cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilhelmine de Prusio, margrafino de Brandenburg-Bayreuth
Memoro
La memuaroj de la markizo "Memoires de ma vie", kies fidindeco estas dubinda, estis verkitaj en la franca inter 1748 kaj 1758, kaj estas konservitaj en la Reĝa Biblioteko en Berlino. Ili unue estis presitaj en 1810 en germana versio dokumentanta ŝian vivon ĝis 1733, kaj en franca versio kiu daŭris en priskribo ĝis 1742. Alia germana eldono estis publikigita en Lepsiko en 1908, kaj la unua angla eldono de la Memorlibro estis publikigita en Berlino en 1904.
En 1909 ŝia rolulo inspiris historian romanon nomatan "Milda Kavaliro de la Malnova Brandenburgio" de Charles Major.
Ian Anderson
Kariero
La stilo de lia muziko miksas folk, ĵazon, bluzon, rokon kaj popon. Liaj vortumadoj estas ofte komplikaj, plenaj je langotordiloj, akraj kritikoj pri la socio kaj la religio, aŭ alegorioj al fantazio aŭ al la vivo kamparana aŭ mezepoka.
En 1993 Ian Anderson produktoris kaj partoprenis en la albumo de Yes titolita Symphonic Of Yes Music, disko ege sukcesa por tiu grupo, kun diversaj aranĝoj orkestraj de markata stilo progresiva. En tiu disko kunlaboris ankaŭ la klavaristoj David Palmer (eksmembro de Jethro Tull), Julian Colbeck kaj Alan Parson, kaj la basgitaristo Tim Harries, kun la The London Symphonic Orchestra kaj The English Chamber Orchestra.
Negocoj kaj aliaj aktivadoj
Ian Anderson posedas 43 farmojn de salmobredado, multaj el ili en Ĉilio kaj eĉ unu insulon, sed fine de la 1990-aj jaroj vendis parton de siaj negocoj. Li neniam havis ŝoforpermesilon. Suferis trombozon dum flugo per mallarĝspaca aviadilo kaj de tiam agadis kontraŭ la troespluatado de flugkompanioj. Li ankaŭ suferis pro gorĝopeno kaj tiele malpermesas fumadon dum siaj koncertoj ĉefe en fermitaj koncertejoj. Li kunlaboras kun asocioj por defendo de bestoj, ĉefe de katoj.
En 2007 la reĝino Elizabeto donis al li la Ordenon de Brita imperio (OBE) (Officer of the British Empire).
Familio
El 1970 al 1974 estis edzo de Jennie Franks, fotisto kies verko pri senhejmuloj de la stratoj de Londono influis grandmaniere sur la temaro de la disko Aqualung, ĝis la grado ke ĝi aperas kiel kunaŭtorino de la ĉefa temo.
En 1976 li geedziĝis al Shona Learoyd. Ŝi estis studinta baleton dum 10 jaroj kaj Ian konis ŝin en la presoficejo de Chrysalis Records. Poste ŝi implikiĝos en la specialaj efikoj de la grupo koncerte. Ili setligis sian rezidejon en farmo de la 16a jarcento en la graflando de Buckinghamshire, Anglio. Aktuale ili loĝas en Wiltshire, kaj havas du gefilojn: nome James Duncan Anderson, ankaŭ muzikisto kaj Gael, kiu laboras en la industrio kina kaj estas edzino de la aktoro Andrew Lincoln.
Grek-katolika preĝejo (Encs)
La grekokatolika preĝejo Sanktaj Prauloj estas moderna religia konstruaĵo en urbo Encs (Hungario).
Historio
La grekokatolikoj establis kapelon en privata domo en 1979. La nun videbla kirko estis konstruita en 1996. La arkitekto estis Csaba Bodonyi.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola ĉe vojangulo kaj formas majusklon L. Ĝuste ĉe la vojangulo turo altiĝas kun piramida turpinto. La enirejo funkcias tra la turo. La maldekstra alo estas la navo kun absido. Supro de la navo 2 okangulaj kupoloj troviĝas. La dekstra alo estas simpla, pli malgranda kaj mallonga loĝdoma formo. Supozeble tie funkcias la pastra loĝejo kaj paroĥo. La domo havas ankaŭ apartan enirejon el la vojo. La navo kaj la domo brakas herbejon kun kelkaj arboj.
Kermeso okazas inter la 11-a kaj la 17-a de decembro.
Elektroniko (muziko)
Elektroniko estas arnomo por diversaj stiloj de elektronike generata muziko, ekz. Inteligenta dancmuziko, drumenbaso, pulsego kaj diversaj ĝenroj de ĉefpulso (i.a. fonmuziko); plivastasence ankaŭ rigardas teknomuzikon kaj haŭzon same kiel elektrofunko apartenantaj al „elektroniko“. Kvankam kelkaj el la stiloj grupigitaj sub la termino „elektroniko“ pro sia abstraktaj aŭ eĉ mankaj ritmaj strukturoj estas maldanceblaj kaj eble nur taŭgas por aŭskultado, ili validas kiel eroj de elektronika dancmuziko.
Aliaj ĝenroj de elektronika dancmuziko, ĉefe ligitaj kun la 1980-aj jaroj, kiuj ofte baziĝas sur klasikaj kantformoj (strofo/rekantaĵo) kaj al kiuj mankas rilato al nigrul-usona, ritmomodela muziko, ne estas kovritaj per ĉi tiu difino.
Saint-Cloud
Saint-Cloud estas antaŭurbo de Parizo, la ĉefurbo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hauts-de-Seine, kiu havas la numeron 92. La urbo famiĝis aparte pro sia parko kaj la kastelo, detruita dum la jaro 1870 kadre de milito inter Francio kaj Prusio.
Partneraj urboj
Partneraj urboj de Saint-Cloud estas
Famaj urbanoj
Inter la famuloj, kiuj iam loĝis en la urbo, estas la francaj komponistoj
Kulturo
La rokfestivalo Rock en Seine okazas ĉiujare en la parko de la nacia bieno, fine de aŭgusto. En 2009, 93 000 personoj venis por spekti la 46 koncertojn dum tri tagoj.
Majo de 2019
Jen listo de okazaĵoj en majo 2019:
Nord-Atlantika Traktato
La Nord-Atlantika Traktato, subskribita en Vaŝingtono la 4an de Aprilo 1949, estas la traktato kiu establis la Nord-Atlantikan Traktat-Organizon (NATO). Dekomence estis 12 subskribintaj ŝtatoj, kiuj estis la jenaj: Belgio, Danio, Francio, Islando, Italio, Kanado, Luksemburgo, Nederlando, Norvegio, Portugalio, Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono. Poste unu post aliaj kromaliĝis pliaj 16 landoj.
Viena Psikoanaliza Societo
La Viena Psikoanaliza Societo (en germana: Wiener Psychoanalytische Vereinigung, WPV), antaŭe konata kiel Merkreda Psikologia Societo (ĉar ĝi kunvenis merkrede), estas la plej malnova pripsikoanaliza societo en la mondo. En 1908, montrante sian kreskantan institucian statuson kiel internacia psikoanaliza aŭtoritato tiama, la Merkreda grupo estis rekonstituita kun sia nova nomo kaj Sigmund Freud kiel Prezidanto posteno el kiu li rezignis en 1910 favore de Alfred Adler. Dum sia 36-jara historio, inter 1902 kaj 1938, la Societo havis totalon de 150 membroj.
