cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto-movado en Japanio (ĝis 1934)
Esperantistoj
Loka movado. Kompreneble ĉefurbo Tôkyô (Tokio) kun la oficejo de JEI estas la centro de movado. En Yokosuka fondiĝis unua grupo E-a en J-ujo, kaj multe laboris Ossaka tiam juna. En la mezo de la lando estas Nagoya, kie laboris Ishiguro kaj nun estas Ossaka, Inouye. En Sizuoka nia maljuna K. Takahaŝi. La distrikto Kinki, havanta antikvan historion kaj kulturon, havas multajn grandajn urbegojn: Kyôto, Osaka, Kôbe, kie de tre frua tempo nia movado ekzistis. Osaka Esperanto-Societo estas plej bone administrata kaj aktive laboranta loka grupo kun Ŝindo, Kuwahara, Niŝida. Pli okcidente de Kôbe estas Okayama, fama pro unua sistema movado t. e. eldono de koresponda kurso de Gauntlett. En la insulo Kyusyu estas bone organizita ligo Kyusyu E-Ligo, kolektanta al si diversajn lokajn grupojn de K. En Kameoka apud Kyôto sidas Oomoto. En la distrikto Hokuriku estas Kanazawa, kie agadis Asai. En nordorienta distrikto estas Sendai, kie agis Kuwahara. En Hokkaido estas ankaŭ E-Ligo. Detalon donas Jarlibro de JEI. - (KaW.)
Fervoraj propagandistoj en diversaj lokoj. En Tôkyô estas multaj eminentuloj, kiujn ni ne citas ĉi tie. Satojoŝi, Manzaŭa (f-ino) Tarao zorgas Tokian Esperanto-Klubon (loka amika grupo). En jenaj lokoj aktive propagandas fervoraj rsperantistoj (en parentezo). Nur kelkaj reprezentaj estas menciataj. Akita (s-ro Nakada), Amaga-saki (Ozima), Arita (Hisazumi), Beppu (Aso, Ŝimokawara), Dairen (Nakamizo Kitao), Gosyogawara (Mita), Hakodate (Ŭdazima, Yosida), Harbin (Pavlov, Yamanaka, Ga), Hestô (Ooisi), Hiratuka (Simizu), Hirosima (Nomura, Okumura), Hisai (Kudô), Hôten (Obana), Hukuoka (Eguĉi, Horiuĉi, Nagamatu, Itoo, Ohshima, Yosimati), Hukusima (Simazaki), Hukutiyama (Ootani), Huzan (Araki), Iizuka (Nomiyama), Issi (Hajaŝi), Kagosima (Ŝigemacu), Kaizyô (Seki), Kameoka (Niŝimura K., Itô E, Otaka, Nakamura T., Inoue Ŝ, Hirose, Hiraki), Kanazawa (Segaŭa, Masuno Jui, Cukamoto), Karahuto (Matuda), Keizyô (Oojama, Hasegaŭa, Kim, Ŝirouĉi), Kisiwada (Nakaniŝi Nisida), Kitazima (Tatibana), Kokura (Tanaka), Kôbe (Tukimoto, Maeda), Kumamoto (Kamio, Jamto, en Kuma-gun Dohi), Kurume (Isobe), Kuwana (Itui), Kyôto (Ŝibajama, Sisido, Kondô Nakahara, Yamada, Oohasi), Matusaka (Maruyama), Matuyama (Murakami, Matuki), Miyazaki (Sugita, Watanabe, Morioka (Ikawa), Muro Kobajaŝi), Muroran (Satô, Nagano (Kaĵima),Naga-Nagoya (Yamada, Siraki, Takenaka, saki (Ueda, Tomimatu, Takahara), Kaŭaj, Kaneko, Yazaki, Narita, Miwa; en Umibe-gun Kuromiya en Siuioma-gun Komatu), Nara (Mijatake), Niigata (Kubo), Nisinomiya (Tanamura), Obihiro (Harada), Okayama (Nanba, Sibata, Yagi, Sasaki), Ooita (Takahasi), Oomiya (Kamiĵama), Oomuta (Ueda H., Araki, Ueno), Oosaka (Ŝindo, Kuwahara, Niŝida, Kurosaki Koĵima), Ootu (Nakaooji, Otaru (Fukuda G.), Saga (Kikuti), Saitama, Sapporo (Fukuhara M., Aizawa H. Atumi), Sendai (Sugawara Nakamura, Kikuzawa, Yosida, Simanuki), Sinkyô (Hutida), Sirakawa (Siota), Sizuoka (Takahaŝi K. Kaŭai H.), Suita (Terada Kuroda), Tagawa (Ooba I.), Taihoku (Yasuda, Kai, Eriguti, Takegami), Tainan (Oo), Takaoka (Odera, Ŝiho), Takasaki (Yamaguti), Tateno (Oishi), Tiba (Suzuki M., Mizuguti), Tikuzyô (Ueda Z.), Tobata (Hayasi M.), Tomakomai (Uatanabe), Toyama (Yokawa, eksterurbe Hukai), Toyohasi (Takahaŝi T.), Turuga (Ooba A.), Tyôhu (Nohara), Utunomiya (Ŝiibaŝi, Tominaga), Wakayama (Ogasawara), Yamabe (Nakamura H.), Yamaŝiro (Takeuĉi), Yawata (Siroisi), Yokkaiti (Hirano R.), Yokohama (Hosaka, Iida, Yosida, T. Tomimori, Tameie, Arakawa, Murakami Haĵi), Yokosuka (Matuba), Yokote (Hirahuku), Yukuhasi (Ayukawa). (Kawasaki, Kuwahara, Cujuki kaj Kidosaki.)
L. K. Sur provizora listo montrita en 1-a UK estis Gauntlett, MacKenzie, nejapanoj, sed loĝintaj en Japanio. En 1907 E. Asada elektiĝis. Post lia morto longa interrompo. Post la milito C. Fuĵisaŭa, K. Niŝimura fariĝis L. K. dum restado en Eŭropo. En 1933 du junuloj N. Kawasaki, J. Okamoto. Memoru, ke kvankam Théophile Cart proponis en la 4-a UK, ke japano devas havi unu seĝon en la Akademio de Esperanto, ĝis nun veteranoj T. Chif, K. Ossaka ne eniris en LK. - (Kaw.)
Lingvaj opinioj
A. Japana Esperantologo pri evoluo de Esperanto: Artefarita internacia lingvo neŭtrala kiel Esperanto devas esti la plej logika lingvo, ĉar nur la logiko estas vere komprenebla kaj neŭtrala por ĉiuj homoj de diversaj gentoj. Japano preferas facilan ellerneblecon de Esperanto pro kunmetado de radikoj al unuavida divenebleco pro pseŭdointernaciaj radikoj de Occidental k. a., kiujn ofte ŝatas eŭropanoj. Ne blinde respektu la malbonajn kutimojn de eŭropaj lingvoj, sed plilogikigu la nunan Esperanton.
