cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beatle-manio
Komenco kaj pinto
La fenomeno komenciĝis en Britio jam en oktobro 1963, post kiam la Beatles aperis vivas en televido; la venontan tagon, ĉiuj anglaj gazetoj publikigis enormajn fraptitolojn kaj kovrilfotojn de la grupo. Ĉe koncerto fine de tiu monato en Anglio, 600 homoj atendis 36 horojn por aĉeti biletojn, kaj kiam la biletvendejo malfermiĝis, la oficejo kolapsis pro la premo de la homamaso. La unua uzo de la esprimo estis en la brita gazeto "The Daily Mirror" la 2-an de novembro 1963.
Fino
La fenomeno forvelkis kun la ĉeso de la koncertoj de la Beatles. En marto 1966, Lennon donis longan intervjuon al brita semajnĵurnalo en kiu li parolis, interalie, pri la eklezio. Li diris, ke laŭ lia impreso pli kaj pli da adoleskantoj forlasas la preĝejon, kiu malproksimiĝis de la komencaj idealoj de Kristo, laŭ li, la Beatles estas pli popularaj inter la junuloj ol Jesuo. La rimarkoj, kiuj iris sen speciala atento en Britio, estis publikigitaj en aŭgusto de tiu jaro kaj ricevis fraptitolojn kiuj elprenis la rimarkojn el kunteksto en Usono. Laŭ la titolo, Lennon diris ke "The Beatles estas pli grandaj ol Jesuo". Tio kaŭzis ondon de malamo dum la lasta apero de The Beatles en Usono. Membroj de la Ku-Kluks-Klano organizis publikajn bruligadojn de Beatles-diskoj en la urboj de la suda Usono, radiostacioj bojkotis la kantojn kaj brutuloj minacis kaj eĉ atakis adorantojn kaj minacis la pacon de la grupo mem. Tiuj travivaĵoj, kune kun la sento de la grupanoj de abomeno ĉe la fakto ke ili ne povas ludi novan materialon ĉe spektakloj kaj estas devigitaj ludi malnovan materialon denove kaj denove kun terura sonkvalito, finfine kontribuis al la fino de vivaj prezentoj. Kun la fino de la vivaj prezentoj, Beatle-manio ankaŭ malkreskis kaj kolapsis al pli sobra arta aprezo de la atingoj de la grupo kiuj sekvis.
Akcepto de la Beatle-manio fare de la Beatles kaj ĝia influo sur ili
La Beatles mem aludis la fenomenon en ilia filmo A Hard Day's Night kiu, interalie, montras la histeriajn inajn adorantojn, kiuj akompanas la grupon ĉie kaj la fenomenon entute. La fenomenoj de histerio registritaj en televido kaj en la filmoj kondukis al ĉi tiu konduto (kriado, sveno, amasiĝo ĉe flughavenoj kaj antaŭ hoteloj) kopiita kaj imitita tra la tuta mondo kiel "akceptebla konduto" kiam la grupanoj alvenas en iu ajn urbo. kaj prezentu tie. Tio malhelpis la membrojn de la grupo de rekta kontakto kun la publiko kaj la medio kaj ili kutime ne forlasis sian hotelĉambron entute, krom la koncerto kaj vojaĝado kaj ne ĉiam sciis kie ili estas.
La grupanoj mem suferis pro la frenezo ĉirkaŭ ili; George Harrison skribis en sia aŭtobiografia libro "I Me Mine" ke tiuj jaroj estis infero por li, kaj en la antologio de la grupo Paul McCartney diris ke la timkrioj ĉe la spektakloj estis tiel laŭtaj ke la grupanoj ne povis aŭdi sin sur scenejo, kaj tio ĉi estis unu el la kialoj kial ili ĉesis prezenti kaj anstataŭe fokusi pli sur studioregistradoj.
Kvankam surface ŝajnas kvazaŭ la grupanoj enpoŝigis multe da mono kaj rekte de la prezentoj kaj de tantiemo sur reklamaj produktoj (konsumvaroj kiel pupoj, vestaĵoj, presaĵoj sur ĉiu ebla konsumprodukto) tio ne estis la kazo. Ilia iniciatinto, Brian Epstein estis naiva komercisto kaj perdis kontrolon. Lokaj spektakloj verŝis enormajn sumojn en la poŝojn de lokaj reklamantoj kaj ne la grupanoj, pro nezorgemaj kontraktoj kaj malsukcesaj intertraktadoj sur la parto de Epstein. Komence ne ekzistis licencado por la produktado de Beatles-produktoj, kiam estis establita firmao kiu prizorgis la licencadon kaj produktadon de tiuj produktoj, la membroj de la Beatles ricevis nur 10% de la enspezo, kiu estis dividita inter ili kaj Epstein.
En 1977, muzikalo de la sama nomo, kiu traktis la grupon, estis enscenigita sur Broadway, kaj estis prezentita 1,006 fojojn, ĝis ĝi eliris la scenejon en 1979. La muzikalo eĉ gajnis Premio Tony por la lumdezajno.
Milešovice
Milešovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1366.
Franca Togolando
Franca Togolando aŭ Orienta Togolando estis Mandato de la Ligo de Nacioj en Okcidenta Afriko, en la aktuala ŝtato Togolando, sub la mandata povo de Francio. Ĝi formiĝis efektive en 1916 pro la disdivido de la teritorio okupaciita de la germana protektorato Togolando en du teritorioj, nome la Franca Togolando kaj la Brita Togolando, dum la Unua Mondmilito. En 1922, Franca Togolando, aktuala Togolando, estis metita sub la franca dominado, dum Brita Togolando, aktuala regiono Voltao de Ganao, estis metita formale sub brita dominado.
Malherbe-sur-Ajon
Malherbe-sur-Ajon estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Guns, Germs, and Steel
Guns, Germs, and Steel: The Fates of Human Societies (Pafiloj, ĝermoj kaj ŝtalo: La fatoj de homaj socioj; subtitolita A Short History of Everybody for the Last 13,000 Years (Mallonga historio de ĉiuj dum la lastaj 13 000 jaroj)) estas libro de Jared Diamond, profesoro pri fiziologio, kiu specialiĝis pri studado de la evoluo de birdoj endemiaj al Nov-Gvineo.
