cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fondaĵo Vikimedio
Strukturo
La Foundation ne havas membrojn (en la senco de membro-asocio) nek kapitalon (en la senco de Fondaĵon en Eŭropo). Ĝi havas Board of Trustees, kio estas speco de estraro. La unuaj membroj de tiu estraro estis nomumitaj de Jimmy Wales, poste elektiĝis novaj estraranoj: la plimulton elektas la anoj de la Vikimedio-projektoj, la reston elektas la ceteraj estraranoj.
La unua prezidanto de la estraro estis Jimmy Wales mem. Ekde junio 2016 plenuma prezidanto estas Katherine Maher.
Vikimediaj projektoj
Aldone al Vikipedio, la fundamento funkciigas alian wikis kiuj sekvas la liberan enhav modelon kie ilia ĉefa celo estas la disvastigo de scio. Tiuj inkludas:
Movadaj membroj
Je la 13-a de junio 2004 fondiĝis en Berlino la komunutila asocio Wikimedia Deutschland, la unua landa asocio kiu subtenas la Vikimedio-projektojn. Poste fondiĝis tiaj organizaĵoj ankaŭ i.a. en Francio, Honkongo kaj Argentino. Fondaĵo Vikimedio permesis al tiuj asocioj uzi la emblemojn de Vikimedio kaj ties projektoj, sed cetere la interrilatoj estas nur amikecaj. Temas do ne pli aliĝintaj asocioj en la senco de la landaj Esperanto-asocioj aliĝintaj al UEA.
Fondaĵo Vikimedio estas la jura kaj teknika prizorganto de la Vikimedio-projektoj. Tamen, pri la enhavoj respondecas la aŭtoroj. Tio signifas ke ekzemple Wikimedia Deutschland ne respondecas pri la enhavoj en la germanlingva Vikipedio.
Fondaĵo Vikimedio estis fondita en 2003 fare de Jimmy Wales, kunfondinto de Vikipedio, kiel maniero financi Vikipedion kaj ĝiajn fratinprojektojn tra soci-utilaj rimedoj.
Financia resumo
{| class="wikitable sortable" ! style="text-align: left; vertical-align: top" | Fiskjaro ! style="text-align: right; vertical-align: top" | Enspezo ! style="text-align: right; vertical-align: top" | Jar-super-jara  rilatumo (enspezo) ! style="text-align: right; vertical-align: top" | Elspezoj ! style="text-align: right; vertical-align: top" | Jar-super-jara  rilatumo (elspezoj) ! style="text-align: right; vertical-align: top" | Netaktivoj ! style="text-align: right; vertical-align: top" | Jar-super-jara  rilatumo (netaktivoj)
Tylsen
Tylsen ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Salzwedel en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 133 loĝantojn.
Fondaĵo Vikimedio
Nuna stato
En junio 2021 la estraro konsistas el María Sefidari kiel prezidanto kaj Nataliia Tymkiv kiel vicprezidanto, kune kun Tanya Capuano, Shani Evenstein Sigalov, Dariusz Jemielniak kiel membroj ĝenerale, James Heilman (nomumita kiel komunumelektita kuratoro en Aŭgusto 2017), ĉefoficisto de Gizmodo Media Group Raju Narisetti (nomumita en oktobro 2017), bararajnana homaj-rajtoj-aktivisto kaj bloganto Esra'a Al Shafei (nomumita en novembro 2017), Lisa Lewin, kaj Jimmy Kimrio kiel la "Community Founder Trustee "
María Sefidari estis estrarestro ĝis kiam ŝi eksiĝis kaj fariĝis pagita konsultisto al la fundamento en junio 2021; vicprezidanto Nataliia Tymkiv estas la portempa prezidanto.
En septembro 2021, la Fondaĵo Wikimedia anoncis, ke la Fondaĵo Vikimedia atingis sian komencan monkolektan celon de $ 100 milionoj, (kvin jarojn antaŭe).
Tetralemo
Tetralemo aŭ tetralemma estas figuri kiu estas elstara trajto en la logiko de Barato.
Ĝi asertas, ke reference al ajna logika propozicio X, estas kvar ebloj nome la jenaj:
Varianto de tetralemo estis uzita en la Antikvgrekaj filozofiaj skoloj de Demokrito kaj Pironismo. Pirono inkludas ĝin en sia resumo de siaj instruoj, kaj Seksto Empiriko inkludas ĝin inter la Pironaj Maksimoj.
Jen ekzemplo de tetralemo el la unua verso de la Mūlamadhyamakakārikā:
Marksismo-leninismo
Marksismo-leninismo estas politika ideologio evoluigita fare de Stalin, kiu oficiale estis bazita sur Marksismo (la sciencaj socialismaj konceptoj, kreitaj de Karl Marx kaj Friedrich Engels) kaj Leninismo (la teoriaj vastiĝoj fare de Vladimir Lenin de Marksismo kiuj inkluzivas kontraŭ-imperiismon, "demokratan centraligon", kaj avangarde parti-konstruajn principojn. Tamen, ĝi ne estas la nura unio de ambaŭ sed prefere estas esprimo kreita por priskribi la specifan politikan ideologion kiun Stalin efektivigis en la Komunista Partio de Sovetunio kaj en la Tria Internacio. Ekzistas neniu definitiva interkonsento inter historiistoj ĉu Stalin fakte sekvis la principojn de Marx kaj Lenin. Ĝi ankaŭ enhavas deviojn kaj el Marksismo kaj el Leninismo, kiel ekzemple la teorio pri "socialismo en unu lando". Marksismo-leninismo estis la ideologio de la plej klare videbla komunista movado. Kiel tia, ĝi estas la plej elstara ideologio asociita kun komunismo.
Aliaj komunistaj kaj marksistaj tendencoj havas, aliflanke, malsaman vidon. Ili argumentas ke marksist-leninistaj ŝtatoj ne establis socialismon sed prefere ŝtatkapitalismon. La diktatoreco de la proletaro, laŭ marksismo, reprezentas la regulon de la plimulto (demokratio) prefere ol de unu partio, laŭ la mezuro laŭ kiu la kunfondinto de marksismo nome Friedrich Engels priskribis ĝian "specifan formon" kiel la demokratan respublikon. Plie, laŭ Engels, ŝtata posedaĵo estas privata proprieto de kapitalisma naturo se la proletaro ne havas kontrolon de politika rajtigo, en kiu kazo ĝi formas publikan posedaĵon. Ĉu la proletaro estis fakte en kontrolo de la marksist-leninistaj ŝtatoj estas demando pri debato inter Marksismoleninismo kaj aliaj komunistaj tendencoj. Al tiuj tendencoj, Marksismoleninismo estas nek Marksismo nek Leninismo nek la unio de ambaŭ, sed prefere artefarita esprimo kreita por pravigi la ideologian misprezenton de Stalin, devigitan en la Sovetunian Komunistan Partion kaj en la Trian Internacion. En Sovetunio, la lukto kontraŭ Marksismoleninismo estis gvidita fare de la Maldekstra Opozicio (kun Trockij kiel fakta gvidanto). Trockiismo priskribas sin kiel marksista kaj leninista.
