cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cyril John Adcock
Vivo
Cyril John Adcock naskiĝis en Anglio, proksime de Manĉestro. Li estis filo de Sam kaj Eva Edcock. En 1914 la familio elmigris al Novzelando.
En 1928 li revivigis Nov-Zelandan Esperanto-Asocion, kiu estis ĉesinta funkcii dum la unua mondmilito, kaj fariĝis la prezidanto de la asocio.
Li geedziĝis unue kun Irene Robinson Adcock, poste kun Ngaire Valmai Sadler. La verkistinoj Fleur Adcock (naskita en 1934) kaj Marilyn Duckworth (naskita en 1935) estas liaj filinoj.
Liajn skribajn postlasaĵojn konservas la biblioteko de la Universitato de Wellington.
Studoj kaj profesioj
Adcock studis, dum sia profesia laboro kiel instruisto, eduksciencon, filozofion, ekonomikon, historion kaj politiksciencon, kaj akiris la bakalaŭrecon kaj la magistran gradon. En 1939 li rezignis pri sia instrua profesio kaj ekstudis en Londono (Britio) psikologion, pri kio li doktoriĝis en 1947. Poste li revenis al Novzelando kaj ekinstruis en la Universitato de Wellington. En 1970 li emeritiĝis. En la 1980-aj jaroj li fariĝis membro de Akademio Internacia de la Sciencoj.
Honorigoj
Kelkajn tagojn antaŭ sia morto Adcock eksciis pri sia honorigo per la Ordeno de la Brita Imperio, kies oficiro li fariĝis.
De 1990, la Psikologia Societo de Novzelando (New Zealand Psychological Society) regule atribuas premion C J Adcock Award al esploristo pri psikologio. Ĝin ricevis interalie Rob Hughes (en 2000), Brian Haig (en 2006) kaj Neville Blampied (en 2008).
Komunumoj de Angolo
Provinco Namibe
Baía dos Tigres, Bairro dos Corações, Bairro Heróis, Bentiaba, Bibala-Sede, Cainde, Caitou, Camacuio-Sede, Chingo, Kapagombe, Lola (Namibe), Mamué, Mucaba (Namibe), Muinho, Savo-Mar, Tômbua, Torre do Tambo, Virei-Sede, Yona, Namibe, Lucira
Provinco Uíge
Aldeia Viçosa (Uíge), Alto Zaza, Bembe, Beu (Uíge), Buengas, Bungo, Cambembe, Cuilo Pombo, Dimuca, Kinvuenga, Lucanga, Mabaia, Macuba, Mucaba, Mbanza Nnosso, Quinzala, Sacandica, Uamba, Vista Alegre (Uíge), Uíge, Negage, Dimuca, Quisseque, Puri (Uíge), CAngolo, Mengo (Uíge), Caiongo, Sanza Pompo, Milunga, Macocola, Massau, Macolo, Quibele, Cuango, Icoca, Nova Esperança (Uíge), Qitexe, Cuilo-Camboso, Cambamba, Songo, Nova Caipenba, Quipedro, Camatambo, Lembua, Petecussso, Maquela do Zombo, Quibocolo, Cuilo (Uíge), Futa
Provinco Zaire
Kanda (Zaire), Kelo, Kiende, Kindeji, Kinzau, Kiximba, Kuimba, Loje-Kibala, Luvu, Mangue Grande, M'Banza Kongo, Mbuela, Mussera, Nkalambata, Nóqui, Nzeto, Pedra de Feitiço, Soyo, Sumba (Zaire), Caluca, Nadinba, Buela, Luvaca, Lufico, Mpala Lulendo, Loge, Tomboco, Quingombe,
= Vidu ankaŭ = Politiko de Angolo
= Retaj ligiloj = Listo de komunumoj de Angolo
Ge-pano-kariba lingvaro
Lingvofamilio de Amerikaj indianoj. Reprezentantoj: Panosoj (210 mil), Karibanoj (120 mil) kaj aliaj. Totala kvanto: 621 mil.
BOROROJ
NAMBIKVAROJ
PANOSOJ
Alesón
Alesón [aleSON] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la nordokcidento de la regiono.
Geografio
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la regiona ŝoseo LR-120 al Nájera tute apude okcidente kaj sude al Manjarrés kaj Santa Coloma. Ĝi estas je 575 metroj super marnivelo.
Historio
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1940-aj jaroj oni malaltiĝis el 271 loĝantoj ĝis la nunaj 92. Proksimeco al la komarka ĉefurbo kaj al la aŭtoŝoseo A-12 (orient-okcidente) helpis reteni loĝantaron.
Aktualo
La bazo de la ekonomio estas agrikulturo, kaj ĉefe vinproduktado, sekvita de tritiko kaj hordeo, krom la fruktoĝardenoj. La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj la ermitejo, blazondomo, natua pejzaĝo ktp.
San Lorenzo al Mare
San Lorenzo al Mare - jen itale, ligure San Loenso - estas marborda komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Cipressa, Civezza, Costarainera kaj Imperia.
Sahival
Sahival (ساہِيوال‎) estas urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), kie ĝi estas sidejo de la samnoma kantono.
Geografio
Sahival situas sur vasta ebenaĵo de Induso. Fajsalabado troviĝas 83, Lahoro 155, Multano 166, Rawalpindi 327, Islamabado 340, Peŝavaro 400, Sukur 528, Kveta 585, Hajderabado 749, Karaĉio 881 kilometrojn (aere).
Bodíky
Bodíky, hungare Nagybodak estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Sahival
Historio
En la apudaĵo la loĝantaro akceptis la islamon pro misiistoj. Post disfalo de la Mogola Imperio la sikoj prenis kontrolon ankaŭ tie ĉi, ekde 1849 la britoj. En tiu loko estis nur malgranda vilaĝo, sed en 1865 la ĉefa arteria fervoja linio ekfunkciis inter Karaĉio-Lahoro. Ĉi tie la haltejo estis nomita pri brita estro Robert Montgomery. Poste, la jam urbeto fariĝis la ĉefurbo de la Distrikto Montgomery. En 1857 la urbeto aliĝis al ribelo de sipojoj, sed fine la britoj venkis. La britaj soldatoj tiam kaŭzis severajn punojn al la ribelantoj. En 1867 Montgomery ricevis municipan statuson. La loknomo iĝis Sahival ekde 1969, kiu estas indiĝena familia nomo.
Loĝantaro
En Sahival oni parolas plejparte panĝabe.
Bodíky
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, inter maldekstra bordo de olda Danubo kaj dekstra bordo de kanalo Danubo, laŭ traira flankovojo. Dunajská Streda troviĝas 22 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1272. En la 15-a jarcento la kampoj apartenis al fortikaĵo de Pozsony, baldaŭe al familioj Amadé kaj Pálffy (pAlfi). La loĝantoj okupiĝis precipe pri fiŝkaptado. En la 19-a jarcento 14 akvomuelejoj funkciis sur la Danubo. En 1910 loĝis en la vilaĝo 704 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Pozsony, al distrikto de Dunaszerdahely. Ekde 1920 ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. Inter 1960-1990 la vilaĝo predis la memstarecon. Dum la rememstariĝo konstruiĝis la kanalo, sekve la vilaĝo trovis sin en insulo. En 2001 loĝis en la vilaĝo 317 da homoj, (306 hungaroj, 5 slovakoj). Ekde 2008 Slovakio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la ŝtatlimo sur la olda Danubo malaperis, oni senĝene povas boatadi al la hungara bordo.
