cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filipinsulo (Norfolko)
Filipinsulo aŭ en angla Phillip Island estas neloĝata insulo situanta je 6 km sude de Norfolk-Insulo en Sudokcidenta Pacifiko, kaj parto de la Norfolkinsularo, Aŭstralio. Ĝi estis nomita en 1788 de la leŭtenanto Philip Gidley King laŭ Arthur Phillip, la unua guberniestro de Novsudkimrio. Ĝi estas parto de la aŭstralia teritorio de Norfolkinsulo. Ĝi estas inkludita en la Nacia Parko Norfolkinsulo, same kiel la najbara Nepean, kaj ĉirkaŭ 10 % el la propra Norfolkinsulo. La Filipinsulo havas areon de 190 ha, nome 2.1 km el okcidento al oriento kaj 1.95 km el nordo al sudo, kun plej alta pinto, nome Jacky Jacky, 280 m super marnivelo. Ĝi havas formon kvazaŭ de hararsekigilo kun la buŝaĵo indikanta oriente. La insulo estas de vulkana origino, el bazalta tofo kaj lafo date el epoko Mioceno.
Alcolea de Calatrava
Situo
Alcolea de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 633 m; je 20 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 70.79 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°59′12″ N 4°06′55″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Servoj, konstruado. Komerco.
Historio
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.
Interesaĵoj
En Las Higueruelas troviĝas grava paleontologia kuŝejo datata en la Supra Plioceno malkovrita en 1935 de Fidel Fuidio. En 1971, 1990 kaj poste oni klasigis restojn de mastodontoj, gepardoj, rinoceroj, gazeloj, cervedoj kaj gigantaj testudoj. Parto de tiuj eroj estas ekspoziciitaj en la Provinca Muzeo de Ciudad Real, krom dioramo naturgranda kiu rekonstruas la pejzaĝon de la epoko.
Pontelandolfo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Campolattaro, Casalduni, Cerreto Sannita, Fragneto Monforte, Morcone kaj San Lupo.
Adam Hochschild
Adam HOCHSCHILD (/ˈhoʊkʃɪld/; 5a de Oktobro, 1942) estas usona verkisto, ĵurnalisto, historiisto kaj prelegisto. Lia plej bone konataj verkoj estas King Leopold's Ghost (La fantomo de la reĝo Leopoldo, 1998), To End All Wars: A Story of Loyalty and Rebellion, 1914–1918 (Por finigi ĉiujn militojn: Historio de fidelo kaj ribelo, 1914-1918, 2011), Bury the Chains (Kaŝu la katenojn, 2005), The Mirror at Midnight (La noktomeza spegulo, 1990), The Unquiet Ghost (La malsilenta fantomo, 1994), kaj Spain in Our Hearts (Hispanio en niaj koroj, 2016).
Hochschild gradiĝis en la Universitato Harvard en 1963 kaj pasigis someron laborante por kontraŭ-registara gazeto en Sudafriko kaj poste por mallonge por la civilaj rajtoj en Misisipio dum 1964. Poste li estis parto de la movado de Protestoj kontraŭ milito en Vjetnamio, kaj post kelkaj jaroj kiel ĵurnalisto, li laboris kiel verkisto kaj redaktoro de la maldekstra gazeto Ramparts. Meze de la 1970-aj jaroj, li estis kun-fondinto de la gazeto Mother Jones.
Rokhirundo
La rokhirundo (Ptyonoprogne rupestris) estas eta birdo el la familio de hirundedoj (Hirundinidae). La birdoj plejofte ne estas pli grandaj ol 15 centimetroj kaj estas proksimume samgrandaj kiel murhirundoj.
Dum la tuta jaro rokhirundoj troviĝas sur la Iberia duoninsulo, en suda Italio kaj en Grekio. Dum la reprodukta sezono ili ankaŭ aperas en Francio, Svislando kaj la Balkano. Alimaniere dirite la specio reproduktiĝas en la montaroj de suda Eŭropo, Mediteraneo kaj suda Azio. Multaj eŭropaj birdoj estas loĝantaj nemigrantoj, sed kelkaj nordaj reproduktantoj kaj plej parto de aziaj birdoj estas migrantaj. Ili vintrumas en norda Afriko aŭ Barato.
La rokhirundo estas 14–15 cm longa kaj iome simila laŭ kutimoj kaj aspekto al aliaj aeraj insektomanĝantoj, kiel la rilataj hirundoj kaj la nerilataj apusoj. Ĝi havas malhelbrunajn suprajn partojn kaj sablokolorajn subajn partojn, kaj montras blankajn “truojn” aŭ "fenestrojn" en la malferma vosto dumfluge; tiu vosto havas rektan bordon kaj ne forkoforman kiel aliaj genroj de la familio kiel la Bordhirundo, la Murhirundo aŭ la Kamphirundo aŭ la aliaj specioj de la genro Hirundo.
Ĝi simialaspektas al la Bordhirundo, sed la rokhirundo estas pli granda, pli malhela sube, kaj pli rimarkinde ne havas la brustozonon, dum la Bordhirundo havas iom forkoforman voston sen blankaj punktoj. Ties flugo estas rapida kaj lerta, kaj ĝi akrobatas malantaŭ la insektoj kiujn ili manĝas dumfluge. Ĝi havas larĝajn pintecajn flugilojn.
La rokhirundo (ambaŭ partneroj) konstruas kovritan neston kun formo de kvarono de sfero el koto kolektita en sia beko, kaj tie la ino demetas 3-5 ovojn. Dum pariĝado ofte okazas persekutaj ceremoniaj flugoj, dum kiuj unu el la partneroj povas preni dumfluge plumeton aŭ harbulon por donaci al la alia partnero. Ili kutime nestumas sub klifajn kornicojn en siaj montaraj habitatoj -kie foje estas ankaŭ la Alpa apuso-, sed ili rapide adaptiĝis al konstruaĵoj kaj pontoj de aŭtoŝoseoj, kie ofte kunestas kun Murhirundo, kaj krome ili loĝas el marnivelo (marbordaj klifoj ĝis altaj pintoj de Pireneoj aŭ Balkanoj. Ĉefe la ino kovas; kaj plej ofte kreskiĝas nur du idoj. Ili kutime ne formas grandajn reproduktajn koloniojn, sed ĝi estas gregema for de la reprodukta sezono.
Taksonomia noto
La genro Ptyonoprogne estis ofte enmetita en la pli granda genro Hirundo.
Schanzenkopf (Hunsrück)
La monto Schanzenkopf estas arbkovrata altaĵo en la regiono norde de la rivero Nahe, sude de Soonwald.
