cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Documents (revuo)
Documents estis superrealista revuo de la malfruaj 1920-aj jaroj, redaktita kaj planita de Georges Bataille. Eldonita en Parizo inter 1929 kaj 1930, Documents publikiĝis en 15 eldonkvantoj, el kiuj ĉiuj enhavis vaston da originaj verkoj kaj fotaĵoj.
Internacia Scienca Revuo
Daŭriganto estas Scienca Revuo.
Documents (revuo)
Documents estis financita de Georges Wildenstein, influa parizana artvendisto kaj financisto de la superrealistoj. Donita ĝia titolo kaj fokusiĝo de Georges Bataille, Documents komence listis redaktoraron dek-unu-membran inkluzive de Wildenstein mem (kun Bataille listita kiel "ĝenerala sekretario"); tamen, ĝis la kvina eldonkvanto, Bataille estis la sola redaktora membro, kiu restis en la redkatoraro.
Internacia Scienca Revuo
EdE-I
Documents (revuo)
Nomita "militmaŝino kontraŭ ricevitaj ideoj" de Bataille, Documents prenis kune vaston da kontribuantoj, de malkonsentulaj superrealistaj inkluzive de Michel Leiris, André Masson, kaj Joan Miró al la numismataj kolegoj de Bataille ĉe la Kabineto de Moneroj kaj Medaloj ĉe la Nacia Biblioteko. La enhavo en Documents des pli vastis; Bataille kunmetis eseojn pri ĵazo kaj arkeologio kun fota serio, kiu fetiĉigis la pieda dikfringo, kaj dediĉis tutan eldonkvanton al Pablo Picasso dum li skribis glorkantojn al la "malbonaŭgura grandeco" de la buĉejo fotita per Eli Lotar. Kutima sekcio de la magazino, kiu nomiĝis la "Kritika Vortaro", ofertis mallongajn eseojn de Bataille kaj de liaj kolegoj kiel temoj kiel "Absoluto," "Okulo," "Fabrika Kameno," kaj "Keaton (Buster)."
Internacia Scienca Revuo
Internacia Scienca Revuo. Organo de ISAE, fond. en 1904, ĉesis en 1923. Redaktis Fruictler, Saussure, Thalwitzer, Dohler, Robin, Rollet de l' Isle, Wüster. "Fondita por sciencistoj tiu gazeto iom post iom pleniĝis je artikoloj de amatoroj, lingvaj diskutoj, reformaj polemikoj, fremdaj al scienco." (BIL, p: 314.) v. Scienco.
Documents (revuo)
Documents estis rekta defio al "normala" superrealismo kiel ĉampionita per André Breton, kiu en sia Dua Superrealisma Manifesto de 1929 primokis je Bataille kiel "(konfesante) voli nur konsideri en la mondo tiun, kiu plej malnoblas, plej malkuraĝigas, kaj plej koruptitas." La perforte strangaj kunmetaĵoj de bildoj kaj teksto en Documents estis intencitaj provizis pli malluman kaj pli praan alternativon al tiu, kiun vidis Bataille, kiel la disaŭtentika kaj malforta speco de superrealisma arto de Breton. Per prezento de eksplicitaj, ofte profanaj bildoj flank-al-flanke kun "intelektaj" verkoj, Bataille utilizis je Documents por almarŝigi superrealismon laŭ direkto timita per Breton: al la renverso de ĉiuj hierarĥioj de arto kaj moraleco, kaj kompleta demokratio de formo.
Referenco
Tiu ĉi artikolo estis rekte tradukita el la angla versio je la 8-a de februaro, 2007. Ĝia bibliografio troviĝas ĉi tie.
Hans Ziegler (1464-1550)
Hans Ziegler (1464-1550) estis svisa politikisto kaj urbestro de Schaffhausen.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Erfurt_-_Kaufmannskirche.jpg| Preĝejo Sankta Gregorio Martin_Bucer.png| Martin Bucer (1491-1551) Wappen_Winterthur.svg| Hans Ziegler (1910-1985) DEU München COA.svg| Hans Ziegler (1911-1999) </Gallery>
Vratislav la 2-a (Bohemio)
Vratislav la 2-a (mortis la 14-an de januaro 1092) estis duko de Bohemio ekde la 28-an de januaro 1061 ĝis aprilo 1085 kaj poste la unua reĝo de Bohemio, el la gento Přemyslidoj. Li estis ankaŭ laŭtitola reĝo de Pollando dum la jaroj 1085-1092. Li iĝis unu el la plej sukcesaj regantoj de Bohemio.
Familio
Vratislav estis dua filo de princo Břetislav la 1-a kaj Guta von Babenberg, la frato de princoj Spytihněv la 2-a, Konrado la 1-a (Konrád Brněnský), Oto (Ota Olomoucký) kaj episkopo Jaromír. La unuan lian edzinon ni ne konas laŭnome, nur oni cerbumas pri ŝia germana deveno. Tamen konata estas ŝia vivofino. Kiam Vratislav ekkverelis kun sia frato Spytihněv la 2-a, li decidiĝis forlasi la urbon Olomouc, sian sidejon, kaj azilon serĉis ĉe la hungara reĝo Andreo la 1-a. Sian unuan edzinon, nobelinon, alte gravedan, li prefere lasis en Olomouc. Sed Spytihněv karcerigis tiun virinon kaj ŝi fine mortis dum antaŭtempa akuŝo, forveturante post sia liberigo al sia edzo. Duafoje Vratislav edziĝis al la filino de Andreo la 1-a Adleta, reĝidino el la hungara reĝgento Arpadidoj, versimile en la jaro 1057. Vratislav akiris tiel fortan aliancanon kaj Spytihněv la 2-a redonis al li lian apanaĝon kun Olomouc.
Eksterlanda politiko
Vratislav la 2-a estis antaŭ ĉio grava aliancano por la imperiestro Henriko la 4-a dum konfliktoj kun poloj, margrafo de Meißen kaj kontraŭreĝo de Henriko Rudolf von Rheinfelden, li entreprenis ankaŭ batalenfalon kontraŭ Aŭstrio.
En la jaro nova papo Gregorio la 7-a konfirmis al la ĉeĥa reganto rajton porti episkopan ĉapon. Kaj la germana reĝo kaj la papo okulfrape penis akiri Vratislav-on por la alvenanta batalo pri investituro, do pri la rajto elekti kaj enoficigi ekleziajn altrangulojn. Pollando kaj Hungario favoris la papon dum Vratislav la 2-a restis fidela al Henriko. Per la alianco Vratislav akiris de Henriko, kvankam nur por nelonga tempo, la margrafajn titolojn de saksia orienta markio (Luzacio) kaj de Meißen.
