cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avenue de Saint-Ouen (stacidomo)
Avenue de Saint-Ouen estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 18-a arondismento de Parizo, 128 Avenuo de Saint-Ouen, en regiono Francilio. La konstruaĵo estis rehabilitita kaj estas okupata depost aprilo 2017 de trinkejo kaj kultura spaco Le Hasard ludique.
Zoltán Balogh (poeto)
Zoltán Balogh [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Zoltán estis hungara poeto, bienulo, membro de Societo Petőfi (1876). Lia nobela antaŭnomo estis fertősalmási [fertOŝalmAŝi], lia nomvarianto estis Zoltán Almási Balogh. Lia patro estis Pál Balogh, lia frato estis Tihamér Balogh.
Zoltán Balogh naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Tokaj (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Zoltán Balogh frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, samtempe pentristan akademion de Jakab Marastoni, sed li lernis ankaŭ muzikon. Li finbatalis la liberecbatalon (1848-1849), poste li rifuĝis al Vieno kaj studis pentroteknikon de Ferdinand Georg Waldmüller. En 1851 li hejmenvenis, lia pentrista kaj aktora kariero fiaskis, tial li okupiĝis pri poemoj, kiuj aperis en Hölgyfutár. Li edziĝis en 1857, iom poste li denove studis pentradon de de:Carl Rahl en Vieno. Inter 1858-1861 li vivis en familia bieno en Csobaj, poste li revenis al Pest. Li fondis literaturan revuon, sed ĝi estis malpermesita pro la oftaj politikaj artikoloj. Li mortis abrupte dum vojaĝo. Li estis entombigita en Csobaj.
Boulevard Ornano (stacidomo)
Boulevard Ornano estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 18-a arondismento de Parizo, sub Pordo de Clignancourt, 81 Bulvardo Ornano, en regiono Francilio. La konstruaĵo estis rehabilitita kaj la supera parto estas okupata de restoracio kaj plurcela loko La Recyclerie.
The Journal of a Tour to the Hebrides
La Taglibro pri vojaĝo al Hebridoj kun Samuel Johnson, LL.D. estas privojaĝada taglibro de skoto James Boswell, unue eldonita en 1785. En 1773, Boswell tentis sian anglan amikon Samuel Johnson akompani lin en travojaĝo tra la Altaj Landoj kaj la Foraj Hebridoj, la okcidentaj insuloj de Skotlando. Johnson estis tiam en siaj mezsesdekaj jaroj kaj bone konata pro siaj literaturaj verkado kaj vortprovizo. La du veturantoj ekiris de Edinburgo kaj vizitis la orientajn kaj nordorientajn marbordojn de Skotlando, pasante tra St. Andrews, Aberdeen kaj Inverness. Ili tiam pasis en la highlands kaj elspezis plurajn semajnojn sur diversaj insuloj en la Hebridaj Insuloj, inkluzive de Skye, Coll kaj Mull. Post vizito al la bieno de Boswell ĉe Auchinleck, la veturintoj revenis al Edinburgo. Ankaŭ Johnson eldonis sian Journey to the Western Islands of Scotland (Vojaĝon al la Okcidentaj Insuloj de Skotlando) je la 18-an de januaro 1775.
Ĝi estis vaste legita, diskutita kaj kritikita, precipe pro kelkaj skeptikaj rimarkojn kiujn Johnson faris pridemandanta la aŭtentecon de la Ossian poemoj, kiu estis tiam tuta furoro. Post la morto de Johnson en 1784, Boswell eldonis sian Taglibro pri vojaĝo al Hebridoj. Ĉi tiu verko estis bazita sur taglibro kiun Boswell tenis dum la travojaĝo en 1773 kaj inkluzivis detalajn priskribojn de kie li kaj Johnson iris kaj kion Johnson diris.
La Taglibro servis kiel antaŭaĵo por la pli longa biografio kiun Boswell preparis por eldono, nome lia Life of Samuel Johnson (Vivo de Samuel Johnson), kiu elmontras la samajn kvalitojn. la Taglibro de Boswell kaj la Vojaĝo de Johnson faras interesan studon en kontrastoj. Johnson konsideras aferojn filozofie kaj daŭrigas altan nivelon de ĝeneraleco. La aliro de Boswell estas pli anekdota, se ne onidira, kaj eĉ klaĉa, kaj sukcesas en granda parto pro fervora okulo de Boswell kaj orelo por detalo. Ambaŭ rakontoj estas ankoraŭ sufiĉe vaste legataj kaj admirataj ĝis hodiaŭ.
Erzsébet Csaba
Erzsébet Csaba [erĵEbet ĉaba], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Csaba Erzsébet estas hungara kegloludisto, monda ĉampiono. Ŝia sporta kaj geedziĝa nomo estis Vad Gyuláné [djulAnE].
naskiĝis la en Pécel.
Biografio
estis kegloludisto precipe en ĉefurba sportklubo. Ŝi estis hungara ĉampiono trifoje en 1978 unuoble, en 1976 kaj 1984 induope. Ŝi estis la unua en mondĉampionumo en 1984 inteame. Ŝi havis edzon.
Bahr al-Ĥazal
La rivero al-Ĥazal aŭ el-Ghazal, transliterumita ankaŭ kiel Bahr al-Ghazal kaj Baḩr al Ghazāl, (en araba, بحر الغزال‎) estas longa rivero de nordorienta Afriko, alfluanto de la Blanka Nilo kiu fluas tra Sud-Sudano. La nomo signifas «rivero de la gazeloj» kaj la regiono de Sud-Sudano nome Bahr el Ghazal, ekhavas sian nomon el tiu de la rivero. Foje oni konsideras la esprimon rivero Bahr el-Ghazal, evidenta ekzemplo de taŭtoponimo (ripeto dulingva de la referencita geografia elemento, nome rivero kaj Bahr).
La rivero Bahr el Ghazal estas la ĉefa okcidenta alfluanto de Nilo. Ĝi havas longon de 716 km, kaj fluas tra la malsekejoj de Sudd, kie ĝi kuniĝas al la Blanka Nilo.
La rivero estis mapita en 1772 de la franca geografo Jean Baptiste Bourguignon d'Anville (1697-1782), sed ĝi jam estis supraĵe konata de la fruaj geografoj de Antikva Grekio.
Zierke
Zierke estas loĝloko en Germanio. Ĝi apartenas al la urbo Neustrelitz kaj situas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La lago Zierker See situas tuj ĉe la loĝloko.
