cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PAIGC
La milito kiu kondukis al la starigo de la partio
En 1959, kelkajn jarojn post la formado de la partio, ĝiaj gvidantoj kunvenis kun la celo ŝanĝi sian taktikon de rezisto, kaj decidis mobilizi la amasojn por lukto por nacia liberigo. En julio 1963 la PAIGC establis sian armean statuson en la sudo kaj akiris piedtenejon en la areo de la Mansua-Mansaba triangulo, norde de la estuaro de la Geba rivero. Gvineo Bisaŭa estis integra parto de la batalado, la portugala armeo ne plu kapablis direkti siajn trupojn, kaj ĉe ĉiuj landlimoj estis ribelaj agoj de la partio. La portugaloj starigis specialtrupon de soldatoj de elitaj unuoj por trakti la armeajn sukcesojn de PAIGC. En decembro 1963 la portugala specialtrupo komencis ataki bazojn en la sudo, la PAIGC-ĉeloj povis tiam eskapi al la proksima insulo Como. Estis grave por la portugaloj konservi tiun insulon, ĉar ĝi permesis al ili kontroli la deplojon de taĉmentoj de la sudaj fortikejoj de PAIGC kaj la fluon de armiloj kaj municio de la Konakria areo. La portugala aerarmeo trafis la insulon per bomboj. La aviadiloj daŭre bombadis la tutan areon dum 75 tagoj. Tamen, la portugalaj komandantoj ne plene identigis la fuĝvojojn kaj provizvojojn de PAIGC en la sudo, kio estis malfermaĵo por sia malvenko en batalo. La multe da subteno de la partio en la Balanta regiono fortigis ilian decidon malfermi novan fronton en la Oriento. La fronto en la oriento kaŭzis la establadon de nova militforto, la FARP (Popolaj Revoluciaj Armeo-Fortoj). Domingo Ramos, estis elektita por estri la novan forton kun 600 soldatoj sub li. Dum tiu periodo la partifortikejoj estis postulataj por fortigi la areon politike kontraŭ rezisto al ili per deviga militservo en armeajn operaciojn. La batalado de la PAIGC-fortoj en la tri distriktoj intensiĝis. Ĉi tie nova milita strategio komencis kiu celis ne nur malfortigi la forton de la portugala armeo sed ankaŭ atingi ekonomian sendependecon. Tio sukcesis kaj grandaj resursekspluatatj firmaoj sur la du flankoj de la estuaro komencis retiriĝi kaj ĉesi siajn agadojn. En februaro 1964, pli da entreprenoj estis fermitaj, negative influante la komercan bilancon en Gvineo Bisaŭa. Ekzistis bezono importi pli pro la klopodoj investitaj en la batalado, kiu pliseverigis la bilanco-deficiton. La foriro de portugalaj firmaoj de Gvineo Bisaŭa markis la sukceson de PAIGC kaj ili daŭrigis la kampanjon igi la ekonomion libera de la kolonia ekspluatado. Post 229 armeaj operacioj dum du jaroj, la armea ĉeesto de la PAIGC en orienta Gvineo Bisaŭa streĉiĝis kaj rigoris. Tiu teno devigis la portugalojn ŝanĝi denove sian armean strategion. Schultz, portugala generalo, provis fortranĉi la FARP de ĝiaj du ĉefaj bazoj, sed tiuj atakoj finiĝis en fiasko kaj li decidis reveni al Lisbono. FARP-komandantoj malmuntis grandajn bazojn kaj anstataŭigis ilin kun pli malgrandaj bazoj tiel ke ili ne estus identigitaj kaj bombitaj.
Karakterizo kaj ideologio
La PAIGC partio estis la sola partio kiu estis agnoskita kiel socialisma liberiga movado fare de la nordeŭropaj landoj, Vatikano kaj Unuiĝintaj Nacioj.
La ideologio kaj valoroj de la partio reflektis ideologion, kiu esprimis la suverenan volpovon de la popolo kaj kredis, ke la kolonia sistemo (en ĉi tiu kazo - la portugala) devas esti detruita kaj ke ĝia strukturo kaj sekvoj ne devas trapenetri la postkolonia epoko. Krome, ideologio kaj vizio diris, ke la homoj estas tiuj, kiuj faros la revolucion ĉar ili havas la realan potencon.
Partianoj kredis, ke unueco eblas inter la gvidantoj de la partio kaj la kampara popolo kaj kune kun politika edukado, la kampara popolo povas fariĝi signifaj ludantoj en la lukto por nacia liberigo kaj sendependeco. Krome, la ideologio diras, ke la plej granda minaco al sendependeco povas veni de altrangaj figuroj (gvidantoj) ene de la movado mem kaj oni devas esti singarda. La partio ankaŭ kredis je homan integrecon kiu emfazis la aktivan implikiĝon de civitanoj kune kun la vizio de ŝtato kun socialisma populara demokratio kiu kredis je eterna pluralismo.
Krome, aliaj valoroj en la kompreno de la partio inkludis kredon je adaptita kaj integra aliro al agrikultura evoluo kaj integra integriĝo de la kampara loĝantaro kaj lokaj socialismaj kaj politikaj interesgrupoj kune kun grupoj de veteranoj, vilaĝaj komitatoj kaj tradiciaj gvidantoj en ĉiuj areoj de la lando - ekonomiaj, politikaj, sociaj kaj kulturaj kune kun malgrandigo de la breĉoj inter la klasoj en Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo.
La partio organizis fruan politikan opozicion al portugala kolonia regado kaj ankaŭ faris multon por produkti strikojn de laboristoj en la ekonomio. Post renkonto kun la portugalaj aŭtoritatoj en 1959 (masakro de Pidjiguiti) la partio ŝanĝis sian agadon kaj aliron - la rezista agado de la partio estis transdonita al la kamparaj lokoj (kie la aktivuloj povis agi kun malsamaj taktikoj kaj gerilo). En 1963 ili komencis ĉampionadi malferme kaj elmontris al la milito de sendependeco de Gvineo kaj Kabverdo portugala.
Kulture, la partio rekomendis la studon de la gvinea kaj kaboverda identeco de tiuj popoloj kaj precipe de ilia apartigo de la portugala identeco kiu transprenis ilian landon, en kunteksto de nacia liberigo, klaskonscio kaj marksisma teorio. La partio kredis, ke kulturo estis la ŝlosilo al nacia liberigo. Kadre de la ideologio, la partio formulis procezon de "re-afrikaniĝo" - per tiu ĉi procezo, la afrika elito, kiu multe laboris por eduki kaj dungi la popolon, re-brakumu la indiĝenojn kaj afrikan kulturon kaj laboru por integriĝo en popola kulturo. Nur tiel ili kredis, ke afrikaj gvidantoj povus rekrei kulture kaj psikologie sendependan socian kaj nacian identecon - kaj disvolvi naciisman spiriton al la kamparanoj, kies vivoj plejparte ne estis nutrita de imperiismo. La partio emfazas nacian konscion kaj indiĝenan evoluon kaj tial ĝis hodiaŭ tiuj opinioj restis gravaj en nuntempaj diskutoj de afrika evoluo kaj la limoj de postkoloniaj registaroj trans la kontinento.