6731 Hiei
6731 Hiei estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Eijiro Hiei, konata pro lia esploroj pri la kun blanka lumo. Li estis la kvara direktoro de la Suna Observatorio de Norikura de 1982 ĝis 1992.
Sahival
Eduko
En Sahival pluraj altlernejoj funkcias, kiel filioj de universitato.
Ekonomio
Sahival estas grava kotona centro kun produktadoj kaj tekstilaĵoj, ledoj kaj tapiŝoj. Aliaj manufakturoj produktas manĝaĵojn, laktaĵojn, oleojn por kuiro kaj farmaciaĵojn eĉ elektrajn maŝinojn. La agrikulturo estas grava al la loka ekonomio, precipe la kotonoj bredado de grenoj. La ĉefkultivaĵoj de la distrikto estas tritikoj, kotonoj, sukerkanoj, maizoj kaj rizoj, citrusoj, tabakoj, terpomoj helpe de irigaciaj kanaloj.
Klimato
Sahival situas en duonarida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen kun influo de musono. La temperaturo somere estas ofte 45 °C, sed vintre tio falas preskaŭ al frostopunkto. La averaĝa jara precipitaĵo nesufiĉas por la agrikulturo.
Trafiko
Sahival kuŝas laŭ ĉefvojo kaj fervoja linio inter Lahoro kaj Multano.
Ĝemelurbo
Rochdale, Anglio
Kinrooi
Kinrooi (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Maaseik.
Ŝtato Zamfara
Ŝtato Zamfara (Zamfara State) estas unu el la 36 ŝtatoj, situanta en sudorienta Niĝerio. Ĝis 1996 tiu areo estis parto de Sokoto Ŝtato. Ties nomo "Zamfara" estas rilata al regno de 11a jarcento kiu floris ĝis la 16a jarcento kiel urbo-ŝtato.
Riĉo estas ĉefe agrikulturo, malmultaturismo kaj minado el oro.
La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Gusau. Limoj estas norde Niĝero, okcidente Sokoto Ŝtato kaj Niĝera Ŝtato, oriente estas Kacina Ŝtato, kaj sude estas Kaduna Ŝtato.
La indiĝenaj etnaj grupoj hegemonia en Zamfara ŝtato estas la Haŭsoj kaj Fulanoj.
745 Mauritia
745 Mauritia estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Franz Kaiser, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Masakro de judaj infanoj en Bila Cerkva
Masakro de judaj infanoj en Bila Cerkva – amasa murdo de preskaŭ 90 judaj infanoj kaj beboj en Bila Cerkva, farita la 22-an de aŭgusto 1941 fare de ukraina milico en la nazia servo, komandata de la germanaj funkciuloj de Einsatzgruppen (operacaj grupoj). La murdon antaŭis nesukcesinta provo ĉesigi la masakron entreprenita de subkolonelo Helmuth Groscurth – oficiro de Wehrmacht, samtempe membro de kontraŭhitlera konspiro.
Murdo de la juda loĝantaro de Bila Cerkva
Häfner kaj liaj helpantoj dum mallonga tempo murdis preskaŭ ĉiujn plenkreskajn judojn en Bila Cerkva. Substandardisto de Wehrmacht, kiu povis vidi masakrojn de Teilkommando, poste atestis, ke nur dum ses ekzekutoj, kies atestanto li estis, la taĉmento de Häfner murdis de 800 ĝis 900 judojn. Nombro de ĉiuj murditaj estis verŝajne pli granda.
Komence Häfner ordonis tamen savi judajn infanojn. Probable ankoraŭ ne atingis lin ordonoj dirantaj pri mortigado de ĉiuj judoj sen konsidero de aĝo kaj sekso, aŭ timis pri moralo de sia soldataro. Judajn infanojn oni forprenis de murdataj gepatroj kaj fermis ilin en forlasita domo ĉe la ĉefa vojo rande de la urbo – sen ajna kontrolo de plenkreskuloj, sen akvo kaj nutraĵo. En la dua duono de aŭgusto oni tie jam malliberigis ĉirkaŭ 90 judajn orfojn – infanoj kaj beboj - elinter kiuj la plej aĝa estis apenaŭ 7-jara.
(16768) 1996 UA1
(16768) 1996 UA1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Masakro de judaj infanoj en Bila Cerkva
Bibliografio
Richard Rhodes: ''Mistrzowie śmierci. Einsatzgruppen'' (Majstroj de la morto) Warszawa: Bellona, 2008. ISBN 978-83-11-11322-0
Michael Che Campbell
Michael Che aŭ plennome Michael Che Campbell (prononco laŭ sistemo IFA [, do pli simple proksimume ; naskita la 19-an de majo 1983 en Manhatano) estas usona tujkomediisto, aktoro kaj scenaristo. Li estas plej konata pro sia laboro en la skeĉa komedioserio Saturday Night Live de la usona televida kanalo NBC, kie li funkciis kiel kunprezentisto en la programero Weekend Update kune kun Colin Jost, kaj la du estis kunĉefaj scenaristoj de 2017 ĝis 2022. Che kaj Jost kungastigis la 70-an celebraĵon de la aktora premio Primetime Emmy Awards en 2018.
Marŝrutko
"Marŝrutko" (маршрутка, plene: маршрутное такси) estas nomo por komuna taksio en iamaj sovetaj landoj. Temas pri buseto, iranta laŭ certa itinero, sed ofte ne regule, kutime ĝi iras de la unua haltejo en la momento, kiam ĝi estas plena. Kompare kun oficiala publika transporto la marŝrutkoj estas iomete pli multekostaj, sed ne ĉiam. Plej ofte oni pagas jam en la momento de enmarŝrutkiĝo.
Michael Che Campbell
Che estis nelonge korespondisto por la televida formato The Daily Show ("La Ĉiutaga Spektaklo" kun Jon Stewart) kaj antaŭe laboris kiel verkisto por Saturday Night Live.
Izotopoj de lantano
38 radioaktivaj izotopoj de lantano estas konataj. El ili la plej stabilaj estas 138La kun duoniĝotempo 105×109 jaroj kaj 137La kun duoniĝotempo 60000 jaroj. La ceteraj radioaktivaj izotopoj havas duoniĝotempojn kiuj estas malpli grandaj ol 2 diurnoj.
Nature okazanta lantano estas komponita el unu stabila izotopo 139La kaj unu radioaktiva izotopo 138La. La stabila izotopo, 139La, estas la plej abunda kun natura abundeco 99,91%.
