cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Armea Spaco Tockoje
"Eksperimento" en la armea spaco
La nombro de la viktimoj de ĉi tiu ekzercado ne estas konata. Regopovoj de Sovetunio falsis enskribojn en la dokumentaro pri trapaso de la soldatservo, viktimoj de surradiado ne ricevis kuracistan helpon, kaj ĉiuj ligitaj al la "eksperimento" devis subskribi sindevigon pri respekto de la sekreto. Ankoraŭ hodiaŭ ekmalsaniĝo en Orenburg je karcinomo estas duoble pli granda kompare al viktimoj de la nuklea akcidento de Ĉernobilo. Orenburg estas unu el la plej malpurigitaj urboj de Rusio.
Hummel-domo (Bratislavo)
Hummel-muzeo (slovake: Múzeum Johanna Nepomuka Hummela respektive Pamätný dom J. N. Hummela) troviĝas en Bratislavo, Slovakujo (strato Klobučnícka 2). Temas pri ĝardendomo renesancstila kaj medio de la loko de la naskiĝdomo de la komponisto Johann Nepomuk Hummel.
Doma historio
Longe antaŭ ties naskiĝo estis surloke jam domo. La muzeo mem gastas en historia domo apuda, do en medio en kiu pli frue staris la naskiĝodomo. Ĝi konstruitis en la 17-a jarcento kaj en 1755 aldonitis ĉe du flankoj apertaj ŝtuparoj kun loĝioj ambaŭfine. Sur fasado de 1909 estas reliefo pri la kronado de la Virgulino Maria el la mezo de la 18-a jarcento. Ĝi originas de la familia domo de la Hummel-oj. En niaj tagoj estas la objekto en interna korto de novbaroka lu-doma bloko konstruita nur en la 1910-a jaro.
En 1937 la municipo, okaze de la 100-a datreveno de la komponista naskiĝtago, instalis muzeon. La ekspozicioj plurfoje renovigitis, la lastpasintan fojon en 2007.
Eksponaĵoj
Enkondukas onin la elmontrado en la vivon de la familio de la komponisto kaj en ties junulajn jarojn respektive trejniĝajn jarojn. Hummel ja estis disĉiplo de Wolfgang Amadeus Mozart: la talentita Hummel gastis en multaj eŭropaj jaroj akompanate de la patro. Dokumentatas liaj neniam - eĉ post foriro el Bratislavo - ĉesantaj kontaktoj kun bratislavanoj kaj lia elstara rolo ene de la eŭropa muzikistaro. Grafikoj kaj arkivaĵoj reproduktitaj donas al la vizitantoj interesajn enrigardojn ĉi-rilaten.
Krome staras muzee piano kaj du klavicenetoj kiujn estis uzinta ankaŭ Hummel. Videblas skribotablo kaj mortmasko liaj, krome modelo por monumento en Vajmaro kaj eta versio de la bratislava monumento kiun kreis la orforĝisto M. Weinstabl. Faristo de la originala monumento hummel-a en Bratislavo estis la skulptisto Viktor Tilgner.
Vitrine admireblas ankaŭ maloftaj eldonoj de hummel-aj komponaĵoj kaj kelkaj aŭtografoj. Estu atentigite ankaŭ pri bela busto de la komponisto kiun elfaris Alojz Rigele.
ICL
La vorto havas plurajn signifojn:
Megpoid
Megpoid estas vokalojda programaro (26-a de junio, 2009-) de INTERNET Co., Ltd., per kiu oni povas sintezi homan kanto-voĉon(Megumi Nakaĵima). Kaj “GUMI” estas karesnomo de la virtuala kantista knabino de “Megpoid”.
823
En la jaro 823 post Kristo okazis, interalie:
Leibstadt
Pri la komunumo
Leibstadt estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1325 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Leibstadt situas inter ĉeno de la Tavola Ĵuraso en sudoriento kaj la Rejno, kiu formas la ŝtatlimon al Germanio, en nordokcidento. La komunumo ĉefe estas konata, ĉar sur ĝia teritorio situas la plej granda nuklea centralo de Svislando kun produktokapacito de 1220 MW, kiu kovras prosimume 15 % de la tuta svisa elektrokonsumo. La komunumo Leibstadt konsistas el la du vilaĝoj Oberleibstadt kaj Unterleibstadt, kiuj estas disigitaj per la vilaĝa rojo, kaj la vilaĝeto Bernau.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,39 km², de kiuj 2,18 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,18 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 530 m s.m. sur la monto Wandfluh, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 302 m s.m. ĉe la bordo de Rejno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Leibstadt limas en nordo aliflanke de la Rejno al Dogern (Germanio), en nordoriento al Full-Reuenthal, en oriento al Leuggern, en sudo al Mettauertal, kaj en okcidento al Schwaderloch.
Trafiko
Leibstadt disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio de Zurzach al Bazelo, kiu tamen ek de la jaro 1994 estas fermita por la persona trafiko. Por la persona transporto pasas du poŝtaŭtolinioj tra Leibstadt, unu al la stacidomo de Koblenz kaj la alia al Laufenburg kaj Döttingen.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 7 de Bazelo al Vinterturo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas en Eiken okcidente en distanco de proksimume 20 km.
Historio
La unua dokumenta mencio de Leibstadt datiĝas el la jaro 1240 kiel Leibesteit. La vilaĝo Bernau jam menciiĝis pli frue, nome en la jaro 1157 kiel Bernowa.
En mezepoko en Leibstadt regis la Habsburgoj. Leibstadt troviĝis sub la administrado de la johanita komandejo Leuggern. Post la konkero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1415 Leibstadt estis dividita. La limo kondukis meze tra la tiama vilaĝo kaj tra la Kastelo Bernau. Oberleibstadt en oriento estis atribuita al la Grafejo Baden dum Unterleibstadt restis parto de Antaŭa Aŭstrio.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden, estiĝis la komunumoj Böttstein kaj Leuggern. Dum la militoj inter Napoleono kaj Aŭstrio, la fronto pasis meze tra Leibstadt, kaj la loĝantaro de la komunumo multe suferis.
Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Oberleibstadt, Böttstein kaj Leuggern formis nun unu komunumon de la distrikto Zurzach, dum Unterleibstadt restis komunumo de la distrikto Laufenburg. En la jaro 1816 la kantona parlamento decidis la disigon de Oberleibstadt, Böttstein kaj Leuggern en tri komunumojn. La 3-an de majo la kantona parlamento decidis disigi la komunumon Unterleibstadt de la distrikto Laufenburg kaj kunigi ĝin kun Oberleibstadt kaj Bernau al la hodiaŭa komunumo de la distrikto Zurzach.
En la jaro 1965 estis anononcitaj la unuaj planoj pri la konstruado de nuklea centralo. En la jaro 1973 oni komencis kun la konstrulaboroj. Pro la akcidento de Three Mile Island en la jaro 1979 oni modifis la sekureckoncepton, kio malfruigis la malfermon ĝis la jaro 1984. La konstruado de la centralo fine kostis anstataŭ 2 miliardoj kvin miliardojn da svisa frankoj.
