cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jan Legowicz
Jan Wawrzyniec Legowicz (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1909 en Mościska (Lviva provinco), mortis la 27-an de oktobro 1992 en Varsovio) – pola filozofo kaj historiisto pri filozofio okupiĝanta antaŭ ĉio pri mezepoka filozofio kaj ankaŭ antikva.
Infanecon pasigis en Lvovo, kie finis la 4-an Klasikan Liceon je la nomo de Jan Długosz. Studis filozofion kaj i pedagogikon en Katolika Universitato de Friburgo. Krom filozofio kaj instruado okupiĝis pri paleografio, numismatiko kaj arkeologio, ankaŭ perfektigis konon de la klasikaj lingvoj - latino, greka kaj hebrea. Studadon finis en 1937, akirante titolon de doktoro pri homa scienco rilate al instruado kaj filozofio. Mondan famon gajnis al li eldono de sia doktoreca disertaĵo Essai sur la philosophie sociale du Docteur Séraphique (1937), traktanta pri sociaj opinioj de la Sankta Bonaventuro. En Friburgo eniris ordenon de dominikanoj kaj ordiniĝis.
Post fino de studoj, malgraŭ ebleco daŭrigi sciencan laboron en Svislando, revenis al la patrujo kaj ekloĝis en Lvovo. Periodon de la dua mondmilito pasigis en Alwernia apud Chrzanów. Tiam aktive partoprenis rezistan movadon - sekrete instruadis, helpis al malliberigitoj de la koncentrejo Aŭŝvico fuĝi eksterlanden, organizis sendadon de pakaĵoj kaj medikamentoj por malliberigitoj de koncentrejoj. Spertoj de la milito kaŭzis, ke li pridubis sian sacerdotan mision. En 1945 turnis sin al la papo Pio la 12-a pri malvalidigo de la ordino - la papo pozitive traktis la peton la 17-an de februaro 1947.
Li estis kunkreinto kaj vicprezidanto de Société Internationale pour Étude de la Philosophie Médiévale, organizante kadre de ĝi internaciajn filozofiajn kongresojn. Vigle aktivis eldonmerkate. De 1968 estis prezidanto de Redakta Komitato de la Biblioteko de Klasikuloj de Filozofio, anstataŭante ĉi-postene Tadeusz Kotarbiński. Liainiciate kadre de la Biblioteko aperis plurvoluma traduko de ĉiuj verkoj de Aristotelo. Kune kun Stefan Swieżawski redaktis revuon "Studia Mediewistyczne" (Mezepokaj Studoj). Ankaŭ redaktis "Przegląd Humanistyczny" (Humanisma Revuo), "Studia Filozoficzne" (Filozofiaj Studoj) kaj "Życie Szkoły Wyższej" (Vivo de Supera Lernejo).
Lia disĉiplo estis Leon Cyboran, spertulo pri hinda filozofio.
7565 Zipfel
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana mineralogino Jutta Zipfel, konservistino de la kolekto da meteorŝtonoj de la Instituto de Esploro Senckenberg. Ŝi ĉefe studas meteorŝtonojn per petrologiaj kaj geokemiaj metodoj kaj ŝi grave helpis kompreni la procezon de frua parta fandado ĉe la malgrandaj planedoj.
Kysak
Kysak, hungare Sároskőszeg [ŝAroŝkOseg] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Kysak situas laŭ dekstra bordo de Hornád, laŭ flankovojoj. Estas fervojaj ligiloj al Brezno, Prešov kaj Košice. La lasta urbo troviĝas je 16, Prešov je 18 km-oj.
Historio
Antaŭ ol 1304 fortikaĵo konstruiĝis, baldaŭe vilaĝo formiĝis, kiu unue menciiĝis en 1335 en latina formo "villa Kuzek". En 1425 oni komputis tie 15 familiojn. En 1440 Johano Jiskra okupis la fortikaĵon, sed poste detruis ĝin. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sároskőszeg 493 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 pro la bataloj preskaŭ la tuta vilaĝo ruiniĝis, la stacidomo ricevis bombon. En 2001 vivis en Kysak 1363 homoj, (1342 slovakoj).
Gracioj
La Gracioj (greke Χάριτες) estis diinoj, laŭ greka mitologio, kiuj prezidis la bankedojn, la dancon, kaj ĉiujn sociajn ĝuojn, kaj elegantajn artojn. Estis tri de ili. Iliaj nomoj estis Eŭfrozino (la ĝojeco), Aglajo (la heleco), kaj Talio (la florado). Laŭ Heziodo kaj Pindaro ili estis filinoj de Zeŭso laj Eŭrinomo (aŭ Eŭnomio). Ili estis servistinoj de Afrodito kaj dancistinoj de Olimpo.En klasika Grekio, la nombro, funkcio kaj nomo de la gracioj tre variis. Homero citis nur unu Gracion, laŭ Beocio ili estis diinoj de vegetado, en antaŭklasika periodo, ili estis ankaŭ konfuzitaj kun Muzoj, ktp.
Rabštejn nad Střelou
Rabštejn akiris statuton de urbo en la jaro 1337 kaj hodiaŭ ĝi estas konsiderata kiel la plej malgranda urbo en Ĉeĥio. Laŭ Guinness-libro de rekordoj la plej malgranda urbo en la mondo estas Hum en norda Kroatio. Ĝi havas proksimume la saman nombron da loĝantoj kiel Rabštejn, sed ĝi estas memstara, dum Rabštejn estas parto de urbo Manětín.
Situo
Rabštejn situas super la dekstra bordo de rivero Střela, sur monto limigita per krutaj deklivoj de sude kaj de norde, 7,5 km nordoriente de Manětín. La urbo troviĝas meze de natura parko Horní Střela.
Ĉirkaŭaĵo
Rabštejn najbaras nordoriente kun Nový Dvůr, sude kun Kotaneč, sudokcidente kun Stvolny kaj okcidente kun Vranov
Fröhnd
Fröhnd estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mark (stacio)
Mark (Марк) estas haltejo sur la Linio MCD-1 Belorussko–Savjolovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Kunegunda de Pollando
Ŝi iĝis reĝino en aĝo de 15 kiel edzino de Boleslavo, princo de Krakovo, post kiam oni elektis ŝian edzon reĝo. La reĝa paro ĵurpromesis eternan virgecon (netuŝitecon t.n. jozefan geedziĝon), je peto kaj influo de Kinga. Tio okazis antaŭ la krakova episkopo Prandotha. Ili vivis kiel gefratoj en asketismo.
Kinga tre helpis la riĉiĝon, evoluon de la lando, sian geedziĝan heredon donacis ŝi por la defendo kontraŭ la mongoloj (40.000 ormarkojn). Post la mongola invado de 1241-42, la reĝino disdonis multajn subvenciojn por la rekonstruado.
Kinga konstruigis multajn templojn, klostrojn kaj okupiĝis pri ties ekipaĵoj. El tiuj konstruaĵoj plej gravas la franciska klostro, fondita en Stary Sącz, kiu iĝis kultura centro de Mez-Eŭropo.