Internacia subteno
En ĝiaj fruaj jaroj da operacio la partio funkciigis sen politika sperto, provizoj de armiloj aŭ ajnaj internaciaj rilatoj. La registaroj de najbaraj Senegalo kaj Gvineo malpermesis partiajn agadojn ene de ĝiaj teritorioj. Akiri politikan subtenon estis la plej malfacila tasko de la partio. De 1961 ĝis 1963, kun la komenco de la angola milito de sendependeco, kaj la pliiĝo de subpremo en Gvineo, la partio komencis ricevi internacian subtenon por la unua fojo de la gvidantoj de diversaj afrikaj landoj, gviditaj fare de Seku Ture, la unua prezidanto de Gvineo. La politika propagando de la partio por la liberigo de Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo estis tiel disvastigita ene kaj ekster la lando ke en septembro 1973 kiam la partio deklaris sendependecon de la nova ŝtato ĝi akiris la tujan subtenon kaj rekonon de la plej granda parto de la mondo
La partio gvidita fare de Cabral
En septembro 1956, kune kun kvin el liaj proksimaj amikoj, Cabral fondis la PAIGC-partion. Cabral rapide aperis kiel la grupgvidanto. Komenciĝante en 1963 Cabral kondukis sian partion al senkaŝa milito por la sendependeco de portugala Gvineo, kaj en la malfruaj 1960-aj jaroj estis la fakta reganto de partoj de portugala Gvineo kiuj ne estis okupitaj fare de la portugala armeo. En 1972 li establis la Nacian Asembleon de la gvinea popolo kiel paŝon al sendependeco.
En januaro 1973, Cabral estis pafita ekster sia hejmo en Konakrio en sendependa Gvineo. Li estis mortigita fare de Innocence Cani, veterana batalanto en la PAIGC-gerilmilitistoj, kiu verŝajne laboris kun portugalaj agentoj. En septembro de tiu jaro, la PAIGC unupartie deklaris la sendependecon de Gvineo Bisaŭa, statuso oficiale atingita la 10-an de septembro 1974. La frato de Cabral kaj fondinto de la PAIGC - Luís Cabral, funkciis kiel la unua prezidanto de la nova ŝtato.
La foriro al sendependeco kaj la divido de la partio
Ĝis 1973, la partio tenis 70% de la teritorio de la lando. La 24-an de septembro 1973, Luis Cabral unupartie deklaris la sendependecon de Gvineo Bisaŭa, kiu estis konsiderita la nura legitima politika partio en la lando. La unua platformo de la partio tuj post liberigo inkludis kelkajn esencajn klaŭzojn:
Krome, kun la sendependeco, la partio funkciis sur la armea kaj internacia frontoj samtempe. Ĝi establis politikan militforton kiu inkluzivus teran, maramean kaj aerdefendon kaj postulis la komencon de politiko de unueco kaj paco inter la mondo kaj Afriko precipe. En 1976, la unua elekto okazis ekde la sendependeco de la lando. Tiuj elektoj supozeble estis liberaj kaj justaj, tamen, la Afrika Partio por la Liberigo de Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo estis la sola kandidato. En 1980 okazis militista puĉo kontraŭ la prezidento de Gvineo Bisaŭa kiu kaŭzis la transiron de la potencon al João Bernardo "Nino" Vieira. Kvankam la Afrika Partio por la Sendependeco de Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo oficiale restas en povo tamen ekzistis pliiĝo en la politika loko de la armeo en la lando. Ĝi tiel evoluis unue ĉar prezidanto Nino interrompis ĉiujn ligojn kun Kabo-Verdo kaj tiel ĉesigis la procezon de unuiĝo inter la du landoj.
Partiaj simboloj
Flago - La flago de la PAIGC estis kreita per tri ortanguloj de malsamaj koloroj. Vertikala ruĝa ortangulo kaj du horizontalaj ortanguloj - flava kaj verda. En la centro de la ruĝa rektangulo estas nigra stelo kie aperas la akronimoj PAIGC. La koloroj ruĝ-flava-verdo estas la koloroj identigitaj kun la 'tutafrikismo'. La nigra stelo simbolas Afrikon en la centro. El la flago de la partio disvolviĝis du naciaj flagoj de la landoj Gvineo kaj Kabo-Verdo. La flagoj rememorigas la partian flagon en la koloroj kaj formo de la stelo sed ĉiu nacia flago spertis ŝanĝojn laŭ la spirito de la lando. Poste Kabo-Verdo ŝanĝis la flagon identigitan kun ĝi tra la jaroj kiel paŝo simbolanta ĝian apartigon de Gvineo Bisaŭa.
Simbolo - La PAIGC simbolo havas flavan ankron bazita sur du verdaj palmoj, la inicialoj PAIGC estas ruĝa supre de la simbolo, kaj sube de la simbolo aperas la moto de la partio 'Unueco kaj Batalo' subskribita sub nigra stelo kiu aperas sur la partia flago.
La Himno - La himno de la partio estis komponita fare de Amilcar Cabral: "Suno, ŝvito, tero kaj maro, jarcentoj da doloro kaj espero; Jen la tero de niaj geavoj! La frukto de niaj manoj, la floro el nia sango, jen nia amata patrujo. Vivu la glora patrujo! La flago de lukto floras en la ĉielo. Iru, kontraŭ la fremda jugo! Ni konstruos senmortan patrujon de paco kaj progreso! Ni konstruos senmortan patrujon; Paco kaj progreso! Paco kaj progreso! Branĉoj el la sama bagaĝo, okuloj en la sama lumo, jen la potenco de nia kuniĝo! Por kanti la maron kaj la teron, tagiĝon kaj sunon. Nia lukto donis fruktojn”.
La partio nuntempe
Post la establado de sendependeco ĝis hodiaŭ:
Post sendependiĝo Luis Cabral iĝis prezidanto. La partio batalis por konservi la union inter Gvineo Bisaŭa kaj Kabo-Verdo. En 1974 la unuo kiu inkludis Gvineon Bisaŭan kaj Kabo-Verdon akiris sendependecon de la portugalaj insuloj. Eĉ tiam, politika agado komencis ekesti en Kabo-Verdo kaj proksimume jaron poste, Kabo-Verdo akiris sendependecon kiel ununura politika unuo. La 30-an de junio 1975 okazis ĝeneralaj elektoj kaj la 5-an de julio 1975 estis deklarita la sendependeco de la insuloj el Portugalio gvidataj de Aristides Pereira. En 1980 la efektiva disigo inter la du landoj okazis post la militista puĉo. Tiam, la 13-an de januaro 1991, okazis la unuaj plurpartiaj elektoj, en kiuj venkis unu el la novaj partioj. En 2013, la lando ŝanĝis sian oficialan nomon en ĉiuj lingvoj al la Respubliko de Cabo Verde.
