cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prakonservismo
Paleokonservativismo estas konservisma kaj reakciema politika filozofio, trovita ĉefe en Usono, kiu emfazas tradicion kaj civilan socion kune kun religia, regiona, nacia kaj Okcidenta identoj. Laŭ Michael Foley, klerulo pri internaciaj rilatoj, "prakonservistoj agitas limigojn de enmigrado, malfaron de multkulturismaj programoj, malcentrigon de la federacia registaro, la relimigon de fremda komerco, pli grandan emfazon je ekonomia naciismo kaj izolismo en usona fremda politiko, kaj ĝenerale venĝeman vidpunkton pri socia ordo kiu, laŭ ili, bezonas repreni la tradiciajn liniojn distingajn kaj precipe la asignadon de roloj laŭ la kategorioj sekso, etno, kaj raso." Ĝenerale ili rigardas Usonon kiel ŝtaton por blankaj eŭropanoj kaj kontraŭas miksadon inter kulturoj kaj rasoj.
Ili identas sin kiel la legitimaj hereduloj de la usona konservisma tradicio, pretendante radikojn en la malnova dekstro, grupo, kiu influis la decidon de Usono ne eniri en la Ligon de Nacioj kaj la limigon de enmigrado en 1924, kaj poste kontraŭstaris Franklin D. Roosevelt. Iuj eĉ rigardas pli antaŭen, al la kontraŭfederaciistoj de la revolucia periodo, kiuj kontraŭstaris la usonan konstitucion kaj subtenis la Artikolojn de Konfederacio. Per "konservismo" ili celas konservadon de tradicioj supoze kunhavataj de "veraj usonanoj," kiujn ili opinias minacataj per la enmigrado de aliaj kulturoj kaj per "malmoralaj" praktikoj, kiaj samseksaj edzeco kaj edzineco.
Unu notinda paleokonservisto estas Pat Buchanan, kiu estis konsilanto al la prezidentoj Richard Nixon, Gerald Ford, kaj Ronald Reagan, kaj estas ankaŭ holokaŭsta neanto. Alia estas Paul Gottfried, kiu unue nomis la ideologion. La movado alt-right, kiu helpis la miliardulon Donald Trump gajni la Respublikanan prezidentan kandidatecon, estas influita de paleokonservismo, kaj politika enketisto Bruce Wilson rimarkis, ke la politikoj de Trump "antaŭenigas kernajn prakonservismajn starpunktojn." Ankaŭ la usona Konstitucia Partio estas ideologie prakonservisma.
Kvankam ĝiaj subtenantoj asertas ĝian praecon, la komentisto Rich Lowry rimarkis en National Review, ke la prefikso "celas kaŝi tion, ke ĝi estas lastatempa ideologia kreaĵo el la politiko post la malvarma milito."
Orville (Kostodorio)
Orville estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Oberhaslach
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Sándor Ligeti
LIGETI Sándor estis hungara sociologo, verkisto naskita en Kaposvár la 5-an de novembro 1890 kaj mortinta ?.
Kariero
Ligeti Sándor doktotiĝis pri ŝtatscienco en la Universitato de Budapeŝto, kaj li laboris en bankfako. En 1917 li loksidiĝis en Dicsőszentmárton, kie li fariĝis de 1920 direktoro de la Komerca kaj Industria Banko de Küküllővölgy. Li fondis presentreprenon sub titolo Cartea Românească. Li estis ano de rumana-hungara Sociscienca Asocio fondita en 1926 en Kluĵo kaj Târgu Mureș. De 1929 li estis direktoro de la Komerca Kreditbanko de Kluĵo.
Oppido Lucano
Oppido Lucano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acerenza, Cancellara, Genzano di Lucania, Irsina (MT) kaj Tolve.
Sokrata metodo
Sokrata metodo (ankaŭ konata kiel metodo de elenĥus, elenkta metodo, aŭ sokrata debato), nomita laŭ la klasika greka filozofo Sokrato, estas formo de enketo kaj diskuto inter individuoj, surbaze de demandado kaj respondado de demandoj por stimuli kritikan pensadon kaj por prilumi ideojn, finfine celante de malakcepton de antaŭpozicioj juĝata kiel eraro (nesubtenebla laŭ logiko). Ĝi estas dialektika metodo, ofte implikante diskuton en kiu la defendo de unu sinteno estas pridemandita; unu partoprenanto povas igi alian por kontraŭdiri sin laŭ iu maniero, tiel fortigante la propran punkton de la enketisto.
La sokrata metodo estas metodo de hipotez-elimino, en kiu pli bonaj hipotezoj estas trovitaj konstante identigante kaj eliminante tiujn kiuj kondukas al kontraŭdiroj. La sokrata metodo serĉas generalan, ofte kontrolitan verojn kiuj formas opinion, kaj ekzamenas ilin por determini ĝian konsistencon kun aliaj kredoj. La baza formo estas serio de demandoj formulitaj ĉar testoj de logiko kaj fakto intencis helpi al persono aŭ grupon malkovri siajn kredojn pri iu temo, esplorante la difinojn aŭ logoi (eksterordinaraj emblemoj), serĉante karakterizi la ĝeneralajn karakterizaĵojn dividitajn per diversaj specialaj kazoj. La amplekso al kiu tiu metodo estas utiligita por manifestigi difinojn implicajn en la kredoj de la konversaciantoj, aŭ por helpi al ilia plia kompreno, estas nomita la metodo de majeŭtiko. Aristotelo atribuis al Sokrato la eltrovon de la metodo de difino kaj indukto, kiujn li rigardis kiel la esencon de la scienca metodo.
En la dua duono de la 5-a jarcento a.K., sofistoj estis instruistoj kiuj specialiĝis pri uzado de la iloj de filozofio kaj retoriko por distri aŭ impresi aŭ persvadi spektantaron por akcepti la sintenon de la parolanto. Sokrato antaŭenigis alternativan metodon de instruado kiu estis nomita la sokrata metodo.
Sokrato komencis okupiĝi pri tiaj diskutoj kun siaj kunatenanoj post sia amiko de juneco, Ĥajrefono, vizitis la Orakolejon de Delfo, kiu konfirmis ke neniu viro en Grekio estis pli saĝa ol Sokrato. Sokrato vidis tion kiel paradokso, kaj komencis uzi la sokratan metodon por respondi lian enigmon. Diogeno Laertio, aliflanke, skribis ke Protagoro inventis la "sokratan" metodon.
Platono fame formaligis la sokratan elenketan stilon (pridemandado) en prozo - prezentante Sokrato'n kiel la scivoleman demandanton de iu eminenta atena konversacianto - en kelkaj el liaj fruaj dialogoj, kiel ekzemple ĉe Eŭtifro kaj ĉe Ion, kaj la metodo estas plej ofte trovita ene de la tielnomitaj "sokrataj dialogoj", kiuj ĝenerale portretas Sokrato'n okupiĝantan pri la metodo kaj pridubantan liajn samcivitanojn ronde moralajn kaj epistemologiajn temojn. Sed en liaj pli postaj dialogoj, kiel ekzemple ĉe Teeteto aŭ ĉe Sofisto Platono havis malsaman metodon al filozofiaj diskutoj, nome Dialektiko.