La finfina celo de Marksismo-leninismo estas la evoluo de socialismo en la plenan konscion de komunismo, senklasa socia sistemo kun komuna proprieto de la produktadaj rimedoj kaj kun plena socia egaleco de ĉiuj membroj de socio. Por realigi tiun celon, la komunista partio plejparte temigas la intensan evoluon en industrio, scienco kaj teknologio, kiuj kuŝis kiel bazo por kontinua kresko de la produktivaj fortoj kaj en tio pliigas la fluon de materiala riĉo. Ĉiu tero kaj naturaj resursoj estas publike posedataj kaj administritaj de la marksist-leninista ŝtato, kun ŝanĝiĝantaj formoj de publika proprieto de sociaj institucioj.
László Rákóczi
RÁKÓCZI László (pro. ra:ko:ci) grafo estis hungara ĉefprefekto de departemento Sáros naskita ? en 1636 kaj mortinta en Nagyvárad la 17-an de majo 1664.
Biografio
Grafo László Rákóczi restis en sia infanaĝo orfo kaj tial edukigis lin arkiepiskopo György Lippay en Vieno. En 1664 li ekprovis reokupi la urbon Várad de turkoj, sed tiu malsukcesis kaj li mortis en la batalo.
Otokonoko
En nuntempa Japana kulturo, otokonoko (男の娘, laŭvorte tradukita "virknabino") rilatas al viroj kiuj transvestas kiel virinoj.
La termino originis en Japana mangao kaj interretkulturo en la 2000-aj jaroj, sed la koncepto spegulas larĝan amplekson de antaŭaj tradicioj kaj ekzemploj de vira transvestado en Japanio, tiel viroj kiuj aktoras kiel virinoj en kabuko, kaj en la kariero de transvestada amuzisto Akihiro Miwa. Asociita kun otaku-kulturo, la koncepto de virknabino kaŭzis dediĉitajn servistinajn kafejojn, modbutikojn, kaj amplekson de popularaj aŭdvidaĵoj. Virknabino estas ofte kunmiksita kun la rolkostumado de rolulinoj per viroj.
La koncepto de virknabino ne korespondas al okcidenta kategorio de seksa identeco aŭ transsekseco. Virknabino povas esti de ajna seksa orientiĝo.
Per etendo, virknabino ankaŭ rilatas al ĝenro de aŭdvidaĵoj kaj fikcio pri transvestantaj viroj, celita al spektantaro vira. Roluloj virknabinaj ankaŭ ekkomencis aperi en ĉefaj fruaj Japanaj amuzaĵoj kiel mangao, animeo, kaj videoludoj.
Fenilkarbonata acido
Fenilkarbonata acido aŭ benzenokarbonata acido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fenolo kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Fenilkarbonata acido posedas 7 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn, kaj 3 oksigenatomojn. Fenilkarbonata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj fenilkarbonataj derivaĵoj.
Serba revolucio
La Serba revolucio konata ankaŭ kiel Serbia revolucio aludas al nacia insurekcio aktiva inter 1804 kaj 1835, dum kiu tiu teritorio evoluis el otomana provinco al konstitucia monarkio kaj al moderna Serbio. Tiu revolucio markis la komencon de erao de nacia stariĝo en Balkanio.
La unua parto de la periodo, el 1804 al 1815, estis markita de violenta lukto por sendependiĝo el la Otomana Imperio kun du armitaj ribeloj, fine per batalpaŭzo. La posta periodo (1815–1835) atestis pacan stabiligon de la politika povo de la pliiĝanta aŭtonomia Serbio, fine per la agnosko de la rajto al hereda regularo de serbiaj princoj en 1830 kaj 1833 kaj la teritoria etendo de la juna monarkio. La adopto de la unua verkita Konstitucio en 1835 abolis la feŭdismon kaj la staton de servuteco, kaj faris la landon suverena. La termino Serbia revolucio estis stampita de germana historiisto, nome Leopold von Ranke, en sia libro Die Serbische Revolution, publikigita en 1829. Tiuj eventoj markis la fondon de la moderna Serbio.
La periodo divideblas jene:
Evangelistas
La Insuletoj Evangelistas (Islotes Evangelistas) estas grupo de kvar malgrandaj, rokecaj insuloj kuŝantaj sur la kontinentbreto de Ĉilio, ĉirkaŭ 30 km nordokcidente de la okcidenta enirejo al la Magelana Markolo, en sudorienta Pacifika Oceano, fronte al la forto de la ventoj de la nomita "furia kvindeko" aŭ kvardeko. Ili estas laŭ jurisdikcio de la marmarmeo de Ĉilio kiu funkciigas tie lumturon starigitan tie en 1896 de la skota inĝeniero George Henry Slight.
Tyrlaching
Tyrlaching estas komunumo en Germanio. Ĝi estas la plej suda komunumo en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tyrlaching apartenas, kune kun la najbaraj komunumoj Feichten kaj Halsbach, al la administra komunaĵo Kirchweidach.
Faedo
Faedo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Mezzocorona, Mezzocorona, Giovo kaj San Michele all'Adige.
Insuloj Ildefonso
Insuloj Ildefonso estas grupo de insuloj en Ĉilio. La insuloj apartenas al la komunumo Cabo de Hornos en provinco Ĉilia Antarkto de la regiono Magalano kaj Ĉilia Antarkto. Ili kuŝas ĉe 96 km okcidente de la insulo Hermite, parto de Fajrolando, kaj je 93 km norde-nordokcidente de la Insuloj Diego Ramirez, sed nur je 27 km sude de la insulo Hoste aŭ je 23 km de la rokoj ĉe la Insulo Hoste.
