cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pandoro (luno)
Pandoro estas unu el la naturaj satelitoj de Saturno, kiu orbitas ekstere de la saturna ringo F.
Malkovro
Malkovris ĝin Stewart A. Collins je la mez-oktobro 1980 sur fotoj de Voyager 1 faritaj la.
Orbito
Ĝi perturbas la orbiton de Prometeo. Ambaŭ lunoj havas kaosajn orbitojn, ĉar ili estas en orbita resonanco.
Formo
Pandoro estas neregula objekto. Ĝia malgranda denso pensigas, ke ĝi estas glacia kaj porhava. Ĝia surfaco montras kraterojn, pli multenombrajn ol tiuj de Prometeo, sed malmulte da valojn kaj klifojn.
Červený Důl
Červený Důl (ĝis la jaro 1924 Červený Grunt, Rothengrund) estas domaro en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Uhelná. Ĝi ricevis sian nomon laŭ rojeto Červený potok, kiu ĉi tie fontas. Ĝi situas en Riĥleba montaro, 6 km sudokcidente de Uhelná kaj 2 km norde de Nové Vilémovice. Sed Červený Důl troviĝas en agrabla natura pejzaĝo kaj ĝi estas uzata por refreŝigado. Vivas ĉi tie.
Historio
Laŭ registroj de paroĥo el Skorošice el la jaro 1600 komencas laŭlonge laŭ ŝoseo el Nové Vilémovice ĝis Račí údolí estiĝi unuaj loĝejoj en Červený Důl.
En la jaro 1632 kaj 1633 trafis ĉi tiean regionon pesto kaj granda nombro de loĝantoj falis kiel viktimoj pro ĝi. Mortintoj el la ĉirkaŭaĵo estis kunveturigataj sur veturiloj kaj oni sepultis ilin apud vojo al Červený Důl (la tn. Monteto de mortuloj, ger. Totenhübel). Estis ĉi tie sepultitaj ankaŭ mortintoj el batalo inter imperiestraj kaj svedaj soldataroj.
En la jaro 1774 akiris du aĉetistoj 13 terpecojn de senjorujaj paŝtejoj en spaco de Červený Důl kaj estiĝis ĉi tie nova kolonio, kiu disvastiĝas precipe post la jaero 1785. Loĝantoj de la domaro vivtenis sin per agrikulturo - per kulturado de ne tro fekunda grundo kaj per paŝtistado. En la jaro 1806 ĉi tie staris 14 domoj, en kiuj vivis 86 loĝantoj. En la jaro 1811 la domaro havis jam 17 domojn kaj 98 loĝantoj.
En la jaro 1832 estis decidite konstrui kapelo de sankta Roĥo kaj pli poste ankaŭ grandan gastejon. La domaro apartenis de komenco de municipa establo en la jaro 1850 al Nové Vilémovice, kun kiu ĝi estis en la jaro 1949 alligita al Uhelná.
Post ellandigo de devenaj germanaj loĝantoj en la jaroj 1945-1946 ĝi estis unue parte enloĝigita, sed pli poste tute forlasita kaj preskaŭ ĝi pereis.
Kumar Vishwanathan
Kumar Vishwanathan estas baratano, kiu vivas en Ĉeĥio kaj helpas en Ostrava romaojn.
Chinatown
Chinatown (Ĉinio-urbo) estas filmo aperinta en 1974 kaj direktita de reĝisoro Roman Polanski. Ĝi enhavas multaj elementoj de la ĝenro "filmo nigra", ĉefe plurnivelan rakonton, kiu estas duone mistero kaj duone psikologia dramo. La filmo gajnis multajn premiojn, inkluzivante Akademian Premion pro plej bona scenaro por Robert Towne.
Kumar Vishwanathan
Vishwanathan fondis en Ostrava civitanan kuniĝon Reciproka kunvivo, kiu klopodas pri pli granda interkompreniĝo inter romaa komunumo kaj majoritata socio. La ideo krei modelan vilaĝeton estiĝis post inundoj en Moravio en 1997, kiam multaj romaoj perdis siajn hejmojn.
Chinatown
En la filmo ludis la steluloj Jack Nicholson, Faye Dunaway kaj John Huston. Mallonge aperas en la filmo ankaŭ reĝisoro Roman Polanski. La posta filmo en la serio, The Two Jakes (La du viroj Jake) estis farita en 1990.
Kumar Vishwanathan
Kumar Vishwanathan transprenis la 8-an de decembro 2005 el la manoj de grandambasadoro de Usono en Ĉeĥio William J. Cabaniss. La aprezon donas la grandambasadorejo de Usono en Prago kiel esprimon de agnosko al personecoj, kiuj eksterordinare meritis pri evoluo de homaj rajtoj en Ĉeĥio.
Tasov (distrikto Hodonín)
Tasov (Tassow) indikata iam ankaŭ kiel Tasov nad Veličkou, estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta sur rivereto Velička, proksimume 6 km sudoriente de Veselí nad Moravou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la 13-a jarcento.
Interne de la hungara teritorio nomata Skalica, en kiun Tasov estis pordego, situis ankaŭ hodiaŭa Strážnice kaj apud la lokoj de la nuntempaj municipoj kiel estas ekz. Hrubá Vrbka, Malá Vrbka aŭ Kuželov ankaŭ lokoj de la nuntempaj municipoj Petrov, Sudoměřice, Radějov kaj Kněždub. Tiu ĉi teritorio estis pli poste alligita al Moravio kiel teritorio de la tn. Provinco Lucensio, en kiu superis la hungara influo.
Protektita pejzaĝa regiono Poodří
Situo
PPR Poodří troviĝas en Moraviasilezia regiono kaj ĝi trafas teritoriojn de distriktoj Nový Jičín kaj Ostrava.
Klimataj rilatoj
PPR Poodří troviĝas en milde varma regiono. La mezproksima pojara temperaturo estas ĉi tie proksimume 7-8,5°C. Dum jaro ĉi tie falas mezproksime ĉirkaŭ 700 mm da pluvo. Dum jaro ĉi tie falas ĉirkaŭ 1 metro da neĝo.
Plantaro
En PPR Poodří aperas kvanto kaj akvaj kaj herbejaj kaj arbaraj plantoj. Ĉe la akvaj areoj aperas precipe karekso kaj fragmito. Ĉe la blindaj rojaj ŝultroj ekzemple aperas endanĝerigita Hottonia palustris. La arbaroj prenas proksimume 10% da teritorio de ŜPR Poodří. Tre abunde aperas en ili betula karpino, tigfrukta kverko aŭ tilia cordata.
Urt (stacidomo)
Urt (Ahurti) estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Urt, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Toulouse - Bayonne (650000).
