cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pelikanoformaj birdoj
Sistematiko kaj evoluo
Morfologia studo sugestis, ke pelikanoj estas fratoj de la klado de suloj kaj kormoranoj, kvankam genetika analizo grupigas ilin kun la martelbirdo kaj la ŝubekulo, kvankam la preciza rilato inter la tri ne estas klara. Kongrua pruvaro indikis, ke la Ŝubekulo estas proksima parenco de pelikanoj. Reviziante genetikan pruvaron ĝisnunan, Cracraft kaj kolegoj avertis ke pelikanoj estas fratoj de la ŝubekulo kun la Martelbirdo kiel venonta plej proksima posteulo. Ericson kaj kolegoj studis kvin nukleajn genojn en studo de 2006 pri la amplekson de la birdaj stirpoj, kaj tio rezultis kun la Pelikanoj, la Ŝubekulo kaj la Martelbirdo en unu klado. Hackett kaj kolegoj kolektis 32 kilobazojn de nuklea DNA kaj rekuperis la ŝubekulon kaj la martelbirdon kiel frataj taksonoj, la pelikanojn kiel duonfrataj, kaj la ardeojn kaj la ibisojn kiel duonfrataj grupoj unu de alia kun tiu grupo de ardeoj kaj ibisoj kiel duonfrata grupo al la klado de pelikanoj/ŝubekulo/martelbirdo.
Dobrot
Dobrot estas vilaĝo en la rumana distrikto Alba. Administre ĝi apartenas al la urbo Zlatna.
Pelikanoformaj birdoj
Sistematiko kaj evoluo
La nuna klasigo de la Internacia Ornitologia Komitato grupigis pelikanojn kun la Ŝubekulo (Balenocipitedoj), Martelbirdo (Skopedoj), ibisoj kaj plataleoj (Treskiornitedoj) kaj ardeoj, egretoj kaj botaŭroj (Ardeedoj).
Ĵusa priserĉado ege sugestas, ke la similaĵoj inter Pelikanoformaj kiel tradicie difinitaj estas la rezulto de konverĝa evoluo pli ol komuna posteularo, kaj ke la grupo estas parafiletika. Ĉiuj familioj en la tradiciaj aŭ reviziitaj Pelikanoformaj escepte la Falakrokoracedoj havas nur kelkajn speciojn maksimume, sed multaj estis pli nombraj en la komenca Neogeno. Fosiliaj genroj kaj specioj estas studataj en la respektivaj familiaj aŭ genraj studoj; unu malmulte konata prahistoria pelikanoforma, tamen, ne povas esti klasita sufiĉe akurate por atribui ĝin al familio. Tiu estas "Sula" ronzoni el rokoj de komenca Oligoceno ĉe Ronzon (Francio), kiu estis dekomence atribuita al la maranasoj kaj eble estas prapelikanoforma.
La stirpo "pelikanoforma" ŝjne originiĝis ĉirkaŭ la fino de la Kretaceo. Ĉu monofiletika aŭ ne, ili ŝajne apartenas al fermita grupo de "tre altaj akvobirdoj" kiuj inkludas ankaŭ grupojn kiaj pingvenoj kaj Procelarioformaj. Interesas noti, ke estas multaj fosiliaj ostoj el ĉirkaŭ la limo inter Kretaceo kaj Paleogeno kiuj ne povas esti firme lokitaj kun iu el tiuj ordoj kaj pli ĝuste kombinas trajtojn de kelkaj el ili. Tio nur espereblas, se la teorio ke plej se ne ĉiuj el tiuj stirpoj de "pli altaj akvobirdoj" originiĝis ĉirkaŭ tiu epoko estas ĝusta. El tiuj ŝajne bazaj taksonoj, la jenaj montras kelkajn similaĵojn kun la tradiciaj Pelikanoformaj:
La proponitaj Elopterigedoj — supozeble familio de Kretaceaj Pelikanoformaj — estas nek monofiletika nek Elopteryx ŝajnas esti moderna birdo.
Chabičov (Háj ve Slezsku)
Chabičov (Chabitschau) estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta meze de Moraviasilezia regiono, en distrikto Opava kaj ĝi falas sub municipo Háj ve Slezsku. Vivas ĉi tie.
Historio
La plej malnovan skribmencion konservas Ŝtata arkivejo en Uherské Hradiště. La registro estas el la jaroj 1366-1377. En la konservitaj dokumentoj ĝi estas de komence skribita ĉeĥe, ekde la jaro 1464 jam kiel Chabičov. Pro influo de germanigo precipe en tempo post batalo sur Blanka Monto okazas dum ties uzado al oftaj misskribitaĵoj. Jam de memoroj estis en Chabičov akvomuelejo sur peligilo ĉe rivero Opava. La loĝantaro estis de komence de la slava deveno, pri kio atestas slavaj nomoj kaj lokaj nomoj. Ĝi estiĝis verŝajne el natura bezono de senjorujo de Velká Polom gardi la varon kontraŭ dolnobeneŝovanoj.
Egyházasdengeleg
Egyházasdengeleg [edjhAzaŝdengeleg] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó. Tiu vilaĝonomo uziĝis ekde 1905.
Situo
Egyházasdengeleg situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Pásztó kaj Aszód troviĝas 21, Hatvan 20, Budapeŝto 50 km-ojn.
Historio
Komence keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1221 en formo Dengelec. Ekde 1544 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. En la 18-a jarcento slovakoj alvenis.
En Egyházasdengeleg migra poŝto servas.
Komunumoj pri egyházas (=ekleziejo) en Hungara reĝlando
Komence en Hungarujo ĉiuj 10 vilaĝoj kune devis havi komunan preĝejon. Tiu vilaĝo, kie tiu konstruiĝis, nomiĝis "ekleziejo" vilaĝo havanta preĝejon. Jen listo, kie tiu rango restis:
Insulo Bardsey
La insulo Bardsey (en kimra Ynys Enlli), la legenda "Insulo de 20,000 sanktuloj", kuŝas je 3.1 km el Duoninsulo Llŷn en la kimra kantono de Gwynedd. La kimra nomo signifas "La Insulo en la Marfluoj", kvankam ties anglalingva nomo aludas al "Insulo de Bardoj", aŭ eble al la insulo de la vikinga ĉefestro, "Barda". Ĝi estas 1.0 km larĝas kaj 1.6 km longa. La nordoriento staras deklive el la maro al alto de 167 m en Mynydd Enlli, dum la okcidenta ebenaĵo estas malalta kaj relative ebena kaj kultivata farmotero; sude la insulo mallarĝiĝas al istmo, konektante al duoninsulo. Ekde 1974 ĝi estis inkludita en la komunumo Aberdaron. Ĝi havas ĉirkaŭ 180 ha de etendon. Ĝi estas la kvara plej granda ĉeborda insulo en Kimrio.
