cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
László Nemes (verkisto)
Biografio
László Nemes frekventis universitaton en Budapeŝto, sed inter 1941–1946 li estis soldato en la brita armeo. Hejmenveninta li ĵurnaladis en ĵurnaloj kaj revuoj. Lia edzino estis Klára Fehér. Li fondis premion pri "Fehér Klára" en 2003.
I Confess
I Confess (Mi konfesas) estas usona nigra filmo de 1953 reĝisorita de Alfred Hitchcock, en kiu stelulas Montgomery Clift kiel Frato Michael William Logan, nome katolika pastro, Anne Baxter kiel Ruth Grandfort, kaj Karl Malden kiel Inspector Larrue.
Priskribo
Filmado okazis en tre diversaj lokoj de Kebeko kaj por pejzaĝoj kaj por internoj de preĝejoj kaj aliaj gravaj konstruaĵoj, kiel la Kastelo Frontenac. La filmo temas pri falsa kulpulo, kio ege ripetiĝas en la filmaro de Hitchcock. Elstaras la ludado fare de Montgomery Clift kiel turmentita pastro. La elekto de Clift por la rolo de la protagonisto okazis post multaj duboj fare de la reĝisoro. Hitchcock finfine kontentiĝis pro la ludado, kvankam la rilato inter aktoro kaj reĝisoro dum la filmado estis ege ŝtorma.
La aktorino dekomence elektita kiel ina protagonisto estis Anita Björk, sed ŝi estis maldungita, spite Hitchcock, pro la ĉeesto de la aktorino kun sia amanto kaj lia filo en la bigota Holivudo. Anne Baxter estis la anstataŭanto, kaj tuj Hitchcock ordonis al ŝi tinkturi sian hararon pli intense blonda.
La sakristiano de paroĥejo de Kebeko eniras en domo, ŝtelas kaj murdas la posedanto, nome fama advokato de la urbo. Reveninta al la preĝejo, li konfesas sin al la patro Logan (Montgomery Clift), en kiu siavice venas la suspekto ĉar li ne havas alibion kaj oni scias, ke la kulpulo vestis sutanon la nokton de la krimo. Krome, oni konas, ke la pastro estis ĉantaĝita de la murdita advokato, pro iu amafero de antaŭ lia pastriĝo. Pro la konfes-sekreto, la pastro ne rajtas konfesi siavice, ke li ne estas la kulpulo, sed la sakristiano.
La filmo estis cenzurita en Irlando ĉar ĝi montris pastron kun amafero kun virino (kvankam falte tio okazis antaŭ lia pastriĝo).
Komponaĵo
La vorto havas diversajn signifojn:
Vidu ankaŭ en kombinaĵo.
Fruntosto
La fruntosto aŭ fruntalo ((os frontale) estas osto en la frunto de la homa kranio. La osto similas al konko laŭ formo. Ĝi havas tri partojn: du facoj (interna kaj ekstera) kaj ĉirkaŭa rando.
Ruhrort
Ruhrort estas urboparto de Duisburg dekstr-flanka de la Rejno. Ĝi troviĝas norde de la Ruhr en la Rejnon. Ruhrort estas konata kiel plej granda enlanda haveno en Eŭropo. Laŭ stato de 31-a de decembro 2013 ĝi havas 5.224 loĝantojn. La urboparto apartenas al la urbodistrikto Homberg-Ruhrort-Baerl.
Sursee (stacidomo)
Sursee estas fervoja stacidomo en Sursee, Svislando.
Lovnic
Lovnic (lovnik) (hungare Lemnek, germane: Leblang) estas vilaĝo en Rumanio norde de Făgăraş. Administre ĝi apartenas al Jibert.
Stacio Takaminosato
Stacio Takaminosato (japane: 高見ノ里駅 [Takaminosato-eki], angle: Takaminosato Station) estas fervoja stacio en Macubara, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Lovnic
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 854 loĝantojn (germanoj, rumanoj), en 1992 593 (49% rumanoj, germanoj, 6% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1206. Ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 Lemnek apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Mesquita (Minas-Ĝerajso)
Mesquita  (la nomo origine estas portugala vorto por "moskeo", oficiale Município de Mesquita) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Ipatinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Regeo
Priskribo
La termino larĝsence aludas ankaŭ al la moderna populara muziko de Jamajko kaj ties diasporo. Unuopa disko de 1968 fare de Toots and the Maytals, nome "Do the Reggay" estis la unua populara kanto kiu uzis la vorton "reggae", efektive nomigante la genron kaj enkondukante ĝin al la tutmonda publiko. Kvankam foje la termino reggae estas uzata pli larĝsence por referenci al plej tipoj de populara dancmuziko de Jamajko, tiu termino pli propre aludas al partikulara muzika stilo kiu estis tre forte influita de la tradicia genro "mento" same kiel de la usonaj ĵazo kaj ritmenbluso, speciale de Nov-Orleano kiel praktikita de Fats Domino kaj Allen Toussaint, kaj evoluis el pli fruaj genroj nome skao kaj rokstedio. Regeo kutime rilatas al novaĵoj, socia klaĉado, kaj politikaj komentoj. Regeo etendiĝis al komercita ĵaz-areo, estante konata unue kiel "rudie blues", poste kiel "ska", poste "blue beat", kaj "rock steady". Ĝi estas tuj rekonebla pro la kontraŭpunkto inter la baso kaj la drumoj kaj la malkutima ritma sekcio. La tujaj originoj de regeo estis la menciitaj skao kaj rokstedio; el tiu lasta, regeo ekhavis la uzadon de la baso kiel perkutinstrumento.
Regeo estas tre forte ligita al la Rastafaria movado, nome afrikcentrisma religio kiu disvolviĝis en Jamaiko en la 1930-aj jaroj, cele al la promocio de Tutafrikismo. Tuj poste la Rastafaria movado aperis, kaj la internacia populareco de la regea muziko iĝis asocia kun kaj pliigis la videblon de Rastafariismo etendante la Rastafarian evangelion tra la tuta mondo. Regea muziko estas grava rimedo transporti vivigajn mesaĝojn de Rastafariismo. La muzikisto iĝis mesaĝero, kaj la Rastafarianoj vidas ĝin, "la soldato kaj la muzikisto estas iloj por la ŝanĝo."
