cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Detbap
Detbap estas arta lingvo kun tre interesa fikciskribo. Ĝi estis kreita de André Steffens, Roterdamo, kiu ankaŭ kreis Aninese, kun nekonataj celoj. Certe la ĉefa intereso de la projekto estas uzi la fantazian skribon. La projekto estas nekompleta.
Kadapa (urbo)
Religioj
La urba loĝantaro havas 50% hinduojn, 47% islamanojn kaj 3% kristanoj.
Detbap
Eksteraj ligiloj
http://www.uteged.com/detbap/detbapdescr.htm
Kadapa (urbo)
Klimato
Kadapa troviĝas en duonarida klimato laŭ Klimata klasifiko de Köppen BSh. Jare pluvas averaĝe po 770 mm. Inter julio-oktobro pli ofte pluvas pro la musonoj dum inter januaro-marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 23-35 °C.
Trafiko
Al Kadapa kuras pluraj vojoj el ĉiuj direktoj. La fervoja linio trairas la urbegon ekde 1866. Flughaveno funkcias loke ekde 2015.
Alila kaproato
Alila kaproato aŭ C9H16O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la kaproata acido kaj alila alkoholo, senkolora likvaĵo kun etera aŭ frukta odoro (simila al ananaso) uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila kaproato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Larĝiĝo Malebo
La Larĝiĝo Malebo -- iam Larĝiĝo Stanley, konata ankaŭ kiel Malebo Larĝiĝo, aŭ Lago Nkunda fare de lokaj indiĝenaj popoloj en antaŭ-koloniaj epokoj -- estas lageca larĝiĝo de la plej malsupraj fluejoj de la rivero Kongo.
Plej parto de la lageca larĝiĝo estas okupata de la insulo Mbamu, apartenanta al la Respubliko Kongo.
Pri ties faŭno, gravas katfiŝoj. Tiu areo havas ĉirkaŭ 200 fiŝajn speciojn dokumentitaj, el kiuj Mormiredoj estas la plej komunaj kun ĉirkaŭ 40 specioj, kaj kun la plej alta diverseco.
Cottens FR
-
Cottens estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1323 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,97 km², de kiuj 17,3% estas kovritaj de arbaro, 69,8% servas por agrikulturo kaj 12,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cottens limas en nordo al La Brillaz, en nordoriento al Neyruz, en oriento al Hautrive, en sudokcidento al Farvagny, en sudo kaj okcidento al Autigny.
Historio
La unua dokumenta mencio de Cottens datiĝas el la jaro 1138 kiel Cotens. Dum mezepoko Cottens supozeble apartenis al la Senjorujo Arconciel. Ek de la 12-a jarcento estis menciita nobela familio de Cottens kaj kadre de biena divido en la jaro 1218 la bienoj en Cottens apartenis al la Grafo Berĥtoldo de Neŭŝatelo. Poste la Monaĥejo Hauterive posedis bienojn en Cottens. En la jaro 1442 Cottnes estis integrita al la Malonva Kamparo de Friburgo sub la Novurba Flago. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 kaj poste ĝis 1748 ĝi apartenis al la distrikto Friburgo, kaj tiam ĝi surbaze de la nova kantona konstitucio estis integrita al la distrikto Sarino.
Stansstad (stacidomo)
Stansstad estas fervoja stacidomo en Stansstad, Svislando.
Malplej evoluigitaj landoj
La termino malplej evoluigitaj landoj - angle least developed countries, LDC) signas sociekonomikan ŝtatan statuson difinitan per la Unuiĝintaj Nacioj, kiun laŭ stato de majo 2006 havas tutmonde 48 el la evolulandoj. Tiuj ekonomike aparte malfortaj ŝtatoj ofte ankaŭ nomatas „Kvara Mondo“.
Termino
La nocio malplej evoluigitaj landoj aŭ least developed countries foje erare uzatas sinonime al la nocioj malpli evoluigitaj landoj (angle less developed countries), evolulandoj (angle developing countries) aŭ triamondaj ŝtatoj. Atentindas tamen ke malplej evoluigitaj landoj signife pli malfortas kaj multe pli dependas de ekstera subteno ol less developed countries aŭ developing countries. La ekonomie malpli precize difinita termino de "triamondaj ŝtatoj" ampleksas multe pli vastan gamon da ŝtatoj.
La kategoriigo de malplej evoluigitaj landoj forte orientiĝas laŭ la indico de homa disvolviĝo, angle nomata human development index (HDI), kiu ĉiujare kreiĝas kadre de la Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado, por mezuri la evoluon de lando rilate al ekonomiaj kaj sociaj kriterioj. Ĉi-kontekste la malplej evoluigitaj landoj estas la grupo de landoj fine de la indica listo. Tamen ekzistas disputoj ĉu la kriterioj de la indico de homa disvolviĝo entute pravigas grupigon en tia listo, aŭ ĉu tia elkalkulo de indico entute havas sencon, kaj sekve ankaŭ la kategoriigo de ŝtatoj en grupo de "malplej evoluigitaj landoj" estas pridisputata.
Komune kun la malmaraj evolulandoj kaj la insuletaj evolulandoj (angle small island developing states, SIDS), la malplej evoluigitaj landoj ekde la jaro 2001 estas reprezentataj per alta reprezentanto de la oficejo OHRLLS ("Office of the High Representative for Least Developed Countries, Landlocked Developing Countries and Small Island Developing States", oficejo de la alta reprezentanto por malplej evoluigitaj landoj, malmaraj evolulandoj kaj insuletaj evolulandoj). Sekve de rezolucio de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj tiu oficejo instaliĝis ĉe la sidejo de la internacia organizaĵo en Novjorko, por helpi en la kunordigo de diversaj projektoj kaj programoj subtenaj al tiuj landaroj. Internacia politika temaro, en kiu la landaroj aparte atentatas, estas la internacia politiko cele al limigo de la tutmonda varmiĝo. Jam en la kadra interkonsento pri klimatoŝanĝiĝo de la Unuiĝintaj Nacioj (angle mallongigita UNFCCC) fiksiĝis la decido ke la membroŝtatoj en financado kaj teknologia transdono aparte konsideru la bezonojn de la malplej evoluigitaj landoj, kaj tion realigas apartaj programoj kaj specifa financiga fondaĵo.
Ruĝluma areo
Ruĝluma areo, ruĝluma distrikto, plezurkvartalo aŭ plezurareo estas parto de urba areo kie estas alta koncentro de prostituo kaj seks-orientitaj negocoj, kiel seksobutikoj, striptizejoj, kaj kinejoj por plenkreskuloj. Areoj en multaj grandurboj tra la tuta mondo akiris internacian reputacion kiel ruĝlumaj distriktoj.