Brulalarma sistemo
Brulalarmsistemo aŭ aŭtomata fajrodetektilo, ankaŭ nomata alarme à feu (fajro-alarmigilo) en franclingva Kanado aŭ fire alarm en la angla, estas ruĝkoloro skatolo permesante al ĉiu uzanto detekti komencon de incendio en konstruaĵo, aktivigi evakuadon, kaj administri la sekurigon de la personoj kiuj troviĝas en la konstruaĵo. Teknike, la aro de la mekanismo estas nomata "sistemo de sekureco incendio", "sekurecsistemo kontraŭ incendio" aŭ "brulalarma sistemo".
Vidu ankaŭ
Brulprevento (prevento de incendio)
Sprinkler
Neperforta rezisto
Neperforta rezisto, neperforta lukto, neperforta malobeo, neperforta agado, neperforta aktiveco aŭ pacema rezistado estas taktiko de protesto rilata kun la civila malobeo kiu celas la sukceson de politika, socia kaj kultura ŝanĝo sen neceso uzi perforton kiel politika armilo.
En la praktiko uzas simbolajn protestojn kaj agojn de ne-kunlaborado en politikaj kaj ekonomiaj areoj.
(162913) 2001 MT18
(162913) 2001 MT18 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:10 kun la Tero.
Klorantaloj
La klorantaloj (Chloranthales) estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (klorantacoj), 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 70 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kloranto.
(162913) 2001 MT18
Orbito
• Ĝia marsa MOID estas 0,1329 astronomia unuo (19,882 milionoj da km),
Klorantaloj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (2 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(162913) 2001 MT18
Orbito
• ĝia tera MOID estas 0,1463 astronomia unuo (21,885 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,05696 astronomia unuo (8,521 milionoj da km),
• La ĝi pasis al 0,14743 astronomia unuo (22,055 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,15197 astronomia unuo (22,734 milionoj da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,05559 astronomia unuo (8,316 milionoj da km) de Venuso,
• la ĝi pasos al 0,05935 astronomia unuo (8,878633 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Aharon Ŝabtaj
Aharon ŜABTAJ (en hebrea: אהרון שבתאי naskita 1939) estas israela poeto kaj tradukisto.
Vivo
Aharon Ŝabtaj studis la grekan kaj filozofion en la Hebrea Universitato de Jerusalemo, la Sorbono kaj ĉe Kembriĝo. Li instruas literaturon en Universitato de Tel-Avivo. Li eldonis ĉirkaŭ 20 librojn de poezio en la hebrea, kaj anglaj tradukoj de lia laboro aperis en la Amerika Poezia Revizio, la Londona Revizio de Libroj kaj Parnassus: Poezio en Revizio.
Lia poezia stilo variis super la jaroj, de Minimumismo kaj romantismo ("La Hejma Poemo"), al erotika ("Ziva") kaj furioze politika ("Suno Suno").
Li estas la frato de Yaakov Ŝabtaj, aŭtoro de la tutnova Pasinteco Kontinua kaj estis geedziĝinta al la lingvisto kaj politika aktivisma Profesoro Tanya Reinhart ĝis ŝia morto en 2007.
Strelitz Alt
Strelitz Alt estas loĝloko en Germanio. Ĝi apartenas al la urbo Neustrelitz kaj situas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La urboparto estis de 1349 ĝis 1931 sub la urbonomo Strelitz memstara meklenburgia landurbo (Landstadt) kaj de 1701 ĝis 1712 ĉefa rezidejo de la dukoj de Meklenburgo-Strelitz. En 1931 Strelitz estis aligita al Neustrelitz kaj ekde 1994 oficiale nomiĝas Strelitz-Alt. En 2015 la urbanoj festis la 666-jariĝon de la urbo-fondo.
Richard Greene
Li estas la aŭtoro de Edith Sitwell: Avant Garde Poeto, angla genio. Virago (2012)
Piteå
Piteå (finne Piitime) estas setlejo en Svedio sur okcidenta bordo de Bottenviken. Piteå havis 23 934 loĝantojn en 2020. Piteå estas administra centro de Komunumo Piteå. Piteå-Tidningen estas gazeto aperanta en Piteå. Piteå estis oficiale urbo ĝis la jaro 1970. Nuntempe oni multe neoficiale difinas ĝin kiel urbo. Piteå estas industria loko. Ĝi estas ankaŭ grava somera kaj vojaĝa loko.
Camino de perfección (pasión mística)
Perfektiga vojo (mistika pasio) estas romano verkita en la hispana en 1902 de la hispana verkisto Pío Baroja. Ĝi konsistas el 60 titolitaj ĉapitroj kaj situas en unu el la aŭtoraj serioj aŭ trilogioj nomitaj La vida fantástica (La fantasta vivo), kiu ankaŭ inkludis: Aventuras, inventos y mixtificaciones de Silvestre Paradox kaj Paradox rey. Ĝi estas unu el la romanoj grupigitaj sub la etikedo de romanoj de 1902 kiu renovigis la hispanan literaturon de la komenco de la dudeka jarcento.
Intrigo
La ĉefrolulo, Fernando Ossorio, estas konfuzita junulo kun turmentita animo, pro forta ekzistadismo, ĉar liaj spertoj ĉiam estis ligitaj al morto. La rolulojn kiujn li renkontas estas ĝenerale ideoj, aŭ reprezentas la socian aŭ profesian kategorion pri kiu Baroja havas ion por diri. Fernando entreprenas vojaĝon kun celo, sufiĉe puriga, de Madrido al Levante, nome la orienta parto de Hispanio, dum kiu li provas venki siajn mensajn malekvilibrojn kaj sian maldiligenton, orientigi sin al volo kaj ago kaj reakiri perditan kontakton kun la naturo. Kvankam li ne emas esti atinginta ĝin, estas fine kie li rimarkas, ke ĉio, kio okazis, lia tuta vojaĝo, helpis lin kompreni, ke li estas decidita atingi tion, kion li volas kaj ke li havas la forton por fini sian vojaĝon. Daŭrigante ĉi tiun kontraŭreligian sintenon, en Madrido, estante kun Laura (ŝia onklino), ŝi proponas kisi kaj karesi lin ene de la preĝejo de Sankta Andreo, Laura faras skandalon kaj atentigas la ĉeeston de Kristo. Fernando nokte havas halucinon kaj komencas vidi Kriston, kiu rigardis lin: “Li ne estis vivanta Kristo el karno, nek bildo de Kristo; li estis mumio Kristo (…), kiu ŝajnis esti resurektita el la mortintoj, kun pruntita karno, ostoj kaj haroj".
