cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johano la 1-a (Kleve-Mark)
Vivo
Danke al la subteno de sia onklo Filipo la 3-a de Burgonjo Johano povis venki kontraŭ Elektoepiskopujo Kolonjo kaj defendi la novakirintajn urbojn Ksanteno kaj Soest. Sed la duklando Kleve eniĝis en danĝeran dependecon de Burgonjo, kiu minacis la memstarecon de Kleve. Pentraĵo laŭ la originalo de Rogier van der Weyden prezentas Johanon kun burgonja kortega kostumo kun la ĉirkaŭkolo de la burgonja Ordeno de la Ora Ŝaffelo, en kiun li estis akceptata je 1451 post pilgrimado al Palestino kaj kavalirbato al Kavaliro de la Sankta Tombo en Mons. Ekde tiam li ankaŭ ornamigis sian blazonon per la prestiĝa ordena ĉirkaŭkolo. La ligo inter Burgonjo kaj Kleve estis finfine plifirmigata la 22-an de aprilo 1455 per la geedziĝo de Johano kun Elizabeta de Burgonjo, kiu devenis de flanka linio de la dinastio Valois-Burgonjo.
En la Batalo de Straelen Johano la 1-a suferis la 23-an de junio 1468 kontraŭ sia nevo kaj kontraŭulo Adolfo de Egmond/Geldern malvenkon, en kies sekvo la urbo Wachtendonk reiris de Kleve al Geldern. Nur bonŝance la duko de Kleve eskapis je tio de kaptiteco, submetante sin al la protekto de la dukino Zofia de Jülich-Berg begab.
En 1473 la ŝancoj refavoriĝis por la duko de Kleve, kiu subtenis Karlon la Bravan de Burgonjo je la akiro de Duklando Geldern kaj povis tiamaniere akiri pluajn regionojn por Kleve: Weeze, Goch, Asperden, Nergena, Mook kaj Lobith same kiel la landon Düffel kaj la juĝkompetencoj pri la imperia abatejo Elten. Krom tio li regajnis tiel por Kleve la urbon Wachtendonk, kiun li estis perdinta en la Batalo de Straelen.
Post sia morto lia plej aĝa filo Johano la 2-a heredis Duklandon Kleve kaj Graflandon Mark. Lia pli juna filo Engelberto finfine heredis en 1491 de sia avo de la patrina flanko, Johano la 2-a (Burgonjo-Nevers), la graflandojn Nevers kaj Eu kaj fondis per tio la dinastion Kleve-Nevers.
Idoj
El la geedzeco inter Johano kaj Elizabeta de Burgonjo devenis ses gefiloj:
Yuri Lima Lara
Yuri Lima Lara (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC.
Transnacia firmao
Transnacia firmao (aŭ multnacia entrepreno) estas kompanio, kiu ampleksas multajn landojn, kun filioj, oficejoj aŭ filioj en diversaj landoj. Plej ofte tia korporacio havas centran ĉefsidejon, kie la tutmonda administrado de la korporacio estas kunordigita. Plej multaj grandaj kompanioj laŭ mona enspezo aŭ merkatparto estas transnaciaj kompanioj. Tiu kompanio estas translime produktanta, komercanta kaj investanta entrepreno.
En 1602 fondiĝis la unua multnacia kompanio, la Nederlanda Orienthinda Kompanio.
Modernaj multnaciaj kompanioj distingiĝas de internaciaj kompanioj per multaj manieroj. Internaciaj kompanioj kutime importis krudajn materialojn de unu aŭ pluraj landoj, kunmetis ilin en fabriko aŭ en pluraj fabrikoj en la hejmlando de la kompanio kaj surmerkatigas ilin en diversaj landoj. Multnaciaj kompanioj, aliflanke, ankaŭ malcentralizas produktadajn operaciojn inter diversaj landoj. Povas ekzisti situacio, ekzemple, kie unu ero de la produkto estas fabrikita en unu lando, alia en la alia parto de la mondo, kaj kunmetita en fabriko en tria loko.
En produktoj, kie servo estas ŝlosila ero, kaj la vivkapablo de importado de krudaj materialoj estas relative malalta, oni ofte uzas la franĉizan metodon, en kiu la multnacia kompanio donas operacian franĉizon al fabrikantoj aŭ servaj provizantoj en aparta lando, kiam ili funkcias en ilia lando kiel sendependaj produktantoj. Nacia, kaj profiti de gvidado kaj helpo (en pli ĝenerala senco) de la gepatra kompanio, kaj ŝparado en individuaj elspezoj kiel reklamado, esplorado kaj disvolviĝo (R&D), loĝistiko kaj administrado aŭ strategia merkatado. tiaj kazoj, la multnacia kompanio donas operaciajn koncesiojn al nemultnaciaj kompanioj. Vidu plu pri Markado kaj Tutmondiĝo)
Ĉi tiuj du karakterizaĵoj de transnaciaj kompanioj kaŭzis malplivalorigon de la graveco de internacia komerco de varoj kaj responda pliiĝo de la volumo de internacia komerco efektivigita per kapitalaj translokigoj. Ĉi tiu strukturo donas al multnaciaj kompanioj relative multe da fleksebleco kompare kun internaciaj kompanioj de antaŭaj generacioj, ĉar ĝi permesas al ili redukti la nombron de dungitoj dungitaj de la kompanio, favore al kontraktoj kun subkontraktistoj, kiuj subtenas tiajn rilatojn por ĝi.
La multnaciaj kompanioj sekve fokusiĝas al areoj, kie ankoraŭ ekzistas granda relativa avantaĝo por la gepatra lando de la korporacio. Multaj transnaciaj kompanioj reduktas sian rektan partoprenon en produkta produktado, fokusante anstataŭe pri loĝistiko, esplorado kaj disvolviĝo, kaj merkatado kaj markado. Ekzemple, multnacia kompanio, kiu traktas sukojn, povas transdoni la efektivan sukoproduktadon al diversaj sendependaj kompanioj, kun plejparto de sia laboro temigante markadon de la diversaj sukoj, disvolvi novajn sukojn, merkatigi la sukojn kaj vendi ilin en la merkato.
Subtenantoj de kontraŭtutmondiĝo, la grandeco de multnaciaj kompanioj kaj ilia komerca sponsorado de diversaj kulturaj agadoj, donis al ili grandan politikan influon. Precipe oni argumentis, ke tiaj kompanioj profitas de influo al pli malgrandaj aŭ pli malriĉaj landoj, per decido kion produkti aŭ kion kaj kiom ne produkti en ili.
Niaepoke je la komeco de la 21-an jarcento, la kapitala valoro de la plej grandaj transnaciaj firmaoj kiel General Motors aŭ Microsoft superas la malnetan enlandan produkton de multaj afrikaj ŝtatoj aŭ ekz. eĉ de Venezuelo. Per sia ekonomia potenco ili havas gravan influon eĉ je la internacia ekonomia politiko, je mondmerkato, borsoj, medio kaj ankaŭ je la naciaj registaroj.