La verko fariĝis furorlibro, kiu gajnis la premion Pulitzer por nefikcio, kune kun kvar aliaj internaciaj literaturaj premioj, kaj estis tradukita en 25 lingvojn kaj vendis milionojn da ekzempleroj tra la mondo.
Ĉefe, la verko provas respondi la demandon, kial la eŭropa-azia civilizo estas tiu, kiu disvolvis altnivelan teknologion pli frue ol la cetero de la homaj civilizoj. Por respondi ĉi tiun demandon, Diamond recenzas la homan historion dum la lastaj 13 000 jaroj, emfazante la geografion de ĉiu regiono kaj ĝiajn efikojn al la evoluo de la loĝantaro. Laŭ li, la diferencoj en la evoluo de la civilizoj ne devenas de ia supereco, kiu devenas de supera inteligenteco, sed de kombinaĵo de faktoroj, kiel la frua malsovaĝigo de bestoj kaj plantoj, ebligita pro la lokaj geografiaj kondiĉoj, kiuj finfine kondukis al teknologia progreso kaj ankaŭ al pli da imuneco kontraŭ plagoj. Ĉi tio kontrastas al socioj, kies ekonomio daŭre baziĝis sur vivmodelo de ĉasisto-kolektisto. En pli posta periodo, la teknologia progreso kaŭzis la produktadon de pafiloj kaj ŝtalo, kaj fine al koloniismo, kiu signifis la eŭropa regado de la cetero de la kontinentoj de la mondo.
Superrigardo
Diamond ofertas aliron kiu baziĝas sur geografia determinismo : li klarigas ŝanĝojn en homaj socioj kaj iliajn rilatojn en la historio surbaze de la morfologiaj kaj ekologiaj diferencoj inter malsamaj kontinentoj kaj regionoj. La libro priskribas la historion de la tero kaj specife de la homaro dum la lastaj 13 000 jaroj, ekde la komenco de la Neolitika revolucio, kaj la diferencojn inter la malsamaj kontinentoj laŭ klimato, faŭno (bestoj) kaj flaŭro (plantoj).
Krom tio, Eŭrazio estas la plej granda kontinento, kies direkto estas orient-okcidenta. Konsiderindas ke klimataj kondiĉoj tendencas esti similaj laŭ latitudoj. Ĉi tiu fakto permesas al specioj de plantoj kaj bestoj disvastigi orienten kaj okcidenten, aŭ esti sukcese transportitaj fare de la homo. La rezulto estas, ke en Eŭrazio la plantoj kun altaj nutraj valoroj disvastiĝas multe pli rapide ol en Ameriko aŭ Afriko, kiuj etendiĝas laŭ longaj linioj de longitudo, same kiel la grandaj malsovaĝaj bestoj. Diamond mezuras la tempon necesan por maizo nature vojaĝi de la regionoj de Meksiko al tiuj de Usono kompare kun la tempo, kiun bezonis tritiko vojaĝi de Japanio al Portugalio. Tio estas, plia avantaĝo kiu estis donita al la grandaj socioj de Eŭrazio por disvolvi kompare kun la socioj en aliaj mondregionoj.
Kiel rezulto, iĝis eble stoki troan manĝaĵon, kaj la homo estis liberigita por krei potencajn civilizaciojn kaj teknologiajn evoluojn. Interalie, la produktado de altkvalitaj metaloj (specife ŝtalo) kaj la produktado de kompleksaj armiloj (pafiloj).
Diamond emfazas ke li ne vidas certajn sociojn kiel havantaj naturan intelektan superecon super aliaj socioj. Ekzemple, li atentigas, ke ŝtalo estis evoluigita en Afriko du mil jarojn antaŭ ol ĝi estis evoluigita en Eŭropo, sed tio ne helpis longtempe al la loka loĝantaro, ĉar la grandeco de la socio kaj ĝia subtenkapablo de teknologio estis tro limigitaj.
Alia sekvo de besta malsovaĝigo estis ripetaj epidemioj originantaj el la malsovaĝaj bestoj. Tiuj kiuj pluvivis estis relative imunaj kontraŭ tiuj malsanoj. Kiam la eŭropa civilizo renkontis la aliajn civilizaciojn (precipe de Ameriko, sed ankaŭ de Afriko kaj Oceanio), ĝi superfortis ilin per la potenco de teknologio (armiloj kaj pafiloj), sed ankaŭ helpe de la malsanoj kiuj kaŭzis multajn mortojn en la nevakcinita loka loĝantaro (virusoj kaj bakterioj).
Diamond ankaŭ traktas la formadon de la ŝtato el prahistoria socio kaj donas klarigojn por la formado de la ŝtato kaj la burokratio. La ŝtato kaj la burokratio apogis la konstruadon de armeoj kaj ŝipoj kiuj atingis antaŭe nealireblajn mondregionojn.
En la tria parto de la libro, Diamond disponigas superrigardon de la transpreno de malproksimaj teritorioj fare de diversaj eŭropaj nacioj. Tiel li rakontas pri la pliiĝo de la bantuoj tra Afriko sekvante la plibonigitan teknologion de ŝtalo, la disvastiĝon de la Aŭstronezioj de Tajvano al Filipinio, ĝis Indonezio kaj la tuta Pacifiko, sekve de teknologia disvolviĝo en ŝipoj. Alia ekzemplo estas la disvastiĝon de Ĉinio al la sudo parto de tiu lando. Tiu ĉi aserto aliĝas al lia antaŭa aserto ĉe la antaŭa verko de la aŭtoro The Third Chimpanzee: The Evolution and Future of the Human Animal (La tria ĉimpanzio: la evoluo kaj la estonteco de la homa animalo), pri la hindoeŭropanoj, kiuj disvastiĝis tra la eŭrazia spaco dank'al la ĉevalo. En ĉiuj ĉi tiuj asertoj troviĝas la baza aserto, ke tio, kio ebligis progreso al homaj socioj estis nur hazardo. Teknologiaj evoluoj aŭ loko sufiĉe abunda de laborbestojn, kaj tiuokaze specife ĉevaloj, ebligis kaj multege helpis al kelkaj popoloj disvastigi ilian regon pli ol aliaj homgrupoj.
