cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masbate (urbo)
Trafiko
Masbate voje estas alirebla fluge kaj ŝipe, prame (ekzistas flughaveno kaj mara haveno). La sola vojo trairas la urbon. Interne ĉefe tricikloj trafikas.
Klimato
La klimato de Masbate estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Averaĝe jare pluvas po 1949 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter februaro-aprilo pli malofte. La jara averaĝa temperaturo estas 28 °C kaj varias inter 24-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
3436 Ibadinov
3436 Ibadinov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
1071 Brita
1071 Brita estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Vladimir Aleksandroviĉ Albickij, elde la Simeiza observatorio la.
Schönfeld (Saksio)
Schönfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio kaj estas la centro de samnoma komunumaro el du najbaraj komunumoj proksime kunlaborantaj. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
1071 Brita
La deveno de ĝia nomo estas nekonata.
Steven Pruitt
Steven PRUITT (esperantigite: Stefano Pruito) estas usona volontula vikipediisto kiu faris pli da redaktoj en la anglalingva Vikipedio ol iu ajn alia redaktanto. Kun pli ol tri milionoj de redaktoj kaj pli ol 35,000 artikoloj kreitaj, li nomiĝis kiel unu el la 25 plej gravaj influantoj de la reto fare de la gazeto Time en 2017. Pruitt redaktas kun la uzantonomo Ser Amantio di Nicolao. Li helpis malpliigi sisteman biason en Vikipedio kaj antaŭenigi inan inkluzivecon, per la projekto Women in Red.
Biografio
Pruitt diplomiĝis el Lernejo de Sankta Stefano kaj Sankta Agnes en Aleksandrio, Virginio en 2002. Li estis studento ĉe la Kolegio de Vilhelmo kaj Maria kaj diplomiĝis en 2006 kiel licenciulo pri bildartohistorio. La nevikipedirilataj interesoj de Pruitt estas en la Ĥoro de Monteto Kapitolo, en kiu li kantas. Li ankaŭ estas fervora fanatikulo de opero, kiu provizis inspiron por lia uzantonomo "Ser Amantio di Nicolao" – de graveta rolulo en la opero de Puccini Gianni Schicchi. Li estas kontraktisto por Usona Dogano kaj Landlima Protekto, kie li laboras kun registroj kaj informaĵoj.
Redaktado de Vikipedio
Pruitt kreis lia nuna konto en 2006 dum li estis abiturienta klasano ĉe la Kolegio de Vilhelmo kaj Maria. Lia unua Vikipedia artikolo estis pri Petro Francisko, kiu estas la "prapraprapraprapraavo" de Pruitt. Ĝis februaro 2019, Pruitt faris pli ol 3 milionojn da redaktoj al Vikipedio, pli ol iu ajn alia redaktanto en la anglalingva Vikipedio eĉ se li pasigas nur iomete de horoj skribante, serĉante, kaj redaktante en la vespero kiam li havas tempon. Li superpasis redaktanto Justin Knapp per pli da redaktoj en 2015. Pruitt kredas ke li faris sian unuan redakton al Vikipedio en Junio 2004. Liaj Vikipediaj redaktoj inkluzivis la kreadon de artikoloj pri pli ol 600 virinoj, por kontraŭigi la seksan interspacon de la retejo.
Intervjuoj
Pruitt vidiĝis en CBS This Morning en Januaro 2019. En la intervjuo Pruitt priskribis kiel la unua artikolo, kiun li verkis estis pri malproksima prapatro. Li priskribis sian klopodon por helpi pliigi la informaĵon pri sciendaj virinoj en Wikipedia, unu eco, kiun kritikantoj de Vikipedio rimarkis ke mankas al la retejo.
Maksvelo (mezurunuo)
La maksvelo (simbolo: Mx) estas la CGS unuo uzita por mezuri la magnetan flukson. Tiu termino estis elektita en 1930 omaĝe al James Clerk Maxwell, kiu prezentis dum la antaŭa jarcento la unuigitan teorion de elektromagnetismo.
La maksvelo estas la magneta flukso de magneta indukdenso de unu gaŭso tra la surfaco de unu kvadrata centimetro perpendikulara al la indukdenso. Tiu mezurunuo estas nun malofte uzita.
La rilato inter la maksvelo de la CGS sistemo kaj la vebero de la  Sistemo internacia de unuoj (SI) estas:
NGC 4503
NGC 4503 (aliaj indikoj — UGC 7680, MCG 2-32-118, ZWG 70.149, VCC 1412, PGC 41538) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Majo de 2017
Jen listo de okazaĵoj en majo 2017:
Kurejo de Zolder
La cirkvito de Zolder estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Belgujo.
Longeco: 4,262 km
Strato Fabriĉnaja (Tjumeno)
La strato Fabriĉnaja (улица Фабричная) en Tjumeno (Rusio) troviĝas en la Centra administra distrikto kaj longas 545 metrojn.
Kurejo de Zolder
Kurbiĝoj: 10
Plej rapida giro: nekonata
Strato Fabriĉnaja (Tjumeno)
Historio
Tiu ĉi urboparto formiĝis rande de la urbo fine de la 19-a — komence de la 20-a jarcentoj, sekvante surlokan kreadon de fabrikoj kaj metiejoj. La plej granda produktejo estis la apuda gisfera fabriko de Maŝarov, do stratoj nomiĝis simple — Maŝarovskaja (la Maŝarova) kaj diferenciĝis nur laŭ numeroj: de la 1-a ĝis la 4-a.
En 1919 la fabriko seniĝis je la nomo de la burĝo-fondinto kaj eknomiĝis “Meĥanik” (Meĥanikisto). En 1922 okaze de la jubileo de la Oktobra revolucio estis alinomitaj ĉiuj kvar Maŝarov-stratoj. La 1-a iĝis Meĥaniĉeskaja (Meĥanika) kaj tiel nomiĝas ĝis nun. La aliaj unue ricevis nomojn de lokaj bolŝevistoj, poste estis rebaptitaj kiel Meĥaniĉeskaja (la Meĥanika), poste denove ŝanĝis la nomojn.
Fine la strato Ĉapajev (dum ioma tempo la 3-a Meĥanika) tute malaperis, la strato Stankostroitelej (antaŭe Staĥanov, antaŭe la 1-a Meĥanika) ŝrumpis ĝis du domnumeroj kaj nur strato Fabriĉnaja (la Fabrika; antaŭe la 4-a Meĥanika) plu ekzistas kaj en la 2000-aj jaroj eĉ estis prikonstruata de la elitaj loĝdomoj forme de kvartalo “Trojka” (Triopo).
Ĝenerala karakterizo
La saman sorton havis apudaj stratoj, do eĉ oficiala kaj reala nombro de la domoj sur la strato Fabriĉnaja malsamas. Oficiale tie staras 10 domoj, sed reale al tiu nombro necesas aldoni ankaŭ la domon kies oficiala adreso estas la strato Saltikov-Ŝĉedrin 3, ĉar ĝi staras en la sama vico kun aliaj domoj, inter la domoj Fabriĉnaja 6 kaj Fabriĉnaja 20a kaj la plej proksima domo sur la strato Saltikov-Ŝĉedrin troviĝas 420 metrojn sude, trans la strato Respubliko. Tio estas tipa kazo por Tjumeno, kaŭzita de kompleta malapero de respektiva parto de la strato, kies sola restaĵo estas la menciita domo.
