cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cauco
Geografio
Cauco situas en la mezo de la Valo de Calanca ĉe la bordo de la rivero Calancasca. La komunumo konsistas el la kvar vilaĝetoj Cauca, Bodio, Lasciallo kaj Masciadone. Cauca kaj Bodio situas en la valfondo, Cauca oriente de Calancasca en la centro de la komunumo, Bodio pli sude okcidente de la rivero. Lasciallo situas sur teraso en oriente kaj Masciadone ankaŭ sur teraso en okcidente de la rivero.
Těchařovice
En distanco 10 km norde situas urbo Příbram, 22 km sudokcidente urbo Blatná, 23 km norde urbo Dobříš kaj 27 km sudoriente urbo Milevsko.
Luca Buzzi
La asteroido 6517 Buzzi, malkovrita de Eleanor F. Helin, estis nomita en lia honoro.
Těchařovice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1356.
Cauco
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cauco limas en nordo al Rossa, en sudoriento al Soazza, en oriento al Lostallo, en sudoriento al Verdabbio, en sudsudoriento al Santa Maria in Calanca, en sudo al Selma, en sudsudokcidento al Arvigo, en sudokcidento al Osogna (TI) kaj en nordokcidento al Biasca (TI).
Těchařovice
Turismo
La municipon tranĉas turisma vojo Milín - Těchařovice - Chraštice - Podholušice.
Cauco
Lingvoj
La ĉefa kaj sola oficiala lingvo de Cauco estas la itala, parolata de pli ol 90% de la loĝantaro.
Historio
Cauca dividas la historion kun la cetera Valo de Calanca. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Cauco estis parto de la tribunalkomunumo Calanca. En 1851 ĝi fariĝis memstara politika komunumo de la komunumaro Calanca en la distrikto Moësa. En la 17-a jarcento Cauca havis proksimume 400 loĝantojn. Sekve de formigrado la loĝantaro falis al aktuale ankoraŭ 36 personoj. La preĝejo Sankta Antonio Abato estis menciita la unua fojon en la jaro 1497. En la jaro 1633 ĝi fariĝis pastra preĝejo kaj Cauco sekve propra paroĥo. En la jaro 1683 la preĝejo estis gradigita kaj estis alkonstruita sonorila turo. En la jaro 1978 ĝis 1989 la preĝejo estis renovigita.
(5985) 1942 RJ
(5985) 1942 RJ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku (Finnlando).
Ĝi estas ankoraŭ ne nomita.
Maloarĥangelsk
Maloarĥangelsk (ruse Малоархангельск) estas urbo en Orjola provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 54232501.
La urbo estis fondita en la 17-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Yushi Ozaki
Yushi Ozaki (尾﨑 勇史, n. ) estas japana futbalisto.
Maloarĥangelsk
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Yushi Ozaki
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Avispa Fukuoka kaj Sanfrecce Hiroshima.
CDF
La vorto havas plurajn signifojn:
Boulogne
Boulogne povas esti:
Maloarĥangelsk
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Monaĥejo Bogdana
Monaĥejo Bogdana (rumane: Mănăstirea Bogdana) estas klostro de la Rumana Ortodoksa Eklezio en Rădăuți, Rumanujo.
Maloarĥangelsk
La urbo estas en 14 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.
Monaĥejo Bogdana
Historio
La monaĥejo estis fondita ĉirkaŭ 1360 fare de la vojevodo Bogdano la 1-a kaj servis kiel maŭzolearo de la moldavaj vojevodoj ĝis Aleksandro la Bona. Lia Nikolao-kriko estas konsiderata la plej malnova konserviĝinta religia konstruaĵo en Moldavio. La komplekso estas listigita sub la numero SV-II-m-A-05603.
Tremosine
Tremosine estas komunumo de Italio.
Monaĥejo Bogdana
Historio
La preĝejo kun la monaĥejo estis konstruita memore al la liberigo de la hungara krono. Tiu ĉi monumento en la oriento de Karpatoj simbolas novan komencon kaj havas specialan historian, religian kaj kulturan rolojn. Dum la regado de Aleksandro la Bona (1400-1432), la preĝejo fariĝis episkopa loĝejo. Inter 1479 kaj 1482, Stefano la Granda metis sur la tombojn de ses regantoj de Moldavio bele ĉizitajn slabojn, ornamitaj per la kutima ĉeftemo de teksado, dividitaj de unu tabulo ĝis alia, kun surskriboj en eklezia slavona aŭ malnovbulgara.
Konstruaĵoj kaj instalaĵoj
En la preĝejo (cetere la unua eklezio ŝtonkonstruaĵo en Moldavio!), baziliko, kiu estas sintezo de romanikaj, gotikaj kaj bizancaj elementoj, ekzistas ankaŭ la tombejo de moldavaj princoj kun dek princaj tomboj. La preĝejo havas glatajn eksterajn murojn kun friso sub la tegmento. Ĝi estis antaŭita per ligna konstruaĵo kiu estis arkeologie priesplorita. Laŭ la arĥitekturhistoriisto Virgil Vătășianu, la origina aranĝo de la eklezio montras cistercianinfluojn (Clairvaux II).
La kirkopentraĵo el la 14-a jarcento estis renovigita en 1558 sub princo Alexandru Lăpușneanu; proksimume samtempe oni aldonis la eksteran nartekson kun ŝtupo-volbo kaj kupolo. Ĉirkaŭ 1880 la pentristo Epaminonda Bucevschi repentris ĝin en tempero.
Ĉe la enirejo al la eklezio ekzistas surskribo de la periodo de Bogdano la 3-a (1517). Li donacis 800 polajn zlotojn al la monaĥejo. La eklezio estis reestigita dum la regado de Aleksandro la 3-a, kiu en 1559 aldonis baritan verandon kaj anstataŭigis kelkajn el la fenestroj per novaj gotikaj.
Portes (stacidomo)
Portes estas franca varstacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Portes-lès-Valence, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
(17588) 1995 BH2
(17588) 1995 BH2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Johannes Trithemius
Johannes Trithemius von Sponheim (1462-1516) (naskiĝis en Trittenheim, en la 1-a de februaro 1462 - mortis en Vurcburgo, en la 13-a de decembro 1462) estis germana humanisto, teologo, leksikografo, historiisto, kronikisto, ĉifrosciencisto kaj okultisto. Li ekzercis konsiderindan influon sur la elvolviĝo de la moderna okultismo, kaj inter siaj studentoj elstariĝas Heinrich Cornelius Agrippa von Nettesheim (1486-1535) kaj Paracelsus.
