cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quabbin
_Metropolitan_ Akva Distrikto
La (Generalo, Ĝenerala) Korto (agis, operaciita, aktita) al fondi la _Metropolitan_ Akva Distrikto, inkluzivanta 26 komunaĵoj en dek mejloj de la Masaĉuseco (Ŝtato, Stato, Stati) Domo, poste en 1895. La Wachusett Rezervujo estis (plenumita, plenumis) en 1908. La Estraro de Sano studi havita anticipita (tiu, ke, kiu) Apuseda Rivera akvo devus esti postulita per 1915, sed ĉi tiu antaŭdiro havis pruvita finite pesimisma. La enkonduko de _mandatory_ akvo (nombranta, metranta, mezuranta) en Akvaj Distriktaj komunaĵoj, kaj alia (klopodoj, penoj, penas) al redukti (rubo, malŝpari) kaj neefika uzas, farita ĝi ebla al malfrua konstruado de novaj akvaj fontoj ĝis la 1930-aj jaroj.
Apuseda Rivera Valo ĝiris
1922 studi oficiale ĝirita la Apuseda Rivera Valo kiel la venonta vastigaĵo de la akva sistemo kaj kreis la _Metropolitan_ Distrikta Komisiono (MDC), nun la Masaĉuseca Akvo (Resursoj, Rimedo) Aŭtoritato (_MWRA_), al _oversee_ la konstruado kaj flegi la sistemo post ĝia plenigo. En 1926, konstruado komencita sur la unua stadio de la (projekcii, projekto), tunelo konektanta Wachusett Rezervujo kun la Vara Rivero. Ĉi tiu estas nomita la Vara Rivera Distrado. Dum la 1930-aj jaroj, ĉi tiu tunelo estis etendita al la Apuseda Rivero. La plenumi tunelo estas nun sciata kiel la _Quabbin_ Akvodukto.
Apuseda Rivera Valo (rezidentoj, rezidentas) oponita
La (projekcii, projekto) estis _enthusiastically_ subtanata per _lawmakers_ en la _Boston_ areo, sed amare oponis per (rezidentoj, rezidentas) de la afektis urboj, kiu prenita ilia (kesto, okazo) ĉiu vojo al la Masaĉuseco _Supreme_ Jura Korto, sed perdita. La (ŝtato, stato, stati) de Konetikuto ankaŭ sensukcese procesis Masaĉuseco, pretendantaj akvoj (tiu, ke, kiu) estis _rightfully_ intencis al (flui, fluo) enen la Konetikuta Rivero kaj sinsekve tra ilia (ŝtato, stato, stati), estita estante (kontraŭleĝe, mallaŭregule) forkondukis.
Rezervujo formita
Antaŭ la rezervujo’s konstruado, tie estis monteto en _Enfield_ nomita _Quabbin_ Monteto kaj lago en _Greenwich_ nomita _Quabbin_ Lago. Nomita por Indiana ĉefo nomita _Nani_-_Quaben_, signifo loko de multaj akvoj, ĉi tiuj iĝis la bazo por nomanta la nova rezervujo. La _Quabbin_ estis formita per superakvanta la Apuseda Rivera Valo, akvokolekta areo (kuŝas, situas) tute en la (ŝtato, stato, stati), per akvobaraĵanta la rivero kaj _col_, tra kiu Kastora Rojo devus havi alie provizita alia (elfluejo, konektingo) por ĝia akvo. Kiam konstruado komencita en 1936 la Apuseda Rivero estis nomumita de ĝia _riverbed_ tra distrada tunelo. Sur 14-a de aŭgusto, 1939 (tiu, ke, kiu) tunelo estis sigelita kun roko. Super la venonta sep jaroj la akvoj de la Quabbin (malfrue, malrapide) rozo malantaŭ la nove (plenumita, plenumis) _Winsor_ Akvobaraĵo, tero-plenigita strukturo 2,640 (futo, piedoj) longa, pligrandiĝanta 170 (futo, piedoj) pli supre la _riverbed_, kaj la malmulte pli malgranda _Goodnough_ Digo. La akvo (laŭgrade, pomalmulte) subakvigis la vojoj (tiu, ke, kiu) havis ligita la urboj. Ĝi (hirundis, glutita) ĉiuj sed la (akraĵoj, akraĵas, kulminoj, kulminas) de pri sesdek montetoj kaj montoj, konvertanta _Prescott_ Kresto enen _Prescott_ Duoninsulo.
Urboj eliminis
La _Quabbin_'s kreado postulis la _depopulation_ kaj tial la _disincorporation_, en Aprilo de 1938, de kvar urboj: _Dana_ (situita en Worcester Departemento), _Enfield_, _Greenwich_, kaj _Prescott_ (ĉiuj situita en Hampshire Departemento). La lasta tri estas la samnomuloj de domanta (kompleksaj, komplikaj, malsimplaj, kompleksoj) je apud Hampshire Kolegio.
Randoj ŝanĝis
La lando cetera de la solvis urboj estis aneksita al ĉirkaŭbarantaj municipoj, inkluzivanta _Belchertown_, _Pelham_, Nova _Salem_, _Petersham_, _Hardwick_ kaj Varo. Pro Nova _Salem_'s anekso de la _Prescott_ Duoninsulo, granda kojno de lando (skipis, ŝovita) de Hampshire Departemento al _Franklin_ Departemento.
Fervojoj kaj (ŝoseoj, ŝoseas) ŝanĝita
Tridek-ses mejloj de la _Boston_ kaj _Albany_ Fervoja _Athol_ Branĉo estis forlasita (originale la Springfield, _Athol_ kaj Nordorienta Fervojo). Vojo 21, antaŭe atinganta _Athol_, estis senpintigita al la suda flanko de la rezervujo, kaj novaj vojoj - nun US 202 kaj Vojo 32A - estis konstruita sur ĉiu flanko.
Aldona informo
Kvankam iu popolo (majo, povas) opinii (tiu, ke, kiu) la konstruaĵoj restis _intact_ (kvankam subakvigis), fakte, ĉiuj konstruaĵoj ene la bordolinio estis _razed_, kaj ilia (brulema, flamiĝema) rubo estis (fajrita, bruligita, brulita, flamita, bruldifektita, brulvundita) apud. Tamen, iu subakvigis vojoj estas videbla de aera. La vegetaĵaro de la nun subakvigis areo estis klara-tranĉi kaj ankaŭ (fajris, bruligita, brulita, flamita, bruldifektita, brulvundita). La elfluo de la valo estis (digita, endigigita, haltita) en 1939, kaj la rezervujo plenigita kaj komencita liveranta akvo en 1946. Areoj en la akvodislimo sed ne superakvis estita ankaŭ heliĝis de (strukturoj, strukturas) kaj _depopulated_, por akvo-kvalita egido. La (tombejoj, tombejas) kaj ĉiu urbo _memorials_ de la kvar urboj estis movita al la nove formita _Quabbin_ Tombejo, situita sur Vojo 9 en Varo, (justa, ĵus, ĝuste) for de la _Quabbin_'s (landoj, landas, bienoj, bienas). Kelkaj (domoj, domas) de _Enfield_ estis _bought_ kaj movis al Dorset, Vermonto, kaj kelkaj de la publiki konstruaĵoj ankoraŭ travivi, movita al diversaj punktoj ĉie en la areo.
