cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antikvaj nomoj de Egiptio
Antikvaj nomoj de Egiptio neniel similas al tio, kiel ni tiun ĉi landon nomas hodiaŭ. La nuntempa nomo ja havas siajn radikojn en la egipta, sed kun la nomo Egiptio tio havis origine nenion komunan kaj uzis ĝin propre nur grekoj kaj romianoj.
Sed la egiptoj nomis sian landon alie, kaj nome eĉ per kelke da nomoj. Ĉiuj esprimas per sia maniero, kiel la egiptoj perceptis sian landon kaj kion ĝi signifis por ili.
Kemet
En traduko ĝi signifas "Nigra lando" kaj ĝi estas derivita de nigra fekunda ŝlimo, kiu estis (ĝis konstruo de la Alta Baraĵo de Asuano) alportata per ĉiujaraj inundoj sur Nilo kaj kiu estis por la egipta agrikulturo nemalhavebla. Jam Herodoto mem verkis pri Egiptio, ke ĝi estas donaco de Nilo. Li komprenis, ke sen tiu ĉi rivero kaj ties ĉiujaraj inundoj Egiptio neniam povus esti tio, per kio ĝi estis (se ĝi entute estus) kaj tute sendube konsciis tion ankaŭ la egiptoj mem.
Sed mirinde ili havis neniam diaron, kiu estus enkorpigo de Nilo, sed ili havis en sia mitologio ligilojn al ties inundoj. Dio Hapi, adorata en aspekto de virbovo (De rivero nomata Aspis), estis dio, kiu reprezentis la fekundan forton de tiuj ĉi inundoj. Alia dio, Ĥnum, laŭ iliaj imagoj havis sidejon en la unua katarakto, de kie li direktis la forton de inundoj.
La egiptoj bone konsciis la signifon, kiun havis por ili la inundoj kaj fare de ili la alportata fekunda ŝlimo. Ili tiom konsciis tion kaj ili tiom antaŭe estimis, ke la fekunda forto de tiuj ĉi inundoj venis eĉ en la nomon, per kiu la egiptoj nomis sian landon.
Ta Meri
Tiu ĉi plua antikva egipta nomo multe parolas pri rilato, kiun la egiptoj havis al sia lando. En traduko ĝi nome signifas "Ŝatata lando". Por la egiptoj estis ilia naskolando tre grava, tio estis lando de iliaj antaŭuloj (Egiptio estis tre tradicionalisma kulturo) kaj tio estis lando de iliaj dioj.
Eĉ en okazintaĵo de la egipto Sinuhet estas evidenta tiu ĉi amo al la naskolando. Sed ne estas per tio menciata libro de Waltari, sed antikva-egiptia rakonto "Propra biografio de Sinuhet", kiun verkis Sinuhet mem en duono de Meza imperio. Sinuhet forkuris el Egiptio, sed post multaj jaroj li decidiĝis reveni en sian landon, por ke li povu esti, post sia morto, sepultita. Por la egiptoj estis ideo, ke ili estus sepultitaj alie ol en Egiptio, terurega kaj tial ekzilo estis unu el la plej malpezaj punoj, ĉar por kondamnito tio signifis, ke li ne povos esti sepultita en la lando de siaj antaŭuloj kaj siaj dioj.
Tawy
Tiu ĉi lasta nomo denove eliras el tradicio, laŭ kiu Egiptio estis dividata je Supra reĝlando kaj Malsupra reĝlando, pro kio Egiptio estis markata kiel "Du landoj".
Laŭ tiu ĉi tradicio Egiptio estis foje dividita en du memstarajn reĝlandojn, nur kiam unu reganto, kiu estas en la egiptaj legendoj konata sub nomo Meni aŭ en grekigita aspekto Menés, unuigis Egiption kaj li kreis el ĝi unuigitan regnon. Sed la divido je Supra kaj Malsupra reĝlandoj trafluas la tutan egiptian histoion kaj eĉ la reĝa krono estis kombino de blanka supraegiptia kaj ruĝa malsupraegiptia.
Manabu Sugiyama
Manabu Sugiyama (杉山 学, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse.
Michelbach (Hunsrück)
Michelbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Veľká Studená dolina (valo)
Veľká Studená dolina aŭ Granda glacia valo etas valo en suda flanko de Altaj Tatroj. Tra ĝi iras Veľký Studený potok (Granda malvarmega rivero), kiu kune kun Malý Studený potok (Malgranda malvarmega rivero) kiu iras de Malá Studená dolina kreas Akvofaloj Studenovodské kaj Studený potok.
Tiu ĉi valo fama kiel valo kun la plej granda kvanto de lagoj en Tatroj. Ĉi tie estas lagoj: Vareškové pleso, Dlhé pleso, tri Sesterské plesá, kvar Zbojnícke plesá, Starolesnianske pleso, Ľadové pleso, Pusté kaj Malé Pusté pleso, tri Sivé plesá, du Studené plesá, du Vyšné kaj du Nižné Strelecké plesá.
La valo atingebla per voja laŭ blua turisma marko de Tatranská Lomnice.
András Vetró
VETRÓ András estas rumanuja hungara skulptisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 14-an de oktobro 1948. Li estas la filo de Artúr Vetró, edzo de grafikistino Zsuzsa Vetró Bodoni, la patro de András Vetró Bodoni Sebestyén.
Biografio
András Vetró finis la Artan Altlernejon Ion Andreescu de Kluĵo inter 1967-1973 kaj ekde tiam li vivis en Târgu Secuiesc.
Catch-22
Catch-22 (tradukita Esperanten kiel Kapto-22) estas satira romano fare de la usona verkisto Joseph Heller. Ĝi priskribas la vivojn de pluraj soldatoj dum la dua mondmilito, mokridante la burokration kiu penetras en la usonan milististaron. Hodiaŭ la romano konatas kiel unu el la plej bonaj kaj "klasikaj" verkoj de la angla lingvo.
Ĝi skribitas je la tria persono. La rakonta fadeno ne sekvas kronologion, kvazaŭ hazarde rakontante aferojn kiuj okazis antaŭ la komenco de la rakonto (historio).
La termino Catch-22 iĝis vorto en la angla lingvo kiu signifas "probleman situacion, kies sola solvo estas nuligita per aŭ regulo aŭ cirkonstanco ekzistanta en la situacio mem."
Isabel la 2-a (Hispanio)
Isabel la 2-a de Hispanio aŭ Izabela la 2-a de Burbono (naskiĝis en Madrido la 10-an de oktobro 1830; mortis en Parizo la 10-an de aprilo 1904) estis reĝino de Hispanio inter 1833 kaj 1868. Filino de Ferdinando la 7-a kaj María Cristina de Borbón-Dos Sicilias, Isabel estis 3-jaraĝa, kiam ŝi estis nomita reĝino la 29-an de septembro de 1833 post la morto de sia patro. De tiam ĝis 1840 regentis ŝia patrino, kaj inter 1840 kaj 1843 la Generalo Espartero.