Honoratus Bonnevie
Honoratus BONNEVIE [boneVI] estis norvega licenciato de filologio kaj esperantisto. Li naskiĝis en la 19-a de oktobro 1858, mortis la en Oslo. Li estis prezidanto de la Norvega Esperantista Ligo, membro de la Lingva Komitato, delegito de Internacia Scienca Asocio Esperanta kaj Honora membro de UEA.
Ĉe la universitato Bonnevie studis filologion, precipe latinan, germanan, grekan kaj pranorvegan lingvojn. Li okupiĝis pri kalendaraj demandoj, kaj verkis libron pri la problemo. Li eklernis Esperanton la 29-an de oktobro 1906. Li iĝis prezidanto de Esperanto-Klubo en Oslo kaj prezidanto kaj sekretario de la Norvega Esperantista Ligo.
Bonnevie skribis ke oni unue anoncis la kunigon en Norvega Esperantisto en 1914 kaj ke kelkaj de la malplimulto kiu respondis ”promesis subtenon kaj esprimis konsenton”. Laŭ li, la kunigon estis farindan pro ekonomiaj kialoj (eble rilate al la unua mondmilito), pro kunhelpi al skandinava kunlaboro, kaj pro la ”dum pacaj tempoj ripetitan plendon ke estas tro multe da gazetoj”. En 1922 Norvega Esperantisto reeldoniĝis, kaj Bonnevie denove estis (kun)redaktoro 1922–1924 kaj dum 1932, laŭ EdE.
Bonnevie ankaŭ tradukis literaturaĵojn kaj kunverkis lernolibrojn. Li estis membro de la Lingva Komitato, delegito de Internacia Scienca Asocio Esperanta, kaj honora membro de UEA ekde 1934. Li estis priskribita kiel ”sindona, laborema, ĉiam helpema kaj bonkora samideano”.
NGC 797
NGC 797 (aliaj indikoj — PGC 7832, UGC 1541, MCG 6-5-78, ZWG 522.105, VV 428, 5ZW 170, NPM1G +37.0077) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
András Stohl
András Stohl [andrAŝ ŝtol], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stohl András estas hungara aktoro, voĉoaktoro, televidisto.
András Stohl naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Stohl frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1990. Liaj ĉefaj instruistoj estis Gábor Székely (reĝisoro) kaj Gábor Zsámbéki. Jam antaŭ la diplomo li havis rolojn de Teatro Katona József. Baldaŭ li ofte havis ankaŭ diversajn taskojn en pluraj programoj de privataj televizioj, tial li devis forlasi la teatron en 2001. 2 jarojn li ne ligiĝis al teatro, inter 2003 kaj 2013 li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al Gaja Teatro. Ekde 2017 li denove ne havas aktoran postenon. Li ricevis plurajn premiojn inter 1992-2016. Li havis edzinon, kiu naskis trifoje, baldaŭ ili eksgeedziĝis.
Liaj skandaloj
En 2002 pro laŭvoja akcidento li devis pagi sumon da monoj. En 2006 policanoj akuzis lin pro kokaino, post 4 jaroj pro akcidento la sangoekzameno jam pruvis kokainon. En 2010 li kaŭzis karambolon, poste li forlasis la lokon antaŭ alveno de la polico. La ekzameno pruvis la ebrion, tial li estis kondamnita 10 monatojn, li liberiĝis post 5 monatoj. En 2014 li ŝtelis alkoholan botelon en drinkejo.
Nyang’oma Kogelo
Infrastrukturo
Nyang’oma Kogelo havas bazlernejon (Senator Obama Primary School) kaj mezlernejon (Senator Obama High School). Ekzistas ankaŭ resaniga centro kaj ekde 2008 policejo.
Boké
estas grandurbo en Gvineo. Ĝi estas regiona ĉefurbo de Boké (regiono).
Geografio
situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj en la okcidenta sekcio de la lando.
Historio
Tiu marborda regiono estis konata fare de la portugalaj vojaĝantoj en la 15-a jarcento. Baldaŭe la loko estis komercejo de sklavoj. En 1838 francoj pli detale malkovris la regionon, kiu iĝis kolonio en 1895.
Klimato
En tropika klimato regas. 2 sezonoj estas: la seka inter decembro-februaro kaj la pluva inter marto-novembro.
Trafiko
havas flughavenon kaj trairan vojon. Haveno estas proksime.
Ĉefpulso
Ĉefpulso aŭ ĉefpulsa muziko estas arnomo por elektronika muziko, kiu distingiĝas per malrapidaj tempoj kaj per sintezilo-sonspacoj perceptataj kiel kosmaj. Oni arigas per la termino ĝenrojn kiel triphopo kaj formojn de elektroniko-muziko stampitaj per latinidmuzikaj ritmoj kiel ekzemple bosanovo kaj ĵazelementoj
Kiel alia arnomo taŭgas la terminoj fonmuziko aŭ senstreĉiga muziko.
Vagrinec
Vagrinec, hungare Felsővargony [felŝOvargonj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vagrinec situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Svidník troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1548 en formo "Wagrinecz". En 1720 3 familioj pagis impostojn. En 1787 116 vilaĝanoj loĝis en 16 domoj, en 1828 207 vilaĝanoj en 25 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Vagrinyecz, poste ĝi ricevis parte hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsővargony 199 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Felsővízköz, poste kiel Vagrinec al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 pro la bataladoj la vilaĝo parte ruiniĝis. En 2001 vivis en Vagrinec 134 homoj, (104 slovakoj, 30 rutenoj).
Citigroup
La  - prononco laŭ sistemo IFA - estas banko en Usono. Ĝi fondiĝis la 16-an de junio 1812 kaj havas sian centran sidejon en , Malalta Manhatano, Novjorko en. Laŭ la stato de 2023 temas pri la tria plej granda banko de Usono. Ĝiaj akcioj notiĝas en la. Nuntempe, ĝia ĉefa afergvida oficisto nomiĝas .
Vagolernanto
Vagolernanto (germane: Scholar, dane: skolar, de lat. scola: lernejo) estis vagantaj lernantoj aŭ studentoj aŭ universitate klerigita kleriko sen ofico kaj posteno. La alt- kaj malfrumezepoka rakonta literaturo ŝatas prezenti vagolernantojn kiel pratipojn de senzorgaj tentuloj.
Pri la akademia vivo de la vagolernantoj
La universitatoj de la mezepokaj urboj luis tiel nomatajn hospicia (lat. por hoteloj), loĝejojn por instruistoj kaj lernantoj, en kiuj ankaŭ okazis la prelegoj. Krom tio ili peris kreditojn al malriĉaj lernantoj, por unuflanke favorigi al ili la longajn alvojaĝojn, por aliaflanke ligi la ŝuldantojn kaj per tio limigi la rajton de libera vagado.