Shuichi Uemura
Shuichi Uemura (植村 修一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Toyota Motors kaj Kyoto Purple Sanga.
Avançon (Ardennes)
Avançon estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Ana de Bretonio
Ana de Bretonio (naskiĝis la 25-an de januaro 1477 en Nantes; mortis la 9-an de januaro 1514 en Blois) estis dukino de Bretonio kaj reĝino de Francio.
Ana, kiun oni nomis ankaŭ la "reĝineto", estis la nura infano de la duko Francisko la 2-a de Bretonio kaj de ties dua edzino Margareta de Foix. Tiel ŝi estis heredantino de la tiama sendependa duklando Bretonio.
Idoj
El la unua edziniĝo al Karlo la 8-a de Francio
Strij (stacidomo)
Strij (Стрий) estas fervoja stacio en Strij (Lviva provinco), urbo en Ukrainio.
Tjun (armena litero)
Tiun (aŭ diun), տիւն aŭ տյուն armene ([tʼʏn] aŭ [dʏn]), estas la 31-a litero de la armena alfabeto. Ĉi tiu litero en la klasika armeno sonis kiel t kaj en la moderna armena (orienta dialekto kie t' kaj en la okcidenta kiel d). Ĝi estas transkribata kiel t aŭ d laŭ la uzanto (ĉu parolas la okcidentan aŭ orientan)
Lloyd Bacon
Lloyd Francis BACON (4a de Decembro 1889 – 15a de Novembro 1955) estis usona aktoro de kino, teatro kaj vodevilo kaj kin-reĝisoro. Kiel reĝisoro li faris filmojn en preskaŭ ĉiuj ĝenroj, inklude vakerajn, muzikalojn, komedioj, gangsterajn filmojn, kaj krimfilmojn. Li estis unu el la reĝisoroj de Warner Bros. en la 1930-aj jaroj kiuj helpis havigi al tiu studio ties reputacion pro rapidaj agadfilmoj.
Steinbeck
Steinbeck - origina prononco laŭ dialektoj aŭ  - origine estas nomo de la platgermana lingvo, kiu havas la signifon "ŝtona rivereto".
Kiel multaj loknomoj, ankaŭ tiu ĉi aldone uziĝas kiel familia nomo. Aparte konata nomportanto estas la usona verkisto John Steinbeck.
Lloyd Bacon
Bacon startis en filmoj kiel aktoro kun Charlie Chaplin kaj Broncho Billy Anderson kaj aperis en pli ol 40 totale. Kiel aktoro, li estas plej bone konata pro subteno de Chaplin en filmoj kiaj The Tramp de 1915 kaj The Champion kaj Easy Street de 1917.
Li poste iĝis reĝisoro kaj reĝisoris ĉirkaŭ 100 filmojn inter 1920 kaj 1955. Li estas plej bone konata kiel reĝisoro de klasikaĵoj kiaj 42nd Street kaj Footlight Parade de 1933, Ever Since Eve (el scenaro de Lawrence Riley et al.) de 1937, A Slight Case of Murder de 1938 kun Edward G. Robinson, Invisible Stripes de 1939 kun George Raft kaj Humphrey Bogart, The Oklahoma Kid de 1939 kun James Cagney kaj Humphrey Bogart, Knute Rockne, All American de 1940 kun Pat O'Brien kaj Ronald Reagan (kiel "the Gipper"), Action in the North Atlantic de 1943 kun Humphrey Bogart, kaj The Fighting Sullivans de 1944 kun Anne Baxter kaj Thomas Mitchell. Li reĝisoris ankaŭ Wake Up and Dream (1946).
Sérgio Soares
Sérgio Soares (n. ) estas brazila futbalisto. Poste li estis trejnisto de teamoj Santo André, Juventus, Ponte Preta, São Caetano, Paraná, Atlético Paranaense, Bahia kaj Goiás.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Kyoto Purple Sanga.
9-a de marto
La 9-a de marto estas la 68-a tago de la jaro (la 69-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 297 tagoj restas.
Je la 9-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 9-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Korso
Korso (aŭ Promenejo) laŭ PIV estas: "Larĝa strato aŭ aleo, priplantita per arboj kaj servanta kiel publika promenejo en urbo, precipe mediteranea."
Plejofte ĝi estas flankumita de luksaj butikoj kaj ofte nur estas alirebla de piedirantoj.
La difino tre proksimiĝas al tiu de ĉefstrato.
Bartolomeo Kolumbo
Bartolomeo KOLUMBO, en hispana: Bartolomé Colón, en itala: Bartolomeo Colombo (Ĝenovo, 13-a de Septembro 1460 - Concepción, Hispaniolo, 11-a de Decembro 1514), estis itala navigisto kaj kartografo, frato de Kristoforo Kolumbo kaj de Giacomo aŭ Diego Colón, unua adelantado kaj dua guberniestro de Hindioj, krom kunlaboranto de sia pli aĝa frato Kristoforo en liaj marveturoj. Tiel li estis kartografo en Lisbono dum la dekomencaj iniciatoj de Kristoforo. Eble li partoprenis en la ekspedicio de Bartolomeu Dias al la Kabo de Bona Espero inter 1487 kaj 1488. Reveninte li veturis al Anglio kaj Francio, dum Kristoforo faris same al Hispanio.
En Francio en 1493 li eksciis pri la malkovroj fare de la frato. Venis al Hispanio, kaj apogite de la krono ekspediciis al Hispaniolo kien li alvenis la 24an de Junio 1494. Li restis en la insulo dum ses jaroj kaj duono (1494-1500) kie li estis guberniestro uante la titolon adelantado dum la foresto de Kristoforo, kiu en Junio 1496 revenis en Hispanion post sia dua vojaĝo. En 1497 startis insurekcio estrita de Francisco Roldán; en 1500 alvenis Francisco de Bobadilla kiel juĝisto kaj nova guberniestro; tiukadre la tri fratoj Kolumbo estis malliberigitaj kaj senditaj al Hispanio, kie ili estis senkulpigitaj fare de la Katolikaj Gereĝoj. Post tio, Bartolomeo akompanis denove Kristoforon en lia lasta el liaj kvar vojaĝoj (1502-1504). En 1506 li iris al Romo por serĉi apogon de la Hieronimanoj kaj de la papo Julio la 2-a, al kiu montris kopion de la letero sendita de sia frato al la reĝo Fernando jam regento de Kastilio en 1503. Tiuj demarŝoj funkciis kaj li ricevis posedon de la insulo Mona. Li mortis en en 1514 en Hispaniolo.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1921
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1921 estis la oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo ĝi okazis en Havano, Kubo la naskiĝurbo de Capablanca inter la 18a de marto kaj la 28a de aprilo 1921. Capablanca gajnis la matĉon per 9-5 (4 venkoj, 0 perdo, 10 egalvenkoj) kaj fariĝis la tria ŝaka mondĉampiono.
