cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taldom
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Słubice
Słubice estas urbo en la provinco Lubuŝio de Pollando. Ĝi estas la administra centro de la distrikto Słubicki. La loĝloko situas ĉe la orienta bordo de la rivero Odro kaj ĝis la jaro 1945 estis la kvartalo Dammvorstadt de la germania urbo Frankfurto ĉe Odro, al kiu ĝi nun najbaras.
Taldom
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio Savjolovo (Савёлово).
En jaro 1959 la urbo havis 10,4 mil loĝantojn.
Banoterapio
Banoterapio, aŭ balneoterapio, estas terapio per banado, ĝenerale en mara (marakvoterapio, talasoterapio) aŭ minerala akvo. Tiu estas unu el la plej malnovaj terapioj, kiujn la homo konas. Eĉ kelkaj bestoj baniĝas en specialaj fontoj por kuraciĝi. Hipokrato, Galeno kaj Celso jam citis banadon kiel kuracilo.
Akvo agas pleje pere de la haŭto, kies riĉa reto de kapilaraj angioj kaj nervaj fibroj transigas tiun agon sur la internajn organojn. Ĝustadire ne estas do la akvo, kiu kuracas, sed la reago de la organismo antaŭ la stimulo de la akvo. Tial la akvoterapiisto devas esti tre kompetenta kaj apliki tiun kuracilon ĝustatempe laŭ kelkaj elementaj reguloj kun speciala konsidero al la individua kondiĉaro de la malsanulo.
Oni povas meti en akvo kuracajn aŭ flarajn plantojn, banigi per malvarma aŭ varma akvo, ktp. Kelkaj homoj eĉ baniĝas per lakto, vino, koto aŭ alia likvo.
Fangoterapio estas banoterapio surbaze de geovarma ŝlimo.
Skota duŝo esta duŝo, dum kiu alternas varma kaj malvarma akvo.
Siti binti Saad
Siti binti SAAD (n. en 1880 en Fumba, Zanzibaro, Tanzanio – m. en 1950) estis pionira kantistino en la ĝenro tarabo, de tradicia muziko Orienta Afriko. Ŝi estas konsiderata la fondinto de la ĝenro, ĉar ŝi estis la unua kiu kantis arabajn melodiojn inspiritaj de la araba kortega muziko unue en la araba, sed poste en la svahila, la loka popola lingvo. Tial la svahila tarabo igis ŝin stelulino kiu ludis gravan rolon en la disvastigo de la svahila lingvo en la ne-svahila landinterno de Tanzanio kaj, pli ĝenerale, en Orienta Afriko Ŝi kreis novan artan formon, kiu ankoraŭ estas tre populara kaj praktike nemalhavebla ĉe geedziĝoj kaj festivaloj en Zanzibaro.
Ŝi kantis en la svahila anstataŭ en la araba, lingvo de la malgranda elito de Zanzibaro kaj ankaŭ lingvo pli populara por ĉi tiu tipo de muziko. La tekstoj de ŝiaj kantoj estis same revoluciaj kiel la elekto kanti en la svahila; ĉar tre politikaj: ili kritikis la klasan subpremadon, la misuzon de virinoj kaj la politikan kaj juĝan koruptecojn.
Ŝi koncertis en Tanganiko kaj urboj en Kenjo, kaj Zanzibaro kaj estis la unua orientafrika virino kiu sukcesis registrigi ŝiajn kantojn sub la marko His Master's Voice.
Ŝia kariero komenciĝis en 1928, daŭrante ĝis ŝia morto en 1950, surbendigante 250 diskojn, multaj de ili en Barato. Antaŭ sia morto ŝi renkontis la faman verkiston kaj poeton Shaaban Robert, kiu intervjuis ŝin kaj povis verki ŝian biografion, nomatan "La vivo de Siti binti Saad."
Artúr Lakner
Artúr Lakner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lakner Artúr estis hungara dramaturgo, verkisto, scenaristo, reĝisoro, teatrestro.
Artúr Lakner naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Zólyom (nuntempa Zvolen en Slovakio), li mortis en 1944 en Nazia Germanio.
Biografio
Artúr Lakner devenis el juda familio. Li batalis dum la 1-a mondmilito, en 1916 li edziĝis, baldaŭ li havis filinon. Post la mondomilito li estis dramaturgo en produktejo de filmoj, poste samloke li havis signifan postenon. Inter 1925 kaj 1937 li gvidis gravajn kinejojn en Budapeŝto, poste li fondis reklaman firmaon. Ekde 1926 li aranĝis teatraĵojn kun infanaj aktoroj komence en kinejo, poste jam en teatrejo, li mem estis reĝisoro, scenaristo. En 1935 li respondecis pri la unua filmo, en kiu jam estis voĉoaktoroj. En 1944 li estis trudlaboristo en la nazia Germanio, kie li perdiĝis.
Li ricevis premion en 1934. Jen kelkaj infanaj aktoroj, kiuj debutis en teatraĵoj de Lakner: Adrienn Arányi, Zsuzsa Barlay, Violetta Ferrari, Erzsi Galambos, Tibor Kalmár, Árpád Kishegyi, Gabriella Lakatos, Lucy Igaz, Ferenc Pataki (kalkulisto), Iván Ruttkai, Éva Ruttkai, Ottó Ruttkai, Hédi Zsolnai.
Belek
Belek estas urbo en provinco Antalya en Turkio.
FILA
FILA aŭ Fila estas:
Fila estas familia nomo de jenaj personoj:
Provinco Plovdiv
La provinco Plovdiv estas unu el la 28 administraj regionoj (област) de Bulgario. Ĝi situas en la centro de la lando kaj portas la nomon de sia ĉefurbo Plovdiv. La provinco kovras areon de 5 973 kvadrataj kilometroj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo PB.
Municipoj
La regiono dividiĝas en 18 municipojn:
Longechaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
I'mar al-'Akarija
I'mar al-'Akarija aŭ en angla Emaar Properties (arabe إعمار العقارية, latinliterigite Iʿmār al-ʿAqārīya) estas konstrua firmao, kiu organizas kaj la planadon, konstruadon kaj ludonadon de loĝaj kaj komercaj konstruaĵoj en Dubajo, UAE.
La firmao fondiĝis en 1997 kun interalie ŝtata kapitalo, kaj intertempe apartenas al la tutmonde plej konataj realigantoj de superlativaj konstruaj projektoj. Inter tiuj projektoj estas la dubaja vendejaro دبي مول, angle Dubai Mall, kiu havas vendejan areon de proksimume miliono da kvadrataj metroj, aŭ la nuntempe tutmonde plej alta nubskrapulo, Burĝ Ĥalifa. Ankaŭ multaj pliaj projektoj de la konstruata nova urbocentro de Dubajo estas prizorgataj fare de la firmao.
