cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hungara Teatro en Kassa
Historio de hungara teatro
Inter 1828 kaj 1840 daŭris la kulmina epoko de la hungara teatro helpe de hungara mecenato Vince Berzeviczy. En 1833 tie oni prezentis la unua dramon de József Katona: Bánk bán. Post monatoj iom da aktoroj iris al Pest (urbo), ili estis ĝermo de la estonta Nacia Teatro (Budapeŝto). La hungara trupo malfortiĝis, denove la germana trupo estis la plej grava ekde 1840. Hungarlingvaj teatraĵoj okazis precipe somere, la trupestroj estis ekzemple Ferenc Komlóssy (aktoro) (1842, 1845), Dávid Kilényi (1848). Inter 1849-1861 pro la politika subpremo germanoj havis la teatran sezonon, sed somere alvenis hungaraj trupoj (ekzemple unuigita trupo de József Szabó (teatrestro) kaj Mihály Havi en 1853, Endre Latabár (patro) en 1858 poste ofte ĝis 1873). La repertuaro estis ne nur dramo, sed ankaŭ opero. Apartenis al trupo de Latabár ekzemple Kornélia Mindszenty, Ede Újházi. Depost 1873 la teatrestroj estis ekzemple Lajos Temesváry (1873—1875), Vilmos Lászy (1875—1878), Ignác Krecsányi (1879—1881). La nova teatrejo estis inaŭgurita en 1899 kun estreco de Mihály Szendrey (pli aĝa), tiutempe aktoro kaj reĝisoro estis ekzemple Ernő Hidvéghy. En 1913 tie komencis la aktoran karieron Anna Diósi.
Poste
La ĉeĥa armeo okupis Košice-n en jarfino de 1918. Ĝuste tiam la teatrestro estis János Komjáthy. En 1919 la hungara Ruĝa Armeo reokupis la regionon, sed iom poste ĝi retiriĝis. Tiam Komjáthy forlasis la teatron. Ekde 1920 en la teatrejo ludis ankaŭ ĉeĥaj-slovakaj aktoroj, post 4 jaroj jam ili ludis dum la tuta jaro. Inter 1938-1945 Kassa rehungariĝis, en la teatrejo denove estis hungarlingvaj spektakloj. Inter 1945–1948 pro subpremado de hungaroj plene mankis la hungara teatro, sed poste hungarlingva trupo de Komárno ricevis eblecojn. Baldaŭ aparta loka, pli malgranda teatrejo ekfunkciis en Košice.
Moisy
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj la kantono Le Perche.
Zierzow
Zierzow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Grabow. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saint-Martin-du-Mont (Ain)
Saint-Martin-du-Mont estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Margit Lánczy
Margit Lánczy [lAnci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lánczy Margit estis hungara aktoro, infana aktoro. Ŝia nomo post la orfiĝo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Prégler Margit, ŝia edzo estis Jenő Feiks.
Margit Lánczy  naskiĝis la  en Bódvarákó, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Margit Lánczy naskiĝis pro neleĝa amkontakto inter István Keglevich kaj Ilka Lánczy. Ŝi komencis sian aktoran karieron kiel infana aktoro, ŝi aĝis 15, kiam ŝi ricevis titolrolon en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1915. Inter 1916 kaj 1944 ŝi apartenis al la Nacia Teatro, sed ŝi lernis ankaŭ operkantadon (ankaŭ en Germanio kaj Italio). Ŝi havis ankaŭ operajn rolojn en Teatro Városi (1926) kaj Reĝa Operejo de Budapeŝto (1927). Ŝi establis teatran trupon en 1934 kaj ŝi faris turneon en Italio. En 1944 ŝi aliĝis al Teatro Madách, sed post 3 jaroj ŝi retiriĝis. Tamen en 1957 ŝi escepte estis videbla sur scenejo. Li edziniĝis en 1917, ŝi eksedziniĝis en 1934.
Mireille Darc
Mireille Darc [miʁɛj daʁk] (naskiĝis en Toulon, mortis  en Parizo) estis franca manekeno kaj aktorino. Ŝi estis longtempa kun-rolantino kaj kunulino de Alain Delon. Ŝi aperis kiel ĉefrolantino en la filmo de Jean-Luc Godard Weekend de 1967. Mireille Darc estis kavaliro de la Honora legio kaj komandoro de la Nacia Ordeno de Merito.
Fruaj jaroj
Naskiĝinta naskonome Mireille Christiane Gabrielle Aimée Aigroz en Toulon, ŝi vizitis la Konservatorion de Dramaj Artoj en Toulon, kaj iris al Parizo en 1959.
Kariero
Ŝi debutis en 1960 en La Grande Brétèche de Claude Barma. Ŝia unua ĉefrolo estis en 1961 kun "Hauteclaire" de Jean Prat. Ŝi ĉefrolis kiel Christine en "Le Grand Blond avec une chaussure noire" kaj "Le retour du grand blond" kaj apud Alain Delon en pluraj filmoj: L'Homme pressé, Pouic-Pouic, Les Bons Vivants, Mort d'un pourri, Madly, Jeff, Les Seins de glace, Il était une fois un flic, Borsalino kaj la televidserio de 2003 Frank Riva.
En la 1980-aj jaroj ŝia kariero estis interrompita de korĥirurgio post aŭto-akcidento, en kiu ŝi estis grave vundita, kaj ŝia disiĝo de Alain Delon post dek kvin jaroj kune. Ŝi forlasis sian kinokarieron, sed revenis al televido en la 1990-aj jaroj. En 2006, Jacques Chirac atribuis Honoran legion al Mireille Darc
Emil Škoda
'''Inĝ. Emil kavaliro Škoda''' (Emil Ritter von Škoda; la 18-a de novembro 1839 Plzeň – la 8-a de aŭgusto 1900 Selzthal, Stirio) estis ĉeĥa teknikisto, industriisto kaj grandentreprenisto. Li estis fondinto de maŝinara fabriko Škoda en Plzeň, kiu apartenis inter la plej grandaj eŭropaj industriaj konglomeratoj de la dudeka jarcento, el kiu sekve estiĝis la hodiaŭa Škoda Transportation kaj Škoda Auto.