En Gvineo Bisaŭa, Nino Vieira estis reelektita ĝenerala sekretario de PAIGC ĉe la kvara kongreso de la partio en novembro 1986. Post la enkonduko de la ideo de plurpartiaj elektoj en 1991, la unuaj plurpartiaj elektoj estis okazigitaj en 1994. Vieira venkis en la prezidant-elekto en 1994 kaj ricevis proksimume 46% de la voĉdono. En majo 1998, ĉe la Sesa PAIGC-Kongreso, Vieira estis elektita al alia kvarjara oficperiodo kiel PAIGC-prezidanto. La Gvineo-Bisaŭa Enlanda Milito kaj la puĉo kaŭzis la elpelon de Vieira de la PAIGC en majo 1999. Francisco Benante, la reformisma gvidanto de la partio kaj la nura civitano en la armea Junto, estis elektita prezidanto nome de la partio. La partio gajnis la trian plej altan nombron da sidlokoj en la senatelektoj de novembro 1999. En la leĝdonaj elektoj de 2004, la PAIGC staris kiel la plej granda partio en la lando, gajnante 31.45% de la voĉoj kaj 45 el la 100 sidlokoj en parlamento. Ili formis registaron la 4-an de majo 2004 kiam Carlos Gomes Jr. estis la gvidanto de la partio kaj iĝis ĉefministro. En marto 2007, la PAIGC faris tripartian aliancon kun la PRS kaj la Unuiĝinta Socialdemokrata Partio, kaj la tri partioj provis formi novan registaron. Tio kondukis al sukcesa strategio, kiu kulminis kontraŭ Aristides Gomes. Lia eksiĝo okazis fine de la monato, farante lokon por la nomumo, fare de la tri partioj, de nova ĉefministro, Martinho Ndafa Kabi. La sepa kongreso prezidata de PAIGC, okazinta en Gabo, komenciĝis en junio 2008. En la vetkuro por la partigvidado, Gomes Jr. estis elektita al kvinjara posteno kiel PAIGC-prezidanto. En februaro 2014, la oka kongreso de la partio okazis en la historia urbo Chacho sub la devizo "Inspirite de Cabral - unuigu kaj fortigu la PAIGC al evoluo" kaj tie Domingos Simões Pereira estis elektita kiel la partiestro.
En la lastaj jaroj en Gvineo Bisaŭa, José Mário Vaz venkis en la prezidant-elekto en majo 2014 je granda marĝeno de tiu, kiu alfrontas lin. Li estas la unua elektita gvidanto ekde la militista puĉo en Gvineo Bisaŭa en 2012, kiu kaŭzis, ke la lando falis en plian kaoson pro la kaoso en kiu ĝi jam estis - de korupto kaj kokainkontrabandado kaj li estas la unua kiu plenumis sian oficon en la lando sen esti renversita. Jaron post sia veno al potenco li forigis la ĉefministron kaj kolegon de la lando de la PAIGC Domingos Simões Pereira. Dum la jaroj da lia permanenta ofico, la registaro iĝis malstabila kaj plena de korupto. En la prezidant-elekto de januaro 2020, iama ĉefministro Umaro Sissoco Embaló venkis, venkante la kandidaton S-ro Pereira de la PAIGC. Estis la unua fojo en la historio de Gvineo Bisaŭa, ke ne-PAIGC-politikisto estis elektita prezidanto. Tiel, Umaro finis 46 jarojn da militista regado de la partio PAIGC en Gvineo Bisaŭa.
Cikloheksila 3-anizato
Cikloheksila 3-anizato aŭ cikloheksila 3-metokso-fenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Anizata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila 3-anizato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila 3-anizato prezentas metoksogrupon kaj cikloheksilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Péter Feledy
Péter Feledy [feledi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Feledy Péter estis hungara televida prezentisto, ĵurnalisto, redaktoro, prokuroro. Lia edzino estis Sarolta Monspart.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968, poste li estis prokuroro. En 1971 li venkis en amatora konkurso pri televidaj ĵurnalistoj, tial li forlasis la juran terenon kaj iĝis kolego en la Hungara Televizio. Post jaroj li ricevis altajn postenojn. Li edziĝis en 1981, lia edzino naskis en la sama jaro, krome li havis filon ekde 1971. Li ricevis premiojn en 1982 kaj 2001.
Louroux-de-Bouble
Louroux-de-Bouble estas franca situanta en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lourousiens.
Jacques Boucher de Perthes
Jacques Boucher de Crèvecœur de Perthes (franclingva prononco: ​[ʒak buʃe d(ə) kʁɛvkœʁ də pɛʁt]; 10a de Septembro 1788 – 5a de Aŭgusto 1868), foje referencata kiel Boucher de Perthes), estis franca arkeologo kaj antikvaĵisto fama pro sia malkovro, ĉirkaŭ 1830, de ŝtoniloj en la gruzejoj de la valo de Somme.
En 1847 li ekverkis sian monumentan trivoluman verkon, Antiquités celtiques et antédiluviennes, en kiu li estis la unua kiu establis la ekzistadon de homoj en Pleistoceno aŭ frua Kvaternaro. Liaj atingoj trafis malmultan aprobon, parte ĉar li jam antaŭe estis proponinta teoriojn pri la antikveco de homo sen faktoj kiuj subtenu ilin, parte ĉar la figuroj en lia libro estis malbone faritaj kaj inkludis desegnojn de ŝtoniloj kiuj ne montris klaran signon de homfarado.
Mankanta ĉenero
La esprimo mankanta ĉenero referencis dekomence al fosilioj de transiraj formoj, kiam tiuj intermezaj stadioj ŝajne estis mankantaj en la fosilia registro aŭ oni ne konis tiun ekzistadon. Ĝi ne estas esprimo tute scienca, sed tre uzata fare de la amaskomunikilo kaj la populara disvastigo, por kiu «mankanta ĉenero» estas preskaŭ ajna nova malkovrita transira formo. La idea de «ĉenero» sugestas, ke la evolucia procezo estas linia fenomeno kaj ke iuj formoj rezultas en aliaj sinsekve, kiel la ĉeneroj de ĉeno unu post unu; tiu eksmoda rigardo de la evolucia fenomeno estis abandonita de longe. La koncepto de mankanta ĉenero estas tial konsiderata nuntempe science malĝusta ĉar ne estas nur unu mankanta ĉenero, sed multaj, kaj pli ĝuste ne temas pri ĉeneroj sed pri branĉoj de tre branĉohava arbo. Estas abundaj okazoj en kiuj la unua specio kunvivas dum miloj kaj eĉ milionoj da jaroj kun la dua aŭ aliaj specioj evoluiĝintaj el tiuj, kaj eĉ kun tiu evoluiĝinta de tiuj evoluiĝintaj.
