cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frukto
Fendfruktoj
Fendfrukto estas subformo de disfal-frukto. Ĝi disfalas maturiĝante en du aŭ pluraj fruktpartoj. Inter la unuopaj fruktpartoj restas stari kelkfoje tigosimilaj fruktteniloj (karpoforo). Male la rompfrukto disiĝas en pluraj partofruktoj laŭlonge de la falsaj septoj en pluraj unusemaj partofruktoj aŭ frukteroj. Gravaj plantofamilioj kun fendofruktoj en Mezeŭropo estas Aceracoj, la plej multaj Malvacoj, la Geraniacoj kaj Apiacoj. Ĉe tiuj la fendfruktoj ankaŭ nomiĝas duoblaj aĥenoj.
Fruktarbo
Fruktarboj estas arboj, kiuj produktas fruktojn, precipe krude manĝeblajn fruktojn. Fruktarbo plej ofte estas intence kultivata arbo, kiu troviĝas en ĝardenoj aŭ plantejoj por produkti fruktojn. La tradicia formo de la kultivado de fruktarboj estis la fruktherbejo, la fruktarbaleo kaj la utilĝardeno. Sed ankaŭ en naturo estas fruktarboj.
Tre vastigitaj estas intertempe spindelarbustoj, ĉe kiuj la konataj kultivaroj estas greftitaj sur malforte kreskanta baztrunkoj, por limigi la arboalteco je ĉ. 3 m. Kelkaj fruktarboj ne portas fruktojn ĉe vertikalaj branĉoj, tial ili estas ligitaj malsupren, ke la angulo al la grundo estas 45 ° aŭ malpli.
Araba-persa alfabeto
Kromsignoj
Kelkaj kromsignoj indikas mallongajn vokalojn. Ili aperas nur en vortaroj aŭ en korana teksto.
Rafael Uribe Uribe (Bogoto)
Rafael Uribe Uribe estas la localidad numero 18a de la Ĉefurba Distrikto Bogoto, Kolombio. Ĝi troviĝas en la sudo de la urbo kaj ĝia nomo estis prenita omaĝe al la liberala generalo de la enlanda milito nome Miljara Milito, nome Rafael Uribe Uribe. Ĝi estas zono de hegemonio de loĝejoj kun komerca aktiveco nur pomalgranda.
Frukto
Fruktismo
Fruktismo estas subaro de dieta veganismo, kiu konsistas el dieto tute aŭ ĉefe el fruktoj en la botanika senso, kaj eble nuksoj kaj semoj, sed sen bestaj produktoj. Fruktisma dieto altiras kritikojn pri sanproblemoj por tiuj, kiuj sekvas tiun vivmanieron. Fruktismo povas esti adoptita pro diversaj kialoj, inkluzive de etikaj, religiaj, mediaj, kulturaj, ekonomiaj kaj sanigaj. Ekzistas pluraj variaĵoj de la dieto. Kelkaj homoj kun dieto konsistanta el 75% aŭ pli da fruktoj konsideras sin nur fruktomanĝantoj.
Araba-persa alfabeto
Ciferoj
La persaj ciferoj forme similas al la arabaj kun ioma diferenco ĉe 4 5 6.
Frukto
Fruktismo
Fruktismo estas eĉ pli limiga ol veganismo aŭ kruda veganismo. Subteni ĉi tiun dieton dum longa periodo povas rezulti je danĝeraj mankoj, risko, ke multaj fruktomanĝantoj provas malhelpi per nutra testado kaj vitaminaj injektoj. La Saniga Programo de Universitato Kolumbio raportas, ke fruktista dieto povas kaŭzi mankojn de kalcio, proteinoj, fero, zinko, vitamino D, plej multaj B-vitaminoj (speciale B12) kaj nepraj acidaj grasoj.
Araba-persa alfabeto
Interpunkcio
Nuntempaj interpunkciaj signoj similas al tiuj de latinlitera skribo. Notindas nur, ke la demandosigno estas turnita, kaj komo kaj punktokomo estas renversitaj
Frukto
Fruktomanĝulo
Fruktomanĝulo estas fruktomanĝanto. Ĝi povas esti ajna speco de herbivoro aŭ ĉiomanĝulo kie frukto estas preferata manĝospeco. Ĉar ĉirkaŭ 20% el ĉiuj mamulaj herbivoroj ankaŭ manĝas frukton, frugivorado aŭ fruktomanĝado estas konsiderita ofta inter mamuloj. Ĉar frugivoruloj manĝas amason da fruktoj, ili estas tre dependaj de la abundo kaj nutrokunmetaĵo de fruktoj. Frugivoruloj povas aŭ utili frukt-produktantaj plantojn per disigado de semoj aŭ ili povas negative influi plantojn per digestado de semoj kune kun la fruktoj. Kiam ambaŭ la frukt-produktanta planto kaj la frugivora specio utilas per frukt-manĝada konduto ilia interagado estas nomita mutualismo.
Araba-persa alfabeto
Nulspaca disigilo
En komputa tipografio kelkaj afiksoj de la persa lingvo necesigas nulspacan disigilon (zero-width non-joiner ZWNJ).
Catspaw
"Catspaw" [Mano de kato] estas la sepa epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Robert Bloch kaj direktita fare de Joseph Pevney, ĝi estis unua elsendo la 27-an de oktobro 1967.
Frukto
Fruktokultivado
Fruktokultivo aŭ fruktokulturo estas nocio kiu rilatas al grandarea kultivo de fruktarboj, precipe kernetfruktoj, drupfruktoj kaj berfruktoj. La fruktokultivo estas la scienco kiu studas la kultivon de specioj kaj lignaj kaj duonlignaj produktantaj de fruktoj, aplikante teknologiojn baze sur principoj kaj biologiaj kaj fiziologiaj, por atingi ekonomian rezulton de la agado.
Araba-persa alfabeto
Nulspaca disigilo
Ekzemple en می‌خواهم mi-ĥâham (mi volas) la prefikso می mi- (-as) estas alskribata al la verba radikalo, sed ĝia litero je (/i/) ne ricevu la internan formon: estas malĝuste skribi میخواهم. La je ricevu la vort-finan formon, kvankam nenia videbla spaco disigu ĝin de la radikalo. Tion oni havigas per enmeto de nevidebla nulspaca disigilo inter mi kaj ĥâham.
Catspaw
Cat's paw (mano de kato) estas idiotismo derivita de la fabelo de La Fontaine, "La Simio kaj la Kato", rilatanta al persono uzata senzorge aŭ nevole de alia por plenumi la propran celon.
Rafael Uribe Uribe (Bogoto)
UPZ, urbaj kaj ruraj kvartaloj
La localidad Rafael Uribe Uribe estas dividita en 5 UPZ (Unidades de Planeamiento Zonal). Siavice, tiuj unuoj estas dividitaj en kvartaloj (kelkaj UPZ kunhavas kvartalojn):
Catspaw
Ĝi estis elsendita post pluraj aliaj epizodoj por koincidi kun Halloween.
