cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fuente de Cantos
Moderna Epoko
La socia strukturo estas maltaŭga kiel la ekonomia strukturo. Hegemonia bredado, sed ne dungistega, agrikulturo malriĉa kaj tro dunganta, malmulte da terposedantoj kaj malabunda diverseco laŭ laboraj dediĉoj. Dume la populacio konstante kreskiĝas: 3.500 loĝantoj en 1800, 4.700 en 1830, 6.500 en 1870 kaj 8.500 en 1900. La klopodoj de liberalaj reformoj markigis plie la sociajn problemojn: la malfeŭdigo malhavigis resursojn al multaj familioj de laboristoj, kaj la vendo de la ekleziaj posedaĵoj, ascendigis ekonomie kaj socie la novan terposedan klason. Pro tio Fuente de Cantos estis unu de la vilaĝoj socie kaj politike pli konfliktaj de Ekstremaduro (foje la plej) ĝis 1936, kaj estis pionira kerno de la laborista asociismo, la sindikatismo kaj la etendo de la idearoj kaj grupoj kaj socialistoj kaj liberecanoj.
19-a jarcento
Dum la 19-a jarcento Fuente de Cantos estis agnoskita kiel grava urbo en la jura aspekto kiam oni fondis la jurisdikcion kaj jurteritoriojn de tiu urbo. kiel ekzemplo, en 1886 estis, laŭ nombro de jurprocezoj, la 7-a plej grava juĝejo inter la 28 ekzistantaj en Ekstremaduro. La jurteritorio enhavis la vilaĝojn de Atalaya, Bienvenida, Calera de León, Calzadilla de los Barros, Fuente de Cantos, Monesterio, Montemolín, Puebla del Maestre, Usagre kaj Valencia del Ventoso. Jam iamaniere ĉefurbo, la loko estos tio pli kaj plie, per ricevo aŭ fondo de prizono, notariejo, registro de la posedo, oficejo pro impostado, ktp.
Tamen, kiel ĉe la resto de Ekstremaduro, la infrastrukturoj apenaŭ disvolviĝis aŭ faris ĝin malfrue. Ne alvenis la fervojo, grava faktoro por la ekonomia disvolviĝo, kaj la plej parto de la ŝoseoj kiuj komunikis na Fuente de Cantos kun sia distrikto kaj kun Sevilo estis ankoraŭ sen pavimo ĝis malfrua komenco de la 20-a jarcento. Ankaŭ ĝis tiam ne alvenos la elektro aŭ la flua akvo.
Hispana intercivitana milito kaj postmilito
La milito, kiel ĉe multaj aliaj municipoj, estis parentezo en la disvolviĝo de la vilaĝo. En 1936, kun ĉirkaŭ 11.500 habitantes, la vilaĝo konis la epokon de plej grandan kreskon de sia historio, kiam venis la milito (la vilaĝo estis okupita de la frankisma armeo komence de aŭgusto de 11936). Antaŭe la preĝejo estis bruligita de radikalaj maldekstruloj kun la dekstruloj enkarcerigitaj ene. La revenĝo de la frankisma armeo estis terura kaj oni mortigis multdekoble ne nur kulpulojn sed kompreneble ankaŭ senkulpulojn. Fuente de Cantos ne reestis la sama loko: perdis demografian kaj ekonomian povojn, akcentiĝis la sociaj diferencoj kaj oni fortranĉis la ĝistiaman asocian viglecon. La alta nombro de malgrandaj entreprenoj dediĉitaj al la industrio (ĉefe prinutra) kaj al la komerco se povis konkurenci kun la grandaj entreprenoj kaj la komercaj retoj de la ĉirkaŭaj urboj, kiel Zafra.
La perdo de loĝantoj estis konstanta dum la tuta dua duono de la 20-a jarecnto: 10.027 loĝantoj en 1950, 8.941 en 1960, 5.967 en 1970, 5.472 en 1981, 5.130 en 1991, 5.057 en 2001. La elmigrintoj iris komence al la eŭropaj landoj kiuj bezonis abundan laboristaron por rekonstrui sian industrion kaj infrastrukturojn post la Dua Mondmilito: Francio, Germanio kaj, malpli, Svisio. Ekde la 1960-aj jaroj la elmigrado estis ĉefe nacia: al Madrido kaj Katalunio.
Elemér Kocsis (episkopo)
Elemér Kocsis [koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsis Elemér estis hungara episkopo, altlerneja instruisto.
Elemér Kocsis naskiĝis la en Balmazújváros, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
Elemér Kocsis maturiĝis en kalvinana gimnazio en Debrecen, poste li akiris teologian diplomon en la sama urbo en 1951. Ekde la sekva jaro li instruis en la Teologia Akademio de Debrecen. Li helpe de stipendio li akiris pli altan teologian diplomon en Nurenbergo en 1959. Ekde 1977 li estis kolegiestro, sed li gvidis ankaŭ ties bibliotekon. Inter 1986 kaj 1996 li estis episkopo de la trans-Tisa areo. Li ricevis ŝtatan premion en 1997. Li kontribuis 150 da studoj aŭ artikoloj.
(16609) 1993 FB23
(16609) 1993 FB23 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nahuel Guzmán
Nahuel Guzmán aŭ plennome Nahuel Ignacio Guzmán (loka hispanlingva prononco laŭ sistemo IFA ) estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Rosario, provinco Santa Fe, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2015 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Tigres UANL de Meksiko. Krome same ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "1".
Trubschachen
Trubschachen [trubŝaĥen] estas komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis 2009 ĝi apartenis al distrikto Signau, de 2010 al administra distrikto Emme-Valo. Trubschachen havis 1461 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Kantono Randolph (Okcidenta Virginio)
La kantono Randolph - angle Randolph County - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo .
Trubschachen
Geografio
Trubschachen situas ĉe la bordo de la rivero Ilfis en flanka valo de Emme-Valo, ĉe la alfluo de la rivereto Trub al Ilfis, alfluanto de Emme.
Kantono Randolph (Okcidenta Virginio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Trubschachen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Trubschachen limas en nordo al Langnau en Emme-Valo, en oriento al Trub, kaj en sudo al Eggiwil.
Trafiko
Trubschachen situas ĉe la fervojlinio de tra la lucerna valo Entlebuch kaj Emme-Valo de Lucerno tra Langnau en Emme-Valo al Berno. La stacidomo de Trubschachen estas servata de regionaj trajnoj de la fervojkompanio Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo. De Trubschachen krome estas poŝtaŭtolinio al la flanka valo de Ilifis kie, situas Trub.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Lucerno tra Entlebuch kaj Langnau en Emme-Valo al Berno.