Kelkaj ekzemploj de transnaciaj firmaoj:
Conde de Casal (metroo de Madrido)
Conde de Casal estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato del Doctor Esquerdo, tuj norde de Placo del Conde de Casal, inter la kvartaloj Niño Jesús kaj Estrella, en distrikto Retiro.
La stacio estis malfermita la.
Urba palaco „Templ“ (Mladá Boleslav)
'''La urba palaco „Templ“ troviĝas en Mladá Boleslav.
Per mallarĝa strateto, nomata „Musa truo“ oni povas iri el la Malnovurba placo al la plej bela domo: mezepoka palaco en gotika stilo „Templ“, konstruita fine de la 15-a jarcento. Laǔ unu el posedantoj de la Boleslava burgo – Jan Císař z Hliníku – oni nomis ĝin „Imperiestra domo“.
14664 Vandervelden
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda amatora astronomo Erwin Van der Velden (1966–2005), aktiva ano de la Astronomiaj Societoj de Brisbano kaj de Suda Aŭstralio. Li disvolvis bonegajn metodojn de bildigo por la planedoj kaj objektoj de la profunda ĉielo per cifereca spegula fotilo kaj retkamerao.
Cyanocitta
La genro Cyanocitta estas amerika genro de garoloj, paserinaj birdoj de la familio de Korvedoj. Cyanocitta inkludas nur du el la amerikaj garoloj; ili estas ĉefe bluaj, krestaj birdoj kiuj diferenciĝas pro la amplekso de la blua koloro. Ties teritorioj ĝenerale ne koincidas.
Luterbach
Luterbach estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 3,177 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Luterbach situas en la Svisa Mezlando sudoriente de la alfluejo de la rivero Emme al Aro (rivero). Ĝian nordan limon formas la Aro, okcidente la komunumon limigas Emme.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,52 km², de kiuj 26,1% estas kovritaj de arbaro, 36,0% servas por agrikulturo kaj 34,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Luterbach limas en nordo alliflanke de la rivero Aro (rivero) al Riedholz, en oriento al Deitingen, en sudo al Derendingen, kaj en okcidento alilfanke de la rivero Emme al Zuchwil.
Trafiko
La stacidomo de Luterbach situas ĉe la trajnlinio de Soloturno al Olten de la Svisaj Federaciaj Fervojoj.
La komunumo havas ankaŭ aliron al la aŭtoŝoseoj A1-CH kaj A5-CH, kies triangulo situas sudoriente de la komunumo.
Tojgenoj
La Tojgenoj  aŭ  Tougenoj (latine Toygenes / Tougeni, greke Τωϋγενοί [Tōjgenoj]) estis unu el la kvar subgrupoj (pagi) de la kelta tribo helvetoj.
Luterbach
Historio
La unua dokumenta mencio de Luterbach datas verŝajne el la jaro 1052 kiel lutere Bach. Certa estas la mencio de ville Luterbach el la jaro 1319.
Tojgenoj
Historio
La setla teritorio de tojgenoj ne plu ekzakte konatas, sed pli malpli ĝi limigeblas al la nuntempa okcidenta Svislando.
Luterbach
Historio
En mezepoko Luterbach estis sub la regado de la Monaĥejo Sankt-Ursen kaj falis en la jaro 1356 sub la rekta administrado de la urbo Soloturno. En de 1466 ĝi apartenis al la voktejo Kriegstetten kaj estis adribuita al la tribunalejo Zuchwil. La supera jurisdikcio apartenis ĝis 1406 al la Grafoj de Kiburgo kaj de Buchegg kaj tiam transiris al Berno. Ek de 1506 ankaŭ la supera jurisdikcio apartenis al Soloturno.
Tojgenoj
Historio
Probable la etna nomo en la gaŭla lingvo signifas "hakilaj homoj" (komparu en la irlanda lingvo la vorton tuag por "hakilo").
Historie signifan rolon la tojgenoj kaj la tigurinoj ekhavis kun la cimbroj, kiun kiuj ili fine de la 2-a jarcento antaŭ nia erao kadre de la "cimbraj militoj" kontraŭ la romia armeo detruis multajn setlejojn en suda Gaŭlio. En la jaro 107 a.K. ili atingis la teritorion de la etno volcae en la sudo de nuntempa Francio kaj sub la ĉefeco de Divico venkis la romian armeon de konsulo Lucius Cassius Longinus kaj lia legato ("sendito") Lucius Calpurnius Piso Caesoninus. Lucius Cassius estis mortigita kune kun la plejparto de la romiaj soldatoj de la cimbroj, kiuj krome prenis romiajn ostaĝojn kaj devigis la malliberulojn sub la jugon, kiel dokumentigis Cezaro. En la kroniko Periochae de Tito Livio tiu epizodo ne menciiĝas. La ekzakta loko de la batalo ne plu estas konata, sed ĝi plej probable okazis en la valo de la rivero Garonne apud Agen, tial ke oni komune nomas ĝin la "batalo de Agen". En Orange la tojgenoj kune kun la aliaj triboj en 105 aK denove venkis alian romian armeon. Ne klaras ĉu la tojgenoj plu restis kun la cimbroj kaj kune kun ili estis neniigitaj en 102 antaŭ nia erao kadre de la batalo de Vercellae en norda Italio, aŭ ĉu ili restis en la teritorio de nuna suda Francio, kaj iom post iom kulture integriĝis en la lokan loĝantaron.
Luterbach
Historio
Dum la tempo de la Helveta Revolucio de 1798 ĝis 1803 Luterbach apartenis al la distrikto Biberist. Sub la Meditacia Akto ĝi estis atribuita al la distrikto Kriegstetten, kiu en la jaro 1988 estis oficiale alinomita al distrikto Wasseramt.
Kisvaszar
Kisvaszar [kiŝvasar], germane Wasser estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd. En la loknomo kis signifas hungare: malgranda, kiu faras diferencon de Vaszar.
Ordinara herakleo
Ordinara herakleo, Heracleum sphondylium L., estas dujara herbo el la familio Apiacoj. Ĝi altas ĝis 2 m, kun tigo larĝa ĝis 2 cm ĉe la bazo. La dunivelaj umbeloj enhavas 15-45 bazajn pedunklojn; la floroj estas blankaj.
Escheburg
Escheburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Escheburg estas parto de la komunumaro Hohe Elbgeest, administra ligo de pluraj najbaraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Elizabeth Warren
Elizabeth Ann Warren (naskita Elizabeth Ann Herring la ) estas usona profesoro pri juro kaj politikisto, nun servanta kiel demokrata senatano de Masaĉuseco. Antaŭe ŝi estis profesoro en la jura altlernejo de universitato Harvard, specialisto pri la leĝoj pri bankroto. Ŝi estas eminenta jura klerulo, multege citate pri komerca juro. Ŝi estas aktiva defendanto de la protektado de konsumantoj, kaj ŝia klerumado instigis la kreiĝon de la usona Buroo pri Financa Protektado de Konsumantoj. Ŝi verkis plurajn librojn (kaj akademiajn kaj popularajn) kaj ofte intervjuiĝas pri landaj kaj individuaj ekonomiaj temoj.
