cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(9627) 1993 LU1
(9627) 1993 LU1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Raszków
Raszków estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Raszków en distrikto Ostrowski (Wielkopolski).
Ŭalera sturno
La Ŭalera sturno (Onychognathus walleri) estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro Onychognathus de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.
Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Burundo, Kameruno, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Kenjo, Malavio, Niĝerio, Ruando, Sudano, Tanzanio, Ugando kaj Zambio.
Estas agnoskataj du subspecioj, kiuj estas la jenaj:
La masklo de tiu sturno havas ĉefe irizecan nigrecan plumaron (briloj estas foje bluecajn en dorso), kun brikruĝaj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge, kaj vostopinto; la vizaĝo estas pli nigra kie rimarkindas la brunaj irisoj. La ino havas cindrogrizajn kapon kaj supran bruston. Ĉiuj havas fortikajn ĉebaze fajnan bekojn nigrajn iom subenkurbecan pinte. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.
Distrikto Putna (ĝis 1950)
Distrikto Putna estis distrikto de la Reĝlando de Rumanio de 1889 ĝis administra reformo en 1950. Ĝia ĉefurbo estis Focșani.
La distrikto havis jenajn limojn:
En 1930 la distrikto havis 194.105 loĝantojn.
Monschau
Monschau estas germana urbo en la Federacia lando Nordrejn-Vestfalio, urba regiono Akeno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Monschau estas unu el la plej pitoreskaj urboj en la okcidenta parto de la Ejfelo antaŭ la belga landlimo. Ĝi situas je 450m alteco. Ĝi situas en la mallarĝa, kurboplena kaj rokeca valo de la rivero Ruro, tie kie la “Laufenbach” kaj la “Schwalm” aŭ “Perlenbach” en la Ruron fluas.
La mallarĝaj stratoj estas ofte ligitaj per altaj ŝtonaj ŝtuparoj, hakitaj el la rokoj. La plej malnova parto de la urbo situas sur la maldekstra Rurobordo apud la piedo de la « Schlossberg ». Tie staras, laŭlonge de la malnova « Pfarrkirche », konstruita en 1649, en la « Kirchstrasse », ankoraŭ belaj trabfasadaj domoj, i.a. la estinta « Rathaus » el la 17a jarcento. Alia vidindaĵo estas la ruino de la kastelo, kiu parte funkcias kiel junulargastejo.
MOVADO (horloĝmarko)
Komence de la dudeka jarcento la gvidantoj de la marko volis universalan nomon por la marko kaj elektis vorton en Esperanto. . La movado estas la kerna parto de iu horloĝo.
Le Vernet (Alpoj de Alta Provenco)
(jen france, okcitane Lo Vernet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Sámuel Köteles
KÖTELES Sámuel (koteleŝ) estis hungara filozofo, altlerneja profesoro, ano dela MTA (1830) naskita en Újtorda la 30-an de januaro 1770 kaj mortinta en Nagyenyed la 17-an de majo 1831.
Biografio
Sámuel Köteles lernis en Nagyenyed, ekde 1796 en Jena, kie li estis studento de Johann Gottlieb Fichte. Reveninte, ekde 1799 li instruis filozofion en Marosvásárhely, poste de 1818 en Nagyenyed, en 1830 li estis la rektoro de kolegio. Li estis sekvanto de Immanuel Kant. Lia merito estas la estigo de hungara filozofia terminaro.
Edvard Radzinskij
Edvard Stanislavoviĉ RADZINSKIJ (Эдвард Станиславович Радзинский) (la 29-an de septembro 1936 en Moskvo, RSFSR, Sovetunio) estas sovetia, rusia historiisto, verkisto, aŭtoro de televidaj ludoj, filmoj, aktoro. Radzinskis estas rjurikida princo, plej olda rusa nobla familio.
Liaj plej konataj politikaj asertoj estas:
Verda Stelo (koruso)
Verda Stelo estas nomo de ĥoro de Madrido, Hispanio, kreita de Pedro Vilaroig kaj Juan Carlos Ruiz Sierra en la jaro 1984, ene de Madrida Esperanto-Liceo, kun la celo krei novan koncepton de muzika ludado.
La koruso komencis kanti en Esperanto, unue en malgrandaj esperantistaj kunvenoj kaj iom post iom etendante siajn ludadojn al pli ampleksa spaco. Ĝi riĉigis sian repertuaron per folkloro kaj klasikaĵoj en aliaj lingvoj, cele al aŭdaca kaj ampleksa formo de arta ludado. La Korusa Asocio Verda Stelo oficiale stariĝis en Madrido la 12an Decembro 1985. Inter la celoj de la asocio estas: promocii inter siaj membroj la intereson por la internacia lingvo Esperanto kaj ĝia rilato kun la muziko kaj la folkloro kaj esti vehiklo de kultura interŝanĝo inter diversaj etnoj per la muziko kaj la lingvo Esperanto.
Okaze de la 78-a Universala Kongreso de Esperanto de 1993 ĝi prezentis, en la Muzika Palaco de Valencio, la kantaton en Esperanto "La profil' de viaj spuroj", komponita surbaze de teksto de Miguel Fernández, fare de ĝia direktoro kaj fondinto Pedro Vilaroig, akompanata de la Simfonia Orkestro de Valencio.
La koruso Verda Stelo estas membro de la Korusa Federacio de Madrido, partoprenante en ĝiaj aktivecoj ene kaj ekster la Madrida Komunumo (regiono).
En la jaro 1987 estiĝis la Orkestro Verda Stelo, kiu koncertis kaj akompanis la koruson dum kvin jaroj. Nuntempe la koruso, direktita de Laura Carballo, havas proksimume tridek gekantistojn kaj faras siajn kantoprovojn en la preĝejo San Francisco el Grande de Madrido; en tiu ĉi preĝejo ĝi partoprenis en kelkaj elsendoj de la Hispana Televido. Ĝia repertuaro en Esperanto estas multnombra, en kiu elstaras la "Ave Maria" komponita de Pedro Vilaroig.
Mark Shuttleworth
Mark SHUTTLEWORTH (naskiĝis 18-an de septembro 1973 en Welkom, Liberŝtato, Sud-Afriko) estas sudafrika entreprenisto. Li estis konata kiel unua kosmonaŭto de Afriko kaj kiel dua kosmoturisto.
Mark Shuttleworth studis financojn kaj sistemojn de manaĝada informado en la universitato Kaburbo. En la 1990aj jaroj laboris li ĉe la Linuks-distribuado Debian GNU/Linukso kiel evoluigisto. Li fondis en 1995 la retsekurecan firmaon Thawte, vendis ĉi tiun en 1999 por 575 millionoj da usonaj dolaroj, ĝuste antaŭ la krevo de la dotkom-veziko, al la usona kompanio VeriSign. Post la vendo de Thawte, fondis li la firmaon HBD Venture Capital kaj la bonfaran organizaĵon Shuttleworth Foundation, kiu apogas la edukajn projektojn en Sud-Afriko.
