cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amazing Grace (filmo de 2006)
Amazing Grace estas la nomo de filmo distribuita en 2006 kiu rakontas la historion de la abolicio de sklaveco en Britio tra la penoj de William Wilberforce, kiu parte formis sian kontraŭstaron al sklaveco (laŭ la filmo) danke al la figuro de John Newton, kiu estis lia infanaĝa pastoro. La filmo estis prezentita en diversaj kin-festivalo el septembro de 2006 kaj premierita en Usono la 23an de februaro 2007, koincide kun la 200a datreveno de la britparlamenta malpermeso de la sklavokomerco de 1807.
Kunihiro Shibazaki
Kunihiro Shibazaki (柴崎 邦博, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija kaj Tochigi SC.
Hidekatsu Saito
Hidekatsu Saito 1908 - 1940 estis japana dialektologo, esperantisto, kaj latinigisto.
Vivo
Hidekatsu Saito naskiĝis en la nuna urbo Tsuruoka de la prefektujo Yamagata en la norda parto de la ĉefinsulo de Japanio. Fininte la studojn en la universitato Komazawa en Tokio en 1931, li laboris kiel instruisto en sia hejma prefektujo. Pro sia maldekstrisma ideologio li estis maldungita en 1932.
Ekde siaj instruistaj tagoj li okupiĝis pri esploroj de la japana lingvo, studoj pri ties dialektoj, diskonigado de la reformaj movadoj de la ĉinaj literoj, nome la latiniga movado de la japana lingvo, Esperanto-movado, ktp. Ĉi tiajn studojn li daŭrigis poste hejme.
Pro sia korespondado kun eksteraj landoj kaj pro siaj kontraŭ-militaj ideologio kaj agadoj, Saito estis arestita en 1938 kaŭze de malsekvo de la Leĝo por Publika Ordo. Li malsaniĝis je la pulmo, kaj post la liberiĝo li mortis en 1940.
Sceaux
Sceaux estas la nomo de pluraj artikoloj.
József Pataki (aktoro)
Biografio
József Pataki interrompis la lernadon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1895 kaj li lernis plu en Teatra Akademio, kie li akiris diplomon en 1898. Liaj ĉefaj instruistoj estis Ede Újházi kaj Imre Császár. Post la diplomo li debutis en Szatmár, baldaŭ li sekvis migran trupo de Albert Kövessy, poste li apartenis al diversaj teatroj aŭ migrantaj trupoj en provinco. Li havis rolojn en Budapeŝto ekde 1912, en la sekva jaro li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1914 lia kontribuo pri historio de la hungara teatro atingis premion en konkurso, en la sekvaj jaroj li ofte verkis artikolojn pri la teatroj. Li instruis ankaŭ en la menciita akademio depost la 1-a mondmilito. En 1925 li ricevis la taskon establi muzeon pri la Nacia Teatro, post 2 jaroj li estis ankaŭ ties bibliotekisto. Lastfoje li estis en scenejo de Nacia Teatro en 1944, poste li retiriĝis.
Li ricevis premiojn en 1914 kaj 1917. Li edziĝis en 1921, baldaŭ li havis 3 gefilojn.
Bracon
Bracon estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Arbois.
Geografio
La komunumo situas en Jura, en Burgonjo-Franĉkonteo. Rivero Furieuse trairas Bracon.
Vidindaĵo
Apud la bieno Sauvaget kreskas ega malnova tilio. Laŭ la tradicio, ĝi datiĝus el la 15-a jarcento.
Legende, estas la lasta arbo plantigita de Karlo la Brava okaze de la edziniĝo de sia filino Maria de Burgonjo kun Maksimiliano la 1-a de Habsburgo, la 18-an de aŭgusto 1477. Sed laŭ sciencaj esploroj tiu arbo ne aĝas pli ol 250 jaroj. Ĝi altas 25 metrojn kaj dikas 17 metrojn. Dum 2003 ĝi ricevis la statuson : publika utilo (france :"utilité publique").
Siegelsbach
Siegelsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kočín
Kočín, antaŭe Kočiny, estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň proksimume 6 km sude de Kralovice. Vivas ĉi tie.
Ĉirkaŭaĵo
Kočín najbaras kun Kopidlo nordokcidente, kun Dolní Hradiště sudoriente, kun la pereinta Čečín sudokcidente kaj Babina okcidente. Kočín situas sur sudokcidenta limo de naturparko Rohatiny.
Johann Michael Bach la 1-a
Johann Michael Bach (* 9-an de aŭgusto 1648 en Arnstadt; † 17-an de majo 1694 en Gehren), filo de Heinrich Bach kaj frato de Johann Christoph Bach, estis germana baroka komponisto el la familio Bach.
Vivo
Johann Michael ricevis muzikan edukadon de sia patro, poste li lernis ĉe la kantoro de Arnstad, Jonas de Fletin. Li estis komence kantoro en sia naskiĝurbo Arnstadt. En 1665 li sukcedis sian fraton Johann Christoph kiel kortega orgenisto ĝis 1673. En tiu ĉi jaro li transprenis de Johann Effler la orgenistopostenon en Gehren, kie li vivis ĝis sia morto. La 5-an de oktobro de la sama jaro li ankaŭ laboris kiel urba sekretario. Lia filino Maria Barbara Bach (1684–1720) geedziĝis la 17-an de oktobro 1707 kun Johann Sebastian Bach.
Cananea
Cananea estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Cananea. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26019.
Temas pri mineja urbo kiu situas en la plej nordorienta parto de Sonora tuj ĉe la landlimo al Usono. En Cananea troviĝas plej gravaj meksikaj minentreprenoj.
Deveno de la nomo
La nomo venas de la pima lingvo kaj ĝi signifas "viando de ĉevalo".
Johann Michael Bach la 1-a
Verkoj
Johann Michael Bach kiel komponisto de la ĥoralmoteto li kreis rimarkindajn verkojn. De li konserviĝis en la malnov-bach-a arkivo 3 kantatoj, 11 motetoj same kiel 72 orgenĥoraloj. La plej konataj el inter ili estas la kantatoj Ach, bleib bei uns, Herr Jesu Christ (por ĥoro, arĉinstrumentoj kaj baso kontinua), Liebster Jesu, hör mein Flehen (por soprano, arĉinstrumentoj kaj baso kontinua) kaj Ach, wie sehnlich wart' ich der Zeit (ankaŭ por soprano, arĉinstrumentoj kaj baso kontinua). Oni ankaŭ atribuas al li Arion kun 15 variacioj, konata per aranĝaĵo por harmoniumo far L. A. Zeliner.