Spongabobo
Sponga Bobo, originale SpongeBob SquarePants "kvadratpantalona", estas fikcia rolulo en usona samnoma televida serio Sponga Bobo, kiu unue aperis en julio de 1999. La rolulo estis desegnita fare de marbiologo kaj animatoro Stephen Hillenburg, kaj voĉigita fare de Tom Kenny.
Ordinara herakleo
Tiu planto vivas sur riĉa grundo en iom ombraj kaj malsekaj lokoj (en aŭ rande de arbaroj, en altherbejoj, laŭlonge de padoj), en granda parto de Eŭropo kaj Azio. Pluraj subspeciaj taksonoj estas priskribitaj.
Elizabeth Warren
En 2011 Warren venkis respublikanan senatanon Scott Brown kaj elektiĝis kiel la unua ina senatano el Masaĉuseco.
Ordinara herakleo
Kiel aliaj specioj de tiu genro, la ordinara herakleo povas kaŭzi fenomenojn de fotosensemiga toksado, sed ĉe malmultaj homoj. Tradicie oni uzas tiun planton interalie kiel hipotensiigilon kaj diurezigilon.
Kisvaszar
Historio
En Kisvaszar migra poŝto servas.
Spongabobo
Sponga Bobo estas infanece naiva kaj optimisma antropomorfa spongulo kun la kvadrata formo de kutima kuireja spongo. Li vivas kun aliaj antropomorfaj marvivuloj en la fikcia submara urbo Bikini Bottom.
Spongabobo kaj scienco
Spongiforma squarepantsii estas oranĝkolora, spongoforma fungo en la familio Boletacoj, trovita en 2011 en Malajzio kaj nomita laŭ la televida rolulo.
Duonkantono
Duonkantono, Halbkanton, estas la nuntempe ne plu oficiala, sed tamen daŭre kutima nomo por la ses kantonoj de Svislando, kiuj nur havas unu voĉon en la Kantona Konsilio, dum la aliaj kantonoj havas du voĉojn.
Tiuj ses kantonoj estas
Laŭ la nova nomenklaturo de la Svisa Federacia Konstitucio de la jaro 1999 la vorto ne plu uziĝas. La nova konstitucio en artikolo 142 alineo 4 nomas la ses kantonojn kaj precizigas, ke tiuj "kantonoj" havu "po duonan kantonan voĉon". La nuna oficiala nombromaniero do konsideras la ses antaŭajn "duonkantonojn" tutaj kantonoj, kaj sekve Svislando ne plu havas 23, sed nun 26 kantonojn. Neoficiale, la svisoj tamen daŭre pluparolas pri la ses "duonkantonoj", ĉar por la vorto ne enkondukiĝis nova, alternativa esprimo.
Heinrich Albert
Heinrich ALBERT (naskiĝinta la en Bad Lobenstein, mortinta la  en Kenigsbergo) estis germana kantokomponisto kaj poeto.
Vivo
Estante filo de la supera oficisto Johann Albert kaj de la filono de urbestro Bieger el Gera frekventis la gimnazion de Gera. Ekde 1622 li instruitis de Heinrich Schütz en komponado antaŭ ol studi jursciencon ekde 1623 en Lepsiko. En 1626 Albert venis Kenigsbergon kiun li forlasis post nur unu jaro por pluiri Varsovion. En 1628 post diversaj sortobatoj li revenis al Kenigsbergo. En decembro 1630 oni ofertis al li provizore kaj ekde la 1.4.1631 daŭre la postenon de katedralorgenisto.
Sub Johann Stobäus li reekigis la muzikajn studoj. Kune kun Schütz li estis en 1634 en Kopenhago. La konekso al la Universitato de Königsberg estis intima kaj li verkis por ĝi laŭordone festokantatojn.
Sub la pseŭdonimo Damon li membris ĉe la kenigsberga poeta rondo Kürbishütte - kiel ankaŭ Simon Dach, Robert Roberthin, Johann Peter Titz kaj aliaj. Liaj poemoj kaj komponaĵoj kolektitis ĉe Arien oder Melodeyen... (ok partoj; Kenigsbergo 1638–50) kaj en la kantara sinsekvo Musikalische Kürbis-Hütte.. (1641), kie "tre moveme kiel vorte tiel sone estu prezentata la homa kadukemo kaj vaniteco''.
En 1639 li nuptis Elisabeth Starck.
Graveco
Albert furoris per siaj unuvoĉaj arioj kun instrumenta akompano. Danke al la - kvazaŭ perfekta - transpreno de la itala monodio kun generalbasa akompano je germana muziko li fakte iĝis kreanto de la nova germana kanto. Senta varmeco kaj natureco plaĉa karakterizas simplajn melodiojn liajn. Inverse lirikaĵoj liaj, sen vera maturiĝo forma, briletas per modesteco kaj travivoforto.
Albert ankaŭ muzikigis multajn verkojn de kenigsbergaj kolegoj. Kelkaj kreitaĵoj liaj iĝis evangeliaj ekleziaj kantoj. La muziko por la operoj Cleomedes (1635) kaj Prussiarchus (1645), kun libreto de Dach, bedaŭrinde perdiĝis.
Fonto
Dadelsen, Georg von, "Albert, Heinrich" ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p. 138-139 (tie ĉi interrete)
Ryan Franklin
Ryan FRANKLIN (n. 5-a de marto, 1973, Fort Smith (Arkansas), Usono) estas ludanto en la basbala Major League. Franklin estas dekstramana ĵetanto en la Seattle Mariners de la American League.
La 2-an de aŭgusto de 2005, Franklin estis jam la 8-a ludanto de la Major League, 2-a ludanto de Mariners, kiu malkaŝiĝis kiel uzanto de steroidoj. Li ne rajtas ludi en 10 tagoj (t.e 6-8 ludoj).
Bikás park (metrostacio)
La Bikás park (=taŭra parko) estas moderna metrostacio en Budapeŝto. La nomo venis de la samnoma parko, kie la stacio situas. La loko tamen estas trafiknodo, kie 2 gravaj vojoj krucas unu la alian, krome tie etendiĝas kultura, komercaj kaj servaj servoj.
Historio
Konstruado de la 4-a metrolinio okazis inter 2006–2013 kune kun interrompoj pro politikaĵoj. Tiu stacio estis preta en 2013.
En tiu ĉi metrolinio dekomence vagonoj de Alstom trafikas.
Priskribo de la stacio
La vitra domo - donanta sunajn lumojn al la kajo - situas en herbejo de la parko. Enirante oni vidas malgrandan subirejon, kiu nepre estas pligrandigenda. 4 rulŝtuparoj liveras la pasaĝerojn al/el la kajo. Por la handikapuloj 2 liftoj funkcias. La trakoj troviĝas en profundo 14,6 m. Apud la trakoj la peronoj longas 80 m.