La recenzo de Diamond en ĉi tiu parto de la libro estas ampleksa. Ĝi ankaŭ okupiĝas pri aborigenoj kaj indianoj, ŝemidoj kaj kojsanoj. Ĉi tiu parto disponigas unuafoje superrigardon de la profundaj procezoj de la homa historio. Anstataŭ trakti historiajn rolulojn kaj heroojn, li traktas la profundajn procezojn de socioj kiuj forpelis aliajn sociojn kiel barbarojn kaj finfine buĉis ilin, la teknologiajn evoluojn kiuj ebligis tiun ĉi procezon kaj la klarigon por la nuntempa aspekto de la moderna mondo.
Ekzemple, li aldonas kaj klarigas kial estis la eŭropanoj, kaj ne la ĉinoj, tiuj kiuj regis la mondon per koloniismo. La klarigo donita de Diamond rilatas al la malsama geografio de Ĉinio kaj Eŭropo. Liaopinie, la fragmenta geografio de Eŭropo malhelpis situacion de unu centra registaro (kontraste al plata Ĉinio, ligita per rivervaloj, kie unu centra registaro estis ebla). Laŭ lia opinio, la multeco de sendependaj landoj, kiuj situas unu apud la alia tra la kontinento, kreis konkurencivon inter ili. Tiel, la adopto de teknologio fare de unu eŭropa ento, rezultigis ĝian adopton baldaŭan aŭ malfruan fare de ĝiaj konkurantoj, por ke ili ne estu lasitaj malantaŭe. Tiu ĉi konkurado ankaŭ rezultigis la diversajn eŭropajn landojn sendi ŝipojn por ĉirkaŭnavigadi la mondon, por akiri avantaĝojn super siaj konkurantoj, kaj komercaj kaj armeaj, kaj tial la eŭropanoj estis la unuaj kiuj atingis malproksimajn kontinentojn.
Kritiko
La armea historiisto Victor Davis Hanson en sia libro The Victory of the West (La Venko de la Okcidento) kritikas la tezon de Diamond kaj asertas ke geografiaj kaj biologiaj klarigoj sole ne povas disponigi klarigon por la preskaŭ ekskluziva armea supereco de la Okcidento laŭlonge de la historiaj periodoj de ĝia ekzisto. Hanson emfazas la kulturajn kialojn kiel kaŭzojn de la armea supereco de la Okcidento. Li asertas ke la evitado de Diamond de kulturaj klarigoj kaj sekvado al natura determinismo venas kune kun biologia determinismo kaj kredo je la biologia malsupereco de la okcidenta raso.
La sunsubiro de idoloj
La sunsubiro de idoloj aŭ La dekadenco de idoloj (en germana: Götzen-Dämmerung oder: Wie man mit dem Hammer philosophiert, laŭvorte La sunsubiro de idoloj aŭ kiel filozofi martelade) estas germanlingva libro verkita en 1888 de la filozofo Friedrich Nietzsche (1844-1900), kaj publikigita en 1889. La libro priskribas dekomence kiel la apolona kaj dioniza ritaroj kverelas inter si konstante en la vivo da homaj estaĵoj. Ekde tie oni alproksimiĝas al la konduto kaj dezirata klarigo de la klasikaĵoj. Tamen la kritikoj tuj venas kaj la idoloj, kiuj estis prezidintaj la pensaron de multaj eŭropaj intelektuloj dum 19 jarcentoj, estas forte kritikitaj de Nietzsche.
Nietzsche kritikas la tiaman germanan kulturon kiel nerafinita, dekadenca kaj neniisma, kaj sendas malaprobajn kritikojn al ŝlosilaj francaj, britaj kaj italaj kulturaj figuroj kiuj reprezentas similajn tendencojn. Kontraste al tiuj markitaj reprezentantoj de kultura dekadenco, Nietzsche laŭdas figurojn kiel Cezaro, Napoleono, Goethe, Tucidido kaj la Sofistoj kiel pli sanaj kaj pli fortaj tipoj. La libro asertas, ke la transvalorigo de ĉiuj valoroj kiel fina kaj plej grava projekto d Nietzsche, kaj havigas rigardon al Antikveco en la romianoj kiel supereco super la antikvaj grekoj, kvankam nur en la kampo de la literaturo.
La libro estas dividita en dek du sekciojn:
Mandeville-en-Bessin
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mandevillais.
Nej-fluto
Ĝi estas konsiderata la antaŭulo de la fluto.
Simila instrumento estas kaval, uzata en la Balkana Duoninsulo.
Historio
La nej-fluto estas unu el la plej malnovaj muzikinstrumentoj sur kiuj oni ankoraŭ ludas. Nej-fluto unue aperis en Antikva Persio de kie ĝi disvastiĝis al aliaj popoloj kiuj falis sub la influon de persa muzika kulturo en malsamaj historiaj periodoj.
Ĉeestanta en ĉiu muzikformacio (kaj en la popola sfero kaj en la kortegaj ensembloj de la otomana imperio), la nej-fluto alprenis ĉefrolon pro la graveco atribuita al ĝi en la islama esoterismo (ĉefe sufiismo), dank' al la persa mistika poeto Ĝalal-ed-din Rumi. Lia plej grava poemo, la Masnavī, komenciĝas per antaŭparolo tute dediĉita al la nej-fluto.
Tonalkarakteroj
La instrumento estas konsiderita malfacila ludebla, sed ĝi permesas multajn variaĵojn en sonkoloro.
Estas nejflutoj en sep malsamaj tonalkarakteroj. En la araba, la diversaj flutoj havas la sekvajn nomojn:
En la turka la nomoj estas:
Funkcio
La sono de la nejfluto estas ĝenerale rigardata kiel plendema aŭ melankolia. Ĝi estas ankoraŭ tre ofta kaj grava instrumento hodiaŭ ekzemple por muziko kun mistika karaktero. Tio validas precipe por klasika orienta muziko, sed ankaŭ por moderna "pan-araba" pop-muziko, kiel ekzemple la egipta Al-Jil- muziko. En kelkaj el la stiloj de muziko, la nejo estas la nura blovinstrumento.
Vidu ankaŭ
Ŝakuhaĉo
Eksteraj ligiloj
Sufiisma ripoziga kaj meditada muziko per nejfluto, jutuba filmeto
(angla) Simorq.org: ney
Ney nava, modernpersa nejstila muziko
La Ginebrosa
La Ginebrosa estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.
