cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flugo 007 de Korean Air
Katastrofo de la flugo 007 de Korean Air — pafa alterigo de pasaĝera aviadilo de sudkoreia flugkompanio Korean Air super la teritorio de Sovetunio. La 1-an de septembro 1983 Boeing 747-200A (flugo KAL007 de Anchorage sur Alasko ĝis Seulo en Sud-Koreio) pro nekonataj kaŭzoj devojiĝis kaj enflugis kelkdekon da kilometroj la aeran spacon de Sovetunio. En neklaraj ĝis nun cirkonstancoj ĝi estis pafe alterigita de sovetiaj ĉasaviadiloj, kio kaŭzis morton de ĉiuj pasaĝeroj troviĝantaj ene - sume 269 personoj.
Rezulto
Oni ne klarigis ĝisfine kaj kaŭzojn de la deflankiĝo de la pasaĝera aviadilo (oni suspektas eraron pri aranĝo de aŭtopiloto), kaj motivojn, kiujn respektis sovetuniaj komandantoj, ordonante detrui pasaĝeran aviadilon. La nigra skatolo de KAL007 estis elmarigita de la sovetaj fakuloj, kion oni kaŝis antaŭ la publika opinio ĝis 1992, kiam Boris Jelcin transdonis ĝis al koreoj. Ĝi ne multon eksplikas, krom tio, kio jam pli frue estis konata: ke KAL007 sendube ne realigis spionan mision, kion dum certa tempo rusoj strebis altrudi al la mondo.
Ademir Santos
Ademir Santos (三渡洲 アデミール, n. ) estas brazil-japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yamaha Motors kaj Shimizu S-Pulse. Ankaŭ lia filo Maito Santos estas iama futbalisto.
Skemo (matematiko)
En algebra geometrio, la koncepto de skemo estas generaligaĵo de la koncepto de algebra variaĵo.
Difino
Loke ringa spaco konsistas el la jenaj datenoj:
La spektro de komuta ringo R estas la jena loke ringa spaco.
Historio
La koncepton de la skemo difinis la germana-franca matematikisto Alexandre Grothendieck.
28738 Carolinolan
28738 Carolinolan estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Caroline Grace Nolan, finalistino en 2013 de la Broadcom MASTERS, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco kaj plantoscienco. Ŝi estis lernantino] ĉe la Stuart Middle School de Stuart (Florido).
Zieten
Du famaj prusaj generaloj havis la nomon Zieten [citen]:
Fiĝia dolaro
La Fiĝia dolaro estas la nacia valuto de Fiĝio. Unu dolaro estas dividita je cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas FJD. Kvankam la insula ŝtato estas sendependa respubliko, kaj la moneroj kaj la monbiletoj portas la portreton de la brita reĝino Elizabeto la 2-a, kiu post la ŝtata sendependiĝo ricevis la titolon de "supera tribestro de la Fiĝio".
Leopold Nestmann
Leopold NESTMANN (naskiĝinta en la en Ĉernivco, mortinta la  in Altötting) estis romkatolika pastro, kaj atestanto de kredo en la tempo de komunismo en Rumanio.
Trejnado kaj pastra agado
Nestmann studis teologion en la Altlernejo teologia "Sankta Jozefo" en Iași inter 1930-39 kaj ĉe la pontifika instituto "Pontificium Athenaeum Urbanum de Propaganda Fide" en Romo inter 1939-1943. Li ordinitis pastro en Romo en la 21.12.1942 kaj agadis post reveno en Rumanion ĉe la porknabina lernejo Sankta Jozefo en Bukareŝto (1944), en la paroho Valea-Seacă (1944-1945), ĉe la Seminario kaj Akademio teologia Sankta Spirito (1945-1946), ĉe la Seminario kaj Akademio teologia Sankta Jozefo (1946-1948) kaj finfine en la paroĥo de Vatra Dornei (1948-1949). En la 15.8.1949 la rumana kaŝpolico Securitate arestis lin kaj kun aliaj naŭ homoj inter kiuj estis kaj aliaj pastroj kiel Anton Trifaş, Vasile Gabor kaj Dumitru Matei: ĉiuj estis akuzitaj en ligo kun la eskapo de la germana kaptito Willi Seife el internigejo de apud la Universitato Cuzan Vodă en Iași en la 1945-a jaro. Seife estis dum du jaroj kaŝita en Târgu Sascut (distrikto Putna) kaj Bozieni (distrikto Roman) kaj restis en printempo 1945 tridek tagojn ene de la katolika seminario en la Colonel-Langa-strato. Lin vizitis tie plurfoje Leopold Nestmann kaj ili interparolis pri la naturo spirita. Enketon punan gvidis la oficiroj Lică Caufman kaj Octav Blehan.
Proceso
En la 24.9.1949 milittribulano de Iași proklamis mandaton arestan nr. 1945 koncernantan la kaptiton politikan nr. 46, i.a. Nestmann, kiu tiam estis en la karcero de Iași-Galata. En la 29.10. la militakuzisto Tudor Dumitru farigis referaton enkondukan kiu mencias la fakton ke en la jaro 1947 Willi Seife iris al Timișoara al monakinejo kun rekomenda skribaĵo kaj mono ricevitaj fare de Nestmann. Baldaŭ poste Seife transpaŝintus la ŝtatlimon kaj alvenintus finfine en la france okupita zono de Germanlando. En la 15.12.1949 Nestmann estis akuzita esti favorinta kaptiton kaj kondamnitis je ok monatoj da malliberigo kaj pago de 2000 leoj.
Post la liberigo
Ĉirkaŭ la 15.4.1950 li estis liberigita kaj agadis ĝis 1966 ĉe jenaj lokoj: Vatra Dornei (1950-1951), Faraoani (1951), Roman (1952-1953), Barticeşti (1952), Institutul Teologic Romano-Catolic din Alba-Iulia (1953-1956), Institutul Teologic Romano-Catolic "Sfântul Iosif" (Iaşi) (1956-1958), Gherăeşti (1958-1959), Barticeşti (1959-1966).
