cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Slovenske Konjice
Konjice ludis rolon dum la slovena kamparana ribelo de 1515, ĉi tie ribelantoj redaktis leteron kun iliaj petoj sendi al Maksimiliano la 1-a Sankta Romia Imperiestro en Vieno. Ekonomia disvolviĝo akceliĝis post konstruado de ĉefa vojo Vieno al Trieste en la 18a jarcento. Dum la 19-a jarcento la vilaĝo akiris lokan kortumon. La Aŭstra Suda Fervojo estis konstruita en 1846, sed ĝi kuris 15 | km oriente de Konjice. La 20an de junio 1892 komenciĝis laboroj sur mallarĝa mezurilo (760 mm) vapora fervojlinio nomata  Konjičanka  de Poljčane ĝis Slovenske Konjice, kiu malfermiĝis la 20an de decembro 1892. La 29an de junio 1921 ĝi estis etendita al Zreče. Ĝi estis fermita en 1963, kaj la aŭtoveturejoj estis forigitaj en 1970. Muzea lokomotivo K.3 (Gonobitz), konstruita de fabriko Krauss ĉe Linz, uzata sur ĉi tiu linio, estas elmontrita en la Slovena Fervoja Muzeo en Ljubljano.
Alaska Norda Deklivaro
La Alaska Norda Deklivaro (Alaska North Slope, Siḷaliñiq) estas la regiono de la usona ŝtato de Alasko situanta en la norda deklivaro de la montoj Brooks laŭlonge de la marbordo de du bordomaroj de la Arkta Oceano, nome la Ĉukĉa Maro ĉe la okcidenta flanko de Point Barrow, kaj la Boforta maro oriente.
Ĝi enhavas gravajn kuŝejojn el nafto, pejzaĝojn kun hegemonio de tundro kaj eĉ ĉiamfrosta grundo kaj sude montoj kun neĝo.
2-Hidroksoetila salikato
2-Hidroksoetila salikato aŭ 2-hidroksoetila 2-hidroksofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj etileno-glikolo. 2-Hidroksoetila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Hidroksoetila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al 2-hidroksoetila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Police (distrikto Šumperk)
Police estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie.
Historio
En historiaj fontoj aperas unue en la jaro 1312 ĉi tiea paroĥa preĝejo de sankta Mikolao, poste al la jaro 1343 ĉe burgo Úsov du vilaĝoj - Police kaj Džbánov. Ĉirkaŭ la jaro 1600 pereis paroĥo kaj preĝejo en Police. La preĝejo estis en 1672 kaj denove en 1763 alikonstruita, ĝi plu servis kiel filia enkadre de paroĥo en Úsov. Post la tridekjara milito Police kaj Džbánov estis tre dezertigitaj. En 1834 rekte en Police estis 56 domoj kaj 336 loĝantoj; Džbánov jam kreis ties nedivideblan parton.
Post 1848 Police falis al juĝeja distrikto Mohelnice en politika distrikto Zábřeh kaj baldaŭ ĝi ŝanĝiĝis en agrikulturan vilaĝon. Dum la dua mondmilito parto de loĝantoj aktive partoprenis en kontraŭfaŝisma rezistmovado.
Post 1945 la agrikultura karaktero ankoraŭ pli profundiĝis.
Memorindaĵoj
La plej valora historia memorindaĵo estas la jam menciita filia preĝejo de sankta Mikolao kun la gotika kerno kaj barokaj alikonstruoj.
Nădrag
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 913 loĝantojn (germanoj, rumanoj, slovakoj, hungaroj), en 1992 3 277 (rumanoj, 5% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1364. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény).
Nestohelpanto
Nestohelpanto estas termino uzata en kondutekologio kaj evolua biologio por priskribi socian strukturon kie junuloj kaj maturaj adoleskoj de ĉu unu aŭ ambaŭ seksoj, restas en asocio kun siaj gepatroj kaj helpas ilin zorgi pri sekvaj idaroj, anstataŭ disiĝi kaj ekreproduktiĝi. Tiu fenomeno estis unuafoje studata ĉe birdoj kie ĝi okazas plej ofte, sed ĝi estas ankaŭ konata ĉe animaloj el multaj diversaj grupoj inklude mamulojn kaj insektojn. Ĝi estas simpla formo de kooperativa reproduktado.
Ĝi okazas ĉe malpli da 5 % el birdospecioj tutmonde, sed ĝi estas plej komuna en Aŭstralio. Birdospecioj kie tiu kutimo troviĝas estas la Verdkrura galinolo, la Glanpego, kaj la Apostolbirdo. La Sukerfalangero kaj homoj estas ekzemploj de mamuloj kiuj montras tiun kutimon. Ĝi videblas ankaŭ en nombraj specioj de abeloj kiaj Ĉarpentabeloj (notu ke tio distingas el la kutimo de la eŭropa mielabelo, kie la "laboristoj" estas sterilaj kaj nekapablaj reproduktiĝi).
Le Petit-Quevilly
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Quevillais.
Valka
Valka (latve, germane historie ankaŭ Walk) estas urbo en la nordo de Latvio. La urbo situas en la historia regiono Livonio, proksimume 175 kilometrojn de la nacia ĉefurbo Rigo. Valka estas la okcidenta parto de la origina urbo "Walk", kiu post la Unua Mondmilito dum la jaro 1920 estis dividita al okcidenta, latva kaj orienta, pli granda parto, kiu sub la nomo Valga iĝis urbo de Estonio.
Inter la jaroj 1920 kaj 1940, kiam kaj Latvio kaj Estonio estis perforte konkeritaj kaj aneksitaj fare de Sovetunio, kaj inter 1991 kaj 2007 la du historiaj urbopartoj estis dividitaj per interŝtata limo, kiu ene de la urba teritorio havis limtrapasejojn. Dum la dua duono de 1940 kaj inter 1994 kaj 1991, do dum la tempo de sovetunia okupiĝo, temis pri interrespublika limo ene de Sovetunio, kiun eblis pasi sen formalaĵoj.
Post la ekvalidiĝo de la Interkonsento de Schengen en Latvio kaj Estonio fine de 2007 denove eblas pasi sen limkontroloj inter la urbaj teritorioj de ambaŭ ŝtatoj.
Valka etendiĝas sur areo de14 km² kaj dum la jaro 2005 havis 6.459 enloĝantojn. Ĝi estas centro de samnoma distrikto.
Hipio
Hipio (el la angla hippy t.e. hip "ŝika") aŭ "La generacio de 1968" estas nomo por tiuj junuloj, kiuj dum la 1960-aj jaroj kaj la 1970-aj jaroj en Eŭropo, Nordameriko kaj Japanio ribelis kontraŭ siaj gepatroj kaj ties socio.
