cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato de la Valo
La komencoj
En 1950 la universitato ĉesas sian kreskado kaj eniras en sian unuan krizan periodon, kaŭzis pro ŝanĝoj en la politikoj de la tiam tempe registaro. La nova rektoro Carlos Arturo Cabal atingis eliri de tiun ĉi malfacila situacio. Estis por la regiono de granda graveco la kreado de la Medicina Fakultato, kiu estis kreita en 1950 kaj komencis laboron en 1951, kaj ankaŭ pro la kreado de la Medicina Fakultato estis remalfermita la Lernejo de Flegado en 1952. Ekde sia kreado, la Fakultato Medicina havis la apogon de la Fondaĵo Rockefeller.
La universitato sekvinta kun sia transformada kaj kreskada proceso. La Fakultato de Elektra Inĝenierarto transformiĝis en la Fakultato de Elektra-Mekanika Inĝenierarto en 1953. La kreskado de la Universitato bezonis la konstruadon de novaj konstruaĵoj por sia ĝusta funkciado. En 1954 komencis la konstruadon de la konstruaĵoj en la sidejo de San Fernando, kiuj loĝigos la Fakultatoj de Medicino kaj Arkitekturo kaj la Lernejo de Flegado. Ĉisama jaro, la Industria Universitato de la Valo ŝanĝiĝis sian nomon al "Universidad del Valle" kaj estis kreataj la direkcian kaj administran konsilion.
En 1955 komencis la "Postgrado"-jn kursojn, kiam la Universitato malfermis la "Escuela de Graduados de Medicina" (Lernejo de medicina licenciuloj). Ĉisama jaro komencis laborojn la "Departamento de Publicaciones" (Sekcio de eldonaĵoj) pro la iniciativo de la tiam-tempa rektoro Mario Carvajal. La ekonomia Fakultato estis fondita ĉe 1959, en 1960 la Lernejo de Komunikado kaj la Fakultato de Sanitara Inĝenierarto en 1961
La Universitato ekplibonigis sian strukturon kaj konvertiĝis en regionalan institucion. La kreado de la "Oficina de Planeación Universitaria" (Oficejo de Universitata Planado) en 1962 estis la unua paŝo en tiu ĉi direkto. Ĉisama jaro, la fratoj Garces donis terporcion de 1 Km2 en la Sektoro "Melendez"-a. Kun kreditprenanto de la Interamerika Banko de Disvolvo (BID pro siaj hispanaj sigloj) la Universitato komencis la akomodon de terenoj kaj la konstruado de la "Ciudad Universitaria Melendez" (Universitata Urbo Melendez). La stabileco ekonomika en ĉi tiu etapo estis atinginta kun mono devenita de la poŝtmarko "pro Universidad del Valle" (Por Universitato de la Valo), kiu estis uzita en multajn dokumentojn de oficialajn procedurojn de la departemento.
En 1963 la Universitato malfermis la "Escuela de Técnicos de Laboratorio Químico" (Lernejo de Teĥnikulistoj de Kemia Laboratorio). En 1964 la Universidad dividigis sian fakultatojn en "dividaĵoj", kaj ĉisama jaro estas kreitaj la "División de Humanidades y de Educación" (Dividaĵo de Homaj sciencoj kaj Eduko), krome ĉiuj la fakultatoj ankaŭ konvertigis la Dividaĵojn de Inĝenierarto, Ekonomikaj Sciencoj, Arkitektuo kaj Bonfarto. La "Escuela de Administración de Empresas" (Lernejo de entreprena administracio) estis fondita ĉe la Ekonomika Fakultato en 1965.
Himno
Je komencoj de la jaro 1967, la Rektorado de la Universitato organizis internan konkurson por komponi la himno de la Universitato de la Valo.
Tiam-tempe, la Majstro Leon J. Simar, grava belga muzikisto kaj akustika inĝeniero, estis direktoro de la Muzika Dividaĵo, dividaĵo kiu tiam estis ligita al la Fakultato de Homaj Sciencoj.
Kiel muzikisto kaj instruisto de la universitato, oni petis al la S-ro Simar fari la muziko de la himno, la teksto de la himno devenus de la rezulto de la konkurso. Malmultaj personoj partoprenis de la konkurson, kaj neniu de la proponitaj himnoj havis la aprobon de la Universitatestroj, sed unu teksto, verkita por la instruisto Diego Roldán Luna, atingis kelkajn bonan komenton, la instruisto Roldán sendis sian tekson sub la pseŭdonima nomo "Entusiasta" (fervorulo)
La Rektorado kaj la Sekretariadejo de la universitato sugestis al la instruistoj Roldán kaj Simar labori kune por komponi la universitata himno. Ĉi tia maniero kaj per rezolucio de la Supera Konsilio de la universitato, estis instituciigi, tiu sama jaro, la nuntempa Himno de la Universitato.
Sidejoj ĉe Santiago de Cali
La Universitato de la Valo havas du sidejojn en la urbo de Cali:
Universitata Urbo Melendez
La universitata urbo, estas lokata en la "Carrera 100 con Calle 13", estas unu el la plej grandaj kampusoj de Kolombio kun areo da 1'000.000 m², de kiuj la granda parto estas verdaj areoj. La terano estis donita por la filoj de la S-ro Jorge Garcés Borrero. Tie estas lokata la "Administración Central" (Centrala administrejo) de la Universitato de la Valo, 5 fakultatoj, 2 institutoj kaj la Biblioteko "Mario Carvajal".
Fakultatoj Institutoj
San Fernando
Lokata ĉirkaŭ de la "Hospital Universitario del Valle Evaristo García" (Universitata malsanulejo de la Valo "Evaristo García"), en la sektoro de la kvartalo "San Fernando". Tie estas 2 fakultatoj.
Fakultatoj
Regionaj sidejoj
La Universitato de la Valo havas 8-n regionajn sidejojn en la departemento de la Valo de Kaŭko kaj 1 sidejoj en la norda parto de la departemento de Kaŭko, tiu estas:
Universitata registaro
La universitata registaro konsistas el:
Dividaĵoj de medioj
La dividaĵoj de medioj estas la dividaĵoj de la Fundación General de Apoyo a la Universidad del Valle (Ĝenerala fondaĵo de apogo al la Universitato) kaj ĝi ankaŭ estas konstituita por aliaj 4 dividaĵoj de disvolvo. La Universitato havas 3-n amaskomunikilojn: La radio-stacio"Univalle Estéreo 105.3", el "Canal Universitario" (Universitata televida kanalo) kaj la "Televida Kompanio UVTV".
