cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Placo Széchenyi (Győr)
Vidindaĵoj
Kontraŭ la preĝejo historia muzeo funkcias kaj la domo mem estas la plej bela baroka domo de la urbo, kiun longe la benediktanoj profitis. La ceteraj domoj plej ofte estas loĝdomoj, tamen ornamriĉaj kaj preskaŭ senescepte ili havas balkonojn. Estas menciinde la historia apoteko kaj alia malgranda muzeo.
En la centro kolono pri Maria situas de 1686 memore al fino de la turka dominado en Buda. La alia skulptaĵo prezentas du figurojn de la hungara historio.
24
En la jaro 24 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Saint-Sigismond-de-Clermont
Saint-Sigismond-de-Clermont [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 167 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Sigismond-de-Clermont situas en la sudo de Charente-Maritime, okcidente de Jonzac.
Eleonora de Anglio (reĝino de Kastilio)
Eleonoro de Anglio aŭ Leonora de Anglio (n. la 13-an de oktobro 1162, m. la 31-an de oktobro 1214) estis la edzino de Alfonso la 8-a de Kastilio.
Frua vivo
Ŝi estis filino de Henriko la 2-a de Anglio kaj Eleonoro de Akvitanio, laŭ kiu ŝi nomiĝis. Ŝi naskiĝis en la kastelo de Domfront, Normandio kaj estis baptata de Henriko de Marcy. Ŝia baptopatro estis la kronikisto Robert de Torigni.
Morto
Laŭdire, kiam Alfonso mortis, Eleonoro tiom malĝojis ke ŝi ne kapablis estri la funebron: anstataŭe Berengela tion faris. Ŝi malsanis kaj mortis nur dudek ok tagojn post sia edzo. Ŝi entombiĝis en Abatejo Las Huelgas, fondita de Alfonso.
Gefiloj
Eleonoro kaj Alfonso havis dek du gefilojn:
Civilizekologio
Civilizekologio estas la interdisciplina scienco pri la naturprotektado.
Alex Lopes do Nasciment
Alex Lopes do Nasciment (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Sikimo
Sikimo (सिक्किम) estas federacia ŝtato de Barato en la Himalajomontaro. La ŝtato situas en la norda parto de la lando kaj havas 594,056 (2005) loĝantojn. Ĝi estas la plej maldense loĝata ŝtato de Barato, kaj la dua plej malgranda. Gangtok estas la ĉefurbo kaj la plej granda urbo.
Gumpendorf
Gumpendorf estis memstara municipo ĝis 1850 kaj nuntempe estas urboparto de Vieno en la 6-a Viena urbodistrikto Mariahilf.
Sikimo
Historio
Sikimo estis sendependa ŝtato kiu estis regata de la Chogyal-monarkio ĝis 1975, kiam referendumo, por fari el ĝi la dudekduan ŝtaton de Barato, estis akceptita.
Gumpendorf
Gumpendorf troviĝas en la okcidenta parto de la distrikto Mariahilf. En la sudo ĝin limigas la rivero Vieno, en la okcidento la zono kaj en la nordo la strato Mariahilfer Straße, tio ankaŭ egalas la distriktlimon de Mariahilf. La orienta limo de Gumpendorf situas ĉe Amerlingstraße.
Sikimo
Geografio
La poleksforma ŝtato havas limon kun Nepalo en la okcidento, kun Tibeto en la nordo kaj kun Butano en la sudoriento. La distrikto Darĝiling de la Barata ŝtato Okcidenta Bengalio situas je la sudo de Sikimo.
Glimboca
Glimboca [glimboka] (hungare: Novákfalva) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 2 224 loĝantojn [rumanoj), en 1992 1 931 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skriba estas el 1370. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).
Sikimo
Geografio
Malgraŭ ĝia malgranda areo, Sikimo geografie estas diversa, pro ĝia situo ĉe flankmontaro de la Himalajo. La tereno etendiĝas de tropika en la sudo ĝis tundra en la nordo. Kangchenjunga, la tria plej alta monto de la mondo, situas en Sikimo.
Kafmuelilo
Kafmuelilo estas aparato por pecetigi aŭ pulvorigi la kafgrajnojn.
Sikimo
Loĝantaro
La oficiala lingvo estas la nepala lingvo kaj la dominaj religioj estas hinduismo kaj (Vajrayana) budhismo.
Kafmuelilo
La kutima mana mekanika kafmuelilo konsistas el du muelŝtonoj, inter kiuj interspacon oni povas ŝanĝi per speciala ŝraŭbo. Ju pli ŝraŭbita estas la ŝraŭbo, des pli malgranda estas interspaco inter la muelŝtonoj kaj des pli subtila estas muelaĵo. La grajnojn oni enŝutas tra la funelo inter la du muelŝtonoj, el kiuj unu estas firme fiksita, kaj la dua turniĝas pere de tenilo.
En aŭtomataj kafmueliloj plej ofte aplikiĝas du manieroj de muelo de la grajnoj: pere de tranĉiloj kaj pere de muelŝtonoj. Pluraj kafamantoj asertas ke plej bonan kafon oni povas prepari nur el la grajnoj, muelitaj en mana mekanika kafmuelilo, ĉar dum malrapida muelado la grajnoj ne varmiĝas tiom ege kiom en elektra kafmuelilo kaj ne karbiĝas.
Sikimo
Naturo kaj turismo
La orkideo Dendrobium nobile estas la oficiala floro de Sikimo.
Kafmuelilo
La elektraj kafmueliloj, en kiuj anstataŭ muelŝtonoj aplikiĝas tranĉiloj, funkcias laŭ la principo de miksaparato. La grajnoj en ili dispeciĝas per rapide turnanta tranĉil-helico. La elektrokafmuelilo havas du ĉelojn, el kiuj en unu estas instalita elektromotoro, kaj en la alia estas bovlo por enŝuti la grajnojn kun fiksita ĉe la fundo tranĉil-surmetaĵo. En la bovlon oni enŝutas la grajnojn kaj poste muelas ilin depende de necesa grado de la muelo. Tiu maniero de la muelo ne garantias ĝian egalmezurecon, karbigas parton de la grajnoj kaj kutime estas uzata nur en hejmaj kuirejoj.
Sikimo
Naturo kaj turismo
<br clear=all /br>
Administracia divido
Sikimo estas administracie dividita en kvar distriktoj. Ĉi sube estas listo de la distriktoj, kun la ĉeflokoj inter krampoj:
Kafmuelilo
Sendepende de speco, la kafmuelilon ĉiam necesas purigi disde eroj de antaŭa kafo, kiu, oksidiĝinte, povas malbonigi guston de nova porcio.
Lernolibro pri oftalmologio
Lernolibro pri oftalmologio estas originale esperante verkita libro de d-ro Seiiĉi Kato (誠一加藤, ankaŭ latinliterigita Seiichi Katō), el Japanio, eldonita unuan fojon en 1959 duan fojon en 1963. D-ro André Albault reviziis tiujn unuajn du eldonojn. La nun plej nova, 3-a reeldono publikiĝis en 1994 Buchholz in der Nordheide, Germanio.
