cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wigan Athletic FC
Wigan Athletic [esperante: Vigano Atleta] (oficiale Wigan Athletic Football Club) – ankaŭ nomata la Latics – estas futbalklubo en la urbo Wigan de Anglio. Fondita en la jaro 1932, la klubo ekde la jaro 1999 sportas en la stadiono DW Stadium kiu havas lokon por 25 138 spektantoj.
Longejlo
Politiko
La aktuala urbestrino nomiĝas Catherine Fournier. La urbo dividiĝas en tri arondismentoj: Vieux-Longueuil, Greenfield Park kaj Saint-Hubert. Administre, ĝi estas la ĉefurbo de la kebekia regiono Montereĝio.
Drienčany
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1297. Tiam la kampoj apartenis al familio Balog. La komunumo estis doganprena loko en la 15-a jarcento. Burgo fare de familio Derencsényi menciiĝas en 1413, kiun la husanoj okupis, sed en 1452 Johano Hunyadi [hunjadi] reokupis. En 1910 loĝis en Derencsény 368 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Drienčany 250 da homoj, (escepte 8 hungarojn ĉiuj slovakoj).
Wigan Athletic FC
En 1995 Dave Whelan aĉetis la klubon. Lia nepo nun regas la Latics.
Karlo
En aliaj lingvoj
kaj kiel komuna nomo signifanta "reĝo":
Longejlo
Edukado
Longejlon servas unu Cégep (antaŭ-universitata kolegio), la Cégep Édouard-Montpetit en Vieux-Longueuil. Ankaŭ en Vieux-Longueuil troviĝas kampusoj de la Universitato de Montrealo kaj la Universitato de Ŝerbruko.
Industrio
La aerospaca industrio estas grava en Longejlo, kun fabrikoj de la firmaoj Héroux-Devtek kaj Pratt & Whitney. Ankaŭ troviĝas en Saint-Hubert spaco-centro de la Kanada Spac-Instanco.
Ŝoseoj
La plejparto de la urbanoj laboras en Montrealo, kaŭzante gravajn trafikproblemojn. Pro la vasteco de la rivero Sankt-Laŭrenco, estas nur kvin pontoj inter Montrealo kaj la suda bordo. Pluraj ŝoseoj trairas Longejlon, cele al Kebeko, Estrio, Montereĝio kaj Usono.
Publika transporto
Longejlon servas la Réseau de transport de Longueuil, publik-transporta firmao kiu administras aŭtobus-servon en la urbo kaj inter ĝi kaj Montrealo (Terminus Centre-Ville en la urbocentro). Ĝin ankaŭ servas la de la Metroo de Montrealo (stacio, kun granda aŭtobus-terminalo), kaj la linio Mont-Saint-Hilaire de la montreala trajn-reto.
Flughaveno
En Longejlo troviĝas la flughaveno Saint-Hubert, kiu plejparte servas privatan aviadon.
Wigan Athletic FC
Wigan atingis la League Cup finalon en 2006 sed perdis 4-0. La klubo gajnis nur kvar majorajn trofeojn: la F.A. Pokalo en 2013.
La Wigan fan-revuoj nomiĝas All Gone Latics kaj Mudhutter Football Express.
Nuntempaj ludistoj
La ludistoj je aŭgusto 2006 estas sekvaj:
Trejnistaro
stato: 10-a de junio 2016
Reculfoz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Villalba de los Barros
Villalba de los Barros estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas villalbenses. La censita populacio en 2008 estis de 1.675 loĝantoj.
Wysokie Mazowieckie
Wysokie Mazowieckie estas urbo en Podlasio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Wysokie Mazowieckie en distrikto Wysokomazowiecki.
Villalba de los Barros
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado; 51,7 % de la laborantaro dediĉas sin al la agrikulturo; 28 % al la triaranga sektoro (sektoro servoj) kaj nur 9,9 % kaj 10,4 % respektive al la industrio kaj konstruado.
Historio
Kiel multaj vilaĝoj de la regiono ĝi dependis el la mezepoko de diversaj feŭdaj senjoroj. Tiele fine de la 13a jarcento la reĝo Sanĉo la 4-a permesis al Ĉevaliro Juan Mateo loĝigi per 50 loĝantoj la lokon tiam nomitan Puebla de Don Falcón, kiu poste estos Villalba de los Barros. La vilaĝo estis aĉetita en 1395, kun Nogales, al la heredantoj de Enrique Enríquez, de la santiaga superulo Lorenzo Suárez de Figueroa por sia ĵus kreita Senjorlando de Feria komponita de Feria, Zafra kaj La Parra. La prezo pagita estis 100.000 maravedoj.
Preĝejo de Nuestra Señora de la Purificación
Simile elstaras la Preĝejo de Nuestra Señora de la Purificación, enorma kaj konstruita el ŝtono, aktuale parte kaŝita de aliaj konstruaĵoj. Temas pri konstruaĵo de ununura navo kun flankaj kapeloj kaj poligona absido, mallarĝa, kun volboj.
Hardt (Westerwald)
Hardt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
35326 Lucastrabla
35326 Lucastrabla estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan inĝenieron kaj amatoran astronomon Luca Strabla, kies astronomiaj interesoj inkludas fotometrion, astrometrion de la asteroidoj kaj disvolvon de programaroj. Li estas kunfondinto de la Observatorio Bassano Bresciano kaj planis kaj konstris la elektronikan parton de la robota teleskopo, kiu troviĝas ĉi tie.
Okcidenta Panamo (provinco)
Okcidenta Panamo (hispane Panamá Oeste) estas la plej nova provinco en Panamo.
Ĝi estis kreita el la kvin distriktoj de Panamá provinc o kiu situas okcidente de la panama kanalo je la 1-a de januaro 2014. La ĉefurbo estas La Chorrera.
10704 Sidey
10704 Sidey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas en orbita resonanco 12:5 kun Jupitero do proksimume en resonanco 1:5 kun la Tero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan kosmonaŭtinon Jennifer (Jenni) Anne MacKinnon Sidey-Gibbons, kiu studis ĉe la Universitato McGill kaj ricevis sian Ph. D. de la Universitato de Kembriĝo, kie ŝi daùris kiel helpanta profesorino kaj lektorino pri inĝenierarto. Ŝia esploro temas pri la brulo kaj la kompleksaj implicitaj procezoj. En 2017, ŝi estis selektita kiel kosmonaŭtino de la Kanada Kosma Agentejo.
