cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mendelssohn (familio)
Kvar el ses gefiloj de Moses Mendelssohns pro diversaj kialoj konvertiĝis al kristanismo, aliaj idoj sekvis en postaj generacioj. Pro ĉi tiu konvertiĝo la Mendelssohn-idoj dum la nazia epoko parte ne plu estis klasifikitaj kiel judoj, kio ilin ja savis de la neniigo, sed ne de persekuto kaj diskriminado. La rilatoj de la kristanaj familianoj al judismo estis malsamaj: Dum kiam Felix Mendelssohn Bartholdy senĝene partoprenis ŝabatfestojn ĉe judaj amikoj, lia patro Abraham nomas la religiajn ritojn de la judismo, malpli ol sep jarojn post lia bapto, „degeneritaj kaj kontraŭcelaj“. La fratino de Abraham Dorothea finfine, konvertiĝinta unue al protestantismo, poste pro konvinkiĝo al katolikismo, zorgas pri la anima sano de siaj protestantaj kaj judaj parencoj. Similan sintenon poste havos la evangela eklezimuzikisto Arnold Mendelssohn, kiu deziras la ĝeneralan baptadon de ĉiuj judoj kaj plenan asimiladon.
Plejparte pro la strebado al asimilado de la plimultaj familianoj tiuj ankaŭ plurfoje ŝanĝis la familian nomon: Ekz.Abraham alprenis por si kaj sia familio post la bapto en 1822 la kroman familian nomon „Bartholdy“, kiun ankaŭ lia bofrato Jakob Ludwig Salomon, rilate al bieneto ligita kun la familio, alprenintis kun sia kristaniĝo, kaj li reagis rifuze, kiam lia filo Felix laŭ lia opinio flankenmetis ĉi tiun duan nomon favore la ege pli brilegan nomon Mendelssohn. Iomete ŝanĝita estis la nomo ankaŭ per la nobeligo de tri familiaj branĉoj, tiu de la Mendelssohn, tiu de Mendelssohn-Bartholdy kaj tiu de Mendelssohn Bartholdy (sen ligostreketo). Kiam la bankisto Otto von Mendelssohn Bartholdy nobeliĝis, tio ekigis la konteston de lia kuzo, la politiksciencisto Albrecht Mendelssohn Bartholdy, kiu opinias judan familian nomon, precipe la honorenda „Mendelssohn“, neakordigebla kun nobelpredikato.
Ne ĉiu, kiu portas la familian nomon „Mendelssohn“ aŭ ties variantojn, rilatas al la ĉiloke traktata familio: Ĉar Moses Mendelssohn pro sia rolo en la juda klerismo estis kaj estas ege fama, diversaj judoj volonte alprenis la nomon.
Snohomiŝa rivero
La Snohomiŝa rivero (angle Snohomish River) estas mallonga sed ne malgrava rivero en Vaŝingtonio, Usono. Ĝi estiĝas apud la urbo Monroe, kie Skajkomiŝa [Skykomish] kaj Snokvalmia [Snoqualmie] riveroj kunfluas. Ĝi fluas nordokcidenten distancon de 32 km, kaj fine fluas en Puĝetan Fjordon (al la golfeto "Port Gardner Bay" inter Evereto kaj Marysville.
Ĝia ĉefa alfluanto estas Pilĉak-rivero [Pilchuck], kiu aldonas sin al la fluo ĉe la urbo Snohomiŝo. La snohomiŝa riversistemo kolektas akvon de la okcidenta flanko de la Kaskada Montaro inter Snokvalmia Montpasejo kaj punkto norde preter montpasejo Stevens, entute 4 807 km². Ĉe Monroe, laŭ la usona meteologia servo, la meza fluo (averaĝo dum jaro) estas 269 m³/s.
29-a de decembro
Tagoj de semajno
La 29-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
9947 Takaishuji
9947 Takaishuji estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Shuji Takai, instuiston en elementa lernejo kaj anon de la Asocio Kuroishi Subaru. Li estas famkonata lektoro en la astronomia infana klubo fondita en Kuroiŝi.
Imre Sallai
Li agadis komence kontraŭ la unua milito kaj propagis la rusan ekzemplon. La hungara polico arestis lin la 6-an de majo 1918, sed la aŭtuna burĝa revolucio liberigis lin. Li estis ano ekde la fondo de la Hungara Komunista partio.
Li revenis al Hungario en 1929 kaj 1931. Li ellaboris la taskojn de la neleĝa gazeto kaj agraran politikon de la KP.
Oni arestis lin la 15-an de julio 1932 kun aliaj komunistaj gvidantoj pro falsa akuzo je teroratako ĉe Biatorbágy. Li kaj Sándor Fürst estis statarie mortpunita kaj oni ekzekutis ilin je la 29-an de julio 1932, spite al la internaciaj kaj hungaraj protestoj.
Literaturo
Hanôk: Libro de Ĥanoĥ
Nerila fenilpropionato
Nerila fenilpropionato aŭ 3-fenilpropanato de nerilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj nerolo. Nerila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Nerila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Nerila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Lost in Space
Netflix publikigis la unuan serion de epizodoj la 13-an de aprilo 2018. Dua serio de epizodoj (en Usono ofte nomata "sezono") premieris la 24-an de decembro 2019, kaj la tria kaj lasta sezono estis publikigita la 1-an de decembro 2021.
Selfridges
Selfridges, ankaŭ konata kiel Selfridge & Co., estas luksa brita ĉeno de ĉiovendejoj aŭ magazenoj ĉeno en la UK. Ĝin fondis Harry Gordon Selfridge, usona entreprenisto kiu komencis sian karieron en la ĉikaga magazenfirmao Marshall Field.
La ĉefvendejo de la ĉeno, en Strato Oxford, Londono, malfermis siajn pordojn al la publiko la. Ĝi estas la dua plej granda vendejo en Britio, post Harrods. Tri aliaj grandaj vendejoj de la firmao estas fonditaj ekde 1998 en Manĉestro kaj Birmingamo.
En 1940 John Lewis Partnership aĉetis la malpli grandajn vendejojn de Selfridges ekster Londono. La ĉefvendejon londonan en 1951 aĉetis la liverpule bazita ĉeno Lewis. En 1965 ĝin akiris la brita firmao Sears kaj en 2003 la kanada firmao Galen Weston aĉetis la ĉenon Selfridges kontraŭ 598 milionoj da pundoj.
Du britaj televidaj serioj rakontis la historion de la firmao: The Paradise (BBC, 2012) kaj Mr. Selfridge (ITV, 2013).