Opština Lozovo
Opština Lozovo estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En 2002 vivis 2858 loĝantoj. Administra centro de opštino estas vilaĝo Lozovo.
Trubschachen
Partnerkomunumoj
Trubschachen havas komunuman partnerecon kun Strmilov, en Ĉeĥio kaj Midway (Utaho) en Usono.
Opština Lozovo
Loko, priskribo
Opština havas areon de 166,32 km². Ĝi situas en la nordorienta parto de la regiono Vardar.
La ĉefa vojo A3 trairas la vilaĝon de okcidento al oriento. Ĝi ligas la aŭtovojon A1 en la okcidento kun la aŭtovojo A4 en la oriento.
Preskaŭ paralele ankaŭ en la sama direkto funkcias fervoja linio. Sur ĝi estas la sola fervoja stacidomo.
La plej granda urbo en la regiono Vardar - Veles, situas ĉirkaŭ 17 km. La urbo Štip oriente estas ĉirkaŭ 27 km kaj Skopje, la ĉefurbo de la ŝtato, ĉirkaŭ 60 km.
La alteco de la areo estas de 200 m en la sudo ĉe la kunfluejo de la rivero Svetinikolska Reka kun la rivero Bregalnica ĝis proksimume 600 m en la vilaĝo Kiŝino.
Najbaraj municipoj estas: Opština Sveti Nikole en la nordoriento, Opština Štip en la sudoriento, Opština Gradsko en la sudo, Opština Veles en la okcidento.
Opština Lozovo konsistas el 11 vilaĝoj:
Adjibegovo, Adjimatovo, Bekirloja, Dorfulija, Gyuzemelci, Karatmanovo, Kiŝino, Lozovo, Milino, Saramzalino, Kyoselari.
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
Fajalito
Fajalito (Fe2SiO4; komune mallongigita al Fa) estas la fero-riĉa finmembro de la solidsolva serio de olivino. Komune al ĉiuj mineraloj de la olivina grupo, fajalito kristaliĝas en la romba kristalsistemo (spacgrupo Pbnm) kun ĉelparametroj a 4.82 Å, b 10.48 Å kaj c 6.09 Å.
Fajalito formas solidsolvan serion kun la magnezia olivina finmembro forsterito (Mg2SiO4) kaj ankaŭ kun la mangano-riĉa olivina finmembro tefroito (Mn2SiO4).
Fajalito estas stabila kun kvarco je malaltaj premoj, dum pli magnezia olivino ne estas, pro la reakcio olivino + kvarco = ortopirokseno. Fero stabiligas la olivin+kvarcan paron.
La nomo "fajalito" estas derivita el insulo Faial (Fajal) en Azoroj en kiu la mineralo estis priskribita por la unua fojo en 1840.
NGC 958
NGC 958 (aliaj indikoj — PGC 9560, MCG -1-7-19, IRAS02281-0309) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Camille Claudel
Camille CLAUDEL [kamij klɔdɛl] (naskiĝis la en Fère-en-Tardenois (Aisne), mortis la  en Montdevergues (Vaucluse)) estis franca skulptistino, fratino de la poeto kaj verkisto Paul Claudel. Ŝi ankaŭ estas konata pro ŝia pasia kaj tumulta rilato kun la skulptisto Rodin, 24 jarojn pli aĝa ol ŝi.
Biografio
Camille Claudel naskiĝis la en Fère-en-Tardenois (Aisne) de Louis-Prosper Claudel, imposto-funkciulo, kaj de Louise-Athanaïse Cerveaux, filino de kuracisto kaj nevino de pastro de la urbeto. Post la forpaso de Charles-Henri (naskiĝinta en aŭgusto 1863), la unua filo de la paro, mortinta 16 tagojn aĝa, Camille fariĝis la plejaĝa infano de familio kiu kalkulis du pliajn naskiĝojn.
Poste, la paro ekloĝis en Villeneuve-sur-Fère, urbeto situanta kelkajn kilometrojn de Fère-en-Tardenois, Camille trapasis sian infanecon ĉirkaŭitan de sia fratino Louise naskiĝinta en februaro 1866 kaj de sia juna frato Paul, naskiĝinta en aŭgusto 1868. La familio Claudel poste ekloĝis dum tri jaroj en Nogent-sur-Seine, de 1876 ĝis 1879. Tiu seninteresa provinca urbo, kiel priskribis ĝin Gustave Flaubert en L'Education sentimentale, estis la loko, kie Camille unue alpaŝis sian artistan karieron. Tie, ŝi renkontis skulptiston Alfred Boucher, kiu ekkonsciigis ŝin pri ŝia dotitaĵo.
Fakte, ekde infaneco, Camille pasiiĝis por skulptado kaj inicis sin per argilo. Daŭre apogita de sia patro, kiu petis konsilojn de Alfred Boucher, Camille devis alfronti la fortegan opozicion de sia patrino, kiu ĉiam profunde malŝatis tiun arton kiu pasiigis ŝian pli-aĝan filinon. En 1882, dum la familio loĝis en Wassy, Camille persvadis sian familion transloĝiĝi al Parizo, krom sia patro postrestanta pro profesiaj kialoj. Kun ŝia frato Paul Claudel, ili loĝis en n-ro 36 de boulevard de Port-Royal, ĝis 1896.
Ŝi unue vizitis kursojn de Akademio Colarossi. Poste, ŝi luprenis atelieron kun anglaj studentinoj, inter kiuj Jessie Lipscomb kun kiu ŝi ligiĝis per profunda amikeco.
Tre rapide, interkonsento kaj arta kompliceco ekvenis; antaŭ la freŝeco de Camille, la originaleco de ŝia talento kaj ŝia persista volo, Rodin ne eltenis longe; kiel li mem diris "fraŭlino Claudel fariĝis mia plej eksterordinara praktikisto, mi konsultas ŝin pri ĉio." Al tiuj, kiuj kritikis ŝin, Rodin respondis "mi montris al ŝi kien trovi oron, sed oro kiun ŝi trovas ja estas ŝia."
Camille multege inspiris Rodin, kiu modelis "l'éternelle idole" ("la eterna idolo"), "le baiser" ("la kiso"), (ili ambaŭ prilaboris ĝin) kaj la monumentan "Porte de l'enfer" ("Pordo de infero")...
Sinsekvis ankaŭ aliaj verkoj kiel la Danaïde ("la Danaidino"), Fugit Amor... Ambaŭ baldaŭ vivis pasion stimulan tamen tumultan kie intermiksiĝis arto de ambaŭ artistoj, tiamaniere ke la arto de Camille estis konsiderata kiel tiu de Rodin.