Ĝi situas meze inter Rheinhessen, la Soonwald kaj la Nordpfälzer Bergland. La 321 m alta monto troviĝas ĉ. 1 km okcidente de la distrikturbo Bad Kreuznach. Etendaĵo de Schanzenkopf estas la Rotenfels, sud de la plej alta pinto. La roko estas kun sia 200 m altodiferenco la plej alta rokmuro de Germanio norde de la Alpoj. Najbarantaj komunumoj estas krom Bad Kreuznach Rüdesheim nordokcidente, Hüffelsheim okcidente, Traisen kaj Norheim suokcidente Bad Münster am Stein-Ebernburg sude.
Rusa la 2-a
Rusao la 2-a estis reĝo de Urarto de -685 ĝis -645. Li estis filo de Argiŝto la 2-a. Li  Li rekonstruis sian teritorion kaj konstruis novan ĉefurbon en Ruŝahinili. Rusao disvolvigis la bestbredadon kaj terkultivadon. Dum lia regado, Urarto estis unu el la grandaj potencoj de la epoko. Li konstruigis impresigajn fortikaĵojn en Toprakkale proksime de Van, Karmir-Blur kaj Bastam, lokoj kiuj hodiaŭ estas la precipaj fontoj por la esplorado de la urarta kulturo.
Li havis la filon Sarduro la 3-a, kiu lin sukcedis.
Hegyháthodász
Hegyháthodász [hedjhathodAs], Hodis estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La komenca parto estas nomo de la regiono, signifanta supro de la deklivo. Hodász signifas hungare kastorĉasisto. Verŝajne post alveno de hungaroj estis tie kastoroj kaj ĉasistoj.
Situo
Hegyháthodász situas laŭ la vojo inter Körmend kaj Zalaegerszeg kaj ĉirkaŭas fagoarbaro.
Historio
Hegyháthodász estis loĝata jam dum la ferepoko kaj romiana epoko. La unua mencio devenis el 1221. La loĝantaro okupiĝas pri forstrumado. En Hegyháthodász migra poŝto servas.
IJK 2014
La 70-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis de la 18-a ĝis en Fortalezo, Brazilo. Organizis ĝin Brazila Esperantista Junulara Organizo. Laŭ la komuniko de la Estraro de TEJO, la kongresa temo estis Esperanto kaj teknologio: iloj por senbara interhoma konekto tra la mondo.
Ĝi estis la dua brazila IJK. La unua, la 58-a IJK, okazis en Pato Branco en 2002.
Por la organizado de la kongreso kandidatiĝis ankaŭ Juna Esperantistaro Argentina. Tuj post la 70-a IJK okazis en Bonaero (Argentino) la 99-a Universala Kongreso de Esperanto.
John Richardson
En 1980 li ekdediĉis sin al verkado kaj laborado por sia biografio pri Picasso. Li estis ankaŭ kontribuanto por The New Yorker kaj Vanity Fair. En 1993 Richardson estis elektita por la Brita Akademio kaj en 1995 li estis nomumita Dojena Profesoro de Belartoj ĉe la Universitato de Oksfordo. En 2011, Richardson ricevis la premion Ordre des Arts et des Lettres de Francio kaj en 2012 estis nomumita Knight Commander de la Ordeno de la Brita Imperio.
Atlantik-marbordaj ekvatoraj arbaroj
La atlantik-marbordaj ekvatoraj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la afrik-arbara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj. La ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-regiono kongaj marbordaj arbaroj.
Priskribo
La ekoregiono situas en Centra Afriko kaj kovras montetojn, ebenaĵojn, kaj montarojn de la atlantika marbordo de Kameruno, Ekvatora Gvineo, Gabono, Respubliko Kongo, Angolo, kaj Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi estas riĉa arbaro kiu gastigas grandajn mamulojn kiaj okcidentan gorilon (Gorilla gorilla), ĉimpanzojn, arbaran elefanton (Loxodonta cyclotus) kaj afrikan bubalon, plie multajn  etajn mamulojn, birdojn, amfibiojn, reptiliojn, kaj senvertebrulojn. Krom ĉimpanzoj kaj goriloj, aliaj primatoj inkluzivas Colobus satanas kaj Mandrillus sphinx.
La atlantik-marbordaj ekvatoraj arbaroj okupas areon de 189 700 kvadrataj kilometroj, etendante sin laŭlonge de la marbordo ekde malaltaj montetoj norde ĝis montoj pli fore sude kaj oriente. La arbaroj kovras la sudokcidentan landangulon de Kameruno, kontinentan Ekvatoran Gvineon (aŭ Riveron Munion) kaj la marbordajn ebenaĵojn de Gabono. Mallarĝa strio etendiĝas sudoriente tra Respubliko Kongo kaj la orienta parto de la Kabindo enklavo de Angolo ĝis norde de Konga Rivero en la provinco de Centra Kongo (Demokratia Respubliko Kongo).
La ekoregiono konstituas la plej sudan parton de la malsupra-gvineaj arbaroj, regiono de marbordaj humidaj foliarbaroj kiuj etendas sin norden kaj okcidenten en sudokcidentan Kameruno kaj sudan Niĝerion. La Atlantika Oceano troviĝas oriente, kaj partoj de la Mangrovoj de Centra Afriko situas laŭlonge de la saletaj riveraj elfluejoj kaj estuaroj ĉe la marbordo. La ekoregiono, tra kiu fluas iom da larĝaj riveroj, etendas sin ekde sude de la Sanago en Kameruno ĝis ĵus norde de la Konga Rivero. Oriente, la marbordaj arbaroj transiras al Nordokcidendant-kongaj malaltaĵaj arbaroj, parto de la konga arbarokomplekso kiu kovras la Kongan Basenon. Sudoriente la okcident-konga arbar-savana mozaiko limtuŝas la atlantik-marbordajn ekvatoriajn arbarojn.
Ĝi estas tropika ekoregiono kiu tra la jaro ricevas altan precipitaĵon.
Flaŭro kaj faŭno
Kune kun la najbaraj marbordaj arbaroj de Cross-Sanago-Bioko, la areo entenas ĉirkaŭ 50% de la endemia plantovivo de tropika Okcidentafriko. Speciale gravaj areoj por la plantovivo inkluzivas Kristalan Montaron en Gabono kaj la areon de Mayombe apud la landlimoj de Respubliko Kongo, Angolo, kaj la Demokratia Respubliko Kongo.
La areo ampleksas iom da endemiaj arbaraj mamuloj inkluzive Cercopithecus solatus, Crocidura crenata, Epomophorus grandis, kaj Heimyscus fumosus plie la arbaran elefanton kaj la gorilaj, ĉimpanzoj kaj aliaj primatoj menciite supre. La arbaroj ankaŭ estas birdoriĉaj. Endemiaj reptilioj inkluzivas Astylosternus schioetzi, Hemisus perreti, Hymenochirus feae, Phrynobatrachus ogoensis, kaj Xenopus andrei.
