cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo Sankta Roĥo (Csongrád)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola, antaŭe estas ŝtona kruco. La konstruaĵo havas 3 partojn. Unue estas la kvadrata turo, kie estas la ĉefenirejo. Post la turo sekvas la navo, fine la sanktejo, kies fundamento estas okangula turka konstruaĵo. Ĉe la ĉefaltaro la bildo prezentas Sanktan Roĥon pentritan en 1869. la alia bildo prezentas Ĉieliron de Maria. la navo havas 2 flankajn altarojn: la unua estas dediĉita al Sankta Anna. La baldakeno estis pentrita en 1947 kaj prezentas ankaŭ simplajn loĝantojn, ekzemple fiŝistoj kaj ĉarumistoj kun Sankta Maria. Sur la alia bildo oni vidas Jesuon kun gejunuloj.
Fontanarosa
Fontanarosa estas komunumo de Italio.
Amriswil
Amriswil estas urbo kaj komunumo de la distrikto Arbon (ĝis la 31-a de de decembro 2010 de la distrikto Bischofszell) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 11517 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Najbaraj komunumoj
Amriswil limas en nordo al la komunumoj Sommeri kaj Hefenhofen, en oriento al Salmsach kaj Egnach, en sudo al Muolen (Kantono Sankt-Galo) kaj Zihlschlacht-Sitterdorf, kaj en okcidento al Erlen.
17043 Santucci
17043 Santucci estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Amriswil
Trafiko
Amriswil situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ĝenevo tra Bielo, Zuriko, Vinterturo kaj Weinfelden al Romanshorn. Pluraj poŝtaŭtolinioj konektas la urbon Amriswil kun la ĉirkaŭaj vilaĝoj.
17043 Santucci
Nomo
Ĝia nomo honoras Giovanni Carmelo Santucci, plej bonan en lia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Ossining High School de la vilaĝo Ossining (Nov-Jorkio, Usono).
Amriswil
Historio
La unua dokumenta mencio de Amriswil datiĝas el la jaro 799 kiel Amalgeriswilare.
Esperanto-Movado
Instruis Esperanton en Amriswil en la 1920-aj jaroj Fritz Semmle (n. 1896 kaj m. 1996), kiu estis unu el la unua baha-anoj de Svislando kaj kiu korespondis kun Lidia Zamenhof, kiu lin siatempe foje vizitis en sia hejmo.
Ek de la 1930-aj jaroj aktivis en Amriswil la arkitekto Fanz Rispy (n. 1903 kaj m. 1972), kiu estis tie UEA-delegito.¹
Fontoj
¹ Enciklopedio de Andreas E. Künzli Universalaj Lingvoj en Svislando (p.  681)
Habří
Habří estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 11 km okcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Universitato Corvinus de Budapeŝto
La Universitato Corvinus de Budapeŝto (Budapesti Corvinus Egyetem ) estas unu el la plej grandaj universitatoj de Budapeŝto.
Historio
Ĝermo de la universitato estis ekonomia fakultato de Reĝa Universitato de Budapeŝto, kiu sendependiĝis en 1920. Oni fondis la Universitaton en 1948 sub nomo Hungara Ekonomia Universitato el kelkaj fakoj de Teknika Universitato József. En 1953 ĝi alinomiĝis post Karl Marx (Ekonomika Universitato Karl Marx). Post multfoja traorganizado, post 1991 portis ĝi la nomon Ekonomika Universitato de Budapeŝt (Budapesti Közgazdaságtudományi Egyetem). Dum la altlerneja, universitata integrado en 2000 ĝi estis kunfandita kun la Ŝtatadministra Altlernejo (Államigazgatási Főiskola) kaj baptiĝis kiel Budapeŝta Ekonomika kaj Ŝtatadministra Universitato (Budapesti Közgazdaságtudományi és Államigazgatási Egyetem). En 2003 oni aligis la budapeŝtajn fakultatojn de Universitato Reĝo Sankta Stefano de Gödöllő (Szent István Egyetem) (pli frue Ĝardenkulturika Universitato), post tio nomiĝis Universitato Corvinus de Budapeŝto (Budapesti Corvinus Egyetem). La elstaraj profesoroj de la Universitato kunlaboris en prilaboro de la ekonomiaj reformoj de 1968.
George Bush parolis en la Universitato (1989?) antaŭ Marx-statuo kaj tiel li deklaris la venkon de la kapitalismo.
La Bassée
- prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas basséennes respektive basséens. La Bassée estas centre de la triangulo Lille-Béthune-Lens. Ĝi estas la ĉefurbo de la regioneto "Les Weppes"; tie naskiĝis la pentristo Louis Léopold Boilly (1761-1845).
Listo de Kulturaj Semajnfinoj de SEL
La Kulturaj Semajnfinoj de Sarlanda Esperanto-Ligo okazas de multaj jaroj (ekde la 21a KSF) en Homburg, Sarlando.
Aleksander Brzostowski
Aleksander Bolesław BRZOSTOWSKI [bĵostovski] (naskiĝis en 1848 en Ostroh, mortis en 1920 en Varsovio) estis pola esperantisto, ĵurnalisto kaj bibliotekisto.
Kun Esperanto li konatiĝis en 1887 kaj konsideris sin unua esperantisto en Polujo. Li estis la unua propagandisto de Esperanto en sia lando. Li estis aktiva organizanto; en 1909 li aranĝis faman Esperanto-ekspozicion en Częstochowa kaj ankaŭ en Varsovio en 1910. Dum sia tuta vivo li celis fondi Esperanto-muzeon en Varsovio. Li eldonis diversajn foliojn kaj broŝurojn pri Esperanto; la nombro de liaj artikoloj pri Esperanto superis 200.
Nationale (pariza metrostacio)
Nationale [nasjɔnal] estas stacio de la linio 6 de la Metroo de Parizo, situanta en la 13-a arondismento.
Stacio
La stacio estis malfermita la.
Ĝi sidas sur viadukto (surtera stacio) en la akso de Bulvardo Vincent-Auriol, oriente de Strato Nationale. Tiu strato eltiras sian nomon de "Garde nationale" (Nacia Gvardio), burĝa civita milico kreita en 1789 dum la Franca revolucio.
La stacio disponas pri unusola aliro situanta sur meza inter-ŝoseo de Bulvardo Vincent-Auriol, ĉe n-roj 124 kaj 143.
Cienfuegos (urbo)
Cienfuegos, konata kiel La Suda Perlo, estas unu el la plej gravaj havenoj en la suda marbordo de Kubo kaj ĉefurbo de la samnoma provinco (antaŭe apartenis al la provinco Las Villas). Ĝi estis fondita pro la intereso de la registaro de la hispana kolonio krei novajn urbojn en la insulo, la 22an de aprilo 1819 de francaj kaj hispanaj riĉuloj en eksterordinara golfeto kiun uzis piratoj kaj korsaroj kiel rifuĝejo.