Cidoniarbo
Cidoniarbo (science: Cydonia oblonga estas fruktarbo, sola membro de la genro Cydonia el la familio rozacoj: cidonio estas la frukto de tiu arbo.
Cidoniarbo aŭ cidoniujo estas falfolia arbo aŭ arbusto alta 5 - 8 kaj larĝa 4 - 6 metrojn, kiu originas el Kaŭkazio. La ovalaj folioj subflanke kovritaj de blanka feltesko havas entjeran randon. La helrozaj floroj aranĝiĝas aparte kaj kvazaŭ sesilas. La cidonifrukto kun ŝelon komence verdan kaj feltitan, flavan kiam matura, laŭspece havas iom malglobe pomeskan ĝis pireskan formon kaj grandon. La cidoniarbo estas pli rezista al malvarmo ol la pir- aŭ la pomarbo. Ĝi ekfloras aprilfine, do facile evitas malfruajn frostojn. La fruktoj maturiĝas en aŭtuno. Tiam ili perdas grandan parton de la surŝela grizblanka haretaro. Nur kelkaj specoj manĝeblas krude, el ĉi-cele tro acida, malmola aŭ adstringa plejmulto oni faras marmeladojn, pudingojn, brandojn ktp.
Greftaĵoj de cidoni- sur pirarbon ofte uzatas por plifruigi la maturiĝon kaj plimultigi la rikoltotajn pirojn.
La kultivado de la cidonio eble pli malnovas ol tiu de piroj kaj pomoj. Verŝajne la "pomo" en interalie la Alta Kanto aŭ la greka mito pri Pariso kaj la "ora pomo" fakte rilatas al cidonio. Tia mistraduko rezultus el tio, ke la antikva greka lingvo konsideras kaj cidonion kaj pomon kiel pomon (μήλον). Simbolo de beleco, feliĉo, fekundeco ktp. tradicie estis la cidonio - la "kidonia pomo" (κυδώνιον μήλον).
Vidu ankaŭ
Chaenomeles japonica (= florcidonio aŭ japania kenomelo)
Hans Sievers
Hans Daniel Charles SIEVERS (naskiĝis la en Hamburgo, mortis la  en Kiel) estis germana pedagogo, politikisto de SPD kaj esperantisto. Inter 1927 kaj 1930 li estis ministro pri justico de Brunsvigo.
Vivo kaj verko
Kiel filo de komercisto Sievers vizitis la gimnazion inter 1903 kaj 1908. Poste li sekvis la instruistan seminarion de Braunschweig ĝis 1914. En tiu periodo li lernis Esperanton. De aprilo 1914 ĝis aprilo 1916 li partoprenis en la Unua Mondmilito. Ekde 1916 li laboris kiel instruisto en Deensen, Bad Gandersheim-Heckenbeck, Langelsheim kaj ekde 1919 en Braunschweig. Sievers tiam aliĝis al la partio SPD, transiris en 1919 al USPD, en 1920 al KPD kaj en 1922 reen al SPD.
Ministro de Braunschweig
Sievers estis membro de la ministraro de la ŝtato Braunschweig inter 1920 kaj 1933. De la ĝis la  li estis ĝia ministro pri popola edukado kaj inter decembro 1927 ĝis septembro 1930 ministro pri justico kaj popola edukado. En 1928 li kampanjis por la disigo de lernejo kaj eklezio.
Elmigro kaj reveno al Germanio
En 1933 Sievers elmigris al Danio kaj tiel eskapis la inundon de arestoj kaj torturoj de socialdemokrataj ministroj en Braunschweig. Li laboris kiel tradukisto, ĉiĉerono kaj helpanto de germanaj fuĝintoj en Odense. En 1940 li mem fuĝis al Stokholmo, kie li laboris kiel ĵurnalisto kaj ligvoinstruisto. En 1945 li reiris al Danio kaj organizis ĝis en 1948 lernejan instruadon por la tie vivantaj germanaj infanoj de fuĝintoj. Post lia reveno al Germanio Sievers estis direktoro de la ministrejo pri internaj aferoj kaj edukado de Schleswig-Holstein de 1948 ĝis 1957.
Medaltabelo de la Vintra Olimpiko 1964
Tiu-ĉi listo estas medala tabelo de la Vintra Olimpiko 1964. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato. La gastiganta lando de la Olimpiko estas markita per helblua fono de la koncerna tabela linio.
Sidney S. Culbert
Sidney Spence CULBERT (14-a de majo, 1913 - 28-a de oktobro, 2003) estis profesoro pri psikologio de la Universitato de Vaŝingtonio, kiu komencis studi Esperanton, dum li lernis ĉe la lernejo Stadium High School en Tacoma en 1931. Antaŭ ol li profesoriĝis, li laboris dum jaroj inĝeniere ĉe la aviadila firmao Boeing. Li naskiĝis en Miles City, en la orienta parto de Montano.
Takso pri la nombro de Esperanto-parolantoj
Dum 20 jaroj, li esploris la nombron da parolantoj pri diversaj lingvoj ĉirkaŭ la mondo. Li decidis (1988) bazite de scienca esploro pri multaj landoj, ke estas proksimume 1,6 milionoj da Esperanto-parolantoj en la mondo; kiel Esperanto-parolanto li kalkulis ĉiujn homojn, kiuj iam atingis la nivelon, ke ili "kelkfoje heziteme" parolas Esperanton; li kunkalkulis ankaŭ tiujn, kiuj dum jardekoj ne plu uzis la lingvon (sed, kiel konate, kapablas kompreni kaj heziteme paroli). Pli poste li altigis la nombron al 2 milionoj pro la kresko, kiun li konstatis. (Por la kvindekaj jaroj li taksis unu milionon.)
NGC 2079
NGC 2079 (alia indiko — ESO 57-EN11) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sidney S. Culbert
Familia vivo: Ruto
Li geedziĝis kun Ruth Moline, instruistino, kiu petis lin instrui al ŝi Esperanton. Ili uzis Esperanton kiel ĉefan hejmlingvon.
Natria tetrafluoroborato
Natria tetrafluoroborato, tetrafluoroborato de natrio aŭ NaBF4 estas neorganika kombinaĵo de natrio, fluoro kaj boro, senkolora aŭ blanka solido kiu formas rombajn kristalojn kaj estas solvebla en akvo, sed malpli solvebla en organikaj solvantoj.
Preparado
==Reakcioj kaj uzoj ==
Tetrafluoroborato de natrio estas fonto de anjono tetrafluoroborata, kiu uzatas en organika kemio por preparado de saloj. Natria tetrafluoroborato povas uzati por sintezo de ionaj likvaĵoj kie la tetrafluoroborato estas la anjono.
