cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rachid Koraichi
Vivkuro
Koraichi devenas de sufiisma familio. Li bone konis la malnovajn grafikajn tekstojn de la arab-islama tradicio ekde sia junaĝo kaj konatiĝis kun la rokpentrado en Tasilin-Aĝer en Alĝerio. Li komencis siajn studojn en Alĝerio ĉe la École des beaux arts d'Alger antaŭ ol iri al Parizo por plustudi tie ĉe la École nationale supérieure des arts décoratifs de Paris.
Ekde 1970 la verkoj de Koraichi estas videblaj en ĉiuj mondopartoj. Liaj desegnaĵoj, en kiuj li tre ofte uzas araban kaligrafion, ilustras pli ol dekduon da publikaĵoj de francaj kaj internaciaj poetoj.
Koraichi loĝas en Parizo kaj en la malnova urbo Tunizo en Tunizio.
Verkaro
La verkaro de Koraichi enhavas poemojn kaj citaĵojn de sufiismaj mistikuloj kiel Rumi kaj Al-Arabi (en: wikipedia) kaj la palestina poeto Mahmud Darwisch.
Bibliografio
(en) Rachid Koraïchi & Ferrante Ferranti: Invisible Masters (Paris, 2016); Houghton, G. (eld.),
(en) Rachid Koraïchi: Eternity is the Absence of Time (London, 2011);
(fr) Koraïchi, R, Une Nation En Exil (Paris, 2009);
(fr) Koraïchi, R, Les Ancêtres Liés Aux Étoiles (Paris, 2008);
Karl Erfurdt
Karl Gottlob August ERFURDT (naskiĝinta la en Zörbig, mortinta la  en Kenigsbergo) estis germana filologo.
Rachid Koraichi
Bibliografio
(en) Ali, W, Modern Islamic Art: Development and Continuity (Florida, 1997);
Karl Erfurdt
Vivo
Frekventinte latinlernejon ĉe Franckesche Stiftungen en Halle (Saale) li ekstudis en 1796 ĉe Universitato de Wittenberg. En 1798 li venis je la Universitato de Lepsiko. Lepsike li estis inter la unuaj anoj de la de Gottfried Hermann iniciatita porhelena klubo "Griechische Gesellschaft".
Johann Augustin Wagner
Johann Augustin WAGNER (naskiĝinta la en Lohmen, mortinta la  en Merseburg) estis germana filologo kaj pedagogo.
Karl Erfurdt
Vivo
En 1801 Erfurdt iris al la gimnazio de Merseburg estonte tria profesoro. En 1807 li iĝis eĉ vicrektoro. La prusia ministerio pri edukado nomumis lin en la 6.1.1810 katedestro pri malnova literaturo de la Albertina-universitato de Kenigsbergo. Samloke Erfurdt starigis samjare filologian seminarion. Ĉe la prusiaj edukadreformpaŝoj Erfurdt ankaŭ gravis: ekde 1810 li membris en scienca komisiono kiu planis reformi la instruadsistemon laŭ la valoroj de novhumanismo. Post nur tri deĵorjaroj Erfurdt mortis pro pleŭrito.
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Jászberény)
La preĝejo Nomo de Sankta Maria, origine hungare Szűz Mária Neve-templom estas romkatolika historia monumento en Jászberény (Hungario).
Rachid Koraichi
Bibliografio
(en) Ali, W, Contemporary Art From the Islamic World (Amman, 1989)
(en) Karl Kempton, A history of visual text art, Apple Pie Editions, Manchester-Berlino, ISBN 978-1-909388-24-6
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Jászberény)
Historio
En 1747 en tiu areo granda hajlo okazis, poste oni trovis fonton. La fonto estas trinkebla ankaŭ nun. Super la fonton oni konstruis rondan konstruaĵeton, poste ankaŭ votan kapelon iomete for en 1758. La kapelo estis malkonstruita kaj inter 1836-1842 oni konstruis novan kirkon, materioj de la kapelo estis reuzitaj. En 1868 pro sismo la necesaj renovigaj laboroj estis faritaj. En 1904 pli nova turpinto konstruiĝis. La paroĥo estis establita en 1944. Ekstere renovigaj laboroj okazis en 1975. La kirko plene renoviĝis en 2004.
Tunizio en la Olimpikoj
Tuniziaj sportistoj unue en 1960 partoprenis olimpikon - ekde tiam oficiala tunizia teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en la Somera Olimpiko 1980, kiam la teamo aliĝis al bojkoto de la ludoj en protesto pri la invado de armeaj unuoj Sovetunio je Afganion fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis tuniziaj partoprenantoj. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 5 orajn,  3 arĝentajn kaj  7 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la 72-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Jászberény)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed la fasado kun la enirejo atingas la trotuaron. En la korto estas ankaŭ kolono pri Sankta Triunuo, antaŭ la preĝejo ŝtona kruco estas videbla. Kontraŭ la preĝejo troviĝas la menciita ronda konstruaĵeto kun sonorilostablo. La fasado estas simetria, plej supre la turo altiĝas, plej malsupre la ĉefenirejo funkcias, sed en ambaŭ flankoj de la navo estas aliaj 2 enirejoj. La navo finiĝas en duonronda absido, sed ĉe fino de la navo ankaŭ sakristio aliĝas. Apud la turo (supre) statuoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo estas videblaj. Interne 3 altaroj troviĝas. László Benke pentris la ĉefaltaran bildon en 1933 (ankaŭ la freskojn), Árpád Gecse la flankaltaran bildon. La navo havas 4 vitralojn pri Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario), Elizabeto de Hungario kaj Margareta de Hungario.
Tunizio en la Olimpikoj
La Tunizia Nacia Olimpika Komitato (france Comité national olympique tunisien (CNOT), arabe اللجنة الوطنية الأولمبية التونسية) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1957 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare.
1960
En la Somera Olimpiko 1960 en Romo partoprenis 7 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1964
En la Somera Olimpiko 1964 en Tokio partoprenis 9 tuniziaj sportistoj.
Karl Erfurdt
Filologiaĵoj
Li eldonis la tragediojn de Sofoklo kun malnovaj skolioj kaj komentoj propraj kaj fremdaj kaj praktika vortareto. De tio li mem prizorgis ses volumojn; la sepan, en kiu estis ankaŭ Edipo en Kolono, ne antaŭ la jaro 1825-a eldonis L. Heller kaj L. Doederlein. Krom tiu ĉi scienca eldono Erfurdt elfaris duan version senskolian kun pli malampleksaj komentoj. De ili Erfurdt finis nur du kajerojn (kun Antigona kaj Reĝo Edipo): ankaŭ tiu ĉi serio daŭrigitis postmorte fare de Gottfried Hermann. Hermann eĉ reeldonis (prilaborinte) la du unuajn numerojn.
Tunizio en la Olimpikoj
1968
En la Somera Olimpiko 1960 en Meksik-Urbo partoprenis 7 tuniziaj sportistoj.
1972
En la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno partoprenis 35 tuniziaj sportistoj.