La arkitekturo de la urbo konservas abundan novklasikan dekoron. Nediskuteble Cienfuegos estas unu el la plej bone kostruitaj urboj en Kubo: stratoj larĝaj kaj rektaj, belaj promenejoj kaj parkoj, modernaj kaj antikvaj konstruaĵoj kiuj kongruas kun la ĉirkauaĵo. En julio 2005 la urbocentro estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko. En decembro 2005 estis ĉirkaŭ 186.644 loĝantoj. La urbo situas je 256 km de Havano, la ĉefurbo de la lando, kaj je 658 km de Santiago de Cuba, la dua plej grava urbo de Kubo.
Herbotufo
Herbotufo estas densa aro da herboj, ofte pli altaj ol la ĉirkaŭa herbaro.
En Nov-Zelando, la herbotufo konsistas plej ofte el specioj de Poa, Chionochloa kaj Festuca. Pro la ofteco de kionoklo en tiuj herbotufoj en Nov-Zelando, tie oni nomas (iu tradukis) la herbotufojn al kionoklo.
Politika ideologio
Jen listo de la politikaj ideologioj de partioj. Multaj politikaj partioj bazas sian politikan agadon sur programo aŭ sur ideologio. En sociaj studoj, politika ideologio estas iu aro da idealoj, principoj, doktrinoj, mitoj, aŭ simboloj de socia movado, institucia, klaso, aŭ granda grupo, kiu eksplikas kiel socio funkciu, kaj donas iun politikan aŭ kulturan planon por iu socia ordo. Politika ideologio grande zorgas pri kiel disdoni potencon, kaj por kiu celo ĝi estu uzata. Iuj partioj sekvas specifan ideologion tre proksime, dum aliaj eble amplekse inspiriĝas de grupo de parencaj ideologioj sen specife sekvi unu nuran. La populareco de ideologio estas, parte, pro la influo de moralaj entreprenistoj, kiuj foje agas pro siaj propraj interesoj.
Politikaj ideologioj havas du dimensiojn:
Ideologio estas kolekto de ideoj. Kutime, ĉiu ideologio enhavas specifajn ideojn pri tio, kion ĝi konsideras la plej bona registarformo (ekz. demokratio, teokratio, ktp.), kaj la plej bona ekonomika sistemo (ekz. kapitalismo, socialismo, ktp.). Foje la sama vorto estas uzata por identigi ambaŭ ideologion kaj unu el siaj ĉefaj ideoj. Ekzemple, "socialismo" povas referenci ekonomikan sistemon, aŭ ĝi povas referenci ideologion, kiu subtenas tiun ekonomikan sistemon.
(Ideologioj ankaŭ sinidentigas per sia situo en la politika spektro (kiel la maldekstro, la centro, aŭ la dekstro), tamen ĉi tio ofte estas polemika. Finfine, ideologioj povas ekzisti aparte de politikaj strategioj (ekz. popolismo) kaj de unuopaj aferoj, sur kiu oni povas konstrui partion (ekz. kontraŭo al eŭropa unuiĝo aŭ la malkontraŭleĝigo de kanabo).
Disiĝoj laŭ grupoj
La suba listo provas disigi ideologiojn, kiuj troviĝas en praktika politika vivo, en plurajn grupojn; ĉiu grupo enhavas ideologiojn parencajn unu al la alia. La titoloj referencas la nomojn de la plej bone konataj ideologioj en ĉiu grupo. La titolnomoj ne nepre signifas iun hierarĥian ordon, aŭ ke unu ideologio evoluis el la alia. Ili simple notas la fakton, ke la priaj ideologoj estas praktike, historie, kaj ideologie parencaj. Notu, ke unu ideologio povas aparteni al kelkaj grupoj, kaj foje estas granda kuneco inter parencaj ideologioj. Ankaŭ, memoru, ke la signifo de politika etikedo povas malsami inter landoj, kaj ke partioj ofte apartenas al mikso de ideologioj.
La listo estas strikte laŭaboca. Tiel, la situo de unu ideologio antaŭ alia ne signifas, ke la unua pli gravas aŭ pli popularas ol la dua.
Junya Tanaka
Junya Tanaka (japane 田中 順也, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2012 ĝis 2014 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Oranĝakola perdriko
La Oranĝakola perdriko (Arborophila davidi) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ĝi troviĝas en orienta Kamboĝo kaj suda Vjetnamio laŭlonge de la limo inter Kamboĝo kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, arbustaroj kaj plantejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Ĝi estas bruneca perdriko kun strieca dorso, senstrieca pugo, pli helaj subaj partoj kun tre striecaj flankoj. La kapobildo montras du blankajn striojn nome superokulan kaj mustaĉan kiu pluas al kolo per oranĝecaj strioj, kiu nomigas la specion; estas ankaŭ du malhelbrunaj strioj nome krono kaj traokula kiu nigriĝas kole. La kruroj estas ruĝecaj.
Gerrit Paulus de Bruin
Gerrit Paulus de BRUIN [brejn] (naskiĝis la en Roterdamo, mortis la  en Enschede ) estis nederlanda esperantisto kaj kontoristo. Fabriklaboristo de siaj 12-a ĝis 21-aj jaroj, li lernis Esperanton en 1912-13. Gerrit de Bruin publikigis artikolojn speciale en laboristaj gazetoj kaj kompilis Historio de la laborista Esperanto-movado ĝis 1914 (La Nova Epoko, 1931). Li estas aŭtoro de Gvidilo tra la Esperanto-movado kaj de Esperantlingvaj propagando-broŝuroj. Li propagandis por Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en Nederlando ekde 1922, gvidis la Nederlandan Laboristan Esperanto-Servon en la jaroj 1922-25, kaj estis sekretario-kasisto de la "Laborista Ekzamena Komitato". Gerrit de Bruin kunlaboris al SAT-eldonaĵoj, estis kunlaboranto de Enciklopedio de Esperanto. Li ankaŭ konsilis M. de Waard rilate al la redaktato de ties La Esperanta Literaturo - Demandaro kaj resumoj de originalaj verkoj.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1933 Wat Ieder van Esperanto Weten Moet.jpeg|Wat Ieder van Esperanto Weten Moet, 1933. Dosiero:1946 Facile Lerni Esperanton.jpeg|Facile Lerni Esperanton Dosiero:1955 Historia Skizo.jpg|Historia Skizo de la Internacilingva Ideo </Gallery>
Habří (apartigilo)
Nomon Habří havas pluraj lokoj:
Purpura eĥinaceo
Purpura eĥinaceo aŭ purpura ekinaceo (Echinacea purpurea), estas planta specio el la genro de la eĥinaceoj (Echinacea) en la familio de la Asteracoj (Asteraceae). Ĝi hejmas en orienta kaj meza Usono.
