cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Cecil Morris Bean
Cecil Morris BEAN estis brita matematikisto kaj esperantisto. En 1937, en lia traduko publikiĝis la romano La Naiveco de Pastro Brown de Gilbert Keith Chesterton, kaj en 1954 li publikigis Matematikan terminaron, kiu aperis kiel aparta libreto, sed ankaŭ dissendiĝis kiel dua parto de la Jarlibro 1954 de Universala Esperanto-Asocio.
Cardiel de los Montes
Geografio
La municipo troviĝas sur ebenaĵo en la komarko de la Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipoj de Garciotum, Nombela, Los Cerralbos, Lucillos kaj Castillo de Bayuela, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
A. Barton
A. Barton estis socialista esperantisto. En 1906 faris paroladon pri Esperanto en klubo socialista de Sheffield.
Cardiel de los Montes
Geografio
Ĝi enhavas la montojn de Santa María, trafluas la teritorio la rojoj Saucedoso kaj San Benito, alfluantoj de la rivero Alberĉe, kiuj ekfluas la unua en la montaro El Real, kaj la dua en la teritorio de Pelahustán.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
James Andrew Blaikie
James Andrew BLAIKIE (blejki) (naskiĝis la, mortis la ) estis angla esperantisto, konata matematikisto, universitata ekzamenisto kaj montogrimpisto. Li esperantistiĝis en 1905. Li kunlabore tradukis La malbela anasido tiujare kaj Bela Joe en sia lasta jaro.
Cardiel de los Montes
Geografio
Je 2 km troviĝas la rivero Alberĉe, kun distra areo El Rincón (la angulo), kaj la urbanizaĵo Atalaya del Alberche, apartenanta al tiu ĉi municipo.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
John J. Boutwood
John J. BOUTWOOD (baŭtŭud) (naskiĝis la en Luton) estis angla komercista sekretario kaj esperantisto, kiu aktivis interalie kiel gvidanto de la Societo por Helpo al Patrinoj kaj Infanetoj. Li esperantistiĝis en 1912, estis vicprezidanto de Brita Esperanto-Asocio, prezidanto de la loka Esperanto-grupo en Hastings. Li verkis plurajn esperantlingvajn teatraĵojn.
Albert Boyce
Albert E. BOYCE (mortis la en Londono) estis brita esperantisto kaj multjara delegito de UEA en Bristol.
Josiah A. Briscoe
Josiah A. BRISCOE (naskiĝis en 1908, mortis la ) estis UEA-fakdelegito pri turismo en Harrogate, Britio.
Percy James Cameron
Percy James CAMERON (kameron), (Norémac), brito, oficisto. Nask. 5 sept. 1884 en Londono. Liberpensulo, vegetarano, kontraŭmilitulo. Eklernis Esperanton en 1905. Sekretario de la Londona Esperanto-klubo 1912-16. Verkis recenzojn por British Esperantist, E kurson por sindikataj gazetoj kaj okazajn artikolojn.
Prozo el Danaj-Norvegaj Aŭtoroj
Prozo el Danaj-Norvegaj Aŭtoroj estas antologio de tekstoj el danaj kaj norvegaj aŭtoroj. La tradukisto estis H. Th. Thomsen. Ĝi estis eldonita en Esperanto-Forlaget, Kristiania, 1908. Ĝi havas 62 paĝojn.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Horace J. Clayton
Horace J. CLAYTON estas brita esperantisto. Li aparte aktivis en sia hejmurbo Sheffield.
Alexander Coutts
Alexander COUTTS (kuts) (mortis en 1958) estas brito kaj skoto. Li estas liberpensulo, dum pluraj jaroj sekretario de Edinburga Esperanto-Societo kaj fervora membro de Frataro de Britaj Kristanaj Esperantistoj.
Edmund Edward Fournier d'Albe
Edmund Edward Fournier D'ALBE (1868, Irlando – 29 June 1933, St. Albans, Anglujo) estis irlanda Esperantisto Artikolo en la angla
Robert Augustus Davis
Robert Augustus DAVIS (dejvis), anglo, romkatolika pastro. Naskiĝis en la 2-a de decembro 1860 en Bath. Prezidanto de Angla Ligo de Katolikaj Esperantistoj. Artikoloj en The Esperantist, 1903. Li estis aktiva Esperantisto.
George Dickinson
George Dickinson (dikinsn), skoto, ekspoŝtoficisto. Naskiĝis 10 junio 1865 en Haddington, East Lothian, Skotlando. Esperantiĝis en 1910. 14 jarojn prezidanto kaj nun hon. rez. de grupo Leith.
Donald R. Duncan
Donald R. DUNCAN (naskiĝis en 1907, mortis la en Teddington, Britio) estis brita kemiisto kun akademia titolo de "doktoro" (Ph.D., B.Sc.) kaj esperanta terminologo pri sia fako.
Duncan estas konata kiel aŭtoro de "kemia vortaro angla-Esperanto" (1956). Li estis fakdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) pri kemio ekde 1936, prelegis en Internacia Somera Universitato (ISU) dum Universalaj Kongresoj kaj regule kontribuis al Scienca Revuo.
Fraser S. Dunbar
Fraser S. DUNBAR (1926 - aŭtune 2000) estis iama delegito kaj gvidinto de kursoj en Ipswich (Britio). Aparte lastatempe, li grave kontribuis al la administra laboro de Esperanto-Asocio de Britio.
Arthur Edmondson
Arthur EDMONDSON (naskiĝis en 1899, mortis la en Jorkŝiro, Britio) estis brita esperantisto. Li lernis Esperanton en 1928 kaj estinta unu el la plej aktivaj movadanoj en la urboj Bingley, Bradford kaj Keighley, kie li gvidis multajn Esperanto-kursojn. Kun sia edzino Ethel li membris en BEA kaj UEA dum kvardeko da jaroj.
Michael J. Elliott
Michael J. ELLIOTT (eljot) estis angla esperantisto, metodista pastro, doktoro teol. Li naskiĝis 28 okt. 1852 en Carlisle. Ricevis ateston de L.L. Zamenhof mem en la unuaj tagoj Ceestis la UK en Boulogne, 1905. Partoprenis la kontroladon de la tradukon de Malnova Testamento.
Ethelmer Ellis
Ethelmer ELLIS (pseŭdonimo: Ben Elmy, naskiĝis la, mortis la ) estis angla esperantisto. Li estis pioniro en Britio. Li tradukis multe da poemoj Esperanten, inter ili La Princino de Tennyson.
David Featherstone
David FEATHERSTONE (naskiĝis en 1923, mortis la ) estis Esperanto-instruisto kaj reprezentanto de Asocio de Esperanto-instruistoj en Britio, fakdelegito de UEA pri biblioj kaj diservoj kaj estrarano de Kristana Esperantista Ligo Internacia.
Harold Fillingham
Harold FILLINGHAM (naskiĝis en 1909, mortis la ) estis brita esperantisto. Pli ol 20 jarojn delegito en Nottingham (Britio) kaj longtempa sekretario de la loka klubo, li verkis pri sia juneco aŭtobiografian libron en Esperanto, Bulwell.