Talica
Talica (ruse Талица) estas urbo en Sverdlovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65249501.
La urbo estis fondita en jaro 1732 kiel loĝejo ĉe uzino.
Bouguenais
Bouguenais estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Talica
La interurba telefona kodo estas 34371, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Piŝma (Пышма) (baseno de rivero Obj), en 5 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo (malfermita en 1885).
En jaro 1959 la urbo havis 16,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 18,9 mil loĝantojn.
Kalvinana preĝejo (Őriszentpéter)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Őriszentpéter, en la nuna urbomezo.
Historio
La preĝejo estis konstrita depost 1790, ĉar tiam Jozefo la 2-a jam permesis konstruadon de kalvinanaj kaj luteranaj preĝejoj. La predikejo fariĝis post kelkaj jaroj de la preĝejkonstruado kaj ĝi estas impona popola kreo. La turo konstruiĝis nur post jarcento, ĉar nur tiam alvenis la permeso. En 2006 oni faris kolonon por rememori pri la deportitoj, kio okazis en la frua socialismo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur tre malalta monteto. En mezo de la fasado la turo altiĝas, sube meze estas la enirejo, kiu konsistas el 3 aperturoj. La turopinto formas bulbon, la navo formas brikon. La absido estas kvarangula. Interne en 2 flankoj galerio troviĝas.
Halvesbostel
Halvesbostel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
46513 Ampzing
46513 Ampzing estas asteroido de la Hungaria familio, aŭ interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda kalvinisma ministro, poeto kaj puristo Samuel Ampzing (1590–1632). En 1617 li verkis priskribon de Harlemo en poezia formo, helpe de Petrus Scriverius.
10660 Felixhormuth
10660 Felixhormuth estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Felix Hormuth, disvolvanto de helpaj instrumentoj ĉe la Observatorio de Calar Alto. Observanto de asteroidoj dum multaj jaroj, li estas ankaŭ subtenanto de la eduka projekto de teleskopo Faulkes.
Kalcia oksalato
Kalcia oksalato aŭ kalcia dukarboksilato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj kalcia hidroksido. Ĝi estas senkoloraj aŭ blankaj kristaloj, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kalcia oksalato posedas 1 kalciatomon, 2 karbonatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Kalcia oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kalciaj derivaĵoj.
Mastriĥto
Mastriĥto (Maastricht en la nederlanda, Maestricht apud Maastricht en la franca, Mestreech en la limburga lingvo) estas la ĉefurbo de la nederlanda provinco Limburgo. Mastriĥto situas en la sudo de Limburgo kaj Mozo trafluas la urbon.
Historio
Ofte oni pensas ke Mastriĥton fondis la romianoj, sed minimume 500 jarojn antaŭ ilia alveno en tiu ĉi loko jam loĝis keltoj. Tiuj sin establis ĉe travadejo je la rivero Mozo. La plej malnovaj objektoj tamen datiĝas de la ŝtonepoko; en 1980 kaj en 1990 oni trovis pruvilojn de tio.
Mastriĥto nomas sin same kiel Nimego) la plej malnova urbo de Nederlando. La nomo devenus de la latina Mosa Trajectum (aŭ Trajectum ad Mosam); travadejo / pasejo ĉe la Mozo. Komence ĝi konsistis el Mastriĥto sur la okcidenta kaj Wyck sur la orienta riverbordoj, konektite per ponto. Kiam tiu ĉi ponto disfalis, ĝi en la 13a jarcento estis anstataŭata de la ponto de Sankta Servaso. Jam delonge Wijk estas urboparto de Mastriĥto je la sama loko.
Mastriĥto iam estis havenurbo, poste iĝis episkopejo, pilgrimejo, komerca urbo, fortreso, industria kaj universitata urbo.
Fantomurbo
Oni nomas fantomurbo tiun tute forlasitan iaman setlejon, kiu iam estiĝis pro la proksimaj riĉaj resursoj kaj kiu estis forlasita pro elĉerpiĝo de la resursoj (oro, diamanto, nafto ktp.). Tiuj setlejoj estiĝis abrupte dum kelkaj jaroj kaj ili senhomiĝis post forflugo de la furoro. Tiuj urboj troviĝas ĉefe en Usono, urboj en aliaj mondpartoj estis forlasitaj pro ŝanĝiĝo de la naturaj cirkonstancoj (natura katastrofo). Urbo, en milito detruita kaj poste forlasita, nomiĝas ruinurbo.
En kelkaj forlasitaj urboj nun agadas kelkaj homoj por lukri monon per la vizitantaj turistoj.
Mastriĥto
Historio
La episkopa trono de Sankta Servaso en la 8a jarcento estis translokita al Lieĝo. En la daŭro de la Mezepoko Mastriĥton ekregis la Duko de Brabanto kaj la Princo-Episkopo de Lieĝo. Tiu ĉi regado daŭris ĝis la konkero de la francoj en 1794.
En 1579 Mastriĥto, post kiam ĝi post la Pacigo de Gento elektis la flankon de la rezisto, estis konkerita de la armeo de la duko de Parma. En tiu ĉi sieĝo mortis pli ol 8.000 loĝantoj urbaj.
Je sia militiro laŭ la Mozo la princo Frederiko Henriko de Oranĝo konkeris en 1632 la urbojn Venlo, Roermond kaj Mastriĥto. La hispanoj kelkajn jarojn poste rekonkeris Venlo kaj Roermond, sed Mastriĥto ĝis 1794 restis parto de la Respubliko de de la Sep Unuiĝintaj Nederlandoj.
Słupca
Słupca estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Słupca en distrikto Słupecki.
Mastriĥto
Historio
En 1673 Mastriĥto estis sieĝita, bombita kaj konkerita de la franca reĝo Ludoviko la 14a. Kuratakante la urbomuron mortis musketero Charles de Batz de Castelmore (pli bone konata kiel d'Artagnan). Statuo de d'Artagnan nuntempe admireblas en la parko Aldenhof. Dum la Paco de Nijmegen estis decidite ke Mastriĥto estu ree regita de la nederlandanoj. Inter 1632 kaj 1794 Mastriĥto estis parto de la "Ŝtato Limburgo".
Komence de la 19a jarcento Mastriĥto evoluis ĝis unu el la plej prominentaj industriaj urboj de Nederlando. Post la belga ribelo de 1830 Mastriĥto kiel sola limburga loko fideladis je Vilhelmo la 1a. Tion kaŭzis garnizona kolonelo Dibbets, kiu kontrolregis la tuton. Je la Traktato de Londono en 1832 Belgio cedis orientan Limburgon al Nederlando. Ĉar Nederlando nur en 1839 subskribis tiun traktaton, Mastriĥto inter 1830 kaj 1839 estis izolita.