Biografio
Li estis filo de Johann von Heidenburg kaj lia patrino nomiĝis Elisabeth. Lia patro mortis kiam li estis unujara. Lia patrino ree edziniĝis sep jarojn poste kaj lia duonpatro ne donis gravecon al lia edukado, do, Johano devis sekrete studi kaj la malfacilaĵoj estis multaj. Li povosciis la grekan, la latinan kaj la hebrean. Kiam li estis 17-jara li fuĝis el sia domo kaj vagadis serĉe de bonaj instruistoj, vojaĝante tra Trier, Kolonjo, Nederlando kaj Heidelberg.
Li studis en la Universitato de Hajdelbergo. Revenante al sia naskiĝurbo en 1482, li estis surprize kaptita de neĝostormo kaj li devis rifuĝi en benediktana monaĥejo de Sponheim, proksime de Bad Kreuznach. Li decidis resti kaj, en la 29-a de julio 1483, li elektiĝis la dudkekvina abato, estante 21-jara. En la 9-a de novembro de tiu jaro li ricevis la benon de Berthold von Oberg, helpa episkopo de Majenco.
Li klopodis por transformi la monaĥejon, kiu estis loko neglektita kaj sendisciplina, al centro da lernado. Liaepoke, la abateja biblioteko kreskis el ĉirkaŭ kvindek libroj al pli ol du mil. Li ofte aktivis kiel elstara oratoro kaj sekretario de la kanonikaro inter 1492 kaj 1503, en la ĉiujara renkontiĝo de la abataro.
Trithemius vaste skribis kiel senlaca historiisto, komencante kun kroniko de Sponheim kaj kulminante kun du-voluma verko pri la historio de la Abatejo de Hirsau. Lia laboro distingiĝas per la majstreco de la latina lingvo kaj elokventa frazeologio, kvankam oni malkovris en siaj verkoj plurajn fikciajn okazaĵojn. Tial, lia rolo kiel historiisto estis makulita ekde tiam kiam la kleruloj sukcesis pruvi tiajn enmetaĵojn.
Li ankaŭ famiĝis kiel fondinto de la sekreta beletra societo kies celo estis la studo de la lingvoj, matematikoj, astrologio kaj magio de la numeroj.
Izmajil (stacidomo)
Izmajil (Ізмаїл) estas fervoja stacio en Izmajil (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.
Bodio
Bodio estas mensa stato de perfekta mondkompreno sama kun tiu de Budho.
(19921) 1978 VV3
(19921) 1978 VV3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Bodio
Bodio estas ankaŭ la nomo de la sekvantaj lokoj:
CDH
CDH povas rilati al:
Lambelo
Lambelo en arkitekturo estas orta modluro, kiu enkadrigas la suprajn ornamojn de aperturo, kaj en heraldiko estas figuro, lokita en la supro de la ŝildo, ofte uzata kiel brisuro de la duenaskitaj heredantoj.
Laŭ Francisko Azorín lambelo estas ''Strio, kiu rektangule enkadrigas la suprajn ornamojn de apeturo. Heraldike, horizontala stri kun pendantaĵoj uzata kiel brisuro. Li indikas etimologion el la latina labellum, el labrum'' (lipo, bordo, marĝeno). Do ambaŭ aprtigaitaj signifoj koincidas en ambaŭ fontoj.
Heraldiko
Lambelo en blazono ofte signifas filon aŭ pli junan fraton.
Jen kelkaj blazonoj kun lambelo.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en la kontinento Eŭropo.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Albanio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Aŭstrio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj 2.Monumento 3.Kafejo 2.Jubilea Monumento de Esperanto 3.Kafejo Esperanto 100px1.Fotita dum la inaŭguro, Bildarkiv Austria 1 2 2-3.El Eventoj n-ro 229 : ''Indas foje fari ekskursan viziton al ZEO-oj en Graz, Aŭstrio. Ne estas vaste konate, ke urbocentre en la Placo Esperanto staras la Jubilea Monumento de E-o (Jesper Neergaard, 1987), kaj tuj flanke malfermiĝis ankaŭ "Kafejo Esperanto". Informoj kaj fotoj : vidu ĉi tie Situo :. Foto videbla ĉe ipernity. ''Esperanto-Paradizo estas vendejo (plejparte por nutraĵvaroj) kaj bufedejo en la riverbanejo KRITZENDORF (kricendorf) apud Danubo. S-ro Seyed Abolhassan Mir Javadi (voknomo AMIR), Dresdenerstr. 126/31, A-1200 WIEN, Aŭstrio, estas la estro de la firmao JIRANEK, kaj kiam li komencis lerni esperanton, li ekhavis la ideon nomi la vendejon kun bufedejo "Esperanto-Paradizo".''
''Post la 77-a UK en Vieno okazis en Esperanto-Paradizo la 2-an de aŭgusto 1992 malgranda adiaŭa festo. Per tiu festo komenciĝis tie la esperanto-vivo.''
''Ĉar apud la Danubo ekzistas tre frekventata bicikla vojo, s-ano Seyed Abolhassan instalis multajn informtabulojn kiuj montras la vojon al Esperanto-Paradies (Paradizo). Sur vandoj de la vendejo troviĝas multaj informoj pri esperanto kaj tabulo kun la nomo "Esperanto-Paradies".''
Interese estas, ke en Esperanto-Paradizo jam loĝas la unua gasto, s-ro Asgar SAGADIAN el Irano, li estas ankaŭ gastparolanto de Radio Aŭstria Internacia, Esperanto-Redakcio.
KRITZENDORF estas vilaĝo 15 km nord-okcidente de Vieno, do somerumejo por vienanoj.
Ĉar jam finiĝis la bansezono, mi nur povas diri: Ĝis la revido en la Esperanto-Paradizo venontjare!
Leopold Patek
2002 okazis ega inundo kiu detruis la meblojn kaj instalaĵojn de "Esperanto-Paradizo". Pro tiu ĉi granda financa perdo AMIR ne plu povis daŭrigo la entreprenon. Ekde 2006 "Esperanto-Paradizo" ne plu ekzistas. L.P. Situo : Foto ĉe Ipernity.