Rezultoj
La ĉampionumo estis organizita por maksimume 24 ludoj: la unua ludanto, kiu akumulu 12½ poentojn (aŭ venku en ok ludoj) estus mondĉampiono. Se ĝi finus 12-12 Capablanca estus la nova mondĉampiono. ! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! Venkoj !! Poentoj Lasker rezignis daŭrigi la matĉon kaj Capablanca fariĝis la nova mondĉampiono.
Fruŝka Gora
Fruŝka Gora, serbe Фрушка Гора, kroate Fruška Gora, hungare Tarcal-hegység, latine Alma Mons estas insula mezalta montaro en Serbio en Srem. Malgranda parto apartenas al Kroatio. La insula montaro signifas tion, ke inter Danubo kaj Savo estas nur ebenaĵo escepte tiun montaron.
Bazaj informoj
Sur granda parto oni kultivas vinberon. Iam minadis karbon. Parto de la montaro apartenas al Nacia parko.
Les
Les havas diversajn signifojn:
Vidu ankaŭ: LES
Cartoceto
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Oŝo
Oŝo (naskita Raĵnish Chandra Mohan Jane (hinde: रजनीश चन्द्र मोहन जैन), ankaŭ konata kiel Bhagwan Sri Rajneesh) estis barata filozofo, verkisto, mistika kaj spirita instruisto, kiu estis konsiderata polemika mistikulo. En la 1960-aj jaroj li vojaĝis tra kaj ekster Barato kaj estis voĉa kritikisto de socialismo, Mahatma Gandhi, kaj la hindua religia ortodokseco. Li rekomendis relative malferman sintenon al homa sekseco, kio gajnis al li la kromnomon "seksa guruo" en Barato kaj la posta internacia gazetaro, kvankam ĉi tiu aliro fariĝis pli akceptita laŭlonge de la tempo.
Vivo
Liaj adeptoj kredas, ke Oŝo neniam naskiĝis kaj neniam mortis, li nur vizitis nian planedon de 1931-a al 1990-a jaro.
En 1970, Raĵnish pasigis tempon en Mumbajo kaj kolektis adeptojn konatajn kiel "neo-snijas". Dum ĉi tiu tempo li vastigis siajn spiritajn instruojn, kaj per siaj prelegoj donis sian interpreton al la skribaĵoj, mistikismo kaj filozofoj de la tuta mondo. En 1974 Raĵnish translokiĝis al Puneo, kie aŝramo estis establita por oferti vastan gamon de "transformiloj", por hindaj kaj internaciaj vizitantoj. En la malfruaj 1970-aj jaroj, la evoluo de la aŝramo estis prokrastita pro malamikecoj inter la movado kaj la registaro de la reganta Janta partio de Murarji Desai.
En 1985, post enketo pri gravaj krimoj, inkluzive de la biologia atako de Dallas en 1984, kaj komploto murdi advokaton Charles H. Turner. Raĵnish asertis, ke lia persona sekretario, Ma Anand Sheila, respondecas kaj fakte estis ŝi kiu iniciatis la krimojn. Li poste estis deportita de Usono sub pledinterkonsento, antaŭ ol esti juĝita pro kontraŭleĝa restado kaj enmigradfraŭdo. La dokumenta serio de Netflix, nomata Lando tre sovaĝa, priskribas la sinsekvon de la eventoj dum ĉi tiuj jaroj.
La sinkretikaj instruaroj de Raĵnish emfazas la gravecon de meditado, konscio, amo, festado, kuraĝo, kreemo kaj humuro - trajtoj, kiuj estas perceptataj kiel subpremitaj de aliĝo al tradiciaj kredsistemoj, religia tradicio kaj la socio ordo. La instruoj de Raĵnish havis konsiderindan influon sur la Novepoka, New Age, penso, kaj ilia populareco kreskis konsiderinde ekde lia morto.
Interesaĵoj
Aŭtoro de kelkcent libroj tradukitaj al pli ol 50 lingvoj, rigore malpermesita en Sovetunio kaj forigita de Barato pro permeso al seksumado en aŝramoj, inicinta siajn disĉiplojn.
(15658) 1265 T-2
(15658) 1265 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Ghuta
Ghuta (غوطة دمشق) estas kampara kaj antaŭurba areo en sudokcidenta Sirio kiu ĉirkaŭas la urbon Damasko laŭlonge de ties orienta kaj suda bordoj.
Leșu
Leșu [leŝu] (hungare: Les [leŝ]) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 1 679 loĝantojn (rumanoj); en 1992 3 130. En mezepoko ĝi estis rumana servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre apartenas al ĝi Lunca Leșului.
KARTA-Centro
KARTA-Centro (Ośrodek KARTA) estas pola fondaĵo (Fondaĵo de la KARTA-Centro), sendependa ne-registara organizaĵo kun statuso de la organizaĵo de publika bono, celanta al dokumentado kaj popularigado de la plej nova historio de Pollando kaj Mez-Orienta Eŭropo. La fondaĵo estas daŭrigo de eldonata ekde 1982 - samizdate dum la milita stato en Pollando - la revuo "Karta". De julio 2004 la fondaĵo posedas statuson de la organizaĵo de publika bono. La KARTA-Centro ankaŭ disvolvas eldonan agadon (interalie la kvaronjaran historian revuon "Karta"). La KARTA-Centro iniciatis kreon de la Domo de Renkontoj kun Historio komencante ĝian agadon de la 17-a de septembro 2005 pere de malfermo de la ekspozicio „Oblicza totalitaryzmu” (Vizaĝoj te totalismo) – montranta spertadon de komunismo kaj naziismo – laŭ perspektivo de Pollando kaj ties najbaroj.
Ghuta
Historie, la areo disvolviĝis kiel oazo formita de la Barada rivero ĉirkaŭ la loko kie Damasko estis fondita. La araba geografo, nome Al-Mukaddasi (m. 991), mencias al-Ghuta kiel unu el ses ruraj teritorioj kiuj apartenis al la Distrikto de Damasko.
KARTA-Centro
Kampoj de la agado
Arkivo de KARTA-Centro
Ghuta
Ekde antikvecaj epokoj, kanaloj elfositaj de Damaskanoj havigis irigacion de tero ambaŭflanke de Barada, pliigante la grandon de Ghuta sude kaj oriente de la urbo. Apartigante la urbon el la sekaj herbejoj borde de la Siria Dezerto, Ghuta historie havigis al loĝantoj varion de cerealoj, vegetaloj kaj fruktoj.
KARTA-Centro
Kampoj de la agado
Kolektoj de la arkivo:
Ghuta
Finfine la irigacia agrikultura areo en la kamparo de Damasko atingis grandon de 370 km². En la 1980-aj jaroj, urba kresko el Damasko ekanstataŭis agrikulturan uzon per loĝejoj kaj industrio, tiele malpliigante la verdan areon.