Rùm
Rùm [rˠuːm] (Skotgaela nomo ofte angligita al Rum) estas unu el la Malgrandaj Insuloj de la Proksimaj Hebridoj, en la distrikto de Lochaber, Skotlando. Dum multe de la 20a jarcento la nomo iĝis Rhum, literumado inventita de la iama posedanto, nome Siro George Bullough, Baronet Bullough, ĉar ne plaĉis al li la ideo havi la titolon "Laird of Rum" (senjoro de rumo).
Rum estas de vulkana origino, kaj ties montoj estis eroziitaj de glaciperiodo en Pleistoceno. Ĝi estas nune grava studiejo por priserĉado en ekologio, ĉefe pri la Ruĝa cervo, kaj estas loko de sukcesa reenmeta programo por la Blankvosta maraglo. Ties ekonomio estas tute dependa el Scottish Natural Heritage, publika instanco kiu nun administras la insulon. Pramo de la entrepreno Caledonian MacBrayne ligas la insulon kun la ĉeftera urbo Mallaig.
Monpolitiko
Monpolitiko estas la procezo per kiu la mon-aŭtoritato de difinita lando kontrolas la mondisponeblon, ofte cele al celita inflacio aŭ al interezindico por sekurigi la prez-stabilecon kaj la ĝeneralan fidon en la valuto.
Pliaj celoj de monpolitiko estas kutime kontribui al ekonomia kresko kaj stabileco, al malaltigo de la sendungeco, kaj al elteno de antaŭvideblaj kurzoj kun aliaj valutoj.
Monekonomiko havigas alrigardon al kiel krei plej bonan monpolitikon.
Monpolitiko aludas al estado ĉu etenda aŭ al maletenda, kie etendigema politiko pliigas la totalan havigon de mono en la ekonomio pli rapide ol kutime, kaj maletendiga politiko etendas la mondisponeblon pli malrapide ol kutime aŭ eĉ bremsas ĝin. Etendigema politiko estas tradicie uzata por klopodi lukti kontraŭ sendungeco enrecesio per malaltigo de la interezindicoj en la espero ke facila kredito pliakcelu negocadon al etendo. Maletendiga politiko intencas bremsi inflacion por eviti la rezultan distordon kaj kadukiĝo de la valoro de havaĵoj.
Monpolitiko diferencas el fiska politiko, kiu aludas al impostado, registara elspezo, kaj asocia ŝuldo.
Flago de Alando
La flago de Alando konsistas el blua fono kun surmetita duobla skandinava kruco en orflavo kaj ruĝo. Ĝi estas kunmetaĵo de la flago de Svedio kaj la antikva flago de Finnlando.
La teritorio de Alandaj insuloj estis antikva provinco de Svedio ĝis 1809 kiam estis aneksita al Finnlando sub regado de Rusa Imperio. Post la sendependeco de Finnlando en 1917, la loĝantoj profitis la okazon por realiĝi al Svedio, tamen, tiu ideo estis malakceptita de la Ligo de Nacioj kiu donis la teritorion al la finnoj, sed sub pli alta memregado, en 1921.
En la 1950-aj jaroj, estis proponita la oficialigo de flago, pro kio estis organizita konkurso. La plej ŝatataj simboloj estis la skandinava kruco kaj la koloroj de la antaŭa flago. La unua propono elektita (blua kampo kaj duobla skandinava kruco en flava kaj blua en la centro) okazigis la registaran malakcepton pro ĝia ekstrema simileco al la sveda flago.
Fine, la elektita flago estis el skandinava kruco el flava kaj ruĝa koloroj (koloroj de la finna blazono) sur blua kampo kiel tiu de Svedio, harmonie miksante ambaŭ landojn kiel unuiga simbolo. Ĉi tiu flago estis unuafoje hisita la 3-an de aprilo 1954 en la urbo Mariehamn.
Airolo (stacidomo)
Airolo estas fervoja stacidomo en Airolo, Svislando.
Bopomofo
Bopomofo (ㄅㄆㄇㄈ, ĉine: 注音符號, Zhùyīn fúhào) estas silabaro uzata en Tajvano por indiki prononcojn de la norma ĉina lingvo (國語, Guóyǔ, aŭ "nacia lingvo"). Jen komparo de tiu ĉi kun la pinyin sistemo (pinjino) uzata en Popola Ĉinio:
Nanofalkoj
La Nanofalkoj, Polihierax, estas genro de rabobirdoj de la familio de Falkedoj kiu enhavas nur du speciojn po unu en ĉiu kontinento de Afriko kaj Azio. Kiel la nomo sugestas, temas pri tre malgrandaj specioj, kompare kun rabobirdoj ĝenerale kaj eĉ kun aliaj falkedoj pri precize, ĉefe ĉe la plej malgrandaj kiel karakaroj.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Ambaŭ specioj havas tre blankajn subajn partojn kaj tre helgrizajn suprajn partojn.
Antoine Prost
. Li doktoriĝis ĉe universitato en 1975, kaj lia laboro estis pri "Les Anciens Combattants et la société française" (1914-1939) (esperante :malnovaj batalantoj kaj franca socio 1914-1939). Li estas profesoro ĉe université Paris-I Panthéon-Sorbonne. Li estas fakulo pri historio de Francio dum la 20-a jarcento, ĉefe pri eduka politiko kaj unua mondmilito kaj dua mondmilito. Li loĝas en Orléans.
Trudkitelo
Trudkitelo aŭ frenezjako estas tipo de vesto uzata por reteni pacienton en psikiatria hospitalo kaj psikiatriaj protektejoj de hospitaloj. Trudkitelo havas bendojn kiuj senmovigas la brakojn kaj manojn de persono. Hospitalanoj surmetas trudkitelojn al homoj, kiuj havas mensan malsanon kiel skizofrenio aŭ paranojo, por preventi ke tiu persono vundigas sin mem, aliajn pacientojn, aŭ la flegistojn.
Jezuitoj
La Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ) estas katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Historio
La societo estis fondita en Parizo la 15-an de aŭgusto 1534 de Ignaco Lojola kaj amikoj liaj, kaj aprobita en 1540 de papo Paŭlo la 3-a. La nomo jezuitoj unue estis moknomo uzata de kontraŭuloj, nur poste transprenita.
En la tempo post sia fondiĝo la ordeno havas grandan politikan influon, ĉar multaj konfesigistoj de regantoj estis jezuitoj. Por firmigi la eklezion kaj disvastigi la fidon la ordeno tre aktivis en Edukado kaj misiado. Konata jezuita misiisto estis Sankta Francisco Xavier.
En 1773 papo Klemento la 14-a nuligis la ordenon kaj kaŭzis persekutadon de la jezuitoj. En 1814 Pio la 7-a repermesis la ordenon. Intertempe multaj jezuitoj rifuĝis en Rusio kaj Prusio. En Svislando la ordeno estis malpermesita de 1848 ĝis 1973.
De la 20-a jarcento la jezuitoj estas inter la progresema parto de la katolikaro. La jezuito Pierre Teilhard de Chardin grave kontribuis al la teologia interpacigo de katolikismo kaj moderna scienco.
La ordeno nun havas ĉirkaŭ 20.000 membrojn en 112 landoj.