La esprimo sokrata demandado kutimas priskribi specon de demandado en kiu origina demando estas respondita kvazaŭ ĝi estus respondo. Tio en victurno devigas la unuan demandinton reformuli novan demandon por la progreso de la diskurso.
Retkaptejo
Retkaptejoj (Anglalingve hotspot) estas lokoj, kie eblas aliri interreton aŭ aliajn retajn servojn per tekokomputilo kaj sendrata konekto. Retkaptejoj ofte troviĝas apud/en restoracioj, stacidomoj, flughavenoj, kafejoj, librovendejoj kaj aliaj publikejoj.
Ekde 2022, jam troviĝus ĉirkaŭ 549 milionoj retkaptejoj en la mondo.
Oberbuchsiten
Pri la komunumo
Oberbuchsiten estas komunumo en la distrikto Gäu en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1912 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Oberbuchsiten situas ĉe la suda piedo de la Soloturna Ĵuraso, norde de la rivero Dünnern.
Najbaraj komunumoj
Oberbuchsiten limas en nordo al la komunumo Holderbank, en oriento al Egerkingen, en sudoriento al Neuendorf, en sudo al Niederbuchsiten, en sudsudokcidento al Kestenholz, en sudokcidento al Oensingen, kaj en nordokcidento al Balsthal.
Valmojado
Valmojado [balmoĥAdo] (Malseka valo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Limas kun la municipaj teritorioj de Villamanta en la provinco de Madrido kaj Casarrubios del Monte kaj Méntrida en la provinco de Toledo.
Oberbuchsiten
Trafiko
Tra Oberbuchsiten pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Olten tra Oensingen al Soloturno. Laŭlonge de la rivero Dünnern pasas tra la komunuma teritorio ankaŭ la svisa aŭtovojo A1, al kiu la komunumo havas alvetrueblon 2 kilometrojn okcidente en Oensingen. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Olten al Soloturno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Buchsiten datiĝas el la jaro 1040 kiel vico Bŭita, en 1308 estis menciita Oberbuchsiten kiel ze Obern Buchsiten.
Valmojado
Toponimio
De 13 de decembro de 1449 estas la plej antikva dokumento kie oni mencias la toponimon Valmojado.
Diversaj teorioj klopodis klarigi tiun nomigon. Laŭ unu el pioniroj, nome Jiménez de Gregorio en sia Diccionario de los pueblos de la provincia de Toledo hasta finalizar el S. XVIII (vortaroj de vilaĝoj toledaj) (1962-1986 III: 124), Val-mojado (Malseka valo) devenis el la situo de la antikva domaro "ĉe valo riĉa en akvo, pro la rojoj kiuj fluas laŭ ties kuŝajo kaj pro la fontoj kiuj elfluas en ĝi, kune al brutobreda vojo kiu estas ĉirkaŭe".
(141535) 2002 GG5
(141535) 2002 GG5 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Valmojado
Toponimio
Kvankam Val-mojado ŝajne ne prezentas komplikon, kelkaj fakuloj en etimologio asertas ke mojado (malsaka) ne estas adjekto kiu kutime kuniras al sustantivo valo, ĉar tio neniom plie signifas: preskaŭ ĉiuj valoj kolektas akvon, tio estas, estas "mojados" (malsekaj)-, male al la malo - pli abundan en toponimio - kio povas iĝi Valseco aŭ Valsequillo (seka valo).
(141535) 2002 GG5
Ĝia iom discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun marsa MOID de 0,190663 astronomia unuo, tie estas 28,523 milionoj da km.
Valmojado
Toponimio
Unu el la hipotezo plej fidindaj estas tiu kiu asocias la nomon Valmojado kun la koruptaĵo kastilian de Valle Majada aŭ Val Majada. La majada estis loĝejoj por paŝtistoj kaj brutaro survoje. La gregaroj estis enfermitaj en ŝafejoj dum la paŝtisto tranoktis en kabano.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Valmojadeños. La censita populacio en 2010 estis de 4.026 loĝantoj kaj la denseco estas de 154,85 loĝ/km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.
Historio
La 8an de marto de 1207 la reĝo Alfonso la 8-a konfirmis la donacon kun Azután (Borge Azultan), de domaro tiam nomata Villar de Cinco Fuentes ("la Vilaĝo de kvin fontoj") al la Monaĥejo de Sankta Klemento de Toledo. La sama reĝo Alfonso la 8-a trapasis la vilaĝon al la urbo de Segovio. En libro de la 14a jarcento (1312-1350) estis citata loko nome "Los Portiellos" (La Pordetoj), nome Libro de la Montería (Libro de Montoĉasado) de Alfonso la 9-a; tiele oni mencias ĉasadon de aproj en la loko. Oni plue mencias la lokon en 1436 kaj laŭ la aktuala nomo nur en 1449.
En diversaj dokumentoj aperas la vilaĝo kiel senjorejo de Gonzalo Chacón, administristo por Isabel la 1-a (Kastilio) kaj rilata al alia administristo juda, nome Abrahamo Senjoro. Poste ĝi estis parto de la Graflando de Casarrubios del Monte. Dum la 18a jarcento okazis konfliktoj pro klopodoj sendependiĝi.
Lavaux-Oron (distrikto)
La distrikto Lavaux-Oron estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 57222 loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Bourg-en-Lavaux.
Dorohucza
Dorohucza estas vilaĝo en Pollando (Distrikto Świdnicki (Lubelski), Provinco Lublinio). La vilaĝo estas parto de la komunumo Trawniki kaj havis 741 loĝantojn en 2010. Ĝi situas 23 km oriente de Świdnik respektive 33 km oriente de Lublin. Dum la Dua Mondmilito iom oriente de la vilaĝo estis nazia-trudlaborejo Dorohucza.
Lavaux-Oron (distrikto)
Geografio
La Distrikto Lavaux-Oron etendiĝas oriente de Laŭzano norde de la Lago Lemano.
Dorohucza
Koordinatoj:
Lavaux-Oron (distrikto)
Komunumoj de la distrikto Lavaux-Oron
La distrikto Lavaux-Oron konsistas (stato en 2009) el 18 komunumoj, el kiuj la urbo Pully estas la plej granda. Jen la listo:
Ne mi
Ne mi estas dudekminuta monologo verkita de Samuel Beckett en 1972.
Herdorf
Herdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ne mi
Sur la scenejo haltas du figuroj: de la unua, Buŝo, lokita dekstre de spektantaro, oni vidas nur la buŝon, lumigitan per reflektoro. Maldekstre, lokiĝas la Aŭskultanto, sekse nedifinita kaj ĉirkaŭita en djellaba kiu ne permesas identigi ties konturojn, piedstaranta sur podio nesufiĉe lumigita, kiu limiĝas sin moveti nur kvarfoje dum la monologo: tiu figuro levas kaj mallevas la brakojn signifante kompatan konsenton, tuj kiam la vortotorenta fluo de la alia paŭzas. Kiel en aliaj verkoj de S. Beckett, la dialogo ne disvolviĝas traage sed nur vorte substrekante la senutilecon de la sperto.
