeoj (29,7%) kaj la eveoj (18%). La akanaj grupoj kun pli da homoj estas la gaoj (18,9%), la fanteoj (10,6%), la aŝantioj (8,3%) kaj la akvapimoj (4,9%).
La akvapimoj, kiuj parolas la dialekton de la akana lingvo, akvapima, vivas norde de la regiono, ĉe la limoj kun la Orienta Regiono.
Preĝejo Sankta Kruco (Budakalász)
Preĝejo de Apoteozo de Sankta Kruco estas romkatolika preĝejo en Hungario, en Budakalász.
Historio
En Budakalász preĝejo estis menciita jam en 1355. Nova preĝejo konstruiĝis en la 1820-aj jaroj, kiu pro la oftaj inundoj iomete ruiniĝis. Tial oni konstruis pli novan preĝejon en 1907, la malnova estis malkonstruita. La orgeno muzikas ekde 1908. Kapeleto estas videbla de 1911.
Konstruaĵo
La kirko situas en ĝardeno laŭ strato. Ĝi havas unusolan turon (kun horloĝo de 1994 super la enirejo. En la interna parto la nun videblaj freskoj estis pentritaj en 1956. Pli nova marmora altaro fariĝis en 1959. En la sekva jaro estis konstruita kapelo por baptado. En la proksimeco estas la paroĥo, same tiam konstruita, kiel la preĝejo.
Kermeso okazas en la 14-an de septembro.
Margrethe Vestager
Margrethe VESTAGER (naskiĝis la  en Glostrup) estas dana politikistino de la portugala partio Radikale Venstre. Ŝi estas ekde 2019 ano de la Komisiono von der Leyen, kun respondeco pri cifereco. De 2014 ĝis 2019 ŝi estis komisionano pri konkurenco.
Tiszanána
Tiszanána [tisanAna] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Heves.
Situo
Tiszanána situas sur ebenaĵo, ĉe bordo Tiso-(lago), laŭ flankovojoj. Kisköre troviĝas 9, Tiszafüred 22, Heves (urbo) 23 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1261. La kampoj longe apartenis al episkopejo de Eger. En 1552 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1830, 1855, 1876 kaj en 1879 inundoj okazis. Oni kreis Tiso-lagon en 1973, sekve Tiszanána havas eblon pri turismo. Vilaĝservo estas gastejo.
Ricardo de Freitas Carreira
Ricardo de Freitas Carreira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Magda Solymosán
SOLYMOSÁN Magda [pr. ŝojmoŝa:n] estis rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en ? kaj mortinta en Arad en aŭgusto 1939.
Ŝia kariero
Magda Solymosán ekde la teatra sezono de 1934–35-a estis unu el gvidantaj aktorinoj de la Teatro Thália de Kluĵo. En la somero de 1939 aŭtoakcidento okazigis ŝian morton en Italujo.
István Antal (ministro)
ANTAL István [antal iŝtva:n] ((Kenderes, la 18-an de februaro 1896 – Budapeŝto, la 5-an de septembro 1975) estis hungara politikisto, parlamentano, ministro pri justico, religio kaj publikinstruo.
Vivo
Li naskiĝis en Kenderes, kiel la hungara gubernisetro Miklós Horthy, tiel li povis lin persone renkonti. Li soldatservis dum la unua mondmilito, reveninte el la fronto, li aliĝis al ekstremdekstrulaj movadoj.
Li studis juron, poste iĝis gazetara gvidanto de ĉefministro Gyula Gömbös, pli poste ŝtatsekretario de la Justic-ministerio (1935-36 kaj 1938-42). Li iĝis en 1942 membro de la Kállay-registaro kiel senfaka patrujdefenda propaganda ministro (1942-44). Li agitis je la milito apud la germana flanko, kun plena sukceso. Post la hungara okupo de Hungario, li estis ministro pri justico, religio kaj publikinstruo en la Sztójay-registaro. Li restis en tiuj pozicioj ĝis 29-an de julio 1944. Dum tiu periodo, li aktive partoprenis en verko kaj enkonduko de kontraŭjudaj leĝoj. Post la faŝisma enpotenciĝo en Hungario, li ne surprenis taskojn, sed eĉ venis en prizonon, ĉar kritikis mensajn kapablojn de Ferenc Szálasi.
