cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferdinand Dümmler
Vivo
La eldonistaj agadoj estis buntaj. Li ekzemple eldonis en 1819 la verkon Die Lebens-Ansichten des Katers Murr E. T. A. Hoffmann. Hoffmann en la antaŭparolo eksplicite menciis la eldoniston. Tamen oni game specialiĝis pri komparatistiko (ekz. latina gramatiko de Gottlob Zumpt) kaj pri komisiitaj aĵoj de la Prusia Akademio de Sciencoj. Ekde 1821 Ferdinand Dümmler elektis plurfoje deputito de la berlina urboparlamento kaj honoroficie inter 1842 kaj 1846 estis urba konsiliano. Dümmler mem prizorgis la eldonon de Gelehrtes Berlin im Jahre 1825.
Bufro (aŭto)
Aŭta bufro estas horizontala stango ĉe la antaŭo kaj malantaŭo de veturilo, kutime kaŝitaj per tegilo el lakita lado aŭ plasto, kiu igas la bufron dezajna parto de la aŭta karoserio. Komence aŭtaj bufroj estis faritaj el metalo kaj multe rigidaj, tamen poste oni transiris al konstrui ilin mapli rigidaj, por ke ili povu absorbi kinetan energion per plasta aliformiĝo. Sekve oni eĉ komencis fari aŭtobufrojn el speciala plasto, aŭ aldonis limigitan elastecon. Aŭta bufro travivu kolizion kun minimuma rapideco (ĉirkaŭ 5 Km/h) sen damaĝo, kaj protektu aliajn aranĝaĵojn (lampojn, brulaĵkondukajn partojn). Fine oni ekklopodis minimumigi vundiĝojn de piedirantoj aŭ bicilantoj, kun kiuj la aŭto povus kolizii.
Vileña
Vileña [biLEnja] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Vileña povas esti komprenebla etimologie kiel derivita el Vilao de Enjo (vidu suben).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 6,348 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 25 loĝantojn (la duono) el 1991.
Ĝi distas 54 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la loka kvaropo Cuadrilla de La Vid, unu el sep dividaĵoj de la Merindad de Bureba apartenanta al la partido de Bureba, nome reĝa jurisdikcio kun propra vicurbestro. La loknomo Vileña aperas en la mezepoka dokumentaro kiel Villadenia, Villenna kaj Villam Denia kio laŭ fakulo Cadiñanos Bardeci sugestus romian devenon, kun la signifo «Vilao de Ennio aŭ Ennia». ​
En 1222, la reĝino Urraca López de Haro, vidvino de la reĝo Ferdinando la 2-a de Leono fondis la cisteran monaĥejon de Santa María la Real de Vileña, kiu nun estas ruina. Kelkaj el ties monumentaj tomboj, same kiel fresko pri la fina juĝo, estas nun en la Muzeo de la Retablo en Burgoso.
En 1662, per privilegio donata de la reĝo Filipo la 4-a, ĉiuj urboj en La Bureba sendependiĝis disde Pancorbo, Briviesca, Cerezo de Río Tirón, kaj Burgoso. Ĝis tiam, Vileña dependis jurisdikcie de la menciitaj urboj, kvankam ĝi ĉiam estis apartenanta al la monaĥejo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Savinto.
La retablo de la Asunción, devena el la iama monaĥejo de Santa María la Real de Vileña, verko de Pedro López de Gámiz, skulptisto de la skolo de Miranda de Ebro estas nuntempe en la Muzeo de Burgos. Fresko de la Fina Juĝo datita de komenco de la 13-a jarcento, ankaŭ de la sama monaĥejo, estas ekspoziciata en la Muzeo de la Retablo.
Zuñeda
Zuñeda [zuNJEda] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 40 loĝantojn el 1991.
Ĝi distas 57 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas apud Vallarta de Bureba (inter ambaŭ aŭtoŝoseo AP-1).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la loka kvaropo Cuadrilla de Santa María de Ribarredonda, unu el sep dividaĵoj de la Merindad de Bureba apartenanta al la partido de Bureba, nome reĝa jurisdikcio kun propra vicurbestro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Birjulovskaja linio (Moskvo)
Birjulovskaja linio (Бирюлёвская линия) estas konstruota metrolinio de la Metroo de Moskvo. Ĝi estas projektita por malfermo en 2027.
Villanueva de Teba
Villanueva de Teba [biljaNŬEba deTEba] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Villanueva de Teba povas esti komprenebla etimologie kiel Nova Urbo (alude al reloĝado) de Teba.
Geografio
Ĝi distas 64 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj la municipa teritorio enhavas la senhomejon Ventosa. Ĝi kuŝas el unuaj deklivoj de la Montoj Obarenes (Sierra de Pancorbo) ĝis la valo de la rivero Oroncillo kaj limas kun la municipoj Miraveche, Pancorbo kaj Santa María Ribarredonda.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la loka kvaropo Cuadrilla de Santa María Ribarredonda, unu el sep dividaĵoj de la Merindad de Bureba apartenanta al la partido de Bureba, nome reĝa jurisdikcio kun propra vicurbestro.
Plej frua mencio estas de la jaro 957, kiam la abato Adolfo venas kun siaj havaĵoj al la Monaĥejo de Sankta Mameso, en la montoj Obarenes, en la teritorio de Pancorbo, kaj inter ili estas kelkaj de Villanueva. Sekvas aliaj mencioj en dokumentoj de la plej gravaj monaĥejoj, nome tiuj de San Salvador de Oña kaj de San Millán de la Cogolla. Tiel en 1037 estas aligo fare de Diego Muñoz al la monaĥejo de San Millán de tiu de Sankta Klemente de Ribarredonda kaj oni mencias tiukadre vitejon de Villanueva. En dokumento de 1058 aperas la villa kun la aldono Del Conde (de la grafo), necesa por eviti konfuzon, kaj ekde tiam kaj ĝis la 20-a jarcento tiu estos la kompleta nomo de Villanueva
Proksima estis Ventosa, ampleksa domaro kun palaco kaj propra municipo, sed integrita en Villanueva del Conde en la 19-a jarcento.
