cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amasa gvatado
Barato
Barato starigas nacian spionan reton nomitan NATGRID kiu estos plene starigita antaŭ majo 2011 kie la datenoj de ĉiu individuo, amplekse de terorikordoj, interretaj registroj, aera kaj fervoja PNR, telefonaj registroj, pafilaj registroj, stirpermeso, registroj de propraĵo, asekuro, kaj enspezimposto-arkivoj estus haveblaj en reala tempo kaj kun neniu kontrolado. Kun UID de la Unique Identification Authority of India (Hindia Aŭtoritato pri Unikaj Identigiloj) kiu estas donota al ĉiu hindo ekde februaro 2011, la registaro kapablos spuri homojn en reala tempo. Nacia registro de ĉiuj civitanoj estos establita per la censo (2011), dum kiu fingropremaĵoj kaj iris-skanaĵoj estos kolektitaj kune kun la geografia pozicio de ĉiu domo. Laŭ la komenca plano, aliro al la kombinitaj datenoj estos donita al 11 aŭtoritatoj, inkluzive de la [[Research and Analysis Wing (Fako por Esplorado kaj Analizo), la Intelligence Bureau (Inteligenteco-Buroo), la Devigo-Estraro, la Nationa Investigation Agency (Nacia Enketo-Instanco), la Central Bureau of Investigation (Centra Buroo de Esplorado), la Directorate of Revenue Intelligence (Estraro de Enspezo-Inteligenteco) kaj la Narcotics Control Bureau (Drogo-Kontrolo-Agentejo).
Irano
La registaro regas preskaŭ ĉiujn instituciojn de la lando por reguligi, administri kaj fari leĝojn pri telekomunikadoj. La Supera Konsilio por Kiberspaco, kiu estis gvidata fare de Prezidanto Ahmadinejad, estis establita en marto 2012 kaj nun decidas ciferecan politikon. La konstruado de paralela "irana Interreto", kun alta rapideco sed plene monitorata kaj cenzurata, estas preskaŭ kompleta.
La iloj uzataj de la iranaj aŭtoritatoj monitori kaj kontroli la Interreton inkludas ilojn por subaŭskulti per detala paketkontrolado. Produktoj de elstaraj ĉinaj firmaoj, ekzemple ZTE kaj Huawei estas uzataj. La produktoj disponigitaj fare de Huawei al Mobin Net, la plej elstara nacia provizanto de senloka larĝbendo, povas esti uzataj por analizi la enhavon de retpoŝtoj, spuri foliumantan historion kaj bloki aliron al retejoj. La produktoj kiujn ZTA vendis al la Telekomunika Kompanio de Irano ofertas similajn servojn kaj plie la ebleco de monitorado de la mobilreto. Eŭropaj firmaoj estas la fonto de aliaj spionaj kaj datenanalizaj iloj. Produktoj dizajnitaj fare de Ericsson kaj Nokia Solutions and Networks (poste nomita Trovicor) estas uzataj. Tiuj firmaoj vendis subaŭskultilojn por SMS kaj ilojn por trovi la lokon de la uzanto al Mobile Komunika Kompanio de Irano kaj Irancell, la du plej grandaj poŝtelefonfirmaoj de Irano, en 2009 kaj ili uzis ilin por identigi iranajn civitanojn dum la protestoj dum la elekto en 2009-2010. La uzo de israelaj gvataparatoj ankaŭ estis detektita en Irano. La rettrafikmastrumilo kaj gvataparato NetEnforcer estis disponigitaj fare de Israelo al Danio kaj tiam revenditaj al Irano. Simile, US ekipaĵo trovis sian vojon al Irano tra la ĉina firmao ZTE.
Nederlando
Laŭ raporto en 2004, la registaro de Nederlando aranĝas pli da sekretaj subaŭskultojn ol iu lando, por ĉiu kapo, en la mondo. Nederlando estas gastiganto al nekonata nombro da SIGINT radomoj, kiel parto de la ECHELON-programo prizorgata de la NSA.
Rusio
La SORM- (kaj SORM-2)-leĝoj ebligas kompletan monitoradon de iu komunikado, elektronika aŭ tradicia, de ok ŝtatagentejoj, sen mandato. Tiuj leĝoj ŝajnas esti en konflikto kun Artikolo 23 el la Konstitucio de Rusio kiu deklaras :
Svedio
En 2008 Svedio kreis novan leĝon por permesi sen mandato telefonan subaŭskultadon de ĉiuj komunikadoj (inkluzive de interreto kaj telefonalvokoj) kiuj transiras la landlimon. Tiu leĝo efikiĝis je 1-a decembro 2009 kiam ĉio trafite interretaj provizantoj devis disponigi kopion de limokrucanta trafiko al la aŭtoritatoj. Dum oni kredas ke aliaj ŝtatoj havas similajn subaŭskultajn programojn, Svedio estas la unua nacio kiu diskonigis tion. Pro la arkitekturo de interretspinoj en la nordia regiono, granda parto de norvega kaj finna trafiko ankaŭ estos trafita de la subaŭskultado de Svedio.
Unuiĝinta Reĝlando
Post la kresko de la Interreto kaj evoluo de la tutmonda reto (TTT), serio de raportoj pri amaskomunikado malkaŝis postajn programojn kaj teknikojn kiuj rilatis al la GCHQ, ekzemple Tempora.
La uzon de tiuj kapabloj estas regata de leĝoj faritaj en la Parlamento de Britio. Krome datenprivatecleĝoj de la Eŭropa Unio validas en la UK. La UK elmontras administradon kaj garantiojn same kiel ampleksan uzon de amasa gvatado.
La 6an de februaro 2009 raporto de la House of Lords Constitution Committee (Konstitucia Komitato de la Ĉambro de Lordoj), Surveillance: Citizens and the State (Gvatado: civitanoj kaj la Ŝtato), avertis ke kreskanta uzo de gvatado fare de la registaro kaj privataj firmaoj estis grava minaco al liberecoj kaj konstituciaj rajtoj, deklarante, "La vastiĝo en la uzo de gvatado reprezentas unu el la plej signifaj ŝanĝoj en la vivo de la nacio ekde la fino de la Dua Mondmilito. Amasa gvatado havas la potencialon erozii privatecon. Ĉar privateco estas esenca antaŭkondiĉo al la praktikado de individua libereco, ĝia erozio malfortigas la konstituciajn fundamentojn sur kiuj demokratio kaj bona administrado estis tradicie bazitaj en ĉi tiu lando."
La  Regulation of Investigatory Powers Act 2000 (Leĝo Reguligo de Enketaj Potencoj 2000) (RIP aŭ RIPA) estas Akto donanta kaj reguliganta la potencojn de publikaj instancoj por aranĝi gvatadon kaj enketon. Inkludita estas la subaŭskutado de la enhavo de telefona, Interreta, kaj poŝtaj komunikado; kolektado de informoj pri, sed ne la enhavo de, telefona, Interreta, kaj poŝtaj komunikado (speco de komunikado, telefonnumeroj de alvokanto kaj alvokito, retadresoj, domajnaj nomoj, poŝtaj adresoj, dato, horo, kaj tempodaŭro); uzado de agentoj, informantoj, inkognitaj oficiroj; elektronika gvatado de privataj konstruaĵoj kaj veturiloj; sekvante homojn; kaj akirante aliron al ĉifritaj datenoj.
