cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tokugava ŝogunlando
La Tokugava ŝogunlando estis establita de Tokugawa Ieyasu post venko en la Batalo de Sekigahara, fine de la enlandaj militoj de la Epoko Sengoku post la falo de la Aŝikaga ŝogunlando. Ieyasu iĝis "ŝoguno", kaj la Tokugava klano regis Japanion el la kastelo de Edo en la orienta urbo Edo (nun en Tokio) kun la "daimyō" (senjoroj de la samuraja klaso). La Tokugava ŝogunlando organizis la japanan socion laŭ la strikta Tokugava klas-sistemo kaj forpelis plej eksterlandanojn laŭ la izoligaj politikoj "Sakoku" por helpi la politikan stabilecon. La Tokugavaj ŝogunoj regis en Japanio per feŭda sistemo, per kiu ĉiu "daimyō" administris po unu "han" (feŭda domajno), kvankam la lando estis teorie organizita kiel imperiaj provincoj. Dum la Tokugava ŝogunlando, Japanio havis rapidajn ekonomian kreskon kaj urbanizadon, kio kondukis al la starigo de la komerca klaso kaj la kulturo Ukijo.
La lasta "ŝoguno" estis Tokugaŭa Joŝinobu.
Irom Ĉanu Ŝarmila
Rekono kaj premioj
En 2009, al ŝi estis premiita unuafoje la premion Mayilamma fare de la samnoma fonduso por "atingoj de ŝia senperforta lukto en Manipuro".
En 2010 ŝi gajnis la Vivatingopremion de la Azia Homaj Rajtoj-Komisiono. En la sama jaro, al ŝi ankaŭ estis premiita la pacpremio laŭnome de Tagore de la barata Instituto de Planado kaj Administrado, kiu inkluzivis kontantpremion de 5,100,000 rupioj, kaj la Sarva Guna Sampana premio de paco kaj harmonio, de Signature Training Centro.
En 2013, Amnestio Internacia deklaris ŝin konscienckaptito, asertante ke ŝi estis "tenita en prizorgo sole por la paca esprimo de ŝiaj kredoj."
Reprezentoj en kulturo
La libro de Deepti Priya Maharotra, Burning Bright: Irom Ŝarmila and the Struggle for Peace in Manipur (Lukto por Paco en Manipuro), priskribas la vivon kaj lukton de Ŝarmila, same kiel la politikan fonon al la fastostriko. La filmo IronIrom: Two Journeys : Where the Abnormal is Normal estis publikigita en 2012, rolulita fare de Minnie Waid kaj Taingem Singh.
Ojas S. V., teatra artisto de Puneo, prezentis solludan prezenton rajtigis Le Mashale ("Lumi la Torĉon"), surbaze de la vivo kaj lukto de Ŝarmila, kaj prilaborita laŭ la teatraĵo de Sivik Chandran, Meira Paibi ("La Torĉo-Portantoj"), kiu estis prezentita en teatroj en pluraj barataj ŝtatoj.
Serraval
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Kantono Pike (Arkansaso)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj kantonoj .
Unnau
Unnau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
George (Sud-Afriko)
George aŭ Thembalethu estas grandurbo kaj universitata urbo en Sud-Afriko, en provinco Okcidenta Kablando. Ĝi estas populara feriejo kaj konferencejo.
Geografio
George situas inter montoj kaj laŭoceana ebenaĵo en la suda parto de la lando. Uitenhage troviĝas 274, Port Elizabeth 289, Kaburbo 372, Durbano 929, Johanesburgo 1019, Pretorio 1074 km.
Historio
George estis establita en 1776 fare de dederlandanoj por arbohakado, ĉar la lando bezonis lignojn por mebloj. Baldaŭe la britoj akiris la tutan regionon kaj en 1811 ili nomis la urbeton George (honore al Georgo la 3-a (Britio), kiu iĝis jam aparta distrikto. En 1837 la urbeto ricevis statuson municipo. En la fruaj 1900-aj jaroj oni konstruis fervojajn liniojn.
Trafiko
George havas enlandan flughavenon. Estas bonaj kontaktoj helpe de aŭtovojo. Krome estas fervoja linio nuntempe kiel turisma allogo.
Klimato
En George la averaĝa temperaturo varias inter 7-25 °C. La varmo kulminas en januaro kaj februaro, malkulminas en julio kaj aŭgusto]]. Jare pluvas 715 mm. En ĉiuj monatoj pluvas.
Banĝara lingvo
La banĝara lingvo (Bahasa Banjar) estas lingvo el la aŭstronezia lingvaro, parolata precipe en Indonezio kaj Malajzio, kun fokuso pri la regiono Kalimantano, la indonezia parto de la insulo Borneo. Laŭ censo de la jaro 2000, la lingvon uzas proksimume 3,5 milionoj da homoj. Estas kaj kutimoj kribi la lingvon per latina kaj per araba alfabetoj.
Pagny-sur-Meuse
Pagny-sur-Meuse estas franca situanta en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pagnotins.
Scionzier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
16124 Timdong
16124 Timdong estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Timothy Allen Dong, finaliston en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Timothy estis lernanto ĉe la Alhambra High School de Alhambra, Kalifornio, Usono.
(18372) 1991 RF16
(18372) 1991 RF16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Antal Hidas
Antal Hidas [hidaŝ], hungare Hidas Antal, ruse Антал Гидаш [antal gidaŝ] aŭ Анатолий Гидаш [anatolij gidaŝ], Esperante ’’Antonio Hidas’’ estis hungara kaj ruslingva verkisto, poeto kaj tradukisto.
Antal Hidas naskiĝis kiel Szántó Gyula la 1899 en Gödöllő. Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
Antal Hidas estis forigita el gimnazio pro revoluciema kredo, tial poste li eklaboris. Liaj unuaj poemoj aperis en 1919. En la sekva jaro li migris kun sia edzino al Ĉeĥoslovakio, kie li aliĝis al la nelegalaj komunistoj. En 1925 li hejmenvenis, sed poste li iris al Moskvo, kie li duafoje edziĝis. Ekde 1926 li verkadis ankaŭ ruse. Inter 1938-1944 li estis false kondamnita, nur en 1959 li rajtis hejmenveni. Poste li precipe tradukadis. Li ricevis premion Kossuth en 1962, en 1979 alian premion.