Post la dua mondmilito, la Popoltribunalo juĝis lin je penduma ekzekuto, sed persona interveno de la hungara komunista gvidanto Mátyás Rákosi, oni modifis la juĝon je ĝismorta prizono. Li liberiĝis en 1960, li vivis retiriĝante ĝis lia morto en 1975. Kvankam li verkis siajn memoraĵojn, tiuj estis eldonitaj nur en 2004.
Mohu
Mohu (hungare: Móh, germane: Moichen) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 1 025 loĝantojn (rumanoj); en 1992 724 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1488. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al Şelimbăr.
Alegana betulo
La alegana betulo (Betula alleghaniensis), estas specio de betulo, hejma en orienta Nordameriko, ekde Novlando ĝis Nova Skotujo, Nova Brunsviko, suda Kebekio kaj Ontario, kaj la sudorienta angulo de Manitobo en Kanado, okcidente ĝis Minesoto, kaj sude en Apalaĉa Montaro ĝis norda Georgio.
La alegana betulo estas la provinco-arbo de Kebekio, kie ĝi estas ofte nomita merisier [merizje], nomo kiu en Francujo estas uzata por la ĉerizarbo. La angla nomo, yellow birch (flava betulo) referencas al la koloro de la arboŝelo.
Priskribo
Ĝi estas mezgranda foliarbo atingante altecon de 20 metroj (escepte 30 metroj) kun trunko ĝis 80 cm de diametro. La ŝelo estas glata, flav-bronzkolora, senŝeliĝante en maldikaj horizontalaj strioj, kaj ofte kun malgrandaj nigraj makuloj kaj cikatroj. La branĉetoj, se ili estas kontuzitaj, havas malfortan odoron de salikila metilo, kvankam ne tiel fortan kiel ĉe la rilata la dolĉa betulo (Betula lenta). La folioj estas alternaj, ovalaj, 6-12 cm longaj kaj 4-9 cm larĝaj, kun fajne segildentaj marĝenoj. La floroj estas vent-polenitaj amentoj, 3-6 cm longaj. La masklaj amentoj estas pendantaj, la femalaj amentoj starigantaj. La fruktoj aŭtune maturiĝas, estas kunmetitaj de multaj malgrandegaj flugilhavaj semoj enpakitaj inter la amentobrakteoj.
Delfinio
Delfinio (Delphinium el ranunkolacoj) estas genro de unujaraj kaj pli ofte plurjaraj herboj kun okulfrapaj nesimetriaj floroj de kvin koloraj, precipe bluaj sepaloj, el kiuj la malantaŭa havas spronon. Multaj specioj kaj varioj estas ĝardene kulturataj. (kavalirsprono)
Laraŝo
Laraŝo, Laraĉo aŭ Larache (35.18333°N, -6.15°W) (en araba, العرائش Al-´Araish) estas havenurbo situa nordokcidente de Maroko, en la provinco de Tetuano, je ĉirkaŭ 85 km de Tanĝero kaj je 105 de Tetuano. Ĝi situas je la marbordo de Atlantiko, en la maldekstra flanko de la estuaro de la rivero Lukus.
Ĝi enhavas populacion de 107.371 loĝantoj (laŭ la censo de 2004). En la ĉirkaŭo (en la maldekstra flanko de la estuario de la Lucus) troviĝas la ruinoj de Lixus, setlejo de fenicoj kaj poste kartaga kio poste iĝis kolonio romia kaj parto de la romia provinco de Mauritania Tingitana.
La nuna urbo estas konsiderata geografia kaj historia natura plilongigo de la antikva Lixus, kiu nune estas je 3 km.
Laraĉo estis fondata en la 8-a jarcento, pli precize en 828 kiam la princo Idrisi Mohamedo donisĝin al sia frato Jahia ibn Idris, kiam araboj instalitaj en Lixus etendis siajn kampadejojn trans la rivero Lukus. Dum la postaj jarcentoj estis posedaĵo de diversaj sultanoj kaj eĉ de Hispanio ĉirkaŭ la jaro 1610 kaj ekde 1911 ĝis 1956; dum tiu lasta epoko la urbo ege hispaniĝis kaj poste malhispaniĝis.