_Chicopee_ Vala Akvodukto
En 1947, la Masaĉuseco (Leĝdona povo, Leĝdona potenco) rajtigis la konstruado de la _Chicopee_ Vala Akvodukto al liveri _Quabbin_ akvo al tri komunaĵoj en Okcidenta Masaĉuseco: _Chicopee_, Sudo _Hadley_, kaj _Wilbraham_. En 1951, kun la _Quabbin_-_Wachusett_ sistemo sufiĉa al verigi antaŭvidebla (bezonas, bezonoj, necesaj), la _Cochituate_ Akvodukto estis forlasita, kaj la _Framingham_ rezervuja sistemo estis lokita sur krizo stari-per.
(Prezenti, Aktuala) tago
Pro (ŝtato, stato, stati) limigoj, plej areoj ĉirkaŭ la rezervujo estas alirebla nur piede, tra kvindek-kvin ĉirkaŭbarantaj pordegoj. Kelka popolo iam divizori la profundaj arbaroj, kaj ĝi havas iĝi sovaĝa viva areo. (Senhara, Kalva) (agloj, aglas), alko, (ursoj, ursas), vulpoj, kaj sovaĝaj katoj (komunigi, parto) la loĝloko. Grandaj porcioj de _Dana_ estas sur pli alta tero, kaj ĝia restas, precipe (keletaĝo, subteretaĝo, kelo) truoj, povas esti vizitita. Multa de _Prescott_ estas ankaŭ pli supre akvo, sur kio estas nun sciata kiel la _Prescott_ Duoninsulo, sed ĝi ne povas esti vizitita pro (ŝtato, stato, stati) limigoj, kvankam estas ĉiujara vojaĝo de la urbo kondutis per la Apuseda Rivera Vala Historia Socio. Kelkaj (domoj, domas) kaj vojoj ekzisti kiu estis iam parto de Nordo _Prescott_ (nun Nova _Salem_), kaj estas urba linio _marker_ (justa, ĵus, ĝuste) nordo de la pordegoj, indikanta la antaŭa urba linio por _Prescott_. (Keletaĝo, Subteretaĝo, Kelo) truoj havi estas plenigita proksima la centro de kio estis iam _Prescott_ al akomodi la Kvin Kolegia Radia Astronomia Observatorio operaciis per la Universitato de Masaĉuseco _Amherst_.
(Aliformigo, Ripozo)
Fiŝkaptado estas permesita en destinis areoj en la nordaj porcioj de la rezervujo. Estas vizitanta centra sudo de la rezervujo, kaj ankaŭ observatoria turo, la _Enfield_ _Lookout_. Ĉi tiu areo estas alirebla per aŭtomobilo de la sudo uzanta (Ŝtato, Stato, Stati) Vojo 9. La rezervejo estas populara makulo por migrado kaj aliaj subĉielaj agadoj. Ĉi tiu areo estis antaŭe parto de urbo _Enfield_, kiu estis aneksita per _Belchertown_.
Referencoj
-->
Rezervujo de rivereto Brady
Rezervujo de rivereto Brady estas rezervujo sur rivereto Brady en departemento McCulloch en Teksaso en Usono. La lago estas apude kaj okcidente de urbocentro de Brady, Teksaso. La akvobaraĵo kaj lago estas administritaj per la urbo Brady. La rezervujo estis oficiale farita en 1963. La rezervujo estas ankaŭ iam nomata kiel Rezervujo Brady aŭ Lago Brady.
Byglandsfjorden
Byglandsfjorden estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumoj Bygland kaj Evje og Hornnes, kaj en la provinco Agder. Supermara alteco estas 203 metroj, surfaca areo 32,79 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 87,57 kilometroj.
Botn (Trøndelag)
Botn estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Indre Fosen kaj en la provinco Trøndelag. Supermara alteco estas 2 metroj, surfaca areo 5,52 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 13,11 kilometroj.
Egenolf
Egenolf estas lago en norda Manitobo je 75 kilometra sude de provinca limo kun la Nordokcidentaj Teritorioj, en Kanado.
Stolsvatnet
Djupsvatnet estas lago en municipoj Ål kaj Hol en departemento Buskerud en Norvegio.
Bolagen
Bolagen estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Røros kaj en la provinco Trøndelag. Supermara alteco estas 789 metroj, surfaca areo 2,50 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 7,95 kilometroj.
Rezervujo Wachusett
Rezervujo Wachusett estas la dua plej granda lago en Masaĉuseco, Usono. Ĝi situas en centra Masaĉuseco, nordoriente de Worcester. <!-- Kiam ĝi estis konstruita, la Rezervujo Wachusett estis la plej granda publiki akvo liveri rezervujo en la mondo kaj la plej granda korpo akva en Masaĉuseco.
(Aliformigo, Ripozo) kaj Fiŝkaptado
Ĉar la rezervujo estas la akvo liveri por _Boston_, ne ĉiuj areoj ĉirkaŭ ĝi estas (malfermi, malfermita) al la publiki. Al certigi pura akvo, estas nombro de reguloj malpermesanta (boatoj, boatas), glacia fiŝkaptado, vadanta, (naĝado, naĝanta), tranokti kamp(ad)anta, alkoholaĵoj, portanta, (animaloj, animalas, bestoj, bestas), (bicikloj, biciklas) kaj motorveturiloj de la rezervujo kaj limtuŝanta propraĵo. Reto de fajraj vojoj provizas facila atingo por _hikers_ kaj kruci-lando (skiistoj, skiistas).
Kiel de 1999, la rezervujo enhavis 12 aŭtoĥtono kaj 12 prezentis specoj de fiŝo. La (limigita, limigis) atingo, kombinita kun abunda, alta kvalita loĝloko, produktis (ŝtato, stato, stati) (skribas, rikordoj) por bruna truto, lando-(kluzis, serurita, ŝlosita) salmo, _smallmouth_ baso kaj blanka _perch_. Proksimume 80% de la 37 mejlo (59.5 km) bordolinio estas kutime (malfermi, malfermita) al (angulanta, sektoranta) de 1-a de aprilo tra 30-a de novembro, dependanta sur glaciaj kondiĉoj. Ĉi tiuj reguloj estas kontraŭa kiel ilia estas malgranda indikaĵo (aliformiga, ripoza) agado tra fiŝkaptado kaj ne motorizis aŭ elektro (potencis, kardinalita, povita) boatanta povas reale kaŭza infektado al netraktita, kruda akvo.
Referencoj
[http://www.mass.gov/dcr/parks/central/wachRes.htm Masaĉuseco _Dept_. de Konservado kaj (Aliformigo, Ripozo) Rezervujo Wachusett paĝo] _MWRA_ Rezervujo Wachusett Historio _MassWildlife_ Rezervujo Wachusett _Fishery_ paĝo Historia (Fotoj, Fotas) de la _MIT_ (arĥivoj, arĥivas, arkivejoj, arkivejas, arĥivejoj, arĥivejas, arkivoj, arkivas) Masa Centra Relo Spuri (Reloj, Relas) Al Spuras konvertiĝo sur la Centra Masa linio, kiu estis _rerouted_ dum akvobaraĵa konstruado. Korto (mendi, ordo) kaj (propozicio, frazo, ordono) de faktoj pri _MWRA_ aparatoj -->
Biblioteko de Aleksandrio
La Reĝa Biblioteko de Aleksandrio en Aleksandrio (greke: Βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξανδρείας) en Egiptio estis iam la plej granda biblioteko en la mondo. Oni ĝenerale konjektas, ke ĝi estis fondita en la frua 3-a jarcento a.K., dum la rego de Ptolemeo la 1-a. Iuj supozas, ke nur lia filo Ptolemeo la 2-a fondis ĝin, sed ties patro konstruigis la templon de la Muzoj (greke: Μουσείον, Museio), kaj estas tute malprobable, ke la biblioteko ne jam ekzistis tiukadre. La templo de la muzoj fariĝis la unua parto de la biblioteka konstruaĵaro kaj donis la originon de la Esperanta vorto muzeo.
