cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ixtacomitán
Sociogeografio
9143 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1530 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 16.73% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Marianne Szabó
Marianne Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Marianne estis hungara tekstilartisto, ilustristo, membro de Hungara Arta Akademio (koresponda en 2012, ordinara en 2014). Ŝia edzo estis Imre Makovecz.
Marianne Szabó naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Marianne Szabó akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1955. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Béla Molnár (tekstilartisto) kaj Jenő Szervánszky. Post siaj studoj ŝi estis sendependa tekstilartisto, ŝi kreis tekstilojn mane. Kelkfoje ŝi desegnis ankaŭ libroilustraĵojn. Ŝi ricevis premiojn en 1974 kaj 1975. Ŝi vidviniĝis en 2011, pli frue ŝi naskis 3 gefilojn.
Gusztáv Kelety
Gusztáv KELETY [gustAv keleti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelety Gusztáv (malofte Keleti Gusztáv) estis hungara pentristo, grafikisto, kritikisto, pedagogo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy. Lia frato estis fondinto de la hungara statistiko: Károly Keleti. Gusztáv Kelety naskiĝis kiel Klette Gusztáv la 1834 en Hungara reĝlando, en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1902 en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Kelety lernis juron, kiun li ne finlernis, ĉar li interesiĝis pri la pentrado. Li lernis pentroarton en Munkeno kaj Vieno. En 1871 li ricevis taskon pri organizado de nacia pentrado kaj desegnado. Tial li studis ilin en Francio, Belgio, Germanio, poste li establis industriartan altlernejon. En la 1860-aj jaroj li verkadis kritikojn. Familio Kelety ricevis nobelecon, tial li ekuzis la nomformon „Komjátszegi Kelety Gusztáv”.
NGC 2956
NGC 2956 (aliaj indikoj — ESO 565-34, IRAS09369-1852, PGC 27531) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(11065) 1991 XE2
(11065) 1991 XE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Jarcová
Jarcová estas vilaĝo en distrikto Vsetín en Ĉeĥio. Jarcová situas sur deklivoj de la plej orienta terlango de Hostýnské vrchy. Katastro de la vilaĝo etendiĝas sur maldekstra bordo de rivero Bečva en longeco de 3 km direkte al sudo de Valašské Meziříčí. La areo de katastro estas 525 ha. En la vilaĝo vivas.
Sur teritorio de la municipo troviĝas naturmemorindaĵo Jarcovská kula, kiu estas bildigita ankaŭ sur la municipa sigelilo.
Historio
La unua historie pruvita mencio pri Jarcová estas el la jaro 1392. Tiu ĉi jaro estas konsiderata kiel jaro de la fondo.
Aŭrangabado (Maharaŝtro)
Aŭrangabado (औरंगाबाद, el la persa de la trono fondita) estas milionurbo en la federacia ŝtato Maharaŝtro en la okcidento de Barato. La urbo havas iom pli ol 1.025.000 loĝantojn. Ĝi havas universitaton.
Historio
Aŭrangabado fondiĝis ĉirkaŭ la jaro 1610 je la nomo Kirki de la armeestro Malik Ambar veninta el Etiopio - li servis la regantojn de la sultanlando Ahmadnagar. Inter la jaroj 1682 kaj 1707 la urbo estis la rezidejo de la barata mogolo Aurangzeb. Honore al li la urbo ricevis sian nunan nomon.
Ekonomio
En la urbo nun interalie troviĝas fabrikejo de la aŭtomobila firmao Audi. Pluraj fabrikoj prilaboras kotonon.
Klimato
En Aŭrangabado duon-seka klimato regas. La temperaturo varias inter 9-40 ° C. Plej ofte dum musono pluvas (junio-septembro). Jare pluvas po 725 mm.
Trafiko
Ĉe Aŭrangabado flughaveno funkcias.
Linalila glutarato
Linalila glutarato aŭ C25H40O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj linalolo. Linalila glutarato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Esperanto-Federacio de Novsudkimrio
La Esperanto-Federacio de Novsudkimrio estas unu el la ŝtataj federacioj de la Aŭstralia Esperanto-Asocio.
Ĝi havas longan historion kaj la nuran Esperanto-domon en Aŭstralio: la Esperanto-domo de Sidnejo. La adreso de la Esperanto-Federacio estas ĉe la Esperanto-domo de Sidnejo.
Kontaktdetaloj
Esperanto-domo, 143 Lawson St, Redfern NSW 2016, Aŭstralio, +61 2 9319 4775, nsw@esperanto.org.au
(19670) 1999 RH151
(19670) 1999 RH151 estas mabone konata asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Insuleto Branco
Insuleto Branco, en la portugala Ilhéu Branco (signife "blanka insuleto") estas insuleto de la insularo Barlavento de la arkipelago Kaboverdo. Branco estas flanke de la insulo Santa Luzia nordokcidente kaj ĉe la insuleto Raso sudoriente.
Ĝi estas neloĝata escepte de birdoj kaj estas konata pro ĝia produktado de guano kaj ĉirkaŭa marvivo. Ĝi estas ankaŭ unu el nur du insuloj kie la Kaboverda skinko estis observata kiel loĝanto, kaj estis iam hejmo ankaŭ de la draste endanĝerita Raza kampalaŭdo.
József Hajnóczy
József Hajnóczy [jOĵef hajnOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajnóczy József estis hungara juristo, vicdepartementestro, politikisto, framasono.
József Hajnóczy naskiĝis la  en Modor (nuntempa Modra en Slovakio), li mortis la  en Buda.
Uĵhorod (stacidomo)
Uĵhorod (Ужгород) estas fervoja stacio en Uĵhorodo (Transkarpata provinco), la 39-a plej granda urbo en Ukrainio.
12381 Hugoclaus
12381 Hugoclaus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la flandra verkisto Hugo Claus (1929–2008), kies esprimisma verko estis tradukita en pluraj lingvoj. Li estas ankaŭ famkonata dramisto kaj elstara poeto. En 1983 li publikigis sian Het verdriet van België ("La aflikto de la Belgoj"), kiu alportis al li internacian rekonon.
Kalimanci Lago
Kalimanci Lago (Калиманци (езеро)) estas artefarita lago, kiu estis kreita post la konstruado de digo sub la kunfluo de la rivero Kamenička Reka kun la rivero Bregalnica en la orienta parto de norda Makedonio. Ĝi situas ĉirkaŭ 5 km sude de Makedonska Kamenica.
Priskribo
La digo estis konstruita en 1969. La digo estas malfiksita, ŝtona kun argila kerno. Ĝia alteco estas 92 m kaj longo 240 m. La krono de la digo estas en alteco de 520 m.
La lago longas 14 km kaj larĝas 300 m. La plej granda profundo estas 80 m.
