cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IPhone 4
iPhone 4 ricevis ĝenerale pozitivan ricevon, kun kritikistoj laŭdantaj sian reorganizitan dezajnon kaj pli potencan hardvaron en komparo al antaŭaj modeloj. Dum ĝi estis merkatsukceso, kun pli ol 600,000 antaŭ-ordoj ene de 24 horoj, la liberigo de iPhone 4 estis turmentita per tre diskonigitaj raportoj ke anomalioj en ĝia nova anteno dizajnas igis la aparaton perdi ĝian ĉelan signalon se tenite laŭ certa maniero.
iPhone 4 pasigis la plej longan tempon kiel la frontmontra iPhonmodelo de Apple ĉe dek kvin monatoj, kaj la plej longa vivotempo de iu iPhone havis iam produktanta, enhavante proksime al kvar jaroj kaj havebla en kelkaj evolulandoj ĝis frua 2014.
20361 Romanishin
20361 Romanishin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de William Romanishin, profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Oklahomo. Spertulo pri la bildigo de malbrilaj objektoj per ŝargkuplitaj fotiloj, Romanishin freŝe centris sian intereson pri la observado de Kujper-Bendaj Objektoj. Kun Stephen Tegler li malkovris la du-modan econ de la koloroj de la centaŭroj.
Frymburk (distrikto Klatovy)
Frymburk (en la jaroj 1951–1991 sub nomo Želenov) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Reuven Zygielbaum
Reuven Szulim Zygielbaum (naskiĝis la 30-an de januaro 1913 en Krasnystaw, mortis la 3-an de februaro 2005 en Varsovio) – pola aktoro, verkisto kaj kultura aganto juddevena, frato de Szmul Zygielbojm - konsilia membro ĉe la pola registaro en ekzilo en Londono, kies vastaj raportoj pri germana holokaŭsto de judoj en okupata Pollando direktitaj al Monda Juda Kongreso, Usona Juda Kongreso kaj leteroj al la usona prezidento Franklin D. Roosevelt restis sen reagoj.
Infaneco kaj juneco
Reuven Zygielbaum naskiĝis en Krasnystaw en malriĉa juda familio. Li estis la plej juna el dekopo da gefratoj. Diferenco inter li kaj la plej maljuna frato Szmul estis 21 jaroj. La familio estis tiom malriĉa, ke dum kelkaj monatoj ne pripagis luitan loĝejon. Mastrumanta polo diris tiam al la patrino: ''Sinjorino Józefowo, ĉu vi pensas, ke mi forigos vin kune kun la infanoj el la loĝejo? Neniam mi ekpensis pri tio! Bonvou ne ĉagreniĝi, vi komencos pagi, kiam vi havos la monon.'' La evento kaŭzis, ke lia frato Szmul estis tirita de socialismaj ideoj kaj fariĝis la pola patrioto.
Reuven mem de fruaj jaroj interesiĝis pri teatro. Li apartenis al juda Teatro de Junuloj en Varsovio, la unua en Pollando eksperimenta teatro, sekvanta atingojn de Salomon Michoels. Kiam la teatro estis fermita en 1936, kune kun trupo de aktoroj fondis recitad-centron de la juda poezio. Ankaŭ reĝisoris spektaklojn en judaj lernejoj.
Milita periodo
Post eksplodo de la dua mondmilito, post alvoko de la prezidento de la ĉefurbo Stefan Starzyński forlasi Varsovion la 5-an de septembro 1939 iris kun la patrino, frato Szmul, lia edzino kaj apartaj geedzoj orienten, direkte al Chełm. Germanaj aviadiloj pripafis kaj bombis rifuĝintojn. Dum la sesa tago de la fokurado ili trovis en la arbaro malriĉan kabanon, en kiu decidis aĉeti ion por manĝi. La mastrmantino kun eta infano surbrake invitis ilin al la interno, regalis kaj rifuzis akcepti la pagon. Reuven demandis: ĉu vi scias, ke..... Ŝi rompis lian eldiron: ''ke vi estas judoj? Kompreneble, mi sias, sed estas la milito. Germanoj estas kontraŭ ni kaj kontraŭ vi. Vi estaspolaj civitanoj. Kien nun vi povraj infanoj iros, kion vi faros?''
Post anekso de Chełm fare de Wehrmacht li iris kun la frato pluen al oriento. En la urbo restis lia patrino Józefa. Li trafis al Bjalistoko, kie laboris kiel aktoro en Ŝtata Juda Teatro. Post atako de Nazia Germanio al Sovetunio forkuris kaj atingis Turkmenan Sovetan Socialisman Respublikon. Tie ligis kontakton kun la pola delegitaro ĉe la armeo de Anders. Kiam soveta NKVD eksciis pri liaj interligoj kun membro de polaj elmigrintaj regopovoj, decidis lin varbi. Rifuzis, pro kio estis ekzilita al Siberio. Forkuris de gulago uzante dokumentojn de mortinta Eliasz Młynek. Al Pollando revenis kun la armeo de Zygmunt Berling.
Postmilita vivo
Reuven setlis en Lublin, kie estis direktita al Juda Komitato, nome de kiu organizis malsanulejon por savitaj de holokaŭsto. En 1947 decidis elmigri de Pollando kaj atingi okcidentan okupadan zonon. Tra Prago, Bukareŝto kaj Budapeŝto alvenis al Graz en Aŭstrio, kie trapasis la landlimon. Post ĝia transpaŝo eniris judan brigadon en la brita armeo, kaj poste la tendaron kun rifuĝintoj. Post forlaso de la internigejo 6 jarojn pasigis en Palestino kaj poste en Israelo. En 1953 forveturis al Sud-Afriko. En 1994 retrovis lin pola ambasado. En 2002 revenis por ĉiam al Pollando, kiun konsideras sia patrujo. Sub patroneco de Kancelario de Ĉefministro prelegis kun projekcio de la filmo La morto de Zygelboym. Li opinias, ke ĝuste en Pollando, kiel nenie ajn en la mondo, oni omaĝas memoron de lia frato. Mortis en Varsovio. Entombigita en juda tombejo ĉe la str. Okopowa (kvartiro 2).
Universitato de Rejkjaviko
La Universitato de Rejkjaviko (Háskólinn í Reykjavík) estas privata universitato en Rejkjaviko, Islando. Ĝi kaj la publika Universitato de Islando en la sama urbo konsistigas la plej grandajn instituciojn de supera edukado en la lando. Ĝi estis fondita en 1998 kaj estas proksime ligata al la plej gravaj ekonomiaj entreprenoj de la lando. Laŭ la stato de aŭtuno 2014 tie 2800 studentoj estas edukataj fare de 220 edukistoj. Interalie, asista profesoro pri komputika scienco estas la esperantisto Hannes Högni Vilhjálmsson, en somero 2013 la prezidanto de la organiza teamo pri la tiujara Universala Kongreso de Esperanto, kaj laŭ la stato de novembro 2014 ankaŭ estas la prezidanto de Islanda Esperanto-Asocio.