Cananea
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 32936 loĝantojn. El tiuj estis 16415 viroj kaj 16521 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3041,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1600 metroj super la marnivelo.
Johann Michael Bach la 1-a
Vidu ankaŭ
Bach-monumento (Gehren)
Cananea
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 545 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15 °C.
Anda montarkoko
La Anda montarkoko manĝas dieton de frukto, suplementita de insektoj, amfibioj, reptilioj, kaj malgrandaj musoj. Ĝi estas distribuata tra la tuta nubarbaro de Andoj, havante teritorion de ĉirkaŭ 260 000 km². Kvankam ĝi estas tuŝita de la detruo de ties habitato, la Anda montarkoko ne estas klasita kiel minacata.
Cananea
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 21383 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 21048 scipovis legi kaj skribi kaj 328 personoj estis analfabetoj. Do 1,53 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 28321 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 108 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,38 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Origino
En la 17-jarcento sur la teritorio de Cananea vivis la tribo la pimoj. La unuaj registroj pri minlaboroj okazas nur post la jaro 1765. Oni provis en tiu jaro instali minejon, sed oni malsukcesis, ĉar la lokaj indiĝenoj tion malpermesis, speciale la apaĉoj. Oni plurfoje provis konstrui minejon kaj nur meze de la 19a jarcento oni sukcesis. Gral. Pesqueira konstruis la fortikaĵon de San Pedro kaj la tieaj soldatoj protektis la minejon.
1935 Lucerna
1935 Lucerna estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Cananea
Origino
En 1899 oni formis la unuan minentreprenon, la "Compañía Minera de Cananea" kaj ĝin posedis Hilario Santiago Gabilondo. La entreprenon formis la minejoj: "Juárez", "Que Esperanzas", "La Quintera", "Elenita" kaj "Alfredeña". Je la 30-a de septembro 1899 fondiĝis la entrepreno "The Cananea Consolidated Copper Company, S.A." fare de William Cornell Greene kaj ĝi fariĝis la bazo de la sukceso de Cananea.
1935 Lucerna
Ĝi ricevis la latinan nomon, Lucerna, de la svisa urbo Lucerno, ĉefurbo de la samnoma kantono.
Cananea
Origino
Cananea fariĝis komunumo je la 31-a de oktobro 1901 kaj je la 8-a de novembro de 1901 Cananea fariĝis la ĉefurbo de la komunumo. En 1937 de la komunumo sendependiĝis la vilaĝo de Naco, kiu poste fariĝis la komunumo Naco.
La striko de Cananea
En la jaro 1906 okazis la striko de Cananea. Temas pri unu el la plej gravaj strikoj en la historio de Meksiko. Laboristoj de la entrepreno "Cananea Consolidated Copper Company" postulis pli altajn salajrojn kaj pli bonajn kondiĉojn de la eksterlandaj posedantoj. Kelkaj diras ke pro tio Cananea estis la lulilo de la Meksika revolucio. La laboristoj tamen ne sukcesis ĉar oni perforte devigis la laboristojn reveni al siaj laborlokoj. Ankaŭ estis mortintoj kaj vunditoj.
Aktuale
Hodiaŭ Cananea daŭre estas unu el la ĉefaj minejaj centroj de Meksiko kaj oni produktas tie grandajn kvantojn de kupro. Tamen la laborlokoj ne kreskis tiom rapide kiom la laborserĉantoj kaj pro tio ekzistas migrado al aliaj proksimaj urboj kaj al la najbaro en la nordo, do al Usono.
Fizeș (Băița)
Fizeș [fizeŝ] (hungare: Füzesd, germane: Weidendorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Deva. En 1910 ĝi havis 458 loĝantojn (rumanoj); en 1992 212 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1453. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad). Administre ĝi apartenas al la komunumo Băița.
Gado de Mammola
La gado estas la nomo de la moruo, kiam ĝi estas sekigita en la aero post dividado laŭlongeco en du duonojn, kiuj, kiam estas sekaj, aspektas kiel bastonoj; trempita longe kaj kuirita diversmaniere, ĝi estas tipa plado en multaj landoj; en Italio estas famaj receptoj en iuj regionoj: en Kalabrio estas fama la tradicia Stocco de Mammola, en la provinco Reggio Calabria surbaze de importitaj fiŝoj, (sekigitaj moruoj).
Historio kaj tradicio
La Gado de Mamolo estas tradicia kalabria plado jam de multaj jarcentoj. En pratempoj ĝi estis konsiderata la manĝaĵo de malriĉuloj, fakte la kamparanoj konsumis ĝin kaj ofertis ĝin al la laboristoj dum la malfacila laboro en la kamparo ĉar la "stoccafisso" (eble italigo de Stock Fish) estis kaj estas konsiderata manĝaĵo kun alta energia valoro; ĉi tiu tradicio ankoraŭ konserviĝas hodiaŭ. Ŝajnas ankaŭ, ke la konsumo de la gado estis rekomendita, ĉar ĝi estis determinanta faktoro en pliigo de la produktado de patrina lakto.
La disvastigita tradicio en la areo de Locri estas, ke familioj konsumas la "stocco-n" dum Sankta vendredo kaj kristnaska vespero. Alia loka tradicio estas uzi ĝin kiel donacon, devenantan de la kutimo de multaj elmigrantoj, kiuj, reveninte por la ferioj, alportis la gadon kaj kiel donacon kaj por persona konsumo. Menciinda estas la tradicia festo de la "stocco", kiu okazas ekde 1978 la 9an de aŭgusto en la vilaĝo Mammola.
La plado
La "stocco di Mammola" estas parto de la tipa kuirarto de la mediteranea dieto. Ĝi povas esti preparita kiel apetitigaĵo aŭ ĉefa plado, foje servata kun terpomoj.
Por prepari ĝin "je la Mamola maniero" oni bezonas:
La gado devas esti lasita trempi dum du tagoj, ŝanĝante la akvon en kiu ĝi estas mergita ĉirkaŭ ĉiun dekduan horon.
Malgraŭ ĝi estas fiŝ-bazita plado, ĝi estas ĝenerale akompanata de ruĝa vino, kutime loka vino aŭ vino de Cirò.