Minacoj kaj konservado
En la ekoregiono multaj bestoj, inkluzive de la primatoj, estas endanĝerigitaj pro ĉasado por viando aŭ por trofeoj. Elefantoj estas ŝtelŝasitaj por viando kaj por la eburokomerco. Arbarekspluatado estas daŭra minaco en Kameruno, Gabono, Respubliko Kongo, kaj speciale en Ekvatora Gvineo. Tamen, grandaj areoj de arbaroj postrestas, kaj la faŭno ankoraŭ estas eksterordinara riĉa en la suda parto de Ekvatora Gvineo kaj en Gabono, kiu havas signita grandajn areojn kiel Nacian Parkon, inkluzive de Nacia Parko de Loango en tiu ĉi ekoregiono.
Urbaj areoj kaj establoj
Tiu estas maldense loĝata regiono. La sudo de Kameruno estas forte arbarkovrita kaj enhavas la marbordan kontoron de Kribi kaj la Nacian Parkon de Campo Ma'an. Ĉiu la kontinenta Ekvatora Gvineo estas en tiu ekoregiono, inkluzive de la haveno de Batao. En Gabono, same kiel arbarekspluatadaj kampadejoj, la arbaroj estas loĝataj de etaj grupoj de terkulturistoj kaj fiŝkaptistoj inkluzive de tradiciaj arbaraj loĝantoj kiaj la Bakola kaj la Bagyeli. Gabonaj urboj ĉirkaŭ la marbordaj arbaroj inkluzivas Lambaréné, hejmon de la Albert Schweitzer Malsanulejo, la arbarekspluatadan bazon de Ndjolé, Fougamou-kontoron por viziti la Nacian Parkon de Waka, kaj Gamba (Gabono), naftocentron sed ankaŭ bazon por viziti la Nacian Parkon de Loango.
Dabo
Dabo (cebue kaj tagale: Dabaw; hispane: Dávao) estas grava urbo de la Filipinoj. Ĝi okupas la nordan parton de la provinco Suda Dabo, sed estas administre memstara.
Dabo estas la ĉefurbo de la filipina regiono Dabo kaj la fakta ĉefurbo de insulo Mindanao, kvankam tian titolon ĝi jure ne posedas. Panabo apartenas al urbaro de Dabo.
Kun areo de pli ol 2.400 km² ĝi estas la plej ampleksa urbo de la lando kaj unu el la plej ampleksaj de la mondo. Ĝi konsistas el 184 kvartaloj (baranggay). 40 el ili ne havas propran nomon, sed nur numeron (de 1 al 40).
Ĝemelecoj
Dabo oficiale havas ok ĝemelecojn kun aliaj urboj kaj unu urban amikecon. La ĝemelaj urboj estas:
Urba amikeco ekzistas inter Dabo kaj Uijeongbu en Suda Koreio.
Santa Ana de Pusa
Santa Ana de Pusa estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Geografie ĝi estas en la valo de la rivero Pusa, alfluanto de la rivero Taĵo. Ĝi ĝuas klimaton kontinentan.
Toponimio
Dekomence ĝi nomiĝis Santa Ana de la Bienvenida. La pranomo estis El Canchar (rokejo), loko ĉe la elirejo al valo. Antaŭ la fondo de la vilaĝo ekzistis ermitejo dediĉata al Nia Senjorino de Bienvenida (bonveno) el kio la vilaĝo ricevis "familinomon". Dum la 12-a jarcento etendiĝis tra Kastilio la kulto al Sankta Ana, kaj en 1578 oni nomis tiel la vilaĝon pro la preĝejo starigita por ties kulto. La loko de Santa Ana ekdependis de San Martín de Pusa; kaj eknomis el fino de la 18-a jarcento Santa Ana de Pusa.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Santanero. La censita populacio en 2011 estis de 532 loĝantoj kaj la denseco estas de 28 loĝ/km².
Friga ĉapo
En la antikva Romio, la sklavoj liberigitaj de siaj mastroj devis surhavi tiun ĉapon dum la liberigo. Tial ĝi estis poste rigardata kiel simbolo de liberiĝo, kvankam tion postulis la romia leĝo kiel signo ne tiom pri liberiĝo, kiom pri antaŭa sklaveco. Oni ekfaris ĝin por ke la liberigitoj, ankoraŭ 'makulita' de sia devena statuso, ne povu pretendi al la samaj honoroj kiel la deorigine liberaj.
La friga ĉapo estis unue abunde uzata dum la Franca Revolucio de 1789. Estis periodo kiam ĉiuj devis nepre havi tion surkape; tiuj, kiuj ne faris tiel, estis suspektataj pro malbona revoluciismo. Poste ĝi estis uzata de ĉiuj respublikaj reĝimoj de Francio. La virino, kiu simbolas la francan respublikon, t.e. Marianne, surhavas frigan ĉapon.
Poste, la friga ĉapo estis ankaŭ uzata sur la naciaj blazonoj de Argentino, Bolivio, Haitio, Kubo, Kolombio, Nikaragvo kaj Salvadoro. Ankaŭ ĝi troviĝas sur la blazonoj de la usona subŝtato Nov-Ĵerzejo, de la brazila subŝtato Sankta Katarino, kaj de la argentinaj provincoj Bonaero, Katamarkio, Corrientes, Jujuy, Mendoza, San-Juan kaj Tukumano; Jujuy kaj Mendoza havas ĝin ankaŭ sur la flagoj.
Muntaner (Metroo de Barcelono)
Muntaner estas stacio sur linio 6 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Socia sciencisto
Socia sciencisto estas specialisto aŭ sciencisto pri socia scienco.
Santa Ana de Pusa
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe olivoj) kaj brutobredado tradicie.
Historio
Tiu teritorio jam estis konata de hispan-romia-visigotoj kaj de islamanoj, atestate de arkeologiaj trovoj. Ties unuaj fondintoj estis Diego García de López kaj Blas Muñoz en 1522, en la loko konata kiel El Canchar. Post tiuj la senjoro de Valdepusa en 1524 fondis domaron kaj pro deziro reloĝigi ĝin, permesis setladon per dokumento de la 16-a de oktobro de 1526 al 22 loĝintoj de Magán, kiuj nomis la lokon kiel "Santa Ana de Bienvenida". Ĝi estis la lasta de la vilaĝoj fonditaj en Valdepusa.
Persona unio
Persona unio estas unuiĝo de ŝtatoj havantaj komunan monarĥon (reĝon) kaj apartajn ŝtatorganojn. Oni distingas inter persona unio, kie la ŝtatoj nur havas komunan regnestron sed krom tio estas tute apartaj ŝtatoj, kaj reala unio, kie la ŝtatoj ankaŭ havas iujn komunajn ŝtatorganojn, ekz-e unian parlamenton.
