cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tramtrajno de la Kadiza Golfeto
La uzataj tramoj estas speciale dezajnitaj por la sistemo. Ili estas adaptitaj por veturado ambaŭ sur konvenciaj fervojaj trakoj, kunpartigante la linion kun la ceteraj trajnoj, kaj samtempe por veturado tra urbaj stratoj kiel tramo. Ekstere videblas la ekzisto de pordoj je 2 altecoj pro la malsama alteco de la fervojaj kajoj kaj de la tramkajoj.
La, unuafoje, unuo 801 traveturis la tutan 24-kilometrojn longan itineron kaj 21 haltejojn de la Tramo de la Golfeto, de la deponejo Pelagatos (Chiclana de la Frontera) ĝis la stacidomo de Kadizo. Tiun saman tagon, post ĉi tiu mejloŝtono, la Agentejo pri Publikaj Verkoj kaj Renfe anoncis, ke antaŭ ĝia komerca enservigo, antaŭvidita por la, estos efektivigitaj malplenaj veturoj, provtestoj de fortikeco kaj, fine, komercaj simulaĵoj.
La unua parto de tiu ĉi reto, koresponda al linio 1, estis inaŭgurita la post 16 jaroj da longaj laboroj kaj 20 jaroj ekde la komenco de la projekto.
Linio 1: Kadizo-Chiclana
La unua linio foriras de la Placo de Hispanio en Kadizo, en formo de konvencia tram-platformo. Poste, la linio eniras la fervojan reton en la ĉirkaŭaĵo de stacidomo Kadizo, por trairi la staciojn de Proksimaĵoj kaj forlasi ĝin tra la istmo de la Kadiza duoninsulo.
Tiam ekster la Kadiza duoninsulo, ĝi forlasas la fervojreton antaŭ la stacio San Fernando-Bahía Sur por daŭrigi denove sur specife konstruita tram-platformo. Ĉi tiu platformo eniras la urbon San-Fernando, tra la stratoj de sia centro, inkluzive de la rekonstruo kaj piedirantigo de parto de la stratoj kiujn ĝi transiras. Poste la linio eniras en Chiclana, kie ĝi finiĝas, en la sama maniero.
La verkoj komenciĝis la, kaj enserviĝis la. La longo de la linio estas 24 km kaj konsistos el 21 haltejoj, el kiuj 5 estos en Kadizo, 8 en San-Fernando, 1 en la poligono Tres Caminos kaj 7 en Chiclana.
Linio 2: Kadizo-Jerez
Male al la unua linio, la dua uzas la tram-platformon ene de Kadizo kaj ties elirejon, kaj daŭras laŭ la konvencia fervoja linio ekster la urbo. La celo de la linio estas profiti el la nova "Ponto de la Konstitucio de 1812" por forlasi la urbon, draste reduktante la distancon inter Kadizo kaj Puerto Real kompare kun la konvencia fervoja linio, kiu ne uzas pontojn por forlasi la urbon.
La linio komenciĝas, kiel la antaŭa, en la Placo de Hispanio en Kadizo. Ĝi forlasas la urbon per la menciita Ponto de la Konstitucio de 1812. La ebleco inkluzivi pezan relon sur tiu ĉi ponto estis ekskludita ĉar la pezo subtenata troe komplikigus la projekton, tial oni decidis pri tiu ĉi tram-trajna sistemo.
Post kiam la ponto estas transirita, la linio eniras la konvencian fervojan linion Sevilo-Kadizo, haltante en la stacioj de proksimaĵoj Kadizo en la urboj Puerto Real, El Puerto de Santa María kaj Jerez de la Frontera. La uzo de la nova ponto reduktus la vojaĝdaŭron inter Kadizo kaj tiuj urboj je 14 minutoj kompare kun la nuna daŭro.
Veturanta materialo
La konstruado de la veturantaj unuoj estis aljuĝita al Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles (CAF), surbaze de la modelo Urbos.
La plej rimarkinda trajto estas la ekzisto de pordoj je du altecoj, pro la fakto ke la alteco de la fervojliniaj kajoj (76 cm) estas tro alta por esti uzata en la tramareo, kie alteco de 38 cm estis establita. Fine, ĉiu flanko de ĉiu veturilo kiu formas la tramon havas pordon de ĉiu alteco, kun duono de la interna planko de ĉiu veturilo je la alteco de unu pordo kaj la alia duono ĉe la alia, kun komunikado inter ambaŭ areoj per ŝtuparo.
Ĉiu trajno konsistas el du motorvagonoj, etendeblaj al 3, kun 146 starantaj lokoj kaj 92 sidlokoj. La maksimuma rapido estas 100 km/h. La traklarĝo, por esti kongrua kun la nuna linio Kadizo-Sevilo, estas ibera ŝpuro de.
El fervoja vidpunkto, kiam la trajno eniras la konvencian trakon, la tramo estas konsiderata kiel normala trajno kiu veturas laŭ la linio sub la samaj kondiĉoj kiel la cetero de la trajnoj. Ĝi estis numerita ene de la serio 801, kie la unua unuo ricevas la numeradon 801.001. Ili ankaŭ estis pripensitaj por la tramoj de Tramo de Jaén aŭ de Tramo Vélez-Málaga. La homologo por veturi sur konvenciaj fervojoj permesas veturi ne nur sur la linio Kadizo-Sevilo, sed ankaŭ sur ajna alia hispana fervoja linio.
Cianobutila tioacetato
4-Cianobutila tioacetato aŭ 5-valeronitrila tioacetato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj cianobutila 5-alkoholo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Cianobutila tioacetato posedas 7 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn, 1 oksigenatomon, 1 sulfuratomon, kaj 1 nitrogenatomon. Cianobutila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj cianobutilaj derivaĵoj. .
