cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Esteban de Nogales
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 252 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 76 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Castrocalbón, Quintana del Marco, Alija del Infantado, Fuente Encalada (Provinco Zamoro), Villageriz (Provinco Zamoro) kaj Arrabalde (Provinco Zamoro).
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado rilate al monaĥejo de cistercianoj ekde 1150. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Dum jarcentoj estis orminado en apudaj areoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
M-Fenilena dubenzoato
1,3-Fenilena dubenzoato aŭ m-fenilena dufenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj rezorcinolo. m-Fenilena dubenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. m-Fenilena dubenzoato prezentas du benzoatajn grupojn ligitajn al fenilena grupo en la 1-a kaj 3-a pozicioj. Ĝi konsistas je 20 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Lazaro (sekretario)
Lazaro (sekretario), latine Lazarus Secretarius, hungare Lázár deák aŭ Lázár titkár estis hungara kartografo, kiu kreis la unuan presitan mapon pri Hungario (Tabula Hungariae) en 1528. Ĉi tiu mapo estas Monda Heredaĵo de Unesko. Oni scias nenion pri lia vivo.
Datenoj
La kromnomo sekretario rilatas al tio, ke li estis supozeble sekretario de Tamás Bakócz (primaso de Hungario), sed tiutempe li respondecis pri ekstera politiko de Hungara reĝlando. Tiel la bezono de ekzakta Hungara mapo evidentiĝis ankaŭ por Lazaro. La mapo fariĝis kunlabore kun sia instruisto Georg Tannstetter, kun kiu li studis en Vieno. Lazaro "kompilis" la karton, Tannstetter tiam reviziis kaj pligrandigis ĝin. Estas okulfrapa, ke Lazaro sur la hungara mapo nur mencias la nomon Lazarus, dum la aliaj partoprenantoj ricevas siajn familinomojn (kiel Georg Tannstetter). Kelkaj supozas, ke li ne studis en universitato, ĉar tiam lia titolo estus "magister". Li lernis la necesajn sciojn supozeble en meznivela lernejo. La fontoj mencias lin hungaro. Tio evidentiĝas, ĉar en la geografiaj nomoj li konsekvence povis redoni la hungaran prononcon, ekzemple la vokalo „é” estas „ee” (ekzemple Ezeek, Zeeplak), la vokalo „ö” estas „ew„ (Fewdwar, Ewsi, Fewldeak, Besenew).
Granda Fajromuro de Ĉinio
La Granda Fajromuro de Ĉinio (Great Firewall of China, ofte mallongigita al GFW) estas la kombinaĵo de leĝdonaj agoj kaj teknologioj devigita de la Ĉina Popola Respubliko por reguligi la Interreton enlande. Ĝia rolo je la cenzuro pri interreto en Ĉinio estas bloki aliron al elektitaj eksterlandaj retejoj kaj malrapidigi transliman trafikon per interreto. La efekto inkluzivas: limigi aliron al eksterlandaj informaj fontoj, bloki eksterlandajn ilojn pri interreto (ekz. Google-serĉon, Facebook) kaj poŝtelefonajn aplikaĵojn, kaj postuli eksterlandajn kompaniojn adapti al enlandaj reglamentoj. Krom cenzuro, la GFW estas ankaŭ influinta la evoluon de interna interreta ekonomio de Ĉinio per nutrado de enlandaj kompanioj kaj reduktante la efikecon de produktoj de eksterlandaj interretaj kompanioj.
La esprimo Granda Fajromuro de Ĉinio (Great Firewall of China) estas vortokunfando de fajromuro (firewall) kaj la Granda Muro de Ĉinio (Great Wall of China), kaj oni ĝin pensas kreita de Geremie Barmé je la jaro 1997.
(6347) 1995 BM4
(6347) 1995 BM4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Golanaj Altaĵoj
La Golanaj Altaĵoj kaj ankaŭ simple Golano aŭ Siria Golano estas teritorio, disputita inter Sirio kaj Israelo,    ĉe ties limo kun Libano kaj Jordanio. Ĝi estas relative malgranda, iom pli ol kvadrataj kilometroj, kaj ĝi estas inter 400 kaj 1700 metrojn super la nivelo de la maro. Ĝis 1967, la teritorio estis regata de Sirio, sed en la Sestaga milito de 1967, la teritorio okazis sub kontrolo de Israelo. La pravigo kiun la Israela registaro donis, estis ke la Siria armeo uzis la altaĵojn por pafi kontraŭ civilaj komunumoj en la nordo de Israelo. Efektive inter 1948 kaj 1967 140 israelanoj estis mortigitaj de ĉi tiuj atakoj.
La teritorio restis sub Israela milita administrado ĝis 1981, kiam la registaro efektivigis israelan juron en ĝi, kaj do nun ĝi estas regata kiel ordinara parto de Israelo. Sirio ankoraŭ deklaras, ke ĝi volas reakiri la teritorion. Internacie, malmultaj landoj rekonas la Israelan regadon super la Golanaj Altaĵoj kiel legitiman.
En 1967 la plejmulto de la araba loĝantaro de eskapis aŭ estis forpelitaj. Kelkaj tamen restis, ĉefe Druzoj. Nuntempe vivas en la Golano ĉirkaŭ homoj, kaj judoj kaj druzoj. La ĉefa urbo nomiĝas Kacrin. La druza loĝantaro plejparte subtenas Sirion, kaj malgraŭ tio, ke ili rajtas akiri israelan civitanecon, praktike ĉiuj druzoj elektis konservi sian sirian civitanecon. La limo kun Sirio restas fermita.
Stacio Yaominami
Stacio Yaominami (japane: 八尾南駅 [Jaominami-eki], angle: Yaominami Station) estas fervoja stacio en Jao, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Tanimachi.
Viðoy
Viðoy (dane Viderø) estas plej norda insulo de Ferooj, ĝia nomo signifas Ligno-insulo, kiun ĝi ricevis pro la amaso de flosantaj arbotrunkoj en golfo. Tiuj estis pli frue gravaj konstrumaterialoj sur la insulo.
Geografio
Ĝi havas areon de 40,67 km², tiel ĝi estas la sepe plej granda insulo de Ferooj. Ĝi apartenas al regiono Norðoyar. Ĝia plej alta monto estas Villingadalsfjall, kiu estas la tria plej alta kun alto de 841 m sur la tuta insularo. La Enniberg-kabo – kiu estas la plej norda punkto de Ferooj – estas la plej alta marborda rokmuro de Eyuropo, kun alto de 750 m.
Populacio
Sur la insulo troviĝas du vilaĝoj: Viðareiði nordoriente kaj Hvannasund sudoriente. La insulo havas ĉ. 600 loĝantojn.
Trafiko
La du komunumojn interligas vojo sur la okcidenta bordo. Borðoy estas alveturebla sur digvojo, sur kiu ankaŭ trafikas aŭtobuso el Klaksvík. El Hvannasund trafikas pramo al Svínoy kaj Fugloy.
