cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Strasburgo
Vidindaĵoj
La Palaco de Eŭropo (france Palais de l'Europe) estas konstruaĵo situanta en Strasburgo, kiu servis kiel sidejo de la Konsilio de Eŭropo ekde 1977 kiam ĝi anstataŭis la "Eŭropan Domon".
Servoj
La Universitato de Strasburgo post la Universitato Aix-Marsejlo, estas la dua plej granda universitato en Francio, kun 43 mil studentoj kaj pli ol 4 mil esploristoj. La nuna universitato estis fondita de Johannes Sturm en la 22-a de marto 1538 kaj en 1970 ĝi dividiĝis en tri apartaj institucioj: Universitato Louis Pasteur, Universitato Marc Bloch kaj Universitato Robert Schuman. En la 1-a de januaro 2009, la kunfandiĝo de tiuj tri universitatoj refaris la unuiĝintan Universitaton de Strasburgo, kiu nun troviĝas inter la plej bonaj en Eŭropo en la Ligo de la Eŭropaj Universitatoj por Esplorado.
La Nacia kaj Universitata Biblioteko (france Bibliothèque nationale et universitaire; mallongigita BNU) estas publika biblioteko en Strasburgo. Ĝi situas ĉe la Placo de la Respubliko, nome iama Kaiserplatz, kaj frontas la palacon Palais du Rhin.
La urbo ankaŭ estas hejmo de la EM Strasbourg Business School-kampuso.
Esperanto-movado
Tie naskiĝis Sophie Marie-Aline Menu de Ménil kaj ankaŭ Carlo Bourlet, fama scienculo, unu el la plej grandaj Esperantistoj kaj amiko de Zamenhof. Post la unua mondmilito venis tien Hubert Ferez ; tiu granda aktivulo multjare prezidis la E-an grupon, kiu tiutempe estis ege prospera. Li redaktis kurson.
Estas loka esperanta klubo kaj gastigantoj de Pasporta Servo tie.
La Federacio Eŭropo - Demokratio - Esperanto, kiel internacia tegmenta asocio, estis fondinta la 21-an de oktobro 2003 tie.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 160 voĉojn (0,30% de voĉoj) en 2004, 158 voĉojn (0,29% de voĉoj) en 2009 kaj 99 voĉojn (0,17% de voĉoj) en 2014.
Esperantaj eventoj en Strasburgo
La Unua Germana-Franca Esperanto-Kongreso okazis de la 4-a ĝis la 8-a de aprilo 1969 je pasko en Strasburgo. La moto estis Esperanto por Eŭropo. Komune estis okazigitaj la 47-a Germana Esperanto-Kongreso, kaj la 61-a Franca Esperanto-Kongreso. Al la Honora Kongresa Komitato apartenis inter aliaj Alain Poher, prezidanto de la Senato de Francio, Edgar Faure, la franca ministro pri edukado, Pierre Pflimlin, urbestro de Strasburgo, Hans Furler, MdB, vicprezidanto de la Eŭropa Parlamento. Salutvorton al la kongreso sendis ankaŭ Willy Brandt, la ministro pri eksteraj aferoj de Germanio. Dum la festa kunveno en la Universitato de Strasburgo paroladis Werner Bormann, prezidanto de Germana Esperanto-Asocio pri Esperanto por Eŭropo kaj André Albault, prezidanto de Unuiĝo Franca por Esperanto pri Esperanto kiel kulturlingvo. Rezolucio de la kongreso, decidita en la jarĉefkunvenoj de ambaŭ organizaĵoj, nomis la kampojn de ilia kunlaboro. La kongreso donis impulsojn por la Eŭropa agado kaj fondis la tradicion de komunaj Esperanto-kongresoj de du aŭ tri landaj asocioj.
Strasburgo estis la loko de la Internacia Junulara Kongreso en 2001 kaj de la 21a Ekumena Esperanto-Kongreso en 2015, kaj do de la kongresoj de IKUE kaj KELI.
De 2001 ĝis 2003 okazis ankaŭ partopreno de Esperanto-delegacio en la Euroscola-tagoj, kiujn ĉiujare organizas la Eŭropunia Parlamento
Allaman (stacidomo)
Allaman estas fervoja stacidomo en Allaman, Svislando.
Kapelo Sankta Rozalia (Szeged)
Kapelo de Sankta Rozalia estas grekokatolika centro kiel paroĥa preĝejo en Hungario, en urbo Szeged.
Antipedagogio
Pedagogio
Malferma universitato
Malferma universitato estas universitato, kiu ne postulas siajn studentojn havi atestojn pri antaŭaj studoj aŭ trapasi alirekzamenojn por akcepto al la studoj de bakalaŭro. Kutime, la studoj estas okazigitaj uzante dedistancan edukadon.
Kapelo Sankta Rozalia (Szeged)
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas turon en mezo de la fasado. Sub la turo ĉefenirejo situas. Post la turo la ĉefnavo sekvas, en la alia flanko estas ankaŭ kruconavo. Fine sanktejo estas videbla. Interne sur la baldakeno fresko pri Kristo estas videbla. La altaro venis el kapelo postinunda.
Antipedagogio
Antipedagogio estas aplikata en du signifoj:
Malferma universitato
Funkciado
En la granda plimulto de universitatoj en la mondo, studoj okazas ĉefe en la formo de vizaĝ-al-vizaĝa instruado, tio estas, la studentoj renkontiĝas kun la instruisto en klasĉambro ĉe la universitata kampuso, kaj aŭdas ĝian prelegon. Ĉi tiu naturo de la studoj postulas de la akademia institucio limigi la nombron de studentoj studantaj en ĝi laŭ la fizikaj rimedoj kiuj ebligas instruadon, ekzemple la nombro da klasoj. Male, en malferma universitato, la plej granda parto de la studado estas farita ĉe la hejmo de la studento, uzante lernolibrojn disponigitajn fare de la malferma universitato, same kiel uzante kromajn ilojn por distanca lernado, kiel radio- kaj televid-sendiloj (aŭ iliaj anstataŭaĵoj en la formo de aŭdio kaj videobendoj ), konferencoj kaj pli. La uzo de vizaĝ-al-vizaĝa instruado en malferma universitato estas pli limigita, kaj estas kutime konstruita sur kelkaj studcentroj disigitaj en diversaj lokoj kaj krome sur klasĉambroj luitaj de aliaj institucioj, kiel lernejoj. Tio permesas grandan flekseblecon en la nombro de lernantoj studantaj samtempe. La evoluo de la Interreto igis ĝin grava ilo por distanca lernado, kaj reduktis la centrecon de poŝto kiel komunikilo inter la studento kaj la universitato.
