cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bogurodzica
Bogurodzica (pola prononco: bɔɡurɔˈd͡ʑit͡sa, signifanta Dipatrino), estas mezepoka rom-katolika himno kunmetita iam inter la 10a kaj 13a jarcentoj en Pollando. Ĝi estas konsiderita kiel la plej malnova religia himno aŭ patriota kanto en la pola lingvo, kiu estis tradicie kantita en malnova pola kun la greka frazo Kyrie eleison – "Lordo, havu kompaton". Dum ties deveno ne estas tute klara, pluraj scienculoj konsentas, ke Sankta Adalberto de Prago estas la probabla aŭtoro.
Laŭ tradicio, polaj kavaliroj kantis la Bogurodzica-n antaŭ ilia engaĝiĝo ĉe la Batalo de Grunwald. Ĝi ankaŭ akompanis la kronadajn ceremoniojn de la unua Jogajlidaj reĝoj.
Alajärvi (lago)
Alajärvi estas lago en Finnlando en Laga areo de Suda Ostrobotnio en urbo Alajärvi. La areo de la lago estas kaj la plej granda profundo. La kvalito de la akvo estas malbona.
Popian
Popian (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Etnofederaciismo
Etnofederaciismo estas etne bazita federacia sistemo de tutŝtata regado, en kiu la federaciaj regionaj aŭ subŝtataj unuoj estas difinitaj laŭ kriterioj de etneco. Trajtoj de etnofederaciismo troviĝis en diversaj landoj, inkluzive Etiopion, Nepalon, Pakistanon, Sud-Sudanon, Jugoslavion, kaj Sud-Afrikon en la epoko de apartismo (vd. Bantustanon).
Etnofederaciaj sistemoj estis kreitaj pro la strebo akomodiĝi al postuloj pri etna aŭtonomio kaj mastrumi interetnajn ŝtreĉecojn ene de ŝtato. Ili ne ĉiam sukcesis je tio: problemoj strikte kunrilataj kun la konstruo kaj mastrumado de etna federacio kondukis ĉe kelkaj ŝtatoj aŭ subdividoj de ŝtato al secesio, efektivigo de aŭtoritatisma subpremado, etnokratio, etna segregacio, transigo de loĝantaroj, enlanda fuĝo, etna purigado kaj/aŭ eĉ etne bazitaj atakoj kaj pogromoj.
Difino
En etna federacio kelkaj aŭ ĉiuj el la federaciaj unuoj estas dislimitaj kiom eble tiel, ke ili kongruas kun etnaj limoj, per kio etnaj komunumoj ekhavas iun gradon de aŭtonomio. Ĉar la federacio restas unu ŝtato, tio diferencas de kompleta teritoria dispartigo. Tia sistemo eblas en ŝtatoj, en kiuj etnoj koncentriĝas en geografiaj areoj.
En etnoteritoria federacio – “kompromisa modelo” – la plej granda etno dividiĝas inter pluraj subunuoj. Ekzemploj estas interalie Kanado, Barato kaj Hispanio. Tiuspeca sistemo povas konveni por ŝtato, en kiu vivas unu dominanta grupo.
Motivoj
Unu el la ĉefaj motivoj por enkonduki etnan federaciismon estas redukti konfliktojn inter la grupoj ene de la ŝtato, koncedante al ĉiu grupo lokan memregadon kaj garantiatan reprezenton ĉe la centra nivelo. Tial etnofederacia sistemo povas havi apartan allogecon, kie oni timas seriozajn konfliktojn aŭ kie tiaj jam okazis. Tiu celado estas “defenda” kaj ĝi akceptas la daŭrecon de diversaj etnaj identecoj ene de la ŝtato.
Federaciismo lasas al etne diversaj grupoj iun nivelon de aŭtonomio protektata de konstitucio, kiu preskribas la povojn de la centra registaro respektive la federaciajn unuojn. Ĉar la unuoj estas dislimitaj tiamaniere, ke ĉiu etno konsistigas lokan plimulton en unu aŭ en pluraj el ili, oni esperas malmultigi timojn pri neegala traktado aŭ subpremado fare de la ŝtata registaro, kaj ebligi al ĉiu grupo esprimi kaj disvolvi propran kulturan identecon ene de sia hejmlando.
La federacia konstitucio ebligas ankaŭ reprezenton de ĉiuj regionaj etnaj unuoj en la centra registaro, kio ebligas pacan arbitraciadon pri la pretendoj de la diversaj grupoj. En tiu konekso la sukceso de la sistemo dependas de la preteco de la elitoj el la diversaj etnoj kunlabori ŝtatnivele por funkciigi stabilan regadon.
Kritiko
Oni ofte kritikis etnan federaciismon kiel institucian elekton celantan mildigi interetnajn streĉojn ene de lando, kaj pro konceptaj kaj pro empiriaj kialoj. Sur la teoria nivelo la malfacilaĵoj inkluzivas:
Oni notas ankaŭ, ke en la praktiko etnaj federacioj ofte fiaskis: sed malofte klaras, kiugrade tio okazas, ĉar etna federaciismo estas miskonceptita institucia formo, aŭ pro la neeviteblaj malfacilaĵoj ĉe funkciigo de ŝtato, en kiu estas profundaj etnaj dividoj (“en sia granda plimulto, tiuj ŝtatoj, kiuj adoptas etnan federaciismon, faras ĝin, ĉar oni jam provis alternativojn kaj tiuj malsukcesis”). Malsukcesoj cititaj de Anderson (2013) estas: orienta Eŭropo (Sovetunio, Ĉeĥoslovakio, Jugoslavio), Afriko (la Orientafrika Federacio kaj Eritreo kaj Etiopio antaŭ la disiĝo), la kariba regiono (la Federacio de Karibaj Insuloj), and Azio (Pakistano kaj Singapuro, kiam ĝi estis parto de Malajzio). Kiel etnajn federaciojn ankoraŭ ekzistantajn li indikas Belgion (ne pure tia kazo), Etiopion (ne demokratia), kaj Bosnion kaj Hercegovinon (kies estonteca perspektivo estas dubinda).
Portiragnes
Portiragnes (jen france, Portiranhas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]), borde de la Mediteranea Maro kaj iom okcidente de la komunumo Agde. Fine de en la komunumo vivis.
Lhenice
Lhenice estas kampurbo situanta en distrikto Prachatice de Ĉeĥio 7 km sud-sudokcidente de Netolice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1283. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
(128472) 2004 PS
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Citrus limetta
Citrus limetta estas specio de citruso, arbo kun fruktoj similaj al citronoj sed pli globaj, unuope havantaj grandan mametaĵon, ĉirkaŭitan de okulfrapa malaltaĵo; pulpo dolĉa aŭ acida. Limeto estas membro de la dolĉaj lemonoj. Ĝi estas krucaĵo inter la cedrato (Citrus medica) kaj amara oranĝo (Citrus × aurantium).
Tiu citruso estas apartenanta al sudaj regionoj de Irano sed ankaŭ kultivata en la Mediteranea Baseno.