Elektrostal
Elektrostal (Электросталь) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Aba (mitologio)
Laŭ la helena mitologio, Aba aŭ Abo (helene Ἄβα, latine Aba) estis najado, nimfo rilata al fonto aŭ puto en la urbo Ergisko, en Kikonio (orienta Trakio).
Supozeble ŝi estis filino de la dio de la rivero Evroso, kiu trafluas la regionon. El sia amrilato kun Pozidono ŝi naskis Ergiskon, de kiu devenas la nomo de la urbo laŭ la Suido.
Elektrostal
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46490.
La urbo estis fondita en jaro 1916.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La interurba telefona kodo estas 09657 (ĝis 2005), 49657 (ekde 2006), la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°48' norde, longitudo 38°27' oriente.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 97 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 146.3 mil loĝantojn.
Elektrougli
Elektrougli (Электроугли) estas urbo en Rusio. En la urbo estas fervoja stacio. En 1959 la urbo havis 14 mil loĝantojn.
Solaris (operaciumo)
Solaris estas operaciumo de Unikso origine disvolvita de Sun Microsystems. Ĝi anstataŭis la pli fruan SunOS de la kompanio en 1993. En 2010, post la akiro de Sun fare de Oracle, ĝi estis renomita Oracle Solaris.
Solaris estas konata pro sia skalebleco kaj pro originado de multaj novigaj ecoj kiel DTrace, ZFS kaj Time Slider. Solaris subtenas x86-64 labor-staciojn kaj servilojn de Oracle kaj aliaj vendistoj.
15263 Erwingroten
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Erwin Gröten, pioniro de la moderna geodezio. Dum tri jardekoj ĝis sia emeritiĝo en 2003, li estis direktoro de la Instituto de Fizika Geodezio ĉe la Teknika Universitato de Darmstadt. Li grave kontribuis al la difino de la fundamenta kadro de astronomia kaj geodezia referenco.
Ŝtato Kaduna
Ŝtato Kaduna (Kaduna State) estas unu el la 36 ŝtatoj en centra norda Niĝerio. Ties nomo "Kaduna" estas sama kiel tiu de ties ĉafurbo. La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Kaduno. Limoj estas norde Zamfara Ŝtato, Kacina Ŝtato kaj Kano Ŝtato, okcidente Bauĉi Ŝtato kaj Jos-Altebena Ŝtato, oriente estas Niĝera Ŝtato, kaj sude estas la Federacia Ĉefurba Teritorio kaj la Nasarava Ŝtato.
La indiĝenaj etnaj grupoj en Kaduna ŝtato estas tre diversaj inter kiuj 57 al 63 diferencaj etnaj grupoj, kiaj Haŭsoj, Gbagyi, Ham, Bajju, Atjaboj, Oegworok, Takadoj, Gwong, Ninkjoboj, Akurmi, Adara, Nkoroo (Koro), kaj multaj pliaj komonumoj, kiaj Akulu aŭ Ikulu, Osholio aŭ Marwa, Atuku, Gwandara, Numana, Ninzo, Aruruma, Surubu, ktp.
Frederiko la 1-a (Legnica)
Frederiko la 1-a, Duko de Legnico estis Duko de Ĥojnovo kaj Strzelin ekde 1453, de Oława kaj Legnico elde 1454, de Brieg ekde 1481 kaj de Lubeno ekde 1482. Li estis filo de Johano la 1-a, Duko de Lubeno (1425-1453) kaj lia edzino Hedviga de Briego (1433-1471), filino de Ludoviko la 2-a, Duko de Legnica (1384-1436).
Biografio
La sinsekvaj mortoj de lia onklo Henriko la 10-a, Duko de Haynau (1426-1452) kaj lia patro en 1453, lasis Frederikon kiel la lasta vira reprezentanto de la branĉo Legnico-Brieg de la dinastio Piast. La sep-jara princo sukcedis sian patron en Ĥojnovo kaj Strzelin sub la regado de sia patrino, la vidvina dukino Hedviga.
En la sekvanta jaro (1454), Frederiko la 1-a heredis la duklandojn de Oława kaj Niemcza, post la morto de sia pripatrina avino Margareta de Opole (1412-1454). Iom poste, li ankaŭ heredis Legnicon el la Regno de Bohemio. La reĝinado de la vidvina dukino Hedviga finiĝis en 1466, kiam Frederiko formale estas proklamita plenaĝa kaj kapabla mem administri la regnon. Tra sia tuta regado, li klopodis konsolidigi sian dinastion kaj rehavigi al si la perditajn teritoriojn de siaj antaŭuloj.
En 1481, Frederiko la 1-a akiris Briegon el la dukoj de Opole, kaj post unu jaro (1482) li faris la samon pri Lubeno, kiu tiam estis en la manoj de la dukoj de Glogovo. En 1488, li ankaŭ rehavigis al si la urbojn Biĉina, Volĉino kaj Kluĉbork. En la 3-a de majo 1469 Matiaso Korvino (1443-1490) elektiĝas kiel Reĝo de Bohemio kaj ankaŭ regis sur Silezio. Kvankam Frederiko la 1-a havis bonajn interrilatojn kun sia bopatro Georgo de Podebrado, li ankaŭ estis favora al la reĝo Matiaso Korvino. En sia lasta vivojaro tiu nomumis lin guberniestro (Oberlandeshauptmann) de Silezio.
Edziĝo kaj familio
En la 5-a de septembro 1474, Frederiko edziĝis al Ludmila de Poděbrad (1456-1503), filino de Georgo de Podebrado (1420-1471), kun kiu li havis tri filojn:
Vidu ankaŭ
<Gallery> POL_Przemys%C5%82_II_1295_COA.svg| Domo de la Piastoj Karl der Grosse - Pippin von Italien.jpg| Karolo la Granda (747-814) Alfred_-_MS_Royal_14_B_VI.jpg| Alfredo la Granda (849-899) King Hugh Capet.jpg| Hugo Kapeto (938-996) POL księstwo legnickie COA.svg| Ludoviko la 2-a (1384-1436) POL księstwo legnickie COA.svg| Elizabeta de Brandenburgo (1403-1449) POL_Opole_COA.svg| Margareta de Opole (1412-1454) Martin_Kuthen-George_of_Podebrady.jpg| Georgo de Podibrado (1420-1471) Lubin, Poland - Town Hall.jpg| Johano la 1-a (1425-1453) POL_Chojn%C3%B3w_COA.svg| Henriko la 10-a (1426-1452) POL_wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie_COA.svg| Hedviga de Briego (1433-1471) Przewoz_(js).jpg| Johano la 2-a la Freneza (1435-1504) Ladislas_the_Posthumous_001.jpg| Ladislao la 5-a (1440-1457) Matei_Corvin_Johannes_de_Thurocz_f137.jpg| Matiaso Korvino (1443-1490) Podebradsky_zamek_(01).jpg| Ludmila de Podibrado (1456-1503) POL_Przemys%C5%82_II_1295_COA.svg| Johano la Bona (1460-1532) POL_ksi%C4%99stwo_legnickie_COA.svg| Johano la 2-a (1477-1495) POL księstwo legnickie COA.svg| Frederiko la 2-a (1480-1547) Ludovicus_Dux_Brieg_Armorial_Gelre.jpg| Georgo la 1-a (1481-1521) POL księstwo legnickie COA.svg| Frederiko la 3-a (1520-1570) </Gallery>
Giganta tujo
La giganta tujo (Thuja plicata) estas tujo el la familio de cipresacoj. Ĝi kreskas indiĝene en nordokcidenta Usono kaj sudokcidenta Kanado, de suda Alasko laŭlonge de la marbordo de Brita Kolumbio, Vaŝingtonio, kaj Oregono ĝis norda Kalifornio. Landinterne ĝi estas trovebla oriente ĝis okcidenta Montano. Tradicie oni ĉizis totemajn palisojn precipe el trunkoj de gigantaj tujoj.