Tiuj ĉi medioj estis donitaj per luejaj kontraktoj por la Universitato al la Fondaĵo por ke ĝi zorgos la administradon kaj la produktadon. Nuntempe, la dividaĵoj media dediĉas al la produktado kaj dissendo de la radiaj kaj televidaj programoj.
Eldonaĵo
La Universitato havas plurajn gazetojn, iu de longa vojo en la universitata medio:
Ekde la jaro 2000, en la lasta monato de ĉiu monato, "La Palabra" aperas kune kun la gazeto "El País" (La lando), unu el la plej grava gazeto de la urbo kaj de la regiono de la Valo de Kaŭko, tio signifas pli ol 50.000 eldonaĵoj de "La Palabra" kiu estas legitaj en ĉiuj la Valo de la Kaŭko kaj en la ĉefaj ubboj de la nacio êc Bogoto. La gazeto ankaŭ estas publikigita per interreto.
Universitata Hospitalo de la Valo
La Universitata Hospitalo de la Valo "Evaristo García" kaj la Universitato de la Valo per la Fakultato Bonfarta (kun siaj 7 Lernejoj: Bazaj Sciencoj, Bakteriologio kaj Klinika Laboratorio, Flegado, Medicino, Publika Bonfarto, Homa Rekapabligo kaj Odontologio), havas fruktodonan akordon por la sciencesplorado kaj universitata edukado.
La hospitalo estas publika entrepreno kaj ligata al la Bonfarta Sekretariadejo de la Valo de Kaŭko, ĝi donas bonfartan servojn kun emfazo en pacientoj de alta komplekseco kaj estas unu el la plej grandaj kaj gravaj institucioj bonfartaj de la sudokcidenta parto de la nacio.
(18995) 2000 RF53
(18995) 2000 RF53 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Ĉortanovci
Ĉortanovci, serbe Чортановци, kroate Čortanovci estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Inĝija.
Geografio
Ĉortanovci etendiĝas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ fervojo Beogrado-Novi Sad.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon aŭstria-hungara kontrolo okazis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Ĉortanovci 2087 serboj (90 %), 34 ciganoj, 25 kroatoj, 22 jugoslavianoj, 12 hungaroj kaj aliaj.
Roland Kökény
[kokEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kökény Roland, estas hungara kajakisto, trifoja olimpiano, olimpikisto kaj dufoja monda ĉampiono.
naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
edziĝis en 2014. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 2004 kaj 2012.
Sporta kariero
estis kajakisto en Nyíregyháza (1982–1989), Tiszaújváros kaj Csepel (distrikto) (–2003), signifa ĉefurba sportklubo (2004–2009), Esztergom (2010–2016). Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 2001-2010 sole aŭ teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000, Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun ora medalo duope en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumoj li estis dufoje la unua en 2005 kaj 2006 teame. Liaj partneroj en kajako estis ekzemple Rudolf Dombi kaj Gábor Kucsera. Li finis la sportadon en 2016, sed poste li akiris postenon en la hungara akvasporta asocio.
Preĝejo de sankta Venceslao
Preĝejoj iniciataj al sankta Venceslao estas multaj:
Preĝejoj de sankta Venceslao povas havi en la nomo ankaŭ lokan limigon:
Gianroberto Casaleggio
Gianroberto CASALEGGIO ([ ĜanroBERto KasalEĜo] ; naskiĝis en 1954 en Milano, mortis la 12-an de aprilo 2016 en Milano) estis itala entreprenisto.
Li estas fondinta societano kaj prezidanto de la informadika kaj eldonista societo Casaleggio Associati, kiu okupiĝas pri konsultado pri merkatadaj retaj strategioj kaj zorgas pri blogo de Beppe Grillo. Aldone, kun Grillo mem, li estas kunfondinto de MoVado 5 Steloj, kies li estas foje difinita "guruo".
Vivo
Casaleggio komencas sian karieron laborante en Olivetti S.p.A., poste ĉirkaŭ la fino de 1990-aj jaroj la tasko de delegita administristo de Webegg S.p.A., grupo por la konsultado de firmaoj kaj publika administrado interrete.
En 2004 li fondas Casaleggio Associati-n kaj ekde 2005 estas editoro de blogo de Beppe Grillo, kies editoro estas ankaŭ pri iuj libroj. Li okupiĝis ankaŭ de blogo de Antonio Di Pietro (ĝis 2010) kaj de retpaĝo de editoro Chiarelettere. Ekde 2006 lia firmao okupiĝas pri studado kaj esplorado pri elektronika komerco en Italio kies rezultoj estas prezentataj ĉiujare en Milano, printempe.
Kune kun Dario Fo kaj Beppe Grillo li verkis Il Grillo canta sempre al tramonto - Dialogo sull'Italia e il MoVimento 5 Stelle (Grilo kantas ĉiam je sunsubiro, bvl. rimarki, ke Grillo en la itala signifas grilon kaj tiu estas familinomo de Beppe Grillo), publikigita la 11-an de februaro 2013.
La Cosa (La afero)
Malproksime de lia societejo estas la oficiala retradio de MoVado 5 Steloj, kiu nomiĝas "La cosa" (esperante: "La afero").
Heteropteroj
Heteropteroj estas insektoj, kutime nomataj cimoj. La Heteropterojn konsistigas pli ol 30.000 specioj, same teraj kiel akvaj.
La vorto «heteroptero» originas de la greka ἕτερος «malsimila» kaj πτερόν «flugilo». Ili havas: du parojn da flugiloj (la antaŭa paro estas parte korneca), longajn antenojn kaj pikan-suĉan buŝ-organon.
Plej multaj specioj nutras sin per suko de plantoj. Kelkaj specioj bezonas homan aŭ bestan sangon, kiel la litocimoj.
Kantono Scott (Tenesio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Csíki Néplap
Csíki Néplap (ĉiki ne:plap) estis hungarlingva politika, socia kaj ekonomia semajngazeto en Miercurea Ciuc (1931-44).
Redaktoroj
Ĝia unua ĉefredaktoro estis Pál Péter Domokos, sed jam en 1932 ĝia respondesredaktoro kaj ekde 1933 ĝia ĉefredaktoro estis la eldonisto kaj presejposedanto Ferenc Péter.
(11922) 1992 UT3
(11922) 1992 UT3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
4435 Holt
4435 Holt estas malgranda, tre hela duopa marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso proksime de sia malsuprenira nodo, ĝia marsa MOID estas 0,11397 astronomia unuo, aŭ 17,050 milionoj da km.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj planedologo Henry E. Holt, malkovrinto de kometoj kaj asteroidoj.