Fright Night (muzikalbumo)
Fright Night estas la unua muziklabumo de la finnlanda muzikgrupo Stratovarius, publikigita en 1989.
Purpura eĥinaceo
Habitato kaj folioj
Echinacea purpurea kreskas kiel multjara, herba planto, kiu atingas alton de 50 ĝis 120 cm. La planto havas fibrajn radikojn. La vegetativaj plantpartoj estas ofte kovritaj de haroj. La vertikalaj tigoj estas ofte brune verdaj.
La alternanta tigo havas dise starantajn foliojn. La petioloj longas ofte 0 ĝis 17, malofte ĝis 25 cm. La foliplato longas 5 ĝis 30 cm kaj larĝas 1 aǔ 5 ĝis 12 cm. Ĝi estas ovoforma ĝis mallarĝe lanca kaj plej ofte rondigita ĝis korforma. Oni povas bone vidi tri ĝis kvin folivejnojn. La randoj estas plej ofte segildentaj aǔ dentaj, malofte glataj.
Infloresko, floro kaj frukto
La planto floras en Nordameriko de la malfrua printempo ĝis la somero (en Eǔropon de majo ĝis oktobro). Sur 8 ĝis 25 cm longa flortigo staras kiel unuopa relative granda kapitula infloresko. La konservata involukro havas longecon de 8 ĝis 17 mm kaj larĝeco de 1 ĝis 8 mm liniila aǔ lanceta. La konusforma receptaklo havas altecon de 1,4 ĝis 4,5 cm kaj diametro de 2 ĝis 4 cm. La paleoj longas 9 ĝis 15 mm, kaj estas rektaj aǔ nur iom kurbaj, ili havas ruĝec-oranĝan koloron kaj pikilon je la fino.
La infloresko havas langetflorojn kaj tubetflorojn. Ĉe la langetfloroj la rozeaj ĝis purpuraj petaloj havas maldensan hararon je la malsupra surfaco. La 3 ĝis 8 cm longa kaj 0,7 ĝis 1,9 cm larga lango estas kurveca. Ĉe la tubetfloroj la petaloj longas 4,5 ĝis 5,7 mm kaj la kronaj loboj estas verdece aǔ rozeaj.
La grize blankaj aĥenoj longas 3,5 ĝis 5 mm. La aĥenoj plej ofte estas kalvaj kun kelkfoje haraj eĝoj. La daǔrantaj papusoj estas 1,2 mm longaj kaj konsistas el samaj dentoj.
Kromosomaro
La kromosoma baznombro estas x = 11; ekzistas diploidio, do 2n = 22.
Disvastigo
Echinacea purpurea estas disvastigita en nord-orienta, nord-centra, sud-orienta kaj sud-centra Usono. Ĝi kreskas nature en la usonaj ŝtatoj Indiano, suda Miĉigano, Ohio, Ilinojso, suda Iovao, Kansaso (nur la kantono Cherokee), Misurio, orienta Oklahomo, Viskonsino, Alabamo, Arkansaso, Georgio, Kentukio, Luiziano, Misisipio, Norda Karolino, Teneseo kaj Teksaso. En la kanada provinco Ontario ĝi estas sovaĝiĝita. En Eǔropo Echinacea purpurea en Germanujo, Aǔstrio, Polujo, Moldavio kaj Ukrainio la planto estas neofito.
En la hejmaj kreskoregionoj Echinacea purpurea kreskas ĉe rokaj ejoj, en maldensaj arbaroj, en densaĵoj, prerioj kaj precipe en la proksimeco de akvovojoj en alteco de 10 kaj pli ol 400 m.
Taksonomio
La unua priskribo okazis en 1753 fare de Carl von Linné en Species Plantarum, 2, p. 907 kiel Rudbeckia purpurea. La novkombinaĵo al Echinacea purpurea (L.) MOENCH okazis fare de Conrad Moench en 1794 en Methodus Plantas Horti Botanici et Agri Marburgensis: a staminum situ describendi, p. 591, Echinacea purpurea estas la tipospecio de la genro Echinacea. Pliaj sinonimoj por Echinacea purpurea (L.) MOENCH nom. cons. estas: Brauneria purpurea (L.) BRITT.}}, Echinacea purpurea var. arkansana STEYERM., Echinacea purpurea fo. liggettii STEYERM., Echinacea purpurea var. serotina (NUTT.) L.H.BAILEY, Echinacea serotina (NUTT.) DC., Rudbeckia purpurea var. serotina NUTT., Rudbeckia serotina (NUTT.) SWEET. La specia epiteto purpurea signifas purpurkolora pro la koloro de la petaloj.
Uzado
La kulturvario Echinacea purpurea estas uzata kiel ornamplanto en parkoj kaj gardenoj.
La purpura eĥinaceo enhavas multajn substancojn, antaǔ ĉio polisakaridoj, kafacidoj (cikoria acido), alkamidoj kaj glikoproteinoj. La florojn oni povas manĝi. la pressuko havas efikajn substancojn kiuj helpas kontraǔ malvarmumo ksj stimulas la imunan sistemon.
Eksteraj ligiloj
(Commonscat|Echinacea purpurea|Roter Sonnenhut (Echinacea purpurea)
Tibor Kakuk
Tibor Kakuk, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kakuk Tibor estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
Tibor Kakuk naskiĝis la en Kápolnásnyék, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Kakuk maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1942, poste li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1948 (intertempe li estis soldato kaj militkaptito). En la sekva studjaro li estis asistanto, poste bestokuracisto en Kapuvár (1949–1950), pli poste en Hódmezővásárhely (1950–1952). Plej ofte li okupiĝis pri artefarita fekundigo, same ankaŭ baldaŭ jam kiel ĉefbestokuracisto inter 1952–1963. Li laboris en uzino pri vakcinoj inter 1963 kaj 1977, poste li fondis katedron en Altlernejo de Kaposvár kaj instruis en Agrikultura Universitato Pannon. Intertempe li akiris plian diplomon en Agrikultura Universitato (Gödöllő) en 1965 kaj li laboris eksterlande (Maroko (1973–1976), Alĝerio (1983–1986)). Li kandidatiĝis en 1991 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis medalon en 1991.
Rudi Altig
Rudi ALTIG (naskiĝinta en la 18-a de marto 1937 en Mannheim, mortis en Remagen) estis germana biciklisto kaj iĝis kvarfoja mondĉampiono.
