cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samuel Kleinschmidt
Samuel Petrus KLEINSCHMIDT (naskiĝinta en la 27-a de februaro 1814 en Alluitsoq / komunumo Kujalleq, mortinta en la 8-a de februaro 1886 en Nuuk) estis germana / dana  misiisto kaj lingvisto. Li skribis amason da artikoloj pri la gronlanda lingvo kaj fiksis ties ortografion de 1851 ĝis 1973.
Vivo
Li estis naskita al paro da misiistoj de la Unuiĝo de fratoj (patro Konrad Kleinschmidt, germano; patrino: dana]] Kiel junulo li iris por trejnado Germanlandon kaj Danlandon, kie li studis la lingvojn latinan, grekan kaj la hebrean, same kiel la nederlandan, francan, kaj anglan. Li mem edukitis trilingve (germana, dana, gronlanda).
Li jam finis sian gramatikon de gronlanda en 1845. Li sendis ĝin al presado en la Universitato de Berlino sed ĝi ne estis publikigita ĝis 1851. Ĝi estis escepta ne utiligante la tradician skemon de la latina gramatiko sed enkondukante novan skemon pli konvenitan por la gronlanda. Tiu gramatiko ankaŭ estis la unua laboro kie uzitis nova ortografio.
En 1859 li forlasis la Unuiĝon de fratoj kaj membriĝis al la Eklezio de Danio. La plej grandan parton de sia tempo en Gronlando li funkciis kiel instruisto, ne kiel pastro. Li ankaŭ tradukis la plejparton de la Biblio en gronlanda. Li mortis en 1886 je 72 jaroj de aĝo en Neu-Herrnhut (hodiaŭ, Nuko), foruzis la 54 el ili en Gronlando.
Honoroj
En Nuuk starigitis memorigtabulo por li. En 1882 li ricevis honoran doktorecon de la Humboldt-Universitato en Berlino kaj oni aljuĝis al li en 1882 la Dannebrog-ordenon. Eldonitis en 1886 poŝtmarko gronlanda kun lia portreto.
Mercedes (Urugvajo)
Mercedes estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi estas la administra centro de la departemento Soriano en la okcidento de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
M94
Pri la aliaj signifoj de "M94" vidu artikolon M kun nombro.
M94 (Messier 94, aliaj indikoj — NGC 4736, IRAS12485+4123, UGC 7996, ZWG 216.34, MCG 7-26-58, ZWG 217.1, PGC 43495) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Damjanich
DAMJANICH János Jovan Damjanić (damjaniĉ) estis serbdevena honvedgeneralo dum la hungara revolucio de 1848, estinta imperiestra oficiro naskiĝinta en Strása la 8-an de decembro 1804 kaj mortinta en Arado la 6-an de oktobro 1849.
Kariero
Damjanich aliĝis al la hungara honvedaro en la somero de 1848 kiel majoro de honvedbataliono la 3-a de Segedo. Oni nomumis lin generalo 20-an de decembro 1848 kiel agnosko de sukcesaj bataloj en suda parto de Hungario. Ekde 16-a de januaro 1849 li estis komandanto de la korpuso. Li havis gravajn sukcesojn dum la printempa militmarŝo; al lia nomo ligiĝas unuavice la venkoj de la luktoj ĉe Szolnok, Hatvan, Tápióbicske, Isaszeg, Vác kaj Nagysalló. Al liaj venkoj kontribuis kaj lia militoscio kaj lia persona kuraĝo. En printempo de 1849 rompiĝis lia piedo kaj ne plu povis partopreni en la militoperacoj. En aŭgusto de 1849 li iĝis komandanto de la fortikaĵo de Arado. Li senarmiĝis antaŭ la rusaj taĉmentoj je alvoko de Artúr Görgey. Oni ekzekutis lin kun liaj 12 generalkunuloj en Arado.
Ansgar Nierhoff
Ansgar Nierhoff (naskiĝinta la 1-an de oktobro 1941 en Meschede; mortinta la 2-an de aŭgusto 2010 en Kolonjo ) estis germana skulptisto. Transregione li famiĝis per siaj valorŝtalaj plastikoj, kiujn li ekzemple prezentis ĉe la ekspozicio documenta en Kassel.
Magyar Dal
Magyar Dal (Hungara Kanto) estis la oficiala monata revuo de Rumania Hungara Kantasocio inter januaro 1922 kaj 1936 en Braŝovo redaktite de Tivadar Rombauer, sekretario de Kantasocio, Bertalan Fövenyessy muzikinstruisto en Aiud. Ĝia respondecredaktoro estis Dezső Póka, kunlaboranto de Brassói Lapok. De la 1-a numero de la 2-a jarkolekto respondecredaktis Jenő Tutsek. De la numeroj 5-6-aj respondecredaktis Béla Kiss, redaktis Bertalan Tárcza kaj aperis en Kluĵo. De la numeroj 11-12-aj de 3-a jarkolekto ĝia respondecredaktoro estis Bertalan Tárcza, la sekretario, respektive ĉefsekretario de la Kantasocio. Post ĝia ĉeso transprenis ĝian rolon la Dalosszövetség Értesítője (Bulteno de Kantasocio).
Distrikto Hartberg
La distrikto Hartberg (germane: Bezirk Hartberg) estis administra unuo de la ŝtato Aŭstrio, kiu troviĝis en la oriento de la aŭstria federacia lando Stirio. Distrikta ĉefurbo estis Hartberg. Sur la distrikta areo de 958,82 kvadrataj kilometroj en 2011 vivis loĝantoj. La 1-an de januaro 2013 ĝi kun la najbara distrikto Fürstenfeld unuiĝis al nova distrikto Hartberg-Fürstenfeld.
Giuseppe Prinzi
Giuseppe PRINZI (Mesino, 1825 - Frascati, 1895) estis itala skulptisto.
Li komencis studi en Mesino kun Letterio Subba kaj Tomaso Aloisio Juvarra kaj pluigis trejnadon en la Akademio de Sankta Luko en Romo kun Petro Tenerani.
Liaj statuoj troviĝas en multaj urboj en Italio, inkluzive de Romo, Napolo kaj Mesino, lia hejmurbo.
Grupo de la 20 (industriaj kaj sojlaj landoj)
La Grupo de la 20 plej gravaj industriaj kaj sojlaj landoj, mallonge G20 aŭ G-20, estas neformala kunigo el 19 ŝtatoj kaj la Eŭropa Unio. Ĝi ekzistas de 1999 kaj estu forumo por kunlaboro kaj konsultiĝo pri internaciaj financaj aferoj.
Kritikantoj konsideras ke en tiuj forumoj oni alprenas decidojn kiuj ne plibonigas la situacion de la plej bezonantaj socitavoloj kaj landoj de la mondo kaj pro tio oni entreprenas protestajn aktivaĵojn.
Villanova Biellese
Villanova Biellese estas komunumo de Italio.