Geografio
Ĝi estas je 143 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 702 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas tre longa en la sudo de la komarko en kiu ĝi limas kun almenaŭ ok aliaj municipoj inter kiuj Calanda norde. Ĝi estas laŭ la regiona ŝoseo A-1409 inter La Cañada de Verich nordoriente kaj Aguaviva sudokcidente, ambaŭ en la strio kie oni parolas la katalunan lingvon.
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el iberoj kaj de epoko de araboj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj ĝi en 1272 ĝi apartenis al Blasco de Alagón. En 1291 Artal de Alagón donis rajtigan dokumenton al la lokanoj de La Ginebrosa. En 1414 ĝi estis regata de la Ordeno de la Hospitalo en ties filio de Castellote, poste de la Ordeno de templanoj, kaj poste estis posedo de la Ordeno de Sankta Johano de Jerusalemo en la 14-a jarcento.​ Poste ĝi estis de ties filio de Castellote kaj poste al la Ordeno de Kalatravo de Alcañiz. Komence de la 17-a jarcento, en 1613, ĝi perdis parton de sia teritorio pro sendependiĝo de Aguaviva kaj Mas de las Matas, ĝis tiam domaroj de La Ginebrosa.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Ginebrosa kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 200 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la gotika preĝejo, panforno, neĝujoj, lavejo, kaj restaĵoj de muelejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Mas de las Matas
Mas de las Matas [MAS delasMAtas] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.
Luterana preĝejo (Gyönk)
La luterana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Gyönk (Hungario). Ĝi estas la plej granda luterana kirko en Suda Transdanubio.
Mas de las Matas
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el Kuprepoko, de iberoj kaj romianoj.
La konkero fare de kristanoj okazis en Februaro 1169 kiam la komandoro Martín Pérez de Siones, ekposedis la zonon de Castellote kaj de Kamaron, kiu estis la nomo por visigotoj de Mas de las Matas. En 1291 ĝi formas parton de la filio de Castellote, de la Ordeno de templanoj, kaj poste estis posedo de la Ordeno de Sankta Johano de Jerusalemo en la 14-a jarcento.​
Luterana preĝejo (Gyönk)
Historio
Post dominado de turkoj en tiu komunumo vivis hungaroj kaj germanoj. Ili havis apartajn paroĥojn kaj preĝdomojn ekde 1723. Tiutempe la protestantoj en Gyönk havis bienulan defendon. En tiu ĉi loko estis la hungara preĝdomo estis konstruita inter 1781-1784, sed la turo nur en 1833. Pli poste statikaj problemoj anonciĝis, tial pli nova, nun videbla kirko estis konstruita en 1896. En la sekva jaro estis farita la impona kuntirita predikejo-altaro, same ankaŭ la orgeno. Renovigaj laboroj okazis en 1993.
Mas de las Matas
Historio
La nuna loknomo datiĝas de 1500, kiam fratoj Mata aŭ Lamata ekposedis "mas" — tradicia bieno kun teroj kaj konstruaĵoj — kiu ekestis konata kiel Mas de los Matas aŭ de los Lamatas. La familinomo konserviĝis kaj la familio Mata plue influis en la historio de la loko; unu el ili, Juan Antonio de la Mata y Barberán, estis kavalirita de Karolo la 3-a en 1776. Komence de la 17-a jarcento, Mas de las Matas estis aligita al La Ginebrosa, kaj atingis sian municipan sendependecon en 1610.
En la Milito de Hispana Sendependigo, Mas de las Matas suferis okupacion de francoj. Dum la Karlismaj militoj ĝi estis laŭvice loko de karlistoj kaj de liberaluloj, el kiuj stablis la generalo Espartero sian stabanaron en Mas inter 1839 kaj 1840. En 1934 okazis insurekcio de la sindikatanoj de CNT kiu enpoviĝis. La Hispana Enlanda Milito preskaŭ detruis la loĝlokon, kiu rekuperiĝis nur post la mezo de la 20-a jarcento. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Mas de las Matas kie oni malaltiĝis el pli ol du mil loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 1 271 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. La loĝantaro iomete rekuperiĝis en la lastaj jaroj per alveno de rumanoj kaj marokanoj.
Luterana preĝejo (Gyönk)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto inter arboj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La supra parto de la turo tamen estas oklatera. La enirejo troviĝas tra la turo. La navo estas apogita per kolonoj. Interne estas 3 galerioj seninterrompe. La altara bildo prezentas Jesuon en Getsemano.
Mas de las Matas
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Miss Grand International
Miss Grand International estas titolo de virina belo, nome Beleco-konkurso. Supozeble gravas ankaŭ eleganto, inteligento, sinteno, pozmaniero kaj certiĝo. La kandidatinoj devenas el diversaj mondopartoj.
Mas de las Matas
Aktualo
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la arkeologia kuŝejo de iberoj, la trinava baroka preĝejo kun elstara sonorilturo, placo kun urbodomo, ermitejo, domego, plurfaka muzeo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj, ktp.
Miss Grand International
La kandidatinoj reprezentas unike sian landon kaj la venkintino havas tiun titolon dum unu jaro.
Miss Grand International estas populara konkurenco en multaj aziaj landoj kaj ĉefe ankaŭ en latinamerikaj. En plej parto de Karibio, Eŭropo kaj Afriko estas konata sed malmulte sekvata.
La aktualaj posedantoj de la konkuro estas tajlanda komercisto Nawat Itsaragrisil kaj entreprenistino Teresa Chaivisut. Ili kune kunformas la Fraŭlan Grandan Internacian Organizon (Miss Grand International Organization; MGIO), kie la prezidanto estas Nawat Itsaragrisil.
Germana Togolando
Germana Togolando - oficiale Schutzgebiet Togo, do "protektejo togolando" - estis formale protektorato, fakte kolonio de la Germana Regno en la teritorio de la hodiaŭa ŝtato Togolando kaj la regiono Voltao en orienta Ganao inter la jaroj 1884 kaj 1916. Post kiam kadre de la unua mondmilito la protektejo estis okupita fare de la armeoj de Francio kaj de Britio inter 1914 kaj 1916, en 1916 ĝi estis dividita al pli granda regiono oriente, kiu iĝis franca Togolando kaj pli poste la hodiaŭa ŝtato Togolando, kaj pli malgranda regiono okcidente, kiu iĝis brita Togolando, la aktuala regiono Voltao de Ganao.