Villanueva del Conde en 1916 ŝanĝis sian nomon al Villanueva de Teba por eviti konfuzon kun municipo Villanueva del Conde de la provinco Salamanko. Oni adoptis tiun nomon, sen kono pri la grafo de la iama nomo, pro la grafo de Teba, kiu estis grava en la komarko, dum la familio Teba investis en Villanueva, instalis domon, havis administriston kaj havis bonajn rilatojn en la loko.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Petro.
Ĉeĥa revo
Ĉeĥa revo (Český sen) estas dokumenta filmo el 2004 reĝisorita de du ĉeĥaj kinoreĝisoroj Vít Klusák kaj Filip Remunda. Ĝi registris grandskalan trompon faritan de Klusák kaj Remunda al la ĉeĥa publiko, kulminante per la malferma evento de falsa hiperbazaro en la malcentra kvartalo Letňany de Prago. La filmo estis ilia diplomiĝprojekto por la kina altlernejo.
Koncepto
Remunda kaj Klusák inventis la superbazaron Český sen ("ĉeĥa revo") kaj kreis amasan reklaman kampanjon ĉirkaŭ ĝi. Pozante kiel komercistoj, la du kinostudentoj sukcesis persvadi reklam-agentejon kaj publikrilatan agentejon krei kampanjon por ili. Afiŝtabuloj aperis sur ĉeĥaj aŭtovojoj, kaj 200 000 broŝuroj estis disdonitaj en Prago. Malgranda rekoniga muzikaĵo estis registrita kaj multfoje disaŭdigita en radiaj reklamaĵoj, kaj estis serio de televidaj reklamoj. La reklam-kampanjaj sloganoj estis "ne venu", "ne elspezu" kaj simile, sed ili tamen kaptis la atenton de la publiko kaj multaj ĝuste pro tiuj sloganoj ŝajne kontraŭaj al reklamado aparte interesiĝis veni por elspezi monon en la nova superbazaro.
Sekve la produktoroj sukcesis altiri pli ol 3 000 aĉetantojn al malplena ebena herbejo por sia "granda malfermo" la 31-an de majo 2003. Kio aspektis kiel grandega konstruaĵo de malproksime estis fakte nur tola fasado apogita per skafaldaro.
Dum klientoj kolektiĝis, malgrandaj aĉetaĵoj kaj donacoj estis disponeblaj — ŝlosilĉenoj kaj flagoj — por ke ĉiuj foriru kun io. Ceremoniestro daŭrigis komentadon dum homoj kolektiĝis kaj finfine petis al Klusák kaj Remunda, la "manaĝeroj", solene tranĉi rubandon kaj per tio inaŭguri la superbazaron. Post tio, la barikadoj estis forigitaj, kaj homoj povis piediri aŭ kuri direkte al la fasado.
Kiam la "klientoj" finfine rimarkis, ke ili estis trompitaj, ili reagis diversmaniere. Kelkaj komprenis la mesaĝon de la produktoroj, kelkaj provis preni ĝin optimisme ("Almenaŭ ni havis iom da freŝa aero"), sed la plej multaj estis koleraj, kaj multaj decidis kulpigi la registaron. Tamen, ne estis perforto kontraŭ la aŭtoroj.
La ideo por la trompo venis el studo de 2002 de statistika esplorejo Incoma Research raportanta ke 30 % de ĉeĥoj aĉetas ĉefe ĉe superbazaroj. En la lando kreskis maltrankvilo pri la kresko de reklamado kaj konsumismo.
Robert C. Merton
Robert Cox MERTON (31a de Julio, 1944) estas usona financa ekonomikisto, Nobel-premiito pri Ekonomiko, kaj profesoro en la Sloan School of Management de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, konata pro siaj pioniraj kontribuoj al kontinua financo, speciale al la unua kontina modelo por prezopcioj, nome modelo Black–Scholes–Merton. En 1993 Merton kunfondis heĝfonduson Long-Term Capital Management.
En 1997 Merton kun Myron Scholes ricevis la Nobel-premion pri Ekonomiko pro sia metodo determini la valoron de derivaĵoj.
La nuntempa esplorado de Merton fokusas al temoj pri vivodaŭra investado kaj financado de emeritigoj, mezurado kaj monitorado de sistemaj riskoj en makrofinanco, kaj financa kongruo kun ŝanĝodinamiko en financaj institucioj.
Eksterlandano
Eksterlanda, eksterlandano aŭ alilandano estas tiu kiu ne formas parton de la koncerna lando aŭ ŝtato, tio estas ke havas alian devenon. En ĉiuj ŝtatoj ekzistas regularo aplikebla al la estado, eniro kaj eliro de eksterlandanoj en kaj el ties nacia teritorio. Tia regularo ricevas la nomon de eksterlandana juro.
Eksterlandaneco estas la propreco, kvalito kaj kondiĉo de eksterlandano; kio indikas neneceson esti submetita al kelkaj devoj kaj rajtoj komunaj al la laŭleĝaj komponantoj de ŝtato. La difino, limigo kaj analizo de la kondiĉo de eksterlandaneco estas tiom antikva kiom la propra civilizo kaj la fiksigo de la politika komunumo kiel korpo en kies sino oni aplikas tiajn rajtojn kaj devojn.
