cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maria la 2-a (Portugalio)
Ŝi estis la filino de la reĝo Petro la 4-a (Portugalio), kiu estis ankaŭ imperiestro de Brazilo laŭ la nomo de Petro la 1-a, kaj de lia unua edzino, la arkidukino Maria Leopoldina Josefa Carolina de Aŭstrio. Ŝi estis la dua kaj lasta virino kiu ascendis al la trono de Portugalio.
Entroniĝo
En marto de 1826 mortiĝis la reĝo Johano la 6-a, kio kaŭzis krizon de sukcedo en la lando. Lia heredonto, Petro, estis proklamiĝinta imperiestro de Brazilo en 1822. Johano havis alian filon nome Mikaelo, kiu estis ekzila en Aŭstrio post estrado de serio da insurekcioj kontraŭ lia patro kaj la reĝimon liberalan.
La reĝo nomumis sian preferatan filinon, Isabel Maria, regentino ĝis kiam la "legitima heredonto revenu al la lando". Sed neniam lli precizigis kiu estos tiu heredonto, ĉu Petro, la imperiestro, ĉu Mikaelo, la princo en ekzilo.
Avertita ke la partianoj de lia frato pretis lokigi Mikaelon sur la tronon, Petro abdikis favore de sia plejaĝa filino, Maria de la Gloro, kiu estis nur 7jaraĝa, kondiĉe ke ŝi edziniĝu al sia onko Mikaelo kaj ke tiu akceptu la Liberalan Konstitucion kaj plenumu la regentecon ĝis kiam lia nevino atingu maturaĝon.
Mikaelo ŝajnigis ke li akceptas la proponon, sed kiam li alvenis al Portugalio, eltronigis la estontan reĝinon Maria kaj proklamiĝis reĝo, malvalidigante la liberalan konstitucion. Dum la reĝado de ŝia edzo, Maria vizitis diversajn kortegojn de Eŭropo, inklude tiun de sia avo en Vieno, krom tiujn de Londono kaj Parizo.
Petro abdikis la brazilan tronon en 1831 favore de sia filo Petro la 2-a de Brazilo klopodante reakiri la portugalan tronon. Tiele el sia sidejo en Azoroj atakis Mikaelon, kaj devigis lin abdiki en 1834. Maria la 2-a rehavis la kronon kaj sukcesis akiri la nuligon de la geedzeco kun sia onklo.
Reĝado
La 26-an de januaro de 1835, kiam ŝi estis 15jaraĝa, edziniĝis al Karlo, duko de Leuchtenberg, filo de Eugène de Beauharnais kaj nepo de la imperiestrino Jozefino. Karlo mortiĝis la 28-an de marto tiujare, du monatojn post la geedzo.
Philipp Clüver
Philipp CLÜVER (ofte latinigita kiel Philippus Cluverius; naskiĝis en 1580 en Dancigo; mortis la 31-an de decembro 1622 en Leiden, Nederlando) estis germana geografo kaj historiisto, kiu forte kontribuis al la revivigo de la terscienco en Eŭropo, kaj estas rigardata kiel la fondinto de la historia geografio.
Maria la 2-a (Portugalio)
Reĝado
La 1-an de januaro de 1836, Maria edziniĝis al princo Fernando de Saksio-Koburgo kaj Gotao, kiu regis kiel progeedza reĝo. Li ricevis la titolon, laŭ la portugala tradicio, post la nasko de sia unua filo, la heredonto.
Philipp Clüver
Galerio
Ilustraĵoj el Germania antiqua (1616)
Maria la 2-a (Portugalio)
Reĝado
Dum ŝia reĝado la reĝino Maria devis frunti insurekcion la 16-an de majo de 1846, kiu estis venkita de la reĝaj trupoj la 22-an de februaro de 1847. Ŝi ankaŭ proklamis leĝon por sekurigi la publikan sanon kaj eviti la etendon de la ĥolero tra la lando. Krome ŝi apogis politikojn kiuj helpis la pliigon de la edukan nivelon de la populacio.
Post diversaj gravedigoj kaj naskoj, la kuracistoj informis la reĝinon Maria pri la danĝero kiun kaŭzus por ŝia sano naski filon ĉiujare. Maria ne atentis la avertojn kaj mortiĝis naskante la princon Eŭgenio en 1853.
Pascal Dubourg Glatigny
Pascal Dubourg Glatigny aŭ Pascal Dubourg-Glatigny estas franca esperantisto kaj historiisto, ĉefe pri la historio de sciencoj kaj teknikoj. Li okupiĝas pri esplorado kadre de CNRS (ekde 2003). Li estas esploristo de CNRS en la Centro Marc Bloch (Berlino) (ekde 2008) kaj poste kadre de Centre Alexandre Koyré (Parizo, EHESS). Li doktoriĝis en 1999 kaj habilitiĝis en 2014. Li kunordigas esplorojn rilate al Esperanto kaj la dua mondmilito kaj iniciatis la retejon mondmilito.hypotheses.org, kie regule aperas kontribuoj kaj novaĵoj de la internacia esplorgrupo.
Arguis
Arguis [ARgis] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Hoya de Huesca (kies ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem nome Ŭesko) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Ene de la municipo Arguis estas ankaŭ la loĝloko Bentué de Rasal, kiu havis nur 8 loĝantojn en 2021.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Hoya de Huesca. Ĝi limas kun municipoj Caldearenas, Las Peñas de Riglos, Nueno kaj La Sotonera. Ĝi estas ĉe la valo de la rivero Isuela kaj ĉe kelkaj ĉepireneaj montaroj: nome Sierra de Javierre norde (1546 m), Sierra de Gratal sude (1567 m), Sierra del Águila oriente (1609 m) kaj Sierra de Loarre (1470 m) kaj Sierra Caballera (1565 m) okcidente. La rivero Isuela ekfluas ĉe la loĝloko mem, proksime de la Monto Peiró, kaj retenas siajn akvojn en la Akvorezervejo de Arguis, nome la plej antikva de Aragono. Ekfluas ĉe la loĝloko ankaŭ la rojo Garona, alfluanto de Gállego kaj la rivero Flumen, alfluanto de Alcanadre. Parto de la municipa teritorio estas okupita de la Natura Parko Sierra y los Cañones de Guara. La altitudo gamas inter 1609 m oriente (Pico del Águila) kaj 900 m borde de la rivero Isuela.
