cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rebollo
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj kikeroj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.
Ziegenhain (Westerwald)
Ziegenhain estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Tombejo de Erfurto
La Ĉefa tombejo de Erfurto estas parka enterigareo en la okcidenta parto de Erfurto, la plej granda de la Liberŝtato Turingio.
Historio
Planoj nekonkretaj estis ekde 1907. Ĝis 1871 la tomnejoj troviĝis ĉirkaŭ la kirkoj. Per la malfermo de la Suda tombejo je la fino de la 19-a jarcento la tiaj tombejoj ĉepreĝejaj fermitis. La Suda tombejo mem sekularigitis en la 1971-a jaro kaj estas nuntempe la Suda Parko.
La ĉefa tombejo faritis en 1913/14 laŭ la planoj de la urba ĝardenardirektoro Hermann Braband (alie: Hermann Bromme). Gravas la parka kaj arbara karaktero de la tombejo kiel ankaŭ la multo da elstaraj ekspresionismaj steloj. La enirejan konstruaĵon planis Johannes Klaß kaj Paul Peters (konstruita en 1914). Hodiaŭ la 60 hektarojn granda tombejo havas inter 36.000-40.000 tomboj; tamen 40 % de la areoj estas verdaj zonoj. En 1912 la ĝardendirektoro estis proponinta al la urba konsilantaro anstataŭigi la etajn urbocentrajn tombejojn per unu granda. Komencis la laboroj en 1913 kaj en 1914 malfermitis la unuaj 18 hektaroj. ( En 1916 malfermitis pliaj spacoj. Ekde 1934 ĝi atingeblas trame disde la urbokerno. Antaŭ kelkaj jaroj la liniaro fervoja etendigitis ĝis la flughaveno, tiel ke la haltejo ĉe la tombejo ne plu estas finstacio. En 1977 oni enstalis krematorion.
Konkurso en 1912 helpis trovi la plej bonajn ideojn por aranĝi la tuton kiel eble plej moderne kaj bele. Finfine aljuĝitis la premio al du partoprentintoj, la ĝardenarkitekto Hennigs el Hanovro kaj Paul Meißner el Darmstadt.
Tomboj kaj specialaj monumentoj/sekcioj
Samtempe eksplodis la Unua mondmilito: la vastaj tomboj por soldatoj de tiu kaj de la sekvonta milito sub la formo de feraj krucoj estas aflikta kaj grava parto de la tombejo. Al ili venis la civiluloj suferintoj per la dum- kaj postmilitaj malfacilaĵoj (inter ili 1.600 viktimoj de la bombardoj en la Dua mondmilito).
Krome estas monumentoj por la falintoj de la Kapp-puĉo de 1920 kaj por francaj militkaptitoj. La en 1958 starigita Honora arbareto 2 ĝuste dekstre al la ĉefa enirejo kun granda kolono estas ege elvokiva: la tie ĉi honorigitaj mortintoj en 1994 pli individuigitis per aldono de kruco kaj nomŝildo.
Planado de musulmana sekcio science prilaboritas de diplomiĝonta lerninto de la Fakaltlernejo de Erfurto. Eĉ enarbaj tomboj estas en la gamo da tombaj specoj tie ĉi.
Sume estas 239 honoraj tomboj sur la ĉeftombejo, el kiuj 120 estas monumentprotektitaj kaj sekve registritaj en oficiala libro. Inter la konatuloj kiuj trovis la lastan loĝejon tie ĉi troviĝas ankaŭ Erich Kleineidam, profesoro de filozofio. La sekvontaj personuloj - erfurtaj honoraj urbanoj - enterigitis en honoraj tomboj:
Aranĝjoj
En 2006 la ĉeftombejo estas kulisaro por spektaklo de la kabaretisto Stephan Franke prezentanta programon kun la titolo Ruhe sanft! (tradukite: Ripozu en paco!).
Ziegelheim
Ziegelheim estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio, kaj ekde julio 2018 estas parto de la komunumo Nobitz. Fine de la jaro 2017 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 814 loĝantojn.
Zella-Mehlis
Zella-Mehlis estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Historio
La unuaj setlejoj en la areo de la hodiaŭa urbo Zella-Mehlis plej verŝajne ekestis lige kun Oberhof-pasejo, unu el la plej malnovaj kaj plej gravaj transirejoj en la Turingia Arbaro. Arĥeologoj povis pruvi ke ĝi ekzistis jam en la malfrua ŝtonepoko. Trovitaĵoj el la 2-a jarmilo a.K. (sagopinto), la bronzepoko (bronza hakilo), la La-Tène-kulturo (remparoj sur Ruppberg-monto) kaj aliaj aferoj pruvas la longegan ĉeeston de homoj en tiu ĉi valbaseno. La unuaj setlejoj eble devenas el la karolida-liudolfida periodoj; setlada kontinueco klaras ekde la 11-a/12-a jarcentoj. Eble ankaŭ en la kvartalo Mehlis tiam jam estis domaj strukturoj - sed tio dokumente ne klaras.
La unua mencio pri Zella St. Blasii datiĝas el falsita dokumento en 1112. Ĝi konfirmu la konsekron de preĝdomo honore al Sankta Blazio, kiu estis ligita al terdonaco de la nobelo Gebhardt von Nordeck al la benediktana monaĥejo je Reinhardsbrunn. La preĝa domo iĝis prepostejo (latine: Cella Sancti Blasii) en kies ĉirkaŭaĵo aŭtomate disvolviĝis vilaĝo. La vilaĝo Mehlis estis unuafoje menciita en dokumento en 1250, sed ĝia historio tre verŝajne pli reeniras.
Ambaŭ loĝlokoj apartenis al la priorujo de Zella St. Blasii ĝis 1357, kiam la plej granda parto de la monaĥaj havaĵoj de Zella venis en la manojn de la dinastio Wettin kiel landgrafoj de Turingio, per interŝanĝo-interkonsento. Zella St. Blasii restis posedaĵo benediktana, dume Mehlis iĝis landgrafa/wettin-a kvankam ne estu forgesate ke la grafoj de Henneberg ankaŭ havis ampleksajn privilegiojn en Mehlis.
De 1470 ĝis 1525, Mehlis apartenis al la teritorio de la grafoj de Gleichen. Dum la kamparana ribelo batalemoj detruis la klostron en Reinhardsbrunn en 1525. Ĝiaj havaĵoj iĝis sekularaj, sekve ankaŭ Zella St. Blasii. Post 1525, ambaŭ vilaĝoj apartenis al la ernestidaj branĉoj de la Wettin-oj.
