cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fluo
Konstantigita fluo estas fluo en konstantigita stato.
Antal Orbán
ORBÁN Antal estis hungara skulptisto, altlerneja instruisto.
Antal Orbán naskiĝis en Pusztakalán (Hungara reĝlando, nuntempa Călan en Rumanio) la 24-an de aprilo 1887 kaj mortis en Budapeŝto la 2-an de novembro 1940.
Biografio
Antal Orbán studis unue en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo, poste en Munkeno, Parizo kaj Bruselo. Li laboris en laborejo de György Zala. Li kreis longtempe eksterlande kaj gajnis plurajn premiojn. Dum la 1-a mondmilito li estis milita skulptisto. Ekde 1919 li instruis en la Industriarta Lernejo. Inter 1929 kaj 1934 li skulptis kune kun György Zala la skulptaĵon de István Tisza.
Centra ŝoseo (Kubo)
La Centra ŝoseo de Kubo (hispane: Carretera Central de Cuba) estas ŝoseo situanta en Kubo. La ŝoseo ekiĝas en la Kapitolo de Havano kaj estas dividita en du branĉojn: unu al oriento kaj alia al okcidento kaj ĝi estas konsiderata kiel unu el la mirindaĵoj de la konstruinĝenieriko de Kubo. Ĝi estas nepraĵo por la ekonomio kaj socio.
William Randolph Hearst
William Randolph HEARST (29-an de aprilo 1863, San-Francisko - 14-an de aŭgusto 1951, Beverly Hills) estis ĵurnalisto, eldonisto, reklamisto, entreprenisto, investisto, politikisto kaj magnato de la usonaj amaskomunikiloj, kiu iĝis unu el la plej potencaj figuroj de la politika kaj entreprena sceno de tiu lando.
Centra ŝoseo (Kubo)
Ĉi tiu grava ŝoseo de Kubo, mezuras 1250 km kaj iras de Sandino (provinco Pinar del Río) al Baracoa (provinco Guantanamo), trairante la tutan insulon. Ĝia konstruado ekiĝis la 20-an de majo 1927 kaj finiĝis la 24-an de februaro 1931.
William Randolph Hearst
Hearst konsolidiĝis kiel unu el la plej grandaj entreprenaj imperioj de la historio, posedinte entute 28 naciskalajn ĵurnalojn, inter ili New York Journal-American, Los Angeles Examiner, The Boston American, The Atlanta Georgian, The Chicago Examiner, The Detroit Times, The Seattle Post-Intelligencer, The Washington Times, The Washington Herald kaj lia ĉefa ĵurnalo The San Francisco Examiner, krom la posedo de eldonejoj, kompanioj kaj radistacioj, revuoj kiel Cosmopolitan, Town and Country kaj Harper's Bazaar, inter multaj aliaj.
Centra ŝoseo (Kubo)
La verko estis konstruita de usona entrepreno, sed la dizajno estis farita de kubaj inĝenieroj gvidataj de la inĝeniero Manuel A. Coroalles. La ŝoseo portis gravan evoluon por la nacia disvolviĝo ĉar danke al ĝi kreskis vilaĝoj kaj urboj, la industrio, la agrikulturo kaj turismo.
William Randolph Hearst
Amplekse konata pro la uzado de la komunikiloj kiel politikaj iloj, krom esti la fama kiel pioniro de la flava ĵurnalismo, per kiu li estigis skandalojn kaj manipuladon de la informoj por atingi komercajn kaj politikajn interesojn, el kiuj la plej menciinda estis la interveno por ke komencu la Hispana-usona milito kaj lia kampanjo kontraŭ la Meksika revolucio, unue por subteni la reĝimon de Porfirio Díaz kaj poste tiu de Victoriano Huerta, pro la kvanto de propraĵoj kaj farmbienoj kiujn li posedis en Meksiko.
Dezirante iĝi politkisto, Hearst atingis plurajn publikajn postenojn, uzante ĉiujn ilojn pri kiuj li disponis. Li sukcese estis elektita de la Demokrata Partio (Usono), kiel membro de la Ĉambro de Reprezentantoj de la Kongreso de Usono, por la periodo 1903-1905 kaj poste estis reelektita por 1905-1907, sed malvenkis en lia celo iĝi urbestro de Novjorko kaj denove kiam li volis iĝi prezidanto de Novjorkio. Post tio, li ne plu rekte intervenis en politiko.
La historio de Hearst, plena de ambicioj, ekstravagancoj, despotaĵoj kaj arbitraĵoj, estis filmita de Orson Welles, en la filmo Citizen Kane, kies Hearst mem intencis eviti publikan lanĉadon. Tamen, la filmo ricevis la Oskaron.
Kastelo de Káloz
La Kastelo de Káloz (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj Kastelo de Zichy-Széchényi [ziĉi-sEĉEnji]) estas historia monumento en Hungario, en ekstera parto de Káloz.
Historio
Familio Zichy akiris bienon ĉi tie en 1650. La klasikisma kastelo mem estis konstruita ĉirkaŭ en 1810. Post jardekoj pro trakonstruo la kastelo prenis novrenesancan stilon. Dum la hungara revolucio de 1848 la kastelo estis prirabita. Baldaŭe pro geedziĝo la nova posedanto estis familio Széchényi. En 1945 la ŝtato metis malriĉajn familiojn en la kastelon. Ekde 1973 la kolĥozo profitis la kastelon, poste parte renoviĝo okazis. Depost la socialismo la kastelo havas privatan posedanton, kiu ne profitas la konstruaĵon.
Konstruaĵo
La unuetaĝa brikoforma kastelo situas sola en granda parko. En mezo de la fasado troviĝas la kvarkolona portiko kun la ĉefenirejo, pli supre balkono etendiĝas. En la malantaŭa flanko meze teraso estas videbla. En la maldekstra kasteloparto tureto, en la dekstra parto etaĝa alo kun piliera trapasejo situas.
Parko
La parko kun lagoj estis kreita en la unua duono de la 19-a jarcento. Hodiaŭ la parko ne estas kulturita.
Lichtenau (Saksio)
Lichtenau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Gramatneusiedl
Gramatneusiedl estas komunumo de Aŭstrio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Vieno. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Ĝis la fino de 2016 temis pri parto de la tiutempa distrikto Vieno, ekde januaro 2017 ĝi apartenas al la distrikto Bruck (formale Bruck an der Leitha). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de en la komunumo vivis.