B. Japanaj radikoj ĝis nun uzataj en Esperanto.
C. Neologismoj troveblaj en „Nova Vortaro Japana-Esperanta“, 1934.
Aliaj internaciaj lingvoj. Eldono de dika vortaro Volapuka-Japana, A. Oka, Iida k. a. estis unue volapukistoj. Sistema movado de Volapuko ne okazis. Kelkaj studis Idon, sed nek formiĝis organizo propaganda, nek aperis lermnolibro, vortaro aŭ gazeto. La principoj de Ido neniam povas plaĉi al ĝenerala publiko en Japanio. Nur iuj profesoroj de angla filologio, kvankam ne akceptante artefaritan internacian lingvon, opiniis ke Ido estas plisupera ol Esperanto, danke al influo de Otto Jespersen, kies verkoj pri angla gramatiko kaj lingvoscienco estas tre popularaj en Japanio. La japana ministerio por edukado venigis por plibonigo de eduko pri angla lingvo H. E. Palmer, idisto. Ossaka kaj Okamoto analizis kaj atakis strukturon de diversaj aliaj projektoj de internaciaj lingvoj en La Revuo Orienta, 1924, 1925 k. s. K. Kondô, Ishiguro, Ooŝima sin okupas pri scienca studo de mondlingva historio. Unuvorte, Esperanto kaj artefarita internacia lingvo estas perfekta sinonimo en Japanio. Basic English trovis seriozan konsideron kaj laboron ĉe kelkaj universitataj profesoroj de la angla lingvo, kio plene pruvas malbonan rezulton de instruo de angla lingvo en mezaj lernejoj. - (Kaw.)
Juozas Petrulis
Juozas Petrulis (naskiĝis la en vilaĝo Rudikiai, distrikto Kupiškis; mortis la  en Vilnius, sepultita en tombejo de Žvėrynas, Vilno) estis etnografo, oficis kiel scienca kunlaboranto en Vilniusa Ŝtata Artmuzeo.
1923 lingvon ellernis memstare, poste en Šiauliai finis ankaŭ kurson (1939) gvidantan de Rubaževičius. Kiel pacifiston (rifuzis militservi) milita tribunalo en 1927 kondamnis lin al okjara enkarcerigo. Tio elvokis ondon da protestoj, diverslandaj esperantistoj kaj pacamikoj postulis liberigi la kondamniton. Aperadis artikoloj pri J.Petrulis en sveda revuo "Brand" (1933, n-ro 20). En 1933 li jam estis libera kaj komencis studi. En 1939-1944 li laboris en muzeo de Šiauliai, partoprenis en multaj etnografiaj ekspedicioj. En 1947-1955 Petrulis estis direktoro de historia-etnografia muzeo en Vilnius, 1956-1957 fakestro de tiu muzeo. Ekde 1958 - artisto de restaŭraj laborejoj en Ŝtata Artmuzeo. Li kolektis abundan materialon pri popolaj lignoskulptistoj; liaj artikoloj, ĉiam kompetente preparitaj, estis volonte aperigataj en diversaj litovaj kaj Esperantaj revuoj. Petrulis estis ankaŭ arda populariganto de Esperanto, kolektis materialon pri estintaj esperantistoj en enciklopedia stilo. En malliberejo gvidis E-kursojn (1930). En 1938 travojaĝis Italion, Germanion, Svislandon uzante Esperanton. En 1940 litovigis verkon de L. Zamenhof "La esenco kaj estonteco de lingvo internacia". Kunaŭtoro de ampleksa E-lernolibro por litovoj, eldonita en 1959. Post la morto arkivon de J. Petrulis transprenis Respublika biblioteko en Vilnius.
Wilhelm Fliess
Wilhelm FLIESS (en germana: Wilhelm Fließ; 24a de oktobro 1858 – 13a de oktobro 1928) estis germana juda otolaringologo kiu praktikis en Berlino. Li disvolvigis tre bizarajn teoriojn pri la homaj bioritmoj kaj ebla nazgenitala konekto kiuj ne estas akceptitaj de modernaj sciencistoj. Li estas nuntempe plej bone memorata pro sia tre persona amikeco kaj teoria kunlaborado kun Sigmund Freud, nome polemika epizodo en la historio de psikoanalizo.
Steckborn
Steckborn estas historia urbeto kaj komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 ĉefloko de la tiama samnoma distrikto) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 3,435 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro ĝis la 31-a de decembro 2009 restis preskaŭ senŝanĝa, nome kreskis je unu persono al 3,436.
Wilhelm Fliess
Parto de lia pensaro – kiel la ideo de denaska ambaŭseksemo – estis aligita al la teorioj de Freud. Fliess kredis, ke kaj viroj kaj virinoj iris tra matematike fiksitaj seksaj cikloj de 23 kaj 28 tagoj, respektive.
Steckborn
Geografio
Steckborn situas ĉe la suda bordo de Suba Bodenlago inter Stein ĉe Rejno kaj Kreuzlingen/Konstanco. Norde de la urbeto leviĝas la malalta montoĉeno Seerücken.
Wilhelm Fliess
Je sugesto de Josef Breuer, Fliess ĉeestis kelkajn prelegojn kun Sigmund Freud komence en 1887 en Vieno, kaj ambaŭ tuj formis fortan amikecon. Tra sia etenda korespondado kaj la serio de personaj kunsidoj, Fliess ludis gravan rolon en la disvolvigo de psikoanalizo.
Steckborn
Historio
Unuaj setlejoj en Steckborn jam ekzistis supozeble en la 2-a jarmilo antaŭ Kristo. El la romia epoko estas konservitaj restaĵoj de turoj kaj fortikaĵo.
En 1848 estis malfondita la cistericanina Monaĥejo Feldbach. En ĝiaj lokoj instaliĝis industriaj entreprenoj. La inventisto de la malplenorlo-kudromaŝino Friedrich Gegauf tie instalis sian unuan atelieron, el kiu naskiĝis la hodiaŭa mondkoncerno Bernina.
Batalo de Kreto
La Batalo de Kreto (en germana: Luftlandeschlacht um Kreta, aŭ Unternehmen Merkur, "Operaco Merkuro," en greka: Μάχη της Κρήτης, MAĥe tes KREtes) okazis dum la Dua Mondmilito en la greka insulo Kreto. Ĝi ekis en la mateno de la 20a de Majo 1941, kiam Nazia Germanio komencis aeran invadon de Kreto. Grekaj fortoj kaj aliaj fortoj de Aliancanoj, kun kretaj civiluloj, defendis la insulon. Post unu tago de luktado, la germanoj estis suferintajn fortajn perdojn kaj la aliancanaj trupoj fidis ke ili venkos la invadon. La venontan tagon, pro komunikaj malsukcespj, taktika dubemo de Aliancanoj kaj Germanaj ofensivaj operacoj, la flughaveno Maleme en okcidenta Kreto falis, kio permesis al Germanoj surterigi terajn plifortigojn kaj superi la defendajn poziciojn en la nordo de la insulo. Aliancanaj fortoj retiriĝis al la suda marbordo. Ĉirkaŭ duono estis evakuitaj de la Brita Reĝa mararmeo kaj la ceteroj aŭ kapitulacis aŭ aliĝis al la kretana rezistado. La defendo de Kreto evoluis al marborda ŝipbataladeto; la forto de la Reĝa mararmeo en orienta Mediteraneo estis malpliigita al nur du batalŝipoj kaj tri krozŝipoj.