La koncepto de mankanta ĉenero ĉe homoj startis kiam Charles Darwin publikigis sian verkon La origino de specioj en 1859. Darwin fakte ne parolis pri homa evolucio ĝis multe longe poste, kiam li publikigis sian libron The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex, en 1871. Sed la sekvantoj de Darwin ja komencis apliki la teorion al la homa estaĵo. Thomas Huxley publikigis en 1863 la libron Evidences as to Man's place in Nature (Pruvoj de la loko de homo en naturo), en kiu li diris, post studo de kompara anatomio, ke la loko de homo estas tre rilata al la grandaj simioj, precize al tiuj afrikaj. Kaj de Huxley estis ideo ke la 'Homo sapiens' estis evoluinta el simieca praulo. Tiam la opoziciantoj petis, ke se vere homo evoluis el simioj, oni montru la mankantan ĉeneron inter tiuj kaj homo. La fraŭdo de la Homo de Piltdown (1912) multe kontribuis al la mito de la mankanta ĉenero, ĉar ĝi estis fabrikita el ĉio kion oni deziris trovi en tiu ĉenero. Ekde tiam oni "trovis" variajn «mankantajn ĉenerojn».
Louroux-de-Bouble (stacidomo)
Louroux-de-Bouble estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Louroux-de-Bouble, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Commentry - Gannat (707000).
Filodemo
Filodemo el Gadara en nordokcidenta Sirio (greke: Φιλόδημος, "amanto de la popolo", latine: Philodemus; 110 a.K., ĝis 40 aŭ 35 a.K., verŝajne en Herkulano) estis epikurisma filozofo kaj poeto.
Vivo
Zenon de Sidono estis lia instruisto en Ateno. Ĉirkaŭ la jaro 80 a.K. translokigis sian loĝejon al Romo kaj poste al Herkulano. Li estas konata pro siaj poemoj kiuj estis konservitaj kiel parto de la antologio de la greka, sed ekde la 18-a jarcento estis malkovritaj multaj tekstoj de liaj verkoj en ekbruligitaj papirusaj rulaĵoj el la Vilao de la Papirusoj ĉe Herkulano. La tasko deĉifri ĉi tiujn volvlibrojn ankoraŭ ne finiĝis (ekde 2012). La verkoj de Filodemo malkovritaj ĝis nun inkludas skribaĵojn pri etiko, teologio, retoriko, muziko, poezio, kaj la historio de skoloj de filozofio.
Verkaro
Tio estas listo de la plej gravaj verkoj de Filodemo trovitaj ĝis nun ĉe Herkulano.
Pluto (Disney)
Pluto estas vigla fikcia rolulo kiu aperas en la bildstrioj de Walt Disney. Pluto aperas en la filmoj kiel la kareshundo de Mickey Mouse, sed ankaŭ aperis en la filmoj kiel la hundo de Donaldo Anaso kaj Goofy (kiu estas homigita hundo).
Pluto estas nekutima de ĉiuj Disney-roluloj ĉar li ne estas homigita, li ne parolas kaj esprimas la emociojn de persono, kaj fakte li reprezentas fakte hundon.
Pluto kutime pasigas sian tempon en la firmao de siaj posedantoj, sed li havas plurajn amikojn, inkluzive de la Pekina Pipi, la nederlanda Dina kaj Ronjo la Sankta Bernardo. Liaj malamikoj inkludas Butch la Buldogon, Piggy la Katidon, Chip kaj Dale kaj Buzz the Bee. En la desegnofilmo "Pluto la Filo" de 1942, hundido nomita "Pluto la Filo" estas montrita kiel la filo de Pluto.
Pluto estas nomita laŭ ka nanplanedo Plutono kiu estis malkovrita en 1930 - la jaro kiam Pluto estis unuafoje desegnita.
Pro la disputo pri la nomo, Walt Disney Company devigis Paramount Pictures, kiuj kreis la viglan serion Popeye, ŝanĝi la nomon de la malamiko de Popeye - "Bluto" al "Brutus", tiel ke ekzistus neniu konfuzo inter li kaj Pluto.
Evitema personeca perturbo
La evitema personeca perturbo (EPP) estas speco de personeca perturbo, longdaŭra mensa malsano.
Simptomoj
Homoj diagnozitaj de la evitema personeca perturbo estas sociale inhibiciitaj, signifante ke ili estas hontemaj kaj timaj de sociaj situacioj. Ili sentas, ke ili ne estas bonaj homoj kaj timiĝas, atendante ke homoj malakceptus ilin. Ili estas sentegemaj kiam aliaj homoj diras malpozitivaĵojn aŭ mavaĵojn pri ili.
Diagnozo
Psikiatriistoj kaj aliaj menssanaj profesiuloj diagnozas homojn je EPP per libro nomita la Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj. Ili ekzamenas agmanieron kaj sentojn de homo. Se tiu havas kvar aŭ pli ol kvar el tiuj ĉi signoj, la DSM diras, ke tiu suferas de EPP.
La simptomoj de EPP estas tre pli severaj ol normala hontemeco.
Komik-Kon (San-Diego)
Komik-Kon Internacio de San Diego (San Diego Comic-Con International aŭ SDCC; kio signifas Komikulo-Trompo) estas la plej granda fankongreso en la mondo por bildstrioj aparte kaj distro ĝenerale, okazigita ĉiujare en la urba kongresejo en San-Diego, Kalifornio, Usono.
Pensaro Ho Ĉi Minh
La Pensaro Ho Ĉi Minh, aŭ la Ideologio Ho Ĉi Minh (Tư tưởng Hồ Chí Minh), estas politika filozofio kiu konstruiĝas sur Marksismo–leninismo kaj la ideologio de Ho Ĉi Minh. Ĝi estis disvolvigita kaj kodigita de la Vjetnama Komunista Partio kaj formaligita en 1991. La termino estas uzata por kovri politikajn teoriojn kaj politikojn konsideratajn kiel reprezentantaj formon de Marksismo–leninismo kiu estis adaptita la la vjetnamaj cirkonstancoj kaj historio. Tiu ideologio innludas rigardon al la bazaj aferoj de la Vjetnama Revolucio, specife la disvolvigon kaj aplikadon de Marksismo–leninismo al la materiaj kondiĉoj de Vjetnamio. Kvankam tiu ideologio estas nomita laŭ la vjetnama revoluciulo kaj Prezidento, ĝi ne necese montras la personajn ideologiojn de Ho Ĉi Minh, sed anstataŭe la oficiala ideologio de la Vjetnama Komunista Partio.