Vivo sportista
Je la komenco de la 1960-aj jaroj li krome iĝis eminenta surasfalta konkursbiciklisto kaj li famiĝis antaŭ ĉio pro siaj sprintoj. Tamen li neniam estis la numero unu pro daŭraj problemoj ĉe montaraj konkursetapoj.
En 1962 li venkis ĉe la Hispana Rondirado (Vuelta a España), en 1964 la Flandra Rondirado (De ronde van Vlaanderen) kaj en 1968 la Konkurson de Milano al Sanremo. En 1966 li venkis ĉe Nürburgring kaj iĝis mondĉampiono profesiula antaŭ Jacques Anquetil. Ekster tio li venkis en 23 sestagajn konkursojn kaj fariĝis 13 fojojn germana ĉampiono.
La mondekonataj rondiroj nomitaj Tour de France tamen neniam vidis lin kiel venkanton; almenaŭ li portis de 1962-69 sume dum 18 tagoj la flavan trikotaĵon indikantan la potagan venkinton. Tie lia plej bona rezulto estis tria rango en la 1966-a jaro.
Agadoj post retiriĝo
Post retiriĝo el aktiva sportado en 1971 li trejnis ĝis 1975 la germanajn amatorojn biciklistajn. En 1977 li estis sporta gvidanto de la konkursa stalo de Eddy Merckx kaj ĝis 1981 ĉefo de la teamo de la aŭstra firmao Puch. Ekde la komenco de la 1980-aj jaroj li apartenis honorofice al la prizorgista stabo de la germana profesiuloj dum mondĉampionadoj.
NGC 1111
NGC 1111 (aliaj indikoj — IC 1850, PGC 1426583) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saceruela
Saceruela estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas sacerolenses. La censita populacio en 2010 estis de 652 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,64 loĝ/km².
Situo
Limas norde kun la municipa teritorio de Puebla de Don Rodrigo, sude kun tiuj de Almadén kaj Almadenejos, oriente kun Valdemanco del Esteras kaj okcidente kun Luciana kaj Abenójar.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Ĉasado. Minado en proksimaj minejoj.
22494 Trilio
22494 Trilio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Saceruela
Historio
Tiuj teritorioj estis konkertita el la araboj komence de la 13a jarcento.
22494 Trilio
Ekde 1937, la Blanka Trilio (Trillium grandiflorum) estas la oficiala floro de la kanada provinco Ontario, en kies arbaroj ĝi estas ofte trovita.
Starsky and Hutch
Starsky and Hutch estas usona agadema televidserio, kiu konsistis el 70-minuta montra filmo (origine elsendita kiel Filmo de la Semajno) kaj 92 epizodoj de po 50 minutoj. La programo estis kreita de William Blinn, produktorita de Spelling-Goldberg Productions, kaj elsendita el aprilo 1975 al majo 1979 pere de la kanalreto ABC. Ĝi estis distribuita de Columbia Pictures Television en Usono kaj, origine de Metromedia Producers Corporation en Kanado kaj en kelkaj aliaj partoj de la mondo. Sony Pictures Television estas nune la tutmonda distribuanto de la serio. La serio inspiris ankaŭ filmon kaj videoludon.
La protagonistoj de la serio estis du plicanoj de Suda Kalifornio: nome David Michael Starsky (Paul Michael Glaser), malhelhara, migranto en Broklino kaj veterano de la Usona Armeo, kun surstrata saĝa konduto kaj intensa, foje infaneca koleremo; kaj Kenneth Richard "Hutch" Hutchinson (David Soul), divorcita, blonda, el Duluth, Minesoto, pli trankvila kaj intelektulo. Pere de la radio-alvoko "Zebra Three", ili estis konataj pro la patrolado de stratoj de fikcia Bay City, Kalifornio.
Beltrán de la Cueva
Beltrán de la Cueva (Úbeda, ĉ. 1435 - Cuéllar, 1-a de novembro 1492) estis kastilia nobelo, politikisto kaj militestro, konsiderita unu el ĉefaj gravuloj siatempe, ĉar estis favoratulo de Henriko la 4-a de Kastilio, kun Juan Pacheco, markizo de Villena, kaj Miguel Lucas de Iranzo, konestablo de Kastilio.
Filo de Diego Fernández de la Cueva, 1-a vicgrafo de Huelma kaj de Mayor Alfonso de Mercado, nome familio de malalta nobelaro, sukcesis ascendi rapide en la kortego de la reĝo, kaj akiris gravajn privilegiojn, kiel la graflando de Ledesma, la Superuleco de la Ordeno de Santiago, la graflando de Huelma kaj fine la duklando de Alburquerque, kio konvertis lin en la trunko de unu de la aristokrataj familioj plej gravaj de Hispanio. Pro tiu speciala favorateco ĉe la reĝo, kaj la onidiroj pri impotenteco de la monarko, li estis akuzita ke li estis la vera patro de la princino Johanino, de tiam kromnomita populare, dekomence de malamikoj kaj poste de ĉiuj, la Beltraneja [-Eĥa] (la Beltranida).
Diego Hurtado de Mendoza, nome malamiko de la favoritulo de la reĝo, Juan Pacheco, markizo de Villena, helpis la ascendon en la kortego de Beltrán de la Cueva, kiam tiu edzigis lin en 1462 al sia filino doña Mencía.
Nekrasovskij (distrikto Dmitrov)
Nekrasovskij (Некрасовский) estas urbotipa loĝloko en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havis 10292 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado), en 2014 havis 10475 loĝantojn.
Fuentenebro
Fuentenebro estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono (Hispanio), distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo Fuentenebro estas komprenebla kiel Fonto de la Junipero. Ambaŭ konceptoj aperas en la dekstra duono de la municipa blazono.
Empiria distribua funkcio
En statistiko, empiria distribua funkcio estas tuteca distribua funkcio kiu koncentras probablo 1/n je ĉiu de la n nombroj en specimeno.
Fuentenebro
Geografio
Ĝi havas areon de 38,92 km² kun 150 loĝantoj (2021).
Empiria distribua funkcio
Estu esti hazarda variablo kun komprenoj .
Fuentenebro
Geografio
Norda Aŭtoŝoseo de Madrido al Iruno.
Empiria distribua funkcio
La empiria distribua funkcio F_n(x) bazita sur specimeno estas ŝtupara funkcio difinis per
Fontegreca
Fontegreca estas komunumo de Italio.
Ozereckoje (distrikto Dmitrov)
Ozereckoje (Озерецкое) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 243 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Empiria distribua funkcio
kie Mi(A) estas nadla funkcio.
Fuentenebro
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Uromenus dyrrhachiacus
Uromenus dyrrhachiacus estas rektaflugila insekto de la familio tetigoniedoj (sabro-akridoj, nome Tettigoniidae ). La scienca nomo de ĉi tiu specio estis unuafoje publikigita en 1918 fare de Karny. Ĝi vivas nur en la proksimeco de Duraso, Albanio; en sabloŝtona medio.