Historio
En januaro 1988 la Altlernejo de Komputika Scienco (Tölvuháskóla Verzlunarskóla Íslands, mallonge, School of Computer Science) estis fondita kadre de la Komerca Kolegio de Islando (Verzlunarskóli Íslands, Commercial College of Iceland). Dum dek jaroj la altlernejo situis en la konstruaĵo de la Komerca Kolegio. La la institucio ricevis la nomon  kaj propran konstruaĵon. La Altlernejo de Komputika Scienco kadre de tio iĝis unu el du departementoj de la nova universitato. En januaro 2000 la nomo de la universitato fine ŝanĝiĝis al (Universitato de Rejkjaviko).
En 2005 la antaŭa Teknologia Universitato de Islando estis integrita en la Universitaton de Rejkjaviko. La Altlernejo de Komputika Scienco iĝis unu el kvar universitataj fakultatoj kaj estis signife ampleksigata. Laŭ la stato de novembro 2014 la universitato konsistas el kvar fakultatoj:
Studaj lingvoj en iuj programoj estas la islanda, en aliaj la angla.
Einstein
Einstein estas la familia nomo de
Itria metafosfato
Itria metafosfato aŭ itria metafosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la itria hidroksido kaj metafosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Itria metafosfato posedas 1 itriatomon, 3 fosforatomojn kaj 9 oksigenatomojn. Itria metafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metafosfataĵoj.
31729 Scharmen
31729 Scharmen estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Chris Scharmen, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Li instruis ĉe la Kennedy Middle School de Kupertino (Kalifornio).
Duonmaratono
Laŭ sporto, la duonmaratono estas konkurso, kiu apartenas al longdistanca kurado. Duonmaratono mezuras 21,0975 kilometrojn, kaj norme estas kurata laŭ vojoj.
La vita nuova
La Vita Nuova ([la ˈviːta ˈnwɔːva]; itale por "La nova vivo") aŭ Vita Nova (Latina titolo) estas teksto de Dante Alighieri publikigita en 1295. Ĝi estas esprimo de mezepoka ĝenro de korteza amo en prozmetra stilo, kombino de kaj prozo kaj verso. Krom ties enhavo, ĝi elstaras ĉar estis verkita en itala, anstataŭ en la Latina tiam plej kutima por tiaj verkoj; kun la aliaj verkoj de Dante, ĝi helpis establi la Toskanan dialekton kiel normigo por la Itala lingvo.
La prozo kreas iluzion de rakonta kontinueco inter la poeziaĵoj; estas la vojo de Dante por rekonstrui sin mem kaj sian arton laŭ terminoj de evolua sento de limigoj de korteza amo (nome la sistemo de ritigita amo kaj arto kiun Dante kaj liaj poet-amikoj heredis el la provencaj poetoj, de la siciliaj poetoj de la kortego de Frederiko la 2-a, kaj de la toskanaj poetoj antaŭ ili). Foje ĉirkaŭ 20-jaraĝa, Dante decidis klopodo verki ampoezion kiu estis malpli centritaj en la memo kaj pli cela al amo kiel tio: li klopodis plialtigi la kortezaman poezion, multajn el ties tropoj kaj ties lingvaĵon, en sakran ampoezion. Beatrice por Dante estis la enkorpiĝo de tiu tipo de amo — travidebla al tio Absoluta, inspirante la integrigon de deziro okazigita de la belo kun altiro de animo por la diina brilo.
Historio kaj kunteksto
Referencata de Dante kiel sia libello, aŭ "libreto", La nova vivo estas la unua el du kolektoj de versaro verkiaj de Dante en sia vivo. La Vita Nuova estas prozmetro, nome peco kiu estas formata de kaj verso kaj prozo, en la stilo de la verko de Boecio nome Konsolo de Filozofio.
Dante uzis ĉiun prozmetron kiel rimedo por kombini poeziaĵojn verkitajn laŭlonge de periodoj de ĉirkaŭ dek jaroj - La Vita Nuova enhavas siajn verkojn el antaŭ 1283 al ĉirkaŭ 1293.
Strukturo
La dupartaj komentoj de Dante klarigas ĉiujn poemojn, lokigante ilin ene de la kunteksto de sia vivo. La ĉapitroj enhavas poeziaĵojn konsistantajn el tri partoj: la duone membiografia rakonto, la liriko kiu rezultis el tiuj cirkonstancoj, kaj mallonga struktura resumo de la liriko. La poemoj prezentas enkadrigan historion, memoriga pri la amo de Dante al Beatrice el sia unua vido de ŝi (kiam li estis naŭjaraĝa kaj ŝi okjaraĝa) la tutan vojon ĝis sia bedaŭro post ŝia morto, kaj lia determino verki pri ŝi "kio neniam estis verkita pri ajna virino."
Němčí (Malečov)
Němčí (Nemschen) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malečov en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Malečov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Němčí situas en katastra teritorio Němčí u Malečova kun areo 2,93 km².
Orsara Bormida
Orsara Bormida estas komunumo de Italio.
Smeŝo
Smeŝo (el la angla smash) estas la plej rapida tenisa bato, por ke la rivala ludisto ne kapablu reagi kaj rebati. En Esperanto aperas ankaŭ formoj smaŝo, desupra ŝoto, pilk-algrunda frapo.
La smeŝo estas uzata ankaŭ en parencaj sportoj kiel tabloteniso, badmintono, skvaŝo kaj volejbalo.
Psiĥo (apartigilo)
Psiĥo (aŭ psiko) povas esti:
Flores Chaviano
Flores Chaviano, mallonge Flores Melquíades Chaviano Jiménez (naskiĝinta la 10-an de decembro 1946 en Caibarién) estas kuba komponisto, muzikaranĝisto, gitaristo, orkestrestro kaj muzikpedagogo. Ekde 1981 li vivas kiel ekzilinto en Hispanujo.
Studo
Flores Chaviano naskiĝis en la jaro 1946 en Caibarién en la mezkuba provinco Villa Clara. Tie li ricevis unuan gitarludan instruon de Pedro Julio del Valle (1921–1969). Pli malfrue li postiris sian instruiston al Santa Clara. Postsekve li lernis ĉe la Nacia Artolernejo en Havano kaj studis gitaron ĉe Isaac Nicola same kiel kompozicion ĉe José Ardévol kaj Sergio Barroso ĉe la Instituto Superior de Arte, unu el la plej renomaj muzikaltlernejoj de Latinameriko. Krom tio li sekvis majstrokursojn de Leo Brouwer kaj Alirio Díaz.
Post sia translokiĝo al Hispanujo en 1981 li finis siajn studojn ĉe Demetrio Ballesteros ĉe la Reĝa Supera Konservatorio Muzika de Madrido.
