cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diocezo de Ŝirak
Historio
En la finaj tagoj de la Unua Respubliko de Armenio, la diocezo estis establita per encikliko de Katolikoso Georgo la 5-a la 31-an de aŭgusto, kio apartigis ĝin de la Ararata Pontifika Diocezo.
La prelata konstruaĵo de la Diocezo de Ŝirak situas sur la strato Varpetac de Gjumri, proksime al la placo Vartananc. Ĝi estis projektita de Hovhannes Katĉaznuni kaj konstruita komence de la 20-a jarcento.
La 2-an de decembro 2012, la suda urbo Artik kaj la ĉirkaŭaj 23 vilaĝoj estis apartigitaj de la Diocezo de Ŝirak por formi la nove establitan Diocezon de Artik.
Nuntempe la diocezo havas 8 aktivajn preĝejojn sub sia jurisdikcio en la urbo Gjumri, kune kun multaj aliaj preĝejoj en la provinco Ŝirak.
Germana aŭtovojo A46
La germana aŭtovojo A46 (germane Autobahn 46, mallonge A46, aŭ formale Bundesautobahn 46, mallonge BAB 46) estas aŭtovojo en la okcidento de Germanio - inter la limo de Germanio kaj Nederlando proksime de la urbo Heinsberg (lige al la nederlanda aŭtovojo Rijksweg A2) okcidente kaj la komunumo Bestwig en la arbara mezmontara regiono Sauerland oriente. La aŭtovojo longas 133 kilometrojn.
La vojo konsistas el tri partoj (ligitaj per malpli grandaj ŝoseoj):
La vojo krucas la germanajn aŭtovojojn A61 (ĉe Mönchengladbach), A44 (ĉe Jüchen), A57 (en Neuss - inter la okcidento kaj sude de la urbo ambaŭ aŭtovojoj identas), A59 (ĉe Düsseldorf), A3 (ĉe Hilden), A1 kaj A43 (ĉe Wuppertal) kaj A45 (ĉe Hagen). Malgraŭ sia interrompiteco, la ŝoseo estas ekonomie grava aŭta vojo en la okcidentgermana industria zono Ruhr-Regiono kaj ankaŭ uzatas fare de multaj aŭtoj kaj kamionoj survojo inter Germanio kaj Nederlando.
Satoru Mochizuki
Satoru Mochizuki (japane 望月 聡, n. 18-an de majo 1964) estas japana futbalisto. Li de 1988 ĝis 1989 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Rakamaz
Rakamaz estas urbo en Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Nyíregyháza.
Historio
La urbo estis loĝata jam en la neolitiko. La komunumo estis unuafoje menciita jam en dokumento el 1067. Rakamaz estas trafika krucpunkto kaj grava trapasejo trans rivero Tiso. Antaŭ jarcentoj oni tie transportis la vinojn de Tokaj. Dum la turka erao la komunumo senhomiĝis, poste ŝvaboj refondis ĝin. En 1854 reĝino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario vizitis la Rakamaz-on, pri tio memoras obelisko. En 1888 okazis granda inundo. Rakamaz iĝis urbo en 2000.
Famuloj
En Rakamaz naskiĝis ombudsmano Barnabás Lenkovics.
Derince
Derince [derinĝe] estas urbego, ankaŭ havenurbo de Provinco Kocaeli en azia parto de Turkio.
Geografio
Derince situas laŭ la Marmora Maro. Ĝi troviĝas 77 kilometrojn de Istanbulo.
Ekonomio
Multaj industriaj firmaoj situas ene de la limoj Derince. Kelkaj el ili: naftoindustriaj, kemiaj, maŝinproduktaj firmaoj.
Klimato
Derince havas humidan subtropikan klimaton kun konsiderindaj mediteraneaj influoj. La someroj estas varmegaj kaj tre humidaj. La vintroj estas malvarmaj kaj malsekaj. La suma jara precipitaĵo estas iom pli, ol 823 mm. La averaĝa temperaturo estas 15 °C.
Trafiko
Derince situas laŭ la vojo inter Istanbulo kaj Izmit. La haveno estas sub registara kontrolo, sed la haveno estas funkciigita fare de la Turka Fervojo.
Carex vulpina
Carex vulpina (esperante vulpo karekso) estas specio de la familio de ciperacoj.
Priskribo
Ĝi altas inter 30 cm kaj 100 cm. La folioj larĝas 4–10 mm kaj longas ĝis 80 cm. La florada tempo estas inter majo kaj junio.
Icalkaranĝi
Icalkaranĝi, marate इचलकरंजी estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en distrikto de Kolhapur.
Demografio
Icalkaranĝi havis populacion de en 2011 kun legopovo 73%.
Geografio
Icalkaranĝi situas en la okcidenta parto de la lando en valo en alto 539 metrojn super la marnivelo. Sangli troviĝas 18, distrikta sidejo Kolhapur 27, Belagavi 96, Satara 119, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 306, tutlanda ĉefurbo Delhio 1354, Kolkato 1592 kilometrojn (aere).
Historio
Icalkaranĝi akiris famon en 1904, kiel loko de instalita teksmaŝino, en la sama jaro ĝi ricevis municipan rajton. La aktuala reganto donis monhelpon kaj liberan teron al la teksistoj, samtempe la kooperativa movado impetis. La urbego havas nekredeble 120 mil da teksmaŝinoj.
Ekonomio
Ekonomio de Icalkaranĝi konsistas ĉefe el teksa industrio. Ekde la 1950-aj jaroj aperis ankaŭ la aŭtoindustrio. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas sukerkanojn.
Lingvoj
En Icalkaranĝi la oficiala lingvo estas la marata lingvo, sed ankaŭ la kanara lingvo estas parolitaj vaste.
Eduko
En Icalkaranĝi pluraj altlernejoj kaj kaj esplorinstituto funkcias.
Religioj
En Icalkaranĝi vivas laŭ religioj plejparte hinduoj (78%), ankaŭ islamanoj (16%), ĝainistoj preskaŭ 5%, la ceteraj estas malpli ol 1%.
Klimato
En Icalkaranĝi plej ofte pluvas inter junio-septembro pro la musono, inter decembro-aprilo apenaŭ pluvas.
Renato la 2-a (Loreno)
Vivo
En 1473 post la morto de sia kuzo Nikolao, li iĝis Duko de Loreno. En 1480 li heredis ankaŭ duklandon de Bar, do li iĝis la unua Duko de Loreno kaj Bar.
En 1476 li partoprenis al la batalo de Morato.
En 1477 li venkis la duko de Burgonjo Karlo la Brava dum la batalo apud Nancio. En 1483 li militis por la doĝo de Venecio kaj li venkis armeon de la duko de Ferrara apud Adria.
En 1495 li partoprenis en la dieto de Worms, kio alvokis la imperiestro Maksimiliano.