En 1645 duko Ernesto la 1-a (Saksio-Gotao) nomumis Zella St. Blasii foirejo kun urbaj privilegioj. En la sama jaro ĝi iĝis la oficiala sidejo de Administradujo Schwarzwald. En 1661 oni sukcese gajnis la antaŭajn Henneberg-rajtojn en Mehlis de la anoj de Saksio-Zeitz, kio finis la logegan dividadon de la urbo. En 1762 fajrego preskaŭ komplete detruis la urbon kaj en 1894 la Mehlis-anoj ricevis urborajtojn.
La 9-an de novembro 1918, Zella St. Blasii kaj Mehlis iĝis parto de la ĵus fondita Popola Respubliko de Gotha kiu poste nomiĝis Liberŝtato Gotha. Tio okazis post kiam la duko de Saksio-Koburgo kaj Gotao estis detronigita en la kuro de Novembra Revolucio.
Post la fino de la Dua mondmilito la urbo iĝis parto de Subdistrikto Schleusingen (1945). En 1946 ĝi estis renomita Subistrikto Suhl kaj ekde 1952, okaze de administra reformego kaj formiĝo de distriktoj en GDR, la tuto ekestis parto de Distrikto Suhl. En la sama jaro, Zella-Mehlis mem iĝis la subdistrikta ĉefurbo. En 1967 Distrikto Suhl estis renomita Distrikto Suhl-Land. Ankaŭ en komunismaj tempoj Zella-Mehlis konservis sian reputacion kiel nacie grava industria loko kaj talentfabriko, precipe koncerne vintrajn sportojn kaj luktadon.
Cikloheptilamino
Cikloheptilamino aŭ C7H15N estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la  cikloheptanolo kun amoniako en ĉeesto de katalizilo. Cikloheptilamino estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheptilamino ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Zella-Mehlis
Historio
Post Turniĝo Zella-Mehlis iĝis en 1994 parto de Distrikto Schmalkalden-Meiningen.
Servoj
En Zella-Mehlis aktivis sukcese ekde 1904 la vintra sportklubo SC Motor Zella-Mehlis.
Renesanco en la Nederlandoj
La Renesanco en la Nederlandoj estis kultura periodo en la Norda Renesanco kiu okazis ĉirkaŭ la 16-a jarcento en la Nederlandoj (koresponde al nuntempaj Belgio, Nederlando kaj Franca Flandrio).
Kulturo en la Nederlandoj fine de 15-a jarcento estis influita de la Itala Renesanco, tra la komerco ĉe Bruĝo, kiu riĉigis Flandrion. Ties nobeloj komisiis artistojn kiuj iĝis konata tra Eŭropo. En scienco, la anatomiisto Andreas Vesalius malfermis la vojon; en kartografio, la mapo de Gerardus Mercator helpis esploristojn kaj navigistojn. En arto, la pentrarto de nederlanda kaj flandra renesancoj startis el la stranga verkaro de Hieronymus Bosch ĝis la reprezentado de la ĉiutaga vivo fare de Pieter Bruegel la pliaĝa. Ankaŭ en arkitekturo, muziko kaj literaturo, la kulturo de la Nederlandoj moviĝis al la renesanca stilo.
La Salette-Fallavaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Izero (france Isère), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (Auvergne-Rhône-Alpes ).
La komunumo etendiĝas inter altoj de 983 m ĝis 2 402 m.
La sanktejo de "Nia Damo de La Salette" en la montoj super la vilaĝo estas bonkonata pilgrimejo dediĉita al Maria apero de 1846.
Vidu ankaŭ
eta|250px|maldekstre| La sanktejo « Nia Damo de La Salette », (ĉirkaŭ 1 800 s.m.)
La Salette-Fallavaux La Salette-Fallavaux
L'Hermitière
L'Hermitière estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hérémitériens.
Ĝi nun formas parton de Val-au-Perche.
István Morócz
Ne konfuzu kun István Mórocz!
István Morócz [iŝtvAn morOc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Morócz István estis hungara kuracisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia nobela antaŭnomo estis: martosi. István Morócz naskiĝis la  1816 en Ludas. Li mortis la 1881 en Budapeŝto.
Biografio
István Morócz frekventis gimnazion en Gyöngyös, universitaton en Pest (urbo), kie li ricevis diplomon en 1846. Jam dum lernado li interesiĝis pri la agrario. Li iomete plulernis en Berlino, poste li studvojaĝis al Prusio, Nederlando kaj Belgio. En 1848 kiel armea kuracisto li finbatalis la hungaran liberecbatalon. En 1850 li ekhavis postenon en redaktejo en Pest, kie li kontribuis agrarajn artikolojn. Baldaŭe li strebis por la vinkulturo. Li ricevis premion en 1868, en 1880 li estis nomita reĝa konsilanto.
Domfront en Poiraie
Domfront en Poiraie estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
9295 Donaldyoung
9295 Donaldyoung estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff, Usono.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Donald L. Young, de la Jet Propulsion Laboratory. Li estis responsulo de la konstruo kaj de la estrado de la Observatorio de Table Mountain. Krom astronomiaj esploroj, tiu instalaĵo estas ĉefa centro por la programo de edukado de la JPL.
Habloville
Habloville estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hablovillais.
Zeven
Zeven estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kiu germanlingve nomiĝas Samtgemeinde Zeven. Al ĝi apartenas la komunumoj Elsdorf, Gyhum, Heeslingen kaj Zeven.
Rilatoj al Esperanto
En Zeven naskiĝis la instruisto kaj esperantisto Hermann Behrmann, kiu fondis la libroeldonejon kaj libroservon Esperanto-Centro Paderborn.
Ciklopentila 2-etilbenzoato
Ciklopentila 2-etilbenzoato aŭ ciklopentila 2-etilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2-Etilbenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklopentila 2-etilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila 2-etilbenzoato prezentas ciklopentilmetanatan grupon kaj etilan grupon respektive ligitajn en la 1-a kaj 2-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Mazangé
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la samnoma kantono Vendôme.
László Muszbek
László Muszbek [lAslO musbek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Muszbek László estas hungara kuracisto, hematologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995), membro de Academia Europaea (1992).
László Muszbek naskiĝis la  1942 en Sárrétudvari.
Biografio
László Muszbek frekventis universitaton en Debrecen inter 1960-1966, poste li eklaboris samloke en la universitata instituto. Baldaŭe li ankaŭ instruis. En 1980 li iĝis hematologo, post 6 jaroj universitata profesoro. Inter 1995-1999 li estis rektoro. Li ofte esploris aŭ instruis eksterlande, ekzemple en Harvard. Li doktoriĝis en 1987 antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri trombozo kaj kancero. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1989-2003.