La surfaco de la lago estas ĉirkaŭ 4,23 km² kaj la akvokvanto en la lago estas ĉirkaŭ 127 milionoj da m³.
La ĉefa celo de la lago estas provizi sufiĉe da akvo por irigacio de ĉirkaŭ 28.000 ha da rizkampoj en la areo de Kočanské údolí kaj parte ankaŭ por irigacio de kultiveblaj teroj en la valo de Ovče-Poluso.
Tial, du irigaciaj kanaloj estis konstruitaj de la digo. Unu el ili longas 98 km kaj alportas akvon al la valo Ovče Pole. La dua kanalo, longa 36 km, estas uzata por irigacii rizejojn en la valo Kočanska kotlina.
Troa akvo estas uzata por generi elektron tra malgranda akvoenergia centralo kun instalita potenco de 13,8 MW.
Interesaj
Sur la lago estas la insulo Kalata (aŭ ankaŭ duoninsulo), sur kiu estas la restaĵoj de malfrua antikva minurbo, kie oni minis oron kaj stanercon.
Buzenval (pariza metrostacio)
Buzenval [byzɑ̃val] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 9, en la 20-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita la. Ĝi estis tute restaŭrita en 2008.
Alirejoj
La stacio disponas pri du alirejoj, nome ŝtuparo en la enirejo de domo ĉe n-ro 35, Strato d'Avron, en la angulo kun n-ro 51, Strato de Buzenval; kaj elira rulŝtuparo fronte al n-ro 28, Strato d'Avron.
Xq28
Xq28  estas kromosoma bendo kaj genetika markilo situanta ĉe la pinto de la kromosomo X, kiu estis studita ekde almenaŭ 1980. La bando enhavas tri apartajn regionojn, kun ĉirkaŭ 8 bazaj paroj da genetika informo. La markilo iĝis konata en 1993, kiam studoj de Dean Hamer kaj aliaj indikis ligon inter la Xq28 kaj la maskla seksa orientiĝo.
Hans Rosbaud
Hans ROSBAUD (22a de Julio, 1895 - 29a de Decembro, 1962), estis aŭstria dirigento, partikulare asocia kun la muziko de la 20-a jarcento.
La unua profesia posteno de Rosbaud estis en Mainz, starte en 1921, kiel la muzika direktoro de la nova urba Lernejo de Muziko, kiu inkludis la dirigentadon de la municipaj sumfoniaj koncertoj. Li iĝis la unua ĉefa dirigento de la Hessicher Rundfunk Simfonia Orkestro (poste la Hr-Sinfonieorchester) de Frankfurt en 1928. Dum la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, li prezentis premierojn de verkoj de Arnold Schoenberg kaj Béla Bartók. Dum la Nazia epoko, lia libereco prezenti novan muzikon estis limigita. En 1937, li dirigentis en Münster. En 1941, en Strasburgo, ĉe la Orchestre philharmonique.
13700 Connors
13700 Connors estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Martin Gerard Connors, asociatan profesoron ĉe la Universitato Athabasca de 1999, nomumitan al katedro pri Kanada Esploro en Kosma Scienco, Instrumentado kaj Komputila reto en 2002.
Esperanto Federacio de Viktorio
La Esperanto Federacio de Viktorio estas unu el la ŝtataj federacioj de la Aŭstralia Esperanto-Asocio. Ĝi havas la plej malnovan historion de Esperanto en Aŭstralio, komenciĝante kun la grupo en Melburno en 1905.
Eddie Palmieri
Eddie Palmieri (* 15-an de decembro 1936 en Novjorko) estas usona pianisto kaj bandestro. Li validas kiel unu el la pionirojn de latinamerika, kuba kaj afrik-kuba ĵazo kaj hejmas ankaŭ en salso kaj novjorka salso.
Vivo kaj verkado
Liaj parte italdevenaj geptatroj elmigris en 1926 el Ponce kaj ekloĝis en Hispana Harlemo, latinamerika geto en Manhatano. Palmieri muzikis jam en la aĝo de kvin jaroj. Li interesiĝis jam frue pri ĵazo kaj sekvis pianludo-lecionojn. En la aĝo de dek unu jaroj li prezentis en Carnegie Hall. Aĝe 14 jarojn Palmieri fondis sian unuan ensemblon kaj muzikis ankaŭ en aliaj grupoj, ekzemple ĉe Tito Rodríguez.
En la jaro 1962 li fondis la ensemblon La Perfecta, per kiu li popularigis la stilon ĉarango, kaj surdiskigis Lo Que Traigo Es Sabroso samkiel Muñeca. En 1968 la grupo malfondiĝis.
En 1971 li surdiskigis kune kun sia frato (orgeno) Vamos Pa'l Monte kaj Eddie Palmieri & Friends in Concert, Live at the University of Puerto Rico. En 1976 Palmieri ricevis kiel unua latinamerikano Gremion por The Sun of Latin Music.
En la 1980-aj jaroj li ricevis du Gremiojn por Palo Pa Rumbo kaj Solito. En la jaro 1987 li surdiskigis La Verdad, jaron poste El Rumbo Del Piano. En la 1990-aj jaroj li koncertis i. a. kun la ĉiulstlularoj Fania All-Stars kaj Tico All-Stars. En 2000 li anoncis sian retiriĝon el la muziknegoco. Li surdiskigis tamen ankoraŭ kune kun Tito Puente la albumon Masterpiece, por kiu li ricevis sian entute sesan Gremion.
Rekta eksterlanda investado
La rekta eksterlanda investado estas la metado de kapitalo je longa limtempo en iu fremda lando, por la kreado de terkultivaj, industriaj kaj servaj entreprenoj, kun la celo internaciiĝi. En la angla ĝi estas konata kiel Foreign Direct Investment aŭ FDI.
La plejmulto de la registaroj ofertas allogaĵojn kaj profitojn por tiuj entreprenoj kiuj elektu ilian landon por establi la operaciojn. Ĉi tiuj inkluzivas servojn subtenante la investiston, malmultekostan manlaboron, protektadon de la posedaĵoj kaj eĉ impostaj profitoj.
Ixtapa (Chiapas)
Ixtapa estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ixtapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07044.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21705 loĝantojn. El tiuj estis 10824 viroj kaj 10881 virinoj. La komunumo havas surfacon de 313 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1120 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10668 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7913 scipovis legi kaj skribi kaj 2750 personoj estis analfabetoj. Do 74% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 26% estis analfabetoj.
18533 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3773 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 20.36% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vintra Olimpiko 2014
La Vintra Olimpiko de 2014 okazis inter la 7-a kaj 23-a de februaro 2014. La gastiganta urbego, Soĉio (Rusio), estis elektita la 4-an de julio 2007, dum la 119-a kunveno de la Internacia Olimpika Komitato en Gvatemalurbo (Gvatemalo). Soĉio gajnis en la dua voĉdonado (unue estis eliminita Salzburg kaj poste Pjongĉango). Krom Soĉio la konkursoj okazas ankaŭ en Krasnaja Polana. La Vintra Olimpiko unuafoje estas en Rusio kaj unuafoje okazas en subtropiko.
