cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turka literaturo
Turka literaturo sub influo de la okcidenta literaturo
La plej konataj kaj legataj verkistoj de la periodo 1950-1990 povus esti la jenaj: Tarik Dursun K., Atilla Ilhan, Yaşar Kemal, Orhan Kemal, Kemal Tahir, Tarik Bugra, Aziz Nesin, Mustafa Necati Sepetçioğlu, Firuzan, Adalet Agaoglu, Sevgi Soysal, Tomris Uyar, Selim Ileri, Cevat Sakir (Halikarnas Balikçisi), Necati Cumali kaj Haldun Taner.
La plej elstaraj poetoj de tiu sama periodo estas: Behçet Kemal Çaglar, Necati Cumali, Oktay Rifat, Melih Cevdet Anday, Cemal Süreya, Edip Cansever, Özdemir Ince, Ataol Behramoğlu, Ismet Özel, Ece Ayhan, Turgut Uyar, Sezai Karakoç, Bahaettin Karakoç, Ümit Yaşar Oğuzcan kaj Orhan Pamuk. Tiu laste menciata ricevis la Nobel Premion.
Tungro
Tungro (Tongeren, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1825 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo estas la administra centro de samnoma distrikto (aŭ arondismento) Tungro.
Ilona Fall
FALL Ilona estas rumanuja hungara aktorino naskita en Târgu Mureş la 22-an de januaro 1940.
Tungro
Ekde 1977 la municipoj Berg, Diets-Heur, Henis, 's-Herenelderen, Koninksem, Lauw, Mal, Neerrepen, Nerem, Overrepen, Piringen, Riksingen, Rutten, Sluizen, Vreren kaj Widooie apartenas al Tungro, la ĉefa municipo.
Ilona Fall
Kariero
Ilona Fall ludis en la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe (1961-1964), en Dramteatro de Braŝovo (1964-1968) en rumana lingvo, denove en la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház (1968-1975). Ekde 1975 ŝi estas anino de la teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro. Ekde 1989 Fall estas kunlaborantino de la hungara elsendo de Radio Temeŝvaro.
Tungro
Ĝi estas tre malnova (jam ekzistis en 15 a. K.) urbo, kiu ekestis el Romia setlejo Atuatuca Tungrorum.
(17340) 4096 T-2
(17340) 4096 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Schwarzwälder
Schwarzwälder estas germana vorto kaj signifas "nigraarbarano":
Schwarzwälder estas familia nomo de jenaj personoj:
Josefa kaj Růžena Blažkovi
Josefa kaj Růžena Blažkovi (naskiĝintaj la 20-an de januaro 1878 - mortintaj la 30-an de marto 1922) estis fratinoj - siamaj dunaskitoj. Ili naskiĝis en familio de Blažkidoj en Skrýchov u Opařan. Josefa kaj Růžena estis kunkreskintaj en tereno pelva, ili havis do komunajn organojn urinajn, anusajn kaj vaginajn. La fratinoj havis evoluintaj du parojn da kruroj. Tial ili povis tute normale iradi. Kirurgia operacio ne estis konsiderata. La unua, kiu interesiĝis pri ili, estis grafo Nádherný. Ili lernis krom baza lernado la germanan kaj la francan, kantadon, sciis ludi violonon kaj ksilofonon.
Kantono Mason
Kantono Mason [mEjsen] (angle: Mason County) havas diversajn signifojn. Interalie:
Josefa kaj Růžena Blažkovi
Neniu scias kiel, sed Růžena fariĝis patrino. Propre anatomie ambaŭ, sed nur ŝi seksumadis kun viro. Neniu scias, ĉu tio estis ilia impresario aŭ iu el membroj de varieta grupo. Ŝi neniam edziniĝis, ŝia edzo estus teorie bigamisto. La dunaskitoj naskis (alie oni ne povas diri tion) en praga sanatorio en la jaro 1911 filon Franciskon. Post la unua mondmilito ili vojaĝis denove al Usono. Unu el ili grave malsaniĝis je pulmoinflamo. Ili mortis samtempe la 30-an de marto 1922 en aĝo 44 jaroj. Cindrujo estas metita en familia tombo en Sepekov.
Fortis
La grupo Fortis kun ĉefaj sidejoj en Bruselo (Belgio) kaj Utrecht (Nederlando) estis belga-nederlanda entrepreno, kiu ofertis financajn servojn kaj asekuron. Fortis estis la plej granda banko en Belgio kaj la dua plej granda en Nederlando. Ĝis oktobro 2008 la banko apartenis kun pli ol 85.000 dungitoj al la 20 plej grandaj eŭropaj financaj entreprenoj. Pro la financa krizo de 2008 Fortis estis parte ŝtatigita kaj disigita en nederlandan kaj belgan-luksemburgan parton.
Dumbrăvița (Timiș)
Dumbrăvița [dumbrəvica] (hungare: Újszentes, germane: Neussentesch) estas vilaĝo en Rumanio norde de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1243 loĝantojn (hungaroj), en 1992 2400 (rumanoj, 53,5% hungaroj). Ĝi estiĝis fare de ŝtata koloniado en 1891. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye).
Pro sia situo proksime al Timișoara la loko forte kreskis en la unuaj 2100-aj jaroj (2002: 2.693 loĝantoj; 2011: 7.522); eble ĝi iĝos antaŭurbo de Timișoara.
Kastelo Mönchshof (Siebleben)
Priskribo
La kastelo kun sia angla pejzaĝparko kaj la fiŝlagetoj ŝuldas sian estiĝon al la benediktana abatejo Reinhardsbrunn. En la 1174-a jaro ĝi menciitis unuafoje kiel Reinhardsburg kaj la nomo Mönchshof estas konata ekde 1348. Siebleben estis unu el kvar landgrafaj juĝejoj en la 12-a jarcento. Post kiam dum la kamparanaj ribeloj la monakejo en Reinhardsbrunn estis prirabita kaj detruita la frokuloj venis Gotoan En 1543 iĝis neniiĝo de Mönchshof kiel klostraĵo kaj la posedo venis en la manoj de la saksoj.
Ekde la 17-a jarcento Siebleben apartenis al la ĵus fondita Duklando Saksio-Gotao. Mönchshof akiritis fare de la konsilisto registara kaj kanceliero ĉe Kastelo Friedenstein Adolph Christian Avemann. En 1717 la Siebleben-a lageto artefarite kreitis, precipe por fiŝbredado. Post la morto de la juristo kaj politikisto Avemann (1738) la tuto venis en la posedon de la bofilo Dietrich Ernst Heinrich von Linsingen, kiu loĝis surloke ĝismorte en 1762. Ties heredantoj estis je la tempo de Johann Georg August Galletti ankoraŭ la Mönchshof-havantoj.
La baroka duetaĝa kasteleto fariĝis en la 2-a duono de la 18-a jarcento kiel modesta masivkonstruaĵo kun masarda tegmento. Tre substrekitis la triaksa meza elstaraĵo ĉe la okcidenta flanko antaŭ kiu troviĝas balkono sur du kolonoj kun balustrado kaj liberaera ŝtuparo.