La 25-an de aprilo 2002 flugis li kiel kosmoturisto per rusia Sojuz TM-34 en la kosmon. Du tagojn poste dokis la kosmokapsulo al la Internacia Kosmostacio, kie li partoprenis en kelkaj eksperimentoj pri aidoso- kaj genesploro. Li revenis la 5-an de majo per Sojuz TM-33 al la Tero. Por la veturo pagis li 20 milionojn da usonaj dolaroj kaj devis sin trejni dum unu jaro, el kiu 7 monatojn en la t.n. Stela Urbo apud Moskvo.
La asteroido 14310 Shuttleworth estis nomita laŭ li.
Mark Shuttleworth loĝas hodiaŭ en Londono.
Vargem Alta
Vargem Alta estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 19.141 loĝantojn en 2010.
Ildikó Jani
Ildikó Jani, laŭ hungarlingve kutima nomordo Jani Ildikó estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Ildikó Jani naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ildikó Jani maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1973. Ŝia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Inter 1972-1991 ŝi estis membro de Teatro Thália (Budapeŝto), poste ŝi ne ligiĝas al teatro. Ŝi ricevis kelkajn premiojn.
Atsushi Uchiyama
Atsushi Uchiyama (en Esperanto Acuŝi Uĉiĝama kaj japane 内山 篤, n. 29-an de junio 1959) estas japana futbalisto. Li de 1984 ĝis 1985 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
10785 Dejaiffe
10785 Dejaiffe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras René Dejaiffe de la Reĝa observatorio de Belgio, kiu prezidis naciajn kaj internaciajn sociojn kaj organizis pli ol 1400 konferencojn pri astronomio kaj kosma scienco. De 1997 li estis ĝenerala sekretario de la Société Royale Belge d´Astronomie, de Météorologie et de Physique du Globe.
Irving Fisher
Irving FISHER (n. en Saugerties, Novjorkio, Usono - m., New Haven, Connecticut) estis usona ekonomikisto. Li havis gravan rolon en ellaboro de la moderna monetara teorio, en esploroj pri kapitalteorio.
Li studis en Yale (B. A. 1888; Ph. D. 1891) kaj poste instruis tie matematikon (1892-95), poste ekonomikon (1895-1935). Li verkis la libron The Purchasing Power of Money (La aĉetpovo de la mono; 1911) kaj en tiu kreis modernan nocion pri rilato inter la ŝanĝoj de la monkvanto kaj la ĝenerala preznivelo.
Fisher publikigis inter 1912 kaj 1935 en pli ol 300 diversaj dokumentoj pri imagoj de enkonduko de la konstanta aĉetpova (alinome varbaza) dolaro. Li proponis ankaŭ tion, ke la bazunuo de la mono ne estu la oro, sed la prezindekso de la varoj difinu valoron de la dolaro.
La agadema ekonomikisto prezentis ankaŭ reformideojn en aliaj terenoj kiel pri sanitaraj aferoj, eŭgeniko, naturprotekto, alkoholaĵ-malpermeso, Ligo de Popoloj. Li sukcesis kiel negocisto; li surmerkatigis en 1910 propre evoluigitan kartotekan sistemon, el kiu prenis li grandan profiton. Li ankaŭ helpis la fondon de la Remington Rand, Inc. (1926). Fisher estis la prezidanto de tiu akcia kompanio ĝis sia morto.
Kolegio de Eŭropo
La Kolegio de Eŭropo (angle: College of Europe, france: Collège d’Europe, nederlande: Europacollege) estas sendependa universitata instituto de postbakalaŭraj eŭropaj studoj kun ĉefsidejo en Bruĝo, Belgio. Ĝi havas la statuson de "Institucio de Publika Intereso", laŭ belga juro. Ekde 1992 la kolegio havas kroman, malpli grandan sidejon en Natolin, Varsovio, Pollando.
Historio
Grupo de bruĝaj civitanoj gvidataj de pastro Karel Verleye sukcesis altiri la kolegion al Bruĝo. Profesoro Hendrik Brugmans, unu el la intelektaj gvidantoj de la eŭropa movado kaj prezidanto de la Unio de Eŭropaj Federalistoj, iĝis ĝia unua rektoro (1950-1972).
Post la ŝanĝoj en Centra kaj Orienta Eŭropo, en 1993 dua sidejo estis fondita en Natolin (apud Varsovio, Pollando) kun la subteno de la Eŭropa Komisiono kaj de la pola registaro. La Kolegio nun funkcias kiel unu kolegio - du sidejoj, kaj iama esprimo la spirito de Bruĝo iĝis la spirito de la Kolegio.
La Kolegio origine havis neniun konstantan instruistaron; la kursoj estis instruitaj fare de eminentaj akademiuloj kaj foje registaroficistoj el tuta Eŭropo. Ekde la lastaj du jardekoj, la kolegio havas pli da dungitaj profesoroj.
Akcepta proceduro
Studentoj estas kutime elektitaj de eksterŝtataĵoj en kunlaboro kun la ministerioj de siaj landoj. La nombro da studentoj kutimis esti tre malalta - dum pluraj jardekoj malpli ol 100 - sed pliiĝis ekde la fruaj 1990-aj jaroj. La Kolegio de Eŭropo estas dulingva kaj studentoj devas scipovi la anglan kaj la francan.
Bruĝo
La bruĝaj sidejoj troviĝas en la urbocentro. Bruĝo situas en la nederlandlingva Flandra Regiono de Belgio, sed la Kolegio ne utiligas la nederlandan kiel laborlingvon.
Estas jenaj konstruaĵoj:
Dijver
La ĉefkonstruaĵo kie estas la akeptejo, oficejoj, klasĉambroj kaj la biblioteko.
Verversdijk
Ekde 2007 la Verversdijk-konstruaĵoj disponigas kromajn auditoriojn, instruĉambrojn kaj oficejojn por akademiuloj, esploristoj kaj kunlaborantaro kaj permesos al la kolegio etendi ĝiajn agadojn.
Garenmarkt
La iama hotelo Portinari je Garenmarkt 15 estas nomita laŭ Tommaso Portinari, la bruĝa administranto de la florenca Loggia de Medici en la 15-a jarcento. Ĝi enhavas dek unu loĝejojn por profesoroj kaj kvardek studentajn ĉambrojn, du salonojn en 19-jarcenta stilo, la Salonon de la Rektoro kun 18-jarcentaj murpentraĵoj kaj modernan manĝejon por studentoj.
Loĝejoj
La kolegio havas kelkajn pliajn loĝejojn en la urbocentro. Neniu el la loĝejoj gastigas pli ol 60 studentojn tiel ke ĉiu loĝejo havas sian propran malgrandan multnacian kaj multkulturan medion.