Malferma universitato, simila al regula universitato, servas por trejni la studenton por akademia grado (do kun akredito) - kutime al bakalaŭro, sed ankaŭ je la magistra nivelo.
Tra la mondo
La Universitato de Sud-Afriko okupiĝas pri distanca lernado ekde 1946.
La Universitato de Fenikso, kiu emfazas interretan lernadon, situas en Usono.
La Open University en Britio estas unu el la plej grandaj en tiu ĉi kategorio, kaj estis fondita en 1969.
Christian Blauvelt
Christian Blauvelt estas verkisto kaj kritikisto pri sciencofikcio. Li estas redaktisto de BBC Culture, verkis multajn artikolojn pri Star Wars por revuo Entertainment Weekly kaj diskutis pri la sagao en BBC World News TV kaj en CBS New York, kie li estas ofta komentaristo pri pop-kulturo kaj spertulo pri filmpremioj. Li loĝas en Novjorko.
Malferma universitato
Tra la mondo
En Israelo, la Malferma Universitato estis fondita en 1974 kaj komencis trejni studentojn en 1976, kaj dekmiloj da studentoj studas tie.
Grobengereuth
Grobengereuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Oppurg. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
920-aj jaroj
Eksteraj ligiloj
}}
Gharghavank
Gharghavank (ankaŭ Zoravar) armene Ղարղավանք, estas preĝejo situanta ĉe la periferio de la vilaĝo Zoravan sur malalta deklivo de altaĵoj en Kotajko, Armenio. Ĝi troviĝas maldekstre de malgranda tombejo antaŭ atingi la vilaĝon.
Laŭ la armena historiisto Vardan Areveltsi de la 13-a jarcento, Gharghavank estis konstruita inter la jaroj 661 kaj 685 fare de princo Grigor Mamikonjan. Dekoraciaĵo trovita en la preĝejo similas al tiu de Zvarnoco de la 7-a jarcento ĉe Eĉmiadzin.
Botargo
La Botargo (itale: bottarga, okcitane: potarga, france: poutargue, arabe: بطارخ batarej, greke: αυγοτάραχο avgotaraho) estas tipa manĝaĵo de kelkaj marbordaj regionoj de Mediteraneo kiu konsistas el la salumitaj kaj sekigitaj fiŝovoj de kelkaj fiŝoj. Jam antikvaj egiptanoj konsumis fiŝovojn sekigitajn ĉirkaŭ 3.500 jarojn antaŭ la nuntempo. Tamen lia disvastigo tra la marbordoj de la Mediteranea Maro estis danke al la fenicoj. Tradicie ĝi estis nutraĵo de la dieto de fiŝkaptistoj dum la tagoj sur maro. Nuntempe, en ĝiaj tradiciaj areoj, ĝi iĝis luksa manĝaĵo konsumitaj kiel aperitivo (ekzemple antaŭmanĝo) aŭ kiel aldonaĵo de pastaĵoj.
En Italio estas plejparte manĝataj la ovoj de platkapa mugilo, poste la tinusovoj, trie spadofiŝovoj kaj eĉ korvofiŝovoj, kvankam multaj italoj nur perefas la botargon el platkapa mugilo, laŭ kiuj, nur el ĉi fiŝo, rajtus nomiĝi botargo. Ĝi estas precipe produktita en Sardio, tamen ĝi tre oftas en aliaj regionoj de Italio. En Sicilio la botargo kutime estas farita el la tinusaj ovoj, kaj eĉ en la regiono marborda de Toskanio nomita Maremma grossetana elstarante tie la botargoj de Orbetello.
La aliaj mediteraneaj marbordaj areoj kiuj karakteriziĝas por la produktado de botargoj estas Provenco, la marbordoj de Grekio, Kipro, Turkio, Egiptio, Tunizio, en Japanio estas tre simila preparado nomita karasumi. En Hispanio, ili estas produktitaj kaj konsumitaj ĉefe en la sudoriento, en Murcio kaj Alakanto.
Kronvirusoj
Kronvirusoj aŭ koronvirusoj (ankaŭ nomataj koronavirusoj, latinscience coronavirus) estas grupo de virusoj, kiuj kaŭzas malsanojn en mamuloj kaj birdoj, kiuj inkluzivas diareon en bovoj kaj porkoj, kaj supran spiran malsanon en kokidoj. Ĉe homoj, la viruso kaŭzas spirajn infektojn, kiuj ofte estas mildaj, sed en maloftaj kazoj estas eble mortigaj. Ne estas vakcinoj nek kontraŭvirusaj drogoj, kiuj estas aprobitaj por antaŭzorgo aŭ kuracado.
Nomo
La nomo coronavirus venas de la latina vorto corona, ’krono, ronda plektaĵo el folioj aŭ floroj’. Ĝi rilatas al la karakteriza aspekto de la viruspartikloj videblaj per elektrona mikroskopo. La partiklojn garnas surfacaj elstaraĵoj, kiuj povas aspekti similaj al krono aŭ al la suna korono (vidu la apudajn fotojn). La kronan formon estigas proteinoj nomataj peplomeroj, kiuj popolas la surfacon de la viruso kaj determinas al kiaj ĉeloj ĝi altiriĝas kaj povas fiksiĝi, alivorte ĝian tropismon al gastiga ĉelo.
Demando pri Esperanta nomo por coronavirus aktualiĝis fine de la 2019-a jaro, kiam en Ĉinio komenciĝis epidemio de grava spirorgana malsano kaŭzita de nova tipo de coronavirus. Aperadis multaj raportoj ankaŭ en la Esperantaj komunikiloj.
Ĉina Radio Internacia, kiu multe raportas pri kronvirusa epidemio de 2019–2020 uzas la nomon kronviruso (ekzemple, kronvirusa pneŭmonio). En kelkaj komencaj novaĵoj estis uzata koronaria viruso. En la ĉina lingvo oni laŭvorte nomas la viruson "kron(ec)a viruso".
Collan
Collan estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 202 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Collan etendiĝas sur 13.16 km², kaj havis 202 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Kronvirusoj
Nomo
Unue, la Universala Medicina Esperanto-Asocio proponis la uzadon de la vorto koronaviruso kaj post la rekomendo de la Akademio de Esperanto elektis la nomon koronviruso.
Collan
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Kronvirusoj
Nomo
La 10-an de februaro 2020 la Lingva Konsultejo de Akademio de Esperanto respondis demandon pri nomoj de la viruso kaj rekomendis nomi ĝin koronviruso aŭ kronviruso, sen elekti preferon inter tiuj, kaj malrekomendis aliajn formojn.
La 13-an de februaro 2020 Monato aldonis la formon kronviruso al siaj konvencioj: "la redaktistaro de MONATO interkonsentis pri la uzo de kronviruso".
Pittem
Pittem (, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio.