Historio
Duko Ernesto la 2-a akiris la komplekson en 1799 kiel someran rezidejon por la filo Aŭgusto. Paralele faritis la alikonstruo de la ĉ. 11 hektarojn granda parko fare de la pejzaĝarkiteko Rudolf Eyserbeck el Dessau. Li estis deĵorinta ekde 1788 en la ne tro malproksime situanta Kastelo de Molsdorf kiel ĉefĝardenisto. En Möchshof li konstruis la promenvojojn kaj la bedojn kaj plantis diversajn arbojn. Laŭ la modelo de Wörlitz li kreis anglan pejzaĝĝardenon rekte antaŭ la urbopordoj de Gotha! La parkon ĉirkaŭas muro. Tamen Eyserbeck sukcesis fari ravigajn belvidojn al la media pejzaĝaro kiel ankaŭ belan interplektiĝantan vojretaron. Poste la kastelo uzitis ankaŭ kiel gastejo kaj, dum la vintroj aparte, kiel ĉaskastelo. Kelkaj elstaraj personoj gastis ĉe Kastelo Siebleben, ekz. la pentristo Louis Gurlitt.
En 1850 duko Ernesto la 2-a metis la kastelon je dispono al la princino de Löwenstein-Wertheim kaj poste la komplekso uzitis i.a. kiel fasanerio. En 1918 la tuto ŝtatigitis. Inter 1919 kaj 1922 vivis surloke la deputito de Reichstag kaj komunisto Hermann Duncker. En 1937 la demisiinta duko Karlo Eduardo (Saksio-Koburgo kaj Gotao) donis la bienon al la urbo Gotao; tamen la komplekso post la Dua mondmilito kadukiĝis.Iniciavitvuloj el la urboparto Siebleben savis la parkon iel kontraŭ kompleta malpuriĝo dum la 1970 jaroj.
Reviviĝo post 1990
En 1999 la baroka konstruaĵo akiritis fare de la fratoj Gutbrod kaj restaŭritis je stato loĝeja por pluraj familioj. El la tuto restis neŝanĝitaj nur la solidaj eksteraj muroj. La tegmento novigitis malhistorie.
En 2013 venis nova posedato. Tiam la ĝardeno je spaco de 1,8 hektaroj novigitis barokstile. Pluse faritis la rekonstruo de la kastelĝardenĉirkaŭaĵo kaj la elfoso kaj refaro de volba kelo.
Ericsson
La kompanio estis fondita en 1876 fare de Lars Magnus Ericsson; ĝis 2016 ĝi havis sidejon en Stokholmo, Svedio. La kompanio dungas ĉirkaŭ 115,000 personojn kaj funkcias en ĉirkaŭ 180 landoj. Ericsson tenis ĉirkaŭ 39,000 garantitajn patentojn je Majo 2015, inklude multajn en senkabla komunikado.
La ora branĉo
La ora branĉo: studo pri magio kaj religio (originale angle The Golden Bough: A Study in Magic and Religion) estas etenda verko de kompara studo pri mitologio kaj religio verkita de la skota antropologo James George Frazer (1854-1941).
NGC 2744A
NGC 2744A (aliaj indikoj — VV 612, PGC 200248) estas galaksio en konstelacio Kankro.
La ora branĉo
Publikigita por la unua fojo en 1890 en du volumoj, ĝi havis duan eldonon en 1900 en tri volumoj kaj kvaran (1907-1915) kiu pliiĝis ĝis dek du, kiun la aŭtoro resumis poste en 1922 en unusola volumo, koresponda al la versio komune publikigita kaj legata.
NGC 2744A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
La ora branĉo
Enhavo
La ora branĉo klopodas difini la komunajn elementojn de la religiaj kredoj, kiuj gamas el la antikvaj sistemoj de kredoj ĝis religioj relative modernaj kiel kristanismo. Ĝia labortezo konsistas en aserto ke la malnovaj religioj estis kultoj de fekundeco kiuj ekzistis ĉirkaŭ la kulto kaj perioda ofero de sankta reĝo. Tiu reĝo estis la reenkarniĝo de dio kiu mortis kaj reviviĝis, nome Suna dio kiu faris mistikan geedzigon kun la Terdiino, kiu mortus dum la rikoltsezono kaj reenkarniĝis dum la printempo. Frazer asertis, ke tiu legendo estas hegemonia en preskaŭ ĉiuj mitologioj de la tuta mondo. La ĝermo de la tezo de Frazer estis la antaŭromia reĝo-pastro en la festivalo de Nemi, kiu estis murdita rite fare de sia sukcedanto. El tiu legendo, la aŭtoro faras interplektitan esploron de la diversaj aspektoj kiuj konstituas la miton, pere de la komparo de la diversaj kultoj, legendoj kaj tradicioj de diversaj regionoj de la mondo kongrue kun la fundamento de la verko.
La titolo estas prenita el verko de la angla pentristo J. M. W. Turner, kiu en samoma verko pentras la lagon de la arbaro de Nemi, kiu en la Antikveco estis nomita «Spegulo de Diana»; siavice li pentris la legendon de la ora branĉo citita de la poeto latinlingva Vergilio en la Eneido. En tiu poemo, Eneo kaj la Sibilo de Kumo prezentas la oran branĉon al Karono, nome la boatisto de la Hadeso, por sukcesi eniri.
Tiu verko influis enorme en la antropologia kompreno de la venontaj jardekoj, kaj ekformis parton de la ĉefaj verkoj de antropologio.
Bronisława Wajs - Papuŝa
Bronisława Wajs - Papuŝa naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1908 aŭ la 10-an de majo 1910 en Lublin, mortis la 8-an de 1987 en Inowrocław. Devenis de la etna grupo Polska Roma (polaj ebenaj ciganoj / romaoj). Poetino verkanta en la cigana lingvo / romaa lingvo, konata laŭ pseŭdonomo Papuŝa (t.e. "Pupo" en la romaa lingvo).
Vivo
Ŝi estis unu el kelkaj ciganaj virinoj, kiu memstare lernis skribi kaj legi. Neniam frekventis lernejon. En la aĝo de 16 jaroj edziniĝis al multe pli aĝa harpisto Dionizy Wajs.
Dum la Dua Mondmilito kaŝis sin kun sia grupo en arbaroj de Volinio antaŭ teroro de ukrainaj naciistoj.
Kiel poetino debutis en Nowa Kultura (Nova Kulturo) en 1951. Ŝia malkovrinto kaj tradukisto estis en 1949 Jerzy Ficowski. Siajn unuajn tradukaĵojn li sendis al Julian Tuwim, kiu publikigis ilin. Papuŝa post multe da jaroj de vagado kun la cigana tendaro en 1950 ekloĝis en Żagań. Ekde 1954 setlis kun la cigana tendaro en Gorzów Wielkopolski. En 1981 maljunan kaj malsanan prizorgis la familio en Inowrocław. En sia medio ŝi renkontiĝadis kun malaprobo pro malrespekto de tradicia rolo de virino. Ĉikanoj kaŭzis en ŝi psikan malsanon kaj neceson de perioda kuraco en psikiatriejoj. Ŝi apartenis al Asocio de Polaj Verkistoj de 1962. Ŝiaj versaĵoj estis tradukitaj al la germana, angla, franca, hispana, sveda kaj itala lingvoj.