Coria
Coria [KOrja], "muy noble y muy leal Ciudad de Coria" (tre nobla kaj lojala urbo de Coria), estas urbo kaj municipo de la provinco de Cáceres, en la nordo de la regiono de Ekstremaduro, sudokcidente de Hispanio.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Belgio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Foto 2.Pro influo de Antoon Jozef Witteryck Situo : 2.Esperantolaan (1994) 2. Situo : fotoj : http://esperanto3000.be/zeoj/zeoj-eo.html Situo : 2.Firmao 2.Esperanto (1950) ''La 10-an de julio pasintjara estis en Ostende ( Belgio( malfermita nova esperanto-strato. la strato situas en la nova urbokvartalo, kie troviĝas nova industria-scienca areo, kie oni kalkulas kun trans-lokiĝo de universitataj kaj teknikaj entreprenoj.'' Situo : 2.Adreso : Torh`steenweg 631. El Eventoj n-ro 123
Coria
Situo
Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la provinco de Cáceres kaj ankaŭ de la regiono Ekstremaduro, borde de la rivero Alagón kaj en la samnoma komarko Valo de Alagón. La municipa teritorio de Coria, kun 103 km² de surfaco, limas kun:
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Belorusio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Coria
Ekonomio
La urbo estas centro de komarko dediĉita al agrikulturo (de irigacio) kaj brutobredado.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Britio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj ''...Verŝajne restos tamen iuj malnovaj ZEO-oj preteratentitaj. Ekzemple, la komisiito nur ĵus informiĝis pri "Esperanto Terrace" en Kembriĝo, kvankam la objekto mem ekzistas jam de 1907, kiam okazis la UK en Kembriĝo. Lokaj esperantistoj sciis pri ĝi, sed ne informis la UEA-komisiiton ĝis antaŭ nelonge.''
Coria
Kulturo
La plej fama festo estas Sankta Johano fine de junio, kio okazigas akran regionan, nacian kaj eĉ internacian polemikon, ĉar la kerno de la festo estas liberigo de taŭro surstrate kie homoj ĉikanas la beston, ĝenas ĝin kaj fine oni mortigas ĝin. Tre ofte okazas vundoj kaj foje mortoj.
Prakomenco
Oni ne konas precize la daton de la fondo de la urbo Coria, tamen oni supozas, ke la fruktodonaj bordoj de la rivero Alagón ebligis praokupadon, ĉar oni trovis ŝtonajn materialojn de la periodo aĉelano antikva (300.000 a.K.).
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Britio
''Bedaŭrinde "Esperanto Terrace" ne estas parto de ies adreso; ĝi estas la nomo de bloko el 12 domoj, kies adresoj estas Church End 172-194. Tamen krom sur ŝtonplato en la muro kun la skribaĵo "ESPERANTO TERRACE 1907" la nomo aperas ankaŭ en dokumento anoncanta la aŭkcion de tiuj domoj en 1937.''
Danio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Coria
La romia mondo
Dum la romia konkero, ĉirkaŭ la jarcento 1-a a.K., pro ordono de la romia konsulo Quinto Cecilio Metello Pío, la setliĝo eknomiĝis Castrum Cecilium Cauriensis, praa de la posta Caurium, impostiga municipo kiu, dum la Malalta Imperio, atingis la romian civitanecon, enkadrita en la Conventus Emeritensis de la tiama provinco Lusitania.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Estonio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Mi ne bezonas oron, nek ĉiujn trezorojn de l'mondo, sed sangan mi ploras ploron pri homaj maljust' kaj senhonto.
Coria
La romia mondo
Falita la Imperio, ĉirkaŭ la jarcento de la jarcento 5-a, Coria, kiel la resto de Hispanio, estis sub ĝermana regado kaj eĉ iĝis grava loko de la regno hispano-visigoto de Toledo, kiam oni fondis la episkopa sidejon en Coria (en 589 subskribas la protokolojn de la 3-a Koncilio de Toledo Jaquintus, Episcopus cauriensis).
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Finnlando
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Coria
Mezepoko
Pro la islama invado, post la jaro 711, la antikva Caurium eknomiĝas Qüriya, kaj estis celo de pli ol du jarcentoj de luktoj inter islamanoj kaj kristanoj, ĝis ties lasta rekonkero farita de la reĝo de Leono Alfonso la 9-a. Poste ĝi estos celo de la luktoj inter nobeluloj kaj je la 14-a kaj 15-a jarcentoj ĝi estis, kiel Grafejo, sub regado de la familio Solís, kiu vendis la titolon al familio Álvarez de Toledo en 1472, kiam iĝis parto de markisejo de Alba.
Moderna kaj Samtempula Coria
Ekde tiam la urbo de Coria malgraviĝis, kvankam denove estis celo aŭ ejo de luktoj dum militoj kontraŭ Portugalio dum la 17-a jarcento kaj dum la Milito de Sendependiĝo dum la 19-a jarcento. Dum la 20-a jarcento la episkopejo de Coria kuniĝis kun tiu de Cáceres kaj de tiam ĝi nomiĝas de Coria-Cáceres.
Festoj de Sankta Johano
Estas la plej famaj festoj de la urbo, la regioneto kaj unu el la plej konataj en la regiono Ekstremaduro. La ĉefrolulo estas taŭro. Okazas ĉiujare inter la 23-a kaj la 29-a de junio kaj estis agnoskita kiel kulturaĵo de la regionaj instancoj. Plej interesaĵo estas, ke la taŭroj restas libera eĉ dumnokte unue en la placo sed poste tra la tuta historia kvartalo kaj tie ĉeestantoj devas eviti lin. Tre ofte la taŭro mortigas iun kaj vundas multajn. Post kelkaj horoj de tiu "evitado" oni mortpafas lin. La festo ricevis la kritikojn de bestoprotektantoj ĉar oni ĉikanas la taŭron kaj oni torturas lin per pafado de pinĉiloj kaj oni senhonorigas lin post lia morto per fortranĉado de koljonoj. Tiu polemiko daŭras inter kontraŭstarantoj kaj defendantoj, kiel ĉie en Hispanio kie okazas festoj per taŭroj.
Festoj de Sankta Johano en la historio
La praloĝantoj vetonoj estis brutobredistoj kaj supozeble ili jam adoris la taŭron kaj la feston de komenco de la somero antaŭ la fino de junio. La romiaj kristanoj koincidigis tiujn kredojn kun tiu pri Sankta Johano Baptisto. Jam en mezepokaj dokumentoj de komencoj de la 13-a jarcento oni mencias tiun feston kaj ties rilaton kun brutbredado kaj ludoj ene de la urbo. Fine de la 15-a jarcento oni mencias, ke temas pri taŭrludoj kaj same en postaj dokumentoj. En la 16-a jarcento oni malpermesis tiujn festojn kaj okazis juĝaj proceduroj por restarigi ilin.