Gábor László
Gábor László
NGC 2080
NGC 2080 (alia indiko — ESO 57-EN12) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Sankta Anna (Egyházashollós)
La preĝejo Sankta Anna estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Egyházashollós.
Historio
Oni supozas, ke la romanika kirko Sankta Nikolao konstruiĝis en la 13-a jarcento. Post 2 jarcentoj la gotika turo estis alkonstruita. En 1560 la jam kalvinana loĝantaro akiris ĝin. Pro la kontraŭturkaj bataladoj ĝi iom ruiniĝis, en 1766 jam la katolikoj rekonstruis ĝin laŭ baroko. En 1850 la preĝejo estis pligrandigita laŭ klasikismo, samtempe oni faris novajn meblojn kaj la preĝejo prenis novan patronecon pri Sankta Anna. La orgeno estis farita en 1895. La preĝejo estis renovigita en 1997, ekde tiam oni povas vidi denove la mezepokajn partojn.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola, malantaŭ la preĝejo ŝtona krucifikso estas videbla. En la malnovaj tempoj ĉirkaŭ la preĝejo tombejo funkciis. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, en flanko de la navo enmurita pordo estas videbla. La navo estas brikoforma, la absido estas duonronda. Sakristio aliĝas al la absida parto.
Kermeso okazas en la 26-an de julio.
Jefim Ĉestnjakov
Jefim V. ĈESTJNAKOV ( - ) estis memstila rusa pentristo kaj verkisto.
Ĉestnjakov naskiĝis kaj vivis en fora vilaĝo Ŝablovo de Kologriva distrikto de Kostroma provinco. Li estis homo de diversfkanka talento: pentristo, grafikisto, skulptisto kaj verkisto. Lia verkado obeas al tiu anima-morala bazo, kiu estas tipa por popolarto. Lia nomo en historio de rusa arto estis malfermita antaŭ ne longe de muzeistoj de Kostroma. Pli ol cent pentraĵojn, ĉirkaŭ mil grafikajn foliojn, argilajn pentritajn skulpturojn, taglibrajn notojn, literaturaĵojn - ĉion, kio konserviĝis el riĉa arta heredaĵo, oni kolektis en Kostroma provinco. Konatiĝo kun arto de la kostroma pentristo estis vera festo por amantoj de beleco. Vizitantoj de ekspozicioj en Moskvo, Sankt-Peterburgo, Turino, Florenco miriĝis pro fabelaj feinoj kun vizaĝoj de kamparanaj fraŭlinoj, pro gajaj festoj kaj festmarŝoj laŭ vilaĝaj stratoj. Apartan sukceson atingis la ekspozicio de artaĵoj de Ĉestnjakov en Parizo.
Herooj de ĉiuj liaj bildoj estas kamparanoj. La pentriso ne idealigis, sed kantis laboradon de kamparano; gloradis belecon de homa animo. Plejan parton da bildoj li omaĝis al infanoj. Estas malfacile trovi en rusa arto alian pentriston, kiu tiel ĝuste transdonis nuancojn de infanaj humoroj, artfiksi knaban rideton, malfermi animon de la malgrandaj vilaĝanoj.
Vota Katedralo de Szeged
aŭ Katedralo Patrono de Hungaroj (hungare Magyarok Nagyasszonya) estas impona novromanika katedralo en Hungario, en urbo Szeged. Ĝi estas la 4-a plej granda preĝejo de Hungario.
Historio
En 1879 granda inundo okazis en Szeged. Poste la loĝantoj votis por konstrui grandan preĝejon. La konstruado komenciĝis apud la malnova preĝejo Demeter (=Demetrio) en 1913 el ruĝaj brikoj. Dum la 1-a mondmilito kaj iom poste la konstruado ĉesis. En 1924 jam meso okazis, sed la solena malfermo kun ĉeesto de Miklós Horthy okazis nur en 1930. Dekomence ĝi estis episkopa katedralo. Ĉirkaŭ la preĝejo universitato, episkopa palaco kaj biblioteko konstruiĝis same tiel el ruĝaj brikoj. Ili kune formas placon, kie oni aranĝas ĉiusomere festivalojn.
Sub la katedralo subpreĝejo etendiĝas, kie estas tomboj de episkopoj (ekzemple Gyula Glattfelder).
En la katedralo estis orgenisto kaj korusestro inter 1930-1944 Kálmán Antos.
Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.
Chingola
estas grandurbo en Zambio.
Geografio
situas sur altebenaĵo. Kitwe troviĝas 40, Lubumbashi 130 km.
Historio
La britoj fondis la tiaman vilaĝon por mina centro en 1943. urbiĝis en 1957.
Ekonomio
En estas la dua plej granda kupra minejo en la mondo. La minejoj kovras 30 km². Estas surfacaj kaj profundaj minejoj, kie la plej profunda punkto estas 400 m sub la nivelo.
Trafiko
havas branĉan fervojon el Kitwe kaj ankaŭ aŭtovojon.
Klimato
En tropika klimato regas. La temperaturo varias inter 8-31 °C. Jare pluvas ĉ. 1200 mm. Precipe inter novembro-marto pluvas.
La Croix-du-Prince (stacidomo)
La Croix-du-Prince aŭ Croix-du-Prince estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Jurançon, apud, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Pau - Canfranc (frontière) (664000).
30188 Hafsasaeed
30188 Hafsasaeed estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hafsa Naseem Saeed, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Lincoln Park Academy de Fort Pierce (Florido).
Maratono
Por la samnoma urbo, vidu Maratono (urbo).