Empuré
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Rugi
Rugi [ruĝj] (hungare: Ruzs) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 931 loĝantojn (rumanoj), en 1992 371 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1585. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Păltiniş.
Orienta lariko
La orienta lariko (Larix laricina) estas specio de lariko indiĝena en Kanado, ekde orienta Jukonio kaj Inuviko (Nordokcidentaj Teritorioj) orienten ĝis Novlando, kaj ankaŭ suden en nordorienta Usono ekde Minesoto al Cranesville Swamp (Okcidenta Virginio), Marilando; ekzistas ankaŭ disa populacio en centra Alasko. La loka nomo tamarack estas de algonkena origino kaj ĝi signifas "ligno uzebla por neĝŝuoj".
Priskribo
Ĝi estas malgranda ĝis mezgranda boreala konifero kaj decidua arbo atinganta alton de 10-20 metroj, kun trunkodiametro ĝis 60 centimetroj. Alidirite la orienta lariko do ne estas ĉiamverda. La arboŝelo estas firma kaj skvama, rozkolora, sed sub la elskvamiĝanta ŝelo ĝi povas prezentigi sin ruĝeta. La folioj estas pinglo-similaj, 2–3 cm longaj, hele bluverdaj, estiĝantaj hele flavaj antaŭ ol ili aŭtune defalas, lasante nude la palajn rozecajn-brunajn ŝosojn ĝis venontprintempe. La pingloj estas spirale aranĝataj sur longaj ŝosoj kaj densarete sur la branĉetoj. La strobiloj estas la plej malgrandaj el iu ajn larikospecio, nur 1-2,3 cm longaj, kun 12-25 semskvamoj; ili estas hele ruĝaj, fariĝante brunaj kaj malfermante ĉe la liberigo de la semoj kiam mature, 4 ĝis 6 monatojn post polenado.
Ŝlosiltrajtoj :
Disvastiĝo kaj ekologio
La orienta lariko estas ofte pioniro.
La orienta lariko estas ĝenerale la unua forstarbo se temas pri invadi plen-lagajn marĉojn. En la Lagŝtatoj, la orienta lariko unue povas aperi en la kareksotavolo, sfagnomusko, aŭ ne ĝis la marĉa arbedstadio. Pli for norde, ĝi estas la pionirarbo en la marĉa arbedstadio. La orienta lariko estas sufiĉe bone adaptata por reproduktigi sin sukcese sur brulitaj terenoj, tiel ke ĝi estas unu el la komunaj pioniroj sur ejoj en la tajgo tuj post fajro.
La centralaska populacio, apartigata de la orientjukoniaj populacioj per interspaco de proksimume 700 kilometroj, estas traktata kiel diferenca vario Larix laricina var. alaskensis fare de kelkaj botanikistoj, kvankam aliaj argumentas ke ne estas sufiĉe klare diferenca por tio.
Asociata arbarkovraĵo
La orienta lariko formas ampleksajn unuspeciajn arbareojn en la boreala regiono de Kanado kaj en norda Minesoto. En la resto de sia usona arealo en Maraj Provincoj, la orienta lariko troviĝas loke kaj en unuspeciaj kaj en mikaj arbareroj. Ĝi estas grava komponanto en la arbarkovraĵ-tipoj de la SAF (Societo de Amerikaj Forstistoj) "orienta lariko" kaj "nigra piceo-orienta lariko". La nigra piceo (Picea mariana) estas kutime la precipa kunulo de la orienta lariko en miksaj arbareroj en ĉiuj ejoj. La aliaj plej oftaj kunuloj inkludas la balzaman abion (Abies balsamea), la blankan piceon (Picea glauca), kaj la ŝajntremolan poplon (Populus tremuloides) en la boreala regiono.
En la pli bonaj organikaj grundoj en la norda arbarregiono, la plej oftaj kunuloj estas la okcidenta tujo (Thuja occidentalis), la balzama abio, la nigra frakseno (Fraxinus nigra), kaj la ruĝa acero (Acer rubrum). En Alasko, la ŝajntremola poplo kaj la orienta lariko preskaŭ neniam troviĝas kunaj. Pliaj komunaj kunuloj estas la amerika ulmo (Ulmus americana), la balzama poplo (Populus balsamifera), la Banks-pino (Pinus banksiana), la paperbetulo (Betula papyrifera), la Kenai-betulo (B. papyrifera var. kenaica), kaj la alegana betulo (B. alleghaniensis). La orientlarikaj arbareroj ne donas multe da ombro kaj tiel havas densan arbedan subarbaraĵon kaj herbojn. Ĉar la arbospecio havas vastan arealon, granda subarbaraĵa varieco estas asociata kun si. Dominanta arbedaro inkludas malaltajn betulojn (Betula glandulosa kaj Betula pumila), salikojn, Alnus rugosa, kaj Cornus stolonifera. Arbustoj ampleksas Ledum groenlandicum, Andromeda glaucophylla, Chamaedaphne calyculata, kaj Vaccinium oxycoccos. Karakterize la herba kovraĵo inkludas Carex spp., Eriophorum spp., Smilacina trifolia, Potentilla palustris, Caltha palustris, kaj Menyanthes trifoliata. La grundokovraĵo kutime konsistas el sfagnoj kaj muskoj.
Florado kaj fruktado
La orienta lariko estas monoika. Masklaj kaj femalaj infloreskoj estas etaj, aŭ izolaj aŭ du- aŭ triopaj, kaj aperas kun la pingloj. Masklaj floroj estas flavaj kaj precipe estiĝas sur unu- aŭ dujaraj branĉetoj. Femalaj floroj similas etegajn rozojn. Ili estas kolore ruĝecaj/brunpurpuraj, havas pinglojn je sia bazo kiuj estas pli mallongaj kaj pli bluaj ol la aliaj pingloj sur la arbo. Ili plej kutime estiĝas sur 2- al 4-jaraj branĉetoj, sed multaj ankaŭ aperas sur 5-jaraj aŭ pli maljunaj. La strobiloj estiĝas sur junaj ŝosoj de fortaj arboj. Sur duonarbaraj arboj, la strobiloj estiĝas sur ĉiuj partoj de la arbokronoj. Maturaj strobiloj estas brunaj, oblongaj-ovoidaj, kaj 13 al 19 mm longaj.