Ĝi estas malsama frukto ol la palestina dolĉa limedo (C. limettioides) kaj de konataj acidaj lemonoj kiel la limeo (C. aurantifolia) kaj la Persa aŭ Tahitia lemono (*C. latifolia) Tamen, genomika analizo malkaŝis ĝin tre simila al Rhobs el Arsa, kaj la du probable reprezentas idaron de apartaj krucaĵoj de la samaj citrusaj gepatroj.
Priskribo
Mosambi (dolĉa lemono) suko estas populara citrustrinkaĵo en Hindio.
C. limetta estas malgranda arbo ĝis 8 m (26 ft) alta, kun neregulaj branĉoj kaj relative glata, brungriza ŝelo. Ĝi havas multajn dornojn, 15-75 mm (0.59-2.95 in) longajn. La petioloj estas mallarĝe sed klare flugilaj, kaj longas 8–29 mm (0.31–1.14 in). Folioj estas kunmetitaj, kun akuminataj folietoj 50–170 mm (2.0–6.7 in) longaj kaj 28–89 mm (1.1-3.5 in) larĝaj. Floroj estas blankaj, 20-30 mm (0.79-1.18 in) larĝaj. Fruktoj estas ovalaj kaj verdaj, maturiĝantaj al flavaj, kun verdeta pulpo. La medolo estas blanka kaj ĉirkaŭ 5 mm dika. Malgraŭ la nomo dolĉa lemono la frukto pli similas al verdeta oranĝa aspekto.
Uzoj
Limeto servas kiel suko kaj estas bona kiel miksaĵo por vodko. Ĝi estas la plej ofta havebla citrusa suko en la hinda subkontinento. La suko estas ofte vendita ĉe moveblaj vojbudoj.
Kiel plej multaj citrusoj, la frukto estas riĉa je C-vitamino, havante 50 mg por 100 g da porcio. En Irano ĝi estas uzata por trakti gripon kaj malvarmumon.
La arbo estas uzata por ornamaj celoj same kiel por greftaĵoj.
Kontrolante maturiĝon
Kiel plej multaj citrusoj, limeto ne maturiĝas for de la arbo, kaj devas esti plukitaj kiam ili matura. Ĉi tio estas indikita per sia tenisa pilka grandeco kaj brila verdeta flava brilo. Milde gratu la surfacon : Se ĝiaj oleoj cedas en la ungoj, ĝi jam maturiĝas. La plej sukaj fruktoj sentas pezon pro sia grandeco.
Stokado
Limetoj konserviĝas freŝaj ĝis du semajnoj ĉe ĉambra temperaturo, kaj kvar al ok semajnoj fridigitaj. Frosta suko restos ĝis ses monatoj. Eblas frostigi tranĉaĵojn de la frukto, kvankam la limonina enhavo povas igi la pulpon amara post la tempo. Ĉi tio povas esti evitita enakvigante la tranĉaĵojn en dolĉa siropo ene de hermetika vitra kruĉo.
Köyliönjärvi
Köyliönjärvi (Kjulo träsk) estas lago en Finnlando en suda parto de provinco Satakunta, en komunumo Säkylä en akvokolekta areo de Köyliönjoki. La lago estas granda, kaj ĝia plej granda profundo estas. La plej granda insulo estas Köyliönsaari. Köyliönjärvi estas en Finnlando konata kiel la loko kie Lalli mortigis episkopon Henrikon sur la glacio de Köyliönjärvi kiam tiu klopodis kristanigi la lokanojn.
Poujols
Poujols (jen france, Pojòls) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Ounasjärvi
Ounasjärvi (Ovnnesjávri) estas longeta mallarĝa lago en Finnlando en provinco Laponio en komunumo Enontekiö en akvokolekta areo de rivero Kemijoki, la plej granda rivero en Finnlando. La areo de la lago estas, longo de bordo , la plej granda profundo kaj la supermara alteco.
Haplogrupo
En la studo de la molekula evoluo, haplogrupo estas granda grupo de haplotipo, kiu estas serioj de aleloj lokitaj je specifaj lokoj en kromosomo kaj kiu estas difinitaj de mutacioj per ordinara nukleotida polimorfismo. Por la homa genetiko, la haplogrupoj kiujn oni studas ĝenerale estas de la haplogrupoj de la kromosomo Y (Y-DNA) kaj de la haplogrupoj de DNA mitokondria (mtDNA ). Oni povas uzi la du por difini la genetikajn loĝantarojn. Y-DNA sekvas nur la patroflanko, dum mtDNA sekvas nur la patrinflanko. La homoj disponas de la du tipoj de genetikaj markiloj (mitokondria DNA de la patrino kaj kromosomo Y de la patro) ; la virinoj posedas solan tipon : DNA mitokondria de la patrino.
La klasifiko de la homaj haplogrupoj bazita sur la genetikaj markiloj rapide evoluis dum oni trovas novajn markilojn regule.
Genetika genealogio
Por la arkeogenetikistoj kaj genealogoj, haplogrupoj estas same kiel grupo de homaj havante saman komunan prapatron en patroflanke aŭ patrinflanke familinomo. Tiu scienco estas cetere uzita de la arkeologoj por iliaj studoj.
Ĉefaj haplogrupoj
Oni decidis ekfari sistemon por klasifiki la mitokondriajn haplogrupojn per literoj de A ĝis Z:
Ekzemple : LO estas haplogrupo ĉefe de sudsahara Afriko
Le Poujol-sur-Orb
Le Poujol-sur-Orb (jen france, Lo Pojòl) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Kallavesi
Kallavesi estas lago en Finnlando en provinco Norda Savonio en urbo Kuopio kaj komunumoj Leppävirta kaj Siilinjärvi en akvokolekta areo de rivero Vuoksi. La longo de la lago estas 50 km, areo 478,096 km², longo de bordo 1 699,265 km, la plej granda profundo 75 m kaj la supermara alteco 81,8 m. Kallavesi estas la 10-a plej granda lago en Finnlando. Ĝi estas parto de Iso-Kalla, kies areo estas 936 km².
Heciyê Cindî
Heciyê Cindî (foje literumite Heciye Cindi, sorankurde حەجی جندی) aŭ Hajiye Jndi (naskiĝis la 18-an de marto 1908 en Yamanchair (nun en Turkio) en la provinco Kars en la iama Rusa Imperio, mortis la 1-an de majo 1990) estis kurda verkisto, esploristo kaj filologo. Li verkis en la kurda kaj armena kaj tradukis multajn librojn, inkluzive de 15 libroj pri folkloro kaj literaturo, 33 lernolibroj por lernejoj, 19 tradukoj kaj 7 libroj pri pedagogio. En la 1940-aj jaroj, li evoluigis kurdan alfabeton bazitan sur la cirila alfabeto.