Deveno
Same kiel ĉe Maoismo, la kerno de la Pensaro Ho Ĉi Minh estas la kredo ke la kamparanoj estas la revolucia avangardo en antaŭ-industriaj socioj pli ol la proletaro.
Komik-Kon (San-Diego)
La konferenco prezentas popolan kulturon el multaj ĝenroj, inkluzive de bildstrioj, kaj retkomikso, sciencfikcio, Fantasto, animacio, animeo, mangao, horora fikcio, videoludoj, kartludoj kaj grafikaj noveloj. Ĉi tiu konferenco gastigas multajn artistojn de la distra industrio, inkluzive de kino kaj televido por reklamado, kaj premias industriopremiojn kiel per la premio Eisner (Eisner Award) kaj la premio Inkpot (Inkpot Award).
Pensaro Ho Ĉi Minh
Deveno
Oni povas resumi la Pensaron Ho Ĉi Minh jene:
Konsisto
Jeno estis priskribita kiel la kerno de la ideologia sistemo de la Pensaro Ho Ĉi Minh, kiel estis kodigita de la Vjetnama Komunista Partio:
Komik-Kon (San-Diego)
Okazas laborrenkontiĝoj kaj seminarioj kun profesiuloj de la komika kampo, premierprojekcioj de antaŭfilmoj por estontaj filmoj, cosplay kostumkonkursoj kaj sendependa filmfestivalo.
La konferenco estis fondita en 1970 fare de grupo de lokaj loĝantoj, kaj laŭ la ekonomia revuo Forbes, ĝi estas la plej granda el ĉiuj Comic-Con-konvencioj okazigitaj ĉirkaŭ la mondo.
Historio kaj organizo
La konferenco estis fondita en 1970 fare de Shel Dorf, Richard Alf, Ken Kruger, Mike Tevari, Barry Alphonso, Bob Sorek kaj Greg Beer. Dorf, naskita en Detrojto, Miĉigano, komiksoadoranto, aperis en la mez-1960-aj jaroj sur la Detrojtaj Triobla-Pan-Fajroj, unu el la komercaj komiksoofankonvencioj. Kiam li translokiĝis al San-Diego, Kalifornio, en 1970, li organizis unutagan kongreson (Golden State Comic-Minicon) la 21-an de marto 1970, kiel "seka kuro" por la pli granda kongreso kiun li esperis okazigi. Dorf daŭre estis asociita kun la konferenco kiel prezidanto aŭ direktoro, dum multaj jaroj, ĝis li forlasis la organizon. Alf funkciis kune kun Kruger kiel la unua konferenca prezidanto kaj iĝis la sola prezidanto en 1971.
Post la komenca renkontiĝo, la tritaga komika kongreso de San-Diego, la Golden State Comic-Con, tiris 300 homojn kaj estis okazigita en la U.S. Grant hotelo de la 1a ĝis la 3a de aŭgusto 1970. Aliaj lokoj en la fruaj jaroj de la kongreso inkluzivas la El Cortez Hotelon, UC San Diegon, kaj Golden Hall antaŭ ol la kongreso translokiĝis al la San Diego Convention Center en 1991.
La konferenca emblemo estis dezajnita fare de Richard Branning kaj Josh Bittman en 1995.
La konferenco estas organizita de panelo de 13 membroj, 16 ĝis 20 plentempaj kaj partatempaj dungitoj kaj 80 volontuloj.
Comic Con International estas neprofitcela organizaĵo, kaj la enspezo de la evento estas uzata por financi ĝin.
Saint-Bonnet-de-Rochefort
Saint-Bonnet-de-Rochefort estas franca situanta en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Bonnétois.
Irana Kurdistano
Irana Kurdistano respektive Irana Kurdio aŭ Orienta Kurdio (kurde ڕۆژھەڵاتی کوردستان, latinliterigita: Roĝhilatê Kurdistanê) estas neoficiala nomo por la partoj de nordokcidenta Irano kun aŭ plimulto aŭ konsiderinda populacio de kurdoj. Geografie, ĝi inkludas la Okcidentan Azerbajĝanan Provincon, Kurdistanan Provincon, provincon Kermanŝaho, provincon Ilamo kaj partojn de provinco Hamadano kaj provinco Lorestano.
Entute, kurdoj estas ĉirkaŭ 10% de la suma loĝantaro de Irano. Laŭ la censo farita en 2006, la kvar ĉefaj kurde loĝataj provincoj en Irano - Okcidenta Azerbajĝano, Kermanŝaha, Kurdistana kaj Ilama Provinco - havis suman loĝantaron de 6 730 000 homoj.
Kurdoj ĝenerale konsideras nordokcidentan Iranon (Orienta Kurdio) unu el la kvar partoj de Granda Kurdio, kiuj sub tiu koncepto estus kunigataj al partoj de sudorienta Turkio (Norda Kurdio), norda Sirio (Okcidenta Kurdio) kaj norda Irako (Suda Kurdio).
Embrach-Rorbas (stacidomo)
Embrach-Rorbas estas fervoja stacidomo en Embrach, Svislando.
Villeneuve-sur-Allier
Villeneuve-sur-Allier estas franca situanta en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Villeneuvois.
Mezilesí (distrikto Pelhřimov)
Mezilesí (Meziles Thein) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
Audes
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Audois.
Magnette (stacidomo)
Magnette estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Audes, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bourges - Miécaze (695000).
Etila anizato
Etila 4-anizato aŭ etila 4-metokso-fenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Anizata acido kaj etanolo. Etila 4-anizato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 4-anizato prezentas metoksogrupon kaj etilmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Saint-Bonnet-de-Rochefort (stacidomo)
Saint-Bonnet-de-Rochefort estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Bonnet-de-Rochefort, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Commentry - Gannat (707000).
Vallon-en-Sully
Vallon-en-Sully estas franca situanta en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vallonnais.
Alain Badiou
Alain BADIOU [alɛ̃ badju] aŭ esperante Alano Badjuo (n. 17a de Januaro 1937) estas franca filozofo, iame departamentestro pri filozofio en la École normale supérieure (ENS) kaj fondinto de la Fakultato de Filozofio en la Université de Paris VIII kun Gilles Deleuze, Michel Foucault kaj Jean-François Lyotard. Badiou verkis pri la konceptoj esto, vero, okazo kaj subjekto en maniero ke, laŭ lia postulo, estas nek postmoderna nek simple ripeto de moderneco. Badiou estis engaĝiĝinta en nombraj politikaj organizoj, kaj regule komentas pri politikaj aferoj. Badiou argumentas por reveno de komunismo kiel politika forto.