La norma atompezo estas 138,90547(7) u.
Wildalpen
Wildalpen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
NGC 2123
NGC 2123 (alia indiko — ESO 86-SC36) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Karancsalja
Situo
Karancsalja situas sur malebenaĵo, sub monto Karancs 720 m-ojn alta, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Salgótarján troviĝas 6, Szécsény 23, Bátonyterenye 20 km-ojn.
Historio
Apud la vilaĝo oni minis karbonon ĝis meze de la 20-a jarcento. Post Traktato de Trianon Karancsalja trovis sin apud al la nova landlimo. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla principe senkontrole.
Famuloj
En Karancsalja naskiĝis:
Breuberg
Breuberg estas urbo en centra Germanio. Ĝi situas en la distrikto Odenwald, kiu havas sian nomon de la mezalta montaro Odenvaldo, en la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la urbo havis  loĝantojn.
Divido
La urbo konsistas el la ses partoj
De ĉiuj tiuj urbopartoj bone videblas la kastelo Breuberg, en kiu funkcias junulargastejo. La federacia strato B426 pasas tra ĝi, venante okcidente el Darmstadt-Eberstadt kaj Höchst im Odenwald, oriente el Obernburg kaj Mömlingen (Bavario). Ĉefaj industrioj de Breuberg estas farado de pneŭoj kaj de fruktokonservaĵoj.
Socialdemokratio
Socialdemokratio aŭ socialdemokratiismo estas politika, socia, kaj ekonomia ideologio, kiu subtenas ekonomian kaj socian intervenon fare de la ŝtato kadre de liberalisma demokratio kaj kapitalisma miksa ekonomio. La ĉefaj iloj de socialdemokratoj estas:
La Tria Vojo kaj Skandinava Modelo
Tamen socialdemokratoj historie celis demokrate-socialisman socion, nuntempaj socialdemokratoj celas krei kapitalisman sistemon kiu havos pli demokratajn, egalemajn, kaj solidaremajn kondiĉojn. Pro la longdaŭra regado de socialdemokrataj partioj en Nordio kaj iliaj influoj en la socia-ekomia disvolviĝo de tiuj landoj, socialdemokratio estas ofte ligita kun la skandinava modelo en la lasta parto de la 20-a jarcento.
Socialdemokratio komenciĝis kiel ideologio kiu subtenis pacan reformisman transiron de kapitalismo al socialismo uzante la disponeblajn ilojn de la burĝa ŝtato. Tiu strategio malsamis al revolucia socialismo ligita kun marksismo. En la frua postmilita periodo en Okcidenta Eŭropo, socialdemokrataj partioj malakceptis stalinismajn politikajn kaj ekonomiajn modelojn tiam uzataj en la Sovetunio. Tiuj partioj provis du vojojn. Ili aŭ volis trovi alian manieron por atingi socialismon aŭ ili volis kompromisi inter socialismo kaj kapitalismo. Tiutempe socialdemokratianoj subtenis miksan ekonomion per la superrego de kapitalismaj celoj kun nur kelkaj esencaj servfirmaoj (elektro, akvo, karbo, kominkado, transportado, kloako) sub publika regado. Socialdemokratio iom poste estis ligita kun kejnsisma ekonomiko, ŝtato interveno, kaj la socialema ŝtato kaj forlasis la antaŭan celon de anstataŭigi kapitalismon (privata regado de rimedoj, travivi per salajroj).
La Tria Vojo (1990-2010)
Dum la populareca kreskado de dekstra politiko en la Unua Mondo dum la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj, gravaj socialdemokrataj partioj eksubtenis la tielnomatan Trian Vojon — socialliberalisma ideologio kiu celis kunigi ekonomie dekstran politikon kaj socie maldekstran politikon — por savi iliajn partiojn. Konataj tria-vojistoj estas socialdemokratoj Tony Blair kaj Wim Kok kaj socialliberalisto Bill Clinton.
Reviviĝo de demokrata socialismo (2010-nun)
En la 2010-aj jaroj socialdemokratoj ekis forte opozicii tria-vojismon. En la Unuiĝinta Reĝlando, la elekto de demokrata socialisto Jeremy Corbyn kiel partiestro de la Brita Laborista Partio estis turnpunkto por brita socialdemokratio. En Usono la kreskanta populareco de Alexandria Ocasio-Cortez kaj Bernie Sanders estas similaĵo. Tamen, ene de socialliberalistaj rondoj, la Tria Vojo estas ankoraŭ grava ideologio, vidu franca prezidanto Emmanuel Macron.
Socialdemokratio kaj Esperanto
Antaŭ la unua mondmilito la ĉefa teoriisto de la germana socialdemokratio estis Karl Kautsky (1854-1938). Li vaste popularigis la marksisman idearon sed samtempe tre skeptikis pri la bolŝevika revolucio en Rusio. Kautsky, kiel unua, metis la demandon de la mondlingvo en la marksisman teorion. Hazarde li faris tion en 1887, t.e. en la jaro kiam L. L. Zamenhof eldonis sian projekton de Internacia Lingvo. Kautsky esence forlasis la ideon pri supernacia, universala lingvo — kiu ja estis heredaĵo de la utopia socialismo — kaj samtempe ekskludis la eblecon, ke lingva unueco kreiĝos per artefarita lingvo. Li plue opiniis, ke la malapero de malgrandaj lingvoj estas neevitebla rezulto de la ekonomia progreso. Fakte, tiu ortodoksa marksisma teorio de Kautsky montris malkomprenon pri la aspiroj de malgrandaj nacioj. Kautsky estis tre influhava kaj oni povas rigardi lian vidpunkton kiel la bazon de la esence negativa sinteno de marksistoj kaj socialdemokratianoj al la demando de neŭtrala internacia lingvo.
Snatch
Snatch (Snatch — elpreno, forkapto) estas britie produktita 2000-a komedia bandita filmo reĝisorita de Guy Ritchie.
Socialdemokratio
Socialdemokratio kaj Esperanto
Malgraŭ tio, kelkaj socialdemokratiaj grupoj emis al Esperanto. La kongreso de la Germana Socialdemokratia Partio en Pollando, okazita en Bielsko 1924 akceptis unuanime rezolucion proponitan de s-ro Arthur Pankratz, deputito de la pola parlamento, kiu konsiderante la gravecon de Esperanto rekomendis al la membraro la studadon de Esperanto kaj alvokis eksterlandajn sampartianojn fari la samon. Socialdemokratiaj grupoj en Katowice, Królewska Huta kaj Bielsko tuj petis informojn pro starigo de kursoj.
Snatch
La agado de la filmo okazas en la londona krima submondo kaj enhavas du interplektitajn intrigojn: unu pritraktanta la serĉadon por ŝtelita diamanto, la alia kun boksa iniciatinto nomata Turka (Jason Statham), tiu devas kompreniĝi kun senkompata gangstero Brick Top (Alan Ford).