Maratono estas longdistanca kur-konkurso 42,195 kilometrojn longa. La nomo devenas de la urbeto en Maratono en Grekio (greke Marathon),
La origino de la nomo de la kurado estas en popola legendo pri Fejdippides, atena mesaĝisto, kiu kuris de la urbo Maratono al Ateno en 490 a.K., por alporti la novaĵojn pri la greka venko kontraŭ la persa invadanto en la batalo de Maratono, kaj mortis tuj post la sciigo.
Hodiaŭ la Internacia Olimpika Komitato taksas la plej mallongan itineron de la batalkampo de maratono al Ateno je nur 34,5 kilometroj. Pli longa vojo inter la du urboj, 40 kilometrojn longa, estis elektita ĉe la Atena Olimpiko (1896) kiel la itinero de la unua olimpika maratono.
En la historia atesto de Herodoto estas malsama rakonto, laŭ kiu Fejdippides estis senditaj de Ateno al Sparto por alvoki plifortikigojn antaŭ ol la batalo komenciĝis, sed revenis de tie kun malplenaj manoj. Kalkulo de la kurdistanco laŭ la historio de Herodoto montras, ke Fejdippides vojaĝis ĉirkaŭ 450 kilometrojn en kelkaj tagoj.
Ekde 1896, la maratono estas en la programo de la nuntempaj Olimpikoj. Franco, Michel Bréal, sugestis ke la Olimpikoj de 1896 inkluzivu kur-konkurson inter Maratono kaj Ateno (c. 40 km). Greko, Spiridon Louis, venkis en la unua olimpika maratono (2 horoj 58 minutoj 50 sekundoj). La distanco por la maratono variis ĝis 1921, kiam la Internacia Amatora Atletika Federacio postulis ke la distanco de la Olimpika maratono de 1908 en Londono (42,195 km, ekde la Kastelo Windsor ĝis la Olimpika Stadiono) estu la oficiala distanco de la maratono.
En la Olimpikoj, la maratono estas la plej longa olimpika atletika distanco por kurantoj. Tradicie, la maratono estas la fina atletika evento de la Olimpikoj, kaj finas nur horoj antaŭ la malfema ceremonio.
Lastatempe, pli ol 800 urboj tra la mondo havas ĉiujaran maratonon. Kelkaj el la plej grandaj maratonoj estas la maratonoj de Bostono, Novjorko, Londono, kaj Honolulu, inter aliaj.
Ankaŭ la sketado havas maratonon.
Rekordoj
La, la kenja kuristino Brigid Kosgei gajnis la unuan premion de la Ĉikaga Maratono kaj metis la novan mondan rekordon por virinoj je miksa-seksaj maratonoj, fininte la kuradon je 2 horoj, 14 minutoj kaj 4 sekundoj. Tamen, ĝi ne estis oficiale konsiderata mondrekordo, ĉar la kurado ne estis aprobita de IAAF.
Parlamento de Svedio
La parlamento de Svedio en la sveda lingvo nomiĝas riksdagen aŭ pli longe Sveriges riksdag. Inter la jaroj 1867 ĝis 1970 ĝi konsistis el du parlamentaj ĉambroj, ekde tiam nur el unu parlamenta ĉambro. La parlamento de Svedio havas 349 membrojn. La aktuala konsisto fontas el la parlamenta baloto de la 19-a de septembro 2010. La nuna parlamenta prezidanto estas Per Westerberg.
28436 Davesawyer
28436 Davesawyer estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras David Sawyer, Estron de Teknika Projekto ĉe la Observatorio Lowell de 2017. Direktante projektojn kiel la Centro de Malkovro de Astronomio kaj la EXPRES (EXtreme PREcision Spectrometer) de Yale ĉe la Discovery Channel Telescope. Li ricevis Magistron de Scienco en Astronomio en 1993 kaj Bakalaŭron de Scienco en Elektra Inĝenierarto en 1981.
Nándor Kertay
Nándor Kertay [kertai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kertay Nándor estis hungara bestokuracisto, profesoro, mikrobiologo. Lia origina familia nomo estis Kerbler.
Nándor Kertay naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Nándor Kertay akiris veterinaran diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1919, li doktoriĝis en 1922. Post la diplomo li laboris en instituto, kie li esploris vakcinojn. Ekde 1933 li faris la samon, sed en esplora laboratorio. En 1943 li ricevis la titolon veterinara konsilisto, en la sekva jaro li estis nomumita titulara universitata profesoro. En 1952 li establis mikrobiologian laboratorion, kie li laboris ĝis sia morto. En 1953 li kandidatiĝis. Lia laborado kontribuis al la enlandaj likvidoj de hundo-rabio kaj bovo-tuberkulozo.
Pieve di Teco
Pieve di Teco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Armo, Aurigo, Borghetto d'Arroscia, Borgomaro, Caprauna (CN), Caravonica, Cesio, Pornassio, Rezzo kaj Vessalico.
NGC 2081
NGC 2081 (alia indiko — ESO 57-SC13) estas malfermita stelamaso kun emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
16-a de septembro
La 16-a de septembro estas la 259-a tago de la jaro (la 260-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 106 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 16-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Ĉiang Mai
Ĉiang Mai (ankaŭ Ĉiengmai, Xiang Mai aŭ Kiangmai, tajlanda lingvo: เชียงใหม่, ) estas la plej granda kaj grava urbo en Norda Tajlando, Tajlando. La urbo havas 148.000 loĝantojn. Oni parolas ankaŭ pri "roso de nordo".
Ĉiang Mai estas ankaŭ la ĉefa urbo de provinco Ĉiang Mai kaj la ĉefa urbo de landa frakcio / cirklo (Amfoe) Mueang Ĉiang Mai.''
67-a SAT-Kongreso 1994
La 67-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis en Straĵnico inter la 7-a kaj 16-a de julio 1994. Ĝin ĉeforganizis Petro Chrdle.
Robert Merle
Robert MERLE (naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1908, mortis la 28-an de marto 2004) estis franca verkisto.
(13572) 1993 FS12
(13572) 1993 FS12 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
67-a SAT-Kongreso 1994
Tiuokaze la ĉeĥa poŝto eldonis apartan rekomend-glumarko kaj la telekomunika agentejo eldonis 2500-ekzemplere telefonkarton pri la kongreso. Okazis antaŭkongreso en Prago inter la 7-a kaj la 9-a de julio.
Robert Merle
Merle naskiĝis en Tébessa, Alĝerio. Li studis anglistikon kaj filozofion, laboris en Alĝerio, Francio kaj Usono.
HP-UX
HP-UX (el "Hewlett Packard Unikso") estas la propra efektivigo de la firmao Hewlett Packard de la operaciumo Unikso, bazita sur la Unikso-sistemo V (komence sistemo III) kaj unue liberigita en 1984. Lastatempaj versioj subtenas la komputilojn de la serio HP 9000 kaj de la HP Integrity-sistemoj, bazitaj sur la Itanium-arkitekturo de Intel.
