cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amonia borano
Apliko
Amonia borano estas diskutita kiel rezervaĵo por hidrogengaso kiel fuelo por veturilo. La hidrogeno liberiĝas pro varmigo, kie ĝi transformiĝas unue al (NH2BH2)n kaj al (NHBH)n. Ĝia hidrogenrezerva denso estas pli granda ol tiu de likva hidrogeno.
Funabaŝi
Funabaŝi (船橋市 [funabaŝi -ŝi]; Hepburn:Funabashi-shi ;Kunrei Hunabasi-si) estas la urbo, kiu situas en la nord-okcidenta parto de Gubernio Ĉiba. Ankaŭ ĝi situas najbare de la urbo Ĉiba, ĉefurbo de la samnoma Gubernio Ĉiba, kaj Tokio, japana nacia ĉefurbo. Funabaŝi estas la 2-a plejgranda urbo en Ĉiba gubernio, kaj la urbo estas la Kerna Urbo laŭ la Loka Aŭtonoma Juro.
Deveno de la nomo de Funabaŝi
Laŭ la legendo, kiam Jmato-Takeru, la princo de tre malnova Imperiestro (Ten-no), konkeris la orientan regionon de Japanio kaj venis tie ĉi, li vicigis ŝipojn (Fune, 船) kaj faris la ponton (haŝi, 橋) sur la ŝipoj por transiri riveron. Tiu tipo de ponto estas nomata 'funabaŝi', tial jen la loko estis nomata kiel nun.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Funabŝi estas
Lajos Tichy
Lajos Tichy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Tichy debutis en 1947 en malgranda klubo en Budapeŝto. Li estis membro de Budapest Honvéd FC inter 1953–1971. En tiu periodo li ludis 320-foje kaj trafis 247 golojn, eĉ li estis hungara ĉampiono dufoje kaj estis golreĝo kvinfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1955 kaj 1971 71-foje kun 49 goloj. Li estis trejnisto (ankaŭ de Honvéd) inter 1971-1989. Li edziĝis trifoje.
Milita muzeo de Tesaloniko
La Milita Muzeo de Tesaloniko (Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης) estas militista muzeo en Tesaloniko, Centra Makedonio,
Tesalonika Milita Muzeo malfermis siajn pordojn al la publiko en Oktobro de 2000. Ĝi estas endomigita en la konstruaĵo desegnita de arkitekto Vitaliano Posseli kaj konstruita inter 1900 kaj 1902.
Priskribo
La konstantaj kolektoj montras eventojn, kiuj estis vojkruciĝo en moderna greka historio de la komenco de la 20a jarcento ĝis la liberigo de Grekio for de germanaj fortoj ĉe la fino de la dua mondmilito. Ili inkluzivas fotojn de la tempoj, de greka armeo, de aera forto kaj mararmeaj uniformoj, armiloj de la greka armeo, kopioj de artilerio kaj ŝipoj, laboroj de arto, ŝtonaj gravuraĵoj, mapoj, pentraĵoj, poŝtkartoj kaj similaj aĵoj de la armeoj de aliaj Balkanaj landoj.
Ĉi tiuj elmontraĵoj donas superrigardon pri la Balkanaj Militoj, la unua mondmilito, Azia Malgranda Kampanjo, la Grek-itala Milito, la Batalo de la Fortikaĵoj en orienta Makedonio, la Batalo de Kreto, la Okupo kaj la Rezisto, la parto ludita de grekaj fortoj en Aliancita ago en Nord-Afriko, Italio kaj Normandio, kaj finfine la liberigo de la fortoj de okupo.
Aldonante al ekspoziciaj spacoj, la Milita Muzeo havas amfiteatron, diversuzan halon kaj bone-stokitan bibliotekon de skribaĵoj pri historio kaj milito. Cetere, ĉiuj eldonoj de la Ministerio de Defendo, Departemento de Militista Historio kaj Milita Muzeo estas vendataj en la muzea butiko.
Cory Doctorow
(17-a de julio 1971 en Toronto, Kanado —) estas kanada-brita juda verkisto de sciencfikcio, blogisto, prelegisto kaj ĵurnalisto. Li subtenas fleksebligon de kopirajtaj leĝoj kaj eĉ publikigis plurajn el siaj libroj uzante la Krean Komunaĵon-permessistemon por kelkaj verkoj, kaj fikcia kaj malfikcia. Liaj laboro ofte temas pri kontrolado en la socio teknologia kaj la rilato inter homoj kaj teknologio. Li estas laborinta por kaj kiel profesoro vizitanta en la Universitato de Suda Kalifornio.
Fikcio
, la unua romano de publikiĝis je januaro en 2003 kaj estis la unua romano publikita kiel -permesa verko. La permesilo rajtigis legantojn disdoni la version ciferecan se ili ne profitis mone kaj ne sur ĝi bazis novajn verkojn. La du verzioj, kaj la papera kaj la cifera, samtempe publikiĝis.
Je marto en 2003, , republikiĝis kun nova permesilo, kiu permesas bazi novajn verkojn sur ĝi (kiel fanfikcio), sed daŭre malpermesas mone profiti. Sekveca rakonteto, nomigita Truncat, publikiĝis je Salon.com je aŭgusto 2003. La aliaj du romanoj de uzas samajn permesilojn de, kiuj malpermesas bazi novajn verkon sur ĝi kaj pri ĝi mone profiti, sed permesas disdonadon. Ĉiuj havis kaj ciferan kaj paperan verzion publikitan samtempe.
En Esperanto aperis
Estas Esperanta traduko de la romano Little Brother traduktita de Edmund Grimley Evans kun la titolo "Malgranda Gefrato". La teksto estas publikiga en retejo kiu permesas ŝanĝi la seksajn pronomojn de la teksto laŭ onia plaĉo.
En 2023 la Esperanto-Asocio de Britio lanĉas samtempe du versiojn de la esperanta traduko. La du tradukoj de Edmund Grimley Evans nomiĝas Malgranda frato (en klasika Esperanto) kaj Malgranda sibo (en tute seksneŭtrala lingvaĵo).
Preĝejo Sankta Johano (Caen)
La Preĝejo Sankta Johano (Église Saint-Jean) estas la paroĥa preĝejo de kvartalo Saint-Jean en Caen. La preĝejo estis klasita de la Historiaj monumentoj en 1840.
La unua loko de diservo, dediĉita al la Sankta Johano la Evangeliisto, estis fondita en la 7-a jarcento sur romia vojo transiranta la marĉojn de la pli malalta valo de rivero Orne; ĉi tiu akso liganta Augustodurum (Bayeux) al Noviomagus Lexoviorum (Lisieux) poste fariĝis Strato Exmoisine, nun Strato Saint-Jean. En 1954-1956, monolitaj sarkofagoj faritaj el ŝtono de Caen estis malkovritaj dum konstru-laboro en la preĝejo. Ili atestas pri la probabla ekzisto de malgranda nekropolo laŭ la romia vojo kaj oratorio fondita apude. El ĉi tiu antaŭ-romanika sanktejo, restas nenio.
