cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kettenhausen
Kettenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Stacio Hiroden-ajina
Stacio Hiroden-ajina (japane: 広電阿品駅 [Hiroden-aĝina-eki], angle: Hiroden-ajina Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Sarraltroff
Sarraltroff estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sarraltroffois.
Simbiogenezo
Simbiogenezo estas la komuna ekesto de novaj vivoformoj dum la evoluo. Ĉar la biosfero estas kompleksa teksaĵdesino el bezonoj kaj dependoj kaj en ekosistemo ĉio interdependas cirkle, la evoluo estas influata ne nur de konkurenco, sed ankaŭ de interdependo. Laŭ opinio de la usona biologo Lynn Margulis en la evoluo la interdependo eĉ ludas pli gravan rolon ol la konkurenco.
Joseph Ducreux
Barono Joseph Ducreux (naskiĝis la 26-an de junio 1735, mortis la 24-an de julio 1802) estis franca nobelo, portretisto, pastelkrajona desegnisto, miniaturisto kaj gravuristo, kiu estis sukcesa portretisto en la kortumo de Ludoviko la 16-a, reĝo de Francio kaj Navaro, kaj daŭrigis sian karieron post la Franca Revolucio. Li nomumiĝis barono kaj premier peintre de la reine  (Unua pentristo de la Reĝino), kaj realigis la lastan portreton de la reĝo antaŭ ties ekzekuto. Liaj malpli formalaj portretoj vidigas lian fascinon por fizionomio kaj montras lian intereson vastigi la gamo de vizaĝaj esprimoj en pentrado preter tiuj de oficialaj portretoj.
Branislav Nuŝiĉ
Lia patro estis konata grenokomercisto, sed malriĉiĝis post la naskiĝo de Branislav. La familio transloĝiĝis al Smederevo. Tie Nuŝiĉ pasigis sian infanecon, bazlernejon kaj la unuajn du jarojn de mezlernejo. Li finis mezlernejon kiel internulo en Beogrado. Poste li studis juron en Beogrado kaj Graz (Aŭstrio).
Nuŝiĉ estis soldato en milito inter Serbio kaj Bulgario en 1885. Post la milito li publikigis poemon Dva Raba en Dnevni List. Ĉar ĝi ridindigis la serban monarkion ĝenerale kaj la tiaman reĝon specife, li estis kondamnita al dujara malliberigo. Kvankam la vivkondiĉoj en malliberejo estis malbonaj, li tie verkis komedion Protekcija (Protekto).
En 1889 Nuŝiĉ fariĝis oficisto. Li laboris en serba konsulejo en Bitola (Makedonio). En 1893 li edziĝis tie. Dum dek jaroj li vivis en suda Serbio kaj Makedonio. Laste li estis vickonsulo en Priŝtino.
En 1900 li ricevis postenon en Ministerio pri Edukado. Post mallonge li fariĝis dramaturgo de Nacia Teatro en Beogrado. Ekde 1904 li estis estro de Serba Nacia Teatro en Novi Sad. En 1905 li reiris al Belgrado kaj eklaboris kiel ĵurnalisto.
En 1912 Nuŝiĉ denove iris al Bitola kiel oficisto. En 1913 li fondis teatron en Skopjo kaj loĝis tie ĝis 1915. Dum la Unua mondmilito Nuŝiĉ vivis en Italio, Svisio kaj Francio.
Post la milito li fariĝis estro de la arta departemento de la Ministerio pri Edukado. De 1923 ĝis 1927 li estis estro de Nacia Teatro en Sarajevo. En 1927 li denove revenis al Belgrado.
James G. Baxter
James G. BAXTER [bakster] (naskita la en Liverpool; mortinta la  ) estis skota esperantisto kaj asekuristo. Redaktis kaj eldonis grupan gazeton Nia Propra. Li estis speciala ekzamenisto por la Brita Esperanto-Asocio.
6470 Aldrin
6470 Aldrin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1982 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Buzz Aldrin, ano de la misio Apollo 11 kaj dua homo, kiu iris sur Lunon.
4517 Ralpharvey
4517 Ralpharvey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 30-an de septembro 1975 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, sur la altaĵoj de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Samfavora klaŭzo
La samfavora klaŭzo signifas, ke komercaj avantaĝoj donitaj al iu ajn lando devas esti donitaj ankaŭ al aliaj landoj. Ĝi estas unu el la plej gravaj bazprincipoj de la internacia komerco.
Esceptoj estas la regionaj integraj traktadoj aŭ interkonsentoj kun la t.n. tre subevoluantaj landoj.
Reforma de Pineda
Reforma de Pineda estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Reforma de Pineda. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 075.
Geografio
Reforma de Pineda apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2691 loĝantojn. El tiuj estis 1320 viroj kaj 1371 virinoj. La komunumo havas surfacon de 193.92 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 111 indiĝenoj. El tiuj 90 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 90 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Mathay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Netorismo
Netorismo (ne-tor-ism-o) estas la firma kredo ke la vikinga dio Toro ne ekzistas. Ĝi estas religio moka, inventita por emfazi la fakton ke ateismo ne estas formo de religia kredo sed nure sanmensa neado pri nekredeblaĵoj.
Eksplikaĵo
Netorismo estas provo por ilustri per absurdeco ke ne diferencas malkredado de iu religio. Preskaŭ ĉiu estas memfidanta "netoristo", sed ĉu si povas pruvi ke Toro ne ekzistas?
Josep Maria Milla i Saldon
Josep Maria Milla i Saldon (Jomo) (Mataró, Maresme, 1965) estas kataluna muzikisto, ĵurnalisto, lingvisto kaj esperantisto.
Li esperantiĝis en 1984. Aktivulo de Kataluna Esperanto-Junularo kie en diversaj periodoj estis respondeculo pri informado, kasisto kaj kunredaktoro de la bulteno Kata Luno. Inter 1990 kaj 1993 li kunredaktis ties katalunlingvan revuon Freqüències. Ekde 1995 li aktivas en Kataluna Esperanto-Asocio, kie en 2004 li estis salajrulo. Estas unu el la organizintoj de la 27a Kataluna Kongreso en Mataró, en 1995, unu el la plej sukcesaj.
Estas membro de la muzik-ensemblo Kaj Tiel Plu kaj kunordigas la traduk-teamon kiu esperantigas Barcelona-Indymedia. Kune kun Ferriol Macip lanĉis KIS TV en 2006. Li ne estas membro de la Ibera Skolo.
Kiel okcitanisto li komencis ĉe animatora sekcio de Institut d'Estudis Occitans (Instituto pri Okcitanaj Studoj) instruante la okcitanan en someraj aranĝoj inter la jaroj 1992 kaj 1997. Li estas fondinta membro de Institut Català d'Estudis Ocitans (Kataluna Instituto pri Okcitanaj Studoj).
