cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hella Sauerbrey
Pri Esperanto-Literaturo
En 1975 en la eseo Esperanto-literaturo - ŝtoneto en la mozaiko de la paco ŝi donas ekzemplojn el la dana, vjetnama kaj hinda literaturoj, el la poezio de Baghy kaj Kalocsay, fine elstarigante la literaturan kreadon de Zamenhof rilate al paco kaj emfazante, ke iri la „vojon celitan“ (aludo pri la poemo „La vojo“) signifas iri vojon „de reciproka konatiĝo pere de Esperanto“.
Ŝi substrekas: „La pasinta kaj nuntempa literaturoj donas al ni sufiĉe da ekzemploj per kiuj estas prezentataj la brila multkolora, enhavriĉa, dolĉa kaj ofte ankaŭ suferplena mozaiko de la paco.“
Radioscenaĵo „La geedzoj Fu”
La 6-an de novembro 1974 estis disaŭdigita en Radio GDR la germanlingva 30-minuta radioscenaĵo La geedzoj Fu, kiu bazis sur vjetnamaj noveloj, tradukitaj de Hella Sauerbrey el Esperanto. Do Esperanto servis kiel pontolingvo. La 1-an de novembro 1975 la radiostacio Voĉo de GDR ankoraŭfoje elsendis ĝin.
Hella Sauerbrey en der esperantist en 1974 rakontis pri la ekesto.
Limbiate
Limbiate estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Hella Sauerbrey
Radioscenaĵo „La geedzoj Fu”
''Mia respondo: Jam delonge mi okupiĝas pri vjetnamaj literaturaĵoj nuntempaj. Mi posedas multajn eldonojn presitajn en Hanojo. Poste min vizitis membro de la sekcio radio-dramoj por rigardi mian stokon de vjetnamaj presaĵoj.''
Limbiate
Najbaras la komunumoj Bovisio-Masciago, Solaro, Cesate, Varedo, Paderno Dugnano kaj Senago.
Hella Sauerbrey
Radioscenaĵo „La geedzoj Fu”
''Oni elektis kaj postulis de mi germanan resuman enhavon de la libroj: La bambufluto – Franjo Tu Hau – La horloĝisto de Djen Bjen Fu. Fine mi devis liveri precizajn tradukojn de la noveloj „La vilaĝa instruistino de Xuan Sach” kaj  “La geedzoj A Fu” de To Hoai. Jochen Hauser, konata aŭtoro, prilaboris la lastan por radio. Tiamaniere – do helpe de Esperanto – naskiĝis la germana radiospektaklo “La geedzoj Fu”.”''
Filmsinkronizo
La sinkronizon de la GDR-a kolora filmo „Hieraŭ ni ankoraŭ estis infanoj“ (40 minutoj, 16 mm) Hella Sauerbrey kune kun Rudi Graetz, Hans Eichhorn, Renate Berndt kaj Detlev Blanke realigis.
Esperanto-instruado
Alia tereno, en kiu Hella Sauerbrey senlace semis, estis la Esperanto-instruado. La altnivelon de ŝia instruado pruvis la rezultoj de la altnivelaj ekzamenoj ĉe kursfino.
En de 52 en 1972 legeblas raporto pri la ekzameno la 29-an de februaro kaj 1-an de marto post komencanta kurso en Berlino Prenzlauer Berg, kiu komenciĝs en majo 1971. Okazis tri-parta ekzameno, kies rezultojn prijuĝis apud la kursgvidantino Hella Sauerbrey membro de Distrikta Laborrondo (DLR) kaj membro de Centra Laborrondo Esperanto en Kulturligo (CLR).
La 20-an de marto en 1975 interkonsentis la direktoro de la Popola Altlernejo (PAL) Prenzlauer Berg s-ro Plessow dum interparolado kun la prezidanto de DLR Berlino Ernst Schonert kaj Hella Sauerbrey pri okazigo de Esperanto-kurso en PAL ekde januaro 1976. En marto la kurso komenciĝis kun 12 partoprenantoj. La 25-an de januaro 1977 okazis la unua ekzameno kun 8 kursanoj post du-semestra lernado en ĉeesto de la vicdirektoro de PAL kun surprize bonegaj rezultoj. Hella Sauerbrey gvidis la kursojn ĝis 1981. Poste ŝia lernantino Monika Ludewig daŭrigis la kursojn ĝis 1990.
Hella Sauerbrey gvidis multajn kursojn, sed ankaŭ zorgis pri kursanoj post kursfino. En marto 1972 ŝi komencis kurson por komencantoj en Kulturdomo Erich Weinert en Pankow kaj fondis post la kurso la grupon „Gajaj Humuruloj“ en la kulturdomo. Kursfinintojn de PAL, Hella Sauerbrey invitis al semajnfinaj seminarioj. Fotojn pri tio troveblas en la Jubilea Libro de ELB de 2006.
Hella Sauerbrey prelegis en seminarioj aŭ aliaj aranĝoj pri metodiko kaj organizado de Esperanto-kursoj. Jam en 1970 ŝi dum la 2-a Distrikta Renkontiĝo de Esperantistoj kaj Amikoj de Esperanto en Kulturdomo Glienicke (Nordbahn) parolis pri metodiko de Esperanto-instruado.
Ŝi membriĝis en la Metodika Komisiono ĉe Centra Estraro de GDREA. Dum la 12-a seminario de honoroficaj funkciuloj kaj aktivuloj en Esperanto-kluboj de Kulturligo de GDR de la 27-a de novembro ĝis 3-a de decembro 1978 en Wesendahl ĉe Strausberg la temo de ŝia prelego estis: La Esperanto-kurso – preparo kaj realigo.
Agado en organizaĵoj
Hella Sauerbrey fariĝis kaj membro de Centra Laborrondo (en 1976) kaj de Distrikta Laborrondo Berlino de GDREA. En 1981 ŝi ankoraŭ elektiĝis por Centra Estraro de nove fondita GDREA.
Dum la VI-a Ĝenerala Konferenco de MEM en Beogrado la 31-an de julio en 1973 ŝi elektiĝis Membro en la Internacia Komitato de (MEM). En Ruse (1976) kaj Varna (1978) ŝi ree estis elektita.
La 27-an de oktobro 1975 en plenkunsido de Centra Laborrondo de GDREA en Wittenberg estis fondita la MEM-komitato de GDR, al kiu elektiĝis Hella Sauerbrey.
Hella Sauerbrey ŝatis vojaĝi al internaciaj Esperanto-aranĝoj. Hejme ŝi aŭskultis radioelsendaĵojn en Esperanto kaj diligente reagis per leteroj al la redakcioj. Al la leteramiko Raymond Devendille ŝi skribis pri vizito de ĉebalta esperantista Printempo 1978 en Mielno kaj pri la 2-a Esperanto-Konferenco de GDR en Leipzig.
