cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veľká Hradná
Historio
Dum erao de Grandmoravia Regno estis tie fortikaĵo, pri kio la unua mencio okazis en 1275. La vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1439 laŭ tiama hungara ortografio "Alsowradna" (=Suba Radna). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyradna 535 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľká Hradná 667 homoj, (660 slovakoj).
Jodocus Hondius
Jodocus HONDIUS (versio latinigita de Joost de Hondt) (Wakken, 17-a de oktobro de 1563 - Amsterdamo, 12-a de februaro de 1612), foje nomita Jodocus Hondius la Maljuna por distingi lin el sia filo, estis artisto flandra, gravuristo kaj kartografiisto. Li estis konata ĉar li faris kelkajn el la unuaj mapoj de la Nova Mondo kaj de Eŭropo, ĉar li restarigis la reputacion de la verko de Gerardus Mercator, kaj pro ties portretoj de Francis Drake. Li helpis fari el Amsterdamo la centron de la kartografio en Eŭropo en la 17a jarcento.
Cetea (Galda de Jos)
Cetea (ĉetea) (hungare: Csáklya [ĉAkja], germane: Hagendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Aiud. Administre ĝi apartenas al Galda de Jos.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1424 loĝantojn (rumanoj); en 1992 605 (rumanoj).
Kantono Cass
La nomo Kantono Cass - angle Cass County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Iguala de la Independencia
Iguala de la Independencia estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Iguala de la Independencia. Iguala de la Independencia apartenas al la regiono Norte, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordoriento de Guerrero. Al ĝi ankaŭ apartenas dek-kvin aliaj komunumoj. Al Iguala de la Independencia apartenas entute 89 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12035.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 128444 loĝantojn. El tiuj estis 61345 viroj kaj 67099 virinoj. La komunumo havas surfacon de 567,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 720 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1100 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 28,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 108903 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2525 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,32 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
79486 de la loĝantoj de Iguala de la Independencia en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 8412 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 10,58 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 12,43 % (5324 el 42836 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 8,43 (3088 el 36650 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 108903 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 94078 apartenis al la katolika religio. 14825 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
15530 Kuber
15530 Kuber estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Heřmánky (Dubá)
Heřmánky (Hirschmantel) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dubá. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 km nordokcidente de Dubá. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
15530 Kuber
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de  Catharine M. Kuber, finalistino de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001.Ŝi estis lernantino ĉe la Reyburn Intermediate School de Clovis (Kalifornio, Usono).
Heřmánky (Dubá)
Heřmánky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,76 km².
Dolní kaj Horní
La konservita Heřmánky havas du partojn, Dolní kaj Horní. Dolní Heřmánky estas laŭlonge laŭ ŝoseo ĝis Dlouhý důl. Horní Heřmánky estas je 1 km pli malproksimen al nordo sur plataĵo direkte al vilaĝo Loubí. Ĝi estas pli malnova kaj pli malgranda. En la jaro 1542 estis farita enskribaĵo, ke ĝi apartenis al burgeto Chudý hrádek kaj kun ĝi al Vartnenberkidoj. Post morto de Wallenstein Isabela Kateřina naskita Harrachová Heřmánky enmebrigis sub sia senjorujo Nový Zámek (la hodiaŭa Zahrádky). Post ŝi la senjorujon ekprenis Kounicové.
Alia Heřmánky
En iama distrikto Dubá estis ankoraŭ unu Heřmánky, kreitas de ses disigitaj konstruaĵoj inter Dubá kaj Dražejov. Post la jaro 1960 kvin el ili estis detruitaj, la lasta konservita, iama gastejo, estis administre enmembrigita en vilaĝon Rozprechtice.
Naturmemorindaĵo
Sur katastroj de vilaĝoj Heřmánky, Hvězda kaj Litice estis en la jaro 1998 proklamita naturrezervejo Vlhošť. La katastra teritorio Heřmánky estas samtempe konsisto de zono de speciala konservado Roverské skály.
Emília Péterfy
PÉTERFY Emília (pe:terfi) estis rumanuja hungara verkistino, poetino, lernolibroverkistino naskita en Homoródalmás la 15-an de novembro 1915 kaj mortinta en Kluĵo la 13-an de junio 2000.
Biografio
Emília Péterfy havigis diplomon de bazlernaja instruisto en porinstruista instituto de Kluĵo (1934). Ŝi instruis en 1938 en Cubleşu Someşan, en 1939 en Dragu, ekde 1941 en Deuşu, ekde 1943 en Kluĵo, kie ekde 1948 ŝi instruis en la prakatikanta lernejo de porinstruista mezlernejo. Ŝi estis redaktorino de didantika eldonejo de Kluĵo (1951-57), poste lektorino ĝis sia pensiuliĝo en 1972 de la Pedagogia Perfektiga Instituto. Ŝi havis la distingon Meritinstruisto (1964).
Zádveřice-Raková
Municipo Zádveřice-Raková en Ĉeĥio troviĝas en distrikto Zlín, regiono Zlín. En ĉi tie vivis.
La municipo estiĝis en la jaro 1960 pro kunigo de du municipoj. Ĝi situas en valo de rivereto Lutoninka apud ŝosea kaj fervoja kunigoj al Zlín kaj al Vizovice. Proksimume 3 km norden de Zádveřice troviĝas en malgranda valo Raková, pli malgranda parto de la municipo. La plej alta punkto en la ĉirkaŭaĵo estas monto Tlustá hora (480 m s.m.).
Partoj de municipo
La municipo konsistas de du partoj:
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo Zádveřice devenas el la jaro 1261.
Strč prst skrz krk
Strč prst skrz krk estas ĉeĥa kaj slovaka langorompilo kun signifo "Ŝovu fingron tra la kolo.".
La frazo estas konata pro tio, ke ĝi tute ne enhavas vokalojn. Anstataŭe, kernojn de ĉiuj silaboj en ĝi kreas silabaj konsonantoj ("r", en similaj frazoj ankaŭ "l" aŭ "m"). Ĝi estas ofte uzata kiel ekzemplo de tiuspeca frazo dum lernado de la ĉeĥa kiel fremdlingvo. Fojfoje en Ĉeĥio kaj Slovakio oni uzas ĝin por pritaksi ĉu koncerna persono estas aŭ ne estas ebria.
La frazo estas ankaŭ subtitolo de la svisa gazeto La Distinction.