1976
En la Somera Olimpiko 1976 en Montrealo partoprenis 15 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1984
En la Somera Olimpiko 1984 en Los-Anĝeleso, post okjara pauzo, partoprenis 23 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1988
En la Somera Olimpiko 1988 en Seulo partoprenis 41 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
1992
En la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono partoprenis 13 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
Luterana preĝejo (Tab)
La luterana preĝejo estas sakrala historia monumento (deklarita en 2004) en urbo Tab (Hungario).
Rachid Koraichi
Retaj ligiloj
Retejo de Rachid Koraichi de Hejmpaĝo
Karl Erfurdt
Filologiaĵoj
Krome pretigis Erfurdt la grandan eldonon de la historioj de Amiano Marĉelino de Johann Augustin Wagner kiu estis mortinta antaŭ laborfino. Erfurdt tie kelkloke enmetis siajn personajn plibonigkomentojn.
Tunizio en la Olimpikoj
1996
En la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta partoprenis 51 tuniziaj sportistoj.
Luterana preĝejo (Tab)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en granda korto. La fasado estas simetria, meze la turo nur iomete reliefas. En la turo 3 sonoriloj povas sonori, la turpinto estas plurlatera piramido. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia enirejo en flanko de la navo. La altara bildo prezentas la piedirantan Jesuon sur la maro ĵus savinta Sanktan Petron.
Tunizio en la Olimpikoj
2000
En la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo partoprenis 47 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
Rachid Koraichi
Retaj ligiloj
Vivkuro de la artisto
Tunizio en la Olimpikoj
2004
En la Somera Olimpiko 2004 en Ateno partoprenis 54 tuniziaj sportistoj. Medaloj ne atingiĝis.
Rachid Koraichi
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo Rachid Koraichi en la germana vikipedio, listo de aŭtoroj.
Tunizio en la Olimpikoj
2012
En la Somera Olimpiko 2012 en Londono partoprenis 83 tuniziaj sportistoj.
Pontificia Universidad Católica Madre y Maestra
La Patrino kaj Instruistino Pontifika Katolika Universitato (Pontificia Univrsidad Católica Madre y Maestra; akronime PUCMM) estas la unua privata, katolika kaj geinstrua universitato en la Dominika Respubliko. Ĝi donas bakalaŭrajn, postbakalaŭrajn, teknikajn, kaj doktorecojn tra siaj kampusoj kaj kampusoj. Ĝia sidejo estas en la urbo Santiago de los Caballeros, kampuso en la urbo Sankta Domingo kaj etendaĵo en Puerto Plata.
Tunizio en la Olimpikoj
2016
En la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro partoprenis 61 tuniziaj sportistoj.
Johann Augustin Wagner
Vivo
Frekventinte Kruclernejon en Dresdeno li studis ekde 1754 ĉe la universitatoj de Lepsiko kaj Wittenberg. Ekde 1760 li deĵoris privatinstruistece. En 1770 li iĝis vicrektoro ĉe la katedrallernejo de Merseburg kie li laboris ĝismorte.
Tunizio en la Olimpikoj
2020
En la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, prokrastita al 2021, partoprenis 63 tuniziaj sportistoj.
Elemér Bán
Elemér Bán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bán Elemér estis hungara operkantisto, (tenoro).
Elemér Bán naskiĝis la en Hajdúnánás, li mortis la  (aŭ pli frue) en Debrecen.
Biografio
Elemér Bán lernis en sia naskiĝurbo, dum li prenis kantadolecionojn de Erzsébet Hoór Tempis. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1941. Lia ĉefinstruisto estis Margit Walter. Li komencis sian operan karieron en Nacia Teatro (Kolozsvár) (1941-1944, tiam en Hungario, nun en Rumanio). Lia sekva teatra stacio estis Nacia Teatro (Szeged), poste inter 1949-1978 la Teatro Csokonai (Debrecen). Li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro" en 1994.
Johann Augustin Wagner
Vivo
Krom pri lernejaj aferoj li okupiĝis science pri grek- kaj latinlingvaj verkistoj de la Romia Imperio. Li pubikigis kompletajn eldonojn de la historiografoj Kasio Diono (1783-1787) kaj Amiano Marĉelino (1792-1794) kaj komentitajn eldonojn de la sofisto Alkifrono (1798), de la poeto Gaius Valerius Flaccus (1805) kaj de Marĉelino (1808: postmorte; prizorgis la tuton lia posteulo Karl Erfurdt). Krome de Wagner oni havas eldonon de Chronicon de lia episkopa moŝto Thietmar de Merseburg (1807).
Pontificia Universidad Católica Madre y Maestra
Ĝi estis fondita de la Dominika Episkopejo la 9-an de septembro 1962 en Santiago de los Caballeros. Ĝi estas nuntempe konsiderata unu el la plej bonaj en Latin-Ameriko atingante la unuajn 300 lokojn laŭ la rangigo. Ĝi estis la unua universitato kiu ofertis Komercan Administradon, Hotelan Administradon, Flegadon, Socian Laboradon, Industrian Inĝenieristikon, Sistemojn kaj Komputajn, Elektron, Mekanikon kaj Elektronikon kaj estas nuntempe la nura kiu instruas la Telematikan Inĝenieran gradon kaj unu el la malmultaj kiuj instruas Mekatronikan Inĝenieristikon en la lando.
En la areo de administrado kaj komerco, komunikado, juro kaj ekonomiaj sciencoj, ĝi estas konsiderata unu el la plej bonaj je akademia nivelo. La PUCMM ankaŭ donas duoblajn diplomojn en alianco kun universitatoj en Usono, Francio kaj Hispanio.
Akademie, la Universitato estas dividita en kvar grandajn Fakultatojn: la Fakultato de Sociaj Sciencoj, Homaroj kaj Artoj, la Fakultato de Ekonomiaj kaj Administraj Sciencoj, la Fakultato de Sciencoj kaj Inĝenieristiko, kaj la Fakultato de Sansciencoj.
Pro sia kanonika statuso kiel katolika kaj Pontifika, ĝi estas regata de la Metropola Ĉefdiocezo de Santiago de los Caballeros kaj la Sankta Seĝo. Laŭ interkonsento, ĝi titolas la ekleziajn studojn de Filozofio de la Santo Tomás de Aquino, pontifika Seminario kaj de Pio la 10-a, kaj estas strukturita sub la gvidlinioj de la Apostola Konstitucio Ex Corde Ecclesiae.
Universitato Laurentiana
Universitato Laurentiana (Laurentian University; Université Laurentienne) estas dulingva (angla kaj franca) universitato fondita en 1960 en Granda Sudbury, Ontario, Kanado.
Dum la universitato ĉefe ofertas ne-abiturientajn programojn, ĝi ankaŭ inkludas la plej novan medicinan fakultaton de Kanado, malfermitan en 2005 en partnereco kun Lakehead University, kiu ofertas gamon da bakalaŭroprogramoj.
Universitato Laurentiana estas la plej granda provizanto de Kanado de distancaj edukaj programoj. Ĝi ofertas ĉefe programojn en la homscienco kaj medicino, same kiel aplikatan fizikon kaj minadon. La universitato havas longan asocion kun la minindustrio de Kanado.