Satelito
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,62 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 16 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 1,777 ± 0,002 tago (42,65 ± 0,05 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Lernej-evitado
La lernej-evitado estas intenca vagado de lernanto ekster la lernejo kaj ekster la hejmo dum la horoj de la lerneja instruado, sen scio de la gepatroj kaj instruistoj.
Al la instruistoj la lernejevitanto kredigas, ke li estis hejme malsana kaj antaŭ la gepatroj li ŝajnigas, ke li estis en la lernejo, sed en la realo li vagis dum la instruado tra la stratoj aŭ ekster la urbo, aŭ eĉ faris deliktojn (ekz. ŝtelojn) kun bando de kompanoj.
La motivo de tia konduto estas foje problemaj rezultoj en la lernejo (tian situacion la infano ne scias kiel solvi aŭ alfronti), foje simpla mallaboremo kaj enuo dum la instruado; male, la kunludado kun kamaradoj estas por li multe pli amuza.
La lernejevitado devigas la lernanton mensogi, eĉ falsi subskribon de la gepatroj kaj ĝi povas esti komenco de estontaj konfliktoj kun la leĝo.
Grupo Ligilo
La Grupo Ligilo estas la unua muzikgrupo el la insulo Madagaskaro kiu kantas en Esperanto. Ilia nomo en la franca estas Trait d'Union ("lig-streketo"), laŭ la ideo ke ili kreas la ligon inter la publiko kaj la muziko.
Ilia kanto GRANDA FESTO, originale verkita en la malagasa kaj adaptita al Esperanto far Stefano KELLER, intencas esti invito viziti Madagaskaron. La muzika stilo estas salegio malagasa.
La grupo partoprenas en la konkurso La Verda Stelo de Internacia Televido (ITV).
Rațiu
Rațiu estis fondita en 1950. Ĝi estas atingebla de Tășnad per la komunuma vojo DC 118; la vojo ne havas firmigitan surfacon kaj estas malfacile uzebla ĉe pluvo aŭ neĝo.
Pro siaj malgranda loĝantaro kaj signifa distanco (5 km) disde la urbo, Rațiu estas la sola parto de Tășnad sen dukta metan-provizado.
Pál László
LÁSZLÓ Pál (la:slo:) estis hungara pastro, tradukisto naskita en Csík-Kászon? , ? kaj mortinta en Nagyvárad la 11-an de februaro 1729.
Kariero
László estis parokestro en Szilágysomlyó, inter 1712 kaj 1729 kanoniko de Nagyvárad. Li estis la unua tradukisto hungara de Petrarca.
Hitzkirch (stacidomo)
Hitzkirch estas fervoja stacidomo en Hitzkirch, Svislando.
(7697) 1989 AE
(7697) 1989 AE estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).
Villethierry
Villethierry estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 738 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Villethierry etendiĝas sur 20.88 km², kaj havis 738 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 35 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Corinne Pasquier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Villethierry apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Agata de Katanio
Sankta Agata (naskiĝis ĉirkaŭ 225 en Catania; mortis ĉirkaŭ 250 en Catania) estas kristana sanktulino kaj martirino. Ŝi verŝajne mortis sub la romia imperiestro Decio. Ĝenerale oni pentras ŝin kun pelvo, en kiu kuŝas ŝiaj mamoj; kelkfoje oni pentras ŝin kun palmobranĉo enmane.
Vivo
Agata naskiĝis en Sicilio. Ŝiaj gepatroj estis riĉaj. Ĉar ŝi estis kristanino, ŝi rifuzis la edziniĝproponon de Quintianus, guberniestro de Sicilio. Por puni ŝin, li enbordeligis ŝin dum unu monato. Ĉar ŝi poste daŭre rifuzis, li ordinis, ke oni detranĉu ŝiajn mamojn. Sed nokte aperis Sankta Petro kaj flegis ŝiajn vundojn. Kiam oni rimarkis tion, la guberniestro kuŝigis ŝin sur ardan karbon, kaj ŝi mortis.
Unu jaron poste Etno (vulkano) erupciis. La loĝantoj de Catania iris kontraŭ la lafo kun la vualo de Agata, kaj la fluo haltis.
Kulto
La vualo de Sankta Agata kaj aliaj restaĵoj troviĝas en la katedralo de Catania. La plej granda osta relikvo, parto de la kranio, troviĝas en monaĥejo en Kamp-Lintfort (Germanio).
Stilistiko
Stilistiko estas la nomo de scienca branĉo de la Lingvoscienco kiu studas la stilon en la lingvoj ĝenerale aŭ en unu konkreta lingvo aŭ ĉe unu konkreta aŭtoro aŭ ĉe unuopaj literaturaj ĝenroj.
La stilistiko esploras, kiel la aplikata lingvaĵo varias depende de la kunteksto, funkcio kaj situacio. Ene de (unuopa) lingvo la stilo dependas de tio, ĉu temas pri interparolo inter amikoj, konverso inter partneroj en negoco, disputo inter politikaj kontraŭuloj, ĉu oni volas eduki aŭ prediki.
La stilistiko analizas vortelekton, sintakson, ritmon kaj aliajn stilelementojn.
Ĉiu literatura ĝenro posedas aron da stilreguloj, per kiu ĝi diferencas de aliaj.
Стилистика
Großeibstadt
Großeibstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhön-Grabfeld kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rikolto (ne-registara organizaĵo)
Rikolto estas internacia ne-registara organizaĵo (NRO) kiu subtenas kamparajn familiojn kaj iliajn organizojn tutmonde.
Ĝi celas kontraŭbatali malriĉecon kaj protekti la estontecon de la nutrado. Rikolto aktivas en Latinameriko, Afriko, Azio kaj Belgio.
La NRO estis fondita fare de la dominika pastro Dominique Pire en 1958 sub la nomo Îles de Paix. En tiu jaro li ricevis la Nobel-Pacan Premion por sia laboro kun rifuĝintoj kaj militaj viktimoj de la Dua Mondmilito kaj pro la graveco, kiun li kunigis al konstrua dialogo kaj konflikto.
Ĝis septembro 2017, Rikolto estis en Belgio konata kiel Îles de Paix (fr) - Vredeseilanden (nl) kiu signifas en Esperanto 'pacinsuloj'.
