cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ibolya Fekete
Biografio
Ibolya Fekete akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Kossuth Lajos en 1976. Post la diplomo ŝi aŭ instruis en alia universitato, aŭ ŝi kontribuis en gazetoj, eĉ ŝi verkis scenarlibrojn. Ekde 1989 ŝi reĝisoris dokumentajn filmojn, ekde 1995 ordinarajn filmojn. Inter 1990-2002 ŝi estis ankaŭ dramaturgo en la filma produktejo, poste ŝi instruis en la Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Ŝi ricevis premiojn inter 1987-2016.
Sázava (distrikto Žďár nad Sázavou)
Sázava (Sasau) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie. Ĝi etendiĝas sur ambaŭ flankoj de historia landa limo de Bohemio kaj Moravio.
Norde de la konstruita teritorio de la municipo kondukas ekde la jaro 1953 fervojlinio Havlíčkův Brod - Brno, sur kiu estas establita fervoja stacio Sázava u Žďáru, sed situanta en la najbara katastra teritorio Velká Losenice. La devena fervojlinio kondukis tra la konstruita teritorio de la municipo kaj ĝiaj restaĵoj estas en la tereno senĉese bone videblaj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.
Partoj de municipo
La municipo membriĝas en du katastrajn teritoriojn:
El bosque animado
El bosque animado estas hispana filmo reĝisorita en 1987 de José Luis Cuerda, kaj iom bazita sur la samnoma verko de la hispana verkisto Wenceslao Fernández Flórez. La filmado okazis en Sobrado, Provinco Korunjo.​
Geaktoroj kaj roloj
La roluloj povas aperi en la diversaj historioj, ĉar ĉiuj estas diferencaj aspektoj de la sama ĉefrolulo de la verko: nome la arbaro "fraga" de Cecebre.
Kalvinana preĝejo (Ózd)
La kalvinana preĝejo de Ózd estas sakrala konstruaĵo en urbo Ózd (Hungario).
Historio
La kalvinanoj de Ózd eklezie apartenis al Hét en la frua 19-a jarcento. La memstara grupo en Ózd formiĝis en 1888. Ili konstruis propran kirkon en la jaroj 1904 kaj 1905 kun financa helpo de la loka fabriko. La orgeno estis farita en 1912. En la jaroj 1943 kaj 1944 la navo estis pligrandigita, en 1999 renovigita.
István Moldoványi
István Moldoványi [iŝtvAn moldovAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Moldoványi István estis hungara kemiisto, juristo, industria inspektoro. Lia nobela antaŭnomo estis retteghi.
naskiĝis la en Balassagyarmat, li mortis la  en Budapeŝto.
István Lichteneckert
István Lichteneckert [liĥtenekert], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lichteneckert István estis hungara skermisto (rapiristo), olimpiano, kuracisto. Lia malofta familia nomvarianto estis Lichtneckert.
István Lichteneckert naskiĝis la  en Szabadka (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Subotica en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Lichteneckert maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1910, poste li akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1915. Li ricevis kuglon dum la 1-a mondmilito en sian pulmon, sed li saviĝis. Post la milito li laboris en Malsanulejo Rókus. Li frue mortis pro komplikaĵoj en la pulmo.
Sporta kariero
István Lichteneckert komencis skermi en la lasta gimnazia jaro, poste en Budapeŝto. Lia unua rezulto estis la unua loko en studenta konkurso en 1913. Dum la militaj jaroj li nature ne skermis, sed en 1923 li estis hungara ĉampiono. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1924 kun bronza medalo teame. Lia sanstato malboniĝis, li rezignis pri la skermo, tamen en la sekva Olimpiko li estis arbitraciisto.
Françoise Deraedt
Françoise DERAEDT estas filologino belga favorante la ideojn de Latinitas viva.
Ŝi diligentege asistantis en la organizadoj de la Melissa-societo kaj kontribuis (almenaŭ inter 1988 kaj 2014) multon por la latinlingva periodaĵo Melissa kiun fondis en 1984 la kuracisto Guy Licoppe. Teme ŝi specialiĝis pri literaturaj kaj historiaj aferoj en siaj latinlingvaj eseoj. Krome ŝi volonte prezentis novajn librojn al interesatoj.
Fenila cianato
Fenila cianato aŭ C6H5-O-C≡N estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianata acido kaj fenolo. Fenila cianato estas kemia reakciaĵo, uzata en la produktado de cianatoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila cianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila cianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Culver's
Culver Franchising System, LLC (Culver's) estas usona rapidmanĝejo.
La kompanio estis fondita en 1984 fare de George, Ruth, Craig, kaj Lea Culver. La unua restoracio malfermiĝis en Sauk, Viskonsino, la 18an de julio 1984 kaj nomiĝis "Culver's Frozen Custard and ButterBurgers".
Riviero de la Floroj
La Riviero de la Floroj (itale Riviera dei Fiori, en la Liguria Rivêa d'e Sciûe), estas tiu peco de marbordo de Ligurio, parto de la liguria Okcidenta Riviero kiu, etendiĝas, (de Oriento ĝis Okcidento), de Capo Mimosa, en la urba teritorio de Cervo ( IM ), ĝis la enfluejo de Rio San Luigi, en la komunumo Ventimiglia (IM), ĉe la limo kun la vilaĝeto Garavan, en la komunumo Menton (Francio); administre la Riviero de la Floroj konsistas el la marbordaj municipoj de la Provinco Imperia.
Inter la plej konataj turismaj centroj de la landinterno estas Taggia (kies historia centro estas la dua plej granda en Ligurio post tiu de Ĝenovo), Dolceacqua (superrigardata de la Kastelo Doria, al kiu oni aliras transirante pitoreskan ponton super la Nervia torento), Pigna (centro de arto kaj termikaj banoj ), Apricale (unu el la plej belaj vilaĝoj en Italio, konata pro la kastelo de la Lacerto), Rocchetta Nervina (grava ekskurso centro), Perinaldo (kie troviĝas la astronomia observatorio "Cassini"), Triora (konata pro mezepokaj sorĉprocesoj, kaj nuntempaj "festoj de la sorĉistinoj"), Pieve di Teco (urbo kun karakterizaj arkadoj) kaj la skiejo Monesi kaj Bussana Vecchia.