En la ĉeĥa lingvo ekzistas ankaŭ pli longaj tiuspecaj frazoj, kiel "Smrž pln skvrn zvlhl z mlh." ("Morkelo plena je makuloj malsekiĝis pro nebuloj.") aŭ eĉ "Prd krt skrz drn, zprv zhlt hrst zrn." ("Furzis talpo tra gazono, unue glutinte manplenon da greno."), kvankam tio jam dependas de neregulaj kaj arĥaiĝintaj vortformoj.
Eszter Takáts
Eszter Takáts [ester takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Takáts Eszter Annamária estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto (aldo), tekstopoeto).
Eszter Takáts naskiĝis la en Pécs.
Biografio
Eszter Takáts frekventis muzikan bazlernejon, baldaŭ ankaŭ muziklernejon en sia naskiĝurbo. Ŝi kantadis en pluraj korusoj, poste ŝi estis memlernanto de gitaro. Ŝi akiris diplomon en Universitato de Pécs, poste ŝi estis aktiva sole, duope aŭ kun muzikgrupo en muzika vivo de Pécs. En 2009 ŝi translokiĝis en Budapeŝton, kie ŝi daŭrigis la koncertojn.
Haut-Vully
Haut-Vully (malnova germanlingva nomo Oberwistenlach) estas komunumo en la Lagodistrikto en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1369 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Haut-Vully situas ĉe la norda flanko de la Lago de Morato. En nordo de la komunumo pasas la Kanalo de la Broye, kiu konektas la lagon de Morato kun la Lago de Neŭŝatelo. La komunumo konsistas el la kvin vilaĝoj Môtier (la ĉefloko de la komunumo sur alteco de 434 m s.m. ĉe la lagobordo), Mur (sur alteco de 485 m s.m. apud la okcidenta komunumlimo, kiu estas ankaŭ la kantonlimo, la okcidenta parto de Mur apartenas al la vaŭda komunumo Vully-les-Lacs), Lugnorre (sur alteco de 507 m s.m., sur teraso ĉe la sudokcidenta deklivo de la Monto Vully), Joressens (sur alteco de 465 m s.m., ĉe la nordokcidenta deklivo de Monto Vully super la ebenaĵo de Cudrefin), kaj Guévaux (sur alteco de 439 s.m. tute en okcidento ĉe la bordo de la lago kaj apud la komunum- kaj kantonlimo, la okcidenta parto de Guévaux apartenas al la vaŭda komunumo Vully-les-Lacs).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,58 km², de kiuj 13,2% estas kovritaj de arbaro, 70,4% servas por agrikulturo kaj 13,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Haut-Vully limas en nordo al Ins (BE), en oriento al Bas-Vully, en sudo al la Lago de Morato, en okcidento al Vully-les-Lacs (VD), kaj en nordokcidento al Coudrefin (VD).
Trafiko
Tra Haut-Vully pasas laŭlonge de la lagobordo la vojo n-ro 3410 de Sugiez al Salvaux. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 8 kilometrojn oriente de la komunumo apud Kerzers. Per poŝtaŭtolinio de Sugiez al Lugnorre la komunumo estas konektita al la publika transportreto. En Môtier troviĝas krome ŝiphaltejo, per kiu la komunumo estas konektita al la ŝipreto sur la lagoj de Morato, Neŭŝatelo kaj Bielo.
Lingvoj
La oficiala lingvo de la komunumo estas la franca, kiun parolas 58,3 de la loĝantaro. Ekzistas tamen granda germanlingva malplimulto, kiu nombris okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 36,5 % de la loĝantaro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Haut-Vully datiĝas el la jaro 968 kiel Vuisliacense. Estis trovitaj lagobordaj setlejoj en Haut-Vully, kiuj datiĝas el la neolitiko kaj la bronzepoko. Dum mezepoko Lugnorre estis aparta senjorujo, kiu apartenis dumtempe al la Grafoj de Neŭŝatelo sed estis vendita en la jaro 1469 al la urbo de Morato, kiu kiu ĝi fariĝis ĝis la Helveta Revolucio komuna havaĵo de laurboj Berno kaj Friburgo. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Môtier kaj Mur apartenis al la distrikto Morato, dum Lugnorre kaj Joressant apartenis al la distrikto Avenches. Ek de 1803 ĉiuj vilaĝo de la komunumo Haut-Vully apartenis al la distrikto Morato, kaj ek de 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio fariĝis komunumo de la friburga Lagodistrikto. En la jaro 1980 la civitanoj de Bas-Vully malakceptis kunigon de la du komunumoj Haut-Vully kaj Bas-Vully, kial ili restis ĝis nun sendependaj.
3949 Mach
3949 Mach estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstria fizikisto kaj filozofo Ernst Mach (1838–1916), ĉefe konata pro la maĥ-nombro kaj la kosmologa principo de Mach.
Gewandhaus
La koncertdomo Gewandhaus en Lepsiko kaj du ankaŭ Gewandhaus nomitaj antaŭantaj domoj alilokaj estas ekde 1781 hejmloko de la Gewandhausorchester Leipzig, samkiel de la Gewandhaus-orgenisto, de la Gewandhaus-ĥoro, de la Gewandhaus-infanĥoro kaj diversaj ensembloj.
Oni konstruis la domon en 1498 en la urbocentro de Lepsiko kiel armilodomo. Post la ekuzo de la unua etaĝo kiel foirodomo de la drapaĵo- kaj lanaĵokomercistoj oni baldaŭ nomis la domon Gewandhaus.
En 1743 kuniĝis dek ses komercistoj, por fondi la koncertasocion granda koncerto. Ĝi unue konsistis el 16 muzikistoj. Post translogkiĝo en la foirdomon de la drapaĵokomercistoj en la jaro 1781 la orkesto ricevis la nomon "Gewandhausorchester".
1780–1781 la urbo komisiis Johann Carl Friedrich Dauthe enkonstrui en la duan etaĝon koncertejon. La praa Gewandhaus travivis multajn praprezentadojn de gravaj verkoj de la klasika muziko, kiuj hodiaŭ apartenas al la normrepertuaro de la tutmonda koncertado. Unu el la gravaj orkestrestroj de la Gewandhaus-orkestro estis Felix Mendelssohn Bartholdy. La 11-an de decembro 1884 oni malfermis novan koncertejon en la muzikista kvartalo sudokcidente de la malnova urbo, nomita Nova Gewandhaus. La koncertodomo ricevis grandan salonon kun 1700 sidlokoj kaj ĉambromuzika salonon kun 650 lokoj. Novembre 1936 la nazioj neniigis la Mendelssohn-monumenton, kiu staris antaŭ la koncertdomo. Post kiam dum la Dua mondmilito aliancaj bomboj detruis la koncertdomon, ĝi translokiĝis unue en provizoran konstruaĵon.