Kapoarbo
Kapoarbo estas artefarita stato de arbo, rezulto de homa agado. La trunko estas tranĉata je alto de homo por produkti vergojn. La celo estas ekhavi nutraĵon por bestoj, lignon por hejtado aŭ vergetojn por korbaĵo. La procedo estas antikva.
Pluraj arboj, ekzemple saliko (Salix alba, Salix fragilis), ordinara frakseno (Fraxinus excelsior), tigfrukta kverko (Quercus robur), eŭropa karpeno (Carpinus betulus) povas esti kultivataj kiel kapoarboj.
Izumi Yokokawa
Izumi Yokokawa (横川 泉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujita Industries kaj Yokohama Marinos.
Stacio Aŝigase
Stacio Aŝigase (足ヶ瀬駅 [aŝi-gase-eki]) lokiĝas en urbo Tono, Gubernio Iŭate, estas sur Linio Kamaiŝi. Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "Montopasejo".
Pedro Muñoz Seca
Pedro MUÑOZ Seca estis hispana komedi-verkisto, kiu naskiĝis en Puerto de Santa María (1879) (provinco Kadizo) kaj estis mortigita en la Mortigadoj de Paracuellos en 1936. Lia ekzekuto ŝuldiĝas al politikaj kialoj. Li estis arestita pro supozata kontraŭo al la respubliko.
Muñoz Seca kreis la subĝenron 'astrakano' karakterizita de ekstrema serĉo de la humureco eĉ perdante la sencon. Li skribis grandan kvanton da teatraĵoj, interalie Anacleto se divorcia filme adaptita en 1950, sed lia plej memorata verko estas 'La venganza de don Mendo' (La venĝo de sinjoro Mendo).
Li estas avo de la verkisto kaj ĵurnalisto Alfonso Usía.
Wakefield
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > Yorkshire and the Humber > Wakefield
Wakefield  estas urbo kaj metropola distrikto en la angla regiono Yorkshire and the Humber.
Griza falko
Distribuado kaj habitato
La Griza falko estas endemio de Aŭstralio, kutime limigita al la arida interno. Malferma kamparo: herbejo de Triodia, arbustaro de Acacia, kaj maldensa lignoelproduktinta arida arbaro.
Konservado
Ĝi troviĝas je tre malaltaj densecoj, nombre nur je 1,000 reproduktantaj paroj, kaj la populacio povas esti stabila. Konstantaj altaj niveloj de tropaŝtado en aridaj teritorioj kaj klarigado de duonarida zono por farmado estas degradante ties habitaton.
Internacie
Ĝi estas konsiderata kiel Preskaŭ Minacata. Listita en la Apendico II de CITES.
Aŭstralio
La Griza falko ne estas listita kiel minacata fare de la aŭstralia Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999.
Dieto
Ĉefe birdoj, ĉefe psitakoj; ankaŭ malgrandaj mamuloj, reptilioj kaj insektoj.
Reproduktado
Nestas en arboj, uzante nestojn el bastonetoj fare de aliaj specioj. La ino demetas 2-3 ovojn.
Stacio Kami-Arisu
Stacio Kami-Arisu (上有住駅 [kami-arisu-eki]) lokiĝas en urbo Sumita, Distrikto Kesen, Gubernio Iŭate, estas sur Linio Kamaiŝi. Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "Kaverno".
Il bidone
Il bidone ([il biˈdɔne], "La kontentoro]" ; konata anglalingve kiel The Swindle aŭ The Swindlers) estas itala filmo de 1955 reĝisorita de Federico Fellini. En ĝi stelulas Broderick Crawford, Richard Basehart kaj Giulietta Masina.
Publikigita unu jaron post la internacia sukceso de la reĝisoro La Strada, Il bidone pluigas per multaj el la same sociaj konsciaj, neorealisme inspiritaj temoj dum minimumigas la poezian realismon kaj ekstravagancan vitalecon, kio estas nuntempe konata kiel "fellini-esko", favore al pli politikema vidpunkto.
Intrigo
Trompuloj maskas sin kiel pastroj kaj funkciuloj por kapti la monon de kamparanoj. Unu el la trompuloj ŝajnigas sin pentristo, sed la edzino ekmalfidas lin. Alia retrovas filinon, pentas el sia agado kaj estas arestita; liberigita, li revenas al misfaroj, sed la bandanoj kverelas pro la kaŝita mono.
Rumberk
Rumberk estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Deštná en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Deštná. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 34 adresoj.
Rumberk estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,03 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1274.
28161 Neelpatel
28161 Neelpatel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Neel Sanjay Patel, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Oviedo High School de Oviedo (Florido, Usono).
Merzweiler
Merzweiler - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Stacio Rikuĉu-Ohaŝi
Stacio Rikuĉu-Ohaŝi (陸中大橋駅 [rikuĉū-oohaŝi-eki]) lokiĝas en urbo Kamaiŝi, Gubernio Iŭate, estas sur Linio Kamaiŝi. Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "Minaĵo".
(15532) 2000 AP126
(15532) 2000 AP126 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Loiret
Loiret [] estas unu el la ses departementoj de la franca regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝia areo estas kaj ĝi havis 665,587 loĝantojn en la jaro 2013. La ĉefurbo estas Orléans. Ĝia nomo venas de la rivero Loiret.
La departemento enhavas 327 komunumojn.
Geografio
Loiret havas landlimojn kun la departementoj Essonne, Seine-et-Marne, Yonne, Nièvre, Cher, Loir-et-Cher kaj Eure-et-Loir.
Carl Barât
Carl Ashley Raphael BARÂT (naskiĝis la en Basingstoke en Unuiĝinta Reĝlando) estis ĉefartisto kaj aŭtoro de kanzonoj, kun Pete Doherty, en la brita punka garage-rock-grupo The Libertines. Depost 2005, li estis ĉefo de grupo Dirty Pretty Things.
Anykščiai
Anykščiai estas urbo en la oriento de Litovio. Ĝi apartenas al samnoma subdistrikta komunumo Anykščiai, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Utena. En en la urbo vivis. La urbo situas ĉe la kunfluejo de la riveretoj Šventoji kaj Anykšta. Ĝi situas en kampara, iom monteta pejzaĝo kaj estas ĉirkaŭata de 76 lagoj.
Arkeologiaj trovoj pruvas, ke jam antaŭ 11 000 jaroj homoj loĝis en la regiono. Skribe Anykščiai unuafoje menciiĝis dum la jaro 1442, la oficialajn urbajn rajtojn ĝi ricevis dum la jaro 1792. La urba blazono montras la sanktulon Johano Nepomuka sur rivera ponto inter du montetoj.
En la urbo ekzistas pli ol 250 kulturaj monumentoj. Anykščiai estas la hejmurbo de pluraj signifaj litovaj literaturistoj.