Misio
Rikolto subtenas kamparanajn familiojn kaj iliajn organizaĵojn por kontraŭbatali malriĉecon kaj protekti la estontecon de manĝaĵo.
Ili realigas tion per
Historio
En la jaro 200, Vredeseilanden, Coopibo kaj Fado kunfandiĝis. Post la kunfandiĝo, oni decidis reteni nur la nomon Vredeseilanden, ĉar ĝi estis plej klara kaj konata. Sekvis reorganizado, sed la organizo plue enfokusigis sur disvolviĝo per enspezoj de daŭrebla agrikulturo.
Vredeseilanden
En 1980, la estraro de direktoroj de Îles de Paix voĉdonis unuanime por kreado de aŭtonoma flandra fratina organizaĵo, apud la franclingva : Vredeseilanden.
Coopibo
En 1976, Coopbio retiriĝis de la 'Internacia Konstrua Ordo' kaj fariĝis sendependa ne-registara evoluhelpa organizaĵo, limigante sin al kelkaj landoj. Ekde la 1990-aj jaroj ĝi koncentriĝis sur daŭrebla agrikulturo en Flandrio kaj en la Sudo.
Fado
En 1955, kelkaj homoj kolektiĝis ĉirkaŭ René Daem, kiu laboris en Floreso (Indonezio) pri sano kaj malriĉeco. La organizo "amikoj de Flores" estis fondita. Meze de la 1980-aj jaroj ili ricevis alian nomon: FADO (Flemish Organisation for Assistance in Development - Flandra Organizo por Asistado en Disvolviĝo). La ne-registara organizaĵo specialiĝis pri daŭrebla agrikulturo en sudorienta Azio (Indonezio kaj Vjetnamio).
Vredesleilanden-Coopibo
Dum la krizo en Ruando estis establita kunlaboro inter Vredeseilanden kaj Coopibo. En tiu jaro, Vredesleilanden efektivigis kampanjon por ambaŭ programoj en la regiono de la Grandaj Lagoj en Ruando.
Mallonge poste, komenciĝis diskutado pri kunfandiĝo.
En 1997 ekestis la nova organizaĵo Vredeseilanden-Coopibo. En la sudo, la organizo tiam nomiĝis VECO (Vredeseilanden Country Office).
VECO iĝas RIKOLTO, tutmonda organizaĵo
En 2017, la Estraro de Administrantoj decidis forlasi la regantan pozicion de la regionaj oficejoj. Internacia estraro ejde nun determinos la direkton de la organizaĵo. La NRO subtenas kamparajn familiojn tutmonde kaj siajn organizojn por kontraŭbatali malriĉecon kaj protekti la estontecon de nutrado. La internacia organizaĵo funkciis sub la nomo VECO (Vredeseilanden Land Office), kiu estis ŝanĝita en Rikolto en 2017.
Cearaa Esperanto-Asocio
Cearaa Esperanto-Asocio estas organizo, kiu reprezentas esperanton en la brazila subŝtato Cearao. Ĝi havas sian sidejon en Fortalezo, la subŝtata ĉefurbo.
La kunsidoj de Cearaa Esperanto-Asocio okazas ĉiusabate, escepte dum feriotagoj (Kristnasko, Karnavalo, Pasko, Tago de Brazila Sendependiĝo, ktp).
Giuseppe Gibilisco
Giuseppe Gibilisco (Sirakuzo, Italio, 5-an de januaro 1979) estas itala atleto, specialisto en la provo de salto kun stango, en kiu li sukcesis esti mondĉampiono en 2003.
Vuelta a España
La Vuelta Ciclista a España (Biciklista Ronditinero en Hispanio), ankaŭ konata kiel la Rondiro de Hispanio aŭ simple La Rondiro, estas profesia stadia konkurenca biciklado okazinta tra la hispana teritorio. Ĝi okazas inter la fino de aŭgusto kaj la komenco de septembro kaj apartenas al la kalendaro UCI WorldTour, la plej alta kategorio de profesiaj kuradoj.La Rondiro estis ludita por la unua fojo en 1935. Ekde ĝia kreado, ĝi estis nuligita kvar fojojn: de 1937 ĝis 1940 pro la Hispana Enlanda Milito, de 1943 ĝis 1944 pro la Dua Mondmilito kaj la malbona ekonomia situacio en Hispanio, en 1949 kaj de 1951 ĝis 1954.
Ĝi estas la lasta kaj plej nova el la konataj "Grandaj Rondiroj" de biciklado, apud la Tour de France kaj la Giro d'Italia. La venkinto de la Rondiro en Hispanio akiras 850 poentojn (same ol pri Giro d'Italia) por la Monda klasado de IBU.
Dum la etapkurumo, oni distingis dum 44 jaroj la iaman venkanton pri la ĝenerala klasado per lia flavo ĵerzo, kaj ekde 2010 oni distingas lin per ruĝa ĵerzo.
Kun kvar venkoj (2000, 2003, 2004 kaj 2005), Roberto Heras estas la plej sukcesa biciklisto.
Burgo Katz
La burgo Katz estas deklivburgo ĉe la dekstra riverflanko de la Rejno en St. Goarshausen, distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Origine la burgo nomiĝis burgo Neukatzenelnbogen. La popolo mallongigas la nomon al burgo Katz.
I-karaktera radiko
Ĉe tipaj I-karakteraj radikoj la I-formo kaj la O-formo estas esence samsignifaj, t.e. la signifo de la O-formo, aŭ unu el ĝiaj signifoj, estas pli-malpli identa al la signifo de la responda I-formo, krom ke la du formoj kondutas gramatike malsame. En la plej tipaj okazoj la I-formo montras faradon de ia ago, kaj la O-formo estas nomo de tiu sama ago, do esence samsignifa kiel O-formo kun AD-sufikso (krom la eventuala daŭreca nuanco de AD). Estas ankaŭ malpli tipaj okazoj, en kiuj la signifo de la I-formo estas ekz. stata, senta aŭ alimaniere agosimila. Ekzemploj:
En multaj okazoj la O-formo de I-karaktera radiko havas, apud aga aŭ agosimila signifo, ankaŭ signifon de io ne-aga kun tre proksima rilato al la ago, ekz. rezulto aŭ alispeca manifestiĝo de la ago. Ekzemploj:
En iaj okazoj la signifo de la O-formo de I-karaktera radiko ne estas tiu de la efektiva ago montrata de la I-formo, sed nur rezulto aŭ manifestiĝo de la ago. Ekzemploj:
Rimarku: Kiam la Akademio de Esperanto kompilis la Bazan Radikaron Oficialan, ĝi, kontraŭ la kutimoj en vortaroj, ne rigardis tiajn ĉi radikojn kiel I-karakterajn, ĉar la O-formo ne povas montri la koncernan agon, sed elektis prezenti tiajn ĉi radikojn en O-finaĵa formo. Efektive tiajn ĉi radikojn oni povas egale rigardi kiel I-karakterajn aŭ O-karakterajn. Jam L.L. Zamenhof tiel parolis en Lingva Respondo pri la radiko STAMP.