En 1992 aperis filmo Historio de ciganino laŭ scenaro kaj reĝisorado de Greg Kowalski kaj muziko de Jan Kanty Pawluśkiewicz. Aŭtune 2010 Krzysztof Krauze komencis realigi aŭtoran filmon pri Papuŝa.
Verkaro
Danke al traduko de Jerzy Ficowski oni eldonis tri volumetojn:
Eksteraj ligiloj
Biografio laŭ Adam Bartosz - en la pola
Biografio en la angla
Prchalov
Prchalov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Příbor en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Příbor. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 82 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Prchalov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,36 km².
Historio
La vilaĝo estiĝis en la jaroj 1798 per parceligo de superulara korto.
Pantin (stacidomo)
Pantin estas franca stacidomo sur linio E de RER, situanta en komunumo Pantin, en departemento Seine-Saint-Denis, en regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Tlmače
Tlmače estas urbo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Levice.
Situo
La urbo situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montoj, laŭ maldekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojoj kaj fervojoj al la direktoj Levice, Zvolen kaj Zlaté Moravce. Levice troviĝas 10 km.
Historio
La urbo estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio devenis el 1075 en formo Talmach, tiam apartenanta al abatejo. La loĝantoj suferis de la tataroj, poste de Mateo Csák (ĉAk). En 1577 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. Inter 1618-1664 la komunumo apartenisal Turka Imperio. La fervojo atingis la vilaĝon en 1896. En 1910 loĝis tie 487 da homoj, (plejparte slovakoj). La vilaĝo ĝis 1919 apartenis al Bars, al distrikto de Levice. Poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 al sendependa Slovakio. En 2001 loĝis en la urbo 4305 da homoj, (4137 slovakoj).
Grand Paris Express
Grand Paris Express (Granda Parizo Ekspreso) estas projekto de novaj metrolinioj konstruotaj en regiono Francilio, en Francio. La konstruo povus komenciĝi en 2014, kun unua linio malfermota inter stacioj ' kaj ' (RER A) ĉirkaŭ 2020. Tiu linio estis unue proponita en la projekto Orbival, poste integrita en la projekto Arc Express.
Projektitaj linioj
La projekto konsistas el kvar novaj linioj, plus la plilongigo de du ekzistantaj linioj (11 kaj 14). komence, estis planite ke la novaj linioj estu konataj per siaj koloroj (Ruĝa Linio, Oranĝa Linio, Verda Linio, ktp). Tio estis ŝanĝita en 2013 por daŭrigi la konvencian numeradon kiun RATP uzas kaj tio inkluzivos novajn liniojn 15, 16, 17 kaj 18.
Monkey Business
La intrigo disvolviĝas ĉirkaŭ eksperimentoj pro serĉado de juniga eliksiro, kiun simio miksas kun trinkakvo, okazigante ke diversaj roluloj fakte plijuniĝas kaj ekkondutas alimaniere kaj certe ekster la atendita kondutaro.
Keith Jarrett
Keith JARRETT (naskiĝis la 8-an de majo 1945 en Allentown, Pensilvanio) estas usona ĵazpianisto. La ludmanieron de Jarrett karakterizas vaste etendiĝaj soloimprovizadoj, kiuj estas dokumentitaj en eksterkutime ampleksaj rektaj registraĵoj (i. a. The Köln Concert, Bremen/Lausanne, The Sun Bear Concerts).
Vivo kaj verkado
Preskaŭ samtempe lia produktisto Manfred Eicher instigis lin al projektoj kiel lia tiel nomata eŭropa kvarteto kun saksofonisto Jan Garbarek kaj la ritmogrupo konsistanta el Palle Danielsson kaj Jon Christensen (Belonging, 1974, My Song, 1978). Dum la fruaj 1970-aj jaroj Jarrett estis ankoraŭ ema pri ludado kun aliaj muzikistoj ekz. Freddie Hubbard, Airto Moreira, Kenny Wheeler (Gnu High, 1975) kaj Charlie Haden (Closeness).
Jarrett suferis ekde meze de la 1990-aj jaroj de longedaŭra elĉerpiĝo-sindromo. Nur en 1998 li povis singarde rekomenci per pianoludado. Post resaniĝo li registris la solodiskon «The Melody at Night, with You», kiu komence estis nur privata kristnasko-donaco por sia dua edzino Rose Anne. En intervjuo Jarrett esprimis,'' ĉiu solokoncerto por li estas iu tute speciala, ĉar ĉi tiu malsano faris al li klara, ke ĉiu koncerto povus esti lia lasta. Tion oni auskultas ankaŭ el lia muziko. Li videble penas, ludi je siaj novaj koncertoj perfekte kaj ne plu „simple eke“ kiel je siaj famaj registraĵoj el la 80-aj jaroj.''
Krome li daŭrigis sian tutmondan koncertadon per sia trio. Al liaj plej gravaj sonregistraĵoj el la plej nova tempo apartenas „Always Let Me Go“ (2001), „Up for It“ (2002) kaj la solo-duoblodisko „Radiance“ (2005).
La muziko de Keith Jarrett estas, kiel li raportis en televidintervjuo en 2005, stampita de la filozofio kaj instruo de Georgij Ivanoviĉ Gjurĝiev, kies Sacred Hymns (ECM) li publikigis jam en 1980, same kiel la okupiĝo pri diversaj ekstermuzikaj temaroj.
La pli juna frato de Keith Jarrett, Chris Jarrett, ankaŭ estas pianisto.
Honoradoj
En 2003 Jarrett ricevis la premion Polar Music Prize, en 2004 li estis distingita per la Léonie-Sonning-muzikpremio.
Diskaro
Keith Jarrett ludas krom piano sur kelkaj sonregistraĵoj ankaŭ orgenon, fluton aŭ saksofonon.
Koncertregistraĵoj (elekto)
Piano-solokoncertoj, kiuj estis rekte registritaj kaj publikigitaj kiel kompleta koncerto sur sonregistraĵo:
Kvartetaj kaj triaj registraĵoj (elekto)
Komence sonregistraĵoj kun sia „Amerika kvarteto“ (kun Dewey Redman (ts), Charlie Haden (b); Paul Motian (dr) same kiel kun sia „Eŭropa kvarteto“ (kun Jan Garbarek (ts, ss), Palle Danielsson (b), Jon Christensen (dr), poste registraĵoj kun la „normkanto“-trio (kun Gary Peacock kaj Jack de Johnette)
Filmdokumentaĵoj
DVD "Standards I / II" Recorded Live 1985 und 1986 in Tokyo. 22 Standards auf 2 DVDs. 210 Minuten. Color 4:3. ECM Records 2008
Chýšť
Municipo Chýšť situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en milde ondiĝinta pejzaĝo inter riveroj Cidlina kaj Elbo, ĉe ŝoseo n-ro 36 inter Chlumec nad Cidlinou kaj Pardubice, 7 km sudoriente de urbo Chlumec nad Cidlinou, 12 km nordokcidente de urbo Lázně Bohdaneč, nur 2 km de elveturejo n-ro 68 el aŭtoŝoseo n-ro D11 (E67). Vivas ĉi tie.
