cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Segura de los Baños
Geografio
Ĝi estas je 82 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Salcedillo (okcidente) kaj Cortes de Aragón (oriente). Ĝi estas en la nordo de la Iberia Sistemo. La loĝloko estas je 1125 msm pro kio la klimato estas malvarma.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1328, Alfonso la 4-a vendis Huesa kaj ĝiajn domarojn, inter kiuj Segura, al Pedro de Luna, farante parton de la komunumaro Sesma de la Honor de Huesa ene de la komunumaro Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. Antaŭe ĝi nomiĝis Segura, sed post la instalado de la banloko oni ŝanĝis la nomon al Segura de los Baños.
Natria 2-feniltiolaktato
Natria 2-feniltiolaktato aŭ natria 2-fenil2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la 2-feniltiolaktata acido kaj natria hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Natria 2-feniltiolaktato posedas 1 natriatomon, 9 karbonatomojn, 2 oksigenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 9 hidrogenatomojn. Natria 2-feniltiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de 2-feniltiolaktataĵoj kaj natriaj derivaĵoj.
Grays
estas urbo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono orienta Anglio, al la tradicia graflando Essex kaj al la distrikto Thurrock. Laŭ la stato de la censo de marto 2011, en la urbo vivis loĝantoj.
Segura de los Baños
Historio
La kastelo estis dekomence fortikaĵo de islamanoj konstruita en la 9-a jarcento. Post la konkero fare de kristanoj de la zono en la 12-a jarcento, la kastelo ekformis parton de la linio defend-lima inter la regnoj kristanoj kaj islamanoj, sed ankaŭ inter la regnoj Aragono kaj Kastilio, kaj eĉ estis sieĝita de tiu lasta en la 14-a jarcento. Poste ĝi estis okupita de francoj dum la Milito de Hispana Sendependigo kaj de karlistoj dum la Unua Karlisma Milito, kaj tiuj estis sieĝitaj de la liberala armeo, pro kio okazis la batalo kiu lasis la kastelon en ruina stato ĝis nun.​
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Segura de los Baños kie oni malaltiĝis el 840 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj nur 38 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj kaj tradicie safrano), minado, forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Santibáñez de la Peña
Santibáñez de la Peña [santiBAnjez delaPEnja] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Montaña Palentina. La loknomo Santibáñez de la Peña estas komprenebla etimologie kiel Sankta Johano de la Roko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 111,74 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 002 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono; fakte ĝi perdis 2 700 loĝantojn el la 1940-aj jaroj, sed dum procezo de aligo kaj malaligo de loĝlokoj. La loĝloko Santibáñez de la Peña mem perdis preskaŭ 200 loĝantojn nur el 2000.
Ĝi distas 104 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio enhavas la jenajn submunicipojn:
Historio
La toponimio montras ankoraŭ restaĵojn de romia setlado en kastrumoj aŭ militkampadejoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado, ĉefe rilate al la Monaĥejo de San Román de Entrepeñas (mencioj en 940), el kiu nun restas nur turo (ĝi aperas en la municipa blazono). Ekde 1572, rezulto de la reformo de la Koncilio de Trento, ekfunkciis eklezia arkivo, kio pluis ĝis nuntempe.
Santibáñez de la Peña en julio 1934 sendependiĝis de la municipo de Respenda de la Peña, pro la loĝantara kaj industria kresko de Santibáñez. Respenda de la Peña tiam havis 24 loĝlokojn, el kiuj 15 venis kun Santibáñez. En la 1950-aj jaroj Intorcisa kaj Muñeca siavice abandonis Santibáñez por aliĝi al Guardo.
Dum la 20-a jarcento, Santibáñez estis unu de la ĉefaj kernoj de la minbaseno de la provinco Palencio, sed ties elfosejoj fermiĝis unu post alia, kaj la lasta en 1990.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis karbominado, agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj. Pli precize:
Paul Walker (politiksciencisto)
Paul Walker - prononco, naskiĝis la 28-an de aprilo 1946 en Newton, Masaĉuseco (Neŭtono) - estas politiksciencisto kaj kontraŭmilita aktivulo en Usono, aparte luktanta kontraŭ la armea posedo kaj ebla uzo de kemiaj armiloj. En 2013 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Post servado en la Vjetnama milito ĝis 1971, Walker studis politikan sciencon kaj internaciajn rilatojn kaj kompletigis staĝon ĉe la usona senarmiga agentejo ACDA. Ekde la 1970-aj jaroj li publikigis plurajn librojn pri militprevento kaj malarmado. Li iĝis membro de la Unio de Koncernitaj Sciencistoj kaj laboris tie precipe por nuklea malarmado kaj nuklearmila kontrolo. De 1986 ĝis 1993 li estis Asociita Direktoro de la Instituto por Paco kaj Internacia Sekureco en Kembriĝo (Masaĉuseco). Li tiam laboris kiel malarmada inspektisto kaj organizis financan kaj teknikan asistadon en la detruo de kemiaj armilprovizoj de la antaŭa Sovetunio.
En 1995 li iĝis direktoro de asocio Tutmonda Verda Usono, la usona branĉo de la organizaĵo Internacia Verda Kruco fondita en 1993 de Miĥail Gorbaĉov. Tie li kampanjas por la tutmonde efektivigo de la Konvencio pri Kemiaj Armiloj de la Unuiĝintaj Nacioj.
Stoke on Tern
estas vilaĝo kaj civila paroĥo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono okcidentaj Mezlandoj kaj al la tradicia graflando Ŝropŝiro. Laŭ la stato de la censo de marto 2011, en la urbo vivis loĝantoj.
Pilgrim la 2-a (Salzburg)
Pilgrim la 2-a de Puchheim (naskiĝis ĉ. 1330; mortis la  en Salzburg) estis inter 1365 kaj 1396 salcburga ĉefepiskopo kaj ankaŭ administranto de la Regna prelatujo de Berchtesgaden. Sub lia regado okazis la teritorie plej granda etendiĝo de Salcburgio.