En der esperantist ŝi raportis pri partopreno en tritaga Internacia Esperanto-Renkontiĝo kadre de Tagoj de Bydgosz 77 en junio 1977,kiun organizis la Fako pri Kulturo kaj Arto de la Urba Oficejo en Bydgosz, Pola Esperanto-Asocio kaj Junulara Turisma Centro Juventur. En konkurso tie ŝi akiris kiel 3-an premion 14-tagan partoprenon en Internacia Esperanto-Kurso por instruistoj.
La Esperanto-Redakcio de Radio Varsovio menciis Hella Sauerbrey 7 jarojn poste en la leterkesto de la programo la 19-an kaj 20-an de januaro 1978 kiel unu el la esperantistoj, kiuj sendis la plej multajn korespondaĵojn laŭ statistiko de 1977 al la redakcio.
Krom la menciita agado Hella Sauerbrey tutregule aktivis en la Esperanto-grupo en Club 72 en Berlino Prenzlauer Berg. Ŝi riĉigis la programon per prelegoj, ekzemple la 18-an de junio en 1975 pri vivo kaj verko de Julio Baghy kaj la 30-an de marto en 1977 pri la Esperanto-verkisto William Auld.
Honorigoj
Honorinsigno de MEM 1976
Verkoj
Recenzoj
Hella Sauerbrey publikigis en la GDR-aj Esperanto-gazetoj der esperantist (de) kaj PACO recenzojn pri jenaj libroj:
Artikoloj
Pri Hella Sauerbrey
Post ŝia morto la leteramiko Raymond Devendille skribis leterojn al Hella Sauerbrey, en kiuj li rerigardas al la estiĝo de la amikeco: La germana leteramikino samkiel la franca amiko ofte aŭskultis radioelsendaĵojn de Pola Radio. Ŝi aŭdis ankaŭ legi la radioparolanton leterojn de la franca aŭskultanto. En majo de 1974 ŝi skribis al li kaj el tio estiĝis regula interkorespondado. Raymond Devendille rerigardas al intimaj pensoj, spertoj kaj sentoj, esprimitaj en la leteroj. El tio oni ekscias ankaŭ pri vivo, agado, pensoj kaj personeco de Hella Sauerbrey.
Kopioj de la leteroj troveblas ĉe SAPMO (Stiftung Archiv der Parteien und Massenorganisationen der DDR im Bundesarchiv - Fondaĵo de Partioj kaj Amasorganizoj de GDR en Federacia Arkivo - Berlin-Lichterfelde, Finckensteinallee 63, 12205 Berlin BArch DY 27 / 9820 Tätigkeit der Mitglieder des Zentralvorstands des Esperanto-Verbandes  1982 – 1985, Band 1 (Agado de membroj de la Centra Estraro de GDREA).
Korespondaĵo konservata en arkivo
Korespondaĵoj de Hella Sauerbrey al la Oficejo de GDREA kaj de la oficejo (Detlev Blanke) al Hella Sauerbrey estas konservataj ĉe SAPMO
BArch DY 27 / 5288 Korrespondenz mit Frau Hella Sauerbrey 1975-1978 (Korespondado kun s-ino Hella Sauerbrey)
BArch DY 27 / 5294 Tätigkeit der Mitglieder des ZAK Esperanto 1978-1980, Bd. 2 (Agado de la membroj de CLR Esperanto
BArch DY 27 / 9817 Tätigkeit der Mitglieder des ZAK Esperanto/des Zentralvorstands des Esperanto-Verbandes 1980 – 1982, Bd. 2 (Agado de la membro de CLR/ Centra Estraro de Esperanto-Asocio)
Alĥemiisto malkovranta fosforon
Priskribo
La bildo montras la alĥemiiston provanta produkti la eskapeman Filozofian Ŝtonon, kiu povus ŝanĝi ordinaran metalon en oron, sed anstataŭ, je lia miro, li malkovras fosforon. Tamen, Wright ne bildigas la alĥemiiston kun 17 jarcenta fono sed li romantikigas la ĉambron imagante mezaĝajn gotikajn arkojn kaj altajn, pintajn fenestrojn kvazaŭ li estus en preĝejo. Li ankaŭ donis tre favoran impreson al la efektiva procezo kiu implikas la redukton de urino per boligo. Priskribo de 1730 pri la manufakturado de fosforo priskribis la bezonon de 50 ĝis 60 siteloj da urino kiu estis ambaŭ putra kaj "produktis vermojn". Wright ankaŭ donis religiajn implicojn al la pentraĵo. La alĥemiisto surgenuas antaŭ la brilanta ujo, etendante siajn brakojn en simila gesto al tiu uzata de El Greco kiam li pentris "Stigmatizado de S-ta Francisko" aŭ "Pentofara Sankta Hieronimo". Benedict Nicolson komparas lian sintenon al tiu de unu el la disĉiploj de Kristo ricevanta komunion. Li kredas ke la dispozicio de la pentraĵo povus esti prenita de pentraĵo de Thomas Wijck (maldekstre) de alĥemiisto kiu ankaŭ enhavas similajn volbojn, konfuzon de aĵoj kaj similan helpanton kiu estas apartigita de la lumo. Tiu pentraĵo de la antaŭa jarcento estis ekspoziciata en Londono dum vivtempo de Wright. Tamen estas klare el studo farita de kunulo de Wright, Peter Perez Burdett, ke li havis fortan influon en la desegno. Lia studo de la montras la volbojn kaj la dispozicion de la pentraĵo kun la vitra ujo kiel ĝia fokuso. Ja Burdett diris kien loki la figuron en la pentraĵo kaj Burdett jam prezentis Wright-on al Matthew Turner tiamaniere ke Wright povu plene kompreni la signifon de scienco en la pentraĵo.
Historio
De post ĝia ekspozicio en 1771, la bildo provokis multajn kondraŭdirajn interpretojn. Ĝia mistero evidente perturbis la spektantojn de la 18-a jc., kaj kvankam Wright estis internacie rekonata artisto, la pentraĵo ne vendiĝis kiam li ekspoziciis ĝin unuafoje. La bildo vojaĝis kun Wright al Italio en 1773-1775, revenis al Anglio, estis reprilaborita en 1795, sed vendiĝis nur kvar jarojn post lia morto, kiam liaj posedaĵoj estis aŭkciitaj ĉe Christie's.
La du antikristoj
Ambaŭ la aŭtoroj estas malamikoj de tiu “humanitara” religio kiu celas diigi la homon, al kiu, laŭ ili, estas fascine altirata la homaro.
La du aŭtoroj
La du aŭtoroj havas sentojn kaj spertojn malsamajn, tamen akordiĝas en la esenco. Ilia nediskutebla merito estas tiu de la alarmo pri la ekkreiĝanta nova antikristo kaj estis skuinta la Eklezion antaŭtage de la plej ruiniga atako kiun “la pordoj de la Infero” (evangelia esprimo Mt 16,13-20) iam ajn sukcesis senkatenigi. La apokalipsa mesaĝo kiu estas fundamenta en la instruoj de Jesuo kaj de la apostoloj, estis metita al la atento de la tuta kristanaro. Ilia rakontoj instruas al la komuna kristano legi la historion sub la lumo de la kredo. Danke al ilia genio, la romano kaj la rakonto fariĝis instrumento de profetio kiu inspiras la novagadon de la Eklezio en la agitita oceano de la historio.