(19333) 1996 YT1
(19333) 1996 YT1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
István Reiman
István Reiman [iŝtvAn rejman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reiman István estis hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
István Reiman naskiĝis la en Fiľakovo (Ĉeĥoslovakio/Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Reiman apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. La 2-a mondmilito interrompis lian lernadon, li devis servi en 1944 en nazia Germanio, kie li iĝis kaptito fare de la sovetunia armeo (laŭjure li ne estis soldato). Li povis hejmenveni nur en 1948, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953. Post siaj studoj li estis asistanto, poste lektoro ĝis 1970 en la universitata instituto. En la studjaro 1967 helpe de stipendio li estis en matematika instituto en Romo. En 1970 li kandidatiĝis, poste li instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto kiel docento ĝis 1995. Inter 1986 kaj 1992 li estis katedrestro. Inter 1955 kaj 1963 li instruis ankaŭ en pluraj gimnazioj. Li multe strebis por la bona edukado de junaj matematikistoj. Li ricevis premiojn inter 1993-2007.
Eduardo Aranda
Eduardo Aranda (n. ) estas paragvaja futbalisto. Li de 2012 ĝis 2015 membris en la paragvaja nacia teamo de futbalo.
Saas-Grund
La komuna teritorio (kiu entenas ankaŭ la vilaĝojn Tamatten, Unter dem Berg kaj Triftalp) etendiĝas de la rivero (1559 m de alteco) ĝis la montoj Weissmies (4023 m) kaj Lagginhorn (4010 m) kiuj markas la limon kun distrikto Brigo.
La turismo kaj la skiado estas la ĉefaj resursoj de la komunumo. Najbaraj komunumoj de Saas Grund estas:
Sude: Saas-Almagell;
Okcidente: Saas-Fee;
Nord-okcidente: Saas-Balen;
Oriente: Sempiono, en distrikto Brigo.
Frederick Edward Wadham
Frederick Edward WADHAM (ŭodm), anglo, bankoficisto. Naskiĝis en la 2-a de marto 1902 en Battersea, London, mortis la. Instruisto de Esperanto oficiale difinita de la Londona Kleriga Aŭtoritato, instruis en vesperaj lernejoj de 1923. Londona Esperanto-Klubo: sekretario 1926, vicprezidanto 1927, prezidanto 1929-33, direktoro de instruado 1933. BEA: Konsilanto kaj membro de ekzekutiva komitato 1924-26 kaj denove de 1934; agado ĉe diversaj komitatoj, komisiano por la licenciata ekzameno de 1932. UEA-delegito de 1923, brita ĉefdelegito de 1933. Helprededaktanto de „International Language“ 1924-26. Tradukando de „Riĉa kaj sen mono“ de E. P. Oppenheim, LK de 1932. Prezidanto de UK 1930 en Londono.
Flago de Gvineo
La nacia flago de Gvineo (Gvinea Respubliko) estis adoptita la 10-an de novembro 1958. La koloroj de la flago estis prilaboritaj laŭ tiuj de la Afrika Demokratia Asembleo, la domina movado dum sendependeco. La koloroj estis derivitaj de la flago de Ganao, kiu unue adoptis ilin en 1957. Sekou Toure, la unua prezidanto de Gvineo, estis proksima partnero de Kwame Nkrumah, la antaŭa diktatoro de Ganao. Ruĝa simbolas la oferon de homoj, flava reprezentas la sunon kaj la riĉaĵon de la tero, kaj verda la vegetaĵaron de la lando.
En harmonio kun aliaj flagoj en la regiono, la ĝi havas la kolorojn de tutafrikismo ruĝa, flava, kaj verda. Kiel iama franca kolonio ĝi koincidas kun la trikoloro de Francio. La koloroj de la flago de maldekstre dekstren estas la inversigo de la flago de Malio.
37596 Cotahuasi
37596 Cotahuasi estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kvankam ĝia orbito krucas tiun de Marso, ĝi ne tre proksimiĝas al Marso pro sia granda klinangulo. Ĝia marsa MOID estas 0,228346 astronomia unuo, tie estas 34,160 milionoj da km.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kanjono de Cotahuasi, proksima de la perua urbo Arekipo, formita de la rivero Cotahuasi. Trakurante inter la la enormaj montarmasivoj Koropuna (6425 m) kaj Solimana (6093m), tiu estas la plej profunda kanjono en la mondo (3354 m).
Karp Wallon
Karl aŭ Karp WALLON [valon] (naskiĝis la en Pleschen, Silezio; mortis la  en Dresdeno) estis germana esperantisto kaj komercisto (oficejinstalaĵo). Esperantisto de 1889. Fondis grupon en Braunschweig, 1906, multe laboris ankaŭ en Aschersleben, Breslau, Frankfurto ĉe Majno (artikolo, paroladoj, kursoj). Batalo kontraŭ Ido, 1911. Alfaris al Esperanto la germanan unuecan stenografion („Rapido“, 1927). Li laboris por fabrikoj de skribmaŝinoj en Dresdeno, unue por Presto , poste por Seidel & Naumann''.
Moskeo de Fatih
La Moskeo de Fatih (Fatih Camii, "Moskeo de la Konkeranto") estas otomana moskeo en la distrikto Fatih de Istanbulo, Turkio. La origina moskeo de la loko estis konstruita inter 1463 kaj 1470 sur la loko de la Preĝejo de la Sanktaj Apostoloj. Ĝi estis ege damaĝita en 1766 peo tertremo kaj estis rekonstruita en 1771 laŭ diferenca desegno. Ĝi estas unu el la plej grandaj ekzemploj de Otoman-islama arkitekturo en Istanbulo kaj reprezentas gravan etapon en la disvolvigo de klasika otomana arkitekturo. Ĝi estas nomita laŭ la otomana sultano Mehmedo la Konkeranto, konata en turka kiel Fatih Sultan Mehmed, nome otomana sultano kiu konkeris Konstantinopolon en 1453, kiu poste iĝos Istanbulo.
Danao
Danao estas la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Danao, reĝo de Libio kaj Argolando
Danao (el la greka Δαναός, «dormanto») estis ĝemela frato de Egipto, do filo de Aĥiroo kaj Belo, reĝo de Egiptio. Laŭ Eŭripido, fratoj liaj estis ankaŭ Cefeo kaj Fineo. La mito de Danao temas pri la fonda (aŭ re-fonda) legendo de Argo, unu el la ĉefaj mikenaj urboj en Peloponezo.
Belo asignis la gubernion de Libio al Danao, kaj tiun de Arabio al Egipto. Sed post la morto de Belo, Egipto ricevis ankaŭ la teban kronon, el kie li organizis militajn kampanjojn kontraŭ la melampodoj, danke al kiuj la regno kiun li nomigis fine okupis grandan parton de la tiam konata Afriko kaj Mezoriento. Tio okazigis konflikton kaj malamon inter ambaŭ fratoj.
Danao en Argolando
Kun diversaj virinoj (najadoj, hamadriadoj, princinoj el Elefantino, Memfiso kaj Etiopio inter aliaj) Danao iĝis patro de kvindek filinoj, konataj kiel la Danaidinoj. Same okazis al sia frato Egipto, kiu estis patro de kvindek filoj, la Egiptidoj. . Tuj post la morto de Belo kaj la komenco de la konflikto, Egipto proponis respektivajn nuptojn inter sia idaro kaj tiu de Danao. Sed tiu lasta malfidis je sia frato, ĉefe post konsulti orakolon kiu certigis lian timon, kaj pro tio li konstruis ŝipon kun la helpo de Ateno (Danao estis la unua homo kiu konstruis dupruan ŝipon) kaj forfuĝis, akompanata de sia idaro, el Libio.