Ĉiuj domoj sur la strato Fabriĉnaja estas loĝataj. La unuaj etaĝoj parte (en Fabriĉnaja 9 komplete) estas okupitaj de vendejoj, frizejoj kaj aliaj servicoj. Ĉiuj ĉi komercejoj estas iamaj apartamentoj, elaĉetitaj ĉe iliaj posedantoj kaj alikonstruitaj, kio estas tre populara afero en la urbo.
En 2015 Fabriĉnaja estis inter dek stratoj de Tjumeno kun plej alta averaĝa kosto de loĝejoj.
Maldekstra flanko
Domo N 1 staras ĉe angulo de la stratoj Fabriĉnaja kaj Maksim Gorkij, kaj havas du fasadojn — po unu al ĉiu strato. Ĝi estas konstruita el helgrizaj slaboj en 1998. La domo havas 10 etaĝojn kaj 4 ŝtuparejojn. La unuan etaĝon kaj parton de la kelo okupas vendejoj kaj oficejoj: du baroj, apoteko, vojaĝagentjeo, notario, belecsalono, asekurejo, frizejo, nemoveblaĵa agentejo, okulvitraj vendejo kaj riparejo, banko “Vostoĉnij”, vendejo de barataj vestoj kpt.
Ĝin sekvas la elita kvartalo Trojka (Triopo), kiu sur strato Fabriĉnaja konsistas el kvar domoj: N 5, 7, 7/1, 9. Ĝi aperis en 2005-2008 sur loko de la Tjumena felbota fabriko, ĉe maldekstra flanko de la strato. La konstruado komenciĝis en 2005 kaj finiĝis en februaro 2008. Ĝin konstruis loka firmao Sibintel, kiu samtempe konstruis kvartalon Daudel trans la strato Maksim Gorkij. Trojka estas konsiderata kvartalo de komerca klaso. La tuta kvartalo estas ĉirkaŭbarita kaj gardata 24 horojn tage. Por ĉiu apartamento haveblas almenaŭ du parkumlokoj.
Muhammad al-Buĥari
Abū ‘Abd Allāh Muḥammad ibn Ismā‘īl ibn Ibrāhīm ibn al-Mughīrah ibn Bardizbah al-Ju‘fī al-Bukhārī (en arabaأبو عبد الله محمد بن اسماعيل بن ابراهيم بن المغيرة بن بردزبه الجعفي البخاري‎; 19a de julio 810 – septembro 870), aŭ Bukhārī (en farsi بخاری), ofte aludata kiel Imam al-Buĥari aŭ Imam Bukhari, estis persa islama fakulo kiu estis aŭtoro de la hadita kolekto konata kiel Sahih Buĥari, konsiderata de sunaismaj islamanoj kiel unu el plej sahih (aŭtentaj) el ĉiuj haditaj kompiloj. Li verkis ankaŭ la libron Al-Adab al-Mufrad.
Strato Fabriĉnaja (Tjumeno)
Maldekstra flanko
La domoj estas brikaj, kun flavaj fasadoj. Domoj N 5, 7 kaj 7/1 estas 8-etaĝaj kaj havas po unu ŝtuparejo. Domo N 9 havas 15 etaĝojn kaj 2 ŝtuparejojn. La domoj N 5, 7 kaj 9 havas fasadojn al strato Fabriĉnaja dum la domo N 7/1 situas en la korto. Domo N 9 (konstruita en 2012) staras ĉe angulo de la stratoj Fabriĉnaja kaj Melniĉnaja. Ĝia meza parto estas 2-etaĝa kaj konsistas sole el vendejoj kaj kafejoj.
En kvartalo “Trojka” troviĝas pluraj komercejoj: manĝaĵvendejo “Pjatjoroĉka”, superbazaro “Metropolis”, bakejo-kafejo, kelkaj klinikoj (inkluzive de unu kardiologia), banko “Sojuznij”.
Dekstra flanko
Domo N 6 (1977) estas farita el malhelgrizaj slaboj. Ĝi estas 5-etaĝa kaj havas 8 ŝtuparejojn. En la unua etaĝo, krom apartamentoj, haveblas instrujejo, du frizejoj kaj ungoŝminka salono kun vendejo de ungoŝminkaĵoj.
Ĝin sekvas la domo kun adreso strato Saltikov-Ŝĉedrin 3 (1968). Ĝi estas brika, 5-etaĝa kaj havas 4 ŝtuparejojn. En la unua etaĝo troviĝas du frizejoj, du belecsalonoj, disverŝa biervendejo, nemoveblaĵa agentejo kaj distribua punkto de retvendejo.
Domo N 20a (1972) estas la brika 5-etaĝa komunloĝejo. Antaŭe ĝi apartenis al la Tjumena felbota fabriko, kiu troviĝis rekte trans la straton. Post privatigo de la fabriko la komunloĝejo estis transdonita al la municipo. Kiel plejparto de la municipaj amasloĝejoj ĝi troviĝas en plorinda stato. En la unua etaĝo funkcias ŝuriparejo, ŝavarmo-budo kaj manĝaĵvendejo. La konstruaĵo estas en malbona stato pro nesufiĉa prizorgado, pri kio ĝia loĝantaro kaj prizorga firmao akuzas unu la alian. Malgraŭ loka riparado foje brikoj elfalas en la muroj, kelo ofte estas akvoplena, muroj en la ĉambroj kovritaj je ŝimo. La aŭtoritatoj planas ĝian kompleksan riparadon.
Maldekstra flanko
Domo N 17 (1970) estas 5-etaĝa kaj havas 8 ŝtuparejojn. Ĝi estas farita el slaboj, de tempo al tempo farbataj. En la unua etaĝo krom apartamentoj troviĝas manĝaĵvendejo, florvendejo, kosmetika vendejo. Antaŭ la domo kreskas herboj kaj arboj, trotuaro mankis kaj nur en la 2000-aj jaroj formiĝis pado tra la verdaĵoj.
Post la domo N 17 troviĝas rubujo kaj post ĝi, ĉe angulo kun la strato Ĥolodilnaja staras budo, kie aĉeteblas legomoj kaj fruktoj.
Dekstra flanko
Domo N 20 (1970) estas brika, 5-etaĝa, kun 4 ŝtuparejoj. En la unua etaĝo ĉe ĝiaj kontraŭaj flankoj troviĝas apoteko kaj florvendejo.
Domo N 22 (1971) estas brika, 5-etaĝa komunloĝejo. Antaŭe ĝi apartenis al la Tjumena fiŝreta fabriko, kiu situis cent metrojn for en la strato Ĥolodilnaja, sed post ĝia privatigo estis transdonita al la municipo kaj nun troviĝas en plorinda stato. En la unua etaĝo funkcias manĝaĵvendejo kaj dentokuracejo. La domo estas en malbona stato, pro kio ĝia loĝantaro kaj prizorga firmao akuzas unu la alian. En 2016 el ĝiaj muroj kelkloke elfalis brikoj, sed la aŭtoritatoj plu ne konsideras ĝin averia.