Ryota Iwabuchi
Ryota Iwabuchi (岩渕 良太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, Renofa Yamaguchi FC, FC Ryukyu, SC Sagamihara, Grulla Morioka kaj Fujieda MYFC.
NGC 6365A
NGC 6365A (aliaj indikoj — UGC 10832, MCG 10-25-19, ZWG 300.20, KCPG 511A, ARP 30, VV 232, PGC 60174) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Châtillon-sur-Cher
- france, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
(12977) 1978 NC
(12977) 1978 NC estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
István Sárándy
(naskiĝis en 1876 en Hungara reĝlando en Nagykároly (nuntempa Carei en Rumanio); mortis la 5-an de februaro 1942 en Pestújhely, Hungario) estis hungara porjunulara verkisto.
Polibo
Polibo (helene Πόλυβος, latine Polybus) estis en la helena mitologio korinta reĝo, kiu transprenis edukadon de Edipo, estonta reĝo de Tebo.
István Sárándy
Kariero
István Sárándy laboris ĉe pluraj gazetoj interalie ĉe Zászlónk. Li verkis porjunularajn rakontojn, historiajn romanojn.
Polibo
La divenisto Tiresio malkovris la veron kaj en la sama tempo mortis la reĝo Polibo. Liaj senditoj anoncis ankaŭ la raporton, ke Polibo kaj Meropa ne estis veraj gepatroj de Oidipo kaj ke li venu en Korinton kiel jurvalida posteulo. Tiuj ĉi informoj pelis la reĝinon Jokaston al sinmortigo kaj Oidipo trapikis siajn okulojn kaj blindigis sin. Riproĉoj kaj malamo de la ĉirkaŭo elpelis lin el Tebo kaj post longa tempo li trovis rifuĝejon ĉe la Ateno, sub protekto de la reĝo Tezeo. Tie li fine ankaŭ atingis trankvilon kaj pro volo de la plej alta dio Zeŭso li povis foriri en Hadesa regno de mortintoj.
Margreid an der Weinstraße
Margreid an der Weinstraße - por kiu aldona itallingva nomo Magrè sulla strada del vino estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Kurtatsch an der Weinstraße (Cortaccia), Kurtinig an der Weinstraße (Cortina), Neumarkt (Egna), Roverè della Luna (TN), Salurn (Salorno).
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (iom pli ol 84%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 15% parolas denaske la italan kaj malpli ol 1% la ladinan.
Sofio
Sofio (София [sofija]) estas ĉefurbo kaj plej granda urbo de Bulgario. Ĝi krome estas administra centro de la du provincoj (oblastoj) Sofio-urbo kaj Sofia provinco.
Geografio
Sofio situas sub monto Vitoŝa.
La "ĉefurba komunumo" (obŝtina) dividiĝas al 24 kvartaloj; ĝi konsistas krom el Sofio el tri pliaj urboj, Bankja, Buĥovo kaj Novi Iskur.
Nomo
La nomo de la urbo estas de greka origino kaj signifas "saĝo". La urbo ricevis tiun nomon en la 14-a jarcento laŭ la kirko "Sv. Sofija". Antaŭe ĝi estis nomata "Triadica", pli frue "Sredec".
Historio
Sofio estis loĝata jam antaŭ Kristo 8 jarcentojn. Baldaŭe la loko nomiĝis Serdica. Dum la romianoj la urbo estis administra centro, kiun la hunoj detruis. En 809 bulgaroj alvenis. Inter 1382-1878 daŭris la turka dominado. Poste la urbo iĝis ĉefurbo. Dum la socialismo multe da betonaj loĝdomoj konstruiĝis.
Trafiko
Sofio havas internacian flughavenon kaj stacidomon. En la urbo metroo, tramoj, troleoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Partneraj urboj
Krome la urbodistrikto Oboriŝte aparte havas partnerajn rilatojn kun
Sporto
En Sofio aktivas interalie la futbalkluboj CSKA Sofija, Levski Sofija kaj Slavija Sofija.
Norbert Pfretzschner
Norbert PFRETZSCHNER (naskiĝinta  en Kufstein, mortinta la  en Lana) estis aŭstra skulptisto kaj ĉasad-verkisto el tirola artista familio.
Vivo
Pfretzschner pasigis la junulajn jarojn sur bieno familia en Jenbach/Distrikto Schwaz kie li havis la unuajn kontaktojn kun arto. Lia patro, la kuracisto kaj politikisto Norbert Pfretzschner la pli aĝa estis mem interesato pri artoj kaj jam dum la 1850-a jaroj okupiĝinto pri fotado. Bazaj influoj por la juna Pfretzschner venis ankaŭ de la avo Johann Baptist Pfretzschner (de kiu troviĝas kelkaj elstaraj bildoj en la Tirola Landa Muzeo) kaj de la onklo, la fama munkena fotisto Franz Hanfstaengl.
Post frekvento de gimnazioj en Innsbruck kaj Brixen li studis ekde 1871 ekonomion en Lepsiko, Freiburg kaj Innsbruck kaj iĝis membro arda de la jenaj studentaj korporacioj: Corps Thuringia Leipzig, Suevia Freiburg kaj Rhaetia Innsbruck. Krom laborado kiel ĉasadverkisto li estis forstisto kaj ĉefĉasisto de duko Ernesto la 2-a (Saksio-Koburgo kaj Gotao) kaj poste ĉe barono Nathaniel Meyer von Rothschild en Šilheřovice. Post malsano li ĝuis trejniĝon skulptistan ĉe Edmund Hellmer kaj Ludwig Manzel. Inter 1891 kaj 1913 li laboris en Berlino. Tie ĉi li helpitis ankaŭ fare de Franz Tübbecke ekz. ĉe la monumento por princo-elektisto Joachim Friedrich (Brandenburgio) ĉe Venko-aleo (monumentogrupo 22).
Post la Unua mondmilito, kiun li en la aĝo de 64 partoprenis voluntule ĉe Kaiserjäger-regimento ĉefronte, li ekloĝis en 1924 en Lana. Tie li denove ekverkistis kaj finis la ĉasadromanon Peter Rieser. Talenton sian artistan li transdonis al la filo Ernst Pfretzschner, arĥitekto en Tirolo kaj Argentino.