Loiret
Arondismentoj
La teritorio administre dividiĝas je tri arondismentoj:
George Wein
George Theodore WEIN (naskiĝis la 3-an de oktobro 1925 je Bostono en Masaĉuseco - 13-an de septembro 2021) estis usona ĵaza muzikisto kaj koncerta organizisto, kiu fondis la ĵazfestivalon je Newport.
Vivo
Wein studis pianludon ĉe Margarett Chaloff, Sam Sax same kiel Teddy Wilson kaj komencis jam junaĝe perlabori per ĵazo. En 1946 li laboris kun Max Kaminsky, en 1947 kun Edmond Hall kaj post tio kun Bobby Hackett, Jo Jones, Vic Dickenson kaj aliaj.
En 1950 li malfermis per Storyville sian unuan ĵazklubejon en Bostono. Sub la sama nomo li ankaŭ tenis sian propran diskeldonejon Storyville Records ĝis 1965. Ekde 1954 li organizis la njuportan ĵazfestivalon. Dumpase de la tempo li iniciatis kun sia edzino Joyce Wein aliajn gravajn festivalojn, ekzemple Grande Parade du Jazz en Nico, Playboy Jazz Festival at the Hollywood Bowl, New Orleans Jazz and Heritage Fair kaj Boston Globe Jazz Festival. Ekde 1964 li kunorganizis kun Ralf Schulte-Bahrenberg kaj Joachim Ernst Berendt la berlinajn ĵaztagojn. Krom tio Wein plue muzikis kaj instruis ĵazon en sia hejmurbo Bostono. En 1959 li vizitis kun ĉiustelularo Eŭropon. En 2007 li vendis la rajtojn pri la njuportaj festivaloj pri ĵazo kaj popolmuziko al alia festivalorganiza firmao nome Festival Network LLC estrata de Chris Shields, kiu daŭrigis la festivalojn kun per ŝanĝita koncepto.
889 Erinio
889 Erinio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Universitato Rhodes
Universitato Rhodes (Rhodes-universiteit, Rhodes University) estas publika universitato en Graham-Urbo, Sud-Afriko.
Ĝi estis fondita 31-an de majo 1904 sub la titolo Universitata Koleĝo Rhodes (Rhodes University College). Nomita omaĝe al Cecil Rhodes, fakta fondinto de Rodezio, el kiu poste estiĝis la ŝtatoj Zambio kaj Zimbabvo. Estas la plej malnova universitato en Orienta Kablando. En 1951 la koleĝo ricevis la statuson de universitato.
Unu el la plej famaj studentoj de la universitato estis Max Theiler, virusologo ricevinta en 1951 Nobel-premion pri medicino pro malkovro de vakcino kontraŭ flava febro.
Pero
Pero estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Rho kaj Milano.
Valdelarco
Valdelarco [baldelArko] (Valo de la arko) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas valdelarcanos. La censita populacio en 2009 estis 255 loĝantoj kaj la denseco estas 17 loĝ./km².
Situo
Valdelarco estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 623 m; je 125 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 15 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 57' N, 6º 41' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
En 1594 Valdelarco formis parton de la Regno de Sevilo en la Sierra de Arroche.
Stacio Dosen
Stacio Dosen (洞泉駅 [dōsen-eki]) lokiĝas en urbo Kamaiŝi, Gubernio Iŭate, estas sur Linio Kamaiŝi. Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "Cervoj".
19818 Shotwell
19818 Shotwell estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gary Shotwell, kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Li estis instruisto ĉe la Lawton Chiles Middle Academy de Lakeland (Florido, Usono).
Beaumont-du-Ventoux
(jen france, okcitane Bèumont dau Ventor) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Buster Cooper
George „Buster“ Cooper (naskiĝis la 4-an de aprilo 1929 je Sankt-Peterburgo (Florido) en Florido) estas usona ĵaza trombonisto de svingo.
Vivo
Buster Cooper lernis ĉe Gimnazio Gibbs en Santa-Peterburgo kaj muzikis komence en lokaj orkestroj, ekzemple en la bando de Nat Towles en Teksaso. En 1950 li iris al Novjorko, studante tie ĝis 1952 ĉe Lernejo Hartnett. Ekde 1952 ĝis 1955 li muzikis kun Lionel Hampton kaj koncertaris kun ties bando en Eŭropo fine de 1953. Post li laboris en la dombando de Teatrejo Apolo en Harlemo, muzikis ĉe Benny Goodman kaj formis kun sia frato, basinstrumentisto Steve Cooper, propran bandon nome Coopers Brothers Band. Inter 1962 kaj 1969 li apartenis al la Orkestro Duke Ellington. En 1973 li transloĝigis al Los-Anĝeleso, kie li muzikis kun lokaj bandoj. Pli malfrue li denove koncertis kun Hampton kaj en la lastaj jaroj kun T. S. Monk. Krome li kunverkis surdiskigojn de Duke Ellington, de Prestige Blues Swingers, de Arnett Cobb kaj aliaj. Eĉ ĝis en la 2010-aj jaroj li regule prezentis en Sankta-Peterburgo.
28719 Sahoolahan
28719 Sahoolahan estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Seamus Andrew Hoolahan, finalisto de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri fizikaj sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Fred Moodry Middle School de Anaconda (Montano).
Sinagogo de Rákospalota
La Sinagogo en Rákospalota estas nuntempa deponejo, iam sinagogo.
Historio
Vivis judoj en Rákospalota, sed ili apartenis eklezie al Újpest. En Rákospalota memstara grupo formiĝis nur en 1902. Ili konstruis la sinagogon en la jaroj 1926 kaj 1927. Tio estis praktike la lasta konstruita sinagogo, ja post jaroj la holokaŭsto komenciĝis. Depost la 2-a mondmilito la sinagogo senhomiĝis. Ekde 1964 la Tutlanda Biblioteko Széchényi profitas la konstruaĵon, eĉ la Biblioteko aĉetis la sinagogon. Ĝi estas nun deponejo de libroj.
Nasavrky
Historio
Historiaj analoj atestas pri ekesto de la urbo en la jaro 1318. En la jaro 1350 ĉi tie jam staris preĝejo de Sankta Jiljí kaj surloke de nuna kastelo devene estis fortikaĵo, Tiutempe Nasavrky apartenis al havaĵo de imperiestro Karlo la 4-a. La imperiestro donacis, en la jaro 1355, la urbon kaj proksiman burgon Strádov al arĥiepiskopo Jan Očko el Vlašim. Dum la 16-a jarcento posedis la urbon la nobela familio Schönfeld kaj inter la jaroj 1746 kaj 1945 posedis la urbon kaj bienegon familio Auersperg.
