cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramón López Soler
Biografio
López Soler kunlaboris ankaŭ ĉe El Vapor (1833-1835) kun aliaj kunuloj kaj Viktoro Hugo trovis en López Soler fidelan sekvanton, tiele ke li adaptis (resumis) Notre-Dame de Paris en La catedral de Sevilla (1834), kie pasas la agadon al epoko de Pedro la 1-a (Kastilio), sen eviti enormajn anakronismojn. Tradukis el Chateaubriand kaj publikigis per la pseŭdonimo Gregorio Pérez de Miranda tris novelojn en 1832: Kar-Osman, pri amafero de greka kapitano kun hispanino en la 16a jarcento, vere alia traduko de la poemo The Giaour de Byron; Jaime el Barbudo, o sea, La sierra de Crevillente, historio de fama kataluna ŝtelisto de la epoko de Fernando la 7-a, kaj Enrique de Lorena, kiu okazas en la epoko de Henriko la 3-a de Francio. En El pirata de Colombia inspiriĝis en la figuro reala de la pirato Robert Gibbs. Fine li presis El primogénito de Alburquerque (1833-1834), pri la amaferoj de Pedro la 1-a kun María de Padilla, uzante kiel fonto la Crónica de Pedro I de Pero López de Ayala. Alia lia novelo, eldonita moderne, estas Las señoritas de hogaño y las doncellas de antaño.
En lastaj jaroj li kunlaboris kun la eldonisto madrida Delgado
Litia-jona akumulatoro
Tiu ĉi akumulatoro havas longan vivdaŭron, malgrandan pezon, grandan povumon kaj preskaŭ tutan mankon de la memor-efekto de nikel-kadmiaj piloj.
Malavantaĝo de tiu piloformo estas la eksploda kaj fandiĝa danĝero, precipe ĉe difektitaj ŝargiloj, ĉe fuŝkontakto (kurta cirkvito) de la pilaj poloj aŭ simple la malsufiĉa kvalito.
La litia-jona akumulatoro uzatas plej ofte en poŝtelefonoj, en ciferecaj fotiloj kaj kameraoj, sed ankaŭ en camcorderoj, laptopoj kaj similaj.
Litia-jona pilo havas nominalan tension de 3,6 voltoj kaj ŝargan fintension de 4,0 voltoj. Li-jonajn akumulatorojn ne estas permesate ŝargi per kutimaj ŝargiloj por NiMH- aŭ NiCd-akumulatoroj, ĉar la piloj povas esti troŝargitaj kaj en ekstrema kazo okazas eksplodo. Ĉe ŝargo sub 2,6 voltoj, la piloj iĝos neuzeblaj.
La plej konvena temperaturo por la rezervado de akumulatoroj estas ĉ 15 °C kaj ĉe ŝargostato de 40%. La akumulatoroj perdas el siaj kapacitoj ĉirkaŭ 20% ĝis 60% (ĉ 20 °C) en 3 ĝis 5 jaroj.
Historio, Nobel-premio
La komencaj laboroj pri litia-jona akumulatoro okazis en la 1970-aj, 80-aj jaroj, la unua tia akumulatoro aperis en la komerco en komenco de la 1990-aj jaroj. Post 20 jaroj, litia-jona akumulatoro iĝis la ĉefa akumulatora tipo en elektraj aŭtomobiloj.
En 2019, la esploristoj John B. Goodenough, M. Stanley Whittingham kaj Akira Joŝino komune ricevis la Nobelpremion pri kemio 2019 por evoluigo de la litia-jona akumulatoro.
San Agustín del Guadalix
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 38,28 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Supermax
Supermax (Supermakso) estas mallongigo por Super Maximum Security prison (Supermaksimume Sekura prizono), prizontipo en Usono. La usona justica sistemo distingas inter Minimum-, Medium-, Close-, Maximum- kaj Supermaximum Security Prisons. Ĉe la lasta temas pri alte sekura gardado de krimeguloj.
Historio
La penso pri supermaksaj prizonoj aperis, post kiam en 1983 en la maksimume sekura ejo de la ŝtata prizono de Illinois (Marion), du prizonobservistoj estis murdita - sendepende unu de la alia - fare de ensidantoj. La unua prizono, konstruita laŭ la novaj supermaksaj antaŭskriboj estis la ADMAX Florence (Koloradio). Tiutempe ĝi estis la plej sekura en la mondo. Oni enloĝigis tie Zacarias Moussaoui-n en 2006.
Biron (Charente-Maritime)
Geografio
Biron situas en la sudoriento de Charente-Maritime, sudoriente de Saintes.
Nienborstel
Nienborstel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Meza Holstinio (germane Amt Mittelholstein), administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Hohenwestedt, kiu kovras la sudan parton de la distrikta teritorio.
American Jewish Congress
La American Jewish Congress (Usona Juda Kongreso) estis fondita en decembro de 1918 de cionistoj kaj judaj enmigraj organizoj. Fono de la fondo estis la interesreprezantanto rilate al la Versajlaj packontraktoj. La organizo akiris gravan influon sub gvido de rabeno '''Stephen. S. Wise'''.
La organizo baldaŭ post la fondo kunlaboris kaj dividis la temajn branĉojn kun Cionista Organizo de Usono.
2580 Smilevskia
2580 Smilevskia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ukranian ĵurnaliston Moisej Vasiljevich Smilevskij.
D. C. Fontana
Dorothy Catherine "D. C." Fontana (n. 25-a de marto 1939 - m. 2-a de decembro 2019) estis usona verkisto de televidaj scenaroj kaj rakontisto, konata pro sia partopreno en televidserioj ĉefe Star Trek: The Original Series. Ŝi ankaŭ uzis la pseŭdonimon Michael Richards.
Ŝi iĝis sekretariino de Samuel A. Peeples ĉe Screen Gems, al kiu ŝi vendis sian unuan historion, "A Bounty for Billy", por la serio "The Tall Man".
Ŝi komence estis listigita kiel Dorothy C. Fontana. Post kiam Peeples forlasis la studion, ŝi eklaboris al Del Reisman, produktoro de The Lieutenant, nome spektaklo kreita de Gene Roddenberry, kaj poste ŝi iĝis lia sekretariino. The Lieutenant estis finigita post unu sezono, kaj Roddenberry komencis labori en Star Trek. Li havis helpon de Fontana en la epizodo "Charlie X", kaj post ŝi reellaboris la epizodon This Side of Paradise [Ĉi tiu flanko de la paradizo], li donis al ŝi la laboron de rakonta redaktoro. Ŝi daŭrigis en ĉi tiu posteno ĝis la fino de la dua sezono, kiam ŝi volis havi sendependan karieron. Ŝi estis nomumita por la premio Writers Guild of America Award pro la epizodo  Then Came Bronson.