Uzado
La ligno estas rezista kaj daŭrebla, sed ankaŭ fleksa por maldikaj strioj, kaj estis uzata de la algonkena popolo por fari neĝŝuojn kaj aliajn produktojn kie rezistemo estis bezonata. La naturaj kurbiĝoj en la trunkoj aŭ la radikoj ankaŭ estas preferataj por la kreado de "genuo"-strukturoj en lignaj boatoj. Nuntempe, la ligno precipe estas uzata por fibroligno, sed ankaŭ por stangoj, palisoj, kruda konstruligno, kaj brulligno; ĝi havas malmulte da komerca signifo. Ĝi ankaŭ estas kreskigata kiel ornama arbo en ĝardenoj en malvarmaj regionoj. Pluraj nanaj kulturvarioj estas kreintaj kiuj estas komerce disponeblaj. La orienta lariko estas komune uzato por bonsajoj. Orientlarikaj stangoj estis uzataj por rondlignaj vojoj kaŭze de ties putriĝrezistemo. Orientlarikaj arboj estis uzataj antaŭ 1917 en Alberto por marki mezurendajn sekciojn en urboj. Ili estis uzataj de la kontrolistoj ĉar ĉiam la tre putriĝrezistema ligno estis tuj disponebla en la sovaĝejo kaj estis facile portebla.
La indiĝenaj popoloj de la kanadaj nordokcidentaj regionoj estis uzantaj la internan arboŝelon kiel kataplasmon por kuraci tranĉvundojn, infektitajn vundojn, frostiĝojn, furunklojn kaj hemoroidojn. La ekstera ŝelo kaj la radikoj ankaŭ estus estintaj uzataj kun alia planto kiel kuracilon kontraŭ artrito, malvarmumo kaj ĝeneralaj doloro kaj sufero.
Reago al konkurado
La orienta lariko tute ne estas ombro-tolerema. Kvankam ĝi povas rezisti al iom da ombro dum la unuaj jaroj, ĝi bezonas estiĝi dominanta por postvivi. Kiam miksita kun aliaj specioj, ĝi devas troviĝi kanopea. La arbospecio estas bona mem-stucanto, kaj trunkoj de 25- al 30-jaraj arboj povas esti senbranĉaj je duono aŭ du trionoj de sia longo.
Ĉar la orienta lariko estas tre ombro-netolerema, ĝi ne reproduktigas sin en sia propra ombro. Konsekvence, la pli tolerema nigra piceo eventuale anstataŭas la orientan larikon en malriĉaj torfejoj, dum la okcidenta tujo, la balzama abio, kaj aptaj angiospermoj postsekvas la orientan larikon en bonaj marĉaj lokoj. Periodaj simfitaj plagoj tra la orientlarika arealo verŝajne rapidigas la kutiman sukcesion al nigra piceo aŭ aliaj specioj.
Diversaj provoj pri natura kaj arta reproduktado indikas ke la konkuranta vegetaĵaro malhelpas la orientlarikan establon.
La orientlarika ombro-netoleremo implicas la uzadon de samaĝo-mastrumado. Iuj formoj de senarbigo aŭ semarba hakado ĝenerale estas konsiderata kiel la plej bona silvikultura sistemo ĉar la orientlarikaj semoj ŝajne pli bone ĝermas en la malferma kampo, kaj la plantidoj praktike postulas la plenan lumon por postvivi kaj bone kreskadi. La orienta lariko estas ĝenerale sufiĉe vent-rezistema por permesi sukcesan semarban sistemon. Kontentiga orientlarika restarigo, tamen, ofte postulas iaspecan preparadon, kian grundovundadon aŭ herbicidoŝprucado.
Biocenozo
Biocenozo en ekologio estas la aro de la specioj, interrilatitaj, kiuj vivas en komuna kaj aparta biotopo, kaj tiel konsistigas ekosistemon.
Kapuĉpulovero
Kapuĉpulovero aŭ ŝvitĉemizo estas kun tondita fusteno subŝtofita kotona trikotvesto kun longaj manikoj kaj alta ronda aŭ V-forma kolumo. Ĝi havas kapuĉon kaj tiam nomiĝas kapuĉosvetero. Origine la Svetero estis vesto por varmteni la torson kaj la brakojn de sportuloj sed nun estas ĉiutaga vesto por multaj homoj.
Biocenozo
Biocenozo estas ankaŭ priskribita kiel komunumo de plantoj kaj de bestoj el difinita biotopo, konstituante biologian sistemon regita de rilatoj de interdependeco. Tiu ĉi fonto aldonas : Oni apartigas fitocenozon por kumunumo de plantoj, kaj zoocenozon por komunumo de bestoj. La tutaĵo de biocenozo kaj de sia biotopo estas ekosistemo ( ankaŭ nomita : biogeocenozo aŭ geobiocenozo en la germana kaj slava scienca literaturo ).
Biocenozo de makroekosistemo ankaŭ estas nomata biomo.
Areopagitica
Areopagitica, aŭ Parolado por la libereco de necenzurita presado, (angle: Aeropagitica, a Speech for the Liberty of Unlicensed Printing) estas parolado de John Milton al la komuna ĉambro de la parlamento de Westminster, publikigita la.
En la epoko de la unua angla revolucio, la aŭtoro defendas la liberecon de la gazetaro, nuligita de la parlamentanoj per leĝo de la. Li indikas interalie, ke la cenzuro neniam ekzistis en antikva Grekujo aŭ en la romia respubliko.
La titolo rilatas kaj al la greka Areopago, ejo, kie kunvenis diversaj realaj aŭ mitaj tribunaloj, kaj al samnoma parolado de la atena parolisto Isokrato, kiu ĝuste celis restarigi la konsilion de Areopago.
Same kiel Izokrato, Milton ne intencis voĉe prononci sian paroladon. Ĝi estis disdonita en presita versio, en formo de pamfleto, por iel pli bone ridigi pri la cenzuro, kiun la teksto denuncas.
Rocha
estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi estas la administra centro de samnoma departemento Rocha en la sudokcidento de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Langayo
Langayo [lanGAĝo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Campo de Peñafiel (Kamparo de Peñafiel) en la sudoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 48,31 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 242 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 450 el la 1900-aj jaroj.
Ĝi distas 56 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Peñafiel kaj Cogeces del Monte kun kiuj ligiĝas pere de la provinca ŝoseo VA-210. Fompedraza estas sudoriente. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojoj Oreja kaj Fuentelapeña kiuj kuniĝintaj formas la rojon de la Vega.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la fortikaĵeca preĝejo de Sankta Petro kun bela pordego kaj la ermitejo. Proksime estas la ruinoj de iama konvento de Santa María de Oreja.
NGC 4737
NGC 4737 (aliaj indikoj — MCG 6-28-36, ZWG 188.25, NPM1G +34.0263, PGC 43490) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Skota Kongreso de Esperanto
La Skota Kongreso de Esperanto estas la ĉiujara kongreso de la Esperanto-Asocio de Skotlando kaj estas la plej longdaŭra ĉiujara nacia kongreso en la Esperanto-mondo.
Funebra florkrono
La funebra florkrono (ankaŭ: mortokrono) estas elemento de la funebra kulturo. Kiel simbolo de la mortotradicio ĝia cirkloformo esprimas la eternecon simbolante nek komencon nek finon. (Vidu ankaŭ artikolon uroboro). Ĝi staras kiel signo por la eterneco. Tiu tradicio komencis je la antikvo (laŭrokronoj) kaj la kristanaj martiro-kronoj. Ekde la baroko florkronoj por funebraj ceremonioj apartenis al la sepultadkulturo.