KARTA-Centro
Kampoj de la agado
Jarkvarona revuo „Karta”
Ghuta
Antaŭ la Siria Enlanda Milito, la areo estis hejmo de ĉirkaŭ du milionoj da personoj, sed en 2017 la loĝantaro estis ĉirkaŭkalkulita en 400,000.
KARTA-Centro
Kampoj de la agado
Jarkvarona revuo „Karta” estas daŭrigo de fondita en 1982 dum la milita stato en Pollando en cirkonstancoj de konspiro, subtera revuo „Karta”, eldonata de la Fondaĵo KARTA-Centro. De 1991 (momento de validigo) aperis 68 numeroj.
Indekso de Persekutitoj
Indekso de Persekutitoj estas esplora programo de la KARTA-Centro (realigata de 1988), kadre de kiu oni laŭpersone dokumentas sortojn de ĉiuj polaj civitanoj persekutataj en Sovetunio en la jaroj 1939–1959. De 2002 la programo estas realigata sub patroneco de la Instituto pri Nacia Memoro kun apogoj de Ministerio pri Scienco kaj Informado kaj Fondaĵo favore al Pola Scienco. La datumbazo nombras pli ol 754 mil de vivpriskriboj.
1718 Namibio
1718 Namibio estas malhela malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku, de la finnlanda astronomino Marjy Väisälä (filino de Yrjö Väisälä).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la afrika lando Namibio, kie la malkovrintino servis dum kelkaj jaroj, por instrui la infanojn de finnlandaj misiistoj.
824
En la jaro 824 post Kristo okazis, interalie:
Seh (armena litero)
Seh, սէ aŭ սե armene ([sɛ]), estas la 29-a litero de la armena alfabeto. Ĝi estas uzata por reprezenti la sonon [s] kaj laŭ la normo ISO 9985, ĝi estas transkribata per « s ».
Gubernio Anbar
La gubernio Anbar aŭ kun gramatika artikolo gubernio al-Anbar (محافظة الأنبار, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat al-Anbār, ) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ la stato de jaro 2009 ĝi havis loĝantojn. Administra centro estas la urbo Ramadi, la dua urbo estas Faluĝa. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj. Ĝi do estas la laŭ areo plej granda iraka gubernio.
La nomo
La nomo al-Anbar estas formo de la origine persa nomo Anbār (انبار), "arsenalo", al kiu aldonatis la araba gramatika artikolo "al". La regiono dum multaj jarcentoj estis la limo inter la persa imperio oriente kaj sinsekve la imperioj de Aleksandro la Granda, la romia, bizanca kaj osmanida okcidente.
Distriktoj
La gubernio konsistas el la sekvaj 9 distriktoj:
Castel Colonna
Castel Colonna estas komunumo de Italio.
Meretz
Meretz (מֶרֶצ "Vigoro") estas maldekstra, socialdemokratia kaj verda politika partio en Israelo.
La partio estis formita en 1992 kun la kuniĝo de Ratz, Mapam kaj Shinui. Ĝi estis ĉe sia pinto en la 13-a Knesset inter 1992 kaj 1996, kiam ĝi tenis 12 sidlokojn. En la elektoj de 2015 la partio gajnis kvin sidlokojn.
Meretz difinas sin kiel maldekstra, socialdemokratia partio. Ĝi vidas sin kiel politika reprezentanto de la israela pacmovado en la Knesset - tiel kiel urbaj konsilioj kaj aliaj lokaj politikaj korpoj.
825
En la jaro 825 post Kristo okazis, interalie:
Kaŝtanarbo
Kaŝtanarbo aŭ kastaneo (Castanea) estas genro de arboj kaj arbedoj kun defalemaj, dentaj folioj, kun virseksaj floroj en longaj, staraj amentoj, kaj kun inseksaj floroj ĝenerale triope ĉirkaŭitaj de involukro, kiu - post fekundiĝo de la floro - iĝas ledeca, multadorna, globa frukto malfermiĝanta al kvar aloj kaj enhavanta tri akenojn (kaŝtanojn); dek specioj en la mezvarmaj partoj de la norda hemisfero, kelkaj kultivataj por fruktoj manĝataj kuiritaj aŭ por ligno uzata i.a. en lignaĵarto.
Etimologio de la nomo estas la latina vorto "castanea", siavice devena de la helena vorto "kastanon". Tiu nomo aludas al la urbo Kastanon, en Tesalio, fama en antikveco je kvalito de la rikoltitaj tie kaŝtanoj. Ĝi plejparte kreskas en Mediteraneaj regionoj, sed ankaŭ iom pli norde.
Kaŝtano estas la frukto de kaŝtanarbo.
La vivdaŭro de kaŝtanarboj povas esti ege granda: la plej fama kaŝtanujo: Il Castagno dei Cento Cavalli (la kaŝtanujo je cent ĉevaloj) en la komunumo Sant'Alfio en Sicilio (sur la deklivoj de Etna) aĝas laŭdire inter 2 000 kaj 4 000 jaroj.
Ekonomia rolo:
En regionoj kiel Périgord, suda Svisio, Korsiko, Italio maronoj (la manĝeblaj fruktoj de la greftita kastaneo, precipe de la ordinara kastaneo) iam estis la ĉefa nutrofonto.
Minoru Kushibiki
Minoru Kushibiki (櫛引 実, n. ) estas japana futbalisto.
Vatikana Kasacia Kortumo
Historio kaj funkcioj
Laŭ tiu papa leĝo, la prefekto de la Supera Tribunalo de la Apostola Signatura estas ankaŭ la prezidento de tiu Kasacia Kortumo, dum aliaj du membroj estas indikataj por tiu tasko komence de ĉiu vatikana juĝjaro.
Ĝis 1997 tiu kortumo estis la supera tribunalo ankaŭ por la Malta Ordeno.
Krome, tiu kortumo estas la unika organo kompetenta, sed nur post la konsento de la papo, por juĝi kardinalojn kaj episkopojn en kriminala proceso ekstere de la normoj antaŭviditaj de la kanono 1405 & 1 de la Kodo de kanona juro.
La Vatikana Kasacia Kortumo sidejas apud placo Sankta Marta en Vatikano  kaj la nuna prezidentto estas kardinalo Raymond Leo Burke nome la prefekto de la Supra Tribunalo de la Apostola Signatura, kaj ĝiaj membroj estas ankaŭ du kardinalaj, justicgardisto kaj notario.
28832 Akana
28832 Akana estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Reid Toshio Kealii Akana, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la  Kamehameha Schools Kapalama High School de Honolulu (Havajo, Usono).
Ŝmalkalda Ligo
La Ŝmalkalda Ligo (Germane: Schmalkaldischer Bund) estis defenda alianco de Luteranaj princoj ene de la Sankta Romia Imperio dum la mezo de la 16-a jarcento. Kvankam komence starigata pro religiaj motivoj, nelonge post la komenco de la protestanta Reformacio, ties anoj poste intencis ke la Ligo anstataŭigi la Sanktan Romian Imperion kiel ilia fonto de politika lojaleco. Kvankam ĝi ne estis la unua tia alianco, kontraste al la antaŭaj unioj, la Ŝmalkalda Ligo havis substancan militpovon por defendi sian politikan kaj religian celojn. Ĝia nomo devenas de la urbo Schmalkalden (Ŝmalkaldo) en Turingio, Germanio.
