cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wulkaprodersdorf
Wulkaprodersdorf, hungare Vulkapordány, kroate Vulkaprodrštof, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Eisenstadt. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
11111 Repunit
11111 Repunit estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Wulkaprodersdorf
Situo
Wulkaprodersdorf situas en valo, laŭ maldekstra bordo de rojo nomata Wulka, laŭ ĉefvojo Eisenstadt-Mattersburg, laŭ privata fervojo Győr-Ebenfurth.
11111 Repunit
Repunito (el la angla repunit por "repeated unity") estas nombro komponita nur per la cifero "1". La nomo estas enkondukita de Albert H. Beiler en sia libro  Recreations in the Theory of Numbers (1964).
Wulkaprodersdorf
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie havantaj gravan vojon. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1292. En 1529, en 1532 kaj en 1683 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj refondis ĝin. La fervojo atingis la komunumon en 1880. Ĝis 1920 Vulkapordány apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio. Tiutempe la loĝantaro vane pretendis aŭtonomion. En 1994 Wulkaprodersdorf akiris la rangon foira komunumo. Ankaŭ nun la loĝantoj estas precipe kroatoj.
Famuloj
En la iama Vulkapordány naskiĝis hungara inĝeniero István Menyhárd.
Carl Domanig
Carl Anton DOMANIG (naskiĝinta en la 3-a de aprilo 1851 en Sterzing, mortinta en la 9-a de decembro 1913 en Eppan an der Weinstraße) estis aŭstra verkisto kaj numismatikisto. Li ankaŭ apartenis al la movado de Renouveau catholique.
Vivo
Post studoj en Insbruko, Strasburgo kaj Romo, kie li doktoriĝis pri filozofio, Domanig povis plietendi siajn konojn pri arto. En 1881 li setlis en Vieno kaj iĝis samjare instruisto pri literaturo kaj arto ĉe la imperiestra familio. Ekde 1884 li estis oficisto kaj estris ekde 1910 la imperiestran kolekton de moneroj kaj medaloj. Li brilis pro organiztalento kaj skribis ŝatatajn fakartikolojn numismatikajn.
Verkista agado
Per trioble premita dramtrilogio titolite Der Tiroler Freiheitskampf (1885-1897, prilaborite en 1909 kaj 1914) li provis meti daŭran monumenton al la herooj de la Tirola ribelo. Mankanta sceneja efikeco malhelpis sukceson - kiel cetere ankaŭ ĉe aliaj verkoj. Por Domanig estis la plej nobla virto okupiĝi pri la konservo de la historiaj enpopolaj kutimoj kaj moroj. Tia patruja trajto en la verkaro ofte malantaŭenpuŝas literaturan mesaĝon.
Feliĉa kombino de ambaŭ faktoroj iĝis en liaj epikaĵoj, aparte ĉe Kleine Erzählungen (1893) kaj Tiroler Hausgärtlein (1908). Tiu du libroj similas enhave kaj stile popollibrojn de Johann Peter Hebel kaj Jeremias Gotthelf. Ankaŭ la versrakontoj Der Abt von Fiecht (1887) – verŝajne lia plej grava verko - kaj Um Pulver und Blei (1909) montras ja scipovon de elstara tiuĝenra poeto.
Manon Uphoff
Manon UPHOFF (Utrecht, la 20-an de decembro 1962) estas nederlanda verkisto, kiu aǔtoris i.a. romanojn, novelarojn kaj scenarojn. Ŝi debutis en 1995 kun la novelaro Begeerte ('Deziro'), kiu tuj kandidatiĝis por diversaj prestiĝaj literaturaj premioj en Nederlando (inter kiuj Premio ECI kaj Premio Anton Wachter). Ŝia romano Vallen is als vliegen ('Fali estas kiel flugi', 2019) estas ĝenerale konsiderata ŝia plej grava verko, ankaǔ de la aǔtorino mem. En enketo en 2022, Uphoff aperis en la listo de la 100 plej gravaj nederlandlingvaj aǔtoroj de ĉiuj tempoj en la 87a loko. Ŝi membras en la verkista kolektivo FixDit, batalante por pli granda atento al inaj verkistoj.
La verkoj de Uphoff ofte havas aǔtobiografiajn elementojn, ekzemple pri ŝia junaĝo en granda katolika familio en Utrecht, aǔ pri ŝia amrilato kun bosna rifuĝinto. Samtempe, ŝia fikcio ankaǔ referencas al konataj fabeloj kaj mitoj, ĉefe el Eǔropo kaj Japanio.
De 2004 ĝis 2007 Uphoff redaktis la literaturan revuon De Revisor ('La Revizoro') De 2008 ĝis 2015 ŝi sinsekve estis estrarano, sekretario kaj prezidanto de PEN Nederland. Ŝi ankaǔ tenis multajn aliajn gravajn postenojn ene de la nederlanda literatura vivo.
Zarzuela de Jadraque
Zarzuela de Jadraque [zarZŬEla deĥaDRAke] (Rubuseto de J.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas zarzueleño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 37 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,16 loĝ/km².
Situo
Zarzuela de Jadraque situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1043 m super marnivelo; je 65 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 31,90 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°04′10″N 3°02′33″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 509 loĝantoj en 1920 al 37, tio estis oni perdis preskaŭ 500 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Zarzuela de Jadraque, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Zarzuela de Jadraque kie oni falis al la nunaj 37.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Bestomigrado
Ĉe bestoj, la migrado estas fenomeno ofta ĉe multnombraj specioj, kiuj efektivigas vojaĝadon, ofte longdistance, de perioda karaktero, kiu postulas regulan revenon al la elira regiono.
La movoj senrevenaj, kiuj kondukas al etendiĝo de la habitato de la specio, korespondas ĉefe al alia fenomeno nome de koloniigo.
Migrado de specioj
Jonatahan Lenoir esploras en artikolo de Unesko Kuriero la konsekvencojn de migrado de specioj ĉefe kaŭzita de la klimata ŝanĝo, kio ŝanĝas la normalan biodiversecon, kun sekvoj tiom gravaj kiom politikaj (konkurenco pro fiŝkaptado), sansistemaj (epidemioj) kun ties ekonomiaj sekvoj, ktp.
Gvajako
Gvajako (guajacum) estas genro de arboj, el kiuj la plej konata estas la sudamerika specio (Guajacum officinale) kun pinataj folioj kaj bluaj aŭ ruĝaj floroj en umbelecaj infloreskoj. Ili havas tre malmolan, pezan (1,55 kg/dm3) kaj nefendeblan lignon uzatan por lagroj aŭ ŝipŝraŭboj, laboriloj. Gvajakolo aŭ metil-pirokatekino estas nature okazanta organika kombinaĵo, kiu ordinare derivas el la Guajacum officinalis aŭ el la ligna kreozoto.
Bestomigrado
Migrantoj kaj tialoj por migrado
Vidu ankaŭ: Migremiĝo kaj klimata ŝanĝo.