Briobartramiacoj
La briobartramiacoj (Bryobartramiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo enkaliptaloj (Encalyptales). Ĝi enhavas ununuran genron (briobartramio) kaj ununuran specion,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ralsko (urbo)
Ralsko (Roll, Ральско) estas urbo en Ĉeĥio, sudoriente de distrikto Česká Lípa, sur teritorio de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, forlasita de Soveta armeo, en mezproksima supermara alteco 331 metroj. Ralsko apartenas per la areo 171 km² al municipoj kun la plej granda areo en Ĉeĥio (post Prago, Brno kaj Ostrava). La ĉefa setlejo de la novepoka municipo estas eksa urbo Kuřívody, laŭ kiu ĝi heredis statuson de urbo. La nomo Ralsko estas nomo de nenia setlejparto de la hodiaŭa urbo, sed reganta monto kaj burgo, troviĝanta sur la limo de unu el la nordaj terlangoj de la teritorio de urbo, kaj la eksa soldata ekzercspaco. Vivas ĉi tie.
Peltasto
Peltasto (πελταστής derivita de πέλτη ְ(pelta) kiu estas la nomo de ŝildo en formo de duona luno) estas la nomo de la mez-armita infanteria soldato en la armeoj de antikva Grekio. Ilia nomo venas de la rondoforma ŝildo, el ligno nomata pelta. Origine en la tempo de arkaika Grekio, sed nur dum la Peloponeza milito ĉi tiu korpuso ekfloris. La fama atena generalo Ifikrato sukcesis venki la faman spartan falangon per tiu ĉi militistaro.
Ralsko (urbo)
Partoj de urbo
Urbo Ralsko konsistas el naŭ partoj:
Jablonec (Jabloneček) kaj Svébořice, pro la restado de la sovetaj soldataroj preskaŭ egaligitaj kun la tero, restas ĝis nun neenloĝigitaj.
Peltasto
Armilaro kaj taktikoj
La peltastoj estis kutime armitaj per mezlongaj glavoj, ĵetlancoj kaj aliaj ĵetiloj. Por sia defendo ili havis ŝildon kaj kaskon. Kontraŭ solidaj strukturoj kiel la falangoj, la peltastoj batalis en disa aro, provante manovri ilin en formo de flugilo. Kontraŭ pli malpezaj fortoj ol ili, ili povus batali en pli solida formacio. Peltastoj estis tre fleksebla forto, taŭga por iu ajn grundo (male al la falango kiu disfalus sur monta grundo). Peltastoj homekipis la garnizonon en fortikaĵoj, servis sur batalŝipoj kaj sturmis militŝipojn de la malamiko kaj pli. La servo en tiu ĉi korpuso bezonis konsiderindan kuraĝon, ĉar kontraste al hoplito protektita per 30 funtoj da metalo, peltasto estis relative elmontrita kaj lia maniero de batalado sendispute estis pli danĝera. Tial, la plej granda parto de la peltastoj estis dungitoj aŭ malriĉaj civitanoj, kiuj ne povis financi la armilarojn de la hoplito.
Origino
La plej multaj el la peltastoj estis solduloj kaj komence de la greka milithistorio, la plej granda parto de ili venis de Trakio. Oni scias, ke la bonegaj peltastoj de la agriana tribo faris decidan kontribuon al la venko de Aleksandro la Granda ĉe la Batalo de Gaŭgamelo kaj aliaj bataloj ligitaj kun la rompo de la klasikaj Polisoj.
Francisco Rabal
Francisco RABAL Valera (Águilas, Murcio, 8-a de marto 1926 - Bordozo, 29-a de aŭgusto 2001), plej konata kiel Paco Rabal [PAko raBAL], estis hispana aktoro, scenaristo kaj reĝisoro de internaciaj famo kaj agnosko.
Kariero
Li laboris kiel aktoro por reĝisoroj kiel Francesc Rovira-Beleta, Luis Buñuel, José Luis Sáenz de Heredia, Carlos Saura, Pedro Almodóvar, William Friedkin, Michelangelo Antonioni, Claude Chabrol, Luchino Visconti aŭ Gillo Pontecorvo.
Li ekkarieris en la kina medio kiel elektristo kaj figuranto en la 1940-aj jaroj kaj dublisto poste. Dum la 1950-aj jaroj li ekaktoris ĉefe por klasika teatro ĉu grek-romia (kiel en la Festivalo de Klasika Teatro de Mérida) ĉu ĝenerale aŭ por "Morto de vojaĝa komizo" de Arthur Miller. Li teatrumis sursceneje ĝis 1974 per "Antaŭlongaj tempoj" (Old Times, 1970) de Harold Pinter en kiu li aktoris kun Irene Gutiérrez Caba.
En kino li filmis en 1958 en Meksiko Nazarín (laŭ romano de Benito Pérez Galdós), reĝisorite de Luis Buñuel, same kiel por "Viridiana" (1961, ankaŭ laŭ romano de Galdós) kaj "Belle de jour" (1966). Li laboris poste en Francio kaj Italio. Denove en Hispanio li aktoris por "Tormento" (denove laŭ romano de Galdós) kaj "Las largas vacaciones del 36" (kun agado okazanta dum la Hispana Enlanda Milito.
Li havis ankaŭ politikan aktivecon, dum jaroj kiel membro de la Komunista Partio de Hispanio. En 1974 li partoprenis en la luktado kontraŭ intencita instalado de atomcentralo en la Marina de Cope (Murcio), kiu finfine ne estis instalita.