Camille strebis por esti rekonata tia, kia ŝi estis, kaj volis pruvi, ke ŝi ne kopiis Rodin. Tamen, kiel notis Paul Claudel parolante pri sia fratino: «Tio ne plu estas Rodin».
Vivo-fino
Ŝi trapasis la tridek lastajn jarojn de sia vivo en frenezulejo de Montdevergues, en Montfavet apud Avignon, kie ŝi estis tre malfeliĉa, ne ricevante kion ŝi petis, havante eĉ ne unusolan viziton de sia patrino aŭ de sia fratino, nur de sia frato Paul, kiu venis viziti ŝin po unu fojon ĉiujare. Ŝi mortis la pro apopleksia ikto.
Ŝi estis enterigita kelkajn tagojn poste en tombejo de Montfavet en ĉeesto de la personaro de la hospitalo.
Verkoj
Camille Claudel estas hodiaŭ konsiderata kiel maĵora artistino de la fino de la 19-a jarcento,.
En Muzeo Rodin, en Parizo, parto de ŝiaj skulptaĵoj estas ekspoziciata en ĉambro dediĉita al ŝi.
En Muzeo Dubois-Boucher de Nogent-sur-Seine (Aube)
Biografia filmo
Bazita de la libro de Reine-Marie Paris, nepino de Paul Claudel, la filmo Camille Claudel estis filmita pri la vivo de la artistino, sub reĝisorado de Bruno Nuytten. Kun-produktita de Isabelle Adjani, kiu enkarnigas Camille kune kun Gérard Depardieu, la filmo estis nomumita por du Oskaroj en 1989. Ĝi gajnis kvin César-ojn (inter kiuj por plej bona filmo kaj plej bona aktorino) kaj premion de virina interpretado en Berlinale la saman jaron.
Březí
Březí estas nomo por pluraj setlejoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
… kaj partoj de municipoj:
Januaro de 2014
Jen listo de okazaĵoj en januaro 2014.
Drono
Drono estas la morto per enspiro de fluaĵo, kio kaŭzas interrompon de la absorbo de oksigeno (spirado). Tiu ĉi mortado estas la plej ofta kaŭzo ĉe mortintaj infanoj. La prompta ekkono de dron-danĝero kaj scio pri la necesaj agoj fare de la savanto estas grava afero por la ŝanco supervivi.
En historio estis multaj kazoj de kolektivaj dronoj aŭ dronoj de gravaj personoj, kio poste eniris en mitologion. Ekzemple unu el la plej antikvaj estus la tutmonda dronado post diluvo kion rakontas multaj mitologioj, inter ili la plej konata eble la Biblio, kiu rakontas ankaŭ la dronon de la egipta armeo en la tempo de Moseo. Pli proksime al nia epoko unu el la civilaj okazaĵoj pli katastrofa inter dronoj pro vrako estas tiu de la ŝipo "Titanic", kiu famiĝis unue pro la traktado en amaskomunikiloj (ĉefe ĵurnaloj) pro la granda nombro de mortintoj kaj poste pro filmoj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri drono en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Arleux (stacidomo)
Arleux estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Arleux, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Just-en-Chaussée - Douai (259000).
Maria Tereza de Aŭstrio
Maria Tereza de Aŭstrio ankaŭ nomata Maria Teresia (germane: Maria Theresia Walburga Amalia Christina, 1717 – 1780) estis la ununura regantino de la Habsburga dinastio kaj la lasta reganto de la Domo de Habsburgo (postaj regantoj estis konataj kiel Habsburgo-Loreno). Ŝi regis super la tiamaj teritorioj de Aŭstrio, Hungario, Kroatio, Bohemio, Mantuo, Milano, Lodomerio kaj Galicio, la Aŭstria Nederlando kaj Parmo. Pro sia edziĝo kun Francisko la 1-a Stefano, ŝi estis laŭnome Granda Dukino de Toskanio, Dukino de Loreno, Reĝino de Germanio kaj Imperiestrino de la Sankta Romia Imperio.
Ŝiaj gepatroj estis Karolo la 6-a de Habsburgo, imperiestro de la Sankta Romia Imperio, kaj Elizabeto Kristina (filino de duko de Brunsvigo-Wolfenbüttel). Ŝi estis baptita kiel: Maria Theresia Walburga Amalia Christina.
Ŝi parolis latine, germane, itale, france kaj hispane
Ĉefaj eroj de ŝia vivo
Ŝi naskiĝis la 13-an de majo de 1717, kaj dum postaj jaroj ŝi estis edukata por transpreno de trono en la monarĥio.
La 12-an de februaro 1736 ŝi edziniĝis al Francisko Stefano de Loreno.
Infanoj de Maria Tereza kaj de Francisko la 1-a Stefano
Ŝi estis ankaŭ baptopatrino de Teréz Brunszvik, portanta la saman virinan nomon, Tereza kiel ŝi.
Campolattaro
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Wolfgang von Kempelen
Wolfgang von KEMPELEN, hungare KEMPELEN Farkas (23-an de januaro 1734, Pozono – 26-an de marto 1804, Vieno) estis internacie konata mekanika inventisto, unu pioniro de la fonetiko. Li estis tre multflanka persono, lingva kapablulo, sed li eĉ verkis, tradukis teatraĵojn, kiujn la viena teatro prezentis. Li verkis krom tio bonegajn desegnaĵojn kaj kuprajn gravuraĵojn.
Campolattaro
Najbaras la komunumoj Casalduni, Circello, Fragneto l'Abate, Fragneto Monforte, Morcone kaj Pontelandolfo.
Wolfgang von Kempelen
Li venis el irlanda familio, kiu setlis en Hungara reĝlando, en Pozono (konata ankaŭ Pressburg) dum regado de Leopoldo la 1-a (1657–1705). Li studis en Pozono, Győr, Vieno kaj Romo, kie studis filozofion kaj juron. Li estis ĉe la reĝa kamero jur-skribisto (ekde 1755), poste sekretario (ekde 1757), kontrolisto de la hungariaj salminejoj (ekde 1758), pli poste ties direktoro (ekde 1766).
Li estis ekde 1767 registara komisiito pri la setligoj en Bánság, konsilisto de la unuiĝinta transsilvania kaj hungara kancelario (ekde 1786).
Laboro, inventoj
Li planis la ŝipponton de Pozono (1770), la akvoĉerpajn maŝinojn de la Pozona fortikaĵo, akvolevigan maŝinon, kiu funkciigis la fontoputon de Schönbrunn (1772). Kempelen estis unu el la fondintoj de la Pozono-lombardejo (1774), konstrugvidisto de la reĝa palaco de Budao (urbo) (1776) kaj direktisto de la konstrulaboroj de la fortikaĵa teatro de Budao (1786).