Aŭstralia turfalko
La Aŭstralia turfalko (Falco cenchroides) estas malgranda rabobirdo apartenanta al la genro Falco de la falka familio de Falkedoj. Ĝi estas unu el plej malgrandaj falkoj, kaj malkiel multaj, ne dependas de rapido por kapti predon. Anstataŭe ĝi simple ripozas sur elstara ripozejo, sed ĝi ankaŭ havas distingan teknikon ŝvebi super herbejoj kaj terkultivejoj.
Vintra Olimpiko 2014
Historio
Oficiale kandidatis 7 urboj. La 22-an de junio 2006 en Laŭzano oni elektis 3. Forfalis:
Aŭstralia turfalko
Tiu birdo ŝajne estas tre proksima parenco de la Komuna turfalko, kaj probable ankaŭ de la Moluka turfalko. Ŝajne ĝi evoluis el la praspecio de la Turfalkoj disaj al la Aŭstralia regiono en meza Pleistoceno — antaŭ malpli da 1 miliono da jaroj — kaj adaptintaj al lokaj kondiĉoj.
Vintra Olimpiko 2014
Historio
La 2009 estis oficiale prezentita la emblemo de la Olimpiko. La kreintoj glosis, ke speguleco signifas la duecon de la urbo Soĉio, kie la varma marbordo najbaras kun neĝkovritaj montaj supraĵoj. Tion ankaŭ subtenas uzado de la du koloroj — la mara blua kaj la neĝa blanko. La devizo de tiu Olimpiko estas «Gateway to the Future». Konforme al la olimpia tradicio la 28-an de februaro 2010 dum fina ceremonio en Vankuvero, kiu estis gastiganto de la Vintra Olimpiko 2010 prezidanto de la urbo Soĉio ricevis olimpian flagon, kiu ĝis la inaŭguro restis en urbodomo.
Aŭstralia turfalko
Tre komuna kaj facile vidata rabobirdo, la Aŭstralia turfalko troviĝas en Aŭstralio, Nov-Gvineo, kaj apudaj insuloj, kaj estas neregula vizitanto al Novzelando. Ĝi okupas ĉiun ajn tipon de tero kiu ne estas dense vegetaligita, sed precipe moderklimataj herbejoj kaj malfermaj arbaroj. En tropika nordo kaj sablaj dezertoj okcidentaj, ĝi havas makulecan kaj sezonan distribuadon.
Vintra Olimpiko 2014
Inaŭgura ceremonio
La inaŭgura ceremonio okazis la 7-an de februaro 2014. Du estintaj sovetaj sportistoj – artsketistino kaj glacihokeisto oficiale bruligis olimpikan flamon
Sportaj aktivecoj
La partoprenantoj konkursas en 98 konkursoj ene de 15 sportaj disciplinoj. Unuafoje en la historio de Vintraj Olimpikoj estas interalie: skia duontubo, neĝtabulada speciala slalomo, skisaltado de virinoj, teamaj konkursoj en arta sketado kaj en sledado, ankaŭ stafeto en biatlono. Kompare al la lastaj olimpikoj aperas 12 novaj konkursoj, kio estas nova rekordo. La lasta rekordo koncernis la jaron 1992 kiam debutis 11 konkursoj.
Aŭstralia turfalko
Malgranda, svelta falko ĉirkaŭ 31 al 35 cm longa, la Aŭstralia turfalko estas ruĝeca aŭ bruna supre kaj blanka al blankeca sube, kun nigra vostopinto. La plumaro varias konsiderinde detale, kaj kelkaj birdoj povas aspekti tre mismarkaj, sed la svelta konstruo, malgrando kaj distingaj rektaj flugiloj por ŝvebo faciligas identigon. (La nuraj aliaj aŭstralaziaj rabobirdoj ŝvebantaj estas la elanienoj kiuj estas multe pli helaj kaj iom pli grandaj kaj la Bruna falko, kiu estas multe pli granda kaj pli fortika, kaj ŝvebas nur malfacile). Kunkompare ĝi aspektas kiel pli pala, malpli bilda kaj pli malgranda ol la Komuna turfalko, kio ja estas (vidu Regulo de Gloger, Regulo de Bergmann).
Dieto estas varia, kun granda nombro de insektoj, sed ankaŭ malgrandaj birdoj kaj reptilioj, kaj precipe, malgrandaj roduloj, precipe musoj. La Aŭstraliaj turfalkoj estas adapteblaj kaj ĉasas laŭ nombro de diferencaj sistemoj: el tiuj, simpla gvatado sur elstara ripozejo (kia sur mortinta arbo aŭ telefonfosto) kaj predatendo estas la plej komuna, sed ties kutimo ŝvebi senmove super terkultivejoj kaj herbejoj estas plej distinga.
Vintra Olimpiko 2014
Elektado de la urbo por Olimpiko
Post kiam Soĉi estis elektita por la Olimpiko aperis informo, ke la membroj de la Internacia Olimpika Komitato partoprenintaj la balotadon, ne povis libere fari elekton pro diversmaniera premo de tiuj asocioj, kiuj strebis pasigi la Olimpikon en Rusio.
Aŭstralia turfalko
Tipe vidata sola aŭ en paroj, ili povas kuniĝi en izolaj aroj de ĝis 30 kiam la kondiĉoj taŭgas. Paroj estas tipe monogamiaj kaj povas disiĝi aŭ ne al diferencaj areoj for de la reprodukta sezono. La nesto estas iu ajn konvena strukturo: arbotruo, klifokornico aŭ neuzata korveda nesto, ekzemple, kaj ĝi ne estas modifita aŭ pligrandigita fare de la turfalkoj.
Vintra Olimpiko 2014
Ekologiaj problemoj
Ekologiistoj asertis, ke tioma konstruado en naturdefentata zono de Kaŭkazo fakte pereigas la Kaŭkazan rezervejon. Greenpeace asertas, ke ekde komenco de preparado al la Olimpiko pri la ekologia problemo kulpas ne nur Registaro de Rusio, sed ankaŭ IOK.
Aŭstralia turfalko
La ino demetas 3 al 7 ovojn fine de vintre (kutime ĉirkaŭ 4) kaj ili estas kovataj nur de la ino. Eloviĝo okazas post 26 al 28 tagoj, kaj la masklo alportas manĝon dum la ino pluas kovadon ĝis elnestiĝo, kiam ankaŭ la ino elnestiĝas por ĉasi ankaŭ por la idoj. Eblas multoblaj ovodemetadoj en bonkondiĉaj sezonoj.