Internacia Pakto pri Civilaj kaj Politikaj Rajtoj
[[Dosiero:ICCPR-members2.PNG|eta|dekstra|400px|Membraj ŝtatoj subskribintaj:
]]
La Internacia Pakto pri Civilaj kaj Politikaj Rajtoj (IPCPR) estas multflanka ĝenerala traktato de internacia juro de homaj rajtoj kiu rekonas la civilajn kaj politikajn rajtojn kaj starigas mekanismojn por ĝia garantiado kaj protekto. Ĝi estis adoptita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj pere de la Rezolucio 2200A (XXI), de la 16-a de decembro 1966. Ĝi ekviglis la 23-an de marto 1976.
Laŭ artikolo 2 de la pakto, la subskribintaj ŝtatoj prenas la devon, rilate al ĉiu homo loĝanta en sia respektiva teritorio aŭ sub ĝia jurisdikcio, respekti kaj garantii la homajn rajtojn. Ĝia gvidantaro estas Komitato, konvencia organo el 1 sendependa spertulo elektita por kvarjara periodo. La celo estas kontroli la plenumadon de la Pakto fare de la ŝtatoj pere de periodaj raportoj de la ŝtatoj kiuj subskribis la Pakton; komisionon el 18 membroj kiuj devas pritaksi la raportojn kaj sendas ĝeneralajn observojn al la paktintoj.
Parcey
Parcey estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Dole-Sud-Ouest). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Demografio
fonto: Insee
Flughaveno Stutgarto
La flughaveno Stutgarto (IATA-kodo: STR, ICAO-kodo: EDDS) - germane Flughafen Stuttgart, ĝis la jaro 2000 Flughafen Stuttgart-Echterdingen - estas internacia flughaveno en la germana urbo Stutgarto. Ĝi plejparte situas sur la teritorio de la urboj Leinfelden-Echterdingen kaj Filderstadt, tuj sude de la urbo Stutgarto, rande de la germana aŭtovojo A8. La unuaj flughavenaj instalaĵoj konstruiĝis en 1936, sed en sia nuna formo la flughaveno ekestis inter la jaroj 1995 kaj 2004. Temas pri la plej granda flughaveno de la germania federacia lando Baden-Virtembergo, kaj laŭ la stato komence de 2015 ĝi okupas la sesan lokon inter la plej grandaj flughavenoj en Germanio. .
Laŭ decido de la 15-a de julio 2014 la flughaveno honorige al la en novembro 2013 mortinta politikisto Manfred Rommel, kiu de 1974 ĝis 1996 estis la ĉefurbestro de Stutgarto, renomiĝis „Flughafen Stuttgart – Manfred Rommel Flughafen“.
Chenderiang
Chenderiang (ĉine: 积莪营， esperante: Ĉenderiango) estas urbeto en Perak, Malajzio.
Mangrovo
La mangrovo aŭ mangrovarbaro estas biomo kiu ampleksas halofitajn arbarojn ĉe la tropikaj kaj subtropikaj marbordoj. Kiam la superreganta arbospecio estas manglo, oni ankaŭ povas paroli pri manglejo aŭ rizoforejo. En la mondo ekzistas ĉirkaŭ 150 000 km² da mangrovarbaroj.
Priskribo
Mangrovarbaroj entenas arbojn kaj arbedojn el pluraj plantofamilioj, ĉiome kun preskaŭ 70 specioj, kiuj adaptiĝis al vivcirkonstancoj de la marbordoj kaj de la saletaj riverelfluejoj. La saleta kaj mara akvo, kiu la arbojn tage ĉirkauas ĝis la eko de la arbokrono, havas tre malaltan akvopotencialon (−20 ĝis −50 bar). Tial necesas adaptiĝoj al tiuj cirkonstancoj : ili enmagazenigas salon en siajn ĉelojn kaj sekve ekvilibrigas la potencialajn niveldiferencojn.
Disvastiĝo
Oni distingas inter Orientaj kaj Okcidentaj mangrovoj. Tiuj ĉi vegetas je la marbordoj de Ameriko kaj okcidenta Afriko, dum la Orientaj mangrovoj okupas la marbordojn de orienta Afriko, Madagaskaro, Hindujo kaj Sud-Orienta Azio. Unuflanke la Okcidentaj mangrovoj kun nur ses arbospecioj estas relative speciomalriĉaj, aliflanke en la Orientaj mangrovoj troviĝas pli ol 50 diferencaj arbospecioj, inter kiuj la specialigitaj mangrovofilikoj ( genro Acrostichum ), kaj Nypa fruticans ( arekacoj ).
Karakterizaĵoj
Surbaze de la ekstremaj cirkonstancoj en la tajda zono, en la mangrovarbaroj disvolviĝis proporcie produktemajn komunumojn de altspecialigitaj organismoj. Tie ĉi maraj kaj tersupraĵaj organismoj partoprenas en la sama vivmedio. Dum tersupraĵaj organismoj vivas en la supraj partoj de la arboj kaj arbedoj, inter la radikoj loĝas veraj marloĝantoj. La radiksistemoj de la mangrovarboj kaj la inter la radikoj kolektiĝanta sedimentoj estas vivspaco kaj naskolito por multe da organismoj. Mangrovoj estas gravaj frajejoj kaj elkreskadejoj por fiŝoj, kraboj, kaj salikokoj, de kiuj iuj poste loĝatigas la koralrifojn aŭ aliajn ekosistemojn de la marbordaj akvoj. Mangrovoj situas en regionoj de la mondo, kie ne estas kreskostagno aŭ foliofaligado pro malvarmaj sezonoj. Kaŭze de la adaptiĝoj de la mangrovoplantoj al la starejo, tiuj arbaroj ĝenerale nur atingas altecojn de 5 ĝis 8 metroj, en favoraj cirkonstancoj ĝis 20 metroj. Laŭlonge de marbordoj en arida klimato, sur koralinsuloj kaj apud la nordaj kaj sudaj disvastiĝlimoj en la Subtropikoj disvolviĝas malalta, arbustareca mangrovo. Siajn plejgrandajn ampleksojn atingas mangrovarbaroj apud la estuaroj de la grandaj riveroj en humidaj kaj varmaj regionoj.
Utilo
La mangrovoj, kune kun la tropikaj pluvarbaroj kaj la koralrifoj, estas inter la plej produktivaj ekosistemoj en la mondo En la arbokronoj de la mangrovarbaroj vivas reptilioj kaj mamuloj. Multaj akvobirdoj utiligas la riĉan nutraĵ-ofertojn kaj nestas en la branĉaro. La densa radiksistemo de la mangrovoj prezentas por multe da organismoj je malgranda spaco grandmulton da biotopoj. La radikoj prezentas certan vivspacon al multe da fiŝoj, moluskoj kaj kraboj, kaj optimumajn vivcirkonstancojn al larvoj kaj junaj bestoj de multaj specioj. Sur la lignecaj radikoj de la arboj vivas gastropodoj, algoj, Ostreoida, Balanidae kaj sponguloj. En la pli profunda akvo hejmas Alpheidae kaj fiŝoj ( ekzemple Sciaenidae ).
Tial multe da mangrovarbaroj estas uzataj de la homo por kolekti nutraĵon ( ekzemple kraboj, moluskoj ); krom tio la mangrovoj gravas por la populacioj de fiŝoj kaj salikokoj kiel jam menciite ĉi supre. Mangrovoj konstituas protekton kontraŭ erozio de la marbordo. La perturbanta agado de tajdaj ondegoj kaj cunamoj por la homaj konstruaĵoj ĉe la marbordo, estas reduktataj per la antaŭe troviĝantaj sendifektaj marbordoj.
