cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milton H. Greene
Milton H. Greene (14a de Marto 1922 - 8a de Aŭgusto 1985) estis usona fotisto pri modo kaj famuloj kaj kina kaj televida produktoro. Li estas plej bone konata pro la fotoj kiujn li faris kun Marilyn Monroe.
Greene dekomence setlis en fotarto de alta modo en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj. Liaj primodaj fotoj aperis en Harper's Bazaar kaj Vogue. Greene poste ŝanĝis al portretoj de famuloj. Li fotis multajn altprofilajn personaĵojn en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, kiaj Elizabeth Taylor, Frank Sinatra, Audrey Hepburn, Grace Kelly, Ava Gardner, Sammy Davis, Jr., Catherine Deneuve, Marlene Dietrich, Judy Garland, inter multaj aliaj.
La laboro de Greene kun Marilyn Monroe ŝanĝis la fluon de ŝia kariero. Ambaŭ amikiĝis kaj kiam Monroe lasis Los Angeles por studi aktoradon kun Lee Strasberg en Novjorko, ŝi gastis kun Greene, lia edzino Amy kaj filo Joshua en Connecticut. Ambaŭ poste formis la entreprenon Marilyn Monroe Productions, nome produktora kompanio kiun Monroe formis cele al akiro de kontrolo de ŝia kariero. Greene produktoris Bus Stop (1956) kaj The Prince and the Showgirl (1957). Ambaŭ ankaŭ kunlaboris en ĉirkaŭ 53 fotosesioj, kelkaj el kiuj iĝis famekonataj, kiaj "The Black Sitting".
NGC 2863
NGC 2863 (aliaj indikoj — NGC 2869, MCG -2-24-18, IRAS09211-1012, PGC 26609) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2863, NGC 2869.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stacio Ōkubo (Kioto)
Stacio Ōkubo (japane: 大久保駅 [Ōkubo-eki], angle: Ōkubo Station) estas fervoja stacio en Uĵi, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
Francisco León
Francisco León estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Rivera el Viejo Carmen. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07033.
Porte de Thiais (Tramtransporto en Parizo)
Porte de Thiais (Pordo de Thiais) estas haltejo de Tramvojo T7, situanta en komunumo Chevilly-Larue, apud Thiais, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Francisco León
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6454 loĝantojn. El tiuj estis 3229 viroj kaj 3225 virinoj. La komunumo havas surfacon de 114 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 660 metroj super la marnivelo.
Porte de Thiais (Tramtransporto en Parizo)
La aldona nomo Marché International referencas al apuda Marché international de Rungis.
Francisco León
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2711 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1740 scipovis legi kaj skribi kaj 968 personoj estis analfabetoj. Do 64% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 36% estis analfabetoj.
Porte de Thiais (Tramtransporto en Parizo)
Aliflanke, Porte de Thiais estas ankaŭ haltejo de buso Trans-Val-de-Marne.
Francisco León
Sociogeografio
5236 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3367 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 64.30% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vielmur-sur-Agout (stacidomo)
Vielmur-sur-Agout estas franca stacidomo sur parte nuligita linio -, situanta en  Vielmur-sur-Agout, en departemento Tarn, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Montauban-Ville-Bourbon - La Crémade (738000).
Komunumaro Waldfischbach-Burgalben
La komunumaro Waldfischbach-Burgalben - germane Verbandsgemeinde Waldfischbach-Burgalben - estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, ĉirkaŭ la samnoma komunumo Waldfischbach-Burgalben Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
Lycée Carnot
La gimnazio aŭ lycée Carnot, estas publika mezlernejo kaj teknika lernejo situanta sur Boulevard Malesherbes en la 17-a arondismento de Parizo, Francio. La Lycée Carnot estis fondita en 1869, komence nomita École Monge kaj alinomita en 1895. En 1894, estis murdita la prezidento de la respubliko, nome Sadi Carnot. Liaomaĝe, sed ankaŭ omaĝe al lia avo, generalo de la Revolucio Lazare Carnot, kaj de lia onklo Nicolas Léonard Sadi Carnot, fondinto de la termodinamiko, oni renomis tiel la liceon.
La Liceo funkciis kiel filma loko por multaj filmoj kaj ofte aranĝas modspektaklojn dum Paris Fashion Week. La koro de la konstruaĵo estas granda ĉambro de 80 per 30 metroj kun vitra tegmento muntita sur metala strukturo dezajnita fare de Gustave Eiffel.
La Demie
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
(23114) 2000 AL16
(23114) 2000 AL16 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Unterkirnach
Unterkirnach estas komunumo en Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Schwarzwald-Baar, al la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj al la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geografia situo
Unterkirnach kuŝas je la orienta flanko de Nigra Arbaro, ĉ. 4,5 km for de la distrikta ĉefurbo Villingen-Schwenningen.
Najbaraj komunumoj
Norde kaj oriente la komunumo limas al Villingen-Schwenningen, sude al la urbo Vöhrenbach kaj en la okcidento al la urbo St. Georgen.
Politiko
La komunumo ne apartenas al la administra unuo Villingen-Schwenningen. Unterkirnach estas memstara kaj posedas komunuman administrejon kaj komunumestran oficejon.
Konsilantaro
Al la konsilantaro post la komunuma elekto de majo 2014 krom la urbestro kiel prezidanto apartenas dekdu pliaj membroj.
Klerigo
En Unterkirnach ekzistas elementa lernejo kaj baza mezlernejo kun metieja mezlernejo. Ĉiaj pliklerigaj lernejoj troviĝas je dispono en ĉirkaŭaj urboj.
Zamenhof/Esperanto-Objekto
Estis inaŭgurita Esperantovojo en 1981.
Sándor Pettenkoffer
Sándor Pettenkoffer [ŝAndor petenkofer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pettenkoffer Sándor estis hungara ministeria oficisto, instruisto pri vinoj kaj vitoj.
Sándor Pettenkoffer naskiĝis la en Csákvár, li mortis la  en Budafok.
Biografio
Sándor Pettenkoffer maturiĝis en gimnazio en Székesfehérvár, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1890, iom poste plian diplomon en Supera Edukejo pri vin- kaj vitkulturo en 1897. Li eklaboris en Kecskemét ĉe vinkeloj, sed iom poste li ricevis postenon en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario). En 1903 li ekinstruis en lernejo por vitistoj en Budafok, kie li estis lernejestro inter 1915-1932. En tiu periodo li instruis ankaŭ en simila lernejo en Budapeŝto, eĉ en Teknikuniversitato József. Inter 1911 kaj 1944 li estis ankaŭ rubrikestro en agronomia gazeto, sed li artikoladis ankaŭ en similaj gazetoj. En 1921 li estis nomumita ĉefinspektoro de vitoj kaj vinoj. Kelkfoje li studvojaĝis en Germanio kaj Italio. Li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto en 1925. Lia filo daŭris la profesion.