Ili subite trovis sin neglektataj de generacio, kies ĉefa okupo estis mono, kaj de socio, kiu instigis al malpaco kaj milito. La nova populara muziko kaj la novaj gravedpreventiloj donis al ili impreson pri libereco, kio kondukis al senzorgaj vestaĵ- kaj harar-modoj inspiritaj de Hindio kaj Romantikismo, kaj liberaj sintenoj al amoro kaj kelkaj drogoj, precipe mariĥuano, haŝiŝo kaj psikedelaĵoj kiel LSD. La hipioj deziris ŝanĝi la mondon, kaj faris tion per protestomarŝoj (ĉefe kontraŭ la Usona interveno en Vjetnamio), malemo eniri la normalan socion, kaj aliĝo al alternativaj movadoj kaj idealoj, interalie Esperanto. Tiel, oni povas diri, ke la tempo de la hipioj estis flor-tempo por Esperanto. Multaj hipioj eksperimentis per alternativaj famili-strukturoj, kiel familia komunumo.
La hipia kulturo estis nomita la kontraŭkulturo, ĉar ĝi staris kontraŭ la kulturo de la gepatroj. Ĝi fontis el antaŭa movado bitnikoj. Usonaj junuloj laboris pli la religian flankon de la movado kaj esploris malpli formalajn versiojn de kristanismo, novpaganismo, hinduismo (Hare Krishna) kaj budaismo. Multaj sektoj logis junulojn. Oftis sinkretismo inter tiuj religioj. Oni valoris la mistikon pli ol la racia sperto de diaĵoj. Tiuj movadoj estis la eko de Nova Erao. En Okcidenta Eŭropo, la junulaj movadoj pli esploris maldekstrisman politikon ekster la sovet-komunisma rigido. Anarĥiismo, situaciismo, trockismo, feminismo, ekologiismo, kontraŭrasismo estis studataj. Ĉe kelkaj, tiuj influoj pelis ilin al perforta revolucio, kiun dum la 1970-aj klopodis terorismaj grupoj.
Eventoj: Woodstock-festivalo - Vjetnama milito - Franca majo de 1968 - Praga Printempo - Milito de Alĝerio - Studenta movado en Meksiko
Personoj inspirintaj la hipian movadon, aŭ devenaj de tiu: Beatles - Bob Marley - Jimi Hendrix - Karl Marx - J.R.R. Tolkien - Mao Zedong - Che Guevara - Fidel Castro - Martin Luther King - Mohandas Karamchand Gandhi - Herbert Marcuse - Timothy Leary - Daniel Cohn-Bendit - Rudi Dutschke - Joseph Martin Fischer - Jesuo Kristo - Maharishi - Charles Manson
Rilataj aferoj: Malvarma milito - Atombombo - La Mastro de la Ringoj - Malkoloniigo - Symbionese Liberation Army - Black Panthers - Black Power - Amfora epoko - Majtrejo - yippie
Verkoj
Famaj sloganoj de la hipioj estis:
Rezultoj
Kiam hipioj maljuniĝis, pluraj evoluis al pli seriozaj kaj realismaj opinioj. Ili organiziĝis en pacismaj, ekologiismaj, homrajtaj ne-registaraj organizoj celantaj plibonigi mondonj. Kelkaj tamen ne kapablis toleri la efikon de drogoj kaj neordinaraj vivmanieroj. Aliaj forlasis sian hipiecon kaj akceptis la burĝan socion.
Tamen, iom da ilia influo restis, kaj la nuna socio, kvankam taksas hipiojn tro naivaj, estas pli tolerema pri sekso, drogoj, religio, modo.
Béla Serestély
SERESTÉLY Béla [ŝereŝte:j] estis rumanuja hungara poeto kaj verkisto. Li naskiĝis la en Malomvíz kaj mortis la  en Arad.
Biografio
Béla Serestély post la fino de gimnazio li iĝis fervojoficisto. Kiel lernanto li jam estis kunlaboranto de pluraj beletraj gazetoj en Hungarujo kaj Transilvanujo (Előre, Május). Li verkis poemojn kaj teatraĵojn. Li estis ano de la Erdélyi Irodalmi Társaság. Li pensiuliĝis kiel oficestro de la fervojstacio de Simeria.
Tajfuno Haj-kujo
La tajfuno Haj-kujo estis la tria tropika uragano ene de semajno, kiu travis orientan Azion kaj precipe kontinentan Ĉinion en la unua duono de aŭgusto 2012. Ĝia internacia numerigo estas 1211, ĉar ĝi estis la 11-a tropika ŝtormo de la jaro 2013; la numerigo laŭ la Komuna Tajfun-Averta Centro, angle Joint Typhoon Warning Center (JTWC) en Pearl Harbor, Havajo estis 12W. La nomo Haj-kujo, angla latinliterigo Haikui, origine ĉine 海葵, havas la signifon "maranemono".
La uragano aperis en la Pacifika Oceano, sudoriente de Japanio, la 1-an de aŭgusto 2012 kaj moviĝis orienten al kontinenta Ĉinio ĝis la 11-a de aŭgusto 2012 (vidu la suban mapon).
Lüdersfeld
Lüdersfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Villejuif - Gustave Roussy (pariza metrostacio)
Villejuif - Gustave Roussy estas estonta interkonekta stacio de la Metroo de Parizo.
Ĝi situos ene de "Parc départemental des Hautes-Bruyères", en Villejuif, antaŭ Institut Gustave-Roussy (kontraŭ-kancera centro), en 2022. Ĝi estos priservata samtempe de linio 15 kaj linio 14. Kajoj de linio 15 havos profundon de. Ambaŭ stacioj estos supermetitaj kaj integritaj ene de la sama konstruo. Surface, ronda konstruaĵo de la stacio situos en la parko.
34193 Annakoonce
34193 Annakoonce estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Anna Colleen Koonce, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la St. Joseph’s Academy en Baton Rouge (Marilando, Usono).
Moskeo Nasir ol Molk
La Moskeo Nasir ol Molk aŭ Nasir al-Mulk (en persa: مسجد نصیر الملک‎ Masjed-e Nasir ol-Molk), konata ankaŭ kiel Rozkolora Moskeo (مسجد صورتی Masjed-e Surati), estas tradicia moskeo en Ŝirazo, Irano. Ĝi estas en la kvartalo Gaŭd-i Arabān, proksime de la moskeo Shāh Chérāgh. Ĝi estis konstruita dum la regado de la dinastio de Kaĝaroj en Irano.
La moskeo famas pro etendaj kolorvitroj en sia fasado, kaj montras aliajn tradiciajn elementoj kiel la desegno Panj Kāse ("kvin konkavaĵoj"). Ĝi estas nomita en populara kulturo la 'Rozkolora Moskeo', pro la uzado de konsiderinda nombro de roz-koloraj kaheloj por sia interna desegno.
