cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pál Szontagh (entreprenisto)
Biografio
Pál Szontagh post la maturiĝo akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Inter 1840-1844 li havis jurajn postenojn en Gömör, intertempe en 1841 li advokatiĝis. En 1843 li ricevis juran postenon en regiona fabriko, paŝo post paŝo li iĝis entreprenisto pri produktadoj de metalaĵoj. Dum la Hungara revolucio de 1848 li parte batalis, parte li estis milita juristo, fine ankaŭ negocisto, eĉ li komencis produkti la novan hungaran bankbileton. Post falo de la revolucio kaj liberecbatalo li ne povis esti juristo, tial li havis postenon en la luteranan eklezio kaj li okupiĝis pri fabrikoj. Baldaŭ li estis parlamentano plurfoje. Li kodeksis leĝojn pri la industrio, baldaŭ li vivis en Budapeŝto.
Espadañedo
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
Gábor Kemény (lingvisto)
Gábor Kemény [kemEnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kemény Gábor estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto. Lia patro estis G. Gábor Kemény.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1966, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971. Post la diplomo li laboris en lingva instituto ĝis la emeritiĝo en 2010. Ekde 1994 li ankaŭ instruis en instrua rango docento en instituto en Miskolc, kie li estis katedrestro inter 1998-2003. Li estis levita profesoro en 2003. Intertempe li kandidatiĝis en 1988, li doktoriĝis en 2002 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1972, gefiloj naskiĝis en 1985 kaj 1986. Li ricevis plurajn stipendiojn inter 1971-2001, premiojn inter 1978-2012.
29675 Ippolitonievo
29675 Ippolitonievo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan verkiston, ĵurnaliston kaj revoluciiston Ippolito Nievo (1831 – 1861). Lia Confessioni d'un italiano (Konfesio de unu Italo) estas unu el plej gravaj romanoj pri la Unuiĝo de Italio.
István Vidák
István Vidák naskiĝis la.
Biografio
István Vidák akiris diplomojn en teknika kaj pedagogia altlernejoj. Spite tion li interesiĝis pri la popolarto. Li edziĝis kaj la paro province lernis ŝpinadon de korboj el tifenoj. Inter 1982 kaj 1988 ili laboris en muzeo pri ludiloj en Kecskemét, poste Vidák estis oficiala popolartisto. Dum la muzea periodo ili lernis teknikon pri feltoj. Ili studvojaĝis en Eŭropo, en la 1990-aj jaroj jam en Azio. Li ricevis premiojn inter 1974-2012. Lia edzino naskis dufoje.
Péter Takács (juristo)
Péter Takács [takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Péter estas hungara juristo, altlerneja instruisto.
Péter Takács naskiĝis la en Eger.
Biografio
Péter Takács akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979, iom poste filozofian diplomon en 1984. En la 1980-aj jaroj li instruis en Universitato de Miskolc, sed en 1989 kaj 1992 li esploris po duonjaron en Universitato de Oksfordo. Inter 1990 kaj 2010 li instruis en la Universitato Loránd Eötvös, poste en Universitato Corvinus de Budapeŝto, ekde 2013 en Universitato István Széchenyi jam kiel katedrestro. Dum la longa instrua periodo li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1992. La habilitiĝo okazis en 2004. Li ricevis kelkajn premiojn inter 1996-2009.
Rumanio en la Olimpikoj
La Rumana Olimpika kaj Sporta Komitato kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1914 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1915.
1900
En la Somera Olimpiko 1900 en Parizo partoprenis 1 rumana sportisto. Medaloj ne atingiĝis.
1924
En la Somera Olimpiko 1924 en Parizo partoprenis 35 rumanaj sportistoj.
1928
En la Somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo partoprenis 21 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1936
En la Somera Olimpiko 1936 en Berlino partoprenis 54 rumanaj sportistoj.
1952
En la Somera Olimpiko 1952 en Helsinko partoprenis 114 rumanaj sportistoj.
1956
En la Somera Olimpiko 1956 en Melburno partoprenis 44 rumanaj sportistoj.
1960
En la Somera Olimpiko 1960 en Romo partoprenis 98 rumanaj sportistoj.
1964
En la Somera Olimpiko 1964 en Tokio partoprenis 138 rumanaj sportistoj.
1968
En la Somera Olimpiko 1968 en Meksik-Urbo partoprenis 82 rumanaj sportistoj.
1972
En la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno partoprenis 159 rumanaj sportistoj.
1976
En la Somera Olimpiko 1976 en Montrealo partoprenis 157 rumanaj sportistoj.
1980
En la Somera Olimpiko 1980 en Moskvo partoprenis 228 rumanaj sportistoj.
1984
En la Somera Olimpiko 1984 en Los-Anĝeleso partoprenis 124 rumanaj sportistoj.
1988
En la Somera Olimpiko 1988 en Seulo partoprenis 68 rumanaj sportistoj.
1992
En la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono partoprenis 172 rumanaj sportistoj.
1996
En la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta partoprenis 165 rumanaj sportistoj.
2000
En la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo partoprenis 145 rumanaj sportistoj.
2008
En la Somera Olimpiko 2008 en Pekino partoprenis 102 rumanaj sportistoj.
2012
En la Somera Olimpiko 2012 en Londono partoprenis 103 rumanaj sportistoj.
2016
En la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro partoprenis 97 rumanaj sportistoj.
2020
En la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, prokrastita al 2021, partoprenis 101 rumanaj sportistoj.
1928
En la Vintra Olimpiko 1928 en Sankta Maŭrico partoprenis 10 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1932
En la Vintra Olimpiko 1932 en Lake Placid partoprenis 4 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1948
En la Vintra Olimpiko 1948 en Sankta Maŭrico partoprenis 7 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1952
En la Vintra Olimpiko 1952 en Oslo partoprenis 16 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1956
En la Vintra Olimpiko 1956 en Cortina d'Ampezzo partoprenis 19 rumanaj sportistoj. Medaloj ankaŭ ĉi-jare ne atingiĝis.