Vivo
Estante ekde 1353 kapitulano ĉe la Katedralo de Salcburgo li bakalaŭriĝis en 1353 pri kanona juro en Avinjono. En 1365 li elektitis fare de la aŭstra frakcio ĉefepiskopo kaj komence de 1366 papo Urbano la 5-a antaŭproklamis lin metropolito kun paralela nuligo de la duboplena baloto (kandidato de la bavaroj etis Ortolf de Overstätten). En la 8.5.1366 li ricevis fare de imperiestro Karlo la 4-a la reĝajn signojn. Malgraŭ interligo kun la Habsburgoj Pilgrim preferis fari armisticon kun la Vitelsbaĥoj en oktobro 1366 kaj packontrakton en julio 1370.
Kialoj por jam la sekvintan jaron fari interligon kun la bavaraj dukoj kaj kun reĝo Ludoviko la 1-a (Hungario) ne tute klaras. Post interveno de papo Gregorio la 11-a li devis obei en 1373 la imperiestron kaj dissolvi la politikajn aranĝojn kun la bavaroj. La sekvintan jardekon li ofte helpis la Habsburgojn, ekz-e en la kampanjo en 1376 kontraŭ Venecio aŭ en 1380 ĉe la kvereloj kun la grafoj de Schaunberg. Inverse helpitis li kontraŭ duko Frederiko (Bavario) okaze de la provoj okupi la Prepostejon de Berchtesgaden. Post venkego de la aliancanoj (salcburgianoj kaj aŭstroj) en somero 1382 episkopo Berthold el Freising faris pacigan decidon kiu provizore taŭgis. Ankaŭ pro tio Pilgrim volis uzi la papan skismon por siaj intencoj. Ĉar li igis la avinjonan papon Klemento la 7-a konfirmi la landan enkorpigon kaj de la berchtesgaden-a prepostejo kaj de la monaĥejo ĉe Admont en 1385/86. Finfine li prezentis sin (komence sukcese) kiel mediacifaranto inter papo Klemento la 7-a kaj reĝo Venceslao. La konflikto kun la Vitelsbaĥoj pliakriĝis kaj li kaptitis de la bavaroj en la 27.11. en Raitenhaslach (Burghausen). Antaŭe en somero 1387 Pilgrim estis jesinta reciprokan helppromeson kun la Urba ligo de Ŝvabio. Sub la gvidado de katedrala preposto Gregor Schenk de Osterwitz, kiu mem intertempe faris sin registarestro, la salcburganoj decidis ekmarŝi liberigi la ĉefepiskopon. Post liberiĝo komence de 1388 Pilgrim devis publike rezigni pri ĉiuj koncedoj faritaj dumkaptitece. La sekva venko de Pilgrim kaj de la Ligo de urboj de Ŝvabio kontraŭ la Vitelsbaĥoj ebligis, danke al perado de Venceslao en 1390, havigi daŭran packontrakton kun duko Frederiko de Bavario. Post kiam en 1391 denove fiaskis la provo entuziasmigi reĝon Venceslao por papo Klemento la 7-a, Pilgrim mem ŝanĝis la flankojn kaj enviciĝis inter la favorantoj de la roma papo Bonifaco la 9-a. En junio 1393 li denove ricevis per papa konfirmo la Prepostejon de Berchtesgaden.
Politiko interna kaj graveco
Hejmpolitike Pilgrim multe kverelis kun la kapitulanoj, ĉefe la gvidanto de la porbavaria frakcio kaj katedrala dekano Ortolf de Overstätten. Koncerne la investadon de propraj salcburgaj diocezoj prenitis ofte parencoj de Pilgrim. Tamen Pilgrim devis ja respekti kelkajn papajn aliaranĝojn tiukoncerne. Krom elstara militisteco li ankaŭ estis bona financĵonglisto. Oro-ekspluatado kaj monopoligo de salovendado florigis la landon kaj ebligis gajni novajn teritoriojn. Per aĉeto de la regiono de Mattsee kaj de la foirloko Straßwalchen el la manoj de la episkopo de Passau (1390), per la akiro de la Administradujo Itter (distrikto Kitzbühel) de la Episkopujo de Regensburgo (1380/85) kaj la malfacila enkorpigo de la Prepostejo de Berchtesgaden (1393) Salcburgio havis tiam sian plej grandan etendiĝon.
Ankaŭ la faro de oraj guldenoj, la ekvalidigo de mineja leĝaro (1369) kaj de ordonoj pri komercado per bruto en Pinzgau (1391) li furoris ekonomie. Tiam ankaŭ la urbaj rajtoj novordigitis. Lue la salcburganoj eĉ administris inter 1370 kaj 1377 la kompletan episkopujan teritorion de Passau (situantan ekstere de la urbo Passau).
Pilgrim estis la lasta salcburga arkiepiskopo de la malfrua mezepoko kiu faris memstaran politikon kaj sukcese enmiksiĝis en la eŭropan diplomation. Li entombigitis ĉe la nordorienta angulo de la salcburga katedralo en la de li en 1393 donacita Pilgrim-kapelo.
La Valdivia
La Valdivia estas natura komarko de la provinco Palencio, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi enhavas malgrandan parton de la supra baseno de la rivero Pisuerga, sur la deklivaro de la Kantabra Montaro, kaj povas esti konsiderata kiel pluigo de Campoo al teroj de la provinco Palencio. Ties historia kaj praktika ĉefurbo estas Aguilar de Campoo.
La komarko, inter la Montaña Palentina kaj La Lora de la provinco Burgoso, estas aktuale formata de apenaŭ tri municipoj, nome la jenaj:
Are, tiuj triopaj municipoj okupasa areon de 370 km², kun loĝantaro de 9 213 personoj (INE, 2010); la urbo Aguilar de Campoo, kun 6 450 loĝantoj en la urba kerno, koncentras ĉirkaŭ 70% de la komarka loĝantaro.
Praktike, oni povus konsideri aldonon de la municipoj Brañosera, en la oriento de la Montaña Palentina, kaj Berzosilla, ĉe la supra valo de la rivero Ebro, same kiel La Zalima, malgranda parto de la teritorio de Salinas de Pisuerga.
Estas diversaj vidindaĵoj, nome la urbo Aguilar, monaĥejoj, preĝejoj kaj la akvorezervejo de Aguilar.
Láz
Nomon Láz havas pluraj setlejoj:
Staré Hvězdlice
Staré Hvězdlice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hvězdlice. Estas ĉi tie registritaj 55 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Staré Hvězdlice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,89 km².