Li organizis la translokigon de la Universitato de Nagyszombat al Budao (1777). Li konstruis du vapormaŝinojn (1777–80), oni uzis unu el ili dum konstruo de la Franciska kanalo. Li uzis ĉe tiu maŝino jam krankoŝafton, tiel antaŭis James Watt, kiun li konis eĉ persone. Kempelen konstruis parolimitan maŝinon kaj skribmaŝinon por la blinduloj (1779). Lia fama ludilo estis la ŝakmaŝino (1769), kiun funkciigis nano en la maŝino.
Li estis membro de la viena Arta Akademio, tiu de la Gesellschaft der Freunde der Wissenschaften en Pozono.
Li pensiiĝis en 1798.
Janisroda
Janisroda estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Naumburg (Saale) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la komunumo havis 208 loĝantojn.
Raiatea
Raiatea estas, kune kun la insulo Tahaa, atolo en la Pacifika Oceano. La insulo apartenas kun ok aliaj insuloj al la Deventaj Insuloj de Franca Polinezio.
La insulo konsistas el estingiĝinta vulkano kaj per rifo ĉirkaŭita laguno.
En la jaro 2012 la insulo havis 12 245 loĝantojn. La plej grava loko estas Uturoa.
La unua indiĝeno konata en Eŭropo estis Omai.
Benzila tiocianato
Benzila tiocianato aŭ  C7H7-S-C≡N estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la tiocianata acido kaj benzila alkoholo. Benzila tiocianato estas helflava likvaĵo, uzata kiel kemia reakciaĵo kaj konservaĵo en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer en ĉeesto de katalizilo. Benzila tiocianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Benzila tiocianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
FC Gifu
FC Gifu - FC岐阜 - estas profesia futbalklubo de Japanio, kies unua vira teamo nune ludas en la 2-a divido de la Japana Profesia Futbala Ligo. La oficiala hejmurbo de la teamo estas Gifu, ĉefurbo de la samnoma gubernio Gifu.
Prahistoria medicino
Prahistoria medicino estas ajna uzado de medicino el antaŭ la invento de skribo. Ĉar la epoko de la komenco de la skribado varias laŭ la kulturoj kaj la regionoj, la esprimo "prahistoria medicino" enhavas ampleksan gamon de tempoperiodoj kaj de datoj.
Gabriel Mercado
Gabriel Mercado aŭ plennome Gabriel Iván Mercado (loka hispanlingva prononco laŭ sistemo IFA ) estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Puerto Madryn, provinco Ĉubutio, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2016 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Sevilla FC. Krome ekde la jaro 2010 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "2".
Prahistoria medicino
La studo de prahistoria medicino ege dependas el artefaktoj kaj homaj restaĵoj, kaj el antropologio. Antaŭe nekontaktitaj popoloj kaj kelkaj indiĝenaj popoloj kiuj vivas laŭ tradicia maniero estis la objekto de antropologiaj studoj por ekhavi rigardeblon al kaj nuntempaj kaj al antikvaj praktikoj.
József Albach
Biografio
József Albach lernis en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la franciskanoj en 1810. Li plulernis en Székesfehérvár, Boldogasszony, fine denove en Pozsony. Post siaj studoj li komence estis orgenisto en 1816 en Szombathely. Li pastriĝis en 1818, poste li estis eklezia retorikisto en diversaj urboj. Inter 1825 kaj 1938 li vivis en Pest (urbo), poste plej ofte en Kismarton. Kelkfoje li estis misiisto en diversaj lokoj de la lando.
Li estis konfesisto de István Széchenyi, krome li estis muzikista amiko de Franz Liszt. Post jaroj pro sanstataj problemoj li okupiĝis nur pri botaniko.
Faringdon
Farington estas urbo de Britio, situanta proksimume 120 kilometrojn okcidente de Londono kaj 30 kilometrojn okcidente de Oksfordo. Farington apartenas al la nuna administra regiono Sud-orienta Anglio kaj la historia provinco Berkshire. Ĝi situas en la valo de la rivero Tamizo, kaj la urbocentro situas 4 kilometrojn sude de la rivera bordo. En la urbo mem vivas apenaŭ pli ol 6 000 homoj, do temas pri kompare malgranda loĝloko, sed pro sia malnoveco la urbeto konsideratas grava loko de la historia provinco.
La urba nomo devenas el la anglosaksa kaj signifas "filikokovrata monteto".
Kongresa kuriero
La Kongresa Kuriero estas inform-bulteno, kiun volontuloj pli-malpli regule, proksimume ĉiutage, aperigas dum kelkaj Universalaj Kongresoj de UEA. Ĉiu aliĝinta kongresano rajtas je senkosta ekzemplero.
Ĝia enhavo dependas grandparte de la kontribuoj de la kongresanoj mem, kiuj estas petataj raporti pri siaj kunvenoj, recenzi kongresajn eventojn ktp. Ankaŭ fotoj en komputila formato estas bonvenaj, same kiel kongresaj anekdotoj kaj rakontoj. .
Kutime la Kongresa Kuriero tiel nomiĝas nur en subtitolo kaj krome havas specifan titolon, kiu povas aludi iun specialaĵon de la kongresa lando aŭ urbo. Jen kelkaj ekzemploj:
Eksteraj ligiloj
Ekzemplerojn de aperintaj kurieroj vi povas elŝuti de la bitoteko de Hispana Esperanto-Federacio.
Świątniki Górne
Świątniki Górne estas urbo en la administra provinco Malgrandpollando de Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Świątniki Górne en distrikto Krakova. Fine de en la urbo vivis.
Pepsino
Pepsino aŭ pepsinazo (latine: pepsinum) estas protein-malkonstrua enzimo, transformante proteinojn en asimileblajn substancojn (la racia nomo estas pepsinazo). Ĝi troviĝas ĝenerale en la stomako de la vertebruloj.
Ĝi malkonstuas (hidrolizas) ĉefe la peptidajn ligojn apud la amoinokarbonacidoj ĉe la aromataj aminoacidoj. Ĝi estas produktata en la neaktiva formo de pepsinogeno kaj transformiĝas en acida medio (pH < 5,5) aŭtokatalite al aktiva pepsino. La molmaso de pepsinogeno estas 42.500, tiu de la pepsino estas 32.500, starante el longa polipptida ĉeno.
Oni uzas pepsinon ankaŭ por fermentado de fromaĝo.