Komponisto
Liajn verkojn ĉiam denove prezentas internaciaj orkestroj (ekzemple la Nacia Simfoniorkestro de Meksiko, la orkestro de la Orquesta Sinfónica Nacional de México, la orkestro de la Muzikakademio Dancigo, la Urba Orkestro de Granado, la Internacia Orkestro de Madrido, la Simfoniorkestro de la Princlando Asturio (OSPA), la Ĉambrorkestro de Nalón, la Ŝtata Orkestro de Salvador, la Filharmonia Orkestro de Montevideo) kaj solistoj (ekzemple de la Komika Operejo Berlino kaj Ensemblo Mutare en Frankfurto ĉe Majno).
Chaviano komponis mendoverkojn por la Fondaĵo Princo de Asturio, por la Nacia Instituto por Muziko kaj Prezenta Arto de la hispana ministrejo pri kulturo, por la konservatorio de Nalón kaj por Radio-Televido de Hispanujo. Multaj muzikistoj taskigis lin per la komponado de muzikpecoj, ekzemple la kuba klarnetisto kaj saksofonisto Paquito D’Rivera.
Lia verkaro ampleksas multe pli ol 100 komponaĵoj por diversaj ensembloj. Al liaj komponaĵoj apartenas Rekviemo por Son-Muzikisto (Miguel Matamoros), la Omaĝo al Victor Jara kaj la Variaĵoj pri Joruba Temo.
Gitaristo
En 1974 li gajnis la 1-an Premion de la Nacia Gitaro-Konkurso de la Nacia Unuiĝo de Verkistoj kaj Artistoj de Kubo.
Li prezentis soliste i.a. kun orkestroj kiel la Nacia Simfoniorkestro de Meksiko, la Orkestro de la Nova Mondo kaj la Nacia Orkestro de Kubo.
Orkestrestro kaj okaziganto
Dum sia agado kiel muzikisto en Kubo li direktis plurajn hejmlandajn orkestrojn, ekzemple la Nacian Simfoniorkestron de Kubo (CMBF), La Simfoniorkestron de Matanzas kaj la Simfoniorkestron de Santjago de Kubo. Li prezentis plurajn fojojn en Sovetunio kaj landoj de la Orienta Bloko.
Muzikpedagogo
Flores Chaviano instruis de 1970 ĝis 1972 ĉe la Konservatorio Esteban Salas kaj de 1978 ĝis 1980 ĉe la Nacia Artolernejo en Havano. De 1979 ĝis 1980 li estis profesoro ĉe la Instituto Superior de Arte.
Li proponis majstrokursojn en multaj urboj en Eŭropo kaj Ameriko. Interalie li instruis ĉe la Universitato de Porto-Riko kaj la Florida Internacia Universitato. Krom tio li instruis en la konservatorioj je Pekino kaj Meksikurbo same kiel ĉe la Altlernejo por Muziko kaj Teatro je Rostock kaj ĉe la Altlernejo por Muziko „Hanns Eisler“ je Berlino. En Hispanujo li estris majstrokursojn pri nuntempa muziko je Madrido (1983), Salamanko (1984) kaj Granado (1985/87).
Li instruis ĉe la konservatorioj en Madrido (1988), Ponferrada (1989–1991) kaj Segovio (1991), kie li ankaŭ direktoris. Ekde pluraj jaroj li docentas ĉe la Conservatorio Profesional Música Ángel Arias Macein en Madrido.
Aranĝisto
Chaviano estas aranĝinto de la muziko de Astor Piazzolla.
Feliz
Feliz estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 12.359 loĝantojn en 2010.
NGC 4251
NGC 4251 (aliaj indikoj — UGC 7338, MCG 5-29-50, ZWG 158.60, PGC 39492) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marina Bay Street Circuit
Marina Bay Street Circuit estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Singapuro.
Longeco: 5,073 km
Élisabeth Depardieu
Élisabeth DEPARDIEU (naskiĝinta Guignot) (naskiĝis en Parizo) estas franca aktorino. Ŝi edziniĝis al Gérard Depardieu la kaj divorcis en 2006. Ŝi estas patrino de Guillaume Depardieu kaj Julie Depardieu.
Listo de landoj laŭ MEP por kapo
Ĉi tio estas listo de landoj ordigita laŭ ilia Malneta enlanda produkto dividita per la nombro da loĝantoj. Ĉi tiuj ciferoj estas bazitaj je kalkuloj de la Internacia Monunua Fonduso por la jaro 2005.
Lineo
Lineo povas esti:
Kadoma
Kadoma (門真市 [kadoma-ŝi]) estas urbo en Gubernio Osaka en Japanio.
Sveneldo
Sveneldo (Свенельдъ aŭ Sventeld, Swiętold , Svendeld, Sphegkel (Sphaggel) — estas armeestro (kaj verŝajne loka princo) de Kievaj grandprincoj je 10a jc. Kunreganto de Svjatoslavo la Brava kaj regento de Jaropolko la 1-a. Je 972 - 978 (980) li fakte estis Grandprinco de Kievo. Li komencis karieron dum regado de Igoro la Olda. Unue li estis mensciita en kronikoj je 944. Ekde 945 ĝis 972 li estis kunreganto de Svjatoslavo la 1-a. Dum regado de Svjatoslavo li komandis rusajn armeojn dum milito inter Rusio kaj Bizanco kune kun Bulgario. Post la pereo de Svjatoslavo, li iĝis regento de lia pli aĝa filo Jaropolko. Ĉirkaŭ 978 (980) li, verŝajne, mortiĝis.
José Rizal
'''D-ro. José Protasio Rizal-Mercado y Alonso-Realonda''' (n. en Calamba, la 19-an de junio 1861 – m. en Manilo, la 30-an de decembro 1896) estis kuracisto, verkisto kaj nacia heroo de la Filipinoj. Li estis la sepa el dek unu gefiloj de Francisco Rizal-Mercado kaj Teodora Alonso, prosperaj kamparanoj de la urbo Calambá, en la Provinco Laguna. Li estis mestizo el malaja, ĉina kaj hispana devenoj.
En 1849 la Generalo Reganto Narciso Clavería publikigis edikton per kiu la indiĝena loĝantaro devis adopti hispanajn familinomojn aŭ hispanigi la filipinajn. La leĝo estis pro kialoj administraj, censaj, servaj, fiskaj ktp. La avo de José adoptis la familinomon "Merkato" ĉar li estis vendisto kaj tiu estis la familinomo uzata de José ĝis lia eniro en la Municipan Ateneon de Manilo, jezuita institucio (hodiaŭ Atenea Universitato de Manilo) kie li studis. Kiel juna studanto, matura kaj klarvida, José komencis kuraĝe kritiki la nesufiĉan kaj teokatran kolonian hispanan reĝimon. Tiame, lia pli aĝa frato Paciano instigas al li ŝanĝi la familinomon al "Rizal".
Kiam li sciis ke lia patrino iom post iom fariĝis blinda, inkliniĝis al la studado de oftalmologio, kaj komencis studi ĝeneralan medicinon en la Universitato de Sankta Tomaso, dominikana institucio. Kun la celo finstudi la karieron, li forlasis Filipinojn por iri studi al Eŭropo, kun la malkonsento de la patro. Lia unua celo estis Madrido, en kies Centra Universitato de Madrido trapasis studobektojn kiel filozofio kaj beletro, kaj diplomiĝis cum laude. Poste, laboris kelkajn monatojn kiel okulista helpanto en pariza kliniko, kaj poste foriris al Heidelberg, Germanio kie laboris kiel okulisto.
