cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pedro Pablo Kuczynski
Politika kariero
En la sama tago, Pedro Pablo Kuczynski ĵuris enoficiĝon en la perua prezidentejo. Samtempe ĵuris enoficiĝon ankaŭ aliaj 6 ministroj nove nomumitaj de prezidento Alejandro Toledo. Ili estas ministro pri eksteraj aferoj Oscar Maurtua, ministro pri nacidefendo Marciano Rengifo, financa ministro Fernando Zavala, ministro pri internaj aferoj Romulo Pizarro, justica ministro Alejandro Tudela kaj ministro pri loĝdomoj, konstruado kaj sekureca garantio Rudecindo Vega.
78-jara Pedro Pablo Kuczynski estas judo kaj senpartia politikisto. Li estas ankaŭ veterana ekonomikisto kaj sukcesa komercisto. Pedro Pablo Kuczynski posedas duoblan ŝtatanecon de Peruo kaj Usono kaj dum longa tempo loĝis en Usono. Lia dua edzino estas usonanino Nancy Ann Lange (fratino de fama aktorino Jessica Lange kiu ricevis la Oskar-premion).
Pedro Pablo Kuczynski estis ministro pri energio kaj mineralaj riĉfontoj en la registaro de la eksa prezidento Fernando Belaunde Terry. En julio de 2001 li fariĝis ministro pri financo kaj ekonomio kaj eloficiĝis post unu jaro. En februaro 2004, prezidento Alejandro Toledo refoje nomumis lin kiel financan ministron.
De post kiam la registaro de Alejandro Toledo prenis la regpotencon en 2001, la ekonomio de Peruo bone disvolviĝis. La jara kreska rapido atingas 5% kaj per tio Peruo fariĝis unu el la landoj en latin-amerika regiono, kies ekonomio kreskas plej rapide. Kiel financa ministro en la registaro de Alejandro Toledo, Pedro Pablo Kuczynski estis rigardata kiel unu el la merituloj de la bona disvolviĝo de la perua ekonomio.
Pedro Pablo Kuczynski esprimis, ke li prenos la respondecon por teni la ekonomian viglecon de Peruo kaj garantii la justan iradon de la ĝenerala elektado en la jaro 2006.
Li reprezentas la centr-dekstrulan konservativan partion Peruanoj por la Ŝanĝoj (Peruanos por el cambio, PPC).
En 2016 la konkurado pri prezidenteco estis la plej intensa en la historio de la lando. Post nombrado de ĉiuj balotiloj, la oficejo konstatis, ke Kuczynski gajnis 50,12% da voĉoj, dum Fujimori 49,88% da voĉoj. La antaŭa gajnis la elektadon per la supereco de nur 0,24 procentpunktoj.
Distingoj
Li estas kavaliro de:
Mirinda
Mirinda estas marko de limonada refreŝiga trinkaĵo origine kreita en Hispanio. La nomo devenas el Esperanto kaj estas asertoj, ke la originala posedanto estis individua esperantisto. Ĝi havas fruktodiversecojn inkluzive de gustoj je oranĝo, vinbero, pomo, frago, frambo, ananaso, banano, granato, citrono, hibisko kaj grapfrukto. Krome gusto "citruso" ankaŭ haveblas en certaj areoj de la Proksima Oriento. Ĝi estas parto de trinkaĵareo ofte referita kiel la gustosegmento, inkluzivado karbonatatajn kaj ne-karbonatatajn frukt-aromigitajn trinkaĵojn. La oranĝa gusto de Mirinda reprezentas la plimulton de Mirinda vendo tutmonde.
Majoliko
Majoliko estas italeca stane glazurita ceramikaĵo disvastigata ĉefe en la Renesanco. Ĝi estas ornamita per brilaj koloroj sur blanka fono, kaj ofte montras historiajn kaj legendajn scenojn. Kvankam la deveno estas prahistoria, ĝi havis hejmon en insuloj Balearoj de Hispanio (termino majoliko devenas el nomo Majorko), kie araboj disvolvigis la teknikon kaj perfektiĝis en Italio.
Mirinda
Ĝi estas grava marko en Ĉinio, Sud-Orienta Azio, Mezoriento kaj Sudameriko.
La Neuvelle-lès-Scey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Distrikto Fürstenfeldbruck
La distrikto Fürstenfeldbruck situas en la distriktaro Supra Bavario (Oberbayern) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la samnoma urbo Fürstenfeldbruck. La distrikto havas areon de 434 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Urboj kaj komunumoj
La distrikto konsistas el du urboj, du komunumaroj kaj 21 komunumoj.
Bohonal de Ibor
Bohonal de Ibor estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas bonalos. La censita populacio en 2008 estis de 538 loĝantoj.
Situo
Bohonal de Ibor estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Ibores, je altitudo de 358 m. La surfaco de ties teritorio estas de 64,60 km². En 1963 la municipa teritorio pliiĝis pro aneksio de parto de la teritorio de Talavera la Vieja vilaĝo kiu malaperis pro konstruo de la akvobaraĵo de Valdecañas.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
28601 Benton
28601 Benton estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Julius Benton, gravan anon de la Asocio de la Lunaj kaj Planedaj Observantoj (ALPO) kiu servis kiel kunordonanto pri Saturno kaj Venuso ekde 1971. Li estis ano de la estraro de ALPO de 1996 kaj servis dufoje kiel Plenumanta Direktoro, dufoje kiel Asociata Direktoro kaj ricevis la premion Peggy Haas Service Award en 2011.
Antonio Urceo Kodro
Antonio Urceus Cortesi (1446-1500) estis itala humanisto, erudiciulo, latinisto kaj helenisto. Li famiĝis kiel profesoro pri la greka, tiom ke Anĝelo Policiano (1454-1494) skribis al li por peti lian opinion pri kelkaj grekaj poezioj kaj Aldo Manuzio (1449-1515) dediĉis al li sian eldonon pri leteroj de la grekaj verkistoj.
Biografio
Li faris siajn unuajn studojn en Modeno kun la humanisto Gaspare Tribraco de' Trimbocchi (1439-1492), poste li iris al Ferrara kie Luca Ripa (m. 1508) estis lia profesoro pri poezio. Liaj ĉefaj lernantoj estis Filippo Beroaldo la juna (1472-1518), Nikolao Koperniko (1473-1543) kaj sia biografo Bartolomeo Bianchini. Li ankaŭ estis mentoro de la filoj de Giovanni la 2-a Bentivoglio (1443-1508). Lia nomo Urceo originas el vilaĝo Orzi Novi (Brescia) el kie lia familio devenas. Tia alnomo estis lastfoje uzata de devenanto de Kodro en la parohejaj libroj de Rubiera, en 1588. Ekde tiam la familio definitive aldonis la alnomon Cortesi. Pri lia kromnomo Kodro, li mem adoptis ĝin kaj li famiĝis en la mondo de la beletroj, kies deveno kuŝas en roma poeto, aŭtoro de poemo (Tezejdo) kie Juvenalo priskribas la ekstreman mizeron.