Ili unue atingis la insulon Rodiso, kie Danao dediĉis skulptaĵon al Ateno en templo starigita de siaj filinoj. Tri el ili forpasis dume, kaj pro tio la ĉefaj urboj de la insulo (Lindo, Jaliso kaj Kamiro) ricevis iliajn nomojn. El Rodiso, la ekspedicio translokiĝis al Peloponezo. Ili elŝipiĝis proksime de Lerno, kie Danao pledis por sia rajto heredi la tronon de Argo. La tiama reĝo, Pelasgo aŭ Gelanoro, kompreneble primokis lin, sed la loĝantaro de Argo kunvenis kaj decidis respondi al Danao la sekvan tagon. Tiunokte, lupo venis el la montaro kaj mortigis la ĉefan bovon de la urbo. La argolandanoj konsideris tion aŭguro pri ke Danao atingos la povon perforte se ili ne agnoskus lian rajton reĝi, do ili konvinkis Gelanoron abdiki pace.
Distrikto Łuków
Distrikto Łuków - pole powiat łukowski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Lublinio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Łuków. Fine de en la distrikto vivis.
Danao
Danao en Argolando
Tiamaniere, Danao akiris la kronon de siaj antaŭloj kaj iĝis tiel pova, ke de tiam la pelasgoj en la tuta Grekio mem nomiĝis «danaidoj». Li supozis ke la lupo estis aliformita Apolono, kaj dankeme konstruis la templon dediĉitan al Lupa Apolono, en Argo. Li ankaŭ konstruis la citadelon de ĉi tiu urbo, kien la danaidinoj enkondukis la mistera kultado al Demetro, la tesmoforioj, origina el Egiptio.
La situacio kiun Danao trovis en Argolando estis terura. Pozidono ofendiĝis pro tio, ke la rivero Inaĥo dediĉis la landon al Hero, do li sekigis ĉiun riveron kaj rojon en la tuta regiono. La nova reĝo sendis siajn filinojn serĉi akvon, ordonante al ili klopodi malĉagrenigi la maran dion iel ajn. Unu el ili, Amimono, estis atakita de satiruso, kiu klopodis seksperforti ŝin. Respondante ŝian help-krion, Pozidono venis kaj ĵetis sian armilon al la atakanto, malsukcese, tial kial la satiruso sukcesis ekskapi, kaj la tridento trafis rokon. Dankeme, kaj obeante sian patron, Amimono akceptis la seks-proponon de la dio, kiu kompensis ŝin tiamaniere: kiam Pozidono reprenis sian tridenton, el la truoj de la roko spruĉis triflua fonto, nomita Amimono de tiam. Ĝi generas la riveron Lerno, kaj estas la sola akvofluo en la regiono kiu ne sekiĝas dumsomere. Ĝuste tie, sed multajn jarojn poste, Eĥidno naskis la fifaman Hidron, kiu teruris tra tiu kamparo.
Murdo de la egiptidoj
Tamen, Egipto ne forgesis sian fraton, kaj sendis siajn filojn al Argolando. Ili proponis aliancon inter ambaŭ regnoj, sed kaŝis iliajn verajn venĝemajn intencojn. Laŭ ili, la plej efika maniero tion plenumi estus edniniĝi al la filinoj de Danao, do ili sieĝis la urbon ĝis kiam Danao akceptos ilian proponon. Tamen, kaj malgraŭ ilia afrika deveno, skolio pri Hekuba, de Eŭripido rakontas la aferon tute male: ĝi lokigas la ĝemelojn Egipto kaj Danao en Argolando, el kie oni ekzilis Egipton al la lando kiu de tiam ricevis lian nomon.
Danao, kiu daŭre malfidis siajn nevojn, rifuzis kontraŭbatali, pro la bono de la loĝantaro de sia nova regno (kvankam la danaidinoj elpensis la manieron fari putojn, soifo minacis Argon), kaj asignis siajn filinojn al la egiptidoj, laŭ la soci-nivelo de ilia patrino, simileco de la nomoj aŭ per lotado. Tamen, dum la nuptofesto li donis al ĉiu danaidino ponardon aŭ pinglon, kiujn ili kaŝigis en la hararo. Danao ordonis siajn filinojn murdi iliajn respektivajn novajn edzojn ĝuste tiu-nokte, ĉar li prave antaŭvidis ke la egiptidoj havis saman intencon. Kvardek naŭ filine obeis lin, sed Hipermnestro («tre kaĵolata») rifuzis tion fari pro tio ke sia edzo, Linceo, konsentis ŝian deziron resti virge. Nur la ĝustatempa interveno de la diino Afrodito savis la malobeeman danaidinon, kaj danke al tio Linceo kaj Hipermnestro fondis la dinastion kiu poste reĝis Argolandon, la Danaidan dinastion.
La danaidinoj subterigis la kapojn de iliaj edzoj en Lerno (pro tio spruĉis tie multnombre kapa monstro tie, la Hidro), kaj la korpojn ekster la urbo. Zeŭso ordonis Atenon kaj Hermeson senpekigi ilin, laŭ Paŭzanio, kiu priskribis la monumenton starigita sur la loko kie oni subterigis la kapojn de la egiptidoj, survoje al Lariso. Danao edzinigis ilin al la venkintoj de atletisma konkuro, inter ili du filoj de Aĥeo. Pro tio, en la Iliado, oni nomas la grekojn ĉu Danaidoj ĉu Aĥeoj, ĉar la plimulto el la grekaj princoj devenis el tiu dinastio.
Laŭ Higeno la historio iom varias. Laŭ li, Egipto planis murdi la danaidinojn, kaj akiri tiel la heredaĵon de Danao. Kiam tiu lasta eksciis pri tio, li forfuĝis kun sia idaro al Argo. Egipto sendis siajn filon sekvi kaj venki Danaon, do la egiptidoj sieĝis Argon. Nur pro antaŭvido de certa malvenko, Danao ofertis la nuptojn al siaj filinoj, kaj tiel savis la vivojn de siaj regatoj.
Mortoj de Danao kaj Egipto
Abaso estis la unua homo kiu informis la ceterajn pri la morto de Danao. Laŭ kelkaj versioj, Linceo mortigis Danaon venĝeme pro la murdo de siaj fratoj, kaj intencis fari same al la danajdino, malsukcese nur pro la interveno de la argolandanoj. Tamen, la filinoj de Danao ricevis kruelan punon en Tartaro: oni devigis ilin sencese klopodi plenigi tinon per akvo transportita per truitaj kruĉoj, neebla celo kiu eterne suferigas la princinojn. La okazintaĵoj de Danao kaj siaj filinoj, kaj la kialo pro kiu ili rifuzis iliajn edzojn, iĝas la ĉefa intrigo de la teatraĵo de Esĥilo Petegantinoj.