Trafiko
Meze de la strato iras dustria asfaltita aŭtovojo kun ambaŭdirekta trafiko. Semaforoj staras ĉe T-forma kruciĝo kun la strato kaj Ĥolodilnaja kaj ĉe kruciĝo kun la strato Melniĉnaja. La T-forma kruciĝo kun la strato Maksim Gorkij estas sensemafora kaj sin turni maldekstren ĉi-loke estas malfacile. En 2013 ĝi estis agnoskita inter la plej danĝeraj stratkruciĝoj en Tjumeno. La semaforoj funkcias en aŭtomata reĝimo. La ĉefa vojo ĉiam sekvas laŭlonge de la strato kaj finiĝas ĉe kruciĝoj kun la stratoj Maksim Gorkij kaj Ĥolodilnaja.
Haveblas poŝformaj parkumejoj laŭlonge de la strato. Oni povas parkumi la aŭton ankaŭ en la kortoj, escepte de la elita kvartalo “Trojka” (Fabriĉnaja 5, 7, 7 korpuso 1, 9), kiu havas barieron kun gardisto.
Ambaŭflanke haveblas asfaltitaj trotuaroj. Laŭlonge de la domo Fabriĉnaja 17 trotuaro iras laŭ iama herbobedo, inter arboj, kaj estas fakte improvizita pado. Mankas apartaj vojoj kaj parkumejoj por bicikloj.
Publika transporto
Laŭ la strato ne veturas busoj aŭ busetoj, sed sur ambaŭ flankoj de la strato Ĥolodilnaja, 50 metrojn for de kruciĝo kun strato Fabriĉnaja troviĝas du bushaltejoj, de kiuj eblas veturi en ambaŭ direktoj per busoj (itineroj 1, 19, 49, 60).
La strato Respubliko situas 300 metrojn suden kaj tie troviĝas pluraj bushaltejoj, tra kiuj veturas multaj busoj kaj itineraj taksioj.
Infrastrukturo
Al la strato Fabriĉnaja mankas iuj ajn sociaj aŭ ŝtataj institucioj, sed ili troviĝas proksime, en piedira distanco.
La poŝtoficejo kun indekso 625048 troviĝas en strato Meĥaniĉeskaja 27.
La infanvartejo N 51 troviĝas en strato Meĥaniĉeskaja 51.
La mezlernejo N 37 troviĝas en strato Ĥolodilnaja 78.
La biblioteko N 15 troviĝas en strato Minskaja 98.
La municipa kliniko N 4 troviĝas en strato Maksim Gorkij 39.
La policejo troviĝas en strato Maksim Gorkij 41a.
La fajrobrigadejo N 14 troviĝas en strato Maksim Gorkij 72, komence de la strato Fabriĉnaja.
En kvinminuta distanco troviĝas Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno, skvaro de Djakonov-Djaĉenko (ambaŭ en strato Respubliko), la Tjumena drama teatro, sportejo “Priboj” (Tajdo), infana, danca kaj adoleskanta kluboj, stadiono “Strojmaŝ”. La plej proksima aĉetcentro kun plurhala kinejo kaj fitnesklubo estas Goodwin en strato Maksim Gorkij 70, ankaŭ en kelkminuta distanco.
Socia fono
Dum plejparto de sia historio la strato havis proletan karakteron, same kiel ĉirkaŭa areo. En Fabriĉnaja loĝis laboristoj de la Tjumena felbota fabriko, Tjumena fiŝreta fabriko kaj Tjumena motora fabriko. La du unuaj fabrikoj komence de la 2000-aj jaroj tute kolapsis, do karaktero de la loĝantaro ŝanĝiĝis. Pli riĉaj homoj translokiĝis al novaj domoj, plejparte en aliaj stratoj. Multaj apartamentoj estas luigataj. Tamen ĝenerale la strato estas trankvila kaj sekura.
En strato Fabriĉnaja kaj transversa al ĝi strato Melniĉnaja loĝas multe da blinduloj kaj malbonvidantoj, kies entrepreno kaj sidejo de la Rusia Societo de blinduloj troviĝas tie. Ili pledas pri neceso adapti al iliaj bezonoj lokan infrastrukturon, sed sen gravaj rezultoj.
Specialisto
Specialisto estas iu kun speciala instruiteco, ekzemple eduka specialisto, aŭ iu kiun oni vidas kiel sperta fakulo. En la kunteksto de medicino, specialisto estas kuracisto kun specialigo en iu specifika branĉo, (ekzemple neŭrologo aŭ endokrinologo).
Turo Eŭropo
La Turo Eŭropo (Torre Europa) estas nubskrapulo de la hispana urbo Madrido.
La turo havas 121 metrojn alte kaj ĝi estas la 7-a plej alta el la nubskrapuloj de la hispana ĉefurbo, sed eble baldaŭ ĝi estos la naŭa pro projekto pri konstruado de du novaj nubskrapuloj nomataj Turoj de Valdecarros. La konstruaĵo gastigas oficejojn de pluraj entreprenoj. Entute ĝi havas 30 etaĝojn kaj situas en la financa kvartalo AZCA, plej ekzakte en la angulo de la Avenuo de la Generalo Perón kaj la Avenuo de la Kastilia (n-ro 95). Dum la semajnfinoj, ĝi fariĝas tre vigla pro la noktumado tie, danke al la pluraj trinkejoj kaj aliaj centroj, kiuj malfermas siajn pordojn en la niveloj de la subtero. La Turo Eŭropo estis konstruita en la jaro 1985, ĝia arkitekto estas Miguel Oriol e Ybarra, kaj tiu ĉi estis la plej grava nubskrapulo dezajnita de li. La fasado tre similas al la konstruaĵoj de World Trade Center, kvankam la bazo tre malsimilas. En la plej alta parto ĝi havas horloĝon kun tre videbla lumo nokte. Je la 5-a de oktobro 1990 ĝi suferis incendion en la 29-a etaĝo, sed feliĉe ĝi ne havis gravajn konsekvencojn. La terorista bando ETA atakis ĝin je la 1-a de majo 2002 per 20 kg da potenca eksplodaĵo, sed sukcesis detrui nur kelkajn fenestrojn.
Korean Broadcasting System
Korean Broadcasting System (KBS) (Korea: 한국방송공사; Hanguk Bangsong Gongsa) estas la nacia publika dissendanto de Sud-Koreio. Ĝi estis fondita en 1927, kaj funkciigas radion, televidon kaj interretajn servojn, estante unu el la plej grandaj sudkoreaj televidaj retoj. Por la amaskomunikila korporacio ekzemple korespondante en Eŭropo ekde 2001 laboras la korea esperantisto kaj ĵurnalisto Choe Taesok.
Machov
Machov (Machau) estas kampurbo en Ĉeĥio situanta sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando en distrikto Náchod en Regiono Hradec Králové. Ĝi havas.
Historio
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Lajos Bezerédi
Lajos Bezerédi [lajoŝ], kroate Lujo Bezeredi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bezerédi Lajos estis hungara-kroata skulptisto, ceramikisto. Lia familia nomo foje estis Bezerédy [bezerEdi].