Grava Birda Areo
La insuloj estis identigitaj de BirdLife International kiel Grava Birda Areo ĉar ili entenas grandajn reproduktajn populaciojn de kaj Ŝtonsalta pingveno (86,000 reproduktaj paroj) kaj de Nigrabrova albatroso (47,000 reproduktaj paroj). Estas ankaŭ malgrandaj nombroj de Grizkapa albatroso. Ankaŭ estas en la insuloj la specioj Magelana pingveno, Imperia tufkormorano kaj Griza pufino.
Daichi Akiyama
Daichi Akiyama (秋山 大地, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Ehime FC kaj Montedio Yamagata.
Guenroc
Guenroc (jen france, prononco, bretone Gwenroc'h) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Toponimio
Bretonlingve, Gwenroc'h signifas « blankan rokon ».
Geografio
La kulmina punkto de Guenroc altas je, ĝi situas en la arba kampeto apud la loko nomata La Rosais.
Oriente kaj sude, la rivero Rance fariĝas lago sur la komunuma teritorio, sekve de la starigo de la baraĵo de Rophemel en 1937. Okcidente, estas alfluanto, la rivero Fremeur, kaj poste linio de tiu rivero al la loko nomata La Fosse au Loup (esperantlingve la lupfosaĵo) konsistanta el riveretoj kaj malnovaj padoj.
Guenroc estas ĉirkaŭata per la komunumoj de Plouasne, Guitté, Caulnes, Plumaudan, Saint-Maden. Antaŭlonge, la komunumo havis plian najbaron Médréac (ĝi estis najbara al la rivero Rance ekde la rivero Néal ĝis la rivereto Ville-Jonc en Guitté). La komunumo posedas preĝejon, datiĝantan de 1465. Proksime de la preĝejo, en kultivaj kampoj, restaĵoj de la Romia Imperio estis malkovritaj en 1896: fornoj, fundamento de romaj domoj. Ja praa romia vojo iranta de Corseul al Vannes pasis en la "arbaro de Hago" (bois de la Haye) tre proksime al Caulnes. Kiam la fervoja stacio konstruiĝis, multaj romiaj restaĵoj retroviĝis. Krome, ĉirkaŭ la sama tempo malkovriĝas ankaŭ tranĉitaj ŝtonoj de la keltoj.
Heraldiko
La komunuma blazono, videbla en la informkesto dekstre, priskribiĝas jene: "ruĝa kun tri oraj ŝakkurieroj kaj samkolora bordero".
4265 Kani
4265 Kani estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la loko de sia malkovro. La urbo Kani (japane : 可児市, Kani-ŝi), kiu situas ĉ. 30 km norde de Nagoja sur la bordo de la rivero Kiso, estas ankaŭ la loĝloko de ĝia unua malkovrinto.
Viuz-en-Sallaz
(historie latine Vicus Sallatius) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
2918 Salazar
2918 Salazar estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Frederick Salazar, bofilo de la malkovrintino.
NGC 6311
NGC 6311 (aliaj indikoj — UGC 10741, MCG 7-35-39, ZWG 225.59, PGC 59750) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nigra betulo
La nigra betulo (Betula nigra), ankaŭ nomata  rivera betulo estas mezgranda foliarbo. Ĝi hejmiĝas en la oriento de Usono.
Neumarkt (Sudtirolo)
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Kaltern, Kurtatsch, Kurtinig, Margreid, Montan, Salurn kaj Tramin.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (62,5%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 37% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
Nigra betulo
Sistematiko
La nigra betulo (Betula nigra) estas specio el la genro Betulo (Betula), kiu apartenas al la subfamilio Betuloideae de la familio de la Betulacoj (Betulaceae).
Uzado
La ligno estas uzata ofte, ankaŭ la arbo ofte estas plantata kiel ornamarbo pro sia bela aŭtuna koloro.
NGC 6310
NGC 6310 (aliaj indikoj — UGC 10730, MCG 10-24-100, ZWG 299.55, IRAS17073+6103, PGC 59662) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kontraŭrealismo
En la analiza filozofio, la kontraŭrealismo estas epistemologia sinteno esprimita por la unua fojo fare de la brita filozofo Michael Dummett. La termino estis stampita kiel argumento kontraŭ formo de realismo kiun Dummett vidis kiel "senkolora reduktismo". ​
En la kontraŭrealismo, la vereco de aserto estas bazata sur sia pruveco tra internaj logikaj mekanismoj, kiel la "principo de kunteksto" aŭ la intuicia logiko, rekte opozicie al la realisma nocio ke la vereco de aserto estas bazata sur sia korespondo kun ekstera realo. ​ En kontraŭrealismo, tiu realo ekstera estas nur hipoteza kaj ne estas akceptebla.
Ĉar ĝi enhavas asertojn kiuj siavice enhavas abstraktajn idealajn objektojn (tio estas, matematikajn objektojn), la kontraŭrealismon oni povas apliki al ampleksa gamo de filozofiaj temoj, el materiaj objektoj ĝis la teoriaj entoj de la scienco, la matematika asertado, la menso-statoj, la eventoj kaj procezoj, la pasinto kaj la estonto. ​
6080 Lugmair
6080 Lugmair estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana geokemiisto Günter Lugmair, direktoro de la Max-Planck Instituto pri Kemio de Majenco. Li studis la terajn, meteorŝtonajn kaj lunajn izotopojn kaj la kronologion de la sunsistemo. Li disvolvis metodon de datigo per izotopoj de samario kaj neodimo.
Astrantio
La genro Astrantio (Astrantia) apartenas al la familio de la Apiacoj (Apiaceae).
Priskribo
Astrantio estas multjara herba planto. La folioj estas pinataj aŭ plurfoje pinataj.
La floro estas simplaj umbeloj, kiuj estas ĉirkaŭitaj de multfolia blanka ĝis ruĝeca braktearo. La umbeloj staras unuopaj terminale aŭ plurope al ŝajne kunigitaj umbeloj. La tigo de la terminala umbelo ne havas braktearon, la tigoj de la flankaj umbeloj havas du ĝis tri brakteojn.
La umbeloj estas duseksaj aŭ masklaj kun misforma ovario, malofte inaj. La masklaj floroj havas longajn pedunklojn, la duseksaj estas pli mallongaj, ambaŭ staras en umbelo. La dentoj de la kaliko estas bone videblaj kaj pli longaj ol la petaloj. Ili estas blankaj aŭ ruĝaj. La pistilo estas longa kaj fadenforma.
La fruktoj estas senbekaj kaj oblongaj aŭ ovformaj. Pinte staras la kalika orlo kaj la pistilo. La ĉefa ripo estas aspra kaj veruka. La oleostrioj en la ĉefaj ripoj estas bone videblaj. Karpoforo ne ekzistas.