La 20-an de januaro 1977 oni ekkonstruis novan Gewandhaus en la urbocentro vidalvide de la Lepsika opererejo. La Gewandhaus estis la unua kaj ununura novkonstruaĵo de nura koncerthalo en la GDR – aliajn grandprojektojn en la GDR tamen oni ofte planis kiel multfunkciaj konstruaĵoj. Ĝin projektis kaj konceptis Rudolf Skoda. Sighard Gille kreis 1980–1981 por la promenhalo grandan plafonpentraĵon. La inaŭguran koncerton la 8-an de oktobro 1981 estris Kurt Masur, kiu estas la iniciinto por la novkonstruaĵo.
11117 Giuseppeolongo
11117 Giuseppeolongo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Giuseppe O. Longo, sciencan direktoron de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo. Li tenas katedron pri Informteorio ĉe la Departemento de Inĝenierarto de la Universitato de Triesto, kaj li estas konata pro multenombraj libroj pri matematiko, lingvistiko kaj komunikado ; li estas fakulo pri artefarita intelekto.
Astura naciismo
La astura naciismo estas politika kaj socia movado kiu konsideras ke Asturio devas havi plej grandan memregecon aŭ ke ĝi estas nacio kaj ĝi postulas la rajtojn kiujn ĝi havus kia la rajto de memdetermino laŭ la naciistoj. La arierado de la asturiaj kulturo kaj lingvo estas unu el ties penadoj.
Károly Császár (instruisto)
Károly Császár [kAroj ĉAsAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Császár Károly estis hungara instruisto, matematikisto, monaĥo.
Károly Császár naskiĝis la  1842 en Pest (urbo). Li mortis la 1891 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Császár frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, eĉ li aliĝis al la piaristoj. Post la abituriento en 1862 li instruis en diversaj urboj de Hungara reĝlando, poste jam en la ĉefurbo Budapeŝto, kie en 1866 li faris matematikan ekzamenon. En 1869 li estis lernejestro en Kolozsvár, kie li forlasis la ordenon, eĉ li iĝis kalvinano. En 1871 li revenis al Budapeŝto por instrui, sed ekde 1882 li estis konsilisto de asekura kompanio.
Oŭrikurio
Oŭrikurio (latine Syagrus coronata) estas brazila palmarbo kun bersimilaj nuksoj. Ĝi povas kreski ĝis 12 metroj kaj havas 2 metrajn foliojn. Ĝi estas la plej impona palmarbo de preskaŭdezerta zono de brazila nordoriento. Ĝi okazas ĉefe en Bahio.
Oŭrikuriaj nuksoj estas gravaj al kelkaj indiĝenaj popoloj de Pernambuko kiuj manĝas ilin dum religiaj cerimonioj. De tiu, kun influo de katolikismo, venas folklora brazila moro de fari manĝeblajn rozariojn de tiuj nuksoj kiujn oni povas trovi en bazaroj de brazila nordoriento.
2579 Spartako
2579 Spartako estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la trakan gladiatoron Spartacus, ribelintan kontraŭ Romio.
Algar de Mesa
Algar de Mesa estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas la lasta municipo de la valo de la rivero Mesa en la Provinco Gvadalaĥaro antaŭ la eniro de la rivero en la Provinco Zaragozo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas algareño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 62 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,6 loĝ/km².
Situo
Algar de Mesa situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la nord-orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 911 m super marnivelo; je 130 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 23,88 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°08′07″N 1°57′29″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 62, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Algar de Mesa, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Algar de Mesa kie oni falis al la nunaj 62.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Rullagro
Rullagro estas tipo de lagro, ĝis estas bazita sur la principo de rulado anstataŭ de glito. La glitan froton oni anstataŭigas per rula froto, kiu estas multe pli malgranda. Ĉe glitlagro estas la koeficiento de froto dum la duonlikva froto 0,01 kaj ĉe la likva froto ĝi sinkas sub 0,01. Ĉe globlagroj kaj rulet-lagroj estas la koeficiento de froto 0,001 ĝis 0,003. Tiajn malgrandajn valorojn de frot-koeficientoj ĉe glitlagroj povas atingi nur la plej perfekte produktitaj segmentaj lagroj dum likva froto kaj dum plena funkciado. Dum ekiro estas ilia koeficiento de froto multe pli granda ĉar komence la froto estas duonseka kaj duonlikvaĵa. Rullagrojn oni dividas je radialaj kaj aksaj. Plejparto de la radialaj lagroj povas reteni ankaŭ laŭaksajn fortojn kaj kelkaj specoj de la aksaj lagroj povas reteni ankaŭ la radialajn fortojn. Diferenco inter tiuj du specoj de lagroj ne estas tiel unusenca kiel ĉe la glitlagroj. La rullagro konsistas kutime el interna ringo kaj ekstera ringo, el rulkorpoj kaj el kaĝo tenanta la rulelementojn en reciproke ĝustaj distancoj kaj malhelpanta ilian reciprokan froton. La rulaj korpetoj, interna kaj ekstera ringo, estas produktataj el tre malmola, speciala kromia aŭ kromi-nikela ŝtalo. Oni ilin hardas. Kaĝoj produktitaj el lado estas malpezaj, oni povas ilin facile produkti per premado kaj ili ne kaŭzas grandan reziston al lubrikaĵo. Nur ĉe kelkaj specoj de pli grandaj lagroj oni produktas la kaĝojn el speciala gisfero, latuno, el malpezaj metaloj aŭ el sinteza rezino armita per teksaĵo. La tutan lagron oni metas en lagro-skatolon kiel ne-malmulteblan tuton.
Radialaj rul-lagroj estas dividitaj:
Aksaj rul-lagroj estas dividataj laŭ la speco de rulaj korpoj globaj kaj ruletaj (bareletaj) kaj laŭ la direkto de ŝarĝo je unudirektaj kaj ambaŭdirektaj.
Подшипник
Glitlagro
Glit-lagroj havas du ĉefajn komponentojn: eksteran lagro-korpon kaj internan lagro-kusineton. La lagro-korpo havas ofte komplikan formon, tial ĝi estas kutime elfandita.