19652 Saris
19652 Saris estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Patrick J. G. Saris, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Viewpoint School de Calabasas (Kalifornio, Usono).
Friedrich Grillo
Friedrich Grillo, ofte mallonge Fritz Grillo, (naskiĝinta la en Essen; mortinta la  en Ludenberg ĉe Düsseldorf; kompleta nomo: Henrich Friedrich Theodor Ernst Grillo) estis germana entreprenisto kaj industriisto, kiu decide kunstampis la evoluon de la Ruhr-Regiono en la periodo de spekulanto-kompanioj.
Friedrich Grillo kaj sia vidvino Wilhelmine Grillo'' (1829–1904) donacis el sia posedaĵo la kostojn por la terpeco kaj du trionojn de la konstrukostoj de la urba teatrejo de Essen, kiu malfermiĝis en 1892. La teatrejo tiam ankaŭ estis eknomata Grillo-Teatrejo. La sengefila geedzoj loĝis ĉe la strato Kettwiger Straße vidalvide de la Johanopreĝejo.
La karbominejo Zeche Monopol en Kamen, ekproduktanta en 1873 kaj nun eksfunkciigita, ankaŭ havis la nomon „Grillo“.
Ŝalva Natelaŝvili
Ŝalva NATELAŜVILI (kartvele შალვა ნათელაშვილი; naskiĝis la 17-an de februaro 1958) estas kartvela politikisto, juristo, gvidanto de la Laborista partio de Kartvelio ekde 1995. En 2002 li prezidis la tbilisan Sakrebulo (urban parlamenton), sed cedis la postenon al Miĥeil Saakaŝvili. En la jaroj 1992-1999 Natelaŝvili estis deputito de la kartvela parlamento.
Natelaŝvili estas unu el la aŭtoroj de la kartvela konstitucio de 1995. En januaro 2008 li estis inter la sep kandidatoj por la prezidenta posteno kaj sukcesis gajni la kvaran lokon inter la rivaloj (6,49% de la voĉdonoj).
En julio 2008 Natelaŝvili petis de la eŭropunia komisiito pri ekstera politiko kaj sekureco Xavier Solana doni al lia familio rajton de politika rifuĝo. Laŭ vortoj de Natelaŝvili, li ne certas pri sekureco de sia familio, ĉar en Kartvelio „regas sekurecservoj kaj ne eblas eĉ revi pri demokratio".
Edziĝinta, li havas du infanojn.
Zubák (apartigilo)
Zubák povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
15391 Steliomancinelli
15391 Steliomancinelli estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Jeffrey Jacob Abrams
Jeffrey Jacob ABRAMS (ofte mallongigata J. J. Abrams, naskiĝis la 27-an de junio 1966 en Novjorko, Usono) estas usona filma kaj televida produktoro, aŭtoro de filmaj scenaroj, komponisto kaj reĝisoro.
15391 Steliomancinelli
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Stelio Mancinelli Degli Esposti (1931–2017), iama profesoro pri kemio en Terno. Profunde interesita pri matematiko, fiziko kaj astronomio, li desegnis kaj realigis grandajn sunhorloĝojn en diversaj italaj urboj. Li estis bone konata pro siaj lekcioj pri la historio de astronomio kaj siaj trejnantaj kursoj por lernantoj.
Jeffrey Jacob Abrams
Post la naskiĝo en Novjorko, li frue kun sia familio translokiĝis al Los-Anĝeleso. Poste li retranslokiĝis al la usona oriento kaj vizitis la kolegion Sarah Lawrence en Bronxville, Novjorkio.
Jeffrey Jacob Abrams kunlaboris pri multaj projektoj de kinejaj kaj televidaj filmoj, interalie Armageddon, kaj estas la kreinto de la tre sukcesaj usonaj televidaj serioj Felicity (1998), Alias (2001) kaj krome esence partoprenis la kreadon de la televida serio Lost ("perdita", 2004). Li reĝisoris la trian kinejan filmon de la serio Mission: Impossible ("misio: neebla"), kiu ekprezentiĝis maje 2006. De tiam li definitive estis internacie renoma. Poste en 2009 li interalie reĝisoris la filmon Star Trek, la 11-an kinejan filmon el la samnoma scienc-fikcia serio, kiu prezentiĝas ekde aprilo 2009.
Gábor Juhász
Gábor Juhász [juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Juhász Gábor estas hungara politikisto, ministro, parlamentano.
Gábor Juhász naskiĝis la  1963 en Salgótarján.
Biografio
Gábor Juhász abiturientis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1981, poste li laboris en fabriko de Mátranovák kiel ferlaboristo. Li aliĝis al Hungara Socialista Laborista Partio en 1982. Li akiris diplomon en altlernejo de Kecskemét en 1985, poste li revenis al la menciita fabriko, kie li ricevis jam pli altan postenon. Li akiris plian diplomon en Universitato Corvinus de Budapeŝto en 1991, en la sama jaro li aliĝis al Hungara Socialista Partio, poste li laboris en diversaj firmaoj. Li estis parlamenta deputito inter 1994 kaj 2010. Li estis subministro pri enlandaj aferoj inter 2004 kaj 2006, poste subministro pri justico kaj polico. En la jaroj 2009 kaj 2010 li estis senpostena ministro pri sekretaj servoj malpli ol jaron.
Saint-Silvain-sous-Toulx
Saint-Silvain-sous-Toulx estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 163 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Silvain-sous-Toulx etendiĝas sur 14,57 km², kaj havis 163 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 11 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Silvain-sous-Toulx situas je alteco de 625 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Silvain-sous-Toulx apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Lesage, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Silvain-sous-Toulx apartenas al la kantono de Jarnages, kies ĉefurbo estas Jarnages. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Deputitaj distriktoj (Francio)
La francaj deputitaj distriktoj estas teritoriaj subdividoj en kiuj estas elektitaj la deputitoj de la nacia Asembleo. Ili ĝenerale estas subdividoj de departemento aŭ de transmaraj kolektivumo.
De 1789 ĝis 1870
La unuaj balotaj distriktoj, kiuj ebligis la elekton de la reprezentantoj al la ĝeneralaj Ŝtatoj en 1789 estis la prefektolandoj kaj seneskallandoj. Reĝa edikto de la 24-a de januaro 1789 dividis Francion en pli ol 400 balotajn prefektolandojn.
Tria Respubliko
La tria Respubliko (1871-1940) utiligis precipe voĉdonadon de arondismento, kaj en iuj periodoj departementan perlistan voĉdonadon kun du vicoj kaj je relativa plimulto (1871, 1885, 1919, 1924).
Kvara Respubliko
En la kvara Respubliko (1946-1958), la arondismenta baloto estis forigita, anstataŭita per proporcia perlista baloto laŭ departemento.