Lajos Mezey
MEZEY Lajos  (pro. mezei) estis hungara pentristo naskita en Nadjvarado en 1820 kaj mortinta en Nadjvarado la 29-an de julio 1880.
(11023) 1986 QZ
(11023) 1986 QZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kantono Pierce
Kantono Pierce ( Pierce County) estas la nomo de kvin kantonoj en Usono:
Escepte de Kantono Pierce en Norda Dakoto, kiu nomiĝas laŭ Gilbert Ashville Pierce, ili estis nomitaj laŭ la usona prezidento Franklin Pierce.
Annamária Ferenczy
FERENCZY Annamária [ferenci] estis rumanuja hungara aktorino naskita en Târgu Lăpuş la, mortinta en Ciacova la.
Kariero
Annamária Ferenczy akiris diplomon de aktorino en 1951 en Târgu Mureș kaj ŝi ludis en la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea (1952-1966). Ekde 1966 ŝi estas anino de la teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro kaj ekde 2003 de la pupsekcio. Ferenczy estas ekde 1988 eterna anino de la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea.
Nansen-botelo
Nansen-botelo estas aparato por akiri specimenon de marakvo el specifa akvotavolo kun certa profundeco. Ĝi estis skizita en 1910 de la esploristo Fridtjof Nansen kaj plueevoluigita de Shale Niskin.
La kutima Nansen-botelo estas metala cilindro kun volumeno de 1,25 litroj kaj havas valvojn ĉe ambaŭ flankoj. Oni mergas la botelon kun malfermitaj valvoj per vinĉo ĝis difinita profundeco. Poste oni glitfaligas la pezilon (alie nomatan „mesaĝanto”) laŭ la vinĉokablo. Pro ties bato kontraŭ la botelon la supra parto de la Nansen-botelo liberiĝas de la kablo kaj la botelo turniĝas surkapen. Dum tio la valvoj fermiĝas tiel ke la akvospecimeno restas kaptita en la interno de la botelo. Oni ĝenerale fiksas termometron en la botelo por registri temperaturon kaj akvopremon. Oni ofte mergaas plurajn botelojn.
La Nansen-botelon hodiaŭ jam tute anstataŭis la Niskin-botelo, ellaborita de Shale Niskin en marto de 1966. Ĝi estas el plasto, malfermita ĉe ambaŭ finoj kun fermiloj.
143579 Dérimiksa
143579 Dérimiksa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara elektra inĝeniero Déri Miksa (1854–1938). Li estis, kun siaj partneroj Zipernowsky Károly kaj Bláthy Ottó Titusz, kuninventisto de la transformatoro kun fermita fera kerno kaj de la modelo "ZBD" de alterna generatoro. Li estas ankaŭ notita kiel inventisto de tipo de repuŝa motoro.
Voeren
Voeren (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio. Ĝi estas flandra enklavo en Valonio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Tungro.
Ekde 1977 la komunumoj Moelingen, 's-Gravenvoeren, Sint-Martens-Voeren, Sint-Pieters-Voeren, Teuven kaj Remersdaal apartenas al Voeren, la ĉefa municipo.
Nigrakapa fringo
La Nigrakapa fringo aŭ Junana kardelo (Carduelis ambigua) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, orienta Barato, Laoso, Birmo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas montaraj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj malfermaj arbaroj kaj arbustaroj.
Kutimoj
Tiu specio manĝas semojn ekzemple de kanabo, sunfloroj, laktukon kaj foje eĉ kelkajn malgrandajn insektojn.
Origino de verdaj kardeloj
Vidu la artikolon de Dezerta fringo.
NGC 2745
NGC 2745 (aliaj indikoj — ZWG 90.64, NPM1G +18.0219, PGC 25478) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mansurmeto
La mansurmeto estas religia, spiritualisma aŭ magia praktiko kiu vastas en la tuta mondo. La signifoj al ĝi atribuataj multas, sed substance ili povas esti reduktita al tri valoroj:
Kristana kulturo
En la kristanaj eklezioj tiu praktiko estas uzata jen kiel simbola jen formala metodo de alvoko al la Sankta Spirito dum la bapto, konfirmacio, ordino kaj dum iuj sakramentaloj (kp. laŭliturgia mansurmeto).
En pli ampleksa kunteksto, la kristana mansurmeto radikiĝas en la hebreaj kutimoj kaj praktikoj. En la bibliaj epokoj, la mansurmeto estis ago transiganta aŭtoritaton. Kun sprito la Patriarko Jakobo tiel benis sian nepon Efraim, kaj Jesuo surmetis siajn manojn sur infanojn por ilin beni. Plue, la supera sacerdoto Aaron mansurmetis sur la kapon de la Propeka kapro (Levidoj 16,21) dum la tado de la Pekliberigo, kies sekvoj estis la transigo de la pekoj el la izraela popolo al la kapro. Fine, en la malnova Testamento la sacerdotoj estis ordinitaj per la mansurmeto. En la Nova Testamento la mansurmeto estis asociita al la tiedirita "ricevo de la Sankta Spirito" (vidu: Agoj de la Apostoloj 8,14-19). Dekomence la apostoloj mansurmetis jen sur la novajn kredantojn jen sur tiujn kiuj devis plenumi apartajn servojn (Agoj 6.5). Ĉe la komenciĝo de la kristana eklezio, tiu praktiko estis utiligita ankaŭ por granda kvanto da religiaj ceremonioj, aparte en tiuj kiuj estos difinitaj sakramentoj, kiel la ordinado de sacerdotoj kaj episkopoj kaj diakonoj.
Taŭmaturgaj reĝoj
La mansurmeto, difinita kiel "dia tuŝo", estis farita de reĝoj diritaj taŭmaturgaj reĝoj precipe en Anglio kaj Francio, kaj oni konvinkiĝis ke ĝi kuracus la tuberkolan adeniton diritan ankaŭ “skrofolon”, nomo de certa nombro de malsanoj de la haŭto.
12379 Thulin
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda kinaktorino Ingrid Thulin (1926–2004), fama pro ŝia rolo de Marianne en la filmo de Ingmar Bergman Smultronstället ("Sovaĝa Fragoj", 1957). Alia el ŝiaj konataj filmoj estas Tystnaden ("Silento", 1963).
Mansurmeto
Taŭmaturgaj reĝoj
Kvankam la legendoj volus ke taŭmaturgaj estis jam la merovidoj (la unua dinastio de la regno de Frankoj, la unuaj certaj fontoj pri la saniga kapablo de la reĝo, koncernas kapetidon, filon de Hugo Kapeto kaj ties posteulo Roberto la 2-a la Pia (972-1031). Tiu rezultas la unua atestito kiel “saniganto el la skrofoloj”, titolo heredita de liaj posteuloj, ĝis al Karlo la 10-a (1757-1836).