Ŝia onklo Karlo Maria Isidro de Burbono ne akceptis virinon kiel reĝo de Hispanio, do en 1833 komencis la Unua Karlisma Milito.
Kiam la reĝino estis 16-jaraĝa, oni organizis la edziĝon kun ŝia kuzo Francisko de Asizo de Burbono, persono kiun ŝi malamis, komencante la sinsekvon de amantoj, inter ili la kapitano Enrike Puig, laŭ pluraj aŭtoroj la vera patro de la estonta Alfonso la 12-a. Dum ŝia reĝado Hispanio moderniĝis per konstruo de pluraj fervojoj kaj progresis industrio. Ŝi multe influis (aŭ klopodis influi) en la politiko de Hispanio, tio ĝenis politikistojn kiuj organizis ribelon (La Glora Revolucio) por ekziligi ŝin. Isabel iris Francien kie ŝi mortis en 1904.
Infanaĝo
Ŝia patro estis Ferdinando la 7-a kaj ŝia patrino María Cristina de Borbón-Dos Sicilias, kiu estis kvara edzino kaj nevino de Ferdinando, kiu dum tri antaŭaj geedzecoj ne havis filon; tamen post Isabel li havis alian filinon, nome Luisa Fernanda, en 1832, sed ne filon.
Ĉar Isabel ne havis tiam aĝon sufiĉan por esti efektiva reĝino, estis nomumita regentino ŝia patrino, María Cristina de Borbón-Dos Sicilias, dum 1833 ĝis 1840. Nur du monaton post sia vidviniĝo, estante jam regentino, ŝi havis novan amanton, Fernando Muñoz, kiu estis serĝento de la reĝa gvardio. Spite klopodojn kaŝi tion, ŝi gravediĝis ĉiujare estante ankoraŭ vidvino, kio kreis malakcepteblan bildon por la tiama popolo. Pro tio inter alia, ŝi estis anstataŭita kiel regentino per la generalo Espartero, ĝis tiu mem estis elpostenigita meze de 1843. Cele al evito de tria Regenteco, oni antaŭigis la plenaĝecon de Isabel al nur dektri jaroj.
Eduko
Isabel estis malbone edukita: ŝi ne havis patron, la patrino estis implikita en siaj amaferoj, kaj la teoriaj edukzorgantoj estis politikistoj, kiuj estis interesataj en la fakto ke tro juna reĝino estu malkapabla regi per si mem kaj tiel la koncerna politikisto havu rektan aliron al la povo.
Ĉefa edukzorganto estis Agustín Arguelles, instruisto José Vicente Ventosa, kaj muzikinstruisto Francisco Frontela, kaj inter tiuj instruistoj elstaris Salustiano Olózaga, inteligenta juristo. Ŝi ricevis edukon, kiel tiamaj virinoj, nur por hejmaferoj, religio kaj piano, sed tute ne pri sociaj aŭ politikaj aferoj. La grafo de Romanones detaligis, ke ŝi, dekjaraĝa, apenaŭ scipovis legi, skribi, bazan matematikon kaj eĉ manĝ-etiketon. Paradokse tiuj instruistoj estis respondecaj pri la eniro de Isabel en la seksafera vivo. Ventosa estis elpelita el palaco; Frontela estis konata kiel amanto de la reĝino kaj tiu mem donis al li honoron de la Kruco de Karlo la 3-a. Olózaga senvirgigis kaj inicis ŝin en la seksa vivo. Ŝia kontentemo, pasieco kaj malavaremo faris ŝin agrabla kaj alloga amantino.
Geedzeco
En 1843, Isabel estis deklarita maturulo estante nur dektri-jaraĝa. Kaj aperas unua problemo, nome edzinigi ŝin. Tiu edzinigo iĝas ŝtatafero kaj ankaŭ okupo por la tuta Eŭropo, ĉar ĉiu potenco deziras eviti la rompon de la tiamaj aliancoj kaj ekvilibroj. Ŝia patrino, María Cristina, proponis la grafon de Trapani, sia onklo. Francio proponis la dukon de Montpensier, kiu estis filo de Ludoviko Filipo, kaj kiu poste plu intervenos en hispana politiko. Kelkaj hispanaj partioj proponis Carlos Luis de Borbón y Braganza, filo de Carlos María Isidro, kiu abdikis el intencoj surtroniĝi por faciligi tiun eblon, per kio la dinastia malkonsento estus evitita, sed Isabel malakceptis, apogita de la liberaluloj, pro kio startis la Dua Karlisma Milito.
La generalo Narváez proponis Francisco de Paula de las Dos Sicilias, grafo de Trapani, sed tiu estis malakceptita de la progresistoj. La patrino de la reĝino, María Cristina de Borbón-Dos Sicilias, proponis Leopoldon de Saksio-Koburgo-Saalfeld, parenco de la brita reĝino Viktoria. Ludoviko Filipo, reĝo de Francio, proponis iun el siaj filoj, Henriko de Orleano, duko de Aumale aŭ Antonio, duko de Montpensier, kiu finfine edziniĝos al la fratino de Isabel, nome Luisa Fernanda. Francio kaj Anglio interkonsentis rezigni pri siaj kandidatoj, kaj oni elektis Francisco de Asís de Borbón, kiu estis konsiderita malforta viro kiu tute ne intervenos en politiko kaj krome estis kuzo de Isabel.
La nupto okazis en Madrido, la 10an de oktobro 1846, kiam Isabel ĵus iĝis nur dekses-jaraĝa, nome duobla nupto, ĉar edziniĝis ankaŭ ŝia fratino Luisa Fernanda de Borbón, kiu estis nur dekkvar-jaraĝa kun la princo Antonio de Orleano, duko de Montpensier kaj pli juna filo de la reĝo de Francio.
La edzo
Dekomence Isabel malakceptis tiun edzeblon, sed ŝia patrino kaj mistera monaĥino, kiu ege partoprenos en la kortega vivo, nome sor Patrocinio, premis ŝin al akcepto. Sed interne ŝi plu tenis sian dekomencan malakcepton kaj klare esprimis, ke temas pri trudo. La nupto-nokto estis malsukcesa kaj Isabel mem foje komentis tion, kiel malaprezo pri la inecaj kutimoj de la edzo. Same sentis li, malferma samseksemulo, dum jam estis tre konata la skandala inklino de Isabel al viroj. Tio okazigis konstante separojn. Tiele kelkaj gravuloj devis peri, inter kiuj la generalo Narváez, la konfesisto de la reĝino, la arkiespiskopo Antonio María Claret kaj eĉ la papo mem, nome Pio la 9-a.