(150033) 2005 VQ106
(150033) 2005 VQ106 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
149968 Trondal
149968 Trondal estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Tenagra II de Nogales (Arizono, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso
Nomo
Ĝia nomo honoras Odd Trondal, anon de la Norvegia Astronomia Societo de 1968, elektitan Honoran Anon en 2003. Konata pro liaj fotometriaj observoj, li distingigxis kiel malkovrinto de ekstergalaksiaj novaoj kaj la malkovro de la supernovao 1999cb estas la unua el tiaj malkovroj far'de norvego.
Podbřežice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348. En la jaro 1964 estis al la munivipo alligita Komořany. Ekde la jaro 1990 Podbřežice estas denove memstara municipo.
Law & Order: Special Victims Unit
Law & Order: Special Victims Unit (, aŭ mallonge " SVU ") estas usona policdramserio kiu gajnis Premio Emmy, produktita por NBC. La serio estis elsendita la 20-an de septembro 1999 kiel duavica serio de Law & Order . Kiel deklarite en ĝia nomo, la serio temigas la enketon de krimoj de specialaj viktimoj kun speciala sentemo, kiel ekzemple sekskrimoj kaj krimoj kontraŭ infanoj. Kiel ĝiaj gepatra serio, la serio traktas kaj la policesploran fazon kaj kolektadon de indicoj, kaj poste la fazon de la kortumsesio.
Tra la jaroj, la serio estis tre sukcesa kaj estas konsiderita unu el la plej popularaj televidserialoj en Usono kaj la gvidanto en spektado de procentoj inter ĉiuj aliaj "Law & Order" serioj. La serio gajnis la titolon de "la plej malnova dramserialo en pinttempo" kaj unu el la ĉeffiguroj, Olivia Benson rolita fare de Mariska Hargitay, estis elektita kiel la plej amata televidfiguro.
La serio estas la nura inter la aliaj "Law & Order" serioj kies rolantaro apenaŭ ŝanĝiĝis dum la multaj sezonoj kiuj ĝi elsendiĝis. Tamen, post la 12-a sezono estis sciigite ke la ĉefstelulo de la serio Christopher Maloney (Detektivo Elliot Stabler) ne revenos en la sekva sezono, pro fiasko en intertraktadoj koncerne la kontrakton de la aktoro (Christopher Maloney revenis en 2021 por portreti la rolulo de Elliot Stabler en la serio Law & Order: Organized Crime. Mariska Hargitay ofte aperas en ĝi en gasta rolo kiel Olivia Benson).
Krome, kelkaj el la roluloj de la serio aperis en interkruciĝepizodoj kun "Ĉikago-" serioj kiel ekzemple Chicago P. D kaj Chicago Fire, ankaŭ de la kreinto de Dick Wolf.
Záblatí (distrikto Prachatice)
Záblatí (Sablat) estas montara municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Ĝi situas sur rivero Blanice. Vivas ĉi tie.
Law & Order: Special Victims Unit
Intriga resumo
La intrigo de la serio temigas grupon de detektivoj de elita unuo de detektivoj de la Novjorka Polico nomita la "Unuo de Specialaj Viktimoj", kiu situas en Manhatano kaj kutime esploras diversajn sekskrimojn, infanmistrakton kaj hejman perforton. Ĉiu kazo estas malsama kaj kompleksa. Ĉie en la serio, la kompleksa persona historio de la diversaj detektivoj ankaŭ estas prezentita por ilustri kiel la privataj vivoj de la policistoj povas influi la decidprocezon en ilia laboro.
Záblatí (distrikto Prachatice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1337. Post la dua mondmilito parto de la loĝantaro estis ellandigita kaj la municipo marodita.
Law & Order: Special Victims Unit
Intriga resumo
La strukturo de la epizodoj estas kutime la sama: persono trovas la viktimon kaj vokas la policon, de tie komenciĝas la esploro de la fako kaj finfine la fokuso moviĝas de la policejo al la tribunalo. Plejofte ekzistas neniu rekta ligo inter epizodoj kaj ĉiu epizodo prezentas malsaman enketon. Sed foje, epizodoj estas prezentitaj kun referencoj al okazaĵoj kiuj okazis en la serio en la pasinteco aŭ daŭrigepizodoj (ekzemple, la atenco de Alexandra Cabot, la mensmalsano de Maureen Stabler aŭ la enketo kiu estis farita kontraŭ Dario, la vicfilo de fin).
Ĉi tiu duavica serio estas dediĉita al la intrigoj de malfacilaj esploroj rilataj al infanoj kaj sekso kaj inter ili:
Rimarkindaj epizodoj kiuj estis influitaj per realaj okazaĵoj
La plej multaj epizodoj de la serio estas bazitaj sur krimoj kiuj okazis en realeco. Tamen, la nomoj de la roluloj kaj partoj de la intrigo estis ŝanĝitaj. Kompleta listo de epizodoj de ĉi tiu tipo troveblas ĉi tie.
Jen kelkaj ekzemploj:
Aliaj versioj
Law & Order: Sekcio de terenaj enketoj - (Закон и порядк: одель оперативных оследний) La rusa versio de la usona serio "Law and Order: Special Victim's Unit" kiu estas elsendita de 2007 ĝis nuntempe.
Lauterbrunnen (stacidomo)
Lauterbrunnen estas fervoja stacidomo en Lauterbrunnen, Svislando.