Adrar (Alĝerio)
Adrar (أدرار, berbere ) estas urbo en Alĝerio kaj administra centro de la samnoma provinco. La urbo havas ĉ. 93.500 loĝantojn kaj situas en oazo en la Saharo. La homoj okupiĝas ĉefe pri agrikulturo en la urbo. La irigacio okazas ĉefe per metodo nomata kanato.
Trafiko
Je 10 km de la urbo ekzistas la flughaveno "Tuat Ĉeiĥ Sidi Mohamed Belkebir", kiun uzas ĉefe Air Algérie.
6274 Taizaburo
6274 Taizaburo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Taizaburo Koyama, kiu, en 1973, inventis la porteblan aŭtomatan ekvatorialan teleskopon "Sky Memo".
Kaito Miyake
Kaito Miyake (三宅 海斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC.
Aguanqueterique
Aguanqueterique estas municipo en Honduro. Ĝi situas en la departemento La-Pazo, en la sudokcidento de Honduro, proksime de la limo al Salvadoro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Elemér Sajó
Elemér SAJÓ [ŝajO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sajó Elemér estis hungara hidrologo. Lia patro estis Károly Sajó, lia onklo estis Jenő Kvassay.
Elemér Sajó naskiĝis la  en Őrszentmiklós. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Elemér Sajó akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1897. Post siaj studoj li laboris kelkajn monatojn en la ministerio pri agrikulturo, poste li gvidis la hidrologiajn laborojn ĉe Bega kaj en la proksimaj kanaloj. Ekde 1909 li konstruis havenon kaj kluzon ĉe Insulo Csepel. Li daŭris la laboron eĉ dum Hungara Sovetrespubliko. En 1928 li revenis al la menciita ministerio. En 1934 li pensiuliĝis.
Levobereĵnaja (stacio)
Levobereĵnaja (Левобережная) (la nomo Levobereĵje, Левобережье, ankaŭ estis uzita) estos haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Ĥimki.
43813 Kühner
43813 Kühner estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stefan Kühner ; elektronika teknikisto, fervora amatora astronomo kaj sperta mallongonda radiooperacianto.
Luterana preĝejo (Kiskőrös)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento ekde 1992 en Kiskőrös (Hungario).
Historio
En Kiskőrös alvenis 700 slovakaj familioj, ĉiuj luteranoj en 1718. Post 2 jaroj ili fondis religian grupon, samtempe luteranaj instruisto kaj pastro estis invitita. Ligna kirko estis konstruita jam en 1722, sed pro la kontraŭreformacio en 1730 ĝi estis detruita. En 1783 laŭ nova leĝo la luteranoj povis konstrui jam ŝtonan kirkon. La turo alkonstruiĝis en 1792, sed ĝi disrompiĝis. Oni konstruis pli novan en la sekva jaro. En 1875 plenaj renovigaj laboroj okazis. Nova turpinto estis konstruita en 1914. Pliaj renovigaj laboroj okazis en 1968 kaj 2013.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La ĉefenirejo funkcias tra la turo, sed estas alia pordo ĉe la malantaŭa parto. Sur la fasado estas po unu fenestroj. La turo havas triopajn fenestrojn, la navo 3 krucnavojn. Interne la altaro kaj predikejo estis faritaj en 1835.
Germersheim
Germersheim estas komunumo en Germanio, situanta ĉe la orienta bordo de la rivero Rejno. Ĝi troviĝas en la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj estas la administra sidejo de la distrikto. La urba teritorio kovras areon de 21,40 km², kaj fine de ĝi havis NaN.
(14665) 1999 CC5
(14665) 1999 CC5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Luterana preĝejo (Csanádalberti)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en Csanádalberti.
Historio
Luteranaj slovakoj refondis Csanádalberti-n, kiuj fondis luteranan grupon en 1844. Ili konstruis preĝejon en la fruaj 1880-aj jaroj. Dum la 2-a mondmilito la orgeno difektiĝis. En 1978 pro ŝtormo la turo preskaŭ terenfalis. Poste oni konstruis pli malaltan turon. En 1994 ekstera parto de la preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado komenciĝas per kvadrata turo, en la suba parto estas la ĉefenirejo. Super la enirejo troviĝas triangulo, pli supre fenestrorozo. Ĉe la enirejo oni metis slovaklingvan memortabulon. Sur flanko de la navo 5 grandaj fenestroj donas lumon. La sanktejo estas sesangula, tamen interne duonronda. La altaro kaj la predikejo estis faritaj el lignoj. La altara bildo prezentas Kriston sur la kruco. Laŭ la kutimo de la luteranaj preĝejoj ankaŭ tie estas galerio kaj la muroj estas blankaj.
Peter O’Toole
Li naskiĝis en Irlando, sed elkreskis en Leeds, Anglio. Je junaĝo li forlasis la lernejon kaj laboris kiel ĵurnalisto por la gazeto Yorkshire Evening News. Post lia armea tempo li ricevis stipendion por la Royal Academy of Dramatic Arts, kie li studis kune kun Albert Finney kaj Richard Harris.
Li konatiĝis kiel aktoro en diversaj teatraĵoj de Ŝekspiro en la Bristol Old Vic. Li debutis por televido en 1954, sed li tamen vere famiĝis pro lia rolo, kiel Lawrence, en la filmo Lawrence of Arabia (Laŭrenco de Arabio) de David Lean en 1962. Li plukonstruis je la sukceso de tiu filmo, kaj ricevis sep aliajn kandidatiĝojn por la Oskar-premio. Li ankaŭ aperis en multaj filmoj kiuj ne estis sukcesaj, kaj li preskaŭ perdis la vivon pro lia drinkemo je la fino de la 1970-aj jaroj.
En 2003 li ricevis la honor-Oskar-premion, kiun li unue rifuzis sed poste tamen akceptis.
Pál Binder
BINDER Pál, pseŭdnimo Mátyás Pál estis rumanuja hungara kulturhistoriisto, lokhistoriisto naskita en Bod la 9-an de marto 1935 kaj mortintas en Braŝovo la 21-an de junio 1995.
Biografio
La gimnazion Binder finis en Braŝovo en 1952 kaj li havigis diplomon de instruisto en la Bolyai Tudományegyetem pri geografio-geologio en 1956. Li doktoriĝis per disertacio pri historia geografio de Braŝovo en Iaşi en 1971. Li instruis en Jimbolia, ekde 1959 li estis bibliotekisto en Braŝovo, ekde 1968 denove instruisto. Liaj ĉefaj esplorkampoj estis la hungara-saksa-rumana kunvivado kaj la lokhistorio.
Vicprezidento de Usono
La Vicprezidento de Usono estas la dua plej supera reprezentanto de Usono post Prezidento de Usono, kaj heredos la oficon de Prezidento en la kazo de la morto, rezigno, aŭ forigo de Prezidento. Laŭ Konstitucio de Usono li estas prezidanto de Senato de Usono, rajton baloti li havas sole okaze de egaleco de voĉoj.