La plenuma establado de la biblioteko estas de Demetrio el Falero, kiu ankaŭ estis la estro de la biblioteko aŭ ĝia unua ĉefa bibliotekisto, inter 295 kaj 283 a.K. Oni asertis ke la biblioteko stokis ĉe sia pinto inter 400 000 - 700 000 (laŭ kelkaj opinioj eĉ miliono) papirusaj volvlibroj, enhavantaj kopiojn de granda parto de malnovgreka kulturo.
La vizio de la biblioteko estis akiri ĉiujn skribaĵojn de la helenisma mondo kaj pretere. Tiu deziro formis, interalie, la fonon por la kreado de la Septuaginto, kolektiva tradukprojekto de la hebrelingva Torao al la komuna greka, kiu estas priskribita detale en la letero de Aristea. La biblioteko estis administrita dum tiu periodo fare de Apolono de Rodoso, laŭ pluraj fontoj, ĝis la laŭtaksa tempo de 246/247 a.K., kiam Ptolemeo la 3-a nomumis Eratosteno de Kireno.
Estas verŝajne ke la Biblioteko, aŭ parto da la kolekto, plurfoje detruiĝis per fajro. Fajroj en bibliotekoj tiam okazadis ofte, kaj refari la dokumentojn estis malfacile kaj multekoste. Hodiaŭ la detaloj pri ĝia detruo (aŭ detruoj) restas disputita mistero. La moderna Bibliotheca Alexandrina estis konstruita en 2003 apud la loko de la iama antikva biblioteko.
Historiografiaj problemoj
Kvankam la Biblioteko de Aleksandrio estas menciita en pluraj tiamaj fontoj, malmultaj rekte priskribas la bibliotekon mem. Jam antaŭ la moderna erao la Biblioteko iĝis simbolo de la tuto da scio en la antikva mondo, pro pretendoj pri ĝiaj grandeco kaj amplekso, kaj aparte rilate al la libroj, kiuj ne plu ekzistas.
Diversaj aŭtoroj eksplicite kulpigas certajn personojn aŭ grupojn pri la detruo de la biblioteko, kio rezulte estigis kompleksan reton de akuzoj pri malneŭtraleco. Tre eblas, ke la Biblioteko suferis multajn kompletajn aŭ partajn detruojn en sia longa historio.
Fondo
Ptolemeo la 1-a, unu inter la generaloj de Aleksandro la Granda, ricevis je ties morto oficialan regpovon de Egiptio kaj donis la impulson, kiu igis Aleksandrion unu el la plej grandaj kulturaj kaj komercaj centroj de la Mediteraneo.
Dnepra rezervujo
La Dnepra rezervujo (Дніпровське водосховище) estas akva rezervujo sur, kaj nomita pro, rivero Dnepro en Ukrainio. La rezervujo estas 129 km longa, havas averaĝan larĝon de 3.2 km (7 km je sia plej larĝa), kaj havas averaĝan profundon de 8 metroj (53 m je sia plej profunda).
Biblioteko de Aleksandrio
Fondo
Li petis al ĉiu de li konata regno, sendi verkojn de ĉiaj aŭtoroj, kiujn li tradukigis en la grekan. Ĉar la urbo estis havenurbo, li petis ankaŭ al ĉiu ŝipo, kiu haltis en Aleksandrio, permeson kopii kaj traduki la transportitajn librojn. La kopio estis donita al la ŝipestro, la originalo restis en la biblioteko.
Dokkfløyvatn
Dokkfløyvatn estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la municipoj Gausdal kaj Nordre Land de la departemento Oppland. Supermara alteco estas 735 metroj, surfaca areo 8,72 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 25,61 kilometroj.
Calaveras
Calaveras Lago estas rezervujo sur rivereto Calaveras je 20 mejloj (32 kilometroj) sude de urbocentro de San Antonio en Teksaso en Usono.
Biblioteko de Aleksandrio
Centro de altaj esploroj
Tiel la muzeo iĝis akademia centro de altaj esploroj kiel sciencistoj trovis ilojn, kolektojn zoologian kaj botanikan ĝardenon por siaj laboroj.
Origine la Biblioteko estis ligita al muzeo aŭ esplorejo, en kiu oni ĉefe koncentriĝis je redaktado de tekstoj. Bibliotekoj estis tre gravaj por teksta esplorado en la malnova mondo, ĉar la sama teksto ofte ekzistis en diversaj versioj de diversaj kvantoj kaj kvalitoj.
Kolekto
La kolekto de la Biblioteko famiĝis jan dum antikva mondo, kaj fariĝis eĉ pli legenda en postaj jaroj. Ne eblas tamen, kiom ampleksa estis la kolekto en iu ajn erao, sed oni faras proksimumajn taksojn, kiaj:
La kolekto konsistis el papirusaj volvolibroj. Poste, pergamenaj kodeksoj (Latine: codices) grandparte anstataŭis papiruson. Pergameno fariĝis la plej ofta skribmaterialo post 300 p.K.; la vorto devenas de la urbo Pergamono kie oni inventis tiun materialon.
Unuopa skribaĵo povus okupi kelkajn volvolibrojn, kaj la dividado en individuecajn "librojn" estis grava parto de redakta laboro. Laŭraporte Reĝo Ptolomeo la 2-a Filadelfo (309-246 a.K.) celigis 500 000 volvolibrojn. kaj oni diris ke Marko Antonio donacis 200 000 volvolibrojn kiel geedziĝan donacon. Tiujn volvolibrojn li prenis de la granda biblioteko ĉe Pergamo, malplenigante ties kolekton. Carl Sagan, en sia televida serio diris, ke la Biblioteko entenis unu milionon da volvolibroj, sed aliaj fakuloj taksas malpli grandan nombron.
Neniu indekso de la Biblioteko ankoraŭ ekzistas, kaj ne eblas scii kun certeco kiom granda kaj kiom diversa estis la kolekto. Ekzemple estas probable, ke eĉ se la Biblioteko havis milojn da volvolibroj (kaj tiel, eble, dekmilojn da individuaj verkoj), multaj el tiuj estis kopioj aŭ alternativaj versioj de la samaj tekstoj.
Verkado
La traduko de ĉiuj verkoj al la greka estis grandega laboro, kiu bezonis kunlaboron de la plejmulto da intelektuloj kaj scienculoj de ĉiu lando. La tradukistoj devis regi perfekte ne nur sian propran lingvon, sed ankaŭ la grekan. La biblioteko estis estrita de famuloj kiel Zenodoto, Apolonio el Rodiso kaj aliaj. La malnova testamento estis ekzemple tradukita de la Septuaginto, grupo de kleruloj. La mito de la Septuaginto rakontas, ke ses anoj de ĉiu tribo juda malliberiĝis sur la insulo Faros por finpretigi tiun tradukon. Ili estis do 72 rabenoj kaj ili tradukis la tutan tekston dum 72 tagoj.