En 1498 li partoprenis al la kronado de la rego Ludoviko la 12-a en Reims.
Vápeník
Vápeník (hungare Mészégető [mEsEgetO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vápeník situas en valo, laŭ la pola landlimo, fine de sakovojo el Svidnička. Svidník troviĝas je 13 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1600 en formo "Vapene Uiszeswidnicze". La unuaj loĝantoj estis rutenoj. En 1787 159 vilaĝanoj en 26 domoj, en 1828 208 vilaĝanoj en 26 domoj. En la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Vapenik, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Mészégető 147 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vápeník 52 homoj, (24 rutenoj, 23 slovakoj).
Oktobro de 2019
Jen listo de okazaĵoj en oktobro 2019:
Dostojevskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Dostojevskaja (Достоевская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Laĥtinsko-Pravobereĵnaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
(162048) 1996 RO32
(162048) 1996 RO32 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Ĝi estis malkovrita la 14-a de septembro 1996 en la kadro de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey (UDTS), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Olga Sebestyén
SEBESTYÉN Olga (pro. ŝbeŝtje:n) estis hungara esploristino pri limnologio, doktoro pri biologiaj sciencoj naskita en Nagyenyed la 27-an de julio 1891 kaj mortinta en Bp. la 25-an de novembro 1986.
Biografio
Olga Sebestyén akiris bazlernejan instruistan diplomon en Kolozsvár en 1909, en 1915 diplomon pri matematiko-natursciencoj en Budapeŝto. Inter 1921-1928 ŝi estis ĉedoma instruistino en Usono. De 1930 ĝis 1971 ŝi laboris en la Tihanyi Biológiai Kutató Intézet. Ŝi estas mondfama esploristino pri lagvivo.
Tudersdorf
Tudersdorf, kroate Tarodova Čenča/Tudorica, hungare Taródcsencs [tarOdĉenĉ] estas iama vilaĝo, nun parto de Tobaj en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en distrikto de Güssing.
Situo
Tudersdorf situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 7 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1582 en formo "Radovan Chench". En 1787 vivis tie 71 homoj en 11 domoj, en 1828 77 homoj en 11 domoj. En 1910 vivis en Taródcsencs 98 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio (escepte inter 1928-1945 al Germanio). En 1971 Tudersdorf aliĝis al Tobaj.
NGC 806-2
NGC 806-2 (aliaj indikoj — PGC 3100716, MCG -2-6-21) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sabina Spielrein
Sabina Nikolajevna Spielrein (Сабина Николаевна Шпильрейн, IPA: [sɐˈbʲinə nʲɪkɐˈlajɪvnə ʂpʲɪlʲˈrɛjn]; 25a de oktobro 1885 malnovstile – 11a de aŭgusto 1942) estis rusa kuracisto kaj unu el la unuaj virinoj psikoanalizistoj.
Ŝi estis sinsekve paciento, poste studento, poste kolego de Carl Gustav Jung, kun kiu ŝi hvis intiman rilaton dum la jaroj 1908–1910, kiel estis dokumentita en ilia korespondado el tiu epoko kaj en ŝiaj taglibroj. Ŝi ankaŭ renkontis, korespondis kaj havis kolegian rilaton kun Sigmund Freud. Unu el ŝiaj plej famaj analizatoj estis la svisa psikologo por disvolvigo, nome Jean Piaget. Ŝi laboris kiel psikiatro, psikoanalizisto, instruisto kaj pediatro en Svisio kaj Rusio. en 30-jara profesia kariero, ŝi publikigis ĉirkaŭ 35 artikolojn en tri lingvoj (germana, franca kaj rusa), pri psikoanalizo, psikologio por disvolvigo, psikolingvoscienco kaj eduka psikologio. Ŝia plej bone konata kaj eble plej influa publikigita verko en la fako de psikoanalizo estis la eseo titolita "Die Destruktion als Ursache des Werdens", verkita en germana en 1912. Sabina estis konata ankaŭ kiel pioniro de psikoanalizo kaj kiel unu el la unuaj personoj kiuj enkondukis la koncepton de "mortinstinkto". Ŝi estis ankaŭ unu el la unuaj personoj kiuj estris kazostudon pri skizofrenio kaj publikigis prian disertacion en psikoanalizisma gazeto.
Ŝi estis unu el la virinaj membroj de la Viena Psikoanaliza Societo.
Kvankam Spielrein estis rememorita ĉefe pro sia rilato kun Jung, kaj foje estis celo de sensaciemaĉa spekulativo, ŝi estas nuntempe pli kaj pli agnoskita kiel grava kaj plinoviga pensulo kiu estis marĝenigita en la historio pro sia nekutima eklektikismo, malakcepto aliĝĝi al frakcioj, feminisma alproksimiĝo al psikologio, kaj sia morto en la Holokaŭsto.
Satriano
Satriano estas komunumo de Italio.
Kecel
Kecel (Ketel) estas banloko kaj urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kiskőrös. La loknomo ne havas sencon en la hungara.
Situo
Kecel situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Kecskemét, laŭ iama fervojo Kiskőrös-Kalocsa. Kiskőrös troviĝas 12, Soltvadkert 14, Kalocsa 27, Baja 50, Kecskemét 60, Szeged 82, Budapeŝto 127 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1198. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. La komunumo refondiĝis fare de ĉefepiskopo de Gábor Patachich en 1734. En 1869 poŝtejo, en 1878 vilaĝdomo konstruiĝis. La fervojo funkciis inter 1882-2007. En Kecel neniam funkciis kolĥozo. Oni trovis varman akvon en 1960, poste banejo ekfunkciis. La vilaĝo iĝis grandvilaĝo en 1970, urbo en 1993.
La urbo famas pri vinkulturo, krome entreprenisto fondis uzinon "Pintér" jam fine de la socialismo.
József Kis (juĝisto)
József Kis [jOĵef kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kis József estis hungara notario, juĝisto, vicdepartementestro. Lia nobela antaŭnomo estis baczka-madarasi [backa-madaraŝi].
József Kis naskiĝis la en Székelyudvarhely (Transilvanio, Habsburga Imperio, nuntempa Odorheiu Secuiesc en Rumanio), li mortis la  en Transilvanio.
Biografio
József Kis frekventis kolegion en sia naskiĝurbo, poste ekde 1787 li studis en Nagyenyed, konata ankaŭ germane Strassburg am Mieresch. Post siaj studoj li havis postenojn en administracio de Alsó-Fehér. Li estis ekzemple ĉefnotario, reĝa juĝisto, vicdepartementestro. Li mortis pro trafika akcidento. Li estis entombigita en Magyarigen.