Frukto
Fruktokultivado
Oni komprenas fruktokulturon kiel la sciencon kiu studas la genetikan plibonigon de la fruktarboj kaj la prilaboradon aŭ kongruigon de la teknikoj de produktado; por tiu signifo estas uzata en kelkaj lingvoj ankaŭ la neologismo "Pomologio" komprenante pomo-n kiel terminegon por frukto. Tiel la fruktokulturo estas agado planita kaj sistema realigita de homoj kiu enhavas ĉiujn agojn faratajn rilate al la kultivo por la profito de ĉiuj plantoj kiuj produktas fruktojn.
1865 Cerbero
1865 Cerbero estas tre malgranda, hela, apolona asteroido malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Catspaw
Intrigo
USS Enterprise, sub la komando de Kapitano Kirk, orbitas la ŝajne senvivan planedon Pyris VII. Kontakto perdiĝis kun la surplaneda teamo, konsistanta el Ĉefaj Inĝeniero Scotty, Hikaru Sulu kaj "ruĝĉemizulo" Jackson (Jimmy Jones). Jackson petas reiri al la kosmoŝipo, sed teletransportilo falas kaj li alvenas al la platformo morta. Lia malferma buŝo elsendas strangan voĉon, dirante al Kapitano Kirk ke la "Enterprise" estas malbenita kaj devas forlasi la planedon tuj aŭ ĉiuj mortos.
Kirk iras al planedo kun Spock kaj D-ro. McCoy por serĉi la malaperintajn anojn, lasante DeSalle (Michael Barrier) zorgante la Enterprise'n. La surplanetigo okazas ĉe tri uloj, kiuj aspektas kiel sorĉistinoj, kiuj avertas al la teamo ne pluiri. La teamo ignoras la avertojn kaj malkovras konstruaĵon, kiu ŝajnas esti mezepoka kastelo.
1865 Cerbero
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Cerbero, infera trikapa hundo de la helena mitologio.
Catspaw
Intrigo
Enirante la kastelon, sur la kosmonaŭtojn venas nigra kato, kiu havas diamantan kolumon. Dum ili sekvas la katon, la planko kolapsas, kaj la falo frakasas ilin senkonsciaj. Kiam ili vekiĝas, ili trovas sin tenitaj en malliberejo. Scott kaj Sulu baldaŭ aperas, marŝante kvazaŭ en tranco, kaj malŝlosas katenojn.
1865 Cerbero
Orbito
Ĝi estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido. La, ĝi pasis al 24,393 milionoj da kilometroj de Tero, ĝi povas proksimiĝi al 11,383 milionoj da kilometroj de Venuso kaj al 8,234 milionoj da kilometroj de Marso.
Catspaw
Intrigo
Kirk kaj la aliaj provas kapti ilin sed subite ili troviĝas en alia parto de la kastelo, antaŭ viro, Korob (Theo Marcuse), kaj la nigra kato, kiun li ŝajnas konsulti por konsiloj. Spock rimarkas, ke neniu vivo ekzistas sur la planedo, kaj Korob akceptas, ke li ne estas indiĝeno.
La kato forlasas la ĉambron, kaj la bela kolego de Korob, Sylvia (Antoinette Bower), eniras, portante kolumon identan al tiu de la kato. Kiel pruvo de ŝia potenco, per kiu ŝi postulas mortigi Jackson, Sylvia persekutas miniaturan modelon de Enterprise super ŝaltita kandelo, post kiu la ŝipanaro de la vera kosmoŝipo raportas rapidan kreskon de temperaturo. Kirk kapitulaciĝas kaj ofertas kunlaboron. Korob tiam ĉirkaŭas la modelon de la ŝipo per kristala prismaĵo, informante ilin, ke la Entrerprise estis enfermita en nepenetrebla forta kampo.
Sylvia rakontas al Kirk, ke ŝi kaj Korob estas esploristoj de alia galaksio, kiuj uzas sian potencon per aparato nomata transmutanto, kiu donas al ili kontrolon pri aferoj.
Kirk kaŭzas konflikton inter ekstergalaksianoj. Korob liberas Kirkon kaj Spockon, dirante al ili, ke li liberigis sian ŝipon, kaj instigas ilin foriri tuj, ĉar li ne plu povas teni Sylvia'n sub kontrolo. Sylvia, en formo de giganta kato, atakas lin. Korob forlasas sian sceptron kaj Kirk reprenas ĝin, divenante ĝin esti la transmutanto.
Frukto
Atingoj
La fruktokulturo enhavas la jenajn agojn:
Araba-persa alfabeto
Transskriboj kaj alternativoj
Sciencaj revuoj uzas diversajn transskribajn sistemojn. Perslingvanoj latinigas la lingvon laŭbezone en tujmesaĝiloj aŭ aliaj neadaptitaj komunikiloj. Aŭtoritataj normoj mankas.
Prakristana arkitekturo
Kvankam ĝi originiĝis en Sirio kaj Egipto ĝi pasis rapide al Okcidento kaj estis en Romo kiel centro de la kristanaro, kie okazis la unuaj montroj de monumentoj en la etoso de la tombejoj aŭ katakomboj, ene de periodo de kaŝiteco kaj eksterleĝeco pro la persekutoj kiujn suferis tiuj kiuj praktikis la kristanan religion. En tiu sama epoko por okazigi la diservajn asembleojn aŭ ceremoniojn de religia karaktero oni uzis privatajn loĝejojn, el kiuj poste oni adaptis kelkajn el ties salonoj tiucele, (domus ecclesiae, la domo de la eklezio).
La bizanca arkitekturo produktis novan stilon el la 6a jarcento kiu ekas en la epoko de la imperiestro Justiniano la 1-a kaj markas rompon disde la prakristana arkitekturo de Okcidento, ĉar la bizancaj arkitektoj rekuperas la volbohavan strukturon kun kupolo kaj la koncepton de la centra navo, kiel por ekzemplo tiu de la preĝejo de Sankta Sofia de Konstantinopolo, tiu de Sankta Vitalo de Raveno kaj ankaŭ en tiu sama urbo tiu de la Baziliko de Sankta Apolinaro Nova kiu ankoraŭ prezentas la tipon de bazilika prakristana preĝejo ortangula kun tri navoj laŭlongecaj kaj vestiblo ĉe la enirejo.
Floßbach (Speyerbach)
La rojo Floßbachestas 1,5 km longa rojo en Rejnlando-Palatinato kaj maldekstra flankbrako de la rojo Speyerbach, de kiu ĝi ricevis grandan kvanton de akvo kaj en kiu ĝi refluas. Ĝi fluas en sia tuta longeco sur la teritorio sur la teritorio de Neustadt ĉe la Vinŝoseo.
Araba-persa alfabeto
Transskriboj kaj alternativoj
Iranaj kleruloj iafoje subtenis plenan latinigon de la skribo, argumentante interalie, ke la persa, kiel ne ŝemida sed hindeŭropa lingvo, distingas vortojn per vokaloj. Tiuj provoj kaŭzis akrajn disputojn.