La nomo de la trinkaĵo Pepsi derivas de pepsino.
NGC 959
NGC 959 (aliaj indikoj — PGC 9665, UGC 2002, MCG 6-6-51, ZWG 523.55, KUG 0229+352, IRAS02293+3516) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Beloveža
Beloveža [beloveĵa], (hungare Bélavézse [bElaveĵe], rutene Біловежа [biloveĵa], germane Belloweesche) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Beloveža situas en valo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1355 en formo "Belavesse". En 1427 52 familioj pagis impostojn. En 1472 supozeble la poloj bruldetruis ĝin. En 1600 oni komputis tie 10 servutulajn domojn. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1787 452 vilaĝanoj loĝis en 75 domoj, en 1828 585 vilaĝanoj en 79 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bélavézse 576 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Beloveža 802 homoj, (703 slovakoj, 82 rutenoj).
Vámospércs
Vámospércs [vAmoŝpErĉ] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Nyíradony. Vámos signifas dogana.
Situo
Vámospércs situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Debrecen-Érmihályfalva. Debrecen troviĝas 20, Nyíradony 30, Budapeŝto 241 km.
Historio
Skriba dokumento mencias unuafoje la setlejon en 1292. Ĝi estis dogenejo ĉirkaŭ en la 14-a jarcento. La vilaĝo iĝis hajduka urbo en 1605, pli poste ĝi havis la egalvaloran rangon kampurbo ĝis 1876. Baldaŭe ĝi estis grandvilaĝo, en 2001 urbo.
Lingvaj institutoj de Esperanto
Lingvaj institutoj de Esperanto estas organoj kiuj prizorgas la lingvon Esperanto.
En multaj landoj troviĝas nuntempe nacia instituto de Esperanto. Ĝia celo estas ĉefe t. n. "diploma", t. e. aranĝadi ekzamenojn kaj eldonadi diplomojn ĉiukategoriajn. En multaj landoj la Instutoj plenumas la taskon de propaganda (aŭ eĉ nacia) societo. Sed plejparte ilia tasko limiĝas je la supre cititaj celoj, eventuale kun aldono de instruado de Esperanto. Principe ekzistas tri kategorioj de diplomoj: 1) Pri kono de la lingvo, 2) pri kapableco (instrui) kaj 3) profesora. Ĉiu Institutoj havas apartan programon kun fiksitaj taskoj solvotaj por sukcesi la koncernan ekzamenon. (depende de la bezonoj kaj cirkonstancoj en la responda lando.)
La Naciaj Institutoj de Esperanto estas sekvo de la antaŭa, t. e. unua formo: Internacia Instituto de Esperanto. Komence nur tiu sola rajtis eldonadi diplomojn (preci profesorajn). Pri ĝia deveno ni scias el la protokolaro de la UK 1908. Dum la dua laborkunsido "S-ro Gaston Moch prezentas proponon pri Internacia Atesto pri Kapableco. S-ro Edmond Privat (Sviso) opinias, ke tio estas afero, se oficiala, sed de privata organizo, kiel ekzemple de la Internacia Instituto de Esperanto ĵus fondita en Asteriko." Poste, en la dokumentoj de tiu UK ni trovas inter la Decidaro, sub n-ro 8: "La Kongreso aprobas principe la fondon de Internacia Instituto de Esperanto por internacia servado de instruado kaj organizo de normalaj lernejoj kaj diplomoj."
Tiel do ni devas konsideri la fondon de la Instituto de Esperanto dum 1908 en Nov-Jorko. Ĝia agado, sub la prezido de E. Privat estis tre vigla, kaj portis karakteron vere internacian. Dum UK-j ĝi organizadis ekzamenojn kaj eldonadis tre belajn diplomojn.
Kun la fluo de l' tempo, kaŭzate de diversaj lokaj bezonoj, malfermiĝadis naciaj institutoj de Esperanto. Dum la UK 1929 okazis konferenco de ĉiuj naciaj institutoj (prezidis la tiama Direktoro de la Internacia Instituto de Esperanto, profesoro Dietterle, sekretariis la gvidanto de Pola Instituto Edvardo Wiesenfeld). Dum tiu konferenco estis akceptataj la du bazaj rezolucioj: 1) La naciaj Institutoj de Esperanto estas filioj de la Internacia, 2) La Internacia Instituto de Esperanto havas la taskon enregistradi ĉiujn profesorajn diplomojn, eldonatajn de la naciaj instituto kaj validigi tiujn diplomojn sur la internacia forumo kiel ankaŭ pledi, ke diplomo eldonita, de unu nacia Instituto estu rekonita en alia lando).
Triboelektro
La frotado ne estas nepra por krei la efikon, sed ĝi faciligas ĝin. Por realigi kontaktan elektron, necesas, ke la surfacoj de la du malsamaj korpoj estu tre proksimaj. Dum frotado pli grandaj partoj de la surfacoj estas tiel proksimaj, ke la transiro de la elektronoj povas okazi.
Bourbourg
- jen france, origine nederlande respektive flandre Broekburg - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas bourbourgeois(es).
Triboelektro
Historio
Otto von Guericke, Charles du Fay, Benjamin Franklin kaj multaj aliaj en la 17-a kaj 18-a faris eksperimentojn por malkovri la proprecojn kaj la strukturon de la elektraj ŝargoj.
Charles du Fay parolis pri vitrecaj kaj rezinecaj elektrostatikaj fortoj pro la malsama konduto de tiuj materialoj, kiam ili estas ŝargitaj per froto. Vitraj materialoj ŝargiĝas alie oltiuj ek rezinoj kiel ekzemple sukceno. Benjamin Franklin enkondukis la konvencion, ke vitreca elektro estas pozitiva kaj la rezineca estas negativa.
Triboelektra serio
La triboelektra serio indikas la elektronan afinecon de materialo. Ju pli la materialo troviĝas je la pozitiva fino de la serio, des pli da elektronoj ĝi fordonas kiam ĝi tuŝas alian materialon kiu troviĝas pli proksime al la negativa fino de la serio. La efektiva kvanto da ŝargoj fordonitaj per la triboelektra efiko dependas ne nur de la distanco inter ili en la serio, sed ankaŭ de aliaj faktoroj kiel la   temperaturo, la proprecoj de la surfacoj, la elektra konduktiveco, ktp.
La unua triboelektra serio esti publikigita de John Carl Wilcke  en 1757 en publikaĵo pri statika elektro.