Fizikaj trajtoj
Ĝi estas la ĉemara parto de la provinco Imperia, karakterizita per strandoj foje larĝaj, sablaj sed ankaŭ partoj kun ŝtonaj etendaĵoj, (plimalpli kiel la tuta Liguria Riviero), kaj de monteta landinterno ĝis kelkcent metroj de la maro, iam ĉefe kultivita kun olivarbaroj. Tipa de la Riviero de la Floroj estas la ekstreme milda klimato, kun malmulte da pluvo kaj tre suna.
Ĉefaj lokoj
En la Riviero de la Floroj la ĉefaj urboj estas:
Jen listo de la aliaj urbetoj:
Eventoj
Inter la plej signifaj eventoj, la plej grava estas la Festivalo de la italaj kanzonoj, kiu okazas ĉiujare en februaro en Sanremo; aliaj aranĝoj en tiu ĉi urbo estas la 'Corso fiorito' (marto), la biciklada vetkuro Milano-Sanremo (marto) kaj la Premio Tenco (oktobro).
Hungarlingva Teatro en Pozono
La teatra vivo en Pozono (konata ankaŭ kiel Preßburg, nuntempa Bratislavo) komence estis german- kaj latinlingva, poste ankaŭ hungarlingva.
Historio
La germana civitaneco de la urbo aranĝis pruvite pripaskajn spektaklojn de 1439 ĝis 1545. Ekde 1628 la jezuitoj aranĝis teatraĵojn en lernejo, ekde 1673 en preĝejo. Ekde 1733 germanaj migraj aktoroj pli kaj pli regule vizitis la urbon. Post jardeko ili konstruis porokazan teatrejon. La unua ŝtona teatrejo estis konstruita en 1776. Menciindas, ke en Hungarlando ĉi tie estis videbla la Hamleto germanlingve. Pozono en 1783 perdis la statuson de hungara ĉefurbo, tial poste la teatra vivo retiriĝis al spektakloj en grafaj palacoj. La unuaj hungarlingvaj spektakloj okazis en 1789 en la seminariejo, la aktoroj estis pastroj. La unuaj migraj teatraj trupoj alvenis ekde 1820 kun estreco de Dávid Kilényi, Ferenc Komlóssy (aktoro), Imre Szigeti kaj aliaj. Intertempe en 1843 oni konstruis subĉielan scenejon, kiu funkciis ĝis 1900. La teatrejo el 1776 estis malkonstruita en 1884 kaj pli nova estis konstruita en 1886, kie oni prezentis hungar- kaj germanlingvajn teatraĵojn.
Depost naskiĝo de Ĉeĥoslovakio la teatro translokiĝis al Slovaka Nacia Teatro, tamen pli malofte estis videblaj ankaŭ hungar- kaj germanlingvaj teatraĵoj. Inter 1945-1956 neniam okazis hungarlingvaj teatraĵoj, poste el Hungario alvenis pluraj teatraj trupoj.
Inaŭguro en 1886
Arkitektoj de la nova baroka-renesanca teatrejo havanta la nomon Városi Szinház (Urba Teatro) estis Ferdinand Fellner kaj de:Hermann Helmer. Origine sur la fasado estis videblaj bustoj de Ferenc Liszt, Johann Wolfgang von Goethe, Ŝekspiro, József Katona kaj Mihály Vörösmarty. Dum la inaŭguro ĉeestis Kálmán Tisza kune kun la plena ministraro kaj Mór Jókai. La ĉefspektaklo estis la nacia opero Bánk bán.
Rekonstruoj
En 1934 la teatro estis rekonstruita kaj la menciitaj bustoj estis forigitaj. En 2003 tiuj bustoj estis remetitaj, escepte anstataŭ Vörösmarty oni kreis pli novan pri Wolfgang Amadeus Mozart. La sekvaj rekonstruoj okazis en 1949 kaj 1972.
Fenetila cianato
2-Fenetila cianato aŭ C6H5-CH2-CH2-O-C≡N estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianata acido kaj fenolo. Fenetila cianato estas kemia reakciaĵo, uzata en la produktado de cianatoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila cianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila cianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Agustín Cano Delgado
Agustín CANO DELGADO (naskiĝinta la, mortinta la en Madrido) estis ambasadoro de Hispanujo kaj hispana retorikisto kaj verkisto latinlingva.
Vivo
Inter aǔgusto 1960 kaj julio 1961 li estis vickonsulo en Alĝero. Komenco de diplomatia deĵoro estis en 1952. Cano Delgado estis ankaŭ konsulo en Arĝentino kie li fidele observis la patriotisman kulturpolitikon ordonaron de Francisco Franco.
László Kiss
László Kiss estas la nomo de:
aŭ simila nomo de:
Anna von Hausswolff
Anna Michaela Ebba Electra von Hausswolff, naskiĝinta en Göteborg estas sveda kantisto, pianisto, orgenisto kaj kantoverkisto.
Biografio
Anna Hausswolff estas la filino de sonartisto Carl Michael von Hausswolff. Ŝi studis arkitekturon ĉe Teknika Altlernejo Chalmers en Göteborg.
En 2009 ŝi koncertis ĉe la Way Out West-Festivalo kaj antaŭspektaklis por Tindersticks tri fojojn. Ŝia unua unuopaĵo, Track of Time, estis publikigita la 5-an de februaro 2010. Ŝi turneis Brazilon kun Taken by Trees kaj Taxi Taxi! En 2011 ŝi antaŭspektaklis por Lykke Li tri fojojn same kiel por M. Ward ĉe la Reĝa Drameca Teatro en Stokholmo. Ŝi koncertis en pluraj gravaj festivaloj en Svedio kiel ekzemple Peace and Love, Storsjöyran, Way Out West, Arvika kaj Made Festival. Anna Hausswolff estas aprezita pro sia esprimplena voĉo kaj siaj prezentoj sur scenejo.
La 9-an de julio 2013, la albumo Ceremony estis publikigita en Nordameriko ĉe Other Music Recording Co. Anna von Hausswolff prezentis sian unuan usonan koncerton la 10-an de julio ĉe la Glasslands Gallery en Broklino. Ŝi estis citita en NPR Weekend Edition Saturday, PRI's The World, WNYC Soundcheck aŭ The New York Times...
En 2015 ŝi publikigis la albumon The Miraculous en kiu alternis popolajn baladojn, metalajn kaj gotikajn poemojn. Ŝi ludis por tio per la monumenta akustika orgeno en la urbo Pitea, en norda Svedio.