La Polico pli kaj pli strebas spuri ĉiujn moviĝojn de veturiloj tutlande, komence uzante tutlandan reton de vojflankaj fotiloj ligitaj al aŭtomataj numerplataj rekonsistemoj. Tiuj spuris, registris, kaj konservis la detalojn de ĉiuj vojaĝoj realigitaj sur gravaj vojoj kaj tra urbocentroj kaj la informoj estas konservitaj por kvin jaroj.
En 2002 la UK-registaro anoncis planojn etendi la Regulation of Investigatory Powers Act (RIPA – reguligo de enketaj aŭtoritatoj), tiel ke al almenaŭ 28 ministerioj oni donos aŭtoritaton foliumi la retajn, retpoŝtajn, telefonajn kaj faksajn rikordojn de civitanoj, sen mandato kaj sen la scio de la civitano. Publikaj kaj sekurinstancoj faris sume 440,000 petojn monitori la telefonon kaj interretuzon de homoj en 2005-2006. En la periodo inter 11-a aprilo ĝis 31-a decembro 2006 la UK-registaro eligis 253,557 petojn por komunikadaj datenoj, kiuj, kiel difinite per la RIPA, inkludas al kiu oni telefonis, kiam oni telefonis, kiom longaj oni telefonis, aboninformojn kaj rilatajn adresojn.
Ekde oktobro 2007 telekomunikaj kompanioj devas konservi rikordojn de telefonvokoj kaj tekstmesaĝoj dum dek du monatoj laŭ Directive 2006/24/EC (la DatenRetena Direktivo).
Datumbazoj de la brita registaro entenas rikordojn de 5,5 milionoj da fingrospuroj kaj pli ol 3,4 milionojn da DNA specimenoj. Oni pli ofte kolektas vojflanke fingrospurojn, uzante novajn policpovojn kontroli identecon. Iuj civitanoj maltrankviliĝas pro la nereguligita uzado de biometrio en lernejoj, rilate junajn infanojn.
La Protection of Freedoms Act 2012 (Leĝo por la Protekto de Liberecoj 2012) inkludas plurajn kondiĉojn ligitajn al la kolekto, konservado, reteno, kaj uzo de informoj en registaraj datumbazoj.
La UK estas membro de la Eŭropa Unio, partoprenas ĝiajn programojn, kaj estas limigata de EU-politikoj kaj direktivoj, inkluzive de la Dateno-Reteno-Direktivo, la INDECT- Projekto ("Inteligenta informsistemo apogante observadon, serĉadon kaj detekton por sekureco de civitanoj en urba medio"), la HIDE-konsorcio ("Etiko de Ŝtatsekureco, Biometria Identigo kaj Persona Deteko"), kaj ADABTS ("Aŭtomata Detekto de Nenormala Konduto kaj Minacoj en Homplenaj Spacoj").
Usono
Historie, amasgvatado estis utiligata kiel parto de dummilita cenzuro por kontroli komunikadojn kiuj povis malhelpi la militon aŭ helpi malamikon. Ekzemple, dum la mondmilitoj, ĉiu internacia telegramo aŭ el aŭ al Usono sendita tra firmaoj ekzemple Western Union estis kontrolita fare de usona militisto. Post la militoj, gvatado daŭris en diversaj programoj, ekzemple la Black Chamber (Nigra ĉambro) post la 1-a Mondmilito kaj projekton Shamrock post la 2-a Mondmilito. COINTELPRO-projektoj fare de la Usona Federal Bureau of Investigation (FBI) inter 1956 kaj 1971 celis diversajn "subfosajn" organizojn, inkluzive de pacamaj kontraŭ-militaj kaj rasegalecaj aktivuloj, ekzemple Albert Einstein kaj Martin Luther King.
Miliardoj da dolaroj jare estas elspezataj, fare de agentejoj, ekzemple la National Security Agency kaj la FBI, evoluigi, aĉeti, efektivigi, kaj funkciigi sistemojn kiel ekzemple Carnivore, Echelon, kaj NarusInsight por kapti kaj analizi la enorman kvanton da datumoj kiu trairas la Interreton kaj telefonan sistemon ĉiutage.
Ekde la atencoj de la 11-a de septembro 2001, vasta enlanda spionaparataro estas konstruita por kolekti informojn per NSA, FBI, loka polico, enlandaj ŝtatsekurecoficoj kaj armeaj krimenketistoj. La informsistemo kolektas, analizas kaj konservas informojn pri milionoj da (se ne ĉiuj) usonaj civitanoj, el kiuj multaj ne estas akuzitaj pri iu delikto.
Sub la programo Mail Isolation Control- kaj Tracking, (por izoligi, regi kaj ŝpuri poŝtaĵojn) la Usona Poŝto fotas la eksteron de ĉiu ero de papera poŝto kiu estas prilaborata en Usono - proksimume 160 miliardoj da eroj en 2012. La Usona Poŝtestro-Generalo deklaris ke la sistemo estas ĉefe uzata por poŝtordigo, sed la fotoj estas haveblaj por ebla uzo de la polico kaj aliaj aŭtoritatoj. Kreita en 2001 post la antraksaj atakoj kiuj mortigis kvin homojn, ĝi estas plivastigo de centjaraĝa programo nomita "mail cover" kiu celas homojn suspektitajn pri krimoj.
La FBI evoluigis la komputilajn programojn Magia lanterno kaj CIPAV, kiujn ili povas malproksime instali sur komputila sistemo, por kontroli la komputilan agadon de iu homo. La NSA kolektas informojn pri financaj registroj, Interretkrozaj kutimoj, kaj retpoŝtoj. Ili ankaŭ amplekse analizas sociajn retojn, ekzemple Myspace. La gvatprogramo PRISM laŭleĝe imunigis firmaojn kiuj kunlaboras libervole kun usona spionado. Laŭ The Register, la FISA-Amendaj Leĝo de 2008 "specife rajtigas al sekretaj servoj por kontroli la telefonon, retpoŝton, kaj aliajn komunikadojn de usonaj civitanoj por ĝis unu semajno senbezone de mandato" kiam unu el la partioj estas ekster Usono PRISMO unue malkaŝiĝis la 6an de junio 2013, post konfidencajn dokumentojn pri la programo likigis al The Washington Post kaj The Guardian Edward Snowden.
La Communications Assistance for Law Enforcement Act (CALEA) postulas ke ĉiuj usonaj telekomunikadoj kaj provizantoj de retkonektoj modifu siajn retojn por ebligi facilan telefonan subaŭskultadon de telefono, reta telefono, kaj larĝbenda trafiko.