James Lloyd Ford
James Lloyd FORD (naskiĝis en 1915, mortis en septembro 1979) estis ekde 1957 fakdelegito pri konstruado kaj SOS-aŭtoservo en Walton-on-Thames, Britio).
Tom C. Fraser
Tom C. FRASER (naskiĝis en 1908, mortis en 1992 en Kirkcaldy, Britio) estis dumviva UEA-membro kaj delegito en Kirkcaldy.
Dorothy Fulford
Dorothy FULFORD (naskiĝis en 1920, mortis la en Redland, Britio), dum kvarona jarcento delegito en Bristolo, fakdelegito pri SOS-aŭtoservo kaj virinaj aferoj kaj iama sekretariino de Bristola Esperanto-Societo.
Leonard Ivor Gentle
Leonard Ivor GENTLE (mortis la en Londono, Britio) estis dumviva membro de UEA. Li verkis aŭ tradukis pli ol 140 himnojn en Esperanton, kaj ludis orgenon ĉe la monataj Esperanto-diservoj en Londono dum pli ol 26 jaroj.
Herbert V. George
Herbert V. GEORGE (mortis la en Torpoint, Britio) estis brita esperantisto, delegito de UEA kaj prezidanto de la grupo en Plymouth.
James Tyler Harrod
James Tyler HARROD (naskiĝis la en Hayes) estis angla lernejestro kaj esperantisto. Li estis instruisto en kvakeraj lernejoj 1891-1930, kaj en 1922 komencis Esperantan instruadon en la lernejo de Sibford. Ekde 1931 li estis sekretario de la Kvakera Esperantista Societo.
Mabel Harrod
Mabel HARROD (naskiĝis la en Ackworth) estis anglino kaj instruistino. Ŝi instruis en liceoj kaj gastlernejoj inter la jaroj 1892 kaj 1930. Ŝi estis lerneja organizisto kaj prelegisto por la Ligo de Nacioj. Ŝi multe propagandis Esperanton.
Peter Harvey
Peter HARVEY (naskiĝis en 1915, mortis la ), 50 jarojn aktiva en la regiono de Glasgovo (Skotlando) kaj 2S jarojn en Internacia Fervojista Esperanto-Federacio, prezidinto de Glasgova Esperanto-Societo (1985-86).
J. T. Haxton
J. T. HAXTON (mortis en 1958) estis butikisto en St Andrews. Li eklernis Esperanton en 1901.
William Henry Hirst
William Henry HIRST (herst), anglo, komercisto, instruisto de stenografio kaj Esperanto. Naskiĝis en la 3-a de julio 1880 en Huddersfield. Unua prezidanto de la tiea Esperanto-Grupo, 1908, kaj ofte de tiam sekretario aŭ prezidento.
John Thomas Holmes
John Thomas HOLMES (hoŭms) (ps. J. T. H.) (naskiĝis la en Morton) estis anglo kaj lankomercisto. Multjare sekretario kaj prezidanto grupa kaj federacia; vicprezidanto de BEA, ano de LKK por Ia Oxforda UK. Unua alilandano parolinta Esperante per radio en Germanio. Faris centojn da propagandaj prelegoj kaj gvidis multajn kursojn.
Nora Holmes
Nora HOLMES (naskiĝis en 1902, mortis la ) estis vidvino de honora prezidanto de UEA Harry Holmes. Ekde 1927 ŝi estis motoro de la Londona Esperanto-klubo. Ŝi estis UEA-fakdelegito pri virinaj aferoj, kampo sur kiu ŝi aktivis ankaŭ ekster la Esperanto-movado.
Cardiel de los Montes
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Oni supozas, ke temas pri unu de la plej antikvaj vilaĝoj de la zono. Ĝi akiris la titolon de vilaĝo en la 16a jarcento, kiam estis posedo de Henriko Davila kiu heredis la senjorlandon de Navamorcuende-Cardiel je la morto de sia nevo Miguel Dávila.
Kiel monumentoj estas pilorio kaj preĝejo de Santiago.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
John Edward Hookham
John Edward HOOKHAM (hukm), anglo, urboficisto. Naskiĝis en la 15-a de aŭgusto 1880 en Londono. Esperantistiĝis 1911. De 1922 vicsekr. de IKUE. De 1926 sekr. de Angla Ligo de Katolikaj Esperantistoj.
Richard Howard
Richard HOWARD estas aktiva brita esperantisto. Li studis lingvojn en Nordirlando, kaj li iam laboris kiel prezentisto en la ĉeĥa radio en Prago. Nun li loĝas en Northampton, kie li pasigis la junaĝon.
Lizzie Iddon
Lizzie IDDON estis angla esperantistino, kiu naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1867 en Accrington kaj mortis la 19-an de januaro 1960, 92-jara. Ŝi fondis Esperanto-grupojn en Southport kaj Accrington, kaj ekde la jaro 1910 estis esperanta instruisto. En 1914 ŝi kroniĝis "Reĝino" kun ora medalo ĉe Literatura Esperanta Konkurso por originala versaĵo.
Harry Ingham
Harry INGHAM, anglo, instruisto en gimnazioj. Li mortis en 1968, 84-jara. Esperantisto 12949. Del. de UEA en Bury.
Risako Oga
Risako Oga (大賀 理紗子, n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2019 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Aaron Irvine
Aaron IRVINE estas brita esperantisto, kiu vivas en la urbo Carrickfergus de norda Irlando. Ekde la 2000-aj jaroj li flegas la ampleksan retejon lingvo.org.
Ernest Bertram Johnson
Ernest Bertram Johnson (ĝonsn), anglo, helpadministranto en kuirista fako de brita mararmeo en Portsmouth. Nask.14 okt. 1889 en P. Esperantistiĝis en 1909. Dum pluraj jaroj gvidis I, grupon en P ĉiuflanke.
Elfric Leofwin Kearney
Elfric Leofwin KEARNEY (naskiĝis la en Wimbledon, mortis la ) estis angla edukada ekzamenisto kaj esperantisto. Li estis pioniro de literatura tradukado al Esperanto, publikigante interalie la verkaĵon La aventuroj de Alicio en Mirlando de Carroll, 1910, 132 p. Korektita kaj reeldonita, kun la ilustraĵoj de John Tenniel anstataŭ tiuj de Le Fanu, Evertype, 2009. ISBN 978-1-904808-20-6
Albert King
Albert KING (naskiĝis en 1910, mortis la ) estis UEA-fakdelegito pri arto en Bristolo (Britio).
Geoffrey King
Geoffrey KING (naskiĝis la, mortis la ) estis dum pli ol tri jardekoj la bibliotekisto de la Esperanto-Asocio de Britio. Nekrologo pri li aperis en numero 985 de La Brita Esperantisto.
Stanley Lane-Poole
Prof-o Stanley Edward Lane Poole estis angla Esperantisto ki vivis en Dublino Artikulo en Angla
Mary Larrad
Mary LARRAD (naskiĝis en 1910, mortis en oktobro 2000 en Old Colwyn, Britio) estis dumviva membro, iama delegito pri virinaj aferoj. Ŝi forte interesiĝis pri kantado en Esperantokaj kunlaboris kun John en la pretigado de « BEA Kantokolekto » en 1971.