Membreco kaj strukturo
Por aniĝi necesas finita studo de teologio kaj plia scienca fako. Strikta obeo al la ordena disciplino (latine perinde ac cadaver = kvazaŭ kadavro) estas fundamenta principo. Societanoj portas malantaŭ la nomo la siglon "SJ". Simbolo aŭ emblemo de la ordeno estas la tri grekaj literoj "ΙΗΣ", komenco de la greka nomo de Jesuo; ili ankaŭ estas latinigitaj kiel "IHS" kaj tiam interpretataj kiel akronimo de la esprimo Iesum Habemus Socium (= ni havas Jesuon kiel kunulon). La devizo de la ordeno estas Omnia Ad Maiorem Dei Gloriam (mallonge OAMDG; latine: Ĉio(n) por pliigi la gloron de Dio).
La hierarkio de la ordeno sekvas armeajn principojn; la ordenestro portas la titolon "generalo".
Generaloj de la ordeno
La historia sinsekvo de la generaloj montras certan preferon al italoj kaj germanoj. La duopo, kiu inter 1981 kaj 1983 gvidis la ordenon, estis "delegitaro", kiu laŭ decido de papo Johano Paŭlo la 2-a anstataŭis la ankoraŭ vivantan antaŭulon Pedro Arrupe post ties apopleksio. Arrupe ĝis nun estis la sola generalo, kiu ne deĵoris ĝis sia morto; li mortis en 1991, kiam jam oficiale oficis la generalo Kolvenbach.
Sklatera pingveno
La Sklatera pingveno (Eudyptes sclateri) estas pingveno el Novzelando. Ĝi reproduktiĝas sur la insuloj Baŭnti kaj Antipodoj.
Bohuslavice (distrikto Šumperk)
Bohuslavice estas municipo en distrikto Šumperk en Ĉeĥio. En la vilaĝo vivas. La vilaĝo estas kaj ĉiam ankaŭ estis plejparte agrikultura, industrio ĉi tie ne estas, oni veturas al laboro plejparte en najbarajn Lukavice kaj ĝis Mohelnice.
Sklatera pingveno
Temas pri mal-al-mezgranda, flav-kresta, blankanigra pingveno, 50–70 cm longa kaj peza 2.5–6 kg. Kiel ĉe ĉiuj pingvenaj specioj, la masklo estas iomete pli granda ol la ino kaj la birdoj pezas plie antaŭ plumoŝanĝado. Ĝi havas bluec-nigrajn al gagatonigrajn suprajn partojn kaj blankajn subajn partojn, kaj larĝan, brilflavan brovbendon kiu etendas super la okulo por formi mallongan, erekteblan kreston.
Amatenango del Valle
Amatenango del Valle estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Amatenango del Valle. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07007.
Sklatera pingveno
Ties biologio estas ankoraŭ malmulte studita kaj aperis nur malmulta informo pri la specio dum la pasintaj jardekoj. La Sklatera pingveno nestumas en grandaj kolonioj sur rokeca tereno. Ĝi supozeble manĝas ĉefe krilon kaj kalmarojn kiel la aliaj krestopingvenaj specioj.
Bohuslavice (distrikto Šumperk)
Historio
Bohuslavice estis fondita proksimume ĉirkaŭ la jaro 1250, evidente je insisto de posedanto de dubica sinjorujo Beneda, la plej supera ĉasisto de moravia margrafo kaj pli posta reĝo Přemysl Otakar la 2-a, en kies servoj Beneda estis. Tiu klopodante kiel eble plej multe eluzi teritorion apartenanta en dubica burgaro, pere de la t.n. lokigistoj alvokis vilaĝanojn, disdividis parcelojn kaj fondis vilaĝojn. La nomo de lokigisto ofte venis en la nomon de vilaĝo. Do la nomo Bohuslavice estas evidente derivita de nomo Bohuslav.
Amatenango del Valle
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8506 loĝantojn. El tiuj estis 4152 viroj kaj 4354 virinoj. La komunumo havas surfacon de 236 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1820 metroj super la marnivelo.
Sklatera pingveno
La dunoma nomo rememoras la britan zoologon Philip Lutley Sclater.
Matthäus Dresser
Matthäus DRESSER (ankaŭ: Drescher, Dressler; naskiĝinta en la 24-a de aŭgusto 1536 en Erfurto, mortinta en la 5-a de oktobro 1607 en Lepsiko) estis germana filologo, pedagogo kaj historiisto. Li konsideratas esti la lasta grava humanisma fakulo en Germanio. Li estis tre influata per la verkoj de Filipo Melanktono.
Sklatera pingveno
Tiu specio estas minacata pro populacia malpliiĝo, kaj pro sia malgranda reprodukta teritorio limigita al nur du lokoj. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulita je 130,000 al 140,000. Aldone al esti listita kiel endanĝerita specio ĉe la IUCN Ruĝa Listo, la Sklatera pingveno estis listita kiel endanĝerita kaj por garantiita protektado laŭ la usona Traktato pri Endanĝeritaj Specioj.
Amatenango del Valle
Sociogeografio
6559 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3508 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 53.48% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Bohuslavice (distrikto Šumperk)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo konserviĝis nur el la jaro 1356. Kio valoras mencii, estas fakto, ke Bohuslavice ekde sia estiĝo ĝis hodiaŭa tempo estis pure ĉeĥa vilaĝo.
Sklatera pingveno
La maskota rolulo de la animeo Neon Genesis Evangelion estas Sklatera pingveno nome Pen Pen.
Matthäus Dresser
Vivo
Dressler pasis la junajn jarojn en modestaj ĉirkonstancoj. Li finstudis en Erfurto en 1559. Post li faris privatajn prelegojn pri la lingvoj helena kaj latina. Ekde 1561 li instruis en la en 1561 en la Aŭgustenana monakejo fondita Konsilantargimnazio. Ties frekvento preparu la lernantojn al la universitataj studoj. En 1562 li iĝis profesoro pri la helena lingvo ĉe la Universitato de Erfurto kaj membro de la tri t.n. Grandaj kolegioj. Krome li instruis dialektikon kaj retorikon. Ekde 1566 li estis dekano de la fakultato de filozofio; en tiu ĉi funkcio li ege engaĝiĝis por studreformoj.
Bohuslavice (distrikto Šumperk)
Historio
La vilaĝo dum la tutaj jaroj de sia ekzistado neniam estis kunigita kun alia vilaĝo.
Amatenango del Valle
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Matthäus Dresser
Vivo
En 1574 li estis vokita al profesoreco pri historio kaj retoriko ĉe la altlernejo de Jena. Sed li ne sekvis tiun ĉi vokon pro paralela oferto de princelektisto August iĝi posteŭlo de Joachim Camerarius en Lepsiko (malnovaj lingvoj + historio). Alternantive li povus esti rektoro ĉe la princaj lernejoj de Pforta kaj Meißen. Dresser decidis iri al Meißen kaj deĵoris tie de 1575 ĝis 1581. Malantaŭ tio li tamen turniĝis al universitata kariero en Lepsiko kaj nomumitis baldaŭ Kortega historiografo kun la tasko finfari la verkon Saksia historio de Georg Fabricius. Ekster tio li devis laŭ kortega komisio reformi kaj viziti la landajn lernejojn. En 1599/1600 Dresser estis universitata rektoro reprezentante la altlernejon plurfoje dum parlamentaj tagoj.