La termino "ruĝluma distrikto" originiĝis el la ruĝaj lumoj kiuj estis uzataj kiel signaloj por bordeloj.
Steinbach (Hunsrück)
Steinbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Gränslösa Kulturföreningen
Gränslösa Kulturföreningen signifas Senlima Kultura Asocio. Asocio fondita en Skellefteå, Svedio por disvastigi alternativan kulturon libere kaj senlime. Ekde 1997 ĝi alvokis homojn retumi por disvastigi progresivan kulturon.
Ĝis nun Gränslösa GKF ĉefe eldonis muzikon, ekzemple la kompilon Smultron och Sojamjölk (2001) kaj diversajn eldonaĵojn de Den Förlorade Generationen/La perdita generacio. Dum la jaroj 2000-2002 GKF aranĝis la legendan festivalon Källparksfestivalen en Upsalo.
Lois McMaster Bujold
Lois McMaster BUJOLD (naskiĝis la 2-an de novembro, 1949) estas usona verkisto de sciencfikcio kaj fantasto.
Bujold estas pli fama pro ŝia serio de romanoj pri Miles Vorkosigan, proksimume mil jaroj post nun.
La Sagao Vorkosigan
(kronologia laŭ eventoj)
Alicino
Alicino estas organosulfura kombinaĵo kaj plej aktiva komponaĵo de la Allium sativum, apartenanta al la familio de la Aliacoj. Ĝi respondecas pri la vasta spektro de la antibakteria (Escherichia coli) aktiveco ekzistanta en la ajlo. Esploroj elmontras ke alicino estas tre utila por lipido-malaltigo, preventas sango-koaguliĝon, arterian hipertension, kanceron, estas kontraŭ kancero, antioksidiga kaj posedas proprecojn antimikrobajn, antiparazitajn kontraŭ (Entamoeba histolytica), antiprotozoajn kontraŭ Giardia lamblia kaj antifungajn kontraŭ Candida albicans.
Proprecoj
Tamen alicino en trovatas en la freŝa ajlo. Freŝa ajlo enhavas kelkajn enzimojn, nome, la aliino kaj la aliinazo, kiuj ĉeestas en malsamaj partoj de la planto. Ĉi-unika strukturo dizajniĝas kiel mekanismo pri defendo kontraŭ mikrobaj patogenoj de la sojlo. Kiam fungoj kaj aliaj sojlo-patogenoj atakas la bulberojn, la membranoj de tiuj fakoj detruiĝas, kaj post 10 sekundoj, la tuta aliino konvertiĝas en nova kombinaĵo konata kiel alicino.
La alicino estigita estas malstabila kaj rapide transformiĝas en serio da aliaj sufurenhavaj kombinaĵoj tia kia la dialila sulfido. La ĉefa antimikroba efiko de la alicino kuŝas sur ĝia kemia reakcio kun la tiolaj grupoj de pluraj enzimoj, ekzemple alkohola dehidrogenazo, tioredoksina reduktazo kaj RNA polimerazo, kiuj povas afekti la esencan metabolon de la aktiveco de la cisteina proteinazo implikita en la virusatako de la Entamoeba histolytica. Estas la alicino kiu donas al la ajlo ĝian akran odoron.
Ferenc Abaffy
Ferenc Abaffy [abafi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Abaffy Ferenc, slovake František Abafi estis hungara-slovaka departementa oficisto, parlamenta deputito, jakobeno, bienulo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis nagyabafalvi kaj felsőlehotai [nadjabafalvi felŝOlehotai].
Alicino
Historio
Alicino estis unue izolita en 1944 de Chester John Cavallito (1915-2010) kaj John Hays Bailey. Ili malkovris ke la alicino estas tre malstabila kaj ĝia efektiveco nur daŭris dum mallonga tempoperiodo. Pro tio ĝi ne povis esti amasproduktita kiel fidinda kaj efika suplemento ... sed tio estis antaŭ 70 jaroj.
En la lastaj jaroj, pluraj kompanioj sukcesis produkti pli stabilajn alicinojn uzante patentita procezo kiu ebligas produkti alicinon kiel alte efikan suplementon. Ĉi-patentita procezo implikas la uzon de akvo kiel bazo por la formuliĝo. Ĉi-akvo-baza formulado implikas la uzon de la akvo kiel bazo por ĝia formulado. Ĉi-akvo-baza formulado de purigita alicino elmontriĝis esti pli kemie stabila ol aliaj preparaĵoj de ajloekstraktoj.
Ferenc Abaffy
Biografio
Ferenc Abaffy akiris diplomon en Jezuita Universitato de Nagyszombat, Post siaj studoj li estis oficisto en Árva, inter 1766 kaj 1772 li estis vicdepartementestro, poste li vojaĝis en Eŭropo. Li estis parlamentano en 1790 en Pozono, kie li strebis sensukcese por rajtoj de protestantoj. Tiutempe supozeble li konatiĝis (aliĝis?) al la framasonoj, baldaŭ al la jakobenoj. Li estis partoprenanto en la konspiro de Ignác Martinovics, en 1795 li estis akuzita kaj sidis en prizono duonjaron, sed poste li liberiĝis. Li estas konsiderata aŭtoro de la hungara kaj slovaka tradukoj de jakobena himno. Lia edzino naskis 7 gefilojn inter 1760-1784.
Kastelo de Velence
Historio
En tiu loko estis konstruita nobeldomo en la 18-a jarcento. En 1913 arkitekto Alajos Hauszmann aĉetis ĝin, poste li trakonstruis ĝin en la sekva jardeko al someruma kasteleto. Heredantoj de Hauszmann forvendis la kastelon al familio Gschwindt. En 1954 Hungario ŝtatigis la konstruaĵon kaj ĝi apartenis al la sindikatoj. Ekde tiam laboristoj feriumas en la kastelo seninterrompe.
Konstruaĵo
La teretaĝa kastelo (sed estas iom da etaĝo) situas sola en mezo de granda parko. Memortabulo pri Alajos Hauszmann estis metita sur la muron en 1997. Krom la kastelo en la parko troviĝas ankaŭ aliaj senvaloraj domoj. Interne estas videblaj ankaŭ la originaj stukoj, ceramika forno kaj la ŝtuparejo el ligno.
Parko
En la parko kreskas protektataj tilioj kaj kaŝtanoj, tamen mem la parko aspektas malbone. Menciindas la ornama enirejo de la parko.
Sudreĝa albatroso
La Sudreĝa albatroso aŭ simple kaj dekomence Reĝa albatroso (Diomedea epomophora) estas granda marbirdo de la familio de Diomedeedoj. Kun averaĝa enverguro de ĉirkaŭ 3 m, ĝi estas la dua plej granda albatroso, malantaŭ la Vagalbatroso.
