cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kunvarianco
Por kolumno-vektoro-valoraj hazardaj variabloj X kaj Y kun n kaj m skalaraj komponantoj respektive kaj kun respektivaj atendataj valoroj μ kaj ν, la kunvarianco estas difinita al esti la n×m matrico
Por vektoro-valora hazarda variablo, cov(X, Y) kaj cov(Y, X) estas transponoj unu de la alia:
Matrico de varianco-kunvarianco
La matrico de varianco-kunvarianco de vektoro \vec X de k variabloj estas la matrico konsistanta el kunvariancoj de eroj de la vektoro inter ili:
Pro tio ke sur ĉefdiagonalo de la matrico estas variancoj de eroj de la vektoro.
Pro tio ke la matrico estas simetria matrico:
Loĝantara kunvarianco kaj specimena kunvarianco
Ĝenerale, la loĝantara kunvarianco de "finiaj" loĝantaroj de du vicoj da N elementoj estas donita per:
kie estas la empiria loĝantara meznombro de la unua vico , kaj kie estas la  empiria  loĝantara meznombro de la dua vico.
En multaj praktikaj situacioj, la vera kunvarianco de la loĝantaroj estas ne sciata apriore, kaj devas esti komputita iel. Kiam traktante kun multnombraj finiaj loĝantaroj, oni povas nek observi, nek nombri ĉiujn N elementojn de la loĝantaro; do estas preskaŭ neniam eble trovi precizan valoron de la loĝantara kunvarianco
Komuna maniero taksi la kunvariancon de multnombraj finiaj aŭ malfiniaj loĝantaroj estas per specimenoj. Ni komencas kun "finia" specimenaj loĝantaroj prenitaj el la entutaj loĝantaroj. Supozu ni ke tia specimeno estas la vicoj  kaj, kie n < N.
La specimena kunvarianco de la specimeno, po n elementoj en ĉiu loĝantaro, estas donita per:
kie kaj  estas la empiriaj meznombroj de la du respektivaj subloĝantaroj.
Notu ke la termo n-1 en la denominatoro pli supre malsimilas al la ekvacio pri, kiu havas N en la denominatoro.
Oedo
Oedo (Hangul: 외도; Hanĝa: 外島) estas insulo de la urbo Geoĝe, provinco Gjeongsangnam-do, Sud-Koreio. Ĝi estas mara okcidentstila botanikĝardeno en Nacia Parko Halljeo Haesang, konstruita de Lee Ĉang-ho kaj lia edzino, Ĉoi Ho-suk, kiam ili ekloĝis la insulon en 1969.
Historio
Pasintece, Oedo estis nur dezerta insulo farita nur el rokoj. Ekzistis nek elektro nek telefono pro ĝia izoliteco.
Nur ok familioj loĝis en Oedo ĉar estis tre malfacile alveni al la insulo pro la manko de haveno dum la sendependo de Koreio.
Sinjoro Lee kaj lia edzino komencis kreante la tutan ĝardenon. Unue ili plantis mandarinojn kaj bredis porkojn, sed tio fiaskis, do la du ekpensis konstrui botanikan ĝardenon.
Nuntempe la ĝardeno estas hejmo por multaj raraj plantspecoj.
Petrolo!
Petrolo! - estas konata libro de la fama usona verkisto.
20,000 Leagues Under the Sea (1954)
20,000 Leagues Under the Sea ("Dudek mil leŭgoj sub la maroj") estas usona aventura filmo de realviva agado de 1954 produktita de Walt Disney, adaptita el la fama samnoma romano de Jules Verne de 1870. Reĝisorita de Richard Fleischer, en ĝi stelulas Kirk Douglas, James Mason, Paul Lukas, kaj Peter Lorre. Ĝi estis ankaŭ la unua longa filmo de Disney kiu estis distribuita de Buena Vista Distribution. Ĝi estis ankaŭ konsiderata frua pioniro de la ĝenro Vaporpunko.
La filmo estis kritika kaj komerca (ekonomia) sukceso, speciale memorata pro la lukto kontraŭ giganta kalmaro, kaj la konvinka ludado fare de Mason de la rolulo de la karisma kontraŭheroo la kapitano Nemo. La filmo ricevis du Oskar-premiojn nome pro la Plej Bonkvalita Arta Direktado kaj pro la Plej Bonkvalitaj Specialaj Efektoj.
Intrigo
En 1868, onidiroj pri marmonstro kiu atakas ŝipojn en la Pacifika Oceano estis distrumpetitaj. Usono invitas la Profesoron Pierre M. Aronnax kaj lian helpanton, Conseil, en Ŝiparmea ekspedicio por esplori la aferon. Marveturas ankaŭ la kuraĝa harpunisto Ned Land. Post monatoj de serĉado, la "monstro" estas vidata tuj antaŭ ol ĝi atakas la militŝipon. Ned, Aronnax kaj Conseil venas al stranga metala ŝipo, kaj konstatas, ke la "monstro" estas hom-farita "submara boato" kiu aspektas senhoma. Baldaŭ la kapitano prezentas sin mem kiel Nemo ("Neniu", en la latina), mastro de la Nautilus. Li iom kontraŭvole akceptas la provizoran restadon de la tri survivintoj de la vrako en sia submarŝipo.
Peter Harlan
Peter HARLAN (naskita la 26-an de februaro 1898 en Berlino, mortis la 13-an de januaro 1966 en la mezepoka burgo Sternberg en la komunumo Extertal en okcidenta Germanio) estis germana plur-muzikilisto kaj konstruisto de muzikiloj. En la 1920-aj jaroj li estis oficisto de la revuo Der Gitarrenfreund (La gitar-amiko) eldonita en Munkeno.
Vivo kaj laboro
Peter Harlan venis de artista familio. Li estis la filo de verkisto Walter Harlan kaj frato de kinreĝisoro Veit Harlan (kiu realigis la disputitan filmon Jud Süß de 1940).
Post abituro ĉe mezlerneja gimnazio Harlan lernis metion de farado de kordinstrumentoj ĉe Ernst Wilhelm Kunze kaj poste fondis sian laborejon por la konstruo de mezepokaj instrumentoj en la muzika muzikilfara regiono de Markneukirchen, distrikto Vogtland, Germanio. En la 1920-aj jaroj Harlan ekkonis bekflutojn pro Willibald Gurlitt en Frajburgo. Harlan poste asertis ke li konstruis la unuan bekfluton en 1921. En 1925 li vizitis la germanan muzikesploriston Max Seiffert kaj la ĉefan fakulon pri malnovaj ĉambromuzikiloj Arnold Dolmetsch en Anglio. En 1926 li havis bekfluton konstruitan de aliaj fabrikistoj de blovinstrumentoj. La rezulto de tiuj esploroj estis la bekfluto kun germana fingrolokaro, kiu iĝis facile kaj rapide lernebla muzikilo. Kaj konataj kantoj kaj klasika repertuaro povis esti luditaj. Ĉi tiu "Bärenreiter-Blockföte" de la "Harlan-atelieroj" disvastiĝis rapide pro sia malalta prezo de nur kvar Reichsmark, la antaŭaĵo de la valuto germana marko.