La Batalo de Kreto estis la unua okazo en kiu estis uzitaj Fallschirmjäger (Germanaj paraŝutistoj) amase, la unua ĉefe aerarmea invado en la milita historio, la unua fojo kiam la Aliancanoj faris gravan uzadon de spionado el elkriptigitaj germanaj mesaĝoj el la maŝino Enigma, kaj la unua fojo kiam la Germanaj trupoj trafis amasan rezistadon el civila loĝantaro. Pro la alta nombro de perdoj kaj la kredo ke aeraj fortoj ne plu havis la avantaĝon de surprizo, Adolf Hitler iĝis malema aprobi pliajn grandajn aerajn operaciojn, kaj preferia anstataŭe uzi paraŝutistojn kiel surterajn trupojn. Kontraste, la Aliancanoj estis kortuŝitaj pro la povo de paraŝutistoj kaj startis formi aer-atakajn kaj aer-defendajn reĝimentojn.
Finfine la germanoj kontrolis la tutan insulon kun helpo de italoj. Totale ĉiu flanko perdis multe pli ol 3 000 homojn, kaj krome la kaptitoj estis preskaŭ 18 000 britoj, dum 6 000 por la germanoj.
Okajama Junogo Bel'
Okajama Junogo Bel' (japane 岡山湯郷ベル, angle Okayama Yunogo Belle) estas profesia klubo de virina futbalo en Japanio, kiu fondiĝis en 2001. La oficiala hejmregiono de la teamo estas la gubernio Okajama, kaj la stadiono situas en ties urbo Mimasaka (美作市 latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Mimasaka-shi). La unua teamo de la klubo ekde 2003 escepte de la sezono 2004 kontinue ludas en la 1-a Japana Ligo de virina futbalo, nomata ligo Nadeŝiko (なでしこリーグ, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Nadeshiko Rīgu). Ĝiaj plej bonaj rezultoj ĝis nun estas la 3-a loko en 2012. En 2006 ĝi ankaŭ atingis la finalon de la nacia pokalo. Pluraj teamanoj ankaŭ gvide kunlaboras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Feino Morgane
Feino Morgane (aŭ Morgan le Fey) estas sorĉistino en la legendoj pri Reĝo Arturo.
Ŝia nomo sugestas ke inicie ŝi estis feino, ne homo. En la Artura literaturo ŝi ĝenerale estis la filino de Igraine kaj ŝia unua edzo Gorlois, Duko de Kornvalo. Ŝi estis la fratino de Morgause kaj Elaine, kaj la duon-fratino de Arturo. Laŭ Thomas Malory Morgane edziniĝis al Urien, reĝo de landoj en norda Britio: tamen iliaj rilatoj ne glatis kaj ŝi ĝuis multajn am-aferojn. Morgane kaj Urien havis filon, Ywain. Ŝi studis la magion, kaj komplotis kontraŭ Reĝino Ginevra. Malsukcese ŝi klopodis delogi Lanceloton. Ŝi penis malkaŝi la am-rilatojn de Ginevra kaj Lanceloto.
Pro ŝiaj persvadoj, ŝia amanto Accolon provis ŝteli Excalibur por uzi ĝin en unuopa kombato kontraŭ Arturo. Accolon ne sukcesis, kaj, laŭ kelkaj verkistoj, la kolera Morgane forprenis la ingon de Excalibur kaj ĵetis ĝin en lagon.
Tamen fine ŝi amikiĝis al Arturo, kaj post ties morto ŝi estis inter la kvar sorĉistinoj kiuj portis ties korpon al Avalon.
Speco de miraĝo, "Fata Morgana", nomiĝas laŭ Morgane.
Biblioteko Butler
Biblioteko Butler estas biblioteko de Esperanto-Asocio de Britio, ĝi estas unu el la grandaj esperanto-bibliotekoj. La biblioteko ĉiam donis apartan atenton al la esperanta muziko kaj al sonregistraĵoj. La nun daŭranta projekto kopii al komputilo ĉiujn bibliotekajn gramofondiskojn kaj kasedojn ebligos al la biblioteko disponigi malnovajn registraĵojn, plejparte kun plibonigita sonkvalito, al ĉiu petanto, ĉar la registraĵoj jam ne estas kopirajtaj. La Biblioteko Butler konstante akiras novajn librojn, novajn vidbendojn, novajn kodiskojn. Ĉiujn ricevitajn revuojn oni disponigas en la biblioteko dum minimume unu jaro, kaj tiujn, kiuj havas daŭran valoron, oni bindigas.
Historio
Jam antaŭ 1914 Brita Esperanto-Asocio (BEA) havis propran bibliotekon, sed ĝis 1922 nur kelkdek volumojn. En 1922 Montagu Christie Butler fariĝis ĝia bibliotekisto kaj donacis sian privatan bibliotekon, 380 volumojn. De tiam la biblioteko daŭre kreskis per aldono de libroj donacitaj aŭ aĉetitaj, kaj de ĉiu nova Esperanta libro ĉe apero. M. C. Butler klopodis, ke la biblioteko enhavu laŭ la eblecoj ĉion kun rilato al Esperanto aŭ al internaci-lingva movado ĝenerale; ankaŭ verkojn pri lingva instruado kaj pri la filologio de naciaj lingvoj; kaj ĉiajn konsulto-librojn. Laŭ nuna (2011) takso la ĝenerala kolekto havas pli ol 13000 bibliografiajn unuojn; pri la Arkivo Houghton ne ekzistas cifero.
Kolektaro
Krom la precipa kolekto de libroj (en tri sekcioj laŭ grandoj), troviĝis ankaŭ apartaj kolektoj de broŝuroj, manuskriptoj, fotoj, prestranĉaĵoj, muziko, poŝt- kaj bild-kartoj, kaj glumarkoj: ĉio pri Esperanto aŭ kun Esperanta teksto. Sur aparta bretaro troviĝis la lastaj numeroj de la Esperanta gazetaro. La jarkolektojn oni bindigis laŭ eblo.
Kiam la biblioteko translokiĝis al sia nuna (2011) sidejo, eblis simpligi tiujn aranĝojn: en aparta ĉambro kreiĝis la Arkivo Houghton, kiu konsistas el ĝenerala dokumenta arkivo, al kiu apartenas ankaŭ la muzikaĵoj kaj la pli grandaj fotoj, kaj el fotoarkivo, kiu malgraŭ sia nomo enhavas ankaŭ poŝtkartojn, bildkartojn, kaj similajn malgrandaĵojn.
Origine ĉio en la biblioteko estis klasita laŭ la decimala sistemo de la Internacia Bibliografia Instituto en Bruselo. Laŭ tiu sistemo ĉiu temo ricevis difinitan numeron, kun aldonaj subdividoj por indiko de formo, loko, dato, lingvo, rilato, kaj aliaj vidpunktoj. Por la pri-Esperanta sekcio Montagu Butler ellaboris apartan klasifon tre detalan. Iom post iom oni komencis uzi elementojn de Universala Decimala Klasifo, kaj nun (2011) ĉio estas aranĝata laŭ tiu sistemo.