Saint-Martin-du-Mont (stacidomo)
Saint-Martin-du-Mont estas franca stacidomo sur linio Mâcon - Ambérieu, situanta en, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Mâcon - Ambérieu (883000).
Ercofervojo (Bochum)
La ercofervojo en Bochum estis fervojlinio por la provizado de la altfornoj de pezindustria entrepreno Bochumer Verein kun fererco. Ĝi komenciĝis en Gelsenkirchen ĉe la Rejn-Herne-Kanalo kaj pasis trans proksimume naŭ kilometroj suden al la iama Bochumer Verein rande de la urbocentro de Bochum.
La fervojolinio estis konstruita ekde la Rejn-Herne-Kanalo en pluraj paŝoj, kaj per tio la pontoj donas enrigardon en la respektivan pontkonstruan teĥnikon trans tempospaco de tridek jaroj. La konstruo komencis en 1901, kaj oni konektis interalie la ŝtalfabrikon Schalker Verein kun la fervojo. Pro multaj ekzistantaj trafikaj konektoj en orient-okcidenta direkto sur la pasejo de la ercofervojo, oni metis la vojon sur digon altan proksimume 15 metrojn. Per starigo de la kolonoponto oni ligis en 1918/19 la Minejon Alma en Gelsenkirchen al la vojon. Nur en la lasta konstruetapo en 1930 la vojo estis finkonstruata ĝis la ŝtalfabriko Bochumer Verein kaj servis por la ercotransporto. Samtempe ĝi estis grava fervojkonekto por Minejo Carolinenglück kaj koaksigejo, kiu troviĝis nur 1,5 kilometrojn norde de la altfornoj de Bochumer Verein.
Ekesto de la biciklovojo
Post finado de la altforna produktado de la Bochumer Verein en la 1960-aj jaroj la ercofervojo ne plu estis bezonata kaj kadukiĝis iom post iom. Pli fruajn planojn por alimaniera uzado de la pasejo ne estis realigataj, kaj per tio konserviĝis verdaĵozono en nord-suda direkto en dense loĝata regiono. Von 2002 bis 2008 oni alikonstruis la vojon al biciklovojo, kiu ligas la Okcidentan Parkon sen vojkruĉiĝejoj al la Emscher-Biciklovojo. La paso de la vojo sur digo eblikgas elstaran vidaĵon de la ĉirkaŭa industrian kaj loĝterenan pejzaĝon. Sur la paso de la vojo troviĝas kelkaj pli grandaj, parte spektindaj pontkonstruaĵoj, al kiuj apartenas la novkonstruitaj pontoj Erzbahnschwinge trans la strato Gahlensche Straße, Pfeilerbrücke kaj Grimberger Sichel. En la jaro 2012 la vojo estis seninterrompe asfaltata sur la sekcio Erzbahnschwinge (Bochum) ĝis Pfeilerbrücke (Gelsenkirchen).
István Együd
István Együd [iŝtvAn edjud], laŭ hungarlingve kutima nomordo Együd István estis hungara aktoro. István Együd naskiĝis la en Pócsmegyer, li mortis la  (laŭ WikiData la mortotago estas la 4-a) en Vác.
Biografio
István Együd spite la gepatrajn konsilojn iĝis migra aktoro en 1855. Li ricevis rolojn ekzemple en Miskolc, Szeged, Pozono, inter 1857–1859 en teatra kompanio de Endre Latabár (1811 - 1873), en 1860 en teatra kompanio de György Molnár en Budao (urbo). Li estis membro de kuntirita teatro Debrecen-Nagyvárad inter 1861-1865, poste li iris al Budapeŝto en Népszínház. Li estis aktiva en la tutlanda aktorasocio, kie li estis kasisto ekde 1878. Lia edzino estis same aktoro.
Fendo (materialo)
Fendo estas difekto aŭ drasta malkontinuo aperinta aŭ aperanta en materialo kie ĝi disiĝis pro efiko de enaj aŭ eksteraj streĉoj. Ĝis la streĉaj fortoj liberiĝas, ĝi havas grandan koncentron de streĉo ĉe la fundo.
La etendiĝo de fendo pro sufiĉa streĉo, en iaj okazoj kombinita kun damaĝa medio, kaŭzas rompon.
Fiziko
Fendoj estas esenca limfaktoro por la mekanika rezistemo de materialoj (de la fortaj materialoj de la terkrusto tra betonoj, ŝtaloj, kaj multaj artefaritaj substancoj, ĝis rompiĝemaj kiel vitroj kaj ceramikaĵoj).
Tial oni studas ĝin je ĉiuj skaloj, de faŭltoj pri kiuj okupiĝas geologoj kaj sismologoj tra mezaskalaj, ekzemple en sekurecaj vitroj, ĝis mikroskopaj, eĉ nanometro-skalaj mikrofendoj, kiuj ekzemple povas aperi kaj evolui pro efiko de korodo en la reagejoj aŭ la unuarangaj aŭ duarangaj cirkvitoj de nukleaj elektrejoj.
Fendoj kiel indikiloj
Ĉiu fendo indikas, ke streĉoj ekzistas en la fendita materialo. Depende de la naturo de la fendita materialo, la formo, longo kaj profundo de la fendo kaj la rapideco de ĝia ekesto donas indikojn pri ĝia kaŭzo. Tiuj indikoj povas esti prognoze utilaj (ekzemple por antaŭvidi la kolapson de ponto aŭ domo) aŭ diagnoze, por kompreni kiam kaj kiel io estas fendita.
Ekzemple, en 2013 oni montris pri vitro ke la nombro de stelformaj fendoj ĉirkaŭ la situo de pafimpakto aŭ kolizio liberas precizajn indikojn pri la rapido de la frapinta objekto relativa al la vitro; ju pli alta la kineta energio, des pli alta la nombro de fendoj ĉirkaŭ la impaktejo, laŭ simpla matematika rilato.