En la periodo de la belga ribelo Mastriĥto kune kun Bruselo estis la plej francigita urbo norde de la lingva limo. La limburga lingvo kiun oni parolas en Mastriĥto daŭre konas kelkajn leksikonajn influojn (ekz. "peer"=patro, "meer"=patrino). Ĝis la 30-aj jaroj de la 20a jarcento ekzistadis franclingva gazeto en Mastriĥto.
En 1992 reprezentantoj de la 12 eŭropaj landoj en Mastriĥto subskribis la Traktaton de Mastriĥto. Tie formiĝis bazo por la enkonduko de la Eŭro.
En marto 2004 la urbestro Leers sciigis voli esplori la eblecon de Thalys-rapidtrajna konekto inter Mastriĥto kaj Lieĝo. En la nuna situacio nur halta trajno ligas la du Eŭregionojn.
Mastriĥto kaj Esperanto
En Mastriĥto aktivas la belga-germana-nederlanda asocio Senlime, kaj en la urbo ekzistis Esperanto-domo.
Muzeo de liptova vilaĝo
Muzeo de liptova vilaĝo estas skanzeno, kiu troviĝas en Pribylina. Ĝi estiĝis en la jaro 1991 en konekso kun konstruado de valbaraĵo Liptovská Mara. La muzeon kreas domoj el inundigita parto de akva laboraĵo kaj el regiono de supra kaj malsupra regiono Liptov. En la muzeo estas kreita zooekspozicio, kie oni prezentas bredado de hejmaj bestoj. Inter allogaĵoj de la muzeo apartenas bredado de huculaj ĉevaloj kaj ĉevalrajdado.
Furorurbo
Furorurbo (aŭ boomtown, bumurbo) nomiĝas tiu urbo, kiu estiĝis abrupte pro specifa ekonomia evento aŭ politika cirkonstanco. Tipaj furorurboj estis la komunumoj en Usono, naskiĝintaj pro malkovro de oro, arĝento, nafto ktp.. (ekz. Pithole).
Centraziaj Montaroj
La Centraziaj Montaroj estas biodiverseco-riĉaĵejo signita de Naturprotekto Internacie. Ĝi kovras plurajn montarajn kaj altmontarajn ekoregionojn de Centra Azio, inkluzive de tiuj de Pamiro kaj Tianŝano, kaj etendiĝas tra partoj de Afganujo, Ĉinujo, Kazaĥujo, Kirgizujo, Taĝikujo, kaj Uzbekujo.
Sude de la nordaj centraziaj malaltaĵoj troviĝas granda zono de montaroj kaj altebenaĵoj. Pamira Altebenaĵo konstituas montarajn ĉenojn irante en plurajn direktojn. La montoĉenoj de Himalajo, Karakorumo kaj Kunlun iras orienten. Tibeta Altebenaĵo, enŝlosata de Himalajo kaj Kunlun, estas la plej vasta kaj la plej alta altebenaĵo en la mondo. Ĉomolungmo (aŭ Everesto) en Himalajo estas la plej alta pinto en la mondo. La vasta malvarmeta dezerto de Gobio troviĝas en tiu ĉi regiono.
La riĉaĵejo ampleksas plurajn biotopajn tipojn, inkluzive de montaraj herbejoj kaj arbustaroj, mezvarmaj koniferarbaroj, kaj altmontara tundro.
La ekoregionoj en la riĉaĵejo inkludas :
Duino-Aurisina
Duino-Aurisina (Devin-Nabrežina, Duin-Nabresine, historie en la Aŭstra Imperio ankaŭ Thübein-Nabreschin, foje ankaŭ en alternative ortografio Tybein) estas komunumo en la pleja oriento de norda Italio, proksime je la limo al Slovenio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Trieste, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Chamborigaud (stacidomo)
Chamborigaud estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Chamborigaud, en departemento Gard, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
NGC 267
NGC 267 (alia indiko — ESO 29-SC15) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Duonreta pluvio
La Duonreta pluvio (Charadrius semipalmatus) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro Charadrius kiu enhavas multajn aliajn speciojn.
Ili estas migrantaj birdoj kiuj vintras en marbordo el suda Usono ĝis la Patagonio. Ili estas tre raraj vagantoj ĝis okcidenta Eŭropo, sed tiu aspekto estas malfacile klarigebla ĉar estas malfacile diferencigi ilin disde la tre simila Granda pluvio de Eŭrazio. Tiu ĉi birdo similas ankaŭ kun la Kripluvio sed ĝi estas multe pli malgranda (17 cm longaj) kaj havas nur unu strion. La vorto "duonreta" kiu estas ankaŭ en la scienca nomo rilatas ties parte retecajn piedojn.
Tiuj birdoj manĝas en strandoj, tajdaj ebenaĵoj, kotejoj kaj kamparo, kutime per rigardo kaj tekniko de kurado plus halto. Ili manĝas insektojn, krustulojn kaj vermojn. Dum altaj tajdoj ariĝas samspecie kaj kun aliaj vadbirdoj.
Les Pontets
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Paroĥoj de Barbado
Sankta Mikaelo kaj Krista Kirko estas la plej loĝataj paroĥoj. Kune ili havas pli ol duono de la loĝantaro. La ĉefurbo, Briĝtaŭno, situas en la okcidento de Sankta Mikaelo. La ĉefa flughaveno, Internacia Flughaveno Grantley Adams situas en la sudo de Kristo Kirko.
Sankta Filipo kaj Krista Kirko estas la plej grandaj paroĥoj. Kune ili estas pli ol kvarono de la insulo.
Sankta Georgo kaj Sankta Tomaso situas en la mezo de la insulo, kaj estas la nuraj paroĥoj sen marbordoj. Sankta Petro estas la nura paroĥo kiu havas du marbordojn.
Tarusa
Tarusa (ruse Таруса) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29238501.
La urbo estis fondita en jaro 1246.
Monda Federacio de Demokratia Junularo
La federacio fondiĝis la 10-an de novembro 1945 kadre de monda junulara konferenco en Londono, kaj baldaŭ agnoskiĝis kiel neregistara organizaĵo kunlabora kun la Unuiĝintaj Nacioj. Celo de la junulara federacio estis la renkontigo de junuloj el ĉiuj partoj de la mondo por interxanĝo de opinioj kaj spertoj, por diskuto kaj komuna lukto kontraŭ rasismo, faŝismo kaj militismo, kaj por paco kaj interŝtata solidareco.
Tarusa
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.