Taksonomio
Albatrosoj apartenas al la familio de Diomedeedoj el la ordo de Procelarioformaj, kun pufinoj, fulmaroj, ŝtormopetreloj, kaj merĝopetreloj. Ili kunhavas iajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko nome narikornoj, kvankam la naztruoj ĉe albatrosoj estas en la flankoj de la beko. La bekoj de Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ en tio ke ili disiĝas en inter 7 kaj 9 kornecaj platoj. Fine, ili produktas stomakoleon faritan el vaksoesteroj kaj trigliceridoj kiu estas stokita en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj sane kiel energiriĉa manĝofonto kaj por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Tiu specio estis iam konsiderata samspecia kuna la Nordreĝa albatroso (Diomedea sanfordi) kiel Reĝa albatroso kaj nun la disigo en du specioj estas preskaŭ universale akceptita. BirdLife International, Brooke, kaj Robertson & Nunn. Clements ankoraŭ ne agnoskas la disigon, kaj la SACC agnoskis neceson de tiu propono.
Etimologio
Diomedea epomophora estas enhavata en la genro Diomedea kies nomo aludas al Diomedo, greka heroo kies kompanoj turniĝis en birdoj laŭlegende.
Aspekto
La Sudreĝa albatroso havas longon de 112 al 123 cm kaj pezo de 8.5 kg. Maskloj estas ĉirkaŭ 2 al 3 kg pli pezaj ol inoj. Averaĝa enverguro estis registrita el 2.9 al 3.28, kun supra limo de ĉirkaŭ 3.51 m. La Vagalbatroso povas superi tiun specion en maksimuma grando kaj averaĝe estas iome pli granda, sed ambaŭ specioj estas sufiĉe proksimaj laŭ grandoj tiele ke ĝi ne povas esti uzata por distingi inter ili. La junulo havas blankajn kapon, kolon, supran dorson, pugon kaj subajn partojn. Estas nigra makuleteco en dorso, kaj ili havas malhelbrunecajn aŭ nigrecajn flugilojn kun blanka makuleteco ĉe kovriloj. Ties vosto estas blanka escepte ĉe nigra pinto samkolora kun la subflugiloj. Junuloj tuj perdas sian nigron en vosto kaj dorso. Blanko aperas ĉe supraflugiloj laŭgrade, dum makuleteco ekas el la antaŭa bordo. Ĉiuj aĝoj havas rozkolorecan bekon kun nigro en tranĉobordo de supra makzelo, kaj la kruroj estas karnokoloraj. Junuloj kun tute malhelaj supraflugiloj povas esti malfacile diferenceblaj el la Nordreĝa albatroso. Estas klaraj sed subtilaj diferencoj kompare kun la Vagalbatroso, ĉar la Sudreĝa havas tute nigrablankan aspekton, sen la oranĝeca kolmakulo ofte trovita ĉe la Vagalbatroso. Plej da Vagalbatrosoj havas malhelajn plumojn en vosto kaj krono kaj la blanko en tiu specio etendas el la mezo de la flugiloj, en pli grandaj makuloj. La bekokoloro estas ankaŭ iom pli pala, same kiel la malhela tranĉobordo kun la meza. La averaĝa vivodaŭro estas 42.3 jaroj.
Teritorio
La majoritato de la tutmonda populacio de Sudreĝa albatroso nestumas en la senrata ĉeantarkta Kampbelinsulo, nome ĉirkaŭ 8,200 al 8,600 paroj. Estas pli malgrandaj kolonioj en Insulo Adams kaj Aŭklandinsulo de la Aŭklandoj, kun 20 paroj kombine, kaj 69 paroj en Insulo Enderby kaj kelkaj hibridoj sanfordi X epomophora ĉe la kolonio de Nordreĝa albatroso en la Duoninsulo Otago en Novzelando. Ili havas teritoriojn laŭlonge de la sudaj oceanoj koncentre ĉe okcidentaj kaj orientaj marbordoj de suda Sudameriko, kaj ankaŭ en akvoj ĉirkaŭ Novzelando.
Reproduktado
Ili preferas nestumi ĉe tufherbaj herbejoj, altebenaĵoj aŭ kornicoj; la ino demetas ununuran ovon ĉiun duan jaron. Ambaŭ gepatroj kovas la ovon, kaj idozorgadas la junulon. Por nutri la idon ili teritorias suden al la Kampbela Marebenaĵo kaj norden al la Ĉathama Altebenaĵo.
Konservado
La IUCN klasigas tiun birdon kiel Vundebla, kun loĝan teritorion de 63,400,000 km², kaj reproduktan teritorion de 750 km² kun totala ĉirkaŭkalkulita populacio de inter 28,000 kaj 29,500 (1997).
La populacio rekuperiĝas el drasta subena spiralo fine de la 19a jarcento kaj komence de la 20a jarcento. Ĉe la 1880-aj jaroj, tiu albatroso estis formortigita el la Aŭklanda Insulo kaj el Insulo Enderby. Porkoj kaj katoj estas ankoraŭ problemo, ĉar ili prenas kaj idojn kaj ovojn, en Aŭklanda Insulo. Multhokada fiŝkaptado estas ĉefa problemo kaj ebla nova minaco estas Dracophyllum, nome arbusto kiu estas malaperinta el ties nestoteritorio.
20814 Laurajones
20814 Laurajones estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Laura Jones, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la University School of Milwaukee en Milvokio (Viskonsino, Usono).
Schildau
Schildau estas eksa urba komunumo en Germanio, kiu la 1-an de januaro 2013 kun la najbara urba komunumo Belgern kuniĝis al nova urbo Belgern-Schildau. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de 2011 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis loĝantojn.
Stacio Ginza
Stacio Ginza (japane: 銀座駅 [ginza-eki]) estas metroa stacio de la metroa reto Tokyo Metro. Ĝi servas 3 liniojn: Linion Ginza, Linion Marunouchi, Linion Hibiya. La stacio situas en la kŌmerca kvartalo Ginza, en Kvartalo Chūō de Tokio, Japanio.
Partanna
Partanna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Trapanio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castelvetrano, Montevago (AG), Salaparuta kaj Santa Ninfa.
Stacio Ginza
Apudaj stacioj
La sekvaj stacioj situas je 200—700 metroj de la stacio Ginza.