Stile, regeo aligas kelkajn el la muzikaj elementoj de ritmenbluso, ĵazo, "mento" (nome celebriga, rura popolmuzika formo kiu servis al tre granda rura publiko kiel dancmuziko kaj alternativo al la himnoj kaj adaptitaj ĉantoj de la loka eklezia kantado), kalipso, kaj montras ankaŭ influon el la tradiciaj afrikaj popolritmoj. Unu el la plej facile rekoneblaj elementoj estas la perkutaj ritmoj; stakataj kordoj luditaj de gitaro aŭ piano (aŭ ambaŭ) sur la tamburfrapado. La tempoo de regeo estas kutime pli malrapida ol kaj skao kaj rokstedio. La koncepto de voko kaj respondo estas trovebla en la historio de la regea muziko. Tiu ĝenro de regea muziko estas kondukita per la tamburoj kaj la baso. Kelkaj klavaristoj en tiu sonstilo estas Jackie Jackson el Toots and the Maytals, Carlton Barrett el Bob Marley and the Wailers, Lloyd Brevett el The Skatalites, Paul Douglas el Toots and the Maytals, Lloyd Knibb el The Skatalites, Winston Grennan, Sly Dunbar, kaj Anthony "Benbow" Creary el The Upsetters. La basgitaro ofte ludas la hegemonian rolon en regeo. La basa sono en regeo estas dika kaj peza, kaj ekvalizita por ke la plej altaj frekvencoj estas forigitaj kaj la plej malaltaj frekvencoj estas emfazataj. La gitaro en regeo kutime estas ludata super la frapado de la ritmo. Estas komune en regeo la kantado en Jamajka-kreola lingvo, Jamajka angla, kaj rastafaria iĝara dialekto. Regeo estas fama pro sia tradicio de socia kritikaro kaj religio en sia vortumado, kvankam multaj regekantoj temas pri pli malpezaj, pli personaj aferoj, kiel amo kaj socia vivo.
Regeo disvastiĝis al multaj landoj tra la tuta mondo, ofte aligante lokajn instrumentojn kaj fuziigante kun aliaj muzikĝenroj. Reggae en español etendiĝis el la hispan-parolanta centramerika lando Panamo al kontinentaj sudamerikaj landoj Venezuelo kaj Gujano kaj poste al la cetero de Suda Ameriko. Kariba muziko en Unuiĝinta Reĝlando, inklude regeon, estis populara ekde la fino de la 1960-aj jaroj, kaj tie evoluis en kelkaj subĝenrojn kaj fuzistilojn. Multaj regeaj artistoj komencis siajn karierojn en Britio, kaj multnombraj eŭropaj artistoj kaj bandoj elprenis sian inspiradon rekte el Jamajko kaj la Kariba komunumo en Eŭropo. Regeo en Afriko estis ekpopularigita pere de la vizito de Bob Marley al Zimbabvo en 1980. En Jamajko, aŭtenta regeo estas unu el la plej grandaj enspezofontoj.
Pioniroj
La rektaj originoj de regeo estas la ska kaj rokstedio de 1960-aj jaroj en Jamajko, tre forte influita de la tradiciaj karibiaj subĝenroj "mento" kaj "kalipso", same kiel usona ĵazo kaj rhythm and blues. Ska estis origine ĝenerala titolo por jamajka muziko inter 1961 kaj 1967 kaj eliris el jamajka R&B, kiu estis siavice tre bazita sur usonaj R&B kaj doo-wop. Rastafari eniris en kelkaj landoj ĉefe tra regea muziko; tiel, la movado en tiuj lokoj estis stampita ĉefe pro tiuj originoj per regea muziko kaj la socia etoso. La Rastafaria movado faris gravan influon sur regeo, ĉefe pere de Rastaj drumistoj kiel Count Ossie kiuj partoprenis en ŝlosilaj registroj. Unu el ĉefaj pioniroj de regea drumado estis la "Nyabinghi" ritmo, nome stilo de rita drumado plenumita kiel komuna meditada praktiko en la Rastafaria vivo.
En la dua duono de la 20-a jarcento, fonografaj registroj estis ŝlosile gravaj por la jamaika muzikindustrio, ludanta gravan kulturan kaj ekonomian rolon en la disvolvigo de regea muziko. "Komence de la 1950-aj jaroj, jamajkaj entreprenistoj ekeldonis 78-aĵojn" sed tiu formato tuj estis superita per la unuopaĵo de 7" (sep coloj), por unua fojo publikigita en 1949. En 1951 estis publikigitaj la unuaj registraĵoj de "mento" muziko kiel unuopaĵoj kaj unuigante du stilojn de "mento": nome akustika rura stilo, kaj "ĵaz-popa" stilo. Aliaj unuopaĵoj de 7" kiu aperis en Jamajko ĉirkaŭ tiu tempo estis kovraĵoj de popularaj sukcesoj de usona R&B, fare de teknikistoj de la "sonsistemo" de Kingston, kiuj estis ludotaj en publikaj dancejoj. Dume, eksterlandanoj en Jamaiko startis publikigi 45-aĵojn en malgrandaj sendependaj firmaoj en Unuiĝinta Reĝlando, multaj el ili produktitaj rekte el jamajkaj 45-aĵoj.
Ska stariĝis en Jamajkaj studioj fine de la 1950-aj jaroj, disvolviĝante el tiu miksaĵo de usona R&B, "mento" kaj "kalipso". Notinda pro sia ĵaz-influitaj huporipetaĵoj, ska estas karakterizita per kvaronnota baslinio, gitaraj kaj pianaj elfrapoj, kaj druma modelo kun tamburfrapiloj kaj basdrumo por reenfrapo kaj malferma hi-hat en fermofrapoj. Kiam Jamajko atingis sendependecon en 1962, ska iĝis la muziko elektita de junaj jamajkanoj kiuj serĉis propran muzikon. Ska iĝis populara ankaŭ inter mod-oj en Britio.
Meze de la 1960-a jaroj, ska rezultis en rocksteady, ĝenro iom pli malrapida ol ska kiu enhavis pli romantisman vortumadon kaj malpli elstarajn hupojn. Estas diversaj teorioj pri kial jamajkaj muzikistoj malrapidigis la "ska" tempon por krei "rocksteady"; unu estas, ke la kantisto Hopeton Lewis estis malkapabla kanti sian sukcesan kanton "Take It Easy" je ska tempo. La nomo "rocksteady" estis kodigita post la publikigo de unuopaĵo de Alton Ellis. Multaj rokstediaj ritmoj poste estis uzita kiel bazo por regeaj registraĵoj, kies pli malrapidaj tempoj permesis la "double skank" gitarfrapojn ĉe fermofrapo.
Elrompo en Jamajko
Regeo disvolviĝis el ska kaj rokstedio fine de la 1960-aj jaroj. La pecoj de Larry kaj Alvin nome "Nanny Goat" kaj de Beltones nome "No More Heartaches" estis inter kantoj de tiu nova ĝenro. La frapostilo estis distingita el rokstedio en tio ke ĝi malatentis la intencojn de milda, soula sono kiu karakterizis la gluema usona R&B, kaj anstataŭ ĝi estis pli proksima kaj simila al la funko de Suda Usono, tre dependa el la ritma sekcio por konduki ĝin. La granda avantaĝo de regeo estis preskaŭ senlima fleksebleco: el la pli frua, hazarda sonstilo de la kanto de Lee Perry nome "People Funny Boy", ĝis la urbecaj sonoj de la peco de Third World nome "Now That We’ve Found Love", estis enorma salto tra jaroj kaj stiloj, kaj ambaŭ estas klare rekoneblaj kiel regeo. La ŝanĝo el rokstedio ĝis regeo estis ilustrita pere de la orgena svingonoto pionirita de jamajkaj muzikistoj kiel Jackie Mittoo kaj Winston Wright kaj montriĝis en transiraj unuopaĵoj kiel "Say What You're Saying" (1968) de Eric "Monty" Morris kaj "People Funny Boy" (1968) de Lee "Scratch" Perry.