Ĉe I-karakteraj radikoj la A-formo tipe havas signifon tre elastan kaj varian, ekz. "rilata al la ago", "faranta la agon", "tia kiel la ago", "havanta econ rilatan al la ago" k.s. Ekzemploj:
Ĉe iuj I-karakteraj radikoj la A-formo havas tute ecan signifon. Tiam temas ofte pri eco, kiu povas esti rezulto de la koncerna ago, sed la A-formo montras tiun econ mem aparte de la koncerna ago. Ekzemploj:
Rimarku: Iuj ĉi tiaj pure ecaj uzoj de I-karakteraj radikoj estas de multaj rigardataj kiel eraraj aŭ evitindaj
Vaudagne (stacidomo)
Vaudagne estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Les Houches, apud Servoz, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).
Kolekto por grafikaĵoj en Weimar
La Kolekto por grafikaĵoj en Weimar (germane: Graphische Sammlung) troviĝas centre en Vajmaro, Burgplatz nr 4. Vizito eblas post antaŭa sinanonco.
Kolektoj
Hodiaŭ konsistigas ĝin i.a. ĉ. 35.000 desegnoj, el kiuj kelkaj estas de majstroj kiel Leonardo da Vinci, Rafaelo, Albrecht Dürer, Lucas Cranach la Maljuna, Francesco Primaticcio, Giovanni Battista Tiepolo, Peter Paul Rubens, Anthonis van Dyck, Rembrandt van Rijn, Jacques Callot, François Boucher, Jan Antoine Watteau, Caspar David Friedrich kaj Auguste Rodin. Krome ĝi enhavas ĉ. 120.000 presitajn grafikaĵojn i.a. de famekonataj italaj artistoj de la movado Chiaro-Scuro, kompletaj volumoj el la verkaro de Albrecht Dürer, Lucas Cranach la Maljuna, Rembrandt van Rijn, Jacques Callot sed ankaŭ de la bauhaus-ano Lyonel Feiniger.
Altvaloraj unikaĵoj de malnovaj majstroj plialtigas ankoraŭ la gravecon de tiuj ĉi kolektoj kun granda gamo da desegnaj kaj grafikaj teknikoj. La artokolekto de Goeto - ĉe lia morto unu el la plej ampleksaj de privatulo en Germanujo - estas alia kulmino de la kolektoj. La poeto posedis pli ol 9.000 presitajn grafikaĵojn. Inter la ĉ. 1.000 mandesegnoj estas verkoj de Daniel Hopfer, Albrecht Altdorfer, Giovanni Battista Tiepolo, Tintoretto, Rembrandt van Rijn, Claude Lorrain, Gaspard Dughet, Jacob de Wit, sed ankaŭ de germanaj tiutempuloj kiel Anton Graff, Philipp Hackert, Christoph Heinrich Kniep, Friedrich Tischbein, Philipp Otto Runge. Specialan placon en tiu sekcio havas la ne tute 2.000 desegnoj de Goeto mem.
La goeta kolekto post la morto de la geniulo finiĝis. Post la fondo de la Nacia Goeto-muzeo kaj ĝia malfermo (1885/86) la publika klerigfokuso pli kaj pli ekgravis. Sekve donacoj, postlasitaĵoj kaj aĉetoj ankoraŭ pligrandigis la jam ekzistintan kolektaron je sume 6.500 mandesegnoj kaj pli ol 30.000 presitaj grafikaĵoj. Krom pri bildoj topografiaj oni ege interesiĝis pri ilustraĵoj por verkoj de Goethe, Schiller, Herder kaj Wieland. Kelkaj postlasitaĵoj de artistoj (ekz. Julie von Eglottstein; Bartold Asendorpf) same troviĝas tie ĉi, kiel ankaŭ apartaj kolektoj koncerne la agadon de Franz Liszt aŭ Friedrich Nietzsche.
Ankoraŭ nun la vajmaraj kolektoj nombriĝas inter la plej gravaj en tuta Germanlando, kun sume ĉ. 200.000 objektoj.
Salegio malagasa
La Salegio estas muzikstilo el Madagaskaro. Ĝin prezentas la unuan fojon al la esperantistaro la Grupo Ligilo per sia kanto Granda Festo.
Varaždin (historia departemento)
Historio
La departemento fondiĝis en la 12-a jarcento, tiam la ĉiama hungara reĝo iĝis samtempe kroata reĝo. Ekde 1526 Habsburgoj regis, kiuj estis samtempe hungaraj reĝoj ene de Habsburga Imperio. Post Traktato de Trianon ĝi apartenis al SHS (Serba-Kroata-Slovena Reĝlando), poste al Jugoslavio, fine ekde 1991 ĝi apartenas al Kroatio.
Administracio en 1917 (unue kroate, poste hungare)
Estis 8 distriktoj:
La administra sidejo kaj plej granda urbo de la departemento estis la samnoma urbo Varaždin.
Valea Morii (Tășnad)
Valea Morii [valja morij] (hungare Tasnádmalomszeg) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de la urbo Tășnad, al kiu ĝi administre apartenantas.
Norde de Valea Morii pasas la distrikta vojo DJ108M, kiu ligas ĝin al la nacia vojo DN1F. La plej proksimaj fervojaj stacioj estas en Tășnad kaj Santău.
Franconville - Le Plessis-Bouchard (stacidomo)
Franconville - Le Plessis-Bouchard (aŭ Franconville - Plessis-Bouchard) estas franca stacidomo situanta en Franconville, apud Le Plessis-Bouchard en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
6385 Martindavid
6385 Martindavid asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa astronomo kaj kartografo Alois David Martin (1757–1836), kvara direktoro de la observatorio de la Klementinum. Li organizis ampleksajn mezuradojn de la longitudoj kaj latitudoj en Bohemio.
Dobrovnik
Dobrovnik, hungare Dobronak estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska.
Monte do Carmo
Monte do Carmo estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 6.716 loĝantojn en 2010.
