cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lineareco
Linearaj polinomoj
En malsama uzado al la pli supre, polinomo de grado 1 estas dirita al esti lineara, ĉar la grafikaĵo estas rekto.
Super la reelaj nombroj, la lineara funkcio aŭ lineara polinomo estas tiu de formo:
kie m estas ofte nomata kiel la inklino aŭ gradiento;
Ĉi tiu uzado de la termino lineara estas ne la sama kiel la pli supre, ĉar linearaj polinomoj super la reelaj nombroj ĝenerale ne kontentigi la kondiĉojn de adicieco kaj homogeneco. Ili kontentigas la kondiĉojn de adicieco kaj homogeneco se kaj nur se b=0. Tiel, se b≠0, la funkcio estas ofte nomata kiel afina funkcio analoge al la afina transformo.
Lineara dependeco
Variablo x1 estas lineare dependa de variabloj x2, ..., xn, se ĝi povas esti esprimita kiel lineara kombinaĵo de ili, do se ekzistas konstantoj ''a2, ..., an tiaj ke
Pli ĝenerale variabloj x1, ..., xn estas lineare dependaj se ekzistas konstantoj ''a1, ..., an, ne ĉiuj nuloj, tiaj ke
Ĉi tio estas triviala kaj ne interesa, se x1, ..., xn estas nombraj konstantoj, tiam ĉi tia lineara dependeco ĉiam ekzistas por n≥2. Interesaj okazoj estas se ili estas funkcioj de iuj variabloj x1(t), ..., xn(t) aŭ vektoroj. Se dimensio de la vektoroj estas malpli granda ol ilia kvanto n ili ĉiam estas lineare dependaj; se la dimensio de la vektoroj estas pli granda ol aŭ egala al ilia kvanto n ili povas esti lineare dependaj aŭ lineare sendependaj.
Acquasanta Terme
Acquasanta Terme estas komunumo de Italio.
Lineareco
Lineara dependeco
Se el n vektoroj de dimensio n konsistigi (metante ilin kiel linioj aŭ kiel kolumnoj) kvadratan matricon, do ĝia determinanto estas nulo se kaj nur se la vektoraj estas lineare dependaj.
17629 Koichisuzuki
17629 Koichisuzuki estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Lineareco
Lineara dependeco
Se el n vektoroj de dimensio k konsistigi (metante ilin kiel linioj aŭ kiel kolumnoj) n×k aŭ k×n matricon (ne nepre kvadratan), do ĝia rango estas la maksimuma kvanto de lineare sendependaj vektoroj kiuj povas esti elprenitaj el la fonta kolekto de vektoroj.
17629 Koichisuzuki
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Koichi Suzuki, kiu fariĝis ano de la Klubo de la Astronomiaj Amantoj de Nan'jo en 1993, kaj kiu aktive kaj fervore disvastigas la astronomian konon.
Lineareco
Buleaj funkcioj
En bulea algebro, funkcio estas lineara se ekzistas tiaj ke
Bulea funkcio estas lineara se
aŭ
Alivorte, ĉi tiu estas okazo en kiu por ĉiu variablo, ĝia ŝanĝo ĉiam faras ŝanĝas valoron de la fukcio aŭ neniam ŝanĝas valoron de la fukcio.
Logika neo kaj logika malinkluziva aŭo estas linearaj duumaj funkcioj.
Fiziko
En fiziko, lineareco estas propraĵo de la diferencialaj ekvaciaj regantaj multaj sistemoj, ekzemple, ekvacioj de Maxwell aŭ difuza ekvacio.
Lineareco de diferenciala ekvacio signifas ke se du funkcioj f kaj g estas solvaĵoj de la ekvacio, do ankaŭ ilia sumo f+g estas solvaĵo de la ekvacio. Ĉi tio impilcas ekzemple ke, se la ekvacioj de Maxwell estas la solaj gravaj kaj la aliaj efikoj estas malatentataj, se du lumaj radioj intersekciĝas en iu loko en spaco ili ne influas unu la alian. Modelo de spaco kie elektromagnetismo estas lineara estas nomata kiel libera spaco.
Elektroniko
En elektroniko, la lineara operacianta regiono de iu aparato estas tiu kie la eliga tensio aŭ kurento estas je proksimume lineara dependeco de la enenira tensio aŭ kurento. Ĉi tiaj aparatoj estas, inter aliaj:
Por ĉi tiuj aparatoj, en kutima kompreno de la lineareco, la adicieca kaj homogeneca propraĵoj estas kontentigitaj kun, eble, adicio de konstanto:
kie t estas tempo;
La kontraŭa, la plej ne lineara, varianto estas ciferecaj cirkvitoj - logikaj elementoj, baskuloj ktp.
Lineara aproksimado
En okazoj, kie en specifilo estas donita simple lineareco, estas akceptite subkompreni sendependan linearecon.
Sendependa lineareco estas verŝajne la plej kutime uzata lineareca difino kaj estas ofte uzata en la specifoj de amplifiloj, ciferecigiloj kaj la aliaj aparatoj. Sendependa lineareco estas difinita kiel la maksimuma dekliniĝo de reala rezulto de la rekto situanta tiel, ke ĝi minimumigas la maksimuma dekliniĝon. En ĉi tiu okazo ne estas iuj postuloj pri la pozicio de la rekto kaj ĝi povas esti ie ajn, kie necesas por minimumigi la deviojn inter ĝi kaj la realaj rezultoj.
Nulo-bazita lineareco postulas, ke la nula valoro (aŭ suba limiga valoro) de la rekto estu egala al la reala nula (aŭ suba) limiga valoro de la aparato, sed ĝi permesas al la linio esti turnita por minimumigi la maksimuman devio. En ĉi tiu okazo, pro tio ke la enpoziciigo de la rekto estu limigita per la postulo, la ne-lineareco bazita sur ĉi tiu difino estos ĝenerale pli granda ol por sendependa lineareco.
Por terminala lineareco, ne estas variebleco permesita en la lokigo de la rekto por ke minimumigi la dekliniĝoj. La rekto devas troviĝi tiel ke ambaŭ ĝiaj randoj koincidas kun la realaj suba kaj supra limigaj valoroj. Ĉi tio signifas ke la ne-lineareco mezurita per ĉi tiu difino estos tipe esti pli granda ol tiu mezuris per la sendependa aŭ per nulo-bazita linearecaj difinoj. Ĉi tiu difino de lineareco estas ofte asociita kun ciferecigiloj, cifereco-al-analogaj konvertiloj, sentiloj.
Muziko
En muziko la lineara aspekto estas sinsekvo, de intervaloj aŭ melodioj, kontraŭ la samtempeco aŭ la vertikala aspekto.
