cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tablohokeo
Organizaĵoj
La internacia kontrolo de tablohokeo estas farita de la Internacia Tablohokea Federacio (ITHF), kiu starigas la regulojn por organizado de ludoj kaj turniroj kaj kompilas internaciajn rangotabelojn, organizas mondajn kaj eŭropajn konkursojn kaj konkursojn pri Mondaj Turneoj kune kun ĝiaj membraj federacioj. Ekde 2018, ĝia prezidanto estis Bjarne Axelsen (Danio), la Plenuma Komitato inkluzivas ankaŭ Kevin Rafferty (Usono), Mihail Ŝalomaev (Ukrainio), Gustaf Mermansson (Svedio), Igor Saveljev (Estonio). La ĉefa metodo por decidi estas voĉdono de la membraj federacioj.
La lokaj ITHF-tablohokeo organizaj sistemoj kutime estas aŭ forta federacio kaj malpli signifaj kluboj (ekzemple en Latvio kaj Estonio) aŭ fortaj kluboj kun malpli elstara federacia rolo (Svedio). En Rusio, Ukrainio kaj Nordameriko, krom la centraj federacioj, ankaŭ kreiĝis regionaj, kies rilatoj kun la centra estas malsamaj.
Statuso
En la jaro 2023 la stato de ITHF-tablohokeo estas tre malsama en diversaj landoj. En Latvio, ĝi estas oficiale agnoskita sporto kaj ĝia nacia federacio estas membro de la ŝtata sporta strukturo, kaj ĝuas ŝtatan financan kaj administran subtenon; en iuj landoj lia statuso estas proksima al ĉi tio. Tamen en la plej multaj landoj, tablohokeaj federacioj estas nur neregistaraj organizaĵoj, same kiel tablaj hokeokluboj. Interalie ankoraŭ ne eblis registri ĝin kiel sporto en Rusa Federacio. Aŭtune de 2015, Rusa Federacio eĉ diskutis pri fakturo pri fakta malpermeso de konkursoj en ĉiuj neagnoskitaj sportoj, kio koncernis ankaŭ tablan hokeon. La fakturo estis malakceptita pro protestoj de la sporta komunumo.
Konkurenco
Ĉirkaŭ 15 naciaj federacioj organizas serion de naciaj konkuroj por la selektado de la nacionala teamo tra la sezono. Kutime ĉi tiuj turniroj estas libere haveblaj al iu ajn el iu ajn lando, estas ofte dezirinde registri kelkajn tagojn anticipe. La plej grandaj konkursoj estas inkluzivitaj en la Monda Turneo, el kiuj la plej bonaj ludantoj ricevas eksterordinarajn biletojn al la ferma Monda aŭ Eŭropa Ĉampioneco somere.
ITHF ludejoj normojn
En 2019, Stiga produktis kvin ludkampojn, sed nur tri el ili estas uzataj en turniroj:
Luĉ
Malgraŭ la fakto, ke la sovetia tablohokea normo "Luč" restis malantaŭ la monda nivelo dum duona jarcento, ĝi daŭre estis produktita kaj vendita ĝis 2020 kaj konkursoj okazis sur ĝi kun sensignifaj ŝanĝoj de la kampo. La unua Mondĉampioneco por uzi ĉi tiun normon okazis en 2008 en Most, Ĉeĥio, sed post ĉi tia transiĝis la tiama organizo, WTHA, translokiĝis al malgranda "Chemoplast". Bedaŭrinde, ekde 2012, pro la financaj problemoj de la planto, ĝia produktado estis periode suspendita kaj rekomencita. . Pro ĝiaj pli daŭraj materialoj, ĝi havas reputacion por pli alta fidindeco kompare kun Stiga.
Bobela hokeo
Ĉi tiu speco de tablohokeo diferencas ĉefe pro tio, ke ĝi estas kovrita de travidebla kupolo, kiu malebligas, ke la hokeadisko flugu de la ludkampo kaj ludantoj aliru ĝin. Laŭe, hokeo havas specialan mekanismon por eniri la diskon en la ludo post kiam oni celis la golejo, aliaj diferencoj disde la normo ne estas fundamentaj. Bobela hokeo estas precipe populara en Nordameriko kaj estas ofte instalita por fanoj en glacia hokea arenoj kune kun similaj sportaj ludoj kaj slot-maŝinoj kaj kutime venas kun mono-faranta mekanismo por la tempo ludita. Ĉi tiu variaĵo havis sian propran federacion IBHF kaj siajn proprajn konkursojn. La populareco de la normo estas malfaciligita per lia multekosto. Nuntempe en Facebook estas Nacia Asocio de Bubela Hokeo, kiu nomas sian konkurencon la Monda Bubela Hokea Ĉampionado.
Coleco
Malgraŭ la longa (de post 1988) ĉesigo de produktado, ĉi tiuj kampoj daŭre estas konservitaj de entuziasmuloj kaj kolektantoj en funkcianta stato kaj turniroj estas okazigitaj ĉe ili. En 1954 – 1968 la marko estis konata sub la nomo "Eagle". Coleco, havas sian propran tablohokea federacion NTHL, kondukante serion de 9 konkursoj jare en malsamaj urboj de la kontinento. La Kanada THA rekonas du normojn, Stiga kaj Coleco, kaj determinas individuajn rangotabelojn de ili.
Aliaj variantoj pri tablohokeo
Versioj ofertitaj de diversaj fabrikantoj estas multnombraj, sed nepopularaj en Eŭropo. Ĝi estas malsama en Nordameriko, kie ŝatantoj de produktoj de pluraj kompanioj estas organizitaj en siaj kluboj (ekzemple NTHL, kiu ludas sur tabloj de Coleco) kaj diversaj specoj de tablohokeo estas vaste uzataj – do, la 18-an de septembro 2015, la ĉefministro de Kanado Stephen Harper ludis reklaman ludon kun Wayne Gretzky. Ekzistas pluraj sindikatoj, ligoj kaj federacioj en Nordameriko, kiuj samtempe rekonas tablojn de diversaj fabrikantoj: la Vinipego THL uzas tablajn hoke-kampojn de 20 fabrikantoj, inkluzive de Stiga, en ĝiaj turniroj, kaj ĝia prezidanto tenis ofico en la ITHF dum longa tempo.
Sur aliaj kontinentoj, la sporto estas preskaŭ nekonata, kaj ĝiaj loĝantoj ĉefe renkontas ĝin dum elmigrado – ekzemple en Danio oni organizas specialajn turnirojn "Bonvenon al Danio!".
Aliaj ludoj
Foje, pro komercaj kialoj, ludoj estas menciitaj kiel tablohokeo, kio estas la uzado de popularan markon. Foje la diferenco estas evidenta, kiel en la kazo de aerohokeo aŭ bilardohokeo, foje la afero estas diskutinda, kiel en la kazo de magneta hokeo sen gvidantaj fendoj, sed kun stangoj. Estis provoj kunigi ilin ĉiuj sub unu organiza ombrelo, kiel la Eŭropa WTHA, kiu ne havas serioza sukceso.