Konstruaĵo
La Biblioteko verŝajne ampleksis plurajn konstruaĵojn, kun la ĉefaj libro-deponejoj konektitaj al, aŭ lokitaj proksime al, la plej malnova konstruaĵo, la Muzeo, kaj bibliotekido en la pli juna Serapeo, kiu estis templo dedicita al la dio Serapis. Ne ĉiam klaras en la fontoj, ĉu frazo aludas certan konstruaĵon, aŭ la tutan institucion. Tio aldonas al la konfuzo pri tio kiam, kaj fare de kiu, la Biblioteko estis "detruita". Jam en la frua 2-a jarcento a.K. Eumenes la 2-a de Misio fondis rivalan bibliotekon kaj esplorejon en Pergamum.
Bibliotekistoj
La redaktantoj de la Biblioteko de Aleksandrio estas speciale konataj pro sia laboro pri tekstoj de Homero. La plej famaj redaktantoj ĝenerale ankaŭ havis la titolon bibliotekestro.
La unuaj kaj la famaj bibliotekistoj inkluzivis:
La geografia diverseco de la studentoj pensigas ke la Biblioteko ja estis grava centro esploro kaj lernado.
Ptolemeo la 2-a vokis la grekan poeton Kalimako al Aleksandrio por instrui poeziarton en la muzeo. Liaj disĉiploj estis Apolonio el Rodiso kaj Aristofano de Bizantio. Li iĝis bibliotekisto de Aleksandrio post la morto de Zenodoto, daŭrigante siajn kursojn. Li verkis la unuan katalogon de la greka literaturo, la Pinakes (tabeloj), ofte cititaj poste.
Tiuj Pinakes konsistis el 120 volvolibroj, kiuj nun estas perditaj. Ili ne utilis, kiel nunaj bibliotekaj katalogoj por trovi librojn laŭ aŭtoro, temo ktp., sed estis inventaro de la tuta greka literaturo. Ordigitaj laŭ literaturtipoj (epiko, liriko, dramo ktp.) troviĝis en ĝi ĉiuj aŭtoroj alfabetvice kun biografieto kaj verklisto; titoloj kaj komencaj vortoj de la verkoj estis notitaj kaj ankaŭ la nombro de linioj.
Filologoj
La kleruloj, kiuj laboris en la muzeo estis nomumitaj de la reĝo mem. Ili estis impostliberigitaj, senpage loĝigitaj kaj nutritaj kaj ricevis salajron. Ili laboris pri ĉiaj sciencaj tiamaj fakoj: matematiko, zoologio, botaniko, fiziko, astronomio, medicino. Ĉefe grava fako estis la filologio. Strabono nomis ĉiujn tiujn esploristojn filologojn, t.e. literarturkleraj homoj. Ilia tasko estis vidi kaj sisteme ordigi la tiaman mondliteraturon.
Pro multaj versioj de la sama teksto, oni devis unue rekonstrui la originalan tekston, kritike komparante la manuskriptojn. Tiel oni kreis eldonojn fidindajn de multaj aŭtoroj, ofte kun sciencaj komentoj. La unuigo de klasikaj tekstoj, videbla ekde la 2-a jarcento a.K. certe estas rezulto de la laboro de la aleksandriaj filologoj. La agado de tiuj kleruloj naskis la klasikan filologion.
Oni malmulton scias pri la praktika biblioteka laboro. Atestoj ekzistas pri la kolekto de novaj verkoj en specifaj ejoj, kie oni prilaboris ilin antaŭ aldoni ilin al la biblioteka stoko.
Ankaŭ pri katalogigo de la verkoj oni malmulton scias. Gravaj estis informoj pri la deveno de la manuskriptoj, ekzemple "el ŝipoj". La devenlokoj estis aldonitaj por distingi diversajn manuskriptojn de samaj tekstoj. Ankaŭ nomoj de posedintoj aŭ prilaborintoj estis notitaj kaj uzitaj por identigi la volvolibrojn.
La biblioteko posedis skribejon kaj certe ankaŭ laborejon, kie damaĝitaj papirusoj estis riparataj.
Detruo
Antikvaj kaj modernaj fontoj identigas kvar eblajn okazaĵojn por la detruo de la Biblioteko: Ĉiuj el tiuj estas pridubataj de aliaj fakuloj kiel provo kulpigi certajn homojn aŭ grupojn. Plie, ĉiu el ili estas problemecaj. Koncerne la unuan kaj la duan kazojn, estas klaraj indicoj ke la Biblioteko ja ne iĝis detruita en tiu tempo. La tria okazaĵo havas fortajn subtenantojn, inkluzive de Edward Gibbon, tamen multaj ĝin disputas. La kvara okazaĵo ne estas dokumentita de ajna samtempa fonto, kvankam iuj pretendas ke la fina detruo de la Biblioteko tiam okazis.
La konkero de Cezaro
Paralelaj Vivoj de Plutarko, verkita en la fino de la unua, aŭ la komenco de la dua jarcento, priskribas batalon en kiu Cezaro estis devigita bruligi la proprajn ŝipojn, kio fajrigis la dokojn poste detruante la bibliotekon. Tio estus okazinta en 48 a.K, dum la batalado inter Cezaro kaj Ptolemeo la 8-a; tamen ne ekzistas konfirmanta atestaĵo, ke la Biblioteko fakte detruiĝis en tiu tempo. Post nur 25 jaroj Strabono vidis la Bibliotekon kaj en ĝi laboris. Do, ajna damaĝo suferita pro tiu batalo probable estis malmulta. Tiam la fajro ŝajne transsaltis al la havenaj tenejoj kaj tie detruis parton de la biblioteko.
Tiu fajro eble bruligis inter 40.000 kaj 70.000 volvolibrojn, kiuj troviĝis en tenejo ĉe la haveno (tiel Luciano Canfora atestas, ke temis probable pri kopioj kreitaj en la biblioteko destinitaj al eksporto), sed estas malprobable, ke la fajrego atingis la bibliotekon mem aŭ la muzeon, ĉar ekzistas pruvaĵoj ke ambaŭ daŭre pluekzistis (la biblioteko sub la nomo Serapeum).
Krome la kolekto estis pliampleksigita de la biblioteko de Pergamo, tiam konstruata, kies kolektoj estis portitaj al Aleksandrio de Marko Antonio. Li volis impresi Kleopatran. Strabono laboris tie en la epoko de Aŭgusto kaj ne mencias malaperon de libroj.
Wolfgangsee
Wolfgangsee (Volfganga Lago) estas lago en Aŭstrio situanta plejparte en la federacia lando Salcburgio. Ĝi estas unu el la plej bone konataj lagoj de la ripozloka regiono Salzkammergut. Ĝia defluo estas la rivereto Ischl.
Biblioteko de Aleksandrio
La konkero de Aŭreliano
Ŝajnas ke la Biblioteko restis daŭre ekzista kaj zorgata ĝis la rekonkero de la urbo fare de la imperiestro Aŭreliano (270-275), kiu estis subpremanta ribelon, kaj tiam la enhavo de la Biblioteko plejparte perdiĝis. La malpligranda biblioteko en la Serapeum travivis, sed parto de ĝia enhavo eble estis forportita al Konstantinoplo por dekori la novan ĉefurbon iam dum la kvara jarcento.