Poste li forlasis la landon kaj estis pastro respektive docento en Berchtesgaden (1966-1968), Romo (1968-1970), Arzbach kaj Steinefrenz. Post retiriĝo (1988) li loĝis en Altötting kaj laboris kiel profesoro pri dogmatiko ĉe la instituto altlerneja de la Sacerdota fratio Sankta Petro en Opfenbach-Wigratzbad.
Interese estas ke laŭ atesto de la klerikuloj Florian Müller kaj Anton Despinescu, Nestmann malliberigitis la duan fojon en la 1957-a jaro en konekto kun la episkopo Áron Márton.
1437
En la jaro 1437 post Kristo okazis, interalie:
Chauffailles (stacidomo)
Chauffailles estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chauffailles, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Fera (II) hipofosfito
Fera (II) hipofosfito aŭ fera (II) fosfinato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fera (II) hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka aŭ bruna solidaĵo, nesolvebla en akvo. Fera (II) hipofosfito posedas 1 feratomon, 4 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Fera (II) hipofosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de feraj derivaĵoj. Hipofosfitoj estas reduktaj agentoj kaj trovas uzojn en la farmacia industrio.
Meyenburg (Prignitz)
Meyenburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Justiniano Posse
Justiniano Posse estas urbo en la provinco Kordobo de Argentino. Ĝi laŭ la censo de 2010 havis 7 500 loĝantojn kaj situas 30 kilometrojn sude de Bell Ville, la ĉefurbo de la departemento Unión. El Justiniano Posse interalie devenas la futbalisto Martín Demichelis, kiu kiel membro de la argentina nacia teamo de futbalo interalie partoprenis en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko kaj de la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo.
Falklanda pundo
La Falklanda pundo estas la nacia valuto de la Falklandoj. Unu pundo estas dividita je cent pencoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas FKP. Per difino la falklanda pundo estas ligata al la brita pundo je kurzo 1:1. La valuto estas uzata nur de la proksimume 4700 loĝantoj de la Falklandoj (inkluzive de la tie lokigitaj britaj armeanoj) kaj sekve estas la plej malgranda valuto tutmonde laŭ nombro de uzantoj.
Ribelo de Quebra-Quilos
Ribelo de Quebra-Quilos [kebra-kilŭz] okazis en 1874-1875 en nordoriento de Brazilo, ĉefe en Pernambuko, Paraibo kaj Rio Grande do Norte. La rekta kaŭzo de ribelo estis la devigo de metra sistemo en Brazilo. Vere, popolo ribelis kontraŭ impostoj, devigo de militservo kaj malbonaj sociaj kondiĉoj, sed la metra sistemo estis la moto de ribelantoj, pro tio ili estis nomitaj "quebra-quilos" (kilogram-detruituloj). La detruo de novaj mezuroj ne devenis de ke ili ne komprenis la novan sistemon, aŭ de "amo" al malnova mezurunuoj, kiel kelkaj homoj pensis en 19-a jarcento kaj en frua 20-jarcento, sed la fakto ke la brazila registaro kreskigis la impostoj kune la adopto de novaj mezuroj pro financii la Milito de la Trilanda Alianco.
La ribeluloj ne havis estrojn, aŭ politika organizo. Simple atakis bazarojn kaj detruis mezurilojn. Imperiaj trupoj alvenis la regionon kaj "pacigis" la popolon preskaŭ sen rezisto. En Pocinhos, ekzemple, armeo arestis, torturis kaj mortigis 40 virojn por "fari ekzemplon".
Valdeavellano de Tera
Valdeavellano de Tera [baldeabeLJAno deTEra] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, funkcianta kiel centro de la komarko El Valle y La Vega Cintora. La loknomo Valdeavellano signifas en la hispana Valo de avelarbo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 204 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 520 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 29 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierras de Urbión y Cebollera, okupanta 1 995 hektarojn, nome 100% de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Sierra de Urbión, okupanta 1 995 hektarojn, nome 100% de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Agde
Agde estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Hérault kaj en la regiono Okcitanio (historie en Langvedoko-Rusiljono). Ĝi havas proksimume 20.000 loĝantojn.
Geografio
Agde situas ĉe la rivero Hérault, nur 4 kilometroj okcidente de la Mediteraneo, kaj 750 kilometroj sude de Parizo. Agde konsistigas la mediteranean havenon de la Suda Kanalo.
Cap d'Agde estas grava banloka centro lokita sur la teritorio de la komunumo.
Historio
Agde (tiam Agathe Tyche) estis origine greka kolonio, starigita de la Foceanoj de Massilia. La simbolo de la urbo, la "Efebo de Agde", datiĝas de la 4-a jarcento a.K., kaj estis malkovrita el la sablo de la rivero Hérault.
Tie okazis la konsilio de Agde en 506.
Heraldiko
El oro, kun tri ondumitaj traboj el lazuro.
Vidindaĵoj
Agde estas famkonata pro la tipa, nigra bazalto uzita de la loka arkitekturo, ekzemple kun la katedralo Saint-Etienne starigita je la 12-a jarcento. Sed, inter la vidindaĵoj de la urbo, oni povas ankaŭ mencii :
Kohfidisch
Kohfidisch, hungare Gyepűfüzes [djepUfuzeŝ] estas foira komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Kohfidisch situas sur malebenaĵo. Szombathely troviĝas 20 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la ferepoko, poste romianoj vivis tie. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1221 en formo Fuzes. En 1910 loĝis en Gyepűfüzes 934 da homoj, aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis 1920 Gyepűfüzes apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio).
Bell Ville
Bell Ville estas urbo en la provinco Kordobo de Argentino. Ĝi estas la ĉefurbo de la departemento Unión kaj havas proksimume 35 000 loĝantojn. La urbo situas laŭlonge de la aŭtovojo Ruta Nacional 9 kaj laŭlonge de la fervoja linio, kiu ligas la urbojn Kordobo kaj Rosario.
Caderousse
(jen france, okcitane Cadarossa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Volker Schlöndorff
Volker SCHLÖNDORFF (naskiĝis la 31-an de marto, 1939 en Wiesbaden) estas germana reĝisoro kaj scenaristo.