Tesáre
Tesáre, hungare Nyitrateszér [njitratesEr] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
Situo
Tesáre situas en valo de rojo, fine de sakovojoj. Topoľčany troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1390 en formo "Thezer". En 1530 la turkoj disrabis, en 1669 okupis la vilaĝon. En 1831 kaj en 1866 ĥolero okazis. En 1903 la najbara "Kakasfalu" (havanta la saman historion) aliĝis al la komunumo. En 1910 loĝis en Nyitrateszér 498 homoj, (465 slovakoj, 12 germanoj, 7 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1946 oni disdonis la grandbienon al la vilaĝanoj. En 1954 inundo okazis. En 2001 loĝis en Tesáre 717 homoj, (714 slovakoj, po 1 hungaro, ruteno kaj ĉeĥo).
Okrzeja
Okĵeja (pollingve: Okrzeja) estas malgranda vilaĝo en la orienta parto de Pollando, nome en Lublina provinco. La loĝantaro estas de 1592 al 1800 depende de la censo. La Telefona Kodo estas +48 kaj la poŝta kodo estas 21-480.
En Okĵeja naskiĝis Henryk Sienkiewicz, pola verkisto, kiu ricevis la Nobel-Premion. Li verkis ekzemple:
Chica Vampiro
Chica Vampiro ("vampir-knabino") estas kolombia telenovelo kreita de Marcela Citterio kaj produktita de RCN Televisión por la televida kanalo Nickelodeon.
Enhava resumo
La serio temas pri la 16-jaraĝa knabino Daisy kiu revas esti kantistino, dancistino kaj aktorino, kaj kies gepatroj estas vampiroj. Daisy ne volas esti vampiro, sed okazas al ŝi grava akcidento, kaj la gepatroj ne havas alian elekton ol mordi ŝin, per kio ankaŭ ŝi iĝas senmorta vampiro.
Epizodoj
La serio konsistas el 120 epizodoj. En Kolombio ili estis elsenditaj ekde la 14-a de majo 2013 ĝis la 5-a de novembro 2013, kaj en la aliaj hispanlingvaj landoj de Sud-Ameriko ekde la 23-a de septembro 2013 ĝis la 10-a de aprilo 2014. En Italio elsendiĝis versio kun Italallingvaj voĉoj ekde la 4-a de novembro 2013 ĝis la 5-a de majo 2014 per la televida reto Boing.
Corcelle-Mieslot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Strée
Strée estas la nomo de pluraj loĝlokoj franclingvaj. Interalie temas pri
Kletkamp
Kletkamp estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Lütjenburg-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Lütjenburg, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Elektoprinclando
Elektoprinclando, germane Kurfürstentum, estis lando regata de princo-elektisto. Elektoepiskoplando, germane Kurerzstift, estis ĉiu el la tri ekleziaj elektoprinclandoj (Kolonjo, Majenco, Treviro).
(10843) 1994 YF2
(10843) 1994 YF2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Nacia Universitato de Ho-Ĉi-Min-urbo
Nacia Universitato de Ho-Ĉi-Min-urbo estas mondkonata universitato en la metropola regiono de Ho-Ĉi-Min-urbo en Vjetnamio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj universitatoj en Vjetnamio. Ĝi estis fondita en 1995 fare de ĉefministro Phan Van Khai. En 2003 lernis tie 35.000 studentoj.
Tlalchapa
Tlalchapa estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlalchapa. Tlalchapa apartenas al la regiono Tierra Caliente ,kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordokcidento de Guerrero. Al ĝi krome apartenas ok aliaj komunumoj. Al Tlalchapa apartenas entute 33 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12065.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11286 loĝantojn. El tiuj estis 5492 viroj kaj 5794 virinoj. La komunumo havas surfacon de 414,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 400 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1300 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11439 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 33 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,29 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
8107 de la loĝantoj de Tlalchapa en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2183 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 26,93 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 28,14 % (1225 el 4353 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 25,52 (958 el 3754 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ŝtonmono rai
La ŝtonmono Rai estas - jam ne plu uzata - monrimedo (Varmono) sur insulo Ulithi en ŝtato Yap, Federacio de Mikronezio. Ĝia produktado estis ĉesigita en 1931.
La ŝtonmono estas rondaj ŝtonplatoj ĝis eĉ diametro de 4 m kaj pezante ĝis 5 tunoj. La monoj konsistas el aragonito kaj kalcito, kiuj estis transportitaj el Palaŭo, 400 km sudoriente. La ŝtonmonoj havas meze truon, kiu faciligas la transporton per bambustangoj.
Hodiaŭ ekzistas ankoraŭ 300 diversaj platoj de rai.
Uzo
La ŝtonmonon uzis senescepte viroj, kiuj markis sur ĝi al kiu ĝi apartenas. Nun oni uzas ĝin nur simbole por ekz. transdoni rajton pri grundo. Tiam restas la mono tie, kie ĝi estas. Ĉar ĉiu konas kaj rekonas ĉiun kaj ties monplatojn, ne okazas ŝtelo.
Oni uzas eĉ ŝtonmonojn, kiuj troviĝas en la maro.
Historio
Kiam al transporto iĝis malkosta kaj facila, okazis inflacio de rai. En 1875 David Dean O'Keefe fondis komercan entreprenon, kie li ŝanĝis kopro kontraŭ transporto al Palau. Li pluvendis la kopron al Honkongo kaj kolektis duonmilionon da USD ĝis sia morto en 1901. Ekde tiam ekzistas sur Yap grandaj ŝtonmonoj kun malalta prestiĝo kaj valoro.
la historio de O'Keefe estis filmigita en 1954 kun titolo "His Majesty O'Keefe". Burt Lancaster ludis la ĉefrolon kiel kapitano David O'Keefe.
Tradicio
La monoj devas ĉiam stari sur rando kaj eĉ leĝe malpermesite kaj monpunita uzi tiujn aliforme, alicele.
Valoro
La valoro de la monoj dependas de:
Ambrus Miskolczy
MISKOLCZY Ambrus (miŝkolci) estas hungara historiisto, universitata profesoro naskita en Târgu Mureș la 29-an de septembro 1947. Li estas la filo de kuracisto Dezső Miskolczy.
Kariero
Ambrus Miskolczy pristudis inter 1967-1972 historion kaj francan lingvon en ELTE de Budapeŝto. Inter 1972-1978 li estis ano de esplorgrupo pri historio de Meza-Eŭropo kaj la nacia problemo. Inter 1978-1983 li estis kunlaboranto de Historiscienca Instituto de MTA, inter 1983-1987 kunlaboranto de Centro de Meza kaj Orienta Eŭropa de MTA, de 1987 katedrestro de Rumana Filologia Katedro de ELTE, inter 1987-1999 docento, de 1999 universitata profesoro.
Poiana Onții
Poiana Onții [pojana onci] (hungare: Pojána Onci) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al la komunumo Cristolț.