Ordeno de Aviso
La Ordeno de Aviso estis militista ordeno de la Mezepoko en Portugalio. Fondata en 1166 kiel Ordeno de Evoro, ekde la konkero de la urbo Aviso en 1211, la ordeno eknomiĝis Ordeno de Aviso. Ĝi aperis kiel ordeno kiu batalis kontraŭ la muzulmana regado kaj la atakoj de la saracenoj en la tiama Regno de Portugalio. En 1385, unu el ĝiaj grandaj superuloj, Johano, bastardo de la reĝo Petro la 1-a, fariĝis la reĝo de Portugalio sub la nomo Johano la 1-a, kaj la dinastio nomiĝis Aviso. Aviso dependis en la praktiko de la Ordeno de Kalatravo, ĝis kiam dum la regado de Petro la 2-a ricevis privilegiojn, pere de leĝoj kaj donacoj, sufiĉaj por apartiĝi kaj konvertiĝi en la plej potenca ordeno de Portugalio.
Pirapó
Pirapó estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.757 loĝantojn en 2010.
La Bagasejo
La Bagasejo estas romano de José Américo de Almeida, tradukita de Geraldo Mattos kaj eldonita en Esperanto de Fonto el Ŝapekoo.
Enhavo
La verko estas rigardata kiel la unua "modernisma" romano en Brazilo. Estas en ĝi rakonto pri nomada familio kiu alvenas el seka regiono de Paraibo al sukerkana bieno en agrikultura regiono. Tie, okazas amrilatoj inter nomadino Soledade kaj la filo de bienisto, sed ŝi fariĝis amatino de lia patro. Nomado de ŝia grupo, kiu amis Soledade'n, mortigis la bieniston, kaj la filo de bienisto defendis lin kiel advokato. Soledade reiris al seka regiono kaj revenis en la fino de libro dum nova vojaĝo.
6853 Silvanomassaglia
6853 Silvanomassaglia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
La Bagasejo
Enhavo
En la verko estas multaj dialogoj en dialekto, kaj la verkisto uzis multajn dialektajn vortojn kiuj malfaciligis la tradukon al Esperanto. Geraldo Mattos ne bone konas la paraiban dialekton, kaj pro tio oni kritikas lian tradukon. Jason Gonçalves de Lima preparis erudician studon pri la problemoj de la traduko.
6853 Silvanomassaglia
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan astrofizikiston Silvano Massaglia, kiu studis la fenomenojn de alta energio en nukleoj de kaj steloj. Li estis poste direktoro de la Departemento Fiziko de la Universitato de Torino.
La Bagasejo
Enhavo
La verkisto estis subŝtatestro de Paraibo kaj ministro. Li estis simpatianto de Esperanto kaj lasis en testamento deziron kaj permeson por la traduko kaj eĉ malgrandan monsumon por helpi la eldonon de esperanta versio.
85400 Shiratakachu
85400 Shiratakachu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
La Bagasejo
Enhavo
La libro estas eldonita unuafoje en 1928. La esperanta versio estas eldonita en 1985 kaj havas 176 paĝojn.
85400 Shiratakachu
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la mezlernejo Shirataka Chugakko en la urbeto Ŝirataka de la gubernio Jamagata; lernejo fondita en aprilo 2015.
Brotas de Macaúbas
Brotas de Macaúbas [brotaz dimakaubaz] estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.717 loĝantojn en 2010.
Esperanto en Brotas de Macaúbas
Manuel Borges dos Santos propagandis tie kaj estis fondata en Brotas de Macaúbas “Grupo Esperantista Ismael Gomes Braga”, kies unua estraro estis la jena:
Prezidanto, Alziro Ribeiro do Espírito Santo; Vicprezidanto, Sinésio Alves Cardoso; 1-a Sekretario, Marinho M. de Araújo; 2-a Sekretario, Dalvo Barbosa Araújo; Kasisto, Oton Bastos Ribeiro; Oratoro, Tereza de Meira Lima; Bibliotekisto, Joaquim B. Braga; Propaganda Direktoro, Manoel Borges dos Santos.
Liberdade
estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Andrelândia. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Teatro Gárdonyi Géza
''Nomo de la teatro estas legebla laŭ la origina (hungara) nomformo! Nehungaroj komprenu: Teatro Géza Gárdonyi!''
Teatro Gárdonyi Géza estas teatro nomata pri Géza Gárdonyi en Eger.
Historio
La unua teatro en Eger estis konstruita en 1904, tamen ekde 1868 jam funkciis provizora teatro de Eger. Dum la inaŭguro (1904) partoprenis mem Géza Gárdonyi, kiu eĉ verkis solenan teatraĵon: Dobó István szelleme (Spirito de István Dobó). Post 4 jara funkciado ankaŭ kinejo funkciis en la konstruaĵo. En 1955 memstara teatra trupo formiĝis kaj samtempe la teatro prenis la nomon Gárdonyi Géza. En 1964 restaŭro okazis, tamen post 3 jaroj la trupo estis neniigita, en la teatrejo nur porokazaj aktoroj roladis. En 1985 ĝermo de memstara trupo formiĝis, kiu post 2 jaroj transprenis tute la taskojn en la teatrejo. En 2000 la konstruaĵo estis pligrandigita kaj renovigita.
Lipót
Lipót estas malgranda vilaĝo kaj banloko en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Mosonmagyaróvár. La loknomo estas hungare: Leopoldo.
Situo
La komunumo situas sur insulo de Danubo Szigetköz, ĉe la (olda) Danubo. En la insulo estas nur flankovojoj. Mosonmagyaróvár troviĝas 15, Győr 24 km-ojn.
Historio
Dum la historio tie vivis fiŝistoj, orlavistoj kaj ŝipistoj. En 1920 la kontraŭa insulo de Danubo Csallóköz (ĉalokoz) iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Lipót abrupte trovis sin ĉe la landlimo. Menciindaj estas 2 inundoj en 1809 kaj en 1954.
Vidindaĵoj
La komunumo havas termalan banejon. Vidindaĵo estas la katolika preĝejo el 1777.