La amantoj
La vivo de Isabel skandalis kaj en la kortego kaj en la hispana socio. Ŝi kutime enlitiĝis je la kvina nokte kaj ellitiĝis je la tria posttagmeze. La unua "oficiala" amanto estis la generalo Francisco Serrano kiun Isabel nomis “la bela generalo”, kaj skandalis la fakto ke Isabel sekvis lin al la kazernoj de Madrido. Tiel, la armeaj estroj decidis translokigi lin for el Madrido. Aliaj rekonataj amantoj estis la kantisto José Mirall, la komponisto Emiliano Arrieta, la kolonelo Gándara, la markizo Manuel Lorenzo de Acuña, la kapitano José María Arana, ŝajne patro de la infantino Isabel, la kapitano Enrique Puig Moltó, ŝajne patro de la estonta reĝo Alfonso la 12-a, la generalo O´Donnell, kiu estis "elpostenigita" de la influo konservisma, kiun faris super Isabel la pastro Claret kaj sor Patrocinio. Aliaj amantoj estis la sekretario Miguel Tenorio; la kantisto Tirso Obregón; José de Murga y Reolid, markizo de Linares pro reĝina decido; la guberniestro de Madrido kaj posta ministro pri transmaro, Carlos Marfori y Calleja, kiu akompanos ŝin al Parizo dum la ekzilo en 1868; la kapitano José Ramón de la Puente.
Gefiloj
Frukto de tiuj rilatoj Isabel naskis la jenajn gefilojn:
La malamikeco de la ge-reĝo
Dum tio ĉĉio okazis, la edzo Francisco de Asís y Borbón havis amikon porvivon, nome Antonio Ramón Meneses, kun kiu li kunvivis la tutan tempon. Pri la sinsekvaj amantoj de Isabel, li akceptis tion tute nature, kio certe estis konduto nek tre ofta nek facile akceptata en la epoko. Li eĉ ricevis altan monsumon pro la oficiala agnosko de la patreco de la filoj de Isabel, nome miliono de realoj en ĉiu ilia prezentado.
Francisco de Asís preferis la palacon de Rio Frío (Provinco Segovio), dum la edzino loĝis en la Reĝa Palaco de Madrido. En la ekzilo, li instaliĝis en Épinay-sur-Seine retirita el la publika vivo, dediĉita al libro kaj arto-kolektado, ĝis sia morto en 1902, du jarojn antaŭ Isabel.
La fino
En la 28a de septembro 1868, okazis la insurekcio nomita Gloriosa, estrita de la generaloj Prim, Serrano kaj la admiralo Topete kiu disponis el popola helpo kaj kontraŭburbona kaj kontraŭmonarkia. Isabel foriris al ekzilo en Parizo. El tie, ŝi plue konspiris por ke ŝia filo Alfonso la 12-a iĝu reĝo de Hispanio, kio fake okazis en 1874. Isabel mortis la 16a de aprilo 1904.
Regado
Isabel reĝis dum epoko de transiro en Hispanio en kiu la monarkio lasis politikan povon al la parlamento, sed malhelpis la partoprenon de la civitanoj en aferoj de regado. En la etoso de la lukto por la demokratiaj liberecoj ŝia reĝado estis malsukcesa; oni falsigis la esencon de la institucioj kaj disvastiĝis la balota koruptado. La alternado de politikaj partioj ne okazis pro la decido de balotadoj (kiuj estis tute falsigitaj) sed pro la interveno de militista kasto kiu ŝanĝis registarojn per de puĉoj de unu flanko kaj de alia. Laŭ fakuloj kiel Jesús Cruz, la regado de Isabel estus klasita kiel unu el la plej koruptaj en la historio de Hispanio.
Tamen, dum la regado de Isabel, Hispanio ege moderniĝis pere de la konstruado de multaj linioj de fervojo, el kiuj la unua en la Iberia Duoninsulo ligis Mataró kun Barcelono. Tamen, la kreado de la fervoja reto utilis al multaj gravuloj de la reganta klaso por pliriĉiĝi, kiel ekzemple la patrino de la propra reĝino, nome María Cristina, aŭ la Markizo de Salamanca, nome bankisto malaga kiu akiris la akcepton kaj de la reĝino kaj de la Parlamento por serio de koncesioj (129 milionoj da pesetoj de subvencio en 1853-1854), kaj samtempe, vendis al la registaro la linion Madrid-Aranjuez por pli ol 60 milionoj da pesetoj kaj rericevis ĝin lue sen publika konkurenco por unu miliono kaj duono jare, monsumo kiun li neniam pagis.
Isabel remalfermis la Universitatojn kiujn ŝia patro fermis, sed la eduka panoramo de ŝia reĝepoko rezultis seniluziigita: en 1855 estis en Hispanio 6000 vilaĝoj sen bazlernejo, en 1858 ekzistis nur 53 mezlernejoj, kun ĉirkaŭ 10 000 studentoj (kvinfoje malpli ol en Francio, kun la duono de loĝantaro), kaj estis nur 6104 studentoj en la dek hispanaj universitatoj (Oviedo kaj Salamanko havis nur 100 en siaj kvar fakultatoj); pli ol duono (3472) studis juron.
Gullveig
Gullveig aŭ Angrbodha estas, en nord-ĝermana mitologio, gigantino kiu instigis militon inter la du ĉefaj di-grupoj, azoj kaj vanioj. Kiam la du grupoj denove interpaciĝis, ili kune punis ŝin per bruligo. Post la ekzekuto, Loki serĉis en la cindro, trovis ŝian koron kaj glutis ĝin.
Trifoje mortigita, ŝi ankoraŭ vivas kaj loĝas en la Ferarbaro.
La nomo Gullveig signifas "Or-trinkaĵo" aŭ "Or-ebrio"; ŝia alia nomo Angrbodha signifas "Funebro-anoncanto".
Turčiansky Ďur
Turčiansky Ďur, (hungare Turócszentgyörgy germane Sankt Georg) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Žilina, en distrikto Martin. Ďur signifas Georgo. La historia slovaka nomo estis Sväty Jur.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ maldekstra bordo de rojo Turiec, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Turčianske Teplice - Martin. La lasta troviĝas 20, Turčianske Teplice 8 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1352. La nomo signifas, ke tiutempe estis tie preĝejo omaĝe al Sankta Georgo. En 1910 loĝis tie 74 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis 1919 la komunumo apartenis al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice. En 2001 la vilaĝo nombris 188 homojn (187 slovakojn).
Jaume Viladoms i Valls
Jaume Viladoms i Valls (naskiĝis la 19-an de julio 1913 en Sabadell, Katalunio, Hispanio, mortis la 16-an de oktobro 1976 samloke) estis kataluna pedagogo kaj pasia instruisto, esperantisto, sindikata kaj politika aktivulo kaj socialisto.