Internpolitika evoluo
Ekregante Vratislav renovigis la moraviajn apanaĝojn kaj redonis ilin al siaj fratoj Konrád Brněnský (Konrado el Brno) kaj Ota Olomoucký (Oto el Olomouc). La plej juna Jaromír estis destinita por eklezia kariero, oni supozis, ke li iĝos praga episkopo, kio signifis tre gravan kaj prestiĝan postenon. Inter la reganta princo kaj Jaromír tamen estiĝis malamikeco, ĉar li tute ne volis plenumi sian destinon.
La lastaj jaroj de Vratislav-a regado alportis konfliktojn en la Přemyslida gento. Post la morto de Ota Olomoucký (el Olomouc) en la jaro 1087 Vratislav konfidis lian apanaĝon al sia filo Boleslav. Male la rajtojn de la infanoj de Ota defendis Konrád Brněnský (Konrado el Brno). Vratislav atakis Moravion kaj eksieĝis la urbon Brno, dum la bataloj tamen komenciĝis ribelo gvidata de lia filo Břetislav. La malfacila situacio devigis la reĝon destini Konrád-on sia postreganto laŭ la principo pri sinjoreco kaj ambaŭ fratoj interpaciĝis. Břetislav preferis fuĝi en Hungarion.
Posteuloj
La unua edzino de Vratislav mortis dum antaŭtempa akuŝo. Lia dua edzino iĝis proksimume en la j. 1057 Adleta la Hungara (eble 1040-1062), kun kiu li havis kvar gefilojn:
Jaron post la morto de Adleta, en la j. 1062, Vratislav edziĝis trian fojon. Lia edzino iĝis Svatava, filino de pola princo Boleslao la 2-a. Kun ŝi li havis kvin infanojn:
Bistritzer Zeitung
Bistritzer Zeitung estis germanlingva semjangazeto kiu aperis inter 1890 kaj 1918 en Bistrița.
Blatné
Blatné, hungare Pozsonysárfő [poĵonjŝArfO], germane Scharfing estas vilaĝo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Šarfia.
Bistritzer Zeitung
Prezentante sin kun politika fokuso ĝi liveris al la legantaro superrigarojn pri politkaĵoj el tuta mondo, krome aferojn koncernantajn komercadon kaj agrikulturon. Ankaŭ felietonon ĝi havis.
Blatné
Situo
Blatné situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj (aŭtovojo preteriras). Senec troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1245. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pozsonysárfő 1421 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Szenc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Blatné 1398 homoj, (1360 slovakoj).
Vormsi
Vormsi (svede Ormsö, germane] Worms) estas insulo en la Balta Maro, kiu apartenas al la ŝtato Estonio kaj al ties distrikto Läänemaa. Ĝi kovras areon de 92 kvadrataj kilometroj kaj estas la kvara plej granda insulo de Estonio.
La insulo apartenas al la Moonsund-insularo kaj situas inter la insulo Hiiumaa kaj la duoninsulo Noarootsi. Inter la insulo kaj la kontinenta parto de Estonio situas 38 kilometrojn larĝa markolo, nomata Voosi. Laŭ la stato de la jaro 2012 nur proksimume 350 homoj daŭre vivas sur la insulo. En someroj dufoje tage pramŝipo veturas de la insula vilaĝo Sviby al la 12 kilmetrojn fora kontinenta marhavena urbo Haapsalu.
La insula nomo venas de la sveda insula nomo Ormsö, kiu signifas "insulo de serpentoj". Ekde la 13-a jarcento la insulo estis loĝata de estonaj svedoj, kaj tiel restis dum la pluraj jarcentoj en kiuj Estonio estis regata de la germanaj baltoj. Ĝis la Dua Mondmilito la nombro de la svedaj insulanoj kreskis ĝis 3000. En 1944 la loĝantoj fuĝis tra la Balta Maro al Svedio - kaŭzo estis timo pri la reproskimiĝanta Ruĝa Armeo de Sovetunio, kiu jam en junio 1941 estis perforte okupinta Estonion kaj poste milite forpelita de la same perforte okupanta armeo de Nazia Germanio. Nuntempe nur la nomoj de vilaĝoj kaj de aliaj geografiaj objektoj de la insulo atestas pri la sveda pasinteco: la insulaj vilaĝoj nomiĝas Borrby, Hullo, Kärrslätt, Norrby, Rälby, Saxby, Sviby kaj Söderby (facile imageblas ke en la sveda -by signifas "vilaĝo", ekzemple Norrby "norda vilaĝo" kaj Söderby "suda vilaĝo"). En Hullo situas la en 1632 konsturita insula preĝejo kaj tombejo kun iuj ŝtontaj krucoj aĝaj plurajn jarcentojn, kaj en Saxby situas lumturo.
Palovec
Palovec, hungare Felsőpálfalva [felŝOpAlfalva] estas ne memstara vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Mala Subotica.
Loknomo
La historia hungara loknomo estis Pálovec. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis pli hungarecan nomon kaj pro peto de poŝto aldoniĝis ankaŭ felső (=supra).
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Felsőpálfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Ober Gabelhorn
La Ober Gabelhorn (4063 m) estas monto en la Peninaj Alpoj en Svislando, situa inter Zermatt kaj Zinal.
La Ober Gabelhorn staras en la svisa kantono Valezo ĉe la suda fino de la Zinal-valo (parto de Val d'Anniviers). Ĝi staras, kun la Dent Blanche (okcidente) kaj la Zinalrothorn (norde), super la Zinal-Glaĉero. Ĉe la suda flanko kuŝas la Zmutt-Glaĉero en la valo Zmutt, kiu etendas okcidente de Zermatt.
La Ober Gabelhorn havas piramidan formon, simila al tiu de la najbara Matterhorn sed je pli malgranda skalo. Nur la malkruta norda flanko estas komplete glacia, la aliaj flankoj estas ĉefe rokaj. La sudokcidenta bordo estas nomata Arbengrat dum la nord-nordokcidenta bordo estas la Arête du Coeur. La sudorienta bordo al la Ober Gabeljoch (3,597 m) estas la Gabelhorngrat.
Respublikismo
Respublikismo estas la kredo, ke la reĝimo de lando devas esti respubliko, anstataŭ, ekzemple, monarkio. Respublikisto povas kredi, ke iu certa lando devas esti respubliko, sen havi opinion pri aliaj landoj, aŭ povas kredi, ke ĉiuj landoj devas esti respublikoj.
Republikismo estas malnova ideo. Jam Platono priskribis la respublikon kiel ideala reĝimo, kvankam tute utopia.
Klasika respublikismo aŭ en angla classical republicanism, konata ankaŭ kiel civic humanism (civitana humanismo), estas formo de respublikismo disvolvigita en la Renesanco inspirita de la registaraj formoj kaj verkoj de la klasika antikveco, ĉefe tiuj de klasikaj verkistoj kiaj Aristotelo, Polibio, kaj Cicerono. Klasika respublikismo estis konstruita ĉirkaŭ konceptoj kiaj civila socio, civitana virto kaj miksa registaro. Dekomence, en la klasika periodo mem la termino respublikismo fakte ne ekzistis, sed estis uzata la latinlingva termino res publica, kiu tradukeblas laŭvorte kiel "la publika aĵo" aŭ "la publika afero".