La universitata kampuso situas sur la suda flanko de Ramsay Lago, sude de la centra Greater Sudbury, proksime al la luksaj loĝkvartaloj de la urbo. La strukturo de la universitato estas federacia lernejo, simila al la Universitato de Toronto. La universitato havas studentajn aŭtonomiajn korpojn kiuj havas nekutime larĝajn potencojn por Kanado. Ekzistas ankaŭ du studentaj asocioj: franclingvaj (AEF) kaj dulingvaj (SGA), kaj studentoj povas aliĝi al iu ajn el ili sendepende de sia gepatra lingvo, kaj ankaŭ ŝanĝi alligiteco.
Nana Akufo-Addo
Nana Addo Dankwa Akufo-Addo (familia nomo, naskita la 29-an de marto 1944) estas ganaa politikisto kiu funkcias kiel la ŝtata prezidanto de Ganao ekde 2017. Li antaŭe funkciis kiel ĝenerala prokuroro de Ganao de 2001 ĝis 2003 kaj kiel ministro pri eksteraj aferoj de 2003 ĝis 2007 en la tiutempa registaro gvidita de John Kufuor.
Pavlov (distrikto Šumperk)
Pavlov (Pawlow) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk, troviĝanta proksimume 5 km sudokcidente de Mohelnice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
Karl Jax
Karl JAX (naskiĝinta la en Linz, mortinta la  en Innsbruck) estis aŭstra filologo kaj pedagogo.
Vivo
Post trapaso de la abiturienta ekzameno ĉe Akademia gimnazio de Linz li studis ĉe la Universitato de Innsbruck klasikan filologion, historion kaj arkeologion ĉe Ernst Kalinka, Anton Zingerle, Friedrich Stolz, Alois Walde kaj Rudolf von Scala. En februaro 1910 li ricevis gimnazian instruadlicencon kaj ekigis provperiodon instruistan en Innsbruck kaj Linz. Doktoriĝo lia sukcesis en oktobro 1910. Lia unua memstara deĵorloko iĝis en 1911 la nehumanisma gimnazio en Kufstein. En 1921 oni venigis lin instruonta al Innsbruck.
Paralele al lernejaĵoj Jax neniam neglektis sciencan esploradon kaj en 1933 li habilitiĝis en Innsbruck komenconte prelegadi ĉe la altlernejo. En aŭtuno 1936 li posteulis la katedestron Julius Jüthner; car temis pri unua vokiĝo li iĝis nur eksterorda profesoro. Orda profesoreco ne venis antaŭ la 30.10.1945. Inter 1946 kaj 1947 Jax estis senatoro kaj inter 1947 kaj 1949 dekano de la faultato pri filozofio. Emeritiĝo estis en 1957.
Graveco
Akademie li havis tri fokusojn: metodiko de instruado; latinaj gramatiko kaj stilistiko; realaĵoj de la ĉiutaga vivo en la Grek-romia antikvo. Memkompreneble heredis li tiujn ĉi interesojn el liaj praktikaj jaroj ĉe lerneja servo.
Ĝenerale Jax strebis plenumi ĉiam eksteruniversitatajn dezirojn venantajn ekz. el la lernejoj kaj de neakademia publiko interesiĝanta pri antikvaj kulturoj. Krom eseoj pri realaĵoj antikvaj li skribis Lateinisches Übungsbuch (unua eldono en 1924 en Vieno; kvina eldono en 1956). Kun sia instruisto Ernst Kalinka li kreis Kurzgefaßte lateinische Sprachlehre mit Übungsstücken (1924).
Ekde 1945 li estis honora membro de la katolika korporacio KÖHV Alpinia Innsbruck ene de Österreichischer Cartellverband.
(139056) 2001 FY
(139056) 2001 FY estas tre malgranda sed eksterordinare hela marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido de spektra klaso "S", tie estas "ŝtona" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco, tio, kiu faras, ke ĝi povas pasi tre proksime de Marso.
Perola Mezlernejo
La Perola Mezlernejo (france Ecole du cycle d'orientation de Pérolles) en Friburgo, Svisujo, estas lernejo por studentoj el Villars ĉe Glano kaj Friburgo. Ties lernejestro estas la S-ro Fragnière ekde la jaro 2021.
Historio
La unua mezlernejo en Perolo estis lernejo por knabinoj. Sed ĝi iĝis gea. En la jaro 2022 la malnova pordo de la lernejo estis fajrodetruita sed ne eblis retrovi la bruliginton.
Geografio
La Perola Mezlernejo troviĝas al fino de la Perola Bulvardo, proksime al arbaro, kie estas la klifo de la Sarino.
Ekzistas tri konstruaĵoj en la Perola Mezlernejoj. Unu el ili nomiĝas Feliksa Vilao, la alia, oni nomas la ĉefan konstruaĵon kaj la tria Flankon 507. En la ĉefkonstruaĵo troviĝas la kapelon, kiu ne estas plu uzata. Estas korto antaŭ la tri konstruaĵoj. Dum la ludpaŭzo, se ankaŭ la gejunuloj volas iri ludi, ili povas iri al malgranda arbaro. La lerneja zono estas ĉirkaŭita per ĉirkaŭbarilo.
Funkcioj
Al la Perola Mezlernejo venas instruatoj tri jarojn. La klasoj estas onigitaj je la nivelo de la instruado (antaŭgimnazia sekcio, ĝenerala sekcio kaj bazpostula sekcio)
En tiu Mezlernejo estas 26 klasojn kaj studentoj povas lerni multajn fakojn. Oni instruas franclingve.
Ĉina Industria kaj Komerca Banko
La Ĉina Industria kaj Komerca Banko (Industrial and Commercial Bank of China Limited; 中国工商银行; mallongigite el angla ICBC) estas plurnacia banko de Ĉinio.Fondita kiel limigita kompanio la 1an de Januaro 1984, la ICBC estas ŝtat-posedata komerca banko. Kun kapitalo havigita de la Ministerio de Financo de Ĉinio, la banka Tier 1 kapitalo en 2013 estis la plej granda el mil tutmondaj bankoj, estante la unua banko kun sidejo en Ĉinio kiu atingis tiun distingon en la moderna historio. Poste, rangigita kiel la plej granda banko en la mondo en 2017 kaj 2018, laŭ totala havaĵo, (31a de Decembro 2020, 4.324 mil bilionoj da usonaj dolaroj ), ICBC estis rangigita kiel la 1a en la rangigo de 1000 Tutmondaj Bankoj fare de The Banker ĉiujare el 2012 ĝis 2019, kaj la unua (2019) en la listo de Forbes Global 2000 de la plej grandaj publikaj kompanioj de la mondo. Ĝi estas konsiderata sisteme grava banko fare de la Financial Stability Board.
Universitato de Lagokapo
Universitato de Lagkapo (Lakehead University; Mallonga nomo: "Lakehead U", aŭ "LU") estas publika esplora universitato kun du kampusoj en Thunder Bay kaj Orillia, Ontario, Kanado.
