cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Devotismo
Devotismo tiom gravas en ĉiuj religiaj kredoj, ke por trafi ĉiujn signifojn necesas pritrakti ĝiajn aspektojn en ĉiu aparta religio kaj analizi ritojn kaj kvazaŭritojn ĝenerale enkadreblajn sub la ento devotaĵoj.
Okcidenteca devotismo
En Kristanismo, ĉiuj devotaĵoj laŭiras, ene kaj esprime, la supran menciitan karakterizon, nome sento pri malsameco antaŭ la Dio kaj dependeco el li, kie kristana devotismo ripetas, kun forta sento de amo, la religiajn gestojn de Jesuo kaj apostoloj. Se priskribi la intensecon kaj kvaliton de devotismo ene de kristanaj konfesioj, jen utilaj informoj:
En Katolikismo, devotismo disvolviĝas tra multaj devotaĵoj. Jen la precipaj: krom la oficialaj liturgiio de la Meso, de la Horoj kaj de la sakramentoj (netaksataj devotaĵoj, sed fonto kaj regulo de ĉiuj devotaĵoj) al kiuj estas postulite ke la fidelulo partoprenu, estas ankaŭ aliaj, strikte opciaj, kvankam alte rekomenditaj, kaj laŭ kanona juro praktikataj ekstere de la oficiala liturgio: Rozario, Via Crucis (Vojo de la Kruco), Lectio Divina (Dia Legaĵo) kaj Anĝeluso, Vizito al la Sanktejoj, aparte al la Sanktaj Montoj, Tagnaŭoj ankaŭ omaĝe al Maria kaj Sanktuloj, kies estas instruata, krom la imitado, la propetado por la kredantaro. En la katolika devoteca kultado realiĝas, eĉ se ne celata, la alproksimiĝo al Dio ankaŭ per la korsentoj kaj aliaj profunde influantaj psikismajn fortojn, ĉar al Dio devas inkliniĝi la tuta homo. La Biblio diras “kun la tuta koro” (Mt 22,37). Ĉar en la kreiĝo de devotaĵoj intervenas kun al amo al Dio ankaŭ la fantazio kaj la koro kaj la homaj pasioj, jen la erarevitiga kontrolo de la komunumo kaj precipe de ties aŭtoritatuloj. Se ĝenerale devotaĵoj estas aprobitaj kaj normigitaj de la ekleziaj responsuloj, aliaj estas malpli normigitaj kaj foje neaprobitaj aŭ kritikataj: el tia naturo, foje, taksiĝas la tiel dirita “popola devoteco”, kies difino oscilas tra la lokucioj de “popola religieco” kaj “religia folkloro”, ĉar ĝi interesas pli la sentojn kaj la animon ol la racieman menson. Unu ekzemplo estas la dumprocesia sanga sinskurĝado.
Laŭ la tempopaso la devotaĵoj modifis la eksteraĵojn, aparte antaŭ la kritikoj de la klerismo kaj moderneco. Tial eblas verki historion de devotisma kulto.
En Protestantismo, devotismo kaj devotaĵoj multe kultas la pormeditan uzon de la Biblio kaj estas regulitaj praktike de la principo ke la propetado al la sanktuloj ne praktikeblas ĉar ĝi estas nebiblia kaj malpliigas la unikecon de la sola elaĉeto de Kristo. Krome, eble la protestanta devotismo estas influata ankaŭ de la temperamento de la nordaj popoloj malpli sente eksteriĝantaj ol la sudaj, kvankam ĝuste inter protestantoj naskiĝis la pietismo. La Biblio ĉe protestantoj, kiel unika fonto de la revelacio (por la aliaj eklezioj alia fonto estas la Tradicio), ĝuas grandan estimon kaj estas multaspekte kaj piece utiligata.
En Judismo, krom per la komunaj mediteraneaj karakterizoj, devotismo manifestiĝas per la paskaj ritoj; traepoke manifestiĝis diversmaniere: apartan historian gravon meritas ŝasidismo kiu floris en epokaj de protestanta pietismo, kaj kiu laŭjarcente ricevis diversajn formojn (redaktu)
En iuj laikismoj aŭ ĉe “religioj de la naturo” aŭ en iuj vitalismaj kultoj, fakuloj reliefigas iun specan devotismon kaj eĉ admiron kaj fasciniĝon similiĝantajn al preĝo, kiu tamen trovas plejvibran ekstariĝon ĉe iuj poetoj de l’ naturo. Kompare kun religiaj devotismoj, en kiu la intima spertanto kaj preĝanto sin iumaniere sentas konsciigita aktoro, tiu “laika aŭ naturalisma” kontemplado partoprenas en spektaklo kun la perspektivo senkonscie kunfandiĝi en ĝi. (Redaktu)
Orienteca devotismo
Hinduismo sugestas apartan alproksimiĝon al la dia sfero al kies komprenigo ege utilas la studo pri la orientaj filozofioj kaj, interalie, pri la diversaj konceptoj de Bhakto kaj de Jogo. Ĝenerale, la orienta devotismo, kaj ties praktikoj, celas eniri profunden en la homon kaj elmerĝigi el psikvisceroj la homam esencon kaj ĝin kundirekti al plenumiĝo.(redaktu)
Budhismo. Ĝiaj diversaj formoj, kaj do diversaj manieroj esti devote, atendas, ke vikipediistoj ilin enciklopidiigu. Grandan gravon oni atribuas al medito, kiu tamen havas malmulte spontanecon ĉar oni bezonas edukadon kaj enkondukon.(redaktu)
Bibliografio
Itallingve: Anna Ferrari. Devotio, in Dizionario di mitologia greca e latina. Torino, UTET, 1999. ISBN 8877507543.