Frukto
Kresko kaj disvolvigo
La transformado de la ovario en frukto postulas serion de fiziologiajn ŝanĝojn kiuj ankoraŭ nuntempe ne estas tute konataj. La plantohormonoj ludas gravan rolon en la disvolviĝo de la frukto. La poleneroj enhavas aŭksinojn kiuj rekte stimulas la kreskon de la ovarioj kaj komencigas ĉenon de reakcioj kiuj okazigas pliigon en la koncentrado de aŭksinoj en la ovaria histo, kio siavice stimulas la kreskon de la ovario. Alia fiziologia ŝanĝo okazanta estas la translokigo de nutraĵoj el aliaj partoj de la planto al la ovariaj histoj, kaj la akumulado de kelkaj el ili en la ovariaj histoj, dum aliaj faras tion rekte en la formata semo. Tiaj nutraĵoj estas solveblaj sukeroj, aminoacidoj kaj proteinoj. La kvanto de sukeroj pliiĝas dum la frua disvolvigo de kelkaj fruktoj, kiel ĉe la grajnoj de maizo kaj tritiko, kaj poste ĝi malpliiĝas dum la sukeroj konvertiĝas en amelo. Ĉe avokadoj kaj olivoj, grasoj kaj oleoj akumuliĝas en grandaj kvantoj en loa kreskohistoj. La akumulado de akvo estas ofte tre granda en la karnofruktoj, ekzemple en la tomatoj; en aliaj, kiel fazeoloj kaj nuksoj, la enhavo de akvo de la frukto rimarkinde malpliiĝas alvenante al la maturiĝo. Samtempe kun tiuj ŝanĝoj, okazas ofte ankaŭ ŝanĝoj en la pigmentado. En la tomatoj, por ekzemplo, la klorofilo malaperas kaj estas anstataŭata de karotenoidaj pigmentoj kiam alproksimiĝas la fruktoj al la maturiĝo. En kelkaj variaĵoj de prunoj kaj vinberoj, akumuliĝas dum la maturiĝo progresas antocianinaj pigmentoj, kiuj estas kio havigas al tiuj fruktoj iliajn karakterajn kolorojn.
Motta de' Conti
Motta de' Conti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la eklezia festo, kies tago sekve estas la komunuma festotago.
Floßbach (Speyerbach)
Riveriro
La Floßbach ne havas fonton, sed separiĝas en Neustadt sur alteco de137 m je la rando de la urbocentro de Speyerbach al maldekstro.
Frukto
Maturiĝo
La fina etapo de la disvolviĝo de la frukto estas la maturiĝo. Laŭ la maturiĝo estas aŭ ne estas regulata prioritate de etileno (nome gaso kiu enhvas hormonajn propraĵojn), la fruktoj estas klasigeblaj en klimateraj kaj neklimateraj. Ĉiuj fruktoj, same kiel ajna vegetala organo, produktas etilenon. Sed dum la maturiĝo, kelkaj fruktoj nomitaj klimateraj grande pliigas la produktadon de etileno dum aliaj, nomitaj neklimateraj, praktike plutenas la proporcion de produktado de etileno preskaŭ sen variado. Ĉe la unuaj, la etileno estas responsa por la kunordigo de la procezo de maturiĝo, ĉe la duaj tute ne.
10003 Caryhuang
10003 Caryhuang estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).
Frukto
Maturiĝo
En klimateraj fruktoj okazas la jena konduto:
10003 Caryhuang
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Frukto
Maturiĝo
La neklimateraj fruktoj, pro la aplikado de etileno, funkcias jene:
Tiel, etileno akcelas la maturigon de fruktoj de kelkaj specioj (nomitaj klimateraj fruktoj), kiel banano, ĉerimolio, pruno, granato, kakinoko, pomo, mango, avokado, piro, papajo, tomato ktp. Pro la komerca kosto, en la praktiko tio estas uzata nur en precizaj cirkonstancoj, kiel en maturigejoj de bananoj, kie oni aplikas acetilenon (komponaĵo de etileno kiu plenumas la saman funkcion) cele al unuformigo de la maturigo de la tuta stoko de bananoj.
La citrusaj fruktoj estas neklimateraj kaj en tiuj la etileno ne regulas la maturigon. Sed kapablas akceli la degradadon de la klorofiloj, nome pigmentoj responsaj pri la verda koloro de la fruktoj. Ĉe citrusaj fruktoj, la koloro ne nepre indikas la gradon de maturigo. Sed ĉe oranĝoj kaj mandarinoj, estas postulata certa grado de kolorigo pro komercaj tialoj. Pro tio oni aplikas etilenon cele al akcelo de la malverdigo de tiuj fruktoj, tio estas, nur pro estetikaj tialoj.
La esplorado en fruktokulturo
Ene de la plej oftaj aferoj esplorendaj kiuj konservas gravon en fruktokulturo, elstaras tiuj rilataj al la plantodisvastigado. La selektado de baztrunkoj de pomarboj ekis en 1912 en Kent Maidstone, Anglio. Ronald Hatton laboris en la Eksperimenta Stacio East Malling kun materialoj de diversaj plantetejaj entreprenoj de Eŭropo, por establi liston de la plej bonkvalitaj modeloj por pomarboj de diferencaj fortoj. Tiu centro pluigis sian laboron kiu ĝis nun estas de esenca gravo por la esplorado.
Motta de' Conti
Najbaras la komunumoj Candia Lomellina (PV), Caresana, Casale Monferrato (AL), Langosco (PV) kaj Villanova Monferrato (AL).
Frukto
La esplorado en fruktokulturo
En la genro Citrus, la serĉado de novaj baztrunkoj ekdisvastiĝis kiam la viruso de la tristo kiu senutiligis la oranĝarbon. En citruskulturo, la fitosaniga afero ĝenerale kaj la virusmalsanoj partikulare, estas de esenca gravo. Lastatempe, la malpliigo konstituiĝis en nova defio por la esplorado: temas pri malsano de etiologio nekonata kiu suferigas diferencajn kombinojn baztrunko-kanopeo en diferencaj landoj de la mondo. La ĉefaj esplorcentroj de la mondo en citruskulturo estas la Universitato de Kalifornio ĉe Riverside (Usono), la Universitato de Florido ĉe Gainesville (Usono), la Eksperimentaj Stacioj de Lake Alfred kaj Orlando en Florido (Usono), la Instituto de Agronomio de Campinas en Sanpaŭlio (Brazilo), la Istituto Sperimentale per la Agrumicoltura en Sicilio (Italio) kaj la Instituto Valenciano de Investigaciones Agrícolas (IVIA) en Moncada, Valencio (Hispanio), inter aliaj.
En fruktarboj de kerno kaj de semoj, la stucado, la kondukado de la plantoj per sistemoj kun aŭ sen apogiloj, la liverado de nutraĵoj, la uzado de kreskoreguliloj por kontroli la grandon de la plantoj, la formon kaj la grandon de la frukto kaj la plibonigo de la burĝonado, plu estas kelkaj de la ĉefaj esplorceloj. La plej gravaj centroj de esplorado en kriofilaj fruktarboj, estas en la Universitato de Kalifornio ĉe Davis (Usono) kaj en aliaj usonaj universitatoj kiel tiuj de Oregono, Vaŝingtonio, Pensilvanio kaj Cornell; en la Experimental de La Grand Ferrad de la "Institut national de la recherche agronomique" (Francio), en la Universitato de Bolonjo (Italio) kaj en la Universitato de Zaragozo (Hispanio).