Papilio (libro)
Henri Charrière de siaj amikoj en Montmartre ankaŭ nomata Papilion, estis malprave kondamnita pro murdo kaj ekhavis dumvivan prizonpunon en Franca Gujano; Saint-Laurent-du-Maroni kaj la fifama Diabloinsulo (Île du Diable). Li decidis eskapi sed la unuaj klopodoj malsukcesis. Kiel puno oni translokis lin al prizono el kiu ankoraŭ neniam iu eskapis. Finfine li klopodis naŭfoje eskapi dum kiuj la lasta klopodo sukcesis, li eskapis sur sako da kokosnuksoj. Dum unu el la eskapoj li loĝis dum kelkaj monatoj en indiana vilaĝo kie li generis du infanojn ĉe du indianaj fratinoj.
Andırın
Andırın antaŭe Partzepert estas urbo kaj distrikto de la provinco Kahramanmaraş en la Mediteranea regiono (Turkio).
Křečovice (distrikto Semily)
Teritorio
Křečovice troviĝas sur ambaŭ flankoj de valo de rivereto Veselka, proksimume 2 kilometroj nordoriente de urbo Rovensko pod Troskami.
Gunsmoke
Gunsmoke (Pafilfumo) estas usona radio- kaj televido-serio, de la vakera ĝenro. La serio estis reĝisorita de Norman MacDonnell kaj scenarita de la verkisto John Meston. La variaj epizodoj okazas en kaj ĉirkaŭ Dodge City (Kansaso), dum la koloniigo de okcidenta Usono.
Oni (Kartvelio)
Oni estas urbo en la okcidenta parto de Kartvelio. Ĝi troviĝas en la regiono Raĉa-Leĉĥumi kaj Kvemo Svaneti en la bordo de la rivero Rioni. Historie ĝi apartenas al Raĉa, antikva montara provinco de okcidenta Kartvelio. La urbo estas la administra centro de la distrikto Oni. La urbo troviĝas je 210 kilometroj nordoriente de Tbiliso. Ĝi estas je 830 m sur la marnivelo. Ĝi havas 8,800 loĝantojn.
Ballancourt-sur-Essonne
Ballancourt-sur-Essonne [balɑ̃kuʁ syʁ esɔn] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ballancourtois.
Ayas (Adana)
Ayas (armene: Այաս, malnovgreke: Αιγαιαι , Aegeae, france: Layas, itale: La Giazza, Laiazzo) estas urbeto en la distrikto Yumurtalık, en la provinco Adana, Turkio, situanta oriente de la rivero Ceyhan. Ĝi estis la antikva Aegea kaj mezepoka Ajazzo aŭ Lajazzo. Ĝi pasis inter la mamelukoj kaj armenoj plurajn fojojn en la 13-a kaj 14-a jarcentoj, kaj estis definitive prenita de la mamelukoj en 1347. Poste ĝi estis prenita de la Otomana Imperio.
Nigraventra brilsturno
La Nigraventra brilsturno (Notopholia corrusca aŭ Lamprotornis corruscus) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj. Ĝi troviĝas en Kenjo, Mozambiko, Somalio, Sudafriko, Tanzanio kaj Zimbabvo.
Ĝi estas tre rimarkinda birdo nigreca kun tre forta metaleca brilo iom pli verdeca en kolo kaj brusto kaj iom pli purpura en vizaĝo kaj ŝultroj. La irisoj estas flavecaj al ruĝaj kaj kontrastaj ĉe la nigra fono. La beko estas nigra kaj ties supra makzelo estas iom subenkurbeca. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.
Korikos
Korikos (turke: Kız Kalesi ; greke: Κώρυκος; ankaŭ transliterumita kiel Corycos aŭ Korykos; armene: Կոռիկոս) estis malnova urbo en Kilikio, Anatolio, situanta ĉe la enfluejo de Göksu; la loko nun estas okupita de la urbo de Kızkalesi (antaŭe Ghorgos), en la provinco Mersin, Turkio.
Ronald Tavel
Ronald Tavel (17a de majo 1936 – 23a de marto 2009) estis usona scenaristo, reĝisoro, novelisto, poeto kaj aktoro, plej bone konata pro sia verkaro kun Andy Warhol kaj The Factory.
Komenca vivo kaj kariero
Naskiĝinta en Brooklyn, Novjorko, Tavel gradiĝis el Brooklyn College kaj poste studis ĉe la Universitato de Vajomingo, kie li atingis magistron en kreiva verkado en 1959. Tavel laboris kiel scenaristo dum la 1960-aj jaroj por multaj el la kontraŭkulturaj filmoj de Andy Warhol kiaj Chelsea Girls. Tavel laboris kun aliaj membroj de la laboristaro de la Factory de Warhol, kiaj Freddie Herko, Ondine, Mary Woronov, Billy Name, kaj Brigid Berlin.
Morto
La 23an de marto 2009, Tavel mortis pro koratako dum flugo el Berlino al Bangkoko je aĝo de 73. Tavel estis vivanta en Bangkok dum dekdu jaroj.
Kalvinana preĝejo (Szalonna)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Szalonna.
Historio
La unua kirko estis rotondo kun ronda sakristio. Baldaŭe parto de la rotondo malkonstruiĝis kaj tie neregula kvadrata navo konstruiĝis. En la 13-a jarcento la preĝejo pligrandiĝis en romanika stilo. En 1383 la konstruaĵo parte gotikiĝis kaj pli nova sakristio konstruiĝis. Tiu lasta parto malkonstruiĝis en 1806. En 1562 la turkoj bruldetruis la preĝejon, poste ekde 1598 la kalvinanoj profitis ĝin. La muroj iĝis blankaj, en 1765 sonorilostablo pretiĝis, en 1777 2 galerioj kaj pli nova plafono konstruiĝis, kiu konsistis el pentritaj lignaj kvadratoj. En la 18-a jarcento la konstruaĵo ricevis ĉirkaŭan malaltan muron. Ekde 1801 la predikejo estas uzata. En 1975 arkeologoj malkovris la malnovajn partojn kaj poste la preĝejo renoviĝis. La tegmento estas kovrita per ŝindoj.
Konstruaĵo
En la internaj muroj restaĵoj de freskoj estas videblaj, same bildo pri la profetoj de 1426.
4638 Estens
4638 Estens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia instruisto pri astronomio John (Jack) Locke Estens.
Louis Auchincloss
Louis Stanton Auchincloss (prononce angle ˈ|ɔː|k|ɨ|ŋ|k|l|ɒ|s; 27an de Septembro, 1917 – 26an de Januaro, 2010) estis usona advokato, romanisto, historiisto, kaj eseisto. Li estas plej bone konata kiel fekunda romanisto kiu montras siajn konojn en libroj esplorantaj siajn espertojn kaj psikologion de usonaj alta klaso kaj riĉuloj. Lia sekaj, ironiaj verkoj de fikcio pluigas la tradicion de Henry James kaj Edith Wharton.
Verkoj
Auchincloss estis aŭtoro de pli ol 60 libroj.