Ken Lawrence
Ken LAWRENCE (mortis 49-jara en 1958) estis angla esperantisto. Post la Dua Mondmilito li estis kasisto de la Esperanto-klubo de Birmingham, kaj dum kelkaj jaroj funkciis kiel peranto de la Belarta Konkurso de UEA.
Richard Lishman
Richard LISHMAN [liŝmn] (naskiĝis la en Newcastle-on-Tyne) estis angla esperantisto kaj ekslernejestro. Li estis honora prezidento de Nordorienta Esperanto-Federacio. Dum kelkaj jaroj li instruis Esperanto-kursojn.
Edward G. Lock
Edward G. LOCK estis brita esperantisto. Kun Mason Stuttard li verkis la lernolibron Nelsons Esperanto Course (1946, 1952).
Alfred Wheeler Lyndridge
Alfred Wheeler LYNDRIDGE [lindriĝ] estis brita esperantisto kaj instruisto pri komerco. Naskiĝis en la 25-a de decembro 1877 en Brierley Hill. Fondinto de komerca lernejo. Alfaranto de Pitmana Stenografio al Esperanto.
George Lyons
George Lyons estis angla esperantisto dum la mezo de 20-a jarcento. Li militservis kaj partoprenis okupon de Aŭstrio dum dua mondmilito. Li kontaktigis la esperantistojn de Graz kaj helpis la rekonstruon de tiea movado.
Alasdair MacCaluim
Alasdair MacCaluim (naskiĝis en Glasgovo) estas skota esperantisto, tradukisto kaj aktivisto de skotgaela lingvo. Li skrivas Reversing Language Shift: The Role and Social Identity of Scottish Gaelic Learners
Provincoj de Kostariko
Politike kaj administre, Kostariko konsistas el sep provincoj:
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Agnes Gibson Macfarlane
Agnes Gibson MACFARLANE (mkfarlen) estis skota librotenistino kaj esperantistino. Multajn jarojn ŝi estis la prezidantino de la Esperanto-societo en Partick kaj funkciis kiel delegito de UEA en la urbo.
? MacKenzie (pastro en Japanio)
(Encliklopedio de Esperanto) "En la printempo de 1903 Mac Ken­zie [sic], skota pastro, Kanazawa, venigis esperanto lernolibron el Anglujo al Japanio... L. K. Sur provizora listo montrita en 1-a UK estis Gauntlett, MacKenzie, nejapanoj, sed loĝintaj en J-ujo... Fremdaj E-istoj venintaj al Japanujo kaj helpintaj al la movado... Mac Kenzie"
William W. Mann
Laŭ katalogoj de bibliotekoj, li verkis lernolibrojn pri Esperanto kaj tradukis al Esperanto interalie verkojn pri bahaismo kaj la novelon Doktoro Jekyll kaj sinjoro Hyde de Robert Louis Stevenson. Laŭ numbero 1365 de Esperanto (februaro 2022, paĝoj 28–29), li priskribis la vojaĝon al Ameriko kun d-ro Zamenhof en la numero de British Esperantist de oktrobro 1910. Laŭ numero 1367 de Esperanto (aprilo 2022, paĝo 76) li vivis de 1881 ĝis 1972, kaj lia plena nomo estis William Walter Mann.
Diccon Masterman
Diccon MASTERMAN (naskiĝis la ) estas brita esperantisto. Esperantistiĝis en 1959. Magistro pri modernaj lingvoj. Konstanta Kongresa Sekretario de UEA (1981-1985), estrarano de UEA (1986-1989). Loĝas en Italio.
Isabella Mears
Skota kuracisto kaj esperantisto. En 1881 ŝi kvalifikiĝis pri medicino ĉe Royal College of Physicians of Ireland kiel unu el la unuaj virinoj, kiuj tiel kvalifikiĝis. En 1889 ŝi fondis kun sia edzo sanitorion en Edinburgo. Ŝi okupiĝis pri la Ruĝa Kruco kaj pri misia laboro en Ĉinio kaj verkis pri tio en Esperanto.
Bob Mellors
Bob MELLORS (naskiĝis en 1950, mortis la en Varsovio (murdo)) estis brita esperantisto kaj kunfondinto de Gay Liberation Front (Gej-Liberiga Fronto) en Britio.
Peter Miles
Peter MILES (naskiĝis en 1929, mortis en januaro 2005) seninterrompe membris en UEA ekde 1953. Per tutpaĝaj anoncoj, kiuj aperis dum jardekoj en la Jarlibro, la Esperanto Traduk-Servo de la klera ŝoforo fariĝis ĉie konata.
Stanley D. Nisbet
Stanley D. NISBET (naskiĝis en 1912, mortis la ) estis brita esperantisto, delegito kaj fakdelegito pri edukado en Glasgow (Britio).
H. Nursall
H. NURSALL (naskiĝis en 1905, mortis la en Bedford, Britio), estis brita esperantisto. Kvankam lerninte Esperanton nur post sia pensiiĝo, estis unu el la ĉefaj lokaj aktivuloj dum la lastaj jaroj.
Adrian Oates
Adrian OATES (mortis la estis brita esperantisto). Li estis ĉefo de Chester Esperanto-Asocio, longdaŭra membro de la Nordokcidenta Esperanto-Federacio kaj de EAB, delegito de UEA kaj radioamatoro.
Emily Kathleen Grace Osmotherly
Emily Kathleen Grace OSMOTHERLY (naskiĝis kiel Emily Kathleen Grace VARNDELL en julio 1898 en Chertsey, mortis la ) estis membro de BEA, de la Ilforda Esperanto-Societo, la Londona Esperanto-Klubo, kaj la Societo de Britaj Esperantaj Instruistoj. Dum kelka tempo ŝi redaktis “The British Esperantist”. Nekrologo pri ŝi aperis en La Brita Esperantisto (novembro-decembro 1980). Ankaŭ ŝia edzo, Edward K. Osmotherly (verŝajne Edward Knight Osmotherly) aŭ Ted Osmotherly, estis esperantisto.
Tim Owen
Tim OWEN (naskiĝis la 16-an de decembro 1978 en Leicester, Britio) estas brita esperantisto, kiu inter la jaroj 2007 kaj 2011 estis la prezidanto de Junularo Esperantista Brita, la britia landa sekcio de TEJO, kaj sekretario en la estraro de Esperanto-Asocio de Britio ekde 2010 ĝis 2016. Li administras ekde 2010 la fondaĵon Norwich Jubilee Esperanto Foundation, deĵoris kiel redaktoro de la bulteno EAB Update dum kvin jaroj inter 2013 kaj 2018, kaj estas ekde 2016 la redaktoro de la revuo La Brita Esperantisto. Li (kun)organizas ĉiun britan kongreson ekde 2012 kaj en 2018 kunaŭtoris kun Judith Meyer la lernolibron Complete Esperanto.