Lakehead produktis pli ol 45,000 eks-studentojn. La ĉefkampuso en Thunder Bay havas proksimume 7,900 studentojn. En septembro 2006, la nova permanenta kampuso en Orillia, proksimume 150 km de Toronto, havas proksimume 1,400 studentojn.
La universitato estas la plej granda dunganto en la urbo kaj havas pli ol studentojn. Lakehead University estas la plej norda universitato en Ontario kaj havas duan kampuson en Orillia.
Fakultatoj
Lakehead havas la sekvajn kapablojn:
Károly Ács (juristo)
Károly Ács [kAroj Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ács Károly estis hungara juristo, instruisto, parlamentano, poeto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis bankházi.
Károly Ács naskiĝis la en ekstera parto Kisbankházapuszta de Ráckeve, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Ács frekventis bazlernejon en Ráckeve, li maturiĝis en gimnazio en Kunszentmiklós, poste li akiris juran diplomon en kalvinana altlernejo de Kecskemét. Dum la studentaj jaroj liaj amikoj estis Mór Jókai kaj Sándor Petőfi. Iom poste en 1844 li advokatiĝis en Pest (urbo), poste li estis advokato kaj oficisto. Tiutempe liaj poemoj aperis en Athenaeum (revuo). Dum la hungara revolucio de 1848 li partoprenis aktiva en la administracio (ekzemple li estis nobela juĝisto) kaj li aranĝis ankaŭ taĉmenton. Post la falo li kaŝiĝis jaron, sed li estis trovita kaj kondamnita je prizono por 6 jaroj. En la malliberejo li lernis lingvojn kaj li liberiĝis en 1858. Li instruis en instituto por fraŭlinoj, baldaŭ li laboris en asekura oficejo. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Vasárnapi Ujság, Napkelet. Li estis elektita parlamenta deputito en 1861 kaj 1865. Li kolektis en Hungarlando serbajn, slovakajn kaj rumanajn popolkantojn, historietojn. Fine li retiriĝis kaj okupiĝis pri la familia bieno en Ráckeve. Lia edzino naskis 5 gefilojn.
Ĉina Konstrua Banko
La Ĉina Konstrua Banko (en angla: China Construction Bank Corporation (CCB), en simpligita ĉina: 中国建设银行; en tradicia ĉina: 中國建設銀行; en pinjino: Zhōngguó Jiànshè Yínháng; mallongita kiel: 建行) estas unu el la "kvar grandaj" bankoj de Ĉinio. En 2015 CCB estis la 2a plej granda banko en la mondo laŭ merkata kapitaligo kaj la 6a plej granda kompanio en la mondo. La banko havas proksimume 13 629 enlandajn oficejojn. Aldone, ĝi posedas eksterlandajn oficejojn en Barcelono, Frankfurto, Luksemburgo, Hongkongo, Johanesburgo, Novjorko, Seulo, Singapuro, Tokio, Melburno, Kuala Lumpur, Santiago de Chile, Sidnejo kaj Aŭklando, kaj kompletan filion en Londono. Ilia totala havaĵo atingis CN¥ 8.7 mil bilionoj en 2009, kaj ĝi estas konsiderata sisteme grava banko fare de la Financial Stability Board. Ĝia sidejo estas en la Ksiĉeng Distrikto, Pekino.
Mahamudu Bawumia
Mahamudu Bawumia (naskita la 7-an de oktobro 1963) estas ganaa ekonomikisto kaj iama centra bankisto kiu funkcias kiel la 5-a vicprezidanto de Ganao en la 4-a Ganaa Respubliko. Li ekoficis la 7-an de januaro 2017 kiel vicprezidanto de Ganao.
56795 Amandagorman
56795 Amandagorman estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan poetinon Amanda Gorman, unuan Nacian Junan Laŭreaton Poeton. Ŝi defendas la mediprotekton kaj la rasan kaj seksan egalecon. Ŝi kontribuis al mesaĝo de afableco kaj kuraĝo por niaj praidoj gravurita sur plato ĉe la kosmosondilo Lucy de la NASA.
Naturparko Saja-Besaya
La Natura Parko Saja-Besaya, en hispana Parque Natural del Saja-Besaya, estas protektita natura loko en la regiono Kantabrio, Hispanio, kiu estis deklarita natura parko en 1988. Ĝi estas en areo inter la basenoj de la riveroj Saja kaj Besaya etende el la Monto Río los Vados norde ĝis la montoj Fuentes-Palombera kaj Sierra del Cordel (Campoo) sude. Kun 24 500 ha, ĝi estas la natura parko plej etenda de Kantabrio, kaj plej parto (23 932 ha) estas montoj de publika utileco. La tuta parko estas ene de la Nacia Ĉasrezervejo Saja.
La parko estas formita per areoj apartenantaj al la municipaj teritorioj de: Arenas de Iguña, Cabuérniga, Cieza, Hermandad de Campoo de Suso, Ruente kaj Los Tojos, kaj la totalo de Mancomunidad Campoo-Cabuérniga.
La nura loĝloko ene de la natura parko estas la historia kerno de Bárcena Mayor, antikva vilaĝeto kaj elstara ekzemplo de kantabra arkitekturo.
Naturparko Masivo de Peña Cabarga
La Naturparko Masivo de Peña Cabarga, en hispana Parque natural Macizo de Peña Cabarga, estas protektita natura loko en la regiono Kantabrio, Hispanio, kiu estis deklarita natura parko per dekreto en 1989. En Aprilo 2005 la Supera Tribunalo de Justico de Kantabrio nuligis la deklaro de Macizo de Peña Cabarga kiel natura parko pro manko de la postulita burokrataro (PORN kaj PRUG), kaj tiel oni malprotektis la lokon. Ekde tiam ĝi estas en provizora reĝimo atendante la koncernajn demarŝojn fare de la regiona registaro de Kantabrio. Ĝia celo estas protekti la lokon laŭ la koncepto nomita «protektita pejzaĝo» kaj tial ĝi ekformu parton de la Reto de Protektitaj Areoj de Kantabrio.​
La natura loko estas sude de la Golfo de Santandero (je 15 kilometroj de la urbo ), en la Sierra de la Gándara, havas 2588 hektarojn inter la municipoj Liérganes, Medio Cudeyo, Penagos kaj Villaescusa. Tiu masivo havigas elstaron rigardejon kun 569 metroj de alto (maksimuma alto Pico Llen). La natura parko inkludas la karston de Cabárceno, geologia formaĵo de spektindaj morfologio kaj ruĝa koloro, rezulto de la dissolvo de kalkoŝtonaj rokoj, deklarita Punkto de Geologia Intereso.
Historie ekde la 17-a jarcento gravis agado de minado de fero kaj siderurgio.