La gado
La gado oni importas en Italion (al Ĝenovo, Venecio kaj Napolo ) de la nordiaj landoj ekde 1561 kaj uzata kiel interŝanĝa varo. Kalabrio por la importado de sekigitaj moruoj iam utiligis la havenon de Napolo (tiam ĉefurbo de la Regno de la Du Sicilioj), de kiu per malgrandaj boatoj, oni atingis la havenon de Pizzo. Sur la dorso de mulo, tiam, tra la tiamaj mulaj vojoj, la gadaj pakoj alvenis en Mamolo. Certaj informoj pri la unuaj importadoj kaj prilaborado de la gado en Mammola devenas de la unua jardeko de la jaro 1800. Laŭ aliaj hipotezoj, kelkaj opinias, ke la produkto estis jam konata en la fruaj 1700-aj jaroj. Poste oni trovis, ke la traktado per la mamola akvo kaj la tipa prilaborado en Mamolo donis bonegajn rezultojn laŭ la kvalito de la komerca produkto, kiu pli kaj pli iĝis petata. Oni supozas, ke ĝuste tial la slogano estis kreita, "Mammola: lando de la gado" kiu ankoraŭ validas hodiaŭ.
Mallonga priskribo de la produkto
La mamola gado estas blanka, havas plenkorpan guston kaj havas la karakterizan formon de spongeca kaj malferma moruo. Unu kilogramo da gado havas energian enhavon ekvivalentan al kvin kilogramoj da freŝa moruo. Ĝi estas tre digestebla kaj taŭga por iu ajn dieto. Malriĉa en graso, ĝi estas riĉa je proteinoj, vitaminoj kaj mineraloj. Grandecoj varias laŭ longeco de moruo, de 60 cm ĝis unu metro. La pezo varias de 2 ĝis 6 kg.
Pretigaj teknikoj
Moruo estas importita de nordiaj landoj al Italio por esti transformita de malmola, seka produkto en manĝeblan manĝaĵon. Ne estas specifa periodo de la jaro por la produktado de la gado.
La prilaborado estas ekskluzive metiista kaj dividita en diversajn fazojn. La eksteraj naĝiloj unue estas tranĉitaj kaj tiam la sekigita moruo estas mergita en flua akvo en la unua el sinsekvaj komunikantaj tankoj. La sekvan tagon ĝi estas malfermita per la hakilo de malsupre kaj supre. En la tria tago ĝi estas tute malfermita, en la kvara tago la ostoj kaj ventro estas forigitaj. En la kvina tago la vualo estas forigita, kaj la sekvan tagon, tute spongeca, ĝi pretas vendiĝi.
Irakvoj
La irakvoj estas etno vivanta en la Mbulu-distrikto en la regiono Arusha en nord-centra Tanzanio, super la Granda Rifto kaj sude de Ngorongoro. En 2001 la loĝantaro de la Mbulu-distrikto estis taksita 462.000 homoj.
La irakva lingvo estas sudkuŝida lingvo, kiuj apartenas al la afrikaziaj lingvoj.
Sed la genetika profilo montras, ke ili eble estas praidoj de arkaika afrika loĝantaro parencaj al la nilotoj kaj distance parencaj al la kojsanoj, kiuj miksiĝis kun afrikazie parolantaj homoj kaj adoptis ties lingvon.
La kernareo de la irakvoj estas Iraqw’ar Da/aw (aŭ Mama Issara) en la Mbulu-altlando. Jam de longe ĝi estas konata pro ĝia loke evoluiĝinta intensa kultivado, pri kio oni diras ke ĝi estas "insulo" en regiono de malpli intensa kultivado.
Nigra rubando
Nigra rubando estas uzata en multaj landoj kiel simbolo de funebra okazaĵo, tio estas morto kaj ĉefe de proksimulo, gravulo aŭ speciga tragedia okazaĵo. Tiele estis uzata ekzemple en Hispanio la tagojn post la Madridaj atakoj de la 11-a de marto 2004: tiu simbolo estis pendigita en oficialaj ejoj, privataj konstruaĵoj kaj oni montris en televidkanaloj, poŝtmarkoj, ktp.
Datogoj
La datogoj estas etno vivanta en nord-centra Tanzanio. En 2000 la datogoj estis taksataj 87.978 homoj inkluzive de nespecifa nombro de la barabajgoj kaj aliaj subgrupoj.
Brütten
Pri la komunumo
Brütten estas komunumo en la distrikto Vinterturo, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 1880 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Brütten situas okcidente de la urbo Vinterturo ĉe la trilimpunkto de la distriktoj Vinterturo, Bülach kaj Pfäffikon sur la akvodislimo inter Tössvalo kaj Glattvalo. En okcidento Brütten limas kun la komunumoj Oberembrach kaj Nürensdorf, en sudo kun Lindau ZH.
Trafiko
Per aŭtobusoj de la Zurika Trafik-Unio Brütten estas konektita kun Vinterturo kaj Bassersdorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Brütten datiĝas el la jaro 876 sub la nomo Pritta. En frua mezepoko la vilaĝo estis posedaĵo de la Monaĥejo Sankt-Galo. Ek de ĉirkaŭ la jaro 1000 post Kristo la komunumo tiam apartenis al la Monaĥejo Einsiedeln, kiu posedis influon en Brütten ankoraŭ ĝis la jaro 1832. Apartaĵo estis, ke eĉ post la reformacio la reformitaj pastroj de Brütten estis elektitaj de la abato de la Monaĥejo Einsiedeln el propono de tri personoj de la urbo Zuriko, kiu posedis ek de la 15-a jarcento la voktrajtojn pri Brütten.
NGC 5169
NGC 5169 (aliaj indikoj — UGC 8465, MCG 8-25-4, ZWG 246.2, PGC 47231) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Grangio
Grangio estis granda mastruma korto de ordeno de cistercianoj. Grangio devis esti samtempe ilo de koloniigo de forapudaj neenloĝigitaj teritorioj kaj samtempe sekurigo de memsufiĉeco de la monaĥejoj, al kiuj la reguloj ordonis sendependecon al la ekstera mondo. Sed ĉar por laboro estis malmulte da monaĥoj kaj nek helpo de konvertitaj fratoj ne sufiĉis, laboris en la kortoj luigitaj laboruloj kaj dum sezonaj laboroj helpis dum korveo subuloj el la ĉirkaŭaj vilaĝoj. En la 14-a jarcento en konekso kun enpraktikigado de emfiteŭtika rajto la ordeno nuligis kelkajn grangiojn kaj anstataŭigis ilin per vilaĝoj, aŭ ĝi elmembrigis ĉe la ekzistanta korto parton de parceloj, sur kiuj denove estiĝis vilaĝo, ĉar tiu ĉi feŭda sistemo estis por la monaĥejoj kaj la subuloj pli avantaĝa.
Mindel
La rivero Mindel estas rivero en Germanio. Ĝi longas 78 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 103-an lokon. Fontinte apud Ronsberg, interalie ĝi pasas tra la urbetoj Mindelheim, Thannhausen kaj Burgau, antaŭ ol ĉe Gundremmingen ĝi enfluas la riveron Danubo.