E. Robert Penny
E. Robert PENNY (naskiĝis en 1909, mortis 1993 en Bury St. Edmunds, Britio) estis membro de UEA seninterrompe ekde 1938 kaj multajn jardekojn servis en la Delegita Reto kiel delegito kaj fakdelegito pri mana teksado kaj SOS-aŭtoservo.
Walter Glover Phipps
Walter Glover PHIPPS [fips] (naskiĝis la en Cheltenham) estis angla esperantisto kaj komizo. Li estis sekretario de la Cheltenhama Esperanto-grupo de 1913 ĝis 1926 kaj delegito de UEA de 1914 ĝis 1930.
John William Pickard
John William PICKARD [pikard] (naskiĝis la en Leeds) estis angla esperantisto kaj kontisto. Li estis esperantisto de 1899. Dum 4 jaroj li estis prezidanto de la Esperanto-societo de Manchester.
La marvirineto (statuo)
La marvirineto (Den lille Havfrue) estas bronza statuo de Edvard Eriksen, kiu montras marvirineton. La skulptaĵo estas montrita sur roko ĉe la akvobordo de la promenejo Langelinie en Kopenhago, Danio. Laŭ la germana gazeto Der Spiegel, la statuo situa en Kopenhaga haveno estis ĉiam estis preciza kopio, dum la heredantoj de la skulptaĵo tenas la originalon je nemontrita loko. Ĝi estas 1.25 m alta kaj pezas 175 kilogramojn.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Harold Pilling
Harold PILLING (naskiĝis en 1888, mortis 1957 en Burnley, Britio) estis iama Prezidanto de la grupo en Burnley. Eklernis Esperanton en 1908, kaj en 1956 elektiĝis Fratulo de BEA.
Everleigh M. Preston
Everleigh M. PRESTON (naskiĝis en 1899, mortis la ) estis vicdelegito en Bristol (Britio). Krom havi funkcion en Brita Esperantista Asocio, li estis dum pli ol trideko da jaroj membro de UEA ĝis la morto.
La marvirineto (statuo)
Baze sur la fabelo samnoma de la dana aŭtoro Hans Christian Andersen, la malgranda kaj neimpona statuo estas simbolo de Kopenhago kaj estis ĉefa turisma allogo ekde 1913. En ĵusaj jardekoj ĝi estis populara celo de vandaloj kaj de politikaj aktivuloj.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Dermod Quirke
Dermod QUIRKE (D. J. F. Quirke) kontribuis al La Brita Esperantisto kaj redaktis unu numeron de ĝi en 1971. Li estis ankaŭ kunlaboranto de Sekso kaj Egaleco.
La marvirineto (statuo)
La marvirineto estas inter simbolaj statuoj kiuj simboligas urbojn; aliaj estas: Manneken Pis en Bruselo, la Statuo de Libereco en Novjorko kaj Kristo Savinto en Rio-de-Ĵanejro. En kelkaj okazoj, urboj mendis similajn statuojn, kiaj Merlion de Singapuro.
La statuo staras en la haveno dum 97 jaroj. En 2010, la Kopenhaga Urba Konsilio aprobis la translokigon de la skulptaĵo al la Expo 2010 en Ŝanhajo, Ĉinio, de majo ĝis oktobro 2010, kie ĝi staris en la dana pavilono. Ĉi tiu estis la unua fojo, ke la statuo translokiĝis al alia lando. Post ĉirkaŭ duonjaro li estis resendita al sia loko en Kopenhago
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Eric Revill
Eric REVILL, anglo kiu pasigis jardekojn en gvidado en Esperanto-Societo en Manĉestro kaj en la nord-okcidenta federacio. Post transloĝiĝo al norda Kimrio, li diligente instruis la lingvon al dekoj da gelerantoj.
Jamesa Roberts
Jamesa ROBERTS, anglo, lernejestro, 1859-82. Nask. 21 apr. 1839 en Constantine. Esperantistigis en 1922. 88-jara gajnis ateston de la Londona Ĉambro de Komerco. La plej aĝa Esperantisto de Britujo.
George William Roome
George William ROOME (rum) (naskiĝis la en Sheffield, mortis la ) estis anglo kaj instruisto pri angla lingvo. Esperantistigita de Richard H. Geoghegan en 1888. Prezidanto de la Esperanto-Federacio de Yorkshire. Prezidanto de Tutmonda Asocio de Geinstruistoj Esperantistaj (TAGE) de 1930.
Olive Rossetti
Olive ROSSETTI (naskiĝis en 1921, mortis en 1993 en Gosport) estis la dua edzino de Reto Rossetti kaj ofta kongresano.
Simon Saft
Simon SAFT (naskiĝis en Lankaŝiro, mortis 66-jara la ) estis brita esperantisto el Salford. Kvankam li lernis Esperanton nur en 1951, li de tiam estis tre aktiva precipe en la brita movado.
John Reynolds Salter
John Reynolds SALTER (mortis la en Exeter, Britio) estis dumviva membro de UEA.
Charles H. H. Satchell
Anglo Esperantisto, ko­merca vojaĝisto (naskiĝis en 1 marto 1864 en Rugby, Englando). Tre konata en multaj provincaj grupoj. Konsilanto de BEA por Edinburgo.
26518 Bhuiyan
26518 Bhuiyan estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Watson Senior
Senior (sinjor) Watson (Naskaskiĝis 7 februario 1868 en Dewsbury, Englando), anglo, me­zurilinspektoro en Edinburgo. Prezidento de Unuigita Societo de Inspektistoj de Pes­iloj kaj Mezuriloj. E-isto de 1910. Prezidento de ES en E. Sennacieca Asocio Tutmenda (SAT). Tutmonda organizo de laboristaj Esperantistoj, celanta praktike utiligi Esperanton por la klasaj celoj de la laboristaro tut­monda. Fondita en 1921. (v. Labor­ista movado.) BRUIN.
26518 Bhuiyan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mubarrat Nuvid Bhuiyan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Jericho High School de Jericho (Nov-Jorkio, Usono).
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Francis William Shaw
Francis William SHAW (ŝo) estis angla inĝeniero kaj esperantisto, naskiĝinta la 19-a de aprilo 1873 en Manchester. Li esperantistiĝis en 1909 kaj plurajn jarojn estis la sekretario de la Esperanto-Societo de Coventry.
George Shepherd
George SHEPHERD (mortis 76-jara la ) estis brita esperantisto en Newcastle-upon-Tyne. Li lernis Esperanton en 1910, kunfondis la lokan societon kaj regionan federacion kaj estis tre malnova membro de UEA.
Sybil V. Sly
Sybil V. SLY (naskiĝis en 1920, mortis la 2004) estis longtempa delegito de UEA en Letchworth, Britio. Ŝi estis dumviva membro de UEA jam ekde sia infanaĝo kaj fervora kluba aktivulo. Dum multaj jaroj ŝi membris en Societo Zamenhof kaj subtenis la Novjorkan Oficejon de UEA.
Gladys Gladstone Solomon
Gladys Gladstone SOLOMON, anglino. Aŭtoro de facilaj legolibroj: „E por Infanoj" kaj de alilingvaj lerniloj.