Zielitz
Zielitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rouellé
Rouellé estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rouelléens.
Ĝi nun formas parton de Domfront en Poiraie.
Hauterive (Orne)
Hauterive estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Hauteriverains.
Kalanchoe pinnata
Ĝi estas sukohava, plurjara planto, ĉirkaŭ 1 m alta, kun karnecaj cilindraj tigoj kaj juna kreskaĵo de ruĝeca nuanco, kiu troveblas floranta laŭlonge de la plej granda parto de la jaro. La specifa epiteto "pinnata" estas la feminina formo de la latina adjektivo pinnatus, kiu signifas "flugilhava".
Zeulenroda-Triebes
Zeulenroda-Triebes estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Historio kaj ekonomio
En dokumento de la voktoj de Gera fariĝis la unua urba mencio "Zeulenmrode" en 1325. Ĝi estis fonidĝo malfrumezepoka en la Turingia Skista Montaro ĉe nodo grava de komercaj vojoj por bohemoj kaj frankoj. La loko iĝis urbo en 1438. Sed jam en 1492 Henriko de Gera feŭddonis la urbon al la reuß-a bofilo de Greiz. Ĝis 1919 la urbo sekve apartenis al la Duklando Reuß pli maljuna linio ĝis 1919, poste al la Popolŝtato Reuß kaj finfine al Turingio en 1920. Kaj la Kamparana ribelo de la 16-a jc kaj la Tridekjara milito malfortigis la urbon; ekfloro vera iĝis post 1700.
Evoluis maŝinkonstruo kaj ŝtrumpfarado por kiu estiĝis propra gildo jam en 1774. La ŝtrumpfarmaŝinaron oni inventis surloke (menciindas la fabriko "Am Platze"), gravis sekve ankaŭ ĉarpentado, korsetfabrikado, trikotaĵprodukto, meblofarado. En la 1.2.2006 enkorpiĝis al Zeulenroda la urbo Triebes (unua mencio en 1209, iam soraba fondiĝo) kio eksplikas la nunan oficialan dupartan nomon de la tuturbo.
Rondireto
Diversaj fajregoj (ekz. 1790 kaj 1818) detruis multajn kvartalojn tiel ke la centra bazarplaco estiĝis en la 18-a/19-a jc laŭ klasikisma stilo. De tiam originas ekz. la Kirko Sankta Triunuo (Dreieinigkeitskirche, de 1820), la belega Urbodomo (Rathaus; de 1828, ĝian 38 metrojn altan turon kronas statuo de Temiso) kiel multaj burĝaj domoj. Dum restaŭradlaboroj inter 1964 kaj 1969 faritis la Fontano de la karpfajfisto (Karpfenpfeifer), la nuna urba emblemo.
Mesland
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Géza Egyházi
Géza Egyházi [edjhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Egyházi Géza estas hungara muzikalkantisto, operetkantisto.
Géza Egyházi naskiĝis la  en Pomáz.
Biografio
Géza Egyházi maturiĝis en mezlernejo en Budapeŝto, poste li laboris en muzika restoracio. Post jaroj li estis restoraciestro, sed kelkfoje li ankaŭ kantis. Ekde 2006 li frekventis muziklernejon por treni sin pri kantado. Lia vivo plene ŝanĝiĝis, ĉar li iĝis muzikalkantisto. Li ricevis premion en 2010. Lia edzino naskis dufoje.
Ziegra-Knobelsdorf
Ziegra-Knobelsdorf ĝis la jaro 2012 estis memstara komunumo en Germanio: la 1-an de januaro 2013 la teritorio dividiĝis inter la du najbaraj komunumoj Döbeln (vilaĝoj Forchheim, Kleinlimmritz, Limmritz, Poschwitz, Schweta, Stockhausen, Töpeln, Wöllsdorf kaj Ziegra) kaj Waldheim (vilaĝoj Gebersbach, Heyda, Kaiserburg, Knobelsdorf, Meinsberg, Neuhausen kaj Rudelsdorf). La antaŭa komunumo ĝis 2008 troviĝis en la distrikto Döbeln, ekde tiam en la pli granda distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de 2011 la komunumo havis loĝantojn.
Kastelo Ziegenrück
Kastelo Ziegenrück (Kemenate Ziegenrück) troviĝas en Ziegenrück en Germanujo. La domego en Ziegenrück apartenas al speciala formo de kameregoj troviĝantaj en la teritorio de la supera Saale-Elster-linio.
Situo
La iama situo de burgo Ziegenrück kaj la posta urbeto estas en deklivege faŭkigita valo de la meandra Saale-rivero inter Bleilochtal-akvobaraĵo flumaldirekten kaj Hohenwarte-akvobaraĵo fludirekten. Tiam la rivero serpentumis kvazaŭ malĝenite inter Burgk ĝis la Ziegenrück-setlejo kaj plue inter la arbaroriĉaj montoj kaj ankaŭ herbejoj. La iama pli norde situanta akvokastelo Sornitz ĉe la forlasita loko Sornitz apud Moxa estis verŝajne antaŭburgo de Burgo Ziegenrück.
Supre en la nordo de la setlejo estas do la nuna kastelo, estinte la kamerego de la iama Burgo Ziegenrück. La burgo situis strategie bone sur rokosprono kaj supre de la loko kaj de la rivero inter Dreba-valo kaj Sormitz-valo kun ekstremaj krutaĵoj ĉe tri flankoj. Fosoj dividis la komplekson en tri partojn sekurigante la alirejon al la burgo. La du unuaj fosaĵoj konserviĝis.
Konstruaĵoj
La loĝejo, la kamerego, estas el la 15-a jarcento (eble ankaŭ de pli frue) kun horizontala projekciaĵo de 17 m × 13 m kaj alteco de 20 metroj. La diko murara estis inter 1,6 kaj 1,8 metroj. Endome ekzistas kelo kaj kvar etaĝoj. La fenestroj malregule dispartigitaj estas kaj subtegmente estas laŭvicaj kreneloj. La loĝeja turo Ziegenrück kvazaŭ parencojn havas ĉe la kameregoj de Reinstädt kaj kamerego de OrlamündeOrlamünde. Temas pri maloftaj kaj ankoraŭ bonege konserviĝintaj ekzemploj por larĝaj loĝejturoj en Turingio. La belfrido havis diametron de 10 metroj kaj estis forigita en 1775. La ekseraj pintoj de la fundamentaj muroj ankoraŭ videblas.