Tünde Kara
Tünde Kara, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kara Tünde estis hungara aktoro, instruisto.
Biografio
Tünde Kara maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1992, poste ŝi akiris aktoran diplometon en aktorlernejo en 1996 en Békéscsaba. Ŝi tuj komencis sian aktoran karieron post lernado en Teatro Jókai (Békéscsaba), sed ĝis 2000 ŝi ankaŭ instruis en la aktorlernejo. Ŝi ricevis aktorajn premiojn inter 2005-2015. Ŝi havis edzon. Ŝi frue mortis pro kancero.
Armena katedralo de Moskvo
La Armena katedralo de Moskvo, oficiale konata kiel Katedralo de Sankta Transfiguriĝo (armene: Սուրբ Պայծառակերպության եկեղեցի; ruse : Собор Преображения Господня), estas la sidejo de la Diocezo de Rusio de la Armena Apostola Eklezio. Konstruita en sep jaroj, ĝi estis konsekrita en septembro 2013 de gvidantoj de la armena-apostolaj kaj rusa-ortodoksaj eklezioj.
Ŝtonturnulo
Ŝtonturnuloj estas du specioj de birdoj, la Koluma ŝtonturnulo (Arenaria interpres) kaj la Nigra ŝtonturnulo (Arenaria melanocephala), de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Karadrioformaj. Ili estas proksima parencoj de la kalidroj (Thomas et al., 2004).
Armena katedralo de Moskvo
Historio
En la antaŭsovetia periodo Moskvo havis tri armenajn apostolajn preĝejojn, el kiuj du, konstruitaj en la 18a jarcento, estis malkonstruitaj de la sovetaj aŭtoritatoj en la 1930-aj jaroj. La sola preĝejo pluvivanta estis la malgranda preĝejo Sankta Resurekto de la 19-a jarcento ĉe la Moskva Armena Tombejo (parto de la pli granda Tombejo Vagankovo). Sankta Resurekto estis redonita al la Armena Eklezio en 1956 kaj funkciis kiel la sola armena preĝejo de la ĉefurbo dum pli ol kvin jardekoj. En postsovetia periodo, la armena loĝantaro de Moskvo signife pliiĝis, atingante eĉ 500.000, dum la rusa censo en 2010 registris 170 000 armenojn en la urbo Moskvo kaj Moskva provinco.
Ŝtonturnulo
Ambaŭ birdoj estas tre diferencigaj mezgrandaj vadbirdoj. Ili estas bredantoj en norda Arkto kaj migrantoj. Tiuj fortikaj povaj birdoj havas fortajn kolojn kaj bekojn tre taŭgaj por ties manĝa tekniko. Kiel la nomoj kaj en kelkaj naciaj lingvoj kaj en esperanto, tiuj specioj vere turnas ŝtonojn aŭ algojn serĉante kaŝitajn senvertebrulojn. Ili estas regulaj marbordanoj kiuj preferas ŝtonajn strandojn anstataŭ sablo kaj ofte troviĝas kun ekzempleroj de Markalidro.
Armena katedralo de Moskvo
Historio
La katedralo estis koncipita en 1996. Moskvaj aŭtoritatoj asignis terpecon por la preĝeja komplekso en la sama jaro. Komence estis planite kompletigi konstruadon antaŭ 2001. Tamen plia diskutado okazis en 2001 kiam ĉefepiskopo Tigran Kjureghjan estis asertita pri misuzado de 3 milionoj da usonaj dolaroj kaj estis anstataŭigita de la Katolikoso Garegino la 2-a per la frato Jezras Nersisjan. Poste, la nova episkopo komencis enspezi financojn por ĝia konstruado.
Ŝtonturnulo
Ties aspekto estas rimarkinda dumfluge, kun blankaj makuloj dorse (laŭlonge), en flugiloj (horizontala laŭlonge kaj vertikala pli malgranda kaj malpli rimarkebla en kuniĝo kun dorso) kaj vosto (antaŭ malhela fino).
Armena katedralo de Moskvo
Historio
En oktobro 2004 la Katolikoso Garegino la 2-a kaj Patriarko Aleksio la 2-a de Moskvo ceremonie starigis la bazŝtonon de la preĝeja komplekso. La konstruado de la katedralo mem komenciĝis en 2006 kaj daŭris sep jarojn. La konstruo estis plilongigita pro diversaj kialoj.
Ŝtonturnulo
La Koluma ŝtonturnulo (aŭ nur Ŝtonturnulo en Eŭropo ĉar tie estas konata tiu specio per la nomo de la genro), Arenaria interpres, estas pli bunta birdo ol la la Nigra ŝtonturnulo (Arenaria melanocephala), kun ruĝbruna kaj nigra dorso kaj blankonigraj kapo, kolo kaj brusto.
Armena katedralo de Moskvo
Historio
Diversaj individuoj kontribuis al la konstruado, inkluzive de riĉaj rus-armenaj komercistoj kiel Samvel Karapetjan kaj Ruben Vardanjan. Jezras Nersisjan, primaso de Rusio, deklaris ke nekonata monsumo estis elspezita por la konstruado de la katedralo ĉar multaj individuoj disponigis ne monon, sed konstrumaterialon. Tamen, laŭtaksaj 30-35 milionoj da usonaj dolaroj verŝajne estis elspezitaj por konstruado de la komplekso. La konsekrita ceremonio okazis la 17-an de septembro 2013 kaj estis prezidita de Katolikoso Garegino la 2-a. Ĉeestis patriarko Cirilo de Moskvo, tiama prezidanto de Armenio Serĵ Sargsjan, prezidanto de la Arcaĥa Respubliko Bako Sahakjan, dekduoj da armenaj episkopoj el Armenio kaj la diasporo, reprezentantoj de rusaj islamaj, budhanaj kaj judaj komunumoj, kaj multaj aliaj.
Ŝtonturnulo
La Nigra ŝtonturnulo (Arenaria melanocephala), spite samgenrecon estas malpli bunta birdo, malhelbruna supre -preskaŭ nigra- kaj blanka sube.
Armena katedralo de Moskvo
Historio
La unua diservo okazis la 22-an de septembro 2013.
En januaro 2017 pecoj el la restaĵoj de Gregorio la Iluminanto, la patrono de Armenio, estis prezentitaj en la katedralo fare de Artur Janibekjan, armeno, televidproduktanto kaj administranto de la plej popularaj televidaj kanaloj de Rusio.