Ĝi estas draste endanĝerita specio.
Eŭropa Koncerto
Realecpolitiko
Realecpolitiko (el la germana „Realpolitik“) estas termino kreita de Otto von Bismarck por priskribi la balancon de potenco inter la eŭropaj monarkioj, kiel ĝi jam estis proponita de Metternich en Viena kongreso. Tiu teorio kaŭzas vetarmadon kaj periferiajn militojn.
Realecpolitiko kredas ke la internaciaj rilatoj estas „ĥaosaj“, t.e. sen supera aŭtoritato super la ŝtatoj. La ŝtatoj devas aranĝi siajn interrilatojn per si mem. Tio ankaŭ signifas ke la ŝtatoj estas la ĉefaj agantoj en internaciaj rilatoj, ne la ne-registraraj organizoj, multnaciaj firmaoj, internaciaj organoj, ktp. Al realpolitiko, ĉiuj ŝtatoj devas serĉi siajn proprajn interesojn kaj ilia unua zorgo estu sia propra sekureco. Realpolitiko diras ke potenco estas la nura mezurilo inter la ŝtatoj, kiuj serĉante sekurecon, bezonas grandajn rekursojn. La potenco de ŝtato estas determinata de la militaj kaj ekonomiaj eblecoj, tial la ŝtatoj estas nepre agresemaj.
La Aliancoj
La ideoj de realecpolitiko, kondukis Eŭropon al kompleksaj aliancaj sistemoj. La unua traktato de Eŭropa Koncerto estis la Sankta Alianco, kiu daŭris nur mallonge.
Poste, Otto von Bismarck, por solidigi la germanan unuecon, kreis la "Bismarkajn Sistemojn", li faris aron da diplomatiaj aliancoj kun Aŭstrio, Rusio kaj Italio (Triopa alianco, aŭ Alianco de la tri imperiestroj) celante izoli Francion. Rusio kaj Germanio malproksimiĝis pro komercaj kialoj. Bismarck faris novan aliancon kun Aŭstrio en 1879, al kiu aliĝis poste Italio en 1882. Celante repaciĝon inter Germanio kaj Rusio, Bismarck sukcesis la restarigon de Alianco de la tri imperiestroj en 1887, kiu daŭris ĝis 1890.
Fino kaj Sekvoj
La Eŭropa Koncerto dependis de la Bismarka sistemo por teni ekvilibron, sed la realpolitiko kaj la ideo pri ekvilibro de fortoj nepre devis puŝi la sistemon al vetarmado kaj koloniaj konfliktoj. Krome, la kverelo pri la Balkano kaj ekonomiaj kialoj pelis la landojn en konfliktojn, kiuj fine kaŭzis la Unuan mondmiliton.
Olgovo (distrikto Dmitrov)
Olgovo (Ольгово) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 268 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Kaĉo (manĝaĵo)
Kaĉo estas manĝaĵo el kuirita greno (antaŭe pistita aŭ muelita), aŭ el aliaj ingrediencoj de pli-malpli kompakta konsisto, ekzemple el fruktoj aŭ legomoj. Ĝi estas la plej malnova kaj simpla maniero pretigi grenon kaj ĝis nun tutmonde ankaŭ la plej grava. Idoj de kaĉo estas diskopano, pano kaj blino. Hodiaŭ tre konataj estas ekz. la angla porridge (poriĝo, t.e. avenkaĉo), la itala polento kaj plej ofte dolĉeritaj kaĉoj por infanoj aŭ malsanuloj, ekzemple grio-kaĉo.
Proverba kaj metafora uzo
Ekzistas pluraj proverboj pri kaĉo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
En multaj tiaj proverboj, sed ankaŭ en la ordinara parola lingvaĵo, "kaĉo" foje havas metaforan sencon: komplika okazaĵo, maloportuna situacio, malfacile kompreneblaj kaj elireblaj cirkonstancoj.
Disaj aroj
En matematiko, du aroj estas disaj se ili ne havas komunan elementon. Ekzemple, {1, 2, 3} kaj {4, 5, 6} estas disaj aroj.
Ekspliko
Formale, du aroj A kaj B estas disaj se ilia komunaĵo estas la malplena aro, do se
Ĉi tiu difino etendeblas al ĉiu kolekto de pli ol du aroj: Kolekto de aroj estas reciproke disa aŭ poduope disa se ĉiuj du malsamaj aroj de la kolekto estas disaj.
Formale, estu I indeksa aro, kaj por ĉiu i en I, estu aro Ai. Tiam la familio de aroj {Ai: i ∈ I} estas reciproke disa se por ĉiuj i kaj j en I kun i≠j,
Ekzemple, la kolekto de aroj { {1}, {2}, {3}, ... } estas reciproke disa. Se {Ai} estas reciproke disa kolekto, tiam klare ĝia komunaĵo estas malplena:
Tamen, la inversa konkludo ne eblas: la komunaĵo de la kolekto povas esti malplena, sed la kolekto povas ne esti duoplarĝe disa; povas esti eĉ ke neniu paro de aroj el la kolekto estas disaj aroj.
Dispartigo de aro X estas ĉiu kolekto de ne-malplenaj subaroj {Ai : i ∈ I} de X tia ke {Ai} estas reciproke disa kaj
Sajószentpéter
Sajószentpéter estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Kazincbarcika. La loknomo signifas: Sajó-Sankta Petro. La komunumo ricevis sian nomon pri la preĝejo.
Situo
Sajószentpéter situas en valo sur deklivoj, en dekstra bordo de Sajó ĉe kunfluejo de rojo Bódva, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Putnok. Ĝi kontaktiĝas kun Kazincbarcika. Centro de Kazincbarcika troviĝas 7, Edelény 12, Miskolc 18, Budapeŝto 187 km.
Historio
La loknomo estis menciita unufoje en 1281. En la 15-a jarcento ĝi detruiĝis pro la konstanta batalo kontraŭ husanoj, sed en 1466 ĝi refondiĝis. Poste ankaŭ la turkoj suferigis la vilaĝon, kiu iĝis grandvilaĝo en 1873. Ekfunkciis karbonominejo en 1888, pli poste vitrofabriko. Ili jam ne funkciis en la 21-a jarcento. La grandvilaĝo urbiĝis en 1989.
Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!
Duko
En la mezepoka feŭdismo, duko estis vasalo de reĝo. Tamen kelkaj duklandoj atingis partan aŭ plenan sendependecon, kiel Luksemburgo.
Lingvo
La vorto venas de la latina dux, kiu signifas gvidanto. El la sama latina radiko venas ducere kaj conducere, kiuj signifas gvidi kaj konduki.