Li specialiĝis en roluloj, karakterizataj pro energio kaj malmoleco, helpate de sia iel raŭkeca voĉo. En la 1980-aj jaroj li laboris por televidaj prosuktaĵoj kaj ankaŭ malfermiĝis al alitipaj roluloj, kaj ĉefe kiel la memorinda Azarías en "Los santos inocentes", laŭ romano de Miguel Delibes kiu havigis al li la premion de aktorado en la Festivalo de Cannes en 1984, kunhavita kun Alfredo Landa. Kun Luigi Comencini li aktoris en 1985 por "La Storia" (kun Claudia Cardinale), kun José Luis García Sánchez por "Divinas palabras" (laŭ verko de Ramón María del Valle-Inclán) en 1987, kaj kun Pedro Almodóvar por "¡Átame!" en 1989.
Li mortis neatendite la 29-an de aŭgusto 2001 (estante 75-jara) kiam revenis el Montrealo inter Britio kaj Francio spite urĝan surterigon apud Bordozo.
Prezidanto de la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio
La Prezidanto de la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio estis la estro de la registaro de Sovetunio dum la ekzistado de la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio el 1923 ĝis 1946. Fakuloj kaj historiistoj indikas tri etapojn:
La posteno mem estis aprobita de la Unua Kongreso de Sovetoj dum kunsido la 30an de Decembro, 1922. La unua Prezidanto de la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio estis nomumita al la posteno en la 2a sesio de la Centra Plenumkomitato de Sovetunio la 6an de Julio, 1923.
Nacia parko Podyjí
Nacia parko Podyjí estas ĝis nun ununura moravia nacia parko. Ĝi estis proklamita la 1-an de julio 1991 per reglamento de registaro de Ĉeĥio n-ro 164/1991 Sb. en la plej valoraj regionoj de eksa PPR Podyjí (tiu ĉi PPR estis proklamita en la jaro 1978 sur areo 103 km²). La nacia parko Podyjí estas kun sia areo la plej malgranda nacia parko en Ĉeĥio. En malsupraaŭstria flanko ligas al ĝi Nacia parko Thayatal.
Ĝia suma areo estas je 63 km². La plej alta punkto havas supermaran altecon 536 m s. m. La plej malalta punkto estas en 207 m s. m.
La parko estas arbarigita el 84 %, en la foliaj ĉi tie aperas multaj raraj lignaĵoj kaj ĉefe endemia blanka sorbuso hardegga.
NP Podyjí etendiĝas laŭlonge laŭ rivero Dijo trafluanta tra 40 km longa, profunda menadra valo inter Vranov nad Dyjí kaj Znojmo. Sur sudorienta rando de NP sur komuniklinio Znojmo - Hnanice troviĝas unika zono de stepaj erikejaj novaloj.
La valo de rivero Dijo havas kanjonan karakteron kaj Dijo ĉi tie kreas multe da meandroj borderitaj de rokformacioj kaj ŝtonaj maroj. Al la jam proklamita Nacia parko Podyjí ligis en la jaro 2000 proklamo de Nacia parko Thayatal sur aŭstria flanko de la limo. La teritorio de NP Thayatal ligas senpere al la teritorio de NP Podyjí sur la moravia flanko. La valoroj de la parko konsistas en unika geomorfologio kaj la suma konserveco de la dija kanjono. Ni trovos ĉi tie 42 km de preskaŭ neenloĝigita rivervalo – tio estas la plej konserviĝinta kaj la plej malmulte trafita rivervalo en Ĉeĥio. En la orienta parto de la nacia parko sur la rivero troviĝas akva rezervujo Znojmo.
90918 Jasinski
90918 Jasinski estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Alain Klotz elde la observatorio de Guitalens-L'Albarède (proksime de Castres, Tarn, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Christian Jasinski, unuan retejestron de la Association des Utilisateurs de Détecteurs Électroniques. Li helpis ambaŭe por angla traduko kaj informadiko, ĉefe por la programaro AudeLA.
Lewisham
Lewisham estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono. Ĝi situas proksimume 9 kilometrojn sudoriente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pavlov (distrikto Pelhřimov)
Pavlov (Pawlow) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1377.
Amerika finna lingvo
Amerika finna lingvo aŭ fingelsko estas la formo de la finna lingvo parolata en Kanado kaj Usono. Amerika finna havas multajn vortojn el la angla lingvo, kaj ĝi havas iujn vortojn el la sveda lingvo, kiujn finna lingvo ne plu uzas. En Usono, ĉirkaŭ 26 000 homoj uzas ĝin en siaj domoj, kaj en Kanado ĉirkaŭ 15 295 homoj parolas ĝin. En la urboj Oulu kaj Stantono ĝi havas iujn parolantojn.
Angeles
Geografio
Angeles kuŝas sur ebenaĵo ne havanta marbordon. La provinca ĉefurbo San Fernando (Filipinoj) troviĝas nur 12, Kezonurbo 73, Manilo 76 kilometrojn (aere).
Historio
Angeles estis fondita en 1796, tiam oni konstruis la unua biendomon. Poste alvenis ankaŭ aliaj kamparanoj, kiuj kultivis rizojn, sukerkanojn, vitojn. Tiutempe la loko estis konata kiel Culiát. En 1829 ĝi estis oficiale municipo kaj vilaĝo jam kiel Angeles. En 1899 usonaj fortoj komencis atakon kontraŭ Angeles, sed la kontraŭstaris kaj nur tre longa sieĝo ĝi falis. La urbeto estis okupita de la japanoj inter 1942 kaj 1945. Angeles akiris urban statuson en 1964, pli gravan statuson en 1986. Kataklisma erupcio de la proksima Pinatubo okazis, kaj tuj 60 mil da homoj estis evakuitaj el la urbo. Neniu mortis. En la tre proksima usona aerbazo la usonanoj urĝe forlasis la bazon, ili neniam revenis. La bazo poste estis moderna filipina internacia flughaveno.