Roddenberry alportis Fontana'n reen por verki scenaron por "Genezo II", kaj poste kiel rakonta redaktoro kaj asociita produktoro de Star Trek: The Animated Series. Dum la 1970-aj jaroj ŝi laboris je kelkaj serioj kiel "Logan's Run", "The Six Million Dollar Man" kaj Buck Rogers in the 25th Century.
Roddenberry kontraktis ŝin por "Stela vojaĝo: La Sekva Generacio", sed kvankam ŝi ricevis asociitan produktor-listigon, la rilato kun Roddenberry rezultigis plendon al Writers Guild of America. Ŝi poste skribis epizodon de Star Trek: The Next Generation kaj ankaŭ la intrigojn por pluraj el la videoludoj de la franĉizo, krom historietaĵo kaj epizodo de Star Trek: New Voyages.
Flüelen (stacidomo)
Flüelen estas fervoja stacidomo en Flüelen, Svislando.
9917 Keynes
9917 Keynes estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita ekonomikisto John Maynard Keynes (1883–1946), kiu establis la fundamenton de la makroekonomiko kun sia General Theory of Employment, Interest and Money (Ĝenerala Teorio pri Dungado, Intereso kaj Mono, 1936). Kvankam liaj ideoj ne plu estis estimataj en la 1970-aj jaroj, ili revigliĝis en 2007 - 2008 kiel rimedo al la tutmonda recesio.
Tsvi Sadan
Tsvi SADAN, hebree צבי סדן (naskiĝis kiel Tsuguja Sasaki, japane 嗣也 佐々木, la en 由利本荘市 (Jurihonĝō), gubernio Akita, Japanio) estas japandevena israela lingvisto, ekde 2013 membro de la Akademio de Esperanto. Ekde 2004 li loĝas en Israelo.
Li doktoriĝis pri hebrea lingvistiko ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo, kaj estas postenrajta supera docento pri hebrea lingvistiko ĉe la Universitato Bar-Ilan. Lia intereso fokusiĝas pri la moderna hebrea, la moderna jida, Esperanto, morfologio, leksiko, kontaktlingvistiko, socilingvistiko kaj onomastiko.
Koson
Koson (Косонь, Косины, Mezőkaszony) estas vilaĝo (iama kampurbo) en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. Ĝis 1995 la cirila nomo estis Косино (Kosino).
Situo
Koson situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ la hungara landolimo kun trapasejo, kontraŭe troviĝas Barabás.
Historio
La unua mencio devenis el 1332 en formo Kozun pri la komunumo. En 1086 reĝo Ladislao la 1-a (Hungario) venkis la kumanojn. Poste tie konstruiĝis kapelo, poste preĝejo. La tataroj faris senhoma la komunumon en 1241. Post la tuja refondiĝo en 1496 ĝi ricevis la rangon kampurbo, kiun la tataroj forbruligis en 1566. Tiutempe Koson apartenis al princlando Transilvanio ĝis 1711. En la 20-a j.c. ĝi famiĝis pri kuracbanejo. En 1910 plejparte hungaroj loĝis en Koson kaj apartenis al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony.
Vidindaĵoj estas preĝejoj mezepoka kalvinana kaj katolika el la 18-a j.c.
Famuloj
En la iama Mezőkaszony naskiĝis pentristo Béla Horthy.
Biron
Biron povas signifi:
Ormoy
Ormoy estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
kun sufikso:
Vidu ankaŭ:
Pál Oláh
Pál Oláh [pAl olA], laŭ hungarlingve kutima nomordo Oláh Pál estis hungara bestokuracisto, mikrobiologo.
Pál Oláh naskiĝis la en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Oláh akiris bestokuracistan diplomon en fakultato de Agrikultura Universitato en Budapeŝto en 1946, poste li studis en Sovetunio. En 1949 li laboris en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario), ekde 1950 li esploris en uzino pri vakcinoj. Inter 1962 kaj 1967 li estabis produktadon de vakcinoj en Kubo. Lia laboro en Hungario fokusiĝis al virusaj malsanoj de hejmbestoj. Pro lia persista laboro komenciĝis en Hungario vakcinado de porkoj kontraŭ pestoj.
Pierrecourt
Pierrecourt estas la nomo de du komunumoj en Francio:
Hugó Semlyén
Hugó SEMLYÉN [ŝemje:n] estis rumania hungara publicisto, rakontisto, tradukisto. Li naskiĝis en Szamosújvár en 1888 kaj mortis en Kluĵo en 1966.
Kariero
Hugó Semlyén pristudis juron inter 1906–10 en Universitato de Koloĵvaro. Li debutis kiel ĵurnalisto en Est, Pesti Hírlap, Pesti Napló. De 1909 li estis redaktoro de Szamosújvári Közlöny, poste kunlaboranto de Szamosújvári Napló. Li redaktis la Szamosújvári Almanach (Kv. 1910). Post la unua mondmilito li estis bankestro en Kluĵo. Li fondis kun aliaj en la mezo de 20-aj jaroj la bankon Unuigita Ekonomika Banko, kiu en 1928 bankrotis. En 1939 li gvidis sian propran entreprenon (Credit Informator), kaj li estis ĝeneraldirektoro de alkoholfabriko Agricola. Oni deportis lin 1944 en Dachaun. De 1952 li tradukis, maŝintajpis, estis kunlaboranto de gazetoj ÁIMK, Előre kaj Igazság.
Ányos Jedlik
JEDLIK Ányos István [Jedlik A:njoŝ IŜtva:n] (Szímő, 11-an de januaro 1800 – Győr, 13-an de decembro 1895): estis natursciencisto, malkovristo, benediktana monaĥo, elstara edukisto. Li malkovris la produktadon de dinamo kaj sodakvo.
Bibliografio
Li studis en Nagyszombat, Pozsony, Győr kaj Pest (urbo), parte en lernejoj de benediktanoj. Li doktoriĝis en 1822 en liceo de Gyõr, ekde 1831 li instruis en Pozsony akademio de la benediktanoj. En 1839 li iĝis profesoro de la fizika kaj meĥanika katedro de peŝta scienca universitato, kie li instruis ĝis 1878 (li estis inter 1846–49 dekano, dum 1863/64 eĉ rektoro). Li instruis krom tio en Institutum Geometricum kiel profesoro pri naturscienco kaj povumscienco ekde 1838 ĝis 1850.