Lajos Bezerédi naskiĝis la (laŭ kelkaj fontoj la ) en Nova (Hungara reĝlando), li mortis la  en Čakovec (Jugoslavio, Kroatio (laŭ aliaj fontoj en Beogrado)).
Biografio
Lajos Bezerédi devenis el varia hungara-kroata familio. Li frekventis katolikan gimnazion en Csáktornya, poste li studis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto, sed en 1917 li soldatiĝis. Li batalis ankaŭ en Hungara Sovetrespubliko, poste li apogis Respublikon Baranya-Baja. Post la falo li rifuĝis al Osijek, kie li estis malliberigita dum mallonga tempo. Li migris al Plovdiv, kie li laboris en uzino pri brikoj, sed libertempe li komencis krei argilaĵojn. En 1922 li ekstudis en belarta akademio de Zagrebo, sed pro financaj problemoj li forlasis la lernadon kaj li kreis ceramikaĵojn por vendado. En 1927 li debutis en ekspozicio. Inter 1936 kaj 1941 li vivis en Beogrado, poste pro la germana okupado li rifuĝis al Budapeŝto, en 1942 al Csáktornya (tiam apartenaĵo de Hungario ĝis 1945), kie li instruis nelonge. Li ricevis 2 jugoslaviajn premiojn en 1968 kaj 1969. Li uzis por artaĵoj terakotojn, bronzojn, lignojn, betonojn, ferojn kaj aluminiojn.
Admeto
Admeto (helene Άδμητος, latine Admetus) estis en la helena mitologio reĝo de la urbo Fero en sudorienta Tesalio, filo de la reĝo Fereto kaj edzo de Alkesto.
Admeto iam klopodis akiri manon de belega Alkesto, filino de Pelio, reĝo en Jolko. Sed pri Alkesto sopiregis ankaŭ multaj aliaj reĝoj kaj reĝidoj. Pro tio la reĝo Pelio proklamis, ke li la filinon donos al aŭdaculo, kiu jungos al sia veturilo sovaĝan apron kaj leonon kaj per ili ĉirkaŭveturos la vetkurejon.
Admeto petis helpon de la dio Apolono. La plej alta dio Zeŭso iam sendis Apolonon servi al Admeto, por ke li puriĝu pro mortigo de terura drako Pitono. Tiun Apolono mortigis pro venĝo, ke Pitono, ankoraŭ antaŭ naskiĝo de Apolono, persekutis lian patrinon Leton. Pitono tiel sekvis ordonon de ĵaluza diino Hera. Apolono promesis helpon kaj fakte ankoraŭ kun helpo de heroo Heraklo malsovaĝigis apron kaj leonon kaj Admeto kun la stranga jungitaro ĉirkaŭveturis vetkurejon en Iolko.
Kiam kulminis preparoj por edziĝfesto, Admeto forgesis per ofero kulti diinon Artemison. Ŝia puno estis severa: Sur la lito en nuptosalono Admeto trovis anstataŭ sia fianĉino volvaĵon da serpentoj. Ree estis vokata helpo de la dio Apolono kaj li rapide interkonsentis rebonigon kaj la ofero efektiviĝis. Krome Apolono elpetis gravan promeson de la diino: Kiam venos tago de la Admeta morto, Admeto povos esti savita, se li trovos iun, kiu propravole mortos anstataŭ li.
Kun tiu ĉi perspektivo Admeto vivis feliĉajn jarojn kun Alkesto. Kiam proksimiĝis lia lasta horo, alvokis el la urbo Fero kelkajn povrulojn kaj petis ilin, ke ili mortu anstataŭ li. Ĉiuj rifuzis. Li petis siajn amikojn, sed ili mokridis lin. Ankaŭ liaj maljunaj gepatroj rifuzis. Pri tiu afero eksciis Alkesto kaj proponis sian vivon kontraŭ promeso, ke ŝiaj gefiloj neniam ekhavos duonpatrinon. Sed tion ne akceptis Admeto. Tamen Alkesto persistis sian pozicion.
En la momento kiam Alkesto fermis la okulojn venis vizite Heraklo. Eksciinte kio ĵus okazis, li embuskis ĉe la kripto. Kiam alflugis Tanato, dio de la morto, Heraklo ĵetis sin sur lin, venkis kaj katenigis lin. Tanato petis pri libero kaj Heraklo liberigis lin nur kontraŭ promeso, ke la dio redonos al la reĝino ŝian vivon. La geedzoj poste ankoraŭ longe vivis en daŭra amo. Nur kiam Tanato venis duafoje ili foriris en la regnon de ombroj kune.
Estas ankaŭ aliaj versioj pri finiĝo de tiu ĉi legendo. Unu el ili rakontas, ke Alkesto pro amo al Admeto venenis sin kaj ŝia animo descendis en Tartaron. Sed de tie revenigis ŝin Persefono, edzino de la dio Hadeso. Ŝi ne konsentis, ke la edzino mortu anstataŭ sia edzo kaj irigis ŝin supren. Alia versio diras, ke Hadeso mem venis por la reĝo Admeto, sed tiu fuĝis. Alkesto proponis sin anstataŭ li, sed Heraklo liberigis ŝin.
Refleksoj en arto
Legendo pri Admeto kaj Alkesto estis rakontata kiel parto de la legendoj pri Apolono, Heraklo kaj Argonaŭtoj. Verŝajne el tio rezultas multaj malagordoj, ĉefe en ĥronologio. La unua sinteza prilaboro de la mito estas en tragedio "Alkesto" de Eŭripido en 438 a.K.
Erdélyi Lapok
Erdélyi Lapok
Bibliografio
Anna Székely
SZÉKELY Anna [pr. se:kej] estis rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Ogra la 10-an de majo 1935 kaj mortinta en Târgu Mureş lak 18-an de julio 1993.
Kariero
Anna Székely ekde 1959 ludis en la teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureş.
Labio
Labio (lat. "lipo") estas:
László Dávid (elektra inĝeniero)
DÁVID László (naskita la 18-an de julio 1956 en Csíkszereda) elektra inĝeniero, universitata profesoro.
Kariero
En 1981 li diplomiĝis en elektra inĝenierado ĉe la Teknika Universitato de Timisoara. Inter 1981 kaj 1985 li estis inĝeniero kaj poste evoluinta inĝeniero en la IMASA-firmao en Sfântu Gheorghe, inter 1985 kaj 1993 li estis esploristo, ĉefa esploristo, filia oficeja direktoro ĉe la Branĉa Oficejo de la Instituto de Elektra Inĝenierio en Bukareŝto. En 1997 li ricevis sian doctorado de Transilvania Universitato en Brasov. Inter 1993 kaj 2003 li estis konferenco ĉe la Universitato Petru Maior en Târgu Mureş, kaj de 2001 li estis profesoro ĉe la Transilvania Hungara Universitato Sapientia, kie li estis vicprezidanto inter 2004 kaj 2006, rektoro nomumita inter 2007 kaj 2012, kaj elektita rektoro de 2012 pluen.