Ekonomio
Angeles estas la komerca kaj financa nabo de la provinco. La menciita usona aerbazo iam estis la plej granda usona instalaĵo ekster la kontinenta Usono, tial ekonomie Angeles dependis multe de la usona bazo. Post kompleta purigado kaj forigo de vulkanaj cindroj la bazo estis transformita al speciala ekonomia zono apud la flughaveno. En Angeles multe okupiĝas pri hejmaj industrioj.
Religio kaj eduko
Angeles havas romkatolikan plimultan loĝantaron. Almenaŭ du gravaj festivaloj kun la katolika fido okazas ĉiujare. Universitato Angeles estis fondita en 1962, krome estas diversaj kampusoj, romkatolika seminario kaj pluraj aliaj altlernejoj.
Trafiko
Angeles kuŝas laŭ la ĉefa norda-suda ŝoseo kaj fervojaj linioj, se ne paroli pri la menciita flughaveno.
Klimato
La klimato de Angeles estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 2042 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter decembro-aprilo falas pli malofte. La averaĝa jara temperaturo estas 31 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj. Multaj damaĝaj ŝtormoj frapis la urbon (ekzemple en 1974, 1978, 1981, 1991).
Propanosulfinata acido
Propanosulfinata acido estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la natriaj saloj de la propanosulfinataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Propanosulfinataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la propanosulfinataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj.
Ĝi ankaŭ povas esti uzata kiel senhidratiga agento, sekiga akcelilo por tegaĵo, traktanta agento por fibro, solvanto, katalizilo kaj esterigo same kiel en polimerigaj reakcioj. Ĝi povas esti uzata por alkilado, katalizilo de esteriĝo kaj polimerigo, ankaŭ uzata en medicino. kaj galvanoplastika industrio. Ĝi ankaŭ povas esti aplikita al oksigenado.
Enkaliptacoj
La enkaliptacoj (Encalyptaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo enkaliptaloj (Encalyptales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 speciojn,. Ĝia tipa genro estas (enkalipto).
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bexley
Bexley estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, ĉe la orienta rando de la teritorio. Ĝi situas proksimume 21 kilometrojn sudoriente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Norde la urbodistrikton limigas la Tamizo.
34488 Lennartresch
34488 Lennartresch estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 23-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lennart Nikolai Resch, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Hans Thoma Gymnasium de Lörrach (Germanio).
Dobronice
Nomon Dobronice havas pluraj lokoj:
José Coronado
José María CORONADO García (Madrido, 14a de aŭgusto 1957) estas hispana aktoro de kino kaj televido, ricevinto de la Goja-premio al la plej bona aktoro (vira) en 2011.
Li ekkarieris kiel modelo kaj por aliaj laboroj. En televido li partoprenis en nombraj serioj kaj filmoj, elstare pro sia rolo en la sukcesa serio Periodistas (ĵurnalistoj, 1998-2001), kiu havigis al li la premion Fotogramas de Plata en 1998. Liaj lastaj laboroj en tiu medio estis Los 80 (2004), RIS Científica (2007), Acusados (2009) kaj El Príncipe (2014).
En kino li debutis en 1987, kaj li partoprenis en pli ol 30 filmoj, inter kiuj en Goya en Burdeos (1999), de Carlos Saura kaj La caja 507 (2002), de Enrique Urbizu. Ankaŭ en filmoj kiel Berlín Blues (1988), de Ricardo Franco, El Lobo (2003), de Miguel Courtois aŭ GAL (2006) de la sama reĝisoro. Kun la reĝisoro Enrique Urbizu li partoprenis en La caja 507 (2002), La vida mancha (2003) kaj No habrá paz para los malvados (2011).
Mr. Tambourine Man
"Mr. Tambourine Man" (Sinjoro Tamburinulo) estas kanto verkita de Bob Dylan, publikigita kiel unua diskero en la akustika flanko de lia albumo de Marto 1965 nome Bringing It All Back Home. La populareco de la kanto kondukis Dylan registri ĝin koncerte multaj fojojn kaj ĝi estis inkludita en pluraj kompilalbumoj. Ĝi estis ankaŭ tradukita en aliaj lingvoj kaj estis uzata aŭ referencita en televidprogramoj, filmoj kaj libroj.
La kanto estis ludita kaj registrita de multaj artistoj, kiel the Byrds, Judy Collins, Melanie, Odetta, kaj Stevie Wonder inter aliaj. La versio de the Byrds estis publikigita en Aprilo 1965 kiel ilia unua unuopaĵo en Columbia Records, kaj atingis la numeron 1an kaj en la usona Billboard Hot 100 kaj en la brita UK Singles Chart sukcesolistoj, same kiel estis la titolkanto de ilia debutalbumo, Mr. Tambourine Man. La registraĵo de the Byrds pri la kanto estis ege influa por la popularigo de muzikaj subĝenroj folk rock kaj jangle pop, kio kondukis multajn tiutempajn bandojn imiti tiun fuzion de jangly gitaroj kaj intelektula vortumado en tajdo de unuopaĵaj sukcesoj. Dylan mem estis parte influita por registri per elektraj instrumentaro aŭkultante la reverkadon fare de the Byrds pri sia kanto.
La kanto de Dylan havas kvar strofojn, el kiuj the Byrds uzis nur la duan por sia registraĵo. La versioj de Dylan kaj de the Byrds aperis en variaj sukcesolistoj range inter la plej grandaj kantoj de ĉiuj tempoj, kiel apero kaj en la listo de la gazeto Rolling Stone de la 500 plej bonaj iamaj kantoj. Ambaŭ versioj ricevis premiojn Grammy Hall of Fame.