Schlöndorff ĉefe famas pro filmigoj de literaturaj verkoj. Plej sukcesa estis Die Blechtrommel ("La lada tambureto") (laŭ romano de Günter Grass), kiu en 1979 gajnis la Oran Palmon de la Festivalo de Cannes kaj la Oskaron en la kategorio "eksterlanda filmo".
Chauffailles
Chauffailles estas franca situanta en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chauffaillons.
1438
En la jaro 1438 post Kristo okazis, interalie:
Pontirolo Nuovo
Pontirolo Nuovo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Arcene, Boltiere, Brembate, Canonica d'Adda, Ciserano, Fara Gera d'Adda kaj Treviglio.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la ĉefanĝelo Miĥaelo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Urbodomo de Tokaj
La Urbodomo de Tokaj estas baroka historia monumento en Tokaj.
Historio
Oni supozas, ke tiu ĉi domo estis konstruita ĉirkaŭ en 1790. Eble komence ĝi estis oficejo de la grekaj komercistoj. En la modernaj tempoj nova unuetaĝa alo kun mansardo estis konstruita.
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo kun mansardoj kaj keloj situas laŭ trotuaro inter aliaj domoj (ankaŭ la najbara domo estas posedaĵo de la urbodomo). Ĉe la konstruaĵo estas monumento pri Francisko Rákóczi la 2-a ekde 2003. La urbodomo formas Umajusklon, la fasado estas malsimetria, kie funkcias la granda enireja pordo. En la unua etaĝo malplena niĉo estas videbla. La aloj fermas korton, tie estas videbla ornamaĵo (forĝita krado).
Norken
Norken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kirchdorf an der Krems
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj estas la administra centro de la ´samnoma distrikto Kirchdorf. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantalupo
Kantalupo estas unu el du apartaj subspecioj de melono: Cucumis melo cantalupensis kaj Cucumis melo reticulatus. Ambaŭ subspecioj estas en la familio Kukurbacoj.
La fruktoj estas 15–25 cm longaj, kun flava aŭ oranĝkolora dolĉa karno. Kiel ĉiuj melonoj, ĝi kreskas plej bone en sabla grundo.
Ĝi estas nomigita pro la komunumo Cantalupo in Sabina en Italio, kie ĝi estis rikoltita por Papo Inocento la 13-a.
Wisen
Wisen estas komunumo en la distrikto Gösgen en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 414 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Wisen situas kiel ununura komunumo de la distrikto Gösgen norde de la kresto de la Soloturna Ĵuraso nordoriente de la Suba Hauenstein-Pasejo. En nordo la komunumon limas la monto Wisnerberg kaj en oriento leviĝas la impresa roko de Wisner Flue. La rivereto Wisnerbach, kiu fontas sude de la vilaĝo senakvigas la komunuman teritorion al la direkto de Zeglingen, kie la rojo alfluas al Eibach, kiu siavice en Sissach alfluas al Ergolz.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wisen limas en nordo al Häfelfingen (BL), en nordoriento al Zeglingen (BL), en sudoriento al Lostorf, en sudo al Tribmach, en sudokcidento al Hauenstein-Ifenthal, kaj en okcidento al Läufelfingen (BL).
Trafiko
Wisen situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per mallarĝa flanka vojo, kiu disbranĉiĝas de la kantona ĉefvojo n-ro 2 norde de Suba Hauenstein-Pasejo kaj kondukas tra Wisen al Zeglingen, tiel ke Wisen de Kantono Soloturno atingeblas aŭtomobile nur tra bazelkampara teritorio. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinioj al Ifenthal kaj al Olten.
Historio
La unua skriba mencio de Wisen datiĝas el la jaro 1226 el dokumento de la Monaĥejo Schöntal. Dum mezepoko la senjoroj de Wisen estis la Grafoj de Froburgo, kies praburgo situas nur kelkcentmetroj sude la la komunuma limo sur la teritorio de Trimbach. En la jaro 1307 la jurisdikcio pri Wisen transiris de la Froburgoj al la Grafoj de Nidau, en la jaro 1376 al la Grafoj de Thierstein kaj en 1418 al la Grafoj de Falkenstein. En la jaro 1458 Wisen estis kun la cetera voktejo Gösgen aĉetita de la urbo Soloturno.
Bukovac
Bukovac, serbe Буковац, hungare Bakolc estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka en municipo de Petrovaradin.
Situo
Bukovac situas sur deklivoj de monto Fruška Gora geografie apartenanta al Srem.
Historio
Serboj fondis Bukovac-on en la 16-a jarcento dum la turka regado. Post 2 jarcentoj la vilaĝo apartenis al la Habsburga Imperio, al Szerém ĝis 1918, poste al la baldaŭa Jugoslavio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al sendependa Kroatio, ekde 2006 al Serbio. En 2002 loĝis en Bukovac 3585 homoj, (3343 serboj, 38 jugoslavianoj, 25 kroatoj, 17 hungaroj kaj aliaj).
Maipú (Mendoza)
Maipú estas urbo en la provinco Mendoza de Argentino. Ĝi laŭ la censo de 2010 havis 89 433 loĝantojn, estas ĉefurbo de samnoma departemento Maipú kaj situas tutproksime de la distrikta ĉefurbo Mendoza. Loke aparte gravas kultivado de vino. El Maipú interalie devenas la futbalisto Enzo Pérez, kiu kiel membro de la argentina nacia teamo de futbalo interalie partoprenis en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo.
Ferenc Schmidt (kuracisto)
Ferenc Schmidt [ŝmit], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schmidt Ferenc estis hungara kuracisto, balneologo, kardiologo, profesoro. Ferenc Schmidt naskiĝis la  1881 en Zalaegerszeg. Li mortis la 1958 en San Diego.
1439
En la jaro 1439 post Kristo okazis, interalie:
Gerardus Listrius
Gerardus Listrius (1498-1546) estis evangelia humanisto, kuracisto, erudiciulo, eldonisto, hebreisto, helenisto, latinisto kaj samtempulo de Erasmo de Roterdamo, al kiu li dediĉis la prefacon de lia verko Laŭdo de l' Stulteco. Listrius estis provleganto de la verkoj de Johann Froben (1515) kaj rektoro en la Latina Lernejo, en Zwolle, inter 1516 kaj 1522.