Tradicio en Patraso (Aĥeo), asertis ke ankaŭ Egipto venis al Peloponezo, kaj mortis pro malĝojo en Aroe, tuj post scii pri la morto de sia idaro. La templo de Serapiso en Patraso enhavis monumenton dediĉitan al Egipto. Jozefo Flavio, en sia klopodo historiigi tiun miton, identigas Egipton kaj Danaon al la fratoj Setosis (dudeka reĝo de Egiptio) kaj Armaiso.
Danao, filino de Akrisio (en la PIV oni legas Danae)
Laŭ la helena mitologio, Danao (el la greka Δανάη, «soifanta» aŭ «bruligita») estis pranepino de la rolulo antaŭe priskribita, kaj la sola filino de Eŭridiko (filino de Lakedemono) aŭ Aganipo, kaj Akrisio, reĝo de Argolando (okcidente de Arkadio, en Peloponezo). Laŭ ordono de la antaŭa reĝo, la forpasinta Abaso, Akrisio kaj sia frato Proito devis regi kune la landon, sinsekve ĉiu jare. Sed post lia komenca jaro, Akrisio rifuzis transdoni la tronon al sia frato, akre malamata de li eĉ antaŭ ilia naskiĝo.
Tiu malamo inter la du fratoj iĝis eĉ pli profunda kiam Akrisio malkovris sekretan am-rilaton inter Proito kaj Danao. Orakolo aŭguris ke li neniam havos viran filon, kaj ke nepo lia mortigos lin. Pro tio li unue izoligis Danaon, kaj post ŝia afero kun Proito malliberigis ŝin en alta bronza turo aŭ subtera ĉelo, kvatata de sovaĝaj hundoj. Tamen, tio ne malebligis la ĉiopovan Zeŭson eniri la ĉambron, aliformite en oran pluvon, kaj seksumi la princinon. El tiu am-afero naskiĝis Perseo, unu el la ĉefaj herooj en la helena mitologio, kvankam Servio asertas ke la vera patro de tiu heroo estis lia onklo Proito, tiama reĝo de Tirinto.
Danao en Serifo
Akrisio koleriĝis, kaj ne kredis ke la dia reĝo estis la respondeculo (li ankoraŭ suspektis je sia frato Proito). Tamen, dubo malkuraĝigis lin mortigi siajn filinon kaj nepon. Li do enfermis ilin en kestegon, kiun li ĵetis en la maron. La dio savis sian amantinon kaj filon, kaj direktigis la keston al la insulo Serifo, unu el la Cikladoj en la Egea Maro. Tie, la fiŝkaptisto Diktiso kaptis ĝin en sia reto, ĝustatempe malfermis ĝin kaj trovis Danaon kaj Perseon ankoraŭ vivante. Pro timo, kaj pro tio ke li estis tre malriĉa homo, Diktiso portis la ĵustrovitojn al la palaco de sia frato Polidekto, reĝo de la insulo. Tie Perseo pasigis sian infanaĝon, sed neniam sentis sin komforte, pro tio ke Polidekto ĉiam klopodis allogi Danaon kaj konsideris ŝian filon nur obstaklo.
La situacio iĝis pli kaj pli streĉa kaj kvereloj inter Perseo kaj la reĝo oftis. Do, por liberigi sin de tiu malhelpo, Polidekto elpensis strategion: li anoncis ke li klopodos svati la princinon Hipodamion, filino de Pelopso. Por tion plenumi (ŝajne), li postulis al ĉiu loĝanto de la insulo unu ĉevalon, kiel donaco por la patro de la fiancino. Perseo havis nenion, sed li plenespere promesis al Polidekto ĉion ajn kiun li petus, se li decidos edziĝi al Hipodamio anstataŭ al Danao. Kompreneble, la reĝo profitis tiun ŝancon kaj petis lin ion neeblan kaj danĝeran, kiu malproksimiĝos la heroon eble por ĉiam: la kapon de la gorgono Meduzo, kiu ŝtonigis ĉiujn, kiujn ĝi rigardis.
Kelkaj jaroj pasis, kaj dum Danao suferadis la obsedan ĝenadon fare de Polidekto kaj ploradis la mankon de sia filo, Perseo ĉefrolis por ĉiam famajn adventurojn: kun la helpo de la gedioj Hermeso kaj Ateno li sukcesis mortigi la monstran Meduzon, kaj survoje hejmen li liberigis la etiopian princinon Andromedo, al kiu li edziĝis post milito kontraŭ ŝia familio. Li revenis ĝustatempe al Serifo, ĉar post lia foriro Polidekto sentis sin libere por rekte devigi Danaon edziniĝi al si. Ŝi evitis tiun destinon pro la helpo de Diktiso, kiu kaŝigis ŝin en templo. Do, Perseo eniris la palacon de Polidekto kaj ŝtonigis lin kaj lian akompanantaron per la terura rigardo de la gorgono. Oni ankoraŭ montras strangajn rokegojn, kiel rezulto de la ŝtonigo de Polidekto kaj liaj amikoj.
Reveno al Argo
Post la morto de Polidekto, Perseo kronigis Diktison kiel reĝo de la insulo kaj enŝipiĝis kune kun sia patrino kaj kelkaj ciklopoj, celante Argon. Post scii pri lia tuja alveno, Akrisio forfuĝis al Lariso, do Perseo ne sukcesis trovi lin. Tamen, oni hazarde invitis la heroon partopreni la funebrajn ludojn honore al patro de Teŭtamido, ĝuste en Lariso. La vento kaj la volo de la gedioj faris la diskon ĵetitan de Perseo devojiĝi kaj trafi la piedon de Akrisio, kiu mortis pro tiu vundo. Do la orakolo finfine plenumiĝis. Honteme, Perseo ne revenis al Argo, sia origina urbo, kaj translokiĝis al Tirinto. Do, patrino kaj filo ne niam plu renkontiĝos, ĉar Danao restis en Argo akompanata de sia patriino Euridico.
Alternativa versio
La asteroido 61 Danao ricevis sian nomon de ĉi tiu princino.
Aliaj roluloj same nomitaj
Krom la antaŭaj, Danao estis la nomo de la jenaj roluloj de la helena mitologio:
Narina trogono
La Narina trogono, Apaloderma narina, estas mezgranda birdo (ĝis 34cm longa) tre verda el la familio de Trogonedoj. Multaj el tiuj birdoj havas belkolorajn plumaron, tre ofte distingaj inter maskloj kaj inoj. Ĉe tiu ĉi specio la masklo havas ege verdajn suprajn partojn, grizecajn flugilojn, brilruĝajn subajn partojn kaj makulojn de blua haŭto en la vizaĝo. La ino havas brunan vizaĝon, purpurverdan plumaron, bluan cirklon ĉirkaŭ ĉiu okulo kaj estas ne tiom ruĝe sube. La longa vosto estas blanka sube kaj grizblua supre kun blanka vertikala bordo.
