cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listo de reĝoj de antikva Egiptio
La malfrua epoko (-1090--332 a.K.)
Tefnaĥte - Bekenrinef
25-a dinastio (-716--656 a.K.)
Ŝabako - Ŝebitko - Taharka - Tamutamon
26-a dinastio (-664--525 a.K.)
Neko la 1-a - Psamtek la 1-a - Neko la 2-a - Psamtek la 2-a - Vahjebre - Ahmose (la 2-a) - Psamtek la 3-a
Kambizo - Dario la 1-a - Kserkso - Artakserkso - Dario la 2-a
28-a dinastio (-404--399 a.K.)
Armiteo
29-a dinastio (-399--380 a.K.)
Neferito la 1-a - Pŝenmut - Hakor - Neferito la 2-a
30-a dinastio (-380--343 a.K.)
Neĥtnebof - Ĝeho - Neĥthareĥbe
31-a dinastio (-343--332 a.K.)
Artaĥŝaŝt la 3-a - Arses - Dario la 3-a
La makedona epoko (-332--30)
32-a dinastio (-332--305 a.K.) Aleksandro la Granda - Filipo Arrhideo - Aleksandro la 2-a
33-a dinastio aŭ Ptolemea dinastio de Egipto (-305--30 a.K.)
Ptolemeo la 1-a - Ptolemeo la 2-a - Ptolemeo la 3-a - Ptolemeo la 4-a - Ptolemeo la 5-a - Ptolemeo la 6-a - Ptolemeo la 7-a - Ptolemeo la 8-a - Ptolemeo la 9-a - Ptolemeo la 10-a - Ptolemeo la 11-a - Ptolemeo la 12-a - Kleopatro
Sporting Clube de Portugal
Sporting Clube de Portugal, mallonge Sporting de Portugal, Sporting CP aŭ SCP, estas sporta klubo el la portugalia ĉefurbo Lisbono, konata precipe pro sia profesia vira teamo de futbalo: La teamo krom tiuj de la kluboj FC Porto kaj SL Benfica, la lasta same el Lisbono, estas inter la elitaj futbalaj teamoj de la lando. Laŭ sia emblemo bildiganta leonon, la klubo ankaŭ ofte nomatas "Leões", do "la leonoj". La klubaj koloroj estas verdo kaj blanko.
La profesia vira futbala teamo ludas siajn hejmajn matĉojn en la stadiono Estádio José Alvalade, kiu havas lokon por 50 076 spektantoj kaj estis unu el la lokoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004. Plej grandaj sukcesoj de tiu teamo estis venko de la Eŭropa pokalo de pokalvenkintoj en 1964, kaj la atingo de la finalo de la ĉampioneco UEFA-Pokalo en 2005. La "leonoj" krome 18 fojojn gajnis la portugalan futbalan ĉampionecon kaj 15 fojojn la portugalan pokalon de futbalo. Tradicia loka rivalo estas la samurba klubo SL Benfica.
La klubo estas konata pro sia elstara trejnado de junuloj kaj dum la lastaj jaroj kreskitis multajn tre bonajn futbalistojn. El la nunaj junaj talentoj menciindas Miguel Veloso. Jam internacie konataj estas Luís Figo, Cristiano Ronaldo kaj Simao Sabrosa.
Marktoffingen
Marktoffingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La Rose - Technopôle de Château-Gombert (Metroo de Marsejlo)
La Rose - Technopôle de Château-Gombert estas finstacio sur linio 1 de la Metroo de Marsejlo, ĝi situas najbare de la stacio  en Marsejlo. Ĝi estis malfermita la.
Arsenio Martínez Campos
Arsenio MARTÍNEZ-CAMPOS ANTÓN (n. la 14-an de decembro 1831 – m. la 23-an de septembro 1900) estis militisto kaj politikisto hispana, aŭtoro de la militista ribelo kiu donis paŝon al la Burbona restaŭrado en Hispanio.
Biografio
Martínez Campos naskiĝis en Segovio la 14-an de decembro 1831. En 1852 eniris en la armeon. Li partoprenis en la Milito en Maroko (1859 – 1860) kaj en la angla-hispana-franca ekspedicio kontraŭ Meksiko en 1862, en ambaŭ okazintaĵoj sub ordonoj de Juan Prim.
En 1868 la reĝino Isabel la 2-a estis eltronigita. Unu jaron poste li estis sendita al Kubo kie ĵus ekiĝis la Dekjara Milito. Li revenis al Hispanio tri jarojn poste kiel brigad-generalo pro militmeritoj. Estinte en la iberia duoninsulo, ricevis la regadon de brigado por batali en Katalunio kontraŭ la karlistoj. En 1873, la prezidanto Nicolás Salmerón taskigis lin venki la kantonojn Almansa kaj Valencio, kion li sukcesis sen malfacilaĵoj.
La 2-an de januaro 1874 la generalo Manuel Pavía disigis la Kongreson de la Deputitoj; la fino de la Unua Respubliko alproksimiĝis.
En Kubo
En Kubo Martínez Campos estas tre konata pro lia paciga politiko kiu konsistis el senarmigo de la Kuba Liberiga Armeo kaj per tio meti finon al la sendependisma milito. Kompense al tiu ago, la kubanoj ĝuus kelkajn ŝanĝojn en la politiko de la Hispana Regado sur Kubon, la nigruloj de la armeo estos liberigitaj kaj la aliaj ne suferos persekutadon pro enmiksiĝo en la milito. Eĉ se tiuj ŝanĝoj ne enhavis la du ĉefajn kialojn de la milito, t.e. la kuba sendependeco kaj la liberigo de la sklavoj, la plimulto de la kubaj batalantoj akceptis tiun proponon de Martínez Campos pro la sensukcesa milito kaj laciĝo. Tiu okazintaĵoj estas konata kiel Pakto de Zanjón, unu el la nigraj etapoj de la kuba historio kaj la fino de dekjara milito. Tamen, iom poste kelkaj kubanoj denove ekigis la militon gvide de Antonio Maceo. Martínez Campos renkontiĝis kun Maceo en Baraguá (Santiago de Cuba) kie post sensukcesa propono de Campos, Maceo decidis daŭrigi la militon. Tiu renkontiĝo estas konata kiel la Protesto de Baraguá. Post tiu okazintaĵo Martínez Campos revenis al Hispanio.
Pedrógão Grande
Pedrógão Grande estas komunumo en la portugala Distrikto Leiria centra regiono. La komunumo havas areon de 129 km2 kaj 3915 loĝantojn en 2011.