Niederstedem
Niederstedem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Gertrud Fussenegger
Gertrud FUSSENEGGER (naskiĝinta en la 8-a de majo 1912 en Plzeň, mortinta en la 19-a de marto 2009 en Linz) estis aŭstra verkistino. Ŝi ankaŭ publikigis sub la nomoj Gertrud Dietz, Gertrud Dorn kaj la pseŭdonimo Anna Egger. Ŝi parte ankaŭ partoprenis la movadon de Renouveau catholique.
Vivo
La filino de la aŭstria oficiro Emil Fussenegger pasigis la junajn jarojn en Nowy Sącz, Dornbirn kaj Telfs (Distrikto Innsbruck Land).
Post la morto de la patrino ŝi reiris en Ĉeĥoslovakion kaj pasigis la abiturientan ekzamenon tie. Poste ŝi studis en Insbruko kaj en Munkeno arthistorion kaj filozofion. En 1934 ŝi doktoriĝis per laboraĵo pri Gemeinschaft und Gemeinschaftsbildung im Rosenroman von Jean Cloponel von Meun.
En 1937 edzinigis ŝin la skulptisto Elmar Dietz kaj en 1950 la skulptisto Alois Dorn. Ekde 1961 ŝi vivis en Leonding (Distrikto Linz-Land).
Kiel verkistino
Jam en la literatura premieraĵo de 1936 ( la historia familiromano Geschlecht im Advent) senteblis ŝia inkliniĝo antaŭ malmodernisma kaj mitiganta literaturo de la 1930-aj jaroj.
La rakonto Eines Menschen Sohn (1939) kaj la vojaĝtaglibro Böhmische Verzauberungen (1944) estas plenaj de glorigo de la germana raso kaj demonigo de judoj. Fussenegger ege favoris la t.n. Anschluss-on de Aŭstrio kaj kunlaboris por la de Heinz Kindermann eldonita libro Heimkehr ins Reich (1939).
Post 1945 Fussenegger kritikitis pro tia sinteno dum la nazia tempo. La cenzuro de la Aliancanoj malpermesis la vendadon de ŝiaj libroj kiuj enhave estis parte konsideritaj kiel nacisocialisma propagandaĉo. Por la nazioj tamen ne ĉio ĉe ŝi plaĉis: ili ekzemple kritikis troan kristanismon en la verko Mohrenlegende.
Post la Dua mondmilito Fussenegger mem ŝanĝis siajn poziciojn kaj konfrontiĝis ankaŭ al la temo de la kulpo de la germanoj. Per trilogio de bohemaj Buddenbrook-oj Fussenegger dediĉis sin artiste al Bohemio, la lando de la juneco. La en 1954 aperinta leterromano In Deine Hand gegeben priskribas la tempon militan kaj postmilitan; ĝi povas esti taksita porvirina literaturaĵo. En 2007 aperis ''So gut ich es konnte. Erinnerungen 1912-1948, versio kurta de la en 1978 sub la titolo Ein Spiegelbild mit Feuersäule'' aperintaj rememoroj.
Okaze de ŝia 90-a datreveno naskiĝtago publikigitis ampleksa biografio por la tempospaco inter 1930 ĝis decembro 2001. La registro havas pli ol 60 verkojn.
Membrecoj
Fussenegger estis membro de PEN-klubo, de "Humboldt-Gesellschaft", de "Sudetendeutsche Akademie" kaj honora membro de "Österreichischer Schriftstellerverband". En la jaroj 1977-79 kaj 1984-85 ŝi krome estis ĵurianino dum la aljuĝo de la Premio Ingeborg Bachmann en Klagenfurt. En 1991 ŝi kunkonsistigis la ĵurion de "Franz-Grillparzer-Preis" de la Fondaĵo Alfred Toepfer F.V.S.; tio maltrankviligis kelkajn krikantojn pro la pasintecoj ŝia kaj de la nomdoninto de la fondaĵo.
Montecalvo Versiggia
Montecalvo Versiggia estas komunumo de Italio.
Soan (rivero)
La rivero Soan (en urdua kaj en panĝaba سون (prefere), Suan (en urdua kaj en panĝaba سواں, Savan aŭ Sohan estas rivero en Panĝabo, Pakistano. Ĝi trapasas la regionon Pothohar kaj drenas plej multe de la akvokolektaj basenoj en tiu regiono. Estas fama trajn-stacio kun la sama nomo Sohan kaj bela trajn-ponto proksima. Tiu relative malgranda akvofluaĵo estas pli ol 250 kilometrojn longa.
Eksteraj ligiloj
33.01667°N, 71.73333°W
Gubernio Fukuoka
La gubernio Fukuoka (福岡県 [fukuoka-ken]; Kunrei: Hukuoka) situas en Japanio, en la regiono Kiuŝuo.
San Lorenzo (Paragvajo)
San Lorenzo (komprenu: Sankta Laŭrenco) estas urbego, komunumo, diocezo kaj universitata urbo en meza parto de Paragvajo. Ĝi apartenas al urbaro de Asunciono.
Geografio
San Lorenzo situas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Paragvajo (rivero) preskaŭ kontaktiĝanta kun la ĉefurbo Asunciono. La distanco inter la 2 urbomezoj estas 15 km, Luque (Paragvajo) troviĝas 8 km.
9908 Aue
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kavaliro kaj mezaltgermanlingva verkisto Hartmann von Aue (~ 1160–1210). Li estis edukita en monaĥejo kaj partoprenis al la krucmilito de Barbarossa. Li verkis la epopeojn Erec, Iwein kaj Der arma Heinrich laŭ la modelo de Chrétien de Troyes. Li ankaŭ verkis kanzonojn por menestreloj.
San Lorenzo (Paragvajo)
Historio
San Lorenzo estis fondita kiel bieno. Komence oni produktis diversajn kreskaĵojn por la jezuitoj. En 1767 la jezuitoj estis forpelitaj kaj vilaĝo formiĝis en 1775. Post 4 jaroj oni fondis uzinon pri tabakoj, sed ĝi funkciis nelonge. En 1852 estis konstruita la katedralo. Nuntempe en la urbego precipe vendejoj funkcias.
Trafiko
La loĝantoj profitas riveran havenon en la ĉefurbo, la internacian flughavenon en la apuda Luque (Paragvajo).
Klimato
En San Lorenzo tropika klimato regas. Jare pluvas (neniam neĝas) ĉ. 1400 mm. La pluvokvanto kulminas en aprilo kaj malkulminas en julio. La averaĝa temperaturo estas inter 23 °C.
Wenceslau Braz (Minas-Ĝerajso)
Wenceslau Braz estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Itajubá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Internationale Spieltage SPIEL
La Internationale Spieltage SPIEL en Essen, Germanio estas la plej granda tabulluda kunveno en la mondo. En 2001, 147.000 homoj vizitis la kunvenon.
Pertoltice (distrikto Liberec)
Pertoltice (Berzdorf b. Friedland) estas municipo en nordo de Ĉeĥio, en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi situas en Fridlanta terlango proksimume 5 kilometroj norde de urbo Frýdlant sur rojo Pertoltický potok. Vivas ĉi tie. La propra municipo havas du partojn: Horní Pertoltice kaj Dolní Pertoltice.