Socia sciencisto
Sociaj sciencoj estas sciencoj, kiuj pritraktas la homajn aspektojn de la mondo, kiuj ne estas studataj de la naturaj sciencoj. Sociaj sciencoj temas pri materiaj kaj spiritaj manifestaĵoj de socioj, distingiĝante de artoj per siaj sciencaj metodoj.
Santa Ana de Pusa
Historio
Meze de la 20-a jarcento la populacio atingis ĝis 1,119 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu preskaŭ kvaroniĝis al malpli da 300.
Persona unio
En la historio kelkaj personaj unioj pli firmiĝis kaj fariĝis realaj unioj. Aliaj personaj unioj disiĝis, ekzemple pro malsamaj reguloj pri tronheredo.
Santa Ana de Pusa
Interesaĵoj
Estas vidinda ermitejo kaj ponto dirate romia.
La 20-an de januaro okazis tradicie festo per kiu la viriĝantaj junuloj (soldatiĝantaj) vestis sin per kapraj feloj, malpurigis siajn vizaĝojn per karbo kaj uzante porbrutajn sonujojn kaj porvinajn felsaketojn sed plenajn je akvo, serĉis kaj poste malsekigis la junulinojn tute libere al la mateniĝo al la horo de la meso. Ankaŭ elstaras la bruligado de Ĵudaso, nome pupo remburita je pajlo kaj krakpizoj, kio okazas koincide kun la Sankta dimanĉo de la Sankta Semajno.
Poblete
Poblete (Vilaĝeto) estas municipo kaj malgranda vilaĝo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Persona unio
Personaj unioj kiuj disiĝis
La Aŭstra imperio estis en 1867 transformita al la duobla monarĥio Aŭstrio-Hungario, kiu estis persona unio inter du grandaj regnopartoj ("Cislajtio kaj "Translajtio"). Ambaŭ regnopartoj mem konsistis el pluraj monarĥiaj landoj en persona aŭ reala unio. La imperiestro de Aŭstrio samtempe portis multajn monarĥajn titolojn, i.a. reĝo de Hungario, Kroatio, Bohemio, grandduko de Krakovo, grandprinco de Transilvanio, ktp. Post la malvenko en la Unua mondmilito la iama imperio estis disigita en plurajn sendependajn landojn, plejparte respublikoj.
Socia sciencisto
Sociaj sciencoj ĝenerale, estas rigardataj kiel la sociologio, la antropologio, la socia psikologio, la ekonomiko, la politika scienco, kaj (laŭ iuj) la lingvistiko.
Poblete
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas pobleteños. La censita populacio en 2010 estis de 1.850 loĝantoj kaj la denseco estas de 66,5 loĝ/km².
NGC 1397
NGC 1397 (aliaj indikoj — PGC 13485, MCG -1-10-17) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Poblete
Situo
Poblete estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real; je 7 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 27.82 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°56′09″ N 3°58′53″ Ok.
NGC 1397
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Poblete
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Dorma urbeto por provinca ĉefurbo. Servoj, konstruado.
Persona unio
Personaj unioj kiuj plu ekzistas nun
Hodiaŭ karakteron de persona unio havas rilatoj inter Unuiĝinta Reĝlando kaj pluraj el ĝiaj eksaj kolonioj. La brita monarĥo (nuntempe Karlo la 3-a) estas nun komuna ŝtatestro de 15 landoj, la t.n. "Commonwealth Realms". Ĉiuj tiuj landoj estas membroj en la Komunumo de Nacioj ("Commonwealth of Nations"), sed tiu ankaŭ havas aliajn membro-ŝatojn kun aliaj ŝtatestroj (ĉu respublikoj, ĉu monarĥioj kun alia dinastio).
Numerado de regantoj en personaj unioj
Okazis ofte en personaj unioj (malpli ofte en realaj unioj) ke la komuna reganto havis por siaj malsamaj roloj malsamajn vic-numerojn ĉe sia nomo. Ekzemploj por tio abundas, inter ili:
Poblete
Historio
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.
Palmela
Palmela estas portugala urbeto kiu apartenas al la distrikto de Setúbal, regiono de Lisbono kaj subregiono de Península de Setúbal kun ĉirkaŭ 16 100 enloĝantoj. Palmela estas sidejo de municipo kun 461,82 km² kaj 53 352 enloĝantoj (2001), subdividita en 5 komunumoj: Marateca, Palmela, Pinhal Novo, Poceirão, Quinta do Anjo.
En tiu urbo estas fama kastelo de kie videblas bela pejzaĝo.
Metropola statistika regiono
En Usono, metropola statistika regiono (angle: Metropolitan statistical area, MSA) estas geografia regiono kun relative alta loĝdenso ĉe la kerno kaj intimaj ekonomiaj interrilatoj tra la tuta regiono. Tiaj regionoj estas laŭleĝe nek municipaj korporacioj kiel urboj aŭ urbetoj nek administraj unuoj kiel kantonoj aŭ apartaj distriktoj kiel subŝtatoj de Usono, do la preciza difino de tiaj metropolaj regionoj povas varii laŭ la fonto. Tipa metropola regiono centriĝas sur ununura urbego kiu aplikas grandan influon al la tuta regiono (ekzemple, Novjorko aŭ Filadelfio). Tamen, kelkaj metropolaj regionoj enhavas pli ol unu urbegon, kie neniu ununura municipo altagrade superregas alian (ekzemple, la kunurbaĵoj de Dallas kaj Fort Worth en Teksaso — la tiel-nomita metroplekso; de Riverside kaj San Bernardino en Kalifornio; aŭ Mineapolo kaj Saint Paul en Minesoto. La difinon de “metropola statistika regiono” kreis la usona Oficejo pri administrado kaj buĝeto (angle: Office of Management and Budget, OMB) kaj uzas, por statistikaj celoj, la Usona Buroo de la Censo (angle: United States Bureau of the Census, USCB) kaj aliaj registaraj agentejoj.
Róza Déryné Széppataki
Róza DÉRYNÉ SZÉPPATAKI [dErinE sEpataki] estis la unua elstara hungara operkantisto, subreto kaj aktoro. Róza Déryné Széppataki naskiĝis la 1793, Jászberény - mortis la  1872, Miskolc.
Nomo
Ŝi naskiĝis, kiel Schenbach Rozália. Kiel hungara aktoro, ŝi uzis la nomon Széppataki Róza. Ŝia edzo estis Déry István (esperante Stefano Déry), tial ŝi prenis ankaŭ la edzan nomon. Laŭ la hungara ortografio tiam post la edza nomo aldoniĝas gramatikaĵo "né" (ŝia nomo povas esti ankaŭ Déry Istvánné). Ĉiuj formoj estas ĝustaj.