Preĝejo Vizito de Maria (Siófok)
Historio
En tiu loko ekzistis paroĥa kirko dum la mezepoko, kiun la tataroj detruis en 1242. Poste ĝi rekonstruiĝis, sed denova detruo okazis fare de la turkoj en la 16-a jarcento. Post la turka erao en 1693 oni konstruis lignan kapelon, la paroĥo estis refondita en 1713. La nun videbla preĝejo (origine baroka) konstruiĝis en 1739 jam dediĉita al Vizito de Maria. Ĝi estis plene trakonstruita al novromaniko en la jaroj 1903 kaj 1904, la sanktejo iomete estis trakonstruita en 1980. La orgeno estis kreita en 1914, trakonstruita en 1990.
Staré Hvězdlice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360. La konsisto de Hvězdlice ĝi estas ekde la jaro 1964.
Preĝejo Vizito de Maria (Siófok)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en malgranda korto, sed la fasado rekte estas atingebla el la ĉefstrata trotuaro. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre la kvadrata turo altiĝas. Kaj la navo, kaj la turo havas po unu enirejojn laŭ la fasado. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejoj en plena larĝo de la fasado. Tuj super la nava enirejo granda rozvitralo (kreita en ateliero de Miksa Róth) estas videbla. La konstruaĵo estas apogita en ĉiuj flankoj per ŝtupaj kolonoj. Alia enirejo funkcias en flanko de la navo, kie krucifikso kaj statuo videblas. La absido estas plurlatera, kiu estas pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. György Leszkovszky pentris la freskojn en 1790.
Kermeso okazas en la 2-an de julio.
Nové Hvězdlice
Nové Hvězdlice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hvězdlice. Estas ĉi tie registritaj 193 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Nové Hvězdlice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,48 km².
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353. La konsisto de Hvězdlice ĝi estas ekde la jaro 1964.
Distrikto de Londono
La Distrikto de Londono (County of London) estis distrikto de Anglio de 1889 ĝis 1965, egalrilatante al la areo konata hodiaŭ kiel Interna Londono. Ĝi estis kreita kiel parto de la ĝenerala enkonduko de elektita distrikta registaro en Anglio, per la Loka Administracio-Leĝo de 1888. Per la leĝo kreiĝis administra Distrikto de Londono, kiu inkludis ene de sia teritorio la plej centran urbodistrikton, nomatan City. Tamen, la City de Londono kaj la Distrikto de Londono formis apartajn ceremoniajn distriktojn por "ne-administraj" celoj. La registaro por la distrikto estis la London County Council, "konsilio pri la distrikto Londono", kiu komence elfaris nur limigitan vicon da funkcioj, sed akiris pliajn potencojn dum sia 76-jara ekzisto.
En 1900, la civilaj paroĥoj kaj distriktokomisionoj membraj en la distrikto estis anstataŭigitaj kun 28 novaj "metropolaj urbodistriktoj". La teritorio de la Distrikto de Londono estis 303,12 km² en 1961. Dum ĝia ekzisto ekzistis longperspektiva malkresko en populacio kiam pli da loĝantoj moviĝis en la eksterajn antaŭurbojn; ekzistis periodaj recenzoj de la lok-administraciaj strukturoj en la areo de pli granda Londono kaj pluraj malsukcesaj provoj vastigi la limojn de la distrikto. En 1965, la Leĝo pri Londona Registaro 1963 anstataŭigis la distrikton kun la multe pli granda administra areo Granda Londono.
Divido
En 1900, dek unu jarojn post ĝia fondo, la Distrikto de Londono dividis en 28 "metropolaj urbodistriktoj". Jen ili numeriĝis kiel en la mapo de la informkesto dekstre:
* ne "metropola urbodistrikto"
Plou (apartigilo)
Plou povas referenci al jenaj lokoj:
Amonia tiolaktato
Amonia tiolaktato aŭ amonia 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj amonia hidroksido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, tute solvebla en akvo. Amonia tiolaktato posedas 3 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 nitrogenatomon. Amonia tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj amoniaj derivaĵoj.
Lusail (metroo de Doho)
Lusail (لوسيل) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Klesiv (stacidomo)
Klesiv (Клесів) estas fervoja stacio en Klesiv (Rivna provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Velilla del Río Carrión
Velilla del Río Carrión [beLIlja delRIo kaRJON] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Montaña Palentina. La loknomo Velilla del Río Carrión estas komprenebla kiel Urbeto aŭ Kontrolejeto de la Rivero Carrión. Ĝi iam nomiĝis "de Guardo" sed tio ŝanĝiĝis en 1949 al "del Río Carrión", ĉar malligiĝis la urbodomoj de ambaŭ lokoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 198,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 187 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Fakte la preciza evoluo estis akuro de preskaŭ 200 loĝantoj ĝis la 1980.aj jaroj, kaj posta perdo de milo.
Ĝi distas 99 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio enhavas la jenajn submunicipojn:
Historio
Estas restaĵoj de la konfliktoj inter lokaj kantabroj kaj romiaj invadantoj el kiu tempo jam Plinio la Maljuna menciis la Tamarikajn Fontojn, nun komprenatajn kiel ĉe Velilla. Tiutempe estis ŝoseo kaj instalaĵoj rilataj al minado de oro.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la fino de la 9-a jarcento. Velilla estis menciita kiel Velliolla en Becerro de las Behetrías de Castilla, censo verkita en 1352. Velilla estis senjorlando de la Casa del Infantado, kies duko, Senjoro de Guardo, estis la posedanto. Tial tiam la nomo estis Velilla de Guardo.
En 1855 Velilla suferis epidemion de ĥolero, kiu fakte suferigis pli ol 25 000 personoj en la provinco.
Kadre de la Karlismaj militoj, la 4an de aŭgusto 1869, roto de ĉirkaŭ cent karlistoj, estrita de Pedro Balanzategui (militisto kaj eksurbestro de Leono) kaj Leoncio González de Granda, fuĝis el la provinco de Leono. En Velilla atingis ilin la persekutantaj soldatoj kaj policistoj, okazis interpafado kaj Balanzategui kaj aliaj sukcesis fuĝi al Valcobero, kie ili estis definitive kaptitaj kaj mortpafitaj ĉe la tombejo la 6an de aŭgusto.