Monthou-sur-Cher
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Saint-André-de-Corcy (stacidomo)
Saint-André-de-Corcy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-André-de-Corcy, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).
(9296) 1983 RB2
(9296) 1983 RB2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun, en Ĉeĥa Respubliko).
Ziesar
Ziesar estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Amt Ziesar, el ses najbaraj komunumoj, kiuj komune plenumas iujn civitanajn servojn. Sume la komunumaro, kiu fine de havis  loĝantojn, konsistas el la komunumoj (inter krampoj la unuopaj nombroj de loĝantoj same fine de ):
Saint-André-de-Corcy
Saint-André-de-Corcy estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Corciens.
María Ángeles Maeso
María Ángeles MAESO, Valdanzo (Soria) 22a de junio 1955, estas hispana poetino. Ŝi studis Hispanan Filologion kaj aliajn studojn rilatajn kun la Sociaj Sciencoj. Aktuale, ŝi kombinas instruadon de Hispanaj Lingvo kaj Literaturo en mezlernejo, kun aliaj pedagogiaj agadoj kiel volontulino ĉe lernantoj de marĝenaj sociaj grupoj.
Lia poezia verkaro havigis al ŝi la agnoskon de ĉefaj antologiistoj interesatoj pri ina poezio de la lastaj jaroj de la 20-a jarcento. Krome, ŝi ĉiam ricevis specialan atenton fare de la literaturaj revuoj. Ŝi publikigis Sin regreso (Senrevene, Palencia, 1990), Trazado de la periferia (Periferia skizo, 1996), kaj verkis Algunas preguntas para la nieve (Kelkaj demandoj por la neĝo). Poste venis El bebedor de los arroyos (La trinkanto ĉeroje), Vamos, vemos (Ni iras, vidas) kaj noveloj Perro (Hundo) kaj Los condes del no y no (La grafoj de ne kaj ne).
Lastaj verkoj estis Basura mundi (2008), ¿Quién crees que eres yo? (2012) kaj Huy, qué miedo.
Khader Adnan
Khader Adnan Mohammad Musa (naskiĝis la 24-an de marco 1978, mortis la 2-an de majo 2023 ) estis palestina aktivulo kaj kaptito en Israelo, kiu mortis post la 87-taga fastostriko en protesto kontraŭ sia aresto sen proceso.
Adnan estis prezentita kiel Islama Ĝihada Movado gvidanto.
Bergfrieden (stacidomo)
Bergfrieden estas fervoja stacidomo en Dietikon, Svislando.
Khader Adnan
Detenita multfoje ekde 1999, li neniam estis oficiale akuzita pri terorismo.
Bernhard Hecker
Bernhard HECKER (naskiĝinta la en Vajmaro) estas germana verkisto kaj ĵurnalisto.
Blazialoj
La blazialoj (Blasiales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion, 2 genrojn kaj 2 speciojn,. Ĝia tipa genro estas blazio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (15 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (15 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bernhard Hecker
Vivo
Dum du jardekoj li deĵoris kiel regiona ĵurnalisto kaj tribulana raportisto por la taggazeto Thüringer Allgemeine. Lia naskiĝurbo liveris sufiĉe da intrigoj por libroj! Liaj rakontoj estas miksaĵo de seriozo, malseriozo kaj anekdotoj. Paralele li daŭrigis skribadon por la menciita ĵurnalo (kiun li eĉ iam estris).
Menciindas ĉi-kuntekste lia alternativa urboplano de Vajmaro kiun li kreis kune kun la grafikisto Hannsjörg Schumann. Per ĝi ili venigis atentajn spektantojn al novaj konkludoj koncerne la funkcion de la koncernita strato. Komparu oni ekzemple lian artikolon pri la vajmara strateto Hundegasse: ankoraŭ mankantaj sciencaj esploroj gajnis impulsojn per aliaj vidoj je la historio de urboj.
Monthou-sur-Bièvre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Geografio
La loĝloko situas proksimume dek du kilometrojn sudokcidente de Blois en la pejzaĝo Sologne. Monthou-sur-Bièvre estas ĉirkaŭata de la najbaraj komunumoj Valaire en la nordo, Les Montils en la nordo kaj nordoriento, Le Controis-en-Sologne kun Ouchamps en la oriento, Sambin en la sudo, Pontlevoy en la sudokcidento kaj Chaumont-sur-Loire en la okcidento.
Tioacetato
Tioacetatoj estas saloj kaj esteroj de la tioacetata acido. La tioacetatoj estas derivitaj de la acetata acido kaj povas esti dutioacetatoj kiam du oksigentomoj estas substituitaj je du sulfuratomoj kaj monotioacetatoj kiam nur unu oksigenatomo estas substituita je unu sulfuratomo. Tioacetatoj formas anjonojn kun ĝenerala formulo R-C-OS-.