Kronvirusoj
Malkovro
Oni izolis la ununajn kronvirusojn en la 1960-aj jaroj el de la naza kavo de pacientoj kun malvarmumo. Tiuj virusoj estis nomitaj kiel homa kronviruso 229 E kaj OC43. Pliaj membroj de la familio estis identigitaj kiel SARS-CoV en 2003, HCoV NL63 en 2004, HKU1 en 2005, MERS-CoV en 2012, kaj 2019-nCoV identigita en 2019/2020 en la urbo Vuhano en Ĉinio. Ĉefe SARS kaj tiu ĉi lasta (t.e.: 2019-nCoV), komence klasigitaj kiel netipaj pneŭmonitoj, aperintaj unue en Ĉinio, kaj poste disvastiĝintaj al aliaj landoj, kaŭzis nombrajn mortintojn kaj kreis grandan alarmon tutmonde.
Collan
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Pierrette Gibier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Pittem
Ekde 1977 la municipo Egem apartenas al Pittem, la ĉefa municipo. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Tielt.
Pittem estas la naskiĝloko de Ferdinand Verbiest (1623-1688), misiisto (jezuito) kaj astronomo, fondinto de la observatorio en Pekino kaj reforminto de la Ĉina kalendaro.
Collan
Administrado
Collan apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Kronvirusoj
Sankta Korono
En diversaj lokoj katolikoj adoras martirinon Sanktan Koronon kiel patronino de la mono, trezorserĉantoj kaj sporade ankaŭ protektantino kontraŭ epidemioj kaj bestomalsanoj. Dum la kronvirusa pandemio de 2019-2020 la Pastrejo de Sankta Pankracio en Roding publikigis preĝformon kun alvoko de Sankta Korono. Tamen inter katolikaj teologoj ne ekzistas interkonsento, ke la unuopa alvoko de Sankta Korono kontraŭ bestomalsanoj kaj epidemioj pravigu la mondvastan adoradon de Sankta Korono kontraŭ la korono-pandemio.
En Esperanto
En la esperantlingva gazeto pri flagoj nome VENTO aperis artikolo pri flago proponita por simboligi la luktadon kontraŭ la pandemio.
Ádám Bodor
BODOR Ádám estas hungara verkisto naskita en Kluĵo la 22-an de februaro 1936, estas hungara verkisto.
Biografio
Bodor studis teologion, sed ne li akceptis pastran servon. Ekde 1960 li estis arkivisto, ekde 1964 li laboris en kopiista-tradukista oficejo. Lia unua novelo aperis en 1965 Utunk. Ekde 1968 li estas liberprofesiula verkisto. En 1982 li translokiĝis Hungarujon. Ekde 1984 li estis lektoro, respondecredaktoro de libroeldonejo Magvető Könyvkiadó.
4-Metilbenzoata anhidrido
4-Metilbenzoata anhidrido aŭ p-metilfenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el interagado de la p-Metilbenzoata acido kaj 4-metilbenzila alkoholo. 4-Metilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Metilbenzoata anhidrido prezentas du 4-metilbenzoatan grupon ligitajn al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Novklasika arkitekturo
Novklasika arkitekturo estas arkitektura stilo kaj periodo, kiu devenas de novklasikismo kaj aperis ekde la dua duono de la 18-a jarcento. Tiu stilo, posteulo de baroko kaj rokoko, uzis multajn grekajn-romiajn elementojn, ekzemple kolonoj, harmoniaj proporcioj aŭ portikoj.
Vale do Jequitinhonha
La mezoregiono de Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 51 municipojn kuniĝantas en 5 mikroregionoj.
Novklasika arkitekturo
Novklasika arkitekturo estas vere tutmonda : ekzemplojn de konstruaĵoj oni povas trovi en Nordameriko, Rusio aŭ kompreneble Eŭropo.
Sebastopolo
Sebastopolo estas la urbo kaj marhaveno en Krimeo, ĉe la Nigra Maro, urbo-heroo. Ekde 2014 la urbo estas aneksita de Rusio, kiu konsideras ĝin parto de Krimea Federacia Distrikto dum plejparto de la internacia komunumo plu konsideras Krimeon parto de Ukrainio.
La nomo de la urbo devenas de la du helenaj vortoj: Σεβαστος (ekvivalento de la romia titolo "Aŭgusto") kaj πολις (urbo), do, laŭvorte ĝi tradukeblas kiel "urbo de imperiestro". Tamen dum Sovetia epoko pro ideologiaj konsideroj la etimologio estis transdonata per "urbo de gloro, adorinda urbo". En la Granda Sovetia Enciklopedio la nomo estas tradukita per "alta, sankta urbo".
Historio
La moderna historio de la urbo komenciĝas en la jaro 1784, kiam sur la loko de la krime-tatara loĝloko Aĥtiar estis fondita la fortikaĵo de la Rusuja armeo. En la jaro 1797 imperiestro Paŭlo la Unua realinomis ĝin Aĥtiar. En la jaro 1826 la nomo estis renomita Sebastopolo.
En la antikva tempo sur la teritorio de moderna Sebastopolo situis la helena kolonio Ĥersoneso, fondita de eksloĝantoj de Herakleo en kvina jarcento a.K. (ĝiaj restaĵoj estas nun grava turisma objekto de la urbo).
En la jaro 987 p.K. la kieva princo Vladimio Svjatoslavoviĉ almilitis Ĥersoneson kaj konkeris ĝin en 988. En la sama jaro en Ĥersoneso okazis bapto de Vladimir, kiu akceptis kristanismon kiel oficialan religion de Kieva Regno.
Dum la mezepoko sur la loko de la urbo situis negranda tatara loĝloko Aĥtiar.
En la jaro 1784 post anekso de Krimeo fare de Rusia Imperio sur la teritorio de la moderna urbo estis fondita la fortikaĵo, ĉirkaŭ kiu aperas la moderna urbo. La geografiaj apartaĵoj de la loko (ĝi havas multajn profundajn krekojn) difinis ĝian sorton de la milit-ŝipara bazo. En la jaro 1804 Sebastopolo estas nomumita la ĉefa milita haveno de la Nigra Maro.
Dum la Krimea (Orienta) Milito Sebastopolo iĝis la areno de arda batalado, kiu eniris la historion kiel la Unua Defendado de Sebastopolo (de 13.09.1854 ĝis 27.08.1855).
Dum la Sovetia tempo la urbo iĝis parto de la Krimea Aŭtonoma Sovetia Socialisma Respubliko de Rusio (vidu ĉe Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Dum la Dua Mondmilito Sebastopolo denove iĝis areno de batalado, kiu eniris la historion kiel la Dua Defendado de Sebastopolo (de 30.10.1941 ĝis 4.7.1942). Pro tiu defendado en 1945 la urbo estis nomumita urbo-heroo.