Bismarck-monumento
Inter la plej konataj verkoj nombriĝas la en 1896 senvualigita monumento pri la studento Bismarck kun hundo Ariel apud Rudelsburg-kastelo en Bad Kösen. La originalo perdiĝis en 1951/52. Kopio restarigitis solene en la 1.4.2006. Pro la leĝerecoj trajta kaj konduta la figuro ĉe la unua inaŭguro de ne malmultaj malŝatatis; tamen ĉiaj duboj perdiĝis post persona laŭdo de kanceliero Bismarck. Krom la bismarck-aĵo troviĝas ankaŭ aliaj imponaj monumentoj ĉe Rudelsburg.
Imre Csanádi
Imre Csanádi [ĉanAdi], hungare Csanádi Imre, Esperante ’’Emeriko Csanádi’’ estis hungara verkisto, poeto, ĵurnalisto kaj tradukisto.
Chaumont-sur-Tharonne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Imre Csanádi
Biografio
Imre Csanádi dum la 2-a mondmilito iĝis militkaptito en Sovetunio kaj li povis hejmenveni nur en 1948. Poste li ĵurnaladis en tiutempaj gravaj revuoj. Ekde 1951 li estis redaktoro en eldonejoj. Inter 1976–1980 li estis ĉefredaktoro de revuo. Li ricevis premion Kossuth en 1975, inter 1954-1990 ankaŭ aliajn premiojn.
Rapariegos
Rapariegos [rapaRJEgos] estas municipo en la okcidenta pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,52 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 202 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 500 el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 54 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Donhierro, San Cristóbal de la Vega, Codorniz kaj Martín Muñoz de la Dehesa.
Historio
Ĝi formis parton de la Comunidad de villa y tierra de Arévalo kadre de la Sexmo de la Vega. Ene de la teritorio estas nunaj senhomejoj:
Unsleben
Unsleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhön-Grabfeld kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rapariegos
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo. konvento kaj ermitejo.
NGC 6366
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2921 Sofoklo
2921 Sofoklo estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kun la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembron kaj oktobron 1960 per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj estis senditaj en Leiden, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la antikvan grekan dramiston Sofoklon (5-a jarcento a.K.).
Sakoku
Tio estis antaŭigita per periodo de ege limigita komerco kaj disvastigita pirateco. Japanaj maristoj kaj komercistoj veturis tra Azio, foje formante komunumojn "nihonmaĉi" en kelkaj urboj, dum oficialaj ambasadoj kaj senditoj vizitis aziajn ŝtatojn, Nova Hispanio (ekde la komenco de la 19a jarcento Meksiko), kaj Eŭropo. Tiu periodo famis pro la granda nombro de eksterlandaj komercistoj kaj piratoj kiuj estis loĝantaj en Japanio kaj aktivaj en japanaj akvoj.
Gábor Goda
Gábor Goda, hungare Goda Gábor, Esperante ’’Gabrielo Goda’’ estis hungara verkisto kaj tradukisto.
Gábor Goda naskiĝis kiel Grünfeld Gábor la 1911 en Budapeŝto. Li mortis la 1996 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Goda akiris abiturienton en Budapeŝto en 1929 kaj tiam aperis lia unusola poemlibro. Poste li laboris en diversaj laborejoj, ekzemple en redaktejo. Li komencis verki novelojn kaj aliajn prozojn. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo, poste li gvidis kulturajn aferojn de Budapeŝto, en 1958 li estris teatron. En la malfruaj verkoj li ofte uzis la satiron. Li ricevis premion Kossuth en 1966, inter 1948-1986 ankaŭ aliajn premiojn.
Amonia tiosulfato
Amonia tiosulfato aŭ (NH4)2S2O3 estas neorganika kombinaĵo, kristalblanka solido kun amoniakodoro, tre facile solvebla en akvo, iom solvebla en acetono kaj nesolvebla en etanolo kaj etero. La salo rezultas el reakcio inter la "tiosulfata acido" kaj amonia hidroksido. Amonia tiosulfato uzatas por ora kaj arĝenta ekstraktado, kiel katalizilo en la ĉeesto de kupro kaj amoniako.
Ĉi-procezo estas alternativa netoksa orcianigo. Ĝi same uzatas kiel sterko. Laŭ kelkaj esploroj antaŭnelonge faritaj, amonia tiosulfato uzatas kiel aldonaĵo al miksaĵoj da karbonrestaĵoj por reduktado de tre danĝeraj dioksinoj kaj furanoj. Amonia tiosulfato uzatas ankaŭ kiel fotografio-fiksanto, pli efika ol la egalvalora natria tiosulfato. La fiksado implikas kelkaj kemiajn reakciojn kun la arĝenta bromido.
Sintezo
Reakcio inter la amonia sulfito kaj sulfuro.
Reakcio inter amoniako, sulfida acido kaj hidrogena peroksido:
Reakcioj
Amonia tiosulfato malkomponiĝas kiam varmigita per estigo da amonia sulfato, amoniako kaj sulfida acido:
En diluitaj solvaĵoj ĝi iompostiom malkomponiĝas en "amonia sulfito" kaj sulfuro:
En diluitaj acido-solvajoj ĝi laŭgrade malkomponiĝas en amonia salo de la acido, sulfura duoksido, sulfuro kaj akvo.
En varmaj kaj koncentritaj acido-solvaĵoj ĝi reakcias per estigo de amonia salo de la acido, sulfata acido kaj sulfida acido.
Amonia tiosulfato reakcias kun halogenidoj kaj akvo:
Scientrier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Kabarda lingvo
La kabarda lingvo (адыгэбзэ, adəgăbză), foje ankaŭ nomata kabarda-ĉerkesa lingvo, estas lingvo aŭ kontinua dialektaro el la abĥaz-adigea lingvaro kaj de ties subgrupo cirkasaj lingvoj, parolata en la regionoj Kabardio-Balkario kaj Karaĉajio-Ĉerkesio de Rusio, kaj aldone en nordorienta Turkio.
La kabarda lingvo estas uzata de proksimume 1,5 milionoj da homoj, t.e. preskaŭ 360 000 homoj en Rusio kaj pli ol 1 miliono en Turkio.
La nombro de parolantoj konstante malkreskas. Tial Unesko konsideras la kabardan vundebla lingvo.