Sistematiko
La genro apartenas al la subfamilio Saniculoideae. Ekzistas naŭ specioj, el tiuj jenaj ekzistas en Mezeŭropo:
Pliaj specioj:
Lech (mitologia personaĵo)
Lech (prononco ) estas laŭlegenda prapatro de la poloj. Laŭ la legendo Lech, Čech kaj Rus li kun siaj fratoj Čech kaj Rus gvidis sian slavan popolon el la regiono inter supra Vistulo kaj meza Dnepro, por serĉi novan, fekundan landon. Dum Rus kun sia tribo unue dividiĝis irante orienten, kaj fondis slavan regnon, el kiu poste evoluis la kieva regno, la fratoj Lech kaj Čech iris okcidenten kaj poste dividiĝis al sudokcidenta direkto, kie la tribo de Čech laŭlegende fondis Bohemion, kaj al nordokcidenta direkto, kie la tribo de Lech laŭlegende fondis Pollandon. Same kiel la personaĵoj Čech kaj Rus, ankaŭ Lech ne estis historia persono, sed nur mitologia figuro. Laŭ la legenda tribestro ricevis sian nomon la lingvoscienca kategorio de leĥaj lingvoj.
Atlas Coelestis
Atlas Coelestis estas ĉiela Atlaso postmorte publikigita en 1729, bazita sur observoj faritaj de la unua reĝa Astronomo, John Flamsteed.
La Atlas - La plej granda kiu iam ajn estis publikigita - enhavas 26 mapojn de la plej grandaj konstelacioj videblaj el Greenwich, kun desegnoj faritaj en Rokoko-stilo de James Thornhill. Ĝi ankaŭ prezentas du planisferojn dezajnitajn de Abraham Sharp.
Historio
Unua stela atlaso bazita sur teleskopaj observoj, Atlas Coelestis estis publikigita nur dek jarojn post la morto de Flamsteed, fare de lia vidvino, asistita de Joseph Crosthwait kaj Abraham Sharp. Ĝi estis antaŭita de la verko "Stellarum inerrantium Catalogus Britannicus" (aŭ simple "Catalogus Britannicus", publikigita en 1725, kun 2919 steloj).
Unu el la ĉefaj motivoj de Flamsteed por produkti la Atlason, estis korekti la reprezenton de la figuroj de la konstelacioj, kiel farite de Bayer en lia "Uranometria" (1603). Bayer reprezentis la figurojn viditajn de malantaŭ (ne de la fronto, kiel estis farite de post la tempo de Ptolemeo), kio inversigis la lokiĝon de steloj kaj kreis nenecesan konfuzon.
La publikaĵo tuj ĝuis sukceson, fariĝinte la standarda referenco por profesiaj astronomoj dum preskaŭ jarcento. Malgraŭ tio, tri obĵetoj estis starigitaj koncerne ĝin: la alta prezo, granda dimensio (farante ĝin malfacile manipulebla) kaj malgranda arta kvalito (multaj kritikoj estis faritaj al la desegnoj de James Thornhill, interalie koncerne la reprezenton de Akvisto).
Atlas Fortin-Flamsteed
Fine, la ŝanĝoj en la pozicioj de la steloj (la originaj observoj estis faritaj en la 1690-aj jaroj), kondukis al ĝisdatigo farita en la 1770-aj jaroj de la franca inĝeniero Nicolas Fortin, kontrolita de la astronomoj Pierre Charles Le Monnier kaj Charles Messier, el la Reĝa Akademio de Sciencoj en Parizo.
La nomoj de la konstelacioj estas en la Franca (ne en la latina) kaj inkluzivis kelkajn nebulozojn malkovritajn post la morto de Flamsteed.
En 1795 estis publikigita ĝisdatigita versio, produktita de Mechain kaj Jérôme Lalande, kun novaj konstelacioj kaj multe pli da nebulozoj.
4351 Nobuhisa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Nobuhisa Kojima (japane : 小島 信久, Kojima Nobuhisa).
Übach-Palenberg
Übach-Palenberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heinsberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Indiĝenaj specioj
--- En biogeografio, indiĝena specio (aŭ propra specio) en difinita regiono aŭ ekosistemo estas specio en tiu regiono, kiu rezultas de nur natura procezo, sen homa interveno, do ne estis enkondukita el alia regiono. Ĉiu natura organismo (male al aldomiga organismo) havas sian propran naturan teritorion de distribuado kie ĝi estas konsiderata indiĝena. For de tiu indiĝena teritorio, iu specio povas estis enmetita fare de homa agado; ĝi estas tiam aludita kiel enmetita specio ene de la regionoj kie ĝi estis antropogenie (fare de homoj) enmetita.
Se la terminoj endemia kaj indiĝena similas pro la fakto, ke ili rilatas al planto aŭ besto, kiu jam de tre longe loĝas en iu teritorio, endemia organismo necese originiĝis aŭ evoluiĝis kie ĝi estis trovita.
4353 Onizaki
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al urbo "Onizaki", kie la dua malkovrinto vivis dum sia infanaĝo. La nomo malaperis kiam la urbo fandiĝis en najbaraj urboj.
Maria Czapska
Vivo
En 1939 ricevis literaturan premion de "Wiadomości Literackie" (Literaturaj Sciigoj) pro la monografio Ludwika Śniadecka el 1938.
Dum germana okupado ŝi aktivis i.a. en organizaĵo Żegota, helpanta al judoj. En 1945 trairis la verdan landlimon al Francio, kie restis ĝis sia vivofino. De 1947 ĝis la fino aktivis kaj publikigis en "Kultura", loĝante en ties sidejo en Maisons-Laffitte, kie ankaŭ mortis.
Membrino de Pola Scienca Societo en Eksterlando.
En Pola Popola Respubliko informoj pri Maria Czapska estis cenzuritaj. Ŝia nomo troviĝis en speciala listo de personoj kun tuta malpermeso de publikaĵoj. Cenzurajn konsilojn pri ŝi notis Tomasz Strzyżewski, kiu en sia libro pri komunisma cenzuro publikigis informan noton n-ro 9 el 1975 de la Ĉefa Kontrol-Oficejo de Gazetaro, Publikaĵoj kaj Spektakloj. Direktivoj por cenzuristoj entenis sur la listo de malpermesitaj aŭtoroj ŝian nomon dirante: "(...) rilate al sube nomitaj verkistoj, sciencistoj kaj publicistoj restantaj inter elmigrantaro (plimulte kunlaborantoj de malamikaj eldonejoj kaj kontraŭpolaj propagandiloj) oni devas akcepti la principon de senkondiĉa elimino de iliaj nomoj kaj mencioj pri ilia verkado, ekster la kritikaj, el gazetoj, radio, televido kaj neperiodaj publikaĵoj kun eksterscienca karaktero (beletro, publicistitikaĵoj, esearo)".