Biografio
Gerardus Listrius (Lyster) naskiĝis en Rhenen, apud Utreĥto; lia naskiĝdato kaj morto estas nekonataj (lia vidvino reedziĝis en 1529). Li frekventis la Lernejon Sankta Lebuinus en Deventer kaj studis en Loveno (registriĝo 27-a februaro 1506) sub Jean Desmarez (ankaŭ konata kiel Johannes Paludanus), poste en Kolonjo, Pavio (kie li doktoriĝis en la 8-a de aprilo 1514) kaj Bazelo.
En Bazelo li konatiĝis kun Erasmo kaj Beatus Rhenanus, kaj li faris korektadojn en la presejo de Johano Froben. La eldono de Frobeno de la Moria, marto 1515, enhavas komenton pri la nomo de Listrius, kiu tamen estis parte verkita de Erasmo mem. Ekde 1516-1522 Listrius estis rektoro en Zwolle. Dank'al Erasmus, Listrius konatiĝas kun Ulrich Zasius kaj Thomas More.
Antaŭ ol edziĝi (ĉirkaŭ 1519) li loĝis en la domo de sia frato. En 1516 li sendis al Erasmus grekan manuskripton de la "Nova Testamento", kiu venis de la monaĥejo de Agnietenberg. Kurioza kazo ekestis en 1517, kiam, post la subita morto de lia eksa partnero Johannes Murmellius, li estis akuzita pri venenado de sia amiko.
Listrius estis bona literatoro ne nur kiel instruisto kaj aŭtoro, sed ankaŭ kiel konsilisto de la presisto Simon Corver (aktiva inter 1519 kaj 1523). Corver publikigis verkojn de Erasmus kaj Listrius mem. Ĉirkaŭ 1520 Listrius ricevis pli kaj pli influon de Lutero, kun kiu li ankaŭ kontaktis per letero, Corver publikigis kelkajn latinajn verkojn de Lutero en 1520-21.
Wolf Harranth
Wolf HARRANTH (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1941 en Vieno, mortis la 3-an de aŭgusto 2021 en Klosterneuburg ) estis aŭstra verkisto, tradukisto, filologo, radia telegrafisto kaj ĵurnalisto.
Gerardus Listrius
Biografio
La agadoj de Listrius favore al la bona literaturo kaj siaj kreskantaj reformaj tendencoj kaŭzis al li la malamikecon de la dominikanoj el Zwolle, kaj li kontraŭbatalis ilin en sia "Epistola theologica". Nenio estas konata pri lia vivo post septembro 1522, kiam li fariĝis rektoro en lernejo, en Amersfoort.
Wolf Harranth
Vivo
Jam kiel infanon oni dungis lin fare de la radio por laŭtlegado. Dum la jaroj 1960 ĝis 1985 li laboris ĉe la viena eldonejo Jungbrunnen, kie li iĝis baldaŭ lektoro kaj eĉ aferdirektanto. Li estis sendependa aŭtoro kaj tradukisto. Universitate li estis studinta anglistikon.
Ĝis la hontoplena fermo de Radio Aŭstria Internacia far la aŭstria registaro en 2003, s-ro Harranth deĵoris kiel altestimata kunlaboristo tie, kiu specialiĝis je la radioteĥnikaj elsendoj por ĉiam scivolema aŭskultantaro. Lia ege ŝatata ĉiusemajna elsendo nomiĝis Kurzwellenpanorama ("mallongonda panoramo"), kies titolon oni estis ŝanĝonta pli malfrue en Intermedia. Harranth fondis kaj prizorgis la gravan radiarkivon Dokufunk-Archiv.
Li publikigis ĉirkaŭ 20 librojn kaj pli ol 50 tradukojn (ĉefe el la angla kaj inter ili eĉ klasikaĵojn de Mark Twain, Rudyard Kipling, Oscar Wilde), al kio aldoniĝu pluraj valoraj aldonoj por diversaj antologioj literaturaj.
Provincoj de Ĉinio
Provinc-nivelaj administraciaj dividoj (en ĉina: 省级行政区; en pinjino: shěng-jí xíngzhèngqū) aŭ unua-nivelaj administraciaj dividoj (一级行政区; yī-jí xíngzhèngqū), estas la plej alt-nivelaj administraciaj dividoj de Ĉinio. Estas 34 tiaj dividoj fare de la Ĉina Popola Respubliko, klasitaj kiel 23 provincoj (en ĉina: 省; en pinjino: shěng), kvar municipoj, kvin aŭtonomaj regionoj, kaj du Specialaj Administraciaj Regionoj. La politika statuso de la Tajvana Provinco kaj de malgranda frakcio de Fuĝjano (administraciita de la Respubliko Ĉinio) estas disputata.
Eŭstako la 3-a (Bulonjo)
Eŭstako la 3-a estis grafo de Bulonjo de 1087 ĝis sia morto ĉirkaŭ 1125, kaj filo de Eŭstako la 2-a (Bulonjo) kaj Sankta Ida de Loreno.
Li partoprenis en la Batalo apud Hastings en 1066 kiel aliancano de Vilhelmo la Konkerinto, kaj eble estis li kiu mortigis la anglo-saksan reĝon Haroldon la 2-an. Kiam la ĉevalo de Vilhelmo mortis dum la batalo, Eŭstako donis al li sian ĉevalon.
Li heredis la graflandon de Bulonjo en 1087, kiam lia patro Eŭstako la 2-a mortis.
En 1096 li partoprenis la unuan krucmiliton, kune kun siaj fratoj Gotfredo de Bouillon kaj Baldueno la 1-a, sed baldaŭ revenis al siaj bienoj. Li edziĝis al Maria de Skotlando, filino de reĝo Malkolmo la 3-a kaj Sankta Margareta de Skotlando. Ili havis unu infanon, Matilda de Bulonjo, kiu estis la edzino de reĝo Stefano de Blois.
Tuj post la morto en 1118 de lia pli juna frato Baldueno, oni proponis al li la tronon de Jerusalemo. Komence Eŭstako diris ke li ne deziris ĝin, sed post iom da tempo estis persvadata akcepti ĝin kaj komencis vojaĝon al Jerusalemo. Tamen, kiam li atingis Apulion, li ricevis la novaĵon ke lia fora parenco Baldueno de Bourcq estis kronita, kaj li revenis al Bulonjo.