Myron Scholes
Myron Samuel SCHOLES ([ʃ|oʊ|l|z]; 1a de Julio, 1941) estas kanada-usona financa ekonomikisto. Scholes estas Frank E. Buck Profesoro de Financo, Emerita, en la Stanford Graduate School of Business, Nobel-premiito pri Ekonomiko, kaj kun-kreinto de la modelo pri prezopcioj Black–Scholes. Scholes estas nuntempe prezidanto de la Stabanaro de Ekonomikaj Konsilisoj de Stamos Capital Partners. Antaŭe li estis prezidanto de Platinum Grove Asset Management kaj servis ankaŭ en la stabanaroj de Dimensional Fund Advisors kaj de American Century Mutual Fund kaj en la konsilantaro de Cutwater Advisory Board. Li estis ĉefa kaj limigita partnero de Long-Term Capital Management kaj administra direktoro de Salomon Brothers. Aliaj postenoj kiujn Scholes tenis estas Edward Eagle Brown Profesoro de Financo en la Universitato de Ĉikago, veterana esploristo en la Hoover Institucio, direktoro de la Centro por Esplorado en Sekurecprezoj, kaj profesoro de financo en la Sloan School of Management de la MIT. Scholes doktoriĝis en la Universitato de Ĉikago.
En 1997, Scholes – kun Robert C. Merton – ricevis la Nobel-premion pri ekonomiko pro metodo determini la valoron de derivaĵoj. Tiu modelo havigas konceptigan kadron por valorigi opciojn, kiel aĉet-opcioj aŭ vend-opcioj, kaj estas referencata kiel modelo Black–Scholes.
Heksametila tetrafosfato
Heksametila tetrafosfato aŭ heksametila tetrafosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tetrafosfata acido kaj metanolo. Ĝi estas senkolora aŭ blanka likvaĵo, nesolvebla en akvo. Heksametila tetrafosfato posedas 6 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn 13 oksigenatomojn kaj 4 fosforatomojn. Heksametila tetrafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Kantono Merced
La kantono Merced - angle Merced County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Merced. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Nacia biblioteko de Gronlando
La Nacia biblioteko de Gronlando (Nunatta Atuagaateqarfia, Det Grønlandske Landsbibliotek) estas la publika kaj nacia biblioteko de Gronlando, situanta en Nuko, la ĉefurbo de Gronlando. Ĝi estas la plej granda referencbiblioteko en la lando, dediĉita al la konservado de nacia heredaĵo kaj kultura kulturo.
Kolektoj
La bibliotekkompleksoj situas en pluraj lokoj, en la publika biblioteko en la urbocentro, kaj alia sekcio en Ilimmarfik, la kampuso de la Universitato de Gronlando, situanta en la distrikto Nuussuaq de Nuko, kie la kolekto de historia materialo kiu rilatis al Groenlando, nome "Groenlandica" estas konservita. Aktuale en 2018 ekzistas 101 824 eroj en la biblioteka datumbazo en "Ilimmarfik".
Kantono Modoc
La kantono Modoc - angle Modoc County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Alturas. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Cikloheksila klorido
Cikloheksila klorido estas organika kombinaĵo kies molekula formulo estas C6H11-Cl uzata en la produktado de insekticidoj kaj analizaj sintezoj. Ĝi estas derivata el interagado de cikloheksanolo kaj klorida acido kaj en normalaj kondiĉoj estas senkolora likvaĵo kun sufokiga odoro. Klorocikloheksano posedas anti-mikrobajn, anti-fungajn kaj anti-bakteriajn proprecojn.
Preĝejo Sankta Triunuo (Hajdúnánás)
La preĝejo Sankta Triunuo estas romkatolika monumento historia en Hungario, en urbo Hajdúnánás, en la urbocentro. Ĝi estas la unusola romkatolika preĝejo de la urbo.
Historio
La unua mencio pri kirko okazis en 1361. Dum dominado de turkoj kalvinanaj hajdukoj alvenis kaj akiris la kirkon. Poste katolikoj vivis ĉi tie nur sporade. En 1863 ili konstruis kapelon, kiu post jaroj jam ne sufiĉis. Laŭ volo de József Samassa estis konstruita nova preĝejo en 1895. La orgeno estis kreita en 1896. La sanktejo iomete estis trakonstruita en 1965. La kirko estis deklarita historia monumento en 1992.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto inter arboj. Antaŭ la kirko statuo pri Sankta Maria estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en plurlatera absido, sed apude etendiĝas la larĝa sakristio. Interne sur la muroj kaj plafono freskoj estas videblaj.
95962 Copito
95962 Copito estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono nemalproksima de la 1:3 kun Marso kaj 2:1 kun Jupitero.
Lago Eleanor
Lago Eleanor estas rezervujo situanta en la nordokcidenta natura pejzaĝo de Nacia Parko Yosemite je alteco de 1419 metroj super la marnivelo, en la kantono Tuolumne de la usona subŝtato Kalifornio. La baraĵlago havas kapaciton de 32 200 000 m3 kaj surfacan areon de 3,9 km².
Geografio
La rezervujo situas en glaĉere ĉizita valo. Antaŭ inundado, pli malgranda lago de proksimume 2,4 km × 0,8 km ekzistis en la valo. La lago ricevis sian akvon per tri riveretoj, Kibbie Creek, Eleanor Creek, kaj Frog Creek, kaj la valfundo estis modere ĝis dense arbarkovrita kun arbaro el flavaj pinoj, kun iom da incensaj cedroj (Calocedrus), blankaj abioj (Abies concolor) kaj nigraj kverkoj (Quercus kelloggii).
Historio
Arkeologia enketo farita de la valo en 1985 dum la rezervujo estis drenita por prizorgado disponigis signojn de prahistoria vivado de homoj en la valo. Pro la limigita tempo de la studo kaj la naturo de laborado en la ŝlima sedimento de rezervujo, la amplekso de prahistoria loĝado de la valo per tiu enketo ne povas esti taksata.