Disvolviĝinta tute sur la vida plano, la teatraĵo ne fundiĝas sur drama enhavo konstruita ĉirkaŭ situacio el kiu startas intrigo, sed nur ĉirkaŭ unu simpla figuro, Buŝo.
El tiu teatraĵo estis devenigitaj du filmaj versioj: la unua de 1973 kun Billie Whitelaw, originala interpreto, la dua Not I de 2000 interpretita de Julianne Moore.
La titolo “Ne mi” fontas el la vortoj mem de la aktorantino (la figuro nun parolas oldine) kiu ripetas ke tio kion ŝi suferis ne okazis al ŝi.
Sokrata problemo
Ĉar Sokrato ne verkis filozofiajn tekstojn, la kono de la homo, lia vivo, kaj lia filozofio estas tute bazita sur skribaĵoj fare de liaj studentoj kaj samtempuloj. Ĉefe inter ili estas Platono. Verkoj de Ksenofono, Aristotelo, kaj Aristofano ankaŭ disponigas gravajn komprenojn. La malfacileco de trovado de la "reala" Sokrato ekestas ĉar tiuj verkoj estas plejparte filozofiaj aŭ dramecaj tekstoj prefere ol simplaj historioj. Krom Tucidido (kiu faras neniun mencion de Sokrato aŭ filozofoj ĝenerale) kaj Ksenofonto, ekzistas fakte neniu simpla historio tiutempa kun Sokrato kiu traktis liajn propran tempon kaj lokon. Konsekvenco de tio estas ke tiuj fontoj kiuj mencias Sokrato'n ne nepre asertas ke ili estas historie precizaj, kaj ofte estas partiaj (tiuj kiuj procesigis kaj kondamnis Sokrato'n forlasis neniun testamenton). Historiistoj tial renkontas la defion de unuigado de la diversaj tekstoj kiuj venas de tiuj homoj por krei precizan kaj koheran raporton pri la vivo de Sokrato kaj ties verkado. La rezultoj de tia fortostreĉo ne estas nepre realismaj, simple koheraj.
Albiș (Cernat)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 709 loĝantojn (hungaroj), en 1992 432 (hungaroj). En 2002 el la 430 loĝantoj 426 (99 %) deklaris sin hungaroj.
Historio
Je sia unua skriba mencio en 1539 ĝi estis triseĝa sikula vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
(19016) 2000 RY78
(19016) 2000 RY78 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Črni Vrh proksime de Idrija (Slovenio).
Anandabazar Patrika
Anandabazar Patrika (আনন্দবাজার পত্রিকা) estas barata bengallingva taggazeto posedata de la grupo ABP. Ties ĉefaj konkursantoj estas Bartaman, Ei Samay kaj Sangbad Pratidin.
Historio
Bengallingva ĵurnalo estis eldonita en 1876 en vilaĝeto de dividaĵo Magura ĉe la distrikto Ĝesore en tiama brita Hindio (nun Bangladeŝo) de Tuŝar Kanti Goŝ kaj de lia patro Sisir Kumar Goŝ. Ili nomis ĝin Ananda Bazar pro fratino de la avino de Tuŝarkanti, nome Anandomaji. Tamen, baldaŭ la ĵurnalo ĉeŝiĝis. En 1886, Goŝ starigis alian ĵurnalon, kun la nomo de lia avino Amritamoji: Amrita Bazar Patrika.
Poste en 1922, la Anandabazar Patrika estis relanĉita de proprietulo nome Sureŝ Ĉandra Maĝumdar kaj de redaktoro Prafula Kumar Sarkar. Ĝi estis unue presita la 13-an de marto 1922 sub sia proprieto; tio estis kontraŭ la britaj leĝoj. En 1922 ĝi unue aperis kiel kvar-paĝa vespera tagĵurnalo. La interreta eldono de la ĵurnalo estis estiĝis en 2001; ĝi eldonas informojn inter la komunumo. La presata ĵurnalo ankaŭ enhavas reklamojn. En 2010, la firmao Time Inc. akiris interkonsenton pri licenco kun la grupo ABP por eldoni la revuon Fortune India. Ĉi tiu revuo eldonas ĉiujare la listo Fortune India 500.
Laktoproduktado
Laktoproduktado estas fako de agrikulturo por longdaŭra produktado de lakto, kiu estas procezita (ĉu en la farmo aŭ ĉe laktouzino, ambaŭ el kiuj povas esti nomitaj laktoproduktejo) por eventuala vendo de laktoprodukto.
Kvankam ajna mamulo povas produkti lakton, komercaj laktoproduktejoj estas tipe unu-speciaj entreprenoj. En disvolvigitaj landoj, laktoproduktejoj tipe konsistas el produktegaj laktobovinoj. Inoj de aliaj specioj uzataj en komerca laktoproduktado estas kaprinoj, ŝafinoj, kaj kamelinoj. En Italio, laktoproduktoj el azeninoj estas kreskantaj en populareco por produkti alternativan laktofonton por homaj infanoj.
Massive Attack
Massive Attack estas angla muzikgrupo formita en 1988 en Bristol, konsistanta el Robert "3D" Del Naja, Grant "Daddy G" Marshall, kaj iam Andy "Mushroom" Vowles ("Mush"). Ilia debuta albumo Blue Lines estis publikigita en 1991, kaj la soloaĵo "Unfinished Sympathy" atingis rangopinton kaj poste estis voĉdonita kiel la 63a plej granda kanto el ĉiuj tempoj la enketosondo de New Musical Express. La albumo de 1998 nome Mezzanine, kiu enhavas la kanton "Teardrop", kaj la albumo de 2003 nome 100th Window pintis en Britio en la nombro unua. Kaj Blue Lines kaj Mezzanine aperis en la listo de Rolling Stone de la 500 plej grandaj albumoj de ĉiuj tempoj.
La grupo ricevis nombrajn muzikpremiojn laŭlonge de sia kariero, kiel Brit Award, du Eŭropaj Muzikaj Premioj de MTV, kaj du premioj Q. Ili publikigis kvin studialbumojn kiuj estis venditaj en ĉirkaŭ 13 milionoj da kopioj tutmonde.
Sinagogo de Trenčín
La Sinagogo de Trenčín apartenas al la plej belaj kaj interesaj konstruaĵoj de Slovakio en urbo Trenčín.