Nuntempe kunlaboras en la okcitanlingva informa programo infòc, en Barcelona TV kune kun Manel Zabala kaj  Ferriol Macip kaj estas korespondanto en la komarko Maresme de la semajna ĵurnalo Directa.
74509 Gillett
74509 Gillett estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Frederick C. Gillett (1937–2001), pioniro de la infraruĝa astronomio, malkovrinto de la troaĵo da infraruĝoj de Vego en 1983, uzante la Infraruĝan Astronomian Sateliton. La teleskopo de 8 m de la Norda Observatorio Gemini estis nomita en lia honoro la 18-an de novembro 2002.
Urbomurego
Urbomurego estas historia fortikiga instalaĵo de urbo por protekto konraŭ atakantoj. Ĝi konsistas el ŝtono aŭ argilo kaj estas almenaŭ home alta, plej ofte klare pli alta. Ĝi ĉirkaŭis urbon plene aŭ parte, depende de la tereno ankaŭ enprenis naturajn baraĵojn kiel rokojn aŭ riverojn. Urbomurego estis pasebla nur tra la urbopordegoj. Konstrui defendomuron estis en la mezepoko privilegio, kiun donis la regantoj al certaj urboj. La defendomuro per tio fariĝis rekonilo de urbo aŭ foira komunumo. La urba aŭ foira privilegio tamen ne nepre estis ligita kun la fortikigorajto. Inverse en la mezepoko ekzistis vilaĝoj fortikigitaj per plejparte simplaj muregoj, ekzemple en la Turinga Baseno kaj en la vinkulturaj regionoj de sudokcidenta Germanujo.
Remparo aŭ defenda muro estas murego aŭ tera altaĵo antaŭita de fosaĵo, ordinare ĉirkaŭ urbo aŭ alia grava loko por ĝin defendi.
Historio
Urbomuregoj estas la pluevoluigoj de palisaroj kaj remparoj, kiujn oni konstruis por protekto de fruaj loĝlokoj. Kiel unuan urbomuregan urbon oni konsideras Jeriĥo, kiu jam en 7000 a. K. tenis urbomuregon. Kiel unuan veran urban fortikigon oni tamen konsideras la muregon 9,5 kilometrojn longan de Uruk, la siatempe plej granda urbo tutmonde. Proksimume 2700 a. K. Uruk ricevis sian muregon, el kiu elstaris proksimume naŭcent duoncirkloformaj turoj. Dum kiam nura muro, kiel en Jeriĥo, nur estas ĉirkaŭbaraĵo, kiu malfaciligas aŭ malebligas entrudiĝon, ĝi fariĝas per la enkonstruo de turoj aŭ bastionoj defendpova kaj per tio urbofortikaĵo.
Ekde la antikveco ĝis en la novepoko urbomuregoj estas preskaŭ nepraj eroj de ĉiu urbo. Oni diskutas, ĉu malnovgrekaj urboj jam en la arĥaika epoko ĉiuj jam havis urbomuregojn. Dum la tempo de la Pax Romana ĉiukaze ekzistis esceptoj, ekzemple la antikva Romo mem, kiu ĝis proksimume 270 ne tenis taŭgajn muregojn, ĉar ĝi fidis pri la legioj kiel protekto. Dum ĉi tiu fazo oni cirkaŭis urbojn en la kerna regiono de la Romia Imperio ofte nur pro prestiĝaj kaŭzoj per muregoj (kelka urbo ja havis pordegojn, sed en muregojn). En la malfrua antikveco tio ĉi tamen ŝanĝiĝis. En meza Eŭropo jam la Keltoj postlasis grandajn, forte fortikitajn urbojn (opidumojn), kies urbomuregoj foje montris influojn el la mediteranea regiono. Komence la fortikaĵoj estis nuraj ligno-tero-konstruaĵoj, poste ili starigis plejofte mikskonstruaĵojn el trovitaj ŝtonoj, sen mortero metitaj unu sur la aliaj, kaj lignaj elementoj. La romianoj fortikigis multajn el siaj urbofondaĵoj pli aŭ malpli frue per masivaj morterfiksitaj ŝtonmuroj. La verŝajne plej fama restaĵo de ĉi tiuj fortikaĵaj instalaĵoj en Germanujo estas la Porta Nigra (nigra pordego) en Treviro. Ankaŭ Regensburgo kaj Kolonjo povas montri kelkajn restaĵojn.
Krom ĉi tiuj jam antikvaj civitoj en la frua mezepoko oni fondis kelkajn fortikajn kaj episkopajn urbojn. Tiuj ĉi urboj kutime estis protektataj per teraltaĵoj kaj fosaĵoj, malofte per simplaj ŝtonmuroj. Ekde la 12-a jarcento ekestis centoj da pli malgrandaj kaj pli grandaj loĝlokoj en tuta Eŭropo, kiuj plejofte baldaŭ ricevis la urban aŭ fortikaĵan privilegion. Urbofondado estis – krom la konstruo de fortikaĵoj – grava elemento de la koloniigo de novakiritaj teritorioj, aparte en orienta Eŭropo ekestis multaj planitaj novurboj. Tiuj ĉi planiteco estas facile ekkonebla pro la regulaj planoj kaj grandaj foirejoj de la fondourboj. Iliajn fortikigajn instalaĵojn oni ĉiam denove elkonstruis dumpase de la historio kaj adaptis ilin al la aktuala stato de la militoteĥniko.
Roger Avary
Roger Roberts Avary (naskiĝis 23-an de aŭgusto, 1965) estas kanada filmo reĝisoro, produktisto, kaj la gajninto de Premio Oskar skribite por la filmo Pulp Fiction.
Urbomurego
Strukturo
Urbomurego konsistas en sia plej simpla formo el fermita muroringo kun ĝiaj pordegoj. La murkrono plejofte estis surirebla kaj havis ĉe la ekstera flanko homoaltan balustradon kun paffendoj aŭ murdentojn. Norde de la Alpoj ĉi tiu rondvojo plejofte estis tegmentita. Foje anstataŭ la defendokoridoro sur la muro estis tavoligitaj malligaj rulŝtonoj. La defalantaj ŝtonoj avertis la defendantojn, se atakantoj volis transgrimpi la muregon. Ekzemploj por tio estis la konserviĝintaj urbaj fortikigaĵoj de Seßlach kaj Fladungen.
Gavin Douglas
Gavin Douglas (n. ĉ.1474, m. septembron 1522) estis skota episkopo, tradukisto kaj poeto. Li estis inter la plej gravaj verkistoj de la skota renesanco.