La lingvo havas 48 konsonantajn fonemojn, el kiuj 23 estas frikativaj. Kelkaj lingvistoj konsideras la kabardinan kaj adigean lingvojn nuraj dialektoj de la adigea lingvo.
La adigeoj, kabardoj kaj ĉerkesoj nomas sian lingvon adigebze, kio signifas adigea lingvo. Tamen en la rusa oni distingas inter la kabarda kaj ĉerkesa lingvaro.
Ĝis 1924 la kabarda alfabeto funkciis surbaze de la araba kaj cirila alfabetoj, en 1924-1936, surbaze de la latina alfabeto, ekde 1936 ĝi baziĝas sur la cirila alfabeto.
Ĥlibodarivka (stacidomo)
Ĥlibodarivka (Хлібодарівка) estas fervoja stacio en (Donecka provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Kengo Nagai
Kengo Nagai (永井 堅梧, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, Kataller Toyama kaj Tokushima Vortis.
Grácia Kerényi
Grácia Kerényi [kerEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerényi Grácia estis hungara-pola poeto, tradukisto. Ŝia patro estis Károly Kerényi.
Grácia Kerényi naskiĝis la  (laŭ alia informo la   ) en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Grácia Kerényi helpis al la polaj rifuĝintoj en 1939. Ŝi komencis lerni en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1943, sed en la sekva jaro Gestapo arestis, poste deportis ŝin al Aŭŝvico. Nur en 1948 ŝi akiris diplomon, sed tiam ŝi jam parolis ankaŭ pole. Post la unua diplomo ŝi laboris en diversaj laborlokoj, krome ŝi tradukadis. Ankaŭ tiutempe ŝi estis suspektinda por la polico, ŝi ne ricevis pasporton al Pollando. En la 1960-aj jaroj ŝi alterne vivis en Budapeŝto kaj Varsovio. Ŝi akiris diplomon ankaŭ en Universitato de Varsovio, kie ŝi eĉ doktoriĝis en 1970. Ŝi renkontiĝis ekzemple kun Stefan Wyszyński. Hejmenveninta ŝi spertis, ke la polico kontrolas ŝin, tial ŝi aliĝis al la subtera rezista movado, ankaŭ al Solidarność. Tiutempe ŝi ricevis premiojn nur en Pollando. Ŝi mortis tiam, kiam ŝi jam estis suspektinda al la pola kaj sovetunia policoj.
Soester Börde
La Soester Börde estas historia reglando kaj terkultura pejzaĝo en la centro de Vestfalujo (Germanujo), inter Sauerland en la sudo kaj Monasterlando en la nordo. Superregione ĝi estas konata kiel aparte fruktodona regiono pro ega dikeco de leŭso, kiun laŭ ĝia grundokvalito en Germanujo superas nur la Magdeburger Börde.
Ankaŭ historie la pli krutan Supran-Börde en la sudo kaj la pli milde onditan Malsupran-Börde en la nordo – je iomete diferenca limigo – administris malsamaj voktoj.
NGC 6367
NGC 6367 (aliaj indikoj — MCG 6-38-20, ZWG 198.41, NPM1G +37.0555, PGC 60251) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Cristóbal de la Vega
San Cristóbal de la Vega [sankrisTObal delaBEga] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo San Cristóbal de la Vega estas etimologie komprenebla kiel Sankta Kristoforo de la Valkamparo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 88 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 500 el la 1900-aj jaroj.
Ĝi distas 55 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Montejo de Arévalo, Tolocirio, Santiuste de San Juan Bautista, Donhierro, Rapariegos kaj Codorniz.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
San Cristóbal de la Vega apartenis al tercio y sexmo de la Vega (Comunidad de Villa y Tierra de Arévalo). En mezepoka dokumentaro aperas literumado Sant Christoual.
La loko estis necesa haltejo por veturantoj kaj tial ĝi estis grava komunikejo. Ekde 1833 ĝi restis en la provinco Segovio.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Kristoforo, restaŭrita forĝejo kaj vinkeloj.
Mals
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Graun im Vinschgau, Glurns, Laas, Schnals, Schlanders, Schluderns kaj Prad am Stilfserjoch.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (97%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 3% parolas denaske la italan.
Vidindaĵoj
La vilaĝo famas pro siaj mezepokaj preĝejoj. El la tiamaj sep preĝejoj daŭre ekzistas kvin : la paroka preĝejo, kaj la preĝejoj de Sankta Benedikto, de Sankta Martino, de Sankta Mikaelo kaj de la dekkvar helpantoj en mizero. De la preĝejo de Sankta Johano restis nur la turo.
Cetere en la vilaĝo troviĝas pluraj mezepokaj domegoj.
Trafiko
Mals-Malles estas la finstacio de la fervojo de la Venosta Valo, konstruita en 1906 kaj renovigita inter 2000 kaj 2005.
(7467) 1989 WQ1
(7467) 1989 WQ1 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Kantono Yell
La kantono Yell - angle Yell County - estas kantono de Usono en la subŝtato Arkansaso. Ĝi havas du ĉefurbojn kaj administrajn centrojn, Dardanelle kaj Danville. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj kantonoj .
Lovello radioteleskopo
Lovello radioteleskopo (Lovello) — estas radioteleskopo de tipo de paraboloido kun diametro de la ĉefa spegulo D = 76.2 m. Ĝi estas situanta sur la teritorio de Jodrell Bank Observatorio en Unuiĝinta Reĝlando.
Kiam Lovello estis konstruita en 1957, ĝi estis la plej granda plenturnebla radioteleskopo en la mondo. Nun estas la tria plej granda, post la Green Bank teleskopo (Usono, Okcidenta Virginio) kaj la Effelsberga teleskopo (Germanio).
Komence Lovello estis konata simple kiel la 250-futa teleskopo aŭ la Radioteleskopo en Jodrell Bank; sed en 1961 ĝi estis nomita la Mark I, kiam la diskuto de konstruado la estontaj teleskopoj estis komencita (la Mark II, III kaj IV).