Antonín Jaroslav Puchmajer
Antonín Jaroslav PUCHMAJER (naskiĝis la 7-an de januaro 1769 en Týn nad Vltavou - mortis la 29-an de septembro 1820 en Praha) estis ĉeĥa poeto kaj tradukisto en la epoko de revekiĝanta ĉeĥa kulturo.
Li studis filozofion kaj teologion, estis paroĥestro en diversaj lokoj en Bohemio.
Kiel konanto de la slavaj literaturoj li helpis al Josef Dobrovský kun verkado de germana-ĉeĥa vortaro, tradukadis el la slavaj literaturoj kaj el la aliaj pere de la pola lingvo (el Homero, Schiller, Montesquieu), fondis grupon unua novĉeĥa skolo poezia kaj verkis ankaŭ proprajn poemojn, inter kiuj la plej sukcesaj estas Óda na Jana Žižku z Trocnova (Odo pri Jan Žižka el Trocnov) kaj Óda na jazyk český (Odo pri la lingvo ĉeĥa). La preparata poemaro Fialky (Violoj) dum lia vivo ne aperis.
Inter la jaroj 1795 - 1814 li eldonis kvin almanakojn de la tiutempa ĉeĥa poezio.
Li estis ankaŭ aŭtoro de unuaj ĉeĥlingvaj lernolibroj de la rusa kaj cigana lingvoj.
Ambly-Fleury
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Krivij-Riho
Krivij-Riho  (Кривий Ріг) estas industria metropolo kaj universitata urbo de Ukrainio.
Historio
La setlejo fondiĝis - kiel apartaĵo de Rusio - en la 17a jarcento. La unua mencio okazis en 1775 tiam havanta poŝtan haltejon. En 1761 la preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao ekfunkciis. En 1860 la vilaĝo ricevis rangon eturbo. Tiutempe precipe judoj vivis tie. En la proksimeco oni trovis feroercon en 1881, sekve la urbeto industriiĝis kaj en 1919 jam urbiĝis kaj iĝis administra centro de distrikto. Inter 1941-1944 la germanoj havis la urbon.
La 22an de februaro 2014 loĝantoj de la urbo faligis la monumenton de Lenino, eble la lastan simbolon de la komunismo en la urbo, tio okazis dum la tempo de la Eŭromajdano en Kievo.
Darío Figueroa
Darío Figueroa (n. ) estas argentina futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo en teamoj River Plate, Quilmes, Aldosivi, kaj Ferro Carril Oeste de Argentino, Unión Atlético Maracaibo de Venezuelo, Deportes Quindío 	de Kolombio, Caracas, Deportivo La Guaira kaj Zamora de Venezuelo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Yokohama Marinos.
Monda heredaĵo de Unesko
La Monda Heredaĵo de Unesko konsistas el la monda kulturheredaĵo kaj el la monda naturheredaĵo, ambaŭ de Unesko.
Priskribo
Por esti akceptita en la mondheredaĵon objekto devas elstari en almenaŭ unu el jenaj ses kriterioj:
La nocio de "kultura heredaĵo" venas de episkopo Henri-Baptiste Grégoire; ĝi estis konvencie fiksita en la Konvencio de Hago de la 14-a de majo 1954.
La ideo de la monda heredaĵo ekestis reage al la alvoko de Unesko en 1960, savi la monumentojn de Abu Simbel (Nubio) de subakviĝo pro konstruo de la Alta Baraĵo de Asuano.
Unufoje jare la Mondheredaĵa Komitato de Unesko kunvenas por decidi pri novaj heredaĵoj kaj diskuti la staton de jamaj.
Laŭ la Uneska heredaĵa listo, la mondo estas dividitaj en 5 regionoj:
La suba tabelo inkluzivas distribuon de ĉi tiuj regionoj kaj ilia klasifiko en junio 2020: La unua heredaĵo en la listo estas la insuloj Galapagoj.
La landoj kun la plej multaj heredaĵoj estas Italio kaj Ĉinio kun 55 heredaĵoj, sekvitaj de Hispanio kun 48 heredaĵoj.
Kriterioj
La lokoj elektitaj en la listo de monda heredaĵo devas havi eksterordinaran valoron kaj respondi al almenaŭ unu el la jenaj kriterioj. La ses unuaj kriterioj temas pri kultura heredaĵo, la kvar lastaj pri natura heredaĵo.
Naturaj heredaĵoj
Ĝi konsistas el naturaj objektoj (montoj, plantoj, pejzaĝoj ktp.), kiuj pro sia ekstrema malofteco meritas specialan protekton. Bazo por tiu protekto estas konvencio de Unesko decidita en 1972 en Stokholmo, kiu ekvalidis en 1975.
Kelkaj objektoj estas protektindaj kaj el kultura kaj el natura vidpunktoj.
Laŭ kontinentoj
Ekzemploj de naturheredaĵaj objektoj estas:
Laŭ landoj
Listoj de objektoj troveblas ĉe:
Kulturaj heredaĵoj
Kelkaj objektoj estas protektindaj kaj el kultura kaj el natura vidpunktoj.
Ekzemploj de kulturheredaĵaj objektoj estas:
Oderaue
Oderaue estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Märkisch-Oderland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
28828 Aalamiharandi
28828 Aalamiharandi estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hel
Hel havas diversajn signifojn:
961
En la jaro 961 post Kristo okazis, interalie:
Bruna filoskopo
La Bruna filoskopo, Phylloscopus fuscatus, estas specio de la genro de filoskopoj aŭ Phylloscopus lastatempe konsiderata kiel tipa genro en la propra familio de Filoskopedoj kaj antaŭe enmetita en la familio de Silviedoj. Tiu specio reproduktiĝas en orienta Azio. Tiu birdospecio estas tre migranta kaj vintras en sudorienta Azio. Ĝi ekinvadis provizoran teritorion en Nordameriko en Alasko, kaj ankaŭ ĉeestis en Kalifornio
Tiu estas abunda birdo de tajgaj marĉoj kaj humidaj herbejoj. La nesto estas konstruita malalte en arbusto, kaj la ino demetas 5-6 ovojn. Kiel plej parto de silviecaj birdoj, ankaŭ tiu malgranda paserino estas insektovora.
Tiu malgranda birdo pretas vaganteci tiom malproksimen kiom ĝis okcidenta Eŭropo en oktobro, spite la distancon de 3000 km del ties reproduktaj teritorioj. Ĝi vintris iam en Britio.