Blådalsvatnet
Blådalsvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Kvinnherad kaj ekde 2020 apartenas al la provinco Vestland - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hordaland. Supermara alteco estas 711 metroj, surfaca areo 2,89 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 13,38 kilometroj. La maksimuma longo estas 4 km kaj la maksimuma larĝo 1,2 km. Senpere sudoriente situas dua, akvobaraĵa lago Midtbotnvatnet, kaj la loĝloko Orradalen situas per aŭta vojo 18 kilometrojn sudokcidente.
Biblioteko de Aleksandrio
Kristanoj
La biblioteko de Aleksandrio certe suferis plurajn detruajn eventojn, sed la detruo de la temploj de Aleksandrio fare de kristanoj je la fino de la 4-a jarcento kaŭzis kredeble la finan detruon.
Wolfgangsee
Ĉe la lago situas la urboj Strobl, Sankt Gilgen kaj ĝia antaŭurbo Abersee kaj Ried en Salcburgio kaj Sankt Wolfgang en la federacia lando Supra Aŭstrio. La parto de la Wolfgangsee apud Sankt Gilgen estas nomata Abersee. La lago havas areon inter 12,9 kaj 13,1 km².
Crno
Crno jezero (laŭvorta signifo estas Nigra Lago) estas lago en municipo Žabljak en norda Montenegro. Ĝi estas glacia lago, situanta sur monto Durmitor, sur alto de 1416 m. Ĝi estas je 3 km de urbo Žabljak.
Wolfgangsee
La Wolfgangsee estas plene ĉirkaŭita de montoj. En ĝia sudo kaj sudokcidenta situas la Osterhorngruppe, montara sistemo 1800 metrojn alta. Rekte sude de Sankt Gilgen troviĝas la Zwölferhorn (1521 m), kiu povas esti vizitata per kabla aŭtomobilo. Sur la norda flanko de la lago situas la monto Schafberg (Ŝafmonto). Dentorela fervojo, la Schafbergbahn (ŝafmonta fervojo), kondukas supren al la montopinto je 1782 m.
Biblioteko de Aleksandrio
Kristanoj
En 391 (laŭ aliaj fontoj en 389 p.K.), laŭ Gibbon, Imperiestro Teodozio la 1-a ordonis la detruon de ĉiuj paganaj temploj, kaj kristanoj sub la tiama patriarko Teofilo de Aleksandrio obeis tiun ordonon, detruante la Serapeum-on kaj la tiean filion de la biblioteko, sub preteksto ke tie fortikumintaj paganoj murdintis kristanojn. Tamen ne certas ĉu la biblioteko mem estis tiam detruita.
Bangsjøan
Bangsjøan estas granda lago aŭ fakte serio de lagoj en Norvegio. Ili situas en la komunumoj Snåsa, Grong, Overhalla kaj Steinkjer en provinco Trøndelag en Norvegio. Sume la lago aŭ lagaro kovras surfacan areon de 21,07 kvadrataj kilometroj kaj ĝia borda longo estas proksimume 65,78 kilometroj. La lago estis kreita per la konstruado de digo kiu igis la akvonivelon de tri lagoj altiĝi kaj flui kune en unu grandan lagon. La digo situas sur kio nun estas la nordokcidenta flanko de la lago.
Byrkjelandsvatnet
Byrkjelandsvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Bjerkreim kaj en la provinco Rogaland. Supermara alteco estas 179 metroj, surfaca areo 5,17 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 22,36 kilometroj.
Bangsjøan
Origine, ekzistis tri lagoj. La sudokcidenta lago estis nomita Ytter-Bangsjøen, la meza lago estis Midter-Bangsjøen, kaj la nordorienta lago estis Øyster-Bangsjøen. Hodiaŭ, la lagoj fluas kune kaj la tri malnovaj lagonomoj daŭre kutimas rilati al siaj respektivaj areoj en la granda lago. La lago malpleniĝas tra digo ĉe la nordokcidenta fino kaj en la riveron Bongna.
Biblioteko de Aleksandrio
Kristanoj
Socrates Scholasticus havigas la jenan historion de la detruado de la temploj en Aleksandrio en la kvina libro de sia Historia Ecclesiastica, verkita ĉirkaŭ 440: Pro peto de Teofilo, Episkopo de Aleksandrio, la imperiestro je tiu tempo ordonis la detruadon de la paganaj temploj en la urbo; komandante ankaŭ, ke tio plenumiĝu sub la estrado de Teofilo. Ektenante tiun oportunon, Teofilo faris sian plejon fifamigi (maladmirigi) la pagajn misterojn. Kaj por komenco, li malplenigis la Mitreum, kaj eksponigis al publika vido ties sangajn misterojn. Poste li detruis la Serapeum, kaj la sangajn ritojn de la Mitreum li publike karikaturigis; ankaŭ la Serapeum li montrigis plena je ekstravagancaj superstiĉoj, kaj li portigis la faliojn de Priapo tra la mezo de la forumo. Tiel, kiam tiu maltrankvilaĵo estis ĉesigita, la guberniestro de Aleksandrio, kaj la ĉefkomandanto de la trupoj en Egiptio, helpis Teofilon detruigi la paganajn templojn.
Eiavatnet
Eiavatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumoj Eigersund kaj Sokndal de la provinco Rogaland. Supermara alteco estas 139 metroj, surfaca areo 4,29 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 35,91 kilometroj.
Byavatnet
Byavatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Levanger kaj en la provinco Trøndelag. Supermara alteco estas 41 metroj, surfaca areo 2,31 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 14,01 kilometroj.
Biblioteko de Aleksandrio
Kristanoj
La Serapeum entenis parton de la Biblioteko, sed ne sciiĝas kiom da libroj ĝi enhavis en la tempo de la detruo. Notinde, Paulus Orosius en la sesa libro de sia Historio kontraŭ la paganoj agnoskis: Hodiaŭ ekzistas en la temploj librokestoj kiujn ni mem vidis, kaj, kiam tiuj temploj estis prirabitaj, ili, oni nin informas, iĝis malplenigitaj de niaj propraj viroj en nia tempo, kio, ja, estas vera diro. Iuj aŭ ĉiuj el la libroj eble forpreniĝis, sed iuj ajn libroj restantaj en la Serapeum je tiu tempo estus detruitaj kiam oni ĝin neniigis.
Koncerne la Muzeumon, Mostafa El-Abbadi skribas en Vivo kaj Fato de la antikva Biblioteko de Aleksandrio (Paris 1992): La Mouseion, estante samtempe sanktejo de la Muzoj, ĝuis gradon de sankteco tiom longe kiom la aliaj temploj restis nemolestitaj. Sinesio de Cyrene, kiu studis sub Hipatia dum la fino de al kvara jarcento, vidis la Mouseion kaj priskribis la bildojn de la filozofoj en ĝi. Ni ne havas malpli fruan referencon pri ĝia ekzisto en la kvina jarcento. Ĉar Teono, la elstara matematikisto kaj patro de Hipatia, ankaŭ mem fama doktulino, estis la lasta registrita student-membro (ĉ. 380), probablas, ke la Mouseion ne longe travivis la promulgon de la dekreto fare de Teodozio en 391 por detrui ĉiujn paganajn templojn en la urbo.