En Vitokulturo, la laboro de esplorado estas ligata al la plibonigo de la kvalito, kaj por manĝotaj vinberoj kaj por vinberoj destinitaj al la prilaborado de vino, kvankam ĝis antaŭ nelonge estis tre grava la studo de baztrunkoj por superi la problemojn de la filoksero kaj de nematodoj. La plej gravaj centroj de esplorado en Vitokulturo estas la Eksperimenta Stacio kaj Enologia Instituto de Bordozo (Francio) kaj la Universitato de Kalifornio ĉe Davis (Usono).
Finfine, la afero de la maturigo kaj postrikolto de fruktoj pliigis sian gravon en la lastaj jardekoj ĝis iĝi prioritata areo en scienca esplorado. La plej prestiĝaj publikaĵoj temas pri tiu temaro. Tio estas okazigita pro la altaj perdoj de fruktoj kiuj okazas post la rikolto, ofte superaj al tiuj de la perdoj en kultivo. La plej gravaj centroj de esplorado en Fiziologio kaj Teknologio de Postrikoltado estas en Usono: nome la Universitato de Kalifornio ĉe Davis, la Universitatoj de Cornell, Florido, Miĉigano, Ohio, Oregono, kaj diversaj laboratorioj de la Agrikultura Ministerio de Usono (USDA). Ankaŭ aliaj landoj kiel Unuiĝinta Reĝlando, Israelo, Novzelando, Aŭstralio, Francio kaj Italio posedas centrojn tre aktivajn laborantaj en tiaj aferoj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri frukto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Infanaĝo de Jesuo (libro)
La infanaĝo de Jesuo (el la germana Jesus von Nazareth: Prolog - Die Kindheitsgeschichten) estas eseo pri la historia figuro de Jesuo, publikigita de papo Ratzinger en 2012.
Ĝi estas la tria el tri volumoj, kiuj en ilia amplekso, trakuras la vivon de Jesuo. La unua (2007) kun la tirolo Jesuo de Nazareto pritraktas la publikan vivon de Jesuo de la Bapto de Jesuo ĝis la Transfiguriĝo de Jesuo. La dua, publikigita en 2011, ekzamenas la pasionon, morton kaj resurekton de Jesuo en Jerusalemo. Tiu lasta volumo estas dediĉita al la infanaĝo kaj al la "kaŝita vivo" de Jesuo.
Enhavo de la libro
En la enkonduko de la unua volumo pii Jesuo (publikigita en 2007), Benedikto la 16-a skribis: ''Mi provis prezenti la evangelian Jesuon, realan... mi opinias ke ĝuste tiu Jesuo – tiu de la Evangelioj – estas figuro historie akceptebla kaj konvinka”.
Tiu “programa” deklaro proponita ĉe la irvoja komenco trovas nun sian plenumon en la tria volumo de la papa trilogio. Libro pli modesta kompare kun la du antaŭaj, kaj komprenigas kiel la rakontoj pri la infanaĝo de Jesuo, entenataj en la unuaj ĉapitroj de Mateo kaj Luko ne estas legendoj aŭ konstruaĵoj fantaziaj. Kaj eĉ ne “midraŝoj, nome interpretaĵoj pri la Skribo per rakontoj tipaj de la hebrea literaturo. Ili estas, male, “historio”, historio reala, okazinta, certe historio interpretita kaj egita surbaze de la Dia Vorto.
De kie “scias Mateo kaj Luko la historion de ili rakontitan?” La papo memorigas ke en Luko ŝajnas ĉeesti ĉe la bazo hebrea teksto, kaj al la demando li respondas: evidente temas pri familiaj tradicioj. Luko “foje aludas al la fakto ke Maria mem estis unu el siaj fontoj”, kiam skribas: Lia patrino konservis ĉion tion en sia koro. “Nur ŝi – estigas la papo teologo – povis informi pri la evento de la Anunciacio”. La papo allasas ke la ekzegezo “kritika” moderna konsideras ilin “naivaj” kunligoj de genro, sed li sin demandas: Kial Luko devus elpensi la aserton pri la konservado de la vortoj kaj de la eventoj, se por tio ne estis iu ajn konkreta referenco?. Kaj li eksplikas ke la malfrua apero “precipe de la Mariaj tradicioj trovas sian pravigon en la diskreteco” de la Madono: ĝis kiam ŝi mem estis ankoraŭ en vivo ili ne povis fariĝi publika tradicio.
Ĝuste rilate la reagon de Maria, kiu antaŭ al la anonco de la anĝelo pasas de la mirkonsterniĝo al la intima konfronto kun la Vorto ricevita, Ratzinger skribas: ''Maria aperas virino kuraĝa, kiu ankaŭ antaŭ la senprecedenca sperto konservas memkontrolon. Samtempe, ŝi estas prezentita kiel virino de granda intima vivo, kiu tenas kunigitaj racion kaj koron kaj streĉas kompreni la kuntekston, la amplekson de la Dia mesaĝo''.
La papo sekve altas sur la decido de la edzo Jozefo, kiu post la kompreno ke ŝia promesita edzino estis graveda, decidas ŝin repudii sekrete: “Post la malkovro kiun Jozefo trafis, urĝas interpreti kaj apliki la leĝon laŭ justa maniero. Li tion faras kun amo: li ne volas eksponi Marian al la publika abomeno. Li ŝin amas, ankaŭ en la momento de la granda seniluziiĝo... Li vivas la leĝon kiel evangelion, serĉas la vojon de unuiĝo inter juro kaj amo. Li estas tiel ene preparita al la nova mesaĝo, senprecedenca kaj unuavide nekredebla, kiu al li venos el Dio”.
Benedikto la 16-a montras tute ne fidi en la paralelismo proponita de la historio de religioj inter la “virgeca naskiĝo de Jesuo” kaj la mitologiaj rakontoj pri sekskuniĝoj de dioj kun homaj estuloj. El la virgeca naskiĝo li elirigas, male, la absolutan novaĵon. ''Oni ne povas paroli – li aldonas – pri veraj paraleloj. En la evangeliaj rakontoj restas plene konservitaj la unikeco de la unika Dio kaj la senfina malsameco inter Dio kaj la kreitaĵo. Ne realiĝas iu ajn konfuzo, ne invadas la scenon iu ajn duondio... La rakontoj en Mateo kaj Luko ne estas mitoj plue disvolviĝintaj'' kaj koncerne ilian “konkretan enhavon ili devenas el la familia tradicio, ili estas tradicio transdonita kiu konservas la okazintaĵaron”. Tial, konkludas Ratzinger, al demando ĉu veras tio kion ni proklamas en la kredo, pri la naskiĝo de la Filo koncipita per la Sankta Spirito kaj naskiĝinta el Virgulino Maria, la respondo, senrezerva, estas jes. En la Historio de Jesuo elstaras du punktoj en kiuj la operaco de Dio intervenas rekte en la materia mondo: la naskiĝo el Virgulino kaj la resurekto. Du punktoj kiuj estas "skandalo por la moderna spirito”.