Historio
Ĝis la fino de la 19a jarcento la funebra florkrono estis uzata nur ĉe entombigoj de gefraŭloj. Ĉirkaŭ 1870 oni komencis uzi perlo-kronojn kaj kronobanderolon el sateno, tafto aŭ papero kun la nomo kaj la lastaj salutoj de la donacantoj de la krono. Samtempe ekis la kutimo pri krono- aŭ flor-ĉaro dum la entombiga ceremonio ĉe la burĝaj entombigoj. Hodiaŭ ofte la familianoj de la mortinto petas donacojn al komunutilaj organizoj anstataŭ funebra florkrono.
Simbolo
Kiel cirklo sen komenco kaj fino la funebra florkrono staras por la eterneco.
Formado de la funebra florkrono
Hodiaŭ kutimas funebraj florkronoj el floroj kaj koniferaj branĉetoj kun aŭ sen funebra banderolo. La banderolo surhavas la lastan saluton de la postvivantoj de la mortinto. La krono granda kutime estas inter 60 kaj 90 cm. La bazo de la florkrono konsistas el ĉiamverdaj branĉetoj, kiel abio, piceoj kaj bukso. Ili simbolas kiel la cirkloformo la eternecon. Ĝia verda koloro staras por la espero je nova vivo kiun la mortinto atendas. La floroj estas ofte zantedesĥioj, lilioj, krizantemoj, rozoj, diantoj kaj gerberoj, ofte en blanka aŭ helaj koloroj.
Daisuke Horiuchi
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Ahmed Ouyahia
Ahmed OUYAHIA (أحمد أويحيى Aḥmad Ūjaḥjā; naskiĝis la 2-an de julio 1952) estas alĝeria politikisto. Kvar fojojn li estis ĉefministro de Alĝerio. Ouyahia studis en Alĝero politiksciencon. Inter 1992 kaj 1993 li estis ambasadoro de Alĝerio en Malio.
Brunehaut
Brunehaut (france:[BRYN'ho:]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Tournai (nederlande Doornik).
Ekde 1977 la municipoj Bléharies, Guignies, Hollain, Jollain-Merlin, Wez-Velvain, Lesdain, Laplaigne, Rongy kaj Howardries apartenas al Brunehaut, la ĉefa municipo.
Leonardo Henriques da Silva
Leonardo Henriques da Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
.mt
Subdomajnoj
Registrado okazas trianivele en la jenaj subdomajnoj:
Greklingva Vikipedio
La greklingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la greka lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Ελληνική Βικιπαίδεια [Elliniki Vikipedia], mallonge Βικιπαίδεια. Komencita la 1-an de decembro 2002, la projekto atingis la 100 000-an artikolon la 9-a de aprilo 2014. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Itajubá (mikroregiono)
La mikroregiono Itajubá (esperante: Itaĵuba:) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo kaj en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj. La mikroregiono enhavas 13 municipojn.
.ms
.ms estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Moncerato, brita transmara teritorio.
Uzado
Microsoft uzis ĝin kiel mallongigon en projektoj kiel ch9.ms aŭ 1drv.ms por ties OneDrive. Ankaŭ retejoj troviĝantaj en aŭ havantaj rilaton al Misisipio uzas la domajnon .ms ĉar MS estas oficiala usona poŝtkodo por tiu usona ŝtato. Iuj kompanioj kaj organizaĵoj en la germana urbo Münster uzas tiun domajnon ĉar MS estas oficiala veturila numerplata kodo por la urbo. The New York Times uzas .ms kiel domajnan nomon de plej alta nivelo por mallongigitaj URL-oj referencantaj al ties adresoj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
79889 Maloka
79889 Maloka estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Interaktiva Centro pri Scienco kaj Teknologio Maloka, interaktiva scienca muzeo en Bogoto, Kolombio. Maloka estas derivata nomo signifanta "ĉies domo". Nomo sugestita de junaj anoj de la sciencaj kluboj en Bogoto.
Celles
Celles (france:[SEL']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Tournai (nederlande Doornik).
Ekde 1977 la municipoj Escanaffles, Molenbaix, Popuelles, Pottes kaj Velaines apartenas al Celles, la ĉefa municipo.
Osred la 1-a
Li estis filo de Aldfrith, kiu regis Northumbria de 685 al 704. Post ties morto, Eadwulf uzurpis la tronon, sed februaron aŭ marton 705 li estis detronigata kaj Osred iĝis reĝo. Ĉar Osred estis ankoraŭ knabo, Sankta Wilfrid, helpate de nobeloj, plej potencis en la regno, kaj tiu adoptis Osred kiel sia filo. En 709 Wilfrid mortis, sed la regno restis stabila.
En 711 Berhtfrith, potenca nobelo, venkis la piktojn.
Laŭ pluraj ekleziaj fontoj de Northumbria, Osred estis diboĉa junulo kiu delogis monaĥinojn. Tamen en latina poemo De abbatibus (Pri la abatoj) la 9-jarcenta monaĥo Aethelwulf priskribas Osred kiel forta, kuraĝa kaj energia, kaj la anglosaksa historiisto Bede laŭdis lin.
Osred plenaĝis en 715 aŭ 716. Post tre malmulte da tempo li estis mortigata, eble de la piktoj.
Nova Civito
Nova Civito estis la esperantlingva eldono de revuo Città Nuova, de la movado de "Focolari" (Fajrujoj), aŭ Fokolar-Movado, fondita de Chiara Lubich.
Ĝi aperis ekde la fino de 1961 ĝis 1964, kun plia (nedatita) numero en 1965.
Dek-ses paĝa (unu numero, 7-12/1964, tamen, aperis duobla), grandformata, dukolora kovrilo.
La enhavo konsistis ĉefe el E-tradukoj de artikoloj aperintaj en la gazeto de la "Fajrujoj", sed ne mankis informoj el la E-movado.
Inter la kunlaborantoj estis kelkaj notindaj esperantistoj: Carlo Cecchitelli, Clelia Conterno Guglielminetti, Antonio De Salvo, Wilhelm Flammer, Giacinto Jacobitti, Mauro La Torre, Carolina Minio Paluello, Luigi Minnaja, Vincenzo Musella, Fabrizio Pennacchietti, León Toloza.
La aper-ritmo restis stabila dum la duono de 1964, kiam la manko de sufiĉa abonantaro kondukis al ĉesigo de la eldono.
En 1966 kampanjo lanĉita de pastro Giacinto Jacobitti por abon-mendoj cele al reeldonado same ne sukcesis arigi sufiĉe da monrimedoj (respondis nur 188 personoj (aŭ grupoj) kun 387 mendoj: ); tial oni definitive forlasis la projekton.