La hodiaŭa komunumestro estas Valdemar Gomes Fernandes Alves, sendepende elektita en 2013 fare de la Socialdemokrata Partio. La municipa festotago estas je la 24-a de julio.
En junio 2017 en la areo estis granda forstincendio.
Slepp nynorsken til!
Slepp nynorsken til! (esperante: Donu ŝancon al la novnorvega lingvo!) estis publika subtenadkampanjo iniciatita fare de la societo Noregs Mållag en 2005. Ĝia tasko estas stimuli kaj akceli la uzon de la lingvo Nynorsk laŭ la ideoj de Ivar Aasen, por pligrandigo de memstara norvega lingvoidenteco.
Kaŭzo antaŭa estis estinta direktivo de la redakciestraroj de la du plej grandaj ĵurnaloj en Norvegio, nome Dagbladet kaj Verdens Gang, donita al la ĵurnalistoj. Tie oni fakte malpermesis al ili skribi artikolojn en la novnorvega lingvo.
En la 22-a de oktobro la menciita agado finiĝis per la transdono de la de 36.017 personoj subskribita apelacio. Ĝi okazis solene sur la scenejo de la teatro Det Norske Teatret en Oslo.
Nigrabeka kolombo
Nigrabeka kolombo aŭ Mallongbeka kolombo (Patogienas nigrirostris) antaŭe (Columba nigrirostris) estas centramerika granda kolombo de la familio Columbidae, kiu vivas el suda Meksiko suden ĝis nordokcidenta Kolombio. Tio estas en Belizo, Kolombio, Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo kaj Panamo.
Priskribo
La Nigrabeka kolombo estas 26.5 cm longa kaj pezas 150 g. Ĝi estas senbilda kaj ĉefe vin-purpura, pli bruna en ventro kaj pli olivec-bruna dorse. La vosto kaj unuarangaj flugilplumoj estas nigrecaj, la beko estas nigra kaj la kuroj kaj okuloj estas purpur-ruĝaj. La ino estas iomete pli senbrila kaj pli bruna ol la masklo, kaj la junuloj havas grizecbrunajn kapojn, kolojn kaj brustojn, kun cinama skvameco en kapo kaj supraj partoj.
Ĝi havas kompleksan, laŭtan kaj tre alta-tonan alvokon kuu, ku'KUU k’KU kuhuu, plej ofte kantatan sola, kun konsiderindaj paŭzoj inter alvokoj same kiel ĉe ties parencoj.
Ĝi estas normale vidata en paroj dum ĝi manĝas en arbarpintoj fruktojn kaj berojn - partikulare de visko -; sed povas foje esti vidata ankaŭ sur padoj serĉantaj sablerojn aŭ malgrandajn senvertebrulojn.
En suda Centrameriko, tiu specio estas anstataŭata je pli altaj areoj per sia proksima parenco, la tre simila Ruĝeca kolombo (P. subvinacea). Ambaŭ specioj estas pli bone separataj laŭ alvoko, kiu estas pli rapida kaj malpli kompleksa en P. subvinacea kaj pli malrapida, pli kompleksa en la Nigrabeka kolombo.
Sede Nova
Sede Nova estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.011 loĝantojn en 2010.
Villa de Zaachila
Villa de Zaachila estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Villa de Zaachila. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 565.
Geografio
Villa de Zaachila apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 28003 loĝantojn. El tiuj estis 13280 viroj kaj 14723 virinoj. La komunumo havas surfacon de 54,86 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1316 indiĝenoj. El tiuj 918 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 918 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Pasiva intelekto
La pasiva intelekto, dirita ankaŭ materia intelekto, estas filozofia nocio flanke de la koncepto aktiva intelekto en la priskribo de la intelekto (nous) en filozofio de la menso, laŭ la teorio de hilemorfismo formulita de Aristotelo.
Aristotelo
Aristotelo ellaboras sian koncepton pri “pasiva intelekto” (= pathetikos nous) en De Anima, libro 3-a, ĉapitro 4-a. Laŭ Aristotelo, la pasiva intelekto "estas tiu kiu de ĉiam estas ĉiuj aĵoj". Per tiu adjektivo Aristotelo intencas ke la pasiva intelekto povas “potenciale” fariĝi ĉiu ajn aĵo ĉar ricevas la inteligeblan formon de ĉiu aĵo.
Al la aktiva intelekto (= poietikos nous) estas postulate ilumini la pasivan intelekton por igi la potencialan scion akta scio, same kiel la lumo igas la potencialajn kolorojn realaj koloroj.
La analizo de tiu distingo estas, en Aristotelo, tre skiza, kaj tial ĝi generis diskutojn pri ĝia signifo
Interpretoj
Greka penso Dum la grekaj komentistoj, kiel Aleksandro el Afrodisio kaj Temistio preskaŭ superflugis sur la aktiva intelekto, la diskuto reaperis en la 13-a jarcento kontekste de la debato ĉu respektas aŭ ne la kristanan doktrinon la koncepto pri intelekto de Aviceno aŭ Averoeso
Tomaso de Akvino Tomaso de Akvino, distanciĝante el Averoeso kiu imagis la pasivan intelekton “materio senforma” kiu ricevas sian formon el la aktiva, interpretas tiun aristotelan filozofian elementon atribuante al la aktiva intelekto la taskon funkciigi la pasivan intelekton (kiu do estas io individue reala en la homa estaĵo same kiel tiu aktiva) por ke, tiu ĉi, nome, fariĝu “intelekto akirita” nome scianta. (Quaestiones disputatae de Anima).
Părău
Părău [pərəŭ] (hungare: Páró, germane: Berau) estas komunumo en Rumanio oriente de Făgăraș. En 1910 ĝi havis 446 loĝantojn (rumanoj); en 1992 646 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas ĉirkaŭ 1235. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre apartenas al ĝi Grid, Veneția de Jos kaj Veneția de Sus.
PlusMedia Station
PlusMedia Station - konzolo far firmao Sony. La konzolo, lanĉita en 1999 j, estis planita, kiel kerno de sono-videa hejma reto. cerbo de la konzolo estis procesoro MIPS R4000, pri malĉifro de MPEG-2 respondecis aparta ico, por eksteraj ligoj este uzata i.Link kaj ĉi-ĉi estis regata per operaciumo Aperios. PlusMedia Station estis uzata en TV-retoj de firmaoj SkyPerfekTV! kaj KTV Tele-Communications, kiuj uzis MPEG-2 kaj ATRAC por transdoni informon. Ankaŭ estis uzita Digital Transmission Content Protection, por IEEE 1394 far Hitachi, Intel, Matsushita, Sony kaj Toshiba.