Dobrovnik
Administre apartenas al Dobrovnik ankoraŭ 2 vilaĝoj. En la vilaĝo ankaŭ la hungara lingvo estas oficiala.
Situo
Dobrovnik situas sur mildaj deklivoj, laŭ la hungara landlimo, laŭ flankovojoj. Murska Sobota troviĝas 20, Lendava 13 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1322, en 1334 la komunumo havis preĝejon, en 1389 ricevis la rangon kampurbo. Antaŭ la turkaj atakoj la urbeto estis pli granda, ol Lendava. Brikofarejo ekfunkciis ekde 1911. En 1910 loĝis tie 1478 da homoj, plejparte hungaroj, ankaŭ nun. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Alsólendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. En 1922 segila uzino, en 1935 vaporomuelejo ekfunkciis. Oni disdonis parcelojn el la grandbieno, sed la hungaroj ricevis nenion. En 1941 la Germana regno okupis la regionon, poste transdonis ĝin al Hungario, tial la vilaĝo ĝis 1945 estis parto de Hungario. En 1983 kulturdomo konstruiĝis.
En la vilaĝo dulingva lernejo funkcias.
Famuloj
En la iama Dobronak naskiĝis hungara jezuito, unua rektoro de Reĝa Universitato de Nagyszombat György Dobronoki.
Percival Spencer Umfreville Pickering
Percival Spencer Umfreville PICKERING (naskiĝis la 6-an de marto 1858, mortis la 5-an de decembro 1920 en Harpenden) estis brita kemiisto kaj hortikulturisto.
Li grandiĝis en riĉa familio kaj kapablis komenci sian karieron, konstruante sian propran laboratorion hejme. En 1881 li fariĝis lektoro en Kolegio Bedford de Londono, kie li restis ĝis 1887.
Pro laboratoria akcidento, li perdis unu okulon kaj sia sano plimalboniĝis. Li tiam iris en kamparon en la vilaĝon Harpenden. Kvar el la loĝantoj de la vilaĝo estis anoj de la Reĝa Societo de Londono, li fariĝis la kvinan en 1890.
De 1894, li estis direktoro de la eksperimenta fruktoproduktejo de Woburn, privata firmao kreita de li kaj de Herbrand Russell, duko de Bedford. Tie li provis plibonigi la hortikulturajn teknikojn.
En 1907, li malkovris eblecon stabiligi emulsiojn per fajnaj partikloj anstataŭ tensiaktivaĵoj. Tiu efiko estas nomata emulsio de Pickering, kvankam ĝin jam konstatis Walter Ramsden en 1903.
Popice (apartigilo)
… aŭ partoj de municipoj:
Taciano el Asirio
Biografio
Pri ‘’’Taciano el Asirio’’’ (aŭ Taciano el Sirio) estas konataj tre malmultaj apartaĵoj. Li naskiĝis en Asirio (romia provinco) kaj estis edukita kaj instruita ĉe filozofo aŭ ĉe greka retorikisto. Dumjunaĝe li laŭlongatempe vojaĝis kontaktante diversajn filozofiojn kaj filozofojn. Dum tiuj vojaĝoj, naŭziĝinta de la avido de filozofoj de li kontaktitaj, ekkonceptis profundan malŝaton ankaŭ pri iliaj konceptaĵoj. Ĉirkaŭ la jaro 150, altirita el kristanismo kaj el la simpleco de la Biblio, konvertiĝis adherante al la kristana roma komunumo, kie li fariĝis sekvulo de Justino el Nabluso (Sankta Justino). Mankas, tamen, pruvoj subtene de la hipotezo ke lia konvertiĝo okazis danke al tiu lasta. Estas ne konataj la cirkonstancoj de lia forpaso.
Dumvive de Justino, Taciano konservis sian adheron al la katolika ortodoksio, sed poste li ekkonfesis la doktrinojn de Enkratistoj. Pro tio li estis konsiderita, aŭ almenaŭ suspektata pri herezo ĉe la latina kaj greka eklezioj, kvankam malpli severe juĝata ĉe aliaj eklezioj. La hodiaŭa debato pri la ortodokseco de Taciano oni inklinas juĝi lin vere ortodoksa, nome vere katolika.
Penso kaj kredo de Taciano
Spite de sia edukiĝo en la klasikaj veloroj, Taciano maturiĝis, post la konvertiĝo, tra forta kontraŭeco al helenismo kaj paganismo. Li subtenadis ke la grekoj ne elpensis veran filozofion. Dio, laŭ li, ne estas la imanenta kaŭzo de la materio kiel opiniis la grekoj, kaj estas pere de la kreado ke oni povu koni lian ekziston kaj povon. Dio generis la Verbon sen sin separi el Li, kaj siavice la Verbo ne kreigus la materion, sed aktivis kiel la platona demiurgo. Sed La Dio de Taciano ne trovas la materion jam faritan, kiel en la kazo de la elatona demiurgo, kaj ĝin kreas el nenio: materio estas, do, lia kreaĵo. Taciano asertas ke la unuaj projekciaĵoj de la Verbo estas la anĝeloj. Estante nur projekcioj ili ne estas perfektaj, ili ne posedas la bonon peresence sed ĝin ili realigas per la volo. Per la ribelo de la unua el la anĝeloj, aŭ Satano, al la dia volo, sekvata de multaj aliaj, ili perdis la kontakton kun la Verbo: ankaŭ homoj kiuj sekvis tiujn anĝelojn malaproksimiĝis el la Verbo.
Tiuj defalinaj anĝeloj inspiris al la homoj senton-penson de fataleco, kun kiu la homo, laŭ Taciano, havus nenion farendan, ĉar li male estas mastro de si mem kaj de sia destino kaj deziroj.
Ĉar la centraj konceptoj estas certe kristanaj, ties malsameco el tiuj paganaj li eksponas per forta akreco, diras kritikistoj, anstataŭ elstarigi la punktojn de kontakto.