Oni konstruis la Akvobaraĵon de Compuerto en 1960 kaj, poste la termoelektran centralon en 1964 por utiligi la produktadon de karbo de la zono; la loĝantaro duobliĝis en 30 jaroj (1980), kun ĉefa floro ĉirkaŭ 1984. Poste ĉio dekadencis.
Aktualo
Precize menciindas jenon:
Juice Newton
Juice Newton estis usona kantistino. Ŝi naskiĝis en Lakehurst, Nov-Ĵerzejo, do nun estas -jara.
Utrillas
Utrillas [uTRIljas] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka administracia ĉefurbo estas fakte Utrillas. La municipo estas formita de Utrillas, Barriada Obrera del Sur kaj Las Parras de Martín, integrita en Utrillas el 1968.
Geografio
Ĝi estas je 71 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Martín del Río (okcidente) kaj Montalbán (oriente) laŭ la nacia ŝoseo N-211 kaj inter Escucha sudoriente kaj La Hoz de la Vieja norde laŭ la A-222. La urba kerno estas sur 968 msm, pro kio estas malvarma klimato. La altitudo de la municipa teritorio gamas inter 1430 msm sudokcidente (Sierra de San Just) kaj 950 msm borde de ravino ĉe la loĝloko. Ĝi estas en montara Iberia Sistemo en areo kie ekfluas diversaj rojoj.
Historio
Estis restaĵoj de setlejo de iberoj kaj romianoj.
Trofeo Roquette Pinto
Trofeo Roquette Pinto aŭ Troféu Roquette Pinto estis premio donita al la plej bonaj brazilaj radio-televidaj profesiuloj. La trofeo estis statueto en formo de papago kantanta antaŭ mikrofono.
Klesiv
Klesiv (Клесів) estas urbotipa loĝloko en Rivna provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Trofeo Roquette Pinto
En 1968, la Ministerio de Edukado kaj Kulturo ankaŭ establis Trofeon Roquette Pinto por la plej bonaj film-scenaristoj en Brazilo. En 1971 la Trofeo estis suspendita fare de RecordTV kiu rekomencis ĝin en 1978. La lasta eldono de la premio okazis en 1982.
Utrillas
Historio
Dum dominado de islamanoj, la loko dependis de la regno tajfa de Albarracín de Azagra. En tempo de la Reconquista Utrillas estis ekkonita laŭ sia aktuala nomo. Ĝi apartenis al la Regno Aragono, sub dominado de la Ordeno de Santiago el 1161, kun sidejo en la kastelo de Montalbán, laŭ decido de Ramon Berenger la 4-a. Iom post iom domaro ĉirkaŭis la kastelon kaj Utrillas estis nomumita municipo kaj poste Villa Real (Reĝa Urbo), fare de la monarko Fernando la 2-a de Aragono, formante parton de Regno Aragono. Jam historie estis ekspluatado de gagato kiu estis portita de komercistoj orienten por juvela industrio de ĝenovanoj.​
Dum la 20-a jarcento la populacio de Utrillas ege pliiĝis, ekde 485 loĝantoj de 1900 ĝis atingo de 4573 loĝantoj en 1981. Inter fino de la 1970-aj jaroj kaj komenco de la 1980-aj jaroj, Utrillas havis pli altan populacion fakte super 5000 realaj loĝantoj. Tamen la posta elĉerpigo de la karbominoj rezultis en demografia malpliiĝo, kaj oni perdis pli ol mil loĝantoj en du jardekoj.
Ekonomio
En la komarko Minbasenoj, la minado estis ĉiam la hegemonia aktiveco. Iam la lignito elfosita el tieaj minoj estis la ĉefa enspezofonto de la loko. Inter 1940 kaj 1958, la karbosektoro en Hispanio ege prosperis, konsekvenco de la falo de la importado kaj pliigo de mendoj, parte pro malabundo de aliaj energifontoj. En la provinco Teruelo, fine de tiu periodo la minentreprenoj dumgis 40% de la laboristoj de la industria sektoro. El 1958 ĝis 1973 okazis krizo de la sektoro ĉefe intensa el 1967. Nova prospero ekis 1973 pro la Naftokrizo de 1973 kaj daŭris ĝis 1985. Fine de la 1970-aj jaroj, la loko havis 1 000 personojn dungitajn en la minagado. La minbaseno de la provincp atingis sian historian maksimumon en 1981, kun produktado de 5 215 824 tunoj, elfositaj en 27 ekspluatejoj.
Oni entreprenis diversajn projektojn por la transformado de la sektoro, inter kiuj la kompanio Casting Ros, kiu fabrikas pecojn por la aŭtomobila industrio. Tio rezultas en kreado de aliaj laborpostenoj ĉefe por iamaj ministoj. Aliflanke pro la troa rilato al minado en Utrillas, agrikulturo kaj brutobredado gravis nek iam nek nun. Ĉiuokaze estas iom da senirigaciaj kultivo kaj ĉirkaŭ 2868 ŝafoj en Utrillas plus 1569 en Las Parras. Dekadencas tradicio de la kultivo de safrano, pro la malfacila kultivadmaniero, kaj tiu de beto, tiu tuŝita de malpliigo de suker-industrio.
Por nuna turismo gravas la preĝejo kaj la transformado de iamaj industriaj instalaĵoj.
Al Bidda (metroo de Doho)
Al Bidda (البدع) estas stacio sur Ruĝa kaj Verda Linioj de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la kaj la  respektive.
Prusy-Boškůvky
Prusy-Boškůvky (Mährisch Preussen) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. En la jaroj 1960–2016 la municipo dividiĝis en la katastra teritorio Moravské Prusy kun urbo Vyškov, kies eksklavo tiutempe estis domaro Zouvalka, kiu apartenas ekde la jaro 2017 al la municipo.
Historio
La unua skribmencio devenas el la jaro 1131.
Verda Kruco Internacia
Verda Kruco Internacia - Croix verte internationale, Международный Зелёный Крест, kaj Cruz Verde Internacional, منظمة الصليب الأخضر الدولية, Internationales Grünes Kreuz, Green Cross International - estas internacia mediprotekta neregistara organizaĵo kun sidejo en Ĝenevo, Svislando, fondita de la iama sovetia gvidanto Miĥail Gorbaĉov en 1993. Hodiaŭ, membroorganizoj estas en 30 landoj. Ĝia plaj grava misio estas "respondi al la kombinitaj defioj de sekureco, malriĉeco, kaj media degenero por certigi daŭrigeblan kaj sekuran estontecon".