Santa Cecilia del Alcor
Santa Cecilia del Alcor [santazeZIlja delalKOR] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Santa Cecilia del Alcor estas komprenebla etimologie kiel Sankta Cecilia de la Monteto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 107 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 230 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 14 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Santoyo
Santoyo [sanTOĝo] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Santoyo estas komprenebla etimologie kiel Sankta Johano (aŭ pli malverŝajne Sankta Jakobo).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 188 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 800 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 34 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio enhavas la submunicipon Santiago del Val.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la fino de la 10-a jarcento. Iam estis murego (11-a jarcento).
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, ermitejo, pilorio, kolombejoj ktp.
Kosmaradia jonigo
Astrofizika efiko
Jonigo de molekulaj nuboj malhelpas, ke ili kolapsu kaj formu stelojn kaj planedojn. Dum neŭtralaj atomoj ne influiĝas de magneta kampo, jonoj estas apogataj de ĝi kontraŭ gravita kuntiro.
La elatomigitaj elektronoj transdonas energion al la nuba gaso per kolizioj, kio varmigas la nubon. Ankaŭ la varmeco kontraŭas la efikon de gravito kaj malhelpas, ke la nubo kolapsu.
Astrokemia efiko
En molekulaj nuboj, kosma radiado produktas triatoman hidrogenon (H_3^{+}) el duatoma. Unue, ĝi jonigas hidrogenan molekulon per elatomigo de elektrono:. La jono tuj reagas kun neŭtrala atomo por rezultigi triatoman jonon kaj neŭtralan atomon:. La tiel produktita triatoma hidrogeno rolas gravege en la kemio de molekulaj nuboj. Se kosmoradia partiklo jonigas unuopan atomon de hidrogeno anstataŭ molekulon, povas komenciĝi aliaj reagoĉenoj, kiuj produktas OH kaj HD. Kosmoradia jonigo ankaŭ povas trafi argonon, rezultigante per reago kun molekula hidrogeno detekteblan kvanton de argonio (ArH^{+}).
La kemio de molekulaj nuboj estas multe pli malsimpla ol ĝi povus esti sen kosma radiado, ĉar reagoj inter neŭtralaj atomoj okazas multe malpli rapide ol reagoj inter jono kaj neŭtralaĵo.
Akoraloj
La akoraloj (Acorales) estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (akoracoj), ununuran genron (akoro) kaj 2 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (2 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
MAC-adreso
Aparatoj, kiuj aliras reton, devas esti identigitaj. Por tio, multaj retaj teĥnologioj, kiel Eterreto, uzas unikajn adresojn por identigi la retkarton, kiu estas uzata por aliri la reton. Ĉi tiuj adresoj kutime nomiĝas Medio-Atingo-Kontrola adreso aŭ MAC-adreso.
Krok
Krok estas mita figuro de la ĉeĥa historio, juĝanto aŭ vojvodo (princo) de tribo de ĉeĥoj, la patro de princino Libuše kaj ŝiaj fratinoj Kazi kaj Teta. Kiam la legenda figuro estis vivonta, ne estas klare, en kroniko de Hájek estas indikate, ke li transmetis al Vyšehrad sian sidejon en la jaro 683, sed tio estas neniel dokumentita.
Kroniko de Kosmas
Verŝajne la plej malnovan mencion pri Krok (sed Kosmas en sia latine verkita kroniko nomas lin Crocco) ni trovos en la III-a ĉapitro de Kroniko de Kosmas. Post tio, kiam Kosmas estas priskribinta alvenon de prapatro Čech, li estas priskribanta en la tria ĉapitro manierojn de la plej malnova ĉeĥa popolo. Li rakontas, ke la unuaj loĝantoj de Bohemio unue vivis tre simple, ili ne konis alkoholaĵon, geedzecajn ligojn, privatan posedaĵon eĉ ne armilojn. Post certe ne difinita tempo poste "la utila turniĝis en malon" kaj inter la popolo komencis aperi maljustaĵoj kaj envio. Laŭ Kosmas oni tiam havis "nek juĝanton nek princon". Tiutempe ekstaris la viro de nomo Krok:
MAC-adreso
MAC-adreso estas plejparte uzata de la reto por direkti la datumojn al la ĝusta loko iom simile al hejma adreso. La IP-adreso estas la nomo de la vojo dum la MAC-adreso estas la numero de la pordo.
Krok
Kroniko de Kosmas
Tio estas ĉio, kion Kosmas diras pri Krok mem. En plua ĉapitro poste Kosmas priskribas la tri filinojn de Krok: La plej aĝa estis Kazi, kiu eminentis en kono de kuracherboj kaj orakoloj - "super bordo de rivero Mže (hodiaŭ Berounka) apud vojo, tra kie oni iradas en finojn de regiono de Bechyně trans monto, kiu nomata estas Oseka," onidire homoj post la morto de Kazi amasigis tumulon, kiu ĝis hodiaŭ (komprenu en la tempoj de Kosmas) estas videbla; kie Kazi havis sidejon, la kronikisto ne indikas. La meza estis Teta, kiu "enkondukis superstiĉeman sciencon kaj lernis al preĝdeĵoraj ordenoj" – tiu konstruigis burgon Tetín "sur pinto de kruta roko ĉe rivero Mže (komprenu Berounka)". La tria estis Libuše (ĉe Kosmas Lubossa), la filino de "aĝo plej plej juna, sed de saĝeco plej aĝa", kiu "konstruigis burgon ĉe arbaro, kiu tiriĝas al vilaĝo Zbečno, kaj laŭ sia nomo ŝi nomis ĝin Libušín“.
Post la morto de Krok sen plua precizigo la popolo elektis Libušon kiel sia juĝanton: "Kaj ĉar ŝi laŭvere prognozis multe da estontaj aferoj, la tuta tiu tribo kunvenis post mortigo de ŝia patro al komunuma konsilo kaj destinis ŝin al si kiel juĝanton."