Tra la municipo kondukas ŝoseo I/13 el Frýdlant al limpasejo Habartice–Zawidów.
Historio
En la 17-a jarcento Pertoltice estis dividita inter du municipoj: Horní Pertoltice kaj Dolní Pertoltice. Sub la Dolní falis ankaŭ domaro Nové Pertoltice (iam nomata ankaŭ Prostřední) fondita en la jaro 1782. La municipoj situis ja ĉe la grava ŝoseo, sed ili konservis agrikulturan karakteron. Ili havis ankaŭ komunan lernejon, kiu ekde la jaro 1892 havis sidejon en lerneja konstruaĵo en Dolní Pertoltice. En la 1930-aj jaroj Pertoltice havis 469 germanajn kaj 11 ĉeĥajn loĝantojn. Post fino de la dua mondmilito kaj forŝovo de germanaj loĝantoj venis en Pertolticeon enloĝigintoj el ĉirkaŭaĵo de Jičín, Mladá Boleslav kaj Turnov. Horní kaj Dolní Pertoltice estis kunigitaj fine de la jaro 1949. La 1-an de majo 1980 Pertoltice fariĝis konsisto de Habartice. La administran memstarecon ĝi akiris denove la 1-an de januaro 1991.
Johann Spangenberg
Johann SPANGENBERG (naskiĝinta la en Hardegsen, mortinta la  en Eisleben) estis grava protestantisma predikisto kaj superintendanto. Li brilis kiel reformista verkisto de edifaĵoj kaj lernigaĵoj en la sudharca regiono estante intimulo de Marteno Lutero kaj pedagogo elstarega.
Vivo
Li lernejanis en Göttingen kaj Einbeck; lia unua deĵorloko estis en Gandersheim kie li estris la tiean lernejon. Sed por plukleriĝi li iris studonte en 1509 ĉe la Universitaton de Erfurto kie li magistriĝis kaj docentis ĝis la vokiĝo fare de grafo Botho de Stolberg al Stolberg (por lernejestradi kaj predikadi). Tie li restis tri jarojn kaj sukcesis malkutime bone alproksimigi la fidelulojn al la Biblio. Disde Stolberg li translokiĝis en 1524 al Nordhausen ĉe la Blazio-kirko, la tempon de la teruraj kamparanaj ribeloj. Pro kadukiĝo lerneja Spangenberg eĉ venigis lernantojn en sian domon por klerigado; laŭ komisio de la konsilantaro li tute reorganizis la lernejan sistemon kaj provadis trovi taŭgajn instruistojn. Krome li verkis bonajn lernolibrojn, tiel ke li kromnomiĝis Scholae Nordhusanae episcopus, do inspektisto de la nordhausen-aj lernigejoj; lernejestro li tamen tie neniam estis. Surloke li vere tre fruktodone agadis kiel pedagogo ĝis la jaro 1546. Li estis tiom ŝatata ke oni komisiis lin reformigi la cistercianan monaĥejon en Walkenried.
Honoroj
En la urbo Hardegsen nomitis strato por li (Spangenbergweg).
Lyon-Croix-Rousse (stacidomo)
Lyon-Croix-Rousse estas fermita franca stacidomo sur linio Lyon-Croix-Rousse - Trévoux, situanta en Liono (4-a arondismento), en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Loĥo
Loĥo, el la brita vorto Loch ([lɒx], ankaŭ nestandarda sed komuna [lɒk]), nome skotgaela kaj irlanda vorto, estas esperantigita anglismo por lago aŭ interna marakvejo. En Irlando ĝi estis angligita kiel lough, sed kun sama prononco. Kelkaj loĥoj povus esti nomataj ankaŭ kiel firth, fjordo, estuaro, markolo aŭ golfo. Internaj loĥoj estas ofte nomataj marloĥoj.
Plej fama loĥo tutmonde estas Loch Ness, sed ne pro geografiaj tialoj, sed pro la mito de la Monstro de Loch Ness, t.n. Nessie (Nessi). La lago estas tre ŝatata turisma celo pro la onidiraj Nessie-vidoj.
Kanistro
Kanistro estas laŭ (NPIV):
Sam Woodyard
Samuel "Sam" Woodyard (naskiĝis la 7-an de januaro 1925 je Elizabeth en Nov-Ĵerzejo; mortis la 20-an de septembro 1988 en Parizo) estis usona frapinstrumentisto de ĵazo, kiu popularigis la ludon sur du bastamburoj.
Vivo kaj verkado
Sam Woodyard komencis sian muzikistokarieron en loka ritmenbluso-bando de Paul Gayton proksimume 1950. Post tio li muzikis en 1951 ĉe Joe Holiday, en 1952 ĉe Roy Eldridge kaj ekde 1953 ĝis 1955 ĉe Milt Buckner, antaŭ ol li en 1955 membriĝis en la Orkestro Duke Ellington, en kiu li (kun interrompoj) restis ĝis 1968. Li formis krome duopon kun frapinstrumentisto Jimmy Johnson kaj koncertis kun Mercer Ellington. Post sia foriro de Ellington li transloĝiĝis al Los-Anĝeleso kaj fariĝis interalie akompanmuzikisto de Ella Fitzgerald. En la 1970-aj jaroj pro sanproblemoj li nur ja malofte prezentis kaj tiam precipe kiel perkutinstrumentisto, ekzemple en la bandego de Buddy Rich en 1974.
En la jaro 1975 Woodyard transloĝiĝis al Parizo, muzikis tie kun la ensemblo Paris Reunion Band de Nat Adderley kaj gastis ankaŭ en Germanujo. En la malfruaj 1970-aj jaroj li koncertvojaĝis kun la bando de Claude Bolling. Lia lasta muzika aktiveco estis la kunverkado de la albumo The Door de Steve Lacy; monaton pli malfrue li mortis en Parizo sekve de kancermalsaniĝo.
Duke Ellington gloris la energiplenan „ritmigiston“ Woodyard kiel sian plej bonan frapinstrumentiston ekde Louie Bellson. En sia membiografio li skribis: Li ne klopodas, altrudi sin en la malfonon kaj premi la aliajn en la ombron. Li volas nur ĉeesti kaj muziki per korpo, animo, kapo kaj pulso per sia instrumento, la tamburoj. Neniu bum-vum, neniu nalnecesa laŭteco, plena volumeno nur tie, kie ĝi estas oportuna. Kiam li ludas, li ĉiam ŝajnas ekigi erotikan rilaton al sia frapinstrumentaro, kio instigis min al la titolo "A Drum Is A Woman" .''
(130391) 2000 JG81
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Neptuno ; ĝi do estas tvotino.
Por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 155 km.
Arbitraĝo
Arbitraĝo (de la franca termino arbitrage, fonte de la latina arbitratus „libera elekto“) estas faktermino en ekonomiko.
Laŭ IKEV arbitraĝo estas kolektiva nomo por transakcioj, kiujn oni faras por tiri profiton el la prezdiferencoj, kiuj ekzistas en la sama momento inter la prezoj de difinitaj varoj, biloj k.s. en diversaj borsoj.