Historio
Verda Kruco Internacia estis fondita de iama Sovetia gvidanto Miĥail Gorbaĉov en 1993, surbaze de la laboro komencita de la Pintkonferenco pri la Tero de 1992 en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. La 6-an de junio 1992, la delegitoj de la Pintkunveno pri la Tero petis al Gorbaĉov establi Verdan Krucon Internacian, kaj ĉirkaŭ la sama tempo, Roland Wiederkehr, parlamentano de la Svisa Nacia Konsilio, fondis "Tutmondan Verdan Krucon", kun similaj celoj. La du organizaĵoj kunfandiĝis en 1993, kreante la asocion Verda Kruco Internacia, kiu estis formale lanĉita en Kioto, Japanio, la 18-an de aprilo 1993.
En 1994, la unuaj naciaj organizaĵoj aliĝis al Verda Kruco Internacia en Hago, inkluzive de nove fonditaj branĉoj en Japanio, Nederlando, la Rusia Federacio, Svislando kaj Usono.
Metila 4-vinilbenzoato
metila 4-vinilbenzoato aŭ metila 4-stireno-karboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Vinilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 4-vinilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 4-vinilbenzoato prezentas metilan grupon ligitan al 4-vinilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 10 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Van Halen
Van Halen estis usona rok-bando formita en Pasadena (Kalifornio) en 1973. Van Halen famis pro siaj energiaj koncertaj spektakloj kaj pro la virtuozeco de sia ĉefgitaristo, Eddie Van Halen. La bando estis enmetita en la Rock and Roll Hall of Fame en 2007.
Historio
De 1974 ĝis 1985, Van Halen konsistis el Eddie Van Halen; la frato de Eddie, drumisto Alex Van Halen; kantisto David Lee Roth; kaj basisto/kantisto Michael Anthony. Post sia publikigo en 1978, la memtitolita albumo de la bando atingis la n-ron 19 en la sukceso listo de la gazeto Billboard kaj vendis ĉirkaŭ 10 milionojn da ekzempleroj en Usono. Ĉirkaŭ 1982, la bando publikigis kvar pliajn albumojn (Van Halen II, Women and Children First, Fair Warning, kaj Diver Down), ĉiuj el kiuj ekde tiam ricevis plur-platenajn atestilojn. ĉirkaŭ la komenco de la 1980-aj jaroj, Van Halen estis unu el la plej sukcesaj tiamaj rok-bandoj. La albumo 1984 estis komerca sukceso kun usonaj vendoj de 10 milionoj da ekzempleroj kaj kvar sukcesaj unuopaĵoj; ilia ĉefa unuopaĵo, "Jump", estis la nura unuopaĵo numero unua en Usono.
En 1985, Roth lasis la bandon por entrepreni soloan karieron kaj estis anstataŭita de iama ĉefkantisto de bando Montrose nome Sammy Hagar. Kun Hagar, la grupo publikigis kvar usonajn numerojn unuajn, plurplatenajn albumojn laŭlonge de 11 jaroj (5150 en 1986, OU812 en 1988, For Unlawful Carnal Knowledge en 1991, kaj Balance en 1995). Hagar lasis la bandon en 1996 tuj antaŭ la publikigo de la unua granda kolekto de sukcesoj, nome Best Of – Volume I. Iama ĉefulo de bando Extreme nome Gary Cherone anstataŭis Hagar kaj registris la komerce nesukcesan albumon Van Halen III kun la bando en 1998, antaŭ dispartiĝi en 1999. Van Halen tiam haltis ĝis reunuigo kun Hagar en 2003 por tutmonda turneo en 2004 kaj duobla-diska kolekto de sukcesoj The Best of Both Worlds. Hagar denove lasis Van Halen en 2005. En 2006 Roth revenis, sed Anthony estis anstataŭita de la filo de basgitaristo Eddie, nome Wolfgang Van Halen. En 2012, la bando publikigis sian finan studialbumon A Different Kind of Truth, kiu estis komerce kaj kritike sukcesa; ĝi estis ankaŭ la unua albumo de Van Halen kun Roth en 28 jaroj kaj la nura kun Wolfgang.
Je Marto 2019, Van Halen estas la 20a en la listo de Recording Industry Association of America (RIAA) pri plej multe vendantaj artistoj en Usono; la bando vendis 56 milionojn da albumoj en Usono kaj pli ol 80 milionoj tutmonde, kio faras ili unu el la plej multe vendantaj grupoj el ĉiuj tempoj. Je 2007, Van Halen estis unu el nur kvin rok-bandoj kun du studialbumoj kiuj vendis pli ol 10 milionojn da ekzempleroj en Usono kaj tio rilatas al la plej nombraj plurplatenaj albumoj de usona bando. Krome, Van Halen estis rangigita en 13 numeroj unuaj en la listo de ĉeftenda rok-muziko de la gazeto Billboard. VH1 rangigis la bandon kiel sepa en la listo de 100 pintaj sukcesoj de ŝtonrokaj artistoj el ĉiuj tempoj.
Arnoštov
Nomon Arnoštov havas pluraj setlejoj:
Gyula Ferenc Zoltán
Gyula Ferenc Zoltán [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zoltán Gyula Ferenc estis hungara aktoro, teatrestro. Lia familia nomvarianto estis Zoltvári.
Farĉitaj rumeksfolioj
Farĉitaj rumeksfolioj (sarma, sarmală singularo, sarmale pluralo) estas kolektiva nomo por farĉitaĵoj, sed kutime rilatas al brasikfolioj aŭ ŝtopitaj vitfolioj. La kuirarto estas karakteriza por kuirartoj en Rumanio, Armenio, Bulgario, Bosnio kaj Hercegovino, Kroatio, Grekio (Dolmedas), Hungario, Makedonio, Serbio, Montenegro, Slovenio, Turkio (Sarma), Kaŭkazo (Dolma), Kurdio, kaj Ukrainio (Holovetsy). ).