Dank'al interveno de lia profesoro Luka Ripa, en 1469, li estas venigita al Forlì kiel publika docento. Tie ĉi li revivigas la antikvan Akademion de la Filergitoj kaj li estas elektita de Pino la 3-a Ordelaffi (1436-1480), Senjoro de Forlì, kiel edukisto de lia filo Sinibaldo, anstataŭe de Giacomo Soardo de Bergamo, murdigita de la sama Pino, en 1477. En Forlì, Urceo Kodro tiel bone adaptiĝis ke la fontoj kelkfoje lin difinas kiel Forlinaskiĝinto. En tiu urbo li havis la oportunon konatiĝi kun Alessandro Numai (1440-1483) kaj Faŭsto Andrelini (1462-1519). Inter liaj disĉiploj troviĝis Eugenio Menghi da Forlì kaj la humanisto Francesco Uberto da Cesena (1440-1518). Ankoraŭ en Forlì serioza incidento detruis la jam malriĉan meblaron de lia dormoĉambro. La falo de lampo bruligis ĉiujn liajn librojn kiujn li ame kolektis. Premita de malĝojo, la humanisto ĉie lanĉis malbenojn kaj blasfemojn kaj dum ses monatoj li vivis malgaje, malĝoje forlasita kaj senespere en domo de iu ĉarpentisto. Finfine li revenis al la palaco de sia mastro, eble altirita de la granda simpatio lin liganta al sia disĉiplo Sinibaldo. En la 10-a de februaro 1480 Pono Ordelaffi mortis, ŝajne venenigita de lia edzino Lukrecia, kiu metis sian filon sub la protektado de la baptopatrino kaj ties frato, Antonio Pico della Mirandola. Tamen, en la 18-a de julio 1480 la juna Sinibaldo ankaŭ mortis pro malsano, kaj la ploro de la majstro spegulis en elegiaj distikoj. En la 23-a de aŭgusto de la sama jaro Francesco della Rovere (1414-1484), la papo Siksto la 4-a, konsekris sian nevon kiel novan senjoron de Forlì.
Post la ekofico de la novaj gesinjoroj de Forlì, Girolamo Riario (1443-1488) kaj Katerina Sforza (1463-1509), Kodro translokiĝis al Bolonjo, kie li instruis la grekan, gramatikon kaj retorikon. Tie li konis pli famajn disĉiplojn kiel Filippo Beroaldo la juna (1472-1518) kaj Nikolao Koperniko (1473-1543). En Bolonjo, Kodro vivis la lastajn jarojn de sia vivo, escepte de kelkaj mallongedaŭraj vojaĝoj ekzemple al Romo kaj Milano.
Liaj brilaj enkondukoj al la universitataj kursoj, kiujn li titolis "Sermones", estis okazintaĵo kiu envolvis la tutan urbon: la ĉefa karakterizaĵo de Kodro, kiu estis unika kaj malofta inter la humanistoj, estis lia kapablo unuigi grandan klerecon al lia afabla bonhumora prezentaĵo. Samkiel Sokrato, li konfidis siajn instruojn eklskluzive buŝajn, ne uzis tiun "ars artificialiter scribendi" kutimon presi, kiun lia kolego Filippo Beroaldo la maljuna (1453-1505) tiam ĝuis plej potence. Lia produktado (inter predikoj, epigramoj, eklogoj, unu satiraĵo, heksametraj versoj, kaj kelkaj leteroj) nur alvenis al niaj tagoj dank'al iniciato de kelkaj el liaj lernantoj, tiel kiel Filippo Beroaldo la Juna (1472-1518), Bartolomeo Bianchini kaj Anton Galeazzo Bentivoglio, kiuj, en 1502, sin donis al la eldonado de liaj "Verkoj" (Bolonjo, Benedetto d'Ettore).
Vidu ankaŭ
<Gallery> Juvenalcrowned.gif| Juvenalo (1-a jarcento - 2-a jarcento) Plautus.gif| Plaŭto (285-184) Virgilio.png| Vergilio (70 a.K. - 19 p.K.) Porta_schiavonia.JPG| Sinibaldo la 1-a Ordelaffi (1336-1386) Pisanello_024b.jpg| Sigismundo de Luksemburgo (1368-1437) Guarino da Verona - Imagines philologorum.jpg| Guarino Veronese (1374-1460) Antonii_Panhormite_in_Alphonsi_Regis_Aragonum_dicta_ac_facta.jpg| Antono Panormito (1394-1471) Nicholas_V.jpg| Nikolao la 5-a (1397-1455) Francesco_Filelfo_-_Imagines_philologorum.jpg| Francesco Filelfo (1398-1481) Bessarion_1476.JPG| Basilius Bessarion (1403-1472) Pope_Sixtus_IV_(head).jpg| Francesco della Rovere (1414-1484) Hans_Burgkmair_d._%C3%84._005.jpg| Frederiko la 3-a (1415-1493) Giovanni Garzoni (1419-1505).png| Giovanni Garzoni (1419-1505) Pontanus.JPG| Giovanni Pontano (1429-1503) Giorgio_Merula_(1430-1494).jpg| Georgo Merula (1430-1494) Title_page_of_Herodotus%27_history_of_the_Greek_and_Persian_Wars_1502.jpg| Matteo Maria Boiardo (1434-1494) CoA_Citt%C3%A0_di_Ferrara.svg| Battista Guarino (1435-1513) Porta_schiavonia.JPG| Pino la 3-a Ordelaffi (1436-1480) Porta_schiavonia.JPG| Alessandro Numai (1440-1483) Ercole_de%27_Roberti_001.jpg| Giovanni la 2-a Bentivoglio (1443-1508) Melozzo_da_Forl%C3%AC_001.jpg| Girolamo Riario (1443-1488) BaptistaMantovanus2.jpg| Battista Mantovano (1447-1516) Aldus_Manutius_2.jpg| Aldus Manutius (1449-1515) Filippo Beroaldo, il vecchio (1453-1505).png| Filippo Beroaldo (1453-1505) Porta_schiavonia.JPG| Faŭsto Andrelini (1462-1519) Caterina_Sforza.jpg| Katerina Sforza (1463-1509) MII.png| Filippo Beroaldo (1472-1518) Copernicus.jpg| Nikolao Koperniko (1473-1543) Cristofano_dell%27altissimo,_ludovico_ariosto,_ante_1568.JPG| Ludoviko Ariosto (1474-1533) Hans_Holbein_d._J._065.jpg| Thomas More (1478-1535) Martinus_Dorpius_(1485-1525).jpg| Martinus Dorpius (1485-1525) Eobanus-Hessus.jpg| Helius Eobanus Hessus (1488-1540) Angelo_Poliziano_-_Imagines_philologorum.jpg| Anĝelo Policiano (1454-1494) Michaelis_de_Marolles-Abbatis_de_Villeloin.jpg| Michel de Marolles (1600-1681) </Gallery>
23115 Valcourt
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James R. Valcourt, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Wachusett Regional High School de Holden (Masaĉuseco, Usono).