Katedralo de Laon
La katedralo de Laon (Notre-Dame de Laon aŭ Dipatrino de Laon) estas unu el la ĉefverkoj de gotika arĥitekturo en Francujo. Ĝi estis konstruata en la jaroj 1155 ĝis 1235 kaj apartenas al la unuaj preĝejoj starigitaj laŭ tiu stilo. La preĝejo anstataŭis pli malnovan katedralon el la 5-a jarcento, kiu estis forbrulinta en 1112.
La unua gotika krucoripa volbo ekestis ekde 1140 en la novkonstruata ĥorejo de la katedralo de Sankta Denizo. La efiko estis grandiozega. Ekde tiam la episkopoj en la nordo de Francujo konstruis laŭ gotika stilo, kiu do rapide disvastiĝis. Ene de nur malmultaj jaroj ekestis la novaj katedraloj de Sens (1140), Senlis (1151) kaj Noyon 1157. La katedralo de Laon ankaŭ apartenas al ĉi tiu frua fazo de Gotiko.
Molenwaard
Molenwaard estas municipo en la sudokcidenta parto de la provinco Sud-Holando en Nederlando.
La municipo estas rezulto de unuiĝo de la antaŭaj municipoj Graafstroom, Liesveld kaj Nieuw-Lekkerland la 1-an de januaro 2013. Administra adreso de la municipo estas poŝtkesto en la loĝloko Bleskensgraaf, simile grandas la loĝlokoj Groot-Ammers kaj Nieuw-Lekkerland, kaj malpli multajn loĝantojn havas la lokoj Brandwijk, Goudriaan, Kinderdijk, Langerak, Molenaarsgraaf, Nieuwpoort, Ottoland, Oud-Alblas, Streefkerk, Wijngaarden.
La municipo estas la unua en Nederlando kiu aspiras esti municipo sen urbodomo. Ene de la nova serva koncepto centras komputilaj servoj kaj nur aldone iuj personaj servoj en elektitaj ĉambroj de la vilaĝocentroj. Tio signifas, ke la loĝantoj kaj reprezentantoj de entreprenoj ne plu devas iri al urbodomo por plenumo de administraj servoj. La celo estas ke surbaze de la "virtuala oficejo" la municipo povu komplete reguligi siajn servojn kaj procedojn.
"Lando de muelejoj"
La komunuma nomo konsistas el la eroj "molen" (muelejoj) kaj "waard", geografia nomo por senmonta, apudrivera, kutime eksmarĉa, do per homa laboro sekigita pejzaĝo. La nomo jam indikas ke la pejzaĝo aparte karakteriziĝas per (vent)muelejoj. Aparte konatas la 19 ventmuelejoj de Kinderdijk, kiuj estas unu el la plej konataj turismaj vizitindaĵoj de Nederlando, kaj estas enskribitaj en la listo de Mondheredaĵoj de UNESKO en 1997.
Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo
La Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo ( "Institut d'études politiques de Paris" aŭ "IEP de Parizo"), ofte kromnomita « Sciences Po » aŭ « Sciences Po Paris », estas grand établissement en la sektoro de sociaj sciencoj kaj internaciaj rilatoj. Ankaŭ estas instruoj pri juro, financo, regado de homrimedoj, komunikado, merkatado, ĵurnalismo, urboplanado. La lernejo estas fama pro sia instrukvalito kaj postuloj. La pruvo de tio estas la akcepta procento al la unua lernjaro, kiu estis nur 10 % por la lernkomenco de 2013.
Originanta de la ŝtatigo de la Libera Lernejo pri Politikaj Sciencoj, fondita en 1872 de Émile Boutmy, la IEP de Parizo havas la apartan statuson de "grand établissement", kio ebligas al ĝi tre elektan varbon. Ĝi estas unu el la naŭ Institutoj pri Politikaj Studoj en Francio. La Nacia Fonduso de Politikaj Sciencoj (FNSP) kaj la IEP de Parizo estas jure ligitaj kaj konsistigas la tuton nomitan "Sciences Po".
La IEP de Parizo partneras kun aliaj grandaj institucioj kiaj la Universitato McGill, la London School of Economics, la Universitato de Brita Kolumbio, laLibera Universitato Berlino, la Hertie School of Governance de Berlino, la School of International and Public Affairs de la Universitato Kolumbio, Columbia Law School, Harvard Law School, McGill University's Faculty of Law, la Lee Kuan Yew School of Public Policy de la Nacia Universitato de Singapuro, kaj de la universitato de Pensilvanio, la universitato Bocconi de Milano aŭ la Escola superior d'administració i direcció d'empreses (ESADE) de Barcelono.
Statuso
La Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo estas ŝtata organizaĵo kun scienca, kultura kaj profesia tipo per la Dekreto de la.
La dekreto de la 10-a de majo 1985 konsentas al ĝi la statuson de "grand établissement" kreita per la leĝo Savary.
La Instituto estas administre kaj finance regata de la Nacia Fonduso de Politikaj Sciencoj, privata fonduso agnoskita kiel publike utila kaj kreita por tio okaze de ĝia ŝtatigo.
De 1950, la direktoro de la Instituto, nun Frédéric Mion, ĉiam estis ankaŭ administranto de la Fonduso. La prezidanto de la Fonduso, nun Jean-Claude Casanova, estas plenrajta membro de la direkta konsilio de la Instituto.
Direktoroj
De 1950, la direktoro de la IEP de Parizo ĉiam estis administranto de la Nacia Fonduso de Politikaj Sciencoj.
Originoj
Aliaj Institutoj pri Politikaj Studoj estis kreitaj poste en aliaj grandaj urboj en Francio.
2012 : malfacila sukcedo kaj kontestado de la administraj kaj lernaj direktojn
Sekve de la morto de Richard Descoings, Hervé Crès, vicdirektoro, estis nomumita provizora administranto de Sciences-Po Parizo. Li estis elektita por tiu posteno la de la Direkta Konsilio.
Sekve de kontrolo farita inter fino de 2011 kaj junio 2012, la Revizora Kortumo severe kritikis la estraron de la IEP pro ties financa regado, aparte ekde la « jaroj Descoings ».
== Ŝlosilaj nombroj ==
Internacia rango
Por 2014-2015, la QS World Ranking lokigas Sciences Po Parizo je la 13-a rango inter la plej bonaj universitatoj en la mondo en la sektoro politika scienco, internaciaj rilatoj kaj sociologio kaj je la 222-a loko en la ĝenerala listo.