Historio
Apartenis la burgo al la regna bienaro de Saalfeld menciite en 1222. Ĝi strategie bonege situis sur sprono supre de la Saale-rivero inter Dreba- kaj Sormitz-valoj servante al la observo de la malobstrukciata transiro rivera por la tiama strato kondukanta de nordo al sudo. La sprono havas je tri flankoj deklivaĵoj kaj havis fosaĵojn kiuj dividis la teritorion burgan.
Posedantoj estis la grafoj de Orlamünde. Komence de la 14-a jarcento ekhavis la tuton la landgrafoj turingiaj. Intertempe posedantis ankaŭ la vokto Henriko la 2-a (Reuß) von Plauen. Ministroj surburge estis ekde al fino de la 13-a jarcentoj la senjoroj de Obernitz. En 1448 vendis duko Vilhelmo la 3-a (Saksio) urbeton kaj kastelon garantidone, nedaŭre kontraŭ 2000 guldenoj al Veit von Obernitz. Hans von Obernitz akiris en 1455 fare de Henriko la pli juna Reuß zu Plauen Burgon Voitsberg kun administradujo kaj voktujo Vogtsberg kaj la urboj Oelsnitz (Vogtland), Adorf (Vogtland) kaj Neukirchen.
En 1485 venis la burgo je la ernestida linio de la Wettinoj estonte sideja administra. Post pluraj fajregoj la burgo malkonstruitis parte en la 18-a kaj la 19-a jarcentoj kaj alikonstruitis. Longan tempon ĝi servis kiel junulargastejo. La definitiva nova uzo (eble hotele) ankoraŭ malklaras.
Unuuma nombrosistemo
Unuuma nombrosistemo estas bazita sur unusola cifero. Ĉi tiu estas la plej simpla kalkula metodo por reprezenti naturajn nombrojn: por reprezenti ajnan naturan nombron n, ajna simbolo estos ripetita n fojojn. Ekzemple: uzante la signon | (vertikala linio), la nombro 6 estas reprezentita per ses vertikalaj linioj, ||||||. Kutima ekzemplo de nombrado uzanta unuuman nombrosistemon estas nombrado per fingroj.
Ĝeneralaj informoj
Kutime oni grupigas la signojn po kvin (ekzemple, trastrekante kvar antaŭajn signojn por indiki la kvinan) por plifaciligi legadon. La elekton de ĝuste kvin elementoj en grupo determinas, unuavide, la nombro de fingroj sur homa mano (aŭ piedo), sed la pli senpera kialo estas verŝajne tio, ke temas pri la unuforma grupigo kongrua kun inklino al dekuma nombrosistemo kaj kun minimuma nombro de grupoj tiaj, ke nomro de signoj en ĉiu grupo estas facile kaj senpere kontrolebla. (Tamen la originan inklinon al la dekuma sistemo, evidente kaŭzas ĝuste tio, ke la homo havas du manojn kun po kvin fingroj.)
Tia notacio estas simila al spacetoj aŭ aliaj interpunkcia rimedo uzataj en la poziciaj nombrosistemoj por igi grandajn nombrojn, kiel ekzemple, pli legeblaj.
Adicii kaj subtrahi estas sufiĉe simple en la unuuma nombrosistemo - por kunligi du nombrojn oni simple bezonas kunligi la serion de simboloj, kiuj reprezentas la du nombrojn. Por plenumi subtrahon sufiĉas procizore apudmeti la subtrahaton super (aŭ sub) la subtrahanto kaj forigi identan parton de tiu ĉi lasta. Kontraste, multipliko kaj divido estas pli komplikaj kaj malfacile plenumeblaj.
Ziemendorf
Ziemendorf ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Arendsee en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Unuuma nombrosistemo
Ĝeneralaj informoj
En la unuuma nombrosistemo ekzistas neniu interkonsentita signo uzata por reprezenti nulon kiel ĝi ekzistas en la aliaj nombrosistemoj - se ekzistus cifero por nulo, la bazo fakte estus duuma, ĉar ĝi enhavus du ciferojn. Tial nulo estas traktata nerekte, per ne skribado de nombro kie ĝi estas atendita aperi. Tio ne estas unika al la unuuma nombrosistemo- eĉ en relative progresintaj nombrosistemoj kiel ekzemple romiaj ciferoj ekzistas neniu signo de nulo.
Méhers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Unuuma nombrosistemo
Ĝeneralaj informoj
Kompare al lok-bazitaj nombrosistemoj, la unuuma nombrosistemo estas maloportuna kaj ne estas uzita por grandaj kalkuloj. Tamen, ĝi estas foje uzata en komputiko kiam oni parolas pri komplikecaj klasoj, la kialo estas ke en unuuma nombrosistemo, por reprezenti la nombron N - ni bezonas N signojn, dum por fari la samon en iu ajn alia nombrosistemo, ni bezonas c * logN signojn, kie c estas konstanto kiu dependas de la elektita bazo (sed ne de N).
Kastelo Schleiz
Historio
La kastelo de la senjoroj de Lobdeburg el la 13-a kaj 14-a jarcentoj anstataŭigitis ĉ. la jaro 1500 fare de Henriko la meza de Reuß per duala novkonstruaĵo. Post detruo kaj incendio en 1689 kaj forigo de belfrido la tuta komplekso ĝuis kompletan aliaranĝon. La suda alo kun la ĉefportalo kaj la du turoj alvenis okaze de etendiĝo fare de la konata arĥitekto Johann Gottlieb Riedel en la jaroj 1753 ĝis 1755.Tial estiĝis la regula ĉevalfera tuto kun tri respektive kvar etaĝoj.
Unuuma nombrosistemo
Ĝeneralaj informoj
La granda diferenco en la kvanto de karakteroj inter baza unuo kompare kun aliaj bazoj estas uzata por fari diagnozoj pri la rimedoj (tempo-memoro), kiujn speciala problemo povas postuli por solvi ĝin. Ekzemple se nia algoritmo akceptas enigaĵon kiel natura nombro N kaj tiele faras N paŝojn, do se la enigo estus kodita en duuma, la nombro da paŝoj kiujn la algoritmo faros estas eksponenta en la reprezento de la enigo (ĉar ni bezonas nur logN signojn, kaj la algoritmo plenumas N paŝojn), kontraŭe se la enigaĵo N estus kodita unuuma, la nombro da paŝoj kiujn la algoritmo faros estas lineara en la grandeco de la eniga reprezentado.