Intertempe la ĉefkomandejo protestanta troviĝas apud la Preĝejo Sankta Georgo (Ichtershausen).
Kornélia Gábos
Kornélia Gábos [gAboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gábos Kornélia estis hungara operkantisto, (soprano). Ŝia persona nomvarianto estis Nelly, ŝia geedziĝa nomo estis Farkas Józsefné [farkaŝ jOĵefnE]. Kornélia Gábos  naskiĝis la  en Pest (urbo), ŝi mortis la  en Subotica (Jugoslavio).
Biografio
Kornélia Gábos havis kontrakton al opera trupo de Reĝa Operejo de Budapeŝto en 1888. Post kelkaj jaroj Ákos Buttykay havis amrilaton kun ŝi, eĉ sekrete naskiĝis filo en Fiume. Geedziĝo ne okazis. En 1898 ĉesis la kontrakto kun la Operejo, ŝi translokiĝis al Szabadka, kie ŝi havis rolojn en muzikaj teatraĵoj. Ŝi edziniĝis, sed post jaroj ŝi vidviniĝis. Financaj malfacilaĵoj anonciĝis, tial ŝi ekinstruis operkantadon. Ŝia plej fama lernanto estis Mária Budanovits. Kornélia Gábos tre longe kantadis en koncertoj en la urbo.
Nebulkamero
Nebulkamero (alinome Vilson-kamero) povas montri spurojn de la jonizaj radioj, ŝargitaj korpuskloj. En la kamero troviĝas tro-malvarmigita gaso, kiu kondensiĝas sur la jonoj, estigita fare de la korpuskloj. La fenomeno samas al kondensa strio de la aviadiloj.
Ĝin evoluigis Charles Thomson Rees Wilson (1869-1959) skota fizikisto. Wilson (divide kun Arthur Compton) ricevis pro tio Nobel-premion pri fiziko en 1927.
La nebulkameron pluevoluigis Patrick Maynard Stuart Blackett, pro kio li same ricevis Nobel-premion en 1948 kaj pro la alligitaj malkovroj en tereno de la nuklea fiziko kaj la kosma radiado.
Oh (armena litero)
Oh, օ armene ([o]), estas la 37-a litero de la armena alfabeto. Ĝi estas uzata por reprezenti la sonon [o] kaj transkribita kiel ò. Ĉi tiu litero estis aldonita al la armena alfabeto en la 13-a jarcento. Ĝi estas la antaŭlasta litero de la alfabeto. Post la ortografia reformo de 1923 en Armenio, ĝi uzo estas tre limigita en la orient-armena sed la armena diasporo plimulte parolantoj kaj de la okcidenta ne akceptis la reformon kaj daŭre uzas ĝin kiel tradicie.
Castel di Lama
Castel di Lama estas komunumo de Italio.
Lubné
Lubné estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 11 kilometrojn okcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
(15659) 2141 T-2
(15659) 2141 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Collectif Roosevelt
Collectif Roosevelt (esperantlingve "Kolektivo Roosevelt") estas franca civitana movado kreita en 2012, kiel asocio laŭ leĝo de 1901 kun lokaj grupoj.
Por rediri esprimon de Stéphane Hessel kaj Edgar Morin (kiuj estas inter la fondintoj de tiu movado), Collectif Roosevelt celas "politikon de vivivolo kaj revivo, kiu eligas el mortodonaj apatio kaj malribelado".
Collectif Roosevelt inspiriĝas de la intervenema kaj volema agmaniero de la malnova usona prezidanto Franklin Delano Roosevelt por eliri el la krizo de 1929, « New Deal » (aŭ Nova disdono esperantlingve). Ĝi agas laŭ du ĉefaj linioj : unuflanke, per diskonigo de dek kvin proponoj pri socialaj kaj ekonomiaj reformoj al parlamentanoj, sociaj partneroj kaj registaroj, aliflanke per aktivigo de lokaj grupoj, kiuj organizas instruojn, debatojn kaj prelegojn, laŭ spirito de popola edukado.
Historio
Fondita de elstaruloj kiaj Stéphane Hessel, Susan George , Pierre Larrouturou , Edgar Morin , Cynthia Fleury , Roland Gori, Dominique Méda, Michel Rocard , Patrick Viveret, Bruno Gaccio , Patrick Pelloŭ, Claude Alphandéry aŭ Curtis Roosevelt (nepo de Franklin Delano Roosevelt), ĝi estas ankaŭ renkontejo de retoj kaj NROj.
En septembro 2012, la mocio kondukita de Stéphane Hessel, kiu enhavis plurajn proponojn de kolektivo en la kongreso de la socialista partio, fine estis la tria kun preskaŭ 12% da voĉoj kaj tiel pro malmulte ne partoprenis la duan baloton fronte al Harlem Désir por la posteno de ĝenerala sekretario.
Celoj kaj proponoj
La 15 proponoj celas eviti disfalon de ekonomio, prilabori novan socion kaj batali kontraŭ endemian senlaborecon kaj krei demokratan Eŭropon,. Kompleta teksto de tiuj 15 proponoj en franca lingvo kun traduko en esperanto
Notoj kaj referencoj
Aliaj tekstoj :
Maŭricia blukolombo
La Maŭricia blukolombo (Alectroenas nitidissima ) estas formortinta specio de kolombo iam endemiisma ĉe Maŭricio. Ĝi ricevis ankaŭ nomon Nederlanda kolombo kiel alternativa nomo pro siaj koloroj: blanka, blua kaj ruĝa kio ŝajnis al Pierre Sonnerat kvazaŭ kiel la nederlanda flago
Malfacila pristudo
Tre konata de la insulanoj, ĝi ne estis science pristudita. Plej parto de detaloj estas iamaniere apokrifaj, kiel la surgrunda kutimaro (malkiel siaj samgenranoj, kiuj estas tre arboremaj) kaj la sugesto, ke ili manĝis riverajn mitulojn; dum tio ne eblas pridiskuti, vere fruktoj tre verŝajne konsistigis la plej parton de la dieto (kvankam fruktodisponeblo en Maŭricio estis tre variebla laŭ la sezono). La enhavo de la kropo kaj la stomako de birdo enhavis 4 "nuksojn" aŭ semojn) de Calophyllum tacamahaca aŭ Labourdonnaisia calophylloides. El ununura kaptiva specimeno kiu survivis dum kelkaj monatoj en la bestorezervejo de Vilhelmo la 5-a, Princo de Orange en 1790, oni priskribis la voĉon: kolombeca kverado dumtage kaj serioj de 10-12 voĉeroj baf dumnokte. Oni konas nur tri specimenojn: la biologia tipo en la Muséum national d'Histoire naturelle (Nacia Muzeo de Natura Historio), en Parizo, dua verŝajne atingita iom antaŭ 1819 en la Royal Museum (Reĝa Muzeo), de Edinburgo kaj la tria, la lasta informita, en la Maŭricia Muzeo de Natura Historio, ĉe Port Louis. Estas kelkaj pentrajoxj de specimenoj, du bonkvalitaj skizoj el freŝe mortigita birdo farita de nederlanda maristo en 1603 kaj du pentraĵoj de kaptiva birdo, probable la individuo de 1790.