1964
En la Vintra Olimpiko 1964 en Innsbruck partoprenis 27 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1968
En la Vintra Olimpiko 1968 en Grenoblo partoprenis 30 rumanaj sportistoj.
1972
En la Vintra Olimpiko 1972 en Sapporo partoprenis 13 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1976
En la Vintra Olimpiko 1976 en Innsbruck partoprenis 32 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1980
En la Vintra Olimpiko 1980 en Lake Placid partoprenis 35 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1988
En la Vintra Olimpiko 1988 en Kalgario partoprenis 11 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1992
En la Vintra Olimpiko 1992 en Albertville partoprenis 23 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1994
En la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer partoprenis 23 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1998
En la Vintra Olimpiko 1998 en Nagano partoprenis 16 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
2002
En la Vintra Olimpiko 2002 en Sallaga Urbo partoprenis 21 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
2006
En la Vintra Olimpiko 2006 en Torino partoprenis 25 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
2010
En la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero partoprenis 29 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
2014
En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio partoprenis 24 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
2018
En la Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango partoprenis 27 rumanaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
Molezuelas de la Carballeda
Molezuelas de la Carballeda estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. Molezuelas de la Carballeda estas etimologie rilatebla al Muelejoj de la Kverkarbaro.
Rumanio en la Olimpikoj
2022
En la Vintra Olimpiko 2022 en Pekino partoprenis 21 rumanaj sportistoj. Medaloj ankaŭ ĉi-jare ne atingiĝis.
Molezuelas de la Carballeda
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 34,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 46 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 98 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
Toužetín
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Muelas de los Caballeros
Muelas de los Caballeros estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Donado, Gramedo kaj Muelas de los Caballeros, okupas totalan areon de 71,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 171 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la fino de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 105 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Truchas, Castrocontrigo, Espadañedo, Cubo de Benavente, Justel, Manzanal de los Infantes, Peque kaj Molezuelas de la Carballeda.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
Ferreras de Arriba
Ferreras de Arriba estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio en la kerno de la montaro Kulebra. Aliaj konsideras ĝin en Tierra de Tábara. Ferreras de Arriba estas etimologie tradukebla al Forĝejo aŭ Ferejo de Supro, nome aludo al ferercoj kaj prahistoriaj ekspluatoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Ferreras de Arriba kaj Villanueva de Valrojo, okupas totalan areon de 47,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 350 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 74 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villardeciervos okcidente, Otero de Bodas kaj Villanueva de Valrojo norde, Ferreras de Abajo nordoriente kaj oriente, Tábara sudoriente kaj Sarracín de Aliste sude.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, muelejoj, bestokortoj, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.
ASML
ASML Holdingo (Euronext : ASML, NASDAQ : ASML) estas nederlanda firmao kaj la plej granda provizanto de la mondo de fotolitografiosistemoj por la duonkondukta industrio. La firmao produktas maŝinojn por la produktado de integraj cirkvitoj. La akcioj de la firmao estas parto de la EURO STOXX 50 valorpaperindeksoj, same kiel NASDAQ-100.
Mombuey
Mombuey estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. Mombuey estas etimologie tradukebla al Monto de bovo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Fresno de la Carballeda, Mombuey kaj Valparaíso, okupas totalan areon de 39,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 407 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 90 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Manzanal de los Infantes, Rionegro del Puente, Cernadilla, Manzanal de Arriba kaj Villardeciervos.
Estas prahistoriaj restaĵoj. La plej antikva dokumentita mencio estas de 1161 en atribuo de la loĝloko al la Monaĥejo de San Martín de Castañeda. Poste ĝi apartenis al Templanoj kiuj eble portis la loknomon al reloĝado de Valencia del Mombuey en la aktuala Provinco Badajoz. Poste apartenis al diversaj nobelaj familioj. Kiel bazarurbo ĝi iĝis zoncentro en la 18-a jarcento.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado (cervoj, aproj), somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
José Ángel Gayol
José Ángel García Fernández (11-a de aŭgusto 1977, Mieres), pli konata kiel José Ángel Gayol, estas poeto, eseisto, rakontisto kaj literatura kritikisto verkanta en la astura kaj hispana lingvoj. Iliaj artikoloj kaj recenzoj estis publikigitaj en la revuoj Atlántica XII, Clarín, Reloj de Arena, Paralelo Sur, Formientu, esTandoriu aŭ la gazeto La Nueva España i.a.
En 2010 li gajnis la premion Asturies Xoven (Juna Asturio) pri teatraĵo per la verko Ensin noticies del fin del mundu (Sen novaĵoj pri la mondofino). En 2011 li gajnas la premion Elvira Castañón pro sia libro Los poemes del oriental (La poemoj de la orientulo) kaj la premion Fernán Coronas per la poemaro Los suaños y los díes (la sonĝoj kaj la tagoj). En 2012 li estis premiita per la Premio Xuan María Acebal pri poezio per El llibru de les coses misterioses (La libro de la misteriaĵoj), konfirminte sin kiel “unu el la poetoj en la astura plej elstaraj de sia generacio”. En 2015 gajnis li la premion pri eseo Fuertes Acevedo "Vértigu. L'atracción del abismu na sociedá contemporánea" (La allogo de l' abismo ĉe la nuntempa socio). En 2018 li sukcesis gajni la 2-an konkurson pri mallongaj rakontoj "Xosé Caveda y Nava" per la verko Tolo que sé sobre toles coses (Ĉion kion mi scias pri ĉiuj la aferoj).
Li ankaŭ publikigis kaj premiiĝis en tre diversaj genroj: poezio, infana rakontado, romano (Argonautes) aŭ rakontoj.