Aperodatoj
Unua jaro - 1, decembro 1961-januaro 1962 / 2, februaro-marto 1962 / 3, aprilo-majo 1962 / 4, junio-julio 1962 / 5, aŭgusto-septembro 1962 / 6, novembro-decembro 1962
Dua jaro - 1, januaro-februaro 1963 / 2, marto-aprilo 1963 / 3, majo-junio 1963 / 4, julio-aŭgusto 1963 / 5, septembro-oktobro 1963 / 6, novembro-decembro 1963
Tria jaro - 1, januaro-februaro 1964 / 2, marto-aprilo 1964 / 3, majo-junio 1964 / 4-5 (sen dato) julio-decembro 1964
Kvara jaro - 1,(sen dato) 1965
Totala paĝonombro: 288
Eksteraj ligiloj
Artikolo pri la kampanjo de 1966 por revivigi 'Nova Civito': http://www.esperokatolika.org/ek19661970/ek1966_05.htm#7
'Nova Urbo' ĉe esperanto-indre.com: http://www.esperanto-indre.com/spip.php?page=site
Araŭkariaj humidaj arbaroj
La araŭkariaj humidaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de suda Brazilo kaj nordorienta Argentino. La ekoregiono estas parto de tutmondaj 200-regiono, la atlantikaj arbaroj kiuj estas samtempe biodiverseco-riĉaĵejo de Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International).
Priskribo
La araŭkariaj humidaj arbaroj kovras areon de 216 100 km2, ampleksante regionon de montaroj kaj altebenaĵoj en la brazilaj subŝtatoj de San-Paŭlo, Paranao, Sankta Katarino, kaj Suda Rio-Grando, kaj etendiĝanta en la argentina Provinco de Misiones.
La ekoregiono troviĝas super 500 m, altiĝante ĝis altitudo de 1 600 m je la alta deklivaro de Serra da Mantiqueira.
La araŭkariaj humidaj arbaroj havas subtropikan klimaton, kun ripetaj frostoj dum la vintraj monatoj. La jara precipitaĵo estas alta, variante inter 1 300 kaj 3 000 mm, sen seka sezono.
Flaŭro
La ekoregiono plejofte konsistas el ĉiamverdaj subtropikaj humidaj arbaroj, kun kanopeo de Ocotea pretiosa, Ocotea catharinense (laŭracoj), Campomanesia xanthocarpa (mirtacoj), kaj Parapiptadenia rigida (fabacoj). Brazila araŭkario (Araucaria angustifolia) konstituas elstarantan stratumon, kreskante ĝis altecon de 45 m. La arbaroj estas signifoplenaj el evoluisma vidpunkto, kiel relikvo de miksaj koniferaj kaj foliarbaj arbaroj kiuj iam estis multe pli disvastigitaj, kaj kiuj gastigas multajn taksonojn de la Antarkta flaŭro.
Azerbajĝanlingva Vikipedio
La azerbajĝanlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la azerbajĝana lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Azərbaycanca Vikipediya respektive per araba skribo آذربایجانجا ویکی‌پدیا. Komencita en januaro 2002, la projekto atingis la 100 000-an artikolon la 25-a de marto 2014. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Araŭkariaj humidaj arbaroj
Faŭno
La ekoregiono gastigas plurajn endanĝerigitajn speciojn, kiuj estas endemiaj en la atlantika arbaro, inkluzive de Alouatta guariba (primatoj) kaj Amazona pretrei (papagedoj). La araŭkariaj humidaj arbaroj estas agnoskitaj kiel gravan endemibirdan areon.
Eadwulf
Eadwulf (m. 717) estis reĝo de Northumbria, Anglio, de decembro 704 al februaro aŭ marto 705.
Decembron 704 mortis Aldfrith, kiu regis Northumbria ekde 685. Ties filo Osred la 1-a tre junis kaj Eadwulf kaptis la tronon. Pri lia deveno restas neniuj informoj.
Unue li ĝuis la subtenon de gravuloj kiel la potenca nobelo Berhtfrith. Tamen sekvis krizo: Sankta Wilfrid, ekzilite de Aldfrith, deziris reveni en Northumbria sed Eadwulf malpermesis tion. Berhtfrith subtenis Wilfrid kaj estis mallonga enregna milito kiu finiĝis per sieĝo de Bamburgh, kiun Berhtfrith kaj subtenantoj de Osred kaptis. Eadwulf estis ekzilata, verŝajne al la regno de la piktoj, kaj Osred altroniĝis.
Distrikto Wels-Land
La Distrikto WELS-LAND (germane: Bezirk Wels-Land) troviĝas en la centro de la aŭstria federacia lando Supra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Wels, kiu plene ĉirkaŭatas per la distrikto sed mem ne apartenas al ĝi. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Virino de Penjon
La virino de Penjon estas kranio kaj preskaŭ kompleta skeleto de virino malkovritaj en 1959 ĉe la internacia flughaveno de Meksikurbo, Meksiko. Oni tiam konsideris la ostojn ĉirkaŭ 5.000 jarojn aĝaj kaj ili kuniĝis kun la 27 unuaj homaj prahistoriaj skeletoj de la nacia muzeo pri antropologio en Meksikurbo.
Historio
Silvia Gonzalez, meksika arkeologo laboranta ĉe la universitato John Moores de Liverpool kaj respondeca pri la esplorskipo, konsentas, ke tiu malkovro donas tute novan ideon pri la priloĝado de Ameriko. Praamerikanoj eble estis anoj de eŭropaj aŭ kaŭkazaj grupoj.
"La muzeo komprenis ke tiu homaj restoj havis historian kaj altan valoron, sed oni ne precize datis ilin", klarigas Silvia Gonzalez, kiu decidis ekzamenigi osteretojn de kvin skeletoj, inter kiuj tiuj de la virino de Penjon, Chimalhuacán kaj de la homo de la metroo Balderas), uzante la lastajn teknikojn per karbono 14.
Analizo kaj datigo
Anglaj sciencistoj indentigis la skeleton, kies malkovro prezentis tute novan teorion pri la unua priloĝado de la nova mondo. La kranio, tute bone konservita, estis tiu de 26-jara virino mortinta dum la lasta glaciepoko ĉeborde de prahistoria lago, kiu troviĝis sur la nuna ebenaĵo kie staras la ĉirkaŭurboj de Meksikurbo.
La sciencistoj de la esplorlaboratorio de la universitato de Oksfordo kaj de la arkeologidepartemento de la universitato John Moores de Liverpool datis la kranion de la juna virino de Penjon je ĉirkaŭ 13.000 jaroj.
Riveris (komunumo)
Riveris estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Sian nomon la komunumo havas de samnoma rivereto.
Virino de Penjon
Analizo kaj datigo
Tiam, tiu virino certe renkontis mastodontojn, kiel grandaj mamutoj, gigantaj dazipoj aŭ gliptodontoj, kameledoj, unuhufuloj aŭ timegigaj karnovoroj kiel smilodontoj aŭ la grandaj nigraj ursoj.