Biografio
Lian studadon li sukcesis per memlernado, pri kio li montris tre elstaran kapablon. Tiel li ankaŭ lernis Esperanton en aĝo de dek jaroj, Jam infanaĝe estis socie tre engaĝita. Inter liaj multnombraj kursoj en Sabadell kaj najbaraj urbetoj, li instruis Esperanton kaj matematikon en la Industria Lernejo de Sabadell. Liaj interesoj kondukis lin al loka cirklo de la Federacia Respublika Demokratia Partio. Viladoms pasigis multajn horojn en la vasta biblioteko respublikana kaj kovis socialismajn planojn. Elstara pacisto, li batalis sian tutan vivon kontraŭ perforto, malklereco kaj fanatikeco. En la Esperanto-movado li agadis en la laborista Esperanto-movado, ĉefe la Proleta Unuiĝo de Iberaj Landoj. Dum la hispana enlanda milito li kreis kaj direktis urban Marks-Lenin-Instituton, aktivis en la movado POUM kaj laboris kiel ĝenerala sekretario de la Sindikata Unio de Sabadell. Post la milito li estis devigita ekziliĝi en 1939 kaj iom da tempo kun multaj aliaj hispanaj respublikanoj vivi en kampadejo de Francio. Kiam li revenis al Sabadell, li estis malliberigita en Burgos. Kiam povis rekomenci la laborvivo, li daŭrigis hejme instruadon pri matematiko, fiziko kaj metalurgio en vesperaj kursoj por laboristoj, dum li samtempe laboris, unue kiel frezisto kaj poste kiel respondeculo de la Metiista Lernejo de la fabriko Aismalibar. Baldaŭ li aliĝis al la kaŝa aktivula lukto en la Socialisma Movado de Katalunio, kies dua kongreso en la aŭtuno de 1948 okazis kaŝe en lia hejmo.
En 1950 li gvidis en Sabadell la unuan Esperanto-kurson post la enlanda milito kaj kunfondis la Centron de Esperanto Sabadell. Li multe aktivis ankaŭ por la postmilita organizado de Hispana Esperanto-Federacio, kies unua kongreso, en Terrassa, li kunorganizis. Malgraŭ la politikaj cirkonstancoj, li ĉiam instruis en la kataluna, kaj krome, al elektitaj lernantoj, ankaŭ Esperanton kaj malpermesitajn fakojn, kiel materialismon. Pro tio estis arestita en 1953 kun aliaj partianoj kaj tiam estis dek ses monatojn en politika malliberejo de Barcelono, kie li plu instruis. Poste li liberiĝis, sed perdis siajn laborpostenojn, do li rekomencis instrui metilernantojn en sia domo. Tamen la kvanto de privataj lernantoj plinombriĝis tiom, ke li devis trovi novajn ejojn. Fine li povis krei la akademion Delta en 1958, centro por profesia eduko kaj altigo de kultura konscio, laboranta pri nova generacio de urbanoj, kiu nuntempe nomatans "Escola Jaume Viladoms".
Kiam oni planis la 53-an UK en Madrido en 1968, li kontraŭis ĝian okazigon pro la reganta diktaturo. La elekto de la diktatoro, generalo Francisco Franco, kiel alta protektanto de la kongreso kaj la nepermeso al ekzilitoj viziti la landon dum ĝia okazigo, igis lin forlasi UEA, kies delegito li estis, kaj membriĝi en SAT.
La 13-an de majo 1980 la urba konsilio de Sabadell dediĉis placon al li, sur la loko de historia futbalejo de laborista kvartalo en la urbo. Okaze de 50-jariĝo de la lernejo Delta, la urbo Sabadell omaĝis lin laŭlonge de la tuta jaro 2008, al kiu iniciato aliĝis Kataluna Esperanto-Asocio.
Okcidenta Lago (Hangĝoŭo)
Okcidenta Lago (ĉine 西湖 = Xī Hú 西湖 ) estas fame konata dolĉakva lago en Hangĝoŭo, Ĉinio.
Cernina
Cernina, hungare Felsőcsernye [felŝOĉernje], rutene Цернина [cernina] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en la Distrikto Svidník en la Regiono Prešov de nord-orienta Slovakio.
Situo
Cernina situas sur deklivo laŭ flankovojoj. Svidník troviĝas je 12 km.
Historio
En historiaj rekordoj, la vilaĝo unue estis menciita en 1414 en formo "Cyronna". La unuaj loĝantoj estis paŝtistoj. En 1427 16 familioj pagis impostojn. Fine de la 15-a jarcento la poloj detruis la vilaĝon. En 1787 480 vilaĝanoj loĝis en 80 domoj, en 1828 657 vilaĝanoj loĝis en 89 domoj. En la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőcsernye 669 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la vilaĝo bruldetruiĝis pro la bataloj. En 2001 vivis en Cernina 589 homoj, (478 slovakoj, 70 rutenoj, 31 ciganoj).
10099 Glazebrook
10099 Glazebrook estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan aŭstralian astronomon Karl Glazebrook de la Johns Hopkins Universitato, fakulon pri la ecoj kaj evoluo de malbrilaj galaksioj kun granda ruĝenŝoviĝo kaj la enketoj pri la ruĝenŝoviĝo de la proksimaj galaksioj. Lia astronomia programaro en publika havaĵo tre helpis Spacewatch por ties plibonigo en 1997.
Perg
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Takahiro Natsuga
Takahiro Natsuga (夏賀 高弘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse.
37788 Suchan
37788 Suchan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pavel Suchan, popularigisto ĉe la Observatorio de Štefánik en Prago; li ankaŭ estis parolisto por la Ĉeĥa Astronomia Societo. Liaj talentoj en organizo kaj intertrakto estis utilaj en la penaj klopodoj por prepari ĉeĥan leĝon por regi la.
78393 Dillon
78393 Dillon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada terfizikisto kaj amatora astronomo Andrew Lowe elde la Observatorio de la Monto Palomar (San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona amatora astronomo William G. Dillon, fondinto de la Teamo pri Asteroidoj de la Astronomia Klubo de Fort Bend, kiu malkovris ĝis po 100 asteroidojn ĉiuj jaroj. Nelacebla observanto, li estis prezidento de la Usona Asocio de Observantoj de Variantaj Steloj de 2003 ĝis 2005 kaj ricevis ties Direktoran Premion en 1996. La firma apogo de lia edzino Elizabeth faris lian sukceson ebla.
JPEG
JPEG (el Joint Photographic Experts Group, "Kuna Grupo de Fotografiaj Spertuloj") estas normo pri ciferecaj rastrumaj bildoj kuntiritaj, kiu malkonservas negravajn detalojn por pli malgranda bitokaro.