Deposte 2000, les campus internationaux du Balotantaro universitaire de Sciences Po proposent le Bachelor de Sciences Po enrichi de un projet pédagogique centré sur les études de une zone géographique :
Universitataj areoj en Nancy : Eŭropo - Francio - Germanio
Kreita en 2000 en la urbo Nancy, ĝi estas la unua universitata areo en regiono, la franca-germana eŭropa universitata areo fakiĝis pri francaj-germanaj rilatoj kaj la eŭropa projekto ; duono el la studentoj estas germanparolantoj kaj duono francparolantoj. Estas du kursaroj : trilingva kursaro (franca, germana, angla) kaj dulingva kursaro (germana kaj angla) kun intensaj kursoj de franca lingvo. Je apartaj kondiĉoj, estas ankaŭ kursoj de araba, hispana, itala, sveda aŭ rusa lingvoj. Tiu kursaro, kiu ekzistas ekde 2000, akceptas centon da studentoj kaj estas nun estrata de François Laval.
Preparado al administraciaj konkursoj
La preparado al administraciaj konkursoj estas ekde la fino d ela 19-a jc unu el la historiaj funkcioj de la organizaĵo, kiu produktas grandan parton se ne la tuton de la akceptitoj de iuj administraciaj konkursoj.
Honordoktoroj
Nur escepte, ili estas atribuitaj.
Cellé
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche.
Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo
Lernintoj
Jen kelkaj lernintoj, kiuj karieris en politiko, la supra ŝtatoficistaro]], la amaskomunikloj, en entreprenoj, en arto aŭ en literaturo.
Zoltán Pálmai
Zoltán Pálmai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálmai Zoltán estas hungara ŝlagromuzikisto, drumisto. Lia edzino estas Ági Szirtes, lia filino estas Anna Pálmai (1984-).
Zoltán Pálmai naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Pálmai lernis drumadon ekde la aĝo 14 de Gyula Kovács (drumisto)n. Li studis en muziklernejo inter 1973-1976, sed jam en 1972 li estis drumisto en ŝlagrorkestro. En la sekvaj jaroj, jardekoj li aliĝis al konataj ŝlagrorkestroj (P Mobil (1974–1978), Illés (rokgrupo) (1978–1980), Hobo Blues Band (1980–1986). Nuntempe li estas muzika direktoro en studio kaj dumposedanto de drumlernejo. Li jam eksedziĝis.
Elektitaj ŝlagroj
(En ŝlagroj li estis plej ofte komponisto kaj/aŭ tekstopoeto kune kun aliaj muzikistoj.)
Malosco
Malosco estas eksa komunumo de Italio, kiu ekde januaro 2020 apartenas al nova komunumo Borgo d'Anaunia. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj ĝis la fino de 2019 estis Eppan an der Weinstraße (itale Appiano sulla strada del vino, BZ), Fondo, Sarnonico kaj Ronzone.
Saxel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
16125 Carriehsu
16125 Carriehsu estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Carrie Hsu, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri enveturigita sistemo. Ŝi estis lernantino ĉe la Herricks High School, New Hyde Park (Nov-Jorkio, Usono).
Kohei Kurata
Kohei Kurata (蔵田 岬平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, Azul Claro Numazu kaj Saurcos Fukui.
Santalo
Disvastiĝo
Ekzistas ĉirkaŭ 25 specioj kiuj estas disvastigataj en la tutaj orientalisa, aŭstralazia kaj pacifika ekozonoj, ekde Hindujo tra Malesio ĝis Havajo kaj la Fernandezoj apud la marbordo de Sudameriko.
La blanka santalo estas trovata en la tropikaj sekaj foliarbaroj de Hindujo, la Malgrandaj Sundaj Insuloj de Indonezio, kaj Arnhemlando de ekstrem-norda Aŭstralio. Ĝi estas la nura specio trovata sur la azia kontinento, kaj eble estis enmetata en Hindujo ekde la Malgrandaj Sundaj Insuloj antaŭ jarcentoj.
La blanka santalo estis ekstermita en la plej multaj hindaj arbaroj, kaj nuntempe estas malofta en natura medio. Kvin specioj, inkluzive de S. album, estas indiĝenaj al Aŭstralio. La dolĉa santalo aŭ kvandongo (S. acuminatum), produktas brilan ruĝecan frukton uzata ĉiam pli en Aŭstralio por konfitaĵoj, gelatenaĵoj, ĉatnioj kaj en tortoj. Kvar specioj, estas endemiaj en Havajo. S. fernandezianum estas endemia en la Fernandezoj apud la marbordo de Ĉilio, kaj estis troekpluatitaj por sia aroma ligno; eble nuntempe ĝi estas formortinta. La santaloj estas utiligataj kiel nutraĵplantoj de la larvoj de kelkaj lepidopteraj specioj inkluzive de Endoclita malabaricus.
Kultivado
Ekzistas multaj komencaj defioj al kultivado de Santalum, ne nur pro ĝia ĝermado kaj kreskadaj bezonoj, sed ankaŭ pro la longdaŭra kreskigada tempo por obteni konvene maturan arbon. Ĝermado de santalaj semoj ne estas tute komprenita. Semoj praktike ne povas esti konservitaj, kaj devas esti engrundigitaj tuj post la rikolto de la fruktanta arbo. Eĉ farante tion, la semoj eble ne ĝermas. Tial, kultivi arbidojn povas esti laborintensa. Krome, kvankam santalaj arboj memstare fotosintezas, la arboj estas duonparizitaj, kun radikoj kiuj elserĉas kaj malplenigas la radiksistemojn de ĉirkaŭaj arboj de akvo kaj nutraĵoj. Tiele ĉiu arbido estas kutime kultivata kune kun la plej proksimaj kvar ĝis kvin gastiganto-arboj. Pritondado de gastiganto-arboj ankaŭ necesas ĉar santalaj arboj postulas multe da sunlumo por kreskado.