Natolin
La sidejo en Natolin estis establita en 1992, responde al la revolucioj de 1989 kaj en antaŭĝojo de la vastigo de la Eŭropa Unio.
Hodiaŭ, ĝi estas parto de 120-hektara historia parko kaj naturrezervejo - antaŭe la Reĝa Ĉaspalaco de Natolin - situanta en la suda parto de Varsovio, proksimume 30 minutojn per metroo de la urbocentro.
La malnovaj historiaj konstruaĵoj, inkluzive de la grandbieno, la staloj kaj la veturilŝedo, estis adaptitaj al la bezonoj de modernaj tempoj kaj novaj konstruaĵoj estis konstruitaj en harmonio kun la palaco kaj ĝia parko. Fonduso prizorgas la komplekson.
Akademiaj programoj
La unujara programo daŭras de septembro ĝis la fino de junio kaj estas instruita en la angla kaj la franca. Ĝi inkludas prelegojn, esplorseminariojn, laborrenkontiĝojn kaj renkontiĝojn kun eksteraj specialistoj kaj diversajn lingvokursojn. Por akiri la gradon, studentoj devas fari buŝajn kaj skribajn ekzamenojn ĉe la fino de ĉiu semestro, kaj verki 15 ECTS-punktan magistran disertaĵon en la angla aŭ la franca. La disertaĵo donas al studentoj la ŝancon entrepreni individuan esploradon, faritan ĉefe en la dua semestro. La programo estas riĉigita per studvizitoj al la eŭropaj institucioj kaj, por studentoj de Natolin, ankaŭ al najbaraj landoj.
De 1949 ĝis la 1990-aj jaroj, studentoj en Bruĝo povis elekti el tri programoj:
En la lastaj jaroj, pliaj programoj estis kreitaj: Eŭropaj Internaciaj Rilatoj kaj Diplomataj Studoj.
En Natolin, la studprogramo ofertas kvar programojn:
Estraroj
La Administra Konsilio inkluzivas reprezentantojn de la landoj gastigantaj la du sidejojn kaj de la eŭropaj registaroj. Ĝi estas la plej alta decidinstanco, kaj respondecas pri la aprobo kaj efektivigo de la celoj kaj agadoj de la Kolegio, laŭ la proponoj de la rektoro.
La Ĉefestraro raportas al la Administra Konsilio. Ĝi certigas la solidan financan kaj administran administradon de la kolegio. La rektoro direktas kaj kunordigas la agadojn de la kolegio, kaj estas helpata fare de la Vicrektoro, kiu respondecas pri la ĉiutaga administrado de la Natolin-sidejo.
La Akademia Konsilio reprezentas la akademian komunumon de la Kolegio kaj certigas la prizorgadon kaj evoluon de altnivelaj instruagado kaj esplorado. Ĝi estas kondukita fare de la rektoro.
Eks-studentoj
Eks-studentoj de la Eŭropa Kolegio en Bruĝo inkludas:
Eks-studento de Natolin estas Alyn Smith, skota membro de la Eŭropa Parlamento.
Promocioj
Ĉiu akademia jaro estas nomita laŭ patrono kaj referita kiel promocio. La akademia jaro estas malfermita fare de elstara eŭropa politikisto, referita kiel la Orateur. Estis i.a. Angela Merkel, David Miliband, Jean-Claude Juncker, Javier Solana, José Manuel Barroso, Valéry Giscard d'Estaing, Juan Carlos I de Hispanio, Margaret Thatcher kaj François Mitterrand.
En 2013-2014 la patrono estis Voltaire kaj la Orateur-oj Íñigo Méndez de Vigo (Bruĝo) kaj Bronisław Komorowski (Natolin).
Profesoroj
Kelkaj el inter la profeseroj estas Bronisław Geremek, Stefan Collignon, Alexander Stubb kaj Norman Davies.
Esplorado
La kolegio gastigas plurajn akademiajn katedrojn. Ĝi publikigas librojn, laborpaperojn kaj akademian revuon Collegium, dediĉitan al la eŭropa integrado.
1486 Marilyn
1486 Marilyn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ĝi ricevis la antaŭnomon de Marilyn Herget, filino de la usona astronomo Paul Herget.
Kolegio de Eŭropo
Kunlaboro
Ekde la fruaj 1980-aj jaroj, la Kolegio evoluigis signifan agadon pri konsilado, precipe en la kampo de Eŭropunia juro.
Dum la pasintaj 10 jaroj la Eŭropa Kolegio partoprenis en multjaj kunlaborprojektoj financitaj de diversaj EU-programoj.
Solna
Solna - svede Solna kommun - estas urba komunumo de Svedio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Stokholmo: ĝi situas tuj norde de la svedia ĉefurbo kaj estas parto de la provinco Stokholmo. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunumo estas unu el du sidejoj de la Universitata hospitalo Karolinska.
Kolegio de Eŭropo
Kunlaboro
La kolegio komencis organizi profesiajn trejnadkursojn kaj seminariojn pri temoj rilataj al eŭropa integrado kun partneroj kiel profesiaj unuiĝoj, privataj firmaoj kaj administracioj.
Solna
Muzika konkurso Global Music Festival
En ĝi okazis la 11-an eldonon de la Global Music Festival sub la temo 'Konektante limojn tra melodioj'. Filipinio gajnis ĉi tiun eldonon kun la kanto 'Kilometro' prezentita fare de Sarah Geronimo. Estas la dua fojo ke kanto en alia lingvo ol la angla gajnis en tiu konkurso.
Kolegio de Eŭropo
Kunlaboro
Estas intensa kunlaboro kun la bruĝa filio de la Universitato de la Unuiĝintaj Nacioj (UNU).
Solna
Servoj
Friends Arena
Ekstera ligilo
(svede)
Odeono
Odeono, Odeon aŭ Odeion (, odeum) en la antikva epoko estis konstruaĵo, en kiu sceneje prezentiĝis kantado, instrumenta muziko kaj recitado de poezio kaj prozo.
Laŭ Francisko Azorín Odeono estas ''Speciala teatro por koncertoj, kanto, muziko. Periklo konstruigis la unuan en Ateno. Li indikas etimologion el la greka odeion, el ode (kanto) kaj de tie la latina odeum''.
En Esperanto la koncepto mezbone esprimeblas per la termino Odejo, "loko por recitado de odoj", kvankam la recitado de odoj ja estis nur unu el pluraj specoj de prezentaĵoj. Plej ofte la konstruaĵo havis cirklan prezentejon kaj cirklajn publikajn sidvicojn, kaj diferenciĝis de antikva amfiteatro per tio ke ĝi estis tegmentita.