La ĉefaj reguloj de la ludo
Turniroj uzas pli detalajn regulojn por atletoj, kiuj inkluzivas situaciojn, kiuj kutime ne okazas en amatoraj ludoj.
Praktika signifo
Tablohokeo estas nomata de iuj plej rapidaj sportoj de la mondo, ĉar ĝi postulas tre rapidan reagon. Samtempe, multaj tute ne rekonas ĝin kiel sporton, perceptante ĝin kiel ludilon. La pozicio estas malsama en Estonio, kie la Ministro pri Kulturo partoprenis en la malfermo de la Talina Internacia Pokalo.
En Latvio, sporta instruistoj rekomendas tablohokeo por disvolvo de moviĝan kunordigon kaj plifortigo dorsajn kaj krurajn muskolojn. Fingraj lerteco kaj logika pensado disvolviĝas, ĉar la ludo estas dinamika kaj ŝanĝiĝantaj situacioj postulas malsaman reagon ĉiun sekundon.
Turkio en la Olimpikoj
Turkaj sportistoj unue en 1908 partoprenis olimpikon nome de teamo de la Otomana Imperio]], kiu ekzistis ĝis 1922. La imperio kaj poste la ŝtato Turkio de tiam sendis teamojn al plej multaj el la someraj olimpikoj kaj ekde 1936 ankaŭ al la vintraj olimpikoj.
La Turka Olimpika Komitato (turke Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi, TMOK) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1908 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1911.
1908
En la Somera Olimpiko 1908 en Londono partoprenis 1 turka sportisto. Medaloj ne atingiĝis.
1912
En la Somera Olimpiko 1960 en Stokholmo partoprenis 2 turkaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1924
En la Somera Olimpiko 1924 en Parizo partoprenis 21 turkaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1928
En la Somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo partoprenis 32 turkaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1936
En la Somera Olimpiko 1936 en Berlino partoprenis 48 turkaj sportistoj.
1948
En la Somera Olimpiko 1948 en Londono partoprenis 58 turkaj sportistoj.
1952
En la Somera Olimpiko 1960 en Helsinko partoprenis 51 turkaj sportistoj.
1956
En la Somera Olimpiko 1956 en Melburno partoprenis 19 turkaj sportistoj.
1960
En la Somera Olimpiko 1960 en Romo partoprenis 49 turkaj sportistoj.
1964
En la Somera Olimpiko 1964 en Tokio partoprenis 23 turkaj sportistoj.
1968
En la Somera Olimpiko 1968 en Meksik-Urbo partoprenis 29 turkaj sportistoj.
1972
En la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno partoprenis 43 turkaj sportistoj.
1976
En la Somera Olimpiko 1976 en Montrealo partoprenis 27 turkaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1984
En la Somera Olimpiko 1984 en Los-Anĝeleso partoprenis 46 turkaj sportistoj.
1988
En la Somera Olimpiko 1988 en Seulo partoprenis 41 turkaj sportistoj.
1992
En la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono partoprenis 47 turkaj sportistoj.
1996
En la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta partoprenis 53 turkaj sportistoj.
2000
En la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo partoprenis 57 turkaj sportistoj.
2004
En la Somera Olimpiko 2004 en Ateno partoprenis 65 turkaj sportistoj.
2008
En la Somera Olimpiko 2008 en Pekino partoprenis 67 turkaj sportistoj.
2016
En la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro partoprenis 103 turkaj sportistoj.
Bob Rafelson
Bob (Robert) RAFELSON (la 21-a de februaro 1933 en Novjorko - la 23-a de julio 2022 en Aspen, Koloradio) estis usona kinoreĝisoro kaj sceneisto.
Turkio en la Olimpikoj
2020
En la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, prokrastita al 2021, partoprenis 9 turkaj sportistoj. En la Somera Olimpiko 2012 en Londono partoprenis 108 turkaj sportistoj.
Liulichang
Liulichang aŭ Liuliĉango (en simpligita ĉina: 琉璃厂; en tradicia ĉina: 琉璃廠; en pinjino: Liúlíchǎng) estas distrikto en urbocentra Pekino, Ĉinio, kiu estas konata pro serio de tradiciaj ĉinaj ŝtondomoj kie oni vendas variajn manfaraĵojn, artaĵojn kaj antikvaĵojn. Ĝi estas unu el la tradiciaj malnovaj kvartaloj.
Bob Rafelson
Kariero
Poste, Rafelson reĝisoris la psikedelan filmon Head, en kiu la Monkees ankaŭ ĉefrolis kune kun lia bona amiko Jack Nicholson.
Liulichang
La nomo Liuliĉang datas el la Ming dinastio, kiam estis fama fabriko de glazuro nomita fakte "Liulichang" en tiu strato. Laŭ loka legendo, dum la Ming kaj Qing dinastioj, Liuliĉango estis altira etoso por intelektuloj, pentristoj kaj kaligrafoj, kiuj tie aĉetis librojn kaj verkis. En la epoko Kangksi (1661–1722) de la Qing dinastio, Liuliĉang iĝis unu el plej floraj kulturaj centroj en la tuta Pekino.
Bob Rafelson
Kariero
En 1970 Rafelson reĝisoris sian plej faman filmon - "Shards of Life", ĉefroligante Jack Nicholson.
Turkio en la Olimpikoj
1936
En la Vintra Olimpiko 1936 en Berlino partoprenis 6 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Sadri Erkılıç (alpa skiado).
Bob Rafelson
Kariero
En 1981 li havis grandan sukceson kun la trilero "The Postman Always Rings Twice", ĉefrolita de Jack Nicholson kaj Jessica Lange.
Turkio en la Olimpikoj
1948
En la Vintra Olimpiko 1948 en Sankta Maŭrico partoprenis 4 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto ne konatas.
Bob Rafelson
Kariero
En 2002, sia lasta filmo estis publikigita, la krimdramo "No good deed" en kiu ĉefrolas Samuel L. Jackson kaj Milla Jovovich.
Sassi (stacidomo)
Sassi estas malalta finstacio de Tramvojo Sassi-Superga situanta en Torino, Piemonto, Italio.
Turkio en la Olimpikoj
1956
En la Vintra Olimpiko 1956 en Cortina d'Ampezzo partoprenis 4 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Osman Yüce (alpa skiado).
1960
En la Vintra Olimpiko 1960 en Squaw Valley partoprenis 2 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Zeki Şamiloğlu (alpa skiado).
1964
En la Vintra Olimpiko 1964 en Innsbruck partoprenis 5 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto duafoje estis Osman Yüce (alpa skiado).
1976
En la Vintra Olimpiko 1976 en Innsbruck partoprenis 9 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Şeref Çınar (skikurado).