Historio
Laŭ la historiisto Antonio Ubieto Arteta, fakulo pri Mezepoko, la plej frua mencio pri Arguis estas de Cartulario de San Juan de la Peña (1070), en kiu oni citas dommus Balla de Argis. ​ ​
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Arguis: oni malaltiĝis el preskaŭ 300 loĝantoj en 1910 ĝis 43 en 1981 kaj poste oni iomete rekuperiĝis ĝis nunaj 153 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (migdaloj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj kaj bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la romanika preĝejo (kies unu retablo de la 15-a jarcento estas ekspoziciiata en la Muzeo Prado) kaj du ermitejoj (el kiuj unu kun mezepoka nekropolo), mezepoka ponto super la rivero Isuela kaj ekstere montaraj naturaj lokoj ĉefe ĉe la akvobaraĵo, la akvorezervejo, la riveroj ktp. Venas vizitantoj por fiŝkaptado, montogrimpado, ciklismo, motociklismo ktp.
Interfaco
Interfaco estas aro da rimedoj kaj reguloj ebliganta logikan kaj fizikan interagon de la ekipaĵo kaj/aŭ program(part)oj.
La interfacon inter programmoduloj konsistigas la listo de komunaj (importa-eksportaj) variabloj, voksekvencoj por la komunaj proceduroj ktp. En la modernaj programlingvoj (MODULA, Ada) estas specialaj esprimiloj por difini tiajn interfacojn (difinaj moduloj, listoj de importo kaj de eksporto).
Iom metafore oni etendas la signifon de la termino kaj parolas pri la homa-komputila interfaco.
Altaĵa muelejo
La altaĵa muelejo, ankaŭ nomita montetmuelejo, estas ventmuelejo kiu staras sur natura aŭ artefarita monteto, kies funkcio estas kiel la platformo de la platforma muelejo.
En la monteto, je du flankoj, estas masonita trairejo (enirejo/elirejo), tra kiu ĉevalo kun ĉaro povis eniri kaj je la alia flanko eliri.
Selçuk
La nuna nomo deriviĝas de la Turko-Selĝukoj; ĝi en 1914 anstataŭis la tiaman nomon Ayasoluk, kiu aludis al greka origino, nome de la grava urbo tiama Efezo.
Folldal
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ruĝkrona najtingalturdo
La Ruĝkrona najtingalturdo (Catharus frantzii) estas malgranda turdo kiu estas loĝanta birdo en montarbaroj el centra Meksiko al okcidenta Panamo. Ĝi estas ĝenerale brunplumara birdo kaj havas riĉan kanton.
Taksonomio kaj nomo
Tiu specio estis unuafoje priskribita de la germana ornitologo Jean Cabanis en 1861. La latina scienca nomo rememoras la ankaŭ germanan naturaliston Alexander von Frantzius. Ties proksima vivanta parenco ŝajne estas la grupo de specioj de Nordameriko enhavanta la speciojn de la Salikturdo, la Grizvanga turdo kaj la Biknela turdo.
Aspekto
Tiu specio estas 15 al 18 cm longa kaj pezas 28 g. Plenkreskuloj havas olivbrunajn suprajn partojn, ruĝecajn kronon kaj nukon (el kio devenas la nomo de la specio), palgrizaj subaj partoj, kiuj iĝas blankecaj en ventro, kaj oranĝan suban makzelon. Junuloj estas pli malhelaj en vizaĝo, havas palcentrojn en la supraj flugiloj, brunecajn flankojn kaj bruston, kaj malhelajn striadon aŭ punktojn ventre. Diversaj ne tre bone difinitaj subspecioj estis priskribitaj kiel diferencaj laŭ preciza nuanco de la supra kaj suba plumaro.
La birdokanto estas bela, riĉa kaj varia fajfado ŝii-vii-li-aa-a, kaj alvoko estas altatona fajna siit aŭ vuiiit.
Distribuado kaj habitato
La Ruĝkronaj najtingalturdoj estas loĝantaj reproduktuloj en altaj teroj el centra Meksiko al okcidenta Panamo. Ĝi troviĝas en suba plantaro de humidaj montarbaroj de kverko kaj koniferoj kaj duarangaj arbaroj, tipe ĉirkaŭ 1350 m al 3500 m de altitudo.
Kutimaro
La Ruĝkrona najtingalturdo kutime manĝas sur la arbara grundo, sola aŭ en paroj, progrese laŭ saltetoj kaj ekiroj krom oftaj haltoj. Ili turnas sekan foliaron kiel tipa turda sistemo serĉi insektojn kaj araneojn, kaj manĝas ankaŭ etajn fruktojn.
La nesto estas diketa kaj tasforma konstruita ĉirkaŭ 1 al 4 m alte en densa kreskaĵaro aŭ makisaro, ofte ĉe akvo. La du brunmakulitaj grizecaj aŭ verdecbluaj ovoj estas kovataj nur de la ino dum 15 al 16 tagoj antaŭ eloviĝo, kaj la idoj estas manĝigataj d ambaŭ gepatroj dum ĉirkaŭ 14 al 16 tagoj antaŭ elnestiĝo.
Veliki Komjati
Veliki Komjati (Великі Ком'яти, Magyarkomját [madjarkomjAt]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv.
Situo
Veliki Komjati situas laŭ rojo.
Historio
En 1910 vivis en Magyarkomját 3139 homoj, (2700 rutenoj, 414 germanoj, 23 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Magyarkomját apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiun ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Veliki Komjati apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
NGC 334
NGC 334 (aliaj indikoj — PGC 3514, ESO 351-26, MCG -6-3-12, IRAS00564-3523) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Plurmedio
Plurmedio estas homa-komputila interagado per pluraj datumspecoj (en pluraj datummedioj): teksto, senmova aŭ moviĝanta bildo, sono ktp. Kutime plurmedio entenas rimedojn de hiperteksto. Plurmediajn dokumentojn oni kutime liveras ĉe lumdisko kaj per interreto.
Plurmedio estas kombino de
Monte-Carlo-Country-Club (stacidomo)
Monte-Carlo-Country-Club estas franca haltejo sur linio -  (landlimo), situanta en  Roquebrune-Cap-Martin, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Biknela turdo
Plenkreskuloj estas olivbrunaj en supraj partoj, iom pli ruĝecaj voste. La subaj partoj estas blankaj kun griza koloro en flankoj; la brusto estas grizecbruna kun malhelaj punktoj. Ili havas rozkolorajn krurojn, malfortan grizan okulringon, kaj grizajn vangojn. Ili estas averaĝe iomete pli malgrandaj ol la tre simila Grizvanga turdo sed estas nedistingeblaj laŭ ekstera aspekto. Kune, la Grizvanga kaj la Biknela turdoj formas paron de kamuflaj specioj, kaj estis iam konsiderataj sampecifaj. La kanto estas miksita serio de flutecaj tonoj kiuj finas en pli alta noto.