Eksteraj ligiloj
(En la hispana)
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Finnlando
Vidu la situon ; foto ĉe Ipernity Unuaj arboj nomitaj en 2000 : la arbo de "Homaj Rajtoj", la arbo de "Paco", la arbo de "Egaleco". Nun : ŝildoj de 15 arboj aldonitaj. – Artikolo pri la arbaro troviĝas sur retpaĝoj de la vilaĝo (en la finna) ; aliaj informoj en artikolo ĉe Ipernity.
Informoj kaj fotoj : - http://www.kolumbus.fi/veli.hamalainen/Esperantokongreso1995.htm - La Ondo de Esperanto n-ro 127
Grekio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Hungario
Vidu la artikolon Listo de ZEO-oj en Hungario.
Post la lasta ĝisdatigo de tiu paĝo, novaj ZEO-oj estis inauĝuritaj:
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Beniamin
Beniamin (armene: Բենիամին; ĝis 1945, Ĝlovĥan) estas vilaĝo kaj kampara komunumo (municipo) en la provinco Ŝirako de Armenio. La vilaĝo estis renomita en 1945 en honoro de Beniamin Galstjan, generalo de la dua mondmilito kiu naskiĝis en ĝi. La Nacia Statistika Servo de la Respubliko Armenio (ARMSTAT) raportis, ke ĝia loĝantaro estis 745 en 2010, kresko kompare kun la censo de 2001, kiam estis 702 loĝantoj.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Hungario
Kajo en Budapeŝto pri Valdemar kaj Nina Langlet
La hungaria Fondaĵo Carl Lutz en la jaro 2005 faris peton al la ĉefurba konsilio (asembleo) renomi la kajojn apud la rivero Duna en Budapeŝto – kaj per tio fari omaĝon al la martiroj kaj herooj kiuj savadis la persekutatojn dum la sagokruca teroro en 1944.
La 3-an de junio de tiu ĉi jaro la Ĉefurba Konsilio de Budapeŝto traktis la temon, kaj per decido oni nomumis la kajon en la urboparto Buda inter la pontoj Szabadság kaj Petőfi pri esperantistaj geedzoj - Valdemar kaj Nina Langlet!
Irlando
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj ''En la centro de Belfast mi rimarkis la nomon "Esperanto". Ne temis pri nova filio de nia E-centro, sed pri... restoracio! Ĉu Esperantio havas propran kuiradon? Kun kvar amikoj mi eniris por esplori pli.''
''Do, mi rekomendas al ĉiuj s-noj, se vi iam vizitos Belfaston, nepre manĝu ĉe la restoracio "Esperanto". La kelneroj tie ne parolas E-on, sed la manĝaĵo mem ja parolos al vi per sia propra lingvo internacia!''
Inf.: Vilĉjo Walker
Adreso: Esperanto Cafe Bar Restaurant, 89 Dublin Road, Belfast BT2 7HF, Irlando.
Kroatio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj ''Koprivnički Bregi estas vilaĝo troviĝanta proksime al Koprivnica, la ĉi-jara urbo-gastiganto de kroata nacia Esperanto-kongreso. En tiu vilaĝo vivis kaj laboris la konata fervojisto-esperantisto Ilija Puhalo, unu el la gvidantoj de Internacia Asocio de Esperantistaj Fervojistoj (IAFE), kiu per liaj klopodoj havis sian sidejon en la tiama Jugoslavio. Okaze de la 75-a morto-datreveno de Ilija Puhalo, Dokumenta Esperanto-Centro el Đurđevac proponis al Komunumo Koprivnički Bregi ke oni honorigu lin per starigo de dulingva memortabulo. La Komunumo akceptis la proponon, kaj okaze de la 10-a kongreso de kroataj esperantistoj, la kongresanoj partoprenis la inaŭguran solenaĵon de nova ZEO, kiu staras sur la Socia domo en la vilaĝo, fakte sur la konstruaĵo kie funkciis la loka Esperanto-klubo antaŭ la dua mondmilito. ''Ĉiujn kostojn de la tabulo kaj la festo pagis la Komunumo Koprivnički Bregi, kaj la tabulon la 23-an de junio 2012 kune malkovris Darko Sobota (prezidanto de la komunuma konsilantaro) kaj Josip Pleadin (sekretario de Dokumenta Esperanto-Centro), simbole deprenante la Esperantan flagon per kiu la tabulo estis kovrita. ''La 22-an de decembro 2008 la Urba Konsilantaro de Osijek akceptis la proponon, ke unu strateto en la osijeka urboparto nomata Malsupra Urbo, ricevu la nomon Esperanto-strato (Esperantska ulica). La ideon lanĉis antaŭ kelkaj jaroj kaj preparis la necesajn dokumentojn por la longa decidprocedo de pluraj urbaj instancoj Esperanto-societo “Liberiga Stelo”. Starigo de strata nomŝildo espereble okazos en januaro 2009, kaj la 17-an de oktobro 2009 Osijek gastigos jaran renkontiĝon de kroatiaj esperantistoj.'' (Artikolo verkita de Josip Pleadin) ; Multaj informoj tie. Sed, ''la parko kaj la arbo neniam estis oficiale rekonitaj, kaj jam ĉ. 20 jaroj (stato en 2009) ili ne ekzistas.'' (Laŭ D.Klobuĉar) 1. S-inon Emilija Lapenna plantis la arbon. 2. Foto; Dediĉita paĝo de Kroata Esperanto-Ligo 2. Teksto :   La futuro, Por Monda Komunikado - En Paco kaj Libero. Farita de de Jesper Neergaard kaj starigita dum la UK 2001 en Zagreb. Nomo proponita de Ivo Lapenna. Vidu informoj kaj fotoj ĉi tie. 3. La strato estas nomita laŭ esperantisto el la pionira epoko komence de la 20-a jarcento. 4.