Preĝejo de Sankta Egidio
Unuaj notoj pri la preĝejo devenas el la jaro 1350. Origine konstruita en gotika stilo, post forbruligo en la jaro 1714 ĝi estis rekonstruita en baroka stilo. Plua forbruligo en la jaro 1820 kaŭzis pluajn aranĝojn ĝis la nuna aspekto.
Parko de manĝeblaj kaŝtanoj (kastaneo kultiva)
La plej alte lokigita arboj de manĝeblaj kaŝtanoj en meza Eŭropo. Fondis ĝin en la jaro 1776 princo Jan Adam Auersperg. La plej oldaj arboj estas 229-jaraj. Ĉiujare ili fruktodonas.
6898 Saint-Marys
6898 Saint-Marys estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Stacio Macukura
Stacio Macukura (松倉駅 [macukura-eki]) lokiĝas en urbo Kamaiŝi, Gubernio Iŭate, estas sur Linio Kamaiŝi. Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "La Suda Kruco".
6898 Saint-Marys
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato Saint Mary (Saint Mary’s University) en Halifakso (Nov-Skotio, Kanado).
Pola rapidvojo S12
Pola rapidvojo S12 estas planata rapidvojo Piotrków Tryb. – Dorohusk (landlimo kun Ukrainio) je longeco ĉirkaŭ 315 km. Fina parto de vojo ekde Lublin ĝis landlimo kun Ukrainio estos parto de eŭropa trako.
Kune Pola rapidvojo S8 estas plej mallonga, preskaŭ latituda kunigilo de orienta kaj okcidenta landlimo de Pollando. Kaj kune pola rapidvojo S17 en orienta parto inter Kurów kaj Piaski verkos ĉefa transporta vojo en Lublina Provinco.
Junji Koizumi
Junji Koizumi (小泉 淳嗣, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Yokohama Flügels kaj Kawasaki Frontale.
Endre Balogh
BALOGH Endre estis rumanuja hungara verkisto naskita en Marosvásárhely la 30-an de marto 1881 kaj mortinta en Kluĵo la 8-an de marto 1925.
Biografio
Endre Balogh abiturientiĝis en sia naskiĝurbo kaj li havigis juran doktoradon en Koloĵvaro. En 1920 li gajnis laŭdon en la konkurso de Napkelet (rakonto Hajnalhasadás); Li estis kunlaboranto de la gazetoj Zord Idő, Keleti Újság, Pásztortűz kaj de pluraj gazetoj de Budapeŝto, ano de la Kemény Zsigmond Társaság kaj Erdélyi Irodalmi Társaság.
Universitato de Nablus
La universitato de Nablus (جامعة النجاح الوطنية; ankaŭ Nacia Universitato An-Naĝah) estas palestina universitato en la urbo Nablus. La universitato fondiĝis en 1977 kaj daŭrigas la tradicion de samnoma eduka institucio de la jaro 1918.
La universitato de Nablus estas neŝtata, publika institucio gvidata de kuratoraro. Ĝi havas 19 fakultatojn, kaj en 2010 havis 19 000 studentojn. La institucio havas 3000 dungitojn, kaj konsideratas la plej granda universitato en la Palestina Aŭtonomio.
Lajos Havi
HAVI Lajos [havi] estis hungara aktoro, teatrestro naskita en Arad kaj mortinta en Szászrégen la 7-an de aprilo 1917.
Kariero
Li debutis en 1875 en Arad en la trupo de Andor Sztupa. La plej gravajn sukcesojn li havis en Debrecen. Iom poste li estis helporeĝisoro de Népszínház. Inter 1884 kaj 1886 li estis sendungito, nur en 1889 li ludis denove en Debrecen. Ekde 1897 por kvar jaroj li trairis Nord- kaj Okcident-Hungarujon kiel teatrestro. Ekde 1904 por dek jaroj li estis atentinto de la Teatro Magyar, poste de la Teatro Király. Lia unua edzino estis aktorino, Róza Olajos, lia dua edzino estis Róza Szatmári (Debrecen, 1860– Budapeŝto, 1-a de oktobro 1910). Liaj filinoj estis la aktorinoj: Rózsa Havi (Debrecen, 6-a de julio 1884–?) kaj Etel Havi (Debrecen, 1890–?).
Nonnweiler
Nonnweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sankt Wendel de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Joey Burns
Joey BURNS (naskiĝis en 1966 en Montrealo en Kanado) estas kantisto, gitaristo, kaj kunfondinto kun John Convertino de usona rok-grupo Calexico de Tucson, subŝtato de Arizono.
3961 Arthurcox
3961 Arthurcox estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Arthur N. Cox, unu el la observantoj de la komenco de la Indiana Asteroid Program.
Caroline Gomperz-Bettelheim
Biografio
Caroline Gomperz-Bettelheim devenis el juda familio, kiu baldaŭ translokiĝis al Vieno. Caroline lernis pianludon de Károly Goldmark, kantadon de Moritz Laufer. Ŝi debutis kiel pianisto kiam ŝi havis dek kvar jarojn, post 2 jaroj kiel kantisto. Ŝi debutis en Viena Ŝtata Operejo en 1861. Krom la Operejo ŝi estis videbla-aŭdebla en koncertoj, ekster Vieno en Londono, Lejpcigo, Frankfurto ĉe Majno. En Aachen ŝi faris komunan koncerton kun Franz Liszt. En 1867 ŝi edziniĝis kaj prenis la edzan nomon Gomperz. Post ŝia geedzeco ŝi finis sian oficialan karieron, nur okazis hejmaj koncertoj. Ŝi neniam naskis. Ŝi havis la titolon "kortega kantisto".
Poyales del Hoyo
Poyales del Hoyo [poĜAles deLOĝo] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo Poyales del Hoyo estas etimologie komprenebla kiel Monteto de la Malsupro.
Toponimio
La loknomo Poyales estas derivaĵo de la latina pŏdiu, ≪monteto, altaĵo≫ (katalune puig, franca puy ktp.). Estas aliloke similaj loknomoj Poyales (La Rioja), Loma de los Poyales (Cádiz), Los Poyales (Ávila), El Poyo del Cid (Teruel), Poyotello (Santiago-Pontones, Jaén), Poyatos (Cuenca), Pujals dels Cavallers (Cornellá del Terri, Katalunio), ktp.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de malgranda enklavo ene de la municipo Arenas de San Pedro, kun totala areo de 3,38 km², kio faras ĝin unu el plej malgrandaj municipaj teritorioj de la tuta lando; laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 428 loĝantojn. Ĝi perdis 1 200 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 93 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas, kiel enklavo, nur kun Arenas de San Pedro. Poyales del Hoyo estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 548 msm.