95962 Copito
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Copito de Nieve (1962–2003), kiu reprezentas la unua konata kazo de albinismo ĉe gorilo. En artikolo pri la gorilo en 1967, Arthur Riopelle kaj Paul A. Zahl donis al ĝi la nomon "Snowflake" (Neĝero). La nomo restis kaj estis tradukita en hispana kaj sekve en kataluna en "Floquet de Neu". Copito restos por ĉiam la stelulo de la Zoo de Barcelono.
Lago Eleanor
Historio
La nuna rezervujo estis formita en 1918 digante la rivereton Eleanor Creek kiel parto de pli larĝa sistemo de rezervujoj, konstruita por liveri akvon kaj elektron al la grandurbo San-Francisko. La origina pli malgranda, natura lago ankaŭ estis nomita "Eleanor" laŭ la filino de gvidanto de la Kalifornia Geologia Enketo en la 1860-aj jaroj.
Daŭre posedata kaj funkciigata fare de la grandurbo San-Francisko, la lago nun disponigas eblecojn por fiŝkaptado, migrado kaj tendumado.
En panoramo de la tuta nacia narko Yosemite
En la sekva pentrita panoramo de la tuta Nacia Parko Yosemite la Lago Eleanor situas tute maldekstre sube:
Cinomoriacoj
La cinomoriacoj (Cynomoriaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo saksifragaloj (Saxifragales). Ĝi enhavas ununuran genron (cinomorio) kaj ununuran specion (skarlata cinomorio),.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (17 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kantono Mendocino
La kantono Mendocino - angle Mendocino County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Ukiah. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Tri Popolaj Principoj
La tri principoj estas jenaj:
Nacia biblioteko de Barato
La Nacia biblioteko de Barato (राष्ट्रीय पुस्तकालय, জাতীয় গ্রন্থাগার) estas nacia biblioteko, unu el tri publikaj bibliotekoj de simila nomo en Kolkato, Barato. La biblioteko estas la plej granda en Barato kun kolekto de 2.2 milionoj da libroj kaj estas sub la aŭspicioj de la Registaro de Turismo kaj Kulturo de la Registaro de Barato. La biblioteko estis establita en 1836 fare de la brita registaro en Barato sur areo de 30 000 akreoj kaj funkcias kiel la plej granda biblioteko de libroj en la mondo de la homoj de Barato kaj eksterlande.
La biblioteko trapasis plurajn instituciajn enkarniĝojn ĝis ĝi iĝis la nacia biblioteko de Barato. Ĝi unue funkciis kiel la publika biblioteko de Kolkato kaj poste funkciis kiel la biblioteko de la brita registaro en Barato. La bibliotekaj kolektoj havas fakojn laŭ la oficialaj lingvoj de Barato kaj iuj fakoj en fremdaj lingvoj de ekster Barato.
Rubén Avilés
Rubén AVILÉS (Sevilo, la 21-a de junio 1999) estas enhavkreinto de TikTok konata pro siaj videoj en defendo de GLAT-rajtoj.
Biografio
Rubén naskiĝis en Sevilo en 1999. Li studis Reklamadon kaj Publikajn Rilatojn ĉe la Universitato de Sevilo, kaj diplomiĝis en 2022, kaj per sia GLAT-aktivismo, li kunlaboris kun la Ruĝa Kruco. En 2022, Rubén partoprenis en la agadoj de la Monato de Seksa Diverseco organizita de la Sevila Municipo. Tiun saman jaron li estis nomumita por la Premioj TikTok 2022 en la kategorio Diverseco. En 2022 li estis intervjuita en Dulces y Saladas.
Li estas la kreinto de Las Voces de Ellas, programo kie li intervjuas virinojn por rakonti siajn rakontojn. Li intervjuis virinojn kiel Samantha Hudson kaj Inés Hernand.
Vajmara artsocieto de Cranach ĝis Rohlfs
Ĝiaj taskoj estas engaĝiĝo artoscene. Ĝi kolektigas artŝatantojn - laikulojn kaj fakulojn, kuratorojn, restaŭristojn, muzeologojn ktp. Inspiratas ĝi per la artaĵoj kaj la etoso de la Grandduka-saksia artolernejo vajmara por kio figuras la nomo de Christian Rohlfs: por la arto reen ĝis la 16-a jarcento tipas Lucas Cranach la Maljuna.
La klubo ankaŭ difinas sin bonvola kaj helpema subtenanto pligrandigante la kolektojn per daŭra aĉeto de novaj objektoj. Tiusencen kaj -celen okazas ade aranĝoj diversaj kaj ekspozicioj. La tuto staras sub la ŝirmo de Klassik Stiftung Weimar kun sidejo samloke. Fondiĝo estis en la 31.7.2012 laŭ privata iniciato kune kun la menciita fondaĵo. La numero en la komerca registro estas VR 1285 (ĉe la Tribunalo de unua instanco, Vajmaro).
Eldonatas de la klubanoj la interesa fakserio Héritage. Unua estrarano estas Gregor Seiffert.
Partneroj
Kunlaborado intensa flegatas kun aliaj (amikaraj) societoj, ekz:
Notoj
<References />
Narasaraopet
Narasaraopet (నరసరావుపేట) estas urbego, municipo en orienta Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en distrikto Palnadu.
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Narasaraopet havis populacion de, kun la aglomeraĵo. La legopovo estas preskaŭ 79%.
Geografio
Narasaraopet etendiĝas laŭ la marborda ebenaĵo en alteco de 55 metrojn de la marnivelo. Ĉilakaluripet troviĝas 20, Guntur 45, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 59, Tenali 64, Vijayawada 73, Gudivada 104, Hajderabado 209, Mumbajo 824, Kolkato 1122, tutlanda ĉefurbo Delhio 1409 kilometrojn (aere).