Radialaj glit-lagroj estas konstrukciataj laŭ jenaj principoj: La ĉefa premo de pivoto aŭ ŝafto direktiĝu ĉiam kontraŭ la korpo de lagro, neniam kontraŭ la kovrilo, la interno de lagro estu likimuna por lubrikaĵo, la muntado kaj malmuntado de la ŝafto, kusinetoj kaj de la lagro-korpo estu facila. Ĉe konstrukciado de kusineto oni devas respekti tiujn ĉi postulojn: kusineton oni devas sekurigi kontraŭ laŭaksa ŝovo (tial la kusineto apogas sin per siaj randaj flanĝoj je korpo de lagro), kusineto devas esti sekurigita kontraŭ turniĝado per blokantaj ŝraŭboj aŭ per alfandita tenon, la kusineto estu facile ŝanĝebla. Tial oni produktas dividitajn kusinetojn, kiujn post depreno de lagro-kovrilo oni povas elpreni sen demuntado de lagro-bazo.
Aksaj glit-lagroj
Cécile Charlotte Sophie Mendelssohn Bartholdy
Cécile Charlotte Sophie Mendelssohn Bartholdy (naskiĝinta Jeanrenaud, *10-an de oktobro 1817 en Lyon; † 25-an de septembro 1853 en Frankfurto ĉe Majno), estis edzino de Felix Mendelssohn Bartholdy kaj patrino de la historiisto Carl Wolfgang Paul Mendelssohn Bartholdy (1838–1897) samkiel de la kemiisto Paul Mendelssohn Bartholdy (1841–1880). Ŝi konatiĝis kun Mendelssohn Bartholdy 1836 en Frankfurto, kiam li direktis la tiean Cäcilien-Chor anstataŭante la malsaniĝintan Johann Nepomuk Schelble. La paro gefianĉiĝis la 9-an de septembro kaj geedziĝis la 28-an de marto 1837 en la franca reformita preĝejo je Frankfurto. Ili havis kvin gefilojn, kiuj ĉiuj naskiĝis en Lepsiko, ĉefa agadotereno de Mendelssohn:
Portsmouth
Portsmouth estas kaj urbo kaj unuara instanco en la angla regiono Sud-orienta Anglio.
Mozzanica
Mozzanica estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Caravaggio, Castel Gabbiano (CR), Fara Olivana con Sola, Fornovo San Giovanni kaj Sergnano (CR).
Portsmouth
Ĝis 1997 ĝi estis parto de la provinco Hampshire.
Ĝi estas la sola brita urbo situanta sur insulo (Portsea Island), kaj estas grava militarmea haveno kun longa historio. Inter la vizitindaĵoj estas HMS Victory, la flagŝipo de admiralo Horatio Nelson, la Mary Rose (tudora militŝipo), HMS Warrior (deknaŭa-jarcenta militŝipo), anglikana kaj romkatolika katedraloj, kaj kastelo.
Dum la dua mondmilito granda parto de la urbo detruiĝis pro bomboj.
En la sportmondo Portsmouth famas pro sia futbal-klubo.
La loĝantaro de la urbo estis de 190 000 personoj en 1997 kaj la areo estas de 40 km²
Landport estas distrikto en la centro de la insulo Portsea kaj parto de la urbo Portsmouth.
Mozzanica
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Stefano, kaj la komunuma festotago estas la kvara dimanĉo de septembro.
Sinagogo de Kolonjo
La sinagogo de Kolonjo (germane Kölner Synagoge) situas en la urboparto Neustadt-Süd ("suda novurbo") en la strato Roonstraße vidalvide de la placo Rathenauplatz. Ĝi estas centro de la religia kaj kultura juda vivo en la urbo Kolonjo, dokumentita ekde la jaro 321: en tiu jaro la romia imperiestro Konstanteno la Granda permesis, ke ankaŭ judaj civitanoj rajtu elektiĝi en la konsilion de la romia urbo Kolonjo, latine nomata Colonia Claudia Ara Agrippinensium. Internacian atenton la sinagogo havis en aŭgusto 2005, kiam la papo Benedikto la 16-a dum la katolikaj Mondaj Junularaj Tagoj 2005 vizitis ĝin - temis pri la entute unua vizito de papo en juda preĝejo de Germanio.
Historia fono
Post kiam la en 1861 en maŭra stilo konstruita antaŭa ĉefa urba sinagogo en la strato Glockengasse ne plu havis sufiĉan lokon por la kreskanta urba juda komunumo, por la pli liberalaj membroj de la komunumo en la jaroj 1895 ĝis 1899 gvide de la kolonjaj arkitektoj Emil Schreiterer kaj Bernhard Below konstruiĝis nova sinagogo en novromanika stilo. La U-forma konstruaĵaro kun tufŝtona fasado en sia centro havas kupolan salonon kun krucforma fundamento kun antaŭhalo - ĝin flankigas kvaretaĝaj kromĉirkaŭaĵoj. Kadre de la naziaj pogromoj de novembro 1938 ĉiuj sep urbaj sinagogoj estis interne detruitaj, la aliaj ses komplete neniiĝis, dum de la sinagogo Roonstraße restis la muroj, kiuj tamen dum la Dua Mondmilito per bomboj de la Aliancanoj plie difektiĝis. Post la milito la okcidentgermania federacia kanceliero kaj antaŭa kolonja ĉefurbestro Konrad Adenauer kun aliaj urbanoj engaĝiĝis por restaŭrado kaj remalfermo de la sinagogo. La 20-an de septembro 1959 la konstruaĵo reinaŭguriĝis - fasade en proksimume origina formo, sed interne en pli simpla stilo. La strata fasado havas triarkan enirejon (simile al multaj aliaj sinagogoj, ekzemple la impresa nova sinagogo de Berlino) kaj super ĝi grandan rozfloroforman vitralon. La centra salono, antaŭe kovrita per kupolo, deekstere rekoneblas per romanikaj fenestroj, piramida tegmento kaj sveltaj angulaj turetoj laŭ bizancaj modeloj.
La sinagogo nuntempe
La sinagogo uzatas kiel kunvenejo kaj kiel preĝejo. La konstruaĵo havas koŝeran restoracion, bibliotekon, muzeon, junularan centron kaj festan salonon. Pliaj sociaj servoj de la urba juda komunumo kun maljunulejo kaj flegejo situas en la la juda socia centro ĉe la stratoj Ottostraße/Nußbaumerstraße en la urboparto Ehrenfeld - ankaŭ tiu konstruaĵo estas historia. La sinagoga ĉefsalono havas lokojn por 800 viroj kaj 600 virinoj. En memoreja halo tabulo de la vortoj "Vi eniranta tiun-ĉi halon - restu en silenta memoro de la pli ol ses milionoj da senkulpe murditaj fratinoj kaj fratoj" memorigas pri la holokaŭsto.