Islamanoj
La rakonto pri la islama detruo de la Biblioteko devenas de kelkaj historiistoj de Aleksandrio, skribante kelkajn centojn da jaroj poste. Laŭ tiu legendo la kalifo Umar metis al komandanto Amr bin al 'Ass la jenan dilemon: ''Koncerne la librojn kiujn vi mencias, se tio, kio estas verkita en ili kongruas kun la Libro de Dio, ili ne estas bezonataj; se ili malkongruas, ili ne estas dezirataj. Do ilin detruu.'' La rakonto plue diras ke la libroj fuelis la ban-domojn de la urbo por ses monatoj. Ekde la 18-a jarcento tiun rakonton oni universale konsideras fikcia. Oni kutime atribuas ĝin al propagando de la kristanaj krucmilitistoj, sed antaŭnelonge iuj historiistoj, inkluzive de Bernard Lewis, argumentis, ke kvankam la rakonto certe malveras, ĝia vera deveno eble estas pli kompleksa.
Kvankam la efektivaj cirkonstancoj kaj tempo de la fizika detruo de la Biblioteko restas necertaj, klare estas tamen, ke jam antaŭ la oka jarcento, la Biblioteko ne plu estis signifa institucio kaj jam ĉesis funkcii laŭ iu ajn grava maniero. Aleksandrio ne estis ĉefa esplorcentro en la islama mondo. Plie, se la kolekto estus travivinta ĝis la fruaj 700-oj, ĝi plej probable tiam iĝus inkludita en la bibliotekon de la moskeo (kaj poste universitato) Al-Aĵar en Kairo. Tiu kolekto senmanke ĝisvivas la aktualon, sed ĝi ne inkluzivas tekstojn Aleksandriajn.
Rekonstruado
Post rekonstruado, la biblioteko estas denove detruita kvin aŭ ses fojojn, la lastan en 642 de la generalo Amr ibn al-As, sub la ordo de la kalifo Umar ibn al-Ĥattab, laŭ kiu (kiel laŭ la kristanoj dum la antaŭaj detruoj), se la libroj konsentis kun la korano ili estis superfluaj, kaj se ili kontraŭdiris la koranon, tiam ili estis perversaj. Laŭ tiu rakonto la manuskriptoj estis bruligitaj por hejti la publikajn banejojn. Ekde la 18-a jarcento oni tamen multe dubas pri tiu rakonto, ĉar la unua fonto, kiu parolas pri ĝi datumas de tri jarcentoj post la eventoj kaj estas verkita de kristano.
Tamen fakto estas, ke la enhavo de la biblioteko malaperis je tiu epoko, eble disigita antaŭ la araba invado. La plej valoraj eroj estis translokigitaj al Konstantinopolo antaŭ la konkeriĝo de Aleksandrio, la aliaj aŭ rabitaj de la kristanoj aŭ de ŝtelistoj senkonsciaj pri ilia valoro aŭ gratitaj de monaĥoj por recikligi la paperon kaj anstataŭigi tekstojn paganajn per religiaj.
La fakto, ke multaj verkoj de Aristotelo estis konservitaj, supozigeblas, ke troviĝis surloke volontuloj, kiuj savis tiun parton de dokumentoj, kaŝe aŭ kun aprobo de la okupantaj trupoj. Tradicio raportas ke la tekstoj de Aristotelo parte eskapis forbrulon, kaj ke la forbruligo de la aliaj verkoj hejtis la kaldronojn de la banejoj de Aleksandrio dum pluraj monatoj.
Iam antaŭ la falo de Konstantinopolo, en 1453, instruitoj fuĝis kun kelkaj manuskriptoj al okcidento.
Eventuala trovo de arkeologiaj restaĵoj
Oni kredas, ke dum fosado fare de pola-egipta teamo en Brucheion, urboparto de la antikva Aleksandrio, kie troviĝis la biblioteko, estis en 2004 trovitaj restaĵoj kiujn la teamo kredas esti de la kolegiaj ĉambroj de la Mouseion. Ĝis nun oni elfosis dek kvin ĉambrojn, ĉiu kun centra podio. Laŭ Zahi Hawass, la prezidanto de la "Ĉefkonsilio de Antikvaĵoj" de Egiptio, diris ke tiuj ĉambroj kapablis gastigi entute proksimume kvin mil studentojn, kio certe implicas tre grandan esplorinstitucion, speciale en tiu tempo.
Signifo
Jam antaŭ la moderna erao la Biblioteko iĝis simbolo de la tuto da scio en la antikva mondo, pro pretendoj pri ĝiaj grandeco kaj amplekso, kaj aparte rilate al la libroj, kiuj ne plu ekzistas.
La moderna biblioteko de Aleksandrio
Kvankam en Aleksandrio jam delonge ekzistas biblioteko por la loka universitato, ĝi ne havas la famon kaj erudicion de la antaŭa, helenisma. Tial ekde la 1960-aj jaroj, kun subteno de la egipta registaro, estiĝis iniciativo por fondi novan studcentron kun biblioteko. Ĝi adekvatu al la graveco de la iama biblioteko.
En la biblioteko estas ankaŭ granda servilo en kiu funkcias aktualigata kopio de la reta arkivo. La biblioteko estas ankaŭ grava nodo en la reto por la landaro tiea. Tiel oni alproksimiĝas denove la idealon de Ptolemeo, kolekti ĉiun scion kaj ebligi ties aliron.
Bjølsegrøvvatnet
Bjølsegrøvvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Kvam kaj ekde 2020 apartenas al la provinco Vestland - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hordaland. La lago kovras surfacan areon de 5,82 kvadrataj kilometroj kaj ĝia borda longo estas proksimume 19,98 kilometroj.
Eidfjordvatnet
Eidfjordvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Eidfjord de la provinco Vestland. Supermara alteco estas 19 metroj, surfaca areo 3,55 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 9,53 kilometroj.
Rezervujo de rivereto Coleto
Rezervujo de rivereto Coleto (Coleto Creek Reservoir) estas rezervujo sur riveretoj Coleto kaj Perdido je 15 mejloj (24 km) sudokcidente de Victoria en Teksaso en Usono. La rezervujo estis formita en 1980 per la konstruado de akvobaraĵo por provizi malvarmigan lagon por elektrocentralo. Rezervujo de rivereto Coleto estas uzata por subĉiela ripozo, inkluzivante fiŝkaptadon kaj boatadon.
Dingevatn
Dingevatn (aŭ Dingevatnet ) estas la 18-a plej profunda lago en Norvegio. Ĝi situas en la municipo Gulen de la departemento Sogn og Fjordane. Supermara alteco estas 26 metroj, surfaca areo 2,84 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 13,97 kilometroj.
Pro la profundo la fundo de la lago estas sub la marnivelo.
Krzysztof Penderecki
Krzysztof Eugeniusz Penderecki (naskiĝis la 23-an de novembro 1933 en Dębica, mortis la 29-an de marto 2020 en Krakovo) - moderna pola komponisto. Unu el plej gravaj mondaj komponistoj de la moderna muziko. Reprezentanto de la dua avangardo de pola muzika skolo en la 20-a jarcento. Ankaŭ dirigento kaj muzika pedagogo.
Atnsjøen
Atnsjøen estas lago en Norvegio. Ĝi situas en la komunumoj Sør-Fron en provinco Oppland kaj Stor-Elvdal en provinco Hedmark, kiuj ambaŭ ekde 2020 apartenas al nova provinco Innlandet. La laga areo kovras kvadratajn kilometrojn, kaj la bordo ampleksas  kilometrojn.