Abuzar Ajdamirov
Abuzar AJDAMIROV (Абузар Абдулхакимович Айдамиров; 29 oktobro 1929 (laŭ malnovaj fontoj: 1933) — 27 majo 2005) estis soveta kaj ĉeĉena verkisto kaj poeto, dumviva klasikaĵo de ĉeĉena literaturo. Popola verkisto de Ĉeĉena-Inguŝa ASSR (1977), prezidanto de Unio de Verkistoj de Ĉeĉenio (2004—2005).
Heciyê Cindî
Biografio
Cindi estis naskiĝis kiel infano de jezida familio, en la vilaĝo Yemençayır de la provinco (oblast) Kars, kiu tiam estis la teritorio de la Rusa Imperio. Lia familio, kiu vivis en Kars en 1878, migris al Armenio pro la otomanaj kaj rusaj (poste sovetiaj) intervenoj dum kaj post la Unua Mondmilito. En tiu procezo, Heciyê Cindî perdis sian tutan familion, krom unu el siaj fratoj. En 1919 li ekloĝis en orfejo en Aleksandropolo (nun Gjumri), poste en 1926 oni kondukis lin al Gjumri.
Abuzar Ajdamirov
Biografio
Dum la jaroj de Deportado de Ĉeĉenoj kaj Inguŝoj|deportado li laboris kiel librotenisto en kampa skipo, bibliotekisto de lernejo kaj subdirektoro de ŝtata bieno. Post la restarigo de la Ĉeĉena-Inguŝa ASSR, li revenis al sia patrujo.
Heciyê Cindî
Biografio
En 1930 li iĝis la estro de la kulturservo de la sovetia kurda gazeto Riya Teze. Dum tiu periodo, li laboris kiel novaĵprezentisto en la kurda sekcio de Yerevan Radio. En 1933 li aliĝis al la Armena Verkista Unio kaj poste aliĝis al la Sovetia Verkista Kongreso. La 18-an de marto 1937, li estis sendita al malliberejo pro akuzo de spionado, naciismo kiel parto de la Granda Purigo. Jaron poste, li estis liberigita danke al la kampanjoj de armenaj intelektuloj. Tamen, estis permesita al li labori en siaj malnovaj laborlokoj. Lil daŭre verkis literaturajn verkojn kun la helpo kaj subteno de Aleksandr Fadeyev.
Abuzar Ajdamirov
Biografio
En 1957-1987 li laboris kiel instruisto pri la ĉeĉena lingvo kaj literaturo en sia naskiĝa vilaĝo. En 1963 li studentiĝis ĉe la historia kaj filologia fakultato de la Ĉeĉena-Inguŝa Pedagogia Instituto. En 1964 li estis akceptita en la Unio de Verkistoj de Sovetunio. En 1967-1969 li studis ĉe la Altaj Literaturaj Kursoj ĉe Unio de Verkistoj de Sovetunio. En 1969-1989 li estis membro de la estraro de la Unio de Verkistoj de la Ĉeĉena-Inguŝa ASSR. Dum multaj jaroj da instruado li estis premiita kun registaraj premioj.
Franz Loidl
Franz LOIDL (naskiĝinta la en Ebensee/ Distrikto Gmunden, mortinta la  en Payerbach) estis aŭstra romkatolika pastro, historiisto eklezia/regiona/kultura kaj verkisto.
Heciyê Cindî
Biografio
Li kompletigis sian doktorecon en filozofio kun la temo de "Kurda folkloro" en 1940. En 1941, la registaro de la Armena Soveta Socialisma Respubliko nuligis la Şemo-Marogulov-alfabeton kiu estas la unua latina alfabeto de la kurda lingvo ellaborita de Erebê Şemo kaj İshak Marogulov inter 1928-1929 per decido de la registaro de la Armena Soveta Socialisma Respubliko. Tial Jindi estis devigata konverti siajn tekstojn en la Şemo-Marogulov-alfabeto, kiu konsistas el latinalfabetaj literoj, al la cirila alfabeto.
Abuzar Ajdamirov
Biografio
Dum 30 jaroj li estis deputito en Distrikta Konsilio de Nozhai-Yurt. En 1989-1993 li estis deputito de la Supera Konsilio de RSFSR. En 2004, ĉe la unua kongreso de Unio de Verkistoj de Ĉeĉenia Respubliko, li estis elektita prezidanto de organizo.
Franz Loidl
Vivo
Post sacerdota ordinacio en la 1931-a jaro li habilitiĝis en 1941 kaj estis ĝis 1945 kapelano de la viena paroĥo Sankta Aŭgusteno kiel ankaŭ kazerna kaj lazareta animzorganto de la defendodistrikto XVII. Tiufunkcie li akompanis multajn mortepunotojn je ekzekutiĝo donante la lastajn konsolojn al ili.
Heciyê Cindî
Biografio
Jindi kompletigis siajn studojn en 1946 kaj publikigis la novan alfabeton en la sama jaro. Tiu ĉi alfabeto estis uzita en kurda instruado en la Armena SSR, la Kartvela SSR kaj pluraj centraziaj sovetiaj respublikoj. La nova alfabeto ankaŭ estis uzita en gazetoj, libroj kaj kursmaterialoj.
Franz Loidl
Vivo
Je militofino li troviĝis je Ebensee kaj eniris serĉante internigitajn sacerdotojn en la 8.5.1945 unue la liberigitan koncentrejon. La sekvajn du semajnojn li kvazaŭ ĉiutage estis tie. Al li oni ŝuldas impresajn bildojn de la internigejo ĵus liberigita de nazia teroro.
Abuzar Ajdamirov
Kreemo
Aydamirov estas la aŭtoro de la historia trilogio de la kaŭkazaj militoj de la 19a jarcento: «Longaj Noktoj», «Fulmo en la Montoj» kaj «Ŝtormo». Romanoj estas tradukitaj al la araba, turka, franca kaj aliaj eŭropaj lingvoj.
Heciyê Cindî
Biografio
En 1959, li komencis labori en la sekcio Orientaj Studoj de la Armena Akademio de Sciencoj. Li estis la estro de la sekcio Kurdologio dum 8 jaroj.
Abuzar Ajdamirov
Kreemo
La plej signifa verko de Aydamirov estas konsiderita la unua romano de la trilogio - «Longaj Noktoj». La laboro kuŝis dek jarojn en la skribotablo pro la fakto, ke li rifuzis fari ŝanĝojn konforme al la instrukcioj de la regiona komitato de CPSU. La romano estis eldonita en 1972 kaj estis delonge sub neskribita malpermeso. Ĝi estis tradukita en la rusan nur en 1996, kaj en 1998 aperis en la araba.
Franz Loidl
Vivo
Sian habilitiĝlaboraĵon li skribis en 1946 ĉe la Universitato de Vieno pri eklezia historio kaj patrologio. Post vokiĝo je eksterorda profesoreco ĉe la teologian fakultaton vienan li transprenis por la daŭro de inter 1953 kaj 1975 la katedrestron pri eklezihistorio kaj patrologio en Vieno.