Choummaly Sayasone
La generalleŭtenanto Choummaly Sayasone (n. 1936) estas la nuna prezidanto de Laoso, kaj ankaŭ la Ĝenerala Sekretario de la Laosa Popola Revolucia Partio. Li estis elektita Ĝenerala Sekretario la 21-an de marto 2006 dum la 8-a partia kongreso, sukcedante al Khamtai Siphandon.
Sayasone eniris en la Politburo en 2001 kaj estis vicprezidanto inter 2001 kaj 2006. Li ankaŭ estis Ministro de Defendo de Laoso.
Irma Reismann
REISMANN Irma (rajzman) estis hungara poetino, ĵurnalistino naskita en Szilágysomlyó la 29-an de aŭgusto 1895 kaj mortinta en 1944.
Elektromagneta kampo
Elektromagneta kampo - fizika kampo, stato de spaco en kiu sur fizika objekto havanta elektran ŝargon agas forto. Elektromagneta kampo konsistas de du kampoj elektra kampo kaj magneta kampo (unue oni malkovris kaj studis ĉiun sendepende). Ĉi tiuj kampoj estas kunplektata kaj percepto ilin dependas de observanto. Reciproka rilato de kampoj priskirbas ekvacioj de Maxwell. Ecoj de elektromagneta kampo, kaj ĝia ago kun materio studas elektrodinamiko. En kvanta meĥaniko elektromagneta kampo estas kiel virtualaj fotonoj
Forto de kampo
Forto, kiu agas sur elektra ŝargo en elektromagneta kampo priskribas forto de Lorentz:]: kaj:
Forto kiu kaŭzas magneta kampo estas orta al rapideca vektoro v', tial ĝi ne modifas energion de objekto. Nur elektra kampo kaŭzas modifon de energio (faras laboron laŭ distanco \mathbf s) :
Superan formulon oni povas involui en formulo de povumo kiu estas farata per elektra kampo:
Ecoj de kampo
Ecoj de elektromagneta kampo efikas el ekvacioj de Maxwell:
El 1 eco rezultas, ke elektra kapo kiu estas el elektra ŝargo estas potenciala.
Transformoj de kampo
Elektra kaj magneta kampo modifiĝas kiam referenca sistemo estas ŝanĝata.
kaj:
Konkludo:
Se en elekta referenca sistemo estas nur elektra kampo, en referenca sistemo kiu moviĝas kun rapideco v ekzistas magneta kampo kun indukdenso:
Abelujo (hararanĝo)
La abelujo (angle beehive) estas krom korbo por abeloj ankaŭ hararanĝo.
La hararanĝo havas sian nomon pro la optika komparebleco kun abelujo.
Ĝi ekestis en la jaro 1958 en Usono kiel varianto de la tiam tre ŝatata tufofrizaĵo.
En Nederlando oni nomas tian hararanĝon suikerspin (t.e. sukervato).
Matthias Colerus
Matthias COLERUS, ankaŭ: Collerius (* ĉ. 1530 en Altenburg, mortinta la en Jena) estis germana juristo.
Vivo
Estante filo de konsilanto urba, li ekstudentis en la 19.6.1546 ĉe la Universitato de Wittenberg. Post akiro de magistra titolo li decidis, laŭ konsilo de Filipo Melanktono, dediĉi sin al la studo de jursciencoj. Pro tio li iris ĉe la Universitato de Lepsiko kie la profesoroj Modestinus Pistoris kaj Christoph Zobel influis lin je iĝo de humanisma retorikisto kun praktiko.
En 1558 Colerus revenis al Wittenberg kie li doktoriĝis pri juro. Poste li iĝis profesoro en 1559 ĉe la Universitato de Jena kie li ankaŭ estis dekano de la jurista fakultato kaj tri fojojn eĉ rektoro. Tiutempe oni altrenis lin kiel filipiston en la kverelojn konfesiajn, kaj en 1569 li devis rezigni pro sinergia sinteno lia. Poste li ekmembris ĉe la saksia apelacikortumo en Lepsiko kaj estis kanceliero en Anhalto.
En 1573 li revenis kiel profesoro al Jena kie li fariĝis en la 11.4.1575 ĉefo de la juĝista kolegio kaj ekde 1573 ĉefsidanto de la Supera tribunalo kortega. Renomon grandan li meritis pro liaj kompendioj kiuj evidentiĝis praktike taŭgegaj. Li ankaŭ engaĝiĝis pri la organizaj taskoj altlernejaj kaj estis tri fojojn (somere 1562, somere 1568, vintre 1575) rektoro.
La Toba (Guadalajara)
La Toba estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Ernesto la 1-a (Saksio-Koburgo kaj Gotao)
Ernesto la 1-a (naskiĝinta la en Koburgo, mortinta la  en Gotao) estis ekde 1826 suvereno de la Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao. Lia filo Ernesto la 2-a posteulis lin.
Vivo
Estante filo de duko Francisko (Saksio-Koburgo-Saalfeld) li ekregis en la 9.12.1806 dum okupado fare de francaj trupoj. Ĝin li ricevis ne antaŭ la Paco de Tilsit; pro lia partopreno de la Batalo de Jena–Auerstedt en la kampo de la prusoj Napoleono Bonaparte neniam plene konfidis lin. Gvidante la 5-an armekorpuson de la aliancanoj post la Batalo de Leipzig Ernesto perfortis la majencanojn per blokado je kapitulaco.