Catalina
Catalina kaj Cătălina estas nomoj de pluraj lokoj en Rumanio:
(19780) 2000 QE65
(19780) 2000 QE65 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Niĵnegorskaja (stacidomo)
Niĵnegorskaja (Нижньогірська, Нижнегорская) estas fervoja stacio en, , Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Riom
Riom [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Puy-de-Dôme, en la regiono Aŭvernjo. Ĝi havis 18,484 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Riom situas en la Centra Masivo, norde de Clermont-Ferrand.
Listo de nepivaj vortoj
Listo de vortoj (ankoraŭ) netroveblaj en PIV sed jam troveblaj en aliaj esperantaj vortaroj aŭ tekstoj. Bonvolu listigi ilin (sen lokaj aŭ personaj nomoj) kaj montri la fonton.
Z
(kompletiginda)
NGC 3390
NGC 3390 (aliaj indikoj — ESO 437-62, MCG -5-26-7, IRAS10457-3116, PGC 32271) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Adam Weishaupt
Johann Adam WEISHAUPT (naskiĝis la 6-an de februaro 1748 en Ingolstadt, mortis la 18-an de novembro 1830 en Gotha) estis germana filozofo kaj fondinto de la Ordeno de Iluminatoj, sekreta societo kun originoj en Bavario.
Vivo
Adam Weishaupt naskiĝis en Bavario. La patro de Weishaupt Johann Georg Weishaupt (1717-1753) mortis kiam la knabo estis kvin jaraĝa. Post la morto de lia patro li venis sub la kuratorecon de lia baptopatro Johann Adam Freiherr von Ickstatt kiu, kiel lia patro, estis profesoro pri juro ĉe la Universitato de Ingolstadt. Ickstatt estis propagandanto de la filozofio de Christian Wolff kaj de la klerismo, kaj li influis la junan Weishaupt per sia raciismo. Weishaupt komencis sian formalan edukadon kiel sepjaraĝa en jezuabo ita lernejo. Li poste enskribiĝis ĉe la Universitato de Ingolstadt kaj diplomiĝis en 1768, 20jaraĝa li doktoriĝis pri juro. En 1772 li fariĝis profesoro pri juro. La sekvanta jaro li edziĝis kun Afra Sausenhofer el Eichstätt.
Post la subpremado fare de Klemento la 14-a de la Ordo de Jezuitoj en 1773, Weishaupt fariĝis profesoro pri kanona juro, posteno kiu estis aranĝita ekskluzive fare de la jezuitoj ĝis tiu tempo. En 1775 Weishaupt estis enkondukita en la empiria filozofio de Johann Georg Heinrich Feder de la Universitato de Göttingen. Kaj Feder kaj Weishaupt poste fariĝus kontraŭuloj de Kanta idealismo.
Adeel Butt
Adeel Mahmood BUTT (naskiĝis la en Nankana Sahib) estas unu el la plej aktivaj junaj esperantistoj de Pakistano. Li esperantistiĝis en 2000, profesie li estas interpretisto/tradukisto kaj instruisto pri la turka lingvo. Li diplomiĝis en Nacia Universitato pri Modernaj Lingvoj en Islamabado.
Li fondis la Junularo Esperantista Pakistana (JEP)-on kaj partoprenis en la 1-a Sud-Azia Seminario, kiu okazis en Nepalo en 2012. Li fortigas esperantan movadon en Pakistano, li estas reprezentanto de Projekto 125 el UEA/ILEI en Pakistano kaj ankaŭ Asist. Sekretario de Sud-Azia Komitato (SAK). Li unua foje kaj sole partoprenis al okazintan la 97-an UK-on kaj la 68-an IJK-on en Hanojo, Vjetnamio. Ekde la jaro 2012, li estas reprezentanto de ILEI en Pakistano.
Adam Weishaupt
Fondinto de Iluminatoj
''En tempo, aliflanke, kiam ekzistis neniu finaĵo rilate al farado de ludo kaj fitraktado de sekretaj societoj, mi planis fari uzon de tiu homa astenio por reala kaj digna celo, por la avantaĝo de homoj. mi deziris fari kion la kapoj de la ekleziaj kaj laikaj aŭtoritatoj devus esti farintaj de virto de iliaj oficejoj. . .''
La 1-an de majo, 1776 Weishaupt formis la asocion nome Ordeno de Perfektuloj. Li adoptis la nomon de Frato Spartako ene de la ordeno. Kvankam la ordeno ne estis egalrajteca aŭ demokrata, ĝia misio estis la forigo de ĉiuj monarĥaj registaroj kaj ŝtataj religioj en Eŭropo kaj ĝiaj kolonioj.
Světlá
Světlá estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en distrikto Blansko en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Adam Weishaupt
Fondinto de Iluminatoj
Weishaupt skribis: la finoj pravigis la rimedojn. La fakta karaktero de la socio estis formita laŭ la jezuitoj, kaj estis kompleksa reto de spionoj kaj kontraŭspionoj. Ĉiu izola ĉelo de iniciatoj raportas al ĉefo, kiun ili ne konis, partio-strukturo kiu estis multe adoptita de kelkaj postaj grupoj.
Světlá
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1499.
Izabella Gyújtó Fanghné
Biografio
En 1885 Gyújtó Fanghné translokiĝis el Koloĵvaro Budapeŝton. Ŝi estis kunlaborantino de Fővárosi Lapok, ekde 1890 interna kunlaborantino de Divat-Szalon, poste ties kunulredaktorino. Ŝiajn verkojn publikgisis la gazetoj de Koloĵvaro kaj Budapeŝto ekde 1874. Ŝi estis anino de la Erdélyi Irodalmi Társaság.
Adam Weishaupt
Fondinto de Iluminatoj
Weishaupt estis iniciinta en la framasona loĝio Theodor zum guten Rath, ĉe Munkeno en 1777. Lia projekto de lumo, lumigi la komprenon proksime de la suno, de racio, kiu dispelos la nubojn de superstiĉo kaj de antaŭjuĝo estis nebonvena reformo. Baldaŭ tamen li evoluigis proprajn gnostikajn misterojn, kun la celo de perfektigado de homa naturo tra reedukado por atingi komunuman staton kun naturo, liberigita de registaro kaj fakorganizita religio. Li komencis labori direkte al asimilado de sia sistemo de Iluminatismo kun tiu de framasonismo.
Li skribis: "Mi ne alportis Deismon en Bavarion pli ol en Romo. Mi trovis ĝin ĉi tie, en granda vigleco, pli sufiĉegante ol en ajna de la najbaraj Protestantaj Ŝtatoj. Mi estas fiera esti sciata al la mondo kiel la fondinto de Iluminatoj."
La radikala raciismo de Weishaupt kaj vortprovizo ne estis sukcesa. Skribado kiu estis kaptita en 1784 estis interpretita kiel ribelema, kaj la socio estis ekskludita fare de la registaro de tiu ŝtato fare de Karl Theodor, Princelektisto de Bavario, en 1784. Weishaupt perdis sian postenon ĉe la Universitato de Ingolstadt kaj forfuĝis de Bavario.