Kvina Respubliko
De 1958 kaj la komenciĝo de la kvina Respubliko, la teritorio de la Franca Respubliko estis dividita por la deputitaj balotoj en distriktojn ( "circonscription"), ĉiu distrikto elektas deputiton per plejmulta voĉdonado je du vicoj por 5 jaroj. Tiuj distriktoj devas obei kiel eblas la kantonajn limojn kaj, devige, la departementajn limojn.
La nombro de la deputitaj distriktoj por la metropola Francio estis fiksita je 465 en 1958. Ĝi estis plialtigita al 470 en 1966 per la leĝo n° 64-707 de la 10-a de julio 1964 pri reorganizado de la pariza regiono, poste al 473 sekve de la kreo de tri seĝoj en departemento Rhône en 1972 kaj fine al 474 en 1975, per kreo de aldona distrikto en Korsiko.
Komence de 1986, la nombro de distriktoj (kaj do de deputitoj) estis 491, tio estis 474 por la metrtropola Francio kaj 17 por la transmara Francio.
Statistikoj
Antaŭ la subdivido farita en 2010, la metropolaj distriktoj enhavis inter loĝantojn por la 2-a distrikto de Lozère kaj  loĝantojn por la 6-a distrikto de Var. De la resubdivido, ili enhavas inter por la 2-a distrikto de Hautes-Alpes kaj  loĝantojn por la 6-a distrikto de Seine-Maritime.
Giganta ĉina kano
La giganta ĉina kano (Miscanthus ×giganteus) estas natura krucado de la ĉina kano (Miscanthus sinensis) kaj la Miscanthus sacchariflorus. Ĝi devenas originale el Japanio. Oni importis ĝin en 1935 el Japanio tra Danio al Mez-Eŭropo. La giganta ĉina kano uzas C4-tipan fotosintezon kaj tio estas tre produktema tipo de fotosintezo, inter certaj mediaj cirkonstancoj, kompare al C3-plantoj. Ĝi produktas en konvenaj klimataj kondiĉoj grandan kvanton da biomaso. Ĝi povas kreski en kontinenta zono ĝis alto de kvar metroj kaj tiel oni povas uzi ĝin kiel rekreskantan materialon por energiaj kaj krudmaterialaj uzoj.
Karakterizaĵoj
La giganta ĉina kano estas triploida hibrido kun 57 kromosomoj, kiu estiĝis per hibridigo de tetraploida formo Miscanthus sacchariflorus kun 76 kaj la diploida formo de ĉina kano (Miscanthus sinensis) kun 36 kromosomoj. La planto unuigas en si la valorajn karakterizaĵojn de ambaŭ originalaj specioj.
Kiel ĉiuj Miscanthus-specioj, ĝi estas plurjara kaj formas ŝosoriĉan rizomon, el kiu kreskas la plantoj. La ŝoso atingas alton de 3-4 metroj, havas lancoformajn, vertikalan folisurfacon, tiel ĝi atingas optimuman lumutiligon.
Utiligo
En la originala loko, oni uzis la planton kiel krudmaterialo por matoj kaj plektaĵoj por sun- kaj ventoproduktado. Oni uzis ĝin en aliaj landoj kiel ornamplanto.
Oni ekesploris la eblecojn utiligi la planton por energio en la 1970-aj jaroj. La giganta ĉina kano produktas 15-25 tunojn da sekmaso je hektaro. Ĝi estas uzebla por plenumo de lokaj energiaj pretendoj, ĉar longvoja transportado tro kostas.
Oni daŭre plibonigas tipojn, por pli bonaj bruligaj, kreskaj proprecoj.
Kisbodak
Kisbodak estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár.
Situo
Kisbodak situas laŭ (olda) Danubo sur insulo Szigetköz, kiun ĉirkaŭbrakas (olda) Danubo kaj Mosoni Duna. En la insulo estas nur flankovojoj. Dum la historio tie vivis fiŝistoj, akvomuelistoj kaj orlavistoj.
En 1920 la kontraŭa insulo de Danubo Csallóköz (ĉalokoz) iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Kisbodak perdis kontaktojn kun la kontraŭaj regionoj kaj situis laŭ la limo.
Grandaj inundoj okazis en 1712, 1736 kaj en 1954. En 1809 francaj soldatoj bruligas la vilaĝon, en 1851 okazis incendio.
En Kisbodak migra poŝto servas.
Verdakrona eremomelo
La Verdakrona eremomelo (Eremomela scotops) estas specio de la familio de Cistikoledoj (iam lokita en Silviedoj) kaj genro de Eremomeloj, kiu enhavas speciojn de Afriko kun grizaj supraj partoj kaj aliaj verdecaj aŭ flavecaj partoj kiel klaraj markoj, krom aliaj markoj, kuj facile distingas ilin inter si kaj el aliaj cistikoledoj.
Aspekto
Ĝi estas specio griza supre kaj tre helgriza al blankeca sube, sed la plej karakteraj ecoj estas olivverdeca kapo kio nomigas la specion kaj tre flava brusto (sub blankeca mentono) kiu nuanciĝas al la preskaŭ blankeca ventro. La iriso estas tre helflava. En flugiloj krom olivverdeca nuanco estas iom da malhela striado. La kruroj estas ruĝecaj.
Disvastiĝo
Tiu afrotropisa specio troviĝas en suda Afriko sude de la Golfo de Gvineo kaj ĉefe el suda duono de la Demokratia Respubliko Kongo, tra Angolo, norda Bocvano kaj Tanzanio al Sudafriko, sed ankaŭ iom en Burundo, Respubliko Kongo, Gabono, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Namibio, Ruando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj seka savano.
Verdakrona eremomelo preferas larĝfoliojn arbarojn, kiel Mjombo (Brachystegia), Burkeo (Burkea africana) kaj Zambia bajkiajo (Baikiaea plurijuga), foje en ĝardenoj en sudokcidenta Zimbabvo.
Kutimaro
Tiu specio estas de kooperativaj reproduktantoj, kie la reprodukta paro estas helpata de 1-5 helpantoj. Ĉiuj membroj partoprenas en la konstruado de la nesto, kiu estas malgranda taso farita el planta materialo de Miombo (Brachystegia), sekurita per araneretoj. La nestosezono estas en Zimbabvo el aŭgusto al februaro, kaj ĉefe el septembro al novembro. La ino demetas 2-5 ovojn, kiuj estas kovataj de ĉiuj el la grupomembroj.
Taksonomio kaj subspecioj
Eremomela scotops estis unuafoje priskrinita de Sundevall en 1850, per ekzemplero de Mohapoani, ĉe la Montoj Witfontein, en okcidento de la Norda Provinco de Sudafriko. Ĝi formas superspecion kun la samgenraj E. pusilla, E. canescens kaj E. gregalis.