NGC 4504
NGC 4504 (aliaj indikoj — MCG -1-32-22, IRAS12296-0717, PGC 41555) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Algoritmo de multiplikado
En matematiko, multiplika algoritmo estas algoritmo (aŭ maniero) por multipliki du nombroj.
Longa multipliko
Se pozicia cifereca sistemo estas uzata, natura vojo de multiplikado de nombroj estas instruata en lernejoj kiel longa multipliko: multipliki la unuan multiplikaton per ĉiu cifero de la alia multiplikanto kaj tiam adicii ĉiujn propre ŝovitajn rezultojn. Ĝi postulas memorigon de la multiplika tabelo por solaj ciferoj.
Ĉi tiu estas la kutima algoritmo por multiplikante permane en bazo 10. Komputiloj normale uzi tre similan ŝovan kaj adician algoritmon en bazo 2.
La algoritmo funkciaj kun nenegativaj entjeroj. En la aliaj okazoj, la signumojn kaj la poziciojn de la dekumaj komoj estas konsideri aparte, kaj post la longa multipliko apliki al la rezulto.
Ekzemplo
Ĉi tiu ekzemplo uzas la longan multiplikon al multipliki 23958233 kaj 5830. 23958233        5830 ×     00000000 (= 23958233 × 0)    71874699 (= 23958233 × 30)  191665864 (= 23958233 × 800) 119791165 (= 23958233 × 5000) 139676498390
kaj do la produto estas 139676498390.
La signumo de la rezulto estos (+1)×(-1)=(-1)
La dekuma komo estas en la 2-a pozicio en unua multiplikato kaj en 3-a pozicio en la dua multiplikato; do ĝi estos en pozicio 2+3=5 en la produto.
Multipliku la nombrojn sen signumoj kaj komoj (vidu la antaŭan ekzemplon) 23958233×5830=139676498390.
Apliku la signumon kaj komon, kaj do la rezulto estas -1396764,98390
Spaca komplikeco
Estu n tuteca kvanto de bitoj en la du enigaj nombroj. Longa multipliko havas la avantaĝon ke ĝi povas facile esti formulita kiel logaritma spaca algoritmo; kio estas, algoritmo kiu nur bezonas por laboro spacon proporcian al la logaritmo de la kvanto de ciferoj en la enigo Θ(log n). Ĉi tiu estas la duopa logaritmo de la multiplikitaj nombroj (log log N). Oni ne inkluzivas la enigajn aŭ eligajn bitojm en ĉi tiu mezuro, pro tio ke ili devus bagatele fari la spacan bezonon linearan; anstataŭe oni faras la enigajn bitoj nur-legajn kaj la eligajn bitojn nur-skribajn.
La maniero estas simpla: oni adiciu la kolumnojn de dekstro al maldekstro, konservanta la porton kiel la kalkulado ruliĝas. Oni ne devas konservi la kolumnojn por fari ĉi tion. Estu la i-a bito de la dekstro de la unua kaj dua argumentoj signifitaj ai kaj bi respektive, kaj estu ri la i-a bito de la de la rezulto, ĉiuj startante je i=0. Tiam:
kie c estas la porti de la antaŭa kolumno. Pro tio ke nek c nek la tuteca sumo superas logaritman spaco, oni povas realigi ĉi tiun formulon en logaritma spaco, pro tio ke ankaŭ ĉiu el la indeksoj j kaj k havi O(log n) bitoj.
Indukto montras ke la porto ne povas superi n kaj la tuteca sumo por ri ne povas superi 2n: la porto enen la unua kolumno estas nulo, kaj por ĉiuj aliaj kolumnoj, estas maksimume n bitoj en la kolumno, kaj porto de maksimume n venanta al la antaŭa kolumno (per la indukta hipotezo). Ilia sumo estas maksimume 2n, kaj la porto al la venonta kolumno estas maksimume duono de ĉi tiu, aŭ n. Tial ambaŭ ĉi tiuj valoroj povas esti konservitaj en O(log n) bitoj.
En pseŭdokodo, la logaritmo-spaca algoritmo estas:
multipliki (a[0..n-1], b[0..n-1]) // Tabeloj prezentantaj la duumajn prezentojn x ← 0 // porto por i ekde 0 al 2n-1 por j ekde 0 al i     k ← i - j      x ← x + (a[j] × b[k]) rezulto[i] ← x mod 2 x ← planko(x/2)
Ŝovo kaj adicio
Komputiloj uzas ŝovan kaj adician algoritmon por multiplikado de malgrandaj entjeroj, kio estas la longa multipliko kun bazo 2.
En bazo 2, multipliko per la sola cifero de la multiplikanto malpligrandiĝas al la logika KAJ operacio. Ĉiu parta produto estas adiciata al parta sumo tuj kiam ĉiu parta produto estas komputata.
Ekzemple, estas kelkaj manieroj al multipliki per 10 uzante nur bitajn ŝovojn kaj adiciojn.
Kompleksa multipliko
Multipliko de kompleksaj nombroj (x + iy) = (a + ib) · (c + id) normale engaĝas kvar multiplikojn:
En 1805 Carl Friedrich Gauss esploris manieron de malpligrandigo de la kvanto de multiplikoj al tri. Per la gaŭsa kompleksa multiplika algoritmo la produto povas esti kalkulita jene:
Ĉi tiu algoritmo uzas nur tri multiplikojn, anstataŭ kvar, kaj kvin adiciojn aŭ subtrahoj anstataŭ du. Se multipliko estas pli multekosta ol tri adicioj aŭ subtrahoj, kiel estas en kalkulado permane, tiam estas gajno en rapido. Sur modernaj komputiloj multiplikoj kaj adicioj povas preni proksimume la saman tempon, tiel tie povas ne esti gajno en rapido. En la maniero povas esti iu malprofito ĉe precizeco se estas uzata flosanta punkto.
Aliaj algoritmoj
Ekzistas algoritmoj de multiplikado de grandaj nombroj, asimptote pli rapidaj ol la longa multipliko, kvankam la pliaj rapideco estas atingata je kosto de komplikeco de algoritmo.
La ideo, de Volker Strassen (1968), estas jena: oni elektu la plej grandan entjeron w kiu ne kaŭzas entjeran troon dum la procezo konturita pli sube. Tiam oni fendu la du nombroj en m grupojn po w bitoj:
Tiam
Por multaj jaroj, la plej rapida sciata maniero bazita sur ĉi tiu ideo estis priskribita en 1971 de Arnold Schönhage kaj Volker Strassen (algoritmo de Schönhage-Strassen) kaj havas polinoman tempon de Θ(n log(n) log(log(n))). En 2007 ĉi tio estis plibonigita de Martin Fürer (algoritmo de Fürer) kaj havas polinoman tempon n log(n) 2Θ(log *(n))  uzante konvertoj de Fourier super kompleksaj nombroj. Anindya De, Chandan Saha, Piyush Kurur kaj Ramprasad Saptharishi donis similan algoritmon uzantan modulan aritmetikon en 2008, atingantan la saman rulan tempon.