Bistra (Popești)
Bistra (Sebesújfalu) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Marghita. En 1910 ĝi nombris 447 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 088 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1472. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Popești.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Kroatio
Iamaj ZEO-oj:
Latvio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj El la artikolo Esperanto-movado en Latvio : Rudolfs Ŝtamers en Liepaja aranĝis multajn kursojn, propagandis per gazetartikoloj kaj klopodis ĝis oni alinomis en Lepaja straton „Esperantostrato“. Foto
Gerardo Diego
Vivo
Gerardo Diego studis en la Universitato de Deusto, li estis profesoro de Lingvo kaj Literaturo en mezlernejoj de Soria, Gijón, Santandero kaj Madrido. En 1925 li atingis la nacian premion de Literaturo, "ex aequo" kun Rafael Alberti. Kiel profesoro li instruis kaj prelegis tra la tuta mondo. Krome li estis kaj literatura kaj pritaŭrluda kritikisto kaj kolumnisto en kelkaj ĵurnaloj. Ekde 1947 li estis membro de la Real Academia Española (Reĝa Akademio de la Hispana Lingvo). En 1979, li ricevis la premion Cervantes. Li mortis en Madrido.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Litovio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Komenco kaj fino ĉe : Vilniaus g. N-ro 21 - Nemuno kranto g. La strato, modesta sed tre centra en la malnova urbo, estis elektita pro tio, ke tie (en domo n-ro 5) loĝis la patro de s-ino Klara Zamenhof, Aleksandro Silbernik. Nuntempe (stato 2006) troviĝas en tiu domo la sidejo de Litova Esperanto-Asocio. Foto ĉe ipernity. 1.situo :, Foto ĉe Ipernity 2. Fotoj : 1, 2, 3 ĉe Ipernity 3. Foto, situo :
Malto
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj 1.Situo : ; 2.Situo :  ; 3.Situo :
Gerardo Diego
Poezio
Li reprezentis la idealan planon de la t.n. Generacio de 1927 pro sia majstra kombino de tradicia poezio kun avangardismo, de kiu li estis unu el la plej elstaraj uzantoj dum la 1920-aj jaroj. Lia poezia verko obeas al tiuj du tendencoj.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Nord-Makedonio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj ''La 24-an de majo en Prilep, Makedonio, solene estis inaŭgurita nova ŝtona Zamenhofa mozaiko (50 x 70 cm). La mozaiko estas surmetita sur la fasado de la domo de prilepa merita esperantisto s-ro Metodi Galeski.'' ''La 2-an de junio en Prilep estis solene elkovrita nova ZEO, kiu troviĝas sur la fasado de la domo de prilepa esperantistino sinjorino Aneta Trompeska Dung'erovic' (str. "Partizanski odredi" n-ro 2). La nova ZEO estas blanka rondo kun radiuso de 40 cm, en kiu estas pentritaj verda rondo (r. 30 cm), verda stelo, du manoj kaj teksto "Esperanto" supre kaj "ponto por amikeco" sube.'' Foto el Ipernity. Prilep - la urbo de Esperanto
Gerardo Diego
Poezio
La tradicia poezio enhavas poemojn de tradicia kaj klasikisma maniero, kie li uzas ofte tradiciajn metrikajn tipojn kiel la romanco, la dekversa strofo kaj la soneto. Liaj temoj estas tre diversaj: la pejzaĝo, la religio, la muziko, la taŭrludo, la amo, ktp.
En liaj unuaj verkoj -Iniciales (Komencaj, 1918), El romancero de la novia (Romancaro de la fianĉino, 1918) kaj Soria (1923)- observiĝas klara influo de liaj plej admirataj majstroj: Gustavo Adolfo Bécquer, Juan Ramón Jiménez kaj Antonio Machado.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Nord-Makedonio
''Tuj post la 83-a UK mi, invitite de la E-societo "La progreso", vizitis la urbon Prilep en Makedonio - la urbon de Esperanto. Tie mi ĉeestis la ceremonion pri ĝemeliĝo de la Changsha-a Esperanto-Asocio, Ĉinio, kaj la E-societo "La progreso" de Prilep, poste estis akceptita de la tiea urbestro kaj intervjuita de la urba televidstacio.'' ''Aparte min surprizis la abundaj fruktoj de tiea E-movado. La E-biblioteko de la societo posedas eĉ kelkmilojn da valoraj E-libroj, kompletojn de E-revuoj, pli ol dudek tre valorajn E-albumojn. Ĉio estas zorge ordigita kaj klasifikita danke al la multjara penado de la prezidanto de la societo s-ro Metodi Galeski. Krome, en la 20 ŝrankoj konserviĝas multe da diversaj esperantaĵoj, eĉ cigaredoj "Esperanto" ... ktp.'' ''Kiam mi promenis en la centro de la urbo, mi vidis marmoran Zamenhof-buston altan je pli ol du metroj antaŭ la banko kaj montrofenestron pri Esperanto antaŭ la ĝardeno apud la strato. Kiam mi vizitis iun esperantiston, ĉe lia privatdoma enirejo sur la muro vidiĝas la statuo de Zamenhof, super la pordo de okulkliniko de granda hospitalo pendas ŝildo kun "L. Zamenhof", sur la privata aŭtomobilo de esperantisto algluita estas E-a emblemo, eĉ troviĝas tomboskribo kun teksto en Esperanto.'' ''Laŭdire antaŭ kelkaj jaroj ekzistis la motelo "Esperanto", la dolĉaĵejoj "Esperanto" kaj "Amikeco", la vendejoj "Libero" kaj "Verda Stelo", la trinkaĵo "Esperanto", la ŝildo "monŝanĝejo" ĉe popola banko, en turisma agentejo kaj en hotelo, florvendejo "Esperanto" ... k.s. Bedaŭrinde, ke pro iuj kialoj ili nun malaperis. La urbo Prilep estas ne granda kun siaj nur ĉ. 60.000 loĝantoj, sed la riĉaj E-fruktoj estas ja admirindaj.''
JIANG Zu-yue
Norvegio
! widht=10 | Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Fare de intendanto-generalo Louis Bastien, post la 26-a UK en Stokholmo. Loko : Laŭ Douglas Draper : Foto estas videbla en tiu ĉi retejo : http://home.online.no/~torgeir/minnesmerker/esperanto.htm Loko : http://www.placemarks.de/google-earth/2534352/esperantoneset.html ; http://www.tutiempo.net/Tierra/Svalbard/Esperantoneset-SV002459.html ; Laŭ la Heroldo de Esperanto :
Pollando
En la jaro 2007 estis ĉirkaŭ 170 ZEO-oj en Pollando.