17509 Ikumadan
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana dirigento Ikuma Dan (japane 團伊玖磨, 1924–2001), nepo de la financisto Takuma Dan. Li estis gvida ano de la Arta Akademio de Japanio. Li komponis simfoniojn, kantojn kaj operojn, inkluzive de la famkonatan Yūzuru ("La Vespero Gruo").
Blazono de Islando
La ŝtata blazono de Islando konsistas el blazonŝildo ornamata per la flago de Islando, ĉirkaŭata per taŭro, aglo, drako kaj giganto. Ĝi enkondukiĝis la 17-an de junio 1944.
Historio
Unua blazono de Islando konatas el la "norvega epoko": ĝi konsistis el 12 horizontalaj strioj bluaj kaj blankaj. Kiam en 1262 ekestis norvega graflando Islando, ĝia blazono fone sube konsistis el la 12 horizontalaj strioj bluaj kaj blankaj, fone supre el heraldike ora (fakte flava) areo kaj antaŭ tio el ruĝa leono. En la "dana epoko" de la 16-a jarcento ĝis la jaro 1903 uziĝis blazono de arĝenta gadedo sub ora krono. Poste dum la "aŭtonomaj jaroj" 1903 ĝis 1918 uziĝis blazono de arĝenta aglo sur malhelblua fono, kaj en la tempo de la "reĝlando Islando", en persona unio regata de la reĝo Kristiano la 10-a de Danio, blazono, kiu jam uzis blazonŝildon ornamatan per la flago de Islando, ĉirkaŭatan per la nunaj simbolaj vivaĵoj, kiuj tamen en ora koloro aranĝiĝis flanke de la blazonŝildo, kiu supre estis kronita.
La tago de la enkonduko de la nuna blazono, la 17-a de junio 1944, estas la tago de la fondiĝo de la Respubliko Islando kaj ĝis la nuntempo estas nacia festotago.
Peralejos de las Truchas
Peralejos de las Truchas [peraLEĥos delasTRUĉas] (Pirarbetoj de la Trutoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas peralejano [peralejano]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 155 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,19 loĝ/km². Sed la realaj fakta loĝantoj, varias inter 100 dum la ensemajnaj vintraj labortagoj kaj 400 aŭ plie semajnfine, feritage kaj somere.
Bernartice (distrikto Písek)
Bernartice estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Peralejos de las Truchas
Situo kaj geografio
Peralejos de las Truchas situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1187 m super marnivelo (min.:1080 msm, maks.:1701 msm)); je 177 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 94 km el Kvenko, je 109 km el Teruelo, je 36 km el Molina de Aragón. La areo de ties teritorio estas de 70,76 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°35′34″N 1°54′33″Ok.
Bernartice (distrikto Písek)
Historio
La unua skribmencio pri Bernartice estas el la jaro 1251, sed ekzistas pruvoj pri multe pli malnova loĝigo. La vilaĝo apartenis al diversaj posedantoj - la plej signifaj estis en la jaroj 1606 - 1773 pragaj jezuitoj kaj en la 19-a jarcento Paaridoj. En la pasoj de jarcentoj la vilaĝo estis multfoje tre provata, sed malgraŭ tio ĝi apartenis al la plej riĉaj en la tuta regiono kaj en la fakto ĝis hodiaŭ temas pri centrejo de agrikultura produktado de la tuta ĉirkaŭaĵo.
Peralejos de las Truchas
Situo kaj geografio
Peralejos de las Truchas situis historie en la sudo de la Senjorio de Molina, en la teritorio Sexma de la Sierra. Geografie ĝi apartenas al la kastilia aŭ interna branĉo de la Iberia Sistemo, kaj ene de tiu branĉo ĝi troviĝas en la zono de kontakto inter la Montaro de Albarracín kaj la Montaro de Kvenko. El 1998 ĝi formas parton de la Natura Parko de Alto Tajo.
La tereno de Peralejos estas ĝenerale montara, speciale ĉirkaŭ la tri riveroj kiuj fluas tra ĝia teritorio (nome la riveroj Taĵo, Hoz Seca kaj Cabrillas, kie ekzistas rokaj ravinoj kun vertikalaj muroj de pli ol 100 metroj. La norda parto estas konstituita de la Muela Utiel, nome kontinuaĵo de la reliefoj sufiĉe ebenaj en la nordokcidento kaj izolita pro la enskatoligo de la rivera reto. La suda parto havas reliefon ĝenerale kun pliforta montara aspekto sen strukturoj tiom grandaj kiom la Muela Utiel.
Bernartice (distrikto Písek)
Historio
Ekde la 10-a de septembro 2014 Bernartice estas kampurbo.
Peralejos de las Truchas
Klimato
La klimato de Peralejos estas mediteranea, sed trenuancigita de la altitudo, kun klaraj kontinentaj influoj. La jara averaĝa precipitaĵo estas de 830 mm, kaj oni kolektas averaĝe somere (junio-julio-aŭgusto) ĉirkaŭ 120 mm. Sed kaj la jara kaj la monata precipitaĵo estas tre varia. La temperaturoj estas tre malaltaj, escepte somere, kiam ili estas mildaj (tage ĝis 30 gradoj foje, kaj nokte ĝis 9 gradoj averaĝe). La jara averaĝa temperaturo estas je ĉirkaŭ 8,6 gradoj. Neniu monato superas 19 gradojn averaĝe. En la klasigo de Allue-Andrade ĝi estas difinita kiel mediteranea subhumida klimato de tendenco centreŭropa.
Naturo
Pro la transira klimato kaj abundo de montaraj medioj, la vegetaĵaro estas tre varia, kaj troviĝas specioj tipe mediteraneaj kaj specioj tipe eŭrop-siberiaj. Proksimume la duono de la municipa areo troviĝas kovrita de arbaroj, kies ĉefa specio estas la arbara pino (Pinus sylvestris), la nigra pino (Pinus nigra) kaj la fagokverko (quercus faginea), sed ekzistas ankaŭ anzinoj, tilioj, montaraj fraksenoj, montaraj ulmoj, betuloj ...