Gvaraĉo
Guaracha, en Esperanto gŭaraĉo aŭ gvaraĉo, estas tipo de danckanto, kiu evoluis je la 18-a jarcento en Kubo. La ofte dusencaj, satiraj aŭ pikemaj tekstoj estis prezentataj de ĥoro kaj solisto kaj ofte improvizataj. Gŭaraĉo estis longan tempon muziko de la malavantaĝigitaj sociaj tavoloj, nur meze de la 20-a jarcento ĝi fariĝis konata al vasta publiko. Tio okazis per danckapeloj kaj popularaj komponistoj kiel Ñico Saquito aŭ Julio Gutiérrez.
La pecoj plej ofte pulsas laŭ 3/4-a, 6/8-a aŭ 2/4-a takto kaj estas diference al Son plejofte pli rapidaj kaj pli viglaj. Al la interpretantoj de gŭaraĉo apartenas Félix Dima, Celia Cruz, Roberto Faz, Benny Moré, Pío Leyva, Roberto Colé, Benito de Jesus kaj Ñico Saquito same kiel Candita Batista.
Krom la kuba gŭaraĉo en Porto-Riko ekzistas memstara muzikstilo samnoma, kiu evoluis en la 1950-aj jaroj el hispanaj radikoj.
4194 Sweitzer
4194 Sweitzer estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 15-an de septembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ludwig Ferdinand Huber
Ludwig Ferdinand HUBER (naskiĝinta la en Parizo, mortinta la  en Ulm) estis germana verkisto. Li estis la filo de Michael Huber kiu sukcese propagandis la literaturon germanlingvan en Franclando.
Vivo
En la aĝo de du jaroj li venis kun la gepatroj al Lepsiko kie li bone edukitis kaj lerneme akiris al si multon da sciendaj aferoj. Ĉefe la modernaj lingvoj kaj la beletroj franca, angla kaj germana fascinis lin.
Ŝato de propra poemfarado igis amikajn rilatojn al Christian Gottfried Körner kaj la fratino de la edzino korner-a, Dora Stock. Kun ŝi iĝis fianciĝo. En 1784 la du amikoj kaj la du fratinoj sendis ovacileteron al Friedrich Schiller kiu ekgravis por ties estonteco. Post pli longa restado en Dresdeno, kie Huber frekventis rondojn ĉirkaŭ Schiller kaj Körner, li iĝis sekretario ĉe la saksia ambasadejo en Majenco en 1787. Ankaŭ post la revoko de la saksia legato en 1790 ĝis la invado de la francoj li ja restis tie kiel fremdulo. Post okmonata restado en Frankfurto ĉe Majno Huber finfine revenis al Dresdeno.
Post la morto de Forster (1794) Huber edziĝis al ties vidvino. Kelkajn jarojn pli poste, en 1789 li translokiĝis el Stuttgart por transpreni anstataŭ Ernst Ludwig Posselt la postenon redaktista de »Allgemeine Zeitung«. Post malpermeso fare de la virtembergaj aŭtoritiatoj Johann Friedrich Cotta translokigis la redakcion de la menciita gazeto en 1803 al Ulm kie Huber nomumitis landa direktoreja konsiliisto de la nova bavaria provinco Ŝvabio ene de la edukadministerio.
Verkista agado
Hodiaŭ estas forgesitaj la komedioj kaj tragedioj de Huber, inter kiuj »Das heimliche Gericht« (Leipzig 1790) tiutempe furoris. Kiel spritoplenan, literaturan kritikiston li montris sin antaŭ ĉio ankaŭ verkinte »Vermischten Schriften von dem Verfasser des heimlichen Gerichts« (Berlino 1793), kien oni enpresis ankaŭ ties recensoj kiuj antaŭe estis aperintaj ĉe »Jenaische Allgemeine Literaturzeitung«. Estante publicisto lerta li ankaŭ skribis por historiaj/politikaj gazetoj: »Friedenspräliminarien« (Berlino 1794-96) kaj »Klio« (1795–98) auf. Lia verkaro »Sämtliche Werke seit dem Jahre 1802« prizorgitis kaj ornamitis per biografio fare de la edziono (Tübingen 1807–19).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 588 (tie ĉi interrete)
Valvo (aertubo)
Aertuba valvo estas principe retroferma valvo ĉe aertuboj de  pneŭoj. Ĝi estas ilo, kiu zorgas, ke la premita aero aŭ alia gaso en aertubo ne eliĝas el la pneŭo. Ekzistas aertubaj valvoj por Principe ili funkcias laŭ la sama sistemo.
Listo de la naturregionoj en Rejnland-Palatinato
Tiu ĉi Listo de la naturregionoj en Rejnland-Palatinato indikas la naturregionoj, kiuj situas komplete aŭ parte en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi baziĝas sur la germanlingva libro Handbuch der naturräumlichen Gliederung Deutschlands (manlibro de la naturregiona divido de Germanio) eldonita de Landesamt für Umwelt, Wasserwirtschaft und Gewerbeaufsicht (landa oficejo pri medio, akva mastrumado kaj laborinspektado) en tiuj ĉi federacia lando. La unuoj dividiĝas en ĉefaj unuoj (duciferaj) kaj unuoj (triceferaj) kaj subunuoj (postkomaj ciferoj, mankas ĉi-tie!). La lastaj estas el la unuopaj mapoj 1:200.000, kiuj eldoniĝis poste kiel pliprecizigo de la manlibro.
La ducefera kodo kun antaŭa D signifas la nova ordigo el la jaro 1994 de Bundesamt für Naturschutz (BfN) (federacia oficejo de naturprotektado), kies enordigo apenaŭ estas uzata.
Divido
Ĉiuj indiko pri la areoj en km² nur indikas la grandecon de al naturejo ene de la lando Rejnlando-Palatinato.
17 Palatinata Arbaro (D 51)
tuta areo: 1.621,0454 km²
19 Saar-Nahe-Bergland (D52)
tuta areo: 2.417,1731 km²
22 Nördliches Oberrheintiefland (al D53)
tuta areo: 3.177,6659 km²
23 Rhein-Main-Tiefland (zu D53)
tuta areo: 99,3996 km²
24 Hunsrück (D42)
tuta areo: 2.607,2001 km²
25 Mozela valo (D43)
tuta areo: 862,7066 km²
26 Gutland (D49)
tuta areo: 915,6924 km²
27 Osteifel (al D45)
tuta areo: 2.593,3056 km²
28 Westeifel (zu D45)
tuta areo: 933,8717 km²
29 Mittelrheingebiet (D44)
tuta areo: 1.137,9405 km²
31 Gießen-Koblenzer Lahntal (D40)
tuta areo: 134,6883 km²
33 Bergisch-Sauerländisches Gebirge (D38)
tuta areo: 435,6016 km²
55 Niederrheinische Bucht (zu D35)
tuta areo: 6,1653 km²
Den förlorade generationen
Den förlorade generationen (mallongige DFG) estas sveda, alternativa, pli malpli verdista muzikgrupo. Ĝi naskiĝis en Skellefteå en 1995. Pro transloĝado de ĝiaj membroj ĝi nun ekzistas en diversaj partoj de Svedio.