Adaptaĵoj
La verko de Auchincloss nome The Great World and Timothy Colt (1956) estis adaptita por televido en epizodo de la serio Climax! (Sezono 4, Epizodo 22; elsendita la 27an de Marto 1958).
Sümeg
Sümeg estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg, kies centro ĝi estas.
Situo
Sümeg situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Vieno-Balatono, laŭ fervojo Tapolca-Celldömölk.
Historio
La urbo estis loĝata jam dum la bronzepoko, baldaŭe romianoj loĝadis tie. Post la tatara invado en 1242 la reĝo konstruigis fortikaĵon, kiun episkopo de Veszprém pligrandigis. La fortikaĵon neniam povis okupi la turkoj. En 1713 la aŭstroj faris ruina la fortikaĵon. En 1653 preĝejo kaj klostro, en 1755 baroka episkopa palaco, en 1757 pli nova preĝejo konstruiĝis kaj iĝis episkopejo. En 1816 tombeja kapelo konstruiĝis. En 1907 la urbo perdis la titolon urbo ĝis 1984.
La urbo havas termalan banejon.
Esperanto
En la komunumo naskiĝis Vince Tóth esperantisto.
Pflerscher Bach
Pflerscher Bach [pflerŝa baĥ] estas rivereto en Suda Tirolo, flanka rivero de Eisack, en kiun ĝi fluas ĉe Gossensass. Ĝi trafluas la vilaĝojn Innerpflersch kaj Außerpflersch, kiuj apartenas al Brenner. Ĝia alflua baseno etendiĝas inter 3.250 kaj 1.080 metroj super marnivelo.
La plej alta loko de la baseno estas je 3.267 m super marnivelo, ĉe monto Östlicher Feuerstein.
Trafike la valo de Pflerscher Bach gravas, ĉar la fervojo tra montpasejo Brenero (inter Italio kaj Aŭstrio) uzas ĝin por trairi pliparton de la niveldiferenco inter Brenero kaj Sterzing (ĉ. 400 metroj). Pro tio la fervojo devas devii ĉirkaŭ kvin kilometrojn okcidenten kaj poste reveni al la valo de Eisack. Tunelo finkonstruita en 1999 ne esence ŝanĝis tion ĉi.
Bach-monumento en Arnstadt
La Bach-monumento sur la centra bazar-placo de Arnstadt famiĝas pro ĝia ete petoleca kaj leĝera aspekto.
Ĝi modliĝis fare de Bernd Göbel (profesoro el Halle) kaj muldiĝis el bronzo en la arta gisejo Lauchhammer.
Muzeo de la Aŭgustenanoj
La Muzeo de la Aŭgustenanoj estas muzeo pri Belartoj situanta en la iama monaĥejo de la aŭgustenanoj de Tuluzo, en Francio, kiu gastigas la plej bonajn etapojn de la historio de arto, pentrado kaj skulptarto, ekde la prakristana epoko ĝis komenco de la unuaj jaroj de la 20-a jarcento.
Bach-monumento en Arnstadt
Inaŭgurado estis en la 21-a de marto 1985, kiam oni festis la datrevenon de la 300-a naskiĝtago de Johann Sebastian Bach. Ĉeestis ĉirkaŭ 10.000 vizitantoj kaj krom politikistoj estis sur la podio ankaŭ multaj ekleziaj altranguloj. Politike dum GDR-tempo ne kongrue - sed pro la okazo nepre - la blovorĥestro ludis multajn ĥoralojn de Bach, ilin tamen sen teksto.
Muzeo de la Aŭgustenanoj
Ĉirkaŭ la klostro, kie oni restarigis la mezepokstilajn ĝardenojn, disfaldiĝas la antikvaj salonoj de la monaĥeja vivo kaj precipe la kirko. Malfermita al la publiko en 1793 pro dekreto de la Konvencio iom post la malfermo de la muzeo Louvre, igas ĝin unu el la plej antikvaj muzeoj de Francio post la centra muzeo de Parizo.
Kantono Dane
Kantono Dane (angle Dane County) estas kantono en la usona subŝtato Viskonsino. Ĝia ĉefurbo estas la urbo Madisono, kiu ankaŭ estas la administra centro de la tuta subŝtato.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
3710 Bogoslovskij
3710 Bogoslovskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta kantaŭtoro Nikita Vladimiroviĉ Bogoslovskij (cirile : Никита Владимирович Богословский, 1913–2004) okaze de ties 80-a naskiĝdato.
Folkwang-Muzeo
Folkwang-Muzeo aŭ Muzeo Folkwang estas arto-muzeo en Essen. Ĝin malfermis en 1902 artomecenato Karl Ernst Osthaus en Hagen, kaj ĝi tenis longan tempon pioniran rolon sur la kampo de modernisma arto. Post la morto de Osthaus en 1921 lia kolekto estis vendita al Essen, kiel sin fondis la Folkwang-Muzea Asocio kun la celo akiri ĝin. Ekde tiam la muzeo estas tie daŭrigata. La kolekto entenas verkojn de la impresismo, de la esprimismo, de la surrealismo kaj aliaj stiloj de modernisma arto. Krom tio Muzeo Folkwang posedas objektojn de la metiarto, grafikan kaj fotografian kolektojn. Dum la epoko de la naziismo la muzeo perdis je la „Aktion Entartete Kunst“ (agado degenerita arto) 1400 verkojn, inter ili gravaj eroj de la kolekto. Post la milito oni povis anstataŭi ĉi tiujn perdojn plejparte per revendo aŭ novakiraĵoj. En 2006 la Alfried Krupp von Bohlen und Halbach-Stiftung - fondaĵo, kiu mastrumas la familian posedaĵon kaj heredaĵon de la iamaj posedantoj de Krupp - sciigis, ke ĝi financos la novkonstruon de Muzeo Folkwang. Post dujaraj konstrulaboroj oni inaŭguris la novkonstruaĵon kadre de la kulturĉefurbeco de la Ruhr-Regiono la 28-an de januaro.
Kliko (mekaniko)
Kliko estas meĥanismo kiu permesas ke sistemo iru en ian sencumon, sed blokas se la sistemo emas iri al kontraŭa sencumo.
Ĝia nomo venas de la onomatopeo klik (bruo de etaj metalaj pecoj interfrapantaj)
Iuj modernaj ŝraŭbturniloj (aŭ similaj iloj) enhavas klikon. Tiel ili kuntrenas la ŝraŭbon en unu sencumo, kaj ne kuntrenas ĝin en la alia.
Plej konata kliko estas tiu, de la libera rado de biciklo, kiu premesas ke la rado libere turnu, sed blokas kiam la ĉenon oni streĉas.