Filmomuzikoj
Du versioj de la Filmomuziko estis publikigis, unu per Universal International sonregistrejo kun 23 kantoj kaj per TVT Records kun 20 kantoj. En la filmo sonas kantoj per Madonna, Oasis, Mirwais, Massive Attack kaj aliajn.
Socialdemokratio
Kelkaj socialdemokratoj
Kelkaj konataj socialdemokrataj politikistoj estas
Laosa Reĝa Armeo
La Laosa Reĝa Armeo (Armée Royal du Laos, mallongigita ARL) estis armita forto de la Reĝlando Laoso. Ĝi estis antaŭulo de la Nacia Laosa Armeo - NLA (Armée Nationale Laotienne malongigita ANL) de la Franca Unio, kreita en 1947 kiel gerilo gvidita de Francio. Ĝi estis kreita en 1954 kiam Laoso ricevis de Francio plenan aŭtonomion. Ekde julio 1959, ĝi estis konata kiel Laosaj Armitaj Fortoj kaj en septembro 1961, ĝi estis renomita kiel Reĝa Armita Forto.
Fanny Hensel
Fanny Hensel (n. 14-an de novembro 1805 en Hamburgo; m. 14-an de majo 1847 en Berlino; naskiĝinta Fanny Zippora Mendelssohn; baptita Fanny Cäcilie Mendelssohn Bartholdy) estis ina komponisto de la germana romantismo.
Vivo
Fanny Hensel naskiĝis la 14-an de novembro 1805 kiel filino de Abraham (1776–1835) kaj Lea Mendelssohn, nask. Salomon (1777–1842) en Hamburgo. Ŝi estis la pli aĝa, muzike alttalentita fratino de la komponisto Felix Mendelssohn Bartholdy (1809–1847).
Fanny ricevis siajn unuajn pianolecionojn de sia patrino. Kiel dektrijarulino ŝi jam scipovis en la jaro 1818 parkere prezenti al sia patro la 24 preludojn el la Wohltemperiertes Klavier de Johann Sebastian Bach. En Parizo ŝi studis mallongan tempon kun la pianistino Marie Bigot kaj poste kun Ludwig Berger. En 1820 Fanny Hensel aliĝis kune kun sia frato Felix en la Sing-Akademie zu Berlin, estrata de Carl Friedrich Zelter. La unuaj konataj komponaĵoj de la du gefratoj estis du lidoj, kiujn ili donacis okaze de la naskiĝtago de sia patro la 10-an de decembro 1819.
Kvankam ŝi estis alte muziktalentita, ŝia patro ne permesis al ŝi fari el ŝia talento profesion, kaj per tio li sekvis la sociajn konvenciojn pri la roloj de inoj kaj viroj.
Unu jaron post la geedziĝo de Fanny Mendelssohn Bartholdy la 3-an de oktobro 1829 kun Wilhelm Hensel, fama kortegopentristo ĉe Akademie der Künste en Berlino, la 16-an de junio naskiĝis Sebastian Hensel (1830-1898). Li verkis poste la familian historion de la Mendelssohn-oj helpe de multaj fontoj leteraj kaj taglibraj de sia patrino.
[[Dosiero:Fanny Hensel Januar.jpg|eta|Fanny Hensel: Januaro el La jaro
rezulto de la vojaĝo tra Italio en 1839]] Kiel pianistino ŝi publike sursceniĝis nur unu fojon. La pli ol 470 propraj verkoj de Fanny Hensel respegulas tamen ŝian elstaran pianistan povon, kiun ŝi prezentis dum ŝia malfrua vojaĝo tra Italio en la jaro 1839 al la franca komponisto Charles Gounod per verkoj de Beethoven kaj Bach.
El la serio Virinoj en Muziko
Fanny Mendelssohn (1805-1847) estis germana pianisto kaj komponistino, la plej aĝa filino de la geedzoj Mendelssohn, riĉa germana familio. Fanny estis kvin jarojn pli aĝa ol sia plej juna frato, la fama Felix Mendelssohn. Kiel membroj de la plej alta socia klaso la infanoj havis aliron al solida ĝenerala kulturo. Ambaŭ ricevis pianolecionojn de sia patrino kaj poste de la instruisto Ludwig Berger. De junaĝo ili ambaŭ membriĝis en la Muzika Akademio de Berlino. Ili estis edukitaj pri muzikteorio kaj komponado de Carl Friedric Zelter, kiu prezentis la Mendelssohn-familion al Goethe.
La gefratoj estis forte ligitaj per sia komuna pasio por muziko. Tre frue Fanny komencis komponi. La verkoj de Fanny ofte estis ludataj kune kun ŝia frato ĉe la familia hejmo en serio de dimanĉaj koncertoj. Sed kiam ŝi estis nur 15 jaraĝa la patro skribis al ŝi: "Muziko eble iĝos la profesio de Felix, dum por vi ĝi povas kaj devas esti nur ornamaĵo”  kaj aldonis ke ŝi “ne perdu sian virinecon pro sia virtuozeco en pianludado”.
La muzikhistoriisto Taruskin sugestas ke: "la vivo de Fanny Mendelssohn estis la rezulto de sociaj antaŭjuĝoj kaj patriarkaj moroj."  Tiajn sintenojn havis la patro de Fanny, kaj tia vireca socia sento esprimis Zelter en letero al Goethe priskribante la admirindan kapablon de Fanny kiel pianisto, li diris: “ŝi ludas kiel viro”.
Dum la sukcesa muzika kariero de sia frato Fanny helpis lin per konstruaj sugestoj kiujn li ĉiam zorge konsideris kaj moknomis ŝin "Minerva" laŭ la roma diino de saĝeco. Fanny vidis sian fraton fariĝi elstara komponisto kaj direktisto kiu prezentis sukcesajn koncertojn, li estis ricevita de la reĝino Viktorio, kaj fondis la Leipzig-Konservatorion… Dume, ŝi afliktita de la tiama seksa diskriminacio, devis limigi sin prezenti koncertojn private, celante sian familion kaj proksimulojn, sen eĉ havi la ŝancon publikigi siajn verkojn. Fronte al tiu ĉi situacio, la gefratoj Mendelssohn, kiuj admiris unu la alian, aranĝis ke kelkaj el ŝiaj verkoj devus esti publikigitaj sub lia nomo, tri en lia kolekto op.8 kaj aliaj tri en lia op.9. Tio ĉi kaŭzis embarasan momenton en 1842, kiam la reĝino Viktorio, ricevinte Felix en la Palaco Buckingham, esprimis sian intencon kanti al la komponisto lian pecon "Italien", la plej ŝatata de ŝi. Post la kantado Felix, kun honto sed honeste, konfesis al la reĝino ke tiu ĉi peco estas ne lia, sed de sia fratino, kaj li petis al la reĝino kanti alian pecon kiu estu de lia aŭtoreco.
La unua publika apero de Fanny Mendelssohn kiel komponistino venis en 1830, kiam John Thomson verkis en la Londonrevuo The Harmonicon laŭdante plurajn el ŝiaj kantoj, kiujn Felix montris al li.