Post morto de sia edzo, ŝi iĝis franciska klarisa monaĥino kaj eĉ dum la entombigo de la edzo aperis en vesto de tiu ordo. (1279)
Ŝi disdonis sian posedon inter la malriĉuloj kaj retiriĝis al monaĥinejo de Sandec, kie oni elektis ŝin prioro. Lastan parton de sia vivo ŝi dediĉis al preĝado, almozdonado, prizorgo de malsanuloj. Ŝi mortis en 1292, estis beatigita en 1690 de papo Aleksandro la 8-a, kaj sanktigita en 1999 de papo Johano Paŭlo la 2-a.
Doubs
Doubs estas rivero en okcidento de Svislando kaj oriento de Francio. Ĝi fontas en la Ĵuraso en alteco de 937 metroj super la marnivelo malsupre de la monto Risoux en Mouthe proksime de la svisa landlimo. Pli ol du trionoj de la akvokolekta regiono de la rivero situas en la franca departemento Doubs, kiu ricevis sian nomon laŭ la rivero.
Kunegunda de Pollando
Ŝi estas patrono de Litovio kaj Pollando.
Doubs
La fluvojo
Ĝi unue kurbiĝas nordoriente tra Pontarlier. Poste ĝi fluas tra bela valo, poste tra mallarĝa gorĝo ĝis Morteau. Poste ĝi atingas Svislandon en la vilaĝo Les Brenets formante ekde Les Brenets la limon inter Svislando kaj Francio unue laŭ la kantono Neuchâtel. La lago de Les Brenets estas nomata en Francio lago de Chaillexon. Post impresa larĝa gorĝo la rivero Doubs saltas de alteco de 27 metroj: le Saut-du-Doubs. Poste ĝi trafluas la liman baraĵlagon Lago de Moron (baraĵo Le Châtelot) al la direkto de Delemonto Nord-orienten: la dekstra flanko de la rivero apartenas al kantono Ĵuraso. Poste je longeco de 29 km la rivero fluas komplete en Svislando tra regiono de la Kantono Ĵuraso, kiu nomiĝas Clos du Doubs. En Saint-Ursanne la rivero alidirektiĝas okcidenten kaj elfluas nun definitive el Svislando inter la svisa komunumo Occourt kaj la franca Brémoncourt. Ek de Montbéliard la rivero nun fluas sudokcidenten, preterpasas la urbojn Besançon kaj Dole kaj finfine ĉe Verdun-sur-le-Doubs alfluas la riveron Saône, kiu siavice alfluas al Rodano. Kuriozaĵo estas, ke la akvo norde de la kantono Neuchâtel tra la rivero Doubs fluas al Mediteranea Maro kaj la akvo sude de la kantono fluas al Roterdamo al la Norda Maro tra riveroj Aare kaj Rejno.
Kunegunda de Pollando
Legendoj
Ŝi hejmenveturis (Hungarion) en 1249 por peti helpon de sia patro por Pollando. Dum sia vizitvojaĝo ŝi petis sian patron en la salminejo doni salblokojn por la poloj. La patro plenumis tiun peton kaj Kinga - por signi la posedaĵon - ĵetis sian orringon en la minsapeon, kiun oni trovis post du jaroj en la pollanda Wieliczka, kie oni malfermis la tiean minejon (laŭ la legendo).
James Leakey
James LEAKEY ( 21-a de novembro de 18?9 en Londono – ) (prononcata: liki), estis frua angla esperantisto kaj komercisto. Li esperantistiĝis en 1909. Verkis Leakey's Introduction to Esperanto. Multe aktivis por reklami Esperanton.
Nová Polhora
Nová Polhora, hungare Lapispatakújtelep [lapiŝpatakUjtelep] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Nová Polhora situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas je 14 km-oj.
Historio
Nová Polhora formiĝis en 1954 el ekstera parto de Ploské. La vilaĝo apartenis ĝis 1993 al Ĉeĥoslovaka respubliko, poste al Slovakio. En 2001 vivis en Nová Polhora 429 homoj, (420 slovakoj). Vilaĝservoj estas biblioteko, futbalejo, restoracio.
Elisabeth-Sophien-Koog
Elisabeth-Sophien-Koog estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordsee-Treene, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Hunedoara
La gloso Hunedoara povas signifi la jenajn:
Ludovic-Alexandre le Cornec
Ludovic-Alexandre LE CORNEC [lökornek] (pseŭdonimo: Else, naskiĝis la en Saint-Brieuc) estis franca esperantisto kaj privata oficisto. Li estis vicprezidanto de la Pariza grupo kaj gvidis kursojn dum 15 jaroj. Li estis agema membro de la Verda Kato. Li tradukis Eklumo en la Abismo de Henri Barbusse (1923).
Villaharta
Villaharta estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 12 km2 kie loĝas 716 geloĝantoj, do loĝdenso estas 59.7 loĝ./km2. Villaharta situas je 38 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 716 geloĝantoj de la municipo Villaharta estas 353 inoj kaj 363 viroj. En la 12-kvadratkilometra teritorio estas 3 loĝlokoj, Villaharta, Pabellones de San Isidro kaj La Mimbre, kie loĝas 636 geloĝantoj, kaj aliaj 80 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 8, 5 inoj kaj 3 viroj, kaj mortis 6, 4 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis 2 (0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 253 homoj (35.3%).
Cliff Richard
Siro Cliff RICHARD OBE (naskita kiel Harry Rodger Webb) (* 14-an de oktobro 1940, Lucknow - Brita Hindio) estas unu el la plej sukcesaj britaj kantistoj. Kiel unu el malmultaj anglosonaj kantistoj li kreis ankaŭ sukcesajn surludigaĵojn en fremdaj lingvoj, krom alia en la germana kaj la japana. En la jaro 1995 kiel la unua rokmuzika stelo li estis de brita reĝino avancita je kavaliro kun rajto uzi titolon siro.
Berstheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
(63293) 2001 DT89
(63293) 2001 DT89 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Cullera
Laŭ la censo de la jaro 2017, ĝi havas 21.999 loĝantojn. Ĝi estas tre populara, marborda ferio-loko.
La municipo Cullera situas je 38 km sude de Valencio, ĉirkaŭ la "Monto de Oro" en la apudeco de la Mediteraneo.
La rivero Júcar provizas la rizokampojn ĉirkaŭ Cullera pere de reto de avkigaj kanaloj kiuj kreas densan ĝardenpejzaĝon tra la urbo.
Ĝia klimato estas seka varm-mediteranea kun jaraj temperaturoj kiuj superas la 17 °C. En ĝi abundas legomĝardenoj, oranĝkampoj, rizkampoj, olivarbaroj kaj frukt-arboj. Antaŭ ĝia marbordo troviĝas roko nomata Peñeta del Moro.
Historio
La urbo estis loĝata jam de antaŭ pli ol 25 mil jaroj, laŭ eltrovaĵoj el la Malfrua Paleolitiko kiujn oni eltrovis en la Groto de la Vulkano. Multaj lokoj de la municipo venas el la Neolitiko kaj la Bronzepoko.
Ekde la 1960-aj jaroj, Cullera travivis grandan kreskon, ĉefe pro siaj strandoj kaj milda klimato, allogante turistojn el tuta Hispanio kaj ankaŭ internacie.
Transporto
Estas fervoja stacio en Cullera.
La flughaveno de Alicante (valencia : Alakant aŭ Alakanto) estas je 150 km de Cullera. Ĉiuj 30 minutoj, la hispana interurba fervoja-reto nomata Cercanías iras al Valencio kaj al Gandia.