Bilardo
Bilardo estas nomo de diversaj ludoj, kiujn oni ludas per difinita nombro de (pli frue eburaj) globoj sur kvadrata tablo, tegita per verda drapo kaj remburita rando. Oni frapas la globojn per longa bastono.
Oni ludas la francan bilardon (karambolon) per tri globoj sur bilarda tablo, kiu ne havas truojn. Ĉiuj aliaj versioj estas ludataj sur sestrua tabulo, kie la truoj situas en la anguloj kaj po unu meze de la pli longaj flankoj. Al tiu tipo apartenas la angla bilardo kun tri globoj, la snukero (angle snooker) kun 21 koloraj kaj unu blanka globoj, la poŝbilardo (pool) kun maksimume 15 celgloboj kaj unu blanka globo.
Oni scias nenion pri vera origino de la ludo, la plej fruaj eŭropaj mencioj venas el la 15-a jarcento. Ĝi verŝajne evoluis el iu ludo, en kiu oni devis puŝi per globo ion.
La ludhelpiloj
La tablo estas granda, ortangula kaj ĝia longo estas duoblo de la larĝo. Ĝi estis pli frue en Anglio el mahagono. Ĝia tabula parto estas pretigita el polurita ardezo, kiun oni kovras per drapo. La tablan tabulon kadras oblikva bordero (nomata mandinero), pretigita el malmoligita kaŭĉuko aŭ sintezita gumo.
La puŝbastono (bilardbastono) estas produktita el polurita ligno aŭ plasto, kies pinto mallarĝiĝas kaj pintiĝas. Ĝi longas je 100–150 cm kaj ĝian pinton ornamas ringforma fortigo el plasto, kupro, fibro, aŭ eburo kaj puŝbastona pinto el ledo, algluita al la ringo. La ludistoj uzas kuboforman bilardan kreton por kretizi la puŝbastonan pinton, kio helpas la puŝon ne rekte en mezo de la globo. Tiam la globo rotacias, rapidturniĝas.
Saône (stacidomo)
Saône estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Bilardo
La ludhelpiloj
La bilardaj globoj estis produktitaj pli frue el ligno, kupro, eburo aŭ belga argilo, hodiaŭ el plasto (fenolrezino). Ili havas la diametron de 5,2 cm ĝis 6,05 cm. Oni uzas pli grandajn globojn en la karambolo.
Saône (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Besançon-Viotte - Le Locle-Col-des-Roches (872000).
3-a de marto
La 3-a de marto estas la 62-a tago de la jaro (la 63-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 303 tagoj restas.
(17423) 1988 SK2
(17423) 1988 SK2 estas troja asteroido de Jupitero ano de la tiel nomata "Troja Tendaro"; tie estas orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
3-a de marto
Je la 3-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 3-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Stacio Shimamoto
Stacio Shimamoto (japane: 島本駅 [Ŝimamoto-eki], angle: Shimamoto Station) estas fervoja stacio en Ŝimamoto, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Imbersago
Imbersago estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la martiroj Marcelino kaj Petro, mortigitaj sub la regado de imperiestro Diokleciano en Romo, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Calco, Merate, Robbiate kaj Villa d'Adda (BG).
Dukolora imperia kolombo
La Dukolora imperia kolombo, (Ducula bicolor) estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Temas pri granda arbema kolombo  kiu estas konata ankaŭ kiel Nutmega kolombo, Toresa imperia kolombo aŭ Torresmarkola kolombo estas disvastigata loĝanta kaj reproduktanta birdo ĉefe de etaj insuloj al Hinda Oceano el la insuloj Nikobaroj laŭ arko al Nov-Gvineo. Ĝi troviĝas ankaŭ en norda Aŭstralio en marbordaj areoj el Kimberlio (en Okcidenta Aŭstralio) ĝis la Granda barilrifo, oriente de Kvinslando). Birdoj loĝantaj en la Kimberlioj estas nemigrantaj, dum birdoj oriente de Kvinslando estas migrantaj. Migrantaj birdoj orienten alvenas el Indonezio kaj Papuo-Nov-Gvineo en aŭgusto kaj foriras februare ĝis aprile. Ili ĝenerale povas troviĝi en pluvarbaroj, eŭkaliptoj, marbordaj arbustejoj, rojoj, riveroj, manglejoj kaj insuloj.
Ĝi konstruas malperfektan neston el bastonetoj en arbo, kutime kokospalmo, kie la ino demetas ununuran blankan ovon, de kie eloviĝas la ido post 23 ĝis 25 tagoj. La ido elnestiĝas post pliaj tri semajnoj. En Aŭstralio ili reproduktiĝas inter aŭgusto kaj januaro en manglejoj, vitejoj kaj arekacoj de proksimaj insuloj, kiel la insuloj Brook. En nordorienta Kvinslando, ili migras ĉiutage en aroj el insuloj al kontinentaj pluvarbaroj por manĝi fruktojn. Ili revenas al insuloj krepuske.
Dukolora imperia kolombo estas granda fortiketa kolombo, 37-44 centimetrojn longa, kun 45 cm de enverguro. Ĝi estas preskaŭ entute blanka aŭ kremokolora, aparte de nigraj flugilplumoj kaj supra vosto, krom malhelaj okuloj, helbluaj kruroj kaj beko ĉu helblua kun malhela pinot ĉu flaveca. La kapo povas aperi bruna makulita pro esti manĝinte fruktojn. La flugo estas rapida kaj rekta, kun regula flugilfrapado kaj eventuala vipado de flugiloj kio estas karaktera de kolomboj en ĝeneralo. Maskloj je ceremonio supreniras, haltas kaj glitas suben. La Arĝentkolombo ne estas distingebla el la Dukolora imperia kolombo je distanco, kvankam tio ne estas necese certa inverse Tiu ĉi estas arbema kolombo, kiu manĝas preskaŭ nur fruktojn. Ĝi englutas ankaŭ fruktojn kun grandaj semoj, kiuj poste estas ĉu vomitaj ĉu ekskretitaj entere, depende el la grando, post kiam la karno estis deprenita.
Alvokoj estas profondaj "mrrruuuuu", "ru-ka-hu" kaj "ap-huuu".
Tiuj birdoj ĉeestis iam en grandaj kolonioj en Cairns, Kvinslando, Aŭstralio, sed ĝi suferis amasbuĉadon en la 19-a jarcento, ĉar tiam oni konsideris ilin kiel plagon. La loĝantaro rapide malpliiĝis kaj nun estas malrapide pliiĝanta ĉar profitas protektan statuson en Aŭstralio, kie estas nune ĉirkaŭ 30 000. E. J. Banfield verkis en 1908, ke en insulo Dunk "entute 100,000 iras kaj revenas vespere kaj frumatene", kun flugantaj kolonioj tiom amplekse kiom ĝis du mejlojn. Ĝi estis priskribita de Harold James Frith en 1982, kiuj ĉeestis tiujn tagmigradojn kiel "unu el la grandaj ornitologiaj espertoj de tropikoj."