1988
En la Vintra Olimpiko 1988 en Kalgario partoprenis 8 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Abdullah Yılmaz (skikurado).
1992
En la Vintra Olimpiko 1992 en Albertville partoprenis 8 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Mithat Yıldırım (skikurado).
1994
En la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer partoprenis 1 turka sportisto. Teama flagotenanto duafoje estis Mithat Yıldırım (skikurado).
1998
En la Vintra Olimpiko 1998 en Nagano partoprenis 1 turka sportisto. Teama flagotenanto estis Arif Alaftargil (alpa skiado).
2002
En la Vintra Olimpiko 2002 en Sallaga Urbo partoprenis 3 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Atakan Alaftargil (alpa skiado), pli juna frato de Arif, kiu konkuris en la antaŭa olimpiko.
2006
En la Vintra Olimpiko 2006 en Torino partoprenis 6 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Tuğba Karademir (arta sketado).
2010
En la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero partoprenis 5 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Kelime Çetinkaya (skikurado, vidu la bildon).
2014
En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio partoprenis 6 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Alper Uçar (arta sketado).
2018
En la Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango partoprenis 8 turkaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Fatih Arda İpcioğlu (skisaltado).
2022
En la Vintra Olimpiko 2022 en Pekino partoprenis 7 turkaj sportistoj. Teamaj flagotenantoj estis Ayşenur Duman (skikurado) kaj Furkan Akar (mallongdistanca rapidsketado).
Pitottubo
Pitottubo - estas rapidecmezurilo vaste uzata por mezuri la rapidecon de fluidoj kaj povas nerekte mezuri fluojn en riveroj, kanaloj, akvoprovizaj retoj, akvokonduktiloj kaj naftoduktoj.
Grava transportilo faras unikan uzon de tuboj de Pitot: la aviadilo.
Ĝi estis inventita komence de la 18-a jarcento
Operacio
La senmova premo estas premo kiu ne dependas de moviĝo. Ĝi povas esti detektita per piezometroj, aŭ akirita uzante Prandtl- tubon ĉirkaŭantan la Pitottubon.
Dinamika premo estas la atmosfera premo generita kiam ekstera aero flurapideco eniras la Pitottubon.
La Pitot-tubo povas konsisti de "L" forma tubo kun ununura kanalo, kiu permesas nur la stagnan premon esti mezurita (necesas mezuri la senmovan premon per alia rimedo) aŭ el du kanaloj kaj flankaj premaj kranoj por mezuri la senmovan premon. samtempe.. Ĝi povas esti uzata en laboratorioj por studi aerodinamikon (venttuneloj) aŭ hidrodinamikon en reduktita modelo en hidraŭlikaj laboratorioj.
Sur aviadiloj
Ili estas ligitaj al pitottuboj kiuj komunikas kun la ekstero de la aviadilo. Dum supreniro aŭ malsupreniro, la aerpremo varias. Tiuj instrumentoj interpretas ĝin fizike kaj matematike.
La aerrapidindikilo mezuras la diferencon inter senmova premo kaj dinamika aerpremo, raportante ĝin en nodoj aŭ Maĥa nombro. Ĉar la aviadilo flugas pli rapide, la ekstera aero penas pli grandan premon sur la aero ene de la pitottubo.
Pitottuboj uzitaj en aviadiloj tipe havas hejtajn elementojn por malhelpi blokadon de frostiĝado. Aviadilaj akcidentoj okazis pro obstrukco de unu aŭ pluraj Pitottuboj pro glacio aŭ aliaj kialoj.
Raddoppio (stacidomo)
Raddoppio estas stacio de Tramvojo Sassi-Superga situanta en Torino, Piemonto, Italio.
Pian Gambino (stacidomo)
Pian Gambino estas stacio de Tramvojo Sassi-Superga situanta en Torino, Piemonto, Italio.
Panjiayuan
Panjiayuan (en ĉina: 潘家园; en pinjino: Pānjiāyuán) estas subdistrikto de Chaoyang Distrikto, Pekino, Ĉinio. La areo Panjiayuan estas ĉe la suda pinto de la Oriento de la 3a Ringoŝoseo. Panjiayuan estas fama pro sia pulbazaro Panjiayuan kaj la manĝobazaro Daĝanglu.
Ĝi enhavas 12 komunumojn nome la jenaj: Panjiayuan, Orienta Panjiayuan, Suda Panjiayuan, Huawei, Okcidenta Huawei, Norda Huawei, Okcidenta Songyu, Songyu, Orienta Songyu, Suda Mofang, Orienta Wusheng Nongguang kaj Orienta Wusheng.
Coulvain
Coulvain estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Saint-Georges-d'Aunay
Saint-Georges-d'Aunay estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Coulvain
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Coulvinois.
Saint-Georges-d'Aunay
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Georgeais.
Ĝi nun formas parton de Seulline.
Coulvain
Ĝi nun formas parton de Seulline.
Kapitano (apartigilo)
Kapitano estas estro de sporta teamo aŭ oficira rango
Domènec Masachs Torrente
Domènec MASACHS TORRENTE (naskiĝis en Barcelono, la 30-an de oktobro 1891 – mortis la 23-an de januaro 1965) estis kataluna anarkiisto kaj esperantisto. Li klopodis murdi la diktatoron Miguel Primo de Rivera per ponardo.
Olšany
Nomon Olšany havas pluraj municipoj:
Domènec Masachs Torrente
En prizono gravaj anarkiistoj kiel Joaquín Maurín kaj Juan García Oliver malaprezis lian individuisman agon. Li estis liberigita okaze de la amnestio de 1931. Fine de la Hispana Enlanda Milito li estis denove enprizonigita el 1939 ĝis 1942. Li estis laboristo ĝis sia emeritiĝo en 1957. Li plue estis esperantisto kaj eĉ pacifisto spite sian fruan atencklopodon.
Literaturo
Xavi Alcalde (2017). “Domènec Masachs, la pacisto kiu provis murdi diktatoron”. Serio Memorindaj esperantistoj 1. Heroldo de Esperanto N-ro 1 (2268), 93-a jarkolekto: p. 8.
György Király
György Király [djordj kirAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Király György estis hungara filologo, literaturhistoriisto, instruisto, tradukisto.
Olšany
… pereintaj municipoj
György Király
naskiĝis en Ómoravica (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Oravița en Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.
Olšany
… aŭ partoj de municipoj:
György Király
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Pozono en 1905, poste li akiris 2 diplomojn en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1909 kaj 1910, dum en la lernojaro 1908 li studis en Berlino. Post siaj studoj li instruis en mezlernejoj en Budapeŝto. Dum la Hungara Sovetrespubliko li instruis en la universitato pro amasaj rezignoj de la originaj instruistoj. Depost fino de la revolucio li ne rajtis instrui eĉ en mezlernejoj, poste li apartenis al stabo de Nyugat, krome li estis motoro de literaturaj eldonaĵoj de presejo de Izidor Kner. Li mortis tre frue pro bronkito.