Esperanto
== Verkaro ==
Torino Rebaudengo Fossata (stacidomo)
Torino Rebaudengo Fossata estas fervoja stacidomo de la piemonta ĉefurbo Torino.
Mara Koridoro de la Tropika Orienta Pacifiko
La Mara Koridoro de la Tropika Orienta Pacifiko (hispane Corredor Marino del Pacífico Este Tropical, mallongigite CMAR) estas regionskala marprotekta reto starigita en 2004 per la Sanjosea Deklaro de la registaroj de Ekvadoro, Kolombio, Panamo, kaj Kostariko. Ĝiaj oficialaj kernoj, la protektejoj de Galapagoj, Kokosa Insulo, Kojbo, Insulo Malpelo, kaj Insulo Gorgona, konsistigas unu interkonektatan ekosistemon pro la granda nombro de bestoj, kiuj migras inter ili. CMAR kunordigas la politikojn de la subskribintaj ŝtatoj rilate al fiŝkaptado, scienca esplorado, naturprotektado, kaj turismo en iliaj ekonomiaj ekskludaj zonoj kaj aparte en la kernaj protektejoj.
Historio
La iniciato por protekta koridoro inter Kokosa Insulo kaj la Galapagoj naskiĝis en 1997 kiel interkonsento inter la mediprotektaj ministerioj de Ekvadoro kaj Kostariko, kies plano estis interrompita sed realprenita en 2001 de la prezidantoj Miguel Ángel Rodríguez de Kostariko kaj Gustavo Noboa de Ekvadoro, laŭ propono de Mediprogramo de Unuiĝintaj Nacioj, Internacia Unio por la Konservo de Naturo, kaj Naturprotekto Internacie. Metiejo okazigita de Unesko en Hanojo en 2002 produktis la ideon aldoni Insulon Malpelo. La registaroj de Ekvadoro, Kolombio, Panamo, kaj Kostariko kune prezentis planon por mara koridoro entenante la tri menciitajn insulojn kun Kojbo kaj Gorgona en la pintkunsido Rio+10 en Johanesburgo en la sama jaro. La administra strukturo de la marprotekta koridoro fine estis interkonsentita kaj starigita per la Sanjosea Deklaro, redaktita de reprezentantoj de la kvar mediprotektaj ministerioj en 2004.
CMAR estas konsiderata kiel modela ekzemplo de regionskala marprotekta reto. Ĝi akiris novan impeton en 2021, kiam ĉiuj kvar registaroj anoncis drastajn pligrandigojn de siaj maraj protektejoj, kaj deklaris kadre de KDP26, ke ili daŭre plifortigos ilian protektadon por transformi la Koridoron en biosferan rezervejon. Ili akiris financadon per 2 milionoj da pundoj liveritaj de la registaro de la Unuiĝinta Reĝlando kaj 1 miliono da dolaroj de la Evoluiga Banko de Latinameriko.
Ĉe kunsido de CMAR en 2022 la kostarikaj Ministerio pri Medio kaj Energio kaj Nacia Instituto pri Fiŝkaptado kaj Akvokulturo subskribis interkonsenton pri la konservado de kartilagaj fiŝoj.
Celoj
CMAR evoluigas protektejojn, turismon, kaj fiŝkaptadon, kaj gardas kontraŭ poluado kaj katastrofoj en sia marteritorio. Ĝi ne celas protekti fiŝojn kontraŭ kaptado, sed daŭrigebligi la ekspluatadon, evitante kolapsojn de populacioj pro alta kaptada premo. Komencante en 2009 ĝi kolektis informojn pri fiŝkaptado en Kostariko, Panamo, kaj Kolombio, precipe pri specioj kiuj migras inter la marojn de pluraj landoj, por evoluigi komunan mastruman sistemon.
Strukturo
La ĉefa decida ero de CMAR estas la Regiona Ministeria Komitato, kiun konsilas la Regiona Teknika Komitato. La Ministeria Komitato konsistas el la mediaj ministroj de la kvar landoj, dum la Teknika Komitato havas kvar aliajn reprezentantojn de la samaj ministerioj.
La decidoj de CMAR ne estas leĝe devigaj por la landoj, kio malhelpas provizi ĝin per stabila financofonto. Alia obstaklo estas rezisto de la fiŝkapta industrio, kvankam rilatado kun la turisma industrio estas pli kunlabora. Tamen, la kvar registaroj restas aktive kunlaborantaj, kaj jam ekhavis valorajn avantaĝojn rilate al kunhavo de informoj kaj alpreno de komunaj starpunktoj en internaciaj dialogoj.
La reto havas kiel oficialajn kernojn la jam ekzistantajn protektejojn de Galapagoj, Kokosa Insulo, Kojbo, Insulo Malpelo, kaj Insulo Gorgona. Ĝia regzono ekster tiuj protektejoj neniam estis difinita. Ĝi neoficiale proponas kiel sian la pli-malpli triangulan areon inter la nukleoj, sed ties mez-sudo inkludas zonon de internacia maro, kie leĝa kadro por la difinado de marprotektejoj mankas.
Graveco
La Tropika Orienta Pacifiko estas neordinare riĉa je specioj endemiaj aŭ kies populacioj en aliaj regionoj suferis malpliiĝon, multaj el kiuj faras longajn migradojn ene de ĝi. Ekzemple, ĝi estas grava por ŝarkoj, martestudoj, kaj maraj birdoj. La ĉefaj minacoj, kies impakton la Koridoro klopodas plimoligi, estas fiŝkaptado fare de lokaj kaj fremdaj ŝipoj kaj aliiĝoj de la marfluoj kaŭzataj de klimata ŝanĝo.
Unu gravega migrovojo laŭiras la Kokosan Kreston, submaran montaron konektantan la Galapagojn kun Kokosa Insulo. La kresto alsuprigas malvarmajn, nutraĵriĉajn marfluojn el la profundaĵo, estigante aktivan ekosistemon favoran al grandaj kaj ofte ĉasataj bestoj kiel ŝarkoj. La Kojba Submara Montaro Montaro inter Kojbo kaj Insulo Malpelo ankaŭ konsistigas gravan faŭnan migrovojon. .