Frue en 2006, USA Today raportis ke pluraj gravaj telefonaj kompanioj disponigas la telefonajn registrojn pri usonaj civitanoj al la National Security Agency (NSA), kiu konservas ilin en granda datumbazo konata kiel la NSA call database (vokdatumbazo de NSA). Tiu raporto venis ĵus post akuzoj ke la usona registaro faras elektronikan gvatadon de hejmaj telefonalvokoj sen mandatoj. En 2013, la ekzisto de la Hemisphere Project (Hemisfera Projekto), per kiu AT&T disponigas telefonalvokajn datumojn al federaciaj agentejoj, iĝis publike konata.
Trafikfotiloj, kiuj estis intencitaj helpi devigi trafikleĝojn ĉe vojkruciĝoj, povas esti uzataj de la polico por celoj senrilataj al trafikdeliktoj. Kelkaj fotiloj ebligas ke la identigo de individuoj ene de veturilo kaj numerplatodatumoj estu kolektitaj kaj tempomarkita por krucreferenco kun aliaj datumoj uzitaj de polico. La usona Department of Homeland Security (Sekcio de Ŝtatsekureco) financas retojn de kontrolkameraoj en urbegoj kaj urboj kiel parto de ĝiaj klopodoj kontraŭbatali terorismon.
La Novjorka Polico infiltris protestogrupoj kaj kompilis dosierojn pri ili antaŭ la nacia kongreso de la Respublikana Partio en 2004, kaj rezultis pli ol 1,800 arestoj.
Vjetnamio
La plej multaj el la 16 teleliverantoj de la lando estas rekte aŭ nerekte regataj de la Vjetnamia Komunista Partio. Vietnam Posts kaj Telecommunications Group, kiu regas 74 % de la merkato, estas ŝtata. Tiel estas Viettel, entrepreno de la vjetnamia armeo. FPT Telecom estas privata firmao, sed ĝi respondecas al la partio kaj dependas de la grandaj kompanioj por bendolarĝo.
Teleliverantoj estas la plej gravaj iloj de regado kaj gvatado. Blogantoj monitoritaj fare de la registaro ofte spertas viro-en-la-mezo-atakojn. Tiuj celas kapti datenojn sendotajn por sekurigi (https) retejojn, ebligante kapti pasvortojn kaj al aliajn datenojn.
Laŭ raporto de Freedom House en julio 2012, 91 % de enketrespondantoj ligitaj al la Interreto per siaj porteblaj aparatoj kredas ke la registaro registras komunikadojn kaj vokojn de "aktivuloj" aŭ "reakciuloj."
Patrona sanktulo
Patrona sanktulo, aŭ Patrono, estas, ĝenerale, laŭ la kristanaj eklezioj, eminenta persono kiu, en komunaj aŭ esceptaj vivkondiĉoj, vivis kaj realigis la idealon de kristana vivo. Pro tio estas admirata kaj estimata kiel altira ekzemplo por tiuj kiuj konfesas kaj aspiras vivi la saman idealon. La patrona sanktulo estas vidita kiel konkreta homo kiu travivis la samajn aŭ similajn spertojn de homo mergita en la mondo.
Iuj kristanaj konfesioj emas ankaŭ kulti la memoron de la sanktulo kaj eĉ lin preĝalvoki kiel helpanton por la atingo de la kristana vividealo. Distingiĝas en tiu sinteno de kulto kaj preĝalvoko katolikismo kaj ortodoksismo kaj ĝenerale la kristanaj orientaj eklezioj kaj la kopta kaj etiopa.
Ene de la protestantaj konfesioj troviĝas pli/malpli da rezervoj rilate la preĝon al la sanktuloj kaj ilian propeton: la Anglikana Eklezio, ekzemple, konservis sian kalendaron de la sanktuloj kaj ritecon proksima al tiu katolika. Ankaŭ la diversaj luteranaj eklezioj konservis sian liturgian kalendaron laŭ kiu estas memorfestataj sanktuloj. Preĝo al sanktuloj estas kutime lasita al la iniciato de unuopulo, sed oni preferas akcente atentigi pri la neceso ke tiu ne fariĝu publika praktiko, nome publika kulto de la tuta kongregacio (kaj fakte, ĉiuj protestantaj eklezioj estas konsekritaj al sanktuloj, ĝuste same kiel okazas en la katolika aŭ orientaj eklezioj): la fideluloj devas fidi je Jesuo Kristo sen tion malpliigi per la kulto al sanktuloj.
Riskoj timataj kaj daŭre purigataj en la kulto al la sanktuloj
a) Risko ke kulto al la sanktuloj malpliigu la unikan savan agadon de Kristo. Estas tio kion foje protestantoj kulpigas katolikojn. Tamen la modelo de la preĝo al sanktuloj estas esprimita en la "Saluton Maria", kie estas dirate “preĝu por ni pekuloj”, aŭ ŝia invito dum la nupto en Kanao kie ŝi propetas al Jesuo “ili ne havas vinon” (Joh 2,3).
b) Risko ke devoteco al sanktuloj transformiĝu al folkloro kvazaŭ la eksteraĵo estus la tuteco de religieco. Pro tio la eklezioj elpensis konstantajn admonojn al la fideluloj; sed malgraŭ tio la devoteco al sanktuloj kaj virgulinoj, ekzemple en Hispanio kaj Italio kaj Sudameriko..., enhavas ion da folkloro krom veran dikredon, kiel pruvas la malforta dikredo kaj dipraktiko ekster la sanktulaj praktikoj ĉe multaj lokoj kaj fideluloj.
c) Risko ke oni glitu al politeismo. Veras ke la historio montras ke foje la sanktuloj okupis la postenon de la paganaj dioj. Sed la eduko pri la unikeco de Dio kaj pri dieco de Jesuo forigas, krom la paganajan diojn, ankaŭ la tenton anstatatugi Dion per liaj servistoj.
d) Ĉu la kulto al la sanktulo povus okazigi puŝon al la malbono moralsence? Tion imagis foje ekscesa polemikemo inter katolikoj kaj protestantoj: atentigo pri tio okazas en kontraŭkatolika dramo Nemeza de Alfred Nobel, kie la Madono mem sugestas al sia devotulino kiel mortigi sian malvirte perfortantan patron.
Sanktuloj patronoj de profesioj
En kelkaj kristanaj eklezioj, kie nombriĝas ankaŭ la katolika, la patrona sanktulo estas persona venerinda kiel sankta, al kiu la popola devoteco, aprobita de la eklezioj, konfidas la protekton de aparta kategorio de fideluloj, identigebla en tiuj kiuj vivas en aparta urbo aŭ geografia areo, aŭ en tiuj kiuj ekzercas apartan metion aŭ aktivas en aparta profesio aŭ havas apartajn karakterojn komunajn inter si aŭ kun la surtera vivo de la sanktulo. Sed estas ĉiam instruate ke la sanktulo estas propetanta por ĉiuj kaj ĉiuj al li rilatas per la komuneco de la sanktuloj.