John Alan Spencer
John Alan SPENCER (naskiĝis en 1908, mortis la en Londono) estis konata aktivulo de SAT kaj de ties brita branĉo.
Walter Haydn Staveley
Walter Haydn STAVELEY (stejvli) (naskiĝis la en Preston) estis anglo kaj profesia pianisto. Esperantisto ekde 1912, li laŭ informo de la Enciklopedio de Esperanto en 1934 estis la prezidento de la Esperanto-societo en Preston.
John Steele
John STEELE (naskiĝis en 1896, mortis en 1996), ofta instruinto kaj UK-partopreninto, eble la plej aĝa esperantisto en Britio, forpasis en decembro. Li organizis ambaŭ britajn Esperanto-kongresojn kiujn gastigis lia urbo Southport.
Mason Stuttard
Mason STUTTARD estis brita esperantisto, verkinto de la lernolibro  The Esperanto Teacher, eldonita de The Esperanto Publishing Company, 1954. Kun Edward G. Lock li verkis la lernolibron Nelsons Esperanto Course (1946, 1952). Li tradukis la libron Morto de trajno el la Angla de Freeman Wills Crofts; eld. de The Esperanto Publishing Company (1948).
Nigel Tart
Nigel TART (naskiĝis en 1966 en Ashby de la Zouch) estas esperantisto kaj matematika instruisto en Brajtono, kaj fine de la 20-a/komence de la 21-a jarcento la plej konata esperantisto en la urbo.
Eksteraj ligiloj:
Frank Taylor
Frank TAYLOR (naskiĝis en 1891, mortis la en Halifax, Britio), estis membro de UEA depost 1935 kaj dum pluraj jardekoj delegito en sia urbo.
Hilda Tharme
Hilda THARME estis aktiva brita esperantistino. Dum la plejparto de sia vivo ŝi loĝis en Bangor, Kimrio. Tie ŝi foje instruis Esperanton al gelernantoj en liceo.
Simon Varwell
Simon VARWELL (197?-) estas skota esperantisto kaj aŭtoro. Li skivis The Next Stop kaj Up the Creek without a Mullet
Phillip C. Willey
Philip C. WILLEY (naskiĝis en 1922, mortis 1989 en Bristolo post kelkmonata malsano) estis UEA-delegito en Portishead, Anglio, kaj fakdelegito pri turismo.
E. T. Whitaker
E. T. Whitaker (?, mortis 1906) estis pioniro en Schrewsbury, Anglio.
Kenneth John Young
Kenneth John YOUNG (naskiĝis en 1916, mortis la en Derby, Britio) estis aktiva membro de pluraj lokaj kaj regionaj Esperanto-organizaĵoj. Li okupiĝis i.a. pri elektronika terminaro, kiu restis inter liaj manuskriptoj.
Plena Verkaro de Zamenhof
La Plena Verkaro de Zamenhof (PVZ) estis komencita de Ito Kanzi por eldonado de 1973. Pro tiu kolosa laboro la Komitato de UEA distingis s-ron Ito per la honora membreco de la Asocio en 1990 kaj en 1991 li ricevis la FAME-premion.
Erbach (Hunsrück)
Erbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Plena Verkaro de Zamenhof
La minuskle skribita PVZ - Ludovikito konsekvence ne uzis majusklojn - en tre bela fizika prezento konsistas el 16 volumoj de originalaĵoj, 7 volumoj de tradukoj kaj 8 miks-enhavaj kromkajeroj. Laŭ alia redakta koncepto Ludovikito kunmetis ankaŭ tri volumojn de "iom reviziita plena verkaro de l.l. zamenhof" (Originalaroj I-III). Tria serio estas Ludovikologia Dokumentaro, "eble neniam kompletigotaj necesaj aldonoj al la pvz", kies plano antaŭvidis 26 volumojn, el kiuj aperis 21.
Jam antaŭ ol li komencis sian laboregon pri la verkoj de L. L. Zamenhof, Ito Kanzi verkis pli ol 4000-paĝan japanlingvan biografian romanon pri la vivo de la aŭtoro de Esperanto. Ĝia unua volumo aperis en 1967 kaj la sepvoluma verko kompletiĝis en 1973.
Mihály Ráduly
Mihály Ráduly, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ráduly Mihály estas hungara saksofonisto, flutisto, kelnero. Lia patro estis cigana muzikisto. Mihály Ráduly naskiĝis la en Budapeŝto.
Óscar Arias
Óscar Rafael de Jesús ARIAS SÁNCHEZ (Heredia, 13-a de septembro de 1941) ĝis la 8-a de majo 2010 formale estas la prezidento de Kostariko. Li estis antaŭe prezidento dum la periodo 1986 al 1990. Li ricevis la Nobel-premion de Paco en la jaro 1987, pro lia kontribuo al la ĉesigo de la militoj en Centrameriko dum la 1980-aj jaroj, kaj specife pro lia opono al la usona interveno en Nikaragvo kontraŭ la sandinistoj. Lia posteulino, elektita en baloto de la 7-a de februaro 2010, ekde la 8-a de majo 2010 estos lia antaŭa vicprezidentino Laura Chinchilla Miranda.
Mihály Ráduly
Biografio
Mihály Ráduly komencis violonadi en aĝo 8, sed post 7 jaroj kiel gimnaziano li forlasis la lernadon kaj interesiĝis pri saksofono. Post la deviga soldatservo li akiris permesilon pri saksofonisto, poste li muzikadis en amuzejo. Li aliĝis ankaŭ al pluraj muzikgrupoj, ekzemple orkestro de Aladár Pege kaj Syrius. Ili muzikadis ĉefe ĵazojn. Tiu muziko furoris en turneo en Aŭstralio. En 1970 li akiris stipendion, li studis en Bostono ekde 1973. Li tiel decidis, ke li restas en Usono. Li parte estis kelnero, parte muzikisto, sed en la fruaj 1980-aj jaroj li forlasis la muzikon. En 2007 li pensiuliĝis, poste li hejmenvenis. Li ricevis hungaran premion en 2015.
Óscar Arias
Biografio
Dum la universitato li aliĝis al la Partido Liberación Nacional (Partio Liberiĝo Nacia), kaj baldaŭ progresis politike. En 1970 la tiama prezidento José Figueres Ferrer lin nomunis helpanto, kaj poste ministro.
En 1985 li estas elektita kandidato de sia partio al la prezidenteco, kaj venkas en la postaj balotoj.
Li devis regi sian landon ene de forta malstabileco en la regiono. Li kreas grupon or la pacigo de la najbaraj landoj, kaj je la 7-a de aŭgusto 1987, diversaj landoj subskribas la Traktaton de Esquipulas, kiu ankaŭ estas nomita Konsento de Arias. Liaj klopodoj estas agnoskitaj per la Nobel-premio kaj aliaj postaj internaciaj honoroj.
Per la mono de la Premio, li kreis la Fondaĵon Arias por la Paco kaj la Homa Progreso, kiu agadas ankoraŭ en diversaj kampoj por la solvo de militaj konfliktoj.
