cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jonschwil
Historio
Unua skriba mencio de Bettenaŭ datiĝas el la jaro 772, de Schwarzenbach kiel Svarzinbah villa el la jaro 779, je de Jonschwil kiel Johannis vilare de la 20-a de majo. Laŭdire ekzists en la jaro 814 en Jonschwil preĝejo kun la nomo Sankta Martino. Supozeble naskiĝis en la jaro 840 en Jonschwil la sciencisto kaj verkisto Notker Balbulus. Ĉirkaŭ la jaro 1200 estis konstruita la Kastelo Schwarzenbach. Ĝi estis vendita en la jaro 1273 al Rudolfo la 1-a de Habsburg. De la jaro 1483 ĝis 1805 la kastelo apartenis al la Monaĥejo Sankt-Galo. Ĉirkaŭ la jaro 1460 la Lageto de Bettenaŭ estis konstruita inter Bettenaŭ kaj Oberuzwil por grandigi la fiŝaron de la Monaĥejo Sankt-Galo. Post la fino de la Helveta Respubliko en la 1803 la vilaĝoj de la hodiaŭa komunumo unuiĝis al la nuna Jonschwil. En la jaro 1880 la municipo Oberrindal estis trionigita inter Oberuzwil, Lütisburg kaj Jonschwil. La limo sekvas la linion de la stratoj.
Olivkardelo
La Olivkardelo (Spinus olivaceus, iam Carduelis olivacea) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj.
28781 Timothylohr
28781 Timothylohr estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Timothy Lohr, mentoro por unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li estas instruisto ĉe la North Middle School de Colorado Springs (Koloradio).
Olivkardelo
Ĝi troviĝas en Bolivio, Ekvadoro kaj Peruo en altaĵoj de ĝis 3,000 m. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.
Temas pri kardelo kun tre nigra kapo, sed tre flavaj nuko kaj kolumo. La dorso estas oliveca kaj la pugo flava, de kio devenas kaj la komuna nomo kaj la latina scienca nomo. La nigraj flugiloj montras flavajn flugilstrion forme de T ripoze. La subaj partoj estas tre flavaj kun oliveca nuanco ĝenerale ser ĉefe flanke. La vosto estas iom forkoforma kaj nigreca.
Ĝi ege similas al la Kapuĉa kardelo kaj ĝi estas facile distingebla pro siaj ses blankaj markoj en siaj nigraj flugilplumoj. La Olivkardelo estas iom pli malgranda ol plej parto de rasoj de la Kapuĉa kardelo.
Norbert Röttgen
Norbert Röttgen (naskiĝinta en Meckenheim proksime de Bonno, do nun -jara) estas germana politikisto de la kristandemokratia partio CDU. De la parlamenta baloto en Germanio 2009 ĝis sia eloficigo 2012 li estis ministro pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco en la dua ministraro de Angela Merkel.La eloficigon Angela Merkel anoncis la, tri tagojn post la baloto en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio, kie Röttgen estis la kristandemokratia ĉefkandidato kaj severe malgajnis.
Eloficigo de ministro okazis antaŭe nur unufoje en Germanio.
Alatoz
Alatoz estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la komarko Manĉeto aŭ La Manchuela, kun areo de 63,86 km². En 2019 estis 529 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE. Ĝi estas je 46 km de la provinca ĉefurbo Albacete.
Geografio
Alatoz estas en la nordokcidento de la provinco Albacete.
Ekonomio
La ekonomio de Alatoz estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, malgrandaj fruktoĝardenoj kaj naturaj fontoj.
Annette Schavan
Annette SCHAVAN estas germana politikistino. Ŝi naskiĝis en Jüchen, do nun estas -jara. Inter novembro 2005 kaj oktobro 2009 ŝi estis federacia ministrino pri eduko kaj esploro en la registaro de Germanio, kaj rezulte de la parlamenta baloto en Germanio 2009 ekde la 28-a de oktobro de tiu jaro tenis tiun postenon ankaŭ en la nova registaro. Pro riproĉoj pri plagiatoj en ŝia disertacio ŝi demisiis en la 9-a de februaro 2013. Transprenis oficon de antaŭulino s-ino Johanna Wanka. Ŝi reprezentis la kristandemokratian partion CDU, unu el tri partioj kiuj kune konsistigas la registaran koalicion.
Akuzo pri plagiato
En 1980 ŝi doktoriĝis ĉe la universitato de Duseldorfo. En printempo 2012 aperis asertoj, ke ŝia doktoriĝa disertaĵo grandparte estas plagiato. La universitato esploris la aferon kaj la decidis malagnoski ŝian doktoran titolon pro pluraj gravaj ne-indikitaj citaĵoj en la disertaĵo.
Tiro
Tiro povas esti:
Bartio
Bartio estis historia lando, kie pasinte vivis bartoj - unu de la praprusaj gentoj ĉirkaŭ la rivero Alna (poste germane Alle, nun pole nomata Łyna). Ĉefaj urboj de la regiono estis Rastanpils (poste nomata germane Rastenburg kaj pole Rastembork, nun pole Kętrzyn) kaj Bartanstabs (poste nomata germane Bartenstein, litove Barštynas kaj pole Barsztyn, nun pole Bartoszyce.
Butila bromido
Butila bromido aŭ 1-bromobutano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la halogenidoj, rezultanta el interagado de la bromida acido kaj butanolo. Butila bromido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Butila bromido prezentas bromatomon ligitan al butila grupo. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 1 bromatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Muzeo pri asekuroj (Gotha)
La Muzeo pri asekuroj (germane: Versicherungsmuseum) troviĝas en Gotha, Bahnhofstraße nr 3a.
15595 Melwincheng
Nomo
Ĝia nomo honoras Melwin Choon Lei Cheng, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo Chung Ling de Penango, Ĝorĝtaŭno (Malajzio).
Muzeo pri asekuroj (Gotha)
Historio
For estas la tempoj kiam Gotha ankoraŭ bonmotive reklamis por si kiel urbo de la asekurkompanioj. La Malvarma milito kaj la divido de Germanlando ĝis 1990 finis definitive tradicion de pli ol unu jarcento. Ĉio komenciĝis en 1820 respektive en 1827 per la instalo de la bazaj - por la unua foje superregionaj - asekurkompanioj specialigitaj kontraŭ bruldamaĝoj kaj pri asekuroj pri vivo, sub la formo de societoj de reciproka helpo.
Malfermitis en 1998 muzeo siaspece unika sub la nomo Gothaer Haus der Versicherungsgeschichte, sur historia loko. Post nova konceptigo de la ekpozicio ĝi nomiĝas ekde somero 2009 Deutsches Versicherungsmuseum E.W. Arnoldi. Ne estas hazarde elektita la nova nomo sed por fari grandan omaĝon al la patro de la germana asekurkompaniado, Ernst Wilhelm Arnoldi.