AEL
La vorto havas plurajn signifojn:
Spontankoncerto
Spontankoncerto aŭ improvizad-kunsido (angle: jam session aŭ jamming) estas senĝena kunmuzikado de ĵaz-, blus-, hiphop- aŭ rok-muzikistoj, kiuj normale ne ludas kune en bando.
Spontankoncertoj en ĵazo
Spontankoncertoj estis gravegaj por la tuta ĵazevoluo – ekz. dum la fruaj 1940-aj jaroj renkontiĝis multaj svingmuzikistoj (parte el ĵazbandegoj, parte el pli malgrandaj ensembloj) en Minton’s Playhouse en Harlemo, por spontane kaj improvize koncerti post meznokto. El ĉi tiuj renkontiĝoj je fruaj matenhoroj ekestis bibopo kaj per tio la bazo por la tuta moderna ĵazo.
Pri la ĝusta termino
La origina angla termino por spontankoncerto, kiuj ja ekestis en Usono, estas jam session (de jam: ĵargone por „improvizi“ kaj de session: „kunsido“, „evento“). Tio signifas do improvizkunsido, ankaŭ taŭga esperanta vortigo, kvankam tiu ĉi neglektas la aspekton, ke ĝi okazas antaŭ publiko. Ĉar la angla vorto jam ĉefe signifas "marmelado", Bertilo Wennergren proponas la vorton "marmeladi" por spontankoncerti, sed pro la signifo de "marmelado" ĝi estas erarige kaj do maltaŭgas.
Lujza Szathmáryné Farkas
Lujza Szathmáryné Farkas naskiĝis la  1818 en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Ŝi mortis la 1893 en Budapeŝto.
Biografio
Patro de Lujza Szathmáryné Farkas estis aktoro, tial ŝi aĝis 3, kiam ŝi debutis en teatro. Ŝi frue orfiĝis, tial ŝi uzis en teatro nomon de la edukaj gepatroj ’’Alojzia Horváth’’. Ŝi neniam lernis, ŝi restis analfabeto. Kiel junulino ŝi aktoradis preskaŭ ĉie en la tiutampa Hungara reĝlando, en 1828 jam en Pest (urbo). En 1833 ŝi estis jam unuaranga aktoro. En la sekva jaro ŝi edziniĝis, tial ŝi ekuzis la nomon Lujza Szathmáryné Farkas. En 1844 ŝi aliĝis al Nacia Teatro. Ŝi partoprenis en Hungara revolucio de 1848, ŝi portis la nacian flagon, kiam la revoluciuloj iris al Buda. Post falo de la revolucio ŝi kaŝiĝis. En 1851 Ŝi denove edziniĝis kaj ŝi ricevis rolojn en teatro de Kolozsvár. Baldaŭe ŝi estis migranta aktoro ĝis 1857, tiam ŝi denove apartenis al Nacia Teatro.
Moŝe Safdie
Moŝe Safdie, CC (14-an de julio 1938 en Haifa, hodiaŭ Israelo) estas arĥitekto kaj urbokonstruisto.
Fajfcistikolo
La Fajfcistikolo (Cisticola lateralis) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Moŝe Safdie
Biografio
Kiel junulo, li translikiĝis kun sia familio al Montrealo, Kanado. Tio ne plaĉis al li, ĉar li estis cionisto kaj socialisto. Li studis en la McGill University en Montréal (Kanado) arkitekturon kaj studis poste ĉe Louis Kahn. En la unuaj jaroj post la studado, li laboris por buroo de Sandy van Ginkel. En 1967, kaim ŝi estis 29 jarojn aĝa, li konstruis ĉe Expo 67. La Projekto Habitat 67 igis lin mondkonata. Li reiris en 1967 al Israelo, kie li laboris pri la trakonstruo kaj rekonstruo de la Jeruŝalema Malnova Urbo. Safdie vivas ankaŭ hodiaŭ tie, havas israelan kaj kanadan ŝtatanecon.
Fajfcistikolo
Tiu specio estas ĝenerale bruna pli ruĝecbruna en flugiloj kaj vosto kaj hela en subaj partoj ĉefe en gorĝo kiu estas blanka kaj gonflebla dum kanto, kiu nomigas la specion simila al fajfo.
Moŝe Safdie
Biografio
Li iĝis en 1976 profesoro ĉe la Harvarda Universitato. En proksime al tio, en Somerville (Massachusetts), li malfermis sian arkitekturan buroon, dum filialoj ekzistas en Toronto kaj Jeruŝalemo.
En 2019 li estis premiita la Wolf-Premio pri Artoj.
Kalia tioantimonato
Kalia tioantimonato aŭ kalia kvartioantimonato estas neorganika salo konsistanta je tri atomoj de kalio, unu atomo de antimono kaj kvar atomoj de sulfuro. La oksida nombro de la antimono estas +5 kaj la substanco povas esti konsiderata derivaĵo de la hipoteza kvartioantimonata acido aŭ H3SbO4.
La tioantimonatoj estas saloj analogaj al antimonatoj kie la kvar atomoj de oksigeno estas anstataŭitaj per kvar atomoj de sulfuro. Tioantimonatoj ordinare uzatas en laboratorio kiel kemiaj reakciantoj.
Hortezuela de Océn
Hortezuela de Océn [orteZŬEla deoZEN] (Fruktoĝardeneto de O.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 50 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,51 loĝ/km².
Situo
Hortezuela de Océn situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la norda parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1093 m super marnivelo; je 99 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 19,89 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°57′08″N 2°24′58″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 50, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Hortezuela de Océn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Hortezuela de Océn kie oni falis al la nunaj 50.
17408 McAdams
17408 McAdams estas tre malgranda, treege hela asteroido de la interna asteroida zono, do ano de la hungaria familio.
Formikenoj
Formikenoj, formicinae, estas subfamilio ene de formikedoj kiu enhavas formikojn de meza evolua disvolviĝo. Oni ne konfuzu ĝin kun formortinta subfamilio de formikedoj nome formiciinae (formicienoj).
17408 McAdams
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geedzoj kaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Formikenoj
Formikenoj retenas kelkajn primitivajn tratojn, kiel estado de kokonoj ĉirkaŭ pupoj, la ekzisto de simplaj okuloj en laborformikoj, kaj malmulta tendenco al malpliigo de pedipalpa aŭ antena segmentado en plej parto de specioj, escepte en subteraj grupoj. Ekstrema modifo de makzeloj estas rara, escepte en la genroj Myrmoteras kaj Polyergus. Tamen, kelkaj membroj montras konsiderindan evoluan progreson en kutimoj kiel sklavigo kaj simbiozo kun radiko-manĝantaj hemipteroj. Krome, ĉiuj formikenoj havas tre malgrandajn pikilojn kaj grandajn veneno-rezervujojn, kun venenglando, specializita (unike inter formikoj) por la produktado de formiata acido.