Gábor Kemény (pedagogo)
Gábor Kemény [kemEnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kemény Gábor estis hungara instruisto. Lia origina familia nomo estis Kohn, lia filino estis Katalin Kemény.
Gábor Kemény naskiĝis (laŭ alia informo la naskiĝnonato estas majo) en Szarvas, li mortis  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Kemény maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto kaj Universitato Ferenc József. Li akiris 2 diplomojn en 1906. Post siaj studoj li instruis jaron en Sopron, inter 1908–1918 en gimnazio de Torda, sed en la lernojaro 1912 li plustudis en Sorbonne. Dum la kalistefa revolucio li estis departementestro de Torda-Aranyos, poste li instruis en Békéscsaba, sed en 1922 li estis forigita pro maldekstraj vidpunktoj. Li translokiĝis al Budapeŝto, kie li kontribuis pedagogiajn eseojn. Ekde 1945 ĝismorte li havis postenon en la pedagogia strukturo. Li edziĝis en 1908, filino naskiĝis en la sekva jaro. Li ricevis premion Kossuth en 1948.
Manzanal de Arriba
Manzanal de Arriba [manzaNAL deaRIba] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. Manzanal de Arriba estas etimologie tradukebla al Pomarbaro de Supro, nome aludo al fruktodona arbo, kiu aperas en la dekstra duono de la blazono, dum tri pomoj aperas en la maldekstra.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Codesal, Folgoso de la Carballeda, Linarejos, Manzanal de Arriba, Pedroso de la Carballeda, Sagallos, Sandín kaj Santa Cruz de los Cuérragos, okupas totalan areon de 130,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 346 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 98 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas rokpentraĵoj kiuj atestas homan restadon en prahistoriaj tempoj. Ankaŭ de romia epoko.
El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.
Biñan
Biñan - Lungsod ng Biñan - estas duaklasa universitata urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Laguno.
Eduko kaj religio
Biñan gastigas 3 universitatojn kaj aliajn gravajn lernejojn. Kristanismo estas la ĉefa religio en la urbo, la plimulto estas katolikoj, krome estas kelkaj sektoj, mormonoj, metodistoj, baptistoj.
Trafiko
Biñan havas trairan nacian aŭtovojon inter Santa Pedro kaj Santa Rosa, krome kelkajn flankovojojn ĉefe al la lago. La loĝantoj uzas biciklojn, triciklojn, busetojn kaj aŭtobusojn.
Klimato
La klimato de Santa Rosa estas klasifikita kiel tropika. Jare pluvas ĉirkaŭ 2000 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-novembro ili estas pli oftaj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 26-32 °C, la monatoj ĝenerale ne diferencas. Biñan estas protektita de montoj en la periferiaj lokoj.
Kamrimeno
Kamrimeno aŭ sinkrona rimeno estas dentrimeno, en kvartakta motoro, kiu havas specifan funkcion, nome la sinkronigo de la kamŝafto kun la krankŝafto. Depende de la fabrikanto kaj speco de motoro, kamrimenoj aŭ kamĉenoj estas uzataj. La dentrimeno estas submetata al eluziĝo, tial la motorfabrikisto rekomendas, ke ĝi estu anstataŭigata post certa nombro da kilometroj. Sur multaj specoj de motoroj, la piŝtoj povas kolizii kun la valvoj kun ampleksa difekto kiel rezulto, se la dentimeno rompiĝas.
Internacia Federacio de la Fonografia Industrio
La Internacia Federacio de la Fonografia Industrio (International Federation of the Phonographic Industry, akronime IFPI) estas la organizaĵo kiu reprezentas la interesojn kaj profitojn de la muzika industrio tutmonde. Ĝi estas neprofitcela organizaĵo registrita en Svislando kaj fondita en Italio en 1933.
La organizaĵo funkciigas sekretariejon situantan en Londono kaj havas oficejojn en Bruselo, Honkongo kaj Miamo.
Agado
La celo de la IFPI estas antaŭenigi la valoron de registrita muziko, konservante la rajtojn de la muzikproduktantoj kaj ĉi tio, aldone al la IFPI provanta vastigi la komercan industrion mem. La servoj de la IFPI inkluzivas la apogon al jura politiko pri la temo de muziko, proceso, enhavprotekto (kopirajtoj), raportado pri vendo kaj okupiĝado pri komerco en la mondo de muziko ĝenerale.
Organizo
La IFPI estas regata de "ĉefa konsilio"; Grupo kiu inkluzivas diversajn reprezentantojn de diskokompanioj, reprezentantojn de naciaj grupoj kiuj laboras por li kaj la CEO de la sindikato mem. Ekzistas ankaŭ du regionaj konsilioj (IFPI Azio / kaj IFPI Latinameriko) kiuj kontrolas siajn regionajn aferojn, ĉar ilia merkato estas diferenca de la tutmonda merkato.
Frances Moore estas la nuna Ĉefoficisto de la IFPI. Ŝi estis nomumita ĉefoficisto la 1-an de julio 2010. Ŝi anstataŭigis John Kennedy, kiu gvidis la organizaĵon ekde 2005 kaj ankaŭ estis unu el la aranĝantoj kaj direktoroj de Live Aid kaj Live 8.
Efiko
La IFPI reprezentas la registradindustrion tutmonde kaj havas 1,300 membrojn en preskaŭ 60 landoj. Diversaj sindikatoj kiuj funkcias sub la IFPI estas: SNEP en Francio; BVMI en Germanio; RIAJ en Japanio; BPI en la UK; RIAA en Usono; ARIA en Aŭstralio; Muziko Kanado en Kanado ; AMPROFON en Meksiko; RMNZ en Nov-Zelando ; PROMUSICAE en Hispanio; FIMI en Italio kaj similaj.