Lia kvara albumo estas Dead magic, en 2018, registrita per orgeno en Kopenhago, en la preĝejeto Marmorkirken.
Stilo
La muziko de Anna Von Hausswolff estas klasifikita kiel "Gotika" aŭ "Poproka, Drona kaj Post-rokmetala Artaĵo". Ŝi apudmetas malhelajn momentojn kaj brilajn momentojn. The Guardian priskribis ĝin kiel "funebra popmuziko". Kiam The Miraculous eldoniĝis en 2015, ĝi laŭdire estis "gotika grandiozaĵo." La Dead Magic albumo havas "pli brilan, pli viglan takton." Ŝia voĉo estas komparata kun tiu de Nico, de la perua soprano Yma Sumac, Kate Bush aŭ Siouxsie Sioux en A Kiss in the Dreamhouse. Ŝia muziko estas rilata al la Krautrock ĝenro kun odoj al Einstürzende Neubauten kaj Swans.
La orgeno okupas grandan lokon en ŝia verko. En intervjuo kun The National, ŝi parolis pri la fizike postulema naturo de ĉi tiu instrumento: "Vi laboras per viaj manoj kaj piedoj, kaj vi havas ĉiujn ĉi tiujn pozojn, kiujn vi devas fari por ŝanĝi al sonoj de fluto aŭ eĉ de trumpeto. Se vi ludas rapide, tio estas kiel dancado, vi devas movi vian tutan korpon por ke ĝi ludu. "
Judit Felvidéki
Judit Felvidéki, laŭ hungarlingve kutima nomordo Felvidéki Judit estis hungara reĝisoro, scenaristo, instruisto.
Judit Felvidéki naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Judit Felvidéki maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, post 2 jaroj ŝi akiris licencon pri fotisto, reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1975. Ŝiaj gravaj instruistoj estis Félix Máriássy, Pál Gábor, István Szabó (filmreĝisoro), György Illés, Zoltán Fábri (reĝisoro), Ádám Horváth kaj Emil Petrovics. Inter 1976-1986 ŝi estis reĝisoro de la Hungara Televizio, poste ĝis 1999 ĉefreĝisoro, pli poste ŝi estis liberprofesiulo. Intertempe ŝi ankaŭ kontribuis en gazetoj. Ekde 2002 ŝi instruis voĉoaktorojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1981-2004.
La lengua de las mariposas
Intrigo
Vintre de 1935. Moncho, 8-jaraĝa devas komenci iri al la bazlernejo, kaj post ekpaniko, entuziasmiĝas pri la afabla sinteno de la instruisto, kiu kondutas sin cele al la libereco (Fernando Fernán Gómez). Moncho multe lernas. Hejme la patrino estas konservema, dum la patro progresema (kio oftis tiam en rura Hispanio). La 15-jaraĝa frato de Moncho funkcias de ponto inter tiu kaj la plenkreskuloj. ​
Je la eksplodo de la milito alvenas informoj pri la kapto de respublikanoj fare de la insurekcia flanko. Konscia, ke ankaŭ la edzo povus esti arestita, ŝi devigas la familion ŝanĝiĝi el kontaktoj kun amikoj por iĝi iliaj malamikoj. La lokanoj denuncas inter si. Kiel konsekvenco, la instruisto Don Gregorio kaj aliaj lokanoj estis arestitaj en kamiono kaj la familio de Moncho unuiĝas al tiuj kiuj insultas la arestitojn. En la fina sceno de la filmo Moncho kuras malantaŭ la kamionon plorante, insultante Don Gregorio kaj ĵetante ŝtonojn kontraŭ ili. ​
Bohdalov (Městečko Trnávka)
Bohdalov (Bodelsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Městečko Trnávka en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 6 km nordoriente de Městečko Trnávka. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 62 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.
Reginald Foster
Reginald Thomas FOSTER (naskiĝinta la en Milvokio, mortinta la  ) estis usona latinisto kaj romkatolika animzorganto. Li konsideritis unu el la plej bonaj spertuloj pri la latina lingvo kaj latinitas viva.
Vivo
Kreskis li en familio de ladistoj. En al aĝo de 13 jaroj li eniris la Malgrandan seminarion kaj dujarojn poste la Grandan seminarion de Peterborough (Nov-Hampŝiro). En 1959 li aniĝis al la ordeno de la senŝuaj karmelanoj studonte ekde 1962 teologion en Romo.
En 1970 li transprenis laŭ rekomendo de Karl Egger malgraŭ protestetoj de la ĝeneralprokuratoro de la karmelanoj la postenon de Amleto Tondito en la ofico por latinaj leteroj en la Ŝtatsekretaria Ofico de la Apostola Seĝo de la Romia kurio. Inter 1969 kaj 2009 li deĵoris por la papoj Paŭlo la 6-a, Johano Paŭlo la 2-a kaj Benedikto la 16-a. Inter la taskoj de papa sekretario pri latinaĵoj estis la traduko de gravaj tekstoj pri papaj doktrinoj aŭ la nomo de stratoj en Vatikanurbo. Intertempe li komisiitis verki gratulojn kaj salutojn de la papo senprepare kaj provizore.
Li mem flegis tre asketisman vivostilon dormante sub maldika kovrilo surpavime kaj fordonante ĉiujn donacojn krom libroj. Anstataŭ sutanon li portis dum al lastaj jardekoj bluajn pantalonojn kaj ĉemizojn, nigrajn sportŝuojn kaj malbonvetere bluan jakon el poliestro. Anoj de la Svisa Gvardio nomis lin pro tio benzinstaciulo (il benzinaio) kaj ja ekzistas oficialaj protestoj kontraŭ ties vagabonda sinprezentado.
Krome Foster ankaŭ estis animzorganto. Li instruis studentojn kaj faris ĉiusemajnan elsendon ĉe Radio Vatikana titole The Latin Lover. Ekde 1977 li faris po dek latinkursojn ĉe la Pontifika Gregoria Universitato. En 1985 li krome ekigis, pro instigo de studentoj, someran lernejon. La kursoj estis senkostaj kaj daŭris ok semajnojn: nomo ilia estis Aestiva Romae Latinitas. Sed maldungitis li de la altlernejo en 2006 pro ke li estis permesinta al tro multe da studentoj ĝui senpage la universitatajn ofertojn. Sekve li fondis en novembro 2006 propran kaj liberan institucion nome Academia Romae Latinitatis respektive Istituto Ganganelli. Ĝi gastis ekde 2007 en Romo ĉe Venezia-placo. Do latinemuloj povis tie frandi la altkvalitajn latinaĵojn.