Meade Lux Lewis
Meade Anderson "Lux" Lewis (* 3-an de septembro 1905 en Ĉikago, Ilinojso; † 7-an de junio 1964 en Minneapolis, Minesoto) estis usona ĵaz-pianisto kaj komponisto, pioniro de bugio.
Vivo kaj agado
La naskiĝdato de Lewis estas - depende de la fonto - la 3-a, 4-a aŭ 13-a de septembro 1905. Dum lia junaĝo la pianisto Jimmy Yancey, kun kiu li estis amika, estis lia modelulo. Verŝajne li ankaŭ ricevis instruon de sia amiko Pinetop Smith. Lewis ludis en drinkejoj kaj klubejoj en Ĉikago, retiriĝis tamen post sia sukceso kun Honky Tonk Train Blues en 1929.
Heredaĵo: Honky Tonk Train Blues
La titolo Honky Tonk Train Blues de Lewis farixis bugia normkanto, kiun multaj pianistoj ludis kaj surdiskigis. Al tiuj apartenas Jean-Paul Amouroux, Keith Emerson, Jay McShann, Lloyd Glenn, Jörg Hegemann, Gene Phillips, Michael Pewny, Gene Taylor, Tim Wheals kaj Axel Zwingenberger samkiel la radio-bandego SWR Big Band.
Literaturo
Kunzler Jazzlexikon 2002
Sinonimoj en Esperanto
Esperanto-sinonimo estas Esperanta vorto, kiu sinonimas kun alia Esperanta vorto kaj povas ĝin anstataŭi en teksto, por ke la esprimado estu malpli monotona, pli riĉa, pli preciza aŭ pli nuancita.
La Esperantajn sinonimojn oni trovas en la libroj de Jaan Ojalo (Esperantaj Sinonimoj) kaj Marinko Ĝivoje (Esperantonimoj). Multajn sinonimojn enhavas ankaŭ PIV.
La mankon de sinonimoj en Esperanto sentas precipe la tradukantoj de beletro, kiam ili klopodas esperantigi gravan nacilingvan verkon, kiu famiĝis ne nur pro sia bela rakonto, sed ankaŭ pro riĉa esprimado. En naciaj lingvoj ekzistas pluraj esprimoj ekzemple por diversaj specoj de montoj, sed traduki ĉion nur kiel monteto - monto - montego estas sentata kiel primitivaĵo, kiu domaĝas la tradukatan verkon kaj samtempe lezas la prestiĝon de Esperanto. Tio instigas multajn literaturistojn enkonduki neologismojn (hilo, kolino, alpo).
Aliflanke la esperantistaro malmulte utiligas la jam ekzistantajn esprim-eblojn, pri kiuj Esperanto disponas. La lernantoj kutime lernas radikvorton en ĝia baza formo kaj signifo (letero, aŭtoro) kaj ne konscias, ke ili estas verbigeblaj kaj povas krei efikan sinonimon (mi skribas leteron al amiko - mi leteras al amiko, mi verkis romanon - mi aŭtoris romanon). La samo validas ankaŭ por adjektivigo (granda - kolosa, giganta, mamuta; malgranda - nana, pigmea, liliputa, kolibra) kaj por kunmetaĵoj (timema - malbrava, senkuraĝa, leporkora).
La uzantoj serĉas sinonimojn ĉiam por la plej konataj vortoj (ek-e por monto, ne por alpo), tial la sinonimaj vortaroj devus proponi kiel kapvortojn ĝuste tiujn plej multe uzatajn esprimojn kaj ĉiujn neologismojn kolekti en ilia nesto. Estas nelogike uzi kiel kapvorton neologismon (toporo) kaj kiel sinonimon proponi ĝeneralan vorton (hakilo). Male, la uzanto serĉos hakilon kaj devas trovi:
hakilo toporo, adzo; maĉeto, serpo, gilotino; halebardo, glavo, sabro
(Fine post punktokomoj estas esprimoj nur parencaj, ne tute sinonimaj).
Estas demando, ĉu la derivaĵoj devas havi proprajn nestojn aŭ esti metitaj sub la vortradikon (hak), kaj kien enmeti prefiksajn derivaĵojn (balatalhakilo, fendhakilo, sarkhakilo), precipe la mal-vortojn. En la vortaro de Ojalo oni trovas ekz-e malbela nur en la indekso fine de la libro, dum en la vortaro mem ĝi troviĝas kiel subordita esprimo sub la kapvorta neologismo turpa.
Estus bezone malfermi sinoniman vortaron en la reto kaj ebligi ĝian komunan ellaboradon kaj riĉigadon.
Konstantinos Laskaris
Konstantinos Laskaris (1433-1501) (naskiĝis en Konstantinopolo, en la 14-a de junio 1433 - mortis en Mesino, en la 15-a de aŭgusto 1501) estis bizanca helenisto, filologo, klerulo kaj humanisto.
Li estas rigardata kiel unu el la promociantoj je la studado de la greka lingvo en Italio dum renesanco. Post la konkero de Konstantinopolo, en 1453, li rifuĝis al insulo de Rodoso kaj poste al Italio, kie, Francisko Sforza (1401-1466), Duko de Milano, lin nomumis instruisto pri la greka al Hipolita Maria Sforza (1446-1484) , sia filino, kaj rapide formiĝis cirklo da humanistoj. Tie li publikigis "Grammatica Graeca, sive compendium octo orationis partium", rimarkinda pro tio ke ĝi eble estas la unua libro tute eldonita greke, en 1476. Laskaris ankaŭ instruis la grekan en la Universitato de Romo, invitita de Basilius Bessarion (1403-1472).
Post kiam li lasis Milanon, en 1465, Laskaris instruis en Napolo, kie li estis invitita de Ferdinando la 1-a, reĝo de Napolo (1423-1494), por doni kurson pri la greka en la Universitato de Napolo. Pietro Bembo (1470-1547), Antonio Maurolico (patro de Francesco Maurolico (1494-1575) ), Francesco Gianelli, Nicolò Valla estis liaj ĉefaj lernantoj. Li lasis sian bibliotekon kun valoraj manuskriptoj al la senato de Mesino. Tiu kolekto estis pli malfrue transportita al Hispanio kaj nun apartenas al la Hispana Nacia Biblioteco en Madrido.
Oromoj
La oromoj (en la oroma lingvo: "la fortuloj") estas la laŭ nombro plej forta etno de Etiopio. Kune kun aliaj kuŝid- kaj omotlingvaj etnoj ili estis konataj kiel Galla. Tiu nomo hodiaŭ estas konsiderata kiel pejorativa kaj eksmoda. La oroma lingvo (Oromiffa) apartenas kiel la somala al la kuŝida lingvofamilio. La plej granda parto de ili vivas en la etiopia regiona ŝtato Oromio. La ĉefurbon de Etiopio, Adis-Abebo la oromoj nomas Finfinnee, kaj ĝin ili pretendas ankaŭ kiel sian ĉefurbon. Ankaŭ en la nordo de Kenjo vivas multaj oromoj, precipe la boranaoj. Unu el la subetnoj de la oromoj estas la guĝioj, kiuj vivas en la sudo de Etiopio.