Ĝi estas unu el la normoj por bildaj dosieroj en TTT. La normo estis realigita unue kiel "JPEG File Interchange Format" (JFIF), kaj poste per "Exchangeable image file format" (Exif).
Ŭang Jinghong
Ŭang Jinghong (en ĉina 王景弘|t=王景弘, en Hanyu Pinyin Wáng Jǐnghóng aŭ en Wade-Giles Wang Ching-hung) (mortis ĉirkaŭ 1434) estis ĉina maristo, esploristo, diplomato kaj admiralo de la ŝiparo, kiu estis subestro kun Ĉeng He en liaj vojaĝoj tra Sudorienta Azio, Suda Azio, kaj Orienta Afriko, kolektive referencataj kiel veturoj de la "Eŭnuko Sanbao al la Okcidenta Oceano" (en ĉina 三保太監下西洋 ) aŭ "Ĉeng He al la Okcidenta Oceano", el 1405 al 1433. Li estris okan vojaĝon al Sumatro sed oni supozas ke li mortiĝis pro vrako survoje. Li estis enterigita ĉe Semarang en Javo 78jaraĝa.
Ĵak Yvart
Jacques YVART, en esperanto Ĵak' Ivart', estas franca kantisto kiu kantas ne nur france sed ankaŭ en Esperanto. Li ricevis premiojn en Bulgario, Francio kaj Usono. Li ankaŭ estas verkisto kaj profesoro pri la "Historio de la franca kanzono" en la universitato de Los-Anĝeleso (Kalifornio) kaj Louisville (Kentukio). Ekde la komenco de sia kariero ĝis nun (2008), li verkis aŭ kunverkis 26 albumojn.
Northeim
Northeim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Northeim de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trafiko
Norden kaj suden la urbo trajne konektiĝas per la rapidtrajna fervoja linio Hanovro-Würzburg, al aliaj direktoj gvidas lokaj trajnoj. Aŭtomobile ĝi bone atingeblas per la germana aŭtovojo A7 (de nordo al sudo).
Soichi Shimane
Soichi Shimane (島根 聡一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse.
Postalesio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Berbenno di Valtellina, Caiolo, Castione Andevenno, Cedrasco, Fusine kaj Torre di Santa Maria.
Ĥnum
Ĥnum (variante en la malfrua egipta ankaŭ Chnub, greke Χνουμις - Chnúmis aŭ Χνουβις - Chnúbis) estas antikvaegiptia dio tekste kaj ikonografie dokumentita ekde komenco de la historia epoko. Devene li estis bildigata en aspekto de virŝafo, ekde la tempo de Malnova imperio eksplicite en aspekto de viro kun virŝafa kapo.
Ĥnum estas dio de fekundeco, kunigata li estas precipe kun regiono de la unua nila katarakto, per kiu Nilo transpaŝas la historian limon de Egiptio kaj simbole ĝi ĉi tie el vidpunkto de la antikvaj egiptanoj fontas. Tial Ĥnum estis konsiderata kiel "Sinjoro de lando de kataraktoj" kaj "gardanto de fontoj" kaj kiel "donacinto de akvo" kaj "aŭtoro de inundoj" li donis al Egiptio nilan inundon.
896 Sfinkso
896 Sfinkso estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la sfinkso, monstrino de la helena mitologio.
Aki Kaurismäki
Aki KAURISMÄKI (naskiĝis la 4-an de aprilo, 1957 en Orimattila) estas finna reĝisoro. Li estas la frato de Mika Kaurismäki.
Almohaja
La loknomo Almohaja devenas de la araba المحجة AL-MUḤAJJA "'vojo, ŝoseo’— ofta variaĵo en al-Andalus de maḥaŷŷa ne kolektita de vortaroj". ​
Geografio
Ĝi estas je 49 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas okcidente de Torrelacárcel kaj Torremocha de Jiloca ĉe la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330. Nordokcidente estas Peracense.
La urba kerno estas sur deklivo de monteto dominante valeton kun lageto plejparte sekigita. Ĝi havas ĉirkaŭe interesan naturan medion kun nombraj ravinoj kie estas arkeologiaj restaĵoj diversepokaj. Aliflanke de la valo, ĉe la loĝloko, iras la itinero de la iama Mintrajno Ojos Negros-Haveno de Sagunto. Nun ĝi estas verda vojo, laŭ kiu la municipo apartenas al la Kultura Parko de la Minoj de Ojos Negros >(Nigraj Okuloj), kun aliaj municipoj.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.
Trombonisto
Trombonisto estas muzikisto, kiu ludas trombonon. Ĉi tio povas okazi soloiste, en ensembloj kaj en orkestroj. Kiel profesiuloj trombonistoj laboras en operaj kaj simfoniaj orkestroj.
Almohaja
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Almohaja oni malaltiĝis ĝis nunaj 314 loĝantoj.
Trombonisto
Oni distingas laŭ agado inter 1-a trombonisto (solotrombonisto, alta tonregistro), 2-a trombonisto (meza tonregistro) kaj bastrombonisto (3-a trombono, malalta tonregistro). Krome ekzistas specialaj fakoj kiel aldotrombono (ekz. en verkoj de Franz Schubert) aŭ kontrabastrombono (ĉe Richard Wagner). En ĵazo (Albert Mangelsdorff) kaj en la distra muziko oni uzas pli mallarĝe mezuritajn instrumentojn, kiuj postulas iomete alian ludmanieron.
Laura Helvey
HELVEY Laura [helvei] estis hungara aktorino naskita en Arad la 10-an de decembro 1862 mortinta en Budapeŝto la 2-an de februaro 1931.
Kariero
Laura Helvey lernis en aktora lernejo en Budapeŝto, poste ŝi debutis en 1870 en la Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1885 ŝi edziniĝis. Ŝi estis membro de la Nacia Teatro ĝis 1914, poste ŝi retiriĝis. En 1909 ŝi ricevis la titolon eterna ano de Nacia Teatro.
Győrtelek
Por vilaĝoj en Rumanio, vidu Giurtelecu
Győrtelek estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Mátészalka. Nuntempe estas kampanjo ŝanĝi la loknomon al ĝusta formo Györtelek, ĉar estas neniu ligo al Győr. Telek signifas: parcelo.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo aperis en 1380 laŭ tiama hungara ortografio "Giurtheleke". En 1662 solduloj de fortikaĵo Szatmár, en 1717 la tataroj detruis la vilaĝon. Pestoj okazis en 1709 kaj 1742. Inundoj ofte okazis, la lasta en 1970. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Universitato de Puĝetio
University of Puget Sound, mallonge UPS, (esperantigebla kiel Universitato de Puĝetio aŭ Universitato de Puĝeta Fjordo) estas privata universitato, antaŭe ligita al la Unuiĝinta Metodisma Eklezio, en Takomo, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi fondiĝis en 1888, kaj nun havas ĉ. 2 780 studentojn kaj 219 profesorojn. Ĝi aljuĝas gradojn bakalaŭrajn, maĝistrajn, kaj doktorajn (ĉi-lastajn nur pri Fizika Terapio).