Ĉe bekfluto kun tia germana fingrolokaro (en la franca: doigté moderne, "moderna fingrolokaro") la kvina truo estas pli malgranda ol la kvara, dum ĉe bekfluto baroka la kvara truo estas pli malgranda ol la kvina truo. La ĉefa malsameco pri fingrolokaro estas por ‘F’ (ĉe la bekflutoj en C) kaj ‘B-bemolo’ (ĉe la bekflutoj en F). Por ludi ĉi tiun noton per baroka bekfluto, oni devas uzi la fingrolokaro 0 123 4 67. Ludante novsisteman bekfluton de germana fingrolokaro, oni devas uzi la (pli facilan] fingrolokaron 0 123 4. Germana fingrolokaro estiĝis populara en Eŭropo, precipe en Germanio, dum la 1930-oj, kaj troviĝas nun en diversaj partoj de la mondo, inkluzive de Japanio.
Inspirita de Willibald Gurlitt, Harlan disvolvis ne nur bekflutojn sed ankaŭ violinojn, gambovjolojn, liutojn kaj klavikordojn surbaze de historiaj modeloj.
En la Dua Mondmilito, li estis oficiro de la aerarmeo kaj en decembro 1944, komandis mezepokan burgon Sternberg en la distrikto Lippe. En la lastaj tagoj de la milito en 1945, li rifuzis obei la ordonon detrui la kastelon per kelkaj bareloj de benzino kaj atendis la invadon de la aliancanaj trupoj en Lemgo, tiel ke la burgo falis en iliaj manoj sen lukto.
En 1947, Harlan luis la kastelon Sternberg, rekomencis konstrui instrumentojn kaj trakonstruis la kastelon al grava trejnadcentro por germana muziko. Por tiu celo, diversaj programoj de lernado kaj prezento estis establitaj, kiuj konsistis de kursoj por ludado de diversaj muzikoloj, kursoj por memkonstruo de muzikaj instrumentoj, sen ankaŭ de malgrandaj koncertoj, pupteatraj prezentoj kaj gvidadoj tra la kastelo. Ĝis sia morto, li permesis al sennombraj infanoj fari siajn unuajn paŝojn en la kampo de muziko.
Post la morto de Harlan, liaj filoj Till kaj Klaus Harlan daŭrigis lian laboron en la burgo Sternberg.
Heptila cianoakrilato
Heptila cianoakrilato aŭ heptila 2-ciano-2-propenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoakrilata acido kaj heptanolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acetono, metil-etil-ketono, nitrometano, metilena klorido kaj en pluraj aliaj organikaj solvantoj. Heptila cianoakrilato posedas 11 karbonatomojn, 17 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Heptila cianoakrilato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de cianoakrilataj polimeroj, konataj kiel supergluaĵoj. Heptila cianoakrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Kirlo (matematiko)
En vektora kalkulo, kirlo de vektora kampo, kiu estas alia vektora kampo. Kirlo estas vektora operatoro kiu montras kurson de rotacio de vektora kampo: la direkton de la rotacia akso kaj la grandecon de la turnado. Ĝi povas ankaŭ esti priskribita kiel la cirkulada denseco.
Vortoj "turnado" kaj "rotacio" estas uzitaj ĉi tie por propraĵoj de vektora funkcio de pozicio; ili ne temas pri ŝanĝoj kun tempo.
Vektora kampo kiu havas nulan kirlon ĉie estas senkirla vektora kampo.
En karteziaj koordinatoj, estas por F=[Fx, Fy, Fz]:
La rezulto estas invarianta sub ĉiuj turnoj de la koordinatosistemo, do sub transformoj per ĉiuj pozitivaj perpendikularaj matricoj. Ĉi tiel devas esti ĉar laŭ la senco kirlo ne dependas de koordinatosistemo uzata. Tamen, la rezulto inversiĝas sub reflekto.
Zalău
Zalău [zaləŭ] (hungare Zilah [zila], germane Waltenberg, Zillenmarkt) estas urbo en Rumanio ĉe la nordokcidenta piedo de la Meseş-monto laŭ la rivereto Zalău okcidente de Şimleu Silvaniei. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Sălaj. Administre apartenas al ĝi Stâna.
Kirlo (matematiko)
Simpla sed ne tute formala vojo por priskribi la elvolvitan formon de la kirlo estas skribi ĝin kiel la determinanto de jena matrico:
Zalău
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 8 062 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 67 977 (80% rumanoj).
Historio
Ĝiaj unuaj skribaj mencioj estas en 1173, 1184, 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la urbo apartenis al Hungario (Szilágy). En la ĉefplaco de la urbo staras la skulptaĵo de János Fadrusz pri Miklós Wesselényi. Tie maturdiplomiĝis Endre Ady. La kolegio Wesselényi, kie li lernis 4 jarojn kaj konsideris ĝin kiel sia plej favorita lernejo. Ĝia nomo estas nun Liceo Ady Endre
Bec-de-Mortagne
Bec-de-Mortagne estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bec-de-Mortagnais.
Konvencio de sciencofikcio
La tielnomataj konvencioj de sciencofikcio estas vere renkontiĝoj de fanoj de la arta temo scienca fikcio. Historie, sciencfikciaj konvencioj temigis ĉefe literaturon, sed la celo de multaj etendiĝas al aliaj artaj esprimoj kiel sciencfikciaj filmoj, sciencfikcio en televido, sciencfikciaj bildstrioj, ludoj ktp.
Tio estas fenomeno tipa de anglalingva kulturo kaj plejparto de tiuj "konvencioj" okazas en Usono, kvankam en multaj landoj ili ankaŭ estas oftaj. Unuaj konvencioj de sciencofikcio okazis en la dua parto de 1930-aj jaroj en oriento de Usono kaj post la Dua mondmilito okaziĝis ankaŭ en Eŭropo.
Dum tiuj "konvencioj" okazas prezentaĵoj, babiladoj kaj paroladoj, ofte oni invitas aktorojn, verkistojn aŭ personojn iel ligitaj al sciencfikcio por rekonti fanojn.
Antal Nemes
Antal Nemes [nemeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nemes Antal estis hungara pastro, episkopo, abato, o. Lia origina nomo ĝis 1885 estis Nerhaft Antal.
Antal Nemes naskiĝis la  1855 en Pest (urbo). Li mortis la 1941 en Budapeŝto.
Biografio
Antal Nemes abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li lernis juron en Universitato de Budapeŝto, kie li doktoriĝis. Li plulernis en Vieno, li pastriĝis en 1885, poste li eklaboris en kirko de Drégelypalánk. En 1889 li ekinstruis en Budapeŝto, poste li servis en en Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár) ĝis 1936j. Li estis nomumita abato de Pécs en 1899, papa prelato en 1905, titulara episkopo en 1912. En la jaroj 1924 kaj 1925 li estis prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio. En 1936 li pensiuliĝis.