17408 McAdams
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jim V. McAdams, kiu optimumigis la trajektoriojn de kosmoŝipoj ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins. Li planis trajektoriojn por NEAR Shoemaker, depost la inicia fazo de la programo Discovery de la NASA en 1989 ĝis la surteriĝo en 2001 sur 433 Eroson.
Formikenoj
Ĉiuj membroj de la grupo formikenoj "havas unu-segmentan peciolon en la formo de vertikala skalo". La anuso estas en la fino ĉirkaŭita de haretoj. Tiu formikoj ne pikas sed eligas sian venenon.
Sistematiko
<!-- videble sen amaso da ruĝaj ligiloj, sed nevideble eblu rapide kontroli ĉu iu paĝo intertempe kreiĝis (atentu ke ligilo "Wilsonia (ant)" neniam funkcios ĉi tie!) -->
Gruyères
La franclingva nomo Gruyères - prononco laŭ sistemo IFA []- povas aludi al
Gruyères Gruyères Gruyères
NGC 3108
NGC 3108 (aliaj indikoj — ESO 435-32, MCG -5-24-19, AM 1000-312, PGC 29076) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Auboué
Auboué estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aubouésiens.
Chocholná-Velčice
Situo
Chocholná–Velčice situas en valo de rojo (Váh preterfluas), laŭ traira flankovojo. Trenčín troviĝas je 5 km-oj.
Historio
Dum la historio estis tie 3 vilaĝoj. Ĝis Traktato de Trianon la subaj komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Vilaĝoj Nagytarajos kaj Kistarajos unuiĝis en 1943, Velčice aliĝis al la duopo en 1960. En 2001 vivis en Chocholná–Velčice 1639 homoj, (1613 slovakoj).
Nagytarajos
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencieto okazis pri la vilaĝo en 1396, la nomo aperis en 1481 en formo "Naghhoholna". En 1784 loĝis tie 439 vilaĝanoj (80 familioj) en 65 domoj, en 1828 137 vilaĝanoj en 18 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagytarajos 867 homoj, (plejparte slovakoj).
Velcsőc/Velčice
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1345 laŭ tiama hungara ortografio "Welchycz". En 1784 loĝis tie 379 vilaĝanoj (65 familioj) en 61 domoj, en 1828 426 vilaĝanoj en 62 domoj.En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Velcsőc 372 homoj, (plejparte slovakoj).
Bierfarejo De Halve Maan
Bierfarejo De Halve Maan (La Duona Luno), ankaŭ konata kiel Bierfarejo Henri Maes, estas malgranda bierfarejo en la belga urbo Bruĝo. Estas la lasta funkcianta bierfarejo de la urbo. Menciinde estas ke ĝiaj sinsekvaj estroj havis la personan nomon Henri.
Historio
En 1856 Henri Maes, kun helpo de sia onklo kanoniko Petrus-Johannes Maes, akiris domon kun la nomo La (Duona) Luno je Walplein. La urba katastro jam en la 16-a jarcento mencias bierfarejon kaj domon kun tiu nomo en tiu loko. Henri modernigis la bierfarejon sed daŭre produktis la tradician bieron malklaran kaj acidan, faritan laŭ procedo de alta fermentado, konserveblan nur dum mallonga tempo, liveritan nur en bareloj.
Liaj filoj Henri II kaj Achère transprenis la bierfarejon post la morto de Henri I en 1867. Henri II en Brito lernis la plej novajn teknikojn kaj aplikis ilin en Bruĝo. Li konstruis maltejon kaj produktis anglatipajn bierojn kiel Stout kaj Pale Ale. Instalo de moderna vaporkaldrono en 1883 kreskigis la produktadon. En 1905 Achère kaj Henri II mortis; la vidvinoj plu ekspluatis la bierfarejon.
En 1919 ĝin transprenis Henri III. Li lernis la metion en Germanio kiu en tiu epoko havis gvidan rolon en bierfarado. Tie li ekkonis la procedon de malalta fermentado kaj decidis ekprodukti tiajn bierojn en Bruĝo. En 1928 li instalis novajn malvarmigilojn kaj lanĉis pils-bieron Bock. Ekde la 1930-aj jaroj li ankaŭ produktis limonadon kaj similajn trinkaĵojn. Ĉio per ĉevalĉaroj kaj poste per kamionoj estis liverita hejmen kaj al la propraj trinkejoj en Bruĝo kaj la ĉirkaŭanta regiono. Henri III transprenis najbaran bierfarejon kaj konsiderinde pligrandigis la instalaĵojn. Tiam la tuto ekhavis sian nunan formon.
Dum la 1950-aj jaroj ankaŭ Henri IV (7-a de novembro 1925 - 27-a de januaro 2015) ekaktivis. La vendoj forte kreskis kaj la hejmliverado restis la ĉefa atuto. Tamen, la vivcirkonstancoj ŝanĝiĝis kaj aperis la ĉiovendejoj. Malgranda loka bierfarejo ne kapablis vendi tra tiaj distribukanaloj.
En 1981 Henri IV, kun sia filino Véronique, lanĉis specialan fortan bieron Straffe Hendrik, okaze de la inaŭguro de statueto de Sankta Arnoldo, patrono de la bierfaristoj. "Hendrik" estas la nederlanda versio de la franca "Henri", la nomo de la sinsekvaj estroj. "Straffe" proksimume signifas "forta", sed povas rilati al persono, al la alkoholaĵo aŭ al io alia. Estis granda sukceso kaj la biero iĝis la ĉefa produkto. Dum la 1980-aj jaroj parto de la konstruaĵoj malfermiĝis al la publiko kiel manĝejo kaj trinkejo. La Walplein ja troviĝas en la turisma kvartalo de la urbo. Tamen, la bierfarado estis transprenita de Riva el Dentergem. La produktado en Bruĝo cesis en 2002.
Xavier Vanneste, filo de Véronique Maes, post ĝisfunda modernigo in 2005 rekomencis la bierfaradon. Li lanĉis novan bieron Brugse Zot ("Bruĝa Frenezulo", laŭ la moknomo de la bruĝanoj). En 2007 li reakiris la rajton por produkti Straffe Hendrik. La vendoj kreskis kaj la kapacito plurfoje estis pligrandigita. Kiam la bruĝa Bierfareja Muzeo en 2005 devis forlasi sian ejon, ĝi trovis lokon en la keloj de De Halve Maan.
Pro spacomanko, la enboteligo kaj distribuado de la biero nun okazas ekster la urbocentro.
Spiralo de perforto
Spiralo de perforto aŭ ciklo de ago-reago okazas kiam al perforta ago, la atakito respondas per pli granda perforto. La ekatakanto tiam defendas sin per eĉ pli da perforto.