Famaj, almenaŭ en la mediteranea zono, estas la alvokoj kaj celebradoj honore al ĝia sanktulo de la loĝantaro de Napolo (Italio), la protektanta sanktulo Sankta Januaro por obteni la petitan favoron kiel sanon, laboron, repacigon.... Promesoj, eĉ laŭtvoĉe, eksvotoj, publikaj laŭdaj esprimoj... Sed ĉio estas orientata al la imitado de la sanktulo en la amo al Dio kaj al proksimularo.
Ĝenerale ortodosksismo kultas la sanktularon sed malpli intense ol katolikoj asociigas apartajn sanktulojn al la apartaj kategorioj de alvokantoj.
Historio de la laŭkanona normaro de Katolika Eklezio
Ĝis la “Dekreto pri la elekto de sanktuloj kiel patronoj” (Decretum super electione sanctorum in patronos) de papo Urbano la 8-a de (23-a de marto 1630) la elekto de la sanktaj patronoj de lokoj estis sendistinge plenumita de la lokaj eklezioj kaj de civilaj institucioj, kaj okazis ke estis levitaj al patronado “sanktuloj” nekanonizitaj aŭ, foje, ekzistintaj nur en la popola tradicio, foje antaŭenpuŝita de ruzuloj. Per tiu dekreto la Apostola Seĝo ĉesigis ĉiujn siaplaĉojn ĉi-rilatajn kaj altrudis severajn normojn igante deviga la papan aprobon kaj preskribante itineron kiu antaŭvidis la oficialan konsenton de la loka episkopo, de sekulara kaj regulara klerikularoj kaj de la popolo interesita pri la patronado: la dokumento de tiu akorda elekto devas esti sendita al la Kongregacio por la Ritoj kaj Ceremonioj por skrupula analizo pri ĉio.
Ekde tiu promulgado la Eklezio ne plu rekonis patronojn elektitajn ekstere de tiu proceduro, dum por tiuj jam ekzistantaj, escepte de tiuj rilataj al sanktuloj ne oficiale rekonataj de la eklezio, estis ĝenerale konservataj kaj konsideritaj ab immemorabili, nome pravigitaj de memoro kiu ne konas sian originon.
La dekreto de 1630 validis ĝis la novaj normoj entenataj en la dekreto Normae de patronis constituendis (Normoj observendaj en la elekto de patronoj) promulgita la 19-an de marto 1973 de papo Paŭlo la 6-a, kiu simpligis la proceduron konservante, tamen, la ĝeneralan “vidpunkton” de la antaŭa dokumento. La novaj normoj, fakte, malpliigas la nombron de patronoj por simpligi la liturgiajn kalendarojn de la proprajuraj katolikaj eklezioj
Rilate la terminologion, laŭ la kanona juro “patrono”, “kunpatrono” kaj “protektanto” (aŭ la foja "defendanto” kaj malplifoja “kuratoro”) estas perfektaj sinonimaj, spite ke la unua substantivo estas tiu institucie uzata kaj plidisvastigita.
La dutitolo “patrono kaj protektanto”, ege disvastigita nivele de devoteco pli ol kulta nivele kanonjura lingvaĵo (kune kun la malpli utiligata “protektanto kaj defendanto” kaj similaj), estas, tial, sinonima dum “kunpatrono“ havas la signifon de Sanktulo kiu samdigne kooperas en protektado. Estas tial malĝuste konsideri la kunpatronojn kvazaŭ duarangajn (aŭ minus principales = malpli precipajn).
Listo de la katolikaj sanktuloj
Listo laŭnome:
Listo laŭpatronade:
Tastil
La Ruinoj de Tastil, aŭ simple Tastil (-24.45167°N, 65.95778°W), deklarita Argentina Historia Monumento per Dekreto numero 114 de Decembro de 1997, estis la antaŭkolumba urbo plej granda en la teritorio de aktuala Argentino.
Oni ĉirkaŭkalkulis ke en sia hegemonia epoko, fine de la 15a jarcento, Tastil superis 2.000 loĝantojn.
Ĝi estas je 3.200 super marnivelo en la Departemento Rosario de Lerma, Provinco Salta, norde de Argentino; pli precize en la Quebrada del Toro tra kiu fluas la rivero Toro, en la zono de okcidenta kontakto de la Punao de Atakama kun la Kalĉakiaj Valoj (aŭ zono de antaŭ-punao). Ĝi estas ĉe la Nacin Ŝoseo 51, kiu ligas Salta kun Ĉilio tra la Trapasejo Siko.
La enhavo estas de ĉirkaŭ 440 loĝejoj kiuj estis konstruitaj el ŝtonoj sencementaj, tombejoj, diversaj ejoj kaj sinuaj kaj altigitaj stratoj kiuj iras al ejoj en kiuj okazis komunaj kaj publikaj agadoj konverĝe en ia centra placo, same kiel muelejoj de grano (kvinoo, maizo), kortoj de lamoj kaj duarangaj placoj. En la ĉefa placo troviĝas la sankta ŝtono (ŭanka) kie okazis la ritaj praktikoj.
NGC 5842
NGC 5842 (aliaj indikoj — MCG 4-36-3, ZWG 135.5, PGC 53831) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mitterbach am Erlaufsee
Mitterbach am Erlaufsee estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Lilienfeld. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Stetten (distrikto Bodensee)
Stetten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bodensee kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Richard Ford
Richard FORD (Londono, 21-a de aprilo de 1796 - 1858) estis vojaĝisto kaj hispanisto angla.
Li loĝis en Hispanio, kien li venis por akompani sian malsanan edzinon, el 1830 al 1833. Reveninte en Anglion, li dediĉis sin al verkado pri sia sperto en Hispanio ĉefe kunlabore kun la eldonisto Murray. Kiel rezultaĵo de tiu partopreno, en 1844 aperis la verko A Handbook for travellers in Spain and readers at home (Manlibro por veutrantoj al Hispanio kaj hejmaj legantoj), nome kritiko kontraŭ la famo kaj mitoj kiun pri Hispanio enmodigis la Romantikismo.
En 1846, li publikigis materialojn neinkluditajn en sia Gathering from Spain (Aĵoj el Hispanio), pitoreska libro kun detaloj kaj anekdotoj ege interesaj pri Andaluzio kaj en 1852 The Spanish bull fights (La taŭrludado).
La Ferté-en-Ouche
La Ferté-en-Ouche estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Bono (Morbihan)
Bono (jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Hliniště (Strážný)
Hliniště estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Strážný en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas en valo de rivereto Řasnice, apud ŝoseo I/4 inter Horní Vltavice (resp. vilaĝo Řasnice) kaj Strážný, proksimume 2 km oriente de Strážný. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hliniště estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,21 km². En la katastra teritorio Hliniště situas ankaŭ Kořenný.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1735.