Por produkti komerce altvaloran santalan lignon kun altaj niveloj de aromaj oleoj, la arboj devas atingi aĝon de almenaŭ 40 jaroj, sed aĝo de 80 jaroj aŭ supre estas preferinda. Tiele, tiuj kiuj komencas kultivadon de Santalum ne vivos sufiĉe longdaŭre por rikolti la rekompencojn de sia laboro. Tamen, eĉ plimalaltvalora santalo-ligno kiu estas tranĉita aŭ faligita ĉe aĝo de 30 jaroj daŭre alportas decan prezon pro la konsiderinda mendado por vera santalo. Preter tiuj komencaj malfacilaĵoj, kreskante santal-arboj ne estas malfacila ĉar ili iĝas pli rezistemaj kontraŭ mediaj stresoj, parazitoj kaj malsanoj kiam ili maturiĝas.
Laborem Exercens
“Okazas ke PERE DE LA LABORO la homo devas gajni sian ĉiutagan panon kaj kontribui al la ĉiam bezona progreso de la sciencoj kaj teknikoj, kaj precipe al la konstanta kultura kaj morala kreskiĝo de la socio en kiu li vivas en komuneco kun siaj fratoj”.
Historia fono de la publikigo de la “Laborem exercens"
Oni aperigis tiun enciklikon okaze de la 90-a datreveno de la publikigo de la Rerum Novarum de Leono la 13-a. Oni estis planinta ĝin konigi al la publiko en la majo de tiu jaro (1981), sed pro la provo de murdo kontraŭ papo Johano Paŭlo la 2-a, ĝi ne estis eldonita ĝis septembro 1981. Jaro antaŭe, estis fondita en la Popola Respubliko de Pollando Solidarność (Solidareco (Pollando) apogita de la Roma Katolika Eklezio.
Pensmapo de la "Exercens laborem”
Benaj vortoj.
I. ENKONDUKO
'''II. LA LABORO KAJ LA HOMO '''
'''III. LA KONFLIKTO INTER LABORO KAJ KAPITALO EN LA NUNA FAZO DE LA HISTORIO'''
'''IV. RAJTOJ DE LA LABORISTARO'''
V. ELEMENTOJ POR SPIRITECO DE LA LABORO
Ĥlibodarivka (Donecka provinco)
Ĥlibodarivka (Хлібодарівка, Хлебодаровка) estas vilaĝo en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis enloĝantoj en 2001.
Java alfabeto
La java alfabeto, en la java lingvo nomata Hanacaraka (ꦲꦤꦕꦫꦏ) aŭ Carakan ꦕꦫꦏꦤ ꧀ ), konata en la sunda lingvo kiel Cacarakan ( ꦕꦕꦫꦏꦤ ꧀ ) estas la antaŭ-kolonia alfabeto uzata por skribi la javan lingvon. La java termino por ĉi tiu skribo estas "Dentawiyanjana".
La java lingvo nuntempe estas skribata ĉefe per la latina alfabeto, anstataŭ la tradicia java skribo, pro praktikaj celoj. En komputila uzo, eekde la jaro 2009 la java alfabeto estas aldonata al Unikodo en versio 5.2. Malgraŭ tio, ĉar ĝia kompleksa skribo ne estis subtenata de TrueType-literaroj, skribi kaj apliki la javan alfabeton per komputiloj daŭre ne estas same facila kiel skribi per latinaj literoj, sekve la komputila apliko de la java alfabeto daŭre ne estas populara krom inter konvinkitaj konservativuloj, kaj sekve same malpopularas ĝia uzo ĝenerale en amaskomunikilaj branĉoj televido kaj gazetaro.
Ágnes Bertalan
Ágnes Bertalan [Agneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bertalan Ágnes estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis Zoltán Egressy (verkisto).
Ágnes Bertalan naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ágnes Bertalan maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1990. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Székely (reĝisoro) kaj Gábor Zsámbéki. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Katona József. En 2006 ŝi forlasis la teatron kaj poste ŝi havas rolojn en diversaj teatroj, ankaŭ en filmoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1993-2003. Ŝi edziniĝis en 1992 kaj naskis 2 gefilojn en 1992 kaj 1996.
(11741) 1999 AZ3
(11741) 1999 AZ3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
István Lázár
István Lázár
Unuinfana politiko
La unuinfana politiko(1979-2015) (simpla ĉine: 计划生育政策; tradicie: 計劃生育政策; pinjine: jìhuà shēngyù zhèngcè, oficiale tradukebla kiel "familia planada politiko" ) estas unu formo de loĝantara kontrolo praktikata en la Ĉina Popola Respubliko (ĈPR). Ĝi restriktas plej homojn per malpermeso havi pli ol unu idon, kaj nur permesas pli ol unu en specialaj okazoj, inkludante: ĝemeloj, kamparaj gepatroj, etnaj malplimultoj kaj filoj el solfilaj gepatroj. Eksterlandanoj estas sendevigaj de ĉi tiu instruo, same kiel loĝantoj de Makao kaj Hongkongo. Proksimume 35.9% el la populacio de Ĉinio estas celo de tia Unuinfana politiko.
Pro maljuniĝo de la loĝantaro la estraro ĉina rezignis pri unuinfana politiko la 29-an de oktobro 2015. De tiu dato la leĝo fiksas maksimumon je 2 infanoj familie kaj sekve je 2021 la leĝo fiksas maksimumon je 3 infanoj po familio.
Jajoi-epoko
La Jajoi-epoko (弥生), startis en la komenco de la Neolitiko en Japanio, pluis tra la Bronzepoko, kaj je sia fino eniris en la Ferepoko.
Ekde la 1980-aj jaroj, fakuloj argumentis, ke periodo iam klasita kiel transiro el la Ĵomon-epoko estu pli bone reklasita kiel Frua Jajoi. La dato de la komenco de tiu transiro estis polemikiga, kaj ĉirkaŭkalkuloj rangis el la 10a ĝis la 6a jarcentoj a.K.
La periodo ricevas sian nomon laŭ la kvartalo Jajoi de Tokio kie arkeologoj malkovris artefaktojn kaj aferojn el tiu epoko. Distingaj karakteroj de la Jajoi-epoko estis la apero de novaj stiloj de ceramiko kaj la starto de intensa agrikulturo de rizo. Hierarkia sociklasa strukturo datas el tiu periodo kaj tio havas sian originon en Ĉinio. Ankaŭ teknikoj en metalurgio bazitaj sur la uzado de bronzo kaj fero estis enmetitaj el Ĉinio tra Koreio al Japanio en tiu periodo.