Ties reprodukta habitato estas arbaroj de konifero en sudorienta Kebekio al Nov-Skotio kaj nordo de la ŝtatoj de Nov-Anglio kaj Novjorkio. Ĝi estas la plej rara kaj sekretema de la turdoj kiuj reproduktiĝas en Nordameriko kaj estas la ununura birdo kiu reproduktiĝas limigite en la nordorienta parto de la kontinento. Ili kutime reproduktiĝas je pli altaj altaĵoj, kutime farante neston super 915 m.
La Biknela turdo havas nekutiman pariĝadan sistemon per kiu inoj pariĝas kun pli da unu masklo. Oni ne scias, ke tia praktiko okazas ankaŭ ĉe aliaj turdoj. Ĝis kvar maskloj povas zorgi pri taskoj konekte kun unu nesto, inklude manĝalporton por la idoj. La nesto estas tipe diketa kaj tasforma, ĉe trunko de konifero. Idoj kreskas rapide, kaj disvolviĝas en 12 tagoj el nuksograndaj idoj al komplete plumigitaj plenkreskaj birdoj. Iksodoj, kaliformuŝoj kaj laŭsoj estas kelkaj el la parazitoj kiuj atakas la Biknelan turdon. La ruĝa sciuro estas la ĉefa predanto de ovoj kaj idoj, laŭ la studoj de ekologio kaj reproduktado. Aliaj predantoj estas la Striakcipitro, la Longvosta mustelo kaj la Akrigostrigo.
La dieto de tiu turdo konsistas ĉefe el insektoj, sed ankaŭ sovaĝaj fruktoj malfrusomere, dum migrado kaj en vintrejoj. Ili kutime manĝas sur arbara grundo, sed ankaŭ kaptas muŝojn kaj plukas insektojn el la arbofolioj.
Tiuj birdoj migras al Karibio, (la Grandaj Antiloj), kaj ĉirkaŭ 90 % de la individuoj vintras en Hispaniolo. La Biknela turdo kaj la Grizvanga turdo, kun la Salikoturdo, formas tre fermitan grupon de migrantaj specioj (Winker & Pruett, 2006).
Ties nombroj malpliiĝas en kelkaj partoj de sia jam limigita teritorio kiel rezulto de habitatodegradado. Sciencistoj kredas ke industria poluado estas unu el la ĉefaj kialoj de la malpliiĝo de la ruĝa piceo, grava elemento de la habitato de la Biknela turdo en Usono. Ankaŭ aertransportitaj pezmetaloj povas damaĝi altajn arbarojn de nordorienta Usono. Krome baze sur supozebla venonta pliigo de karbodioksido, sciencistoj antaŭvidas drastan malpliigon de la arbaroj de balzama abio en orienta Usono. Se averaĝaj tutmondaj temperaturoj daŭre plialtiĝas kaj arbaroj ŝanĝas kiel oni antaŭdiris, la habitato de la Biknela turdo ŝajne estos afektita tiom ke draste minacos la survivon de la specio.
Aliaj eventualaj minacoj kontraŭ la habitato de la Biknela turdo estas la terendisvolvigo de distraj skiejoj kaj someraj sportareoj, pliiĝanta nombro de Radioturoj sur montopintoj, ciklaj eksplodoj de picea tineo kaj komercaj forstumaj operacioj. Industriaj praktikoj de forstumado, kvankam eble damaĝaj, povas esti modifitaj por helpi la konservajn klopodojn por protekti la Biknelan turdon. Ju pli da studoj necesas, des pli la ŝajna akceptado fare de la birdo de iaj komercaj duarangaj arbaroj sugestas eblojn de pligrandigi la habitatojn de la Biknela turdo future.
Estas ankaŭ konsiderinda zorgado pro degradado de la vintraj habitatoj de la Biknela turdo. La praarbaroj de la Dominika Respubliko estas sub akra premo el naturaj katastrofoj kiaj uraganoj,krom ŝanĝoj el la agrikultura aktivado, ĉefe je malaltaj altitudoj. La arbaraj zonoj de Haitio estis preskaŭ komplete eliminitaj, kaj en Kubo, plej parto de la konata taŭga habitato ekzstas nur en protektataj parkareoj.
Distrikto Emsland
La distrikto Emsland (germane Landkreis Emsland) situas en la federacia lando Malsupra Saksio, en la nordokcidento de Germanio. Sian nomon la regiono havas de la rivero Emso, kiu trafluas ĝin. Administra centro estas la urbo Meppen, aliaj gravaj urboj estas Lingen kaj - tratranĉita per multaj kanaloj - Papenburg.
La distrikto havas areon de 2 881 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Sude ĝi limas je la distrikto Steinfurt de la najbara federacia lando Nordrejn-Vestfalio, parto de la Monastera Lando, norde je la distrikto Leer, parto de la historia regiono Orienta Frislando, kaj okcidente interalie al la du nederlandaj provincoj Drenthe kaj Groningen.
Piteaso
Piteaso aŭ Pytheas de Marsejlo (malnovgreke: Πυθέας ὁ Μασσαλιώτης; naskiĝis ĉirkaŭ 380 a.K.; mortis ĉirkaŭ 310 a.K.), estis helena geografo kaj esploristo el la greka kolonio Massilia, la nuntempa Marsejlo en suda Francio).
Piteaso famiĝis interalie pro sia vojaĝo en la nordokcidento de Eŭropo. Lia vojaĝraporto Tra la oceano (Περὶ τοῦ ᾿Ωκεανοῦ, Perí tou Okeanoú) perdiĝis. Malmultaj fragmentoj de la libroj estas konataj nur pro citaĵoj de aliaj verkistoj, kiel ekzemple Strabono, Eratosteno aŭ Plinio la pli maljuna, kiu tamen parte nomis Piteason mensogulo, ĉar ili opiniis liajn vojaĝojn neeblaj. Aliaj indikoj troviĝas en la verkoj de antikvaj astronomoj, kiel Hiparko de Rodoso.
La vojaĝo de Piteaso
Piteaso veturis verŝajne ŝipe de Massalia (nun Marsejlo), trapasis la heraklajn kolonojn (Ĝibraltara Markolo), iris norden preter la marbordoj de Gaŭlio, albordiĝis en Britio kaj fine alvenis al la Ŝetlandaj Insuloj antaŭ ol pluvojaĝi pli norden, al lando nomata tiam Tuleo, kiun li ne povas trapasi.