Neuvy
La toponimo Neuvy povas aludi al la francaj komunumoj
kaj kiel parto de la nomo al
Neung-sur-Beuvron
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono  - ĝis marto 2015 ekzistis propra kantono Neung-sur-Beuvron.
Franz Loidl
Vivo
Inter 1958 kaj 1965 li ankaŭ gvidis la vienan diocezarkivon. Li estis honorite per la titolo de papa domprelato. Ekde la fondiĝo de DÖW, dokumentadcentro de rezistado en Aŭstrujo, li sidis en la estrarano. Je tio li sendube trudiĝis pro la personaj impresoj okaze de la koncentrejvizitoj post majo 1945.
En 1980 li ricevis la Karl-von-Vogelsang-premion.
Heciyê Cindî
Biografio
Li donis prelegojn pri kurda literaturo kaj kurda lingvo en la Erevana Ŝtata Universitato de 1968 ĝis 1974.
Verkaro
La unuaj verkoj de Heciyê Cindî estis publikigitaj en 1930. Li verkis librojn por kurdaj lernejoj en la 1930-aj jaroj. Verkoj kiel ekzemple "Kurdaj Popolaj Fabeloj" (Һ'ьк'йатед щьмаә'тә к'ӧрдие), "Nova Mateno" (Сьва т'әзә) kaj "Kurda Folkloro" (Фолклоера estis la unua el ses volumoj) publikigita en 1961, estas kelkaj el liaj verkoj. Cindi faris sciencajn studojn pri kurda folkloro kaj literaturo. Li ankaŭ tradukis verkojn de sovetiaj kurdaj verkistoj kaj poetoj. Li publikigis sian historian romanon "Helpo" (На помощь) en 1967
Vladislav Evgenjeviĉ Bugera
Vladislav Evgenjeviĉ Bugera (ruse Владислав Евгеньевич Бугера) (naskita, Ufa, Baŝkira Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko, Sovetunio) estas rusa filozofo , sciencisto , politika publicisto kaj maldekstrema socipolitika figuro.
Doktoro pri Filozofio, Profesoro pri la Sekcio de Filozofio, Ufa Ŝtata Nafta Teknika Universitato (UŜNTU) , membro de la sekcio "Materia Dialektiko - Scienca Ateismo" de la Rusa Filozofia Societo. Fondinto de la scienca lernejo pri socifilozofio "La doktrino de la rilatoj de administrado kaj proprieto kiel la substanco de socio" ("La doktrino de homo kiel ensemblo de rilatoj de proprieto kaj administrado").
Biografio
Naskiĝis en Ufa. Pli aĝa frato - Mikhail Evgenjeviĉ Bugera, rusa ekonomikisto kaj politikisto.
En 1988-1993 li studis ĉe la Filozofia Fakultato de la Kijiva Universitato.
28146 Nackard
28146 Nackard estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Vladislav Evgenjeviĉ Bugera
Biografio
Ekde februaro 1996 li instruas ĉe UŜNTU, ekde julio 2002 - Docento de la Sekcio pri Filozofio de UŜNTU , ekde februaro 2010 - Profesoro pri Filozofio de UŜNTU.
En 2001, en Moskva Ŝtata Universitato Lomonosov, sub gvido de Doktoro pri Filozofio Profesoro Raŝit Burĥanoviĉ Kamaev, li defendis sian disertaĵon por la grado de Kandidato de Filozofiaj Sciencoj pri la temo „Nietzscheanism kiel socia fenomeno: ĝia socia esenco kaj rolo. Socifilozofia esplorado” (fako 09.00.11 – Socia filozofio).
En 2004 al li estis premiita la titolo de Docento.
En 2006, en Moskva Ŝtata Universitato defendis sian disertacion por doktoro pri filozofio pri la temo "Rilatoj pri proprieto kaj administrado kiel necesaj formoj de homa agado" (fako 09.00.11 - Socia Filozofio). La oficialaj kontraŭuloj estis Doktoroj de Filozofiaj Sciencoj V. P. Lenshin, A. V. Nazarchuk, J. A. Juŝĉenko. Pozitivajn komentojn pri la disertacio prezentis profesoro de Universitato de Glasgovo kaj profesoro de [[Kolegio de Sankta Maria de Kalifornio Susan Weissman. Doktoro pri filozofio Riĉard Ivanoviĉ Kosolapov aktive partoprenis en la diskuto de la disertacio.
En 2006-2009, li estis Vicprezidanto de la Baŝkira Branĉo de la Scienca Konsilio pri la Metodologio de artefarita intelekto de la Rusa Akademio de Sciencoj.
En 2008, la konversacio de Bugera kun la verkisto kaj filozofo E. A. Baikov estis publikigita en n-ro 44 de «Johnson Bulteno» (Johnsons Russia List).
Aŭtoro de ĉirkaŭ 100 sciencaj kaj edukaj publikaĵoj, inkluzive de 3 monografioj. Ĉefaj verkoj: "Havaĵo kaj Administrado" (2003), "La Socia Esenco kaj la Rolo de la Filozofio de Nietzsche" (2004), "La Esenco de Homo" (2005). Kompilisto, tradukisto kaj redaktisto de la kolekto de artikoloj de aŭtoroj el Rusio kaj Usono "Historia materiismo en la XXI-a jarcento: la bezono de renovigo" (2005), kunaŭtoro de la kolektiva monografio "Filozofiaj kaj aplikataj demandoj de la metodiko de artefarita inteligenteco" (2009).
Li estas proksima amiko de Stanislav Yurievich Markelov.
Partoprenanto de la programo "Stelklubo" ĉe radio Sputnik FM, metodika seminario "La problemo de pravigado de scio" ĉe la Fakultato de Filozofio kaj Sociologio de la Baŝkira Ŝtata Universitato. Kunlaboras kun la Junulara Universitato de Moderna Socialismo.
Teoriaj vidpunktoj
V. E. Bugera disvolvas la problemon de ekonomia kulturo en rusa filozofio. Surbaze de historia materiismo, Bugera faris provon klarigi la evoluon de la homo bazita ne nur sur la evoluo de sociaj rilatoj, sed ĉefe per la evoluo de administrado kaj proprieto rilatoj.
La ideoj de Bugera estis diskutitaj en la verkoj de kelkaj verkintoj el Rusio kaj aliaj landoj. La konata anglo-usona esploristo, aŭtoro de la libro "Russian Fascism: Traditions, Trends, Movements" Steven D. Shenfeld, konsideras la opiniojn de V. E. Bugera postmarksismaj, kaj la germana politika sciencisto Andreas Umland opinias, ke Bugera estas novmarksisto. G. E. Belonogov konsideras Bugera «reprezentanto de nova generacio de materiismaj filozofoj", kaj Eduard Baikov konsideras lin la fondinto de nova filozofia skolo . La Baŝkira Enciklopedio notas la originan antropologian koncepton de marksismo kreitan de V. E. Bugera , kaj ankaŭ indikas , interalie, ke lia scienca esplorado estas dediĉita al la problemoj de marksisma filozofio.