Minacoj
Antaŭ ĉio, en multaj partoj de la mondo mangrovarbaroj estas minacataj de la intensa akvokulturo de salikokoj . Por tio ke la salikokodigoj post nur tri ĝis dek jaroj estas trempitaj de kemiaĵoj, ili estas ceditaj post nur malmultaj jaroj. Rearbarigo kun mangrovarboj poste, estas preskaŭ ĉiam neebla. Aliaj endanĝerigoj estas malpurigo per nafto ( Panamo, Persa Golfo ), sed ankaŭ senakvigo de mangrovoj en la daŭro de urbanizadaj disvolviĝoj laŭlonge de la marbordoj. La indiĝena loĝantaro utiligadas la lignon de la mangrovon kiel brulligno, por farado de lignokarbo aŭ taninoj. La enspezoj el la marbordofiŝado ĉie draste malprogresis, kie la mangrovarbaroj grandskale estis senarbarigitaj. Klopodoj de rearbarigo de mangrovoj estis entreprenitaj, ekzemple en Vjetnamujo, Tajujo, Barato, Srilanko kaj en Filipinoj. Malgraŭ tiuj ĉi penadoj pligrandiĝas la perturbado de la mangrovarbaroj; la perdoj de la lastaj 20 jaroj sumiĝas je 25 % de la en 1980 ĉeestanta areo.
Sió
Sió [ŝiO] estas dekstra flankorivero (kanalo) de Danubo en Hungario. Sió pli oficiale estas kanalo, ĉar nur malgranda parto estas rivero. La kanalo interligas Balatonon kaj Danubon, la superflua lagoakvo fluas en la Danubon. Ĉe la Balatono estas kluĉo, kiu laŭ la pretendoj estas fermata aŭ malfermata. Lastkaze ŝipoj povas atingi Balatonon aŭ Danubon. Sió startas ĉe urbo Siófok, kiu estas ĉefurbo de Balatono. Ĉe la suba parto la regiono nomiĝas Gemenc, kiu estas granda inundeja arbaro, Nacia parko, ekskursejo kaj ĉasloko.
La kanalo estas 123 km-ojn longa kaj kolektas ankaŭ aliajn kanalojn kaj riveretojn.
Hutuoj
La atenco kaj la amasmortigado
La eksplodo de la milito en Ruando venis post kiam la 6a de aprilo de 1994 la hutuaj radikaluloj murdis la tiaman prezidenton Juvanal Habjarimana, ankaŭ hutuo, kiam tiu veturis per aviadilo. Tiaj radikaluloj intencis haltigi la pacnegocadon de tiu hutua prezidento kun la tutsia gerilo, kion apogis la internacia komunumo; tiu negocado estis finonta per registaro de nacia unuiĝo kun reprezentantoj de ambaŭ etnoj. Dum la atenco mortis ankaŭ la prezidento de Burundo Cyprien Ntaryamira.
Ĉirkaŭ la preciza faligo de la aviadilo okazis terurigaj radikampanjoj de Hutu Power (Hutua Povo) kiu varmigis la animojn de la kontraŭaj hutuoj kaj tutsioj. Post tio la hutuoj kulpigis la tutsiojn pri tiu murdo kaj komencis amasmortigadon kiu kaŭzis la mortojn de ĉirkaŭ 800.000 tutsioj kaj hutuoj dum malpli da 100 tagoj.
En 2006 francia komisiono konkludis ke la kulpulo de la atenco estis la tutsio Paul Kagame, kiu estis la tiama ruanda prezidento. Tio rompigis la rilatojn inter la ruanda registaro kaj la franca ekskoloniiganta kaj senkoloniiginta lando. Ŝajne Francio armigis la hutuojn kontraŭ la tutsiojn.
En 2010 sendependa komisiono (komponita de ruandanoj kaj brutoj) fintrovis la verajn kulpulojn, inter ili la kolonelon Teoneste Bagasora, kiel estro de la operaco kaj la veran fakton ke la aviadilo estis faligita de du misiloj lanĉitaj el la militbazo de la ĉefurbo Kigali, sub kontrolo de la ruanda armeo.
Tabuo
Tabuo estas forta socia malpermeso, rilate al iu homa agado aŭ socia kutimo deklarita sankta kaj malpermesita. Rompi la tabuon estas ofenda laŭ socio. La termino devenas de la tonga lingvo kaj aperas en multaj polineziaj kulturoj. En tiuj kulturoj, tabu (aŭ tapu aŭ kapu) ofte havas specifajn religiajn signifojn. Ĝi akceptiĝis en Esperanto pere de la angla. La unua uzo en la angla estis de James Cook en 1771.
Kiam la brita navigisto James Cook vizitis la landon en 1777, li trovis, ke tie ekzistas, al li, multaj strangaj fenomenoj, ekz., iuj objektoj estas destinitaj nur por la altranguloj, sed ne por la ordinaraj homoj, aŭ nur por iaj specifaj celoj kaj ne por la ĝeneralaj. La tieaj loĝantoj nomis tiajn fenomenojn "tabuo". Poste, la vorto "tabuo" disvastiĝis tra la mondo.
Malgraŭ tio, tabuo ne estas ekskluziva de tiuj kulturoj, eĉ vorto pri tio. En latina lingvo, ekzemple, estas vorto sacer, kiu havas ĝuste saman signifon. Ĉiuj katolikistoj, ekzemple, scias ke komunia pokalo ne estas uzebla por alia afero krom sakramento.
Kiam agado aŭ kutimo estas konsiderata tabua, oni ne permesas ĝin kaj reguloj estas kreataj pri la temo, ekzemple la grundo kreita kiel sanktejo por krimuloj. Iuj tabuaj agadoj aŭ kutimoj estas kontraŭleĝaj, kaj ofte havas severajn punojn, ekzemple, incesto.
Tabuoj inkluzivas manĝajn malpermesojn religiajn (halalan kaj koŝerajn dietojn, la malpermeson de kanibalismo, katolikan malpermeson al viando en kelkaj tagoj) kaj nereligiajn (vegetarismon), malpermesojn pri amoro kaj alia seksumado (incesto, seksumado dum sankta vendredo aŭ ramadano, bestoseksemo, pedofilio), malpermesoj pri korpaj funkcioj (furzado), malpermesoj pri drogoj (nefumado en kirkoj), malpermesoj pri generaj organoj (cirkumcido, transsekseco), malpermesoj pri ofenda lingvaĵo.
Neniu konata tabuo estas universala, sed iuj aperas en la plejmulto de socioj. Tabuoj povas havi multajn utilajn celojn, kaj ofte ili restas eĉ post kiam la originala kialo finiĝis. Tial iuj argumentas ke tabuoj povas aperigi la historion de socioj, kiam aliaj informoj mankas.
Sigmund Freud verkis revolucian analizon de tabuoj, rimarkante fortajn nekonsciajn celojn kiuj motoras tiajn malpermesojn. En ĉi tiu sistemo, priskribita en lia esearo Totemo kaj Tabuo, Freud malkovras persvadan rilaton inter malpermesitaj kondutoj kaj la sanktigo de obĵetoj en iuj parencaj grupoj. Claude Levi-Strauss multe teoriis pri tabuoj, ĉefe pri incesto.