Lambjaoj
La lambjaoj (ankaŭ nomataj: Nkoya) estas etno kun aparta lingvo vivanta laŭlonge de la limo de nordokcidenta Malavio kaj sudokcidenta Tanzanio, en la distrikto Ileje en la regiono Mbeya. Minoritato ankaŭ loĝas en Zambio. En 2001 la lambjaoj estis taksitaj 85.000 homoj, inkluzive de 45.000 en Malavio kaj 40.000 (takso en 1987) en Tanzanio. .
La dialekto Sukwa, kiu laŭ takso en 1992 estas parolata de 1.000 ĝis 3.000 homoj en la nordo de Malavio, estas interkomprenata kun la lambja.
Montreuil-Bellay (stacidomo)
Montreuil-Bellay estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Montreuil-Bellay, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Reformita animo
Reformita animo (japane: 改造魂魄 [kaizo: kompaku]; angle: modified soul, modsoul) estas fikcia ilo en mangaa kaj animea serioj Bleach. En la serio, aperas reformita animo nomata Kon (コン). Nur en animea serio, ankaŭ nomataj Ririn(リリン), Claude(蔵人 [kuroŭdo]), Nova (之芭 [noba]) aperas. Oni enigas reformitan animon bonbono-forman en homan korpon aŭ pupon, kaj la animo manipulas la korpon.
Montreuil-Bellay (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Reformita animo
Projekto Spear Head
La Soul Society planis projekton Spear Head ke ŝinigamioj bataligi kadavrojn kontraŭ Hollow(malbona animo). Ili produktis prove reformitajn animojn, tamen multe da ŝinigamioj malaprobis la projekton laŭ humanismo. Do, ili estis forigitaj, tamen unu reformita animo (nomota Kon) hazarde restis Urahara-Butikon.
Kon
Kuchiki Rukia aĉetis bombonojn, pseŭdo-animoj(Gikongan, Soul Candy) de Urahara-Butiko, kioj ebligas Ichigo iĝi ŝinigamio mem, en la evento kio Rukia estis ne ĉirkaŭ li. Kiam ŝi uzis la bombonon, la reformita animo ekposedis korpon de Ichigo.
(19635) 1999 RC47
(19635) 1999 RC47 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Reformita animo
Kon
Ichigo kaj Rukia permesis lin vivi en leon-forma rembrita pupo, kaj nomis "Kon"(el Kaizo Konpaku; Ichigo rifuzis nomi Kai ĉar ĝio bonsonas). Liaj piedoj estas plibonigitaj, li povas kuri rapide eĉ per pupaj piedoj.
List of Bleach characters es:Anexo:Personajes de Bleach
Paimbœuf
Paimbœuf [pɛ̃.bœf] estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
11050 Messiaen
11050 Messiaen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Paimbœuf
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Paimblotins.
11050 Messiaen
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca komponisto Olivier Messiaen (1908–1992), orgenisto ĉe la Preĝejo de Sankta Triunuo de Parizo kaj instruisto de la nova generacio da junaj komponistoj. En liaj verkoj por orgeno kaj orkestro multnombraj influoj kunfandiĝas, kiel ritmoj el aziaj civilizoj.
La astroido estis unue erare skribita "11050 Messiaën" antaŭ korekto en 2000.
Delichon
Delichon (anagramo el la greka termo χελιδον/chelidôn, hirundo), aŭ Murhirundoj esperante aŭ Delikonoj, estas genro de paserinaj birdoj de la familio de Hirundoj, kiu plej ĝenerale akceptita havas tri speciojn.
Priskribo
La hirundoj de la genro Delichon aŭ murhirundoj estas 12–13 cm longaj, metalbrile blunigraj supre kun tre blanka pugo, kaj kun blankaj aŭ grizaj subaj partoj. Tiuj specioj povas esti distingitaj pro ties subparta koloro kaj la esto aŭ neesto de nigra gorĝo.
Kutimaro
La murhirundoj de la genro Delichon estas klifonestumantoj, kiuj reproduktiĝas en kolonioj lokitaj sub kornico aŭ vertikala klifo. Tamen, la Murhirundo lastatempe ege uzas homajn strukturojn, kiel, sed iom malpli, la Azia murhirundo. La nesto estas profunda kotopilko kovrita per herberoj aŭ plumoj. La kutima ovodemetado estas de 3 aŭ 4 ovoj kaj tiu ĉi specio kutime faras duan ovodemetadon. Ambaŭ seksoj konstruas la neston, kovas la ovojn kaj manĝigas la idojn.
Tiuj murhirundoj manĝas la insektojn kaptitajn dumfluge.
Specioj
La Murhirundo (Delichon urbicum) estas migranta reproduktanto en malferma kamparo kaj ĉe homa loĝejo tra Eŭropo, norda Afriko kaj mezvarma Azio, kiu vintrumas en tropika Afriko, suda Ĉinio kaj Sudorienta Azio.
La Azia hirundo aŭ Azia murhirundo (Delichon dasypus) reproduktiĝas en montaroj de centra kaj orienta Azio kaj vintrumas en Sudorienta Azio.
La Nepala hirundo (Delichon nipalense) estas loĝanta nemigranto en montaroj de suda Azio.
Francova Lhota
Francova Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta en suda parto de distrikto Vsetín, en valo de rivereto Senice. La vilaĝo konsistas el loka parto Francova Lhota kaj el loka parto Pulčín. En la vilaĝo havis.
Historio
Vilaĝo Francova Lhota foje estis kaj denove estas (ekde la estiĝo de la memstara Slovakio en 1993) limregiona vilaĝo. Ties estiĝo estis verŝajne sekvo de klopodo de reganto je pli densa loĝigo kaj per tio pli bona sekurigo de defendo de la landa limo. La estiĝo de la vilaĝo estas metata enla duan duonon de la 13-a jarcento kaj la unuan duonon de la 14-a jarcento - ankaŭ ĝia nomo respondas al tio. Tiutempe estis multe da vilaĝoj fondataj laŭ t.n. templima sistemo. Tiu signifis, ke al vilaĝanoj sur nove loĝataj lokoj estis donita templimo - por certa tempo, kiam ili estis lberigitaj de diversaj pagoj kaj devoj rilate al superularo, por ke ili povu ekloĝi kaj konstrui hejmon kaj mastrumejon. Sed homoj vivis sur tiu ĉi loko jam multe pli baldaŭ, pri kio atestas trovitaĵoj de fajroŝtonaj iloj. Sed la unua skribmencioj devenas nur el la komenco de la 16-a jarcento, kiam Lhota kreis komune kun Senice, Pulčín kaj pli poste pereinta Zubrůvka malgrandan feŭdon kun rilato al burgo Brumov. Kelkfoje ĝi ŝanĝis la nomon laŭ sia posedanto - ĝi nomiĝis Petrovská, Zbelova kaj fine Francova, laŭ lasta tenanto de la feŭdo rystram Franc z Háje, kiu ĉi tie loĝis en burgaro menciata en la jaroj 1521 - 1530. Per la morto de Trystram Franc z Háje la lhota feŭdo pereis kaj en 1549 ĝi por daŭre unuiĝis kun brumova sinjorujo.