Gyula Ferenc Zoltán
Biografio
Gyula Ferenc Zoltán debutis kiel aktoro en 1867 en migra teatra trupo de Ignác Könyves, poste en aliaj teatraj trupoj province. Ekde 1882 li estis migra teatrestro. Liaj kelkaj teatraj stacioj estis Körmend (1884), Szekszárd (1886), Sárospatak, Nagyszombat (1888), Versec, Nyíregyháza (1892), Gyulafehérvár (1897), Keszthely, Zalaegerszeg (1900), Csíkszereda (1904). Li pensiuliĝis en 1905 kaj li vivis plu ĝismorte en Szentendre. Li edziĝis kvarfoje.
Farĉitaj rumeksfolioj
La baza preparado de la sermala implikas moligi la foliojn en varma akvo, kaj poste ruli la foliojn ĉirkaŭ miksaĵo de viando, dispremita cepo, tomato, rizo, spicoj kaj foje eĉ ovo. La farĉaĵoj estas kuiritaj kun cepoj, acida brasiko kaj spicoj, kaj foje servataj kun jogurto.
Recepto
BEZONAĴOJ:
3 faskoj de rumekso (dudeko da grandetaj folioj) 500 gramoj da bovida muelita viando, 1 cepbulbo, 1/4 de mezgranda radiko de apio, 40 gramoj da rizo, 1 negranda seka bovosto, 50 mililitroj da oleo, 1 kulereto da salo, 1/4 kulereto de pipro, 1/2 kulereto de neakra papriko.
Se vi ne havas rumekson, uzu junajn vinberfoliojn aŭ kolrabajn foliojn.
PRETIGADO:
Ago 1
En kaserolon verŝi rison kaj 120 mililitrojn da akvo, atendi ke la riso ekbolu, kuiri 2-3 minutojn, kovri, malfunkciigi la kuirringon, kaj atendi ke la rizo ensorbu la restintan akvon.
La cepon pecetigi, salumi per pinĉpreno da salo, kaj brezi en 50 mililitroj da oleo, ĝis kiam ĝi iĝos mola kaj bruneta. Dum tiu tempo pecetigi apion kiel eble pli ete. Al la cepo aldoni viandon kaj apion. Brezi kune 2-3 minutojn, por ke la viando nur komencu ŝanĝi la koloron, sed ĝi restu kruda. Demeti desur la kuirringo, aldoni kuiritan rizon, kaj iomete da pipro kaj papriko.
Ago 3
Rumeksfoliojn lavi kaj platigi la tenilojn, en la kaserolo priverŝi ilin per varmega akvo, kaj lasi kovritaj kelkajn minutojn por ke la folioj moliĝu.
Ago 4
Sur la dorsflankon de la folioj meti plenan kuleron da farĉaĵo, per la maldekstra kaj dekstra parto de la folioj kovri la farĉaĵon, kaj envolvi la foliojn.
Komerca ŝiparo
Komerca ŝiparo aŭ komerca floto estas la aro da komercaj ŝipoj, kiuj estas registritaj en specifa lando.
Farĉitaj rumeksfolioj
Recepto
Ago 5
Komerca ŝiparo
Ŝipspecoj de la komerca ŝiparo estas ĉefe kargoŝipoj ĉiaspecaj, ŝipoj por pasaĝertransporto (pramoj kaj krozŝipoj), sed ne ŝipoj por profundmara fiŝkaptado. Detale, nur tiuj marŝipoj apartenas al la komerca ŝiparo, kiuj estas klasigitaj kaj enskribitaj en la ŝipregistro de sia lando. Komercmara ŝipo montras la flagon de la ŝtato en kiu ĝi estas registrita kaj estas submetita al sia impostaj, mediaj kaj laboraj regularoj.
Farĉitaj rumeksfolioj
Recepto
Surtabligi varmajn, en telero, aŭ en bovlo, en kiun oni enverŝas acidan lakton, kaj iom da saŭco.
Komerca ŝiparo
La komerca flago de kelkaj ŝtatoj montrataj sur ŝipoj diferencas de ilia nacia flago.
Láz (Nová Pec)
Láz estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Pec, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Nová Pec. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Láz situas en katastra teritorio Nová Pec kun areo 59,91 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1850.
Huesa del Común
Huesa del Común [ŬEsa delkoMUN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas. La municipo inkludas ankaŭ la loĝlokon Rudilla, aligita en 1977.
Geografio
Ĝi estas je 101 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Fonfría (okcidente) kaj Cortes de Aragón (oriente) laŭ la ŝoseo A-2514. Ĝi estas en la nordo de la Iberia Sistemo. La loĝloko estas je 869 msm pro kio la klimato estas malvarma. Du riveroj trafluas la teritorion, nome Aguasvivas kaj Marineta.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1328, Alfonso la 4-a vendis Huesa kaj ĝiajn domarojn al Pedro de Luna, farante parton de la komunumaro Sesma de la Honor de Huesa ene de la komunumaro Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838. En la 19-a jarcento oni suferis sekvojn de la Milito de Hispana Sendependigo kaj de la karlismaj militoj en kiu oni ruinigis la kastelon.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Huesa del Común kie oni malaltiĝis el 170 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj nur 11 loĝantoj; estis eĉ nur 7 en 2005.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), minado, forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo. Tradicie gravis ceramiko, jam ne plu. Aktuale enmodiĝis montogrimpado per viaferataoj.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la kastelo, ponto super rivero Aguasvivas, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Taliŝa-Muĝana Aŭtonoma Respubliko
Taliŝa-Muĝana, oficiale konata kiel la Taliŝa-Muĝana Aŭtonoma Respubliko (Taliŝe: Толъш-Мъғонә Мохтарә Республикә) estis efemera aŭtonoma respubliko en Azerbajĝano, kiu daŭris de junio ĝis aŭgusto 1993.
Ĝi estis en sudorienta Azerio, konsistinta de sep administraciaj distriktoj de Azerio ĉirkaŭ la regiona ĉefurbo Lenkoran; nome Lenkoran mem, Lenkorana distrikto, Lerik, Astara, Masally, Yardymli, Jalilabad, Bilasuvar. Historie, la areo estis Ĥanlando. La flago de la Taliŝa-Muĝana Aŭtonoma Respubliko kaj la moderna Taliŝa flago estas vertikala trikoloro de ruĝo, blanko kaj verdo kun altiĝanta suno en la centro super blua maro.