Li diplomiĝis per verko pri Baruĥ Spinozo en 1960. El 1963 li instruis en mezlernejo kaj poste en universitato de Reims kaj poste en la Université de Paris VIII el 1969. Badiou estis politike aktiva jam frue, kaj estis unu el la fondaj membroj de la Unuigita Socialisma Partio (PSU), kiu estis partikulare aktiva en la lukto por la malkoloniigo de Alĝerio. Li verkis sian unuan romanon, Almagestes, en 1964. En 1967 li aliĝis al studgrupo organizita de Louis Althusser, iĝis influita de Jacques Lacan kaj iĝis membro de la redakta teamo de Cahiers pour l'Analyse.
La okazintaĵoj de Majo de 1968 radikaligis lin kaj li iĝis maoisto. Tiel li partoprenis en 1969 la fondon de la Unuiĝo de Francaj Marksism-Leninismaj Studentoj (UCFml) kies estrarano li estis ĝis la komenco de la jaroj 1980-aj. Li poste pluigis sian agadon kiel filozofo kaj dramaturgo.
Vallon-en-Sully (stacidomo)
Vallon, plennome Vallon-en-Sully estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Vallon-en-Sully, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Piridinosulfinata acido
Piridino-4-sulfinata acido estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la natriaj saloj de la piridinosulfinataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Piridinosulfinataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la piridinosulfinataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj.
Vallon-en-Sully (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Piridinosulfinata acido
Piridinosulfinata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonatajn oksidojn kaj sulfurajn oksidojn. Piridinosulfinata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.
Vallon-en-Sully (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bourges - Miécaze (695000).
Édouard Lartet
Édouard Lartet (15a de Aprilo 1801 en Castelnau-Barbarens - 28a de Januaro 1871 en Seissan) estis franca geologo kaj prahistoriisto.
Lia riĉeco ebligis, ke li dediĉu sin al pasio por la paleontologio kaj la geologio. En 1834 li malkovris la terciaran kuŝejon de Sansan, kie li identigis pli ol 90 fosiliajn speciojn de mamuloj kaj reptilioj. En 1836 li malkovris la unuan fosilion de specio de granda simio, nome Pliopithecus. Liaj arkeologiaj atingoj en Massat kaj Aurignac kontribuis al pruvado de la samtempeco de la homo kun animalaj specioj jam malaperintaj.
En 1861, li proponis kronologion de la Kvaternaro bazitan sur la sinsekvaj specioj de grandaj mamuloj hegemoniaj, el kiuj li pensis, ke li povos datigi la ŝtonindustrioj de la Paleolitiko. En 1866, li estis elektita prezidanto de la Geologia Societo de Francio.
Ankaŭ lia filo, Louis Lartet, faris esplorojn kaj li malkovris la faman Homon de Kro Magnon en Eyzies-de-Tayac en Marto 1868.
Ewell
estas urbo de la tradicia graflando Surrey (esperante Surio) en la landoparto Anglio de Britio, sude de Londono. Laŭ la censo de marto, en la urbo vivis loĝantoj.
Muelejvalparko (Kiŝinevo)
Parko ĉe Muelejvalo (Parcul Valea Morilor) estas vasta ripozejo en Moldavio kun kvar alirejoj kaj grandeco de sume 102 hektaroj. Ĝi konsistas el artefarita lago (de 34 hektaroj) kun ĉeborda promenejo, plaĝoj, kaskado kun 218 ŝtupoj ktp. Apudas foira spaco MoldExpo kaj bela arboreto. La tuto troviĝas eoste de la historia urbocentro de Kiŝinevo kaj piede oni atingas tiun ĉi ĉarman lokon disde la parlamento ene de nur kvarona horo.
Historio
La tuto revenas al la tempo kiam Leonid Breĵnev loke politikresponsis pri tio kiu volis krei abundan spacon distran por la junuloj. La ne tute tri kilometrajn longa promenejo havas multajn arbojn kaj la proksime estiĝantaj areoj disponigis kaj disponigas sufiĉe da spaco por havigi i.a. sportajn kaj kulturajn lokojn. Ŝakludo liberaera praktikatis kaj scenejo kun kvin miloj da sidlokoj ankaŭ venigis enparken teatraĵojn kaj muzikajn spektaklojn. Ne forgesendas impona kaskado kun 218 ŝtupoj. Somere eblas troti, vintre patinadi.
En 1998 malfermitis moderna distrejo Aventura Park. Inter 2007 kaj 2012 la lago ne ekzistis pro akvopurigaj kialoj. Modernigideoj multas kaj parte jam realigitis.
MoldExpo
Proksime en la oriento situas la foira areo MoldExpo kies originoj estis foiro agrikultura (Expoziția Agricolă Republicană Permanentă). Ĉiujare kunvenas spertuloj kaj interesatoj por ĝui po 20 okazigojn internaciajn. Oktobro estas rezervata por vina kaj vinkultivada festo.
Arboreto
Dendrologia parko (rumane: Parcul Dendrariu) apudas tuj la menciitan baraĵlagon. Eniro tamen faratas de flanko pli fora de la urbocentro. La tuto estiĝis ekde 1950 sur 83 hektaroj kiel botanika ĝardeno kiun oni ŝanĝis en 1973 en arboreton. Admiratas surloke lagetoj, regionaj arbustoj, plantkultivejo, arbokultivejo, multaj ulnoj. Nordeoste troviĝas belega bedaro kun rozoj kiu ŝatatas kiel fotografia fono.
Esher
estas urbo de la tradicia graflando Surrey (esperante Surio) en la landoparto Anglio de Britio, sudokcidente de Londono. Laŭ la censo de marto, en la urbo vivis loĝantoj.
Muelejvalparko (Kiŝinevo)
Arboreto
Aliaj gravaj verdaj zonoj estas - en la nordoriento de la urbo - Pădurea-parcul Butoiaș (70 hektaroj; alternativa nomo Parcul Mihai Eminescu) kaj Parcul La Izvor (150 hektaroj; ĝi estiĝis en 1972 kaj havas du insulojn kun eblo de remado) en la nordoriento de la urbo.
Villeneuve-sur-Allier (stacidomo)
Villeneuve-sur-Allier estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Villeneuve-sur-Allier, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Reigate
estas urbo de la tradicia graflando Surrey (esperante Surio) en la landoparto Anglio de Britio, sude de Londono. Laŭ la censo de marto, en la urbo vivis loĝantoj. Ekde la jaro 2021, Reigate estas la administra ĉefurbo de la graflando.
Villeneuve-sur-Allier (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Instituto Marx–Engels–Lenin
La Instituto Marx–Engels–Lenin, establita en Moskvo en 1919 kiel la Instituto Marx–Engels (Институт К. Маркса и Ф. Энгельса), estis sovetuniaj biblioteko kaj arkivo ligita al la Komunista Akademio. La Instituto estis poste ligita al la reganta Centra Komitato de Komunista Partio de Sovetunio kaj servis kiel esplorcentro kaj eldonejo por oficiale publikigitaj verkoj de marksisma pensaro.