Eble surprize pro la riĉa fosilia informaro pri aliaj formortintaj maŭriciaj taksonoj, la unuaj ostoj de tiu ĉi specio estis nur malkaŝitaj en 2006 de ekspedicio de Maŭricia-Eŭropa Programo pri Pristudo de la Dodo. Aliflanke, tio povas indiki, ke la Maŭricia blukolombo loĝis nur densajn arbarojn, dum paleontologia priserĉado en Maŭricio limiĝis al marbordaj areoj kaj grotoj. La ostoj, malkovritaj en la kuŝejo de Mare aux Songes, aspektas kiel de birdo mortigita kaj alportita tien de rapida inundo aŭ simila katastrofo.
Aspekto
Temis pri iamaniere stranga kolombo kun malkombitaj blankaj plumoj en kapo kaj kolo, sed kun ruĝa nuda makulo ĉirkaŭ la okuloj kaj ĝis la flava beko. Ankaŭ la kruroj kaj vosto estis ruĝaj. La resto de la korpo (dorso, brusto kaj ventro) estis malhelege blua; vere ne en la sama ordo kiel en la nederlanda flago kaj multe pli malhela.
Formortigo
Ne ekzistas klaraj priskriboj de la Maŭricia blukolombo ĝis 1755, krom unu mallonga aludo de François Cauche en 1651 aŭ simila Alectroenas trovita en Maŭricio kaj Madagaskaro en 1640. En 1755, Joseph François Charpentier de Cossigny pli detale priskribis la birdon, notante ke ĝi iĝis jam rara ekde 1730aj jaroj. Li atribuis la malpliiĝon al malarbarigo kaj ĉasado farita de forfuĝintaj sklavoj; malkiel ĉe la Rozkolora turto, kiu survivis ĝis nuntempe, la Maŭricia blukolombo ne estis laŭsezoe venena aŭ nemanĝebla. En 1801 Jacques Gérard Milbert povis ankoraŭ trovi kelkajn por manĝi, sed li povis trovi ĝin nur en arbaroj de riveraj gorĝoj. La lasta specimeno, kaptita en 1826 en la arbaroj de la distrikto Savanne kaj tiu de 1832 informita de Julien Desjardins sugestas, ke en 1830, tiuj birdoj povis estis ankoraŭ trovataj en la restantaj makuloj de arbaro ĉirkaŭ la Mare aux Vacoas. Pri informo, ke kroma birdo estis mortigita ĉirkaŭ 1850 estas erara kaj oni povas konkludi, ke la Maŭricia blukolombo formortis en la 1830aj jaroj. Krom medidetruado kaj ĉasado, ankaŭ enmetitaj predantoj, ĉefe Krabmakako, estis probable respondecaj.
Monaĥejo de Kristo
La Monaĥejo de Kristo, en Tomar, (Portugalio), apartenis al la Templanoj kaj estas unu el la plej gravaj monumentoj de la portugala arkitekturo.
Ĝi estis fondita en 1162 de la Granda Majstro de la Templanoj en Portugalio, Gualdim Pais. Nuntempe ĝi estas kulturejo, turismcela kaj religia. La arkitekturo enhavas elementojn de romaniko, gotiko, manuela stilo, renesanco, kaj baroko i.a.
Zaghavaoj
Historio
La zaghavaoj aperas ekde la 9-a jarcento en la verkoj de la arabaj geografoj. Unue ili estis menciitaj kiel popolo de Kanem kaj nur ekde la 13-a jarcento oni menciis ilian situon oriente de Kanem. Ĝis sia falo per la dinastio Sefuwa en 1068 p.K. la zaghavaoj konsistigis la gvidotavolon de la regno Kanem. Tiu gvidotavolo de Kanem antaŭ 1068 en la reĝokroniko Diwan estas nomita Duguwa. Ĉar al-Yaqubi kaj al-Idrisi situigas la zaghavaojn ankaŭ multe pli okcidente de la Ĉada Lago, la nomo Zaghawa origine ne povis koncerni etnon en la nuna faka signifo. Sed travivis la vorto nur kiel nomo de la etno en la limregiono de Ĉado kaj Sudano, kiu mem sin nomas Beri. Ĉefe la araboj, kiuj ekde la mezo de la 14-a jarcento enmigris en la regionon Darfuro, Wadai kaj Kanem tradiciis la scion pri la historio de tiu regiono.
Nuntempo
Dum la zaghavaoj en Sudano estas relative senpotencaj, ili dominas la politikan sistemon en Ĉado. La nuna prezidento de Ĉado, Idriss Déby estas zaghavao, same kiel multaj aliaj registaranoj.
Monaĥejo de Batalha
La Monaĥejo Sankta Maria de la Venko (ankaŭ konata kiel Monaĥejo de Batalha) troviĝas en Batalha, Portugalio, kaj estis konstruigita de la reĝo Johano la 1-a kiel dankemo pro la dia helpo kaj celebrado de la venko en la Batalo de Aljubarrota kontraŭ la hispanoj. Ĝi estas unu el la plej bonaj kaj plej originalaj ekzemploj de la malfrua gotika arkitekturo en Portugalio, kun miksaĵoj de la manuela stilo. Ĝi estas simbolo de la portugala nacia fiero.
La Panteono de Don Duarte restis el 1434 kiel nefinita konstruaĵo kaj precize tio estas parto de ties nuna allogaĵo, ĉar la taga lumo permesas vidi la internon de ege bela gotika konstruaĵo nome en la portugala Capelas imperfeitas (Nefinitaj Kapeloj). Fakte la diferenco inter tiu konstruaĵo kaj aliaj famaj nefinitaj konstruaĵoj estas ke tute oni ne intencas fini ties konstruadon, kio tute estus atenco kontraŭ la esenco de tiom antikva monumento.
826
En la jaro 826 post Kristo okazis, interalie:
Monaĥejo de Batalha
La tertremo de 1755 okazigis plurajn damaĝojn en la konstruaĵo, sed pli grave estis la damaĝoj de la napoleonaj trupoj de Masséna, kiu forrabis kaj bruligis ĝin en 1810 kaj 1811. Poste, kiam la Dominikanoj estis forpelitaj de ĝi en 1834, la preĝejo kaj la monaĥejo estis forlasitaj kaj ruiniĝis.
En 1840 la reĝo Fernando la 2-a de Portugalio ekigis la restaŭradon de la forlasita monaĥejo, savante tiun juvelon de la gotika arkitekturo. Ĝi estis deklarita kiel nacia monumento en la jaro 1907 kaj en 1980 estis konvertita en muzeo.