Urbomurego
Strukturo
Aldoniĝis dumpase de la tempo multaj plifortikigoj kiel:
Gavin Douglas
Vivo
De 1489 al 1494 li studis ĉe Universitato St. Andrews. Verŝajne li plustudis ĉe Parizo. Li iĝis pastro. Ĉirkaŭ 1514 la skota reĝino-regentino Margaret Tudor nomumis lin abato de Arbroath. Poste ŝi nomumis lin ĉefepiskopo de St Andrews, sed ŝia intenco ne sukcesis kaj li neniam havis tiun postenon. En 1515 ŝi nomumis lin episkopo de Dunkeld, kaj li gajnis tiun rangon nepost finjulio 1516.
Urbomurego
Strukturo
Dum la defendoturoj de mezepokaj urbaj fortikigaĵoj en okcidenta kaj suda Eŭropo ofte estis unuece kaj regule formataj (Ávila, Provins), la urbomuregoj en meza Eŭropo montras abundan variecon da turformoj. Tie defendo- kaj pordegoturoj atingas konsiderindajn altecojn, duturaj pordegoj estas klare pli maloftaj. Krom nura protekta kaj defenda funkcio ankaŭ sinprezento-bezonoj kaj artaj vidpunktoj grave rolis je la planado de la defendinstalaĵoj. Urba arĥitekturo konkursis kun la nobelkastelo; urbomuregoj ofte ankaŭ estis manifestaĵoj de urba memkonscio.
Gavin Douglas
Vivo
En majo 1517 Gavin Douglas partoprenis mision al Francio. Tie li kaj John Stewart (Duko de Albany) subskribis traktaton kiu renovigis la longdaŭran aliancon de Francio kaj Skotlando kaj per kiu Jakobo la 5-a (Skotlando) edziĝos al filino de la franca reĝo.
Urbomurego
Strukturo
Antaŭurboj plejofte havis separan muregolinion, kiu estis adaptita al la defendoplano de urbo. Multaj urboj novkonstruis la urbomuregojn, se la malnovaj tro bremsis ilian kreskon. La paso de la malnova muroj estas rekonebla en la mapoj kaj vojretoj de la urboj, ekz. en Nördlingen kaj Dinkelsbühl, foje eĉ la malnovaj pordegoturoj konserviĝis, ekzemple la Munttoren en Amsterdamo.
Gavin Douglas
Vivo
Sekvis kvereloj inter la gravuloj de Skotlando, dum kiu Gavin Douglas estis sendata al Anglio por peti la subtenon de Henriko la 8-a kontraŭ Margaret Tudor kaj la partio kiu favoris Francion. Li estis senigata de sia dioĉezo kaj restis en Anglio. En 1522 li mortis pro pesto en Londono.
Verkoj
Li verkis siajn poemojn kaj tradukojn de 1501 al 1513: post 1513 li ne plu verkis, verŝajne ĉar li estis tro okupata pri politikaj aferoj. Liaj ĉefaj verkoj estas:
Urbomurego
Strukturo
Kromaj antaŭaj defendoinstalaĵoj malebligis, ke oni povis ĉirkaŭpasi la urbon, tra kiu pasas la komercvojoj kaj per tio eviti pagendajn doganojn aŭ la tiean foirejon. Ekster la urboj oni ofte starigis gardo- kaj signalturojn sur taŭgaj altejoj kaj elrigardejoj, kiuj foje estis fortikigataj. Ofte oni protektis la eksterajn limojn de urba teritorio plene aŭ parte per elspezaj fosaĵoj kaj teraltaĵoj surplantitaj per heĝoj. La trairejoj kutime estis fortikigitaj per pordegoj aŭ pordegodomoj. Tiel nomataj heĝorajdistoj, kiuj plejparte ankaŭ deĵoris kiel pordegogardistoj, kontrolis la instalaĵojn pri difektoj. Restaĵoj de tiaj kamparheĝoj ofte ankoraŭ nun estas multkilometre laŭireblaj, ankaŭ kelkaj pordegokonstruaĵoj konserviĝis. Riĉaj urboj protektis siajn teritoriojn ankaŭ per konstruo de fortikaĵoj, kiujn okupis zorgistoj. Fama ekzemplo estas la „Drakula Kastelo“ Bran (Törzburg), kiu protektu la urbon Kronstadt.
La urbomuregoj ofte estis ligitaj per disbranĉaj muregoj kun la fortikigaĵoj de altaĵfortikaĵoj, ekstera altaĵa kaj urba fortikaĵoj konsistigis do komunan defendosistemon. Konserviĝis multaj ekzemploj en Germanujo kiel Hirschhorn am Neckar, Königsberg in Bayern, Pappenheim en Frankonujo, Burghausen en Supra Bavarujo kaj multaj aliaj. Kelkaj fortikaĵoj estis rekte enigitaj en la defendoplano (Nurenbergo, Karkasuno) aŭ la urboj estas antaŭlokitaj al la fortikaĵoj laŭ maniero de grandaj „antaŭfortikaĵoj“. Kelka pli granda urbo havis samtempe plurajn urboregentojn, ekzemple Aŭgsburgo estis separita en episkopan kaj regnan urbon. Tiaj parturboj ofte estis separitaj per apartaj fortikaĵoj. La invento de pulvopafiloj postulis pluan elkonstruon de la fortikigaj instalaĵoj, kiu evoluis en pluraj fazoj. Komence la kaĝo ricevis duoncirkloformajn turojn (ŝeloturojn), en kiuj oni povis meti kelkajn malmultajn pafilegojn. Baldaŭ oni konstruis pli grandajn plifortikigaĵojn nome bastionojn, kiuj troviĝis je strategie gravaj punktoj, ekzemple pordegoj aŭ anguloj.
La urbon kiel tia tamen ankoraŭ protektis relative maldikaj muroj, kiuj ne plu povas rezisti al pafilegoj de alta pafoforto. Tial kelkaj urboj ricevis novajn stelforme aranĝitajn fortikigajn instalaĵojn kun multaj pafilegoj, kiuj konsistis el dikaj teraltaĵoj tegitaj per masonaĵo kaj povis rezisti pli longan pripafadon. Tiuj ĉi masivaj fortikaĵoj treege limigis la kreskon de la urboj, ĉar ili ne tiom facile estis forŝoveblaj kiel simpla muro kaj malebligis pro strategiaj kialoj kroman surkonstruon „antaŭ la pordegoj de la urbo“. Per tio en la sekva tempo okazis pli kaj pli densa surkonstruado de enurba areo.
Fino
Kadre de la urba kreskado kaj de la translokado de la defendo sur ĉirkaŭajn antaŭenigitajn fortikaĵojn la plej multaj muregoj estis malkonstruataj en la 19-a jarcento. Tial en multaj urboj nur fosaĵoj aŭ parkoj ringforme ĉirkaŭantaj la urbojn atestas iamajn urbaj fortikigaĵojn. Kelkaj stratonomoj montras sur iama ekzisto de fortikaĵoj, ekzemple se en ili aperas vortoj kiel Hagen (heĝo), Tor (pordego), Wall (teraltaĵo), Contrescarpe (ekstera fosaĵo) aŭ Glacis (antaŭkrutaĵo).