Vivo
La gepatroj sendis ŝin al Pest (urbo) por lerni la germanan lingvon, sed Róza jam en la lernejo interesiĝis pri la aktorado, eĉ ŝi debutis en lerneja prezentaĵo. En 1810 ŝi jam ludis en teatro, kiam ŝi ludis en Hamleto damon. En 1813 ŝi edziniĝis, sed tio ne sukcesis, ili vivis aparte. Poste ŝi rolis en Eger kaj Miskolc, poste ŝi sukcese ludis en Transilvanio. Laŭ la tiamaj eblecoj la aktoroj kaj kantistoj migradis. Ankaŭ Róza agis simile kaj ŝi rolis preskaŭ en ĉiuj tiamaj hungaraj urboj. Ŝi adiaŭis de la kantado en 1847, tamen en 1868 lastfoje ŝi kantis.
Verkaro
Róza ankaŭ tradukis hungaren diversajn teatraĵojn.
Karaĝo
Karaĝo estas universitata urbo en Irano. Ĝi estas la administra centro de la Provinco Alborzo, same de la distrikto Karaĝ.
Situo
Karaĝo troviĝas en Elborz-Montaro laŭ rivero same nomita Karaĝo. Teherano troviĝas aere je 20 km-oj, sed laŭ aŭtovojo je 40 km-oj.
Historio
La loko estis grava dum jarcentoj, kion diversaj konstruaĵoj pruvas. Nuntempe kemiaĵoj, sterkaĵoj kaj pretigitaj agrikulturaj varoj estas produktitaj ĉi tie.
Malliberejo
La loka malliberejo Gezel Hesar dum la lastaj jaroj plurfoje estis en la internaciaj novaĵraportoj pro tio, ke tie regule kaŝe estis ekzekutitaj malliberuloj. La 16-an de marto 2011 grupo da malliberuloj provis eskapi el la prizono. Pereis 14 kaj estis vunditaj 33 prizonuloj. Neniu sukcesis eskapi.
Cathlamet (Vaŝingtonio)
Cathlamet estas urbeto en Kantono Wahkiakum, Vaŝingtonio, Usono. En Wahkiakum loĝis 565 homoj laŭ la censo en 2000. Ĝi estas la plej granda urbo kaj la administra sidejo de la kantono. La geografia situo de la urbeto estas ĉe latitudo 46°12′14″N kaj longitudo 123°23′2″U, kaj laŭ la usona Buroo Censa, la areo de la urbeto estas precize unu kvadrata kilometro, tute seka.
Historio
Cathlamet jure municipiĝis la. En 1938 oni konstruis ponton trans Kanalon Cathlamet (fluejo de Kolumbio) ligante la urbeton al Insulo Puĝeta en Kolumbio. Trans tiun ponton etendiĝas la ŝtata ŝoseo 409, de kies finpunkto kantona pramŝipo ligas al Westport (Oregono). La ponton al Insulo Puĝeta oni nun nomas por Julia Butler Hansen, Cathlamet-anino kiu estis dum multaj jaroj usona kongresano.
Vidu ankaŭ
Listo de urboj en Vaŝingtonio
Distrikto Enying
La Distrikto Enying [enjing] (hungare Enyingi járás) estas malgranda distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér. Ĝi situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Enying, kiu estas urbo, krome estasj grandvilaĝo, la ceteraj 3 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 278,46 km², kie loĝas 12 668 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.
Barreiro
Barreiro estas portugala urbo kiu apartenas al la distrikto de Setúbal, al la regiono de Lisbono kaj al la subregiono de Península de Setúbal kun ĉirkaŭ 42 400 loĝantoj. Ĝi ankaŭ estas ĉefurbo de malgranda municipo de 33,81 km² kaj 79 011 loĝantoj (2001), subdividita en 8 fregezioj: Alto do Seixalinho, Barreiro, Coina, Lavradio, Palhais, Santo André, Santo António da Charneca kaj Verderena.
Lactobacillus bulgaricus
Lactobacillus bulgaricus [laktobacilus bulgarikus] (nuna scienca nomo: Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus) estas Gram-pozitiva bakterio, kiun oni uzas en produktado de la jogurto.
Ĝin identifis unuafoje en 1905 la bulgara kuracisto Stamen Grigorov, kiu baptis ĝin.
La bakterio formas el lakto laktoacidon, kiu konservas la lakton. Ĝi malkonstruas la laktozon, tiel ĝi helpas la malsanulojn je laktoza maltoleremo, en kies korpo mankas la laktoz-malkombinaj enzimoj.
Dum la fermentado, la Lactobacillus bulgaricus produktas acetaldehidon, kiu donas guston de la jogurto. La plej grandaj importistoj de la bakterio estas Japanio, Usono kaj la Eŭropa Unio.
Tim Butcher
Aliaj gravaj verkoj estas Chasing the Devil (2010) kaj The Trigger (2014), ĉiuj vojaĝlibroj kiu miksas nuntempan aventuraron kun historio.
Li laboris en diversaj postenoj por la ĵurnalo The Daily Telegraph kaj poste por la BBC.
Kelkaj liaj verkoj temas pri Afriko kaj elstare Blood River, kiu estis tradukita al diversaj lingvoj, premiita kaj tre disvastigita. Ĝenerale temas ankaŭ pri sociaj aferoj: Li kunlaboras kun la neregistara organizo Oxfam, nome internacia konfederacio kiu laboras kontraŭ malriĉo kaj maljusteco.
Apus (genro)
La genro de birdoj nome Apus enhavas kelkajn el la plej komunaj specioj de malnovmondaj membroj de la familio Apusedoj, komune konataj kiel tipaj apusoj. La genro nomigas la subfamilion, la familion nome Apusedoj aŭ Apodidae kaj la ordon Apodoformaj aŭ Apodiformes. Tiu nomo signifas sen piedoj, ĉar ties malgrandaj kaj malfortaj kruroj ne estas sufiĉe fortaj por reekflugi se ili surterigas, ĉar la longaj kaj rektaj flugiloj ne permesas ilin ekflugi.
Ili estas inter la plej rapidaj birdoj en la mondo. Ili aspektas hirundoj, al kiuj ili tute ne rilatas, sed ili havas pli mallongajn vostojn kaj falĉilformajn flugilojn. La apusoj pasas plej parton de siaj vivoj en aero dumfluge (kie kaj kiel ili manĝas, pariĝas kaj eĉ dormas). La mallongaj kruroj estas tre utilaj por alkroĉi sin al vertikalaj surfacoj.
Specioj
Konataj fosiliaj specioj estas la jenaj:
Kujbiŝeva Rezervujo
Kujbiŝeva Rezervujo aŭ Kujbiŝevskoje Rezervujo (Куйбышевское водохранилище), iam nomata kiel Samara Rezervujo kaj neformale nomata Kujbiŝeva Maro estas rezervujo sur la meza Volgo kaj suba Kama en la Ĉuvaŝio, Mariio, Tatarstano, Samara provinco kaj Uljanovska provinco de Rusio. La Kujbiŝeva Rezervujo havas surfacan areon 6,450 km² kaj volumenon 58 km³, kaj estas la plej granda rezervujo en Eŭropo kaj la dua plej granda en la mondo laŭ surfaca areo. Grandaj urboj Kazan, Uljanovsk, kaj Toljatti estas apud la rezervujo. Ĝi estis plenigita en 1955–1957.