La sinagogan toraon el la pli malnova sinagogo de la strato Glockengasse dum la pogromo de novembro 1938 savis kaj poste de detruo kaŝis la katolika pastro Gustav Meinertz - ĝis la jaro 2007 ĝi ekspoziciiĝis en vitra ŝranko de la sinagoga enirejo. Post restaŭrado, kies kostojn de 12 00 Eŭroj transprenis la katolika ĉefepiskopejo de Kolonjo, la torao nun denove povas praktike uziĝi en la juda liturgio.
Transiro al liturgio de ortodoksa judismo
En la sinagogo Roonstraße ĝis la Holokaŭsto praktikiĝis la liberalisma juda rito (diservoj kun netradiciaj orgeno kaj koruso, sed same kun tradicia divido inter viraj kaj virinaj preĝantoj). La sinagogo kiel ĉiuj aliaj urbaj sinagogoj krom la separatisma komunumo Adas Jeŝurun) apartenis al unueca urba juda komunumo. Post la Dua Mondmilito pro la malgranda nombro de pretervivintaj kolonjaj judoj, kaj pro la precipe ortodoksaj novaj komunumanoj el orienta Eŭropo, transpreniĝis la ortodoksa juda rito de judaj diservoj.
Aldona liberalisma juda komunumo
Ekde la jaro 1996 en Kolonjo ekzistas malgranda liberalisma juda komunumo de proksimume 100 membroj, la juda liberala komunumo Kolonjo Geŝer Lamasoret (hebree por "ponto al la tradicio"). Ĝi membras en la Unio de progresemaj judoj en Germanio, kaj al la sinagoga komunumo de Kolonjo nur ligiĝas pere de kelkaj urbaj judoj kiuj membras en ambaŭ komunumoj. La malgranda sinagoga salono de la liberalisma komunumo situas en subetaĝo de luteranisma kapelo en la urboparto Riehl.
Franca Aerforto
La Franca Aerforto aŭ Franca Aerarmeo (Armée de l'Air Française, laŭvorte Aerarmeo) estas la aerforto de la Francaj Armitaj Fortoj, kiun ĝi komponas kune kun la Terarmeo, la Mararmeo, la Nacian Gvardion kaj la Ĝendarmaron de la Franca Respubliko. La Prezidento de Francio estas la estro de la armitaj fortoj kun la titolo chef des armées (ĉefo de la armeoj).
La Franca Aerforto estis formita en 1909 kiel Service Aéronautique (aviadila servo), nome serva branĉo de la Franca Armeo, kiu poste sendependiĝis kiel militista branĉo en 1934. La nombro de funkcieblaj aviadiloj ene de la Franca Aerforto estas varia depende el la fonton, tamen fontoj el la Franca Ministerio de Defendo havigis ciferon de 658 aviadiloj en 2014. La Franca Aerforto havas 225 batalaviadiloj funkcieblaj, el kiuj majoritato estas 117 Dassault Mirage 2000 kaj 108 Dassault Rafale. Je 2017, la Franca Aerforto havis dungite totalon de 41 160 regula personaro. La rezervuloj de la aerforto konsistis el 5 187 personoj de la Operaca Rezervo.
Dobešov (Odry)
Dobešov (Dobischwald) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Odry en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km okcidente de Odry. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 81 adresoj.
Dobešov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 12,26 km².
Tramtransporto en Marsejlo T1
Tramtransporto en Marsejlo T1, nome Linio T1 reprenis la itineron de la antaŭa tramvojo « 68 », kun plilongigo al la ĉirkaŭurbo. Ĝi kunligas Les Caillols (oriente de Marsejlo) al la urbocentro trairante le tunelon de la Plaine por alveni rekte sub la Canebière. Tiu linio havis trafikon de pasaĝeroj pomonate en 2008, kaj ĝia trafiko daŭre kreskas.
NGC 3424
NGC 3424 (aliaj indikoj — UGC 5972, MCG 6-24-25, ZWG 184.28, KUG 1048+331, IRAS10489+3309, PGC 32584) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Galda de Sus
Galda de Sus [hungare: Felsőgáld], germane: Oberhanendorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Alba Iulia. Administre ĝi apartenas al Galda de Jos.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 114 loĝantojn (rumanoj); en 1992 763 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1648. Ĝis 1919 Felsőgáld apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér).
József Szigeti (aktoro)
József SZIGETI [jOĵef sigeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szigeti József estis hungara dramisto, aktoro, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1882), membro de Societo Kisfaludy (1865). Lia filino estis Jolán Szigeti. József Szigeti naskiĝis kiel Tripammer József la 1822 en Veszprém (urbo). Li mortis la 1902 en Budapeŝto.
Biografio
József Szigeti frekventis lernejon en Pest (urbo), poste li debutis kiel aktoro en Jászberény en 1841. Post 3 jaroj li jam ricevis rolojn en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li restis 50 jarojn. Ekde 1865 li edukis en la aktora altlernejo. Li pensiuliĝis en 1895.
Dum sia vivo li verkis ankaŭ teatraĵojn, kiuj estis prezentitaj ekde 1846 en Nacia Teatro. Li verkis 12 teatraĵojn prezentitajn resume 237-foje.
(7969) 1997 RP3
(7969) 1997 RP3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Miŝtekoj
La miŝtekoj estas etno de Meksiko, ŝtato kie ili estas la kvara malplimulto indiĝena post la aztekoj, la majaoj kaj la zapotekoj. Ties teritorio estas konstituata de Miŝtekio, montara regiono kiu situas inter la aktualaj subŝtatoj de Guerrero, Oaxaca kaj Puebla. La vivkondiĉoj en tiu areo estas malfacilaj kaj pro tio multaj miŝtekoj devis elmigri el ties komunumoj. La ĉefaj almigraj lokoj de la diasporaj miŝtekoj estis urbaj areoj de Oaxaca, Puebla kaj la Metropola Zono de la Valo de Meksikurbo; el la lastaj jardekoj de la 20a jarcento, la terkultivejoj de Sinaloa kaj Baja California allogis multajn el ili. En la unuaj jaroj de la 21a jarcento, en Usono estas ĉirkaŭ 100,000 miŝtekoj.