István Angyal
ANGYAL István [andjal iŝtva:n] (Magyarbánhegyes, la 14-an de oktobro 1928 – pendumis lin en Budapeŝto, la 1-an de decembro 1958) liberecbatalanto de la hungara revolucio de 1956, gvidanto de la budapeŝta taĉmento Tűzoltó utca (fajroestingista strato), viktimo de la postrevolucia venĝo.
Li estis la plej pure idealisma kaj kontraŭdira persono de la hungara revolucio de 1956: li estis ankaŭ komunisto ne nur ribelanto. Li ribelis kontraŭ la ekzistanta komunismo, kvankam oni mortpunis lin, li restis fidela al sia konvinkiĝo.
Kiel fidela komunisto, li rifuzis la plurpartian demokration.
Biografio
Li naskiĝis en juda familio, li ne rajtis plu lerni post la kvara klaso pro lia juda deveno. Li, lia patrino kaj unu fratino estis deportita en 1944 al la koncentrejo Auschwitz (Aŭŝvico), lian fratinon pendumis la germanaj nazioj antaŭ la koncentrejo, ĉar ŝi volis fuĝi. Lia patrino mortis en la murdejo.
Li travivis la kruelaĵojn kaj iĝis konvinkita komunisto, kvankam neniam aliĝis al la komunista partio. Li sukcese abiturientiĝis kaj ekstudis en la fako hungara-historio en 1947. Ĉar li parolis en 1949 por la atakita György Lukács, oni ekskludis lin el la universitato.
Li iĝis seruristo ĉe la Budapesti Építőipari Lakatos Vállalat. Li lernis en 1951 en Dunapentele ferbetona muntisto. Kiam en 1953 malfortigis apogon de la malpeza industrio, li iĝis senlaborulo, poste laboris ĉe subentreprenoj de Közlekedési Építő Vállalat, li estis tie konstrugvidanto de 1955 ĝis oktobro de 1956.
Athée (Côte-d'Or)
Athée estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Athée etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo "Naskiĝtago de la Dipatrino" datiĝas el la 19a jarcento.
En 1674, la reĝo Ludoviko la 14-a kaj sia edzino kaj sia filo, kiuj venis sieĝi Dole, restadis en la kastelo, kiu estas nun la urbodomo.
Norda Regiono (Ganao)
Norda Regiono estas unu el la dek administraj regionoj de Ganao. Temas pri la plej granda el ĉiuj regionoj laŭ areo, kun 70,383 km². Ĝin trairas la Nigra Voltao kaj Blanka Voltao samkiel kelkaj el iliaj alfluantoj kiaj la riveroj Nasiao kaj Dakao.
Ĝi situas norde de la lando, kun limoj nordokcidente kun la Okcidenta Regiono; nordoriente kun la Orienta Regiono; sudokcidente kun Brong-Ahafo; sudoriente kun la regiono Voltao; okcidente kun Ebura Bordo; kaj oriente kun Togolando. Laŭ la censo de la jaro 2010, la regiono havis 2.479.461 loĝantojn. La regiona ĉefurbo estas Tamale.
Pinheirinho do Vale
Pinheirinho do Vale estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.497 loĝantojn en 2010.
Pinheirinho do Vale signifas en la portugala Pineto de la Valo.
Messac (Charente-Maritime)
Messac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 110 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Messac situas en la sudo de Charente-Maritime, sudoriente de Jonzac.
La 13 martiroj de Arad
La 13 martiroj de Arad estas komuna nomo por tiuj 13 hungaraj militistaraj gvidantoj (preskaŭ ĉiu estis generalo), kiuj batalis en la hungara liberecbatalo de 1848-49 kaj kiujn ekzekutis la aŭstra potenco la 6-an de oktobro, en Arad.
La ekzekuto
La generaloj (kaj la kolonelo) estis militkaptitaj fare de la rusoj post la kapitulaco de Világos, kiuj - spite al iliaj promesoj - la kaptitojn transdonis post ioma hezitado al la aŭstroj.