Sceaux (Yonne)
Sceaux estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 136 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Sceaux etendiĝas sur 13.22 km², kaj havis 136 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 10 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Florigu Egalecon inter Junuloj
La trejnado Florigu Egalecon inter Junuloj (Fostering Equality in Youth) estis Erasmus+-projekto disvolviĝinta inter oktobro 2017 kaj januaro 2019. Interalie grava trejna bloko okazis dum la IJK 2018.
Ville Jussi Kostiainen
Ville Jussi KOSTIAINEN (naskiĝis la  en Sulkava; mortis la  en Hämeenlinna) estis finna esperantisto.
Florigu Egalecon inter Junuloj
Prezento
En ĉi tiu projekto, kunordigitaj de Germana Esperanto-Junularo, kvin organizoj el Britio, Germanio, Hispanio, Italio, Nederlando kaj Slovakio aktive kunlaboris pri la temo de genra egaleco kaj inkludo.
Sceaux (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Armande Balland, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Ville Jussi Kostiainen
Kostiainen estis kunfondinto kaj prezidanto de FLEA. Li verkis artikolojn en Esperanto pri sporto kaj estis unu el iniciantoj de kunigo de Finnlanda Esperanto-Movado en 1960-aj jaroj. Li estis estrarano kaj kasisto de Esperanto-Asocio de Finnlando en la 1960-aj jaroj. Delegito de UEA en Hämeenlinna ekde 1945, komitatano de UEA 1964-1968.
Florigu Egalecon inter Junuloj
Prezento
La agadoj estis koncentritaj al interŝanĝo de pli bonaj praktikoj, trejnado de junaj volontuloj kaj efektivigo de novigaj trejnaj iloj kaj materialoj rilataj al socia inkludo kaj lukto kontraŭ diskriminacio, ĉefe celitaj al konscio pri ĉi tiuj kernaj temoj en la junulara laboro, kun aparta agadofokuso sur seksa egaleco.
Sceaux (Yonne)
Administrado
Sceaux apartenas al la kantono de Guillon, kies ĉefurbo estas Guillon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Florigu Egalecon inter Junuloj
Prezento
La ĉefaj projektaj agadoj estis kvar transnaciaj projektaj kunvenoj (Nederlando, novembro 2017; Italio, marto 2018; Slovakio, oktobro 2018; Germanio, decembro 2018), celitaj al kunordigo de la projektaj agadoj kaj al interŝanĝo de pli bonaj praktikoj kaj al kolektado kaj kreado de taŭga trejnado kaj informaj materialoj pri la ĉefa temo de la projekto. Plue, la projekto antaŭvidis kvin-tagan trejnan agadon en Hispanio (julio 2018, kadre de la IJK 2018). La partoprenantoj en ĉi tiu projekto estis volontuloj en la tutmonda reto de la NROj, de kiuj la partneraj organizoj estas partoj, do unuavice TEJO. Ĉi tio certigis larĝan disvastigan amplekson kaj altan efikon de la projektaj rezultoj.
Post ĉiu projektkunveno, la partneroj aranĝis agadojn je nacia kaj loka nivelo. Novigaj trejnaj iloj kaj plej bonaj praktikoj estis prezentitaj, diskutitaj kaj adaptitaj al la agadoj de ĉiu partnero kaj disvastigitaj ene de lokaj kaj naciaj retoj, kaj la kreitaj kaj kolektitaj trejnaj materialoj kaj iloj estis haveblaj interrete eĉ preter la fino de la vivdaŭro de la projekto.
En la projekta prezento per floraj vortoj vortumiĝis: "La antaŭvidita efiko de la partnera projekto estas kvantigebla laŭ pli alta nombro kaj plibonigita efikeco de neformalaj lernadaj agadoj de NROj ekster la limoj de la partnereco en la partoprenantaj landoj same kiel en aliaj landoj, danke al la multobla efiko de la projekto. Longtempe tio kontribuis al pliigi la kvaliton de la agadoj efektivigitaj kadre de junulaj NROj - per efika komunikado -, atendita povi mobilizi junulojn kaj konsciiĝi pri aferoj specife pri akcelado de la seksa egaleco, batali diskriminacion kaj engaĝi junulojn en aktiva eŭropa civitaneco."
Arapiraca
Arapiraca estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 214.006 loĝantojn en 2010.
Pinĉaka tapiro
Monta, Anda aŭ Pinĉaka tapiro (Tapirus pinchaque) estas la dua plej malgranda el la kvin specioj de tapiro, ĉar nur la ĵus priskribita Tapirus kabomani estas pli malgranda, kaj estas la nura kiu loĝas elster la tropikaj pluvarbaroj en naturo. Ĝi estas plej facile distingebla el aliaj tapiroj pro sia dika laneca mantel kaj blankaj lipoj.
La nomo de la specio devenas el la termino "La Pinchaque" [pinĈAke], nome imagita besto supozeble loĝanta en la samaj regionoj kiel la montotapiro.
Pedro Júnior
Pedro Júnior (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Albirex Niigata, Gamba Osaka, FC Tokyo, Vissel Kobe kaj Kashima Antlers.
Agarn
Geografio
La komunumo Agarn situas en la centro de Valezo sude de Leŭ. Ĝia norda pinto etendiĝas preskaŭ ĝis al la bordo de la rivero Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Agarn kaj la setlejoj Burgeren, Meretschi kaj Müllachern kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,66 km², de kiuj 30,5% estas kovritaj de arbaro, 19,1% servas por agrikulturo kaj 4,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Agarn limas en okcidento kaj nordo al Leuk, en nordoriento al Turtmann-Unterems, en oriento al Oberems, kaj en sudo al Aniviers.
Trafiko
Tra Agarn pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Sempiono-Pasejo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 3 kilometrojn nornokcidente de la komunumo apud Leuk. Pere de Vispo poŝtaŭtolinio al Leuk la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Agarn datiĝas el la jaro 1252 kiel Aert. En la 13-a kaj 14-a jarcento Agarn estis ripozejo por la Sempiono-Pasejo. En la 14-a jarcento ĝi konstituiĝis kiel memstara komunumo. Eklezie gix apartenis dum mezepoko al la Paroĥo Leuk, dum politike ĝis apartenis al la Triono Ennet dem Rotten de la Valeza Dekono Leuk. La Rozario-Kapelo estis konstruita en la jaro 1679. En la jaro 1893 estis kreita rektorejo en Agarn kaj en la jaroj 1922 kaj 1923 estis fondita la Paroĥo Agarn kaj konstruita la preĝejo Maria de la Rozario. En la jaro 1711 estis menciita civita domo kaj el la jaro 1825 datiĝas la komunumaj statuoj. En la jaro 1899 inscendio kaŭzis grandan damaĝon en la vilaĝo.