Naturparko Collados del Asón
La Natura Parko Collados del Asón, en hispana Parque Natural Collados del Asón, estas protektita natura loko en la regiono Kantabrio, kiu estis deklarita natura parko la 18an de Februaro 1999 per la Leĝo de Kantabrio 1/1999,​ kaj inkludita en la Reto de Protektitaj Naturaj Lokoj de Kantabrio per la Leĝo de Kantabrio 4/2006, de 19a de Majo, pri Konservado de Naturo.​
Ĝi estas en la Kantabra Montaro sudoriente de Kantabrio kaj la totalo de ĝia teritorio, kun areo de 4740 ha, el kiuj 4020 ha estas apartenantaj al la municipo Soba kaj 720 Ha estas en privata tereno, estas sur altecoj inter 240 kaj 1632 msm.
Temas pri tre aparta areo de granda intereso, kun kalkoŝtonaj krutaĵoj, arbaretoj de fagoj kaj esceptaj kverkaroj, kun herbejoj faritaj de homoj, por la brutobreda profito. Tiu habitato tiom diversa, ebligas la disvolvigon de varia natura faŭno karaktera de la Kantabra Montaro. La parko estas en zono tradicie tre senhoma, sed kiu ebligis, ke la grado de natureco de la tuto estas tre alta.
La malgranda domaro Asón (en la municipo Soba) estas la nura loĝloko ene de la limoj de la parko.
Pri faŭno estas ampleksa montro de la kantabra montara faŭno, elstare grandaj rabobirdoj, kiel la gipo, la perknoptero, la serpentaglo kaj la akcipitro. Inter mamuloj, pro la alta denseco de grotoj, menciidas la vespertoj (Miniopterus schreibersii, Rhinolophus euryale kaj Rhinolophus ferrumequinum. En la riveroj de la parko abundas la truto kaj la salmo.
Radnice (Pavlov)
Radnice (Radnitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pavlov en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Pavlov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 48 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Radnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo de 3,55 km².
Xidan
Xidan (Ksidan aŭ Ksidano, en ĉina: 西单; en pinjino: Xīdān) estas grava tradicia komerca areo en Pekino, Ĉinio. Ĝi estas en la distrikto Ksiĉeng (Xicheng). La Ksidan komerca distrikto enhavas gravajn areojn kiel la Ksidan Kulturplaco, Nord-Ksida Strato, same kiel multajn superbazarojn kaj vendejarojn. La Ksidan Kulturplaco estas la plej granda ejo por kulturaj eventoj en urbocentra Pekino.
Balvi
Balvi estas urbo en Latvio, en la nordoriento de la lando. La urbo havas ĉirkaŭ 6000 loĝantojn kaj estas la administra centro de samnoma distrikto de Latvio. Ĝi situas inter Balvu kaj Pērkonu lagoj unuigita de rivero Bolupe, pri aŭtovojoj P35 al Gulbene kaj Rigo kaj P47 al Rēzekne. Distanco al Rēzekne estas 80 km, al Rigo - 219 km.
Historio
La unua mencio de Balvi estis en 1224. Malgranda ligna preĝejo kaj grandbieno estis konstruitaj sur la biendomo de pola nobelino Hilsen en la loko ĉirkaŭ 1765. Kiam Latgalio venis sub rusan regon en 1772, la biendomo estis koncedita al la familio de Jelagin fare de Katerina la 2-a. En 1806 ĝi pasis al la familio Horoĵinski kaj en 1876 la biendomo estis aĉetita fare de la balta germana familio de Transehe-Roseneck. La evoluo de la vilaĝo estis faciligita per la fervoja linio Sita-Pitalovo malfermita en 1902. La vilaĝo estis apartigita de la biendomo en 1915, kaj Balvi ricevis urborajtojn en 1928.
En 1935 Balvi havis 2 024 loĝantojn, el kiuj 72 % estis latvoj. La 12-an de oktobro 1938 estis aprobita la blazono de la urbo Balvi.
Dum la Dua Mondmilito, la Germana defenda militlinio etendiĝis de Balvi ĝis Gulbene, kaj dum la bataloj de julio-aŭgusto 1944, germanaj trupoj fajrodetruis multaj domoj kaj la antaŭan grandbienon kun militista hospitalo.
En 1950, Balvi iĝis la centro de la lastatempe establita distrikto de Balvi (Balvu rajons). En 2009, post la administra-teritoria reformo - iĝis la centro de komunumo Balvi (Balvu novads), la antaŭa distrikto estis dividita al kvar komunumoj. La lasta reformo en 2021 kunfandis ilin reen sed konservis la titolon «novads» (Balvu novads) kvankam vere ĝi estas la antaŭa distrikto.
Geografio
Balvi situas en Orienta Latvia malaltebenaĵo (Austrumlatvijas zemiene).
Averaĝa temperaturo: -7,5 °C en januaro, +17 °C en julio. Precipitaĵo 650 mm jare.
Loĝantaro
La etna konsisto en 2016 estis:
Reĝina Universitato ĉe Kingston
Reĝina Universitato ĉe Kingston (Queen's University, kutime nomita Queen's) estas publika, senkonfesia, geinstrua kaj esplora universitato situanta en Kingston, Ontario, Kanado. En internaciaj kaj naciaj rangotabeloj, Queen konservis sian statuson kiel unu el la ĉefaj universitatoj de Kanado.
La Eklezio de Skotlando establis Queen's College en Kingston, Ontario en 1841 kun reĝa privilegio de Reĝino Victoria. La institucio estis fondita la 16-an de oktobro 1841, 26 jarojn antaŭ la fondo de Kanado. La unuaj klasoj komenciĝis la 7-an de marto 1842, kun 13 studentoj kaj 2 instruistoj. Tiu estis la unua diplomiĝa institucio en la Unuiĝinta Provinco de Kanado kaj la unua universitato en la okcidentaj Maraj Provincoj de Kanado se temas pri akcepti virinojn kaj trejni studentojn de la registaro. En 1883, virina kolegio faris interkonsenton kun Reĝina Universitato por medicina edukado. En 1888, Reĝina Universitato komencis oferti etendkursojn, iĝante la unua universitato fari tion.
La fondintoj de Reĝina Universitato desegnis inspiron de la Universitato de Edinburgo de la tradicio de la skotaj universitatoj de akademia libereco, aŭtoritato kaj morala respondeco.
Ĉi tiu universitato havas artcentron, la Agnes Etherington Art Center, kiu enhavas 17,000 verkojn. Elstaras kvar Rembrandt-pentraĵoj, ĉiuj donacitaj en la lastaj jaroj de la paro de kolektantoj Bader. Ili estas kovritaj per malavara specimeno de nederlanda baroka pentraĵo, kun Jan Lievens, Govert Flinck, Willem Drost kaj Arent de Gelder. Aliaj Malnovaj Majstroj reprezentitaj en tiu muzeo estas: El Greco, Dosso Dossi, Georg Pencz, Sébastien Bourdon, Luca Giordano, Peter Lely kaj Joseph Wright de Derbio. Oni konservas ankaŭ desegnaĵojn de Rafael Sanzio, Parmigianino kaj Guido Reni, kaj postajn majstrojn kiel Gustav Klimt kaj Pablo Picasso. Krom la Kingston-kampuso, la universitato havas centron por internaciaj studoj en Herstmonceux Castle, East Sussex, Anglio, antaŭe okupita fare de la Royal Greenwich Observatorio.