El la hospicia evoluis la bursae (lat. bursa: monujo). Je tio temas plej ofte pri loĝaj, manĝaj kaj lernaj komunumoj, je kio proksimume 10–15 lernantoj sub direktado de magistroj vivis en monaĥeca retiriĝo. La loĝantoj de la bursae nomiĝis bursarii.
Dum la vagado la lernantoj perlaboris sian vivtenon ofte kiel skribistoj dum foiroj. Per tio ili ankaŭ akiris multajn konojn de privataferoj, kiujn kelkaj el ili krime eluzis, kio kontribuis al la malbona famo de ilia stato.
Sant'Eufemia d'Aspromonte
Sant'Eufemia d'Aspromonte estas komunumo de Italio.
Solec Kujawski
Solec Kujawski (jen pole, germane Schulitz) estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Solec Kujawski en distrikto Bydgoski.
Stará Vráž
Stará Vráž estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vráž, kiu troviĝis en distrikto Písek. Estas ĉi tie registritaj 89 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Stará Vráž situas en katastra teritorio Vráž u Písku kun areo 7,38 km².
Historio
La unua skribbmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
Impflingen
Impflingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Landau-Land.
(155785) 2000 SS351
(155785) 2000 SS351 estas tre malgranda, tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la 29-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
9614 Cuvier
9614 Cuvier estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la Georges Cuvier, kiu establis la sciencojn de la kompara anatomio kaj de la paleontologio. Kvankam li rifuzis la evoluismon, li aparte sukcesis la rekonstruon de skeletoj de nekonataj tetrapodoj, donante pruvon, ke tutaj specioj de bestoj formortis.
Griza papago
La griza papago (Psittacus erithacus) estas specio el la familio de la papagedoj, kiu devenas de Afriko inter Niĝerio kaj Kongolando, Kameruno kaj Gabono.
Ili konatas kiel la plej bonaj imitantoj de homa voĉo inter la papagedoj; eksperimentoj, fare de Irene Pepperberg en Universitato de Arizona, kun griza papago Alex montris, ke ili evidentigas elstarajn intelektajn kapablojn; ili ne nur ripetas la vortojn, sed kapablas kompreni ilin.
Aliaj eksparimentoj faritaj de Aimée Morgana kun papago nomita N'kisi montris eĉ pli eksterordinarajn parolkompren-kapablojn. Cetere videofilmitaj eksperimentoj kun Rupert Sheldrake montris kapablojn pri telepatio: eksperimentisto en aparta ĉambro malfermas hazarde kovertojn kun bildoj, en alia ĉambro la papago tiam parolas frazojn rilatantajn al la bildoj.
York (Pensilvanio)
York, pensilvanigermane Yarrick, Jorko en Esperanto, estas urbo en Pensilvanio, subŝtato de Usono. La nomo de Jorko estas de Jorko, Anglio. Fine de en la urbo vivis. Ĝi estas la administra centro de samnoma kantono York kaj situas en la suda parto de la subŝtato. Jorko adoptis la enhavon de la Artikoloj de Konfederacio en 1777 kaj estis la ĉefurbo de Usono.
Cinderella Man
Cinderella Man filmita en la jaro 2005 estas filmo de reĝisoro Ron Howard.
James J. Braddock estas irland-usona boksisto de Nov-Ĵerzejo, antaŭe duonpezegdefianto, kiu estas devigita prirezigni boksadon post rompado de sia mano en la ringo. Tio estas kaj krizhelpo kaj ŝarĝo por lia edzino, Mae. Ŝi ne povas fari sin rigardi la perforton de lia elektita profesio, tamen ŝi scias, ke ili ne havos sufiĉe da enspezo sen lia boksado.
Esperanto-instruado ĉe ELTE
En Hungario la spertoj pri la universitata instruado de interlingvistiko kaj Esperanto estas verŝajne la plej riĉaj. La universitatnivela fako ekfunkciis en 1966. Intertempe (kaj espereble provizore) ŝanĝiĝis la pozicio de Esperanto kiel studfako en Eötvös-Loránd-Universitato (ELTE) en Budapeŝto. La formado ĉesos funkcii en 2006, ĝis kiam la lastaj akceptitaj studentoj povos/devos fini la studadojn. Ilia nombro estas entute 10, en 2004 en junio diplomiĝis studentino, kaj du aliaj jam anoncis siajn temojn de faklaboraĵoj.
La formado ne plu estas universitata, sed altlerneja. La altlernejnivela instruado daŭros 4 jarojn. Al la fako povas aliĝi junuloj kun abiturienta ekzameno sen antaŭscio de Esperanto. Ili estas akceptataj laŭ la scio de hungaraj lingvo kaj literaturo. Por ili la ekzamena tezaro pri la hungara lingvo estas speciale kunmetita kun emfazo pri la lingvaj komunikadaj problemoj.
En Hungario post la aliĝo al EU (2004-05-01) oni devas certigi la samajn rajtojn al la civitanoj de EU, kiel la rajtoj de la hungaraj civitanoj. El tio sekvas, ke la civitanoj de EU povos lerni kun samaj kondiĉoj kiel hungaroj. Por plani eventualajn studadon en ELTE en la altlernejnivela fako Esperanto-instruisto, jen tie estas la listo de la alpreneblaj fakoj (kiel ĝi aperis en la Priakcepta Informilo laŭ la hungara aboca ordo):
En 2004 8 personoj anoncis sin al la fakoj: Esperanto-x (x estas io alia el la supra listo). Pro la neakcepto de la alia fako restis nur tri personoj, tiel ĉi:
Cetere estas altlernejnivela formado por tiuj, kiuj jam havas diplomon, sed ĝi estas pagenda formado. Ĝi estas ordinara, do taga kaj ĝi daŭras 3 jarojn.
La aktuala Priakcepta Informilo ("Felvételi tájékoztató") aperadas ĉiam en la mezo de decembro. Tie oni listigos la elekteblajn fakparojn. La Esperanto-instruistoj petos, ke ankaŭ la najbarlandaj lingvoj estu parigeblaj kun Esperanto. – Oni devas sendi la dokumentojn por la priakcepta ekzameno ĝis la 1-a de marto de la aktuala jaro. La estro de la fako do antaŭvidas ke post unu jaro jam Esperanto-fako povos akcepti studentojn el la tuta EU.
Estas ebleco, ke la alifakaj studentoj alprenu tiel nomatajn specialajn kursojn. La lekciistoj de Esperanto-fako anoncis plurajn tiajn fakojn. Ekzemple al la speciala kurso: "Interreto kaj la instruado de Esperanto" aliĝis 3 homoj, kiuj ricevos kreditpoentojn post la semestro kaj 3 aliaj, kiuj nur interesiĝas pri Esperanto sed ili ne bezonas havi kreditpoentojn.
Estas ebleco, ke studentoj el aliaj fakoj estu ekzamenataj pri lingvoscio de Esperanto ĉe la Esperanto Katedro. La atestilo estas samvalora kiel la alilingva ekzameno.