En la libro la papo fermas en malmultaj paragrafoj la problemon de la popolnombrado pri kiu parolas Luko en sia evangelio kaj de la kverelo pri kiam tiu estis okazinta, se konsideri ke ĉeeste de reganto Kvirino (citita de la evangeliisto Luko). estas dokumentita alia popolnombrado sed okazinta en la jaro 6-a p. K., tro malfrue, tial, por ke temus pri tiu samtempa de la naskiĝo de Jesuo. Ratzinger eksplikas, tamen, ke la popolnombrado realiĝis tra du fazoj, antaŭe en la registrado pri la tuta biena kaj nemoveblaĵa propraĵaro kaj poste – en la dua fazo – en la determinado de la imposto reale pagenda. La unua fazo okazis epoke de la naskiĝo de Jesuo, la dua en la sinsekvaj jaroj. La esencaj enhavoj de la eventoj transdonitaj de Luko – estigas la papo - restas, malgraŭ ĉio, historie kredeblaj: li decidis – kiel diris la uverturo de lia evangelio – esplori atente ĉion de la komenco. “Tio kompreneble pere de la esploriloj en lia dispono. Li estis ĉiukaze pli proksima al la fontoj kaj al la eventoj ol kiom ni, malgraŭ la tuta nia historia erudicio, povas pretendi”. Pro tio, li romarkigas, Jesuo apartenas al epoko precize datebla kaj al geografia medio precize indikita. Kaj se ni nin tenas ĉe la fontoj, emerĝas klare ke Jesuo naskiĝis en Beblehemo kaj adultiĝis en Nazareto'.
Alia indico de historieco citita en la libro koncernas la groton de Betlehemo. La papo emerĝigas ke ĝuste la transformiĝo., flanke de romianoj, de la groto en loko por la kulto al Dumuzi-Adoniso, “celantaj evidente neniigi la kultan memoron de kristanoj, konfirmas la antikvecon de tiu loko de kulto... Ofte la lokaj tradicioj – pluas la rimarkigo de Ratzinger – estas fonto pli kredebla ol la informoj skribitaj”.
Al la epizodo de la magoj ligiĝas ankaŭ la masakro de la senkulpuloj efektigita de la reĝo Herodo. Veras, alfalas Benedikto la 16-a, ke “de fontoj nebibliaj ni scias nenion pri tiu evento, sed konsiderinte ĉiujn kruelaĵojn pri kiuj Herodo sin makulis, tio ne pruvas ke tiu masakro en okazis”. La papo konsentas, tial, la opinion de la juda aŭtoro Abraham Schalit: “la despoto, suspektema, perceptadis ĉiuloke malfidon kaj malamikecon, kaj vaga voĉo elveninta al liaj oreloj, povis facile sugestinti al lia malsama menso la ideon mortigi la infanojn naskiĝintajn en la lasta periodo”. Sume, ankaŭ se la rakonto pri la magoj kaj la masakro “povus esti unu kreaĵo de Mateo”, kiel opinias iuj ekzegezistoj nuntempaj, Ratzinger sin diras konvinkita ke “temas pri historiaj eventoj, kies signifo estas teologie interpretita ĉe la juda-kristana komunumo kaj ĉe Mateo mem”. Kaj “malfidi pro simpla suspekto la historiecon de tiu rakonto transiras ĉiun historiistan imageblan kompetenton”.
NGC 4198
NGC 4198 (aliaj indikoj — IC 778, UGC 7249, MCG 9-20-123, ZWG 269.45, PGC 39090) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Unuforma pluredro
Unuforma pluredro estas unuforma hiperpluredro, 3-dimensia pluredro kiu havas regulaj plurlateroj kiel edroj kaj estas vertico-transitiva. Ĉiuj ĝiaj verticoj estas kongruaj, kaj la pluredro havas altan gradon de reflekta kaj turna simetrio.
Unuformaj pluredroj povas esti regula, kvazaŭregula aŭ duonregula. La edroj kaj verticoj ne nepre esta konveksaj, inter unuformaj pluredroj estas ankaŭ stelaj pluredroj.
Malinkluzivante la malfiniajn arojn estas 75 unuformaj pluredroj (aŭ 76 se al lateroj estas permesite koincidi).
La kategorioj inkluzivas:
Ili povas ankaŭ esti grupita per ilia geometria simetria grupo, kio estas farita pli sube.
Indeksado
Estas kvar gravaj publikaĵoj indeksantaj la pluredrojn. Por distingi ilin, al la indeksoj estas aldonataj malsamaj literoj, C por la Coxeter 1954, W por la Wenninger 1974, K por la Kaleido 1993, kaj U por la 1993 Maeder, kiu estas (mult)amplekse reproduktita aliloke. Nun U estas la plej kutima indeksado de la pluredroj.
Konveksaj formoj kaj fundamentaj situoj de verticoj
La konveksaj unuformaj pluredroj povas esti nomitaj per operacioj de konstruo de Wythoff sur la gepatra formo.
Nekonveksaj formoj listitaj laŭ geometriaj simetriaj grupoj kaj situoj de verticoj
Ĉiuj unuformaj pluredroj estas listita pli sube laŭ iliaj geometriaj simetriaj grupoj kaj subgrupitaj laŭ iliaj situoj de verticoj.
Regulaj pluredroj estas markitaj per iliaj simboloj de Schläfli. Aliaj neregulaj unuformaj pluredroj estas listitaj kun iliaj verticaj konfiguroj aŭ ilia unuformaj pluredraj indeksoj U(1-80).
Noto: por nekonveksaj formoj pli sube estas aldonita komento neunuforma se la konveksa koverto de la situo de verticoj havas sama topologio kiel unu el unuformaj pluredroj, sed havas neregulajn edrojn. Ekzemple neunuforma laterotranĉita formo povas havi nekvadratajn ortangulojn kiel edroj.
Kvaredra simetrio
Estas 2 konveksaj unuformaj pluredroj, la kvaredro kaj senpintigita kvaredro, kaj unu nekonveksa formo, la kvar-duon-sesedro kiu havi kvaredran simetrion. La kvaredro estas mem duala.
Aldone la okedro, senpintigita okedro, kubokedro, kaj dudekedro havas kvaredran simetrion kaj ankaŭ pli altan simetrion. Ili estas aldonitaj por pleneco pli sube, kvankam iliaj nekonveksaj formoj kun okedra simetrio ne estas inkluzivitaj ĉi tie.
Okedra simetrio
Estas 8 konveksa formoj kaj 10 nekonveksaj formoj kun okedra simetrio.
Dudekedra simetrio
Estas 8 konveksa formoj kaj 46 nekonveksaj formoj kun dudekedra simetrio (aŭ 47 nekonveksa formoj se figuro de Skilling estas inkluzivita). Iu el la nekonveksa riproĉaj formoj havas neunuforman turnecan simetrion, kaj iu estas memspegulsimetriaj.
Duedra simetrio
Unuformaj pluredroj kun duedra simetrio estadas de jenaj specoj: Ekzistas malfinie multaj unuformaj pluredroj de ĉiu el la 5 specoj, diferenciĝantaj per kvanto de verticoj aŭ per maniero de konekseco de la steloj.
Figuro de Skilling
Unu plua nekonveksa pluredro estas la granda duriproĉa durombo-dekduedro, ankaŭ sciata kiel figuro de Skilling, kiu estas vertico-unuforma, sed havas parojn de lateroj kiu koincidas en spaco tiel ke kvar edroj kuniĝas je ĉi tiuj lateroj.
Ĝi estas iam sed ne ĉiam enkalkulita kiel unuforma pluredro. Ĝi havas Ih simetrion.
