cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peono (ŝako)
Malsimile al aliaj pecoj, la peono ne kaptas sammaniere kiel ĝi moviĝas. Peono kaptas diagonale, je unu ĉelo antaŭen kaj dekstren aŭ maldekstren. Tiel ĝi povas minaci du pecojn samtempe ("forko").
Se peono sukcesas atingi la kontraŭan flankon de la ludtabulo (la unuan linion de la kontraŭulo), ĝi estas promociata al alia samkolora elektata peco, escepte de Reĝo. La peono tuj ŝanĝiĝas al damo, turo, kuriero, aŭ ĉevalo, kiu tuj efikas (ekz. efektivigas ŝakon, maton aŭ paton). Tiel, eblas havi, du damojn, tri turojn, (eĉ pli) ktp, pro promociado.
Soma Szarvasi
Biografio
Soma Szarvasi frekventis aktorlernejon, poste li komencis sian aktoran karieron en migranta trupo de Béla Tóth en 1884. En la sekva jaro li havis rolojn en trupo de Lajos Dancz, poste en aliaj trupoj (ekzemple en 1890 de Kálmán Egri, en la sekva jaro de Antal Deréki). En mezo de la 1890-aj jaroj lia teatrestro estis Lajos Makó. Ekde 1900 li longe estis membro de Teatro Szigligeti (Nagyvárad). Baldaŭ li vivis kiel emerito en Budapeŝto, sed li kelkfoje ludis ekzemple en Gaja Teatro. Li havis edzinon.
Naftogasa zono
Naftogasa zono aŭ naftogasa amasiĝejo estas la tuto de naftaj kaj gasaj minejoj similaj laŭ kondiĉoj de la formiĝo kaj lokiĝo, geografie ligitaj al relative sendependaj strukturo-litologiaj elementoj de la sekco. Tiaj elementoj povas esti muroj, volboformaj levaĵoj (sur platformoj), lineaj zonoj de la evoluo de la antiklinalaj strukturoj (en la orogenezoj), zonoj de elkliniĝo de la trapenetreblaj horizontoj sur la monoklinaloj; superfaŭltaj kaj ĉefaŭltaj zonoj de la longaj faŭltoj, zonoj de la stratigrafiaj malkongruoj, zonoj de la tektonaj ekranoj ktp.
La nocio
La nocio estis enkondukita en 1946 de sovetiaj geologoj Ignatij Brod kaj Natalja Uspenskaja. Iuj geologoj (kiel Viktor Ĥain, Natalja Uspenskaja, Aleksandr Bakirov) opinias ke grava signo de la zona naftogasa amasiĝo estas aĝoproksimeco de la naftogasaj tavolaroj kaj simileco de la geologia strukturo de minejoj.
Igor Visockij proponis klasifiki ilin kiel la naftogasaj zonoj de:
Geologo Vladimir Olenin konsideris la naftogasajn zonojn parto de la terkrusto ene de ties strukture apartiĝinta elemento, kies genezo kaj strukturo kreas komunajn kondiĉojn por formiĝo de la naftogasaj minejoj ene de ĝi.
Signifo
La plej grandaj laŭ la hidrokarbona kapacito naftogasaj zonoj estas ligitaj al platformaj levaĵoj (muroj, megamuroj, antiklinalaj zonoj). En ili koncentriĝas plejparto de malkovritaj kuŝejoj de nafto kaj gaso.
La naftogasaj zonoj estas elementoj de la naftogasaj distriktoj kaj basenoj kaj havas limigitan areon (ĝis 5-10 mil km²). Se en tiaj zonoj dominas gaso, ili nomiĝas gasozonoj.
Inunditaj herbejoj kaj savanoj de Sudd kaj Sahelo
La inunditaj herbejoj kaj savanoj de Sudd kaj Sahelo estas tutmondaj 200-regiono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) kiu biome apartenas al inunditaj herbejoj kaj savanoj de Ĉado, Kameruno, Malio, Niĝerio, Niĝero kaj Sudano. Tiu regiono ampleksas la ĉefajn malsekejojn en la nordo de la afrotropisa ekozono, geografie la nordo de centra kaj okcidenta Afriko. Ĝi estas subdividita en tri ekoregionojn :
Grigorij Nevskij
Grigorij Kirilloviĉ Nevskij (Григорий Кириллович Невский; naskiĝis la, mortis la ) estis sovetia teatra aktoro kaj reĝisoro, Heroo de Laboro.
Biografio
Li mortis la pro stomaka kancero.
Kreono (Tebo)
Kreono (helene Κρέων, latine Creon) estis laŭ la helena mitologio reĝo de Tebo
Kreono el mitoj pri Edipo
Kreono estis filo de Menoikeo el genro de praulo Kadmo, fariĝis reĝo en Tebo kiam Laio post morto de sia patro estis ankoraŭ tro juna por regado. Kiam Laio maturiĝis, eksidis sur la tronon kaj edziĝis kun Kreona fratino Jokasta. Post jaroj revenis en Tebon ilia filo Edipo. Reĝo Laio estis mortigita kaj Edipo fariĝis reĝo kaj eĉ edziĝis kun Laia vidvino Jokasta. Kiam estis malkovrite, ke Edipo senkonscie mortigis sian propran patron kaj edziĝis kun sia propra patrino, estis ekzilita kaj Kreono duafoje eksidis sur la tronon. Komence li regis kune kun Edipaj filoj Eteoklo kaj Poliniko, post ilia morto en milito li regis sola ĝis suriro de Tersandro, filo de Poliniko, sur tronon. Tersandro kun Epigonoj konkeris Tebon kaj ruinigis ĝin.
Kreono el mitoj pri Heraklo
Tiu ĉi Kreono estis reĝo en Tebo en tempo, kiam ilin per teruraj impostoj subpremis la reĝo Ergino. En naskiĝan Tebon revenadis la Heraklo, Erginajn impostkolektistojn fuĝigis kaj impostojn nuligis. Pro tio li ricevis de la reĝo Kreono ties filinon Megaron por edziĝi. Kune kun ŝi li havis tri filojn, sed tiujn pli poste en atako de frenezo mortigis.
Nándor István Gimesi
Nándor István GIMESI [iŝtvAn gimeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gimesi Nándor István estis hungara botanikisto, hidrologo, pastro, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1948). Li havis la nomon Geiszler Nándor István ĝis 1914.
Nándor István Gimesi naskiĝis la  1892 en iama vilaĝo Kiskomárom, kiu nuntempe estas parto de Zalakomár. Li mortis la 1953 en Budapeŝto.