La ĝeneralan laboron prizorgis la sekretario de BEA, M. C. Butler, la gazetan fakon atentis E. A. Hawkins kaj Frederick Budd Elwell. La enskriboj en la Katalogo klasiĝis en 1931 jene:
Krom la libroj troviĝis ankaŭ 3 720 kartoj kaj fotografaĵoj; 21 metroj da skatoloj plenaj de gazetoj, muziko, kaj bildoj; kaj 80 skatoloj da broŝuroj kaj manuskriptoj. Tial ke la biblioteko estas konsulta kaj ne prunta, oni ne permesis la forporton de libroj el la ĉambro; sed la tuta kolekto estas je la dispono de la studantoj. En ĝi troviĝis multe da libroj el la fruaj jaroj de Esperanto, kaj amaso da aferoj netakseble valoraj por la studantoj kaj ĝi rimarkinde kreskadis.
Uzado
La biblioteko enhavas multajn trezorojn en formo de manuskriptoj kaj libroj unikaj, kaj la plimulto de ĝiaj libroj estas ne plu aĉetebla. Tial ne estas eble pruntepreni la librojn; la biblioteko estas nur konsulta. Sed la tutan kolekton povas uzi ĉiu membro (de BEA) kaj ĉiu alia akceptebla persono deziranta surloke viziti ĝin. Multaj personoj vizitas, kaj ĝi estas konstante kaj ĉiutage uzata. Alvenas leteroj el ĉiuj mondpartoj kun informpetoj kaj multaj aŭtoroj kaj verkoj (ekzemple Enciklopedio de Esperanto) ŝuldas multon al ĝi.
Estas fakto ke, malgraŭ tiu regulo, ke la libroj ne estas prunteblaj, la librojn oni foje pruntedonis en escepta cirkonstanco.
Klubo Atleta Brive Corrèze Limousin
La Sporta Klubo Brive Corrèze Limousin estas la rugbeunia sekcio fondita en 1910 de la Briviste Athletic Club, franca sporta klubo, kun sidejo en Brive-la-Gaillarde en Corrèze. Ĝia unua teamo evoluas en Top 14 en 2020-2021. Ĝia prezidanto estas Simon Gillham, la teamo estas trejnita de nordirlandano Jeremy Davidson, subtenata de Marc Dal Maso kaj Jean-Baptiste Péjoine. CA Brive estas historia franca rugbea klubo. Ĝi ĉeestas en la elito de franca rugbeo preskaŭ sen interrompo ekde 1930, escepte de mallongaj deĵoroj sube, la lastaj en 2018-2019. Ĝi gajnis la Eŭropan Pokalon en 1997 kaj estis finalisto en tiu evento la sekvan jaron. Ĝi partoprenis kvar francajn ĉampionecajn finalojn, sen iam konkeri la Brennus-Ŝildon. CA Brive gajnis sian solan defion Yves du Manoir en 1996. Ekde 1921, CA Brive funkcias en la stadiono de Brive, renomita en 2004 stadiono Amédée-Domenech honore al unu el ĝiaj plej gloraj ludantoj, internacia kolono en la jaroj 1950-1960.
Větřkovice
Větřkovice (legu Vjetrĵkovice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Opava. Vivas ĉi tie. La vilaĝo apartenas inter malmulte da historiaj sidejoj, kiuj havas konservita fundamentan fondo-dokumenton. Per tiu ĉi dokumento el la jaro 1298 provosto en Březová nomata Vlk al singardema viro Walter kaj al iliaj heredantoj arbaron por fondi Větřkovice-on. Li nomigas ĝin Dyttreichsdorph. Li liberigas la vilaĝon de impostoj por 20 jaroj. El la dokumento estas evidente, ke la origina nomo devenas nek de la nomo de la fondinto (provosto Vlk) nek de lokinto (loĝiginto Walter), kio estadis tiama kutimo, sed omaĝe de Dětřich el Fulštejn, reganto el Olomouc. Origine do Větřkovice ekde la jaro 1298 apartenis al provostejo de benediktinoj en Březová. Pli poste ĝi transiris sub sinjorujo en Hradec nad Moravicí. En la 14-a kaj la 15-a jarcentoj vasaloj el ĉirkaŭaj vilaĝoj faris soldatan deĵoron en burgo, do ankaŭ el Větřkovice. Pluaj dokumentoj parolas pri privilegioj de princoj el Hradec nad Moravicí - de Viktorin el la jaro 1482 kaj de Kazimír, respektive de reĝo Ludoviko el la jaro 1525. En la jaro 1700 Větřkovice ricevis sian sigelilon kiel ceteraj vilaĝoj de hradeca sinjorujo, kiu finas en la jaro 1945.
Divido de la vilaĝo
La municpo konsistas el du katastraj teritorioj (samtempe lokaj partoj), kiuj estas Větřkovice kaj Nové Vrbno. Al Moravio apartenas preskaŭ la tuta katastra teritorio, dume Větřkovice kaj la nordokcidenta terlango de la katastro de Nové Vrbno situas en Ĉeĥa Silezio.
Apartigo de katastra teritorio
Větřkovice apartigas katastran teritorion de Jelenice de la ceteraj urbaj partoj de urbo Vítkov en du partojn.
Villasabariego (León)
Villasabariego [biljasabaRJEgo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Esla-Campos, en la sudoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villimer, Vega de los Árboles, Villafañe, Villasabariego, Villabúrbula, Palazuelo de Eslonza, Villacontilde, Villafalé, Valle de Mansilla, Villarente kaj Villiguer, okupas totalan areon de 59,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 121 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 19 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Valdefresno, Vegas del Condado, Gradefes, Villaturiel, Valdepolo, Mansilla Mayor kaj Mansilla de las Mulas.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Ĉefaj vidindaĵoj estas la retablo de la preĝejo de Villabúrbula, la Jakoba Vojo, preĝejoj kun romanikaj elementoj kaj arkeologia kuŝejo de la astur-romia urbo Lancia.
13315 Hilana
13315 Hilana estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hilana Megan Lewkowitz-Shpuntoff, finalistinon en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la  Great Neck South Middle School de Great Neck (Nov-Jorkio, Usono).
Servion
Servion estas komunumo en la distrikto Lavaux-Oron en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1825 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Servion situas oriente de la montoĉeno kaj altebenaĵo Jorat en la Vaŭda Mezlando. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Servion kaj Les Cullayes, la setlejoj Chez Favel, Crétolliet, Croix Blanche, L'Auberge, Le Bougnon, Les Moures kaj Le Vurzi, kaj diversaj domgrupoj kaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,33 km², de kiuj 16,9% estas kovritaj de arbaro, 66,0% servas por agrikulturo kaj 16,3% por setlado.