Poiana Onții situas preskaŭ 250 metrojn super la komunuma centro en Cristolț kaj estas voje atingebla nur de tie, per la komunuma vojo DC48A.
Aplikata etiko
Aplikata etiko (aŭ aplika etiko kaj apliketiko) estas la filozofia ekzameno, de morala starpunkto, de specialaj temoj en privata kaj publika vivo kiuj estas aferoj de morala juĝo. Estas tiel la provoj uzi filozofiajn metodojn por identigi la morale ĝustan procedmanieron en diversaj kampoj de homa vivo, kiel profesioj, sano, teknologio, juro kaj politiko. Bioetiko, ekzemple, temas pri identigado de la ĝusta aliro al aferoj kiel ekzemple eŭtanazio, aŭ la asigno de malabundaj sanresursoj, aŭ la uzo de homaj embrioj en esplorado. Media etiko temas pri demandoj pri ekologiaj aferoj kiel la respondeco de la registaroj kaj la entreprenoj por purigi poluon. Negoca etiko inkludas demandojn pri la devoj de 'denuncantoj' kun la ĝenerala publiko aŭ ilia fidelo al siaj dungintoj. Kiel tia, ĝi estas areo de profesia filozofio kiu estas relative bone aprezita kaj ene kaj ekstere de akademiularo.
Aplikata etiko estas distingita de normiga etiko, kiu koncernas kion homoj devus kredi por pravi, kaj de metaetiko, kiu koncernas la naturon de moralaj deklaroj. Emerĝanta tipologio por aplikata etiko uzas ses domajnojn por helpi plibonigi organizojn kaj sociajn aferojn sur la nacia kaj tutmonda nivelo:
Aplikata etiko etendis la studon de etiko trans la fakojn de la akademia filozofio. La fako de aplikata etiko, kiel ĝi estas konata nune, aperis el debato pri rapidaj medicinaj kaj teknologiaj progresoj en la komenco de la 1970-aj jaroj kaj estas nune establita kiel subfako de la morala filozofio. Tamen, aplikata etiko estas nature mult-profesia afero ĉar ĝi postulas specialan komprenon de la eblaj etikaj aferoj en fako kiel medicino, negocoj aŭ informadika teknologio. Nuntempe, etikaj kodoj de konduto ekzistas en preskaŭ ĉiu profesio.
NGC 807
NGC 807 (aliaj indikoj — PGC 7934, UGC 1571, MCG 5-6-1, ZWG 503.84, ZWG 504.6, IRAS02020+2844) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aplikata etiko
Alproksimiĝo de aplikata etiko al la ekzamenado de moralaj dilemmoj povas havi multajn diversajn formoj sed unu el la plej influaj kaj plej amplekse uzitaj alproksimiĝoj en bioetiko kaj sanzorga etiko estas la kvar-principa alproksimiĝo disvolvigita de Tom Beauchamp kaj James Childress. La kvar-principa alproksimiĝo, komune terminigita kiel principismo, enhavas konsiderojn kaj aplikojn de kvar ĉefaj etikaj princioj: nome aŭtonomeco, mal-malico, bonfaremo kaj justico.
Arma reto
Arma reto estas armaturo por betono, fabrikita el ŝtalo aŭ fero. Ĝi estas arma enmetaĵo kreita per du varpoj de armaj vergoj (laŭlongaj kaj transversaj) kutime reciproke ortaj, kiuj en la lokoj de kruciĝo estas kunligitaj per veldo aŭ plekto. Oni uzas ĝin ĉefe por enmeti en muroj aŭ tektoj.
La grandecoj de la paneloj, la nombro kaj diametro de la vergoj, varias laŭ la bezono. Ĝenerale, la paneloj estas de 2.4 × 6 m- aŭ 2.4 x 4.80 m.
Loch Feabhail
Loch Feabhail (irlande) aŭ (angle) Lough Foyle estas la nomo de estuaro de la rivero Foyle en la Nordkanalo en la provinco Ulster. La golfo dividas la Inis Eoghain-duoninsulon en la respubliko Irlando de Nordirlando. Pli granda loko ĉe la nord marbordo de Loch Feabhail estas Bun an Phobail (Moville) en Irlando.
Focaccia di Recco
La Fokaĉo de Rekko kun fromaĝo (en ĝenova dialekto a fugassa de Réccu), de kiuj ekzistas historiaj spuroj en literaturo ekde la deknaŭa jarcento, estas ja fromaĝ-platkuko, (sed ĝi fakte tute ne estas fokaĉo - do ĝi estas tute alia recepto ol la aliaj fokaĉoj de Ligurio). Ĝi, komence preparita en la restoracioj kaj fornoj de Rekko kaj la najbaraj komunumoj de la Golfo Paradizo, rapide disvastiĝis unue en Tigulio kaj en la ĝenova regiono kaj poste en la tuta regiono Ligurio, ofte kun malgrandaj variaĵoj pri la uzataj fromaĝoj.
Ĉi tio instigis la restoraciojn de la golfo Paradizo provi protekti la produkton kontraŭ eblaj imitaĵoj konsiderataj pli malaltnivelaj, unue, en 1997, registrante la markon "Autentica Focaccia con il Formaggio di Recco" kaj poste petante la deklaron de Protektita Geografia Indiko. Ekde la somero 2011, Focaccia di Recco con il formaggio ricevis la markon IGP.
Similajn produktojn, surmerkatigitaj ekster la areo de la komunumoj Recco, Sori, Camogli kaj Avegno, ne plu povas laŭleĝe porti nomojn, kiuj enhavas referencojn al "Recco", (ekz. "focaccia tipo Recco').
Griza ŝterno
La Griza ŝterno (Procelsterna albivitta) estas marbirdo de la ŝternoj aŭ familio de Ŝternedoj. Ĝi estis antaŭe konsiderita kiel hela formo de Blua ŝterno (Procelsterna cerulea) sed nune estas plej ofte konsiderata kiel separita specio.
Focaccia di Recco
Male al la "normalaj" fromaĝ-fokaĉoj, la "fokaĉo de Rekko", laŭ la originala recepto, konsistas el du tre maldikaj tavoloj de pasto farita el faruno kaj oliv-oleo (sen gisto), plenigitaj interne (kaj ne en la supra parto) kun fromaĝo "stracchino". La fandita fromaĝo tiel restas tre likva kaj foje povas eliri el fendoj kreitaj en la maldika supra tavolo de pasto kiam kuiras.
Griza ŝterno
Distribuado
Tiu ĉi specio loĝas en subtropikaj kaj pli varmaj akvoj de la suda Pacifiko. La subspecio P. a. albivitta reproduktiĝas en insuloj Lord Howe, Norfolk, norde en Novzelando (ĉefe la insularo Kermadec) kaj suda Tongo (ĉe 'Ata kaj probable 'Eua). P. a. skottsbergii troviĝas en insuloj Hendersono, Paskinsulo kaj Sala y Gómez. P. a. imitatrix reproduktiĝas en la insuloj Desventuradas malproksime de la marbordo de Ĉilio.