Vintra Olimpiko 2014
Ekologiaj problemoj
Laŭ la sendependa eksperta raporto de B.Nemcov kaj V. Milov preparado kaj pasigo de la Olimpiko forte malbonigis ekologian situacion en Soĉi. Krome, la Olimpikon kritikas ankaŭ WWF.
Malŝparita mono
Plejparto de kritiko rilate al la Olimpiko 2014 apartenas al financaj problemoj. Laŭ la revuo The Economist, por la preparo al la Olimpiko estis malŝparitaj 50 000 000 000 usonaj dolaroj. Membro de la Internacia Olimpika Komitato deklaris en januaro de 2014, ke triono de ĉi tiu mono (ĉirkaŭ 13 000 000 000 eŭroj) estis forŝtelitaj.
NGC 2957A
NGC 2957A (aliaj indikoj — MCG 12-10-1, MK 121, NPM1G +73.0057, PGC 28113) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Ĝabalpur
Ĝabalpur, en loka lingvo जबलपुर estas urbo kaj distrikta sidejo en subŝtato Madja-Pradeŝo en federacia ŝtato Barato.
Situo
Ĝabalpur situas sur malebenaĵo en centro de Barato.
Historio
Oni trovis restaĵojn dum regado de Aŝoko. Britoj akiris Ĝabalpur-on en 1818.
Trafiko
Ĝabalpur - kiel centro de Barato - havas bonajn kontaktojn voje (3 naciaj aŭtovojoj) kaj fervoje. La urbo havas flughavenon.
Klimato
Ĝabalpur havas subtropikan klimaton kun 3 sezonoj: vintro, musono kaj somero. La lasta sezono daŭras inter marto-julio. Majo estas la plej varma monato kun averaĝa temperaturo 42 °C. Poste sekvas la musono ĝis oktobro. Jare pluvas po 1380 mm. La vintro daŭras inter novembro-marto, dume neniam frostas.
Pommevic (stacidomo)
Pommevic estas ne priservata franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Pommevic, en departemento Tarn-et-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
23155 Judithblack
23155 Judithblack estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Judith Black, kiu gajnis en 2007 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Sacred Heart Grammar School de Newry (Graflando Down, Nord-Irlando).
(16895) 1998 DQ9
(16895) 1998 DQ9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala, en la havaja insulo Maui (Usono).
Metilacio
En la kemiaj sciencoj, metilacio signifas la aldonon de metilogrupo sur substrato, aŭ la anstataŭon de atomo (aŭ grupo) per metilogrupo. Metilacio estas formo de alkilacio, kun metila grupo, pli ol pli granda karbonĉeno, anstataŭanta hidrogenan atomon. Ĉi tiuj terminoj estas ofte uzataj en kemio, biokemio, grundoscienco kaj biologiaj sciencoj.
Fara Olivana con Sola
Fara Olivana con Sola estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bariano, Castel Gabbiano (CR), Covo, Fornovo San Giovanni, Isso, Mozzanica kaj Romano di Lombardia. Kristanismaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Laŭrenco de Romo kaj Stefano, kies religiaj memortagoj sekve estas la komunumaj festotagoj.
Edit Timkó
Kariero
Edit Timkó studis en la 30-aj jaroj en privata baletlernejo de Antalffy. Ŝi ludis komence en Nadjvarado (1942-1946), poste en Arado en la operettrupo de Károly Jódy (1946-1947). En 1948 ŝi dungis sin kiel baletistino al Kolozsvári Állami Magyar Opera, sed ŝi ludis ankaŭ en subretroloj. Ŝi instruigis sian voĉon unu jaron ĉe Ilona Adorján, sian baletkonon ĉe Roman Moravsky. Ŝi pasigis 22 jarojn en la scenejo de operejo de Kluĵo.
Oletolaĵo
Oletolaĵo aŭ vakstolaĵo estas la nomo por la veterezista vestaro kiu antaŭ ĉio estas uzata de fiŝistoj kaj maristoj. Ĝi ankaŭ estas la nomo de la ŝtofo el kiu oni faras la vestaron. La ŝtofon (ofte kotono) oni akvoimunigas per trempado en miksaĵo de boligita linoleo, abelvakso kaj terebintino. Post sekigo ekestas malsupla materialo el kiu oni povas fari la vestaron. Olemanteloj kaj ŝtormoĉapeloj estas la plej konataj vestoj faritaj el oletolaĵo. Depende de la uzitaj krudmaterialo oletolaĵo havas flavan ĝis malhelbruna koloron.
15403 Merignac
15403 Merignac estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov en la vilaĝo Ondřejov ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Oletolaĵo
Nuntempe oletolaĵo en multaj aplikoj estas anstataŭita de vinilo, nilono aŭ aliaj artefaritaj ŝtofoj, plejofte kombinita kun tekstilo.
15403 Merignac
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la franca komunumo Mérignac en sudorienta Francio, kiu pligrandigis pro pluraj aeronaŭtikaj kaj kosmaj industrioj. Tamen, la urbo havas ankaŭ plaĉan vivan medion kaj konservitajn arbojn kaj vegetaĵaron.
Zaozhuang-a Universitato
Zaozhuang-a Universitato aŭ Zaozhuanga Universitato en la sudo de la provinco Ŝandongo de Ĉinio kaj estas unika universitato kun kvarjara studado en urbo Zaozhuang. La universitato fondiĝis en 2004 sub la promeso de Ĉina Registaro surbaze de Zaozhuanga Normala kolegio, kiu fondiĝis en 1984.
La universitato okupas 1083 muojn da tero (72,2 hektaroj) kun konstruaĵoj de 300 000 kvadrataj metroj. 1,08 milionoj da libroj en la biblioteko servas al pli da 988 geoficistoj, geinstruistoj kaj gestudentoj, en la 14 fakultatoj kaj Internacia Instituto.
Nun la universitato funkciigas 34 bakalaŭrajn fakojn kaj 35 kolegiajn fakojn rilate al ĉina lingvo, fremdaj lingvoj, ekonomiko, fiziko, ĥemio, belarto, sportoscienco, turismo, komputiko, historio, muziko, elektronika komunikado, scienco de vivo, matematiko kaj aliaj. La universitato nove fondis Internacian Instituton, kies celo estas akceli internacian kunlaboron kaj interŝanĝon. Ankaŭ Esperanto estas parto de laboro de la instituto.
En Zaozhuanga Universitato estas kelkaj Esploraj Institutoj pri Mozio, Karbo-ĥemio, Lunan-kulturo, Transformiĝo kaj disvolviĝo de Urboj (urboplanado), reformado kaj disvolviĝo de Lunan-kamparo, antikva kulturo de Ĉinio kaj studado.
Esperanto
En Zaozhuang-a Universitato funkcias Esperanto-lecionoj kaj Esperanto-Asocio por studentoj.