Tiu estas filoskopo simila laŭ grando kaj formo al Ĉifĉafo. Plenkreskulo havas nestriecan brunan dorson kaj sablokolorajn subajn partojn. Elstaras blankeca superokula strio, kaj la beko estas fajna kaj pinteca. Ambaŭ seksoj estas identaj, kiel ĉe plej parto de filoskopoj, sed junuloj estas pli olivecnuancaj supre. Kiel plej parto de silviecaj birdoj, ankaŭ tiu ĉi estas insektovora, sed ili manĝas ankaŭ aliajn malgrandajn manĝerojn kiel beroj.
Thorstein Veblen
Thorsten VEBLEN (norvege : Torsten Bunde Veblen, 30-a de julio 1857 - 3-a de aŭgusto 1929), estis ekonomikisto kaj sociologo usona de norvega deveno. Veblen estas identigita kun institucia ekonomio, pensfluo aŭ movado en ekonomiko, kiu emfazas instituciojn de homa kreado, kiel la reganta ekonomia faktoro.
Veblen estis konata kiel akra kaj maldolĉa socia kritikisto de la tiama kapitalisma socio, de la usona riĉa klaso, kaj de la kulturo de spektakla konsumado (termino kiun li mem stampis), kiun disvolvis tiu klaso, kaj eĉ de la usona alteduka sistemo. Kvankam Veblen subtenis la ideon ŝtatigi la industrion, li ne estis identigita kun iuj el la ĉefaj sociaj movadoj de la laborista klaso de sia generacio: socialismo, marksismo aŭ anarkiismo.
Liaj fruaj jaroj
Thorsten Veblen naskiĝis en Cato, Viskonsino, de gepatroj elmigrintaj el Norvegio en 1847, kiel la kvara el 12 infanoj, kaj lia gepatra lingvo estis la norvega. La familia bieno de liaj gepatroj prosperis, kaj ili povis permesi al siaj infanoj taŭgan formalan edukadon. Tiel Thorsten kaj liaj aliaj fratoj povis studi, kaj iuj eĉ elstaris, en altlernejoj. En 1874 Thorstein Veblen daŭre studis ĉe Carleton College, revenis al Northfield, Minesoto, kie li studis ekonomikon kaj filozofion. Veblen poste interesiĝis ankaŭ pri la sociaj sciencoj.
Akademia kaj aliaj karieroj
Ĝenerale la kariero de Veblen suferis kaj pro liaj ideoj, kiuj ne kongruis kun la usona etoso, precipe tiutempe, kiu kultece altigas la privatan entrepreniston, kaj vidis riĉigon kiel inda frukto por ĝi, kaj pro lia persona konduto. Malgraŭ ke li estis fekunda esploristo kaj verkisto, li ofte ne sukcesis akiri taŭgan akademian pozicion, kaj kiam li ja sukcesis, li ofte ne sukcesis subteni ĝin.
Post sia doktoriĝo, Veblen estis senlabora ĉirkaŭ sep jarojn. Parton de tiu tempo Veblen restis en la familia bieno, kie resaniĝinte de malario, li legis kaj lernis multon. Ekde 1891 li ĉefe interesiĝis pri ekonomio, kaj studis en Universitato Cornell. En 1892 li aliĝis al la fakultato de la Universitato de Ĉikago, kie li instruis (kaj estis konsiderita enuiga lektoro) kaj publikigis artikolojn.
En 1899 Veblen publikigis sian unuan, plej konatan libron, The Theory of the Leisure Class (La Teorio de la Libertempa Klaso). En ĉi tiu libro, en kiu li kreis la esprimon "montrofenestra konsumo", li priskribas kiel la "libertempa klaso" akiras produktojn por pruvi ĝian riĉecon, kaj ne pro la bezono de ili. La populareco, kiun akiris la libro, kondukis al sia reklamado en la universitato, kie ĝia statuso ĝis tiam, kaj eĉ tiam, estis malstrikta.
En 1906, Veblen estis nomumita universitata lektoro en Universitato Stanford. Ankaŭ tie li ne sukcesis fortigi establitan statuson por si mem: li estis denove konsiderata malbona lektoro kaj ankaŭ persekutanto de virinoj, kaj fine li estis devigita foriri. En 1911 li ricevis postenon en la universitato de Mizurio, malpli alta de tiu, kiun li forlasis, helpe de sia amikeco kun la estro de la departemento pri ekonomiko.
En 1917 Veblen aliĝis al teamo starigita de prezidanto Woodrow Wilson, kiu estis desegnita por analizi eblajn aranĝojn post la fino de la unua mondmilito. Poste Veblen estis dungita de la American Food Administration.
Laŭ li, la ĉefa kontrasto kun marksismo estas ke tiuj, kiuj finigos la kapitalisman sistemon, ne estus la laborista klaso (proletaro), sed estus la inĝenieroj kaj la teknokratoj.
Dume, Veblen, kune kun grupo de usonaj akademiuloj kaj intelektuloj, estis inter la fondintoj de la nova universitato nomata Nova Lernejo ĉe Novjorko, kaj inter 1919 kaj 1926 dediĉis sian tempon kaj energion al ĝia disvolviĝo.
Krikito
La kritiko de Veblen pri la statika ekonomia modelo starigis la fundamentojn por la studfako de la institucia ekonomiko. Li estis ne nur ekonomikisto sed ankaŭ sociologo, malakceptante la poziciojn de nuntempaj ekonomikistoj, kiuj vidis ekonomion kiel aŭtonoman, stabilan kampon kun statikaj ecoj.
Kontraŭe Veblen argumentis, ke la ekonomio estas enigita en sociajn instituciojn. Anstataŭ apartigi ĝin de la ceteraj sociaj sciencoj, Veblen ekzamenis la rilaton inter ekonomiaj, sociaj kaj kulturaj fenomenoj. Ĝenerale, la studo de institucia ekonomio vidigas ekonomiajn instituciojn kiel produkto de kultura disvolviĝo. Kvankam la institucia ekonomio ne fariĝis elstara lerna temo en la ĉefa ekonomika pensaro, sed ĝi permesis al ekonomikistoj el multaj kampoj ekzameni ekonomiajn problemojn kaj konsiderante ankaŭ sociajn kaj kulturajn perspektivojn.
Veblen rigardis la homan historion kiel lukton inter kreemo kaj potenco. En la tiama kapitalisma mondordo, Veblen rekonis ĉi tiun lukton kun la kontrasto inter industrio kaj komerco.
Industrio, laŭdifine kaj Veblen, estas la tuta socia procezo de produktado (inkluzive la formadon de la scioj necesaj por ĝi). Ĝia celo estas produkti produktojn kaj havebligi servojn kiel eble plej efike, kaj tio fariĝas sisteme organizante produktadon kaj inteligente uzante sciojn. Kvankam la spirito de lia tempo laŭdis la privatan entrepreniston, Veblen emfazis, ke temas plejparte pri kunlabora agado. Krome, ne utilas analizi iun produktantan faktoron por si mem, ekzemple kiel 'laboro', 'grundo', 'kapitalo'. Ĉi tiuj havas signifon nur en ĝenerala socia kunteksto.