Kiel profesoro lepsika li havis grandan estimon inter la tiamaj fakuloj. Gravis ankaŭ liaj kontaktoj kun David Chytraeus.
Graveco
Dresser tradukis serion da teologiaj kaj filologaj skribaĵoj respektive eldonis ilin. Disvastigata estis lia retorika lernolibro. Kiel historiisto li estis ankoraŭ tute universalepensanta laŭ antikvaj kaj mezepokaj modeloj. Sed samtempe Dresser favorigis kritikan esploron de fontoj kaj klaran dividon inter eklezia kaj profana historioj. Koncerne periodigojn Dresser ankoraŭ orientiĝis - kontraŭe al aliaj gravuloj historiistaj kiel Jean Bodin - pri la tradicia modelo de la kvar mondaj monarkioj. Siajn metodikajn ideojn Dresser klarigis en akademiaj prelegoj. Ili paŝon post paŝo plialtigis laborteknikojn kaj orientigis aliajn scienculojn pozitive. Liaj historiaj ĉefverkoj estas Isagoges historicae (1586-1606) kaj histori-geografia priskribo de multo da germanaj urboj. Krome li kontinuigis la je la fino de la 15-a jarcento verkitan kaj ĝis 1588 far la magdeburgano Johann Pomarius daŭrigitan kronikon (Nieder)Sächsische Chronik ĝis la jaro 1596. Same li finverkis la genealogian libron New Stammbuch … des Hauses zu Sachsen de Petrus Albinus.
Junulara E-Semajno
JES estas kuniĝo de du antaŭaj novjaraj junularaj esperanto-aranĝoj – la Ago-Semajno (AS) de PEJ kaj la Internacia Seminario (IS) de GEJ, kiuj okazadis aparte ĝis la jarŝanĝo 2008/2009 (tiam okazis la 7-a AS kaj la 52-a IS).
Internacia Seminario
La Internacia Seminario (IS) estis la plej grava junulara esperanto-renkontiĝo organizata de la Germana Esperanto-Junularo (GEJ) ĉiujarfine en malsama germana urbo, de la 27-a de decembro ĝis la 3-a de januaro. La 1-a IS okazis en 1957/1958 en Mainz, la lasta, 52-a IS, en 2008/2009 en Biedenkopf. Dum la tuta tempo la IS ĉiam okazadis sur teritorio de la Federacia Respubliko Germanio.
Ago-Semajno
La Ago-Semajno (AS) estis novjara esperanto-renkontiĝo organizata de Pola Esperanto-Junularo kaj de la klubo Varsovia Vento. La 1-a AS okazis de la 27-a de decembro 2002 ĝis la 1-a de januaro 2003 en Zakopane (Pollando), kie jam okazis junularaj jarfinaj kunvenoj en la 1990-aj jaroj. Samloke okazis ĉiuj sekvaj, ĝis la 5-a AS, kiu okazis jarŝanĝe de 2006/2007 en Nowy Sącz kaj spertis surprize altan plinombriĝon de la partoprenantaro, kiu tiam atingis pli ol 180. Antaŭe ĉiam temis pri malgranda renkontiĝo kun kutime inter 50 kaj 80 partoprenantoj. La kreskanta tendenco daŭris ankaŭ dum la 6-a AS en Malbork (228 aliĝintoj) kaj la 7-a AS, kiu unuafoje okazis ekster la teritorio de Pollando, en Liptovský Mikuláš (Slovakio) (200 aliĝintoj). Tiam kunlaboris la Slovakia Esperanta Junularo kaj la Liptova Esperanto-Klubo kaj laŭ anonco de la organizantoj per tio la AS "komencis mirindan vojaĝon ĉirkaŭ landoj de la Meza Eŭropo".
Rezultoj de la disigo
Unuafoje post longa tempo, la IS spertis abruptan malaltiĝon de la partoprenantnombro en 2005/2006, kiam la 49-an IS en Xanten partoprenis nur ĉirkaŭ 170 partoprenantoj anstataŭ la kutimaj ĉirkaŭ 280-300. Sekvajare, dum la jarŝanĝo de 2006/2007, tiu nombro denove plialtiĝis, sed tio rilatis precipe al la 50-a jubileo de la IS (kiu tiam okazis en Wewelsburg), pro kio multaj gastoj - antaŭaj partoprenintoj kaj GEJ-aktivuloj - estis invititaj. Samtempe okazinta AS en Nowy Sącz travivis subitan kreskon de la partoprenantnombro, kvankam ĝi ne superis la partoprenantnombron de la IS. Tio okazis dum jarŝanĝoj 2007/2008 kaj 2008/2009, do dum 2 lastaj jaroj de AS kaj IS.
Kvankam oni povis konstati, ke la ekzisto de du paralelaj novjaraj renkontiĝoj en Eŭropo - unu en la okcidenta kaj unu en la orienta partoj - havis pozitivan efikon en la pli alta nombro de partoprenantoj de ambaŭ aranĝoj samtempe, ol kiom havadis la IS antaŭe, la partoprenantoj tamen ĝenerale malkontentis pro la ĝena disigo, kiu igis ĉiun esperantiston ĉiujare decidi al kiu el la du aranĝoj li aŭ ŝi iros, kaj sekve kun kiu grupo de la amikoj festos la novan jaron, nekunestante kun multaj aliaj amikoj kiuj decidiĝis por la alia aranĝo. Tio gvidis interalie al ekesto de "aranĝaj turistoj" - homoj kiuj volante sperti la alian aranĝon veturis unufoje al aranĝo pli geografie malproksima de ili, igante tiam la konsiston de la ĉeestantaro de ĉiu el la du aranĝoj ŝanĝiĝanta kaj neantaŭvidebla.
La disigo kaŭzis problemojn ankaŭ al TEJO, kiu kutime okazadis komitatkunsidojn dum la IS, sed ekde la populariĝo de la AS ne plu havis kvorumon en ajna el la aranĝoj. Komitatkunsido de TEJO okazis dum la 6-a AS, sed tiam tio kostis multe da peno pro la neceso nomi multajn anstataŭulojn por tiuj komitatanoj, kiuj tiutempe ĉeestis la IS-n.
Ankaŭ la organizantoj de AS kaj IS plurfoje esprimiĝis malfavore al la ekzisto de tiu "nevolata konkurenco" kaj manifestis reciprokan amikecon kaj kunlaboremon interalie per vendado de la AS-t-ĉemizoj dum la IS, okazigado de Skajpo-konferencoj inter la du aranĝoj kaj simile.