Kalvinana preĝejo (Csongrád)
La Kalvinana preĝejo estas religia moderna konstruaĵo en urbo Csongrád (Hungario).
Historio
En la 18-a jarcento en Csongrád vivis plejparte katolikoj. La sporadaj kalvinanoj eklezie apartenis al Szentes. Ili ricevis parcelon de la urbo por konstrui kirkon en 1935, post 2 jaroj ĝi estis jam preta. En 2010 la preĝejo estis renovigita.
NGC 6312
NGC 6312 (aliaj indikoj — MCG 7-35-40, ZWG 225.60, NPM1G +42.0459, PGC 59751) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Julián Borsányi
Julián BORSÁNYI [borŝAnji] hungara milithistoriisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Máramarossziget la 1-an de oktobro 1903 kaj mortis en Munkeno la 24-an de novembro 1992.
Kariero
Julián Borsányi studis en la teknikuniversitato kaj milita altlernejo de Budapeŝto. Ĝis 1945 li laboris en Ministerio Por Defendo (armtekniko por aerfefendo). Li estis invitita lekciisto de teknikuniversitato, kunlaboranto de hungara radio. De 1945 li vivis n Germanujo, kaj li laboris kiel esploristo, militpolitika fakulo de Radio Libera Eŭropo (sub nomo kolonelo Bell. Li publikigis en Új Látóhatár, Nemzetőr, Új Európa, Hadak útján.
145566 Andreasphilipp
145566 Andreasphilipp estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca amatora astronomino Claudine Rinner elde Ottmarsheim (Haut-Rhin, Francio).
Daiki Kogure
Daiki Kogure (小暮 大器, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Tokushima Vortis kaj Ehime FC.
Jean Vautrin
Jean VAUTRIN, estas la verkista kromnomo de Jean HERMAN, (17-a de majo 1933 - 16 de junio 2015), franca verkisto, kaj filma reĝisoro, kritikisto kaj scenaristo.
En la kinindustrio, li estis helpreĝisoro de Roberto Rossellini, Vincente Minnelli, Ken Annakin, reĝisoro de dekduo da filmoj, scenaristo de pluraj sukcesaj filmoj en Francio, kaj tiel akiris la premion César de plej bona scenaro en 1982.
Li poste migris al literaturo kaj verkis romanojn sub sia kromnomo. Li ankaŭ estis scenaristo de bildostrioj.
En 1989 li gajnis la premion Goncourt per sia romano Un grand pas vers le bon Dieu (Granda paŝo al la bona Dio), kiu rakontas la historion de akadiana familio en Luiziano. Li ricevis ankaŭ la premion Louis-Guilloux en 1999 por la tuto de sia verkaro.
San Fernando (La-Unio)
San Fernando, - Lungsod ng San Fernando - estas kvinaklasa, komponenta, universitata urbego, havenurbo kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Luzono, kie ĝi estas ĉefurboj de regiono Iloko kaj provinco La-Unio. La loknomo devenis de Ferdinando la 3-a (Kastilio). San Fernando havas 59 distriktojn.
Geografio
San Fernando situas en okcidenta parto de insulo Luzono laŭ Sudĉina maro. Baguio troviĝas 32, Dagupan 62, Lingayen 66, Cabanatuan 140, Ilagan 173, Kezonurbo 226, ĉefurbo Manilo 234, Puerto Princesa 783, Cebuurbo 798, Dabao 1205, General Santos 1279 kilometrojn (aere).
Historio
En tiu loko ekzistis 2 vilaĝoj, kiujn la piratoj ofte atakis. En 1759 hispana aŭgustena monaĥo kunfandis ĉi tiujn du loĝlokojn sub nomo Pindangan. Estis tie preĝejo dediĉita al Sankta Vilhelmo la Ermito. Granda tertremo okazis en la 1860-aj jaroj. Post formado de la provinco La-Union San Fernando fariĝis ĝia ĉefurbo en 1850. De 1896 ĝis 1898 dum la Filipina Revolucio la hispana garnizono en San Fernando estis atakita de filipinaj ribelantoj. La hispana administracio ĉesis, sed poste Usono akiris la dominadon, kiun interrompis la mallonga japana okupo (1942-1945). San Fernando atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la malfruaj 1990-aj jaroj kaj tiutempe en 1998 ĝi urbiĝis laŭ filipina klasifikado.
Ekonomio
San Fernando estas la financa, industria kaj politika centro de la provinco, same de la regiono. Oni okupiĝas ĉefe pr agrikulturo (rizoj, maizoj, tabakoj, legomoj, fruktoj), sed ekzistas bredado kaj mara fiŝkaptado. La indiĝenoj ankaŭ faras mane teksitajn ŝtofojn, korbojn, ŝelajn manfaritaĵojn. La urbego havas multajn hotelojn kaj feriejojn.
Trafiko
San Fernando estas atingebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke, krome kuras vojo al interno de la insulo. La urbo havas havenon kaj flughavenon.
Migueláñez
Migueláñez [migeLAnjez] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Migueláñez estas etimologie komprenebla kiel Miguel de Juan, alude al iama loĝanto.
6081 Cloutis
6081 Cloutisestas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Migueláñez
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 129 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 70 el la 1991.
6081 Cloutis
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada geologo Edward Cloutis, profesoro ĉe la Universitato de Vinipego. Li studis la spektron de kombinaĵoj de mineraloj similaj al tiuj de la planedaj surfacoj. Li estis la unua, kiu kongruigis la frakcion olivino - ortopirokseno kun la proporcio da absorbaj strioj en la reflekta spektro de la silikatoj.
Migueláñez
Geografio
Ĝi distas 39 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Nava de la Asunción, Navas de Oro, Bernardos, Domingo García kaj Santa María la Real de Nieva. La plej proksimaj municipoj estas Bernardos kaj Domingo García, ambaŭ proksimume je po unu km disde Migueláñez.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Filoksero
Filoksero (Dactylosphaera vitifoliae) estas insekto, parazito de la vito, de la ordo de la hemipteroj, klasita ĝuste kiel membro de la Filokseredoj la unuan fojon fare de Jules Émile Planchon en 1868, kiu donis al ĝi nomon Phylloxera vastratix ankoraŭ troveblan nun.