La celo de la kompanio tamen estas aldoni akumulitan financan riĉaĵon. Kontraste al la produktantaj kooperativoj, entreprenoj direktas sian vojon al aldono de riĉeco per konfliktoj pri distribuado de enspezoj, kaj ĉi tiuj principe nenion kontribuas al produktado. Entreprenoj profitas ne rezulte de sia kapablo produkti, sed rezulte de sia kapablo akiri por si parton de la teknologia kapablo kaj scio de la socio, en kiu ili funkcias. Sub la kapitalisma reĝimo, industrio estas direktita servi al la celoj de entreprenoj, kaj fakte, la distribuado de enspezoj estas malligita de produktado, kaj tiel la entreprenoj posedantaj kapitalajn financojn havas malfortan rilaton al fizika produktado. Cetere, kompanioj kutime havas neniun intereson porti la nivelon de produktado al maksimuma alteco. Ilia celo estas alporti la produktadon al tiu alteco, kie iliaj profitoj estos maksimumaj. Plejparte maksimuma profito kaj maksimuma produktado ne estas la samo, kaj entreprenoj efektive limigas produktadon. Tio signifas, ke profito devenas de tio, kion industrio kreas, sed ankaŭ de tio, kion ĝi ne kreas... Fakte la respondeculoj pri ekonomia efikeco estas la inĝenieroj, kiuj estas preskaŭ la solaj, kiuj povas rezisti la priskribitan procezon.
Kontraste al Karl Marx, Veblen kredis, ke la laborista klaso ne estus tiu kiu finigos la kapitalisman sistemon, sed tiuj estas la teknokratoj, la inĝenieroj, kiuj laŭ lia vidpunkto estis la portantoj de la estonta ŝanĝo de la ekonomio, kaj ili estos tiuj kiuj finigos kapitalismon. La proletaro, kiam ĝi havas la oportunon, imitas en sia konduto la kapitalistojn.
En sia libro "The Theory of Leisure Class", Veblen elpensis la esprimon "montrofenestra konsumo", kiu laŭdifine estas aĉeto de produktoj je prezo kiu superas ilian valoron. Li priskribas kiel la 'libertempa klaso', la klason, kiu ne devas okupiĝi pri produktiva laboro por vivteni sin, aĉetas produktojn por pruvi sian riĉecon, kaj ne pro la bezono de ili. La aliaj klasoj strebas imiti ĉi tiun ŝablonon, kaj tiel la socio entute elspezas monon kaj tempon sen vera celo. La emo de membroj de la 'libertempa klaso' okupiĝi pri intelekta kaj arta agado estas klarigita de Veblen, ĉar ĝi ankaŭ estas maniero pruvi sian liberecon elekti ne okupiĝi pri produktiva laboro. En la profundo de la ideo de montrofenestra konsumo estis la opinio, ke konsumado ne nepre estas racia agado.
Sesiliardo
Sesiliardo (mil sesilionoj, 1039, aŭ (39 nuloj)) estas natura nombro.
23728 Jasonmorrow
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jason Charles Morrow, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto en la Westdale Secondary School de Hamiltono (Ontario, Kanado).
São Francisco de Paula (Minas-Ĝerajso)
São Francisco de Paula (prononco: saunfransisko depaŭla, oficiale Município de São Francisco de Paula) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Oliveira. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Kikinda
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefa vojo kaj fervojo Senta-Temesvár, krome estas fervojo al Beogrado.
Historio
La hungaraj triboj okupis la Karpatan basenon en 895, tiu regiono estis tre konvena por ili. Skribitaj fontoj mencias la lokon unuafoje en 1423. La komunumo senhomiĝis dum la turkoj. Inter 1751-1753 alvenis serboj, kiuj estis limgardistoj. Pli poste alvenis ankaŭ hungaroj kaj germanoj. En 1848 okazis sanga ribelo, en 1849 la hungara armeo okupis la urbon de serboj. En 1910 loĝis en la urbo 26.795 da loĝantoj (14.148 serboj, 5.968 hungaroj, 5.855 germanoj, 436 rumanoj, 219 ciganoj). La urbo apartenis al Torontál. En 1918 taĉmentoj de SHS (=Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) komencis okupi la regionon, dume proksimiĝis ankaŭ la rumana armeo. Inter ili preskaŭ okazis milito, ĉar Britio kaj Francio sekrete promesis la regionon al ambaŭ ŝtatoj. Fine la regiono estis duonigita. La urbo apartenis al la serba flanko, kie kun okupitaj regionoj de Pécs kaj aliaj ili proklamis respublikon. Ekde 1920 ĝi apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio. Inter 1941-1944 la germanoj okupis la regionon.
Nun en la urbo vivas 38 065 da homoj (28 425 serboj kaj 4504 hungaroj).
Prozopo
La prozopo aŭ prozopido (Prosopis) estas genro de la papiliofloraj plantoj. En ĝi estas pli ol 45 specioj.
Etimologio
La scienca nomo de tiu genro elvenas el latino prosopis, prosopidis, aŭ el la greka προσωπίς, προσωπίδος, kio estas la nomo de la planto en tiuj antikvaj lingvoj.
La normala esperantigo, laŭ la genitiva formo, do estas "prozopido", laŭ la multaj modeloj en PIV (Crepis > krepido, Nephrolepis > nefrolepido , ktp). Cetere, oni ankaŭ trovas tiun genitivan etimologian radikon ĉe aliaj botanikaj genroj, kiel ekzemple Prosopidastrum (prozopidastro) el fabacoj.
Srebarnite grivni
Srebarnite grivni (bulgare Сребърните гривни) estas unu el la unuaj rokmuzikaj grupoj en Bulgario, fondita en la jaro 1964 en urbo Sofio.
La unuaj kantoj estas koverkantoj de Shadows, kiam en ili partoprenas ankaŭ Boris Godĵunov. Lastatempe la grupo prezentiĝas folklorajn prilaboraĵojn de bulgaraj naciaj kantoj, kun kiuj ĝi sukcesas en Bulgario kaj fremdlando. Dum tiu tempo kun la grupo kantas ankaŭ Georgi Minĉev.
Primo de Chen
En matematiko, primo p estas primo de Chen se p+2 estas primo aŭ duonprimo (produto de du primoj). La para nombro 2p+2 tiam kontentigas la teoremon de Chen.