Ekonomio
Narasaraopet estas komerca, eduka kaj medicina centroj en la distrikto.
Edukado kaj lingvoj
En Narasaraopet pluraj institutoj kaj kolegioj funkcias. La instruaj lingvoj estas la angla kaj telugua.
Klimato
En Narasaraopet la meza jara pluvo estas 761 mm, precipe la musonoj portas pluvojn.
Trafiko
Narasaraopet situas laŭ fervoja linio inter Guntur-Nandjal. Al a urbego 6 vojoj kuras.
95980 Haroldhill
95980 Haroldhill estas tre malgranda, sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la famkonata brita selenografo Harold Hill de la Luna Sekcio de la Brita Astronomia Asocio, rigardita kiel la lasta el la grandaj lunaj pervidaj kartografoj. Li ricevis la medalon Merlin de la BAA en 1969 kaj oni memoros pri li pro lia originala laboro de 1991 : Portfolio of Lunar Drawings.
Číčenice
Číčenice [] estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas 4 km oriente de Vodňany, apud ŝoseo inter Vodňany kaj Týn nad Vltavou. Al la municipo apartenas ankaŭ stacidomo sur grava fervoja vojkruciĝo: Kondukas tra ĉi tie ĉefa fervojo inter České Budějovice kaj Plzeň kaj fervojlinioj al Týn nad Vltavou kaj al Volary.
Partoj de municipo
Municipo Číčenice konsistas el tri partoj, kiuj situas en katastra teritorio Číčenice:
Fritz Strassmann
Friedrich Wilhelm STRASSMANN (naskiĝis la, mortis la ) estis germana kemiisto, kiu kun Otto Hahn komence de 1939 identigis la elementon bario kiel produkto de bombardado de uranio per neŭtronoj. Iliaj observoj estis la ŝlosila pruvo necesa por identigi la ĝis tiam nekonatan fenomenonon de nuklea fisio, kiel poste estis rekonita kaj publikigita de Lise Meitner kaj Otto Frisch.
Dum Nazia Reĝimo
En 1933 Strassmann rezignis el la Societo de Germanaj Kemiistoj, kiam ĝi iĝis parto de Nazi-kontrolita publika korporacio. Li estis metita en Nigran liston fare de la Nazia reĝimo. Kiel rezulto, li nek povis labori en la kemia industrio nek povis ricevi sian habilitigon kiel estis postulita por estis sendependa esploristo en Germanio tiam. Lise Meitner kuraĝigis Otto Hahn por trovi almenaŭ helpantecon por Strassmann kontraŭ duono de salajro, kaj li finfine iĝis speciala helpanto por Meitner kaj Hahn. Strassmann konsideris sin bonsorta, ĉar "spite mian inklinon al kemio, mi valoras mian personan liberon tiom ke por konservi ĝin mi rompus ŝtonojn por vivtenado."
La edzino de Strassman apogis lian malakcepton aliĝi al la Nazia Partio. Dum la Dua Mondmilito ili kaŝis judinon, nome muzikiston Andrea Wolfenstein, en sia apartemento dum monatoj, metante sin kaj sian tri-jaraĝan filon en riskon. Strassman pluigis sian esploron en radiokemio dum la Dua Mondmilito, kvankam ne cele al disvolvigo de armiloj. Li malamis la Naziisman reĝimon kaj oni diris, ke li diris, "Se mia laboro estus kondukanta al fakto, ke Hitler havu atombombon, mi mortigus min mem."
Heksaetila tetrafosfato
Heksaetila tetrafosfato aŭ tetrafosfato de heksaetila estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tetrafosfata acido kaj etanolo. Ĝi estas flaveca higroskopa likvaĵo, solvebla en akvo. Heksaetila tetrafosfato posedas 12 karbonatomojn, 30 hidrogenatomojn, 13 oksigenatomojn kaj 4 fosforatomojn. Heksaetila tetrafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Gadolinito
Gadolinito estas la termino per kiu oni nomigas du mineralojn de la grupo de la silikatoj, subgrupo de nezosilikatoj. De malhela koloro, ĝi estas mineralo preskaŭ nigra kun vitreca brilo, kaj formita ĉefe de silikatoj de cerio, lantano, itrio, neodimo, berilio kaj fero kies formulo estas (Ce,La,Nd,Y)2FeBe2Si2O10
Saint-Ambroix (Cher)
Saint-Ambroix estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Gadolinito
Malkovro
La gadolinito estis nomumita en 1800 fare de Johan Gadolin, la finna mineraloga-kemia kiu en 1792 estis izolinta por la unua fojo oksidon de itrio, nome unu de la elementoj de la raraj teroj kun tiu mineralo. La gadolinio, nome unu de la raraj teroj, estis nomita laŭ li. Tamen, la gadolinito enhavas nur ererojn el gadolinio. Kiam Gadolin analizis tiun mineralon, perdis la oportunon malkovri duan elementon: tio kion li pensis aluminio estas fakte elemento kiu ne estos oficiale malkovrita ĝis 1798, nome berilo.
La koloro de la mineralo gadolinito povas varii, de verdecblua, verdechela, bruneca kaj nigra kiam ĝi ŝanĝiĝas. La gadolinito havas aspekton de kompaktaj masoj, kaj prismaj kristaloj de grasa brilo.
La plej grandaj kristaloj estas troveblaj en Norvegio, kvankam ekzistas gravaj kuŝejoj en Svedio kaj Usono.
Ora (koloro)
Orkoloro aŭ Ora koloro estas gamo da koloroj inter flava kaj oranĝa, samkolora kiel oro, kiam ĝi estas preskaŭ pura kaj proksima ankaŭ al sukceno, (nur uzata en kelkaj cirkonstancoj: pri ornamoj, blondaj haroj, poezie pri citronoj, ktp).