Dum la Viena kongreso li propagandis por la daŭrigo de la Reĝlando Saksio kaj havigis al si la trans la Rejno situantan Dukujo Lichtenberg kun ĉ. 20 miloj da enloĝantoj. Dum la Dua pariza paco, post kiam Ernesto komanadante la saksojn denove kontraŭ la francoj kunkampanjis, li ricevis dankote alian teritorion kun 5000 enloĝantoj: ĉion li cedis kontraŭ la sumo de 2 milionoj da taleroj al Prusio investante la enspeziton por aĉeti aliajn areojn en la jaroj inter 1836 kaj 1838.
La Toba (Guadalajara)
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas tobero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 108 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,95 loĝ/km².
Ernesto la 1-a (Saksio-Koburgo kaj Gotao)
Vivo
Post la estingo de la gotaa radika dinastio (11.2.1825) li iĝis perkontrakte (12.-15.11.1826) heredanto de la Duklando Gotao sen la Kranichfeld-admininistrujo. Sekve li donis la Duklandon Saalfeld al la meiningen-anoj kaj eknomis sin Ernesto la 1-a de Saksio-Koburgo kaj Gotao.
La Toba (Guadalajara)
Situo
La Toba situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 939 m super marnivelo; je 59 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 36,60 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°00′15″N 2°58′55″Ok.
Ernesto la 1-a (Saksio-Koburgo kaj Gotao)
Vivo
En la 8.8.1821 li donis konstitucion al Koburgo maltuŝante la malnovajn landajn klasajn konsilantarojn en Gotao. Post divorco de Luise, filino de duko Aŭgusto (Saksio-Gotao-Altenburg) en la jaro 1826-a li edzinigis en 1831 Maria, la filinon de duko Aleksandro Frederiko Karlo de Virtembergo. Lia fratino Viktoria iĝis, post la nupto de Eduardo Aŭgusto, duko de Kent kaj Strathearn, patrino de la posta britia reĝino Viktoria. Ŝin edzinigis finfine en 1840 la pli maljuna filo de Ernesto, Alberto de Saksio-Koburgo kaj Gotao. Lia pli juna frato Leopoldo iĝis en 1831 reĝo de Belgio kaj la nevo Ferdinando, la plej maljuna filo de duko Ferdinando (Saksio-Koburgo-Koháry) iĝis en 1836 edzo de la portugala reĝino Donna Maria da Gloria.
La Toba (Guadalajara)
Historio
La Toba havis ĝis 725 loĝantojn en 1897, sed poste dekadencis. Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 598 loĝantoj en 1930 al 108, tio estis oni perdis totale pli ol 600 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe La Toba, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe La Toba kie oni falis al la nunaj 108.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
(19636) 1999 RD48
(19636) 1999 RD48 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Máriakálnok
Máriakálnok estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo estas slave Maria-kanejo, germane estas Gahling.
Historio
La unua mencio devenis el 1264. Tiu vilaĝo estas escepta, ĉar en la insulo nur tien alvenis germanoj. Grandaj inundoj okazis en 1829 kaj en 1876. En 1874 novromanika kapelo konstruiĝis, la loka fonto estas sankta omaĝe al Maria. En 1946 la germanoj estis deportitaj al Germanio. En 1951 oni fondis kolĥozon pri Nova Vivo.
Omikrono
Ne konfuzi kun la filmo Omnicron. Omikrono (majuskle Ο, minuskle ο, greke ομικρον) estas la 15-a litero de la Greka alfabeto. Laŭvorte ĝi signifas "o malgranda" (o mikron), kontraste al omego, kiu signifas "o granda" (o mega). En la greka numeralsistemo omikrono havas la numeran valoron 70. Ĝi malofte uziĝas en matematiko, ĉar ĝi ne estas distengebla de latina litero O kaj estas facile konfuzebla kun cifero 0. Ĝi estas ekvivalenta al fenica litero ain. En la moderna greka, omikrono reprezentas la sonon.
En Unikodo la majuskla formo estas kodo U+039F kaj la minuskla estas U+03BF.
We Feed the World
WE FEED THE WORLD (Ni nutras la mondon) estas dokumenta filmo el la jaro 2005, en kiu la aŭstra reĝisoro Erwin Wagenhofer spuras la devenojn de niaj manĝaĵoj kaj kritike montras la modernan industrian produktadon de manĝaĵoj. Lia vojaĝo gvidas al Francio, Hispanio, Rumanio, Svislando, Brazilo kaj reen al Aŭstrio.
La filmo estas la plej sukcesa aŭstra dokumenta filmo depost la komenco de la filmstatistiko. En Germanio vidis ĝin 600.000 spektantoj. [1] Ekprezentado: 30-a de septembro 2005.[2]
La filmo prezentas intervjuon kun Jean Ziegler.
Enhavo
La dokumentario „We Feed the World – Manĝajoj tuttere“ temas pri la kaŭzoj kaj la konsekvencoj de tutterigoj ĉe la ekzemplo de nutraĵproduktado por homoj en Eŭropa Unio. Reĝisoro Wagenhofer, kiu ankaŭ mem filmis, vizitas diversajn lokojn en pluraj landoj, kie homoj produktas manĝaĵojn, kaj surloke montras produktadon, negocadon, transporton, forigon de nutraĵoj kaj la uzon de genteknologio fare de grandaj manĝaĵindustriaj koncernoj. Surlokaj personoj komentas, subtekstoj plie klarigas la interligojn.
Scenaro 1 - Pano
Aŭstrio: kamparano resumas la praktikajn sekvojn de agrarsubvencioj kaj la malapero de malgrandaj bienoj. En grenkampo tritiko estas falĉita per granda maŝino, kaj fortransportita. Tutaj ŝarĝaŭtoj forportas ne aĉetitan panon en kolektejon por fina forbrulo.
Scenaro 2 - Oceanaj fiŝoj
Bretonio: ni akompanas fiŝiston, kiu ĉiutage per malgranda boato elveturas al kaptado, poste fiŝkomercisto montras la diferencon inter liaj freŝe kaptitaj fiŝoj kaj la kaptaĵo de la flosantaj fiŝfabrikoj, inter ili ratfiŝoj, kiuj estis kaptitaj en tia profundo, ke krevis iliaj okuloj. "Ili havas bele blankan viandon, kiu gustas laŭ nenio. Ili ne estas por manĝi, nur por vendi."
Scenaro 3 - Tomatoj
Almerio, Andaluzio: grandegaj kampoj sub plastaj baŝoj. Laboras tie ĉefe afrikanoj, ofte kontraŭleĝe enmigrintaj. Tomatoj transportiĝas en ŝarĝaŭtoj trans 3.000 km, por atingi siajn aĉetontojn en Aŭstrio.