Georgetown (Vaŝingtono)
Georgetown estas historia kvartalo, komerca kaj distra distrikto situanta en Nordokcidento, Vaŝingtono, Usono, situanta laŭlonge de la rivero Potomako. Fondita en 1751 en la tiama kaj tiea ŝtato Marilando, la havenurbo Georgetown elprenis la establadon de la federacia distrikto kaj de la Urbo Vaŝingtono dum 40 jaroj. Georgetown restis separata municipo ĝis 1871, kiam la Usona Kongreso kreis ĵus konsolidatan registaron por la tuta Distrikto Kolumbio. Oni aprobis separatan leĝon act en 1895 specife nuligante la restintajn lokajn regularojn de Georgetown kaj eĉ la stratonomjn por kongruigi ilin kun tiuj de la Urbo Vaŝingtono.
Operaco Bernhard
Operaco Bernhard estis monfalsa agado en la nazia Germana Imperio, fare de organizo SD en konstruaĵo RSHA. Ĝi estas la ĝis nun plej granda monfalsa agado en la historio. La agado celis inundi Brition per falsaj monoj, kaŭzante per tio hiperinflacion, perturbi la britan ekonomion. Aliflanke la nazioj celis grandajn enspezojn el tio.
Eventoj
La operacon nomis Walter Schellenberg – gvidanto de SD – laŭ sia estro Sturmbannführer Bernhard Krüger. Pri la operaco respondecis verŝajne en RSHA la „Amt VI (SD Ausland) F (Technische Hilfsmittel)“.
La falsado okazis en nazia koncentrejo Sachsenhausen, en barakoj 18 kaj 19, kie laboris 144 ĉefe judaj kaptitoj. Ili falsis eksterlandajn monbiletojn, ĉefe anglan pundon en valoro de miliardoj, por malstabiligi la popolekonomion de la aliancanoj. La produktado atingis sian pinton en somero de 1943 kun monate ĉ. 650.000 monbiletoj. La surmerkatigebla proporcio estis 7,5 %.
Oni produktis biletojn de £ 5, £ 10, £ 20 und £ 50, laŭ kalkuloj 100 milionojn inter 1942 kaj 1945. Oni enmerkatigis nur parton de la pundoj, grandparte oni aĉetis per ili devizojn, kaj apogis diversajn agadojn de SS per tiuj falsaj monoj. Tiel oni elpagis la spionon Cicero (Elyesa Bazna) per falsa mono. Plimulto de la falsa mono alvenis la merkaton en Hispanio, Portugalio, Svislando (62,5 %; 7,5 milionoj), alia parto en Danio, Svedio, Norvegio (25 %; 3 milionoj), pluaj 12 % en Turkio kaj aliaj landoj.
Fine de la milito, la pregplatoj kaj restinta falsa mono estis sinkigita en la aŭstra Toplitz-lago. Oni elakvigis ties parton nur en 1959 kaj en 1984.
Oni apartigis la biletojn al la klasoj A, B kaj C. La monbiletoj de A-klaso estis la plej altkvalitaj, akcepteblaj eĉ por bankoj. La Banko de Anglio post la dua mondmilito reprenis ĉiujn 20- kaj 50-pundajn biletojn kaj anstataŭigis ilin per nova serio, poste la pli malgrandajn 5-10 pundajn.
Okazis ankaŭ falsado de la jugoslavaj monbiletoj (1943), usona dolaro, poŝtmarkoj, diversaj ŝtataj kaj lokaj dokumentoj, atestiloj, identigiloj.
El la iamaj 144 judoj hodiaŭ vivas ankoraŭ Adolf Burger, kiu eĉ verkis libron pri siaj travivaĵoj kaj eĉ nuntempe prelegas por lernejanoj (2008). Alia falsisto estas Abraham Sonnenfeld, kies patro posedis en Transilvanio presejon.
Villeno
Villeno (hispane Villena [pron. bijena]) estas urbo kaj municipo de Alikanto (Hispanio) kaj ĉefurbo de la komarko Alta Vinalopó. Ĝi estas al 505 m de alteco kaj havas municipan teritorion de 345,6 km2 (la dua plej granda de la provinco). En 2009 Villena havis 35.222 lnĝantojn.
En Villeno estis grava bronzepoka vilaĝo, la Cabezo Redondo, kaj rilata kun ĉi tio, la arkeologiisto José María Soler trovis la Trezoro de Villeno, la dua plej granda ora prahistoria trezoro de Europo. La urbo en la sua actuala pozicio naskiĝis en la andalusa epoko, kaj estis grava regiona ĉefurbo. Post la Reconquista, Villeno estis ĉefurbo de senjorio, princlando kaj markizlando. Tiam, la gravo de la urbo reduktis grada sed restas multaj monumentoj tiu epoko: la kastelo de la markizo, du gotikaj eklezoj, aŭ la municipa palaco, interalie.
Anja Karkiainen
Anja KARKIAINEN (n. 1948) estas finna esperantistino. Ŝi verkis originalan poezion en Esperanto kaj ankaŭ tradukis el la finna. Ŝi estis plurfoje premiita en la Belartaj Konkursoj de UEA, branĉoj poezio kaj kanto. En 1998 ŝi gajnis la unuan premion pro la poemo Sorĉa hor’ de kreiveco, en 2003 same pro Ne plu kaj trian fojon en 2007 pro En ambaŭ. Ŝiaj kantotekstoj originalaj kaj tradukitaj aperis ankaŭ diske. Ŝi kontribuis interalie al Beletra Almanako (numeroj 1 kaj 3) kaj Esperantolehti.
Gyula Sebestény
Gyula Sebestény [djula ŝebeŝtEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebestény Gyula estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro. Gyula Sebestény naskiĝis la  1887 en Eger. Li mortis la 1954 en Eger.
Biografio
Gyula Sebestény lernis komence en sia naskiĝurbo kaj Rimaszombat, poste li frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Graz. Post siaj studoj li laboris en kliniko en Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li estis kuracisto de la armeo, poste li revenis al Budapeŝto. En 1924 li iris kun la universitato al Pécs, kie li establis la klinikon. En la sekva jaro li estis nomumita privata profesoro en Universitato de Pécs. En la jaroj 1927 kaj 1928 li vizitis kirurgiajn klinikojn en Germanio, Svislando, Francio. Hejmenveninta li iĝis ĉefkuracisto en Budapeŝto. En 1947 li estis nomumita klinikestro, samtempe publika eksterordinara profesoro de Scienca Universitato Pázmány Péter. Li ricevis premio Kossuth en 1951, en la sekva jaro li doktoriĝis. Li okupiĝis ĉefe pri pulmoj kaj torakoj.
Provinco Misiones
La Provinco de Misiones estas unu de las 23 provincoj kiu komponas Argentinon, situa en la Regiono de la Granda Nordo Argentina. Limas okcidente kun Paragvajo, el kiu ĝi separiĝas pro la rivero Paraná, oriente, norde kaj sude kun Brazilo, pere de la riveroj Iguazú, San Antonio kaj Pepirí Guazú, krom ĉirkaŭ 20 km de seka limo kaj sudoriente kun la Provinco de Corrientes pere de la rojoj Itaembé kaj Chimiray kun ero de seka limo de ĉirkaŭ 30 km.