Aŭtovoje (inter Valencio kaj Alicante) pere de la AP-7 (elirejo Favara-59) aŭ pere de la marborda vojo N332. De Madrido al Cullera pere de la A-3.
Festoj
Festo de Sankta Antonio Abad: la 17-an de januaro
Granda urba festivalo en honoro al la Madono de Cullera (La fiesta del Virgin) : de sabato post Pasko ĝis dimanĉo de la sekva semajno
Biera Festivalo : dum la unua duono de julio
Pilgrimado rilate al Sants de la Pedra : fine de julio
Vidindaĵoj
Fortikaĵo de Cullera (vidu foton
Torre de la Reina Mora aŭ Turo de la Maŭra Reĝino (muzea turo)
Torre del Marenyet aŭ Turo de Marenyet (muzea turo)
Mercadillo aŭ la merkato ĉiu ĵaŭdo de la semajno
Ca la Vila aŭ la urbodomo (el 1781)
Gerald Fried
Gerald FRIED (naskita la 13-an de februaro 1928 - 17-an de februaro 2023) estis usona muzikisto, komponisto kaj hobojisto konata pro siaj komponaĵoj por filmoj kaj televidaĵoj.
Cullera
Vidindaĵoj
Iglesia de los Santos Juanes, preĝejo
Gerald Fried
Li lernis en Novjorko ĉe konservatorio Juilliard School kaj poste diplomiĝis ĉe High School of Music & Art en 1945.
Post transloĝiĝo al Los-Anĝeleso li komponis kaj aranĝis muzikon por pli ol 300 filmoj kiel Terror in a Texas Town kaj televidserioj kiel The Man from U.N.C.L.E. kaj Star Trek, al kiu li verkis la famegan "The Ritual/Ancient Battle/2nd Kroykah" (plikonata kiel lukta muziko de Star Trek) por la epizodo "Amok Time." Li ankaŭ komponis muzikon por famega televidserio Roots.
Cullera
Vidindaĵoj
Santuario de la Virgen del Castillo, sanktejo
Kruca vojo al la monto de Kalvario sur kiu estas sanktejo, alirebla de Calle Calvarios (strato Calvarios) en proksimeco de la merkato (hispane ; mercadillo)
Nombro de ĉapeloj de ermitoj (Santa Ana, Abdón, Santa Marta, Sant Llorenç, San Vicente Ferrer kaj Navarros)
Muzeoj
Muzeo pri historio kaj arkeologio
Muzeo Fallas (tema muzeo)
Muzeo pri rizo (tema Muzeo)
La Muzeo pri la kaverno de Dragut
Strandoj
Cullera havas 15 km da strandoj kaj klifoj, inkluzive de naturista strando, duno strando kaj du strandoj rezervitaj al handikapuloj.
Cullera kaj Esperanto
La 74-a Hispana Kongreso de Esperanto okazis en Kujero de la 1a ĝis la 3a de majo 2015.
Intensaj kursoj de Esperanto (fare de Denis Keefe) en aprilo 2019 kaj perfektiga kurso laŭ la BEK-modelo kun turismado en majo 2019.
Ĝemeliĝo
Partneraj urboj de Cullera estas :
En Germanio : Jever
En Rusio :
Eksteraj ligiloj
(hispana, valencia) Oficiala retejo de Cullera
Ventomuelejo Ruprechtov
Ventomuelejo Ruprechtov estas teknika memoraĵo kun unika turbino de Halladay. Ĝi situas ĉe rando de la vilaĝo Ruprechtov (apud Brno) en distrikto Vyškov (Ĉeĥio).
La muelejo estis konstruita en la jaro 1873 kiel muelilo de la nederlanda tipo, kun ventrado kun kvar aloj kaj kun turnebla tegmento. Post uragano la origina posedanto kaj konstruanto Cyril Wagner instalis anstataŭ la klasika ventrado tiel nomatan turbinon de Halladay, nomitan laŭ ĝia inventinto kaj konstruisto, usona farmisto Daniel Halladay. La rado de la turbino konsistas el padeloj ĉirkaŭ la perimetro. La padeloj estas regataj per tirstangoj, kiuj ebligas konvenan oblikvecon en direkto de vento kaj aŭtomate. La rado estas direktita ĝuste pe du grandaj direktpadeloj. Nuntempe la turbino turniĝas en alto de 16 m super tereno, ĝia diametro estas 10 m kaj pezas ĉirkaŭ 2 tunoj. La muelejo estas unika en Ĉeĥio kaj ankaŭ en Eŭropo.
Aŭtune 2009 estis al la muelejo dediĉita poŝtmarko en valoro de 10 ĉeĥaj kronoj (aŭtoroj Petr Melan, Václav Feit) kaj ora monero kun valoro de 2500 ĉeĥaj kronoj (aŭtoro Jiří Harcuba).
Moldova Nouă
Moldova Nouă [moldova noŭə] (hungare: Újmoldova, ĉeĥe Nová Moldava aŭ Bošňák) estas urbo en Rumanio sude de Oraviţa. Administre apartenas al ĝi Măceşti, Moldoviţa, Moldova Veche
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3437 loĝantojn [rumanoj, germanoj); en 1992 4030 (rumanoj).
Historio
Ĝiaj unuaj mencioj skribe estas en 1717; en 1828 ĝi estis kamparurbo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény (reĝa departemento) vármegye). .
Gotika modo
Gotika modo arigas ĉiajn aspektajn elementojn kiuj korespondas al la gotika nocio de estetiko.
En la gotika movado, ies eksteraĵo implicas ties apartenon al la subgrunda movado, kiu taksas rafinecon kaj elegantecon kiel gravan. La senĉesa evoluado de la gotika movado regule nutras la gotikan modon, superante la efemeran fenomenon de modo por distingigi certan nombron de longdaŭraj apartaĵoj. Malgraŭ tio, ĝi ellasas, ene de siaj limoj konstante movantaj, grandan liberecon al propra kreiveco.
Gotika modo esprimiĝas en sia plena pompo okaze de precizaj kaj regulaj renkontiĝoj kiel en kluboj, koncertoj aŭ festivaloj. Kiam gotikulo ne estas akompanata de samideanoj, ŝi aŭ li adoptas sobran vestmanieron (nigra vestkoloro restas tamen egala) ornamita de raraj kromobjektoj (pendaĵo, gantoj el bunto, ktp...)
Internacia Tago de Amikeco
En 1997, la Unuiĝintaj Nacioj nomis Winnie-la-Pu la mondan ambasadoron de amikeco.
Gotika modo
La nomo mem de tiu estetika kodaro estas pridiskutata. Efektive, pluraj gotikuloj malŝatas la nocion de «modo», kiu povas implici mallongdaŭrecon, kaj ke ĝi estu populara kaj ordinara furoro sen ia profundeco. Nu, gotika modo ja ne estas malkunigota de la protea movado kiu ĝin naskis kaj atribuis al ĝi sian simbolecon kaj signifoplenecon.
Internacia Tago de Amikeco
En sia mesaĝo de la 30-a de julio de la 2014-a jaro la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj Ban Ki-moon admonis :
Gotika modo
Postpunkaj influoj
Ĉe socio en kiu aspekto ĉefas kvazaŭ nevortigata garantiaĵo, vidigi nenorman eksteraĵon konsistigas efikan kontestrimedon kiun punkoj jam plenmezure esploris kaj kies multaj elementoj estas ankoraŭ videblaj en la aktuala gotika modo, tiom pri hararanĝo, kiom pri galanterio aŭ ŝtofo.