Kvadrata multiplikado
Kvadrataj multiplikiloj estis unuaj uzataj por faro de produto de du analogaj enigaj signaloj en analogaj komputiloj. En ĉi tiu apliko, la sumo kaj diferenco de du enigaj elektraj tensioj estas formataj per operaciaj amplifiloj. La ĉiu kvadrato estas aproksimata per popecaj linearaj cirkvitoj. Fine la diferenco de la du kvadratoj estas formata kaj skalata per faktoro ankaŭ per operacia amplifilo.
10171 Takaotengu
10171 Takaotengu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).
Ĝi suldas sian nomon al Takaotengu : legenda supernatura estaĵo de la Monto Takao, kies historio datiĝas de 1300 aŭ pli frue kiel sankta loko en la orienta parto de Tokio. Granda kaj forta, Takaotengu havas grandan nazon sur sia ruĝa vizaĝo kaj flugiloj ĉe la dorso. Li povas flugi kaj okazigi fulmotondrojn.
Falschauer
La rivero Falschauer (Falschauer, Valsura) estas rivero, kiu troviĝas en la Alpa regiono de Sudtirolo. Ĝia fonto estas la lago Weissbrunn en la orienta parto de montaro Ortler. Ĝi trafluas la tutan valon Ulten. Post 41,4 km tui post la vilaĝo Lana, ĝi enfluas en la rivero Adiĝo.
Laŭlonge la rivero troviĝas pluraj baraĵlagoj kiuj liveras akvon al kvin hidroelektraj centraloj. La ĉerivera arbaro proksime al enfluejo en Adiĝo estas provinca naturrezervejo ekde la jaro 1987.
(11362) 1998 EN9
(11362) 1998 EN9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Primiero San Martino di Castrozza
' ekde 2016 estas komunumo de Italio: ĝi komence de 2016 ekestis el la antaŭaj loglokoj Fiera di Primiero, Siror, Transacqua kaj Tonadico (elparolita kiel [tonadiko]; primiere: Tonadik; Thunadich'). La nova komumumo situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato, kaj apartenas al la Valo de Primiero. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Canal San Bovo, Imer, Mezzano, Moena, Predazzo, Sagron Mis en la sama provinco kaj Canale d’Agordo, Cesiomaggiore, Falcade, Gosaldo kaj Taibon Agordino en la najbara provinco Belluno.
Al la loĝloko Tonadico ankoraŭ apartenas parto de vilaĝo San Martino di Castrozza. Estas naturparko Parco naturale Paneveggio - Pale di San Martino.
Borobia
Borobia [Borobia] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento de la provinco Sorio kaj en la komarko Tierra de Ágreda en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 62,57 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 242 loĝantojn.
Ĝi distas 62 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun la provinco Zaragozo kaj kun la municipoj Ciria, Pomer, Noviercas, Beratón, Calcena, Purujosa kaj Ólvega (je 18 km).
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sabinares de Ciria-Borobia, okupanta 141 hektarojn, nome 2 % de la teritorio.
Historio
Fine de la 17-a jarcento estis proksima minado de fero. Ankoraŭ estas tie magnezito.
Laŭlonge de la 20-a jarcento okazis forta elmigrado. Fine de la 1960-aj jaroj fermiĝis la bazlernejo. Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ekis lanta reveno de iamaj elmigrintoj.
Habsheim (stacidomo)
Habsheim estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Habsheim, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).
Diocezo de Sjunik
Diocezo de Sjunik (armene: Սյունյաց թեմ  Sjunjac tem ) estas unu el la plej grandaj diocezoj de la Armena Apostola Eklezio kovranta la tutan provincon Sjuniko de Armenio. Ĝi estas nomita laŭ la historia provinco Sjuniko; la 9-a provinco de la Reĝlando Armenio. La dioceza ĉefsidejo situas en la urbo Goris. La sidejo de la episkopo estas la katedralo Sankta Gregorio.
La diocezo estis establita la 30-an de majo 1996. Ekde ĝia kreo ĝis decembro 2010, episkopo Abraham Mkrtĉjan funkciis kiel ĝia primaso. Pastro Zaven Jaziĉjan sukcedas lin kiel primaso de la diocezo.
Alfonso la 2-a (Portugalio)
Alfonso la 2-a de Portugalio (kromnomita La Dikulo aŭ La Leprulo) (n. en Koimbro, la ; m. en Santarém, la ) estis la tria reĝo de Portugalio. Li estis la filo de Sanĉo la 1-a de Portugalio kaj de ties edzino, Dulce de Berenguer, plej konata kiel Dulce de Barcelono, infantino de Aragono. Alfonso sukcedis sian patron en 1211.
Hebrea aŭtonomio
La Hebrea aŭtonoma provinco (Hebrea aŭtonomio, aŭ Juda aŭtonoma provinco respektive Juda Aŭtonomio, Еврейская автономная область; jide: ), antaŭe la Hebrea Aŭtonoma Respubliko, estas la nura restinta aŭtonoma provinco de Rusio. Ĝi situas en la Rusia Fororiento kaj havas limon en la sudo kun Ĉinio, en la nordokcidento kun Amura provinco, kaj en la nordo kaj oriento kun Ĥabarovska regiono. Antaŭ 1934 la areo apartenis al Ĥabarovska regiono. Ekde la 7-a de majo 1934 ĝi estas aŭtonoma provinco (область).
Alfonso la 2-a (Portugalio)
Reĝado
La unuaj jaroj de lia reĝado estis signigitaj de perfortaj internaj konfliktoj inter Alfonso la 2-a kaj siaj fratinoj Mafalda, Tereza kaj Sanĉa (al kiu la patro de la infantinoj heredis laŭtestamente, sub la titolo de reĝinoj, la proprietaĵon de kelkaj kasteloj en la centro de la lando) - Montemor-o-Velho, Seia kaj Alenquer -, same kiel la respektivaj kvartaloj, distriktoj, alkadoj kaj profitoj), kiel provo pri centraliĝo de la reĝa povo, kio estis solvita nur pere de la konfiskado je la propraĵoj kaj ekzilo al Kastilio aŭ per la gastigado de la infantinoj en la monaĥinejojn.
Hebrea aŭtonomio
La administra centro estas Birobiĝan.
Alfonso la 2-a (Portugalio)
Reĝado
La reĝado de Alfonso la 2-a sin karakterizis per nova stilo de registaro, kontraŭa al la militema tendenco de siaj antaŭuloj. Alfonso la 2-a ne kontestis siajn landbordojn kun Galegio kaj Leono, nek serĉis sian ekspansion suden (malgraŭ ke en lia reĝado la urbo Alcácer do Sal estis prenita de la Maŭroj, en 1217, tamen laŭ iniciato de grupo da nobelaro estritaj de la episkopo de Lisbono), li nepre preferis plifirmigi la ekonomian socialan strukturon de la lando. La unua aro de portugalaj leĝoj ŝuldas al li sian aŭtorecon kiu precipe celis la zorgon pri la privata proprietaĵo, civila rajto kaj monero-stampado. Krom tio, ambasadoroj estis irigitaj al diversaj eŭropaj landoj, klopodante estigi komercajn traktatojn. Kvankam la malzorgo pri la militismaj celoj, kiel oni menciis antaŭe, li irigis portugalajn trupojn, kiuj, flanke de la kastiliaj, aragoniaj kaj francaj, brave intermilitis en la fama Batalo de Las Navas de Tolosa (1212), defende de la Iberia Duoninsulo kontraŭ la muzulmanoj.