La verko estas enkonduko en la okulsciencon, kun ĝisdatigaj piednotoj. Krom anatomiaj priskriboj, ĝi enhavas enkondukon al okulmalsanoj kaj ĝia terapio.
ELNA, la landa asocio de UEA en Usono, pri la libro resumas anglalingve: More than a simple anatomical description of the eye, this book presents insights for diagnosis and therapy for many types of illness and trauma.
Buridano
Johano Buridano aŭ Jean Buridan aŭ latine Iohannes Buridanus naskiĝis en Bethune (Francio) ĉirkaŭ la jaro 1290 kaj forpasis ĉirkaŭ 1358 kaj estis filozofo kaj logikisto majestrante kiel instruisto pri artoj en Parizo, kaj lasis verkojn el kiuj troviĝas elementojn de sciencaj renovigoj validaj kaj fundamentaj ankaŭ hodiaŭ.
Disĉiplo de Vilhelmo de Okkam, li deiĝis el ties pensado kaj ĉirkaŭ 1340 lin publike atakis. Pro tio. laŭ kelkaj historiistoj, sekve la Okkamistoj obtenis ke liaj verkoj estus malpermesitaj kaj tiaj ili restos ekde 1474 ĝis 1481, eble pro liaj neklara doktrino pri la homa libero.
Prifizikaj doktrinoj
Buridano estis la unua subtenanto de la teorio de la impeto, laŭ kiu korpo en movo posedas “impeton” ankaŭ se mankas eksteraj fortoj ĝin puŝantaj. Tiu teorio, kies ekoj oni opinias spureblaj en la verkoj de Johano Filopono de la 6-a jarcento, anticipis almenaŭ parte, la Inertecan principon kiu estos science fiksita en la moderna epoko.
La teorio pri “impeto” de Buridano permesis konsideri superfluaj la “Movantajn Inteligentojn” kiuj en la fiziko inspiriĝinta al Aristotelo rezultis postulitaj por ke daŭrigu la movo de la ĉielaj astroj. Tiu buridana koncepto trovis, konscian motivon en la fakto ke mem elpensis la eksteran spacon vakuan kaj do ne plena je travidebla materio kiel laŭ Aristotelo, nekonscian el la fakto ke li skolastikan filozofion enplektigis en kompleta distingo inter Dio kaj la mondo male al tio kio okazas en aliaj religioj kie pli malpli kuŝas elementoj de animismo aŭ panteismaj.
Certe, per tiu teorio, Buridano allasis fendon al la Filozofio (reale al fiziko multe ligita tamen al metafiziko de Aristotelo) kaj ankaŭ de la jam kritikata “skolastikula” fizika mondvizio. Por tio iuj lin akuzis pri filozofia skeptikismo.
Rilate la formon de la Tero, Buridano estis unu el mezepokaj pensuloj kiuj pensis ke ĝi estas sfera kaj moviĝas ronde de sia akso.
Homaj intelekto kaj volo
Buridano okupiĝis pri analizo de homa volo, kiun li opinias sekvanta la taksadon de la intelekto: aparte kaj konkrete, la volo devigata elekti inter du bonaĵojn konsideritajn samvalorajn de la intelekto si trovus embarasita.
Ekzemplo pri sia teko, kiu tamen ne apartenas al Buridano sed al liaj malŝatantoj de lia penso, estas la fama paradokso de la azeno kiu situanta inter du fojanaj amasoj perfekte egalaj kaj samaltire proksimaj ne scius kiun el la du elekti por ek manĝi... kaj fine mortus pro manko de nutro.
Almenaŭ ŝajne, laŭ li la volo ĝuas malmulto da aŭtonomio kaj pro tio li estis akuzita pri morala determinismo, el kiu li provas forfuĝi allasante ke la volo devas ĉiam elekti la plejbonan flankon.
Katedralo de Przemyśl
La Katedralo de Przemyśl (pole: Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyśl) estas baziliko romkatolika sub patronecoj de Ĉieleniro de Maria kaj de Sankta Johano la Baptisto en Przemyśl, Polujo. Temas pri la episkopkirko de la samnoma arkidiocezo.
Historio
La unua katedralo ekde la revivigo de la diocezo sub episkopo Erik von Winsen en 1375 estis ĝis 1412 ligna preĝejo dediĉita al Sanktaj Petro kaj Paŭlo kaj staris sur la placo apud la nuna Preĝejo Sankta Koro de Jesuo. De 1412 ĝis 1460, ŝtonkonstruita rutena katedralo staris en la korto de Przemyśl-kastelo.
La konstruado de la hodiaŭa gotikstila katedralo komenciĝis en 1495 sub episkopo Mikołaj Błażejowski. Nur la muroj kaj kolonoj pluvivis. La rekonstruo estis kompletigita kune kun la interna dezajno en la unuaj jardekoj de la 16-a jarcento. En 1578 seneskalo Przemyśl Jan Tomasz Drohojowski financis la nunan Kapelon Sankta Sakramento. Pro la konstanta minaco de tataraj kaj vlaĥaj invadoj, la preĝejo estis fortikigita, ĉirkaŭita de muro kaj ekipita per kanonoj. La laboro daŭris entute de 1460 ĝis 1571.
La katedralo ricevis en 1960 de papo Johano la 23-a statuson de basilica minor. En 2014 la kriptoj sub la kirko estis malfermitaj al publiko. La plej valora elemento de la subtero estas la eksteraj muroj de la romanika rotondo de Sankta Nikolao, verŝajne konstruite en 1215 kaj konsistante el ronda navo kaj hufumabsidoj. La sonorilturo, kiu staras apud la preĝejo por la loĝantoj de Przemyśl, ofte funkcias kiel orientilo.
Libermerkata anarkiismo
Libermerkata anarkiismo, aŭ maldekstra libermerkata anarkiismo subtenas la klasikajn liberalajn ideojn de privata posedo kaj libera merkato, kvankam asertante ke tiuj ideoj ege subtenas kontraŭ-korporaciajn, kontraŭ-hierarkiajn, pro-laboristajn sintenojn kaj estas kontraŭ-kapitalisma en ekonomiko kaj kontraŭ-imperiisma en eksterlanda politiko.
Libermerkata anarkiismo tiele estas formo de maldekstra libertarianismo, individuisma anarkiismo kaj liberecisma socialismo, estas asociata kun tiutempaj fakuloj kiaj Kevin Carson,  Roderick T. Long,  Charles Johnson, Brad Spangler, Samuel Edward Konkin la 3-a, Sheldon Richman,  Chris Matthew Sciabarra, kaj Gary Chartier, kiu markas la valoron de radikale liberaj merkatoj, terminigitaj kiel liberigitaj merkatoj por distingi ilin el la komuna koncepto kiuj laŭ tiuj liberecanoj kredis esti ligitaj al ŝtatismaj kaj kapitalismaj privilegioj. Referencata ankaŭ kiel maldekstraj merkataj anarkiistoj aŭ merkat-orientitaj maldekstraj liberecanoj, proponantoj de tiu alproksimiĝo subtenas radikalajn vidpunktojn rilate al kulturaj aferoj kiaj sekso, seksorolo kaj raso.
Smederevo
Smederevo (Смедерево, Szendrő, Semendire) estas urbo en Serbio, en departemento Danuba, kies centro estas. La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo.