Historio
La judoj konstruis la malnovan lignan sinagogon en tiam hungara urbo Trencsén en 1781. En la sama loko ili konstruis la nun videblan sinagogon inter 1912-1913. En 1918 la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio transprenis en Trenčín la judan komunumon de preskaŭ 2.000 membroj. Malĝoja ĉapitro en la historio de la judeco estas tio, kiam slovakaj faŝistoj deportis la judojn en 1941. Ili grandparte pereis, granda parto el la postvivantoj elmigris al Israelo. Dum la 2-a mondmilito la sinagogo estis damaĝita. Post la rekonstruo la ŝtato uzis ĝin, kiel magazeno por vestoj. Inter 1974-1984 ĝi renoviĝis. Nuntempe en la sinagogo troviĝas ekspozicio. En 1990 ĉe la malantaŭo de la konstruaĵo en malgranda ĉambro renkontas hodiaŭ nur eta grupo de judaj kredantoj.
Konstruaĵo
La sinagogo estas la kulmino de tradiciismo, sed en modernisma stilo uzante modernan teknologion de betono. La konstruaĵo situas laŭ granda placo. La sinagogo miksas plurajn stilojn kiel eklektikismo, sed imponas la Art Nouveau kaj bizanca stiloj. En la mezo granda kupolo etendiĝas. Sur la fasado arkado dominas, flanke 2 malaltaj kolonaj turoj situas kun la suproj estas malgrandaj kupoloj.
São José da Bela Vista
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Franca. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
10591 Caverni
10591 Caverni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro Raffaello Caverni (1837–1900), sacerdoto kaj amatora sciencisto naskiĝinta en Montelupo. Li verkis multenombrajn librojn, el kiuj la plej grava estas Storia del Metodo Sperimentale in Italia, pro kiu li ricevis la premion de la Reĝa Instituto de Venecio en.
Olmedilla de Eliz
Situo
Olmedilla de Eliz estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 851 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 13,26 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°18′10″N 2°25′09″Ok.
Historio
La preĝejo de Sankta Andreo estas malfruromanika.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Olmedilla de Eliz, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Olmedilla de Eliz kie oni alvenis al la nunaj 16.
Kontraŭkoncipilo
Kontraŭkoncipilo estas kontraŭkoncipa metodo aŭ ilo, kiu ebligas seksan rilaton sen danĝero de gravediĝo aŭ almenaŭ malpligrandigas tian riskon.
Olmedilla de Eliz
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Kontraŭkoncipilo
Por diskuto de la filozofio kaj politiko de kontraŭkoncipo, legu la apartan artikolon pri Kontraŭkoncipo.
Bazoj
Kontraŭkoncipiloj inkluzivas barilajn metodojn, hormonan kontraŭkoncipon, enuterilojn, steriligon, kaj kondutajn metodojn. Hormonoj povas esti injekeblaj, gluteblaj, metebla en la vaginon, aŭ metebla sub la haŭto. La plej oftaj tipoj de perbuŝa kontraŭkoncipilo inkluzivas kombinitan perbuŝan kontraŭkoncipan pilolon kaj la nurprogestogenan pilolon. Tipe oni uzas tiajn metodojn antaŭ koitado, sed specifaj formoj efikas en la unuaj tagoj post koitado.
Determini ĉu virino kun unu aŭ pliaj malsanoj, riskfaktoroj aŭ nenormalaĵoj, povas uzi specifan metodon, estas kompleksa demando, kiu foje postulas ekzamenon de la pelvo aŭ santestojn. La Monda Organizo pri Sano publikigas detalan liston de kriterioj por ĉiu tipo de kontraŭkoncipo.
Kontraŭkoncipiloj estas divideblaj en du kategorioj laŭ funkcio:
Naturaj metodoj
La naturaj metodoj kalkulas fekundajn kaj nefekundajn tagojn de virinoj por uzi tiujn lastajn por sendanĝera amoro.
Tiajn metodojn devas uzi la virino, ĉar juna viro ĉiam fekundas. La nura natura metodo uzebla al viro estas interrompita koito, kiu tute ne estas fidinda metodo.
Mekanikaj metodoj
Vira kondomo kaj ina kondomo estas nuntempe la nuraj kontraŭkoncipiloj, kiuj samtempe protektas kontraŭ sekse transdoneblaj malsanoj kiel aidoso.
Hormonaj kontraŭkoncipiloj
Hormonaj kontraŭkoncipiloj funkcias per diversaj mekanismoj depende de siaj enhavoj.
Nuntempe ne troveblas hormonaj kontraŭkoncipiloj viraj. Tamen ĉinaj sciencistoj anoncis en 1979, ke ili sukcese kreis viran pilolon.
Kemiaj kontraŭkoncipiloj
Kemiaj kontraŭkoncipiloj estas plej ofte uzata aldone al pesario. La efiko estas kemia, la kontraŭspermilo, ekz. kupro, neniigas la spermon.
Statistikoj pri kontraŭkoncipiloj
Laŭ statistikoj en Germanio 54 % de ĉiuj paroj uzas kiel kontraŭkoncipilon pilolon, 13,5 % spiralon, 19 % kondomon kaj apenaŭ 7 % malfekundigon. Nur ĉirkaŭ 6,5 % elektis aliajn metodojn.
Por viroj
Krom kondomoj kaj interrompita koito, ekzistas nur unu ofta metodo de kontraŭkoncipo por viroj: vazektomio, malgranda kirurgia procedo en kiu oni tondas la spermoduktojn de la viro, kaj tiam ligas/sigelas ilin tiel, kiel preventas ke spermoj eniru la spermfluidon (elĵetaĵon). Pluraj metodoj estas esplorataj aŭ evoluigataj:
Kial la Katolika Eklezio malaprobas kontraŭkoncipilajn agojn?
La Katolika Eklezio instruas ke la du aspektoj koncernantaj la geedzecan agon – tiu unuiga kaj tiu naska – neniam povas esti disigitaj ĉar tiu ago profunde unuigas la geedzojn kaj ilin igas “kapablaj generi novajn vivojn” (Humanae Vitae, n 12). Nome Dio volis ke la amo inter viro kaj virino estu humane fekunda.
Jam en la pagana mondo tiu kriterio emerĝis: ekzemple, Gaio Musonio Rufo (Diatriba 12) asertas, ke la unikaj ĝustaj seksrilatoj estas tiuj “celantaj al la generado de infanoj […] dum tiuj kiuj cela la nuran plezuron estas malĝustaj”. Ankaŭ Seneko la pli juna (De matrimonio) kaj Epikteto (Diatriboj, III 7, 21: II18, 15-18: III 21, 13) asertas la moralan licecon de la nuraj seksrilatoj celantaj al la generado. (Aliaj citaĵoj vidu ĉe: I. Ramelli, De matrimonio nello stoichismo romano).
(11932) 1993 EP
(11932) 1993 EP estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hitoshi Shiozawa kaj Takeŝi Urata elde Fuĵieda (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Mussidan (stacidomo)
Mussidan estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Mussidan, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Coutras - Tulle (621000).