Aguaviva
Aguaviva [agŭaBIba] kaj Aiguaviva aŭ Aiguaviva de Bergantes en kataluna, estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en 1169 fare de Alfonso la 2-a de Aragono.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Aguaviva kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 547 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. En la 2000-aj jaroj estis ambicia municipa iniciato altiri eksterlandajn familiojn, ĉefe el Rumanio kaj Sudameriko, havigante al ili loĝadon kaj laborlokojn, kaj tiel oni altiĝis el 592 loĝantoj en 2000 al 718 en 2008. Sed poste venis seniluziiĝo, nebonaj rilatoj de lokanoj kun novalvenintoj, plej granda parto el tiuj foriris kaj Aguaviva perdis loĝantaron ĝis 514 loĝantoj en 2019. En 2021 la loĝantaro kreskiĝis iomete ĝis 547 loĝantoj de 2021. Pri tiu afero oni realigis diversajn dokumentajn filmojn.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, olivarboj), brutobredado (porkoj, ŝafoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la gotik-baroka preĝejo, ermitejoj, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Krivogaštani
Krivogaštani (makedone Кривогаштани) estas vilaĝo situanta en la regiono Pelagono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Krivogaštani. En 2002 loĝis ĉi tie 1870 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la centra parto de la municipo. Ĝi situas en valo inter la rivero Kruševska en la okcidento kaj la rivero Blata en la oriento.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 15 km² kaj la alteco estas ĉirkaŭ 600 - 800 m.
De oriento al okcidento trapasas la vilaĝo la regiona vojo R1306, kiu ligas la urbojn Prilep kaj Kruševo.
La Antikristo
La libro estas kritiko de la kristanismo kiel tuto, kaj de pli modernaj konceptoj kiel egalismo kaj demokratio, kiujn li vidas kiel pluiga konsekvenco de la kristanaj idealoj. La nura vera kristano estus estinta Kristo mem, kaj la religio fondita poste fare de la Patroj de la Eklezio, ironie, estus nur laboro de dekonstruado, de perfido kaj de malinterpretado de la dekomenca senco kiel enkarnigita de Jesuo. La Kristo de Nietzsche, kies realan kaj historian figuron li klopodas establi legante inter linioj en la Skribaĵoj, estus por Nietzsche kazo de degenerado fare de la instinktoj perfekte ripetebla en ĉiuj epokoj kaj lokoj kiel homa «tipo», kaj fakte li komparas ĝin kun la protagonisto de La idioto, romano de Fjodor Dostojevskij.
Krivogaštani
Loĝantaro, ekonomio
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 1870 homoj.
La Antikristo
La analizo de la Skribaĵoj konsideras tutan serion de epizodoj kaj frazoj de la Biblio kiuj evidentigus la volon de la pastraj judaj kastoj por malproksimigi la saĝulon, per falsaĵoj kaj superstiĉoj, sed kiel plej efika rimedo konservi la povon. Religio kiel Budhismo estus kompare multe pli realisma kaj «sana» ol kristanismo, laŭgrade ke ĝi ne klopodas instrui la lukton kontraŭ la peko, sed kontraŭ io multe pli reala, lastinstancie, kia estas doloro; tamen, ĉar ties bazo estas la «nedeziro», li konsideras ankaŭ ĝin dekadenca kaj kontraŭa al la ideoj de la milita hegemonio kaj de la fortulo per sia propra forto super la malfortulo kaj de la eliminado de la malfortuloj. Je la fino de la libro, li parolas pri la Leĝoj de Manuo, teksto de la Hindua juro kaj unu de la sanktaj tekstoj de la hinduismo (kiun Nietzsche estis ĵus leginta antaŭ nelonge) kiel ekzemplo de leĝaro modela por civilizacio aristokrata strukturita en kastoj.
Krivogaštani
Loĝantaro, ekonomio
Ekzistis 1860 makedonoj (99,46 %) kaj aliaj.
La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Fera (II) klorido
Fera (II) klorido aŭ feroza klorido estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la klorida acido kaj fera (II) hidroksido. Fera (II) klorido estas verda solidaĵo kun alta fandopunkto, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fera (II) klorido prezentas kloratomojn ligitajn al feratomo per jonaj ligaĵoj. Ĝi uzatas en kemiaj sintezoj.
158623 Perali
158623 Perali estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la itala astronomo Andrea Boattini kaj de la germana astronomo Hans Scholl elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Mirella Perali, depost ŝia juna aĝo, kiu disvolvis viglan intereson por la dinamiko de la sunsistemo, la kosmogonio kaj la historio de la astronomio. Ŝi verkis plurajn biografiojn de sciencistoj kaj eseojn pri la interago inter astronomio kaj klasika literaturo.
Wengen (stacidomo)
Wengen estas fervoja stacidomo en Lauterbrunnen, Svislando.
(162687) 2000 UH1
(162687) 2000 UH1 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
N,N-Dubenzilformiamido
N,N-Dubenzilformiamido aŭ N,N-Dubenzilmetanamido estas organika kombinaĵo konsistanta je du metilbenzenaj ringoj kaj unu formiila grupo ligitaj al nitrogenatomo. Ĝi apartenas al la familio de la terciaraj amidoj, blanka solidaĵo solvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj kun antifungaj proprecoj.
Wengernalp (stacidomo)
Wengernalp estas fervoja stacidomo en Lauterbrunnen, Svislando.
(162687) 2000 UH1
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero. Ĝia orbita klineco malproksimigas ĝin de la orbito de Marso, sed ĝia suprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
• Ĝia marsa MOID estas 0,20686 astronomia unuo (30,946 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,03497 astronomia unuo (5,232 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,16364 astronomia unuo (24,480 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,04370 astronomia unuo (6,537 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,05994 astronomia unuo (8,967 milionoj da km) de nia planedo.
Riikka Purra
Riikka Katriina PURRA (naskiĝinta 13-a de junio 1977) estas finna politikisto. Ŝi estis elektita membro de finnlanda parlamento en 2019. Ŝi estas prezidanto de Veraj finnoj. Ŝi komencigis en tiu tasko en 2021. Pli june ŝi apogis verdulojn. Same ol multaj aliaj membroj de Veraj finnoj ŝi malapogas ekzemple devigan instruon de sveda lingvo. Ŝi kritikis ankaŭ vastan emigradon.
Nacia Biblioteko de Kataro
La Nacia Biblioteko de Kataro (مكتبة قطر الوطنية, Qatar National Library QNL) estas la nacia biblioteko de Kataro, situanta en la ĉefurbo Doho, kie ĝi ankaŭ funkcias kiel la urba kaj akademia biblioteko. Ĝi funkcias kiel ne-profitcela organizaĵo sub la tegmento de Qatar Foundation.