Li agadis en 1848 nacigvardiano, tiel trafis lin malavantaĝoj post malvenko de la hungara revolucio kaj liberecbatalo.
Li estis koresponda ano de la Hungara Scienca Akademio (ekde 1858), honora ano (ekde 1873). Lian nomon rememorigas la Jedlik Ányos Társaság (Asocio Ányos Jedlik) kaj la Jedlik-premio.
Malkovroj
gravaj malkovroj:
Li okupiĝis ekde 1842 pri lumscienco kaj teorio de la fotografado. Li pluevoluigis la Bunsen-akumulatorojn kaj oni premiis lian dufluidan pilon en la Pariza mondekspozicio de 1855 per bronza medalo.
En 1863 li konigis teorion pri la tensiomultobligo. Li prezentis en la Viena mondekspozicio de 1873 la propran fulmoestigilon (grandkapacitan elektran densigilon), kiu kapablis doni ĉ. 1 milionojn da Volto kaj fajreron je 90 cm. Tiu aparato meritis rekonon de la (Siemens-gvidata) ĵurio.
Li verkis unuafoje hungarlingvan universitatan natursciencan libron (Súlyos testek természettana (1850) ~ Pri konduto de pezaj korpoj. Krom tio li kunlaboris en diversaj vortaroj, leksikonoj, libroj.
Palmelo
Palmelo estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.335 loĝantojn en 2010.
Distrikto (Germanio)
Kreis aŭ Landkreis, en Esperanto distrikto aŭ iam subdistrikto (vidu sube), estas politika kaj administra unuo en Germanio. Hierarkie ĝi troviĝas sub la nivelo de administra distriktaro (Regierungsbezirk aŭ Bezirk), federacia lando (Land) kaj la federacio (=Germanio).
Sur la sama nivelo kiel la distrikto ekzistas urboj sen aparteno al distrikto (kreisfreie Stadt).
Distrikto subdividiĝas je komunumoj. Komunumo estas la plej suba administra unuo, kiu povas ampleksi aŭ urbon aŭ urbon kaj vilaĝo(j)n aŭ vilaĝojn.
Tiu urbo, en kiu troviĝas la administra centro de la distrikto, germane nomiĝas Kreisstadt. Ofte, sed ne ĉiam, la distrikto nomiĝas laŭ tiu urbo.
Landkreis = (sub)distrikto?
Fakte nur en 5 el la 16 federaciaj landoj de Germanio (Baden-Virtembergo, Bavario, Hesio, Nordrejn-Vestfalio kaj Saksio) ankoraŭ ekzistas la koncepto de "Regierungsbezirk" aŭ "Bezirk", en la aliaj 11 landoj ne: la sola administra unuo en la plimulto de Germanio do inter "komunumo" respektive "urbo" kaj la "federacia lando" estas la "Landkreis" aŭ "Kreis" (Nordrejn-Vestfalio, Ŝlesvigo-Holstinio) respektive "kreisfreie Stadt" aŭ Stadtkreis (Baden-Virtembergo).
En Esperanto (preskaŭ ekskluzive en Vikipedio) oni foje ankaŭ uzis la vorton subdistrikto por "Landkreis", sendepende ĉu ekzistas distrikto "super" tiu subdistrikto, kaj sendepende de tio, ke la "sub"distrikto multe pli konatas ol la "super"distrikto, ĉar ekzemple ĝi videblas sur ĉiu aŭtokoda ŝildo ... Estis pli saĝe interkonsenti (kaj ĉi tie estas uzata tia lingvouzo), ke la Landkreis simple nomiĝu distrikto kaj la Regierungsbezirk aŭ Bezirk, en tiuj federaciaj landoj kie ĝi ekzistas, nomiĝu (administra) distriktaro.
Traduko de la germana termino (Land-)kreis per "distrikto" cetere respondas al la vortoj por "Landkreis" ekzemple en la angla (district), hispana (distrito), indonezia (distrik), itala (distretto), nederlanda (district), portugala (distrito), rumana (districtul) kaj serba (дистрикт=distrikt).
Nándor Filarszky
Nándor Filarszky [filarski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Filarszky Nándor estis hungara botanikisto, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1917, ordinara en 1932, honora en 1940).
Nándor Filarszky naskiĝis la  1858 en Hungara reĝlando, en urbo Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio). Li mortis la 1941 en Budapeŝto.
Biografio
Nándor Filarszky frekventis universitaton en Budapeŝto, poste en 1885 li ekinstruis samloke en la universitato. En 1899 li ekhavis postenon en Hungara Nacia Muzeo, inter 1919-1929 li estis tie direktoro. Li okupiĝis ĉefe pri la algoj.
Sefton
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > North West England > Sefton
Sefton  estas metropola distrikto en la angla regiono North West England.
Taunĝi
Taunĝi estas urbego, ĉefurbo de la subŝtato Ŝano en Birmo. Ĝi estas ankaŭ ĉefurbo de distrikto Taunĝi. La loknomo signifas "enorma monto" en la birma lingvo.
Geografio
Taunĝi situas en altebenaĵo en meza parto de la lando.
Historio
Antaŭ la brita koloniigo Taunĝi estis malgranda vilaĝo kun kelkaj kabanoj. Dum la brita erao la urbo iĝis subŝtata ĉefurbo. La moderna evoluo komenciĝis en 1894, kiam la britoj movis siajn administrajn oficojn en la proksimon pro sanaj kaj geografiaj kialoj. En la fruaj 1900-aj jaroj Taunĝi funkciis kiel la ĉefa garnizono por armea polico kaj ĝi estis ankaŭ komerca centro.
Ekonomio
Ekzistas neniu signifa industrio en Taunĝi.
Klimato
Taunĝi situas en humida subtropika klimato kun influo de altebenaĵo. La pluva sezono daŭras de majo ĝis oktobro. La jara suma precipitaĵo estas 1552 mm, en ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas. La averaĝa jara temperaturo estas 14 °C.
Trafiko
La ĉefaliro al Taunĝi estas la monta vojo. Fervoja linio estis konstruitaj en 1995, tamen mankas la pasaĝerservo. Regula fervoja pasaĝerservo estas proksime (19 km) en la okcidento. La plej proksima flughaveno estas en distanco 39 km.