En 1966, Chen Jingrun pruvis ke estas malfinie multaj ĉi tiaj primoj. Ĉi tiu rezulto devus ankaŭ sekvi de la vereco de la ĝemela prima konjekto, tamen la konjekto estas dume nepruvita.
La unuaj kelkaj primoj de Chen estas
La unuaj kelkaj primoj kiuj ne estas primoj de Chen estas
Ĉiu supersingulara primo estas primo de Chen.
Plej grandaj primoj de Chen
En oktobro de 2005 Micha Fleuren kaj grupo PrimeForm trovis la plej grandan sciatan primon de Chen kun 70301 ciferoj.
La suba membro de paro de ĝemelaj primoj estas primo de Chen, laŭ difino. Kiel en la 16-a de januaro de 2007, la plej granda sciataj ĝemelaj primoj estas kun 58711 ciferoj.
Pluaj rezultoj
Chen ankaŭ pruvis jenan ĝeneraligon: Por ĉiu para entjero h, ekzistas malfinie multaj primoj p tiaj ke p+h estas primo aŭ duonprimo (produto de du primoj).
Terence Tao kaj Ben Green pruvis en 2005 ke estas malfinie multaj tri-membraj aritmetikaj vicoj de primoj de Chen.
Aliaĵoj
Rudolf Ondrejka trovis jenan 3×3 magian kvadraton el 9 primoj de Chen:
Addu
Addu, ސ. އަތޮޅު, antaŭe ankaŭ konata kiel Seenu, estas la plej suda atolo de la Maldivoj. La atoloj Addu kaj Fuvahmulah, lokita 52 kilometrojn norde de Addu, konsistigas la parton de la Maldivoj en la Suda Hemisfero. La atolo Addu Atoll situas 541 kilometrojn sude de Maleo. Administre, la atolo Addu estas la loko de la samnoma urbo Addu, kutime angle nomata Addu City, unu el la du urboj de Maldivoj. Addu City konsistas el la loĝataj areoj de la atolo Addu, nome la naturaj insuloj de Hulhudhoo, Meedhoo, Maradhoo, Feydhoo kaj Hithadhoo. La urbo konsistas el pluraj distriktoj, kies nomoj tamen ne identas al la insulaj nomoj. Krom la areoj de la urbo, la atolo havas kelkajn neloĝatajn insulojn, inkluzive de la insulo Gan, kie situas la samnoma internacia flughaveno Gan.
Sinevir (distrikto Miĵhirja)
Sinevir (Синевир, Alsószinevér [alŝOsinevEr]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja.
Situo
Sinevir situas en valo de rojo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1604 en formo "Zynever". En 1910 vivis en Alsószinevér 2857 loĝantoj, (2373 rutenoj, 412 germanoj, 171 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Sinevir. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Gyomaendrőd)
Preĝejo de Emeriko de Hungario estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Gyomaendrőd, en urboparto Endrőd.
Historio
Pri la malnova preĝejo mankas informoj, nur estas fakto, ke ĝi estis renovigita en 1731. Poste nova preĝejo konstruiĝis inter 1751-1753 apud rivero Körös. Pro la oftaj inundoj denove nova preĝejo naskiĝis inter 1798-1804, jam iomete for de la rivero. Dum la 2-a mondmilito parte ĝi iĝis ruina. En 1947 oni riparis ĝin. En 1964 interne, en 1976 ekstere okazis riparoj.
Konstruaĵo
La unusola turo estas super la ĉefenirejo. Ekstere 2 skulptaĵoj estas videblaj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Teoremo de Chen
En matematiko, teoremo de Chen estas teoremo kiu statas ke ĉiu sufiĉe granda para nombro povas esti skribita kiel sumo de du primoj, aŭ kiel sumo de primo kaj duonprimo (produto de du primoj). Teoremo de Chen estas grandega paŝo al la konjekto de Goldbach kaj rimarkinda rezulto de la kribrilaj manieroj.
La teoremo estis unue komencita de ĉinia matematikisto Chen Jing Run (aŭ Chen Jingrun) en 1966, kun pluaj detaloj de la pruvo en 1973. Lia originala pruvo estis multe plisimpligita de P. M. Ross.
Marcelo Rebelo de Sousa
Marcelo Nuno Duarte Rebelo de Sousa (Lisbono, 12a de Decembro 1948) estas portugala politikisto, prezidanto de la Respubliko ekde Marto 2016.
Biografio
Li estas filo de Baltazar Rebelo de Sousa, iama kolonia guberniestro de Mozambiko kaj ministro dum la diktaturo de Salazar. Li studis juron en la Universitato de Lisbono en 1966.​ Rebelo de Sousa, kiu eniris en la Socialdemokrata Partio (PSD) en 1974,​ estis deputito de la Konstitucifara Asembleo (1975-1976). En la oka konstitucia registaro, prezidita de Francisco Pinto Balsemão, li dekomence servis kiel Sekretario de Ŝtato de la Prezidenteco de la Ministraro ekde sia nomumo la 4an de Septembro 1981, kaj poste li estis nomumita ministro pri Parlamentaj Aferoj en junio 1982.
Post la rezulto de la ĝenerala balotado de 1983 li formis parton de la sektoro de la PSD kontraŭ koalicio kun la Socialista Partio.​ En decembro 1989 lia kandidateco al la Municipo de Lisbono malsukcesis antaŭ la kandidateco de la socialista Jorge Sampaio.​
Li estris la PSD ekde 1996 ĝis 1999,​ kiam li rezignis neatinginte koalicion kun la dekstro, post kio sukcedis lin José Manuel Durão Barroso. Li kandidatiĝis en la ĝenerala balotado de Portugalio de 2016, kion li venkis per absoluta majoritato. Li enposteniĝis la 9an de Marto samjare, kiel la sepa Prezidanto de la Respubliko ekde la Revolucio de la Diantoj.
En la prezidenta balotado de 2021 li estis reelektita por dua regotempo, per absoluta majoritato eĉ pli ampleksa ol en 2016.
Bibliografio
​* Fernández Stock, María José (1988). «El centrismo político y los partidos del poder en Portugal». Revista de estudios políticos (Madrid: Centro de Estudios Políticos y Constitucionales). 60-61: 139-172. ISSN 0048-7694.
​* Magone, José M. (2004). The Developing Place of Portugal in the European Union. New Brunswick y Londres: Transaction Publishers. ISBN 0-7658-0206-6.
Denílson Antônio Paludo
Denílson Antônio Paludo (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo por la teamoj Cascavel, Paraná, Portuguesa Desportos, Internacional kaj Bahia.
HID
La vorto havas plurajn signifojn:
962
En la jaro 962 post Kristo okazis, interalie:
LUP
La vorto havas plurajn signifojn:
Termoparo
Termoparo estas konstruero el du diversaj sed ĉe la fino kuplitaj metaloj. La termoparoj servas plej ofte por mezuro de la temperaturo.