Armadelo
La armadelo aŭ naŭzona dazipo (Dasypus novemcinctus) estas specio de dazipo kun naŭ vicoj de ostopecoj. Oni ankaŭ pli ĝenerale uzas la nomon armadelo por ĉiuspecaj dazipedoj (evitinda uzo).
Perfugas
Perfugas - jen itale, Pèifugas sarde kaj Pèlfuca aŭ Pèifuga en loka dialekto de la korsika - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Bortigiadas, Bulzi, Chiaramonti, Erula, Laerru, Martis, Santa Maria Coghinas kaj Tempio Pausania.
Bože pravde
Bože pravde (en la cirila alfabeto: Боже правде, tradukite: Ho Dio de justeco) estas la nacia himno de Serbio. La kantotekston verkis en 1872 Jovan Đorđević kaj la muzikon Davorin Jenko.
Dum la tempo de la Serba Reĝlando la himnoteksto temis pri serba reĝo. Nun, por substreki ke monarĥo ne plu regas, oni modifis la tekston (Serba reĝo al Serba lando kaj Dio, savu serban reĝon al Dio, savu, Dio, protektu).
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1968
La fina parto de la 3-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado (oficiala nomo "UEFA EURO" 1968) okazis inter la 5-a kaj la 10-a de junio 1968 en tri urboj de Italio, nome en Florenco, Napolo kaj Romo. Kiel en la antaŭaj du eŭropaj ĉampionadoj, la lando de la lastaj kvar matĉoj nur fiksiĝis kiam restis nur kvar konkursantaj teamoj el la komence 31 teamoj de la kvalifikiga fazo.
En du paroj la teamoj interbatalis en la duonfinalo, la malgajnantoj de tiuj matĉoj konkuris pri la turnira tria pozicio, kaj la du gajnintaj teamoj de la duonfinalaj matĉoj, do la teamoj de Italio kaj Jugoslavio, komparis siajn fortojn en la finalo, kiu okazis je la 8-a de junio 1968 en Romo. Ĉar tamen la finala matĉo ankaŭ post plilongigo de la matĉa tempo finiĝis per sama nombro da goloj (1:1), ĝi ripetiĝis du tagojn pli poste, la 10-an de junio, same en Romo, kaj tiam per rezulto de 2:0 goloj venkis la itala teamo.
Ĉeĉena lingvo
La ĉeĉena lingvo estas parolata en Ĉeĉenio kaj en la Ĥasavjurta distrikto de Dagestano. Laŭ la censo 2002, la nombro de parolantoj de la ĉeĉena en Rusio estis 1360 mil homoj.
Skribsistemo
La unua skribsistemo uzata por la ĉeĉena lingvo estis la kartvela. Kun veno de la islamo aperis ankaŭ la araba. En la soveta tempo la ĉeĉenoj ekuzas la rusan alfabeton
En 1992 Parlamento de Ĉeĉena Respubliko oficiale legitimis novan ĉeĉenan alfabeton surbaze de la latina alfabeto, kiu ne estis akceptita de la popolo. Post la fino de la reĝimo de Aslan Masĥadov la latina forma de la ĉeĉena ne plu estas uzata. La cirila ĉeĉena alfabeto:
Dialektoj
Ĉefaj dialektoj: la ebena, kiu estis la bazo por la literatura lingvo, akkina, ĉeberloja, melĥina, itumalina, galaĉoĵa, kistina.
József E. Nagy
NAGY E. József [nadj] (plumnomo Nagy E. József, Iosif E. Nagy, Jozefo E. Nagy) estas rumanuja hungara inĝeniero pri kemio, universitata docento, fakverkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Valea lui Mihai la 30-an de majo 1951.
Biografio
József E. Nagy akiris dipolomon de inĝeniero pri kemio en Bukareŝto (1974). Li laboris kaj instruis en Bukareŝto ĝis sia pensiiĝo. Li doktoriĝis en 1998.
Universitataj lernolibroj
En 1970 li eklernis Esperanton. Li debutis en la revuo Paco de Berlino (1981). Li tradukis el la hungara kaj rumana en Esperanton kaj el Esperanto en la hungaran kaj rumanan.
Kunlaboris, kiel kuntradukinto kaj kunredaktoro, al Rumana Antologio.
Ĵazbandeto
Ĵazbandeto estas grupo de ĵaz-muzikistoj (inter triopo kaj okopo), en kiu el ĉiu kunmuzika instrumentoj ĉeestas nur unufoje.
25120 Yvetteleung
25120 Yvetteleung estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi ŝajnas esti en orbita resonanco 4:1 kun Tero: ĝi trakuras sian orbito en iomete pli ol 4 jaroj.
Ryo Kanazawa
Ryo Kanazawa (金沢 亮, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Chiba.
Norval Morrisseau
Norval MORRISSEAU (naskiĝis la 14-an de marto 1932; mortis la 4-an de decembro 2007), ankaŭ konata kiel Copper Thunderbird (kupra tondrobirdo), estis indiana artisto el Kanado.
Lian stilon karakterizas nigraj ĉirkaŭlinioj kaj brilaj koloroj.
László Szőgyény-Marich (1806)
László Szőgyény-Marich (pli maljuna) [lAslO sOdjEn-mariĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőgyény-Marich László estis hungara juristo, reĝa juĝisto, ĉambelano, direktora membro de Hungara Scienca Akademio (1855). Lia nobela antaŭnomo estis magyar-szőgyéni és szolgaegyházi. László Szőgyény-Marich naskiĝis la  1806 en Pest (urbo). Li mortis la 1893 en Székesfehérvár.
Biografio
László Szőgyény-Marich lernis en urboj Vieno kaj Pest, poste li eklaboris en la departementa administrado kiel notario. Dum la hungara revolucio de 1848 li ne batalis, nur apogis la revolucion. Post falo de la liberecbatalo li ricevis diversajn altajn postenojn, kie li strebis por restarigo de la hungara konstitucio. En 1865 li estis nomita departementestro de Fejér (historia departemento), en 1883 prezidanto de la supera ĉambro, en 1888 reĝa juĝisto. Li ricevis premiojn, ekzemple en 1885 ordenon de la Ora Ŝaffelo. Lia edzino Marich Mária en 1841 laŭ hereda vidpunkto estis oficiale nomita "viro", sekve iliaj ĉiuj idoj heredis ambaŭ familinomojn kun rangoj. Inter iliaj 8 gefiloj estis la plej elstara László Szőgyény-Marich (1840).