Devigoj de la ofico
La Dek-dua Amendo de la Usona Konstitucio diras ke "neniu persono konstitucie nevalida al ofico de Prezidento estos valida al tiu de Vicprezidento de Usono." Tial, por servi kiel Vicprezidento, individuo devas:
Laŭ la 22-a Amendo, la Prezidento de Usono ne povas esti elektita por pli ol du elektoj. Politikaj sciencistoj disputas ĉu iama Prezidento barita de elekto al Prezidenteco ankaŭ estas barita esti Vicprezidento, kiel sugestita de la Dekdua Amendo. Tamen, estas nenia simila limo tiel kiom da fojoj oni povas esti elektita Vicprezidento.
Val-de-Travers (distrikto)
Geografio
La distrikta areo konsistas el la valo de Travers, kiun trafluas Areuse, el Vallon des Verrières kaj la ĉirkaŭsituantaj montoj de la Ĵurasa Montaro.
Komunumoj de la distrikto Val-de-Travers
La distrikto Val-de-Travers konsistas (stato en 2010) el 3 komunumoj, el kiuj Val-de-Travers estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
La Valregiono estas konata precipe pro la tiea absintaĵo-produktado, kiu estis malpermesita inter 1910-2005 kaj okazis nur neleĝe. Gravaj industriaj branĉoj de Val-de-Travers estas la ĉokolado- kaj horloĝoproduktado. De 1712 ĝis 1986 okazis tie asfaltominado, pri kiu nun ekzistas muzea ekzspozicio.
Konsilio de la Kantonoj
La Konsilio de la Kantonoj (ankaŭ Ŝtata Konsilio aŭ Ŝtata Konsilantaro - evitinda estas dume "Kantona Konsilio", kiu esprimo estas uzata por la kantonaj parlamentoj; Ständerat, Conseil des États, Consiglio degli Stati, romanĉe Cussegl dals Stadis aŭ Cussegl dals Chantuns) estas la eta ĉambro de la svisa parlamento Federacia Asembleo. La naciaj nomoj Stand, État kaj Stato estas historiaj nomoj por la svisaj kantonoj.
Ĉar en la Konsilio de la Kantonoj ekzistas pli da spertaj, longjaraj politikistoj ol en la alia, pli granda ĉambro de la svisa parlamento, la Nacia Konsilio de Svislando, la Konsilio de la Kantonoj inter la svisoj ankaŭ neoficiale nomiĝas Stöckli, svisgermane por «pensio».
La laŭvortaj protokoloj de la Konsilio de la Kantonoj publikiĝas en la oficiala bulteno de la Federacia Asembleo, rete ankoraŭ dum la sama tago (vidu ĉe la retaj ligiloj sube).
Funkcio
La Nacia Konsilio kaj la Konsilio de la Kantonoj estas la leĝodonaj instancoj de la Svisa Konfederacio. La du ĉambroj estas samrajtaj. Tio signifas, ke leĝopropono devas esti akceptita en ambaŭ parlamento-ĉambroj antaŭ ĝi povas validiĝi. Kutime propono unue estas diskutata en la Nacia Konsilio. Kiam la Nacia Konsilio ĝin akcpetis, la Konsilio de la Kantonoj ĝin diskutas. En kazo de malakcepto de la Konsilio de la Kantonoj, la propono reiras por rediskuto al la Nacia Konsilio. Teorie eterne, ĝis oni trovas kompromison, kiu estas akceptita en ambaŭ ĉambroj. La propono nun povas fariĝi leĝo sub la kondiĉo, ke ne unu el la du konsilioj submetas ĝin al publika voĉdono kaj ankaŭ la popolo ne per referendumo (per kiu ĉiu-ajn civitano povas postuli publikan voĉdonon pri leĝo, se li aŭ ŝi povas kolekti 50000 subskribojn) postulas voĉdonon. En ĉi-lasta kazo, la leĝo ekvalidos nur post pozitiva popola verdikto.
Membroj
La Konsilio de la Kantonoj konsistas el 46 membroj, po du por ĉiu regula kantono kaj po 1 por la kantonoj, kiuj antaŭ nomiĝis "duonkantonoj" (Bazelo Kampara kaj Bazelo Urba, Nidvaldo kaj Obvaldo, Apencelo Ekstera kaj Apencelo Interna). La kantono Zuriko kun 1,2 milionoj da enloĝantoj do en la Konsilio de la Kantonoj havas same multe da voxoj kaj da politika povo kiom la kantono Urio kun 35 000 enloĝantoj. La membroj de la Konsilio de la Kantonoj nomiĝas Ŝtataj Konsilianoj (germane in-forme Ständerätinnen kaj vir-forme Ständeräte).
Laborlingvoj
En la debatoj kutime uziĝas la germana kaj franca lingvoj, la itala lingvo apenaŭ uzatas. Ne ekzistas samtempa tradukado, do ĉiuj parlamentantoj parolas en sia denaska lingvo kaj ĉiu parlamentano devas almenaŭ kapabli bone kompreni la germanan kaj francan.
Jenő Béres
BÉRES Jenő [be:reŝ] estis hungara pentristo naskita la 2-an de aprilo 1912 en Arad kaj mortinta la 29-an de majo 1981 en Budapeŝto.
Biografio
La artisto Jenő Béres studis inter 1932 kaj 1937 en Hungara Altlernejo pri Belarto en Budapeŝto ĉe la majstro Oszkár Glatz. Inter 1948 kaj 1951 li instruis en la Artgimnazio de Budapeŝto, en 1951-1952 en la Hungara Altlernejo pri Industriarto. Li faris studvojaĝojn en Italujo, Francujo kaj Sovetunio. En la 1950-aj jaroj li pasigis longan tempon en la artistkolonio de Szolnok.
Konsilio de la Kantonoj
Elektosistemo
Laŭ la artikolo 150 de la svisa federacia konstitucio ĉiu kantono fiksas la elektomanieron por la Ŝtata Konsilio per rektaj elektoj fare de la kantonaj civitanoj kaj la daŭron de la mandatoj je kvar jaroj. La elektoj por la Ŝtata Konsilio okazas samtempe kiel tiuj de la Nacia Konsilio, escepte en la kantono Apencelo Interna, kiu okazigas ilin dum la Landkomunumo en aprilo. La plej multaj kantonoj procedas laŭ la majoritata balotsistemo; esceptoj estas la kantonoj Ĵuraso kaj Neŭŝatelo kiuj procedas laŭ la proporcia balotsistemo. En la kantono Neuŝatelo ankaŭ eksterlandanoj povas voĉdoni kaj en la kantono Glaruso 16- kaj 17-jaruloj povas partopreni.