Ekde 2018 eblas studi Esperanton dum kvarjara studado por atingi la gradon de bakalaŭro.
Internacia Esperanto-Muzeo en Zaozhuang (filmeto sur Jutubo / YouTube) en la universitato, gvidata de s-ro Sun Ming-xiao, delegito de UEA en Zaozhuang. Eblas virtuale viziti la muzeon.
Estraro de la universitato
Prezidanto (rektoro) de la Zaozhuanga Universitato
Fak-Estro de la Oficejo por la eksterlandaj kontaktoj pere de Esperanto; esperantoxie@126.com
Direktoro de la Oficejo de la Zaozhuanga Universitato
Fak-Estro de la Internacia Oficejo de la Zaozhuanga Universitato
30414 Pistacchi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mike Pistacchi, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio).
Papamobilo
Papamobilo (Papa aŭtomobilo) (latine Patro + moviĝo) signifas tiun veturilon, kiun la papo Johano Paŭlo la 2-a uzis dum siaj multaj publikaj aperoj.
Papamobilo estas specife trakonstruita diversa aŭtomobilmarko, kiu havas plej ofte tri gravajn proprecojn kune: Oni elektas kiel bazon por Papamobilo malpezajn ajngrundajn aŭtomobilojn, et-ŝarĝaŭton, etbuson kaj ankaŭ pezajn limuzinojn.
La Papamobilo estas novigo dum pontifiko de Johano Paŭlo la 2-a.. Lia antaŭulo apenaŭ havis kontakton al publiko kaj apenaŭ faris mondan vojaĝon. Se ili montris sin publike, tiem en la tradicia Sedia gestatoria, kvankam ili posedis jam aŭtojn jam ekde la papo Pio la 9-a, kiuj havis ne la tipan konstruformon kaj oni ne nomis ilin Papamobilo, sed estis nur tipa regna kaleŝo.
Dum la 104 oficialaj eksterlandaj vojaĝoj de Johano Paŭlo de la 2-a, la uzitaj Papamobiloj restis en la vojaĝ-cela lando kaj estis denove uzitaj dum la sekva vizito. La meksika Papamobilo estis okaze de la entombigo de Papo denove reaktivita kaj montrita publike.
La unue uzita Papamobilo estis konstruita por la vojaĝo en 1979 al Pollando kaj por tio la bazo estis la etkamiono de la pola marko Star el la urbo Starachowice.
(69302) 1992 EZ10
(69302) 1992 EZ10 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio)
The Soviet Story
The Soviet Story estas dokumenta filmo eldonita en 2008. Ĝi temas pri la sovetia komunismo kaj rilatoj inter Sovetio kaj Nazia Germanio antaŭ 1941. Ĝin verkis kaj reĝisoris Edvīns Šnore kaj aŭspiciis la frakcio Unio por Eŭropo de la Nacioj en la Eŭropa parlamento.
La filmo prezentas intervjuojn kun okcidentaj kaj rusaj historiistoj, ekzemple Norman Davies kaj Boris Sokolov, rusa verkisto Viktor Suvorov, sovetia disidento Vladimir Bukovskij, membrojn de la Eŭropa parlamento, kaj partoprenintoj kaj viktimoj de sovetia teroro.
Kastelo Kunitzburg
Kastelo Kunitzburg situas je alteco de 350 metroj nordeoste de Jena, Germanujo nomite iam Gleißburg. Sed tiu ĉi malnova nomversio tute malkutimas nun. Tamen ĝis hodiaŭ la monteto, la plej norda de la montaro de Jena, daŭre nomiĝas Gleisberg.
The Soviet Story
La filmo argumentas, ke ekzistis intimaj filozofiaj, politikaj kaj organizaj ligoj inter la nazia kaj sovetia sistemoj antaŭ kaj dum la fruaj etapoj de la 2-a mondmilito. Ĝi reliefigas la Grandan purigon, la Holodomoron, la Pakton Ribbentrop-Molotov, la masakron de Katyn, la kunsidojn de Gestapo kaj NKVD en 1939-1940, sovetian alilokadon de popoloj, kaj medicinajn eksperimentojn en GULAG.
Kastelo Kunitzburg
Historio
Ja restas ankoraŭ kelkaj restaĵoj ruinaj kiuj apenaŭ donas imagon de fortimpreseco kaj amplekso fruaj. La konserviĝinta palacovandoj kun du fenestroniĉoj datumeblas pro la konstrustilo je la 16-a jarcento. Certa lokulo Herman de Glizberg venkulis en 1075 en Homburg ĉe Unstrut batale.
La rojo trafluanta norde la montaron nomiĝas Gleise (kie kondukis parto de la Fervojlinio Crossen-Porstendorf). Referencas la nomo etimologie al la germana vorto glänzen/brili, kio ŝuldiĝas al la brilanta konkokalka deklivo. La burgo mem verŝajne nomitis por la dinastio tie ĉi loĝinta. Ekzistas multaj legendoj pri la burgofariĝo kaj unua mencio ĝia datumas je la jaro 1261. Pri la ruino multas la legendoj pri la estiĝo. Ĉiukaze konkreta dato de la estiĝo malkonatats. En la kuro de historio multis la posedintoj. Krom la senjoroj de Gleisberg posedantis tiuj de Reuß, la Ŝenkoj de Tautenburg kaj poste la dinastio saksia Wettin.
Nuntempe la burgo estas ŝatata ekskursocelo en la nordo de Jena. Alternativoj al montogrimpo por atingi ĝin ne ekzistas. Pado kun longeco de 2 km startas en la urbokvartalo jena-a Kunitz. La ununura alia aliro iĝus tra la longa ĉevalhufa Hufeisen-pado por kies distanco necesus 2 horoj anstataŭ nur 40 minutoj ĉe rekta aliro. Ĉar la filino de Karolo la Granda nomiĝis Gliza oni interrilatigis ŝian kaj la burgan nomojn.
Datoj precizigo
968: mencio unua de la senjoroj de Gleißberg 1133: dokumento de la episkopo Udo de Naumburg aludas la burgon 1327: ekposedantis la voktoj de Weida 1358: finfina ekposedo fare de la Wettin-oj 1451: Vilhelmo de Saksio sturmprenas la burgon 1453: la belfredo burga malkonstruatas 1991: faratas murrestaĵsavo 2012: faratas novaj murraĵsavoj
Universitatoj kaj universitataj altlernejoj de Svislando
Enkonduko
Svislando en la mondo estas konata kiel lando de horloĝoj, montoj, ĉokolado kaj bankoj. Svislando tamen estas ĉefe lando de scienco kaj esplorado. Svislando estas la lando kun la plej granda nombro da patentoj kaj nobelpremiitoj po loĝanto. Gravan rolon en tio ludas la svisaj Universitatoj kaj universitataj altlernejoj.