Esperantaj membroj de DFG fondis en 2003 muzikgrupon La Perdita Generacio.
Villefort (stacidomo)
Villefort estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en , en departemento Lozère, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
32532 Tereo
Ĝia saturna MOID estas nur 0,0509142 astronomia unuo (7,617 milionoj da km) kaj, la, ĝi pasis al 0,49516 AU (74,075 milionoj da km) de Saturno.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la mitologia centaŭro Tereo; ĉasisto, kiu kaptis ursojn kaj portis ilin, vivantajn kaj baraktantajn, en sian hejmon.
3526 Jeffbell
3526 Jeffbell estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la usona planeda sciencisto Jeffrey ("Jeff") F. Bell (1955–2020).
Aŭvernjo-Rodano-Alpoj
Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (Auvergne-Rhône-Alpes []) estas regiono de Francio. Ĝi estis kreita de teritoria reformo de francaj regionoj en 2014 per kunigo de Aŭvernjo kaj Rodano-Alpoj. La nova regiono validis ekde la.
Covent Garden
Covent Garden estas distrikto en Londono, en la orientaj bordoj de West End, inter St Martin's Lane kaj Drury Lane. Ĝi estas asocia kun iama frukt-legoma bazaro en la centra placo, nuntempe populara komerca kaj turisma loko, kaj kun la Royal Opera House, kiu estas foje nomita "Covent Garden". La distrikto estas dividata pere de la ĉefa vojo Long Acre, norde de kiu estas sendependaj vendejoj cetritaj al Neal's Yard kaj Seven Dials, dum la sudo enhavas la centran placon kun siaj surstrataj artistoj kaj plej el la historiaj konstruaĵoj, teatroj kaj distraj instalaĵoj, kiel la London Transport Museum kaj la Reĝa Teatro (Drury Lane).
La areo estis kampara ĝis iĝi por mallonge setlita en la 7a jarcento kiam ĝi iĝis la kerno de la angla-saksa komerca urbo Lundenwic, poste abandonita fine de la 9a jarcento post kio ĝi reiĝis kampara. Ĉirkaŭ 1200, parto el ĝi estis enmurigita fare de la Abatejo Westminster por uzo kiel plugebla tero kaj fruktoĝardenoj. Referencata kiel "la Ĝardeno de la Abatejo kaj de la Konvento", kaj poste "Covent Garden" (Konventa Ĝardeno), ĝi estis kaptita de la reĝo Henriko la 8-a kaj transdonita al la Grafoj de Bedford en 1552. La 4a grafo komisiis Inigo Jones konstruis kelkajn domojn por altiri riĉajn posedantojn. Jones desegnis la italecan arkaran placon kun la preĝejo de Sankta Paŭlo. La desegno de la placo estis nova por Londono kaj havis gravan influon sur la moderna urboplanado, agante kiel la prototipo por novaj domaroj dum Londono kresliĝis.
Covent Garden estas ene de la londonaj boroughs (kvartaloj) Westminster kaj Camden kaj la parlamentaj divizioj Londono kaj Westminster kaj Holborn kaj Sankta Pankras. La areo ricevis la servojn de la metroa stacio de la linio de Piccadilly en Covent Garden ekde 1907; la 300-jarda veturo el la stacio de Leicester Square estas la plej mallonga en Londono.
20817 Liuxiaofeng
20817 Liuxiaofeng estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Liu Xiaofeng, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo n° 1 de Fuĝoŭo (Fuĝjano, Ĉinio).
16048 Eddiedai
16048 Eddiedai estas malgrande, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Eddie Dai, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri ĉelbiologio kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Olathe North High School, Olathe (Kansaso, Usono).
Procedo de Czochralski
La "Czochralski-a procedo" estas metodo de kristala kreskigo uzita ekhavi unuopajn kristalojn de duonkonduktaĵoj, metaloj (ekz. paladio, plateno, arĝento, kaj oro), kaj saloj.
Sintaj
Sintaj, ĉine 邢台 / 邢臺 aŭ 邢台 estas metropolo en Ĉinio. La municipo administras ankaŭ la proksimajn urbojn kaj distriktojn.
Procedo de Czochralski
La plej grava aplikaĵo eble estas la kreskigo de grandaj cilindraj ingotoj de silicio. Altpureca, semikonduktaĵ-grada silicio (kun nur kelkaj partoj el miliono da malpuraĵoj) fandiĝas en krisolo. Dopaĵaj malpuraĵaj atomoj tiel kiel boro aŭ fosforo povas aldoniĝi al fanda esenca silicio laŭ precizaj kvantoj por dopi la silicion, kiu ŝanĝigas ĝin en n-tipan aŭ p-tipan malesencan silicion. Tio ĉi influas la elektran konduktivecon de silicio. Kerna kristalo mergiĝas en fandan silicion. La kerna kristalo tiriĝas supren kaj rotacias samtempe. Per preciza regado de la temperatura gradiento, la tira rapideco, kaj la rotacia (angula) rapideco ebligas eligi grandan, unuop-kristalan, cilindran ingoton de la fandaĵo. Tiu ĉi procedo kutime fariĝas en inerta atmosfero, tia kia argono, kaj en inerta krisolo, tia kia kvarco.
Sintaj
Geografio
Sintaj etendiĝas en la centra-norda parto de la lando.
Historio
Sintaj estas la plej malnova durbo en Norda Ĉinio, eĉ ĝi funkciis, kiel ĉefurbo, poste prefektejo. Diversaj dinastioj ragadis tie. En 1966 tertremo okazis.
Procedo de Czochralski
La plej granda silicia ingoto produktita ĝis nun estas 400 mm diametra kaj 1 ĝis 2 m longa. Maldikaj siliciaj tranĉaĵoj tranĉiĝas de tiuj ĉi ingotoj, lapuriĝas** al tre alta plateco, kaj poluriĝas al glata spegula surfaco por integritaj cirkvitoj.
La procedo nomiĝas laŭ Jan Czochralski, kiu malkovris la metodon en 1916 dum esplorado pri la kristaliĝa rapideco de metaloj.