Ĝian antaŭan nomon Peritymbia vitisana enkondukis en 1854 Asa Fitch en Usono, kiam li priskribis la apterajn (senflugilajn) formojn de la gajloj de la folioj. Henri Schimer eligis ĝin el la genro Peritymbia, kiam li priskribis la flugilhavan formon per la nomo Dactylosphaera vitifoliae.
En Eŭropo, en 1868, la provizoran nomon Rhizaphis vastatrix Planchon donis al ĝi por priskribi la formojn loĝantajn ĉe la radikoj kaj poste la nomon Phylloxera vitifoli, kiam oni konstatis la rilaton inter la formoj radikoloĝantaj kaj la kokoformaj kaj konkludis, ke ĝi apartenas al la sama familio kiel la filoksero de la anzino. En 1869 oni revenis al la nomo Dactylosphaera vitifoliae kiam oni malkovris ke ĉiuj tiuj formoj - kaj amerikaj, kaj eŭropaj - apartenas al la sama specio.
Übereisenbach
Übereisenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, rekte ĉe la limo al Luksemburgio, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Takeru Okada
Takeru Okada (岡田 武瑠, n. ) estas japana futbalisto.
Pidhorodci
Pidhorodci (Підгородці) estas vilaĝo en Ukrainio, en la Lviva provinco. La vilaĝo havis 2,132 loĝantojn en 2001. Podhorodce fondiĝis en 1397. Inter ambaŭ mondmilitoj ĝi apartenis al la Dua Pola Respubliko. En 1939 la areo estis konkerita kaj aneksita fare de la Sovetunio. Hodiaŭ Podhorodce apartenas al Ukrainio kaj nomiĝas Підгородці (Pidgorodĉi).
Kavalira ordeno
Kavalira ordeno estas tiu ordena komunumo, estiĝinta dum la krucmilitoj, kiu estis fondita origine por protekto, akompano kaj prizorgo de la pilgrimantoj en la Sanktan Landon Palestino.
Bernardo de Clairvaux nomis ilin "novtipaj kavaliroj ", ĉar ili kunligis la batalforton de la kavaliroj kun disciplino kaj abstinenco de la monaĥa ordeno. Dum la unuopaj anoj estis devoligitaj je malriĉeco, la ordenoj mem iĝis unu el la plej riĉaj organizoj de sia tempo per heredoj, donacoj kaj konkeroj.
En Hispanio kaj Portugalio la kavaliraj ordenoj fondiĝis kadre de la rekonkero (Reconquista), al kiuj alvenis kavaliroj el la tuta Eŭropo je peto de la papo (kontraŭ la maŭroj):
Hodiaŭ ekzistas katolikaj, evangeliaj (kongregacioj) kaj ekumenaj kavaliraj ordenoj.
Gravaj ordenoj
katolikaj kavaliraj ordenoj:
evangeliaj kavaliraj ordenoj :
La solaj, ankoraŭ pape rekonataj katolikaj spiritaj kavaliraj ordenoj estas :
Rozstání (distrikto Prostějov)
Rozstání estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1358.
Dum la dua mondmilito la municipo estis fare de okupantoj perforte elloĝigita. Ĝi estis envicigita en la 3-an etapon de transloĝigo de 33 municipoj de Drahana montetaro. Dum la milito estis multe da domoj neniigitaj, post la milito la municipo estis denove enloĝigita.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
István Vermes
István Vermes naskiĝis la  en Szolnok, li mortis la  en Pécs.
Tõravere
estas vilaĝo (estone alevik) de Estonio. Ĝi situas en la distrikto Tartu kaj en la komunumo Nõo (Nõo vald), en la centra sudo de la lando. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loko aparte konatas pro la nova obvervatorio de la universitato de Tartu, konstruita tie. La asteroido 13995 Tõravere havas sian nomon laŭ la vilaĝo.
István Vermes
Biografio
István Vermes akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Pécs en 1970, poste li estis asistanto en la universitata instituto. En 1973 li akiris laboratorian fakdiplomon. Li kandidatiĝis (Ph.D) en 1976, poste ĝis 1979 li esploris en Szeged, poste en Nederlando, kie li vivis longe. En 1999 okazis lia habilitiĝo jam en Universitato Semmelweis. Li estis nomumita universitata profesoro en 2001 en Universitato de Twente, post 4 jaroj en Pécs. Li ricevis hungarajn kaj nederlandajn premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li apogis la medicinon per laboratoriaj esploroj.
Tõravere
En la loĝloko interalie naskiĝis kaj pasigis sian infanecon la esperantistino Edda-Merike Pelt. En 2007 en la vilaĝo ekzistis gastiganto de Pasporta Servo.
Überherrn
Überherrn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saarlouis de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio situas rekte ĉe la german-franca limo.
Heřmanov (Čejkovice)
Heřmanov (germane Herrmannsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čejkovice. Ĝis la jaro 1958 ankaŭ temis pri memstara katastra teritorio.
Heřmanov situas en katastra teritorio Čejkovice u Znojma kun areo 9,2 km2.
Historio
Vilaĝo Heřmanov estiĝis en la jaro 1788 en senpera proksimeco de Čejkovice dum parceligo de loka korto.
Post nuligo de patrimonia administrado en duono de la 19-a jarcento Heřmanov estis memstara municipo. En la jaro 1948 ĝi estis alligita al Čejkovice kaj en la 1950-aj jaroj ĝi peris eĉ statuson de loka parto. La katastra teritorio de Heřmanov estis nuligita en la jaro 1958 kaj ĝia areo almembrigita al la katastro de Čejkovice.
Hayao Kawabe
Hayao Kawabe (川辺 駿, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima kaj Júbilo Iwata.
Dieta suplemento
Dieta suplemento intencas havigi nutraĵojn kiuj povus ne esti alimaniere konsumitaj laŭ sufiĉaj kvantoj.
Suplementoj estas ĝenerale konsiderataj kiel inkludantaj vitaminojn, mineralojn, fibrojn, grasacidojn, aŭ aminoacidojn, inter aliaj substancoj. Usonaj aŭtoritatoj difinas dietajn suplementojn kiel manĝo, dum aliloke ili povas esti klasitaj kiel drogoj aŭ aliaj produktoj.