Kabul Express
Kabul Express (Hindi: काबुल एक्स्प्रेस, Urdu: کابل ایکسپریس) estas filmo el Bolivudo verkita kaj reĝisorita de dokumentfilmisto Kabir Ĥan kaj produktorita de Aditya Chopra sub firmao Yash Raj Films kaj publikigita la 15an de decembro 2006. En la filmo stelulas Arŝad Ŭarsi, John Abraham, la aktoro el Pakistano Salman Ŝahid, la afgana aktoro Hanif Hum Ĵum kaj la usona aktorino Linda Arsenio.
Kabul Express estas la unua fikcia filmo de la reĝisoro Kabir Ĥan kiu antaŭe estis farintaj kelkajn dokumentajn filmojn pri Afganio. Laŭ li mem, Kabul Express estas iome bazita sur liaj espertoj kaj de lia amiko Rajan Kapoor en la post-taliba Afganio.
Homo sovieticus
Homo sovieticus (en latinaĉo „soveta homo”) – laŭ Miĥail Heller la nocio funkcianta komence en Sovetunio kiel difino de laŭvica etapo de evoluo de la homo (Homo sapiens) formiĝinta danke al sukceso de la marksisma socia eksperimento.
Samtempe la nocio komencis funkcii samizdate kiel priskribo de pligrandiĝanta proceso de senmoraligo de komunista socio. En 1982 rusa elmigrinta verkisto kaj sociologo Aleksandr Zinovjev verkis samtitolan libron, ligantan raporton kun provo analizi spiritstaton de rusaj elmigrintoj en Francio „infektitaj” per komunismo. Zinovjev formulis ankaŭ akronimon homosos (ruse: гомосос) laŭ la soveta novparolo. Simila signife termino en la rusa slango estas sovok (ruse: совок). Laŭ Zinovjev „ecoj de la soveta socio estas: nedifineblo, flueco, ŝanĝemo, plursignifeco en ĉio. Ĝi konsistas el ĝelaj unuopuloj kaj mem rememorigas ĵeleon. Tio estas socio de kameleonoj, entute estante giganta kameleono”.
65769 Mahalia
65769 Mahalia estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kantistino Mahalia Jackson (1911–1972), kun eksterordinara voĉo, kiu fariĝis mondfama kiel interpretistino de. La " Reĝino de la Gospelo " turneis internacie kaj estis ofte televide kaj radie elsendita.
Wenzel Parler
Wenzel Parler (naskiĝinta antaŭ 1360 supozeble en Prago; mortinta 1404 en Vieno) estis unu el la plej elstaraj katedralaj arĥitektoj kaj skulptistoj el la familio Parler, filo de Peter Parler. Li verkis interalie en Prago, Nördlingen kaj Vieno.
Unua verkado de Wenzel Parler estas pruvebla por la dua duono de la 1370-aj jaroj en Prago, kie li laboris almenaŭ ĝis 1392 (eble tamen ne kontinue) kaj decide kunkonstruis la katedralon Sankta Vito. En Prago li estas dokumentita kiel Ingegnere Venceslao da Praga. Plej malfrue en 1398, kiam lia pli juna frato Johann Parler ("la pli juna") transprenis la konstruestradon por la katedralo, li forlasis Pragon. Post tio li supozeble verkis pri la konstruado de la preĝejo Sankta Savanto en Nördlingen. Ekde 1400 li reaperis kiel ŝtontajlisto je la katedralo Sankta Stefano en Vieno, kies arĥitekto li fariĝis en 1403. De tie italaj delegitoj volis forvarbi lin al Milano, por ke li tie verku kiel arĥitekto pri la katedralo. En Milano pruveble en 1392 estis Henrico parlér da Gamodia (Gmünd), eble Heinrich Parler la pli juna, kuzo de Wenzel Parler. Wenzel ne plu iris kiel arĥitekto al Milano, li mortis en 1404.
La identeco de la katedralaj arĥitektoj en Prago kjaj Vieno ne senmanke estas dokumentita. Wenzel tiutempe estis oftega nomo en Bohemujo kaj suda Germanujo, kaj la nomo Parler deduktiĝas  de parlier, kio signifas kvazaŭ konstruestro. La tempa sinsekvo same kiel klaraj stilaj paraleloj inter la katedraloj de Prago kaj Vieno verŝajnigas komunan identecon.
Medieș-Râturi
Medieș-Râturi [medieŝ rıturj] (hungare: Órét) estas vilaĝo en Rumanio apartenanta al la komunumo Medieșu Aurit.
Medieș-Râturi situas ĉ. 8 km nord-oriente de Medieșu Aurit, transe de la nacia vojo DN1.
En la censo de 2002 ĉiuj 322 loĝantoj deklaris sin etnaj rumanoj.
Bergen (Limburgo)
Bergen estas municipo en la provinco Limburgo de Nederlando. La municipo kovras areon de 109,42 kvadrataj kilometroj kaj la 1-an de januaro 2014 havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po  homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro de la municipo estas la samnoma loĝloko Bergen.
Figueres
Figueres (prononco en la kataluna: [fiˈʏeɾəz]) estas urbo de la provinco de Ĝirono, Katalunio, Hispanio. Ĝia loĝantaro estas 85,000 homoj.
En la urbo naskiĝis Salvador Dalí, kaj tie troviĝas spektakla Muzeo de li planita, kun diversaj artaĵoj de la pentristo.
Ĝi estas la naskiĝloko ankaŭ de esperantisto Delfi Dalmau.
Tutarabaj koloroj
Ruĝa, nigra, blanka kaj verda estas konsideritaj la "koloroj de tutaraba naciismo". La fonto de la elekto de ĉi tiuj koloroj por simboli ĉiujn arabajn landojn estas en la flago de la Araba Ribelo, kiu estis desegnita de la brita diplomato Mark Sykes aŭ de la ŝarifo Husejn de Hiĝazo.
Jastrzębie-Zdrój
Jastrzębie-Zdrój (jen pole, germane Bad Königsdorff-Jastrzemb) estas urbo en la en 1999 kreita provinco Silezio de la nuna ŝtato Pollando.
Tutarabaj koloroj
La koloroj simbolas malsamajn periodojn de la historio dum la tempo de la profeto Mohamedo kaj la islama kalifujo : blanka la Umajadoj, nigra la nigra flago kaj Raŝidun kaj poste adoptita de la Abasida dinastio , verda la Fatimida dinastio kaj ruĝa la Haŝemida dinastio kaj Ĥariĝismo.
Jastrzębie-Zdrój
Dua mondmilito
Dum la dua mondmilito germanoj fondis en la kuracloko t.n. Urbon de Patrinoj. Fine de la milito la domojn de patrinoj kaj infanajn malsanulejojn oni ŝanĝis al malsanulejoj por germanaj soldatoj.
Tutarabaj koloroj
La kvar koloroj ankaŭ derivita ilia potency de verso de 14a jarcento araba poeto Safi al-Din al-Hilli: "Blanko estas niaj agoj, nigra niaj bataloj, verda niaj kampoj kaj ruĝa niaj glavoj."