Eduka sistemo
Nuntempe la svisa eduka sistemo distingas en la tria eduksektoro ankoraŭ inter universitatoj unuflanke kaj universitataj altlernejoj aŭ fakaj altlernejoj aliflanke, kvankam la tendenco estas egaligi tiujn du liniojn. La plej multaj universitatoj kaj fakaj altlernejoj en Svislando estas organizitaj de la kantonoj. Laŭ la konstitucio ankaŭ la federacio havas la rajton havi universitatojn aŭ politeknikojn. Laŭ tiu artikolo la federacio kreis la mondfaman Svisan Federacian Instituton pri Teknologio.
Listo de universitataj altlernejoj de Svislando
(Tiu-ĉi lasta listo ne estas kompleta)
Orient-gvineaj arbaroj
La orient-gvineaj arbaroj estas ekoregiono el la afrik-arbara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Okcidentafriko. La ekoregiono ampleksas la malaltaĵarajn arbarojn kiuj etendiĝas ekde Gvinea Golfo kelkajn cent kilometrojn landinternen, ekde okcidenta Ebur-Bordo ĝis la okcidenta bordo de Lago Voltao en Ganao. Kelkaj malgrandaj enklavoj troviĝas pli fore orienten kaj landinternen en Togolando kaj Benino. La Sasandro disigas la orient-gvineajn arbarojn de la okcident-gvineaj malaltaĵaj arbaroj, kiuj troviĝas okcidente. Landinternen kaj orienten, la orient-gvineaj arbaroj transiras al gvinea arbara-savana mozaiko.
Faŭno
La diverseco je primatoj estas alta, kvankam pluraj specioj estas endanĝerigataj. La ekoregiono gastigas etajn populaciojn de arbara elefanto (Loxodonta ciclotys). La ĉefaj karnomanĝuloj de la ekoregiono estas la leopardo (Panthera pardus), la afrika ora kato (Caracal aurata) kaj la afrika civeto (Civettictis civetta), kvankam la tri specioj estas maloftaj.
La riĉeco je birdoj estas granda. Inter la okulfrapaj specioj oni povas citi blank-brustan numidon ( Agelastes meleagrides),  Lobotos lobatus,  Bycanistes cylindricus (Buceredoj), Glaucidium castaneum (Strigedoj), Illadopsis rufescens  (Timaliedoj),  Sieraleonan skistolaon (Schistolais leontica),  Lamprotornis cupreocauda (Sturnedoj), Ŝarpean apalison (Apalis sharpei), nigrakronan batmocerkon  (Bathmocercus cerviniventris),  Picathartes gymnocephalus (Pikatartedoj), malakonoton de Lagden (Malaconotus lagdeni , Malakonotedoj) kaj Scotopelia ussheri (Strigedoj).
La reptilia kaj amfibia faŭnoj estas malmulte pristudataj.
Endemiismoj
Kvar specioj de mamuloj estas endemiaj en la ekoregiono : tri ronĝuloj (Dephomys eburnea, Malacomys cansdalei kaj Leimacomys buettneri) kaj unu soriko (Crocidura wimmeri).
Estas unu endemia reptiliospecio kaj dek-tri specioj de amfibioj, antaŭ ĉio arbaj ranoj el la familio de Rhacophoridae.
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas krize endanĝerigita. Grandaj arbaraj areoj estas transformitaj en terkulturejojn kaj plantejojn. Ankaŭ la ĉasado kaj la arbarekspluatado estas tre ampleksaj, por brulligno kaj por eksportado de nobla konstruligno, kiaj la "afrika tektono"   (Chlorophora) kaj la "mahagonoj" de la genroj Khaya kaj Entandrophragma. La sendifektaj areoj estas tre fragmentitaj kaj izolitaj.
Malpli ol 1% de la ekoregiono estas protektata.
Ora parulio
Dendroica petechia estas birdospecio de la familio de Paruliedoj; tio estas la grupo de subspecioj ĉirkaŭ D. p. aestiva estas pli kaj pli traktata kiel plena specio nome Dendroica aestiva (Flava parulio). La nomo de la tuta komplekso estus Mangrova parulio aŭ Mangleja parulio, kaj alia grupo de subspecioj estas konata kiel Ora parulio. Ĝenerale ili formus la plej disvastigitan specion de la genro Dendroica, kaj reproduktiĝas en preskaŭ tuta Nordameriko kaj suden al norda Sudameriko.
Esperanto Federacio de Kvinslando
La Esperanto Federacio de Kvinslando estas unu el la ŝtataj federacioj de la Aŭstralia Esperanto-Asocio.
Ora parulio
La Ora parulio estas foje populare konata kiel birdoflavulo.
Aspekto kaj taksonomio
Krom la maskla plumaro, ĉiuj subspecioj estas tre similaj. Vintruloj, inoj kaj nematuruloj ĉiuj havas similajn verdecajn suprajn partojn kaj estas iom pli senkolore flavaj sube. Junaj maskloj tuj akiras brustan kaj, se taŭge, kapan koloron. Inoj estas iom pli senkoloraj, ĉefe ĉekape. Flugilplumoj kaj vostoplumoj estas nigrecolivverdecaj kun flavaj bordoj, foje aperas svaga flugilstrio en flugilplumoj. Okuloj kaj la mallonga maldika beko estas malhelaj, dum kruroj estas pli helaj aŭ malhele olivecsablokoloraj.
La ĉirkaŭ 35 subspecioj de D. petechia sensu lato povas esti dividitaj en tri ĉefaj grupoj depende de la koloro de la masklaj kapoj dum la reprodukta sezono. Tiuj maskloj estas ĝenerale tre flavaj kaj montras ruĝecan vertikalan striecon en subaj partoj. Ĉiu el tiuj grupoj estas foje konsiderata separata specio, aŭ la grupo aestiva (Flava parulio) estas konsiderata specio diferenca el D. petechia (Mangrova parulio, inklude Ora parulio):
La Ora parulio (grupo petechia) estas ĝenerale formata de birdoj loĝantaj en marĉoj de mangrovo ĉe Karibio. Povas okazi lokaj sezonaj migradoj. En Kajmanaj Insuloj ekzemple, D. p. eoa estas "klare malabunda" en Granda Kajmano kaj ŝajne foresta el Cayman Brac en novembro de 1979, dum ĝi estis estinta "tre komuna" reproduktulo en tiu grupo 10 jarojn antaŭe, kaj ne estis ofte vidata en la vintroj de 1972/1973; ŝajne, la birdoj disiĝas ien for de la reprodukta sezono. La Kuba ora parulio (D. p. gundlachi) rare atingas la lokojn de Floridaj Rifoj kie ĝi estis unuafoje notita en 1941, kaj meze de la 20a jarcento loĝis reprodukta populacio. Kvankam individuaj birdoj povus vagadi iom pli norden, ties distribuado estas limigita pro malesto de mangrova habitato.