Kelkaj tioacetatoj
<Gallery> Dosiero:Thioacetamide sticks.png| Tioacetamido 62-55-5 Dosiero:Thioacetanilide sticks.png| Tioacetanilido 637-53-6 Dosiero:Thioacetic acid sticks.png| Tioacetata acido 507-09-5 Dosiero:Thioacetic anhydride sticks.png| Tioacetata anhidrido 3232-39-1 Dosiero:Allyl thioacetate sticks.png| Alila tioacetato 23973-51-5 Dosiero:Amyl thioacetate sticks.png| Amila tioacetato 2432-32-8 Dosiero:Isoamyl thioacetate sticks.png| Izoamila tioacetato 2432-38-4 Dosiero:Ammonium thioacetate sticks.png| Amonia tioacetato 59094-65-4 Dosiero:Anisylthioacetic acid sticks.png| Aniziltioacetata acido 34722-37-7 Dosiero:Anisyl thioacetate 3D.png| Anizila tioacetato Dosiero:Benzyl thioacetate sticks.png| Benzila tioacetato 32362-99-5 Dosiero:Bromophenyl thioacetate sticks.png| Bromofenila tioacetato 28122-76-1 Dosiero:2-Butyl thioacetate sticks.png| 2-butila tioacetato 2432-39-5 Dosiero:Butyl thioacetate sticks.png| Butila tioacetato 928-47-2 Dosiero:Isobutyl thioacetate sticks.png| Izobutila tioacetato 2432-37-3 Dosiero:t-Butyl thioacetate sticks.png| T-Butila tioacetato 999-90-6 Dosiero:4-Cyanobutyl thioacetate sticks.png| Cianobutila tioacetato 252949-42-1 Dosiero:Ethyl thioacetate sticks.png| Etila tioacetato 625-60-5 Dosiero:2-Ethylhexyl thioacetate sticks.png| Etilheksila tioacetato Dosiero:Farnesyl thioacetate sticks.png| Farnezila tioacetato 340701-35-1 Dosiero:Fenacyl thioacetate sticks.png| Fenacila tioacetato 53392-49-7 Dosiero:Phenethyl thioacetate sticks.png| Fenetila tioacetato 35065-97-5 Dosiero:Phenyl thioacetate sticks.png| Fenila tioacetato 934-87-2 Dosiero:Furfuryl thioacetate sticks.png| Furfurila tioacetato 13678-68-7 Dosiero:Geranyl thioacetate sticks.png| Geranila tioacetato 71173-67-6 Dosiero:2-Hexenyl thioacetate sticks.png| Heksenila tioacetato 15877634 Dosiero:Hexyl thioacetate sticks.png| Heksila tioacetato 2307-12-2 Dosiero:Heptyl thioacetate sticks.png| Heptila tioacetato 2307-11-1 Dosiero:Calcium thioacetate sticks.png| Kalcia tioacetato Dosiero:Potassium thioacetate sticks.png| Kalia tioacetato 10387-40-3 Dosiero:3-Chloropropyl thioacetate sticks.png| Kloropropila tioacetato 13012-54-9 Dosiero:Lithium thioacetate sticks.png| Litia tioacetato 84434-88-8 Dosiero:Menthyl thioacetate sticks.png| Mentila tioacetato Dosiero:Menthone-8-thioacetate sticks.png| Mentona tioacetato 145212-89-1 Dosiero:Methyl thioacetate sticks.png| Metila tioacetato 1534-08-3 Dosiero:Myristyl thioacetate sticks.png| Miristila tioacetato Dosiero:Sodium thioacetate sticks.png| Natria tioacetato 34832-35-4 Dosiero:Octyl thioacetate sticks.png| Oktila tioacetato 2432-84-0 Dosiero:Prenyl thioacetate sticks.png| Prenila tioacetato 33049-93-3 Dosiero:Isopropyl thioacetate sticks.png| Izopropila tioacetato 55613-72-4 Dosiero:Propyl thioacetate sticks.png| Propila tioacetato 2307-10-0 Dosiero:Vinyl thioacetate sticks.png| Vinila tioacetato 10340-63-3 </Gallery>
Sileziaj princlandoj
En 1335, la pola reĝo Kazimiro la 3-a la Granda definitive rezignis pri la duklando Silezio, kiu oficiale fariĝis unu el la regnoj de la Krono de Bohemio kaj per tio ankaŭ apartenis al la germanlingva Sankta Romia Imperio.
En 1742, pli granda parto de la lando fariĝis parto de Prusio, nomata Prusia Silezio. Tiu parto kiu restis sub la Krono de Bohemio fariĝis Ĉeĥa Silezio.
Sileziaj princlandoj
La plej signifaj el la sileziaj princlandoj, proksimume de nordo al sudo. Numeroj laŭ la apuda mapo. Nomoj en la ĉeĥa, la pola, la germana, (la latina) lingvoj. Ofte la princlandoj estas ankaǔ, ĉu oficiale, ĉu neoficiale, konataj kiel duklandoj.
Hodiaŭ la plej granda parto de Silezio apartenas al Pollando. Malpli granda parto en la sudo - partoj de la iamaj princlandoj Teŝino (Teschen), Karnovo (Jägerndorf), Opavo (Troppau) kaj Niso (Neisse) apartenas nun al Ĉeĥio.
Malsupra Silezio
Najbara al la Minsterberga kaj la Nisa princlando, sed historie ne parto de Silezio:
Ne markita sur la mapo:
Supra Silezio
Kelkaj pliaj sileziaj princlandoj, ne markitaj sur la mapo:
... kaj plue:
Berezina
La Berezina Rezervejo ĉe la rivero estas en la listo de Biosferaj Rezervejoj de UNESCO.
Mahéru
Mahéru estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ziethen (Barnim)
Ziethen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Barnim de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Saint-Marcel (Ain)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Marcellinois.
Bálint Ekanem
Bálint Ekanem, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Ekanem Bálint Emota estas hungara aktoro, kantisto.
Les Montils
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Bálint Ekanem
Bálint Ekanem naskiĝis la en Pápa.
Miklós Kampis
Miklós Kampis [miklOŝ kampiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kampis Miklós estis hungara arkitekto, urbanizisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (ekde 2000, ordinara membro en 2011).
Miklós Kampis naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Kaposvár.
Biografio
Miklós Kampis maturiĝis en arkitektura mezlernejo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1959. Post siaj studoj li laboris en ŝtataj laborejoj en Budapeŝto, ekde 1961 en Kaposvár. Intertempe en 1968 li akiris plian diplomon pri urboplanado. Inter 1987 kaj 1997 li laboris en arkitektura kooperativo, poste en privata firmao (memoru: La socialismo jam formortis). Jam ekde 1965 li estis disĉiplo de antropozofio. En la 2000-aj jaroj li instruis en la universitato. Li ricevis premion Kossuth en 2001, aliajn premiojn inter 1978-2018.
Jaroslav Melnik
Jaroslav MELNIK (Yaroslav Melnyk, kaj ankaŭ en litova: Jaroslavas Melnikas, kaj en ukraina: Ярослав Мельник; 6a de Februaro 1959) estas Ukrain/Litova novelisto, filozofo kaj kritikisto.