Vizitantoj de doktorigaj kursoj same povas plenumi la devigan ekzamenon pri la lingvo per Esperanto. Ĉimomente 4 personoj anoncis sin ĉe la Esperanto-fako, petante helpon kaj fakliteraturon por la ekzameno. Tiuj ekzamenoj estas skribaj, ne estas la samaj kiel la ekzamenoj priskribitaj ĉe Perfektiga Centro por Fremdaj Lingvoj (laŭ hungara mallongigo: ITK ).
Varga-Haszonits Zsuzsa estas la gvidantino de la fako, docentino. Bujdosó Iván estas lekciisto de ELTE, Katedro Ĝenerala kaj Aplikata Lingvistiko. Lia retadreso estas ivbj@uea.org, hejma telefono: (00-36-1-)3327666, portebla telefono: 36-20-9867000, en Hungario: 06-20-9867000.
Pluraj el vivantaj aŭ jam mortintaj aktivuloj de Esperanto (interalie la poeto Adalberto Huleŝ): kies poezion mallonge karekterizas István Ertl en sia artikolo "De blatoj dresitaj ĝis repudio" ) studis en ĉeestaj aŭ forestaj kursoj (kaj akiris diplomon pri Esperanto) ĉe la Budapeŝta Universitato ELTE.
Jino kaj Jango
Tajĝifiguro
La tajĝio (ĉine 太極圖 (tradicie), 太极图 (simpligite), taìjítú (pinjine) reprezentas jinon kaj jangon.
Unikodo
En Unikodo oni skribas la tajĝifiguron tiel ĉi: U+262F (☯).
Kleinsendelbach
Kleinsendelbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Forchheim kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
1709
1709 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
Margarete Hilferding
Margarete HILFERDING, denaske Hönigsberg (20a de junio, 1871 en Hernals (Vieno)– 23a de septembro, 1942 en Mali Trostenec) estis aŭstria kuracisto kaj psikoanalizisto.
Hilferding estis la unua virino kiu estis akceptita en la Viena Psikoanaliza Societo. Ŝia edzo estis aŭstromarksisma ekonomikisto Rudolf Hilferding.
Ŝi mortis survoje el la koncentrejo de Terezín al la Ekstermejo Mali Trostenec, do viktimo de la Holokaŭsto fare de la Nazia Germanio.
Irene Pepperberg
Biologio > Etologio > Irene PEPPERBERG < Papagoj
Irene PEPPERBERG estas usona Psikologiisto, kiu studas la intelektajn kapablojn de birdoj, fama pro siaj malkovroj rilate Griza papago "Alex".
Ataksio
Ataksio (el la greka lingvo: α- „ne-“ + - τάξις [taksis] „ordo“ signifante „malordo“) estas neŭrologia simptomo.
Pola landvojo n-ro 42
La pola landvojo n-ro 42 (DK42) estas landvojo en la eŭropa ŝtato Pollando. Ĝi iras el Kamienna apud Namysłów ĝis Rudnik apud Starachowice. Ĉi tiu landvojo havas komunan poarton kun landvojo nr-o kaj ankaŭ kun landvojo nr-o.
Ataksio
Ĝi ekestas pro perturbo de libervola kunordigo de moviĝo, inkludante la malakordiĝon de unuopaj muskoloj (dissinergio), la malkapablon bone mezuri la proprajn movojn (dismetrio) kaj la malkapablon rapide ŝanĝi inter iu movo kaj ties kontraŭmovo (disdiadoĥokinezo). Ataksio estas nespecifa klinika simptomo, kiu povas esti kaŭzita de iu el la partoj de la nerva sistemo kunordigantaj movadon, kiel ekzemple la cerebelo, la vestibula organo, la ekvilibra nervo aŭ la mjelo aŭ la periferiaj nervoj.
Ataksio povas esti limigita al unu flanko de la korpo, tiam oni nomas ĝin "hemiataksio". Distaksio estas milda grado de ataksio.
Oni distingas la ataksion de la korpotrunko (kiam la persono pro ŝanceliĝo ne povas memstare sidi) de la star- kaj paŝataksio (malebliganta al la persono memstare teni la ekvilibron starante aŭ irante) kaj de la celataksio (kie la persono ne trafas la celantan aĵon).
Cerebela ataksio
La esprimo cerebela (aŭ cerbeta) ataksio estas uzita por indiki ke ataksio ŝuldiĝas al misfunkcio de la cerebelo. La cerebelo estas respondeca por integrado de informoj venantaj de la sensoraj neŭronoj kaj la mjelo, de la ekvilibroorgano kaj la aliaj sensoj, por kunordigi ilin kaj plani movojn.
Kvankam ataksio ne estas nepra efiko de ĉiuj cerebelaj lezoj, multaj malsanoj influantaj la cerebelon produktas ataksion. Personoj kun cerebela ataksio povas montri malstabilecon de paŝado, malfacilecon kun okulmovoj (nistagmo), disartrion, dismetrion kaj disdiadoĥokinezion. Tiuj deficitoj povas varii depende de kiuj cerebelaj strukturoj estis difektitaj, kaj ĉu la lezo estas duflanka aŭ unuflanka.
Sensora ataksio
La esprimo sensora ataksio estas utiligita por ataksioj pro perdo de proprioceptado. Tio estas la parto de la sensoraj nervoj liverantaj informojn pri la pozicioj de korpopartoj. La difekto povas situi kaj en la nervoj mem kaj en la mjelo.
Vestibula ataksio
La esprimo vestibula ataksio estas utiligita por ataksio pro misfunkcio de la vestibula sistemo, (aŭ vestibula organo aŭ ekvilibra nervo) kiu okazanta unuflanke kaj akute estas ligita kun forta vertiĝo, naŭzo kaj vomado. Se ĝi okazas malrapide aŭ ambaŭflanke, povas esti, ke la malekvilibro estas la sola simptomo.
Konstati ataksion per klinika ekzameno
Star- kaj paŝataksio: En la plej milda formo ĝi evidentiĝas per malfacileco salti aŭ stari unugambe. Se ĝi estas jam pli forta, ĝi povas montriĝi en la testo de Romberg: La paciento staras kun la piedoj tuŝantaj unu la alian, kaj devas fermi la okulojn. Personoj kun starataksio komencas ŝanceliĝi, kiam la vida kontrolo de la propra pozicio mankas. Alia testo estas la tandema paŝado: La paciento provas paŝi metante unu piedon rekte antaŭ la alian, tiel ke la kalkano de la antaŭa piedo tuŝas la piedfingrojn de la malantaŭa. Se la stabileco de la korpo mankas, ankaŭ tio ne plu eblas.
Ataksio de la membroj: Por la fingro-al-nazo-testo la paciento komence eltendas la brakojn. Tiam li devas kun fermitaj okuloj per la indeksfingro celi al la pinto de sia nazo. Farante tion, homoj kun cerebelaj lezoj ofte montras intenctremon. Samon oni povas testi por la gamboj: Kuŝante, la paciento devas levi kaj eltendi unu gambon, kaj poste celi per la piedo de tiu gambo al la genuo de la kuŝanta (piedo-al-genuo-testo).