La kanto havas brilan, sugestan melodion kaj famiĝis pro sia superrealisma bildaro, influita de artistoj tiom diversaj kiel la franca poeto Arthur Rimbaud kaj la itala kinreĝisoro Federico Fellini. La vortumado alvokas la nomigan titolrolulon ludi kanton kaj certigas, ke la rakontanto sekvos. Interpretoj de la vortumado inkludis peanon omaĝe al drogoj kiel LSD, alvokon al la muzo de la kantisto, speguladon de la petoj de la publiko al la kantisto, kaj eĉ religiajn interpretojn.
Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio
La Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio (en rusa: Совет народных комиссаров, Совнарком, СНК, translit. Soviet narodnykh kommissarov aŭ Sovnarkom, ankaŭ kiel ĝenerale SNK) estis registara institucio formita tuj post la Oktobra Revolucio dum 1917. Kreita en la Rusia Respubliko, la Konsilio ekformis la Sovetunion (USSR). Ĝi evoluis ĝis iĝi la plej alta plenuma aŭtoritato de registaro de Sovetunio. La Prezidanto de tiu Konsilio estis tiel la registarestro, kaj estis kutime nomita "ĉefministro" ekster Rusio kaj Sovetunio.
La Konstitucio de la RSFSR de 1918 formaligis la rolon de Sovnarkom en la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko (RSFSR): ĝi estis responsa antaŭ la Kongreso de Sovetoj por la "ĝenerala administrado de la aferoj de la ŝtato". La Konstitucio rajtigis al la Sovnarkom por aprobi dekretojn kun forto de leĝo kiam la Kongreso ne estis en sesio. Se tiuj dekretoj ne estis aprobitaj en la venonta sesio de la Kongreso, ili estis konsideritaj nuligitaj. Praktike, pro la principoj de la demokratia centrismo, la Kongreso simple teorie stampis tiujn dekretojn en la venonta sesio.
Kiam la Sovetunio estis establita en Decembro 1922, la Sovnarkom de USSR estis remodelita ed al la Sovnarkom de la RSFSR. Ĝi estis transformita en 1946 en Konsilio de Ministroj.
Apogflugila surftabulo
Apogflugila surftabulo estas surftabulo kun apogflugilo kio troviĝas sub la tabulo en la akvo. Tiu formo zorgas ke la tabulo per diversaj rapidecoj forlasas la akvosurfacon.
Laird Hamilton, prominentulo en la invento de surfado kun grandaj ondoj, pli poste rivelis ke la povumo de la apogflugilo uzas ŝvel-energion kun helpo de akvoskotero, pro kio la rajdanto estis tirata en la ondon.
En 2017, Lift Foils, eta firmao el Porto-Riko, enkondukis la unuan komerce disponeblan elektre pelatan apogflugilan surftabulon.
Jazovice
Jazovice (Jasowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Starý Petřín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Starý Petřín. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Jazovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,76 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
128607 Richhund
128607 Richhund estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Rich Hund, responsulo pri la disvolvo de la Strukturoj, de la Mekanikaĵoj kaj de la Propulso de la Kapsulo de Specimena Alvenigo kaj de la Tuŝ-kaj-Forira Mekanikaĵo de Specimena Akirado por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li estis responsulo ankaŭ pri la disvolvo kaj la livero de la kapsulo de atmosfera eniro ("aeroŝelo") de la Marsa Scienca Laboratorio.
Hillingdon
Hillingdon estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, ĉe la okcidenta rando de la teritorio. Ĝi situas proksimume 27 kilometrojn okcidente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Nový Petřín
Nový Petřín (Neu Petrein) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Starý Petřín. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Starý Petřín. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Nový Petřín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,3 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
Kloropropila tioacetato
3-Kloropropila tioacetato aŭ 3-kloropropila etanotioato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj 1,3-dukloropropano. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Kloropropila tioacetato posedas 5 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn, 1 oksigenatomon, 1 sulfuratomon, kaj 1 kloratomon. Kloropropila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj kloropropilaj derivaĵoj. .
Ĝenerala Sekretario de la Komunista Partio de Sovetunio
La Ĝenerala Sekretario de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio (Генеральный секретарь Центрального комитета Коммунистической партии Советского Союза) estis la titolo havigita al la estro de la Komunista Partio de Sovetunio. Kun kelkaj esceptoj, tiu posteno estis sinonimo de estro de la Sovetunio. Laŭlonge de sia historio, la posteno havis aliajn kvar nomojn; teknika sekretario (1917-1918), prezidanto de la Sekretariaro (1918–1919), responsa sekretario (1919–1922) kaj unua sekretario (1953–1966). Josif Stalin plialtigis la postenon al la ĝenerala komando de la Komunista Partio kaj respektive de la tuta Sovetunio.
En siaj du unuaj enpostenigoj la respondeculo realigis fakte sekretarian laboron. Poste, en 1919 oni kreis la postenon kiel responsa sekretario por realigi administrajn laborojn. ​ En 1922, la posteno de Ĝenerala Sekretario plue estis pure administracia kaj disciplinfara, kies funkcio estis nur determini la komponon de membroj de la partio. Stalin uzis la principojn de la demokratia centrismo por transformi sian postenon en tiu de estro de la partio kaj poste de estro de la Sovetunio. ​ En 1934, la 17-a Kongreso de la Partio ne elektis Ĝeneralan Sekretarion kaj Stalin estis ordinara sekretario ekde tiam, kvankam restis kiel estro de facto, sen malpliigi sian propran aŭtoritaton.
Harrow
Harrow estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, ĉe la nordokcidenta rando de la teritorio. Ĝi situas proksimume 22 kilometrojn nordokcidente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Norde la urbodistrikton limigas la Tamizo.
Propila 4-jodobenzoato
Propila 4-jodobenzoato aŭ propila 4-jodobenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj propanolo. Propila 4-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj propilmetanatan grupon ligitan al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Dobronice (Tavíkovice)
Dobronice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,47 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.