Postlasaĵo
Verŝajne, la lojaleco de Rizal al Hispanio ne estis "fendita". Rizal, komence ne estis revolucia homo, sed junulo apartenanta al familio de la burĝa klaso kiu revis pri administraj reformoj por Filipinoj, inter ili la egaligon de la arkipelago al plenrajta hispana provinco kun la respektiva nuligado de la kolonia statuso, kaj super ĉio la sufokiga tutelo kiun la religiaj ordenoj havis en la socia vivo de la lando, bremsante la modernigadon kaj la progreson. En Madrido, kiel gvidanto de la movado de filipinaj studentoj en Hispanio propagandadis por ke Filipinoj estu agnoskata kaj respektata laŭ ĝiaj postuloj, Rizal kontribuis per artikoloj por la duonmonata ĵurnalo La Solidaridad, eldonita de kelkaj liaj malajaj samlandanoj kiel Marcelo Hilario del Pilar, Panganiban, López Jaena, Lete, unue en Madrido kaj poste en Barcelono. La ideologio de la publikigaĵo estis la jena:
Se la programo estus aprobinta, la verkaĵoj de Rizal (speciale liaj du romanoj, Noli me tangere kaj El filibusterismo) estus eldonitaj en Filipinoj, sed la aŭtoritatoj de la insuloj timis ke tiaj reformoj forigos la privilegiojn de la hispanoj. Pro tio, reveninte en Manilon en 1892 oni akuzis lin je perturbado pro fondado de civila movado nomata Filipina Ligo, kaj oni punis lin je portempa ekzilado en Dapitan, Mindanao.
Morto
Pro instigado de la religiaj ordenoj (dominikanoj kaj franciskanoj), Rizal estis akuzita je kontraŭleĝa asociiĝo kun aliaj revoluciuloj. Kulpigita je ribeliĝado, estis kondamnita je fusilado en Bagumbayan, loko kie nun troviĝas la Parko Rizal, ene de Manilo. En la antaŭvespero de lia ekzekutado, verkis poemon titolita Mia lasta adiaŭo, kaj leteron al sia germana intima amiko kaj kunlaboranto Ferdinand Blumentritt, en kiu li asertis
Michel Sittow
Michael SITTOW konata ankaŭ kiel Master Michiel, Michel Sittow, Michiel, Miguel kaj multaj aliaj versioj (naskiĝis ĉirkaŭ 1469; mortis en 1525) estis pentristo el Reval (nuntempe Talino, Estonio), kiu lernis la tradicion de frua nederlanda pentrarto. Dum la plej granda parto de sia vivo Sittow verkis kiel kortuma portretopentristo por Isabel la 1-a, la Habsburgoj kaj aliaj en Hispanujo kaj Nederlando. Li estis unu el la plej gravaj famaj pentristoj de sia epoko.
Autodromo Nazionale di Monza
Autodromo Nazionale di Monza estas kurejo por konkursoj de Formulo 1 en Monza (Italio). La inaŭgura konkurso okazis en la Monza Reĝa Parko, nordoriente de Milano, la 22-an de septembro 1922. Sur la kurejo oni aranĝas aŭtomobilajn kaj motorbiciklajn konkursojn.
Ekde 1950, oni aranĝas tie - krom unu jaro - ĉiujare la Italan Formulo 1. En 1980 - pro la trakonstruo de la kurejo - la Itala Formulo 1 okazis en urbo Imola, sur kurejo Autodromo Enzo e Dino Ferrari.
La kurejo havis 3 famajn rapidajn kurbiĝojn, konstruitajn en 1935: Prima Variante, Variante della Roggia kaj Variante Ascari. Tiuj kurbiĝoj ne estis uzataj en Formulo 1 ĝis la 1970-aj jaroj.
La kurejo estas rigardata danĝera pro la atingebla granda averaĝa rapido. Sur tiu mortis en 1961 Wolfgang Graf Berghe von Trips (krom kiu mortis 15 spektantoj) aŭ Rupert Hollaus.
En la dua duono de la 1950-aj jaroj, oni alkonstruis rapidan parton kun oblikvaj ovaloj, kiu estis lasfoje uzata en 1961 en Formulo 1. la plena kurejo estis tiam la ovala kaj la tradicia kurejo, longante kun ĉ. 10 km. La startejo kaj la celejo estas paralelaa unu kun la alia. La ovala parto nun estas en kaduka stato.
Longeco: 5,793 km Kurbiĝoj: 11 Plej rapida kuro: 1:21:046 de Rubens Barrichello (2004)
Miristila aldehido
Miristila aldehido aŭ C14H28O estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la aldehidoj de la miristata acido. Miristila aldehido estas senkolora grasa likvaĵo kun karakteriza odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Miristila aldehido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Miristila aldehido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Miristila aldehido estas nature produktata de la biolumineska bakterio konata kiel vibria genro kaj estas unu el la du substratoj produktata kaj konsumata de la lumemisia sistemo far la Vibrio fischeri luciferazo.
Abebe Bikila
Abebe BIKILA (amhara: አበበ ቢቂላ; en Mont, Etiopio la 7-an de aŭgusto 1932 - en Adisabebo, Etiopio la 25-an de oktobro 1973) estis etiopa atleto, maratonisto, dufoje sinsekve olimpika maratona ĉampiono, ĉe la Roma Olimpiko kaj la Tokia Olimpiko. Li estas la unua nigra afrika atleto, kiu gajnis olimpikan oran medalon, la unua, kiu finis dufoje en la olimpika maratono, kaj la unua en posta longa vico de elstaraj longdistancaj kuristoj el Afriko ĝenerale kaj Etiopio precipe.
Li estas fama pro la fakto ke li kuris ĉe la 1960 maratono nudpiede.
Li gajnis oran medalon kaj atingis neoficialan mondan rekordon kurante nudapiede dum olimpikaj ludoj 1960 en Romo. Poste li superis sian propran rekordon en la olimpikaj ludoj de Tokio 1964.
Li estis filo de paŝtisto kaj komencis kuri en aĝo de 24 jaroj. Li estis malmulte konata ekster Etiopio, kiam partoprenante la olimpikon de 1960 li kuris nudapiede sur la krudaŝtona pavimo de Via Appia. Post la 41-a kilometro li apartiĝis de la konkurantoj kaj transis la celan linion ĉe Arko Konstantina dum la horloĝo montris 2 horojn 15 minutojn kaj 15,2 sekundojn.