Komplekso
La katedralo estas parto de pli granda komplekso, kiu kovras areon de 2,5 hektaroj. Krom la katedralo, ĝi inkluzivas la kapelon de la Sankta Kruco, armena lernejo, la ĉefsidejo de la diocezo de Rusio kaj Nov-Naĥiĉevano, subtera muzeo kaj ekspoziciejo kaj pluraj monumentoj, kaj parkejo por 200-300 aŭtoj.
Arkitekturo
La katedrala komplekso kaj la katedralo estis projektitaj de Artak Ghuljan, kiu transprenis ĝin en 2004. La katedralo estis konstruita laŭ la tradicia armena arkitekturo kaj ĉefe uziĝis tofo, el Armenio, proksime al la mezepoka armena ĉefurbo Anio, kun pli ol 100 vagonoj. La katedralo altas 58 metrojn, inkluzive la krucon de 7 metroj. Ĝi estas tiel la plej alta armena preĝejo de la diasporo. Katedralo Sankta Gregorio la Iluminanto en Erevano estas nur iomete pli alta, je 60 metroj. La diametro de la kupolo estas 21 metroj. La katedralo havas kapaciton inter 1,000 ĝis 1,200 homoj. Dum nekredeblaj 2,400 homoj povas kunveni ene de la komplekso.
La ekstero de la katedralo estas riĉe ornamita per ampleksaj basreliefoj de armenaj (Mesrop Maŝtoc, Sankta Sarkis, Gregorio la Iluminanto, Gregorio de Narek, ktp.) Kaj ne-armenaj (Sankta Georgo, ktp.) Sanktuloj kaj krucoj.
Maxime Seveleu-Dubrovnik
Maxime SEVELEU-DUBROVNIK (Максім Севелеў-Дуброўнік, Максим Севелев-Дубровник), PhD, estas lingvoscientisto, eldonisto kaj tradukisto. Li estas fakulo pri slavaj (belorusa, rusa) kaj mezorientaj (hebrea, persa) lingvoj ĉe la esplora instituto FIAS en Parizo kaj redaktoro de la belorusa serio «Ямы, вуллі і віры» (Jamy, vuĺli i viry, Kavoj, abelujoj kaj akvokirloj; ) de la eldonejo Vodary Paris. Li studis ĉe la École Normale Supérieure.
NGC 1146
NGC 1146 estas grupo de steloj en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Arthur Jubelt
Arthur JUBELT (naskiĝinta la en Zeitz, mortinta la  en la komunisma internigejo Buchenwald) estis germana eldonisto, regionhistoriisto kaj en 1945 komisiita ĉefurbestro de sia naskiĝurbo.
Vivo
La patro Reinhold Jubelt estis fondinta en 1889 la librovendejon/eldonejon Buchhandlung Jubelt en la Franciskana strato en Zeitz kaj eldonis ekde 1901 la taggazeton Zeitzer Neueste Nachrichten (ZNN). Arthur Jubelt soldatis ekde 1915 oficirrange en la Unua mondmilito kaj karieris ĝis la rango de supera leŭtenanto. Ekde 1920 li studis ĉe la Universitato de Tübingen juron kaj arthistorion. En 1920 li membriĝis al la naciema studenta korporacio Corps Franconia Tübingen. Post finstudo kaj la subita morto de la frato Reinhold li profesie eniris la gepatran entreprenon en 1927 transprenonte ĝian gvidadon en 1934 (post la morto de la patro). La monarkiema eldonisto malŝatis la ideologion de la nazioj. Post kiam la eldonejon malfermitis en marto 1943 Jubelt uzis la tempon por altvaloraj regionhistoriaj studoj kaj de la urbo kaj de la tuta regiono.
La Usona Armeo liberigis tutan Turingujon je la fino de la Dua mondmilito kaj nomumis Jubelt en la 27.4.1945 provizora urbestro posteulonta Hugo Ludwig Rath. Post la okupiĝo de Zeitz fare de sovetiaj trupoj en julio 1945 Jubelt ne nur maldungitis en la 17.7. pro denunciado sed eĉ arestitis. Li pro malsato mortis en la aĝo de 53 jaroj en la sovetia speciala internigejo Buchenwald.
La urba konsilantaro honoris liajn meritojn por la urbo per la nomumo je honora civitano en la 25.11.1999. Post tio muntitis en la 25.5.2000 memorigtabulo por Jubelt sur la vando de la firmaa kaj loĝa ejo de la Jubeltoj.
Agadoj
Inter 1927 kaj 1943 Jubelt verkis artikolojn en pli ol 100 eldonoj de Unsere Heimat im Bild, regula anekso de la ĵurnalo Zeitzer Neuesten Nachrichten. Tie li klarigis pri aferoj el la historio de la urbo Zeitz kaj de ĝiaj ĉirkaŭaĵoj.
Samjare okazis speciala ekspozicio por Jubelt. En 2012/2013 la surloka Gewandhus-galeria okazigis novan ekspozicion sub la titolo Arthur Jubelt und sein Zeitz – Kampf und Scheitern.
Claudio Rodríguez Fer
Claudio Rodríguez Fer (naskiĝis en 1956 en Lugo, Galegio) estas galega verkisto kun universala spirito, erotika temaro kaj liberala ideologio.
Grottaminarda
Grottaminarda estas komunumo de Italio.
La diluvo (romano)
La diluvo (pole: Potop) estas romano de la pola verkisto Henriko Ŝenkjeviĉ, dua parto de ties Trilogio. Ĝia intrigo okazas en 1655/56 kaj koncernas la tiutempan "svedan diluvon" - invadon de svedoj en Pollando. Protagonisto estas la pola nobelo kaj soldato Andreo Kmiĉic.
Georgo Hoffman filmigis adapton de la romano kaj en 1974 tiu gajnis la ĉefan premion en la unua pola filma festivalo en Gdansko.
3782 Celle
Ĝia spektra klaso "V" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio, kaj el pirokseno. Ĝi povas esti ero elŝirita de 4 Vesta. Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana urbo Celle, ĝemelurbo de Holbæk.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita per analizo de ĝia luma kurbo la de W. H. Ryan, E. V. Ryan, C. T. Martinez kaj L. Stewart elde la Vatikana Avancita Teknika Teleskopo en Arizono (Usono), anoncita la
La diametro de tiu satelito estas 2,34 ± 0,11 km, t.e. 43% de tiu de la ĉefa korpo. Ĝi orbitas je 18 ± 1 km de la ĉefa korpo en 1,524 ± 0,0012 tago (36,576 ± 0,03 horoj); ĝia diametro estas 2,34 ± 0,11 km, t.e. 43% de tiu de la ĉefa korpo; ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Žampach (Jílové u Prahy)
Žampach (Sandbach) estas vilaĝo en Ĉeĥio, sur dekstra bordo de rivero Sázava, parto de urbo Jílové u Prahy, en distrikto Prago-okcidento. Ĝi troviĝas proksimume 2,6 km sude de Jílové u Prahy. Parto de vilaĝo sur la dekstra bordo de rojo estas konsisto de katastra teritorio ankaŭ de urbo Jílové u Prahy. Parto de Žampach sur la maldektra bordo de rojo Chotouňský potok falas sub katastra teritorio kaj municipo Kamenný Přívoz. En parto de Jílové estas registritaj 296 adresoj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788.