Estis komence de 1968 kiam la unuaj bona fide (ĝuste nomitaj) regeaj diskoj estis publikigitaj: nome "Nanny Goat" de Larry Marshall kaj "No More Heartaches" de Beltones. Tiun saman jaron, la plej ĵusa jamajka sono ekstarigis gravajn imitantojn en aliaj landoj. Oni konsideris, ke la sukceso de la usona artisto Johnny Nash de 1968 nome "Hold Me Tight" estis la unua kiu metis regeon en la usona listo de sukcesoj inter aŭskultantoj. Ĉirkaŭ la sama tempo, regeaj influoj ekstartis aperi en roko kaj popo, el kio unu ekzemplo estis la fama populara kanto de 1968 "Ob-La-Di, Ob-La-Da" de the Beatles.
The Wailers, bando fondita de Bob Marley, Peter Tosh kaj Bunny Wailer en 1963, estas eble la plej agnoskita bando kiu faris la transiron tra ĉiuj el la tri stadioj de la jamajka populara muziko: nome ska, rokstedio kaj regeo. Ĉirkaŭ dekduo da kantoj de Wailers estas bazitaj sur aŭ uzas linion el jamajkaj mento-kantoj. Aliaj gravaj ska artistoj kiuj faris la salton al regeo estis Prince Buster, Desmond Dekker, Ken Boothe, kaj Millie Small, plej bone konataj pro sia blue-beat/ska reludversio de "My Boy Lollipop" de 1964 kiu estis granda sukceso internacie.
Notindaj jamajkaj produktoroj influaj en la disvolvigo de ska en rokstedio kaj regeo estis jenaj: Coxsone Dodd, Lee "Scratch" Perry, Leslie Kong, Duke Reid, Joe Gibbs kaj King Tubby. Chris Blackwell, kiu fondis la diskeldonejon Island Records en Jamajko en 1960, kiu estis relokigita en Anglion en 1962, kie li plue promociis jamajkan muzikon. Li formis partnerecon kun la firmao de Lee Gopthal nome Trojan Records en 1968, kiu publikigis regeon en Unuiĝinta Reĝlando ĝis ĝi estis aĉetita de Saga Records en 1974.
Muzikaj trajtoj
Laŭstile regeo aligas kelkajn el la muzikaj elementoj de ritmanbluso (R&B), ĵazo, mento, kalipso, afrikaj kaj latinamerikaj muzikoj, same kiel de aliaj ĝenroj. Regeaj scenoj konsistas plej ofte el du gitaroj - unu por ritmo kaj unu por ĉefa melodio —, drumoj, kongaoj, kaj klavaroj, kun paro de kantistoj.
Tutmonda gravo
Reggae en español (nome, Hispanlingva Regeo) estas rege-tipo registrita en hispana lingvo fare de artistoj de deveno el Latinameriko. Ĝi originiĝis en la mezo de la 1970-aj jaroj en Panamo. Reggae en español estas konata laŭ tre diversaj nomoj: en Panamo mem ĝi estas nomata La Plena. Reggae en español etendiĝis el Panamo al kontinentaj sudamerikaj landoj Venezuelo kaj Gujano kaj poste al la cetero de Suda Ameriko. Nuntempe, Reggae en español enhavas la tri jenajn ĉefajn subĝenrojn: nome reggae 110, reggae bultrón, kaj romantika fluo. Aldone, kaj kvankam teknike ili povus ne esti prave enmetitaj en la kategorion de Reggae en español eĉ se ili derivas el la Jamaikaj dancmuzikaj ritmoj, Reggae en español inkludas ankaŭ jenajn du muzikfuziojn: nome hispana dancmuziko kaj regea soca.
Fleischwangen
Fleischwangen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ravensburg kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(65236) 2002 EW97
(65236) 2002 EW97 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Lernojaro
Lernojaro aŭ lerneja jaro estas la periodo de la jaro en kiu lernantoj ĉeestas en lernejoj. Ĝenerale ĝi daŭras 8, 9 al 10 monatojn kaj tio divideblas ĉu en duonjaroj, trimonatoj aŭ kvarmonatoj depende de la lando aŭ institucio. Koresponde, en universitatoj kaj aliaj akademiaj altlernejoj post la mezlernejaj jaroj la nocio estas akademia jaro.
Depende de la lando, la lernojaro aŭ akademia jaro ekas kaj finas en malsamaj datoj. En la plej parto de la landoj de Sudameriko, por ekzemplo, la jaro ekas en marto kaj finas en decembro. En Eŭropo, kontraste, ĝi ekas en septembro kaj finas en junio. En universitatoj kaj aliaj akademiaj altlernejoj la akademia jaro ankoraŭ povas esti dividita en du partoj, nomataj semestroj, aŭ en kvar partoj, nomataj trimestroj, kun signifaj ferioj inter ili, kiu konsekvence nomiĝas semestraj ferioj aŭ trimestraj ferioj. En elementaj aŭ mezlernejoj aliflanke pli grandaj ferioj nur por divido de duonjaroj, trimonatoj aŭ kvarmonatoj ne estas kutimaj: Intermeze ferioj povas esti distribuitaj diversamniere. En Hispanio someraj ferioj enhavas julion kaj aŭguston, dum pli malgrandaj ferioj okazas dum Kristnasko kaj Pasko.
Plej ofte fine de la lernojaro okazas ĉu ekzamenoj ĉu ĝenerala pritaksado de la rezultoj de la lernojaro. El tio rezultos la sekva kariero de la lernanto.
Alec Guinness
La angla aktoro Sir Alec Guinness (Alek Gines) naskiĝis je la 2-a de aprilo 1914 en Londono kaj mortis je la 5-a de aŭgusto 2000 en Midhurst, West-Sussex.
H II regiono
En astronomio, H II regionoj (H-du regionoj) estas emisiaj nebulozoj konsitigantaj ĉefe el nubo da hidrogeno kies plejparto el la atomoj estas jonigataj, kaj kiuj etendiĝas sur pluraj parsekoj. La jonigado estas ŝuldata al la ultraviola radiado de unu aŭ pluraj varmaj steloj de spektra tipo O aŭ B, kiuj formiĝis ene de tia nubo.
Sweet Georgia Brown
Laŭ ASCAP ekzistas 101 versioj de la titolo.
Alec Guinness
Antaŭ sia kinokariero li jam estis tre sukcesa kiel teatra aktoro, i.a. en la renoma Londona Old Vic Theatre, kie li brilis ekz. en dramoj de Ŝekspiro. La sukcesoj ne forlasis lin, kiam li elprovis sin kiel filmaktoro. Li neniam ligis sin al ĝenroj aŭ rolotipoj, sed reprezentis tute diversajn karakterojn en tute diversaj filmoj. Inter multaj premioj li en 1958 gajnis Oskaron pro sia rolo en la filmo The Bridge on the River Kwai. Li ankaŭ estas konata pro la rolo de Obi-Van Kenobi en la film-serio Star Wars.
H II regiono
La nomo "regiono H II" venas de la ĉeesto de jonigata hidrogeno, notata H II, por ne konfuzi kun la molekula hidrogeno notata H2.