Surbaze de la klasaliro, V. E. Bugera difinas Naziismon kaj Stalinismon kiel du realigitajn versiojn de la Nietzsche-koncepto de socio, kaj ankaŭ indikas ke la ideoj de Friedrich Nietzsche iĝis la teoria bazo por la rasaj kaj radikalaj naciismaj politikoj de Nazia Germanio.
Proprieto kaj administrado
La ĉefaj ideoj de la libro «Proprieto kaj administrado»:
Homa naturo
En la monografio "Homa naturo", Bugera evoluigis la koncepton de ekspluato kiel "aŭtoritata kontrolo" de la procezoj de distribuado de produktivaj fortoj kaj konsumvaroj :
En la verkoj “Homa naturo” (ĉap. 3) kaj “Proprieto kaj administrado” (ĉap. 3) de Bugera asertas, ke en USSR kaj iuj aliaj landoj en la 20-a jarcento funkciis nov-azia produktadmaniero, kiu en siaj produktadrilatoj similas al la azia produktadmaniero, sed bazita sur kvalite malsama evolunivelo de la produktivaj fortoj. Provo estis farita por esplori la klasstrukturon de la nov-azia sociekonomika formacio kaj la padronoj de ĝia evoluo.
Komputiligo
Bugera konsideras la komputiligon de produktado kiel materian antaŭkondiĉon por la socialisma revolucio kaj opinias, ke la proletaro post la teknologia revolucio estas la avangardo de la homaro en la procezo de transiro al senklasa socio. Tio parte resonas kun la opinio de la fama ekonomikisto Peter Ferdinand Drucker: «„sciolaboristoj“ ne fariĝos la plimulto en la „scio-socio“, sed ... ili jam fariĝis ĝia gvida klaso."
Kritiko de «Razilo de Ockham»
Kritikante Razilo de Ockham kiel minaco al krea pensado, V. Bugera sugestas anstataŭ ĝi "kvar-klingan sekurecrazilon" - sistemon de kvar principoj logike rilataj unu al la alia:
Politika agado
Li publikigis kelkajn ĵurnalismajn verkojn kaj politikajn sciencajn studojn kiuj akiris internacian famon. Grandan lokon en la esploro kaj ĵurnalismo de V. Bugera okupas kontraŭfaŝismaj temoj. Internaciaj kaj hejmaj esploristoj referencas al liaj verkoj, menciante kaj la realan nomon de la aŭtoro kaj unu el liaj pseŭdonimoj - «G. Vasiljev» (Bugera poste reeldonis la verkojn origine publikigitajn sub ĉi tiu kaj aliaj pseŭdonimoj sub sia propra nomo).
V. Bugera aktive publikigis en sia iama oficiala blogo kaj en interretaj forumoj (ĉefe ĉe Mail.Ru) la tekstojn de la Internaciisma Komunista Tendenco (ĝis 2009 la organizo nomiĝis Internacia Buroo por la Revolucia Partio ) ĝis tiu ĉi tendenco komencis kunlabori kun naciistoj.
Kun la sugesto de V. Bugera, la termino "kolektivismo" akiris en la leksikono de postsovetiaj maldekstraj aktivuloj, krom ĝiaj aliaj funkcioj, ankaŭ kiel la memnomo de certaj politikaj grupoj kaj iliaj ideologiaj sintenoj.
Pozitivaj
Akademiano de la Akademio de Sciencoj de la Respubliko Baŝkortostano, Doktoro pri Ekonomiko, Profesoro A. H. Makhmutov en recenzo de la libro de V. Bugera "Proprieto kaj administrado: filozofiaj kaj ekonomiaj eseoj", publikigita en la revuo "Bulteno de la Akademio de Sciencoj de la Respubliko de Baŝkirio" (2004, v. 9, n-ro 1, pp 68-69), notas: «''La aŭtoro, kiu aliĝas al la materialisma kompreno de la historio, solvas la problemon de periodigo de la historio de la homaro en la spirito de la formacia aliro; samtempe, tradiciaj marksismaj kategorioj en kelkaj kazoj estas plenigitaj per esence nova enhavo, kaj kiel rezulto, la aŭtorsistemo de vidpunktoj ne konvenas en la kadron de iu el la ĝis nun konataj skoloj kaj tendencoj en marksismo. ... La ideoj prezentitaj de la aŭtoro estas teorie valoraj en multaj aspektoj, kaj ĉefe en la fakto, ke li povis esplori proprietajn rilatojn en ilia profunda interna ligo kun administradaj rilatoj: tiu ĉi direkto en la studo de ekonomiaj rilatoj estas tre trafa, sed ankoraŭ malmulte evoluinta, kio sendube plialtigas la sciencan valoron de la monografio''.»
La gazetara sekretario de la Baŝkira branĉo de la Scienca Konsilio de la Rusa Akademio de Sciencoj pri la metodiko de artefarita inteligenteco, verkisto kaj filozofo E. A. Baikov, en intervjuo kun la kandidato de filozofiaj sciencoj V. O. Glukhovtsev, rimarkas, ke unu el la ĉefaj dungitoj de la «Johnson Bulteno», Steven Shenfield, turnis sin al Baikov mem kaj Bugera kun peto publikigi en la «Bulteno» ilian intervjuon "La Granda Blufo de la 20-a Jarcento", kiu "estis tradukita en la anglan kaj metita en la 44-an numeron de „Johnson’s Russia List“». Bajkov notas, ke "temas pri originala koncepto", en kiu Bugera fundamentas «la tezon, ke vere socialisma socio neniam ekzistis ie ajn, sed la mondo estos devigita veni al ĝi, ĉar la nura alternativo povas esti universala morto sur venenita planedo». Kaj ankaŭ temis «pri la rilatoj de proprieto kaj administrado, kiuj determinas la tutan kurson de socia evoluo». Baikov sumigas ke estis la «non-bagatela ideoj de Bugera kiuj interesis reprezentantojn de la okcidenta intelekta elito kaj politikistoj».
La angl-uzona politika sciencisto Stephen D. Shenfield en siaj komentoj pri la artikolo de V. Bugera «The War in Ukraine and the Human Right to Free Play with Ethnic Identities» skribas: «''La fenomeno priskribita de prof. Bugera, kvankam obskurita de etno-naciismaj supozoj, estas ĝeneraligita tra la mondo. Ekzemple, multaj se ne la plej multaj el la ĉiam pli multaj infanoj de etne miksitaj geedziĝoj sentas sin forte ligitaj al la etnoj de ambaŭ gepatroj kaj ne volas elekti inter ili (kvankam ili povas esti devigitaj fari tion). Ĉi tiuj aferoj estas eĉ pli malfacilaj por homoj, kies geavoj apartenis al tri aŭ kvar malsamaj etnoj. Duobla etna identeco ankaŭ estas ege ofta, eble eĉ la normo, inter judaj, ĉinoj kaj aliaj etnaj diasporoj. La familio de mia edzino estas de ĉina deveno el Vjetnamio kiu ekloĝis en Britio kaj Usono. Mi rimarkis, ke en kelkaj kazoj, kontraste al la "realaj" ĉinoj el Ĉinio, ili nomas sin vjetnamoj, dum en aliaj kuntekstoj, kontraste al la "realaj" vjetnamoj, ili nomas sin ĉinoj. Krome, ili akiris britajn aŭ amerikajn identecojn. Ankaŭ mia propra etna identeco estas triobla: mia patro kaj patra avino estis rusiigitaj judoj, kiuj ensorbigis al mi rusan kaj judan kulturan identecon, al kiu mia instruado aldonis britan-anglan identecon. Tial mi plene simpatias la insiston de Prof. Bugera sur la „rajto ne elekti“''».