En Esperanto
La revuo "Kuriero" de Unesko dediĉis sian numeron n-ro 1 de januaro-marto 2019 al la temo de indiĝenaj lingvoj okaze de la proklamo de 2019 kiel Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj. En tiu numero la artikolo Miŝtekoj el Meksiko scipovas la lingvon de la naturo de Aracely Torres Morales, tradukita de Pablo León, parolas pri la tradicia sciaro de Miŝtekoj pri la natura ciklo kaj nun pri la klimata ŝanĝo.
Sennecey-le-Grand (stacidomo)
Sennecey-le-Grand estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Sennecey-le-Grand, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Internacia Verkista Programo (IWP)
La Internacia Verkista Programo (International Writing Program - IWP) estas verkista rezidejo por internaciaj artistoj en Iowa City, Usono. Ekde 2014, la programo ofertas retajn kursojn al multaj verkistoj kaj poetoj tra la mondo. Ekde ĝia komenco en 1967, IWP gastigis pli ol 1500 novajn kaj establitajn poetojn, romanverkistojn, dramistojn, eseistojn kaj ĵurnalistojn el pli ol 150 landoj. Ĝia ĉefa celo estas enkonduki talentajn verkistojn al la verkista komunumo en la Universitato de Iowa, kaj provizi al la verkistoj periodon de optimumaj kondiĉoj por sia kreiva laboro.
Ĉina korneto
La ĉina korneto (ankaŭ nomata ĉina trumpeto) estas blovinstrumento uzata en la tradicia kuba muziko kaj estas fakte la ĉina istrumento suono (vidu foton supre). Ĝi havas duoblan anĉon kaj estas per tio parenca kun la hobojo kaj la ŝalmo. Ĉinaj enmigrintoj enportis la suonon dum la epoko de la hispana kolonia regado. Ekde 1848 alvenis multaj ĉinaj salajrosklavoj al Kubo, kiuj sumiĝis je kelkaj cent miloj en 1860.
La uzo de la ĉina korneto en la kongao de la karnavaloj de Santjago, komenciĝis per la alveno de la unuaj ĉinaj enmigrantoj sur la insulon. La corneta china fariĝis neforprenebla kaj deviga parto de la santjagaj karnavalaj grupoj, en kiuj ĉiuj homoj dancas tra la stratoj, sekvantaj la sonon de la kongao, kiun estras la ĉina korneto. La uzo de ĉi tiu instrumento ankaŭ eniris en kelkajn formojn de la son. La ludantoj de la ĉina korneto kutime ne estas de ĉina origino aŭ praularo. La stilo de la instrumento pli proksimas al la diatona gamo de la kreola muziko kuba ol al la kvintona gamo propra de la tradicia suona ĉina.
Krom tiu ĉi uzo en Kubo ankaŭ la kanada ĵazo-saksofonisto kaj -flutisto Jane Bunnett uzis la ĉinan korneton en sia muzikistaro de afrikokuba ĵazo.
La ĉina korneto en la literaturo
Uzadojn de la ĉina korneto en la kubaj karnavaloj kaj en la karnavalaj prezentogrupoj de la ĉina kvartalo de Havano kolektis kaj priskribis la kuba verkisto Daína Chaviano en sia romano La isla de los amores infinitos.
Kate Carmack
Shaaw Tláa, konata ankaŭ kiel Kate Carmack (naskiĝis ĉ. 1862; mortis la 29-an de marto 1920) estis Tagiŝino, kiu naskiĝis ĉe la lago Bennett.
Ŝi vivis kun siaj gepatroj kaj sep gefratoj ĉe Carcross, Jukonio, Kanado. Ŝia patro, Kaachgaawáa, estis la ĉefo de la tlingita korvo-klano, ŝia patrino, Gus’dutéen, ano de la tagiŝa lupo-klano.
Ŝia nomo signifas en la tlingita lingvo "patrino de gumbota ĉitono (Cryptochiton stelleri)".
Vivo
Komence de 1889 kaj dum la sekvaj ses jaroj la paro vivis en la regiono de Fortymile. Carmack serĉis oron, kaptis bestojn kaj komercis, dum Kate kudris vintrajn vestojn, kiujn ŝi vendis al orserĉistoj. Naskiĝis filino, Graphie Grace Carmack en 1893 en Fort Selkirk (ŝi mortis la 29-an de marto 1920 en Carcross).
Kate kaj ŝia edzo fiŝkaptis salmojn ĉe la enfluejo de la Klondike aŭguste 1896, kiam grupo gvidata de ŝia frato kaj du nevoj venis viziti ŝin. La grupo poste malkovris oron ĉe Rabbit Creek (poste nomita Bonanza Creek), kio estigis la Alaskan orimpetegon. Iuj supozas, ke fakte Kate mem trovis la unuan oron.
Post riĉiĝo la Carmack translokiĝis al Kalifornio, kie vivis la fratino de George, Rose Watson (poste Rose Curtis). Iam Carmack forlasis Kalifornion, sed Kate daŭre vivis ĉe Rose.
Carmack edziĝis al Marguerite Laimee en 1900, en Olimpia, Vaŝingtonio. Kate, kiu ne kapablis pruvi, ke ŝi iĝis laŭleĝa edzino de Carmack, reiris al Carcross julie 1901.
Kate mortis pro gripo en 1920 en Carcross.
Ĉevalmuelejo
Malpli okulfrapa kaj pro tio malpli konata muelejotipo estas la ĉevalmuelejo.
Emil Nagel
Emil NAGEL laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagel Emil estis hungara kuracisto, kirurgo, okulkuracisto.
Ĉevalmuelejo
En antaŭaj tempoj ofte uzata por, per ĉevaltrakcio dum senventaj periodoj, tamen povante produkti farunon aŭ por mueli fagopiron (griaĵomuelejo). Sur la foto vi vidas varianton ĉe kiu la ĉevalo iras interne.
Emil Nagel
Emil Nagel naskiĝis la  1817 en Makó. Li mortis la 1892 en Budapeŝto.
Biografio
Emil Nagel frekventis gimnaziojn en Arad, Szeged kaj Pest (urbo). En 1834 li studis unu jaron en Universitato de Pest, poste en Vieno, kie li ricevis diplomon en 1841. Post siaj studoj li laboris en hospitalo en Vieno, poste en Temeŝvaro. En 1849 li rifuĝis de la hungaraj liberecbatalantoj al Vieno, kie li aliĝis al la armeaj kuracistoj. En Kecskemét li infektiĝis je tifo. Post la resaniĝo li laboris en Pest, Vieno, fine en Klausenburg. Li pensiuliĝis en 1868.