Saracenio
La saracenioj (genro Sarracenia) estas plantoj originantaj el sudorienta Usono kaj el Kanado, de la familio de la Saraceniacoj. Ili estas « karnovoruloj kun pasivaj kaptiloj » (sen mekanika movo). Tiuj kaptiloj estas modifitaj folioj urnoformaj kaj ŝirmitaj per kufo, escepte de Sarracenia psittacina kiu perdis ĝin per kunfandiĝo de ĝiaj randoj. La nomo de la planto referencas al Michel Sarrazin, kirurgo, kuracisto kaj naturalisto en Nov-Francio.
Rodenbach
Rodenbach havas diversajn signifojn.
Rodenbach estas la nomo de jenaj lokoj:
Rodenbach estas la nomo de jenaj riveretoj:
Rodenbach estas la familia nomo de jenaj personoj:
Rodenbach staras por:
8545 McGee
8545 McGee estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Brian G. W. Manning elde la observatorio de Stakenbridge, apud Stourbridge (West Midlands, Unuiĝinta Reĝlando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hazel McGee, sekretariino de kunvenoj de la British Astronomical Association de 1988 ĝis 1993 kaj redaktorino de la Journal de la asocio ekde 1994. Ŝi estas entuziasma observantino de kaj de stelaj kaŝadoj far de asteroidoj.
Sezamo
Sezamo (Sesamum el pedaliacoj) estas genro de herboj kun integraj folioj, kun unuope akselaj, neregulaj floroj kaj kun dukameraj kapsuloj enhavantaj oleoriĉajn semojn po multaj; ĉirkaŭ 15 specioj el la varmaj regionoj de Afriko kaj Azio. Plej konata specio estas la hindia sezamo (Sesamum indicum) kultivata - precipe en Okcidenta Azio, Afriko (Burkino) kaj Ĉinio - ĉefe por ties semoj, de kiuj oni prenas oleon. Sezama oleo estas manĝebla vegetaĵa oleo derivita el semoj de sezamo. Krom esti uzata kiel kuira oleo, ĝi estas uzata kiel plifortiga gusto en multaj kuirartoj, havante karakterizajn nuksajn aromon kaj guston.
Nabil el-Arabi
Nabil el-Arabi, aŭ Nabil Elarabi, kaj Nabil Elaraby (en araba: نبيل العربي ) 15a de Marto 1935, estas egipta juristo, politikisto kaj diplomato kiu estis Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj el 1a de Julio 2011 ĝis 3a de Julio 2016. Antaŭe li estis Ministro pri Eksterlandaj Aferoj de Egiptio en la registaro de Essam Ŝaraf el Marto ĝis Junio 2011.
Li laboris en jura departemento de la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj el 1976 ĝis 1978 kaj poste Ambasadoro en Barato el 1981 ĝis 1983. Li poste revenis al sia antaŭa posteno en la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj el 1983 ĝis 1987. Li estis jura konsilisto de la Egiptia delegitaro en la Pactraktatoj de Camp David en 1978, estro de la Egiptia delegitaro en la Taba negocado el 1985 ĝis 1989, kaj Agento de la Egiptia registaro en la Egipt-Israela arbitra tribunalo (Taba disputo) el 1986 ĝis 1988. Li estis nomumita de la Egiptia Ministro de Justico en la listo de arbitraciantoj en civilaj kaj komercaj aferoj en Egiptio en 1995.
Li estis egiptia provizora ambasadoro en Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko el 1978 ĝis 1981, Konstanta Reprezentanto en la UN Oficejo de Ĝenevo el 1987 ĝis 1991, Konstanta Reprezentanto por UN en Novjorko el 1991 ĝis 1999, membro de la Internacia Jur-Komisiono de Unuiĝintaj Nacioj el 1994 ĝis 2004, Prezidanto de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj en 1996, kaj Vic-Prezidanto de la Ĝenerala Asembleo en 1993, 1994 kaj 1997. Li estis membro de la Internacia Kortumo el 2001 ĝis Februaro 2006.
Dum la Egipta revolucio de 2011, Nabil Elarabi estis unu el la grupo de ĉirkaŭ 30 alt-profilaj egiptianoj kiuj funkciis kiel ligiloj inter la protestantoj kaj la registaro kaj premis por la forigo de la Prezidento Hosni Mubarak.
La 6an de Marto 2011, li estis nomumita Ministro pri Eksterlandaj Aferoj de Egiptio en la post-revolucia registaro de Essam Ŝaraf, posteno kiun li plenumis el Marto ĝis Junio 2011. Tiukadre li negocadis la malfermon de la limpasejo de Rafah kun Gaza kaj la reamikigon de Hamas kun Fatah.
7597 Shigemi
7597 Shigemi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Shigemi Uchida, aktivulon kontraŭ la luma poluo en Japanio. Li estas organizinto de la japana sekcio de la Internacia Malluma-Ĉielo Asocio kaj ano de la japana organizo por la malluma ĉielo "Hoshizora-wo-Mamoru-Kai".
Stacio Ōmorikaigan
Stacio Ōmorikaigan (japane: 大森海岸駅 [Oomorikajgan-eki], angle: Ōmorikaigan Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ŝinagaŭa, Tokio, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
(26601) 2000 FD1
(26601) 2000 FD1 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun sufiĉe granda klinagulo proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
21554 Leechaohsi
21554 Leechaohsi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lee Chao-Hsi, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Municipa Mezlernejo LiŜan de Tajpeo (Tajvano).
Shuga Arai
Shuga Arai (荒井 秀賀, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC.
Masakro de la Sankta-Bartolomea tago
La masakro de la Sankta-Bartolomea tago (france Massacre de la Saint-Barthélemy) estis violentega katolika tumulto kontraŭ la francaj protestantoj, la hugenotoj. Ĝi okazis en Parizo dum la nokto inter la 24-a (memortago de Sankta Bartolomeo) kaj la 25-a de aŭgusto 1572.
Bernhard Riemann
Georg Friedrich Bernhard RIEMANN (Bernardo Rimano) (naskiĝis la 17-an de septembro 1826 en Breselenz, mortis la 20-an de julio 1866 en Selasca) estis germana matematikisto.
Li faris gravajn kontribuojn al analitiko kaj diferenciala geometrio, kelkajn kiuj estis disvolvitaj en ĝenerala relativeco.
Masakro de la Sankta-Bartolomea tago
Tiu okazaĵo estis grava etapo de la francaj religiaj militoj, ĉar ĝi kaŭzis poste pli grandan fanatikecon ĉe la hugenotoj.
Taverno
Taverno (de la latina taberna kaj greka ταβέρνα) estas drinkejo aŭ popola restoracio. La signifo de la termino tamen multe diferencas de regiono al regiono. Ofte temas pri simpla populara esprimo; ofte la vorto estas leĝe priskribita kaj difinas kiajn trinkaĵojn kaj/aŭ manĝaĵojn oni povas akiri tie, aŭ kiu rajtas viziti ĝin. Ekzemple en Kebekio ĝis 1988 taverno estis drinkejo rezervita por viroj. En Flandrio taverno estas luksa trinkejo, kie eblas ankaŭ manĝi. En iuj regionoj taverno estas esprimo por mizera drinkejo, mizera restoracio, kie plejparte kunvenas fiŝkaptistoj aŭ velistoj. La atmosfero kaj menuo de de tiaj tavernoj estas celitaj por fiŝkaptistoj kaj velistoj, ne por turistoj.