Odeonoj
La plej konata tiuspeca konstruaĵo ekestis en la 7-a aŭ 6-a jarcento antaŭ nia erao ĉe la agoro de Sparto. En Ateno la ŝtatestro Periklo en 447 antaŭ nia erao konstruigis odejon ĉe la sudorienta deklivo de la Akropolo, kiu en 86 antaŭ nia erao malkonstruiĝis, sed baldaŭ poste rekonstruiĝis. Duan odejon ĉe la agoro la urbo Ateno ricevis laŭ iniciato de la romia politikisto kaj armeestro Marcus Vipsanius Agrippa, trian laŭ iniciato de la politikisto kaj oratoro Herodes Atticus ĉe la sudokcidenta deklivo de la Akropolo.
Odejoj ankaŭ ekzistis en Efezo, Korinto, Patraso kaj en pliaj helenaj urboj.
En Romo unua odejo konstruiĝis sub imperiestro Domiciano, dua sub imperiestro Trajano. Ankaŭ en romiaj provincoj, kiel ekzemple en Hippos (greke ) ĉe la Galilea maro en Judio ekzistis tiaj konstruaĵoj.
En la moderna epoko la termino karakterizas pli grandaj prezentejoj por muziko, teatro kaj danco, kiel ekzemple la teatrejo Odéon en Parizo aŭ la Odeon en Munkeno kaj Vieno.
La termino ankaŭ transiris al la unuaj prezentejoj de kinejaj filmoj, en la formo Nickelodeon, "Nickel" ĉar en la unuaj usonaj kinejoj vendiĝis biletoj por 5 usonaj cendoj, kiuj estis moneroj el nikelo-kupro-alojo kaj neformale nomiĝis kaj nomiĝas "nickel".
Stinky
Stinky (jen origine svede, Haisuli) estas figuro en muminlibroj de Tove Jansson kaj en televidserioj pri Mumintroloj. Stinky estas nura ordinara krimulo de loĝareo de la Mumintroloj. Tamen li ne estas pri sia karaktero tute malbona kaj ne sen homaj karakteraj ecoj. Li faras normale malgrandajn krimojn. Li estas tre harara.
Tretja Meŝĉanskaja
Tretja Meŝĉanskaja (Третья Мещанская) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Abram Room.
La rakonto centras sur la rilato de la tri ĉeffiguroj. Ljuda kaj ŝia edzo, Kolia, loĝas en unuĉambra kela loĝejo sur Tretja Meŝĉanskaja, etburĝa kvartalo en Moskvo. Ŝi estas enuigita kaj indignema pri la konstanta sinsekvo de hejmaj taskoj kaj la malvastaj vivkondiĉoj en kiuj ŝi devas kuiri kaj provi organizi siajn vestaĵojn, kvankam ekzistas neniu loko por meti ilin. Ŝi pasigas siajn tagojn senlabore, plejparte legante revuojn, precipe la popularan (tiutempe) sovetian filmfanrevuon Soviet Screen. Kolja laboras kiel masonisto kaj estas ĉarma kaj bonhumora, sed ankaŭ diktatora kaj egocentra. Kiam la maljuna amiko de Kolja, Volodja, alvenas en Moskvon, li ne povas trovi lokon por vivi en la troloĝata grandurbo, pro severa loĝejomanko kiu daŭre estis grava socia problemo dek jarojn post la revolucio. Kolia invitas lin por resti ĉe ilia loĝejo, por dormi sur la sofo.
Magdolna Supka
Magdolna Supka [ŝupka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Supka Magdolna estis hungara arthistoriisto, aktoro, muzeologo. Ŝia patro estis Géza Supka, ŝia unua edzo estis Géza Féja, poste László Bényi. Ŝiaj nomvariantoj estis Supka Magda, Supka Manna, B. Supka Magdolna, Bényiné Supka Magdolna, Féja Magdolna. Ŝiaj pseŭdonimoj estis Ágh Magdolna kaj Tatár Magdolna.
Metao
Metao (मेत्ता, Mettā; मैत्री, Maitrī) signifas karitaton, amkomplezon , amikadon , amikiĝemon , amikecon , bonan volon , afablon kaj aktivan intereson pri aliaj. Ĝi estas la unua el la kvar sublimaj statoj (Brahmavihārāḥ) kaj unu el la dek paramitoj de la budhisma skolo Teravado.
Magdolna Supka
Magdolna Supka naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Magdolna Supka frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, sed samtempe ŝi lernis por esti juvelisto, krome ŝi lernis private aktoradon. En 1933 ŝi akiris juvelistan diplomon, en 1937 lingvoinstruistan diplomon, en 1938 ŝi doktoriĝis en Reĝa Universitato Pázmány Péter el arthistorio. En 1939 ŝi estis asistanto en filma produktejo, en la sekva jaro ŝi apartenis al filia teatro de Gaja Teatro, en 1940 jam al la Gaja Teatro. Depost 1943 ŝi forlasis la aktoradon kaj ŝi estis muzeologo ĝis 1954, poste ŝi estis arthistoriisto. En 1971 ŝi kandidatiĝis el arthistorio. Inter 1957-1981 ŝi laboris en la Hungara Nacia Galerio, poste ŝi pensiuliĝis. Ŝi ricevis plurajn premiojn inter 1981-2005. Ŝia unua geedziĝo daŭris inter 1938-1943, ŝi denove edziniĝis en 1951, poste ŝi naskis filinon.
(47035) 1998 WS
(47035) 1998 WS estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia spektra klaso "Sr" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝia tre klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo malhelpas, ke ĝi tro proksimiĝas de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,352654 AU, aŭ 52,756 milionoj da km.
DVU
La DVU havas 6 deputitojn en la landan parlamenton de Brandenburgio kaj unu deputiton en la landan parlamenton de Bremeno. La partio neniam sukcesis eniri la germanan parlamenton Bundestag. Ĉe la federaciaj balotoj de 2005 ĝi havis kandidatojn en la listo de la NPD.
La germana Verfassungsschutz (informservo pri protektado de la konstitucio) rigardas la partion kiel ekstreme dekstra kaj ksenofobia kaj daŭre observas ĝin.
San Giovanni in Fiore
San Giovanni in Fiore estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kalabrio kaj en la provinco Cosenza. Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Vegaquemada
Vegaquemada [begakeMAda] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco en tradicia komarko Ribera del Órbigo ĉe la rivero Órbigo. Vegaquemada estas komprenata etimologie kiel "Bruligita Valo".
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Candanedo de Boñar, La Devesa de Boñar, Llamera, La Losilla y San Adrián, Lugán, La Mata de la Riba, Palazuelo de Boñar kaj Vegaquemada, okupas totalan areon de 72,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 426 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 46 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Pablo Diez Fernández (Vegaquemada, 1884-Meksikurbo, 1972) estis elmigrinto en Meksiko kaj grava entreprenisto de bierfarado (Corona).