Superga (stacidomo)
Superga estas alta finstacio de Tramvojo Sassi-Superga situanta en Torino, Piemonto, Italio.
Saint-Vigor-des-Mézerets
Saint-Vigor-des-Mézerets estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Vigoriens.
Ĝi nun formas parton de Terres de Druance.
Sanlitun
Sanlitun (en ĉina: 三里屯; en pinjino: Sānlǐtún; laŭvrote 'tri-lia vilaĝo') estas areo de Ĉaoĝang Distrikto, Pekino, Ĉinio, kiu enhavas multajn trinkejojn, restoraciojn, kaj vendejojn. Ĝi estas populara celo por butikumado, vespermanĝoj kaj distrado. La areo estis sub preskaŭ konstanta regenerado ekde la fino de la 20a jarcento kiel parto de tuturba projekto de ekonomia rekresko. Ĝi estas hejmo de multaj trinkejoj kaj kluboj popularaj por kaj lokanoj kaj eksterlandanoj same kiel internacia ejo de konataj varmarkoj kiel Uniqlo, Apple, Nike kaj Adidas. Ĝi famas fakte kiel hejmo de la plej granda vendejo de Adidas en la mondo.
Saint-Jean-le-Blanc (Calvados)
Saint-Jean-le-Blanc estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Jeannais.
Ĝi nun formas parton de Terres de Druance.
Kolšov
Kolšov (Kolleschau) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie.
Prima Galleria (stacidomo)
Prima Galleria estas stacio de Tramvojo Sassi-Superga situanta en Torino, Piemonto, Italio.
Marguerite Boucicaut
Marguerite Boucicaut, naskonome Guérin (naskiĝis en Verjux, mortis  en Cannes) estis franca komercistino kaj bonfaranto. Ŝi partoprenis la kreadon kaj prosperon de la unua granda magazeno, "Au Bon Marché" (hodiaŭ "Le Bon Marché"), en Parizo kune kun sia edzo Aristide Boucicaut. Ŝi fariĝis filantropo poste en sia vivo.
Afganio en la Olimpikoj
Afganiaj sportistoj unue en 1936 partoprenis olimpikon - ekde tiam oficiala afgania teamo partoprenis 14 el la sekvaj 19 someraj olimpikoj. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis afganiaj partoprenantoj.
En la someraj olimpikoj la teamoj ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 2 bronzajn medalojn. Ambaŭ bronzajn medalojn por Afganio alportis la tekvondisto Rohullah Nikpai, en 2008 kaj 2012. Fine ĝi havis la 147-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.
La nuna flago de la Talibanoj, nigra araba kaligrafio sur blanka fono, videbla en la informkesto dekstre, nur validas ekde la fino de aŭgusto 2021 kaj ankoraŭ neniam vidiĝis en olimpiko. Ekde 2004 la afganiaj sportistoj konkuris kun trikoloro nigra-ruĝa-verda kun blanka blazono sur ĝi, bildigita maldekstre, tre simila flago ankaŭ videblis en la olimpikoj de 1936 ĝis 1972, kaj intertempaj flagoj videblas en la listo flago de Afganio. Laŭ la ĝisnuna politika situacio dubeblas ĉu la nun regantaj Talibanoj iam havos intereson sendi teamon al olimpiko.
Tramvojo Sassi-Superga
La historia tramvojo Sassi-Superga (Tranvia Sassi-Superga) estas la nura tiaspeca en Italio. Ĝi estas la daŭrigo de jarcenta tradicio, kiu komenciĝis la per la unua veturo farita per funikularo konstruita kun sistemo Agudio: la trajno estis movita per motoro tiranta ŝtalkablon kiu kuris paralele al la trako sur pulioj aranĝitaj laŭ la vojo.
La linio estis poste transformita, en 1934, al dentorela fervojo kun centra fervoja tirado kaj hodiaŭ, tute restaŭrita, ĝi proponas al la vizitantoj vojaĝon en la pasinteco sur la originalaj vagonoj kaj neforgeseblan panoramon.
La itinero etendiĝas je metroj inter la stacio  (situanta en Torino en Piazza Modena, 225 metrojn super la marnivelo) kaj la stacio  (650 metrojn super la marnivelo). La totala altdiferenco de 425 metroj estas venkita kun meza dekliveco de 13.5%, kun pintoj de 21% en la fina streĉado inter Pian Gambino kaj stacio Superga. Alveninte en Superga oni povas admiri belegan panoramon de Torino kaj Alpoj, viziti la Bazilikon de Superga konstruitan de Juvarra kaj la reĝajn tombojn de Savojo.
La tramligo estas administrita per trajno konsistanta el traktoro kaj ĝis maksimume du trenitaj vagonoj, kun totala kapacito de 210 pasaĝeroj.
En la posttagmezoj de festotagoj (ne dum la vintra periodo), la servo estas duobligita per la samtempa uzo de du trajnoj.
Kata Kerényi
[kerEnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kerényi Kata estas hungara publikigisto, redaktoro. Ŝia patro estis Ferenc Kerényi.
naskiĝis en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1998, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en 2004. Post la diplomo ŝi laboris en pluraj lokoj en neinstruista statuso, sed plej ofte ŝi estis redaktoro en interretaj gazetoj. Ŝiaj poemoj, noveloj kaj tradukaĵoj tamen aperis malofte ankaŭ en la presita gazetaro.
Ĉina Agrikultura Banko
La Ĉina Agrikultura Banko (en angla Agricultural Bank of China (ABC), konata kiel AgBank, en simpligita ĉina: 中国农业银行股份有限公司; en tradicia ĉina: 中國農業銀行股份有限公司; en pinjino: Zhōngguó Nóngyè Yínháng) estas unu el la "kvar grandaj" bankoj de Ĉinio. Ĝi estis fondita la 10an de Julio, 1951, kaj havas sian sidejon en distrikto Dongĉeng, Pekino. Ĝi havas oficejojn tra tuta Ĉinio, Hongkongo, Londono, Tokio, Novjorko, Frankfurto, Sidnejo, Seulo, kaj Singapuro.
La Agrikultura Banko de Ĉinio havas preskaŭ 24 000 filiojn (kompare, la Poŝta Ŝparkaso de Ĉinio havas ĉirkaŭ 40 000 filiojn), ĉirkaŭ 320 milionojn da pomalgrandaj klientoj kaj 2,7 milionojn da kompaniaj klientoj; La banko estas la tria plej granda en Ĉinio en la kampo de pruntoj; En 2011, ĝi estis vicigita fare de "De Banker" en 8-a loko inter la 1,000 gvidaj bankoj en la mondo; En la Forbes- rangotabelo de la sama jaro, la banko estis metita 25-a en la rangotabelo de publikaj kompanioj en la mondo; En 2014 Forbes rekonis la bankon kiel la tria plej granda laŭ havaĵo kaj plej grava publika firmao en la mondo.