En 1846, kaj sen konsulti Felix, ŝi decidis eldoni kolekton de siaj pecoj kiel “Fanny Hensel”, la familia nomo de sia edzo. Post la publikigo, Felix skribis al ŝi: “Mi sendas al vi mian profesian benon, ... vi havu multe da feliĉo donante plezuron al aliaj”.
Fanny Mendelssohn komponis pli ol 450 muzikaĵojn. Ŝiaj komponaĵoj inkludas pianotriopon, pianokvarteton, orkestran uverturon, kvar kantatojn, pli ol 125 pianajn pecojn, kaj pli ol 250 lidojn. Kvankam ŝi estis laŭdata por sia pianluda lerteco, laŭ la akademiulo Larry Todd ŝi donis nur tri koncertojn publike.
Ekde la 1990-aj jaroj la vivo kaj verkoj de Fanny Mendelssohn estis temo de pli detalaj enketoj. En 2010 la muzikhistoriisto Angela Mace Christian, per nova analizo de la manuskripto de la “Paska Sonato” atribuita al Felix, kaj la mencio de tiu ĉi verko en la taglibro de Fanny, povis certigi ke ĝi estas de ŝia aŭtoreco. En 2017 unuafoje, la orkestro de la Royal College of Art en Londono prezentis la Paskan Sonaton sub la ĝusta aŭtoreco de Fanny Mendelssohn.
Larry Todd notis ke kvankam ekzistas multe da komentoj pri la influo de la muziko de Felix en Fanny kaj pri tiu de Fanny en Felix, ambaŭ estis forte influitaj de la malfrua muziko de Ludwig van Beethoven laŭ formo, tonaleco kaj fuga kontrapunkto.
Verkaro
La muzikscienca esploro ekde la 1970-aj jaroj pli kaj pli sin turnis al Fanny Hensel. Tamen ankoraŭ mankas la kompleta malkovro, prilaborado, interpretado kaj historikritika publikigo de ŝiaj verkoj. La plej fruaj el ŝiaj komponaĵoj aperis sub la nomo de ŝia frato Felix, nome la n-roj 2, 3 kaj 12 el ties Liederheft op. 8 (1827) kaj la n-roj 7, 10 kaj 12 el ties duvoluma lidaro Der Jüngling kaj Das Mädchen op. 9 (1830).
Verkoj kun verknumero
En la Berlina eldonejo Bote & Bock aperis je kristnasko 1846 tri kajeroj kun elektitaj verkoj:
En 1847 sekvis la publikigo de tri pliaj kajeroj en la eldonejo A. M. Schlesinger (op. 4 u. 5) kaj Bote & Bock (op. 6).
Post ŝia subita morto en 1850 aperis en la eldonejo Breitkopf & Härtel en Lepsiko pliaj kvar volumoj de postlasitaj verkoj:
Verkoj sen verknumero
Jen kompleta listo de la verkoj de Fanny Hensel, prenita el la libro de Renate Hellwig-Unruh „Fanny Hensel geb Mendelssohn Bartholdy. Thematisches Verzeichnis der Kompositionen“. Por pliaj detaloj vd. „http://umich.edu/~wimusic/composers/1805.1847.fanny.hensel.pdf“.
1805 1847 fanny cäcilie mendelssohn hensel
István Bajusz
Kariero
István Bajusz apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li diplomitiĝis en 1978 en UBB de Kluĵo, Li estis inter 1978-1995 ĉefmuzeologo, arkeologo, poste scienca esploristo de Historia Muzeo de Zalău, de 1995 lekciisto de la UBB de Kluĵo. Li fariĝis doktoro de historiaj sciencoj en 2000.
Kalvinana preĝejo (Kázsmárk)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en vilaĝo Kázsmárk (Hungario).
Historio
La katolika romanika preĝejo konstruiĝis en la 13-a aŭ la 14-a jarcento, sed la absido jam estas gotika. La unua mencio okazis en 1332. En 1640 la vilaĝo senhomiĝis, sed en 1667 la revenintaj kalvinanoj rekonstruis la kirkon, poste denove en 1721. La turo estis konstruita en 1873.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto (en la mezepoko en tombejo). En la korto kreskas grandaj arboj. Sur la fasado la turo reliefas. La romanika navo finiĝas en gotika absido kun apogpilieroj. La absido estas oklatera, kaj malpli larĝa, ol la navo. Interne laŭ la kutimoj la muroj estas blankaj. La galeria balustrado estis pentrita en 1760.
Natura arko
Natura arko estas geologia formaĵo en kiu estas observebla arko aŭ ponto de natura roko. La plej parto de arkoj de natura roko formiĝas ĉe ravinoj en kiuj ekzistas tavolo supra de pli granda rezisto al la erozio sur aŭ super aliaj pli molaj tavoloj. La iompostioma retiro fare de eroziaj agentoj de la bazo de la klifo aŭ ravino ambaŭflanke de fajna muro kio post tempo faros arkon, kiel la Arko de Kabo San Lucas, surde de la Kalifornia Duoninsulo.
La erozia agento povas esti la maraj ondoj, la akvo de rivero aŭ, en determinitaj cirkonstancoj, eĉ la vento. Ĉiam estas nura postulo ke la erozio estu pli forta ĉe la malsupra parto de la klifo.
Kortessem
Kortessem (nederlande, proksimuma prononco, (limburge Kotsoeve) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Tungro.
Ekde 1977 la municipoj Guigoven, Vliermaal, Vliermaalroot kaj Wintershoven apartenas al Kortessem, la ĉefa municipo.
22780 McAlpine
22780 McAlpine estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jayleen Jo McAlpine, finalistino de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Sunburst Elementary School de Sunburst (Montano).
Kubrat
Kubrat estas unu el la unuaj bolgaraj ĥanoj. Li estas kreinto de la tribara konfederacio Granda Bolgario norde de la Nigra Maro, kiu troviĝis sur la teritorio de la nuntempa Ukrainio en 7-a jarcento.
Kubrat naskiĝis en 605 kaj estis edukata en la kortumo de la bizanca imperiestro ekde la juna aĝo. 12-jaraĝa li baptiĝis. En 632 fariĝis la caro de Granda Bolgario.
Granda Bolgario dum rego de Kubrat estis sendependa samkiel de avaroj, tiel de ĥazaroj. Tamen kvankam la danĝero de la okcidenta parto ne plu estis signifa pro la malfortiiĝo de la Avara imperio, la orienta minaco daŭre aktualis. Dum Kubrat estis viva, li havis sufiĉan potencon por teni kune la bolgarajn tribojn kaj kontraŭstari la danĝeron, sed post lia morto la lando estis dividita je 5 partoj inter liaj filoj: Batbaj, Kotrag, Asparuĥ, Kuver, Alŝiĥ. Ĉiu el filoj ekhavis sian landeron, sed unuope ili estis malfortaj por kontraŭbatali la ĥazarojn.