Culètre
Culètre estas franca komunumo, kiu situas en departemento Orbordo en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo enhavas la vilaĝon Culètre kaj la vilaĝeton Lée. En la komunumo fontas la rivero Arroux.
Historio
La preĝejo Sankta Petro datiĝas el la 14-a jarcento.
Ádám Patachich
Barono Ádám PATACHICH [pataĉiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Patachich Ádám estis kroata-hungara katolika pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis zajezdai. Lia frato estis Gábor Patachich. Ádám Patachich naskiĝis la  1717 en Kroatio en Zajezda. Li mortis la 1784 en Kalocsa.
Biografio
Ádám Patachich lernis en Zagrebo, Graz, Vieno kaj Romo. En 1739 li doktoriĝis el teologio. Komence li estis pastro, sed en 1740 li atngis la titolon abato, en la sekva jaro li estis kanoniko en Zagrebo. Inter 1743-1751 li estis preposto en Kaposfő. En 1751 li estis elektita episkopo, samtempe eterna departementestro de Bihar. En 1766 li iĝis ĉefepiskopo en Kalocsa, kie li zorgis pri la altnivela ekleziaj edukado kaj muziko. Ekde 1777 li gvidis la edukadon en plena Hungara reĝlando. En 1780 li konstruis episkopan palacon, kie li establis bibliotekon.
Friends with Benefits (filmo)
Friends with Benefits estas usona romantika komedia filmo de 2011, reĝisorita de Will Gluck kun ĉefroloj de Justin Timberlake kaj Mila Kunis kaj apogaj roloj de Patricia Clarkson, Jenna Elfman, Bryan Greenberg, Nolan Gould, Richard Jenkins kaj Woody Harrelson.
Intrigo
Jamie Rellis (Mila Kunis), talentĉasisto en Novjorko, varbas Dylan Harper (Justin Timberlake), artdirektoron el Los-Anĝeleso, por postenintervjuo kun revuo GQ. Komence skeptika, Dylan akceptas la laboron post nokta urba esploro kun Jamie. Li moviĝas al Novjorko, subskribante unujaran kontrakton kiu alportas monparton al Jamie, dume ili iĝas proksimaj platonaj amikoj. Iun nokton, ili interkonsentas ke seksumo ne devas postuli emocian korinklinon, kaj havas pure senĝenan sekson. Post pluraj renkontiĝoj kune, Jamie decidas komenci denove rendevui kun viroj, ŝi kaj Dylan revenas al amikeca rilato.
Jamie renkontas Parker, onkologon. Post kvin rendevuoj, ili kompletigas amoras, post kio Parker rompas kun ŝi matene. Kiam Lorna la liberanima patrino de Jamie, forlasas semajnfinajn planojn, Dylan persvadas Jamie vojaĝi kun li al Los-Anĝeleso. Tie, ŝi renkontas sian fratinon Annie, nevo Sammy, kaj lian patron, kiu suferas de fruaj stadioj de Alzheimer-malsano. Kvankam Jamie kaj Dylan certigas al lia familio ke ili estas nur amikoj, ili pasigas intiman nokton kune kaj revivigas sian seksan rilaton. La venontan tagon, Jamie aŭdas Dylan rakonti al Annie ke Jamie estas tro "difektita" por li. Vundita, ŝi flugas hejmen kaj ignoras la provojn de Dylan rekontakti ŝin. Li trovas ŝin sur tegmento de nubskrapulo, kiun ŝi montris al li, kiam ili renkontiĝis, tie ŝi malkaŝas, ke ŝi aŭdis ĉion, kion li diris kaj finas ilian amikecon.
Terrasini
Terrasini estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Carini, Cinisi, Partinico kaj Trappeto.
Friends with Benefits (filmo)
Intrigo
Iom da tempo poste, Jamie malkovras, ke Dylan eble forlasos GQ por alia laboro antaŭ ol lia kontrakto finiĝos, kio influus ŝian mongajnon. Jamie pasigas tempon kun sia patrino, dum Dylan renkontas sian patron en la flughaveno de Newark. En momento de Alzheimer-konfuzo, lia patro konfuzas preterpasanton kun virino el sia pasinteco. Reakirante sian klarecon, li klarigas ke li renkontis "la amon de mia vivo" antaŭ geedziĝo kun la patrino de Dylan, sed lasis ŝin foriri. La patro de Dylan instigas lin ne fari la samon, kaj rilatiĝi kun Jamie.
Lingvoj de Argentino
La hispana lingvo estas komprenata kaj parolata kiel unua aŭ dua lingvo de preskaŭ la totalo de la argentina loĝantaro, kio lastatempe estas de 40 milionoj da parolantoj. Krome la itala kaj la keĉua havas po ĉirkaŭ unu miliono da parolantoj. El ĉiuj landoj de Hispanlingvio, Argentino estas tiu de plej granda etendo teritoria.
La angla estas la dua lingvo plej konata en la lando, kaj ties instruado estas deviga el bazlernejo en kelkaj provincoj. Argentino estas la ununura latinamerika lando konsiderita kiel de "alta kapablo" en la angla, fakte en la 15a rango je tutmonda nivelo, laŭ raporto de la Indico de Kapablo en Angla (EF EPI). La angla krome estas la lingvo parolata de la plej parto de la loĝantoj de la insuloj sub fakta kontrolo de Unuiĝinta Reĝlando kiuj por Argentino konstituas la teritoriojn de la departamento Islas del Atlántico Sur de la provinco Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur.
Estas ĉirkaŭ 25 indiĝenaj lingvoj ankoraŭ vivaj kaj ekzistis ankaŭ aliaj jam formortintaj en variaj regionoj. Tiuj estas parolataj de malmultaj personoj. Aliflanke, la lunfardo estas ia ĵargono kun abundo de vortoj el italaj lingvoj kiaj la piemonta, la ligura, la kalabria, la sicilia, la lombarda ktp., parolata en la Zona Núcleo de Argentina ekde almenaŭ 1880. Aliflanke la portuñol esta piĝino de brazila portugala kaj hispana parolata ekde proksimume 1960 en la zonoj de Argentino landlimaj kun Brazilo.
La hispana
La hispana estas la ununura lingvo uzata en la publika administracio ŝtatnivele, kvankam neniu leĝa regulo estis deklarinta ĝin oficiala. Tamen, la provinco Corrientes deklaris en 2004 la kunoficialecon de la gvarania ĉe instruado kaj regagado, kvankam tio ne troviĝas regulita. Siaflanke la Provinco Ĉako deklaris per leĝo 6.604 de 2010 (reglamentita per Dekreto 257/2010) la kunoficialecon de la lingvoj toba, mataka kaj mogoita.
La amplekseco de la lando, la ekzisto de diversaj lingvaj subtavoloj produktitaj kaj de la varieco de amerindiaj lingvoj kaj de la diversaj alportoj de la gepatraj lingvoj de la enmigrantoj ĉefe eŭropanoj, sed ne nur, fine de la 19a jarcento kaj komence de la 20a, formis la variajn dialektajn formojn.