Internacia Tago de Amikeco
Ĉi-jare la Internacia Tago de Amikeco estas festata en tia tempo, kiam en multaj partoj de la mondo estas ĝeneraligitaj militoj, vastiĝas perforto kaj malfido. Homoj, kiuj antaŭe vivis en harmonio, trovas sin en konflikto kun siaj najbaroj; homoj, kiuj ne havas elekton krom vivi kune, trovas sin ĉiam pli malproksimaj unu de la alia.
Gotika modo
Postpunkaj influoj
El ĉi tiuj pluestantaj elementoj, unu el la plej evidenta estas hararanĝo. Tiel, tute aŭ parte razita kapo, kolorigitaj aŭ senkolorigitaj haroj, krestoj aŭ allakita hararo estas kunligata kun punkaj originoj, kies movado abolis tabuojn pri haroj.
Internacia Tago de Amikeco
Kio ajn estas la kaŭzo de malamikeco kaj armita perforto, kiom ajn potencaj estas la fortoj malantaŭ ili, la homa spirito povas esti multe pli forta. Nia sankta devo estas certigi ĝian triumfon.
Gotika modo
Postpunkaj influoj
Vestaj elementoj kutime asociata kun liberamoremo estas uzitaj intence de spiti konvenciojn kaj montri individuan liberkonduton, efektiva aŭ ne: ekscesa ŝminko, mallongigitaj jupoj, haroretoj, mankatenoj, katenoj, najloj kaj alispecaj metalaj pintoj, traborado, ktp...
William S. Forbes
William Smith FORBES (10a de Februaro 1831 – 17a de Decembro 1905) estis usona kuracisto kiu servis kiel demonstranto de anatomio en la Jefferson Medical College. Li estas konata kiel la "Patro de la Anatomia Leĝo" en Pensilvanio.
Gotika modo
Postpunkaj influoj
Cele de signi onian forĵetadon de socio rigardata kiel tro konformisma, oni alprenas vestan kodaron malan al tiu kutime uzata: juveloj estas arĝentaj kaj ne oraj, vestoj estas ŝiritaj, ornamitaj per akcesoraĵo (do-it-yourself, insignoj...), malstrukturitaj (laĉopantalono, metalaj ringoj, zipoj kaj alispecaj rimenoj) prefere ol sobraj. Ŝuoj (tiaj kiaj skoltoŝuoj, armeoŝuoj, ktp...) estas dikplandaj, altaj kaj ofte kolorigitaj kontraste al klasikaj diskretaj normŝuoj. Doc Martens estis dumlonge la pratipo de la gotika ŝuo antaŭ la ekalveno de New Rock dum la 1990-oj.
Internacia Tago de Amikeco
En tiuj ĉi malfacilaj kaj neantaŭvideblaj tempoj estas ekstreme grave etendi manojn unu al la alia por preventi konfliktojn kaj meti la fortikan fundamenton de daŭra paco.
William S. Forbes
En la epoko de la Krimea Milito, kaj post kompletigi sian rezidejan etapon li tuj navigis al Turkio por helpi la Britojn kaj por etendigi sian medicinan sciaron. Li servis kiel volontula kirurgo en la Angla Milithospitalo en Skutari, Konstantinopolo, kaj inter liaj kolegoj estis la fama flegistino Florence Nightingale.
Gotika modo
Batcave influoj
Pro estetiko de furorantaj muzikgrupoj kiel The Cure kaj pro vestkodaro de londonaj noktokluboj kiel The Batcave, gotika modo disvastiĝas kaj firmiĝas en sobreco pliigata de sistema uzado de nigro, tiom sur vestoj kiom sur hararanĝo aŭ ŝminko.
Internacia Tago de Amikeco
Okaze de la Internacio Tago de Amikeco ni rememoru pri tio, kio nin kunligas sendepende de raso, religio, sekso, seksorientiĝo aŭ limoj. Ni kultivu solidarecon kiel unueca homa familio sur nia unusola planeto. Ni aspiru al vera kaj fortika amikeco.
William S. Forbes
La praktiko kadavrorabadi por akiri korpojn por dissekcoj estis haltigita en Britio pere de la leĝo Anatomy Act de 1832, dum en Usono, oni aprobis similan leĝaron post William S. Forbes de la Jefferson Medical College estis kulpigita en 1882 pro "kompliceco kun resurekciistoj en la rabado de tomboj en la Tombejo Lebanon".
Gotika modo
Batcave influoj
Aliaj elementoj tiam aperas, kiel palega kaj livida vizaĝhaŭto, nuntempe simbola de la gotika ŝajno, supozeble ŝokanta ĉar aludanta malbonfarton kaj morton, aŭ ankaŭ krispigitaj haroj kun hirta, petarda tondofasono.
Internacia Tago de Amikeco
Vidu ankaŭ
Internacia brakumtago
Gotika modo
Batcave influoj
Ankaŭ troviĝas simetriaj elementoj kun inklino por larĝaj strioj, plejofte horizontalaj, kiujn oni povas kompari kun bagnulkostumoj aŭ kun tiu de Beetlejuice (far Tim Burton). Male, oni same renkontos nesimetriajn elementoj sur ŝtrumpoj aŭ retoj supermetitaj, traboritaj, ŝiritaj, diverskoloraj, surhavitaj sur la kruroj aŭ foje sur la brakoj aŭ la trunko.
Glamroko novenkondukis androginajn referencojn, nome ŝmiko kaj jupo por viroj, kostumo (pantalono ĉetalie striktigita, senmanika veŝteto, haroj tuberete rubanligitaj) por virinoj.
Internacia Tago de Amikeco
Vidu ankaŭ
Semajno de Internacia Amikeco
Poŝtkruciĝo
Gotika modo
Batcave influoj
Tiuj samaj glamrokaj influoj ankaŭ enkondukos teatran dimension al la aspekto kiu eĉ pligravigos uzadon de ŝminko kaj de kiĉaj gaĝetoj imitante vespertojn, ĉerkojn, kraniojn kaj ceterajn ostojn...
Drentse Hoofdvaart
La Drentse Hoofdvaart (malnova ortografio Drentsche Hoofdvaart) estas kanalo en la nederlanda provinco Drenthe. Ĝi havas longon de 50 km kaj ligas la kanalon Meppelerdiep apud Meppel kun la Noord-Willemskanaal apud Assen.
Gotika modo
Postaj gravaj influoj
Samproporcie kiel la gotika movado daŭre disvolviĝas, ĝin nutras malsamaj kulturaj alportaĵoj kiuj pliampleksigas ĝian estetikan kodaron.
6215 Mehdia
6215 Mehdia estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio). Ĝi trakuras sian orbiton en ĉirkaŭ 1620 tagoj kaj 14 horoj.
Mehdia, vorto, kiu signifas "donaco" en araba lingvo, estas regiono de Maroko kun riĉaj naturaj resursoj. La arbaro kaj la lago Sidi-Boughaba gastigas milojn da specioj, inklude minacitajn migrantajn birdojn de Eŭropo kaj sub-sahara Afriko, kiuj pliŝatas pasi la vintron en la trankvilaj varmaj akvoj de Sidi-Boughaba.
Gotika modo
Fantastaj influoj
Ĉefe alkondukita de literaturo, sed ankaŭ de kino, iuj fantastaj elementoj venas pliriĉigi gotikan modon.