Aŭtoritatigo kaj premioj
La diagramo "Tutmonda Artisto de la Jaro" estas publikigita ekde 2013 kaj la artisto unua gajnas fizikan premion. La gajnintoj laŭ jaro estas: One Direction en 2013, Taylor Swift en 2014 , Adele en 2015 , Drake en 2016 , Ed Sheeran en 2017 , Drake en 2018 , kaj Taylor Swift en 2019.
La organizaĵo publikigas la plej sukcesan albumon kaj unuopaĵon ĉiun jaron. En 2019, la ĉefa unuopaĵo estis " Bad Guy " de Billie Eilish, kaj la ĉefa albumo estis ''5x20 All the Best!! 1999–2019'' Varashi.
Α-Naftila benzoato
α-Naftila benzoato aŭ a-naftila fenimetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj 1-hidrokso-naftaleno. α-Naftila benzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. α-Naftila benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al α-naftila grupo. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Tencent
Tencent (plena nomo angle : Tencent Holdings Limited, norma mandarene :腾兰控股有限公司, pin-yin : Téngxùn kònggǔ yǒuxiàn gōngsī ; komercita sur ‏ : NYSE : TCEHY, SEHK: 700) estas subvencio, kiu estas ĉina holdingo, kies filiaj kompanioj provizas komunikadservoj, distro, interreto, kaj poŝtelefonservoj aldone al reta reklamservo.
La ĉefsidejo de la firmao estas en Distrikto Nanshan en Ŝenĵeno, Ĉinio.
Ekde la komenco de julio 2020, ĝi estis unu el la kvin plej grandaj kompanioj en la mondo, la unua en la kampo de sociaj amaskomunikiloj, kaj la unua en Azio, kun merkata valoro de proksimume 700 miliardoj da dolaroj.
Tencent estas plej granda vendisto de videaj ludoj en la mondo, tiel kiel unu el la plej finance valoraj firmaoj. Ĝi estas inter la plej granda socia amaskomunikilaro, entreprena ĉefurbo kaj investadaj kompanioj. Ties servoj inkluzivas sociajn retojn, muziko, araneaĵaj portaloj, e-komerco, moveblaj ludoj, interretaj servoj, pagaj sistemoj, smartphones kaj plurludantaj enretaj ludoj. Ĝi funkcias la tujajn mesaĝilojn Tencent QQ, la plej granda portalo de Ĉinio, kaj babilejo-programaro WeChat kaj QQ.com. Ĝi ankaŭ posedas Tencent Muziko.
La servoj de la kompanio inkluzivas sociajn retojn, kiuj ne estas blokitaj de la Granda Fajromuro, interretajn portalojn, interretan komercon kaj plurludantajn retajn ludojn.
Unu el la sukcesaj retejoj de la kompanio estas la serĉilo Soso, kaj ĝi estas difinita de Alexa kiel la 33-a retejo en la mondo en sukcesoj kaj la 10-a en Ĉinio. En 2013, Tencent investis 448 milionojn da dolaroj en la kompanio Soho por disvolvi sian serĉilon kaj haltigis la disvolviĝon de Soso.
Filioj
La QQ-servo, funkciigita tra la populara retejo QQ.com, estas mesaĝservo. Krom la babilfunkcio, Tencent QQ ofertas diversajn servojn en la kampo de interretaj ludoj, muziko, filmoj, interreta aĉetado, mikroblogado kaj voĉa babilejo.
En aŭgusto 2015, la servo havas 843 milionojn da uzantoj.
Wechat
WeChat estas la ĉefa programo de Tencent. Populara mesaĝa programo en Ĉinio por inteligentaj telefonoj, kiu estas uzata por transdoni tujajn mesaĝojn, fotojn, filmetojn, voĉon kaj eĉ transdoni monon al kontaktoj.
Qzone
Ĉinia socia]] retejo kiu estis kreita fare de Tencent en 2005. La reto permesas al uzantoj verki blogojn, konservi taglibrojn, sendi fotojn, aŭskulti muzikon, kaj spekti videojn.
La Chaîne parlementaire
La Chaîne Parlementaire - "la parlamenta kanalo" - estas franca televida kanalo kaj novaĵelsendanto. Ĝi estas kreita kaj finance subtenita de la franca registaro kaj apartenas al la Franca Parlamento. La kanalo kreigis la 2-an de oktobro 1993 je la nomo Canal Assemblée nationale kaj havas sian nunan nomon ekde la 30-a de decembro 1999. Ĝi estas funkciigita fare de du apartaj kaj sendependaj programfirmaoj, ĉiu dissendante sian propran parlamentan kanalon: LCP - Assemblée nationale (do "LCP - Nacia Asembleo") kaj Public Sénat (do "Publika Senato"), kiuj dividas la elsendotempon.
En 2006 la kanalo estis unu el ok televida institucioj, kiuj kune kreis la francan 24-horan tutmondan satelitan novaĵelsendanton France 24. Ĝis la nuntempo la kanalo La Chaîne Parlementaire kun la aliaj sep fondaj institucioj kontribuas programojn al la tutmonda satelita novaĵelsendejo.
Korea Kongreso de Esperanto
La Korea Kongreso de Esperanto - koree 한국 콩레소 데 에스페란토 [hangug kongleso de eseupelanto] - estas ĉiujare okazanta Esperanto-kongreso organizita de Korea Esperanto-Asocio.
Post la deviga interrompo de 2020 kaj 2021, kaŭzite pro la diktita socia distancado pro la kronvirusa pandemio, la 54-a Korea Kongreso de Esperanto okazis la 3-an ĝis 6-an de novembro 2022, ĉe Junulara Gastejo 'Arpina' en Pusano (Busan), kun la 10-a Azia-Oceania Kongreso de Esperanto (AOK) kaj 4-a Esperanto-Forumo inter Ŝanhajo kaj Seulo. Al la korea kongreso de 2022 aliĝis 124 koreoj por la ĉeesta kaj reta partopreno, kaj en la 10-a Azia-Oceania Kongreso de Esperanto aliĝis malnete 301 personoj.