Plua evoluo de la mito
Pli postaj kronikistoj evoluas la miton en pluajn detalojn: Ekzemple ozdější kronikáři Václav Hájek z Libočan priskribas, ke post la morto de prapatro Čech la regado estis proponita al lia frato Lech. Sed tiu rifuzis kaj kiel reganton li rekomendis Krokon, onidire la reganton de la potenca dinastio. Krok akceptis la bastonon kaj ĉapon de Čech kaj havis sidejon ĉirkaŭ la jaro 670 en Budeč. Sed foje li sendis mesaĝistojn, por ke ili trovu pli sekuran lokon kaj tiuj poste sur la dekstra bordo de Vultavo malkovris rokan promontoron inter profundaj arbaroj. La konstruigita burgo sur alta roko pli poste ricevis nomon Vyšehrad.
Kunpremita tergaso
Kunpremita tergaso aŭ Kunpremita natura gaso aŭ Kunpremita fosilia gaso (ofte mallongigata CNG laŭ la angla nomigo Compressed natural gas) estas fuelgaso plejparte kunmetita de metano (CH 4 ), kunpremita al malpli ol 1% de la volumeno kiun ĝi okupas ĉe norma atmosfera premo. Ĝi estas stokita kaj distribuita en malmolaj ujoj ĉe premo de 20-25 megapaskaloj (2 900-3 600 psio), kutime en cilindraj aŭ sferaj formoj.
Kunpremita tergaso estas uzita en tradiciaj benzinaj/interbruligaj motorveturiloj kiuj estis modifitaj, aŭ en veturiloj specife produktitaj por uzo de kunpremita tergaso: aŭ sole (diligenta), kun apartigita likva fuelsistemo por etendi intervalon (duobla fuelo), aŭ lige kun alia fuelo (du-fuelaj motoroj). Ĝi povas esti uzata anstataŭ benzino, dizeloleo kaj likvigita nafta gaso (LPG). Kompare kun aliaj fueloj, tergaso prezentas malpli da minaco en la okazaĵo de disverŝiĝo, ĉar ĝi estas pli malpeza ol aero kaj disiĝas rapide kiam ellasita.
En respondo al altaj fuelprezoj kaj mediaj zorgoj, kunpremita tergaso ĝis nun uzatas en aŭtorikiŝoj, ŝarĝaŭtoj, publiktransportaj kaj lernejaj busoj, kaj trajnoj.
La kosto kaj allokigo de fuelaj stokadujoj estas la plej grava baro al pli larĝa/pli rapida adopto de kunpremita tergaso kiel fuelo. Estas ankaŭ kial municipa registaro, publiktransportaj veturiloj estis la plej videblaj fruaj adoptantoj de ĝi, ĉar ili povas pli rapide amortizi la monon investitan en la nova (kaj kutime pli malmultekosta) fuelo. Malgraŭ ĉi tiuj cirkonstancoj, la nombro da veturiloj en la mondo uzantaj kunpremitan tergason ĝis la jaro 2022 konstante kreskis (30 procentoj jare). Nun, kiel rezulto de la konstanta kresko de la industrio, la kosto de tiaj fuelaj stokaj cilindroj estis malaltigita al multe pli akceptebla nivelo. Precipe, por la cilindroj de kunpremitaj tergasoj tipo 1 kaj tipo 2, multaj landoj kapablas fari fidindajn kaj koste efikajn cilindrojn por konvertiĝo bezono.
El kemia vidpunkto, tergaso kaj rafinita biogaso (gaso el malaeroba digestado aŭ rubodeponejoj) estas pli-malpli sama kemiaĵo. Tamen, biogaso estas karbone neŭtrala, dum ke tergaso estas fosilia. Kunpremita metaneca gaso estas populara brulaĵo por urbaj busoj. Ofte oni celas utiligi biogason, sed se disponeblas nur nesufiĉa kvanto de tiu, oni "aŭtomate" plenigas per fosilia gaso.
La avantaĝo de tergaso kompare al aliaj fosiliaj brulaĵoj estas minimuma, kaj tio ĝuste validas ankaŭ por kunpremita fosilia gaso. Por haltigi la, ĉesigo de uzo de tergaso estas neevitebla.
Alternativa fuelo
Alternativa fuelo, konata kiel nekonvencia kaj progresinta fuelo, estas ajnaj materialoj aŭ ĥemiaĵoj kiuj povas esti uzataj kiel fuelo, krom konvenciaj brulaĵoj kiel fosiliaj fueloj (nafto kaj sekve petrolo, karbo kaj tergaso), same kiel nukleaj materialoj kiel ekzemple uranio kaj torio kaj ankaŭ artefaritaj fueloj el radioizotopoj kiuj estas faritaj en nukleaj reaktoroj.
Iuj konataj alternativaj fueloj estas ekzemple biodizeloleo, fuela bioalkoholo (metanolo, bioetanolo, biobutanolo), rubaĵo-derivita fuelo, kemie stokita elektro (baterioj kaj fuelpilo), hidrogeno, biogaso (nefosilia metano), legoma oleo, propano kaj aliaj fontoj el biomaso. Plej multaj el tiuj ekzemploj estas biobrulaĵoj, energifontoj ĉefe el diversaj plantopartoj, sed baterioj kaj fuelpilo ekzemple ne estas. Biobrulaĵoj ankaŭ estas konsiderataj renovigeblaj fontoj samkiel elektro el vento, fluo de akvo aŭ sunradiado. Kvankam renovigebla energio estas plejparte uzita por generi elektron, estas la ideo ke iu procentaĵo de renovigebla energio aŭ procento estu uzata por krei alternativajn fuelojn. Esplorado daŭras por trovi pli taŭgajn bio-fuelajn kultivaĵojn kaj plibonigi la oleoproduktojn de ĉi tiuj kultivaĵoj. Uzante la nunan efikecon, bezonatus vastaj kvantoj da tero kaj dolĉakvo por produkti sufiĉe da petrolo por tute anstataŭigi fosilian fueluzadon.
Museum Lichtenberg im Stadthaus
Muzeo Lichtenberg en Urbodomo, Museum Lichtenberg im Stadthaus) estas kultura institucio de la berlina distrikto Lichtenberg. Ĝi troviĝas en konstrukomplekso kun la konservita okcidenta parto de la antaŭa urbodomo de la komunumo Boxhagen-Rummelsburg en Victoriastadt en urboparto Rummelsburg, Türrschmidtstraße 24.
Merlischachen (stacidomo)
Merlischachen estas fervoja stacidomo en Küssnacht, Svislando.