Dieppe-Maritime (stacidomo)
Dieppe-Maritime estas fermita franca stacidomo, sur linio - Dieppe, situanta en  Dieppe, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) fermita en 1994.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Malaunay-Le Houlme - Dieppe (350000).
Louis Massignon
Louis MASSIGNON (n.la 25-an de julio 1883 en Nogent-sur-Marne - m. la 31-an de oktobro 1962 en Parizo) estis franca sciencisto, unu el la plej grandaj kaj plej famaj francaj orientalistoj, islamologo, arabisto kaj pioniro de la katolika-islama dialogo, ĉar li laboris por interkompreniĝo inter kristanoj kaj islamanoj, aldone al sia scienca laboro. Li estis unu el la intelektuloj kiuj influis la rilaton de la Romkatolika Eklezio kun Islamo en la 20-a jarcento. Li estis membro de multaj akademioj kaj sciencaj societoj. Politike, li estis ano de la ideoj de Mahatma Gandhi.
Biografio
Dum Unua Mondmilito, li laboris kiel tradukisto. Post la milito, li akiris pozicion ĉe la Sekcio de Islama Sociologio kaj Sociografio de la Kolegio de Francio. Li kredis je la ebla kunekzisto de judoj, kristanoj kaj islamanoj en Palestino. En 1947 li estis prezidanto de la Institut d'études Iraniennes.
En 1949, kun la permeso de papo Pio la 12-a, li konvertiĝis al grekatolikismo ( Katolika Grek-Melkita Eklezio) por esti pli proksima al arabaj kristanoj kaj islamanoj.
Dialogo estis tre grava al Massignon. Li ankaŭ parolis al irana sociologo Ali Shariati, kiu poste iĝis tre influa kiel modernisma islama pensulo en Irano. Shariati havis grandan respekton por Massignon kaj honoris lin kiel instruisto kaj majstro.
Edukado
Li lernis la araban, turkan, persan, germanan kaj anglan kaj interesiĝis pri antikvaĵoj, kaj tial partoprenis en elfosadoj en Irako (1907-1908), kio kondukis al la malkovro de la palaco Al-Ukhaidir. Li studis en la antikva egipta universitato (1913 ) kaj servis kiel tradukisto en la franca armeo dum kvin jaroj dum la unua mondmilito. Li estis fascinita de islama sufiismo kaj tial li multe pristudis Al-Hallaĝ kaj publikigis "Diwan Al-Hallaĝ" kun ĝia traduko en la francan, same kiel "Terminologion de Sufiismo", "Akhbar al-Hallaj" kaj " Tawasin ". Li redaktis la Ĵurnalon pri islamaj studoj kaj publikigis la Analojn de la islama mondo en la franca ĝis 1954.
Verkaro
Li estis la verkinto de fama verko pri la sufia mistikulo Mansur Al-Ḥallaĝ (en la persa منصور حلاج ‎), krucumita en 922 fare de la abasidaj aŭtoritatoj en manieroj tre similaj al tiuj de Jesuo, kreante nekutiman apudmeton inter la penso de la islama taṣawwuf (aŭ irfān) kaj kristanismo. Li dediĉis sin ankaŭ al la studo de la araba lingvo.
(139211) 2001 GN2
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:4 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksime de Marso. Kompense, ĝia suprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
Petrov nad Desnou
Petrov nad Desnou (Petersdorf an der Tess) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Ensumigante municipon Petrov nad Desnou kaj vilaĝon Terezín ĝi troviĝas apud kunfluejo de riveroj Desná kaj Merta. Vivas ĉi tie.
Historio
En la pasinteco la vilaĝo portis nomojn Petersdorf kaj ankaŭ Petrovice, evidente laŭ vokto Petr menciata al la jaro 1391. La nomon Petrov estas unuafoje dokumentita en la jaro 1869, nobelan predikaton "an der Tess" ĝi akiris en la jaro 1924, ekde la jaro 1955 ĝi portis nomon Petrov nad Desnou. Vilaĝo Teresienthal (hodiaŭ Terezín) estiĝis en parceloj de Petrov en la jaro 1789 kaj ĝi nomiĝas laŭ grafino Terezie Žerotínová, naskita Schrattenbach.
Ĝis ellandigo de germanoj post la dua mondmilito Petrov estis germana municipo kun ĉeĥa minoritato. La municipo estis okazejo de kamparanaj ribeloj. La ĉi tie regiono estas ankaŭ fama pro ĉasado de sorĉistinoj, al kiuj falis en la jaro 1686 kiel viktimo ankaŭ Voršila Kolbová, voktino de Petrov. En la jaroj 1839 ĝis 1931 estis sur loko de devena martelegejo maŝinejo, kiu apartenis al ferfabriko de fratoj Kleinidoj. Ekde la jaro 1932 agadis sur teritorio de Petrov uzino Velamos por produktado de bicikloj.
Geografio kaj transporto
Petrov nad Desnou situas sur maldesktra bordo de rivereto Desná kaj apud rivereto Merta antaŭ kunfluejo kun Deská kaj ĉirkaŭ ŝoseo I/11, inter Sobotín kaj Rapotín. Terezín situas sur maldekstra bordo de Desná antaŭ kunfluejo kun Merta, paralele kun ŝoseo I/44, kiu kondukas tra Rapotín laŭlonge laŭ la dekstra bordo de Desná.
En Petrov disbranĉiĝas fervoja linio 293 de Fervojo Desná.
Veselí (Pavlov)
Veselí (Wesseln) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pavlov en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudokcidente de Pavlov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/644. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 43 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ĵazfestivalo sibia
La Ĵazmuzikfestivalo sibia (angle: Sibiu Jazz Festival, rumane: Festivalul de Jazz de la Sibiu) kalkuliĝas inter la plej malnovaj kaj plej grandaj festivaloj de ĵazo en Rumanio. Ĝi festatas en Sibiu.
Veselí (Pavlov)
Veselí situas en katastra teritorio Veselí u Mohelnice kun areo 4,83 km² kaj Vacetín kun areo 1,18 km².
Ĵazfestivalo sibia
1997 - nun
En la jaro 1997 Hilarius Johannes Konstantin Schmidt ekestris kaj la organizadon ekfaris la Fondaĵo "Pro Art Hermannstadt". Sekve la 37-a eldono en 2007 estis unu el la plej gravaj eventoj en la jaro en kiu Sibiu estis la Eŭropa Kultura Ĉefurbo. Pro financaj malfacilaĵoj la eldono de la jaro 2014 estis prokrastita je duona jaro en oktobron.
Bandoj kaj muzikistoj rumanaj
Richard Oschanitzky, Mihai Berindei, Marius Popp, Aura Urziceanu, Johnny Răducanu, Eugen Gondi, Mircea Tiberian, Liviu Butoi, Andrei Colompar, Virgil Popescu, Post Scriptum, Transfer, Titel Popovici Band, VJQ, Gramofon, Big Band-ul Radioteleviziunii Române, Big Band Gaio, Decebal Bădilă, Ovidiu Bădilă, Silex, Reflex, Sesiune Prelungită, Dan Ionescu, Toni Kuhn, Nicolae Simion, Garbis Dedeian, Puiu Pascu, Romeo Cosma, Prefix 924.