Peque (Zamora)
Peque [PEke] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 38,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 126 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 93 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Limas kun la loĝlokoj Santa Eulalia, Valleluengo, Donadillo kaj Otero de Centenos; kaj kun la municipoj Molezuelas, Villalverde, Justel kaj Muelas.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado kaj fiŝkaptado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp. La ĉefa enspezofonto devenas el agrikulturo (cerealoj, terpomoj, fruktoĝardenoj) kaj brutobredado (ŝafoj, kaproj kaj bovoj). Same estas abundo de pinoj, kverkoj kaj kaŝtanarboj, pro kio en la blazono estas du verdaj kverkoj (inter kiuj nigra lupo) en la supra duono, same kiel truto en la malsupra duono alude al fiŝkaptado.
Estas restaĵoj de Asturoj en la areo. En 1373 estas la plej antikva mencio al la nuna setlejo. En 1434 estas alia.
43574 Joyharjo
43574 Joyharjo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.
100924 Luctuymans
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la belga pentristo Luc Tuymans, regardita kiel unu el plej influaj artistoj hodiaŭ laboranta. Liaj figuraj pentraĵoj, ĉefe unukoloraj, transformas fotografiaĵojn, kiel lia analizo pri Dachau : "Gas Chamber" (1986) kaj bildoj el filmoj kaj televido, en ekzameno pri historio kaj memorio.
Banater Post
Banater Post estas la organo de la organizaĵo de banataj ŝvaboj ekster Rumanio (Landsmannschaft der Banater Schwaben). Ĝi aperas ekde decembro 1956.
Historio
La unua ĉefredaktisto estis ĝis 1958 Lothar Orendi-Hommenau, filo de la konata ĵurnalisto kaj verkisto Viktor Orendi-Hommenau. Posteulo lia estis Wilhelm Reiter. Dum la unuaj jarkolektoj oni ja povis ellegi el la gazeto la situacion de la banataj ŝvaboj: ĉefe temis pri la sociala kaj jura enkorpigoj de la banatanoj en Germanujo, pri la kunvenigo de disĵetitaj samfamilianoj, pri la situacio de la en Rumanio restintaj ŝvaboj kpt. La novaĵrubriko "Nachrichten aus dem Banat und Rumänien" transprenite el la bukareŝta taggazeto Neuer Weg gravegis engazete. Novaĵoj el Rumanio eĉ hodiaŭ engazete ne flankenmetatas.
Banater Post aperis en 1956 kun la kapo "Banater Post. Rundbrief der Landsmannschaft der Banater Schwaben aus Rumänien". Posedanto kaj eldonisto de la organo estis samtempe landa estro de la klubo en Badenio-Virtembergo kaj portis sole la entreprenan riskon. Post kiam dum kunveno en Stuttgart en junio 1957 pridisputitis la kreo de oficiala organo ĝi realiĝis ekde aprilo 1958 kaj la produkto faritis laŭ komisio de la federacia estrarano. En la 1.1.1961 laŭ antaŭe kontrakta interkonsento inter Peter Maurus kaj la federacia estrarano kluba la gazeto transiris en la proprieton kaj la administradon de la porelmigrinta klubo. Ekde 1962 responsis pri la enhavo Hans Huniar. Paralele al la kresko de la abonantoj pligrandiĝis ankaŭ la amplekso de la gazeto. Oni ankaŭ teme aperigis novajn kampojn: pri la historio de la ŝvaboj, kulturo, regionhistorio, popolaj kutimoj/moroj/tradicioj. Multajn kulturkontribuajhojn skribis Anton Peter Petri. Inter 1988 kaj 2012 ĉefredaktistis Walter Wolf; lia poste ulo ekde la 1.6.2012 estas Walter Tonța. Afergvidanto en 2020 estas Peter-Dietmar Leber.
En 1962 oni havis 200 legantojn, dume en marto 2010 la eldonokvanto estis de po 15.600 ekzempleroj, en 2020 de po 15.000 por monato. Abonantoj troviĝas en la tuta mondo, krom Germanio en 17 landoj, nome en Belgio, Francio, Britio, Italio, Nederlando, Aŭstrio, Rumanujo, Svedio, Svislando, Hispanio, Hungario, Aŭstralio, Argentino, Brazilo, Guatemala, Kanado kaj Usono.
Tuchořice
Tuchořice estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.
Marijinskij palaco
La Marijinskij palaco (Маріїнський палац [marijinskij palac]) estas konstruaĵo situanta en Kijivo, Ukrainio, kiu estis utiligita ekde 1991 kiel ceremonia rezidejo por la Prezidanto de Ukrainio. Baroka palaco ĉe la bordo de Dnipro, ĝi estas najbara al la novklasika konstruaĵo de Verĥovna Rada, la nacia parlamento de Ukrainio.
Alibaba Group
La Alibaba Grupo (angle : Alibaba Group, en simpligita ĉine : 阿里巴巴集团, en tradicia ĉine : 阿里巴巴集團, pinjine : Ālǐbābā Jítuán, NYSE: BABA) estas ĉina retkomerca kompanio, bazita en Hangĝoŭo, kiu disponigas retajn pagservojn, inter-firmaajn (B2B) portalojn, butikumadserĉajn portalojn kaj nubkomputikajn servojn. Inter la plej popularaj retejoj de la grupo estas Ali Express.
En 2012, du sukcesaj portaloj de la grupo prilaboris transakciojn (negocoj) de proksimume 170 miliardoj da dolaroj, valoro pli granda ol eBay kaj Amazon kombinitaj en tiu jaro. Ĉirkaŭ 80% de interreta aĉetado en Ĉinio estas farita per la retejoj de la grupo.