Kastelo Schleiz
Historio
Post fajrego de 1837 estiĝis en 1840 arĥitektura unuigo: estu ĉie ajn kvar etaĝoj kun seltegmentoj, fenestroriĉaj fasadoj sen speciala dispartiĝo, pintkeglaj spajroj turaj. De la baroka antaŭa planaro nur malmulto enkorpigitis: baroka portalo kaj balkono kun kradaĵo de 1755. Fortimpresa salonego ene nomiĝis Weißer Saal. La kastelo havis grandan ĉevalejon, multajn ekonomiejojn kaj belan parkon. En ĝi estas nuntempe sovetia soldathonora tombejo. Ĉe la konstruo post la incendio de 1837 la kastelo perdis iel sian naivan-ludeman belecon.
En 1919 gastis ene la urba arĥivo; restaĵoj de ĝi translokigitis je la fino de 1945 en la urbodomon. Kiam la aliancanoj bombade atakis la kastelon maleblis estingo de la flamoj pro malfunkcianta akvotubaro. La aĵoj el la princa arĥivo, la biblioteko kaj la regionhistoria kolekto Oberland kun armilsalono kvazaŭ komplete brulkonsumiĝis. La sama sorto trafis la el Kastelo Posterstein pro sekureckialoj ricevitaj vandtapiŝegoj kaj artaĵoj. Krome viktimis fajrege la kastela kirko (kiu servis liturgie al la romkatolika fidelularo) kaj 17 loĝejoj enkastelaj. La malnova vinokelo tiam servis kiel bombŝirmejo. En 1950 forigitis la malmultaj restaĵoj; la turaj tamen konserviĝis danke al la kuraĝa engaĝiĝo de urbanoj historiemaj. En 1958 okaze de nova brulo detruitis ankaŭ la lastaj ĉevalejo-restoj. Tuj poste la tuta zono, kiu ja servis al la polico de GDR, baritis per dorndrato. Ŝtalaj pordegoj kaj hundoj mordemaj pliintensigis la novan remparan karakteron.
Unuuma nombrosistemo
Ĝeneralaj informoj
Ekzemple, la problemo de malkomponado de nombro en faktoroj postulas, plenumtempo kiu estas pli ol polinomo en la eniggrandeco kie la enigaĵo estas nombro donita en duuma bazo, kaj la eniggrandeco estas mezurita per la nombro da ciferoj. En kontrasto, se la nombro estas transdonita ĉe la unuuma bazo, la plenumtempo estos lineara en la eniga grandeco (kiu en ĉi tiu kazo estos egala al la grandeco de la nombro). Tiamaniere neniu tempo estas ŝparita, sed simple alia maniero estas elektita por mezuri la kompleksecon de la problemo.
Kastelo Schleiz
Historio
Post Turniĝo kaj naŭ monatoj da laboro spajroj rekonstruitaj metitis sur la turojn (ĝis decembro 1993). Hodiaŭa posedanto estas la turingia ministerio pri internaj aferoj. Uzas la polico garaĝojn kaj la iaman princan financan oficon.
Rezideja estis la kastelo inter 1482 kaj 1500 (Henriko la meza), ekde 1552 (Henriko la 4-a, burggrafoj de Meißen), en 1563 (Henriko la 6-a) kaj inter 1647 kaj 1848 (kiam fonditis la Princujo Reuß pli juna linio).
(9160) 1986 UH3
(9160) 1986 UH3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).
Meslay (Loir-et-Cher)
Meslay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis.
Ivermektino
Ivermektino estas kuracilo uzata por trakti parazitajn malsanojn, kiel skabion. Ivermektino estas kontraŭhelmintilo derivita de avermektinoj izolitaj de la fermentado de Streptomyces avermitilis. Ĝia ĥemia formulo estas C95H146O28. Ivermektino estas unu el la malmultaj molekuloj, kiuj donis Nobel-premion al siaj malkovrintoj (Satoshi Ōmura kaj William C. Campbell, en 2015). Ivermektino estas surmerkatigita en Francio de la laboratorio Merck&Co sub la markoj Mectizan kaj Stromectol kaj sub la nomo Ivomec de Merial kaj en Usono sub la markoj Soolantra kaj Sklice (inter aliaj). Ĉi tiuj kuraciloj estas vaste haveblaj kaj sufiĉe malmultekostaj.
Ivermektino nuntempe estas la temo de diversaj provoj kaj studoj pri la disvolviĝo kaj esplorado de kuraciloj kontraŭ KOVIM-19. Ĝi estas en la Listo de Esencaj Medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ivermectin
Memkatalizo
En kemia kinetiko, memkatalizo estas la fenomeno, dum kiu aro de kemiaj reakcioj katalizas sin (aŭ unu la alian).
Priskribo
Ordinare, kemia reakcio, ekz. ne katalizas sin, kaj la dinamikon de la reakcio priskribas la jena lineara ordinara diferenciala ekvacio: en kiu k_+ kaj k_- estas konstantoj de rapideco. La ekvacio havas unikan stabilan fikspunkton ĉe
En memkataliza reakcio, ekz. la diferencialaj ekvacioj de dinamiko estas nelineara: En tia nelineara sistemo, eblas pluraj fikspunktoj aŭ stabilaj cikloj (krom la limigo pro la dua leĝo de termodinamiko).
Kemia sistemo, kies memkatalizo kaŭzas stabilajn ciklojn, nomiĝas kemia horloĝo.
Thomas Payer
Thomas PAYER estas germana astronomo.
Li estas kreditita de Minor Planet Center, de la malkovro de kvar asteroidoj inter 2002 kaj 2003.
Axel Oxenstierna
Grafo Axel OXENSTIERNA, plennome Axel Gustafsson Oxenstierna af Södermöre (naskiĝis ka  en bieno Fånö apud Bålsta; mortis la  en Stokholmo) estis sveda regna kanceliero antaŭ, dum kaj post la Tridekjara Milito de 1612 ĝis sia morto en 1654.
Post kiam Gustavo la 2-a Adolfo mortis en batalo en 1632, Oxenstierna estis reganto por la neplenaĝa tronheredantino Kristina (Svedio). Li reformis la svedan administracion kaj anstataŭigis la historiajn provincojn de Svedio per la ankoraŭ nun uzataj modernaj provincoj.
La longa daŭro de la milito ŝuldiĝas, krom al la ne-cedemo de la imperiestroj Ferdinando la 2-a kaj Ferdinando la 3-a pri religiaj demandoj, ĉefe al liaj decidoj. Finfine li sukcesis atingi teritoriajn gajnojn en Germanio kaj kontraŭ Danio kaj firmigi la svedian potencon ĉirkaŭ la Balta Maro.
Ĝan Ŭesli Starling
Ĝan Ŭesli Starling estas usona esperantisto. Naskita la kiel John Wesley Starling, li oficiale esperantigis sian nomon (anglalingve lia nomo perdas siajn supersignojn kaj iĝas Gan Uesli Starling, kiel oni povas vidi sur lia retpaĝo anglalingva). Li eklernis Esperanton en la jaro 1982, dum li studis elektronikon ĉe 2-jara kolegio.