En la jaro 1948 la urbo estis rearanĝita al aparta administra centro (urbo de la respublika subiĝo), sed daŭre restis parto de la Krimea Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko. Dum post militaj jaroj ĝis falo de Sovetunio Sebastopolo estis "fermita" urbo kun tre limigita enir-eblo.
En 1954 Sebastopolo (kune kun tuta Krimea Provinco) estis transdonita al Ukrainia Soveta Socialisma Respubliko. En la Konstitucio de USSR de la jaro 1978 Sebastopolo estas menciata kiel urbo de la respublika subiĝo.
Dum la unuaj jaroj post falo de Sovetunio inter Ukrainio kaj Rusio okazis seriozaj malkonsentoj pro Sebastopolo (kie tiam baziĝis la Nigramara Floto de Rusio). Tamen post la akcepto de Ukrainia Konstitucio (1996), laŭ kiu Rusio arendas la bazojn de Sebastopolo ĝis la jaro 2017, la situacio trankviliĝis. En la jaro 2010 la prezidentoj de Ukrainio kaj Rusio interkonsentis pri la daŭrigo de la arendo de la Sebastopolaj havenoj por la rusia Nigramara Floto ĝis la jaro 2042.
La nuntempo
Nuntempe Sebastopolo estas la plej granda haveno, industria, scienc-teĥnika kaj kultura centro de la sudo de Ukrainio. En la urbo estas ŝip-konstrua, ŝip-ripara, instrument-konstrua, ĥemia k.a. uzinoj; kelkaj altlernejoj; 2 teatroj; multaj muzeoj, dediĉitaj al la milita historio de la urbo; akvariejo de la instituto pri biologio de la sudaj maroj. Grava turisma objekto estas ankaŭ la restaĵoj de Ĥersoneso.
Administre la Sebastopola municipo estas dividita je 4 distriktoj: la Balaklava, la Gagarina, la Lenina, la Naĥimova. En tiuj 4 distriktoj estas 2 urboj - Sebastopolo kaj Inkermano (eksa urbo Balaklavo nun administre ne estas aparta urbo), unu urbotipa loĝloko - Kaĉo, kaj kvar municipoj, kiuj sume havas 29 vilaĝojn.
9394 Manosque
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda franca komunumo Manosque (departemento Alpes-de-Haute-Provence, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura), proksime de la rivero Durance. Ĝi situas je 20 km de la Observatorio de Haute-Provence kaj estas la nasgkiĝurbo de Jean Giono.
Copertino
Copertino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Aubusson (stacidomo)
Aubusson estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Busseau-sur-Creuse - Ussel (712000).
Canon Ixus
Digital IXUS estas la nomo en Eŭropo kaj Sudorienta Azio por serio da ultra-kompaktaj ciferecaj fotiloj de Canon. En Ameriko, ĝi estas nomita PowerShot Digital ELPH kaj en Japanio, IXY Digital.
Ĝia dezajno estas tre simila al la iama tre populara linio Canon IXUS/IXY/ELPH de Advanced Photo System (APS)-film-fotiloj.
Historio
La unua IXY Digital (junio 2000) havis tiutempan laŭnorman ciferecan teknologion de Canon en korpo simila al tiu de la IXY 320 APS fotilo.
La nuntempaj elstaraj modeloj de la serio Digital IXUS estas la SD800 IS/Ixus 850 IS (7.1MP, 3.8× zomo, DIGIC III, bild-stabiligo) kaj la SD900/Ixus 900 Ti (10MP, 3× zomo, DIGIC III), ambaŭ aperintaj en septembro 2006.
La SD1000/Ixus 70, lanĉita en februaro 2007, estas la plej malgranda cifereca fotilo kun zomo iam fabrikita de Canon.
Modeloj de Digital IXUS
La samaj modeloj de fotiloj estas lanĉataj en Eŭropo, Usono/Kanado kaj Japanio sub malsamaj nomoj. La fotiloj mem estas similaj inter si krom la antaŭa faco, laŭ la part-listoj. La Canon modelo sube estas kohera kun la marko-nomoj.
Ĉiuj modeloj uzas litiajn-jonajn bateriojn kies dezajno estas propra al Canon, kvankam triulaj ekvivalentoj estas facile haveblaj.
Ĉiuj modeloj uzas filtrilon RGBG Bayer (krom la originala Digital IXUS, kiu uzas filtrilon CYGM ) de CCD-aj sensoroj fabrikitaj de Sony. Bildoj registriĝas laŭ JPEG-formato. Dosieroj de krudaj (en:"Raw") bildoj ne estas alireblaj.
Konataj problemoj
Canon konsideras, ke la sekvaj problemoj montras mankojn kaj plej ofte riparos aparatojn kun tiuj specifaj mankoj senpage post la garantia periodo. Oni tamen devas certiĝi ĉu specifa riparservo faros riparon por la posedanto. Kiel ĉiuj kompaktoj kun zoma lenso, la serio Ixus povas suferi lensajn erarojn, se la lenso ne povas al- kaj el-zomi. En fotiloj de Canon, tio aperas kiel "E18 eraro".
Heidenau (Saksio)
Heidenau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Târgu Mureș
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1300. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda). Ĝi estas grava centro de la rumana ĥemiindustrio kaj de la hungaroj en Transilvanio.
Artavazik
Artavazik (armene: Արտավազիկ եկեղեցի) estas preĝejo de la 7-a jarcento situanta ĉe ŝtonkampo unu kilometron nordoriente ekster vilaĝo de Bjurakano en Aragacotno, Armenio. La nomo de la preĝejo apartenas al armena reĝo kiu supozeble estis la fondinto.
18928 Pontremoli
18928 Pontremoli estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Monte Viseggi en La Spezia (Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala urbo Pontremoli, grava en mezepoko pro strategia pozicio en Lunigiana regiono sur la Via Francigena de pilgrimado de Parizo al Romo. Pontremoli estas fama pro la "Museo delle Statue Stelle" kaj la literatura Premio Bancarella.
Identa matrico
En lineara algebro identa matrico aŭ unuobla matrico de amplekso n estas n-per-n kvadrata matrico kun eroj 1 sur la ĉefdiagonalo kaj nuloj aliloke. Ĝi estas skribata kiel In, aŭ simple per I se la amplekso estas negrava aŭ povas esti bagatele difinita per la ĉirkaŭteksto.
En iuj kampoj, ekzemple en kvantuma mekaniko, la identa matrico estas skribata per cifero 1 en grasa tiparfasono, 1. Oni uzas ankaŭ skribojn U kaj E al prezenti la identan matricon (de Unua Matrico aŭ de la germana Einheitsmatrix respektive), kvankam skribo I estas konsiderata kiel pli universala.