Ses semajnojn antaŭ la olimpikaj ludoj de Tokio de 1964 li havis apendicektomion. Spite al tio li gajnis duan oran medalon – sed ĉi-foje kun ŝuoj - post 2 horoj 12 minutoj kaj 11,2 sekundoj. Li partoprenis la olimpikon de 1968 en Meksik-Urbo, sed devis forlasi la konkurson post 10 mejloj / 16 kilometroj pro rompita kruro. Kiel membro de la imperiestra korpogardistaro de Haile Selasi li avancis ĝis la rango de kapitano de la palaca gvardio. Aŭtakcidento en 1969 subzone paralizis lin.
La lasta provo kaj emeritiĝo
Abebe BIKILA atingis la olimpikan maratonon de 1968 en Meksiko kun unu celo: fari la nekredeblo kaj gajni trian sinsekvan oran medalon en la maratono, kio kompreneble neniam estis farita. En siaj antaŭaj du aperoj en la Olimpikoj (1960 kaj 1964) li ne nur gajnis la oran medalon, sed ankaŭ atingis novajn mondajn rekordojn. La etiopa kuristo estis la pioniro kaj ambasadoro de la afrikaj kuristoj kaj per ĉi tiu titolo li ankaŭ atingis la startlinion de la olimpika maratono de 1968 en Meksiko.
La preparo de Bikla por la ludoj ne estis perfekta, sed li alkutimiĝis. Tri semajnojn antaŭ la Tokia Maratono en 1964 li suferis apendicitan operacion kaj ankaŭ tio ne malhelpis lin gajni oron. Sed ĉi-foje la olimpka ĉampiono, kiu kuris kun la numero unu surbruste rekone al sia grandeco, haltis post 15 km kaj retiriĝis de la maratono. Ĉi tiu estis la lasta fojo, kiam Abba Bikla kuris maratonon en sia vivo.
Prozmetro
Prozmetro (en la latina prosimetrum kaj plurale prosimetra) estas poezia komponaĵo kiu uzas kombinon de prozo (prosa) kaj verso (metrum); partikulare, ĝi estas teksto komponita en alternaj segmentoj de prozo kaj verso. Ĝi troviĝas amplekse en okcidenta kaj orienta literaturoj. Kvankam la rakonta prozmetro povas enhavi je unu pinto prozan historion kun foje versoj intermetitaj, kaj je alia pinto, verson kun foje prozaj klarigoj, en vera prozmetro ambaŭ formoj estu reprezentataj laŭ pli egaleca kvanto. Foje oni markas distingon inter tekstoj en kiuj verso estas la dominanta formo kaj tiuj en kiuj prozo dominas; tiam oni aplikas la terminojn prozmetro kaj versprozo respektive.
Linalila formiato
Linalila formiato aŭ metanato de linalilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la formiata acido kaj linalolo, senkolora aŭ flaveca modere stabila likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel odorigagento kaj gustigagento en la fabrikado de parfumoj, kosmetikaĵoj kaj nutraĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer en ĉeesto de sulfata acido kiel katalizilo. Linalila formiato estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj en la plejmulto el la organikaj solvantoj.
Linalila formiato ankaŭ uzatas kiel solvanto por farboj. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe alta por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj.
Eger
Eger (Erlau, Agria) estas urbo kun titolo vinvilaĝo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, kies departementejo estas kune kun departementorajto, en Distrikto Eger, kies centro ĝi estas. Eger estas ankaŭ sidloko de romkatolika ĉefdiocezo.
Situo
La urbo situas nordoriente en Hungario, sur la suda flanko de la montaro Bükk, laŭ la fervojo Füzesabony-Ózd. Eger estas unu el la malnovaj histoririĉaj urboj de Hungario. La urbo disvastiĝas inter montetoj, sia alto super la marnivelo estas 180 metroj. La urbo situas 130 km-ojn for de Budapeŝto.
Eger estas konata pri la grandaj vinkulturejoj en la ĉirkaŭaĵo kaj pri la ruĝa vino Egera Taŭrsango (hungare Egri bikavér) kaj aliaj vinspecoj. En la urbo ekzistas multaj vindrinkejoj kaj tradiciaj parte subteraj vinkeloj. La urbopejzaĝon karakterizas la barokaj konstruaĵoj kaj la minareto el la tempo de la Osmanida rego kaj la mezepoka fortikaĵo.
La strukturon de la urbo determinas ĉefe la valo de la rivereto Eger, tiel la kolonio etendiĝas dekdu km longe kaj tri km vaste en orienta-okcidenta direkto.
Plua fameco de la urbo estas la tradicia vinproduktado. La plej aŭtoritata kaj konata produkto de tiu ĉi vinlando estas la profundruĝkolora, facile alungusta Egri Bikavér [Taŭrsango de Eger].
Ankaŭ tre gastlogadaj rimedoj estas la termalbanejoj en Eger kaj en la ĉirkaŭaĵo.
Historio
La urbo estis nomumita jam ekde la 11-a jarcento episkopejo. Ĝi estis en 1241 fare de la mongoloj tute detruita kaj la loĝantaro masakrita. En la 16-a jarcento, kiam la Osmanida imperio inundis kaj okupis parton de Hungario, la urbo estis multfoje atakita. En la jaro 1552 povis la urbo-fortikaĵo defendi sin kontraŭ la grandega osmana atako. Tio estis la unua granda malvenko por la turkoj kaj Eŭropo povis malpeziĝinte ekspiri. En 1596 estis Eger tamen okupita kaj restis tra 100 jarojn posedo de la osmanidoj. Tiutempe oni konstruis la moskeojn kaj banejojn - la ankoraŭ nun straranta minareto estas la plej norda reprezentanto de la osmanida konstruo. Nur en 1687 estis Eger fare de la Habsburgoj kaj la hungaroj reokupita. La ora epoko de la urbo estis de mezo de la 18-a jarcento. Tiam la Schola Medicinalis estis la unua memstara medicina altlernejo en Hungara reĝlando, nome en Eger. Laŭ kelkaj hungaraj fontoj ĝi estis kio estas en nuntempa senco universitato.
La historio de la urbo komenciĝas antaŭ la tempoj de reĝo Stefano la 1-a (Hungario), kiu fondigis la unuan el la kvin hungarajn episkopujojn en Eger. La urbo mem estis scenejo de diversaj gravaj eventoj en sia historio, sed la nomo de la urbo tamen estas fama por ĉiuj popoloj okaze de la heroa luktado gardante la fortikaĵon kontraŭ la turkaj armeoj en la mezepoko. En 1552 du grandegaj turkaj armeoj unuiĝis antaŭ la muroj de la fortikaĵo de Eger. La gardantoj batalis heroe ĝis jaroj, fine la fortikaĵo forfalis en 1596 - kiam ĉefe fremdaj solduloj gardis la fuortejon.
La hodiaŭa aspekto de Eger elformiĝis ĉefe en la 18-a jarcento. La malnova kvartalo montras pramezaĝan aspekton, ĝi estas preskaŭ unika en Hungario. Eger estas la urbo de preĝejoj, ties nombro estas pli ol dekdu.