Transporto
Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Prago - Čerčany, sur kiuu en la katastro de Jílové proksime de la vilaĝo troviĝas unika Viadukto Žampach.
Trient-Glaĉero
Trient-Glaĉero (france Galcier du Trient, germane Trientgletscher) estas valglaĉero sur la teritorio de la komunumo Trient en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 4,9 km, larĝecon de 0,6 gixs 2 km kaj kovras areon de 6,4 km².
Priskribo
La firnkampo kie estiĝas Trient-Glaĉero situas en natura areno kun larĝeco de 2 km en alteco de inter 3000 ĝis 3200 m s.m. (kaj nomiĝas ankaŭ Ebenaĵo de Trient, france Plateau du Trient), ĝin ĉirkaŭas en oriento Pointe d'Orny (3271 m s.m.), en sudo Aiguilles Dorées (kun altecoj de ĝis 3519 m s.m.) kaj en okcidento Aiguille du Tour (3540 m s.m.), kiu formas la landlimon inter Svislando kaj Francio. El tiu areno elfluas la glaĉerlango, kiu havas larĝecon de proksimume 600 m, en glacifalo malsupren de kruta deklivo kun dekliveco de parte pli ol 50 %. La glaĉerfrunto nuntempe situas je alteco de proksimume 1800 m s.m.. Ĉi-tie el la glaĉero fontas la rivero Trient, kiu alfluas al Rodano.
Ligitaj Glaĉeroj
En oriento Trient-Glaĉero estas tra la firnkovrita pasejo Col d'Orny ligita kun Orny-Glaĉero (frannce Glacier d'Orny), kiu havas longecon de 2,5 km. En sudokcidento ekzistas ligo kun la Tour-Glaĉero (france Glacier du Tour), kiu situas en Francio, kaj je la norda deklivo de Aiguille du Tour, etendiĝas la firnkampo de Grands-Galĉero (france Glacier des Grands), kiu kovras areon de 2 km², kiu ankaŭ estas ligita kun Trient-Glaĉero.
Altmontara Turismo
Je la suda deklivo de Pointe d'Orny situas super la Ebenaĵo de Trient je alteco de 3170 m s.m. la Trient-Kabano de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano estas elirpunkto por montgrimpadoj kaj glaĉerturoj en la norda parto de la Blanka-Monto-Masivo.
Fjodor Kudrjaŝov
Fjodor Kudrjaŝov aŭ plennome Fjodor Vasilieviĉ Kudrjaŝov - cirile Фёдор Васильевич Кудряшов, angle latinliterigata Fyodor Vasilievich Kudryashov - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis en la Irkutska provinco, Siberio, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2017 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Rubin Kazan. Krome Fjodor Kudrjaŝov ekde la jaro 2016 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "3".
24732 Leonardcohen
Nomo
Ĝi estis nomita en mrmoro de la kanada kantisto, kanzonverkisto, poeto kaj romanisto Leonard Cohen (1934 – 2016 ). Lia kanzono "Suzanne" estis unu el la multenombraj, kiuj iĝis sukcesoj. Li estis homorita per unu el la Premioj de la Princo de Asturio.
(156466) 2002 CG10
(156466) 2002 CG10 estas marsrenkonta asteroido, rigardita ankaŭ kiel ano de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en 2:5 kun la Tero kaj 3:4 kun Marso.
Ĝia klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso: ĝia marsa MOID estas 0,160165 astronomia unuo, tie estas 23,960 milionoj da km.
Deception
Insulo Deception estas insulo, en la arkipelago de Sud-Ŝetlandoj ĉe la Antarkta Duoninsulo, kiu havas unu el plej sekuraj havenoj en Antarkto. La insulo estas kaldero de aktiva vulkano, kiu kaŭzis gravan damaĝon al la lokaj sciencaj stacioj en 1967 kaj 1969. La insulo iam havis balenstacion; ĝi estas nune turismejo kaj sciencejo, kun bazoj de Argentino kaj Hispanio. Variaj landoj postulis ties suverenecon; ĝi estas administrata laŭ la Antarkta traktato.
Krishna Hutheesing
Krishna Nehru Hutheesing (1907–1967) estis verkistino el Barato, nome la plej junga fratino de Jawaharlal Nehru kaj de Vijaya Lakshmi Pandit, kaj tiele parto de la familio Nehru-Gandhi.
Biografio
Naskiĝinta kiel Krishna Nehru, en Mirganj, Alahabado al Motilal Nehru, nome hindia sendependisma aktivulo kaj estro de la Hindia Nacia Kongreso, kaj al Swarup Rani, ŝi estis edzino de Gunottam (Raja) Hutheesing, kiu apartenis al elstara familio de Ahmedabado kiu konstruis la Hutheesing Ĝajnisman Templon.
Opera (retumilo)
Opera (eo: Opero) estas TTT-legilo programita de la norvega entrepreno Opera Software ASA. Ĝis sia versio 5.0 ĝi estis pagenda, kaj ĝis la 8.5, propagaĵo; Poste, ĝi estas senkosta.
Multsistemo
La interfaco de Opero uzas la Qt, de la (ankaŭ norvega) entrepreno TrollTech. Qt funkcias sur vindozo, linukso, Mac OS X kaj aliaj, do Opero funkcias sur multaj sistemoj.
Novaĵoj
Opero estis (en multaj aspektoj) noviganto, ekz. ĝi estas la unua TTT-legilo kiu havas voĉordonojn, kaj aliaj.
Normoj
Opero estas unu el la retumiloj ( ttt-legiloj) plej respektaj kun la normoj de W3C.
2025
2025 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2025 post Kristo okazos, interalie:
Eventoj
La 8-an de januaro, la asteroido 887 Alindo pasas je 12,3 milionoj da kilometroj de Tero.
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
17047 Tateschrock
17047 Tateschrock estas mezgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Tate Schrock, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri mekanika inĝenierarto. li estis lernanto ĉe la Arickaree School de Anton (Koloradio, Usono).
(10909) 1997 XB10
(10909) 1997 XB10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Őrtilos
Őrtilos [Ortiloŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Csurgó. La vilaĝnomo signifas: gardisto-malpermesa.