La itallingva politika titolo de Benito Mussolini, duce, havas la saman devenon. Same la rumanlingva titolo de Nicolae Ceaucescu, conducator.
Distrikto Tata (historia)
La Historia Distrikto Tata (hungare  Tatai járás) estis distrikto en Hungara reĝlando, en departemento Komárom. Ĝi situis laŭ Danubo parte sur montaro Gerecse en la orienta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estis konstante Tata (Hungario).. La loĝantoj okupiĝis precipe pri agrikulturo (frukto, tritiko, maizo, arbara laboro), minado kaj bestobredado.
Historio
Tiu distrikto daŭre funkciis inter 1886-1950, sed la limoj kelkfoje ŝanĝiĝis.
Monto Likabeto
Monto Likabeto (Λυκαβηττός) aŭ Lykavittos estas monteto de Atiko apartenanta al montaro Penteliko ĉe Ateno.
Formita dum Kretaceo, ĝi konsistas el kalkoŝtono. Ĝi kulminas je 277 metroj kaj konsistigas la plej altan pinton de urbo Ateno: la panoramo kiun ĝi ofertas al la urbo igas ĝin populara turisma celo. Funikularo, inaŭgurita en 1965, ebligas atingi la supron sur kiu troviĝas Kapelo Sankta Georgo (Hagios Georgios), konstruita en la 19-a jarcento.
Etimologio
La etimologio de ĝia nomo ne estas certa. Oni pensis, ekzemple, ke tiu alteco estis rifuĝejo por lupoj (lukoi) aŭ ke ĝi surhavus sanktejon dediĉitan al Liko, filo de Pandiono (lukios). Ŝajne oni trovu klarigon en la ekzisto de malnovgreka termino lukabas, kies signifo estas: « jaro ». Ja, oni scias ke en suda Germanio kaj en Svislando, oni nomas "Jahresberg" montojn sur kies supro sunapero indikas komencon de printempo, kaj do de la jaro, en la malnova Julia kalendaro (germane, Jahr signifas « jaro »). Eble Monto Likabeto, vidita de iu loko havis similan funkcion, sed tio aperas sur neniu malnova dokumento.
Instalaĵoj
La Funikularo de Likabeto (greke Τελεφερίκ Λυκαβηττού) estis konstruita en la 1960-aj jaroj de la Nacia Organizo de la Turismo (EOT, greke Εθνικός Οργανισμός Τουρισμού) kaj estis inaŭgurita la 18-an de aprilo 1965. La finaj stacioj situas sur Strato Aristippou, en Kolonaki, kaj ĉe la Kapelo de Sankta Georgo, proksime al la supro de la monteto. Inter la finaj stacioj, la linio estas tute en tunelo.
Vektora projekcio
Vektora projekcio de vektoro \mathbf{b} je vektoro \mathbf{a} (ankaŭ "\mathbf{b} sur \mathbf{a}"), estas:
kie \theta estas angulo inter vektoroj \mathbf{a} kaj \mathbf{b} kaj estas la unuobla vektoro samdirekta kun vektoro \mathbf{a}.
Vektora projekcio estas vektoro, kaj estas orta projekcio de vektoro \mathbf{b} sur vektoron \mathbf{a}. Oni povas diri ankaŭ ke vektora projekcio estas komponanto de vektoro \mathbf{b} laŭ direkto de vektoro \mathbf{a}.
La alia komponanto de \mathbf{b}, perpendikulara al \mathbf{a}, estas donata per:
Vektora projekcio estas la skalara projekcio multiplikita per (por ke konverti ĝin vektoron, doni al ĝi direkton).
121542 Alindamashiku
121542 Alindamashiku estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la kosmoflugan inĝenierinon Alinda K. Mashiku de la Kosmofluga Centro Goddard de la NASA, aninon de la Teamo pri Fluga Dinamiko por la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx, kiu esploras pri ne-linearaj kaj hibridaj teknikoj por statistika determino de orbitoj kaj analizo pri areokapto.
Valdemanco del Esteras
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas valdemanqueño. La censita populacio en 2010 estis de 241 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,69 loĝ/km².
Situo
Valdemanco del Esteras estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Almadeno en la sudokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 572 m. La areo de ties teritorio estas de 142,46 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado kaj ĉefe de ŝafoj kaj abelbredado.
Historio
La deveno estis grupo de muelistoj, de kies muelejoj estas restaĵoj kiu sendependiĝis el Saceruela. Estas ankaŭ preĝejo kaj ponto.
Festoj en januaro kaj aŭgusto.
Naoya Kondo
Naoya Kondo (japane 近藤 直也, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2012 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Elk Plain (Vaŝingtonio)
Elk Plain estas censa loko (CDP) en Kantono Pierce (Vaŝingtonio) en Usono. La nombro de loĝantoj estis 15 697 laŭ la censo de 2000, kaj malkreskis ĝis 14 205 en 2010. Ĝia poŝtkodo "ZIP" estas 98387. Ĝiaj kodoj laŭ la landaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-21205 kaj 1510941, respektive. Elk Plain situas ĉe (47.044812, -122.366812).
Azukio
Azukio (Vigna angularis, sinonimo Azukia angularis; ) estas unujara planto, specio de vigno el Azio, tre kultivata en orienta Azio jam de la antikveco por ruĝaj semoj manĝataj kiel fazeoloj kaj el kiu en Japanio oni faras annon. Ĝi estas unu el la plej multe konsumataj ruĝaj faboj.
Historio
Sciencistoj konjektas, ke ĝi devenas de Vigna angularis nipponensis, kiu ekzistis en Japanio, Koreio, Ĉinio, Nepalo kaj Butano. Speciiĝo inter Vigna angularis nipponensis kaj Vigna angularis angularis verŝajne okazis antaŭ 50,000 jaroj.
Tramdeponejo Pogodno
Tramdeponejo Pogodno estas unu el du tramdeponejoj en la reto de la szczecinaj tramoj (tiu alia estas tramdeponejo Golęcin).
Historio
La tramdeponejo Pogodno estis malfermita en la jaro 1934. Ties kapacito estis tiam 80 veturiloj. Ĝi estas lokita proksime de la ekskluziva parto de la urbo (setlejo Pogodno). Pogodno estas la plej granda kaj la plej nova tramdeponejo en Szczecin. Ĝi situas ĉe avenuo de Pola Armeo Nº 200.
La rekonstruo kaj modernigo de ĉi tiu deponejo komenciĝis en aŭgusto 1973 kaj kompletiĝis en decembro 1983. Inter la jaroj 2014–2015 la deponejo estis denove renovigita.
Vevey-Funi (stacidomo)
Vevey-Funi estas fervoja stacidomo en Vevey, Svislando.