Solovjov estas orienta kristano kiu alproksimiĝis multege al katolikismo sen tamen neniam adheri al ĝi formale. Robert Hugh Benson estas anglikano kiu, post aliĝo al katolikismo, fariĝis katolika sacerdoto. La certe malsama religia tensio de tiuj du animoj ŝajnas preskaŭ sigelilo kiel garantio de ilia profeta koncepto. Benson sin dediĉis al verkado; kaj inter liaj verkoj elstaras la indikita romano.
La romanaj protagonistoj
Ankaŭ Benson, kiel Solovjov, prezentas la Antikriston eksterordinara, kvalite kaj kapable, homo, luma astro kapabla sorĉi la mondon. Ĝuste pro tio ke li sukcesas kontentigi la esperojn de la homaro, li akiras universalan konsenton. Li estas la tera mesio kiu sukcesas tie kie fiaskus la ĉiela. Ambaŭ aŭtoroj distanciĝas el la tradicio kiu pentras la Antikriston nigrege, nome malica faranto kontraŭ la kristanaro kaj la mondo. Se en sia intimo estas “malbonega ulo”, “la filo de la perdiĝo” aŭ “la homo de la peko” kiel lin markas Sankta Paŭlo , ekstere li aperas la plej alta enkarniĝo de la spirito de la mondo kaj, do, la plej perfekta bildo de la infera falsisto. Tamen, dum la Antikristo de Solovjov oponas rekte al Jesuo Kristo, negante ties resurekton, kaj do lian diecon, tiu de Benson direktas la streĉojn al la detruo de la Eklezio por, fine, detrui kristanismon el la tera surfaco kaj krei do la liberan vojon al la humanisma religio. Benson, krome, havas la meriton de la analizo kun eksterordinara lucido pri evoluiĝo de la moderna mondo al la humanitara religio, celanta celebri la diecon de la homo kaj ties ebleco prosperi per paco kaj feliĉo. Li sukcesis kapti per malofta antaŭeco la evoluon de la socio kiu nune falas subokulen; samtempe li kaptas la profundajn kaŭzojn de la krizo de la Eklezio kiu konstatas konsistan perdon de siaj fideluloj, allogitaj de la flatoj de la nova mesiismo: ĉion kion la Eklezio atribuis al Jesuo Kristo li atribuas al la homaro.
Tamen troviĝas fluo de la penso de Benson ignorita de la diversaj komentistoj kiu hodiaŭ elmerĝas ĉar instruas la arton rezisti kaj “venki en la malvenko”: li analizas la skribajn (respektive biblian) vortojn koncernantajn la Antikriston kaj pruvas ke la malgranda restaĵo ne povas esti venkata ĉar Kristo promesis sian ĉeeston inter ĝi.
La religio de la Antikristo
Benson akre rimarkas ke la Antikristo ne abolicias la religion: Juliano Felsembug - la ambigua kaj sulfura romana protagonisto – ne hezitas aserti ke se Kristo diris ke li venis porti “la glavon kaj ne la pacon”, mem portos la pacon kaj ne la glavon kaj ĉiuj povos ĝui la justicon, la kulturon, la fratecon, la amon… universe praktikitajn. Laŭ Solovjov ekstreme sinteze oni rajtas diri: kio plejaparte difinklarigas la pozicion de Antikristo estas: li anstataŭis al la identigo de kristanismo kun la persono de la glora Savanto (kio estas perspektivo fundamenta kaj nelasebla ekde la apostolaj tempoj) la identigon de kristanismo kun aliaj “valoroj” kiuj, kvankam je evangelia matrico, estas tamen facile vendeblaj sur la komunaj merkatoj
Aparte li estas “iluminita persono kaj aktiva pacifisto”. Oni hodiaŭ lin difinus ekologiisto kaj bestisto “plenplena je kompato, ne nur amiko de la homoj, sed ankaŭ de la bestoj”. Super ĉio la Antikristo sin montras elstara ekumenisto, kapabla dialogi “kun vortoj de mildeco, saĝeco kaj fascina parolo”. Tamen, li havas nevenkeblan antipation rilate la personon Kristo. Li estas eĉ dominita de morbeca maltoleremo fronte al la fakto ke Jesuo resurektintus kaj hodiaŭ estus viva, tiom ke li histerie ripetadas: “Li ne estas inter la vivantoj kaj li tia neniam estos. Li ne resurektis, ne resurektis, ne resurektis! Li putris en la tombo...”.
Se laŭ kristanoj kio estas vera estas kristana, laŭ la humanista religio kio estas kristana estas falsa.
Miklós Nyárádi
Miklós Nyárádi [miklOŝ njArAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyárádi Miklós estis hungara advokato, politikisto, ministro, parlamentano.
Miklós Nyárádi naskiĝis la  1905 en Budapeŝto. Li mortis la 1976 en Vieno.
Biografio
Miklós Nyárádi doktoriĝis en Reĝa Universitato Pázmány Péter en 1928, li advokatiĝis en 1936. En 1933 li eklaboris en banko, kie post jaroj li estis prokuroro. En la jaroj 1946 kaj 1947 li estis subministro, en la jaroj 1947 kaj 1948 ministro pri financo. Li estis elektita parlamenta deputito en 1947. En la sekve jaro li oficiale vojaĝis al eksterlando, kie li deklaris, ke li ne revenos. Tiu paŝo kaŭzis abdikon de la Kabineto Dinnyés. En 1951 li ekinstruis en usona universitato. Inter 1969 kaj 1974 li estis konsilisto en usona ministerio pri eksteraj rilatoj. En 1976 li loksidiĝis en Eŭropo.
Nombroj en diversaj lingvoj
Notoj
(La notoj estas tradukendaj el fr:Nombres dans le monde).
Friedrich Parrot
Johann Jacob Friedrich Wilhelm PARROT (14-an de oktobro 1792 - 15-an de januaro 1841, Tartu) estis balt-germana naturisto kaj vojaĝanto.
Biografio
En lia reveno li estis nomumita asista doktoro kaj, en 1815, kirurgo en la rusa armeo. En 1816 kaj 1817, li vizitis la Alpojn kaj Pireneojn. En 1821, li estis profesoro pri fiziologio kaj patologio, tiam profesoro ekde 1826 pri fiziko ĉe la Universitato de Dorpat, kaj en 1828 Parrot realigis alian vojaĝon al Kaĥeti kaj Armenio. En 1837 li iris al Tornio en pli norda Finnlando por observi osciladojn de pendolo kaj tera magnetismo. Li inventis gasujon kaj baro-termometron. En Livonio li popularigis la katalunan sunhorloĝon, malgranda, cilindra, poŝ-granda instrumento, ĉirkaŭ 8 cm longe kaj 1.5 cm en diametro.