Simon Collander-Brown
Simon COLLANDER-BROWN estas brita astronomo. Li ricevis diplomon de la Universitato de Londono en 1998.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris du asteroidojn en 2002 kun Alan Fitzsimmons.
Vals GR
Pri la komunumo
Vals (en Esperanto ankaŭ Valzo, en la romanĉa Val) estas komunumo de la komunumaro Lumnezia/Lugnez kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1047 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Vals situas en la suda supra parto de la valo Lumnezia. En la valo de Vals fontas la Valza Rejno, kiu trafluas la valon Lumnezia kaj en Glion/Ilanz alfluas al Rejno. Dank al la mineralakva termalfonto la komunumo disponas pri kuracbanejo, kiu allogas banturistojn. Samtempe ekzistas fabrikoj por enbolteligo de la valza mineralakvo, kiu estas tre ŝatata en tuta svislando kaj unu el la plej mineraloriĉaj akvoj de la tuta mondo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vals limas en nordo al Sankt Martin, en oriento al Safien, en sudoriento al Nufenen, en sudo al Hinterrhein, en okcidento al Blenio (TI), en nordokcidento al Vrin, kaj en nordnordokcidento al Lumbrein.
Trafiko
Vals situas komplete flanka de la gravaj trafikvojoj ĉe la finpunkto de la kantona valvojo tra Vallumnezia, kiu komenciĝas en Ilanz kaj finiĝas en Vals. Sur tiu vojo kondukas poŝtaŭtolinio, kiu konektas la komunumon Vals al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Vals datiĝas el la mezo de la 12-a jarcento kiel in Valle. La loko estis loĝata ek de la 13-a jarcento de germanlingvaj valzoj, kiuj almigris tra Oberalppasejo el Valezo. Tiel Vals fariĝis germanlingva insulo meze en la romanĉlingva teritorio.
Evangelio laŭ Marko
La evangelio laŭ Marko estas la dua libro de la nova testamento en la biblio.
Aŭtoro
Laŭ la fru-kristana tradicio skribis ĝin Marko, tio estas Johano Marko el Jerusalemo, filo de iu Maria (ne la Dipatrino Maria), en kies domo kunvenis la unua kristana komunumo de Jerusalemo (Agoj 12,12). Marko estis kuzo de Barnabaso (Kol 4,10), li estis kunlaboranto unue de Paŭlo kaj Barnabas (Agoj 12,25), poste de Petro (1 Pet 5,13). Kelkaj klarigantoj pensas, ke li estas ankaŭ la junulo, kiu ĉe la arestado de Jesuo forkuris nuda (Mar 14,51-52).
Loko, tempo, celgrupo
Laŭ la tradicio Marko skribis la evangelion en Romo. El la tempa koincido kun la detruo de Jerusalem oni povas konkludi, ke la evangelio estas verkita ĉirkaŭ la jaro 70. Ĝi estas skribita por paganoj kaj kristaniĝintaj paganoj. (Komparu Mar 7,3-4, kie oni devas klarigi al la legantoj simplajn judajn kutimojn.)
Enhavo kaj strukturo
La libro estas raporto pri la pasiono de Jesuo kun ampleksa, detala enkonduko. Per tiu ĉi verko Marko kreis la novan literaturan ĝenron "evangelio".
Jen ebla dispozicio:
La ne-aŭtenta aldono
La aldono ne troviĝas en la plej fruaj manuskriptoj. Ĝi estiĝis en la dua jarcento kiel resumo el la koncernaj partoj de la aliaj evangelioj. Ĝi ne estas aŭtenta, sed apartenas al la kanona teksto. Anstataŭ ĝi troviĝas en unu manuskripto jena aldono: ''Kaj ĉion, kio estis ordonita al ili, ili sciigis al la kunuloj ĉirkaŭ Petro. Post tio Jesuo mem de oriento ĝis okcidento pere de ili proklamis la sanktan kaj nepereontan mesaĝon de la eterna savo. Amen.'' Kelkaj manuskriptoj havas ambaŭ aldonojn.
La aldono(j) estiĝis verŝajne pro tio, ke la abrupta kaj negativa fino en Mar 16,8 ne estis kontentiga. Ne verŝajne estas, ke iam ekzistis iu originala fino, kiu poste perdiĝis.
Fontoj
Por skribi sian evangelion Marko kolektis, kion li aŭdis pri Jesuo:
Intenco
Marko ne intencas skribi biografion de Jesuo. Li volas proklami, ke Dio per Jesuo savas la mondon. Jesuo estas la profetita Mesio, la Filo de Dio. En lia persono venis proksimen la Regno de Dio. ''La tempo jam plenumiĝis kaj la regno de Dio alproksimiĝis; pentu, kaj kredu al la evangelio.'' (Mar 1,15) Sed Jesuo estas mesio ne en gloro, sed en sufero. Pro tio ankaŭ ĉiu, kiu volas postsekvi lin, devas esti preta suferi. La unua pagano, kiu ekkonis tiun ĉi mesio-misteron, estas la centestro sub la kruco (Mar 15,39). En li la tuta elpagana eklezio konfesas Jesuon Filo de Dio.
Efiko
Hodiaŭ oni preskaŭ ĝenerale agnoskas, ke la evangelio laŭ Marko fariĝis (kune kun la tiel nomata Q-Evangelio) la bazo de la du aliaj sinoptikaj evangelioj, nome Mateo kaj Luko; tio signifas, ke Mateo kaj Luko transprenis, escepte de kelkaj versikloj, la tutan materialon de Marko.
La evangelio laŭ Marko jam meze de la 2-a jarcento kun la aliaj tri formis la kanonon de la kvar evangelioj. Tiu ĉi listo de sanktaj skriboj fariĝis ĝis meze de la 4-a jarcento pli ampleksa. Fine la romkatolika eklezio en 1546 per dekreto de la koncilio de Trento difinis la kanonon. La eklezioj el la reformacio havas alian konvinkon pri la kanono, sed tio neniam koncernis la evangelion laŭ Marko.
Teksto en Esperanto
La traduko de la esperanta biblia komitato (John Cyprian Rust, John Beveridge kaj C. G. Wilkinson) laŭ la unua eldono de la Nova Testamento, publikigita en 1912 ĉe la Brita kaj Alilanda Biblia Societo kaj Nacia Biblia Societo de Skotlando, kaj la unua eldono de la kompleta Biblio en Esperanto de 1927 estas trovebla
Nova traduko de Gerrit Berveling: Fonto-Kajeroj numero 6
9612 Belgorod
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Belgorodo (cirile : Бе́лгород), scienca kaj kultura centro en suda Rusio proksime al la ukraina landlimo. Belgorodo estis menciita en kroniko en 1237. Burgo establita en 1593 faris ke Belgorodo iĝis kerna fortikaĵo por la protektado de la rusia suda limo kontraŭ la Tataroj en la 17-a jarcento.