Tubilla del Lago
Geografio
Ĝi havas areon de 23,206 km² kun 167 loĝantoj (censo de 2021).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun romanikaj elementoj, murpentraĵoj kaj la kastelo en ruinoj.
Monto Batur
Monto Batur (Gunung Batur) estas aktiva vulkano situanta en la centro de du kalderoj nord-okcidente de Monto Agung, Balio, Indonezio. La sudorienta flanko de la pli granda 10×13-km kaldero enhavas kalderolagon. La interna 7,5-kilometrojn larĝa kaldero, kiu estis formita dum lokado de la balia (aŭ ubuda) ignimbrito, estis datita je antaŭ proksimume 23,670 kaj 28,500 jaroj
La sudorienta muro de la interna kaldero situas sub Lago Batur; La centra konuso de Batur estis konstruita ene de la interna kaldero ĝis alteco super la ekstera kalderorando. La Batur stratovulkano produktis ŝaktojn en granda parto de la interna kaldero, sed nordorient-sudokcidenta fisurosistemo lokigis la Batur I, II, kaj III-kraterojn laŭ la pintokresto. Historiaj erupcioj estis karakterizitaj per milda ĝis modera erupciemo foje akompanita de lafo -elĵeto. Bazaltaj laftorentoj de kaj pinto kaj flankŝaktoj atingis la kalderoplankon kaj la marbordojn de Lago Batur en historia tempo. La kaldero enhavas aktivan, 700-metro-altan stratovulkanon leviĝanta super la surfaco de Lago Batur. La unua historie dokumentita erupcio de Batur estis en 1804, kaj ĝi estis ofte aktiva ekde tiam. La granda lafokampo de la erupcio (1968) estas videbla hodiaŭ kiam rigardite de Kintamani, urbo sur la sudokcidenta kresto de la pli granda kaldero.
La kaldero estas loĝita kaj inkludas la du ĉefajn vilaĝojn de Kedisan kaj Toya Bungkah. La tieuloj plejparte vivas de agrikulturo, sed turismo fariĝis ĉiam pli populara pro la relative simpla piedvojaĝo al la pinto de la centra kratero.
Rokogrimpado
Rokogrimpado estas aktiveco en kiu partoprenantoj grimpas supren, suben aŭ tra naturaj rokaj formaĵoj aŭ artefaritaj grimpomuroj. La celo estas atingi la pinton de formaĵo aŭ la finpinto de kutime antaŭ-difinita vojo sen fali. Pro la longo kaj etenda rezisto postulita kaj ĉar akcidentoj pli verŝajne okazas descence ol ascende, rokogrimpistoj kutime ne grimpas reen la saman vojon suben. Estas tre rara por rokogrimpistoj grimpi suben, ĉefe ĉe plej grandaj multoblaj grimpovojoj (klasoj III- IV kaj /aŭ mult-tagaj gradoj IV-VI). Profesiaj rok-grimpaj konkurencoj havas la celojn ĉu kompletigi la vojon plej rapide eble aŭ atingi la plej malproksiman pinton sur opliiĝanta malfacila vojo. Montogrimpado, alia aktiveco kiu inkludas grimpadon de montetoj kaj similaj formaĵoj, estas simila al rokgrimpado. Tamen, rokogrimpado estas ĝenerale diferencita pro necesa uzado de manoj por subteni la pezon de la grimpisto same kiel por havigi ekvilibron.
Rokogrimpado estas fizike kaj mense postulema sporto, kiu ofte testas la forton, reziston, lertecon kaj ekvilibron de la grimpisto kun mensa kontrolo. Ĝi povas esti danĝera aktiveco kaj kono de propraj grimpoteknikoj kaj uzadon de specializita grimpekipado estas ŝlosila por la sekura finigo de vojoj. Pro la ampleksa gamo kaj vario de rok-formaĵoj tra la tuta mondo, rokogrimpado estis separata en kelkaj diferencaj stiloj kaj sub-fakoj.
Monto Batur
La 20-an de septembro 2012 Unesko enigis la kalderon de Monto Batur en la Mondan Geopark-Reton.
Silbaŝ
Silbaŝ, serbe Силбаш, slave Silbaš, hungare Szilbács estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka en municipo de Baĉka Palanka.
Situo
Silbaŝ situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.
Historio
La unua mencio devenis pri la loko el 1263 en formo "Keszü", en formo "Szilbás" en 1714. En 1590 en turka dokumento estis tie 25 domoj. En 1690 oni invitis serbojn, en 1770 slovakoj alvenis. En 1900 laŭ la popolnombrado vivis en Szilbács 3311 homoj, (720 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Silbaŝ 2849 homoj, (serboj 1601 (56%), slovakoj 1018 (36%), ciganoj 44, jugoslavianoj 34, kroatoj 19, hungaroj 10, rutenoj kaj slovenoj po 2 kaj aliaj).
Ledenice
Kampurbo Ledenice situas en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio. En vivis ĉi tie.
Historio
Unua skribita mencio pri urbeto datiĝas de la jaro 1291. Ekde 2007 estis redonita al ĝi la statuso de kampurbo.
Jungingen
Jungingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Zollernalb kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kouvola
Kouvola estas urbo en suda Finnlando, parto de la provinco Kymenlaakso, kun 81 808 loĝantoj. La nomo signifas "urson" aŭ "lupon". Kouvola estas limigita per municipoj Hamina, Heinola, Iitti, Kotka, Lapinjärvi, Loviisa, Luumäki, Miehikkälä, Mäntyharju, Pyhtää kaj Savitaipale.
Borde estas lago Vuohijärvi.
Korjun
Korjun (armene: Կորիւն , reformita literumo: Կորյուն; ankaŭ transliterumita kiel Koriwn, Koriun ) estis la plej frua armenlingva aŭtoro. Verkante en la 5-a jarcento, lia Vivo de Maŝtoc ĝi enhavas multajn detalojn pri la evangelizado de Armenio kaj la invento de la armena alfabeto de Mesrop Maŝtoc. Iuj armenaj kaj eŭropaj kleruloj, kiel G. Alishan, O. Torosyan, G. Fintigliyan, A. Sarukhan, G. Ter-Mkrtchyan (Miaban), S. Weber kaj aliaj, konjektis, ke Korjun povus esti etna kartvelo (Iberio) aŭ kartvel-armena. Ricevinte sian fruan edukadon sub Maŝtoc, Korjun iris al Bizanco por pli altaj studoj, revenante al Armenio kun aliaj studentoj en 432. Li estis intima amiko de Jeznik Koghbaci kaj Ghevond. Poste, li estis nomumita episkopo de Kartvelio. Li estis listigita inter la junaj tradukistoj. Lia stilo estas originala, sed iom obskura pro gramatikaj neregulaĵoj. Al li estis atribuitaj la tradukoj de la tri apokrifaj libroj de la Makabeoj. Korjun estis la origino de la aserto, ke la kartvela alfabeto estis kreita de Maŝtoc.