Monda Federacio de Demokratia Junularo
Inter la jaroj 1989 kaj 1991, kiam disfalis Sovetunio kaj la sovetunie kontrolita Orienta Bloko, la federacio perdis la ŝtatan subtenon de tiuj landoj kaj la multajn membrojn de la amasaj ŝtataj junularaj organizaĵoj en tiuj landoj, sed kontraste al Sovetunio ne malfondiĝis, sed pluagadas sen la premo esti konsiderata ŝtata politika instrumento: Laŭ popraj informoj de la federacio dum la jaro 2007 en ĝi membris 185 organizoj, kiuj reprezentis pli-malpli 30 milionojn de junuloj. kaj kiuj grandparte estas komunisme aŭ socialisme orientitaj respektive reprezentas naciajn aŭ kontraŭkoloniismajn liberigajn movadojn.
Tarusa
La interurba telefona kodo estas 08435, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Oka (Ока), ĉe enenfluo en ĝin demaldekstre de rivero Tarusa (Таруса).
En la urbo forestas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 5,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 9,9 mil loĝantojn.
Liptovský Michal
Liptovský Michal, hungare Szentmihály [sentmihAj], germane Sankt Michael in der Liptau estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. En la loknomoj nomo Mikaelo kaŝiĝis.
Vietnama fazano
La Vietnama fazano aŭ Vjetnama fazano estis iam konsiderata specio de kokofazanoj, Lophura hatinhensis, sed ĝi estas nune konsiderata varianto de la Eduarda fazano. Malkovrita en 1964, ĝi estas endemia de centra Vjetnamo. Ties teritorio koncentriĝas ĉe la Natura Rezervejo Ke Go en la provinco Ha Tinh.
Liptovský Michal
Geografio
Liptovský Michal situas laŭ maldekstra bordo de Váh (kontraŭe Bešeňová etendiĝas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Liptovský Mikuláš-Ružomberok. La lasta urbo troviĝas je 12 km.
Vietnama fazano
Tiu fazano havas tre malgrandajn kaj tre fragmentitajn teritorion kaj populacion, kiu estas plue malpliiĝanta pro detruado de ties specializita arbara habitato de malaltaj teroj kaj tre altaj niveloj de ĉasado. Tiuj tialoj nune kombiniĝas por pritaksi ĝin kiel Endanĝerita. Ĉe 2012, plua habitatoperdo kaj ĉasado povus postuli suprenlistigon al Draste Endanĝerita tujtuje.
Liptovský Michal
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. Antaŭ la hungara dominado ĝi apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la templo en 1237 en latina formo "Ecclesia item s. Michaelis in metalibus Territorii Teplensis", poste en 1331 same latine "Ecclesia S. Michaelis". La hungara loknomo aperis en 1335, kiel "Mysalfalva". En 1601 52 vilaĝanoj mortis pro pesto. En 1606 paperofarejo, baldaŭe ferofandejo ekfunkciis. En 1620 inundo, en 1650, 1658, 1664, 1670 kaj en 1699 incendioj okazis. En 1697 la Habsburgoj bruldetruis la vilaĝon. En 1784 71 vilaĝanoj loĝis en 9 domoj, en 1828 134 vilaĝanoj loĝis en 16 domoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Rózsahegy, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1924-1951 loke ne funkciis municipo. En 1945 la nazioj bruldetruis la vilaĝon pro la partizanoj.
Vietnama fazano
Habitato
Tiu fazano loĝas en unurangaj kaj unurangaj (inklude lignoproduktadon) ĉiamverdaj arbaroj en malaltaj teroj kaj montetoj el marnivelo (almenaŭ historie) al ĉ. 300 m. Ĝi povas toleri habitatodegradadon, sed ŝajne ĝi estas pli komuna en kanopefermitaj arbaroj, kaj estis kaptita en densa ĉeroja vegetaĵaro.
Ilka Fáncsy
Ilka Fáncsy [fAnĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fáncsy Ilka estis hungara aktoro. Ŝia geedziĝa nomo (laŭ hungara sistemo) estis Lendvay Mártonné, ŝia patro estis Lajos Fáncsy. Ilka Fáncsy naskiĝis la  en Pest (urbo), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ilka Fáncsy jam frue en 1857 ŝi aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto), kie ŝi ricevis rolojn pri infanoj. En la sekva jaro li edziniĝis al Márton Lendvay (filo). Ŝi apartenis ĝismorte al Nacia Teatro. Ŝia prononco en la hungara lingvo estis altkvalita.
Tara (Rusio)
Tara (ruse Тара) estas urbo en Omska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 52415.
La urbo estis fondita en jaro 1669.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1782.
La interurba telefona kodo estas 38171, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Irtiŝ (Иртыш) ĉe enefluo en ĝin dedekstre de rivero Tara (Тара).
Traduko de nomo de la rusa urbo estas "taro".
Deveno de la nomo estas de la tjurka lingvo kaj la traduko estas "mallarĝa".
En jaro 1959 la urbo havis 20,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 26,9 mil loĝantojn.
Aglutina karaktero de Esperanto
Aglutina karaktero de Esperanto signifas, ke la Esperantaj vortoj konsistas el morfemoj senŝanĝaj, kiuj algluiĝas (aglutinas) unu al la alia (ekz. mal-jun-ul-iĝ-i).
Plena Analiza Gramatiko
Plena Analiza Gramatiko, Rotterdam 1980, skribas en § 276: Speciala karakterizaĵo de la Esperantaj lingvoelementoj estas ilia neŝanĝebleco. T.e. ili regule konservas sian originan formon, kaj kun tiu sama formo ili gluiĝas (aglutiniĝas) unu al la alia. Pro tio oni nomas Esperanton aglutina lingvo, male al la lingvoj fleksiaj, en kiuj la elementoj, aŭ almenaŭ parto de ili, ŝanĝas sian formon.
Komparu la anglan to sing kaj song, la francan pluie kaj pleuvoir, la germana schreiben kaj Schrift kun la Esperantaj kant-i kaj kant-o, pluv-o kaj pluv-i, skrib-i kaj skrib-aĵo.
Zamenhof mem skribas pri tio (F. K. 17a eldono, pĝ. 234): „Mi aranĝis plenan dismembriĝon de la ideoj en memstarajn vortojn, tiel ke la tuta lingvo, anstataŭ vortoj en diversaj gramatikaj formoj, konsistas sole nur el senŝanĝaj vortoj ... Ĉiu vorto sin trovas ĉiam kaj sole en unu konstanta formo, nome en tiu formo, en kiu ĝi estas presita en la vortaro. Kaj la diversaj formoj gramatikaj, la reciprokaj rilatoj inter la vortoj k.t.p. estas esprimataj per la kunigo de senŝanĝaj vortoj.“
Kiel oni vidas el ĉi tiu teksto, Zamenhof nomas ĉiun lingvoelementon vorto, egale ĉu tiu estas vortradiko, prefikso, sufikso aŭ finaĵo. Pri la finaĵoj (a, e, i, o ktp.) cetere diras la 11-a regulo de la Fundamenta Gramatiko: „la gramatikaj finiĝoj estas rigardataj ankaŭ kiel memstaraj vortoj“. En la sama paragrafo tekstas: „Vortoj kunmetitaj estas formataj per simpla kunigo de vortoj (la ĉefa vorto staras en la fino)“. Anstataŭ „vortoj“ ni parolis ĉi-supre pri „neŝanĝeblaj lingvoelementoj“.