Pisidio
Pisidio, Πισιδία, Pisidya) estis regiono de antikva Malgranda Azio situa norde de Likio, lime al Kario, Lidio, Frigio kaj Pamfilio, kaj koresponde pli malpli kun la nuntempa provinco Antalya en Turkio. Inter la setlejoj de Pisidio estis Termeso, Selge, Kremna, Sagalaso, Etenna, Antiokio, Neapolis, Tiriako, Laodiceia Katakekaumene kaj Filomelio.
Geografio
Kvankam proksime al la Mediteranea Maro en la mapo, la varma klimato de sudo ne povas pasi la alton de la montaro Taŭrus. Pro tia klimato, ne estas arbaroj sed nur plantoj kiuj kreskiĝas en areoj kiuj disponeblas el akvo el la montoj, kius jara averaĝa precipitaĵo estas ĉ. 1000 mm ĉe la pintoj kaj 500 mm ĉe la deklivoj. Tiu akvo nutras la ebenaĵo. La urboj de Pisidio, ĉefe fonditaj sur la deklivoj, profitis el tiu fekundeco. La irigaciita grundo de la lando estas tre taŭga por kreski frukton kaj por brutobredado.
Eksteraj ligiloj
37.3°N, 30.3°W
Sándorné Hertelendy
HERTELENDY Sándorné [hertelendi] (naskiĝis kiel Acsay Irma [aĉai]) estis hungara infanĝardenistino naskiĝinta en Nagyvárad la 12-an de aprilo 1908 mortinta en Budapeŝto la 7-an de septembro 1985.
Kariero
Ŝi instruis kriplajn infanojn. Ŝiajn rezultojn kun pupgrupo de Instituto pri Kriplaj Infanoj dum publika spektaklo filmeto konservis en 1961 (reĝisoro: György Kárpáti (reĝisoro)).
Televido en Venezuelo
Televido en Venezuelo estas unu el la ĉefaj amaskomunikiloj de la lando, tial ke ĝi atingas el la hejmoj de  Venezuelo. Fine de 2006 la ondoj en VHF estis okupitaj je de la privata sektoro kaj je  de la publika sektoro, dum en UHF  de la stacioj estis privataj kaj  estis publikaj. La nombro da horoj dediĉitaj de venezuelanoj al amaskomunikiloj estas ankaŭ favora al televido, la malfermita signalo okupas de la horoj kaj televido per abono, dum la ceteraj  estas dediĉitaj al radio, gazetaro kaj Interreto.
Privata televido
Jen estas la listo de privataj kanaloj kiujn oni povas vidi tra la tuta lando per tradicia malfermita signalo.
Aliaj naciaj kanaloj kun malfermita signalo
Kanaloj kiuj estas videblaj nur en kelkaj partoj de la lando per malfermita signalo. Iuj elsendas per Malfermita Cifereca Televido kaj per televida abono tutlande.
TV Elsendfluo
Kanaloj kiuj videblas nur per Interreto.
Regionaj Kanaloj
Ĉi tiu listo konsistas el regionaj televidaj stacioj. Ekde 2006, regionaj kanaloj serĉas formi strategiajn aliancojn por dividi programadon kaj informojn. En unu el ĉi tiuj aliancoj kreiĝis Televisión Regional (TVR), reto, kiu subtenas la staciojn Global TV, Promar TV, TAM, TRT, TVO, TeleAragua kaj TVS. Tamen ĝi estis fermita la 23an de majo 2016. Du kromaj retoj ankaŭ kreiĝis, kiuj estas la Grupo Nacional de Televisión kaj Circuito Venezolano de Televisión Nacional (CVTN). La unua konsistas el Canal 21 de Táchira, NTV Televisión, Órbita TV, Apure TV, ContacTV, Mira TV, Telellano, Total TV, Trujillo TV, TRP kaj Universal Televisión, dum la dua konsistas el Contac TV, Jerga Vision, Nautavisión, DAT TV, TV Familia, TV Proclamación, Somos TV, V + TV, Sol Televisión, Olímpica Televisión, Telesol, Atel TV kaj Telecolor. En la ŝtato Portuguesa kreiĝis la unua sendependa kanalo Portuguesa Televisión, en la ŝtato Anzoategui per abono kaj por la suda zono, TV SUR elsendas ekde malferma signalo ekde 1998, distra kanalo kun sendependaj produktadoj kaj kunproduktado.
(37789) 1997 UL16
(37789) 1997 UL16 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Israel Ori
Israel Ori (armene: Իսրայել Օրի) (1658-1711) estis elstara figuro de la armena nacia liberiga movado kaj diplomato, kiu celis la liberigon de Armenio disde Persio kaj la Otomana Imperio.
(37789) 1997 UL16
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Israel Ori
Frua vivo
Ori naskiĝis en 1658 en la vilaĝo Sisian en Zangezuro. Li estis la filo de Melik Hajkazjan el Zangezuro. Dum sia junaĝo kune kun kelkaj aliaj armenoj, Ori serĉis subtenon inter la eŭropaj potencoj en la batalo de la armenoj kontraŭ la persaj kaj otomanaj imperioj. Kiel unu el la membroj de sep-persona delegacio kreita de Katolikoso Jakobo la 4-a kaj la subteno de kartvela reĝo Georgo la 11-a li vizitis Konstantinopolon en 1678. Kiam la Katolikoso mortis, la plano estis forlasita, sed Ori sendepende decidis kompletigi la mision kaj ekiris al Venecio, Parizo kaj Vieno. Li aliĝis al la franca armeo de Ludoviko la 14-a, kaj ekkontaktis la altajn politikajn rondojn de Francio, dum kiuj li konstante starigis la demandon pri la liberigo de armenaj homoj de la fremda jugo; tamen li renkontis malvarman indiferentecon.