Drentse Hoofdvaart
La kanalo konstruiĝis inter 1767 kaj 1780. Ĝia celo estis la plibonigon de la jam ekzistanta Smildervaart. En 1780 oni plilongigis la Drentse Hoofdvaart ĝis Assen.
Gotika modo
Fantastaj influoj
La vampira temo kunportas tre riĉan estetikan universon, en kiu oni celas belstaturecon kaj elegantecon antaŭenigita de diversspecaj vestopecoj kaj iloj: cilindro, monoklo, palega vizaĝo, nigraj senmanikaj mantelegoj, irbastonoj kun prilaborita pomelo, lavaljero, cigaredingo, gantoj, kariofilcigaredoj, dentaj protezoj aŭ pintigitaj dentoj, lensoj kun fendohava pupilo. Tiu influo alportas trafan uzon de funebraj koloroj kiel skarlato aŭ violo aldone al la kutima nigro. Daŭre fidela al iliaj reputacioj de dandoj, iuj amatoroj de la vampira ŝajno interŝanĝos siajn puntojn por mondumaj kostumoj rezolute modernaj.
Tombejo de Passy
La tombejo de Passy (franclingve cimetière de Passy) estas unu el la tombejoj de Parizo. Ĝi troviĝas en la 16-a arondismento de la franca ĉefurbo (2, strato Commandant Schœlsing), en la kvartalo Passy.
Gotika modo
Fantastaj influoj
Universoj de mitologiaj kreitaĵoj kiel feoj, elfoj aŭ anĝeloj alkondukas siaparte uzon de smeralda verdo, tiel kiel alispecaj akcesoraĵoj kiel falsaj flugiloj fiksotaj dorse per rimenoj kvazaŭ tornistro, falsaj pintformaj oreloj, diademoj kaj juvelaroj.
Drentse Hoofdvaart
La kanalo havas gravan funkcion en la akvodefluigo de la pli altaj partoj de meza Drenthe.
Gotika modo
Fetiĉistaj influoj
La fetiĉa movado estas ofte konfuzata kun la gotika, kiu estas logata de deviaj seksaj praktikoj kaj emas konsideri galanterion kiel kvazaŭan fetiĉaron.
Transporta ponto
Transporta ponto estas ponto, ĉe kiu parto de la vojo en horizontala direkto movas de unu bordo al la alia. La ponto konsistas el granda portalo trans la superspanita rivero, kie kruciĝanta ŝiptrafiko facile povas pasi sub ĝi. Je la portalo estas per fiksitaj kabloj ligita gondolo kiu iras tien kaj reen kaj tiel transportas veturilojn kaj personojn de unu bordo al la alia. La gondolo mem ŝvebas iom super la akvosurfaco, sed ne tuŝas ĝin. La kapacito de la ponto estas komparebla kun riverpramo kun maksimume 10 personaŭtoj
Drentse Hoofdvaart
Origine la kanalo estis ĉefe uzata por la transporto de torfo. En la unua duono de la 20-a jarcento aliaj varoj aldoniĝis, ĉefe konstrumaterialoj. La lastaj 25 jaroj la kanalo estas uzata por la plezurŝipveturado.
Transporta ponto
La unua transporta ponto estis konstruita en Portugalete (Hispanio) en 1893 laŭ plano de Ferdinand Arnodin.
Caransebeș
Caransebeș [karansebeŝ] ( Karánsebes karanŝebeŝ, Karansebesch) estas urbo en Rumanio nordoriente de Reșița. Ĝi situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Tibisko kaj Sebeș. Administre apartenas al ĝi Jupa. Ĝi estas fervoja kaj publikvoja nodo kun grava lignoprilabora industrio.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 7.999 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 31.389 (rumanoj, 4 % germanoj, 1,4 % hungaroj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas en 1290. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Ĝi formiĝis per la unuiĝo de Caran kaj Sebeș. Oni aligis al ĝi Caransebeșu Nou.
Gotika modo
Fetiĉistaj influoj
Akcesoraĵoj (katenoj, ligiloj, frenezjako, skurĝo, kondukŝnuro, pikkalkanumo, botoj, korseto, laĉoj, ktp...) kiel simbolaj ŝtofoj el vinilo, latekso, elastano, ledo estas rigardataj kiel bone sidantaj.
La ŝajno «bubpupo» - babydoll en la angla - (mallonga plisita jupo, videblaj kaj ĝisgenuaj ŝtrumpetoj, harfasono kun akratona kolorefekto sed daŭre naivaspekta) entenas distingajn signojn de fetiĉismo.
Historiaj influoj
Gotika movado estas, pro sia deveno, avida pri historiaj kaj kadukaj artefaritaĵoj, kies influo povas esti baroka, mezepoka, renesanca aŭ eĉ empira koncerne robojn subbruste striktigitaj aŭ krinolinaj.
Krom la ekfuroro de longaj barokaj roboj, tiuj influoj evidentiĝas en ŝtofoj, precipe ellaboritaj kiel veluro aŭ punto aŭ en notoj koloraj -sed neniam brilaj- ĉe tualeto. La vira respondaĵoj pri tiaj estetikoj estas nigraj aŭ blankaj ĉemizoj kun ĵaboto kaj ŝvelformaj manikoj. Ankaŭ tempas la reaperon, ĉe virinoj, de longaj haroj, kiuj ebligas ellaboritajn hararanĝojn.
Diversaj akcesoraĵoj devenas de tradiciaj kulturoj, interalie triskelo, runoj... Historitemaj vestelementoj ankaŭ enkalkulas ombrelojn, ĉapelojn, ventumilojn, fringroringojn, fingringojn, ornamitajn butonegojn, aŭ eĉ tintilojn, ofte almetita kvazaŭ braceleto ĉirkaŭ manradiko aŭ maleolo, reference al pestuloj.
Pli malofte, oni povas foje trafi tunikojn el maŝkiraso aŭ karaj ŝtalaj armaĵoj, kvankam tio estas escepta ĉas tre embarasa.
Tamen, la ĉefa motivo rare estas fideleco al historia reelvoko, kaj tiu ofte okazigas la plej anakronismajn vestokunmetaĵojn.
Industriaj influoj
Influoj de artistoj evoluante en la sfero de industria muziko reenkondukas ian virecan emon en la gotikas estetiko, per uzado de ekipaĵaro kamuflanta drelikaĵo -ĉefa urbatipa griz- aŭ blukolora- altaj skoltoŝuoj, aviadistaj jakoj, «lutistaj» aŭ aviadistaj (modifitaj) okulvitroj, glate razita aŭ tre mallonga harfasono ĉe viroj. Tiu estetiko estas eĉ nominda soldata kiam ĝin konsistigas aŭtentikaj aŭ konforme kopiitaj uniformoj.
Metalrokaj influoj
Same tie ĉi, oni esploras nocion de vireco, antaŭenigante militaludan vestaĵon (brustokiraso, armaĵoj kaj diversspecaj braceletoj) aŭ ŝminkon (ŝmirado nigra ĉirkaŭ okuloj kaj buŝo kaj por laŭelektaj desegnoj kaj ŝmirado blanka fone, nomata «kadavra pentraĵo» (corpse paint).