La sola escepto el tiu neŝanĝebleco troviĝas ĉe la sufiksoj ĉj kaj nj, anstataŭ kiuj oni povas elizii literojn: patro kaj paĉjo, patrino kaj panjo.
Tamen, ĉar la devenlingvoj de Esperanto estas fleksiaj, oni trovas ties post signojn: agi, akto, reakcio; instrui, instrukcio; projekti, projekcio; procedi, proceso; tondi, tonsuro; proponi, deponi, disponi, imponi - supozi, pozi, ripozi, ekspozicio; efiki, efekto; negliĝo, neglekti; inteligenta, intelekto; meti - promesi, permesi - kompromiti, intermiti - kompromiso; konduki - konduti - dedukti, redukti, indukti, produkti; fikcio, fiktiva ktp. Sed el la vipunkto de vortfarado tio estas sensignifa, ĉar tiuj diversaj formoj estas rigardataj kiel apartaj radikvortoj. Nur ĉe formado de kelkaj novaj vortoj validiĝas tiu fleksieco, precipe ĉe elimino de pseŭdosufiksoj: inerta el inercio; erupti el erupcio; ekskludi el ekskluziva ktp.
Enciklopedio de Esperanto
Jen citaĵo el Enciklopedio de Esperanto 1934.
Aglutina karaktero de Esperanto. Aglutini: formi vortojn, kunmetante memstarajn vorterojn, kiuj konservas ĉie sian propran signifon. (Plena Vortaro). "Kiel en la lingva grupo nomata finna aŭ uralo-altaja, vorteroj senŝanĝe preskaŭ kaj mekanike aliĝas aŭ pli bone agluiĝas unu al alia, tute neŝanĝinte siajn formojn, tiel ankaŭ en nia racia Esperanto, pura tipo de aglutina lingvo, apartaj elementoj de vortoj, gluiĝante, formas tutan vorton. Pro tia principo de algluado, kiun nenia alia lingvo tiel plene posedas, Esperanto fariĝas tre simpla, facila kaj multe pli riĉa ol iu ajn natura lingvo. Ekz. la vorto "pralingvo" formiĝas el tri apartaj vorteroj: "pra" (prefikso), "lingv" (radiko), kaj "o" (sufikso). Tiuj ĉi vorteroj, gluiĝinte formis novan vorton, tute ne perdinte memstaran signifon kaj neniom aliformiĝinte. Oni ne povas diri tion saman pri la procedo, kiun sekvas en la vortkonstruo la Hindo-Eŭropaj lingvoj. En ili la vorteroj formante novajn vortojn, ŝanĝiĝas kaj perdas sian memstaran signifon. La vorteroj ne gluiĝas en ili, sed alfandiĝas, por tiel diri, unu al alia, aliformiĝante kaj ricevante novajn ecojn de la fandaĵoj." Vidu Eŭropa karaktero de la Esperanta morfologio. (Stamatiadis, Nova Gramatika Libro).
Gulo
La gulo (Gulo gulo) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de musteledoj troviĝas en la Granda Ŝing'an-montaro de nordorienta Ĉinio, Siberio, norda Eŭropo (en Skandinavio ĝis 800 individuoj) kaj Nordameriko. Ĝi estas la plej dika kaj plej fortika el la musteledoj.
Aspekto
Ĝi aspektas kiel urso, kun densaj kaj longaj haroj nigraj kaj brunaj. Ĝi longas 65-87 centimetrojn, altas 35-43 centimetrojn kaj pezas 14-28 kilogramojn. Ĝi montras blankecajn makulojn inter okuloj kaj oreloj.
Ĝi havas bonajn flar- kaj aŭdkapablojn. Ili povas flari putriĝintan karnon ĝis el 3 km eĉ se la karno estas sub neĝo.
Kutimaro
Tiu holarktisa specio vivas en tundroj kaj tajgoj (pinglofoliaj arbaroj). Ili ŝatas vivi solaj, ĉiu havas sian teritorion, sed la teritorio okupata de virgulo estas pli granda, kelkiam ĝi estas okupata kune de unu virgulo kaj du-tri gulinoj. Ĝi aktivadas ĉefe surtere, sed lertas en arbogrimpado. Iafoje ĝi kaŝas sin sur branĉoj aŭ sur krutaĵo por atendi alvenon de bestetoj. La gulo estas ne nur ludema sed ankaŭ tre sagaca, ĝi kapablas rapide distingi, kiu besto estas kruela kaj kiu estas milda. Ili estas bonaj naĝantoj. Ili manĝas ĉefe ronĝulojn kaj kadavraĵojn.
Manĝo
Iafoje, ĝi povas forŝteli malgrandan beston kaptitan de ĉasisto. En vintraj tagoj estas pli facile por ĝi kapti malgrandajn bestojn, kiuj kuras malpli rapide ol ĝi sur neĝo. Ĝi kovras la restintan viandon per grundo aŭ neĝo, aŭ ĝin konservas sur branĉoj. Guloj ŝatas manĝi putrintan karnon, ankaŭ birdovon en la komenco de somero, larvojn de vespo en la fino de somero kaj berojn en aŭtunaj tagoj.
Reproduktado
La gulino naskas ĝenerale inter februaro kaj majo, ĉiufoje du aŭ tri idojn, kaj iam eĉ 4-5. La gulino mamnutras siajn idojn 8-10 semajnojn, kunvivas kun ili ĉirkaŭ du jarojn kaj poste forpelas ilin. La bredata gulo povas vivi ĝis 16 jarojn.
530 Turandot
530 Turandot estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Turandot", estas tiu de eponima rolulino en la teatraĵo de Carlo Gozzi, el kiu Giacomo Puccini faris samnoman operon.
János Richter
János Richter [jAnoŝ riĥter] aŭ Hans Richter aŭ Johannes Isidor Richter, laŭ hungarlingve kutima nomordo Richter János estis aŭstrohungara dirigento, o, altlerneja instruisto. János Richter naskiĝis la en Győr (Hungara reĝlando), li mortis la  en Bayreuth (Germana Imperio).