Tysnes
Tysnes estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Urbomurego
Fino
La historian kaj ankaŭ arĥitekturhistorian valoron de la urbaj fortikaĵoj plejparte oni ekkonis nur pli malfrue. Ĝuste en la 19-a jarcento, kiu fieris pri sia artoscienco, okazis grandnombro da malkonstruoj de urbomuregoj. Aliaflanke oni riparis kompletajn urbajn fortikaĵojn kiel en Karkasuno, aliaflanke oni konsideris la defendinstalaĵojn kiel superfluaj kaj oferis ilin al la spacakiro ekz. por la stratkonstruo. La frua monumentprotekta leĝo de la bavara reĝo Ludoviko la 1-a el 1826 estas escepto. Al ĉi tiu leĝo estas dankende, ke urbomonumentoj kiel Rothenburg ob der Tauber, Nördlingen, Dinkelsbühl kaj Nurenbergo preskaŭ komplete konserviĝis. Ankaŭ la multaj „kirasitaj gnomoj“, la etaj, forte fortikigitaj urbetoj (ekzemple Wolframs-Eschenbach, Merkendorf, Greding aŭ Berching), dankas sian pentrindan aperaĵon plejparte al ĉi tiu dekreto. La abundo da konserviĝintaj defendkonstruaĵoj de Frankonujo konsciigas pri la perdo en aliaj regionoj. Urbopordegoj kaj muroringoj postlasas en la urbaj strukturoj ankaŭ nuntempe klare ekkoneblajn formajn apartaĵojn: ringostratojn, konserviĝintaj urbopordegoj ĉe „pordegostratoj“, unuopaj turoj aŭ muregaj restaĵoj. Kiam la fortikaĵaj instalaĵoj staris, la urba strukturo devis adaptiĝi al ĝi. Tial ekestis stratoj kaj surkonstruaĵo, kiuj nun efikas kiel „eĥo“ de ne plu ekzista urbomurego, tamen postsignas ties pason. Kvankam pro tio ofte la konstruaĵoj ne plu ekzistas, iliaj postsignoj daŭre fiksiĝis en multaj urboj (ekz. Bremeno, Kolonjo, Amsterdamo, Rostock, Stralsund).
Novepoko
Ankaŭ en la novepoko oni konstruas fortikajn muregojn ĉirkaŭ urbaj terenoj, kiuj je tio tamen ne montras la klasikan funkcion de rezisto kontraŭ longa sieĝo aŭ pripafadom per pafilegoj.
Giudecca
Giudecca (venecie: Zueca [d͡zu.ˈe.ka]) estas insularo sude de Venecio, en la Laguno de Venecio. Ĝi estas la plej granda insulo ĉirkaŭ Venecio, kun areo de ĉirkaŭ 0,6 km².
Urbomurego
Novepoko
La doganmuro de Berlino de la 1730-aj ĝis la 1860-aj jaroj parte konsistis el ligno. Ĝi servis precipe al la postulo de vardoganoj kaj devis malebligi la fuĝon de soldatoj el la garnizono Berlino.
La berlina muro (1961–1989) estis konstruita per la intenco, haltigi la formigradon el la GDR en FRG-n, kiu per sia eksklavo Okcidenta Berlino allogis orientgermanajn, inter ili multaj fakuloj valoraj.
Giudecca
Situo
Ĉe la norda bordo troviĝas du boathaltejoj; boatlinioj ligas la insulon al la kontraŭa haltejo Zattere en suda Venecio, al San Giorgio Maggiore, Lido de Venecio kaj Tronchetto. Al Sacca Fisola eblas iri sur ponto.
Urbomurego
Novepoko
Aliaj muraj kaj barsistemoj de la 20-a kaj 21-a jarcentoj troviĝas en Israelo, kie regule revenante judaj koloniistoj ĉirkaŭas siajn domarojn sur rabakirita grundo per fortikaj muroj, kaj kie la ŝtato forbaras la restajn palestinajn rezervujojn per muroj (Vidu ankaŭ Bantustano.
Ekde 2009 Sauda Arabujo treege elkonstruas sian barsistemon kontraŭ Jemeno.
Giudecca
Nomo
Iutempe estis kutima ankaŭ la nomo Spinalonga (longa spino), pro la longa, mallarĝa, kurbeta formo.
Urbomurego
Novepoko
En multaj tumultaj regionoj kaj landoj la ambasadejoj ofte troviĝas kunligite en ambasadokvartalo, ĉirkaŭata per muro kaj turoj.
Giudecca
Historia festo
Inter 1577 kaj 1592 sur la insulo estis konstruita la "Preĝejo de la Redemptintulo" (Chiesa del Redentore). Same kiel la preĝejo Santa Maria della Salute, en suda Venecio, ĝi havis la celon danki pro savo de la pesto, kiu en 1576 mortigis trionon de la venecianoj. De tiam ĉiujare je la tria semajnfino de julio oni kunmetas barkojn al flosanta ponto inter Venecio kaj Giudecca, kaj la venecianoj pilgrimas al la kirko de la elaĉetinto. Oni festmanĝas subĉiele (se la vetero permesas), kaj vespere okazas grandaj artfajraĵoj.
Urbomurego
Novepoko
La plimulto el ĉi tiuj modernaj urbomuraj barsistemoj konistas el ŝtalo kaj betono altaj de 2 metroj ĝis 5 metroj, kiujn oni plejeble kunmetas senfende kaj enigas en la grundon. La murkrono ofte estas plidikigita aŭ kronita per pikdrato, por malfaciligi transgrimpon; ili ofte aspektas kiel renversitaj malliberejoj. La muroj ofte estas rektliniaj, kaj en la anguloj staras gardoturoj, kiuj superstaras la murojn. Duoblaj murlinioj kun intera pafkampo kiel je la berlina muro estas maloftaj.
2328 Robeson
2328 Robeson estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron Paul Robeson, aktivulon por la rajtoj de la afrik-usonanoj.
Samtgemeinde Dörpen
Samtgemeinde Dörpen estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland, proksime de la limo al Nederlando. Administra centro estas la neurba komunumo Dörpen. La rivero Emso trafluas la teritorion de sudo al nordo kaj iusence dividas la orientajn de la okcidentaj komunumoj. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de inter krampoj):
NGC 443
NGC 443 (aliaj indikoj — IC 1653, PGC 4512, ZWG 502.10, UGC 796, 4ZW 42, MCG 5-4-5, NPM1G +33.0038) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Georges Bayol
Georges BAYOL [bajol] (naskiĝinta la en Lille; mortis la  en Vienne-le-Château dum la unua mondmilito) estis franca esperantisto kaj oficiro. Li estis konata pro sia propagando ĉe la Ruĝ-Krucaj Societoj, al kiuj li faris multajn paroladojn en tuta Francujo. Li fondis la societon Esperanto–Croix-Rouge (1905), kaj redaktis ĝian bultenon. Li verkis: Esperanto kaj Croix-Rouge, (1906) tradukita en sep lingvojn.