Historio
Komence de la Hispana Enlanda Milito okazis murdoj de dekstruloj fare de maldekstruloj, kaj reprezalie Decembre, roto de falangistoj arestis tri virinojn: Pilar Espinosa, kiel leganto de la ĵurnalo El Socialista; Virtudes de la Puente, kiel protestanto; kaj Valeriana Granada, denoncita de lokanino kiel edzo-"stelintino". La triopo estis murdita mateniĝe ĉeŝosee. Valeriana estis graveda, kaj ŝajne la falangistoj tranĉoprenis la feton. La tri kadavroj restis sur la voj-flanko la tutan tagon ĝis lokano enterigis ilin ĉi mem.​ Ankaŭ aliaj supozitaj maldekstruloj estis ekzekutitaj. Pri tiu afero oni kreis teatraĵon, filmon kaj ĉapitrojn por libroj.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (lino, olivoleo, figoj) kaj brutobredado (abelbredado, bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado, ekzmeple pri ceramiko. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Vizitindaĵoj estas preĝejo, placo, muzeoj pri abelbredado kaj pri ludiloj.
Ministraro (Belgio)
La Ministraro de Belgio aŭ pli oficiale Konsilantaro de Ministroj (Conseil des ministres, Ministerraad) estas la plej alta plenuma organo de la Federacia Registaro de la Reĝlando Belgio. Temas pri kabineto komponita de la Ĉefministro, kiu estras ĝin, kaj dekkvar ministroj. Federaciaj sekretarioj de ŝtato estas membroj de la registaro, sed ne parto de la Konsilantaro. Laŭ la Belga konstitucio, la Reĝo de Belgio teorie prezidas la Konsilantaron, sed tio ne okazis fakte el 1957.
Belga Federacia Parlamento
La Belga Federacia Parlamento estas la duĉambra parlamento de Belgio. Ĝi konsistas el Ĉambro de Reprezentantoj (Kamer van Volksvertegenwoordigers, Chambre des Représentants, Abgeordnetenkammer) kaj la Senato (Senaat, Sénat, Senat). Ĝi havas sidejon en la Palaco de la Nacio (Palais de la Nation, Paleis der Natie, Palast der Nation). La Ĉambro de Reprezentantoj estas la unuaranga leĝofara institucio; la Senato funkcias nur kiel kunvenejo de la federaciaj komunumoj kaj regionoj.
La Belga Konstitucio ne mencias fakte la Federacian Parlamenton kiel tio; ĝi specifas ke la federacia leĝofara tasko estas plenumita de la reĝo kaj de la Ĉambro de Reprezentantoj (kaj escepte de la Senato), kaj difinas kiam ambaŭ Unuigitaj Ĉambroj kunsidu.
9963 Sandage
9963 Sandage estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Stacio Kosano
Stacio Kosano (小佐野駅 [kosano-eki]) lokiĝas en urbo Kamaiŝi, Gubernio Iŭate, estas sur Linio Kamaiŝi. Ĝi havas kromnomon de Esperanto, "Verda Vento".
9963 Sandage
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Allan Sandage (1926–2010), internacia aŭtoritatulo en stela astronomio kaj observa kosmologio.
Vencel Bíró
BÍRÓ Vencel estis hungara historiisto, verkisto, universitata profesoro naskita en Vértessomló la 9-an de aŭgusto 1885 kaj mortinta en Kluĵo la 2-an de decembro 1962.
Biografio
Vencel Bíró studis en Tata kaj Vác kaj en 1900 li enpaŝis piaristan ordenon. En Kolozsvár li studis en universitato kaj teologio (1904-08), poste li estis instruisto, pli poste direktoro de la katolika ĉefgimnazio. Ekde 1928 li estis direktoro de la Seminario Báthori-Apor. Ekde 1934 li estis la ĉefulo de memstariĝinta piarista provinco. Li estis ano de la Erdélyi Múzeum-Egyesület, Erdélyi Irodalmi Társaság, Erdélyi Katolikus Akadémia; konstanta kunlaboranto de Erdélyi Iskola, Erdélyi Múzeum, Erdélyi Tudósító, Pásztortűz, A Hírnök, Jóbarát. En 1940 oni nomumis li profesoro pri historio de Transilvanujo kaj Orient-Eŭropo de la Universitato de Koloĵvaro. En 1941 li iĝis ano korespondanta de la MTA. Inter 1945 kaj 1948 li estis vicdekano de la fakultato de filologio kaj historio de Bolyai Tudományegyetem ĝis sia pensiuliĝo en 1948.
78310 Spoto
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Federica Spoto , kiu laboris en la kampo de la dinamiko de la sunsistemo. Notinde, ŝi estas engaĝita en la kalkulado kaj esplorado por la Alfrapa Superrigardo ĉe NEODyS kaj AstDyS.
Biatorbágy
Biatorbágy [BiatorbAdj] estas nova urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en Pest (departemento), en Distrikto Budakeszi.
Geografio
Biatorbágy situas en baseno, kiun brakumas NOk-SOr la Montaro Buda. Fervojo inter Budapeŝto kaj Vieno jam trairas la urbon.
Junkers Ju 52
La Junkers Ju 52 (karesnomo: onklo Ju) estas aviadila tipo de la germana aviadilprodukta firmao Junkers. La hodiaŭ kiel Ju 52 konata aviadilo estas la trimotora versio de Junkers Ju 52/3m el jaro 1932, kiu estis pluevoluigita el la unumotora modelo Ju 52/1m.
La Junkers Ju 52 estis originale evoluigita kiel unumotora ŝarĝ-transporta aviadilo, oni decidis en 1931 por konstruado de la trimotora versio. La junkers ricevis mendon en 1933 je 450 bombaviadiloj.
La ju 52/3m servis ankaŭ kiel transporta aviadilo en la civila merkato kaj en la armeo. Oni produktis el ĝi ĉ. 4.800 ekzempelrojn ĝis fino de la dua mondmilito.
la civila versio popularis dismonde, konkuris kun Douglas-avidiloj el Usono. Germanio vendis kelkajn ekzempelerojn printempe de 1941 eĉ al la Sovetunio.
JU-Aero
En Svisa aerarmea centro en Dübendorf, Svisujo, oni povas flugi kun Junkers Ju 52 kun JU-Aero.