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, poste lupolo), brutobredado, ĉasado, fiŝkaptado kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, preĝejoj, piedirado, karnavalo).
13387 Iro
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita almozulo Iro (greke Ἶρος), aŭ Arnaeo, rolulo de la Odiseado. Ne ŝatante la konkurencon, li defiis Odiseon, kiu revenis en Itakon alivestita kiel almozulo. En ĉeesto de la svatiĝantoj pri Penelopo, Odiseo svenbatis lin.
NGC 769
NGC 769 (aliaj indikoj — PGC 7537, UGC 1467, IRAS01567+3040, MCG 5-5-37, ARAK 70, ZWG 503.66, KUG 0156+306B) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Blua ŝterno
La Blua ŝterno aŭ Blugriza ŝterno (Procelsterna cerulea) estas marbirdo de la ŝternoj aŭ familio de Ŝternedoj.
Aspekto
Temas pri eta ŝterno, 25–30 cm longa kun enverguro de 46–61 cm kaj pezo de 170-285 g. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj ne estas plumarŝanĝo laŭ la sezono. Ĝi estas blugriza supre kun tre helgrizaj kapo kaj subaj partoj kaj subflugiloj; la vosto estas mallonga, griza kaj forkoforma. Pli eta ol la Blankofrunta ŝterno, sed kun beko (tre akrapinta), okulo kaj kruroj nigraj kaj la piedoj havas pli helajn retojn (flavecajn). La okuloj estas grandaj kaj aspektas pli grandaj pro la ankaŭ nigraj okulringoj. Junuloj estas similaj sed iom brunaj supre.
Kutimoj
Ili manĝas ĉe klifoj aŭ marbordoj, plukas ekde la nestejoj aŭ plonĝas surfacen por kapti fiŝojn, krustulojn kaj kalmarojn.
La Blua ŝterno konstruas neston el algoj surgrunde inter rokoj kaj plantoj, kie la ino demetas nur unu brunflavan makulitan ovon. Ambaŭ gepatroj kovas dum pli ol unu monato. Reproduktado komencas aŭguste kaj finas decembre antaŭ la komenco de la fino de la sudhemisfera somero.
La Griza ŝterno (Procelsterna albivitta) anstataŭas la specion de la Blua ŝterno sude de la teritorio; ambaŭ estis antaŭe konsideritaj kiel ununura specio, sed lastatempe oni konsideras ilin kiel disigitaj.
Stephansfeld (stacidomo)
Stephansfeld estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Brumath (Stephansfeld), en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Viana (Espirito-Santo)
Viana estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 64.999 loĝantojn en 2010.
Xique-Xique
Xique-Xique estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 45.536 loĝantojn en 2010.
Brita pundo
La Brita pundo estas la monunuo de Britio.
La brita pundo, ankaŭ nomita la sterlinga pundo (angle: Pound sterling [paŭnd STERling]), laŭ la normo ISO 4217 havas la valuto-kodon GBP. Ĝia simbolo estas £ (kodo deksesuma A3 en unikodo), malofte ankaŭ L, aŭ Ł). La £ simbolo preskaŭ ĉiam antaŭas la nombron, ekz. £ 5.00 (kvin pundoj). La simbolo devenas el la latina vorto libra, en Esperanto "pundo".
Unu pundo egalas al 100 pencoj, kies mallongigo estas (minuskla) p. (Angle: penny [PENi], pluralo pence [pens aŭ penc]). En la kimra lingvo la mallongigo estas (minuskla) c (kimre ceiniog).
Monbiletoj
Monbiletoj ekzistas en valoro de £ 5, £ 10, £ 20 kaj £ 50. La naciaj bankoj de Skotlando kaj Nord-Irlando eldonas siajn proprajn bankbiletojn, sed ili teorie ne estas laŭleĝaj pagiloj.
Moneroj
Moneroj ekzistas en valoro de 1 p, 2 p, 5 p, 10 p, 20 p, 50 p, £ 1 kaj £ 2. Ankaŭ moneroj de 25 p kaj £ 5 stampiĝas, ĉefe okaze de memorfestaĵoj, kaj ili estas laŭleĝaj pagiloj. La moneroj de 20 p kaj la 50 p estas rimarkindaj, havantaj 7 kurbajn flankojn.
Ilsfeld
Ilsfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas la administra centro de komunumaro, nomata Gemeindeverwaltungsverband Schozach-Bottwartal, kiu krome konsistas el la urba komunumo Beilstein kaj la neurbaj najbaraj komunumoj Abstatt kaj Untergruppenbach. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geografio
Ilsfeld situas en la valo de Schozach en la sudo de la distrikto Heilbronn. La komunumo konsistas el la komunumpartoj Ilsfeld, Auenstein kaj Schozach.
Moravský Karlov
Moravský Karlov (Mährisch Karlsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Červená Voda en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas 2,5 km norde de Červená Voda. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Ústí nad Orlicí - Lichkov - Štíty/Międzylesie kaj ŝoseo I/43. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 63 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Moravský Karlov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,83 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1630.
Hargarten-aux-Mines
Hargarten-aux-Mines estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hargartenois aŭ Hargartois.
Tertremo en Haitio en 2010
La tertremo en Haitio en 2010 estis katastrofa tertremo de magnitudo 7 sur la skalo de Richter, kiu trafis la ĉefurbon Portoprinco la 12an de januaro je la horo 16:53 de Haitio. Ĝi detruis grandan parton de la lando kaj ĉefe de la ĉefurbo kaj kaŭzis inter 150 000 kaj 200 000 mortojn. La internacia komunumo helpis la jam plej malriĉan landon de Ameriko.
Kaŭzoj de la tertremo
La insulo de Hispaniolo kie situas kaj Haitio kaj la Dominga Respubliko suferis deĉiame aktivan tertremecon pro la Faŭlto de Enriquillo [enriKIjo] kiu trakuras la sudon de la insulo. Pro tio okazis detruajn tertremojn en la regiono almenaŭ en 1751 (en Portoprinco), 1770, 1842 (en la nordo de la insulo), 1887, 1904 kaj en 1946 (8 sur la skalo de Richter) kiu kaŭzis cunamon kiu siavice kaŭzis en la insulo la morton de 1,790 personoj. Pro tio ekde 1992 sismologoj pristudas la altan probablecon ke okazos granda tertremo en la regiono, kio finfine okazis kaj oni ne scias ĉu denove okazos. Kvankam oni povus antaŭvidi tiun eblon kaj prepari la loĝantaron por konstruado, defendo kaj elteno de tertremoj, kiel okazas en Japanio ekzemple, la malriĉeco, malstabileco kaj malorganizado de la lando malhelpis tion.