Rombofiŝo
Rombofiŝo aŭ rombo (Scophthalmus rhombus) estas delikatgusta plata romboforma marfiŝo samorda kiel pleŭronekto.
Ĝi troviĝas en la nordorienta kaj orienta parto de la Atlantiko kaj la Mediteraneo kaj la sudokcidenta parto de la Pacifiko. Ĝi vivas sur silto, sablo kaj rulŝtonaĵo ĉe profundoj de ĉirkaŭ 5 ĝis 70 metroj.
Priskribo
Rombofiŝo havas maldikajn korpojn, brune kovrita de pli helaj kaj pli malhelaj koloraj punktoj; la malsupra flanko de la fiŝo estas kutime kremkolora aŭ rozkolore blanka. Ĝi havas asimetrian korpon, iliaj okuloj situas sur la maldekstra korpoflanko.
Kiel aliaj plataj fiŝoj la rombofiŝo havas la kapablon kongrui kun sia koloro al la ĉirkaŭaĵo. Rombofiŝo pezas ĝis 8 kg kaj povas atingi longon de 75 cm, sed averaĝe malpli ol duonon de tio. Ili foje estas konfuzitaj kun la turboto (Scophthalmus maximus), sed tiu estas pli romboforma. La du specioj estas parencaj kaj povas produkti hibridojn. Ĉe la okcidenta marbordo de Kanado (ekster la teritorio de Scophthalmus rhombus) lokaj fiŝkaptistoj nomas la fiŝon Eopsetta jordani, rombofiŝo.
Vivmaniero
De printempo ĝis somero la ino eligas siajn ovojn en la liberan akvon. Ĉi tiuj drivas tra stokitaj naftaj gutoj pelage en la mara akvo. Post ĉirkaŭ du semajnoj, la simetrie konstruitaj kvar milimetraj longaj fiŝidoj elkoviĝas kaj manĝas la malgrandajn krustacojn. De longo de du ĝis 3,5 centimetroj ekzistas metamorfozo, en kiu ili ricevas sian platfiŝan formon.
La masklaj fiŝoj atingas seksan maturiĝon de longo de ĉirkaŭ 25 centimetroj, la inoj de ĉirkaŭ 30 ĝis 40 centimetroj.
Blanka nano
En astronomio, blanka nano priskribas la finan staton de steloj kies maso estas inter triono kaj okoblo de la maso de la Suno. La stelo estas subtenata kontraŭ gravita kolapso pro elektrona degenereca premo.
Maksimuma ebla maso de blanka nano estas donita per la limigo de Chandrasekhar.
=Malkovro= Analizante la stelon Siriuson, Bessel rimarkis, ke io rondiras dum 50 Teraj jaroj ĉirkaŭ la brilega nudokule videbla stelo, ĝi formas do duopan stelon. Siavice observante Siriuson Alvan Graham Clark ekrimarkis najbaran lumetan punkton. Sed preskaŭ tuj la astronomoj rimarkis ke, kvankam kvazaŭ same granda kiel la Tero, tiu najbarulo estis egege varma (giganta stelo) kaj treege malluma (malgiganta stelo). Por kongruigi tiujn observadojn per la nunaj teorioj, la sola solvo estis krei tute novan stelostaton: blankan nan(an stel)on.
=Fizikaj ecoj= Blanka nano estas globo pli malpli tiom granda kiom Tero: ĉirkaŭ 15 000 km da diametro. Ĝia denseco estas ĉirkaŭ milionobla ol tiu de akvo. La surfaca temperaturo malkreskas de ĉirkaŭ 100 000 K ĝis la kosma temperaturo ĉirkaŭ 3 K. Tiu malkresko eblas doni aĝon al blanka nano: ekzemple Siriuso B havas hodiaŭ temperaturon je 25 000 K do havas aĝon ĉirkaŭ 124 milionojn da jaroj.
=Ekesto= Laŭ la nunaj teorioj blanka nano ekestas post la "morto" de stelo pli malpli tiom granda kiom Suno. Tiaj steloj je la fino de sia vivo disiĝas en du partojn: nebulozo kaj densega kerno. Tiu kerno iĝas la tiel nomata "blanka nano".
848 Inna
848 Inna estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo, kaj sendepende remalkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf, kiu anoncis pli frue la malkovron.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon Inna honore al la rusa astromomino Inna Nikolajevna Leman-Balanovskaja.
Pelao (regiona distrikto)
Pelao (Πέλλα - Pella) estas historia pejzaĝo kaj nuntempa regiona distrikto de Grekio (unu el sume 51 regionaj distriktoj), kiu situas en la - ene de Grekio norda - moderna administra regiono Meza Makedonio. Ĝis administra reformo de la jaro 2010 la distrikto havis la statuson de provinco, "prefektujo", kiu greke nomiĝis Νομός, do "nomos". La teritorio kovras areon de kaj dum la jaro 2001 havis proksimume 146,000 loĝantojn.
Historio
La "sankta lando de Pelao" estas centra parto de la antikva makedona kulturo. Jam dum la prehistoria tempo la lando estis home loĝata kaj dum la regotempo de la regno Makedonio floris. La urbo Pelao ekde la jaro 410 a.K. estis ĉefurbo de la antikva makedona regno, do dum la epoko de la reĝa dinastio de la regantoj Filipo la 2-a kaj Aleksandro la Granda.
28074 Matgallagher
28074 Matgallagher estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew Gallagher, mentoro de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Li instruas ĉe la New England Christian Academy de Swansea (Masaĉuseco).
Meza faka valdorfa lernejo en Ostrava
Valdorfa liceo en Ostrava (oficiala nomo: Střední odborná škola waldorfská, Ostrava, příspěvková organizace, en E-o Meza faka lernejo valdorfa, Ostrava, kontribua organizaĵo) estas kvarjara ŝtata mezlernejo de gimnazia tipo finita per abituro fondita en lernojaro 2003/2004. La lernejo havas en lerneja registro registrita studan fakon 78-42-M/004 Valdorfa liceo. La lernejo fariĝis la unua kaj dumtempe ununura meza alterna lernejo en Ostrava kaj en la tuta Moraviasilezia regiono. Instruado de la ĉefaj lernobjektoj okazas en la t.n. epokoj (ĉiam du ĉiutage), kiam la unuopaj lernobjektoj estas instruataj dum kelke da sinsekvaj tagoj tiel, por ke la lernantoj senprokraste ligis al la instruita lernaĵo. Nombro de lernantoj estas limigita al unu klaso en unu lernojaro.