Li revenis tra la norda maro kaj poste suden ĝis la marbordoj de la Granda Germanio, li alvenis al sukceno-riĉaj insuloj, eble la insularo de Helgoland, la insulo Sjælland aŭ la marbordoj de la Balta Maro. Li revenis finfine al Marsejlo, aŭ uzante la saman vojon aŭ laŭ la riveroj Rejno kaj Rodano.
Ĉe la plej norda punkto de lia navigado, la nokto ne daŭris pli ol du horojn, tiel Tuleo lokiĝus en Islando, en Norvegio aŭ sur la Ferooj. Piteaso komprenis la influon de la luno al la tajdoj. Li kalkulis je precizeco de dek kvar minutoj la latitudon de Marsejlo pere de ''gnomon'.
Vernierfontaine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Dentocetacoj
La dentocetacoj (Odontoceti) formas subordon de cetacoj (Cetacea). Male al la bartocetacoj, ili havas dentojn en la makzeloj antataŭ bartoj. Ili manĝas karnon, ĉefe fiŝojn, sepiojn kaj malofte eĉ marajn mamulojn.
Anatomio
Plimulto de la dentocetacoj estas pli malgranda ol bartocetacoj. Oni listigas nur unu specion ĉe la grandaj cetacoj, nome la kaĉaloton. La ceteraj specioj estas malgrandaj aŭ mezgrandaj. Plua diferenco estas ke la dentocetacoj havas nur unu spirtruon (kaj ne du kiel la bartocetacoj). Ili havas nesimetrian kranion kaj cekumon.
Voĉoj
La voĉesprimo estas tre grava por la dentocetacoj. Krom la multnombrajn aŭdeblajn fajfojn, ili uzas ankaŭ ultrasonajn voĉojn por la eĥolokiĝo. Tiu gravas ĉefe dum ĉasado.
Socia konduto
Ili vivas plej ofte en grupoj ĝis ĉ. dekduopo.
Homa influo
La homo senkompate ĉasis ilin dum la pasintaj jarcentoj. Nun ili estas nur limigite ĉaseblaj, sed la medipoluado minacas ilin.
Taksonomio
Oni dividas la dentocetacojn en 9 familiojn:
Detale:
Stacio Minami-Ibaraki
Stacio Minami-Ibaraki (japane: 南茨木駅 [Minami-Ibaraki-eki], angle: Minami-Ibaraki Station) estas fervoja stacio en Ibaraki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa) kaj 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa).
Zawidów
Zawidów (Seidenberg, Zavidow) estas urbo en la nuna provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Zgorzelec (Görlitz) kaj historie apartenas al la regiono Supra Luzacio en la provinco Silezio kaj la landoparto Prusio de la Germana Regno, kun germana kaj soraba loĝantaro.
O mio babbino caro
La ario estis unuafoje prezentita ĉe la premiero de Gianni Schicchi la 14an de Decembro 1918 ĉe la Metropola Operejo de Novjorko fare de la populara angla soprano Florence Easton. Ĝi estis de tiam kantata de multaj sopranoj. Joan Hammond ricevis oran diskon en 1969 por 1 miliono de venditaj kopioj de tiu ario.
Maria Karoline Flachsland
Maria Karoline FLACHSLAND (naskiĝinta la en Riquewihr, mortinta la  en Vajmaro) etis la edzino de Johann Gottfried Herder. Ŝi verkis bigrafion de la edzo, redaktis kaj prilaboris liajn skribitaĵojn kies eldonon ŝi dilegente kaj sindoneme prizorgis.
Vivo kaj agado
Estante la filino de Johann Friedrich Flachsland (1715–1755) kaj de la filino de la laufen-a paroĥestro, Rosina Catharina Mauritii (1717–1765). Post la frua morto de la gepatroj ĝi vivis en la mastrumejo de la filino Friederike Katharina (1744–1801) je Darmstadt, kiu estis nuptinta tie en 1761 la oficiston Andreas Peter Hesse (1728–1803, nobeliĝo en 1770). Tie ĉi ŝi iĝis membro de al t.n. literatura Rondo de Merck en Darmstadt kiu nombriĝis inter la plej gravaj kunvenoj de la sensiveco-movado dum Klerismo. Johann Wolfgang von Goethe, kiu baldaŭ iĝis ŝia amiko, Franz Michael Leuchsenring, Sophie von La Roche, Johann Heinrich Merck kaj la estonta edzo Johann Gottfried Herder ankaŭ (almenaŭ intertempe) apartenis al la menciita rondo.
Samloke ekis ŝia (duona) fianĉiĝ-tempo kies belo kaj malpli belo dokumentatas en ampleksa leterinterŝanĝo. La geedzeco okazis en la 2.6.1773 en Darmstadt. Tuj poste la paro ekloĝis en Bückeburg kie Herder dĵoris kiel konsistoria konsilisto kaj kortega predikisto. La filoj Gottfried kaj August naskiĝis en Bückeburg. Kun la tiea kortegkapelestro Johann Christoph Friedrich Bach la predikisto flegis fruktodonan kunlaboron por la daŭro de kvin jaroj.
Ŝia fratino Ernestine Rosine estis ekde 1761 ina favoratulo ĉe la kortego de Ludoviko la 9-a (Hessen-Darmstadt). En 1766 ŝi iĝis ties edzino post kiam Ludoviko forpelis ŝin cedante al ŝi pension de po 500 guldenoj por jaro. Ernestine pli malfrue havis psikajn problemojn pro kio Maria Karolina iĝis ŝia kuratorino. Mallonge post ĝi sendis Ernestine en specialan hejmon kie ŝi mortis.
Danke al perado goeta la familio translokiĝis en 1775 kun ambaŭ filoj Vajmaron. La postenon de konstistorikonsilisto ĉe la vajmara kortego ne plenumis ĉiujn esperojn de Herder. La vivo en relative eta rezideja urbo eĉ seniluziigis lin; tamen la familio restis en Vajmaro grandiĝante per kvin infanoj.
La sinidentigon kun vivo kaj verko edzaj estis eksterorda. Ne nur dum la vivo de Gottfried ĝi helpis senĉese en la renoma pligrandigo de la edzo sed ankaŭ post ties morto. Volonte ŝi mem ĉiam restis en al fono. Estante sekretariino, lektorino de la herder-aj verkoj, leterverkintino, biografiistino kaj eldonistino Karoline Herder nombriĝis sendube inter la plej elstaraj virinoj de la vajmara klasikismo. Eldonade helpis ŝin la plej maljuna filo kaj kuracisto Gottfried von Herder.