Haŭsiero
Haŭsiero estas ekonomia termino. Haŭsiero estas homo kiu spekulas pri la altiĝo de prezoj aŭ kurzoj per aĉeto de varoj, biloj ktp. atendante vendi ilin pli kare antaŭ la tago de akcepto.
Muzeo pri asekuroj (Gotha)
Kolektoj
La muzeo gastas en domo kontruita en 1893/94, kie iam estis la banko Neue Lebensversicherungsbank. La impona historiisma konstruo faritis laŭ planoj de Bruno Eelbo. Parto de la muzeo estas ankaŭ la Arnoldi-salonego en la unua etaĝo. Al tio kondukas fortimpresa, vitre tegmentita ŝtuparo. Ĉe ties fino memorigas tripartita marmorciklo de la lepsika skulptisto Adolf Lehnert pri la vivetapoj de la homoj.
Konsistigas la muzeon la historia kunvena salonego (la jam menciita Arnoldi-salono) kaj la koridoroj de la domo. Ĝin uzas ekde 1995 la turingia financtribunalo kaj la socialtribunalo de Gotha. Tamen povas esti postflarataj asekurkompaniaj spuroj ĉie ajn en la domo: ankaŭ la skulptaĵoj ĉe la enirejo de la novrenesanca konstruaĵo estas de Lehnert temantaj pri du aliaj temoj en kunteksto kun asekuro - ĝojo kaj malĝojo.
Literaturo
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3'', 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 108-109
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo muzea.
AHO
La vorto AHO havas plurajn signifojn:
Crépieux-la-Pape (stacidomo)
Crépieux-la-Pape estas franca stacidomo sur linio - Ĝenevo (landlimo), situanta en  Rillieux-la-Pape, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
9986 Hirokun
9986 Hirokun estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Crépieux-la-Pape (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache - Genève (frontière) (890000).
9986 Hirokun
Hirokun estas la petolnomo de Hiroshi Fukazawa, kiu estis fianĉo de Mizuho Urata (1972–2004), filino de la dua malkovrinto.
Gensac-la-Pallue
Gensac-la-Pallue estas franca situanta en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gensacais.
Peter Ramsauer
Peter Ramsauer estas germana politikisto. Li naskiĝis en Traunreut, do nun estas -jara. Rezulte de la parlamenta baloto en Germanio 2009 ekde la 28-a de oktobro de tiu jaro li estas ministro pri transporto, konstruo kaj urba evoluo en la registaro de Germanio. Li reprezentas la bavaran kristandemokratian partion CSU, unu el tri partioj kiuj kune konsistigas la registaran koalicion.
George Boole
George BOOLE, esperantigata kiel Georgo Buleo (naskiĝis la en Lincoln, Lincolnshire, Anglio, kaj mortis la  en Ballintemple, Irlando) estis brita aŭtodidakta matematikisto kaj filozofo.
Buleo formulis la bulean algebron, poste nomitan laŭ li, kiu formaligas logikajn deduktojn.
Laŭ li oni nomis ankaŭ ver-valoran bulean datumtipon en pluraj programadlingvoj, ekz. bool en Algol 68 kaj C++, kaj boolean en Java.
George Boole estis edzo de Mary Everest kaj havis kvin filinojn. La lasta Etelo famiĝis poste kiel verkistino Ethel Lilian Voynich.
Antonio Buero Vallejo
Antonio BUERO Vallejo (Guadalajara, Hispanio), 29 de septembro de 1916- Madrido, 2000) estis unu el la plej famaj hispanaj dramaturgoj.
Ecoj de la teatraĵoj de Buero Vallejo
La kerna temo estas la persona tragedio, analizita ekde socia kaj morala vidpunktoj. La ĉefaj problemoj kiuj premas homon aperas jam en liaj unuaj verkoj.
La kritikistoj klasigis tiujn teatraĵojn en simbolisma teatro, socikritika teatro kaj historiaj verkoj.
Reĝa Observatorio de Greenwich
La Reĝa observatorio de Greenwich (Royal Greenwich Observatory), estas astronomia observatorio fondita en 1675 en la Londona kvartalo Greenwich, kie ĝi funkciis ĝis 1948. Poste ĝi reeklaboris en Herstmonceux kaj (de 1990) en Kembridĝo.
Antonio Buero Vallejo
Ecoj de la teatraĵoj de Buero Vallejo
1. Simbolisma teatro. En la caliente oscuridad (En arda malhelo) temas pri neevitebla kaj nemaskebla kontraŭstaro de realeco. Per uzado de blindo kiel simbolo, Buero priparolas la homajn malfacilojn; tio estas, neperfekto, liberecmanko por kompreni la misteron de estaĵo kaj de destino en la mondo. Homo ne estas libera, ĉar li ne povas koni la ĉirkauaxn misteron. La temo de mistero superregas ankaŭ en aliaj verkoj, ankaŭ simbolismaj: La tejedora de sueños (La revoteksistino), rekreado de la mito de Odiseo kaj Penelopo; Irene, o el tesoro (Irene aŭ la trezoro), analizo de duobligo de personeco.
2. La socia kritikismo. Tiuj verkoj analizas la hispanan socion kaj ties maljustojn, mensogojn kaj perfortojn. Apartenas al tiu grupo: Historia de una escalera (Ŝtupara historio), Las cartas boca abajo (Subenaj kartludoj) kaj El tragaluz (Luko).
Reĝa Observatorio de Greenwich
Ĝia MPC kodo estas 000
Antonio Buero Vallejo
Ecoj de la teatraĵoj de Buero Vallejo
Historia de una escalera, kiu atingis en 1949 la premion Lope de Vega, estas unu el la plej gravaj verkoj de la tiama teatro pro ties tragedia eco kaj pro ties denonco de la sociaj vivkondiĉoj en la epoko de antaŭ kaj post la milito. Tiu verko ŝokis pro ties realismo kaj socia enhavo. En ĝi aperas personaj nekapablaj progresi pro iliaj sociaj situacioj kaj volmanko. Elstaras la kontrasto inter du fratoj kiuj personigas la diferencoj inter la du Hispanioj kiuj ĵus intermilitis aŭ inter la du manieroj vivi la vivon ĉu egoisme ĉu solidarece.
Reĝa Observatorio de Greenwich
La observatorio, aŭ pli ekzakte la mezo de ĝia teleskopo, estas la punkto, kiu difinas la nulmeridianon kaj tiel la tutan koordinatan reton.
En 1997 UNESKO deklaris la ensemblon de Greenwich monda kulturheredaĵo, inkluzive de la Royal Greenwich Observatory, Queen’s House, Greenwich Park kaj National Maritime Museum.
Antonio Buero Vallejo
Ecoj de la teatraĵoj de Buero Vallejo
3. Historiaj dramoj. En tiuj verkoj, Buero utiligas materialojn de pasinteco kiel spegulo kaj minejo de signifoj rilataj la estanton ne priparolindajn pro cenzuraj kialoj. Apartenas al tiu grupo Un soñador para un pueblo (Revisto por popolo), Las Meninas, El concierto de San Ovidio kaj El sueño de la razón (La racidormo).