Invertita kruco
Invertita kruco estas tre grava simbolo en romkatolikismo, ĉar ĝi estas simbolo de Sankta Petro.
Ĝi ankaŭ uziĝis kiel kontraŭkristana simbolo en ekzemple satanismo.
Spiralo de perforto
Tiu teorio ne pravas se la potenculoj kapablas limi sian respondon laŭ justo aŭ nur kontraŭ ekatakantojn. Tiam, la revolucianoj povas ne agnoski la realon kaj stagni en senelira perforto. Perforto estas la nura celo de la grupo.
Invertita kruco
Romkatolikismo
Lau Origeno Petro krucumiĝis invertite. La tradicio unue aperas en la "Martirio de Petro", fragmenta teksto trovita en, sed eble antaŭ ol, la apokrifaj Petro-aktoj. Oni kredas laŭ tradicio ke Petro petis ĉi tiun formon de krucumado ĉar li sentis ke li estis malinda por esti krucumita samkiel Jesuo. Tial iuj romkatolikanoj uzas la krucon de Petro kiel simbolo de malfiero kaj malindeco komparata al Jesuo.
Spiralo de perforto
Pacismaj revolucianoj uzas alian strategion. Al perforto, ili respondas neperforte, ahimse. Tiel akra kontraŭbatalo pravigas la revolucion kaj eĉ malfortigas kaj dubigas la potenculojn.
Invertita kruco
Romkatolikismo
La papo estas la postsekvanto de Petro kiel episkopo de Romo laŭ romkatolikismo kaj ortodoksismo. Tial la papeco ofte signifiĝas per simboloj kiuj ankaŭ simbolas Petron — ekzemple la ŝlosiloj de ĉielo, aliekzemple la petra kruco.
Spiralo de perforto
Vidu ankaŭ Mao Zedong, avangardismo, Lenino, Malvarma milito, atenco.
Invertita kruco
Satanismo
Oni kredas en satanismo ke la invertita kruco estas simbolo de Satano. Kelkaj satanismanoj uzas la signon sincere, sed ĝi ankaŭ uziĝas kiel provo por ofendi. Multaj evangelianoj nur konas la signon kiel kontraŭkristanan simbolon kaj malŝatas la simbolon, eĉ se katolikoj uzas ĝin.
Giorgi Maisaŝvili
Giorgi (Gia) Maisaŝvili (kartvele გიორგი [გია] მაისაშვილი; naskiĝis la 24-an de novembro 1967 en Tbiliso — 24-a de februaro, 2018) estas kartvela politikisto, gvidanto de la „Partio de Estonteco" ekde oktobro 2007. Masaiŝvili estis ekonomia konsilanto kaj politika aspektigisto de Miĥeil Saakaŝvili dum la Revolucio de Rozoj en 2003, sed baldaŭ poste iĝis opoziciano.
En januaro 2008 Maisaŝvili kandidatiĝis por prezidentaj elektoj kaj iĝis la sesa inter la sep kandidatoj, ricevinte 0,78% de la voĉdonoj.
SV Darmstadt 98
La asocio Sportverein Darmstadt 1898, mallonge SV Darmstadt 98, estas germana sporta kaj aparte futbala klubo en la urbo Darmstadt de la federacia lando Hesio. Kiel la nomo indikas, ĝi fondiĝis en 1898. Klubaj koloroj estas bluo kaj blanko, kaj la simbolo estas heraldika simbolo de blanka irida floro sur blua fono, germane nomata Schwertlilie, tiel ke la klubanoj ofte nomas sin "die Lilien", "la iridoj". La klubo aparte konatas pro sia unua vira teamo de futbalo, kiu dum parto de sia historio havis aktivan rolon en la unua germania ligo de futbalo, sed ekde 1993 estis kompare nesukcesa, kaj nur en junio 2014 de la tria nacia ligo denove avancis al la dua nacia ligo, kaj en junio 2015 plu al la unua ligo. Sed la klubo havas teamojn ankaŭ en pluraj aliaj sportaj disciplinoj, de viroj kaj de virinoj, de plenaĝuloj kaj de junuloj en diversaj aĝgrupoj.
Kronprinco
Kronprinco estas kutima titolo por la (vira) heredonto de reĝa aŭ imperia seĝo en monarkio (se li estas filo de la aktuala monarko - ekz-e Franz Ferdinand de Aŭstrio-Este estis tronheredonto, sed ne "kronprinco").
Kronprincino estas kutima titolo por:
En Eŭropo, ĝenerale la plej maljuna infano (kiel en Svedio, Belgio, Norvegio kaj Nederlando) aŭ la plej maljuna filo de la nuna monarko (Unuiĝinta Reĝlando, Hispanio, Danio, k.a.) havas tiun rolon, sed en arabaj monarkioj, ekzemple, la reguloj pri vico povas malsami kaj la kronprincan titolon povas haviĝi pro merito aŭ pro tio, ke iu ne estas konsiderata minaco al la nuna monarko; en tiaj okazoj, homoj ekhavintaj la titolon povas ankaŭ perdi ĝin, se ĝi doniĝas al alia ano de la reĝa familio.
En kelkaj landoj, la kronprinco aŭ heredonto tradicie ankaŭ havas apartan nobelan titolon, ekzemple:
8709 Kadlo
8709 Kadlo estas malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido, klasigita kiel amora asteroido, tie estas ankaŭ terrenkonta.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la usonaj geedzoj kaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la eskima diino de la tondro : Kadlu. Origine ŝi estis knabino, kiu ludis tiel brue, ke ŝiaj gepatroj diris al ŝi, kaj al ŝiaj fratinoj ke ili iru ludi eksteren. Ili faris, kaj ili elpensis ludon en kiu Kadlu saltis sur kavan glacion, kaŭzante tondran sonon. Transportita al la ĉielo, la diino vivas en domo el balenaj ostoj malproksime en la okcidento. Aliaj legendoj diras, ke Kadlu faris tondrobruon kunfrotante sekajn haŭtojn de foko, aŭ kantante.
Orbito
Kvankam ĝia nuna tera MOID estas 0,280236 astronomia unuo (41,922 milionoj da km), tiu distanco malgrandiĝos en la estonto pro gravitaj perturboj de ĝia orbito.
Ĝi pasas multe pli proksima de Marso:
Dolná Tižina
Situo
Dolná Tižina situas laŭ traira flankovojo. Žilina troviĝas je 17 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1439 en formo "Chysina". En 1598 oni komputis tie 23 domojn kaj muelejon. En 1784 1226 vilaĝanoj (212 familioj) loĝis en 205 domoj, en 1828 898 vilaĝanoj loĝis en 340 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsótizsény 794 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolná Tižina 1194 homoj, (1191 slovakoj).