Tablohokeo
Tablohokeo estas tablosporto kaj ludo por du ludistoj, derivita de glacia hokeo. La ludo konsistas en reprezentado de glacihokea kampo; la ludistaj poentaraj celoj estas frapi malgrandan hokediskon kaj meti ĝin en la oponantan "reton" kun eltondaĵaj ciferoj kiuj reprezentas hokeajn ludistojn. La ludkampo estas horizontala surfaco, rondigita rektangulo kun longo de ĉirkaŭ unu metro kaj larĝo de ĉirkaŭ duono de metro.
Qianmen
Qianmen (en simpligita ĉina: 前门; en tradicia ĉina: 前門; en pinjino: Qiánmén; Wade–Giles: Ch'ien-men; laŭvorte. 'Fronta Pordego') estas populara nomo por Zhengyangmen (Ĵengĝangmen, en simpligita ĉina: 正阳门; en tradicia ĉina: 正陽門; en pinĝino: Zhèngyángmén; Wade–Giles: Cheng-yang-men; en manĉura:ᡨᠣᠪ ᡧᡠᠨ ᡳ ᡩᡠᡴᠠ; Möllendorff: tob šun-i duka) laŭvorte "Pordego de la Zenita Suno", estas pordego en la historia murego de Pekino. Tiu pordego estas sude de la Placo Tian An Men kaj iam kontrolis la sudan enirejon en la Internan Urbon. Kvankam multo de la muregoj de Pekino estis detruita, Zhengyangmen restas grava geografia markilo de la urbo. La centra nord–suda akso de la urbo pasas tra la ĉefe pordego Zhengyangmen. Ĝi estis iam nomita Liĵengmen (en simpligita ĉina: 丽正门; en tradicia ĉina: 麗正門; en pinĝino: Lìzhèngmén), kun la signifo "bela pordego".
Tablohokeo
La ciferoj estas manipulita per vergoj sub la plasta "glacio": ĉiu glitejo antaŭen kaj reen laŭ ties propra mallarĝa vergo kiam la ludistaj puŝoj aŭ tiroj sur la vergo rotacias (laŭ vertikala akso) por movi la hokediskon kiam la ludisto turnadas la vergon.
Ekde 1989 la mondaj ĉampionecoj okazis ĉiun duan jaron, en aliaj jaroj eŭropaj ĉampionecoj nun estas okazigitaj. Reprezentantoj de 16 landoj partoprenis en la monda ĉampioneco de 2023.
Priskribo
Samtempe, du ludantoj konkuras malantaŭ unu ludkampo, starantaj ĉe ĝiaj malsamaj finoj kaj uzante siajn stangojn regi siajn figurojn en la rando.
La ludo estas ludata en la kampo "Stiga", kiu estas plata rektangula skatolo kun rondaj randoj, ĉirkaŭ unu metron je duono de metro en grandeco, agordita al alteco de 70-80 cm. La horizontala surfaco agas kiel ludkampo. La ludo estas ludata per relative granda nigra plasta diskon. Du teamoj montras sur la kampo, tiuj konsistas el 5 kampo-figuroj kaj unu golulo: Golulo (G) dekstra defendanto (DD)      liva defendanto (LD) dekstra atakanto (DA)    meza atakanto (centro, C)     liva atakanto (LA) Ĉiu figuro estas enigita en sian propran gvidan fendojn sur la ludkampo kaj sub la kampo estas konektita per rapidmalpliigilo kaj stango kun sia ludanto, staranta post la fino de la kampo. Ĉiu stango kaj sekve la figuro povas antaŭeniri kaj rotacii ĉirkaŭ akso. La fendoj havas aspekton de rektaj aŭ kurbaj linioj kaj estas metitaj tiel ke la ludantoj kontrolas la tutan teritorion de la ludkampo kaj povas efektivigi diversajn agojn (pasigoj, ĵeti, interkaptoj de la disko, ktp.) Kontraŭuloj, manipulantaj levilojn, movas siajn figurojn kaj turnas ilin, provante interkapti la diskon kaj ĵeti ĝin en la golujo de la kontraŭulo. Male al glacihokeo, ekzistas neniu ofsajdo regulo kaj ĉiuj enĵetoj okazas en la centro de la kampo.
Antaŭ la ludo, la ludkampo estas fiksita sur speciala stando aŭ sur alia horizontala surfaco je 70-80 cm de alteco, ĉu per gluado de la kruroj per duflanka bendo, aŭ per specialaj montoj.
La ludo daŭras kvin minutojn kaj unu havante pli golojn ricevas 2 poentojn por la venko, la perdanto - 0. En kazo de egaleco ĉe rondaj turniroj, la punktoj estas duono, dum la eliminaj ludoj okazas kromtempaj.
Historio
La unuaj kontroleblaj informoj pri ludo, simulanta glacihokeon, datiĝas de 1932, kiam kanadano Munro hejme faris tre primitivan kampon de la arbo. Lia ideo estis sekvita de entuziasmuloj kaj fabrikantoj en aliaj landoj, en kiuj la glacihokeo estis vaste ludita, sed amasa populareco estis atingita nur kiam ligno, fero kaj kartona por surfaco kaj figuroj en la 1950-aj jaroj komencis anstataŭigi plaston. En 1957, tablohokeo komencis esti produktata de la sveda kompanio Stiga, kiu nun estas monopolisto en produktado de konkurenca ekipaĵo. En 1959, danke al la kunlaboro kun la ludantoj de glacihokeo, la tiama kapitano de la sveda nacia teamo Sven "Tumba" Johansson, la ludkampoj multe pliboniĝis, precipe Johansson havis la ideon de nova dezajno, kiu ebligas al la figuroj translokiĝi post la pordegojn. Post ĉi tiuj plibonigoj, Stiga gajnis serioza lpkon en la merkato, vendante 100-200 mil kampojn jare. Ludkampoj, preskaŭ nedistingeblaj de modernaj, Stiga estas produktita ekde 1983. En 2018, vendoj de nova modelo komenciĝis, en la evoluo de kiu alia fama sveda hokeisto Peter Forsberg partoprenis, sed ĉi-foje la ŝanĝoj ne estis tiel signifaj.