Valencia Ora Jarcento
La Valencia Ora Jarcento aŭ Ora Jarcento de la Valencia Beletro (en la valencia lingvo: Segle d'or valencià) korespondas al historia periodo kiu ampleksas la tutan 15-an jarcenton.
Ĝi estas konsiderata kiel granda kultura movado kaj ampleksiĝas al ĉiuj sciencoj de la epoko kaj liveras la plej bonajn literaturaĵojn verkitaj en la valencia lingvo en la reĝlando de Valencio. La plimulto de la grandaj verkistoj de ĉi tiu epoko aŭ estis valencianoj aŭ verkis en la valencia. Ĉi tiu granda renesanco en Reĝlando de Valencio finiĝis per la malkovro de Ameriko, la kronlando de Aragono kune kun la kronlando de Kastilio uzis ĉiujn siajn rimedojn por tia granda entrepreno. Alia grava faktoro estis la inkvizicio, kiu fuĝigis grandan kvanton da intelektuloj, ankaŭ de komercistoj kaj manfaristoj.
Roisel (stacidomo)
Roisel estas fermita franca stacidomo sur linioj -  kaj Vélu-Bertincourt -, situanta en  Roisel, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Just-en-Chaussée - Douai (259000).
Latva gambito
La latva gambito (ECO C40) estas gambito dum ŝaka malfermo. La ideo estas oferi flankan peonon por centra peono kaj ataki la centron. Se blanko akceptas ĝin tendencas atingi malsuperan pozicion kaj se ĝi ne estas akceptita estas nigro kiu havas la ŝancon kapti. Vi devas zorgi pri ĉi tiu gambito ĉar post Kc4 mallonga aroko fariĝas preskaŭ neebla. La plej bona strategio estas arokegi kaj lanĉi atakon kontraŭ la reĝa flanko.
La movo estas karakterizita per la ofero de la peono f5 al la kontraŭulo. Blanko kiel ĝenerala regulo ne akceptas ĉi tiun peonon. La nigraj ŝatantoj de la gambito estas agresemaj ludantoj, kiuj serĉas rektan atakon.
Serra Azul
Serra Azul estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 11.259 loĝantojn en 2010.
János Mihalovits
János Mihalovits [jAnoŝ mihaloviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihalovits János estis hungara inĝeniero, juristo, profesoro.
János Mihalovits naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Privigye (nuntempa Prievidza en Slovakio), li mortis la  (en Budapeŝto? en Sopron?).
Biografio
János Mihalovits frekventis gimnaziojn en Nyitra kaj Sopron, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1901, fine inĝenieran diplomon en Altlernejo de Selmecbánya en 1906. Post siaj studoj li laboris en diversaj firmaoj en Aŭstrio-Hungario. En 1911 li ekinstruis en la menciita altlernejo. En 1919 li sekvis la translokitan altlernejon al Sopron, kie li estis rektoro en la studjaro 1923. En 1934 la altlernejo estis integrita al universitato, tial li aŭtomate havis la instruan titolon profesoro.
(7637) 1984 DN
(7637) 1984 DN estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Intermeza filamento
Intermeza filamento estas grupo de proteinaj fibraj (diametro 10 nm), unu de la plej gravaj elementaĵoj de ĉelskeleto. Plimulto de intermezaj filamentoj ĉeestas en ĉelsolo, inter la ĉelkerna membrano kaj ĉelmembrano. Intermezaj filamentoj kategoritas en 6 specoj, laŭ similecoj de strukturo kaj sekvenco de aminoacidoj.
Pennapiedimonte
Pennapiedimonte estas komunumo de Italio.
393 Lampetio
393 Lampetio estas granda, malhela kaj nerapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la.
En la helena mitologio, la nimfoj Lampetio kaj Faetuso estis du filinoj de Helioso. (Faetuso jam donis sian nomon al la asteroido 296 Faetuso).
Ksilolo
Ksilolo (el la greka: xylos = ligno) (ankaŭ ksileno aŭ dumetilbenzolo, laŭ la IUPAC-nomenklaturo dumetillbenzeno) estas aromata Hidrokarbono kun la ĝenerala kemia formulo C8H10. Ĝi konsistas el benzena ringo kun du metilgrupoj (−CH3). Pro diversaj lokumoj de la metilgrupoj ekzistas tri konstituciaj izomeroj de la ksilolo: 1,2-ksilolo (orto-ksilolo), 1,3-ksilolo (meta-ksilolo) kaj 1,4-ksilolo (para-ksilolo). En la tekniko (ekz. kiel solvaĵo) oni uzas ĉiam izomeran miksaĵon plej ofte el 60 % m-ksilolo, 10–25 % o-ksilolo kaj 10–25 % p-ksilolo.
Ecoj
Ksiloloj estas senkoloraj likvaĵoj, kiuj apenaŭ solviĝas en akvo (0,2 g/l). Ili bone solviĝas en eteroj, alkoholoj, benzolo kaj acetono. La denso de ksilolo estas 0,86–0,88 g/cm3; tiel ĝi pli malpezas ol akvo.
Oni disigas la izomerojn per molekula filtrilo, frostado ks.
Produkto
Ĝi estas produktita plej ofte el karboj kaj nafto.
Apliko
Ksilolo estas uzata kiel solvaĵo (ĉefe por lakoj) aŭ por produktado de gluaĵoj, plastoj. La p-ksilolo estas bazmaterialo por tereftalata acido (>1 miliono da tunoj, jare) kaj o-ksilolo por ftalata acido de la plasta industrio.
Oni uzas ĝin ankaŭ kiel aldonaĵon al fuelo por altigi la oktanan nombron. Per nitrigo estiĝas nitroksilolo,kiu servas por produktado de ksilidino.
Reakcioj
Oni povas oksidi la metilgrupojn (−CH3) al karboksilaj grupoj (acidoj menciitaj supre). Konvena oksidaĵo estas ekz. la kalia permanganato aŭ kromsulfura oksido.
Danĝeroj
Ksiloloj estas flameblaj kaj damaĝas ankaŭ tra la haŭto kaj spirvojoj. Ili povas kaŭzi kapdolorojn, kapturniĝon, memoran kaj balancan perturbojn, konfuzon, pulmajn problemojn kaj aliajn.
La ksilolo damaĝas la akvojn, en aero povas formi eksplodan miksaĵon (1-8%).
(11843) 1987 DM6
(11843) 1987 DM6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Citroën Saxo
La Citroën Saxo estas aŭtomobilo produktita de Citroën. Ĝi anstataŭis la Citroën AX en 1996, kaj estis anstataŭita de la Citroën C2 en 2003 kaj C1 en 2005.
Johano la 2-a (Aragono)
Johano la 2-a de Aragono, la Granda, la Uzurpanto (n. en Medina del Campo, Kastilio, la 29-an de junio 1398 - m. en Barcelono la 20-an de januaro 1479) estis duko de Peñafiel, reĝo de Navaro (1425 - 1479) kaj reĝo de Aragono, de Sardio kaj Sicilio (1458 - 1479), filo de Fernando la 1-a de Antekero kaj de Eleonora Uraka de Kastilio, grafino de Alburkerko. Johano la 2-a elstaras kiel unu el la plej longvivaj kaj memorindaj monarkoj de la 15-a jarcento.