Historio
La romianoj fondis tie komunumon Vinceium. La turkoj okupis ĝin en 1413, sed ili ne povis longe teni. Serba despoto Georgo Brankoviĉ konstruis fortikaĵon en 1433, kaj tie mortis en 1457. En 1437 la turkoj ne povis okupi ĝin, ĉar alvenis la hungara armeo, sed la turkoj post 2 jaroj jam havis Smederevon. En 1448 Brankoviĉ tie tenis János Hunyadi en malliberejo, sed alvenis hungara armeo kaj Hunyadi liberiĝis. En 1454 mem Hunyadi forpelis la turkajn sieĝintojn. Dum la batalo en 1494 mortis hungara militestro Paŭlo Kinizsi. En 1512 hungara reĝo Johano Szapolyai (sapojai) ne povis okupi la fortikaĵon, sed en 1688 la turkoj forfuĝis. En 1690 la turkoj longe akiris la fortikaĵon. La Habsburgoj reokupis ĝin en 1789. La serboj okupis ĝin en 1805, fine inter 1941-1944 la germanoj havis ĝin.
The Host (filmo)
The Host (La Gastiganto) estas usona romantika scienfikcia filmo de 2013 adaptita de la samnoma romano de Stephenie Meyer. Ĝi rakontas la historion de juna virino Melanie, kiu estas kaptita post kiam la homa raso estis kaptita de parazitaj eksterteranoj nomitaj "Animoj". Post kiam Melanie estas kontrolita per animo nomita "Wanderer (Vaganto)", Melanie kaj la eksterterano konkuras por kontroli la korpon. Verkita kaj reĝisorita de Andrew Niccol, kun la aktorado de Saoirse Ronan, Max Irons, Jake Abel, William Hurt kaj Diane Kruger. La ekmontro en kinejoj startis la 29-an de marto 2013, la filmo estis ĝenerale malbone ricevita de kritikistoj kaj atingis 63,3 milionojn da dolarojn tutmonde kontraŭ buĝeto de 40 milionoj da dolaroj.
Intrigo
Malgrandaj parazitaj eksterteranoj nomataj "Animoj", kiuj vojaĝas al planedoj por meti sin en gastigantan korpon de la reganta specio de tiu planedo kaj tiel subpremi la konscion de la gastiganto. Opiniante homojn tro perfortaj por meriti la planedon, ili nun preskaŭ sukcese konkeris la Teron. La konscio de la origina posedanto estas forviŝita, sed la animoj povas aliri la memorojn de la gastiganto, la gastigataj korpoj estas identigeblaj per arĝentaj ringoj en siaj okuloj.
Melanie Stryder estas kaptita kaj plenigita per Animo nomata "Wanderer (Vaganto)", al kiu alia animo kun la tasko de "Serĉanto" petis aliri la memorojn de Melanie por scii la lokon kie estas aliaj eskapitaj homoj. La konscio de Melanie tamen ne estis tute forigita; ŝi kaj Wanderer aranĝas internan konversacion kaj debaton inter ili, por fine fariĝi amikoj.
Wanderer rakontas al la Seĉanto ke Melanie vojaĝis kun ŝia frato Jamie kaj ŝia koramiko Jared Howe kun la celo trovi la onklon de Melanie Jeb ie en la dezerto. Wanderer informas ke Melanie daŭre ĉeestas, tiel ke Seĉanto decidas transdoni la korpon de Melanie al alia animo. Pro la konsilo de Melanie, Wanderer eskapas al la dezerto, kie Jeb trovas ŝin kaj portas ŝin al kavernoj ene de monto kie la homoj estas kaŝitaj (ankaŭ Jared kaj Jamie).
Sebastiano del Piombo
Sebastiano Luciani (Venecio, 1485 - Roma, 21-a de junio de 1547), plej konata kiel Sebastiano del Piombo, ĉar li estis okupinta el 1531 la postenon de respondeculo pri la sigeloj el plumbo —piombo en itala— de Vatikano, estis itala pentristo, protektita de Mikelanĝelo kaj unu el plej admiritaj kaj influaj de la Renesanco.
The Host (filmo)
Intrigo
Serĉanto gvidas serĉteamon en la dezerto. Ili vidas nunu el la teamoj de la rifuĝejo tiel Aaron kaj Brandt sinmortigas por eviti kapton. Dum la ĉasado, Serĉanto hazarde mortigas alian animon, kio kaŭzas ke ŝiajn ĉefojn nuligu la serĉadon.
Sebastiano del Piombo
Lia verkaro reprezentas sintezon inter la koloremo de la venecia skolo kaj la monumentaj figuroj karakteraj de la roma pentrarto. Oni povas distingi tri etapojn en lia evoluo: unu venecia etapo, kie la koloremo de liaj verkoj rememorigas pri tiu de liaj unuaj majstroj, nome la pentristoj Giovanni Bellini kaj Giorgione; unu unua periodo roma, al kies urbo li alvenis en 1511 danke al mecenato de la bankisto Agostino Chigi, en kiu li asimilas la stilon de Rafaelo kaj de Mikel-Anĝelo; kaj unu dua periodo roma, post la Rabado de Romo en 1527, en kiu lia pentrarto iĝas pli severa kaj esenca, kongrue kun la spirito de la Katolika Reformacio kiu videblos poste en la politiko de la Koncilio de Trento.
Rohrau (Malsupra Aŭstrio)
Rohrau estas foira komunumo kun 1.536 loĝantoj en la distrikto Bruck ĉe Leitha en Malsupra Aŭstrio (Aŭstrio). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Rohrau estas la naskiĝurbo de la auŝtra komponisto Joseph Haydn.
The Host (filmo)
Intrigo
Jared kaj Kyle moviĝas por mortigi Wanderer, igante Jamie riveli ke la konscio de Melanie estas viva. Jeb kaj Ian akceptas tion, sed Jared rifuzas kredi ĝis li strategie kisas Wanderer, provokante Melanie repreni la kontrolon kaj frapi lin, pruvante al Jared ke ŝi daŭre vivas. Kyle provas mortigi Wanderer sed endanĝerigas sian propran vivon kaj Wanderer fine savas lin. Ian kredas ke Kyle atakis Wanderer kaj rakontas al ŝi ke li havas sentojn pri ŝi. Wanderer koncedas ke la korpo de Melanie estas devigita ami Jared sed ŝi havas proprajn sentojn kaj la paro kisas unu la alian.
Sebastiano del Piombo
Piombo laboris por la plej povegaj gravuloj siaepokaj —bankistoj, nobeloj, ambasadoroj, komercistoj, papoj— kaj influis povege sur aliaj grandaj pentristoj manieristaj —ĉefe sur Bronzino— kaj ankaŭ sur la hispana pentrarto siaepoka. Li elstaris pro siaj portretoj, mitologiaj kaj religiaj pentraĵoj. Multaj el tiuj ekspoziciiĝas ĉe la plej gravaj muzeoj de la mondo.