La plej populara kaj prestiĝa dialekto en la tuta argentina teritorio estas Rioplatense, tio estas rioplata aŭ riverplata. Ĝi estas ankaŭ la plej rekonata kiel varianto argentina ekster la lando, ekzemple en Hispanio aŭ aliaj hispanparolantaj landoj; ĝi estas ege forte influita de la itala, kaj prezentas la partikularecon esti vosea eĉ en la plej formalaj tavoloj de la lingvo. Argentino estas la plej granda hispanlingva nacio en la mondo, kiu uzas voseon (voseo estas la uzo de pronomo „vos“ anstataŭ „tú“ aŭ foje „usted“, tio estas tria formo por la dua persono, kio estas vere revolucia ŝanĝo de la hispanlingva gramatiko). Aliaj landoj, kie voseo estas amase aŭ almenaŭ multe uzata, estas Nikaragvo en Centrameriko (ege for) kaj Kolombio ĉe Kariba Maro.
Ankaŭ la patagonia regiono ― loĝata ĉefe de enmigrintoj devenaj el la centra regiono de la lando ― adoptis la uzadon la rioplata varianto, kun malgrandaj variantoj fonologie, probable pro influo de ĉilia enmigrado en la 20a jarcento. En la nordokcidento de la lando, unuflanke, kaj en la Argentina Nordoriento, aliflanke, la influo de la keĉua kaj de la gvarania, respektive, naskis dialektojn iom diferencajn, kiuj siavice prezentas subdialektajn regionajn variantojn.
En la provincoj San Juan, Mendoza, kaj malpli proporcie en la provincoj San Luis kaj La Rioja, koincidas erojn de la ĉilia hispana kaj de la rioplata, montrante vortojn kaj prononcmanieron similajn al la ĉilia, en kiu oni prononcas «ll» kaj «y» kiel [ʝ] kaj oni sibligas la fortajn literojn rojn, en /rr /> [řř] (voĉe), kaj komencan /r/ > [ř], kaj en kultaj aŭ duonkultaj okazoj, al [rr] malfortigitaj aŭ normalaj.
Kujo, pro sia antikva dependo kaj geografia proskimeco al Ĉilio, posedas limigitan nombron de vortoj kiu markas tiujn kontaktojn; oni aligis ankaŭ mapuĉajn vortojn en la vortotrezoro de la ĉiliismoj. Estas zonoj de Kujo kiu montras pli grandan proksimecon al Ĉilio (nome Malargüe, Calingasta), dum aliaj estas pli influitaj ekde la Rivero Plata, ĉu en la modulado aŭ en kelkaj prononcoj. Tiu influo rilatas al la bonaera lunfardo, kiu meze de la kultura rioplata fluo, setligis en la kuja socio klarajn montrojn, eĉ en la altaj klasoj (pro studentoj kaj la tango), kio sekvas ĝis nuntempe pro la amaskomunikiloj. Temas pri lingvaj eroj de regiona dialektaro, sed absolute ne de la gramatiko.
En la argentina nordokcidento, la anda hispana kuniĝas kun la dialekto rioplata. La provinco Córdoba kaj ĉefe ĉe ĝia provinca ĉefurbo, posedas specifan singularan moduladon, distingan jam je unua aŭskulto. Aliaj gravaj trajtoj de la hispana parolata en Argentino, krom tiuj vortotrezoraj (en kiuj abundas italismoj, keĉuismoj, gvaranismoj, kaj mapuĉismoj), estas la ipsilonismo kun retremeco kaj la uzado de vortoj el la gvarania kiel en la esprimo che. La ipsilonismo kun retremeco, prononco de la ll kaj de la y kiel postalveola frikativo, troviĝas tre etenda en la kulta parolmaniero, kun la plej elstara escepto de la argentina Nordoriento.
Aliaj lingvoj
La gvarania (avañe'ë) havas parolantojn en la tuta Nordoriento kaj, ĉefe, en la interno de la provinco Corrientes, kie ĝi kunhavas oficialecon kun la hispana.
La mapuĉa lingvo, nome la lingvo de la mapuĉoj, havas parolantojn en la provincoj de la Patagonio, montrante la fortan influon de la mapuĉoj, aŭ araŭkanigo, super la indiĝenoj de Argentino de la areoj kaj patagoniaj kaj pampebenaj.
En la periferio de la grandaj urbaj aglomeraĵoj, produkto de konstantaj migradoj de la argentina nordoriento, el Paragvajo, Bolivio kaj Peruo, estas parolantoj de la gvarania, keĉua kaj ajmara. En kelkaj zonoj limaj kun Brazilo, estas ofta la uzado de la portuñol, tie hibridaĵo de la hispana de Argentino kun la portugala de Brazilo, ĉefe en la provinco Misiones, kaj malplie en Corrientes kaj Entre Ríos.
Diversaj komunumoj de enmigrantoj kaj filoj de enmigrantoj ankoraŭ tenas la lingvojn de ties devenregiono, kvankam tiu uzo perdiĝas laŭmezure ke antaŭeniras la generacioj. Plej elstara pro la kvanto de parolantoj estas la itala, dum aliaj notindaj estas la germana, la japana, la portugala, la jida en la argentinaj judaj komunumoj, la kimra en Ĉubut, la pola kaj plej ĵuse la mandarena lingvo.
Kelkaj ĵargonoj etendiĝis tiom ke ili meritis specifajn traktadojn, kiel la lunfardo kaj la rosarigasino. La unua estas tre disvastigita pro ties uzado en la vortumado de la tango, sed ĝi perdis grandan parton de sia influo en la ĉiutaga parolmaniero, pro la generacia ŝanĝo.
Repejov
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1454 en formo "Repo". Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Repejő 177 homoj, (rutenoj en majoritato, hungaroj en minoritato). En 1914 pro la militado la vilaĝo detruiĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Repejov 173 homoj, (87 rutenoj, 80 slovakoj).
Pravrovce
La unua mencio okazis pri apuda vilaĝo Pravrovce en 1408. En 1715 muelejo funkciis tie. En 1964 la vilaĝo aliĝis al Repejov.
Hůrka u Hranic
Hůrka u Hranic estas nacia naturrezervejo (NNR) en Ĉeĥio de regsitra numero 125 proksime de urbo Hranice en distrikto Přerov en Regiono Olomouc. La regiono administras Agentejo por protekto de la naturo kaj pejzaĝo de Ĉeĥio, regiona laborejo Olomouc.
Objekto de la protekto
kaŭzo de la protekto estas konservado de flaŭro, bestoj kaj karstaj aperaĵoj. La spaco de la rezervejo ensumigas la verticon kaj signifan parton de la deklivoj de la samnomata 370 metroj alta monto, enfalanta en Subbeskidan montetaron.
La konsisto de la nacia naturrezervejo Hůrka u Hranic estas Abismo ĉe Hranice, ruino de burgo Svrčov kaj belvidejo Ĉe Sankta Johano.