Difenilmetanolo
Difenilmetanolo, tradicie konata kiel benzohidrolo, formule C13H12O, estas sekundara aromata alkoholo, blanka solidaĵo, uzata en fabrikado de parfumoj kaj farmaciaĵoj. Ĝi estas krudmaterialo uzata en la sintezo de anti-histaminaĵoj, anti-alergiaĵoj kaj anti-hipertensiagentoj.
Difenilmetanolo ankaŭ uzatas en la produktado de agrokemiaĵoj, pesticidoj kaj en sennombraj organikaj komponaĵoj. Difenilmetanolo estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en kloroformo, etero, alkoholoj kaj karbona dusulfido. Ĝi formas forte ruĝan solvaĵon kun malvarma sulfata acido.
Ĝi estas irita substanco al okuloj, haŭto kaj spirsistemo. Ĝi estas antaŭajo al multaj anti-histaminaj farmaciaĵoj tiaj kiaj modafinilo, benzatropino kaj difenilhidramino.
Balys Tarvydas
Balys Tarvydas (naskiĝis la en vilaĝo Užpaliai, distrikto Utena, mortis la  en Šiauliai) estis muzeisto, arkeologo kaj esperantisto.
Vivo
En 1928, post fino de historiaj studoj en Kaunasa universitato, B. Tarvydas venis al Šiauliai kaj eklaboris en Instruista Seminario, kie li iĝis la jaro 1945 instruis historion. En 1932 B. Tarvydas iĝis membro de Litova Landesplora Societo, sistemigis kaj priskribis eksponaĵojn en loka muzeo "Aušra", esploradis subteraĵojn de preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo en Šiauliai, gvidis arkelogiajn ekspediciojn en multaj kastelmontoj de Ĵemajtio, litovigis kronikojn de krucmilitistoj.
Esperantista agado
En 1934 B.Tarvydas finis superan E-kurson en Šiauliai, kiun organizis Klerigministerio (gvidanto Ch. Tokeris), kaj aliĝis al loka societo de esperantistoj, prelegis pri la internacia lingvo, organizis E-kursojn en Instruita Seminario. Dum la jaroj 1937-1940 li estis vicprezidanto de loka E-societo. Tiamaj prezidantoj de la Societo estis Č. Liutikas (1903-1984) kaj V.Zdzichauskis (1903-1980). En 1940 soveta reĝimo malpermesis agadon de Landesplora kaj de Esperanta societoj. En 1943 estis fermita muzeo "Aušra". En 1944 B.Tarvydas organizis restarigon de Instruista Seminario kaj estris ĝin ĝis 1945, tamen pro siaj politikaj konvinkiĝoj li estis eksigita. En 1945 li gvidis restarigon de muzeo "Aušra", sed ankaŭ de ĉi tie li estis forpelita. Do ekde 1946 ĝis 1957 B. Tarvydas devis forlasi pedagogian kaj esploran laboron, kaj ekofici kiel librotenisto. Nur en 1957 B.Tarvydas jam pensiulo, li povis reveni en la muzeon kaj laboris tie preskaŭ senpage ĝis la jaro 1975. Kiam en 1957 en Šiauliai renaskiĝis E-movado, B.Tarvydas partoprenis en agado de Esperanto-rondeto, sed lia malsano kaj malsano de lia edzino malhelpis agi pli aktive. B.Tarvydas estis tre klera homo, kapablis paroli sep fremdajn lingvojn. Li mortis en 1980, lia tombo en malnova tombejo de urbo Šiauliai (str. Donelaičio).
Zundert
Zundert estas komunummo de Nederlando, en la provinco de Nord-Brabanto ĉe la landlimo al Belgujo. Loĝas 21.084 loĝantoj sur areo de 119,84 km² (2006). Zundert situas ĉe la vojo de Breda al Antverpeno kaj konsistas el la kvartaloj Zundert, Achtmaal, Klein-Zundert, Rijsbergen kaj Wernhout.
La municipo famas ĉefe kiel naskiĝloko de la pentristo Vincent van Gogh.
Famuloj
Naskiĝintoj en la urbo
Roisel
Roisel estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Roiseliens.
Naturrezervejo
Ĉiuj landoj de la mondo enkondukas en siajn regularojn la koncepton de rezervejo (natura, biologia, ktp) laŭ siaj propraj terminoj kaj kun siaj propraj limigoj.
En la naturrezervejo, la fajrigo, kultivado de agro estas malpermesita aŭ nur per biologiaj metodoj (en Hungario).
Birdorezervejo (nomita foje ankaŭ ornitologia rezervejo) estas naturrezervejo celita por protekti birdo-speciojn. Kiel ĉe aliaj naturrezervejoj, ankaŭ en birdorezervejo la ĉefa celo estas eviti, ke specio iĝu endanĝerita aŭ formortinta. Tipe, birdospecioj en rezervejo estas protektitaj kontraŭ ĉasado kaj habitatodetruo.
Tim Cook
Timoteo Donald "Tim" COOK (naskiĝinta la ) estas usona negoca ekzekutivo, kaj estas la CEO de Apple Inc. Cook aliĝis al Apple en marto 1998 kiel Senior Vicprezidanto (SVP) de Tutmondaj Operacioj -li ankaŭ servis kiel ekzekutiva vicprezidanto (EVP) de Tutmondaj Vendoj kaj Operacioj- kaj estis Chief Operating Officer (COO) ĝis li estis nomumita la CEO de Apple la 24an de aŭgusto 2011, kiam li sukcedis al Steve Jobs. (Cook antaŭe servis kiel aganta CEO de Apple post Jobs komencis medicinan licencon en januaro 2011.) En komenco de 2012, li estis premiita per kompenso de unu miliono da tantiemoj, por Vesting en 2016 kaj 2021, de Apple Estraro.
Cook ankaŭ servas ĉe la estraro de direktoroj de Nike, Inc. Kaj de la National Football Foundation. En 2014, Cook iĝis la unua CEO de Fortuno 500 kompanio publike identigita kiel geja.
Naturrezervejo
Germanio
Oni signas la naturrezervejojn en Germanio per aglo sur verda ŝildo (en iama BRD, la okcidento de la ŝtato) kaj per strigo sur flava ŝildo (en iama GDR, la oriento).
En 1995 estis en Germanio 5.314 naturrezervejoj sur areo de 6.845 km². La plej grandan surfacon de 1.416 km² kovras la naturrezervejoj de la federacia lando Bavario kaj kun 1.275 km² sekvas tiuj de Malsupra Saksio.
Ufa
Geografio
Ufa troviĝas en la suda parto de la lando, apud Uralo, en valo de rivero Belaja (Blanka, Белая) (kiu enfluas en riveron Kama (Кама)), ĉe la enfluo en ĝin de riveroj Ufa (Уфа) kaj Djoma (Дёма).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Historio
La urbon oni fondis en 1574 lige kun la ekrego de la baŝkira teritorio fare de Rusio. Tiam unue provizora fortikaĵo konstruiĝis. Ufa havas statuson de urbo ekde jaro 1586. Ekde 1919 ĝi estas ĉefurbo de la supre menciita aŭtonomio, post la socialismo ankaŭ religia centro de muslimoj. En Ufa ŝtata universitato funkcias.