Li gradiĝis en la Lviva Universitato kaj faris postgradajn studojn en la Literatura Instituto Maksim Gorkij de Moskvo. Li laboris por la gazeto Elle kaj vivas inter Francio kaj Litovio. Kritikistoj konsideras lin mistikema kaj ekzistadisma verkisto.
Polliat
Polliat estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Polliatis.
Zilshausen
Zilshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Milito de la Kvina Koalicio
La Milito de la Kvina Koalicio estis luktita en 1809 fare de koalicio de la Aŭstria Imperio kaj de Unuiĝinta Reĝlando kontraŭ la Franca Imperio de Napoleono kaj Bavario. Ĉefaj kunfrontoj inter Francio kaj Aŭstrio, nome ĉefaj partoprenantoj, okazis en multo de Centra Eŭropo el Aprilo al Julio, kaj ambaŭ flankoj suferis gravajn perdojn. Britio, jam metita en la Eŭropa kontinento en la pliiĝanta Duoninsula Milito, sendis alian ekspedicion, nome la Kampanjo Walcheren, al Nederlando por liberigi la Aŭstrianojn, kvankam tiu klopodo havis malmultan efikon rezulte de la konflikto. Post granda kampanjo en Bavario kaj tra la Danuba valo, la milito finis favore por la Francoj post la sangelverŝa lukto de Wagram komence de Julio.
La rezulta Traktato de Schönbrunn estis la plej akra kiun Francio estis metinta al Aŭstrio en ĵusa memoro. Metternich kaj la Arkiduko Karlo havis la konservon de la Habsburga Imperio kiel ties fundamenta celo, kaj por tio la unua sukcesis farante Napoleonon serĉi pli modestajn celojn reage al promesoj de Franc-Aŭstria paco kaj amikeco.
Ziesendorf
Ziesendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Warnow-West. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Milito de la Kvina Koalicio
Kvankam la Kvina Koalicio finis, Britio, Hispanio kaj Portugalio restis milite kontraŭ Francio en la Duoninsula Milito. Estis paco en centra kaj orienta Eŭropo ĝis la Napoleona invado de Rusio en 1812, kio kondukis al la formado de la Sesa Koalicio en 1813.
Ziesendorf
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Buchholz, Buchholz-Heide, Fahrenholz kaj Nienhusen.
Milito de la Kvina Koalicio
Disvolviĝo
Post kvar jaroj flanke, Aŭstrio serĉis alian militon kun Francio por venĝi siajn pasintajn malvenkojn. Aŭstrio ne povis enkalkuli subtenon el Rusio ĉar tiu lasta estis milite kontraŭ Britio, Svedio, kaj la Otomana Imperio en 1809. Frederiko Vilhelmo de Prusio dekomence promesis helpi la Aŭstrianojn, sed poste malakceptis antaŭ la komenco de la konflikto. Informo de la Aŭstria financa ministro sugestis ke la trezoro elĉerpiĝos meze de 1809 se la granda armeo kiun Aŭstrio estis forminta ekde la Tria Koalicio restos mobilizita. Kvankam la Arkiduko Karlo avertis ke Aŭstrio ne estis preta por alia kunfronto kontraŭ Napoleono, aserto kiu metis lin en la tiel nomita "pacpartio", ankaŭ li ne volis vidi la armeon malmobilizita. La 8an de Februaro 1809, la defendantoj de la milito finfine sukcesis kiam la Imperia Registaro sekrete decidis alian kunfrontadon kontraŭ Francio.
Ziethen (apud Anklam)
Ziethen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio., kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Züssow de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Milito de la Kvina Koalicio
Disvolviĝo
Frumatene de la 10a de Aprilo, antaŭeniraj elementoj de la Aŭstria armeo trapasis la riveron Inn kaj invadis Bavarion. La tuja atako de Aŭstrio surprizis la Francojn; Napoleono mem estis ankoraŭ en Pariso kiam li aŭdis pri la invado. Li alvenis al Donauwörth la 17an por renkonti kun la Grande Armée kiu estis en danĝera pozicio, kun siaj du flankoj separataj per 121 km kaj kunigitaj nur per fajna fadeno de Bavariaj trupoj. Karlo premis la maldekstran alon de la Franca armeo kaj sturmis per siaj homoj la 3an Korpuson de la Marŝalo Davout. Responde, Napoleono ideis planon por tranĉi la Aŭstrianojn per la celebrita Manovro Landshut. Li reliniigis la akson de sia armeo kaj marŝigis siajn soldatojn al la urbo Eckmühl. La Francoj atingis konvinkan venkon en la rezulta Batalo de Eckmühl, devigante Karlon retiri siajn fortojn al la Danubo kaj en Bohemion. La 13an de Majo, Vieno falis por la dua fojo en kvar jaroj, kvankam la milito pluis ĉar plej el la Aŭstria armeo estis survivinta la komencajn engaĝiĝojn en Suda Germanio.
Ĉirkaŭ la 17a de Majo, la ĉefa Aŭstria armeo estrita de Karlo estis alveninta en Marchfeld. Karlo tenis la kernon de siaj trupoj kelkajn mejlojn for el la riverbordo espere koncentradi ilin al la punkto kie Napoleono decidedos trapasi. La 21an de Majo, la Francoj faris sian unuan ĉefan klopodon por trapasi la Danubon, kio rezultis en la Batalo de Aspern-Essling. La Aŭstroj ĝuis la komfortan laŭnombran superecon super la Francoj laŭlonge de la batalo; la unuan tagon Karlo disponis el 110,000 soldatoj kontraŭ nur 31,000 komanditaj de Napoleono. Ĉirkaŭ la duan tagon, plinfortigoj plialtigis la Francajn nombrojn ĝis 70,000. La batalo estis karakterizita de forta tien kaj reen luktado por la du vilaĝoj Aspern kaj Essling, nome la kernaj punktoj de la Franca pontokapo. Ĉirkaŭ la fino de la luktado, la Francoj estis perdintaj Aspern sed ankoraŭ kontrolis Essling. Konstanta Aŭstria artileria bombardado finfine konvinkis Napoleonon retiri siajn fortojn reen al la insulo Lobau. Ambaŭ flankoj okazigis ĉirkaŭ 23,000 perdojn al la mala flanko. Ĝi estis la unua malvenko kiun Napoleono suferis en grava batalo, kaj ĝi okazigis ekscitigon tra multaj partoj de Eŭropo ĉar ĝi montris, ke li povas estis venkita en la batalkampo.