Listo de asteroidoj (156001–157000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 156001 ĝis 157000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Tutarabaj koloroj
Ĉiuj tiuj koloroj havas historian tradicion ĉe diversaj arabaj regnoj. La flagoj de Jordanio kaj Palestina Aŭtonomio rekte devenas de la "Araba ribelula flago", kies kolorojn prenis multaj modernaj ŝtatoj.
Listo de asteroidoj (156001–157000)
Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Tutarabaj koloroj
Hodiaŭaj flagoj kun tutarabaj koloroj
Parentezoj indikas adoptodaton.
Aliaj landoj (Egiptio, Jemeno) uzas tiujn ĉi kolorojn escepte de verdo.
Oaĥaka Patrinmontaro
Oaĥaka Patrinmontaro aŭ Oaĥaka Sierra Madre (aŭ tute en hispana : Sierra Madre de Oaxaca), estas montaro en suda Meksiko. Ĝi ekas je Pinto de Orizaba kaj etendiĝas sudorienten tra 300 kilometroj ĝis Terkolo de Tehuantepeko. Pintoj en Oaĥaka Patrinmontaro havas averaĝan altitudon de 2 500 metroj, kun iuj pintoj kiuj superas 3 000 metrojn. La orientaj deklivoj de la montaro estas pli humidaj, kaptante humido-ŝargitajn ventojn ekde Meksika Golfo. Iuj pli sekaj valoj troviĝas okcidente, en la pluvombro de la montaro. La oaĥak-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj situas super altitudo de 1 600 metroj. La humidaj Oaĥakaj montarbaroj troviĝas sub altitudo de 1 600 metroj sur la orientaj deklivoj, super la Veracrucaj malaltaĵoj. Oriente, la kserofita Tehuak-vala arbustaro okupas Tehuakan Valon; nordokcidente, la ĥaliskaj sekaj arbaroj kovras la supran basenon de Santodomingo-Rivero, kiu troviĝas en la pluv-ombro de la Sierra, kaj la sud-pacifikaj sekaj arbaroj, sude laŭlonge de la pacifika marbordo, etendiĝas en la supra baseno de Tehuantepeko-Rivero kaj Oaĥako-Valo.
Loĝantaro kaj urboj
Kulture kaj geografie, Oaĥaka Sierra Madre divideblas en pli etajn montarojn, ĉiu kun unikaj medioj kaj homaj loĝantoj. En la nordokcidento de la subŝtato de Oaĥako troviĝas la Mazateka Sierra, kies altitudo apenaŭ superas 2 600 metrojn. Hejmlando de la mazateka popolo, ĝi enhavas la gravajn urbojn Huautla de Jiménez, Eloxchitlán de Flores Magón, kaj Jalapa de Díaz. Ĝia plej unika pinto, kvankam ne la plej alta, estas Cerro Rabon, la baleno-forma Sankta Monto de la mazatekoj. Sude de Sierra Mazateka troviĝas Sierra de Cuicatlan, montaro kiu subdividas la malaltaĵajn kanjonajn pejzaĝojn de Cuicatlan ekde Sierra Juárez ĝis la okcidento kaj gastigas la kvikatekan popolon. Sierra Juárez estas la hejmlando de la Sierra-zapotekoj kaj naskiĝejo de la sola indiĝena meksika prezidinto, Benito Juárez. La ĉefaj urboj de Sierra Juarez estas Ixtlán de Juárez, San Ildefonso Villa Alta, kaj Villa Hidalgo Yalalag. Norde de Sierra Juárez troviĝas Sierra Ĉinanteka, kie estas ĉinantekaj urboj kiaj Santiago Comaltepec, San Pedro Yolóx kaj San Felipe Usila. Finfine al oriento, kie Oaĥaka Patrinmontaro malsupreniras ĝis Terkolo de Tehuantepeko, troviĝas Sierra Miĥe, kiu gastigas la miĥean popolon, posteulojn de la antikvaj olmekoj el la meksik-golfa marbordo. La ĉefaj miĥeaj centroj estas San Pablo & San Pedro Ayutla, Santiago Zacatepec, kaj Santa María Totontepec, kaj la ĉefa pinto de la areo estas Zempoateptl, la Sankta Monto de la miĥeoj.
DOSbox
DOSBox estas x86 imitilo kiu kreas DOS-an medion por uzi DOS-bazitajn programojn, speciale komputilajn ludojn, kiuj ne bone funkcias en novaj komputiloj kaj ne funkcias ĉe aliaj ne-x86-komputiloj (kiel PowerPC Macintosh). Ĝi ankaŭ ebligas tiajn ludojn funkciigi ĉe aliaj operaciumaj sistemoj kiu ne subtenas DOS-ajn programojn.
Stor-Elvdal
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Atnsjøen, kiun ĝi dividas kun la najbara komunumo Sør-Fron.
Cao Cao
CAO Cao (ĉine 曹操) (naskiĝis en 155 Po-hsien, mortis en 220 Lo-yang) estis la plej grava armeestro fine de la Han-dinastio, ĉina ŝtatulo kaj samtempe bona poeto, grava en la du terenoj.
Lia patro estis adoptita filo de la unua eŭnuĥo de la imperiestra kortego. Cao iĝis generalo el garnizonestro, kiam li superis la tiel nomatan flav-turbanan ribelon. baldaŭ la lando trionpartiĝis dum gvidado de po unu militara estro. Cao regis ĉirkaŭ Lo-yang kaj baldaŭ akiris ĉiun imperiestran antaŭjuron. Oni nomis lian ŝtaton Reĝlando Wei.
Li estis bona taktikulo, ruza, kuraĝa, senatenta fiulo, laŭ la konfuceaj verkoj kaj popolaj legendoj. Tiel priskribas lin eĉ la granda historia romano el la 14-a jarcento, nome la romano de La tri reĝlandoj.
Laŭ la hodiaŭa historiskribo, li estis bona armea estro kaj pragmata ŝtatulo. Post lia morto, la lasta Han-imperiestro abdikis pri la trono je favore al filo de Cao Cao, al Cao Pej, kiu iĝis tiel fondinto de la mallongviva Wei-dinastio (220–266).
Constructor
Constructor estas videoludo de 1997, originale eldonita por DOS personaj komputiloj, kaj poste eldonita por PlayStation kaj Vindoz-native DirectX 3. Ĝi estis kreita de System 3 kaj publikita de Acclaim.
En la ludo, farita el humorecoj, la ludanto kontrolas konstruantan entreprenon ĉe mapo fendita per pluraj kvartaloj, kaj devas sukcesi siajn taskojn por venki la ludon.
La sekva, "Constructor: Street Wars" estis eldonita dum 1999, sed frakasis atingi saman sukceson ol la unua versio.