Je ordono de ĉefministro Felix Schwarzenberg, kun interkonsento de Francisko Jozefo la 1-a, la 13 hungaraj herooj estis starigitaj antaŭ militistaran juĝistaron, kiu juĝis ilin je ekzekuto. La juĝistaron gvidis juĝisto Karl Ernst, la ekzekutojn firmigis la guberniestro de Hungario, Julius Jacob von Haynau. Oni juĝis ĉiujn generalojn je pendigo (la aŭstroj promesis liberan formarŝon por Dessewffy antaŭ la kapitulaco). Haynau ŝanĝis la juĝon de Dessewffy, Ernő Kiss, Vilmos Lázár kaj József Schweidel al pafmorto. La ekzekutoj okazis intence la 6-an de oktobro, je la unua datreveno de murdo de Theodor Baillet von Latour, militistara ministro.
La aŭstroj samtage ekzekutis en Peŝto la grafon Lajos Batthyány iaman hungaran ĉefministron. Sur loko de la ekzekuto staras hodiaŭ la Batthyányi-lucerno (meĉujo) kun eterna lumo.
Krom la konataj martiroj, la aŭstroj pendigis la 22-an de aŭgusto la kolonelon Norbert Ormai, pafekzekutis la 25-an de oktobro la kolonelon Lajos Kazinczy (oni kelkfoje nomas lin la 14-a martiro de Arad). Oni ne ekzekutis la generalon János Lenkey, ĉar li freneziĝis en la prizono. Li mortos post kelkaj monatoj en kazamato de Arad.
La 6-a de oktobro iĝis nacia memortago en Hungario, la nomojn de la martiroj portas multaj stratoj, monumentoj ktp.
Strumica
Strumica (makedona Струмица) estas urbo situanta en la sudorienta parto de Nord-Makedonio, en la Sudorienta regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Strumica. En 2002, estis 35 311 loĝantoj.
Loko, priskribo
Ĉe la orienta rando de la urbo fluas la rivero Vodočnica. Jen alteco ĉirkaŭ 230 m. La okcidenta parto de la urbo estas en la montoj kun ĉirkaŭ 600 m alteco. La areo de la urba katastro estas ĉirkaŭ 20 km².
Transporto
La ĉefa vojo A4 pasas tra la urbo. Ĝi iras norden al la urboj Radoviš (28 km) kaj Štip (65 km), kaj oriente ĉe la limo kun Bulgario (30 km). La regionaj vojoj R1401, R 1402, R1403 kaj R2432 sekvas la ĉefan vojon A4.
Loĝantaro, ekonomio
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 35 311 loĝantoj.
Religio - Ortodoksa religio regas - 85,63 %, Islamanoj 8,60 % kaj aliaj.
Ekzistas pluraj bazlernejoj kaj ankaŭ mezlernejoj en la urbo. Krome la urbo havas privatan universitaton kaj filiojn de pluraj fakultatoj de la Ŝtata Universitato en Štip.
La urbo Strumica estas la centro de riĉa agrikultura regiono. Ekzistas evoluinta industrio, du teksfabrikoj, sanitara ceramika fabriko Sankeram, vinfarejo, ktp. Estas kalcia karbonata minejo proksime al la urbo.
Altiroj
En la urbo aŭ en la ĉirkaŭaĵo estas du mona monasteryejaj kompleksoj, arkeologiaj lokoj kaj ankaŭ naturaj maloftaĵoj (akvofaloj).
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Lu Han
Lu Han (鹿晗, naskiĝis la 20-an de aprilo 1990), ankaŭ konata kiel Luhan, estas ĉina kantisto, dancisto kaj aktoro. Li estis ano de la Sudkorea-Ĉinia knaba bando Exo kaj ties sub-bando Exo-M, antaŭ ol forlasi la bandon en oktobro 2014.
Lu Han lanĉis sian debutan albumon Reloaded en 2015 kaj ĉefrolis en pluraj filmoj kiel 20 Once Again (2015), The Witness (2015) kaj Time Raiders (2016). En 2017, li ĉefrolis en sia unua televida dramo, Fighter of the Destiny.
Frua vivo
Lu Han naskiĝis la 20-an de aprilo 1990 en Haidian, Pekino. Li studis ĉe la Universitato Yonsei en Suda Koreio kiel interŝanĝa studento. Li studis aplikatan muzikon ĉe la Seula Instituto de Artoj.
En 2010, Lu Han estis observita en Myeong-dong de agento, kiu rekomendis al li provprezenti por SM Entertainment; poste li estis trejnita en la kompanio.