Karoline Herder entombigitis en 1809 sur Jakoba tombejo.
Verkoj
Letereldonoj (elekto)
NGC 335
NGC 335 (aliaj indikoj — PGC 3544, ESO 541-6, MCG -3-3-15, IRAS00568-1830) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Domingo de Guzmán (Várvölgy)
La preĝejo Domingo de Guzmán estas romkatolika monumento historia en Hungario, en vilaĝo Várvölgy. Ĝi estas konata ankaŭ pri la malnova loknomo Alsózsid [alŝOĵid] (=malsupra Zsid).
Historio
La unua mencio pri paroĥo okazis en 1333, la kirko estis gotika laŭ la arkeologoj. En 1428 ankaŭ kapelo estis menciita apud la kirko, en 1550 laŭ la priskribo ĝi estis funkcianta paroĥo. Nepre menciindas unu el la sonoriloj, kiu kreiĝis en 1524 (la dua plej malnova hungara sonorilego. En 1755 sakristio, krucnavo kaj flankokapelo estis alkonstruitaj. En 1899 la plena preĝejo trakonstruiĝis, kiel oni nun vidas ĝin. La orgeno alvenis en 1901.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed apud la kirko monumento pri la 2-a mondmilito, malantaŭ la kirko krucifikso estas videblaj. La fasado estas simetria, la kvadrata turo plene reliefas meze. Estas 3 enirejoj laŭ la fasado, la ĉefa en la turo, la aliaj du flanke. La turo pli supre iĝas oklatera kun oklatera piramida pinto. La absido estas same oklatera kaj havas saman larĝon, ol la navo. Ekstre pilieroj apogas la konstruaĵon. Memortabulo troviĝas sur la ekstera muro pri falintoj dum la 1-a mondmilito.
Kermeso okazas en la unua dimanĉo de aŭgusto.
83982 Krantoro
83982 Krantoro estas mezgranda, ne tre hela uranorenkonta centaŭro malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Kokkola
Kokkola (en la sveda Karleby) estas urbo en provinco Meza Ostrobotnio en Finnlando. Kokkola havas 36 271 (2005) loĝantojn el kiuj 81,2 % estas finnlingvaj kaj 17,7 % svedlingvaj.
Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiama gubernio Okcidenta Finnlando.
Tie estas lago Ullavanjärvi.
83982 Krantoro
Orbito
83982 Krantoro havas tre proksima de tiu de Urano (30 799,095 tagoj): ĝi estas en orbita resonanco 1:1 kun Urano kaj ĝia orbito proksimiĝas al tiu de Urano ĉe sia suprenira nodo, ĝia urana MOID estas 0,31265 astronomia unuo, aŭ 46,771 milionoj da km. Ĝi sekvas malsimplan  rilate al Urano, ĉar ĝi ankaŭ suferas la malstabiligantan influon de Saturno.
Fizikaj ecoj
Akva glacio estis trovita ĉe 83982 Krantoro, kun verŝajneco de 99,7 %
Laŭ observoj per la spektroskopo PACS de la kosmoteleskopo Herschel, 83982 Krantoro havas diametron de 59 ± 12 kilometroj kaj albedo de 0,121. . Ne kompleta luma kurbo, akirita per fotometrio elde la Observatorio de Sierra Nevada (Granado, Hispanio) montris de 13,94 horoj.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Krantoro, Lapito de la helena mitologio, kiu estis mortigita far'de Demoleo dum batalo inter Lapitoj kaj Centaŭroj. Krantoro havis la bruston kaj la maldekstran ŝultron ŝiritaj per arba trunko ĵetita de Demoleo al Tezeo, sed tiu ĉi lasta elglitis.
8707 Arakihiroshi
8707 Arakihiroshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan Hiroshi Araki (japane : 荒木 博志 Araki Hiroshi). Dum la alproksimiĝo de Marso en 1956, li faris multajn belajn desegnojn de tiu planedo. Li ankaŭ ŝatas kalkuli orbitojn kaj desegni laŭ optikaj observoj.
Nižný Mirošov
Nižný Mirošov [niĵnI miroŝov], (hungare Alsómerse [alŝOmerŝe], rutene Нижнїй Мирошів [niĵnjij miroŝiv]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Éva Lendvay
LENDVAY Éva (lendvai), familinomo Szemlér estas hungara poetino, tradukistino kaj ĵurnalistino naskita la 24-a de aprilo 1935 en Braŝovo kaj mortis en Bukareŝto la 14-an de marto 2016. Éva Lendvay estas filino de la poeto, verkisto kaj tradukisto Ferenc Szemlér.
Biografio
Lendvay finis muzikmezlernejon en sia naskiĝurbo (1953) kaj ŝi akiris diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo (1959). Poste ŝi fariĝis ĵurnalistino ĉe la publikaĵoj Utunk (1959-62), Új Idő (1963-66), Művelődés (1967-68). Ekde 1968 ŝi estis interna kunlaborantino de Brassói Lapok.
Nižný Mirošov
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567 en tiama hungara formo "Also Meraso". En 1787 296 vilaĝanoj loĝis en 54 domoj, en 1828 356 vilaĝanoj en 47 domoj. En la 19-a jarcento ŝtonminejo funkciis apud la vilaĝo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsómerse 319 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la vilaĝo parte ruiniĝis pro la bataloj. En 2001 vivis en Nižný Mirošov 249 homoj, (167 slovakoj, 66 rutenoj, 12 ukrainoj).
Ronchi dei Legionari
Ronchi dei Legionari (Ronke, Roncjis, en la pasinteco Ronchi di Monfalcone - prononco - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Carso Isonzo Adriatico, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco. Tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico"  - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico". De la Adriatika Maro dividas ĝin nur la apuda komunumo Monfalcone.
Fine de en la komunumo vivis  - fine de oktobro 2022 estis 11 821: sekve daŭre temas pri la tria plej granda komunumo de la provinco aŭ regiona unuo. Kristana patrono estas la sankta Laŭrenco de Romo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Doberdobo, Fogliano Redipuglia, Monfalcone, San Canzian d'Isonzo, San Pier d'Isonzo kaj Staranzano.
Harsdorf
Harsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kulmbach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Seyhan
Seyhan estas urbo en provinco Adana en Turkio.