En 1983 la monaĥejo de Batalha estis akceptita en la Monda heredaĵo de Unesko.
Collège Stanislas
La gimnazio aŭ Collège Stanislas ordinarlingve konata kiel Stan, estas tre selektema privata katolika lernejo en Parizo, situanta sur "Rue Notre-Dame-des-Champs" en la 6-a arondismento. Ĝi havas pli ol studentojn, de antaŭlernejo ĝis classes préparatoires (klasoj por prepari studentojn al eniro en la elitajn grandajn lernejojn kiel Franca Politeknika Lernejo, CentraleSupélec, ESSEC Business School, ESCP Business School kaj HEC Paris), kaj estas la plej granda privatlernejo en Francio. Stanislas estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj kaj elitaj francaj lernejoj. La lernejo estis vicigita unua en 2019 por mezlernejo.
Adolf Guyer-Zeller
Adolf GUYER-ZELLER (en germana lingvo); (skribo: Adolfo Gujer-Zeller; prononco: Adolfo Gujer-Ce-ler); (en Svisujo oni trovas la nomojn "Guyer" kaj Gujer kun sama pronoco sed malsama skribo); (n. 1-a majo 1839 en Neuthal ĉe Bauma,Kantono Zuriĥo; Svisujo ; m. 3-a aprilo 1899 en Zuriĥo) estis tre fama (svisa) tekstila, ferovia, banka kaj industria pioniro.
Fondado de banko
Li estis tre granda pioniro, li fondis ankaŭ en jaro 1894 la Guyer-Zeller-Bankon, germane: Guyer-Zeller-Bank.
Antal Kocsis
KOCSIS Antal [pr. koĉiŝ] estis hungara aktoro naskiĝinta en Satu Mare la 12-an de aŭgusto 1939 kaj mortis la 25-an de majo 2022.
Kariero
Li ludis ekde 1963 en la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare kaj ekde 1986 en Hungarujo en la teatro de Nyíregyháza.
Pjur (armena litero)
Pjur, փիւր aŭ փյուր armene ([pʰʏɹ]), estas la 35-a litero de la armena alfabeto. Pjur estas uzata por reprezenti la sonon [pʰ], kiu estas la sono de p sed pli forta. Laŭ la normo ISO 9985, ĝi estas transkribata kiel « p' ».
Yuji Kakiuchi
Yuji Kakiuchi (垣内 友二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Toho Titanium, Kyoto Purple Sanga kaj Albirex Niigata.
(124834) 2001 TH
(124834) 2001 TH estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinita orbito iom proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia malsuprenira nodo : ĝia marsa MOID estas 0,23012 astronomia unuo, tie estas 34,425 milionoj da km.
Svjatoslav la Drevlana
Svjatoslav Vladimiroviĉ estis princo de drevlanoj, tria filo de Vladimiro la 1-a de Kievo.
Laboratorio Cavendish
La Laboratorio Cavendish (Cavendish Laboratory) estas instituto pri fiziko en la angla elita Kembriĝa Universitato. Ĝi estas nomata laŭ la brita natursciencisto Henry Cavendish (1731-1810, konata i.a. kiel malkovrinto de la hidrogeno) kaj estis fondita en 1873.
Svjatoslav la Drevlana
Vivo
Je 990 li iĝis duko de Drevlana feŭdo.
Laboratorio Cavendish
Historio
Pro la forta evoluo de la natursciencoj kaj pro la divastiĝo de la industria branĉo en la dua duono de la 19-a jarcento, kreskis la bezono por universitataj esploraj kaj edukaj instalaĵoj en tiu tereno. La unua universitato de Grand-Britio, kiu establis fizikan laboratorion estis Universitato de Glasgovo (en la 1840-aj jaroj).
Svjatoslav la Drevlana
Vivo
Je 1015 li eksciis pri morto de Boriso kaj Glebo, kaj tial li eskapis al Karpatoj. Tie estis batalo inter Svjatopolko kaj Svjatoslavo, dum kia estis mortitaj sep filoj de Svjatoslavo kaj duko mem.
Familio
Laŭ ĥronikoj, lia patrino estis ĉeĥino Malfreda (kaj verŝajne tial li eskapis al Karpatoj kaj Ĉeĥio). Laŭ Nikona kroniko, je 1002 naskiĝis lia filo Johano. Lia edzino, verŝajne, estis filino de lasta Rus-karpatia princo. (Poste Rus-karpatia princlando iĝis parto de Hungario, nomita Rusa markio.)
Laboratorio Cavendish
Historio
En la 1860-aj jaroj, ambaŭ elitaj universitatoj (Oksforda kaj Kembriĝa) decidis establi fizikan laboratorion. Tio okazis en 1872 en Oksfordo (Laboratorio Clarendon) kaj unu jaron poste en Kembriĝo (Laboratorio Cavendish).
La fondinto kaj mondonanto de la Kembriĝa instituto estis la iama princo de Devonshire, William Cavendish. Unua profesoro pri la eksperimenta fiziko estis la skota fizikisto James Clerk Maxwell.
Balham
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Kutamakuo
La takientoj estas cirklaj kaj ĝenerla duetaĝaj; ili estas kronitaj de grenejo farita el koto el preskaŭ sferoforma. Ili povas havi platan kovraĵon aŭ esti rekovritaj de pajlo, konusforme. La tuto de la loĝejo konsistas ĉiam el grenejo, kaprostalo kaj korto uzata por religiaj ceremonioj. La vilaĝo Nadoba estas bone konata ekzemplo kaj allogaĵo de la turistoj, kiu inkluzivas aliajn ceremoniejojn. Ĝi ankaŭ havas fortikaĵojn, rokojn, inicejojn kaj subterajn tombojn.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Francio
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en Francio.
Listo laŭ geografio
Ĉi tie, vi povas aranĝi liston laŭ regiono aŭ Departementoj de Francio.
Aliye Macide el-Mehdi
Aliye Macide el-Mehdi, alternativa skribmaniero Alia Al-Mahdy, ankaŭ Alia al-Mahdi (egiptarabe: علياء ماجدة المهدى‎‎, IPA: [ʕælˈjæːʔ ˈmæɡdæ (ʔe)lˈmæhdi, ˈʕæljæ-]; naskiĝis la 16-an de novembro 1991 en Egiptio), estas egipta Interreta aktivulino pri virinaj rajtoj kiu fariĝis konata aktivulino ĉar ŝi metis en sia blogo nudajn fotojn de si mem nur en ŝtrumpoj, por protesti kontraŭ la limigoj al libera opinio-esprimado, fotojn kiujn ŝi en Facebook priskribis kiel "krioj kontraŭ perforto, rasismo, seksismo, seksa persekutado kaj hipokriteco en la socio". Post seksperforto kun arestoj, kidnapoj kaj mortminacoj, ŝi en 2013 ricevis politikan azilon en Svedio kie ŝi fondis la svedan sekcion de FEMEN. El-Mehdi priskribas sin kiel "laika, liberala, feminisma, vegetarana kaj individuisma egipto, kiu fariĝis ateisto en la aĝo de 16 jaroj".