Graveco
Foster estis famega pro la parkere konata tekstaro de la klasika latina lingvo kaj la stilo de ora kaj arĝenta latinaj epokoj. En 2008 li kolapsis duminstruade kaj transportitis malsanulejen kaj tuj poste Usonon. Tie li ekloĝis en oldulejo en Greenfield (Viskonsino). Oficiale li retiriĝis en 2009. Vivanta je Milvokio li kontinuigis senkostan instruadon ĉe Universitato de Viskonsino-Milvokio. Ekde marto 2017 li instruis olduleje. Li mortis post diagnozo de kovido.
Li multe laboris en la eldono de Lexicon recentis Latinitatis de Fondaĵo Latinitas. Li ankaŭ estis ŝtata intervjupartnero por ĵurnalistoj pro ties sincera-senkaŝa dirmaniero.
Bohdalec
Bohdalec (Bochdaletz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Bohdalov
Bohdalov (Bochdalau) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou 11 km sudokcidente de Žďár nad Sázavou direkte al Jihlava. Vivas ĉi tie. Ĉirkaŭ la kampurbo troviĝas granda kvanto de fiŝlagoj, kiuj nutrigas rojon Bohdalovský potok, unu el alfluantoj de rivero Oslava. La kampurbo troviĝas en la centro de naturparko Bohdalovsko sur deklivo de montardorso de montaro Arnolecké hory.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1349.
Ekde la 12-a de aprilo 2007 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.
István Somogyi (oficiro)
István Somogyi [iŝtvAn ŝomodji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Somogyi István, germane Stephan von Somogyi estis hungardevena prusa generalmajoro.
naskiĝis la en Debrecen, li mortis la  en Pitschen (Prusio, nuntempa Byczyna en Pollando).
Johann Ehrenfried Zschackwitz
Johann Ehrenfried ZSCHACKWITZ ankaŭ Zschackwiz (naskiĝinta la en Kösen, mortinta la  en Halle) estis germana historiisto kaj heraldikisto.
Vivo
Post frekvento de la konventa gimnazio de Zeitz li studis inter 1688 kaj 1691 en Lepsiko teologion, jursciencojn kaj hsiorion. Inter 1693 kaj 1697 li servis por la duko de Saksio-Gotao: tie ĉi kiel provizadoficiro de la regimento de la kirasistoj. Poste li estis sekretario de la saksia elektprinca guberniestro en Dresdeno estante ankaŭ en la servoj de marŝalo von Biberstein diplomate. Ekde 1705 li komencis verki en Lepsiko. En 1711 li transloĝiĝis al Eisenach por labori kiel arĥiva sekretario. En Koburgo kaj poste en Hildburghausen Zschackwitz laboris ankaŭ kiel instristo.
Fuĝinte je Halle pro falo en malfavoron li estis ekde 1731 eksterorda kaj sep jarojn pli malfrue orda profesoro pri regna historio kaj juro. Li entombigitis sur la historia urba tombejo (kripta arko nr.6).
Sezama oleo
Sezama oleo estas manĝebla vegetaĵa oleo ekstraktata el semoj de sezamo. Krom esti uzata kiel kuira oleo, ĝi estas uzata kiel plifortiga gusto en multaj kuirartoj, havante karakterizan nuksan aromon kaj guston. La oleo estas unu de la plej fruaj konataj kultivaĵ-bazitaj oleoj. Tutmonde amasa moderna produktado estas limigita pro la malefika mana rikolta procezo postulata por eltiri la oleon. Ĝi nomiĝas ell (எள்) en la akada kaj en la tamila lingvoj kaj ĉamke (참깨) en la korea.
Bowil (stacidomo)
Bowil estas fervoja stacidomo en Bowil, Svislando.
Breitlauenen (stacidomo)
Breitlauenen estas fervoja stacidomo en Gsteigwiler, Svislando.
Rovečné
Rovečné (Rowetschin) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Preĝejo Stefano la 1-a (Komárom)
La preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas katolika historia monumento en urbo Komárom (Hungario).
Rovečné
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1335.
Preĝejo Stefano la 1-a (Komárom)
Historio
En fino de la 19-a jarcento multe da homoj alvenis al la iama Nova Szőny, konata ankaŭ Nova Komárom, tial tiu kirko estis konstruita en 1891. Ĝis Traktato de Trianon franciskanoj aŭ benediktanoj prezentis la diservojn. La katolika grupo en 1922 formiĝis kaj apartenis al la iama Szőny. Renovigaj laboroj okazis en 1923 kaj 1943, interne en 1968, ekstere en 1978, plene en 2012. La nova orgeno estis kreita en 2002.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ placo. La fasado estas simetria, meze la ornama pordo estas videbla. La plej supre la multlatera turo altiĝas. La turpinto estas plurlatera pinta piramido. La navo finiĝas en absido, kiu kontaktiĝas kun sakristio.
34525 Paszkowski
34525 Paszkowski estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michal Paszkowski, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri sistema programaro. Li estis lernanto ĉe la Publiczne Gimnazjum nr 7 w Belchatowie de Bełchatów, Pollando.
Velké Tresné
Velké Tresné (Groß Tresna) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351. Ekde komenco de la 16-a jarcento estas en dokumentoj atributo Velké pro diferencigo de la proksima Malé Tresné.
Cikloheksilacetata acido
Cikloheksilacetata acido aŭ cikloheksiletanoato de hidrogeno estas organika kombinaĵo konsistanta je unu grupo etanoata ligita al cikloheksilametilena grupo. Ĝi estas senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj produktado de cikloheksilaj kaj acetataj derivaĵoj. Cikloheksilacetata acido estas produktata de kelkaj organismoj, inkluzive de la Emilia sonchifolia, kiu posedas kun antimikroba, antiokisidiga kaj antiinflama proprecoj.
Dolní Třebonín
Dolní Třebonín (Unter Breitenstein) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov netutaj 9 km nordoriente de Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375.
Amanece, que no es poco
Amanece, que no es poco (Mateniĝas, kio ne estas malmulto) estas hispana filmo reĝisorita kaj verkita de José Luis Cuerda, premierita en Januaro 1989.