En Usono
Estas pli ol 50.000 dietaj suplementoj disponeblaj kaj estas konsumitaj de ĉirkaŭ la duono de la usona plenkreska populacio. Tiuj produktoj ne intencas eviti aŭ trakti malsanon kaj ĉe kelkaj cirkonstancoj estas danĝeraj, laŭ la usonaj ŝtataj institutoj por sano. Por tiuj kiuj malsukcesas konsumi balancigitan dieton, tiu agentejo asertas, ke kelkaj suplementoj "may have value" (povus funkcii). Efikoj el plej el tiuj produktoj ne estis determinitaj laŭ sufiĉe fidindaj testoj kaj ties komercado estas malmulte regulita; kelkaj testoj trovis ĉe iaj vitaminoj kaj kontraŭokxidantoj pliigantajn mortindicojn.
Velfa trezoro
La Velfa trezoro (Welfenschatz) estas kolektaĵo de mezepoka eklezia artaĵo, originale rezervita en la Katedralo de Brunsvigo en Braunschweig, Germanio. Plimulto de la objektoj estis forportita el la katedralo en la 17-a jarcento kaj dissemitaj en la 1930-aj jaroj. La trezoro prenas sian nomon de la Velfoj, princa familio de Brunsvigo-Luneburgo. La Velfa trezoro estis transigita de la Katedralo de Brunsvigo al posedo de Johano Frederiko, duko de Brunsvigo-Luneburgo, en 1671, kaj restis en la Kortega Kapelo ĉe Hanovro ĝis 1803.
En 1929 Ernesto Aŭgusto, la lasta reginta duko de Brunsvigo, vendis 82 objektojn al konsorcio de Frankfurtaj artaĵaj komercistoj Saemy Rosenberg, Isaak Rosenbaum, Julius Falk Goldschmidt kaj Zacharias Hackenbroch. Artaĵoj el la trezoro estis ekspoziciitaj en Usono, en 1930–31. La Cleveland Museum of Art aĉetis naŭ artaĵojn kaj pliaj estis venditaj al aliaj muzeoj kaj privataj kolektistoj.
En 1934, la restantaj 40 artaĵoj de la kolektaĵo, kiuj estis retenitaj fare de pluraj german-judaj art-komercistoj de Frankfurt, estis aĉetitaj je 4,25 milionoj da imperia germana marko fare de Wilhelm Stuckart en nomo de la ŝtato Prusio, dum ĉefministro Hermann Göring kaj estis ekspoziciitaj en Berlino. Tiuj nun estas ekspoziciataj en Muzeo Bode en Berlino. Ili estis deklaritaj nacia kultura heredaĵo en februaro de 2015.
NGC 6313
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(135024) 2001 KO76
(135024) 2001 KO76 estas granda transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Neptuno.
Por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 118 km.
Leĥaj lingvoj
La leĥaj lingvoj stas subgrupo de la okcidentslavaj lingvoj.
Supozante, ke inter la jaroj 500 kaj 800 de nia erao el la okcidentslavaj lingvoj apartiĝis grupo de leĥaj dialektoj, la el tiuj dialektoj ekestintaj kaŝuba lingvo (danĝerigita, nun parolata nur de 50 000 homoj ĉirkaŭ la urbo Gdansko), slovinca lingvo (formortinta, kune la kaŝuba kaj slovinca lingvo estas la "baltmarslavaj lingvoj") polaba lingvo (aŭ "Elbslava", formortinta) kaj pola lingvo kune konsistigas la "leĥajn lingvojn". La nomo fontas el la mitologia personaĵo Lech, menciita en la pola kroniko de 1295 kaj en pluraj postaj legendoj, kiu estu la prapatro de ĉiuj poloj.
La unua dokumenta mencio en leĥa lingvo estas pole skribita frazo de la jaro 1270 en la fonda libro de la monaĥejo germane nomata Heinrichau, latine Heinrichovium; pole Henryków respektive ĉeĥe Jindřichov.
La leĥaj lingvoj ne konfuziĝu kun la laĥa lingvo.
Mátyás Vuchetich
Mátyás Vuchetich [mAtjAŝ vuĉetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli amplekse Vuchetich Mátyás László, Matija Ladislav Vučetić estis hungarlandana juristo, juĝisto, profesoro.
Mátyás Vuchetich naskiĝis en 1767 en Hungara reĝlando, en Kroatio, en Brinje. Li mortis la 1824 en Pest (urbo).
Biografio
Patro de Mátyás Vuchetich estis soldato en Brinje dum naskiĝo de Mátyás, certa informo mankas pri la nacieco. Mátyás frekventis gimnazion en Vác helpe de reĝa stipendio, poste li plulernis en reĝa akademio en Nagyszombat, pro translokiĝo en Pozsony, poste en Vieno. Li doktoriĝis en Reĝa Universitato de Pest en 1790. Inter 1791-1808 li instruis en diversaj akademioj de la lando, ekde 1808 en Reĝa Universitato de Pest. En la jaroj 1811 kaj 1812 li estis dekano, en 1821 rektoro. Li estis nomumita ankaŭ ĉefjuĝisto en provinco. Li okupiĝis pri la puna juro, li verkis pri tio studentan lernolibron.
Montejo de Arévalo
Montejo de Arévalo [monTEĥo deaREbalo] estas municipo en la okcidenta pinto de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio, lime kun la provincoj Avilo kaj Valadolido. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Montejo de Arévalo estas etimologie komprenebla kiel Monteto de Arévalo, alude al kverkara monteto apuda kaj al grava proksima urbo Arévalo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 35,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 174 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 50 el la jaro 1991.
Ĝi distas 61 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Ataquines, Puras, Palacios de Goda, San Pablo de la Moraleja, Santiuste de San Juan Bautista, Donhierro, San Cristóbal de la Vega kaj Tolocirio. Trafluas la teritorion la rivero Adaja.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al Arévalo, pere de kies komunumaro estis farita plej parto de la komerco de cerealoj kaj brutaro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) kaj forstado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la gotik-mudeĥara preĝejo kaj blazondomoj.
7440 Závist
7440 Závist estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Závist", la plej grava antikva kelta urbo en Bohemio. Ĝi situas sude de Prago sur monteto super la rivero Vultavo kaj konsistas el du partoj nomataj "Hradiště" kaj "Šance". Ĝi estis fondita en la 6-a jarcento a.K. kaj detruita kvin jarcentojn poste.