La 27-an de septembro 1829, Parrot, pioniro de scienca montogrimpado, dum profesoro pri fiziko de la Universitato de Dorpat, atingis la montpinton de Ararato (5165 m) kun Ĥaĉatur Abovjan (la armena verkisto kaj nacia publika figuro) kaj tri aliaj studentoj.
Parrot mortis en Dorpat (Tartu). Li estis postvivita de lia filino, Anna Magaretha Parrot, kiu geedziĝis kun Conrad Jacob Strauch. Iliaj posteuloj nun ekzistas en Aŭstralio.
Kaltes Wasser (apartigilo)
Kaltes Wasser (esperante: malvarma akvo) estas nomo de akvejo :
Vidu ankaŭ:
TerraCottem
TerraCottem estas materialo por kreskigi plantojn en sekegaj regionoj.
Dum la pasintaj jardekoj, pro ŝanĝiĝanta klimato kaj tro densa loĝado, multaj iam verdaj regionoj iĝis dezertoj. Provoj por reutiligi tiujn kaj aliajn aridajn grundojn ĝis nun ofte estis malsukcesaj. Belga profesoro ellaboris simplan kaj efikan metodon por kreskigi plantojn eĉ en malfavora medio. Multaj kredas, ke en dezertoj ne pluvas kaj ke pro tio ne eblas agrikulturo. Fakte en la plejparto de la dezertoj jeŝ pluvas, sed la pluvakvo tuj vaporiĝas aŭ forfluas. Do necesas iel teni tiun akvon sufiĉe longan tempon, por ke la plantoj povu sorbi ĝin. En 1983 profesoro Willem van Cotthem [Kotem] de la Universitato de Gent, Belgio, komencis eksperimentojn por kreskigi plantojn per minimuma kvanto da akvo. Instigo estis la drama situacio en la afrika Sahel-regiono, kie fosado de putoj kaj konstruo de barajoj ne donis kontentigajn rezultojn.
Li faris miksaĵon de la plej nova generacio de akvosorbantaj polimeroj, mineralaj kaj organikaj sterkoj, kaj kreskostimuliloj. Polimeroj rapide sorbas akvon (ĝis 200oblo de sia propra pezo) kaj iom post lom maltenas ĝin. Plantoj do havas sufiĉe da tempo por preni la akvon. Samtempe, la sterkoj kaj stimuliloj favoras la kreskadon. La ideo ne estis unika, sed Van Cottem kaj lia teamo sukcesis trovi idealan kombinon de dudeko da elementoj.
La procedo intertempe estis jure protektita kaj ricevis la nomon TerraCottem [Terakotem] (TC). La universitato fondis komercan entreprenon samnoman por surmerkatigi la produkton. TC jam estas uzata tutmonde. Plej utila kompreneble estas la uzo por reverdigi dezertojn, sed ĉie kie plantoj devas travivi en malfacilaj cirkonstancoj, TC estas uzebla: ekzemple en sportterenoj kaj sur deklivoj. Ĉar la sorbo kaj malsorbo de la akvo plurfoje ripeteblas, uzo de 200 gramoj da TC je kvadrata metro efikas dum deko da jaroj. TC ne estas toksa kaj eblas kombini ĝin kun ĉiuj sterkoj. Tamen ne eblas mirakloj: minimume 200 milimetroj da pluvo jare necesas.
MONATO - decembro 1995
tcot1 es terracottem es ?
Vidor Kassai
Vidor Kassai [kaŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kassai Vidor estis hungara aktoro, pentristo. Lia origina familia nomo estis Kossitzki  [koŝicki] ĝis 1861, lia edzino estis Mari Jászai. Vidor Kossitzki naskiĝis la  en Gyála (Hungara reĝlando, nuntempa Djala en Serbio), li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 29-a) en Vác.
Biografio
Vidor Kassai frekventis mezlernejon en Makó, poste li estis komercisto, preĝeja pentristo pro la familia financa problemo. Li komencis sian aktoran karieron en Buda en koruso de György Molnár en 1861. Inter 1864 kaj 1867 li havis rolojn en pluraj regionaj teatroj, inter 1867-1869 li denove estis jam aktoro en Buda. Tie li konatiĝis kun Mari Jászai, ili geedziĝis en 1869, poste ili iris al Nacia Teatro (Kolozsvár). Post 2 jaroj ili eksgeedziĝis. Kassai en la sekvaj jaroj apartenis al pluraj regionaj teatroj, en 1878 li estis en Svislando, Londono kaj Parizo. Inter 1880 kaj 1898 li estis signifa aktoro de Népszínház, poste li pensiuliĝis. Li pentris portretojn pri kvardeko da aktoroj.
Christian Jacq
Christian JACQ (nask. 1947) estas franca egiptologo kaj verkisto, kiu popularigas sian fakon per historiaj romanoj pri la antikva Egiptujo. Li estas direktoro de Ramses-instituto.
Henri Dunant
Henri aŭ Henry, laŭnaske Jean-Henri DUNANT (* la 8-an de majo 1828 en Ĝenevo; † la 30-an de oktobro 1910 en Heiden, Svislando), estis svisa komercisto kaj kristana humanisto. Dum komerca vojaĝo li dum junio 1859 spektis la malhomajn kondiĉojn de la soldatoj de Piemonto-Sardio kaj Francio unuflanke kaj Aŭstrio-Hungario aliflanke post la batalo ĉe la itala urbo Solferino: ke soldatoj mortis dum la batalo, ŝajnis malhoma, sed dum milito neevitebla fakto, sed ke ili agonie mortis poste batalkampe, ĉar neniu povis medicine prizorgi kaj flegi ilin, ŝajnis al li evitebla malhomaĵo. Pri siaj memoraĵoj li skribis libron kun la titolo "Memoro pri Solferino", kiun li dum 1862 proprakoste publikigis kaj disdonigis en Eŭropo.
Sekve de la reagoj de multaj legantoj dum la sekva jaro en Ĝenevo fondiĝis la "Internacia Komitato de Helpaj Societoj por Flegado de Vunditoj", kiu ekde 1876 nomiĝas "Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco" (IKRK). La Ĝeneva Konvencio ellaborita dum 1864 grandparte baziĝas laŭ proponoj el la libro de Dunant. Dunant, kiu dum 1901 kune kun Frédéric Passy ricevis la unuan Nobel-Premion pri Paco, do rigardiĝas la fondanto de la Internacia Movado de Ruĝa Kruco (kiel simbolo kristana) kaj Ruĝa Krescento (kiel simbolo islama).
Dunant estis la fondinto de la svisa branĉo en Ĝenevo de la Kristina Asocio de Junaj Viroj (KAJV).
En Heiden en orienta Svislando estas muzeo pri Henri Dunant.