Un soñador para un pueblo rakontas malsukceson de homo baraktanta plibonigi la vivon de popolo. La ĉefrolulo, Esquilache, devas kontraŭstari la tutan sistemon, ĉar la politika idearo kiun klopodas realigi ne estas popola. Vere la kontraŭstaro kontraŭ lian politikon ne devenas de la popolo mem sed de la kaŝita povo de altuloj kiuj profitas la malamon popolan por daŭrigi ĝui siajn privilegiojn. Fine Esquilache rezignas kaj ekziliĝas.
El concierto de San Ovidio, Parábola en tres actos premieris en 1962. Laŭ pentraĵo kiu respegulas orkesteton de blinduloj de Restadejo de Dekkvin Dudekoj de 1771, Buero konstruas historion kie floras maljusto, malmoralo kaj maleleganto. La temoj estas ekspluatado de homo farita de homo kaj lukto de homo por libereco.
El sueño de la razón (Racidormo). La teatraĵo okazas en Madrido dum 1823, dum terurigo okazata de la reĝo Ferdinando la 7a pro lia lukto kontraŭ la liberaluloj. La ĉefrolulo estas: Francisco de Goya. Per surdeco de tiu personulo -denove fizika difekto-, Buero simboligas la malkapablon de kelkuj aŭskulti la sencon de la realo. La detonación (Sonpafo, 1977) temas pri luktema verkisto Mariano José de Larra kaj liaj reformismaj klopodoj.
Sankt Veit im Pongau
Sankt Veit im Pongau estas komunumo de Aŭstrio, nomata laŭ la kristana sanktulo Vito. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto St. Johann im Pongau (germane Bezirk St. Johann im Pongau aŭ simple Pongau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Antonio Buero Vallejo
Ecoj de la teatraĵoj de Buero Vallejo
Inter liaj lastaj verkoj elstaras Caimán (Kaimano, 1981), Diálogo secreto (Sekreta dialogo, 1984) kaj Lázaro en el laberinto (Lazaro en la labirinto, 1986).
Verkaro
Liaj verkoj laŭ premieriga ordo estas:
Artaŝata
Artaŝat (armene: Արտաշատ); helenigita kiel Artaŝata (greke Ἀρτάξατα), estis granda komerca urbo kaj la ĉefurbo de antikva Armenio dum la regado de reĝo Artaŝes la 1-a; la fondinto de la artaksida dinastio de la antikva reĝlando Armenio. La nomo de la urbo devenas de iranaj lingvoj kaj signifas "la ĝojo de Arta". Artaŝata funkciis kiel la ĉefurbo de la Regno Armenio de 185 a.K. ĝis 120 p.K., kaj estis konata kiel la "Vostan Hajoc" ("tribunalo/sigelo de la armenoj").
La moderna urbo Artaŝato estis fondita de la soveta registaro en 1945, 8 km nordokcidente de la antikva urbo, ene de la Armena Socialisma Respubliko. Ĝi ricevis la statuson de urba komunumo kun la kunfandiĝo de tri vilaĝoj.
1131
En la jaro 1131 post Kristo okazis, interalie:
Gasokondensata kuŝejo
Gasokondensata kuŝejo estas aparta subtera amasiĝo de gasoformaj hidrokarbonoj, en kiu benzino-kerosenaj kaj malpli ofte altrezinaj komponantoj troviĝas en la vaporforma stato. Parto de ili dum la izotemperatura malaltiĝo de tavolpremo sedimentiĝas forme de gasa kondensato. Kiel gasokondensataj kuŝejoj kutime estas konsiderataj la kuŝejoj kiuj enhavas kondensaton je kvanto almenaŭ 5-10 gramoj/m³. La gasokondensataj kuŝejoj povas esti ligitaj al iuj ajn hidrokarbonaj kaptujoj kaj kolektujoj.
Klasifikoj
Laŭ la fonto de likvaj hidrokarbonoj oni klasifikas ilin kiel:
Laŭ la termobara stato oni klasifikas ilin kiel:
Formiĝo
Formiĝo de la gasokondensataj kuŝejoj estas ligita al la inversaj procezoj (la inversa vaporiĝo kaj inversa kondensiĝo) kaj baziĝas sur la kapablo de la likvaj hidrokarbonoj ĉe certaj termobaraj kondiĉoj dissolviĝi en premitaj gasoj kaj kondensiĝi el ili ĉe malaltiĝo de premo.
Karakterizoj
Karakterizoj de la gasokondensataj kuŝejoj estas: enhavo de stabila kondensato, premo de la maksimuma kondensiĝo ĉe diversaj temperaturoj, ekkondensiĝa premo, konsisto de tavolgaso kaj kondensato, eventuala enhavo de kondensato ktp.
Kutime oni mezuras eliĝon de kondensato (gramoj/m³), do kvanton de la likva fazo, kiu eliĝos el unu kuba metro de gaso ĉe difinitaj premo kaj temperaturo en la minejaj kondiĉoj (la tiel nomata kruda kondensato). Enhavo de stabila kondensato, el kiu jam estas forigitaj dissolvitaj gasoj, varias en diversaj gasokondensataj kuŝejoj de 5-10 ĝis 500-1000 gramoj/m³.
Metizergido
Metizergido estas alkaloido de la familio de lizergamidoj. Ĝi ne estas natura ergotoalkaloido. Ĝi agas kiel agonisto de la serotonino. Ĝi estas uzata kontraŭ la hemikranio.
4772 Frankdrake
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Frank Drake de la Instituto SETI, pioniron de la serĉo pri eksterteraj inteligencoj, kiu lanĉis la unuan serĉon SETI en 1960. Li estas plej konata pro la Formulo de Drake, kiu provas kvantigi la nombron da aktivaj kaj komunikaj eksterteraj civilizoj en la Lakta Vojo.
Ziraldo
Ziraldo Alves Pinto, konata simple kiel Ziraldo, (Caratinga, la ) estas brazila desegnisto, kartunisto, aŭtoro de bildstrioj, ĵurnalisto kaj verkisto aktiva ekde 1954.
Politike aktiva, li kunfondis kaj gvidis la kontraŭkulturan semajnan gazeton O Pasquim (1969-1991), kiu fariĝis la ĉefa eldonaĵo kun kritikoj al la militista diktaturo en Brazilo (1964-1985) ĝis la restarigo de demokratio.
Li estas plej konata pro la bildstria serio Turma do Pererê (1959-1976) kaj la porinfana libro O Menino Maluquinho (1980), kiun li mem transformis en bildstrian serion (1989-2007).
Liaj verkoj aperis en pluraj internaciaj eldonaĵoj, kiel la francaj revuoj Plexus kaj Planète.