Portugalio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Rumanio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Informoj kaj foto : http://www.ais-sanmarino.org/mapoj/sibiu/informoj/html/csehdomo.html
Rusio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Strato de Esperantistoj ''(E-rus-info)Krom la bone konata strato Esperanto en Kazanj, en Ruslando ekzistas plia Esperanto-strato, pri kiu oni neniam mencias. Ĝi estas Ulica Esperantistov (Strato de Esperantistoj) en urbo Bogorodsk en Niĵnij-Novgoroda regiono, 40 km sud-okcidente de Niĵnij Novgorod. La fakto malkovriĝis danke al Interreto, kie la strato jam kelkfoje menciiĝas inter diversaj aliaj adresoj de Bogorodsk. ''
Andrej Grigorjevskij
Ne plu ekzistanta:
Serbio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Slovakio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Svedio
! widht=15%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Svislando
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj 3.Trovita en La Ondo de Esperanto n-ro106-107 : Dum la kongreso estis baptita nova ZEO: la Esperanto-Verdejo — bela pomĝardeno apud Kultura Centro Esperantista, la [SAT-]kongresa organizanto. (2003) 2. La tombo de Edouard Ducommun en la tombejo portas stelon. 3. La verda stelo sur la strato al akvofalo Saut-du-Doubs. Pentris ĝin Ducommun. Pluraj personoj el la vilaĝo reverdigis ĝin. Informoj trovitaj en la blogo de Mireille Grosjean ; vidu ankaŭ Les Brenets.
Lajes
Lajes estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1890, la municipo havas 10.865 loĝantojn.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Eŭropo
Ukrainio
! widht=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj En 2008, dum la unua Internaciaj Esperantaj Tagnoktoj (IET), la partoprenantoj solene inaŭguris Esperanto-Aleon, en kiu la unuaj bustoj estis tiu de Zamenhof kaj fama blinda esperantisto, vojaĝanto, verkisto Vasilij Eroŝenko [; la bustojn] bustojn kreis konata skulptisto Sergej Fjodorov. Por la dua IET (2010) estas planita inaĝuri la buston de Valdemar Langlet. Iu aleo estas unika ĉar ĝi estas submara.
Informoj : http://esperanto.net/iet2008/index.php ; http://www.liberafolio.org/2010/langlet-lenino-kaj-zamenhof-igis-submaraj-najbaroj
Gerardo Diego
Poezio
Apartenas al la tradicia poezio Alondra de verdad (Vera alaŭdo, 1941), formita de kvardekdu sonetoj verkitaj antaŭ la milito, kie li prezentas, laŭ siaj propraj vortoj, rektan, konkretan poezion, ĉiam vivita kaj ellaborita unuagrade.
Gerardo Diego partoprenis aktive la tiaman literaturan vivon kaj fondis du revuojn, Carmen kaj Lola (la plej hispanecaj virinaj nomoj), kie oni akceptis la novajn avangardajn poetojn. Elstara estis ankaŭ lia laboro por la realigo de du antologioj, nome la Antología poética en honor a Góngora (1927) kaj la Poesía española contemporánea 1915-31 (1932; dua eldono pliampleksigita en 1934), baza por ekhavi totalan rigardon al la tiama poezia kreo.
Ekzemploj
El iom pli tradicia maniero, nome soneto, unu el la plej konata poemoj de Gerardo Diego estas “La cipreso de Silos”, konata hispana monaĥejo, en kies korto staras pinta cipreso, kiu utilas al aŭtoro por bildaj imagoj pri vertikalaj formoj, kolono, sago, ktp. Eĉ en tiu tradicia etoso la emo por geometria ludo direktas al avangardaj praktikoj, rilate pentran stilon nome kubismo.
Takuma Koga
Takuma Koga (古賀 琢磨, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Shimizu S-Pulse kaj Cerezo Osaka.
Kató Wilkovits
Kariero
Ŝi estis operkantistino inter 1946 kaj 1948 en la Operejo de Temeŝvaro, inter 1948 kaj 1954 de la Kolozsvári Állami Magyar Opera, ekde 1954 ĝis 1967 de la Rumana Operejo de Kluĵo.
Konjekto de Collatz
La konjekto de Collatz (la konjekto de “3n+1” aŭ la sirakuza problemo) estas unu el ĝis nun ne solvitaj matematikaj problemoj. La simpleco de ĝia formulado faris ĝin vaste fama. La problemo estas nomata pro la nomo de la germana matematikisto Lothar Collatz, kiu formulis ĝin en 1937.
Formulado
Por iu ajn natura nombro n oni konsideru la sinsekvon, konstruitan laŭ du jenaj reguloj:
Al la rezulto oni ree apliku la samajn regulojn k.t.p.
Uzante esprimojn de modula aritmetiko eblas difini tian funkcion:
Do la sinsekvon ni difinu tiel: por iu ajn antaŭe elektita natura n kaj ĉiu natura
En la konjekto de Collatz oni asertas, ke por iu ajn n iu membro de la sinsekvo nepre estas 1 (unu). Do:
Evidente, ke post 1 estas senfine ripetiĝanta ciklo el la nombroj 4, 2, 1.
Por certa komenca n la plej malgrandan i, por kiu a_i=1, ni nomu la tempo de plena halto de n (the total stopping time of n), kaj la plej grandan a_i dum la vojo al la nombro 1 ni nomu la maksimuma trajektoria punkto (angle the maximum trajectory point). Laŭ la konjekto de Collatz por ĉiu n ekzistas certa finia tempo de plena halto.
Se la konjekto de Collatz estus erara, tio eblus, se por iu n la sinsekvo formus alian ciklon, kiu ne enhavus la nombron 1; aŭ se por iu n la sinsekvo kreskus senfine, ne farante iun ciklon.
Sinsekvojn, konstruitajn laŭ reguloj de Collatz, oni ofte nomas hajlera sinsekvo aŭ hajleraj nombroj, ĉar valoro de sinsekvo konstante altiĝas kaj malaltiĝas kvazaŭ hajleroj en nubo.
Ekzemploj
Ekzemple, por n=3 estas: Evidente, ke poste sekvas la menciita senfina ciklo (2, 1, 4 2, 1 …).
Por n=19 estas:
Por n=27 estas:
En la lasta okazo la tempo de plena halto estas 111 kaj la maksimuma trajektoria punkto estas 9232.
La nombroj, kiu havas tempon de plena halto pli grandan ol tiu de ĉiu ajn pli malgranda nombro formas la sinsekvon, kiu komencas tiel:
La nombroj, kiu havas maksimuman trajektorian punkton pli grandan ol tiu de ĉiu ajn pli malgranda nombro formas la sinsekvon, kiu komencas tiel:
Tempoj de plena halto ankaŭ formas la sinsekvon, kiu komencas tiel:
Cikloj
Ĉiu ebla kontraŭdira al la konjekto ekzemplo devas aŭ esti senfine kreskanta sinsekvo, aŭ enhavi ciklon malsaman al la triviala (4; 2; 1) ciklo. Do, se oni pruvus neeblecon de ekzistado de ambaŭ tiaj okazoj, do oni pruvus la konjekton de Collatz. Tion oni ne faris, sed kelkaj specoj de cikloj estis eliminitaj.