Biografio
Nándor István Gimesi frekventis gimnazion en Székesfehérvár, poste li aliĝis en 1914 al ordeno de cistercianoj. Li pastriĝis en 1917, dume li studis en universitato en Budapeŝto. Komence li instruis en Zirc, Eger kaj Budapeŝto. Inter 1924-1926 li studvojaĝis en Svislando, Germanio, Norvegio helpe de stipendio. Hejmenveninta li ekinstruis en la universitato, kie li estis katedrestro inter 1944-1952. Li ĝismorte gvidis la universitatan botanikan ĝardenon en Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri fitoplanktonoj kaj diatomeoj, kiujn li profesie fotadis.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 2012
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 2012 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo ŝakmatĉo inter la defendanta mondĉampiono Viswanathan Anand el Barato kaj Boris Gelfand el Israelo, gajninto de la Kandidata Turniro 2011. Post dek ses ludoj, inkluzive de kvar rapidaj ludoj, Anand retenis sian titolon. La matĉo okazis sub la aŭspicioj de la FIDE inter la 10a kaj 30a majo 2012 en la Ŝtata Tretjakova Galerio, Moskvo, Rusio. La premio estis $2.55 milionoj da dolaroj.
Anand estis la defendanta ĉampiono, li akiris la titolon en 2007 kaj defendis ĝin en 2008 (kontraŭ Vladimir Kramnik) kaj en 2010 (kontraŭ Veselin Topalov). Boris Gelfand iĝis la defianto en 2012 post gajno de la Kandidata Turniro 2011. La venko de Anand en la matĉo estis sia tria sinsekva titoldefendo.
Rezultoj
! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! Points !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! Totalo
Paulo Magino
Paulo Magino (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga.
Fiŝkapta ŝiparo
Fiŝkapta ŝiparo aŭ Fiŝkaptŝiparo estas agregaĵo de komercaj fiŝkaptŝipoj. La esprimo povas esti uzita de ĉiuj ŝipoj funkciigantaj for el preciza haveno, ĉiuj ŝipoj okupiĝintaj pri speciala speco de fiŝkaptado (kiel en la "tinuskaptista floto"), aŭ ĉiuj fiŝistŝipoj de lando aŭ regiono.
Kvankam fiŝkaptŝipoj ne estas formale fakorganizitaj kvazaŭ ili estus floto, tre ofte la limoj de tempo, klimato kaj vetero estas tiaj ke ili devas ĉij foriri aŭ reveni kune, tiel kreante minimume la aspekton de fakorganizita korpo (kelkaj landoj, kiel ekzemple la antaŭa Sovetunio, tamen organizis siajn fiŝkaptajn ŝiparojn parte laŭ marameaj linioj kaj uzis la ŝipojn por ankaŭ kolekti maramean inteligentecon).
Fiŝkaptistoj funkciigantaj pri specialaj ŝipspecoj aŭ en speciala haveno ofte apartenas al loka unuiĝo (asocio) kiu disvastigas informojn kaj povas esti uzita por kunordigi agadojn, kiel ekzemple kiom plej bone por malhelpi trofiŝkaptadon en apartaj areoj.
Dt
La literkombino havas plurajn signifojn:
Vista Alegre do Prata
Vista Alegre do Prata estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Guaporé. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Castelletto Stura
Castelletto Stura estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Centallo, Cuneo, Montanera kaj Morozzo.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Norman Robert Pogson
Aĝa de nur 18 jaroj li jam estis kalkulinta la orbitojn de du kometoj.
En 1851 li iĝis helpanto en la observatorio Radcliff de Oksfordo. En 1860 li iris en Baraton por iĝi direktoro de la observatorio de Madraso (nun, Ĉenajo). Tie li komponis la katalogon de Madras de 1105 steloj. Li malkovris ankaŭ tie kvin asteroidojn kaj ses variantajn stelojn.
En 1868 kaj 1871, li partoprenis al la ekspedicioj por la observo de sunaj eklipsoj en Barato.
Li restis estro de la observatorio de Madraso dum tridek jaroj, ĝis sia morto. Dum lia kariero li malkovris entute 8 asteroidojn kaj 21 variantajn stelojn.
Honoroj
Oni donis lian nomon al:
Babordo
La koloro de la baborda navigada lumo estas ruĝa.
La alia flanko de la ŝipo estas tribordo.
La vorto deriviĝas tra la franca vorto babord de la skandinavia vorto backbord (proksimume: dorsflanko). Iam (laŭdire en la vikinga tempo) ŝipojn oni direktis per flanka stirilo, kiu estis muntita ĉe la dekstra flanko, kaj tie staris la stiristo, kies dorso do direktiĝis al la maldekstra flanko. Li estis la plej rimarkebla nesimetria afero sur ŝipo, do la flankoj nomiĝis laŭ li (kaj lia dorso).
Kiam ekestis la stiriloj malantaŭe (pobe) muntitaj, ekestis grava problemo: Ne nur mankis la malsimetria stiristo por orientiĝi, sed eĉ necesis puŝi la stirilon en la direkto mala al tiu, kien iru la ŝipo. Por ne mense troŝarĝi la stiristojn la brita ŝiparo reglamentis, ke navigaj instrukcioj indiku la direkton, en kiu la stiristo puŝu la stirilon: Kiam la ŝipo iru baborden, la kapitano ordonis "stirilon triborden!".
Kiam ekestis stirilaj radoj, la situacio denove ŝanĝiĝis: Oni instalis la radojn tiel, ke la supron de la rado oni puŝis tien, kien la ŝipo (ne la stirilo) iru. Pro tio la brita ŝiparo ŝanĝis la reglamenton je la 1-a de januaro 1933: Por irigi ŝipon baborden oni nun ordonas "stirilon baborden".
Tiu regulo ankoraŭ ne validis en 1912, kiam okazis la katastrofo de ŝipo Titanic. Tial en fama filmo pri la katastrofo estas sceno multe diskutata, en kiu la dua oficiro ordonas "forte triborden" por iri baborden. Tiu sceno estas historie ĝusta.
Heroo de Laboro
Heroo de laboro estis honoriga titolo, ekzistinta en Sovetunio dum 1927 — 1938 kaj poste anstataŭigita per honorigo Heroo de Socialisma Laboro.
Unuafoje la titolo estis promociita en 1928. Entute ĝin akiris 1014 homoj.
Laki
Laki (esperante lakia lingvo) iam estas konsiderata kiel dialekto de la luriŝa lingvo (angle Lurish), iam kiel dialekto de la kurda lingvo kaj iam konsiderata kiel sendependa irana lingvo. Laŭ la leksika simileco, la vortprovizo de la lakia estas 78% same kiel la Khorramabadi Luristani, 70% same kiel la persa lingvo, kaj 69% same kiel la norda luriŝa lingvo. En la irana lingvaro ĝi aparte proksimas al la gorana lingvo kaj tial laŭ iuj klasifikoj kun tiu lingvo formas subgrupon de la okcidenta irana lingvaro.