Ankaŭ la faŭno estas tre varia, kaj menciindas la rabobirdoj, kiel por ekzemplo: agloj kaj ĉefe multaj gipoj. Inter mamuloj menciindas cervoj, kapreoloj kaj vulpoj kaj inter reptilioj vipuroj kaj ŝtuparaj serpentoj.
Historio
La plej fruaj mencioj pri Peralejos de las Truchas datas de la 13-a jarcento, sed en tiu mencio jam aperas kiel loko sufiĉe loĝata, de kio oni deduktas ke la seltejo jam ekzistis antaŭe. En la municipa teritorio ekzistas restoj de antaŭromiaj setlejoj, inter kiuj kelkaj pluis ĝis la Mezepoko.
Dum la posta reloĝigo kelkaj familioj kiel la hidalgoj Arauz kiuj venis el Eŭskio setlis en la municipa teritorio kaj dediĉis sin esence al paŝtado de bovoj kaj ŝafoj. La Ermitejo de Ribagorda estas atestilo el tio. Tie estas entombigitaj posteuloj de la familio Arauz. Ankaŭ la domego de la familio Arauz en la ĉefa placo estas grava reprezentanto de la popola arkitekturo kiu datas de komenco de la 18-a jarcento.
El la komenco ĝi estis ligita al la Senjorio de Molina, ene de kiu ĝi evoluis kaj pligrandigis sian loĝantaron ĝis maksimumo de ĉirkaŭ 800 loĝantoj en la 20-a jarcento.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 155, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Peralejos de las Truchas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Peralejos de las Truchas kie oni falis al la nunaj 155.
Kabinda
Ne miskomprenu kun Kabindo kaj Cabinda!
Peralejos de las Truchas
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Kabinda
estas grandurbo, provinca ĉefurbo kaj diocezo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).
Celia Cruz
Úrsula Hilaria Celia Caridad CRUZ ALFONSO (naskiĝis la, mortis la ) estis kuba salsa kantistino kiu plejparton de sia vivo loĝis en Usono. Ŝi estis unu el la plej sukcesaj kubaj kaj latinamerikaj kantistinoj de la 20-a jarcento, konata en granda parto de la mondo. Ŝi eldonis 22 orajn muzikalbumojn.
Kabinda
Geografio
situas sur montetaro en la meza parto de la lando. Mbuji-Mayi troviĝas 41, Kananga 157, Tshikapa 341, Kolwezi 569, Bukavu 671, Lubumbashi 759, Kinŝaso 971 km.
Historio
Dum la 2-a enlanda milito estis sieĝita vane fare de ribelantoj 2 jarojn, tial la urbo multe suferis.
Trafiko
havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Bukavu kaj Mbuji-Mayi. Estas malpli grava vojo al Kolwezi.
Klimato
situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 23 kaj 28 °C. Jare pluvas ĉ. 1400 mm. La pluvo kulminas en novembro kaj malkulminas en julio.
Preĝejo Johano Baptisto (Szár)
Preĝejo Johano Baptisto estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Szár.
Historio
La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1349, kiun post jarcentoj la turkoj detruis. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la 1750-aj jaroj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefstrato. Antaŭ la preĝejo kruco estas videbla de 1763. La preĝejo havas unusolan kvadratforman turon kun bulba pinto super la ĉefenirejo. Ĉe la ĉefenirejo troviĝas nekutime ekstera kvadratforma vestiblo. La kvarangula sanktejo estas iomete malpli larĝa, ol la navo. Ankaŭ sakristio aliĝas al la navo.
Kermeso okazazas en la 24-an de junio.
Santa Eulalia del Campo
Santa Eulalia del Campo [santaeŭLAlja delKAMpo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo Santa Eulalia del Campo estas etimologie komprenebla kiel Sankta Eŭlalia de la Kamparo.
Geografio
Ĝi estas je 34 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Oriente de la municipa kerno estas la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330. Krome la komarka ŝoseo A-1511 direktas sin al Pozondón, kaj loka ŝoseo al Alfambra. Ĝi distas 34 km de Teruelo, 153 km de Zaragozo, 174 km de Valencio, 221 km de Huesca kaj 276 km de Madrido.
Ĝi etendiĝas sur la dekstra bordo de la rivero Jiloca, okcidente de la montaro Sierra Palomera. La orografio de la municipa teritorio estas markita per la depresio Calamocha-Teruel, kreita de la rivero Jiloca, kaj de la limigaj montaroj, nome la Sierra de Albarracín okcidente kaj la sierra Palomera oriente, ambaŭ integritaj en la Iberia Sistemo. La altitudo gamas inter 1280 m sudokcidente kaj 980 m borde de la rivero Jiloca. La urba kerno staras je 984 m super marnivelo.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda, ekzemple konkerante la areon de Monreal del Campo. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono kaj precize post la konkero de 1171 estis klara dominado fare de kristanoj.
En la dokumentoj de la reĝo Jakobo la 1-a referencaj al la provinco Teruelo, oni aludas al Santa Eulalia nur en unu koresponda al la 7a de marto 1258m kie oni diras: “el Rey se constituye, a ruegos de D. Álvaro Pérez de Azagra, Señor de Albarracín, en fiador de Gil Sánchez, justicia de Teruel, y de los suyos por las aldeas de Santa Eulalia y Gadel, por las cuales estaba obligado D. Álvaro, por 8.000 sueldos jaqueses”.
Inter gravuloj de Santa Eulalia menciindas Isidoro de Antillón y Marzo, kiu naskiĝis en Santa Eulalia en 1778 kaj mortis en 1814. Li estis kuristo, liberala politikisto, fekunda verkisto, historiisto kaj geografo.
Aktualo
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Santa Eulalia del Campo oni malaltiĝis ĝis nunaj 1 066 loĝantoj.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, du ermitejoj, pluraj blazondomoj, la urbodomo, surstrataj kapeloj, muelejo, fabrikkameno, krucmonumento, piedirado tra naturaj lokoj (verda vojo) ktp.