Košarovci
Košarovci, hungare Kosárháza estas tre malgranda vilaĝeto en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Gornji Petrovci.
Situo
Košarovci situas sur deklivoj apud Gornji Petrovci.
Historio
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 153 homoj, plejparte slovenoj. Ĝis Traktato de Trianon Kosárháza apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Creed Taylor
Creed TAYLOR (naskiĝis la 13-an de majo 1929 en Lynchburg, Virginio; mortis la 23-an de aŭgusto 2022) estis usona muzikproduktisto kaj fondinto de la ĵazaj diskeldonejoj Impulse! kaj CTI.
Petru Maior
Petru Maior [major] estis hungaria rumana ortodoksa pastro, verkisto, historiisto, lingvisto. Petru Maior  naskiĝis en 1760 en Transilvanio (Habsburga Imperio) en Neumarkt (nuntempa Târgu Mureș en Rumanio), li mortis la  en Buda.
Biografio
Petru Maior lernis komence en sia naskiĝurbo, poste en aliaj urboj de Transilvanio, ekde 1774 en Romo, fine en la lernojaro 1779 en Vieno. Post siaj studoj li estis pastro en monaĥejo de Blasendorf, sed li okupiĝis ankaŭ pri historio kaj linvistiko. Baldaŭ li estis ortodoksa pastro en aliaj komunumoj. Pro personaj konfliktoj li iĝis cenzuristo de rumanaj tekstoj en Buda, kie li multe okupiĝis pri verkado.
Zamenhofa Esperanto-Societo
Zamenhofa Esperanto-Societo (pole: Esperanckie Towarzystwo im. Zamenhofa) estis la unua Esperanto-asocio en Bjalistoko, la naskiĝurbo de LLZ.
Inter 1920 kaj 1922 oni penis oficiale registri societon de bjalistokaj esperantistoj. Fine la 17-an de julio 1922 estis akceptita la regularo de Esperanto-Societo Ludoviko Zamenhof en Bjalistoko. Inter la kreintoj estis Jakobo Ŝapiro. Dum du jaroj la agado tre malgrandiĝis kaj la 8-an de junio 1924 oni reaktivigis la societon. Jakobo Ŝapiro estis elektita kiel ĝia prezidanto.
Danke al fervora agado la lingvo iĝis populara kaj videbla en Bjalistoko. En pola esperanta adresaro de tiu periodo oni trovas 300 adresojn de bjalistokanoj, pro tio Bjalistoko iĝis la tria – post Varsovio kaj Krakovo – centro de Esperanto. Propagando funkciis ankaŭ inter komercistoj, kiuj metis en vitrinojn de siaj entreprenoj tabuletojn kun la surskribo Ĉi tie oni parolas Esperanton kaj publikigis reklamojn en la lingvo internacia. Ŝapiro instruis la lingvon kaj verkis multe, interalie humorajn tekstojn (Babiladoj de Bonhumora Zamenhofano sub la pseŭdonimo Joŝo kaj Humoraj felietonoj), gvidlibrojn tra Bjalistoko, lernolibron en la jida lingvo, artikolojn al lokaj ĵurnaloj kaj kongresajn kaj postkongresajn gazetojn. Li estis ankaŭ ofte premiita dum la Internaciaj Floraj Ludoj.
La okazis solena malfermo de filio de la Societo en Łomża.
La asocio ĉesis ekzisti dum la dua mondmilito, kiam Bjalistokon enmarŝis naziaj trupoj. Plejparto de la membroj de la asocio pereis en la bjalistoka geto.
189 Ftio
189 Ftio estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita, la 9-an de septembro 1878 de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters de la observatorio de Clinton (Usono).
Veltheim AG
Veltheim estas komunumo en la distrikto Brugg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1396 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La vilaĝo Feltheim situas sur ebenaĵo ĉe la fino de la valo de Schenkenberg okcidente de la rivero Aro.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,24 km², de kiuj 1,76 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,77 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 700 m s.m. sur la kresto de la monto Gisifluh, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 340 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Aro.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Veltheim limas en nordo al Schinznach-Dorf, en oriento al, Holderbank, en sudoriento al Möriken-Wildegg, en sudo al Auenstein, kaj en okcidento al Oberflachs.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinioj de Schinznach-Dorf al Wildegg kaj de Brugg al Thalheim.
Veltheim situas ĉe la kantona ĉefvojo de Brugg al Araŭo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en distanco de 6 kilometroj sudoriente en Möriken-Wildegg.
Historio
La unua dokumenta mencio de Veltheim datiĝas el la jaro 1261 kiel Veltein.
En la 13-a jarcento sur rokteraso sude de la vilaĝo estis kontruita la Kastelo Wildenstein, kie residencis la Senjoroj de Rinach, vasaloj de la Habsburgoj. En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Veltheim fariĝis parto de Berna Argovio. Veltheim fariĝis tiam tribunala distrikto de la berna voktejo Schenkenberg. Post la abandono de la Kastelo Schenkenberg en la jaro 1720 la sidejo de la vokto fariĝis la Kastelo Wildenstein.
NGC 7493
NGC 7493 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Treskiornitedoj
La familio Treskiornitedoj, antaŭe konataj kiel Plataleedoj, enhavas ĉirkaŭ 34 speciojn de grandaj ter- kaj vadbirdoj en du subfamilioj: nome la ibisoj kaj la plataleoj. La plataleoj kaj ibisoj rilatas al aliaj grupoj de longkruraj vadbirdoj de la ordo de Pelikanoformaj (antaŭe Cikonioformaj birdoj), enhavante cikoniojn, ardeojn kaj botaŭrojn.
Aspekto
La membroj de tiu familio havas longajn, larĝajn flugilojn kun 11 unuarangajn plumojn kaj ĉirkaŭ 20 duarangajn. Ili estas fortikaj flugantoj kaj, spite sia grando kaj pezo, tre lertaj ŝvebantoj. Ties korpo estas longeca, kaj same aŭ plie ankaŭ la kolo kaj la kruroj eĉ plie. La beko estas longa, kurva ĉe la ibisoj kaj rekta kaj videblege platigita ĉe la plataleoj.
Ekologio
Ili disvastiĝas preskaŭ tutmonde; ili troviĝas proksime de preskaŭ ĉiu areo en kiu estas akvo ĉu neflua ĉu mezflua ĉu mezsala. Ibisoj troviĝas ankaŭ en areoj pli sekaj, eĉ urbaj rubejoj. Ĉiuj estas tagaj birdoj kiuj pasigas la tagon dum manĝas diversegajn tipojn de senvertebruloj aŭ etajn vertebrulojn. La ibisoj faras tion per beka traserĉo de malmola tero aŭ koto kaj plataleoj per balancado de beko de unu flanko al alia en neprofundaj akvoj. Nokte ĉiuj haltas sur arbaj branĉoj proksime de akvo. Ili estas koloniaj; ili manĝas, haltas kaj flugas kune, ofte laŭ formacio.