Mandana de Medujo
Mandana (naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 584 a.K. - nekonata mortojaro), filino de Astjago, la reĝo de Medujo, estis edzino de Kambizo la 1-a de la persa dinastio de la aĥemenidoj. Ŝi naskis la estontan reĝon Ciro la 2-a, kiu metis finon al la meda dinastio kaj ekigis la persan aĥemenidan dinastion. Per tiu titolo, Mandano estas konsiderata la unua imperiestra patrino de la irana historio.
Midland (Teksaso)
Midland estas grandurbo en Usono, en subŝtato Teksaso, grandparte en la same nomata kantono Midland. La loknomo signifas: meza lando.
Geografio
Midland situas en la suda landparto de Usono, en la okcidenta parto de Teksaso.
Historio
Dum kunstruado de fervojo en 1881 oni konstruis stacidometon, kiu estis nomita pro ĝia centra loko inter Fort Worth kaj El Paso. En 1884 poŝto ekfunkciis kaj la loknomo oficialiĝis. En la sekva jaro Midland ricevis la taskon esti administrejo de distrikto. La stacidomo estis grava transporto-punkto por brutoj. En 1923 oni trovis nafton en la ĉirkaŭaĵo kaj la urbeto tuj iĝis administra centro de naftoesploro en la ĉirkaŭaĵo.
Trafiko
Midland havas internacian flughavenon. Ĉefvojoj kaj trajnoj kuras al El Paso kaj Dallas.
Klimato
Midland situas en senpluva stepa klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 10-25 °C. La varmo kulminas en junio kun iama mezurita rekordo 47 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun iama  mezurita rekordo -24 °C. Jare pluvas po 371 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. Plej ofte pluvas en septembro, plej malofte januare.
Narmado
Narmado aŭ Narmada-Rivero ( nagarie : नर्मदा, Guĝarate : નર્મદા ), ankaŭ nomata Reva estas rivero en centra Barato kaj la kvina plej granda rivero en la hinda subkontinento.
Priskribo
Ĝi konstituas la tradician limon inter Norda kaj Suda Barato kaj fluas okcidenten tra longo de 1 312 km antaŭ sia enfluado en Kambej-Golfon de Araba Maro okcidente de Bharuch, urbo en Guĝarato. Estas unu el nur tri gravaj hind-subkontinentaj riveroj kiuj fluas de oriente ĝis okcidente kune kun Tapti-Rivero kaj Mahi-Rivero. Estas la sola rivero en Barato kiu troviĝas en riftaj valoj fluante okcidenten inter Satpura-Montaro kaj Vindhya-Montaro. Tapti-Rivero kaj Mahi-Rivero ankaŭ fluas tra riftaj valoj sed inter malsamaj montaroj. Ĝi fluas tra la subŝtatoj de Madhja-Pradeŝo ( 1 077 km ), Maharaŝtro, ( 74 km ), tiam 35 km je la limo inter Madhja-Pradeŝo kaj Maharaŝtro kaj ( 39 km ) je la limo inter Madhja-Pradeŝo kaj Guĝarato kaj en tiu ĉi ( 161 km ).
La Periplus Maris Erythraei ( ĉirkaŭ 80 Komuna Erao ) nomis ĝin Nammadus, kaj la brit-hinda nomo estis Nerbudda aŭ Narbada. Narmadā estas sanskrita vorto kiu signifas "la Donanton de Plezuro".
Ninai (hinda lingvo: नीनाई; elparolata kiel ninai, ne ninaj) aŭ Ninaighat estas akvofaloj en la taluka Dediapada (administra ento inter distrikto kaj municipo) de distrikto Narmado en la hinda ŝtato Guĝarato. La akvofaloj estas partetoj de Narmada-Rivero.
Bibliografio
Weir, Shelagh. The Gonds of Central India: The Material Culture of the Gonds of Chhindwara District, Madhya Pradesh. London: British Museum, 1973
7933 Magritte
7933 Magritte estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga pentristo René Magritte (1898–1967), fama pro sia magia superrealisma stilo. En la 1930-aj jaroj li verkis sian vortaro Magritte, metante ordinarajn objektoj, kiel pomoj, ŝtonoj kaj pipoj, en superrealisman kuntekston, celante surprizi kaj frenezigi. La filozofio de lia verko eble plej resumiĝas kiel "krei la nekonaton kun konataj aferoj"
Heksila antranilato
Heksila antranilato aŭ heksila 2-amino benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la antranilata acido kaj heksanolo. Heksila antranilato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksila antranilato prezentas antranilatan grupon ligitan al heksila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Biciklista ŝorto
Biciklista ŝorto aŭ haŭtŝorto estas tre strikta ŝorto, ofte preskaŭ ĝisgenua, el elastana ŝtofo. La ŝortoj por viroj kaj virinoj estas forte malsimilaj.
Observatorio Calvin–Rehoboth
La Robota Observatorio Calvin–Rehoboth estas astronomia observatorio en Usono, disvolvita inter la Kolegio Calvin en Grand Rapids (Miĉigano) kaj la Kristana Lernejo de Rehoboth en Rehoboth (Nov-Meksiko). Ĝi konsistiĝas el du samaj teleskopoj, po unu en ĉiu kampuso. Studentoj de ambaǔ lernejoj uzas la teleskopojn kiel parto de siaj lernadoj. La komuna observatorio komencis funcii en 2004 kaj ĝia MPC kodo estas G98.
Ĉar la meteologiaj kondiĉoj de Miĉigano malfavoras la vidan observadon, la komuna observatorio permesas, ke la studentoj de Calvin defore uzas la teleskopon de Rehoboth post esti ekzerciĝintaj per la lokala teleskopo.
La observatorio estis uzita por malkovri plurajn malgrandajn planedojn, inklude 145475 Rehoboth, nomita laǔ la Lernejo de Rehoboth kaj 134244 De Young nomita en honoro de Mike De Young, iama scienca instruisto ĉe la Lernejo de Rehoboth. Ambaǔ esti malkovritaj de Lawrence A. Molnar.
Valdemanco
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 17,58 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Bonita Springs (Florido)
Bonita Springs estas urbo en Kantono Lee, Florido, Usono. La populacio estis 43,914 laŭ la usona censo de 2010. Ĝi estas parto de metropolita areo Cape Coral–Fort Myers. Ĝi estas situanta ĉe la sudokcidenta parto de la marbordo en la subŝtato.
Bonita signifas en la hispana bela kaj Springs en angla fontoj. Do etimologio povus esti belaj fontoj aŭ simile.
Galikanismo
Galikanismo estas penso de kelkaj francaj katolikoj, influitaj de Anglikanismo, al kiuj la aŭtoritato de l' lokaj episkopoj estu plej granda ol de la papo en administrado de eklezio. Tio ideo aperis dum la reĝperiodo de Ludoviko la 14-a kaj estis reprenata dum la Franca Revolucio, kaj, denove gajnis forton post la venko de itala reĝo kontraŭ la papo en la 19-a jarcento.
Klemens von Metternich eĉ kreis galikanan eklezion dum Franca Revolucio.