La 3an de junio de 1989 du moviĝantaj trajnoj okazigis sparkojn kiuj eksplodigis naturan gason el gasdukto ĉe Ufa. Estis ĉirkaŭ 645 mortintoj.
Ekonomio
Industrio de Ufa naskiĝis nur en la 19-a jarcento. En 1925 oni komencis produkti turbinojn por flugmaŝinoj, ekde 1942 diversajn gumojn, nuntempe plastojn.
Trafiko
Ekde 1870 la ŝipado, ekde 1892 la fervojo ekfunkciis, kiel transsiberia fervojo. Ufa havas internacian flughavenon. En la urbo tramoj, aŭtobusoj, troleoj kaj ekde 2011 supozeble metroo liveras la pasaĝerojn.
Ruggero Leoncavallo
Vivo
Leoncavallo naskiĝis en Napolo kaj ricevis sian muzikinstruon en la Konservatorio San Pietro a Majella. Ekde 1882 ĝis 1886 li vivis en Parizo, kie ekestis sia simfonia poemo La nuit de mai. Post kelkaj jaroj kiel instruisto kaj malsukcesaj provoj surscenigi plurajn operojn, li travivis en 1890 la grandan sukceson de la opero Cavalleria rusticana de Pietro Mascagni. Post tio li komponis sian propran verisman operon Pagliacci. Ĝi estis prezentita unuan fojon en 1892 en Milano kaj tuj estis sukcesa; ĝi estas lia ununura komponaĵo, kiu eĉ hodiaŭ estas ero de la norma operrepertuaro.
Sekvajare oni surscenigis en Milano sian operon I Medici, sed nek ĉi tiu nek Chatterton (1896) – ambaŭ operoj el sia frua verkaro – gajnis la favoron de la publiko, kion li refoje atingis nur per la prezentado de La Bohème en Venecio en 1897. Du tenorarioj el ĉi tiu opero foje estas prezentataj, precipe en Italio. Pluaj operoj estis Zazà (1900), Der Roland von Berlin (1904) kaj Zingari (ciganoj, 1912), kiun oni tamen (escepte la baritonarion el Zazà) ne plu surscenigas. La operon Der Roland von Berlin (Il Rolando di Berlino) Leoncavallo verkis kiel mendo de la Germana imperiestro, ĝi estis unuafoje prezentata en Berlino.
Leoncavallo estas rigardata de multaj kiel la plej grava itala libretisto siatempa post Arrigo Boito.
Lia unua tombo estis en Florenco, hodiaŭ tamen ĝi troviĝas en la portiko antaŭ la preĝejo „Madonna di Ponte“ en Brissago (Svisio).
Literaturo
Konrad Dryden: Leoncavallo Life and Works. Scarecrow Press, 350 S., MD. 2007.
Gambito Rousseau
La Gambito Rousseau estas dubinda gambito dum ŝaka malfermo. Ĝi estas karakterizita per la movoj (en Algebra notado):
La gambito estis nomita honore al Eugene Rousseau. La plej bona respondo de blanko estas rifuzi la gambiton kaj daŭre subteni la peonon e kaj disvolviĝi per 4.d3. La rezulta pozicio estas malakceptita reĝa gambito en kiu nigro ludas malpli evoluintan gambiton kaj la kuriero de blanko celas la malfortigitan nigran reĝan flankon. Nigro havos problemojn por aroketi kaj Ĉg5 estas probabla minaco. La pozicio de blanko estas pli bona sed postulas zorgeman ludadon.
El Ejido
El Ejido [eleĤIdo] (signife "komuna tereno") estas hispana municipo kiu lokas en Andaluzio kaj en sudo de provinco Almerio. Ĝia etendo konsistas el 225,4 km2. En la jaro 2019 okdek tri mil kvincent naŭdek kvar personoj rezidis en la municipo. Ĝi estas en la komarko Poniente Almeriense, je 32 km de la provinca ĉefurbo, Almerio. En 2016 jam estis 88 752 loĝantoj kaj estis la tria municipo plej loĝata de la provinco Almerio, post Almerio mem kaj Roquetas de Mar. La areo estas de 227 km² kaj estas loĝdenseco de 370,68 loĝ/km².
Enmigrado
Jam fine de la 20a jarcento okazis foje konfliktetoj inter la lokanoj kaj la enmigrintoj kiuj suferis ofte malhumanajn labor- kaj viv-kondiĉojn. Iam okazis en la urbo tri murdoj, el kiuj unu de virino murdita de enmigrinto kun mensaj malordoj. Tiam, 6a de februaro 2000, eksplodis tajdo de perforto de lokanoj kontraŭ enmigrintoj, kaj dum du tagoj oni detruegis loĝejojn, aŭtojn kaj instalaĵojn apartenantajn al enmigrintoj. Devis veni ĝis 600 policanoj por restarigi la ordon. Dudek jarojn poste, la enmigrintoj, devenaj el 94 landoj –ĉefe el Maroko- plue estas la 30% de la loĝantaro de la municipio el 84 000 reguligitaj loĝantoj, al kiuj aldonedas centoj de eksterleĝaj migrantoj. Tiu eksterlanda proporcio konstituas 80% de la laboristaro de la forcejoj de tiu municipo, kun deklarita areo de 14 000 hektaroj, nome pli ol duono de la forceja kultivado de la provinco Almerio. Granda parto de la enmigrintoj plue suferas malfacilajn vivkondiĉojn, dum granda parto de la lokanoj pli kaj pli apogas la desktrajn politikistojn kiuj tendencas al duraj reguloj kontraŭ enmigrado.
Coronel João Sá
Coronel João Sá [koroneŭ ĵoaunsa] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 17.066 loĝantojn en 2010.
Amfroipret
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Avesnes-sur-Helpe (france Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe, nederlande Arrondissement Avenne aan de Helpe), kaj ekde marto 2015 al la kantono .
Geografio
Amfroipret geografie kaj historie apartenas al la franca-belga translima regiono Henegovio. Henegovio estas regiono de montetoj kaj plataĵoj, kiuj disvolviĝis sur tre diversaj grundoj : paleozoika soklo, mezozoika kreto, sed ankaŭ kenozoikaj sablo aŭ argilo plejparte kovritaj de leŭso.
La vilaĝo Amfroipret troviĝas proksime de la urbetoj Bavay kaj Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Amfroipret etendiĝas sur 1,54 km².
Historio
La nomo de Amfroipret estis menciita jam en la jaro 1147, kaj verŝajne originis pro la malnomadigo de franka tribo. Ĝi estis denove menciita en 1297 en letero fare de Johano de Avesnes, grafo de Henegovio.
Laŭ bildo en la albumoj de Croÿ, Amfroipret posedis komence de la 17-a jarcento gravan mezepokan kastelon, kiu havis plurajn kvadratajn turojn de variaj altoj.
Vidindaĵoj
La preĝejo Saint-Nicolas estis konstruita en 1860. Ĝia grundo estis farita el loka blua ŝtono. Ĝi cetere entenas baptujon el la jaro 1514.