Taksonomio
La familio Treskiornitedoj estis iam konata kiel Plataleedoj. La plataleoj kaj ibisoj estis iam konsiderataj kiel rilataj al aliaj grupoj de longkruraj vadbirdoj de la ordo Cikonioformaj. Ĵusa studo trovis, ke ili estas membroj de la ordo Pelikanoformaj. Reage al tiuj trovoj, la Internacia Ornitologia Kongreso (IOK) ĵus reklasigis la Treskiornitedojn kaj ties fratan taksonon Ardeedoj en la ordon Pelikanoformaj anstataŭ la antaŭa ordo Cikonioformaj. Ĉu ambaŭ subfamilioj estas reciproke monofiletikaj estas ankoraŭ malferma demando. La Sudamerika Listokontrola Komitato en sia informo pri Treskiornitedoj inkludas la jenan komenton "Oni agnoskas du subfamiliojn tradicie (ekz, Matheu & del Hoyo 1992): Treskiornitenoj ĉe ibisoj kaj Plataleenoj ĉe plataleoj; ĉar ĉefa distingo rilatas al bekoformo, necesas aldona informaro, speciale genetika, por rekoni ĉefan, profundan disigon en la familio."
Gábor Fülep
Gábor Fülep, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fülep Gábor estis hungara pastro, kalvinana episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis felsőőri.
Gábor Fülep naskiĝis la  1739 en Sajószentpéter. Li mortis la 1823 en Sajószentpéter.
Biografio
Gábor Fülep frekventis lernejojn komence en sia naskiĝurbo, poste en Miskolc, fine li lernis teologion en Sárospatak. Baldaŭe li plulernis eksterlande, li doktoriĝis en 1765-en Utrecht. En 1773 li ekinstruis en Sárospatak. En 1797 li estis elektita episkopo. En la sekva jaro li jam ne instruis en Sárospatak, sed li samtempe estis ankaŭ pastro en sia naskiĝurbo.
Zsuzsa Vetró Bodoni
Kariero
Zsuzsa Vetró Bodoni akiris diplomon en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo en 1975, kie ŝia majstro estis László Feszt. Poste ŝi instruis en Târgu Secuiesc.
Ĉilian
Ĉilian aŭ Qilian (ĉine 祁連山, Ĉilian Ŝan) estas alta montaro de ĝis 6.346 metroj da alteco en la okcidento de Ĉinio (Azio).
La montaro, kies areo situas ĉe la limoj de la ĉinaj provincoj Ĉinghajo kaj Gansuo estas la orienta centra parto de la montoĉeno Nanŝan kaj inkluzivas ties plej altan monton. Sude de la Ĉilian Ŝan etentiĝas la orienta parto de la montaro Kunlun kaj ankaŭ la altmontara lago Ĉinghai, norde etendiĝas la dezerto Gobi. Okcidente najbaras la montaro Altun, la okcidenta centra parto de la montaroĉeno Nanŝan.
Saint-Maurice
Saint-Maurice estas la franca versio pri Sankta Maŭrico. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Liptovská Mara
Apudaj vilaĝoj estas Liptovský Trnovec, Galovany, Liptovská Sielnica kaj Bobrovník.
Historio
La akvorezervujo konstruiĝis inter 1965-1975. Tiam oni konstruis digon tra Váh. Komune estis transloĝigitaj 940 familioj, kio prezentis pli ol 4 mil loĝantoj. Oni profitas la artefaritan lagon, kiel fiŝkaptado, ŝipoekskursoj, boatado, se ne paroli pri Akvoparko Tatralandio. Ĉe la digo akvocentralo produktas 198 MW-ojn.
Dörzbach
Dörzbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hohenlohe kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Keito Nakamura
Keito Nakamura (中村 敬斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Gamba Osaka.
Bellencombre
Bellencombre estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bellencombrais.
Uherský Brod
Historio
La unua mencio devenas el la jaro 1140 kaj ĝi rilatas al vilaĝo ĉe travadejo tra rivereto Olšava en komerca pado ĝis Hungario, kiam oni jam tiam prenis vojimposton.
Konturo de la urbo estas kvinflanka, kun ovaligita suda angulo. La bazplano estas fondita en rektangula projekto kun la granda centra placo, en kiun kondukas stratoj en la anguloj kaj meze de ties flankoj. Tiun ĉi projekton difektis en mezepoko la enmeto de kvar senpere ligantaj al si domoj en la placon.
La plej malnova eklezia konstruaĵo de la urbo estas preĝejo de magistro Jan Hus el la 13-a jarcento. Plua valora konstruaĵo estas renesanca kvarala unuetaĝa konstruaĵo kun arkada kortego nomata Panský dům el komenco de la 16-a jarcento. En la urbo estas dislokigita kelke da valoraj plastikaĵoj, ekz. mariana kolono el la jaro 1785 en Mariana placo, aŭ bronza obelisko el la jaro 1992 nomita Vojaĝo de la mondo (Via Lucis). Konserviĝis ankaŭ sektoroj de fortikaĵoj kun ŝtona remparo, fosaĵo kaj diversloke kun duoblaj remparoj. Antaŭŝovitaj fortikaĵoj kun cilindroformaj bastionoj devenas nur el la 2-a duono de la 16-a jarcento.
Juda loĝigo estas dokumentita jam en la jaro 1470, devena juda vilaĝo kun sinagogo kaj lernejo staris en antaŭurbo sudoriente de la urbo. En la jaro 1683 ili estis grave difektitaj de kuruca soldataro. Ĉirkaŭ la jaro 1670 la juda gheto konsistis el pli ol 40 domoj, en la 2-a duono de la 19-a jarcento el 170 domoj. La unua sinagogo estis detruita komence de la 18-a jarcento. Nova sinagogo, konstruita en la 18-a jarcento laŭ modelo de unu el amsterdamaj sinagogoj, estis en la jaro 1941 forbruligita kaj detruita de nazioj.
Judaj tombejoj estis du. En la malnova estis tombŝtonoj ekde la komenco de la 17-a jarcento proksimume ĝis la jaro 1870. Tiu ĉi tombejo estis dum la dua mondmilito ruinigita de la nazioj. Proksimume 80 konservitaj tombŝtonoj estis transportita en la novan judan tombejon, fondita en la jaro 1870 kaj funkcia ĝis hodiaŭ.
En la ĉirkaŭaĵo estas kelke da turismaj vojoj. El interesaj centroj eblas viziti urbojn Luhačovice, Uherské Hradiště aŭ Bojkovice.