Rohrau (Malsupra Aŭstrio)
Geografio
Rohrau situas en industria zono en Malsupra Aŭstrio. La teritorio de la foira komunumo ampleksas 20,47 kvadratajn kilometrojn. 8,66 % de la areo estas arbarkovrita. Al Rohrau apartenas la subkomunumoj Gerhaus, Hollern, Pachfurth kaj Rohrau.
Občina Destrnik
Obĉina Destrnik estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 17 komunumoj kovrante areon de 34,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 2554 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Destrnik.
The Host (filmo)
Intrigo
Serĉanto daŭre serĉis Wanderer memstare sed Jeb kaptas ŝin. Wanderer ofertas al Dok la interkonsenton mortigi ŝin kondiĉe de la maniero forigi animojn, kaj ke li poste forigu ŝin de la korpo de Melanie. Dok uzas la teknikon por forigi Serĉanto de ŝia gastiganto el kio ambaŭ pluvivas. Wanderer metas la etan fremdan formon de Serĉanto en spacvojaĝa veturilo, kiun ŝi sendas tiel for de la Tero, ke ĝi ne povos reveni dum multaj generacioj.
(31345) 1998 PG
(31345) 1998 PG estas tre malgranda, meze hela, duopa amora asteroido malkovrita la far'de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
The Host (filmo)
Intrigo
Laca de la multaj vivoj, kiujn ŝi vivis kaj trovante tro dolore postlasi ĉiujn, Wanderer faras ke Dok promesu lasi ŝin morti kiam ŝi estos forigita kaj ne diri al iu ajn. La aliaj intervenas kun Dok, kiu enigas Wanderer en alian virinon, kiu restis cerbe morta post kiam la animo ene de ŝi estis forigita. Nun kun propra korpo Wanderer povas esti kun Ian dum Melanie reunuiĝas kun Jared.
(31345) 1998 PG
Ĝia spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
The Host (filmo)
Intrigo
Kelkajn monatojn poste dum provizo, Wanderer, Melanie, Ian kaj Jared estas kaptitaj. Ili malkovras ke iliaj kaptintoj estas homoj, kiuj malkaŝas ke ankaŭ ekzistas pluraj aliaj homaj grupoj. Ili ankaŭ ekscias, ke Animo kun ĉi tiu grupo helpis al la homa rezisto kiel Wanderer, kaj eble ili ne estas la lastaj Animoj kiuj faras tion.
Občina Destrnik
Loko, priskribo
Ĉe la orienta rando de la urbo fluas la rivero Pesnica. La alteco estas ĉirkaŭ 220 m super marnivelo. Ĝi malrapide levas 386 m en la okcidento.
Neckarsulm
Neckarsulm - prononco, ne kiel mise supozas multaj germanlingvanoj - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
39300 Auyeungsungfan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Au Yeung Sung-fan (歐陽崇勳), pasia kaj engaĝiĝinta edukisto firme kredanto je la povo de la kono. Komencinte kiel instruisto pri historio 34 jaroj antaŭ, li elmontris sian honeston dum 20 jaroj kiel lernejestro.
Občina Destrnik
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Trnovska vas en la nordo, Občina Sveti Andraž en Slov.Goricah kaj Obcina Yuršinci en la oriento, Urba municipo Ptuj en la sudo kaj sudokcidento kaj Občina Lenart en la nordokcidento.
Neckarsulm
<!-- Ĝis nun por tiom mallonga teksto estis multe tro da robote aldonitaj bildoj. Pli bone ol forkomenti estus individue elekti iujn bildojn, meti e-lingvajn priskribojn, eble ankaŭ iom da koncerna teksto, al kiu la bildigo taŭgus...
Rohrau (Malsupra Aŭstrio)
Ekonomio kaj infrastrukturo
Ekster la agrokulturo ekzistis en la jaro 2001 laborlokoj por 47, en agrokulturaj kaj arbarekonomiaj entreprenoj estis 74 laŭ censo de 1999. La nombro de laboruloj ĉe la loĝloko estis 633 laŭ la popolcenso en 2001. La kvoto de laboreco situis je 45,29 % en 2001.
Maĵoro
Maĵoro (lat. maior „pli granda“) aŭ Majora gamo signifas en la muziko tongenron. Je tio la tongenro povas rilati kun unuopaj tonaloj aŭ unuopaj akordoj aŭ ankaŭ signifi unuopan muzikalineon, pri kiu oni povas improvizi per certa tonmaterialo (komp.: Improvizado, Kvintonismo ktp.).
(31345) 1998 PG
Ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido:
Ajvaro
Ajvaro estas gustigaĵo kiu ĉefe konsistas el ruĝaj kapsikoj, melongenoj, salo, planta oleo kaj spicoj. Ĝi ĉefe estas populara en la balkana regiono.
Maĵoro
La maĵoran karakteron markas la intervalo inter la toniko kaj la tercio de gamo (resp. de akordo). Se ĉi tiu intervalo estas granda tercio, tiam temas pri maĵoro. Granda tercio, kiu iras supren ekde la toniko, ankaŭ nomiĝas maĵortercio - tio egalas la distanco de kvar duontonaj paŝoj (por gitaristoj tio estas kvin bindaĵoj, kaj por pianisto kvin klavoj). La kontraŭa nocio al maĵoro estas minoro, kies intervalo egalas la etan tercion (kun nur tri duontonaj paŝoj).
Ajvaro
Ajvaro povas esti manĝata sur pano, kiel aldonaĵo sur sandviĉoj, kiel gustigaĵo por la rostado de viando, aŭ kiel ingredienco por salatoj.
Občina Destrnik
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 17 vilaĝoj:
Desenci, Destrnik, Dolič, Drstelja, Gomila, Gomilci, Janežovci, Janežovski Vrh, Jiršovci, Levanjci, Ločki Vrh, Placar, Strmec pri Destrniku, Svetinci, Vintarovci, Zasadi, Zgornji Velovlek.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:18_x567887.0625_y148695.5_s13_b4
Maĵoro
Pli grava ol la nur formala aspekto estas tamen la sondiferenco. La unuan aŭdimpreson de maĵoro oni ofte priskribas kiel „gaja, hela, klara“, dum kiam oni ofte priskribas minoron kiel „malgaja, malhela, mola“. Tamen tiaj nomigoj estas nur ege nesufiĉaj alproksimadoj al la karakterspano de la tongenro. La kunteksto(najbarharmoniaj, ritmaro kaj frazigo ktp.), en kiu troviĝas muzikalineo aŭ akordo, povas krei tute alian imagon.
Maĵora gamo
Maĵorgamo havas la ŝtupovicon 1-1-½-1-1-1-½ kaj egalas laŭ sia intervalsinsekvo la ionan modalon. Ekde la 16-a jarcento ĝi estas, eĉ antaŭ la minorgamo, la plej uzata gamo de la okcidentuma muziko. Por okcidentuma aŭdo ĝi estas la plej bone konata gamo. La dek du maĵorgamoj nomiĝas laŭ sia respektiva komenca tono (toniko). Tiel ekestas ekz. per la bazaj tonoj C, D, E, F, G, A, B, C la C maĵorgamo.
(31345) 1998 PG
Ĝi pasas iom pli proksime de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,16527 astronomia unuo, aŭ 24,724 milionoj da km.