Post la fino de lia prezidenteco, li engaĝis sin en diversaj klopodoj diplomataj, kaj estas ano de pluraj internaciaj organizaĵoj.
Nuntempe
Post konstitucia amendo, kiu permesis la reelektadon de prezidentoj en Kostariko, Óscar Arias prezentis sian kandidatecon por la posteno, kaj venkis en la balotoj kiuj okazis je la 5-a de februaro de 2006.
Loïc Nottet
Loïc Nottet (naskiĝis la 10-an de aprilo 1996 en Kurseljo) estas franclingva belga kantisto kiu atingis la duan pozicion en la televidprogramo La Voĉo de Belgio en ĝia tria eldono de 2014 kaj reprezentis poste sian landon (Belgio) en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2015 en Vieno, Aŭstrio. Dum Eŭrovido, lia kanto Rhythm Inside atingis la kvaran lokon en la Granda Finalo.
Malkroĉopuzlo
Malkroĉopuzlo estas ludilo, nome tipo de mekanika puzlo kiu fokusiĝas al diskroĉo aŭ malkongruigo de unu peco aŭ aro de pecoj el alia peco aŭ aro de pecoj. La inversa problemo rekroĉi la puzlon povas esti tiom malfacila — aŭ eĉ pli malfacila ol — kiom diskroĉigo. Estas kelkaj diferencaj tipoj de diskroĉigaj puzloj, kvankam unuopa puzlo povas aligi kelkajn el tiuj trajtoj. Tre uzata materialo estas metalo kiu malhelpas premadon aŭ tordigon de la pecoj. Oftaj elementoj povas esti kabloj, kaj ringoj.
Kabo Pasero
En la 16-a jarcento, Kabo Pasero estis celo de intensaj agadoj de turkaj kaj berbereskaj piratoj. La piratoj, efektive, ekaperis el la akvo kaj traserĉis la zonon, foje prenante je sklaveco la lokanojn kiujn ili forkaptis. En 1607, la Fortikaĵo de Kabo Birdo estis kompletigita, kiu havis defendan funkcion almenaŭ ĝis 1830.
La urbo estas fama pro la ŝip-batalo, kiu okazis en 1718, dum kiu la hispana floto estis venkita de la brita floto estrita de admiralo Sir George Byrn, igante Anglion parto de la Kvarobla Alianco (Aŭstrio, Britio, Francio kaj Nederlando).
Ádám Gáll
Ádám Gáll, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáll Ádám estas hungara pentristo.
Ádám Gáll naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Ádám Gáll akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1978. Lia plej grava instruisto estis Simon Sarkantyu. En la 1980-aj jaroj krom la pentrado li okupiĝis ankaŭ pri poemado kaj instruado. Ekde 1992 li daŭre ekspoziciis. Li ricevis premiojn inter 2000-2011.
Astronomo
Astronomo aŭ astronomiisto estas sciencisto, kies fako estas astronomio. Multaj astronomoj laboras en observatorioj kun teleskopoj kaj kolektas informojn pri steloj, planedoj, galaksioj kaj aliaj objektoj en la kosmo. Astronomo analizas la kolektitajn informojn kaj helpas nin kompreni, kiel la universo kondutas.
Fondaĵo de natura heredaĵo (Finnlando)
Fondaĵo de natura heredaĵo (Luonnonperintösäätiö) estas finna fondaĵo, kiu aĉetas nature valorajn arbarojn en Finnlando kaj igas la areojn medikonservadareoj. Ĝi posedas nun proksimume 3000 hektarojn da arbaro. La fondaĵon aranĝis Pentti Linkola en 1995. La unua areo, kiun la fondaĵo aĉetis, estas en Saari (eksa komunumo). Antaŭe la nomo de la fondaĵo estis Luonnonsuojelualuesäätiö. Luonnonperintösäätiö havas helpfondaĵon Ikimetsän ystävät, kiu mone helpas Luonnonperintösäätiön.
Sieg
Etimologio
La nomo de la rivero ne havas ajnan rilaton al la vorto Sieg de la altgermana lingvo, kiu signifas "venko" aŭ "triumfo", sed venas de la kelta vorto „Sikkere“, kiu havas la signifon "rapida rivero". La same origine kelkaj nomoj de la riveroj Seine kaj Shannon estas etimologie parencaj.
Éva Lőte
Éva Lőte, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lőte Éva estis hungara skulptisto. Ŝia nobela antaŭnomo estis illyefalvi, ŝia geedziĝa nomo estis Brinzeiné Lőte Éva.
Éva Lőte naskiĝis la en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio), ŝi mortis la  en Karakaso (Venezuelo).
16268 Mcneeley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pam Mcneeley, mentorino en 2002 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Pam Mcneeley estas instruistino ĉe la Naperville Central High School de Naperville (Ilinojso, Usono).
Merkendorf
Merkendorf havas diversajn signifojn:
Skilo
Skilo, la marmonstro
Skilo estis monstro, kiu loĝis en unu flanko de mara kanalo, dum sia ekvivalento Karibdo (la kirlakvo), katrastrofis sur la alia. La ne tro granda larĝeco de tiu markolo (distanco de ark-pafado) provokis ke maristoj klopodante eviti Skilon tro alproksimiĝu al Karibdo, kaj inverse. El tio devenas la idiomaĵo "inter Skilo kaj Karibdo", kiu signifo esti inter du danĝeroj, kiam elektante iu ajn el ambaŭ alportas damaĝon.
Skilo estis terura estaĵo kun kvar okuloj kaj ses longaj koloj provizitaj de hororaj kapoj, ĉiu kun tri vicoj de akraj dentoj. Ŝia korpo finis per dek du tentaklo-similaj kruroj, aŭ per fiŝa vosto, kaj ĉirkaŭ ŝia talio minacis kvar al ses hundaj kapoj (kies aldono al ŝia priskribo eble devenas de la signifo de ŝia nomo). Tamen, ŝia jelpo ne estis tiel pli milda ol tiu de hundido. Ŝi estis unu el la monstraj gefiloj de la maraj pra-dioj Forkiso kaj Keto, do fratino de la gorgonoj, la grajoj kaj Eĥidno. Tamen, kelkaj fontoj, inkluzive Stesiĥoro, asertas ke ŝiaj gepatroj estis Tritono kaj Lamio, kaj aliaj mencias aliajn eblecojn: Trieno kaj Krataiso, Tifeo kaj Eĥidno , Apolono kaj Hekato , la rivera dio Krataiso aŭ Forkiso, sed kun Lamio, Hekato aŭ Trieno.
Oni tradicie asociis ŝin al la kalabria flanko de la Markolo de Mesino, inter Italio kaj Sicilio, sed nuntempe tiu teorio estas diskutita, kaj alternativa loko ĉe la Kabo Skilo en nordokcidenta Grekio estas proponita, inter aliaj, de Tim Severin. Same kiel faris Vergilio en sia Eneado, multaj mitologoj raciigas la priskribon de Skilo kaj konsideras ĝin aludo al la maraj rifoj, tiel danĝeraj por la velantoj.