Kutimaro
La Griza ŝterno manĝas en neprofunda akvo sen malproksimiĝi el la reproduktaj kolonioj. La specio kuniĝas en grandaj manĝantaroj kiuj povas enhavi centojn da individuoj. Ili manĝas glitgflugante super la akvosurfaco kaj plonĝante por pluki manĝerojn. Planktono formas la kernon de la dieto kaj etaj fiŝoj.
La reproduktado okazas en kolonioj de rokaj insuloj. La nesto estas kaŝita rokero, sub ŝtono aŭ plantaro. La ino demetas ununuran ovon. Ĝi estas blankeca kun malhelaj markoj kaj ĝi estas kovota de ambaŭ gepatroj dum ĉirkaŭ 32 tagoj. Junuloj estas manĝigataj per vomita manĝaĵo kaj zorgitaj dum ĉirkaŭ 35 tagoj.
La Griza ŝterno estas kutime silenta sed ĝi uzas mildan alvokon.
Focaccia di Recco
Pro la malgranda liguria produktado de la fromaĝo "stracchino", oni decidis, ke oni povas anstataŭi ĝin per fromaĝo "crescenza" de liguria origino (produktita en Masone, en la valo Stura en la provinco Ĝenovo), por resti en la klasad-regulojn de Eŭropa Protektita Geografia Indiko.
La 3an de junio 2013 la "Focaccia di Recco con il formaggio" produktita en la municipoj Recco, Avegno, Sori kaj Camogli estis agnoskita de Eŭropa Unio.
Ekde 1955 la "Festa della focaccia" okazas en Recco ĉiujare, en la lasta semajno de majo.
Mordela pordego
La mordela pordego (porte mordelaise) estas un enirkastelo, restaĵo de la remparoj de Rennes. Ĝia loko datiĝas de la 3-a jc, je la kreado de la remparoj, sed ĝia arkitekturo datiĝas ĉefe de la 15-a jc. Ĝi estis la ĉefa enirejo de la urbo Rennes.
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Mordelles, grava feŭdo ekde la 11-a jc al kiu direktiĝas la pordego. La fariĝontaj dukoj devis ĵuri antaŭ tiu enirejo, tial ĝis estis kelkfoje nomata reĝa pordo", duka pordo aŭ "episkopa pordo.
Arkitekturo
Ĝi havas plurajn defendajn konstruaĵojn : fosaĵo, levponto, ŝutotruoj, same kiel restaĵoj de barbakano.
Historio
La unua ĉirkaŭmurego de Rennes datiĝas de la 3-a jc. La mordela pordego estis tiam unu el la kvar pordegoj de la urbo.
Ĝi estis renovigita plurfoje ekde 1418 por utili kiel rezidejo de la urboregisto, kaj tio ĝis la fino de la 16-a jc. Poste ĝi utilis kiel kunvenejo por la urbokomunumo.
La pordego estis ?? (fr: afféagée) en 1723, kvankam ĝi estis en tre malbona stato.
Post la franca revolucio, en 1793, ĝi fariĝis karcero sub la nomo « pordego Marat ». Kiel multaj revoluciaj loknomoj, ĝi reakiris sian originan nomon iomete poste. Oni trovis ankaŭ atestaĵon de « Morzelaise » por mordela.
La 11-an de Junio 1926, ĝi estis registrita kiel Monumento historia.
Ekde 1997, nova levponto, estis konstruita, kopio de tiu de la kastelo Montmuran.
Ĝi nun enhavas urbajn servojn.
Gravurita ŝtono de la 3-a jc
Gravurita granita ŝtono, dediĉita al la imperiestro Gordiano la 3-a (ĉ. 224 - 244), estis uzata por la konstruado de la pordego. La skribo estis renversita, signo de uzo de ŝtono el malnova konstruaĵo kiel ordinara tranĉita ŝtono. En 1874, tiu ŝtono estis eltirita; ĝi estis donacita de S-ro Du Chatellier, tiama posedanto, al la muzeo de Bretonio en Rennes, kie ĝi estas konservata. temas pri vota steleo, starigita de la « senato » de Rennes en la 3-a jc. Ĝi surhavas la sekvantan skribon :
Götterdämmerung
Götterdämmerung ("La krepusko de la Dioj") estas la titolo de la kvara kaj lasta opero el la ciklo La Ringo de la Nibelungo ("Der Ring des Nibelungen") de Richard Wagner, kiun li nomis "sceneja festivalo por tri tagoj kaj unu antaŭa vespero" ("Bühnenfestspiel für drei Tage kaj einen Vorabend"). La "antaŭan vesperon" konsistigas la senpaŭza opero „Das Rheingold“ ("La Rejna Oro"), la aliaj du tagoj estas la operoj „Die Walküre“ ("La Valkirio") kaj „Siegfried“.
La premiero de la opero "Götterdämmerung" okazis la 17-an de aŭgusto 1876 kadre de la Richard-Wagner-festivalo en la festivalejo de Bayreuth. Kiel ĉiuj kvar operoj el la ciklo, ankaŭ tiu ĉi verko ligas la heroan legendon kaj pliajn mitojn el la ĝermana mitologio al "monda dramo" de giganta amplekso.
Krasnokamenko (Jalta municipo)
Krasnokamenko (antaŭ la jaro 1945 nomata Kiziltaŝ,, , ) estas urbotipa loĝloko de la Jalta municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, apartenas al la Gurzufa komunumo. La loĝloko troviĝas iom super la aŭtovojo Jalto-Simferopolo kaj estas ligita buse kaj trolebuse al Gurzufo kaj Jalto. En la loĝloko loĝas ĉirkaŭ 1 mil homoj, plejparte rusoj kaj ukrainoj.
La loĝloko ricevis sian nomon pro la roko "Ruĝa Ŝtono", kiu troviĝas apude - grandega brunruĝa kalkoŝtono 72 metrojn alta kaj kovranta la areon de 125 m². En mezepoko sur la roko troviĝis eta fortikaĵo, kiu gardis la mont-pasejon Gurbet-dereb-bogaz, kiu kondukis al la valo de la rivero Kaĉo.
En la loĝloko troviĝas filio de vin-farejo "Gurzufo", ĉirkaŭ la loĝloko multas vitejoj kaj plantejoj de lavendo. Ĉirkaŭ la loĝloko oni kultivas la vinber-specon, kiu estas uzata por produktado de unu el la plej famaj vinoj en la mondo - la t.n. "Blanka moskatelo de la Ruĝa Ŝtono" (produktata de la Masandra vinfarejo).