Ekipaĵo
La Czochralski-a (CZ) kristal-kreskiga forno ankaŭ nomiĝas kristala tirilo. La ekipaĵo ĝenerale havas suban kaj supran akve malvarmigitajn ĉambrojn. La supra ĉambro uziĝas por malvarmigi la ingoton kaj por eligi la ingoton, dum la suba ĉambro uziĝas por la kreskigo de la ingoto. La suba ĉambro entenas hejtŝirmilon, hejtilon, kaj la krisolon. La krisolo subteniĝas de piedestalo kaj ŝafto kiuj rotacias kaj translokiĝas. Sub la krisolo estas kapt-ŝirmilo por kapti fandaĵon kaj ŝirmi la bazon de la ĉambro se la krisolo rompiĝas. La kernkristala tenilo pendas de ŝafto aŭ kablo kiu ankaŭ povas rotacii kaj translokiĝi.
La moderna tirilo ĝenerale entenas du aŭtomatajn regilojn. La unua regilo regas la diametron de la kristalo. Ĝi mezuras la diametron de la kristalo kaj aŭ pliigas aŭ malpliigas la ingot-tiran rapidecon por atingi la ĝustan diametron. La krisol-puŝa rapideco estas frakcio de la ingot-tira rapideco. La frakcio elektiĝas por teni la nivelon de la fandaĵa surfaco ĉe la sama nivelo en la hejtilo. La dua regilo regas la temperaturon de la hejt-ŝirmilo. Ĝi mezuras la temperaturon kaj aŭ pliigas aŭ malpliigas la kurenton en la hejtilo. Estas konekto inter la du regiloj. Ĉar la temperaturo de la fandaĵo efikas la rapidecon de kreskado de la ingoto, la cela temperaturo ŝanĝas proporcie al la diferenco inter la averaĝa tira rapideco kaj la cela tira rapideco. La regiloj en la kristala tirilo povas esti tri-funkciaj elektronikaj regiloj, sed nun pli ofte ili estas programeblaj logikaj regiloj.
La konvekta fluo de fanda silicio en la kvarca krisolo erozias kvarcon kaj pliigas oksigenon en la silicia kristalo. Por halti tion ĉi, magneta Czochralski-a(MCZ) forno uziĝas. Tia forno havas transversajn Helmholz-ajn bobenojn ekster la suba ĉambro. Per variado de la elektra kurento en la bobenoj, oni povas ĉesigi la konvektan fluon kaj malpliigi la nivelon de oksigeno en la ingoto. MCZ-aj fornoj estas duoble tiom multekosta kiel kutima CZ-a forno.
Materiala Scienco de la Czochralskia Procedo
Inter la fizikaj regionoj de intereso de kreskanta Czochralskia ingoto estas la fandaĵo, la solido-likva interfaco, kaj la malvarmiĝanta supro de la ingoto. Estas kelkaj procezoj de intereso tie ĉi. Inter ili estas la fluo en la fandaĵo, la formado de likvo-solida interfaco kaj la enkorpiĝo de malpuraĵoj ĉe la interfaco, kaj solidaj reakcioj en la malvarmiĝanta ingoto.
Kiam oni ekkonsideras la Czochralskian fandaĵon kaj la likvo-solidan interfacon, oni vidas iom kompleksan situacion. Ĝenerale:
Villefort (Lozère)
Villefort estas franca situanta en departemento Lozère, regiono.
Procedo de Czochralski
Fluo en la Czochralski-a Fandaĵo
La kaŭzoj de konvekto en la Czochralski-a fandaĵo estas:
Villefort (Lozère)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villefortais.
Sintaj
Ekonomio
Sintaj estas la plej grava bazo por krudmaterialoj, precipe karboj en Norda Ĉinio. La urbo havas ankaŭ elektrocentralon.
Ekspluato (minado)
La termino ekspluato signifas en minado la ekspluaton de minoj, t.e. la kompleta elsolvado de la uzebla enhavo de geologia kuŝejo el la kromrokaĵo. La minekspluato estas la esenco de ĉia minista agado. Ankaŭ la ekstraktado de naturmaterialoj kiel ekzemple rompŝtonoj, gruzo, sablo, kaolino, lomo oder argilo el ŝtonrompejoj aŭ subĉielaj minejoj nomiĝas ekspluato.
Nord-Ĉinia Altebenaĵo
La Nord-Ĉinia Altebenaĵo (en tradicia ĉina, 華北平原; en simpligita ĉina, 华北平原; en pinjino, Huáběi Píngyuán), situa en la nordoriento de Ĉinio, estas ampleksa regiono formita de la sedimentoj de la riveroj Flava kaj Huai, kiuj estas ĝis 900 metrojn profundaj. Estas la plej granda aluvia ebenaĵo de Orienta Azio kaj unu de la plej dense loĝataj areoj de la mondo.
Sintaj
Klimato
Sintaj havas kontinentan klimaton iomete kun influo de musono. Jare pluvas po 493 mm. En ĉiuj monatoj pluvetas aŭ neĝetas, sed nur en julio kaj aŭgusto pluvas, kio ne sufiĉas. Foje pulvoŝtormoj okazas. Inter junio-aŭgusto la temperaturo atingas la 30 °C. Inter decembro-februaro frostas.
Nord-Ĉinia Altebenaĵo
Estas la zono de plej granda produktado de sorgo, milio, maizo kaj kotono de Ĉinio. Oni kultivas ankaŭ tritikon, sezamon, arakidon kaj tabakon. Estas ankaŭ gravaj kuŝejoj da nafto en Dagang (Tianĝino) kaj en ŝengli (Ŝandong).
Sintaj
Trafiko
Sintaj estas nodo de ĉefvojoj kaj fervojoj.
Nord-Ĉinia Altebenaĵo
La geografio de la ebenaĵo ludis gravan rolon en la kulturo kaj politiko de Ĉinio ekde antaŭ jarmiloj. Male al la sudo de Ĉinio, tiu zono ne estas dividita per montaroj aŭ grandaj riveroj, pro kio la komunikado perĉevale estis facilaj kaj rapidaj. Kiel rezulto, la parolmaniero de la zono estas relative uniforma kontraste kun la plureco de dialektoj de la sudo de la lando.
Eksteraj ligiloj
36.58°N, 117.16°W
Partinico
Partinico estas komunumo de Italio.Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas = Alcamo (TP), Balestrate, Borgetto, Carini, Giardinello, Monreale, Terrasini kaj Trappeto.
Csaba Boros
Csaba BOROS [boroŝ] rumanuja hungara aktoro. Li naskiĝis en Sândominic la 12-an de oktobro 1989.
Kariero
Csaba Boros finis en 2011 la aktorfakon de la Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István de Târgu Mureş kaj ekde 2013 li estas aktoro de la Nacia Teatro Trupo Tompa Miklós de Târgu Mureș de Târgu Mureş.