Ili estas ĝenerale malgrandecaj, kutime peze ĉirkaŭ 10 g aŭ malpli kaj foje tiom malmulte kiom 6.5 g. Somera masklo diferenciĝas el tiuj de la Flava parulio ĉar ili havas ruĝecan kronon, kapuĉon aŭ maskon. La rasoj de tiu grupo varias laŭ etendo kaj nuanco de la kapomakulo.
La Mangrova parulio (grupo erithachorides) estas 12.5 cm longa kaj pezas 11 g averaĝe. Ili estas loĝantaj birdoj en marĉoj de mangrovo de marborda Mezameriko kaj norda Sudameriko; D. p. aureola troviĝas en oceanaj Galapagoj. Somera masklo diferenciĝas el tiuj de la Flava parulio ĉar ili havas ruĝecajn kapuĉojn. La rasoj de tiu grupo varias laŭ etendo kaj nuanco de la kapuĉo.
La Flava parulio (grupo aestiva) reproduktiĝas en la tuta moderklimata Nordameriko tiom suden kiom ĝis centra Meksiko en malfermaj, ofte humidaj, arbaroj aŭ arbustaroj. Ili estas migrantaj, kiuj vintras en Centra kaj Sudameriko. Ili estas tre raraj vagantoj en okcidenta Eŭropo.
Depende de la subspecio, ili povas esti inter 10 kaj 18 cm longaj, kun averaĝa enverguro de 20 cm. Ili pezas 7 al 25 g, varie inter subspecioj kaj ĉu estas migrado aŭ ne, totale averaĝe ĉirkaŭ 16 g sed nur 9 al 10 g en plej parto de reproduktaj plenkreskuloj de la populacioj de Usono. Someraj maskloj de tiu grupo estas ĝenerale la plej flavaj paruliedoj kie ili loĝas. Ili estas brilflavaj sube kaj orverdecaj supre. Estas kutime iom da svaga ruĝeca strieco en brusto. La diversaj subspecioj en tiu grupo kongruas laŭ brilo kaj grando kun la Regulo de Bergmann kaj kun la Regulo de Gloger.
Voĉo
La kanto estas muzikeca strofo kiu povas esti priskribita kiel sŭiit sŭiit sŭiit, mmmsu sŭiit, kvankam ĝi varias konsiderinde inter populacioj. La alvoko estas milda aŭ akra ĉip aŭ ŝip. Tio oftas ĉefe ĉe inoj post kiam masklo estis finante sian kanton. Por defendo de la teritorio, ili elsendas fajfajn alvokojn, dum siit ŝajne estas speco de speciala alarmo pro molotroj. Aliaj alvokoj estas elsendataj kiel komunikado inter paranoj, najbaroj aŭ junuloj kiuj manĝopetas. Tiuj birdoj komunikiĝas ankaŭ per sintenoj kaj eble per tuŝado.
Margareta Porete
Margareta Porete aŭ Porette aŭ des Pres, aŭ la Porete, estis religiulino, verkistino kaj teologino, aŭtorino de Spegulo de la animoj simplaj aranĝita en la antikva franca lingvo (Miroir des âmes simples anéanties), verko pritraktanta la Agapon. Ŝi naskiĝis ĉirkaŭ 1250 kaj estis ekzekutite bruligita la 1-an de junio 1310 en la Place de Gréve de Parizo post proceso pro malobeo al Inkvizicio kiu en antaŭa proceso estis ordoninta la detruon de la libro kaj malrekono pri la doktrino tie subtenata. La libro estas konsiderata unu el la precipaj fontoj de la mezepoka doktrino de la herezo de la Libera Spirito.
Usona Societo pri Homa Genetiko
La Usona Societo de Homa Genetiko, fondita en 1948, estas la ĉefa profesia membro-asocio por specialistoj pri homa genetiko tutmonde. En 2009, la organizo havis proksimume 8.000 membrojn. La membroj de la Societo inkluzivas esploristojn, akademiulojn, klinikistojn, laboratoriajn praktikajn profesiulojn, genetikajn konsilistojn, flegistojn, kaj aliajn, kiuj havas specialan intereson pri la kampo de homa genetiko.
Ora parulio
Ekologio
Oraj parulioj reproduktiĝas en plej parto de Nordameriko el tundro suden, sed ne estas teritorio pli suden kaj ankaŭ evitas la marbordojn de la Golfo de Meksiko. La Mangrova kaj Ora parulioj loĝas pli suden de tio, ĝis la nordaj punktoj de Andoj. La Flava parulio vintras suden de sia reprodukta teritorio, el suda Kalifornio al la Amazona Baseno, Bolivio kaj Peruo.
Margareta Porete
Biografio
Informoj pri Margareta Porete estas registritaj nur en la raportoj de procesoj pro herezo kontraŭ ŝi, en kiuj ŝi estis kondamnita al bruliĝo. Ŝia biografio, do, eble estas parta kaj certe nekompleta. Nenion oni konas pri ŝia familio
Ora parulio
Ekologio
Oraj parulioj alvenas al siaj reproduktaj teritorio fine de printempo – ĝenerale ĉirkaŭ aprilo aŭ majo - kaj ekmoviĝas al la vintrejoj denove julie kiam jam okazis la elnestiĝo. Plej parto tamen restas iom plie; ĝis fino de aŭgusto. Almenaŭ en norda Ohio, Oraj parulioj ŝajne restas en siaj reproduktaj teritorioj ne pli ol ili estis farinta antaŭ 100 jaroj.
Margareta Porete
Biografio
Ŝi estas kutime asociita al la movado de beginoj, kaj pro tio ŝi povis lokŝanĝi sufiĉe laŭvole. Iuj ŝin asociis al la “Fratoj de la Libera Spirito”, grupo kiu estis traktata kiel hereza pro ĝiaj emo al antimonismo kaj indulgo al subkuŝanta panteisma lingvaĵo kun dampigo de la evento enkarniĝo de la Filo de Dio kaj do neado pri la neceso de la sakramentoj.
“Spegulo de la animoj simplaj”
“La spegulo de la animoj simplaj” estas, krom elegante verkita kun transiroj de prozo al poezia prozo kaj al poezio, strukturita kiel dialogo inter tri alegoriaj personoj: Amo, Animo kaj Racio. Ĉiuj tri estas femininaj personoj: Amo estas nomata damo dum racio (raison) kaj animo (âme) en la franca lingvo, en kiu la libro estas verkita, estas femininaj nomoj). Racio enkarnigas la reĝimon de la meditado (kaj kiel racia kunĉenado, kaj kiel dialektika racio, kontraŭstaranta al la intuicia intelekto); Animo enkorpiĝas en la rolon de la aŭtorino mem; Amo reprezentas la amon al Dio. Laŭlonge de la tuta teksto oni estas trafita de necerteco pri kiu estas la rolanto: ĉu la Damo de la amo, ĉu la Animo: se la “damo de la amo” aŭ la “animo”, do se la homa scienco aŭ tiu dia, nur ĉe la fino de la verko oni komprenos ke la rolanto-aŭtorino estas la Animo.