Nuntempe, Laki estas parolata en la lokoj sude de Hamadan, kiel Nahavand, Tuyserkan, Nursbad, Ilam, Gilan, kaj Pahla (Pehle). Ĝi ankaŭ estas parolata en la kamparo, en la regionoj de Horru, Selasele, Silakhur, kaj la norda Aleshtar en la okcidenta Irano.
Rokpronelo
La Rokpronelo (Prunella ocularis) estas malgranda paserina birdo de la familio de Proneledoj kaj ties ununura genro Prunella, kiu troviĝas ĉefe en Kaŭkazo (Armenio, okcidenta kaj sudorienta Azerbajĝano, Kartvelio), Mezoriento (norda, sudokcidenta kaj orineta Irano, Irako, Israelo, Jordanio, Libano, Sirio kaj suda kaj orienta Turkio) kaj suda Rusio kaj ĝis Pakistano kaj Barato. Ties natura habitato estas moderklimata herbejo.
La dorso estas bruneca tre malhela strieca kio iĝas pli malhele sube ĉe nigreca vosto. La brusto estas iom ruĝeca kiel ĉe la samgenraj Rubekola pronelo kaj Rufbrusta pronelo, sed ne tiom markata kaj la flankoj estas tre striataj per fajnaj malhelaj strietoj. La suba ventro estas pli blankeca. La kruroj kaj piedoj estas ruĝecaj.
Ĉernozjomo
Ĉernozjomo (ruse чернозём, ukraina чорнозем) aŭ ĉernozio , estas tipo de agro (tergrundo). Tiu agro entenas tre altan procentaĵon el humo — 3% ĝis 13% kaj havas gravan profundon (kelkfoje pli ol 40 coloj). Ĝi estas la plej valora agrotipo, plej produktodona. La ĉernozjomo apartenas en grundotipan grupon nigrogrundoj.
Ekzistas du "ĉernozjomaj zonoj" surmonde: unu de nord-orienta Ukrainio tra nigratera regiono kaj Sud-Rusio al Siberio kaj dua en Manitoba, Kanado.
Ecoj:
Frumencio
Frumencio (latine Frumentius, ankaŭ Feremenatus; naskiĝis en Tiro, nuntempa Libano; mortis ĉirkaŭ la jaro 383) estis kristana apostolo de Etiopio, unua episkopo de Aksumo, sanktulo kaj fondinto de la Etiopia Ortodoksa Eklezio.
Tiranio Rufino citas la fraton de Frumencio, Aedezio (latine Aedesius), kiu raportis ke la du fratoj ĉirkaŭ la jaro 316 akompanis ilian onklon Meropius al Etiopio. Ilia ŝipo estis atakata en la Ruĝa Maro, la ŝipanaro estis mortigita kaj la du knaboj estis venditaj kiel sklavoj al la reĝo de Aksumo.
La du junuloj akiris la konfidon de la reĝo, kiu dungis Aedezion kiel persona vina kelnero kaj Frumencion kiel kasisto. Antaŭ sia morto, la reĝo donacis la liberon al la du sklavoj. La vidviniĝinta reĝino deklari Frumencion persona instruisto de ŝia filo, la kronprinco kaj estonta reĝo Ezano (Ezana). Li pere de kristanaj komercistoj disvastigis la instruon de kristanismo en la regno. Kiam Ezano iĝis plenkreskulo, Frumencio akompanis la fraton Aedezion en ties revojaxo al Tiro ĝis la urbo Aleksandrio, kie li petis Atanazion, la patriarkon de Aleksandrio, sendi episkopon kaj pastron al Etiopio.
Atanazio vidis en Frumencio la taŭgan personon por tiu posteno kaj en 343 nomumis lin episkopo. Frumencio revenis al Etiopio, iĝis episkopo de Aksumo kaj kristane baptis la reĝon Ezano. Sekve konstruiĝis multaj kristanaj preĝejoj kaj ĝenerale disvastiĝis la kristanismo en Etiopio.
La etiopanoj al Frumencio donis la nomon Abuna (patro nia) respektive la titolon Aba Salama (patro de paco). De tiam tiu titolo tradicie apartenas al la gvidanto de la Etiopia Ortodoksa Eklezio. En letero al la reĝo Ezano kaj al ties frato Saizanas la romia imperiestro Konstancio la 2-a vane postulis ke Frumencio estu anstataŭigata per la arianisma episkopo Theophilos.
Laŭ etiopia legendo Frumencio kreis la unuan etiopian tradukon de la Nova Testamento.
Jasnaja Poljana
Jasnaja Poljana (Ясная Поляна t.e. Lumplena Arbarkampo) estis la familia bieno aperinta en la 17-a jarcento 15 kilometrojn fore de Tula urbo, Rusio direkte al sud-oriento. Ĝi estas naskiĝloko de la granda rusa verkisto grafo Lev Nikolajeviĉ Tolstoj kaj lia parencaro. Tie troviĝas lia tombo. Danke al insistaj klopodoj de Aleksandra Tolstaja (plej juna filino de Lev Tolstoj) ekde 1921 funkcias muzeo de ŝia patro.
La bienon ĉefe konstruis kaj aranĝis avo de la verkisto — generalo Nikolaj Volkonskij, kiu estis protagonisto de Nikolaj Bolkonskij en la ĉefverko Milito kaj Paco far lia nepo.
Lia sola filino Maria edziniĝis al grafo Nikolaj Tolstoj, kiu ricevis dote la bienon Jasnaja Polana. La geedzoj havis kvin gefilojn: Nikolaj, Sergej, Dmitrij, Lev kaj Maria naskitajn tie.
Ĝi grave estis difektita dum la Dua Mondmilito fine de 1941, kiam tien venis la germanaj invadintoj. Ili tute ne respektis literaturan kaj kulturan signifon de la muzeo, hejtis fornojn per raraj, valoraj libroj kaj meblaro dum sia 45-taga restado. Retiriĝinte ili incendiis la lignajn konstruaĵojn, sed brulegon oni feliĉe sukcesis estingi.
Laŭ dekreto de la Rusia registaro la muzeo havas statuson de landa kultura heredaĵo kaj oni celas enlistigi ĝin en la Monda Heredaĵo de Unesko.
Em
La literkombino havas plurajn signifojn:
133726 Gateswest
133726 Gateswest estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Federiko Visconti
Federiko VISCONTI (naskiĝis en Milano, en la 4-a de decembro 1617 - mortis en Milano, en la 7-a de januaro 1693) estis itala kardinalo kaj ĉefepiskopo de Milano inter 1681 kaj 1693, nomumita de la papo Inocento la 11-a.