Vivo en Germanio
En 1695 Ori ekloĝis en Germanio, en la urbo Duseldorfo, kie li establis ligojn kun Johann Wilhelm, Princelektisto Palatino. Esperante, ke la demando pri Armenio fariĝos objekto de konsidero en la plej altaj diplomatiaj rondoj de eŭropaj ŝtatoj, germana princo sendis Ori kun rekomendletero al la imperiestro de Aŭstrio kaj la reganto de Florenco. Tamen, ĉar Ori ne havis oficialan aŭtoritaton de la armena politika ĉeftendenco, liaj deklaroj estis ignoritaj. Ori foriris al Armenio kun la celo akiri la taŭgajn skribajn dokumentojn de la armena nobelaro laŭ konsilo de Johann Wilhelm. En 1699 Ori, kune kun melik Safraz alvokis en Angegakot por sekreta konferenco kune kun dek unu sjunikaj melikoj (armenaj princoj), kie ili konsentis oficiale peti militan helpon de okcidenteŭropaj ŝtatoj. Ori renkontiĝis kun imperiestro Leopoldo la 1-a en 1700, kiu konsilis al li, ke rusa subteno estos necesa por la sukceso de lia plano. Sen atingi rezultojn en Germanio kaj Aŭstrio, Ori en 1701 foriris al Moskvo.
La plano Armenio
Ori estis la unua, kiu starigis la por-rusan orientiĝon de la armena liberiga movado dum venontaj jardekoj. Alveninte Moskvon, Ori renkontis Petron la Granda kaj prezentis la peton de la Melikoj de Sjuniko, kie ili skribis, ke ni ne havas alian esperon, ni esperas je Dio kaj je via lando. Petro respondis favore. Li promesis doni helpon al la armena popolo post la fino de la rusa-sveda milito. Intertempe Ori ankaŭ renkontiĝis kun papo Klemento la 11-a en 1704, kiu proponis al li sian subtenon. Ori proponis al la rusa kortego planon, kiu enhavis jenajn punktojn: por liberigi la armenajn kaj kartvelajn popolojn necesas sendi tra Kaŭkazio dudek kvin mil-homan fortan rusan armeon, dek kvin mil kozakojn kaj dekmilon da infanteriistoj.
Kavalerio devas translokiĝi al Transkaŭkazio tra la vojo, kiu pasas sur la Darjal-gorĝo, kaj infanterio devas transiri Astraĥanon sur la Kaspia Maro. Rusaj trupoj renkontus la armenajn kaj kartvelajn armetrupojn. Tiel, eĉ en la komenco de la 18-a jarcento ene de la rusa kortego leviĝis la demando pri la preparo por marŝo en Transkaŭkazio. Oni konsentis, ke speciala sendito estu sendita al Persio estrata de Ori, por esplori la situacion, la volon de la lokanoj, kolekti informojn pri la fortikaĵoj kaj vojoj de la lando ktp. Por ne eksciti suspektojn, Ori diris, ke li estis sendita de la papo de Romo al la kortego de ŝaho Hesejn por kolekti informojn pri la bonfarto de la kristanoj en Persio. En 1707, post la necesaj preparoj, Ori kun la rango de kolonelo de rusa armeo kaj kun la granda formacio solene iris al Persio. La francaj misiistoj en Persio provis malhelpi la alvenon de Ori en Esfahanon, provante konvinki la ŝahon, ke Rusio intencas restarigi la politikan sendependecon de Armenio, kaj ke Ori intencas esti la Reĝo de Armenio.
Kiam Ori atingis Ŝamaĥi, li estis devigita atendi plurajn tagojn antaŭ ol doni al li permeson eniri en Esfahanon. En Ŝamaĥi li renkontis lokajn armenajn kaj kartvelajn politikajn personojn, fortigante iliajn simpatiojn al Rusio. En 1709 Ori alvenis en Esfahanon, kie li denove faris intertraktadojn kun la lokaj politikaj personoj. En 1711 Ori subite mortis en Astraĥano dum la reveno al Rusio el Persio.
Ĉiuj klopodoj de Ori helpis inspiri Jozefo Emin (1726–1809), kiu plu vivtenis la ideon pri la liberigo de Armenio.
Cigla
Cigla estas vilaĝo kaj municipo en la Distrikto Svidník en la Regiono Prešov de nord-orienta Slovakio.
Historio
En historiaj rekordoj, la vilaĝo estis unue menciita en 1427.
Situo
La municipo kuŝas ĉe alteco de 330 metroj kaj kovras areon de 4,879km². Ĝi havas loĝantaron da 78 homoj.
Katsumi Otaki
Katsumi Otaki (大滝 勝巳, n. ) estas japana futbalisto.
Carrión de los Condes
Carrión de los Condes [kaRJON delosKONdes] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo C. de los Condes estas komprenebla etimologie kiel C. de la Grafoj kaj Carrión estas la trafluanta rivero.
Historio
Estas restaĵoj de prahistoriaj, antaŭromiaj kaj romiaj setladoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Estis rilato al la Jakoba Vojo.
Tradicie oni sugestis, ke la nomo de los Condes (de la grafoj) referencas al la grafoj Gómez Díaz, de la stirpo de Banu Gómez, kaj lia edzino Teresa Peláez, kiuj refondis la konventon de Sankta Zoilo, la ponton super la rivero Carrión kaj hospitalon por pilgrimantoj. Tamen la kompleta nomo Carrión de los Condes aperis nur en 1522.
Josuo
La nomo Josuo havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti el la jenajn:
Carrión de los Condes
Historio
Ludis gravan rolon por Carrión la markizoj de Aguilar de Campoo, grafoj de Castañeda. Aliflanke Juan Fernández Manrique, markizo de Aguilar kaj grafo de Castañeda, kaj Gabriel Manrique, grafo de Osorno, fondis aliancon kun la grafo de Treviño kaj duko de Nájera, por eviti, ke Carrión estu posedo de la grafo de Benavente, Rodrigo Alonso Pimentel (1419-1474), kio renoviĝis en 1462. Ankaŭ tiuj grafoj povis esti la tialo de la aldono de los Condes.
Dum la Mezepoko, Carrión de los Condes estis unu de la plej gravaj urboj de la kristanaj regnoj kaj en ĝi okazis kunsidoj de kortesoj kaj de sinodoj. La aŭtoro de la Codex Calixtinus diris, ke Carrión estas «riĉa je pano kaj vino». La pordego de la romanika preĝejo de Santiago montras 22 metiistojn, al kiuj ne mankas laboro pro la abundo de pilgrimantoj. En la epoko en kiu oni verkis tiun tekston la duono de la urbo estis de Gutierre Fernández de Castro kun la proksima fortikaĵo de Castrojeriz.
En venontaj jaroj, la posedo estis kunhavata kun aliaj familioj (ĉefe Girón). En 1165 estis posedanto Rodrigo Gutiérrez Girón kaj du jarojn poste la pova Nuño Pérez de Lara. En 1209 Gonzalo Rodríguez Girón kaj lia edzino fondis la Hospitalon de la Herrada kiu zorgis pri la pilgrimantoj de la Jakoba Vojo.