Fajnbeka priono
La Fajnbeka priono, Pachyptila belcheri, estas specio de marbirdo de la familio Procelariedoj. Ĝi troviĝas ĉe la sudaj oceanoj.
Taksonomio
La Fajnbeka priono estas membro de la genro Pachyptila, kaj kun la Blua petrelo formas la grupon de la prionoj. Siavice tiuj estas membroj de la familio Procelariedoj kaj de la ordo Procelarioformaj. La prionoj estas malgrandaj kaj tipe manĝas nur zooplanktonon; tamen kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Etimologio
La vorto Pachyptila derivas el la grekaj vortoj paĥis kaj ptilon. Paĥis signifas dikan aŭ fortikan kaj ptilon signifas plumon. Ankaŭ el la greka lingvo, priono devenas el la vorto priōn signife segilon, alude al ties segilecajn bordojn de la beko. La porspecia vorto belcheri aludas al la ornitologo Charles Frederic Belcher.
Priskribo
La Fajnbeka priono estas blugriza ĉe supraj partoj, kaj blanka sube. Ili havas malhelan markon kun formo de "M" ĉe dorso etende al flugilpintoj, kaj ties vosto estas kojnforma kun malhela pinto. Ili havas bluecan bekon kaj helbluecajn piedojn. Ili havas blankan superokulon kaj malhelan linion etende el sub la okulo al preskaŭ la kolo. Ties vosto estas kojnforma kaj griza kun nigra pinto.
Reproduktado
Ili estas ĉiujare reproduktuloj kaj la ino demetas po unu ovon ĉiusezone. Ambaŭ gepatroj respondecas pri la kovado de la ovo kaj pri la idozorgado ĝis elnestiĝo.
Manĝo
Kiel ĉiuj prionoj, ankaŭ la Fajnbeka priono manĝas zooplanktonon, per filtrado tra sia beko.
Teritorio kaj habitato
La Fajnbeka priono pasas la tuton de sia nereprodukta tempo ĉe oceanaj akvoj en la sudaj oceanoj. Ili reproduktiĝas ĉe la Krozetoj, la Kergelenoj, la Malvinoj kaj sur la Insulo Noir ĉe la marbordo de suda Ĉilio.
Valencia naciismo
La valencia naciismo, aŭ valenciismo, estas tendenco de politika penso kiu aspiras al la maksimuma nivelo de memregeco de la aktuala Valencia Komunumo, kiel konsekvenco de lia konsidero kiel politika nacio, nomita Valencia Lando, kio en lasta petskribo inkludus la rajton al la memdetermino de koncerna teritorio. Ĝia konsidero pri kio estus ĝia "kultura nacio", tamen, varias laŭ la historia momento, sed ĝenerale supozas ke la Valencia Komunumo dividas grandan parton de sia kultura kondiĉo kun Katalunio, Balearaj Insuloj, kaj Aragono, sen ke tiu influas ties "politikan kadron" difinitan, kiel estas strikte la aktuala Valencia Komunumo.
Edukado.net
Edukado.net estas retpaĝaro pri instruado de Esperanto. Ĝi celas ĉefe kunlaboradon inter Esperanto-instruistoj, sed estas ankaŭ helpilo por memlernantoj. La paĝaro estis lanĉita la kaj tute renovigita en 2005. Ĝi estas prizorgata de Katalin Kováts kaj subtenata de Esperantic Studies Foundation.
RITE
Edukado.net ofertas trejnkurson por instruemuloj de Esperanto. Temas pri RITE (Reta Instruista Trejnado ĉe Edukado.net). Ĝi celas doni eblon spertiĝi pri metodiko, teoria kaj praktika kaj akirigi instruspertojn al tiuj personoj, kiuj ne povas vizitadi ĉeestan kurson, trejnadon, aŭ pere de la reto volas refreŝigi siajn konojn kaj sub gvidado riĉigi sian ilaron kaj teknikojn por interese kaj moderne gvidi Esperanto-kursojn. Kadre de la studoj RITE disponigas ne nur metodikajn konojn kaj spertojn, sed la kursanoj studos kaj ekzameniĝos ankaŭ pri aliaj, komplementaj studobjektoj, ligitaj al pedagogio, al la internacia lingvo kaj al ties kulturo.
Al la temaro apartenos konoj kaj praktikaj agoj ekzemple rilate al aktivado en la movado. RITE ne donas oficialan institucian diplomon. La finstudintoj, post sukcesaj ekzameniĝoj kaj prezento de du provlecionoj (filmitaj aŭ antaŭ ĉeesta komisiono prezentitaj), ricevos atestilon, subskribitan de RITE-gvidanto kaj reprezentanto de alia partnera organizaĵo aŭ instituto. RITE ne celas anstataŭi la ĉeestajn kursojn (ekzemple la Lingvistikaj Studoj, kiuj okazas ĉe la Universitato Adam Mickiewicz en Poznano, kiuj ĝuste pro la fizika kunesto kaj konstanta uzo de lingvo en amika kaj kolega etoso ebligas ne nur sciojn, sed ankaŭ kreon de kontaktoj kaj personaj rilatoj) sed pro bezono de multaj esperantistoj ĝi ebligas fakan formadon en plifaciligita formo kaj propra ritmo por tiuj, kiuj troviĝas geografie for de ĉeestaj kursoj kaj en finance malavantaĝaj situacioj. La formado en RITE kaj la ĉeestaj trejnadoj komplementas unu la alian.
Ekparolu!
Doni eblon al la ĵuslernintoj de Esperanto parole apliki la lingvon, ensociiĝi kaj informi ilin pri la programoj, kursoj kaj pluaj ebloj de studoj Vaste eluzi la liberajn fortojn de la movadanoj partopreni en la plua edukado de komencintoj Fortigi la lokajn klubojn kaj la movadon
Tjaĉivka
Tjaĉivka aŭ Taĉivka, ukraine Тячівка estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto kaj municipo Tjaĉiv.
Situo
Tjaĉivka situas inter rojo kaj monto 390 m-ojn alta laŭ traira flankovojo.
Edukado.net
Ekparolu!
La nevo anoncas sin kaj ekrilatas kun Katalin Kovats. Poste la persono rajtas fari dek sesiojn kun diversaj geonkloj. Unu sesio daŭras 30 minutojn.