Ankaŭ por ne kvadrata A la propraĵo veras se la matrica multipliko estas difinita, por ĉiu m-per-n matrico A,
La identa matrico estas inversigebla:
Identa matrico servas kiel la unuo de la ringo de ĉiuj n-per-n matricoj, kaj kiel la neŭtra elemento de la ĝenerala lineara grupo Gl(n) konsistanta el ĉiuj inversigeblaj n-per-n matricoj.
Se n-per-n matricoj estas uzataj por prezenti linearajn transformojn de n-dimensia vektora spaco al si, In prezentas la identan funkcion, sendepende de la uzata bazo.
La i-a kolumno de identa matrico estas la unuobla vektoro ei. La unuoblaj vektoroj estas bazo de ejgenspaco de la identa matrico, respektiva al ejgeno 1, kiu estas pro tio la sola ejgeno kaj havas oblecon n. Do, ĉiu n-dimensia ne nula vektoro estas ejgenvektoro de la identa matrico.
Determinanto de identa matrico estas 1 kaj ĝia spuro estas n.
Identa matrico estas diagonala matrico:
Se produto de du kvadrataj matricoj A kaj B estas identa matrico,
do la matricoj estas inversoj unu de la alia:
Friedrich Hofmann
Friedrich HOFMANN (naskiĝinta la en Koburgo, mortinta la  en Ilmenau) estis germana poeto kaj verkisto.
Atingoj
Friedrich Hofmann laboris ĉe la enciklopedio Meyers Konversations-Lexikon por la daŭro de 14 jaroj. Krome li engaĝiĝis karitate; dum 25 jaroj li eldonis ĉiujare antologiojn kun kontribuaĵoj de tiutempaj poetoj sub la titolo Weihnachtsbaum für arme Kinder kiuj senditis donace al diversaj urboj kaj komunumoj por investi la gajnojn el la pluvendo por la bono de malriĉaj infanoj. Inter la kontribuintoj estis ekz. Friedrich Rückert.
Verkoj
Li verkis la jenajn aĵojn:
Hofmann ankaŭ skribis multajn ĉeokazaĵojn kaj engaĝiĝis bonfare (»Weihnachtsbaum für arme Kinder«, 25 jarkolektoj). En Ilmenau estis starigita eĉ monumento por li kaj strato urbocentre portas lian nomon.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 429-432 (tie ĉi interrete)
Poŝta Muzeo (Budapeŝto)
Poŝta Muzeo (Postamúzeum) en Budapeŝto prezentas la poŝtan trafikon, radion, telefonon kaj telegrafon.
La muzeo estas videbla en loĝejo de iama riĉulo, krom la objektoj la muroj prezentas la 19an jarcentan lukson. En la iama manĝoĉambro prezentas sin originala poŝto el 1952. La tubopoŝto estas ankaŭ nun funkcikapabla.
29765 Miparedes
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Miguel Ignacio Paredes, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernanto ĉe la American Heritage School de Plantation (Florido, Usono).
Poŝta Muzeo (Budapeŝto)
En la iama dormoĉambro staras originalaj poŝtaj veturiloj, aŭtoj, motoroj, bicikloj. En la sekvaj ĉambroj estas telefonoj, telefoncentraloj, telegrafoj, supraĵo de radioanteno kaj ceteraj. Ne mankas diversaj sigeloj, blazonoj, libroj, fotoj, memoraĵoj.
Posedanto de la muzeo estas Telekomunikada Poŝta Fondaĵo, kiu havas ankaŭ aliajn muzeojn en Hungario.
Genterapio
Genterapio estas forte disvolviva kuracad-formo koncerne terapiajn aplikadojn. Ĝi konsistas, per aro da teknikoj, el enigo de nukleacida ĉeno (transgeno, interfera RNA) en ĉelojn, celante produktigi aŭ inhibi produktadon de genproduktaĵo implikata en apero de patologio. Tiuj produktadaj ŝanĝoj ebligas malgravigi eĉ malaperigi malsanajn simptomojn. Enigo de eksterdevena materialo povas esti farata envitre, tiam oni poste retroinjektas la modifitajn ĉelojn en la cel-organismon, aŭ envive, tiam transinfekto estas farata rekte en la organismo. Enkonduki genan materialon en ĉelojn per vehiklo nomiĝas « transinfekto » dum DNA-enĉeligo per elektroporigado aŭ per kalcia ŝoko nomiĝas « transformo ».
Avan (preĝejo)
La preĝejo Avan (armene: Ավան եկեղեցի; loke konata kiel Ciranavor) situas en la vilaĝo Avan nun ene de la limoj de la ĉefurbo de Armenio, Erevano, kaj estas la plej antikva daŭre funkcianta preĝejo en la urbo. Ĝi estis konstruita en la malfrua 6-a jarcento inter la jaroj 595-602 fare de la por-bizanca Katolikoso Hovhannes Bagavanetsi por esti lia ĉefsidejo. Li ekloĝis tie kiel prelato de Bizanca Armenio de la bizanca imperiestro Mauricius. Lia rivalo, la por-persa Katolikoso havis sian ĉefsidejon en la ne plu ekzistanta urbo Dvin. Situanta plej proksime al la preĝejo ĉe la norda flanko estas la fundamentoj de granda loĝejo de la Katolikoso Hovhannes, eble konstruita ĉirkaŭ la jaroj 581-582. Laŭ la armena historiisto Sebeos, ambaŭ strukturoj estis konstruitaj sub la gvidado de la Katolikoso. La preĝejo estis dediĉita al la apostoloj.
Genterapio
Por enigi interesan genon, necesas disponi je biologia ŝipo, la biovehiklo. Tiu vehiklo povas esti diversspeca: balistika, liposoma aŭ virusa.
•balistika vehiklo: Tute ne temas pri biologia strategio, pli ĝuste, temas pri mekanika strategio. Por enigi DNA, oni sin helpas per mikrogloboj sur kiujn oni kroĉas la enĉeligotan nukleacidan ĉenon. Speciala pafilo estas uzata por pafi la mikroglobojn kiuj transirante la ĉelmembranon, enigos en la ĉelon la heredan molekulon. Tiu transinfekta maniero ne permesas envivajn transinfektojn.
•liposoma vehiklo: Tiu tekniko konsistas el uzado de grasaj mikrovezikoj (liposomoj) al kiu oni enhavigas la nukleacidan ĉenon. Kontaktante ĉelmembranon, la veziko kunfandiĝas kun ĝi kaj tiel enigas la nukleacidan molekulon. Tiu transinfekta maniero permesas envivajn transinfektojn sed sen akurata trafebleco.