Museum Lichtenberg im Stadthaus
La muzeo disponas pri nur surloke uzebla biblioteko, kolekto de objektoj, aktoj kaj fotoj. La daŭra ekspozicio ''Kio? Kie? Kiel? Kiu? Ŭoŭ! – Made in Lichtenberg'', prelegoj, urbo-promenoj kaj filmprezentadoj apartenas al la ofertoj de la muzeo.
La konstrukomplekso
Restis post la Dua Mondmilito nur la remizo kaj la kvinetaĝa okcidenta parto de la antaŭa belega urbodomo de Boxhagen-Rummelsburg. La impona meza konstruaĵo kaj la orienta parto estis detruitaj. Boxhagen-Rummelsburg en 1912 fariĝis parto de la urbo Lichtenberg, do la urbodomo, konstruita en 1901 perdis sian funkcion. Germane ĝi ne plu nomiĝis Rathaus sed Stadthaus.
De 2003 ĝis 2006 estis renovigita la konstrukomplekso, do la duetaĝa brika antaŭa remizo, la kvinetaĝa domo kaj la anguldomo, konstruita en 1960. Oni ligis la remizon kaj la anguldomon per moderna interkonstruaĵo. Entute tio kostis 3,3 milionoj da eŭroj. La muzeo, jam ekzistanta ekde 1990, ricevis en 2006 en ĉi tiu konstrukomplekso novajn oficejajn, arkivajn kaj projektajn ĉambrojn kaj fariĝis pli moderna.
Esperanto
La muzeo disponas ankaŭ pri materialoj rilate al Kulturligo, en kies kadro agadis esperantistoj en GDR.
En 2019 la muzeo kunlabore kun Esperanto-Ligo Berlino-Brandenburgio preparis la ekspozicion 10 jaroj Zamenhofpark o en la Urbodomo de Lichtenberg kaj la malfermon de la ekspozicio en la 9-a de aŭgusto 2019 en la Konsilantara Salonego de la urbodomo antaŭ publiko el la distrikto Lichtenberg kaj internaciaj gastoj per salutvorto de la urbestro Michael Grunst kaj enkonduka prelego de la ekspozicia aŭtoro Fritz Wollenberg.
Klorantacoj
La klorantacoj (Chloranthaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo klorantaloj (Chloranthales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 70 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kloranto.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (2 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Gong
Dekomence, la bando estis komponita de Mané (gitaroj), Ricki (orgeno kaj piano), José Mª Ruiz (basgitaro) kaj Pepe Saavedra (drumoj). En 1968, Silvio Fernández, anstataŭis José Mª Ruiz en basgitaro, iĝante la ĉefa kantisto, sed li transiris al Smash. Poste, pro influo de la ĵaz-roko de grupoj kiel Blood, Sweat & Tears (aŭ Los Canarios, nacinivele), aligis metalmuzikon, nome de José Luis (trumpeto) kaj Pepe Sánchez (saksofono), dum Luis Cobo "El Manglis" (poste fondinto de Guadalquivir) anstataŭis Mané, kaj Manuel Marinelli (poste membro de Alameda, same faris pri Ricki. La lasta membraro, inkludis Manolo Rosa, en la basgitaro, kaj Tele Palacios (poste en Triana), en drumoj.
Albert Memmi
Albert MEMMI (naskiĝis la 15-an de decembro 1920 en Tunizo, mortis la 22-an de majo 2020 en Parizo) estis franclingva verkisto, eseisto kaj sociologo de franca civitaneco kaj juda-tunizia origino.
(162922) 2001 OY13
(162922) 2001 OY13 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Albert Memmi
Vivo
Albert Memmi naskiĝis en la juda kvartalo de la medino de Tunizo dum la franca protektorato. Li estis unu el la gefiloj de la multenombra familio de Fraĝi (aŭ François) Memmi kaj Maira (aŭ Marguerite) Sarfati. Lia patro estis metiisto de itala deveno; lia patrino estis analfabeta sefarda judino de berbera origino. La lingvo de la familio estis la jud-araba; Memmi ne eklernis la francan ĝis sia sepjara aĝo.
(162922) 2001 OY13
Orbito
Ĝi estas en 2:3 kun la Tero kaj 5:4 kun Marso.
Albert Memmi
Vivo
Kiam li estis sepjara, li eniris la lernejon de la Universala Izraela Ligo. Danke al siaj bonaj lernejaj rezultoj, li ricevis stipendion, kiu permesis lin fari mezgradajn studojn en la liceo Carnot de Tunizo, kie en kosmopolita etoso li spertis koloniadon kiel membro de malplimulto inter la koloniitoj. Li finis lernantecon kun bonega noto kun laŭdo en filozofio. Sekve li komencis filozofiajn studojn ĉe la universitato de Alĝero, dum li laboris en la liceo Carnot.
Dum la dua mond-milito, tuj post la aliancana surteriĝo en Alĝerio en 1943, germanoj invadis Tunizion kaj Memmi estis enprizonigita en laborkampo.
(162922) 2001 OY13
Orbito
• ĝia tera MOID estas 0,01365 astronomia unuo (2,0418 milionoj da km),
Albert Memmi
Vivo
En 1944 Albert Memmi reprenis siajn studojn pri filozofio, unue ĉe la universitato de Alĝero kaj poste ĉe la Sorbono en Parizo, kie li eltrovis filozofion abstraktan kaj elitistan sen rilato kun sia ĉiutaga vivo de malriĉa lernanto. Tiam li konis tiun, kiu iĝos lia edzino, Germaine Dubach, lorena, rom-katolika kaj estonta docento pri germana lingvo. La geedzoj ekloĝis en Tunizon kaj instruis en la liceo Carnot. En Tunizio ili naskis du filojn.
(162922) 2001 OY13
Orbito
• La ĝi pasis al 0,09473 astronomia unuo (14,171 milionoj da km) de Marso,
Albert Memmi
Vivo
En Parizo Albert Memmi estis la ĉefa kunlaboranto de Georges Gurvitch, kiu instruis al li sociologion. Memmi ekhavis la francujan ŝtatanecon en 1967.
(162922) 2001 OY13
Orbito
• la ĝi pasos al 0,09727 astronomia unuo (14,551 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.
Albert Memmi
Vivo
Li sekvis duoblan karieron kaj de esploristo kaj de verkisto. Li estis honora profesoro ĉe la universitato de Parizo, profesoro ĉe la universitato de Vaŝingtonio, konsiliano ĉe la universitato Princeton, honora profesoro ĉe la École des Hautes Études Commerciales, honora doktoro de la universitato de Negevo.