Ekde 15a de julio 2018, grupo de junaj aktivuloj, kune kun Alakram Gummatov, formis la registaron de la Taliŝa-Muĝana Aŭtonoma Respubliko en elmigrado.
Antal Nagy (1956)
Antal Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Antal estas hungara futbalisto (avanulo).
Antal Nagy naskiĝis la en Nagyhalász.
Biografio
Antal Nagy futbalis en la loka junulara teamo ĝis 1975, poste jam en la plenkreska teamo Budapest Honvéd FC ĝis 1986 en 277 matĉoj kun 20 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Intertempe li akiris arkitekturan diplomon en 1981. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1979–1988 32-foje kun 2 goloj. Inter 1986-1992 li futbalis eksterlande. Depost fino de la futbalista vivo kun Sándor Sallai kaj Márton Esterházy establis firmaon pri sportiloj. Li edziĝis dufoje.
Boškůvky
Boškůvky estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, (antaŭe nomata Buzkovice aŭ Buškovice, kiel Boškůvky ekde la jaro 1465), kiu situas 8,5 km sudoriente de Vyškov sur ŝoseo el Moravské Prusy ĝis Moravské Málkovice. Kun Moravské Prusy Boškůvky estas kunigita ekde la jaro 1964 en municipon Prusy-Boškůvky. Estas ĉi tie registritaj 44 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Boškůvky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,84 km².
Etila 4-vinilbenzoato
Etila 4-vinilbenzoato aŭ etila 4-stireno-karboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Vinilbenzoata acido kaj etanolo. Etila 4-vinilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 4-vinilbenzoato prezentas etilan grupon ligitan al 4-vinilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 12 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
György Borsányi (futbalisto)
György Borsányi [djordj borŝAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Borsányi György estis hungara futbalisto (mezulo), trejnisto. Lia origina familia nomo estis Prudits [prudiĉ].
György Prudits naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Borsányi futbalis en prestiĝa teamo de Újpest inter 1955-1964 en 194 matĉoj kun 2 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono en 1960. En la sama jaro li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo unufoje. En 1965 li futbalis en Eger. Li estis sensignifa trejnisto ĝis 1974.
Apple Newton
Apple Newton - prononco - estas serio de poŝkomputiloj aŭ personaj ciferecaj asistantoj evoluigitaj kaj surmerkatigitaj fare de la firmao Apple. Sian "familian nomon" ĝi kompreneble havas honore al la fama sciencisto Isaac Newton. Frua aparato en la kategorio la poŝkomputiloj (la Newton estigis la terminon), ĝi estis la unua kiu havis manskriban rekonon. Apple komencis disvolvi la platformon en 1987 kaj ekvendis la unuajn aparatojn en aŭgusto 1993. Produktado oficiale finiĝis la 27-an de februaro 1998. Neŭtonaj aparatoj funkciis per propra operaciumo, Newton OS; ekzemploj inkludas la MessagePad serion de Apple kaj la eMate 300, kaj aliaj kompanioj ankaŭ publikigis aparatojn funkciantajn per Newton OS. La plej multaj Newton-aparatoj estis bazitaj sur la procesoro ARM 610 RISC kaj ĉiuj havis manskribo-bazitan enigaĵon.
La Newton estis konsiderita teknologie noviga ĉe sia debuto, sed kombinaĵo de faktoroj, inkluzive de sia alta prezo kaj fruaj problemoj kun sia manskriba rekontrajto, limigis sian vendon. Ĉi tio kondukis al Apple finfine ĉesigi la platformon laŭ instigo de la direktoro Steve Jobs en 1998, jaron post lia reveno al la firmao.
124845 Clinteastwood
124845 Clinteastwood estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aktoro, reĝisoro, produktoro kaj komponisto Clint Eastwood. Lia filma kariero komencis en 1954 ; li gajnis multenombrajn premiojn Oskarojn, BAFTA kaj Orajn Globojn.
Fakultato de Homsciencoj (Universitato de Karolo)
Ĝia ĉefa fokuso estas la homscienco kaj socia kaj kultura antropologio, inkluzive de etnomuzikologio.
Situanta en Libeň, Prago 8, la fakultato havas 240 fakultatanojn kaj proksimume 2 500 studentojn.
Historio
La Fakultato de Homsciencoj estas la plej nova fakultato de Universitato de Karolo. Fondita kiel la Instituto por Liberala Eduko (ĉeĥe: Institutu základů vzdělanosti) en 1994, la fakultato akiris plenan akademian aŭtonomion en 2000.
La unua dekano de la fakultato estis la antaŭa Ministro de la Edukministerio, Junularo kaj Sporto Jan Sokol. Sokol konkurencis por Prezidanto de la Ĉeĥa Respubliko en la elekto (2003) sed perdis al Václav Klaus. Li estis anstataŭigita en 2007 per Ladislav Benyovsky. La nuna portempa dekano estas Marie Pětová.
En 2013, ĉeĥa prezidanto Miloš Zeman rifuzis aprobi la profesorecon de antropologo Martin C. Putna ĉe la fakultato por la implikiĝo de Putna en Praga Fiero en 2011. Post multaj protestoj de akademiaj kaj pli larĝaj cirkloj, Zeman kapitulacis. Putna estis nomumita fare de la Instruministro Petr Fiala en junio 2013.
Propila 4-vinilbenzoato
Propila 4-vinilbenzoato aŭ propila 4-stireno-karboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Vinilbenzoata acido kaj propanolo. Propila 4-vinilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila 4-vinilbenzoato prezentas propilan grupon ligitan al 4-vinilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 14 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Márton Esterházy
Márton Esterházy [esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy Márton estas hungara futbalisto (avanulo), negocisto. Li estis posteulo de grafoj Esterházy, lia nobela antaŭnomo estus galánthai. Lia frato estis Péter Esterházy, ilia patro estis Mátyás Esterházy.
Márton Esterházy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Márton Esterházy futbalis en junulara teamo inter 1966-1972, inter 1974 kaj 1993 en pluraj plenkreskaj futbalkluboj kaj enlande kaj eksterlande. Resume li estis hungara ĉampiono trifoje. Inter ili menciindas Budapest Honvéd FC inter 1980-1984 en 152 matĉoj kun 59 goloj. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1980-1988 29-foje kun 11 goloj. Depost fino de la futbalista vivo kun Sándor Sallai kaj Antal Nagy (1956) establis firmaon pri sportiloj, krome en 1993 li establis propran firmaon pri sportaj reklamoj. Li edziĝis en 1988, lia edzino naskis 2 filinojn.