Biografio
János Richter frue lernis muzikon hejme, li aĝis 10, kiam li pianludis en koncerto. En 1854 pro morto de la patro la restinta familio translokiĝis al Vieno, kie la juna Hans maturiĝis en gimnazio en 1858, sed li kantis ankaŭ en infana koruso. Li akiris diplomon en 1865 en la konservatorio, kie li povis ludi praktike en ĉiuj instrumentoj. Dum lernado li havis membrecojn en pluraj teatraj orkestroj. Li debutis kiel dirigento en 1865 en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro li estis helpanto de Richard Wagner en Svislando. Tiu kunlaboro daŭris ĝis morto de Wagner. Inter 1867-1869 li estis dirigento en Munkeno, poste en Bruselo, inter 1871-1875 en Nacia Teatro (Budapeŝto). Li edziĝis en Budapeŝto en 1875, baldaŭ 6 geinfanoj naskiĝis. Inter 1875 kaj 1900 li estis dirigento de la kortega teatro en Vieno, dum kaj poste li ofte dirigentis en Bayreuth, en la lastaj jaroj en Britio, tamen kelkfoje li dirigentis en aliaj lokoj, ankaŭ en Hungarlando. En 1911 li retiriĝis, sed en Bayreuth li dirigentis lastfoje en 1912.
Hohenburg
Hohenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Belen (Turkio)
Belen estas urbo de Turkio. Ĝi situas en la provinco Hatay, en la plej suda parto de Turkio, lime de Sirio, kaj apartenas al la Mediteranea regiono (turke Akdeniz Bölgesi) de la lando. Fine de en la komunumo vivis.
Sherman
Sherman estas nomo de
diversaj lokoj en Usono:
diversaj personoj, i. a.:
aliaj:
Seljalandsfoss
Seljalandsfoss estas akvofalo en Islando. Ĝi situas proksime al la mezo de la suda marbordo islanda, tre proksime al la ĉefa aŭtovojo de Islando. Pro tio ĝi estas multe vizitata de turistoj, sed ankaŭ pro sia aspekto kaj la fakto ke oni povas piediri malantaŭ ĝi.
Dum inundo en 1976 rompiĝis la supra roko, kio rezultis en mallarĝigo de la akvofluo.
Bouřňák
Bouřňák (germane Stürmer) estas 869 metroj alta monto, troviĝanta en montetaro Loučenská hornatina, en orienta parto de Ercmontaro. Sur Bouřňák estas skicentro. Sur la pinto situas montara hotelo, kiu hodiaŭ nomiĝas Hotelo Bouřňák – Kabano de Karel Lím. Ekde la jaro 1975 estas lokigita sur ĝi memortabulo de Karel Lím, kiu estis komence de la 20-a jarcento en Ercmontaro la unua ĉeĥa skiisto kaj li meritis pri konstruado de la unua ĉeĥa kabano en Ercmontaro. Fundamenta ŝtono estis metita en la jaro 1928 kaj en la jaro 1930 la kabano estis malfermita. Karel Lím ankaŭ nomigis la monteton kiel Bouřňák.
Sportaj eblecoj
Sur Bouřňák estas ses deglitejoj (1 milda, 4 meze malfacila kaj 1 malfacila) kaj ekzercdeklivo por komencantoj. El Mikulov kondukas al Bouřňák du haŭliloj. Elir al aliro al la haŭliloj estas de parkumejo en Mikulov aŭ dum bona veturebleco sur ŝoseo el Mikulov al Moldava eblas uzi ankaŭ parkumejo en Nové Město proksime de komenco de skikuristaj vojoj. Sur Bouřňák troviĝas stacio de Montara savo.
Naturaj rilatoj
Sur Bouřňák troviĝas natura memorindaĵo Buky na Bouřňáku. Temas pri deformitaj fagoj de vento kaj kelkaj protektataj kaj raraj kreskaĵoj (ekz. montara arniko). Klimato estas tre malvarma, pojare falos proksimume 900 mm da precipitaĵoj. Proksime troviĝas tri ventaj elektrejoj.
Ludoviko la 1-a (Portugalio)
Ludoviko la 1-a de Portugalio, kromnome la Populara (naskita la en Lisbono; mortinta la  en Cascais), estis Reĝo de Portugalio inter 1861 kaj 1889. Li estis la dua filo de la Reĝino Maria la 2-a kaj de la proedziĝa Reĝo Fernando la 2-a, kaj estis Duko de Porto kaj Duko de Viseu.
Carlos Salinas de Gortari
Carlos Salinas de Gortari (naskiĝis la 3-an de aprilo 1948 en Meksikurbo) estas meksika politikisto kaj ekonomikisto.Li diplomiĝis pri ekonomiko ĉe la Nacia Aŭtonoma Universitato de Meksiko (1969), magistriĝis pri publika administrado (1973) kaj politika ekonomiko (1976), kaj poste doktoriĝis pri politika ekonomio ĉe Universitato Harvard (1978).
Ludoviko la 1-a (Portugalio)
Ludoviko (portugale: Luis) estis klera homo, ema verki poezion. Tamen li ne posedis politikan kapablon, sed li subite devis agi en tiu medio post la morto de liaj du fratoj Petro kaj Fernando en 1861 kiel sekvo de epidemio de ĥolero. La regadon de Ludoviko karakterizis serio de ŝanĝoj de registaroj, formitaj foje de liberaluloj kaj foje de konservativuloj. Dum lia regado, la nivelo de Portugalio en edukado, politiko, teknologia progreso kaj ekonomia stabileco malaltiĝis kompare kun aliaj eŭropaj landoj. Pri koloniaj aferoj, la golfeto de Delgoa estis konfirmita kiel portugala posedaĵo en 1875, dum la agado de Belgio ĉe Kongo malpermesis al Portugalio teritorion inter Angolo kaj Mozambiko.
Carlos Salinas de Gortari
Li membriĝis al Revolucia Institucia Partio (PRI), en kiu li havis diversajn postenojn. Ankaŭ estis profesoro ĉe la UNAM, la ITAM kaj reserĉisto en Harvard.
Ludoviko la 1-a (Portugalio)
Luis ŝatis sciencojn kaj havis specialan intereson pri oceanografio. Per granda parto de sia riĉeco li financis ŝipojn por kolekti specimenojn en la mondaj oceanoj. Li respondecis pri la kreado de unu de la unuaj akvarioj de la mondo, nome Vasco da Gama en Lisbono, kiu ankoraŭ funkcias hodiaŭ, kun kalmaro 10 metrojn longa. Lia amo al la sciencoj kaj novaĵoj pasis al liaj du filoj.
Carlos Salinas de Gortari
Lia publika kariero komenciĝis en 1966 kaj kulminis en 1987, kiam li estis nomita prezidenta kandidato de la PRI por la periodo 1988-1994.