Administrado
Amfroipret apartenas la kantono de Bavay, kies ĉefurbo estas Bavay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
21711 Wilfredwong
21711 Wilfredwong estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Wilfred Chung-Him Wong, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Herricks Senior High School en New Hyde Park (Nov-Jorkio, Usono).
Kastelo Engers
La kastelo Engers situas tuj ĉe la Rejno en Engers, urboparto de Neuwied en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La Trevira ĉefepiskopo kaj pricelektisto Johann Philipp von Walderdorff konstruigis la kastelon inter 1759 kaj 1764 kiel ĉaskastelo, plezurkastelo kaj somerrezidejo laŭ planoj de Johannes Seiz.
Gyula Hajdú
naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
en sia aĝo 15 lia kubuto dufoje rompiĝis, tial la kuracisto deklaris, ke sekvontokaze lia kruro perdiĝos. Laŭ kuracista konsilo li komencis kanuadi, kie la malrekta kubuto estis avantaĝo. En 1977 li jam konkursis en mondĉampionumo, en la sekva jaro li jam estis la dua individue en distanco 500 m. Li ne estis olimpiano en 1980 pro malsano, en 1984 pro bojkoto. Intertempe en 1982 li estis mondĉampiono duope en distanco 1000 m kun János Sarusi Kis. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto du jarojn. Li pensiuliĝis en 2022. Lia edzino naskis filon.
Eklezio de Kristo en Kongo
La Eklezio de Kristo en Kongo aŭ EKK (en franca, Église du Christ au Congo aŭ ECC), estas unio de 62 Protestantaj organizoj, en la Demokratia Respubliko Kongo.
Ene de la Demokratia Respubliko Kongo, ĝi estas ofte simple referencata kiel la Protestanta Eklezio, ĉar ĝi federaciigas la plej ampleksan majoritaton de Protestantoj en tiu lando. Ĝi estas la plej granda unuigita eklezio en la mondo, antaŭ la Evangelia Eklezio en Germanio (EEG). Ĝi konstituas la dua plej granda protestanta konfesio en la mondo, aŭ la plej granda, depende el la statuso de la Eklezio de Anglio. Ĝi estas membro de la Kristana Konsilantaro kaj Ekleziaro en la Grandaj Lagoj kaj Korno de Afriko.
Signature Records
Signature Records estis usona ĵazo-diskeldonejo. Ĝi publikigis en la unua duono de la 1940-aj jaroj sonregistraĵojn de artistoj kiel Anita O'Day, Coleman Hawkins, Eddie Lawrence, Ray Anthony, Barbara McNair, Johnny Bothwell, Monica Lewis, Dickie Thompson, poste en la 1950-aj jaroj ankaŭ de Ray Bryant, Tony Scott kaj Jimmy Rowles. La posta produktisto de Impulse! Records, Bob Thiele, produktis por Signature en la 1940-aj jaroj sukcesajn titolojn kiel „I Got Rhythm“, „I'm Fer It Too“ kaj „Linger Awhile“ de Lester Young samkiel „Get Happy“, „Crazy Rhythm“ kaj „The Man I Love“ de Coleman Hawkins. La eldonejo finis en la jaro 1972 sian agadon.
Ninĵo
La ninĵoj (aŭ ŝinoboj, japane: 忍者) estis spionoj en tempo de feŭda Japanio. El evidentaj kaŭzoj ekzistas pri ili nur malmulte da informoj - eĉ okaze, ke iu supervivis renkontiĝon kun ili, li ne sciis multe da tio, kaj la ninĵoj mem transdonis ĉiujn siajn konojn sole perbuŝe el patro je filo, eventuale el majstro je lernanto. Temis pri majstroj de batalaj artoj ĵuĵicuo kaj kenĵucuo, eĉ kiam en filmoj povas temi pri ĉina kung-fuo aŭ pli moderna karateo, ĵudo kaj kendo kun plua ekzercado celita al sekretigo. Tipa filma aspekto - vualitoj en nigran aŭ grizan veston - verŝajne respondas al vestoj, kiujn ili portis en agadojn. Sed iliaj vestoj estis fakte dukoloraj, interne kaj ekstere.
Ninĵo
La ninĵoj, estis elitaj japanaj agentoj trejnintaj je la antikva arto de la ninĵucuo (laŭlitere la "teĥniko de sekretumado"). Ili estis spertuloj je spionado, enfiltrado, kaŝvestiĝado, mortigado kaj kunigado de informo.
Dum noktaj misioj, kiam estis necese moviĝi sen esti vidota, la ninĵoj vestiĝis per nigraj aŭ mallumaj koloroj, tute kovrite, escepte de la zono de la naso kaj okuloj. Dum aliaj uzis vestojn de artisto, de maljunulo aŭ de komercisto.
Iliaj bataliloj estis la ŝurikenoj, metalaj klingoj por ĵeti, la kunajoj, glavetoj de duobla uzado (ĵeteblaj kaj tranĉantaj), la ninjato, kio estis la ninĵa glavo, kun klingo pli mallonga kaj ingo pli longa ol la katano kaj ankaŭ multego da bataliloj speciale desegnitaj por ia situacio.
Legendoj pri ninĵoj
Legendoj (kelkaj sendube disvastigitaj per la ninĵoj mem) kaj modernaj filmoj alskribas al la ninĵoj preskaŭ supernaturajn kapablojn : Sed kelkaj tiuj legendoj apogas sin je faktoj (ekz. ninĵoj jam en akvo varma nur 10 °C uzis sub la akvo naĝilojn, aersakojn ktp.). Ili trejnis la egalecon jam ekde la 8-a jaro, ili kuris distancon preskaŭ 80 km per rapideco senpere sub 20 km/horo.
Iloj de ninĵo
Ninĵoj estis ekipitaj per multe da kaŝitaj armiloj kaj iloj. La armiloj estis nur celformaj, ili ne zorgis pri beleco kaj tralaboriteco. Unu armilo havis plimulte ĝis 5 funkciojn. Ili estis ankaŭ ekzercitaj en manipulado per fajro, ili uzis primitivajn grenadojn kaj brulbombojn. Per la mano ili estis kapablaj trabati lignan tabulon, frakasigi oston ktp. Tio estis la plej universalaj mortigistoj en la historio de la mondo, kiuj ĝis hodiaŭ ne estis superitaj.
Lernejoj de ninĵo
Iga-Skolo kaj Koga-Skolo estas plej famaj skoloj. En fikcioj tipe Iga-Ninĵoj kaj Koga-Ninĵoj konfliktas, tamen fakte iliaj teritorioj apudestas, ofte helpas reciproke.
Ray Milland
Ray MILLAND (denaske Alfred Reginald Jones; 3a de januaro 1907 - 10a de marto 1986) estis kimra aktoro kaj kin-reĝisoro kiu havis ŝtatanecojn kaj de Britio kaj de Usono. Lia kinkariero daŭris el 1929 ĝis 1985, kaj li estas plej bone memorita pro sia Oskar-premiita portreto de alkoholisma verkisto en The Lost Weekend (1945), kiel ĉefrolulo kontraŭ la korupta rolulo ludita de John Wayne en Reap the Wild Wind (1942), la murdokomplota edzo en la filmo de Alfred Hitchcock nome Dial M for Murder (1954), kaj kiel Oliver Barrett III en Love Story (1970).