Depost tio, viroj ekellasis siajn harojn longajn kaj liberajn kontraste kun antaŭ la metalroka malfermiĝo, kiam eleganteco laŭ gotika vidpunkto modeligis longan hararon ĉe viroj kunligota sur la nuko.
Kibernetikaj influoj
Oni rekonas kibernetikajn gotikulojn (el la angla cybergoth) je iliaj aspektoj similante al tiuj de animeaj kaj mangaaj personuloj, kun futurisma emo, kelkfoje eĉ postapokalipsa kaj ofte influata de elektronikindustria muziko. Tiuj kibergotikuloj aparte ŝatas dikplandajn ŝuojn, vestojn kaj -multegajn- akcesoraĵojn el vinilo, haraldonaĵojn, interalie buntajn feltharojn.
Visual Kei influoj
Virinaj harfasonoj kompletigas la tuton per kolorriĉaj hartufetoj, haraldonaĵoj, artaj kaj buntaj feltharoj kaj reapero de volvitaj harligoj kaj ceteraj hartuberoj, harvostoj, ktp...
Ŝuoj estas kompreneble dikplandajn kaj estas nomitaj «platformaj botoj».
Gosurori influoj
La lasta emo devena de Japanio kiu revolucias gotikan estetikon estas la socifenomeno ゴスロリ, gosurori (gotikaj lolitoj aŭ pli ĝuste gotikaj nimfetoj) kaj aparte la substilon kurorori (nigra nimfeto) inspiriĝas de eŭropaj nobelkostumoj sed ankaŭ de visual kei por krei ŝajnon distinge gotika. La stilo gosurori forte influis japanajn kiel internaciajn gotikulojn, per sia barokeco kaj bunteco.
Alispecaj emoj de la modo pli-malpli kunligata kun gotiko inkludas na amarori (dolĉa nimfeto), kiu ne estas «tradicie» gotika ĉar neniel veaspekta en elekto de koloroj: paŝtela, hela, kaj «milda»; kaj ankaŭ en uzado de floroj kaj koketaĵoj. Tiuj gotikaj kvazaŭpupoj faligas barojn en gotika modo kaj alportas novan dimension al la movado. Sed pro la sama kialo, multaj eŭropanoj ne rigardas ĝin kiel vere gotika.
Kvankam unue ekskluzive japana, tiu emo disvastiĝas tutmonden (novaj butikoj, ktp...), kaj estigas veran «karapacŝanĝon» en gotikaj medioj.
Postaj anekdotaj influoj
Iuj eksteraĵoj estas anekdotaj ĉar maloftaj kvankam ili estas iam kaj iam trafeblaj. Aliaj epifenomenoj rezultas de diversaj nedaŭraj kulturaj furoroj, precipe muzikaj kaj filmaj.
81915 Hartwick
81915 Hartwick estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la kanada astronomo David D. Balam elde la Dominia Astrofizika Observatorio de Saanich (Brita Kolumbio, Kanado).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de F. David A. Hartwick, profesoro pri fiziko kaj astronomio ĉe la Universitato de Viktorio kaj gvidantan aŭtoritaton en la kampo de la formiĝo kaj evoluo de la galaksioj. Li estas legenda pro sia enciklopedia kono pri astronomio.
Tombejo de Passy
Unu el la muroj de la tombejo estas dekoraciita per reliefo, kiu honorigas la soldatojn mortintajn dum la Unua mondmilito. Tiu belega tombejo kuŝas sub la ombro de la Eiffel-Turo.
Kalia taŭrokoleato
Kalia taŭrokoleato aŭ C26H44KNSO7 estas organika kalia salo de taŭrokoleata acido, konjuga kolesterola produkto de la koleata acido kaj taŭrino, kaj ĉefa komponaĵo en la galo de la karnomanĝaj bestoj. En vivo, kolesterolo konvertiĝas al trihidroksokoprostanoto kaj sinsekve al koleila acetil-koenzimo A, kiu tiam konjugiĝas al la amina grupo de la taŭrino por formi la taŭrokoleaton.
Kalia taŭrokoleato konatas kiel aktivanto de la kolesterola esterazo kaj ekzistas kaj sub la anhidra kaj hidrata formoj. Ĝi agas kiel ingredienco de la galo en karnovoraj bestoj. Taŭrokoleata acido, samkiel aliaj galacidoj, agas kiel detergento por solvebligi grasojn por absorbado kaj absorbiĝi.
Tombejo de Passy
Historio
Male de la aliaj tombejoj kreitaj de Napoleono en la komenco de la 19-a jarcento (Père-Lachaise, Montmartre...), la tombejo de Passy estas sufiĉe proksima al la urbocentro. Ĝi malfermiĝis en 1820, ene de riĉa kaj komerca kvartalo de la dekstra bordo de la Sejno. Ĝi rapide fariĝis la plej aristokrata nekropolo de Parizo
Kalia taŭrokoleato
Kiel medicina rimedo, oni preskribas ian kolagogon aŭ koleretikaĵojn. Taŭrokoleataj derivaĵoj ankaŭ gravas en obezaj pacientoj kun tipo-2 diabeto. Taŭrokoleato de kalio povas esti uzata por plibonigi la penetradon kaj do la absorbadon de certaj malpli lipofilaj aŭ hidrofilaj substancoj tra la haŭto per altigo de la lipida solvebligo.
Isabela (Porto-Riko)
Rekte ĉe la maro la bordo kompreneble situas je la marnivelo, tamen mezume la tuta municipa teritorio situas metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en.
Gotika modo
Pirataj influoj
Pirata- aŭ korsaraluda estetiko estas malnova skale de la movadhistorio sed tamen malofta. Ĝi inkludas ĝenerale vadbotojn, kaptukojn (fulardo bendo, ktp...), skulptaĵoj kaj mortokapoj... Kompreneble ĉio ĉi el niro de la verto ĝis la fingroj de la piedoj.
Konversacia Vortaro
La Konversacia Vortaro de Andreo Cseh estas vortaro pri ĉiutagismoj kun facile kompreneblaj, amuzaj difinoj kaj klarigoj. La Internacia Esperanto-Instituto unuafoje eldonis ĝin en 1930, sed estis eldonoj ankaŭ de, 1932, 1984, 1991, 1997, 2010, 2021.
Nicolas de Largillierre
Nicolas de Largillierre, literumita ankaŭ Largillière (naskiĝinta en Parizo la 10an de oktobro 1656, kaj mortinta samloke la 20an de marto 1746) estis franca pentristo.
Vivo
Li edukiĝis en Anvers. Kiam li estis 20jaraĝa, li translokiĝis en Anglion, kie konis lin la reĝo Karlo la 2-a. Li revenis en 1685, kaj faris portreton de lia sukcedanto, Jakobo la 2-a.
Reveninta en Francion, li el 1689 progresis kaj sukcesis pentrante privatajn mendojn kaj portretojn de burĝoj.
Konversacia Vortaro
Kunteksto
Cseh ekloĝis en Hago en 1930 kaj fondis kun Julia Isbrücker la Internacian Esperanto-Instituton. Cseh preskaŭ ekskluzive gvidis kursojn por al li fremdlingvanoj. Dum la kursoj, Cseh kaj la Cseh-instruistoj demandis la kursanojn pri la signifo de Esperantaj vortoj. La kursanoj ne povis respondi per siaj propraj lingvoj, do ili provis klarigi esperante. La Konversacia Vortaro estas la rezulto de tiuj klarigoj.