En 1894 oni ricevis la titolon de urbo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, ĉefe rilate al kultura kaj rura turismo, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj de Santa María del Camino, romanika de la 12-a jarcento (Havaĵo de Kultura Intereso); de Santiago, romanika de la 13-a jarcento (Havaĵo de Kultura Intereso) kun elstara pordego; Monaĥejo de Sankta Klara, de la 13-a jarcento; Monaĥejo de Sankta Zoilo kun elstara platereska klostro (Havaĵo de Kultura Intereso); preĝejoj de Nuestra Señora de Belén, de Sankta Andreo Apostolo, de Sankta Juliano; fontoj, kulturaj centroj, surstrataj skulptaĵoj ktp. Estas tri muzeoj.
Estas ankaŭ tri lernejoj, el kiuj la mezlernejo nomiĝas Sem Tob omaĝe al la verkisto kaj rabeno Sem Tob, lokano de Carrión de los Condes.
Menciindas la festoj de Sankta Semajno kaj de Corpus Christi
Zosteropedoj
La Zosteropedoj (Zosteropidae) estas familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj (Passeriformes).
Zosteropedoj troviĝas en Indonezio, Novzelando, Japanio, Afriko kaj sur la insuloj en la Pacifiko. Ili loĝas en ĝardenoj kaj arbaraj regionoj.
Karakterizaj pri la malgrandaj birdoj, kiuj atingas korpolongon de 10 ĝis 15 centimetroj, estas la blankaj plumoj ĉirkaŭ la okuloj. La birdoj disponas je rondigitaj flugiloj, mllongaj kruroj kaj mallonga, pinta beko. La plej multaj specioj havas olivoverdan ĝis grize brunan plumaron dorsoflanke, kaj flavan, blankan kaj grizan ventre. Iuj el la specioj estas pli malforte koloraj kaj pli grandaj. Je la koloro de la plumaro la seksoj estas similaj.
Rebollar (Kastilio kaj Leono)
Rebollar [reboLJAR] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, kaj en la subkomarko El Valle y La Vega Cintora. La loknomo Rebollar estas etimologie komprenebla kiel Kverkaro.
Zosteropedoj
La kantoj de la maskloj estas specifaj kaj distingas sin dum la kovotempo de tiu de la inoj.
Rebollar (Kastilio kaj Leono)
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,38 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 41 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 230 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.
Ĝi distas 25 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 19 hektarojn, nome 2% de la teritorio, kaj la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierras de Urbión y Cebollera, okupanta 151 hektarojn, nome 15% de la teritorio.​
Zosteropedoj
La birdoj nutras sin per insektoj, nektaro, beroj kaj fruktoj. Per sia fenigita lango ili suĉas la nektaron el la floroj. Por tio ili metas sian bekon profunden en la floron aŭ boras en la florkalikon de ekstere.
Rebollar (Kastilio kaj Leono)
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Dum la Mezepoko ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Soria formante parton de la Sexmo de Tera.
Zosteropedoj
La nestojn ili konstruas sur branĉoforkoj au en arbustoj. Ili metas du ĝis kvin ovojn en la neston.
Rebollar (Kastilio kaj Leono)
Historio
Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Espejo de Tera, kiu poste aliros al la municipo Almarza. ​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo.
Judaso
Judaso (originale Judas יהודה "laŭdo", hebree Yəhuda, tiberie-hebree Yəhûḏāh) estas nomo de diversaj homoj en la nova juda kaj novtestamenta historioj:
István Herzenberger
HERZENBERGER István [hercenberger] estis hungara komponisto, dirigento naskita en ? la ? kaj mortinta en Marosvásárhely en 21-a de majo 1893.
Judaso
Vidu: Judah, Jehuda kaj Jude, aliaj formoj de la nomo.
István Herzenberger
Kariero
Li estis koncertmajstro, gvidinto de teatraj orkestroj inter aliaj ekde 1875 en Népszínház (Budapeŝto) kaj en Koloĵvaro. Li komponis kaj kunmetis la muzikon de popoldramoj (Szomszéd uram kakasa; Sári néni; Turi Borcsa; Czifra Zsuzsi lakodalma; A hódosi bíró lánya).
Aguatón
Aguatón [agŭaTON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo.
Judaso
Judas Priest estas muzika grupo.
Judaso ĝenerale estas fi-nomo por tiuj, kiuj perfidas aliulojn por mono.
Aguatón
Geografio
Ĝi estas je 46 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj nordoriente de Torrelacárcel ĉe la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330. Aliflanke (oriente) estas Argente kaj Visiedo.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Aguatón oni malaltiĝis el preskaŭ 200 en 1930 ĝis nunaj 17 loĝantoj.
Pozzaglio ed Uniti
Pozzaglio ed Uniti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Casalbuttano ed Uniti, Castelverde, Corte de' Frati, Olmeneta, Persico Dosimo kaj Robecco d'Oglio.
Japana miensimbolo
Japana mieno devenas el Japanio kaj havas avantaĝon antaŭ ordinara, Uson-devena mieno, ke ĝi povas rigardati ĝuste sen ajna kapklino. Samkiel masko en Noo, japana mieno emas konfuzeti ne-japanojn ne konantajn orient-aziajn esprimmanierojn.
Jen listo de la plej oftaj (plus du novaj, esperantaĵaj):
Vidu ankaŭ
Emoticon Emoticon
Appingedam
La urbeto Appingedam, situas ĉe la Damsterdiep, estas la plej grava loĝloko de la historia regiono Fivelingo. Ĝi estas unu el la tri urboj de la provinco.
Historio
Appingedam ricevis urborajtojn en 1327 kaj tiam ĝi ankoraŭ administracie apartenis al Frislando. Pro tio ĝi estis kiel komerca loko grava konkuranto de la urbo Groningen. Kiam Groningen ricevis staplorajton, Appingedam rapide malpli graviĝis. Poste ankaŭ Delfzijl kun sia marhaveno superis la urbeton.
Nuntempe Appingedam aspektas ankoraŭ sendube kiel urbeto, kaj donas tiurilate "miksaĵon da akra komerca spirito, norda senpasieco kaj iom da romantiko", kiel diras la komunuma retejo. La plej fama vidindaĵo estas la pendantaj kuirejoj super la Damsterdiep.
Municipo
La antaŭa municipo Appingedam ankaŭ enhavas la sekvajn vilaĝojn: Garrelsweer, Jukwerd, Laskwerd, Marsum, Oling, Opwierde, Solwerd, Tjamsweer. Ĝi nun apartenas al la municipo Eemsdelta
Publika transporto
Appingedam ankaŭ havas aŭtobusan stacion kun la sekvaj gravaj interligoj:
Regiono Banská Bystrica
La Regiono Banská Bystrica (Slovake: Banskobystrický kraj) estas unu el la ok slovakaj administraj regionoj. La ĉefurbo estas urbo Banská Bystrica. Ĝi lokiĝas en la suda parto de meza Slovakio kaj konsistas el dek tri distriktoj.