Ludoviko la 1-a (Portugalio)
Geedziĝo kaj idaro
Luis edziĝis la 6an de oktobro de 1862 al Maria Pia de Savojo (16an de oktobro de 1847 - 5an de julio de 1911), filino de Viktoro Emanuelo la 2-a de Italio kaj Maria Adelaida de Habsburgo. Ili havis du filojn:
Carlos Salinas de Gortari
Dum lia prezidenta periodo disvolviĝis la negocado kun Usono kaj Kanado por la traktato por libera komerco en Nordameriko, kiu efektiviĝis ekde la. Li nomis sian ekonomian politikon "socia liberalismo", kiu fakte estis siaspeca versio de novliberalismo.
Ankaŭ dum lia periodo eksplodis la ribelo de la Zapatista Armeo por Nacia Liberigo (EZLN), formita de majaaj indiĝenoj en la ŝtato Chiapas. Post kelkaj tagoj da bataloj, estis deklarita militpaŭzo; monatojn poste komenciĝis negocadoj inter la registaro kaj la indiĝenoj, kiuj kulminis per akordo (la tiel nomataj "akordoj de San Andrés"). Tamen, tiu akordo ne estis plenumita de la registaro kaj fakte, Salinas lasis la situacion senŝanĝa ĝis la lasta tago de sia periodo, la.
Post la fino de lia periodo, eksplodis la plej grava ekonomia krizo en Meksiko, pro kio li perdis ĉian popolan apogon kiun li havis. Lia persona situacio komplikiĝis kiam lia frato, Raúl, estis arestita kaj akuzita je murdo. Post nelonge, Carlos Salinas ekzilis sin libervole en Dublinon, de kie li revenis en Meksikon meze de 2003.
Áron Őze
Áron ŐZE, laŭ hungarlingve kutima nomordo Őze Áron estas hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia patro estis Lajos Őze. Áron Őze naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Áron Őze frekventis mezlernejon pri lignaĵoj en sia naskiĝurbo, kie li fondis amatoran aktoran trupon. Li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1993, lia ĉefinstruisto estis István Iglódi. Jam en 1992 li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1998 kaj 2001 li ne ligiĝis al trupo, sed poste li aliĝis al Teatro Magyar. Ekde 2002 li instruas en studio de Teatro Magyar, ekde 2006 li ankaŭ reĝisoradas. Inter 2010-2014 li estis teatrestro de Teatro Magyar. Ekde 2015 li apartenis al pli malgranda teatro, sed en la sekva jaro li estis nomumita teatrestro de teatreto de Dunaújváros. Laŭokaze li aktoradis kaj reĝisoradis ankaŭ en aliaj teatroj. Li ricevis plurajn teatrajn premiojn inter 1995-2014. Li vivas kune kun aktorino, kiu naskis 2 filojn.
NGC 268
NGC 268 (aliaj indikoj — PGC 2927, MCG -1-3-17, IRAS00476-0527) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Emile Coué
Emile Coué [emil kŭe] (naskiĝis en Troyes, mortis  en Nancy), estis franca apotekisto kaj esperantisto, kiu inventis la tiel nomatan metodon Coué, alinomata aŭtosugesto, speco de terapia memhipnoto, kiu furoris precipe inter la du mondmilitoj. per kiu Coué kapablis resanigi per simpla utiligo de la imago. Nuntempe aliaj transprenis la ideon sub aliaj nomoj kiel aŭtogena trejnado kaj pozitiva pensado. Multaj kuracistoj, pedagogoj kaj psikologoj aliĝis al lia metodo, kiu oni nomiĝis "La nova skolo de Nancy". Alia esperantisto, Charles Baudouin, evoluigis la pensojn de Emile Coué.
Biografio
La patro de Coué estis malriĉa fervoja oficisto laboranta en Troyes. Li studis farmakologio kaj iĝis poste apotekisto en sia hejmurbo. Jam kiel junulo li renkontis kun Ambroise-Auguste Liébeault, kaj partoprenis 1885-86 je ties eksperimentoj. Ili kune establis la tiel nomata "la malnova skolo de Nancy" Coué estis ankaŭ influita de la ideoj en la grupoj kiuj interesiĝis pri psikoterapio, kaj kreis baze de tiuj novaj teorioj propran metodon: La aŭtosugesta (mem-sugesta) metodo. Proksimume jaro 1900, Coué estis pretiginta sian teorion, kaj en la jaro 1910 li forlasis sian metion kiel apotekisto kiam li komencis perfektigi sian metodon kaj praktiki ĝin.
Imago kaj psikoterapio
Coué prezentis novan tipon de psikoterapio, kies bazo estas helpi la pacienton imagi sian staton ŝanĝita, kaj tiu imago agis stimule al resaniĝo. kaj memhipnoto. La teorio, poste nomata "couéism" (prononcu : koisme), instruis, interalie, ke ĉiu homo silente, en sia menso, ripetu certajn frazojn kaj vortojn, kiuj povas influi la subkonscion de la persono, kaj tiel doni la efikon de la frazoj. La plej konata el la frazoj de Coué estas: "Tous les jours à tous points de vue je vais de mieux en mieux" (Ĉiun tagon kaj je ĉiuj manieroj mi iĝas pli kaj pli bone). Tiu frazo estas eternigita de la sveda artisto Ernst Rolf en sia strofa (revua) kanzono "Bättre och bättre dag för dag" (Pli bone kaj pli bone tagon post tago) (1923) kun teksto de S.S. Wilson.
Verkaro
Emile Coué : La maîtrise de soi-même par l'autosuggestion consciente. La antaŭa titolo tekstis ' De la suggestion et de ses applications', Société Lorraine de psychologie appliquée,1922 (franca, Wikisource).
Eksteraj ligiloj
Emile Coué : "La regado de si mem per konscia aŭtosugesto" (bitlibro, PDF)
Vidu ankaŭ
Johannes Heinrich Schultz
Hipnoto
Păltiniș (Lupeni)
Păltiniș [pəltiniŝ] estas vilaĝo en la distrikto Harghita (Rumanio). Ĝi apartenas al la komunumo Lupeni.
Tamaki Miura
Tamaki Miura aŭ 三浦 環 Miura Tamaki, 22a de februaro 1884 - 26a de majo 1946, estis japana operkantistino kiu famiĝis per la ludado de la rolo de Cio-Cio-San en la opero de Puccini nome Madama Butterfly.
Biografio
Miura faris sian operan ekkarieron en Tokio en 1911 kaj samjare ŝi iris al Eŭropo por ludi kaj studi. Ŝi estis unuafoje elektita kiel Cio-Cio-San fare de la plinoviganta dirigento Vladimir Rosing kiel parto de sia Allied Opera Season en majo kaj junio 1915 ĉe la Londona Operejo.
Tatarsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 50418.
La urbo estis fondita en jaro 1911.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1925.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio Tatarskaja (Татарская) (ekde 1896).
En jaro 1959 la urbo havis 30,8 mil loĝantojn.
Taŝtagol
Taŝtagol (ruse Таштагол) estas urbo en Kemerova provinco en Rusio.
Tatarsk
En jaro 2002 la urbo havis 26,1 mil loĝantojn.
Taŝtagol
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 32443.
La urbo estis fondita en jaro 1939.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.
La interurba telefona kodo estas 38473, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Kondoma (Кондома) (kiu enenfluas en riveron Tomj (Томь)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 27,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 23,4 mil loĝantojn.
Kantono Adams (Viskonsino)
Kantono Adams (angle Adams County [Ædəmz kAŭnti]) estas kantono en la usona subŝtato Viskonsino. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al John Quincy Adams, la sesa ŝtata prezidanto de Usono.
Les Grangettes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
3051 Nantong
3051 Nantong (aŭ 1974 YP) estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, kiu havas diametron de 13,4 km kaj moviĝas ĉirkaŭ la Suno en 4,175 jaroj. La asteroidon malkovris la Observatorio de Purpura Monto en Nankino (Ĉinio) la 19-an de decembro 1974
La origino de ĝia nomo estas la ĉina urbo Nantong (南通) en la provinco Ĝjangsuo.
Usona Societo de Mamalogoj
La Usona Societo de Mamalogoj (American Society of Mammalogists, ASM) estas fondita la 3-an de aprilo 1919 en Vaŝingtono. Ĝia nuna sidejo estas en Topeko, Kansaso. Ĝia ĉefa celo estas kuraĝigi la studadon de mamuloj kaj profesiojn, kiuj studas ilin.
Estas pli ol 4500 membroj de ĉi tiu societo, kaj ili estas ĉefe profesiaj sciencistoj, kiuj emfazas la gravecon de publika politiko kaj edukado. Prezidanto, vicprezidanto, registra sekretario, sekretario-kasisto kaj gazetredaktisto estas elektitaj de la membroj por esti oficistoj de la societo.
La societo ĉiujare okazigas plurajn kunsidojn kaj administras plurajn publikaĵojn kiel Journal of Mammalogy, Special Publications, Mammalian Species kaj Society Pamphlets. La plej konata el ili estas Journal of Mammalogy. La societo ankaŭ prizorgas bildobibliotekon, kiu enhavas pli ol 1300 mamulajn bildojn.
Aldone la societo konsistas el 31 komitatoj, interalie komitato pri zorgado kaj uzado de bestoj, komitato pri premioj por konserva biologio, komitato pri internaciaj rilatoj kaj komitato pri eldonaĵoj.
La societo ankaŭ donas multajn subvenciojn kaj premiojn por esplorado kaj studoj pri mamuloj. Ĉi tiuj premioj povas iri al sciencistoj kaj studentoj. La societo ankaŭ listigas laborŝancojn por siaj membroj.
(66400) 1999 LT7
(66400) 1999 LT7 estas tre malgranda, meze hela merkurrenkonta, venusrenkonta, kaj terrenkonta atona asteroido, nemalproksima de la orbita resonanco 5:4 kun la Tero.
Beyağaç
Beyağaç estas urbo de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Denizli kaj al la Egea regiono de Turkio.
(66400) 1999 LT7
Ĝia estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Merkuro kaj krucas tiujn de Venuso kaj de la Tero.
Ĝi ankaŭ iom proksimiĝas la orbiton de Marso (kvankam ĝi ne estas rigardita kiel marsrenkonta asteroido), ĝia marsa MOID estas 0,18253 AU (27,306 milionoj da km).
Jan Czochralski
Jan Czochralski (naskiĝis la 23-an de oktobro 1885 en Kcynia/ en Grandpollando en la regiono Pałuki, mortis la 22-an de aprilo 1953 en Poznano/Poznań) – unu el la plej famaj polaj sciencistoj, profesoro pri kemio, metalsciencisto, inventinto de la hodiaŭ universale aplikata metodo ricevi unuopajn kristalojn de silicio, nomata poste procedo de Czochralski. La unuopaj kristaloj de silicio fabrikataj laŭ la metodo de Czochralski estas nuntempe aplikataj amasskale por produktado de mikroprocesoroj. Danke al li ekzistas komputiloj, poŝtelefonoj kaj 90% de elektroniko. Li estas la plej ofte citata pola sciencisto en la nuntempa teknika kampo. Li kaj aliaj poloj: Koperniko, Kurio (Maria Skłodowska-Curie), Ignacy Łukasiewicz kaj Kazimierz Funk estas la plej eminentaj polaj intelektuloj kies genio ŝanĝis la mondan civilizon. Pola Parlamento (Sejmo) nomis la jaron 2013 "La Jaro de Jan Czochralski" omaĝe al tiu granda pola sciencisto, kaj en la Pola Senato okazis speciala scienca konferenco de la Pola Kemia Asocio kaj la Germana Kemia Asocio omaĝe al Jan Czochralski sub gvido de la vicprezidanto de Pola Senato Jan Wyrowiński (li estas ano de pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton / PGAE).
Ungofajlilo
Ungofajlilo estas laborilo por rondigo kaj mallongigo de la ungoj. Male al fajliloj, ĝi estas pli fajna ol tiu kaj plej ofte pli malgranda ol 10 cm. Krom la tradiciaj modeloj kun plasta tenilo kaj metala raspa parto, ekzistas modelo kun ligna plata tenilo kaj surgluita raspa papero.
Plej modernaj modeloj estas produktitaj el vitro.
Karabeno
Karabeno estas pafilo simila al fusilo aŭ muskedo, sed malpli longa kaj malpli potenca.
Sleep (filmo)
Sleep (dormi) estas usona filmo de 1963 fare de Andy Warhol konsista el longdaŭraj registraĵoj de la poeto John Giorno, lia intima amiko tiam, dormante nur kvin horojn kaj 20 minutojn. La filmo estis unu el la unuaj eksperimentoj de Warhol ĉe filmofarado, kaj estis kreita kiel "kontraŭ-filmo". Warhol etendos poste tiun teknikon al sia ok-hora filmo Empire.
Karabeno
La etimologio de la vorto karabeno estas neklara. Eble ĝi devenas de
Sleep (filmo)
Sleep premieriĝis la 17an de Januaro, 1964, prezentita de Jonas Mekas ĉe Gramercy Arts Theater kiel fondusfondinto por la kinfarista kooperativo Film-makers' Cooperative. El naŭ personoj kiuj ĉeestis la premieron, du foriris dum la unua horo.