Minton’s Playhouse
Minton’s Playhouse estas ĵazklubejo kun drinkejo en la unua etaĝo de Hotelo Cecil en la strato ''210. West 118.'' en Harlemo (Novjorko). En 1938 tenorsaksofonisto Henry Minton malfermis la klubejon, kiu estas precipe fama pro siaj spontankoncertoj komence de la 1940-aj jaroj, kiuj ludis gravan rolon je la ekesto de bibopo, kaj je kiuj partoprenis muzikistoj kiel Thelonious Monk, Kenny Clarke, Charlie Christian kaj Dizzy Gillespie.
(19722) 1999 VU47
(19722) 1999 VU47 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Maria Theresia Ahlefeldt
Maria Theresia AHLEFELDT (la 16-an de januaro 1755 – la 20-an de decembro 1810) estis dana, (origine germana), komponisto kaj pianisto. Ŝi estas konata kiel la unua virina komponisto en Danio.
Vivo
Maria Theresia estis filino de la Princo Alexander Ferdinando von Thurn und Taxis (1704-1773) kaj lia tria edzino la Princino Maria Henrietta Josepha de Fürstenberg-Stühungen (1732-72).
Maria Theresia pasigis sian junaĝon ĉe la Regensburga kortego de sia patro, kiu estis konsiderata tre artama homo. La princa domo havis floran muzikan kaj teatran vivon. En tiu kultura kaj muzika etoso, la familio alternis inter franca kaj itala operoj, kaj ankaŭ germana teatro, kiu surscenejigis teatraĵojn, baletojn, pantomimojn kaj kantajn verkojn.
Maria Theresia kaj ŝiaj fratinoj estis konataj pro siaj pianludado kaj muzikemo. La simfonio trovita en la kortega biblioteko indikas, ke Maria Theresia jam komponis en siaj adoleskaj jaroj. Tamen ne estas informoj pri ŝia muzika edukado, sed laŭ ŝiaj verkoj oni povas aserti, ke ŝi posedis solidan muzikan scion.
Je sia 17 jaraĝo ŝi estis fianĉigita al princo Jozefo de Fürstenberg, fianĉiĝo kiu daŭris kvar jarojn kaj rompiĝis kiam ŝi havis amaferon kun la Princo Filipo de Hohenlohe, kun kiu ŝi deziris geedziĝi kontraŭ la opinio de sia familio, kiu ne permesis konkretigi ŝian volon. Tamen post kelkaj jaroj ŝi devis batali per pli drastaj rimedoj por certigi sian rajton edziniĝi al kiu ŝi deziris. Spite la familiajn protestojn kaj dramajn eventojn, ŝi fuĝis al Prago por geedziĝi (1780) kun la dana Grafo Ferdinand de Ahlefeldt-Langelandia (1747-1815). Ŝi estis devigata fuĝi por eviti areston, ĉar geedziĝi kontraŭ la volo de la familio estis tiam konsiderata krima ago.
La paro devis translokiĝi al Ansbach, kie la edzo akiris la postenon de Kortega Marŝalo kaj Teatra Direktoro. En la Ansbacha kortego, Maria Theresia Ahlefeldt partoprenis amatorecan teatran ensemblon, gviditan de la angla Lady Craven. Ŝi verkis libreton kaj ŝi mem aktoris en komika opero en du aktoj “Frenezo, aŭ kia rakonto!” (La Folie, ou quel Conte!). De la sama periodo estas konata ankaŭ la kanto ‘Jura agado’ (Klage) por soprano, piano kaj fluto.
Post 12 jaroj en la Ansbacha kortego ili translokiĝis al Kopenhago, kie la edzo estis dungita kiel Kortega Marŝalo kaj Direktoro de la Reĝa Dana Akademio de Sciencoj. Ŝi komponis kantaton por la muzikklubo Harmonien kaj plurajn verkojn por la teatro. Ŝia plej granda muzika sukceso estis la muziko por opera baleto en kvar aktoj de la baletmajstro Vincenzo Galeotti “Telemako sur la insulo de Kalipso” (1792). Ĝi restis en la repertuaro dum 20 jaroj; ankaŭ estis presita en germana kaj dana eldonoj, kaj kiel memstaraj pianludaj pecoj.
Maria Thelesia Ahlefeldt estis konsiderata de siaj samtempuloj kiel escepte talenta amatora komponistino kaj pianisto. Kiel nobelulino ŝi ne povis atingi la statuson de profesia artisto, tamen pro ŝia nobela naskiĝo, ŝia supera kultura edukado, kaj ŝia geedziĝo al nobelulo kun intereso en muziko kaj teatro, ŝi povis porti sian kreivan muzikan talenton multe pli kaj rikolti pli grandan publikan atenton ol virinoj ĝenerale en ĉi tiu epoko.
La malgranda kolekto de entute naŭ konataj verkoj de Maria Theresia Ahlefeldt enhavas ekzemplojn de kelkaj el la plej popularaj kantoj de tiu tempo: baletan muzikon, kantludojn, komikan operon, simfonion, kantaton, ĉambran muzikon kun kantado, kaj solludan kantadon kun piano kaj fluto. La verkoj atestas, ke ŝi komponis kun bona scio, zorgo kaj sento de la simpla kaj sentema stilo kiu estis populara tiutempe.
Elektrokemio
Elektrokemio estas la scienco de reakcioj, kiuj okazas sur la interfaco de elektrona konduktanto (la elektrodo, kiu povas esti el metalo aŭ duonkonduktanto, kiel grafito) aŭ jona konduktanto (elektrolito).
Se la kemia reakcio estas kaŭzata de ekstera potenciala diferenco aŭ se la potenciala diferenco estas kaŭzata de kemia reakcio, ekzemple ene de elektra pilo, tio estas elektrokemia reakcio.
Elektrokemio estas kemia kaj elektra studobjekto, kies sistemo faras utilan elektran laboron origine de oksidoreduktaj reakcioj (galvana pilo) aŭ de sistemoj, kie okazas oksidoreduktaj procesoj por ricevi utilan elektran laboron (elektrolizo).
La unuaj elektrokemiaj studoj datiĝas de 1786 kaj estis faritaj de Galvani. Li observis, ke rana kruro "moviĝis" kiam al ĝi estis aplikata elektropotenciala diferenco. Unu el la polusoj de la elemento kun elektra elŝargo estis fiksita en krura nervo de la rano kaj la alia en muskolo. Galvani imagis, ke la sistemo formis iun ŝargan akumulatoron, elŝargante la elektran kurenton en la ranan kruron. Poste, Volta konkludis ke la histoj de la rana kruro permesis la elektran trapason, eksplikante la fenomenon. En tiu epoko, jam estis konataj la elektraj konduktantoj kaj, do, la konduktanto estis rekonata kiel elektrolita konduktanto. Tamen, la plej grava eltrovo de Volta estis la volta pilo en 1796, formita el plumbo kaj arĝento mergitaj en elektrolito.