Tipon de ciklo eblas difini, uzante “simpligitan” difinon de sinsekvo de Collatz: por nepara n kaj  por para n. Ciklo estas sinsekvo, dum f(a_0)= a_1, f(a_1)=a_2, k.t.p., kaj finfine f(a_q)=a_0 por ringigi ciklon. Por tiu ĉi difino la triviala ciklo estas (1; 2). Kvankam 4 estas membro de la triviala ciklo laŭ la originala difino, ĝi ne estas la membro de la triviala ciklo laŭ la simpligita difino.
k-ciklo estas ciklo, kiu konsistas el 2k da kontinuaj subsinsekvoj: k da kreskantaj sinsekvoj de neparaj nombbroj kaj k da malkreskantaj sinsekvoj de paraj nombbroj. Ekzemple, la triviala ciklo estas 1-ciklo.
Steiner (1977) pruvis, ke ne ekzistas iu ajn 1-ciklo, krom la triviala (1; 2). Simons (2004), uzis la metodo de Steiner por pruvi neekzistadon de iu ajn 2-ciklo.
Simons kaj de Weger ĝeneraligis la metodon ĝis 68-cikloj: ne ekzistas iu k-ciklo, se. Por pli grandaj k tiu ĉi metodo donas supran limon por la elementoj de ciklo. Ekzemple, se ekzistas 75-ciklo do almenaŭ unu ĝia elemento estas malpli granda ol 2385×250. Do per komputila serĉado oni povos elimini ciklojn kun pli granda k.
Certigantaj argumentoj
Kvankam la konjekto ne estis pruvita, plimulto da matematikistoj, kiu esploris la problemon, rigardas la konjekton vera, ĉar eksperimentaj atestoj kaj nestrikta rezonado certigas ĝin.
Eksperimentaj atestoj
La konjekto estis kontrolita per komputiloj por ĉiuj n ĝis 268 (2020). Ĉiuj kontrolitaj sinsekvoj finfine atingas la ciklon (4; 2; 1).
Tiu ĉi komputila atesto ne povas esti pruvo de vereco de konjekto. Iufoje kontraŭdiraj ekzemploj aperas nur ĉe tre grandaj nombroj, kiel tio estas por konjekto de Pólya, konjekto de Mertens kaj Nombro de Skewes. Oni ne povas kontroli ĉiujn naturajn nombrojn.
Rezonado pri probableco
Se oni konsideras nur neparajn nombrojn en sinsekvoj de Collatz do oni ekscias ke ĉiu nepara nombro estas meznombre 3/4 de la antaŭa. Tio povas sugesti, ke ĉiu sinsekvo de Colatz devas finfine malkreski. Tio ne estas pruvo, ĉar tio implicas aserton, ke la sinsekvoj estas konstruitaj el hazardaj, neinterligitaj nombroj.
La projekto “Collatz Conjecture”
En la aŭgusto de la 2009 aperis la projekto de la volontula disa komputado “Collatz Conjecture”, kies celo estas kontroli la konjekton de Collatz por grandaj nombroj, uzante komputilojn de volontuloj. La projekto uzas la platformon Boinc.
Surglaciaj stacioj
Surglaciaj stacioj estas scienc-esploraj stacioj, organizataj por longa (ofte 2-3 jarojn) esplorado sur la dika glacio en profundaj partoj de la Arkta oceano. Sovetiaj (kaj nun rusiaj) surglaciaj stacioj kutime havas nomon „Norda poluso“ kun la orda numero. La stacioj esploras tutjare pri oceanologio, hidroĥemio, hidrofiziko, aerologio, geofiziko (esploroj pri ionosfero kaj magnetismo de la Tero), fiziko kaj dinamiko de la nordaj glacioj. Dum la jaro averaĝa stacio faras 600 mezurojn de la oceana profundeco, 600 elsendojn de radiosondiloj, 1200 mezuroj de temperaturo kaj prenoj de la mara akvo por ĥemia esplorado. Okazas ankaŭ aliaj mezuradoj kaj analizoj.
Moderna surglacia stacio estas loĝloko kun kelkaj dometoj: loĝejo de la esplorantoj, apartaj dometoj por la aparataro ktp. Kutime stacio finas sian laboron per atingo de la Grenlanda trapasejo. Foje oni evakuas stacion antaŭtempe, se aperas risko de detruiĝo de la glacio, sur kiu ĝi staras.
Normale en stacio „Norda poluso“ loĝas samtempe ĉ. 15 personoj. Dum la tuta historio de la esplorado surglacian flosadon travivis pli ol okcent personoj.
La unua surglacia stacio de la serio „Norda poluso“ nome Norda Poluso-1 ekfunkciis la 6-an de junio 1937 20 kilometrojn for de la Norda poluso. La ekspedicio daŭris 274 tagojn, dum kiuj la glacio moviĝis je pli ol 2 mil kilometroj. Glacirompiloj „Tajmir“ kaj „Murman“ deprenis la kvaropon de la stacianoj la 19-an de februaro 1938 ĉe la bordo de Grenlando.
La sekva stacio — „Norda poluso 2“ — komencis sian laboron nur la 1-an de aprilo 1951. Alia longa interrompo en la esploroj estis post la jaro 1991, kiam finiĝis laboro de „Norda poluso 31“. La nova rusia ŝtato, post la disfalo de Sovetunio, ne povis zorgi pri la arktikaj esploroj ĝis kiam en aprilo 2003 ekfunkciis stacio „Norda poluso 32“.
La lasta ekspedicio de la serio estis „Norda poluso 35“, kiu finis sian laboron la 22-an de julio 2008 post 2422 kilometroj da surglacia vojo. La nova stacio (la 36-a) ekfunkciis la 7-an de septembro 2008 ; en ĝi konstante loĝas 18 esplorantoj.
Bazo Barneo (en rusa Лагерь Барнео) estas privata rusa portempa glacibazo establita ĉiujare ekde 2002 sur driva glacio relative proksime al la Norda Poluso.
Vlčetín
Nomon Vlčetín havas pluraj setlejoj:
Trenzano
Trenzano estas komunumo de Italio.