Kritiko
En 2013, Kandidato de Filozofiaj Sciencoj, Docento Novosibirsk Ŝtata Universitato I. V. Borisov plusendas V. E. Bugera, kune kun L. D. Trockij, S. F. Oduev, A. N. Tarasov, al reprezentantoj de la abstrakta sociologia aliro, kie ideologio «estas interpretita en tre abstrakta kaj reduktisto maniero, kaj la enhavo kaj stilo de filozofioj estas rekte reduktitaj al la sociekonomikaj, socipolitikaj kaj socipsikologiaj trajtoj de grupoj». Borisov notas ke Bugera difinas «la ideojn de Nietzsche kiel esprimon de la imperiismaj sentoj de la financaj monopolaj cirkloj de la malfruaj 19-a kaj fruaj 20-a jarcentoj». Li ankaŭ atentigas, ke la fakto, ke «ĉi tiuj reakciaj kaj faŝismaj ideoj estis postulataj inter la larĝaj rondoj de klera publiko", Bugera emas klarigi "skizoidismon, elitismon kaj samtempe malsuperecan komplekson, kiuj ĝenerale estas karakterizaj por la humanitara intelektularo kiel socia grupo». Borisov notas ke, estante "non-kontraŭ la lokalizo de certa filozofia tendenco ene de certa socia gruppozicio", li samtempe opinias ke «la karakterizado de tiu pozicio ne devus esti misuze abstrakta kaj arbitra, sed devus ankaŭ konsideri la specifaĵoj de la filozofia memkonscio kultivita en tiu medio, kaj, grave, la specifaĵoj de ideologia mem-determinado ene de la kadro de tiu pozicio».
En 2013, Kandidato de Sociologiaj Sciencoj, doktora studento de la Sekcio de Sociologio kaj Administrado de Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato de Ekonomiko V. E. Smirnova rimarkis, ke, sen konsideri la «ironion de Dr. Bugera V. E. kaj aliaj sciencistoj, ni plene kundividas la opinion de profesoro, MD, sovetia psikiatro kaj seksologo Svyadosh A. M.: „ĉio, kio estas kaŭzita de instinktoj ĉe bestoj, estas ankaŭ kaŭzita de instinktoj ĉe homoj“».
Sääksjärvi (Kokemäki)
Sääksjärvi estas lago en Finnlando en provinco Satakunta en komunumo Kokemäki en akvokolekta areo de rivero Kokemäenjoki. Ĝi estas meteorita lago. La areo de la lago estas, longo de bordo , la plej granda profundo kaj la supermara alteco. Sääksjärvi elfluas laŭ Kokemäenjoki en botnia golfon. La strandoj de Sääksjärvi estas multe malaltaj kaj kun ŝtonaroj. Sääksjärvi havas multajn insulojn, golfojn kaj kabojn. La du plej grandaj insuloj estas Maasalo kaj Selkäsalo.
Vesijärvi (Pirkanmaa)
Vesijärvi estas lago en Finnlando en provinco Pirkanmaa en komunumoj (urboj) Orivesi kaj Kangasala. La areo de la lago estas. Ĝi estas longa kaj  larĝa. La lago estas estiĝinta malantaŭ terspinaro, kio kontinuas el Tampere al Pälkäne. La longo de la bordo de Vesijärvi estas, la plej granda profundo kaj la supermara alteco. La lago havas multajn insulojn.
Poussan
Poussan (jen france, Poçan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Orivesi
Orivesi estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝia areo estas, el kio estas akvo. 31-a de decembro 2020 la urbo havis 9,017 loĝantojn. Orivesi fariĝis urbo 1986.
Naveil
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Kuuhankavesi
Kuuhankavesi estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en komunumo Hankasalmi. La areo de la lago estas, longo de bordo kaj la plej granda profundo. Kuuhankavesi elfluas laŭ Venekoski.
Ever Given (kontenerŝipo)
Ever Given estas kontenerŝipo de la tipo Evergreen-20.000-TEU. Tiaj ŝipoj estas inter la plej grandaj ŝipoj en la mondo. Posedanto estas la lizinga kompanio Shoei Kisen Kaisha, filia firmo de la plej granda japana ŝipfarejo Imabari Shipbuilding. La ŝipo estas registrita en Panamo kaj operaciata de la tajvana firmao Evergreen Marine. La ŝipo fariĝis konata tra la tuta mondo je la 23-a de marto 2021, kiam ĝi surgrundiĝis en la sueza kanalo kaj blokis la kanalon ĝis la 29-a de marto 2021.
Neuvy (Loir-et-Cher)
Neuvy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Áramótaskaupið
Áramótaskaupið (Esperante: La Novjara Komedio) estas ĉiujara islanda komedia televidprogramo, elsendata en la publika televidreto Sjónvarpið. La spektaklo estas grava parto de la novjara festo en Islando por la plejparto da islandaj familioj. Ĝi fokusiĝas je la freŝdata jaro de satira starpunkto, kaj montras malmulte da korfavoro al siaj viktimoj, precipe politikistoj, artistoj, gravaj komercistoj kaj agitantoj. La populareco de la programo tre altas.
Pouzolles
Pouzolles (jen france, Posòlas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Hankavesi
Hankavesi estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en komunumo Hankasalmi. La areo de la lago estas 7,87 km², longo de bordo 71,28 km, la plej granda profundo 18,8 m kaj la supermara alteco 98,9 m. Hankavesi havas multajn insulojn kaj kabojn. La plej granda insulo estas Oksalansaari. Hankavesi ricevas akvon el Armisvesi kaj elfluas al Kuuhankavesi.
1-Aminoakridino
1-Amino-akridino aŭ 1-Akridamino estas triringa heterocikla substanco, tie kie centra piridina ringo ĉirkaŭas per du benzenaj ringoj. La 1-amino-akridino prezentas la aminan grupon en la dua karbono de la flanka benzena ringo. La akridinoj estis malkovritaj en 1871 de Carl Gräbe kaj Heinrich Caro elde la karbogudro. Akridinoj estas uzataj en la traktado kontraŭ bakterioj, parazitoj, neŭrodegeneraj malsanoj kaj malario. Kvankam akridinoj ne reprezentas grandan frakcion en la manufakturado en la industrio de fajnaj kemiaĵoj, ili forte kontribuas kaj teorie kaj praktike por la disvolvado de la scienco kaj teknologio.