The Old Curiosity Shop
The Old Curiosity Shop (La antikvaĵejo) estas unu el la du romanoj (la alia estas Barnaby Rudge) kiujn Charles Dickens publikigis kun mallongaj historioj en sia ĉiusemajna seria Master Humphrey's Clock, el 1840 ĝis 1841. Ĝi estis tiom populara ke la legantoj en Novjorko svarmis sur la kajo kiam la ŝipo portanta la finan epizodon alvenis en 1841. The Old Curiosity Shop estis presita en formo de libro en 1841.
La reĝino Viktoria legis la romanon en 1841, kaj trovis ĝin "tre interesa kaj saĝe verkita".
Kovilo
En obstretiko kovilo aŭ inkubatoro estas aparato por gardi frunaskitajn infanojn en konstanta temperaturo responda al la enutera kaj tiel ebligi ilian pluvivadon.
Kovilo oni nomas ankaŭ similajn aparatojn uzatajn por arte kovi ovojn aŭ kreskigi mikrobojn.
Enikő Sütő
Enikő Sütő [enikO ŝutO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sütő Enikő estis hungara manekeno, juristo, instruisto.
Sütő Enikő naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Sütő Enikő maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. La unua reklama foto pri ŝi estis farita en 1974. Laŭ voĉdonoj de la legantoj ŝi estis elektita en 1979 kiel manekeno de la jaro. En 1989 ŝi fondis privatan lernejon por manekenoj, kiu ŝi daŭre instruas. Ŝi estis videbla ankaŭ en pluraj televidaj programoj, eĉ ŝi estis ankaŭ redaktoro. Intertempe ŝi estis ankaŭ juristo 8 jarojn. Ŝi ricevis kuracistan premieton en 2006 por reklamado de sana vivo. Ŝi eksedziniĝis trifoje, ŝajnas, ŝi neniam naskis.
Giordano Moya
Giordano MOYA ESCAYOLA (Terrassa, 1913—2009), elektro-teknikisto, estis esperantista aktivulo kaj verkisto el Katalunio, Hispanio.
Vivo
Li esperantistiĝis en 1933 en la Zamenhofa Instituto de Barcelono, kaj tuj viglis en laboristaj esperantistaj medioj.
Post la hispana intercivitana milito kaj dua mondmilito li renovigis sian esperantistan idealon. En tiu linio li estis en 1951 unu el la ĉeforganizantoj de la unua hispana Esperanto-Kongreso post la milito, okazinta en Terrassa.
Giordano Moya ofte gvidis kursojn kaj prelegis en Esperanto en Kongresoj kaj Renkontiĝoj. Li estis estrarano de Hispana Esperanto-Federacio, redaktoro de “Boletín” kaj sekretario de OKK de la 59-a SAT-kongreso okazinta en Sant Cugat del Vallés en 1986.
Verkoj
Premiita en la beletra Konkurso “Comella-Bassols” en 1968, li ankaŭ atingis la Duan Premion en la programero “Esperanto-Tagoj” en la Universitato de Budapeŝto en 1971, kaj ricevis subpremion en proza verko en la 17-aj Internaciaj Floraj Ludoj okazintaj en Tortosa en 1978.
En liaj eseoj li defendis tre ideologiitan esperantismon, emfazantan la zamenhofan Homaranismon.
Hans von Trotha
Li estis portanto de la franca honortitolo Chevalier d’Or (= ora kavaliro). Kiel feŭdo li ricevis en 1480 de la princelektisto la du burgojn nome Burgo Berwartstein kaj Burgo Grafendahn. Populare oni nomas lin „Hans Trapp“ aŭ „Hans Trott“.
La Ferté-Frênel
La Ferté-Frênel estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Fertois.
Ĝi nun formas parton de La Ferté-en-Ouche.
Afrik-ekvadorano
Afrik-ekvadorano aŭ nigra ekvadorano estas membro de etna aŭ socia grupo de genigruloj de Ekvadoro, kies prauloj estis alportitaj kiel sklavoj fare de la hispanoj dum la epoko de la konkero kaj de la kolonio. Laŭ la censo de 2011, la nigruloj kaj mulatoj reprezentis la 7,2% de la landa populacio.
Nick Knatterton
Nick KNATTERTON (plena nomo: Nikolaus Kuno Freiherr von Knatter, do barono de Knatter) estas germana  bildstria figuro elpensita de Manfred Schmidt de 1950 ĝis 1959. La nomo aludas al Nick Carter kaj Nat Pinkerton. Li estis naskita en Kyritz an der Knatter), filo de Casimir Kuno von Knatter kaj Corinna Pimpsberg.
Knatterton estas privata detektivo. Li ĉiam vestiĝas en Sherlock Holmes-stila verda plejdomantelo kaj ĉapo, kaj fumas pipon. La bildstrioj estas sufiĉe realisma por esti prenita kiel (almenaŭ plejparte) gravmiena detektiva intrigaro. Kvankam la aventuroj de Knatterton estas gravaj kaj validas kiel realaj krimromanoj, la bildstrio havas unikan stilon de humuro: la plej granda parto derivas de aludoj de (politikaj) aferoj en la Federacia Respubliko de Germanio de la 1950-aj jaroj.
Karaktero
Knatterton estas prezentita kiel la formado de kompetenta kaj efika privata detektivo. Li ne estas eksterordinare fizike forta (kvankam li konserviĝas en bona formo) kaj ne posedas multajn laborhelpilojn, sed liaj mensaj kapabloj, kiel ekzemple lia kapablo de dedukto, liaj sencoj, lia memoro kaj scio pri diversaj temoj, estas nekredeble bonaj. Ekzemple, Knatterton iam povis indiki sian lokon post esti ĵetita ligite kaj tukblindigite en la dorsan flankon de kamioneto, danke al parkerigado de la tuta mapo de la grandurbo kaj sentado de la movokvanto de la ŝarĝaŭto dum kurbiĝprenado.
Aventuroj
Kiel estas ofta kun germanaj krimromanoj, la kazoj de Knatterton kutime implikas riĉajn aristokratajn familiojn kun renomo konservenda. Multaj el la fiuloj ofte aperas (ekz. Molly Moll/Dolly Dur, Tresor-Theo, Juwelen-Jupp, Miezen-Max, Hinke-Hugo, Virginia Peng, Max Wachs, Schläger-Schorsch, Konrad Knicker, Karoline Knicker, Rabattina Knicker, Stiftzahn-Heini) kaj bone konas Knatterton kaj liajn klientojn, kaj ili estas kutime de bona koro. Post la aresto ofte okazas interpaciĝo kaj kaj ĉio estas feliĉa je la fino.
Lokoj
Revenanta loko en la rakontoj estas Alibi Bar, drinkejo  preferita fare de diversaj suspektindaj karakteroj. La teniloj sur la ĉefpordo de la drinkejo estas formitaj kiel sekciosignoj  ("§"). En multaj rakontoj, Knatterton malkovris la realan situacion kaj povis kompletigi siajn deduktojn dum vizitado de la menciita knajpo, kie li foje trovas la filinon de riĉa familio kaj la viron kiuj ŝtelis ŝian juvelaĵon gaje ĉirkumbrakumitaj.