En Krasnokamenko estas mezlernejo, infanĝardeno, biblioteko kaj kulturcentro. Tra la loĝloko pasas unu el la plej popularaj turismaj padoj por atingi la plej altan monton de Krimeo - Romankoŝon.
Adriaan Koerbagh
Adriaan KOERBAGH (1633 – 1669) estis nederlanda fakulo kaj verkisto kiu estis kritikisto de religio kaj de la konvencia moralo.
Biografio
Adriaan Koerbagh studis en la Universitato de Utreĥto kaj en la Universitato de Leiden, kaj iĝis doktoro en medicino kaj majstro en jurisprudenco. Li estis unu el la plej radikalaj figuroj de la Klerismo, kiuj malakceptis kaj denoncis la rolojn de eklezio kaj ŝtato kiel nefidindaj institucioj kaj eksponante la lingvaĵon de teologoj kaj juristoj kiel svagaj kaj netravideblaj iloj por blindigi la popolon por reteni sian propran povon. Koerbagh metis la aŭtoritaton de racio super tiu de dogmoj, kaj tiel li estis konsiderata kiel vera liberpensulo, kvankam la konceptoj de la 20-a jarcento pri li kiel anarkiisto aŭ liberecano ne povas esti aplikitaj kun certeco.
Koerbagh priskribis la Biblion kaj dogmojn kiel la Triunuo kaj la dia naturo de Kristo nur kiel homa faro. Ankaŭ, kiel lia samtempulo Baruch de Spinoza, li argumentis, ke Dio estas identa kun naturo kaj ke nenio ekzistas ekster la naturo. Tiel, li argumentis, natura scienco, ne teologio, estu la reala teologio de la mondo. Pri sia postulo por sekularigo de la Respubliko de Nederlandoj kaj la limigi de la ekleziaj povoj, li argumentis, ke religio estas neracia kaj retenas sian lokon nur pere de trompo kaj perforto.
Li verkis en libroj "'t Nieuw Woorden-Boeck der Regten" (La nova vortaro de rajtoj, 1664), kaj "Een Bloemhof van allerley lieflijkheyd" (Florĝardeno de ĉiaj plezuroj, 1668), sun la pseudonimo Vreederijk Waarmond. Tiu libro klarigis variajn teknikajn terminojn kaj fremdajn vortojn. La ekleziaj aŭtoritatoj ofendiĝis pro ties artikoloj pri religio kaj politiko, kio devigis Koerbagh fuĝi al Culemborg, jure aŭtonoma urbo en alia provinco, kaj poste al Leiden. Poste li estis enkarcerigita kaj mortis en prizono. La historio de Koerbagh montras, ke la toleremo de la Nederlanda Respubliko, kvankam granda kompare kun preskaŭ ĉiuj el la tiamaj landoj, estis certe limigita.
Tvrdomestice
Tvrdomestice, hungare Tordaméc estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la hungara loknomo estis Tvrdomeszticz, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon.
Situo
Tvrdomestice situas en valo de rojo, fine de sakovojoj. Topoľčany troviĝas 9 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1280 en formo "Turdemech", kie loĝis nobeloj. En 1787 vivis tie 599 homoj en 88 domoj, en 1828 386 homoj en 56 domoj. En 1910 loĝis en Tordaméc 437 homoj, (423 slovakoj, 9 hungaroj, 5 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1946 farejo pri alkoholo ekfunkciis. En 2001 loĝis en Tvrdomestice 507 homoj, (482 slovakoj, 16 ukrainoj, 4 ĉeĥo, 2 hungaroj).
Evolucio (teorio)
Evolucio estas la biologia teorio de Alfred Russel Wallace kaj Charles Darwin kiu klarigas la evoluon de specioj per natura selektado: "la pluvivado de la plej taŭgaj". Iom simpligite, evolucio diras, ke specioj evoluas ĉar la plej taŭgaj specianoj emas venki en la lukto por nutraĵo kaj vivo por generi la sekvontan generacion.
Evolucio antaŭsupozas la originon de vivo kaj la transdonon de trajtoj inter generacioj.
Ankaŭ Alfred Russel Wallace eltrovis kaj proponis evolucion. Wallace, same kiel Darwin, eltrovis evolucion post vojaĝo ĉirkaŭ la mondo kiel biologo, vojaĝo kiel iris tra insularon. Tio montris al ili la variecon de vivo, sed ne la kielon. La ideon por la kielo ili trovis en la libro Population de Malthus.
Darwin eltrovis evolucion dum ĉirkaŭmonda vojaĝo de la ŝipo HMS Beagle en la 1830-aj jaroj, sed klarigis la teorion nur en 1859 en la libro Origin of Species ("Origino de Specioj"), post kiam li ricevis leteron de Wallace, kiu proponis la saman teorion. Laŭ Wallace evolucio ne povas klarigi la menson de homo. Darwin disputis tion kaj verkis Descent of Man ("Deveno de Homo") en 1871. Polemiko estas pri tiu ĉi temo. La konceptoj defenditaj de Wallace pri specioj estas pli modernaj ol tiuj de Darwin. Ankaŭ Wallace malakceptis la teorion de Lamark pri heredaĵo de trajtoj. Darwin mem diris ke neniu alia resumis tiel trafe la teorion de origino de specioj, tiel ke la nomoj de la ĉapitroj de lia libro Origino de la Specioj venis el letero de Wallace al Darwin. Wallace, je siaj lastaj jaroj, iĝis spiritualisto kaj pro tio li malfamiĝis en la scienc-medio de la 19-a jarcento.
Evolucio klarigas pri la historio de vivo, sed ne pri la origino de vivo, kiu estas ankoraŭ nekonata, kvankam pluraj teorioj jam ekzistas pri tio; pri tio vidu Origino de vivo.
Laŭ evolucio, ĉia vivo sur la tero estas unu familio: ĉiu vivaĵo estas parenco de ĉiuj aliaj, ĉar ili ĉiuj devenas de la sama pravivaĵo.
Evolucio ne parolas pri progreso de vivo, sed simple pri ĝia varieco. Fakte, laŭ evolucio, skarabo aŭ eĉ bakterio estas iel multe pli sukcesa ol homo.
Historio de evolucio
Ideoj pri evolucio, kiel la sama deveno kaj la transformo de specioj, ekzistis jam en la 6-a jarcento a.K., kiel defendis ilin ekzemple la greka filozofo Anaksimandro. Pli granda diverseco de tiaj ideoj estiĝis en la 18-a jarcento, kaj en 1809 Lamarck defendis la ideon, ke la transformo de specioj okazas per heredo de adaptiĝoj, kiujn la gepatroj atingas dum sia vivo (Lamarckismo). Tiajn ideojn oni konsideras en Anglujo minaco al la politika kaj religia ordoj kaj estis arde kontraŭitaj de la scienca establiĝantaro.