Intrigo
Temas pri ĥorusa filmo de absurda humuro, kun superrealisma scenaro plena de situacioj de delira humuro en vilaĝo de la Sierra de Albacete. Juna inĝeniero (Antonio Resines) kiu laboras en la Universitato de Oklahomo revenas al Hispanio por sabatjaro. Kun sia patro, li alvenas per kromĉarhava motorciklo al fora montara vilaĝo kiu aspektas senhoma, sed fakte la lokanoj estas mese, kiel ĉiutage. Ili gastas ĉe domo kie la rolulo de la hontema filino estas ludata de aktorino evidente pli maljuna ol tiu de la patrino. Aliaj vizitantoj estas grupo de usonaj studentoj kies gvidanto (Gabino Diego) parolas per amuza usonaĉa akĉento. Anstataŭ vera intrigo okazas simple parado de la plej bizaraj roluloj. En la fruktoĝardeno de kamparanino anstataŭ planto ekĝermas viro. Pesimisto dediĉas sin al ĉiutaga memmortigo, sed malsukcese. Virinoj organizas balotojn por la vilaĝaj stereotipoj: klaĉistino, ĉiesulino ktp. Fakte la ĉiesulinoj estas la edzinoj de la policanoj. La trinkejanoj deziras la amantinon de la urbestro. Ebriulo duobliĝas. Najbaruloj invadas la vilaĝon, kaj la instruisto protestas antaŭ siaj lernantoj ktp.
Manuel Rivas
Manuel "Manolo" RIVAS Barrós (Korunjo, 24-a de Oktobro 1957) estas hispana ĵurnalisto kaj verkisto. Li verkas ĉefe en galega lingvo, sed li ankaŭ ofte tradukas al la kastilia lingvo. En tiu lingvo li verkas artikolojn por la ĵurnalo El País. Li kunĉefredaktoras la ĉiumonatan revuon de alternativa ĵurnalismo Luzes, verkita en galega. Ekde longe li loĝas ĉe Urroa, Vimianzo, en la Marbordo de la Morto, okcidente de la Provinco Korunjo.
Biografio
El familio de laboristoj, li eklaboris ĵurnalisme estante ankoraŭ 15-jaraĝa. Post mezlernejo, li translokiĝis al Madrido, kie li studis Sciencojn de Informado. Li samtempe studis kaj laboris. En Madrido li partoprenis en grupo de arta avangardo "Loia", kiu eldonis samnoman revuon. En 1976, estante 19-jaraĝa, li aliĝis al la redakcio de la revuo Teima, unua ĉiusemajnaĵo verkita en galega. Reveninta al Galegio, li laboris por tre diversaj amaskomunikiloj (gazetaro, radio kaj televido).
Aliflanke, Manuel Rivas estis fondinto de Greenpeace en Hispanio. Dum la katastrofa vrako de la naftoŝipo Prestige li partoprenis en la kreado de la civitana platformo Nunca Máis. Li estis premiita de la belga filio de Amnestio Internacia. En 1981 li partoprenis en la ekspedicio de la ŝipo Xurelo al la atlantika fosejo, kie oni estis lasante radioaktivan rubon, kio rezultos en 1985 en la malpermeso de radioaktivaj rubejoj en maro fare de la Internacia Mara Organizo. En 2009 li estis elektita membro de la Real Academia Galega. En Oktobro 2011 oni atribuis al li la titolon de Honora Doktoro fare de la Universitato de Korunjo, kio​ celebriĝis la 23an de Marto sekvajare.
Li startis kiel poeto en la 1970-aj jaroj. Li malfermis vojon en literaturo per rakontoj, kun unua sukceso per kolekto Un millón de vacas (Unu miliono da bovidoj, 1989), kiu ricevis la Premion de la Kritiko de galega rakonto. Lia kompilaĵo ¿Qué me quieres, amor? (Kion vi volas de mi, kara?) kiu inkludas la rakonton en kiu baziĝis la filmo de José Luis Cuerda nome La lengua de las mariposas, ricevis en 1996 la premiojn Nacional de Narrativa kaj Torrente Ballester. Krom rakontojn, li verkis romanojn sukcese inter legantoj kaj kritikistoj. Tiukadre El lápiz del carpintero (Ĉarpentista krajono, 1998) ricevis serion de premioj, inter kiuj elstaras tiu de Kritiko. Tiu verko, kiu estas tradukita al 36 lingvojn, estis adaptita al kino fare de Antón Reixa.
Mangana (III) hidroksido
Mangana (III) hidroksido aŭ trihidroksido de mangano estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el interagado de la Item 2 kaj mangana alkoholo. Mangana (III) hidroksido estas nigra solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Mangana (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al manganatomo. Ĝi konsistas je 1 manganatomo, 3 hidrogenatomoj kaj 3 oksigenatomoj.
Wilderswil (stacidomo)
Wilderswil estas fervoja stacidomo en Wilderswil, Svislando.
34527 Fransanmartins
34527 Fransanmartins estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Francisca Santos Martins, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Portugala Franca Kolegio de Porto, Portugalio.
Alfoz de Santa Gadea
Alfoz de Santa Gadea estas municipo en la nordokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Alfoz de Santa Gadea povas esti komprenebla etimologie kiel alfoz (historia teritorio) de Sankta Gadea aŭ Agata (kiu aperas en la blazono apud kverko kaj bovo, simbolo de brutobredado).
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas tri loĝlokojn nome Higón, je 4 km de la ĉefurbo, Quintanilla de Santa Gadea, je 1,5 km de la ĉefurbo, kaj Santa Gadea de Alfoz, ĉefurbo de la municipo, okupas totalan areon de 34,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 105 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 95 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Ĝi estas sude de la Baraĵlago de Ebro.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Alfoz, apartenis al la "partido" de Laredo,​ jurisdikcia senjorlando de la markizo de Aguilar, kiu nomumis suburbestron.
Ĝi estis formita de Santa Gadea de Alfoz kaj Arija, Higón kaj Quintanilla de Santa Gadea kaj la provinca limigo estis farita en 1821, kaj konfirmita en 1833. La municipoj Arreba, Bricia, Soncillo, Alfoz de Santa Gadea (al kiu apartenis Arija) kaj Valle de Zamanzas pasis al la provinco Burgoso spite sian historian ligon al Santander. En 1838, post aligo fare de la provinco Burgoso, ili klopodis perletere al Santander, al la Kongreso, al la reĝino, peti aligon al la tiama provinco Santandero (nune Kantabrio), ĉar fakte ĝi estis are ĝis tiam apartenanta komplete al la enorma provinco Burgoso, en la tiama regiono Kastilio la Malnova. Tiuj petoj malsukcesis kaj la ligo kun Burgoso iĝis definitiva.​
En 1930, Alfoz de Santa Gadea separis parton de sia teritorio pora la kreado de la municipo Arija.