En Februaro 1931, la direktoro de la Instituto Marx–Engels nome David Riazanov kaj aliaj el la stabanaro estis subpremitaj pro ideologiaj tialoj. En Novembro samjare, la Instituto Marx–Engels estis kunigita kun la pli granda kaj malpli fakuleca Lenina Instituto (establita en 1923) por formi la Instituton Marx–Engels–Lenin kaj ties direktoro iĝis Vladimir Adorackij.
La Instituto estis la kunordiga aŭtoritato por la sistemiga organizaĵo de dokumentoj publikigitaj en la plur-volumaj eldonoj de Kolektitaj verkoj de Marx, Engels, Lenin, Stalin kaj nombraj aliaj oficialaj publikaĵoj.
Ĝi estis oficiale nuligita en Novembro 1991, kaj la kerno de ties arkivaj havaĵoj nune hejmas en la sukcedanta organizaĵo, nome la Rusa Ŝtata Arkivo de Soci-Politika Historio (RGASPI).
Varennes-sur-Allier
Varennes-sur-Allier estas franca situanta en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Varennois.
Csaba Debreczeny
Csaba Debreczeny [ĉaba debreceni], laŭ hungarlingve kutima nomordo Debreczeny Csaba estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Csaba Debreczeny naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Csaba Debreczeny maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1994. Lia ĉefinstruisto estis Gábor Zsámbéki. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Katona József. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro de Kecskemét (1995-1997), Teatro Radnóti (1997-2002), Teatro István Örkény (2004–2016). Li estis liberprofesiulo inter 2002–2004 kaj ekde 2016. Li ricevis premiojn inter 2002-2011.
Noa Kirel
Noa Kirel (נועה קירל; naskiĝis kiel Noja Kirel; la 10an de aprilo 2001) estas israela kantistino-kantverkisto, aktorino, dancisto kaj televida gastiganto.
Ŝi gajnis la MTVajn Eŭropajn Muzikajn Premiojn por la plej bona israela spektaklo inter 2017 kaj 2022. Ŝi estas fiksita reprezenti Israelon en la Eurovision Kanta Konkurso 2023 kun ŝia kanto Unicorn (Unukornulo). Noa Kirel naskiĝis kaj plenkreskiĝis en Ra'anana, Israelo, al israelnaskitaj gepatroj: Ashkenazi Juda (Aŭstra-juda) deveno kaj Sephardi Juda kaj Mizrahi Juda (Maroka-juda) deveno. Ŝi estas la plej juna infano de Ilana kaj Amir Kirel kaj havas du malpli junajn fratojn. Ŝia patro estas la CEO de Glassco Glaso, importita-glaso komerca headquartered ĉe la Barkan industria parko. El la familiflanko de ŝia patro, Kirel havas parencojn kiu estis murdita en la Holokaŭsto.
Vivo
En februaro 2020, Kirel estis rekrutiĝita en la Israelajn Defendajn Fortojn (IDF) kaj servis en unika armea bando. Ŝi ricevis honoran eligaĵon, kompletiganta ŝia du-jaro deviga servo la 14an de februaro 2022. En la aĝo de 14 jaroj Kirel ĉeestis kun ŝia patro en televida serio pri geknaboj kiuj havas puŝantajn gepatrojn. Ŝia patro suntenis ŝian karieron kiel kantistino.
En 2015 ŝi alŝutis novan kanton al YouTube, nomita 'Medabrim' (Paroladas). Post ĝia sukceso ŝi eldonis la kanton 'Killer' (vortludo kun ŝia nomo Kirel kaj la angla vorto 'murdisto'). La video de la kanto estis tre provokativa kaj igis grandan sensacion en la gazetaro pro la juna aĝo de Kirel.
Poste ŝi eldonis la kanton 'Jeŝ Bi A'Hava' (en mi estas amo) kiu estas la unua kanto ŝia kanto kiu estis aŭdigita en la populara israela radia kanalo 'Galgalac'.
Je la fino de 2016 ŝi gajnis la premion fe la elektita israela kantistino por infanoj.
En 2017, Kirel komencis gastiganta la "Lipstar" muzika programo en kidZ kanalo, apud Sagi Breitner.
En junio 2022, ŝi ĉefrolis en la junulara filmo Preskaŭ Fama, apud Omer Dror. Tiu jaro, ŝi ankaŭ aperis en la teatraĵo "La Tri Musketeroj" apud Omer Dror. En novembro 2017, ŝi reprezentis Israelon ĉe la "MTVaj "Eŭropaj Muzikaj Premioj", en la "Internacia "Artista kategorio".
En januaro 2018, ŝi ĉefrolis en la televida serio Kfula (duobla) ludanta ŝin mem kaj Kitty Popper (Libby Omer), bloganto kiu skribas ion ajn kiu okazas al ŝi kiel famulino. La serio elsendiĝita sur la KidZ kanalo sur. En la sama monato, ŝi eldonis la kanton “Ba li otĥa” (Mi volas vin). La 18an de februaro, ŝi aperis en la televida prograno Israeloa havias Talenton kiel juĝisto.
En Oktobro 2019 Kirel estis elektia la dua fojo por reprezenti Israelon ĉe la "MTVaj "Eŭropaj Muzikaj Premioj", sed ne povis ĉeesti la cermonion en Hispanio pro manko da tempo.
Tiu monato, Kirel estis dungita kiel prezentisto por nova estetika firmao, "Keff." La 2an de novembro, ŝi eldonis la kanton "Zikaron Jaŝan" (malnova memoraĵo) en kunlaboro kun israela kantisto Jonathan Mergui, kiel parto de la Festigal spektaklo.
En decembro 2018, Kirel gvidis kampanjon kun la KidZ Kanalo kaj la israela Nacia Voja Sekureco Aŭtoritato antaŭeniganta portanta kaskon dum biciklirante.
La 17an de aprilo, 2019, ŝi eldonis la kanton “Ima Ŝeli” (Mia patrino) kiel memorigo por la holocaŭsto.
En junio 2020, Kirel subskribis kontrakton kun la usona etikedo, Atlantikaj Rekordoj. En decembro de tiu jaro, Kirel subskribita kun WME.
En marto 2021, ĝi estis anoncita ke Kirel ĉefrolus en filmo produktita de Picturestart. En majo 2021, Kirel en kunlaboro kun israela kantisto Omer Adam, liberigis remix versio de la nacia anthem de la stato de Israelo, Hatikvah. La kunlaboro estis kritikita, kaj kelkaj diris ke ĝi estis malhonorebla. En honoro de GLATa Monato, Kirel kaj israela komediisto Ilan Peled liberigis la kanton "Trilili Tralala".