La Narina trogono estas disvastigita en arbaroj tra Afriko, el Sieraleono tra la tuta marbordo de la Gvinea Golfo kaj el Etiopio suden tra Orienta Afriko ĝis Sudafriko kaj Kongo. Ĝi nestumas en arbotruo. La dieto konsistas ĉefe el insektoj kaj etaj senvertebruloj. Tiu bela membro de la trogonoj estis nomita tiele laŭ Narina, la koja kunulino de la franca ornitologo François Le Vaillant.
Disvastigita tra ties granda teritorio, la Narina trogono estas konsiderata kiel Malpli Zorgiga ĉe IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Lichtenau (Vestfalio)
Lichtenau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Paderborn de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mende
Mende povas signifi:
10923 Gabrielleliu
10923 Gabrielleliu estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gabrielle Kaili-May Liu, finalistino de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri informadiko. Ŝi estis lernantino ĉe la Ravenwood High School, Brentwood (Tenesio).
Santa Catarina Ayometla
Santa Catarina Ayometla estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Catarina Ayometla. Krom la ĉefurbo 0 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29058.
Delico de Budho
Delico de Budho ( 罗汉 菜 (luóhàn zhāi) ( Buddha's delight) estas fama vegetara manĝaĵo el la ĉina kuirarto. Tradicie la budhismaj monaĥoj kiuj praktikas vegetaran dieton ĝuas tiun manĝaĵon, sed ankaŭ ĝi ĉiam pli vendiĝas kiel vegetara manĝaĵo en ĉinaj restoracioj.
Santa Catarina Ayometla
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7306 loĝantojn. El tiuj estis 3464 viroj kaj 3842 virinoj. La komunumo havas surfacon de 9,76 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2240 metroj super la marnivelo.
Delico de Budho
La manĝaĵo konsistas el variaj legomoj kaj aliaj vegetaraj ingrediencoj kiel tofuo kaj fungoj (minimume 10 sed ofte 18 ĝis 35). La uzo de certaj ingrediencoj varias konsiderinde en kaj ekster Azio.
Santa Catarina Ayometla
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 886,4 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,9 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 6194 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 121 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 1,95 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lunkaransar
Lunkaransar estas urbo en distrikto Bikaner de Barata feedracia ŝtato de Raĝastano. Ĝi havis 20.472 loĝantojn laŭ censo de 2001.
Salo estas nomata "Lun" en la loka lingvo. Tie ekzistis iam sala lago, kiu estas seka nun. Lunkaransar situas ĉe la nacia aŭtovojo 15 de Bikaner-Sri Ganganagar.
Fischamend
Fischamend estas komunumo de Aŭstrio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Vieno. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Ĝis la fino de 2016 temis pri parto de la tiutempa distrikto Vieno, ekde januaro 2017 ĝi apartenas al la distrikto Bruck (formale Bruck an der Leitha). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de en la komunumo vivis.
Morolo
Morolo estas komunumo de Italio.
Universal (Molenaar)
Universal aŭ Unial (ne konfuzu al esperantido Unial) estas internacia planlingvo kreita en 1903 kaj reformita en 1906, kiam ĝi estis nomita Panroman aŭ Pan-Roman, de doktoro Heinrich Molenaar. Ĝi estas unu el naturalismaj planlingvoj bazitaj sur la latinidaj lingvoj.
Li uzis latinidan vortprovizon, sed adaptis ĝin al germana prononco: seduzer (logi), komenzment (komence), facer /faker/ (fari), vincer /vinker/ (venki), zent (cent), zerv (cervo), etc.
En 1907, Molenaar ankoraŭ propagandis sian lingvon en la 16-a Internacia Pacista Kongreso en Munkeno, kaj provis montri al kongresanoj ke ĝi estas pli taŭga ol Esperanto. Poste, la aŭtoro lasis sian projekton kaj fariĝis interlingvaisto. Oni verkis satiran poemon en Esperanto "Lingvo de Molenaar", sur usona folklora kanzono Riding down from Bangor pri la projekto.
Molenaar adaptis la internaciajn vortojn hazardmaniere, kiel oni kritikas al Esperanto.
Nombroj (1-10): un du tre quar quin sex sept okt nov dez
Patro nia: Patr nostr, qui es in ziel, ton nom ese sanktifizet; ton regn vene; ton voluntat ese fazet in ter kom in ziel. Done nos hodi nostr pan quotidian; pardone nos nostr debiti, kom nos pardon a nostr debitori; e non induze nos in tentazioni, ma libere nos de mal.
Alia ekzempleto:
''Kommunikazioni internazional deven semper plus grand. Un facil komprension mutual es nezes in homers, art, szienz, in viagi kongresi e mil okasioni''
Traduko: "Komuniko internacia devas ĉiam pligrandiĝi. Facila kompreno komuna estas bezona en humanecoj, artoj, sciencoj, en vojaĝoj, kongresoj kaj en mil okazoj".
La projekto ricevis la bibliotekan klasifikon 418.4 “1906” de Biblioteko Butler.
Flago de Malio
La nacia flago de Malio estas trikoloro kun tri egalaj vertikalaj strioj. Ekde la hisflanko la koloroj estas verda, ora, kaj ruĝa, la tutafrikaj koloroj. Tiu flago estas identa al la flago de Gvineo kun la escepto ke la koloroj estas en inversa sinsekvo.
La nuna flago estis adoptita la 1-an de marto 1961. La origina flago estis adoptita la 4-an de aprilo 1959, kiam Malio eniris la Federacion Malio. La flago estis la sama sed ĝi havis homfiguro kun brakoj etenditaj ĉielen. La figuro estis forigita pro islama kontraŭado al bildigo, la kredo kontraŭ farado de bildoj de la homa formo (En Malio estas proksimume 90% islamanoj). La flago estis adoptita en 1959 ĉar la konfederacio estis imito de la flago de Ganao, sed sekvanta la stilon de la franca Trikoloro. Ĝi estis ŝanĝita kun nigra emblemo konata kiel kanaga, stiligita homa formo. La koloroj estis intencitaj por reflekti unuecon kun aliaj afrikaj nacioj. Post kiam la du landoj disiĝis en 1960, la flago estis konservita por uzo en Malio ĝis marto 1961, kiam la kanaga emblemo estis faligita.
Victor Vlad Delamarina (Timiș)
Victor Vlad Delamarina (iam Satu Mic; hungare: Lugoskisfalu [lugoĵkiŝfalu], malnova nomo: Szatumik) estas komunumo en Rumanio, 4 km sude de Lugoj. Administre apartenas al ĝi Herendești, Honorici, Pădureni, Petroasa Mare, Pini, Visag.
La loko portas la nomon de la poeto kaj soldato Victor Vlad Delamarina, kiu naskiĝis tie en 1870.