Maĵoro
Maĵora gamo
Karakterizaj por la maĵorgamo estas la duontonaj paŝoj inter la tria kaj kvara tono samkiel la sepa tono kaj la oktavo. La sepa tono funkcias kiel direktotono. La restaj intervaloj de la maĵorgamo estas plentonaj paŝoj.
Sur pianoklavaro la blankaj klavoj, komencantaj per C, rezultigas C maĵorgamon:
1743 Schmidt
1743 Schmidt estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, fotita la de la usona astronomo Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar en la kadro de la Palomar–Leiden survey. La estis senditaj en Nederlandon kaj ekzamenitaj de Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld en la observatorio de Leiden.
La nomo de la asteroido honoras la germanan astronomon Bernhard Schmidt, eltrovinton de la Schmidt-teleskopo.
Maĵoro
Minorparalelo
Kun ĉiu maĵortonalo ekzistas paraleltonalo en minoro, ankaŭ nomita minorparalelo aŭ relativa tonalo, kiu enhavas la samajn tonojn (kaj per tio ankaŭ la samajn antaŭsignojn). La minorparalelo tamen komencas etan tercion pli malalte (ekz. C maĵora – a minora). Per tio ekestas la sinsekvo de ŝtupoj tipa por minoro.
Krom la minorparalelo de maĵortonalo ankaŭ ĉiu maĵorakordo havas minorparalelon, la paralelakordon, same preskaŭ ĉiu improvizadogamo (komp. Kvintonismo). Jen ankaŭ ĉiu minorparalelo estas etan tercion pli malalta ol sia maĵorparalelo.
Minorvarianto
La variantotonalo de maĵortonalo male komencas per la sama toniko (ekz. C maĵora – c minora), havas tamen pro la sinsekvo de ŝtupoj, diferenca en minoro, aliajn antaŭsignojn. La minorvarianto do situas en la kvintociklo tri ŝtupojn pli malalte ol la baza maĵortonalo: tiel ekzemple E maĵoro havas kvar diesojn, e minoro tamen nur unu.
Vidu ankaŭ: Kvintociklo
Maĵora trisono
La tonoj de maĵorakordo (vd. ankaŭ akordo) estas la toniko, la granda tercio kaj la kvinto. Tiuj tonoj egalas la unuan ŝtupon (= unua tono, do la primo), la trian ŝtupon (granda tercio) kaj la kvinan ŝtupon (kvinto) de la samnoma maĵortonalo.
Lotus Software
Lotus Software estis firmao, produktanto de komputilaj programoj, nun parto de IBM. Ĝia plej sukcesa produkto estis la tabelkalkulilo Lotus 1-2-3.
Maĵoro
Maĵora trisono
Por la muzika praktika gravas scii, ke oni povas formi per la tonprovizo de maĵortonalo tri maĵorajn trisonojn, nome sur la unua, kvara kaj kvina ŝtupo de maĵortonalo.
Se oni en la supra tabelo konsideras ankaŭ la duontonajn paŝojn inter la plentonaj paŝoj, oni povas relative facile dedukti, kial la sep tonoj de maĵortonalo ebligas la formadon de nur tri maĵoraj trisonoj. (Ĉiun linion de la sekva tabelo oni povas bildigi al si kiel eltranĉaĵo de pianklavaro kun nigraj klavoj. La trisonaj tonoj tie estas nigre markitaj.) Ĉiu linio komencas per la toniko de la respektiva trisono.
Lotus Software
En la 1990-aj jaroj oni asertis, ke la usona sekreta servo National Security Agency (NRA) devigis Lotus malfortigi la ĉifran algoritmon en Lotus Notes. Efektive en 1996 montriĝis, ke Lotus Notes kunsendas parton de la ŝlosilo (24 el 64 bitoj) kun la mesaĝo, sed ĉifritan per ŝlosilo, kiun konas nur NRA. Tiel NRA bezonas "krakigi" nur 40 bitojn, kio ne estas problemo.
Maĵoro
Akustikaj bazoj de maĵorakordo
Simplige ni diru, ke laŭ nia naturo ni estas normigitaj je la suprotonaro. Unuopajn tonojn, kiuj konvenas al la sonspektro de suprotonaro, oni perceptas kiel unuecaj sonoj. Se la unuopaj tonoj tamen tre diferenciĝas de l' sonspektro, tiam oni perceptas ilin kiel diferencaj sonoj.
En la supratonaro la maĵora trisono egalas la tonojn de la 4-a ĝis 6-a ordo. Se oni ludas malaltan tonon A, tiam kunsonas serio da supratonoj. La 4-a, 5-a kaj 6-a tonoj de ĉi tiu supratonaro (A + C# + E) rezultigas kune la trisonon A maĵora.
La 3-a, 4-a kaj 5-a tonoj (E + A + C#) samkiel la 5-a, 6-a kaj 8-a tonoj (C# + E + A) estas invertadoj de la maĵora trisono.
Maĵorakordon oni do povus interpreti kiel alproksimado al la supratonaro.
Multaj verkoj tenataj en minoro (ekz. de Bach) finiĝas pro tio kun maĵorakordo, ĉar tiu ĉi povas pli bone krei la harmonian pacon deziratan por perfekta finefiko: minortercio dissonus kontraŭ la 5-a tono de la suprotonaro sonanta super la toniko.
Variadoj
Same kiel ja maĵoro kaj minoro pregas niajn aŭskultkutimojn, ankaŭ ekzistas muzikaj konceptoj, kiuj diferencas de la grupigo en maĵoro kaj minoro. (ekz. plentona gamo; dekdutonismo; blusgamo)
Dujara planto
Dujara planto estas angiospermo kiu bezonas du jarojn por kompletigi sian biologian vivciklon. Dum la unua jaro la planto kreskigas foliojn, tigojn, kaj radikojn ( vegetalajn strukturojn ), tiam ĝi komencas periodon de dormo tra la pli malvarmaj monatoj. Kutime la tigo restas tre mallonga kaj la folioj estas apud la grundo, formante rozeton. Multaj dujaraj plantoj postulas malvarmo-traktado, aŭ vernalizon, antaŭ ol ili povas flori. Dum la sekvanta printempo aŭ somero, la tigo de la dujara planto forte longiĝas, aŭ "saltas". La planto tiam floras, produktante fruktojn kaj semojn antaŭ ol finfine morti. Estas malpli da dujaraj plantoj ol staŭdoj kaj ol unujaraj plantoj.
Sub ekstrem-severaj klimataj cirkonstancoj, dujara planto povas kompletigi sian vivciklon en tre mallonga periodo ( ekzemple tri aŭ kvar monatoj anstataŭ du jaroj ). Tiu estas sufiĉe komuna ĉe legomo- aŭ floro-plantidoj kiuj estis elmetitaj al malvarmaj cirkonstancoj, aŭ vernalizitaj, antaŭ ol esti plantitaj en la grundon. Tiu agado faras ke multaj normale dujaraj plantoj estas traktitaj kiel unujaraj plantojn en iuj areoj.