•virusa vehiklo: Tiukaze, oni helpas sin per uzado de viruso sen malsanig-kapablo. Oni uzas la naturan virusan kapablon enigi sian propran genan materialon en ĉelon kaj ĝin esprimigi per ĉela maŝinaro por enigi kaj ebligi la esprimadon de elektitaj nukleacidaj sinsekvoj. La replikiva kaj lizogena trajtoj de la uzataj virusoj estas forigitaj ĝenerale enŝovante la interesan genon aŭ genaron en parton de la virusa genomo gravan por subteni tiajn pluvivigajn funkciojn. Kelkaj virusoj havas hist-specifan tropismon. Tiu trajto ebligas celi la histon kiun oni deziras trafi, por ekzemple eviti transinfekti senkontrole ĉiujn ĉelojn trafitajn de la viruso. Tiuvidpunkte, virusa vehiklo pli bonas rilate envivan transinfekton pro tiu traf-kapablo. Tamen, tiaj vehikloj prezentas malavantaĝon kiel imunoreago-provokon kiu povas esti eĉ mortodona.
Arĝentokululo
La Arĝentokululo aŭ Vaksokululo (Zosterops lateralis) estas tre eta paserina birdo. Ĝi estas indiĝena de Aŭstralio, Nov-Zelando kaj la insuloj de sudokcidenta Pacifiko nome Lord Howe, Nov-Kaledonio, Lojaloj, Vanuatuo kaj Fiĝioj. Ĝi estas komuna, kaj eĉ abunda, tra la relative fruktodonaj partoj de sudokcidenta kaj sudorienta Aŭstralio (inklude Tasmanio kaj la insuloj de la Tasmania Markolo), kaj tra la humida marborda zono de tropika Kvinslando, inklude la regionon de la Kabjorka Duoninsulo. En Aŭstralio kaj Novzelando ĝia komuna nomo estas foje mallongigita kiel Blankokulo, sed tiu nomo estas pli komune uzata por aludi ĉiujn membrojn de la genro Zosterops aŭ Zosteropoj, aŭ eĉ por la tuta familio Zosteropedoj.
Aspekto
Temas pri tre malgranda birdo de akrapinta malhelgriza beko kaj ankaŭ grizaj gamboj. La nomoj de la specio aludas al la plej karaktera eco de la specio nomo ĉirkaŭokula ringo tre blanka (kvankam bordita de nigro kiu ligas la okulon al la beko per nigra brido) kaj tre kontrasta ene de la flavverdeca kapo kiu siavice kontrastas kun la grizaj brusto kaj dorso. Estas verdaj partoj en pugo kaj flugiloj, dum subaj partoj estas helbrungrizaj.
Louis René Villermé
Villermé publikigis verkojn pri la kondiĉoj en prizonoj de Francio, kaj pri la profitoj helpi prizonulojn reveni al la ekstera vivo kiam iliaj kondamnoj finas. Alia lia temo estis la rolo de industriigo en la ĝenerala sano kaj vivkvalito de la laborista klaso. Lia plej bone konata verko temis pri laboristoj de la industrioj de kotono, lano, kaj silko, inklude la infanojn kiuj laboras en la instalaĵoj.
Kapelo Sankta Rozalia (Esztergom)
Kapelo de Sankta Rozalia estas historia monumento en Hungario, en urbo Esztergom.
Historio
Oni supozas, ke en tiu loko jam en la mezepoko kapelo estis. En la 18-a jarcento en la urebo oni konstruis 8 kapelojn, inter ili ĉi tiun kapelon. Ĝ estis konstruita 1736. Post jardekoj dokumento mecias apude ankaŭ skulptaĵon pri Sankta Floriano. La kapelo renoviĝis en 2008.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola inter arboj kaj ĝi estas tre simpla kaj malgranda. Antaŭ la enirejo estas ŝtuparo. La kapelo havas pseŭdoturon kaj unusolan navon. Sub la turo la enirejo situas. Interne la plafono estas ebena. La mebloj venis el la 18-a jarcento, sed la bildoj estis pentritaj jam en la 20-a jarcento.
En la proksimo fera kruco situas ekde 1846.
Kermeso de la kapelo okazas la 3-an de septembro.
Lampertsloch
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kalvinana preĝejo (Szilvásvárad)
La Kalvinana kirko estas religia historia monumento en Hungario, en mezo de la vilaĝo Szilvásvárad.
Historio
En 1832 oni malkonstruis la kadukan kirkon. La nun videbla kalvinana preĝejo estis konstruita post kelkaj jaroj helpe de la loka grafo. La orgeno estis farita en 1907. En 2004 la preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en pinto de monteto, sed apude kvadrata sonorilstablo funkcias. La kirko praktike estas rondpeĝejo aŭ rotondo, sed antaŭ la enirejo estas malfermita vestiblo kun ŝtuparo, kies supro situas timpano. 4kolonoj portas la timpanon. Ĉe la enirejo laŭ deziro de la grafo estas surskribo: "Ĉiuj servistoj de la skulptitaj bildoj estu hontindaj". Granda kupolo kovras la internon. 16 kolonoj portas la kupolon.
Eduka akredito
La esprimo akredito en la kunteksto de akademiaj institucioj rilatas al procezo de certigo de kvalito en kiu la servoj kaj agadoj de la institucio estas ekzamenitaj fare de ekstero, kiu determinas ĉu la institucio kontentigas certajn normojn. Se la institucio plenumas ĉi tiujn kriteriojn, ĝi ricevas akrediton kiel agnoskita akademia institucio. Akredito de akademia institucio aŭ akademia programo influas la kapablon de diplomiĝintoj de la institucio aŭ programo uzi la gradojn kiujn la institucio aljuĝas kiam ili aliras por serĉi profesian laboron. En multaj kazoj, atestiloj donitaj de neakredita akademia institucio estas senvaloraj, ambaŭ kiel bazo por progresintaj studoj kaj en la labormerkato.
En la plej multaj landoj de la mondo, la institucio, kiu kontrolas la kvaliton de la akademiaj institucioj, estas registara institucio. En Usono ekzistas pluraj privataj ne-profitaj organizaĵoj, en kiuj la akreditaj universitatoj kaj altlernejoj membriĝas.
(34298) 2000 QH159
(34298) 2000 QH159 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Troja Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Grupa seksumado
Grupa seksumado estas seksa praktiko ensumiganta tri aŭ pli partoprenantojn. Maksimuma nombro de partoprenantoj ne estas limigita. Ĝi estas ofte kunigata kun ekshibiciismo kaj dismalĉasto. Proporcio da viroj kaj virinoj aŭ ilia seksa orientiĝo ne estas principaj. La grupa seksumado kutime kalkulas kun interŝanĝo de kunuloj, do kutime en stilo "ĉiu kun ĉiu".
Specifa ĝenro, en kiu prezentiĝas unu virino kaj multe pli granda nombro de viroj, estas markata kiel gang-bango.