Naskiĝo de la ideo
La ideo okazigadi anstataŭ la IS kaj AS unu komunan aranĝon ekcirkulis en proponoj de pluraj partoprenantoj jam baldaŭ post ekesto de la disigo, sed pro diversaj kialoj, kiel registaraj subvencioj ricevataj de GEJ por aranĝo okazigata sur la teritorio de Germanio, tia ŝanĝo ne ŝajnis tuj ebla.
La nomo
Alia nomo kiun oni ŝerce konsideris estas la mallongigo "OS" kiel daŭrigo de "IS" (Internacia Seminario) kaj "AS" (Ago-Semajno), kiuj mem identas kun la vortklasaj finaĵoj por la pasinta kaj nuntempa verbaj tempoj, aludante tiel al la longa historio de la Internacia Seminario kaj la noveco de la Ago-Semajno, dum "OS" identas kun la estonta tempo, prezentante tiel la novan aranĝon kiel aranĝo de la estonteco. Tiu ebleco tamen dekomence ne estis konsiderata serioze kaj jam dum la unua interparolo la iniciatintoj elektis la nomon "JES".
Krome kreo de JES vekis ŝercan diskuton (unue inter JES-organizantoj kaj post oficialigo inter partoprenantoj de IS kaj AS) pri kreo de alternativa aranĝo nomota "NE". La mallongigo laŭ diversaj proponoj povus signifi "Novjara Esperantumado", "Novjara Evento" aŭ "Nebezonata Evento".
Oficiala anonco
Laŭ originala intenco, ĉiuj informoj pri JES estis tenotaj sekretaj ĝis solena oficialigo. Tamen, la estraro de GEJ menciis planon pri kuniĝo de IS kaj AS jam en sia laborplano por 2009 prezentita dum sia jarĉefkunveno, posttagmeze la 31-an de decembro, do kelkajn horojn antaŭ ĝi. Tie la ĉeestantoj post diskuto aprobis ĝin kadre de la laborplano por la jaro 2009.
La solena oficialigo okazis dum la novjarnokto la 1-an de januaro 2009 je 00:30. Tiam samtempe en la 52-a IS en Biedenkopf kaj en la 7-a AS en Liptovský Mikuláš oni anoncis la decidon kaj oficialigis la aranĝon per prezento de filmeto en kiuj ĉeforganizantoj de JES anoncas la novan eventon.
1-a JES
La 1-a JES okazis jarŝanĝe de 2009/2010 en Zakopane (Pollando). La renkontiĝon tie gastigis la sama ejo, kie okazis la unuaj kvar AS-j kaj kie estis organizita amasloĝejo de la 61-a IJK (2005).
En la 1-a JES partoprenis "pli malpli 250" homoj. Tio estas malpli ol la sumo el la du antaŭaj renkontiĝoj IS (138 partoprenantoj) kaj AS (ĉ. 200 partoprenantoj), do sume ĉirkaŭ 340 homoj.
Organiza teamo
Organizadon de la 1-a JES gvidis teamo de kvar spertuloj de ambaŭ pasintaj eventoj:
Aliaj jarfinaj esperanto-aranĝoj en meza Eŭropo
Krom la 1-a JES jarŝanĝe de 2009/2010 en Meza Eŭropo okazis pliaj esperanto-aranĝoj: La 26-a Internacia Festivalo (kutime ĉirkaŭ 150 plenkreskuloj) organizata de Hans-Dieter Platz, la 8-a Novjara Renkontiĝo (ĉ. 60 infanoj kaj junuloj, ĉirkaŭ 80 plenkreskuloj) organizata de la asocio EsperantoLand kaj samloke kaj samtempe kun ĝi kiel ties subaranĝo la 1-a Novjara Internacia Semajno (NIS) por junuloj kaj junaj plenkreskuloj.
2-a JES
La 2-a JES okazis de la 27-a de decembro 2010 ĝis la 2-a de januaro 2011 en Burg (Spreewald) en Germanio. Je momento de fermo de la reta aliĝilo kelkajn tagojn antaŭ la aranĝo estis 301 aliĝintoj. Efektive partoprenis 252 personoj el 27 landoj (eŭropaj kaj jenaj 4 neeŭropaj: Suda Koreio, Brazilo, Israelo, Japanio). Plej multaj partoprenintoj venis el Germanio, Ukrainio, Rusio, Francio, Pollando, Nederlando, Britio.
Organiza teamo
Inter la organizantoj estis:
3-a JES
La 3-a JES okazis de la 27-a de decembro 2011 ĝis la 1-a de januaro 2012 en Gdansko en Pollando. . La 29-an de decembro 2011 okazis vespere renkontiĝo kun Lech Wałęsa, eksa prezidanto de Pollando. La renkontiĝon partoprenis pli ol 160 partoprenantoj el 30 landoj.
4-a JES
La 4-a JES okazis de la 28-a de decembro 2012 ĝis la 4-a de januaro 2013 en Naumburg (Saale), en Germanio. En la aranĝo partoprenis 258 personoj el 34 landoj, ĉefe el Germanio, Francio kaj Pollando.
5-a JES
La 5-a JES okazis de la 28-a de decembro 2013 ĝis la 4-a de januaro 2014 en Szczawno-Zdrój apud Wałbrzych en sud-okcidenta Pollando.
6-a JES
La 6-a JES okazis de la 28-a de decembro 2014 ĝis la 4-a de januaro 2015 en Weißwasser en la germana ŝtato Saksio, historie Supra Luzacio, proksime de la urboduopo Görlitz/Zgorzelec.
7-a JES
La 7-a JES okazis ekde la 27-a de decembro 2015 ĝis la 3-a de januaro 2016 en la urbo Eger, Hungario.
8-a JES
La 8-a JES okazis ekde la 28-a de decembro 2016 ĝis la 4-a de januaro 2017 en Langwedel am Brahmsee, Germanio (Holstinio).
9-a JES
La 9-a JES okazis ekde la 26-a de decembro 2017 ĝis la 2-a de januaro 2018 en Ŝĉecino, Pollando.
10-a JES
La 10-a JES okazis ekde la 28-a de decembro 2018 ĝis la 4-a de januaro 2019 en Storkow (Mark), Germanio. Dum ĝi kunsidis Komitato de TEJO.
11-a JES
La 11-a JES okazis ekde la 27-a de decembro 2019 ĝis la 3-a de januaro 2020 en Karłów (apud Kudowa-Zdrój), Pollando.
12-a JES
La 12-a JES okazis en Interreto.
13-a JES
La 11-a JES okazos ekde la 28-a de decembro ĝis la 4-a de januaro en Wittenberg (apud Oranienburg), Germanio.
Oberberg-Eisenstadt
Oberberg-Eisenstadt, kroate Železno Brig, hungare Felsőkismartonhegy [felŝOkiŝmartonhedj] estas iama vilaĝeto en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, nun estas ekstera parto de Eisenstadt.
Historio
En 1701 sur monteto templo konstruiĝis, apude en 1707 vilaĝo formiĝis. En 1910 vivis en Felsőkismartonhegy 1333 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Oberberg-Eisenstadt aliĝis al Eisenstadt en 1939.