Literaturo
Wolfgang Miertsch Junkers Ju 52/3m, Bernard & Graefe Verlag, Bonn 1998. ISBN 3-7637-6015-6
Petro Kropotkin
Petro (Pjotr) Aleksejeviĉ KROPOTKIN, Пётр Алексеевич Кропоткин; naskiĝis la en Moskvo, Rusia imperio — mortis la  en Dmitrov, Sovetunio) estis unu el la plej gravaj anarkiistoj de Rusio kaj unu el la unuaj pledantoj por anarki-komunismo. Dum la plimulto da sia vivo, li pledis komunisman socion, sen centra registaro. Pro sia honortitolo "princo" kaj pro sia graveco kiel anarkiisto, dum la malfrua 19-a kaj frua 20-a jarcentoj, li foje nomiĝis "la Anarkiista Princo." Iuj samtempuloj lin rigardis kiel kvazaŭperfekta, inkluzive de Oscar Wilde, kiu priskribis lin kiel "viro kun animo de tiu bela blanka Kristo, kiu ŝajnas elveni Rusion." Li verkis multajn librojn, broŝurojn, kaj artikolojn, el kiuj la plej gravaj estis La konkero de pano, Kampoj, fabrikoj, kaj laborejoj, kaj lia ĉefa scienca verkaĵo, Interhelpo: faktoro en la evoluo. Li ankaŭ kontribuis al la Encyclopædia Britannica Eleventh Edition (la dek-unua eldonaĵo de la Encyclopædia Britannica).
Vivo
Petro Kropotkin naskiĝis la 27an de novembro 1842 en Moskvo, en princa familio. Kvankam li naskiĝas princo, li malakceptis ĉi tiun titolon en la aĝo de 12, sub influoj respublikanismaj. Li eniris la armeon en 1857 kaj estis sendita, kiel kozaka oficiro, al Siberio. Ekde 1867, li forlasis la armeon por studi matematikon kaj geografion en la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato. Ekde 1872 li membris en la Ĵurasa Federacio, anarkiista organizo kreita pere de skismo baze de la Unua Internacio. Reveninta al Sankt-Peterburgo li agadis kiel neleĝa propagandisto. Enkarcerigita en 1874, li forfuĝis du jarojn pli poste. Li tiam fuĝis al Britio kaj revenis en Svision, kie li daŭrigis sian agadon kaj publikigis plurajn politikajn verkojn. En 1879 li fondis la gazeton "Le révolté" (La ribelulo). Li estis denove arestita en 1883 post la strikoj de la porsilkaj laboristoj en Liono. Enkarcerigita en tiu urbo, li estis liberigita en 1886, danke al la interveno de pluraj famuloj, inter kiuj troviĝis Viktoro Hugo. Li tiam instaliĝis en Anglio kaj publikigis diversajn geografiajn kaj politikajn verkojn. Dum la unua Mondmilito li subskribis la Manifeston de la 16. Li revenis en Rusion en 1917, kaj rifuzis ministran postenon, kiun proponis al li Aleksandr Kerenskij. Li singarde reagis fronte al la bolŝevista revolucio. Li mortis la 8-an de februaro 1921 en Dmitrov, apud Moskvo.
Biografio
La princo Petro (Pjotr) Aleksejeviĉ KROPOTKIN, ruse Пётр Алексе́евич Кропо́ткин (9-an de decembro 1842 – 8-an de februaro 1921) estis rusa geografo kaj naturalisto, krom politika pensulo, estante konsiderata unu el la plej gravaj teoriuloj de la anarkiista movado, en kiu li estis unu el la fondintoj de la anarkikomunisma skolo kaj disvolvis la interhelpan teorion.
Kropotkin naskiĝis la 9-an de decembro 1842 ĉe Moskvo, en nobela familio. Lia patro, princo Aleksei Petroviĉ Kropotkin estis granda bienulo triprovince, kaj mastris ĉirkaŭ 1200 servutulojn. Li estis Rurik-a posteulo, en patra linio; lia patrino, Jekaterina Nikolaevna Sulima, estis filino de rusa generalo.
Pro ordono de la caro Nikolao la 1-a, li aliĝis en la aĝo de dekdu jaroj al la Paĝia Taĉmento ĉe Sankt-Peterburgo, la rusa milita akademio plej ĉefa el Rusio, kiu provizis al la imperio ĝiajn asesorojn kaj elitajn oficirojn. Kvankam Kropotkin malamis la lernejan militdisciplinon, lia akademia klerigado estis intensa, ricevante raciistan kaj liberalan edukadon, emfaze pri sciencoj.
Esploristo kaj geografo
Post fini sian lernadon, li servis en la Rusa Armeo de 1862 ĝis 1867. Dum tiu tempo, li estis sendita al ekspedicio ĉe Siberio, kiel parto de sia militservo. Kropotkin decidis foriri al tiu loko — povinte elekti iun pli komfortan — por foriĝi de la vivo de la ĉefurba kortego, kiu ŝajnis al li malagrabla kaj subprema. Li foriris al Irkutsk je la 24-a de junio 1862, kaj estis nomumita kampa asistanto de la generalo Kukel; finfine, li ekloĝis ĉe la vilaĝo apud Ĉita, la regiona ĉefurbo.
Lia ĉefa tasko estis fari pritakson de la reformo de la kruela siberia mallibereja sistemo, kiu grande impresis lin ĉar ĝi montris al li la difektojn de la ŝtata burokrataro kaj la administran koruptecon tiel, kiel ĝi permesis al li observi la unuajn formojn de rekta kooperado inter kampuloj kaj ĉasistoj. Ĉe Siberio, li konis la rusan poeton Miĥail Larionoviĉ Miĥailov, kiu estis kondamnita al punlaboroj pro siaj revoluciaj ideoj kaj enkondukis lin al la anarkiistaj ideoj, rekomendante al li la Proudhon-an legadon. Tiuj jaroj ĉe Siberio estis definitivaj por la Kropotkin-a posta ideologia evoluo:
Inter 1864 kaj 1866, li plenumis diversajn esplorojn ĉe la neesplorata teritorio el Manĉurio. La lasta ekspedicio estis la plej fekunda el scienca vidpunkto, dum ĝi estis esplorita la monta regiono de la Norda Siberio inter la riveroj Leno kaj Amuro. Tiu esploro havigis grandvalorajn sciencajn konojn: ĝi helpis ekkoni pli bone la geografian strukturon de la siberia regiono; la malkaŝo de fosilirestaĵoj kontribuis ellabori liajn postajn glaciejajn teoriojn; riĉiĝis la konoj pri la siberia faŭno, havigante datumojn al Kropotkin pri la interhelpo (aŭ interspecia kooperacio) kaj la altruismo en animalaj socioj; kaj laste, oni malkaŝis la vojon de Ĉita kaj la Baikala regiono ĝis la norda tundro.