Ullensvang
Ullensvang estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
1458 Mineura
1458 Mineura estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Fernand Rigaux elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
(155390) 1994 PP29
(155390) 1994 PP29 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
1458 Mineura
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan matematikiston Adolphe Mineur (1867 - 1950).
(155390) 1994 PP29
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,24944 astronomia unuo (37,316 milionoj da km)
9725 Wainscoat
9725 Wainscoat estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
(14983) 1997 TE25
(14983) 1997 TE25 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo George R. Viscome elde la Observatorio Rand (Nov-Jorkio, Usono).
9725 Wainscoat
Richard J. Wainscoat estas astronomo de la Universitato de Havajo, kiu mastrumas la projekton Pan-STARRS1 de enketo pri. Lia nuna intereso pri asteroidoj estis antaŭata de unu jardeko de fotometrio de galaksioj en proksima infraruĝo
Przemyśl
Przemyśl (ukraine Перемишль) estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio en la sudorienta parto de Pollando, proksime al la ukrainia limo, borde dela rivero San. Ĝi estas administra centro de samnoma distrikto Przemyśl, kvankam mem al ĝi ne apartenas ĉar estas urbo kun rajtoj de distrikto. La urbo elformiĝis en subo de la monto Zamkowa (fortikaĵo) ĉe la kruciĝo de la Karpatoj kaj la baseno Sandomierz. La urbo nun estas foira centro, kie ankaŭ funkcias ligno- kaj metalprilaboraj uzinoj. Fine de junio 2016 ĝi havis loĝantojn.
Historio
En la pratempoj tie estis konstruita fortikaĵo, kiu kontrolis la vojon tra la Karpatoj. La teritorio estis objekto de konflikto inter Pollando kaj la princlandoj Haliĉ kaj Lodomerio. Komence tiuj lastaj disponis pri ĝi, sed en 1340 ekposedis ĝin la Pola Reĝlando. La urbo ricevis urbajn rajtojn kaj komercajn privilegiojn en 1389 kaj tiel iĝis kultura kaj komerca centro de la provinco.
Steinerberg
Pri la komunumo
Steinerberg (prononcu ŝtajnrberk) estas komunumo en la distrikto Ŝvico en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 863 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Steinerberg situas sura la suda deklivo de la monto Rossberg proksimume 150 metrojn super la Lago de Laŭerco. De la vilaĝo oni havas belan vidon al la Lago de Laŭerco, la urbo Ŝvico kaj al la montoj Rigi en sudo kaj Mythen en oriento.
Przemyśl
Historio
Komence de la dua mondmilito (1939–1940), la urbon dividis la germana-sovetunia limo.
Steinerberg
Najbaraj komunumoj
La komunumo Steinerberg limas en nordo al Unterägeri (ZG),, en nordoriento al Sattel, en sudoriento al Steinen, en sudo al Laŭerco, en okcidento al Arth, kaj en nordokcidento al la eksklavo Alpli (ZG) de la urbo Zugo.
Przemyśl
Historio
18.01.1943: Komandanto de ukraina polico pafmortigis ekster la urbo 9 judojn.
Steinerberg
Trafiko
Tra Steinerberg pasas la kantona ĉefvojo n-ro 371, kiu konektas la kantonan ĉefvojon 2 en Arth kun la kantona ĉefvojo n-ro 8 en Sattel. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Svisa Sudorienta Fervojo de Sankt-Galo tra Rapperswil kaj Pfäffikon al kaj Lucerno.
Przemyśl
Historio
La urbo, unu el la plej malnovaj en Pollando, estis atakita kaj detruita en ambaŭ mondmilitoj.
Steinerberg
Historio
La unua dokumenta mencio de Steinerberg datiĝas el la jaro 1404 kiel an steiner berg. Steinerberg estiĝis kiel ripozejo apud la pilgrima vojo al Einsiedeln. En la jaro 1478 estis menciita Heiligenhüsli (en Esperanto sanktula dometo). Por la gracobildo de Sankta Anna en kapelo konsekrita en la jaro 1501 Steinerberg fariĝis mem pilgrima loko. En la jaro 1570 ĝis 1572 estis konstruiita la hodiaŭa preĝejo de Steinenberg, kiu estis grandigita en la jaroj 1785 ĝis 1786. En la jaro 1632 Steinenberg ricevis la rajton por babto kaj entombigo. En la jaro 1646 Steinerberg fariĝis memstara paroĥo. En la jaroj 1870 ĝis 1876 estis konstruita la konektovojo inter Oberarth kaj la Sattel-Passejvojo en Sattel, per kiu Steierberg fariĝis transirloko. En la jaro 1891 estis malfermita la stacidomo ĉe la Svisa Sudorienta Fervojo.
Horhausen (Westerwald)
Horhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Horhausen apartenas al administra komunumaro, germanlingve nomata Verbandsgemeinde Flammersfeld, kaj estas parto de la mezalta montaro Westerwald. Fine de la jaro 2011 la komunumo havis 1896 loĝantojn.
Przemyśl
Internacia kunlaboro
kaj aliaj
Bibliografio
Jerzy Motylewicz, Społeczeństwo Przemyśla w XVI i XVII wieku (Socio de Przemyśl en la 16-a kaj 17-a jarcenroj), Eldono de Uniwersytet Rzeszowski, 2005, Rzeszów ISBN 83-7338-162-7
Sialkot
Sialkot (سیالکوٹ) estas metropolo en provinco Panĝabo (Pakistano). Ĝi estas ĉefurbo de la samnomaj kantono kaj distrikto.
Geografio
Sialkot situas en la nordorienta parto de Pakistano en proksimeco de landlimo de Ĝamuo kaj Kaŝmiro. Ĝamuo troviĝas 36, Lahore 108, Fajsalabado 184, Rawalpindi 185, Islamabado 193, Peŝavaro 326, Multano 391, Kveta 760, Karaĉio 1126 kilometrojn (aere).