La vivo kaj invadoj
La vivtenadon al la loĝantoj donis plejparte agrikulturo kaj paŝtistado. La vilaĝo tre suferis pro sia situo apud la limo ekde duono de la 16-a jarcento ĝis la komenco de la 18-a jarcento. Tio estis periodo de longdaŭraj disputoj inter moraviaj kaj hungaraj sinjorujoj. La vilaĝo suferis ankaŭ pro turka-tatara invado en septembro kaj en oktobro de 1663, kiam ĝi estis plene forbruligita. Ĉiu ribelo en la najbara Hungario alportis pluajn invadojn ĝis Moravio. La plej malbona periodo falas en la jarojn 1700 - 1708, kiam la invadoj estis tiel oftaj, ke la loĝantoj vivis en kaŝejoj en montaro.
La dua mondmilito
En periodo de la dua mondmilito Francova Lhota estis ankaŭ limregiona vilaĝo kun germana garnizono. Ĝi estis liberigita la 2-an de majo 1945 fare de de rumanaj soldatoj. La loĝantoj de la vilaĝo estis tiel malriĉaj, ĉar la montaraj kampoj apenaŭ sufiĉis al la vivtenado. Tial oni ofte foriradis je laboro. En 1860 - 1914 tio estis malantaŭ maro ĝis Ameriko kaj en 1945 ĝis limregiono. Evoluon de la vivo en la vilaĝo alportis nur la 2-a duono de la 20-a jarcento, kiam elkreskis en la ĉirkaŭaĵo industrio kaj estis fonditaj agrikulturaj kooperativoj.
Svijanský Újezd
Svijanský Újezd (Aujest bei Swijan) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas. Ĝi konsistas el tri partoj: la propra Svijanský Újezd, Močítka kaj parto de domaro Jirsko, kies plua parto apartenas al municipo Sezemice.
Historio
La teritorio de hodiaŭa municipo apartenis al monaĥejo Hradiště. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1436, kiam imperiestro Sigismondo lombardis la eksan posedaĵon de monaĥejo al Bohuš z Kováně en Frýdštejn. La senjorujon alternis vico de posedantoj, post konfiskoj en la jaro 1622 akiris la teritorion Albrecht z Valdštejna. En 1820 akiris la svijanan senjorujon Karel Alain Rohan. Rohanoj, havantaj sidejon en kastelo Sychrov, tenis la senjorujon ĝis la jaro 1945.
Kulturo
Ĉiujare en Svijanský Újezd oni ankaŭ aranĝas bierajn solenojn de Bierfarejo Svijany, kiuj estas akompanataj de koncertoj de diversaj muzikaj grupoj.
2523 Ryba
2523 Ryba estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, Ĉeĥio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan komponiston kaj poeton Jakub Jan Ryba (1765—1815).
Sully Prudhomme
Sully PRUDHOMME, realnome: René François Armand PRUDHOMME (naskiĝis en Parizo, mortis  en Châtenay-Malabry) estis franca poeto. Li estis la unua gajninto de la Premion Nobel de Literaturo (1901). En gazetara komuniko eldonita de la Sveda Akademio, estis eksplicita ke li gajnis pro "kiel speciala omaĝo al la poezia verko, kiu emfazas la subliman idealismon, la artan perfektecon kaj maloftan kombinaĵon de la kvalitoj de la koro kaj menso."
Prudhomme estis inĝeniero laŭ la studado, sed turnis sin al ideala filozofio kaj poste al poezio. Li anis al la Parnasa skolo, kiu rekomendis estetikan, ritman kaj elegantan zorgemon pri la elekto de la vorto en poezio. Sed li restis ĉiam iom aparte de la ĉeffluo. Li provis krei sciencan poezion por sia moderna tempo, tio signifas esprimi la sciencajn malkovrojn de lia tempo per poezio. Sed la temoj kaj formo de tiu eksmodiĝis, kaj nur kelkaj kortuŝaj malesperaj lirikaj poemoj plu estas aprecataj (kiel La okuloj, la karesoj, la valso kaj la torenta kirlo, aŭ pri rememoroj de soleca malfeliĉa infano en pensiono).
Sincera kaj maltrankvilkora, li ĉiam bedaŭris ne plu povi kredi je la perdita religia kredo, kiun li neniam forgesis.
NGC 2864
NGC 2864 (aliaj indikoj — MCG 1-24-20, ZWG 34.44, IRAS09216+0609, PGC 26644) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ali Joego
Biografio
Joego naskiĝis en Makassar en la insulo de Sulaveso en la Nederlandaj Orientaj Indioj la 17an de marto 1907. Li kaj siaj gepatroj translokiĝis al Singapuro, parto de la britaj markolaj kolonioj, kie li kreskis. Joego ne ricevis multan edukon.
Joego eniris en la filman industrion en 1940, kiam li kaj pluraj membroj de Dardanella aliĝis al Java Industrial Film (JIF) por la filmo Kartinah, direktita de Andjar Asmara kaj ĉefrolita Ratna kaj Astaman. Dum la venontaj du jaroj Joego aperis en kvin pliaj filmoj, sed nur unu el ili estis por JIF aŭ unu el la filioj. Lia sola apero de la periodo en ne-JIF-filmo estis en Air Mata Iboe (1941), produktita fare de la rivala kompanio Majestic. En la filmo, li prezentis viron, kiu fariĝas rabisto kaj mortas pro kulpo post kiam sia filo estas kaptita en sia loko.