Esperanta agado
En urbo naskiĝis Zdeňka Švabíková kaj František Kožík. En jaro 2012 en urbo funkciis esperanta klubo, kiun gvidis sinjorino Tlachová. Retejo (sed ĉefe en la ĉeĥa lingvo) de klubo estas: http://zmsoft.cz/esperantoub/ (ne plu aktuala jam, ĉar sinjorino Tlachová hodiaŭ gvidas klubon en proksima vilaĝo Šumice). De la 3-a de novembro ĝis la 31-a de decembro 2014 okazos en loka biblioteko migranta ekspozicio "Ĉu esperanto estas morta lingvo?".
Hejmrega partio (Islando)
La Hejmrega partio (Heimastjórnarflokkurinn) estis la ĉefa politika partio en Islando komence de la 20-a jarcento. Ĝi ekestis fine de la 19-a jarcento. Komence ĝia ĉefa celo estis atingi ke la Islandministro (ĉar Islando estis parto de Danio ĝis 1918) estus islandano, kaj ke la oficejo estus en Islando. Tio estis atingita en 1904, kaj la partiestro de la Hejmrega partio, Hannes Hafstein, ekestis la unua islanda ministro.
En 1907 parlamentanoj kiuj estis malkontenta pri provizora traktato kion negociis Hannes Hafstein kun pri la estonta rilateco inter la landoj fondis la (malnovan) Sendependecpartion. La Hejmrega partio perdis ĝian parlamentan plejparton en 1908 kaj Hannes Hafstein rezignis – sed refoje iĝis ministro en 1912.
Campbell River
La unuaj homoj ekloĝintaj ĉe Campbell River estis kvakiutlanoj de la laiĥkviltaĥa Unua Nacio, membroj de la triboj Weewaikai (ĉe Kabo Mudge) kaj Wewaykum (ĉe Campbell River).
Hejmrega partio (Islando)
Partiano Jón Magnússon estis la unua ĉefministro en Islando, kiam fondiĝis tripartia registaro en 1917.
Morges
Morges estas la ĉefurbo de la samnoma de Kantono Vaŭdo en Svislando. Ĝi havis 14433 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Campbell River
Oni povas atingi la urbon per Flughaveno Campbell River; per akvoaviadila bazo nomata YHH ĉe Haveno Campbell River; per ŝipoj de Pramoj BK, kiuj regule kursas inter Campbell River kaj Insulo Quadra; kaj per la ŝoseoj konektantaj Campbell River kun tiaj najbaraj urboj kiel Courtenay, Sayward, Gold River, kaj Port Hardy.
Morges
Geografio
Morges situas 10 kilometrojn okcidente de la kantona ĉefurbo Laŭzano ĉe la norda bordo de la Lago Lemano, sur la elfluejo de rivero Morges. La komunumo konsistas el la urbo Morges kaj la vilaĝo Marcelin.
Campbell River
Ekonomio
La loĝantoj de Campbell River dependas de la forstada industrio, la minada industrio (en Campbell River loĝis multaj famaj ministoj, inter ili Curtis Davidsen), la fiŝkapta industrio, kaj turismo. Oni povas diri ke ĝi estas la monda "ĉefurbo" por kaptado de salmoj, kvankam oni ankaŭ povas diri la samon pri la proksima Port Alberni. Campbell River estas fama pro sporta fishkaptado kaj multaj turistoj venas fiŝkapti ĉi tie. Ĝi ankaŭ estas grava centro por la fiŝ-farma industrio, kaj multaj pluraj fiŝ-farmaj entreprenojn havas siajn ĉef-oficejojn en ĉi tiu urbo.
Morges
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,85 km², de kiuj 3,1% estas kovritaj de arbaro, 22,5% servas por agrikulturo kaj 73,3% por setlado.
Campbell River
Ekonomio
La konstruado en 1948 de hidroelektra digo ĉe Akvofaloj Elk far la Energia Korporacio de BK — poste nomita Elektro-produkta Stacio John Hart — permesis al Crown Zellerbach konstrui la Paperfabrikon Elk Falls en 1952, kio multe plibonigis la ekonomion de Campbell River. La fabrikon nuntempe posedas Catalyst Paper Corporation, kaj ĝi daŭre estas la plej granda dunganto en la urbo.
NVI Mining funkciigas la minejo de zinko, oro, kaj arĝento ĉe Akvofaloj Myra en la apuda Provinca Parko Strathcona. Quinsam Coal funkciigas subteran karbominejon sudokcidente de la urbo. La minejoj laborigas centojn da homoj, de kiuj multaj loĝas en Campbell River.
Morges
Najbaraj komunumoj
La urbo limas en nordo al Vufflens-le-Château, Monnaz kaj Echichens, en oriento al Lonay kaj Préverenges, en sudo alliflanke de la Lago Lemano Publier (en Francio), kaj en okcidento al Tolochenaz kaj Chigny.
Trafiko
Tra Morges pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 kaj la svisa aŭtovojo A1 de Ĝenevo tra Laŭzano, Friburgo, Berno, Zuriko, Sankt-Galo al Sankt-Margreto, al kiu la komunumo disponas pri du alveturejoj.
Campbell River
Ekonomio
La urbo estas ankaŭ daŭre kreskanta merkato por emerituloj. La konstruado progresas vigle en Campbell River, kaj pli kaj pli da emerituloj elektas translokiĝi ĉi tien de aliloke en Kanado por aĉeti domon kaj ĉi tie travivi sian viv-aŭtunon.
Nun funkcias ankaŭ doko por kroz-ŝipoj. Kroz-ŝipoj ĉiutage preterpasas la urbon, sed antaŭe ili neniam haltis. Nun oni do antaŭvidas ke la doko allogos ilin, alportante multajn novajn enspezojn de turismo. Oni antaŭvidas ke 150 homoj laboros plentempe ĉe la doko, kaj kalkulas ke la regiono enspezos $8,4 milionoj jare (laŭ raporto en la ĵurnalo Campbell River Mirror en decembro de 2003.) La doko estas nun finkonstruita kaj pluraj kroz-ŝipoj vizitos dum 2007 (laŭ raporto en la ĵurnalo Campbell River Mirror en januaro de 2007).
Morges
Trafiko
Diversaj poŝtaŭtolinioj ligas la urbon kun Ecublens, Apples, Lavigny, Cossonay kaj Le Pont.
Campbell River
Historio
Kapitano George Vancouver atingis Campbell River kun la ŝipoj HMS Discovery kaj HMS Chatham en la jaro 1792. La kapitano kaj lia botanikisto, Archibald Menzies, malkovris malgrandan tribon de 350 homoj de la Unuaj Nacioj kiuj parolis saliŝan lingvon. Militgrupo de laiĥkviltaĥoj, peze armita per eŭropaj pafiloj, remis suden de Markolo Johnstone meze de la 19-a jarcento kaj jam regis en la regiono kiam la ŝipo HMS Plumper sub estrado de kapitano George Henry Richards venis al Rivero Campbell je kartografia misio en 1859. D-ro Samuel Campbell estis la ĥirurgo de la ŝipo, kaj historiistoj kredas ke ĝuste lian nomon ricevis la rivero kiu nun trafluas la urbon. La komunumo alprenis la nomon "Campbell River" kiam oni tie konstruis ĝia poŝtoficejo en 1907 Simile la nomon de la leŭtenanto de la HMS Plumper, Zachary Mudge, ricevis la proksima kabo je la suda finaĵo de Insulo Quadra, Kabo Mudge.