Orosfaia
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 888 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 766 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1380. La granda parto de ĝia hungara loĝantaro dum la turka miltiro en 1660 pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs vármegye).
4434 Nikulin
4434 Nikulin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa cirkartisto Jurij Vladimiroviĉ Nikulin (cirile : Юрий Владимирович Никулин, 1921–1997), klaŭno kaj film-aktoro.
Devizes
Devizes estas malgranda urbo en Wiltshire, Anglio.
En 1080 Odo, Episkopo de Salisbury, konstruis kastelon ĉe Devizes; tamen la loko ne estas menciata en la Domesday Book. Ĉar la kastelo situis ĉe la limoj de tri bienoj, oni nomis la kastelon "castellum ad divisas", t.e. la kastelo ĉe la limoj. De tio devenas la nomo Devizes. En la kastelo enkarceriĝis Roberto Curthose, filo de Vilhelmo la Konkerinto.
Dum la dekdua kaj dektria jarcentoj metiistoj kreis urbeton ĉirkaŭ la kastelo por servi ĝiajn loĝantojn. Dum la Angla enlanda milito subtenantoj de Karlo la 1-a okupis la urbon ĝis 1645, kiam Oliver Cromwell kaptis ĝin.
En 2001, laŭ la censo, Devizes enhavis 11,296 loĝantojn.
Balzo
Balzo (Ochroma pyramidale, taksonomia sinonimo Ochroma lagopus, nomigo laŭ la botanikisto Olof Peter Swartz, botanika aŭtora mallongigo Sw.) laŭ PIV estas tropika arbo el la familio de malvacoj, kies ligno estas pli malpeza ol korko, kaj tial uzata por flosoj. Ĝi hejmas aparte en tropikaj regionoj de Ameriko kaj tie hispanlingve nomatas balsa - kio samtempe hispane estas vorto por "floso" ĝenerale. La ĉefa uzo de la ligno do klarigas la etimologion de la nomo.
Aparte konata veturilo el balzo estis la floso Kon-Tiki, per kiu la norvega esploristo kaj verkisto Thor Heyerdahl en 1947 pruvis sian tezon de popolo el Sudameriko per balzaj flosoj povus esti vojaĝinta al Polinezio en prekolumba epoko por eksetli en Polinezio.
Antaŭ ol kiam surfaj tabuloj estis produktitaj el modernaj materialoj kiel ekzemple vitrofibro-fortigita plasto, la tradiciaj surfaj tabuloj de la havajanoj konsistis kutime el balzo, kaj ankoraŭ nuntempe multaj pasiaj surfistoj aprezas surfotabulojn el tiu ligno. Pro sia stabileco kaj malpezeco, la ligno ankaŭ intense uziĝas por modelaj aviadiloj.
Joseph Bodin de Boismortier
Joseph Bodin de BOISMORTIER (naskiĝis je la 23-a de decembro 1689 en Tionvilo, Francio; mortis je la 28-a de oktobro 1755 en Roissy-en-Brie) estis franca baroka komponisto.
BOISMORTIER ricevis sian muzikan instruadon en Metz de Joseph VALETTE de Montinjio. La familio transmigris al Perpinjano en 1713, kie BOISMORTIER trovis dungadon en la Reĝa Tabaka Kontrolo (impostejo). Ĉi tie li ekis eldoni muzikon, kio ekis gajni reputacion por li en Parizo. En 1724, BOISMORTIER kaj lia edzino Marie VALLETE transmigris al Parizo, kie li ekis mirindan komponadan karieron, skribante por multaj instrumentoj kaj voĉoj.
Colin Farrell
Colin James FARRELL (n. la 31-an de majo 1976 en Castleknock, Irlando) estas irlanda aktoro ĉefe en kino. Li interpretis protagonistajn rolojn kiel Aleksandro la Granda aŭ de Sony Crockett Miami Vice (2006). Grandas 1,78 m kaj estas unu el la plej "multekostaj" holivudaj aktoroj.
Biografio
Farrell kreskis en Castlecknok, Irlando. Filo kaj nevo de eksfutbalistoj. Eamon Farrell, lia patro inkulkis amon por la futbalo sed dum la adoleskeco li malkovris lian veran pasion: interpretado kaj dramarto. Farrell geedziĝis en 2001 kun la aktorino Amalia Warner, kvankam lia edziĝo nur daŭris kvar monatojn. Oni atribuas al li diversajn amoradojn. Post la divorco li rilatiĝis kun Demi Moore kaj Britney Spears. Dum la filmado de "Aleksandro la Granda" havis mallongan amrilaton kun Angelina Jolie.
Kariero
Liaj unuaj aperoj en filmoj estis en La malhela zono, Krimulo kaj piulo kaj Tigerland de Joel Schumacher, unua usona filmo de Colin. En julio 2001 li geedziĝis al la aktorino Amelia Warner, de kiu li divorciĝis post kelkaj monatoj. La modelulino Kim Bordenave estas la patrino de lia sola filo, James.
Aliaj filmoj, en kiuj aktoris Colin Farrell, estas Hart's War, The Recruit kaj Phone Booth. En 2004 la aktoro rolis Aleksandron la Grandan en filmo reĝisorita de Oliver Stone.
Lia lasta filmo kun konata reĝisoro estas La sonĝo de Casandra de Woody Allen, kie Farrell kaj Ewan McGregor rolas kiel du apartaj fratoj.
Poŝta Muzeo en Balatonszemes
Poŝta Muzeo en Balatonszemes [balatonszemes] laŭ la turista gvidlibro estas la plej vizitinda vidindaĵo en la ĉebalatona ripozejo Balatonszemes. La muzeo prezentas sin en iama stalo restanta hazarde de antaŭa poŝtkaleŝa stacio. Tie oni ŝanĝis la ĉevalojn por tiri la poŝtajn veturilojn. En la ŝtalo oni vidas la iaman poŝtan trafikon. Granda korto (parte kovrita) apartenas al la muzeo, kie estas poŝtaj veturiloj ĉevaltiraj kaj ankaŭ motoraj. La plej granda objekto estas vagonara movpoŝto aŭ poŝta vagono. Tio estis speciala vagono tirita tuj post la lokomotivo. Tie la poŝtistoj dumvojaĝe ordigis la leterojn. Ĉe la haltejoj ili transdonis kaj transprenis la adekvatajn leterojn. Dum la socialismo apartenis al la stratobildo la verdaj germanaj poŝtaŭtoj nomataj "Robur", kiu ne mankas el la muzeo.
Urbano
Urbano estas virnomo devenanta el la latino, kie ĝi signifas urbano aŭ erudito.