Dum la japana okupacio de 1942-45, Joego gvidis du etapojn, Batu Tjinta kaj Nusantara. Li revenis al la industrion en 1948 kun Djaoeh Dimata, en kiu li ĉefrolis apud Ratna Asmara kaj portretis kiel blindulo kiu forpasas sian edzinon pro timo ke ŝi estis malfidela. Joego aperis en alia filmo por la produktado, South Pacific Film, la Andjar Asmara-direktita Gadis-Desa (1949).
Kvankam li aventuriĝis en filmado, Joego restis aktiva kiel aktoro. Li aperis en ses filmoj inter 1950 kaj 1954. En 1955, kun la hejma kino malrapidante, Joego ĉesis direkti pro agada fokuso. Li agis en dek pliaj filmoj antaŭ la jardekfino. En 1963 Joego faris sian lastan filmon, Daerah Tak Bertuan. Li mortiĝis la 18an de februaro 1970. Malgraŭ sia dudek-jara kariero li estis - laŭ la revuo Mingguan Djaja - neniam fama.
La Quarte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
34182 Sachan
34182 Sachan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kshitij Sachan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto en teamo pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Plano East Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
49501 Basso
49501 Basso estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Antonella Basso, tre bona amikino de la malkovrinto. Profesie advokatino, sxi havas grandan pasion kaj intereso por la artoj, ĉefe por pentradoj kaj la kino.
Emiliaj lingvoj
La esprimo emiliaj lingvoj plusendas al grupo de lokaj lingvoj, populare ankaŭ vokitaj al dialektoj. La dialektoj grupiĝas en la emilia-romanja dialektaro, estas parto de la gaŭlo-itala lingvaro, kaj estas parolataj en la historia regiono de Emilio. Kvankam ofte referita kiel itala dialekto (eĉ fare de ĝiaj parolantoj), ĝi (respektive ili) ne descendas de la itala lingvo.
Gaŭlo-italaj lingvoj estas okcidentlatinidaj lingvoj (ili konservas novigajn fonetikajn kaj sintaksajn ecojn), kiel la franca, la okcitana kaj la kataluna, dum la itala estas parto de orientlatinidaj lingvoj.
Fonetika kaj vortproviza limoj inter emiliaj kaj la aliaj gaŭlo-italaj lingvoj ne estas ekzakte difinitaj.
1610 Mirnaya
1610 Mirnaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1928 de la rusa astronomino Pelageja Fjodorovna Ŝajn elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo, "Mirnaya", derivas de la vorto pacema en rusa lingvo.
130066 Timhaltigin
130066 Timhaltigin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Timothy Haltigin, Ĉefan Scienciston pri Planeda Esploro ĉe la Kanada Kosma Agentejo. Li estas aktive engaĝita en la preparaj stadioj de diversaj planedaj kaj estis responsulo pri la Lasera Altimetro de OSIRIS-REx.
Fizika kemio
Fizika kemio estas scienca branĉo, kiu aplikas fizikajn konceptojn kaj metodojn por priskribi kemiajn fenomenojn. Ĝi estas formita de teoriaj kaj eksperimentaj priskribantaj bazoj por la tuto de la kemio inkluzive de organika, neorganika kaj analiza kemio. En ĝi oni studas kemian ekvilibron, gradon de la kemiaj reakcioj kaj fizikajn propraĵojn de la substancoj, ankaŭ influon de temperaturo, premo, elektro kaj lumo sur ili. En la fizika kemio ĉiun sistemon oni povas rigardi el tri vidpunktoj: termodinamika, kiu studas kvalitojn de granda nombro da molekuloj en sia ensemblo, kinetika, kiu studas kemiajn ŝanĝiĝojn tra tempo kaj studo de la molekula strukturo, kiu ankaŭ estas studo de elektrona kaj atoma aranĝoj, kiuj estiĝas laŭ leĝoj de la kvantuma mekaniko. Ĉi lasta aliro, kiu ĉefe estas teoria helpas ekkonon de kemiaj ligoj, kiuj estas kaŭzoj de la strukturo de materialoj.
Ŝlosilaj konceptoj
La ŝlosilaj konceptoj de fizika kemio estas la manieroj per kiuj pura fiziko estas aplikata al kemiaj aferoj.
Kvantuma kemio, nome subfako de la fizika kemio speciale temas pri la aplikado de la kvantuma mekaniko al kemiaj problemoj, havigas ilojn por determini kiom fortaj la ligoj estas kaj kian formon ili havas, kiel la atomkernoj moviĝas, kaj kiel la lumo povas esti absorbita aŭ elsendita fare de kemia komponaĵoj Spektroskopio estas la rilata sub-fako de la fizika kemio kiu specife temas pri la interagado de la elektromagneta radiado kun la materio.
Alia aro de gravaj demandoj en kemio temas pri kia tipo de reakcioj povas okazi spontanee kaj kiuj proprecoj estas eblaj por difinita kemia miksaĵo. Estas studita en kemia termodinamiko, kio metas limon al la kvantoj je kiuj povas okazi reakcio, aŭ kiom multe da energio povas esti konvertita en laboro en eksplodmotoro, kaj kio havigas ligojn inter proprecoj kiel la dilatkoeficiento kaj la proporcio de ŝanĝo de entropio per efiko de premo super gaso aŭ likvaĵo. Ĝi povas esti ofte uzata por pritaksi ĉu dezajno de reaktoro aŭ motoro estas farebla, aŭ por testi la validecon de eksperimentaj datumoj. Je limigita etendo, preskaŭ-ekvilibra kaj ne-ekvilibra termodinamiko povas priskribi nereverteblajn ŝanĝojn. Tamen, klasika termodinamiko temas ĉefe pri sistemoj en ekvilibraj kaj reverteblaj ŝanĝoj kaj ne pri kio fakte okazas, aŭ pri kiom rapide, el ekvilibro.
Kiuj reakcioj okazas kaj kiom rapide estas la temo de la kemia kinetiko, nome alia branĉo de la fizika kemio. Ŝlosila ideo de la kemia kinetiko estas ke por ke reakciantoj reakciu kaj formu kemiajn produktojn, plej el la kemiaj specioj devas trairi transirajn statojn kiuj estas pli altaj en energio ol ĉu la reakciantoj ĉu la produktoj kaj tio utilas kiel bariero al la reakcio. Ĝenerale, ju pli alta estas la bariero, des pli malrapida estas la reakcio. Dua afero estas ke plej el la kemiaj reakcioj okazas kiel sekvenco de bazaj reakcioj, ĉiu el kiuj kun sia propra transira stato. Ŝlosilaj demandoj en kinetiko estas pri kiel la proporcio de reakcio dependas el la temperaturo kaj el la koncentrigo de reakciantoj kaj kataliziloj en la reakcia miksaĵo, same kiel pri kiel la kataliziloj kaj la reakciaj kondiĉoj povas esti inĝenierigitaj por optimumigi la reakcian proporcion.