Tabuo en arto
Multaj artistoj kaj artaj verkoj traktas tabuojn, eble tio estas maniero de societoj pritraktis la temon per akcetebla vojo. En klasikaj verkoj de antikvo estas ofta la pritrakto de incesto inter la gedioj kaj herooj (ekzemple "Edipo"), seksperforto, vojaĝoj al nepermesitaj lokoj (ekzemple, la argonaŭtoj), ktp.Satiricon de Petronio estas verko kia ĉefa temo estas vivo de fi-homoj kiuj ne rispektas tabuojn, seksajn aŭ religiajn.
Dum mezepoko, malrespekto al kristanaj tabuoj estas ofta en verkoj. Dante en la Dia Komedio multe diras pri tio. En ĉevaliraj rakontoj ankaŭ rompo de tabuoj estas ofte. De Reĝo Arturo kelkaj verkoj diras ke li gravedigis sian fratinon Morgana (kvankam kelkaj versioj de artura legendo ne diras ke Arturo kaj Morgano estis gefratoj); la reĝino Ginevra estas adulta, ktp.
Post en romantismo kaj realismo la gusto per pritrakto de tabuoj multe kreskis, nuntempe tiu temo esta ofta en arto.
Tabuo en politiko
Tradicie, tabuoj estas esploritaj en politiko. En tradiciaj kulturoj, la kontrolo (aŭ eĉ rego) de tabuoj estas tre grava fonto de povo. Kiu povas dekreti aŭ eksigi tabuon, kompreneble estas tre pova homo. Papo, povas fari tion, ekzemple, la celibato de pastroj kreita en mezepoko; episkopoj rajtas permesi manĝadon de viando dum kvaresmo aŭ malpermesi la geedzigon de gekuzoj en siaj diocezoj, ktp.
Ohmstal
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,43 km², de kiuj 26,6% estas kovritaj de arbaro, 67,9% servas por agrikulturo kaj 4,9% por setlado.
Tabuo
Tabuo en politiko
Alie, oni povas akuzi malamikojn de malrispekto al tabuo. Inkvizicio ofte faris tion. Oni akuzis kelkajn kontraŭpapojn de ĵetado de komunia pano al fiŝoj; oni akuzis papon Aleksandro la 6-a seksumi ene katedralo, ktp. En kelkaj landoj, ĝis nun oni akuzas kontraŭlojn pri rompo de tabuo, ekzemple, oni akuzis Bill Clinton, eksprezidento de Usono, de adulto. Dume en latinidaj landoj, ekzemple, ne estas necesa rilato inter honesteco kaj seksa agado, en Usono adulto estas tabuo al politikistoj. Male, en Brazilo, politikistoj ne povas diri pri seksa kondukto de siaj kontraŭloj, ĉar rispekto al privata vivo de konkorenculo estas speco de tabuo.
Tabuaj vortoj
Estas lingva tabuo, t.e., kelkaj vortoj kiuj oni ne povas paroli, tute, aŭ en kelkaj kazoj. Ne estas logiko pri tiu, ekzemple, en latina lingvo haedus (kapro) estis tabua vorto, oni ne scias kial, oni diris ĉar la besto malbone flaras, sed nomo de aliaj bestoj kiu same malbone flaras ne estis tabuoj. En Brazilo en popularaj medioj, la vorto câncer (kancero) estas tabuo, sed la nomo de aliaj malsanoj ne estas. Ĝenerale, tabuaj vortoj estas ligataj al morto kaj organa vivo ĉefe sekso, malsano kaj ekskrementado.
Ohmstal
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ohmstal limas en nordo al Ebersecken, en oriento al Schötz en sudo al Gettnau, en sudokcidento al Zell, en okcidento al la eksklavo Lingi de la komunumo Ebersecken, kaj en nordokcidento al la eksklavo Kället de la komunumo Grossdietwil.
Tabuo
Tabuaj vortoj
Tre ofte, tabuaj esprimoj estas anstastaŭigitaj de eŭfemismoj.
Ohmstal
Trafiko
Ohmstal estas unu el la malmultaj lucernaj komunumoj sen propra konekta al la publika transportreto. Ĝi situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas nordoriente en distanco de 8 kilometroj en Dagmersellen.
Tabuo
En la ĉina lingvo
La antikvaj ĉinoj kredis, ke ĉiu homo havas sian propran spiriton kaj personaj nomoj estas kunligitaj kun la spirito de la koncerna persono. Do, ankaŭ nomoj, kiuj fakte estas nur signoj de personoj por faciligi la socian interkomunikadon, fariĝis kodo de la homa spirito. Kaj ankaŭ la ĉinoj havis la superstiĉon, ke la demonoj emas forpreni la homan spiriton por ia celo. Por ili necesas nur voki la nomon de iu homo, kaj se respondos la vokito, lian spiriton tuj forprenos la demono. La ĉina verkisto Lusin skribis, ke dum lia infaneco lia vartistino avertis lin, ke kiam li nokte piediros en sovaĝejo, li neniam returnu sian kapon nek respondu, se iu vokos lian nomon, alie lia spirito perdiĝos.
La antikvaj ĉinoj havis ankaŭ tian superstiĉon, ke oni povas fari damaĝon al iu per jena metodo: skribi lian nomon kune kun lia naskiĝdato sur papero kaj trapiki la paperon per tranĉilo aŭ najlo, kaj tiamaniere la damaĝitan homon certe trafos malfeliĉo.
Ohmstal
Historio
La unua dokumenta mencio de Ohmstal datiĝas el la Acta Murensia el la jaro 1160 kiel Omistal.
Dum mezepoko la teritorio de la hodiaŭa komunumo Ohmstal apartenis al la habsburga Senjorejo Kasteln, kiu estis parto de la Grafejo Willisau. En la jaro 1407 la urbo Lucerno aĉetis la grafejon, kaj ĝi fariĝis lucerna voktejo, kio ĝi restis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Ĝis 1803 Ohmstal apartenis al la komunumo Schötz. Per la restaŭracio en la jaro 1803 Ohmstal kaj Niederwil fariĝis komunumoj de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno. En la jaro 1819 la du partoj estis kunigitaj al la hodiaŭa komunumo Ohmstal.
Tabuo
En la ĉina lingvo
En la antikva Ĉinia imperiestro ĝuis grandan privilegion, lia persona nomo estis plej sankta kaj netuŝebla. Por eviti ĝin, oni eĉ devis ŝanĝi la nomon de forpasinta vaste konata poeto. Kaj la antaŭlonge fiksita geografia nomo estis ŝanĝita nur pro tio, ke ĝi portis la saman aŭ eĉ samsonan vorton kiel la nomo de imperiestro. Ĉar imperiestro estis simbolo de ŝtato, tia tabuo estis nomata "ŝtata tabuo". La plej terura afero, kiu rilatis al la ŝtata tabuo, okazis en la periodo de imperiestro Yongzheng de Qing-dinastio (1644-1911). Iu ŝtatoficisto, kiu respondecis pri provinca ekzameno, prezentis ekzamenan temon el kvar ĉinaj ideogramoj. Hazarde, du el la kvar ideogramoj estis tute samaj kiel la senkapigitaj ideogramoj "yong" kaj "zheng", kiuj formis la titolon de la imperiestro. Kompreneble, la imperiestro furioziĝis, opiniante ke tiu ŝtatoficisto malbenis lin, ke li estu senkapigita. Li ordonis ke la ŝtatoficisto estu enkarcerigita kaj kondamnita al morto.