El ĝardenista vidpunkto, la statuso de planto kiel unujara planto, dujara planto, aŭ staŭdo ofte dependas de ejo aŭ celo. Dujaraj plantoj kiuj estas kultivitaj por la floroj, fruktoj aŭ semoj kreskigendas dum du jaroj. Dujaraj plantoj kultivitaj por manĝeblaj folioj aŭ radikoj estas traktitaj kiel unujaraj plantoj. Se normale dujara planto estas kultivita sub ekstreme severaj cirkonstancoj, ĝi estu traktita kiel unujara planto ĉar ĝi ne transvivos la vintra malvarmo. Analoge, unujara planto vegetanta sub tre favoraj kondiĉoj povas prezenti sukcesegan semopropagadon, tiel ke ĝi ŝajnas esti dujara aŭ plurjara planto. Veraj dujaraj plantoj nur unufoje floras, dum staŭdoj floras ĉiun jaron ekde matureco.
Ekzemploj de dujaraj plantoj estas petroselo, lunario, folibeto, barba dianto, karoto, kaj iuj alceoj ( Alcea aŭ Althaea ). Plantobredistoj produktis unujarajn kulturvariojn surbaze de pluraj dujaraj specioj kiuj jam floras la unuan jaron ekde semo, ekzemple digitalo kaj Matthiola incana ( brasikacoj ).
Referencoj
בוטניקה - מונחים
Araŝ Labaf
Li vivis en Teherano ĝis la 10-jariĝo, kiam la familio translokiĝis al Upsalo antaŭ loĝi en Malmö kvin jarojn pli malfrue. Lia unua muzikalbumo, Araŝ, estis lanĉita en junio 2005, post fini la universitatajn studojn. Liaj kantoj Boro Boro kaj Temptation (kun Rebecca Zadig) estis sukcesaj en multaj landoj de Eŭropo. Li ankaŭ kantis kun la rusa muzikgrupo Blestjaŝĉje (Блестящие) Восточные сказки.
Araŝ partoprenis kune kun AySel en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 reprezentante Azerbajĝanon gajnante la trian pozicion.
Clifford Brown
Clifford Brown (naskiĝis la 30-an de oktobro 1930 en Wilmington, Delavaro; mortis la 26-an de junio 1956 en Bedford, Pensilvanio) estis usona trumpetisto de ĵazo.
Vivo
Brown ricevis unua instruon pri trumpetludado de sia patro kaj ludis ekde 1945 en la lerneja bando de sia gimnazio. Ekde 1948 li studis ĉe la Ŝtata Kolegio je Delavaro. Samtempe li komencis muziki en la ĵazklubejoj de Filadelfio, kie li konatiĝis kun renomaj muzikistoj de la bibopa mondeto, ekz. kun Kenny Dorham, Max Roach, J. J. Johnson, Benny Golson kaj Fats Navarro. Navarro rimarkis la egan talenton de Clifford Brown kaj kuraĝigis lin fariĝi muzikisto. En 1949 Brown transiris al la Ŝtata Kolegio je Marilando, kiu esis renoma pro sia bona muzikfako, plue ludis tamen foje en ĵazklubejoj. Nur Dizzy Gillespie motivigis lin plene sindediĉi al ĵazo. En 1952 Brown faris kun la ritmenblusa bando de Chris Powell sian unuan diskon. Sekvis dungitecoj ĉe Lou Donaldson kaj Tadd Dameron. En 1953 lin dungis Lionel Hampton, kiun li en la sama jaro akompanis dum lia koncertaro en Eŭropo. Dum ĉi tiu tempo ili verkis kun tre diversaj ensembloj multajn sonregistraĵojn en Stokholmo kaj en Parizo. En 1954 li gajnis la renoman konkurson de la ĵaza fakrevuo Down Beat. Li fondis kune kun Max Roach ensemblon, kiu baldaŭ establiĝis kiel unu el la plej bonaj malmolbopaj bandoj. La 26-an de junio 1956 Clifford Brown perdis sian vivon pro aŭtoakcidento survoje al koncerto. Kun li mortis pianisto Richie Powell kaj ties edzino Nancy, kiu ŝoforis la aŭton.
Luterana hungara preĝejo (Brașov)
Luterana hungara preĝejo estas eklezia konstruaĵo en Rumanio, en urbo Brașov (ĝis Traktato de Trianon la oficiala hungara loknomo estis Brassó).
Historio
Longe la hungaroj havis komunan luteranan preĝejon kun la germanoj en la urbo. La aparta hungara preĝejo estas uzata ekde 1783, kiel la unusola hungara luterana preĝejo de la urbo. En 1886 oni dekretis en tiu preĝejo fondon de hungara luterana diocezo. Inter 1932-1948 la preĝejo disponis pri hungarlingva lernejo. Inter 1992-1998 oni konstruis kvaretaĝan domon por eklezia centro kie ofte okazas diversaj ekleziaj aranĝajoj.
Konstruaĵo
La simpla preĝejo havas 1 navon kaj 1 turon. Apud la preĝejo tombejo de luteranaj hungaroj situas.
Casalciprano
Casalciprano estas komunumo de Italio.
Baugé
Baugé estas malaperinta franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Baugeois.
Ĝi nun formas parton de Baugé-en-Anjou.
Redemptorista monaĥejo (Heiligenstadt)
La Monaĥejo Sankta Klemento (germane: Redemptoristenkloster St. Klemens) estas klostro de la redemptoristoj en Heilbad Heiligenstadt, Germanujo.
Historio
En 1919 venis la unuaj redemptoristoj al Heiligenstadt kaj starigis en 1920 la t.n. Domon Sankta Klemento. En 1925 oni metis la fundamentan ŝtonon por la nuna klostro kaj la apuda preĝejo. Taskoj iliaj estis ĉefe la misio ene de la komunumoj sed ankaŭ konfesprenado. Dum la lastaj jaroj antaŭ la Turniĝo ĝi dependis rekte al la Apostola Seĝo ĉar senpera kunlaboro kun la provinco ordena de Kolonjo jam ne eblis pro politika obstrukco.
Monaĥejo kaj bibliotekego
La monaĥejo faritis inter 1925 kaj 1927 fare de la arĥitekto Adam Weinhag laŭ stilo novbaroka imitanta modelojn el Sicilio. Ĝi estas el regiona konkokalko kaj konsistas el: Enestas grava teologia biblioteko en pluretaĝa halobiblioteko kun du galerioj. Loko estas por ĉ. 20 miloj da libroj; ili akiritis en la kuro de la jardekoj per aĉeto, donaco, translokigo ene de la ordena kongregacio (en la 1920aj jaroja ekz. el Luksemburgo, Glanerbrug/Twente, Geistingen, Aachen, Trier kaj Bochum). Laŭ la intenco de la heiligenstadt-oj mem ĝi havu la karakteron de kleriga biblioteko kaj por plipraktikigi la uzon la libroj estas troveblaj strikte laŭfake (bibliothecae ordo librorum constitutorum ratio). La komunumo paroĥuja Sankta Gerardo havas propran, etan bibliotekon. Malgraŭ la malmultaĝeco de tiu ĉi biblioteko trovas ene 3541 malnovaj libroj (kio egalas al 17 procentoj de la kompleta libraro), jene: 2 inkunabloj; 15 latinlingvaĵoj el la 16a jarcento; 24 volumoj el la 17a jarcento (el kiuj 19 latinlingvaj kaj unu franclingva); 127 volumoj el la 18a jarcento (el kiuj 48 latinlingvaj kaj 3 franclingvaj); 3375 volumoj el la 19a jarcento (el kiuj 307 en latina lingvo kaj 146 en la franca). Sume plej gravas germanlingvaĵoj. Ankaŭ la kroma enmonakeja kapelo menciindas. La Klemento-domo, konstruita provizore, post la finfaro de la monaĥejo uzitis kiel ejo por spiritaj kaj edifaj ekzercoj.