133726 Gateswest
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Federiko Visconti
Biografio
Li estis filo de la grafo Karlo Viskonti, la lasta el ses fratoj. Li studis en la Kolegio de Brera, en Milano, pli malfrue enmatrikuliĝis en la Kolegio Borromeo, en Pavio, kaj diplomiĝis pri juro en la Universitato de Bolonjo. Konsilita de sia onklo Francesco Borromeo, episkopo de Cremona, li ordiniĝis sacerdoto kaj translokiĝis al Romo. Tamen, post kelka tempo li reiris al Milano, kie li servis kiel dioceza sacerdoto. En 1644, li fariĝis advokato; inter 1646 kaj 1662 li aktivis kiel "primicerio", triarangulo en la kanonikejo de la Katedralo de Milano, kaj inter 1651 kaj 1652 prefekto de la Ambrozia Biblioteko.
133726 Gateswest
Nomo
Ĝia nomo honoras Gates West, gvidantan elektronikan inĝenieron por la Spektrometro por Termika Elsendo de OSIRIS-REx. Kun pli ol 20 jaroj en la kosma industrio, li planadis kaj provis larĝan gamon da teraj orbitiloj kaj interplanedaj kosmoveturiloj.
Federiko Visconti
Biografio
En 1658, li estis sendita al Romo de la kanonikaro de la katedralo, kie la papo Aleksandro la 7-a nomumis lin referendario de la Tribunaloj de la Apostola Signaturo. Li partoprenis en la administrado de la Papaj Ŝtatoj, aktivis kiel guberniestro en Tivoli, Città di Castello kaj Montalto. En 1667, li reiris al Romo, kaj fariĝis aŭditoro de la Romia Rotao, posteno kiun li okupis ĝis 1681.
En la 23-a de junio 1681, li estis indikita kiel ĉefepiskopo de Milano. Li konsekriĝis kiel episkopo en la 10-a de aŭgusto 1681, en Romo, el la manoj de la kardinalo Gasparo di Carpegna (1625-1714). En la 1-a de septembro de tiu sama jaro li estis nomumita sacerdota kardinalo el la preĝejo de la Sanktuloj Bonifaco kaj Aleksio, kaj li faris sian solenan eniron al Milano kiel ĉefepiskopo en la 11-a de januaro 1682.
Blugriza mevo
Disvastiĝo kaj specio
Tiu blankakapa mevo reproduktiĝas en norda Pacifiko el la Aleŭtoj al la okcidenta kaj suda marbordoj de Alasko, la tutan okcidentan marbordon de Kanado kaj la nordokcidenta usona ŝtato de Vaŝingtono. For de la reprodukta sezono la specio povas troviĝi en la orienta marbordo de Siberio, la tuta okcidenta marbordo de Usono kaj ĉefe en Kalifornio kaj Meksiko.
Ĝi estas proksima parenco de la Okcidenta mevo kaj ofte hibridiĝas kun ĝi, kio kaŭzas identigajn problemojn ĉefe en la zono de Puget Sound; simile okazas kun la Arĝentmevo kaj la Glacimevo. La specio apenaŭ malproksimiĝas de sala akvo en golfetoj, estuaroj, insuloj, strandoj, kotejoj aŭ proksime de marbordo, ankaŭ ĉe kajoj aŭ ŝipoj, ankaŭ laŭ riveroj, sed ne malproksime de marbordo. Maloftege estas rara vaganto al okcidenta regiono Palearktisa kun nur kelkaj vidaĵoj en Maroko, la insuloj Kanarioj kaj pli malfrue eĉ en Britio vintre de 2006/2007. Same en orientaj insuloj de Havajo.
Kutimoj
La Blugriza mevo nestas somere en rokaj klifoj en kolonioj de marbirdoj (la sama ĉiujare), kaj ĉiu paro produktas du aŭ tri idojn kiuj sendependiĝas je sia sesa semajno. La nesto estas kovrita de sekaj plantoj, algoj, fiŝostoj, plumoj, ktp. La ino demetas 2 aŭ 3 brunpunktitajn flavecajn ovojn. Kovado daŭras preskaŭ unu monaton. Dum la reprodukta sezono okazas kvereloj ĉefe inter maskloj, ĉar temas pri teritoria specio.
Post tio ĝi estas socia birdo kiu kuniĝas eĉ kun aliaj mevospecioj.
Ĝi estas ĉiomanĝanta kaj plej ofte manĝas marborde, rubopurigante mortintaj aŭ feblajn kalmarojn, fiŝojn, mitulojn -kiujn faligas kontraŭ rokojn-, lepadojn kaj similajn marbestetojn kaj ofte plukas algojn, homan rubaĵon aŭ rabas aliajn marbirdojn.
La voĉo estas laŭta "kak-kak-kak".
La Blugriza mevo oni supozas, ke vivas ĝis ĉirkaŭ 15 jarojn. Oni konis elstaran ekzempleron kiu havis nur unu kruron kaj vivis ĝis 30 jarojn.
Košický Klečenov
Košický Klečenov, hungare Kelecsenyborda [keleĉenjborda] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Košický Klečenov situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Michalovce-Košice. La lasta urbo troviĝas 19 km.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1384. En 1910 loĝis en Kelecsenyborda 253 homoj, (234 slovakoj, 17 hungaroj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Zsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Košický Klečenov 266 homoj, (265 slovakoj).
Premioj de la Guberniestro ĝenerala
La premiojn kreis (komence nur anglalingve, kaj nur en du kategorioj) la Guberniestro ĝenerala Lordo Tweedsmuir (John Buchan), mem renoma verkinto de The Thirty-Nine Steps. En 1957 la premioj metiĝis sub la administrado de la Kanada Konsilio por la Artoj, kaj oni komencis doni kontantan monsumon al la gajnintoj.
Dum la oficepoko de G. ĝ. Adrienne Clarkson, ŝi klopodis akiri ekzemplerojn de ĉiuj premiitaj libroj per librofoiroj kaj brokantejoj por la privata oficejo de la Guberniestro ĝenerala. Ĝis 2004 restis nur du mankantaj titoloj.
Premiitoj
2005 - 2004 - 2003 - 2002 - 2001 - 2000 - 1999 - 1998 - 1997 - 1996 - 1995 - 1994 - 1993 - 1992 - 1991 - 1990 - 1989 - 1988 - 1987 - 1986 - 1985 - 1984 - 1983 - 1982 - 1981 - 1980 - 1979 - 1978 - 1977 - 1976 - 1975 - 1974 - 1973 - 1972 - 1971 - 1970 - 1969 - 1968 - 1967 - 1966 - 1965 - 1964 - 1963 - 1962 - 1961 - 1960 - 1959 - 1958 - 1957 - 1956 - 1955 - 1954 - 1953 - 1952 - 1951 - 1950 - 1949 - 1948 - 1947 - 1946 - 1945 - 1944 - 1943 - 1942 - 1941 - 1940 - 1939 - 1938 - 1937
Sörenberg
Kateogrio:Municipoj de Svislando
Saturn (raketo)
La familion Saturn de raketoj evoluigis kaj uzis Usono dum la jaroj 1957 ĝis 1973, por lanĉi pezajn ŝarĝojn en terorbiton kaj preteren. La raketoj estis uzataj kiel lanĉiloj en la projekto Apollo. La du plej gravaj anoj de la familio estis la Saturn-1B (angle Saturn IB) kaj la Saturn-5 (angle Saturn V).