Un amore americano (filmo)
Un amore americano (Usona amo) estas itala filmo de Paolo Schivazappa aperinta en 1994.
Temo
Carlo Fossalto, profesoro pri itala literaturo en la Universitato de Urbino, alvenas al la Universitato de Iovao por doni somerajn kursojn pri itala literaturo. Li estas akceptita de Greta, amatora ĵurnalistino, kiu estos lia asistantino kaj ankaŭ zorgos pri li en la ĉiutaga vivo.
Greta montras al li la plej forajn lokojn de Iovao (muzeon dediĉitan al Buffalo Bill, trinkejon de Kontrea muziko, ktp) kaj, iom post iom, sincera amikeco naskiĝas inter ambaŭ. Tiu amikeco kreskas, favorita de la fakto, ke la edzino de Carlo restis hejme por zorgi pri ilia filino kaj malsana nevo kaj ankaŭ de la fakto, ke la amiko de Greta, George, amas ŝin per prema kaj sufoka amo.
Carlo kaj Greta interŝanĝas siajn sekretojn, dum la kursoj de Fossalto finiĝas. Tiam, Greta petas al George edziĝi al ŝi, post kiam tiu ĉi, perdinte sian tutan fortunon, provas relanĉi sian vivon. Carlo siaflanke, kvankam amanto de Greta, revenas al sia rutino en Urbino.
Pimentel
Pimentel estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Barrali, Guasila, Ortacesus kaj Samatzai.
18120 Lytvynenko
18120 Lytvynenko estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina akademiano Leonid Nikolaevicc Litvinenko de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio en Ĥarkovo. Lia laboro en radioastronomio estas centrita ĉe la dekametria observo de galaksiaj objektoj, de la Suno kaj de Jupitero.
NGC 5170
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ziguloj
La ziguloj estas etno en la Tanga-regiono en la nordoriento de Tanzanio. La zigula lingvo estas bantua lingvo. La nombro de la ziguloj en 1993 estis taksita 355.000 homoj.
La loĝregiono de la ziguloj inter la riveroj Pangani en la nordo kaj Wami en la sudo ankaŭ nomiĝas Uzigua kaj situas plejparte ene de la hodiaŭa distrikto Handeni en la regiono Tanga.
Patrick Volkerding
Patrick Volkerding [Patrik Folkerding] (naskiĝis je 20-a de oktobro 1966) estas kreinto kaj evoluiganto de Linuks-distribuaĵo Slackware. Volkerding estas "Dumviva bonvola diktatoro" de Slackware, ankaŭ iomete estas konata kiel "The Man." (la homo).
Biografio
Volkerding iĝis Sciencbakalaŭro de komputika scienco el Minnesota State University Moorhead je 1993.
Volkerding estas ŝatanto de roko (angle en:Deadhead), eĉ je aprilo 1994 jam vizitis 75 koncertojn.
Volkerding estas avida bierumulo. Fruaj versioj de Slackware ofte petis sendi al li bieron kiel dankon pro lia laboro.
Premioj
Je 2014, Volkerding ricevis na O'Reilly Open Source Award.
Magda Győri
Magda GYŐRI [djoe:ri], Negreanuné, estas rumania hungara redaktorino. Ŝi naskiĝis en Zalău la 14-an de januaro 1927.
Biografio
Magda Győri diplomitiĝis pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo. De septembro de 1951 ĝis marto de 1982 ŝi estis redaktorino en la hungara redakcio de la Didaktika kaj Padagogia Libroeldonejo. Ŝi publikigis artikolojn studaĵojn en Tanügyi Újság, Művelődés, Igaz Szó, Brassói Lapok.
Dazipo
Dazipo (Dasypus) estas (laŭ PIV2) genro de malgrandaj mamuloj, kiun oni depost 1995 klasas en la ordo cingulatoj (Cingulata) en la superordo ksenartroj (Xenarthra). Ĝi donas sian nomon al la superordigita familio de dazipedoj, kiuj nomiĝas en Esperanto ankaŭ tatuoj. Dazipo havas sur la korpo zonosimilan kirason, kiu konsistas el duarangaj ostoj kovrataj de epiderma korneca tavolo. Oni distingas kapan, ŝultran, koksan kaj dorsan kirasojn. La dorsa kiraso estas moviĝema, kaj konsistas el zonoj kiuj ebligas por kelkaj specioj la globforman kuntiriĝon. Ankaŭ ilian voston kovras kiraso. Iliaj kruroj estas mallongaj, sed kun fos-ungegoj. Ilia dentaro konsistas el 7/7 aŭ kelkfoje el pli ol 100 dentoj.
Dazipoj fosadas kaj havas akrajn ungegojn. Multaj specoj usas siajn akrajn ungegojn por elfosi manĝaĵon, kiel insektolarvojn, kaj por fosi loĝfosaĵojn. Ili povas sin fosi en la grundon tre rapide.
Tibor Dénes
DÉNES Tibor (de:neŝ) estis hungara verkisto, literaturhistoriisto naskita en Nagyvárad la 15-an de julio 1907 kaj mortinta en Lugano la 17-an de marto 1983.
Dazipo
Dazipoj estas ĉionmanĝuloj. La dieto de dazipaj specoj varias, sed konsistas precipe el insektoj, insektolarvoj kaj aliaj senvertebruloj. Tamen iuj specoj manĝas preskaŭ tute formikojn kaj termitojn. Oni kalkulas, ke deko da dazipoj povas nuligi tunon da fiinsektoj en unu jaro.
La fenomeno de plurembrieco (polyembryonia) konatas ĉe ili. Ili loĝas en Sud- kaj Mez-Ameriko kaj Teksaso.
Ĉe ambaŭ specioj elformiĝas 12 embrioj pro la plurembrieco.
1936 Lugano
1936 Lugano estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Adeona familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la svisa urbo Lugano.
Rüdenhausen
Rüdenhausen estas merkata komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Janka Boga
BOGA Janka, edzino de Dénes estis hungara verkistino, pedagogino naskita en Gyergyóújfalu 1889 kaj mortinta en Kecskemét la 4-an de oktobro 1963.
Kariero
Janka Boga ekde 1910 instruis en ŝtataj bazlernejoj, de 1919 en Kecskemét. En 1952 ŝi pensiuliĝis. De 1920 ŝi publikis en lokaj kaj ĉefurbaj gazetoj. Ŝiajn dramojn prezentis la teatroj de Segedo kaj de Kecskemét.
Seiko Yamanaka
Seiko Yamanaka (山中 誠晃, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Chiba kaj Fagiano Okayama.