5505 Rundetaarn
5505 Rundetaarn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensenelde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Rundetårn ("Ronda turo" en dana lingvo). Tiu turo de la 17-a jarcento en København entenas bibliotekon, kirkon kaj observatorion ĉe sia kulmino. Ĝi estas karakerizita de sia helicoida ramplo, kiu permesas atingi la kulminon per ĉaro aŭ eĉ ĉevalrajde.
Saving Private Ryan
Saving Private Ryan (tradukebla de la angla lingvo per Savante soldaton Rajano) estas filmo el la jaro 1998 reĝisorita de Steven Spielberg, kiu rakontas pri fikcia serĉo por paraŝutista soldato ĉe la Batalo de Normandio en la Dua Mondmilito. La scenaro estis verkita de Robert Rodat. Aktoris en la filmo aktoroj Tom Hanks, Edward Burns, Tom Sizemore, Barry Pepper, Adam Goldberg, Giovanni Ribisi, Matt Damon, Vin Diesel, Paul Giamatti, kaj multaj aliaj.
Rakonto
La rakonto komenciĝas je T-Tago, t.e. la dum la elŝipiĝo de miloj da usonaj soldatoj sur la strando de Omaha en Normandio. Grupeto da soldatoj, gvidataj de Kapitano John Miller (Tom Hanks) estas komisiitaj retrovi 1-a klasan soldaton James Ryan (Matt Damon), kies tri fratoj mortis dum batalo. Tio estas preteksto por Steven Spielberg filmi unu el la plej famaj bataloj en la historio, kiu fariĝos decidofara por la sorto de la 2-a mondmilito.
Rolularo
(noto: "Private" estas 1-a klasa soldato - ĉiuj sube listigitaj soldatoj, inkluzive de Ryan estas 1-a klasaj)
22938 Brilawrence
22938 Brilawrence estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Robert Lawrence, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando).
Zoltán Sallay
Zoltán Sallay [ŝalai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sallay Zoltán estis hungara baletisto.
Zoltán Sallay  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Siófok.
Biografio
Zoltán Sallay lernis baleton en lernejo de Budapeŝta Ŝtata Operejo, en 1929 li aliĝis al la opereja baleta trupo. Inter 1939 kaj 1967 li baletis en rango privata dancisto. Dum la 2-a mondmilito lia piedo vundiĝis, sed li povis pli danci. En 1967 li retiriĝis. Li ricevis premion en 1963.
Vasiľ Turok
Vasiľ Turok (naskiĝis la 8-an de januaro 1940, mortis la 7-an de novembro 2005 en Prešov) estis rutena dramatiko, dramaturgisto kaj kultura laboristo loĝinta en Slovakio.
Li naskiĝis en rutena vilaĝo Habura en nordorienta Slovakio ĉe urbo Medzilaborce. Post mez- kaj alt-lerneja studado en Bratislavo li revenis orienten, kie li laboris kiel pedagogo en ĝenerala mezlernejo en Prešov, poste en Ortodoksa teologia (diavorta) fakultato en sama urbo. Li partoprenis en procezo de renoviĝo de ruteneco, identeco de rutenoj. Nekontestebla estas lia signifa kontribuo al teatro, precipe kiel dramaturgo, tradukisto kaj reĝisoro en unusola profesia rutena teatro — nome Teatro de Alexander Duchnovič en Prešov. Li ankaŭ ĉeestis ekeston de la unua rutena kultura-nacieca organizaĵo en tiama Ĉeĥoslovakio — Rutena renoviĝo (sk:  Rusínska obroda), kaj ankaŭ estis la unua prezidanto de la Monda Konsilio de Rutenoj  (sk:Svetová rada Rusínov) kaj kiel plenumkomitato de la unua internacia rutena organizaĵo  - Monda Kongreso de Rutenoj  (sk:Svetový kongres Rusínov).
Wade
Pluraj gravaj homoj havas aŭ havis la nomon Wade:
1568
En la jaro 1568 post Kristo okazis, interalie:
1907
1907 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1907 post Kristo okazis, interalie:
Esperantujo
Aldo Ferdinando Schmucker, Walter A. Gale, Albin Sandström, Péter Török, Lehman Wendell, Carl Johan Johansson, Josep M. Terricabras, Anders Rosenberg, Rolf Bugge Paulsen, John Edgar McFadyen, Albin Henning Halldor, Josep Albagés Ventura, Julius Glück, Margrethe Caroline Noll, Julia Fernandes, Stanisław Karolczyk, Heinrich Funk kaj Peteris Kikauka.
Henri Braekevelt
Henri Braekevelt (Roeselare, 24-a de februaro 1907 - Izegem-Kachtem, 14-a de oktobro 1999) estis belga belga presisto kaj esperantisto. Kun sia pli juna frato Honoré (kiu en 1954 elmigris al Kanado) li posedis presejon en Roeselare. De la presejo estas konata serio da afiŝoj anoncantaj la kursojn kiujn Sipke Stuit faris en Flandrio en la 1930-aj jaroj. Ekde 1935 la presejo prizorgis la unuajn jarkolektojn de Flandra Katoliko, la revuo de FUKE, Flandra Unuiĝo de Katolikaj Esperantistoj. Ekde la maja-junia numero de 1938 ĝi transiris al presejo G. Van den Eynde en Retie, pli proksima al la redaktoro. Tamen la rilatoj inter la revuo (kies historio restas esplorenda) kaj Braekevelt restis bonaj, ĉar li daŭre anoncis en ĝi.
Henri Braekevelt estis regula partoprenanto de enlandaj kongresoj. Post la Dua Mondmilito li ne plu estis aktiva movadano, sed li portis la stelon ĝis la fino de sia vivo.
La familio konservas serion de poŝtkartoj interŝangitaj en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj inter Honoré kaj Henri Braekevelt, Elisabeth Callewaert (la posta edzino de Henri) kaj kelkaj aliaj kun konataj esperantistoj el tiu periodo kiel František Mlynář, Taras Ŝevĉenko, Herbert Moy Thomas, Yvonne Thooris, Štěpán Urban kaj Jan van Schoor.
Cravolândia
Cravolândia estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 5.041 loĝantojn en 2010.
NGC 2613
NGC 2613 (aliaj indikoj — ESO 495-18, IRAS08311-2248, MCG -4-21-3, AM 0831-224, UGCA 141, CGMW 2-3822, PGC 23997) estas galaksio en konstelacio Kompaso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Erdőkürt
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo Balassagyarmat-Aszód preteriras. La lasta troviĝas 17, Pásztó 30, Budapeŝto 60 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1274 en formo "Kyrth". Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Fine de la turka erao la komunumo senhomiĝis. Baldaŭe precipe slovakoj alvenis. Ekde 1905 uziĝas la numa loknomo. En 1966 nova lernejo konstruiĝis.
Komunumoj pri Kürt en Hungara reĝlando
Kürt apartenas al la 7 hungaraj gentoj.