Skilo en klasika literaturo
Laŭ Homero, Kirko konsilis al Odiseo veli pli proksime al Skilo, ĉar Karibdo povus droni lian tutan ŝipon , kaj dediĉi oferon al la rivera nimfo Krateiso, patrino de Skilo laŭ ŝi. Obeante Kirkon, la heroo sukcesis trapasi la markolon, sed Skilo kaptis kaj voris ses el liaj akompanantoj. Same sukcesaj estis la argonaŭtoj, sed ĉi-foje pro la helpo de la diino Hero, kiu komandis al Tetiso certigi sekuran preterpasadon al ili.
Kvankam la plej antikvaj fontoj konsideras ŝin jam naskiĝinta monstroforme, Ovidio rakontas ke ŝi iam estis bela nimfo, svatigata de multaj, sed ŝi ĉiam rifuzis la am-proponojn, kaj preferis pasigi sian vivon kun la nereidinoj, kiuj tre amis ŝin. Tamen, la mara dio Glaŭko tiel freneze enamiĝis al ŝi, ke Skilo devis forfuĝi enteren, kien Glaŭko ne povus sekvi lin. Despere, la fiŝkaptista diaĵo petis al Kirko am-trinkaĵon por generi deziron ĉe la koro de Skilo. Tamen, tiu kortuŝa sceno provokis en la sorĉistino subitan enamiĝon al Glaŭko, do ĵaluzon kontraŭ Skilo. Kirko amindumis lin per siaj plej dolĉaj vortoj kaj aspektoj, sed la mara dio obstine rifuzadis ŝin. Plenkolere, ŝi pretigis fiolon da potenca veneno kaj verŝis ĝin en la banejo de Skilo. Tuj kiam la nimfo eniris la akvon, ŝiaj partoj malsekigitaj per ĝi (suben ŝia talio) ŝanĝiĝis al la monstra formo kiun ni priskribis antaŭe. Abomenante ĉion pro tiu maljusta destino, kaj nekapablante iradi, Skilo restis en tiu loko por ĉiam, kaj versis sian koleron detruante ĉion kion venis en ŝian atingon. De tiam, kiam ŝipo preterpasis ŝin, ĉiu el ŝiaj kapoj kaptis unu el la ŝipanaro kaj portas lin al la klifo, por esti malrapide vorita de la monstro.
Laŭ posta rakonto, Heraklo renkontis Skilon dum vojaĝo al Sicilio, kaj mortigis ŝin. Tamen, ŝia patro, la mardio Forkiso, surmetis flamintajn torĉojn al ŝia korpo kaj sukcesis revenigi ŝin al vivo. Iel ajn, kiam Eneo preterpasis la markolon en sia forfuĝo el Trojo verŝajne Skilo ne plu estis vivanta, sed transformita en sam-danĝera klifa roko. Johano Tzetzes kaj la komentado de Servio pri la Eneado rakontas ke Skilo estis belega najado amindumata de Pozidono. Do, laŭ tiu versio, estis lia edzino Amfitrito tiu, kiu venenis la fonton de la akvo kie baniĝis Skilo. Laŭ Higeno, kies rakonto estas tiu ĉefrolita de Kirko kaj Glaŭko, la atako de Skilo al Odiseo estis venĝema reago, ĉar ŝi konsideris la eblecon pri ke Kirko ankoraŭ restis enamiĝita de tiu heroo.
Kelkaj verkistoj lokigas Skilon en la submunto, kie ŝi gardis la pordojn de Hadeso, kune kun ĉevalviroj, la gorgonoj, Ĥimero, Geriono kaj Briareo.
Skilo en arto kaj moderna literaturo
En la libera versio de la mito de Skilo kaj Glaŭko farita de John Keats en sia Endymion (1818), la perversa Kirko ne metamorfozigas Skilon, sed mortigas ŝin. Glaŭko konservas ŝian korpon ĉe kristala palaco en la fundo de la oceano, kie restas la korpoj de la amantoj mortintaj en la maro. Post mil jaroj, Skilo estas revivigita fare de Endimiono, kaj finfine pariĝas al Glaŭko.
La karakterizado de peko en Lost Paradise, de John Milton, tre similas al tiu farita de Homero pri Skilo. Fakte, ŝi kaj Karibdo estas menciitaj en la poemo. En sia Ulyses, James Joyce versias la scenon de Skilo kaj Karibdo, okazigante ĝin en la National Libray of Ireland (Nacia Biblioteko de Irlando), en Kildare Street (Dublino).
Skilo el Megaro
Skilo estis princino de Megaro, en Atiko. Ŝi estis filino de la reĝo Nizo kaj de Habroto, fratino de Megareo. Laŭ la legendo, Nizo posedis magian tufon de purpurajn harojn kiu garantiis lin nevenkeblon. Pro tio, kiam Minoo, la reĝo de Kreto, atakis Atikon por venĝi la morton de sia filo Angrogeo, li sensukcese sieĝis Megaron.
Skilo spektadis la demarŝojn de tiu sieĝo sur la murego de sia urbo, kie ŝi kutime pasigis multan tempon, pro tio ke ĝi havis magian efikon: ekde kiam Apolono lasis sian liron sur ĝi, la muro sonigis allogan melodion se oni ĵetis ŝtonetojn sur ĝi. Dum ŝia spektado, Skilo fine enamiĝis al Minoo, eble persvadita de antaŭa korespondado kun la kretano, subaĉeto per ora koliero fare de li aŭ influita ĉu de Afrodito ĉu de Hero. Kiel am-signo, ŝi profitis la dormon de sia patro por fortranĉi lian magian hartufon, garantiante tiel la venkon de sia amato. Tuj poste, ŝi malfermis la pordegojn al sia amata Minoo kaj montris al li la purpuran hartufon, kiel am-donaco.
Kvankam tio ebligus lin konkeri la urbon, Minoo konsideris la agadon de Skilo neakceptebla perfido kaj forpelis ŝin (kelkaj versioj aldonas ke unue li ŝajnis akcepti la am-proponoj por tiel certigi sian venkon). Despere, la princino klopodis ĵeti sin en la maron por sekvi naĝante la ŝipon de Minoo, sed la gedioj metamorfozigis ŝin en alaŭdo aŭ en fiŝo. Alternativa versio rakontas ke kiam Skilo estis preskaŭ akirante la ŝipon, nizo atakis ŝin, do ŝi perdis la fortojn kaj droniĝis en la maro. Tiu birdo estis ŝia propra patro, metamorfoziita en nizo (aŭ fiŝaglo) de la gedioj por permesi lin venĝi la perfidon de sia filino. Tria versio, tamen, asertas ke ŝi sukcesis supreniri la ŝipon de Minoo, kiu mortigis ŝin, ĵetante ŝin en la akvon post ligi ŝiajn piedojn al la pobo de la ŝipo. Ŝia korpo flosis en la ondoj ĝis la plaĝo kaj estis entombigita.