Situo
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj (rande estas monteto 208 m-ojn alta), ĉe triopa kunfluejo de Dravo, Muro (rivero) kaj kanalo nomata Principális de Zala (rivero), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Gyékényes-Murakeresztúr. La kunfluejo troviĝas 6, Nagykanizsa 24, Letenye 27 km-ojn. Dravo estas landlimo de Kroatio (ekde Őrtilos ĝis Matty, foje pramo funkcias al la kontraŭa Legrad. Ekstera setlejo Szentmihályhegy [sentmihAjhedj] (=Sankta Mikaelomonto) apartenas al la municipo, kiu pli proksime estas al la kunfluejo.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1406 en formo "Ewr". Dum la kontraŭturkaj bataloj Miklós Zrínyi konstruis fortikaĵon ĉe la kunfluejo, kiu malkonstruiĝis pos 3 jaroj. En 1848 tie komenciĝis la milito, ĉar banuso Jellaŝic tie komencis ataki Hungarion. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, gastejo, poŝto.
3783 Morris
3783 Morris estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Charles S. Morris.
Vladimir Granat
Vladimir Granat aŭ plennome Vladimir Vasiljeviĉ Granat - cirile Владимир Васильевич Гранат, angle latinliterigata Vladimir Vasilyevich Granat - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis en Ulan-Ude, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2017 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Rubin Kazan. Krome Vladimir Granat ekde la jaro 2013 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "13".
American Record Corporation
American Record Corporation (ARC, Usona Registrentrepreno), referencata ankaŭ kiel American Record Company, American Recording Corporation, aŭ (erare) kiel ARC Records, estis usona kompanio por sonregistrado. Ĝi rezultis el la kunigo en 1929 de tri kompanioj: nome Cameo Record Corporation (kiu posedis Cameo, Lincoln kaj Romeo Records), la Pathé Phonograph kaj Radio Corporation (kiu posedis Actuelle, Pathé, kaj Perfect), kaj la Plaza Music Company (kiu posedis Banner, Domino, Jewel, Oriole, kaj Regal).
Kvankam la produktoj de Plaza estis inkluditaj en la kunigo, la entrepreno Plaza mem ne estis, (ĝi formis Crown Records en 1930 kiel sendependa marko) kaj same la Scranton Button Company, la patra kompanio de Emerson Records (kaj la kompanio kiu faris registraĵojn por plej el tiuj markoj). Louis G. Sylvester, iama estro de la Scranton Button Company, iĝis la prezidanto de la nova kompanio, kun sidejo ĉe 1776 Broadway en Manhatano, Novjorko.
La heredo de ARC estas nune parto de Sony Music Entertainment.
Tournon-Saint-Martin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Blanc kaj al la samnoma kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas tournonnais.
Klabo (ĵonglado)
Klabo estas, kun la pilkoj kaj la ringoj, tradicia ilo de la aera ĵonglado. Ĝia aparta eco estas ke ĝi turniĝas unu aŭ plurfoje kiam oni ĵetas ĝin. Pri tio la klaboj estas tre spektindaj, ĉefe kiam ĝi estas uzata por interdonado aŭ interĵetado inter pluraj ĵonglistoj.
Priskribo
Kvin eroj faras klabon:
Movaĵoj
Teorie, ĉiuj movaĵoj eblaj per pilkoj ankaŭ eblas per klaboj. Tamen, la aera tornaĵo kaj la grandeco malsimpligas multajn movaĵojn. Krome, estas specialaj movaĵoj por la klaboj: ekvilibroj, rolaĵoj, perpiedaĵoj, ktp.
Nune, la plej alta nombro de klaboj ĵonglitaj estas 8, malpli ol pilkoj kaj ringoj.
La klabo estas la objekto la plej uzata por interdonado. Fakte, oni povas pligrandigi la movaĵojn, kaj per pli de klaboj, kaj per pli de ĵonglistoj. La nombro de ĵonglistoj estas kvazaŭ senlima.
Ceremonia mantelo
La Ceremonia mantelo estas ceremonia surmetaĵo kiu estas vestita sur la sutano sed nur en apartaj okazoj, nome kiam estas vestita kiel komplemento de la ordinara vesto; ĝi estas precipe uzata de la plej altaj katolikaj prelatoj.
La koloro ŝanĝas laŭ la ordina grado: nigra por sacerdotoj, malhelviola por episkopoj kaj ĉefepiskopoj, purpura por kardinaloj.
La papo ne vestas la ceremonian mantelon.
Tiu mantelo ne estas uzata dum la liturgiaj celebroj sed nur dum oficialaj renkontiĝoj; hodiaŭ estas surmetita precipe de la vatikana diplomataro.
Dampilo (muzikinstrumento)
Dampilo estas ilo por muzika instrumento por ŝanĝi la sonkoloro/-kvalito aŭ plialtigi la laŭtecon de tono. Alia nomo estas sordino. En la notacio super la respektivaj notoj staras la instrukcio con sordino, por fini la uzadon de dampilo la instrukcio estas ouvert, offen, aperto (malferma) aŭ senza sordino (sen dampilo).
Arĉinstrumentoj
Je arĉinstrumentoj ĝi ofte estas iaspeca pinĉilo el ebono, kiu estas metata sur la ponto kaj per tio dampas la transsendadon de svingadoj ekde la kordoj sur la resonkeston. La sono fariĝas pli milda, "naza" kaj iomete mallaŭta. Unuan fojon en 1636 Marin Mersenne priskribis la violondampilon, kiel unua Jean-Baptiste Lully ordonis ĝin en 1681 en komponaĵo.
La dampilo por arĉinstrumentoj havas formon de tridento, kiu estas surmetata inter kordoj sur ponton, trans kiu estas tirataj kordoj al akordigiloj. La instrumento poste donas pli silentan aŭ preskaŭ silentan sonon laŭ tio, kiel profunde la dampilo estas surmetita (enpremita) sur la ponton. Materialo uzata ĉe dampiloj estas diversa (ligno, ledo, malmola gumo kaj simile). Funkcion de dampilo ekz. ĉe piano plenumas la meza pedalo. Trotinte alproksimiĝos tabuleto kun feltaj dampiloj al kordoj kaj dampas tiel sonon de la piano.
Pli modernaj versioj el plasto aŭ metalo daŭre povas resti sur la kordoj kaj estas laŭbezone forŝovata ekde ripozloko inter ponto kaj kordotenilo sur la ponton. Tio ebligas, rapide sur- resp. demeti la dampilon, kio iom ofte estas postulata en muziko ekde la romantismo. "hoteldampiloj" estas pezaj dampiloj el metalo, kiuj faras la tonon tre mallaŭta, kio estas avantaĝa precipe por pli longa ekzercado (i.a. en hotelo; pro tio la nomo); ili tamen klare ŝanĝas la eksonadon de la instrumento.
Latunaj blovinstrumentoj
Dampilo aŭ sordino estas speciala helpilo de ludanto je latunaj blovinstrumentoj, per kies helpo la ludanto ludante dampas kaj ŝanĝas koloron de sono de la instrumento. Eblas uzi ĝin fakte ĉe ĉiu latuna blovinstrumento, ĉe pli malgrandaj trumpetoj la ludanto povas teni ĝin en la mano kaj ŝanĝi la sonon dum la ludo, kio montriĝas per karaktera "kvaka" voĉo de la instrumento. Tiuj ĉi teknikoj estas uzataj kaj en klasika muziko, kaj en muziko populara kaj ĵazmuziko.