Snovídky
Snovídky estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
West Suffolk
Okcidenta Suffolk aŭ plene esperantigite Okcidenta Sufolko - angle West Suffolk - estas loka administra distrikto en Suffolk, unu el la graflandoj de Anglio. La distrikto estis establita la 1-an de aprilo 2019, post la fuzio de la ekzistantaj distriktoj Forest Heath kaj St Edmundsbury. Ĉe la censo de marto 2011 la du distriktoj havis kombinitan populacion de, kaj laŭ la stato de temis pri.
Kalia tiolaktato
Kalia tiolaktato aŭ kalia 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj kalia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Kalia tiolaktato posedas 3 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn, 1 sulfuratomon kaj 1 kaliatomon. Kalia tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj kaliaj derivaĵoj. Tiolaktatoj estas malstabilaj substancoj kaj facile hidroliziĝas en laktatojn, sulfidojn kaj sulfuron.
West Suffolk
La ĉefaj urboj en la distrikto inkludas Bury St Edmunds, Newmarket, Brandon, Haverhill kaj Mildenhall.
La distrikto kovras pli malgrandan areon komparite kun la antaŭa administra distrikto de Okcidenta Suffolk, kiu estis aboliciita en 1972.
Hracholusky (distrikto Prachatice)
Hracholusky estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice proksimume 8,5 km nordoriente de Prachatice kaj 8 km okcidente de Netolice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1334.
Plou (Teruel)
Plou [PLOŬ] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas.
Geografio
Ĝi estas je 95 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj inter Huesa del Común (okcidente) kaj Cortes de Aragón (oriente). Ĝi estas en la nordo de la Iberia Sistemo. La loĝloko estas je 903 msm pro kio la klimato estas malvarma.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1328, Alfonso la 4-a vendis Huesa kaj ĝiajn domarojn al Pedro de Luna, farante parton de la komunumaro Sesma de la Honor de Huesa ene de la komunumaro Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Plou kie oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 48 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), minado, forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Lowestoft
estas marborda urbo kaj civila paroĥo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono oriento de Anglio, al la tradicia graflando Suffolk kaj al la distrikto East Suffolk. Laŭ la stato de la censo de marto 2011, en la urbo vivis loĝantoj, en 2017 estis 73 315.
Moravské Prusy
Moravské Prusy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Prusy-Boškůvky. Ĝi situas en Sudmoravia regiono en sudorienta parto de distrikto Vyškov (7 km sudoriente de la distrikta urbo) ĉe ŝoseo el Topolany ĝis Vážany. Moravské Prusy estis en la jaro 1964 kunigita kun municipo Boškůvky. Estas ĉi tie registritaj 204 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Moravské Prusy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,89 km². Konsisto de la katastra teritorio Moravské Prusy sur ĝi okcidenta rando estas domaro Zouvalka, kiu antaŭe estis eksklavo de urbo Vyškov.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Preĝejo martiro Sankta Georgo (Nyíradony)
Historio
En tiu komunumo jam funkciis paroĥo kaj monaĥejo dum la mezepoko. Ruinoj de la monaĥejo ankaŭ nun videblas. Ĉirkaŭ 1550 la turkoj okupis la areon. La paroĥo estis refondita en 1779, la nun videbla kirko estis konstruita en 1824 (laŭ alia fonto en 1837). La orgeno alvenis en nekonata tempo.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto. En mezo de la fasado la kvadrata turo plene reliefas, la enirejo funkcias tra la turo. Ĉe la enirejo ŝtona kruco estas videbla. En la turo 4 sonoriloj povas sonori. Interne la plafono havas grandan murbildon.
Kermeso okazas en la 24-an de aprilo.
Balázs Csémy
Balázs Csémy [balAĵ ĉEmi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csémy Balázs estas slovakia hungara aktoro, voĉoaktoro.
Balázs Csémy naskiĝis la  en Komárno (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).
Biografio
Balázs Csémy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste en la lerneja jaro 2003 li studis filmion en Universitato de York, pli poste en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto), fine li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2009. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro) kaj Géza Hegedűs D. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét, sed en 2014 li forlasis la teatrejon kaj studis jaron en en:Royal Academy of Dramatic Art, pli poste li estis liberprofesiulo. Li ricevis premiojn inter 2009-2012.
East Suffolk
Orienta Suffolk aŭ plene esperantigite Orienta Sufolko - angle East Suffolk - estas loka administra distrikto en Suffolk, unu el la graflandoj de Anglio. La distrikto estis establita la 1-an de aprilo 2019, post la fuzio de la ekzistantaj distriktoj Suffolk Coastal kaj Waveney. Ĉe la censo de marto 2011 la du distriktoj havis kombinitan populacion de, kaj laŭ la stato de temis pri.
Krom la ĉefurbo Huntingdon, la ĉefaj urboj kaj vilaĝoj en la distrikto inkludas Aldeburgh, Beccles, Bungay, Felixstowe, Framlingham, Halesworth, Leiston, Lowestoft, Saxmundham kaj Southwold, kaj ankaŭ partojn de la areo de pli larĝa Ipswich inkluzive de Kesgrave, Martlesham kaj Woodbridge.
La distrikto kovras pli malgrandan areon komparite kun la antaŭa administra distrikto de Orienta Suffolk, kiu estis aboliciita en 1972.
Kruh (apartigilo)
Kruh povas rilati al pluraj setlejoj:
Aldeburgh
estas marborda urbo kaj civila paroĥo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono oriento de Anglio, al la tradicia graflando Suffolk kaj al la distrikto East Suffolk. Laŭ la stato de la censo de marto 2011, en la urbo vivis loĝantoj. En Aldeburgh okazas ĉiujare grava festivalo de klasika muziko, kiun iniciatis inter alie la komponisto Benjamin Britten.
La loko estas populara kiel ĉemara feriejo kaj konata pro sia fiŝkapta areo. Jam en la 16-a jarcento Aldeburgh havis floran havenon kun grava ŝipkonstruado.