Prostřední Poříčí
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1629.
Observatorio G.V. Schiaparelli
La observatorio estis konstruita en 1964 far'de la asocio " Cittadella delle Scienze ", fondita en 1956 de la itala meteologiisto Salvatore Furia.
Ĝia MPC kodo estas 204. Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo Giovanni Virginio Schiaparelli.
Historio
La asocio " Gruppo astronomi dilettanti " fondita de Salvatore Furia prezentis al la komunumo de Varese projekton de astronomia observatorio kaj botanika ĝardeno en la Campo dei Fiori kie, de kelkaj jaroj, kabano estis konstruita. Dank'al privata donaco de kvindek milionoj da liroj kaj de 100 000 m², la " Astronomia Societo G. V. Schiaparelli " estis fondita la kaj la observatorio konstruita.
Dank'al posta donacoj, estis kreita "Centro de plantscienca studo" dediĉita al la itala botanikisto Ruggero Tomaselli. En 1973, la "malvarma plantdomo" (sen hejtado nek vitroplatoj) estis kreita por rekrei antaŭalpan habitaton kaj pligrandigi la biodiversecon.
La "Kupolo Spina-Vita"
La kupolo Spina-Vita, aǔ "orienta kupolo", de diametro de 6 m, gastigis ĝis 1985 la refraktoron Merz-Cooke de 185 mm de aperturo konstruita en 1902 en Germanio. Tiu ĉi estis anstataǔigita per teleskopo Marcon de 60 cm de diametro, uzebla en du optikaj organizoj : Newton kaj Cassegrain. En organizo Newton, la teleskopo havas ĉefan fokusan distancon de 2783 mm kun fokusa rilato de f/4,64, dum en organizo Cassegrain, la ĉefan fokusan distancon estas ĉirkaǔ 12 m kun fokusa rilato de ĉirkaǔ f/20. Paralele al la teleskopo Marcon estas muntitaj du akromataj refraktoroj de 15 cm uzataj kiel gvidiloj por ŝargkuplita fotado kaj la refraktoro Merz-Cooke.
La "Kupolo Mascioni "
La kupolo Mascioni , aǔ "okcidenta kupolo", konstruita en la jaroj 1996 – 1997, gastigis ĝis 2007 Schmidt-teleskopon Celestron de 356 mm de aperturo kaj 600 mm de fokusa distanco, kiu estis anstataǔigita per Schmidt-teleskopo Celestron C14 de diametro de 356 mm kaj fokusa distanco de 3910 mm. Dank'al uzo de ŝargkuplita fotilo SBIG ST-8XME, tiu instrumento ankaŭ estas uzata de 2008 por esploro en astrometrio.
La "Kupolo Galileo"
La kupolo Galileo, konstruita inter 2004 kaj 2006 kaj de 7,5 m de diametro celas gastigi teleskopon de unu metro de diametro.
Aktivo
La observatorio estas malfermita por gvidata vizito tage aŭ nokte, semajne kaj feritage. Malgranda muzeo estis tie kreita, provizita per fotografioj kaj astronomiaj objektoj. La jusa kupolo Galileo ankaŭ estas alirebla al vizitantoj, kiuj malfacile iras, per lifto, kiu supreniras ĝis la teraso de la strukturo.
La intrumento 60 cm de diametro de la ĉefa kupolo estas uzita por esploro en astrometrio, precipe por la sekvo de, la serĉo pri kometoj kaj spektroskopio. Ĉe la fokuso Cassegrain estas muntita spektrometro Echelle por la studo pri kelkaj steloj en kunlaboro kun la Astrofizika Observatorio de Asiago.
Horní Poříčí
Nomon Horní Poříčí havas pluraj municipoj:
Derovere
Najbaras la komunumoj Ca' d'Andrea, Cappella de' Picenardi, Cella Dati, Cingia de' Botti kaj Pieve San Giacomo.
Oszkár Princz
En la jaro 1973 Princz diplomitiĝis pri klerigado kaj bibliotekoj en pedagogia altlernejo. 1977 li akiris universitatan diplomon pri estetiko.
-356
En la jaro 356 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Oszkár Princz
Princz sindoneme apogis la amatoran teatradon kaj estris grupojn en Szombathely kaj Körmend. Li kelkfoje mem verkis teatraĵojn.
De 1982 li estis organiza sekretario, sekretario kaj fine ĝenerala sekretario de Hungara Esperanto-Asocio. Lia unua lernolibro aperis en 1984, poste kvin pliaj sekvis. Post la sociaj ŝanĝiĝoj de la jaroj 1989 ĝis 1990 li studis ankoraŭfoje (pri eksterlanda komerco) kaj fariĝis turisma manaĝero en 1995. En la sama jaro li lanĉis la revuon Az EU és a nyelvi kérdés ("EU kaj la lingva demando") kaj fondis la turisman entreprenon Espertur kiun li de tiam gvidis dum 5 jaroj. Fondinte Nyelvek Egyenjogúságáért Társaság (Asocio por Egalrajteco de Lingvoj), li kontaktis lingvistojn, skribistojn, oficistojn de la Ministrejo de la Eksteraj Aferoj, kaj EU-komitatojn. Li reprezentis en la Kuratorio de Hungara Radio civitajn organizaĵojn. Li estis Prezidanto de Lingvokomitato de Esperanto ĉe la hungara Fremdlingva Pluinstrua Instituto (en strato Rigó).
Oszkár Princz mortis en Budapeŝto en 2004 pro korinfarkto en vagonaro hejmenveturante.
Mormaço
Mormaço estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.749 loĝantojn en 2010.
Cianogena fluorido
Cianogena fluorido, unue identigita en 1931 sed ne izolita ĝis 1964, estas la malpli esplorita el la kvar cianogenaj halogenidoj. Unumera cianogena fluorido estas plej bone preparata per pirolizo sub alta temperaturo kaj reduktata premo de la cianurata fluorido (vidu reakcion 1).
Santa Maria (Bulakano)
Santa Maria, - Bayan ng Santa Maria - estas triaklasa universitata urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono Centra Luzono, en provinco Bulakano.
Geografio
Santa Maria situas sur ebenaĵo (tamen norde kun montetoj) en interno de la insulo laŭ la samnoma rivero Santa Maria. Bocaue troviĝas nur 8, Marilao 11, Plaridel 14, provinca ĉefurbo Malolos 17, Kezonurbo 20, ĉefurbo Manilo 30 kilometrojn (aere).