Fruaj planoj
En 1957 germana/usona raketinĝeniero Wernher Von Braun evoluigis la originan desegnon de Saturn, proponante al la usona Department of Defense la necesecon evoluigi pezan puŝraketon, kun puŝforto de ĉirkaŭ 6,7 MN. Tia puŝraketo kapablus alsendi 10-20 t da kargo en teran orbiton, aŭ 3-6 t aliloken en la sunsistemo.
Oni konsideris du metodojn: la unua, uzante multoblajn motorojn por atingi la 6,7 MN celon; la dua, uzante unuopan motoron de forto ege pli granda ol iu ĝis tiam kontemplita. La teamo de Von Braun esploris ambaŭ metodojn.
Von Braun proponis desegnon de ok ŝtupoj de militraketo Redstone faskoforme ĉirkaŭ unuopa raketo Jupiter, uzante motorojn S-3D jam uzataj en Thor kaj Jupiter militraketoj. La firmao Rocketdyne gajnis la kontrakton plifortigi la motorojn de 670 al 880 kN puŝforto. La nova motoro nomiĝis H-1.
Ĝanata Dal sekulara
Ĝanata Dal - hindie जनता दल (सेक्युलर) - estas politika partio de Barato kiu estis formita en 1999 kiel unu el sume 11 partoj kiuj transprenis la heredaĵon de la tiujare malfondita partio Ĝanata Dal, kaj tiun de la 11 jarojn antaŭe malfondita Ĝanata Partio. La partio estas rekonita kiel Ŝtata Partio en la subŝtatoj Karnatako, Keralo kaj Arunaĉal-Pradeŝo, kaj plej fortas en Karnatako. Ĝia gvidanto estas Deve Gowda, iama ĉefministro de Barato.
Saturn (raketo)
Fruaj planoj
Samtempe, Rocketdyne desegnis unuopan motoron, kiu atingus la saman puŝforton kiel la faska desegno, uzante unu solan motoron, kaj nomis ĝin F-1.
En 1959, Von Braun proponis ŝanĝi la nomon de la puŝraketo al "Saturn" (t.e. unu paŝo preter Jupitero). Samtempe, oni decidis ke tia peza lanĉilo ne estis utila por militaj celoj, pro tio la projekto iris al NASA.
Projekto Apollo
En 1961 usona prezidento John F. Kennedy prezentis sian faman parolon antaŭ la Usona Kongreso, en kiu li skizis la celon, samjardeke veturigi homojn al la luno kaj reveturigi ilin. Tiu ĉi celo donis novan urĝecon al la projekto Saturn. Oni konsideris multajn malsamajn metodojn por atingi la lunon, inter ili la ok proponoj de la Komitato Silverstein. En 1963, la propono Saturn C-5 (malfrue nomita Saturn V aŭ Saturn-5) estis elektita kiel la plej celkonforma por plenumi la celon. Tamen, la tri etapoj tiame nur ekzistis papere, kaj plejeble la luna kosmoŝipo pretiĝus longtempe antaŭ la puŝraketo. Pro tio, NASA decidis ankaŭ daŭri evoluigante la raketon C-1 (malfrue Saturn I aŭ Saturn-1) kiel provilo, ĉar ĝia malsupra etapo uzis jam ekzistantan teknologion, kaj ĝia supra etapo estis jam evoluiĝante.
Finfine, la anoj de la raketofamilio Saturn, kiuj estis lanĉitaj estis:
Teknikaj datumoj
Altoj donitaj kun/sen kosmoŝipo Apollo. Ŝarĝoj validas por malalta tera orbito. Fontoj: NASA, teknikaj datumoj el
Makoto Atsuta
Makoto Atsuta (熱田 眞, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga kaj Albirex Niigata.
NGC 3676
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wòfó-sì
Nomo
La nomo signifas Bikŝuejo de la kuŝanta budho.
La tía Julia y el escribidor
La verko "Onklino Julia kaj la skribumisto" (en hispana La tía Julia y el escribidor) estas kvazaŭmembiografia romano de la perua verkisto Mario Vargas Llosa, premio Nobel de literaturo 2010. Ĝi unue publikiĝis en 1977 en Lima. La romano rakontas la historion de adoleskulo, Mario, kiu esperas iĝi verkisto. Li verkas en radia stacio. Tie konas Pedro Camacho [kaMAĉo], bolivian bizaran verkiston de radiromanoj, kiujn li skribas kaj antaŭludas. Mario, aŭ Marito kiel li nomiĝas en la romano, ekamiĝas kun la bofratino de lia onklo, Julia Urquidi. Sed ŝi eksedziĝis kaj havas 14 jarojn pli ol li. Tio alfrontigas Marion kontraŭ lia familio, ĝis li edziĝas kun ŝi.
La romano sekvas la historion de Mario kun lia onklino sed regulritmiĝas kun ekstravagancaj radiepizodoj de Pedro Camacho. La tono estas facilanima kaj komedia, kaj kreas tre junecan atmosferon. La historio de la skribumisto (vorto kiu ne ekzistas en la hispana kaj estis kreita por la romano, anstataŭ verkisto, por kio necesas pli da genia profesieco) interplektiĝas kun la epizodoj de la vivo de Mario kaj lia rilato kun lia boonklino. Krome la kompliko pliiĝas kiam Kamaĉo konfuzigas epizodojn de unu el la historioj kiujn li konstruas por la radio kun aliaj, intermiksanta rolulojn, kaj same epizodojn de la fikcio kun aliaj de la realo.
88146 Castello
88146 Castello estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:8 kun Marso.
Lardera
Historio
Lardera estis sendependa urbo, sed la malgranda vilaĝo perdis aŭtonomion en 1866 kaj fariĝis parto de la urbo Cornovecchio.
88146 Castello
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la arkeologia ejo Castello, kiu kuŝas sur monteto en la svisa vilaĝo Tremona. La ejo entenas homajn setlejojn de la 5-a jarmilo a.K. ĝis la 13-a jarcento.
Krušetnica
Krušetnica (hungare Krusetnica [kruŝetnica]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Krušetnica etendiĝas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Námestovo troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1593. En 1624 oni komputis tie 90 vilaĝanojn. En 1778 390 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 820 vilaĝanoj loĝis en 121 domoj. En 1899 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Rostoncza pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 742 homoj, (plejparte slovakoj).En 1917 la tuta vilaĝo cindriĝis pro incendio. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Námestovo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krušetnica 906 homoj, (904 slovakoj).