Je latunaj blovinstrumentoj la dampilo estas kavokorpo el ligno (konustrunka), metalo (ekz. aluminio, adaptita al la formo de la sonfunelo), kunpremita kartono aŭ plasto, kiun oni metas en la sonfunelon kaj je kiu la finaĵo enigita en la tubon estas malferma. Je trombono kaj trumpeto oni pleje uzas latundampilojn. Je tiuj oni uzas plurajn variantojn. Je korno ĝi estas plejparte kava konustrunko el maldika tavolligno kun surgluitaj remburstrioj el korko. La efekto de la „ŝtopado“ povas okazi per puŝdampilo (mallonge: „puŝilo“) aŭ nur per la mano. Oni distingas inter efektdampiloj (vd. ilustaĵojn malsupre), kiuj ŝanĝas precipe la sonkoloron, aŭ ekzercdampiloj, kiuj ĉefe mallaŭtigas la tonon, por ke la blovisto povas ekzerci sian instrumenton ekz. en sia loĝejo sen molesti la karan najbararon.
Klavarinstrumentoj
Je piano kaj klaviceno principe ekzistas tri diferencaj specoj de dampiloj:
Seismogramo
En seismologio, la seismogramo estas registraĵo de la movo de la grundo tra tempo, registrita de seismografo.
Priskribo
Seismogramo registras la movon de la grundo laŭ tri karteziiaj aksoj x, y, kaj z. La akso z estas orta al la Tera surfaco; la aksoj x kaj y estas paralelaj al la Tera surfaco.
La movo registrita en seismogramo estas tipe tertremo (seismo), sed povas esti alispecaj — ekzemple, vulkana eksplodo, aŭ artefarita eksplodo.
Per seismogramoj, sciencistoj povas mezuri la lokon kaj profundo de la epicentro kaj la energion de la seisma evento.
Materialo
Antaŭ la invento de komputiloj, seismogramoj estis registrita sur volvitan paperfolion aŭ filmon. La mekanismo de registrado estis aŭ mekanika — plumo kun inko — aŭ optika — elmeto al lumo de lumsensiva filmo.
Post la invento de la komputilo, preskaŭ ĉiuj seismogramoj estas bite registrataj per komputiloj.
Legado de seismogramo
Seismogramoj estas ordinare prezentata de malekstro dekstren — alivorte, tempo fluas dekstren. Serio de tempomarkoj markas la momenton, kiam tertremo okazas. En la paperaj seismogramoj, la papera rulaĵo rotacias po unu fojo en horduono; tial, la tempomarkaj strekoj ĉeestas po unu streko por ĉiu horduono. Krome, ĉiuminutaj streketoj precizigas la tempomezuron.
Nuance Communications
La kompanio Nuance Communications (kodo laŭ la usona borso Nasdaq: NUAN) estas inter la tutmonde gvidaj produktejoj de lingvo- kaj bildo-prilaboraj komputilaj programoj por komercaj kaj privataj klientoj. La entrepreno fondiĝis en 1992 sub la nomo Visioneer. En 2009 la sumaj kompaniaj spezoj estis 1 010 milionoj da usonaj dolaroj. En 18 naciaj subkompanioj kaj 35 urboj por la kompanio laboras pli ol 3 500 dungitoj. Ĉefa sidejo de la entrepreno estas la urbo Burlington (Masaĉuseco) en Usono. La esperantisto Stefan MacGill laboras en la entrepreno.
Kvinslando
Kvinslando – angle Queensland ["kŭinzlend"] – estas subŝtato de Aŭstralio, en la nord-oriento de la lando.
La ĉefurbo kaj plej granda urbo estas Brisbano, sidejo de la ĉefa kampuso de la Universitato de Kvinslando.
Eksteraj ligiloj
ĉiuj en la angla
Askern
Askern estas urbeto en South Yorkshire (suda jorkŝiro), Anglio. Dum la 19-a jarcento, Askern koniĝis por ĝiaj akvoj, kiuj gajnis reputacion esti sanigaj. Askern iĝis laŭmoda banurbo.
Dum la frua 20-a jarcento, karbominejo malfermiĝis kaj ministoj anstataŭis la riĉajn vizitantojn. Post kelkaj jaroj, fabriko konstruiĝis por ŝanĝi la karbo al malfuma brulaĵo. Certe, la fabriko tre fumegis! Ambaŭ la minejo kaj la fabriko nun fermiĝis.
José Manteca
. Li laboras ĉe la Observatorio de Begues proksima de Barcelona (Katalunio). Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 13 asteroidojn inter 2000 kaj 2005, el kiuj unu en kunlaboro kun J. Muñoz.
Weissmies
La Weissmies estas 4017 m alta monto en la Peninaj Alpoj en la kantono Valezo en Svislando ĉe la vilatĝo Saas-Fee. Ĝi estas la plej orienta kvarmilulo de sia montaro.
La Weissmies situas en la ĉefa Alpa ĉeno, sur masivo separanta la valon Saastal okcidente kaj la valon de la Simplon oriente. La masivo konsistas el du aliaj montopintoj kiuj kuŝas norde je preskaŭ la sama altitudo, nome Lagginhorn kaj Fletschhorn. La monto staras inter la Lagginjoch (3,500 m) norde kaj la Zwischbergen Pasejo (3,260 m) sude.
La Weissmies estas unu el la 10 kvarmiluloj ĉirkaŭ la Saastal, fronte al Dom okcidente, nome tria plej alta montopinto de Alpoj.
Pegoformaj birdoj
Ses familioj de arbaraj birdoj kreas ordon de pegoformaj birdoj de kiuj la plej konataj estas pegoj kaj iliaj proksimaj parencoj. La ordo havas 67 genrojn kun iom pli ol 400 specioj. Ili vivas tutmonde krom Aŭstralio, Antarkto, Madagaskaro kaj kelkaj malgrandaj insuloj.
Salome Zurabiŝvili
Salome ZURABIŜVILI (სალომე ზურაბიშვილი, Salomé Nino Zourabichvili; naskiĝis la 18-an de marto 1952) estas kartvela politikistino naskiĝinta en Francio kaj estas la nuna prezidento de Kartvelio. Ŝi estas la unua virino kiu estis elektita kiel la prezidanto de Kartvelio kaj volas servi ofictempon de ses jaroj. Pro la konstituciaj ŝanĝoj kiuj ekvalidos en 2024, Zurabiŝvili estas atendita esti la lasta popole elektita prezidanto de Kartvelio; ĉiuj estontaj estroj devas esti elektitaj fare de Voĉdona Kolegio.