La nepo de Roberto estis la normanda Vilhelmo la 1-a de Anglio, dirita ankaŭ la “Konkeranto”. Estas danke al tiu parenca ligo ke la anglaj reĝoj laŭ longa tempo al si atribuis la saman taŭmaturgian kapablon, ligitaj al iliaj supozitaj rajtoj sur la reĝa Francio (el kio, ekzemple, la Centjara milito.
Se por tiuj reĝoj, inter kiuj la Merovidoj, la supernaturaj reĝaj potencoj estis transdonitaj laŭvoje de heredo, kaj la tuta familia gento ĝin posedis, la taŭmaturga tuŝo de la “sanktegaj” germanaj reĝoj ĝin ricevis malrekte de la la Papo, kun la unkto per sankta krismo.
Terapeŭtikaj praktikoj
La mansurmeto akiris "sanigan" rolon en la prasciencoj de multaj kulturoj. La originoj estas pli ol alio de magia matrico. Oni konas nek la ekzaktan periodon de la naskiĝo de tiuj praktikoj nek la lokojn en kiu ĝi komenciĝis. Oni citas iujn egiptajn papirusojn en kiuj oni aludas al sanigantojn kapablajn haltigi hemoragiojn per la sola mansurmeto. Similaj praktikoj povas esti konstatitaj epoke de la antikva Romo kaj en la japana kulturo.
Laŭlonge de la historia kuro, tiuj praktikoj trovis fundamenton en apartaj prerogativoj de sanigistoj. Ekde la 17-a jarcento tiuj praktikoj ekscitis intereson ĉe tiuepokaj esploristoj, kiuj por ekspliki iujn saniĝojn al kiuj ili ne sukcesis trovi la kaŭzon, formulis teoriojn en kiuj estas postulata la ekzisto de nedifinitaj "fluksoj de energio", sed identigitaj kiel farintoj de la sanigoj. Unu el la plej notaj tiutipaj provoj estis plenumita de Franz Anton Mesmer, kies teorioj pri animala magnetismo trovus ampleksan eĥon en Eŭropo en la venonta jarcento. Mesmer teoriis ke ĉiuj aĵoj de la universo, kaj tial ankaŭ la homo, estus trairitaj de nevidebla flukso de "magneta fluo". La bona sanstato dependus de la ekvilibro inter la "interna fluidaro" en la estulo kaj tiu "ekstera", aŭ de la harmonio inter la "individua vitala forto" ekaj tiu "universala", kaj ellaboris kuracan sistemon nomatan "mesmerismo". Laŭlonge de la tempo mem Mesmer konsciiĝis ke siaj sukcesoj estis ŝuldeblaj ne al la bonefiko de siaj terapioj, sed al siaj sugestiaj kapabloj sur la menso de la pacientoj.
En ĵusaj tempoj la teorioj de Mesmer pri animala magnetismo estis rekuperitaj flanke de iuj Spiritualaj, kiel la pranoterapio en Italio kaj la terapia tuŝo en Usono, kiuj proponis en la 1970-aj jaroj praktikojn de Alternativa medicino bazitaj sur la simpla mansurmeto: la terapia tuŝo, aparte, estas utiligata kiel alternativa medicino en usonaj kanadaj kaj nederlandaj malsanulejoj, kies efikoj tamen neniajn estis science pruvitaj.
Similaj ritoj troviĝas ankaŭ en ekstremorientaj religioj, kiel la japana praktiko Rejkio.
Baĥiaj sekaj arbaroj
La baĥiaj sekaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la centramerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj de Baĥio en okcidentcentra Meksiko. Temas ankaŭ pri unu el la sekarbaraj ekoregionoj kiuj kune konstituas tutmondaj 200-regionon, nome la "meksikaj sekaj arbaroj".
Priskribo
La baĥiaj sekaj arbaroj situas en la sudokcidenta parto de la Meksika Altebenaĵo. Ili estas limigataj en la sudoriento, sudo, kaj sudokcidento de la neĝmontaraj pinaroj-kverkaroj, kiuj okupas la falditajn montojn kaj vulkanojn de Neĝmontaro kiu formas la sudan randon de Meksika Altebenaĵo. La okcident-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj de Okcidenta Patrinmontaro limtuŝas la ekoregionon en la nordokcidento.
La multaj montoj de la altebenaĵo kiuj levigas sin super la sekaj arbaroj estas okupataj de ĉielinsuloj de pina-kverka arbaro. En la nordo, la baĥiaj sekaj arbaroj transiras al la pli seka, pli mezvarma centra-meksika kserofitaro. La plej granda parto de la ekoregiono troviĝas ene de la baseno de Lermao, kaj la sekaj arbaroj etendigas sin ĉirkaŭ Ĉapalaa Lago ĉe la orienta fino de la regiono, kaj en la senelfluaj basenoj de Kvizeo-Lago kaj Patzkvaro-Lago en la sudo.
Faŭno
La indiĝenaj mamuloj inkludas la meksikan lupon (Canus lupus baileyi) kaj Nyctinomops femorosaccus (kiropteroj). La birdoj ampleksas la nigragorĝan pigogarolon (Calocitta colliei), Tyrannus crassirostris (tiranedoj), Megascops trichopsis (strigedoj), Aratinga canicularis (papagedoj), la nelsonan vireon (Vireo nelsoni), kaj la meksikan parulion (Geothlypis speciosa).
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas dense loĝata, kaj jarcentoj da homa uzo estas reduktintaj la sekajn arbarojn al malgrandajn arbarerojn. La seka foliarbaro estas estinta la domina vegetaĵaro, sed veprejo kaj subtropika matoralo alterne de agrikulturaj kaj paŝtejaj areoj nuntempe estas komunaj. La urbegoj de Gvadalaharo, Morelio, kaj Keretaro troviĝas ene de la ekoregiono.
Max Havelaar (libro)
Max Havelaar, aŭ De koffieveilingen der Nederlandse Handelmaatschappij (La kafaŭkcioj de la Nederlanda Komerckompanio) (ankaŭ nomata la Max Havelaar) estas libro de Eduard Douwes Dekker, pseŭdonimo Multatuli, verkita en 1859 en Bruselo Belgio. Ĝi estas unu el la plej gravaj verkoj el la nederlandlingva literaturo. Max Havelaar ankaŭ estas la nomo de la ĉefrolulo en la libro. La libro estis en 1976 filmita Max Havelaar (filmo).
Saidjah kaj Adinda
Saidjah kaj Adinda estas ĉapitro en la libro Max Havelaar de Multatuli.