Agelajoj
Agelajoj estas birdoj kiuj apartenas al la genro Agelaius de la familio Ikteredoj de Ameriko.
Tiu genro enhavas 11 speciojn de ege insektovoraj herbejaj birdoj. La maskloj estas tipe nigraj kun kelkaj koloraj makuloj, kiel en ŝultroj aŭ kapo, kio estas tialo por ke en hispanlingvaj landoj de Centra kaj Suda Ameriko kaj en Brazilo oni donu nomojn al kelkaj specioj metafore rilate al diversaj rangoj de armeoj, kiaj soldato, kapitano, serĝento ktp. Inoj estas pli senkoloraj kaj iom similaj al la Amerikaj paseroj.
La genro  Agelaius  enhavas la jenajn speciojn:
La nomo de la genro estas latina devena el antikva greka, agelaios, signife "apartenanta al aro".
Lucio Kalpurnio Pizono Cezoneno (konsulo en 112 a.K.)
Lucio Kalpurnio Pizono Cezoneno (latine Lucius Calpurnius Piso Caesoninus; mortis en 107 aK) venis el la romia familio Calpurnius kaj en 112 antaŭ nia erao estis konsulo de la Romia Respubliko.
Vivo
Lucio Kalpurnio Pizono Cezoneno estis probable filo de la samnoma romia politikisto Lucio Kalpurnio Pizono Cezoneno (latine Lucius Calpurnius Piso Caesoninus), kiu estis konsulo en 148 antaŭ nia erao. Pri la fruaj oficoj de sia politika kariero (latine nomata cursus honorum, "vojo de honoroj") malmulto estas konata. En 112 antaŭ nia erao li kune kun Marko Livio Druzo (latine Marcus Livius Drusus) la Maljuna iĝis konsulo. Pizono en 107 antaŭ nia erao prenis la pozicion de legato ("sendito") en milita kampanjo de la konsulo Lucio Kasio Longeno en la provinco Gallia Narbonensis batali kontraŭ la invadintaj popoloj de cimbroj kaj siaj aliancanoj. Tamen, la romia armeo en la batalo de Agen suferis pezan malvenkon kontraŭ la helveta tribo de tigurinoj, kaj la konsulo Pizono falis en ĉi tiu batalo.
Kantono Boone (Kentukio)
La kantono Boone - angle Boone County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kentukio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lucio Kasio Longeno (konsulo en 107 a.K.)
Lucio Kasio Longeno (latine Lucius Cassius Longinus; mortis en 107 antaŭ nia erao) estis romia senatano en la fina fazo de la Romia Respubliko kaj en la jaro 107 antaŭ nia erao estis konsulo.
Vivo
Pri la frua kariero de Lucio Kasio Longeno nenio konatas. En 111 antaŭ nia erao li estis pretoro kaj havis en tiu ofico la taskon, sekure gvidi la numidian reĝon Jugurtha de Nordafriko al Romo, por ke tiu povu gvidi intertraktadojn kun la roma Imperio.
En 107 antaŭ nia erao li estis elektita konsulo kune kun Gajus Marius. En ĉi tiu ofico li provis forturni la minacon de la Roma Imperio per atakoj de la cimbroj, kaj kun armeo instaliĝis en la provinco de Gallia Narbonensis, por batali kontraŭ la cimbroj. Tamen, li falis en la sama jaro en la batalo de Agen kontraŭ la tigurinoj, aliancanoj de la cimbroj.
Germering
Germering estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fürstenfeldbruck kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La loĝantoj de Germering fieras ke ĝi estas "Granda Distrikta Urbo" kaj povas mem reguli multajn aferojn.
= Historio =
Prahistorio
Germering retrorigardas al longedaŭra setleja historio. Jam dum la malfrua juna ŝtonepoko kaj la frua bronzepoko tumuloj estis konstruataj en la ĉirkaŭejo de la hodiaŭa Obere Bahnhofstraße, angulo Steinbergstraße. El la urnokampa periodo estas pruveblaj bronzepoka brultombo kaj setlejaj restaĵoj. El la romia epoko devenas kampara domo kun hipokaŭsto (varmaera hejtado). Proksime de Augsburger Straße la tombo de ĝermanino estis eltrovata, kiun oni povis identigi helpe de tombaldonaĵoj. Krome pluraj romiaj brikformoj estis trovataj; oni povas rigardi unu el ili ĉe la strato en la direkto al Alling. Ĉe Krautgartenweg kaŭrotombo (tombo en kiu la mortinto troviĝas en kaŭra pozicio) estis senbalastigata.
Unuaj mencioj de lokaj partoj
Inter 859 kaj 864 Germering estas unuafoje fidinde menciita en la dokumentoj kiel Kermaringon. Sed oni konjektas, ke la plej malnova dokumento kun la loknomo Germana.vel.admonte devenas jam el la jaro 769. La unua fidinde dokumentita mencio de Unterpfaffenhofen devenas al la jaro 1190. Dokumento, kiu estas datata je la tempo inter 948 kaj 957, mencias lokon kun la nomo Phafinhouna; sed ĝi ankaŭ povus koncerni alian Pfaffenhofen.
Ferenc Baranyai
BARANYAI Ferenc [baranjai] rumania hungara pentristo naskita la 3-an de oktobro 1923 en Arad.
Germering
Mezepoka historio
Sub la malnova preĝejo St. Martin situas frumezepokaj seriaj tomboj kaj antaŭromantikaj preĝejrestaĵoj. En la jaro 1422 Germering estis detruita dum bataloj lige kun la batalego ĉe Alling. 1448 ambaŭ komunumoj estis menciitaj unuafoje kiel membroj de la provinca tribunaldistrikto Starnberg.
Ferenc Baranyai
Biografio
Ferenc Baranyai studis en Kluĵo inter 1950 kaj 1954. Post fakkvalifiko en Bukareŝto (1964) li iĝis artrestarigisto de la Muzeo Arad.
Germering
Novepoka historio
En la jaro 1818 la komunumoj Germering kaj Unterpfaffenhofen kun la komunumaj partoj Kleßheim, Nebel, Streiflach kaj Wandlheim estis formataj. 1852 ambaŭ komunumoj ŝanĝiĝis kiel impostodistrikto al la reĝa distriktoficejo Bruck. Kun la konstruado de la fervoja konekto München-Herrsching en la jaro 1902 komenciĝis fundamenta struktura ŝanĝo. Harthaus kaj Neugermering estiĝis kiel novaj loĝlokoj. En 1934 komencis la ŝtata firmao WIFO (Wirtschaftliche Forschungsgesellschaft, ekonomia esplorkompanio) instali en tuta Germanio kaŝitajn militistajn cistern-sistemojn por garantii la benzin-provizadon de la germana armeo, ankaŭ sude de la iama Unterpfaffenhofen en la Kreuzlinger Forst (arbaro). Por la kunlaborantoj de la militista instalaĵo estis konstruata la tiel nomata WIFO-setlejo, malgrandaj apartaj domoj kun grandaj ĝardenoj. Tiu cistern-sistemo funkcias ankoraŭ hodiaŭ kaj estas parto de la Nato-oleodukto tra tuta Germanio. Kiel en multaj vilaĝoj en Supra Bavario ankaŭ en Germering ekzistas dum la lastaj jaroj de la dua mondmilito ekstera bazo de la koncentrejo Dachau, ĉar mankis la germanaj viroj kiu mortis en la stultaj bataloj je la diversaj frontoj.