Kubrat mortis en 665. Lia tombo estis trovita apud la vilaĝo Malaja Pereŝepina en Poltava provinco de Ukrainio. Oni trovis multajn orajn kaj arĝentajn objektojn, inter kiuj estis la sigelo de nomo de Kubrat. Nun tiuj ĉi trovaĵoj estas en Ermitejo (Sankt-Peterburg, Rusio)
Nubosemado
Nubosemado (nomita ofte artefarita pluvo) estas formo de modifo de vetero, nome sistemo por ŝanĝi la kvanton aŭ tipon de precipitaĵo kiu falas el nuboj, pere de disigado de substancoj en la aeron kio utilas kiel nuba kondensado aŭ kiel kerno de glacio, kio siavice ŝanĝas la mikrofizikajn procezojn ene de la nubo. La kutima klopodo estas por pliigo de la kvanto de precipitaĵo (ĉu de pluvo aŭ de neĝo), sed ankaŭ oni intencas eviti hajlon kaj nebulon ekzemple ĉe flughavenoj.
Nubosemado okazas ankaŭ pro glacia kernigo en naturo, plej el kiu estas bakteria en origino.
Siegfried Reda
Siegfried Reda (* 27-a de julio 1916 en Bochum; † 13-a de decembro 1968 en Mülheim ĉe Ruhr) estis germana komponisto kaj orgenisto.
Vivo
Reda studis ĉe Ernst Pepping kaj Hugo Distler ĉe la eklezimuziko-lernejo en Berlin-Spandau kaj estis orgenisto en Bochum, Gelsenkirchen kaj Berlin. En 1946 li iĝis estro de la instituto por evangelia eklezimuziko de la Folkwang-altlernejo Essen, samtempe ankaŭ profesoro por la fakoj orgeno kaj kompozicio. En 1953 li iĝis eklezimuzikdirektoro je la St.-Petri-preĝejo en Mülheim ĉe Ruhr.
Verkaro
Reda konsideratas kiel unu el la plej aktivaj je la novigado de la evangelia eklezimuziko post la Dua Mondmilito. Konforme al tio li verkis plejparte muzikaĵoj kun pleje liturgia rilato, inter ili Choralkonzerte (ĥoralkonĉertoj) por orgeno (1946-1952), PsalmoPsalmbuch (psalmlibro) por solokantistoj kaj ĥoro akapela (1948-1949), Ecce homo por 4-voĉa ĥoro (1950), Ostergeschichte (paskohistorio por solokantistoj kaj ĥoro a cappella (1951), orgensonato (1960) samkiel Requiem vel vivorum consolatio (rekviemo aŭ la konsolo de la vivantoj) por solokantisto, ĥoro kaj orkestro (1963).
Wendland
La Wendland ("lando de vendoj") estas pejzaĝo en orienta Malsupra Saksio, kiu plejparte kongruas kun la hodiaŭa distrikto Lüchow-Dannenberg.
Nomo
Wendland ne estas tradicia areonomo. La termino unue aperis ĉirkaŭ 1700, kiam pastro el Wustrow raportis pri la lingvo, kutimoj, kutimoj kaj moroj de la polabaj loĝantoj de tiu ĉi regiono. Li rigardis la loĝantojn en la urbo Lüchow kaj la ĉirkaŭajo kiel vendoj kaj tial nomis la areon "Wendland". Sed la setlejo de la vendoj historie iam etendiĝis preter la hodiaŭa distrikto Lüchow-Dannenberg al multe pli vasta areo en aliaj partoj de Malsupra Saksio kaj partoj de la nunaj federaciaj ŝtatoj Brandenburgo, Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj Saksio-Anhalto.
Pejzaĝo
Geografie, la okcidenta parto de la regiono reprezentas la orientan randon de la Luneburga Erikejo, kiu estis formita dum la plejstocena glaciepoko. La parte arbarkovrita montetaro Drawehn estas karakterizaĵo de la pejzaĝo tie. Ĝi havas sablan grundon, kiu estis rearbarigita per pinoj. Pro sia forte akvotrapenetrebla grundo, ĝi ĉiam estis malfavora al setlado dum sia historio. La plej granda parto de la regiono kuŝas en la glaciepoke kreita rivera valo de la Elbo.
Kulturo kaj historio
La pejzaĝo estas signife formita de la slava polaba kulturo. En la mezepoko, en restaĵoj ĝis la frua moderna periodo, la Wendland estis loĝita fare de slavaj parolantoj de la polaba lingvo, kiuj estis referitaj kiel vendoj ĉie en la germanlingva areo. Multaj loknomoj de slava origino estis konservitaj. La polaba lingvo estas formortinta ekde 1756. Ĝis tiam, la Wendland estis la plej okcidenta punkto de la slavlingva areo. La lokanoj loĝis en cirkle konstruitaj, nun ankoraŭ surprize malgrandaj vilaĝoj, tielnomataj "Rundlingsdörfer“ ("rondecaj vilaĝoj"), eble estonte Monda Kultura Heredaĵo. Vilaĝoj en la tuta teritorio tenis sian originalecon, ankaŭ ĉar aŭtoŝoseoj kaj pli grandaj urboj foras plurdek kilometrojn.
Rilatoj al Esperanto
En oktobro 2020 la Esperantista Migrado Aŭtuna de Germana Esperanto-Asocio okazis en la regiono kaj plikonatigis la pejzaĝon al la Esperanto-komunumo, en jaro kiam pro la kronvirusa pandemio de 2019-2022 preskaŭ ĉiuj grandaj Esperanto-eventoj estis nuligitaj kaj nur tre limigite eblis internacie renkontiĝi.
Episkopa Palaco de Astorgo
La Episkopa Palaco de Astorgo estas konstruaĵo projektata de la famkonata arkitekto Antoni Gaudí, plej reprezentanto de la kataluna modernismo. Ĝi troviĝas en la urbo Astorgo, je relativa mallonga distanco de Leono, kie troviĝas la Domo Botines, alia verkaĵo de Gaudí, kune kun La Kaprico de Comillas la solaj eksterkatalunaj verkaĵoj de Gaudí. La konstruado ekiĝis inter 1889 kaj 1915. Pro incendio kiu detruis la tutan episkopan palacon de Astorgo kaj pro la manko de propra dioceza arkitekto, la episkopo Joan Baptista Grau i Vallespinós decidis taskigi la konstruadon de la nova episkopejo al lia amiko Gaudí. Ĝi estas unu el la allogaj turismaĵoj de la urbo Astorgo.
Distrikto Mezőkövesd
La Distrikto Mezőkövesd [mezOkoveŝd] (hungare Mezőkövesdi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas en rando de Granda Hungara Ebenaĵo inter Tiso kaj Bükk en la suda parto de la departemento (en la norda parto de Hungariio).
La distrikta ĉefurbo estas Mezőkövesd, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 20 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 723,86 km², kie loĝas 41 867 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.