Marion Raven
Marion Raven (naskiĝis la 25-an de majo 1984 en Lørenskog, Norvegio; fakte Marion Elise Ravn) estas norvega popmuzika kantistino.
Ŝi konatiĝis kun la amikino Marit Larsen en la popmuzika duopo M2M. Post la malfondo de la duopo M2M en septembro 2002 ŝi startis soloan karieron. La muzikprodukta firmao Atlantic publikigas ŝiajn kantojn.
Tătârlaua
Tătârlaua [tətırlaŭa] (hungare: Felsőtatárlaka, germane: Taterloch) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Blaj.
En 1910 ĝi havis 1 169 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 785 (rumanoj, ciganoj).
Ĝia unua mencio skribe estas en 1332. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Kis-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Cetatea de Baltă.
(51340) 2000 QJ12
(51340) 2000 QJ12 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĉar ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Bünzen
Bünzen havas plurajn signifojn:
Falanstero
Falanstero aŭ falaĥejo (france phalanstère [falɑ̃stɛʁ] kiu estas derivita el mikso de phalange signifanta falango kaj monastère signifanta monaĥejo) estas la komunumo de produktado, konsumo kaj loĝado teoriigita de la franca utopia socialisto Charles Fourier kiel bazo de lia sociala sistemo kiu celis egalismon. Tiuj komunumoj estis de agrikultura karaktero kaj estis formitaj de grupoj de 1.620 personoj. En tiuj komunumoj la ekonomia konkurenco estis nuligita, estis nek salajro nek privata posedo.
Ili estis planitaj laŭ la ideo ke ĉiu individuo laboru laŭ sia emo kaj ne ekzistos abstrakta kaj artefarita koncepto de posedrajto, ĉu privata aŭ komuna. Ĉiuj individuoj partoprenus en la posedo de la tero kaj de la produktadrimedoj.
Laŭ Francisko Azorín Falanstero estas ''Edifico por kolektiva loĝejo laŭ la planoj de Fourier. Loĝejo por amaso de personoj. Falangejo. Kaj li indikas etimologion el greka falanks'' (falango), vorto elpensita de Fourier.
Avitaminozo
Japana ovaĵo kontraŭ avitaminozo
Estas malfacile imagi, kiel oni povus modifi kokinan ovon. Tamen ĉe la japanoj jam fine de Ia 1970aj jaroj la firmo Nihon nosan kogyo komencis produkti ovojn, kiuj enhavas 20oble la kutiman kvanton da jodo kaj 7oble la kutiman kvanton da E-vitamino. Hodiaŭ oni vendas po 34 milionoj da skatoloj jare, kaj ĉiujare la vendoj kreskas je 20 %.
Sekvis la firmo Ito feed mills, kiu proponis ovojn kun 1,7oble la kutima kvanto da fero kaj 10oble la kutima kvanto da vitamino D. Unu tia ovo tage provizas la bezonatan kvanton de tiuj nutraĵoj. Tial kuracistoj agnoskas, ke la ovoj de Ito estas bonega rimedo en kazoj de anemio, k.s. Tiujn ovojn oni komencis vendi nur antaŭ 2 jaroj, kaj la vendoj kreskas je 30 % jare. La t.n. „acidaj ovoj" ellaboritaj de ta Japana Federacio de Agrikulturaj Kooperativoj enhavas 2,5oble Ia kutiman kvanton da vitamino E, 2oble la kvanton da vitamino B6 kaj 4oble fa kvanton da alfa-linola acido. La ovoj aparte bonefikas ĉe suferantoj de alergioj kaj hipertensio. Vendoj kreskis 3oble dum la lastaj 3 jaroj. Finfine, la firmo Ise Foods propanis la t.n. „arbarajn ovojn", kiuj malaltigas la kvanton de kolesterota en sango, efikas kontraŭ senila demenco kaj ĝenerale stimulas la organismon. Tiuj ovoj enhavas pli ol kutimajn kvantojn da vitamino E kaj fero. La ovoj aperis komence de 1994, kaj la vendoj jam kreskis centelcente, kun prognozo de plia centelcenta kresko ĝis la fino de la jaro.
Ouge
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Edward Kajdański
Edward Kajdański (naskiĝis la 26-an de novembro 1925 en Harbino, Ĉinio, mortis la 10-a de septembro 2020 ) – pola verkisto, ĵurnalisto kaj diplomato, aŭtoro de pli ol 30 libroj pri Ĉinio.
Vivo
Edward Kajdański naskiĝis en familio de inĝeniero laboranta en sukerorafinejo en Harbino. Decembre 1942 finis Gimnazion je la nomo al Henryk Sienkiewicz en Harbino, troviĝanta tiutempe en ŝtato Manĝukuo. En 1944 komencis studi farmacion en Nordmanĝuria Universitato, kiun forlasis en 1945, jam post okupo de Harbino fare de Ruĝa Armeo. En Teknika Universitato komencis studojn pri fervojo, finante ilin en 1951. Tuj post studfino forveturis al Pollando kadre de repatriigo de la pola loĝantaro. Danke al flua kono de la ĉina lingvo, de 1957 laboris en Ministerio de Eksterlandaj Aferoj, kaj en 1963 ricevis postenon en oficejo de komerca konsilanto en Pekino, kie diverspostene laboris ĝis 1975. En la jaroj 1979-1982 denove estis en Ĉinio, ĉi-foje kiel konsulo en Kantono. Aktuale estas vicprezidanto de Scienca Konsilio de la Stud-Centro pri Orienta Azio de Universitato en Gdańsk.
En 2006 sub pseŭdonomo Aleksander Franchetti eldonis romanon "Tibeta princino", kun aŭtobiografiaj pensfadenoj, interalie pri infaneco kaj juneco en Manĉurio kaj restado en diplomatejo en Kantono.
NGC 3243
NGC 3243 (aliaj indikoj — UGC 5652, MCG 0-27-12, ZWG 9.33, PGC 30655) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Framski potok
Framski potok (rojo) fontas sur Pohorje de Slivnica en Slovenio, 1100 m alte, proksime de Kagerjev dom (montara domo). Tuj post ekesto, nur 170 m pli malsupre, estas ĝia unua 16 m alta kaskado. Framski slap (kaskado de Fram), nomita ankaŭ kaskado Skalce, estas kaskado de ventumila tipo, kaj estas vidinda spite al malgranda trafluo. Ĝis kaskada malsupro kondukas ideale ordigita vojeto, kaj ĉiu kiu pretas fari mallongan promenon havas ŝancon admiri akvan ventumilon.
Kalvinana preĝejo (Felsőzsolca)
La kalvinana preĝejo de Felsőzsolca estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Felsőzsolca (Hungario).
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. Antaŭ fasado la parte turo, parte sonorilstablo plene reliefas, antaŭe estas pluvŝirmilo, kiu etendiĝas ĝis la trotuaro. La turopinto formas cepon. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kalvinana kutimo.