Barnet
Barnet estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, ĉe la nordokcidenta rando de la teritorio. Ĝi situas proksimume 21 kilometrojn nordokcidente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
128608 Chucklove
128608 Chucklove estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Indantreno
Indantreno,  estas organika tinkturfarbo el 2-aminoantrakvinono traktita per kalia hidroksido en ĉeesto de kalia salo. Ĝi estas pigmento uzebla en jenaj rimedoj: akrila, alkida, kazeina, enkaŭsta, freska, guaŝa, linoleo, glutenfarbo, paŝtelo kaj akvarela pentrarto. Ĝi estas uzata por tinkturfarbi senkolorfiksilan kotonon kaj kiel pigmenton en kvalitaj farboj kaj emajloj. Kiel manĝaĵo-kolorigilo, ĝi havas E-numeron E130, sed ĝi ne estas aprobita por uzo en Usono aŭ Eŭropa Unio.
128608 Chucklove
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Indantreno
Ĝi estis la unua ekzemplo de la marko "Indanthren" (akronimo por Indigo de antraceno) lanĉita de BASF en 1901. Unu hazarda rezulto estas, ke eĉ nun, en Japanio, tinaj tinkturaĵoj estas ofte priskribitaj kiel thren (e) tinkturoj (ス レ ン 染料), derivitaj de la japana transliterumo de la marko.
128608 Chucklove
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Charles Love, Direktoro pri la Fidindeco de Fluga Sistemo por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li ankaŭ kontribuis al la sukcesoj de la misioj Mars Reconnaissance Orbiter, Spitzer, Odyssey, Genesis kaj Phoenix.
Indantreno
Ecoj
Ĝi havas la aspekton de bluaj nadloj kun metala brilo kaj fandopunkto de 470-500 ° C. Ĝi havas bonegan luman kaptadon, kaj povas solviĝi en iuj organikaj solviloj.
Huixian
Huixian (en ĉina:辉县市, en pinjino: Huīxiàn shì) estas municipo sub rekta administracio de la urbo Sinsjan. Ĝi estas en la nordo de la provinco Henano, en la oriento de Ĉinio. Ĝia areo estas 2007 km², kaj ĝis totala loĝantaro en 2010 superis jam 700 000 loĝantojn.
La municipo Huixian estas dividita en 22 vilaĝoj kiuj estas administraciitaj en 2 subdistriktoj, 11 setlejoj kaj 9 domaroj.
La loknomo Huixian laŭvorte signifas "brilan graflandon" reference al lago Baiquan (百泉湖) en la nordoriento de la urboo; ĝi estas la nura loko en Ĉinio kiu en sia propra nomo posrtas la vorton "graflando" aŭ "kantono".
Enfield
Enfield estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, ĉe la norda rando de la teritorio. Ĝi situas proksimume 20 kilometrojn norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kadolec
Kadolec (Kadoletz) estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Vysočina en distrikto Žďár nad Sázavou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1364.
Repatrujigo
Repatrujigo (el malfrue latina repatriare) estas proceso de redono de persono reen en lokon de ties deveno, en la patrujo, aŭ redono de civitaneco. Temas pri proceso de redonado de fuĝintoj aŭ soldatoj reen en ilian naskiĝejon post milito. Tiu ĉi termino ankaŭ povas rilati al interŝanĝo de eksterlanda monunuo al monunuo de la patruja lando.
Aparta kampanjo estis la la repatrujigo de sovetiaj civitanoj kiuj dum la dua mondmilito, kutime nelibervole, pasigis tempon ekster la ŝtata kontrolo de Sovetunio, en kiu la sovetia sekreta polico NKVD celis trovi "malamikojn de la ŝtato" per intensaj pridemandadoj en la kontrolaj kaj filtraj kampadejoj.
Repatrujigo post-mortem (post morto)
Transveturigo de korprestaĵoj en patrujon.
Vladimiro Montesinos
Vladimiro Ilich Lenin MONTESINOS Torres (Arequipa, 20a de Majo 1945) estas perua eksmilitisto, advokato kaj politikisto. Li estis konsilisto de la tiama prezidento Alberto Fujimori inter 1990 kaj 2000.
En 1976 li havigis al Usono liston pri la armilaro de soveta deveno de Peruo kaj pri novaj akiroj de armiloj por ebla milito kontraŭ Ĉilio kiam tie regis Pinochet. ​ Pro tio li estis procesita per la Militista Juro, sed en novembro 1984 oni senkulpigis lin pro manko de certiga pruvaro.
Kiam venkis Alberto Fujimori en la prezidentaj balotoj de 1990, li nomumis Montesinos kiel Ĉefo de la Servo de Nacia Spionado de Peruo (SIN), Konsilisto de Sekureco de la Registaro kaj ĉefa konsilisto de la Prezidento de Peruo inter 1990 kaj 2000. Li kunlaboris en la dezajno de la politika strategio por fronti la insurekciajn retojn de Sendero Luminoso kaj de la Movimiento Revolucionario Túpac Amaru (MRTA).
Pro la strategio de Montesinos registranta liaj kunsidoj kun subaĉetontoj oni disponis pri granda kvanto de filmoj kaj registraĵoj en kiuj oni vidas lin kontraŭleĝe disdonante monon kaj favorojn al peruaj entreprenistoj kaj politikistoj. Tiuj fiagadoj markis la finon de la regado Fujimori. Montesinoj estas enprizonigita en Callao kaj frontis tre diversajn procesojn en la lastaj jaroj. Totale li estis akuzita je 63 deliktoj el drogokomercado ĝis murdo. En Septembro 2006 estis kondamnita al 20 jaroj de prizono pro rekta partopreno en havigo de 10 000 armiloj al la FARC. En Oktobro 2010 estis kondamnita al 25 jaroj de prizono kun militistoj de la Grupo Colina pro diversaj murdoj.