Historio
Antaŭ ol la hispanoj venis al Filipinoj en 1521, Santa Maria estis nur vasta sovaĝejo, loĝata de sovaĝaj bestoj kaj kovrita de densaj pluvarbaroj. La hispana erao daŭris inter 1521–1898. Ekde 1647 la sporadaj domoj apartenis al Bocaue. Dominikanoj fondis bienon en 1699. Sendependa vilaĝo estis fondita fare de franciskana monaĥo en 1793. samtempe kirko estis konstruita, kiu estis preta en 1800. La vilaĝanoj ĝenerale luis teron de la monaĥoj. Dominado de Usono komenciĝis en 1898, fine de japanoj inter 1942-1945. Santa Maria atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1990-aj jaroj. En 2005 la kampuso ekfunkciis. Santa Maria estas kandidato pri komponenta urbo.
Religio kaj eduko
Plimulto de la loĝantoj estas romkatolikoj (91%), krome estas metodistoj, pluraj sektoj, eĉ Islamo ĉeestas. La politeknika universitato funkciigas kampuson en Santa Maria.
Trafiko
Santa Maria estas alirebla laŭ negravaj vojoj.
Klimato
Santa Maria situas en la ekvatora klimato kun efiko de musono. Jare falas po 1005 mm. Inter majo kaj oktobro daŭras la pluva sezono. La averaĝa temperaturo varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Famuloj
Santa Maria estis la hejmurbo de poeto en:José Corazón de Jesús.
28625 Selvakumar
28625 Selvakumar estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Trio (muzikensemblo)
Trio aŭ triteto estas muzikensemblo kun tri muzikistoj. (Pri la muzika formo legu trio)
28625 Selvakumar
Nomo
Ĝia nomo honoras Raja Selvakumar, finaliston de la Intel Science Talent Search de en 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Milton High School en Milton (Georgio).
Trio (muzikensemblo)
Klasika muziko
En la klasika muziko la plej ofta trio-ensemblo estas la pianotrio el violono, violonĉelo kaj piano. La plej konataj verkoj devenas de Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, Antonín Dvořák, Felix Mendelssohn Bartholdy, Wolfgang Amadeus Mozart kaj Robert Schumann. Ankaŭ Joseph Haydn skribis gravajn verkojn el sia malfrua verkaro por ĉi tiu ensemblo, kaj jam Johann Sebastian Bach aldonis al siaj sonatoj por violono kaj klaviceno trian voĉon por basgambovjolo.
Ankaŭ disvastĝinta estas la arĉtrio, plejofte ensemblo kun violono, vjolo kaj violonĉelo. Verkoj por ĉi tiu devenas i.a. de Ludwig van Beethoven kaj Wolfgang Amadeus Mozart; Antonín Dvořák verkis sian tre konatan trion por du violonoj kaj vjolo.
Aliaj trio-ensembloj plejofte ekestis pro la bezono, sone pliampleksigi la pianotrion, anstataŭante unu el la arĉinstrumenton per blovinstrumento. Tiel ekzistas pluraj trioj por piano, violonĉelo kaj klarneto (konataj ekzemploj ĉe Beethoven kaj Brahms, kiu ankaŭ verkis trion por piano, violono kaj korno). Kegelstatt-Trio de Mozart konsistas el la instrumentoj piano, vjolo kaj klarneto. Tamen kvankam ekzistas kelkaj gravaj verkoj por trio-ensemblo, ili estas en la klasika muziko nur escepto; evidente du arĉinstrumentoj sin miksas sone pli bone ol du diversdevenaj instrumentoj kaj formas nur kune balancon kontraŭ la sone kaj laŭ siaj polifoniaj eblecoj pli forta piano.
Se oni tamen anstataŭis la pianon per alia akordinstrumento, miksitaj ensembloj pli bone povis establi sin, ekz. en ĉambromuziko kun gitaro, ofte kombinita kun fluto kaj violono (ekzemple en la trioj de Ferdinando Carulli aŭ Joseph Kreutzer), aŭ en la trio por fluto, vjolo kaj harpo de Claude Debussy.
Laŭnome ankaŭ la baroka triosonato apartenas al ĉi tiu kategorio: jen la uzado de la nomo trio tamen nur rilatas al la nombro de voĉoj. Ĉar la ĝeneralbasa voĉo povas esti realigata de pluraj muzikistoj, ĉe triosonato ofte pli ol tri realigantoj muzikas.
Jazz
En ĵazo ekzistas multaj ekzemploj por trioj, kiuj ludas en diversspecaj ensembloj, je kelkaj:
Bukavu
estas metropolo, provinca ĉefurbo, universitata urbo kaj ĉefdiocezo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).
Esperanto
"KOMITATO POR LA PROMOCIO DE VIRINOJ KAJ INFANOJ EN KAMPARAJ REGIONOJ" "COPROFER a.s.b.l" (france COMITE POUR LA PROMOTION DE LA FEMME EN MILIEU RURAL)
Henrik Berté
Henrik Bettelheim naskiĝis la en Galgóc/Freistadt (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio (nuntempa Hlohovec en Slovakio), li mortis la  en Perchtoldsdorf (Aŭstrio).
Bukavu
Geografio
situas sur altebenaĵo laŭ lago Kivuo en la orienta sekcio de la lando. Goma situas 101, Kisangani 528, Mbuji-Mayi 710, Lubumbashi 1030, Kinŝaso 1519, Boma 1793 km.
Henrik Berté
Biografio
Henrik Berté devenis el juda familio. Post la morto de lia patro en 1867 kune kun sia frato forlasis sian hejmurbon kaj ili vivis en Vieno. En 1884 li ekstudis en konservatorio. Liaj plej gravaj instruistoj estis Franz Krenn, Anton Bruckner kaj Robert Fuchs. Li estis komence (ekde 1887) komponisto de komika opero, pluraj operetoj kaj baletoj malsukcesaj. En 1911 li ricevis libreton, poste li komponis proprajn melodiojn por estonta kantoteatraĵo Das Dreimäderlhaus. Ĉiuj teatroj rifuzis ĝin, tial Berté profitis melodiojn de Franz Schubert, la kantoteatraĵo iĝis mondsukceso, ĝi estis tradukita en 22 lingvojn kaj prezentita en pli ol 60 landoj resume proksimume 80,000-foje. Ĝi estis filmita plurajn fojojn. Berté neniam edziĝis, li vivis kun sia frato.
Bukavu
Historio
Bukavu estas parto de antikva reĝlando Bushi, kiun interrompis komence araboj, poste eŭropanoj en la 19-a jarcento. Tiam la loknomo estis "Rusozi". Bukavu estis establita en 1901 fare de la belgaj koloniaj aŭtoritatoj originale nomita Costermansville aŭ Costermansstad ĝis 1954. Ĝi havis elstaran eŭropan populacion sub la kolonia erao. Post la hombuĉado en Ruando, multe da rifuĝintoj alvenis. En 1996 jam en Demokratia Respubliko Kongo okazis ribelo kaj tendaroj de la rifuĝintoj estis atakitaj. En 2004 proksimume 16 000 virinoj estis seksperfortitaj en ununura semajno fare de soldatoj.