Ora parulio
Ekologio
Tiuj birdoj manĝas ĉefe artropodojn, ĉefe insektojn. Ili kaptas predon per plukado en arbustoj aŭ en arbobranĉoj, kaj dumfluge predojn kiuj klopodas forflugi. Ankaŭ aliaj senvertebruloj kaj kelkaj beroj kaj similaj malgrandaj sukaj fruktoj estas manĝataj, la lastaj ĉefe fare de la Flavaj parulioj en siaj vintrejoj. Raŭpoj estas la ĉefa manĝo por idoj kaj ili preferas ĉefe tiujn el kelkaj geometraj tineoj (Geometredoj) super aliaj.
La predantoj de la Flava kaj de la Mangrova parulioj estas tiuj tipaj de tiaj malgrandaj arbonestumantaj paserinoj. Ebloj de plenkreskulo de Flava parulio survivi el jaro al venonta estas averaĝe 50 %; en la sudaj populacioj kontraste ĉirkaŭ du trionoj de plenkreskuloj survivas ĉiujare. Male malpli da unu nesto de Flava parulio averaĝe suferas predadon iel aŭ aliel, dum du el tri nestoj de Mangrova aŭ Ora parulioj suferas tion.
Margareta Porete
“Spegulo de la animoj simplaj”
Du rakontoj ĉirkaŭlimigas la irvojon de la Animo en la itenero por sin kunigi al Dio:
Ora parulio
Ekologio
Serpentoj de, korvedoj kaj eĉ grandaj grimpantaj roduloj estas gravaj nestopredantoj. Karnovoruloj, ĉefe Musteloidea same kiel la Ruĝa vulpo (Vulpes vulpes) aŭ hejmaj aŭ sovaĝaj katoj, predas idojn aŭ junulojn same kiel malsanetajn aŭ neatentajn plenkreskulojn. Tiuj predantoj ne multe minacas ĝeneralajn plenkreskulojn sed ja kelkaj malgrandaj kaj lertaj rabobirdoj kaj ĉefe la Amerika turfalko (Falco sparverius) aŭ la Kupera akcipitro (Accipiter cooperii), kaj la Striakcipitro (A. striatus) aŭ la kriĉostrigoj (Megascops).
Tiuj paruliedoj ŝajne ĉikanas predantojn nur rare. Escepto estas molotroj, kiuj estas gravaj nestoparazitoj. La Flava parulio estas kutima gastiganto de la Brunkapa molotro (Molothrus ater), kun ĉirkaŭ 40 % de ĉiuj nestoj suferantaj klopodan aŭ sukcesan parazitadon. Kontraste la tropikaj populacioj estas gastigantoj de la Brila molotro (M. bonariensis), sed nur malpli da 1 nesto el 10 suferas tion. Post rekoni ovon de molotro en sia nesto, la parulio ofte kaŝas ĝin per nova tavolo de nestomaterialo. Ili kutime ne klopodas savi siajn proprajn ovojn jam demetitajn, sed produktas anstataŭan ovodemetadon. Foje la gepatroj abandonas la parazititan neston kaj konstruas novan. Malkiel ĉe kelkaj kukoloj, molotridoj ne mortigas aktive la idojn de la gastiganto; miksitaj idaroj de Dendroica kaj Molothrus povus atingi la elnestiĝon sukcese.
Margareta Porete
“Spegulo de la animoj simplaj”
Tiu teksto parolas pri la neceso serĉi Dion en la kreitaro, sed ankaŭ pri la neefiko de ĉiu provo laŭ tiu direkto, tiel ke la libro estas la unika respondo al la serĉo pri Dio: “Oni serĉu nur en la interna intelekta nukleo de sia plej alta pensado”.
Ora parulio
Ekologio
Krom predado la kialoj de mortindico ne estas bone konataj. Maksimuma konstatita aĝo de ennaturaj Flavaj parulioj estas ĉirkaŭ 10 jaroj. Vintranta Flava parulio ekzamenita ĉe Turbo (Kolombio) ne estis infektita de sangoparazito, malkiel aliaj specioj en la studo. Ne klaras ĉu tio gravas, sed vintrantaj birdoj en tiu regiono ĝenerale ne havas tiajn parazitojn.
Reproduktado
Kiel kutime ĉe Paruledoj, tiuj nestumas en arboj, kie konstruas malgrandan sed tre fortikan tasforman neston. Inoj kaj maskloj kunfaras la reproduktajn taskojn preskaŭ egale, sed emfazas diferencajn taskojn: inoj plie konstruas kaj zorgas la neston, kaj faras kovadon de la idaro. Ankaŭ plej parton de la manĝigado faras iŝi. Dume maskloj respondecas pri gardado de la nesto kaj serĉado de manĝo kion ili pasas al la atendantaj patrinoj. Dum junuloj alproksimiĝas al elnestiĝo la laboro de la msaklo iĝas proporcie pli granda.
Santiago Tamazola
Santiago Tamazola estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Tamazola. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 484.
Ora parulio
Reproduktado
La Flava kaj Mangrova (inklude Ora) parulioj diferenciĝas laŭ kelkaj aliaj reproduktaj parametroj. Dum la unua estas iom pli strategaj ĉe nestabilaj medioj, la veraj diferencoj estas komplikaj kaj adaptiĝis al diferencaj mediaj kondiĉoj. La Flava parulio ekreproduktiĝas maje kaj junie, dum la Mangrova parulio povas reproduktiĝi la tutan jaron. Flavaj parulioj povas kreski idaron tiom rapide kiom dum 45 tagoj, sed kutime uzas ĉirkaŭ 75 tagojn. La tropikaj populacioj kontraste bezonas pli da 100 tagoj por reproduktado.
Santiago Tamazola
Geografio
Santiago Tamazola apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3950 loĝantojn. El tiuj estis 1755 viroj kaj 2195 virinoj. La komunumo havas surfacon de 204,13 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo.
Ora parulio
Reproduktado
Maskloj alloĝas inojn per kantoj; Flava parulio povas kanti pli da 3,200 kantojn enu unu tago. Ili estas, kiel plej parto de kantobirdoj, ĝenerale seriaj monogamoj; ĉirkaŭ 10 % de maskloj de Mangrova parulio kaj ĉirkaŭ duono de Flava parulio estas duedzaj. Malmultaj Flavaj parulioj reproduktiĝas pli da unu fojo jare; tamen ĉirkaŭ 1 el 20 inoj de Mangrova parulio faras tion. Se klopodo reprodukti malsukcesas ili klopodos kaj kutime faras sukcese duan ovodemetadon.