Riparisto (Repairman)
Li riparas la konstruaĵojn de kvartaloj por ke ili estu sekuraj. Se neniu riparisto estas en kvartalo kaj neniu riparskatolo estas en hejmoj de tiu kvartalo, hejmoj detruiĝos iom post iom dum la tempo (tio dependas de la hejma kvalito kaj tipo de loĝanto), kaj iam eksplodos aŭ bezonos multekostan riparadon
Gangsters
Nur uzebla post kiam la Pizza Parolour esti konstruita, ilia nura ago estas ataki malamikajn rolulojn (aŭ amikan, se vi voli). Unue kun tranĉilo, post ili mortis iujn rolulojn, ili povos havi aliajn plibonajn armilojn. Oni devas fari aferojn por la Mafio, pagata per nivela 3 loĝantoj.
Policano (Policeman)
Policanoj estas uzata por halti agadon de maldezirataj kaj gangsters por detrui kaj ataki hejmojn ĉirkaŭ kvartaloj. Ili bezonas policejon kaj policistojn, kiuj estas idoj de nivela 2 loĝantoj.
Poŝtisto (Delivery Man)
Poŝtisto ne povas esti kontrolita rekte, kaj laboras en la fabriko de ĝeneralaj aferoj. Li metas ĉiujn aferojn kiel arboj, metrostacioj, kaj ankaŭ hejmaferoj se ili ne estas metita per la hejma menuo.
Maldezirataj
Maldezirataj loĝas en specialaj konstuaĵoj, kaj faras pluraj aferojn por kolerigi malamikajn kvartalojn, sed ne pagas renton, iuj taskoj nur uzeblas ĉe meznivela facileco.
Eksteraj ligiloj
http://www.abandonia.com/games/en/369/Constructor.htm
LIS
La vorto havas plurajn signifojn:
Balia tigro
La Balia tigro (Panthera tigris balica), harimau Bali en indonezia, aŭ samong en arkaika Balia lingvo, estas formortinta subspecio de tigro kiu troviĝis sole en la indonezia insulo Balio. Ĝi estis unu el tri subspecioj de tigro troviĝintaj en Indonezio, kun la Java tigro, kiu estas jam same formortinta, kaj la draste endanĝerita Sumatra tigro. Ĝi estis la plej malgranda el la tigraj subspecioj.
La lasta specimeno definitive registrita estis ino mortpafita ĉe Sumbar Kima, okcidenta Balio, la 27an de Septembro, 1937. Tamen, kelkaj aliaj individuoj verŝajne survivis ĝis la 1940-aj kaj eble la 1950-aj jaroj. Tiu subspecio iĝis formortinta pro habitatoperdo kaj ĉasado. Pro la malgrando de la insulo kaj limigita arbara ŝirmado, la origina populacio neniam estis granda.
Esperanta PEN-Centro
Esperanta PEN-Centro estas la esperanto-branĉo de la internacia verkista asocio PEN Club international.
La Esperanta PEN-Centro estis fondita la 27-an de novembro 1991 de Perla Martinelli, István Nemere kaj Giorgio Silfer. La kvara aliĝinto estis Gaston Waringhien.
La 13-a de septembro 1992: En Belinzono (Svislando) la unua Asembleo elektas Nemere prezidanto, Silfer vicprezidanto kaj Judit Felszeghy sekretario. Tiu ĉi Komitato daŭras ĝis 1999, kiam William Auld fariĝas prezidanto kaj Nemere vicprezidanto.
10-a de septembro 1993: En Santiago de Compostela (Hispanio) la PEN-Mondkongreso akceptas la Esperantan PEN-Centron. Kiel asertas la Esperanta PEN-centro, per tio Esperanto estis oficiale agnoskita kiel literatura lingvo fare de PEN. La delegacio konsistis el Perla Martinelli kaj Giorgio Silfer.
De post tiu jaro delegacio de Esperanta PEN-Centro partoprenas konstante en la mondkongreso : Prago, Aŭstralio, Gvadalajaro, Edinburgo, Helsinko, Varsovio, Moskvo, Makedonio... Delegitoj estis, krom la menciitaj, Ralph Harry kaj Ljubomir Trifonĉovski. Krome la centro regule partoprenas en la Internacia Konferenco pri Poezio en Slovenio, kie kunvenas ĉiujare la Paco-Komitato (kies membro ĝi estas), kaj de tempo al tempo en regionaj konferencoj en Katalunio, Makedonio, Budapeŝto kaj Kroatio.
En 1994 la centro organizas tre sukcesan ekspozicion en Budapeŝto.
6-a de junio 1996: Rezulte de la preparlaboro de la PEN-komitato pri Tradukado kaj Lingvaj Rajtoj estas proklamita en Barcelono la Universala Deklaracio de la Lingvaj Rajtoj, kies Esperanto-subskribinto estas Giorgio Silfer.
12-15-a de septembro 1996: Danke al PEN, Esperanto ĉeestas kiel oficiala gasto en la unua itala Literaturfestivalo en Mantuo. Tiuokaze oni lanĉas la projekton de Verkista Domo en la bela renesanca urbo Sabloneto: la klopodo ne realiĝos.
En 1997 la centro kunvokas, kun Esperanto Radikala Asocio, la unuan Forumon por la Esperanta Civito, La Chaux-de-Fonds 1998 08-10.
En 1998 la PEN-membro Manuel de Seabra iniciatis dum la jarkunveno de la Esperantlingva Verkista Asocio en la UK en Montpellier la kandidatigon de William Auld por la literatura Nobel-premio, kun rimarkinda resono en la amaskomunikiloj.
La organo de la Esperanta PEN estas Literatura Foiro. Financan subtenon ĝi ricevis ĝis nun de LF-koop, Pro Helvetia, Mantua Literaturfestivalo kaj privatuloj.
Vidu ankaŭ
Literatura Foiro
Tramelan
Tramelan estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Courtelary kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 4,269 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Tramelan situas ĉe la suda flanko de la Liberaj Montoj proksimume 15 kilometrojn sudokcidente de Bielo sur alteco de 900 m s.m. Tra la komunumo fluas la rivereto Trame, alfluanto de Birs. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Tramelan, kiu urbecan aspekton, la vilaĝetoj Les Reussilles (sur alteco de 1011 m s.m.), Les Gerines (sur alteco de 1038 m m s.m.) kaj Le Cernil (sur alteco de 1005 m m s.m.).
Trafiko
Tra la komunumo pasas la trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Tavannes al Le Noirmont. Krome ekzistas bus- poŝtaŭtolinioj al Glovelier, Saignelégier kaj Saint-Imier.
La komunumo situas ĉe la kantona ĉefvojo 248 de Tavannes al Saignelégier. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16 troviĝas proksimume 3 kilometrojn oriente en Tavannes.
Historio
La unua dokumenta mencio de Tramelan datiĝas de la 25-a de februaro 1178 kiel Trameleins.
Tramelan dum mezepoko apartenis al la kapitolo Saint-Imier, sed dum al epoko de la reformacio ĝi transiris al la princepiskopejo Bazelo. De 1797 ĝis 1800 Tramelan apartenis la la franca departemento Mont-Terrible kaj de 1800 ĝis 1815 al Haut-Rhin. En la jaro 1815 Tramelan estis atribuita de la Viena Kongreso al la svisa Kantono Berno, kaj fariĝis parto de la distrikto Courtelary.