(19571) 1999 LA7
(19571) 1999 LA7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
1565
En la jaro 1565 post Kristo okazis, interalie:
Rio Negro (Paranao)
Rio Negro estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 31.261 loĝantojn en 2010.
Chimamanda Ngozi Adichie
Chimamanda Ngozi Adichie (n. la 15-an de septembro 1977 en Enugu, Niĝerio) estas niĝeria verkistino, prelegantino, fama pro siaj prezentoj "Ni ĉiuj devas esti feministoj" kaj "La danĝero de ununura rakonto". La 15-an de marto 2012 en Guildhall (Londono), ŝi prelegis pri la temo de kulturaj rilatoj inter la landoj de la Komunumoj de Nacioj opinante ke legi realisman literaturon estas serĉi la homaron (angle: “To Instruct and Delight: A Case For Realist Literature”).
Ŝi estas nomata la plej elstara el "kelkaj junaj anglalingvaj aŭtoroj, kiuj sukcesis atentigi novan leganton de afrika literaturo".
Vivkuro
Ŝi estis la kvina infano en familio kun ses infanoj. Ŝia patro estis universitata profesoro. La gepatroj volis ke ŝi studu medicinon, sed post unu jaro ŝi ne ŝatis tiun studon kaj forlasis Niĝerion por iri al Usono por faru studojn pri komunikado kaj politikajn sciencojn antaŭ ol obteni magistron en afrikaj studoj kaj literatura kreado en la universitato Yale.
Verkaro
La titolo de ŝia dua libro "Duono de Flava Suno" (angle Half of a Yellow Sunà, reflektas unu el la motivoj de la flago de Biafro, ne-agnoskita ŝtato, kiu ekzistis sur la teritorio de Niĝerio. dum la niĝeria interna milito en 1967. Tiu romano montras kiel la interetna konflikto inter la popoloj haŭsa kaj igbo, influis la sorton de la ĉefroluloj - la kampara junulo Ugwu, lia mastro Odenigbo kaj du ĝemelaj fratinoj, Olanna kaj Kainene.
Tradukoj
Ekde majo 2014, la verkoj de Chimamanda Ngozi Adichi estis tradukitaj en 27 lingvojn
Komunumaro Bad Bramstedt-Land
Bramstedt-Land estas komunumaro - en la germana lingvouzo de Ŝlesvigo-Holstinio Amt, pluralo Ämter - en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. Ĝi troviĝas en la okcidento de la distrikto Segeberg, iom norde de Hamburgo. Administra sidejo estas la urbo Bad Bramstedt, kiu tamen ne mem apartenas al la komunumaro. La 30-an de septembro 2006 la komunumaro havis 10.643 loĝantojn.
La unuopaj komunumoj estas (la respektivaj nombroj de loĝantoj laŭ la stato 30-a de septembro 2006 inter krampoj):
Geografio
La teritorio de la komunumaro situas en la pleja okcidento de la distrikto Segeberg kaj najbaras al kvar aliaj distriktoj de Ŝlesvigo-Holstinio - Steinburg, Rendsburg-Eckernförde plus Pinneberg - kaj aldone al la eksterdistrikta urbo Neumünster.
Korba
Korba, laŭ (कोर्बा) estas urbego, pezindustria centro kaj municipo en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Korba havis populacion de en 2011 kun legopovo 69%.
Geografio
Korba situas laŭ rivero sur montetaro 252 metrojn super la marnivelo. Bilaspur troviĝas 64, Rajgarh 86, Ambikapur 100, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 164, Kolkato 582, tutlanda ĉefurbo Delhio 891, Mumbajo 1095 kilometrojn (aere).
Historio
Korba antaŭe apartenis al distrikto de Bilaspur. En 1998 Korba iĝis aparta distrikto.
Ekonomio
Korba estas la energia ĉefurbo de Ĉatisgaro pro ĝiaj karborezervoj kaj industria bazo por termikaj centraloj. Tie kuŝas la plej granda malferma karbominejo de Barato. La aluminia produkto profitas la energion. En la ĉirkaŭaĵo abundaj verdaj arbaroj etendiĝas.
Lingvoj
En Korba la ĉefaj lingvoj estas la ĉatisgara kaj la hinda.
Eduko
En Korba signifa instituto kaj pluraj kolegioj funkcias.
Trafiko
Korba havas trairan fervojan linion kun fervoja ponto. Malmulte da vojoj kuras al la urbego, sed estas 2 vojaj pontoj. La plej proksima flughaveno troviĝas en Bilaspur.
Klimato
Korba havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas 1420 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 26,6 °C.
Alcozauca de Guerrero
Alcozauca de Guerrero estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Alcozauca de Guerrero. Alcozauca de Guerrero apartenas al la regiono La Montaña, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero. La regiono "La Montaña" troviĝas en la orienta parto de la subŝtato. Krome dek-ok komunumoj apartenas al tiu regiono. Multaj komunumoj en tiu regiono apartenas al la plej malriĉaj komunumoj de Meksiko. Al Alcozauca de Guerrero apartenas entute 28 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12004.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 12718 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11637 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 91,5 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
7049 de la loĝantoj de Alcozauca de Guerrero en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3999 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 56,73 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 61,31 % (2266 el 3696 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 51,69 (1733 el 3353 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 12718 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 12280 apartenis al la katolika religio. 438 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lawson-kriterio
Lawson-Kriterio (post John D. Lawson, nask. 1923) estas fizika kondiĉo, kiu necesas por realigo de mempela nuklea fizika ĉenreakcio. Tio povas esti minimume ĉe temperaturo T, korpuskla denso n kaj la energia kuntena tempo τ
, ĉe kiu k estas la Boltzmann-konstanto, reakcia proporcio je korpuskla denso kaj \epsilon la liberiĝanta reakcia energio.
Tiu funkcio de la temperaturo okazas ĉe ĉiu fuzia reakcio alie, ĝi havas do ĉiam absolutan minimumon ĉe optimuma temperaturo. Por la D-D-reakcio ekzemple
,
.
Lajos Sugár
Lajos Sugár [lajoŝ ŝugAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sugár Lajos estis hungara aktoro.
Lajos Sugár naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Sugár aliĝis al migranta trupo gimnazion en 1910, dum la 1-a mondmilito li jam estis membro de stabila (ne migranta) trupo en provinco. Ekde 1923 li apartenis al Teatro Renaissance, post jaroj ekzemple al Teatro Belvárosi kaj Teatro Magyar. Li debutis en filmo en 1929. Ekde 1951 ĝismorte li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Ibn Hud
Abu ʿAbdallah Muḥammad ibn Jūsuf ibn Hūd al-Ĝuḏāmī, أبو عبد الله محمد بن يوسف بن هود الجذامي, plej konata kiel Ibn Hūd, ابن هود (naskiĝis en Zaragozo, fine de la 12-a jarcento, mortis en Almerio, 1238), estis reĝo en Al-Andalus kun la nomo al-Mutaŭakkil ʿalā Allāh (المتوكل على الله, "kiu fidas en Dio"), kiu konkeris preskaŭ la tuton de la teritorioj de Al-Andalus de 1228 ĝis 1237.