El-Mehdi ankaŭ metis en Facebook foton de viro en hiĝabo. Laŭ ŝi la surmeto de hiĝabo en Egiptio ne estas persona elekto sed rezultas de religia kaj socia premo por ke virinoj povu promeni surstrate sen psika ĝenigo.
La kampanjo de Elmahdy estis subtenita de grupo de virinoj, kiuj fuĝis Iranon kaj prenis nudan foton. La fotoj estis presitaj en la Nuda Revolucia Kalendaro dediĉita al Elmahdy kaj publikigita dum la Internacia Tago de Virinoj. Ankaŭ en Israelo ĉirkaŭ 40 virinoj kolektiĝis nude por grupa foto en subteno al Elmahdy.
(13879) 6328 P-L
(13879) 6328 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nicolas Guibert
Nicolas Guibert (Nikolao Giberto) (1547-1620) estis franca kuracisto, alkemiisto kaj naturalisto. Li studis medicinon en la Universitato de Peruĝo kaj vojaĝis tra Italio, Hispanio, Francio kaj Germanio ne nur kiel kuracisto, sed ankaŭ serĉe de la filozofa ŝtono. Dum tiu periodo li konatiĝis kun Francisko dei Mediĉi, la kardinalo de Granvelle, la vic-reĝo de Napolo, la ĉefepiskopo de Florenco kaj la kardinalo d'Este, krom aliaj altrangaj personoj.
Vivo
Dum kelka tempo li establiĝis en eta urbo itala, Casteldurante, kie li oficis kiel kuracisto. Dank'al tiu posteno li fariĝis konata kaj estas invitita veni al Romo kie li okupas la oficon kiel provinca kuracisto de la eklezia ŝtato, inter 1578 kaj 1579. Li forlasas tiun lokon pro persekuto-kaŭzoj rilate al alkemio kaj por tio li petas la helpon de la kardinalo de Aŭgsburgo, Othon de Truchsés, kiu kunlaboras kun li en ia projekto.
Reh (armena litero)
Reh, րէ aŭ րե armene ([ɹɛ] aŭ [ɾɛ]), estas la 32-a litero de la armena alfabeto. Laŭ la normo ISA 9985, ĝi estas transkribita kiel la litero r.
Lingvistiko
Reh estas uzata por reprezenti la sonon de:
Ponto Neuf
Ponto Neuf (: Nova Ponto) estas la plej malnova ankoraŭ postrestanta ponto super la Sejno en Parizo.
Karakterizaĵoj
La arkoponto longas 238 m, larĝas 20 m. Ĝi interligas Quai du Louvre ĉe la dekstra sejna bordo kun Quai de Conti kaj Quai des Grands Augustins ĉe la maldekstra sejna bordo. Ĝi situas sur okcidenta pinto de Île de la Cité.
Historio
Oni petis jam en 1550 la francan reĝon Henriko la 2-a por konstruigi tie ponton, ĉar la tiam ekzistanta Ponto Notre-Dame iĝis troŝarĝita, sed la kalkulitaj kostoj estis tro grandaj.
La franca reĝo Henriko la 3-a rekonis en 1577, ke la ekzistantaj Sejno-pontoj ne kapablas efike plenumi la trafikon inter Insulo Cité kaj la bordaj urbopartoj, tiel ordonis konstruadon de ŝtona ponto sur la okcidenta pinto de la insulo, interligonta la nordan kaj sudan urbopartojn al la Cité.
La planojn finfaris Baptiste Androuet du Cerceau, Pierre des Illes kaj Thibault jam en 1578, kiu efektiviĝis - pro la religiaj militoj - nur sub regado de la franca reĝo Henriko la 4-a, en 1607. Oni ne aplikis la tiam modernajn klasikemajn novigaĵojn de itala ponta konstruarto, tiel la Nova Ponto estis jam siatempe konservativa kun mezepoka formo, ornamentiko. La masiva ŝtona ponto havas fortajn pilierojn, havas 12 duoncirklajn arkojn, la plej larĝa arko atingas 19,4 m. La pilieroj havas turosimilajn aspektojn.
La Nova Ponto estas videbla hodiaŭ en preskaŭ ties originala formo, la sola ŝanĝo en la konstruo dum la jarcentoj estis la horizontaligo de la ponta voja surfaco el ĝiba vojo. Kiel plimulto de la samepokaj pontoj, Pont Neuf sekvas same romiajn ekzempojn, konsistante el multaj mallongaj arkaj pontopartoj.
Je ordono de Henriko la 4-a, ĝi iĝis la unua Pariza ponto, sur kiu oni ne permesis konstruon de domoj, vendejoj. Ekzistis sur ĝi do trotuaro por protekti la piedirantojn disde la koto kaj la ĉevaloj. La piedirantoj povis eniri "bastionojn" de la ponto, por liberigi la vojon por larĝaj ĉaregoj.
La decido pri malpermeso de konstruo de domoj, vendejoj sur la ponto venas rekte de la reĝo, kiu volis eviti la ĝenajn kontruaĵojn, supozante, ke ili malhelpas la vidon el la Louvre.
Mihály Táncos
Mihály Táncos [mihAj tAncoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Táncos Mihály, en Rumanio Mihai Tänzer estis hungara-rumana futbalisto (avanulo), olimpiano, trejnisto. Lia origina familia nomo estis Tänzer [tencer].
Mihály Táncos naskiĝis la en Temeŝvaro (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nun en Rumanio), li mortis la  en Cluj (Rumanio).
Biografio
Mihály Táncos apartenis al la germana minoritato de la reĝlando. Li akiris licencon pri buĉisto-vendisto kaj depost Traktato de Trianon li ricevis rumanan ŝtatanecon. Li komencis futbali en la loka junulara teamo en 1921, inter la plenkreskuloj en loka urba prestiĝa teamo inter 1922-1929. Li ludis en 189 matĉoj kaj trafis 55 golojn, eĉ li estis rumana ĉampiono sesfoje. Tiutempe li estis membro de la nacia rumana teamo inter 1923-1929 10-foje kun sola golo. En la Somera Olimpiko 1924 li estis rumana olimpikano. Inter 1929-1939 li vivis en Hungario kiel hungaro kun familia nomo Táncos, sed li tenis plu ankaŭ la rumanan ŝtatanecon. Li ludis en prestiĝa hungara teamo en 381 matĉoj kaj trafis 78 golojn. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo 5-foje kun sola golo. En 1939 li ricevis rumanan inviton al la armeo, tial lia kariero daŭriĝis en Rumanio, kie li estis trejnisto sen signifaj rezultoj. Li edziĝis en 1942.
Áron Balázs (aktoro)
Áron Balázs [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balázs Áron estas serbia hungara aktoro, altlerneja instruisto.
Áron Balázs naskiĝis la en Muri AG.