Verkoj de Taciano
Taciano kompilis diversajn verkojn, sed onin atingis nur du. La unua, certe de la periodo ortodoksa, titolita Λόγος προς Ἑλληνας (pli konita kiel Oratio ad Græcos aŭ Oratio adversus Græcos (Parolado al la Grekoj aŭ Parolado kontraŭ la Grekoj), verkita post la jaro 165, estas apologio pro kristanismo. Ĝi dividiĝas laŭ du paroj: en la unua (ĉ. 1-31] Taciano eksponas la kristanan kredon provante demonstri ĝian superecon kompare al la greka filozofio; en la dua (ĉ. 32-42) li traktas pri la antikveco de la kristana religio. Evidentigante aspektojn malpli akordigeblajn kun kristanismo, li elirigas tonon denuncantan kaj amaran. Pli ol dialogo, foje li vortatakas helenismon kaj monstras malŝaton por la tuta klasika civilizacio: en tio distanciĝas el aliaj kristanaj filozofiaj skoloj, kiel tiu samtempa de Aleksandrio. Foje lia penso aperas neklara, ĉar, diras kritikistoj, eble la verko estas resumo aŭ skizo de temoj pritraktotaj laŭ la stilo kaj metodo de Justino.
La alia verko estas la Diatessaron - διὰ τεσσάρων = laŭ la kvar (evangelioj), el la kvar (evangelioj)-: temas pri provo de harmoniigo de la kvar kanonaj evangelioj konsistanta laŭ “unuiga kontinueco” (continuum) rakonta pri la precizaj eventoj de la vivo de Jesuo en kiu estas eliminita ĉiu apartaĵo unuvide ne harmonigebla kun la tuto. De tiu verko ekzistas nur kelkaj fragmentoj en sirilingvaj, sed sankta Efrem pri ĝi transdonis rekonstruon sufiĉe fidelan en sia komentario, kies sirilingva teksto perdiĝis sed restis en armena versio. Ekzistas ankaŭ aliaj du versioj de Diatessaron: unu en latina lingvo konservita en la “kodekso Fuldensis” datita ĉirkaŭ 545, la alia en araba versio elfosita el du manuskriptoj de posta epoko.
Diatessaron (aŭ miksita evangelio) estis praktike la unika evangelia teksto uzita en Sirio (kaj Asirio) dum la 3-a kaj 4-a jarcentoj. Rabdula, episkopo de Edesa (411 – 435), ordonis al la pastro ke en ĉiuj preĝejoj troviĝu almenaŭ unu ekzemplero de evangelioj “dividitaj“, nome ne mikse unuigitaj kiel la Diatessaron) kaj Teodoreto el Kiro, episkopo de Kiro (423-457) ordonis elimini almenaŭ 200 ekzemplerojn de Diatessaron el la preĝejoj de sia diocezo.
Influoj de la metodo kaj elektoj de Diatessaron studuloj trovas ankaŭ en la Vetus latina kaj ankaŭ en liturgiaj esprimoj.
Verkoj perditaj
Multaj aliaj verkoj redaktitaj de Taciano malaperis. En sia apologio, precize en la ĉapitro 15a, li parolas pri verko “Pri la bestoj” kaj en la 16a pri verko “Pri la demonoj”. Alia verko aranĝita por refuti kalumniojn kontraŭ kristanoj estis planita (ĉapitro 40a), sed eble neniam kompilita. Li verkis ankaŭ “libron pri la malfacilaĵoj” pritraktantan laŭ Eŭsebio de Cezareo (Historia ecclesiastica, V, 13), pri la malfacilaĵoj en la Sanktaj Skriboj, kaj alian “Pri la perfektiĝo laŭ la preceptoj de Nia Savinto”: tion raportas Klemento el Aleksandrio (Stromata'', III, 12, 81).
Aliaj projektoj
WikiTrans:
65708 Ehrlich
65708 Ehrlich estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:6 kun Venuso kaj 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kuracisto Paul Ehrlich (1854–1915), konata pro liaj pioniraj laboroj en hematologio, imunologio kaj kemiterapio. Li enkondukis novajn metodojn de diagnozo kaj malkovris la unuan efikan kuracon kontraŭ la sifiliso. En 1908, li ricevis la Nobel-premion pri medicino kune kun Ilja Meĉnikov.
Morarji Desai
Morarji Ranchhodji Desai (en hindi मोरारजी देसाई, naskiĝis la 29-an de februaro 1896, mortis la 10-an de aprilo 1995) estis barata politikisto, ĉefministro.
En 1930 ligiĝis kun sendependiga movado. Kelkfoje estis malliberigata. De 1956 plurfoje eniris konsiston de registaro, en 1977 iĝis ministro pri financoj, en 1967 vicĉefministro.
Li estis aktivulo de Barata Nacia Kongreso kaj kunlaboranto de Gandhi. En 1969 - post rompo en la partio - iĝis kontraŭulo de Indira Gandhi. En 1975 estis unu el organizantoj de t.n. ago de malobeemo. En la jaroj 1975 - 1977 estis malliberigita. Marte 1977 kiel gvidanto de la partio Janata, kiu gajis parlamentajn balotojn, iĝis ĉefministro. En 1979 cedis de ambaŭ postenoj kaj en 1980 rezignis pri politika agado.
Morarji Desai iĝante ĉefministro estis 81-jara. Lian bonan sanstaton oni klarigis per tio, ke li neniam fumis, neniam drinkis, kaj dum pli ol 50 jaroj ne havis seksajn rilatojn kun virino. Ĉiun tagon komencis per preĝo, ekzercado de jogo kaj trinko de glaso da urino. Vegetarano de la naskiĝo kaj konvinko.
Bāʾ
La Bet, Beth, Beh, aŭ Vet estas la dua litero de multaj abjadoj (alfabetoj) de ŝemidaj lingvoj, kiaj la bēt 𐤁‏‏ en fenica, bēṯ ܒ‏ en Siria siria, bet ב en hebrea, bā ب en araba kaj bet በ en etiopa.
Stacio Shinodayama
Stacio Shinodayama (japane: 信太山駅 [Ŝinodajama-eki], angle: Shinodayama Station) estas fervoja stacio en Izumi, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
Bāʾ
La bet estas en Unicode kiel U+05D1 ב hebrea litero bet.
En fonetiko la bet reprezentas la sonon /b/ nome voĉa bilabiala plozivo. En moderna israela hebrea, siria kaj fenica komence de la vorto ĝi prononcatas kiel //, male al mezo aŭ fino de la vorto ĝi prononcatas kiel //.
(13230) 1997 VG1
(13230) 1997 VG1 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Listo de urboj de Nepalo
Jen listo de urboj de Nepalo.
Kvokao
La kvokao (Setonix brachyurus) estas malgranda makropedo, proksime al la grandeco de doma kato. Simila al aliaj marsupiuloj de la familio makropedoj (kiel kanguruoj kaj valabioj) la kvokao estas herbomanĝa kaj ĉefe noktuma. Ĝi movas sur la tero kiel kanguruo, kun miksaĵo de malgrandaj kaj grandaj saltetoj. Ĝi ankaŭ povas grimpi malgrandajn arbojn kaj arbedojn. Kvokaoj estas ariĝemaj - ili kolektiĝas en grandajn grupojn, kie estas manĝaĵo. La ino naskas nur unu idon en unu jaro.