Listo de asteroidoj (56001–57000)
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Plejparte el la asteroidoj restas sennomaj kaj havas nenian menciindecon.
Johannes Major
Johannes Major (vere: Groß; naskiĝinta la en Reinstädt, mortinta la  en Jena) estis germana teologo protestantisma.
Vivo
Estante filo de la kamparano Johannes Groß kaj de ties edzino Margaretha Ackermann li lernis unue en la loka bazlernejo. Pro atentigo pri elstaraj kapabloj rapide komprendadi oni sendis lin en 1574 al Vajmaro kie li povis transsalti plurajn klasŝtupojn. Pro febrego li devis dum certa tempo reveni hejmen; post unu jaron ĉe lernejo en Orlamünde eblis reveni Vajmaron. Post finstudo tie Major membriĝis al la kantistaro de la princa kapelo.
En 1581 li forlasis Vajmaron por frekventi lernejojn en Szczecin, Kołobrzeg kaj Hof. Tio sufiĉis por povi komenci universitatajn studojn kaj li iris en 1584 al la Universitato de Jena ĝuante stipendion. Pro monomanko li ne sukcesis magistriĝi petante la filozofian fakultatestraron povi fari matematikajn prelegojn. Tio permesitis kaj prelegoj liaj vere furoris. La teologo Georg Mylius, kiu venis en 1589 al Jena, subtenis liajn teologiajn studojn ludonante librojn siajn. Per posteno de ĉefinstruisto ĉe sinjoro von Ritzenstein eblis plibonigi ĝenerale la financan staton.
Kiam Mylius iris en 1592 al Wittenberg por vizitadi komunumojn Major kunvenis konsilistece. La saman jaron li nomumitis diakono en Vajmaro. Dumdiakonade li disputis kun la sekvantoj de la doktrinoj de Samuel Huber. Post la definitiva ekdeĵoro wittenberg-a de Mylius duko Johano la 3-a (Saksio-Vajmaro) nomumis Major superintendanto en Jena. En 1611 li transprenis post la morto de Petrus Piscator profesoran postenon pri teologio en Jena kaj doktoriĝis en 1612 kun Abraham Lange. Dum 43 jaroj da profesoreco pri teologio li estis dum al Tridekjara milito rektoro kvarfoje, krome vicrektoro kaj plurfoje ankaŭ dekano de la teologia fakultato. Li entombigitis en la Miĥaelo-kirko en Jena.
Familio
Major dufoje edziĝis. Nupton sian unuan li faris en la 25.9.1592 kun Maria Kopf, filino de tukfaristo el Jena. Konatas jenaj infanoj: La dua geedziĝo estis en al 26.2.1610 kun Elisabeth Schröter, filino de vajmara urbesto, kiu jam dufoje vidviniĝis. Kun ŝi li havis kvin infanojn:
Hufvudstadsbladet
Hufvudstadsbladet ("la gazeto de ĉefurbo") estas la plej granda en Finnlando aperanta svedlingva gazeto. Ĝi aperas en Helsinko. Oni fondis ĝin en 1864. Unuan fojon ĝi aperis la 5-an de decembro samjare. Dum fino de 19-a jarcento Hufvudstandsbladet estis la plej granda taggazeto en Finnlando. Ĝia unua ĉefredaktoro estis August Schaumann. En komenco Hufvudstadsbladet aperis sesfoje semajne. La nuna ĉefredaktoro estas Erja Yläjärvi. Hufvudstadsbladet estis vendita en 1885 al Arthur R. Frenckell. Hufvudstadsbladet-on legas plejo el svedlingvaj finnlandanoj.
Kangasala
Kangasala estas urbo kaj komunumo en Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝia areo estas, el kio estas akvo. La 31-an de decembro 2020 la urbo havis loĝantojn.
Nourray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Pouzols
Pouzols (jen france, Posòls) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Kangasala
Kuhmalahti estas ligita al Kangasala en 2011.
Borde estas lago Pälkänevesi.
Kangasala fariĝis urbo en 2018.
Lannevesi
Lannevesi estas lago en Finnlando en meza parto de provinco Meza Finnlando en la komunumo Saarijärvi. Ĝia areo estas, longo de bordo kaj la plej granda profundo  kaj la supermara alteco. Ĝi elfluas laŭ Lannejoki el Summasjärvi. La plej grandaj insuloj de Lannevesi estas Karankasaari, Mankkisaari kaj Hirvisaari.
Elsa Gindler
- naskiĝis la 19-an de junio 1885 en Berlino, mortis 75-jara la 8-an de januaro 1961 en la sama urbo - estis germana gimnastikistino. Komence de la 1930-aj jaroj ŝi interalie instruis "senteman korpan kaj movadan laboron" al la juna terapiistino Laura Perls. Krome ŝi ankaŭ kunlaboris kun la infankuracistino Emmi Pikler. Poste, en Nazia Germanio, ŝi iĝis rezistobatalanto.
Le Pradal
Le Pradal (jen france, Lo Pradal) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko
Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko (Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística), plej konata per sia siglo IBGE, estas publika fondaĵo de la brazila federacia administracio kreita en 1934 kaj ŝtatigita en 1936 sub la nomo Nacia Instituto pri Statistiko (Instituto Nacional de Estatística). Ĝia fondinto kaj granda stimulinto estis la statistikisto Mário Augusto Teixeira de Freitas, entuziasma esperantisto. La aktuala nomo estis difinita en 1938. La sidejo estas en Rio de Janeiro.
Meze de la 20-a jarcento la instituto eldonis plurajn publikaĵojn en Esperanto, interalie en 1949 okaze de la 12-a Brazila Kongreso de Esperanto la verkaĵon Historia Skizo de Belo Horizonte, aŭtorita de Abílio Barreto, konata historiisto de la urbo, en Esperanta traduko de Antônio Caetano Coutinho.
Korkovado (monto)
Korkovado aŭ Corcovado (portugallingva prononco laŭ IFA: ) kio signifas "ĝibulon" en portugala, estas monto en centra Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Ĝi estas 710-metrajn alta montopinto el granito en la Tiĵuka Arbaro, nome nacia parko. Korkovado staras ĝuste okcidente de la urbocentro, sed ĝi estas tute ene de la urbolimoj kaj videbla el grandaj distancoj. Ĝi estas konata tutmonde pro la giganta statuo de Jesuo sur la montopinto, nomita Kristo la Savinto.
El la trajnterminalo kaj ŝoseo, la rigardejo de la bazo de la statuo estas atingita suprenirinte 223 ŝtupojn, aŭ per liftoj kaj rulŝtuparoj. Inter la plej popularaj tutjare turismaj altirĵoj en Rio-de-Ĵanejro, la korkovada fervojo, la alirejaj ŝoseoj, kaj la statua platformo estas plej ofte plenplenaj je homamasoj. El la pinta platformo en la panorama vidaĵo videblas la urbocentro de Rio-de-Ĵanejro, la Sukerpano, la laguno Rodrigo de Freitas, la strandoj Copacabana kaj Ipanema, la Stadiono Maracanã, kaj kelkaj el la faveloj de Rio-de-Ĵanejro. Nuboj oftas en Rio kaj la vidado el la platformo estas ofte malhelpita. Sunaj tagoj estas rekomenditaj por pli bona rigardado.