Lia filino, filmproduktisto Daniela Thomas (n. en 1959), kaj lia filo Antonio Pinto, komponisto de filmmuzikoj (n. en 1967), ankaŭ estas artistoj kun internacia kariero.
Ziraldo kaj Esperanto
O Menino Maluquinho estis tradukita en Esperanton de tiam 13-jara brazila E-denaskulo, Cristóvão Resende, sub la titolo "La Knabo Frenezeta" kaj eldonita en Brazilo laŭ instigo de Ziraldo mem ĉe la eldonejo Melhoramentos. Ziraldo helpis la reklamadon de la libro (kaj de Esperanto) per partopreno kun Cristóvão en intervjuoj ĉe popularaj televidaj programoj.
Pietroasa (Bihor)
Pietroasa (hungare Vasaskőfalva [vaŝaŝkeo:falva]) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Beiuș. Administre apartenas al ĝi Chișcău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 077 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 021 (rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1587. Sur ĝia areo en la 19-a jarcento funkciis ferfabriko. Ĝis 1919 Vasaskőfalva apartenis al Hungario (Bihar).
Hor-Aha
Hor-Aha aŭ Aha estis egipta faraono de la 1-a dinastio. Li regis proksimume en la jaroj 3032/2982–3000/2950 antaŭ Kristo. Ne estas certe, ĉu tiu ĉi reĝo ne estis identa kun reĝo Meneso aŭ Narmer aŭ eĉ kun ambaŭ du.
La regado
Hor-Aha estis propre la vera reganto de la tuta Egiptio, sed eble ne apartenis al li la tuta Malsupra Egiptio. Li pacigis la ŝirmis la konkeritajn teritoriojn antaŭ libianoj. Sur la sudaj limoj de la lando li sukcese militis kontraŭ nubioj, danke al soldataj sukcesoj en tiu ĉi regiono li sukcesis ŝovi la limojn ĝis la unua nila katarakto. Kun la plej granda verŝajneco li havis sidejon en Cenejo. Li lasis konstrui en la malsupraegipta Saŭ templon inicita al tiea diino Nejto. Se li estis identa kun Meneso, li konstruis Menefron, la unuan ĉefurbon de la unuiĝinta Egiptio. Eble li ankaŭ lasis konstrui urbon Sedeton, kies nomon oni eblas traduki kiel Krokodilopolis, foje li nome ĉasis en oazo Fajjum, kiel neatendite ekatakis lin liaj propraj hundoj, antaŭ kiuj li saltis en lagon, kie al alia bordo transportis lin sur la dorso krokodilo. Pro la savo de vivo li poste inicis tiun ĉi lagon ĝuste al krokodilo kaj apud la oazo li lasis konstrui urbon inicita al ĝi. Eblas ankaŭ, ke al Aha rilatas ankaŭ kelkaj informoj pri Meneso, ekzemple tio, ke li mortis pro vundo, kiun kaŭzis al li hipopotamo. Laŭ Diodoro la egiptoj konsideris lin kiel reĝo, kiu lernigis ilin adori la diojn kaj vivi civilize.
La kripto
Simile kiel ĉiuj reĝoj de la 1-a dinastio Aha lasis konstrui por si kriptojn du. La kripto, troviĝanta en Abidoso, estas sole simbola. Ĝi estas el ĉiuj simbolaj kriptoj, kiuj troviĝas en la nordokcidenta parto de abidosa sepultejo, la plej granda. Ties sepulta ĉambro havas bazplanon 11,7x9,5 metrojn, ĝi estas masonigita per nebruligitaj brikoj kaj certigita per lignaj traboj. Lia vera kripto troviĝas en Sakkaro. Ties supertera parto estas konstruita el brikoj kaj vandoj apartigas ĝin en 27 ĉambrojn, kie estis lokigita la sepulta servico. Ĉirkaŭ tiu ĉi kripto konserviĝis restaĵoj de du barilmuroj.
Koninklĳke Luchtvaart Maatschappĳ
Koninklijke Luchtvaart Maatschappij (KLM) (Reĝa Aviada Kompanio) estis la nacia flugkompanio de Nederlando.
Ekde 2004 la kompanio estas membro de la flugkompania alianco SkyTeam. Ekde la sama jaro ĝi estas parto de la franca kompanio Air France, respektive formale de komuna konzerno Air France-KLM. Sed daŭre la nederlanda sekcio de la kompanio estas bazita ĉe la flughaveno Schiphol [Sĥiphol].
Mitwitz
Mitwitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kronach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Mitwitz, al kiu krome apartenas la neurba komunumo Schneckenlohe.
László Telegdy-Kováts
László Telegdy-Kováts [lAslO telegdi-kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Telegdy-Kováts László aŭ Telegdy Kováts László estis hungara kemiisto, profesoro.
Biografio
László Telegdy-Kováts frekventis gimnazion en Nyitra, sed pro Traktato de Trianon li jam abiturientis en Balassagyarmat en 1920, poste li akiris kemian diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1925. Post la diplomo li estis asistanto de Elek 'Sigmond. En 1927 li doktoriĝis en la universitato, poste li laboris en kemia instituto. En 1930 helpe de stipendio li vivis en Anglio. Inter 1942 kaj 1948 li gvidis firmaon "Hungara Sukero", poste li laboris en ministerio pri malpeza industrio. En 1950 li revenis por instrui en la menciita universitato, kie li estis dekano inter 1952-1955 kaj en 1957. En 1952 li doktoriĝis (DSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1972. Li ricevis 3 premiojn inter 1961-1964. Komence li okupiĝis pri kemio de grundoj, poste pri nutraĵoj.
Franekeradeel
La ĉefloko estas Franeker (Frjentsjer).
Elektrumo
Oni uzis elektrumon por fari interalie trinkujojn kaj monerojn. Ĝi estis pli taŭga por fari monerojn ol oro, ĉar ĝi estas pli fortika. Tamen, ĉar la proporcio de oro kaj arĝento varias inter moneroj, estis pli malfacile determini la valoron de elektruma monero.
Tut-armenaj Ludoj
La Tut-armenaj Ludoj (Համահայկական խաղեր) estas mult-sporta aranĝo, okazinta inter konkurencantoj de la armena diasporo, Arcaĥo kaj Armenio. Ili konsistas el diversaj konkuroj en individuaj kaj teamaj sportoj inter la armenaj atletoj. Ĝi okazas en Erevano, la ĉefurbo de Armenio, kaj en aliaj urboj.
La Ludoj estas malfermitaj al armenaj pasport-posedantoj (sendepende de nacia deveno) kaj civitanoj de aliaj landoj, kiuj havas armenan devenon. Ankaŭ nearmenaj geedzoj de armendevenaj sportistoj rajtas konkurenci.