Kantono Franklin (Virginio)
La kantono Franklin - angle Franklin County - estas kantono de Usono en la subŝtato Virginio, kies nomo aludas al Benjamin Franklin, usona multfakulo kaj unu el la patraj fondintoj de Usono. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Campbell River
Historio
Sport-fiŝkaptistoj alveturis ĉi-regionon jam en la 1880-aj jaroj, precipe post kiam ili aŭdis rakontojn de tiel famaj fiŝkaptistoj kiel Sir Richard Musgrave kaj Sir John Rogers. La fiŝkaptista klubo Campbell River Tyee Club fondiĝis en 1924 pro zorgoj pri troa kaptado de la salmaro, sed tio nur pligrandigis la popularecon de la regiono. E.P. Painter, ekzemple, transloĝiĝis al Campbell River la sekvan jaron kaj malfermis sian hotelon Painter's Lodge en 1929. Komerca fiŝkaptado estis granda industrio de Campbell River dum multaj jaroj. La urba juĝisto Roderick Haig-Brown aĉetis fiŝkaptan dometon en Campbell River kaj tie verkis plurajn librojn pri permuŝa fiŝkaptado kiuj estas famaj kaj mult-ŝatataj tutmonde.
Kantono Franklin (Virginio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Morges
Trafiko
La loko ankaŭ estas servata de la ŝiptrafiko sur la Lago Lemano.
Campbell River
Historio
Industria forstado komencis en la 1920-aj jaroj per la agado de Merrill Ring kaj Kompanio, Bloedel, Stewart kaj Welch kaj Comox Logging. Granda fajro en la arbaro ekbrulis proksime de Lago Buttle Lake kaj bruligis la plimulton de la valo en 1938. Estis grandaj forstistaj barakaroj ĉe Rock Bay, Menzies Bay, kaj Englewood.
Morges
Historio
La unua dokumenta mencio de Morges datiĝas el la jaro 1297 kiel Morgia. Jam en la jaro 1286 sub la regado de Ludoviko la 1-a de Savojo estis komencita la konstruado de la Kastelo de Morges.
Campbell River
Historio
Campbell River prosperis post la 1912 kaj ĝi fariĝis provizejo por la nordo de Vankuvera Insulo, por Insulo Quadra, kaj por Insulo Cortes. Oni mezuris vojon por la Fervojo E kaj N ĝis Campbell River, kvankam oni konstruis la fervojon nur ĝis Courtenay, kvardek mejlojn sude. Post la Dua Mondmilito, Campbell fariĝis prospera industria centro servanta novan paperfabrikon ĉe la Rivero Elk kaj apudajn urbetojn kiel Tahsis kaj Gold River, kie ankaŭ estis paperfabrikoj. Forstado kaj minado en la regiono ankaŭ prosperis. Estas minejo de zinko kaj plumbo kaj karbominejo proksime al la urbo, kaj iom norde funkciis ankaŭ kuprominejo.
Morges
Historio
Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno en la jaro 1536 Morges fariĝis la ĉefloko de la samnoma voktejo.
Campbell River
Klimato
Campbell River havas mildan klimaton, kun temperaturoj kutime inter 0 °C kaj 32 °C tutjare. La plej multa precipitaĵo falas dum novembro, meze 218.0 millimeters. En januaro kutime neĝas plej multe, meze 152 milimeterojn dum la monato, sed nur 10 milimetroj kolektiĝas. Dum la vintro arktaj ventoj de la enlanda parto de Brita Kolumbio fojfoje atingas la marbordon portante minus-nulajn temperaturojn. Se malalt-prema sistemo venas de la Pacifiko tiutempe povas esti granda neĝofalo. Oni foje mezuris la faladon de pli ol 45 cm da neĝo dum 24-hora periodo en Campbell River: plej multe falis dum unu diurno 53,3 cm, en 1978.
Edukado
La publikajn lernejojn de Campbell River administras la Lerneja Distrikto 72 Campbell River.
Morges
Historio
Post la disfalo de la Malnova Reĝimo pro la Helveta Revolucio la urbo de 1798 ĝis 1803 estis parto de la Kantono Lemano. Dum la epoko de la meditacio Morges integrigĥis en la tiam kreita Kantono Vaŭdo kaj fariĝis ĉefloko de la samnoma distrikto.
Famaj personecoj
En Junio de 1915, Stravinski kaj lia familio translokiĝis el Clarens al Morges. La familio pluloĝis tie (ĉe tri diferencaj adresoj) ĝis 1920.
Campbell River
Aliaj faktoj
Campbell River troviĝas proksime de Markolo Seymour, kie okazis la plej granda artefarita ne-nuklea eksplodo. En la jaro 1958 ministoj de Campbell River elfosis tunelon dum 28 monatoj por meti eksplodaĵojn kaj detrui navigan danĝeraĵon kun la nomo Roko Ripple, subakva rokpinto kiu igis la markolon tiel danĝera ke Kapitano George Vancouver asertis ke ĝi estas "one of the vilest stretches of water in the world unu el la plej aĉaj akvejoj de la mondo" kiam li navigis laŭ ĝi en 1792. Apud Markolo Seymour estas Golfeto Menzies.
Morges
Famaj personecoj
En Morges naskiĝis la fama svisa sciencisto, bahaano kaj esperantisto Auguste Forel kaj la bakteriologo Alexandre Yersin. La interlingvisto Richard Berger estis inter 1928 kaj 1963 profesoro ĉe altlernejo Morges. En Morges mortis hungardevena svisa kemiisto Ervin Kováts.
11714 Mikebrown
11714 Mikebrown estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Morges
Famaj personecoj
En 1936 en la domo de pola virtuozo kaj estinta ĉefministro Ignacy Jan Paderewski estiĝis t.n. Fronto Morges – politika interkompreno de la polaj centraj partioj, laŭ iniciato de Ignacy Paderewski kaj generalo Władysław Sikorski, direktita kontraŭ tiutempaj regopovoj de la Dua Pola Respubliko.
11714 Mikebrown
Ĝia orbito estas sufiĉe discentra, sed nenian elĵeton de gasoj (kometa aktivo) estis observita.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Michael E. Brown, helpanta profesoron pri astronomio ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio, bone konatan pro lia laboro pri la Kujper-zono, la kometaj hararoj kaj la atmosferoj de la planedaj satelitoj
Christian Garve
Christian GARVE (7a de januaro 1742 – 1a de decembro 1798) estis unu el la plej bone konataj filozofoj de la fino de la Klerismo kun Immanuel Kant kaj Moses Mendelssohn.