La rakonto okazas dum la regado de Nederlando en Nederlanda-Hindio. Tie vivis, en Lebako sur Javo, Saidjah kaj Adinda. Ili estis de iliaj patroj reciproke geedzigotaj. La rakonto komenciĝas kiam Saidjah estas proksimume sepjaraĝa. La bubalo de lia patro estis forprenita de la distriktestro. Du jarojn pliposte la samo okazis kun la dua bubalo. La sekva bubalo ne estis tiel bone kiel ĝiaj antaŭuloj, sed tamen savis la vivon de Saidjah per mortigo de tigro. La patro de Saidjah fuĝis post kiam la bubalo estis buĉata ĉar li timas esti punata ĉar li ne plu havis enspezojn kaj ne povis pagi la farmsumon. Saidjah tiam estis dekkvin jaraĝa. Li decidi trovi laboron en Batavio. Unue li iris al Adinda, sia estonta edzino, por adiaŭi ŝin. Ili interkonsentis por post tridekses luncikloj revidi unu la alian sub specifa arbo. Kiam li alvenis en Batavio li tuj dungiĝis kiel servisto kaj alkutimiĝis je la riĉeco tie. Post tridekses luncikloj li foriris kun tridek hispanaj dolaroj, sufiĉe por aĉeti tri bubalojn por Adinda. Survoje hejmen li nur pensis pri Adinda kaj ne aŭskultis al tio kion oni rakontis lin. Tiel li ne aŭdis ke la nova distriktestro estis multe pli milda kaj ke multe ŝanĝiĝis en sia loĝloko. Kiam li dumnokte atingis la arbon li ne trovis Adindan, sed restis tie por atendi ŝin. La sekvan tagon li ankaŭ atendis, sed Adinda ne venis. Finfine li forkuris al la vilaĝo kaj ekserĉis sed ne trovis ŝin eĉ ne la domon de ŝi. Li ankaŭ ne trovis sian propran familion. Saidjah ne bone aŭskultis al tio kion oni diris: pri lia patro kiu fuĝis kaj mortis en la prizono, pri lia patrino kiu mortis pro ĉagreno kaj pri Adinda kiu fuĝis kun la patro al loko kie ribelantoj venis. Finfine li freneze ekridegis kaj maljuna virino kunprenis lin al sia domo. Kiam li iom resaniĝis li foriris al la ribelantoj kaj aliĝis por trovi Adindan. Je iu tago li iris tra vilaĝo de ribelantoj kiun la nederlanda armeo forbrulis. Li trovis la kadavron de la patro de Adinda kaj iom pliposte ankaŭ la nudan abomene turmentitan kadavron de Adinda. Senespere malfeliĉega li tiam ĵetis sin en la bajonetoj de la soldatoj kaj mortis.
Cervignano d'Adda
Cervignano d'Adda estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lodi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Aleksandro de Bergamo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Zelo Buon Persico, Mulazzano kaj Galgagnano. Kiel la nomo indikas, la komunumo situas borde de la rivero Adda.
Jozefo Aŭgusto de Habsburgo-Loreno
Arkiduko Jozefo Aŭgusto de Habsburgo, Habsburg–Lotaringiai József Ágost, Erzherzog Joseph August Viktor Klemens Maria von Österreich (naskiĝis la en Alcsút; mortis la  en Rain bei Straubing) estis hungara kaj aŭstra princo, kampomarŝalo, hungara ŝtatestro, politikisto, prezidanto kaj membro de la Hungara Scienca Akademio.
Biografio
József Ágost Habsburg komencis sian karieron kiel leŭtenanto en 1890. Post 8 jaroj li jam estis kapitano, en 1902 li jam estis majoro, en 1905 kolonelo. En la sama jaro li ekfrekventis universitaton pri juro en Budapeŝto.
En 1893 li edziĝis, baldaŭ havanta 6 gefilojn.
József Ágost Habsburg finbatalis la 1-an mondomiliton, dume li ricevis altajn rangojn kun ordenoj. Poste li estis ŝtatestro dum 3 tagoj. Baldaŭ li apogis la kulturon. En 1929 li membriĝis en Societo Kisfaludy. En 1944 li salutis la germanan-faŝistan okupadon de Hungario. Baldaŭ li migris al Usono, poste al Okcidenta Germanio.
Atletika Monda Ĉampioneco
Ĝis 2015 venkinto estis Usono kun totalo de 323 medaloj, due Rusio kun 170, kaj trie Kenjo kun 128. Plej multmedala venkinto estis Usain Bolt el Jamaiko kun 13 medaloj, el kiuj 11 oraj. Inter virinoj ankaŭ el Jamaiko Merlene Ottey kun 14 medaloj.
La sekva estis origine planita por aŭgusto 6-15, 2021; la 8-an de aprilo 2020, Monda Atletika Asocio sciigis ke la evento estos prokrastita je unu jaro pro la KOVIM-19 pandemio kaj la rezulta prokrasto de la somera olimpiko 2020. En 2022 la konkurso okazis en Eugene (Oregono).
Kaluga provinco
Kaluga provinco (Калужская область) estas provinco meze de Eŭropa parto de Rusio en Centra federacia regiono.
Kaluga provinco estis fondita en 1944. Ĝi limas norde kaj nord-oriente kun Moskva provinco, nord-okcidente kun Smolenska provinco, oriente kun Tula provinco, sude kun Brjanska provinco kaj Orjola provinco. La ĉefurbo estas Kaluga situanta en norda parto de la provinco.
Aŭtokodo de Kaluga provinco estas 40.
Fizika geografio
Kaluga provinco situas en centra parto de Orienteŭropa ebenaĵo kun proksimume egala distanco de grandaj maroj. Ĝi estas plej longa de nord-oriente al sud-okcidento (longas pli ol 220 kilometroj laŭ meridiano).
Reliefo
Reliefo de Kaluga provinco same kiel la tuta Orienteŭropa ebenaĵo estas ĝenerale ebena. En sur-orienta parto de la provinco estas flanko de Mez-Rusia altebenaĵo; meze kaj norde situas Ugra-Protva malaltebenaĵo; plej nord-okcidente troviĝas Spas-Demenska morena altaĵo kun la plej alta punkto de la provinco (Zajceva Gora, 279 metroj super marnivelo). Centre de Kaluga provinco situas Barjatina-Suĥiniĉa ebenaĵo, sude — Brjanska-Ĵizdra arbarujo.
Plej malaltaj lokoj estas valoj de diversaj riveroj (ĝis 160 metroj super marnivelo ĉe Okao, proksime al Tarusa).
Klimato
Klimato de Kaluga provinco estas modera-kontinenta, meza inter modera klimato de Okcidenta Eŭropo kaj kontinenta klimato de Azio. Estas varma somero kaj mezforte malvarma neĝoplena vintro. Mezjara temperaturo inter +4 °C kaj +5 °C. La plej malvarma monato estas januaro (meze -9 — -10 °C), plej varma estas julio (meze +18 °C).
Plej multe da preciptaĵoj falas dum varma sezono (de aprilo ĝis oktobro) kiel pluvo. Novembre — marte povas esti neĝkovrado.
Somere superas nord-okcidenta vento, vintre — suda. Ventorapido estas kutime malalta.
Akvujoj
Kaluga provinco estas riĉa je surteraj akvujoj. Estas kelkaj miloj da diverslongecaj riveroj kaj riveretoj. En centra kaj suda parto de la provinco estas akvodislimo de Kaspio (Volgo) kaj Nigra Maro (Desna).