Gemoterapio
Gemoterapio estas tradicia terapio, kiu deiras de la kredo, ke portado de gemaj ŝtonoj havas pozitivan efikon sur la sano. Ekzemple, grekoj pensis ke ametisto estas bona kontraŭ postebrio kaj astekoj kredas ke jado kurus malsano de hepato. Oni difinas la povon de la gemo surbaze de la koloro, kemia strukturo kaj la formo de la kristaloj. Ankaŭ ne mineralajn gemojn, kiel perlojn, oni uzas kiel amuleton kontraŭ malsano aŭ kiel resanigilon.
Oni povas uzi la gemon en tri manieroj:
Kvankam la principo estas tre primitiva kaj kun tre malracia bazo, en multaj landoj oni ankoraŭ uzas tradician kuracilon el gemoj, ĉefe eburo kaj perlo, kaj kelkaj homoj, kiuj emas al alternativa medicino uzas kristalojn ĉefe por masaĝoj.
Al Torento
Al Torento estas novelo originale esperantlingve verkita de Stellan Engholm en 1930. La dua eldono aperis en 1934, ĉe Eldonejo Socialista ESPERANTO en Stokholmo. En 1972 Dansk Esperanto-Forlag el Aabyhøj prizorgis trian eldonon.
Staré Město (distrikto Šumperk)
Staré Město ((Mährisch) Altstadt) estas urbo situanta norde de Moravio inter Králický Sněžník, Rychlebské hory kaj Hrubý Jeseník sur rivereto Krupá. Vivas ĉi tie. La urbon eblas eluzi kiel elirpunkto por turismaj kaj trampaj ekskursoj al ĉirkaŭaj montoj. Loka fervoja fervojlinio kunigas la urbon kun Hanušovice, kie estas alligoj al trajnoj ĝis Olomouc – Jeseník. Laŭ nomo de fervojstacio aŭ katastra teritorio ĝi estas ankaŭ iam markata kiel Staré Město pod Sněžníkem aŭ Staré Město pod Králickým Sněžníkem.
Historio
La urbo estis fondita iam en la dua duono de la 13-a jarcento kiel Goldek (ĉeĥe Zlatý kout, Zlatý roh, en esperanto Ora angulo), la nomon Staré Město oni komencis uzi nur iam en la 15-a jarcento. La urbo estis ĝis fino de la dua mondmilito kaj sekva ellandigo de devenaj loĝantoj loĝigita plejparte de germana loĝantaro.
ISO 3166-2:LR
ISO 3166-2:LR estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Liberion. La kodojn havas 9 respublikaj urboj kaj 15 distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>LR</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Liberio. La dua parto estas du literoj.
Bruenig-fervojo
La Bruenig-Fervojo, (germana skribo: Brünig, prononco: Bruenig) pasas la "Bruenig"(-n) (aŭ germane "Brünig"), aŭ Bruenigpasejon, Brünigpasejon kaj estis frua fervoja linio de SBB, hodiaŭ centra fervojo (en germana lingvo la hodiaŭa: Zentralbahn),
Tra la pasejo pasas la dentorado-fervojlinio de la fervojkompanio centra fervojo (en germana lingvo la hodiaŭa: Zentralbahn), kiu estas konata sub la tradicia nomo Brünig-Fervojo. La kompanio estas subentrepreno de SBB, Svisaj Federaciaj Fervojoj, kaj fakte ties ununura dentoradfervojlinio. Sur la pasejkulmino situas la stacidomo. La fervojlinio komenciĝas en Lucerno kaj iras tra Sarno, Meiringen kaj Brienz al Interlaken.
Novklasikismo (muziko)
La muzikhistoria nocio de novklasikismo (ne intermiksu kun novklasiko ekde la malfruaj 1980-aj jaroj) ekestis post 1920 en Parizo en la cirklo de artistoj kiel Igor Stravinski, Jean Cocteau kaj la Groupe des Six. Jean Cocteau postulis solvitan de individuo, objektivan arton, kiu lasas la aŭskultanton je klara konscienco.
Novklasikismo estas estetika tenenco trapasanta la tutan eŭropan muzikkulturon ekde ĉirkaŭ 1920. Klare rifuzante malfruromantikan esprimivon, impresionismon kaj la ekspresionismon, la novklasikismo strebas al klareco, simpleco kaj klasikeco. Dum la novklasikismo ekestis nova, tonala kaj plejparte lineare direktita muziko, je kiu la 18-a jarcento (malfrubaroko kaj fruklasiko) ofte estis modelo por komponteknikoj, formoj kaj ĝenroj.
En la orgenkonstruo novklasikismo signifas instrumentotipon dominan precipe en Francio inter ĉirkaŭ 1925 kaj 1975, kiu celas kombini la franc-barokajn ("klasikajn"), franc-romantikajn kaj nordgerman-barokajn sonelementojn kun lej moderna tekniko ("l'orgue néoclassique").
La komponan tendencon de la novklasikismo oni foje false nomas ankaŭ novbaroko. Malgraŭ la malfacila limigo (la novklasikismo alprenis krom klasikaj ankaŭ malfrubarokajn formojn kaj stilrimedojn) en la muzikhistorio kaj en la aŭtoritataj profesiaj muzikleksikonoj (MGG malnova, MGG nova, New Grove Dictionary) la termino novklasikismo venkis.
novklasikismajn verkojn skribis i.a.:
Komponistoj de la Groupe des Six :
krome:
Priaboniano
Priaboniano estas, por la geologia temposkalo de la IKS, la plej lasta geologia aĝo aŭ la plej supra stratigrafia tavolo de Eoceno. Ĝi enhavas la tempon inter antaŭ 38 kaj 33,9 milionoj da jaroj. La Priaboniano estas antaŭata de la Bartoniano kaj estas sekvata de la Rupeliano, la plej malalta tavolo de Oligoceno.
Franca protektorato de Maroko
La Franca protektorato de Maroko (en araba حماية فرنسا في المغرب Himaïet Fransa fi El-Maghreb; en franca Protectorat français au Maroc) estis establita de la Traktato de Fez. Ĝi ekzistis de 1912, kiam sistemo de protektorato estis formale establita, ĝis la maroka sendependeco (2a Marto 1956), kaj konsistis el plej granda areo de Maroko inter la Koridoro de Taza kaj la Rivero Dra. Ĝi enhavis la plej loĝatajn urbojn de Maroko kiaj Kasablanko, Marakeŝo, Fez, Meknes kaj Rabat. En la norda hispana protektorato restis nur koridoro el la ankoraŭ hispanaj urboj Sebto kaj Melilo inklude grandan urbon Tetuano. Tanĝero pasis tra diversaj statusoj inter ili de internacia administrado.