Trafiko
Tra Servion pasas la kantona ĉefvojo n-ro 140 de Vevey al Moudon kaj konekta vojo de Les Cullayes al Ferlens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 6 kilometrojn sude de la komunumo apud Chexbres. De Servion la aŭtobuslinio 65 kondukas al Laŭzano kaj tra la komunumo pasas la poŝtaŭtolinio de Mézières al Oron.
Historio
La unua dokumenta mencio de Servion datiĝas el la jaro 1147 kiel Salvion kaj Salviun. En la jaro 1259 Petro de Salvion redonis la voktecon al Petro la 2-a de Savojo. Ĝis la konkereo fare de Berno Servion restis sub rekta kontrolo de Savojo. Sub la berna regado Servion apartenis ĝis 1556 al la Voktejo Moudon kaj de 1557 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Voktejo Oron. Poste ĝi estis atribuita al la Distrikto Oron, kiu en 2008 estis kunigita kun la Distrikto Lavaux al la nova Distrikto Lavaux-Oron.Kun efiko de la 1-a de januaro 2012 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Les Cullayes estis kunigita kun Servion.
Zoltán Palotás
Zoltán Palotás [palotAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Palotás Zoltán Gábor estis hungara ŝtata oficisto.
Zoltán Palotás naskiĝis la en Nitro (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario kiel Nyitra, nuntempe en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Palotás akiris juran diplomon en Scienca Universitato Erzsébet en 1939. En 1943 li havis stipendion en 1943. Komence li estis ŝtata oficisto, inter 1946–1952 privata komercisto, pli poste li laboris en instituto aŭ oficejo ĝis la pensiuliĝo en 1974. Dum la emeritaj jaroj li esploris trafikojn de Hungario kaj Hungara reĝlando, ankaŭ poŝtan trafikon. Li kandidatiĝis el trafikscienco en 1991 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis medalon en 1990.
Íllar
Íllar [Iĝar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria sur la meza fluejo de la rivero Andarax, en valo inter la montaroj Sierra de Gádor kaj Sierra Nevada, je altitudo de 425 msm. Ĝia municipa teritorio limas kun Huécija kaj Bentarique oriente, kun Instinción okcidente, Alboloduy norde kaj sude kun enklavo de la teritorio de Bentarique.
La areo de la municipo estas 19 km2 kie loĝas 434 geloĝantoj, do loĝdenso estas 22.8 loĝ./km2. Illar situas je 34 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Historio
Estis aktiva agado en epoko de Al Andalus. Post la ribelo de la moriskoj en la 16a jarcento la areo senhomiĝis.
En la 1990-aj jaroj la urbestro estis socialisto, poste de la dekstra PP.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 434 geloĝantoj de la municipo Illar estas 212 inoj kaj 222 viroj. En la 19-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 399 geloĝantoj, kaj aliaj 35 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 6, 3 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-1.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 152 homoj (35.0%).
Opoczno
Opoczno estas urbo en Lodzio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Opoczno en distrikto Opoczyński.
Olga Xirinacs
Olga Xirinacs Díaz (naskiĝis en 1936 en Tarragona, Katalunio) estas hispana verkistino en kastilia kaj kataluna lingvo, tiel kiel instruistino de piano. Ŝi posedas solidan artan formadon, kiu donas profundon al sia literatura verko. Ŝi verkis poezion, romanojn, fabelojn kaj Eseojn.
Ŝi kunlaboras en la perioda gazetaro: La Vanguardia, Avui, Foc Nou. Ŝi donis kursojn de rakont-arto en Klasĉambro de Beletro kaj en la Universitato Pompeu Fabra, de Barcelono.
Multaj el ŝiaj libroj meritis la plej gravajn premiojn el la literaturo en kataluna lingvo, inter ili: Sant Jordi, Sant Joan, Josep Pla, Ramon Llull, Carles Riba, du Premioj de la Kritiko, inter aliaj.
Ŝi estas la sola virino Maestre en Gai Saber por la Floraj Ludoj de Barcelono post Mercè Rodoreda. En 1990, la Generalidad de Katalunio koncedis al ŝi la Creu de Sant Jordi.
Eponimo
Estas lernejo en Tarragona kiu portas ŝian nomon: "Escola Olga Xirinacs"
Michaelis Dušanskis
Michaelis Dušanskis (naskiĝis en 1906 en Kaunas; mortis en 1942 en Vilnius geto) estis diplomita juristo, oficis en ŝtata banko de Kaunas. Estis murdita de hitleranoj.
Laboratorio Cornell de Ornitologio
La Cornell Lab of Ornithology (Laboratorio Cornell de Ornitologio) estas de membroj apogata ento de Universitato Cornell en Ithaca (Nov-Jorkio) kiu studas birdojn kaj alian faŭnon. Ĝi estas enhavita en la Imogene Powers Johnson Center for Birds and Biodiversity (Centro Imogene Powers Johnson por Birdoj kaj Biodiverseco) en Sapsucker Woods Sanctuary. Ĉirkaŭ 250 sciencistoj, profesoroj, kunlaborantoj, kaj studentoj laboras en gamo da programoj dediĉitaj al la misio de la Laboratorio: interpretante kaj konservante la biologian diversecon de la Tero tra esplorado, eduko, kaj civitanoscienco fokuze sur birdoj. Laboro ĉe la Laboratorio estas apogita ĉefe fare de ĝiaj 40,000 membroj. La Cornell Laboratorio eldonas du kvaronjarajn publikaĵojn, nome la Living Bird revuo kaj la novaĵleteraron BirdScope, kaj administras multajn civitan-natursciencajn projektojn kaj retejojn, inkluzive de la premiita All About Birds (Ĉio pri Birdoj).
Michaelis Dušanskis
Estrarano de studenta E-grupo en Kaunasa Universitato 1927-1931, estis ĉefdelegito de E-junularo por Litovio. Kompilis kaj redaktis E-libron "Litovio dum sia 20-jara sendependeca ekzistado", tradukis apartajn verketojn de litovaj klasikuloj. Dum 1935-1938 en "Litova Stelo" aperigis 8 artikolojn. En lia ĉambro estis esperantaĵoj por vizitantoj (loĝejo-vendejo).
Gutach (Nigra Arbaro)
Gutach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Staré Purkartice
Staré Purkartice (Alt Bürgersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hošťálkovy en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km okcidente de Hošťálkovy. Vivas ĉi tie.
Staré Purkartice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,34 km².
En tempo de komunisma reĝimo estis en Staré Purkartice neniigitaj du preĝejoj: temis pri preĝejo evangelia kaj preĝejo de La plej sankta Triunuo.
Loĝantaro
En Staré Purkartice estas registritaj 55 adresoj: 28 daŭraj objektoj kaj 27 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 22 domoj, el tio 18 daŭre loĝigitaj.
19080 Martínfierro
19080 Martínfierro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Martín Fierro, fikcia rolulo de la poeziaĵoj de José Hernández (1834–1886).
Preĝejo Egido de Dionaskanto (Makó)
Preĝejo de Egido de Dionaskanto estas grekokatolika historia monumento en Hungario, en urbo Makó.