Vivo
Li studis en Frankfurt an der Oder kaj en Halle (Saale). En 1766 li atingis sian magistrigon en filozofio. El 1770 ĝis 1772 li estis Eksterordinara profesoro pri matematiko kaj logiko en Leipzig. El 1772 li estis en Breslau, kie li estis aktiva kiel librovendisto. La plej granda parto de lia vivo estis tamen pasigita restante kun sia patrino en Breslau.
Garve famiĝis partikulare pro sia intensa aktiveco kiel tradukisto (produktante versiojn de, ekz., de Cicerono lia verko De Officiis (1783) kaj de Adam Smith lia verko La riĉo de nacioj). Lia traduko de la verko de Cicerono estis farita je peto de Frederiko la 2-a, kiu atribuis al li pension de 200 taleroj. Garve laŭdis Frederikon en Fragmente zur Schilderung des Geistes, Charakters and der Regierung Friedrichs II. (1798).
Li komponis psikologiajn, moralajn kaj ekonomiajn tekstojn kaj reviziojn por la Neue Bibliothek der schönen Wissenschaften und der freyen Künste ("Nova biblioteko de la belaj sciencoj kaj liberaj artoj"). Li estis tre influita de la Angla kaj Skota Klerismo same kiel de la Stoikisma etiko. Li neniam formulis sian esence empirisman filozofion en terminoj de sistemo, sed publikigis sian pensaron en la formo de rimarkoj kaj eseoj. Kiel rezulto, oni riproĉis al li esti simple neprofunda Popularphilosoph (populara filozofo, disvastiganto), reputacio kion li retenis, kaj liaj verkoj faris multon por la popularigo de la filozofio en Germanio.
Interesa estis lia engaĝigo kun Immanuel Kant, kiu ekis per revizio de la fama verko de Kant nome Kritiko de la pura racio en la gazeto Göttinger Gelehrten Anzeigen ("Göttingen Lernavertilo") kiu estis mallongigita de la gotingena filozofo Johann Georg Heinrich Feder. Kant sentis sin miskomprenita, kaj akre plendis pri la revizio en la Apendico al sia "Prolegomena zu einer jeden künftigen Metaphysik, die als Wissenschaft wird auftreten können". Kiam la originalo, pli longa revizio estis publikigita de Garve en la Allgemeine Deutsche Bibliothek ("Ĝenerala Germana Biblioteko"), ricevis ankaŭ la cenzuron de Kant. Kant sekve verkis sian propran Anti-Garve. Tiu programo poste etendiĝis al la verko de Kant nome Grundlegung zur Metaphysik der Sitten. La intelekta polemiko inter Kant kaj Garve etendiĝis ĝis la morto de Garve pro kancero in 1798.
Campbell River
Aliaj faktoj
Inter famuloj de Campbell River estas:
Takumi Nagaishi
Takumi Nagaishi (永石 拓海, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Cerezo Osaka.
Kunlun
Kunlun (ĉine 昆仑山脉; Kunlun Ŝan, Kunlun-montaro) estas alta montaro de ĝis 7.723 metroj da alteco en la okcidento de Ĉinio (Azio).
Geografio
La alta montaro etendiĝas de la rivero Jarkend, kiu konsistigas la naturan limon al la najbara montaro Pamiro, respektive de la Karakorum-pasejo en alteco de 5575 metroj super la marnivelo, la natura limo al la najbara montaro Karakorum, laŭ la norda limo de la ĉinia (ĉinie okupita) aŭtonoma regiono Tibeto orienten. 2.500 kilometroj konsistigas la limon al la Tibeta Altebenaĵo, la resta orienta parto situas en la ĉinia aŭtonoma regiono Ŝinĝango.
La montaro Kunlun konsistas esence el la pli okcidenta montaro nomata laŭ la rusia esploristo Prĵevalskij, kiu tuŝas la nordan randon de la Tibeta Altebenaĵo, kaj la pli orienta montaro nomata laŭ la esploristo Marco Polo, kiu tuŝas la saman altmontaron kaj la sudan randon de la baseno Qaidam. De la montaro Prĵevalskij nordorienten daŭriĝas la montaro Nanŝan. La orienta daŭrigo nomiĝas Qinling.
Montoj
La montoĉenoj de la Kunlun Ŝan havas pli ol 200 montopintojn de pli ol 6000 metroj da alteco. La plej altaj estas:
(* ne konfuzenda kun la similsona monto Muztagata)
Historio
La montaro Kunlun ekestis per kolizio de la hinda subkontinento kun la eŭrazia litosfera plato en la malfrua fazo de la terhistoria epoko Triaso. Per tio fermiĝis la praoceano Tetiso.
La teritorio estas plejparte altmontara dezerto.
Těšovice (Srbice)
Těšovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Srbice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Srbice. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Těšovice situas en katastra teritorio Těšovice u Kolovče kun areo 3,03 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1336.
Kleriko
Kleriko (precipe en kristanismo) estas persono, kiu apartenas al la eklezia hierarkio.
Prediko
Prediko estas literatura ĝenro, parolado per kiu oni komunikas al publiko verojn religiajn aŭ insistado en rekomendado de tio, kion oni kredas vera kaj bona. En Katolika Eklezio ĝis 1970 dirata de predikejo.
Kleriko
Aparte gravan rolon la kristana Klerikaro havis dum la eŭropa Mezepoko, kiam ĝi estis la dua reganta klaso post la unua klaso de nobeloj kaj kune kun la nobeloj havis multajn privilegiojn kompare al la tria klaso, la burĝoj aŭ ĉiuj ceteraj homoj.
Prediko
Predikisto kutime identigas personon kiu predikas aŭ faras predikojn aŭ homiliojn de religiaj temoj plej ofte al asembleo de personoj. Malplej oftaj estas predikistoj kiuj predikas surstrate, aŭ tiuj kies mesaĝo ne necese estas religia, sed kiuj predikas komponantojn kiaj el morala aŭ socia aŭ sociala vidpunktoj aŭ filozofio.
En Islamo
La Ĥutba aŭ Ĥutbah (en araba: خطبة khuṭbah, hutbe) estas araba vorto kiu utilas kiel la unuaranga formala okazo por publika predikado en la tradicio de Islamo.
Proverboj pri predikado
Ekzistas pluraj proverboj pri prediko en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Pafnutij Ĉebiŝov
Pafnutij Lvoviĉ Ĉebiŝov (Пафнутий Львович Чебышёв) (naskiĝis la 16-an de majo (julia kalendaro: 4-a de majo) 1821 en Okatovo, regiono Kaluga; mortis la 8-an de decembro (julia kalendaro: 26-a de novembro) 1894 en Peterburgo) estis rusa matematikisto.
Biografio
Pafnutij Ĉebiŝov naŝkiĝis en vilaĝo Okatovo apud Borovsk en familio de riĉa landposedanto Lev Pavloviĉ Ĉebiŝov. Unuaj lekcionoj pri matematiko li ricevis de sia patrino Agrafena Ivanovna. Krom matematiko, Ĉebiŝov ekde sia infaneco ŝatis kaj lernis muzikon. Tio ege influis lian percepton de monda harmonio.