En 1858 Charles Darwin kaj Alfred Russel Wallace kune prezentis du diversajn studojn pri la teorio de evoluo per natura selektado en la Linnean Society of London. Tiu publikaĵo estis malmulte observata, tute kontraŭe al la libro The Origin of Species (La deveno de specioj) de Darwin publikigita en 1859, kiu tre detale priskribas la teorion kaj gvidas al pli kaj pli granda akcepto de la konscio, ke evoluo vere okazis. Apartaj tezoj pri evoluo de Darwin, kiel ekzemple gradualismo kaj la natura selektado ricevis komence grandan kontraŭstaron. Subtenantoj de Lamarck argumentis, ke ekzemple anasoj sukcesis havigi al si naĝhaŭtojn per konstantaj provoj padeli kaj ne per selektada procezo, kiu donis avantaĝon al anasoj, kiuj havis iom da haŭtoj inter la piedfingroj, en la natura konkurso. Sed ĉar eksperimentoj por subteni lamarckismon restis sen pozitiva rezulto, tiu teorio estis forlasita.
Kiam oni ree malkovris la laborojn de Mendel en la jaro 1900, diversaj opinioj pri antaŭdiroj de la unuaj genetikistoj kaj biostatistikistoj pri la rapideco de evoluo estigis profundan fosaĵon inter la mendel-a kaj la darvina modeloj de evoluo. Tiun fosaĵon plenigis fine la laboroj de biologoj kiel Ronald Fisher en la 1930-aj jaroj. La fina rezulto estis kombinaĵo de la darvina natura selektado kun la mendel-aj reguloj, la sinteza teorio pri evoluo, nomata ankaŭ novdarvinismo.
Fine, kiam identigis Oswald Avery en la jaro 1944 DNA-on kiel genetikan materialon, kaj kiam deĉifris James Watson kaj Francis Crick la strukturon de DNA en la jaro 1953, la fizika bazo de heredo estis klarigita. De tiam genetiko kaj molekularbiologio estas centraj eroj de la evolucia biologio.
Sciencaj pruvoj
Kutime scienculo sciencajn pruvojn trovas, aŭ ellaboras, el biologio, el informa matematiko, el paleontologio kaj el observebla evolucio.
Ĵusaj studoj publikigitaj en la gazeto Science montras ke la evoluo studita de Darvino en la arkipelago Galapagos inter fringoj daŭras, kiel pruvis analizoj pri la grando de ties bekoj.
Tipoj
Paralela evoluismo estas la disvolvigo de simila trajto en rilataj, sed diferencaj, specioj descendintaj el sama praulo, sed el diferencaj kladoj. Konverĝa evoluismo priskribas la akiron de samaj biologiaj trajtoj en nerilataj stirpoj aŭ specioj.
Germana aŭtovojo A49
La germana aŭtovojo A49 (germane Autobahn 49, mallonge A49, aŭ formale Bundesautobahn 49, mallonge BAB 49) estas aŭtovojo en centra Germanio, kiu ligas la urbon Kaselo en la nordo de la germana federacia lando Hesio kaj la distrikto Schwalm-Eder centre de la federacia lando. Oni planas daŭrigon de la vojo ĝis la komunumo Gemünden (Felda) kaj tie ligon al la - en internacia trafiko pli grava - germana aŭtovojo A5. La aŭtovojo nun longas 45 kilometrojn (post realigo de la plukonstruaj planoj estus sume 87 kilometroj) - la ŝoseo do kompare al aliaj germanaj aŭtovojoj mallongas.
Diego de Mazariegos
Diego de Mazariegos y Porres (Ciudad Real, 1501 – 1530), estis eksterleĝa filo de Hernando, duko de Estrada, kastilia hidalgo kaj de Francisca de Mazariegos. Li estis posteulo de la alta kastilia nobelaro kaj hispana konkistadoro en Ameriko.
Li estis kapitano en la konkero de Meksiko, do kunulo de Hernán Cortés. Li estis konkistadoro en la areo de Chiapas, kie li fondis setlejon, kiun li nomigis Ciudad Real, omaĝe al sia naskiĝurbo. Tiu setlejo post kvar jarcentoj iĝis San Cristóbal de las Casas omaĝe al monaĥo Bartolomé de las Casas, protektanto de indianoj en tiu areo.
Bénestroff (stacidomo)
Bénestroff estas franca stacidomo sur linioj -, Nouvel-Avricourt - Bénestroff kaj  - , situanta en  Bénestroff, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Diasporo
La diasporo de popolo estas liganta kun politikaj kaj ekonomikaj faktoj kaj rilatas al disigo de popolo for de la indiĝena teritorio. Diasporo estas difinita per tri gravaj faktoj:
Ekzemploj
La juda popolo estante ĉirkaŭ la tuta mondo post la dua mondmilito, timis eblajn aliajn genocidojn. Do oni parolas pri la juda diasporo.
Pro la Ĉinia invado en 1959, la tibeta popolo moviĝis translimen al najbaraj landoj kiel Barato aŭ Nepalo.
Same pri la afrikanoj kiuj sklavitaj estis alportitaj al plurpartoj de Ameriko.
Ingelheim
Westerberg estas la nomo de 247,5 m alta monto en la urba teritorio de Ingelheim am Rhein en la Rejnlando-Palatinata distrikto Mainz-Bingen.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Tiofosforila jodido
Tiofosforila jodido aŭ PSI3 estas neorganika fosfora kombinaĵo de jodo kaj sulfuro, bruna-duonruĝa aŭ flava, toksa malstabila solidaĵo, uzata en kemiaj sintezoj kiel jodiga, sulfuriga kaj fosforiga agento. Ĝi estas reakciema kun akvo kaj alkoholoj. Malmulte solvebla en karbona kvarklorido, kloroformo kaj etero.
Alzeyer Hügelland
Alzeyer Hügelland, Rheinhessisches Hügelland. Rheinhessisches Tafel- und Hügelland aŭ montetarlando de Alzey estas regiono en la distrikto Alzey-Worms kaj distrikto Donnersberg en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia surfaco estas ĉirkaŭ 275 km² kaj ĝi estas je super marnivelo.
Situo
La „Alzeyer Hügelland“, kiu estas parto de la Malaltebenaĵo de Supra Rejno, situas en la oriento de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La regiono troviĝas oriente de la Nordpalatinata montolando kaj Wonnegau.
La montetara pejzaĝo ricevis la nomon de la urbo Alzey, kiu situas en la norda parto d la regiono. La montetara regiono etendiĝas inter Biebelnheim en la nordo, Monzernheim en nordoriento, Flörsheim-Dalsheim en oriento, Grünstadt en sudsudoriento, Neuleiningen en la sudo, Kerzenheim en sudsudokcidento, Kirchheimbolanden en okcidento kaj Flonheim en nordnordokcidento.