Alia grava simptomo por kategoriigi la ataksion estas la apero de nistagmo.
Paratinga
Paratinga estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 29.504 loĝantojn en 2010.
NGC 798
NGC 798 (aliaj indikoj — PGC 7823, UGC 1539, MCG 5-5-48, ZWG 503.78) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
3:10 to Yuma
3:10 to Yuma filmita en la jaro 2007 estas filmo de reĝisoro James Mangold.
En 1884 en Arizono, Dan Evans estas malriĉa agrikulturisto kaj enlandmilita veterano kiu ŝuldas monon al la riĉa Glen Hollander. Unun nokton, la viroj de Hollander fajrodetruas lian garbejon kaj disigas lian brutaron kiel averto por pagi liajn ŝuldojn. La venontan matenon Evans kaj liaj du filoj serĉas sian perditan gregon kiam ili trovas Ben Wade kaj lian bandon prirabante kirasan poŝtkaleŝon homekipitan fare de Pinkertons. Wade vidas Evans kaj liajn du filojn observi de la montetoj kaj decidas ke ili ne estas minaco por lia bando, tiel ke Wade prenas iliajn ĉevalojn, promesante lasi ilin ligitaj "sur la vojo al Bisbee", tiel ke Evans povas reakiri ilin, sed li ne povos tuj doni averton.
Junio de 2019
Jen listo de okazaĵoj en junio 2019:
Sant'Ilario dello Ionio
Sant'Ilario dello Ionio estas komunumo de Italio.
9615 Hemerijckx
9615 Hemerijckx estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga flandra kuracisto Frans Hemerijckx (1902–1969). Li iris en Afrikon kaj Hindion en 1929 por lukti kontraŭ la lepro. Hodiaŭ dek-miloj da resanigitaj lepruloj atestas de lia granda lukto kontraŭ malsano, kiu ankoraŭ ne estas venkita.
Samuel Johnson
D-ro Samuel JOHNSON (naskiĝis la 17an de septembro, 1709, mortis la 13an de decembro, 1784) estis angla verkisto, eldonisto, literaturkritikisto kaj leksikografo.
Johnson naskiĝis en Lichfield, Staffordshire, la filo de librovendisto. Pro financaj problemoj li ĉesigis sian studadon en Oksfordo sen diplomo kaj eklaboris kiel instruisto. Ekde 1737 li loĝis en Londono.
Johnson verkis beletron (poezion kaj prozon), gazetraportojn, kaj plurajn sciencajn verkojn. Lia literaturscienca ĉefverko estas la dek-voluma Lives of the English Poets ("Biografio de la anglaj poetoj"), kiu prezentis anglajn poetojn kaj ties verkojn. Lia leksikografio ĉefverko A Dictionary of the English Language ("Vortaro de la angla lingvo") dum cent jaroj estis la plej renoma anglalingva leksikono. Li kontribuis al diversaj ĵurnaloj, ekz. The Rambler kaj The Idler, kaj li eldonis la verkaron de William Shakespeare je ok volumoj. Li ludis centran rolon inter aro da intelektuloj, ekz. Oliver Goldsmith, Edmund Burke, David Garrick kaj James Boswell, kiu verkis biografion pri li.
Samuel Johnson mortis en 1784 en Londono.
Joseph E. LeDoux
Joseph E. LeDoux (7a de decembro, 1949) estas usona neŭrosciencisto kies esplorado estas direktas sin al porsurvivaj cirkvitoj, kiel ties efiko sur emocioj kiel timo kaj anksio. LeDoux estas Profesoro de Scienco "Henry and Lucy Moses" en la Universitato de Novjorko (NYU), kaj direktoro de la "Emotional Brain Institute", nome kunlaboro inter la NYU kaj la Novjorkia Ŝtato kun esplorejoj en NYU kaj en la "Nathan Kline Institute for Psychiatric Research" en Orangeburg, Novjorkio. Li estas ankaŭ la ĉefa kantisto kaj kantoverkisto en la bando "The Amygdaloids".
Aldone al nombraj publikaĵoj en akademiaj gazetoj, LeDoux verkis The Integrated Mind (kun Michael Gazzaniga, Plenum, 1978), The Emotional Brain (Simon and Schuster, 1998), Synaptic Self: How Our Brains Become Who We Are (Viking, 2002), kaj Anxious: Using the Brain to Understand and Treat Fear and Anxiety (Viking, 2015). Li ankaŭ redaktoris kelkajn volumojn, kiel Mind and Brain: Dialogues in Cognitive Neuroscience (kun William Hirst, Cambridge University Press, 1986), The Self: From Soul to Brain (kun Jacek Debiec kaj Henry Moss, Annals of the New York Academy of Science, 2003), kaj Post-Traumatic Stress Disorder: Basic Science and Clinical Practice (kun Peter Shiromani kaj Terrence Keane, Humana Press, 2009).
Pillemoine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.
La teritorio havas komunan limon kun.
Noosfero (programo)
Noosfero estas kunlabora reta plataformo kiu ebligas kreadon de sociaj retejoj. Oni povas uzi ĝin por krei blogojn, diskutejojn, enretaj portfoliojn, eventkalendarojn, ktp. Noosfero estis unue uzita de Cirandas.net, de la Universitato de San-Paŭlo en 2012 kaj poste de la brazila ŝtata informatika firmao SERPRO. La programo integras ilojn kiel profiloj por uzantoj, komunumoj kaj entreprenoj, kaj reta enhava kontrolsistemo, RSS, forumoj, babilejoj, eventoj kaj komunikado ene la programo mem. Oni povas etendi ĝin per aldonaĵoj.
Maries-abio
Priskribo
Tiu palearktisa specio estas mez-granda ĉiamverda konifera arbo kreskanta ĝis alteco de 15–30 m kun trunko diametro ĝis 0,8 m, pli malgranda kaj kelkfoje arbeda apud la arbarlimo. La folioj estas pinglecaj, platigataj, 1,5-2,5 cm longaj kaj 2 mm larĝaj kaj 0,5 mm dikaj, nebrile malhele verdaj supre, kaj kun du blankaj strioj de  stomoj malsupre, kaj iomete noĉita je la pinto. La folia aranĝo estas spirala je la ŝoso, sed kun ĉiu folio varie turnita je la bazo, tial ili troviĝas platigite je ĉiu flanko de kaj supre de la ŝoso, kun neniu malsupre de la ŝoso. La ŝosoj estas oranĝkolor-ruĝaj kun dense felta harigiteco. La strobiloj estas 5–11 cm longaj kaj 3–4 cm larĝaj, malhele purpur-bluaj antaŭ matureco; la skvamaj brakteoj estas mallongaj, kaj kaŝitaj en la fermita strobilo. La flugiligitaj semoj estas liberigataj kiam la strobiloj disfalas je matureco proksimume 6–7 monatoj post polenado.
La Maries-abio estas tre parenca al la gracia abio (A. amabilis) de la pacifika marbordo de Nordameriko, kiu diferenciĝas per siaj iomete pli longaj folioj (2-4,5 cm) kaj pli grandaj strobiloj (9–17 cm longaj).
Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Sube estas listo de municipoj de la provinco Guadalajara, en Kastilio-Manĉo (Hispanio).
São Borja
São Borja estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 61.671 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
La urbestrejo situas ĉe Strato Aparício Mariense, nº. 1751.
En ĝi naskiĝis multaj gravuloj, kiel Getúlio Vargas, João Goulart kaj Leonel Brizola.
Esperanto en São Borja
La 21-an de septembro 1975 estis fondita “Esperanto-Klubo de São Borja” kun la partopreno de 100 homoj. Tio okazis pro la iniciato de Modesto Belmonte de Abreu post prelego farita de li en Fakultato pri Filozofio, Sciencoj kaj Beletro, kie li ĉeestis invitita de framasona grupo.
Sompolno
Sompolno estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Sompolno en distrikto Koniński.
Natria hipoklorito
Natria hipoklorito, hipoklorito de natrio aŭ NaClO estas kemia komponaĵo rezultanta el reakcio inter la hipoklorita acido kaj natria hidroksido. Ĝi konsistas je natriaj katjonoj Na+ kaj hipokloritaj anjonoj ClO−. Kiam dissolvita en akvo ĝi estas ordinare konata kiel blankiga agento, pro tio ĝi uzatas kiel malinfektilo. Natria hipoklorito estas praktike kaj kemie distinga el klora gaso.
Historio
R. L. Derry (1977) asertas ke la uzo de kloro kiel blankigilo estis unue farita de Claude Louis Berthollet (1785), kies akvo de Ĵavelo estiĝis per pasado de kloro tra kaŭstika potaso. Plej certe, la malkovrinto de kloro Carl Wilhelm Scheele jam estis rimarkinta ĉi-proprecojn. En 1799, Charles Tennant (1768-1838) uzis kloron kiun li estigis kiel flankaprodukto en la fabrikado de kaŭstika sodo. Do, la produkto de Tennant estis kalcia hipoklorito en pulvoro.
Ekde la lastaj tagoj de la 18-a jarcento, tamen, pluraj uzoj por la hipoklorito kiel desinfektilo estis trovataj. La pioniroj estis la franca kuracisto Pierre-François Percy (1793), kiun sukcesis duonigi la mortokvanton en Francio, kaj Antoine Germain Labarraque en 1825, al kiu oni kreditas la anstataŭadon de kalio je natrio.
En Meksiko, Francisco Montes de Oca (1827-1885), fondinto de lernejo por kirurgaj militistoj enkondukis kelkajn regulojn pri higieno, tiel kiel lavado kaj desinfektado de la kirurgiaj kampoj kaj litoj de la milito-vunditoj, manlavado antaŭ ol kirurgiaj procedoj kaj ĉe la konkludo de la amputadoj; lavado de vundoj per la likvoro de Labarraque (kies sistemo estis uzita de Alexis Carrel dum la 1-a Mondmilito]), do, li estas la empiria iniciatinto de la antisepsio.
Ĵiĵeko, liaj ŝercoj
Enhavo
Estas dubo ĉu la ŝerco de la koko (titolita: «Jam jardekojn cirkulas inter Lakananoj klasika ŝerco...») ne havas kiel sian fonton la strukture preskaŭ identan ŝercon el la eldonita en 1966 libro Latin sans Peine far Clément Desessard. Sube estas flankflanka komparo de la koncernaj tekstoj:
Daturo
Daturo estas genro (Datura) de akre veneniga planto (daturujo=daturo) el la familio solanacoj, ordo solanaloj (Solanales). La specioj estas konataj pro la venenaj ĥemiaĵoj en si. Ili gravis/gravas en la popola kuracarto.
La ordinara daturo ekaperis en la 16-a jarcento en Eŭropo. Aliaj specioj kreskas, disvastiĝis de la tropikoj ĝis mildaj klimatoj. Ĝia formo povas esti herbo, arbedo aŭ arboj kun trumpetformaj floroj kaj kun 4-ĉambraj dornaj kapsuloj (same nomata daturo, sed ankaŭ dornpomo tiel la planto dornpomujo) aŭ bero. Arbaj specioj havas beron kiel frukton anstataŭ kapsulo.
La disvastiĝon de la grajnoj faras ofte la formikoj, ĉar la falantaj grajnoj (okaze de la kapsula frukto) havas histan ŝveliĝon t.n. karankulon (carancula), kiu konsistas el ĉeloj kun granda nutrovaloro. La formikoj kolektas kaj tarnsportas la grajnojn pro tiu nutraĵa parto.
La arboformaj daturoj kreskas en suda kaj meza Ameriko. Iliaj floroj estas trumpetformoj kun longo de 25–30 cm – tiel oni uzas ĝin kiel ornamplanton. La indiĝenoj kultivas ĝin longtempe por ties narkozaj efikoj.
La planto estas forte veneniga kun halucinigaj efikoj. Folioj estas uzataj en farmakologio.
Veneneco
La plantospecioj produktas halucinogenajn substancojn, kiuj efikas je la centra nervosistemo. Oni uzas ties alkaloidojn, la hiosciaminon, skopolaminon kaj atropinon por produktado de medikamentoj kontraŭ spasmaj kaj astmaj doloroj.
Sistematiko
Oni nun diferencigas naŭ Datura-speciojn
Imsbach
Imsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Skolopo
La skolopoj estas grupo de sep nunaj tre similaj specioj de vadbirdoj de la genro Scolopax, familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj, karakterizitaj de longa mallarĝa beko kaj kamufla malhelbruna plumaro. Nur du specioj de skolopoj estas disvastigitaj tutmonde, la aliaj estas lokitaj en insuloj. La plej parencaj specioj estas la tipaj galinagoj de la genro Gallinago (Thomas et al., 2004).
Kutimoj
Tiuj estas arbaraj birdoj kiuj manĝas dumnokte aŭ vespere, serĉante senvertebrulojn en milda grundo per siaj longaj bekoj. Tiu kutimo kaj la kamufla plumaro malfaciligas ties vidateblojn kiam ili ripozas dumtage. Plej granda parto havas diferencigajn ceremoniojn plej ofte krepuske aŭ mateniĝe.
Aspekto
Ili estas birdoj de fortikaj korpoj kaj longaj bekoj. Ili havas tre flankajn okulojn kio permesas al ili preskaŭ 360° vidkapablon. Diferenciĝas de la tipaj galinagoj de la genro Gallinago pro la malhelaj strioj ĉekape ne tiom laŭlonge de la vizaĝo sed pli videble laŭlarĝe de flanko al flanko sur la krono.
Historio
Multaj skolopoj ekstingiĝis antaŭ longe kaj estas konataj nur pro fosiliaj aŭ subfosiliaj ostoj. Pro ties parenca rilato kun galinagoj de la genro Gallinago, la skolopoj estas nova grupo de birdoj se oni konsideru, ke la ĥaradrioformaj estas malnova birdogrupo. Gallinago kaj Scolopax disiĝis eble ĉirkaŭ malfrua Mioceno.