Aktualo
La municipoj Valle de Valdebezana, Arija kaj Alfoz de Santa Gadea unuiĝis per brutobredista asocio por promocii la komercigon de la viando de ĉevalo el bredraso potro hispano-bretón. Tiu indiĝena raso konsistas el ĉirkaŭ 800 ĉevalinoj en la provinco Burgoso.
En Quintanilla de Santa Gadea estas artmetia ateliero pri ledo.
Brügg BE (stacidomo)
Brügg BE estas fervoja stacidomo en Brügg, Svislando.
Adolf Tollagi
Adolf Tollagi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tollagi Adolf estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Feder ĝis 1900. Adolf Feder naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Adolf Tollagi devenis el juda familio. Li lernis en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al teatra trupo de Béla Mándoky en 1880. Liaj sekvaj teatraj teamoj estis Gerő Aradi (1885), Sándor Csóka (1887), Ignác Krecsányi (1889). Li estis membro de Népszínház inter 1890-1910, tamen interrompoj okazis: Kolozsvár (1902) kaj Teatro Magyar (1903-1905). Li pensiuliĝis en 1910. Li havis edzinon.
Pierre Kartner
Pierre KARTNER (naskiĝis la 11-an de aprilo 1935, mortis la 8-an de novembro 2022) estis nederlanda komponisto kaj kantisto.
Inter liaj plej famaj kantoj estas Het Smurfenlied 1977 (en Esperanto: La kanto de la Smurfoj), kiun li kantis sub la pseŭdonimo Vader Abraham (Patro Abrahamo), kaj Het kleine café aan de haven (La eta kafejo ĉe la haveno) kiun en la franca kantis Mireille Mathieu kiel Le café de la rue d'Amérique kaj Joe Dassin kiel Le café des trois colombes. En la germana, Peter Alexander konigis ĝin kiel Die kleine Kneipe; ekzistas ankaŭ versio de li en la Viena dialekto, Das kleine Beiss'l. Anglalingvaj versioj estas i.a. The Little Cafe by the Harbour de Engelbert Humperdinck, My Favourite Cafe on the Harbour de Audrey Landers kaj The Red Rose Café de Demis Roussos kaj The Fureys.
Li ankaŭ estas la verkinto kaj komponisto de la kanto De oude muzikant (La majuna muzikisto), kun kiu Ben Cramer reprezentis Nederlandon ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso 1973.
Así en el cielo como en la tierra
Así en el cielo como en la tierra (Kiel en la ĉielo, tiel ankaŭ sur la tero) estas hispana filmo reĝisorita kaj verkita de José Luis Cuerda, premierita en Januaro 1995. Ĝi formas parton de la trilogio de la «super-rurismo», komponita per Total, Amanece que no es poco —majstroverka komedio de la hispana kinarto— kaj Así en el cielo como en la tierra.
La filmo montras la Ĉielon kiel absurda kopio de la Tero, kie Dio Patro, Jesukristo, la Virgulino Maria, Sankta Petro kaj aliaj bibliaj roluloj kunvivas je la plej pura vivstilo de rura Hispanio dum la frankismo. Ĝenerale, ĝi proponas pli humanan alrigardon de tiuj roluloj, kun la samaj mizeroj kaj deziroj kiujn havas la realaj homoj. Aliflanke oni evidentiĝas la supozita evoluo de la Tero el bibliaj tempoj.
Intrigo
Matacanes mortas kaj alveninte al la ĉielo malkovras, ke ĝi ne estas kiel atendite, kaj ke ĉiu tie maltrankviliĝas lastatempe. Sankta Petro klarigas al li, ke Dio priokupiĝis pro la fluado de la mondo, kaj decidis sendi duan filon al la Tero. Sed Jesuo ekscias tion kaj malkonsentas, ĉar oni devus reverki la historion, pro kio li konvinkas sian patron ke tio kion la mondo reale bezonas estas la Apokalipso. Konvinkita de sia filo, Dio preparas la celebron de la Fina Juĝo.
Cikloheptilacetata acido
Cikloheptilacetata acido aŭ 2-cikloheptiletanoata acido estas organika kombinaĵo konsistanta je unu grupo etanoata ligita al cikloheptilametilena grupo. Ĝi estas senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj produktado de cikloheptilaj kaj acetataj derivaĵoj. Cikloheptilacetata acido posedas antimikrobajn, antiokisidigajn kaj antiinflamajn proprecojn.
Chvalšiny
Chvalšiny (Kalsching) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281.
Muzeoj
En la municipo troviĝas Muzeo de Floskanalo de Schwarzenberg en Chvalšiny (Chvalšiny 124). La konstruaĵo, en kiu ĝi troviĝas, servis devene kiel urbodomo, post la jaro 1848 kiel distrikta juĝejo. En la muzeo troviĝas ankaŭ ekspozicio dediĉita al la historio de municipo.
Lettre sur les aveugles
En Lettre sur les aveugles à l'usage de ceux qui voient ("Letero pri blinduloj por tiuj kiuj vidas") Denis Diderot aliras al la afero de la vida percepto, temo kiu tiam estis vidanta reaperon de intereso pro la sukceso de medicinaj proceduroj kiuj ebligis al kirurgoj operacii kataraktojn (demonstrite en 1728 de William Cheselden kaj en 1747 de Jacques Daviel) kaj kelkajn kazojn de blindeco el nasko. Tiam multe oni spekulativis pri la naturo kaj funkciado de la vidkapablo, kaj pri kiom multe percepto, kutimo kaj sperto permesas al individuoj identigi formojn en spaco, percepti distancojn kaj mezuri volumenojn, aŭ distingi realisman artaĵon disde realo.
Laŭ la eseo de Diderot, blindulo kiu subite kapablas vidi por la unua fojo ne tuj komprenas tion kion tiu vidas, kaj ĝi devas pasigi iome da tempo establante rilatojn inter sia sperto de formoj kaj distancoj (kompreno unue akirita per tuŝado) kaj la bildoj kiuj poste aperis per la vidkapablo.