Humana specialigo
La humana specialigo celas al tio, por ke la lernanto:
Profilantaj lernobjektoj estas:
Teknika specialigo
La teknika specialigo celas al tio, por le la lernanto:
Profilantaj lernobjektoj estas:
NGC 3173
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hradiste
La vorto Hradiste (aŭ simila) havas plurajn signifojn:
Hradiště
Hradiště estas la nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Harderwijk
Harderwijk estas hansourbo kun urborajtoj kaj municipo en la nederlanda provinco Gelderland ĉe la rando de la Veluwe kaj la Wolderwijd, preskaŭ duonvoje inter Zwolle kaj Amersfoort. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj (de kiu 9,81 km² estas akvo), kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. La suma nombro da domoj en Harderwijk estis 15 800 je la 1-a de januaro 2005. La loĝloko mem havas ĉirkaŭ 25 000 loĝantojn.
Obora (distrikto Blansko)
Obora estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
Armena simbolo de eterneco
La armena simbolo de eterneco aŭ Arevaĥaĉ ("Sun-Kruco"), armene հավերժության նշան  (haverĵutjan nŝan) estas antikva armena nacia simbolo ligita al la nacia identeco de la armena popolo. Ĝi estas unu el la plej oftaj simboloj en armena arkitekturo, ĉizita sur ĥaĉkaroj kaj sur la muroj de preĝejoj.
Evoluo kaj uzado
En mezepoka armena kulturo, la simbolo de eterneco simbolis la koncepton de eterna, ĉiela vivo. Ekde la 5-a jarcento, ĝi aperis sur armena stelaro, poste fariĝante parto de ĥaĉkara simbolismo. Ĉirkaŭ la 8-a jarcento la uzo de la armena simbolo de eterneco fariĝis jam delonge establita nacia ikonografia praktiko kaj ĝi konservas sian signifon ĝis modernaj tempoj. Krom esti unu el la ĉefaj elementoj de la krucoŝtonoj, ĝi povas esti trovita sur preĝejaj muroj, tomboŝtonoj kaj aliaj arkitekturaj monumentoj. Rimarkindaj preĝejoj kun la simbolo de eterneco inkluzivas la preĝejon Maŝtoc Hajrapet de Garni, Horomajr, Nova Varagavank, monaĥejo Cicernavank. Simila simbolo aperas en la reliefoj de la Granda Moskeo kaj Hospitalo Divriği, kaj verŝajne pruntepreniĝas de pli fruaj armenaj preĝejoj en la areo. Ĝi ankaŭ troveblas sur armenaj manuskriptoj. La simbolo de eterneco estas uzata sur la logotipoj de registaraj agentejoj kaj sur datrevenaj moneroj, same kiel armenaj registaraj agentejoj kaj neregistaraj organizaĵoj kaj institucioj en Armenio kaj la armena diasporo.
Inarzo
Inarzo estas komunumo de Italio.
Armena simbolo de eterneco
Evoluo kaj uzado
La simbolo estas uzata ankaŭ de armenaj novpaganaj organizoj kaj iliaj sekvantoj. Ĝi estas nomata de ili "Arevaĥaĉ" ("sunkruco").
Signifo
La simbolo de eterneco simbolis deziron de bono, suno, vivo, fajro, fulmo, fekundeco kaj akuŝo. Dekstra kaj maldekstra sundiskoj kiel hinduisma simbolo svastiko 卍 卐, la markoj atribuitaj al la aktiva kaj pasiva signifoj kaj uzeblaj por karakterizi la signifojn. Ekzemple, la bebolito ornamita per la simbolo de eterneco de la dekstra turniĝo estas destinita por knaboj, kaj en la kazo de la maldekstra turniĝo - por knabinoj. Kaj dudimensiaj kaj spacaj efektivigoj. Kutime ĝi havas maksimume 8 flugilojn kaj simbolas renaskiĝon kaj progreson.
Izoheksila acetato
Izoheksila acetato aŭ C10H22O  estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetata acido kun izoheksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo nesolvebla en akvo uzata en kemiaj sintezoj.
Isaac Asimov
La noveloj de Asimov estas plej ofte pensigaj pri gravaj temoj: vojaĝo tra la tempo, utileco de la reklamado, homigeblo de maŝinoj, homrilatoj en esplormedioj.
Kariero
Asimov naskiĝis en la Rusio de Lenino en Petroviči, vilaĝo apud Smolensk, en hebrea familio sed je la aĝo de tri jaroj elmigris kun sia familio en Usonon kie li plenaĝiĝis kaj plejparte loĝis en Novjorko. Liaj gepatroj kondukis vendejon de ĵurnaloj kaj dolĉaĵoj kaj ja tie ĉi la juna Isaac komencis pasiiĝi pri sciencofikcio legante fakrevuojn kiuj periode alvenis al la patro, Judah Asimov. Isaac, kvankam li ne estis solfilo (li havis fraton, Stanley, kaj fratinon, Marcia) estis la favorata de la familio pro lia malsanemo, kiu tamen ne malebligis lin frekventi Kolumbian Universitaton, kie li magistriĝis en la jaro 1939 pri kemio kaj biologio.
Intertempe li estis komencinta verki iujn rakontojn. Nur 11-jaraĝe, li skribis sian unuan rakonton titolitan The Greenville Chums at College. Lia unua rakonto publikigita estis Little Brothers, en 1934, dum li frekventis altlernejon.
Dum universitato, inter liaj plej ŝatataj legaĵoj, krom historiaj kaj sciencfikciaj romanoj, estis Agatha Christie kaj P. G. Wodehouse. En 1937 li proponis Cosmic Corkscrew al John W. Campbell, direktoro de la revuo Astounding Stories, sed la manuskripto estis resendita al li.
Malgraŭ tio, Campbell mem kuraĝigis lin skribi aliajn verkojn, kaj tiel en la jaro 1939 aperis ĉe Astounding Stories la rakonto Ŝiprompo en la maro antaŭ Vesta (Marooned off Vesta). Intertempe Asimov teksis striktajn rilatojn ankaŭ kun Frederik Pohl, direktoro de aliaj du prestiĝaj sciencfikciaj revuoj, Astonishing Stories kaj Super Science Fiction. Estas ĉe ĉi tiuj periodaĵoj ke vidos la lumon multaj el liaj famaj rakontoj pri robotoj pozitronaj (la unua, ĉiam en 1939, estas Robbie), preludo al la fortunaj romanoj de la Ciklo de Robotoj, kaj la rakontoj kiuj fariĝos la unua parto de lia plej fama verko, Ciklo de la Fondaĵo.