Historio
Sialkot verŝajne estas loko de praa Sagala, kiu estis detruita fare de Aleksandro la Granda en 326 antaŭ Kristo, iam poste ĝi estis ĉefurbo de la hind-greka regno fare. Tiutempe la urbo prosperis kiel grava centro por komerco pri silkoj kaj budhana penso. Dum la mezepoko Sialkot iĝis parto de Sultanlando de Delhio depost 1185. Tiam la urbo estis grava garnizono, iom poste ĝi kontraŭstaris al sieĝo. Sialkot estis kaptita fare de armeoj de la Mughal Imperio en 1520. Post falo de la imperio en la 18-a jarcento dominado de afganaj familioj sekvis, eĉ la urbo estis apartenaĵo de la afgana imperio en 1748. Post jardekoj sikoj invadis kaj okupis la urbon, baldaŭ la britoj en 1849. Pluraj urbetoj kreskis ĉirkaŭ la originala urbo, kiuj estis kunigitaj al municipo en 1867. Post sendependeco en 1947 la hinduoj kaj sikoj migris al Barato, dum la islamaj rifuĝintoj ekloĝis en Sialkot aŭ en la apudaĵo. Sialkot fariĝis unu el la plej gravaj industriaj centroj de Pakistano. Dum la barat-pakistana milito de 1965 la pakistana armeo sukcese defendis la grandurbon. La kirasaj bataloj en la Sialkot-sektoro estis la plej intensaj depost la dua mondmilito.
Ekonomio
Dum la koloniaj epokaj la britoj malfermis uzinon pri sakŝalmo en la urbo, hodiaŭ ekzistas jam 20 tiaj produktejoj ĉi tie. Sialkot estas la plej granda produktanto de la mondo pri mankudritaj piedpilkoj. La lokaj uzinoj produktas 4060 milionojn da piedpilkoj jare, sumiĝantaj al ĉirkaŭ 70% de la mondproduktado.
Malgraŭ la novaj landlimoj de Kaŝmiro, Sialkot sukcesis poziciigi sin en unu el la plej prosperaj urboj de Pakistano, eksportante ĝis 10% de ĉiuj pakistanaj eksportaĵoj.
Universitato de Manitobo
La Universitato de Manitobo estis kreita en 1877 en la urbo Vinipego. Ĝi estis la unua universitato fondita en okcidenta Kanado.
La kampuso situas ĉe la rivero Red River of the North en la suda Vinipego kaj ĝia areo estas 2,74 km². Al la instruado kaj studoj estas asignitaj pli ol 60 konstruaĵoj kaj aldonaj 7 por universitataj-industriaj kunlaboraj stud- kaj evoluadprogramoj.
Sialkot
Klimato
Sialkot situas en humida subtropika klimato (Cwa) laŭ la Klimata klasifiko de Köppen kun kvar sezonoj. La postmusona sezono de septembro ĝis novembro restas varma dum la tago, sed noktoj jam malvarmetiĝas. En la vintro de novembro ĝis marto la tagoj estas plaĉe mildaj. La averaĝa jara temperaturo estas 22,6 °C. Jare falas 958 mm da pluvoj, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen julie kaj aŭguste pli ofte pluvas pro la musono.
Trafiko
Aŭtovojo konektas Sialkot al la proksima urbeto, same al la Nacia Ŝoseo N-5, krome estas ankaŭ aliaj konektoj. Estas plano pri ŝoseo al Lahore. La mapo prezentas vojon al Ĝamuo tra la landlimo, sed pro la malamikeco la uzo estas duba. Estas ankaŭ fervoja kontakto kun stacidomo. La internacia flughaveno, financita de lokaj entreprenoj, estas la nura privata flughaveno en Pakistano. Estas rektaj flugoj al Barejno, Omano, Saud-Arabio, Kataro, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Francio kaj Hispanio.
Lotaro la 3-a (Sankta Romia Imperio)
Lotaro la 3-a, Lothar von Supplinburg (naskiĝis ĉirkaŭ 1060, mortis la apud Breitenwang/Distrikto Reutte) estis germana duko el la dinastio de la Supplinburg-oj kaj poste imperiestro de la Sankta Romia Imperio.
Vivo
Danke al edzinigo de Richenza, nepino de Oto el Northeim, li ricevis grandan heredon en 1100. En 1105 li partoprenis la ribelon de duko Henriko la 5-a kaj ricevis en 1106, post ties tronpreno en 1106, Saksion. Sed eĉ kontraŭ Henriko li pli malfrue ribelis kaj venkis kontraŭ la imperiestraj trupoj la 11-an de februaro 1115 apud Welfesholz. Lotaro ekregigis perforte la grafon Konrad von Wettin en 1123 en la Markio Meißen, Wigbert kaj Albrecht von Stade en Orienta Markio. La pro imperiestra ordono atakantajn taĉmentojn de Vladislavo de Bohemujo kaj Oto de Moravio li sukcese repuŝis. Post la morto de imperiestro Henriko la 5-a, ne respektante la pretendojn de duko Frederiko de Ŝvabio, li estis elektita fare de ĉefepiskopo Adalberto de Majenco kaj la papa legato la 30-an de julio 1125 reĝo. Rekompence Lotaro devis cedi al la ekleziulo tute liberan balotorajton kaj lasi diversajn feŭdojn al ili. Por malfortigi sian plej akran malamikon Lotaro postulis de la Ŝtaŭfoj (heredantoj de Henriko) la regnajn bienojn kiujn la Salioj estis unuigintaj kun siaj propraj bienoj. Krome li proskribis dukon Frederiko en 1126 kiam tiu ĉi rifuzis agi laŭplane. Per la edziniĝo de la filino Gertrud, la heredontino de la bienoj supplinburgaj, northeim-aj kaj malnovbrunsvigaj, al Henriko la Fiera (Bavario) en 1127, la Velfoj iĝis liaj aliancanoj kiel ankaŭ la Zähringer-oj (ili ricevis Superan Burgundion). Lotaro ekigis la batalon kontraŭ la Ŝtaŭfoj kiu iĝis sukcesa por li.
En 1132 li iris al Romo kie li ricevis la imperiestran kronon el la manoj de papo Inocento la 2-a kiun Lotaro rekondukinta estis al Romo. Krome li ricevis la t.n. Matildajn heredajn bienojn (en Toskanio, Lombardio, Emilio) de li kiel feŭdaĵojn. Intertempe militis Henriko la Fiera kontraŭ la ŝtaŭfaj fratoj Frederiko kaj Konrado la 3-a tiom sukcese ke Frederiko submetis sin al la imperiestro Lotaro ĉe la imperia dieto de Bamberg (18-a de marto 1135) kaj Konrado la 30-an de septembro dum la Princotago de Mulhouse.
James Moody (saksofonisto)
James MOODY (* 26-an de marto 1925 en Savannah, Georgio; † 9-an de decembro 2010 en San-Diego, Kalifornio ) estis usona ĵazmuzikisto (tenor- kaj foje aldosaksofono, fluto, kantado), komponisto kaj bandestro. Li estis unu el la unuaj tenorsaksofonistoj, kiuj ludis bibopon, kaj validis kiel grava „institucio en ĵazo“ (Scott Yanow).