Politika statuso
La oromoj tradicie konsideras sin marĝenigitaj. Iliaj amasaj protestoj faligis en februaro 2018 la registaron de Hailemariam Desalegn kaj enpostenigis kiel ĉefministron Abiy Ahmed, kies patro estas oromo. La nova ĉefministro liberigis politikajn prizonulojn kaj forigis malpermeson de pluraj partioj, promesinte honestajn balotojn.
Tamen realaj ŝanĝoj apenaŭ okazis kaj post la murdo de la populara oroma kantisto kaj aktivulo Haacaaluu Hundeessaa eksplodis tumultoj, en kiuj dum tri tagoj pereis 97 homoj.
Pajraro de Francio (Malnova Reĝimo)
La pajraro de Francio konsistas el la grandaj oficiroj, rektaj vasaloj de la reĝlando Francio, kun titolo pajro de Francio. Ili estis la praaj elektantoj en la reĝado en la epoko de la regulo de unuenaskiteco, kaj elektis la regenton kaze de neplenaĝeco. La nombro de pajroj de Francio estis iutempe fiksita al dek du : ses klerikaj pajroj kaj ses laikaj pajroj. De 1180, ili estis komisiitaj pri la sukcedo kaj partopenis la konsekran ceremonion, kie ili reprezentas simbolan oficon de la ekreĝado.
Ekde la fino de la 13-a jarcento, la ses laikaj pajroj, kies bienoj estis reenigitaj en la reĝlando, estis apanaĝaj princoj, kaj la novaj pajroj, kiuj estis kreitaj ludis nur ceremonian rolon.
Kvankam la pajroj estis principe egalaj, ilia digneco dependis de la malnoveco de ilia kreo.
Prapajroj
Ili verŝajne estis en la epoko de la franka monarĥio, la gravaj princoj kaj rektaj vasaloj, kiuj respondecis pri la elekto de la sukcedanto de la reĝo el la elekteblaj princoj al la reĝlando.
En la kapetida epoko, ilia nombro estis fiksita al dek du, sed entute, dum la tuta Malnova Reĝimo, 173 feŭdoj estis starigitaj al pajreco.
Esperantonimoj
Esperantonimoj estas komuna nomo por Esperantaj antonimoj, homonimoj, paronimoj, sinonimoj, kiel ilin nomis en sia libro Marinko Ĝivoje.
Pajraro de Francio (Malnova Reĝimo)
Pronaskaj pajroj
Kategorio de pajroj, kreita en 1576 por la laŭsangaj princpoj de Francio. Tamen, ili devis esti almenaux 15-jaraj, por rajti kunsidi kun la aliaj pajroj de la reĝlando.
Bibliografio
Christophe Levantal, Ducs et pairs et duchés-pairies laïques à l'époque moderne (1519-1790), Parizo, 1996
Biotaj medifaktoroj
Male estas abiotaj medifaktoroj, kiuj estas nevivaj interagopartneroj.
Interagoj inter du specioj (bi-sistemoj)
En la kunvivado de diversaj specioj en sama regiono, ordinare minimume unu el ili per tio influiĝas. Tiu influo povas esti avantaĝa aŭ malavantaĝa.
Dracy-lès-Couches
Dracy-lès-Couches estas franca komunumo situa en departemento Saône-et-Loire kaj en regiono Burgonjo.
Vidindaĵo
La kastelo datiĝas de 1547. La vinejo de la kastelo datiĝas de 1728. La preĝejo, kiu estas parte romanika, staras sur roko.
Christophe de Margerie
Christophe de Margerie (naskiĝis en Mareuil-sur-Lay-Dissais, Vendée, Francio, mortis  pro aviadila akcidento en Moskvo, Rusio ), estis francia entreprenisto, ĝenerala direktoro (: directeur général) de Total de la  ĝis la. Ekde tiu dato, li fariĝis prezidanto-ĝenerala direktoro (: président-directeur général) ĝis sia morto.
Muzio Sforza
Muzio Attendolo SFORZA (naskiĝis en Cotignola, en la 28-a de majo 1369 - mortis en Peskaro, en la 4-a de januaro 1424) estis itala kondotiero kaj Grafo de Cotignola.
Ciriako kaj Paŭla
Ciriako kaj Paŭla, honoritaj kiel sanktuloj de la Katolika Eklezio, estis du junuloj martirigitaj sub Diokleciano en Afriko (nuntempa Tunizio), aŭ en Hispanio; ili estas patronoj de la urbo Malago.
Vivo
La informoj pri la vivo de tiuj du junuloj estas malabundaj kaj malsimpligitaj de iuj kontraŭdiroj en la plej antikvaj fontoj. Estas tamen interkonsento pri la morto per ŝtonumado, la juna aĝo de la du martiroj kaj la tempo (dum la persekutado de Diokleciano).
La hispana tradicio
Laŭ pluraj fontoj, inter kiuj la Martirologio de Usuardo (9-a jarcento), la du junuloj apartenis al la kristana komunumo de la urbo de Malaga, kiu prosperis sub la sankta episkopo Patricio (ne konfuzenda kun la samnoma irlanda sanktulo). Dum la persekuto de Dioklecian o, la du rifuzis adori paganajn diojn, kaj ili estis sekve ŝtonmortigitaj la 18-an de junio de la jaro 303, ligitaj al du arboj apud la bordo de la rivero Guadalmedina en la ĉirkaŭaĵo de Malago.
La afrika tradicio
Alia manuskripto de la deka jarcento raportas detale la pasion de la sanktuloj Ciriako kaj Paŭla, la lasta ne ankoraŭ dekokjara, asertante tamen ke la faktoj okazis en du malsamaj urbetoj de nuntempa Tunizio (unu kie ili loĝis, kaj la alia, Tremeta, kie ili estis ŝtonmortigitaj).
Zigofilacoj
La zigofilacoj (Zygophyllaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo rozaloj (Rosales). Ĝi enhavas 26 genron kaj ĉirkaŭ 200 speciojn,. Ĝia tipa genro estas zigofilo.
Ciriako kaj Paŭla
La afrika tradicio
Eblas ke la korpoj de la du martiroj estis transportitaj jam en antikvaj tempoj de norda Afriko al suda Hispanio.
Zigofilacoj
Tiuj plantoj ofte estas kserofitanaj aŭ halofitanaj. Ili vivas ĉefe en sekaj terenoj.
Ciriako kaj Paŭla
Kulto
La tiel-nomitaj katolikaj Reĝoj, rekonkerintaj en 1487 la urbon Malagon, forpreninte ĝin de la islamana reĝlando de Granada, donis komencon al la konstruo de preĝejo dediĉita al sankta Ciriako kaj sankta Paŭla (la Preĝejo de la Sanktaj Martiroj), kaj post tri jaroj, en 1490, proklamis ilin patronoj de la urbo.