Geografio
Ties teritorio okupas areon de, kiu kompare korespondas al tiu ekzemple de Belgio. Estas la dua provinco plej malgranda de la lando post Tucumán, reprezentante nur de la totalo de la lando.
Luis Piazzini
Luis PIAZZINI (Buenos Aires, la - Buenos Aires, la ) estis argentina ŝakludisto, nacia ĉampiono en 1933. Li estis en 2 ŝakolimpiadoj (1937 kaj 1939).
Saint-Jean
Saint-Jean ([]) laŭ Sankta Johano estas nomo de lokoj en:
Francio
kaj multaj aliaj.
Mottalciata
Mottalciata estas komunumo de Italio.
Batalo de Bagdado (1258)
La Batalo de Bagdado de 1258 estis milito kiu finiĝis per la venko de la mongola gvidanto Hulagu Ĥano, nepo de Ĝingis-Ĥano kaj frato de la supera mongola ĉefo Mongke Ĥano, kontraŭ la Abasida Kaliflando kaj finiĝis per la preno, disrabo kaj bruligado de Bagdado. La lasta kalifo Al-Mustasim estis ekzekutita. Kiel prudento laŭ la Mongola tabuo kiu malpermesis elverŝi reĝan sangon, Hulagu envolvis en tapiŝon Al-Musta'sim kaj portis lin al la morto fare de ĉevaloj la 20an de Februaro 1258. Ankaŭ la tuja familio de la kalifo estis ekzekutita, kun la nuraj esceptoj de lia plej juna filo kiu estis sendita al Mongolio, kaj de filino kiu estis sklavigita en la haremon de Hulagu.
Tiu venko super Bagdado estis tradicie rigardita kiel proksimuma fino de la Ora Epoko de Islamo aŭ de la Abasida Kaliflando.
György Jáky
György Jáky naskiĝis la en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Jáky maturiĝis en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1948, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1952. Inter 1952-1990 li laboris en diversaj ŝtataj arkitekturaj atelieroj, inter 1954-1960 li frekventis vesperajn pentristajn lernejojn. En 1962 li revenis al sia naskiĝurbo, en la sekva jaro krom la arkitekturaj laboroj li estis aktiva pentristo. En 1969 li studvojaĝis al Parizo. Depost la socialismo (1990) li iĝis privata arkitekto. Li ricevis arkitekturajn kaj artajn premiojn inter 1971-1989. Li edziĝis en 1961, lia edzino naskis 2 filojn (1963, 1967).
(17924) 1999 GA17
(17924) 1999 GA17 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Regis-Breitingen
La komunumo estis la administra centro de samnoma komunumaro Regis-Breitingen (germane  Verwaltungsgemeinschaft Regis-Breitingen), kiu krom la teritorio de tiu ĉi komunumo ankaŭ inkluzivis tiun de la pli malgranda komunumo Deutzen: ekde julio 2014 Deutzen estas parto de la komunumo Neukieritzsch, kaj sekve la ne plu bezonata komunumaro estis malfondita.
7159 Bobjoseph
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert D. Joseph profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Havajo kaj fakulo pri la infraruĝa studo de la ekstergalaksia formiĝo de steloj. De 1989 al 2000, li estis estro de dividaĵo por la Infrared Telescope Facility de la NASA en Mauna Kea.
Merkurij Siti
Merkurij Siti (Меркурий Сити) estas turdomo, situanta sur tereno 14 de Moskva-Siti (Moskvo, Rusio). Ĝi estis konstruita dum 2005 — 2013 kaj ekfunkciis en 2013.
ISO 3166-2:YT
La ISO-kodo por Majoto konsistas ekskluzive el la ISO-kodo "YT" por Majoto. Ne ekzistas pliaj subkodoj.
James Craig Watson
James Craig WATSON (naskiĝis la 28-an de januaro 1838 en Fingal (Ontario), mortis la 22-an de novembro 1880 en Madison) kanad-devena usona astronomo Lia familio, kiu naskis lin en Ontario (Kanado) transloĝiĝis al Ann Arbor (Miĉigano - Usono) en 1850.
ISO 3166-2:YT
La kodo identas al la landokodo laŭ la normo ISO 3166-1.
La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.
Estante transmara departemento de Francio, la teritorio Majoto ankaŭ listiĝas sub la kodo <tt>FR-YT</tt> en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.
James Craig Watson
Vivo
Li mortis pro peritoneito aĝa de nur 42 jaroj.
Malkovroj
Li malkovris 22 asteroidojn, inter kiuj 139 Ĵuevao, en Pekino kie li estis veninte por observi la Pasadon de Venuso de 1874, La nomon "Ĵuevao" estis elektitaj de la ĉinaj estrecoj : (瑞 華, aŭ, en moderna pinjino ruìhuá) = "Oportuna (stelo) de Ĉinio".
Li kredis je la ekzisto de la planedo Vulkano, pli proksima de Suno ol Merkuro. Oni nun scias, ke tiu planedo ne ekzistas, sed estas ebleco ke asteroidoj tiel nomataj vulkanoidoj ekzistus. Li opiniis esti observinta du tiaj-tipajn planedojn dum suneklipso en julio 1878 en Vajomingo.
Bilopillja (stacidomo)
Bilopillja (Білопілля) estas fervoja stacio en Bilopillja (Sumia provinco), urbo en Ukrainio.
Sándor Wrabel
Sándor Wrabel [ŝAndor vrabel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wrabel Sándor estis hungara pentristo, grafikisto. Lia epiteto estis "pentristo de la Hungara revolucio de 1956", lia familia nomvarianto erare estis Wrábel. Sándor Wrabel naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Wrabel devenis el germana familio. Li En 1945 oni trovis ĉe li pistolon, tial li estis trudlaboristo en Sovetunio 3 jarojn. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Pór kaj Zsigmond Kisfaludi Strobl. Li komencis sian pentristan karieron en 1954 kun pentraĵoj pri pejzaĝoj kaj bestoj. Li estis aktiva ankaŭ inter falkistoj. Post 2 jaroj dum la revolucio li pentradis la okazintaĵojn, poste li kreis grafikan serion. Tiuj ne estis videblaj en la lando, sed ĉasistoj kontrabandis kelkajn trans la Fera Kurteno. Li edziĝis, en 1966 filo naskiĝis. Li neatendite ricevis pasporton, li vojaĝis al Italio, kie li ekspoziciis, eĉ doktoriĝis. Li ricevis italajn kaj postmortajn hungarajn premiojn.
Schleid (apud Bitburg)
Schleid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Norda turdomo (Moskva-Siti)
Norda turdomo (Северная башня) estas turdomo, situanta sur tereno 19 de Moskva-Siti (Moskvo, Rusio). Ĝia alto de tegmento estas 108 metroj; ĝi estas unu el malplej altaj konstruaĵoj de Moskva-Siti.
Norda turdomo estis konstruita dum 2005 — 2007.
NGC 4199-1
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hojovice
Hojovice (Hojowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Michael Cayley
Michael CAYLEY, angla esperantisto kaj verkisto.
Li naskiĝis en Londono en 1950. Dum sia kariero li laboris kiel ŝtatoficisto, precipe en la Departemento de Enlandaj Impostoj, kie li konsilis ministrojn pri impostaj aferoj kaj iĝis direktoro. Li nun loĝas en Hayling Island, Hampshire.