25481 Willjaysun
25481 Willjaysun estas asteroido de la ĉefa zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Procedo de Czochralski
Fluo en la Czochralski-a Fandaĵo
El tiuj ĉi, la plej gravaj en silicia fandaĵo estas natura termika konvekto kaj konvekto pro ingota rotacio.
La rilatumo sub la termika konvekto estas la Grashof-a numero. Ĝi estas:
kie β estas la koeficiento de termika pligrandigo, ΔTM estas la diferenco de temperaturo trans la longo L, kaj νk estas la kinetika viskozo.
Oni povas kompreni la naturan konvekton post kalkulado de la Grashof-a numero por la vertikala longo de la krisola muro kaj la Grashof-a numero por la horizonta longo inter la krisola muro kaj la ingoto.
La rilatumo subtenanta la konvekton pro ingota rotacio estas la Reynolds-a numero:
kie ωI estas la ingota rotacia rapideco kaj R estas la ingota radiuso.
Pro tio ke L en la Grashof-a numero ŝanĝas dum kreskado de la ingoto kaj oni povas ŝanĝi ωI por regi oksigenon en silicia ingoto, la fluo en la krisolo povas ŝanĝi dum ingota kreskado. Se la fluo forte ŝanĝiĝas, oni povas perdi kristalan perfektecon.
Interfaca Termodinamiko
Kiam likvo solidiĝas en kristalon, la atomoj aŭ molekuloj de la likvo devas disdoni energion. Parto de tiu energio estas la kinetika energio de movado en la fandaĵo. Alia parto estas la energio liberigita kiam la atomo aŭ molekulo ligas al la kristalo. Tio estas la likvo devas perdi sufiĉan energion por atingi la tempaturon de glaciiĝo kaj tiam devas perdi la hejton de solidiĝo (aŭ inverse la hejton de fandiĝo).
Iom da energio radias tra la menisko. Iom forkonvektas. Iom radias al la pli malvarma subo de la krisolo. Dum partoj de tiu ĉi energio iras al diversaj lokoj, la plej multo iras en la ingoton. De la interfaco, energio iras supren en la ingoton. Energio radias kaj de la flankaj muroj de la ingoto kaj de la supro de la ingoto.
Se oni faras multajn simpligajn premisoj, kiel ekzemple plata interfaco kaj nenia variado de glaciiĝa temperaturo, oni povas kalkuli la maksimuman tiran rapidecon kiel:
kie [Gt]maks estas la maksimuma tira rapideco de la kristalo, Kk estas la termika konduktiveco de la kristalo, ΔH estas la hejto de solidiĝo, ρk estas la kristala denseco, T estas temperaturo, kaj z estas la distanco de la interfaco.
Kiam oni konstrukcias la fornon, oni devas certigi ke la ingoto malvarmiĝas rapide. Sed oni ankaŭ povas pli rapide kreskigi ingoton, se oni malvarmigas la fandaĵon. Tio estas facile farebla per malvarmigo de la hejtilo. Sed la procezo estas pli regebla, se la malvarmiĝo de la ingoto sufiĉas.
Interfaca formo
La solid-likva interfaco ofte estas montrita en diagramoj kiel plata, sed fakte ĝi estas plejofte aŭ konveksa aŭ konkava. La formo dependas plejparte de la fluo en la fandaĵo. Se la fluo estas de la krisolo trans la libera surfaco al la ingoto kaj tiam suben, la interfaco estas konveksa. Se la fluo estas supren kaj tiam de la ingoto trans la libera surfaco al la krisolo, la formo de la intrfaco estas konkava.
Pro la kurba formo de la interfaco, oni devas konsideri facetan kreskadon. Oni povas pensi pri faceta kreskado kiel laŭ-ŝtupa kreskado. Depende de la formo de la interfaco, nova tavolo nukleas ie sur la interfaco. Pro tio ke pli da energio liberiĝas por aldoni atomon aŭ molekulon ĉe la ŝtupo ol nuklei novan tavolon, la tavolo kreskas ĉe la rando de la tavolo. Kiam la interfaco estas konveksa, nova tavolo nukleas apud la centro de la interfaco kaj kreskas randen. Kiam la interfaco estas konkava, la nukleado okazas apud la rando de la ingoto kaj kresksas laŭ-ŝtupe al la centro.
Se la rapideco de ingot-kreskado estas sufiĉe malrapida, facetoj povas formi sur la solid-likva interfaco. Sed dum rapida kreskado, oni nur povas vidi la rezulton de kristal-kutimo ĉe la ekstera surfaco de la ingoto. Do, depende de kelkaj faktoroj tiaj kiaj la temperatura gradiento en la ingoto, la rotacia rapideco de la ingoto, la rotacia rapideco de la krisolo, la temperaturo de la ekstera muro de la krisolo, kaj la rapideco de ingota kreskado, oni vidas aŭ kristalkutimajn liniojn aŭ facetojn sur la ekstera surfaco de la ingoto.
Oni uzas tiuj ĉi liniojn aŭ facetojn por identigi la kristalan simetrion kaj por certigi ke la kristalo estas unuopa.
Difketoj kaj Malpuraĵoj ĉe la Interfaco
Estas du specoj de unuopaj (punktaj) mem-difektoj kiuj formas ce la solid-likva interfaco. Ili estas la vakeco kaj la intersticanto (pli ĝuste la mem-intersticanto). La vakeco estas vaka ejo en la kristala latiso. Intersticanto estas aldona kristala atomo aŭ molekulo sidanta inter la regulaj atomoj aŭ molekuloj de la latiso. Dum rapida ingota kreskado, estas multaj latisaj punktoj sur la interfaco kiuj ne pleniĝas kun fandaĵa atomo aŭ molekulo. Tio ĉi kaŭzas troaĵon da vakecoj eniri la ingoton. Dum malrapida ingota kreskado, ĉiuj preskaŭ ĉiuj latisaj punktoj pleniĝas kun atomo aŭ molekulo kaj multaj fandaĵaj atomoj aŭ molekuloj ankaŭ sidiĝas ĉe intersticaj lokoj. Tio ĉi rezultas en troaĵo de intersticantoj en la ingoto.
Do la ingot-tira rapideco regas ĉu estas troaĵo de vakecoj aŭ ĉu estas troaĵo de intersticantoj en la kristala ingoto. Eĉ kiam la ingota tira rapideco estas meza, la temperaturo estas alta. Atomoj povas ligi al latisa loko kaj poste malligi pro vibrado antaŭ la sekva tavolo formas. Ankaŭ dum meza ingota kreskada rapideco, multaj atomoj sidiĝas ĉe intersticoj. Do kaj vakecoj kaj intersticantoj ĉiam formas ĉe la interfaco.