Tiaj teruraj aferoj multfoje okazis. Rezulte la antikvaj ŝtatoficistoj kaj verkistoj ĉiam timis dum sia skribado kaj tre singardeme elektis taŭgajn esprimojn, por ke la esprimoj el iliaj skribaĵoj ne ofendu la kapricajn kaj suspektemajn imperiestrojn por ne kaŭzi mortpunon. Tamen estis mala ekzemplo: la imperiestro Pingdi de Han-dinastio (206 a.K. - 200 p.K.) havis la originan nomon Jizi. Ĉar "ji" signifas grenventumilon, vaste uzatan de la tutlanda loĝantaro, estis neeble malpermesi la uzadon de tiu vorto landskale, sekve, tiu imperiestro ŝanĝis sian nomon en alian malofte uzatan vorton. Sed tia okazajo estis tre malofta en la ĉina historio.
Systema Naturae
La deka eldono de tiu libro estas konsiderata kiel la ekpunkto de la zoologia nomenklaturo.
Tabuo
En la ĉina lingvo
Por la teatra trupo, kiu estis organizita de individua aktoro en la pasinteco, ĉiu vorto, kiu sonas kiel "san", estis tute malpermesita, ĉar alia vorto, kiu havas la saman sonon, signifas "disiĝon", kaj por la teatra trupo, disgrupiĝo ja estas fatala. Interese estas, ke la ĉina ekvivalento de la vorto "ombrelo" estas "san", kiu hazarde sonas kiel la vorto "disiĝo", do oni devis ĝin eviti kaj ĝin anstataŭigis per la esprimo "pluv-ŝirmilo". Same interese estas, ke la vorto "pluvŝirmilo" estis ne nur uzata de la teatra trupo, sed ankaŭ aplikata en la Guangdong-a dialekto kaj validas ankaŭ hodiaŭ.
Por la homoj, morto estas la plej evitinda sed samtempe neevitebla afero. Do, same kiel en diversaj lingvoj, en la ĉina la plej ofte tabua vorto estas "morti". Laŭ esplorado de fakuloj, troviĝis pli ol 40 vortoj por esprimi la signifon de morto en la antikva Ĉinio. La unua kaj plej grava estas "beng", kies senco estas "krevi", kaj tiu vorto estis uzata ekskluzive por la morto de imperiestroj. Ĝenerale, por eviti la vorton "morti", oni uzas la esprimojn "forlasi la mondon", "eterne dormi", "ne plu ekzisti" k.c.
Aliaj plej evitindaj vortoj rilatas al sekso kaj ekskrementado. Jam en iu klasika verkaro kompilita en la epoko antaŭ Kristo estas aserto ke trinkado, manĝado kaj seksa agado ja estas gravaj instinktoj de homoj. Tio signifas, ke tiuj agadoj estas tute naturaj kaj la esprimoj pri ili ne estas tabuindaj. Sed oni ankoraŭ tabuis la vorton koncerne sekson kaj ekskrementadon kaj anstataŭigis ilin per diversaj esprimoj. Ekz., por sekskunigo oni havis la strangan kunmetitan vorton "yun-yu" "Yun" signifas nubon kaj "yu" pluvon. La kunmetaĵo venis el historia anekdoto: reĝo de la regno Chu dum la epoko de dinastio Zhou en sia sonĝo sekve kuniĝis kun iu feino kiu diris, ke ŝi estas nubo ĉe tagiĝo kaj fariĝas pluvo post vesperiĝo. Sekve oni ekhavis la kunmetitan vorton "nubo-pluvo" por eŭfemisme esprimi la seksan agadon. Aliaj vortoj tiurilate estas iom delikataj: "kune enlitiĝi", "kune enĉambriĝi" kaj "enĉambra afero".
Systema Naturae
Priskribo
Pro la populareco de la verko Linnaeus publikigis novajn kaj ĉiam etendiĝantajn eldonojn, kiuj kreskis de 11 paĝoj en la unua eldono (1735) al 3000 paĝoj en la lasta kaj 13a eldono (1767). Krome, dum la verko progresis li faris ŝanĝojn: en la unua eldono balenoj estis erare klasitaj kiel fiŝoj; en la 10a eldono, publikigita en 1758, balenoj translokiĝis al mamuloj. En tiu sama eldono li enmetis la duvortajn sciencajn nomojn) por animaloj, kion li estis farinta ĉe plantoj en la verko de 1753 Species Plantarum.
Tabuo
En la ĉina lingvo
La malpermesitaj vortoj koncerne virinajn fiziologiajn fenomenojn estas pli multaj ol tiuj koncerne la virajn. La monataĵo de virinoj estas malpermesita en la parola aŭ skriba lingvo. Oni anstataŭigis ĝin per "monata okazaĵo" aŭ "monata informo" k.s. Eĉ la modernaj ĉinaj virinoj emas paroli pri sia monataĵo per jenaj esprimoj: -Al mi venis la regula libertempo" (ĉar virinoj rajtas ripozi dum la tagoj de menstruo) aŭ "nun mi malfeliĉiĝis". Kaj en la pasinteco, kiam virinoj gravediĝis, oni ĝentile diris, ke ŝi havas feliĉon" aŭ "ŝi patriniĝos".
La ĉina ekvivalento de la vorto "necesejo" estas "cesuo". Kiam oni bezonas urini aŭ feki, oni ofte diras, ke li volas iri al "cesuo". Trovigas ankaŭ iom stranga esprimo "malligi la manojn". Laŭdire, en antikva Ĉinio oni nepre kunligis la manojn de krimuloj per ŝnuro, kaj kiam la krimulo bezonis iri al necesejo, li devis peti la gardiston malligi liajn manojn. Poste tiu esprimo populariĝis kaj estis ĝenerale uzata gis nun.
En la portugala lingvo
En portugala lingvo, plejparte de lingvaj tabuoj rilatas al prostituo, seksumado, malaltaj partoj de la korpo, religio kaj al brando.
Prostituistinoj estas ofte nomataj per unu el vortoj kiuj signifas normale "knabino" (menina, puta, moça, rapariga) en kelkaj regionoj, unu el tiuj vortoj estas rezervita al prostituistino sed ne en alia regiono. Sekve, en Portugalio, rapariga estas normala vorto por "adoleskanta knabino", sed en nordo de Brazilo tiu vorto signifas "prostituistino". Male en Brazilo "moça" (virga knabino) estas netabua vorto, sed en Lisbono signifas "prostituistino". Alia maniero estas nomi ili per nomoj de bestoj kiel "vaca" (bovino) aŭ "piranha" (piranjo) aŭ eĉ per nomo de objekto kiel "quenga" (kalabaso). Plej ofta maniero nomi ilin en televido aŭ gazetaro estas "garotas de programa", t. e., "programaj knabinoj".