2011–2014: Exo
Kune kun Tao, Chen kaj Kai, Luhan faris sian debutan televidan prezenton ĉe la SBS Gayo Daejeon la 29-an de decembro 2011.
La 10-an de oktobro 2014, Luhan starigis proceson kontraŭ SM por nuligi sian kontrakton kaj forlasis EXO.
2015–2016: Solluda debuto kaj unua travojaĝo
Luhan unuafoje lanĉis sian solludan albumon en julio 2015, kiam li kunlaboris kun fama produktisto nome Djemba Djemba. En la sama monato, li kunlaboris kun David Tao por la Vintra Olimpiko de 2022.
Lia unua cifera albumo Reloaded I estis lanĉita la 10-an de septembro 2015 de QQ Muziko.
Televida kaj filma kariero
Luhan faris sian filman debuton en la 2015 filmo 20 Once Again. Li ankaǔ ĉefrolis en la krima filmo The Witness.
En 2016, li ĉefrolis en la fantazia filmo Time Raiders. Sekve li rolis en The Great Wall, historia epopeo reĝisorita de Zhang Yimou.
En 2017, Luhan ĉefrolis en sia unua televida dramo Fighter of the Destiny. En septembro, oni anoncis, ke Luhan sin prezentos en la scienc-fikcia filmo Shanghai Fortress kune kun Shu Qi.
Rilato
La 8-an de oktobro 2017, Luhan kaj ĉina aktorino Guan Xiaotong konfesis, ke ili enamiĝas.
Éva Sütő
SÜTŐ Éva (suteo:) estas rumanuja hungara grafikistino. Li naskiĝis en Deva la 15-an de januaro 1951.
Judit B. Kopp
Judit B. Kopp, laŭ hungarlingve kutima nomordo B. Kopp Judit estis hungara skulptisto. En ŝia nomo B estis komenca litero de la edzo. Ŝia fratino estis Mária Kopp. Judit Kopp naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
NGC 4337
NGC 4337 (aliaj indikoj — OCL 878, ESO 131-SC2) estas malfermita stelamaso en konstelacio Suda Kruco.
Éva Sütő
Biografio
Inter 1970-75 Éva Sütő studis en Temeŝvaro ĉe Romul Nuţiu, Hildegard Tachner Kremper. Ŝi projektas afiŝojn, poŝtmarkojn.
NGC 4337
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Schnaittach
Schnaittach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Angino
Angino estas inflamo de gorĝa istmo kaj de la faringo. Oni povas paroli pri katara, ulcera angino. Brustangino.
József Breznay
József Breznay [jOĵef breznai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Breznay József estis hungara pentristo. Lia filo estis Gábor Breznay. József Breznay naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Breznay akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1939. Lia plej grava instruisto estis Bertalan Karlovszky. En la lasta studenta jaro kaj iom poste li estis asistanto de István Szőnyi, tiutempe li jam ekspoziciis. Li dufoje ricevis stipendion al Romo. Pro vidviĝoj li edziĝis trifoje, la dua edzino naskis dufoje, la tria sepfoje. En 1957 li povis vojaĝi al Parizo, baldaŭ li studvojaĝis al Aŭstrio, Italio, Svislando. Li ricevis plurajn premiojn inter 1937-2010.
Olavo de Carvalho
Olavo de Carvalho Luiz Pimentel (naskiĝis la 29-an de aprilo 1947 en Campinas, mortis la 24-an de januaro 2022 en Richmond) estis brazila verkisto, preleganto, eseisto, ĵurnalisto kaj filozofo. Ĝi estis unu el la gvidaj nomoj en la parolado de la brazila konservativeco. En sia junaĝo, li estis aktivulo komunisma, inkluzive estante membro de Brazila komunista partio de 1966 ĝis 1968, farinte opozicion en la tuta periodo de la milita reĝimo, sed poste seniluziiĝis el la ideologio kaj iĝis kontraŭkredanto.
La verkisto kaj anoncisto Patro Paulo Ricardo estas unu el liaj famaj eks-studentoj.