13964 La Billardière
13964 La Billardière estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kalkulata por la epoko de la, la granda duonakso de ĝia orbito estis 3,20410393 ; tio, kiu tiam metis ĝin ĉ. 614 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca natursciencisto Jacques-Julien Houtou de La Billardière (1755–1834) kiu aliĝis kun la admiralo d'Entrecasteaux en la Recherche en 1791, celante trovi la delonge perdita Jean-François de La Pérouse, kiu pereis kun siaj ŝipoj en 1788, post esti foririta el Botany Bay. Raporto pri ĉi tiu vojaĝo estas farita en Relation du voyage à la recherche de La Pérouse (1799).
Francisco Toledo
Francisco Toledo - naskiĝis la 17-an de julio 1940 en zapoteka familio en Meksikurbo, mortis 79-jara la 5-an de septembro 2019 en Oaĥako de Ĥuarez - estis skulptisto, pentristo, grafikartisto, desegnisto kaj mediprotekta aktivulo en Meksiko. En 2005 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Jojutla
Jojutla estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Jojutla. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17012.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 51604 loĝantojn. El tiuj estis 24664 viroj kaj 26940 virinoj. La komunumo havas surfacon de 106,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 890 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 930 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 46250 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 809 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,75 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
34765 de la loĝantoj de Jojutla en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3453 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 9,93 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 11,67 % el 18524 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 7,95 % el 16241 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Soldata identigilo
La soldata identigilo aŭ soldatmarko estas identigilo, enkondukita laŭ la Ĝeneva traktato, por identigi mortintajn aŭ vundiĝintajn soldatojn. Ĝi havas ĝenerale la grandon de ĉ. 3×4 cm, formon de plato kaj materialon de aluminio aŭ ŝtalo. Multaj el ili estas dividitaj kaj ambaŭparte aperas personaj datenoj de la soldato.
Pro la malfacileco identigi korptranĉitajn viktimojn de batalo dum milito, diskoj en armeaj ŝuoj estis aldonitaj al la identiga disko sur la kolo.
La frazo "de mia ladskatolo oni faris vian diskon" estas uzata de veteranoj por emfazi ilian maljunecon en la oreloj de pli junaj soldatoj.
Frue Historio
La produktado de identigaj diskoj komenciĝis kiel privata iniciato dum la Usona Enlanda Milito, kaj la diskoj estis el kupro aŭ plumbo. Novjorka loĝanto nomata John F. Kennedy aliris la Usonan Armeon en 1862 kun oferto eldoni diskojn al ĉiuj soldatoj, sed estis rifuzita. Ordo eldoni identigajn diskojn, faritajn el aluminio, estis donita de la Usona Armeo fine de 1906. En 1916, oni ordonis, ke ĉiu soldato ricevos du samaj identigajn diskojn, unu el kiuj estus prenita de lia korpo en la evento de lia morto.
La unua enkonduko de la soldata identigilo okazis en la germana armeo, dum la franca-germana milito de 1870. Ĝi havis la moknomon de hundomarko, ĉar la hundoj de Berlino estis same ekipitaj per similaĵoj, je ordono de la imperiestro.
Laŭ kelkaj naciaj armeoj
La hungara soldata identigilo estas pretigita el fajrorezista ŝtalo, en grando de 25×35 mm, kiu entenas la personan numeron, sangan grupon de la soldato kaj surskribaĵon HUNGARIA. Hodiaŭ oni jam ne dividas la platon je du partoj, sed tuj disdonas du platojn, sed tiujn en Hungario nur tiam, se la soldato partoprenas en internacia misio.
Péter Bárdos
BÁRDOS Péter (ba:rdoŝ) estis rumanihungara dramatisto, publicisto naskita en Magyarfenes la 8-an de oktobro 1864 kaj mortinta en Vlaha la 27-an de februaro 1953.
Kariero
Péter Bárdos post kvar gimnazia klaso estis metilernanto, sed poste li mastrumadis en sia naskiĝvilĝo. En 1932 li estis senatano en Bukareŝto en listo de Magyar Gazdasági Szövetség. Liaj politikaj artikoloj aperis en Magyar Kurír kaj Gazda Újság. En 1932 oni prezentis en amatora konkurso lian kvaraktan popolteatraĵon A gyújtogató, kiun la amatoraj teatristoj de Vlaha prezentis ankaŭ en 1936 en la Kolozsvári Magyar Színház.
NGC 3677
NGC 3677 (aliaj indikoj — UGC 6441, IRAS11235+4714, MCG 8-21-35, NPM1G +47.0198, ZWG 242.35, KCPG 284A, PGC 35181) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1800 Aguilar
1800 Aguilar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1950 de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.
Castelletto Uzzone
Castelletto Uzzone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Dego (SV), Gottasecca, Levice, Pezzolo Valle Uzzone, Piana Crixia (SV) kaj Prunetto.
Usona Nacia Laboratorio Los Alamos
Los Alamos estis elektita kiel la plej sekreta loko por projektado de atombombo fine de 1942, kaj oficiale estis komisiita la sekvan jaron, sub la administrado de la Universitato de Kalifornio en Berkelio. Tiutempe ĝi estis konata kiel projekto Y kaj estis la centro por dezajno de armiloj kaj ĝenerala kunordigo. Aliaj laboratorioj, hodiaŭ konataj kiel "Nacia Laboratorio Oak Ridge" kaj "Hanford", koncentriĝis pri la produktado de uranio kaj plutonio por la celataj bomboj. Los Alamos estis la koro de la projekto, kolektante sub la gvido de Robert Oppenheimer kelkajn el la plej famaj sciencistoj de la mondo, inter ili multnombrajn Nobel-premiitojn - ekzemple Hans Albrecht Bethe kaj Niels Bohr.
Teréz Krammer
Teréz Krammer naskiĝis la  en Pest (urbo), ŝi mortis la  en Csömör.
Biografio
Teréz Krammer lernis de Imre Bellovics kaj Ede Újházi. Ŝi debutis kiel operkantisto en 1888 en Lejpcigo, ekde 1890 ŝi kantadis en Dresdeno. Kiel gastokantisto ŝi estis aŭdebla en 1891 en Reĝa Operejo de Budapeŝto. Ŝi reiris al Germanio (Hamburgo), poste inter 1903 kaj 1911 ŝi apartenis al la Operejo en Budapeŝto, poste kelkajn jarojn ŝi denove estis en Germanio. En la 1920-aj jaroj ŝi instruis en muzikaj lernejoj. Ŝi ricevis bulgaran premion. Ŝi loĝis en Csömör ekde 1902, ŝi edziniĝis dufoje.