Ĝan Ŭesli Starling tradukis kelkajn anglalingvajn verkojn en Esperanton.
Starling laboras kiel testa inĝeniero pri fuel-ŝpruciloj de turbinaj motoroj por la korporacio Woodward, okupo kion li tenas ekde 2006. Antaŭe li laboris dum dek du jaroj kiel testa inĝeniero por du aŭtomobilaj firmaoj. Kaj eĉ pli frue por la robota firmao PRAB.
En la angla lingvo, Starling partoprenis en projekto por re-eldoni la tutan verkaron de Jack Vance kiel 44-volumenan kolekton. Por skani tekstojn kaj kontroli la teksto-dosierojn, la estraro de la projekto invitis du volontulojn el pli ol cent, ke ili venu renkonti persone la aŭtoron ĉe lia domo dum semajnfino en januaro 2000. Starling estis inter tiuj du invititoj. La iama Ĉefa Redaktoro de tiu projekto, profesia artisto Paul Rhoads el Francio, nun kontribuas kovrilo-ilustraĵojn por la traduka projekto.
Starling ne multe aktivas en movadaj aferoj, dirante ke kelkaj spertoj de antaŭ la jaro 2000-a malentuziasmigis lin pri tio, kaj dediĉas siajn laborojn anstataŭe al la traduka projekto kion li nomas Eldonejo Mistera Sturno. Sep tradukoj nun haveblas kiel bitlibroj en EPub, Mobi kaj PDF. Apartaĵo de tiuj ĉi eldonoj estas la enhavaj vortaroj. Trovinte maloftan vorton substrekitan, leganto povas rekte aliri difinon en posta vortara ĉapitro kaj tuj poste reveni al la legata teksto.
Eldonejo Mistera Sturno
Komence de jaro 2016, la projekto ankaŭ laboras por traduki la klasikan sciencfikcian romanon “Stacidomo” verkitan de la usona aŭtoro Clifford D. Simak, kiu, kiel Vance, ankaŭ gajnis la premion Hugo.
La Madeleine-Bouvet
La Madeleine-Bouvet estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Magdalénois.
Meusnes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
La Motte-Fouquet
La Motte-Fouquet estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mottais.
Namie Amuro
Namie Amuro (安室 奈 美恵, Amuro Namie / nɑːmiˈeɪ / NAH-mee-AY, naskita la 20-an de septembro 1977 en Naha, Okinavo, Japanio) estas iama japana registra artisto, produktanto, kantverkisto, dancisto, modelo, entreprenisto kaj aktorino kiu estis aktiva inter 1992 kaj 2018.
Amuro estas konata pro rompi la stereotipon en la bildigo de la japana distra industrio ekde la fruaj 1990-aj jaroj, kiu inkludas la idolkulturon de J-popmuziko, ŝanĝante la modajn tendencojn kaj vivstilon de virinoj en Japanio, ŝiaj eksperimentoj en muzikstiloj kaj ŝia vida bildo. en muzikfilmetoj, kaj vivaj prezentoj. Pro ŝia kariera longviveco, fortikeco, profesiismo, malantaŭ la kulisaj klopodoj en la muzika industrio kaj vivstilo, ŝi estas popkulturikono en Japanio kaj Azio. Ŝi estis nomita la "Reĝino de Azia Popmuziko" kaj la "Japana Diva", kaj estis rekonita kiel influa kariero, unu sur alparo kun artistoj kiel ekzemple Janet Jackson kaj Madonna en okcidenta muziko kaj popkulturo.
Kariero
Amuro komencis ŝian muzikan karieron en la aĝo de 14 kiel la ĉefkantisto en la grupo de la Super Monkey kiun ŝi fondis kun siaj amikoj. En 1995 la grupo disiĝis kaj Amuro komencis ŝian solokarieron.
Ŝi akiris atenton kun la plej vendita unuopaĵo de la grupo Try Me (Watashi o Shinjite). Ŝi subskribis kun Avex Trax en 1995 kaj debutis kiel soloartisto kun la unuopaĵo Body Feels Exit. Ŝia studialbumo de 1996, Sweet 19 Blues, vendis pli ol tri milionojn da kopioj, metante la rekordon tiutempe por la plej vendata albumo de ina artisto en Japanio kaj la debuto La plej vendita en la mondo (nuntempe rangita 15-a en la mondo laŭ albumvendoj en la unua semajno). Unu el la unuopaĵoj de ŝia albumo Concentration 20 (1997), Can You Celebrate?, estas la plej vendita unuopaĵo de soloartisto en la historio de japana muziko. Ekde 1999, Amuro kunlaboris kun internaciaj muzikistoj kaj produktantoj en ŝiaj diskoj, komencante kun 2000.
En la fruaj 2000-aj jaroj, la muziko de Amuro evoluis de popmuziko al R&B, kaj Amuro vidis vendomalkreskon de vendoj. Play (2007), ŝia oka studialbumo, anoncis periodon de komerca reviviĝo. Ŝi daŭre eksperimentis muzike, moviĝante en elektronikan dancan muzikon kaj anglalingvajn kantojn kun sekvaj diskoj Uncontrolled (2012) kaj Feel (2013). publikigis ŝian 11-an studialbumon, Genic (2015), kaj kompilaĵon, ‎Fine (2017).
Amuro estas portretita en la japana distra industrio, kaj la pli larĝa okcidenta muzika industrio, kiel artisto kiu "produktis" kaj administris sian propran karieron. Krom muziko, ŝi aperis en diversaj reklamkampanjoj en Japanio kaj establis sian propran manaĝerfirmaon, Stella88, kaj sian propran muzikeldonejon, Dimension Point.
Vendinte pli ol 36 milionojn da diskoj en Japanio, Amuro estas rekonita kiel unu el la plej vendataj artistoj de Japanio fare de Oricon. Ekde ŝia solodebuto, ŝi havis suprajn 10 unuopaĵojn dum 23 sinsekvaj jaroj (numero 1 por soloartisto). Ĉiuj ŝiaj albumoj estas almenaŭ platenaj, kaj ŝia debuta solalbumo, Sweet 19 Blues, estis la plej vendita albumo en Japanio. Ŝi estas la nura ina artisto en Japanio kiu vendis milionon da albumoj en la 1920-aj jaroj, 20'oj, 30'oj kaj 40'oj. Krome, ŝia plej malfrua albumo, "fine", pintis kaj Oricon kaj Billboard Japan la jarfinajn albumfurorlistojn dum du sinsekvaj jaroj (la unua kaj nur ina artisto en la japana muzika industrio farendaĵo tion). Amuro ofte venkis por siaj vivaj prezentoj ĉe muzikaj premioceremonioj kaj ŝi ankaŭ gajnis la Monda Muzikaj Premioj, Japan Record Awards, Japan Gold Disc Awards, kaj MTV Video Music Japan Awards en Japanio, inter multaj aliaj.