Lotaro la 3-a (Sankta Romia Imperio)
Vivo
La regadon super la slavaj princoj de ĉe Balta Maro disde Elbo ĝis la landlimo poluja li fundamentigis per la venko kontraŭ la Luticioj (1131) kaj la apogo de novaj misiejoj tiulokaj. La kuraĝa Alberto la Urso ricevis la Nordan Markion en 1134. Duko Boleslavo la 3-a de Pollando ovaciis Lotaron pro gajno de Pomerio kaj Rügen (1135) kaj Erich von Schleswig ricevis samtempe en Magdeburg el la manoj lotaraj la danan kronopretendon. En 1136 Lotaro militiris denove trans la Alpoj kaj venkis la urbojn de Lombardio. Li organizis fortimpresan dieton (11-a de novembro 1136) tie kaj forpelis reĝon Roĝero el Malsupra Italujo. Sed ribelo ene de la soldataro malebligis la submeton de la tuta lando kiel ankaŭ kverelo kun papo Inocento la 2-a. Hejmenmarŝante li mortis. Mortante li ankoraŭ donacis al la bofilo Henriko la Duklandon Saksio kaj postlasis por li la regnajn insignojn. Li estis entombigita en Königslutter en monaĥejo donacita de li.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 12. Leipzig 1908, p. 727-728, kio legeblas tie ĉi interrete.
L'Hôpital-Saint-Lieffroy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Pilea
Pilea estas plantgenro el la Urtikacoj (Urticaceae). Per inter la 600 kaj 715 specioj ĝi estas la plej granda genro el tiu familio kaj unu el la pli grandaj genroj el la supera ordo. Pilea specioj troviĝas en la tropikoj, subtropikoj kaj relative varmaj moderaj zonoj, escepte de Aŭstralio kaj Nov-Zelando. La genro estas malmulte ekonomie grava, sed kelkaj specioj estas uzataj kiel ornamplanto kaj unu specion (P. plataniflora) oni aplikas en la tradicia ĉina kuracado.
Teono de Aleksandrio
Teono de Aleksandrio (ĉ. 335 - ĉirkaŭ 405) estis greka matematikisto kaj astronomo.
Li setlis en la egipta urbo Aleksandrio, kie li verkis ampleksan komentarion de la Almagesto de Ptolemeo kaj de iu Katoptriko, kiu estis bazita sur verkoj de Arkimedo kaj de Herono de Aleksandrio. Oni atribuis al li ankaŭ la refandiĝon de la Teorioj de la Elementoj kaj de la Optiko de Eŭklido.
La lasta filozofo de la dua Biblioteko de Aleksandrio
Teono, patro de Hipatia, estis la lasta direktoro aŭ zorganto de la nomita dua Biblioteko de Aleksandrio (konstruaĵo kiu estis ene de la Muzeo de Aleksandrio, Teono estas konsiderata en la Suido kiel la homo de la Mouseion). Li donis al sia filino kompletan edukadon de matematiko, astronomio, filozofio kaj, eĉ de korpa edukado. Patro kaj filino kunlaboris en la komentario al Almagesto.
BEA
BEA povas signifi:
BEA ankaŭ estas la mallongigo de tri Esperanto-asocioj:
Lead Belly
Huddie William LEDBETTER (20a de Januaro, 1888 – 6a de Decembro, 1949) estis afrik-usona kantisto kaj muzikisto de bluso kaj popola muziko. Li estis fama pro sia forta voĉo, virtuozismo per dekdu-korda gitaro, kaj la popolkantaj normigoj kiujn li enkondukis. Li estis plej bone konata kiel Lead Belly. Kvankam multaj registrolistoj literumis lin kiel "Leadbelly", li mem verkis "Lead Belly", kio estas ankaŭ la literumado sur lia tomboŝtono kaj la literumado uzita de la Fondaĵo Lead Belly.
Lead Belly kutime ludis dekdu-kordan gitaron, sed li ankaŭ ludis pianon, mandolinon, harmonikon, violonon, kaj "windjammer" (diatona akordiono). En kelkaj registraĵoj, li kantis dum aplaŭdado aŭ piedoklakado.
La kantoj de Lead Belly kovris ampleksan gamon de ĝenroj kaj temoj kiel gospelo; bluso pri virinoj, drinkado, prizonvivo, kaj rasismo; kaj popolkantoj pri vakeroj, prizono, laboro, maristoj, bovobredado, kaj dancado. Li verkis kantojn ankaŭ pri personoj el la novaĵoj, kiel Franklin D. Roosevelt, Adolf Hitler, Jean Harlow, la boksisto Jack Johnson, la junuloj de Scottsboro kaj Howard Hughes. Lead Belly estis metita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1988 kaj en la Luiziana Muzikfamula Promenejo en 2008.
Motteville (stacidomo)
Motteville estas franca stacidomo sur linioj Paris-Saint-Lazare - kaj Motteville -, situanta en  Motteville, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio (Nomad).
Kettenheim
Kettenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Thunderbird (trajno)
Thunderbird (サンダーバード [Sandaabaado]) estas super-ekspreso de JR Okcidenta kaj Fervojo IR Ishikawa, kiu kuras inter kaj.
Vigneux-sur-Seine (stacidomo)
Vigneux-sur-Seine estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en Vigneux-sur-Seine, departemento Essonne en regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
Llibert Puig i Gandia
Relanĉinto de la kataluna Esperanto-movado, li organizadis la jarajn esperanto-renkontiĝojn (vd. Barcelon-Provinca Esperantista Renkontiĝo kaj Kataluna Esperantista Renkontiĝo) kaj prezidis la Kunordigan Servon de Hispana Esperanto-Federacio en Katalunio. En 1980 li kunfondis Katalunan Esperanto-Asocion kaj en diversaj periodoj fariĝis ties prezidanto, sekretario, kasisto aŭ redaktoro de la asocia organo, Kataluna Esperantisto.
En 1978 li kunfondis IKEL kaj ekmembris en ties estraro.
Emerson College
Emerson College (Kolegio Emerson) estis fondita en 1880 fare de Charles Wesley Emerson kiel "school of oratory (lernejo de oratoreco) en Boston, Massachusetts. La ĉefa kampuso de Emerson estas lokata proksime al Boston Common, aliaj en Los Angeles kaj Nederlando.
Ecover
Ecover [Ekover] estas flandra entrepreno kiu grandskale produktas purigo-produktojn je ekologia maniero. La respekto por homo, besto kaj naturo estas centraj en ĝia filozofio.
Historio
La unuan ekologian sapon produktis Ecover en malgranda farmbieno en la nordo de Belgio. Ĝis 1987 la produktoj estis haveblaj nur en specialaj naturaj vendejoj. Poste ankaŭ ekvendiĝis la produktoj en superbazaroj; precipe en Anglio ili estas tre sukcesaj.