Robert Merle
Literaturan famon li atingis pro sia romano Week-end à Zuydcoote, kiu en la jaro 1949 gajnis la renoman Prix Goncourt. Li ĉefe estas konata por la serio Fortune de France, kiu enkalkulas dektri volumojn. Krome tiuj historiaj romanoj, lian verkaron karakterizas sciencfikcio, ofte kun socikritika fono.
Robert Merle mortis en sia domo apud Parizo.
HP-UX
Ĝi estas unu el ses komercaj operaciumoj, kiuj havas versiojn certigitajn laŭ la UNIX 03 normo de The Open Group: La aliaj estas macOS, Solaris, IBM AIX kaj du Linukso-bazitaj: Inspur K-UX kaj EulerOS de la ĉina firmao Huawei.
(17235) 2000 EC29
(17235) 2000 EC29 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ependes VD (stacidomo)
Ependes VD estas fervoja stacidomo en Ependes, Svislando.
Bazapogaj ŝtonoj
Bazapogaj ŝtonoj aŭ sidapogaj ŝtonoj estis originale uzitaj kiel bazoj de apogo por grenejoj, fojnamasoj, ejo por ĉasitaj bestoj, ktp. La bazapogaj ŝtonoj levis la grenejojn supergrunde, tiel protektanta la stokitan grenon de fibestoj kaj de akvo-enfiltrado. Ili povas esti trovitaj en Anglio, Galegio kaj Asturio (Norda Hispanio).
Originoj
La origino de la angla nomo (nun staddle, malnova angla stathol – trunko, bazo) mem kaj ekzistantaj regionaj konstruaĵoj kun lignaj 'piedoj' sugestas ke en komenco la bazapogoj estis faritaj el ligno, kiel ekzemple ĉe grenejo Peper Harow en Surrey. Ŝtonaj bazapogoj estis pli longdaŭraj kaj pli fidindaj por apogaj strukturoj, kiuj havis foje konsiderindan pezon.
Dezajno
Grava ekzemplo estas la English Granary, konstruita en 1731, bazita je bazapogaj ŝtonoj, kiu estas videbla en la Weald and Downland Open Air Museum en Okcidenta Sussex, Anglio. Similaj strukturoj estis komunaj en Suda Anglio en la 18a jc. Ĉe Higher Farm en Heathfield, Tavistock, bazapogaj ŝtonoj estis partoj de la garbejoj konstruitaj fare de la Duko de Bedford en la 19a jc. La granitaj ŝtonaj bazoj havis speciale ĉirkaŭskulptitajn tabulajn suprojn.
La materialoj uzitaj dependis de la disponebla ŝtono, tiel grejso, ruĝa grejso, granito ktp. estis uzitaj.
La turmuelejo en Reigate sur Wray Common ĉesis funkcii en 1895. La muelejo havis grenejon staranta apud ĝi, subtenata de granda nombro de bazapogaj ŝtonoj.
Funkcio
La bazaj ŝtonoj maldikiĝas al la pinto kun kovranta ĉapo-ŝtono metita supren, farante ĝin preskaŭ negrimpebla por ronĝulo al la fojno aŭ greno stokita supre. La aero povis libere cirkuli sub la stokitaj kultivaĵoj kaj tio helpis konservi ĝin seka. La ligno kadro estis lokita sur la suproj de la ŝtonoj, la sidapogoj estis aranĝitaj en du aŭ tri vicoj, formante el dek ses aŭ pli da ŝtonoj. La fojnejoj, dekonaĵa garbejo, grenejoj, ktp. estis konstruitaj sur tiu kadro.
Grenejoj kaj abelujoj
Tiuj estis ofte konstruitaj kun lignaj veter-tabuloj, kiel ekzemple ĉe Blaxland Farm en Sturry, Kent, kiu havas naŭ sidapogojn, tamen se la greno estis stokita loze, tiam la flankoj estis plenigitaj je kun brikoj kaj malpeza lato kaj puco ĉe la muro-suproj. Lignaj ŝtupoj ĝis la konstruaĵoj estis disigeblaj kaj stokitaj pendigante ilin sur la flanko de la strukturo. Se ŝtonaj aŭ brikaj ŝtupoj estis konstruitaj, tiam la supra paŝo ne estis konstruita, tiel malebligante aliron de ratoj kaj aliaj fibestoj. Kelkaj el tiuj grenejoj havis 'kat-frapeto'n kaj aliaj havis alkovon ene de la ŝtuparo, kiu servis kiel hundejo.
Plejmulto de grenejoj estis uzitaj por la stokado de du aŭ tri apartaj kultivaĵoj, havanta kapaciton de 500 ĝis 2500 buŝeloj. La aranĝo de la ŝtonoj por apogi la strukturon kaj ties pezon dum uzo, postulis naŭ, dek du aŭ dek ses bazapogojn. La produktado de sidapogoj estis do sufiĉe signifa loka industrio. Malgrandajn grenejojn oni povus fari sur kvin sidapogoj, kun unu en la mezo. La grenejo de Upper Hexford en Oxfordshire uzas tridek ses bazapogojn.
Abelujoj estis ofte metitaj sur bazapogajn ŝtonojn por teni ekstere predantojn kaj provizi sekajn kaj aerumajn kondiĉojn.
Ejo por ĉasitaj bestoj
Malgrandaj bazapogaj ŝtonoj estis uzitaj por bazi la malgrandajn tegumentajn skatol-formajn, ĉasbestejojn (ejojn por kadavroj de ĉasitaj bestoj), kiuj estis uzataj por pli grandaj bienoj por stokado de ĉasitaj bestoj, kiel fazano, alportita el ĉasadoj.
Grenejoj
Konstruligno-enkadrigitaj garbejoj staris sur bazapogaj ŝtonoj foje trovitaj en la sudo de Anglio. Ĝi estas nomata „hórreo” en Galegio kaj Asturio, Hispanio (galegia sidapog-ŝtona grenejo).
142759 Covey
142759 Covey estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Kevin Covey de la Observatorio Lowell, kontribuanton de Sloan Digital Sky Survey. Kevin studis la formiĝon kaj la evoluon ce la steloj de malgranda maso, kaj estas bone konata pro esti uzinta la datumojn de SDSS kaj de 2MASS por karakterizi la tipan funkcion de koloroj kaj masoj de la Galaksiaj steloj.
Hipergero
La Hipergero, Nigrakapa hipergero aŭ Oriolhipergero, Hypergerus atriceps, estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj. Ĝi estas monotipa ene de la genro Hypergerus, kio nomigas la specion en Esperanto. Tiu birdo estas loĝanta reproduktanto en Okcidenta Afriko el suda Senegalio al Kameruno kaj norda Demokratia Respubliko Kongo.