Angula movokvanto
En fiziko la angula movokvanto  de objekto rilate al referenca punkto estas mezuro de la amplekso kaj la direkto al kiu objekto rotacias ĉirkaŭ la referenca punkto. En laikaj terminoj, angula movokvanto povas esti pripensita kiel la "kvanto de rotacio" de korpo.
Aparte, kiam korpo rotacias ĉirkaŭ akso, tiam la angulmovokvanto respekte al punkto sur la akso rilatiĝas al la maso de la objekto, la rapideco de la objekto, kaj la distanco de la maso al la akso.
La kialo por la graveco de angulmovokvanto en fiziko estas ke ĝi estas konservita grando: la angulmovokvanto de sistemo restas konstanta sen agado de eksterna tordo. Tordo estas la rapido* laŭ kiu angulamovokvanto transiĝas en aŭ for de sistemo. Kiam rigida korpo rotacias, ĝia rezisto al ŝanĝo de sia rotacia movado mezuriĝas per sia momanto de inercio.
Angula movokvanto estas grava koncepto kaj en fiziko kaj en inĝenierarto, kun multaj aplikaĵoj. Ekzemple, la kineta energio rezervita en masa rotaciada objekto tiel kiel inercirado estas proporcia al la kvadrato de sia momanto de inercio.
Konservado de angula movokvanto ankaŭ eksplikas multajn fenomenojn en sporto kaj naturo.
Difinoj
Angula movokvanto de partiklo ĉirkaŭ ia origino estas difinita kiel:
Ĉar la transproduto, L estas pseŭdovektoro, kaj ĝi estas orta kaj al la radiala vektoro r kaj al la movokvanta vektoro p.
Se la sistemo konsistas el kelkaj partikloj, la tuta angula movokvanto ĉirkaŭ origino povas esti akirita per adiciado (au integrado) de ĉiuj el la angulaj movokvantoj de la konsistigaj partikloj. Angula movokvanto povas ankaŭ esti kalkulita per multiplikado de la kvadrato de la dislokiĝa vektoror, la maso de la partikloj, kaj la angula rapideco.
kie r⊥ nomiĝas la levillongo al p.
Ekvivalente,
kie p⊥ estas la komponanto de p kiu estas perpendikulara al r. Kiel supren, la signo decidiĝas baze de la senco de rotaciado.
Por objekto kun fiksita maso kiu rotacias ĉirkaŭ fiksita akso de simetrio, la angula movokvanto esprimiĝas kiel la la produto de la momanto de inercio de la objekto kaj ĝia angulrapida vektoro:
kie
Konservado de angula movokvanto
En fermita sistemo angula movokvanto estas konstanta. Tiu ĉi konservada leĝo matematike sekvas de la kontinua direkta simetrio de spaco (nenia direkto en spaco estas malsama de iu ajn alia direkto). Vidu en teoremo de Noether.
Tiel postulado ke sistemo estas "fermita" tie ĉi estas matematike ekvivalenta al postulo ke nula ekstera tordo agas sur la sistemo:
Se planedo estas trovita rotacii pli malrapide ol anticipita, tiam astronomoj suspektas ke la planedo estas akompanita de satalitoj, ĉar la tuta angula movokvanto estas kundividita inter la planedo kaj ĝiaj satalitoj por esti konservita.
Konservado de angula movokvanto estas vaste uzata dum analizo de tiel nomita "movado sub centraj fortoj". Se la neta forto sur korpo ĉiam direktiĝas al iu fiksita punkto, la "centro", tiam ne estas tordo sur la korpo respekte al la centro, kaj tial la angula movokvanto de la korpo ĉirkaŭ la centro estas konstanta. Konstanta angula movokvanto estas ekstreme utila kiam oni traktas la orbitojn de planedoj kaj satelitoj, kaj ankaŭ dum analizado de la modelo de Bohr pri la atomo.
La konservado de angula movokvanto klarigas la angulan akcelon de glacisketanto dum ŝi proksimigas siajn brakojn kaj krurojn al la vertikala akso de rotacio. Proksimigo de parto de la maso de ŝia korpo al la akso, malpliigas la momanto de inercio de ŝia korpo. Pro tio ke la angula movokvanto estas konstanta manke de ekstrera tordo, la angula rapideco de la sketanto devas pliiĝi.
La sama fenomeno rezultigas ekstreme rapidan giradon de kompaktaj steloj (kiel blankaj nanoj, neŭtronaj steloj, kaj nigraj truoj) kiam ili formiĝas el multe pli grandaj kaj malpli rapide rotaciadaj steloj (malpliiĝo de grandeco de objekto 104 oble, ja rezultigas pliiĝon de angula rapideco 108 oble).
<!--
Akraflanka movokvanto en relativisma mekaniko
En moderna (malfrua 20-a jarcento) teoria fiziko, akraflanka movokvanto estas priskribita uzanta malsama formalismo. Sub ĉi tiu formalismo, akraflanka movokvanto estas la 2-(formo, formi) _Noether_ akuz(aĵ)o asociita kun turna invarianto (Kiel rezulto, akraflanka movokvanto _isn_'t konservis por ĝenerala liniita (spactempoj, spactempas), se ne ĝi okazas al esti asimptote turne invarianto). Por sistemo de punkto (partikloj, partiklas) sen (ĉiu, iu) apriora akraflanka movokvanto, ĝi (kurbiĝoj, kurbiĝas, turnas, tornas, kurbigas) ekster al esti
(Ĉi tie, la kojno (produkto, produto) estas uzita.).
Akraflanka movokvanto en kvantummekaniko
En kvantummekaniko, akraflanka movokvanto estas difinita ŝati momanto - ne kiel kvanto sed kiel operatoro sur la onda funkcio:
kie r kaj p estas la pozicio kaj momanto (operatoroj, operatoras) respektive. En aparta, por sola partiklo sen elektra ŝargo kaj ne spino, la akraflanka movokvanta operatoro povas esti skribita en la pozicia bazo kiel
kie ∇ estas la gradienta operatoro. Ĉi tiu simbolo estas ankaŭ (nomita, vokis) la Laplaca operatora operatoro, legi kiel "_del_". Ĉi tiu estas kutime renkontita (formo, formi) de la akraflanka movokvanta operatoro, kvankam ne la plej ĝenerala unu. Ĝi havas jenaj propraĵoj
kaj (ebena, para, eĉ) pli grave komutiĝas kun la _hamiltonian_ de tia _chargeless_ kaj _spinless_ partiklo
Angula Momanto (operatoroj, operatoras) kutime okazi kiam solvanta problemo kun sfera simetrio en sferaj koordinatoj. Tiam, la akraflanka movokvanto en spaca prezento estas: Kiam solvanta al trovi propraj statoj de ĉi tiu operatoro, ni ricevi jeno kie estas la sfera harmoniko.