Tuj sekvis la malkovro de akva elektrolizo, kiu liberigas hidrogenon kaj oksigenon (Nicholson kaj Carlisle 1800). La propono por la elektroliza mekanismo per protona salto por klarigi la elektran konduktadon tra acidaj solvaĵoj (Grotthuss, 1805) estis grava ekspliko. Fine, en 1835, aperis la Leĝo de Faraday, kiuj daŭre validas ĝis hodiaŭ pro ĝia strikta rilato al fundamenta strukturo de la materio. Estis Michael Faraday, kiu enkondukis elektrokemiajn terminojn kiel la jenajn: jono, anjono, katjono, elektrodo, elektrolito inter aliaj, kiuj restas aktualaj terminoj.
Ĉar la elektra kondukto estas la ĉefa karaktero de la partoprenantaj materialoj, oni povas pensi ke la elektrokemia sistemo kiel sistemo komponata de minimume du elektronaj kondukiloj (elektrodoj), apartigitaj de elektrolita konduka medio.
Karlsruher SC
La asocio Karlsruher Sport-Club Mühlburg-Phönix e. V., mallonge Karlsruher SC aŭ ankoraŭ pli mallonge KSC, estas germana sporta kaj aparte futbala klubo en la urbo Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Pra-klubo, el kiu radikis la nuna asocio, fondiĝis en 1894, sed en la nuna formo la asocio ekestis en 1952 per fuzio de la sportaj kluboj Karlsruher FC Phönix kaj VfB Mühlburg. Klubaj koloroj estas bluo kaj blanko. La klubo aparte konatas pro sia unua vira teamo de futbalo, kiu nun konkuras en la dua nacia ligo de futbalo, sed en parto de sia historio ankaŭ havis signifan rolon en la unua germania ligo de futbalo, nomata Bundesliga. Tamen la klubo havas teamojn ankaŭ en pluraj aliaj sportaj disciplinoj, de viroj kaj de virinoj, de plenkreskuloj kaj de junuloj en diversaj aĝgrupoj.
-ist-
La esperantlingva sufikso "-ist-" al vortradiko aldonas la signifon de "persono, kiu ofte okupiĝas pri io" (eble, sed ne necese, en profesia kunteksto). Ofte ekzistas vortparoj, el kiu unu vorto kreiĝis per aldono de la afikso -ism- kaj la alia per aldono de -ist-, sed la rilato inter tiuj paraj vortoj ne ĉiam samspecas: pli detalajn klarigojn vidu en la reference citita ĉapitro el Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko (PMEG). Ankaŭ, foje vortoj kreitaj per la afiksoj -an- kaj -ist- praktike samsencas (ekzemple budhisto kaj budhano), sed ne ĉiam.
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Chez-le-Maître-Ecoles (stacidomo)
Chez-le-Maître-Ecoles estas fervoja stacidomo en Le Chenit, Svislando.
Generacio Y (blogo)
Generacio Y (hispane Generación Y) estas persona blogo de la kubanino Yoani Sánchez.En ĉi tiu blogo ŝi priskribas plurajn ĉiutagajn aferojn de la vivo en Kubo. Ĝi havas tradukojn de la hispanlingvaj artikoloj al 19 lingvoj inkluzive de la litova, greka, finna, korea kaj hungara inter aliaj. Laŭ ĝia enkonduko: "Generacio Y estas blogo inspirita en personoj kiel mi, kun nomoj kiuj komenciĝas aŭ enhavas "i grekan". Naskiĝintaj en la Kubo de la 70-aj kaj 80-aj jaroj, markitaj pro la kamparlernejoj, rusaj animaciaĵoj, la kontraŭleĝaj eliroj eksterlanden kaj la frustradon. Pro tio mi invitas al Yanisleidi, Yoandri, Yusimí, Yuniesky kaj aliaj kiuj havas tiun "i greka" por ke vi legu kaj komentu".
Ĉi tiu blogo estis premiita de diversaj amaskomunikiloj sed la kuba registaro neniam permesis la eliron de la aŭtoro por persone ricevi ilin. Ĉar en Kubo interreto estas malpermesata al granda parto de la loĝantaro ŝi devas pagi interret-karton kiu kostas ĉ. duono de monata salajro en Kubo aŭ sendi la artikolojn per poŝtelefonaj mesaĝetoj por ke alia persono publikigu ilin.
Post la famiĝo de la blogo, la kubaj aŭtoritatoj cenzuris ĝin kaj blokis la blogon kune kun aliaj kubaj blogoj kiuj denuncas la malrespekton al la homaj rajtoj en la insulo aŭ simple rakontas pri la nuntempo.
Eksteraj ligiloj
Generacio Y
Malkolmo la 4-a
Malkolmo la 4-a,  Máel Coluim mac Eanric aŭ Maol Chaluim mac Eanraig) (naskiĝis inter la kaj la, mortis la ), estis reĝo de Skotlando. Li estis la unua filo de Henry, Earl de Huntingdon kaj Northumbria (mortis en 1152) kaj Ada de Warenne. Li sukcesis lian avon Davido la 1-a.
Morto kaj posteularo
Malcolm mortis la 9-an de decembro 1165 en Jedburgh, je aĝo de dudek kvar. Lia trofrua morto eble estis rapidita de la malsano de Paget (kronika malordo kiu tipe rezultas en vastigitaj kaj misformitaj ostoj).
Transkultura disvastigo
En kultura antropologio kaj kultura geografio, kultura disvastigo, kiel konceptigis ĝin Leo Frobenius en sia verko de 1897/98 nome Der westafrikanische Kulturkreis, estas la etendo de kulturaj aferoj — kiaj ideoj, stiloj, religioj, teknologioj, lingvoj ktp.— inter individuoj, ĉu ene de unu kulturo aŭ el unu kulturo al alia. Ĝi estas distinga el la difuzo de novaj aferoj ene de specifa kulturo. Ekzemploj de tia disvastigo estas la etendo de militĉaro kaj de ferfandado en antikveco, kaj la uzado de aŭtoj kaj de okcidentaj negoc-kompletoj en la 20a jarcento.
Tipoj
Oni difinis kvin ĉefajn tipojn de kultura disvastigo:
Gerosa
Gerosa estas eksa komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio, kaj ekde la 4-a de februaro de 2014 ĝi estas parto de pli granda komunumo Val Brembilla. Fine de 2013 en la komunumo vivis 377 loĝantoj. Komence de 2014 la loĝlokon najbaris la komunumoj Blello, Brembilla, Corna Imagna, Fuipiano Valle Imagna, San Giovanni Bianco, San Pellegrino Terme kaj Taleggio.