Neuvy-Pailloux (stacidomo)
Neuvy-Pailloux estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Neuvy-Pailloux, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
(37301) 2001 CA39
(37301) 2001 CA39 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Edmond Privat
Edmond PRIVAT [priva] (naskiĝis la en Ĝenevo, mortis la ) estis franclingva svisa esperantisto, doktoro pri historio, universitata profesoro, verkisto, ĵurnalisto kaj movada aktivulo el Svislando. Esperanton li eklernis en 1903. Lia verkaro konsistas el originalaj dramoj, poemoj, rakontoj, lernolibroj kaj libroj pri la Esperanto-movado. Lia unua edzino (1911-1926) estis franca esperantistino, Angèle Fallot.
Ekde 1932 Privat, amiko de Gandhi, estis prezidanto de la Eŭropa Komitato por la sendependeco de (Brita) Hindio. Li konsekvence daŭrigis sian agadon kontraŭ koloniismo kaj por justa rekono de Azio.
Esperanto-agado
Privat lernis Esperanton komune kun sia samlernejano Hector Hodler en 1903. En la sama jaro ili fondis la gazeton Juna Esperantisto. En 1905 li kiel 16-jara junulo partoprenis la 1-an Universalan Kongreson en Boulogne-sur-Mer, kien li per triaklasa vagonaro pilgrimis kaj kie li parolis kun matura elokventeco.
En jaro 1906  li kun sia amiko Hector Hodler  kunorganizis la duan Universalan kongreso en urbo Ĝenevo,  kaj gastigis LL. Zamenhof.
Privat en la Pariza universitato studis lingvosciencon kaj historion. Meritas specialan atenton liaj libroj franclingvaj pri historio kaj psikologio de popoloj. Privat prezidis internaciajn komitatojn kaj konferencojn por la liberigo de subpremitaj nacioj. Li estis pioniro de la popolklerigo kaj de la kooperativa sistemo en Svislando. Tiu meritplena vivo estas organisme traplektita de Esperanto-rilatoj.
En 1907 kaj 1908 li faris longajn propagandvojaĝojn tra Usono, Anglujo kaj Francujo, en 1911 en Ruslando kaj Mez-Eŭropo.
Li estis komitatano (unue "vickomitatano") de Universala Esperanto-Asocio ekde 1912. De 1920 ĝis 1934 li estis ĉefredaktisto (longtempe kun la titolo "gvidanto") de la oficiala organo, la revuo Esperanto. De 1924 ĝis 1928 li estis prezidanto de UEA, kaj samtempe prezidanto de Internacia Centra Komitato, sed rezignis post skandalo kiun li eliris tamen kiel senkulpulo. Privat antaŭenigis la internacian Esperanto-organizon en kaj ekster Universala Esperanto-Asocio.
Krome li de 1921 ĝis 1928 estis prezidanto de Svisa Esperanto-Societo.
Per siaj verkoj Historio de la lingvo Esperanto (duvoluma) kaj Vivo de Zamenhof li fariĝis unu el la plej gravaj historiistoj de Esperanto.
Li verkis filologian studon Esprimo de Sentoj en Esperanto, estas aŭtoro de Ginevra kaj de poemaro Tra l' Silento. Aldone li aktivis sur pedagogia kampo kiel aŭtoro de la populara legolibro Karlo kaj de la Kursa lernolibro.
Pri sia spirituala vivo, Edmond Privat frekventis la Religian Societon de la Amikoj (Kvakeroj), konatan pro sia pacismo kaj sendogmeco. Li estis akceptita kiel ano de tiu Societo, ekde 1936. Ankaŭ en tiu religia societo Edmond Privat estis fame konata. Estis kun tiuj kvakeroj, ke Edmond Privat organizis prelegon de Gandhi en Laŭzano en 1931. Poste, kiam Gandhi reiris al sia lando, Edmond Privat kaj Yvonne Bouvier vojaĝis kun li sur la ŝipo. Li pasigis plurajn monatojn en Hindio.
Tiuj travivaĵoj estas la temo de lia franclingva libro Aux Indes avec Gandhi (En Indio, kun Gandhi). Al Gandhi kaj Nehru ligis lin ne nur admiro sed ankaŭ persona amikeco.
Dum la jaroj 1923 ĝis 1926 Privat estis honora konsilanto kaj vicdelegito de Irano ĉe la tiama Ligo de Nacioj. Li prezentis Esperanton krom al la tiama Ligo de Nacioj ankaŭ al la Internacia Labor-Oficejo kaj al la Universala Telegrafa Unuiĝo. Li estis brila organizanto, aranĝis plurajn internaciajn konferencojn, kiel pri instruado de Esperanto en Ĝenevo (1922), Komercan kaj Turisman Konferencon en Venecio (1923), Internacian Radio-Konferencon en Ĝenovo (1924), Konferencon de Komerco kaj Industrio en Parizo (1925), Konferencon Paco per lernejo en Prago (1927), kie Esperanto estis sola oficiala traduklingvo. Aparteninte al la plej elokventaj oratoroj li ricevis post morto de Zamenhof oficon fari ĉiujare la tradician kongresan paroladon ĉe la solena inaŭgura kunveno.
Edmond Privat, kvankam ĵurnalisto por socialisma gazeto La sentinelo, ne aliĝis al Sennacieca Asocio Tutmonda, la organizo por maldekstruloj.
Unu el la grandaj meritoj de Edmond Privat estis la enkonduko en 1946 de esperantlingvaj elsendoj ĉe Svisa Mallongonda Radio (poste nomata Svisa Radio Internacia). Tiujn elsendojn li mem realigis ĝis sia morto en 1962, post kiam la laboron daŭrigis Claude Gacond dum 30 jaroj, ĝis la ĉeso de la esperantaj elsendoj de SRI en 1992.
Aliaj agadoj
Edmond Privat estis profesoro en la Universitato de Neuchâtel.
Persone
En 1926 li edziĝis al Yvonne Bouvier, kiu estis same aktiva esperantistino, akompananta lin dum esperantaj aranĝoj, en la loka agado kaj kiel kasistino de Svisa Esperanto-Societo.
Vidu ankaŭ
Sciencaj Studoj bazitaj sur originalaj esploroj kaj observoj
Hegyhátsál
Hegyhátsál [hedjhAtŝAl] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La komenca nomoparto estas nomo de la regiono, signifanta supro de la deklivo. Sál hungare estas skarpo.