Sidvangoj estas la parto de korpo plej tabuplena portugallingve. Estas dekoj da nomoj por ili, ĝenerale sensensaj sonoj, kiel "bumbum" aŭ "popô", kurioza estas uzo de angla lingvo esprimo "for ever" por nomi sidvangon en Brazilo. Tio okazas, plej eble, ĉar la esprimo for ever (ĉiam) tre ofte aperas en usonaj filmoj, kaj, kiel estas nur sensensa sono al plejparto de brazilanoj, tiu iĝis sinonimo de sidvangoj.
Kiel dum plejparto de historio de Brazilo kaj de Portugalio katolikismo estis oficiala religio kaj, eĉ nun, estas la plej influa religio en tiuj landoj, vortoj kaj esprimoj rilataj al aliaj religioj restis tabuaj. Animismaj ritoj, keltaj aŭ afrikdevenaj estas nomataj "trabalhos" (laboroj) kaj siaj realaj nomoj estas rezervataj al inciatoj. Protestantoj en Brazilo, nomiĝis sin simple "crentes" (kredantoj) por eviti diri en kio ili kredas. Hodiaŭ, tiuj tabuoj rapide malaperas.
Sukerŝpinaĵo
Sukerŝpinaĵo aŭ sukervato estas dolĉaĵo el tre fajnaj fadenetoj el sukero, volvita ĉirkaŭ bastoneto. Ĝin prezentis al la mondo en 1904 William Morrison kaj John C. Wharton ĉe la Universala Foiro de Sankta-Luizo kiel "Fairy Floss" (fadeno de feinoj) kun granda sukceso. Sukervato estas farita el sukero kaj kolorilo.
Abelujo (hararanĝo) kiu furoris dum la 1960-aj jaroj nomiĝas sukervato en Nederlando.
Vista (Kalifornio)
Vista estas urbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono San Diego. La loknomo signifas hispane: vido.
Geografio
Vista situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en la suda parto de la subŝtato. Oceanside (Kalifornio) troviĝas 8 km, Pacifiko etendiĝas 7 mejlojn.
Historio
En tiu areo indianoj loĝis ĝis fondo de misio fare de hispanoj en 1798. En la jaro 1830 Meksiko sendependiĝis, la prospero de la misio malpliiĝis. En 1850 oni komencis agrikulturadi, sed jam ili estis usonanoj. En 1879 oni kulturis jam vinberojn. En 1882 la poŝto ekfunkciis, tiel la urbeto fondiĝis. En 1963 Vista oficiale urbiĝis.
Klimato
Vista situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 11-23 °C. La varmo kulminas inter junio-septembro kun rekordo 42 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun rekordo -7 °C. Jare pluvas po 336 mm. La pluvo kulminas en februaro, aŭguste malkulminas.
Alveoluloj
Alveoluloj (Alveolata) estas klado de eŭkariotoj.
Priskribo
Ili havas alveolojn sub la plasm-membrano.
Jakob Eduard Polak
Jakob Eduard Polak (n. la 12-an de novembro 1818 en Bohemio (Mořina) - m. la 8-an de oktobro 1891 en Vieno) estis aŭstria kuracisto, naskiĝinta en juda familio de Bohemio, kiu ludis gravan rolon en la enkonduko aŭ lanĉado de moderna medicino en Iranon.
De 1851 ĝis 1860, li instruis medicinon ĉe Dar al-fonun. Ĉe la komenco li instruis en la franca kaj uzis tradukiston. Baldaŭ, la nekompetenteco de la tradukistoj instigis lin lerni la persan. Kiel rezulto, li lernis persan en ses monatoj, kaj tiam li instruis sian kurson en la persa. De 1855 ĝis 1860, li funkciis kiel persona kuracisto de Naser al-Din Ŝaho.
Jane Seymour
Jane SEYMOUR (ĉ. 1508 – 24-a de oktobro 1537) estis reĝino de Anglio de 1536 ĝis 1537 kiel la tria edzino de la reĝo Henriko la 8-a. Ŝi sukcedis Anne Boleyn kiel reĝedzino post la ekzekutado de tiu en majo 1536. Ŝi mortis pro postnaskaj komplikoj malpli ol du semajnojn post la nasko de sia nura infano, nome filo kiu iĝos la reĝo Eduardo la 6-a. Ŝi estis la nura el la edzinoj de Henriko la 8-a kiu ricevis reĝinan funebron, kaj lia nura edzino kiu estis entombigita apud li en la Kapelo de Sankta Georgo, en la Kastelo Windsor.
Jane ne estis tiom klere edukita kiom la unua kaj dua edzinoj de Henriko, nome Katerino de Aragono kaj Anne Boleyn. Ŝi povis legi kaj skribi iomete, sed estis multe pli bone por kudrado kaj dommastrumado, kiuj estis tiam konsiderataj multe pli necesaj por virinoj. Estas informoj, ke ŝiaj kudroverkoj estis belaj kaj prilaboritaj; kelkaj el ŝiaj verkoj survivis ĝis 1652, kiam laŭ registroj ili estis donacitaj al la familio Seymour. Post ŝia morto, oni notis, ke Henriko estas "entuziasma brodisto."
Jane iĝis honor-damo en 1532 por la reĝino Katerino, sed eble ŝi jam servis ŝin el 1527, kaj poste servis por la reĝino Anne. La unua registro de la intereso de Henriko la 8-a en Jane estis en februaro 1536, ĉirkaŭ tri monatojn antaŭ la ekzekuto de Anne.
Ĉefministro de Irano
Ĉefministro de Irano estis politika posteno en Irano kiu ekzistis dum pluraj malsamaj tempoperiodoj ekde la dinastio de Kaĝaroj (kiam la lando estis internacie konata kiel Persio aŭ Persa Imperio) ĝis plej laste la epoko de 1979 ĝis 1989 sekve de la Irana Revolucio. La nuntempe lasta ĉefministro de Irano estis Mir Hosejn Musavi.
Jane Seymour
Henriko la 8-a fianĉiĝis al Jane la 20an de majo 1536, ĝuste unu tagon post la ekzekuto de Anne Boleyn. Ili geedziĝis en la Palaco Whitehall, Whitehall, Londono, fare de la episkopo Gardiner la 30an de majo 1536.
Ĉefministro de Irano
Ĉefministroj de la kaĝara epoko
En la kaĝara epoko, ĉefministroj estis konataj sub malsamaj titoloj. La posteno mem estis ĉefe konata kiel ataabak aŭ ataabak-e a'zam (granda ataabak), aŭ kelkfoje komence sadr-e a'zam (ĉefministro aŭ unua ministro), sed fine fariĝis ra'is ol-vozaraa (estro de ministroj). La titolo naĥost vazir (ĉefministro) malofte uziĝis. La ĉefministro estis kutime nomata per la honora titolo  Hazrat-e Aŝraf. Reza Ŝaho Pahlavi iĝis la lasta ĉefministro de la kaĝara dinastio en 1923.