Kvankam evidente multaj francoj (militistoj, funkciuloj ktp.) venis al la tiama Maroko kaj metis sian civilizacion (inter ĝi la franca lingvo), neniam estis tiom da francaj koloniantoj kiom ĉe la najbara Alĝerio.
Grua
Grua estas vilaĝo de Norvegio. Ĝi apartenas al la komunumo Lunner kaj kun ĝi ekde la komenco de 2020 apartenas al la nova provinco Viken. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
1444 Panonio
1444 Panonio estas malgranda sed notinde hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la hungara astronomo György Kulin elde la Konkoly Observatorio, en Budapeŝto.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la antikva regiono, poste romia provinco Panonio, kiu kongruas kun la nuna Hungario.
4546 Franck
4546 Franck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgdevenan francan komponiston César Franck (1822–1890).
Oni ne konfuzu ĝin kun 2824 Franke.
Nacia parko Dovrefjell-Sunndalsfjella
La norvega nacia parko Dovrefjell-Sunndalsfjella estis fondita la 1-an de junio 2002. Ĝi anstataŭis la Nacian parkon Dovre, fonditan en 1974.
La nacia parko havas la areon de 1693 kvadrataj kilometroj kaj estas dividita per eŭropa aŭtovojo 6 (E 6) al pli granda okcidenta kaj pli malgranda orienta parto. La centro de la nacia parko kun ekspozicio kaj malgranda botanika ĝardeno troviĝas en Kongsvoll, ĉe E 6.
La allogaĵo de la parko estas la moskobovo (Ovibos moschatus), enportita antaŭ 70 jaroj el Gronlando.
Ŝatata ekskursa celo estas la Snøhetta (2286 m) en okcidenta parto de la parko, kiu estas la plej alta pinto de la areo.
Pro kio?
Pro Kio? estas originale esperantlingve verkita krimromano de Argus (pseŭdonomo de Friedrich Ellersiek). La 158-paĝa libro eldoniĝis en la jaro 1920 ĉe la aŭtoro en Berlino kiel numero 5 en la serio Nova Esperanto-Biblioteko. La verko estas reeldonita de Mondial en 2008.
Nacia parko Dovrefjell-Sunndalsfjella
En orienta parto de la parko vivas de junio ĝis aŭgusto fjordaj ĉevaloj (ŝtataj).
Sude de la parko troviĝas Naturprotekta areo Fokstumyra, kiu servas ĉefe por birdoprotektado. Dum la kovperido de fino de aprilo ĝis komenco de julio, la alirebleco estas strikte reguligita.
Pro kio?
Enhavo
Oni murdis virinon kiu estis forĵetita el trajno. La policano devas unue identigi la virinon, poste serĉi la murdiston kaj la motivojn de la murdo. Li devas persekuti la suspektiton eksterlande, ĉefe al la Lazura Marbordo de sudorienta Francio kaj tie atendi novan planitan murdon de la murdinto.
35347 Talino
35347 Talino estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Talino, konata en la 12-a jarcento kiel Kolyvan kaj pli malfrue kiel Reval. Tiu finnparolanta komunumo fariĝis plej norda ano de la Hansa ligo en 1285 kaj ĝuis strategian pozicion por la komerco inter Eŭropo kaj Rusio. Renomata Talino en 1918; ĝi estas plej granda urbo kaj ĉefurbo de la moderna Estonio.
Seyitgazi
Seyitgazi estas urbo en provinco Eskişehir en Turkio.
Brod nad Dyjí
Brod nad Dyjí (antaŭe Kolenfurt, Guldenfurt) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Ĝi troviĝas en vinkultivada subregiono Mikulov. Vivas ĉi tie.
16528 Terakado
16528 Terakado estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kazuo Terakado (japane 寺門和夫), gvidantan sciencan ĵurnaliston en Japanio, kiu faris signifan kontribuon en scienca popularigo per sia estreco en la sciencaj revuoj. Li estas aŭtoro de multenombraj libroj, inkludante "Gvidlibro pri la Profunda Kosmo kaj la Sunsistemo".
Nacia Instituto de Grafeno
La brita Nacia Instituto de Grafeno - National Graphene Institute - estas esplora instituto kaj konstruaĵo ĉe la Universitato de Manĉestro, kiu estas centrita je la esploroj de grafeno. Konstruo de la konstruaĵo por la gastigado de la lernejo komenciĝis en 2013. Ĝi estas financata kaj de la brita registaro kaj de la Eŭropa Unio.
Franca Supra Voltalando
Franca Supra Voltalando aŭ pli simple Supra Voltalando (Haute-Volta [otvoltA]) estis kolonio de la Franca Okcidenta Afriko establita la 1-an de marto 1919, el teritorioj kiuj estis parto de la kolonioj de Supra Senegalo kaj Niĝero unuflanke kaj de Eburbordo aliflanke. Tiu kolonio estis nuligita la 5-an de septembro 1932, kaj ties partoj estis administrataj de Eburbordo, Franca Sudano kaj Niĝero.
Post la Dua Mondmilito, nome la 4an de septembro, 1947, la kolonio estis restaŭrita kiel parto de la Franca Unio, kun siaj antaŭaj limoj. La 11an de decembro, 1958, ĝi estis rekonstituita kiel memrega Respubliko de Supra Voltalando ene de la Franca Komunumo, kaj post du jaroj nome la 5-an de aŭgusto 1960, ĝi akiris kompletan sendependon. La 4-an de aŭgusto 1984, la nomo estis ŝanĝita al Burkina Faso respektive Burkino.
La nomo Supra Voltalando indikas, ke la lando enhavas la supran parton de la rivero Voltao. Tiu rivero estas dividita en tri partoj, nome Nigra, Blanka kaj Ruĝa Voltaoj.
NGC 336
NGC 336 (aliaj indikoj — PGC 3470, ESO 541-2, IRAS00555-1839) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sudtirola Libereco
Sudtirola Libereco (Süd-Tiroler Freiheit / Freies Bündnis für Tirol, mallongigite: STF; Libertà Sud-Tirolese - Libera alleanza per il Tirolo) estas separisma kaj naciema-konservativisma partio aktiva en Sudtirolo (provinco de Bozen), kie ĝi intencas reprezenti la germanlingvanojn. La partio estas favora al secesio, kio ebligus mem-determinadon de la provinco de Italio kaj ĝian reunuiĝon kun la aŭstria subŝtato Tirolo ene de Aŭstrio. Kontraŭ la Sudtirola Popola Partio, kiu tradicie reprezentas la germanlingvanojn en la lando, faratas daŭraj riproĉoj.