Du teorioj
Du teorioj ekzistas por klarigi la devenon de la virino de Penjon. Laŭ la arkeologo Silvia Gonzales ŝi estis:
Cherves-Châtelars
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Busch (familia nomo)
Busch estas germana familia nomo.
Jean Casarez
Jean CASAREZ (Long Beach, Kalifornio, Usono, 20-an de aprilo 1960) [elp. ĝin kasarez’] estas teleĵurnalistino raportanta pri aktualaj jurprocesoj por la usona televida kanalo Court TV ("Kortuma televido"). Ŝi estas havas juran gradon kaj estas akceptita kiel advokato en la kortumoj de Nevado kaj Teksaso.
Krom la jura-ĵurnalisma kariero, Casarez registris ses hispanlingvajn albumojn por la internaciaj fakoj de CBS kaj Capitol EMI, kaj rondiris tiurilate tra Usono kaj Meksiko.
Ŝi loĝas en Novjorko.
Eksteraj ligiloj
Biografia paĝo ĉe CourtTV.com (anglalingva)
Citrusa ekzokorto
Citrusa ekzokorto estas malsano de citrusaj plantoj, kaŭzita de la Citrusa ekzokorta virusoido, mallonge CEVd. Ĝi povas kaŭzi deformitan kreskon kaj reduktitajn rendimentojn en infektitaj plantoj. La malsano ankaŭ estis foje nomata en la angla "scally butt". Iuj rasoj de CEVd ankaŭ povas infekti tomatajn plantojn. La rezulta malsano estas iam nomata "malsano de tomata maldika supro."
Simptomoj
Aliaj simptomoj inkluzivas folian epinastion (folian kurbiĝon), naniĝon kaj nekrozon de la folia mezvejno. Afektitaj arboj montros greftbazan "elŝeligadon" t.e la trunkŝelo skvamece senŝeliĝas de la greftbazo. Greftbazo estas la malsupra arba parto sur kiu la ĉefa citrusa kulturvario estis greftita. Ĝenerale trifoliaj oranĝoj kaj iliaj hibridoj estas sentemaj al tiu virusoido.
Regado de la malsano
Infektitaj arboj devas esti forprenitaj de la fruktoĝardeno. Dum pritondado en infektitaj fruktoplantejoj, iloj devas esti vigle lavita kun lesivo post ĉiuj tranĉoj por eviti ke sanaj plantoj fariĝu malsanaj kaj ke la infektado disvastiĝu. Varmeco ne mortigas la virusoido
En grandaj citrusplantejoj oni uzas rezistemajn greftbazojn kaj greftaĵojn t.e la parto de la kultivario enmetita en ili, liberigitajn de la virusoido.
Pastaza (rivero)
La rivero Pastaza (antikva rivero Sumatara) estas longa rivero sudamerika de blankaj akvoj kiu fluas tra Ekvadoro kaj Peruo, nome alfluanto de la rivero Marañón. Ĝi estas 643 km longa, el kiuj ĉirkaŭ 370 km fluas tra la teritorio amazonia de la Departemento de Loreto en Peruo.
En teritorio ekvadora, ĉe la valo de la rivero Pastaza oni konstruis ŝoseon kiu ligas la urbojn Ambato kaj El Puyo. En teritorio perua, ene de la triangulo formata de la rivero Pastaza kaj la rivero Marañón, oni disvolvigis gravan ekonomian aktivecon danke al la kuŝejoj el nafto kaj el oro kaj al la ekspluatado de ligno.
NGC 4738
NGC 4738 (aliaj indikoj — UGC 7999, MCG 5-30-103, ZWG 159.92, FGC 1510, PGC 43517) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Villanova Canavese
Villanova Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Mathi, Nole, Grosso, Cafasse kaj Fiano.
Lajos Ernst
Lajos Ernst [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ernst Lajos estis hungara kolektisto, mecenato, muzeestro, membro de Societo Szinyei Merse Pál. Lia malofta familia nomvarianto estis Ernszt.
Lajos Ernst naskiĝis la, li mortis la aprilo de 1937.
Biografio
Lajos Ernst devenis el riĉa juda familio. Pri la lernojaroj mankas informoj. Li aĝis 15, kiam li komencis kolekti grafikaĵojn, poste aliajn artaĵojn. En 1894 li jam pruntedonis signifan kvanton de pentraĵoj al ekspozicioj. En la sama jaro li fondis ekspozicion. Li havis bonajn kontajtojn kun la hungaraj pentristoj. Li rekonis, ke ankaŭ la skizoj estas valoraj, tial li ankaŭ ilin kolektis. En la sekvaj jaroj li ofte aranĝis ekspoziciojn. En 1912 li fondis la unuan hungaran privatan muzeon. Ekde 1917 li aranĝis aŭkciojn. En la malfruaj 1920-aj jaroj li bankrotiĝis, fine li mortigis sin en nekonataj cirkonstatoj.
Abelonutra planto
Abelonutra planto estas planto, kiu produktas nektaron kaj polenon en abunda kvanto. Tial mielabeloj alflugas tiajn plantojn. Sekve abelnutraj plantoj havas grandan signifon por la abelbredado.