Insurekcio de polaj prizonuloj ĉe Siberio kaj la kruela subpremo plenumita de la caraj aŭtoritatoj, kaŭzis ke Kropotkin kaj lia frato Aleksandro decidis forlasi la militservon. Li reiris al Sankt-Peterburgo je 1867, aliĝis ĉe la Universitato kaj prezentis al la Rusa Geografia Societo informon pri sia Vitim-a ekspedicio, kiu estis publikigita kaj havigis al li oran medalon. Li estis nomumita sekretario de la Fizika Geografia sekcio de la Rusa Geografia Societo. Li esploris la glaĉerojn ĉe Finnlando kaj Svedio nome de la menciita societo de 1871 ĝis 1873. Lia plej ĉefa laboro tiutempe estis lia studaĵo pri la Azia orografia strukturo, kiu refutis la hipotezojn de konjekta tipo bazitaj en la alpa modelo proponitaj de Alexander von Humboldt. Kvankam poste aliaj esploristoj malkaŝis strukturojn pli kompleksajn, la ĝeneralaj linioj de la enfokusigo, kiun Kropotkin pensis, restas aktualaj ĝis la nuntempo. Alia gravega laboro estis la informo, kiun li skribis pri la rezultoj de sia ekspedicio ĉe Finnlando. Je 1874, li elparolis prelege sian teorion pri la glacia tavolo de la glaciperiodo, kiu atingis la Eŭropan centron, ideon, kiu kontraŭis la konvencian sciencon de la epoko. Lia propono generis polemikon, kiu finiĝis kiam poste la scienca komunumo akceptis ĝin.
Finfine, la tria granda Kropotkin-a kontribuaĵo al la geografia scienca teorio estis lia hipotezo pri la Eŭrazia senakvigo, kiel konsekvenco de la retroiro de la glaciperiodo de la antaŭa erao.
Ĉiuj tiuj ideoj estis pripensitaj kiam li ankoraŭ ne estis 30-jaraĝa, kio supozigis lian grandan estontecon kiel esploristo. La prestiĝo de lia geografia verko estis tiom konsiderinda, ke li estis proponita kiel prezidanto de la Fizika Geografia sekcio de la Rusa Geografia Societo. Sed Kropotkin ne akceptis la enoficigon, ĉar lia interesiĝo direktis sin al la revoluciaj aktivaĵoj:
Revoluciaj pensaroj
Dum li plenumis tiujn esploraĵojn, li studis ankaŭ la verkojn de la politikaj gravaj teoriuloj, kaj li eksolidariĝis kun la malfacilaj vivkondiĉoj de la kampuloj. La rektaj propraj spertoj de lia scienca laboro kiel esploristo kaj lia intima kontakto kun la malriĉo de la rusa kaj finnlanda kampularoj estis la kialo, kiu impulsis Kropotkin-on forlasi la sciencan aktivecon:
La heredaĵo ricevita, kiam lia patro mortis, havigis al li abundajn ekonomiajn rimedojn, kiuj ebligis al li plenumi trimonatan vojaĝon al la Okcidenta Eŭropo. Li foriris el Sankt-Peterburgo februare de 1872 kaj lia ĉefa celo estis Zuriko (Svislando), por informiĝi pri la situacio de la eŭropa laborista movado. Tie li kontaktis la rusan ekzilitan grupon, kiu estis forte influita de la ideoj de Miĥail Bakunin. Inter ili, troviĝis lia parencino Sofia Nikolajevna Lavrova, Nadeĵda Smezkaja kaj Miĥail Saĵin (Bakunin-a disĉiplo plej konata kiel Armand Ross). En Ĝenevo, li aliĝis kiel membro al la Unua Internacio.
Unue, li vizitis kaj kontaktis kun la marksismaj frakcioj, speciale kun la rusa grupo direktita de Nikolaj Utin. Sed li aprobis nek la socialisman skolon nek la politikan stilon, kiuj impulsis la Unuan Internacion. Post kvin sejmanoj konante la marksisman frakcion, tre ĉagrenita de la oportunisma konduto de ĝiaj estroj, li decidis ekkoni la adeptojn de Bakunin.
La anarkiisto Nikolaj Ĵukovskij rekomendis al li forlasi Ĝenevon kaj vojaĝi al Ĵuraso, kie la movado estis pli forta. Kropotkin studis la plian radikaligitan programon de la Ĵurasa Federacio ĉe Neuchâtel kaj estis dum longa tempo ĉe ĝiaj gravaj membroj, definitive adoptante la anarkian idearon.
Tie li vizitis James-n Guillaume — kamaradon, amikon kaj poste Bakunin-an biografon — kaj ili amikiĝis. Je la komenco de majo, li jam revenis al Rusia imperio. En Sankt-Peterburgo, li rekomencis siajn geografiajn esploraĵojn, kaj aktive partoprenis kiel propagandisma revoluciulo rilatita al la Ĉajkovskij-a rondo, invitita de la geografo Dimitri Klements.
Aresto kaj fuĝo
Dume Kropotkin daŭrigis siajn esplorlaborojn ĉe Finnlando kaj siajn kunlaborojn kun la Geografia Societo. En Sankt-Peterburgo, li ĉeestis la noktajn kunvenojn de la Ĉaikovski-a rondo, alivestita kiel kampulo kaj sub la falsa nomo de Borodin. Tiutempe multaj el liaj kamaradoj estis arestitaj de la cara polico. Fine de 1873, la sekvantan tagon post malakcepti la prezidantecon de la Geografia Societo, Kropotkin estis arestita de la polico.
Portita al la oficejoj de la sekretpolitika polico, la Tria Sekcio, li estis pridemandata dum kelkaj tagoj. Lia aresto faris sensacion ĉe Sankt-Peterburgo, krom la ĉagreno de la imperiestro, ĉar Kropotkin estis delonge lia propra helpanto. Li estis enprizonigita ĉe la Sankt-Petro kaj Sankt-Paŭlo Fortreso en soleca, malluma kaj malseka ĉelo. La gravaj membroj de la Geografia Societo, liaj amikoj kaj speciale lia frato Aleksandro intervenis favore al li por ke oni permesu al li daŭrigi siajn geografiajn esplorojn, povante atingi librojn, paperon kaj krajonojn. Komence de 1875, ankaŭ lia frato estis arestita de la cara reĝimo pro skribi leteron al Piotr Lavroviĉ Lavrov. La aresto de la frato kaj la dismembrigo de la revoluciaj rondoj — oni faris proksimume 2000 arestojn — kaŭzis al li fortan psikologian falon. Ankaŭ rezultiĝis fizika kolapso kaŭzita de la skorbuto.
Post kelkaj preparoj, interkonsentante signalan sistemon kun la ekstero, Kropotkin fuĝis kurante tra la mallibereja korto, kie li plenumis siajn tagekzercojn, kiam la pordego malfermiĝis por permesi la eniron al la lignoprovinzantaj ĉaroj. Persekutita de la gardistoj, li ensupreniris veturilon, kiu atendis lin kaj li perdiĝis en la homamason.