Alveno de la informo
La Internacia Ruĝa Kruco diris ke almenaŭ 3 milionoj da homoj suferis la sekvojn de la katastrofo, ĉu kiel mortintoj, vunditoj aŭ homoj kiuj iĝis senhejmaj kaj senhavaj, kun verŝajne 100.000 mortintoj, laŭ la unuaj deklaroj de la ĉefministro, kiu post kelkaj horoj parolis pri ĉirkaŭ 50.000.
Laŭ la unuaj informoj -kiuj alvenis malrapide pro detruo aŭ nefunkciado- ĉio estas detruita en la ĉefurbo Portoprinco, ne funkcias elektro, transportoj, aŭ telekomunikado, ŝoseoj estas neuzeblaj, restintaj hospitaloj troplenigitaj kaj detruitaj la Parlamento, la Prezidantejo kaj la sidejo de Unuiĝintaj Nacioj.
Kelkaj tagoj poste, ĉirkaŭ la 17a de januaro ankoraŭ la savistoj rekuperis vivantojn el inter la detruaĵoj de la konstruoj. Tamen samtempe komencis sociaj malfacilaĵoj ĉefe rilate al disdono de helpo (manĝo kaj akvo), enterigo de kadavroj (multegaj restas surstrate ekde la tertremo), rabado (logike se oni pensas pri la subita malposedo de ĉio), apero de deliktuloj (ĉefe ĉar ĉiuj arestitoj fuĝis el la ĉefurba prizono kaj polico tute ne funkcias) kaj unuaj murdoj ktp.
Dum la 18a de januaro oni sciigis, ke en amastombejoj en Haitio jam estas enterigitaj ĉ. 80 miloj da viktimoj de la tertremo. La totalan kvanton de pereintoj oni taksas ĉ. 200 miloj da homoj. Antaŭnokte la polico ankaŭ pafmortigis 20 marodantojn, kiujn tre amasas en la insulo.
Unu semajno post la tertremo oni pli malpli oficialigas ĉirkaŭkalkulon de la konsekvencoj de la tertremoj je 3,000,000 de tuŝataj de la tertremo, 1,500,000 senhejmuloj, 250,000 vunditoj, 200,000 mortintoj kaj el 70,000 al 80,000 enterigitoj, kio sugestas ke restas ankoraŭ pli da 100,000 mortintoj ĉu surstrate ĉu inter detruaĵoj. Spite malespero trovi survivulojn el la detruaĵoj ankoraŭ tio okazas post unu semajno. La armeo de Usono komencas sekurigi la disdonon de helpo (manĝaĵoj kaj akvo) ĉar ĝis tiam malordo regis.
La ĉefaj lokoj trafitaj el la tertremo estas la ĉefurbo Portoprinco, iom pli okcidenta ĉeurbo Carrefour kun duono de la urbo detruita, Leogane kun almenaŭ 80 % da detruo kaj aliaj lokoj. Antaŭ la tertremo plej parto de la varoj atingis Haition per la haveno de Portoprinco, kiu pro la tertremo detruiĝis je 80 %. Ĉe la landlimo kun Dominga Respubliko el Jimaní trapasas karavanoj de veturiloj transportantaj helpon kaj maldirekte vunditoj estas transigitaj al domingaj hospitaloj. Alia helpo atingas la nordajn havenojn de Pachaveno, Haitia Kabo kaj Fortikaĵo Libereco; ankaŭ tien direktiĝas multaj rifuĝintoj kun espero enŝipiĝi al Usono.
Ĉirkaŭ la 23a de januaro la haitia registaro anoncis pri ĉesigo de serĉada-savaj laboroj. Dum 10 tagoj estis savitaj 132 homoj. La kvanton de pereintoj oni taksas kiel pli ol 111 miloj da homoj, 194 miloj estis vunditaj, 609 miloj restis senhejme. Laŭ iuj taksoj, entute '''pereis ĉ. 200 miloj da homoj'''.
La 24an de januaro oficialaj ciferoj de la Ministrino de Komunikado nome Jocelyn Lassegue markis la nombron de mortintojn je 150,000 nur en la areo de Portoprinco.
Internacia agado
Ekde la unua momento la najbara Dominga Respubliko helpis per akcelo de la trafiko en la landlimo, instalo de hospitalo en la landlima urbo Jimanji ktp. Usono okupis la flughavenon kaj organizis ĉefe la alvenon de siaj aviadiloj, unue por elveturigi siajn samlandanojn kaj poste por alporti helpon kaj materialon por militista okupado. Aliaj landoj sendis savteamojn fakulajn pri detruoj kaj malkonstruoj, kiel ekzemple Meksiko, Rusio, Brazilo, Ĉinio, Hispanio, ktp. Unuiĝintaj Nacioj devis unue aktivi ĉe sia detruita sidejo, kie mortis multaj personoj de la internacia organizo, ekzemple la estro de la stabanoj; poste iome konkurencis kun Usono por estri la disdonadon de helpo kaj la restarigo de la ordo. Internaciaj organizoj kiel Kuracistoj sen Landlimoj, Save The Children kaj aliaj rapide intervenis surloke kaj organizis en aliaj landoj kampanjoj por kreado de fondusoj kiuj subtenu daŭran helpon. Artistoj organizis koncertojn kaj aliajn agadon same por akiri helopn.
Likvidado de la sekvoj
Pro malforteco de loka infrastrukturo kaj totala korupteco de la politika sistemo la internacia helpo estis grandparte misuzita aŭ ŝtelita. Pro tio multaj sekvoj de la tertremo senteblas eĉ jarojn poste. En 2020 miloj da postvivintoj, perdintaj siajn loĝejojn, plu loĝis en Ma Drapo, Sent Mari kaj Taba Isa — tri tendaroj por rifuĝintoj en la ĉefurbo Portoprinco. Ili atestas pri manko de manĝaĵoj, pura akvo, necesejoj kaj sekureco.
Pri esperantistoj
Kun la celo helpi nian Christine Theano, esperantistino el Pernier, Haitio, kaj delegito en Portoprinco, ekzistas du grupoj, ambaŭ kun la nomo "Mi ankaŭ estas kun CHRISTINE THEANO, esperantistino el Haitio." Unu el ili estas ĉe Facebook. La alia ĉe Ipernity.
(9752) 1990 QZ1
(9752) 1990 QZ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Giétro-Glaĉero
Giétro-Glaĉero (prononu ĵietro; france Glacier du Giétro, skribata ankaŭ Glacier du Giétroz; germane Giétrogletscher, skribata ankaŭ Giétrogletscher) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 4,55 km, supre larĝecon de 1,5 km je la pinto de 0,3 km kaj kovras areon de 5,85 km².