Scenaro 4 - Melongenoj
Rumanio: tradiciaj kamparanoj fiere montras siajn fruktojn, melongenojn iom malrektaj, ne tute uniforme koloraj, sed plengustaj. En apudaj vastegaj kampegoj ankaŭ kreskas melongenoj kun fabele bela aspekto, sed plena gusto mankas al ili. Ili estas kreskigitaj el hibridaj semoj, kiuj malebligas ke kamparanoj el sia rikolto reakiras semojn por la sekva jaro, do en la venonta jaro ili devas denove aĉeti semojn de la firmao Pioneer (la dua plej granda firmao pri semoj post Monsanto) kaj kune kun la semoj la taŭgan herbicidon por tiuj semoj. - "We Feed The World" estas slogano de firmao Pioneer.
Scenaro 5 - Sojo
Brazilo: el aviadilo videblas, kiel grandaj sojo-kampoj entranĉas la Amazonian pluvarbaron - Blairo Maggi, brazila magnato, la plej granda en la mondo sojo-produktisto, liveras sojon grandparte al Eŭropo, kie ĝi estas uzata por nutri bovojn kaj kokojn. Kontraste al tiuj vastegaj terenoj familio de simplaj kamparanoj raportas kiel ili suferas pro malsato kaj pro manko de pura akvo.
Scenaro 6 - Kokidoj
Aŭstrio: ni vidas la sinsekvon en kokidkreskiga entrepreno de la ovoj breditaj plurmile sur tabledoj en kovadŝranko, de ĵus eloviĝintaj flavegaj kokidoj ŝutitaj en grandan halon, kie ili nur havas la taskon kreski kaj grasiĝi, ĝis la seria buĉado en ĉenstablo, maŝina distranĉado kaj pakumo en plasto por supermerkata bretaro.
Scenaro 7 - Intervjuo kun Peter Brabeck de Nestlé
Vevey, Svisio: Fino kaj kulmino estas intervjuo kun Peter Brabeck-Letmathe, kiu (ĝis 2008) estis direktoro de Nestlé, la plej granda en la mondo entrepreno pri nutraĵoj, kiu eksplikas la avantaĝojn de tutmondiĝo kaj advokatas, ke akvo havu merkatan valoron.
József Csetényi
József Csetényi [jOĵef ĉetEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csetényi József estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto.
József Csetényi naskiĝis la en Seregélyes, li mortis la  en Veszprém (urbo).
Biografio
József Csetényi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1951, poste li laboris jaron en fabriko. Li akiris diplomon en Kemia Universitato de Veszprém en 1957. Inter 1957 kaj 1993 li estis asistanto, poste lektoro, fine docento en la universitato. Intertempe li doktoriĝis en 1965, kandidatiĝis en 1985. Li pensiuliĝis en 1993. Li fokusiĝis pri la ceramikaĵoj. Li ricevis 3 premiojn inter 1958-1981. Li havis edzinon, kiu naskis du filojn.
Johano la 1-a (Portugalio)
Johano la 1-a de Aviso (naskiĝis en Lisbono la 11-an de aprilo 1358, mortis samurbe la 14-an de aŭgusto 1433) estis la deka reĝo de Portugalio kaj fondinto de la Dinastio Aviso. Li estis natura filo de la reĝo Petro la Justiciga kaj de Teresa Gille Lourenço. Laŭ deziroj de lia patro, li estis vartata kaj edukata de lia patrina avo, la komercisto Lourenço Martins. En la jaro 1364 li estis rangigita al Superulo de la Ordeno de Aviso.
Post la forpaso de Petro la 1-a, la 18-an de januaro 1367, entroniĝis lia duonfrato, Fernando la Bela. Fernando la 1-a forpasis en Lisbono la 22-an de oktobro 1383. Portugalio estis minacata malaperi kiel sendependa regno, ĉar la dinastia sukcedo korespondus al lia filino Beatriz, edziĝinta al Johano de Kastilio, sed la popolaj klasoj kaj granda parto de la portugala nobelaro firme kontraŭis la teritorian kaj politikan kuniĝon kun la Regno de Kastilio.
Fine kaj post iom necerta periodo, la 6-an de aprilo 1385 la portugalaj kortegoj kuvenintaj en Koimbro deklaris al la Infanto Johano, reĝo de Portugalio per la nomo Johano la 1-a kaj Superulo de la Ordeno de Aviso. Ĉi tiu nomumado estis vidata kiel militdeklaro kontraŭ Kastilio, ĉar ĝi senheredigis Beatrizon kaj ŝian edzon la reĝon Johano la 1-a de Kastilio.
Johano konkeris Ceŭton, en la nordo de Afriko en la jaro 1415.
Sub regado de Johano la 1-a, kaj danke al la verkaĵoj de lia filo la Infanto Henriko (nomata Henriko la Navigisto), komenciĝis la grandaj mar-malkovraĵoj.
Li estis la unua monarko en Iberio kiu redaktis en alia lingvo krom la latina (en la portugala) la leĝojn de sia regno; entreprenis plurajn publikajn verkaĵojn kaj meritis la surnomojn “Johano la Granda”, “Johano la Grandioza” kaj “Johano la Patro de la Popolo”.
Li forpasis pro la nigra morto en 1433. Poste sukcedata en la trono de lia filo Duarto.
Weschnitz
La rivereto Weschnitz - prononco - longas 58,9 kilometrojn kaj fluas el la mezalta montaro Odenvaldo en sudokcidenta Germanio okcidenten tra la sudo de la federacia lando Hesio kaj mallongvoje tra la pleja nordo de la najbara federacia lando Baden-Virtembergo en la riveregon Rejno.
Trafluataj loĝlokoj interalie estas Rimbach, Fürth (Odenwald), Birkenau, Weinheim, Lorsch, Einhausen kaj Biblis. En Lorsch la rivera baseno pasas proksime de la kulturhistorie grava Monaĥejo de Lorsch, listigata kiel monda heredaĵo de Unesko.
NGC 2865
NGC 2865 (aliaj indikoj — ESO 498-1, MCG -4-22-11, AM 0921-225, PRC C-29, PGC 26601) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ollantay
Ollantay [oljantaj] estas drameca teatraĵo, origine skribita en la keĉua lingvo. Laŭ kelkaj estas de inkaa origino -- kaj kiel tia la plej malnova kaj plej profunda esprimo de keĉua literaturo -- dum aliaj kredas ĝin de kolonia hispanida origino.
La verko temas pri historio inter inkaaj nobeloj kun amafero inter princino kaj militisto (Ollantay). Tiu amafero estas malpermesita de la imperiestro pro malsama socideveno de la geamantoj. Li estis enprizonigita kaj fuĝas kredante ŝin mortinta. Sekvas ribelo kaj matura vivo de ekstergeedza filo de la geamintoj.