Ekzemploj
Sub tiu linio jen kelkaj montroj de orkoloro:
Uzoj
En arto estas uzata metaleca farbo kiu brilas proksimume al la reala oro. Fakte la vera oro (en formo de orfolioj) estis uzata por reprezenti la orkoloron en ornamoj kaj pentraĵoj -speciale en la religia arto de kristanaj preĝejoj-, kiel por ekzemplo por la aŭreolo de sanktuloj. Estis praktiko ankaŭ teksi oron en silko por ŝajnigi orient-tradician aspekton.
Aliaj artaj stiloj pli proksimaj, kiel Secesio, uzis la brilmetalan orkoloron. Tamen, la metaleca aspekto de tiuj pentraĵoj estis akirita pere de pulvo el aluminio kaj pigmentoj anstataŭ el reala oro.
Grosulariacoj
La grosulariacoj (Grossulariaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo saksifragaloj (Saxifragales). Ĝi enhavas unu aŭ du genrojn kaj ĉirkaŭ 200 speciojn,. Ĝia tipa genro estas grosulario.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (18 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Charles Addams
La Familio Addams estis familo de fantomoj kiuj estis parodio de "normala" familio.
Dua Greka Respubliko
La Dua Greka Respubliko estas moderna historiografia esprimo uzata por referenci al la greka ŝtato dum periodo de respublika regado inter 1924 kaj 1935. Pos siaj samtempuloj ĝi estis konata oficiale kiel Greka Respubliko aŭ Helena Respubliko (Ἑλληνικὴ Δημοκρατία [eliniˈci ðimokraˈti.a]) aŭ pli ofte simple kiel Grekio (Ἑλλάς [eˈlas], Hellas). Ĝi okupis teorie la samnomajn teritoriojn de nuntempa Grekio (kun la escepto de Dodekanezo) kaj limis kun Albanio, Jugoslavio, Bulgario, Turkio kaj la Italaj Egeaj Insuloj. La esprimo Dua Respubliko estas uzata por diferenci ĝin el la Unua kaj Tria Grekaj Respublikoj.
La falo de la monarkio estis proklamita de la landa parlamento la 25an de Marto 1924. Relative malgranda lando kun populacio de 6.2 milionoj da loĝantoj en 1928, ĝi okupis totalan areon de 130 199 km². Laŭlonge de ĝia dekunujara historio, en la Dua Respubliko okazis kelkaj el la plej gravaj historiaj momentoj de la historio de la moderna Grekio; el la unua greka militista diktaturo, ĝis la mallongdaŭra demokratia formo de regado kiu sekvis, la normaligo de la Grek-Turkaj rilatoj kio daŭris ĝis la 1950-aj jaroj, kaj ĝis la unuaj sukcesaj klopodos por grave industriigi la landon.
La Dua Greka Respubliko estis abolita la 10an de Oktobro 1935, kaj tiu abolo estis konfirmita pere de referendumo de 3a de Novembro 1935 kio estas amplekse akceptita kiel interplektita kun balota fraŭdo. La falo de la Respubliko finfine malfermis la vojon por ke Grekio iĝu totalisma unupartia ŝtato, kiam Ioannis Metaxas establis la reĝimon de la 4a de Aŭgusto en 1936, kiu daŭris ĝis la okupacio de Grekio en 1941 fare de la Akso.
Saint-Bouize
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Saint-Georges-sur-Moulon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Kopfing im Innkreis
estas merkata komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
György Vedres
György Vedres [djordj vedreŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vedres György estis hungara arkitekto, urbanizisto, altlerneja instruisto.
György Vedres naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Vedres akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1958. Post siaj studoj li laboris en la ĉefurba konstrua entrepreno, kie post jaroj li atingis pli altajn postenojn. De 1960 ĝismorte li ankaŭ instruis en la teknikuniversitato en rango docento. Interrompe en la jaroj 1966 kaj 1967 li laboris en ĉefurba laborejo de Londono. En 1985 li emeritiĝis supozeble pro malsano. Li ricevis arkitekturan premion en 1981. Lia plej grava verko estas formado de internurbo de Budapeŝto, tiel, ke li unuigis la malnovajn stilojn kun la moderno. Li postlasis edzinon.
Basconcillos del Tozo
Basconcillos del Tozo [baskonZIljos delTOzo] estas submunicipo kaj municipo en la nordokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la centro de la komarko Páramos. La loknomo Basconcillos del Tozo povas esti komprenebla etimologie kiel Eŭsketoj de Tozo, alude al subkomarko, formata de Basconcillos del Tozo kaj La Piedra.
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas dek du loĝlokojn, okupas totalan areon de 120,666 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 292 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis milon da loĝantoj el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 52 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj la municipa teritorio, krom la ĉefurbon, enhavas jenajn dek unu submunicipojn: nome Arcellares, Barrio Panizares, Fuente Úrbel, Hoyos del Tozo, La Piedra, Prádanos del Tozo, La Rad, San Mamés de Abar, Santa Cruz del Tozo, Talamillo del Tozo kaj Trashaedo.
Historio
Estis trovitaj restaĵoj de Paleolitiko.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. La teritorio alfoz de Panizares, citita en 1190, inkludis la valon de Valdelucio kun totale 19 loĝlokoj, inter kiuj Basconcillos del Tozo. La plej frua aparta mencio de Basconcillos estas de dokumento de 1511. Estas alia mencio pri Basconcillos jam presita en 1458. Komence de la 16-a jarcento, Hoyos, Barrio Panizares kaj Arcellares estis sub la senjorlando de Las Huelgas.