Historio
La termino "fizika kemio" estis stampita de Miĥail Lomonosov en 1752, kiam li prezentis prelegojn titolitajn "Kurso pri vera fizika kemio" (en rusa: «Курс истинной физической химии») al la studentoj de la Peterburga Universitato. En la prologo al tiuj prelegoj li havigis la difinon: "Fizika kemio estas la scienco kiu devas klarigi laŭ havigo de fizikaj eksperimentoj la tialon de tio kio okazas en kompleksaj korpoj pere de kemiaj operacioj".
Moderna fizika kemio originiĝis en la 1860-aj jaroj ĝis la 1880-aj jaroj per laboro pri kemia termodinamiko, elektrolitoj en solvaĵoj, kemia kinetiko kaj aliaj proksimaj temoj. Unu mejloŝtono estis la publikigo en 1876 fare de Josiah Willard Gibbs de sia artikolo, On the Equilibrium of Heterogeneous Substances (Pri la ekvilibro de heterogenaj substancoj). Tiu artikolo enkondukis kelkajn el la volboŝtonoj de la fizika kemio, kiel la Gibsa energio, la kemiaj potencialoj kaj la Gibsa fazregulo.
La unua scienca gazeto specife en la fako de fizika kemio estis la germana gazeto, Zeitschrift für Physikalische Chemie, fondita en 1887 fare de Wilhelm Ostwald kaj Jacobus Henricus van 't Hoff. Kune kun Svante August Arrhenius, tiuj estis la ĉefaj figuroj en fizika kemio fine de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento. Al la triopo estis atribuita la Nobel-premio pri kemio inter 1901–1909.
Disvolvigoj en la postaj jardekoj estis la aplikado de la statistika mekaniko al la kemiaj sistemoj kaj laboro pri koloidoj kaj kemio de surfacoj, en kio Irving Langmuir faris multajn fruktodonajn kontribuojn. Alia grava paŝo estis la disvolvigo de la kvantuma mekaniko en la kvantuman kemion el la 1930-aj jaroj, en kio Linus Pauling estis unu el la ĉefaj figuroj. Teoria disvolvigo estis akompanata de disvolvigoj en la eksperimentaj metodoj, en kio la uzado de diversaj formoj de spektroskopio, kiel la infraruĝa spektroskopio, la mikroonda spektroskopio, la elektronparamagneta rezonanco kaj la nuklemagneta rezonanca spektroskopio, estas probable la plej grava disvolvigo en la 20-a jarcento.
Gazetoj
Kelkaj gazetoj kiuj temas pri fizika kemio estas Zeitschrift für Physikalische Chemie (1887); Journal of Physical Chemistry A (el 1896 kiel Journal of Physical Chemistry, renomita en 1997); Physical Chemistry Chemical Physics (el 1999, iam Faraday Transactions kun historio el 1905); Macromolecular Chemistry and Physics (1947); Annual Review of Physical Chemistry (1950); Molecular Physics (1957); Journal of Physical Organic Chemistry (1988); Journal of Physical Chemistry B (1997); ChemPhysChem (2000); Journal of Physical Chemistry C (2007); kaj Journal of Physical Chemistry Letters (el 2010, kombinis "letters" iam publikigitajn en apartaj gazetoj).
Historiaj gazetoj kiuj kovris kaj kemion kaj fizikon estis Annales de chimie et de physique (starte en 1789, publikigita sub tiu nomo el 1815–1914).
Tibor Sekelj/Bibliografio/malneto
{| class="wikitable" width="100%" ! Jaro ! Titolo ! Lingvo ! Eldonloko ! Eldoninto ! Kolekto ! paĝoj ! ISBN ! Priskribo
Etnografia libro
Pri lia verko kiel etnografo, ne forgesinde estas « Elpafu la sagon » kie li prezentas tradukojn de registraĵoj kiujn li surbendigis dum siaj vojaĝoj. Tiu verko elstaras el la kutima t.n. esperanta movado kaj vere tuŝas ian mondan kulturon.
Crandola Valsassina
Crandola Valsassina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Antonio la Granda, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Michael Halhuber-Ahlmann
Michael Halhuber-Ahlmann (naskiĝis la 12-an de novembro 1947 en Innsbruck, doktoro de filozofio) estas psikologo kaj pedagogo de aŭstra deveno, kiu ekde 1989 vivas kaj laboras en Berlino. Li estas la prezidanto de la germanlingva organizaĵo Gesellschaft für wissenschaftliche Gesprächspsychotherapie (Societo por scienca interparola psikoterapio), la plej granda faka asocio por personocentrigita psikoterapio laŭ Carl Rogers ene de Germanio kaj Eŭropo.
Vivo
Michael Halhuber-Ahlmann pasigis la lernejanajn jarojn en Seefeld (Tirolo), Ballston Lake (Usono), Rendsburg (Ŝlesvigo-Holstinio) kaj Innsbruck (same Tirolo). En 1967 li sukcese pasis la abiturigan ekzamenon en la humanisma gimnazio de Innsbruck. Sekve li pasis volontulan socian jaron en Zimbabvo (tiam ankoraŭ nomata "Rodezio") kaj post tiu jaro komencis studon de ekonomia pedagogio, medicino kaj psikologio en Vieno kaj Innsbruck. Komence de tiu tempo, li dum 17 jaroj ankaŭ aktivis kiel sportisto en la nacia aŭstria ligo pri korbopilko, estis diplomita trejnisto kaj edukisto por korbopilkaj arbitraciuloj en la tiusporta landa ligo Tirolo. En 1974 en Vieno li finis profesiiĝon al socia konsilisto por malliberuloj, kaj en la sekvaj jaroj laboris kiel socia konsilisto por propune malliberigitoj en Tirolo. En tiu tempo li konstruigis kaj gvidis socian centron tiuteman por junaj homoj post malliberiĝo serĉantaj laboron kaj loĝejon, do reintegriĝon en la socian vivon. En 1981 li finis la bazan profesiiĝon pri personocentrigita psikoterapio laŭ Carl Rogers en la aŭstria tiutema faka asocio ÖGwG.