En 1892 la familio de Ĉebiŝov transloĝiĝis al Moskvo por doni bonan edukon al la infano. En Moskvo lin instruis P.N.Pogorevskij, unu el la plej bonaj moskvaj instruistoj pri matematiko kaj fiziko. Alia lia lernanto estas Ivan Turgenev.
Somere de jaro 1837 Pafnutij Lvoviĉ komencas studi matematikon en Moskva universitato. El universitataj instruistoj lin plej influis Nikolaj Braŝman, tra kiu Ĉebiŝov ekkonis verkojn de Jean-Victor Poncelet.
En jaro 1838 Ĉebiŝev partoprenis en studenta konkurso kie ricevis duan pozicion por lia projekto pri trovo na solvoj de n-potenca polinomo surbaze de algoritmo de Newton. La verkon Ĉebiŝov finis jam en la sama jaro, kaj pro tio oni lin rimarkis kiel plej perspektivan studenton.
En 1841 pro granda malsato en Eŭropa Rusio la familio de Ĉebiŝov ne plu povis subteni lin. Tamen danke al sia granda energio, obstino kaj senhiziteco li sukcesis gradiĝi de universitato kaj fari disertacion.
En 1847 Ĉebiŝov iĝis docento pri teorio de nombroj en Peterburga universitato. En 1850 li doktoriĝis kaj iĝis profesoro. Tiun pozicion li tenis ĝis lia morto kaj neniam haltigis sian sciencan laboron. Li mortis je 8-a de Decembro 1894 ĉe skribtablo.
Lian nomon tenas:
Sciencaj verkoj
Pafnutij Lvoviĉ Ĉebiŝov estas unu de fondintoj de teorio de aproksimaĵoj. Ankaŭ li multon verkis pri teorio de nombroj, probablokalkulo kaj mekaniko.
Mont-Dore (stacidomo)
Mont-Dore aŭ Le Mont-Dore estas franca stacidomo sur linio - Mont-Dore, situanta en  Mont-Dore, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Laqueuille - Mont-Dore (710000).
Volker Zotz
Volker Zotz (naskiĝis la 28-an de oktobro 1956 en Landau in der Pfalz) estas aŭstra filozofo.
Post la abituro li studis filozofion, historion kaj budhismon en la universitato de Vieno. En la jaro 1956 Zotz doktoriĝis en Vieno per sia laboraĵo pri Germanaj filozofoj influita de budhismo. Poste Zotz habilitiĝis en Saarbrücken. Li estis profesoro kaj scientisto en multaj lokoj, ekzemple Visiting Scholar kaj Research Associate en Universitato Ryukoku de Kioto kaj profesoro en Tokio. Li skribis pli ol dudek kvin librojn kaj multnombrajn artikolojn. Ekde 1999 li estas profesoro de filozofio en Luksemburgo.
The Shaggy Dog
Walt Disney Productions filmis sukcesan refilmon en 1976 nome The Shaggy D.A. en kiu stelulis Dean Jones, Tim Conway, kaj Suzanne Pleshette. Ĝi estis sekvita de televida refilmo de 1987, televida refilmo de 1994 kaj refilmo de 2006.
Sándor Ürmösy
Sándor ÜRMÖSY  [yrmoeŝi] estis hungara pentristo. Li naskiĝis en Homoródkarácsonyfalva en 1863 kaj mortis samloke en 1916.
Kariero
Ürmösy Sándor havas en Belarta Muzeo de Budapeŝto la pentraĵon Téli őrjárat (Vintra Patrolado).
Cizkrajov
Cizkrajov (Sitzgras) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 4 km nordoriente de Slavonice. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1301.
Partoj de municipo
Municipo Cizkrajov konsistas el kvar partoj sur kvar katastraj teritorioj.
Bellengreville (Seine-Maritime)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bellengrevillais.
Uherský Ostroh
Uherský Ostroh estas urbo en Ĉeĥio kun, situanta en sudorienta Moravio, 4 km de urbo Veselí nad Moravou, 9 km de urbo Uherské Hradiště. En la urbo superregas direkto al lignoindustrio kaj nutraĵindustrio.
John MacInnes
John MacINNES estas sociologo kaj demografo skota (Granda Britio); fakulo en socia demografio. Liaj ĉefaj temoj por esplorado estas la fekundeco, la familio kaj la labormerkato, la ekvilibro laboro-vivo, la sociologio de socia sekso - ĉefe pri la maskleco-; la sociologio de la nacia identeco, - speciale la naciismo sen ŝtato -, la komparoj inter Skotio kaj Katalunio, same kiel pri la rolo de la amaskomunikiloj. Li estas profesoro de Sociologio de la Fakultato de sociaj kaj politikaj sciencoj de la Universitato de Edinburgo. Li disvolvigis, kun Julio Pérez Díaz, la Teorion de la reprodukta revolucio.
Uherský Ostroh
Uherský Ostroh situas en norda mallarĝiĝinta parto de Malsupramoravia valego, sur la maldekstra riverbordo de rivero Morava. Ĝi estas en malnova komercvojo kaj la devena vilaĝo el la jaro 1286 nomiĝis Stenice. La nomo Ostroh aperis nur en la 15-a jarcento. Ĉi tie estis gotika burgo el la 13-a jarcento, kiu servis verŝajne kiel limregiona akva fortikaĵo, pli malfrue, en la jaroj 1580–1590, ĝi estis reguligita al renesanca kastelo kaj disvastigita je turo kaj arkada kortego. Komence de la 15-a jarcento la urbo estis centro de kalvinistoj.
Urbajn rajtojn Ostroh akiris en la jaro 1425. Ekde la 17-a jarcento ĝi apartenis al Lichtenštejn-anoj. En la urbo estas menciata paroĥejo jam en la jaro 1318. Por ekonomia evoluo estis en la 18-a kaj la 19-a jarcentoj grava forta juda minoritato. En la 2-a duono de la 19-a jarcento ĉi tie estis 544 loĝantoj de juda deveno kaj juda tombejo.
La urbo estas iom flanke de trafikvojkruciĝoj, proksimaj urboj Veselí nad Moravou kaj Uherské Hradiště evoluis pli rapide.
Esperanto
En Uherský Ostroh naskiĝis Vladimír Adamík.
Malá Tŕňa
Malá Tŕňa (hungare Kistoronya) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. Malá kaj kis signifas: malgranda.
Situo
Malá Tŕňa situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Trebišov troviĝas 23 km. La vilaĝo apartenas al vinregiono de Tokaj.
18499 Showalter
18499 Showalter estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedsciencisto Mark Showalter de la Instituto SETI, (kun)malkovrinto de la Gosameraj Jupiteraj ringoj, la saturna luno Pajno, de la uranaj lunoj Mabo kaj Kupido kaj de la plutonaj lunoj Kerberoso kaj Stikso. Li estas estro de la Nodo pri Sistemoj de.