En la verko Diderot montris sian sintenon por ateismo, kio estis revolucia tiam. Li estis enprizonigita pro tio, sed la protektado fare de homoj asociaj kun la Encyclopédie kondukis al lia liberigo post kelkaj monatoj.
Tombejo Zavalnoje
Tombejo Zavalnoje (Завальное кладбище, do Transmura tombejo) estas malnova tombejo en Tobolsko, Tjumena provinco, Rusio. Ĝi estis kreita en 1772 kaj havas statuson de historia monumento, kie ekde 2013 eblas nur entombigoj de parencoj de jamaj entombigitoj. En la tombejo funkcias la preĝejo de la sep dormantoj de Efezo, konstruita en 1776.
Historio
Tradicie en Rusio oni entombigis la homojn apud preĝejo de la paroĥo al kiu ili apartenis, sed en la 18-a jarcento tio jam estis konsiderata evitinda pro sanitaraj konsideroj. En oktobro 1723 imperiestro Petro la 1-a eldonis ukazon, kiu malpermesis sepulti ene de la setlejoj iun ajn krom gravuloj. Tamen longan tempon la ukazo estis neglektata kaj la unua eksterurba tombejo aperis nur en 1758 en Moskvo. Supozeble en Tobolsko la unuaj tomboj aperis en la teritorio de la estonta tombejo post 1723, sed verŝajne tie estis entombigataj alikredantoj, malliberuloj ks. La ukazo de Senato, eldonita la, estis plenumata pli strikte ĉar tiutempe en la Rusia imperio furiozis pesto. La la Sinodo ordonis ĉiujn mortintojn entombigi en eksterurbaj tombejoj kaj respektivajn diservojn devis plenumi pastroj de la paroĥo, al kiu apartenis la mortintoj.
La formala tombejo estis fondita en 1772, same kiel plejparto de la aliaj eksterurbaj tombejoj en Rusio aperintaj post ukazo de imperiestrino Katerino la 2-a, eldonita tiujare. Por ĝi estis elektita tereno ĉe la norda urborando, malantaŭ la urbomuro, dekstre de la Irkutska landvojo, apud kadukulejo (близ прежде стоящего убогова дому). La loko estis elektita en aŭgusto 1772 laŭ ordono de guberniestro Denis Ĉiĉerin.
La unua sepulto menciita en dokumentoj datiĝas je la. Tamen apud la preĝejo de la sep dormantoj de Efezo troviĝas gisfera tomboplato datita je julio 1772. De septembro 1772 ĝis decembro 1780 estis sepultitaj homoj ( viroj kaj  virinoj).
Origine la tombejo okupis areon je 52 desjatinoj kaj 800 saĵenoj (57 hektaroj). Komence de la 20-a jarcento la tombejo estis dividita je 10 terenoj, kies limojn markis lignaj fostoj kaj 6 senarbaj strioj. Prizorgado estis tasko de la eparĥio, kiu prenadis tiucele specialan entombigan pagon — de 30 kopekoj ĝis 5 rubloj. Pastroj senpage ricevadis lokojn apud la preĝejo. Foraj terenoj estis destinitaj por mizeruloj kaj vagabondoj. La tombejo grandparte estis neglektata, tra falinta barilo penetradis brutoj kiuj sin paŝtis inter la tomboj, pluraj monumentoj falis, kreskaĵoj kovris ĉion. En 1901 oni dividis la tombejon je 15 terenoj kaj enkondukis novajn tarifojn — de 20 kopekoj ĝis 10 rubloj. La lasta, 15-a tereno estis destinita por malriĉuloj kaj mortintoj en la Tobolska prizono kaj malsanulejo. Pli ol duono de la areo tiutempe estis libera. Sektantoj kaj malnovritanoj estis entombigataj en aparta loko. Maldekstre de la ĉefa enirejo troviĝis katolika tereno, kiu en sovetia tempo dum la vastigo de la tombejo iĝis ĝia integra parto. En julio 2006 historiistoj trovis tie 9 antaŭe nekonatajn tomboŝtonojn, plejparte ruinigitajn.
En 1925 kunlaborantoj de la Tobolska historia muzeo fotis la tombojn de la decembristoj, faris etajn riparojn. Proponoj fermi la tombejon kaj transformi ĝin je monumento ne estis subtenitaj de aŭtoritatoj. En 1939 la tomboj de la decembristoj ricevis statuson de monumentoj de respublika signifo kaj estis restaŭritaj.
La la Tjumena Provinca Plenumkomitato donis al la tombejo statuson de regiona historia monumento. En 2014 la tombejo estis registrita je la unueca ŝtata registro de la objektoj de kultura heredaĵo de la popoloj de Rusio.
En 2005 en la tombejo estis trovita tomboplato de Stepan Petroviĉ Arbuzov, datita je 1776 kiu estis tiutempe la plej malnova. Somere 2006 estis trovita tomboplato de Andrej Nikiforoviĉ Panov, datita je 1823. Poste estis trovita tomboplato datita je 1772 — ĝi staras nun dekstre de la enirejo al la preĝejo.
En la tombejo loĝas sciuroj.
Rimarkindaj entombigitoj
En la tombejo estis sepultitaj pluraj rimarkindaj personoj, inter kiuj 7 el 15 decembristoj loĝintaj en Tobolsko, poeto Pjotr Jerŝov, patro de Dmitrij Mendelejev, ktp. 10 tomboj estas monumentoj de federacia signifo, tri havas regionan statuson.
Sen oficiala statuso
Li verŝis sur sin kerosenon kaj ekbruligis sin. Pasiginte kelkajn tagojn en loka hospitalo, Stefan Gaŝinskij mortis la pro gravaj brulvundoj kaj estis sepultita dekstre de la tombo de Pavlo Hrabovskij.
Malé Tresné
Malé Tresné (Klein Tresna) estas parto de municipo Rovečné en distrikto Žďár nad Sázavou en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas 2 km sude de Rovečné. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 28 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Malé Tresné estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,93 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351. Jam la plej malnova dokumento el 1351 enhavas atributon Dolní (en la latina aspekto Inferior), kiu pli poste (la unua dokumento el la jaro 1500) ŝanĝiĝis en Malé kaj la vilaĝo diferenciĝis per ĝi de la proksima Velké Tresné.