Fine de la okdekaj jaroj, evidentiĝis ke la ĝistiama fabriko ne estis sufiĉe granda. Ecover tiam konstruis la unuan ekologian fabrikon en la mondo. La entrepreno ekuzis ĝin en la jaro 1992.
En 2004 Ecover produktis monate ĉirkaŭ 460 tonelojn da purigaj produktoj.
47627 Kendomanik
47627 Kendomanik estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Ken Domanik, geologo eksperimenta petrologo kaj longtempa administranto de la Laboratorio Michael J. Drake de Elektrona Mikrosondilo ĉe la Luna kaj Planeda Laboratorio de la Universitato de Arizono. Renomita pro sia analiza sperteco, li provizas netakseblan subtenon por multenombraj studentoj kaj sciencistoj tra la mondo.
La Reforma
La Reforma estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Reforma. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 076.
Geografio
La Reforma apartenas al la distrikto Putla al kiuj apartenas entute 10 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3096 loĝantojn. El tiuj estis 1416 viroj kaj 1680 virinoj. La komunumo havas surfacon de 496.30 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 830 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 37 indiĝenoj. El tiuj 22 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 22 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Fervoja trako
Trako estas fervoja vojo. Ĝi konsistas el du ŝtalaj reloj, kuŝantaj sur ŝpaloj. Ŝpaloj povas esti faritaj el ligno, ferbetono kaj malofte el ŝtalo.
Reloj estas muntitaj sur ŝpaloj per specialaj fiksiloj. Por lignaj ŝpaloj la fiksiloj estas specialaj grandaj najloj. Por ferbetonaj ŝpaloj fiksiloj estas ŝraŭboj kaj ŝraŭbingoj. Inter ferbetona ŝpalo kaj relo ĉiam estas guma enmetaĵo por eviti detruon de ŝpaloj per frapoj de vagonoj.
Ulvik
Ulvik estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Hordaland. Fine de en la komunumo vivis.
Ĥoj
Ĥoj (, Խոյ) estas urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Okcidenta Azerbajĝano, en nordokcidenta Irano.
Sekundara strukturo
La sekundara strukturo estas la tridimensia aranĝo de lokaj partoj de grandaj molekuloj (kutime proteino aŭ nuklea acido). Oni emfazas, ke temas pri lokaj partoj, pro tio ke la preciza pozicio de ĉiuj atomoj de molekulo en la tri-dimensia spaco ne estus la sekundara, sed la terciara strukturo.
Ĥoj
Geografio
Ĥoj situas sur altebenaĵo en rivervalo proksime al altaj montoj. La urbego situas norde 111 kilometrojn de la provinca ĉefurbo Urmijo, 656 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano, 1316 kilometrojn de Maŝhado, 1644 kilometrojn de la suda marhaveno Bandar Abaso.
Sekundara strukturo
Se la sola struktura trajto de proteinoj estus la aminoacida sinsekvo (primara strukturo), la molekuloj konsistus el longaj ĉenoj volviĝintaj en hazardajn formojn. Eksperimentoj montras ke ne estas tiel. En la medio, proteinoj faldiĝas spontane, kun sinsekvoj de hidrofobaj aminoacidoj turniĝintaj interne kaj vicoj de hidrofilaj aminoacidoj turniĝintaj ekstere. La interno, la kerno de globecaj akvo-solveblaj proteinoj estas ĉiam hidrofobia kaj la ekstero estas ĉiam hidrofila - hidrofoba kerno kaj hidrofila surfaco. Tio ĉi okazas, ĉar formiĝas regulaj sekundaraj strukturoj. Membran-proteinoj (proteinoj kiuj lokiĝas en biologiaj membranoj) havas prefere hidrofobajn aminoacidoj apud la membran-surfaco, ĉar membranoj esence konstituiĝas de gras-acidoj (do la hidrofobaj regionoj alproksimiĝas).
22165 Kathydouglas
22165 Kathydouglas estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kathy Douglas, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Ŝi instruis ĉe la Coppell Middle School West de Coppell (Teksaso).
Sekundara strukturo
Struktur-elementoj
La plejparto da proteinoj en sia natura stato estas tenata en difinitaj formoj (sekundaraj strukturoj) per hidrogen-ligoj inter la amidaj hidrogenoj kaj la karboksilaj oksigenoj de la polipeptida ĉefĉeno.
Tiel, formiĝas diversaj sekundaraj strukturelementoj kiel:
La hidrogen-liga naturo de sekundaraj proteinaj strukturoj signifas ke tiaj strukturoj estas relative facile disrompeblaj pro ŝanĝoj de pH, temperaturo, aŭ koncentrecoj de solvaĵo aŭ salo.
Ĥoj
Historio
Tiu loko estis konata en antikvaj tempoj pri la salminejoj kiuj igis ĝin grava haltejo de la Silka vojo. La loknomo Khoj aperis nur en la 14-a jarcento. Ĝi estis parto de la Reĝlando Armenio dum jarcentoj. En 1724 la otomanoj okupis la urbon. En 1828 en Ĥoj vivis multe da armenoj, tamen traktato donis al la rusoj la rajton instigi enmigradon de armenoj de Irano al la Rusa Imperio. Tamen malgranda armena loĝantaro restis en Ĥoj. Ĝi estis okupita de turkoj en 1911, poste de rusoj, kiuj retiriĝis en 1917. En la Dua mondmilito Ĥoj estis okupita de Sovetunio ĝis 1946. Ĥoj estis deklarita urbo en 1923. La loĝantoj de la grandurbo estas ĉefe azerioj (iomete persoj kaj kurdoj), sed ĉiuj povas konversacii en la persa.
Ekonomio
Ĥoj estas komerca centro, sed la ĉirkaŭaĵo estas bazita sur agrikulturo helpe de irigacio, oni produktas fruktojn, grenojn kaj konstrulignojn.
Klimato
Ĥoj situas en la duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BSk). Jare pluvas po 284 mm, en ĉiuj monatoj pluvas/neĝas, tamen inter julio-septembro apenaŭ. La averaĝa jara temperaturo estas 12,2 °C (pro la alteco), inter novembro-marto estas frostoj. La vetero estas tre malvarma en vintro kaj malvarmeta somere.
Trafiko
Ĥoj havas flughavenon kaj regionajn vojojn al la provinco.
Motteville
Motteville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
9726 Verbiscer
9726 Verbiscer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Anne J. Verbiscer, asociitan esploran profesoron ĉe la Universitato de Virginio, kiu studas la fotometriajn difuzajn ecojn de la asteroidoj kaj glaciaj surfacoj, gvidante al nova kompreno pri grandaj strukturoj de la ringoj de Saturno kaj procezoj de evoluo de la glacia surfaco de satelitoj.
NGC 444
NGC 444 (aliaj indikoj — IC 1658, PGC 4561, KCPG 28A, UGC 810, KUG 0113+308, MCG 5-4-7, ZWG 502.15) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.