István Vörös (gitaristo)
István Vörös [iŝtvAn voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vörös István estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto, orkestrestro).
István Vörös naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
István Vörös gitaradis jam en aĝo 15. Li aliĝis al pluraj ŝlagrorkestroj, en 1975 li akiris diplometon (muzikistan permeson), poste li estis gitaristo jam en pli konataj profesiaj muzikgrupoj. Li fondis ŝlagrorkestron eĉ dum la deviga soldatservo, poste en 1981 sub nomo "Prognózis", kiun li refondis en 1991. La orkestro ofte koncertis kaj registris muzikalbumojn, tamen ekde 1999 li estas solisto.
Valdegeña
Valdegeña [baldeĤEnja] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordoriente de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, kaj foje atribuita ankaŭ al la Komarko de Sorio.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 38 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 240 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 35 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Quejigares y encinares de Sierra del Madero, okupanta 274 hektarojn, nome 21% de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj sunfloroj), kaj brutobredado (ŝafoj kaj porkoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kun romanika absido.
Meyn
Meyn (dane: Meden) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schafflund, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Naoki Naito
Naoki Naito (内藤 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Liezen
Bad Aussee estas urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi situas en la aŭstria federacia lando Stirio kaj estas la administra centro de la samnoma distrikto Liezen. Komence de la jaro 2016 la urba komunumo havis 8 086 loĝantojn.
Naoki Naito
Li futbalis ĉe Hitachi, Shimizu S-Pulse, Sanfrecce Hiroshima kaj Vissel Kobe.
Kastelo de Lovászpatona
La Kastelo de Lovászpatona (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj Kastelo de Festetics-Somogyi-Esterházy [feŝtetiĉ-ŝomodji-esterhAzi]) estas historia monumento de Lovászpatona.
Historio
Familio Festetics akiris la areon en 1738, supozeble li havis tie ankaŭ nobeldomon. Konstruado de la nun videbla kastelo daŭris inter 1794 - 1808, sed la finkonstruo okazis jam en tempo de familio Somogyi. Ĉirkaŭ 1850 trakonstruo okazis. La tria posedanto estis familio Esterházy. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon. Nuntempe ĝi estas bazlernejo de la vilaĝo.
Konstruaĵo
La unuetaĝa baroka konstruaĵo kun mansardoj situas en mezo de parko. La kastelo formas brikon, la fasado estas simetria. La meza parto iom reliefas, antaŭ la reliefaĵo estas malferma teraso, kiun 4 kolonoj tenas. Tie funkcias la enirejo. La malantaŭa flanko similas al la fasado, sed mankas kolona teraso. Interne la konstruaĵo jam perdis la barokan kastelstilon, ja longe instruado okazas en la ĉambroj.
Parko
La parko estis kreita samtempe kun la kastelo. Ĝi estas protektata kaj krom la kastelo estas ankaŭ teretaĝaj flankodomoj. Antaŭ la kastelfasado estas areo kun buksacoj, kiuj estas tranĉitaj al 2 artaj figuroj. En la malantaŭa parto estas sportejo por la lernantoj. La cetera parkoparto estas dendrologia. La plej granda arbo estas Nigra pino 22 metrojn alta. Estas videblaj ankaŭ platano, kverkoj, tilioj, fraksenoj kaj aceroj.
Kvartalo Hodogaja
Kvartalo Hodogaja aŭ Hodogaja-ku (保土ヶ谷区 [hodogaja-ku], Hepburn/Kunrej: Hodogaya-ku) estas kvartalo de Jokohamo (Japanio).
Geografio
Ĝi situas en meza parto de Jokohamo, sudorienta pinto de monteto Tama.
Bohúňovo
Bazaj informoj
Bohúňovo, hungare Lekenye (lekenje) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava. La historia slovaka nomo estis Lekeňa.
Situo
Bohúňovo situas laŭ maldekstra bordo de Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Plešivec-Tornaľa. Rožňava troviĝas 20 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1243 en formo "Lokuna". En 1828 oni komputis 45 domojn kaj 324 homojn. En 1910 loĝis en Lekenye 338 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Lekenye apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornajla, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. En 1924 la najbara vilaĝo aldoniĝis al Bohúňovo (tiam Lekeňa). Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Bohúňovo 320 da homoj, (279 hungaroj, 37 slovakoj, 3 ciganoj, unusola ukraino).
1440
En la jaro 1440 post Kristo okazis, interalie:
Pontoglio
Pontoglio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj al la provinco Breŝo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Chiari, Cividate al Piano (BG), Palazzolo sull'Oglio, Palosco (BG) kaj Urago d'Oglio. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Antonio la Granda, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
(17510) 1992 PD6
(17510) 1992 PD6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la hispana astronomo Álvaro López-García elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Cabrières-d'Avignon
(jen france, okcitane Cabrieras d'Avinhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Cheilly-lès-Maranges (stacidomo)
Cheilly-lès-Maranges estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Cheilly-lès-Maranges, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nevers - Chagny (760000).
28739 Julisauer
28739 Julisauer estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honora Julienne Isabelle Sauer, finalistinon de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri fizikaj sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Windemere Ranch Middle School de San Ramon (Kalifornio).
Korczak Ziółkowski
Korczak ZIÓŁKOWSKI [KORĉak ZJUŬkovski] (naskiĝis la 6-an de septembro 1908 en Bostono, mortis la 20-an de oktobro 1982 en Crazy Horse, Suda Dakoto) estis usona skulptisto poldevena.
Orfigita en la aĝo de du jaroj estis edukito en kelkaj infandomoj. Kvankam li neniam finis artisman lernejon, de la plej junaj jaroj montris grandan skulptartan talenton. Post fino de teknikumo eklaboris kiel ŝipa ĉarpentisto en ŝipfarejo, kie post laborhoroj komencis ankaŭ skulpti lignon, kio donis al li rekonon de kreinto de artismaj mebloj. Lia unua skulptaĵo en marmoro estis busto de financanta lin bostona juĝisto Frederick P. Cabot.