Glacisporthalo de Ilmenau
Eishalle Ilmenau estas ejo por glacia sporto funkciigate fare de la municipo Ilmenau, Germanujo. Ĝi situas en la urbocentro ĉe fervoja ĉefa stacidomo sur la antaŭa loko de la fervoja hotelo kaj vitrofarejo kaj ĝuas pri la oferto de 1.200 sidlokoj; de tempo al tempo ĝi estas multfunkcia okazigejo sendepende de sporta karaktero.
Historio
En kunveno de la urbodelegitaro la 12-an de majo 2005 estis decidita la konstruado de glaciejo en Ilmenau. Antaŭ tio ekzistis ekde 2000 movebla sketejo, kiu estis starigita vintre kiel tendo kun glacisurfaco de 25 je 25 metroj kaj estis tre ŝatata de la loĝantaro. En la kurso de tio, glacihokea klubo estis fondita fare de studentoj de Teknika Universitato Ilmenau, kiuj tiel revivigis tradicion el la epoko antaŭ la Unua mondmilito.
Konstruado sur la sketejo komenciĝis en marto 2006, post kiam la poluita subgrundo jam estis purigita fine de 2005. La konstrulaboroj estis finitaj en la somero de 2007 kaj la halo estis inaŭgurita la 20-an de oktobro 2007. La konstrukostoj sumiĝis al ĉirkaŭ 5,2 milionoj da eŭroj. La administra arkitekto estis Norbert Ruge el Ilmenau. Li dizajnis la tegmenton de la halo en la tradicia stilo de la surloka vitrofarejaro: unu el ili troviĝis sur la grundo de la hodiaŭa sketejo. La fasada ardezo ankaŭ alprenis tipan arkitekturon de la regiono.
La sketejo havas sidigan spektantejon kaj areon por gravulegoj. Starantaj lokoj estas haveblaj ĉe ĉirkaŭ la glacisurfaco kaj sur malgranda spektantejo sur la longa flanko de la glacisurfaco. Entute, la sketejo ofertas spacon por ĉirkaŭ 1200 spektantoj. La glacia surfaco estas 60 metrojn longa kaj 30 metrojn larĝa.
Uzo de la halo
Dum la vintra sezono, la sketejo estas regule malfermita al publiko por sketado. La halo ankaŭ estas uzita fare de diversaj sportaj kluboj por trejnado kaj konkuradoj. Ĝi funkcias kiel ejo por Kickelhahn Rangers kaj ankaŭ estas foje uzita fare de la Black Dragons Erfurt. La klubo Kickelhahn Rangers nuntempe ludas en la Turingia ligo. Aliaj Ilmenau-kluboj ankaŭ trejnas sin en arta sketado, bukloŝtofo kaj glaciakciosporto.
En la somermonatoj, la halo estas uzita por diversaj okazaĵoj, kiel por la evento Ilmenauer Guggenmusik Spektakel, kiu okazis la trian fojon en 2012.
Erzja lingvo
La erzja lingvo (эрзянь кель) estas parolata de ĉirkaŭ 500,000 homoj en la norda, la orienta, kaj la nordo-okcidentaj partoj de la Respubliko de Mordvio kaj najbaraj regionoj de Niĵnij Novgorod, Ĉuvaŝio, Penza, Samara, Saratov, Orenburg, Uljanovsk, Tatario kaj Baŝkirio en Rusio. Diasporo povas ankaŭ troviĝi en Armenio, Estonio, Kazaĥio kaj la aliaj nove sendependaj ŝtatoj de Mez-Azio. En Mordvio, la erzja estas kun-oficiala kun la mokŝa kaj la rusa.
Klasifiko
La lingvo apartenas al la mordva branĉo de finno-volga sub-branĉo de la finn-ugra lingvaro. La erzja estas proksime parenca al la mokŝa, sed estas klara en ĝiaj fonetiko, morfemologio kaj vortoprovizo.
Skribsistemo
La erzja estas nun skribata uzante la cirilan alfabeton sen ŝanĝoj al la varianto uzata de la rusa lingvo. Alfabeto: А/а, Б/б, В/в, Г/г, Д/д, Е/е, Ё/ё, Ж/ж, З/з, И/и, Й/й, К/к, Л/л, М/м, Н/н, О/о, П/п, Р/р, С/с, Т/т, У/у, Ф/ф, Х/х, Ц/ц, Ч/ч, Ш/ш, Щ/щ, Ъ/ъ, Ы/ы, Ь/ь, Э/э, Ю/ю, Я/я
Esperanto-Asocio por Filipinoj
La Esperanto-Asocio por Filipinoj estas la grupiĝo de esperantistoj en la insularo de la pacifika ŝtato Filipinoj, fondita en 2006. Ĝi kunordigiĝas fare de la sciencistino d-ino Lydia Liwanag, kiu estas docentino en la publika altlernejo Filipina Normala Universitato (Philippine Normal University) en Manilo. En 2006 la Azia Komisiono de UEA (KAEM) sendis la nepalanon Bharat Kumar Ghimire por plurmonata restado al la Filipinoj por informi pri la internacia lingvo kaj instrui ĝin - en la bulteno Esperanto en Azio (septembro 2006) li detale taglibre informis pri siaj spertoj kaj atingoj. Tiu prelegaro kaj kursaro konsideriĝas la komenco de konsiderinda Esperanto-movado en la lando.
Kantono Dampierre
La kantono Dampierre (prononcu " Danpijer") (france canton de Dampierre) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Dole. Ĝia ĉefurbo estas Dampierre.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Dampierre la jenaj 14 francaj komunumoj :
Jon Carin
Jon Carin, naskiĝinta la en Novjorko, Usono, estas muzikisto ĉefe konata pro siaj kunlaboroj kun la rokgrupo Pink Floyd kaj ĝiaj anoj David Gilmour kaj Roger Waters, kaj The Who. Li komence de la 1980-aj jaroj famiĝis kun la grupo Industry.
Chessy (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Meflokino
Mefloquina estas medikamento uzata por la tratakdo kaj evito de malario, kaj estas inkludita en la listo de esencaj medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano. Kiam ĝi estas uzata kiel preventilo, estas rekomendata la uzo unufoje semajne englute, dekomence 2 semajnojn antaŭ la antaŭvidita ekspono al la riskozono kaj ĝis 4 semajnoj post la foriro el la riskozono. Ĝi estas uzebla ankaŭ por la traktado de la malario milda aŭ modera, sed ne por la akraj formoj de la malsano.