Historio
Tiu distrikto daŭre funkciis inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Frank Zappa
Frank Vincent ZAPPA (naskiĝinta la 21-an de decembro 1940, Baltimore, Maryland, Usono – mortinta la 4-an de decembro 1993, Laurel Canyon, Kalifornio, Usono) estis usona gitaristo, kantisto kaj muzika komponisto.
Lia patro estis Vincent Zappa kaj patrino Rose Marie Colimore.
Villads Bugge Bang
Villads Bugge Bang (naskiĝis la 22-an de februaro 1994 en Kopenhago) estas dana esperantisto.
Li estas tria-generacia esperantisto en sia familio. Li estas filo de la fama rok-muzikisto Kim J. Henriksen. Li kontribuis per kvar buŝritmaj interludoj al la Hiphopa_Kompilo_vol._2.
Colin Jost
Colin Jost (prononco laŭ sistemo IFA [, do pli simple proksimume ; naskita la 29-an de junio 1982 en Staten-Insulo) estas usona tujkomediisto, aktoro kaj scenaristo. Li estas plej konata pro sia laboro en la skeĉa komedioserio Saturday Night Live de la usona televida kanalo NBC, kie li funkciis kiel kunprezentisto en la programero Weekend Update kune kun Michael Che Campbell, kaj la du estis kunĉefaj scenaristoj de 2017 ĝis 2022. Che kaj Jost kungastigis la 70-an celebraĵon de la aktora premio Primetime Emmy Awards en 2018.
Alpa Universitato de Grenoblo
La  Alpa Universitato de Grenoblo (Université Grenoble Alpes) estas publika universitato en la sud-orient-francia urbo Grenoblo. Tri apartaj universitatoj ekzistis ekde 1969, kreitaj per restrukturado en la franca supera eduka sistemo post la studentaj tumultoj de 1968. En 2016, la tri universitatoj estis reunuigitaj por formi la Universitaton de Grenoblo.
Thiais
Thiais, en esperanto Tiezo , estas franca komunumo situanta en la ĉirkaŭaĵoj de Parizo, en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio.
Nomo
La nomo "Thiais" devenas de la mezepoka latina Theodasium aŭ Theodaxium, tio estas "tereno de Theodasius", kiu estis romia-gaŭla bienulo.
Trieben
Trieben estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
Simone Pepe
Simone Pepe estas itala futbalisto. Li naskiĝis en Albano Laziale proksime de Romo, do nun estas -jara. Li pasigis siajn junaĝon kaj du unuajn profesiajn jarojn en teamoj de la klubo AS Romo, kaj poste aktivis en pluraj italaj teamoj, ekzemple en 2006 ĝis 2010 en la klubo Udinese Calcio. Ekde la jaro 2010 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Juventus Torino.
19453 Murdochorne
19453 Murdochorne estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Gold Coast, Kvinslando, Aŭstralio).
Desamortización
Desamortización aŭ alienado estis en Hispanio historia, ekonomia kaj socia proceso komencita fine de la 18a jarcento fare de Godoy (1798) kaj fermita jam en la 20a jarcento (16a de decembro de 1924). En aliaj landoj okazis similaj procesoj.
Ĝi konsistis en vendigo, post deviga eksproprietigo kaj pere de publika aŭkcio, de la teroj, bienoj kaj posedoj kiuj ĝis tiam ne estis vendeblaj, tio estas en la povo de la tiel nomataj «mortintaj manoj», tio estas, la Katolika Eklezio en ties diversaj instancoj, sed ankaŭ de komunaj bienaroj de municipoj. La celo estis pligrandigi la nacian riĉon kaj krei burĝaron kaj mezan klason de kamparanaj posedantoj. Krome la ŝtato akiris eksterordinarajn enspezojn.
La desamortización iĝis la ĉefa politika armilo per kiu la liberaloj modifis la reĝimon de la posedo de la Antikva Reĝimo por enkonduki al la nova liberala ŝtato dum la unua duono de la 19a jarcento.
(16769) 1996 UN1
(16769) 1996 UN1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Masakatsu Aoki elde sia propra observatorio en Tojama (gubernio Tojama, Japanio).
Ranulph Fiennes
Sir Ranulph Twisleton-Wykeham-Fiennes, 3a Baroneto, OBI (7a de marto 1944), ofte konata kiel Ranulph (Ran) Fiennes, estas angla aventuristo kaj atinginto de kelkaj rekordoj. Li estas ankaŭ fekunda verkisto.
Fiennes servis en la Britia Armeo dum ok jaroj inklude periodon de kontraŭ-ribela servo dum ligado al la armeo de la Sultanlando de Omano. Li poste entreprenis nombrajn ekspediciojn kaj estis la unua persono kiu vizitis la lokojn de kaj la Norda kaj de la Suda Polusoj per nur surfacaj rimedoj kaj la unua kiu komplete trapasis Antarkton perpiede. En majo 2009, je aĝo de 65, li grimpis al la pinto de la Ĉomolungmo. Laŭ la Guinness-libro de rekordoj en 1984, li estis la plej granda vivanta esploristo en la mondo. Fiennes verkis nombrajn librojn pri sia armeservo kaj siaj ekspedicioj same kiel la libro defendante Robert Falcon Scott el modernaj reviziistoj.
Miĥail Solovjev
Li naskiĝis la 26-an de oktobro 1874 en Odeso, la Rusia imperio. Solovjev estis prezidanto de Amatora Fotografa Societo en tiu ĉi urbo. Li instruis jurajn sciencojn en gimnazioj ktp. Li iĝis esperantisto en 1889, sub n-ro 411 laŭ la Zamenhofa Adresaro. Li estis prezidanto de Esperanto-Societo en Kiŝinevo de 1913 kaj prezidanto de Esperanto-Societo en Odeso. Li estis UEA-delegito en Kiŝinevo kaj Odeso, poste en Petrovaradin, Jugoslavio, kie li loĝis ekde 1926 en Novi Sad
Li verkis lernolibron kun du vortaroj. En „La Esperantisto“ de W. H. Trompeter li aperigis anekdotojn, versaĵojn, tradukaĵojn, ekz. en 1892 „Tri Palmoj“ de Lermontov; tiu ĉi versaĵo kaj la „Plendo“ estis elektitaj de L.L. Zamenhof por la Fundamenta Krestomatio. Poste aperis de li versaĵoj originalaj kaj tradukaĵoj de Heinrich Heine, Majkov, Lermontov, Vladimir Iliĉ, Aleksandr Puŝkin en „La Revuo“, Literatura Mondo, „Bizantio“, „Heroldo de Esperanto“, „La Suda Stelo“ kaj „Konkordo“.
Plataĵo de la Kruĉoj
La Plataĵo de la Kruĉoj estas aro da histori-kulturaj lokoj en Laoso. Temas pri areo kiu enhavas milojn da grandaj ŝtonkruĉoj, disaj tra la plataĵo Xieng Khouang, en la altaj nordaj tereboj de Laoso, en la Anama Montaro, la precipa montara sistemo de Hindoĉinio.