Alila alkoholo
Alila alkoholo aŭ  C3H6O estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la alkoholoj, senkolora, larmiga, brulema likvaĵo kun penetranta mustardosimila odoro, malmulte solvebla en akvo kaj pli toksa ol aliaj alkoholoj kun malpli da karbonatomoj. Ĝi estas krudmaterialo por produktado de glicerino, sed ankaŭ estas uzata kiel antaŭaĵo al sennombraj specialaj komponaĵo tiaj kiaj flamrezistaj materialoj, sekigaj oleoj kaj plastigaĵoj. Alila alkoholo povas sinteziĝi per pluraj manieroj, ĝi estas la plej eta reprezentaĵo el la alilaj alkoholoj.
Vaporoj de alila alkoholo povas eksplodi en limigitaj areoj. Brulproduktoj povas esti venenaj. La vaporoj estas pli densaj ol la aero kaj fajreroj povas okazi laŭlonge de la vaporvojoj. Ĝi eligas toksajn fumojn kiam hejtata. Ĝi povas eksplode reakcii kun oksidigaj materialoj, karbona kvarklorido, acidoj, natria hidroksido, dualila fosfito, kalia klorido aŭ tribromomelamino.
Ĝi prezentas malaltajn ekflaman temperaturon kaj larĝajn eksplodlimojn. Kun aero ĝi formas eksplodajn miksaĵojn. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj, fortaj acidoj, dualilaj fosfitoj, metalaj halogenidoj, natria hidroksido, kvarklorometano, tribromoanilino, natrio, kalio, magnezio kaj aluminio. Longedaŭraj ekspozicioj kaŭzas polimerizaĵojn.
Belloy-en-France
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Belloisiens.
Altin Koŝ
Altin Koŝ estas vilaĝo en la kampara distrikto Khandan en la baĥŝ Tarom Sofla de granda distrikto Kazvin, provinco Kazvin de Irano. Ĝi situantas nordokcidente de Irano kaj sudokcidente de Kaspia Maro.
Dum la 2006-a popolnombrado, ĝia loĝantaro estis 973 el 256 familioj.
Kantono Ussel-Est
La kantono Ussel-Est (france canton d'Ussel-Est) estas franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 8 kantonoj de la arondismento de Ussel. Ĝia ĉefurbo estas Ussel.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Ussel-Est la jenaj 6 francaj komunumoj :
Dezső Kozma
KOZMA Dezső estis rumanuja hungara literaturhistoriisto, universitata profesoro naskita en Cuzăplac la kaj mortis la 3-a de februaro 2023.
Biografio
Dezső Kozma finis la mezlernejon en 1953, la hungaran lingvon kaj literaturon en Bolyai Tudományegyetem en 1958. Li instruis en Sfântu Gheorghe, ekde 1959 en Universitato Babeş-Bolyai. Li doktoriĝis en 1971, li iĝis universitata profersoro ekde 1994.
Volumoj==
Hoghiz
Hoghiz [hogiz] (hungare: Olthévíz, germane: Warmwasser, Warmwasserbrunn) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Făgăraș. Administre apartenas al ĝi Bogata Olteană, Cuciulata, Dopca, Fântâna kaj Lupșa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 439 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 2 409 (rumanoj, 51 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1235. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye).
NGC 3109
NGC 3109 (aliaj indikoj — ESO 499-36, MCG -4-24-13, UGCA 194, DDO 236, AM 1000-255, PGC 29128) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Saint-Martin-du-Tertre (Val-d'Oise)
Saint-Martin-du-Tertre estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinois.
Paul Wolfowitz
Paul Dundes WOLFOWITZ (naskiĝis la en Novjorko) estas usona politikisto, adjunkto de sekretario pri defendo inter 2001 kaj 2005 en la registaro de George W. Bush. Li estis prezidento de la Monda Banko de la kaj eksiĝis la  post sia kompromito en afero de nepotismo. Li forlasis siajn funkciojn la.
Santos Reyes Yucuná
Santos Reyes Yucuná estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santos Reyes Yucuná. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 529.
Geografio
Santos Reyes Yucuná apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1322 loĝantojn. El tiuj estis 644 viroj kaj 678 virinoj. La komunumo havas surfacon de 16,59 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1940 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1148 indiĝenoj. El tiuj 879 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Semera
Semera aŭ Samera (en Geeza lingvo: ሰመራ) estas tute nova urbo ĉe la aŭtoŝoseo inter Aŭaŝ (centra Etiopio) kaj Asab (plej sudorienta Eritreo) en nordorienta Etiopio, planita por anstataŭi Asaita kiel ĉefurbo de la Regiono Afaro. Situa en la Administracia Zono 1a, Semera havas latitudon kaj longitudon de 11°47′32″N 41°0′31″E. Unu el la kompletigitaj konstruaĵoj de Samera estas la Sanscienca Altlernejo de la Semera Universitato, kiu ekfunnkciis en 2007.
En 2006 la gvidlibro de Lonely Planet priskribis Semera kiel mikso de provizoraj kabanoj, modernaj apartamentaroj kaj simplaj administraciaj konstruaĵoj, nome mikroskopa versio de Brazilio senkongrue meze de la dezerto.
La areo ricevas servojn el la Semera Flughaveno, kiu havas regulajn flugojn al Adisabebo.
Joachim Fest
Joachim Clemens Fest (naskiĝinta la 8-an de decembro 1926 en berlina urboparto Karlshorst; mortinta la 11-an de septembro 2006 en Kronberg im Taunus) estis germana ĵurnalisto, historiisto pri la nuntempo, eldonisto kaj verkisto. Post kiam li laboris por du germanaj radiostacioj, li fariĝis en 1973 kuneldonanto de la gazeto Frankfurter Allgemeine Zeitung. Tiun postenon li tenis ĝis 1993.
Lia fama biografio pri Adolf Hitler estis eldonita en 1973 kaj fariĝis furora libro tutmonde (tradukita en 20 lingvoj).
Lia libro pri la lastaj tagoj de Hitlero fariĝis filmo en 2004 sub la titolo Der Untergang (la abismo).
Vivkuro
Siaj gepatroj estis katolikoj kaj apartenas al lameza klaso kiu kultivis la altgermanan kulturon (F. Schiller, F. Schubert, F. Liszt, L. van Beethoven...). La patro de Fest, katolika instruisto kaj lerneja direktoro kiun la nazioj maldungis, estis furioza kontraŭulo de la nazia Nova Ordo. Li do malakceptis registri sian filon Joachim en la Hitlera Junularo kaj tiel savis lin por la nazia tento. Joachim intence elektis aliĝi al la Luftwaffe por eviti aliĝon al la Waffen-SS. Fine li estis militkaptita en usona tendaro en Francio, kie li estis detenita du jarojn.
La familio Fest devis indulgi ĉiaspecan brutalecon kaj humiligon. La infanoj ankaŭ devis atenti pri neatenditaj deklaroj pri tio, kion ili aŭdis hejme. Nur muzika praktiko kaj literaturo ofertis konsolon.
Biografio pri Adolf Hitler
La verko "Hitler. Eine Biographie" (Hitler, biografio) estas konsiderata kiel la Magnum Opus (ĉefverko) de Fest kaj kiu famigis lin kiel historiisto.