Luterana preĝejo (Répcelak)
Historio
En Répcelak la luterana religio aperis en la 16-a kaj 17-a jarcentoj. En 1633 ekleziulo menciis tion, ke pli frue "en la vilaĝo estis ligna kapelo, sed nun nur la malplena loko estas videbla". Dum la kontraŭreformacio la paroĥo funkciis unue en Nick, poste en Csánig, ekde 1786 en Uraiújfalu. En Répcelak en 1856 la luteranoj aĉetis loĝdomon, kiu iĝis paroĥejo. La kirko mem estis konstruita inter 1869-1870. La orgeno estis kreita en 1871, trakonstruita en 2001. En 1930 la kirko estis renovigita. En 1945 la mondomilito kaŭzis damaĝojn.
Prensa Latina
Prensa Latina (latinida gazetaro), aŭ laŭleĝe Prensa Latina, Agencia Informativa Latinoamericana S.A., estas novaĵagentejo apartenanta al la registaro de Kubo, kiu elsendas informaron kaj novaĵojn kiuj ĝenerale montras la vidpunktojn de tiu registaro.
Ĝi estis fondita la 16an de junio de 1959, laŭ iniciato de la argentina ĵurnalisto Jorge Ricardo Masetti kaj Ernesto Che Guevara, kun apogo de la tiama estro de la Kuba Revolucio nome Fidel Castro. En la komenca kerno de ĵurnalistoj troviĝis, inter aliaj, Gabriel García Márquez, Rodolfo Walsh, Rogelio García Lupo kaj Carlos María Gutiérrez. Ĝi disponas el 17 retejoj kaj eldonas pli ol 30 diverstipaj gazetoj.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de Prensa Latina
Tramelan-Chalet (stacidomo)
Tramelan-Chalet estas fervoja stacidomo en Tramelan, Svislando.
Béla Pintér (reĝisoro)
Béla Pintér, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pintér Béla estis hungara reĝisoro, aktoro, dramisto, teatrestro. Li estas signifa figuro de la alternativa teatro de Hungario en la frua 21-a jarcento. Béla Pintér naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Pintér frekventis faklernejon pri ledoj, poste li ne plulernis, sciojn pri la teatro li akiris instinkte aŭ dum laboro li spertiĝis. Dum 17 jaroj resume li verkis kaj reĝisoris 21 teatraĵojn. Li jam frue konatiĝis pri la popola muziko kaj li estis ankaŭ dancisto pri pololaj kantoj. Li aĝis 16, kiam li aliĝis al amatora teatra trupo. En 1998 li fondis propran teatran trupon. Tiu trupo faris turneojn eĉ en Usono, Germanio, Rusio, Aŭstrio. En 2016 li reĝisoris en Teatro Katona József. Li ricevis teatrajn premiojn inter 1996-2016. Li vivas kune kun virino, kiu naskis filinon.
Luiz da Costa Porto Carreiro Neto
Luiz da Costa PORTO CARREIRO Neto (porhtŭ karhejrŭ netŭ), brazilano, d-ro, Inĝeniero, docento kaj asistanto ĉe la Politeknika Lernejo de Rio-de-Ĵanejro. Unu el plej grandaj mediumoj de Brazilo, sekvanto de Francisko Valdomiro Lorenz kaj kunulo de Francisco Cândido Xavier. Naskiĝis en la 7-a de januaro 1895 en Recifo, Pernambuko kaj mortis en Rio-de-Ĵanejro je la 10-a horo en la 21-a de julio 1964. Du tagojn post sia morto, li manifestiĝis en spiritisma seanco.
Li estis direktoro de Kemia Instituto de Politeknika Lernejo de 1937 ĝis 1946. Ĝenerala sekretario de BEL kaj vicprezidanto de BKE, vicĉefdelegito de UEA, Lingva komitatano. Dumviva membro de Brazila Spiritisma Federacio. Delegito de Pernambuko en Spiritisma Nacia Federacia Konsilantaro. Ano de Brazila Societo de Germana Kulturo kaj honora membro de Brazila Instituto de Geografio.
Ĉampiono de ŝako, li estis specialisto en artaj finaĵoj. Publikigis de 1932 ĝis 1934 artikolaron en revuo "Xadrez Brasileiro" (Brazila Ŝako).
En San-Paŭlo estas strato kun lia nomo.
Katarzyna Marciniak
Katarzyna MARCINIAK [katarĵina marcinjak] konata kiel Kasia (naskiĝis en 1978) estas pola esperantistino. Ekde la 15-a de novembro 2006 ĝis novembro de 2007, ŝi laboris kiel volontulino de TEJO en la Centra Oficejo de UEA.
Marciniak devenas de la pola urbo Bydgoszcz, kie ŝi aktivis ankaŭ en la loka esperanto-klubo. Profesie ŝi vivtenas sin kiel vojaĝgvidanto, ĉiĉerono kaj librotenisto. Ŝi akiris bakalaŭran gradon pri turismiko en la Akademio Internacia de la Sciencoj en San Marino.
Ch'ella mi creda
La ario estis kantita la unuan fojon de Enrico Caruso, ĉe la monda premiero de La fanciulla del West ĉe la Metropola Operejo en Novjorko la 10an de Decembro 1910. Oni diris ke dum la Unua Mondmilito, italaj soldatoj kantis tiun arion por pluteni sian batalmoralon. Krom ties apero en la opero el kiu ĝi derivas (kio ludatas regule), la ario restas populara kiel peco en koncertoj kaj resumaj albumoj fare de operaj tenoroj.
Ĉe la 125a jariĝo ĉe la Metropola Operejo la 15an de Marto, 2009, Plácido Domingo kantis la arion kiel rekreado de la sceno kiel ĝi estis ludita de Caruso ĉe la premiero preskaŭ 100 jarojn antaŭe. La intrigo de David Belasco kaj la originaj kostumoj estis rekreitaj por la evento. La produktoraj desegnistoj de la ludo diris al New York Times ke la bildo de Caruso en La fanciulla del West en la sceno de la Akto III en kiu Ch'ella mi creda estis kantita estis la unua bildo el la pasinto de la Metropola Operejo ke la teamo uzis por rekrei la eventon.
Plaimbois-du-Miroir
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Barroso (apartigilo)
Barroso estas iberia familinomo kiu validas por:
Nacia Ĉefurba Regiono (Barato)
La Nacia Ĉefurba Regiono (NĈR) estas nomigo por kunurbaro aŭ metropola areo en Barato. Ĝi enhavas la tutan areon de la Nacia Ĉefurba Teritorio de Delhio, inkluzive de la urbo Nov-Delhio kaj urbaj areoj ĉirkaŭ ĝi en najbaraj ŝtatoj, nome Harjano, Utar-Pradeŝo kaj Raĝastano.