Saint-George
Geografio
La komunumo Saint-George situas sur la suda flanko de la Ĵurasa Montaro ĉe la vojo al la Marchairuz-Pasejo, proksimume 15 kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Nyon kaj 20 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Saint-George, la setlejoj Le Côteaux, Côte Malherbe kaj Maison Neuve, kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,32 km², de kiuj 70,7% estas kovritaj de arbaro, 19,5% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Saint-George limas en nordoriento kaj oriento al Gimel, en sudo kaj okcidento al Longirod, kaj en nordokcidento al Le Chenit.
Trafiko
Saint-George situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Longirod al Gimel kaj pluen al la Marchairuz-Pasejo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 14 kilometrojn sude de la komunumo apud Nyon. Pere de poŝtaŭtolinio de Nyon al Gimel la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Saint-George datiĝas el la jaro 1153 kiel Sancti Georgii de Essartinis. Sur la teritorio de Saint-George estis trovitaj restaĵoj de prahistoria rifuĝejo kaj de fortikaĵo el la frua mezepoko apud loko, kiu nomiĝas Château Guyon. Inter 1153 kaj 1211 la Monaĵeo Sankt-Johano de Ĝenevo konstruis en Sankt-Geogro benediktanan priorejon, kiu estis submetia al la Abatejo Ainay. La subvokteco apartenis al la Senjoroj de Mont-le-Vieŭ. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Morges. De 1798 ĝis 2007 ĝi apartenis al la Distrikto Aubonne. Ek de la 1-a de januaro 2008 la komunumo estas surbaze de la administra reformo de 2006 parto de la grandigita Distrikto Nyon.
Laosa Popola Revolucia Partio
La Laosa Popola Revolucia Partio (Phak Pasason Pativat Lao) estas politika partio de Laoso kiu ekde 1975 monopole regas la politikan potencon de la lando. Ĉiun kvinan jaron ĝi okazigas partian kongreson per kiu estas elektataj la membroj de la Politburoo kaj de la Centra Komitato. En 2007, la LPRP okupis 113 el la 115 sidlokoj de la Laosa Nacia Asembleo. 20.19.27.
Credaro
Credaro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Capriolo (BS), Castelli Calepio, Gandosso, Paratico (BS), Trescore Balneario, Villongo kaj Zandobbio. Kristana patrono estas la sankta Georgo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Stacio Takanohara
Stacio Takanohara (japane: 高の原駅 [Takanohara-eki], angle: Takanohara Station) estas fervoja stacio en Nara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
Castro Alves (urbo)
Castro Alves [kastroaŭvez] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 25.408 loĝantojn en 2010.
Alegria (Suda Rio-Grando)
Alegria estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Ijuí. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 301 loĝantoj.
Rolador
Rolador estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.546 loĝantojn en 2010.
Ito Ĝunĝi
ITO Ĝunĝi (伊藤潤二 [Itō Ĝunĝi]) estas japana verkisto de hororaj mangaoj.
Li naskiĝis en la gubernio Gifu en julio de 1963 kaj estis inspirita ekde juna aĝo de la desegnoj de sia pliaĝa fratino kaj de la mangaoj de Kazuo Umezu, do interesiĝis ankaŭ pri desegno de teruraĵajn mangaojn.
Alconera
Alconera [alkonEra] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Alconera aŭ Halconera signifas en la hispana "falkejo".
Ito Ĝunĝi
Tamen, post fini liajn studojn lerneje, li studis por iĝi dentokuracist-helpanto kaj, ĝis la 1990-aj jaroj, laboris per ĉi tiu metio, dum li desegnis libertempe, eĉ post gajni la prestiĝan premion Umezu por teruraĵmangaoj.
Alconera
La loĝantoj nomiĝas Alcotrosos. La censita populacio en 2007 estis de 735 loĝantoj.
Ekonomio
La ĉefa ekonomia agado estas la agrikulturo krom la elfosado de natura ŝtono, ĉefe granito. Antikve oni dediĉis sin ankaŭ al la elfosado kaj prilaborado de marmoro.
Parto de la ekonomio baziĝas ankaŭ sur nova fabriko de cemento kiu, ege poluas kaj ne helpis la disvolvigon de la vilaĝo, ĉar oferas malmulte da laborlokoj.
2524 Budovicium
2524 Budovicium estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ricevis la latinan nomon de la urbo České Budějovice: "Budovicium".
Furth
Furth havas diversajn signifojn:
Ŝan Ŝui
Historio
Tiu pentroarto evoluiĝis en la 10-a kaj 11-a jarcentoj sub la regno de la dinastio Song. Malgranda grupo de pejzaĝpentristoj estigis tiun movadon.
Konceptoj
Pejzaĝoj estas centritaj je montoj. En la ĉina tradicio, montoj estas sanktaj lokoj, loĝejoj de la dioj. La arton de Ŝanŝui, kiel multajn aliajn ĉinajn pentrostilojn influis taoismo.
La majesteco donita al la montoj kaj aliaj eroj de la pejzaĝo substrekas la nesignifon de homoj en la senfineco de la kosmo (taoisma temo).
Kiam pentristo pentras verkon laŭ la stilo Ŝanŝui, li ne provas montri tion, kion li vidis en la naturo, sed bildon de sia sperto pri naturo. Tiel formoj kaj koloroj ne devige estas realaj.
Enhavo
Ĉiu pentraĵo Ŝanŝui devas enteni almenaŭ la jenajn tri bazajn erojn:
Eroj kaj koloroj
Ŝanŝui uzas la teorion de la kvin elementoj. Tiel al ĉiu ero rilatas unu direkto kaj unu koloro. Tiu teorio difinas bonajn kaj malbonajn interagojn inter koloroj kaj eroj.
Močítka
Močítka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svijanský Újezd en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Svijanský Újezd. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 16 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Močítka situas en katastra teritorio Svijanský Újezd kun areo 5,3 km².
WWF
WWF, komence World Wildlife Fund (esperante: Monda Fonduso por Naturo), renomita poste World Wide Fund for Nature (Monda Natur-Fonduso ), kaj fine al WWF en 2001, estas internacia ne-registara organizo por protektado de la naturo kaj de la medio, tre agema pri daŭripova evoluo.
WWF estas fondaĵo, kies sidejo troviĝas en Gland en Svisio. Ĝi havas pli ol 4,7 milionojn da donacantoj en la mondo kaj disponas pri operacia reto en pli ol 96 landoj.