Historio
La ideo okazigi tut-armenajn ludojn venis de sovetia diplomato Aŝot Melik-Ŝahnazarjan, kiu unue pensis pri la ideo organizi universalajn ludojn por ĉiuj armenoj dum li vizitis komercan vojaĝon en 1965 al Bracavilo, Kongo, preta partopreni la unuajn Tut-Afrikajn Ludojn. Sed, ĉar Armenio estis soveta respubliko kaj ke tian ideon Moskvo konsideris naciisma, Ŝahnazarjan devis atendi ĝis Armenio atingis sendependecon por provi lanĉi sian elpensaĵon.
En 1995, Melik-Ŝahnazarjan unuafoje anoncis publike siajn intencojn krei la Tut-armenajn Ludojn dum li estis en Parizo kiel gasto por Mondaj Ludoj de AGBU. Li rapide akiris la subtenon de la armena diasporo, kun kiu li ne havis kontakton dum la sovetiaj tempoj. La ideo organizi sportojn por ĉiuj armenoj kaj la devizo de la estonta Monda Komitato "Unueco tra Sporto" estis tre apogita de reprezentantoj de Homenetmen, AGBU kaj Homenmen en diasporaj urboj kiel Los-Anĝeleso, Toronto, Montrealo, Bejruto, Parizo kaj multaj aliaj.
Dum la fonda kunveno la 30-an de aprilo 1997, en Erevano, estis kreita Monda Komitato de Tut-Armenaj Ludoj, kun la helpo de tradiciaj armenaj organizoj de la Diasporo kaj la irana-armena kultura-sporta organizo "Ararat". Reprezentantoj de ŝtataj kaj publikaj organizoj de Armenio, Arcaĥa Respubliko kaj ankaŭ armenaj komunumoj el Irano, Argentino, Turkio, Aŭstralio, Germanio, Kanado, Kipro, Francio kaj aliaj landoj fariĝis membroj. Aŝot Melik-Ŝahnazarjan estis elektita la unua prezidanto. Li ankaŭ fariĝis la kreinto de la emblemo, taso, medaloj, preskaŭ ĉiuj simboloj de la organizo kaj ankaŭ la oficiala himno kaj la adiaŭa kanto de la ludoj.
Hodiaŭ, ĝi estas neregistara, internacia organizo, kiu kunlaboras kun la Internacia Olimpika Komitato, Unesko, la Konsilio de Eŭropo kaj aliaj internaciaj sportaj organizoj kaj kontribuas en la disvolvado de sporto en Armenio.
La Ludoj
La Tut-armenaj Ludoj estas kompleksaj konkursoj je individuaj kaj teamaj sportoj inter atletoj de la Respubliko Armenio, Arcaĥa Respubliko kaj atletoj de armena origino de aliaj landoj. La atletoj el diversaj partoj de la mondo reprezentas la urbojn, de kiuj ili venas kaj ne landoj kiel aliaj tut-ludoj. La Tut-armenaj Ludoj okazas plejparte en Erevano, Armenio. La sportoj luditaj dum la ludoj estas piedpilkado, et-piedpilkado, korbopilkado, flugpilkado, naĝado, badmintono, teniso, tabloteniso, ŝako kaj atletiko.
La unuaj tutarmenaj ludoj okazis de la 28-an de aŭgusto 1999 ĝis la 5-a de septembro 1999. Delegacioj el 62 urboj kaj 23 landoj partoprenis la ludojn.
En 2003, oni decidis transformi la Ludojn unufoje ĉiujn kvar jarojn (anstataŭ unufoje ĉiun duan jaron). Ĉi tiu decido estis poste renversita kaj daŭre okazos ĉiun duan jaron.
Ernst-Wilhelm Arnoldi
Vivo
La filo de la komercisto Ernst Friedrich Arnoldi kaj urba konsilisto el Gotha trejnitis en Hamburg de 1794-99 kiel komercisto praktike kaj ĉe J.H. Büsch teorie. Poste li laboris en la patra entrepreno kie li baldaŭ iĝis kompaniano. En 1804 la patro estis fondinta fabrikon de koloroj en Gotha kaj fabrikon de ordinara fajenco en Elgersburg en 1809.
La de Arnoldi fonditaj superregionaj asekurkompanioj pri bruldamaĝoj (1819-21) kaj pri asekuroj pri vivo (1827), ambaŭ bazitaj sur la principo de reciproka subteno, celis ankaŭ la rompon de monopolo de fremdlandaj asekurkompanioj en Germanlando. Tiel ankaŭ la forfluo de kapitalo ekster la landon haltus. La principo de reciprokeco kaj partopreno en la profito permesis krome reduktegi la askurkotizojn.
Diversaj engaĝiĝoj
Arnoldi ankaŭ fondis la Halon de la gildoj (1817) kaj la unuan germanan komercistan lernejon (Gotha, 1818) iĝante pioniro de la fakinstruado komerca en Germanio. Krome li engaĝiĝis por la farado de betsukero kaj igis la germanajn sukerfabrikantojn unuiĝi en 1841 kartele post la troa malaltigo de la dogantarifoj pri sukero en kontrakto kun Nederlando de 1839. Kun Friedrich List li preparis la fondon de la Germana Doganunio. Arnoldi krome ege interesiĝis pri la planoj de List koncerne faradon de turingia fervoja reto.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe NDB.
Bōryoku no Machi
Bōryoku no Machi estas japana filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Satsuo Yamamoto. Boryoku no Machi estis originale filmita en la japana lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Ryo Ikebe, Akitake Kouno, Hajime Izu kaj Miki Sanjou.
La filmo havas entutan daŭron de 111 minutoj.
Kristana ekologio
Kristana ekologio kutime estas, laŭ intelektula kristanaro, forte subtenata en la fontoj de la kristana kulturo, sed foje ignorita aŭ opiniata senfundamentata. Eĉ okazas ke oni akuzas la judan-kristanan tradicion radiko de la ekologia masakro- La revuo The Economist, ekzemple, en aparta aldonaĵo de la septembro de 2013, dediĉita al la biodiverseco, reasertis siamaniere la akuzon: “La Biblio garantiis al la homo la “” superregadon…. sur ĉiu kreaĵo kiu rampas sur la tero””. Se la homo tretas unu, tiel estu” (= Amen).
Ĉi-rilate utilas indiki artikolon, publikigitan sur Fauna and Flora International en decembro 2013, verkita kune de G. Mikusinski kaj M. Blicharska (de la universitato de Grimso, en (Svedio) kaj de H. P. Possingham (de la universitato de Kueensland, Aŭstralio) kiu studas la geografian surmeton inter superregaj religiaj tradicioj kaj areoj de alstara tprotekto de la biodiverseco. La studo koncernas la precipajn religiojn kaj la precipajn tipojn de protektaj areoj, identigitaj de la internaciaj organizoj, publikaj kaj neregistaraj. Iuj areoj inkluzivas la grandajn ekosistemojn forstajn (Fao-Convention on Biological Diversity); la gravajn birdajn areojn (Birdlife International); la varmajn punktojn de la biodiverseco (Myers kaj Nacional Geographic Society); la landojn kun media granda diverseco; la sovaĝajn areojn de elstara biodiverseco (Conservation International); la tieldiritajn “kritikaj ekoregionoj” (klasifikitaj de United Nations University); la 200 globajn ekoregionojn (Wwf).