La riveroj Selz, Seebach, Pfrimm kaj Eisbach trafluas ĝin.
Altaĵoj
La altoj de la Alzeyer Hügelland varias inter 337,0 m je la suda rando kaj 141 m je la orienta parto.
Ĝia altaĵoj estas
Pejzaĝo
La Alzeyer Hügelland kulturpejzaĝo, kiu troviĝas sur luesa-, kalka kaj marna grundoj kaj estas intense uzata de agrikulturo. Troviĝas tie multajn vitejoj kaj agroj. La okcidento, do la transira regiono al la Nordpalatinata montoregiono, estas parte arbara.
Georg Curtius
Georg CURTIUS (naskiĝinta la en Lübeck, mortinta la  en Jelenia Góra) estis germana filologo kaj frato de la historiisto kaj arkeologo Ernst Curtius.
Vivo
Kiel la fratoj li frekventis la Katerino-gimnazion en sia naskiĝurbo kie li trapasis la abiturientan ekzamenon en 1837. Post studoj en Bonn kaj Berlino li instruistis lerneje en Dresdeno dum tri jaroj. En 1845 li revenis Berlinon kiel privata docento. Per la publikigo de Die Bildung der Tempora und Modi im Griechischen und Lateinischen (dediĉo al la altlernejinstruisto Friedrich Ritschl) li enhave simile poziciigis sin al August Schleicher. Kun li li poste tre harmoniis fakkolegece. En 1849 Curtius nomumitis estro de la Filologia seminario de Prago kaj en 1851 orda profesoro ĉe Universitato de Karolo. En 1854 li ekdeĵoris en Kilo, poste en Lepsiko.
Graveco
Liaj filologiaj teorioj estis tre influhavaj. Jenas la plej gravaj skribaĵoj liaj:
Ekde 1878 li eldonis "Leipziger Studien zur classischen Philologie". En 1879 li elektitis membro de Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj. Lia lerneja gramatiko de la helena lingvo de 1862 ĝuis pli ol 20 eldonoj kaj tradukitis anglen. En sia lasta verko titoligita Zur Kritik der neuesten Sprachforschung (1885), li kritikis la ideojn de la novgramatikuloj.
Nova Ŝtato
Nova ŝtato – tiel oni nomas la periodon de la historio de Brazilo inter la 10-a de novembro 1937 kaj 29-a de oktobro 1945, kiam Getúlio Vargas estis Prezidento de Brazilo.
Antaŭaĵoj
En 1930 okazis puĉo kiu finis la unuan respublikon en Brazilo. Kiam Vargas puĉis en 1930, li intencis estri absolute, sen konstitucio, kaj finis la "provizoran" respublikan periodon de la brazila historio laŭ ideoj de Pozitivismo. En 1932, la Pro-Konstitucia Revolucio en San-Paŭlio devigis Vargas-on akcepti novan konstitucion en 1934.
Post la aprobo de nova konstitucio en la 16-a de julio 1934, de la Nacia Konstituicia Asembleo, elektita en la antaŭa jaro, tiu asembleo elektis ankaŭ Getúlio'n Vargas'on kiel konstitucian prezidenton dum 4 jaroj, sen rajto al reelekto. Tiu nova politika ordo estis bazita en "normalaj" demokratiaj postuloj, t. e., ekzisto de parlamento, sendependa juĝistaro, divido de povoj, civilaj rajtoj, ktp.
En 1935 okazis komunisma ribelo en Norda Rio-Grando kaj en Rio-de-Ĵanejro. Depost tio, oni sentis emon al ne okazo de balotado en 1938, sed Vargas indikis kiel kandidato al prezidanteco la ministron José Américo de Almeida, kiu sincere kredis en Vargas. En 1936 la parlamento kreis leĝojn kontraŭ komunisma agado kaj multaj komunismaj politikistoj estis arestitaj.
La Puĉo
En la fino de 1937, estis denuncita de l' registraro la ekzisto de komunisma plano por preni la povon, la t. n. Plano Cohen, plano farita de l' registaro mem por krei favoran klimaton al planita puĉo, kiu okazis en la 10-a de novembro.
Getúlio Vargas ordonis la malfermon de parlamento kaj trudis novan konstitucion, faritan de Francisco Campos, kromnomata Chico Ciência (Franĉjo Scienco). La nova konstitucio faris la prezidenton ne nur ŝtatestro kaj registrarestro, sed ankaŭ la plej supera leĝdonanto kaj plej supera juĝisto. En la komenco de 1938, Vargas dekretis la nuligon de politikaj partioj, inkluzive la Ação Integralista Brasileira (Kompletiganta Brazila Agado), la faŝisma partio. En la 11-a de majo 1938, la faŝistoj invadis la Palacon Guanabara por puĉi kontraŭ Vargas. Ili estis venkitaj kaj Vargas povis persekuti ankaŭ faŝistajn politikistojn.
Ekonomio
Vargas orientigis la brazilan ekonomion laŭ la teorioj de John Maynard Keynes kaj ekonomia naciismo, kiu kaŭzis fortan impulson al industriigo. Oni kreis en tiu periodo la Nacian Konsilon de Petrolo, la Administran Servon de Publikaj Funkcioj, la Nacian Ŝtalan Kompanion, la Kompanion Vale do Rio Doce (minado), la Uzinon de Paulo Afonso kaj la Nacian Fabrikon de Motoroj, inter aliaj. Malgraŭ tio, la ĵurnalisto kaj verkisto Monteiro Lobato estis arestita dum ses monatoj ĉar li volis ke oni serĉu petrolon en Brazilo. En 1943, Getúlio kreis la "Consolidação das Leis do Trabalho" (Aron de Laborleĝoj), kiu garantiis la stabilecon de dungo post dek jaroj de laboro, ĉiusemajnan pagatan ripozon kaj maksimuman daŭron de 8 laborhoroj en ĉiu tago, krom aliaj avantaĝoj al laboristoj.
Politiko
Inter 1937 kaj 1945, Getúlio Vargas strukturis la ŝtaton laŭ profesia administracio. La ŝtataj funkciuloj estis elektitaj de publika konkurso kaj estis promociitaj laŭ merito. Li malpermesis la ekzistadon, krom de politikaj partioj, de privataj armeoj, persekutis Lampiãon kaj aliajn dungsoldatestrojn. Li malfondis la Nacian Gvardion, kiu havis heredan hierarkion, kaj permesis nur la ekzistadon de ŝtata armeo kun moderna strukturo.
Vargas mem elektis la subŝtatestrojn kaj malpermesis al subŝtatoj porti flagojn aŭ blazonojn. Li ankaŭ kreis prisindikatan leĝon kiu permesis al prezidento interveni en sindikatoj, kaj la sindikatestroj ricevi monon de ŝtato. Krom tio, oni kreis departementojn de propagando kaj cenzuro kaj sekretan policon.