La ĉefaj agadoj estas: superrigardo de la aplikado de internaciaj regularoj; restaŭrado de naturaj lokoj; edukado. Ĝia simbolo estas la pando.
Ekde 2006, WWF-Francio estas membro de Alianco por la planedo.
Biogeografia tipologio de WWF
Kunlabore kun diversaj Sciencaj Institutoj kaj sciencistoj, la WWF estas disvolvinta novan biogeografian sistemon. Tiu ĉi sintezas la antaŭajn sciojn kaj estas direktata al mondvaste naturprotekta agado. Ĝi ampleksas la tersupraĵajn, la marajn kaj la dolĉakvajn mediojn.
La tersupraĵaj plej vastaj areoj estas nomataj ekozonoj. Tiuj ĉi estas partigitaj laŭ du reciproke sendependaj klasifikoj : ekoprovince kaj biome. Ambaŭ subdividiĝis en plej malgrandajn terioriojn, kiuj estas la ekoregionoj, bazo de la tipologio de la WWF. La por la naturprotektado plej gravaj ekoregionoj estas kungrupigitaj en tiel nomatajn tutmondaj 200-regionojn.
Ekzistas iom diferenca aliro por la akvaj medioj.
Aljucén
Aljucén [alĥuzEn] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas Aljucenses. La censita populacio en 2007 estis de 241 loĝantoj.
Situo
Aljucén estas situa en la centra parto de Ekstremaduro, je altitudo de 280 m; je 75 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je nur 15 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 19,1 km². La vilaĝeto estas proksime de la provinca limo la provinco de Badajoz kaj la provinco de Cáceres.
Oriente de la vialĝo estas la preĝejo de San Andrés, malfrua gotika, kie elstaras la okcidenta pordo kun monumenta skribaĵo.
La vilaĝo estas parto de la romia ŝoseo Vía de la Plata kaj havas gastejon por pilgrimantoj kaj du rurajn gastejojn, eĉ rekreaĵon de termoj.
Ekde la vilaĝo atingeblas la Natura Parko de Cornalvo.
Kávás
Kávás [kAvAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Situo
Kávás situas en valo de Zala (rivero) (kiu preterfluas), laŭ flankovojoj (ĉefvojo kaj fervojo inter Zalaegerszeg kaj Őriszentpéter preteriras). Zalaegerszeg troviĝas 13, Körmend 23, Nova 24, Vasvár 27 km-ojn.
Ĝenerala Sekretario de la Laosa Popola Revolucia Partio
La Ĝenerala Sekretario de la Laosa Popola Revolucia Partio estas la posteno de la plej alta membro de la Laosa Popola Revolucia Partio- kaj de facto prezidanto de Laoso. Ekde 1991-2006, la posteno titoliĝis Estro de la Centra Komitato de la laosa Popola Revolucia Partio'''.
La Centra Komitato de la partio elektas la Ĝeneralan Sekretarion.
Komunumaro Pirmasens-Land
La komunumaro Pirmasens-Land - germane Verbandsgemeinde Pirmasens-Land - estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, ĉirkaŭ la samnoma eksterdistrikta urbo Pirmasens, sed sen ĝi. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
28602 Westfall
28602 Westfall estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras John E. Westfall, emeritan profesoron ĉe la San-Franciska Ŝtata Universitato kaj iaman Plenumantan Direktoron de la Asocio de la Lunaj kaj Planedaj Observantoj (ALPO, 1985-1995) kaj ricevinto de la premiojn Walter Haas Observing Award en 1988 kaj Peggy Haas Service Award en 1998.
Montreuil-Bellay
Montreuil-Bellay estas franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montreuillais.
Roubanina
Roubanina (antaŭe ankaŭ Roubanín, dialekte Róbajna/Roubajna, Róbanina/Roubanina) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas 50 km norde de Brno, plu en distanco 7 km sude situas urbo Letovice, 15 km sude urbo Boskovice, 16 km norde urbo Moravská Třebová kaj 18 km nordokcidente urbo Svitavy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.
Brilaĵeto
Brilaĵetoj aĉeteblas en multaj koloroj kaj formoj. Ili estas aplikataj sur vestaĵoj, mansakoj, ŝuoj kaj multaj aliaj akcesoraĵoj.
Brilaĵetoj havas trueton en la mezo, sed ankaŭ estas rondaj ornamaĵoj kun trueto je unu flanko. Tiuj povas esti fiksataj tiel, ke ili facile povas moviĝi, tial la brilanta efiko pligrandiĝas. Pro la sama kaŭzo kelkaj brilaĵetoj estas faritaj kun facetoj.
Historio
Estas indikoj ke oraj brilaĵetoj jam estis uzataj en 2500 a.K por ornami vestojn kaj aliaj objektoj en la Indusa valo.
Lima Duarte (Brazilo)
Lima Duarte estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Juiz de Fora. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en oktobro 1881.
Sándor Doubravszky
Sándor Doubravszky [ŝAndor doubravski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Doubravszky Sándor estis hungara kemiisto, verkisto, altlerneja instruisto. Lia pseŭdonimo estis Alexander Oakwood.
Sándor Doubravszky naskiĝis la en Salgótarján, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Doubravszky maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1956, poste li akiris diplomon en tekstila universitato de Leningrado en 1961. Inter 1961-1990 li laboris en esplora instituto. Inter 1966-1980 li estis partiestro de la instituto. Intertempe li estis laboratoriestro, en la fina periodo institutestro. En 1969 li kandidatiĝis, post tri jaroj li doktoriĝis. Ĝuste dum ĉeso de la socialismo en 1990 li partoprenis en fondo de libroeldonejo. Inter 1991-1994 li instruis en altlernejo de Kecskemét en rango katedrestro. Li edziĝis en 1962, lia edzino naskis 3 gefilojn en 1963, 1964 kaj 1972.
György Oláh (grafikisto)
György Oláh [djordj olA], laŭ hungarlingve kutima nomordo Oláh György estas hungara grafikisto, afiŝisto, pentristo, altlerneja instruisto.
György Oláh naskiĝis la en Tatabánya.
Biografio
György Oláh abiturientis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1964, lia ĉefinstruisto estis Tibor Zala. Li studis en Belarta Altlernejo inter 1966-1970. Liaj majstroj estis György Kádár kaj György Konecsni. Post la diplomo en 1970 li kreis plej ofte afiŝojn, baldaŭ preskaŭ ĉiuspecajn artaĵojn (pentraĵojn, poŝtmarkojn, emblemojn, ktp). Li instruas en la Belarta Altlernejo ekde 1981. Li studis estetikon inter 1983-1986. Li akiris sciencan gradon DLA en 2002. Li ricevis premiojn inter 1977-2001.