La 16-an de septembro 2018, Amuro oficiale retiriĝis de la muziko kaj distra komerco.
Atingoj kaj influo
Laŭlonge de ŝiaj jaroj da aktivado kiel kantisto, Amuro vendis pli ol 36 milionojn da diskoj en Japanio laŭ Oricon. Laŭ raporto de Entertainment Weekly kiu anoncis ŝian emeritiĝon, ŝi vendis pli da albumoj en Japanio ol Lady Gaga, Katy Perry aŭ Casha kombinitaj en Usono. Aktuale en 2017 tio igas ŝin la plej vendita ina akto, kaj fakte la plej vendita solisto entute, ĝuste malantaŭ Yumi Matsutoya, Ayumi Hamasaki, Utada Hikaru, kaj la japana knabina grupo AKB48 (vidu la plenan liston ĉi tie). Krome, Amuro estis vicigita kiel la 12-a plej vendita cifereca artisto laŭ la japana cifereca retejo Recochoku. La kantisto atingis naŭ numeron unu studialbumojn kun kvin kromaj kompilo/kunlaborsukcesoj, kaj dek numero unu unuopaĵoj. Ŝi estas unu el la nuraj soloartistoj kiuj atingas la plej grandan amasiĝon de unu miliono atestitaj fizikaj unuopaĵoj, kun totalo de kvin "Can You Celebrate?, daŭre restas la plej vendata fizika eldono de kantistino - kun vendotaksoj de 2.750 milionoj da kopioj venditaj en Japanio sole. Por mallonga periodo en 1996, ŝia dua studialbumo Sweet 19 Blues estis la plej vendita albumo en japana muziko. historio. Krome, ŝi tenis la rekordon por la plej malfermita albumo. Plej vendata de ina artisto aŭ solisto ĝis defiita de la studialbumo First Love de Utada Hikaru de 1999, kiu ĝis hodiaŭ estas la plej vendata albumo en Japanio. Kun ŝia subita ascendo al steluleco, Amuro estis citita fare de ĵurnalistoj kaj komentistoj kiel rolmodelo en Japanio kaj en tuta Azio. Ŝi poste iĝis la plej elstara figuro en modrevuoj kaj la ĝenerala gazetaro en ŝanĝado de la tipa japana bildo de virto kaj virinaj stiloj en Japanio, en favoro de "farbi brunan hararon, plukado de brovoj... botoj kun dikaj/longaj plandumoj, minijupo, sunbrunigita haŭto kaj tatuoj". Tio igis ŝin modikono, kaj kreis admirantaron de la tielnomita "Amora" fenomeno en la 1990-aj jaroj, kiam multaj knabinoj kaj junulinoj en tuta Azio rigardis supren al ŝiaj modo, hararo kaj ŝminko. Krome, ŝiaj modoj pavimis laŭ la manieron por japana modkulturo, Kugel kaj modotendencoj konataj kiel gyaru, japana transliterumo por knabino. Tamen, David W. Edgetton - verkinto de la romano Japan at the Millennium: Joining the Past and Future - diris ke Amuro ŝanĝis la stereotipan "idolo-" kulturon, dum verkinto Marwan Crady kredis ke ĝi estis parto de "la kultura influo de Japanio" direkte al la mondo. Krome, verkisto de la Virina Centro en Usono kredis ke la sukceso de Sweet 19 Blues estis la kialo, ke multaj homoj kopiis ŝin kiel rolmodelo inter 1996 kaj 1997. Ŝajne, kelkaj komentistoj ligis ŝian ascendon kaj subitan sukceson al la travivaĵoj de Janet Jackson kaj Madonna.
Premioj
Ŝia furoranta unuopaĵo, Can You Celebrate?, kun vendo de pli ol 2 milionoj da kopioj vicas kiel la 14-a plej vendita unuopaĵo en japana historio.
Ŝi estas la unua artisto se temas pri gajni la MTV Japan Music Awards dum 4 sinsekvaj jaroj.
Ŝi gajnis la premion "Inspiro de Japanio" en 2002, en 2003 la plej bonan videopremion de R&B, kaj en 2004 kaj 2005 la plej imponan premion pri japana artisto.
En 2008, la Oricon -retejo sciigis la albumon BEST FICTION de Namiya kiel la dua plej bone vendata albumo por tiu jaro.
La Mesnière
La Mesnière estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnérois.
(9166) 1987 SC6
(9166) 1987 SC6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).
Ziemetshausen
Ziemetshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Günzburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kromatido
La kromatido ​ (de la greka χρώμα, ĥroma, kolora) estas ĉiu el du longformaj unuoj de la kromosomo jam duobligita (kun formo de X) kiu estas unuigita al sia frata kromatido per la centromero. Kromatido estas la tuta strukturo kun formo de strio observebla ambaŭflanke de la centromero en la interfazo.
La kromatidoj estas videblaj ekde la profazo de la mitozo kaj reprezentas la filaj prakromosomoj. La aro de du frataj kromatidoj generas mitozan kromosomoj (kun formo de X), kiu estas videbla dum la Profazo kaj la Metafazo. En la Anafazo de la mitozo, la kromatidoj disapartiĝas en du "filaj kromatidoj". En la Telofazo ili disapartiĝas komplete en du kaj formas la "filajn kromosomojn" de unusola kromatido, en ĉiu fila ĉelo.
Le Mage
Le Mage estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
128426 Vekerdi
128426 Vekerdi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Le Mage
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Mageois.
128426 Vekerdi
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara bibliotekisto, historiisto pri sciencoj kaj verkisto Vekerdi László (1924–2009). Li publikigis pli ol kvicent eseojn pri sciencoj kaj scienca popularigo. Lia pli grava verko estas "La vivo de Galilejo".
80-a Hispana Kongreso de Esperanto
La 80a Hispana Kongreso de Esperanto okazis de la 29a de Aprilo ĝis la 3a de Majo 2022 en Comillas, Kantabrio, Hispanio, organizita de KantEA (Kantabra Esperanto-Asocio), helpita de Hispana Esperanto-Federacio. La kongresejo estis la Kultura Centro El Espolón. La Loka Kongresa Komitato konsistis el Miguel Gutiérrez Adúriz (Prezidanto), Pedro Ullate López (Sekretario), Guadalupe Barcina Amézaga (Kasisto), Carlos Cordero Huecas (Rilatoj kun institucioj), Rafael Moncalián García, Rosa Santiago Mancebo kaj María Carmen Blanco Peña.