Hebrea aŭtonomio
Administra divido
Laŭ administra divido la hebrea aŭtonoma provinco konsistas el la sekvaj distriktoj (Ruse: районы):
Alfonso la 2-a (Portugalio)
Reĝado
Aliaj reformoj de Alfonso la 2-a celis la interrilaton de la portugala krono kaj de la papo. Penante akiri la agnoskon pri la sendependiĝo de Portugalio, Alfonso Henriques, lia avo, estis devigita leĝdoni multenombrajn privilegiojn favore de la Eklezio. Post kelkaj jaroj, ĉi-rimedoj fariĝis pezaj al Portugalio, kiu konstatis ke la Eklezio elvolviĝis kiel ŝtato ene de la Ŝtato. Okaze de la plifirmigo de la portugala ŝtato forte starigite, Alfonso la 2-a penis malfortikigi la klerikularan povon ene de la lando, kaj komencis utiligi parton de la buĝetoj de la preĝejoj kun celoj pri nacia uzo. Ĉi-sinteno estigis diplomatian konflikton inter la Papeco kaj Portugalio. Post esti ekskomunikita de la Papo Honorio la 3-a, Alfonso la 2-a promesis reĝustigi siajn erarojn kontraŭ la Eklezion, tamen li mortis en 1223 ekskomunikite, ne klopodante fari ian ajn seriozan provon por plibonigi la politikan situacion.
Nur post la rezolucio de la konflikto kun la Eklezio, dum la unuaj monatoj de reĝado de lia sukcedanto Sanĉo la 2-a, Alfonso la 2-a finfine povis ripozi en paco en la Monaĥejo de Alcobaça. Li estis la unua monarko kiu faris de la cistercia abatejo la reĝan panteonon.
Hebrea aŭtonomio
Loĝantaro
Judoj neniam konsistigis la plimulton de la populacio en la areo kiun la sovetia registaro nomumis kiel jude-sovetia Ciono de la malfruaj 1920-aj jaroj. La procentaĵo pintis post la dua mondmilito kun ĉirkaŭ triono de la populacio, multaj el kiuj estis rifuĝintoj kiuj estis evakuitaj de la eŭropa parto de Sovetunio. Plej malfrue post la morto de Stalino en 1953, la sovetia registaro rezignis sian planon establi judan setlejon ekster Israelo kun la Juda Aŭtonoma Oblasto. Kiam Sovetunio kolapsis, iom malpli ol 9 000 judoj, aŭ iom pli ol 4% de la populacio de la provinco, daŭre vivis tie. Tiutempe tio egalrilatis al apenaŭ 0,5% de ĉiuj judoj en Sovetunio. Intertempe ilia parto falis al ĉirkaŭ 1% de la suma loĝantaro de 176 558 homoj en la provinco pro forta elmigrado al Israelo kaj Germanio. La nombroj de loĝantoj de aliaj malplimultoj kiel la ukrainoj, belorusoj, mordvoj kaj rusaj germanoj ankaŭ amase malpliiĝis ekde 1989 pro elmigrado. En 2010 pli ol 90% de la loĝantaro estis rusoj. En la ĉefurbo, Birobiĝano, la ĉina loĝantaro aparte de islamanaj dunganoj lastatempe signife pliiĝis.
Alfonso la 2-a (Portugalio)
Reĝado
Laŭ liaj ordonoj estis faritaj la unuaj Generalaj Enketoj en Portugalio, kies komenciĝo estis en 1220.
Hebrea aŭtonomio
Loĝantaro
Loĝantaro (2002): 190 915
Etnaj grupoj: rusoj 171 697 (89,9%), ukrainoj 8 483 (4,4%), hebreoj/judoj 2 327 (1,22%), tataroj 1 196 (0,63%), belorusoj 1 182 (0,62%)
Schwentinental
Schwentinental estas komunumo kun urbaj rajtoj en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, tuj oriente de la landa ĉefurbo Kijlo (Kiel). Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La urbo estas inter la plej junaj de Germanio: Administre, la urba komunumo ekestis la 1-an de marto 2008 per kunligo de la antaŭe sendependaj komunumoj Raisdorf kaj Klausdorf. Tra la teritorio fluas la rivereto Schwentine, kiu donis sian nomon al la nova urbo.
Kolorfotografio
Kolorfotografio estas speco de fotografio, kies rezulto estas kolora bildo.
La kolorfotografio aperis en la 1930-aj jaroj en reklama, industria kaj modofotografio, ekde 1945 ankaŭ en la fotoĵurnalismo. La kolorfotado aperis en la arta fotado ekde la 1930-aj jaroj.
Funkcia principo
Ekzistas du ĉefaj eblecoj por postprodukto de koloroj:
En la fotografio dominas la subtrakta proceso; tiam ĉiufoja farbaĵo absorbas difinitan spektran parton el la blanka lumo:
La bazfarboj estiĝas laŭ formo:
Kompare al nigrafarba fotografio, kie la arĝento absorbas la lumon relative samgrande, la unuopaj farbaĵoj posedas specifajn absorbaj kurvojn. La kolorfilmo konstruiĝas hodiaŭ el pluraj tavoloj, ekde la 1930-aj jaroj estas uzata ĉefe en tritavolaj filmoj.
La unuopaj tavoloj de la filmoj povas esti divers-sensaj laŭ spektro.
Historio
La franca Niépce de Saint-Victor evoluigis en 1860 jam proceson per kiu ĉiu filmo estis fotita sur lumsensa tavolo (heliokromio).
La 17-an de majo 1861 prezentis la skota fizikisto James Clerk Maxwell la unuan kolorfotaĵon antaŭ la Royal Institution. Tio baziĝis sur tri diapozitivoj kiuj estis fotitaj per tri farbfiltriloj (ruĝa, verda kaj blua) kaj estis projekciitaj. Similan proceson uzis Louis Ducos du Hauron kaj Charles Cros (1862-1868). Hauron patentigis eĉ uzeblan proceson, bazitan same sur trifarbaĵo (trikromio). La ortokromata fotado sukcesis ĉe Hermann Wilhelm Vogel en 1873, kiun plibonigis en 1902 Adolf Miethe kaj A. Traube per la t.n. pankromata sensado.
La fratoj Auguste kaj Louis Lumière prezentis en 1904 la aŭtokrom-platojn, bazitajn je kolorigitajn terpomaj ameloj (oranĝruĝa, verda, violeta) kaj bromarĝentaĝelatina emulsio.
La unuaj tritavolaj filmoj surmarketiĝis en 1936 de Agfa kaj Kodak.
Nankino
Nankino aŭ Nankingo (南京) estas milionurbo en la Ĉina Popola Respubliko. La ĉina nomo signifas "suda ĉefurbo". Nankino estas ĉefurbo de la provinco Ĝjangsuo.