La termoelektra generatoro funkcias laŭ la sama principo, kuplita per du diverse dotitaj duonkondukaj materialoj. (legu pri tio la termoelektra malvarmigo).
Funkciado
Okaze de temperatura diferenco ĉe liberaj finoj de la kunligitaj duonkondukaj materialoj, estiĝas elektra tensio laŭ la Seebeck-efiko.
La potenciala diferenco estas proksimume proporcia al la temperatura diferenco kaj dependa de la konduka materialo. Ĉe metalaj duonkondukiloj aperas tensio de kelkaj mikrovoltoj ĝis milivoltoj.
La plej oftaj termoparoj estas:
Josenii Bârgăului
Josenii Bârgăului [ĵosenij bırgəuluj] (hungare: Alsóborgó [alŝoborgo], germane: Unter-Borgo) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 1 832 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1956 603. Ĝia unua mencio skriba estas el 1311. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre apartenas al ĝi Mijlocenii Bârgăului, Rusu Bârgăului kaj Strâmba.
Termoparo
Funkciado
Por mezuroj de pli altaj temperaturoj, (T > 1600 °C) oni uzas iridio-iridio/rodio-termoparojn, por mezuro de pli malaltaj temperaturoj (T < -250 °C) oni uzas oro/fero-nikelo/kromo- aŭ oro/fero-oro/arĝento-termoparojn.
Apliko
Oni uzas al termoparojn krom temperaturmezurado ankaŭ por energioproduktado (termovoltaiko). Tiam oni uzas anstataŭ metaloj duonkondukajn materialojn, ekz. Bi2Te3, PbTe, SiGe, BiSb aŭ FeSi2, kiuj havas la efikecon de 3-8 %. Tiuj estas uzataj plej ofte por produkti fajrerojn aŭ en kosmosondiloj, kie la disfalantaj radioizotopoj donas la necesan varmon.
Sepiliardo
Sepiliardo (mil sepilionoj, 1045, aŭ (45 nuloj)) estas natura nombro.
963
En la jaro 963 post Kristo okazis, interalie:
Michel Camdessus
Michel CAMDESSUS (1a de majo 1933) estas franca ekonomikisto kaj administristo kiu estis Administra Direktoro de la Internacia Monfonduso (IMF) el la 16a de januaro 1987 ĝis la 14a de februaro 2000. Ĝis nun, li estas la plej longe servanta Administra Direktoro de la IMF.
Inter la plej gravaj okazaĵoj de lia postentempo estis la Financa krizo de 1997 en Sudorienta Azio. Lia rolo estis kritikita kiel malatento al la unikaj cirkonstancoj de la orientaziaj landoj kaj pro la blinda trudado de politiko kiu estis sekvita en Meksiko, kio kondukis al konsiderinda tumultaro en landoj kiel Indonezio.
Antaŭe, li estis Deputita Guberniestro kaj Guberniestro de la Banko de Francio el novembro 1984 ĝis sia translokiĝo al Vaŝingtono.
(15652) 1048 T-1
(15652) 1048 T-1 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Okiliardo
Okiliardo (mil okilionoj, 1051, aŭ (51 nuloj)) estas natura nombro.
(31180) 1997 YX3
(31180) 1997 YX3 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Lago de Sinevir
Lago de Sinevir (Озеро Синевир [ozero sinevir]) estas lago en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Miĵgirja.
Permja regiono
Permja regiono estas subjekto de Rusia Federacio.
Lago de Sinevir
Bazaj informoj
La ĉirkaŭaĵo estas naturprotekta tereno. La lago havas 3 fontojn. Antaŭ 10 jaroj lavanga tero nature baris la rojojn, tial naskiĝis la lago. Precipe trutoj vivas en la akvo.
Péter Erőss
ERŐSS Péter (eroeŝ), plumnomo Ősz Erőss Péter instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo, ĉefbibliotekisto, redaktoro. Li estis naskita la 18-an de januaro 1934 en Pustiana. Li loĝas en Sfântu Gheorghe
Kariero
Péter Erőss finis en la Universitato Bolyai en 1959, kaj li instruis ĝis 1972 en urbo Covasna, poste li laboris en Sfântu Gheorghe, inter 1974 kaj 1996 kiel ĉefbibliotekisto en la distrikta biblioteko. Li redaktis la gazeton Csángó Újság resp. Moldvai Magyarság.
Permjo
Permjo (Пермь; aliaj eblaj esperantigoj: Perm, Permj) estas rusia urbo en meza Uralo situanta ĉe la rivero Kama; ĉefurbo de Permja regiono.
Historio
Unu el la plej antikvaj loĝlokoj sur la loko de moderna Permjo estis la vilaĝo Jagoŝiĥa aŭ Brjuĥanovo ĉe la rivero Jagoŝiĥa (Jegoŝiĥa (rivero)). Ĝi estis unue menciita en la censa libro de vojevodo Prokopij Jelizarov en la jaro 1647. Laŭ censo de jaro 1687 en Jagoŝiĥa estis sep domoj kaj "28 personoj maskla, precipe de familioj Brjuĥanov, Verĥolancev kaj Fedotov".
En 1723 tie estis fondita Jagoŝiĥa kuprofandanta uzino de Vasilij Tatiŝĉev. Poste, en 1781, vilaĝo Jagoŝiĥa iĝis urbo Permjo. En Permjo troviĝis la ĉefadministrado de uralaj fabrikoj. Komence de la 19-a jarcento Permjo fariĝis ĉefa riverhaveno.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Vidindaĵoj
Moskeo de Permjo. En la soveta tempo multe da laboroj estis farita de punlaboristoj tra la 170 gulago-koncentrejoj. Nur unu el tiuj (Perm-36) estis konservita kaj servis kiel ekzilejo por disidentoj ĝis la 1980-aj jaroj kaj nun estas vizitebla.
Stacio Takehana
Stacio Takehana (japane: 竹鼻駅 [Takehana-eki], angle: Takehana Station) estas fervoja stacio en Haŝima, Gubernio Gifu, Japanio. La stacio servas 1 linion de Meitetsu: Linio Meitetsu-Takehana.
2648 Owa
2648 Owa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Permjo
Komuniko
La interurba telefona kodo estas 342, la enurbaj telefonnumeroj estas sepciferaj (en jaro 2006).
2648 Owa
Nomo
Ĝia nomo devenas de la hopia vorto "Owa", kiu signifas roko.