Angular momentum in electrodynamics
where e is the electric charge, c the speed of light and A the vector potential. Thus, for example, the (gauge-invariant) Hamiltonian of a charged particle of mass m in an electromagnetic field is then
where \phi is the scalar potential. This is the Hamiltonian that gives the Lorentz force law. The gauge-invariant angular momentum, or "kinetic angular momentum" is given by
The interplay with quantum mechanics is discussed further in the article on canonical commutation relations.
References
-->
Suchá nad Parnou
Suchá nad Parnou, hungare Szárazpatak [sArazpatak], germane Dürnbach estas vilaĝo en Slovakio. Ĝis 1887 la oficiala hungara loknomo estis la pli mallonga Szuha [suha], kiu poste ŝanĝiĝis al hungara nomo pro la hungariga politiko.
Situo
Suchá nad Parnou situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Trnava troviĝas je 8 km-oj.
Miske
Miske (miŝke) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono Kalocsa.
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Maldekstra bordo de Danubo estas proksime, Kalocsa troviĝas 10, Budapeŝto 130 km-ojn for.
Luterana preĝejo (Encs)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Encs (Hungario).
Historio
La preĝejo estis konstruita en 2005. Nur 8 jaroj forpasis de la elekto de la loko ĝis la konsekro. Pro la nekutima formo ĝi estis deklarita historia monumento jam en 2007.
József Fabchich
József Fabchich [jOĵef fabĥiĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fabchich József estis hungara katolika pastro, instruisto, lingvisto, tradukisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis Fábsich, Fábchich, Fabschich, Fabsich. Lia pseŭdonimo estis Dajfánthi.
József Fabchich naskiĝis la en Kőszeg, li mortis la  en Győr.
Poluspremio
La Poluspremio estas muzika premio kreita en 1989 dank' al donaco de Stig Anderson, la eksa impresario de la grupo ABBA kaj fondinto de la muzikeldonejo Polar Music (Polusa Muziko). Ĝi ĉiujare premias du homojn, grupojn aŭ institutojn pro iliaj kontribuoj al muziko: unu el roka, popmuzika, blusa aŭ ĵaza sceno kaj unu el klasikmuzika sceno. La ceremonio okazas en majo en Stokholmo, la premio estas enmanigata de Lia Moŝto la reĝo de Svedio Karolo la 16-a Gustavo. Ĉiu premiita ricevas sumon de unu miliono da svedaj kronoj.
Dubo
"Metoda dubo" karakterizas procedon, kiun René Descartes aplikas en siaj Meditadoj pri Unua Filozofio. La aplikanto de tiu ĉi filozofio dubu pri ĉio, kio povas esti erara.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri dubo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Nicolás Tagliafico
Nicolás Tagliafico aŭ plennome Nicolás Alejandro Tagliafico (prononco de la itala familia nomo ) estas argentina futbalisto de itala familia deveno. Li naskiĝis en Bonaero, do nun estas -jara. Inter la jaroj 2018 kaj 2022 li profesie ludis futbalon en la unua vira teamo de la klubo AFC Ajax de Amsterdamo, kaj nun membras en la unua teamo de la francia klubo Olympique Lyonnais (prononco laŭ sistemo IFA []). Krome ekde la jaro 2017 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio kaj ankaŭ kun la teamo partoprenis kaj venkis en la Futbala Mondpokalo 2018. Matĉe li en la naciaj teamoj de 2018 kaj de 2022 rekoneblis per la numero "3".
Pluvarbaro
Pluvarbaro estas densa arbaro en regiono, kie multe pluvas. La grundo ofte povas esti malbona, ĉar la pluvado emas ekstrakti la solveblajn nutraĵojn. Pluvarbaroj ekzistas en ambaŭ tropika kaj meztemperatura klimatoj. Multaj pluvarbaroj havas altan nombron de indiĝenaj specioj kaj egan biodiversecon.
Pluvarbaroj estas hejmo por du trionoj de la vivantaj bestaj kaj plantaj specioj de la planedo. Biliono da specioj de plantoj, insektoj, kaj mikroorganismoj estas ankoraŭ nekonataj kaj ankoraŭ ne havas nomojn.
Oni taksas, ke pluvarbaroj produktas pli-malpli 40 % de la entute produktata oksigeno en nia atmosfero. Malgraŭ tio ili nun suferas pro ligno-industria forigado kaj agrikultura ebenigado.
La suba kreskaĵaro estas restriktita en pluraj areoj kaŭze de manko de sunradiado sur la grunda nivelo. Tiu ĉi fakto ebligas la promenadon tra la arbaro. Se la krontegmento estas neniigita aŭ trafaligita, la grundo baldaŭ estas koloniita de densa labirinto de grimpkreskaĵaro, arbedoj kaj arbetoj. Tia ne tute natura pluvarbaro nomiĝas ĝangalo. Estas du tipoj de pluvarbaro : la tropika kaj la modera.
Tropika pluvarbaro
Multaj el la pluvarbaroj estas asociataj kun la situo de la ekvatora zono de konverĝo intertropika. Tropikaj pluvarbaroj troviĝas apud la ekvatoro (inter la tropiko de Kankro kaj la tropiko de Kaprikorno) kaj ĉeestas en Sud-Orienta Azio (Birmo ĝis Filipinoj, Indonezio, Papuo-Nov-Gvineo, kaj nordorienta Aŭstralio), Afriko sude de Saharo ekde Kameruno ĝis la Demokrata Respubliko de la Kongo (Konga pluvarbaro), Sudameriko (ekzemple la Amazona pluvarbaro), Centra Ameriko, kaj sur multaj de la pacifikaj insuloj. La tropikaj pluvarbaroj estas nomitaj "la pulmoj de la tero", kvankam nuntempe oni scias ke pluvarbaroj nur  malmulton kontribuas al la netaj oksigenaj aldonoj  por la atmosfero per fotosintezo.
La populara termino "tropika pluvarbaro" pli-malpli kongruas kun la nocio de la biomo "tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj" laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF).