Duarangaj efikoj
Same kiel ĉe ĉiuj medikamentoj, la meflokino povas okazigi duarangajn efikojn, inter kiuj plej oftaj estas jenaj: kapturniĝo, sendormeco, naŭzo kaj vomemo. Mal pli ofte oni registris kazojn de deprimo, konsutoŝanĝoj, reagoj psikozaj kaj konvulsioj, pro kio la personoj kun antaŭaĵoj psikotaj procezoj devas konsulti la kuraciston antaŭ uzi tiun traktadon.
Ftio
Ftio laŭ PIV estas pejzaĝo de antikva Grekio en la sudo de Tesalio, centre de la kontinenta parto de Grekio. Ĝi plurfoje menciiĝas en la helena mitologio, aparte ĉe la verkisto Homero dum la 8-a jarcento a.K.. La pejzaĝo konsistas el la valo de la rivero Sperĥios kaj la norda marborto de la Golfo de Maliako. Dum la antikva epoko ĝi estis la regno de reĝo Peleo kaj ties filo Aĥilo. Nuntempe la teritorio estas parto de la provinco Ftiotido.
Capartice
Capartice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Klenčí pod Čerchovem en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudokcidente de Klenčí pod Čerchovem. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/189. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 49 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Capartice situas en katastra teritorio Klenčí pod Čerchovem kun areo 14,27 km².
Hideaki Ozawa
Hideaki Ozawa (小澤 英明, n. ) estas japana futbalisto.
Capartice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1748.
Hideaki Ozawa
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Yokohama F. Marinos, Cerezo Osaka, FC Tokyo, Sportivo Luqueño kaj Albirex Niigata.
Capartice
Interesaĵoj
Capartice estas kabanista domaro kaj ankaŭ vitra centrejo por skikuristoj kaj loko konata precipe kiel elirpunkto por turistoj celantaj al la plej alta monto de Bohemia arbaro - Čerchov.
En la ĉirkaŭaĵo ankaŭ troviĝas kelke da naturaj interesaĵoj: instrua vojo Caparticaj herbejoj, naturmemorindaĵo Skalky na Sádku kaj Haltravia zono. Menciindaj estas ankaŭ tri lokoj kun interesa okazintaĵo. Ĉirkaŭaĵo de Bučina, kie dum la dua mondmilito frakasiĝis aviadilo. Výhledy, kiu, pro kun statuo de Jindřich Šimon Baar kaj pro sia belvido, fariĝis simbolo de Ĥodio. Kaj loko tri krucetoj, kiu estas kunigita kun legendo de arbaristo, kiu ĉi tie pro eraro pafmortigis bienulon vestita en bruna peltmantelo, li konfesis al la krimo nur sur morta lito kaj lia lasta deziro estis konstruigi kruceton, la alian poste lasis konstrui lia filo kaj la trian poste lia amiko.
Balanga (Filipinoj)
Balanga - Lungsod ng Balanga - estas komponenta urbo kaj diocezo en Filipinoj, en la insulo Luzono, en regiono Centra Luzono, kie estas ĉefurbo de la provinco Bataano. La urbo havas 25 distriktojn. La loknomo devenas el indiĝena lingvo "balañga" (argila poto, kiun en la urbo oni produktas altnivele).
Geografio
Balanga etendiĝas preskaŭ ĉe la marbordo de golfo laŭ rivero. Mariveles troviĝas 29, Olongapo 32, regiona ĉefurbo San Fernando (Pampango) 43, ĉefurbo Manilo 49, Kezonurbo kaj Paranjako po 58, Tuguegarao 349, Cebuurbo 610, Dabao 1013, General Santos 1080 kilometrojn (aere).
Historio
Balanga antaŭe estis vilaĝo antaŭ ol dominikanoj establis komunumon en 1714. Post fondo de Bataano kiel aparta provinco en 1754, Balanga fariĝis ĉefurbo pro sia favora loko. Post dominado de hispanoj Usono havis la areon inter 1898-1946, sed inter 1942-1945 japana dominado okazis. En 2000 la statuso estis levita al komponenta urbo.
Trafiko
Balanga voje estas alirebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke. La plej proksima flughaveno funkcias en Olongapo.
Klimato
La klimato de Balanga estas klasifikita kiel tropika klimato kun musono. Jare pluvas averaĝe po 1326 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Ciria
Ciria [ZIrja] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 46,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 76 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis pli ol 600 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 52 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Ciria kaj Lagunilla de Ciria (Lageto de C.). Ĝi limas kun Noviercas, Borobia, Reznos kaj okcidente kun Torrelapaja kaj Malanquilla, ambaŭ de la provinco Zaragozo, Aragono.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sabinares de Ciria-Borobia, okupanta 2 658 hektarojn, nome 51 % de la teritorio.
Historio
Estis prahistoriaj restaĵoj, ekzemple kastrumo.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Temis pri strategia loko, kion atestas la restaĵoj de la kastelo, posedo de la konestablo Álvaro de Luna.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), ĉasado, fungokolektado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la kastelo, la preĝejo, la ermitejo, tradicia arkitekturo, lavejo kaj tiel plu.
Melpers
Melpers - prononco - estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko kun la najbaraj loĝlokoj Aschenhausen, Kaltensundheim, Kaltenwestheim, Oberkatz kaj Unterweid estas parto de la urba komunumo Kaltennordheim. Komence de la jaro 2023 la loĝloko havis 96 loĝantojn.
Valdeolmos-Alalpardo
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 26,81 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis. La loĝloko municipo el la historie apartaj loĝlokoj Valdeolmos, Alalpardo kaj Miraval.
József Lázár
József Lázár
Castelândia
Castelândia estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.638 enloĝantojn en 2010.
Atovakvono
La atovakvono estas medikamento kontraŭprotozoa, aktiva se englutita. La atovakvono estas aktiva kontraŭ la Toxoplasma gondii kaj kontraŭ la Pneumocystis jirovecii. ​ La atovakvono estas strukture kaj farmakologie parenca al la lapinono kaj la parvakvono, medikamentoj kiuj estas uzitaj kontraŭ la malario. En la traktado de la pneŭmonio pro Pneumocystis carinii, la atovakvono estas iom malpli efektiva ol la kombinaĵoj trimetoprim/sulfametoksazol kaj estas ekvivalenta al la pentamidino. La atovakvono malpliigas la riskon reeksuferi encefalitojn pro T. gondii kaj estas konsiderata kiel alternativo al la konvencia traktado (pirimetamino + sulfadiazino aŭ klindamicino).