Hungara Radio
Hungara Radio, hungare Magyar Rádió Zrt. (MR) estas la ŝtata hungara radio.
Historio
Invento de Tivadar Puskás (telefonradio) funkciis inter 1893-1925. Poste oni fondis Hungaran Radion kaj oni dissendis, kiel "Budapest 1" ekde 1925. Post la frua periodo la stabo trovis lokon apud Hungara Nacia Muzeo. Ekde la 2-a de majo 1939 la radio ankaŭ elsendis programon en Esperanto, nomata Danuba Voĉo, en 1940 la programo devis reduktiĝi je po unu minuto, sed daŭre funkciis, kaj nur poste la Dua Mondmilito finigis la programon, ĝis en 1947 refunkciis la esperantlingvaj disaŭdigoj kaj funkciis ĝis 1950, kiam pro stalinisma premo la programo malpermesiĝis kaj samjare likvidiĝis la nacia Esperanto-asocio. Jam en 1949 la radiodissendejo estis ricevinta novan nomon Kossuth Rádió (radiostacio Kossuth) kaj la jam longe paralele funkcianta "Budapest 2" ricevis novan nomon "Petőfi Rádió" (radiostacio Petőfi). Jam tiam funkciis lokaj radiostacioj, ekzemple en Győr, Nyíregyháza, Szolnok, Pécs, Miskolc. La novaĵoj spegulis ĉefe opiniojn de komunistoj, sed dume oni aŭskultis ankaŭ hungarajn dissendojn de Radio Libera Eŭropo, Voĉo de Ameriko, BBC, ktp. La radio dissendis ankaŭ al eksterlando, ĉefe angle, germane kaj hungare.
Ĉe la sidejo de tiu radio naskiĝis la hungara revolucio en 1956, ĉar multe da homoj alvenis por dissendi postulojn, kiun la radio ne plenumis, tial pafadoj komenciĝis. Post sieĝo la revoluciuloj okupis la radion, baldaŭe oni aŭdis la faman frazon konatan tutlande: "Ni mensogis tage, ni mensogis nokte, ni mensogis en ĉiuj ondolongoj". Ankaŭ foto estas vaste konata, kiam virino kun flago staras en la altetaĝa parto.
Baldaŭe la radio dissendis la 3-an programon, nomata Bartók Rádió (Radio Bartók), kiu dissendas nur muzikon. Fine de la socialismaj jaroj aperis ankaŭ la neŝtataj radioj.
134329 Cikno
134329 Cikno estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun iom granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Cikno, aliancano de Priamo dum la troja milito. Filo de Pozidono kaj de unu nimfo, lia korpo estis tiel malmola kiel fero; li estis nevundebla. Aĥilo provis trifoje mortigi lin per sia lanco, sed sen sukceso. Li tiam strangolis lin, post ke Cikno faletis sur ŝtono.
Insulo Moruo
La Insulo Moruo (Codfish Island, Whenua Hou) estas malgranda insulo kun areo de 14 km² situanta okcidente de la Stewart-insulo en suda Novzelando. Ĝi atingas alton de 249 m proksime de la suda marbordo. La angla nomo aludas al la endemia blua moruo aŭ rawaru / pakirikiri, Parapercis colias, kiu estas fiŝkaptata komerce en ĉirkaŭaj akvoj per kaptado en ujoj enhavantaj allogaĵojn. La nomo Whenua Hou signifas "nova tero" en maoria.
Naturo
Post la formorto de posumoj kaj vekaraloj, la insulo Moruo estas senpredanta birdorezervejo kaj la lokokerno de la rekuperaj klopodoj por la Kakapo. Ĝi enhavas la majoritaton de la reproduktaj populacioj de la draste endanĝerita Kakapo. Ĝi estas hejmo ankaŭ de la Mistacinedoj aŭ Sudaj mallongvostaj vespertoj, Kakoj, Filikobirdoj, Ruĝkrona kaj Flavkrona psitakoj, Blua pingveneto, Pacifika brovanaso kaj la jŭsa enmetita populacio de Flavkapuloj (Mohua). La insulo estis identigita kiel Grava Birdareo fare de BirdLife International pro ties gravo kiel reprodukta loko por kelkaj specioj de marbirdoj, inklude tiujn de la Fjorda kaj la Flavokula pingvenoj, kaj la Makulpetrelo, la Kukpetrelo kaj la Sudgeorgia merĝopetrelo.
Aliro
La insulo estas vizitata de sciencaj fakuloj kaj de kampolaboristoj de la Departamento de Konservado kun volontuloj taske de konservoprogramoj. La ununura kabano situantas ĉe la golfo Sealer (fokisto) nordoriente, kun aliro per malpeza aviadilo aŭ helikoptero. La insulo estas fermita al hazardaj vizitantoj kaj senpermesa surteriĝo estas malpermesata.
18121 Konovalenko
18121 Konovalenko estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ukrainan akademianon Aleksandr A. Konovalenko de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio, bone konata radioastronomo. Li estas aktiva en astrofiziko kaj instrumentaro, uzante la grandan dekametran radioteleskopon UTR-2
Luigi Giambene
Luigi GIAMBENE [ĝambene] (naskiĝis la en Romo; mortis la  en Romo) estis itala esperantisto, doktoro teologia, katolika pastro, monsinjoro, profesoro de hebrea kaj greka lingvoj en Universitato de ''Propaganda Fide.
Vivo
Luigi Giambene naskiĝis en Romo la. Li estis ordinita katolika pastro la.
Ĉar li bone konis la hebrean kaj la antikvan grekan, en 1905 li iĝis universitata profesoro pri la unua de tiuj lingvoj kaj poste pri ambaŭ. Sed en 1915 li lasis tiun laboron (kaj preskaŭ ĉiujn ceterajn) pro malsano. La malsano kiu trafis lin ankoraŭ sufiĉe junan (49-jaran) daŭris longe, ĝis 1944, kiam li mortis.
Giambene estis esperantisto ekde 1902, pioniro en Romo, kie li kunfondis en decembro 1905 la Esperanto-societon "Imperiosa Civitas" kaj en 1919 Roman Esperanto-Instituton. Li estis la motoro de la organiza ekipo de la 4-a Internacia Katolika Kongreso en Romo en septembro 1913.
Verkoj
Li verkis italan-esperantan vortaron (1907) kun ĉ. 4.500 kapvortoj, kaj ankaŭ gramatikon kaj antologion Tra la Esperanta Literaturo. En 1908 li redaktis Roman Esperantiston, kiu aperis unue en 1907.