La Agrikultura Banko de Ĉinio en 2006 maldungis 64 laboristojn kaj faris disciplinon kontraŭ ĉirkaŭ 1 300 pliaj post kiam kontada revizio trovis 6,45 miliardojn USD en neregulaĵoj. 21 el la dungitoj alfrontantaj disciplinajn mezurojn estis transdonitaj al la juĝaj aŭtoritatoj. Tion raportis la gazeto "Beijing Times". Laŭ la raporto, 64 dungitoj estis maldungitaj kaj pliaj 60 estis elpostenigitaj, inkluzive de 3 distriktmanaĝeroj. 14 pliaj dungitoj estis degraditaj, kaj ŝanĝoj estis faritaj en la altranga administrado de 7 distriktofilioj. Laŭ aliaj raportoj, 926 homoj estis monpunitaj aŭ ricevis aliajn punojn.
La mezuroj estis prenitaj post revizio de la operacioj de la banko en 2004 trovis neregulaĵojn sumiĝantajn al 51,6 miliardoj da juanoj (6,45 miliardoj USD). La rezultoj de la enketo, publikigita de la Nacia Revizia Oficejo, montris neregulaĵojn en pruntoj sumiĝantaj al proksimume 3,5 miliardoj USD, neregulaĵoj en deponejoj sumiĝantaj al proksimume 1,8 miliardoj USD kaj la emisio de "fraŭdaj" biletoj sumiĝantaj al $ 1,2 miliardoj.
La banko estas konata kiel la firmao kun la plej granda komenca publika oferto en historio (eldonita en 2010), akirante 22.1 miliardojn USD. ABC estis publika meze de 2010, atingante la plej grandan iaman publikan vendoproponon (PVP) tiam, kiam ekkontrolita de la saudarabia ŝtat-regata naftentrepreno, Saudi Aramco. En 2011, ĝi estis rangigita la oka inter la Top 1000 World Banks, ĉirkaŭ 2015 ĝi estis rangigita la tria en la 13a ĉiujara listo de Forbes por Tutmondaj 2000 kaj en 2017 ĝi estis rangigita la kvina. Ĝi estas konsiderata sisteme grava banko fare de Financial Stability Board.
Ekde la establado de la Ĉina Popola Respubliko en 1949, la Agrikultura Banko de Ĉinio estis malfermita kaj fermita plurfoje, kaj ankaŭ estis kunfandita kaj apartigita de alia banko alterne.
Diogo de Azambuja
Diogo aŭ Diego de Azambuja (n. en 1432, m. en 1518) estis portugala nobelo kaj esploristo.
Soldato
Li estis naskita ĉe Montemor-o-Velho, en la nuna distrikto Coimbra de Portugalio, kaj iĝis kavaliro de la ordeno de Aviso en la servo de la Infanto Pedro, filo de la samnoma reganto Infanto Pedro, duko de Koimbro. Post la malvenko kaj morto de la patro Pedro en la batalo de Alfarrobeira (1449), li akompanis sian majstron, filo Pedro, en ekzilon. En 1458, li batalis flanke de Alfonso la 5-a de Portugalio en la konkero de Alcácer-Ceguer (nun konata kiel Ksar es-Seghir) borde de la Ĝibraltara Markolo en Maroko. Li ricevis plurajn honorojn kaj iĝis konsilisto de la reĝo. Dum la Milito de Kastilia Sukcedo, li partoprenis la rekapton de la urbo kaj kastelo de Alegrete proksime de Portalegre de la kastilianoj. Li estis vundita en la gambo dum tiu engaĝiĝo.
Portugala ora marbordo
En 1481, Diogo estis nomumita fare de Johano la 2-a de Portugalio kiel kapitano de floto konsistanta el naŭ karaveloj kaj du ŝipoj kun 600 soldatoj kaj 100 masonistoj kaj ĉarpentistoj. Ili estis senditaj, kune kun la necesa ŝtono kaj aliaj materialoj, por konstrui fortikaĵon nomitan São Jorge da Mina ĉe la Gvinea Golfo en la portugala kolonio ora marbordo (la nuna Ganao). Tio iĝis la plej konata atingo de lia longa vivo. Ili elektis favoran defendan pozicion por la fortikaĵo, kaj konstruo estis preskaŭ finita post nur 20 tagoj, malgraŭ rezisto de la indiĝena loĝantaro.
Kortegano
Diogo estis rekompencita de la reĝo kun la posteno de kastelestro de Monsaraz, kaj ankaŭ estis nomita al la Privata Konsilio. Diogo de Azambuja restis ligita al la servo de la reĝo dum multaj jaroj, malgraŭ sia progresa aĝo kaj handikapita gambo. Li jam estis pli ol 70-jara en 1506 kiam Manuelo la 1-a komisiis lin konstrui fortikaĵon nomitan "Castelo Real" ĉe Essaouira, proksime de Safi, en la sudo de Maroko, por protekti portugalajn interesojn en la areo. Diogo de Azambuja ne nur plenumis la mision, li ankaŭ prenis la urbon Safi, kie li restis kiel kapitano ĝis 1509, en la aĝo de 77 jaroj. En tiu tempo li finfine revenis al Portugalio, kie li mortis en 1518, 86-jara.
Písečné
Nomon Písečné havas pluraj municipoj:
Lassy (Calvados)
Lassy estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lasséens.
Ĝi nun formas parton de Terres de Druance.
Silkostrato
Silkostrato aŭ Xiushui (en ĉina: 秀水街; en pinjino: Xiùshuǐ Jiē, Xiushui Strato, laŭvorte kun signifo "bela akvo strato"), alinome Silkobazaro aŭ Silkostrata Bazaro, estas butikumejo en Ĉaoĝang Distrikto, Pekino, kiu estas hejmo de ĉirkaŭ 1 700 pomalgrandaj vendistoj, fama inter eksterlandaj turistoj pro sia ampleksa elekto de varoj. La Silkostrato estas ĉe Yonganli, ĝuste okcidente de la Ĉina Monda Komerca Centro kaj estas alirebla per metroo (linio 1) kaj buso.
(100926) 1998 MQ
(100926) 1998 MQ estas tre malgranda, hela kaj iom rapide rotacianta amora asteroido malkovrita la de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:1 kun Jupitero.
Ĝia estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido ; ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiujn de Marso sed ĝi restas malproksima de Marso pro ĝia granda orbita klineco.
István Ács (episkopo)
István Ács [iŝtvAn Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ács István estis hungara katolika pastro, titulara episkopo, paŭlana monaĥo.
István Ács naskiĝis la en Rátka, li mortis la  en Eger (sed aliaj fontoj mencias aliajn proksimajn datenojn).