Ĉefministroj de la epoko Pahlavi
En 1925, Reza Pahlavi igis ŝaho de Irano. Li instalis Mohammad-Ali Forughi kiel la ĉefministro. En 1941 lia filo Mohammad Reza Pahlavi iĝis ŝaho. Li same instalis Mohammad-Ali Forughi kiel la ĉefministro. En 1951, Mohammed Mosaddek iĝis ĉefministro sed estis senpostenigita per puĉo en 1953. Amir-Abbas Hovejda iĝis ĉefministro de Irano en 1965 kaj restis en ofico ĝis 1977. Ŝapur Baĥtiar estis la lasta ĉefministro de la epoko Pahlavi.
Ĉefministroj de la Islama Respubliko de Irano
Post la Irana Revolucio de 1979, Ajatolo Ĥomejni instalis Mehdi Bazargan kiel la ĉefministro de provizora registaro, kiu oficis ĝis novembro 1979. La registaro demisiis dum la Irana ostaĝo-krizo, sed oficiale menciiĝis ke tiu evento ne estis la sola kialo, kaj la decido por amaso demisio estis atingita unu tagon antaŭ la invado de la usona ambasado fare de iranaj studentoj.
Jane Seymour
La naskopeno fare de Jane estis malfacilega, kaj daŭris du tagojn kaj tri noktojn, probable ĉar la bebo ne estis taŭge lokita. Post la bapto, klariĝis, ke ŝi estas ege malsana. Ŝi mortis la 24an de oktobro 1537 en la palaco Hampton Court.
Ĉefministro de Irano
Ĉefministroj de la Islama Respubliko de Irano
Musavi utilis sub la titolo ĝis 1989, kiam la konstitucio estis amendita por forigi la titolon de ĉefministro kaj dividi liajn respondecojn inter la prezidanto kaj nove kreita titolo de unua vicprezidanto.
Grafenberg
Grafenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Reutlingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mezorienta Esperanto-Kunveno
Mezorienta Esperanto-Kunveno estas Esperanto-aranĝo kiu okazas unufoje jare ekde 2008 en Mezoriento.
MONA
La komisiono MONA de UEA prizorgas la Mez-Orientan Nord-Afrikan Kunvenon. Ĝi konsistas el:
Hasakuo
Hasakuo aŭ hasaku-oranĝo (jap. 八朔, hassaku) estas planto el la genro citruso (Citrus), kiu preskaŭ nur estas kultivata en Japanio.
Priskribo
La hasaku-frukto kreskas sur ĉiamverda arbo, kiu estas por citruso rapidkreska kaj kiu fariĝas granda. La branĉoj staras alten kaj nur havas malofte dornojn. La granda folio similas al tiu de pampelmuso (Citrus maxima), la folitigo ne estas tiom larĝigita.
La frukto estas bero, pli precize endokarpbero estas 9 – 10 cm granda kaj similas de ekstere al mandarino (Citrus reticulata). Ĝia formo ests ronda kaj je la du finoj iom plata. La plej ekstera tavolo de la ŝelo (eksokarpo, estas en matura stato flava-oranĝkolora kaj malglate granuleca. La dua, blanka tavolo, (Mezokarpo), estas dika kaj kunkreskinta kun la fruktkarno, tiel ke hasakuo ne estas facile senŝelebla. La helflava fruktkarno estas firma kaj dividita en multajn segmentojn. La semoj nur havas unu embrion.
Ĝi gustas freŝe dolĉe, semtempe citron-acide, kiel mikso inter oranĝo kaj mandarino kun spruco da citrono.
Deveno
Ĝi ekstis 1860 kiel hazarda kruciĝo en templo de la okcidentjapana urbo Inoŝima (hodiaŭ : Onomiĉi). Lam gepatroj estas pampelmuso (Citrus maxima) kaj verŝajne mandarino (Citrus reticulata). Do ĝi havas la samajn gepatrojn kiel oranĝo kaj tial ĝi ricevas la saman sciencan nomon Citrus × aurantium. Sinonimo estas Citrus hassaku hort. ex Tanaka.
Ĉar la kultivadode hasakuo faras malmulte da laboro, la kultivado etendiĝis ekde 1925 de la Prefektejo Wakayama tra la tuta lando. La nomo venas de kalendara tago: hassaku signifas la 1an de la oka monato en la malnova japana kalendaro (hodiaŭ ĉ. komence de septembro). La dato indikas la plej frua dato, ekde kiam oni povas manĝi hasakuon. Reale hasakuo estas rikoltata ĝis fine de decembro kaj ĝi estas ofertata kaj konsumata dum la vintro.
Najwa Nimri
Najwa NIMRI URRUTIKOETXEA (naskiĝinta la 14-a de februaro 1972 in Pamplono) estas hispana kantistino kaj aktorino.
Sia patrino estas eŭska kaj patro estas jordania. Ŝi loĝas en Madrido.
Dendropsophus microcephalus
Dendropsophus microcephalus estas specio de rano de la familio de Hiledoj. Ĝi troviĝas en sudorienta Meksiko (suda Veracruz kaj norda Oaxaca), Centrameriko (Belizo, Kostariko, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, Nikaragvo, Panamo ), kaj norda Sudameriko en Kolombio, Venezuelo, Trinidado kaj Tobago, la Gujanoj (Gujano, Surinamo, Franca Gujano), kaj norda Brazilo. Tiu disvastigita specio povus fakte esti specikomplekso. Ties komunaj nomoj estas flava arborano, etkapa arborano, kaj flavgrila arborano.
Aspekto
Maslkoj kreskas ĝis ĉirkaŭ 25 mm kaj inoj ĝis 31 mm en longo. Ĝi estas dorse milda kaj pala al brilflava kun du tre klare markitaj helbrunaj linioj kiuj iras paralele suben laŭlonge de la korpo. Supraj surfacoj de femuroj havas malhelajn markojn. Ventre ĝi estas palkrema aŭ blanka, eble kun pli flaveca gorĝo. La iriso estas bronzkolora.
Ittenheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Air India
La entrepreno Air India (hinde एअर इंडिया) estas ŝtata barata flugkompanio kun sidejo en Mumbajo. Probable printempe 2011 ĝi iĝos membro de la flugkompania alianco "Star Alliance". La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 disponas pri 114 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon AI; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas AIC.
Egidio Miragoli
. Li estas, ekde la, elekta episkopo de Mondovì.
Biografio
Egidio Miragoli naskiĝis en Gradella de Pandino, provinco Kremono, en 1955. Li fariĝis pastro la. Li diplomiĝis en teologio en la Pontifika Gregoria Universitato, Romo.
Ekde 1994 ĝis 2017 li fariĝis paroĥestro de la paroĥo Francesca Saverio Cabrini en Lodi.
La papo Francisko nomumis lin episkopo de Mondovì kaj li estis konsekrita la  de MS-ro Maurizio Malvestiti.
Moto
« In eo qui me confortat » (en tiu, kiu min fortikigas)
Bélgica (metroo de Madrido)
Bélgica (Belgio) estas stacio sur linio ML-2 de Metro Ligero Oeste, situanta en la Vojo de las Dos Castillas apud la interkruciĝo kun Strato Bélgica, en Pozuelo de Alarcón.
La stacio estis malfermita la.
Treglio
Treglio - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Abruzo kaj al la provinco Chieti. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Lanciano, Rocca San Giovanni kaj San Vito Chietino.