Oberhausbergen
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Man Ray
Man RAY (naskiĝinta 27-an de aŭgusto, 1890 - mortinta 18-an de novembro, 1976) estis Usona artisto kiu pasis la plejparton de sia kariero en Parizo, Francio. Eble plej bone priskribita simple kiel modernisto, li estis grava kontribuinto al ambaŭ la movadoj Dada kaj Superrealisma, kvankam liaj ligoj al ambaŭ estis neformalaj. Plej bone konata en la arta mondo pro lia avangarda fotado, Man Ray produktis ĉefajn verkojn per vario da materialoj kaj sin konsideris pentristo supertute. Li ankaŭ estis fama moda kaj portreta fotisto.
Dum ŝato por la verko de Man Ray preter lia moda kaj portreta fotado estits malrapida veni dum lia vivtempo, precipe en lia denaska Usono, lia reputacio kreskis neŝanĝiĝeme dum la jardekoj ekde tiam. En 1999, la magazino ARTnews nomis lin unu el la dudek-kvin plej influaj artistoj de la dudeka jarcento, citante lian radikalan fotadon kaj ankaŭ "liajn esplorojn de filmo, pentrado, skulptaĵo, kolaĝo, muntado, kaj pratipoj de tio, kio eventuale nomiĝus prezenta arto kaj koncepta arto" kaj dirante, "Man Ray oferis al artistoj, kiuj uzas ĉiujn materialojn, ekzemplon de kreema initeligenco, kiu en ĝia 'serĉo de plezuro kaj libereco,'" - la deklaritaj gvidprinciploj de Man Ray - "malŝlosis ĉiun pordon al kiu ĝi venis kaj marŝis libere tie, kie ĝi emis."
Fono kaj Frua Vivo
Ekde la tempo, kiam li ekallogis atenton kiel artisto ĝis lia morto pli ol sesdek jarojn pli malfrue, Man Ray permesis malmulte da sia fruviva aŭ familia fono esti konata al la publiko, eĉ rifuzinte agnoski, ke li iam havis nomon krom Man Ray.
En realeco, Man Ray naskiĝis Emmanuel Rudzitsky, en la Suda Flanko de Filadelfio, Pensilvanio, en 1890, la plej maljuna infano de freŝdataj Rusaj-Judaj enmigrintoj. La familio eventuale enhavus alian filon kaj du filinojn, la plej juna naskiĝinta mallonge post ili ekloĝis en la Ŭiliamsburga sekcio de Broklino, Novjorkio, en 1897. En frua 1912, la Rudzitsky familio ŝanĝis ilian familian nomon al Ray, nomo elektita per la frato de Man Ray, en reago al la etna diskriminacio kaj antisemitismo ordinaraj en tiu epoko. Emmanuel, kiun oni nomis "Manny" kiel kromnomo, ŝanĝis sian nomon al Man, kaj laŭgrade komencis uzi la nomon Man Ray kiel sia kombinita sola nomo.
La patro de Man Ray estis laboristo en vestaĵ-uzino kiu ankaŭ mastrumis malgrandan tajlorkomercon en la familia hejmo, varbante siajn infanojn ekde frua aĝo. La patrino de Man Ray estis talenta amatora kudristino, kiu kreis la vestaĵojn de la familio de ŝiaj propraj desegnoj. Malgraŭ la deziro de Man Ray malkonektiĝi de sia familia fono, tiu sperto lasis daŭran markon sur lia arto. Tajloraj suĉiloj, gladiloj, kudromaŝinoj, pingloj, fadenoj, teksaĵeroj, kaj aliaj eroj parencaj al vestaĵoj kaj kudrado aperas ĉe ĉiu fazo de lia verko kaj en preskaŭ ĉiu materialo. Arthistoriistoj ankaŭ notis similecon en lia kolaĝaj kaj pentradaj teknikoj al tiuj uzataj en vestaĵ-farado.
Unuaj Artaj Klopodoj
Man Ray montris pruvon esti arte kaj mekanike inklina ekde infaneco. Lia edukado ĉe Gimnazio de Knaboj de 1904 al 1908 provizis lin kun solida fundamento tratado kaj aliaj bazaj artaj teknikoj. Samtempe, li edukis sin kun frekventaj vizitoj al la lokaj artmuzeoj, kie li studis la laborojn de la maljunaj majstroj. Post diplomiĝo de gimnazio, stipendio estis oferita al li studi arkitekturon, sed li elektis alceli karieron kiel artisto anstataŭe. Malgraŭ kiom seniluziigis tiu decido la aspirojn de liaj gepatroj de supren-moviĝo kaj asimilo, ili rearanĝis la modestajn loĝejojn de la familio, por ke Man Ray estu povinta uzi ĉambron kiel ateliero. Li restis dum la venintaj kvar jaroj, laborante neŝanĝiĝeme al sia celo fariĝi profesia pentristo, dum enspezi monon kiel komerca artisto kaj teknika ilustristo ĉe kelkaj manhatanaj kompanioj.
De la daŭrvivantaj ekzemploj de lia verkaro de tiu epoko, aperas, ke li provis plejparte pentraĵojn kaj desegnaĵojn en stiloj de la dek-naŭa jarcento. Li ankaŭ estis avida admiranto de arto de tiu epoko, kiel la Eŭropajn modernistojn li vidis ĉe la galerio "291" de Alfred Stieglitz kaj verkaĵoj de Ashcan School, sed, kun kelkaj esceptoj, ne povis traduki tiujn novajn tendencojn en sian propran laboron. La artajn klasojn li sporade ĉeestis - enhavante iujn ĉe la Nacia Akademio de Desegnado kaj la Ligo de Artstudentoj - estis de malgranda utilo al li, ĝis li varbiĝis ĉe la Lernejo Ferrer dum la aŭtuno de 1912, tiel komencante epokon de intensa kaj rapida arta evoluado.
Novjorkio
En 1915, Man Ray havis sian unuan unuhoman ekspozicion de pentraĵoj kaj desegnaĵoj. Lia unua pra-Dada objekto, muntado titolita "Self-Portrait" ("Sinportreto"), estis ekspoziciita la sekvintan jaron. Li produktis siajn unuajn signifoplenajn fotojn en 1918. En 1913 Man Ray renkontis sian unuan edzinon, Adon Lacroix. Ili geedziĝis en 1914, disiĝis en 1919, kaj formale divorciĝis en 1937.
Dum li loĝis en Novjorko, kun lia amiko Marcel Duchamp, li formis la Amerikan branĉon de la movado Dada, kiu komencis en Eŭropo kiel radikala malakcepto de tradicia arto.
Post kelkaj nesukcesaj eksperimentoj, kaj notinde post la eldono de unika eldonkvanto de New York Dada en 1920, Man Ray deklaris, "Dada ne povas vivi en Novjorko."