Placo Dobó
Ĝi estas la centro de la urbo, situante antaŭ la muroj de la fortikaĵo. La nomo de la placo devenas el la heroa kapitano de la fortikaĵo, István Dobó. En la placo troveblas la preĝejo Minorita, kio estas la plej bela kaj riĉenhavanta preĝejo en Centra Eŭropo. Ĉirkaŭ la placo estas vendejoj, trinkejoj, en la placo finiĝas kelkaj mallongaj stratetoj de la nova kvartalo.
Minareto
Ĝi estas altega turo por turka preĝestro, el la pinto de tiu ĉi konstruaĵo la preĝestro vokis je komuna preĝo la verkredantulojn, kiam estis bezonata. La konstruaĵon oni povas alproksimiĝi facile kaj rapide el la placo Dobó. La minareto estas la plej norda turka historia memoraĵo en Eŭropo.
Strato Széchenyi
Tiu ĉi strato estas la ĉefstrato de la urbo. En ĝia malgranda parto ne estas veturila trafiko, oni povas promenadi sur la tuta strato. Apud la promenadejo multe da biertrinkejoj, restoracioj, sukeraĵejoj kaj aliaj vendejoj atendas kaj logas la gastojn.
Tajgeto (luno)
Tajgeto estas neregula satelito de Jupitero. Ĝia orbito estas retrograda.
Eger
Baziliko
La proksima preĝejo estas pilgrimloko.
Tajgeto (luno)
Malkovro
Ĝin malkovris Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga R. Fernández kaj Eugene A. Magnier, post observoj inter la 23-a kaj la per la teleskopo de 2,2 m de diametro de Mauna Kea.
Eger
Liceo
Kontraŭ la katedralo oni trovas la Liceon. Ĝi estis konstruigata pere de grafo Károly Eszterházy fine de la 18-a jarcento por estigi universitaton. Sur la unua etaĝo estas vizitebla la landfama episkoplanda libraro, kiu havas multajn malnovegajn kodeksojn, manuskriptojn kaj la unike malkovrite originalan Mozart-leteron. En la turo de la konstruaĵo funkcias Astronomia Muzeo.
Tajgeto (luno)
Malkovro
Ili anoncis la la malkovron de dek jupiteraj lunoj (maldaŭre nomataj J/2000 J 2 al J 11 ). Inter kiuj Tajgeto, kiu tiam ricevis nur la maldaŭran nomon S/2000 J 9 ĉar ĝi estis la naŭa jupitera satelito malkovrita en 2000.
Eger
Fortikaĵo de Eger
La fama, historia fortikaĵo, kiu longe rezistis la sieĝon de la pli multnombraj turkaj armeoj. La vizitantoj povas atingi la fortikaĵon el kie ajn el la historia urbocentro. .
Tajgeto (luno)
Malkovro
Ĝiajn grandon kaj mason (5 km kaj 1,7 × 1014 kg) oni proksimume kalkulis, hipotezante ke ĝiaj denso kaj albedo estus 2,6 × 103 kg/m3 kaj 0,04.
Eger
Memordomo de Géza Gárdonyi
Proksimume kvindek metrojn de la norda pordo de la fortikaĵo situas la memoraĵdomo de grandioza kaj fama hungara verkisto, Géza Gárdonyi. Li estas la verkisto ankaŭ de la romano "Steloj de Eger" [Egri csillagok]. Tiu ĉi verko temas pri la turka sieĝo kontraŭ la fortikaĵo.
Tajgeto (luno)
Nomo
La, IAU aprobis doni al ĝi la nomon de Tajgeto, (greke; Ταϋγέτη: Taugete) , En helena mitologio, Tajgeta estas unu el la Plejadoj amata de Zeŭso per kiu ŝi estis patrino de Lakedemono.
Eger
Belliteraturo
Pri la heroa defendo de la urbo en 1552, verkis belegan, tre ŝatatan romanon Gárdonyi Géza kun la titolo: Steloj de Eger (hungare Egri csillagok). Ĝi aperis en Esperanto kiel bildstrio (Verkis Tibor Cs. Horváth. El la hungara trad. Vilmos Benczik. Desegnoj de Pál Korcsmáros. - Budapest : Hungara E-Asocio, 1979. - 51 p. ; bildrakonto. - ISBN 9635710542 ).
Tajgeto (luno)
Orbito
Tajgeto estas ano de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, klinangulojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la Jupitera ekvatoro, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27.
Eger
Belliteraturo
En 2012 aperis la kompleta verko Esperante el la plumo de Jozefo Horváth en la eldono de Hungaria Esperanto-Asocio (ISBN 978-963-571-476-6).
Esperanto en Eger
Inter la kaj la, okazos la 7a Junulara E-Semajno , la unua JES kiu ne estas organizata en Germanio aŭ en Pollando.
Manuel da Cruz
Manuel da Cruz (1690-1764) estis portugala katolika prelato, 6-a episkopo de la diocezo São Luís (1739-1747) kaj 1-a Episkopo por la  diocezo de Mariana (1748-1762), en Brazilo. Doktoro pri teologio de la Universitato de Koimbro, en 1726, li estis nomumita rektoro en 1728 de Dom Johano la 5-a. Li estis majstro de la novicoj ĉe la Reĝa Monaĥejo de Alcobaça ĝis plena enoficigo al la diocezo de Maranjono, en Brazilo.
Biografio
Doktoro pri Teologio per la Universitato de Koimbro, en 1726, li estis nomumita profesoro en 1728 de Johano la 5-a de Portugalio. Manuel da Cruz estis majstro de la novicoj en la Reĝa Monaĥejo de Alkobasa ĝis esti nomumita por la diocezo de Maranjono, en Brazilo.
Abatejo Hersfeld
La ruinoj de la Abatejo Hersfeld troviĝas en Bad Hersfeld, Germanujo. Ĝi estas unu el la plej grandaj romanikaj bazilikoj de la tuta mondo. La kirko kaj la plejparto da ejoj monaĥejaj estis detruitaj dum la Sepjara milito en 1761. Hodiaŭ troviĝas sur la areo muzeo. Krome la komplekso servas por koncertoj. Literature-historie gravas la registro havaĵara de la monaĥejo Breviarium Lulli i.a. pro multaj unuaj mencioj de loknomoj.
Dardilly-les-Mouilles (stacidomo)
Dardilly-les-Mouilles estas franca stacidomo situanta inter j Écully kaj Dardilly en departemento (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
József Szőke
József SZŐKE [sOEke] hungara poeto, pastro, instruisto. Li naskiĝis en Csejd la 19-an de aprilo 1793 kaj mortis en Székelyudvarhely la 29-an de septembro 1866.
Urbo de Gastronomio (Unesko)
Urbo de Gastronomio estas projekto kiu estas parto de la pli larĝa Reto de kreemaj urboj de Unesko. La Reto estis lanĉita en 2004 kaj organizas membro-urbojn en sep kreivaj kampoj: Metiaj kaj popolaj artoj, Dezajno, Filmo, Gastronomio, Literaturo, Muziko kaj Vidaj artoj.