Biografio
István Ács frekventis mezlernejojn en Miskolc kaj Eger, tamen li maturiĝis en Sátoraljaújhely en 1953, poste li akiris teologian diplomon en seminario en Eger. En 1959 li pastriĝis, inter 1959-1962 li estis pastro en Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Sátoraljaújhely), inter 1962-1970 en Sárospatak, inter 1970-1989 en Füzér. Intertempe en 1965 li monaĥiĝis. En 1988 li estis altrangigita titulara episkopo, samtempe vicepiskopo de Eger.
Santiurde de Reinosa
Santiurde de Reinosa [sanTJURde derejNOsa] (Sankta Georgo de Reinosa) estas municipo en suda Kantabrio, Hispanio, en la komarko Campoo-Los Valles.
Geografio
Ĝi limas norde kun Bárcena de Pie de Concha, sude kun Campoo de Yuso kaj Campoo de Enmedio, okcidente kun Hermandad de Campoo de Suso kaj oriente kun Pesquera kaj San Miguel de Aguayo.
Toponimio
La loknomo Santiurde estas ofta en variaj zonoj de Hispanio, kaj ĉefe norde, kie estas nomoj similaj en Santurce (Eŭskio) kaj Santiurde de Toranzo en Kantabrio. Kvankam kun duboj, tio eble estis derivaĵo de San Jorge (Sankta Georgo), kies festo fakte estas celebrata en Santiurde de Reinosa la 23an de Aprilo. La ero "de Reinosa" klare referencas al la najbara urbo Reinosa, ĉefurbo de la komarko Campoo-Los Valles en kiu estas Santiurde.
Demografio
Por areo de 30,98 km² estas 244 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La loĝantaro ege falis laŭlonge de la 20-a jarcento, tiel ke nun Santiurde estas unu el la malplej loĝataj municipoj en Kantabrio. La 244 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
Fonto: INE
Historio
La historio de la loko estas ligita al konstruado de vojo en la 18-a jarcento kaj de fervojo en la 19-a jarcento, sekva forĝejo kaj poste farunfabriko.
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed pro la industria kerno de Reinosa kaj pro la pli ĵusa turismo, la agado translokiĝis al la sektoroj de industrio kaj servoj. En la areo estas multaj atestiloj de historio kaj pri naturo la ĉefa altiraĵo estas la Akvorezervejo de Ebro.
Aktualo
Inter vidindaĵoj estas tradicia arkitekturo kaj kelkaj preĝejoj, inter kiuj elstaras ermitejoj.
Sándor Kis
Sándor Kis [ŝAndor kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kis Sándor estis hungara pastro, piarista monaĥo, instruisto.
naskiĝis en Mindszent (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis  en Szakolca (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Skalica en Slovakio).
Biografio
frekventis gimnaziojn en Kiskunfélegyháza kaj Kolozsvár. En 1871 li aliĝis la la piaristoj, poste li finis la lernadon en Kecskemét. Li komencis instrui en Veszprém (urbo), sed li studis ankaŭ teologion. Li pastriĝis en 1878, poste li instruis jaron en Nitro, poste en Budapeŝto, kie li akiris diplomon en 1884 en Scienca Universitato de Budapeŝto. Li instruis en pluraj lokoj en gimnazioj, dum en 1888 li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József.
Dešná (distrikto Jindřichův Hradec)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1320.
Partoj de municipo
Municipo Dešná konsistas el sep partoj sur sep katastraj teritorioj.
Lunatiko
Ankaŭ somnambulismo havus rilaton kun lunatiko.
Lunatiko ne estas science pruvita. Ĝi estas folklora kredo el la prahistorio.
Kamenná (distrikto Šumperk)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo deveas el la jaro 1385.
Kastelo de Alegrete
La kastelo de Alegrete (Castelo de Alegrete) estas portugala mezepoka kastelo en la civila paroĥo Alegrete, en la municipo Portalegre kaj en la samnoma distrikto de Portugalio.
Situanta nur 10 kilometrojn de Portalegre, la kastelo de Alegrete estas unu el la plej gravaj fortikaĵoj en la regiono Alta Alentejo, kaj ekde la mezepoko konsistigis fundamentan pozicion en regiona defendo. La plej multaj el la referencoj al ĝiaj originoj estas obskuraj. La tradicia literaturo sugestas, ke ĝia historio etendiĝas al la prapravoj de la portugala regno. Legendo sugestas ke Alegrete estis rekonkerita de la maŭroj en 1160 fare de la portugaloj gvide de la nobelo Afonso Henriques.
La unuaj dokumentoj indikas ke ĝi devenis de la 13-a jarcento, dum la regado de reĝo Alfonso la 3-a de Portugalio, kiam la fortikaĵoj estis aŭ konstruitaj aŭ rekonstruitaj.
En la sekvaj jarcentoj, Alegrete prenis gravan rolon en la militoj kun Kastilio.
La 8-an de aprilo 1384, la nobelo Nuno Álvares Pereira vizitis Alegrete kiel parto de sia defendo de Portugalio. Rn la Milito de Kastilia Sukcedo de 1475 ĝis 1479 la kastelo estis kaptita de la kastilianoj, sed rekonkerita de la armeo de la reĝo Alfonso la 5-a de Portugalio.
Novaj loĝlokaj rajtoj estis dokumente donitaj la 14-an de februaro 1516 fare de la reĝo Manuelo la 1-a de Portugalio La transiro inter tradicia mezepoka militado kaj la militado per pafiloj de pulvo determinis la malrapidan ruiniĝon de la kastelo. Dume, tamen, la dinastia krizo rezultiĝanta el la morto de reĝo Sebastiano la 1-a de Portugalio revigligis la gravecon de la mezepoka kastelo, pro ĝia limpozicio laŭ la hispana limo. Legendo skizas, ke la portugala kastelestro ofertis al Johano de Aŭstrio, batalante nome de Hispanio, tiam parto de la habsburga regno, vinon se li ne atakus la kastelon.
Dum la milito de la Oranĝoj ĝuste antaŭ la milito de Hispana Sendependiĝo, portugalaj soldataroj postenigitaj en Alegrete rezistis hispanan bombadon en 1801. Sed, la kastelo jam estis neinversigeble en malkresko.
Alois Walde
Alois WALDE (naskiĝinta la en Innsbruck, mortinta la  en Kenigsbergo) estis aŭstra filologo, lingvikisto kaj fakulo pri la hindeŭropa lingvaro.
Vivo
Alois Walde studis klasikan filologion kaj komparan lingvosciencon ĉe la Universitato de Innsbruck (ĉefe ĉe Friedrich Stolz), kie li kun laŭdegoj doktoriĝis en 1894. En 1895 li dungitis kiel oficisto ĉe la altlerneja biblioteko. Jaron poste li habilitiĝis - kiel unua persono ĉe la insbruka altlernejo! - pri lingvoscienco. En la kuro de kroma docentado li titoliĝis en 1904 orda profesoro kaj en 1907 persona eksterordulo.