Frontera Comalapa
Frontera Comalapa estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Frontera Comalapa. La komunumo situas ĉe la landlimo al Gvatemalo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07034.
Hiphopo
La vorto hiphopo (angle hip hop) signifas kaj la hiphopan subkulturon kaj la hiphopan muzikon, kiu estas la muziko de tiu subkulturo. Hiphopo naskiĝis en Usono je la fino de la jaro 1978. Tiel ĝi reprezentas stratan kulturon el nigrulaj kvartaloj de Novjorko.
Frontera Comalapa
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 57580 loĝantojn. El tiuj estis 27349 viroj kaj 30231 virinoj. La komunumo havas surfacon de 718 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 660 metroj super la marnivelo.
Hiphopo
La hiphopa kulturo celis kunigi la kvin stratajn artojn de tiu epoko: diskĵokeadon, rompdancon, mur-pentraĵon (grafition), buŝ-ritmon kaj repon.
Eeva Kilpi
Eeva KILPI (naskiĝinta 18-a de februaro 1928 en Hiitola) estas finna verkisto. Ŝi skribis 32 librojn, el kiuj parto estas prozolibroj kaj parto poemlibroj. Ŝiaj libroj estas tradukitaj al almenaŭ 20 lingvoj. En 1959 Eeva Kilpi fariĝis libera verkisto. En sia romanoj ŝi multe rakontas pri perditaj areoj kaj pri vivo de iliaj loĝintoj en nova loĝareo. Ŝi estas ankaŭ apoganto de redono de la areoj. Ŝi skribis ankaŭ pri naturamrilato de homo, speciale de virino. Ŝi estas medikonservanto kaj feministo. Ŝiaj libroj inkludas ankaŭ erotikajn ecojn.
Hiphopo
La Zulu nation de Afrika Bambaataa (1980), celis transformi "malbonan ondon" de la strato per "bona ondo" de hiphopa arto.
Frontera Comalapa
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 30560 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 25527 scipovis legi kaj skribi kaj 5015 personoj estis analfabetoj. Do 84% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 16% estis analfabetoj.
Hiphopo
Priskribo
Hiphopo kaj kiel muzika ĝenro kaj kiel kulturo estis formita dum la 1970-aj jaroj kiam loĝejaraj festoj iĝis pli kaj pli popularaj en Novjorko, partikulare inter afrikusonaj junuloj loĝantaj en Bronkso. Tamen hiphopa muziko ne estis oficiale registrita por disvastigo en radio aŭ televido ĝis 1979, pro malriĉo dum la hiphopa nasko kaj manko de akceptado ekster la getoaj kvartaloj. En la loĝejaraj festoj diskĵokeoj ludis perkutajn elrompojn de popularaj kantoj uzante du diskoturniloj kaj DĴ-miksilon por ludigi elrompojn el du kopioj de la sama disko, alternante el unu al la alia kaj etendingante la elrompon "break". La komenco de la Hiphopa evoluo okazis kiam la miksila teknologio kaj drum-maŝinoj iĝis disponeblaj. Diskoturniltablistaj teknikoj kiel skraĉado kaj frapkongruo disvovlviĝis laŭlonge kun la elrompoj "break" kaj la Jamaika toasting, nome ĉantvoĉa stilo, estis uzita super la frapoj "beat". Repo disvolviĝis kiel kantostilo en kiu la artisto parolas aŭ deklamas ritme per instrumenta aŭ sintezila frapo. Elstaraj artistoj je tiu epoko estas DJ Kool Herc, Grandmaster Flash and The Furious Five, Fab Five Freddy, Marley Marl, Afrika Bambaataa, Kool Moe Dee, Kurtis Blow, Doug E. Fresh, Whodini, Warp 9, The Fat Boys, kaj Spoonie Gee. La kanto de Sugarhill Gang de 1979 nome "Rapper's Delight" estas amplekse konsiderita kiel unua hiphopa registraĵo kiu akiris disvastigitan popularecon en ĉeftendenco. La 1980-aj jaroj markis la diversigon de hiphopo dum la ĝenro disvolvigis pli kompleksajn stilojn. Antaŭ la 1980-aj jaroj, hiphopa muziko estis tre limigita ene de Usono. Tamen, dum la 1980-aj jaroj, ĝi eketendiĝis al muzikaj scenejoj en dekoj da landoj, multaj el kiuj miksis hiphopon kun lokaj stiloj por krei novajn subĝenrojn.
Frontera Comalapa
Sociogeografio
52168 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 896 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 1.72% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Hiphopo
Priskribo
Nova hiphopo estis la dua tajdo de hiphopa muziko, origininta en 1983–84 per la fruaj diskoj de Run-D.M.C. kaj de LL Cool J. La orepoka hiphopa periodo estis plinoviga periodo inter mezo de la 1980-aj jaroj kaj la komenco de la 1990-aj jaroj. Elstaraj artistoj el tiu epoko estis Juice Crew, Public Enemy, Eric B. & Rakim, Boogie Down Productions and KRS-One, EPMD, Slick Rick, Beastie Boys, Kool G Rap, Big Daddy Kane, Ultramagnetic MCs, De La Soul, kaj A Tribe Called Quest. Krimulrepo estas subĝenro de hiphopo kiu ofte fokusas al la violentaj vivostiloj kaj malriĉaj vivkondiĉoj de la afrikusonaj junuloj loĝantaj en interno de urbo. Schoolly D, N.W.A, Ice-T, Ice Cube, kaj la Geto Boys estas ŝlosilaj fondintaj artistoj, konataj pro miksado de politikaj kaj sociaj komentarioj de politika repo kun la krimultemaj elementoj kaj krimulaj historioj trovitaj en krimulrepo. En la hiphopa stilo de la Usona Okcidenta Marbordo, G-funko dominis en la ĉeftendenca hiphopo por kelkaj jaroj dum la 1990-aj jaroj pere de artistoj kiel Dr. Dre kaj Snoop Dogg. La hiphopa stilo de la Usona Orienta Marbordo en la komenco al la mezo de la 1990-aj jaroj estis dominata de la afrikusoneca ĵazrepo kaj la alternativa hiphopo de Native Tongues kaj de la hardcore rap de artistoj kiel Mobb Deep, Wu-Tang Clan, kaj Onyx. La hiphopo de la Orienta Marbordo ankaŭ havis krimulrepajn muzikistojn kiel Kool G Rap kaj the Notorious B.I.G..