Situo
La vilaĝo situas laŭ ĉefvojo Zalaegerszeg-Körmend. La lasta urbo troviĝas 9, Vasvár 20, Zalaegerszeg 25, Őriszentpéter 27 km-ojn.
Historio
Pli frue romianoj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1366 en formo "Sool". Post la mezepoko la turkoj kelkfoje disrabis la vilasĝon. En 1910 vivis en Hegyhátsál 327 homoj (ĉiuj hungaroj). Vilaĝservoj estas municipa administracio, observatorio, migra poŝto.
Famuloj
En la iam nomata Sál naskiĝis preposto Adolf Kunc.
(110325) 2001 SZ285
(110325) 2001 SZ285 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 28-an de septembro 2001 de la usona amatora astronomo Charles W. Juels kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem, elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo; ĝia marsa MOID estas 0,3301 astronomia unuo, tie estas 49,382 milionoj da km.
NGC 1398
NGC 1398 (aliaj indikoj — PGC 13434, ESO 482-22, MCG -4-9-40, AM 0336-263, IRAS03367-2629) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kvíslavatn
Kvíslavatn estas lago en Islando. La lago estas lokigita en la Montaro de Islando al okcidento de Sprengisandur alta terena vojo kaj al sudo-oriento de glaĉero Hofsjökull. Ĝia surfaca areo estas ĉirkaŭ 20 km2.
Municipoj de Piaŭio
Listo de municipoj de Piaŭio, Brazilo.
Varsovia Kultur- kaj Sciencpalaco
La Varsovia Kultur- kaj Sciencpalaco (Pałac Kultury i Nauki) estis diskutata donaco de la sovetia ŝtatestro Stalino al la varsovia popolo, kiu tiutempe konstruis socialisman ŝtaton. Ĝi estas novklasikisma giganta konstruaĵo apud la varsovia centra stacidomo, kiu havas apartan belecon, kaj ĝian ambivalencon spegulas la sinteno de la varsovianoj al la konstruaĵo, kiu estas miksaĵo de amo kaj malamego. La palaco estas 230,68 m alta. Nuntempe ĝi estas unu el la admirata simbolo de Varsovio en la okuloj de eksterlandanoj.
Oni komencis konstrui tiun ĉi palacon la 2-an de majo 1952 kaj finis ĝin la 22-an de julio 1955.
Komence la konstruaĵo estis nomita "Stalin-Palaco" (pole Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina) ĝis ĝi ricevis sian nunan nomon fine de la 1950-aj jaroj. Ĝi nun utilas kiel ekspoziciejo kaj oficejaro. La teraso de la 30-a etaĝo estas fama turisma allogaĵo donanta belan rigardon al la urbo.
La Kultur- kaj Sciencpalaco akceptis la 44-an kaj la 72-an Universalajn Kongresojn de Esperanto en 1959 kaj 1987.
Stacio Moriyama (Ŝiga)
Stacio Moriyama (japane: 守山駅 [Morijama-eki], angle: Moriyama Station) estas fervoja stacio en Morijama, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō (ĉefa).
Westerveld
[[Media:Nl-Westerveld.ogg|Westerveld]] estas municipo en la sudokcidenta parto de la provinco Drenthe ne malproksime de Meppel en Nederlando. La municipo ekestis en 1998 pro kunfandiĝo de la municipoj Havelte, Diever, Dwingeloo kaj Vledder.
Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
6615 Plutarko
6615 Plutarko estas tre malgranda, neordinare hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
En la kadro de la Palomar–Leiden survey (enketo Palomar–Leiden), Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Monto Palomar (Kalifornio). La tiel eksponitaj, senditaj en Leiden (Nederlandon), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka historiisto biografiisto kaj filozofo Plutarko de Kerono (greke Πλούταρχος, ĉ. 46 – ĉ. 125).
Satelito
Ĝia satelito estis identigita de Julian Oey, Donald P. Pray kaj Petr Pravec per observo de ĝia luma kurbo inter la 14-a kaj la, anoncita en oktobro 2007.
17121 Fernandonido
17121 Fernandonido estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fernando Javier Nido, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Colegio San Ignacio de Loyola de Río Piedras (Porto-Riko, Usono).
9678 van der Meer
9678 van der Meer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis la ĉielon elde la Observatorio de la Monto Palomar. La platoj, senditaj en Leiden, estis ekzamenitaj de Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Laŭ la absoluta magnitudo de tiu asteroido: 15,9, oni povas taksi ties diametron inter 2 kaj 5 km.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Simon van der Meer, (1925–2011) kun-ricevinto kun la itala fizikisto Carlo Rubbia de la Nobel-premio pri fiziko en 1984 pro lia kunlaboro al projekto, kiu gvidis al la malkovro de la partikloj W kaj Z, vektoroj de la malforta nuklea forto.
Károly Vida
VIDA Károly estis hungara ĵurnalisto naskita en Páké la 19-an de marto 1819 kaj mortinta en Nadjvarado la 4-an de januaro 1862.
Kariero
Vida studis en Székelyudvarhely kaj Nagyenyed. En 1838 li travojaĝis Okcident-Eŭropon. Reveninte li iĝis helpredaktoro de la Erdélyi Híradó. Post la ĉeso de la gazeto li iris en Parizon en 1844. En 1845 kiel kunlaboranto de la Budapesti Híradó li subtenis la konservativojn. En 1848 li eldonis kaj redaktis la politikan ĵurnalon Figyelmező. En 1856 li estis redaktoro de la Kolozsvári Közlöny, en jaroj 1856 – 59 de la Magyar Futár same en Koloĵvaro.
(15156) 2000 FK38
(15156) 2000 FK38 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Joe Biden
Joe BIDEN, plennome Joseph Robinette Biden, Jr. (naskita la  en Scranton, Pensilvanio) estas usona politikisto de la Demokrata Partio, spertulo pri eksterlanda politiko, kaj la nuna prezidanto de Usono ekde 2021. De 1973 ĝis 2009 li estis delegito de Delavaro en la Usona Senato. De 2009 ĝis 2017 li estis vicprezidanto de Usono sub prezidanto Barack Obama.
Biden servis ses oficdaŭrojn, aŭ 36 jarojn, kiel senatano. Li estas la plej longe servinta senatano de Delavaro. Li prezidis la komitaton pri eksterlandaj rilatoj en la 110-a Kongreso.
Biden estis kandidato por la usona prezidenteco, sed ekskandidatiĝis post la antaŭbaloto de Iovao la 3-an de januaro 2008. Obama anoncis Biden kiel sian vicprezidentan kandidaton, per poŝtelefona tekst-mesaĝo al subtenantoj, la 23-an de aŭgusto 2008.
Biden publike indikis, ke li serioze konsideras kandidatiĝi denove por la voĉdono de 2016. Tamen je la, parolante ĉe la Roza Ĝardeno (apud la Blanka Domo), kun la edzino kaj prezidanto Obama apude, Biden anoncis sian decidon ne kandidatiĝi por la demokrata nomumo en la balotado de 2016.