23475 Nakazawa
23475 Nakazawa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana aerospaca sistema inĝeniero Satoru Nakazawa de la JAXA, kiu kontribuis al SELENE kaj al la Merkura Magnetosfera Orbitilo. Li estis ankaù adjunkta direktoro por Hajabusa 2, kiu sukcece alvenigis specimenojn el 162173 Ryugu.
Parolfobio
Parolfobio, foje alilingve glosofobio, aŭ podia fobio, estas la timo paroli antaŭ grupo de aliaj homoj aŭ ektimo ĉe artistoj, prezentistoj antaŭ publika prezentado. La deziro paroli ofte estas asociata al la timo ne akiri sukceson. La deziro paroli troviĝas kaj ĉe infanoj kaj plenkreskuloj kaj ĝi estas unu el la plej oftaj timoj kiujn homoj havas. Plej multaj homoj nervoziĝas kiam ili alfrontas devi buŝe prezenti ion al homamaso, sed en ekstremaj kazoj la timo iĝas patologia. Parolfobio estas konsiderata kiel specifa speco de fobio, sed ankaŭ kiel simptomo de pli larĝa socia fobio. Kiam la korpo kaj la cerbo volas du malsamajn aferojn tio povas rezulti en malsamajn emociajn stadiojn kiel pli forta korbato, ŝvitado, ruĝeco, seka gorĝo ekzemple.
Ekzistas retorikaj konsiletoj kiuj povas redukti la timon paroli antaŭ publiko.
Vidu ankaŭ
Retoriko
Grek-katolika preĝejo sanktaj Petro kaj Paŭlo (Sárospatak)
Historio
Laŭ eklezia fonto la paroĥo estis fondita en 1714, la matrikulaj enskriboj komenciĝis en 1749, la kirko mem estis konstruita 1797. En la sekvaj jarcentoj ĝi estis plurfoje renovigita.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en la urbocentro sola en granda korto. La fasado estas preskaŭ simetria, meze la kvadrata turo nur iomete reliefas. Meze malsupre situas la ĉefenirejo, sed maldekstre estas ankaŭ alia enirejo, dekstre nur blinda enirejo. Super la ĉefenirejo estas granda fenestro. La navo finiĝas en hufoforma absido, kiu estas iomete pli mallarĝa, sed same alta. Menciindas, ke tiu kirko laŭ aspekto estas preskaŭ la sama, ol Grek-katolika preĝejo Naskiĝo de Maria (Sárospatak).
Kermeso okazas en la 29-an de junio.
Popeye (filmo)
Popeye estas usona muzika komedia filmo el 1980 reĝisorita de Robert Altman kaj produktita de Paramount Pictures kaj Walt Disney Productions. Ĝi baziĝas sur bildstria rolulo de la sama nomo. La scenaro estis skribita fare de Jules Feiffer, kaj en ĝi aktore prezentiĝis Robin Williams kiel Popeye la Maristo kaj Shelley Duvall kiel la amikino de la maristo, nomata Olive Oyl. La rakonto sekvas la aventurojn de Popeye kiam li alvenas en la fikcia urbo Sweethaven.
La filmo premieris la 6-an de decembro 1980 en Los-Anĝeleso kaj ekprezentiĝis en la resto de Usono la sekvan semajnon Ĝi atingis enspezojn de 6,3 milionoj da usonaj dolaroj en sia komenca semajnfino, kaj 49,8 milionojn de usonaj dolaroj tutmonde, kontraŭ buĝeto de 20 milionoj de usonaj dolaroj.
Notindas ankaŭ la vilaĝo de Popeye farita por la filmo en Malto, kiu daŭre estas turista altiraĵo.
Chlumec (distrikto Český Krumlov)
Chlumec (Chunzen) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1445.
Velké Janovice
Velké Janovice (Groß Janowitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
Vepřová
Vepřová (Wepschikau) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1502.
Vilaĝo de Popeye
La Vilaĝo de Popeye, angle Popeye Village, ankaŭ konata kiel vilago Sweethaven, estas speciale konstruita filma vilaĝo kiu estis konvertita en malgrandan altiran amuzparkon, konsistante el kolekto de rustikaj kaj difektitaj lignaj konstruaĵoj. Ĝi situas ĉe Prajjet Bay (malte, "Ankra golfeto", 3 kilometrojn de la vilaĝkerno de Mellieħa en la medititeranea insulo Malto.
Ĝi estis konstruita kiel filmaro por la produktado de la muzika komedia filmo Popeye de 1980, produktita fare de Paramount Pictures kaj Walt Disney Productions kun la ĉefaj aktoroj Robin Williams (en la rolo de Popeye la maristo) kaj Shelley Duvall (kiel lia amikino). La vilaĝo estas malferma al la publiko kiel subĉiela muzeo kaj ĉemara feriejo.
Alfoz de Bricia
Alfoz de Bricia [AlFOZ deBRIzja] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Alfoz de Bricia povas esti komprenebla etimologie kiel alfoz (historia teritorio) de Bricia, kiu estas unu de la loĝlokoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 52,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 73 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 71 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio estas formata de la jenaj loĝlokoj: Barrio de Bricia, Bricia, Campino, Cilleruelo de Bricia, Linares de Bricia, Lomas de Villamediana, Montejo de Bricia, Presillas, Valderías, Villamediana de Lomas kaj Villanueva-Carrales. Ĝi estas sude de la Baraĵlago de Ebro, lime kun suda areo de Kantabrio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En frua Mezepoko okazis reloĝado. En tiu epoko oni konstruis enrokajn ermitejojn.
Kvankam la areo iam apartenis al Kantabrio, en la provinca restrukturigo de 1833 Kantabrio perdis Alfoz de Bricia, Alfoz de Santa Gadea, Valle de Valdebezana, Hoz de Arreba, Valle de Zamanzas kaj Valle de Mena.
Dum la Hispana Enlanda Milito tiu areo estis frontozono, pro kio okazis teruraj rezultoj kaj posta forta subpremado (20 ekzekutitoj) fare de la frankisma partio, kiu estis helpita de italaj aliancanoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj, popola arkitekturo kaj roka Ermitejo de Sankta Mikaelo en Presillas.
Antonio Bacci
Antonio BACCI (naskiĝinta la en Giugnola, mortinta la  en Vatikanurbo) estis itala teologo kaj sekretario kuria kardinalo romkatolika kaj arda favoranto de Latinitas viva.