Provinco Oran
La provinco Oran (Wahran en la araba), estas provinco de Alĝerio kies sidejo estas la samnoma urbo Oran, situanta en la nordokcidento de la lando. Ĝi havis 1.584.607 loĝantojn en 2009 kaj kovras areon de 2,114 kvadrataj kilometroj. Oran limas oriente kun la provinco Mostaganem, sudoriente kun la provinco Muaskar, kaj sudokcidente kun la provinco Sidi Bel Abbes kaj okcidente kun la Provinco Ajn Temuŝent.
Grava urbo estas Marsalkibir.
CDI
La tri-litera kombinaĵo CDI havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Salim Barakat
Salim BARAKAT (سليم بركات) naskiĝis en 1951. Li estas kurd-siria verkisto, tradukisto kaj poeto en la araba. Liaj libroj estis tradukitaj en multajn lingvojn.
Barkhat naskiĝis en 1951 en Sirio en la kurda regiono en norda Sirio en la urbo Qamishli, en la aĝo de 19 jaroj li forlasis sian urbon kaj translokiĝis al Damasko por studi araban literaturon en Damaska Universitato, sed jaron poste li forlasis Sirion al Bejruto, kie li komencis literaturan karieron kiu inkluzivis la publikigon de kvin libroj de poezio kaj laboro kiel ĉefredaktoro en la palestina ĵurnalo El Carmel.
Kun la eksplodo de la libana milito en 1982, li forlasis Bejruton kaj daŭre laboris kiel redaktisto ĉe El Carmel en Nikozio, Kipro, dum tiu periodo li verkis siajn plej gravajn librojn. En 1999, la verkisto translokiĝis al Svedio, kie li ankoraŭ vivas hodiaŭ. Barakat verkas siajn verkojn en la araba lingvo kaj estas konsiderita noviga kaj moderna laŭ stilo. Lia verkado memorigas la magian realismon kiu estas ofta en sudamerika literaturokaj kun konsiderinda influo de novklasikismo.
La verkisto ofte priskribas en siaj libroj la folkloron de la kurda popolo al kiu li apartenas.
Katedralo de Aikso Provenca
La katedralo Sankta Savanto (cathédrale Saint-Sauveur) staras ĉe la Universitata Placo en Aikso Provenca. Tie ĉi en romia tempo troviĝis la forumo, kaj laŭ la legendo oni konstruis la preĝejon sur la fundamentoj de antikva templo de Apolono. Pro multaj transkonstruiĝoj la katedralo arigis dum la paso de la tempo diversajn konstrustilojn inter kiuj la gotika.
La domo longas 70 metrojn, larĝas 46 metrojn kaj altas interne 20 metrojn. Ekde 1875 ĝi tenas la papan titolon de malgranda baziliko. Samjare la protektata monumento estis klasifikata kiel historia monumento.
Originoj
La katedralo staras ĉe la malnova Via Aurelia romia. Fragmentoj de romia muro same kiel la kolonoj en la baptejo estigis legendon, laŭ kiu Sankta Savanto staras sur la loko de malnova templo konsekrita al Apolono. Historiisto Pitton (1654) tekstis, ke ĉi tiu templo estis konsekrita al sundio kaj argumentas per statuo tie trovita. Laŭ kristana legendo Maksimino de Aikso konstruis, alventinte kun Maria Magdalena el Palestino, sur ĉi tiu loko kapelon, kiun li konsekris al la Savanto. Tiun ĉi kapelon la saracenoj detruis en la 8-a aŭ 9-a jarcento dum siaj invadoj.
Arĥitekturo de la katedralo
Oni konstruis la plej gravan preĝejon de la urbo ekde la 12-a ĝis la 17-a jarcento laŭ diversaj arĥitekturaj stiloj. La katedralo havis origine latinkrucan planon kun kvinnava laŭlonga domo, transversa domo kaj absido. La nunan altgotikan konstruaĵon konstruigis ekde 1285 ĉefepiskopo Rostan de Noves. La preĝejo havas sonorilturon (ekde 1323), kiu kunmetiĝas el du supren plimallarĝantaj konstrukorpoj, je kio la pli supra havas okangulan planon. Oni sentas la proksimecon al Italujo: Aikso Provenca estas laŭ arthistoria vidpunkto pli mediteranea ol norda Francujo. Ĉe la fasado oni realigis gotikajn ideojn el la nordo sen transpreni la kompletan principon.
La malfrugotika portalo havas altvalorajn pordalojn ĉizitajn en juglandoligno, kutime kaŝitaj malantaŭ tabultegaĵo. Jean Guiramand ĉizis ilin inter 1508 kaj 1510 laŭ plej malfrua flamgotika stilo kaj parte utiligis renesancajn stilerojn. La pordalojn ornamas en la malsupra parto figuroj de kvar malnovtestamentaj profetoj kaj en la supra parto figuroj de la dek du kapitolaj sibiloj. La embrazurojn borderas apogopilastroj ornamitaj per niĉoj kaj pinakloj.
La plej malnova konstruparto de la preĝejoj staras nun dekstre apogita al la suda flanknavo. Estas baptejo, deventanta el la finiĝa 4-a jarcento kaj do unu el la plej malnovaj ne-antikvaj konstruaĵoj de Francujo. La interno havas okangulan formon tipan por la merovida epoko, la centran parton ĉirkaŭas ok spolioj (reuzitaj kolonoj el romia epoko) kun korintaj kapiteloj.
Anabazo de Ksenofono
Anabazo (el la malnova greka lingvo: Ἀνάβασις [anábasis]; "ekspedicio supren") estas la plej fama libro de la antikva greka profesia soldato kaj verkisto Ksenofono. La sep-voluma verko estis kunmetita ĉirkaŭ la jaro 370 a.K., kaj, tradukebla kiel, La Marŝado de la Dek-Miloj, pro la 10 000 Hoplitoj kiu partoprenis la vojaĝon. La rakonto priskribas la afliktojn de grekaj solduloj kaj ilian vojaĝon en la Persan Imperion kaj ilian revenon al Grekio. Tiu rakonto estas la plej konata verko de Ksenofono, kaj "unu el la grandaj aventuroj en la homa historio".Ksenofono akompanis la Dek Milojn, granda armeo de grekaj solduloj dungitaj de Ciro la Juna, kiu intencis kapti la tronon de Persio de sia frato Artakserkso la 2-a. Kvankam la miksita armeo de Ciro batalis al taktika venko en la batalo de Kunaksa, en Babilono (401 a.K.), Ciro estis mortigita, igante la agojn de la grekoj negravaj kaj la ekspedicio fiaskis.