Finvintraj abelnutraj plantoj : N : Nektaro, P : Poleno, M : Mielroso aŭ sevmielo, Pr : Propoliso
• Avelarbo - Corylus avelana (N, P, M)
• Saliko - Salix (P, M)
• Kapra saliko - Salix caprea (N, P, M)
• Ulekso - Ulex europeaus (N, P)
• Prunelo - Prunus spinosa (P)
• Tusilago - Tussilago fafara (P)
• Poplo - Populus sp (P, Pr, M)
• Fikario - Ranunculus ﬁcaria (P)
• Amelanĉo - Amelanchier ovalis (N, P)
• Bukso - Buxus scmpervirens (N, P)
• Cornus mas - Cornus mas (P)
Printempaj abenutraj plantoj
• Kampa acero - Acer campestre (N, P, M)
• Ŝajnakacia_robinio - Robinia pseudo acacia (N, P)
• Tilioj – tilia sp (N, P, M)
• Kratago - Crataegus monogyna (N, P)
• Ordinara ligustro - Ligustrum vulgare (N, P)
• Trifolioj - Trifolium sp (N, P)
• Pomarbo - Malus pumila (N, P, M)
• Pirarbo - Pyrus commumis (N, P, M)
• Ordinara ilekso - Ilex aquifolium (N, P)
• Ĉerizarbo - Prunus avium (N, P, M)
• Sorpujoj - sorbus sp (N, P)
• Frangolo - Rhamnus frangula (N, P)
• Lonicero – Lonicera fragantissima (N, P)
• Simfito - Symphitum officinalis (N, P)
• Taraksakoj - Taraxacum sp (N, P)
• Mentoj - Mentha sp (N, P)
• KOLZO - Brassica napus (N, P)
Someraj abenutraj plantoj
• Arbusta rubuso - Rubus fruticosa (N, P)
• Arktio - Arctium jalapa (N, P)
• Karduo - Cirsium sp Cynara sp kaj Carduus sp (N, P)
• Borago - Borago officinalis (N, P)
• Ekio - Echium vulgare (N, P)
• Eriko - Erica sp (N, P)
• Citronmeliso - Mellissa officinalis (N, P)
• Epilobio - Epilobium angustifolium (N, P)
• Eŭpatorio - Eupatorium cannabique (N, P)
• Kampa salvio - Salvia pratensis (N, P)
• Papaveto - Papaver rhoeas (P)
• Meliloto - Meluoms albus (N, P)
• Sovaĝa malvo - Malva sylvestris (N, P)
• Kaŝtanarbo - Castanea sativa (N, P, M)
Somerfinaj abenutraj plantoj
• Eriko - Erica (N, P)
• Tanacetfolia facelio - Phacelia tanacetifolia (N, P)
• Okcidenta arbuto - Arbutus unedo (N, P)
• Astero - Aster sp (N, P)
• Fagopiro – Fagopyrum esculentum (N, P)
• Centaŭreo – Centaurea cyanus (N, P)
• Piceo - Picea excelsa (M)
• Kverko - Quercus sp (M)
• Taksuso – Taxus baccata (M,P)
• Solidago - Solidago virgaurea (N, P)
• Majorano - Origanum vulgare (N, O)
• Hedero - Hedera helix (N, P, Pr)
Zoho
Zoho estas enreta aplikaĵaro. Tiel estas, la uzanto iras al zoho.com kaj uzas la tekstoredaktilon, aŭ la programon de kalkultabelo en la reta foliumilo. Kiam oni konservas la dokumenton, tiu dokumento estas konservita al servilo ĉe Zoho. La dokumento estas alirebla de iu ajn en la mondo, kaj la posedanto povas inviti kunlaborantojn. La kunlaborantoj povas prilabori la saman dokumenton samtempe! La parto de la dokumento (kutime alineo se temas pri teksta dokumento) kiun vi prilaboras estas ŝlosita kontraŭ redakto de aliaj, kaj la parto kiun alia redaktas estas ŝlosita kontraŭ redakto de vi. AdventNet, Korp. la patra kompanio de Zoho, publike garantias ke la kernaj aplikaĵoj restos senpagaj.
La Zoho API (aplikaĵa programa interfaco) estas publike alirebla. Tio signifas ke eksteraj liverantoj povas krei programojn kiuj uzas la servojn de Zoho.
Aplikaĵoj
La aplikaĵoj estas Zoho Writer, tekstoredaktilo, (plene Esperantigita, la traduko estas en la kontrola fazo), Zoho Sheet, programo de kalkultabelo (plene Esperantigita, en kontrola fazo), Zoho Show, prezentilo, Zoho Notebook, kajero, Zoho Wiki, vikio, Zoho Planner, planilo, Zoho Chat, tujmesaĝilo, Zoho Projects, projekta administrilo, Zoho CRM, klientorilata administrilo, Zoho Invoice, faktura kreilo, Zoho Meeting, reta konferencado, Zoho DB & Reports, datumbazo kaj raportoj, Zoho Creator, kreilo da datumbazaj aplikaĵoj, Zoho Polls, por la kreado de opinisondoj, kaj plu.
Zoho Writer
Zoho Writer estas funkciriĉa tekstoredaktilo kiu subtenas realtempan kunlaboradon. Oni povas importi dokumentojn kiuj originas de Microsoft Word (DOC, DOĈ), OpenOffice.org (ŜW), la formojn OpenDocument (ODT), HTML, RTF, JPG, GIF kaj PNG. Writer ankaŭ subtenas la enkorpigon de fotoj de la retejoj Flickr kaj Zooomr, videoj de Youtube, Vimeo..ktp, kaj povas publikigi rekte al ĉefaj blogaj platformoj. Ekzistas kromprogramoj por Microsoft Office, Facebook, iPhone, kaj la QuickRead-kromprogramo por la foliumilo (IE aŭ Firefox). Senreta redaktado de dokumentoj estas ebla, uzante la foliumilan kromprogramon Google Gears. Komence, Zoho kontrolis ŝanĝojn ĉiujn 8 sekundojn, sed nun utiligas la realtempajn avizojn de Zoho Chat.
Zoho Sheet
Zoho Sheet estas la kalkultabela programo. Sheet nun rulas makroojn kaj eĉ enhavas VBA-redaktilon; inkluzivas la normajn funkciojn, kaj aldonas aŭtomatan procezadon de eksteraj informfluoj (RSS/ATOM) kaj la publikigon de diagramoj en blogojn kaj aliajn retpaĝojn. Same kiel Writer, Sheet ebligas samtempan kunredaktadon kaj estas integrita kun Zoho Notebook kaj Creator. Zoho Sheet havas kromprogramon por Microsoft Excel, estas disponebla kiel labortabla fenestraĵo kaj kiel parto de enretaj servoj box.net kaj Facebook.
Zoho DB & Reports
Zoho DB & Reports estas enreta datumbaza kaj raportada aplikaĵo. Oni povas krei diagramojn, pivotajn tabelojn, resumajn rigardojn kaj tabelajn rigardojn per afabla ŝovmeta interfaco. Oni povas krei rilatajn datumbazojn el pluraj tabeloj, tiam informpeti pri la datumoj. La rekonataj SQL-dialektoj estas: Oracle, SQL Server, DB2, Sybase, MySQL, PostgreSQL, Informix kaj ANSI SQL. Aŭtomata alŝutado de datumoj estas subtenata. Estonta plano estas integri Zoho DB kun Zoho Creator.
Zoho Creator
Per Zoho Creator oni povas krei proprajn datumbazajn aplikaĵojn, sen kono de programa lingvo. La ŝovmeta interfaco faciligas la uzon de aplikaĵa logiko (per la trenado de elementoj muse), kaj ŝablonoj estas disponeblaj. Oni povas importi datumojn el la dosierformoj .xls, .csv kaj .tsv.
Zoho en Esperanto
Zoho, la virtuala oficejo, post nelonge ekzistos en Esperanto. La fakto estas ke tiu enreta aplikaĵaro nur prezentis la ŝancon de tutmonda kunlaborado. Sen utila, komuna laborlingvo, la ŝanco restis senefektivigata por multaj personoj en la mondo kiuj ne regas anglan, la plej uzata, sed malfacila, 'internacia' lingvo. Kiel oni tuj ekscias je la komenco de internacia projekto, la kunlaborantoj vere devas paroli la saman lingvon, kaj paroli flue.
Sekureco
Zoho ne uzas ĉifritan HTTPS-konekton defaŭlte. La uzanto devus mane uzi tian konekton; ekz. https://writer.zoho.com por aliri ĉifritan konekton al Zoho Writer.