La ĉefa agado de la kompanio estas en Ĉinio. En 2005, Yahoo! aĉetis 39% de la akcioj de la firmao kontraŭ miliardo da dolaroj kontante. Se Yahoo estus teninta ĉiujn ĝiajn akciojn ĝis la unua oferto en 2014, ili valorus ĉirkaŭ 92 miliardojn da dolaroj.
Historio
La Alibaba Grupo estis establita fare de Jack Ma, kiu fondis ĝin kun la helpo de 60,000 USD kiujn li akiris de proksimume 80 membroj. En 2010, Alibaba Group lanĉis Ali-Express, e-komercan servon konsistantan plejparte el malgrandaj ĉinaj entreprenoj kiuj ofertas produktojn al internacia publiko. Nuntempe la retejo estas la plej populara retkomerca retejo en Rusio.
En majo 2012, Alibaba reaĉetis 20% de siaj propraj akcioj de Yahoo, valoraj 7.1 miliardoj USD (24% de ĝiaj akcioj restas en la posedo de Yahoo).
2014
En la unua duono de 2014, en preparo por la planita komenca publika oferto (IPO), Alibaba faris grandegan rondon de aĉetoj taksitaj je proksimume 5 miliardoj da dolaroj.
Akcia listo en borso
Kvankam taksoj de analizistoj antaŭ la propono antaŭdiris grandan kaj signifan oferton, eĉ la plej optimismaj antaŭdiris proponon de malpli ol 21 miliardoj. En la praktiko, la IPO akiris 25 miliardojn da dolaroj, igante ĝin la plej granda IPO en historio, je konsiderinda marĝeno de la dua loko de la Ĉina Agrikultura Banko, kiu akiris 22,1 miliardojn da dolaroj en 2010.
En la IPO, Yahoo vendis, kiel konsentite anticipe, 122 milionojn da akcioj kaj restis kun posedo de 16,3%, el ĉi tiu vendo Yahoo gajnis ĉirkaŭ 8,3 miliardojn da dolaroj.
Fine de 2021, la kompanio ricevis miliardojn da dolaroj en monpunoj de la ĉina registaro, asertante, ke ĝi funkcias monopolisma maniero en Ĉinio, kune kun aliaj signifaj devigaj mezuroj de la ĉina registaro, kiel rezulto, la akcioj de la kompanio malpliiĝis je. ĉirkaŭ sepdek procentoj de la rekordo fiksita komence de 2021, la valoro de la firmao estis tranĉita je ĉirkaŭ kvin Centoj da miliardoj da dolaroj entute, la plej granda valorrezuro iam ajn en la historio de la kapitalmerkato.
La Alibaba Grupo de Ĉinio anoncis en marto 2023, ke ĝi planas dividi sian komercan imperion, kun valoro de 220 miliardoj USD, en ses unuojn, kiuj funkcios kaj kolektos financon aparte, kaj diskutis la eblecon de IPO.
Gottfried Hermann
Johann Gottfried Jakob HERMANN (naskiĝinta la en Lepsiko, mortinta samloke la ) estis germana filologo kaj eldonisto.
Vivo
Hermann studis ekde 1786 en sia naskiĝurbo - kaj studentis dum la vintrosemestro 1793/94 en Jena por dediĉi sin al la filozofio de Immanuel Kant ĉe profesoro Reinhold. Habilitiĝo sukcesis en 1794 en Lepsiko. En 1798 li nomumitis eksterorda profesoro pri filozofio kaj en 1803 orda pri retoriko (ekde 1809 ankaŭ pri poetiko).
Graveco
Hermann estis agnoskita ĉefo de la kritika-gramatika skolo kies anoj taksis vera celo de filologio la komprenon de antikva literaturo. Lingva prisploro do estu la unua kaj plej nepra ilo por tio. Sekve li opoziciis al la universala movado de August Boeckh kritikate pro troa neglego de eksterliteraturaj realaĵoj en filologio. La kverelo ĉi-prie igis Hermann verki kaj »Über Böckhs Behandlung der griechischen Inschriften« (Lepsiko 1826) kaj »Rezension von Herrn K. O. Müllers Eumeniden des Äschylos« (Lepsiko 1835) kaj »Rezension einer Antikritik und zweier Rezensionen von Herrn K. O. Müller« (Lepsiko. 1839). Pli amika estis lia leterkomerco pri mitologio kun Friedrich Creuzer: »Briefe über Homer und Hesiodus« (Heidelberg 1818) kaj »Über das Wesen und die Behandlung der Mythologie« (Lepsiko 1819).
Liaj prelegoj, ofte ekzegezaj, estis kontataj pro siaj viveco kaj klareco. Lia ankaŭ bene agadis pere de la en 1799 fondita societo "Griechische Gesellschaft" kaj pere de la Filologio seminario kies estro li estis ekde 1834. El liaj verkoj jam la unuaj pri metriko estis pioniraj kie li metis teoriajn fundamentojn laŭ la kategori-ideoj de Kant (dume antikvaj teorioj tute neglektitis): ekz. »De metris poetarum graecorum et romanorum« (Lepsiko 1796); »De metris Pindari« (ĝi troviĝas en la Pindaro-eldono de Heyne, Lepsiko 1798); »Handbuch der Metrik« (Lepsiko 1799); »Elementa doctrinae metricae« (Lepsiko 1816); »Epitome doctrinae metricae« (Lepsiko 1818).
Krome Hermann estis fondinto de pli racia traktado de helena gramatiko - kaj sekve konsidereblas iel la unua moderna gramatikisto: »De emendanda ratione graecae grammaticae pars I« (Lepsiko 1801); aldonaĵoj el la Viger-a »De praecipuis graecae dictionis idiotismis liber« (Lepsiko 1802) kaj »Libri IV de particula är« (Lepsiko 1831).