Priskribo
Giétro-Glaĉero havas sian originon je la rokkresto inter Ruinette (3875 m s.m.) kaj Mont Blanc de Cheilon (3870 m s.m.). En ĝia supra parto la glaĉero havas nur relative modestan deklivon. Ĝi fluas unue norden oriente de Mont Rouge du Giétroz, tiam turniĝas je la piedo de Pleureur (3704 m s.m.) iom post iom okcidenten. Je ĝis lasta kilometro ĝi falas kruten kun deklivo de 40 % kaj havas multajn fendojn. La glaĉerlando nuntempe finiĝas je alteco de proksimume 2600 m. Malgranda parto de la glaĉero fluas tra la pasejo Col de Cheilon en alteco de 3243 m s.m. al Cheilon-Glaĉero, kiu siutas tute en la fondo de la Valo de Hérémence.
La degelakvo de Giétro-Glaĉero fluas al la baraĵlago de Mauvoisin, el kiu elfluas la rivero Dranse de Bagnes, alfluanto de Rodano.
Historio
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko la glaĉerlango fluis pli malsupren la krutan deklivon, kie hodiaŭ situas la glaĉerfrunto, kaj havis multe pli grandan volumenon en tiu regiono. Tial dum la 16-a ĝis la 18-a jarcento regule okazis glacifaladoj, kiujn oni nomis france Canonnades du Giétro [kononumadoj de Giétro], kiuj kovris la valplankon de la rivero Dranse de Bagnes en la regiono de la hodiaŭa baraĵo. Malantaŭ tiu-ĉi glacimuro baraĵiĝis tiam lago, kaj kiam la baraĵo rompiĝis kaŭzis damaĝinundojn en la tuta Valo de Bagnes. La plej katastrofa inundondo okazis en la jaro 1595 kaj mortigis 140 homojn. Post glacifalado en la jaro 1818 sub givdo de Ignaz Venetz estis konstruita tunelo tra la glacibaraĵo, kiu devis forkonduki la kavon. Post kiam la lago estis malplenigita je nur triono, la glacibaraĵo tamen rompiĝis kaj la ondego mortigis denove 44 homojn el inter kiuj 34 en la urbo Martigny.
Pro la fordegelo de la danĝera suba parto de la glaĉerlango la situacio maldanĝeriĝis en la 20-a jarcento kionsiderinde. Post la konstruo de la baraĵo de Lago de Mauvoisin eventualaj glacifaladoj povus kaŭzi inundojn de la baraĵlago. Tial oni atente observas la glaĉerlangon per mezuroj kaj malplenigas la lagon, kiam la situacio fariĝas problema.
Stacio Kōyaguchi
Stacio Kōyaguchi (japane: 高野口駅 [Koojaguĉi-eki], angle: Kōyaguchi Station) estas fervoja stacio en Haŝimoto, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
Ŝjiao
La ŝjiao (ĉine 箫, pinjine xiāo) estas ĉina labiofluto el bambuo. Ĝi estas la modelo por la japana ŝakuhaĉio (japane 尺八, ankaŭ latinliterigata shakuhachi).
Same la ŝjiao kaj la ŝakuhaĉio bloviĝas per truo de specifa formo (vidu la apudan foton) en la supra finaĵo de la bambua tubo. Pro la formo de la blova kerbo la sono de la ŝjiao teneblas iom pli stabile ol de la japana ŝakuhaĉio. La sono de ambaŭ variaĵoj tre molas, profundas kaj diskretas. Origine la ŝjiao servis kiel meditacia muzikilo de budhismaj monaĥoj, antaŭ ol ĝi - antaŭ proksimume 500 jaroj - alvenis en Japanio. La ŝjiao ludiĝas aŭ soloe aŭ muzikgrupe kune kun la senfreta ĉina citro guĉjino (古琴, pinjine gǔqín).
Hanafuda
Hanafuda (花札 japane), esperantlingve florkartoj, estas tradiciaj japanaj ludkartoj. Ili enhavas 12 seriojn da 4 floraj kartoj kiuj ĉiuj figuras monaton de jaro. Tiuj kartoj estas tre komunaj kaj famaj en Japanio, en Koreio, kie ili estas nomataj Hwa-t'u, kaj ankaŭe en Havajo kie oni ludas Sakura aŭ Higobana. Hanafuda ankaŭ rilatas la ludojn kiujn oni povas ludi per tiuj kartoj.
Historio
Je 1549, dum la erao Tenbun elŝipiĝis la misiisto Francisco Xavier en Japanio. Lia ŝipanaro kunportis ludkartarojn el Eŭropo. Tiam ludkartoj kaj ĝia uzado por hazardludoj famiĝis. Japanio poste kondamnis fremdajn ludkartojn je 1633, kiam la lando fermiĝis al eksterlandanoj. Malgraŭ tiu kondamno, hazardludoj restis famegaj.
Je 1886, dum la erao Meiji, la ministraro de Japanio denove rajtigis ludkartojn. Je 1889, iu ludisto nomata Yamauchi Fusajiro profitis la okazon por fondi en Kioto firmeton kiu produktas Hanafuda: Nintendo Koppai. Tiu firmeto famiĝis tre rapide, kaj nun estas mondfama pro siaj videoludoj kaj videoludiloj. Sed Nintendo ankoraŭ produktas Hanafuda nuntempe, inkluzivanta specialan eldonon en la universo de Mario, antaŭe havebla tra Klubo Nintendo. Tiu eldono estas plejparte por dediĉi al la historio de Nintendo, prefere ol por specife fari monon. Je 2005, Nintendo enkondukis Hanafuda al la okcidenta mondo, publikiginte Clubhouse Games en Nordameriko (42 Ĉiuj-Tempaj Klasikludoj en Eŭropo) por la videoludilo Nintendo DS. En ĉi-tiu ludo, oni povas ludi Koi-Koi, unu el la plej konitaj ludoj uzante Hanafuda-kartoj.
Kartoj
Estas 48 kartoj, divideblaj en 4 grupojn de kartoj: Estas 5 specialaj, 9 bestaj, 10 rubandaj kaj 24 normalaj kartoj en unu ludkarto. La valoro de tiuj kartoj kelkfoje estas neutila, kaj ne estas uzata de ĉiuj ludoj. Tamen ebligas plibonan enklasigadon de la kartoj.
Ludoj
Estas alispecaj ludoj, ludeblaj per Hanafuda:
Ceantar Chósta an Chlocháin agus na nGleannta
Causeway Coast and Glens (en la angla) aŭ Ceantar Chósta an Chlocháin agus na nGleannta (en la irlanda) estas distrikto en Nordirlando. Ĝi estas fondinta la 1an de aprilo 2015 el la distriktoj Ballymoney, Coleraine kaj Limavady respektive la distrikto Moyle.