En 2011, kontraŭ la ĝenerala opinio de la okcidentaj intelektuloj kaj ĵurnalistoj, Albert Memmi montris sin kritikema rilate al la “arabaj printempoj”. Li ne fidis ian ŝanĝon, se oni ne ektraktas la aferon, ke arabo-muzulmanoj ne volas laikecon kaj se oni ne atakas koruptadon.
(162922) 2001 OY13
Orbito
• La ĝi pasis al 0,03859 astronomia unuo (5,773 milionoj da km) de la Tero,
Albert Memmi
Vivo
Li forpasis en majo 2020 en Neuilly-sur-Seine, Francujo, en la aĝo de 99 jaroj.
(162922) 2001 OY13
Orbito
• la ĝi pasos al 0,02600 astronomia unuo (3,890 milionoj da km) de nia planedo.
Albert Memmi
Verkaro
La verkaro de Albert Memmi estis tradukata en proksimume dudek lingvojn kaj ricevis multe da beletraj premioj, kiel ekzemple la Grandan Premion de Franclingvujo, donatan de la Franca Akademio, kaj la Grandan Literaturan Premion de Magrebo. Lia talento estis tuj rekonita de Albert Camus kaj Jean-Paul Sartre, kiuj prefacis liajn unuajn verkojn, fakto kiu antaŭenpelis lin.
Paralele kun lia literatura kariero, li laboris kiel instruisto, unue ĉe la liceo Carnot en Tunizo (1953) kaj poste en Francujo, kie li transloĝiĝis post la sendependiĝo de Tunizio, ĉe la“École pratique des hautes études”, ĉe tiu de“Hautes études commerciales” kaj ĉe la universitato Paris-Nanterre (1970).
En 1953 li publikigis sian unuan romanon, en kiu rimarkeblas multajn aŭtobiografiajn detalojn, La statuo el salo, kun antaŭparolo de Albert Camus. Memmi konsideris, ke tiu ĉi romano enhavas la matricon de sia tuta verkaro. Ĝin sekvis multaj romanoj kaj eseoj. La plej konata verko de Memmi estis teoria eseo prefacita de la filozofo Jean-Paul Sartre: Portreto de la koloniito, antaŭata de la Portreto de la kolonianto, publikigita en 1957 kaj prezentita siatempe kiel apogo al la sendependigaj movadoj. Tiu ĉi verko montras kiel la rilato inter kolonianto kaj koloniito konformigas ambaŭ, igas ilin interdependaj.
Distingiĝis lia ampleksa eseo Portreto de judo, de 1962, reeldonita kun nova antaŭparolo en 2003. Tie aperas lia dumviva malkvieteco; ĉar Memmi troviĝis en la kruciĝo de tri kulturoj kaj li konstruis sian verkaron baziĝinte sur la malfacileco trovi ekvilibron inter Oriento kaj Okcidento. Li estas ankaŭ konata pro la verko Antologio de la magrebaj literaturoj, publikigita en 1965 kaj 1969.
Verkoj
Nova kebekia eldono, reviziita kaj korektita. Kritika eldono de Guy Dugas. Tekstoj kolektitaj kaj prezentitaj de Hervé Sanson. Eldonita kaj prinotita de Guy Dugas. Eldonita kaj prinotita de Guy Dugas. Starigita kaj prinotita de Guy Dugas.
San Román de la Cuba
San Román de la Cuba [sanroMAN delaKUba] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo San Román de la Cuba estas komprenebla etimologie kiel Sankta Romano de la Turo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,03 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 62 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 400 loĝantojn el la jaro 1920. Ĝi distas 46 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio estas ĉe la valo de la rivero Valdeginate kaj limas kun Villalcón, Pozo de Urama, Valle del Retortillo kaj Cisneros.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado en la 9-a kaj 10-a jarcento, plej verŝajne fare de mozaraboj (la vorto [kubo] por turo estas araba). La areo estis ligita al la monaĥejo de Sahagún (plej fruaj mencioj) kaj pli speciale al tiu de San Pedro de las Dueñas. Dum la 12-a jarcento okazis tumultoj kaj konfliktoj inter la regnoj Leono kaj Kastilio. En la 13-a jarcento estis du preĝejoj.
Guadalquivir (bando)
Guadalquivir estas bando de ĵaz-roko kaj andaluza rokmuziko, aktiva inter 1977 kaj 1983, kaj ekde 2005 ĝis la aktualo.
Stilo
Guadalquivir formas parton de la nomita andaluza rokmuziko, sed ĝi aperis en la lasta epoko de tiu tendenco. Antaŭ grupoj kiel Triana, Alameda aŭ Imán, kiuj muzikis influitaj per la tradicio de simfonia roko, Guadalquivir devenas de influoj de ĵazo kaj tial ĝia verko enkadriĝas en rokĵazo, sed kun trajtoj propraj de la andaluza roko:
Membroj
Ne ĉiuj membroj estis andaluzoj, kaj fakte la grupo mem formiĝis en Madrido, kie loĝis ĝiaj membroj. La bandestroj estis gitaristoj, Luis Cobo (plej ofte konata kiel "Manglis") kaj Andrés Olaegui. La ceteraj ne estis andaluzoj: nome Pedro Ontiveros (saksofono kaj fluto), Jaime Casado (basgitaro) kaj Larry Martin (drumoj).
Woblitzsee
La lago Woblitzsee - prononco - situas en la nordorienta parto de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Meklenburga Lagaro (Landkreis Mecklenburgische Seenplatte) en la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj troveblas nordoriente de la urbo Wesenberg. Ĝi havas konekton al la rivero Havel kaj tial estas parto de la akvovojo "Obere Havel". Aliflanke ĝi per kanalo ankaŭ havas konekton al la lago Zierker See apud Neustrelitz. La nomo fontas el la slava vorto voblica por "granda akvo" aŭ "granda lago".
Akoracoj
La akoracoj (Acoraceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo akoraloj (Acorales). Ĝi enhavas ununuran genron (akoro) kaj 2 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (2 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bannegon
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Bouzais
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Arcomps
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Nederlando en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Goma (bando)
Goma estas bando de ĵaz-roko de Sevilo, Hispanio, fondita en 1974 instigite de artgalerio, nome Centro de Arte M-11, kaj disigita en 1976.