Historio
En 1743 rutenoj alvenis, kiuj post 4 jaroj konstruis propran provizoran preĝejon en aparteno al la rutena grek-katolika eklezio. Inter 1777-1778 nova masonita preĝejo konstruiĝis, kiun uzis ankaŭ la ortodoksaj rumanoj. En la 1860-aj jaroj iom la kontakto inter ambaŭ minoritatoj malboniĝis. En 1878 la preĝejo estis pligrandigita kaj nova sakristio kaj loko de koruso pretiĝis. En 1887 fulmo trafis la konstruaĵon, sed poste tuj okazis renovigo. En 1978 plene ĝi estis renovigita.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. Antaŭe oni metis krucon en 1886. En mezo de la fasado estas la turo. Interne la plej okulfrapa estas la ikonoj. La interna parto estis plene pentrita en 1928. Nova flanka altaro ekfunkciis en 1933 omaĝe al Tereza de Lisieux. La predikejo havas klasikisman stilon.
Kermeso okazas en la 1-an de oktobro.
Naskiĝis la 4-an de julio
Born on the Fourth of July estas usona filmo de 1989 bazita sur la plej vendita aŭtobiografio de la soldato Ron Kovic, kiu batalis en la Vjetnama milito. En la filmo, Tom Cruise rolis kiel Kovic kaj gajnis Premion Oran Globon por lia aktorado.
Oliver Stone, kiu mem estis soldato kiu batalis en Vjetnamio, skribis la scenaron kune kun Kovic kaj reĝisoris kaj produktis la filmon. Stone volis filmi la filmon en Vjetnamio, sed pro la internacia rilato inter Vjetnamio kaj Usono, la filmo estis filmita en Filipinoj. La filmo estas parto de la trilogio de Oliver Stone pri la Vjetnama milito kune kun Platoon kaj Ĉielo kaj Tero. Ĝi gajnis du Oskarojn por Plej bona Reĝisoro kaj Plej Bona Filmo-Redakcio, same kiel kvar Premiojn Oraj Globoj.
Intrigo
Kovic estas Vjetnama militveterano kiu iĝis paralizita en sia malsupra korpo kaj perdis sian seksan kapablon. Preter tio, li estas kaptita per sentoj de kulpo ĉar malĝustaj informoj donitaj al li fare de lia komandanto igis lin mortigi unu el siaj kamaradoj kaj ĉar la ekstreme batalema sinteno de liaj komandantoj igis lin esti kruela al la civila loĝantaro.
Kovic, kiu membriĝis en la armeo pro amo al sia patrujo kaj pro aspiro esti heroo kaj atingi memplenumon, ribelis kontraŭ la valoroj de la socio, tranĉis ligojn kun sia viktorian-valora familio kaj iĝis pacisma aktivulo.
NGC 19
NGC 19 (aliaj indikoj — PGC 759, UGC 98, MCG 5-1-46, ZWG 499.65, KAZ 18, IRAS00080+3242) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gábor Vladár
Gábor Vladár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vladár Gábor estis hungara juristo, politikisto, ministro, membro (korespondanta en 1937) de Hungara Scienca Akademio.
Gábor Vladár naskiĝis la  1881 en Bia. Li mortis la 1972 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Vladár frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li ricevis juran kaj ŝtatosciencan diplomojn. Li eklaboris en la ministerio, kie li atingis pli kaj pli altajn postenojn. En 1944 li estis ministro kelkajn monatojn. Post la ministeria konsilia kunveno la 14-an de oktobro 1944 li dekretis permeson de la maldekstrema gazetaro kaj la malpermesadon de la ekstremdekstraj artikoloj kaj finfine la liberigon de la politikaj kaptitoj. Tiun dekreton tuj nuligis la alvenanta nazia-germana armeo.
Ĉinotibeta lingvaro
SU - Teritorio de iama Sovetunio sen baltaj landoj.
Damargumo
Damargumo aŭ damar-rezino estas kolekta nomo de tiuj malmolaj rezinoj (uzataj por lakoj), kiujn oni eltiras el pingloarboj de sudorienta Azio kiel de Shorea-specioj (precipe S. wiesneri), specioj de Dipterocarpaceae kaj de kelkaj specioj de Burseraceae.
La damargumo estas ŝatata bazmaterialo de fumiziloj, sed oni uzas ĝin por plastroj, vernico kaj lakoj. Oni miksas en rapide sekiĝintajn lakojn damargumon kaj nitro-celulozon. La kloroforma kaj ksilola solvaĵo de damargumo oni fiksas kaj konservas mallarĝajn biologiajn tranĉaĵojn por mikroskopaj ekzamenoj. La damargumo formas kun terpentinoleo bonkvalitan lakon: tio estas glata, malmola kaj diafana, se ĝi sekiĝas.
Modeno
Modena estas universitata urbo en norda Italio, je la suda rando de Pado-ebenaĵo. Ĝi estas moderna industria urbo kun malnova centro. Ĝi estas la ĉefurbo de Provinco Modena en la regiono Emilio-Romanjo.
La universitato estis fondita en 1175. Krome ekzistas Akademio de Sciencoj kaj Artoj, geofizika observejo, militista akademio kaj botanika ĝardeno. En Modena ekzistas katedralo kun ĉefepiskopo.
En Modena Carlo Agostini propagandis Esperanton.
Krom tio Modena estas konata en kulinaraj rondoj, interalie pro la balzamvinagro el ĉi tiu regiono.
Etnografia muzeo de Zagrebo
La Etnografia muzeo de Zagrebo - kroate Etnografski muzej Zagreb - situas ĉe la placo Ivan Mažuranić en Zagrebo, la ĉefurbo de Kroatio. La muzeo estis fondita en 1919 kaj situas en la fasade delikate ornamita secesia konstruaĵo de la iama komerca halo de 1903. La ampleksa ekspozicio de proksimume 80 000 eroj kovras la etnografiajn heredaĵon de Kroatio, klasifikitan en tri kulturaj zonoj: karpata baseno, dinaraj alpoj kaj adriatika maro, sed krome ankaŭ multajn ekzemplerojn etnografiajn de kulturoj el aliaj mondpartoj. La esperantlingva etnologo Tibor Sekelj donacis al ĝi grandan parton de la indiĝenaj maskoj, ĉapoj kaj instrumentoj kiujn li kolektis en siaj ekspedicioj de precipe Sudameriko inter la jaroj 1939 kaj 1954.
Pere Nuez Pérez
Pere Nuez Pérez (1927-1984) estis librotenisto kaj kataluna esperantisto. Esperantistiĝis en 1956 kaj vigle aktivis en la movado, precipe kiel lingvo-instruanto. Lia Elementa kurso atingis la dekan eldonon en 1984. Li reviziis ankaŭ la faman poŝvortaron Lexicón Sopena Esperanto-Español y Español-Esperanto. Respondeculo de la Kunordiga Servo de Hispana Esperanto-Federacio en Katalunio kaj ĉefa organizinto de pluraj Barcelon-Provincaj Esperantistaj Renkontiĝoj, li fariĝis en 1980 kunfondinto de Kataluna Esperanto-Asocio. Li estis dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio, Hispana Esperanto-Federacio kaj Kataluna Esperanto-Asocio.