Permjo
Ekonomio
Arbo-reciklada industrio estas ankaŭ disvolvigita. En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
Esperanto en Permjo
Nun (12.2010) en Perm mankas oficiala Esperanto-klubo, sed funkcias neregistrita kaj sennoma grupo de geesperantistoj. Tamen dum multaj jaroj en la urbo ekzistis Perma Esperanto-klubo.
Iván Engel
Iván Engel, laŭ hungarlingve kutima nomordo Engel Iván estis hungara pianisto, akademia instruisto.
Iván Engel naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Svislando en Basel.
Biografio
Iván Engel devenis el juda familio. Li studis en Muzikakademio de Budapeŝto. Liaj plej menciindaj instruistoj estis István Thomán, Leó Weiner, Zoltán Kodály. Lia memstara debuta koncerto okazis en la Muzikakademio en 1921. Inter 1925 kaj 1927 li instruis en Kairo, poste li vivis en Berlino. Li faris koncertojn en Eŭropo. Post la 2-a mondmilito li instruis en la Muzikakademio. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Svislando, kie li instruis aŭ koncertadis.
The Magnificent Seven
The Magnificent Seven (La impona sesopo) estas usona vakera filmo de 1960 reĝisorita de John Sturges en kiu stelulis Yul Brynner, Eli Wallach, Steve McQueen, Charles Bronson, Robert Vaughn, Brad Dexter, James Coburn kaj Horst Buchholz. La filmo estis readapto laŭ stilo de Sovaĝa okcidento el la japana filmo de Akira Kurosawa de 1954 nome La sep samurajoj. Brynner, McQueen, Bronson, Vaughn, Dexter, Coburn kaj Buchholz ludas la rolojn kiuj aperas en la filmotitolo, nome grupo de sep pafistoj dungitaj por protekti malgrandan vilaĝon en Meksiko el grupo de rabistaj banditoj (kies estro estas ludita de Wallach). La muziko de la filmo estis komponita de Elmer Bernstein. En 2013, la filmo estis elektita por la usona National Film Registry de la Kongresa Biblioteko de Usono kiel "kulture, historie aŭ estetike grava".
Alveninte al la vilaĝo, la pafistoj kunlaboras kun la vilaĝanoj por konstrui fortikaĵojn kaj trejni ilin defendi sin. Ili notas la mankon de virinoj en la vilaĝo, ĝis unu el ili, nome Chico, renkontas Petra (Rosenda Monteros) kaj malkovras ke la virinoj estas kaŝitaj pro timo al la pafistoj. Tiuj bone ekrilatas kun la vilaĝanoj, partikulare Petra kun Chico. Kiam Bernardo rimarkas, ke ili estas ricevante elektitan manĝon, ili decidas kunhavi ĝin kun la lokaj infanoj. Tri el la homoj de la maliculoj de Calvera estas senditaj al rekognosko de la vilaĝo; la sepopo mortigas la triopon. Tiam Calvera kaj liaj banditoj venas perforte. La sepopo kun la vilaĝanoj mortigas aliajn ok banditojn kaj forpelas la ceterajn. La vilaĝanoj triumfas, kredante, ke Calvera ne revenos. Sed Chico enŝoviĝas en la kampadejo de Calvera kaj ekscias, ke la maliculoj revenos, ĉar ili elĉerpis manĝaĵojn.
Charles Avery
Charles AVERY (28a de Majo, 1873 – 23a de Julio, 1926) estis usona aktoro, reĝisoro kaj scenaristo de muta kino.
Li estis unu el la originalaj sep trompindaj policanoj Keystone Kops de la Keystone Studios Li reĝisoris Roscoe "Fatty" Arbuckle en 31 komediaj filmoj en Keystone Studios.
El 1908 al 1909, Avery aperis en 33 mallongaj filmoj sub la reĝisorado de D. W. Griffith, kutime nur en duarangaj roloj kaj ofte kun Mack Sennett.
HIF
La vorto havas plurajn signifojn:
Leĝo de Brandolini
La leĝo de Brandolini, ankaŭ konata kiel la principo pri malsimetrio de stultaĵoj (bullshit asymmetry principle), estas interreta sentenco, kiu temas pri la malfacileco korekti stultaĵojn: "La kvanto de energio, bezonata por refuti stultaĵojn, estas grandorde pli granda ol tiom, bezonata por produkti ilin."
Origino
Ĝi estis publike formulita la unuan fojon en januaro 2013 fare de Alberto Brandolini, itala programisto. Brandolini deklaris, ke li estis inspirita de la libro Thinking, Fast and Slow de Daniel Kahneman, kiun li legis tuj antaŭ ol rigardi italan politikan intervjuprogramon, kie kverelis la ĵurnalisto Marco Travaglio kaj la eksa ĉefministro Silvio Berlusconi.
Similaj konceptoj
En 2005, la rusa fizikisto Sergej Lopatnikov anonime eldonis eseon, kie li enkondukis la jenan difinon:
Alia simila koncepto estis formulita de la ekonomiisto Roy Radner en 1993.
En debato, la "Gish-galopo" estas tekniko, kiu celas superforti oponanton per laŭeble plej multaj argumentoj, sen konsidero de ties praveco aŭ forto.
Občina Miren - Kostanjevica
Občina Miren - Kostanjevica estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 15 komunumoj kovrante areon de 62,8 km². Komence de 2018 tie loĝis 4858 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Miren.
Atsushi Moriyama
Atsushi Moriyama (森山 敦司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels.
Občina Miren - Kostanjevica
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Šempeter-Vrtojba en la nordo, Občina Renče-Vogrsko en la nordoriento, Občina Komen en la sudo kaj sudoriento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 15 vilaĝoj:
Bilje, Hudi Log, Korita na Krasu, Kostanjevica na Krasu, Lip, Lokvica, Miren, Nova vas, Novelo, Opatje selo, Orehovlje, Sela na Krasu, Temnica, Vojščica, Vrtoče.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php
Geografia loko : http://www.geopedia.si/#T1257_F408:75_x395284.953_y80416.11499999999_s13_b4
MUS
La vorto havas plurajn signifojn:
Agugliano
Agugliano estas komunumo de Italio.
Annelles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
8097 Yamanishi
8097 Yamanishi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1993 de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
964
En la jaro 964 post Kristo okazis, interalie:
Salikfiloskopo
La Salikfiloskopo, Phylloscopus schwarzi, estas specio de la genro de filoskopoj aŭ Phylloscopus lastatempe konsiderata kiel tipa genro en la propra familio de Filoskopedoj kaj antaŭe enmetita en la familio de Silviedoj. Ĝi reproduktiĝas en Siberio. Tiu birdospecio estas tre migranta kaj vintras en sudorienta Azio.