Korkovado estas konsiderata ikono de brazila kulturo. Corcovado estas kanto de 1960 kaj de bossa nova kaj de ĵaza normo verkita de Antônio Carlos Jobim kies vortumado estas inspirita de la bildoj de la monto. Korkovado estis referencata ankaŭ en aliaj artaĵoj (ekz. la vortumoj de Ben Harper, literaturaj verkoj, filmoj, ktp.).
594913 ꞌAylóꞌchaxnim
594913 ꞌAylóꞌchaxnim ("ajloĉaĥnim") estas tre malgranda merkurrenkonta kaj venusrenkonta asteroido malkovrita la dum la astronomia kampanjo Zwicky Transient Facility elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Orbito
594913 ꞌAylóꞌchaxnim estas la unua malkovrita asteroido, kies orbito estas tute ene de tiu de Venuso do ano de la grupo tiel nomata « Vatira », sub-grupo de la, tie estas asteroidoj, kies orbito estas tute entenita en tiu de la Tero. Ĝi estas la konata asteroido kun plej malgranda aphelio: 97,801 milionoj da km.
Aerodromo Weimar-Lindenberg
Historio
Ĉirkaŭ la jaro 1910 neasfaltita vojo aerkampen kondukanta disde Oberweimar alinomiĝis Am Flughafen. Nova alinomiĝo venis en la 5.2.1962 je Am Sportplatz pro apuda sportejo. En la 10.6.2015 deciditis nomi novan straton en proksimeco honore al la iama flughavena aktivado Am alten Flughafen.
594913 ꞌAylóꞌchaxnim
Orbito
Laù Sarah Greenstreet, la integralo de ĝia orbito montras, ke ĝi restus en la regiono de Vatira dum kelkaj centoj da miljaroj, antaù fariĝi atira asteroido, kaj poste terrenkonta asteroido. Laù aliaj simuloj, ĝi eniros en orbita resonanco 3:2 kun Venuso, tio, ku stabiligos ĝian orbiton dum milionoj da jaroj.
Nomo
La asteroido estis komence nomita ZTF09k5, poste 2020 AV2; ĝi ricevis sian numeron 594913 la 20-an de septembro 2021; fine ĝi estis nomita ꞌAylóꞌchaxnim la Tiu nomo signifas "Knabino de Venuso" en luisena lingvo, en honoro de la indianoj Luiseño sur kies prapatra tero troviĝas la Observatorio de la Monto Palomar, kaj aludas al ĝia orbito, tute ene de tiu de Venuso. Ĝi estas de tiam la nomita asteroido kun plej granda numero, sentroniginte 580123 Gedek.
Aerodromo Weimar-Lindenberg
Historio
La unuaj pasaĝeroj (ekde la 8.2.1919) estis deputitoj de la Nacia asembleo de Vajmaro. Surterigis ankaŭ aerŝipoj kaj privataj sportflugmaŝinoj. Diversaj kompanioj prezentis por transporti ekz. poŝtaĵojn: Deutsche Luftreederei (DLR - antaŭulo de Lufthansa, Junkers Luftverkehr AG k.a. La linio neniigotis jam en 1921 pro mankanta rentabilitato.
En februaro 1919 la armea flugtaĉmento 423 (ekde julio 1919  Artillerie-Flugstaffel-116 alvnis por protekti la demokratiajn deputitojn kun sume plli ol 120 personoj (inklude de la teknikistoj) kaj 15 aviadiloj. Ĝi estis fondita post Novembra Revolucio de voluntuloj apud Paderborn. En la postlasitaĵoj de la piloto Leonard Rempe konserviĝis multe da fotoj kaj publikigitia en la fakgazeto Propellerblatt nr. 47/2021. Teamoj de Ballspielclub (BC) Vimaria ludis matĉe kontraŭ teamoj de la flughavenistoj.
Ĝis 1936 servis la aerkampo ankaŭ kiel lernigejo por la vajmara Lernejo porinĝeniera. La kontrolturo ankoraŭ videblas dume la hangaroj malkonstruitis en 1981. . La starta kaj malstarta lenoj estis blazonaj. Apudis hotelo kaj aŭtaj garaĝoj. Faris fotojn de la tuto la kortega fotisto Louis Held. Fermiĝo venis en 1936.
En februaro 1919 estis akcidento kiam flugmaŝino koliziis kun la kirkoturo de Berlin-Lankwitz kaj devis helpbezone surterigi en Bitterfeld.
Prades-sur-Vernazobre
Prades-sur-Vernazobre (jen france, Pradas de Vernasòbre) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Konnevesi (lago)
Konnevesi estas lago en Finnlando en okcidenta parto de provinco Meza Finnlando en la komunumo Konnevesi kaj en orienta parto de provinco Norda Savonio en komunumoj Rautalampi kaj Vesanto. Konnevesi estas la 23-a plej granda lago de Finnlando. Ĝia areo estas, longo de bordo kaj la plej granda profundo  kaj la supermara alteco. Konnevesi elfluas laŭ Kellanvirta al Liesvesi.
Akvo de Konnevesi estas vere bona.
Amonia tioacetato
Amonia tioacetato aŭ amonia tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la amonia hidroksido, tioacetata acido. Ĝi estas flava solidaĵo, solvebla en akvo. Amonia tioacetato posedas 2 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, 1 oksigenatomon kaj 1 nitrogenatomon. Amonia tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj amoniaj derivaĵoj.
De la démocratie en Amérique
Demokratio en Usono (De la démocratie en Amérique) estas libro en la franca eldonita en du volumoj (la unua en 1835 kaj la dua en 1840) fare de Alexis de Tocqueville, kiu traktas la ŝtata sistemo en Usonon dum la 1830-aj jaroj kaj ĝiajn fortojn kaj malfortoj.
La vizito de De Tocqueville al Usono
En 1831, Alexis de Tocqueville kaj Gustav de Beaumont, ambaŭ francoj, estis senditaj fare de la franca registaro por esplori la usonan prizonsistemon. Ili alvenis en Novjorko en majo de tiu jaro kaj dum la venontaj naŭ monatoj travojaĝis Usonon, interesiĝante ne nur pri malliberejoj sed ankaŭ en aliaj aspektoj de usona socio. Inkluzive de la ŝtata ekonomia kaj politika sistemo. Ili ankaŭ vizitis Kanadon en la somero de 1831.
Post reveno al Francio en februaro 1832, ili alsendis raporton pri malliberejoj (Du système pénitentaire aux États-Unis et de son application en France), en 1833. Tocqueville, fascinita de usona politiko, verkis socian kaj politikan eseon nomitan "Demokratio en Usono", kiu iĝis la plej influa.