Eldonistece
Plej klare videblas lia majstreco en la eldono de tekstoj, aparte de helenaj poetoj. Post la morto de Karl Erfurdt (1813) li finis ties eldonon de Sofoklo (ĝis 1825) prizorgante novajn eldonojn de la unuopaj volumetoj. De Eŭripido li eldonis unue kelkajn tragedojn en taŭgiĝo prelega dume kompleta eldono realigeblas nur ĝis la 8-a volumeto (Lepsiko 1831–41).
Krome li eldonis »Nubes« de Aristofano (Lepsiko 1799), »Orphica« (Lepsiko 1805), la Homerajn himnojn (Lepsiko 1806). De la romiaj poetoj oni havas de li: de Plaŭto »Trinummus« (Lepsiko 1800) kaj »Bacchides« (Lepsiko 1845). El la helenaj proz-aŭtoroj de Aristotelo »De arte poetica« (Lepsiko 1802), la leksikonon de Fotio (nurtekste sen komentoj; Lepsiko 1808) kaj aĵojn de la metrikisto Drakono el Stratonikeia (Kario) krom de Johano Tzetzes »Exegesis in Homeri Iliadem« (Lepsiko 1812). Postmorte prizorgis lia bofilo M. Haupt la eldonon de la bukolikistoj Bion kaj Moschos (Lepsiko 1849) kaj de Esĥilo (Lepsiko 1852).
Liaj eseetoj kaj kelkaj latinaj/helenaj poeziaĵoj troviĝas ĉe »Opuscula« (volumoj 1-7, Lepsiko 1827–39, de li mem; volumo 8 en Lepsiko/1877 fare de la nepo Theodor Fritzsche). Leterinterŝanĝo kun A.B. Volkmann »Gottfried Hermanns lateinische Briefe an seinen Freund Volkmann« eldonitis en Heidelberg en 1882.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 214-215 (tie ĉi interrete)
32432 Stansberry
32432 Stansberry estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la 2-an de septembro 2000 elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona esploristo John Stansberry, de la Space Telescope Science Institute en Baltimore (Marilando). Li studis la atmosferojn de Plutono kaj Tritono, la vulkanismon de Ioo kaj li kontribuis al la mezuro de la diametroj kaj albedoj de multenombraj centaŭroj kaj kujperzonaj objektoj.
Postindustria socio
En sociologio, la postindustria socio estas la stato de disvolvigo de socio en kiu la sektoro serva generas pli da riĉo ol la industria sektoro de la ekonomio.
La koncepto de "postindustria socio" estis enkondukita de kelkaj teoriuloj de la sociologio kaj de la ekonomiko —inter ili la usonanoj Daniel Bell kaj John Kenneth Galbraith kaj la franca Alain Touraine— por priskribi la staton atingitan de kelkaj socioj disvolvigitaj en sia socia kaj ekonomia sistemoj kiuj estis evoluintaj laŭ specifaj ŝanĝoj en ties strukturo kaj kiuj korespondus al stato de disvolvigo posta al la klasika procezo de industriigo de la industria revolucio. En la postindustria socio estus okazinta ekonomia transiro, kiu restrukturigas la tutan socion, pasante de industria ekonomio al alia de servoj, bazita specife sur la teknika disvolvigo kaj la scienca esplorado, la edukado kaj la teknologio de la informado kaj la komunikado kiuj estus transformintaj la antaŭajn formojn de socia reproduktado kaj dominado inter sociaj klasoj propraj de la industriigo.
Hřivice
Hřivice estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.
Arçay (stacidomo)
Arçay estas franca fermita stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
Revolucia Movado 8-a de oktobro
Revolucia Movado 8-a de oktobro (MR-8) estis marksisma politika organizo, kiu partoprenis en la armita lukto kontraŭ la brazila milita diktaturo. Ĝi aperis en 1964, en la universitata medio de la urbo Niterói, en la stato de Rio-de-Ĵanejrio, kun la nomo Dissidência do Rio de Janeiro (DI-RJ). Ĝi poste estis renomita memore al la tago, kiam Ernesto "Che" Guevara estis kaptita, en Bolivio, la 8-a de oktobro 1967.
Nuntempe li dediĉas sin al partoprenado de la populara politika movado kaj redaktado de la ĵurnalo Hora do Povo
Champ-du-Boult
Champ-du-Boult [ʃɑ̃dybu] estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Chauvigny (stacidomo)
Chauvigny estas franca fermita stacidomo sur linio -, situanta en  Chauvigny, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Benoît - Le Blanc (601000).
Diakroneco
Diakroneco (el la greka dia kaj ĥrono, nome tra kaj tempo) estas malo al sinkroneco, dimensio kiu ebligas observi ajnan fenomenon - por ekzemplo kulturan kiel la lingvo - tia kia ĝi estas en difinita momento de ties evoluo. Tiel estas pli komprenebla la kontrasto inter sinkroneco (kiu studas multajn faktojn kiuj okazas samtempe) kaj diakroneco (kiu studas unu fakton laŭlonge de la tempo).
Kvankam valida en ĉiuj la teoriaj skoloj kaj en ĉiuj la sciencaj fakoj la distingo inter diakroneco kaj sinkroneco fariĝas el la verko Cours de linguistique générale de Ferdinand de Saussure, kaj tia duterma dialektiko estis adoptita speciale de la strukturisma lingvistiko.
La etimologio estas evidenta fako kiu funkcias diakrone, tio estas la historio de vorto aŭ de lingva fenomeno, plej ofte tra la salto de unu lingvo al alia.
Universitato Wilfrid Laurier
Universitato Wilfrid Laurier (Wilfrid Laurier University, akronime WLU aŭ simple Laurier) estas publika universitato en Waterloo, Ontario, Kanado. Kampusoj ankaŭ situas en Brantford kaj Kitchener. Wilfrid Laurier University estas nomita laŭ Wilfrid Laurier, la sepa Ĉefministro de Kanado.