Monumento al la venko (Bolzano/Bozen)
La sekva latina epigrafo troviĝas sur la fasado:
"HIC PATRIAE FINES SISTE SIGNA / HINC CETEROS EXCOLVIMVS LINGVA LEGIBVS ARTIBVS"
"Ĉi tie ĉe la limo de la patrujo metu la signon. De ĉi tie ni instruis al aliaj lingvon, leĝojn kaj kulturon."
La monumento estis inaŭgurita la 12an de julio 1928 fare de reĝo Viktoro Emanuelo la 3-a.
La surskribo, rilatante al romia imperia historio, estis vidita kiel provokema fare de multaj germanlingvaj homoj vivantaj en la regiono de Sudtirolo. En la tago de la inaŭguro okazis kontraŭdemonstracio kun 10 000 homoj en Innsbruck.
Ankaŭ nuntempe la monumento estas ankoraŭ fonto de tensioj inter la etnaj grupoj de la provinco. En 2005 la registaro de la urbo de Bolzano metis afiŝojn en proksimeco de la monumento, kun la sekva surskribo en la tri oficialaj lingvoj (itala, germana kaj ladina) kaj en la angla:
"Urbo de Bolcano - Ĉi tiu monumento estis konstruita de la faŝista registaro, por festi la venkon de Italio en la unua mondmilito. De tiu sekvis la dispartigo de Tirolo kaj la detranĉado de la loĝantoj de ĉi tiu regiono de la patria Aŭstrio. Libere kaj demokratie la urbo de Bolcano kondamnas la konfliktojn kaj diskriminaciojn de la pasinteco kaj ĉiun formon de naciismo. Ĝi devontigas sin prosperigi, en europa spirito, kulturon de paco kaj konvivado."
Ek de 21a de julio 2014 en la kelo de la monumento troviĝas muzeo, kiu ilustras la historion de Sudtirolo en la jaroj inter 1918 kaj 1945.
Eksteraj ligiloj
http://www.siegesdenkmal.com/ Montras la historion de la monumento (itale, germane, angle)
46.50056°N, 11.345°W
Maria Plain
Maria Plain troviĝas en la nordoriento de Salcburgo kaj estis jam en la 17-a jarcento ŝatata pilgrimloko.
Historio
Ĉio komenciĝis dum la Tridekjara milito kiam la de nekonatulo pentrita bildo de madono (Maria mit dem Jesuskind) restis nedamaĝita dum forbrulo de la bavara vilaĝo Regen. En 1652 ĝi venis pere de Rudolf von Grimming al la nove akirita familia bieno sur la Plain-monto proksime de Salcburgo kie starigitis kapelo el ligno por prezenti ĝin.
Inter 1948 kaj 1983 prioris surloke la benediktano Anselm Schwab.
Arkitekturo kaj interno
La trietaĝa dutura fasado kreitis laŭ modelo de la Katedralo de Salcburgo, kvankam ĝi samtempe hvavas karakteron de kampara pilgrimejo. Jam de longe ĝi aspekte distingeblas sur la Plain-monto. La internon kovras ora brilo kun bluaj kaj blankaj kolortonoj. La altarbildo prezentas la ĉieliron de la Virgulino kaj estas de Francesco de Neve. Impresaj statuoj de sanktuloj gardostaras inter la de vitobranĉoj kronitaj kolonparoj. Mezo de la ĉefaltaro estas la menciita gracdonanta bildo originanta el Malsupra Bavario. La belega kradaro farita de Johannes Thomas estas vera kulmino de salcburga fergisad-arto.
Hodiaŭa rolo
Ankoraŭ nuntempe okazas ĉiujaraj pilgrimoj al Maria Plan. Supreniro valoras la penon ankaŭ pro la impona belvido al la urbo Salcburgo kaj la ĉirkaŭanta montaro. Tiliegoj invitas je ripozumo. La loko ankaŭ ŝatatas por geedziĝoj.
Ruĝa viando
Gastronomio
En gastronomio, ruĝa viando estas pli malhelkolora viando, kontraste kun blanka viando. La preciza difino varias laŭ tempo, loko kaj kulturo, sed la viando el plenkreskaj mamuloj kiaj bovoj, ŝafoj, kaj ĉevaloj estas nevarie konsiderata ruĝa, dum tiu de kokoj kaj kunikloj estas nevarie konsiderata blanka. La viando de junaj mamuloj kiaj bovidoj, ŝafidoj kaj porkidoj estas tradicie konsiderata blanka; dum la viando de anasoj kaj anseroj estas konsiderata ruĝa. Ĉasviando estas foje metita en separata kategorio kune (franca: viandes noires — "nigraj viandoj").
Sanriskoj
Freŝdataj studoj indikis ke la manĝado de ruĝa viando estas riska por la sano, tio povas kaŭzi diversajn formojn de kancero (kiel stomakokancero, urinvezikokancero, intestokancero  kaj prostatkancero), kormalsanoj  , diabeto  , hipertensio , artrito kaj obezeco.
6111 Davemckay
6111 Davemckay estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1979 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David McKay (1936–2013) de la Lyndon B. Johnson Space Center, fakulo pri la studo de la luna regolito. Lia studo pri la marsa meteorŝtono ALH 84001 instigis la NASA pli strebi pri la esploro de Marso.
Nazik al-Mala'ika
Nazik Al-Mala'ika (نازك الملائكة, naskiĝinta la 23-an de aŭgusto 1923 en Bagdado, mortis la 20-an de junio 2007 en Kairo) estas iraka poetino, literaturrecenzisto. Al-Mala'ika famiĝis ĉar ŝi estis la unua poetino kiu verkis liberajn versojn en la araba.
Ŝi publikigis pli ol 15 volumojn de poezio, prozo, kaj literaturajn kritikojn. Ŝia dua volumo de poezio, Cindro kaj Ŝrapnelo, publikigita en 1949, helpis inaŭguri formale la liberan versmovadon, eble la plej influan movadon en la moderna araba poezio ĝis nun. Ŝia noviga stilo kaj akra kritika senco igis ŝin unu el la plej konataj poetoj de la araba mondo.
Verkaro
Ne malmultaj ŝiaj verkoj estis tradukitaj al aliaj lingvoj. Jen ne limigita listo:
Jonathan Restrepo
Jonathan Restrepo (n. ) estas kolombia futbalisto.
Blanka viando
Blanka viando referencas al helkolora viando de kortobirdo kontraste kun Ruĝa viando. Ĝenerale kontraste kun tiu de bovo kaj kelkaj tipoj de ĉasviando.