La 14an de julio, 2021, ŝi liberigis ŝian unuan internacia kanton, "Please Don't Suck" (Bonvolu ne Aĉigu).
La 15an de oktobro, 2021, ŝi liberigis la kanton "Bad Little Thing" (malbonetaĵo), kiu ŝi ankaŭ uzis por la konkurado de Miss Universe 2021 kiu okazis en Eilat, Israelo.
La 22an de marto, ŝi liberigis la kanton “Paamon” (Sonorilo), kiu estis ludita en la dua sezono, epizodo 5 el la usona televida serio ‘Ginny kaj Georgia'.
Nikolaj Patruŝev
Nikolaj Platonoviĉ PATRUŜEV aŭ en Esperanto Nikolao Platonoviĉ PATRUŜEV, Никола́й Плато́нович Па́трушев (naskiĝis la 11-an de julio 1951 en Leningrado, Sovetunio) estas rusa armea generalo, la 2-a rango en la ordo de rangoj en la rusa armeo, kaj politikisto kiu funkciis kiel Sekretario de la Federacia Sekureca Servo de la Rusia Federacio, t.e. la interna kunordiga organizaĵo de Rusio. De 1999 ĝis 2008 Patruŝev funkciis kiel kapo de la Federala Sekureca Servo (FSB), la organizaĵo kiu anstataŭigis la sovetian KGB (kun la escepto de eksterlanda inteligenteco). Li estas unu el la plej proksimaj konsilistoj de Vladimir Putin kaj unu el la gvidaj figuroj en rusaj naciaj sekurecaj aferoj kaj tiel apartenanta al la siloviki, t.e. la malgranda rondo de intimuloj ĉirkaŭ Vladimir Putin kiu inkludas ankaŭ Igor Seĉin, Aleksandr Bortnikov kaj Viktor Ivanov. Patruŝev estas tre suspektema pri okcidentaj landoj kaj iliaj intencoj.
Noa Kirel
Vivo
La 27an de majo, 2022, ŝi liberigis la kanton DALEan “PROMO” kune kun hispana kantista Metro the savage atingate la Nederlanda-israela muzikisto Boaz van De Beatz.
Eurovision 2023
La 11an de julio, 2022, ŝi estis elektita de la israela Publika Elsendada Kompanio (Kan) reprezenti Israelon ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso 2023. La sekvanta tago, Kirel deklaris ke ŝi ankoraŭ ne decidis ĉu partopreni kaj ke ŝi faros decidon poste.
Nikolaj Patruŝev
Lia filo dmitrij Patruŝev estis La Ministro pri Agrikulturo de Rusio ekde 2018.
Noa Kirel
Eurovision 2023
La kanto de Kirel por la Eurovision, 'Unicorn' (Unukronulo), estis liberigita je la 8a de marto 2023. Cetere elfaranta la kanton, Kirel ankaŭ co-skribita kaj kaj co-kunmetita ĝin kun Doron Madeli, Jinon Jahel kaj Mai Sefadia. Ĝi gajnis la tria loko.
Ŝi estis en interrilato kun israela modelo kaj aktoro Tomer HaCohen ekde oktobro 2021.
Bierfarejo Kissler
La Bierfarejo kaj Bierĝardeno Kissler en urbo Dombóvár (Hungario) estas la ununura mikrobierfarejo en la subregiono Dombóvár. Inter aliaj ĉi tie estas farata, la biero de Pál Dombó kaj Gunaras kaj ankaŭ Blua Biero la oficiala trinkaĵo de la 1168 km longa, hungara Nacia Blua Turneo. La kompanio gajnis multajn enlandajn kaj internaciajn rekonojn. En 2014, en Berlino (Germanio), Kissler-Holló Biero fariĝis la plej pionira biero ĉe la Global Craft Beer Konkurso. Iliaj produktoj estas faritaj per tradicia teknologio, kaj iliaj bieroj enhavas naturajn ingrediencojn. Ilia specialaĵo estas la frukta, spica resp. ankaŭ farante helajn kaj brunajn barelbierojn.
Nikolaj Patruŝev
Sankcioj
En februaro 2022, Usono, Britio , Japanio kaj Kanado trudis sankciojn kontraŭ Patruŝev en respondo al la rusa aneksado de Krimeo kaj la invado de Rusio en Ukrainio.
Bierfarejo Kissler
Historio
Bierfarado havas preskaŭ la saman aĝon kiel la homaro. Eĉ antaŭ la komenco de la pratempo ili povis fari bieron en la Blua Nila Valo. La tradicio por fari bieron estas ligita al monaĥejoj. Kamparanoj ofte pagis la preĝejan imposton per biero, kaj la monaĥejoj fabrikis la bieron mem por faciligi faston, ĉar drinkado ne estis malpermesita dum fastado.
En Hungario, la bierofarado de Transdanubio devenas de la komenco de la 18-a jarcento, ĉe la grandbienaj bierfarejoj de la princoj Esterházy en Dombóvár. La ordo de 1729 estis la ordo de la grandbieno, zorgante pri bierofarado en dudek paragrafoj. Komence oni uzis ankaŭ sovaĝajn lupolojn, sed post iom da tempo ĝi malaperis, kio estis atingita per kreado de lupolo en Dombóvár. La ĝustaj eroj de biero estis determinitaj, kaj la vendo de biero estis reguligita. La praa, mezepoka servutregiono de Transdanubio estis provizita de la bierfarejoj en Dombóvár: "Kaposvár - tiel ankaŭ la regiono de Zsilikisfalud kaj Márcadópuszta - same kiel la aliaj malnovaj, hungaraj partoj de departemento Somogy."
La mikrobierfareja movado komenciĝis en la Unuiĝinta Reĝlando en la 1970-aj jaroj. En 1992, László Kiss kaj lia edzino Erzsébet Fadler legis en gazetojn kaj dum siaj vojaĝoj ili unue renkontis la koncepton de privata bierfarejo, kiu komencis disvastiĝi dum la periodo post la ŝanĝo de reĝimo en Hungario. Helpe de familia kunlaboro, László Kiss kaj lia edzino establis la firmaon Kiss László és Társa Bt. en 1993. Ilia ĉefa profilo dum la unua jardeko estis la produktado de tradicia hela kaj la pli speciala bruna biero, sed sub la premo de la enlanda kaj internacia merkato, ili ankaŭ komencis fari fruktajn, spicajn bierojn.
Verda biero - Zöld sör
De majo 2023 haveblas ankaŭ Esperanto-biero el urbo Dombóvár.
Varennes-sur-Allier (stacidomo)
Varennes-sur-Allier estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Varennes-sur-Allier, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
La Ville-Gozet (stacidomo)
La Ville-Gozet estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - La Ville-Gozet, situanta en  Montluçon, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.