Biden anoncis sian 2020 kandidatecon por prezidanto la, kaj en junio 2020, li atingis la 1.991-delegitan sojlon necesan por iĝi la kandidato de la partio. La, Biden anoncis, ke usona senatano Kamala Harris estos vicprezidantkandidato en la prezidanta elekto en 2020. Biden venkis en la usonaj prezidantaj balotoj de kontraŭ la tiama prezidanto Donald Trump, kaj li oficiale iĝis prezidanto de Usono la.
Je la tagon de sia inaŭguro, Biden havis 78 jarojn kaj du monatojn, la plej maljuna prezidanto en la momento de sia inaŭguro (Trump tenis la antaŭan rekordon, kiu havis 70 jarojn dum sia inaŭguro) kaj la plej maljuna aktuala prezidanto (Ronald Reagan, kiu estis 77-jara kiam li finis sian antaŭan mandaton). Li ankaŭ estas la unua prezidanto kies hejmŝtato estas Delavaro. Krome li estas la dua katolika prezidanto en la historio post John Fitzgerald Kennedy; Kaj la dua prezidanto, post Richard Nixon, kiu estis elektita prezidanto post sia periodo kiel vicprezidanto finiĝis.
Frua vivo (1942–1965)
Joseph Robinette Biden Jr. naskiĝis la 20an de novembro 1942, ĉe la Hospitalo de St. Mary en Scranton, Pensilvanio, al Catherine Eugenia "Jean" Biden (naske Finnegan) kaj Joseph Robinette Biden Sr. La plej maljuna infano en katolika familio, li havas fratinon, Valerie kaj du fratojn, Francis kaj James. Jean havis irlandan geneologion, kaj Joseph Sr. havis anglan, francan, kaj irlandan geneologion.
La patro de Biden estis riĉa, sed suferis financajn problemojn ĉirkaŭ la tempo kiam Biden naskiĝis kaj dum pluraj jaroj la familio loĝis kun la patrinaj geavoj de Biden. Scranton spertis ekonomian malpliiĝon dum la 1950aj jaroj kaj la patro de Biden ne povis trovi konstantan laboron. Komence en 1953, la familio loĝis en apartamento en Claymont, Delavaro, kaj poste translokiĝis al domo en apuda Mayfield. Biden Sr. poste fariĝis sukcesa vendisto de uzitaj aŭtoj, kun familio en mezklasa vivstilo.
Ĉe Akademio Archmere en Claymont, Biden ludis basbalon kaj estis elstara ludanto en la mezlerneja usona futbala teamo. Kvankam ne bona studento, li estis klasa prezidanto en la tria kaj kvara jaroj. Li diplomiĝis en 1961. Ĉe la Universitato de Delavaro en Newark, Biden nelonge ludis unuajaran usonan futbalon kaj, kiel neelstara studento, gajnis bakalaŭron en 1965 kun duobla specialiĝo pri historio kaj politika scienco kaj subspecialiĝo en la angla lingvo.
Biden havas balbutadon, kiu pliboniĝis dum la dudekaj aĝoj. Li diras, ke li malpliigis ĝin elparolante poezion antaŭ spegulo, sed kelkaj observantoj diris, ke ĝi influis lian elfaron en la prezidentaj debatoj de la demokratia partio de 2020.
Geedziĝoj, jurlernejo, kaj frua kariero (1966–1972)
Je la 27a de aŭgusto, 1966, Biden geedziĝis kun Neilia Hunter (1942–1972), studento ĉe Universitato de Syracuse, post superirante la barilon de la nevolemo de ties gepatroj pri tio, ke ŝi geedziĝas kun katolikulo. La ceremonio okazis en katolika preĝejo en Skaneateles, Nov-Jorko. Ili havis tri infanojn: Joseph R. "Beau" Biden III (1969–2015), Robert Hunter Biden (naskite 1970), kaj Naomi Christina "Amy" Biden (1971–1972). En 1968, Biden gajnis diplomon pri juro de Lernejo de Juro de la Universitato Syracuse, rangis 76a en sia klaso de 85 studentoj, post malsukceso en kurso pro agnoskita "eraro" kiam li kopiis artikolon el jura gazeto por eseo, kiun li verkis dum la unua jaro ĉe la lernejo de juro. Li fariĝis avokato de Delavaro en 1969.
Biden ne publike subtenis aŭ kontraŭis la Vjetnamian Militon ĝis sia kandidatiĝo por la senato kaj kontraŭis la kondukon de Nixon pri la milito. Dum la studado ĉe la Universitato de Delavaro kaj la Universitato de Syracuse, Biden ricevis kvin soldatiĝajn prokrastojn, kiam la plejparto de soldatoj estis sendataj al la Vjetnamia Milito. En 1968, baze de fizika ekzameno, oni donis al li kondiĉan kuracan prokraston; en 2008, proparolanto por Biden diris, ke la kialo estis "adoleska astmo".
Ibema
Ibema estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.066 enloĝantojn en 2010.
Mami Yamaguchi
Mami Yamaguchi (山口 麻美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2007 ĝis 2011 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Medino
Medino aŭ Medina (arabe المدينة المنورة, al-Madina al-Munawwara, la Urbo Prilumigita) estas urbo kun ĉirkaŭ 600 000 loĝantoj en okcidenta Sauda Arabio. Post Mekao, Medino estas la dua plej grava Sankta Urbo de la islamo. Laŭ censo de 2005 ĝi havas 918 889 loĝantojn.
Ĝi devenas el la vorto Madina, kiu estas la ĝenerala araba vorto por urbo. La antaŭa nomo estis Jatrib aŭ Jatribo. La urbo estas la centro de samnoma emirlando.
Historio
La Konstitucio de Medino ( araba: صحیفة المدینه ‎, ṣaḥīfat al-Madīna), ankaŭ konata kiel la Ĉarto de Medino, estis redaktita fare de la islama profeto Mohamedo. Ĝi konsistigis formalan interkonsenton inter Mohamedo kaj ĉiuj la signifaj triboj kaj familioj de Jathrib (poste konata kiel Medino), inkluzive de islamanoj, judoj, kaj paganoj. La dokumento estis desegnita kun la eksplicita konzerno de alportado al fino de la intertriba bataladon inter la klanoj de la Aŭoj kaj Ĥazraoj ene de Medino. En tiu efiko ĝi instalis kelkajn rajtojn kaj respondecajn kampojn por la islama, juda, kaj pagana komunumojn de Medino alportanta ilin ene ene de unusola komunumo - la Ummao. La preciza datigo de la Konstitucio de Medino restas diskutita sed ĝenerale akademiuloj konsentas ke ĝi estis skribita baldaŭ post la Heĝiro (622).