Denis Zachaire
Denis Zachaire (1510-1556) estis franca alkemiisto kiu pasis sian vivon kaj malŝparis la fortunon de sia familio serĉe de la filozofia ŝtono kaj de la Vivo-eliksiro. Li lasis detalan aŭtobiografian raporton pri siaj alkemiaj aventuroj kaj siaj supozataj malkovroj pri la Filozofia Ŝtono. Estinte 25-jara, li hipotekis siajn propraĵojn kaj perdis ĉion pro amo al alkemio. Laŭ ĉiuj probabloj li mortis ekstreme malriĉa.
Biografio
Laboranta senĉese en fumplenaj ĉambroj, Zakajro kaj lia mentoro elspezis pli ol 200 kronojn kaj liaj gepatroj reduktis lian ricevaĵon. Reveninte hejmen por hipoteki sian heredon, Zakajro asociiĝis al iu filozofo kaj pli malfrue al iu monako, kiuj ambaŭ helpis lin elspezi ĉian oron, kiu restis al li.
En 1550, Zakajro asertis transmutacii bazan metalon en oron. Iom poste, dum liaj eksperimentoj, li nomis sin Majstro Dro Zakajro, sinjoro kaj filozofo el Gvieno, Gaskonio. En 1545, li estis invitita de la reĝo Henriko la 2-a el Navaro en la francan kortegon, kiu promesis al li 4 mil kronojn por havado de sekreto fari cinabron arĝentan. Laŭ Mordechai de Delle, poeto ĉe la kortego de Rudolfo la 2-a, li estis murdita en Kolonjo de iu servisto, kiu ŝtelis lin kaj lian edzinon, kaj lia revo fariĝis polvon.
Rangpura lemono
Rangpura lemono, Citrus × limonia aŭ Citrus reticulata × C''. medica'', foje nomata rangpur-lemono estas natura hibrido inter la mandarinujo kaj la cedratujo. Ĝi estas citrusfrukto kun tre acida gusto kaj oranĝa ŝelo kaj karno.
La vorto «Rangpur» eble originis de la bengala lingvo; RL ankaŭ estas konata en la hinda subkontinento kiel Sylhet-lemono, surĥ nimboo, kaj ŝarbati. Ĝi estas konata kiel kantono-lemono en Suda Ĉinio, hime-lemono en Japanio, kiel limão-Capeta, Cravo, Rosa aŭ Galego, k.m.a. en Brazilo kaj Portugalio (nome en la Acoroj), kaj mandarino-lemono en Usono, kaj simile limón-mandarina (lemono mandarino) en Kostariko pro sia formo kaj la facila senŝeligo de ĝia ŝelo.
Historio
Citrus × limonia estis enkondukita en Floridon (Usono) fine de la 19a jarcento de Reasoner Brothers de Oneco, kiu akiris semon el nordokcidenta Barato. Kvankam ofte priskribita kiel citrona hibrido, genomika analizo montris, ke ĝi estas F1-hibrido de cedratujo (Citrus medica) kiel femalo kaj mandarinujo (Citrus reticulata) kiel masklo.
Uzo
Rangpura lemono estas tre acidaj kaj povas esti uzata kiel anstataŭanto de citrono. Tamen la nomo lemono lige kun ĉi tiu frukto estas certgrade trompa, ĉar estas tre malmultaj similecoj inter la rangpura kaj aliaj fruktoj nomataj lemonoj.
Iu el plej elstara uzo de tiu citruso estas kiel greftbazo, ĉar en Brazilo la plej granda oranĝo-produktanto en la mondo en ĉiuj citrusplantejoj, escepte de tiuj en la ŝtato Suda Riogrando kie estas preferata la trifolia oranĝo (pro la tieaj fojaj malvarmaj veterkondiĉoj), la rangpura lemono elstaras kiel la greftbazo de malsamaj kultivarioj. Tiucele ĝi havas iujn malavantaĝojn. Unue ĝi estas damaĝita de Citrusa tristeza viruso (nur de fortaj stamoj), de Ksiloporozo, kaj citrusa ekzokorto postulante antaŭimunizitan greftaĵon, due ĝiaj semplantoj grandkvante estas malsamaj ol la patrina planto (de kiu originis la semojn), trie, ĝi estas nur meze rezistema al radikarputrado. Tamen jam estas varioj kiel 'Santa Cruz' selektita de EMBRAPA kiu estas pli rezistema al Phythphtora kaj havas malaltan procenton da genetika apartiĝo.
En 2006, Diageo lanĉis rangpur-aromigitan version de Tanqueray-ĝino, konata simple kiel Tanqueray Rangpur.
Sankta Samsono
Sankta Samsono estis unu el Sep sanktuloj fondintaj Bretonujon kaj la unua episkopo de Dol en Bretonujo.
La ĉefurbo de Bro-Zol, Dol estas unu el la etapoj de la pilgrimado Tro Breizh (turneo de Bretonujo), kiu estiĝis en la mezepoko.
Junaĝo
Liaj gepatroj estis nobelaj en Glamorgan en Kimrujo. La plej alta rango post la reĝo estis la estro de la palaco, la dua estis la pastro de la reĝo. Poste venis la ĉefkelnero. Tiun rangon li okupis. La patrino estis piulino, kaj deziris, ke sia infano fariĝu pastro.
Edukado
En la monaĥejon de Sankta Ildut, la nuna Llantwit Major, la knabo estis do kondukita. Laŭ la pastro Herve Calvez, li estis tiele bonvenigita :
«-Jen alvenas la estonta majstro de mulnombraj sanktuloj, la honoro de la Bretonoj kaj la gloro de la eklezio. »
Du nevoj de Ildut ĵaluzis lin. Iun tagon, unu el ili elverŝis venenon en la herboteon de Samsono. La sanktulo antaŭkonis ilian intencon. Li eltrinkis la tutan trinkaĵon, kaj diris poste : « La herboteo estis tre bongusta…Mi deziras, ke Dio resanigos vin de la malbono, pro kiu vi suferas. » Tuj ili surgenuiĝis antaŭ lin kaj fariĝis fidelaj amikoj.
Ermito en Caldey
Post la ordeno, li planis retiriĝi kiel ermito. En la insulo Caldey staris eta monaĥejo. La pastro Peirio estris ĝin. Post lia morto, Samsono sukcedis lin. Fakte, li agis pli kiel ermito ol kiel monaĥo en tiu insulo. Hodiaŭ ankoraŭ preĝas monaĥoj en Caldey.
Restado en Irlando
Iun tagon haltis en Caldey kelkaj monaĥoj revenante de Romo, kie ili studis. Samson sekvis ilin en Irlandon. Tie li predikis kaj konstruis monaĥejon. Hodiaŭ la urbo nomiĝas Saint Samson.
Ermito apud la rivero Severn
Reveninte al Caldey, li rifuzis estri la monaĥejon. Kune kun tri aliaj monaĥoj, li retiriĝis kiel dezertulo apud la rivero Severn. Dumtempe, okazis grava eklezia kunveno en Kimrujo, kaj estis planita la ordeno de Samsono kiel episkopo. Oni serĉis lin, trovis lin, kaj li estis devigita akcepti.