Aleksej Rikov
Aleksej Ivanoviĉ RIKOV, literumita ankaŭ Alexei Ivanovich Rykov kaj en rusa Алексей Ива́нович Ры́ков (25a de Februaro 1881 - 15a de Marto 1938), estis rusa bolŝevika revoluciulo kaj plej elstara politikisto de Sovetunio ekzmeple kiel Ĉefministro de Rusio kaj de Sovetunio el 1924 ĝis 1929 kaj el 1924 ĝis 1930 respektive. Li estis unu el la akuzitoj dum la procesoj starigitaj de Josif Stalin dum la Granda purigo.
Rikov aliĝis al la Rusia Socialdemokrata Partio en 1898, kaj post tiu disiĝis en la frakcioj de Bolŝevikoj kaj Menŝevikoj en 1903, li aliĝis al la Bolŝevikoj, kiuj estis estritaj de Vladimir Lenin. Li ludis aktivan parton en la Rusia revolucio de 1905. Monatojn antaŭ la Oktobra Revolucio de 1917, li iĝis membro de la Petrograda kaj Moskva Sovetoj kaj estis elektita al la Centra Komitato de la Bolŝevika Partio en Julio–Aŭgusto samjare, dum la 6a Kongreso de la bolŝevika frakcio de la Rusia Socialdemokrata Partio, fakte la Komunista Partio de Sovetunio. Rikov, modera, ofte eniris en politika konflikto kun Lenino kaj la plej radikalaj Bolŝevikoj sed montriĝis influa kiam la Oktobra Revolucio finfine renversis la Provizora Registaro de Rusio kaj tiel li servis en multj roloj en la nova registaro, starte en Oktobro–Novembro (malnovstile) kiel Popolkomisaro por Internaj Aferoj en la unua aro de la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio (Sovnarkom), kiu estis prezidita de Lenin.
Dum la Rusia Enlanda Milito (1918–1923), Rikov kontrolis la plibonigon de la ekonomia politiko nomita "militkomunismo", kaj helpis kontroli la distribuadon de manĝaĵoj al la Ruĝa Armeo kaj al la Ruĝa Ŝiparmeo.
Post Lenino estis malkapabligita pro sia tria koratako en Marto 1923 Rikov, kun Lev Kamenev, estis elektita de la Sovnarkom por servi kiel Deputita Ĉefministro de Sovetunio por Lenino. Kvankam kaj Rikov kaj Kamenev estis deputitoj de Lenino, Kamenev estis la fakta Ĉefministro de Sovetunio.
Lenino mortis pro la kvara atako en Januaro 1924, kaj en Februaro, Rikov estis elektita de la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio kiel Ĉefministro kaj de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko kaj de Sovetunio, postenojn kiujn li plenumis ĝis Majo 1929 kaj Decembro 1930, respektive. En Decembro 1930 li estis elpostenigita fare de la Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio.
El 1931 ĝis 1937, Rikov servis kiel Popolkomisaro de Komunikado de la Konsilio kiun li iam prezidentis. En Februaro 1937 dum kunsido de la Centra Komitato de la Komunista Partio, li estis arestita kun Nikolaj Buĥarin. En Marto 1938, ambaŭ estis akuzitaj kaj kulpigitaj je perfido kaj ekzekutitaj.
Waltham Forest
Waltham Forest estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, kies plej norda parto konsistigas la nordan randon de la teritorio. Ĝi situas proksimume 12 kilometrojn nordokcidente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Gleb Uspenski
Gleb Ivanoviĉ USPENSKI, literumita ankaŭ Gleb Ivanovich Uspensky kaj en rusa: Глеб Ива́нович Успе́нский (25a de Oktobro, 1843 – 6a de Aprilo, 1902), estis verkisto de la epoko de la Rusa Imperio, kaj elstara figuro de Narodnika movado.
En 1861 li estis elpelita el la Fakultato pri Juro de la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato kaj en 1862 li devis foriri el la Moskva Ŝtata Universitato pro monmanko.
La unuaj rakontoj de Uspenski estis publikigitaj en 1862, en la gazeto de Lev Tolstoj nome Jasnaja Poljana ("Miĥaliĉ") kaj en la gazeto Zritel ("La idilio"). En 1863 Uspenski aliĝis al la laboristaro de Moskovskije Vedomosti kiel provleganto kaj ekde tiam li pluigis siajn publikigojn. En la 1870-aj kaj 1880-aj jaroj li plue verkis pri la vivo kaj laborkondiĉoj de la rusaj kamparanoj speciale de la Novgoroda provinco, kie li fakte vivis ekde 1881.
Funarialoj
La funarialoj (Funariales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (funariacoj) kaj ĉirkaŭ 450 speciojn,. Ĝia tipa genro estas funario.
90926 Stáhalík
90926 Stáhalík estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý, elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa akrobata piloto Martin Stáhalík (1962–2001), kiu gajnis medalojn en mondaj ĉampionkonkursoj en tri kategorioj de akrobatadoj – glisiloj (1996), antaŭenirita kaj senlima (ambaŭ en 1995).
Mouřínov
Mouřínov (Morein) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1381.
Haringey
Haringey estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono. Ĝi situas proksimume 10 kilometrojn norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Parto de la urbodistrikto interalie estas la kvartalo Tottenham, kie baziĝas la konata futbalklubo Tottenham Hotspur.
Pougny (Ain)
Pougny estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pougnerands.
Marlieux
Marlieux estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Marliozards.