Ekonomio
En situas la plej granda fabriko "Pharmakina", kiu produktas gravajn medikamentojn. Ankaŭ la bieroproduktado estas menciinda.
Trafiko
havas flughavenon kaj boatoj trafikas sur la lago. Ĉefvojoj kuras al Goma, Ruando, Mbuji-Mayi kaj Lubumbashi.
Záskalie (apartigilo)
Záskalie povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
Bukavu
Klimato
situas en subtropika klimato. La temperaturo varias inter 19 kaj 22 °C. Jare pluvas po 1420 mm. La pluvo kulminas en marto kaj novembro, malkulminas en julio.
69286 von Liebig
69286 von Liebig estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kemiisto Justus von Liebig (1803 – 1873), plena profesoro en 1826, kiu faris multenombrajn gravajn kontribuojn en la kampoj de la neorganika, organika, biologia kaj agrikultura kemio. Sudentoj el la tuta Eŭropo venis por studi kun li. Li enkondukis la mineralajn sterkojn.
Biblio de Diablo
Biblio de Diablo aŭ alie Codex Gigas (Granda Kodekso) estas la plej granda mezepoka manuskripta libro en la mondo. La manuskripto ekestis komence de la 13-a jarcento en Ĉeĥio, en malgranda benediktana monaĥejo en Podlažice, nun parto de la urbo Chrast en orienta Bohemio. Ĝi estas deponata en Sveda Popola Biblioteko en Stokholmo. "Biblio de Diablo" ĝi estas nomata pro granda ilustraĵo imaganta diablon interne de la libro.
Aspekto
La kodekso havas lignajn kovrilojn 920 mm altajn, 505 mm larĝajn kaj 22 mm dikajn, tegitajn per ledo kun metalaj ornamaĵoj. Pezo de la libro estas 75 kilogramoj. Origine ĝi enhavis 320 pergamenajn foliojn, el kiuj estis ok antaŭ kelkaj jarcentoj forigitaj. Neniu konas kiu kaj pro kio eltranĉis la mankantajn paĝojn, sed ŝajnas, ke ili enhavis ordenajn regulojn de la benediktanoj. Oni pritaksas, ke por faro de ĉiuj pergamenoj por la libro oni bezonis ledojn el 160 azenoj.
Historio
La manuskripto ekestis en benediktana monaĥejo en Podlažice, forbruligita kaj detruita en la jaro 1421 fare de husanoj. La enskribaĵoj en la kodekso finiĝas en la jaro 1229. La libro estis pli malfrue donita kiel garantiaĵo al la cisterciana monaĥejo en Sedlec apud Kutná Hora. En la jaro 1295 elpagis ĝin benediktana klostro en Břevnov apud Prago, de kie ĝi verŝajne estis en la jaro 1420 fortransportita kaj kaŝita en fortikigita monaĥejo en Broumov en nordorienta Bohemio. En la jaro 1594 prenis la kodekson prunte de la monaĥejo imperiestro Rudolfo la 2-a sed ne redonis ĝin. Tiel la libro fariĝis parto de fama praga kolektaĵo de imperiestro Rudolfo la 2-a. En julio de la jaro 1648, ĉe la fino de la Tridekjara milito soldatoj de sveda generalo Königsmark helpe de perfido prenis okupe Pragan Burgon kaj kolektojn de Rudolfo forveturigis kiel militakiraĵon en Svedion. Tiel la Kodekso fariĝis parto de Sveda Popola Biblioteko. En la jaro 1699 ĝi preskaŭ forbrulis okaze de incendio en la reĝa kastelo en Stokholmo. Poste ĝi kun difektitaj kovriloj post elĵeto el fenestro de brulanta kastelo kuŝis preskaŭ cent jarojn en depozitejo. En la jaro 1796 ĉeĥa pastro kaj sciencisto Josef Dobrovský esploris ĝin denove kaj ekkonis en ĝi signifan literaturhistorian fonton. Tio iniciatis la svedajn, ĉeĥajn kaj polajn historiistojn al profunda esplorado kaj aprezo de la Kodekso. En la jaro 1990, post falo de la komunisma reĝimo en Ĉeĥio proklamis nova ĉeĥa prezidento Václav Havel, ke li volas peti la svedan registaron pri redono de kelkaj por la ĉeĥoj ege valoraj memorindaĵoj en Ĉeĥion. Bedaŭrinde ankoraŭ antaŭ tiu ago la sveda registaro signis tiun ĉi peton dubinda kaj speciale pri la "Diabla biblio" estis duoninformo, ke ĝi neniukaze povos esti redonita. Post sukcesaj traktadoj estis la ĉeĥoj dankemaj, ke la granda libro de la septembro 2007 ĝis la januaro 2008 estis pruntedonita al la Ĉeĥa Popola Biblioteko en Pragon. Ĉeĥaj sciencistoj atesas, ke oni en Svedio pri la Kodekso bone zorgas kaj ebligas al sciencistoj studi en ĝi.
Enhavo
La Kodekso enhavas tutan Biblion (Malnovan kaj Novan Testamenton) en la latina, verkojn "Epistola ad Braulionem Cesaree episcopum" kaj "Ethymologie" de Izidoro Hispalensis, Antiquitates iudaice kaj ankaŭ De bello Judaico de Jozefo Flavius, konfesan spegulon, transskribon de Kroniko de Kosmas, ensorĉajn formulojn kontraŭ malsanoj kaj ŝtelistoj, liston de membroj kaj amikoj de la frataro de Podlažice el la jaroj 1227 ĝis 1229 kaj benediktanan kalendaron.
Formo
La Granda Kodekso estas libro fakte mirinda ne nur pro sia grandeco. La manuskripto enhavas iluminaciojn en koloroj ruĝa, blua, flava, verda kaj ora. La komencliteroj estas faritaj en stilo de supera spiralforma romana ornamentaro kun diversaj floraj ŝosoj. La libro proponas belegan unuecan skriban formon, kiu neŝanĝiĝas en longa tempo dum kiu la libro devis ekestadi. Tio povus gvidi al malĝusta opinio, ke la libro ekestis dum nelonga tempo. Tamen la unueco de la skribformo atestas, ke ne eblas, ke ĝi estus verko de pluraj skribantoj. Sur la fronta paĝo de folio n-ro 290 estas unika bildo de la diablo 50 cm alta. La fortimiga diablo estas en kaŭra pozicio, sur la manoj kaj piedoj li havas nur kvar fingrojn, el la buŝo etendiĝas du langoj. Sur malantaŭa paĝo de la folio 289, do maldekstre de la diablo estas bildo de la ĉiela urbo Jerusalemo.