Zigofilacoj
La gvajako (guajacum) estas genro de arboj, el kiuj la plej konata estas la Sud-Amerika specio (Guajacum officinale) kun pinataj folioj kaj bluaj aŭ ruĝaj floroj en umbelecaj infloreskoj. Ili havas tre malmolan, pezan (1,55 kg/dm3) kaj nefendeblan lignon uzatan por lagroj aŭ ŝipŝraŭboj, laboriloj.
Ciriako kaj Paŭla
Kulto
La du junaj martiroj ankoraŭ estas honorataj kiel patronaj sanktuloj de Malago.
Zigofilacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (23 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Montegrino Valtravaglia
Montegrino Valtravaglia estas komunumo de Italio.
16982 Tsinghua
16982 Tsinghua estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato Tsinghua (ĉine: 清华大学, Qīnghuá Dàxué), unu el la plej famaj universitatoj de esploro en Ĉinio, kiu faris signifajn kontribuojn por la disvolviĝo de la sciencoj, teknikoj, kulturo kaj ekonomiko en Ĉinio.
Akvounuiĝo
Akvounuiĝo estas registara instanco, kiu okupiĝas pri akvoregado en la regiona nivelo. Ofte la regiono, pri kiu respondecas akvounuiĝo, estas akvoregada unuo, ekzemple insulo, poldero aŭ ĉirkaŭdigita areo.
Akvounuiĝoj en Nederlando
En Nederlando akvounuiĝo (waterschap) estas memstara registara nivelo, kies estraro estas elektita per ĝeneralaj voĉdonoj.
Akvounuiĝoj en Flandrujo
Ekzistas en Flandrujo ankaŭ wateringen, kies funkcio similas al la nederlandaj waterschappen.
Akvounuiĝoj en Francujo
Francujo havas ses Agences de l'eau (akvoagentejoj), kiuj kongruas kun la ses grandaj basenoj en Francujo.
Hans Jørn Fogh Olsen
kaj aktiva popularigisto pri astronomio.
Laŭ la Minor Planet Center, li malkovris 4 asteroidojn en kunlaboro kun Karl Augustesen kaj Poul Jensen inter 1984 kaj 1987.
La asteroido 5323 Fogh estis nomita en lia honoro por festi lian 60-an naskodaton.
Victoria (ŝipo)
Oni konstruis diversajn kopiojn de la historia ŝipo laŭlonge de la jaroj.
Bocvana pulao
La Bocvana pulao estas la nacia valuto de Bocvano. Unu pulao estas dividita je cent tebeoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas BWP.
La vorto „tebeo“ („thebe“) koresponde signivas „pluvero“ aŭ „pluvguto“.
Parolskriboj
Parolskriboj estas skribsistemoj, per kiuj oni notas lingvojn. La sekva prezento montras nur grandajn tipojn. Por detala prezento laŭ uzo kaj historio rigardu al la listo de lingvoj laŭ skribsistemo.
Tiuj klasoj ne puras en la realo: multaj skriboj enhavas signojn de diversaj specoj.
Bourbonnais (stacidomo)
Bourbonnais estas fermita franca stacidomo sur linio Saint-Étienne - Lyon, situanta en Liono (2-a arondismento), en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Mandela
La vorto Mandela havas plurajn signifojn:
Mehna
Mehna estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio ĝis fine de 2018 estis parto de la komunumaro Altenburger Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj - ekde tiam ĝi apartenas al pli granda komunumaro Rositz.
Dümmer
Dümmer havas diversajn signifojn:
Oleksij Reznikov
Oleksij Jurijoviĉ REZNIKOV (Олексій Юрійович Резніков), naskiĝis en Lvivo, estas ukrainia politikisto kaj advokato. Ekde la 4-a de novembro 2021, li estas la ministro pri defendo de Ukrainio.
De 1984 ĝis 1986, Reznikov militservis en la Sovetaj Aerfortoj.
Paralogismo
Paralogismo estas aserto, rompanta principojn de logika pruvo. Ĉar nur al malmultaj homoj tio estas unuavide evidenta, la paralogismoj estadas ŝatata parto de argumentado, propagando, insinuado kaj manipulado.
Falsa dilemo
La falsa dilemo kaŭzas impreson, ke ekzistas nur du, tri aŭ alia limigita nombro da ebloj, dum fakte estas pli vasta vico da ili.
Argumento alparolanta nescion
Ĝi asertas, ke la nepruvebleco de iu eldiraĵo signifas, ke validas malo.
Oblikva areo (slippery slope)
Ĝi asertas, ke enpraktikigo de dispono kondukos al ankoraŭ la plua, kaj tio en sia sekvo kaŭzos la tutan ĉenon de ju pli des pli malmulte verŝajnaj sekvoj, kiuj kaŭzos totalan katastrofon.
Kunigita demando
Unu demando fakte enhavanta du demandojn tiel, ke kia ajn respondo venigos la respondonton en nedeziratan situacion. Ĝin ŝatas precipe ĉe juristoj.
Argumento de branĉo
La celon de paralogismo anstataŭ kaŭzigo ni konvinkos per malagrablaj sekvoj, kiuj aperos, se ni ne konsentos.
Argumento vekanta kunsenton
Anstataŭ reala argumentado ĝi klopodas agadi je sentoj.
Argumento montranta sekvojn
Oni asertas, ke el konvinko aŭ teorio fluas (onidire) neakcepteblaj sekvoj, kaj el tio ĝi deduktas, ke ĝi devas esti erara.
Socia apelo (bandwagon fallacy, argumentum ad populum)
Ĝi motivigas ideon per tio, ke la ceteraj konsentas kun ĝi. Tio neniel influas ĝian faktan ĝustecon.
Atako kontraŭ homo (argumentum ad hominem)
Anstataŭ argumentado ĝi taksas ties prezentinton.
Anonima aŭtoritato
Paralogismo revokiĝas al nenomita, sed onidire al bone informita fonto. Tio estas eleganta maniero de disvastigado de elpensitaj faktoj.
Ŝajno trompas
La aspekto de oratoro, same kiel filmero de filma kamerao en televido aŭ muziko en fono influas, en kian mezuron aŭskultontoj fidos al ĝi.
15551 Paddock
15551 Paddock estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Paralogismo
Induktivaj paralogismoj
Induktiva logiko konsidero konsistas en takso de ecoj de tutaĵo surbaze de spertoj kun ties parto. La induktaj paralogismoj rezultas el nerespektado de bazaj statistikaj reguloj.
15551 Paddock
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de George kaj Courtney Paddock, kiuj gardis dum jardekoj edukitan intereson pri astronomio, planedosciencoj kaj kosmoesploro ambaŭ per homoj kaj robotoj
Paralogismo
Hasta ĝeneraligo
Prijuĝado al la ecoj de tutaĵo surbaze de tro malgranda ekzemplero.
Nereprezentanta ekzemplero
Ekzemplero, sur kies kono ni fonas novan konsideron, estas ja sufiĉe granda, sed ĝi ne respondas al dismetiĝo de tutaĵo.
Maldiligenta indukto
La resumo de induktiva konkludo estas rifuzita, malgraŭ tio ke ekzistas sufiĉo de pruvoj por ties subteno.