Historio
STF eliris kiel disigo el Union für Südtirol (UfS) en majo 2007. La 8-an de junio 2007 ĝi estis notarie fondita en Brixen. La fondomembroj estis Herbert Campidell, Eva Klotz, Sven Knoll, Reinhold Ladurner, Roland Lang, Sepp Mitterhofer, Werner Thaler kaj Dietmar Zwerger.
En la somero de 2007, la partio prezentis provokan afiŝokampanjon kun la slogano "Sudtirolo ne estas itala" kaj la aŭstra flago kiel fono. Signo kun la sama enhavo estis starigita ĉe la landlima montpasejo Brenner finfine en junio 2008. En April 2009 STF iĝis plena membro de la Eŭropa Libera Alianco (ELA), tuteŭropa organizaro de regionalismemaj partioj. Gudrun Kofler de la STF-junularo estis elektita vicprezidanto de la ELA-junuloj.
En januaro 2012 estis raportite ke la partio atingis 2,800 membrojn, multe pli ol UfS en ĝiaj plej bonaj tagoj. En la provinca elekto en 2013 la STF gajnis 7.2%, sian rekordan maksimumon ĝis nun, rezultigante tri provincajn konsilianojn. En novembro 2014 Klotz, kiu deĵoris en la provinca konsilio dum 31 sinsekvaj jaroj, sciigis sian eksiĝon el la partiaj gremioj por povi prizorgi sian malsanan edzon.
Ideologio
STF vidas sin kiel "liberalan-patriotisman" partion direktita je protektado de la germanlingva loĝantaro de Sudtirolo. La partio postulas mem-determinadon kaj volas okazigi referendumon por decidi ĉu la gelandanoj volus esti parto de Italio aŭ de la aŭstria subŝtato Tirolo. La partia programo ankaŭ emfazas la mediprotekton, la defendon de familiaj valoroj, sociale ordigitan liberalan ekonomian politikon kaj la koncepton de necentralisma Eŭropo de la regionoj.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo partia
Rektaj punkoj
Rektaj punkoj aperis meze de la fruaj 1980-aj jaroj en hardkore punka sceno. Ekde tiam, ampleksa vario de kredoj kaj ideoj ligis sin kun iuj membroj de la movado, inkluzive de vegetaranismo kaj bestaj rajtoj. Dum la kutime esprimitaj aspektoj de la rekta subkulturo estis abstinado de alkoholo, nikotino kaj kontraŭleĝaj drogoj, estis konsiderindaj variaĵoj pri kiom malproksime preni la interpretojn de "abstino de toksikaĵoj". Malkonsentoj ofte ekaperas pri la ĉefaj kialoj de vivado de rekta punko. Kvankam la rekta politiko variis signife, de eksplicite revolucia ĝis rekta konservativa, ĉi tiu plejparte regis, almenaŭ en la publika percepto. Maldekstre klinaj aktivuloj ofte aliris Rektan Randon per skeptiko, mokado aŭ eĉ rekta malamikeco parte pro tio, kion ili perceptis kiel la mem-justan militadon de la rektaj punkoj.
X marko
La litero X estas la plej rekonebla signo de la rektaj punktoj, kaj ofte estas markita sur la dorso de ambaŭ manplatoj, tamen ĝi ankaŭ povas esti markita sur aliaj korpopartoj. La marko ofte troviĝas ankaŭ sur vestaj detaloj. La X funkciis kiel averto al drinkejistoj ĉe spektakloj por ne servi alkoholaĵojn al grupanoj kiuj evitas ĝin. Ĝi poste iĝis modo inter junuloj kiuj volis eniri spektaklojn sed ne trinki alkoholaĵon servitan ĉitieejaj. En 1980 la rok-grupo "The Teen Idles" publikigis diskon nomitan "Minor Disturbance" kiam la diskokovraĵo estis du manoj kun nigra X markita sur la dorso. La marko baldaŭ iĝis integrita parto de la Straight Edge.
Burdigaliano
Burdigaliano estas, por la geologia temposkalo de la IKS, geologia aĝo aŭ stratigrafia tavolo de mioceno. Ĝi enhavas la tempon inter antaŭ 20.43 ± 0.05 kaj 15.97 ± 0.05 milionoj da jaroj. La Burdigaliano estas antaŭata de la Akvitaniano kaj estas sekvata de la Langiano, nome ĝi estas la unua kaj plej longa kaj varma periodo de la Mioceno.
Joan Amades Gelats
Joan AMADES GELATS (ĵelats) (naskiĝis la 23-an de julio 1890 en Barcelona- mortis en 1959 en Barcelona) estis kataluna esperantisto, publicisto kaj folkloristo.
Verkoj pri folkloro kaj popoldanco. Ĉefa nacilingva aŭtoritato pri kataluna folkloro.
Zawiercie
Zawiercie estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Zawiercie en distrikto Zawierciański. De Zawiercie kondukas unu el plej gravaj polaj fervojaj linioj - fervojlinio Grodzisk Mazowiecki - Zawiercie.
Dua mondmilito
En 1939 la urbo estis enkorpigita al Tria Regno (ene de Prusia Silezio) kaj en 1941 alinomita Warthenau.
Operaco Reinhardt: likvido de getoj komenciĝis la 1-an de aŭgusto 1943.
8.10.1944: Germanaj ĝendarmoj pafmortigis en apuda Wólka Ołudzka 24 personojn.
Villers-Chief
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Paca movado
Paca movado aŭ pacmovado estas nomo por sociaj movadoj, kiuj aktive kaj organizite celas malebligi militojn kaj pormilitan armadon, kaj kontraŭas militadon kiel politika instrumento de kaj en- kaj eksterŝtataj konfliktoj.
Historio
En la historio de Eŭropo ripete estis provoj forigi aŭ almenaŭ limigi la uzon de militoj kiel politika instrumento. Ekzemple en la antikva Grekio de la 4-a jarcento a.K. propagande disvastiĝis la ideo de "ĝenerala paco" (greke κοινὴ εἰρήνη / koiné eiréne), por daŭre sekurigi la staton de paco kiel normala stato pere de interŝtataj traktatoj.
En la 10-a jarcento reage al la plimultiĝintaj militadoj de la malaltrangaj nobeloj en suda Francio ekestis la movado de Dia Paco aŭ Dia Armistico (latine Pax Dei), kiu pro la engaĝiĝo de multaj popolanoj konsidereblas antaŭa formo de la modernaj pacaj movadoj.