Historio
Klaŭdia Lukacs, germana fakulo pri la bibliotekoscienco, estis invitita por starigi la bibliotekon. En 2018, la biblioteko inkludis ĉirkaŭ 800 000 presitajn librojn kaj ĉirkaŭ 500 000 e-librojn, gazetojn, revuojn ktp.
Krome, la biblioteko enhavas la "Heredaĵo-Biblioteko" - kolekto de malnovaj libroj kaj dokumentoj. Tiu kolekto komencis formiĝi en 1979 kaj estis integrigita en la kolektoj de la Nacia biblioteko je sia establado. La kolekto inkluzivas 2 400 verkojn, mapojn, malnovajn sciencajn instrumentojn kaj fotojn.
Ĝi ankaŭ inkluzivas periodaĵojn de la 15-a jarcento inkluzive de latina traduko de verkoj fare de Ibn Sina. Ĉiu materialo estis ciferecigita kaj estas inkluzivita en la biblioteka katalogo. Kelkaj el la materialo estas alirebla ene de la Monda Retbiblioteko.
Kunlabore kun la Brita Biblioteko, la Katara Cifereca Biblioteko estis establita. La projekto inkluzivas dokumentojn konservitajn en la "Brita Biblioteko" rilatajn al la historio de la Persa Golfo ekde la 18-a jarcento ĝis la 1950-aj jaroj. Ĉiu materialo estas ciferecigita.
Funkcio
La biblioteko havas tri ĉefajn funkciojn: nacia biblioteko, universitata esplorbiblioteko kaj metropola centra publika biblioteko, ekipita por la ciferecepoko. En ĝia funkcio kiel nacia biblioteko, kiel difinite de Unesko, ĝi kolektas kaj disponigas aliron al scio, inkluzive de heredaĵenhavo kaj materialo signifa al Kataro kaj la regiono. Ekde la malfermo de la nova konstruaĵo, la biblioteko ankaŭ funkciis kiel komunuma kunvenejo.
Wengwald (stacidomo)
Wengwald estas fervoja stacidomo en Lauterbrunnen, Svislando.
91888 Tomskilling
91888 Tomskilling estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 31-an de oktobro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Carl-Oskar Bohlin
Carl-Oskar BOHLIN (naskiĝis la 8-an de januaro 1986 en Borlänge) estas sveda politikisto de la partio La Moderuloj. Li estas membro de sveda parlamento ekde 2010. Tiam li finis siajn jurajn studojn. Ekde 2022 Bohlin estas ministro pri civila defendo. Li ankaŭ estis kandidato en la elektoj por la Eŭropa Parlamento en 2014.
91888 Tomskilling
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Thomas (Tom) Ethelbert Skilling, III, meteologiisto ĉe WGN-TV en Ĉikago, kiu estas respektegata pro la akurateco de siaj antaŭdiroj. Li gvidis ĉiŭjarajn liberajn seminariojn ĉe Fermilab pri meteologio, kiuj estas spektitaj de pluraj miloj da homoj. Li ankaŭ inkludas astronomiajn informojn en siaj meteologiaj bultenoj.
Preĝejo Sankta Kleto (Siófok)
La paroĥa preĝejo sankta Kleto estas sakrala monumento historia en urbo Siófok (Hungario), ĝis 1968 en vilaĝo (Balaton)Kiliti.
Linda Mūrniece
Linda Mūrniece (naskiĝinta 28-a de januaro 1970 Dobele) estas latva politikisto. Ŝi estis membro de partio Jaunais laiks. Mūrniece studis en la jaroj 1988–1995 en sociscienca fakultato. Oni elektis ŝin membro al Parlamento de Latvio en 2002. Ŝi estis ministro pri defendo kaj ministro pri enlandaj rilatoj. En 2010 ŝi fariĝis ministro pri sansistemo. Ŝi restis en tiu tasko samjare.
Preĝejo Sankta Kleto (Siófok)
Historio
La iama vilaĝo Kiliti (hungara nomo de Kleto) estis menciita unue en latina formo Cleti en 1229, la paroĥo en 1333. La vilaĝo ricevis sian loknomon de la preĝeja patrono. Tiu kirko estas la unusola en Hungario kun patronnomo Kleto. Dum dominado de turkoj la loĝantoj prenis la kalvinismon, samtempe ili uzis la iam katolikan kirkon. Supozeble en 1673 la katolikoj rericevis la preĝejon, sed dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a (1703-1711) denove la kalvinanoj uzis ĝin. La katolikoj konstruis sonorilostablon en 1747, kaj la kirko estis rericevita nur en 1763 en malbona stato. Pli granda kirko estis konstruita inter 1801-1804 en alia loko, la paroĥejo en 1812. En la preĝejkorto kalvario estis konstruita en 1855. Renovigaj laboroj okazis interne en 2001, en la korto en 2002, la fasado post du jaroj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto iomete en pli alta loko. En la korto estas videbla la menciita kalvario kaj monumento pri Ĉieleniro de Maria fare de Imre Varga kreita en 2004. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. Por la turo 2 sonoriloj estis kreitaj en 1923. Sur la fasado estas videbla ankaŭ 2 malplenaj niĉoj kaj fenestro. La navo finiĝas en absido, sed apude sakristio situas. Interne la klasikisma ĉefaltaro estis farita en la frua 19-a jarcento, ties bildo prezentas martirecon de Kleto. La bildo estis restaŭrita en 2003.
Kermeso okazas en la 26-an de aprilo, praktike en la lasta dimanĉo de aprilo.
La Cerollera
La Cerollera [lazeroLJEra] (la Sorollera en kataluna) estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudoriento de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.
Geografio
Ĝi estas je 151 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 702 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko en kiu ĝi limas kun La Ginebrosa oriente. Ĝi estas sudoriente de La Cañada de Verich kaj nordokcidente de Monroyo, ambaŭ en la strio kie oni parolas la katalunan lingvon.
Estas multaj krutaj ravinoj kaj la teritoria altitudo gamas inter 963 m oriente (Llobatera) kaj 650 m okcidente, ĉe la ravino Cerroch.
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el iberoj kaj de epoko de araboj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Cerollera kie oni malaltiĝis el 465 en 1910 ĝis nunaj 84 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo. Sed la loĝantaro estas tre maljuniĝinta.