Post 1945 la loĝantaro pligrandiĝis kaŭze de la akcepto de forpelitoj el siaj patrolandoj kaj fuĝintoj, plimultoj el Sudetlando kaj Bohemio. La sekvo estis unuaj projektoj de la socia loĝejkonstruado inter 1952 kaj 1954. La rapida kreskado daŭriĝis en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, ne fine sekve de la fiksado de novaj konstruaj regionoj. Ekde ĉirkaŭ 1978 la evoluo stabiliĝis kaj de tiam la urboplanado koncentriĝis sur infrastrukturaj plibonigoj. Je la unua de majo 1978 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Germering kaj Unterpfaffenhofen estis mallibervole unuigataj. Ĝis la nomumiĝo kiel urbo je la dekdua aprilo 1991 Germering estis la plej granda distrikt-apartena komunumo de Bavario. Germering iĝis la sesa plej granda urbo (post München, Ingolstadt, Rosenheim, Freising kaj Dachau) de Supra Bavario kaj havas bonegan infrastrukturon, pro tio la luprezoj de loĝejoj atingas la nivelon de Munkeno kaj de Starnberg. Je la unua de oktobro 2004 Germering estis nomumita granda distrikturbo. La rapidega evoluo post la dua mondmilito reflektiĝas en la malhomogena setleja strukturo de Germering. Apud la vilaĝaj lokokernoj de la malnova Germering kaj Unterpfaffenhofen ekzistas la turdomaj setlejoj de la sepdekaj jaroj kaj ankaŭ la urbana arkitekturo de la nova urbocentro kun la urbohalo.
= Gravaj urbaj punktoj = Tiu haltejo ekzistas jam ekde 1903 kaj ĉiujn 20 minutojn ekveturas trajno S8 Munkenen aŭ aliflanke al la lago Ammersee. Pro la du iamaj vilaĝoj Germering kaj Unterpfaffenhofen la nomo de tiu haltejo estas Germering-Unterpfaffenhofen, la plej longa haltejonomo de la suburba-trajno regiono de Munkeno.
László Tompa (poeto)
TOMPA László estis rumania hungara poeto, redaktoro, tradukisto en Betfalva la 4-an de decembro 1883 mortinta en Odorheiu Secuiesc 13-an de majo 1964. Li estis patro de reĝisoro Miklós Tompa,avo de reĝisoro Gábor Tompa kaj bopatro de poeto László Szabédi.
Sunenergio
Sunenergio aŭ suna energio estas la energio kiun la Suno elradias. Ĝi ekestas en la suno per fuzio.
Uzo de plantoj
Plantoj uzas sunan energion por fotosintezo, dum kiu ili transformas krudmaterialojn kiel akvo kaj karbona dioksido en sukerojn (karbonhidrato). Estas la bazo de la surtera vivo.
Uzo de homoj
Per suna energio oni nuntempe ofte celas la energion kiun homoj mem per teknologio povas produkti rekte de la radiado de la suno. Plej ofte tio okazas per la jenaj tri manieroj:
Sunenergia fabrikejo en Germanio
En 2009 estis anoncita la projekto de konstruado de la plej granda sunenergia fabrikejo en la mondo apud la urbo Straubing (Bavario). Sunenergiaj paneloj okupou teritorion je 1,9 milionoj da kvadrataj metroj, kio egalas al proksimume 280 futbalkampoj. Ekologiistoj aplaŭdas la projekton, diference je lokaj loĝantoj, kiujn ne plaĉas la perspektivo ĉiutage vidi senfinajn brilajn surfacojn anstataŭ la verdaj kampoj. Tamen lokaj aŭtoritatuloj subtenis la projekton kaj ĝia iniciatinto 27-jara bavaria Princo Albert von Thurn und Taxis apartenas al unu el plej riĉaj kaj influaj familioj de la lando. Je la fino de 2010 la unua suna energio de tiu fabrikejo ekprovizis en energireton.
Eksteraj ligiloj
“Cifereca nomado” de Britio pledas por sunenergio en ĉiuj insulaj nacioj, artikolo aperinta en Tutmondaj Voĉoj en majo 2019.
Listo de urboj de Kenjo
Jen listo de urboj de Kenjo laŭ loĝantaronombro:
Vufflens
Vufflens estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
6337 Shiota
6337 Shiota estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kazuo Shiota, kiu malvolvis teknikojn de bilda prilaborado por astronomiaj fotoj. Interesita pri la, li inventis ankaŭ specialan filtrilon por observi tiujn eklipsojn.
Cane (La-Pazo)
Cane estas municipo en Honduro. Ĝi situas en la departemento La-Pazo, en la sudokcidento de Honduro, 60 kilometrojn de la limo al Salvadoro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
József Róna
József Róna [jOĵef rOna], laŭ hungarlingve kutima nomordo Róna József estis hungara skulptisto, instruisto, framasono.
József Róna naskiĝis la  en Lovasberény, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Róna devenis el malriĉa juda familio. Li frekventis artan akademion en Vieno helpe de stipendio, poste majstrolernejon de Caspar von Zumbusch. En 1885 lia skulptaĵo estis premiita kun stipendio al Romo. En 1886 li establis skulptistan atelieron en Budapeŝto. Li ricevis plurajn (ankaŭ eksterlandajn) premiojn. Li estis nomumita reĝa ĉefkonsilisto.
Diliĝenco
Diliĝenco estas tipo de poŝta kvarrada ĉevaltira kovrita kaleŝo, uzita por publikaj celoj.
La vorto originas el la franca, sed estas rekonebla Esperante. La diliĝencoj estis "diligentaj" kaj laŭeble precizaj, ja ili trafikis laŭhorare. Ene de la veturilo estis ferkesto, en kiu oni gardis la poŝtaĵojn, precipe leterojn kaj ankaŭ monon. Ene estis sidejoj, kie pasaĝeroj vojaĝis, sed ofte estis libera loko nur en la supro. Se diliĝenco alvenis ien, poŝtokorno signis tion. Iom ripozis la pasaĝeroj, ŝanĝiĝis parte la poŝtaĵoj, pasaĝeroj, sed la ĉevaloj nepre.
Post funkciado de la trajnoj, la diliĝencoj formortis; sed ili postvivas en historiaj filmoj, precipe tiuj kiuj okazadas en la sovaĝa Nordameriko.