Inter la Censo de 1857 kaj la antaŭa, la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Fuente Úrbel, La Rad, Santa Cruz del Tozo, Arcellares, Barrio Panizares, Hoyos del Tozo, Prádanos del Tozo, San Mamés de Abar, Talamillo del Tozo kaj Trashaedo. Inter la Censo de 1981 kaj la antaŭa, la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis La Piedra.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj, kiel ekzemple Hoces del Alto Ebro y Rudrón, kie estas la Cueva del Agua (Akvogroto) aŭ Cueva de los Moros (Groto de la Maŭroj) kun kvar km de subtera fluado de la rivero Rudrón (grava altiraĵo por speleologio.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, arkeologia kuŝejo Valladar, ponto super la rivero Hurón, blazondomo ktp.
Ekde 2017, la municipo estas ene de la Geoparko Las Loras, nome la unua geoparko de Unesko en la regiono.
Slovakio en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Slovaka Olimpika Komitato.
Saint-Doulchard
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj estas la centro de samnoma kantono , kaj aldone ĝi apartenas al la kunurba komunumo de Bourges, kreita en 2003.
Brunnenthal (Supra Aŭstrio)
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Saint-Caprais (Cher)
Saint-Caprais estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
114739 Tripodi
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan Antonella Tripodi, popularan sciencan popularigistinon en Kalabrio. Ŝi estas direktorino pri instruo por lernejoj ĉe la Astronomia Parko Lilio. Ŝi estas responsulino por la observo kaj la sekvo de asteroidoj kaj kometoj, kaj ŝi studas la kun italaj esploraj institucioj.
114611 Valeriobocci
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan altrangan teknologiiston Valerio Bocci, de la Nacia Instituto pri Nuklea Fiziko (INFN) de Romo. Li partoprenis al la eksperimento KLOE ĉe la koliziigilo DAФNE de INFN, kaj al la eksperimentoj ATLAS kaj LHCb (kaj plibonigoj) ĉe la CERN. Li estis unu el la unuaj, kiuj proponis kaj elmontris la eblecon uzi Agordeblan Matricon de Logikaj Elementoj en radioaktiva medio.
Sainte-Solange
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Diersbach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
85368 Elisabettacioni
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Elisabetta Cioni, ĉe la Gruppo Astrofili Montelupo de 2004. Ŝi ankaŭ estas ceramika dekoraciistino.
Kantono Mono
La kantono Mono - angle Mono County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la censa loko Bridgeport. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la kaliforniaj kantonoj Alpa, Inyo, Fresno, Madera kaj Tuolumne, kaj krome limas al la kantonoj Douglas, Liono, Mineralo kaj Smeraldo de la najbara subŝtato Nevado.
La kantono situas oriente de la alta montaro Sierra Nevada inter la Nacia Parko Yosemite okcidente kaj Nevado oriente. La nura oficiala urbo en la distrikto estas Mammoth Lakes ("mamutaj lagoj"), kiu situas je la piedo de Mamuta Monto. Aliaj loĝlokoj, kiel June Lake, ankaŭ famas pro skiado kaj fiŝkaptado. Lokita en la mezo de la kantono estas la lago Mono, esenca vivejo por milionoj da migrantaj kaj nestantaj birdoj. La lago situas en sovaĝa natura medio, kun karakterizaj kalkoŝtonaj kolumoj formitaj pro la sala kaj alkala akvo (vidu en foto sube). Ankaŭ situanta en la kantono estas Bodie, fantomurbo el la epoko de la Kalifornia deliro pri oro, kiu nun estas Kalifornia Ŝtata Historia Parko.
Saint-Céols
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Dolní Líštná
Dolní Líštná (Leszna Dolna, Nieder Lischna) estas parto de urbo Třinec en distrikto Frýdek-Místek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas oriente de Třinec. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 382 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. Tra tiu ĉi urba parto kondukas ŝoseo II/476. En tiu ĉi troviĝas malsanulejo aj loĝdomaro Sosna, kie vivas plimlto de loĝantoj. Al pluaj lokoj apartenas Folvark, kie troviĝas uurba tombejo kun ceremonia ĉambrego, preĝejo de sankta Alberto kun paroĥo kaj pli malnova konstruareo de domoj de malpli alta kategorio, kaj plu la t. faŝistema kolonio kun siila kostruareo kiel en Folvark. Parto de Dolní Líštná, tra kie trafluas rojo Líštnice ka direkte al urba parto Horní Líštná, Kojkovice ka Osůvky, estas kostruigita per familiaj domoj.
Dolní Líštná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,8 km².
Historio
Devene memstara municipo Dolní Líštná estis al urbo Třinec alligita en la jaro 1946. En la jaro 1939 Dolní Líštná havis 2435 loĝantojn, al la silezia nacieco tiam anoncis sin 1525, al la pola nacieco 700, al la ĉeĥa 36 kaj al la germana 172 loĝantoj.
Eggerding
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Thé Tjong-Khing
Thé Tjong-Khing (鄭宗瓊; naskiĝis ) estas infanlibroilustristo el Nederlando. Li naskiĝis en Purworejo, Javo al granda ĉina indonezia familio. Kiel infano li estis interesita pri la Tarzan bildstrioj de Edgar Rice Burroughs. Thé frekventis la Seni Rupa (arto) instituton en Bandung. Li venis al Nederlando en 1956 kaj komencis kiel desegnisto ĉe la Toonder Studio, komence kiel volontulo kaj poste kiel dungito.
Aldone al lia laboro pri Oliver B. Bommel bildstrioj, li ankaŭ kontribuis al la revuo Tina kaj kreis Arman & Ilva. En 1970 li estis petita disponigi ilustraĵon por la infanlibro de Miep Diekmann. Li iĝis sendependa ilustristo disponiganta ilustraĵon al multaj infanlibroverkintoj kiel ekzemple de Guus Kuijer, Els Pelgrom, Sylvia Van den Heede kaj Dolf Verroen.