Kriterioj por Urboj de Gastronomio
Por esti aprobita kiel Urbo de Gastronomio, urboj devas plenumi nombron de kriterioj fiksitaj de UNESKO:
Urboj submetas proponojn al UNESKO por esti nomumitaj. La nomumoj estas monitorataj kaj retaksataj ĉiujn kvar jarojn.
Pri la Urboj de Gastronomio
La unua Urbo de Gastronomio estis Popayán en Kolombio, rekomendita en 2005. Ĝi gastigas la ĉiujaran Nacian Gastronomian Kongreson de Popayán.
Chengdu estas la ĉefurbo de Sichuan kaj la tiea kuirarto, unu el la plej popularaj specoj de kuirarto en Ĉinio. La urbo estas la naskiĝloko de multnombraj pladoj kaj manĝetoj, inkluzive de mapo doufu kaj dan dan nudeloj kaj havas aparte viglan teo-doman kulturon.
Bergen (Norvegio) estas havena urbo kun longa historio en komerco de seafood (fiŝaĵoj). Loka gastronomio multe prosperas por ekologiaj manĝaĵoj. Bergen gastigas la plej grandan konferencon de la mondo pri daŭripova fisaĵaro kaj gastigas ankaŭ la Centre of Expertise for Sustainable Seafood kaj la National Institute of Nutrition and Seafood Research.
Raŝt (Irano) reprezentas la iranan kuirarton. La superregaj manĝaĵoj estas diversaj specoj de fiŝoj. La regiono estas fama pro pluraj apartaj pladoj samkiel pro la tipa kuirada metodo en argilaj kruĉoj ("Gamaj").
Tucson (Usono) estis elektita pro "la riĉa agrikultura heredaĵo de la regiono, prosperigante manĝaĵajn tradiciojn kaj kulinaran distingecon". Tucson estas bone sciita por ties Sonoran-stilo meksika manĝaĵo.
Alba (Italio)estas fama por ties blankaj trufoj kaj vinberejoj. La urbo estaskonata kiel la ĉefurbo de la blanka trufo kaj tie okazas ĉiujare truflofesto. Alba ankaŭ ludis la kernan rolon en la kreado kaj disvolviĝo de la movado Slow Food.
Makao (Ĉinio) reprezentas unikan miksaĵon de kantona kuirarto kaj portugala influo en kulinaraj artoj. Ekzemplo estas afrika kokidaĵo, plado kiu inkluzivas aziajn ingrediencojn apud piproj peri-peri alportitaj de Mozambiko de portugalaj esploristoj. La urbo organizas la Manĝaĵan Festivalon de Makao kaj alia eventoj rilate al aliaj manĝaĵoj.
65% el la teritorio de Belém (Brazilo) situas trans 39 insuloj - ĉi tiu karakterizaĵo provizas diversecon de lokaj manĝaĵaj produktoj kiel seafood, assaí o, kakao kaj pupunha. La urbo havas faman historian manĝaĵan merkaton (Ver-o-Peso), kie okazas eventoj rilataj al manĝaĵoj.
Urboj de Gastronomio
Estas tridek ses Urboj de Gastronomio. Ok landoj havas pli ol unu nomumitan urbon. Brazilo havas kiel multaj kiel kvar kaj Ĉinio havas kvar se Macao estas inkluzivita. Turkio kaj Italio ambaŭ havas tri Urbojn de Gastronomy, dum Kolombio, Meksiko, Hispanio kaj Usono havas ĉiujn du eniroj sur la listo.
La Urboj de Gastronomio estas:
Ekstera ligilo
(en, fr) Mapo de kreemaj urboj, Unesko
4567 Bečvář
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa astronomo Antonïn Bečvář (1901–1965), fondinto kaj unua direktoro de la Observatorio Skalnaté Pleso.
Tenjo
Tenjo [TENho] aŭ [TENĥo] estas urbo kaj unu el 116 municipoj de la departemento Kundinamarko, Kolombio, en la Provinco Sabana Centro. Ĝi situas proksimume 37 kilometrojn de Bogoto, kaj 2685 metrojn super marnivelo. Ĝi formas parton de la Metropola areo de Bogoto, laŭ la censo de DANE de 2005. Tiam ĝi havis 18 387 loĝantojn.
Aktuale ĝi bazigas sian ekonomion sur la agrikulturo kaj la brutobredado kaj pro proksimeco al la ĉefurbo Bogoto ĝi iĝas dormurbo. Ene de la municipo oni establis kelkajn lernejojn kiuj proponas servojn por studentoj el Bogoto. Estas ankaŭ interesaj arkeologiaj restaĵoj kaj sanktejo el la indiĝenaj mŭiska-oj. Krome estas aliaj allogaĵoj por turistoj kaj vizitantoj.
Dâniel Fraga
Dâniel Alves Fraga (São Paulo, 18-an de julio 1976) estas brazila sistemadministranto kaj kreinto de aŭdvidaj produktoj en interreta videospektejo YouTube.
Li estas la kreinto de YouTube kanalo kiu en 2015 havis pli ol 70.000 abonantojn kaj kies videoj estis spektitaj preskaŭ kvin milionoj da fojoj. En ili, Fraga komentis pri politiko, aktualaĵoj kaj faras plendojn. Ekde 2008, li ankaŭ subtenas blogo kiu ricevis preskaŭ 100 mil vizitoj.
Proceso
En 2013, Dâniel Fraga estis severe persekutita de la juĝisto Luiz Guilherme Cursino de Moura Santos, de São José dos Campos. Laŭ la juĝisto, Daniel "superis sian rajton je libereco de esprimo" komentante pri la agadoj de publikaj funkciuloj, kiel la propra juĝisto, kaj malkaŝante personajn kaj financajn informojn pri ili, sen preni en konsideron, ke tiuj informoj estis publike disponeblaj en retejoj per reguligistoj de la profesio kaj la registaro mem.
Por plenumi la supozitan leĝon, la kazo estis aŭskultita de lia kolego Marko Aleksandro Brozatto Pagano, agante en la sama forumo, kiu embargis la procezon, manovro provizitaj en la konstitucio, kiu nur povas embargi en dividas inter familianoj, aŭ agoj kiuj minacas nacian sekurecon, kiel minacoj al kelkaj el la partioj, atestantoj, ĉesigo de publika infrastrukturo aŭ servojn al la ŝtato.
Juĝisto Luiz Santos provis malhelpi la akuziton kiun menciis lian nomon.
Katbirdo
Plenkreskuloj estas malhelgriza (ardezgriza) kun svelta, nigra beko kaj malhelaj okuloj. Ili havas longan malhelan voston, malhelajn gambojn kaj malhelan kronon preskaŭ nigran; ili estas tre kontraste rustokoloraj (brunruĝecaj) sub vostokomenco, tio estas subpuge.
Voĉoj
Tiu specio estas tiele nomita pro ties kateca alvoko, sed, kiel ĉe multaj membroj de la familio de Mimedoj, ili ankaŭ imitas la kantojn de aliaj birdoj, same kiel de arboranoj kaj eĉ meĥanikajn sonojn. Ĉar ili havas sirinkson kiel plej parto de birdoj, ili kapablas produkti du sonojn samtempe. La alarmvoĉo similas la trankvilajn alvokojn de masklo de Platbeka anaso.