Episkopo en Kornvalo
La Vojo de la Sanktuloj estas pado kiu kondukas de Padstow en la nordo de Kornvalo al la  sudo. Ĝi estas ĉirkaŭ 30 km longa. Tiun itineron, la sanktuloj elektis por iri de Irlando al Armoriko, ĉar estis tre riska ĉirkaŭboati la Terfinon. Ili do piediris de Padstow al Fowey.
Sankta Mewen, Sankta Magloire kaj pluraj aliaj monaĥoj albordiĝis je la rokego nomita hodiaŭ Monto Sankta Mikaelo (Francujo).
Unua monaĥejo de Dol
La lando estis trista, marĉa, kovrita de veproj. Tamen li renkontis Privatus, kiu vivis en kabano. Samsono resanigis lian edzinon kaj lian filinon. Interŝanĝe, Privatus donis al li sian bienon. Apud puto, li konstruis sian unuan monaĥejon en Armoriko, kaj tio fariĝos la ĝermo de la nuna urbo Dol-de-Bretagne. Dum la monaĥoj prilaboris teron kaj kulturebligis la arbarojn, Samsono trairis tra la tuta regiono Domnonia de Bretonujo, norde de la regiono, de la rivero Couesnon ĝis la rivero de Morlaix.
Renkonto kun Childebert por helpi Judual
Li aŭdis ke Conomor, princo de Poher murdis Iona, reĝo de Domnonia, kaj tiranis la tutan regionon. La filo de Iona, Judual, kiu estis nur 6jaraĝa, rifuĝis en la monaĥejo de Saint-Lunaire. Conomor serĉis la infanon, sed rapide la monaĥoj sendis la princon al la kortego de Childebert en Parizo.
Dum la koncilio de Menez-Breiz, la episkopoj ekskomunikis Conomor sed vane, li daŭrigis siajn misagojn. Por pacigi la landon, la sola solvo estus redoni laŭlegan estron. Samsono vizitis Childebert, kaj petis helpon de la episkopo Germain de Auxerre, sed la reĝo rifuzis redoni Judual. Tiam Samsono faris plurajn miraklojn, tiel mirindajn, ke la reĝo promesis… sed Samsono devos pacienci. Tamen li donis grandan bienon sur la maldekstra bordo de la Sejno.
La monaĥejo de Pental
Li konstruis la monaĥejon de Pental. Ĝi estos detruita de la normanoj en 851. Sed ĉirkaŭ la abatejo multaj preĝejoj estas ankoraŭ dediĉitaj al la sanktulo.
Milito inter Judual kaj Conomor
Fine, la reĝo redonis Judual. Samson kaj la princo ne deziris reveni laŭ la vojo de Parizo al Dol. Ili do enboatiĝis apud Pental kaj albordiĝis al Guernesey kaj poste Jersey. En tiuj du insuloj, oni trovas preĝejojn dediĉitaj al Sankta Samsono. Tie, ili preparis la revenon de Judual. Kiam ĉio estis preta, rendevuo estis planita kun la partizanoj. De Dol, Judual marŝis kontraŭ Conomor. La armeo de Judual pli kaj pli kreskis laŭlonge de la vojiro. Judual venkis Conomor dufoje, sur la bordo de la rivero Rance kaj Trieux. Fine, je Plouneour-Menez okazis la difinita batalo, tie kie stariĝis poste la monaĥejo de Relecq. Judual murdis Conomor kaj donis al Samson grandajn bienojn en la episkopujo de Dol.
Legalizado de la bienoj
Necesis legalizi la monaĥajn bienojn, kaj nur la reĝo povis fari tion. Li do denove vizitis la reĝon. Je la kortego li estis bonvenigita. Ĉio estis legalizita. Poste li vizitis sian monaĥejon en Pental. Tie okazis la legendo pri la anseroj.
Legendo en Pental
La monaĥoj plendis al Samson pri la bruoj okazitaj de la anseroj kaj anasoj dum la diservoj. Iun vesperon, tiel bruaj estis la blekoj de la birdoj, ke Samsono iris ĝis la marĉo, kie ili vivadis. Li parolis al ili:
« - Je la nomo de Dio, ĉesu kvaki, venu en la monaĥejon kaj silentu."
« - Promesu ne plu ĝeni niajn diservojn. »
Ili promesis kaj ĝoje forflugis. De post tiam la monaĥoj preĝis en la silento.
Morto
Dum siaj lastaj jaroj, li vivis en sia monaĥejo de Dol. Li antaŭvidis sian morton. Li proponis Magloire, kiel posteŭlon.
« - Mi edukis lin ekde lia junaĝo, mi konas lin, kaj scias ke li plenumigos digne sian rolon."
Li mortis la 28-an de julio 565, kaj li estis entombigita en la katedralo de Dol.
Germana aŭtovojo A42
La germana aŭtovojo A42 (germane Autobahn 42, mallonge A42, aŭ formale Bundesautobahn 42, mallonge BAB 42) estas aŭtovojo en la okcidento de Germanio - inter la urbo Kamp-Lintfort (lige al la germana aŭtovojo A57) okcidente kaj Dortmund oriente. La aŭtovojo longas (nur) 58 kilometrojn kaj kompare al aliaj germanaj aŭtovojoj do mallongas. Dumvoje, ĝi interalie pasas la urbojn Duisburg, Oberhausen, Bottrop, Essen, Gelsenkirchen, Herne kaj Castrop-Rauxel.
La vojo krucas la germanajn aŭtovojojn A59 ĉe Duisburg, A3 (ĉe Oberhausen), A43 (ĉe Herne), kaj fine A45 (ĉe Dortmund). Malgraŭ sia relativa mallongeco, la ŝoseo estas ekonomie grava aŭta vojo en la okcidentgermana industria zono Ruhr-Regiono kaj ankaŭ uzatas fare de multaj aŭtoj kaj kamionoj survojo inter Germanio kaj Nederlando.
Troa fiŝkaptado
Troa fiŝkaptado estas la agado de fiŝkaptado kiam la fiŝaj populacioj estas elprenitaj ĝis neakcepteblaj niveloj. Elĉerpiĝo, malaltaj biologiaj kreskindicoj, kaj kritikaj malaltaj biomasaj niveloj (ekz. pro polulacia malpliiĝo) rezultas el troa fiŝkaptado. Ekzemple, troa fiŝkaptado de ŝarkoj kondukis al falo de tutaj maraj ekosistemoj.
La kapablo de fiŝarejo por rekuperiĝi el troa fiŝkaptado dependas el ĉu la kondiĉoj de la ekosistemo taŭgas por tiu rekupero. Drastaj ŝanĝoj en specikomponoj povas rezulti en ekosistema ŝanĝo, kie alia ekvilibro dependas el specikompono diferenca el tiu kiu ekzistis antaŭ la malpliiĝo de la origina fiŝarkvanto. Ekzemple, kiam trutoj estas troe fiŝkaptitaj, karpoj povas esti anstataŭantoj tiom kiom neeblas por trutoj re-setliĝi per reprodukta populacio.