Tiu kaŝema paserina birdo kutime troviĝas en densa arbustaro kutime ĉe akvo. La Hipergero konstruas grandan fuŝan neston pendigitan el folioj de palmo.
Tiuj 20 cm longaj cistikoledoj havas longan voston, fortajn rozkolorecajn krurojn kaj longan nigran bekon, tre fortikan, pintakran kaj iom subenkurbecan. Plenkreskuloj estas helolivecaj supre, sulfurflavaj sube kaj havas nigran kapon kiu konsistigas el nigraj plumoj blanke borditaj, kio havigas aspekton de brodaĵo; escepte la mentono la gorĝareo kaj supra brusto estas tute nigraj sen blnakaj bordobrodaĵoj, kio ege kontrastas kun la suba tre flava brusto. La specinomo Oriolhipergero aludas al sia relativa similo al tute nerilataj sed simile nigraflavaj orioloj. La specinomo Nigrakapa hipergero, krom aludi al klara distingilo, kongruas kun la latina scienca nomo kie atriceps estas kunmetaĵo de du radikoj kiu signifas precize "nigra kapo". Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj.
Kiel plej parto de cistikoledoj, ankaŭ la Hipergero estas insektovora. La kanto estas laŭta fajfa dupaĵo tuuu-uu-iii-uuuu, uuu-uu-iii-uuu.
Júlia Szepes
Júlia Szepes [sepeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szepes Júlia estis hungara biologo, histologo, anatomo, patologo. Ŝia origina familia nomo estis Schlesinger [ŝlezinger].
Júlia Szepes naskiĝis la  en Tác. Ŝi mortis la en Pécs.
Biografio
Júlia Szepes frekventis bazlernejon en Veszprém (urbo), poste ŝi estis simpla laboristo en Budapeŝto kaj Pécs. Post la 2-a mondmilito ŝi lernis en gimnazio por laboristoj en Szeged, samtepe ŝi studis en Scienca Universitato de Szeged. Ŝi akiris biologian diplomon, eĉ ŝi doktoriĝis en 1949. Post siaj studoj ŝi laboris en esplora instituto en Budapeŝto, inter 1952 kaj 1956 ŝi instruis en agrara kampuso en Gödöllő. Depost 1956 ŝi laboris en instituto, kie ŝi okupiĝis pri speciala malsano de rizoj. Ŝi kandidatiĝis en 1957. Ekde 1962 ŝi laboris en akademia instituto. En 1973 ŝi pensiuliĝis, tamen ŝi estis konsilisto en instituto en Pécs.
La Neuville (Nordo)
La Neuville - prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Medaltabelo de la Vintra Olimpiko 1968
Tiu-ĉi listo estas medala tabelo de la Vintra Olimpiko 1968. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato. La gastiganta lando de la Olimpiko estas markita per helblua fono de la koncerna tabela linio.
Sozipoliso
Laŭ la helena mitologio, Sozipoliso (el la greka Σωσιπολις, «urbosavinto») estis infana dio aŭ dajmono, filo de Ilitio, la diino pri akuŝo. Ĵuri per li iĝis speciale solena kaj deviga promeso.
Li ricevis kultadon fare de la elisanoj, kiuj konsideris lin protektanto de sia urbo. Oni prezentadis lin kiel infano vestita per stelplena tuniko aŭ milita mantelo, kaj portanta la kornon de abundo. Ĝuste pro tiu lasta bildiga kutimo, oni identigis lin al subtera dio Pluto (kiu ankaŭ portis tiun kornon en arta prezentado) kaj al Eroso (la nura filo de Ilitio laŭ la plej antikvaj himnoj).
Paŭzanio priskibas arkaikan altaron kiun li vizitis en la 2-a jarcento a.K. en Olimpio, apud la tiel nomata Monteto de Krono. Ĝi enhavis internan subteran etaĝon dediĉitan al Sozipoliso kaj al Ilitio, kie virga sacerdotino vartadis serpenton (ankaŭ nomiĝinta Sozipoliso), nutrante ĝin per akvo kaj kukoj el hardeo kaj mielo. Estis malpermesite eniri en tiu sanktejo, krom por la sacerdotino, sed eĉ ŝi ne rajtis ĉeesti tie sen vualigi sian figuron. Virinoj ofte partoprenis ceremonion tie, kantante himnojn al Sozipoliso ĉe la publika parto de la templo, dum la sacerdotino vartadis kaj banadis la serpenton. Oni bruladis incenson honore al tiu diaĵo, anstataŭ la kutiman vin-oferadon. En tiu loko, unufoje jare, Krono ankoraŭ ricevadis kultadon, fare de sacerdotinoj kiujn oni nomis «Reĝinoj».
Plia kultejo de Sozipoliso troviĝis ĉe templo de Tiĥo (Fortuno), ankaŭ en Eliso.
Sozipoliso, epiteto de Zeŭso
Sozipoliso, kun la sama signifo, estis ankaŭ epiteto de la dia reĝo, Zeŭso. Laŭ tiu kromnomo li estis kultita, ekzemple, en la templo nuntempe konservita ĉe la Pergamo-muzeo (Berlino).
Sozipoliso en nuntempa kulturo
Sozipoliso estas rolulo en la fantazia romano The Olympic Conspiracy (La olimpia konspiro), verkita de Katherine Roberts kaj kvina parto de la roman-serio The Seven Fabulous Wonders (La sep fablaj mirindaĵoj). En ĝi, Sozipoliso rolas kiel antaŭa enkarniĝado de la ĉefrolulo, Sozi.
Klieština
Klieština, hungare Kelestény [keleŝtEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Klieština situas en valo de rojo, fine de sakovojo el Hatné. Považská Bystrica troviĝas je 12 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408 en formo "Klystyna". En 1784 loĝis tie 344 vilaĝanoj (65 familioj) en 60 domoj, en 1828 361 vilaĝanoj en 16 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis , poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kelestény 341 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Vágbeszterce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Klieština 379 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Arbara kanario
La Arbara kanario aŭ Flavabrova kanario (Serinus scotops) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.
Ĝi troviĝas en Sudafriko kiel endemio. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Estas birdo simila al proksimaj parencoj nome la Citronkanario (Serinus citrinelloides) kaj la Nigramaska kanario (Serinus capistratus) kaj tiele ĝi estas kanario olivverdeca supre kun nigreca strieco en dorso kaj ĉefe en flugiloj kaj verdecflava sube kun griza nuanco en supra brusto, strieca en brustoflankoj kaj tutflava ventre sed kun strieco ankaŭ en ventroflankoj. La kapo estas tre olivecgriza kun iom grizeca masko (frunto, vizaĝo kaj mentono) kontrasta kun hela kornokolora beko, pli hela kaj anguleca en suba makzelo. Super tiu malhela masko ege kontrastas tre helflava superokula strio kio havigas al la specio la alternativan nomon, dum la krono estas olivecgriza kaj tre markate malhele strieca. La kruroj estas rozkolorecaj.