Poŝta Muzeo en Balatonszemes
Antaŭ la stalo monumento pri poŝtistoj oferintaj siajn vivojn dum laborado situas. Antaŭ la muzeo malnova poŝta kaleŝo tiras la atenton.
Arapuá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patos de Minas (kiu signifas Anasoj de Minas-Ĝerajso). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Dolní Zálezly
Dolní Zálezly (antaŭe ankaŭ nur Zálezly, Salesel) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur maldekstra bordo de rivero Elbo 7 km sude de Ústí nad Labem en distrikto Ústí nad Labem, regiono Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1226. En la jaro 1949 okazis alinomigo al Dolní Zálezly, por ke ĝi estu diferencigebla de proksima Horní Zálezly (ĝis tiu tempo ankaŭ nur Zálezly).
Seal
Seal (naskiĝis la 19-an de februaro 1963 en Londono, kiel Seal Henry Olusegun Olumide Adeola Samuel) estas brita kantisto niĝer- kaj brazil-devena.
21801 Ančerl
21801 Ančerl estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov, en vilaĝo Ondřejov sudoriente de Prago.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa dirigento Karel Ančerl (1908–1973), ĉe la Ĉeĥa filharmonio dum 1950 -1968. Li kondukis la orkestron al la plej altaj normoj per siaj postuloj kaj firma laboro. Li estis bonega interpretisto de la muziko de la 20-a jarcento kaj faris kelkajn el plej bonaj registradoj en Prago.
So, we'll go no more a roving
"So, we'll go no more a roving" estas poemo, verkita de (George Gordon) nome Lord Byron (1788–1824), kaj inkludita en letero al Thomas Moore de la 28a de Februaro 1817. Moore publikigis la poemon en 1830 kiel parto de Leteroj kaj Taglibroj de Lord Byron.
Ĝi elvoke priskribas la lacecon de aĝo konkeranta la ekscitiĝon de juneco. Byron verkis la poemon je aĝo de 29. En la letero al Thomas Moore, la poemo estas enkondukita de rakonto pri sia genezo.
La poemo ŝajne estis sugestita en parto de la rekantaĵo de skota kanto konata kiel "The Jolly Beggar." The Jolly Beggar estis publikigita en "Scots Songs" de Herd en 1776, 41 jarojn antaŭ la letero de Byron.
518523 Bryanshumaker
518523 Bryanshumaker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kanadaj astronomoj David H. Levy kaj Tom Glinos elde la Observatorio Jarnac en Vail (Arizono, Usono).
La Défense
La Défense [la defɑ̃s] (La Defendo) estas la ĉefa negoca kaj ekonomia kvartalo de Parizo. Ĝi situas en la pariza ĉirkaŭurbo, okcidente de Neuilly-sur-Seine, kaj fine de granda akso komencante el La Luvro kaj la avenuo de la Elizeaj Kampoj. Vida finpunkto de tiu akso estas la Granda Arko de La Défense, emblemo de la kvartalo. Komenca konstruaĵo estas la Centre des Nouvelles Industries et Technologies (Centro de Novaj Industrioj kaj Teĥnologioj).
518523 Bryanshumaker
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan urologon Bryan Shumaker, kiu helpis plani sistemon sensiva al la kolorigiloj por kuraci kancerojn. Kiel plenumita kaj entuziasma amatora astronomo, li ludis gravan rolon en la disvolvo de programoj de popularigo en la norda Miĉigano, ĉefe ĉe la teia Headlands International Dark Sky Park
La Défense
La Défense estas la plej granda negoca kvartalo en Eŭropo, kaj etendiĝas sur la teritorio de tri francaj komunumoj, nome Puteaux, Courbevoie kaj Nanterre. La kvartalo ĉefe konsistas el nuboskrapuloj, kunigitaj de giganta kahelo por piedirantoj. Ĝardenoj kaj ĉirkaŭ sesdek artaj verkoj plie ebligas agrablajn promenadojn.
Haaren
Haaren estas urbo kaj municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
910-aj jaroj
Eksteraj ligiloj
}}
Géza Páskándi
PÁSKÁNDI Géza (pa:ŝka:ndi) estis hungara poeto, dramverkisto, prozaisto laŭreato de Kossuth-premio naskita en Szatmárhegy la 18-an de majo 1933 kaj mortinta la 19-a de majo 1995 en Budapest.
Lampertheim (Alzaco)
Lampertheim (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Géza Páskándi
Biografio
Géza Páskándi jam en 1949 dum liaj lernantjaroj en Satu Mare publikis en la loka gazeto Dolgozó Nép liajn poemojn kaj artikolojn. Ekde 1949 en Bukareŝto li estis interna kunlaboranto ĝis 1953 de Ifjúmunkás, poste Előre. En 1953 li komencis studi en Universitato Bolyai. En marto 1957 oni arestis lin kaj oni aljuĝis je sesjara malliberejo, de kie li liberiĝis en 1963. Li devigloĝis en Bukareŝto, kie laboris kiel biblotekisto, bibliografo. Ekde 1965 li fariĝis liberprofesia verkisto. En la dua parto de la sesdakaj jaroj li translokiĝis Kluĵon kaj inter 1971 kaj 1973 estis lektoro de redakcio de libroeldonejo Kriterion Könyvkiadó. En februaro 1974 li translokiĝis Hungarujon kaj li estis ĉefkunlaboranto de revuo Kortárs kaj dramaturgiisto de Nacia Teatro (Budapeŝto).
She walks in beauty
"She walks in beauty" (Ŝi piediras en beleco) estas mallonga lirika poemo en jamba tetrametro verkita en 1813 de Lord Byron, kaj estas unu el liaj plej famaj verkoj.
Oni diris ke ĝi estis inspirita de okazaĵo en la vivo de Byron; en balo, Byron vidis sinjorinon Anne Beatrix Wilmot, nome edzo de sia kuzo, Robert Wilmot. Li estis kortuŝita de ŝia malofta beleco, kaj la venontan matenon la poemo estis verkita.
Oni supozas ke ŝi estis la unua inspiro por sia nefinita eposa poemo pri Goethe, nome persona heroo lia. En tiu nepublikigita verko, kiun Byron referencis en siaj leteroj kiel sia magnum opus (majstroverko), li ŝanĝas la sekson de Goethe kaj donas al li la saman priskribon de sia kuzo. Tiu ideo estus metinta Byron en avangardo.
Corato
Corato estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Andria, Bisceglie, Ruvo di Puglia kaj Trani.
Oŝakan
Oŝakan (armene Օշական ) estas granda vilaĝo en Aragacotno (Armenio) situanta 8 kilometrojn sudokcidente de Aŝtarako. Ĝi estas konata kaj de historiistoj kaj de pilgrimantoj de la Armena Apostola Eklezio. Ĝi havas 5,179 loĝantojn.