Paralelan historion oni rakontas pri Kometo, filino de Pterelao, kaj pri Leŭkofrio kaj Pisidico, princino de Metimno. Skilo aperis en la hero-komika Rape of the Lock (Ŝtelo de la hartufo), de Alexander Pope, kiel parto de babilado ĉirkaŭ luda tablo ŝajnigante heroan batalon.
Skilo, la danaidino
Laŭ Higeno, Skilo estis unu el la danaidinoj, la kvindek filinoj de la libia reĝo Danao. Obeante ilian patron, ŝi kaj siaj fratinoj mortigis siajn respektivajn edzojn, la egiptidoj, dum nupto-nokto. La malfeliĉa edzo de Skilo estis Proteo. Pro tiu krimo, la danaidinoj ricevis porĉiaman punon en Tartaro, kie ili devas klopodi plenigi barelon transportante akvon per truitaj kruĉoj.
Liri
La rivero Liri fluas tra Abruco kaj Latio. Preskaŭ je la fino, ĝi akceptas la akvon de Gari, kiu estas ege malpli longa, sed ankaŭ videble same aŭ eĉ pli akvoriĉa; post tiu loko, la Liri ŝanĝas sian nomon al Garigliano. La lasta parto de la rivero estas la limo inter Latio kaj Kampanio kaj enfluas en la Tirenan Maron.
La tuta rivero (Liri-Garigliano, t.e. Liri inkluzivante Garigliano) longas 158km. Nur la Liri, ĝis la kunfluo kun Gari, longas 120 km.
317 Roksano
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Roksano, la edzino de Aleksandro la Granda, (la oficiala nomo, unue "Roxana" estis ŝanĝita al "Roxane").
La spektro de 317 Roksano kongruas kun tiu, de meteorŝtono falinta en Teksason en 1946 kaj estas eblo, ke tiu meteoroido devenus el 317 Roksano.
Satelito
La 24-an de novembro 2009, satelito de 317 Roksano estis malkovrita de W. J. Merline, P. M. Tamblyn, J. D. Drummond, J. C. Christou, A. R. Conrad, B. Carry, C. R. Chapman, C. Dumas, D. D. Durda, W. M. Owen kaj B. L. Enke per la adaptiĝema optiko de la teleskopo Gemini North de Mauna Kea. La satelito maldaŭre nomita S/2009 (317) 1 havas diametron de 5,3 km kaj estis observita je distanco de 245 km de la ĉefa korpo. Ĝi orbitas kun periode de 11.54 ± 0.07 tagoj sur orbito de duona grandakso de 247 ± 1.2 km. Ĝi ricevis la nomon de la princino Olympias, patrino de Aleksandro la Granda.
Szilárd Vágó
Szilárd Vágó [silard vAgO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vágó Szilárd, en Francio konata Constantin Vago estis hungara-franca biologo, membro (honora en 1990) de Hungara Scienca Akademio, membro de la Akademio de Sciencoj kaj la Akademio de Nimes (1971). Szilárd Vágó  naskiĝis la  1921 en Debrecen. Li mortis la 2012 en Francio en Alès.
Biografio
Szilárd Vágó lernis en universitato en sia naskiĝurbo ĝis 1943, poste li daŭrigis la sciencajn studojn. Fine li doktoriĝis en Montpellier en 1956. Lia scienca laboro estis dediĉita al kompara patologio. Li estis respondeca por la nuna klasifiko de senvertebrulaj virusoj. Li ankaŭ malkovris la unuan viruson de maraj senvertebruloj. Multaj el liaj aliaj malkovroj estis la plej gravaj konsekvencoj en la kompara patologio.
Riko Ueki
Riko Ueki (植木 理子, n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2019 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Mertendorf
Mertendorf havas diversajn signifojn:
3,5-Dumetilbenzoata acido
3,5-Dumetilbenzoata acido aŭ 3,5-dumetilfenilmetanata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el oksidigo de la 3,5-dumetilbenzoata alkoholo kaj hidrolizo de la 3,5-dumetilbenzoila klorido. 3,5-Dumetilbenzoata acido estas blanka aŭ flaveca solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3,5-Dumetilbenzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al 3,5-dumetilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
136818 Selqet
136818 Selqet estas venusrenkonta kaj terrenkonta atona asteroido malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun Venuso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Venuso kaj de la Tero.
Lago Kusŝaro
La Lago Kussharo (屈斜路湖 Kussharo-ko), estas kratera lago de la Nacia Parko Akan, de orienta Hokajdo, Japanio. Kiel ĉe multaj geografiaj nomoj en Hokajdo, la nomo devenas el la ajnua. Ĝi estas la plej kratera lago en Japanio laŭ indico de surfaca areo, kaj la sesa plej granda lago en Japanio. Ĝi estas ankaŭ la plej granda lago en Japanio kiu frostas preskaŭ komplete vintre.
La centra insulo de la lago, nome Nakajima, estas stratovulkano. Vulkanaj gasoj igas la lagakvon acideca, kaj pro tio ĝi eltenas malmultajn fiŝojn escepte en areoj kie fluantaj fluaĵoj eniras la akvon. La ĉielarka truto, kiu eltenas sufiĉe acidecan akvon, estis enmetita. En 1951 oni malkovris raran formon de cikado (nome Oncotympana maculaticollis), kaj ĝi estas nune protektata fare de la registaro. La lago estas ankaŭ sur la migrovojo de la Kantocigno.
Galinaga tringo
La tri specioj de Galinaga tringo estas mezgrandaj longbekaj vadbirdoj. Ili similaspektas kun limozoj laŭ korpo, bekoformo kaj ruĝaj subaj partoj somere, sed ili estas multe pli mallongkruraj, kiel Galinagoj al kiuj ili estas iamaniere pli proksimaj parencoj (Thomas kaj aliaj, 2004). Ĉiuj tri estas tre striktaj migrantaj specioj. La du nordamerikaj specioj estas malfacile diferenceblaj laŭ ĉiu plumartipo kaj estis konsiderataj ununura specio dum multaj jaroj. La azia birdo estas rara kaj ne tre bone konata. La specioj estas:
Pleine-Fougères
Pleine-Fougères estas franca situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pleine-Fougerais.
Rilato
Rilato estas ligo inter du fenomenoj. Apud realaj ekzistas rilatoj konstruitaj(ekzemple per komparo). En diversaj uzokampoj oni difinas tiun nocion iom diverse.
Parencaj rilatoj estas interalie:
Balázs Béla Végh
Balázs Béla VÉGH rumania hungara literaturhistoriisto. Li naskiĝis en Berveni la 3-an de marto 1953.
Kariero
Balázs Béla Végh diplomitiĝis pri hungara-germana lingvoj en UBB de Kluĵo (1981), kaj en 2004 li doktoriĝis. Li instruis en Ilişua (Şărmăşag) (1981–84), Dara (Dorolț) (1984–89), Berveni kaj Carei (ĝis 1999). De 1999 li instruas en la UBB de Kluĵo.
Mara (Desești)
Mara (hungare: Krácsfalva) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 1448 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 1117 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1415. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Ĝi estas etnografia centro. Administre ĝi apartenas al la komunumo Desești.