'''La rezulto de la esploro estas tre klara: la ekologiaj protektaj areoj kaj la areoj karak-terizataj de forta ĉeesto de kristanoj signife sin surmetiĝas. Aparte la indikatoro elektita en tiu analizo – kaj nome la ekspansio, mezurita perhektare, de la protektaj areoj dividitaj per la nombro de personoj apartenantaj al unu specifa religia konfesio (alivorte, la nombro de hektaroj de protekta porkapa areo) – montras fortan ekologian senteblon de la kristanoj, kiuj prezentas porkapan hektaran nombron superan al tiu de aliaj religioj'''. (Avvenire de 30 januaro 2014, p. 3).
Kreskas la ekologia konscio en la historiaj eklezioj
Ekde la 1980-aj jaroj ankaŭ la evangelianaj liberaj eklezioj ekinteresiĝis pri la problemoj de la protekto de la medio.
Suzaj nuptoj
La Suzaj nuptoj estis amasa nupto aranĝita de Aleksandro de Macedonio en 324 a.K. en la Persia urbo de Suzo.
Aleksandro intencis simbole unuigi la persian kaj macedonian kulturojn, prenante persian edzinon li mem kaj celebrante amasan nupton kun persa ceremonio kun siaj oficiroj, por kiuj li aranĝis geedziĝojn kun persaj nobelulinoj. Tiu unuigo ne estis nur simbola, ĉar la novaj idoj estos infanoj de ambaŭ civilizoj.
Aleksandro estis jam edzo de Roksano, nome filino de estro de Baktrio, sed Macedoniaj kaj Persiaj kutimoj permesis kelkajn edzinojn. Aleksandro mem edziĝis al Statira (foje nomata Barsine, sed malkonfuzenda kun Barsine, edzino de Memnon), la plej aĝa filino de Dario, kaj, laŭ Aristobulo de Kasandreja, kun alia kroma edzino, Parisato, la plej juna filino de Artakserkso la 3-a. Al Hefestiono li donis Dripeton; ankaŭ ŝi estis filino de Dario, do fratino de sia edzino, ĉar li volis ke la gefiloj de Hefestiono estu liaj propraj genevoj. Al Seleŭko li donis Apama, nome filino de Spitamenes la Baktria, kaj same al aliaj kompanoj la filinojn de la plej elstaraj Medoj kaj Persoj, okdek entute.
Federico Gobbo
Federico GOBBO (naskiĝis la ) estas italo kaj loĝas en Amsterdamo. Li estas interlingvisto, esperantologo, informadikisto kaj filozofo pri komputado. Liaj ĉefaj esplorinteresoj estas: lingvopolitiko kaj lingvoplanado, (aparte: interlingvistiko kaj esperantologio, kontestataj lingvoj, movebleco kaj multlingveco) kaj konstruiva lingvistiko (aparte: adpozicia argumentado, lingvolernado en la Metodo Montessori).
Esperanto-movado
Federico Gobbo esperantistiĝis en 1997 per retkurso de ELNA kaj baldaŭ aktiviĝis en la itala junulara movado, kiam li lanĉis la retejon Esperanto.it kaj la retkurson de Esperanto por itallingvanoj Kirek. En 1998 li magistriĝis en esperantologio ĉe la Universitato de Torino kun profesoro Fabrizio Pennacchietti.
En 2012 li estis vizitanta profesoro partoprenante al la projekto Universitato de Esperanto sur Esperanto-Insulo, Hajnano, laŭ invito de Nankina Universitato (Ĉinio). Danke al tiu partopreno samjare li iĝis Adjunkta Docento (ADoc) pri Kibernetiko ĉe Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino.
Ekde 2014 li estras la katedron pri Interlingvistiko kaj Esperanto ĉe la Universitato de Amsterdamo, Nederlando kie li faris la unuan trilingvan inaŭguron de la akademia jaro 2015. Li estas membro de la Akademio de Esperanto. Li ankaŭ estis kontribuinto al la libro Language Policy and Linguistic Justice (Lingvopolitiko kaj lingva justeco).
Lernolibro kaj komikso
Gobbo kreis novspecan internacian lernolibron por uzo en universitatoj.
Gobbo, Federico (2019). Amikaro: Lernolibro de Esperanto. Amsterdam: The American Book Center – AnyBook Press. Dezajno de Valeria Miele. ISBN/EAN: 978-94-92563-58-3. 164 p. Ĝi rakontas la historion de grupo de universitataj studentoj en Amsterdamo, kiuj efektive regas ĉi tiun lingvon kaj vivas kelkajn aventurojn danke al Esperanto.
Li publikigis ankaŭ komikson en Esperanto: Bonvenon! (2018, Mondial, Novjorko, parte aŭdebla ĉi tie) por helpi la lernadon de Esperanto fare de adoleskantoj
Aliaj postenoj
Ekde 2005 li membras en la teamo de la revuo Language Problems and Language Planning.
En 2009 li doktoriĝis en la Departemento de Informadiko kaj Komunikado (DICOM) ĉe la Universitato de Insubria, Italio per disertacio pri komputika lingvistiko, en kiu li uzis Esperanton. En 2009 li iĝis profesoro pri historio de informadiko ĉe la Universitato de Insubria, Italio.
Ekde 2010 li kunfondis la fakrevuon InKoj eldonatan de la Universitato de Milano kune kun profesoroj Paolo Valore kaj Massimo Rizzardini, de kie li foriris en februaro 2011. En 2011 li iĝis laŭkontrakta profesoro pri Lingvoplanado kaj Planlingvoj ĉe la Universitato de Torino, kie li daŭrigis la tradicion de Fabrizio Pennacchietti.
Li kunfondis la esplorgrupon LANCAR (Lingvo kaj Kogneco en Argumentado) kadre de la esplorcentro ACLC (Amsterdama Centro por Lingvo kaj Komunikado).
Horná Lehota (distrikto Dolný Kubín)
Horná Lehota, hungare Felsőlehota [felŝOlehota]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Errevet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Horná Lehota (distrikto Dolný Kubín)
Situo
Horná Lehota situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Vrútky-Trstená. Dolný Kubín troviĝas je 11 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1420 en formo "Lehota". En 1906 la oficiala hungara loknomo iĝis Felsővágás pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 484 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Turdossin, poste (jam kiel Horná Lehota) al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horná Lehota 538 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
1132
En la jaro 1132 post Kristo okazis, interalie:
Joseph Wheeler
Joseph Hugh WHEELER, mallonge Joe Wheeler (naskiĝis en1927 en Bromley, mortis la 11-an de oktobro 1977) estis angla muzikesploristo, kiu supozeble kiel unua faris kompletan prezentoversion de la nefinita 10-a simfonio de Gustav Mahler.