Krzysztof Penderecki
Vivo
Unue Penderecki lernis ĉe Artur Malawski kaj Stanisław Wiechowicz en Akademio de Muziko en Krakovo. Li komponis jam lernante antaŭe ĉe Franciszek Skołyszewski. Tiam Penderecki tre interesiĝis pri muziko de Anton Webern kaj Pierre Boulez. Li kreadis provojn dodekafoniajn. Post organizo de Varsovia Aŭtuno: Festivalo de Muziko Moderna en Varsovio li komencis prepariĝi por prezenti sian muzikon en ĝi. En 1959 prezentis interalie: Psalmojn de Davido kaj Emanaĵojn. Fine li prezentis verkon kiu entute ŝokis aŭskultantojn. La komponaĵo 08:37 poste nomita "Tren ofiarom Hiroszimy" (Elegio por viktimoj de Hiroŝimo). En ĝi dodekafonia muziko estas performata per simpla sono de violonoj. Tiu sono permutas sian tonon, koloron kaj profundecon. Tiu komponaĵo ne estas do komponaĵo por tonoj de violonoj sed por sono de ili. Kritikistoj ne sciis de kie oni povas atribui tiun muzikon kaj kiel ĝin bone esprimi. Li estiĝis do komponisto tuj fama en la mondo. En 1963 li komponadis la Pasion de Sankta Luko. Tiu verko kontraŭa al pola komunista reĝimo estis religia. La teksto latina kantata per ĥoro kaj soloistoj estas kolorata per sonoj. La voĉo permutas en sono simila al aliaj instrumentoj (same estas ekzemple en kantoj de poemoj de Henri Michaux komponitaj de Witold Lutosławski). La sonoj fariĝas tiel ekspresivaj ke ĝi limas kun bruo kaj uzataj estas tie sonoj de maŝinoj kaj agadoj de homo (ekzemple sono de tajpilo). La kritikistoj nomis tiun fenomenon "sonorismo". La muziko de Penderecki estas seria sed li uzadis elementojn de sonoj realaj kreante sonorismon serian. Similan muzikon kreadis poste John Cage precipe en Roaratorio.
Poste Penderecki kreis koncertajn partojn de sia nova muziko- seria sonorismo. Li kreis De natura sonoris kaj De natura sonoris II, poste ankaŭ Fluktuacioj por orkestro. En sepdekaj jaroj li kreis Koncerton violonan N-ro 1 kaj li komencis komponi jam ne sonorisman (Ho Dio, kiu Pollandon)- li ŝanĝis tekston el Ojczyznę wolną pobłogosław Panie (Patrujon liberan Vi benu, ho Sinjoro) por Ojczyznę naszą racz nam zwrócić Panie (Patrujon nian redonu al ni, ho Sinjoro). Tiel li esprimis, ke Pollando depost 1944 estas okupata de komunistoj kaj Sovetunio. De la jaro 1980 li komencis komponi Polskie Requiem (Pola Rekviemo). Li dediĉis ĝin unue al pastro Jerzy Popiełuszko mortigita bestie de polaj komunistoj. Entute Polskie Requiem estis finita en 2005 kaj dediĉita al papo Johano Paŭlo la 2-a.
Penderecki estis ankaŭ grava komponisto de operoj. En 1969 jaro li kreis tre faman operon "Diabloj de Loudun". Kritikistoj opiniis, ke Penderecki prezentas nur malplenan ekspresion de bruo. Poste tamen ĝi estis opiniita kiel plej genia opero de 20-a jarcento. Penderecki kreis ankaŭ Prokrastitan Paradizon (1978)- sur poemo de John Milton kaj poste ankaŭ Nigran Maskon(1984). Poste li kreis Ubu rex- opero bazita sur komedio de Alfred Jarry Ubu roi ou les Polonais (Reĝo Ubu aŭ la poloj) (Reĝo Ubu). Komponaĵoj de Penderecki estas tre patriotaj - li neniam finis paroli pri Pollando.En la mez-1970-aj jaroj, Penderetsky iĝis profesoro ĉe la Yale Lernejo de Muziko.
Penderecki kreis ok simfoniojn. Li estas opiniata kiel unu el plej gravaj komponistoj de moderneco aŭ postmodernismo. En 2006 li ricevis la titolon honordoktoro de la germana Universitato de Münster.
En 2007 li komponis muzikon al filmo Katyń de Andrzej Wajda.
Li komponas nun komponaĵon por komenco de olimpiado / olimpiko en 2008 en Pekino.
Finnvollvatnet
Finnvollvatnet estas lago en municipo Namdalseid en departemento Nord-Trøndelag en Norvegio.
Krzysztof Penderecki
Vivo
Nun li estas ano de la Kapitulo de la Ordeno de Blanka Aglo.
En 1987 Li estis premiita Wolf-Premio pri Artoj.
Emhjellevatnet
Emhjellevatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Gloppen de la provinco Sogn og Fjordane, ekde 2020 en la nova provinco Vestland. Supermara alteco estas 125 metroj, surfaca areo 11,39 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 28,37 kilometroj.
Endestadvatnet
Endestadvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Flora de la malnova provinco Sogn og Fjordane, ekde 2020 en la nova provinco Vestland. Supermara alteco estas 59 metroj, surfaca areo 3,49 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 13,64 kilometroj.
Evangervatnet
Evangervatnet estas lago en municipo Voss en departemento Hordaland en Norvegio.
Femsjøen
Femsjøen estas lago en municipo Halden en departemento Østfold en Norvegio.
Feragen
Feragen estas lago en municipo Røros en departemento Sør-Trøndelag en Norvegio. Feragen estas ankaŭ la nomo de malgranda vilaĝo lokigita je la norda fino de la lago.
Einavatnet
Einavatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la municipo Vestre Toten de la departemento Oppland. La lago havas areon de kaj havas bordon de. Ĝi kuŝas je alto de 398 metroj super la marnivelo.
Ennadai
Ennadai estas lago en la Nordokcidentaj Teritorioj kaj Nunavuto de Norda Kanado. La lago estas de 52 mejloj longa, kaj inter 3 kaj 14 mejloj larĝa. Ĝi elfluas al la nordo per rivero Kazan.
Faaker See
Faaker (Faaker See, Baško jezero) estas alpa lago en la federacia lando Karintio de Aŭstrio. Ĝia surfaco estas proksimume 2,2 km² kaj ĝia maksimuma profundo estas 29,5 metroj. Ĝi estas de populara feria valoro, famekonata por ĝia turkisa kolorigita akvo.
Gagnåsvatnet
Gagnåsvatnet estas lago en municipo Orkdal en departemento Sør-Trøndelag en Norvegio.
Fleinsendin
Fleinsendin estas lago en municipo Vang en departemento Oppland en Norvegio.
Eidsvatnet
Eidsvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumoj Høylandet kaj Overhalla de la provinco Trøndelag. Supermara alteco estas 6 metroj, surfaca areo 15,87 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 6,27 kilometroj.
Flakavatnet
Flakavatnet estas lago en municipoj Ulvik en departemento Hordaland kaj Hol en departemento Buskerud en Norvegio.
Funnsjøen
Funnsjøen estas lago en municipo Meråker en departemento Nord-Trøndelag en Norvegio.
Geitsjøen
Geitsjøen estas lago en municipo Nore og Uvdal en departemento Buskerud en Norvegio.