Camsdorf-ponto
Camsdorf-ponto (germane: Camsdorfer Brücke) estas fama transirejo super Saale estante la plej malonova ŝtonarkponto en Jena, Germanujo. Ĝi unuigas la urbocentron kun la kvartalo Wenigenjena.
Historio
Anstataŭ la unua ponto estis estinta ĝis la mezo de la 15-a jarcento ligna antaŭulanta aĵo. En 1416 ĝi portis dometon el kiu doganisto petis almozon por la pontokonservado. La ŝtonarka konstruo fariĝis ĉ. en 1480 havante naŭ arkojn. Temis pri tre grava transira punkto trans Saale kiu tiutempe oftege altan akvonivelon havis; ĝi estis unuigilo al la setlejoj en la oriento de la urbo. La ŝtonoj de la konstruaĵo originas i.a. el burgoj de ĉe Hausberg-monto kiuj detruitis en la jaro 1304.
Sur la malnova Camdorf-ponto kiu figuris simple kiel Pons inter la Sep mirakloj de Jena estis kapelo kaj meze ĝis 1842 ŝtona aŭ ligna kruco kiel limmarkilo inter la urba teritorio kaj Camsdorf. Ĉe la najbara gastejo Grüne Tanne Johann Wolfgang von Goethe laŭdire verkis la baladon Der Erlkönig - kio evidentiĝis maleble laŭ fakulara opinio.
Post finkonstruo aldonitis en 1575 ankoraŭ du plusaj arkoj ĉe la flanko spektanta al Camsdorf. La historio ponta ankaŭ havis tragikajn momentojn: Neceso modernigi ponton jam en la 19-a jarcento ekkonitis kiam industriigo alvenis. La plejmulto de la loĝantoj tamen ŝatis la malnovan ponton kaj postulis ties konservon.
Situacio hodiaŭa
Pro damaĝegoj necesis restaŭrado kompleta en 2005. Tiam oni profitis de la okazo povi meti duan tramtrakon suren. Ĉe solena inaŭguro en somero 2005 okazis gaja pontofesto sure, eble la unua en la historio ponta.
1086 Nata
1086 Nata estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Verita familio,
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusaj astronomoj Sergej Ivanoviĉ Beljavskij kaj Nikolaj Ivanov de la Simeiza observatorio.
Vlastislav (distrikto Litoměřice)
Vlastislav (Vlastjislav) estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta 8 km okcidente de Lovosice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1184, sed en loko de la vilaĝo estis pruveble jam en frua mezepoko konstruita burgejo. Laŭ Kroniko de Kosmas ĝi devis aparteni al luĉanidoj, al malamikoj de ĉeĥoj kaj servi aŭ kiel antaŭŝovita defendburgo aŭ eĉ kiel ĉefa administra burgo de Lucia princlando. Devis konstrui ĝin lucia princo Vlastislav. Laŭ mito ĉeĥoj devis eĉ neniigi ĝin. La perforta neniigo estas videbla ankaŭ el ĉirkaŭbruligitaj restaĵoj, kiuj estis trovitaj dum arkeologiaj elfositaĵoj, kiujn en la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento gvidis D-ro Zdeněk Váňa. Problemo estas nur en datigado, la burgejo estis laŭ ĉio neniigita nur je 150 jaroj pli poste, ol kien la neniigon lokigas la mito.
Loveparade
La Loveparade (prononcata angle, proksimume, literumata ankaŭ Love Parade aŭ Love-Parade) estis granda strata parado de junaj homoj en Germanio feste al tekno-muziko (stilaro de elektronika muziko), okazinta ekde la jaro 1989 ĝis la jaro 2010 preskaŭ ĉiujare (ĉiujare escepte de la jaroj 2004, 2005 und 2009). Ĝi sume en sia historio havis proksimume dek du milionojn da vizitantoj kaj ekde sia fondiĝo estis la plej granda danca evento tutmonde. Inter la jaroj 1989 kaj 2006 ĝi okazis en Berlino, en la jaroj 2007, 2008 kaj 2010 en pluraj lokoj de la industria Ruhr-regiono en okcidenta Germanio.
La 24-an de julio 2010 dum la muzikfestivalo, tiam okazinta en la urbo Duisburg de la Ruhr-regiono, pro neklaraj kialoj okazis amaspaniko, kaŭzinta tumulton en tunelo, kondukanta al la ĉefa scenejo. Sekve de tio pereis almenaŭ 21 kaj estis vunditaj 511 homoj. La akcidento kaŭzis internacian konsterniĝon kaj estis temo de la novaĵoj tutmonde. La lasta organizanto de la evento, Rainer Schaller, mallonge post la akcidento anoncis ke estonte la parado ne plu okazos.
Discĵokeoj Westbam kaj Dr. Motte kreis plej de oficialaj, kantitaj sloganoj (germane). Ĉe interretaj filmetujoj, por muzika dronigado kaj ke oni trovus parencajn kantojn laŭ historia tempo, ekzemple la bonkonatan kanton Celebration Generation (celebrata generacio) farite de Westbam bontaŭgas.
Samtempe kaj okupita de samaj muzikistoj kiel Loveparade, ankaŭ kreskintas Mayday-festivalon.
Atsushi Matsuura
Atsushi Matsuura (松浦 淳, n. ) estas japana futbalisto.
La finta giardiniera
La finta giardiniera ("La ŝajniganta ĝardenistino"), K. 196, estas itallingva opero de Wolfgang Amadeus Mozart. Mozart verkis ĝin en Munkeno en Januaro 1775 kiam li estis 18-jaraĝa kaj ĝi ricevis sian unuan ludon la 13an de Januaro en la Salvatortheater en Munkeno. Estas polemiko pri la aŭtoreco de la libreto, verkita por la samnoma opero de Pasquale Anfossi de la jaro antaŭa. Ĝi estas ofte atribuita al Ranieri de' Calzabigi, sed kelkaj muzikologoj nuntempe atribuas ĝin al Giuseppe Petrosellini, kvankam denove oni pridemandas ĉu ĝi estas en la stilo de tiu lasta.
En 1780 Mozart konvertis la operon en germanlingva Singspiel nome Die Gärtnerin aus Liebe (ankaŭ Die verstellte Gärtnerin), kio postulis reverkadon de parto de la muziko. Ĝis kopio de la kompleta itallingva versio estis trovita en la 1970-aj jaroj, la germanlingva traduko estis la nura konata kompleta partituro.
La agado okazas en la bieno de la Podestà en Lagonero, ĉe Milano. La ŝajniganta ĝardenistino estas fakte markizino Violante Onesti, kiu estis supozita murdita de nobelo Belfiore, edziĝonta al Arminda, kies onklo podestà Don Anchise enamiĝis de Violante. La amrilatoj pli kaj pli komplikiĝas.
Magyar Ifjúság
Magyar Ifjúság madjar ifjuŝag (Hungara Junularo) estis la eldonaĵo de Országos Magyar Párt en Arad inter 1924 kaj 1927 redaktite de Attila Juhász.