Toprakkale
Toprakkale estas urbo kaj distrikto de la provinco Osmaniye en la Mediteranea regiono (Turkio). Ĝi situas je 10 km okcidente de Osmaniye. Ĝia nomo venas de abasida kastelo proksime al la urbo.
Nacia Ĉefurba Regiono (Barato)
NĈR estas la plej granda en la lando kaj unu el la plej grandaj en la mondo aglomeraĵo kun loĝantaro de ĉirkaŭ 46,069,000. Ĉiuj areoj de NĈR kuna generas MEP de 128.9 mil milionoj da usonaj dolaroj en 2011-12, kio estis 7.5 procento de la barata MEP.
Barroso (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
3063 Makaono
3063 Makaono estas granda, malhela troja asteroido, orbitanta apud la Punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno - Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomo de la greka heroo Makaono, filo de Asklepio en la helena mitologio kaj kuracisto dum la Troja milito.
Bach-preĝejo (Arnstadt)
La Bach-preĝejo (Bachkirche) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbokerno de Arnstadt, Germanujo.
Historio
Unue menciita estis tiu preĝejo en 1333 ankoraŭ sub la malnova nomo Preĝejo de Sankta Bonifaco. Deincendie komplete detruite en 1581, ĝi fine rekonstruiĝis ekde 1676. Finiĝis la laboroj en 1683. Nun ĝi ekportis la nomon Neue Kirche (=nova preĝejo), kvankam ĝi estis sub la patroneco de la Sankta Triunuo. Konstrumaterialo estis ankaŭ brikoj de la malkonstruita Preĝejo de Sankta Jakobo. Ĝia interno estas tre modesta, en formo de simpla halo kiel kutime por evangelia predikadpreĝejo. Origine ĝi havis du galeriojn.
Pilgrimloko de orgenemuloj
La orgenkonstrumastro Johann Friedrich Wender el Mühlhausen faris en la 1703-a jaro orgenon por la Nova preĝejo. Ĝin pruvis kaj unuafoje ludis neniu malpli konata ol la 18-jaraĝa Johann Sebastian Bach. Li estis vokita al la posteno de orgenisto paroĥeja en la sama jaro kaj restos ĝis 1707. Tie ĉi li pliperfektigis sian arton kaj kreive verkis grandan serion da preludoj, fugoj, tokatoj. Arnstadt prave konsideratas kiel lulilo de granda kariero.
Kvankam post 160 jaroj la originala orgeno ankoraŭ bonege funkciis, la tiama ĉeforgenisto insistis pri muntado de nova orgeno pli granda. Feliĉe travivis tiun kaj pli malfruan manipuladon la originala ludotablo, sep registroj, la baroka orgenfasado. Ĉio tio parte surloke parte en la Kastela muzeo ĝis nun videblas. Konserviĝis ankaŭ ĉiuj originalaj orgenfaradaj planoj.
Bach-festivalo
La preĝejo staras en la centro dum la ĉiujare okazanta Bach-festivalo. La alian tempon li servas kiel normala paroĥa preĝejo kaj koncertejo ankaŭ por ne-bach-muzikaĵoj. Tre proksime troviĝas la Bach-monumento.
Friedrich Julius Otto
Friedrich Julius Otto (1809-1870) estis germana kemiisto kaj apotekisto, profesoro pri kemio de la Karolina Kolegio en Brunsvigo. En 1846, Rudolf Christian Böttger kaj Julius Otto produktis sendepende solvaĵon de nitrocelulozo en etero, kiu rapide trovis uzon en medicino kaj fotografio. En tiu sama jaro, Christian Friedrich Schönbein faris la saman malkovron.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Michel_Eug%C3%A8ne_Chevreul.jpg| Michel-Eugène Chevreul (1786-1889) dosiero:Carl_Sprengel.jpg| Carl Sprengel (1787-1859) dosiero:Christian_Friedrich_Sch%C3%B6nbein.jpg| Christian F. Schönbein (1799-1868) dosiero:Graham_Thomas_full.jpg| Thomas Graham (1805-1869) dosiero:Rudolf_Christian_B%C3%B6ttger_by_Friedrich_Schierholz_-_DSC02298.JPG| Rudolf Christian Böttger (1806-1881) </Gallery> <Gallery> dosiero:Robert Wilhelm Bunsen (HeidICON 116097).jpg| Robert Bunsen (1811-1899) dosiero:Hermann_fehling.jpg| Hermann von Fehling (1812-1885) dosiero:Hermann_Kopp_01.jpg| Hermann Kopp (1817-1892) dosiero:Hermann_Kolbe2.jpg| Hermann Kolbe (1818-1884) dosiero:Ernst Beckmann Labor 1913.jpg| Ernst von Meyer (1847-1916) </Gallery>
Bóly
Historio
La nuna komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko, poste romianoj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1093. Post la turkoj ŝvaboj alvenis kaj la kampoj apartenis al familio Batthyány-Mountenovo (batjAnji). En 1770 la familio fondis modernan bovocentron. En 1945 la germanoj estis deportitaj al Germanio. La kampoj iĝis elita ŝtata bieno. La komunumo urbiĝis en 1997.
NGC 315
NGC 315 (aliaj indikoj — PGC 3455, UGC 597, MCG 5-3-31, ZWG 501.52) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tammela
Tammela estas komunumo de Finnlando en la provinco Origina Tavastio. La areo de la komunumo estas, el kio estas tero kaj  akvo. Je 31.12.2020 la komunumo havis 6,021 loĝantojn.
La nomo Tammela baziĝas sur la finna vorto tammi, kiu signifas kverkon. Tri folioj kaj du glanoj de tiu arbo aperas en la blazono.
Hostišovce
Bazaj informoj
Hostišovce, hungare Gesztes (gesteŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Hostišovce situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1333 en formo "Geztus". En 1582 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Gesztes 340 da homoj, (329 slovakoj, 11 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Hostišovce 200 da homoj, (186 slovakoj, 9 ciganoj, 2 hungaroj kaj aliaj).
Freissler
Vidu ankaŭ:
Pedro Armendáriz
Kariero
Ĉar lia patrino estis usona, li pasigis infanaĝon kun sia frato ĉe onklo en Laredo (Teksaso) kaj poste studis inĝenierikon en la California Polytechnic State University de San Luis Obispo (Kalifornio). Li estis la aktoro favorita de Emilio Fernández, kun kiu li faros kelkajn el liaj plej bonkvalitaj filmoj, kiel Soy puro mexicano (1941), Flor silvestre (1942), María Candelaria (1943), Bugambilia (1945), Enamorada (1946), La perla (1947) kaj Maclovia (1948), kaj li aktoris kun figuroj tiom mitaj kiom Dolores del Río kaj María Félix. Sub reĝĝisorado de Emilio Fernández, Pedro Armendáriz disvolvigis la trajtojn de kinpersoneco kiuj karakteros lin: duraj kaj virecaj viroj, indiĝenoj, kamparaanoj kaj revoluciuloj. Armendáriz ekzemple portretis foje Pancho Villa.