Antaŭ iĝi aktoro, Milland militservis en la Brita Armeo, kie li estis efika pafisto, ĉevalrajdisto kaj aviadpiloto. Li lasis la armeon por sekvi karieron de aktoro kaj aperis kiel figuranto en kelkaj britaj filmoj antaŭ ekhavi sian unuan gravan rolon en The Flying Scotsman (1929). Tiu kondukis al naŭ-monata kontrakto kun MGM, kaj li translokiĝis al Usono, kie li aperis dekomence kiel duaranga aktoro. Liberigita de MGM, li estis dungita de Paramount, kiu uzis Milland en gamo de malmulte parolantaj roloj, norme kiel angla rolulo. Li estis pruntita al Universal por muzikalo de Deanna Durbin nome Three Smart Girls (1936), kaj ties sukceso portis Milland al grava rolulo en The Jungle Princess (ankaŭ en 1936) kun nova stelulino Dorothy Lamour. La filmo estis granda sukceso kaj lanĉis ambaŭ al steluleco. Milland restis kun Paramount dum preskaŭ 20 jaroj.
Aldone al sia Oskar-premiita rolo en The Lost Weekend, Milland aperis en la filmo de Billy Wilder nome The Major and the Minor (1942), The Uninvited (1944), The Big Clock (1948), kaj The Thief (1952), el kiuj la lasta havigis al li nomumojn por sia dua Ora Globo. Lasinte Paramount, li ekreĝisoris kaj finkarieris transirante al televido. Milland, kiu estis iam la plej bone pagata aktoro de Paramount Pictures, kunstelulis kun multaj el la plej popularaj aktorinoj de la epoko, kiel Gene Tierney, Grace Kelly, Lana Turner, Marlene Dietrich, Ginger Rogers, Jane Wyman, Loretta Young, kaj Veronica Lake.
Bury St Edmunds
Bury St Edmunds, urbo en la graflando Suffolk, Anglio. Antaŭe ĝe estis la ĉefurbo de Okcidenta Suffolk. La urbnomo devenas de "Borough" (t.e. urbo) kaj la nomo de Sankta Edmund, saksa reĝo de la orient-angloj, mortigitan de la danoj en 869. La reĝo entombiĝis en abatejo ĉirkaŭ kiu evoluis la nuna urbo. La urbo estis multe vizitata de pilgrimantoj. Ne post la fino de la 14-a jarcento, ĝi estis grava kaj sukcesa centro de la tuk-industrio. En 1214 anglaj nobeloj kunvenis ĉe Bury St Edmunds kaj ĵuris igi la reĝon Johanon akcepti "Ĉarton de liberoj", kiu influis la kreon de la Magna Carta.
La abatejo plejparte detruiĝis en 1539 dum la "Disigo de la monaĥejoj" (ruinoj ankoraŭ videblas), kiam la reĝo Henriko la 8-a fermis monaĥejojn, sed la urbo daŭre prosperis dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Mary Tudor, fratino de la reĝo Henriko la 8-a, unue enteriĝis en la abatejo, sed kiam tiu fermiĝis, oni re-entombigis ŝin en la pregexjo de Sankta Maria.
Inter 1599 kaj 1694 okazis tie gravaj procesoj kontraŭ laŭdiraj sorĉistinoj. Kiam venis la industria revolucio Bury St Edmunds iĝis relative malpli grava loko, kaj hodiaŭ ĝi estas alloga merkat-urbo kun ĉ. 35,000 loĝantoj en 2001. Dum la dua mondmilito proksime al la urbo estiĝis usona flugokampo.
En 1914 la preĝejo de Sankta Jakobo iĝis la katedralo de la nova dioceso de St Edmundsbury kaj Ipswich.
Grézac
Grézac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 823 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Grézac estas vilaĝo en la sudokcidento de Charente-Maritime, de Royan.
Ŝafgrifo
La Gipaeto, Ŝafgrifo aŭ Liphara gipaeto, (Gypaetus barbatus), estas taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, sed tre malsimila ne nur de samfamilianoj, sed eĉ de aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj; krome ĝi estas la ununura membro de la genro Gypaetus. En Eŭrazio la gipaeto estas la plej ampleksflugila el ĉiuj la vulturoj kaj pro tio tre impona kaj rigardinda fluganta birdo. Ties hispana nomo “Quebrantahuesos” [kebrantaŭEsos], tio estas ostrompulo -ankaŭ en aliaj lingvoj-, devenas el kutimo faligi ostojn dum alta flugo super rokaro por manĝi ties internon post ties rompiĝo.
Tradicie konsiderata membro de la malnovmondaj vulturoj, ĝi fakte formas malgrandan stirpon de Akcipitredoj kun la Kadavrogrifo (Neophron percnopterus), ties plej proksima vivanta parenco. Ili ne estas multe pli proksime rilataj al la malnovmondaj vulturoj ol ekzemple al aliaj Akcipitredoj kaj diferencas el la unua pro sia plumeca kolo. Kvankam tre dissimilaj, la Kadavrogrifo kaj la Ŝafgrifo havas romboforman voston kio estas malkutime inter rabobirdoj.
1314 Paula
1314 Paula estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ŝafgrifo
Disvastiĝo
En Eŭropo ĝi estas serioze minacata je malapero, des pli ke ĝi reproduktiĝas ege lante; programoj estis aranĝitaj celantaj reenmeti ilin en la regionojn (Alpoj, Asturio, Pireneoj, Andaluzio, Korsiko) kie ĝi iam vivadis sed ĵus malaperis. Ĝis nun ili estas videblaj en Eŭropo nur en Asturio, Pireneoj -preskaŭ 80 reproduktaj paroj-, Alpoj -4 paroj sed multaj ekzempleroj: ĉ. 80- kaj en Balkanio -3 paroj plus 4 en insulo Kreto-, en Afriko en Nordafriko, valo Rift kaj Sudafriko, kaj en Azio en suda Arabio kaj ekde Anatolio tra Irano kaj Barato ĝis montoj Tianŝan kaj Himalajo. En Eŭropo daŭre estas la plej malofta el la kvar ekzistantaj vulturoj.
En 2014 oni censis 136 reproduktulojn en Pireneoj el Hispanio, nome 86 en Aragono, 44 en Katalunio kaj 6 en Navaro. Dum la lastaj jardekoj diversaj programoj por reenkonduko de la specio en montaraj regionoj iom sukcesis en Andaluzio kaj Picos de Europa.
Aspekto
La mezaveraĝa enverguro de tiu specio estas de 2'5 m (sed el 2'31 al 3 m), kvankam kelkaj ekzempleroj povas atingi 2'80. Temas pri granda birdo kiu longas el 105 ĝis 125. Ili pezas el 4'5 ĝis 7'8 kg, la nomiga raso averaĝe 6.21 kg kaj l a subpsecio G. b. meridionalis averaĝe 5.7 kg. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed inoj estas iom pli grandaj kiel okazas en multaj akcipitredoj. Ili longas ĉirkaŭ 112 cm la masklo kaj ĉirkaŭ 150 cm la ino. La bekoj longas ĉirkaŭ 5 cm.