Laŭ la loĝantaro Victor Vlad Delamarina estas nur la tria vilaĝo en la komunumo, sed nur ĝi (kaj la malgranda Pini) situas ĉe la nacia vojo DN58A, kiu ligas ĝin al Lugoj.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 970 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 551 (rumanoj, 7 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény).
Nihon Supesugado Kjokaj
Nihon Supesugado Kjokaj aŭ Japan Spaceguard Association (anglaĵo por "Japana Asocio de Kosma Gvato"; japane: 日本スペースガード協会, nihon supēsugādo kyōkai aŭ JSGA); estas neprofitcela organizaĵo fondita la bazita en Tokio (Japanio). Ĝia celo kongruas kun tiu de The Spaceguard Foundation kaj aliaj movadoj Spaceguard: nome protekti la teran medion kontraŭ katastrofa alfrapo de potence danĝera objekto per studoj kaj observoj pri la.
Pneŭmosako (birdo)
La pneŭmosakoj (latine sacci pneumatici) de la birdoj estas vezikoj kun tre maldika, travidebla haŭto, kiuj gvidas la aeron tra la birda pulmo. En ili ne okazas interŝanĝo de oksigeno kaj karbondioksido, sed ili funkcias kiel "motoroj de spirado", antaŭenpuŝante la aeron, kaj krome kontribuas al la birda voĉo. Elspiroj de alta frekvenco el la pneŭmosakoj en la siringo (centre de la birda kolo) transformiĝas al birda "kantado". Tria grava funkcio de la pneŭmosako estas, ke ili kontribuas al la temperatura reguligo de la birda korpo pro forvaporigo de akvo en la elspiran aeron.
Nihon Supesugado Kjokaj
Ĝia formala statuso laŭ la japana juro estas "specifata ne-profita organizaĵo" (特定非営利活動法人).
Pneŭmosako (birdo)
Konsisto
La haŭto de la pneŭmosakoj grandparte konsistas el unutavola epitelio. Parte la epiteliaj ĉeloj havas haretojn. En la haŭto integriĝas krome stabiligaj fibroj kaj glataj muskoloj, kaj unuopaj nervoj, kiuj - almenaŭ ĉe iuj birdoj - ligiĝas al la centra vaga nervo. La funkcio de tiuj nervoj en la pneŭmosaka haŭto tamen ĝis nun ne esploratas.
Nihon Supesugado Kjokaj
La asocio funkciigas la Spaceguard-Centron de Bisei, situa proksime la urbo Bisei (gubernio Okajama). Krom la esploro pri, tiu instalaĵo utilas por sekvi la kosmorubojn en la orbito de la Tero.
Minor Planet Center kreditas Nihon Supesugado Kjokaj pro la malkovro de la asteroido (21309) 1996 XH5 la elde la Observatorio Kiso.
Pneŭmosako (birdo)
Divido de la pneŭmosakoj
1 kola pneŭmosako, 2 klavikula pneŭmosako, 3 antaŭa brusta pneŭmosako, 5 malantaŭa brusta pneŭmosako, 5 ventra pneŭmosako (5' alpendaĵo en la koksa regiono, 6 pulmo, 7 traĥeo . A klaviklo, B korakoedo (tipa birda osto), C skapolo, D osto Notarium, E osto Synsacrum, F koksa osto, G femuralo, H sternumo ]] La pneŭmosakoj pruveblas jam tre frue dum la evoluo de la embrio. Ĉe kokoj ili ekestas dum la 5-a kaj 6-a embria tago, samtepe kun la pulmoj, sed antaŭ la ekesto de la duagradaj bronkoj. Dum la 10-a tago la pneŭmosakoj jam komplete evoluis kaj poste nur plukreskas laŭ grandeco.
Embrie ekestas ses paroj da pneŭmosakoj, el kiuj du paroj ĉe preskaŭ ĉiuj birdoj poste kunkreskas ĝis unu klavikula pneŭmosako - escepto estas la birdo tufgrebo. Ĉe la meleagroj embrie ekestas nur kvin paroj da pneŭmosakoj.
La maldekstra kaj dekstra kola pneŭmosako (saccus cervicalis) situas laŭlonge de la kola vertebraro kaj havas alpendaĵojn ene kaj ekstere de la unuopaj kolaj vertebroj. Ĉe kokoj ambaŭ kolaj pneŭmosakoj iĝas unu centra sako, kaj la tufgrebo ne havas kolajn pneŭmosakoojn.
La klavikla pneŭmosako (saccus clavicularis), kiu origine konsistas el du paroj da sakoj, ĉe la birdoj kun escepto de la tufgreboj kunkreskiĝas al unu centra sako, kiu ĉirkaŭbrakas la sternumon. De ĝi, alpendaĵoj gvidas aeron en la ŝultrajn ostojn kaj en la humerojn, la ambaŭflanke ple grandan brakan oston. Tiuj ostoj do ĉe la birdoj estas kavaj, kaj plenigitaj per aero - pro tiu konstruo ili estas malpezaj (malalta pezo kompreneble gravas dum flugado, ĉar ĉiun pezon necesas levi), sed tamen stabilaj. Ĉe la afrika struto la humeroj ne estas plenigataj per aero, sed strutoj malkutimiĝis flugi kaj tial la malpezeco de la ostoj ĉe tiu birdo perdis sian funkcion.
La antaŭaj brustaj pneŭmosakoj (sacci thoracici craniales) situas inter du fibraj membranoj (septum horizontale kaj obliquum) ene de la brusto kaj ĉirkaŭbrakas la koron kaj la birdan ventron (proventriculus). Ĉe kantobirdoj ili kunkreskiĝas kun la centra klavikula pneŭmosako.
La malantaŭaj brustaj pneŭmosakoj (sacci thoracici caudales) situas rekte sub la ekstera korpa haŭto, flanke kaj dorse de la korpocentro. Meleagroj ne havas ilin, kaj kokoj havas nur tre etajn malantaŭajn sakojn; ĉe cignoj ili estas dividitaj, tial ke ekzistas kvar malantaŭaj brustaj pneŭmosakoj. La ventraj pneŭmosakoj (sacci abdominales) estas maldikaj balonoj inter la unuopaj partoj de la intestaro kaj gvidas aeron ankaŭ en la koksan regionon. Ĉe papagoj, strutoj kaj paseroformaj birdoj la ventraj pneŭmosakoj relative etass.
Birdoj do havas maksimume 12 pneŭmosakojn, pro la kunkreskiĝo de la kvar klavikulaj sakoj ĝenerale nur 9, kaj en minimuma kazo 7.
Pneŭmosakaj sistemoj
Laŭ la diversaj funkcioj, diferenceblas inter du pneŭmosakaj sistemoj.