Krome, Pere Nuez estis ĝorĝisto (Henry George, ekonomisto 1839-1897, teoristo de unika terimposto) kaj eĉ prelegis pri Ĝorĝismo ĉe Amikoj de Unesko en Barcelono en 10-05-1980. La titolo de la prelego estis: "Una realitat económica. [Quatre anys de georgisme a Dinamarca"(Ekonomia realo. [Kvar jaroj de ĝorĝismo en Danlando]).
Niĉjo Mensogulo
Niĉjo Mensogulo kaj aliaj noveloj de Ioan Alexandru Brătescu-Voineşti estas la titolo de 64-paĝa libro aperinta en 1927. Ĝin tradukis el la rumana lingvo Tiberio Morariu. La libreto eldoniĝis ĉe Rudolf Mosse en Berlino kiel numero 10 de la serio Biblioteko Tutmonda.
Ywain
Ywain (aŭ Owain), kavaliro de Reĝo Arturo.
Li estis la filo de Urien kaj Feino Morgane, kaj kuzo de Gawain, Agravain, Gareth, Gaheris kaj Mordred.
Ĉe la Batalo de Camlann li estis la lasta kavaliro kiu mortis antaŭ Reĝo Arturo mem.
Chrétien de Troyes pritraktis Ywain en la romanco Yvain. Tie, Ywain penis venĝi la morton de sia kuzo Calogrenant, kiun mortigis supernatura kavaliro, Esclados, en la arbaro Broceliande. Ywain venkis Esclados sed ekamis lian vidvinon Laudine. Ili geedziĝis. Gawain, la kuzo de Ywain, persvadis lin serĉi kavalirecajn aventurojn. Li promesis al Laudine ke li revenos post fiksa tempoperiodo. Laudine donis al li magian ringon. Pro la ekscito de siaj aventuroj, Ywain forgesis sian promeson, kaj Laudine sendis al li mesaĝiston kiu reprenis la ringon kaj diris, ke ŝi malakceptas lin. Sekvis periodo de frenezo, post kio Ywain spertas pluajn aventurojn por helpi aliajn, ne por gajni gloron. Fine li sufiĉe montris siajn virtojn, ke Laudine reakceptis lin.
Bedivere
Bedivere, kavaliro de Reĝo Arturo.
Li estis lojala sekvanto de Arturo kaj, malgraŭ havi nur unu manon, iĝis ties marŝalo. Post la morto de Arturo li prenis Excalibur kaj ĵetis ĝin en la lagon el kiu ĝi venis, kaj brako de la Damo de la Lago leviĝis el la akvo por kapti ĝin.
Lago Kettwig
La lago Kettwig, sude de la urbeto Kettwig apartena al Essen, estis konstruita de la Ruhr-Ligo ekde 1940 ĝis 1950 kiel Ruhr-baraĵlago. Ĝi troviĝas ĉ. ses kilometrojn malsupre de la Baldeney-lago kaj estas la plej malgranda de la entute kvin Ruhr-baraĵlagoj.
Teknikaj detaloj
La lago Kettwig kun volumo de 1,42 milionoj kubometroj servas al la akvopurigado per biologia mempurigado.
La vejro kun du malfermaĵoj 44 metrojn larĝaj retenas la Ruhr ses metrojn alta. Ĝi povas forkonduki altakvon de maksimume 2.200 m³/sek. Retropumpstacio kun motorpovumo da 588 kilovatoj servas al la rekondukado de 6.000 litroj da akvo pro sekundo el la Rejno al la Baldeney-lago.
La akvoelektra centralo kun povumo da 5.300 kilovatoj el tri Kaplan-turbinoj estis konstruita por la Rejnland-Vestfaliaj Elektrejoj (RWE). En la jara averaĝo ĝi produktas 16 milionojn kilovathorojn. Oni enmetis kluzon por la ŝipoj ĝis 300 toneloj.
Estrate de la Setloligo Ruhrkarbodistrikto ekestis ponto sur la vejro por piedirantoj kaj strata trafiko.
Historio de la kluzo
La Kluzo Kettwig estis konstruita en la jaroj 1779 ĝis 1780 de Karl-Theodor de Palatinato kiel duko de Berg por prosperigo de la ŝipiro sur la Ruhr enmeze de la rivero. Ĝi staris sur masiva ligna fundamento. En 1840 oni devis alikonstrui ĝin pro ĝia centra situo kaj la forta streno rezulta el tiu. Kun la vejrigado de la lago oni konstruis novan kluzon, nun dekstraborde de la Ruhr. La vejro estas 6,2 metrojn alta, 42,41 metrojn longa kaj dika je 6 metroj.
La baraĵlagoj ce Ruhr, la kluzo kaj la fluakva centralo de Kettwig ĉiuj apartenas al Route der Industriekultur (Itinero de industria kulturo).
Ghinești
Ghinești [gineŝtj] (hungare Geges [gegeŝ], germane Gegesch) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sighișoara. Administre ĝi apartenas al la komunumo Neaua.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 656 loĝantojn (hungaroj), en 1992 438 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Empedoklo
Empedoklo (greke: Εμπεδοκλής; naskiĝis en -483(?) en Agrigento kaj mortis en -423(?)) estis greka filozofo, unu el la plej elstaraj de la pluralisma filozofia skolo.
La kvar elementa teorio pri la konsisto de la mondo estas origine atribuita al li. Li ankaŭ estis inter la unuaj, kiuj provis pruvi evoluon de ĉiuj estaĵoj el la praunuo, surbaze de agado de naturaj fortoj.
Vivo kaj agado
Empedoklo naskiĝis en Akragas, Sicilio (nun Agrigento). Dum lia vivo multe vagis en fremdlandoj. Empedoklo tre interesiĝis pri mistikismo kaj medicino, kaj kredis je reenkarniĝo.
La grava malkovro de Empedoklo estis, ke aero estas materio. Li metis malplenan kruĉon en la akvon kun la kruĉo malfermita malsupren, kaj per sia fingro fermis la truon ĉe la fundo de la kruĉo. La akvo ne povis eniri la kruĉon tiel longe kiel la fermis la truon. Empedoklo eksplikis, ke la aero ene de la kruĉo premas la akvon kaj ne enlasas ilin ene. Nur kiam li forigis sian fingron de la truo, la aero eliris el la kruĉo, kaj akvo de egala volumeno eniris ĝin.
Empedoklo verkis du librojn
La libroj de Empedoklo ne konserviĝis tute sed nur kelkaj fragmentoj el ili. Ĉi tiuj pasejoj instruas, ke li verkis siajn du librojn laŭ metriko (heksametro).
Koncerne la morton de Empedoklo, estas legendo, ke li sinmortigis saltante en la faŭkon de la vulkanakratero de la vulkano Etna, sed ĉi tiu legendo havas neniun konfirmon.
Kiel pitagora disĉiplo, Empedoklo estis vegetarano.