Konscienco
Konscienco (latine conscientia, "kun scio") estas konsiderata kiel aparta instanco en la homa konscio, diranta al homo, kiel taksi la propran agadon. Ĝi movas homon al certaj agoj aŭ preterlasigi ilin pro sekureca, aŭ etika aŭ morala motivo. Utilas, do, forigi el tiu voĉo la multajn malsamajn signifojn splitantajn el la sama vorto, kiel psikologia, psikanaliza, konscia, responsa ktp... konscienco!
La individua konscienco estas konsiderata dependa de sociaj normoj, aŭ de individua sinteno. Kutime oni bonfartas kun "pura/bona/trankvila" konscienco; la malo povas estigi konsciencriproĉojn kaj rimorsojn.
Laŭ la germana filozofo Immanuel Kant validas la senkondiĉa ordono ĉie kaj ĉiam. Ĝi estas ankaŭ ĉirkaŭskribita kiel la bona konscienco, necesa sed ne sufiĉa kondiĉo por bona agado.
Konscienco havas rilaton kun la natura morala leĝo, kiu agas en ĝi kiel konstanta konfronta mezurilo. Ĉar, tamen, kiel okazas ĉe diversaj nunaj filozofiaj kaj antropologiaj sistemoj, natura morala leĝo reduktiĝas al nura konservejo de kutimoj kaj cerbaj adaptiĝoj por plibone funkciigi la sociajn rilatojn, konscienco perdas, oni rimarkas, sian apartecon kaj eĉ fariĝas iluzia juĝilo kaj nura ekzerciĝo je utilaj rilatoj. Sume, hodiaŭ eblas distingi du konceprojn pri konscienco kultunivele bildigitajn per tiu sintezo: estas homo diu diras “mi obeas al mia konscienco” kaj alia homo kiu diras “mi obeigas mian konsciencon”
Sinteno kaj koncepto pri konscienco laŭ kristanaro
Por la kristanaro konscienco estas la interna kaj neeliminebla percepto pri la morala valoro aŭ malvaloro de sia konduto rilate sin mem kaj la prokximularon kaj Dion. El tio la alta estimo kaj instigo por ke ĝi kapablu korekte agadi ĉiumomente kaj ĉiucirkonstance. Sankta Paŭlo instruas, ke kiu praktikas la justicon estas leĝo al si mem (Letero al la Romanoj); Sankta Tomaso, antonomazie la teologo, pruvas ke in kazo de kontrasto inter la konscienco - kiu volas esti honesta – kaj ordono de la Eklezio, antaŭstaras la unua, kaj la kardinalo Newman nomas la Konsciencon “voĉo de Dio” kaj “origina vikario de Kristo”.
Laŭ katolika konstanta instruo konscienco antaŭas ĉiun pozitivan leĝon, ec tiun eklezian. Katoliko devas obei antaŭ ĉio al sia konscienco, estas moto derivebla de
Papo Benedikto la 16-a faris siajn la konceptojn kiujn Henry Newman sintezis per tiu imago: “Certe, se mi pritraktus religion dumtoste postmanĝe – kiu ne estas multe proponebla – tiam mi tostus al la papo. Sed antaŭe al la konscienco kaj poste al la papo”. Similajn konceptoj troviĝas en la la encikliko Spe salvi.
Laŭ la kristana vidpunkto la konscienco ne povas esti disigita el la vero, en kiu tiu lasta trovas valoron kaj fundamenton; kaj la vero havas superecon sur la prakso: ne la agado determinas aŭ kreas la veron, sed la vero igas moralan kaj justan la agadon".
Konscienco laŭ la Biblio
En la hebrea, mankas termino kiu indiku konsciencon; multaj tradukistoj tradukas per konscienco anstataŭ per koro (Ijob 27,6s). Tio ne signifas, tamen, ke mankas la koncepto pri konscienco (ekzemple Gn 3,8-13). En la Nova Testamento estas Sankta Paŭlo kiu parolas pri konscienco (puŝite sed ne influite de iuj popolaj filozofioj). Laŭ li, konscienco anstataŭas la leĝon en paganoj (Rm 2,14s); la konscienco estas atestanto pri la sincereco de la Paŭlaj instruoj (Rm, 9,2; 2Kor 1,12) kaj pri la intima sinteno de la kristanaro (2Kor 5,11§). E 1Kor 8,7-13 Paŭlo prezentas du konsciencajn sintenojn: unu el ili li taksas erara, sed pri ĝi li montras respekton. (Germanlingve Kleines Stuftgarter bible Lexicon).
Unín
Unín estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
Radošovce
Radošovce povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
Unín
En Ĉeĥio:
Flavvanga parulio
La Flavvanga parulio, Dendroica virens, estas paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica.
La reprodukta biotopo de la Flavvanga parulio estas arbaroj ĉu de koniferoj ĉu miksitaj en orienta Nordameriko kaj okcidenta Kanado kaj marĉoj de marĉaj taksodioj en la suda marbordo de Atlantiko. La nestoj de tiuj birdoj estas malfermaj tasoj, kiuj kutime situas ĉe trunko de arbo.
Flavvangaj parulioj manĝas aktive inter vegetaĵaro, kaj ili foje plukas aŭ kaptas insektojn per flugetoj. Insektoj estas la precipa komponanto de la dieto de tiuj birdoj, kvankam foje ili manĝas ankaŭ berojn.
La kanto de tiu birdo estas zumanta zii-zii-zii-zuu-ziit aŭ zuu-zii-zuu-zuu-ziit. La alvoko estas akra cip.
Tiu nearktisa birdo suferas parazitadon fare de la Brunkapa molotro.
Libertariano
La termino libertariano kutime rilatas al la anoj de Libertarianismo (ankaŭ konata kiel klasika liberalismo).
Etimologio de la vorto "libertariano"
La termino libertarian en angla lingvo komence signifis "proponanto de libereco", kaj oni ankoraŭ povas uzi ĝin por ĉi tiu signifo, en la ĝusta kunteksto. Ĝi povas esti uzata kontraŭe ol aŭtokratisto (politike), aŭ al proponantoj de determinismo (filozofie), ktp.
"Libertariano" kiel "anarkiisto"
Vortoj parencaj al "libertariano" ankaŭ estis uzataj en pluraj eŭropaj lingvoj de anarkiistoj sinonime por la nomo de ilia movado, por klare eviti la konfuzadon kun la mallaŭdaj uzoj de anarkio kiel sinonimo por malorganizo. En Esperanto, oni uzas "liberecano".
Same kiel la vorto "anarkiisto", la vorto "libertariano", almenaŭ en Eŭropo, longe estis sinonima kun la socialisma speco de anarkiistoj, kiuj ankaŭ estas nomitaj libertarianismaj socialistoj. Aliflanke, en Usono, ĝi kutime estis komprenata kiel sinonimo por individuisma anarkiisto.