Nikolaj Gavriloviĉ Ĉerniŝevskij
Nikolaj Gavriloviĉ ĈERNIŜEVSKIJ (Николай Гаврилович Чернышевский; IPA: [nʲɪkɐˈlaj ɡɐˈvrʲiləvʲit͡ɕ t͡ɕɪrnɨˈʂɛfskʲɪj] (la – la ), estis rusa literatura kaj socia kritikisto, ĵurnalisto, romanisto, demokrata politikisto, kaj socialista filozofo, ofte identigata kiel utopia socialisto kaj grava teoriulo de rusa nihilismo. Li estis dominanta intelektula figuro de la revolucia demokrata movado de la 1860-aj jaroj en Rusio kaj pasigis jarojn en ekzilo en Siberio. Li estis alte laŭdita de Karl Marx, Georgij Pleĥanov kaj Vladimir Lenin.
Li estis inspirita per la verkoj de Hegel, Ludwig Feuerbach kaj Charles Fourier kaj partikulare per la verkoj de Vissarion Belinskij kaj de Aleksander Herzen. Post gradiĝi en la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato en 1850, li instruis literaturon en gimnazio en Saratovo. El 1853 ĝis 1862, li loĝis en Sankt-Peterburgo, kaj iĝis ĉefredaktoro de la gazeto Sovremennik (“La nuntempulo”), en kiu li publikigis siajn ĉefajn literaturajn recenzojn kaj eseojn pri filozofio.
En 1862, li estis arestita kaj enfermita en la Petropaŭla fortikaĵo, kie li verkis sian faman romanon Kion fari'? (Что делать?). Tiu romano estis inspiro por multaj postaj rusaj revoluciuloj, kiuj klopodis imiti la heroon de la romano Raĥmetov, sin dediĉinta al la revolucio, asketa en sia kutimaro kaj senkompate disciplinita, ĝis la punkto dormi sur lito plena je nadloj kaj manĝi nur krudan viandon por ekhavi forton por la revolucio. Inter tiuj kiuj referencis la romanon estas Lenin, kiu verkis politikan broŝuron samtitolan.
Funariacoj
La funariacoj (Funariaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo funarialoj (Funariales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 450 speciojn,. Ĝia tipa genro estas (funario).
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Fenila 4-jodobenzoato
Fenila 4-jodobenzoato aŭ fenila 4-jodofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj fenolo. Fenila 4-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj fenilmetanatan grupon ligitan al la 1-a kaj 4-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Newham
Newham estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono. Ĝi situas proksimume 10 kilometrojn (nord)oriente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Sude la urbodistrikton limigas la Tamizo, tie situas ankaŭ la urba flughaveno de Londono.
Marlieux - Châtillon (stacidomo)
Marlieux - Châtillon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Marlieux, apud Châtillon-sur-Chalaronne, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Meximieux
Meximieux estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Meximiards.
Hüntwangen-Wil (stacidomo)
Hüntwangen-Wil estas fervoja stacidomo en Hüntwangen, Svislando.
Meximieux - Pérouges (stacidomo)
Meximieux - Pérouges estas franca stacidomo sur linio - Ĝenevo (landlimo), situanta en  Meximieux, apud Pérouges, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache - Genève (frontière) (890000).
Pérouges
Pérouges estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pérougiens.
Servas - Lent (stacidomo)
Servas - Lent estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , apud , en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).
Redbridge
Redbridge estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono, ĉe la norda rando de la teritorio. Ĝi situas proksimume 17 kilometrojn nordoriente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ciklobutila 4-jodobenzoato
Ciklobutila 4-jodobenzoato aŭ ciklobutila 4-jodofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 4-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj ciklobutilmetanatan grupon ligitan al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Pougny - Chancy (stacidomo)
Pougny - Chancy estas franca stacidomo sur linio - Ĝenevo (landlimo), situanta en , en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj, apud Chancy, en kantono Ĝenevo, Svislando.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Léman Express (L6).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache - Genève (frontière) (890000).
Servas (Ain)
Servas estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Servassiens.
Seyssel - Corbonod (stacidomo)
Seyssel - Corbonod estas franca stacidomo sur linio - Ĝenevo (landlimo), situanta en  Corbonod, apud, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Corbonod
Corbonod estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Gigaspermaloj
La gigaspermaloj (Gigaspermales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (gigaspermacoj), 6 genrojn kaj 14 speciojn,. Ĝia tipa genro estas gigaspermo.
Seyssel - Corbonod (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Gigaspermaloj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Seyssel - Corbonod (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache - Genève (frontière) (890000).
Lent (Ain)
Lent estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Lentais.
The Sound of Silence
The Sound of Silence, origine The Sounds of Silence, estas kanto de la usona muzikduo Simon & Garfunkel, verkita de Paul Simon. Studia registrado de la kanto kondukis al registra interkonsento kun Columbia Records, kaj la origina akustika versio estis registrita en Marto 1964 ĉe Columbia Studios en Novjorko por ilia debutalbumo, Wednesday Morning, 3 A.M. Publikigita la 19an de Oktobro, 1964, la albumo estis komerca malsukceso kaj kondukis al la disbandigo de la duo; Simon revenis Anglio, kaj Art Garfunkel al siaj studoj ĉe la Kolumbia Universitato.
"The Sound of Silence" estis inter la dek pintaj sukcesaĵoj en multaj landoj tutmonde, inter kiuj Aŭstralio, Aŭstrio, Okcidenta Germanio, Japanio kaj Nederlando. Ĝenerale konsiderita klasika kanto de "folk rock", tiu kanto estis enmetita en la Nacia Diskoregistro en la Library of Congress ĉar estas "culturally, historically, or aesthetically important" (kulture, historie aŭ estetike grava) en 2012, kun la cetero de la albumo Sounds of Silence. Ekde sia publikigo, la kanto estis inkludita en sekvaj kompilaĵoj, dekomence en la kompilalbumo de 1972 nome Simon and Garfunkel's Greatest Hits.
Toluenosulfinata acido
Toluenosulfinata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonaj oksidoj kaj sulfuraj oksidoj. Toluenosulfinata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.