Post la malvenko de Aspern-Essling, Napoleono dediĉis pli ol ses semajnojn en la planado kaj preparado por la eblaj situacioj antaŭ li faris alian klopodon por trapasi la Danubon. El la 30a de Junio al la komencaj tagoj de Julio, la Francoj retrapasis la Danubon kun fortoj, kun pli ol 180 000 trupoj marŝanta tra Marchfeld al la Aŭstroj. Karlo ricevis la Francojn kun 150 000 el siaj propraj homoj. En la posta Batalo de Wagram, kiu daŭris ankaŭ du tagojn, Napoleono komandis siajn fortojn en kio estis la plej granda batalo de lia kariero ĝis tiam. Napoleono finis la batalon per koncentrita centra kerno kiu faris truon en la Aŭstria armeo kaj devigis Karlon retiriĝi. Aŭstriaj perdoj estis tre fortaj, atingante ĉirkaŭ 40,000. La Francoj estis tro lacegaj por persekuti la Aŭstrianojn tuje, sed Napoleono finfine renkontiĝis kun Karlo ĉe Znaim kaj tiu lasta subskribis batalpaŭzon en la 12a de Julio.
En la Reĝlando Holando, la Britoj lanĉis la Kampanjon Walcheren por malfermi duan fronton en la milito kaj por malpezigi la premon super la Aŭstrianoj. La Brita armeo alteriĝis nur ĉe Walcheren la 30an de Julio, je punkto kie la Aŭstrianoj jam estis venkitaj antaŭe. La Kampanjo Walcheren estis karakterizita de malgranda luktado sed ankaŭ de grandaj perdoj pro la populare kromnomita "Febro Walcheren". Ĉirkaŭ 4000 Britaj trupoj perdiĝis en fuŝa kampanjo, kaj la cetero retiriĝis en Decembro 1809. La ĉefa strategia rezulto el la kampanjo iĝis la prokrastita politika setlado inter Francoj kaj Aŭstrianoj. Imperiestro Francisko volis atendi kaj vidi kiel la Britoj plenumis en tiu teatro antaŭ eniri en negocado kun Napoleono. Kiam evidentiĝis ke la Britoj estis irantaj nenien, la Aŭstrianoj konsentis pacnegocadon.
La rezulta Traktato de Schönbrunn en Oktobro 1809 estis la plej akra premo kiun Francio estis metinta super Aŭstrio en ĵusa memoro. Metternich kaj la Arkiduko Karlo havis la konservadon de la Habsburga Imperio kiel sia fundamenta celo, kaj por tio ili sukcedis unu la alian farante Napoleonon serĉi pli modestajn celojn revene al promesoj de amikeco inter la du povoj. Tamen, dum plej el la heredaj landoj restis parto de la Habsburga regnaro, Francio ricevis Karintion, Kraniskon, kaj la havenurbojn de la Adriatika Maro, kvankam Galicio estis donita al la Poloj kaj la areo de Salcburgo de Tirolo iris al la Bavarianoj. Aŭstrio perdis ĉirkaŭ tri milionoj da subuloj, ĉirkaŭ onu kvinonon de ties totala loĝantaro, kiel rezulto de tiuj teritoriaj ŝanĝoj. Kvankam la lukto en Iberio pluis, la Milito de la Kvina Koalicio estis la lasta ĉefa konflikto en la Eŭropa kontinento por la venontaj tri jaroj.
La Rouge
La Rouge estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rougiens.
Ĝi nun formas parton de Val-au-Perche.
Mont-près-Chambord
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Le Theil (Orne)
Le Theil aŭ Le Theil-sur-Huisne estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Theillois.
Polliat (stacidomo)
Polliat estas franca stacidomo sur linio Mâcon - Ambérieu, situanta en Polliat, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Montrieux-en-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Polliat (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Mâcon - Ambérieu (883000).
Le Theil (Orne)
Ĝi nun formas parton de Val-au-Perche.
Artúr Harmat
Artúr Harmat, laŭ hungarlingve kutima nomordo Harmat Artúr estis hungara eklezia komponisto, altlerneja instruisto, dirigento. Lia origina familia nomo estis Hubacsek [hubaĉek] ĝis 1903, lia bopatro estis Rudolf Maros ekde 1950. Artúr Hubacsek naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Nyitrabajna (nuntempa Bojná en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Artúr Harmat akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1908, li estis ankaŭ dirigento de koruso en Primasa baziliko de Esztergom. Post la diplomo li estis gimnazia instruisto kaj korusestro en Nyitra. Li lernis ankaŭ en Prago kaj Berlino. En 1912 Pongrác Kacsóh invitis lin por instrui en Budapeŝto, kie li estis ankaŭ korusestro ekde 1921. Post 3 jaroj li jam instruis en la Muzikakademio ĝis 1959. Inter 1920-1946 li estis inspektoro de muzikinstruistoj. En 1927 li fondis katedron pri eklezia muziko en la Muzikakademio. Li ricevis premion en 1956.
Ziltendorf
Ziltendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oder-Spree de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Saint-Marcel-en-Dombes (stacidomo)
Saint-Marcel-en-Dombes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).
Mâle (Orne)
Mâle estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mâlois.
Ĝi nun formas parton de Val-au-Perche.
Novotníky
Novotníky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Prádlo, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Prádlo. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/230. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1558.