La supra pneŭmosaka sistemo konsistas el la kolaj, klavikulaj kaj antaŭaj brustaj pneusmosakoj. Ili ricevas aeron tra la "centraj kaj ventraj duarangaj bronĥioj", do la debranĉiĝoj de la ĉefa bronko direktitaj korpocentren kaj suben. Ĝenerale la supra sistemo nur aktivas dum tre forta spirado, dum forta flugado.
La malsupra pneŭmosaka sistemo konsistas el la malantaŭaj brustaj kaj la ventraj pneŭmosakoj. Ili pere de "flanka ventra duaranga bronĥio", aŭ rekte, ligiĝias al la ĉefa bronĥio. Tiu sistemo provizas sufiĉe da spirado dum ripozo aŭ tre malforta flugado respektive aera glitado.
Mamblas
Mamblas [MAMblas] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Mamblas estas etimologie rilata al Mametoj alude al montetoj. Estas similaj loknomoj en Iberio, Sardio kaj Nordafriko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 24,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 202 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 74 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Pneŭmosako (birdo)
Spira tekniko de la birdoj
La spirado de la birdoj fundamente diferenciĝas de tiu de la mamuloj. Kvankam ambaŭ grupoj havas muskolojn por enspiro kaj por elspiro, ili malsame efikas: La muskoloj de la mamuloj per movigo de la ripoj kaj movo de la diafragmo vastigas kaj kunpremas la pulmon, dum ĉe la birdoj la ripoj kaj la pulmo ne movigeblas, kaj diafragmo ne ekzistas.
Mamblas
Geografio
Ĝi limas kun Madrigal de las Altas Torres, Bercial de Zapardiel, Rasueros, Cabezas del Pozo, Flores de Ávila, Cisla kaj Cabezas del Pozo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Plej frua mencio estas de fino de la 12-a jarcento.
Pneŭmosako (birdo)
Spira tekniko de la birdoj
La plej gravaj enspiraj muskoloj estas la apudripaj muskoloj (musculi appendicocostales). Ilia kontraho, kune kun subenmovo de la sternumo vastigas la volumenon de la centra korpokavo. Tio produktas pli malaltan premon en korpokavo kaj ensuĉas aeron tra la ĉefa bronĥio en la pneŭmosakojn kaj la pulmon. La plej gravaj elspiraj muskoloj estas la ventraj muskoloj, kiuj malvastigas la volumenon de la centra korpokavo kaj elpremas aeron el la pneŭmosakoj kaj la pulmo.
Specialaĵoj ĉe unuopaj specioj
Birdaj specioj sen neopulmo (ekzemple Pingvenoj) dum la enspiro uzas nur la supran sistemon, dum la elspiro nur la malsupran sistemon. Cignoj havas nur malforte evoluiĝintan neopulmon.
Konsekvencoj el la birda spira tekniko
Dum homo tenas birdon en sia mano, konsiderendas la kompleksa birda spirotekniko. Tre gravas atenti ne tro malhelpi la moviĝon de la brusto. Krome, se oni deponas birdojn sur sia dorso, la pezo de la ceteraj ventraj organoj malhelpas la vastiĝon de la ventraj pneŭmosakoj kaj la pezo de la brusta muskolo premas sur la sternumo, tial ke la birdo ekhavas problemojn spiri aŭ eĉ sufokiĝas.
Eksteraj ligiloj
Bird anatomy
Distrikto Lodzo
Distrikto Łódz aŭ plene esperante distrikto Lodzo - pole powiat łódzki aŭ powiat łodziński - estis distrikto en la provinco (historie vojevodio) Lodzio de Pollando, malfondita en 1975. Distrikta centro estis la urbo Lodzo. Fine de 1973 en la distrikto vivis 115 800 loĝantoj.
Francisco Arce
Francisco Arce (n. ) estas paragvaja futbalisto. Li de 1995 ĝis 2004 membris en la paragvaja nacia teamo de futbalo.
Lajos Romsauer (matematikisto)
Lajos Romsauer [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Romsauer Lajos estis hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia persona nomo estis Ľudovít en slovakaj fontoj.
Lajos Romsauer naskiĝis la en Malacka (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Malacky en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Romsauer maturiĝis en la komenca Pozsony, poste li akiris pedagogian diplomon en Budapeŝto en 1902, post ses jaroj li doktoriĝis el matematiko, astronomio kaj filozofio. Li komence instruis en liceo de Sátoraljaújhely, inter 1903 kaj 1924 en gimnazio en Budapeŝto, samtempe inter 1903-1945 en Reĝa Teknikuniversitato József kiel asistanto (1903-1921), eksterordinara profesoro (1921-1924), ordinara profesoro (1924-1945). De 1935 ĝis 1937 li estis dekano. Li havis edzinon.
Pteridofitoj
La pteridofitoj (Pteridophyta) estas filumo de plantoj sen floroj nek semoj sed kun tipaj vaskuloj (vaskulaj kriptogamoj). La pteridofita grupo estas tre ampleksa. Ĝi entenas 14 ordojn, 48 familiojn, ĉirkaŭ 600 genrojn kaj ĉirkaŭ 10650 speciojn, ,.
Taksonomio
Laŭ "Pteridophyte Phylogeny Group" (2016), The Plant List kaj World Flora Online (4 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj. La pteridofitoj respondas al la klasoj likopodiopsidoj kaj polipodiopsidoj.
Anna Freud
Anna FREUD (naskiĝis la 3-an de decembro 1895 en Vieno; mortis la 9-an de oktobro 1982 en Londono), filino de Sigmund Freud, estis aŭstra brita psikoanalizistino. Ŝi laboris ĉefe pri infananalizo kun Melanie Klein.
Vivo
Ŝi estis la plej juna inter la ses gefiloj de Sigmund Freud. Profesie ŝi estis instruistino, kvankam ŝi daŭre interesiĝis pri psikanalizo kaj iĝis psikoanalizistino.
Por Sigmund Freund ŝi estis sekretariino, asistanto, flegistino kaj anstataŭanto ĉe kongresoj.
Ekde ĉirkaŭ 1925 ŝi vivis kun Dorothy Burlingham-Tiffany, novjorka milionheredantino, komence en Vieno. Ambaŭ refutis konjektojn pri samseksa rilato.
En 1938 Sigmund Freud, Anna, Dorothy kaj ties kvar gefiloj elmigris al Londono. Post la morto de la patro en 1939 ŝi daŭre ĝis la propra morto en 1982 vivis en la domo de la patro, kiu poste iĝis la londona Freud-muzeo. Kune, Anna kaj Dorothy fondis la Hampstead Nurseries, hejmo por militinfanoj kaj orfoj. Post la dua mondmilito ili pligrandigis la institucion: la Hampstead-malsanulejo por infanoj iĝis ekde 1947 fama instruejo por infanterapio. Ekde 1952 Anna estis direktoro de la malsanulejo.