Akva parko Munsu
La akva parko Munsu (koree:문수물놀이장) situas en la orienta parto de Pjongjango, ĉefurbo de Nord-Koreio. Ĝi malfermiĝis al la publiko en novembro 2013. La parko kovras areon de 15 hektaroj kun endomaj kaj subĉielaj naĝejoj, volejbalejoj, muro de rok-grimpado, beleca salono, kafejo kaj trinkejo. Eniro al la parko kostas 10 €.
Bilda galerio
<Gallery> Munsu Water Park (11265329474).jpg|Naĝejo ĉe la akva parko Munsu Water Park - Pyongyang, North Korea (11338870856).jpg|Endomaj sportoj Munsu Water Park - Pyongyang, North Korea (11338807705).jpg|volejbalejoj </Gallery>
Etnizado
Ankaŭ la leĝdonado povas esti influita de etnizado. En la debato pri jura protekto de malplimultoj oni ofte konekse kun ebla etnizado pridisputas la postulon je "agnosko de la kultura identeco" tie, kie ĝi estas postulata kiel kolektiva rajto.
''Vd. ankaŭ:'' banala naciismo, ekzotikismo, etnoplurismo, kulturismo, orientismo, etno, raso, rasismo, rasismo sen rasoj
Palaco de Eŭropo
La Palaco de Eŭropo (france Palais de l'Europe) estas konstruaĵo situanta en Strasburgo, Francio, kiu servis kiel sidejo de la Konsilio de Eŭropo ekde 1977 kiam ĝi anstataŭis la "Eŭropan Domon". Inter 1977 kaj 1999 ĝi ankaŭ estis la Strasburga sidejo de la Eŭropa Parlamento.
Historio
La unuaj asembleoj de la Konsilio de Eŭropo iam okazis en la majesta ĉefkonstruaĵo de la 1880-aj jaroj de la Strasburga Universitato, la antaŭa Kaiser-Wilhelms-Universität. Inter 1950 kaj 1977, ili okazis en provizora konkreta konstruaĵo de pure funkcia arkitekturo, la Domo de Eŭropo (Maison de l'Europe), kiu staris tie, kie nun estas la gazono kondukanta al la Palaco de Eŭropo. La arkitekto de ĉi tiu konstruaĵo estis Bertrand Monnet.
La unua ŝtono de la Palaco de Eŭropo estis pozita la 15an de majo 1972 de la svisa politikisto Pierre Graber. La konstruaĵo, planita de la arkitekto Henry Bernard, estis inaŭgurita la 28an de januaro 1977.
Dezajno
De ekstere la Palaco de Eŭropo similas al fortikaĵo, ĉar la vicoj de fenestroj estas aranĝitaj kiel sagaj fendoj. La parlamenta ĉambro estas kovrita de giganta kupolo kaj similas al enorma ŝelo.
Priloĝantoj
Ĝis 1999, la konstruaĵo ankaŭ gastigis plenajn kunsidojn de la Eŭropa Parlamento (institucio de Eŭropa Unio, kiu estas aparta de la Konsilio de Eŭropo). La Eŭropa Parlamento nun havas sian propran konstruaĵon, la Konstruaĵo Louise-Weiss, trans la rivero Ill.
Petersdorf (Bavario)
Petersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aichach-Friedberg de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Frigyes Karinthy
KARINTHY Frigyes [karinti] (naskiĝis la en Budapeŝto; mortis la  en Siófok) estis eminenta hungara verkisto, ĵurnalisto kaj tradukisto. Li verkis poemojn, eseojn, teatraĵojn, novelojn kaj romanojn – plejparte kun humura/satira enhavo. Lia edzino estis Etel Judik, lia filo estis Ferenc Karinthy, lia nepo Márton Karinthy.
Tavolgaso
Tavolgaso de la gasokondensataj kuŝejoj estas miksaĵo de hidrokarbonaj kaj nehidrokarbonaj komponantoj, kiuj troviĝas en gasokondensataj kuŝejoj kaj estas elminigataj dum ties ekspluatado.
Frigyes Karinthy
Esperanto
Li verkis spritajn, valorajn artikolojn pri Esperanto, eĉ estis prezidanto de la Hungara Esperanto-Societo de 1932, kaj partoprenis ĉe kelkaj Esperanto-kongresoj, kvankam li ne parolis Esperante.
Tavolgaso
Konsisto de tavolgaso
Renkonteblas minejoj kies tavolgaso enhavas multe de karbonduoksido (ĝis 22%) kaj hidrogena sulfido (ĝis 23%), ekzemple la Astraĥana minejo.
Laŭ proporcioj de metano kaj de sumo de ĝiaj homologoj, la tavolgasoj estas klasifikata kiel:
Gasokondensataj esploroj
Por difini konsiston de tavolgaso oni okazigas gasokondensatajn esplorojn kun preno de separgaso kaj nestabila kondensato. La nestabila kondensato estas malgasigata kaj malbutanigata en laboratorioj. Dum la malgasigado oni forigas el la kruda kondensato la gasajn karbonhidratojn CH4-C4H10, mezuras ilian kvanton kaj kvanton de la malbutanigita kondensato.
7082 La Serena
7082 La Serena estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la ĉilia astronomo Guido Pizarro elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Tavolgaso
Gasokondensataj esploroj
La komponanta konsisto de la separgaso, malgasigaj kaj malbutanigaj gasoj, kaj tiu de malbutanigita kondensato estas difinata per la metodo de gasolikva kromatografio. Nombro de la grammoj-moloj de la separgasoj, malgasigaj kaj malbutanigaj gasoj, kaj tiu de malbutanigita kondensato sumiĝas laŭ la komponantoj kaj ricevita nombro de la grammoj-moloj de ĉiu komponanto dividiĝas je tiu ĉi sumo.
7082 La Serena
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo La Serena en regiono Kokimbo. Dum multaj jaroj, ĝi estis etapo por la astronomoj irantaj al la observatorioj. Kun la konstruo de aerodromo ĉe Camp Pelicano, la oficejo de ESO en La Serena estis forlasita.
Tavolgaso
Gasokondensataj esploroj
Surbaze de la gasokondensataj esploroj estas difinataj konsekvencaj prognozaj dependecoj laŭ la faza konduto de la tavolgaso, inkluzive de:
La konsisto de la tavolgasoj uzeblas dum kalkulado de la hidrokarbona volumeno kaj elekto de la ekspluata metodo por respektiva gasokondensata minejo .
11230 Deschaffer
11230 Deschaffer estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Daniel Edwin Schaffer, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri genomiko. Li estis lernanto ĉe la Montgomery Blair High School, Silver Spring (Marilando).
Ágoston János Szabó
Ágoston János SZABÓ [sabO] estis hungara franciskano, eklezia verkisto. Li naskiĝis en Szárhegy en 1735 kaj mortis en Hátszeg la 9-an de novembro 1789.