Lia sciencfikcio estis plejparte verkita inter la jaroj 1939 kaj 1957, kaj inter 1982 kaj 1992. Dum aliaj periodoj li precipe skribis por popularigi sciencon. Asimov laboris kiel profesoro de bioĥemio ĉe la Universitato de Boston inter 1949 kaj 1958, esplorante pri nukleata acido, sed post 1958 li laboris sole kiel aŭtoro. Asimov verkis ĉirkaŭ 500 librojn.
El liaj libroj pri scienco, la majstra verko estas Asimov's New Guide to Science (La Nova Gvidlibro al Scienco de Asimov), 1984.
La robotoj de Asimov, por vivi paceme en homa socio, devas obei la tri leĝojn de robotiko:
La sciencfikcio de Asimov skize kaj hazarde priskribas la venontajn 23 mil jarojn da historio. La historio konsistas el tri epokoj:
4887 Takihiroi
4887 Takihiroi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takahiro (Taki) Hiroi scienca esploristo en la departemento pri geologio de la Universitato Brown. Li studis la kongruecon inter malgrandaj planedoj kaj meteorŝtonoj uzante spektroskopion per reflekto. Lia ampleksa datumbazo de spektroj de meteorŝtonoj estas tre uzata de la sciencistaro.
Stacio Kojima
Stacio Kojima (japane: 児島駅 [Koĝima-eki], angle: Kojima Station) estas fervoja stacio en Kuraŝiki, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta kaj JR Ŝikokua: Linio Honshi-Bisan.
La Neuville-aux-Joûtes
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Anubo
Anubo (iam ankaŭ Anúpev, pli precize verŝajne Inpu, kiel ĝustaj versioj de elparolado oni taksas: Anupu, Ienpw, atd.; helene Aνουβις – Anúbis; etimologion de lia nomo oni ne konas kaj estis malklara jam al egiptanoj. Egiptologo Kurt Heinrich Sethe aljuĝadis al li verŝajne misan signifon "hundo". Nun oni prijuĝas signifon "La ulo sub montaro estanta", kio substrekas lian signifon de gardisto de mortuloj kaj de iliaj kriptoj. Ankaŭ sciencistoj interkonsentas titolon "La ulo en loko de balzamado estanta".
Priskribo
Plej frue en tempo de Meza Imperio, kiam en sepulta rito eminentiĝis kulto de Usiro kaj tiel li ombrigis la ceterajn submondajn diojn, estis Anubo konektita en rondon de usiraj mitoj. Plej malfrue en Nova Imperio li estis ligata ne nur kun mumifo, sed ankaŭ kun ceremonio de malfermado de buŝo, kiu estis unu el garantiaĵoj de la postmorta vivo. Pro kunteksto kun Usiro en la tempo de helenismo Anuba kulto fine aperas kune kun kultoj de Serapo kaj Iziso (egipte Ast [aset]) ankaŭ en antikva mondo kaj postvivadis ankoraŭ en tempo de kristanismo.
La ĉefa centro de Anuba kulto estis regiono de Supra Egiptio signata kiel Anuba regiono kaj ĝia ĉefurbo Sako, greke Κυνουπόλις – Kynopolis (Urbo de la hundo), kiu situis verŝajne en la regiono de nuna el-Keso en centra Egiptio. Ĝia granda valoro en la kulto de postmorta vivo estis kompreneble adorata ankaŭ en vico da pluaj lokoj, ne nur en faraonaj nekropoloj.
Mitologio
Anubo bonvenadis mortintojn en postmorta mondo kaj akompanadis ilin al Usiro. Ĉe la juĝo li pesis korojn de la mortintoj kun t.n. plumo de vero (Ĝi simbolis la animon de dio). Krom Anubo kaj Usiro ĉe la juĝo estis ankoraŭ dio Toto (Tehuti). Anubo estis danke al tiuj ĉi funkcioj nomata mastro de elirejo. Sendube li estis majstro de ĉiuj mumiigaj ritoj kaj teĥnikoj. Li estis dio de balzamado. Ekleziistoj gvidantaj mumiigadon surmetis lian maskon, por ke ili proksimiĝu al la dio. Anubo estis ankaŭ dio de espero, ĉar li povis redoni vivon al la mortintoj, li estis kreanto de renaskiĝo de la homo.
Anubo onidire naskiĝis el eksteredzeca rilato de Usiro kun lia fratino Nebteta kaj estis mamnutrata kaj edukata de la diino Iziso. Kiel ŝia fidela kunulo li pli poste protektis ŝin, kiam ŝi serĉesploris pecetojn de la korpo de sia edzo, kiun murdis lia frato Setho. Helpe de tiu ĉi diino li malkovris mumiigadon, danke al kiu li kunmetis la korpon de Usiro.
Ikonografio
Anubo estis konkretigata en formo de hundo aŭ (multe pli ofte) ŝakalo kuŝanta sur ventro, ofte sur soklo en formo de adorejo aŭ de plata kesto. Lia koloro estas ĉiam nigra kombinita kun oraj orloj. Ankaŭ li povas havi formon de la viro kun hunda (ŝakala) kapo, nur esceptokaze li estas bildigata pure antropoforme. En la roma tempo, kiam estis akcentata lia aspekto de la protektanto de Iziso, li povas esti konkretigata armita (ekzemple kiel la roma legiano). Plej malfrue de komenco de la Malnova Regno li estis ligata kun sanktaĵo imiuto.
Ankaŭ en la antikva medio, en kiu alie tio estas tute nekutima, Anubo konservas al si bildigon en formo de la viro kun animala kapo (sed ĉi tie prefere de la hundo ol de ŝakalo). Ĉar li estas ligata kun Hermo (en tiu ĉi aspekto li estas nomata ‛Ερµανουβις – Hermanubis), resp. kun Hermo Psiĥopompo, estas lia atributo bastono kun du ĉirkaŭvolvitaj serpentoj. Al la kosma aspekto, kiu estas al li nove atributata, respondas la suno kaj lunarko enmetitaj inter la oreloj.