Marie-George Buffet
Marie-George BUFFET, franca komunista politikistino, naskiĝis je la en Sceaux.
De la ĝis la, ŝi estis "ministro de la junularo kaj de la sportoj". De 2001 al 2002 ŝi estis Nacia Sekretario de la franca Komunista partio. De 2002 ŝi estas prezidanto de la partio. De la, ŝi estas parlamentano el Seine-Saint-Denis.
Moskva fervojo
Moskva fervojo (Московская железная дорога) estas filio de Rusaj fervojoj kiu administras la duonon de ĉirkaŭurbaj fervojaj operacioj de Rusio kaj kvaronon de la pasaĝera trafiko de la lando. Depost 2009, la fervoja kompanio, kiu havas sian sidejon apud Komsomolskaja placo en Moskvo, dungis personojn. Ĝi administras fervojajn servojn en la plimulto de Centra Rusio, inkluzive de Moskvo kaj Moskva provinco (ĉiuj fervojoj krom la fervojo al Sankt-Peterburgo, kiu estas administrata de Oktjabrjskaja fervojo), Smolenska, Vladimira, Rjazanja, Tula, Kaluga, Brjanska, Orjola, Lipecka kaj Kurska provincoj.
Santa Elena de Jamuz
Santa Elena de Jamuz [santaeLEna deĥaMUZ] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de La Bañeza (Tero Banjeza), en la suda centro de la provinco ĉe la rivero Jamuz.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Jiménez de Jamuz, Santa Elena de Jamuz kaj Villanueva de Jamuz, okupas totalan areon de 62,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 029 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 69 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado rilate al monaĥejo. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Dum jarcentoj estis orminado en apudaj areoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (legomoj, cerealo, terpomoj, beto) kaj brutobredado (bovoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado) krom tradicia industrio de ceramiko (pri kio estas simbolo en la supra dekstra kvarono de la blazono) kaj gastejoj.
Mary Rose
Mary ROSE estis militŝipo de la reĝo Henriko la 8-a (Anglio).
La ŝipo estis konstruata en Portsmouth en 1509-1510, kaj ĝia nomo verŝajne devenas de tiu de Maria, fratino de Henriko la oka, kaj la floro la rozo, simbolo de la tudora dinastio. La ŝipanaro konsistis el ĉirkaŭ 200 maristoj, 185 soldatoj kaj 30 kanonistoj. La Mary Rose estis la flagŝipo de la angla militarmeo kaj patroprenis batalojn kontraŭ la italoj kaj la francoj.
Unue la ŝipo posedis 500 kanonojn, tamen dum riparoj en 1528 kaj 1536 oni aldonis 200. Tio probable igis la Mary Rosemalpli malpli stabila.
En 1545 la franca reĝo Francisko la 1-a atakis Anglion, kun pli ol 30 000 soldatoj en 200 ŝipoj. La anglaj havis 12 000 soldatojn en 80 ŝipoj, kaj la Mary Rose estis denove la flagŝipo. Estis batalo proksime al la haveno Portsmouth. Dum Henriko la oka spektis, ĝi antaŭeniris. Estis venteto kaj la Mary Rose renversiĝis kaj sinkis (eble malstabiligata de pafado de la kanonoj kaj posta abrupta turno). El la ŝipanaro nur 35 postvivis. Sur la ferdekoj estis retaĵoj por malebligi la enŝipiĝon de malamikaj soldatoj (kiel oftis je tiu-epokaj militŝipoj), kaj ankaŭ, pro superstiĉo, multaj el la ŝipanaro ne scipovis naĝi: tiuj faktoroj pliigis la kvanton da viktimoj.
En 1836 fiŝisto eltrovis la submaran siton de la vrako kaj la skafandristo John Deane elmarigis kanonojn, pafarkojn kaj aliajn aĵojn: tamen la sito estis perdata post li ĉesis labori tie en 1840. En 1965 Alexander McKee komencis novan serĉon, malgraŭ multaj klopodoj malpersvadi lin, kaj post pluraj jaroj li povis pruvi ke li ja re-eltrovis la siton. En 1979 fondiĝis la "Mary Rose Trust", karitato por esplori kaj konservi la vrakon. En 1982 oni levis grandon parton de la ŝipo el la maro, kaj tiu nun viziteblis en muzeo apud la milithaveno de Portsmouth. En 2005 oni levis la ankron kaj partojn de la pruo, kiuj iam estos ekspoziciataj. Krom parto de la ŝipo mem, eblas vidi multajn aĵojn trovitajn en la vrako, kaj tiuj donas detalan bildon de la vivo de deksesjarcenta militŝipanaro. La restaĵoj estas la plej bone prezervataj restaĵoj de granda ŝipo de la epoko. Tamen ankoraŭ restas pluaj restaĵoj sub la maro. | Mary Rose Trust
Katarzyna Tempczyk
Katarzyna TEMPCZYK (naskiĝis la 31-an de oktobro 1973 en Varsovio) estas pola esperantistino, magistro pri matematiko kaj doktoro pri teologio.
Ŝi vivas en Varsovio. Krom Esperanto ŝi esploras la movadojn de aliaj planlingvoj, precipe volapuko, ido kaj interlingvao. En siaj teologiaj studoj ŝi traktas ankaŭ la rilatojn inter kristanismo kaj Esperanto kaj la kristanan Esperanto-Movadon. Inter 2008 kaj 2009 ŝi studis kadre de sia doktora studo pri teologio per la programo Erasmus en la Katolika universitato de Loveno.
Adolf Daens
Adolf DAENS [dans] (naskiĝis en Aalst la kaj mortis samurbe la ) estis belga sacerdoto kaj politikisto.
Daens rimarkis la humiligajn cirkonstancojn en kiuj laboristoj, sed ankaŭ junaj infanoj, devis labori en la fabrikoj de Aalst. Li provis persvadi la fabrikestrojn doni pli bonajn vivcirkonstancojn kaj normalan salajron, sed li tute fiaskis. Pro tio li komencis protestkampanjojn kune kun sia frato Pieter Daens en gazeto eldonita de tiu ĉi, li sendigis ŝtatajn kontrolistojn al la fabrikoj, sed ĉio tio ne sukcesis ŝanĝi la situacion. Pro tio li eniris la politikon kaj fondis en 1893 Christene Volkspartij (Kristana popolpartio), inspirita de la papa encikliko Rerum Novarum de papo Leono la 13-a. La nova Kristana Popolpartio provis demokratiigi kaj radikaligi la ekzstantan katolikan partion. Daens estis elektita parlamentano, sed ricevis fortan kontraŭstaron de la katolika partio, de la riĉa burĝaro kaj de la eklezia superularo. Vizito al la papo, en kiu li volis klarigi, ke la tiel nomata katolika partio kunlaboris kun la riĉa burĝaro kaj volis konservi infanlaboron en Belgio, estis rifuzita al li. Anstataŭe li estis eksigita el la funkcio de pastro, sed tamen li plu laboris kontraŭ la maljusteco.
Adolf Daens estas konsiderata unu el la plej famaj loĝantoj de Belgio kaj li atingis la 5-an lokon en la konkurso La plej grava belgo.