Tamen antaŭ la unuaj provoj organizi almenaŭ ĉe la ŝtata nivelo, oni devis atendi ĝis 1982, kiam okazis la unua sveda ĉampioneco. Dum la sekvaj 20 jaroj, Svedio restis la gvidanto en ĉio rilata al tablohokeo. En 1989, la Monda Tablohokea Ĉampioneco estis organizita en Stokholmo kun la partopreno de ludantoj el 7 landoj, kiuj kompreneble gajnis svedoj. La sekvaj mondaj konkursoj estis okazigitaj en diversaj landoj ĉiujn du jarojn, kun unu deŝovo. Sed nur en 2005 la svedoj estis puŝitaj de la unua loko de la finna nacia teamo en Rigo por la unua fojo, kaj en 2007 la finno Roni Nuttunen fariĝis la unua ne-sveda individua mondĉampiono. Nuntempe la ĉefaj landoj de tabla hokeo estas Rusio, Latvio kaj Ukrainio, sekvataj de (laŭ monda rangotabelo por 2020) Finnlando, Svedio, Ĉeĥio, Norvegio kaj Estonio. En jaroj, kiam mondaj konkursoj ne estas okazigitaj, ili estas anstataŭigitaj de eŭropaj konkursoj, kiu malmulte diferencas laŭ la konsisto de la partoprenantoj. Ambaŭ turniroj okazas en junio. La Eŭropa Ĉampionado 2022 okazis en Kranjo, Slovenio, la eŭropa ĉampiono estis Edgars Caics el Latvio. . Ankaŭ en la naciaj teamaj konkursoj la latvioj fariĝis la gajnintoj, lasante la svedojn dua. Ĉeĥio gajnis la trian lokon. Pro la rusa invado de Ukrainio, rusaj kaj belorusaj atletoj estis ekskluditaj de la konkurado ĝis la fino de la milito.
La lasta el la mondaj konkursoj okazinta ĝis nun en 2023 ĉe la Bryne, Norvegio, kie venkis Yevhen Matantsev el Ukraino. Ludantoj el 16 landoj partoprenis la konkurson. Latvio ankaŭ gajnis la teamajn konkuradon, batante ukrainiojn en la finalo; la finna nacia teamo gajnis 3-an lokon. Krista Annija Lagzdiņa (Latvio) gajnis oron en la virina kategorio.
La sekva monda ĉampioneco estas en 2025 en Umeå, Svedio.
Historio en Orienta Eŭropo
Post la dua mondmilito, Sovetunio agnoskis, ke tablohokeo estas utila kiel instrua ludo, kaj laŭ la rekomendo de la Ministerio pri Sano en 1952, komenciĝis ĝia produktado. En la 1960-aj jaroj, sovet-fabrikita tablohokeo populariĝis en Sovetunio kaj Baltio, tamen ĉi tie ĝi estis distribuita ĉefe kiel infana ludilo. La plej multaj el la modeloj estis ekstere desegnitaj laŭe, kaj rezulte, la ludantoj estis plejparte lernejanoj kaj iliaj gepatroj. Foje estis aliaj cirkonstancoj, por la ekzemple, la serio "Favorito-1981" de Riga turniro estis uzata kiel formala kovrilo por la kontaktoj de politikaj disidentoj.
En la dua duono de la 90-aj jaroj, kun pliigo de riĉaĵoj en Orienta Eŭropo, ekaperis ludkampoj de sveda produktado, kaj fine de la 1990-aj jaroj Rusio kaj Latvio komencis organizi sin paralele kaj rilate unu kun la alia. En Latvio, la unua publika serio de turniroj estis organizita de DJ Ēriks Loks en 1998. En 1999, tablohokea iniciatinto Göran Agdur (Svedio) vizitis Latvio, post kio fine de 1999 fondiĝis la Riga Klubo de Tablohokeo (RGHK), kaj meze de 2000 la nacia federacio komencis organizi regulajn konkursojn. La samon faris en Moskvo ĵurnalisto Mihail Margolis kaj en Sankt-Peterburgo kantisto Aleksandr Minĉenko. Ambaŭ vizitis la unuan Rigan Pokalon se temas pri observi la organizadon de turniroj en la somero de 2000; la siavice, latvaj ludantoj komencis vojaĝi al turniroj en Rusio por dividi sian sperton. La unua etapo de la rusa ĉampioneco okazis en 2002 kaj estis gajnita de latvo Raivis Sternāts, tamen dum la sekvaj 17 jaroj kaj 94 etapoj de la rusa konkurso, la rusoj neniam donis venkon al gastoj el eksterlando. Grandan danke al ĉi tiuj ligoj, kaj rusa kaj latva tablohokeo povis laŭlonge pasi al ĉefaj pozicioj. Kun iom da malfruo, Ukrainio aliĝis al ili, kies konkurso komenciĝis en 2005 kun la partopreno de Dmitri Kudritsky, kiu ludis la unuan fojon ĉe la Monda Ĉampioneco en 1999. Tamen la unua amasa foriro al la mondaj ĉampionecoj okazis en 2001, kiam Latvio kaj Rusio sendis la plenajn teamojn al Plzeň, okupante la 5-an kaj 8-an lokojn el 13 respektive. En la sekvaj jaroj, la kresko de sidlokoj por Rusio rezultis esti pli rapida, kaj en 2007 la rusa teamo gajnis siajn unuajn medalojn en la teama evento. En 2009 en Budapeŝto, Rusio jam fariĝis mondaj ĉampionoj, kaj Latvio – vicĉampionoj. En 2011, Oleg Dmitriĉenko alportis al Rusio la unuan oran medalon en la persona kategorio, kaj de tiam nur rusaj aŭ latvaj ludantoj fariĝis mondaj kaj eŭropaj ĉampionoj en ĝi. En teamaj konkursoj Rusio estas seninterrompa mondĉampiono ekde 2009. Preskaŭ la sama situacio en la eŭropaj ĉampionecoj, kie Rusio ekde 2012 nur unufoje perdis la pintan linion de Latvio, dum Latvio kelkfoje cedas duan lokon al Ukrainio. Nuntempe, ĉi tiuj tri landoj okupas ĉefajn poziciojn en la monda rangotabelo.
Daŝilan
Daŝilan aŭ Dashilan (en simpligita ĉina: 大栅栏; en tradicia ĉina: 大柵欄; en pinĝino: Dàshilànr) estas subdistrikto de la distrikto Ksiĉeng, en Pekino, Ĉinio.
Tablohokeo
Historio en Orienta Eŭropo
Tiam komenciĝis ankaŭ la disvolviĝo de tablohokeo en Belorusio kaj Kazaĥio. Latvio kaj Rusio ankaŭ influis la disvolviĝon de tablohokeo en Litovio kaj Estonio, tamen ili sukcesis atingi amasan popularecon nur en la dua ŝtato.
Daŝilan
Daŝilan estas fama negoca strato ekster Qianmen. Nune la termino Daŝilan estas uzata ankaŭ por referenci al la areo kiu enhavas krom Daŝilan mem ankaŭ Langfang Toutiao, kaj la stratojn Liangŝidian kaj Meiŝi.
Tablohokeo
Historio en Orienta Eŭropo
En 16-an de marto 2006, la Latva Nacia Sporta Konsilio oficiale agnoskis tablan hokeon kiel sporton kaj LGHF kiel la ĉefa organizo, la sama jaro LGHF estis agnoskita en la Konsilio de Latvaj Sportaj Federacioj.
Daŝilan
Daŝilan estas sude de la Placo Tiananmen, okcidente de la Strato Qianmen. La ĝenerala longo de Daŝilan estas 275 m el oriento okcidenten. Nuntempe, estas 36 vendejoj el 11 markoj dise laŭlonge de Daŝilan kun averaĝa klientaro de 150-160 miloj kutime kaj 200 miloj en feritempo.