La kanto de Katbirdo facile distingeblas el tiu de la Norda mokbirdo aŭ de la Toksostomo ĉar la mokbirdo ripetas frazojn 3 al 4 fojojn, dum la Toksostomo kutime ripetas ĉiun frazon dufoje, sed la katbirdo kantas ĉiun frazon nur unufoje. La kanto de la katbirdo estas kutime priskribita kiel pli raspa kaj malpli muzika ol tiu de mokbirdo.
Kontraste kun multaj kantobirdoj kiuj elektas elstarajn ripozejojn el kiu kanti, la katbirdo ofte elektas kanti el interno de arbusto aŭ arbeto, kie ili estas kaŝita per la foliaro.
Ekologio
Ties reprodukta biotopo estas duonmalfermaj areoj kun densa, malalta arbustaro tra plej parto de Nordameriko, tio estas la plej suda bordo de Kanado, preskaŭ la tuta Usono, escepte sudokcidente kaj Meksiko. Ili troviĝas en urbaj, ĉeurbaj kaj ruraj habitatoj; vintre ili asociiĝas plie al homoj. Ili konstruas diketan neston tasforman en arbusto aŭ arbo proksime de la grundo. La ovoj estas helbluaj, kaj la ovodemetado konsistas el 1 al 5, kun plia ofteco de 2 aŭ 3. Ambaŭ gepatroj vicas por manĝigi la idaron.
Tiu nearktisa specio migras al sudorienta Usono kaj orientaj Meksiko kaj Centrameriko (ĉe Karibio) kaj Kubo vintre. La pli malgrandaj birdoj de Bermudo, kiu havas mallarĝajn kaj mallongajn flugilplumojn, estis priskribitaj kiel bermudianus, sed tiu taksono neniam estis amplekse akceptita. Ili estas ege vagantoj en okcidenta Eŭropo, ekzemple en Germanio.
Tiuj birdoj manĝas surgrunde inter folirubaĵo. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj berojn kaj foje lacertojn, ovojn kaj ranojn; vintre la fruktetoj de Cymbopetalum mayanum (Annonaceae) kaj de Trophis racemosa (Morusacoj) estas ŝatataj de tiu specio, kaj tiele tiuj arboj estas ofte plantataj por allogi katbirdojn en parkojn kaj ĝardenojn. Griza katbirdo ne timas predantojn kaj respondas ilin agreseme per ekmontro de siaj flugiloj kaj vostoj kaj per siaj miaŭaj sonoj. Oni scias, ke ili ankaŭ atakas kaj bekofrapas predantojn kiuj venas ĉe siaj nestoj. Ili ankaŭ detruas ovojn de la Brunkapa molotro demetitajn en siajn nestojn per bekofrapado.
Tiu specio estas ĝenerale komuna kaj disvastigata, kvankam timida. Ĝi ne estas konsiderata minacata de IUCN. En Bermudo tamen, Grizaj katbirdoj estis iam tre komunaj, sed ties populacio draste malpliiĝis lastatempe pro senarbarigo kaj nestopredado fare de enmetitaj specioj (inklude tiujn de la Pitango kaj de la Sturno).
En Usono tiu specio ricevas specialan leĝan protektadon laŭ la Traktato pri Migrantaj Birdoj de 1918.
24495 Degroff
24495 Degroff estas tre malgranda marsrenkonta asteroido malkovrita la far'de la teamo la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra klinata orbito krucas tiun de Marso proksime de sia malsuprenira nodo; ĝia marsa MOID estas 0,03432 astronomia unuo, tie estas 5,134 milionoj da km.
La ĝi pasos al 0,0322463 astronomia unuo (4,82398 milionoj da km) de Marso.
Hipoteza satelito
La ĉeesto de asteroida luno estis malkovrita la de R. D. Stephens, B. D. Warner, A. Aznar Macias kaj V. Benishek per observojn de, anoncita en septembro 2017.
Tiu satelito havas de 2,7375 ± 0,0001 horoj. Ĝiaj aliaj ecoj estas ankoraŭ nekonataj.
Gachancipá
Gachancipá [gaĉanziPA] estas urbo kaj unu el 116 municipoj de la departemento Kundinamarko, Kolombio, situa en la Provinco Sabana Centro. Ĝi situas proksimume 30 kilometrojn de Bogoto, kaj 2568 metrojn super marnivelo. Ĝi formas parton de la Metropola areo de Bogoto, laŭ la censo de DANE de 2005. Laŭ tiu ĝi enhavas 14 442 loĝantojn. Pro siaj 44 km² de etendo teritoria, Gachancipá estas la municipo pli malgranda el Kundinamarko. Limas norde kun Suesca kaj Nemocón, sude kun Tocancipá, oriente kun Sesquilé kaj Guatavita kaj okcidente kun Zipaquirá.
(24498) 2001 AC25
(24498) 2001 AC25 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la far de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĉar ĝi orbitas, kun neneglektinda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas ano de la "Greka Tendaro".
Diaklazo
En geografio, diaklazo estas natura rompo aŭ nekontinueco en roko tavolo, sen mezurebla movo paralela al la surfaco de la rompo.
Priskribo
Diaklazo estas neartefarita rompo. Diaklazo distingiĝas de faŭlto laŭ la ĉeesto de videbla aŭ mezurebla movo paralela al la surfaco de la rompo: se ekzistas tia movo, do faŭlto; se ne, do diaklazo.
Diaklazoj estas tre oftaj, universale troveblaj en preskaŭ ĉia surface videbligita tavolo de roko. Diaklazoj ofte troviĝas en grupoj aŭ sistemoj de pluraj diaklazoj intersekcantaj unu la alian (diaklazaroj).
La grandoj, formoj, kaj aspektoj de diaklazoj estas diversaj. Ofte, la specifa origino de diaklazo esas necerta.
Kelkfoje, la fendo de diaklazo estas plenigita de magma aŭ sedimenta petro.
Etimologio
La nomo diaklazo devenas de la helenaj radikoj διά diá “de, per, laŭ” kaj κλᾰ́σῐς klásis “rompo”.
Anerood Jugnauth
Sir Anerood Jugnauth (nagarie अनिरुद्घ जगन्नाथ, Aniruddha Jagannath, naskiĝis la 29-an de marto 1930 en Vacoas-Phoenix - 3-an de junio 2021) estis maŭricia politikisto. Li estis la kvara ŝtata prezidanto de la respublika insula ŝtato Maŭricio en la Hinda Oceano, kaj oficis en la prezidanta funkcio inter oktobro 2003 kaj julio 2012. Krome li ankaŭ funkciis kiel ĉefministro, ministro pri defendo kaj ministro pri internaj aferoj de Maŭricio. Li apartenis al la plimulto de insulanoj, kiuj etne devenas el Barato.