En 1971 kaj 1973 aperis anglalingvaj poemaroj Moorings kaj The Spider's Touch. En 1972 li redaktis aron de poemoj de Richard Crashaw (17-a jarcento). Pluaj anglalingvaj poemoj aperis en literaturaj gazetoj, kaj li ankaŭ verkis artikolojn pri modernaj eŭropaj poetoj kaj pri genealogio.
Li kontribuis recenzojn kaj novelojn al La Brita Esperantisto, kaj poemojn al BA1 kaj BA3. Ene de Novembro 2006 li verkis esperantan romanon responde al internacia interreta defio. En 2007 li gajnis la duan premion en la poezia branĉo de la belartaj konkursoj de la UEA.
Li estas aktiva vikipediisto, aparte pri la literaturo kaj la historio.
Galeopso
La galeopso (Galeopsis) estas genro de unujaraj herbecaj plantoj indiĝenaj en Eŭropo, Nordafriko kaj Azio. La plantoj estas venenaj Pluraj specioj estas larĝe disvastigitaj fiherboj kaj iuj estas uzitaj kiel kuracplantoj.
Specioj de tiu palearktisa genro estas ankaŭ enmetitaj en Nordameriko.
Elektroakustika muziko
Elektroakustika muziko estas termino por Nova Muziko, kiu utiligas metodojn de elektronika sonproduktado aŭ estis elektronike transformita. La termino prezentas arnomon de diversaj muzikaj konceptoj, kiu dum la paso de kontinua kompozicia evoluo kaj malsama estetika diferencigo tutmonde disvastiĝis kaj establiĝis. Al la muzikaj konceptoj apartenas inter aliaj la Konkreta Muziko kaj la elektronika muziko de la Kolonja Skolo.
Termina deveno
La termino "elektroakustika muziko" ekestis en la 1950-aj jaroj por muziko reproduktata per laŭtparolilo, male al instrumenta aŭ kanta muziko. Iannis Xenakis nomis tiun ĉi muzikon lige kun siaj sonbendokomponaĵoj komence musique electro-magnetique, preferante tiel la specifan sonregistrilon sonbendo. Pierre Henry metis en 1956 la terminon musique electro-acoustique al diskuto, por akcenti la rolon de la elektronika sontransformado kaj aparata muzika prilaborado. Tiun ĉi terminon ekprenis komence de la 1960-aj jaroj Antoine Golea kaj Olivier Messiaen. Pro la komuna bazo – uzo de elektronikaj aparatoj kaj la registrado sur sonbendo – la termino unuigis komence la elektronikan muzikon kaj la Konkretan Muzikon. Ekde la 1970-aj jaroj tamen, konsidere la realtempan elektronikan muzikon estas pridisputata, ĉu muziko de ĉia sontransformado ankaŭ estas elektroakustika muziko. Unuflanke estas muziko, kiu utiligas procedojn de elektronika sonproduktado, kaj aliaflanke ne plu estas muziko, kiu estas kompilata kaj komponata en sonregistrejo kaj finfine celas sonbendon, kiu fiksas la verkon. En 1974 ekestis kiel kroma ideo tiu de la akusmatiko.
La termina uzado parte okazas samsignife kun la termino de elektronika muziko, kiu tamen en ĝenerala lingvouzo establiĝis kiel ĝenronomo ene de la popularmuziko.
Historio
La ekestomomentoj de elektroakustika muziko estas dedukteblaj de la komencoj de la Konkreta Muziko en 1948 kun Pierre Schaeffer, al kiu baldaŭ poste sekvis Pierre Henry en 1949, kaj de la establigo de la Registrejo por Elektronika Muziko en Kolonjo inter 1951 kaj 1953 kun Herbert Eimert kaj Werner Meyer-Eppler same kiel la unuaj registrejaj kunlaborantoj Karlheinz Stockhausen kaj Gottfried Michael Koenig. En 1974 François Bayle prezentis unuan fojon ellaboritan pledon por la termino „akusmatiko“ kun la konsistaj karakterizaĵoj de transpaŝado de la sonaj indikaĵoj kaj instrumentaj kaŭzoj favore al aktiva aŭdado interesita pri efiko kaj senco de la muziko. krom Bayle kiel pioniro de akusmatiko en Francujo Francis Dhomont estas konsiderebla kiel cefa respondeculo por akusmatika muziko en Kanado. Kiel pluaj evoluoj ene de elektroakustika muziko estas konsiderataj la algoritma kompozicio, la komputilmuziko kaj la sonsintezo.
La transskribo de ĉi tiu muziko estas en la muzikscienca diskuto kiel ĝis nun ne klare difinita.
Akcepto
Kelkaj komponistoj kaj muzikteoriistoj kiel André Ruschkowski uzas la terminon pli vaste kaj vidas en tio ankaŭ plilarĝigon de la klasika difino de elektronika muziko, aparte „indikon pri la egalrajta uzado de ‚elektronika’ kaj ‚akustika’ materialo kiel kompozicia bazo.“ La tezo, ke oni per tio volis akcenti akustike altvaloran muzikon kaj lige kun tio ankaŭ la reenkondukon de akustikaj instrumentoj, estas ne rifuzebla, konsidere la prezentopraktikon regantan ekde proksimume la 1970-aj jaroj, en kiuj regis la meĥanikaj muzikinstrumentoj super la realtempa elektronika muziko kaj super la preparita sonmaterialo. Ekzistas ankaŭ la tezo, ke la nomŝanĝo devis klarigi direktoŝanĝon for de la tre ekstrema tendenco de la frua elektronika muziko. Je tio aparte la manko de interpretanto de ĉi tiu muziko estis alta baro por la agnosko kiel muziko entute, kio tre forte motivigis la reenkondukon de la tradiciaj instrumentoj.
Kelkaj kritikas la tendencojn de elektroakustika muziko kiel reakciisma, ĉar ili neas jam plenumintajn evoluajn paŝojn sen interŝanĝi por tio plukondukan. Tiurilate ili asertas, ke la rezultaj esprimformoj estas esence identaj kun tiuj de la nova instrumenta aŭ kanta muziko kaj eĉ retroas al pli antaŭa. Pledantoj argumentas, ke per la pli forta apliko de elektronikaj instrumentoj kaj specimenado aparte sur la kampo de improvizata muziko ekestis novaj interligoj kaj muzikadmanieroj, kiuj montras trans la ĝistiamaj kompoziciaj kaj interpretaj praktikoj.
Deire de la vortsignifo la termino estas tre probleme, ĉar ĉiu muziko nepre estas akustika. Preskaŭ ĉiu muziko – kaj ĝuste la distromuziko, de kiu oni volas distanciĝi – nuntempe estas produktata per elektronikaj kaj elektroakustikaj procedoj.
György Kemény
KEMÉNY György (pr. keme:nj djoerdj) estis rumania hungara kuracisto naskita en Oradea la 3-an de oktobro 1925 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de decembro 1973.
Biografio
György Kemény estis doktoro de la medicinaj sciencoj (1962). Li diplomiĝis en Târgu Mureș (1950). Li estis de 1959 asistanto, de 1963 adjunkto, de 1970 lektoro de la universitato. Li estis redaktoro-sekretaro de la Orvosi Szemle (1953-65).
Fonto
]