Oberelbert
Oberelbert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Wetlands International
internacia humidejo (laŭvorte Wetland international) estas neprofitcela organizaĵo kiu interesiĝas pri la protektado de humidejoj kaj ties longdaŭra administrado.
Ĝi estis fondita en Britio en 1954 laŭ la nomo de International Wildfowl Inquiry, por la celo protekti akvobirdojn. Poste, la nomo estis ŝanĝita al International Waterfowl & Wetlands Research Bureau (IWRB). Ankaŭ la celo plilarĝiĝis al la protekto de la akvobirdo dum la organizo okupiĝas same pri la protektado de humidejoj.
Ridmevo
La ridmevo (Chroicocephalus ridibundus) estas malgranda mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en plej granda parto de Eŭropo -el Islando kaj Britaj Insuloj, suda Skandinavio ĝis centra kaj orienta Eŭropo, escepte la plej norda- kaj Azio ĝis orienta Siberio, kaj ankaŭ en marborda orienta Kanado. Plej granda parto de la loĝantaro estas migranta kaj vintras pli suden, sed kelkaj birdoj en la plej mezvarmaj kaj okcidentaj regionoj de Eŭropo estas loĝantaj. Kelkaj birdoj vintras en plej nordorienta Usono.
Oni supozas ĉirkaŭ du milionojn da ekzempleroj por la tuta Eŭropo.
Aspekto
Tiu mevo estas 37–44 cm longa kun enverguro de 94–105 cm kaj pezo de 225 ĝis 350 g. Ĝi estas tre simila al la Nigrakapa mevo, tio estas, ĝi havas malhelan kapon, grizajn dorson kaj flugilojn, blankajn kolon, bruston, ventron kaj voston, tre ruĝajn bekon kaj krurojn kaj la okuloj havas okulan ruĝan mallarĝan ringon, sed pli rimarkindajn blankajn duonringojn tre kontrastajn kun la nigra kapo, sed tiu ĉi specio estas iome pli malgranda. En bekopinto estas nigra makuleto. Ĝi havas ne vere nigran kapon kiel la Nigrakapa mevo, ĉar plenkreskulo de la Ridmevo havas malhelbrunan kapon kaj blankajn malantaŭan kapon kaj nukon; krome tiu ĉi havas nigron en fino de blankaj flugilpintoj. La malhela kapo perdiĝas vintre kaj anstataŭe estas nur griza striita masko.
Tiu holarkta specio havas plenkreskulan plumaron post du jaroj. Unuajaruloj havas nigran finan strion en vosto kaj pli da malhelaj zonoj en flugiloj kaj somere malpli hela kapo.
Kutimoj
La Ridmevo (Larus ridibundus) estas oportunema ĉiomanĝanta kiel la Nigrakapa mevo sed tiu estas agresema kontraŭ tiu ĉi. Ĝi manĝas ĉefe insektojn el plugitaj kampoj, sed ankaŭ fiŝojn kaj moluskojn kaj ankaŭ el urbaj rubejoj. Pro oportunemo kaj agresemo (rabado) temas pri tre pliiĝanta specio.
Tiu mevo reproduktiĝas en kolonioj en grandaj kanejoj aŭ marĉoj aŭ lagaj insuloj. Kiel plej granda parto de mevoj, ĝi estas tre socia vintre kaj dum manĝado kaj dum vespera ripozado. Ĝi ne estas enmara specio kaj pro tio estas malofte vidata en maro malproksime de la marbordo kaj ja tre ofte en urboj.
Tiu estas bruema specio, ĉefe ĉe kolonioj, kun laŭta alvoko "kri-aa" aŭ "ti-aa" kvazaŭ ridegeca kio nomigas la specion en latinlingva scienca nomo kaj ankaŭ en multaj nacilingvoj kiel Ridmevo (Larus ridibundus). En tiuj kolonioj okazas ofte kvereloj kun specialaj ceremonioj: la birdo montras la nigran vizaĝon agreseme, sed ankaŭ la blankan nukon kiam kapitulacas. Okazas ankaŭ aliaj ceremonieroj.
Ili vivas ĝis 32 jarojn.
Reproduktado
La Ridmevo (Larus ridibundus) estas monogama kaj ceremonias por pariĝado: la masklo vomas por la ino. Ili konstruas la neston surgrunde kaj kovras ĝin per branĉetoj aŭ herberoj kaj plumoj inter sablo aŭ plantoj, ĉiam en la sama loko. La ino demetas 2 aŭ 3 brunecajn ovojn kun makuletoj por kamuflado. Ambaŭ gepatroj kovas dum pli ol 3 semajnoj. Post eloviĝo la idoj restas ĉeneste almenaŭ dum unu semajno kaj elnestiĝas entute post unu semajno. La kolonioj -ĝis de 1,000 paroj- povas esti miksitaj kun ŝternoj.
Aliaj
La Ridmevo (Larus ridibundus) estas blazona birdo de Tokio kaj la cirkuladsistemo Jurikamome ricevas sian nomon de ĝi.
Eksteraj ligiloj
Franclingva ejo pri Glacimevo]
AID
La vorto havas plurajn signifojn:
Vidu ankaŭ:
Augusta (Georgio)
Augusta estas grandurbo en Usono, en subŝtato Georgio, en distrikto Richmond. La urbego estas ankaŭ universitata urbo.
Geografio
Augusta situas sur ebenaĵo laŭ dekstra bordo de navigebla rivero Savannah (kiu estas la subŝtata limo) en la sudorienta landparto de Usono, en la nordorienta parto de Georgio. Atlanta (Georgio) troviĝas 241 km.
Historio
Laŭ la riverbordo la plej frue indianoj vivis, kiuj havis tie konvenan trapasejon tra la rivero. En 1737 laŭ la rivero el Savannah alvenis eŭropanoj, kiuj nomis tiun lokon Augusta honore al princino. Ĝi estis la dua subŝtata ĉefurbo inter 1785-1795.
Klimato
Augusta situas en humida subtropika klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 11-25 °C. La varmo kulminas en junio kaj julio kun rekordo 42 °C, inter oktobro-aprilo okazas eĉ frostoj. Jare pluvas po 1106 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. Plej ofte pluvas junie, plej malofte en novembro.
Trafiko
Augusta havas regionan flughavenon. Aŭtoŝoseo kuras tre proksime al trajnaj kontaktoj al Atlanta (Georgio) kaj Savannah.
Karolo de Belgio
Karolo Teodoro Henriko Antono Mejnrado de Saksio-Koburgo-Gotao, naskita la en Bruselo, mortinta la  en Ostendo, duko de Saksio, princo de Belgio kaj grafo de Flandrio, estis regento de Belgio inter la  kaj la. Li estis filo de Alberto la 1-a kaj ties edzino Elizabeta en Bavario (Elisabeth in Bayern). Liaj nomoj en la franca kaj flandra lingvoj estis Charles Théodore Henri Antoine Meinrad resp. Karel Theodoor Hendrik Anton Meinrad.