Historio
Nankino havas historion de pli ol 2000 jaroj. Ekde 220 ĝis 589 ĝi estis ĉefurbo de malgrandaj dinastioj, ekde 1127 ĝis 1279 ĉefurbo de la suda Dinastio Song, kaj komence de la Dinastio Ming (1368) Nankino estis ĉefurbo de la tuta Ĉinio. Nankino en tiu tempo havis gravan havenon.
La Porcelanturo aŭ Porcelanpagodo de Nankino (en ĉina 南京陶塔 Nánjīng Táotǎ), estis pagodo de preskaŭ 80 m de alto situanta borde de la rivero Jangzio en Nankino, iama ĉefurbo de Ĉinio. Ĝi estis konstruita en la 15a jarcento dum la dinastio Ming, kaj detruita en la 19a jarcento dum la Tajpinga ribelo.
En la jaro 1842 Nankino estis la loko de la "Traktato de Nankino", per kiu Okcidento igis la "Regnon de la Mezo" malfermiĝi. En tiu paco Hongkongo iĝis brita kaj Ŝanhajo iĝis zono ne regita de la ĉina registaro. En la jaro 1911 Nankino refoje estis ĉefurbo de la Ĉina Respubliko pro la ruinigo de la ĉina monarkio far Sun Yixian, kaj ekde 1927 ĝis 1949 ĉefurbo de la registaro de Kuomintango.
Nankino estis loko de la Masakro de Nankingo en la jaro 1937. En tiu militkrimo la Japanaj okupantoj murdis 300 000 ĉinajn civilulojn. Ĝi estis loko ankaŭ de la Naciisma Registaro de Nankino, aliancano de Japanio
Nuntempe Nankino estas grava centro de la komerco kaj eduko de la orienta Ĉinio.
The Trouble with Tribbles
"The Trouble with Tribbles"	[La Afero de la tribloj] estas la dekkvina epizodo de la dua sezono de Star Trek: La Originala Serio. Verkita de David Gerrold kaj reĝisorita fare de Joseph Pevney, ĝi estis unue elsendita la 29-an de decembro 1967.
Gerrold poste skribis libron, 'The Trouble With Tribbles', rakontante la tutan historion pri produktado de la epizodo ekde unuajn skizojn.
"La Trouble with Tribbles" havus sekvan epizodon de tria sezono, sed ĝi ne estis kompletigita. La sekva epizodo estis disvolvita por 'Star Trek: The Animated Series'  kiel "More Tribbles, More Troubles (Pli Tribloj, Pli Problemoj)". Gerrold klarigis, ke la epizodo preskaŭ ne ŝanĝis de la originala premiso. Por festi la 30-an datrevenon de Star Trek en 1996, la "Star Trek: Deep Space Nine" epizodo "Trials and Tribble-ations" uzis ciferecajn teknikojn por enmeti la "Deep Spacon Naŭ" 'Aktoroj en la eventojn de "La Trouble with Tribbles".
La epizodo estis nomumita por tri premioj Emmy Awards kaj ankaŭ por la premio Hugo Award por Plej bona Drama Prezento.
Bailly (Tramtrajno en Francilio)
Bailly estas haltejo de Eksprestramo 13, situanta en, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
The Trouble with Tribbles
Intrigo
La "Enterprise" estas alvokita al Deep Space Station K7 per "prioritato unu", nur uzata en kazo de katastrofo. Al la alveno, la Kapitano James T. Kirk (William Shatner) kolerigis por ekscii ke ne estis neniu katastrofo; la alarmo estis ordonita fare de Nilz Baris (William Schallert), la Subsecretario pri Terkulturaj Aferoj de Federacio, kiu nur volas gardistojn por siaj semoj de quadrotriticale grajno destinita al planedo Sherman. La grano estas grava por la plano de la Federacio disvolvi la planedon kaj garantii la terminojn de la Organika Paco-Traktato. Stelfloto dividas la zorgojn de Baris kaj ordigas ke Kirk kunlaboru.
Bailly (Tramtrajno en Francilio)
La haltejo estis malfermita al pasaĝeroj la. Ĝi anstataŭas stacidomon .
The Trouble with Tribbles
Intrigo
Klingona ŝipo alvenas sub la komando de Kapitano Koloth (William Campbell), kiu postulas sian rajton sub la Organika Traktato alborda foriro por sia skipo. La tribloj, multiĝante rapide sur la stacio, ĉagrenas la Klingons, kaj la sento estas reciproka. Korax (Michael Pataki), Klingono, insultas la "Enterprise" al Scotty kaj batalo eksplodas. Baris, pro lia parto, timas pri ebla klingona interrompado kun la greno-projekto, kaj suspektas, ke Jones estas klingona agento.
Baris diras ke Kirk estos punita pro la fiasko, kaj Koloth postulas ekskuzon de Kirk pro tio, kion li konsideras malresperan traktadon de sia anaro. Iliaj argumentoj estas mallongaj, tamen, kiam la asistanto de Baris, Arne Darwin (Charlie Brill) eniras la ĉambron kaj la tribloj reagas kvazaŭ ĉe la ĉeesto de Klingono. McCoy rivelas ke Darvin estu kirurgia ŝanĝita klingono. Darvin konfesas ke li kontaminis la semojn kun kio klarigas McCoy estas viruso.
Post la aresto de Darwin, Cyrano Jones estas ordonita forigi la triblojn el la stacidomo (tasko, kiun taksas Spock, prenos 17.9 jarojn), aŭ li povas alfronti akuzojn por transporti danĝerajn vivformojn. Ĝuste antaŭ ol la Klingonoj foriras, ĉiuj gvidantoj sur la Entrepreno estas transportitaj sur la Klingonan kosmoŝipon fare de Ĉefa Inĝeniero Scott kalemburas ke tie "they'll be no tribble at all" ["ili tute ne estos tribloj/problemoj]".
Kritiko
The New York Times priskribis la scenon kun Kirk kaj la tribploj en la grajna ujo kiel unu el la "plej memorindaj momentoj" de la serio. IGN vicigis ĝin kiel la kvina plej bona epizodo de  La Originala Serio  TechRepublic vicigis ĝin kiel la kvara plej bona. kaj USA Today listigis ĝin kiel unu el la tri plej bonaj.
Lundberg
Lundberg estas sveddevena nomo kaj enhavas la silabojn lund (en Esperanto: arbareto, bosko) kaj berg (en Esperanto: monto, montaro).
Polonia (trajno)
La Polonia estas EuroCity (EC) trajno. Ĝi estis lanĉita en 1997, por kompletigi jam la ekzistantan EuroCity-trajnon, la Sobieski, sur la internacia linio inter Vieno, la ĉefurbo de Aŭstrio, kaj Varsovio, la ĉefurbo de Pollando, tra la Ĉeĥa Respubliko.
La nomo de la trajno, Polonia, estas la latina vorto por "Pollando".
En jaro 2013, la norden iranta trajno, EC 102, forveturas de Villach Hbf, en Villach, Aŭstrio, post naŭa horo, kaj en suda direkto trajno, EC 103, forveturas de Warszawa Wschodnia en Varsovio post la sesa horo. Ambaŭ trajnoj alvenas en iliajn cellokojn post ĉirkaŭ dek du horoj kaj tridek minutoj.