Mito
Laŭ legendo staris ĉe la nasko de la Kodekso peko, pro kiu estis unu el la monaĥoj kondamnita esti viva enmasonita. Por ke li eskapu de la puno, li promesis al la fratoj, ke por gloro de la monaĥejo li dum ununura nokto verkos libron, kian la mondo ankoraŭ ne vidis. Li komencis reskribadi biblion, sed unu nokto ne sufiĉis. Tial li vokis satanon, kiu laŭ kontrakto pri animo de la monaĥo finkreis ĝustatempe la verkon. La monaĥo nur aligis portreton de la diablo.
Andrzej Duda
Andrzej Sebastian DUDA (esperante: Andreo Sebastiano Duda) (naskiĝis la en Krakovo) estas pola juristo kaj politikisto, de 2006 ĝis 2007 vicministro en Ministerio pri Juro, eks-vicministro en Prezidenta Kancelario de Prezidento de Pollando Lech Kaczyński, ano de Ŝtata Tribunalo, parlamentano de Pola Sejmo en la 7-a oficperiodo, Membro de Eŭropa Parlamento (MEP) en la 7-a kaj 8-a oficperiodoj. Kandidato por Prezidento de Pollando dum la Prezidentaj balotoj en Pollando 2015, kiujn laŭ opinisondado de la elirantoj de la balot-urno venkis kun 53 % kun Bronisław Komorowski dum la 2-a etapo de la balotoj. De 6-a de aŭgusto 2015 li estas Prezidento de Pollando
Biblio de Diablo
Bibliografio
BÁRTL, Stanislav; KOSTELECKÝ, Jiří. Ďáblova bible. Tajemství největší knihy světa. Praha : Paseka, 1993
Andrzej Duda
Biografio
Abituriento de la 2-a Liceo de Reĝo Johano la 3-a Sobieski en Krakovo. Dum la jaroj 1984–1990 li estis ano de la pola skoltismo kiel taĉmentestro.
En la jaro 1996 finis la studadon en la Jagelona Universitato, nome en la Fakultato de Juro kaj Administrado en Krakovo. En la jaro 1997 eklaboris kiel asistanto en la Administra Katedro de la Jagelona Universitato kaj de oktobro 2001 en la Katedro de la Administra Juro. En januaro 2005 doktoriĝis pri juraj sciencoj, je disertacio La juraj aferoj en pola administra juro sub doktoriĝ-konsilisto prof. Jan Zimmermann, eldonita libroforme en la jaro 2008.
Li estis aktivulo de Unio de Libereco. Post parlamentaj balotoj en la jaro 2005, li komencis la kunlaboron kun Parlamenta Klubo de Rajto kaj Justeco. Kiel konsilanto de Parlamenta Klubo de Rajto kaj Justeco li partoprenis en la laboroj de Parlamentaj Komisionoj de Pola Sejmo kaj Senato.
De la 1-a de aŭgusto 2006 laŭ propono de Ministro pri Juro Zbigniew Ziobro li ekestis vic-ministro en Ministerio pri Juro. En la ministerio li respondecis pri la leĝaro (kodo), la internacia kunlaboro kaj informadiko en juĝejoj kaj prokuroraro. Forlasis tiun funkcion la 15-an de novembro 2007 pro la elekto al la nova posteno en la Ŝtata Tribunalo.
La 16-an de januaro 2008 li ekestis la vicministro en la Prezidenta Kancelario de Prezidento de Pollando Lech Kaczyński. La 5-an de julio 2010, post la elekto de nova Prezidento de Pollando Bronisław Komorowski, li mem demisiis de la posteno kaj la sekvontan tagon li estis demisiigita. En la jaro 2010 unuafoje sen sukceso estis la kandidato al la posteno de urbestro de Krakovo proponita de Juro kaj Justeco, tamen li estis elektita kiel konsilanto de la urba konsilantaro. En la jaro 2011 li aperis en la dokumenta filmo pri la Kraŝo de la pola prezidenta aviadilo en 2010 sub la titolo Nebulo.
Li estis unu el la fondintoj de la Socia Movado je la nomo de Prezidento de Pollando Lech Kaczyński.
En la parlamentaj balotoj en la jaro 2011 el la listo de Juro kaj Justeco li estis elektita kiel parlamentano de Pola Sejmo de la 7-a oficperiodo (en la balotregiono n-ro 13 en Krakovo akirante 79 981 da voĉoj.
Lige kun tio li rezignis de la mandato de konsiliano en la Urba Konsilantaro. La 27-an de novembro 2013 li ekestis la gazetara proparolanto de la partio Rajto kaj Justeco, li plenumis tiun funkcion ĝis la 9-a de januaro 2014.
En prezidentaj balotoj la 10-an de majo 2015 li akris la unuan lokon, kun 5 179 092 da voĉoj, kio estas 34,76% da validaj voĉoj (vidu la apudan mapon de Pollando). Ĉar neniu el la kandidatoj trapasis la balot-sojlon 50% da validaj voĉoj, Andrzej Duda eniris al la dua etapo kun Bronisław Komorowski, kiu akiris 33,77% da validaj voĉoj.
La 24-an de majo 2015 laŭ la opinisondado de la elirantoj for de la balot-urnoj d-ro Andrzej Duda kun 53 % venkis kun la ĝisnuna Prezidento Bronisław Komorowski kiu ricevis 47 %.
Rezulte de la Prezidentaj balotoj en Pollando 2020 li venkis kandidaton de la Civitana Platformo Rafał Trzaskowski. En la unua raŭndo li akiris 43,50% da voĉoj kaj en la dua 51,03%.
Privata vivo
Andrzej Duda estas filo de Jan Tadeusz Duda kaj Janina Milewska-Duda, ambaŭ estas universitataj profesoroj (de teknikaj sciencoj kaj kemiaj sciencoj) ligitaj profesie kun la AGH Universitato de Scienco kaj Teknologio. La 21-an de decembro 1994 li geedziĝis kun germaninstruistino Agata Kornhauser-Duda (vidu la apudan foton) kaj ili havas unu filinon Kinga (naskiĝis en 1995). Lia bopatro estas Julian Kornhauser.
Li estas praktikanta katoliko.
NGC 2913
NGC 2913 (aliaj indikoj — UGC 5095, MCG 2-25-5, ZWG 63.9, PGC 27184) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Santiago Ayuquililla
Santiago Ayuquililla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Ayuquililla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 455.
Geografio
Santiago Ayuquililla apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2261 loĝantojn. El tiuj estis 1050 viroj kaj 1211 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1580 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 5 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Johannes Honterus
Johano HONTERO, Honter, familinomo Grass, (naskiĝis 1498 en Braŝovo / Kronstadt, mortis la 23-an de januaro 1549 samloke) estis saksa verkisto, presisto, humanista sciencisto, evangelia predikisto en Transilvanio.