Thé gajnis la premion Gouden Penseel (Ora Peniko) tri fojojn, kaj en 2005 gajnis la Woutertje Pieterse Prijs pro sia libro ''Waar is de taart?' (Kie estas la torto?), bildlibro sen teksto. Pro tio li ankaŭ gajnis la Zilveren Penseel kaj estis nomumita por la Deutsche Jugendliteraturpreis en 2007. En 2010 li gajnis la Max Velthuijs-prijs (Premio Max Velthuijs).
Thé ankaŭ estas filmeksperto kaj gajnis multajn kvizojn kaj konkursojn tra la jaroj.
Thé estas edziĝinta al Mino Wortel-Thé, kaj havas du filojn: Markus kaj Erik.
Sestino (poezio)
La sestino (sestina) estas Eŭropa poezia formo, kiu ne rimas, sed la finaj vortoj de kies versoj restas samaj en ĉiuj strofoj krom specifa permuto.
Priskribo
(La ordo de la hemistikoj en la lasta strofo varias; vidu tekston.) La sestino konsistas el ses sesversaj strofoj kaj unu triversa strofo. La versoj ne rimiĝas; tamen, ĉiu strofo finiĝas per la sama seso de vortoj.
Cikloheptanolo
Cikloheptanolo aŭ cikloheksilkarbinolo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la ciklaj saturitaj alkoholoj kie la hidroksilo ligiĝas al la cikloheptila ringo. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca, viskozeca, brulema likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj derivaĵoj de la cikloheptano.
Sestino (poezio)
Priskribo
Supozu ke la ses vortoj ĉe la finoj de la ses versoj de la unua strofo estas. Do, oni uzu la jenan permuton: Do, la versfino de la 1-a verso de la dua strofo estas la versfino de la 6-a verso de la unua strofo; la versfino de la 2-a verso de la dua strofo estas la versfino de la 1-a verso de la unua strofo; ktp.
La versfinoj de la tria strofo estas la permutaĵo de la versfinoj de la dua strofo — alivorte, la versfinoj de la unua strofo, sed permutita dufoje (uzante la komponita permuto ); ĝenerale, la versfinoj de la k+1-a strofo estas la permutaĵo de la versfinoj de la k-a strofo.
La sesfoja komponaĵo de la permuto \sigma estas la idento; tial, la sestino konsistas nur el ses sesversaj strofoj (se sepa sesversa strofo ekzistus, ĝiaj versfinoj estus ekzakte samaj kiel tiuj de la unua strofo en la sama ordo).
Lasta strofo
La lasta strofo (aŭ duonstrofo) havas tri versojn, aŭ ses hemistikojn (versduonojn); la ses hemistikoj finiĝas per la ses finvortoj. La ordo de la finvortoj de la lastastrofaj hemistikoj varias; jen kelkaj tradiciaj ordoj (nombritaj laŭ la ordo en la unua strofo):
Metro
La metro ankaŭ varias. Jen kelkaj metroj uzitaj en sestinoj:
Historio
La sestino estis inventita de la okcitana trobadoro Arnaut Daniel (fl. 1180–1200). La plej malnova konata sestino estas “La firma volo en kiun koro mia eniras” (Lo ferm voler qu’el cor m’intra) de Daniel. Aliaj, postaj trobadoroj ankaŭ verkis okcitanlingvajn sestinoj — ekzemple, Guilhem Peire Cazals de Caortz kaj Bertran de Born.
Dum potaj jarcentoj, poetoj adaptis la sestinon al aliaj Eŭropaj lingvoj. Danto adaptis la sestinon al la itala lingvo dum la 13-a jarcento; la Dantaj sestinoj estis verkitaj en la metro de la dekunusilaba verso. Petrarko daŭrigis la itallingvan sestinan tradicion en la 14-a jarcento. En la 15-a jarcento, Luís de Camões enkondukis la portugallingvan setinon; en la 16-a jarcento, Fernando de Herrera ekverkis sestinojn hispanlingve, kaj Pontus de Tyard, Plejadano, verkis la unuajn franclingvajn sestinojn. Tiel, la sestino, la origine Francia (sed ne franclingva) invento, estis reimportita en Francion.
La unua anglalingva sestino okazas en 1579, kiel parto de la Aŭgusta Eklogo (August. Ægloga Octaua) en la poemaro La Ŝafista Kalendaro (The Shepheardes Calender) far Edmund Spenser.
La sestino populariĝis en Francio dum la 19-a jarcento. En la angla lingvo, sestinoj estis speciale popularaj dum la 1870-aj jaroj en Anglio kaj Skotlando (Andrew Lang, Algernon Charles Swinburne, Henry Austin Dobson, Edmund Gosse, William Ernest Henley) kaj la 1950-aj jaroj en Usono (Ezra Pound, W. H. Auden).
Sancergues
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Sestino (poezio)
Historio
La sestino ankaŭ okazas en Esperanto. Ekzemple, István Ertl tradukis litovan sestinon de Tomas Venclova al Esperanto; Mao Zifu ankaŭ verkis Esperantan sestinon.
Saint-Martin-des-Champs (Cher)
Saint-Martin-des-Champs estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Enzenkirchen
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Esternberg
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Saint-Satur
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Altschwendt
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Riedau
estas merkata komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Saugy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Münzkirchen
estas merkata komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Schärding. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Savigny-en-Sancerre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
József Andor
József Andor [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Andor József estis hungara verkisto, instruisto, ministeria oficisto. Lia origina familia nomo estis Andrástsik [andrAŝĉik] ĝis 1890, lia pseŭdonimo estis Cyprián.
naskiĝis la en Nyíregyháza, li mortis la  en Budapeŝto.