Televidserio
La aventuroj de Nick Knatterton estis tradukitaj en multajn lingvojn, kaj televida bildstriserio estis produktita en 1979 en la propra studio de la kreinto. Ĉiuj 15 epizodoj de la spektaklo estas haveblaj sur DVD-oj. La spektaklo esta rakontita - kaj la rakontanto estas fakte la nura voĉaktoro. arakteroj simple altkrias kiam ili estas montritaj parolante, kaj la rakontanto tiam klarigas kio estis dirita. Knatterton mem ofte esprimas eksteren la finojn de siaj deprenoj dirante "Konkludite" (germane:"Kombiniere") sekvite per la rapida malnebuligo de la kazo. Tio fariĝis speco de rekonslogano por la detektivo.
Komiksoj
(en krampoj la historia sinsekvo)
Radiodramoj
En marto 2007 la eldonejo Der Audio Verlag (DAV) publikigis la sekvontajn du radiodramojn sur KD-oj:
En februaro 2008 sekvis du aliaj KD-oj:
Ekspozicio
En 2013 iĝis granda ekzpozicio en la Muzeo pri karikaturo kaj desegno-artoj de Hanovro.
NGC 5843
NGC 5843 (aliaj indikoj — ESO 387-4, MCG -6-33-13, IRAS15043-3608, PGC 53996) estas galaksio en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kazi Nazrul Islam
Kazi Nazrul ISLAM (bengallingve কাজী নজরূল ইসলাম; naskiĝis la en vilaĝo Ĉurulia; mortis la  en Dako) estis unu el la plej gravaj modernaj poetoj bengalaj kun fajra kaj tragike tranĉita vivo. Kvankam multe malpli konata internacie ol Rabindranath Tagore, li estas samtiom respektata, kaj tiomgrade influis la bengalan spiriton kiel tiu lasta. Li estis kromnomita la "ribel-poeto", kaj honorita kiel "nacia poeto" kiam ekestis Bangladeŝo.
Li estis poeto, gazetisto, politika aktivulo, muzikisto, ankaŭ en kinarto li krome aktoris kaj reĝisoris.
La plej furoran parton de sia verkaro konsistigas la pli ol 2000 kanzonoj, kiujn li verkis kaj enmuzikigis, kaj 1000 el inter ili li kantis kaj surdiskigis mem. Tiuj daŭre estas kantataj kaj registataj de dekoj inter la plej elstaraj bangalaj kantistinoj kaj kantistoj, kaj konsistigas eĉ apartan muzikan genron bengalan: la nazrul-gîti!
Lia poezio, kun ties vibraj ritmoj kaj senrespektaj temoj sentigas efektan kontraston kontraŭ tiuj de Tagore (kvankam li admiris kaj respektis la maljunan poeton, kiu mem tre aprezis la junan, kaj kiam tiu estis malliberigita dediĉis subtene verkon al li). Li uzis temojn kaj vortaron ankoraŭ neniam uzata en la bengala poezio antaŭ li. Per beletro, gazetado, kaj politikado, li oponis al la fremda rego (tiu de Britio super Hindio) kaj koloniismo, sed ankaŭ al religia ŝovinismo kaj religia fundamentalismo (kvankam islamano, li edziĝis la 24-an de aprilo 1924 hinduan virinon el brahmana familio: Promila Devi). Ankaŭ la de li uzataj formoj estis hindi-tipe sinkretismaj : Li uzis sanksritajn kaj arabajn versojn tiom bone kaj facile kiom tradicie bengalajn, li aludis je hinduaj mitoj tiombone kiom persaj poeziaj temoj, kaj instigoj naskitaj de la Rusa Revolucio de 1917
Vivo
Male al Tagore (kiu naskiĝis en riĉega kaj klerega familio) li naskis en malriĉa familio, lia patro zorgis vilaĝan moskeon, kaj pro ties morto Nazrul devis ĉesi frue studon, kaj anstataui lin eĉ infane. Nur feliĉaj hazardoj poste igis lin koni verkistojn kaj ebligis lin repreni siajn studojn kaj efektivigi siajn literarajn talentojn. Do facile kompreneblas kiel li iĝis la voĉo de la subpremitoj. Dum la Unua mondmilito li dungiĝis en la brita armeo, sed nur restis dujare garnizone en Karaĉio, kie li povis lerni la persan, praktikis muzikon, kaj li komencis sian literaran karieron.
En lia lasta parolado, eldirita en aprilo 1941, kaj kvazaŭ profete titolita "Se la flaŭto ne ludas plu", li diris:
En 1942 li malsaniĝis abrupte perdis la parolon kaj memoron kaj malgraŭ ĉiuj medicinaj klopodoj neniam resaniĝis, dum 34 jaroj li restis tia ĝis li mortis la 29-an de aŭguto 1976 en la „instituto por universitata medicina esploro“ de Dhako. Lia vartistino dum liaj lastaj jaroj memoras: "li kutimis rideti, kiam oni montris al li bildoj pri lia edzino aŭ pri junaĝo. Se oni oni aŭdigis lin liajn de li kantitajn kaj sudiskigitajn poemoj aŭ se kantisto venis kanti ilin, li ekploris. Li ŝatis bonbonojn kaj aŭskulti muzikon."
Lia estas mesaĝo pri liberigo, universala frateco, kuraĝo kaj digneco al ĉiuj tra la mondo.
Li foje diris: "Kvankam mi naskis en ĉi lando kaj ĉi socio, mi ne opinias ke mi apartenas nur al ĉi lando aŭ ĉi socio, sed al tuta mondo."
Listo de verkoj
Kaj kiam li estis en malliberejo li verkis tiun ĉi poemon:
Nelsinho Baptista
Nelsinho Baptista (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Verdy Kawasaki, Nagoya Grampus Eight, Kashiwa Reysol kaj Vissel Kobe.
Ede Bartay
Ede Bartay [bartai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartay Ede estis hungara komponisto, pianisto, pianoinstruisto. Lia patro estis Endre Bartay.
Ede Bartay naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ede Bartay studis juron kaj muzikon. Dum la Hungara revolucio de 1848 li partoprenis en administrado de la lando. Post falo de la liberecbatalo li kaŝiĝis, poste li instruis pianadon. Ekde 1875 ĝis sia morto li estis lernejestro de la tutlanda muzikejo (nuntempa signifa muzika gimnazio). Kiel lia patro, li estis patrioto. Li kolektis aŭtentikajn hungarajn popolkantojn kaj dancojn.
Gábor Garai
Gábor GARAI, hungare Garai Gábor, Esperante Gabrielo Garai estis hungara poeto kaj tradukisto.
Gábor Garai naskiĝis la 27-an de januaro 1929 en Budapeŝto. Li mortis la 9-an de septembro 1987 en Budapeŝto.