Tiu estas birdo de malfermaj arbaroj kun iom da subkreskaĵaro ĉe akvo. La nesto estas konstruita malalte en arbusto, kaj la ino demetas 5-6 ovojn. Kiel plej parto de silviecaj birdoj, ankaŭ tiu malgranda paserino estas insektovora.
Tiu malgranda birdo pretas vaganteci tiom malproksimen kiom ĝis okcidenta Eŭropo en oktobro, spite la distancon de 3000 km del ties reproduktaj teritorioj.
Tiu estas filoskopo simila laŭ grando kaj formo al Fitiso. Plenkreskulo havas nestriecan brunan dorson kaj sablokolorajn subajn partojn. Elstaras tre longa blankeca superokula strio, kaj la beko estas pinteca kaj pli dika ol tiu de la simila Bruna filoskopo. La kruroj estas pli helaj ol tiuj de la Bruna filoskopo kaj la piedoj aspektas pli grandaj, rilate al la pli surgrundema vivstilo de tiu specio. Ambaŭ seksoj estas identaj, kiel ĉe plej parto de filoskopoj, sed junuloj estas pli flavecaj sube. Kiel plej parto de silviecaj birdoj, ankaŭ tiu ĉi estas insektovora, sed ili manĝas ankaŭ aliajn malgrandajn manĝerojn kiel beroj.
La alvoko estas milda ĉik.
La latina scienca nomo rememoras la germanan astronomon Ludwig Schwarz (1822-1894).
Tokoa tukano
La Tokoa tukano (Ramphastos toco) estas la plej granda kaj eble la plej konata specio de la familio de tukanoj tio estas grandaj kaj koloraj birdoj el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko.
Priskribo
La Tokoa tukano havas rimarkindegan plumaron kun ĉefe nigra korpo, blankaj gorĝo, supra brusto kaj supravostaj kovriloj, kaj ruĝaj subvostaj kovriloj. Ĉirkaŭokule estas blua nuda haŭtaĵo, ĉirkaŭita de alia zono de nuda, oranĝa haŭto. Tamen la plej elstara eco estas la granda beko, kiu estas flavoranĝa kaj pli ruĝoranĝa en suba makzelo kaj supra bordo, kun nigra bazo pli larĝa en suba makzelo kaj granda nigra punktomakulo ambaŭflanke en pinto de suba makzelo. La beko ŝajnas peza, sed kiel ĉe aliaj tukanoj ĝi estas relative malpeza ĉar la interno estas malplena. La lango estas preskaŭ tiom longa kiom la beko kaj tre ebena. Kun totala longo de 55-65 cm, inklude la bekon kiu longas preskaŭ 20 cm, kaj pezo de 500-860 g, ĝi estas la plej granda specio de tukano kaj la plej granda membro de la ordo de Pegoformaj. La mezaveraĝa Tokoa tukano pezas 700 g. Maskloj estas pli grandaj ol inoj, sed pri tio alia ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj estas pli senkoloraj kaj mallongbekaj ol plenkreskuloj. La voĉo konsistas el grakado, ofte ripetita ĉiujn kelkajn sekundojn. Krome rattling call kaj laŭta bekofrapado.
Disvastiĝo
Ili loĝas en norda kaj orienta Bolivio, pli malproksima sudorienta Peruo, norda Argentino, orienta kaj centra Paragvajo, orienta kaj suda Brazilo (eksklude suda Suda Rio-Grando, la sekajn regionojn de Caatinga kaj la marbordajn regionojn inter Cearao kaj Rio-de-Ĵanejrio). Aliaj disaj populacioj loĝas laŭlonge de malsupra Amazono (Marajó okcidenten proksimume ĝis la Rivero Madeira), en norda Brazilo en Rorajmo, kaj marbordaj regionoj de Gujanoj. Ili eniras la Amazonon nur en relative malfermaj areoj (ekz. laŭlonge de riveraj verdaj koridoroj). La specio estas loĝanta, sed povas okazi lokaj movoj.
Vivejo kaj statuso
Ĝi troviĝas en duonmalfermaj biotopoj tra granda parto de centra kaj orienta Sudameriko. Ĝi estas komuna allogaĵo en zooj. Ĝi estas, malkiel aliaj membroj de la genro Ramphastos, baze nearbarema specio. Ĝi troviĝas en ampleksa gamo de duonmalfermaj vivejoj kiaj malfermaj arbaroj, savano kaj aliaj malfermaj biotopoj kun disaj arboj, cerado, plantejoj, arbarbordoj kaj eĉ arboĝardenoj. Ili estas ĉefe specio de malaltaj teroj, sed ankaŭ ĝis 1750 m ĉe Andoj en Bolivio. Ĉar ili preferas malfermajn vivejojn, ili ŝajne profitas la ampleksan senarbarigon de tropika Sudameriko. Ili havas grandan teritorion kaj escepte en la plej malproksimaj regionoj, ili estas sufiĉe komunaj. Ĝi estis do konsiderata kiel Malplej Zorgiga de BirdLife International. Ĝi estas facile vidata en Pantanalo.
Kutimaro
La Tokoa tukano manĝas fruktojn (ekz. figojn kaj pasifruktojn) uzante sian bekon por pluki ilin el arboj, sed ankaŭ insektojn kaj idojn kaj ovojn de birdoj. Oni scias, ke ili kaptas kaj manĝas etajn plenkreskajn birdojn kiuj estas en kaptiveco. La longa beko estas utila por atingi aĵojn kiuj estus tro for alimaniere. Ili estas utilaj ankaŭ por deŝeligi frukton kaj defendi din el predantoj. Ili estas vidataj tipe en paroj aŭ eetaj grupoj. Dumfluge ili ŝanĝas el rapida flugilfrapado de relative mallongaj, rondoformaj flugiloj al glitado. Nestumado estas sezona, sed tempo diferenciĝas inter regionoj. La nesto estas tipelokita alte en arbo kaj konsistas el kavaĵo, almenaŭ parto el kiu estas elfosata de la propraj gepatroj. Oni informis ankaŭ pri nestumado en truoj en terbordoj kaj teraj termitejoj. Ties reprodukta ciklo estas jara. La ino kutime demetas 2 al 4 ovojn post nur kelkaj tagoj post pariĝado. La ovoj estas kovataj de ambaŭ gepatroj kaj eloviĝo okazas post 17-18 tagoj. Tiuj birdoj estas tre emaj protekti sin kaj siajn idojn.
Birdobredado
Tiu neotropisa specio estas foje havita en kaptiveco, sed ili bezonas altan fruktodieton kaj estas tre sensivaj al la hemokromatozo (ferstoka malsano). Estas pliiĝanta projekto por plialtigi la malpliiĝantan kaptivan populacion de la Tokoa tukano en Asocio de Zooj.