Karolo travivis sian infanaĝon kune kun sia pliaĝa frato Leopoldo, estonta reĝo de Belgio, kaj sia malpliaĝa fratino Maria José, estonta (kaj lasta) reĝino de Italio. Ilia patro, ŝatanto de kulturo, transdonis al la gefiloj pasion pri scio, kaj ilia patrino noblecon de animo kaj koro. La tri gefratoj, en kies edukado gravis eksterlandaj vojaĝoj kaj okupiĝo pri literaturo, ĉiam kunestis kun muzikistoj, verkistoj kaj sciencistoj, amikoj de iliaj gepatroj. Sed Karolo ne malofte ricevis mallaŭdon de sia patro pro maldiligenteco.
En 1910, post koronado de siaj gepatroj, Karolo iĝis grafo de Flandrio, samkiel lia patro. En 1917 la "Triopa Interkonsento" (inter Britio, Francio kaj Rusio) proponis al li la tronon de Grekio, sed lia patro, reĝo Alberto, malakceptis.
Natangio
Natangio estas la teritorio, kie vivis la balta gento de natangoj, unu de la praprusaj gentoj. Ĝi situas inter la regionoj Sambio kun la rivero Pregolja, Varmio kaj Bartio. En tiu regiono naskiĝis Herkus Mantas, la ĉefa estro de la dua praprusa ribelo. Sur teritorio de genta Natangio verŝajne estis centro de la kulto Romuva.
Karolo de Belgio
Kiam en la unua mondmilito Germanio invadis Belgion (en aŭgusto 1914), la tri geprincoj estis transportitaj al Anglio, ĉe lordon Curzon, amiko de la reĝa familio. Tie ili pasigis preskaŭ la tutan daŭron de la milito. Princo Karolo poste faris sian armean edukadon ĉe la brita reĝa mar-armeo, ĝis 1926, kiam li reiris al Belgio.
En 1940 Karolo partoprenis en la "kampanjo dek-ok-taga", post la kapitulaco de sia frato li restis en Bruselo. Kiam lia frato kaj ties familio estis deportitaj al Germanio je la, li kaŝiĝis sub falsa nomo en bieneto ĉe Sart-lez-Spa en municipo Jalhay. En septembro 1944 Belgio estis liberigita, sed la reĝo restis kaptito en Germanio; tial Karolo estis nomumita regento de porduma registaro. Li restis regento ĝis la reveno de sia frato Leopoldo je la.
Natangio
En 1945 Natangio estis dividita inter Pollando (Varmia-Mazuria provinco) kaj Kaliningrada provinco (unue Sovetunio, kaj poste Rusio). Sur la teritorio de origina Natangio troviĝas la municipo Górowo Iławeckie (germane ĝis la jaro 1945 Landsberg) kaj povas esti, ke Bartoszyce.
Karolo de Belgio
Dum lia regado okazis disputoj pri la reĝeco, kaj registaroj ofte ŝanĝiĝis. Multaj opinias, ke li savis la dinastian reĝecon en Belgio.
Post malinterkonsento kun sia frato, la reĝo, li retiriĝis al reĝa bieno en Raversijde, proksime al Ostendo, kaj tie dediĉis sin, sub la nomo Karolo de Flandrio (Karel van Vlaanderen), al pentrado. En 1961 li rezignis je dumviva rento, koncedita al li de la parlamento.
Je la li edziĝis kun Jacqueline Peyrebrune, sed nur laŭ eklezia rito, ne civile.
Liaj lastaj vivojaroj estis markitaj de jurproceso kontraŭ lia iama "financa konsilio", kiu lin trompis kaj finance ruinigis. En 1980 li sukcesis reaĉeti sian vilaon en Raversijde, kiun post lia morto lia edzino igis memorejo, nomata franclingve "Mémorial Prince Charles".
Karolo mortis la en malsanulejo en Ostendo. Unu semajnon poste okazis ŝtata funebro en Bruselo, kiun ne ĉeestis lia frato Leopoldo kaj ties edzino. Li estis entombigita ĉe siaj antaŭuloj en la kirko de Nia Sinjorino de Laeken.
Goßberg
Goßberg estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Vidu ankaŭ:
Bismuta hipofosfito
Bismuta (III) hipofosfito aŭ hipofosfito de bismuto (III) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la bismuta (III) hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Bismuta (III) hipofosfito posedas 1 bismutatomon, 2 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 2 oksigenatomojn. Ĝi uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de bismutaj derivaĵoj. Bismuta hipofosfito malkomponiĝas tre facile per varmo, iĝante nigra kaj donante fosfinon ĉe temperaturoj nur iomete supera al 100°. Je pli forta varmego ĝi formas metalajn globulojn kaj bismutan fosfaton. La globuloj lavataj kun diluita klorida acido por purigi ilin de la adhera fosfato kaj tiam dissolvitaj en nitrata acido mezo pruvas esti metala bismuto libera de fosforo. Ĉi-salo eksplodas kiam varmigita supera al 100°C. Hipofosfitoj estas reduktaj agentoj kaj trovas uzojn en la farmacia industrio. En akva solvaĵo ĝi malkomponiĝas, sed en seka medio ĝi stabilas.
Orson Scott Card
Orson Scott Card estas usona verkisto kiu skribis sciencfikcion:
Li estis misiisto en Brazilo de la mormona Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Li loĝas en Greensboro (Norda Karolino), Usono.
Stabenberg
Stabenbergestas la nomo de 496,0 m alta monto de la Haardt,mezmontara ĉeno laŭlonge de la orienta rando de la Palatinata arbaro. Ĝi situas sur la teritorio de la sendistrikta urbo Neustadt ĉe la vinstrato apud Königsbach ĉe la vinstrato en Rejnlando-Palatinato. Sur la monto estas elrigardejo.
Geografio
La monto situas en la Biosfera rezervejo Palatinata Arbaro – Nordaj Vogezoj, en la Naturparko Pfälzerwald kaj en la meza arto de la mezmontaro Haardt. Ĝi pinto estas ĉ. 2 km nordokcidente de Königsbach ĉe la vinstrato, urboparto de Neustadt ĉe vinstrato, 2,4 km nordnordokcidente de la Neustadt-a urboparto Gimmeldingen, 4 km okcidentsudokcidente de la urbo Deidesheim kaj 3,5 km nordoriente de la kounumo Lindenberg. Sudokcidente ĝis sude de la monto preterfluas la rivereto Mußbach, norde la „Weinbach“; kaj je la orienta flanko la Zeiselbachquelle.
Hisrorio
Post kiam en la 1790aj jaroj francaj revoluciaj trupoj kune kun la maldekstra Rejna bordo ankaŭ konkeris Palatinaton, la konkerintoj uzis la monton Stabenberg por transsendo de optikaj informoj. (Vidu ĉi tie optika telegrafio)