Spite sian mallongdaŭron, ĝi estis unu de la plej gravaj bandoj de la unua etapo de la nomita andaluza rokmuziko. ​ Ĝi estis formita de Pepe Sánchez (saksofono), estinte en Gong, Manolo Rodríguez (gitaro, estonte en Imán), Germán Rodriguez-Hesles García, Alberto Toribio (klavaroj), Pepe Lagares (basgitaro), iam en Veneno, kaj Antonio Smash, iam drumisto de influaj Smash.
La unua kaj nura albumo de la bando, titolita 14 de abril, publikiĝis en 1975, en la filio Gong de Movieplay, kun la kunlaborado de la flamenkogitaristo Manuel Molina (eks-Smash, estonta duono de Lole y Manuel). Estas brila disko, kun tre bone asimilitaj dozoj de King Crimson kaj instrumenta komplekseco. ​
Qamar-ol-Moluk Vaziri
Qamar-ol-Moluk Vaziri (en persa قمرالملوک وزیری, naskiĝis en la jaro 1905 en Takestan, mortis la 5-an de aŭgusto 1959 en Teherano) estis irana tradicia kantisto. Ŝi estis la unua irana kantistino, kies voĉo registriĝis kaj ŝi ankaŭ estis la unua irana kantistino, kiu kantis kontraŭ homoj sen hiĝabo. Ŝi estis tre helpema kaj tio efektive mizerigis ŝin en la lastaj jaroj de la vivo.
Vivo
Qamar-ol-Moluk Vaziri (laŭ la oficiala nomo Qamar Ĥanom Sejed Hoseinĥan) estis la unua irana kantistino, kiu sen hiĝabo kantis por viroj kaj virinoj kune. Ŝi ofte estas konsiderata kiel la plej fama irana tradicia kantistino. La patro de Qamar nur 4 monatojn antaŭ ŝia naskiĝo forpasis. Ŝi post la naskiĝo estis ĉe sia patrino nur dum 8 monatoj kaj poste oni portis ŝin ĉe la avino Ĥeir-ol-Nesa, kies kromnomo estis Efteĥar-ol-Zakerin. Kiam Qamar aĝis nur 18 monatojn, perdis sian patrinon pro la malsano Tifoida febro. Do Qamar estis plene zorgata de sia avino Efteĥar-ol-Zakerin, kiu kantis religiajn preĝojn kaj poemojn por la edzinoj de la reĝo Naserodin ŝah. Qamar mem diris, ke ŝi lernis multe de tiu tempo ĉe la avino, ĉar ŝi tiam trovis kuraĝon por kanti.
Kiam Qamar-ol-Moluk Vaziri estis juna, ekkonis Morteza Neidavoud kaj per lia helpo, eklernis profesie la tradician iranan muzikon. Ŝi poste tiom rapide famiĝis ke grava brita firmao nome His Master's Voice portis ilaron al Irano nur por registri sian voĉon. Qamar-ol-Moluk Vaziri faris sian unuan koncerton en Grand Hotel (historia hotelo en Teherano) en la jaro 1924. Sed en la venonta tago, tiama polico avertis ŝin, ke ŝi ne plu rajtas kanti sen hiĝabo (tiam ankoraŭ hiĝabo estis deviga en Irano). Sed ĉi tiu okazaĵo komencis novan epokon en Irano, ĉar aliaj kantistinoj ankaŭ trovis kuraĝon kaj ekkantis publike. El tiuj kantistinoj oni povas rimarkigi Moluk Zarabi kaj Ruhangiz. Qamar plene disdonis monon, kiun ŝi enspezis en tiu koncerto al malriĉuloj. Ŝi ankaŭ donis la monon, kiun ŝi enspezis en koncerto en Maŝhado, por konstrui tombon por Abol-Gasem Ferdousio. Ŝi ankaŭ faris simile pri ĉiuj aliaj koncertoj.
Post la fondiĝo de radio en Irano, oni sukcesis aŭskulti ŝian voĉon en la tuta lando kaj ŝi eĉ pli famiĝis.
Nederlando en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Qamar-ol-Moluk Vaziri
Morto
Qamar-ol-Moluk Vaziri forpasis la 5-an de aŭgusto 1959 pro apopleksio. Ŝia tombo estas en tombejo nome Zahir-ol-Dole. Ĉi tiu tombejo krom la tombo de Qamar-ol-Moluk Vaziri enhavas la tombojn de aliaj famaj artistoj ankaŭ. El ili oni povas rimarkigi Morteza Mahĝubi, Dariuŝ Rafii, Reza Mahĝubi, Foruq Faroĥzad, Habib Samai, Darviŝ Ĥan, Ruhollah Ĥaleqi, Rahi Moajeri, Hosein Jahaqi kaj Hosein Taherzade. Sed la tombejo nun preskaŭ detruiĝas pro la manko de atento de la islama registaro kaj oni ne rajtas plene libere viziti ĝin.
Preĝejo Sankta Spirito (Soltvadkert)
La paroĥa preĝejo Sankta Spirito estas sakrala historia monumento en Soltvadkert (Hungario).
Historio
Dum dominado de turkoj tiu areo senhomiĝis, poste en la frua 18-a jarcento alvenis ŝvaboj, slovakoj kaj hungaroj. La katolikoj fondis eklezian grupon en 1737, kiu estis filio de Kecel. En 1767 la grupo memstariĝis kun matrikula rajto. La kirko mem estis konstruita en 1808, pligrandigita inter 1916 kaj 1926. La orgeno estis kreita en 1910 kaj trakonstruita en 1979.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed la fasado rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. Antaŭe estas videblaj statuo pri Sankta Triunuo kaj kruco. En la korto estas ankoraŭ statuo pri Johano Nepomuko el la 19-a jarcento. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La turpinto estas piramideca. La fasado havas ankoraŭ po unu niĉojn, interne estas statuo pri Sankta Petro. La ĉefaltara bildo prezentas alvenon de la Sankta Spirito, kiun László Patay pentris en 1988. Resume 16 vitraloj troviĝas en loko de la fenestroj.
Kermeso okazas dimanĉe en Pentekosto.
Attila Keresztes (skermisto)
Attila Keresztes [keresteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keresztes Attila estis hungara-usona skermisto (sabristo), olimpiano dufoje, olimpika ĉampiono, trejnisto, maŝininĝeniero, entreprenisto.