Evoluo de versioj
Tra la jaroj la Internacia Esperanto-Instituto eldonis sep versiojn. Ekzistas diversaj diferencoj inter la eldonoj. La kvanto de vortoj pligrandiĝis kaj novaj vortoj estis aldonataj, ekzemple komputilo. Aliaj vortoj malaperis, ĉefe vortoj kiuj ne plu estas ĉiutagaj, ekzemple transformatoro. La versio el 2010 celis prezenti freŝaspektan eldonon kun historia kunteksto: reverkitaj kaj novaj difinoj estas markitaj per asteriksoj kaj la paĝoj havas desegnaĵojn. La reta versio el 2021 aspektas pli kiel la originala versio, sed historiaj, ne plu taŭgaj difinoj estas forigitaj aŭ ŝanĝitaj. La forigitaj kaj ŝanĝitaj difinoj temas ĉefparte pri kontinentoj, gentoj kaj genraj roloj.
Gotika modo
Stelulaj influoj
Multaj fervoraj fanoj, aparte en Japanio kaj Koreio, strebas imiti la sintenon kaj la eksteraĵon de siajn idolojn. Tiu fenomeno ankaŭ veras ĉe gotikuloj kaj kelkaj gotikaj steluloj estas laŭeble kopiitaj.
Kronologie, Siouxsie Sioux estas la unua muzikfamulo kiu diskonigis la tipan gotikan aspekton de la 1980-oj: hirta «petarda» harfasono, palegaj vizaĝkoloroj, kun ĉirkaŭstrekitaj okuloj, sen forgesi ruĝigitaj (aŭ foje nigrigitaj) lipoj, ktp... Ŝi kunturneos kun Robert Smith, kapulo de The Cure kaj, laŭ liaj propraj diroj, «perverse» influos lian ŝajnon, mokinstigante lin alpreni pli «korvan» aspekton. Tion li faros, pli-malpli fariĝante la vira respegulo de Siouxsie kun iom pli da malordemo (ĉifita blanka ĉemizo...) kaj havos siavice konsiderindan influon ĉe gotikulaj eksteraĵoj.
Laŭ la modelo de Carl McCoy, kantisto en la brita muzikgrupo Field of the Nephilim, oni povas havigi al si surtuton, surpantalonon aŭ kruringoj, usonaj brutistaj botoj, larĝranda ĉapelo, veŝto, gantoj, ĉio ĉi el nigra ledo kaj ŝtofoj.
La stilo de Anna-Varney Cantodea, scennomo de la enigma kreitaĵo estrante na Sopor Aeternus, ekspluatas ĝisekstreme ĉiajn veaspektajn elementojn asociitaj kun deprimo, malsano, funebro kaj transsekseco. La haŭto estas kiel eble plej makabre blanka, la (falsaj) ungoj supermezure longaj kaj lividaj, la krispo grandega kaj nigra, la kapo tute senhara kaj kovrita de longra funebra vualo kaj ornamita de multnombraj naz- kaj orelringoj.
Dum la 1990-oj, Marilyn Manson kaj ĝia vestaĵaro estis tre laŭmoda en gotika (aŭ pseŭdogotika) medio. Ĝi inkludas interalie kosmetikajn lensojn kolorigitajn aŭ kun fendohava pupilo, postsignojn de sinmutilado, najlojn, katenojn, pintojn, spronojn kun pinta elstaraĵo...
Rolulaj influoj
Ĉar fantasto jam estas delonge konsistiga parto de gotikismo, estas evidenta ke tiutemaj filmoj kaj ties herooj nutras la ĉi movadan estetikon. Ju pli da sukceso la filmo trafas, des pli mulnombraj pavos la sozioj de l'ĉefrolulo.
Interalie, oni povas citi Drakulon en Bram Stoker's Dracula far Francis Ford Coppola kun Winona Ryder, na Lestat de Lioncourt kaj na Louis de Pointe du Lac en Interview with a vampire aŭ rolulojn de Blade por la vampira influo; Sed ankaŭ The Crow, kun ties ĉefrolulo Eric Draven, (longa leda mantelo, reto, ŝminko elvokanta funebran maskon, kaj ekscesa uzado de nigra glubendo volvita ĉirkaŭ la manradikon kaj la torson), Neo en trilogio The Matrix (vinila aŭ leda pantalono, pluvmantelo, opakaj nigraj okulvitroj) aŭ la heroino Selene en Underworld (rea furoro de pluvmantelo kaj korseto el vinilo). Aliflanke, La Mastro de l'Ringoj kaj ties fabelaj kreitaĵoj (aparte Legolaso kaj la elfa gento) aŭ reĝaj herooj okazigis multobligon de sozioj, interalie ĉe gotikuloj. Ankaŭ gravas la estetiko de tre la tre ŝatataj filmoj de Tim Burton kiel Beetlejuice, Edward Scissorhands aŭ Sleepy Hollow.
Aĝaroj
Aĝaroj estas sunaitaj islamanoj, kartvela popolo en Kartvelio, apud sudorienta bordo de la Nigra Maro, en la aŭtonoma respubliko Aĝario, apud la turka limo. Ili nombras ĉ. 150.000 (2000). La aĝaroj dividiĝas de la kristanaj kartveloj ĉefe laŭ la religio, ilia lingvo estas dialekto de la kartvela lingvo kun turka influo.
Gotika modo
Fontoj
Tiuj artikolo estas grandparte detradukita de la franclingva artikolo fr:Mode gothique
Aĝaroj
La aĝaroj ekde la 10a jc. apartenis al la kartvela ŝtato, en la postaj jarcentoj regis ilin selĝukoj (11–12-a jc.), mongoloj (13–14-a jc.), poste en la 15-a jc. la turkoj. La aĝaroj multfoje ribelis kontraŭ la osmana regado, sed fine de la 16–17-a jc. alprenis la islaman religion. Aĝarion akiris Rusio en 1878 kaj en 1922 formiĝis la Aĝara Aŭtonoma Soveta Socialista Respubliko ene de la Sovetunio, kun ĉefurbo de Batumi. Post 1991, Aĝario iĝis aŭtonoma respubliko.
Fonto
James B. Minahan, A Historical Dictionary of European National Groups, Greenwood Press, 2000, 14.
Ordeno de la Brita Imperio
Ordeno de la Brita imperio (The Most Excellent Order of the British Empire) estas brita ordeno, kiu estas donata ekde la 4-a de junio 1917, kiam unuafoje donis ĝin reĝo Georgo la 5-a. La ordeno havas kvin klasojn kaj ĝi dividiĝas en grupon soldatan kaj civilan:
Nur membroj de la du altrangaj rangoj estas konsideritaj kavaliroj, kaj tial nur ili, kondiĉe ke ili estas britaj civitanoj, havas la rajton aldoni la titolon Siro al kavaliro, aŭ Damo al sinjorino.
Krom la ordeno ekzistas ankaŭ la "Medalo de la Brita Imperio" (angle British Empire Medal), kies ricevantoj ne apartenas al la ordeno, sed estas ligitaj al ĝi. Tiu ornamado jam ne estas aljuĝita en Britio, sed ĝi daŭre estas uzita en kelkaj el la landoj de la Brita komunumo, kiel ekzemple la Kukinsuloj kaj Bahamoj.