Oni ankaŭ devas konsideri enkorpiĝon de malpuraĵoj ĉe la interfaco. Nature la dopantaj malpuraĵoj estas plej gravaj. Malpuraĵaj molekuloj estas aŭ pli granda aŭ plimalgranda ol la majoritata molekulo de la kristalo. Ili ankaŭ formas aliajn ligojn ol tiuj kiuj formas inter la molekuloj de la kristalo. Pro tio ili ne sidas tiel bone kiel majoritataj molekuloj kaj nur frakcio de la malpuraĵaj molekuloj enkorpiĝas en la ingoto. Tiu ĉi procezo nomiĝas segregado. La frakcio de enkorpiĝo nomiĝas segrega koeficiento. La segrega koeficiento de ĉiu malpuraĵo malsamas.
Por ke nur frakcio enkorpiĝas en la kristalo, la malpuraĵa koncentreco en la fandaĵo pliiĝas dum kristala kreskado. Sekve la enkorpiĝo en la ingoto ankaŭ pliiĝas dum kreskado. Oni povas kalkuli:
kie Ns estas la koncentreco de la malpuraĵo en la solido kaj Nf estas la koncentreco en la fandaĵo. De tie oni kalkulas
kie g estas la frakcio de la fandaĵo kiu solidiĝis kaj Nfo estas la unua koncentreco de la malpuraĵo en la fandaĵo.
Dum la segregada modelo de enkorpiĝo de malpuraĵoj priskribas la enkorpiĝo de multaj malpuraĵoj, aliaj sekvas aliaj modeloj. Por segregado, la malpuraĵoj devas esti en la fandaĵo dekomence kaj ne foriri aŭ eniri tra la libera surfaco aŭ eniri de la krisolo. Multaj agas tiel, sed kelkaj tiel kiel oksigeno kaj karbono en silicio ne agas tiel. Tiuj situacioj estas pli kompleksaj.
Difektoj kaj Malpuraĵoj en la Ingoto
Eble la plej interesa parto de kristala kreskado okazas ce la interfaco, sed gravaj aferoj ankaŭ okazas en la solida parto de la ingoto dum ĝi malvarmiĝas. Dum la movebleco de vakecoj, intersticantoj, kaj malpuraĵoj restas alta, etenditaj malplenaĵoj, stakadaj faŭltoj, kaj malpuraĵaj precipitaĵoj povas formi en la solida ingoto.
Oni devas memori ke parto de la ingoto povas esti plasta kaj parto povas esti elasta. Se la plasta parto apud la fandaĵo ricevas frapo, ĝi facile dislokiĝas. Ofte tiaj dislokiĝoj sufiĉas fari la ingoto polikristala. Alitempe, lineaj dislokaĵoj movas tra la plasta parto de la ingoto kaj alpinglas al pli grandaj difektoj en la ingoto.
Fine kiam la ingoto apartiĝas de la fandaĵo, la ingoto ricevas kaj fortan skuon kaj termikan ŝokon. Multaj dislokaĵoj povas formi en la plasta parto de la ingoto. Se la ingoto estas frakasiĝema ĉe ĉambra temperaturo, tiu ĉi parto de la ingoto ne estas facile prilaborema. Do oni kutime formigas pintan finon sur la ingoto. Tiel la plasta regiono estas malgranda kaj ankaŭ la ŝokita regiono.
Nova Vorto
lapuri** - Nova vorto kiu signifas la frotadon de frakasiĝema materialo, tia kia silico aŭ ŝtono, sur plata surfaco aŭ inter du plataj surfacoj kun flukoto, kun la celo platigi la materialo. Lapurado similas al polurado, sed polurado uzas malpli da frota forto kaj, ĝenerale ne difektigas la surfaco, kaj celas glatigi la surfaco ne platigi ĝin.
Smultron och Sojamjölk
Kompilo de nekomercaj muzikgrupoj de Svedio. Smultron och sojamjölk signifas "Arbaraj fragoj kaj Sojolakto". Plejparte la muzikantoj aperas en la verdista aŭ ekologiema movado. La sekvaj grupoj partoprenas: Cykelparkering Förbjuden,  Martin Krantz, Crusbärs, Nattdimma, Mullhippiar Neffsonsson, 75cl drickfärdig äppeljiuce, Ken Q,Storskogen, Totalt jävla mörker, Daniel Leksell, Bländverkets Folkorkester kaj Den Förlorade Generationen. Gränslösa Kulturföreningen eldonis kaj disvastigas la KD-on.
4176 Sudek
4176 Sudek estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa fotisto Josef Sudek (1896–1976).
Rayón (Sonora)
Rayón estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Rayón. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26050. Rayón signifas en la hispana "Strekaĉo".
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1599 loĝantojn. El tiuj estis 852 viroj kaj 747 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1106,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 540 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  424 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1140 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1069 scipovis legi kaj skribi kaj 67 personoj estis analfabetoj. Do 5,88 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1438 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 22 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,53 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Pantelleria
Pantelleria (esperante eble Pantelerio) estas insulo kaj komunumo de Italio. Ĝi situas, 85 km sudokcidente de Sicilio kaj 70 km nordoriente de Tunizio en la Mediteraneo.
Rayón (Sonora)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Pantelleria
Geografio
Pantelleria estas preskaŭ en la centro de la Kanalo de Sicilio, kiu disigas la Sicilion kaj la Nordafrikon.
Rayón (Sonora)
Historio
En la regiono kie estas Rayón vivis indiĝenoj de la tribo pimoj. Rayón fondiĝis en la jaro 1638, laŭdire de la jezuita misiisto Pedro Pantoja kaj li donis al la loko la nomon "Nuestra Señora del Rosario de Nacameri". Aliaj opinias ke la misiistoj Bartolomé Castaños aŭ Lorenzo Cárdenas fondis ĝin. En la jaro 1825 oni ŝanĝis la nomon al Rayón, honore al la generalo Ignacio López Rayón. En 1850 ĝi fariĝis "villa" kaj ĝi fariĝis komunumo.
Pantelleria
Geografio
Ĝi havas ovalan formon, longan ĉirkaŭ 15 km. Interne estas pluraj montetoj; la plej alta estas Montagna Grande (Granda Monto), 836 m.
Geologio
La insulo havas vulkanan originon. Fakte, ĝi estas parto de submara vulkano, enhavanta plurajn kalderojn. La ĉefaj kalderoj estas nun malaktivaj, sed erupcioj okazis ankaŭ en proksimaj epokoj: la lasta en 1891 for de submara truo 4 km norde de la marbordo. Varmaj fontoj kaj etaj gejseroj montras ke la insulo estas vulkano nur dormanta sed ne malaktiva.