En 1956, li partoprenis en triste fama filmo The Conqueror, produktorita de Howard Hughes, filmita en Utaho, proksime de la loko en kiu la usona registaro estis farinta atomtestojn en la najbara ŝtato Nevado. Ŝajne, la radioaktiveco tuŝis multajn el la geaktoroj kiuj partoprenis en la filmo, kiuj mortis pro kancero poste. En 25 jaroj, 91 de la 220 personoj kiuj partoprenis en la filmo malsaniĝis pro kancero kaj 46 de tiuj mortis konsekvence de tiu malsano, inter kiuj John Wayne, Susan Hayward, Agnes Moorehead, John Hoyt, Dick Powell kaj aliaj. Ankaŭ Armendáriz suferis pro kancero, malsaniĝis dum sia lasta laboro kaj memmortigis sin antaŭ vidi la premieron de tiu lasta filmo, From Russia with Love.
Boutigny-sur-Essonne
Boutigny-sur-Essonne [but̪iɲi syʁ esɔn] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Botignacois.
Manisa
Manisa estas urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la samnoma provinco Manisa kaj estas ties administra centro. La provinco kaj do ankaŭ la urbo Manisa situas en la Egea regiono de la lando. En 2012 la urbo havis loĝantojn, kun la aldonaj loĝlokoj en la urba distrikto Manisa merkezi estis  loĝantoj.
Naso Tjër Di (regiono)
La Naso Tjër Di estas indiĝena regiono de Panamo, troviĝita en la ekstrema nordokcidento de la lando, sur la bordoj de la Teribe Rivero kaj apuda al la landlimo kun Kostariko. La regiono estas loĝata plejparte de la Nazo etna grupo, kiu konsistas el ĉirkaŭ 5000 homoj. La regiono estis oficiale kreita la 4an de decembro, 2020 kaj havas areon de 1,606.16 kvadrataj kilometroj, el kiu 1468.63 km2 (91% el la teritorio) estas protektita areojn de la La Amistad Internacia Parko kaj la Palo Seco Arbaro Rezervo.
27392 Valerieding
27392 Valerieding estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Valerie S. Ding, finalistino en 2011 de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Summa North at Meadow Park Middle School de Beaverton (Oregono).
Hohenwestedt
Hohenwestedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la komunumaro Meza Holstinio (germane Amt Mittelholstein), administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kiu kovras la sudan parton de la distrikta teritorio.
Uusikaupunki
Uusikaupunki (sveda nomo Nystad; ambaŭ nomoj signifas novurbo), estas urbo kaj komunumo de Finnlando, ĉe la sudokcidenta marbordo, en la provinco Origina Finnlando (finne Varsinais-Suomi, svede Egentliga Finland). Ĝis 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la ĝistiama gubernio Okcidenta Finnlando.
En la urbo loĝas proksimume 16 200 personoj (2005). Ĝi havas areon de 502 km2 (nur tersurfaco enkalkulita).
Kampara komunumo de Uusikaupunki estis ligita al Uusikaupunki en 1969, Lokalahti en 1981 kaj Kalanti en 1993.
La urbo estis fondita la 19-an de aprilo 1617 de reĝo Gustavo la 2-a Adolfo de Svedio. En 1721 estis subskribita tie la Pactraktato de Nystad, kiu finis la Grandan Nordan Militon inter Svedio kaj Rusio kaj grave kontribuis al la kresko de Rusio kiel grandpotenco en Eŭropo.
La plej grava industria kompanio en la urbo estas Valmet Automotive, sendependa aŭtofabriko, kiu kontrakte produktas aŭtojn por aliaj kompanioj. Ekde sia fondo en 1968 ĝis la mezo de 2008, ĝi produktis ĉ. 1.1 milionojn da aŭtoj de la markoj Saab, Chrysler-Talbot, Opel, Samara kaj Porsche. La nuna produktado de aŭtoj Porsche Boxster kaj Porsche Cayman finiĝos en 2011. Ekde 2009 la fabriko produktos hibridajn (benzinajn-elektrajn) aŭtojn por la usona Fisker Automotive. Ekde 1999 la kompanion posedas la metal-branĉa firmao Metso.
Alia granda labordonanto en Uusikaupunki estas la kemia fabriko de la norvega kompanio Yara (antaŭe Kemira GrowHow) produktanta sterkaĵojn por agrokulturado.
Uusikaupunki havas komercan havenon por mara trafiko kaj fervojon (nur vartrafiko) al Turku.
Ĉiujare en Uusikaupunki okazas muzikfestivalo nomata Crusell-semajno, kies ĉefa temo estas la lignaj blovinstrumentoj.
Partneraj urboj (ĝemelurboj) eksterlande
Kunlabora urbo
En Uusikaupunki naskiĝis Albin Sandström kaj Bernhard Henrik Crusell.
NGC 316
NGC 316 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eksteraj ligiloj
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
Nigrakola himantopo
La Nigrakola himantopo, Himantopus mexicanus, estas svelta kaj eleganta vadbirdo el familio de Rekurbrostruledoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj. Abundas en humidejoj kaj marbordoj de Kalifornio, granda parto de okcidenta Usono kaj ĉe la Golfo de Meksiko kaj orienten ĝis Florido, Meksiko, Karibo, Centra Ameriko, kaj suden ĝis Peruo, norda duono de Brazilo kaj insularo Galapagoj. Nordaj loĝantaroj estas migrantaj kaj vintras el pli suda Usono ĝis suda Meksiko, kaj pli malofte pli sude ĝis Kostariko.
Sude de ties teritorio la Nigrakola himantopo, Himantopus mexicanus, intermiksiĝas kun la sudamerika formo Blankdorsa himantopo Himantopus (himantopus) melanurus.
Aspekto
Tiu specio estas svelta kaj fajnega (38-42 cm kaj 250 gr). Plenkreskuloj havas longajn rozkolorajn krurojn, longan fajnan nigran bekon kaj estas ĉefe blankaj sube kun nigraj kapo, kolo kaj dorso.
Medio
La Nigrakola himantopo, Himantopus mexicanus, troviĝas en estuaroj, lagoj, salaj flokoj kaj rimarkindaj humidejoj de la supre menciita teritorio. Ankaŭ en laŭsezone humidejoj. En Usono salfarejoj pliiĝis ekde 1960 kaj nun povas esti la plej uzata medio.