La principoj de liaj instruoj
Unu el la ĉefaj demandoj, kiuj maltrankviligis filozofion en la tempo de Empedoklo, estis "el kio konsistas la mondo?". La respondo de Empedoklo al ĉi tiu demando estis, ke ĉio en la mondo konsistas el miksaĵoj de la kvar ĉefaj elementoj (kiel estis generale kredinte dum longa tempperiodoj): fajro, aero, tero kaj akvo.
Ĉi tiuj fundamentoj, asertis Empedoklo, estas en si mem eternaj kaj neŝanĝeblaj - ĉiam ekzistis kaj ekzistos por ĉiam. Rezulte, Empedoklo argumentis, ke ĉiuj videblaj ŝanĝoj en nia mondo estas kvantaj anstataŭ kvalitaj ŝanĝoj.
Kiel kaŭzo de la ŝanĝoj okazantaj en nia mondo, Empedoklo proponis du fortojn, kiujn li nomis "amo" kaj "kverelo". Ĉi tiuj fortoj estas la kaŭzoj, kiuj pli kaj pli disigas nin inter la bazaj elementoj kaj tiel kreas la diversajn fenomenojn observitajn en nia mondo.
La teorio de Empedoklo pri la kvar elementoj poste estis akceptita de Aristotelo, kaj poste estis adoptita en malfrua greka filozofio kaj de la mezepokaj filozofioj, kaj kristanaj kaj islamaj. En la frua mezepoko, ĉe arabaj filozofoj kaj verkistoj troviĝis multaj pseŭdo-empedoklaj eseoj. La publikigo de Empedoklo igis falsistojn verki siajn eseojn baze kaj imitante lian verkon por doni al ili publikecon kaj kredindecon.
Komunumaro Bad Münster am Stein-Ebernburg
La komunumaro Bad Münster am Stein-Ebernburg - germane Verbandsgemeinde Bad Münster am Stein-Ebernburg, iom pli mallonge VG Bad Münster am Stein-Ebernburg - estas adminstra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Bad Münster am Stein-Ebernburg, kies historia nomo estas imprese longa. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
La komunumaro situas en la valo de la rivero Nahe, kaj havas plurajn vidindajn bizarajn roko-formaciojn, interalie sur la montoj Rheingrafenstein kaj Rotenfels (bildo sube). Plej alta komunumara monto estas la Lemberg, 422 metrojn super la marnivelo.
{|
Imperia (Arganzuelo)
Imperia, en hispana origine Imperial, estas la nomo de unu de la administraj kvartaloj de la distrikto Arganzuelo, en Madrido (Hispanio). Ĝi havas formon neregulan kaj estas situanta ĉe la limo nordokcidenta de la distrikto, limigita de la ponto Segovio kaj la strato Segovio norde; la strato "ronda de Segovia" kaj la strato Toledo oriente; kaj la rivero Manzanares okcidente kaj sude. Estas ĉirkaŭata de la kvartaloj Palaco (distrikto Centro) norde; Pordego de la Anĝelo kaj Los Cármenes (distrikto Latina) okcidente; Sankta Isidro (Karabanĉelo) sude kaj La Akacioj (apartenanta al ties mema distrikto Arganzuelo) oriente. Ene de la aktuala sistemo de divido de la urbo, la distrikto de Arganzuelo havas la kodon 02 kaj la kvartalo Imperia la 21.
Rosendorf (Burgenlando)
Rosendorf, hungare Pócsfalu [pOĉfalu] estas iama vilaĝo, nun parto de Weichselbaum (Burgenlando) en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf. La historia germana loknomo estis Potschendorf.
Situo
Rosendorf situas en valo laŭ rojo. Szentgotthárd troviĝas je 5 km-oj.
Hilpoltstein
Hilpoltstein estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Roth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La Brigue (stacidomo)
La Brigue (antaŭa nomo: Briga Marittima) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Brigue, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura kaj Trenitalia.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Coni - Vintimille (946000).
Pont-d'Ardres (stacidomo)
Pont-d'Ardres estas franca stacidomo sur linio Lille -, situanta en Ardres, apud Les Attaques, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lille - Les Fontinettes (295000).
Johannes Petrus Leonardus Niesten
Johannes Petrus Leonardus NIESTEN [nisten] (naskiĝis la en Mastriĥto, mortis la ) estis nederlanda leŭtenanto-kolonelo en la armeo. Li estis pioniro el la unuaj jaroj de Esperanto. Niesten estis estrarano de Nederlanda Katolika Esperantista Ligo kaj membro de la ekzamena komitato. Niesten estis aŭtoro de lernolibro kaj propaganda broŝuro.
Zapata Duoninsulo
Zapata Duoninsulo (hispane: Península de Zapata) estas granda duoninsulo en suda Matanzas, okcidenta Kubo, ĉe 22.30° N 81.38° Ok. Ĝi estas la plej granda duoninsulo de la lando kaj enhavas la plej grandan kaj malplej loĝatan municipon de la insulo.
La Nacia Parko Ciénaga de Zapata estas situanta sur la duoninsulo. Tie eblas trafi kaj endemiojn kaj migrantajn speciojn.
Ĝi estas situanta sude de Ensenada de la Broa, oriente de la golfo de Batabano kaj norde de la Golfo de Cazones. La Golfo de Porkoj markas ĝian orientan limon. En la nordo, ĝi estas limigita per la aŭtovojo nome Carretera Central (Centra Ŝoseo).
Vamberk
Vamberk (Wamberg) estas kvinmila urbo en Ĉeĥio situanta sur montarpiedo de Orlica montaro kun trafluanta montara rivereto Zdobnice. Vivas ĉi tie.
La katastro de la urbo estas metita ekde supermara alteco 287 m (ĉe kunfluejo de Zdobnice kun Divoká Orlice) ĝis supermara alteco 603 m ĉe Litický Chlum. Turisman situon de Vamberk eblas plej bone ekkoni el sorĉa suprejo de kabano Na Vyhlídce (475 m), de kie eblas observi la tutan zonon de Orlica montaro kaj dum bona videbleco eblas ekvidi eĉ montojn Kunětická hora, Sněžka aŭ Králický Sněžník.
La plej malnovaj tradicioj de la urbo estas teksindustrio, kamenfarado, produktado de fumaĵitaĵoj kaj ĉefe puntofarado. En 1938 aliĝis ankaŭ maŝinindustrio, kiu nun sukcesas plej bone.
La punto de Vamberk, pli precize dirite la plektita punto de Vamberk estas nocio nedisegeble kunigita kun la nomo de la urbo. Dekomence hejma produktado eluzanta lokaj popolaj fontoj kaj teknikoj estis laŭ tradicio renovigita en la unua duono de la 17-a jarcento per flandraj influoj importitaj dum la tridekjara milito de Magdalena Grambová, nova posedantino de vamberka sinjorujo.
Kulminon de manufaktura produktado de la puntoj el Vamberk eblas datigi en la 18-an jarcenton, kiam la puntofarado fariĝis unu el ĉefaj manieroj de vivtenado de granda parto de la loĝantaro de cismontarejo de Orlica montaro.