La plej longa rivero estas Okao, tamen al Kaluga provinco apartenas nur eta ĝia parto (ĉe Okao situas ankaŭ urbo Kaluga). Tra la provinco tute aŭ parte fluas grandaj alfluantoj de Okao: Ugra, Protva, Ĵizdra kaj aliaj.
En Kaluga provinco mankas grandaj lagoj. Multaj etaj lagoj situas en estintaj riverherbejoj de Okao kaj ĝiaj grandaj alfluantoj. Sur riveroj de Kaluga provinco estas kelkaj artefaritaj baraĵlagoj kaj riveretoj; plej granda el ili estas Lompado en distrikto Ludinovo.
Ekzistas marĉoj; entute ili okupas malpli ol 1% de la tuta teritorio (ne multe kompare kun Rusio entute).
(19606) 1999 NV54
(19606) 1999 NV54 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kaluga provinco
Akvujoj
En la provinco estas multaj akvofontetoj; kelkaj el ili estas uzataj por akiro de pura akvo kaj popularaj en Centra Rusio; aliaj estas malpuraj kaj neuzeblaj. Multaj akvofontoj (proksimaj al loĝlokokoj kaj monaĥejoj) estas konsiderataj sanktigitaj en ortodoksismo, multaj havas proprajn nomojn.
Grundoj
En Kaluga provinco estas multaj tipoj de grundoj, plejparte meze bonkvalitaj por agrikulturo.
Flaŭro kaj bestaro
Arbaroj okupas 44 % de la tuta teritorio. Plej multe da arbaroj estas en nord-okcidenta parto (laŭ limo kun Smolenska provinco), en suda parto (Brjanska-Ĵizdra arbarujo), en kelkaj aliaj lokoj. Superas betuloj, pinoj, kverkoj, abioj, aceroj. En Kaluga situas Kaluga urba arbaro.
Malplian areon okupas herbokampoj.
En Kaluga provinco vivas preskaŭ 400 specioj de vertebruloj kaj kelkaj miloj de senvertebruloj. Estis registritaj 267 birdaj specioj (el ili 177 laŭ kovejo).
Loĝantaro
Loĝantaro de Kaluga provinco laŭ jaroj en miloj (laŭ tutrusiaj kaj tutsovetiaj popolnombradoj):
Popoloj (en 2010) : rusoj - 93,08 %, ukrainoj - 1,78 %, armenoj - 1,07 %, belorusoj - 0,49 %, tataroj - 0,45 %, kaj aliaj.
Loĝlokoj kun pli ol 5000 loĝantoj en 2012 (loĝantaro en miloj): Kaluga (326,4), Obninsk (105,4), Ludinovo (40,1), Kirov (31,6), Malojaroslavec (30,0), Balabanovo (26,1), Kozelsk (17,9), Kondrovo (16,6), Suĥiniĉi (16,0), Tovarkovo (14,5), Borovsk (12,1), Sosenskij (12,0), Ĵukov (11,9), Kremjonki (11,4), Vorotinsk (11,1), Jermolino (10,5), Tarusa (9,6), Belousovo (8,4), Medinj (8,1), Juĥnov (6,9), Duminiĉi (6,1), Ĵizdra (5,5), Polotnjanij Zavod (5,1).
Kulturo kaj vidindaĵoj
Pro sia oportuna geografia situo Kaluga provinco estas populara inter turistoj. Ĉefe estas vizitataj:
Áron Németh
Áron Németh naskiĝis en 1983.
Historiae animalium (Gesner)
Historiae animalium ("Historioj de la Bestoj") publikiĝis ĉe Zuriko, Svisio, en 1551-58 kaj 1587, estas enciklopedieca laboro de "registro de renesanca zoologio" fare de Conrad Gesner, doktoro kaj profesoro ĉe la Carolinum, la antaŭaĵo de la Universitato de Zuriko. Estas la unua moderna zoologia laboro kiu klopodas priskribi ĉiujn bestojn tiam konatajn, kaj la unuan bibliografion de naturhistoriaj skribaĵoj. La kvin volumoj de naturhistorio de bestoj konsistas el pli ol 4500 paĝoj.
Priskribo
La Historiae animalium estis la majstroverko de Gesner, kaj estis la plej vaste legita de la tuta Renesanco naturhistorio. La laboro estis tiel populara ke la resumo fare de Gesner, nome Thierbuch ("Besta Libro"), estis publikigita en Zuriko en 1563, kaj en Anglio Edward Topsell tradukis kaj resumis ĝin kiel Historie of foure-footed beastes (Londono: William Jaggard, 1607). La monumenta laboro de Gesner estas provo konstrui ligon inter la antikva kono de la bestomondo kaj la moderna scienco. Li aldonis sian proprajn observaĵojn por formuli ĉi-inkluzivan priskribon de la naturhistorio de bestoj.
La Historiae animalium de Gesner estas bazita sur la Malnova Testamento, hebreaj, grekaj, kaj latinaj fontoj. La enciklopedieca laboro estas kompilo de folkloro kaj malnovegaj kaj mezepokaj tekstoj. La laboro kompilis la hereditan konon de maljunegaj naturalistoj kiel Aristotelo, Plinio kaj Aeliano. Gesner estis konata kiel "la svisa Plinio." Por informoj pri mitaj bestoj li fidis ĉefe je la materialo de Fiziologo. Lia esplorada stilo estis bazita sur kvar principoj: observado, dissekcio, vojaĝoj, kaj preciza priskribo de la bestoj. Tiuj vidpunktoj de fakta sperto estis novaj al renesancaj akademiuloj. Ili kutime dependis de informoj akiritaj sole el antaŭaj klasikaj verkintoj por ilia referenca materialo.
Rudolf Fabinyi (kemiisto)
Rudolf Fabinyi [fabinji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fabinyi Rudolf estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1915).
Rudolf Fabinyi naskiĝis la  1849 en Hungara reĝlando, en Jolsva (nuntempa Jelšava en Slovakio). Li mortis la 1920 en Budapeŝto.
Biografio
Rudolf Fabinyi frekventis universitaton en Pest (urbo). Li komencis sian karieron loke en la universitato, sed poste helpe de stipendio li esploris en Würzburg, Graz, Heidelberg, Parizo. Hejmenveninta en 1878 li aliĝis al Universitato Kolozsvár, kie li estis katedrestro en 1881, rektoro en 1900. Li fondis la unuan hungarlingvan kemian revuon Vegytani Lapok en 1882. Li okupiĝis ĉefe pri organa kemio kaj farboj.
LADA Granta
LADA Granta (Лада Гранта) estas la rusia kompakta aŭto kun fronta transmisiilo, kiun AvtoVAZ produktas ekde la. Ĝi anstataŭis la familion LADA Priora en modela vico. La aŭto vendiĝas ekde fino de decembro 2011.
LADA Granta anstataŭis la antaŭajn aŭtofamiliojn kiel Ĵiguli (la "klasika"), LADA Samara kaj limuzinon LADA Kalina.
Versioj
La en AvtoVAZ komenciĝis testa fabrikado de LADA Granta. En oktobro 2011 startis la amasa fabrikado.