Komunumaro Thaleischweiler-Wallhalben
La komunumaro Thaleischweiler-Wallhalben - germane Verbandsgemeinde Thaleischweiler-Wallhalben - estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, ĉirkaŭ la komunumo Thaleischweiler-Fröschen. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. En sia nuna formo la komunumaro cetere ekestis nur la 1-an de julio 2014, per kunigo de la antaŭe sendependaj komunumaroj Thaleischweiler-Fröschen kaj Wallhalben. La oficialan novan nomon ĝi ricevis la 1-an de januaro 2016.
Michael Halhuber-Ahlmann
Vivo
En 1984 li konstruigis kaj gvidis asocion por helpo al kaj interhelpo de samseksemuloj en Tirolo, kaj gvidis ties telefonan psikologian konsilan servon. En 1986 li doktoriĝis pri filozofio en la universitato de Innsbruck (ĉefa fako psikologio, kroma fako pedagogio). Inter la jaroj 1986 kaj 1989 li sekve transprenis la gvidadon de la tirola landa oficejo de la Aŭstria Aidoso-Helposervo. Pro tiu engaĝiĝo li en 1987 ricevis la premion Eduard-Wallnöfer de la tirola industrio "por modela kaj neegoisma engaĝiĝo helpe al malsanaj kuncivitanoj en nekutimaj sociaj kondiĉoj".
La 6-an de novembro 1989 li translokiĝis al Berlino. Tie li komence inter la jaroj 1990 kaj 1998 laboris kiel konsilisto por drogodependuloj, pli poste kiel psikoterapiisto kaj konsilisto por aliaj terapiistoj en la junulara kaj drogodependula konsiloservo BOA e.V. (nuntempe VISTA e.V.) en la berlina urbokvartalo Tiergarten (urbodistrikto Berlin-Mitte). En 1991 li ŝtate agnoskiĝis psikoterapiisto laŭ la leĝo HPG. Inter la jaroj li honorarie krome estis respondeculo pri la elekto de evoluhelpistoj en la organizaĵo Deutscher Entwicklungsdienst (ded), Berlino. Samtempe li en 1996 finis la kursaron profesiigan pri personocentrigita psikoterapio en la organizaĵo Gesellschaft für wissenschaftliche Gesprächspsychotherapie (GwG) kaj de tiam laboras kiel memstara psikoterapiisto en propra praktikejo en Berlino. Ekde 1997 li krome estas menciata en la listoj pri psikoterapiistoj, klinikaj psikologoj kaj prisanaj psikologoj de la Respubliko Aŭstrio. En 1999 li ricevis aldonan ŝtatan permeson labori kiel psikologa psikoterapiisto, kaj ekde 2001 krome estas ekstera psikoterapiisto en malliberejo de la federacia lando Brandenburgio. Ekde 2004 li estas estrarano de la fondaĵo Käte-Ahlmann-Stiftung, kiu aparte subtenas la profesian edukon kaj egalŝancecon de virinoj kaj viroj en ekonomia profesia vivo.
Li estas universitata docento de la klinikaro Charité kadre de la Humboldt-Universitato Berlino, de la universitato Innsbruck kaj de la fakaltlernejo Stendal.
Globoteatro
La Globoteatro, Globa Teatro aŭ en angla Globe Theatre estis teatro en Londono asociita kun William Shakespeare. Ĝi estis konstruita en 1599 fare de la ludanta firmao de Shakespeare, nome la Lord Chamberlain's Men, en tereno posedata de Thomas Brend kaj heredita fare de lia filo, Nicholas Brend kaj nepo Sir Matthew Brend, kaj estis detruita de incendio la 29an de junio 1613. Dua Globoteatro estis konstruita sur la sama ejo antaŭ junio 1614 kaj fermiĝis en 1642.
Ajuricaba
Ajuricaba estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Ijuí. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 7 255 loĝantoj. .
Huizong
Huizong (徽宗, pinjine Huīzōng, w Hui-tsung; n. la – m. la ) estis la 8-a imperiestro de la dinastio Song de Ĉinujo.
Naskiĝinta kiel Ĵao Hi, li estis la dekunua el la filoj de la imperiestro Ŝenzong. La morto de sia duonfrato Ĵezong kiu ne lasis filojn en februaro 1100 surtronigis lin, kaj en Ĉinujo li regis dum 26 jaroj. Erudiculo, kaligrafisto, pentristo, muzikisto kaj poeto, lia kortego iĝis kultura centro kaj grava ĉefurbo, kaj ĝi kunigis amplksan artkolekton, el kiuj estas konataj ĉirkaŭ ses mil pentraĵoj. Lia luksa, arta kaj pompa vivo finiĝis tragedie pro la invado de la nomadaj ĥurĉenoj el Manĉurio.
Rudolf Sarközi
Rudolf SARKÖZI (naskita la 11-an de novembro 1944 en la laborkoncentrejo por romaoj kaj sintioj Lackenbach) estas konata reprezentanto de la aŭstraj romaoj kiel estro de la Kulturverein Österreichischer Roma (Kultura societo de aŭstraj romaoj).
Biografio
Post la edziĝo li transloĝiĝis 1964 kun la edzino Helga kaj la filo Andreas al Vieno, kie post la soldatservo li estis okupata en elektra kaj fulmoprotekta entrepreno.
Politikaj aktivecoj
Laŭ la iniciato de Sarközi estis fondata en 1991 la Kulturverein Österreichischer Roma (Kultura societo de aŭstraj romaoj), kies estro li iĝis kaj restis ĝis hodiaŭ. Peticio de tiu societo, subtenata de la Romaa societo Oberwart, kondukis al decido de la kvar en la parlamento reprezentitaj partioj, kiuj unuanime akceptis la agnoskon de la romaoj kaj sintioj en decembro 1993.
La 3-an de junio 1966 malfermiĝis la Roma-Doku (Centro de dokumentado kaj informado pri la romaoj) fondita de Rudolf Sarközi kaj inaŭgurita de la tiamaj federacia kanceliero Franz Vranitzky, urbestro Michael Häupl kaj federacia prezidento Thomas Klestil.
Post la murdo de kvar romaoj fare de la bombteroristo Franz Fuchs en Oberwart, Sarközi estis devigata reprezenti sian popolgrupon dum multaj aranĝoj. En junio 1995 li fondis la Klerigfonduson por romaoj.