Kutimoj
Tiu specio manĝas per bekoplukado en kotejoj kaj lagobordoj, sed ankaŭ en tre profundaj akvoj ĉe strandoj; ĝi serĉas krustulojn, artropodojn, moluskojn, akvajn senvertebrulojn kaj fiŝetojn. Kiel manĝejoj la Nigrakola himantopo, Himantopus mexicanus, preferas estuarojn, salaj lagetoj kaj inunditaj terkulturejoj. Kiel restadejoj la Nigrakola himantopo elektas lagobordojn kaj insuloj en neprofundaj akvoj. Ili estas solaj, laŭ paroj aŭ laŭ grupoj de ĝis cento. Ili estas bruemaj ; ties voĉo estas laŭta kvazaŭ hundobojado kiam forflugas de eventuala danĝero. Kelkaj utiligas teknikon de malproksimigo de eventuala danĝerulo per ŝajnigo de vundita flugilo. Aliaj povas rabie ataki fremdulojn.
Reproduktado
Tiu specio estas klasita kiel mezkolonia ĉar nestoj lokiĝas en izolitaj aroj. La nestoj establiĝas kutime ne tro proksime de akvobordo pro sekureco kaze de plialtiĝo de akvonivelo, kio estas hazarda danĝero ĉe sallagunoj kiuj povas estis subite plenigataj por laborprocezo. La nesto estas enplanka truo kun kelkaj branĉetoj aŭ folioj ĉe digeto aŭ elkota monteto. La ino demetas el tri ĝis kvin verdecajn brunmakulitajn ovojn, mezaveraĝe kvar. Ambaŭ gepatroj kovas laŭvice dum malpli ol unu monato. La idoj rapide elnestiĝas post eloviĝo kaj estas videblaj naĝantaj nur du horojn post eloviĝo kaj ankaŭ kapablas kuri surplanke. Tamen ili restas ĉe la nesto almenaŭ dum du tagoj.
Komparo kun aliaj himantopoj
Kelkaj opinias, ke temas pri kvin diversaj specioj de himantopoj kaj aliaj konsideras ilin kvin subspeciojn de Himantopo. La nordamerika formo nome Nigrakola himantopo havas malhelan kapon kaj blankan makuleton super okulo kiu ŝajnas duonmasko. Ĝi nomiĝas Himantopus mexicanus en la Sibley-Monroe listo.
Ansa Ikonen
Ansa IKONEN (19-a de decembro 1913 en Sankt-Peterburgo – 23-a de majo 1989 en Helsinko (aĝo 75 jaroj)) estis finna aktoro. Ikonen havis ĉefrolon aŭ gravan alian rolon en 40 filmoj. Ŝi estis unu el la plej ŝatataj kaj la plej konataj filmosteluloj en sia tempo en Finnlando. Tamen ŝi aktoris pli en teatro. Ŝi havis seriozajn kaj humurajn rolojn. Eble la plej konataj filmoj, kie Ikonen aktoris, estas Vaimoke, Rakas lurjus Kulkurin valssi Runon kuningas ja muuttolintu, SF-paraati kaj Tyttö kuunsillalta. Ikonen kunlaboris kun Tauno Palo. Ili faris 12 komunajn filmojn. Ankaŭ ŝia edzo estis aktoro. Ikonen ricevis premion Jussi en 1944.
Bonito de Minas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Januária. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Flago de Tibeto
La flago kun neĝaj leonoj, komune nomita « Tibeta Flago », estas nun la emblemo de la Tibeta estraro en ekzilo, bazita en Dharamsala Barato. Kiel aliaj provincoj en Ĉinio, Tibeto (Xīzàng) ne havas propran flagon.
Bonito de Minas
Eksteraj ligiloj
La municipo emancipiĝis en 1995.
Flago de Tibeto
Milita kaj nacia flago de Tibeto (1912-1959)
La flago kun neĝaj leonoj estis kreita de 13-a Dalai Lamao en 1912 el diversaj emblemoj venintaj el la epoko de la reĝo Songtsen Gampo je la 7-a jarcento. Ĝi utilis kiel milita flago de Tibeto inter 1912 kaj 1951. La unuan fojon kiam ĝi aperis oficiale estis en 1947 dum kunveno de pluraj aziaj landoj.
Flago de Ĉina Respubliko (1912-1928)
La flago nomita « Kvin etnoj en saman union » estis la unua flago de la Ĉina Respubliko. Ĝi estis uzita ĉefe en Ŝanhajo kaj orientaj kaj nordaj regionoj de Ĉinio ĝis 1928.
Tibeta etno estis reprezentita de la nigra strio.
Podtýn
Podtýn estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Žernov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Žernov. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
2312 Duboshin
2312 Duboshin estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Georgij Nikolajeviĉ Duboŝin (cirile Георгий Николаевич Дубошин, 1904 - 1986).
Ernő Ligeti
LIGETI Ernő estis rumania hungara verkisto, poeto, ĵurnalisto Naskita en Koloĵvaro la 19-an de februaro 1891 kaj mortis en Budapeŝto la 11-an de januaro 1945.
Biografio
Ernő Ligeti post juraj studoj fariĝis ĵurnalisto. Komence li estis la kunlaboranto de gazeto Nagyváradi Napló de Oradea, poste de Keleti Újság de Kluĵo. En 1924 li partoprenis la fondadon de la libroeldonejo-entrepreno Erdélyi Szépmíves Céh. En 1934 li fondis kaj ĉefredaktis la gazeton Független Újság. En 1940 li transloĝiĝis Budapeŝton kaj estis ĉefkunlaboranto de Magyar Nemzet. La hungaraj faŝistoj murdis lin kaj lian familion.
536 Merapio
536 Merapio estas granda malhela asteroido de la ekstera ĉefa asteroida zono, ano de la Cibela grupo. Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo George Henry Peters la elde Vaŝingtono (Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la vulkano Merapio, el kie pluraj astronomaj teamoj observis la sunan eklipson de la.
Avière
La Avière ' estas 28 km, longa, maldekstra alfluanto de la Mozelo en la franca regiono Loreno. La fonto de la rivereto troviĝas en arbaro Forêt d'Avière sur la komunuma areo de Renauvoid. Oni konstruis digon ĉe la riveron kaj uzas ties akvo poer la kanalo de la Vogezoj. Ĝi havas akvokolektan areon de 108,2 km²
Oye-et-Pallet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kociha
Bazaj informoj
Kociha, hungare Kecege estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Kociha situas laŭ dekstra bordo de rojo Rimava, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Brezno-Rimavská Sobota. La lasta troviĝas 12 km-ojn.