Li gvidis kursojn, verkis artikolojn kaj paroladis pri Esperanto.
14550 Lehký
14550 Lehký estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov ; en la vilaĝo Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa amatora astronomo Martin Lehký, observanto per vido kaj per ŝargkuplita aparato, de kometoj, de kaj de asteroidoj. Li ankaŭ interesiĝas pri observoj de kaŝadoj de steloj far de sunsistemaj korpoj, eklipsoj, meteoroj kaj astrofotografio.
Bernhard Kötz
Bernhard KÖTZ [köc] (naskiĝis la 7-an de januaro 1882 en Waldenburg) estis germana libristo kaj Esperanto-vortaristo.
Kötz eklernis Esperanton en 1902 kaj ekaktivis de 1907. Li prezidis la tiaman Saksan-Turingan Esperantistan Ligon, kaj fondis eldonejon de la Ligo, kiu ŝanĝiĝis en 1908 al Germana Esperanto-Librejo. Kötz eldonis multajn Esperanto-lernilojn kaj literaturon. En 1910 li akiris la Esperanto-Eldonejon Hoffmann, kaj en 1919 la Esperanto-eldonaĵojn de Germana Esperanto-Gazeto. En 1921 kunfandiĝis la Germana Esperanto-Eldonejo kaj Librejo kun la firmo Ferdinand Hirt & Sohn, Leipzig (Lepsiko). Tie li oficis kiel direktoro de la Esperanto-fako.
Kötz partoprenis 13 internaciajn Esperanto-kongresojn kaj konferencojn. Li estis prezidanto de la Esperanto-Societo en Lepsiko. Kötz verkis krom propagandaj artikoloj la poŝvortaron "Hirts Esperanto-Taschenwörterbuch" (kune kun Arthur Degen), el kiu disvendiĝis 35.000 ekzempleroj en kvar eldonoj (1925, 1926, 1929, 1932); krome mallongan lernilon kaj Internacian Kantaron.
Perua Amazonio
La Perua Amazonio, estas la parto de la Amazonio kiu korespondas al la supra Amazono en la teritorio de Peruo kio enhavas surfacon de 782.880,55 km², oriente de la Andoj, en Sudameriko. Estas la zono kun malpli da homa loĝantaro en Peruo kaj en Amazonio. La Perua Amazonio estas tamen unu de la areoj kun pli granda biodiverseco kaj endemioj de la planeto, pro inter aliaj faktoroj la varieco de ekoregionoj kaj klimataj tavoloj. En la Perua Amazonio eblas identigi du naturajn regionojn: nome supra ĝangalo kaj malsupra ĝangalo.
Etendo
Male al komune supozata plej parto de la teritorio de Peruo estas kovrita de densaj amazoniaj arbaroj, kaj pro tio pli ol anda, tiu lando estas amazonia aŭ ĉiukaze andamazonia. Ĉar la amazonia ĝangalo kovras pli da 60 % de la perua teritorio, kaj tiele ĝi estas la dua plej etenda lando en Amazonio post Brazilo.
Laŭ la Instituto de Investigaciones de la Amazonía Peruana kaj uzante diversajn kriteriojn, la spaca precizigo de la Perua Amazonio estas la jena:
Kojatín
Kojatín (Kojatin, Cogatinio) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1104.
Ernst Reinhold
Ernst REINHOLD (naskiĝinta la en Jena, mortinta samloke la ) estis germana filozofo. Lia patro estis la teologo Karl Reinhold.
Reinhold estis ekde la jaro 1822-a privata docento ĉe la Universitato de Kiel kaj poste ekde 1824 profesoro pri logiko kaj metafiziko ĉe la Friedrich-Schiller-Universitato Jena. El liaj skribaĵoj en kiuj temis pri la ideoj de Immanuel Kant menciindas la jenaj: »Geschichte der Philosophie nach den Hauptmomenten ihrer Entwickelung« (Gotha 1828–30; kvara eldono en Jena 1854) kaj »Lehrbuch der Geschichte der Philosophie« (Jena 1836). Oni informiĝas pri lia vivo ankaŭ en la t.n. Romantikula domo en Jena.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 16. Lepsiko 1908, p. 760 (tie ĉi interrete
Potavatomoj
La Potavatomoj (ankaŭ Potawatomi, Pottawatomie aŭ Pottawatomi) estas indiana popolo de Kanado el la regiono de la alta Misisipo.
Ili parolas la potavataman lingvon, kiu estas branĉo de la algonkina lingvaro. La potavatomoj nomas sin mem Bodéwadmi, kies signifo estas "tiuj, kiuj gardas la fajron".
La potavatomoj partoprenis la aliancon de la Oĝibvoj kaj Otavoj, nomitan Koncilio de la tri fajroj. Tie la potavatomoj estis konsiderataj la plej junaj fratoj.
Komunumoj
Ekzistas pluraj aktivaj potavatomaj komunumoj:
Angurio
Cucumis anguria, estas populare konata ĉiujara grimpa aŭ rampanta planto de varma klimato (26 ĝis 28 celsiusaj gradoj). Ĝiaj manĝeblaj ovalaj fruktoj, nomataj angurio, havas verdan ŝelon, kies surfaco esta kovrita de mallongajn molajn pikilojn. Ĝiaj semoj estas plataj kaj multnombraj. Ĝi apartenas al la familio de Kukurbacoj, iom simila al kukumo sed malpli mola kaj malpli granda Meze angurioj mezuras 6-8cm longe kaj 4-5cm diametre.
István Tóth (pentristo)
TÓTH István (to:t) estis rumanihungara pentristo naskita en Marosvásárhely la 29-an de majo 1892 kaj mortinta en Kluĵo la 24-an de majo 1964.
Angurio
Etimologio
La portugala 'Maxixe" venas de la kibunda maxi'xi.
Siegenburg
Siegenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kelheim kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Siegenburg, kiu krom la centra komunumo kovras la pliajn komunumojn Biburg, Kirchdorf, Train kaj Wildenberg.
István Tóth (pentristo)
Kariero
Tóth István finis en 1914 en la Pordesegninstruista Instituto de Belarta Altlernejo de Budapeŝto ĉe majstroj Imre Révész (pentristo), Aladár Edvi Illés (pentristo) kaj en la lasta studjaro ĉe István Réti. En 1919 ŝi loksidiĝis en Kluĵo, kie li estis desegninstruisto. De 1924 dum sep jaroj li pasigis ĉiujn somerojn en Baia Mare. Inter la du mondmilitoj en Koloĵvaro gvidis kun Sándor Szopos pentristlernejon.
Angurio
Deveno
Tiu planto el kukurbacoj estas devena el Afriko.