Rudolf Sarközi kaj Nicolas Sarkozy
En Francio oni multe ekaŭdis pri Rudolf Sarközi kiam la prezidento Nicolas Sarkozy ekis politikon kontraŭ romaoj en 2010. Tiam oni eksciis ke Rudolf gratulis Nicolas kiam tiu fariĝis Prezidento de la franca Respubliko. Estas verŝajne ke ambaŭ havas etnan parencecon sed tio ne estas pruvita. Ŝajnas ke la familio Sarkozy iam ŝanĝis la i-finaĵon al y por nobeliĝi.
Lhota u Vsetína
Lhota u Vsetína (en traduko Lhota ĉe Vsetín) estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta sudokcidente de urbo Vsetín. La vilaĝo etendiĝas en valo kreita de rojo Rokytenka, kiu kreas limon inter Hostýnské vrchy kaj Vizovica montetaro. La vilaĝo estas konstruita laŭlonge laŭ ŝoseo kuniganta urbon Vsetín kaj Vizovice. Tra la vilaĝo kondukas markita vojdirekto Beskida-kisuca magistralo, sektoro kondukanta el Jihlava ĝis Český Těšín. Ĉi tie vivas.
Historio
Lhota u Vsetína unuafoje estas menciata kiel Vrchní Rokytnice en dokumento de Vok el Kravaře kaj en Starý Jičín datita al la jaro 1374. Loĝantoj de Lhota partoprenis la t.n. valaĥiaj ribeloj dum la tridekjara milito. Post malvenko de la ribelo en 1644 estis plimulto da loĝejoj forbruligitaj, ses posedantoj de loĝejoj estis ekzekutitaj kaj kvar falis en bataloj dum la ribelo.
Enla 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento estis en la vilaĝo disvastigita hejma produktado de poŝtranĉiloj, ŝton-akrigiloj, vitraj perloj kaj vergar-varoj.
Pedro Pablo Kuczynski
Pedro Pablo Kuczynski (esperante: Petro Paŭlo Kuczynski) (naskiĝis la 3-an de oktobro 1938 en Lima, 🇵🇪) estas perua konservativa politikisto, ekonomikisto, teknokrato, entreprenisto kaj financisto (ankaŭ en Wall Street), dum la jaroj 1980-1982 li estis ministro pri energio kaj minejoj. Dum la jaroj kiam la Prezidento de Peruo estis Alejandro Toledo li estis dum la jaroj 2004-2005 ministro pri mastrumado kaj financoj kaj dum la jaroj 2005–2006 ĉefministro de Peruo.
De la 28-a de julio 2016 al 23-a marto 2018 li estis prezidento de Peruo.
Biografio
Pedro Pablo Kuczynski estas filo de kuracisto Max Hans Kuczyński, kiu estis germanlingva enmigranto pol-jud-devena el Grandpolio (apud Poznano). Patro kaj patrino de Max Hans Kuczyński estis Louis Kuczyński kaj Emma Kuczyński (el familio Schlesinger) komence de la jaro 1890 pro la 'pano' translokiĝis al Berlino kaj tie post kelkaj semajnoj naskiĝis Max Hans Kuczyński ( . Max Hans KuczyńskiLi elmigris de Nazia Germanio (la Tria Regno) somere 1933 jaro al Peruo. Unue li eklaboris en ĝangalo de Amazonio en la lepro-centro. En la jaro 1938 li faris antropologiaj esploroj ĉe indianoj kaj krome okupiĝis pri la tropik-malsanoj. Li loĝis ĉefe en Iquitos. Danke al siaj esploroj li poste ricevis la laboron en la unua en Peruo kaj la plej fama Universidad Nacional Mayor de San Marcos, la Universitato de Limo kaj ankaŭ gvidis la registaran Oficon de Publika Sano.
Patrino de Pedro Pablo Kuczynski estis Madeleine Godard kaj ŝi estis instruistino de la franca lingvo kaj evenis el svis-franca artista familio Godard. Lia kuzo estas Jean-Luc Godard - konata franca kaj svisa filmisto, kaj unu el la plej gravinfluaj anoj de la Nouvelle Vague, aŭ "Franca Nova Ondo" kaj lia bofrato Harold Varmus estas mondfama virusologo, Nobel-premiito pro la esploroj pri kancero - en la jaro 1989: Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino.
Pedro Pablo Kuczynski estas diplomito de la Exeter College t.e. unu el la kolegioj de la Universitato de Oksfordo kaj krome li estss diplomito de la Universitato Princeton. Li laboris en Internacia Monunua Fonduso kaj Monda Banko. Li estas aŭtoro de kelkaj libroj pri ekonomio de Latina Ameriko. Li estas poligloto (li konas 6 lingvojn i.a. la hispanan, anglan, germanan, francan ...), li ludas skvaŝon (kvarmurpilkon), fluton, pianon kaj krome li ŝatas librojn pri milithistorio. Li havas du civitanecojn, la peruan kaj la usonan. Li estas katoliko. En la jaro 1962 li geedziĝis kun Jane Dudley Casey, kun kiu li havas tri infanojn: Carolina Madeleine Kuczynski, Alexandra Louise Kuczynski kaj John-Michael Kuczynski kaj post la divorco en la jaro 1995 kun la unua edzino li nun estas kun dua edzino Nancy Ann Lange, kiu estas el Usono (fratino de ŝi aktorino Jessica Lange ricevis la Oskar-premion). Kun dua edzino li havas filinon Suzanne Kuczynski, do sume li havas 4 infanojn, t.e. unu filon kaj tri filinojn. Konata estas lia filino "Alex" Alexandra Louise Kuczynski (nask. 1967), ŝia furorlibro estis tradukita al 10 lingvojn kaj ŝi estas ĵurnalistino de usona ĵurnalo The New York Times.
Politika kariero
Dum la jaroj 1980-1982 li estis ministro pri energio kaj minejoj kaj dum la jaroj 2004-2005 ministro pri mastrumado kaj financoj.
En la jaro 1988 li partoprenas en la prestiĝa t.n. Bilderberg-konferenco tio estas jara konferenco kun patropreno de ĉ. 100 la plej influhavaj, eŭropaj, nord-amerikaj bankistoj, ekonomikistoj, politikistoj kaj registaraj oficistoj.
La 16-an de aŭgusto 2005, la Prezidento de Peruo Alejandro Toledo nomumis financan ministron Pedro Pablo Kuczynski kiel prezidanton de la Konsilio de Ministroj (ĉefministron) kaj fondis novan kabineton. Tiel fundamente solviĝis la politika krizo de Peruo kaŭzita de demisiado de la kabinetaj membroj.