Flensjøen
Flensjøen estas lago en municipo Røros en departemento Sør-Trøndelag kaj Os en departemento Hedmark en Norvegio.
Buško Blato
Buška Blato estas akumuliĝa lago situanta sur la suda flanko de kampo Livno en Bosnio kaj Hercegovino. La nomo estas ankaŭ referenco al la areo ĉirkaŭbaranta la lagon, kiu inkluzivas aron da vilaĝoj, el kiuj Prisoje estas la plej granda. Ĉi-tiu areo estis loĝita unuavice de kroatoj de katolika fido.
La lago situas 716 m super la marnivelo, havas areon de kaj tutecan volumenon de 782 miliono m³. Unu triono de la areo apartenas al la municipo Livno, dum ke la ceteraj du trionoj apartenas al la municipo Tomislavgrad.
Lago Bonaero
La Bonaera Lago aŭ Lago de Generalo Carrera estas lago en Patagonio kaj dividita inter Argentino, kie ĝi estas nomata kiel Lago Buenos Aires (Bonaera Lago), kaj Ĉilio, kie ĝi estas nomata Lago General Carrera. Ambaŭ nomoj estas internacie akceptitaj.
La lago havas surfacon de 1.850 km², el kiuj 970 km² estas en Ĉilio Aisén del General Carlos Ibáñez del Campo, kaj 880 km² en la Argentina provinco Santa Cruz. Do ĝi estas la plej granda lago en Ĉilio, kaj la kvara plej granda en Argentino. En sia okcidenta baseno la lago havas maksimuman profundon de 586 m (Murdie et al. 1999, Tera-Marine Leteroj, 18:315-320).
Feren
Feren estas lago en municipoj Meråker, Stjørdal, Levanger kaj Verdal en departemento Nord-Trøndelag en Norvegio.
Falka Internacia Rezervujo
Falka Internacia Rezervujo estas rezervujo sur rivero Rio Grande del Norte je 40 mejloj (64 km) sudoriente de Laredo en Teksaso en Usono kaj Nueva Laredo en Meksiko.
Fuschlsee
Fuschlsee estas lago en la Salzkammergut en Aŭstrio. Ĝia surfaco estas proksimume 2,7 km² kaj ĝia maksimuma profundo estas 66 metroj.
Breimsvatn
Breimsvatn (aŭ Breimsvatnet ) estas lago lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumoj Gloppen kaj Jølster kaj ekde 2020 apartenas al la provinco Vestland - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Sogn og Fjordane. Supermara alteco estas 61 metroj, surfaca areo 22,52 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 42,97 kilometroj.
Frøylandsvatnet (Sandnes)
Frøylandsvatnet estas lago en municipo Sandnes en departemento Rogaland en Norvegio.
Bandak
Bandak estas lago en Norvegio. Ĝi situas en la komunumoj Kviteseid kaj Tokke la apartenas al la provinco Vestfold og Telemark, respektive en ties historia parto Telemark. La lago kovras surfacan areon de 7,96 kvadrataj kilometroj kaj ĝia borda longo estas proksimume 28,50 kilometroj. Alfluanto estas la rivero Tokke kaj elfluanto la rivero Strauman, survoje al la lago Kviteseidvatn.
La lago, kiu estas parto de la kanala vojo de la departemento Telemark, apartenas al la akvokolekta areo Skien.
La Akvoelektra centralo Tokke ekspluatas la altecodiferencon de proksimume 394 metroj de Lago Vinje al Lago Bandak por generi elektron. Ĝi estas unu el la plej grandaj elektrocentraloj de norda Eŭropa kun produktado de mezume 440 000 kilovatoj en unu horo.
Feforvatnet
Feforvatnet estas lago en Norvegio. Ĝi apartenas al la municipo Nord-Fron en la departemento Oppland. Supermara alteco estas 882 metroj, surfaca areo 2,77 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 11,95 kilometroj.
Viddalsdammen
Viddalsdammen estas lago en municipo Aurland en departemento Sogn og Fjordane en Norvegio. Ĝi havas areon de 4,13 km². La alto varias inter 930 m kaj 868 m super marnivelo.
Falka Lago (Manitobo)
Falka Lago (Falcon Lake) estas lago situanta en la Provinca Parko Whiteshell en sudorienta Manitobo en Kanado. La lago estas komunopinie nomita laŭ poeto Pierre Falcon (1793–1876).
Fayette Departementa Rezervujo
Fayette Departementa Rezervujo estas elektrocentrala malvarmiga rezervujo sur rivereto Cedar en baseno de Kolorado, je 10 mejloj (16 km) oriente de LaGrange en Teksaso en Usono.
Finsevatnet
Finsevatnet estas lago en municipo Ulvik en departemento Hordaland en Norvegio.
Flatningen
Flatningen estas lago en municipo Vågå en departemento Oppland en Norvegio.
Kamjanska rezervujo
La Kamjanska rezervujo (Кам'янське водосховище, ĝis la Дніпродзержи́нське водосхо́вище) estas akva rezervujo situanta sur la suba parto de rivero Dnepro en Ukrainio. Nomita laŭ la borda urbo Dniprodzerĵinsk (kiu en 2017 rericevis sian originan nomon Kamjansko), ĝi kovras entute areon de 567 kvadrataj kilometroj en la Dnipropetrovska provinco. Ĝi estis formita en 1963–1965. La rezervujo estas uzata ĉefe por generado de akvoelektra povumo, transporto, fiŝ-bredado kaj provizado de trinkakvo. La rezervujo estas 114 km longa, 5 km larĝa (8 km maksimume) kaj havas profundon de 15 metroj kaj volumenon de 2,45 km³. Dum vintro la rezervujo surface glaciiĝas.
Baskunĉak
Baskunĉak (Баскунчак) estas sala lago de areo 115 km² en Astraĥana provinco en Rusio, situanta je ĉirkaŭ 270 km norde de lago Kaspio kaj je 53 km oriente de rivero Volgo.
Aviadila kolizio de 1977 en Los Rodeos
La aviadila kolizio, kiu okazis je en la flughaveno Los Rodeos sur Tenerifo, estis la plej granda aviadila katastrofo de la historio, kiu ne estis terorisma atenco.
Baskunĉak
La surfaca alto de la lago estas 21 m sub la marnivelo. Ĝi estas nutrita de riveroj de baseno de areo de 11.000 km². La saleco de la lago estas ĉirkaŭ 300 g/l. Ekde la 8-a jarcento ĝia salo estas minata kaj distribuita tra la Silka Vojo. Nuntempe la laga salo de klara pureco (99,8 % de natria klorido) kovras 80 % de rusia sala produktado. Depende de bezonoj, inter 1,5 milionoj kaj 5 milionoj da tunoj da salo estas minataj en jaro.
Aviadila kolizio de 1977 en Los Rodeos
Tiun tagon du aviadiloj de tipo Boeing 747 koliziis en flughaveno Los Rodeos (nun flughaveno Tenerifo Norda); 583 personoj mortis. Temis pri la flugoj KLM 4805 (ĉartita, Amsterdamo – Gran Canaria) kaj PAA 1736 (linia, Los-Anĝeleso – Novjorko – Gran Canaria).
Gilten (lago)
Gilten estas lago en municipoj Steinkjer kaj Namdalseid en departemento Nord-Trøndelag en Norvegio.