En 1932 translokiĝis al Hartford en la subŝtato Konektikuto, kie komencis profesie skulpti. Jam baldaŭ vendis siajn verkojn en Bostono, Nov-Jorko kaj en teritorio de Nov-Anglio. En 1939 skulptisto Gutzon Borglum proponis al li postenon de asistanto dum kreado de monumenta verko - Kapoj de Prezidentoj en la deklivo de la Monto Rushmore en la Nigra Montaro de Suda Dakoto. La saman jaron lia marmora busto de Ignacy Jan Paderewski gajnis la unuan premion en Internacia ekspozicio en Nov-Jorko.
Dum laborado en la Monto Rushmore venis al li kelkaj estroj de la gento Siuoj kun la demando, ĉu li ne povus krei monumenton omaĝe al indianoj. La estro Henry Standing Bear skribis la li: Ni, estroj, volus, ke la blanka homo eksciu, ke la ruĝa homo ankaŭ havas siajn heroojn.
Meghalajo
Meghalajo estas malgranda ŝtato en nordorienta Barato. La nomo Meghalajo en la Sanskrito signifas "La nubejon”. Meghalajo estas mallarĝa monteta regiono ĉirkaŭ 300 km-ojn longa kaj 100 km-ojn larĝa. La areo estas ĉirkaŭ km². La lonĝantaro nombras ĉirkaŭ  (2000). Norde de la gubernio estas Asamo (norde) kaj sude Bangladeŝo. La ĉefurbo nomiĝas Shillong (ŝillongo), kaj havas ĉirkaŭ  lonĝantojn.
Triono de Meghalajo estas arbara, kaj fama pro la biologia diverseco de birdoj, bestoj kaj plantoj.
Historio
Meghalajo kreiĝis je la 21a de januaro 1972 el du distriktoj el la gubernio Asamo. La indiĝenoj Ĥasi, Garo kaj Jaintia ĉiuj havis siajn proprajn regnojn antaŭ ol venis la Britoj en la 19a jarcento.
Kulturo
La gubernio konsistas plejparte el indiĝenaj popoloj de la grupoj Khasi, Garo, Jaintia, Koch, Hajong, Dimasa, Hmar, Kuki, Lakhar, Mikir, Rabha, Nepali, ktp.
Meghalajo estas unu el la tri gubernioj en Barato kiu havas kristanan plimulton, kun 70,3% kristanoj. Ankaŭ la aliaj du, Nagalando kaj Mizoramo, troviĝas en nordorienta Barato. En Meghalajo ankaŭ troviĝas 13,3% hinduoj, 11,5% animistoj, kaj 4,3% islamanoj.
Interese, malsame al la plejparto de Barato, tiuj ĉi indiĝenaj grupoj estas patrinliniaj, t.e., posedaĵoj, inkluzive la terpecoj, estas hereditaj de patrinoj al filinoj.
Distriktoj kaj setlejoj
Meghalajo nuntempe havas sep distriktojn.
Couilly-Pont-aux-Dames
Couilly-Pont-aux-Dames estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Meghalajo
Turismo
Pro siaj densaj arbaroj, Meghalajo estas alloga celo por la ekoturismo. La lago Umiam estas plia allogaĵo. Meghalajo havas ĉirkaŭ 500 grotojn, inkluzive la plej longan (Krem Liat Prah) kaj plej profundan (Synrang Pamiang) grotojn de la duonkontinento.
Couilly-Pont-aux-Dames
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Colliaciens.
1441
En la jaro 1441 post Kristo okazis, interalie:
37786 Tokikonaruko
37786 Tokikonaruko estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 30-an de septembro 1997 de la japana astronomo Yasukazu Ikari elde la observatorio de Morijama en gubernio Ŝiga.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Tokiko Naruko (1923–1995), altruisma volontulino, kiu sindonis al aktivoj de socia bonfaro en la urbo Ocu. Ŝi pli malfrue estis prezidentino de la Asocio de Volontuloj de Ocu. Ŝi estis la filino de Issei Yamamoto, kiu fondis la Orientan Astronomian Asocion.
Telaranoj
La telaranoj – angle tellarites - estas fikcia ekster-tera vivoformo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Ili devenas de same fikcia planedo Telaro (plennome "Telaro Prima" aŭ eble "Telaro Unua", angle Tellar Prime). Kvankam ili ne aperis en granda nombro de filmaj epizodoj, en la origina televida serio el la 1960-aj jaroj kaj en la kvina televida serio Star Trek: Enterprise, ili estas unu el la fondaj vivoformoj de la fikcia Unuiĝinta Federacio de Planedoj, al kiu ankaŭ apartenas la Tero.Notindaj telaranoj en la serio estis la ambasadoroj Gav (de la epizodo Vojaĝo al Babilono de la origina serio) kaj Gral (vidu la foton dekstre), kaj la fratoj Skalaar kaj Gaavrin (ambaŭ el la serio Star Trek: Enterprise).
Listo de asteroidoj (90001–91000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 90001 al 91000.
Vanves - Malakoff (stacidomo)
Vanves - Malakoff estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en komunumo Vanves apud Malakoff, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Listo de asteroidoj (90001–91000)
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Telaranoj
Karakterizaĵoj
Telaranoj estas porko-homeca specio. Ili havas nigrajn pupilojn en profundaj okulaj kavoj, kaj larĝajn porkosimilajn nazojn. La telaranoj estas tre harplenaj, krom havi barbojn kaj tre abundan kapan hararon, ankaŭ en aliaj korpopartoj ekzistas pli da haroj ol ĉe homoj, kaj krome la haŭto estas porkosimile rozece bruna. En la origina televida serio ili portretiĝas havi tri fingrojn po mano, sed en la pli poste produktita serio Star Trek: Enterprise, krom esti pli profesiece ŝminkitaj, ili prezentiĝas havi kvin fingrojn. La diferenco en ŝminkado facile klarigeblas pere de la buĝetaj kaj teknikaj limigoj de la origina serio de la 1960-aj jaroj, sed la diferenco je fingroj probable ŝuldiĝas pro tio, ke oni forgesis redoni al la roloj la "orgine planitan" limigon je fingroj. La telaranoj laŭ la filmaj konceptoj preferas temperaturojn iom super tiuj agrablaj por homoj.
Listo de asteroidoj (90001–91000)
Krom numeron, okazas malofte, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.