Liturgia mantuko
La liturgia mantuko estas utiligata de la ĉefcelebranto de la katolika Meso por sekigi la manojn post la "rita sinlavado" momente de la Ofertorio. antaŭ ol la komenciĝo de la eŭkaristio liturgio vera kaj propra. Dum la lavado de la fingroj (ĉar pratike pri fingroj temas) la sacerdoto recitas establitan preĝon.
La liturgia mantuko (dirita ankaŭ manuterĝjo) estas do liturgia objekto uzita en la Katolika Eklezio. Foje ĝi estas uzata por purigi la fingron tuj antaŭ la distribuado de la komunio.
Ĝi konsistas en malgranda blanka lina mantuko, retangulforma. Ĝi povas esti ĉirkaŭe garnita per puntoj kaj centre per brodaĵa kruco. Kutime ĝiaj dimesioj ne superas 30x40 centimetrojn.
La mescelebranto purigas siajn manojn ankaŭ antaŭ ol li komencas la celebron, en sakristio ĉe la Lavabo, sed estas ago tute malasama kaj por la funkcio kaj por la momento.
Johann Christfried Sagittarius
Johann Christfried SAGITTARIUS (naskiĝinta la en Breslaŭo, mortinta la  en Altenburg) estis germana teologo.
Vivo
La filo de la lernejestro Thomas Sagittarius (ĉce la breslaŭa Gimnazio Elisabethinum), de multflanke klerigita historiisto kaj eksa profesoro universitata en Jena. Post la frua morto patra Johann Christfried translokiĝis kun la panjo al Jena, poste kun onklo Kaspar Sagittarius al Braunschweig kie li frekventis la lernejon kaj la altlernejon. Ekde 1636 Sagittarius ĝuis la docentadon de la fama johana trio Johann Gerhard, Johannes Major kaj Johann Himmel; krome la prelegojn de Salomo Glassius kaj Johann Michael Dilherr. En 1641 li iĝis vica rektoro en Hof, en 1643 ĉeflerniganto ĉe la Universitato de Jena pri historio kaj poetiko. En 1651 Sagittarius estis superintendanto en Orlamünde kaj doktoriĝis pri teologio en 1652. En 1656 li iĝis ĝeneralsuperintendanto, supera kortegpredikisto kaj konsistoria asesoro en Altenburg kiu li okupiĝis manaĝerade pri la aferoj ekleziaj, lernejaj, malriĉulaj; li havis riĉan leterinterŝanĝon kaj klopodis fini la t.n. sinkretismajn kverelojn.
Sagittarius estis klerulo diversflankege ekz. - krom pri teologio - pri filologio, filozofio kaj historio. Li verkis plurajn disertaciojn el diversaj sciencokampoj el kiuj li publikigis antologion ĉe Dissertationes selectae (Altenburg 1670) kaj en 1671 en Jena al duan antologion kun la titolo Otium Jenense. Krome li presigis predikojn, edifajn tekstojn, biblian historion ktp. Treege tamen estis lia korintenco disponigi novan eldonon de la luteraj verkoj. Ĝi aperis en dek volumoj inter 1661–64 en Altenburg. Kaŭzo estis la rimarko ke, malgraŭ alia averto fare de la saksia elekziordonaro ne plu troviĝis en multaj komunumoj la verkoj de Lutero. Laŭ komisio de lia duka moŝto Frederiko Vilhelmo de Saksio li strebis plibonigi kvalite la eldonojn antaŭajn de Wittenberg, Jena kaj Eisleben. Tio ne sukcesis ĉar la altenburg-a eldono evidentiĝis esti la plej erara. La latinaĵoj de Lutero tute mankis aŭ nur traduke prezentitis. Gravaj aferoj forestis kaj parte li simple kopiis la aĵojn jam antaŭe en Jena eldonitajn. Vendo malmultis; multaj ekzempleroj destinitaj por Rusio intervoje perdiĝis. Granda parto de maluzitaj en turo de la urbomuro de Altenburg forputris dum multaj jaroj.
Olgiate Comasco
Olgiate Comasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Hipolito de Romo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Johann Christfried Sagittarius
Fonto
Artikolo "Sagittarius, Johann Christfried" fare de Julius August Wagenmann ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, volumo 30 (1890), p. 170–171, interrete tie ĉi
Olgiate Comasco
Najbaras la komunumoj Albiolo, Beregazzo con Figliaro, Faloppio, Gironico, Lurate Caccivio, Oltrona di San Mamette, Parè kaj Solbiate.
Kantono Cooke (Teksaso)
La kantono Cooke situas en la subŝtato Teksaso de Usono, lime de Oklahomo. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Gainesville.
Onio
La onio (鬼), en la japana folkloro estas giganta demona ulo, similanta ogron. Lia haŭto estas ajn-kolora, sed pli ofte blua aŭ ruĝa, li havas du kornojn sur la kapo, ungegojn kaj kaninegojn, iam iuj havas tri okulojn. Li estas vestita de zontuko el tigra haŭto kaj armita per ferkapa madzo (japane nomata kanabō (金棒?). Ili havis famon de forkapti junajn knabinojn.
Iuj onioj loĝas en nuboj. Ili similas la terajn oniojn sed havas nur unu kornon. Ili kapablas estri la veteron
Etimologio
La vorto verŝajne venus de la lego on'jomi "on" de la kanĵio 隠 : sin kaŝi, onioj estis origine nevideblaj spiritoj (ĉine, 鬼 = fantomo) estigante katastrofojn, malsanojn kaj aliajn malplaĉantajn aĵojn, aŭ preni diversajn formojn por trompi (kaj formanĝi) homojn.
Antropomorfismo
Pro influo de budhismaj estaĵoj, tiel kiel la Rakŝasoj, la onioj iĝis ulojn similajn al ogroj.
Ofte, la temploj estas konstruitaj front'al tiu direkto, kaj la japanaj konstruaĵoj havas "L"-formaj elsteraĵoj en nord-oriento por forpeli la oniojn.
Tradicioj
En iuj vilaĝoj, estas ceremonioj por forpeli la oniojn, ĉefe en komenco de printempo. Dum la Secubun, ceremonianoj jetas sojfabojn, kriante "Oni wa soto! Fuku wa uchi!" ("鬼は外！福は内?"), "Demonoj foriru, ĝojo venu!"). Statuoj de simioj protektas kontraŭ la onioj, ĉar "saru", la japana vorto por "simio", estas homofono de la vorto por "foriri".