Montlivault
Talcy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Batalo de Berezina
La Batalo de Berezina (aŭ Beresina) okazis el la 26a al la 29a de Novembro 1812, inter la Franca armeo de Napoleono Bonaparte, retiriĝante post lia invado de Rusio kaj trapasante la riveron Berezina (ĉe Borisov, Belarusio), kaj la Rusaj armeoj de Miĥail Kutuzov, Peter Wittgenstein kaj Admiralo Pavel Ĉiĉagov. La batalo finis per miksa rezulto. La Francoj suferis tre fortajn perdojn sed sukcesis trapasi la riveron kaj evitis esti kaptitaj. Ekde tiam la epsrimo "Bérézina" estis uzita en franca lingvo kiel sinonimo de katastrofo. (Vidu la verkon de Charles Joseph Minard por grafiko de la malfacilaĵoj de la armeo.)
Saint-Agnan-sur-Erre
Saint-Agnan-sur-Erre estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Agnannais.
Ĝi nun formas parton de Val-au-Perche.
Zierenberg
Zierenberg - prononco  - estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kassel de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Kaselo, la norda triono de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. havas areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Esperanto en Zierenberg
Inter la 27-a de decembro 1973 kaj la 3-a de januaro 1974 la 17-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Zierenberg kaj pritraktis la temon "Realeco kaj utopio". Aparte de tio, Zierenberg "movade" estas en la sfero de la pli granda proksima urbo Kassel.
Trafiko
En la suda parto de la komunumo situas la germana aŭtovojo A44, kiu okcidente gvidas al Dortmund, la Ruhr-regiono kaj plu ĝis la limo inter Germanio kaj Belgio, kaj oriente plugvidas ĝis oriente de Kaselo, kie nur mankas kelkaj kilometroj ĝis la urbo Eisenach. Ĉe Kaselo ankaŭ konektiĝas la nord-suda germana aŭtovojo A7, kiu norde ligas al Hamburgo, Flensburg kaj Danio, kaj sude al Aalen, Füssen kaj Aŭstrio. Krome en Kaselo ankaŭ estas ICE-rapidtrajna stacidomo, kie same nord-sudaj konektoj ligas al Hanovro kaj Hamburgo norde kaj al Frankfurto ĉe Majno sudokcidente aŭ al Nurenbergo sudoriente.
Sophie Schröder
Antoinette Sophie Luise SCHRÖDER (naskiĝinta la en Paderborn, mortinta la  en Munkeno) estis germana aktorino. Ŝia filo estis la reformema ĵurnalisto Wilhelm Smets kaj liaj disĉiplinoj i.a. Elisa Bethge-Truhn kaj Maria Clauer.
Vivo
La filino de la aktoro Gottfried Bürger jam en la 1793-a jaro aliĝis al la Tyll-trupo en Sankt-Peterburgo en la rolo de Lina por la kantoteatraĵo Das rote Käppchen de Karl Ditters von Dittersdorf. En Talino ŝi nuptis en 1795 la aktoron Johann Nikolaus Smets von Ehrenstein. Laŭ rekomendo de August von Kotzebue ŝi dungitis en 1798 en Vieno ĉe Korta teatrejo kiun ŝi tamen baldaŭ forlasis por iri Vroclavon. Tie ŝi kantu en operoj.
Post divorco disde Smets iritis en 1801 Hamburgon kie ŝi feliĉe ŝanĝis naivajn rolojn kontraŭ vere tragikajn: ĉar tio ekmontrigis ŝiajn plej bonajn artistajn kvalitojn kaj ŝi iĝis vera stelulino tiufake. En 1804 ŝi edzigis la tenoron Friedrich Schröder vivonte ĝis 1813 en Hamburgo. Kiam la franca marŝalo Louis-Nicolas Davout volis forkonduki ŝin pune en la internon de Franclando pro ties patriotismajn sentojn ŝi fuĝis kaj ekigis studvojaĝojn. Poste ŝi laboris en Prago kaj ekde 1815 denove en Vieno. Malantaŭ la morto de la dua edzo ŝi edziniĝis en 1825 fare de la aktoro Wilhelm Kunst, sed ilia rilato baldaŭ rompiĝis. Sekve ŝi entreprenis grandan turneon antaŭ engaĝiĝo en 1831 Munkene ĉe Kortega teatro. Jam en printempo 1836 troviĝis ŝi ree en Vieno. Kvar jarojn pli poste ĝi retiriĝis vivonte longe en Aŭgsburgo, poste en Munkeno.
Interesas ankaŭ ŝia epistolaro.
Graveco
Schröder estis en Germanlingvio inter la unuaj kiuj, kontraŭe al realismaj tendencoj de la skolo de August Wilhelm Iffland, favoris pli idealismajn prezentomanierojn. Tiaj fine venkis. Anstataŭ troigita natureco oni trovis ĉe ŝi imponajn interpreton kaj montradon de grandaj pasioj.
Inter roloj luditaj de ŝi menciindas la jenaj: Fedro, Medeo, Lady Macbeth, Sapfo, Johanna von Montfaucon (en verko kotzebue-a) kaj Isabella (ĉe Die Braut von Messina de Friedrich Schiller).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, tomus 18. Lipsiae 1909, p. 45 (hic in interreti)
Ciklobutila 3-etilbenzoato
Ciklobutila 3-etilbenzoato aŭ ciklobutila 3-etilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Etilbenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 3-etilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 3-etilbenzoato prezentas ciklopentilmetanatan grupon kaj etilan grupon respektive ligitajn en la 1-a kaj 3-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
9171 Carolyndiane
9171 Carolyndiane estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Carolyn Diane Young, kiu alportis grandan kuraĝigon al sia edzo, la nov-zelanda veterano kaj amatora astronomo Albert F. A. L. Jones (1920–2013), en ties klopodo por gvati kaj kometojn.
Muides-sur-Loire
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Ziethen (Lauenburg)
Ziethen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La komunumo estas parto de la komunumaro Lauenburgische Seen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en la pli granda urbo Ratzeburg, kiu mem tamen ne apartenas al la komunumara teritorio.
9194 Ananoff
9194 Ananoff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca-rusa spertulo pri kosmo Alexandre Ananoff (1910–1992), aŭtoro de L'Astronautique (1950) kaj organizanto de la unua Internacia Kosmonaŭtika Kongreso. En 1950 li estis la unua ricevanto de la Medalon Hermann Oberth kaj li estis konsilisto por "La Aventuroj de Tinĉjo sur la Luno" de sia kamarado verkisto Hergé.