Enmigrado en Argentino
La enmigradoj al la teritorio de la aktuala Argentino ekis kelkajn jarmilojn a. K., kun la alveno de la kulturoj de azia deveno kiu eniris en la amerika kontinento tra Beringio, laŭ la teorioj la plej akceptitaj, kaj ekloĝis malrapide la tutan Amerikon. Je la alveno de la hispanoj, la loĝantoj de la aktuala teritorio argentina estis proksimume 300 000 personoj, apartenantaj al nombraj civilizoj, kulturoj kaj triboj diversaj. Post la hispana konkero, alvenis al teritorio argentina enmigrantoj el la tuta mondo, ĉefe el ĉirkaŭ 63 landoj.
Tajdoj
Sur tiu loĝantara bazo, la teritorio argentina ricevis diversajn migrotajdojn:
1845
1845 estis normala jaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1845 post Kristo okazis, interalie:
Izobutila oksalato
Izobutila oksalato aŭ C10H18O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oksalata acido kaj izobutanolo. Izobutila oksalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izobutila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izobutila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Ádám Somorjai
Ádám Somorjai [ŝomorjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Somorjai Ádám Árpád estas hungara katolika pastro, benediktana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia monaĥa nomo estas Ádám ekde 1974.
Ádám Somorjai naskiĝis la en Esztergom.
Biografio
Ádám Somorjai maturiĝis en franciskana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1970, poste li vivis en Pollando, kie li lernis la polan lingvon. Hejmenveninta li estis tradukisto en fabriko. En la jaro 1972 li estis soldato, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1980. Li interrompis la studentajn jarojn kaj li aliĝis al la benediktanoj en 1974 kaj ekde 1976 li studis ankaŭ en Teologia Akademio. Li pastriĝis en 1980, poste li estis gimnazia instruisto en Győr 4 jarojn. Inter 1984-1986 li plustudis, fine doktoriĝis en Romo. Inter 1986–1993 li instruis en teologia altlernejo kaj ankaŭ en gimnazio en Pannonhalma. Ekde 1988 li okupiĝis ankaŭ pri libroeldonoj. Inter 1993 kaj 2017 li vivis en Vatikano, kie li ricevis taskojn, ekzemple inter 2000-2007 li estis arkivisto. Li ricevis hungaran premion en 2005.
Gado
Gado (Gadus) estas genro de marfiŝoj, el la familio gadedoj, kaj la ordo gadoformaj.
Specioj de la genro Gado
Pasintece, granda nombro da specioj klasifikiĝis kiel "gadoj" - ĝenerale fiŝoj el la familio gadedoj. La granda plimulto el ili nun klasifikiĝis en aliaj genroj, aŭ rekoniĝis simplaj variaĵoj el unu el tri specioj. La moderna nomigo do rekonas nur tri speciojn de la genro:
Substancoj
Propilamino estas kemiaĵo kiu ĉeestas en la oleo de gado-hepato.
Věžovatá Pláně
Věžovatá Pláně (Thurmplandles) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Český Krumlov, en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
La municipo troviĝas sur deklivoj de montardorso apartiganta valon de riveroj Vultavo kaj Malše. El la municipo kaj ĉirkaŭaĵo estas bona belvido precipe en orientan direkton.
Stacio Yamazaki (Kioto)
Stacio Shimamoto (japane: 島本駅 [Ŝimamoto-eki], angle: Shimamoto Station) estas fervoja stacio en Oojamazaki, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Lukaja Arkipelago
La Lukaja Arkipelago, aŭ pli malprecize Bahama Arkipelago, estas arkipelago kiu enhavas la insulojn de Bahamoj kaj Turkoj kaj Kajkoj. Tiu arkipelago estas en la okcidento de Atlantika Oceano, norde de Antiloj, oriente kaj sudoriente de Florido, kaj norde de ekvatoro.
William Keegan ekzemple asertas, ke la Bahama arkipelago inkludas la teritoriojn kaj de la Komonumo de Bahamoj kaj de Turkoj kaj Kajkoj, kaj aldonas: "Modernaj politikaj konsideroj aparte, la insuloj formas ununuran arkipelagon kun komunaj geologiaj, ekologiaj, kaj kulturaj radikoj." Ĉar la landoj de la Lukaja Arkipelago ne limas kun la Kariba Maro, ili estas teknike parto de Okcidentaj Indioj (specife de Britaj Okcidentaj Indioj) sed ne el Karibio. Ili estas, tamen, ofte grupigitaj kun la karibaj ŝtatoj por konvenado.
Proponita federacio
La politikestroj de Bahamoj kaj Turkoj kaj Kajkoj studis la eblon formi federacion en 2010.
Bibliografio
23.74°N, -75.37°W
(17424) 1988 SP2
(17424) 1988 SP2 estas troja asteroido de Jupitero ano de la tiel nomata "Troja Tendaro"; tie estas orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Brulo
Kutime la vorto bruli priskribas la efikon de fajro sur bruligmaterio: tiu materio malaperas sub flamoj kaj fumoj kaj postrestas nur cindro. Tiu transformo disradias multe da varmo.
Kiam tiu transformado estas rigardata je la atomskalo, brulado konsistas nur el reariĝo de atomoj alien.
(Mis)kutimo estas klarigi kio okazas interne de stelo per "brulado" de materio, sed tio estas vera fuŝbildo. Kiam tiu vorto uzatas en tiu kazo, estas nur laŭ la varmaspekto. Sed la fuzio de atomkerneroj (nuklea fiziko) neniel similas al atom-reariĝoj (ĥemio) nek laŭ la disvolviĝo, nek laŭ la skalo.
Kemia procezo
Brulado estas kemia procezo, en kiu substanco (elemento aŭ Kemia kombinaĵo) reagas kun oksidanta substanco, dum kiu energio liberiĝas.
En multaj motoroj la transformo de kemia al mova energio okazas per brulado; tiuj nomiĝas brulmotoroj.
La substanco kun kiu reagas la oksidanto nomiĝas brulaĵo. Ĉiu el la atomoj en la brulaĵo formas apartan komponaĵon kun la oksidanto. La plej konata brulado estas tiu, en kiu la oksidiga substanco estas oksigeno (O2). Ĉiuj organikaj kombinaĵoj kapablas bruli en ĉeesto de oksigeno. Kiel menciite, ĉiu el la atomoj de la organika komponaĵo formas kunmetaĵon kun oksigeno: la karbonaj atomoj formas karbonan dioksidon (CO2) aŭ karbonan monoksidon (CO), dum la hidrogenaj atomoj formas akvon (H2O). Ekzemple, la formulo de la kompleta brula reago de propano, ĉefa ero en kuirado de gaso, estas:
Kiam la brulprocezo okazas rapide, energio liberiĝas en la formo de varmo kaj lumo; La kombinaĵo de la du estas konata kiel fajro, kaj ĉi tiu brula procezo nomiĝas brulado. Karbona dioksido kaj akvo (en la formo de vaporoj) aperas kiel gasoj, kiuj estas elsenditaj dum brulado. La karbono, kiu ne havis tempon kombini kun la oksigeno, restis en la formo de lignokarbo kaj cindro.