La moto de la ordeno estas "Por Dio kaj Imperio" (angle For God and Empire). Tiu ĉi ordeno estas la plej nova el la britaj kavaliraj ordenoj kaj la plej granda laŭ la nombro da siaj membroj.
Marie-Josée Croze
Marie-Josée CROZE (naskiĝis en Montrealo (Kebekio)) estas kanada aktorino.
Biografio
Marie-Josée Croze kreskis kun kvar aliaj infanoj en modesta adopta familio de Longueuil, ĉirkaŭurbo de Montrealo. Ŝi studis plastikajn artojn en Cégep du Vieux Montréal de 1986 ĝis 1987.
Ŝi komencis sian karieron en 1993 per longdaŭra filmo La Florida de George Mihalka, kaj poste ekhavis plurajn rolojn en televido kaj kino, tiom en la angla, kiom en la franca. Ŝi interalie ludis en televidaj serioj Chambres en ville, Le masque, The Hunger kaj Urgence. Ŝi ankaŭ partoprenis en pluraj kurtfilmoj kaj mezlongaj filmoj, el kiuj Le Rat des villes et le Rat des champs, Femme de rêve kaj HLA Identique.
En 2000, ŝi ekhavis ĉefrolon en la filmo Maelström de Denis Villeneuve, verko kiu rimarkigis ŝin internacie. Fakte, ceremonioj de Premioj "Jutra" kaj Premioj "Génie", same kiel Internacia film-festivalo de Vankuvero kaj Internacia film-festivalo de amo de Mons estis unuanimaj: ŝi estis konsekrita plej bona aktorino. En 2001, ŝi ludis en "Arafat", filmo de Atom Egoyan pri armena genocido.
En 2003, ŝi enkarnigis drogan dependulinon en Les Invasions barbares de Denys Arcand, rolon kiu havigis al ŝi premion por virina interpretado en Festivalo de Cannes. Depost tiam, ŝi instalis sin en Parizo kaj rolis en pluraj francaj filmoj: Ordo, Mensonges et trahisons, La Petite Chartreuse, Jacquou le Croquant kaj Ne le dis à personne. Oni ankaŭ spektis ŝin en Munich de Steven Spielberg.
Ŝi ankaŭ partoprenis en pli eksperimentaj projektoj, kia la reviziita foto-romano Mars et Avril, hibrida verko publikigita en du volumoj ĉe éditions de la Pastèque, en 2006.
Antaŭ nelonge, ŝi ludis en Le Scaphandre et le Papillon de Julian Schnabel. Ŝi ankaŭ estas spektebla en Deux jours à tuer de Jean Becker, same kiel en Le Nouveau protocole de Thomas Vincent.
Nansa
Nansa estas la nomo de kelkaj lokoj:
Berstett
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Spicherbo
Ĉirkaŭ 15.000 manĝeblaj sovaĝplantoj ekzistas en Eŭropo. Spicherboj, kuirejaj herboj aŭ mallonge herboj estas nomataj plantoj, kies folioj, tigoj kaj floroj estas uzataj freŝe aŭ en sekigita formo por spici manĝaĵojn aŭ trinkaĵojn. Ne nepras ke la plantoj botanike estas veraj herboj. Kelkaj plantoj ankaŭ estas staŭdoj aŭ lignoplantoj. Malgraŭ la spicherboj apartenas al la spicoj, oni distingas ilin de la sekaj kaj ofte muelitaj spicoj, el semoj, fruktoj, ŝeloj, radikoj aŭ aliaj plantpartoj. Kelkaj herboj ankaŭ uzeblas en medicino, plej ofte en tradicia aŭ popola medicino (kuracherbo)
Zdislavice (apartigilo)
Nomon Zdislavice havas pluraj setlejoj:
Gilles Joye
Gilles Joye (1424 aŭ 1425 – 31-a de decembro, 1483) estis teologo, poeto, kantisto kaj komponisto de la franc-flandra skolo komponisto el la renesanco. Membrante la burgonjan skolon, li ĉefe estis konata pro siaj sekularaj kantoj, kiuj estis de lirika kaj graca stilo.
Vivo
Eble li devenus deHe may have come from Courtrai, ĉar iu Oliver Joye, eble lia patro, estas tie identigebla por la jaro 1420. Gilles ŝajnas ĝuinti bonegan muzikan edukadon, verŝajne aŭ en Courtrai aŭ en Bruĝo, kie li estis dungita en 1449.
La 16-an de majo 1449 Gilles Joye unuan fojon estas dokumentebla: li estis kantisto ĉe la preĝejo Saint-Donatian en Bruĝo, tiu katedralo do, kun kiu li estos ligita dumvive. Dokumentoj el la katedralaj arkivoj montras, ke li ofte enestis malfacilaĵojn. Ekz la 15-an de marto 1451 estas raportata de li, ke li kune kun siaj amikoj Johannes Band kaj Jacobus Tayaert laŭtlegis dum la meso de la pasinta kristnasktago mokversoj pri siaj kolegoj. La 19-an de aŭgusto 1451 li estas admonita pro partopreno je stratbatalo, la 27-an de septembro 1451 pro vortŝanĝo kun la lernejestro, kiun li nomintis ‚confabulando ... ut iret in locum suum‘. La 7-an de januaro 1452 la kapitulo riproĉas Joye, Tayaert, Leonis kaj la komponiston Cornelius Heyns pro ilia eksplicita rifuzo, asisti la Succentor dum la motetkantado antaŭvespere de Epifanio; per tio ili protestis kontraŭ decido de la kapitulo, onte sufoki la tradician azenfeston.
Ekde 1453 ĝis 1460 Joye estis kanoniko ĉe la kolegiata preĝejo Mariae Himmelfahrt en Kleve. Ĉu tiu ĉi ofico estis ligita kun rezidodevoj, ne estas konata. Kiam Joye la 27-an de novembro 1454 kandidatiĝis kiel ĥorkantisto ĉe Saint-Donatian en Bruĝo, oni klarigis al li, ke li unue plibonigu sian vivokonduton kaj lernu bridi sian langon (‚abstinere ab ablocutionibus quibus habundare consuevit‘), antaŭ ĉio tamen separi sin de sia konkubino, kiu loĝas kun li kaj estas konata en la popolo kiel ‚Rosabelle‘ (‚vocatam in vulgo Rosabelle‘).
Neniu noto transvivas pri lia aktiveco inter 1454 kaj 1459 en la Malsupraj Landoj; surbaze de lia komponaĵo pri itala balado sur poemo de florenca samtempulo oni sugestis, ke li kelktempon pasigis en Italio, kion faris multaj aliaj franc-flandraj komponistoj el lia kaj la sekvantaj generacioj. En 1459 Joye estis denove estis en Bruĝo, kie li la 16-an de septembro 1459 iĝis kanoniko ĉe Saint-Donatian, jaron poste, la 3-an de novembro 1460, vikario ĉe Saint-Basil, filialo de Saint-Donatians.
Ekde septembro 1462 Joye estis membro de la burgonja kortegokapelo de Filipo la bona, unue kiel kleriko, poste kiel subpastro, kaj ekde 1467, transprenite de Karlo la sentima, flanke de tiel gravaj komponistoj kiel Hayne van Ghizeghem, Robert Morton, Antoine Busnoys, ĝis 1468 en ĉi tiu institucio. Poste li paŭzis pro malsano, tamen oficiale apartenis al la kapelo ĝis 1470/71.