Ortorinkiacoj
La ortorinkiacoj (Orthorrhynchiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ununuran genron (ortorinkio) kaj 4 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Plagioteciacoj
La plagioteciacoj (Plagiotheciaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 140 speciojn,. Ĝia tipa genro estas plagiotecio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Las Parras de Castellote
Las Parras de Castellote [lasPAras dekasteLJOte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda pinto de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz. La loknomo Las Parras de Castellote estas etimologie komprenebla kiel La Vitoj de Castellote alude al pli grava loĝloko Castellote iom nordokcidente sed jam en najbara komarko Maestrazgo. Alude al Vitoj estas vito kun tre grapoloj en la municipa blazono.
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Las Parras de Castellote kie oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 56 loĝantoj el 1 200 en la dua duono de la 19-a jarcento kaj ĝis 1910; poste venis kontinua rura elmigrado kvankam kelkaj posteuloj revenis. Estas aparta loĝloko nome Jaganta (vizitebla olivmuelejo).
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado, konstruado kaj ŝtonminado. Nune gravas ankaŭ rura turismo. Ne ekzistas publika transporto kaj servoj malmultas.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejoj, ermitejoj, ponto, fontoj, blazondomoj, arko de iamaj muregoj, muelejo en Jaganta kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Filogoniacoj
La filogoniacoj (Phyllogoniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ununuran genron (filogonio) kaj 8 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Krivij Rih-Zaĥidnij (stacidomo)
Krivij Rih-Zaĥidnij (Кривий Ріг-Західний, "Krivij Rih Okcidenta") estas fervoja stacio en Krivij Rih (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.
Centra banko de Kataro
La Centra banko de Kataro (Qatar Central Bank, مصرف قطر المركزي) estas la centra banko de la azia ŝtato Kataro.
La oficialaj moneroj kaj monbiletoj kiujn ili presas kaj monfaras estas la Katara rialo.
Historio
Dum ĝia historio, la Centra Banko de Kataro laboris ĉiam pli en partnereco kun aliaj pli grandaj centraj bankoj por akiri stabilan valuton por la lando, plej lastatempe kaj aparte kun la Mona Aŭtoritato de Singapuro.
Pleŭroziopsacoj
La pleŭroziopsacoj (Pleuroziopsaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ununuran genron (pleŭroziopso) kaj ununuran specion,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
150035 Williamson
150035 Williamson estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo James Whitney Young elde la Observatorio de Table Mountain proksime de Wrightwood (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Bruce Williamson, altrangan teknikiston kaj maŝiniston de precizio, kiu operaciis kaj bontenis la maŝinkonstruejon de Table Mountain de 1990. Li ankaŭ funkciigas kaj bontenas la specialan aparataron de senneĝigo de tiu situejo de la NASA.
La Cañada de Verich
Geografio
Ĝi estas je 146 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 702 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko en kiu ĝi limas kun kvar aliaj municipoj inter kiuj La Ginebrosa okcidente. Ĝi estas laŭ la regiona ŝoseo A-1409 inter Torrevelilla norde kaj La Ginebrosa okcidente, kaj krome estas La Cerollera sudoriente kaj Belmonte de San José nordoriente; plej parto el kiuj estas en la strio kie oni parolas la katalunan lingvon.
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el iberoj kaj de epoko de araboj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj en 1149 ĝi estis donita al la Ordeno de templanoj. En 1936 la anarkiistoj organizis kolektivaĵon.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Iam estis minado, nun apenaŭe. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Canaima (linuksa distribuaĵo)
Canaima (prononcata en Esperanto kiel: Kanaima) estas venezuela Linuksa distribuaĵo por komputiloj, ĝiaj versioj baziĝas sur Debiano. Ĝi estis kreita kiel sekvo de la prezidanta dekreto n-ro 3.390 pri la uzo de liberaj teknologioj en la venezuela Nacia Publika Administrado (APN), proklamita de la tiama prezidanto Hugo Chávez en decembro 2004. La 14-an de marto 2011, en Oficiala Gazeto n-ro 39,633, ĝi estas establita kiel la operaciumo por APN-laborstacioj.
Aladár Mattyók
Aladár Mattyók [matjOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mattyók Aladár estis hungara arkitekto. Lia nobela antaŭnomo estis radóczi [radOci]. Aladár Mattyók naskiĝis la (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1882) en Pomáz, li mortis la  en Budapeŝto.
Placo Alfalfa
La placo Alfalfa (luzerno, en hispana Plaza de la Alfalfa) estas placo en la historia centro de la urbo Sevilo, Hispanio. Ĝi estas la natura sekvo de la strato Alfalfa, kiel koordinatoj estas jenaj: longitudo 5°59'26" Okcidente, latitudo 37°23'26" Norde.
Tiu areo estis en epoko de la Romia Imperio la renkontiĝejo de la cardo maximus (nordo-suden) kun la decumanus (orient-okcidenten), zono en kiu estis la forumo, kiu enhavis templojn, termojn, bazarojn kaj aliajn publikajn konstruaĵojn. ​ Laŭlonge de jaroj kaj multnombraj nomŝanĝoj, restis ĝia popola nomo, plaza de la Alfalfa, sendepende de la oficiala nomo en stratoŝildoj. Same okazas ĉe la tre proksima plaza de Jesús de la Pasión, populare konata laŭ plaza del Pan (Placo de Pano, Placo Pano, Panplaco).
Ekde 1852, sur la placo oni instalis bazaro de animaloj (mercado de la Alfalfa) fare de la municipo de Sevilo en la intenco eviti la danĝeron trairi la boatponton por aliri al simila bazaro en la kvartalo Triano.
Marmorado (paperarto)
Ebru estas simila tekniko evoluigita en Turkio, kiu donas tre similan rezulton kiel la hodiaŭa marmora papero.
Papermarmorado estas ĉefe uzata de librobindistoj,. Ĝi estas ofte uzata kiel skribsurfaco por kaligrafio, kaj precipe por librokovriloj en librobindado, sed nuntempe ankaŭ kiel artema esprimilo.
Krivij Rih-Sortuvalnij (stacidomo)
Krivij Rih-Sortuvalnij (Кривий Ріг-Сортувальний) estas ranĝadstacio en Krivij Rih (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.