"Libertariano" kiel "klasika liberalo"
Tamen, en Usono ĝis la 1950-a jardeko, la vorto libertariano estis multege uzata de klasikaj liberaluloj, nur malmultaj el ili estis anarki-kapitalistoj. Ĉi tiuj klasikaj liberaluloj penis eviti konfuzon kun la uzoj de la vorto liberalo, kiu estis tiam vaste uzata por variaj socialdemokrataj ka eĉ socialismaj partioj kaj ideologioj. Ja, la maldekstra-anarkiisma tradicio ne estis forta en Usono, do la vorto ne estis profunde ligita al maldekstra-anarkiismo, dum ekzistis tradicion de individuisma anarkiistoj kaj aliaj ne-socialistoj kaj ne-anarkiistoj kiuj nomis sin mem "libertarianoj" en Usono. La vorto disvastiĝis al la Usono kaj tiam alia landoj, per la fondado de cerbumkomitatoj, partioj, ktp.
Tipografia konvencio
Iuj anglalingvaj verkistoj ankaŭ sekvas la konvencion por uzi libertarian (minuskle) por signifi ĝeneralan subtenanton de libertarianismo, dum Libertarian (majuskle) rilatas specife al ano de libertarianisma politika partio.
Limido Comasco
Limido Comasco estas komunumo de Italio.
Templo
Templo (latine templum) estas konstruaĵo, destinita al servo kaj kulto de dio kaj diino.
Laŭ Francisko Azorín templo estas Edifico dediĉita al religia kulto. Li indikas etimologion el la greka temenos, el temnein (apartaĵo), kaj de tie la latina templum. Kaj li aldonas la terminon templeto, por malgranda templo, konstruaĵo similanta tion.
Templo estas strukturo konstruita por religiaj celoj, kiel didomo. Preskaŭ ĉiu religio kaj kulturo havas ian templon, kies arkitektura stilo kongruas kun la naturo de la kultado kaj la trajtoj de la socio. La konstruado de la templo kutime reprezentas la plej bonan arkitekturon de la kulturo kiu konstruis ĝin siatempe. Tio estas reflektita en la grandiozeco de la konstruaĵo, la artaĵoj kiuj akompanas ĝin kaj la situo de la konstruaĵo rilate al la grandurbo.
Dum la historio estis kutimo starigi templojn en lokoj kie jam estis sankta strukturo en la pasinteco, kaj tio troviĝas ankaŭ en arkeologiaj lokoj. Simile, en la Mezepoko kaj modernaj tempoj sanktaj lokoj estas konvertitaj por la avantaĝo de la reganta religio.
Shyam Benegal
Shyam BENEGAL (14-a de decembro 1934) estas barata kina reĝisoro kaj scenaristo. Per siaj unuaj kvar filmoj nome Ankur (1973), Nishant (1975), Manthan (1976) kaj Bhumika (1977) li estis parto de nova ĝenro, kiu estis nomita "meza kinarto" en Barato. Li esprimis sian malŝaton pri la termino, preferante, ke liaj verkoj estu nomitaj Nova aŭ Alternativa kinarto. Benegal ricevis la premiojn Padma Shri en 1976 kaj Padma Bhushan en 1991. La 8an de Aŭgusto 2007, Benegal ricevis la plej altan premion de la Barata kinematografio pro Vivodaŭra Atingo, nome Dadasaheb Phalke por la jaro 2005. Li ricevis la Nacian Kinpremion por la Plej Bonkvalita Filmo en Hindia sepfoje. Li ricevis la Premion V. Shantaram pro Vivodaŭra Atingo en 2018 en la Mumbaja Internacia Kinfestivalo.
Templo
Krom esti la templo loko por religia kultado, ĝi foje estas uzita fare de socio ankaŭ por la avantaĝo de renkontiĝo kaj ne-religia komunumagado. La templospaco aŭ apuda spaco estas desegnita por ke ĝia komunumo de uzantoj povu kunveni kaj aŭdi sian gvidanton, okazigi diversajn sociajn eventojn aŭ eĉ okazigi merkaton proksime de la templo, pro la fakto, ke multaj homoj venas al ĉi tiu loko. Ĉi tiuj trajtoj estas tutmondaj sed por ĉiu speco de templo en ĉiu religio kaj kulturo estas tute malsamaj trajtoj.
Origino
La templo de la klasika antikveco estis konstruaĵo, kiu servis akcepti la skuptaĵojn, diajn skulptaĵojn kaj la promesajn donacojn. Oni ofertis sur la altaro bestojn, plantojn por la Dioj sub la libera ĉielo.
La kristana templo evoluis el la romia baziliko.
la israela templo
La judoj posedis ĉiam unu solan templon, unuafoje la tendotemplon, poste la salamonan kaj herodianan templon, pli poste la faman templon de Jerusalemo.
La templokonstruo de la romianoj
La romian templon influis la grekaj, etruskaj antaŭbildoj.
La etruska templo havas soklon kaj levas sin el la ĉirkaŭo. Ilin karakterizis ortangula bazo, libera ŝtuparo al la antauhalo, malferma kolona halo, interna Cella. La proporcioj estis (longo:larĝo) 6:5 kaj 1:2 ĉe kolona halo: interna Cella. La tuta templo estis kovrita per plata duklina tegmento per argilbrikoj(?).
Kvankam la romiaj temploj transprenis multe el la etruska antaŭbildo, kreskis la greka influo je la templokonstruo post okupo de Grekio (2. jc a.K): la bazo estis longigita, la Cella iĝis pli granda (kompare al la antaŭhalo), la tripartigo ŝanĝiĝis al unu granda spaco. Bona ekzemplo el tiu ĉi epoko la Maison Carrée en Nîmes.
Kristanismo
Komence de la kristana epoko, la Jeruŝalema Templo havis ankoraŭ rolon. Ĉar Jesuo opiniis tre kritike pri Templo (?) kaj la tie baptita homo havis ioman sanktecon, la templa kulto finiĝis per detruo de la Templo.
Oni ĉiutage parolas pri kirko, preĝejo kiel templo.
Islamo
La araba vorto moskeo signifas (laŭvorte tradukita) templo.
Azio
La sikha templo estas nomita Gurdwara.
En Tajlando, Laoso kaj Kamboĝo estas nomitaj la Ŭat-temploj.
La temploj en Japanio estas kutime sanktaj al kaj budhismo kaj ŝintoismo, tamen temploj konstruitaj por budhana kultado kutime havos la sufikson Ji dum ŝintotemploj havos la sufikson Jingū.
(13726) 1998 QV89
(13726) 1998 QV89 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
3227 Hasegawa
3227 Hasegawa estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Ichiro Hasegawa.
Marxen
Marxen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Deviga voĉdonado
La Deviga voĉdonado estas praktiko kiu postulas, ke la personoj voĉdonu en balotadoj aŭ almenaŭ prezentiĝu ĉe la balotejo por aljustigi sian eventualan foreston el balotado. Se voĉdonanto ne prezentiĝas ĉe la balotejo, depende de la lando, tiu povas esti punita per monpuno aŭ socikomunumaj servoj.
Marchezais
Marchezais estas franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Marcherois.
34279 Alicezhang
34279 Alicezhang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).