9161 Beaufort
9161 Beaufort estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita meteologo Francis Beaufort (1774–1857), kontradmiralo de la Brita mararmeo kiu elpensis skalon por klasifiko la fortojn de la ventoj en maro.
Blaziacoj
La blaziacoj (Blasiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo blazialoj (Blasiales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 2 speciojn. Ĝia tipa genro estas blazio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (14 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (14 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
128439 Chriswaters
128439 Chriswaters estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Christopher Waters, adjunkta direktoro pri flugsistemaj programoj por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx kaj responsulo pri la superriardo kaj solvoj de problemoj. Krome, Chris subtenis la formulon de la programo GOES-R.
Bellignat
Bellignat estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Renouillus.
9184 Vasilij
9184 Vasilij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Vasilij Rumjancev, rusan astronomon de la Krimea Astrofizika Observatorio, observanton de kaj kometoj. Li fariĝis spertulo pri CCD-a astronomio. En 1995, la malkovrinto renkontis lin unuafoje en Tungusko, Siberio.
Bellignat (stacidomo)
Bellignat estas franca stacidomo sur linio Andelot-en-Montagne -, situanta en Bellignat, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Andelot-en-Montagne - La Cluse (878000).
Shuntarō Tanikawa
Shuntarō Tanikawa (谷川 俊太郎 Tanikawa Shuntarō) (naskiĝinta la 15-a de decembro, 1931, Tokio, Japanio) estas japana poeto, scenaristo, verkisto, kantovortumisto, tradukisto, porinfana verkisto.
Li ricevis premiojn Noma de la littérature pour enfants, Premio Hagiwara Sakutarō, ''American Book Awards' "Books of The Times - New York Times". ''
Li edziĝis trifoje. La unua edzino estis Eriko Kishida, poetino; la dua Tomoko Ōkubo, aktorino; kaj la tria Yōko Sano, eseisto kaj verkisto de bildolibroj.
Li estas unu el la plej amplekse legataj kaj unu el la plej alte taksataj vivantaj poetoj japanaj en- kaj eksterlande, kaj ofta temo de spekulativoj rilate al la Nobel-premio pri literaturo.
Vivo kaj verko
Li ekverkis poemojn post la Dua Mondmilito kaj jam en 1950 li publikigis la unuajn poemojn en grava literatura gazeto Bungakukai (La literatura mondo).
La unua poemaro Du miliardoj da lumjaroj da soleco aperis en 1952. Poste venis aliaj 80 poemaroj.
Tiam en intervjuo kun la esperanta redakcio de Pola Radio li komentis : En la sama okazo li diris al la japana prestiĝa tagĵurnalo Asahi Shimbun :
Erdmannlistein (stacidomo)
Erdmannlistein estas fervoja stacidomo en Wohlen, Svislando.
Zimmernsupra
Zimmernsupra  estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Nesseaue.
Montrouveau
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Sanditon
Sanditon (1817) estas nefinita romano de la angla verkistino Jane Austen. En Januaro 1817, Austen eklaboris por nova romano kiun ŝi nomis The Brothers (La fratoj), poste titolita Sanditon, kaj finkompletigis dek unu ĉapitrojn antaŭ ĉesi verki en mezo de Marto 1817, probable pro sia malsano. R.W. Chapman por la unua fojo publikigis kompletan transkribon de la romano en 1925 laŭ la nomo Fragment of a Novel (Fragmento de romano).
La verko temas pri historio de plialtiĝanta ĉemara banloka distrejo en Sussex al kiu familio Parker translokiĝas abandoninta la familian bienon. Mr. Parker baraktas por la disvolvigo de la idealo kiu reprezentas por lia familio la marborda modigita urbo.
La fakto, ke la verko restis sen fino rezultis en multaj diversaj kontinuaĵoj kaj adaptoj al rakonto, teatro kaj filmoj. Inter tiuj menciindas la jenaj:
Mulsans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Marcilly
Marcilly estas nomo kaj nomero de pluraj loĝlokoj en Francio.
Interalie povas temi pri
Siikainen
Siiakainen estas komunumo en sudokcidenta marborda areo de Finnlando en provinco Satakunta. La areo de la komunumo estas, el kio estas akvo. La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis 1 383 loĝantojn. La komunestro de Siikainen estas Viveka Lanne.
Meslay
Meslay estas nomo kaj nomero de pluraj loĝlokoj en Francio. Interalie povas temi pri
Gergely Kulcsár
Gergely Kulcsár [gergej kulĉAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kulcsár Gergely estis hungara lancoĵetisto, kvarfoja olimpiano, trejnisto.
Biografio
akiris pedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1957, poste ankaŭ trejnistan diplomon. Ekde 1968 li instruis en la altlernejo. Li edziĝis en 1957, lia edzino naskis 2 geinfanojn en 1958, respektive en 1963. Li ricevis premiojn inter 1960-2012.
Sporta kariero
inter 1952-1972 estis lancoĵetisto en pluraj sportkluboj. Li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1955-1972 56-foje, dum li estis hungara ĉampiono okfoje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964, Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1972 kun arĝenta kaj du bronzaj medaloj, krome en Universiado li estis la unua en 1961. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1972, poste li estis trejnisto ankaŭ eksterlande.
Ciklobutila 4-etilbenzoato
Ciklobutila 4-etilbenzoato aŭ ciklobutila 4-etilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Etilbenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 4-etilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 4-etilbenzoato prezentas ciklopentilmetanatan grupon kaj etilan grupon respektive ligitajn en la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Mur-de-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Ĥebio
Ĥebio aŭ Egerlando, Chebsko, Egerland, Regio Egrensis, estas regiono ĉirkaŭ la urbo Cheb / Eger, kiu historie dumtempe estis aparta landeto, sed poste estis pli kaj pli firme kunligita al la reĝlando Bohemio. Hodiaŭ ĝi apartenas (plejparte) al Ĉeĥio, nur malgrandaparte al Bavario.