Pegoformaj birdoj
Ilin karakterizas:
Salome Zurabiŝvili
Zurabiŝvili funkciis kiel ambasadoro de Francio al Kartvelio antaŭ ol ŝi iĝis la ministro pri eksteraj rilatoj de Kartvelio de 2004 ĝis 2005. Kiel kartvelia ministro pri eksteraj rilatoj Zurabiŝvili subskribis la traktaton de 2005 pri la forigo de rusaj soldatoj de la nediskutebla teritorio de Kartvelio. Ŝi ankaŭ servis ĉe la Komitato de la Sekureca Konsilio de la Unuiĝintaj Nacioj kiel la Kunordiganto de la Grupo de Spertuloj. Ŝi fondis la politikan partion La Vojo de Kartvelio en 2006, kondukante ĝin ĝis 2010. Ŝi estis elektita al la parlamento de Kartvelio en 2016, servante kiel ano sendependa de partio; post esti ĵurita kiel prezidanto, ŝi fordonis sian parlementanecon.
Pegoformaj birdoj
Klasifikado
Ordo:Pegoformaj birdoj ( Piciformes)
Dunajská Lužná
Dunajská Lužná [dunajskA luĵnA] estas unuigita vilaĝo en Slovakio.
Situo
Dunajská Lužná laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Komárno, Danubo preterfluas. Centro de Bratislavo troviĝas je 14 km-oj.
Historio
La vilaĝo naskiĝis en 1974. Tiam 3 komunumoj unuiĝis: Dénesd (kiu estas pilgrimloko), Misérd kaj Torcs. En 2001 vivis en Dunajská Lužná 2932 homoj, (2640 slovakoj, 196 hungaroj).
Otemma-Glaĉero
Otemma-Glaĉero (france Glacier d'Otemma, germane Otemmagletscher) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 8,7 km, averaĝan larĝecon de 1 km kaj kovras areon de 17,51 km².
Priskribo
Otemma-Glaĉero havas sian originon ĉe la suda flanko de Pigne d'Arolla. Tiam ĝi fluas sudokcidenten. Je ĝia norda flanko situas la pintoj de Portons (kun altecoj ĝis 3513 m s.m.ü. M.), kaj je la suda flanko Aouille Tseuque (3554 m s.m) kaj Singla (3714 m s.m.). La frunto de la glaĉerlango nuntempe situas sur alteco de proksimume 2500 m s.m..
Ligitaj glaĉeroj kaj tributglaĉeroj
En nordoriento Otemma-Glaĉero tra la glacikovrita pasejo Col de Chermotane estas ligita en alteco de 3050 m s.m. kun Mont-Collon-Glaĉero. De sudo alfluas pluraj flankaj tributglaĉeroj kun longecoj de ĝis 2 km, nome Petit-Mont-Collon-Glaĉero (france Galcier du Petit Mont Collon), Blanchen-Glaĉero (france Glacier de Blanchen), Aiguilette-Glaĉero (france Glacier de l'Aiguillette kaj Aouille-Glaĉero (france Glacier de l'Aouille).
Elfluanto
Otemma-Glaĉero nutras la riveron Dranse de Bagnes, kies akvo estas kolektata en la baraĵlago Lago de Mauvoisin. Post la elfluo el la baraĵlago ĝi alfluas al Rodano.
Historio
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko ankaŭ Epicoune-Glaĉero (france Glacier de l'Epicoune) kaj Crête-Sèche-Glaĉero (france Glacier de la Crête Sèche) estis ligitaj kun Otemma-Glaĉero. Ek de la mezo de la 19-a jarcento la glaĉero retiriĝis proksimume 3 km. Dum la retiriĝo de Crête-Sèche-Glaĉero inter ties langofrunto kaj la flankmoreno de Otema-Glaĉero plurfoje estiĝis natura baraĵlago, kiu okaze de siaj elrompiĝoj ĉirkaŭ la jaro 1900 kaŭzis grandajn damaĝinundojn en la Valo de Bagnes.
Strelec
Strelec, hungare Muralövő estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Mala Subotica.
Loknomo
La historia hungara loknomo estis Sztrelec. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis pli hungarecan nomon kaj pro peto de poŝto aldoniĝis ankaŭ Muro.
Situo
Strelec situas preter ĉefvojo Budapeŝto-Zagrebo.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Muralövő apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
6549 Skryabin
6549 Skryabin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la rusa komponisto kaj pianisto Aleksandr Nikolajeviĉ Skrjabin (cirile Александр Николаевич Скрябин, 1871–1915).
Sand (Alzaco)
(jen france, origine germane kaj alzace, prononco, "sablo" aŭ "sablejo") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Boldog (distrikto Senec)
Boldog, hungare Pozsonyboldogfa [poĵonjboldogfa], germane Frauendorf estas malgranda vilaĝeto en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Matka Boží.
Situo
Boldog situas laŭ flankovojoj apud aŭtovojo. Senec troviĝas je 2 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1245 en formo "Tulwej". Ekde 1538 abatinoj ricevis la lokon, tial ankaŭ la vilaĝo ricevis novan nomon "Boldogasszonyfalva". En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pozsonyboldogfa 398 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Szenc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 ĝi apartenas al Slovakio. En 2001 vivis en Boldog 404 homoj, (284 hungaroj, 99 slovakoj).
Flago de Argentino
La nacia flago de Argentino estas tri-stria, kunmetita de tri samlarĝaj horizontalaj strioj helblua, blanka kaj helblua. Ekzistas multaj interpretoj pri la koloroj. La flago estis kreita de Manuel Belgrano, en linio kun la lastatempa kreado de la Kokardo de Argentino, kaj estis unuafoje hisita en la urbo Rosario la 27-an de februaro 1812, dum la Argentina Milito por Sendependiĝo. La Memorejo de la Nacia Flago poste estis konstruita. La Unua Asembleo ne aprobis la uzon de la flago, sedposte permesis ĝin kiel militoflago. Estis la Kongreso de Tukumano kiu fine nomis ĝin kiel la nacia flago, en 1816. En 1818, flava suno de majo estis aldonita en la centro.
Evangeliistaj simboloj
Tiuj ĉi simboloj troviĝas ankaŭ kiel atributoj en figuraj prezentadoj de la evangeliistoj.
Ĝis la 13-a jarcento la simboloj ankaŭ estis kunigita al ununura formitaĵo, kiu portas la nomon tetramorfo transprenitan el la greka, kiu signifas kvarfiguro aŭ kvarbesto.
NGC 1148
NGC 1148 (aliaj indikoj — PGC 11148, MCG -1-8-18) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kastelo Tattershall
La Kastelo Tattershall situas en la urbeto Tattershall en la angla provinco Lincolnshire.
Ĝi estis konstruita el brikoj inter 1434 kaj 1445 de Ralph Cromwell, Lordo-Kanceliero de Henriko la 6-a.
Ĝi anstataŭigis pli fruan kastelon.
La fortikaĵo estas pli ol 30 metroj alta.