En 1909 li vokiĝis kiel orda profesoro al la Universitato de Gießen. En 1912 li revenis Insbrukon posteulonte sian instruinton Stolz: tie Walde iĝis en 1914 dekano kaj en 1916 eĉ rektoro.
La Imperiestra akademio pri sciencoj en Vieno elektis lin en 1917 koresponda membro. En 1922 Walde iris al la Universitato de Königsberg de kie li volis en 1924 sekvi vokiĝon al Vroclavo. Sed mortinte li ne plu povis ekdeĵori en Malsupra Silezio.
Graveco
Walde kontribuis signifoplene al la t.n. laringa sonteorio kaj al la esplorado de la vorttrezoro de la hindeŭropa lingvaro. Liaj plurvolumaj etimologiaj vortaroj ĝuis multajn eldonojn kaj estas en uzo eĉ en niaj tagoj.
Antaŭceramika neolitiko
Antaŭceramika neolitiko aŭ Protoneolitiko estas periodo de la prahistorio kiu estis disvolvigita en kelkaj regionoj de la nomita Fekunda duonluno kaj, tre probable, en Grekio. La Fekunda duonluno estas nomo uzita de arkeologoj kaj historiistoj por referenci al geografia areo kiu enhavus teritoriojn de la Antikva Egipto, Levantenio, sudoriento de Anatolio, Mezopotamio kaj nordoriento de Persio, konsideritaj de la esploristoj kiel la plej antikva kerno de surloka disvolvigo de la neolitiko. En multaj kuŝejoj de tiu zona estis konstatitaj arkeologie ke la ĉefaj trajtoj de la nomita neolitika revolucio (agrikulturo, brutobredado, malnomadismo, apero de la polurita ŝtono kaj ĝeneraligo de la ceramiko) ne ekokazis samtempe. Estis tempoperiodo, varia depende de la regiono, dum kiu ceramiko ne ekzistis en la setlejoj, sed ja estas dokumentataj la agadoj de produktafo de manĝaĵoj kiuj identigas kiel tia neolitikan socion: nome la agrikulturo kaj la brutobredado.
La antaŭceramika neolitiko estas dividebla en du fazoj: nome A kaj B. La inicialoj asociataj estas, respektive: PPNA kaj PPNB (en angla Pre-Pottery Neolithic A kaj B). La preciza kronologio estas malfacile establata, kaj la ekzisto de unu aŭ de la alia fazo, aŭ eĉ de ambaŭ, dependas de la studenda zono kaj de la studantaj esploristoj, ĉar la diversaj arkeoligiaj skoloj establas kronologiojn iom diferencajn.
Aktuale ne estas uzata tiom la termino antaŭceramika, kiu estas foje anstataŭata per tiu de aceramika, pli ĝusta. Tiel, la fazoj povas esti nomitaj per la akronimo ANA por la aceramika neolitiko A (en angla Aceramic Neolithic A) kaj ANB por la aceramika neolitiko B (en angla Aceramic Neolithic B).
Universitato de Peruĝo
La Universitato de Peruĝo (Università degli Studi di Perugia) estas itala universitato situanta en Peruĝo, Umbrio. La universitato estis fondita en 1308. Nuntempe ĉirkaŭ 34,000 studentoj studas tie.
La oficiala sigelo de la universitato prezentas Sanktan Herculan, unu el la mastroj kaj la senbrida kronis grifo, kiu estas la urba simbolo; ili reprezentas la ekleziajn kaj civilajn potencojn, respektive, kiu donis altiĝon al la universitato en la mezepoko.
Historio
Post kiam ekzistis jam pluraj lernejoj en la dektria jarcento, vera universitato estis fondita en 1308 kun la buleo Super specula de papo Klemento la 5-a. En 1358 imperiestro Karolo la 4-a rekonis la universitaton. La jura fakultato, aparte, rapide faris nomon por si, kun la plej grava iama studento kaj profesoro Bartolus de Saxoferrato (1313-1357). Lia stelstudanto, la juristo Baldus de Ubaldis (1327-1400), estas prezentita sur la sigelo de ĉiuj modernaj diplomoj. Multaj papoj studis en ĉi tiu universitato.
Organizo
Nun ekzistas dek unu fakultatoj:
Aldone al la grandurbo de Peruĝo, multaj edukoj ankaŭ povas esti sekvitaj en Terno. Pluraj kursoj estas donataj ankaŭ en aliaj umbriaj urboj kiel Asizo, Città di Castello, Foligno, Narni, Orvieto kaj Spoleto.
Friedrich Stolz
Friedrich STOLZ (naskiĝinta la en Hall in Tirol, mortinta la  en Innsbruck) estis aŭstra filologo kaj fakulo pri hindeŭropaj studoj. Patro lia estis la psikiatro Joseph Stolz, unu frato lia la matematikisto Otto Stolz.
Vivo
Post morto de lia instruisto Jülg (1886) estis posteuliĝo fare de Stolz: komence li fariĝis nur eksterorda profesoro. En la 7.2.1887 li ekdeĵoris katedre kiu intertempe ŝanĝitis de klasika filologio je kompara lingvoscienco. Krom gramatikaj prelegoj kaj ekzercadoj prizorgitis de Stolz ankaŭ aferoj strikte filologiaj. En la 1.1.1890 finfine li nomumitis orda profesoro kaj elektitis en 1894/95 dekano, en 1898/99 eĉ rektoro. Honora titoliĝo Hofrat venis en 1911. La Imperiestra akademio pri sciencoj en Vieno elektis lin koresponda membro. Pro sanecaj kialoj Stolz devis frue retiriĝi posteulote de sia disĉiplo Alois Walde. Walde estis estinta la unua persono kiu habilitiĝis en Innsbruck pri lingvoscienco.
Graveco
Sciencaj fokusoj de Stolz estis la gramatikoj latina kaj helena kaj ĝenerala esplorado de lingvoj. Krom multaj monografioj kaj eseoj li verkis en la serio Handbuch der Altertumswissenschaft - kune kun Joseph Hermann Schmalz - la libron Lateinische Grammatik: Laut- und Formenlehre, Syntax und Stilistik. Tie prezentatas la latina gramatiko sisteme kaj bazite sur tre ampleksa kaj moderna esplorrezultaro. Ĝi ĝuis kvar eldonojn (1885, 1890, 1900 kaj 1910). Postmorte prilaboris ĝin Manu Leumann.
Soraya Alvarez
Soraya ALVAREZ estas argentina esperantisto. Ekde marto 2020 ŝi deĵoras kiel estrarano kadre de la estraro de TEJO.
László Benke
László Benke [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Benke László estis hungara pentristo, restaŭristo.