Pli freŝdate, onioj aspektas malpli malicaj, kaj eĉ protektemaj. Homoj alivestitaj kiel onioj paradas pour forpeli la fatalon, sur la tegmento de iuj konstruaĵoj, estas tegoloj kun oniaj vizaĝoj, (nomataj onigaŭara (鬼瓦?), por forpuŝi la malbonan ŝancon.
Weltdeutsch
Weltdeutsch (Monda germana lingvo) estas nomo de kelkaj projektoj de planlingvo:
13841 Blankenship
13841 Blankenship estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Paula A. Blankenship, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ŝi estis instruistino ĉe la St. Michael Parish School de Wheeling (Okcidenta Virginio, Usono).
Salford
Salford estas kaj urbego kaj metropola distrikto en la angla regiono North West England.
Loĝantaro - 228 000 (1997)
Areo - 97 km²
Mihály Benke
Mihály BENKE hungara reformita eklezia verkisto, altlerneja instruisto naskita en Kézdioroszfalu ĉ. 1757 kaj mortinta en 1817
Kariero
Mihály Benke studis en Kézdivásárhely, Nagyenyed, poste en Jena kaj Göttingen. De 1791 li instruis en Nagyenyed filozofion kaj latinon.
2581 Radegast
2581 Radegast estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la (hipoteza) dio Radegast de la slava mitologio.
Statuamemo
Statuamemo (ankaŭ Agalmatofilio) estas seksimpulso al statuoj aŭ pupoj. En helena mitologio, Pigmaliono ne amis virinon, sed statuon. Tiu ĉi statuo, kiu estas nomita Galateo, vidigitis de Afrodito.
Kalia dufluorofosfato
Kalia dufluorofosfato estas neorganika fluora kombinaĵo kJ salo de kalio kaj dufluorofosfata acido, uzata en produktado de dentopasto, baterioj kaj en agrikulturo tiel kiel fungicido, insekticido kaj biocido. La dufluorofosfatoj strukture similas al perkloratoj kaj unufluorofosfatoj. Ĉi-jonoj estas izoelektronikaj, kaj kune kun kvarfluoroaluminiato, ili formas serion da komponaĵoj.
Dufluorofosfatoj estas toksaj al mamuloj pro tio ke ĉi-substancoj kaŭzas obstrukcon al jodasimilado en la tiroido, malgraŭ ke, post kelkaj horoj, ili degradiĝas en la homa korpo. Kiam hejtata, dufluorofosfatoj povas eligi toksajn fumojn tiel kiel kaliaj oksidoj, fluoridoj kaj fosforaj oksidoj.
Sutungo (luno)
Sutungo aŭ Sutungro estas neregula satelito de Saturno, ano de la norda grupo. Ĝia orbito estas retrograda. Ĝi eble estus fragmento de Febo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita post la observoj inter la kaj la  de Brett J. Gladman, John J. Kavelaars kaj de ilia teamo, kiuj anoncis ĝian malkovron la. Ĝi ricevis maldaŭran nomon S/2000 S 12.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon Sutungo (angle: Suttung) laŭ la jotuno (giganto) Suttungr de la nord-ĝermana mitologio. La, IAU rekomendis la nomon Sutungro (angle: Suttungr) , pli kongrua kun la nomo de la giganto Suttungr.
Kontraŭheroo
Kontraŭheroo aŭ kontraŭheroino estas protagonisto al kiu mankas konvenciaj heroaj kvalitoj kiel ekzemple idealismo, kuraĝo, kaj moraleco.
Historio
La kontraŭheroa arketipo povas esti datita reen minimume ĝis Tersites de Homero. La koncepto ankaŭ estis identigita en klasika greka dramo, romia satiro, kaj Renesanca literaturo kiel ekzemple Donkiĥoto kaj la pikareska fiulo.
La esprimo kontraŭheroo unue estis uzita jam 1714, aperante en verkoj kiel ekzemple Le Neveu de Rameau de Denis Diderot en la 18-a jarcento, kaj ankaŭ estas uzita pli larĝe por aludi al herooj de George Byron.
La literatura Romantikismo en la 19-a jarcento helpis popularigi novajn formojn de la kontraŭheroo, kiel ekzemple la gotika duoblaĵo de La Stranga Kazo de D-ro Jekyll kaj S-ro Hyde de Robert Louis Stevenson. La kontraŭheroo poste iĝis establita formo de socia kritiko, fenomeno ofte asociita kun la nenomita protagonisto en Leteroj Elsubteraj de Fjodor Dostojevskij. La kontraŭheroo aperis kiel kontrasto al la tradicia heroa arketipo, procezo kiun Northrop Frye nomis la fikcia "pezocentro." Tiu movado indikis literaturan ŝanĝon en heroa etoso de feŭda aristokrato al urba demokratio, kiel estis la ŝanĝo de eposo ĝis ironiaj rakontoj.
Universitato Bar-Ilan
La Universitato Bar-Ilan (אוניברסיטת בר - אילן, latinliterigite Universitat Bar-Ilan) estas universitato en la urbo Ramat Gan de la Tel-Aviva distrikto, Israelo.
Kontraŭheroo
Historio
La kontraŭheroo iĝis elstara en la Ekzistadismo de la komenco de la 20-a jarcento ĉe verkoj kiel ekzemple La Metamorfozo de Franz Kafka (1915), La Nausée de Jean-Paul Sartre (1938) (france por Naŭzo), kaj L'Étranger de Albert Camus (1942) (franca por La fremdulo). La protagonisto en tiuj verkoj estas maldecidema centra rolulo kiu drivas tra sia vivo kaj estas markita per spleno, angoro, kaj fremdiĝo.
La kontraŭheroo eniris en usonan literaturon en la 1950-aj jaroj kaj ĝis la mezo de la 1960-aj jaroj estis portretita kiel fremdiĝinta figuro, nekapabla komuniki. La usona kontraŭheroo de la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj (kiel vidite en la verkoj de Jack Kerouac, Norman Mailer, kaj aliaj) estis tipe pli iniciatema ol sia franca ekvivalento; kun roluloj kiel ekzemple la dekano de Kerouac Moriarty fame vojaĝanta al la vojo por venki sian splenon. La brita versio de la kontraŭheroo aperis en la verkoj de la "koleraj junaj viroj" de la 1950-aj jaroj. La kolektivaj protestoj de la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj vidis la izolan kontraŭheroon iom post iom kovrita per fikcia eminenteco, kvankam ne sen postaj reviviĝoj en literatura kaj kinematografia formo.