Estis 150 aliĝintoj el 12 landoj (ĝis la preparo de la kongreslibro). Funkciis abunda libroservo. Ĉirkaŭ la korto estis montrita la ekspozicio "Esperanto, lengua y cultura".
Programo
La dimanĉo, 1a de Majo, startis per prezentado de du novaj eldonaĵoj, nome "Esperanto y esperantistas de Teruel - Esperanto kaj esperantistoj de Teruel" de Serafín Aldecoa; kaj "Lengua y utopía, el movimiento esperantista en España (1890-1936)" de Roberto Garvía. Dum okazis la Ĝenerala Asembleo de Hispana Esperanto-Federacio, Floreal Martorell parolis pri elementaj konoj pri sontekniko por spektakloj. En la kongresa inaŭguro diskursis la urbestrino de Comillas, nome María Teresa Noceda, la skabeno pri kulturo, kaj la prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio, nome Ángel Arquillos López. Ana Manero presentis la Projekton Lorca de HEF kaj ties ĵusaj rezultoj, nome la eldonado de bitlibro "Cigana romancaro" de Federico García Lorca kaj la libron "Omaĝe al Lorca" editorita de Miguel Fernández. Sekvis filma prezentado de kantabraj poetoj (originale kaj tradukite al Esperanto). Posttagemeze okazis kegloludado, kiel montro de regiona populara ludosporto, kaj ludado de la teatraĵo "Kabaredo Verda Banano" fare de Georgo Handzlik kaj Saša Pilipovic.
Lunde la 2an de Majo Floreal Martorell parolis pri elementaj konoj pri organizado de spektakloj. Ana Manero prelegis pri la historio de libro ekde ties komenco ĝis la bitlibro kaj plu. Vicente Manzano esploris la sistemojn por fari demandaron. Georgo Handzlik koncertis. Ewa Grochowska finfine ne povis partopreni en la kongreso kaj tial ŝia planita posttagmeza prelego pri Aŭrovilo ne okazis. Anstataŭe Toño del Barrio organizis kvizon "Kiu volas esti milonulo?". Niko Voloshyn parolis pri karikaturoj kaj humuraj bildoj en Esperantujo. Kaj Saša Pilipovic fermis la tagon kaj la programerojn per koncerto.
Marde la 3an de Majo okazis tuttaga ekskurso al Santandero, Santillana del Mar kaj Altamira. La subŝtatan ĉefurbon, nome, la kongresanoj atingis fakte per ŝipo, kio ebligis kontempli la golfeton de Santandero. Promenado tra la urbo kaj posta vizito per buso, ekzemple al lumturo ebligis pluan konatiĝon kun la urbo. Posttagmeze oni vizitis la mezepok-renesancan urbon Santillana del Mar kaj tuj poste la apudan muzeon pri la fama kaverno de Altamira kaj ties kopion (la vera kaverno jam ne estas malferme viziteblaj).
Libroj
Funkciis abunda libroservo, favore per rabatoj, kaj oni przentis du ĵusajn eldonojn rilate al Esperanto. Ana Manero prezentis la libron de Roberto Garvía, nome "Lengua y utopía. El movimiento esperantista en España, 1890-1936" (Lingvo kaj utopio. La esperanta movado en Hispanio, 1890-1936), eldonita de la Universitato de Granado. Albreto Granados prezentis la libron de Serafín Aldecoa, nome "Esperanto y esperantistas de Teruel. Esperanto kaj esperantistoj en Teruel".
Ziegenrück
Ziegenrück situas borde de la rivero Saale.
(9290) 1981 TT
(9290) 1981 TT estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).
Ziegenrück
Historio
La urbo Ziegenrück situas inter la akvobaraĵoj Hohenwartetal kaj Bleilochtal. Laŭdire Karolo la Granda mem tie ĉi fortikaĵon konstruigis kontraŭ la soraboj. La unua endokumenta mencio estis en la jaro 1258 sub la nomo slava Czeganrucke, kiu signifus laŭvorte riverofleksiĝon. De la burgo ĝis nun konserviĝis fojnejo (kiu en la 19-a jarcento estis tribunalo) kaj kamerego rektangula. La loĝantoj ĉirkaŭ la burgo formis modernan setejon ekde la jaro 1328, kiu en la jaro 1525 pro helpado de la kamparanoj dum la Kamparanaj ribeloj perdis ĉiujn privilegiojn. Posedantoj estis la grafoj de Orlamünde, poste la dinastio Wettin kaj inter 1815-1945 la vilaĝosimila urbeto apartenis al Prusio.
Vidindaĵoj
La kirko gotikstila havas tri navojn kaj kupolan grandan al kiu aldoniĝis paroĥeja domo kun bela pordo renesanca. Urbodomo el la 16-a jarcento havas figurojn alegoriajn montrantaj diversajn metiojn regionetipajn: de kamparanoj, de ĉasistoj, de paŝtistoj. La surloka energifarejo por fluanta akvo estas la plej malnova siaspece en tuta Eŭropo; tie troviĝas hodiaŭ muzeo. En la jaro 1558 la muelejo Fernmühle estis unuafoje menciita, kiu funkcis inter 1900 kaj 1965 por energifarado.
Millançay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Zierow
Zierow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Klützer Winkel. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Quercus wislizeni
Quercus wislizeni estas ĉiamverda kverko indiĝena al Kalifornio kaj Meksiko, en Malsupra Kalifornio. Ĝi estas konata sub la komuna nomo Interior Live Oak (esperante Interna Viva Kverko).
Ziertheim
Ziertheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dillingen an der Donau kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Le Mêle-sur-Sarthe
Le Mêle-sur-Sarthe estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mêlois.
István Möller
István Möller [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Möller István estis hungara arkitekto, inĝeniero, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1927).
István Möller naskiĝis la  1860 en Mór (urbo). Li mortis la 1934 en Budapeŝto.
Biografio
István Möller frekventis universitatojn en Vieno kaj Karlsruhe. Post lernado li okupiĝis parte pri planado de novaj konstruaĵoj, parte pri restaŭroj de historiaj monumentoj. Inter 1914-1932 li instruis en Reĝa Teknika Universitato József.
Hungara Teatro en Kassa
La Hungara Teatro en Kassa estis grava parto de Historio de la hungara teatro.