Ibn Hud estis posteulo de grava familio nobela, nome la hudioj de la Tajfo de Zaragozo.
Politiko
En la Batalo de Las Navas de Tolosa en 1212, la trupoj de la almohadoj estis venkitaj de la kristanoj, kaj la povo islama en Iberio ekdekliviĝis definitive kaj la Reconquista prenis novan elanon kiu okazigis dum la venontaj kvardek jaroj gravan avancon de la kristanaj regnoj, kiuj konkeris preskaŭ ĉiujn teritoriojn sudajn kiuj estis sub islama povo.
Tamen en tiuj jaroj malfacilaj por islamanoj estro apartenanta al la dinastio hudita nome Ibn Hud sukcesis akiri plej parton de Al-Andalus, kun la escepto de Valencio, kiu restis en manoj de Mardanis; dum Muhammad ibn Nasr sukcesis esti agnoskata kiel sultano de la provinco de Arjona kaj poste de tiuj de Guadix kaj Baza.
La insurekcio kontraŭ-almohada de Ibn Hud startis en Murcio en la jaro 1228; precize en la valo de Ricote, enpoviĝante en la urboj de Murcio, Kordovo, Sevilo, Malago, Almerio inter aliaj. Spite la komencan sukceson, Ibn Hud devis ankaŭ kontraŭstari la premon rekonkeranta de la kristanoj, kaj tiele Ferdinando la 3-a (Kastilio) ekde Toledo eliris kun sia armeo al Úbeda, urbo kiu pro malbona rilato inter Ibn Hud kaj Muhammad ibn Nasr al-Ahmar ne ricevis helpon. La kristanoj sieĝis tiun urbon la 6-a de januaro de 1233 kaj kiam ties defendantoj konvinkiĝis ke ili havis ŝancojn ricevi nek liveraĵojn nek helpon kapitulacis somere tiujare.
Oficina hisopo
La oficina hisopo (Hyssopus officinalis) estas specio de hisopo, aroma arbusteto kun liniformaj folioj kaj bluaj aŭ viole bluaj floroj, kultivata por ornamo, esenco kaj medicino.
En la kuirarto uzatas la folioj de la planto. Hisopo faciligas la digeston de grasaj manĝaĵoj kaj fajnigas ĉefe viandaĵojn, fiŝaĵojn, salatojn, saŭcojn, legomsupojn, kazeon kaj likvorojn.
Ĝi estas ankaŭ uzata kiel kuracplanto.
Lançon-Provence
(jen france, okcitane Lançon de Provença) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Interlingvo inter Lingvoj. Prilingvaj Eseoj
'Interlingvo inter Lingvoj. Prilingvaj eseoj' estas kolekto de eseoj, precipe pri lingvoj, eldonita de UEA en 2015. La eseoj temas pri 16 tekstoj de 11 aŭtoroj premiitaj siatempe en la Belartaj Konkursoj de UEA kaj verkitaj inter la jaroj 1979 kaj 2009. La eldono estis redaktita de Michela Lipari kaj Humphrey Tonkin kun Enkonduko de tiu lasta kaj Postparolo de Carlo Minnaja. Tre konataj aŭtoroj estas ja Sten Johansson, Bernard Golden, Nikola Raŝiĉ, Gonçalo Neves, Aleksandro Melnikov, Christian Rivière, kaj Geraldo Mattos. Tri aŭtoroj reprezentiĝas per pli ol unu verko. En la suba enhavtabelo la dato rilatas al jaro kiam la eseo estis premiita.
NGC 2614
NGC 2614 (aliaj indikoj — UGC 4523, MCG 12-9-5, ZWG 331.58, ZWG 332.5, IRAS08373+7309, PGC 24473) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Canet-en-Roussillon
Canet-en-Roussillon (katalune: Canet de Rosselló) estas la plej granda urbo de la departemento Pyrénées-Orientales, post Perpignan, en suda Francio.
Norde de la urbo estas la marenfluo de la rivero Têt.
Kiel vidindaĵoj estas kastelo de la 11-a jarcento kun kapelo kaj en la urbo preĝejo de Sankta Jakobo. Ĉe maro estas plaĝoj kaj distrohaveno.
Historio
La urbo apartenis al Hispanio ĝis la traktato de la Pireneoj 1659, poste ĝi estas franca.
Citronmeliso
La citronmeliso aŭ oficina meliso (Melissa officinalis) estas plurjara plantospecio de genro meliso (Melissa) el familio lamiacoj (Lamiaceae). Ĝi havas citronodoron, blankajn florojn, devenas el la Mez-Oriento, ŝatas la mediteranan klimaton en Eŭropo. Ĝi kreskas libere nur sporada, ĝi estas jam kultivata spicplanto, kuracplanto de jarcentoj.
Casalromano
Casalromano estas komunumo de Italio.
Citronmeliso
Disvastiĝo, historio
Ĝin disvastigis en suda Exuropo la grekoj, en la okcident-exuropajn monaĥejajn ĝardenojn kunportis la benediktanoj. Imperiestro Karlo la Granda en ĉ. 810 ordonis (Capitulare de vilis) ties kultivadon. En okcidenta Eŭropo, ĝi estas senescepte ĝardene kultivata. La planto enhejmiĝis en partoj de Hungario kaj Norda Ameriko.
Ĝi estis unu efikaĵo en la t.n. karmelita akvo (spiritus melissae compositus) de la svisa Paracelsus.
Priskribo, kultivado
Ĝi povas atingi la alton de 150 cm, la folioj estas ovoformaj, milde krenelaj, citronodoraj. La folioj staras sur la kvareĝa tigo vid-al-vide. La planton karakterizas ankaŭ la lanugeco kaj la iom vila tigo.
Oni semas la grajnojn en aprilo-majo, oni kolektas ties ŝosojn (Melissae herba) kaj foliojn (Melissae folium) en komenco de la florado en julio-aŭgusto.
Efikaĵoj
La efikaĵoj de la melisa folio estas la volatilaj oleoj (citronelalo, citralo), la tanaĵoj, la flavonoidoj, la kafoacido, la rezino kaj la saponino.
Uzado kiel kuracaĵo
Pro la virusdetrua efiko, oni uzas ĝin en kremaĵoj kontraŭ lipherpeto (Herpes simplex). Ties teo kaj la volatila oleo trankviligas la nervojn, koron, kontraŭspasmema. Ĝi vigligas la digestadon, oni ofte uzas ĝin kontraŭ kapdoloro, maldormemo, dorma perturbo.
Uzado kiel spicaĵo
En la kuirarto uzatas la freŝaj folioj de tiu planto. Meliso fajnigas ĉefe salatojn, fiŝsaŭcojn, supojn, likvorojn kaj marinaĵojn.
Barboursville (Virginio)
Barboursville estas urbo en la konteo de Orange, en Virginio, en Usono.
Tie naskiĝis, la, la dek-dua prezidento de Usono, Zachary Taylor.