Surbaze de sia monografio pri Hitler, Fest produktis la dokumentan filmon Hitler - A Career | de (Karieo de Hitler), kiu premieris ĉe la la berlina filmfesto Berlinale en 1977. Ĝi altiris multan atenton kaj estis temo de polemika diskuto. La biografio estas konsiderata kiel unu el la normaj verkoj pri la vivo de Hitlero. Tamen, kritiko estis esprimita pro la manko de atento al la pogromoj en novembro 1938 kaj al la kompleta preterlaso de la Nurenberga 'leĝoj pri rasoj'. Por tiu verko li pristudis la nacisocialismon kaj subtenis la minoritatan tezon, ke la altiĝo al potenco de la nazia partio estis determinita pli de la personeco de Adolf Hitler ol de la ekonomiaj kaj sociaj cirkonstancoj de intermilita Germanio. Tiu ĉi libro montras la malrapidan sed ŝajne nehaltigeblan disvastigon de tiraneco, eĉ en la privata vivo. Ĝi montras kiel tenta kompromiso fariĝas, eĉ se ĝi restas malestiminda. Ĝi ankaŭ atestas pri la kostoj kaj limoj de individua kuraĝo.
Esperanto
En tiu biografio Fest ankaŭ menciis informon pri Hitler en rilato al Esperanto.
Citaĵo: ''En impresa listo de sukcesoj de la kvarjara agado de la registaro, kiun Hitler prezentis la 30-an de januaro [1937] en la Reichstag, li "en la plej solena maniero" nuligis la subskribon de Germanio sub diskriminaciantaj artikoloj de la Traktato de Versajlo kaj poste eksarkasmis rilate al "Esperanto estas lingvo de paco kaj interpopola kompreniĝo", ĝuste kiel parolis dum jaroj senarmigita Germanio. "Evidentiĝis, ke tiun lingvon en la internacia areno oni komprenas tamen ne sufiĉe bone. Nur ekde tiu ĉi momento, kiam ni ekhavis grandan armeon, oni denove komencis kompreni nin"''
Bibliografio
Joachim Fest. Hitler. Eine Biographie, eldonejo Propyläen en 1973, 4-a eldono (2020), tradukita en dudeko da lingvoj, 1190 paĝoj
Joachim Fest, ''Ich nicht. Erinnerungen an eine Kindheit und Jugend'', 2006, 368 blz., eld. Rowohlt, Reinbek, ISBN 3498053051. En tiu ĉi libro Fest montras la malrapidan sed ŝajne nehaltigeblan disvastigon de tiraneco, eĉ en la privata vivo. Ĝi montras kiel tenta kompromiso fariĝas, eĉ se ĝi restas malestiminda. Ĝi ankaŭ atestas pri la kostoj kaj limoj de individua kuraĝo.
Ernst Nolte, Jürgen Habermas, K. Hildebrand, J. Fest, J. Kocka, Hans Mommsen, M. Broszat, Rudolf Augstein, Andreas Hillgruber, Wolfgang Mommsen, ''Germania: un passato che non passa. I crimini nazisti e l'identità tedesca. A cura di Gian Enrico Rusconi'', Collana Nuovo Politecnico, Einaudi, Torino, 1987, ISBN 978-88-06-59894-5
Vidu ankaŭ
Sebastian Haffner
Ĉefverko
Nuntempe, tiu termino, same kiel majstroverko, estas kutime uzata por iu ajn arta verko konsiderita mirindega, nome por raporti pri la plibonkvalita aŭ aprezata verko de artisto. Ekzemple, la filmo Raŝomon estas ĉefverko de Akira Kurosawa. Aliaj ekzemploj: Atlas Shrugged de Ayn Rand, Davido de Mikelanĝelo, La Mastro de l' Ringoj de J. R. R. Tolkien
Majstraĵo estas ofta esprimo en la kampo de arto kaj literaturo, kiu poste emfazas la integrecon de verko, kiel rezulto de la kompleta kontrolo de la artisto al ĝi, ofte kune kun eksterordinara imago. Ĝenerale, la frazo estas uzata por indiki eksterordinaran verkon, aŭ la plej gravan aŭ perfektan verkon de la kreinto, kiun ĉiuj rekonas je ĝia plej alta nivelo.
Originale, la termino ĉefverko (france chef d'œuvre) raportiĝis pri verko, arta objekto aŭ fabrikaĵo, estigita de metilernanta manartisto kiu aspiris kaj intencus ascendi al pozicio de majstro (Maître de guilde) en sia korporacio, kaj tiel esti akceptita en la eŭropan gildon kiel sperta artisto. La termino ekhavis novan signifon fine de la 18a jarcento, periodo karakterizita de la starigo de multaj muzeoj, inkluzive de la Luvro-Muzeo en 1793.
Ki (kanao)
き (hiragana) aŭ キ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [ki]. Tiu litero estas 7-a litero de Goĵūon, 38-a litero de Iroha.
Ngi
き゚ (hiragana) aŭ キ゚(katakana) estas uzata por lingvistiko, fonologio. Ne uzata por ĝenerala sentenco. Tiuj literoj havas [ŋi (IFA)] sonon. Ankaŭ tiuj literoj ne ekzistas en la Unikodo sed JIS X 0213.
Capvern (stacidomo)
Capvern estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Capvern, en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Toulouse - Bayonne (650000).
József Forgách (baletisto)
József Forgách [jOĵef forgAĉ] laŭ hungarlingve kutima nomordo Forgách József estis hungara baletisto, baletmajstro, altlerneja instruisto.
József Forgách naskiĝis la  en Ózd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Forgách akiris baletistan diplomon en Ŝtata Baleta Instituto en 1959. En la sama jaro li ricevis membrecon en baleta branĉo de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie li estis levita privata dancisto en 1970. Li estis ankaŭ baletmajstro en popoldanca ensemblo inter 1965–1972, baldaŭ en Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1978–1985. Ekde 1972 li instruis en la menciita instituto, ekde 1990 li akiris la rangon altlerneja instruisto. Li ricevis premiojn inter 1970-2001 en 1989 kaj la titolon "eterna membro de la Operejo".
Ankingo
Ankingo aŭ Anqing (en ĉina 安庆 aŭ en tradicia ĉina skribo 安慶 en Hanyu Pinyin Ānqìng laŭvorte Paca Celebrado, ankaŭ Anking, iam Hŭaining) estas prefektura urbo en la sudokcidento de Anhujo provinco de Ĉinio. Ĝi limas kun Lu'an norde, Hefejo kaj Vuĥu nordoriente, Tonglingo oriente, Ĉiĝuo sudoriente, kaj la provincoj Ĝjangŝio kaj Hubejo sude kaj okcidente respektive.
Taroda
Taroda [taROda] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la sudokcidento de la provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,91 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 46 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 360 loĝantojn el la 1950-aj jaroj.