La Jajoi sekvis la Jōmon periodon (14 000 a.K. – 1000 a.K.) kaj la Jajoi kulturo floris en geografia areo el suda Kyūshū ĝis norda Honshū. Arkeologia pruvaro subtenas la ideon ke dum tiu epoko, amase farmistoj (Jajoi-homoj) el la Korea Duoninsulo venis al Japanio, formortigis aŭ miksiĝis kun la indiĝena loĝantaro de la ĉasistoj-kolektistoj (Jomon-oj). Tiel modernaj japanoj estas posteuloj de la Jajoi-oj (ĉefe el la Korea Duoninsulo) kun nur tre malgranda modera influo el la iamaj Jōmon-aj ĉasistoj-kolektistoj, depende de la regiono.
NGC 6368
NGC 6368 (aliaj indikoj — UGC 10856, MCG 2-44-4, ZWG 82.32, IRAS17248+1135, PGC 60315) estas galaksio en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kimĉio
Kimĉio (koree: 김치, Gimchi) estas koredevena fermentigita vegetaĵa plado, kiu kutime baziĝas sur la brasiko.
Pekina brasiko, rafano, ajlo, kapsiko, papriko, poreo, fermentita salikoko, zingibro, salo, kaj sukero estas kutimaj ingrediencoj. Estas variantoj, inkluzive de kaktugio, bazita sur rafano, kaj kiu ne enhavas brasikon, kaj oisobagio, kimĉio kun farĉita kukumo. Kaetnipo, aŭ sezamfolia kimĉio, havas tavolojn da sezamfolioj, marinitaj en sojsaŭco, piproj, ajlo, verdaj cepoj, kaj aliaj spicoj.
Laktobaciloj estas tre implikitaj en la fermentiĝo de kimĉio, kio rezultigas pli altan enhavon da laktoacido ol en jogurto.
Lampland
Lampland estas familinomo kiu kongruas ekzemple al:
Heinrich Caro
Henriko Karo (1834-1910) estis germana kemiisto, kiu studis kemion en la Universitato de Berlino kaj pli malfrue tinkturon en la Reĝa Instituto pri Komerco de Berlino. Li estis asistanto de Jakobo Meyer, patro de Viktor Meyer, en Berlino. En anglio li plibonigis la ekstraktadon de maŭveino el la restaĵoj de ties sintezo kaj disvolvis la sintezon por la produktado de ruĝo-anilino au rozanilio kaj aliaj tinkturoj. Karo ankaŭ estis respondeca por la indigoesploro en firmao BASF, kaj, en 1878, li sintezis la unuan indigan tinkturon kune kun Adolf von Baeyer (1835-1917). Henriko Karo patentigis la tinkturon alizarinon, krom tio li unue izolis la akridinon kaj la peroksomonosulfata acido, ankaŭ konata kiel Acido de Karo.
Vidu ankaŭ
</Gallery>
Ryota Nakamura
Ryota Nakamura (中村 亮太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, FC Osaka, Azul Claro Numazu kaj Blaublitz Akita.
Domperidono
Domperidono estas molekulo kiu interagas kun la ricevanto D2 de la dopamino. Ĝi estas uzata kiel kuracilo kontraŭ vomado. Ĝi estas ankaŭ uzata kontraŭ ergotismo ĉe ĉevalinoj.
Unstruttal
Unstruttal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Komence de la jaro 2023 al la komunumo ankoraŭ aliĝis la loĝloko kaj antaŭa komunumo Menteroda - la nuna orienta komunumoparto. Krome komence de la jaro 2023 ankaŭ la loĝlokoj Dörna kaj Lengefeld de la antaŭa komunumo Anrode kaj la loĝloko Zaunröden de la komunumo Dünwald estis alligitaj al Unstruttal, sed aliaj partoj de tiuj du antaŭaj komunumoj estis donitaj al la pli norda distrikto Eichsfeld, tiel ke la mapaj siluetoj de la distriktoj Unstrut-Hainich kaj Eichsfeld signife ŝanĝiĝis.
La ĉefloko Ammern, kun la sidejo de la municipa administracio, kaj la komunumopartoj Reiser, Dachrieden kaj Horsmar situas borde de la rivero Unstrut. La loĝlokoj Eigenrode, Kaisershagen kaj Zaunröden situas sur pli norda ŝela kalkŝtona altebenaĵo. La plej malsupra punkto en la komunumo estas je 210 m super la marnivelo en Ammern, la plej alta je 465 m super la marnivelo ĉe la observejo de Eigenrode en la nordo.
Shusaku Tokita
Shusaku Tokita (鴇田 周作, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, Fukushima United FC, Grulla Morioka, Azul Claro Numazu kaj Japan Soccer College.
Lametbach
La rojo Lametbach estas apenaŭ 12 km longa flankrivero de la rivereto Simmerbach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Geografio
La Lametbach fontas en alteco de 565 m super marnivelo en la mezmontaro Soonwald, kiu estas parto de Hunsrück. Ĝi fluas dum la unuaj kilometroj tra la Hochwald. En Mengerschied enfluas la Brühlbach. La Lametbach fluas poste tra ekstensive utiligata herbeja valo kaj enfluas en Gemünden (Hunsrück) en la rivereton Simmerbach. En seka someroj la rojo komplete sekiĝas.
Flaŭro kaj faŭno
En la Soonwald la rivereto Lametbach trafluas densan picearbaro kaj tra senarbarejo, kiuj ekestis pro faligado de la arboj pro forta vento. Ĉe la malsupra parto de la rojo kreskas salikoj kaj alnoj laŭlonge de la akvejo. En la supra parto de la Lametbach vivas cervoj kaj kaprioloj kaj aproj.
Mairie d'Ivry (pariza metrostacio)
Mairie d'Ivry [mɛʁi d‿ivʁi] (Urbodomo de Ivry) estas stacio de la Linio 7 de la Metroo de Parizo, en la komunumo Ivry-sur-Seine.
La stacio
La stacio estis malfermita en 1946.
Ĝi ligas la urbodomon de Ivry-sur-Seine al Parizo. Tiu stacio estas la finstacio de unu el la du branĉoj de la linio; la finstacio de la alia branĉo estas.
Malè
Malè estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Rabbi, Croviana, Cles, Terzolas, Caldes, Cavizzana, Monclassico kaj Dimaro.