Komrat
Historio
Komrat estas plej konata kiel la ĉefurbo de la aŭtonoma regiono Gagauzio. La Gagauzoj estis longdaŭre diskriminaciita grupo kaj krom iuj klopodoj en la 1920-aj jaroj/1930-aj jaroj kaj la malfermo de kelkaj lernejoj en la gagauza lingvo en la 1950-aj jaroj, ili trovis relative malmulte da kultura sendependeco. Kun la kolapso de Sovetunio, kultura movado aperis en Gagauzio (samtempe kun alvokoj de la intelektularo por reformoj en Chișinău en 1998/1999), kiu postulis sendependecon. Tio okazigis la politikan grupon Gagauz Halkı ("Gagauzaj homoj") en Komrat en 1989, kiu konsistis el pluraj membroj de la regiona administracio kaj agis kiel reprezentanto de la interesoj de la Gagauzoj. Ĉar la politikaj streĉiĝoj inter la moldava partio Frontul Popular din Moldavio ("Popola Fronto de Moldavio") fondita en 1989 kaj la rusa registaro pliiĝis, la Gagauzaj estroj, kiuj antaŭe partoprenis la starigon de la Frontul Popola kun reprezentanto, decidis krei en aŭtuno 1989. aŭtonoman respublikon. La Gagaŭa Sovetia Socialisma Respubliko, bazita en Komrat, deklaris sendependecon en aŭgusto 1990. La registara estro estis Stepan Topal, iama civila inĝeniero, kiu regis super la grupo Gagauz Halkı. Streĉiĝoj inter la Moskva Gagauzo kaj la Frontul Populara pliiĝis kun la deklaro de sendependeco de Moldavio en 1991. Nur la venko de la Partidul Agrar din Moldavio (PAM) en la parlamentaj elektoj de 1994, kiuj celis plibonigi la rilatojn kun Rusio, finfine malfermis la vojon al interkonsento kun la separatistaj Gagauzoj, kiuj rezignis kompletan sendependecon. La aŭtonoma regiono Gagauz Yeri ("Gagauza lando") ene de Moldavio, fondita en decembro 1994, konsistas el la tri urboj Komrat kiel ĉefurbo, Ceadîr-Lunga, Vulcănești kaj du dekduaj da vilaĝoj, kies setlejo estas dividita en plurajn partojn kaj estas regata de elektita regiona asembleo, kiu havas grandann sendependecon.
Egalrajtaj oficialaj lingvoj estas la gagauza, kiu estis nur parolata interlingvo en la soveta tempo, la rusa kaj la rumana. Pro interkonsentito en 1994 inter la centra registaro kaj la Gagauzoj, oni plivastigsi la Gagauzan universitaton kiu malfermiĝis en 2002 kiel Ŝtata Universitato.
Kontraste al la regiono de Ĉednestrio, kiu en la sovetia epoko disvolviĝis kiel ĉefa loko por la peza industrio kaj energiproduktado, Gagauzio restas ankoraŭ unu el la plej malriĉaj regionoj en Moldavio kaj finance dependas de Chișinău. Komrat ricevis subtenon de Bulgario kaj Turkio, precipe por helpi konstrui la universitaton Turkio ankaŭ sponsoris bibliotekon nomatan laŭ Ataturk.
Ĝemeliĝoj
Komrat ĝemeliĝi kun la jenaj urboj:
Etna strukturo
Etna strukturo laŭ datumoj de censo de 2014 jaro :
Lingva strukturo
Lingva strukturo laŭ datumoj de censo de 2014 jaro :
Ekstera ligilo
(rusa) Oficiala urba retejo: comrat.md
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo Comrat en la germana vikipedio, listo de aŭtoroj.
Elista
Elista (Элиста) estas urbo en Kalmukio en Rusio, ĝi estas ĉefurbo de Kalmukio. La urbo estis fondita en 1865, havas statuson de urbo ekde jaro 1930. Nun ĝi havas ĉirkaŭ loĝantojn.
Andor Kertész
Andor KERTÉSZ [kertEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kertész Andor estis hungara matematikisto, profesoro.
Andor Kertész naskiĝis la  en Gyula. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Andor Kertész lernis komence en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato de Debrecen en 1952. Post 2 jaroj li kandidatiĝis, en 1957 li doktoriĝis. Li instruis en la menciita universitato, sed 2 interrompoj okazis, tiam li instruis en Halle. En 1960 li estis nomumita katedrestro, post 3 jaroj universitata profesoro en Debrecen. En 1968 li ricevis membrecon en Leopoldina (akademio), en la sama jaro li ricevis akademian premion. Li okupiĝis pri la moderna algebro. Li partoprenis en redaktado de Publicationes Mathematicae.
Antioksidanto
Antioksidanto (antioksidigilo) estas substanco, kiun oni miksas kun aĵoj por malebligi la oksidigon.
Proprecoj
Antioksidantoj en la manĝaĵoj protektas molekulojn organikajn, ekzemple grasoj aŭ DNA, de oksido kaj ŝajnas protekti kontraŭ aperado de kancero.
Antioksidantoj en nutraĵo
Plej famaj antioksidantoj estas ß-karoteno (provitaminoj A), askorbata acido (vitamino C), terkoferolo (vitamino E) kaj polifenoloj. Tiuj ĉi inkludas flavonoidoj (komunega en vegetaĵoj), taninoj (en kakao, kafo, teo, vinbero, ktp.), antocianino interalie en ruĝaj fruktoj) kaj acidoj fenolaj (en cerealoj, fruktoj kaj legomoj).
Ekzemple : teo
Fruktoj enhavas multe da antioksidantoj, speciale ruĝaj fruktoj kun vitamino C kaj polifenoloj. Antioksideco en nutraĵo, alivorte ĝia ebleco por ne oksidiĝi, estas mezurigita per unuo Orac (Oxygen radical absorbance capacity : tiu valoro mezuras la kapableco de la nutraĵo por neŭtrigi radikalon peroxyle) :
Multaj kromaĵoj antioksidantaj uzatas en industrio manĝaĵa estas klasitaj en ok groupoj :
Francia studado SU.VI.MAX
Dum jaroj 1980, oni prikonsideris rilaton inter manĝado de fruktoj kaj legomoj kaj malpliigo de riskoj kanceraj. Tiu hipotezo konfirmita per studado dum dudeko da jaroj, oni supozis ke antioksideco de kelkaj nutraĵoj estas la kialo.