La arkeologoj supozas ke ĉi kruĉoj estis kreitaj antaŭ 1500 aŭ 2000 jaroj, fare de la antikvaj loĝantoj de la regiono, kies kulturo kaj vivmaniero ne estas tute konata. La plejparto de la elfositaĵoj datas de la jaroj 500 a.K. – 800 p.K. La antropologoj kaj arkeologioj teoriumadis ke la kruĉoj eble estis uzitaj kiel funebraĵoj aŭ manĝaĵujoj.
La lokaj legendoj diras ke antaŭlonge la regiono estis loĝata de giganta raso. Ĝia reĝo, nomata Ĥun Ĉeung, estis granda militisto, kaj post akra batalo sukcesis venki gravan batalon. La laosanoj diras ke la reĝo konstruigis ĉi kruĉojn por enhavi grandan kvanton da lao lao, la riza likvoro de Laoso, kaj tiel inviti la vasalojn celebri la venkon.
Lago de Steinhude
La lago de Steinhude (Steinhuder Meer) troviĝas en la okcidento de la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio. Ĝi havas surfacon de kaj averaĝan profundaĵon de. La maksimuma profundaĵo estas. La lago situas en la okcidenta parto de la distrikto regiono Hanovro kaj la pli okcidentaj distriktoj Schaumburg sudokcidente kaj Nienburg nordoriente ankaŭ tre proksimas de ĝia bordo: proksimas la urbo Wunstorf kun komunumoparto Steinhude, la urbo Neustadt am Rübenberge kun komunumoparto Mardorf kaj la vilaĝo Hagenburg. Temas pri la plej granda lago de la nuna federacia lando Malsupra Saksio.
Suda Insulo (Nov-Zelando)
La Suda Insulo estas la pli granda el la du grandaj insuloj, kiuj konsistigas Nov-Zelandon (la alia estas la Norda Insulo). Ĝia nomo en la maoria lingvo estas Te Wai Pounamu; ĝi signifas "la akvo de la verda ŝtono", la verda ŝtono estas jado. Eble la nomo evoluis el Te Wāhi Pounamu (= la palaco el verda ŝtono).
En la 19-a jarcento iuj mapoj nomis la insulon angle Middle Island (meza insulo) aŭ New Ulster; la nomon "Suda Insulo" (aŭ New Leinster) portis la nuna Rakiura Insulo (angle Stewart Island).
La Suda Insulo havas areon de (laŭ aliaj ) km² kaj pro tio ĝi estas la 12a plej granda insulo en la mondo. Laŭ ĝia okcidenta bordo etendiĝas la montoĉeno de la Sudaj Alpoj, kie situas monto Cook, alta super marnivelo. De la Norda Insulo disigas ĝis la Markolo de Cook, la plej mallonga distanco inter la insuloj estas.
Laŭ la mitologio de la maorioj la Suda Insulo ekzistis antaŭ kiam la Norda Insulo leviĝis el la ondoj de la maro. Vivas tie ĉirkaŭ kvarono de la nov-zelanda loĝantaro. Historie, sed ankaŭ aktuale aktivas movado por la sendependeco de la Suda Insulo, kiu postulas specon de financa kaj administra mem-regado de la insulo.
Urboj de la Suda Insulo
La plej grandaj novzelandaj urboj sur la Suda Insulo estas:
Belebej
Belebej (Белебей) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80405.
La urbo estis fondita en jaro 1715.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1781.
La interurba telefona kodo estas 34716, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Usenj (Усень).
En jaro 1959 la urbo havis 26.2 mil loĝantojn.
NGC 2124
NGC 2124 (aliaj indikoj — ESO 555-16, MCG -3-16-3, IRAS05557-2005, PGC 18147) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Püspökmolnári
Püspökmolnári (puŝpokmolnari) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono de Vasvár.
Situo
Püspökmolnári situas apud la fervojo inter Szombathely kaj Vasvár, laŭ la maldekstra bordo de Rába, krome estas traira flankovojo.
Historio
Ŝpuroj restis el la bronzepoko kaj de la romianoj. Komence la hungaroj loĝis en 4 apartaj vilaĝoj:
En 1929 Püspöki kaj Szenttamás, en 1949 Püspöktamási kaj Rábamolnári unuiĝis.
Famuloj
En Rábamolnári naskiĝis geografo Gyula Prinz.
Sahela savano de akacioj
La sahela savano de akacioj estas tersupraĵa ekoregiono el la sahela-sudana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj. Ĝi etendiĝas en la nordo de Afriko laŭ kontinua zono ekde la Atlantika Oceano ĝis la Ruĝa Maro, tra Maŭritanio, Senegalo, Malio, Burkino, Niĝero, Niĝerio, Kameruno, Ĉado, Centr-Afrika Respubliko, Sudano, Eritreo kaj Etiopujo. Ĝi proksimume kongruas kun la geografia regiono nomata Sahelo, ekskluzive de la plej gravaj humidaj kaj montecaj areoj. La ekoregiono situas inter la Saharo norde, kaj la sudanaj savanoj sude.
Priskribo
Tiu savana ekoregiono okupas areon de 3 053 200 kvadratajn kilometrojn en la nordo de Senegalo, la sudo de Maŭritanio, la centro de Malio, la nordo de Burkino,  la centro de Niĝero, la nordoriento de Niĝerio, la nordo de Kameruno, la centro de Ĉado kaj de Sudano, la okcidento de Eritreo kaj la nordokcidento de Etiopujo.
La ekoregiono norde limtuŝas la sud-saharajn stepon kaj duonarbarojn kaj diversajn enklavojn de la nord-saharaj stepo kaj duonarbaroj, nordoriente la atlantikan marbordan dezerton kaj la nord-saharajn stepon kaj duonarbarojn, nordoriente la marborda dezerto de Ruĝa Maro, sudokcidente la okcident-sudanan savanon, sude la mozaikon de la arbedaro de Mandara, sudoriente la orient-Sudanan savanon, kaj la saharajn inunditajn herberjojn, kaj oriente la etiopan montarbaron, la  somalan arbedan savanon kaj la etiopajn kserofitajn herbejojn kaj arbustarojn. Plie, ampleksas ene de si la orient-saharajn montar-kserofitarajn duonarbarojn, la plej gravan areon de la inundataj savanoj de Lago Ĉado kaj grandan parton de la inundataj savanoj de la landinterna delto de la Nigero-Bani. Temas pri ebenaĵo kun altitudo inter 200 kaj 400 metroj. La klimato estas tropika, varmega kaj kun grandaj sezonaj variadoj. La temperaturoj balanciĝas inter 18º kaj 36 °C. La precipitaĵo varias inter 600 mm sude kaj 200 mm norde. La pluva sezono okazas de majo ĝis septembro; dum la seka sezono la arboj faligas siajn foliojn kaj la herbeja vegetaĵaro sekiĝas.
Lanaken
Ekde 1977 la municipoj Kesselt, Gellik, Smeermaas, Neerharen, Veldwezelt, Lanaken kaj Rekem apartenas al la pligrandigita municipo Lanaken.