La brula procezo estas nepre ekzoterma reakcio - procezo, kiu liberigas pli da energio ol la energio investita en ĝia aktivigo. Malgraŭ tio, komenca energio (konata kiel aktiviga energio) ofte devas esti investita por komenci la procezon. Plej multaj el la brulaĵoj, kiujn ni konas, bezonas rapidan hejtadon por komenci la brulprocezon.
Bruligado de brulaĵo, ekzemple per fajrigilo, alumeto aŭ elektra fajrero (en la motorveturilo), provizas la aktivigan energion necesan por bruligado. Post kiam la brulprocezo komenciĝis, la procezo nutras sin. Multe da energio liberigita kaŭzas brulajn kromajn molekulojn, ĝis la brulaĵo aŭ oksidanto elĉerpiĝas.
La brula procezo ne devas konsumi oksigenon de la aero: la oksigeno povas esti konsumita de diversaj fontoj, kaj eĉ de la organika molekulo mem subiranta brulan procezon.
Vama Buzăului
Vama Buzăului [vama buzəuluj] (hungare: Bodzavám, germane: Bozauer-Pass) estas komunumo en Rumanio oriente de Braŝovo. En 1992 Vama Buzăului havis 3 258 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas 1533. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, al departemento Háromszék. Ĝi eliĝis el Buzăul Ardelean (Magyarbodza) en 1922.
Brulo
Kemia procezo
La klarigo por la brula procezo estis malkovrita de la franca kemiisto Antoine Lavoisier. En la 18-a jarcento, sciencistoj kredis, ke kiam substanco brulas, ĝi eligas nevideblan likvaĵon nomatan flogistono; Lavoisier pruvis per siaj eksperimentoj, ke brulado estas nenio alia ol kombinaĵo de la brula substanco kun la oksigeno en la aero.
Multaj metodoj por produkti energion artefarite baziĝas sur bruligado de diversaj organikaj materialoj - de bruligado de ligno en kameno por hejtado al bruligado de brulaĵo por peli veturilojn.
Plena kaj parta brulado
Ĉe plena brulado, la brula substanco reagas kun oksigeno por formi limigitan nombron da stabilaj oksidoj. Por hidrokarbido (komponaĵo de karbono kaj hidrogeno), ekzemple, tutaj brulproduktoj estos karbona dioksido kaj akvo. Ĉi tiuj estas la stabilaj oksidoj de la karbona kaj hidrogena atomoj.
La produktoj ne nepre havos la plej altan eblan oksidiĝan nombron, kio signifas, ke ili ne nepre havos la plej altan rilaton de oksigenaj atomoj al la atomoj de la brulanta materialo. Ĉi tio estas pro la alta energio necesa por krei iujn el la materialoj. Ekzemple, kvankam la nitrogeno en la aero povas reagi kun oksigeno por formi nitrogajn oksidojn (nitrogena monooksido kaj nitrogena dioksido), alta temperaturo necesas por provizi la energion bezonatan por detrui la nitrogenajn molekulojn antaŭ ol ili povas reagi kun oksigeno.
Biologia brulado
Bruligado ne devas okazi rapide. Biologia brulprocezo okazas en multaj vivantaj estaĵoj (ĉiuj aeraj estaĵoj, inkluzive homon), kaj nomiĝas ĉela spirado. En ĉi tiu procezo, la manĝaĵoj, kiujn ni konsumas (kiu enhavas glukozon, grasajn acidojn ktp), estas kunmetitaj el oksigeno (kiu venas de la aero). La energio ne liberiĝas en formo de fajro, kompreneble, sed estas uzata en la ĉelo por konstrui energioriĉajn molekulojn (ĉefe ATP), kiuj poste estas uzataj por komenci biologiajn procezojn, kiuj bezonas energion. Ankaŭ en ĉela spirado pruviĝas la principo kombini ĉiun el la brulaĵoj kun oksigeno:
3219 Komaki
3219 Komaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl ( Germanio).
Brulo
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri brulo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
3219 Komaki
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Kojiro Komaki (1903-1969).
Bunkro
Kadre de la Dua Mondmilito, aparte la nazi-germana armeo Wehrmacht konstruis multajn bunkrojn, precipe kadre de la tiel nomata "Atlantikwall" aŭ "atlantika digo", konstruita inter la jaroj 1942 kaj 1944 laŭlonge de la okcidentaj respektive nordaj marbordoj de Nazia Germanujo kaj la nazie okupitaj ŝtatoj Francujo, Belgujo, Nederlando, Danujo kaj Norvegujo. Sed ankaŭ kadre de la (nur parte realigita) "Vallo Alpino" aŭ "alpa digo" de Faŝisma Italujo, konstruita inter la 1920-aj jaroj kaj 1942, la Maginot-linio de Francujo konstruita inter 1930 kaj 1934, kaj la ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, planitaj kaj konstruitaj inter 1934 kaj 1938, troveblas multaj bunkroj. La armedefenda sistemo de Svisujo ĝis la nuntempo grandparte baziĝas je bunkraj konstruaĵoj.
NGC 3144
NGC 3144 (aliaj indikoj — NGC 3174, UGC 5519, MCG 12-10-23, ZWG 333.20, ZWG 351.11, PGC 29949) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3144, NGC 3174.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
John Broughton
John BROUGHTON (naskiĝis en 1952) estas aŭstralia amatora astronomo. Laŭ la Minor Planet Center, li malkovris 1119 asteroidojn inter 1997 kaj 2008, elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Malkovroj kaj esploroj
La, Broughton malkovris la apud-teran objekton (186844) 2004 GA1 : tiu estis rigardita kiel la unua malkovro, fare de amatora astronomo, de granda potence danĝera objekto.
Li malkovris du kometojn : P/2005 T5 (Broughton) la, kaj C/2006 OF2 (Broughton), la.
Li kreis du programarojn, " ScanTracker" kaj "ScanAlyser", kiuj utilas por mezuri la altempigon kaj la daŭron de la kaŝado de steloj fare de asteroidoj.
Premioj kaj honoroj
Broughton estis unu el kvin astronomoj kiuj gajnis la "Gene Shoemaker Near-Earth Object Grants" (Subvencio Gene Shoemaker pri la Apud-Teraj Objektoj) de la Planeda Societo. La mono estis uzita por aĉeti fotilon kun ŝargkuplita aparato.
La asteroido 24105 Broughton estis nomita en lia honoro.