Ĉi tiu malgranda marsupiulo troviĝas nur en la sudokcidento de Okcidenta Aŭstralio. La vorto kvokao devenas, tra la angla quokka, el vorto en la loka aborigena nungara lingvo, verŝajne gwaga (prononcita kiel gŭaga).
Estas multaj kvokaoj sur la insulo Rottnest, kiu estas apud la marbordo. La insulo havas nek katojn nek vulpojn.
La kvokaoj de la insulo estis inter la unuaj aŭstraliaj mamuloj viditaj de Eŭropanoj. En 1658, la nederlanda maristo Samuel Volckertzoon skribis pri ekvido tie de "sovaĝa kato". En 1696 la ŝipara kapitano Willem de Vlamingh esploris specimenojn de la mamulo, kiun li priskribis kiel grandan raton. Pro tio, li nomis la insulon nederlande Rottenest, "rata nesto".
Tiu aŭstralazia specio ne timas homojn, kaj ofte saltetas sufiĉe proksime al ilin, precipe sur Rottnest. Tamen, leĝo malpermesas, ke anoj de la publiko iel ajn manipulas la kvokaojn de la insulo. Vizitantoj al Rottnest estas ankaŭ konsilataj, ke ili ne donu al la kvokaoj aĵojn por manĝi, ĉar ĉi tio povas malhelpi la sanon de la bestoj.
Bandeira do Sul
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Poços de Caldas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1964. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 440 km.
21936 Ryan
21936 Ryan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Colleen Marie Ryan, finalistino en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro ŝia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Bishop Flaget School de Chillicothe (Ohio).
Armento
Armento estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Corleto Perticara, Gallicchio, Guardia Perticara, Montemurro, San Chirico Raparo kaj San Martino d'Agri.
Paul Klee
Paul KLEE (naskiĝis la, mortis la ) estis svisa pentristo. Li uzis multajn diversajn art-stilojn en sia verkaro, inkluzive superrealismon kaj kubismon, sed aparte konatiĝis per la stilo de ekspresionismo, abstraktismo kaj lia membreco en la artista grupo Der Blaue Reiter. Li kaj lia amiko Vasilij Kandinskij estis famaj ankaŭ pro instruado ĉe la Bauhaus-lernejo de arkitekturo post la Unua mondmilito.
Loránd Váta
VÁTA Loránd [va'ta] estas rumanuja hungara aktoro naskita la 19-an de septembro 1972 en Sfântu Gheorghe.
Studoj
Loránd Váta en 1991 finis la fakon pri violono en la Muzikarta Mezlernejo de Sfântu Gheorghe kaj en 1995 en la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat.
Kariero
Li debutis en 1995 en la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház. Li estas ekde septembro 2009 ano de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Esperantista Grupo Sankta Rita
La Esperantista Grupo Rita de Cascia (EGSR Kongo) estas Esperanto-klubo, kiu kunvenas en Kinŝaso.
Ĝi estas filia al la konga asocio Esperanto-Kultura Movado (EKM)
Beltinci
Beltinci, hungare Belatinc, germane Fellsdorf estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco ’’’Prekmurje’’’, en statistika regiono Pomurska. Administre apartenas al Beltinci la jenaj 7 vilaĝoj: Bratonci, Dokležovje, Gančani, Ižakovci, Lipa (Beltinci), Lipovci, Melinci.
Situo
La vilaĝo situas laŭ rojo, proksime de Mura, laŭ ĉefvojo Murska Sobota-Lendava-Hungario. Maribor troviĝas 50 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1322. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Belatinc denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio.
Kastelo Katzenelnbogen
La burgo Katzenelnbogen aŭ kastelo Katzenelnbogen estas burgo en la urbo Katzenelnbogen en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Dum la fondado de la grafejo Katzenelnbogen la burgo estis la centro de la grafejo kaj la nomdonanto al la burgo kaj la grafa gento.
Ulrich Becker
Ulrich BECKER, nask. la 1958 en Frankenberg (Saksio), estas germana eldonisto vivanta en Novjorko kaj esperantisto.
Edmond de Sélys Longchamps
Barono Michel Edmond de Sélys Longchamps (naskiĝis la 25-an de majo 1813, mortis la 11-an de decembro 1900) estis belga liberala politikisto kaj sciencisto.
Ulrich Becker
Vivo
Becker vivis inter 1979 kaj 1999 en Berlino. Li studis en Humboldt-Universitato en Berlino i.a. lingvo- kaj literaturosciencojn kaj poste laboris kiel lingvoinstruisto en gimnazio. En 1999 li translokiĝis al Novjorko, kie li gvidas la eldonejon Mondial.
Edmond de Sélys Longchamps
Selys-Longchamps estis konsiderata kiel la plej granda fakulo en la mondo pri libeloj kaj aliaj zigopteroj. Lia riĉo kaj influo permesis al li amasi unu el plej perfektaj kolektoj de neŭropteroidaj insektoj kaj priskribi multajn speciojn el la tuta mondo. Lia kolekto havas hejmon en la Reĝa Belga Instituto de Naturaj Sciencoj.
Ulrich Becker
GDREA ĝis 1990
Becker eklernis Esperanton en 1976, kaj komence de la 1980-aj jaroj aliĝis al la eta junulara Esperantogrupo en orienta Berlino. Li partoprenis kaj gajnis kelkajn traduko-konkursojn organizitajn de „der esperantist“, la Esperanto-revueto de la orientgermana Esperanto-Asocio en Kulturligo de GDR (GDREA), meze de la 1980-aj jaroj. En 1988 li estis dungita de la centra oficejo de la Esperanto-Asocio de GDR kaj laboris plentempe por la Esperanto-movado en GDR ĝis 1990, la jaro de la unuiĝo de la du germana ŝtatoj kaj la dissolvo de GDREA. Dum tiu ĉi tempo li instruis Esperanton, organizis korespondan Esperanto-kurson, verkis novan, pli modernan studmaterialon por memlernado aŭ koresponda kurso, kaj helpis organizi diversajn naciajn kaj lokajn eventojn.
Edmond de Sélys Longchamps
Li estis la aŭtoro de Monographie des Libellulidées d'Europe (1840) kaj de Faune Belge (1842).