Naskiĝo kaj la unuaj jaroj
Vaŝingtono D.C., aprilo 2001. Dum kunveno de Esperanto-aktivuloj, laborantaj ĉirkaŭ ESF, leviĝis la ideo krei datumbankon por lerniloj, ekzercoj, neeldonitaj instrumaterialoj, kiujn la kolegoj kreas, uzas eble unufoje kaj poste forgesas en tirkestoj. Katalin Kováts esprimis ankaŭ alian bezonon de instruantaj kolegoj, nome informadon pri la ekzistantaj kaj eldonitaj lerniloj (libroj, film- kaj sonmaterialoj, afiŝoj kaj ludiloj), kiuj aperis dise en la mondo. Ilia nombro jam altas pli ol milon, kaj mankas bona gvidilo en la merkato por trovi la kvaliton kaj orienti la kolegojn pri la plej valoraj kaj uzindaj lerniloj. Surbaze de tiuj du ideoj Katalin jam en la sekvataga kunveno prezentis programproponon. Nome: skizon de retejo kun la menciitaj funkcioj kaj disponigeblon al la kolegoj pri pretaj ekzercoj, materialoj kaj informoj pri lerniloj. La ESF-kunveno donis liberan vojon al la plano kaj Katalin eklaboris pri la projekto. Hokan Lundberg faris la unuajn strukturojn ĉe la retejo.
La nova paĝaro estis lanĉita la 15-an de decembro 2001. Poste dum du jaroj Argilo (Clayton Smith, CA) kompletigis kaj kunkonstruis – laŭ la planoj de Katalin la unuan version de www.edukado.net. En tiu tempo por ajna eta ŝanĝo la redaktoro bezonis programistan helpon por aldoni ion ajn al la paĝaro. Tio ne povis daŭri plu.
Hatoro
Hatoro, egipte:  Hwt-Hr [hut-her; hut-hor]. Ŝia nomo signifas Domo de Horuso. Kiam diino Hatoro simboligas muzikon, amuzon kaj amon, estas prezentata kiel belega damo. Estas ankaŭ prezentata kun kapo de bovino kiel simbolo de la patrina amo. Oni kredis ke ŝi povis kuraci malsanulojn, kaj en ŝia granda templo de Dendero, pilgrimoj venis kun espero de resanigo. Ŝi ankaŭ regeneris la mortintojn kaj iĝis diino ankaŭ de la tombaroj.
Edukado.net
Naskiĝo kaj la unuaj jaroj
En 2005 nederlanda, ekstermovada entrepreno, financata de ESF, rekonstruis la paĝaron, metante ĝin sur bazon de memmanaĝa sistemo, kaj tiel donante liberajn manojn kaj multajn eblojn al la redaktoro mem, sen programista helpo riĉigi la paĝaron, plukonstrui ties eblojn. En tiu dua periodo multe helpis en la redaktado kaj per pretigo de tre valoraj materialoj Beatrice Allée (FR).
La kunlaboro kun la neesperanstita entrepreno fariĝis pli kaj pli malfacila kaj kosta kaj en 2009 montriĝis neceso je denova, tutnova rekonstruo de la retejo. La ĝis tiam plene subtena fondaĵo ESF ne plu povis subteni la rekonstruon, pro tio la redaktoro lanĉis kampanjon en Esperantujo por la rekreo de la retejo kaj savo de ties netaksebla materialo. En mirinde mallonga tempo kaj kun ĝis tiam senekzempla kompreno kaj subteno kuniĝis la necesa sumo (iom pli ol 35 miloj da eŭroj) por la kreado de tre moderna, longdaŭre bonkvalita paĝaro. Ĝi fariĝos fratino de pluraj paĝaroj, kreitaj kadre de E@I kaj tiel plifaciligas la kunlaboron de multaj retejoj en Esperantujo. La mastrumadon de la kunigita kapitalo mastrumas la Fondaĵo Edukado.net, kiu ekestis kaj estis registrita en julio 2009 en la nederlanda Komerca Ĉambro.
Igualapa
Igualapa estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Igualapa. Igualapa apartenas al la regiono Costa Chica, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sudokcidento de Guerrero kun limo al la pacifika oceano. Al ĝi krome apartenas dek-kvar aliaj komunumoj. Al Igualapa apartenas entute 16 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12036.
Edukado.net
Naskiĝo kaj la unuaj jaroj
La konstrulaboroj komenciĝis en la somero 2009 kaj daŭris unu jaron. Komence de somero 2010 la retejo pretiĝis laŭ la planoj de Katalin Kováts kaj en efektivigo de Studio GAUS. En la testado partoprenis Frank Huber (DE) kaj Mónika Molnár (CH).
Igualapa
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10312 loĝantojn. El tiuj estis 4992 viroj kaj 5320 virinoj. La komunumo havas surfacon de 266,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 460 metroj super la marnivelo.
Edukado.net
Naskiĝo kaj la unuaj jaroj
Ekde la naskiĝo de la ideo ĝis la nuna tempo la paĝaro estas redaktata kaj mastrumata de Katalin Kováts, kies laboron de tempo al tempo helpas kelkaj volontuloj, ĉefe ŝiaj eksstudentoj kaj familianoj.
Igualapa
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1200 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18 °C.
Edukado.net
Naskiĝo kaj la unuaj jaroj
Dum la Universala Kongreso de Esperanto en Roterdamo (2008) Edukado.net ricevis premion de UEA pro ĝia elstara agado por la Internacia Lingvo Esperanto. La diplomo estis transdonita al Katalin Kováts, redaktoro de la retejo, antaŭ milo da esperantistoj. La prestiĝa rekono de la plurjara agado estis feliĉiga agnosko.
Rilatoj kun aliaj organizoj
Edukado.net laboras kun la Ekzamenkomisiono de Universala Esperanto-Asocio por funkciigi la KER-ekzamenojn pri Esperanto. La redaktanto de Edukado.net, Katalin Kováts, samtempe estas la gvidanto de la Ekzamenkomisiono de UEA kaj organizas la ekzamensesiojn.
Igualapa
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 8635 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2241 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 25,95 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 8635 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 8359 apartenis al la katolika religio. 276 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kantono Castro (Teksaso)
La kantono Castro situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Dimmitt.
Rožňavské Bystré
Rožňavské Bystré [roĵnjavskE bistrE], hungare Sebespatak [ŝebeŝpatak], germane Neuhaus estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Rožňavské Bystré situas laŭ traira flankovojo. Rožňava troviĝas je 7 km-oj.