Attila Keresztes naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Attila Keresztes skermis inter 1953-1956 en sportklubo en Budapeŝto, en la sekva jaro li estis jam membro de la hungara nacia teamo. En 1955 li estis mondĉampiono teame. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo teame. Depost la Olimpiko li ne venis hejmen, sed li disidis al Usono. Ankaŭ tie li skermis plu kaj en Somera Olimpiko 1964 li estis olimpikulo de Usono. Baldaŭ li estis trejnisto en Peruo, pli poste li estis entreprenisto en Usono. Depost fino de la socialismo li ofte revizitis Hungarion, eĉ li mortis en Budapeŝto. Li ricevis hungaran ŝtatan premion en 1996.
Nederlando en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Katalin Juhász
Katalin Juhász [juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Juhász Katalin estis hungara skermisto (rapiristo), olimpiano dufoje, olimpika kaj monda ĉampionoj, kemiisto. Ŝia nomvarianto estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Juhász Nagy Etelka, ŝia geedziĝa nomo estis same hungare Tóth Gézáné. Ŝi estis edzino de Géza Tóth (kemiisto).
Katalin Juhász naskiĝis la  en Hódmezővásárhely.
Biografio
Katalin Juhász komencis skermi dum la mezlernejaj jaroj, ŝi estis hungara junulara ĉampiono en 1952. Ŝi akiris kemiistan diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1956, poste ŝi laboris kiel kemia inĝeniero en fabriko ĝis la emeritiĝo en 1987. Inter la plenkreskuloj ŝi estis hungara ĉampiono trifoje teame aŭ sole (1957, 1962, 1963). Ŝi akiris oran kaj arĝentan medalojn en universiado en 1957. Ŝi estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960 kaj Somera Olimpiko 1964 kun ora kaj arĝenta medaloj, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua trifoje (1959, 1962, 1967). Ŝi edziĝis en 1964, ŝi naskis filon en 1971, ŝi vidviniĝis en 2005. Ŝi ricevis ŝtatajn premiojn en 1960 kaj 2018.
Támara de Campos
Támara de Campos [TAmara deKAMpos] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 74 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 560 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 30 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Frómista, Santoyo, Piña de Campos, Amusco kaj Astudillo.
Chambon (Cher)
Chambon estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Támara de Campos
Historio
Ĝi estis ĉefurbo de komarko en Mezepoko, formita kun aliaj ok loĝlokoj kiuj kunsidis unufoje jare en asembleo en Támara.​
Fine de la 12-a aŭ en la 13-a jarcentoj la Ordeno de Sankta Johano fondis hospitalon de pilgrimantoj, kiu influis en la prospereco de la urbo profite de la apuda Jakoba Vojo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Hipolito, la Hospitalo de Sankta Johano, la Monaĥejo de Sankta Mikaelo, blazondomoj, fontoj, restaĵoj de la mezepoka murego ktp.
Nederlando en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Cogny (Cher)
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Valde-Ucieza
Valde-Ucieza [baldeŭZJEza] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Valde-Ucieza estas komprenebla etimologie kiel Valo de la rivero Ucieza. La municipa teritorio enhavas la jenajn loĝlokojn: Miñanes, Villamorco, Villasabariego de Ucieza kaj   Robladillo de Ucieza; tiu ĉi lasta estas la municipa ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
La moderna municipo estis kreita en 1944 per la kunigo de Robladillo de Ucieza, Villamorco kaj Villasabariego de Ucieza.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj ktp.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Preĝejo Koro de Jesuo (Gyömrő)
La preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en urbo Gyömrő (Hungario). Ĝi estas la dua (pli nova) katolika preĝejo.
Historio
Gyömrő havis jam kirkon dum la mezepoko. La baldaŭa urbo Gyömrő evoluis precipe ekde fino de la 19-a jarcento pro la fervoja linio. Necesis konstrui plian katolikan kirkon. Ĝi estis preta en 1938. La orgeno estis kreita en 1954.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, kie ankaŭ ŝtona kruco estas videbla. La fasado estis origine simetria, sed la kampanilo dekstre ekde 1978 rompis la simetrion. 3 grandaj enirejoj troviĝas sur la fasado. pli supre unu ronda fenestro situas. La ĉefnavo estas alta, paralele ambaŭflanke aliĝas po unu malaltaj flankonavoj. Same ĉe la duonronda absido 2 sakristioj estas videblaj. Interne la freskoj estis pentritaj de Béla Kontuly, Vilmos Aba Novák, Ernő Jeges. En la sanktejo la sekpentraĵoj estis pentritaj en 1955. József Palka kreis la vitralojn.
Kermeso okazas en la unua dimanĉo depost 14-an de septembro.
Richard Swinburne
Richard G. SWINBURNE (naskita la 26-an de decembro 1934) estas brita filozofo, profesoro emerito de Filozofio ĉe la Universitato de Oksfordo. La pozicio de Swinburne en favoro de la filozofiaj argumentoj por pruvi la ekziston de Dio havas grandan influon. Lia ĉefa filozofia kontribuo estas en la kampo de filozofio de religio kaj filozofio de scienco.
Vivo
Swinburne studis klasikajn studojn, filozofion, politikan sciencon kaj ekonomikon en Universitato de Oksfordo. Dum sia laboro kiel preleganto li estis tre fekunda aŭtoro, kaj ĉiujn duan jaron proksimume libro de li estis publikigita. Liaj libroj estas konataj pro la teknika komplekseco karakteriza por akademia filozofio, kvankam Swinburne eĉ produktis librojn por laikoj en kiuj li skizas la esencon de siaj argumentoj pri la ekzisto de dio. Kiel membro de la Ortodoksa Kristana Eklezio, Swinburne elstaras kiel unu el la kristanaj apologiistoj kiuj adheras al la aliro ke kristana kredo estas akorda kun la menso, kaj estas logike libera de kontraŭdiro. Laŭ Swinburne, Dio estas ento, kies ekzisto ne estas logike necesa, sed estas metafizike necesa. Lia filozofia metodo estas derivita de tiu de Tomaso de Akvino.
Muel
Muel [MŬEL] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Campo de Cariñena kies ĉefurbo estas Cariñena mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Jean-Louis Murat
Jean-Louis MURAT (naskonome Jean-Louis Bergheaud) (naskiĝis en Chamalières (Puy-de-Dôme), mortis  en Orcival (Puy-de-Dôme) estis franca kantaŭtoro.