Situo
La plej granda parto de la nordo de Nordirlando apartenas al tiu nova distrikto. Ĝi havas 1796 km². Ĝi etendiĝas tra la norda parto de la graflando Aontroim (graflando Antrim) kaj la nordorienta parto de la graflando Doire (Londonderry). Tie vivas ĉirkaŭ 132 000 homoj, de kiuj 95 979 havas la rajton elekti. La nomo estas publikigita je la 17a de septembro 2008, unue kiel Causeway Coast. En februaro 2009 ĝi estas ŝanĝita en Causeway Coast and Glens (respektive en ĝia irlanda formo „Ceantar Chósta an Chlocháin agus na nGleannta''.
Fervojaj linioj
Northern Ireland Railways funkciigas fervojan liniojn inter Belfasto–Londonderry inter la stacidomo Doire/Londonderry en la okcidento kaj ĉefstacidomo Belfasto, respektive la stacidomo Great Victoria Street en la oriento.
San Gregorio d'Ippona
San Gregorio d'Ippona estas komunumo de Italio.
Ceantar Chósta an Chlocháin agus na nGleannta
Fervojaj linioj
Sur la linio Coleraine–Portrush veturas trajnojn de la Stacidomo Coleraine en la sudo al la stacidomo Portrush en la nordo.
Giant’s Causeway and Bushmills Railway
La Giant’s Causeway and Bushmills Railway estas muzea trajno kaj fama turisma atrakcio.
Ŝolotlo
Ŝolotlo (en komunuza hispana skribo Xólotl, la Hundodio) estas la Dio de fajro, fulmado kaj malbonŝanco en la azteka mitologio. Ĝi akompanas la mortintojn en Miktlano, en la azteka transmondo. Ĝi estas ĝemelfrato de Quetzalcoatl, simboliĝo de Venuso kaj reganto de la Okcidento (ĉieldirekto). Ĝi gardas la Sunon, kiam nokte trairas la Ŝeolon. Oni figurigis ĝin kiel skeleto, hundokapa homo aŭ monstro kun invers-dudirekta piedo. La hispana nomo de meksika nuda hundo, Xoloitzcuintle venas de ĝi.
Dolĉamara ĉokolado
Dolĉamara ĉokolado (ankaŭ nomita nigra ĉokolado, amara ĉokolado, aŭ malhela ĉokolado) estas formo de ĉokolado, kiu enhavas pli grandan pocenton da kakasoleidoj kaj kakabutero ol kunlakta ĉokolado, kaj iom al neniom da sukero. Registaraj kaj industriaj normoj pri kiuj produktaĵoj devas etikediĝi kiel „dolĉamara ĉokolado” varias laŭ lando kaj merkato. Tutmonda pliiĝo de mendado de dolĉamara ĉokolado okazis en la frua 21a jarcento.
Kvamkam dolĉamara ĉokolado laŭdire estas pli sanfavora alternativo ol aliaj tipoj de ĉokolado, kiel lakta ĉokolado, altkvalita indikaĵo de signifa favoroj por sano, kiel sur sangopremo, ne vidiĝis.
Nutra enhavo
Dolĉamara ĉokolado estas 1% da akvo, 46% da karbonhidratoj, 43% da graso, kaj 8% da proteino (tablo). En 100 gramoj, dolĉamara ĉokolado provizas plurajn dietajn mineralojn kun signifa enhavo, kiel fero kun 92% de la Rekomendata Taga Konsumado (RTK) kaj vitamino B6 kun 29% da RTK. Dolĉamara ĉokolado ĉitiuokaze enhavas 70-85% da kakaaj solidoj.
2343 Siding Spring
2343 Siding Spring estas malgranda, treege hela kaj tre rapide rotacianta duopa asteroido de la asteroida zono.
Ĝia rotacia rapido ŝajnas nenormale granda. Estas tre malofte, ke asteroido rotacias kun periodo de malpli ol 2,4 horoj.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la observatorio elde kiu oni malkovris ĝin.
Satelito
Tiu satelito havas estimatan diametron de almenaŭ 0.97 km, orbitan de proksimume 7 km kaj  de 0,49121 tago (11,78904 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Sooretama
Sooretama estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 23.860 loĝantojn en 2010.
Villars-Colmars
(jen france, okcitane Vilars de Colmars) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Hessische Bergstraße
La vinkultiva regiono Hessische Bergstraße – en Esperanto "hesia Monta Vojo" – situas en sudokcidenta Germanio. Ĝi difiniĝas kiel la nordo de la geografia regiono Bergstraße, do "Monta Vojo", kiu ĝenerale estas la transira zono inter la mezalta montaro Odenvaldo oriente kaj la vasta ebenaĵo de la rivero Rejno, cizita de ampleksaj glaĉeroj dum la lasta glaciepoko, okcidente – kiel la nomo klare indikas, temas pri tiu parto de la geografia regiono Bergstraße, kiu situas en la federacia lando Hesio. Ene de la federacia lando, la areo konsistigas la plejan sudon. Ekde la jaro 1971 la areo estas memstara vinkultiva regiono, antaŭe ĝi kune kun la sudo de la geografia regiono, Badische Bergstraße, do "badenia Monta Vojo", konsistigis la vinkultivan regionon Bergstraße. Krom la kerna parto de la vinkultiva regiono inter la komunumoj Seeheim-Jugenheim norde kaj Heppenheim sude, nomata "Starkenburg" laŭ la mezepoka fortikaĵo de Heppenheim, plia vinkultiva "insulo" ĉirkaŭ la urbeto Groß-Umstadt pli-malpli 30 kilometrojn pli nordoriente, ĉe la norda antaŭmontaro de la mezalta montaro Odenvaldo, plus tre malgranda vinkultiva teritorieto ankoraŭ pli norde de la kerna parto, en la komunumo Dietzenbach estas aldonaj partoj. La vinkultiva "insulo" en la urbeto Groß-Umstadt germanlingve efektive nomatas insulo – nome Odenwälder Weininsel, odenvalda vininsulo. La vinkultiva regiono havas nur 440 hektarojn da vitejoj kaj sekve estas inter la plej malgrandaj vinkultivaj regionoj de Germanio.
Situo
La tuta regiono "Monta Vojo", kaj la nordo kaj la sudo, kompare al la ĉirkaŭaj pejzaĝoj havas aparte mildan klimaton, kiu favoras la kultivadon de vino. Aldoniĝas grundo favora por vitejoj. La pejzaĝo havas multajn krutajn deklivojn, kiuj aparte intense kolektas sunradiojn. Jam dum la komenco de printempo ĉiujare videblas la milda klimato, kiam ekfolias kaj iom poste ekfloras ĉerizaj, persikaj kaj migdalaj arboj multajn semajnojn antaŭ ol samspecaj arboj en aliaj partoj de Germanio.
Universitato de Otavo
La Universitato de Otavo (University of Ottawa; Université d'Ottawa) estas la plej grava dulingva universitato (angla kaj franca) de Nordameriko, situanta centre de la federala ĉefurbo de Kanado, Otavo, je la orienta bordo de la Kanalo Rideau.