Gerardo-kirko
La klostra kirko estas ekde 1964 normala kirko por la Gerardo-komunumo. Kolonaj etaĝo dividas la preĝejon en mezan navon kaj du flankajn navojn. Turkonstruo malgraŭ planoj ne plu efektivigitis; ene estas baroka altaro kaj bela ambono. La orgenon faris en la 1930aj jaroj fare de la firmao Krell el Duderstadt; ĝin novbaroke ŝanĝis en la 1960aj jaroj Gerhard Kühn el Merseburg.
(17676) 1997 AG1
(17676) 1997 AG1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Juliska Keleti
Juliska Keleti [juliŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keleti Juliska estis hungara operetkantisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Lampel Júlia, ŝiaj nomvariantoj pro geedziĝoj estis Keleti-Delmar Julie, Fullerné Keleti Juliska, Fullerné Kelety Juliska.
Júlia Lampel naskiĝis la (la biografioj havas eraran naskiĝjaron!) en Miskolc, ŝi mortis la  en Novjorko.
Biografio
Juliska Keleti devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en Akademio pri Teatro en 1901. Ŝi komencis sian aktoran karieron en la ĵus fondita migra teatra kompanio de Sándor Krémer. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Magyar, populara kabaredo, Gaja Teatro. Spite la sukcesojn ŝi translokiĝis al Usono, kie ŝi daŭris sian teatran karieron same kun sukcesoj. En 1924 ŝi estis gastaktoro en Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis dufoje (duafoje en 1928), ŝi naskis filinon en 1908.
Muzeo ĉe la Rivero
Muzeo ĉe la Rivero ( MAS – Museum aan de Stroom) estas nova muzeo en Antverpeno, kiu malfermiĝis en majo 2011. Ĝi troviĝas en la malnova haveno en kvartalo Eilandje (Insuleto). Ĝi estas 62 metrojn alta kaj do nova orientiĝopunkto en la urbo.
Estiĝo
En 1998 la estraro de Antverpeno decidis konstrui novan muzeon pri la urbo, la haveno kaj la navigado sur Hanzastedenplaats (placo de la hansaj urboj). Tie oni intencis montri la kolektojn de la Folkloromuzeo kaj de la Ŝtata Muzeo pri Mara Navigado. Sur la oka etaĝo oni planis montri la ampleksan kolekton Janssen pri antaŭkolumba arto. Unuafoje aŭdiĝas la nomo MAS.
En 1999 oni lanĉis arkitekturan konkurson. El 55 projektoj oni elektis 5 laŭreatojn. Gajnis la staplo de Neutelings-Riedijk-arkitektaro. En 2000 la loĝantaro koniĝis kun la projekto pere de movebla enkontenera ekspozicio kaj la disdono de aldona informgazeto. La urbestraro komisiis la konstruadon al AG Vespa. La surfaco de la muzeo estas 1.350 m2 en areo de 14.500 m2.
En 2007 oni decidis ankoraŭ aldoni la kolekton de la Etnografia Muzeo Antverpeno kaj la oficejon pri Naciaj Heredaĵoj. La ekstera parto de la Nacia Muzeo pri Navigado kun veraj ŝipoj kaj la heredaĵoj rilate al la haveno, kiuj nun troviĝas en la mara parko, ne transloĝiĝos al MAS.
En la 14a de majo 2010 finiĝis la muzeoplaco, laŭ koncepto de Luc Tuymans kaj projekto de Jan van Haute. La muzeo mem enireblas de la 14a de majo 2011.
Hanzehuis
Kie nun troviĝas MAS, antaŭe estis Hanzehuis (hansa domo) aŭ Oosterhuis (orienta domo), kiu havis duoblan grandecon de MAS.
Ĝi konstruiĝis en 1564 kaj estis grava simbolo pri la ekonomia bonfarto de Antverpeno en la 16a jarcento. Ĝi finiĝis en kvar jaroj sub gvido de Cornelis Floris de Vriendt, kiu – kelkajn jarojn pli frue - jam projektis la urbodomon de Antverpeno. Ĝi ankaŭ ekhavis la saman stilon kiel la urbodomo. Ĝi imponis, ĉar kvinetaĝa sur areo de 80 je 62 metroj. La germanaj komercistoj uzis la gigantan kelon kaj la teretaĝon kiel magazenon, dum la etaĝoj servis kiel kontoroj kaj loĝejoj. Pro la Bildodetruo en 1566 kaj la postaj kvereloj ĝi ne longe servis. Precipe post la konkero de Antverpeno per la hispana vicreĝo en 1585 multaj germanaj komercistoj forlasis Antverpenon. La hansa domo ne plu funkciis kiel komercejo kaj fariĝis sinsekve militista kazerno, militista hospitalo kaj eĉ protestanta preĝejo.
En 1794 Napoleono tie lokigis siajn soldatojn. Li fosigis la cirkaŭajn Willemdok kaj Bonapartedok (Vilhelmodokon kaj Bonapartodokon). En 1880 la urbo fariĝis proprietulo kaj alikonstruigis la domon al grenmagazeno. Ankaŭ tiu funkcio ne longe daŭris. En 1893 ĝi forbrulis. La damaĝoj estis tiom grandaj ke necesis malkonstrui ĝin. Oni rekonstruis alian grenmagazenon kun la nomo Tyteca. Sed tiun oni nun malkonstruis por establi MAS.
25
En la jaro 25 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Blankaj Karpatoj
Blankaj Karpatoj (Bílé Karpaty, Biele Karpaty) estas geomorfologia tutaĵo kaj montaro troviĝanta sur ĉeĥa-slovaka limo.
Karakterizo
La plej granda montopinto estas Granda Javorino (970 m), proksime de kiu troviĝas praarbaro kun kreskaĵoj de acero, fago kaj frakseno. Apud Granda Javorino estas en Blankaj Karpatoj ankoraŭ 4 pluaj naŭcentmetraj montoj - Chmeľová (925 m), Jelenec (925 m), Granda Lopeniko (911 m) kaj Kobylinec (911 m).
Ĝi apartenas en akvokolektan areon de riveroj Moravo kaj Váh, kiuj enfluiĝas en Danubon. El geomorfologia vidpunkto la geomorfologia tutaĵo Blankaj Karpatoj estas konsisto de Karpatoj, konkrete de subprovinco Eksteraj Okcidentaj Karpatoj kaj de regiono Slovakaj-moraviaj Karpatoj.
La centraj partoj de la montaro estas protektitaj en la slovaka flanko Protektita pejzaĝa regiono Blankaj Karpatoj, al kiu poste sur la ĉeĥa flanko ligas la ĉeĥa PPR Blankaj Karpatoj. Inter la plej vizitata rimarkindaĵo apartenas Vršatské bradlá, Červený Kameň, burgo Lednica aŭ unikaj floremaj herbejoj.