Universitato Bar-Ilan
Fondita en 1955, la universitato nun estas la dua plej granda akademia institucio de Israelo. Ĝi havas preskaŭ 26 800 studentojn (inkluzive de 9 000 studentoj en la ligitaj regionaj kolegioj) kaj 1 350 docentojn. La universitato havas ok fakultatojn: formalaj sciencoj, priviva scienco, socia scienco, homa scienco, studado de judismo, medicino, inĝenierarto, kaj juro. Ankaŭ estas interfakaj studoj.
La universitato celas forĝi proksimajn ligojn inter la studado de la Torao kaj universalaj studoj, "por miksi tradicion kun moderna teknologio kaj eduko, kaj instrui la fascinan etikon de la juda heredaĵo al ĉiuj ... por kunigi la antikvan kaj modernan, la sanktan kaj la materian, la spiritan kaj la sciencan" (laŭ universitata sinprezento).
Esperantlingva docento de la universitato estas la japandevena israela lingvisto Tsvi Sadan.
Chessy (Rhône)
Chessy, ankaŭ nomita Chessy-les-Mines, estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cassissiens.
Valdepiélagos
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 17,59 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Reprodukta valoro (populacia genetiko)
La Reprodukta valoro estis difinta de R. A. Fisher en sia libro de 1930 nome The Genetical Theory of Natural Selection (la genetika terio de la natura selekto) kiel la atendata reproduktado de individuo laŭ sia nuna aĝo antaŭen, ĉar tiu estis survivinta al sia nuna aĝo. Ĝi estas uzata en priskribo de populacioj laŭ aĝa strukturo.
Difino
Oni konsideru specion kun vivhistoria tabelo kun survivaj kaj reproduktaj parametroj donitaj de\ell_x kaj m_x, kie
Depende ĉur la reproduktado estas diskreta aŭ konktanta, la Reprodukta valoro de Fisher estas kalkulata kiel
kie
La averaĝa aĝo de reproduktanta plenkreskulo estas la genera tempo kaj estas
Referencoj
Fisher, R. A. (1930) The Genetical Theory of Natural Selection. Oxford University Press, Oxford.
Atotonilco el Alto
Atotonilco el Alto estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Atotonilco el Alto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 013.
Akvoveturilo
Akvoveturilo estas transporta rimedo por transporti pasaĝerojn/ŝarĝojn trans akvan spacon.
Atotonilco el Alto
Geografio
Atotonilco el Alto apartenas al la regiono Ciénega. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 52204 loĝantojn. El tiuj estis 24931 viroj kaj 27273 virinoj. La komunumo havas surfacon de 638,15 km². La meza alteco estas 1600 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21,1 C. En la komunumo estas 880,4 mm da precipitaĵo jare.
Akvoveturilo
Laŭ la Internaciaj reguloj por preventi koliziojn sur maro, 3a: la vorto "akvoveturilo" signifas ĉiujn specojn de floseblaj rimedoj, inkluzive la senakvodismetajn akvoveturilojn (ekz. aeroglitaj boatoj, ekranoplanoj ktp) kaj hidroplanoj, uzataj aŭ kiuj povas esti uzataj kiel rimedoj por moviĝi ĉe akvo.
Atotonilco el Alto
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14298 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 12622 estis alfabetoj kaj 1655 analfabetoj. Do 11.58 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 16247 virinoj. El tiuj estis 14293 alfabetoj kaj 1927 analfabetoj. Do 11,86 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Atotonilco el Alto vivis 43710 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 36 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,082 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Akvoveturilo
La floseblaj kajoj, pontonoj ktp al la akvoveturiloj ne apartenas.
Atotonilco el Alto
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Butila 3-aminobenzoato
Butila 3-aminobenzoato aŭ butila 3-aminobenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Aminobenzoata acido kaj butanolo. Butila 3-aminobenzoato estas senkolora aŭ flaveca viskozeca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Butila 3-aminobenzoato prezentas 3-aminobenzoatan grupon ligitan al butila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Ernő Fináczy
Ernő Fináczy [ernO finAci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fináczy Ernő estis hungara profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1914).
Ernő Fináczy naskiĝis la  1860 en Buda. Li mortis la 1935 en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Fináczy frekventis gimnaziojn en Pécs kaj Pest (urbo), poste universitaton en Pest. Li komencis sian karieron en praktika lernejo de la universitato, kie li instruis. En 1888 li studvojaĝis en Francio kaj Germanio. En 1901 li ekinstruis ankaŭ en la universitato, kie li estis ankaŭ rektoro. Li estis fondinto de Hungara Pedagogia Societo.
Benzila butila ftalato
Ftalato de benzila kaj butila aŭ BBP estas duobla estero de la ftalata acido kun benzila alkoholo kaj n-butanolo. Ordinare ĝi uzatas kiel plastigilo por Polivinil-klorido kaj aliaj polimeroj, kaj estas konsiderata toksa. BBP estas senkolora oleeca likvaĵo kaj povas aktivi kiel plastigagento igante la materialojn pli flekseblajn.
Aliaj uzoj inkludas: parfumfabrikado, hararsprajoj, gluaĵoj, poraŭtaj produktoj, vinilaj porplanko-kovraĵoj, ktp. BBP estas kontrolita substanco en pluraj landoj pro tio ke ĝi estis detektita en surfaca akvaro, subtera akvaro kaj trinkakvo. Riskoj ekzistas dum longtempa aŭ ripeta ekspozicio al publiko, kaj rekte kaj malrekte per migrado kaj ekstraktado de substancoj enhavantaj BBP.
Gainesville (Teksaso)
Gainesville estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Cooke, nordokcidente en Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Helvíkov
Helvíkov (Klein Hermigsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Anenská Studánka en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas 2,5 km sude de Anenská Studánka. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Helvíkov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,39 km².
Haitia gurdo
La haitia gurdo (france gourde, prononco []), en la haitia kreola lingvo goud, prononco - estas la nacia valuto de Haitio. Unu gurdo estas dividita je cent centimoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas HTG.
Sisikon (stacidomo)
Sisikon estas fervoja stacidomo en Sisikon, Svislando.
Kantono Dole-Nord-Est
La kantono Dole-Nord-Est (prononcu " Dol-Nor-Est") (france canton de Dole-Nord-Est) estis franca kantono, kiu situis en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estis unu el la 10 kantonoj de la arondismento Dole. Ĝia ĉefurbo estas Dole.
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Chaussin la jenaj 6 francaj komunumoj, plus parto de la urbo Dole :
Melsbach
Melsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Dinamo
Dinamo estas ĉiu maŝino de rotacia indukto, kiu aliformigas meĥanikan energion en energion elektran kontinuan.