Psikanalizo
Kun la instigo kaj asistado de ŝia patro, ŝi okupiĝis pri sian esploradon de psikanaliza literaturo, kaj en la somero de 1915, ŝi entreprenis sian unuan traduklaboron por la Viena Psikanalitika Societo, tradukante artikolojn de James Jackson Putnam (en la germanan) kaj Hermine Hug-Hellmuth (en la anglan). Dum 1916 kaj 1917, ŝi ĉeestis la prelegojn pri psikanalizo kiun ŝia patro donis en la Universitato de Vieno. Antaŭ 1918, ŝi akiris lian subtenon por okupiĝi pri trejnadon en psikanalizo, kaj ŝi iris en analizon kun li en oktobro de tiu jaro.
Same kiel en la analizperiodoj kiujn ŝi havis kun sia patro (de 1918 ĝis 1921 kaj de 1924 ĝis 1929), ilia fila ligo plifortiĝis post kiam Freud estis diagnozita kun kancero de makzelo en 1923, por kiu li bezonus multajn operaciojn. kaj la longperspektiva fleghelpo kiun Anna disponigis. Ŝi ankaŭ funkciis kiel lia sekretario kaj proparolanto, precipe ĉe la dujaraj kongresoj de la Internacia Psikanalitika Asocio, kiujn Freud ne povis ĉeesti post 1922
Anna Freud kaj ŝia patro praktikis telepation, elvokitajn ritojn, okkultismon... oni akuzas ŝin pri praktikado de pseŭdoscienco.
Cenzuro
Jeffrey Moussaieff Masson tiam Jacques Bénesteau notu la efikojn de cenzuro organizita de Anna sur la Freud-arkivoj kaj ankaŭ redaktitajn eldonojn ktp.
Problemo de analizo de lia patro
Jacques Van Rillaer priskribas ĉi tiun analizon kiel "incestan". Patrick Mahony pensas kaj analizas tiun ĉi incestan psikanalizon en la sama maniero.
Esther Menaker ekzamenas la etikajn problemojn de tiu psikanalizo.
Carl Walter
Carl WALTER [karl vAlter] (naskiĝis la 26-an de oktobro 1868 en Stuttgart, mortis la 22-an de decembro 1945 en Berlino pro pulminflamo) estis germana esperantisto.
La libreto Gajaj horoj por esperantistoj enhavas jenan interesan dediĉon de Carl Walter al Julius Glück (1877–1942):Mi dediĉas la libreton al mia estimata iama Esperanto-instruisto sinjoro direktoro J. Glück, estrarano de la „Esperanto-Gruparo Berlin".
Carl Walter loĝis en la distrikto Tiergarten de Berlin, en la domo Hohenzollernstraße 11. En 1933 oni sanĝis la stratnomon al Graf-Spee-Straße kaj la domnumeron al 24. Bomboj detruis la domon en 1941; nuntempe la strato nomiĝas Hiroshimastraße kaj sur la eksa tereno de la domo staras la reprezentejo de la lando Bremeno en la ĉefurbo.
Li estis invitita de la popola altlernejo en Berlin Zehlendorf gvidi kurson de Esperanto en la jaro 1945.
(19334) 1996 YV1
(19334) 1996 YV1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Bizușa-Băi
Bizușa-Băi [bizuŝa bəj] (hungare: Büdöspataka) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Dej. Ĝi estas kuracbanejo. Administre ĝi apartenas al la komunumo Ileanda.
Bizușa-Băi situas ĉe la rivero Someș. La vilaĝon trapasas la nacia vojo DN1C, kiu ligas ĝin al Ileanda; ĝi havas fervojan stacion ĉe la linio inter Dej kaj Jibou.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1564. Ĝi estis rumana vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy). Ĝi estis aligita al Perii Vadului.
Dorotea (persona nomo)
Dorotea estas virina persona nomo grekdevena (dono de dio). Vira ekvivalento de ĝi estas Doroteo.
Diverslandaj kaj diverslingvaj variantoj
Dorothea (,, , , , latine), Dorotėja , Doroteja , Доротеја , Доротея , Dórótea , Dorotea , Dorota , Dorottya , Dörthe , Doroteia , Dorotéia , Tea , Dora , Dorothy , Dorthy , Dortha , Dodie , Dolly , Dot , Dottie , Dotty , Δωροθεα , Dorothée , Dorete , Dorte , Dorthe , Dorit , Ditte
Vereinigte Kommunistische Partei Deutschlands
Vereinigte Kommunistische Partei Deutschlands (VKPD, germane; Unuigita Komunista Partio de Germanio) estis en 1920-22 la kroma nomo de la Komunista Partio de Germanio. En decembro 1920 la granda maldekstra alo de la Unabhängige Sozialdemokratische Partei Deutschlands (USPD) estis aliĝinta al la komunistoj. Proksimume en 1922, kiam la resto de USPD iris al la socialdemokratio, la komunista partio reiris al sia malnova nomo KPD.
Bukovany (distrikto Hodonín)
Bukovany (Bukowann) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Belišće
Belišće (beliŝtje) estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 8 komunumoj apartenas al la municipo.
Bukovany (distrikto Hodonín)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1201.
Belišće
Situo
Belišće situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Dravo, meze de sakovojo el Valpovo. La lasta troviĝas 3, Osijek 28, Donji Miholjac 23 km-ojn.
Historio
En 1521 la turkoj okupis la komunumon kaj preskaŭ 200 jaroj ili havis ĝin. Ĝis Traktato de Trianon Belišće apartenis al Habsburga Imperio, al Verőce, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Miklós Perényi
Biografio
Miklós Perényi devenis el muzikema familio. Li studis tre frue en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt kaj li komencis sian karieron en 1957. Baldaŭe li plulernis en Salzburg, Luzern kaj Romo. En 1963 li atingis la duan lokon en konkurso de vilonĉelistoj. Ekde 1974 li instruas en la Muzikarta Altlernejo. Krom la koncertadoj li ankaŭ komponadas. Li ricevis premiojn Kossuth en 1980 kaj 2007, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. En 2002 li ricevis premion Chevalier de l’orde des Arts et des Lettres en Francio.
Lia repertuaro estas de la baroko ĝis la nuntempo.
Emil Wanitsek
EdE-W
György Palásthy
György Palásthy [djordj palAŝti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palásthy György estis hungara reĝisoro, scenaristo.
Emil Wanitsek
Emil WANITSEK (vaniĉek),(naskiĝis la 2-an de septembro1873 en Bratislavo (hungara nomo: Pozsony, germana: Pressburg) – mortis 1954 en Senica, germano, kasisto de la urba ŝparkaso en Bratislavo. Dum 1885-88 li estis volapukisto. E-isto de 1910. En 1911 li fondis grupon en Bratislavo, kiun li gvidis. Li faris en Bratislavo pli ol 70 kursojn. En 1930 radio-kurso el Bratislavo. Tradukis multajn poeziaĵojn kaj prozaĵojn. Ofte estis deklamata lia traduko „Ŝiprompiĝo“ de Fr. Coppé.
(157185) 2004 PX89
(157185) 2004 PX89 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.