(7191) 1993 MA1
(7191) 1993 MA1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Vagner da Silva Sarti
Vagner da Silva Sarti (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Miristila acetato
Miristila acetato aŭ C16H32O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj miristila alkoholo. Miristila acetato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Miristila acetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Miristila acetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
(17964) 1999 JY41
(17964) 1999 JY41 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Canarium pimela
Canarium pimela estas specio de arbo en la genro Canarium kaj en la familio Burseracoj el Hindoĉinio. En Vjetnamio ĝi nomiĝas trám đen aŭ cà na.
1058 Grubba
1058 Grubba estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Aŭgusta familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Abramoviĉ Ŝajn, elde la Simeiza observatorio (Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sir Howard Grubb, inĝeniero kiu fabrikis la teleskopon de 1 metro de diametro (40 coloj) de la observatorio de Simeizo.
Reĝlando Hanovro
La Reĝlando Hanovro (Königreich Hannover) estis establita en oktobro 1814 fare de la Kongreso de Vieno, kun la restaŭrado de Georgo la 3-a de Britio al siaj Hanovraj teritorioj post la Napoleona epoko. Ĝi sukcedis la iaman Elekto-Princlandon Hanovron. Hanovro (konata formale kiel Elekto-Princlando Brunsvigo-Luneburgo), kaj aliĝis al 38 aliaj suverenaj ŝtatoj en la Germana Konfederacio en junio 1815. La Reĝlando estis regata de la Hanovra dinastio, juna branĉo de la Velfoj, en persona unio kun Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando ekde 1814. Ĉar ties monarko loĝis en Londono, vicreĝo (kutime pli juna membro de la Brita Reĝa Familio) administris la Reĝlandon Hanovron. La persona unio kun Unuiĝinta Reĝlando finis en 1837 pro la ascendo de la reĝino Viktoria ĉar inoj ne rajtis heredi la Hanovran tronon, kaj tiel ŝia onklo iĝis la reganto de Hanovro. Hanovro estis en la venkita flanko de la Prusia-Aŭstria milito kaj estis konkerita de Prusio en 1866, kaj tiel iĝante Prusia provinco. Kun la cetero de Prusio, Hanovro iĝis parto de la Germana Imperio post la unuigo en januaro 1871. Por mallonge revivigita kiel Ŝtato Hanovro en 1946, tiu ŝtato estis metita kun kelkaj malgrandaj ŝtatoj kiuj formas la nunan ŝtaton Malsupra Saksio en Okcidenta Germanio, poste Germanio.
József Antall (pli maljuna)
ANTALL József [antal joĵef] (Oroszi, 28-an de marto 1896 – Budapeŝto, la 24-an de julio 1974) estis hungara juristo, oficisto, politikisto (FKGP). Li estis en 1945-53 parlamentano, en 1945-46 ministro pri rekonstruado. Li estis patro de József Antall, unua ĉefministro post la komunista regado. Al li estas ligata en Hungario la kalkulado de la hungara vivminimumo.
Orienta Supro
Supra Orienta Ganao aŭ Supra Oriento estas unu el la dek administraj regionoj de Ganao. Ĝi limas norde kun Burkina Faso; oriente kun Togolando; okcidente kun Okcidenta Supro; kaj sude kun la Norda Regiono. La regiona ĉefurbo estas Bolgatanga, nomo kelkfoje mallongigita kiel Bolga.
József Antall (pli maljuna)
Biografio
Li estis kunfondinto de la Sendependa Etbienula Partio (Független Kisgazdapárt) en 1931. Dum la dua mondmilito, li laboris kiel komisaro de registaro pri rifuĝintoj ekde 1939. Li multe helpis la rifuĝintojn, kunlaboris kun la pola kaj hungara kontraŭstaraj movadoj. Li abdikis post la germana okupado de Hungario en 1944, kiam arestis lin la Gestapo. Post la milito, li estis komisaro de registaro, kaj poste ministro pri rekonstruado en la Tildy-registaro kaj parte en registaro de Ferenc Nagy en 1945-46, poste ĝis 1948 li estis partia direktoro de la FKGP. Dum mallonga periodo, li estis komisaro de registaro de la Hungara Ruĝa Kruco. Li iĝis en 1949 denove parlamentano, en la unua unupartia parlamenta elekto, kiel unu el la kunlaborantaj etbienulaj politikistoj. Li plenumis la parlamentan ciklon ĝis 1953. Dum la hungara revolucio de 1956, li partoprenis en reorganizo de la Sendependa Etbienula Partio.