Mezvarma pluvarbaro
La mezvarmaj pluvarbaroj situas en mezvarmaj regionoj. Oni trovas ilin en la nordamerikaj Pacifikaj moderaj pluvarbaroj (la marbordo de Brita Kolumbio, la t.n. Landinterna Pluvarbaro de la Longa Valo de Roka Montaro oriente de la urbo Prince George), en Eŭropo (partoj de Britaj Insuloj kiel la marbordaj areoj de Irlando, Skotlando, suda Norvegujo, partoj de la okcidenta Balkana duoninsulo laŭlonge de la adriatika marbordo, same kiel en la nordokcidento de Hispanujo kaj marbordaj areoj de la orienta Nigra Maro, inkluzive de Kartvelujo kaj marborda Turkujo), en Orienta Azio (suda Ĉinujo, Tajvano, multe de Japanujo, Koreo, Saĥaleno kaj la najbara marborda Rusa Orienta Azio), en Sudameriko ( la Valdiviaj moderaj pluvarbaroj en suda Ĉilio) kaj ankaŭ en Aŭstralio kaj Nov-Zelando.
Elstaranta tavolo
La elstaranta tavolo entenas malmultecon de tre grandaj arboj kiuj estas nomataj elstarantoj, kaj kiuj vegetas super la ĝenerala kanopeo, atingante altecojn de 45-55 metroj, kvankam okaze kelkaj specioj altas 70-80 metrojn.
Kanopea tavolo
La kanopea tavolo ampleksas la plimulton de la grandaj arboj, tipe 30–45 metrojn altaj. La plej biodiverseco-densaj areoj troviĝas en la kanopeo, plimalpli kontinua kovraĵo de foliaro, konstituita de najbaraj arbarpintoj. La kanopeo, laŭ iuj taksoj, hejmigas 50 pocentojn de ĉiuj plantaj specioj, sugestante ke eble duono de ĉiu vivo en la mondo troviĝas tie ĉi. Epifitaj plantoj fiksiĝas al trunkoj kaj branĉoj, kaj obtenas akvon kaj mineralojn el pluvo kaj detritoj kiuj kolektiĝas sur la subtenantaj plantoj. La faŭno similas tiun kiu troviĝas en la elstaranta stratumo, sed estas pli diversa. Kvarono de ĉiuj insektaj specioj ekzistus en la pluvarbara kanopeo. Sciencistoj ekde longtempe estas konjektintaj la riĉecon de la kanopeo kiel biotopo, sed nur freŝdate estas disvolvintaj praktikajn metodojn por ekzameni ĝin.
Jam en 1917, la naturalisto William Beebe deklaris ke "alia kontinento de vivo restas por malkovri, ne sur la Tero, sed cent aŭ ducent futojn super ĝi, etendiĝante tra miloj da kvadrataj mejloj." Vera esplorado de tiu biotopo nur ekis en la 1980-aj jaroj, kiam sciencistoj disvolvis metodojn por atingi la kanopeon, kiel pafado de ŝnuroj en la arbojn uzante arbalestojn. Scienca esploro ankoraŭ estas en sia infanaĝo, sed aliaj metodoj inkluzivas la uzadon de balonoj kaj aerŝipoj por ŝvebi super la plej altaj branĉoj, kaj la konstruado de gruoj kaj pendopontoj. Oni parolas pri dendronaŭtiko.
Subarbaraĵo
La subarbaraĵa stratumo troviĝas inter la kanopeo kaj la arbara grundo. La suba arbizaĵo hejmigas kaj iom da birdoj, reptilioj, lacertuloj, kaj iom da karnomanĝuloj kiel jaguaroj, boaoj, kaj leopardoj. La folioj estas multe pli grandaj je tiu ĉi nivelo. Ankaŭ la insekta vivo estas abunda. Multaj sem-plantidoj, kiuj kreskos al kanopean nivelon, ĉeestas en la subarbaĵo. Nur ĉirkaŭ 5% de la sunradiado, prilumante la pluvarbaron, atingas la suban etaĝon. Ankaŭ eblas nomi tiun tavolon kiel arbedan stratumon, kvankam oni povas konsideri la arbedan tavolon kiel apartan tavolon.
Apud-grunda tavolo
La apud-grunda tavolo, ricevas nur 2% de la sunradiado. Nur plantoj, adaptitaj al malabunda lumo povas vegeti en tiu zono. For de riverbordoj, marĉoj kaj arbarero-breĉoj kie oni trovas densan vegetaĵaron, la apud-grunda tavolo estas relative senvegetaĵara kaŭze de la limigita sunradia penetrado. Ĝi ankaŭ ampleksas malkomponiĝantajn plantajn kaj bestajn substancojn kiuj rapide malaperas pro la varmaj humidaj cirkonstancoj akceligante rapidan kadukiĝon. Multaj formoj de fungoj tie ĉi vegetas kaj favoras la malkomponiĝon de bestaj kaj plantaj detritoj.
27724 Jeannoel
27724 Jeannoel estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca pejzaĝa kaj mara pentristo Alexandre Jean Noël (1752–1832). En 1769 li partoprenis al scienca ekspedicio al San José del Cabo (Baja California Sur, Meksiko) por la pasado de Venuso. Li servis kiel ilustristo de la ekspedicio kaj desegnis la funebron de Jean Chappe d’Auteroche proksime de ties observatorio.
(13431) 1999 VB37
(13431) 1999 VB37 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
György Pálinkás (juĝisto)
György Pálinkás [djordj pAlinkAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálinkás György estis hungara juĝisto.
György Pálinkás naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Pálinkás maturiĝis en gimnazio, poste li eklaboris en juĝejo en Szentendre, ekde 1949 en Budapeŝto. Li akiris juran (post monatoj juĝistan) diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1959 laŭ vespera instruado. (Tage li laboris plu en la juĝejo.) Inter 1960 kaj 1975 li estis juĝisto en Miskolc, poste en la ĉefjuĝejo en Budapeŝto. Li verkis kandidatan disertaĵon, sed tio valoris nenion sen fremda lingvokono. Lia laboro specialiĝis pri kruelaj krimoj, dum la socialismo li kondamnis ilin ofte je mortoj. Baldaŭ li ne konsentis pri malpermeso de morto-verdikto. Li ricevis premion en 1997. Li havis edzinon. Li mortis pro vespermanĝo en restoracio.
Barna Szénássy
Barna Szénássy [sEnAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Szénássy Dénes Barna estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto.
Barna Szénássy  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Ungvár (nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio). Li mortis la en Debrecen.
Biografio
Barna Szénássy frekventis gimnazion en Gyula, poste li akiris pedagogian diplomon pri matematiko-fiziko en Scienca Universitato István Tisza en 1936. En la sekva jaro li doktoriĝis, poste li instruis laŭvice en Gyula kaj Ungvár. En la frua 1945 li iĝis militkaptito, li povis hejmenveni nur post 2 jaroj. Li daŭris la instruadon en Jászapáti, poste en Debrecen. Ekde 1951 li instruis jam en Universitato Lajos Kossuth, kie li estis nomumita universitata profesoro en 1975.