Paralogismo donita per elimino
Por ke ni atingu deziratan opinion, estas iam necese elimini el la opinio la netaŭgajn konsiderojn, kaj nome ekzempe per ilia eksilentigo.
Statistikaj silogismoj
Tio estas paralogismoj rezulatantaj el interŝanĝo de valideco de ĝeneralaj reguloj kaj ties esceptoj.
Erara tempa sekvanteco (post hoc ergo propter hoc)
El tio, ke du aperaĵoj sekvas unu la alian oni erare konkludas, ke ekzistas inter ili kaŭza rilato. Ni parolas pri la kaŭza rilato tiam, se la unua aperaĵo devige implikas la aperaĵon alian (do se post la unua aperaĵo devide sekvas la aperaĵo alia), eĉ kiam ne estas necese, por ke la unua aperaĵo estu unusola ebla kaŭzo de la aperaĵo alia. Ekzemplo de la kaŭza sekvanteco povas esti morto post perdo de la granda kvanto de sango - la perdo de la granda kvanto de sango kaŭzigos morton, sed ĝi ne estas ties unusola ebla kaŭzo.
Komuna efekto
Ambaŭ ŝajne dependaj aperaĵoj havas nerimarkatan komuna kaŭzon.
Sensignifa kaŭzo
La unua estas vere kaŭzo de la aperaĵo alia, sed kompare kun la ceteraj kaŭzoj ĝi estas sensignifa.
Erara direkto
Interŝanĝo de la kaŭzo kaj la sekvo.
Pli granda nombro de kaŭzoj
La aperaĵo havas pli grandan nombron de kaŭzoj, sed estas markita sole unu el ili.
Al kaŭzaj paralogismoj apartenas ankaŭ eraro de riska ludanto, kiu serĉas rilatojn de kaŭzo kaj sekvo tie, kie nenio tia estas. Ekzemplo povas esti lidanto, kiu en loterio vetas longe ne tiritajn numerojn esperante, ke la loterio en klopodo "reveni al mezproksimo" eltiros ĝuste ilin. La verŝajneco de tirado de ĉiuj numeroj estas dum tio la sama en ĉiu tempo nerigardante la pasintecon.
Genetika eraro konsistas en konvinko, ke eblas la karakteron de aperaĵo dedukti el ties deveno, fonto aŭ komenco, aŭ rifuzo de io ligante al tio, ke tio havas suspektindajn komencojn. Ŝatata aplikado de tiu ĉi eraro estas derivado de principo de afero per sekcado de radikoj kaj historio de ties vorta markigo.
Argumentado per rondo (begging the question)
Eldiraĵo, kiun ni estas pruvantaj, estas jam ensumigita en premison.
Negrava konkludo
Variaĵo de tiu ĉi paralogismo estas paralogismo de negrava celo, kiu dubigas ion per aserto, ke tio ne atingis la celon, sed pri kiu fakte neniam temis.
Timiganto (straw man)
Esenco de la paralogismo estas demonstra diserigo de la kontraŭflanko. La argumentojn de kontraŭflanko reprezentas ĝuste timiganto. Ne ĉiam timiganto estas io, kion oponantoj vere asertas, sed preskaŭ ĉiam temas pri aserto rilate al pezo de la argumentado karakterize pli malforta.
Tio ne rezultas! (non sequitur)
Paralogismoj fonditaj en nesekvado de implico.
Pruvo de la rezultanta
Ĝi supozas, ke aŭtomate validas ankaŭ mala apliko.
Rifuzo de la antaŭa
Ĝi diras, ke okaze de nevalideco de supozo povas validi eĉ ne konkludo. La implico dum diras entute nenion pri tio, kio okazos, se la supozo ne validos.
NGC 3391
NGC 3391 (aliaj indikoj — UGC 5920, MCG 2-28-14, ZWG 66.27, IRAS10462+1429, PGC 32347) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sierra de Albarracín
La Sierra de Albarracín estas montaro de la sudokcidenta parto de la Iberia Sistemo, inter la regionoj Aragono,Kastilio-Manĉo kaj Valencilando, Hispanio. Ĝi etendiĝas laŭlonge de 60 kilometroj, laŭ oriento nordokcidente-sudoriente, kun maksimuma altaĵo de 1936 metroj super marnivelo en la monto Caimodorro. En tiu montaro ekfluas gravaj riveroj, kiel Taĵo, Júcar, Jiloca, Turia kaj Cabriel.
Charlie X
Charlie X [Karĉjo X] estas la dua epizodo de la unua sezono de la usona televidserio de sciencofikcio, Star Trek. Verkita de D. C. Fontana el rakonto de Gene Roddenberry kaj reĝirorita fare de Lawrence Dobkin, ĝi unue elsendiĝis la 15-an de septembro 1966.
La USS Enterprise (NCC-1701) trovas sur planedo Thasus kaj helpas malstabilan 17-jaran knabon, Charlie Evans (Robert Walker Jr.), kun danĝeraj mensaj potencoj, kiu malhavas de trejnado kaj matureco por manipuli ilin saĝe. Charlie rapide iĝas mense malekvilibra kaj montras signojn, ke li posedas strangajn telepatiajn potencojn. Charlie uzas siajn povojn detrui la kosmoŝipon Antares, sed diras ke "Ili ne estis bonaj al mi." Li malkovras la planojn de Kapitano Kirk por deturni al Alfa V, kaj ekprenas la regadon de "Enterprise".
Dume, kosmoŝipo el Thasus alproksimiĝas al la "Enterprise". La thasusa estro aperas sur la ferdeko, dirante, ke ili donis al Charlie povojn por helpi lin por postvivi sur sia mondo, sed ĉi tiuj potencoj (kiujn ili ne povas reteni de Charlie) faras lin tro danĝere vivi inter homoj. La thasiusanoj la damaĝon, kiun Charlie faris, aparte de la 'Antares', kiun ili malkaŝas, ke ili ne povis savi pro rimarki tro malfrue, ke Charlie foriris la planedon. Ili reprenas la knabon por vivi kun ili.
Dănești
Dănești havas diversajn signifojn:
Vidu ankaŭ:
Tergnier
Tergnier estas franca komunumo en la departemento Aisne, en la regiono Hauts-de-France.
Ĝi grupigis el la 1a de januaro 1974 la asociajn komunumojn Fargniers kaj Vouël kaj, post la 1a de januaro 1992, la asocian komunumon Quessy.
La urbo suferis pro la Dua Mondmilito sed dum la dua duono de la 20a jarcento la loĝantaro preskaŭ kvarobliĝis ĝis 15 000 personoj, sed dum la unuaj jaroj de la 21a jarcento ĝi iom malpliiĝis.
Ikke naken
Ikke naken (laŭvorte Ne nudaj) estas komedia norvega filmo el la jaro 2004. La temo de la filmo venas el libro Ikke naken, ikke kledt (Nek nudaj, nek vestiĝintaj) de norvega verkistino kaj reĝisorino Torun Lian.
La filmo gajnis kelkajn premiojn en 2004 kaj 2005, i.a. ĉe Berlinale.