Akvaro
Plimulto de la teritorio de Blankaj Karpatoj apartenas al akvokolekta areo de riveroj Váh kaj Moravo. La plej grandaj alfluantoj de Váh estas ĉi tie:
En Moravon el la regiono enfluiĝas:
Protektitaj pejzaĝaj regionoj
La centraj partoj de la montaro estas en la slovaka flanko protektitaj en Protektita pejzaĝa regiono kaj en la ĉeĥa flanko en PPR Blankaj Karpatoj.
La protektita pejzaĝa regiono Blankaj Karpatoj estis establita la 3-an de novembro 1980. La suma arreo de la protektita regiono estas 715 kvadrataj kilometroj kaj ĝi situas en supermara alteco 175 – 970 m. PPR trafas distriktojn Hodonín, Uherské Hradiště kaj Zlín. En la jaro 1996 ĝi estis envicigita en liston de biosferaj rezervejoj de UNESCO.
Ĝenerala Gubernio
La nomo Ĝenerala Gubernio aŭ Ĉefgubernio (Generalgouvernement; Generalne Gubernatorstwo) rilatis al teritorioj de la iama Dua Pola Respubliko, kiujn inter 1939 kaj 1945 Tria Regno militokupis kaj ne rekte enigis en la teritorion de la Germana Regno, samkiel al la tie starigitaj administraj strukturoj sub ĉefguberniestro kaj nazia funkciulo Hans Frank kaj ties vicguberniestro Arthur Seyß-Inquart kun sidejo en Krakovo. Ĝi entenis komence areon de 95.000 km² kaj estis pligrandigita la 1-an de aŭgusto 1941 per la antaŭe sovetunie okupita Distrikto Galicio de la iama Dua Pola Respubliko je 142.000 km².
Proklamo de la Ĝenerala Gubernio flanke de Tria Regno estis malkonkorda al la internacia juro (konvencio de Hago el 1907) kaj konsekvence eksterleĝa. Tial la gubernio estis subjekto nek de internacia juro nek de publika.
Genezo
La koncepto krei Ĝeneralan Gubernion havas siajn radikojn en la ideo de Mitteleuropa, kiun estis kreontaj marionetaj ŝtatoj, en tio Pola Reĝlando sub politika ekonomia kaj militista kontrolo de Tria Regno.
Regopovoj de ĜG la 8-an de aŭgusto 1940 informis ke la Pola Ruĝa Kruco povas daŭrigi sian protektan-sanitaran agadon kaj inform-registran - dum la periodo ĝis aprilo 1943 estis 7070 laborantoj, kiuj prizorgis 2 mln da personoj (invalidoj, vidvinoj kaj orfoj post soldatoj, deportitoj).
Administra disdivido
Surbaze de dekreto de Adolf Hitler de la 12-a de oktobro la Gubernio estis fondita la 26-an de oktobro 1939. Konsistanta el 4 partoj: Ĉiu po 10-13 distriktoj, kies oficiala lingvo estas la germana, kaj la pola nur permesebla, kun la ĉefurbo en Lodzo.
20.11.1939: Germanoj disdividis ĜG per dogana limo kun la ceteraj polaj enkorpigitaj teritorioj
Jóhanna Guðrún Jónsdóttir
Jóhanna Guðrún Jónsdóttir (naskiĝis la 16-an de oktobro 1990 en Kopenhago, Danio) estas islanda kantistino pli konata per ŝia artista nomo Yohanna.
Ĝenerala Gubernio
Administra disdivido
1.11.1941: ĜG nuligis doganan kaj polican limon kun la Distrikto Galicio kaj oni nuligis Tagon de Ĉiuj Sanktuloj
Hatje Cantz
Hatje Cantz - germane Hatje Cantz Verlag - estas germanlingva libroeldonejo. Ĝi fondiĝis en 1947 je la nomo Verlag Gerd Hatje kaj havas sian centran oficejon en Ostfildern apud Stutgarto.
La eldonisto Gerd Hatje en 1945 ricevis licencon malfermi eldonejon por noveloj kaj romanoj de la monda literaturo, sian firmaon li nomis Humanitas Verlag. En 1947 ĝi ricevis la nomon Verlag Gerd Hatje kaj iom post iom iĝis unu el la gvidaj germanaj eldonejoj pri antikva arto, arto de la 20-a jarcento, fotografio, arkitekturo kaj dezajno. Plia fokuso estas espoziciaj katalogoj de internaciaj artaj muzeoj. En 1990 li vendis la eldonejon al la presejo Dr. Cantz’sche Druckerei. Komence la eldona serio tenis la ĝisnunan eldonejan nomon, sed en 1997 ĝi ŝanĝiĝis al la nomo Hatje Cantz.
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Ĝenerala Gubernio
El kroniko de reprezalioj
1939
1940
1941
1942
1943
1944
Jóhanna Guðrún Jónsdóttir
Ŝi estis elektita en 2009 por la reprezentado de Islandio en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 okazinta en Moskvo, Rusio. Ŝi atingis la duan pozicion per la kanto "Is it true?". Ĉi tiu kanto estis originale kantata en la angla sed Yohanna poste kantis ŝin en aliaj lingvoj sub aliaj nomo kiel en la hispana Si te vas, aŭ en la franca Si tu sais.
Jacques Prévert (Tramtransporto en Parizo)
La nomo Jacques Prévert omaĝas al franca poeto Jacques Prévert, kies nomo estis donita al apuda avenuo.
Briquenay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Nikolaj Berdjajev
Nikolaj BERDJAJEV (Николай Александрович Бердяев; la — la ) estas rusa kristana filozofo.
Plejgrade mia metafiziko estas esprimita en la libro Sperto de esĥatologia metafiziko (1941)''. Mia filozofio estas filozofio de spirito. Kaj spirito por mi estas libero, krea akto, persono, interkomunikado en amo. Mi asertas primarecon de libero super estado. Estado estas sekundara, ĝi jam estas determinado, neceseco, jam estas objekto. La antaŭuloj de mia ideo, de mia filozofio de libero estas Kant, Jakob Böhme kaj Dostojevskij kiel metafizikisto.'' Memekkono, ĉap. 11.
Vrchbělá
Vrchbělá estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělá pod Bezdězem sur loko de pereinta municipo (Neudorf) en distrikto Mladá Boleslav, sur suda rando de eksa armea spaco Ralsko, pro kies fondo la municipo pereis. La loko situas proksimume 2 km nordokcidente de Bělá pod Bezdězem. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. Daŭre ĉi tie en la jaro vivis. La setlejotroviĝas en rivervalo de regione signifa rivereto Bělá, kiu fontas en la norda parto de la vilaĝo.
Vrchbělá estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 12,92 km². La devena katastra teritorio de la pereinta municipo estis ankaŭ Vrchbělá, sed ĝi havis je unu trionon pli grandan areon. Ĝis la jaro 1950 Vrchbělá apartenis en eksan distrikton Mnichovo Hradiště. Al la municipo apartenis ankaŭ pereinta domaro Nová Hospoda.