Post rifuĝi momente en domo, li ŝanĝis siajn vestojn kaj estis transportita al barbisto, kie oni razis lian abundan barbon. Poste ili foriris al tre vizitata promenejo el Sankt-Peterburgo kaj vespermanĝis antaŭ ĉiuj homoj en moda restoracio, kaŝonte finfine ĉe ekstera vilaĝeto. Dume, la polico traserĉis la domojn de liaj amikoj, sen trovi spurojn. Vestita kiel militoficiro, Kropotkin direktis sin al Vaasa-a haveneto, en la Botnia-a golfo, enŝipiĝante direkte al Svedio kaj daŭrigante al Norvegio. De tie, li veturis per brita ŝipo al la Hull-a haveno, Anglujo.
La longa ekzilo
Je la unuaj tagoj de aŭgusto 1876, Kropotkin elŝipigis ĉe Hull, sub la falsa nomo de "Aleksis Lavaŝov". Li ekloĝis ĉe Edinburgo, sed baldaŭ transloĝiĝis al Londono, kie li esperis havi pli da vivrimedoj. Li ekkunlaboris kun la periodaĵoj The Time kaj la prestiĝa Nature, amikiĝante kun la publikigaĵa subdirektoro, James Scott Keltie. Samtempe, li daŭrigis leteran kontakton kun James Guillaume, loĝanto de Svislando, kiu kontaktigis lin kun la bakuninista Paul Robin, kiu famiĝis kiel seksa reformisto kaj favoris naskiĝokvantan kontrolon kaj la prostituadan eliminon. Kropotkin kaj Robin havis debatojn kaj diskutadojn pri socialaj aferoj, rivelante puritanan aspekton en la rusa eksprinca pensado.
Post mallonga tempo en Anglio, li ekloĝis en Svislando, alvenante en Neŭŝatelo decembre 1876, kie li aliĝis al la Ĵurasa Federacio. Tie, li ekkonis Carlo Cafiero-n kaj Errico Malatesta-n, la du plej gravajn anojn de la itala sekcio de la Internacio. Decidita ekloĝi en la kontinento, li plenumis mallongan vojaĝon al Anglio por aranĝi laborajn aferojn kun la periodaĵo Nature, forirante la  al Ostende kaj de tie al Verviers (Belgio), por klopodi organizi la lokan movadon, sed la dizerto de lia amiko Paul Brousse, kaŭzis ke Kropotkin daŭrigu sian vojaĝon ĝis Ĝenevo. Tie, li renkontiĝis kun sia maljuna amiko, Dimitrij Klemenc, kaj kontaktis ĉe Vevey kun la fama anarkiista geografo Elizeo Rekluzo. Kun Brousse kaj kun la intenco influi kaŝe aliajn regionojn de Svislando, li publikigis anarkian ĵurnalon france (L'Avant Garde) relative sukcesan kaj alian germane (Arbeiterzeitung), kiu malsukcesis kaj ĉesis aperi kelkajn monatojn poste.
Kropotkin translokiĝis al Verviers, Belgio, por partopreni en la lasta kongreso de la bakuninisma sekcio de la Unua Internacio, kie li intervenis kiel delegito el la ekzilaj rusianoj kaj redaktis la kongresajn aktojn. Li devis forlasi la kongreson ĉar estis onidiro ke li estos arestita, enŝipiĝante el Antverpeno al Londono.
Poste, li vojaĝis al Francio, kontaktante kun Andrea Costa, kaj daŭrigis siajn studojn pri la Franca Revolucio, kiuj estis komencitaj en Londono. La Kropotkin-aj kaŝaj aktivecoj altiris la polican atenton komence de 1878, pro tio li devis reveni al Ĝenevo, fine de aprilo. Iom poste, li vizitis Hispanion, por koni la movadan situacion. Tiu vizito kaŭzis al li fortan impreson pro la kono de amasa anarkiista movado, kaj li revenis aŭguste al Ĝenevo.
Tuj li partoprenis en kongreso de svislandanaj anarkiistaj grupoj en Friburgo, kie evidentiĝis la certa dekadenco de la Ĵurasa Federacio. La 1878, li edziĝis al la juna rusa elmigrantino Sofija Ananjeva. La, la svislandaj aŭtoritatoj fermis L'Avant Garde kaj post tio, arestis Brousse-n iom da tempo. Ili ekis novan ĵurnalon, kiu daŭrigis la antaŭan kaj la aperis Le Révolté, kiu estis skribita de Kropotkin preskaŭ tute pro la manko de kunlaborantoj. La ĵurnalo sukcesis kaj aprile 1879 havis 550 abonantojn, kio permesis al ili aĉeti kredite sian propran presmaŝinon, fondante la Imprimerie Jurassienne (Ĵurasa Presilejo).
Teoriulo kaj Propagandisto
El la paĝoj de Le Révolté, Kropotkin prezentis la unuajn versiojn de la anarkikomunismo, sia ĉefa kontribuaĵo al la anarkia ideologio. La unua artikolo pri la temo aperis la kaj titoliĝis La anarkiista ideo de la vidpunkto de ties praktika plenumo. Tie li asertis ke la revolucio baziĝu sur federacioj de lokaj komunumoj kaj sendependaj grupoj, evoluigante la socion el kolektivista etapo de alproprigo de la produktrimedoj fare de la komunumoj al la komunismo.
Dum 1880, invitita de Elizeo Rekluzo por kunlabori en lia Universala Geografio, Petro kaj Sofia translokiĝis al Clarens.
Pro la Kropotkin-a malriĉeco, lia amiko kaj kamarado Varlaam Nikolajeviĉ Ĉerkesov, plenumis kveston por pagi lian vojaĝon. Letere al Malatesta, Kropotkin esprimis sian ekonomian malfacilaĵon:
Kropotkin partoprenis en la kongreso de Londono, sed li finis seniluziita pro la ĥaosaj diskutoj kaj ĉar finfine oni ne parolis pri la afero por kiu oni estis kunveninta: la kreo de nova Internacio.
Li restadis ĉe Anglio dum monato kaj reiris al Svislando. Mallonge poste, la svislanda registaro forpelis lin pro la rusimperiaj premadoj. Li forlasis Ĝenevon la kaj ekloĝis ĉe la franca vilaĝeto Thonon, trans lago Lemano. Herzig kaj Dumartheray surprenis sin la redakcion de Le Révolté, kvankam Kropotkin daŭre kunlaborus el la ekstero. Tie ili restadis du monatojn ĝis Sofia finis siajn gimnaziajn studaĵojn ĉe Ĝenevo.