Kolektado de antaŭmendoj komenciĝis la 2011 kaj en du monatoj pli ol 20 mil homoj mendis la aŭton, post kio la kompanio provizore haltigis la mendokolektadon. Ekde komenco LADA Granta estis produktata en tri variantoj: limuzino, hatchback kaj kombiaŭto.
En julio 2012 aperis la versio kun la kvarŝtupa aŭtomata rapidumskatolo de firmao Jatco (Japanio) — unuafoje en la rusia aŭto.
Fine de majo 2013 dekmiloj da aŭtoj estis revokitaj pro trovita problemo pri agordoj de aerkusenoj.
En novembro 2015 komenciĝis fabrikado de limuzinoj LADA Granta en la kompanio "Ĉeĉenaŭto" en Arguno (Ĉeĉenio).
LADA Granta Liftback
En marto 2013 estis oficiale prezentita LADA Granta en versio liftback. Krom la karoserio, ĝi ricevis novan frontan bufron, aliformajn malantaŭajn pordojn, ŝanĝiĝis situo de fronta numerplato. La en Iĵevsko komenciĝis amasa fabrikado de tiu ĉi versio (interna kodo VAZ-2191). Antaŭe oni nomis ĝin hatchback, sed ekde tiam oficiale rebaptis kiel liftback.
LADA Granta Sport
LADA Granta Sport estis prezentita en 2011 samtempe kun starto de la Pokalo de LADA Granta. Ĝi havas 16-colajn fanditajn diskojn, malaltprofilajn pneŭojn Yokohama, pli grandajn bremsodiskojn, malaltigitan je 20 mm veturaltecon kaj gasoplenajn amortizilojn.
LADA Granta FL (FaceLift)
Fabrikado de LADA Granta FL (FaceLift) startis la. La 2018 ĝi estis prezentita dum la Moskva Internacia Aŭtoekspozicio kaj la  ekvendiĝis. La 2018 komenciĝis vendado de komerca versio de LADA Granta. La estis prezentita la lernoversio de LADA Granta, destinita por la aŭtolernejoj.
Teknikaj karakterizoj
LADA Granta havas la modernigitajn frontan kaj malantaŭan suspensiojn de LADA Kalina.
Ĝi havas tri tipojn de motoroj, kiuj varias depende de la versio:
La kvinŝtupa mekanika rapidumskatolo estas preskaŭ identa al tiu de LADA Kalina. Ekde aŭtuno 2012 aperis la modernigita mekanika rapidumskatolo VAZ-2181 kun nova mekanismo de elektado de kluĉiloj, ŝnura transmisiilo, dukonusa sinkronigilo de la unua kaj dua rapidumoj, malpli grandan oleujon.
Sekureco
La aŭto sukcese trapasis teston en laboratorio de AvtoVAZ. La testo similas al EuroNCAP, nur rapideco de konfrontiĝo kontraŭ deformebla bariero estas malpli alta je 8 km/hore.
La rusia magazeno Autoreview aranĝis kolizian teston laŭ propra metodo ARCAP (Autoreview Car Assessment Program) por LADA Granta en la baza kaj maksimuma versioj.
La baza versio Standart (kun unu aerkuseno) gajnis 8,4 poentojn (2 steloj), kio superas rezulton de LADA Kalina (5,6 poentoj, 1 stelo) kaj estas la plej bona rezulto el ĉiuj rusiaj aŭtoj en la baza versio.
La maksimuma versio Luxe (du frontaj aerkusenoj kaj antaŭstreĉiloj de sekurecrimenoj) gajnis 10,7 poentojn (3 steloj).
RRC
En la Rusia Ĉampionkonkurso (RRC) kelkaj teamoj uzis speciale adaptitajn LADA Granta similajn al tiuj, uzitaj en la Pokalo de LADA Granta.
TeamSpeak
TeamSpeak estas proprieta voĉo-super-Interreto Protocol (VoIP) nome softvaro kiu permesas al komputiluzantoj paroli en babileja kanalo kun aliaj komputiluzantoj, multe kiel telefona konferencalvoko. TeamSpeak-uzanto ofte portas aŭdilojn kun integrita mikrofono. Uzantoj uzas la TeamSpeak kliento-programaron por konekti al TeamSpeak servilo de ilia elekto, de tie oni povas aliĝi al babilejaj kanaloj kaj diskuti aferojn.
LADA Granta
Pokalo de LADA Granta
En 2011—2013 AvtoVAZ okazigis la konkuron Pokalo de LADA Granta (LADA Granta Cup) kun speciale adaptitaj aŭtoj kun motoroj je 235 ĉevalpovoj.
TeamSpeak
La aŭdienco por TeamSpeak estas ludantoj, kiuj povas uzi la programaron por komuniki kun aliaj ludantoj en la sama teamo de ludo multludanto. Komunikante per voĉo donas konkuran avantaĝon permesante al ludantoj teni siajn manojn sur la kontroloj.
LADA Granta
WTCC
La fabrika teamo LADA je speciale adaptitaj aŭtoj kun turbinomotoroj je 1,6 litro ede 2013 partoprenas la Mondkonkurson pri Ŝoceo-Ringaj Konkuroj je Leĝeraj Aŭtoj (WTCC). La plej bona rezulto estis la kvina loko, okupita de James Thompson en la Moskva etapo. La en la 9-a etapo de WTCC en Pekino (Ĉinio) LADA Granta stirata de Robert Huff venis al la fino la unua — unuafoje en la historio de la teamo LADA Sport.
RTCC
LADA Granta Sport partoprenis la 7-an etapon de la profesia Ĉampionkonkurso pri Aŭtaj Ringaj Konkuroj (RTCC) en la grupo Touring kun estimindaj rezultoj.
La Rusia Serio de Ringaj Konkuroj
Ekde 2014 LADA Granta partoprenas en la Rusia Serio de Ringaj Konkuroj en la klaso Super Production. Ekde 2019 redezajnitaj hatchback-oj LADA Granta FL aperis en la klasoj Touring Light kaj S1600.
9828 Antimako
9828 Antimako estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando).
Fotinte la ĉielon elde la Observatorio de la Monto Palomar, Tom Gehrels sendis la fotajn platojn en Leiden (Nederlandon), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin kaj tie malkovris tiun asteroidon.
Ĝi orbitas proksime la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la "Greka Tendaro" Ĝi ricevis la nomon de Antimako (greke Αντίμαχος): unu el la batalantoj de la troja milito kaŝitaj en la troja ĉevalo.
Luis Carrero Blanco
Luis Carrero Blanco (Santoña, Kantabrio, 4a de marto 1904 – Madrido, 20a de decembro 1973) estis militisto kaj politikisto de Hispanio kiu okupis diversajn postenojn en la registaroj de Franco. Li mortiĝis pro atenco fare de ETA kiam li estis Prezidanto de la Registaro de Hispanio dum la fina epoko de tiu diktatoreco, kiam Franco intencis ke tiu reĝimo pludaŭru eĉ post sia morto. Post la morto de Luis Carrero Blanco, estis Carlos Arias Navarro kiu iĝis ĉefministro, sed li tute ne sukcesis eviti la disfalon de la frankisma reĝimo.