Post la morto de Maŝtoc, Korjun estis taskigita de Hovsep Hoghotsmeci, unu el la tiamaj spiritaj gvidantoj, ekverki la biografion de Mesrop. Nun lia verko estas konata kiel "Varq Maŝtoci" (Vivo de Maŝtoc). Li finis sian laboron antaŭ la batalo de Avarajr en 451 kaj novaj politikaj evoluoj en la regiono. En la moderna periodo ĝi estis tradukita al la rusa, angla, franca kaj germana lingvoj.
Anĵuo-Sicilio
La Familio Anĵuo-Sicilio, ankaŭ nomata "Kapetida familio de Anĵuo" aŭ "pli aĝa anĵua dinastio", estis grava reĝa familio de Eŭropo kaj ĝi estis branĉo de la Kapetidoj. Fondita de Karlo la 1-a de Sicilio, lasta filo de la reĝo Ludoviko la 8-a, kiu regis en la Sicilia reĝlando, kaj ampleksigis sian influon en la okcidenta Mediteraneo kaj kvankam li estis forpelita de la insulo Sicilio en 1282 post la Sicilia vespro, liaj sukcedintoj restis en la kontinenta parto de la regno, en la sudo de Italio, ankaŭ konata kiel Napola reĝlando, ĝis 1382.
La nepoj de Karlo la 1-a kreis la sekundarajn branĉojn de  Anĵuo-Hungario, per Karolo la 1-a, kiu regis en Hungario inter 1308 kaj 1342. Poste, lia filo Ludoviko la 1-a de Hungario lin sukcedis en la trono kaj regis ekde 1342 ĝis 1382. La alia filo de Karlo Roberto estis promesita por geedziĝo kun la reĝino Johana la 1-a kaj mallongdaŭre antaŭ esti murdita li estis kronita kiel Andreo la 1-a (1343-1345). Post la morto de Ludoviko la 1-a "la Granda", lia filino lin sukcedis en la trono kiel Maria la 1-a kaj regis inter 1382 kaj 1395. Aliflanke, la fratino de Maria regis kiel sankta Jadviga inter 1382 kaj 1399.
Aliflanke, la branĉo Anĵuo-Tarento, kiu regis en la restaĵoj de la Latina imperio (1313–1374), kaj la branĉo Anĵuo-Duraco, kiu regis en Napolo (1382–1435) kaj Hungario (1385–1386).
NGC 1112
NGC 1112 (aliaj indikoj — IC 1852, PGC 10660, UGC 2293, MCG 2-8-11, ZWG 440.15, IRAS02462+1301) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito
La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito (1921-1923) estas kvarparta humora romano de ĉeĥa verkisto Jaroslav Hašek tradukita en 54 lingvojn, kelkfoje filmita kaj ankaŭ dramigita. Temas pri la plej signifa verko de Hašek fare de multe da homoj kunigita kun ilustraĵoj de Josef Lada. La morto bedaŭrinde ne permesis al Hašek fini sian verkon.
Iomete similaj estis la Ĉonkinaĵoj de la rusa verkisto Vladimir Vojnoviĉ.
Kokaku
Kokaku (光格天皇, naskiĝis la 23-an de septembro 1771; mortis la 11-an de decembro 1840) estis la 119-a Imperiestro de Japanio. Lia patro estis Princo Sukehito de la imperiestra domo Kan'in no miya (閑院宮典仁親王　japane: Kan'in no miya Sukehito Shinnō), kiu devenis de la imperiestro Higashiyama. Li volis doni al sia patro la titolon Daijō-tennō (太政天皇), kiu signifas eksimperiestro post abdiko. Sed tia ideo ne plaĉis al la ŝoguno kaj ekis disputo inter la kortumo kaj la ŝoguna reĝimo.
Esperanto sen antaŭjuĝoj
Esperanto sem Preconceitos (portugallingva), tuj poste tradukita Esperanten sub la titolo Esperanto sen antaŭjuĝoj, estas analizo de la precipaj kritikoj kontraŭ la Internacia Lingvo, verkita de Walter Francini en 1978. La aŭtoro de la libro akceptis sugeston de Erlindo Salzano, unue publikigi la verkon en sia nacia lingvo portugala, ĉar ĝi estas taŭga precipe al propagando en ne-esperanta medio.
En Junio 1962, Brazila Esperantisto aperigis en portugala traduko liston de la precipaj antaŭjuĝoj kontraŭ Esperanto, publikigita en la gazeto Heroldo de Esperanto en marto de la sama jaro de s-ro Gian Carlo Fighiera, iama Konstanta Kongresa Sekretario de UEA. Francini tuj pensis verki ion por rebati la antaŭjuĝojn, sed la tempo pasis, kaj nur meze de la 1970-aj jaroj li efektivigis la tiaman ideon.
Kurioze, en la antaŭparolo de la libro Erlindo Salzano citas aserton de la aŭtoro, ke elimini antaujuĝojn estas pli malfacile ol faligi la Berlinan muron.
Atentu ke ekzistas vikipedia subpaĝo pri pli detala enhavo de la libro.
Enhavtabelo
http://miresperanto.com/biblioteko/francini.htm
Antaŭparolo
Gramatiko de Esperanto
Unua parto: Klarigoj
1.1. Celo de tiu ĉi libro
1.2. Kio estas Esperanto kaj Esperantismo
1.3. Kelkaj atingoj de la Esperanto-movado
1.4. Kelkaj ciferoj rilataj al Esperanto
Dua parto: Esperanto sen antaŭjuĝoj
2.1. Artefarita lingvo povas esti vivanta
2.2. Esperanto havas literaturajn tradiciojn, literaturon kaj poetojn
2.3. Esperanto estas utiligebla kaj estas fakte utiligata kiel scienca lingvo
2.4. Esperanto povas konkurenci kun la angla lingvo
2.5. Esperanto ĉiam progresas kaj havas antaŭ si promesplenan estontecon
2.6. Esperanto favoras al la popoloj la esprimadon de ilia animo
2.7. Esperanto havas praktikan valoron
2.8. Neniu el la pluraj lingvoprojektoj estas pli taŭga, ol la vivanta lingvo Esperanto
2.9. La dialektiĝo de Esperanto estas neebla
2.10. Esperanto favoras aparte neniun popolon aŭ grupon de popoloj
2.11. Esperanto ligiĝas al neniu politika ideologio
2.12. Esperanto havas neniun politikan celon
2.13. Esperanto ligiĝas aparte al neniu religio
2.14. Esperanto spegulas la kulturon universalan, sed havas ankaŭ sian propran kulturon