Kariero
Ágoston János Szabó, OFM enpaŝis la franciskanan ordenon en 1756, oni konsakris lin pastro en 1762. Inter 1764 kaj 1767 li instruis en Deĵo, poste inter 1763-70 en Ĉikŝomjo. Inter 1776-77 li estis en Küküllővár hejma kapelano ĉe la fimilio Bethlen, inter 1782-89 domestro en Hátszeg.
Rompo
Rompo estas bruska disigo de korpo aŭ materialo en du aŭ plurajn pecojn pro la aganta streĉo.
En la materialoj povas okazi diversaj tipoj de rompo: fragila, duktila, pro laciĝo ktp
Fragila rompo, kontraŭe al duktila, estas karakterizata per la manko de makroskopa plastika deformo kaj per la propago tre rapida de la fendo kun malmulte da bezono de energio. La rompo esas tre preciza, kaj okazas laŭlonge la kristala ebeno. La materialo rompiĝas antaŭ forlasi la elastan reĝimon. Tio estas la kazo por ceramikaĵoi kaj por diversaj materialoj je malataj temperaturoj.
Je duktila rompo videblas konsidereblaj formoŝanĝiĝoj (plilongiĝo kaj restriktiĝo) antaŭ la rompo okazas.
Metila tribromoacetato
Metila tribromoacetato aŭ C3H3Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun metanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Metila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
György Gurzó
György GURZÓ [djoerdj gurzO], eklezi-nome Pater Anaklét, estis rumania hungara pastro, franciskano. Li naskiĝis en Szárhegy la 25-an de aprilo 1912 kaj mortis en Odorheiu Secuiesc la 30-an de marto 1989.
Kariero
György Gurzó / Pater Anaklét studis en Romo en ordena teologio Sankta Francisko kaj li tie doktoriĝis pri eklezijuro. Debute li estis novico en Călugăreni, poste religiinstruisto en Târgu Mureș, pli poste en teologio de Hunedoara. En 1955 oni kondamnis lin al prizono. Post sia elliberiĝo li estis pastro en Cristeștii Ciceului, de 1969 teologia instruisto en Alba Iulia, fine en Odorheiu Secuiesc li estis direktoro de la franciskana preĝejo.
József Szabó (geologo)
József Szabó [jOĵef sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó József estis hungara inĝeniero pri minejoj, geologo, mineralogo, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1867). Lia nobela antaŭnomo estis szentmiklósi. Li estas "patro" de la hungara geologio. József Szabó naskiĝis la  1822 en Kalocsa. Li mortis la 1894 en Budapeŝto.
Biografio
József Szabó frekventis Reĝan Universitaton en urbo Pest inter 1837-1841, poste li lernis en akademio de Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), fine li studvojaĝis al norda parto de Habsburga Imperio, Prusio kaj okcidenta Rusio. Tie li studis la minadon, metalurgion, krome li lernis lingvojn. En 1847 li eklaboris en minejo en Transilvanio. Dum la hungara revolucio de 1848 li laboris en la ministerio. En 1851 li ekinstruis en universitato de Pest kiel asistanto, baldaŭe li instruis en lernejo kaj en komerca akademio, fine en 1860 li revenis al la universitato, kie li profesoriĝis. Li estis elektita dekano en 1875, rektoro en 1883. Li ofte esplorvojaĝis al Eŭropo, Afriko, Ameriko.
Hilgenberg
Hilgenberg estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Imre Tóth (pentristo)
Imre Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Imre estis hungara pentristo, grafikisto. Imre Tóth naskiĝis la en Diósgyőr, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Imre Tóth abiturientis en luterana liceo en 1948 en Miskolc, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1953. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Bencze, Béla Bán, Pál Pátzay, Jenő Elekfy kaj Jenő Barcsay. Post siaj studoj li ricevis stipendion (1953–1955, poste 1962–1963 kaj 1982–1983). Li edziĝis en 1956 kaj li reiris al Diósgyőr-Miskolc. Li aliĝis al Artistkolonio (Miskolc), kie li jam ne nur pentradis, sed kreis ankaŭ grafikaĵojn. Li ricevis premiojn inter 1957–1995.
Unterschützen
Situo
Unterschützen situas laŭ negrava flankovojo. Oberwart troviĝas 5 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1393 en formo "Utreque Lave". Komence sagistoj (havantaj privilegiojn) loĝadis tie, kiuj defendis la landlimon. En 1683 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1910 vivis en la komunumo 697 homoj (germanoj en majoritato, hungaroj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Alsólövő apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
Vidindaĵo
romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Bernardo el la 13-a jarcento
Béla Ferencz
Béla Ferencz
Castelletto d'Erro
Castelletto d'Erro estas komunumo de Italio.
Lezuza
Lezuza [leZUza] estas municipo de Hispanio apartenanta al la provinco Albacete, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de Alcaraz kaj Campo de Montiel en la nordokcidento de la provinco, sed en la parto Kamparo de Montiel. Estas areo de 360,90 km² je 912 msm kaj je 51 km de Albacete, nome provinca ĉefurbo.
Lezuza havas 1 358 loĝantojn (2019) kun denseco de 3,91.
Geografio
La rivero Lezuza, kiu trapasas la municipon de SOk al NOr, estas klara ekzemplo de la akvokolektaj trajtoj de la zono. La rivero formas tre fekundan valon, kie estas densa ĉerivera arbaro, kun terenoj dediĉitaj al kultivo de legomoj kaj fruktarboj. En la riveron alfluas kelkaj mallongaj rojoj, same kiel diversaj fontoj.
Historio
La originoj de Lezuza datas el la 5-a jarcento a.K., kiel pruvas la restaĵoj de la setlejo de iberoj sur la monteto de la kastelo.
En la 2-a jarcento a.K. oni konstruis en la sama zono la kolonion Libisosanorum Foroagustana, plej konata kiel Libisosa. Temas pri grava kolonio de romianoj, kiu markis gravan mejloŝtonon de la vojo Via Augusta.
La epoko de Al Andalus daŭris en tiu zono ĉirkaŭ 500 jaroj. Je la fino de tiu epoko, oni konstruis la kastelon sur la alto de la monteto, pri kiu oni ne scias certe ĉu estis farita de islamanoj aŭ de kristanoj. Dum la kristana konkero (Reconquista), kaj post la batalo de Las Navas de Tolosa, en la jaro 1213 la reĝo Alfonso la 8-a, kun helpo de la Ordeno de Santiago, la Ordeno de Kalatravo, la Malta Ordeno kaj la Templanoj, forpelis la alhomadojn for de Alcaraz kaj de la tuta komarko, nome lasta areo de la Centra Altebenaĵo dominita de araboj. Tiel, Lezuza ekformis parton de la jurisdikcio de Alcaraz.