László Benke naskiĝis la en Jászberény, li mortis la  en Jászberény.
Biografio
László Benke maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis iom en Hungara Belarta Universitato‎, poste en Hungara Reĝa Desegnista Edukejo, kie li akiris ornampentristan diplomon en 1934. Intertempe en 1933 li studvojaĝis al Italio, kie li vidis pentroteknikojn de preĝejoj. Liaj plej gravaj majstroj estis Béla Sándor, Gyula Szentiványi, Jenő Haranghy kaj János Stein. Hejmenveninta li somere pentris kirkojn, vintre pejzaĝojn. Ekde 1936 li estis membro de pentrista grupo en sia naskiĝurbo. Li mortis dum pentrado. Li postlasis krom la sakralaj laboroj ankaŭ portretojn kaj pejzaĝojn pri Jászberény. Lia filo iĝis instruisto.
Medicina Universitato de Suda Karolino
Medicina Universitato de Suda Karolino (Medical University of South Carolina, akronime MUSC) estas usona ŝtata speciala altlernejo situanta en la urbo Charleston, Suda Karolino.
Historio
La lernejo disetendiĝis en publikan universitaton kun medicina centro kaj ses altlernejoj por trejni sanprofesiulojn, biomedicinajn sciencistojn kaj alian sanpersonaron. Ĝi ankaŭ funkcias kiel esplorcentro kaj havas sian propran publikan hospitalon.
Organizo
La universitato konsistas el fakoj: anestezo kaj perioperacia medicino, biokemio kaj molekula biologio, biostatistiko kaj epidemiologio, ĉela kaj molekula farmakologio kaj eksperimenta terapio, kompara medicino, dermatologio, familia medicino, medicino, mikrobiologio kaj imunologio, neŭrologio, obstetriko kaj ginekologio, oftalmologio, ortopedia kirurgio, otorinolaringologio, kapo kaj kolo-kirurgio, patologio kaj laboratoria medicino, pediatrio, psikiatrio kaj kondutismaj sciencoj, radiado-onkologio, radiologio, kirurgio, regenera medicino kaj ĉelbiologio, kaj urologio.
Universitato por Eksterlandanoj de Peruĝo
La Universitato de Peruĝo por eksterlandanoj (Università per Stranieri di Perugia) estas universitato en la urbo de Peruĝo en Italio. Ĉi tiu estas unu el la sole du universitatoj en Italio destinitaj al eksterlandaj studentoj (tio estas, ne-italanoj), la alia estas en Sieno.
La universitato estis fondita de Benito Mussolini en 1921, sed ĝi ekfunkciis kiel akademia institucio post 1925. La establado de la universitato dum la faŝisma periodo povas esti vidita kiel parto de socia - politika deklaro kies celo estis "disvastigi la italan superecon en la mondo". La universitato nun estas private posedata institucio, kaj ĝia celo estas pli simpla: "instrui la italan lingvon kaj italan kulturon altnivele, al eksterlandaj studentoj el la tuta mondo".
En 1992 la universitato sendependiĝis. Krom italaj lingvaj studoj, la universitato nuntempe ofertas gradojn en multaj kampoj en aliaj lingvoj kaj en la homscienco, same kiel multajn kursojn. La Universitato de Peruĝo por eksterlandanoj estas alloga celo por multaj studentoj el la tuta mondo, ĉar ĝi ofertas intensajn kursojn kaj en la itala kaj en diversaj aliaj fakoj, en malsamaj tempokadroj, inkluzive de mallongaj kursoj.
La universitato fariĝis centro de kultura interŝanĝo inter studentoj el la tuta mondo, kiuj, mergitaj en itala urbo, lernas la lingvon pli facile. Danke al la ekzisto de ka Bolonja interkonsento, mallongaj kursoj faritaj en la Universitato de Peruĝo estas foje aljuĝitaj al eksterlandanoj por kreditoj en aliaj universitatoj en la Eŭropa Unio.
Organizo
Nur unu Fakultato (Fakultato de Itala Lingvo kaj Kulturo) kaj du kolegioj estas aktivaj:
Niĝerio en la Olimpikoj
Niĝeriaj sportistoj unue en 1952 partoprenis olimpikon - ekde tiam oficiala niĝeria teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en la Somera Olimpiko 1976, kiam la teamo protestis kontraŭ nekompleta izoliĝo de sud-afrikaj sportistoj antaŭ la olimpiko, kvankam laŭplane sportistoj de tiu lando komplete bojkotiĝu, ĝis la socia sistemo de apartismo tie estos komplete forigita. En vintraj olimpikoj malgrandaj niĝeriaj teamoj partoprenis nur en 2018 kaj 2022, kaj ankoraŭ ne atingis medalon. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 3 orajn,  11 arĝentajn kaj  13 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la 74-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Mohács)
La preĝejo Sankta Mikaelo estas sakrala historia monumento en urbo Mohács (Hungario).
32438 Wonyonghan
32438 Wonyonghan estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Mohács)
Historio
La unua mencio okazis pri kirko en Mohács en 1332. Pro batalperdo en 1526 la loĝantoj (ĉiuj hungaroj) rifuĝis, poste turkoj kaj sudaj slavoj alvenis, baldaŭ ankaŭ hungaroj alvenis, sed ili estis kalvinanoj. La turkoj konstruis 2 moskeojn. La katolika paroĥo estis refondita en 1694 jam dum la kontraŭreformacio. Oni konstruis novan kirkon en 1718 el aĉaj materialoj, sed ĝi bruldetruiĝis en 1743. Pli nova (nun videbla) estis konstruita en la saman lokon inter 1766 kaj 1770, sed la turo nur en 1782. La orgeno estis kreita en 1904, trakonstruita en 1943.
32438 Wonyonghan
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS, la 5-an de septembro 2000 elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la korean esploriston Won-Yong Han de la Korea Instituto de Astronomio kaj Kosma Scienco. Li kontribuis al la disvolvo de satelitaj utilŝarĝoj kaj sciencaj misioj kaj estis ĉefa enketisto por NEOPAT, la unua projekto de asteroida enketo en Koreio.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Mohács)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en malgranda placo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Antaŭ la kirko ŝtona kruco estas videbla. La enirejo funkcias tra la turo. La fasado havas ankoraŭ 2 niĉojn, en statuoj pri Stefano la 1-a (Hungario), respektive Ladislao la 1-a (Hungario) (faritaj en 1909). La navo finiĝas en plurlatera absido kaj ankaŭ nekutime longa sakristio aliĝas al la navo. La absido estas iomete pli mallrĝa, sed same alta, ol la navo. Ĉe la suda muro sunhorloĝo montras la tempon ekde 1783, ĉe la malantaŭa parto statuo pri Johano Nepomuka estas videbla.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
Třemešek
Třemešek (Tschimischl) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Oskava en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Oskava. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 59 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Třemešek estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo de 14,97 km².