Latinlingve:
Itallingve:
Itallingve. Kio estas devoteco al Maria:
Anglalingve: |it&u=http://www.spiritualityandpractice.com/practices/practices.php%3Fid%3D6%26g%3D2&prev=/translate_s%3Fhl%3Dit%26q%3Ddevozione%2Bebraica%26tq%3DJewish%2Bdevotion%26sl%3Dit%26tl%3Den
Libera Eklezio de Finnlando
La Libera Eklezio de Finnlando (Suomen Vapaakirkko) estas sendependa protestanta eklezio. Ĝi havas 99 komunumojn. Plejparto da ili estas finnlingvaj, pluraj svedlingvaj kaj unu ruslingva en Helsinko. La Libera Eklezio de Finnlando havas eble 150 laborantojn kaj eble 40 misiantojn eksterlande. En 2018 la Libera Eklezio de Finnlando havis 15 867 membrojn. La Libera Eklezio de Finnlando faras notindan socialan laboron kaj subtenas dek tombejojn. Membroj de la eklezio povas esti ĉiuj homoj, kiuj kredas je Jesuo Kristo kaj asertas sian propran kredon. La eklezio ne baptas bebojn. La eklezio instruas, ke la savo de animo estas tute laboro de Dio.
William Henry Phelps
William Henry Phelps (14a de junio 1875 – 8a de decembro 1965) estis usona ornitologo kaj negocisto.
Kariero
Naskiĝis en Novjorko kaj edukiĝis kaj en Akademio Milton kaj en Harvard. Somere de 1896 li entreprenis ornitologian esploradon al Venezuelo kie li enamiĝis al tieaj birdoj kaj al la filino de brita familio Tuckers, kun kiuj li amikiĝis nome Alicia Elvira.
Li revenis al Usono kun malgranda kolekto de specimenoj el kiu li preparis bazon por siaj unuaj publikaĵoj kun Chapman en 1897.
En Venezuelo
Post fino de studoj ĉe Harvard, Phelps revenis al Venezuelo en 1897, edziĝis al Alicia Elvira Tucker kaj setlis en Maturín. Tie li ekis sukcesajn negocojn kiaj vendado de kafo. Poste William H. Phelps ankaŭ fondis Radio Caracas Radio.
Lia dua filo, William H. Phelps, Jr., iĝis unu el siaj plej elstaraj kunlaborantoj en ĉio pri ornitologio.
Raksha Bandhan
La Raksha Bandhan aŭ Rakhibandhan, Rakhi Purnima aŭ Rakhi estas unu el festoj de la hinduoj kaj ĝainistoj kiu celebras la fratecon kunigantan du homojn. Principe ĝi estas celebrata inter fratino kaj frato. Oni festas ĝin ankaŭ inter sinceraj geamikoj kaj familianoj.
La ligo estas reprezentita per la ligado de ŝnureto. La fratino ligas ŝnuron sur la manradiko de sia frato kaj petas lian protekton. On fiksas tiam unu Tilak (kolora pulvoro) sur la frunto de persono portanta la raĥi.
Karpovtlaŝ
Karpovtlaŝ estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust, en municipo de Iza.
Situo
Karpovtlaŝ situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo.
Juda geedziĝo
Juda geedziĝo estas geedziĝa ceremonio kiu sekvas la judajn regulojn kaj tradiciojn.
Zwevegem
Zwevegem estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Kortrejko.
Juda geedziĝo
Kvankam la geedzigaj ceremonioj varias, oftaj trajtoj de juda nupto inkludas ketubah (geedziga kontrakto) kiu estas subskribita de du atestantoj, nuptokanopeon (ĥuppah aŭ huppah), ringo posedata de la fianĉo kiu estas donata al la fianĉino sub la kanopeo kaj rompo de glaso.
Teknike, la juda geedziga procezo havas du diferencajn momentojn: kidduŝin (sanktigo aŭ dediĉigo, nomita ankaŭ erusin, fianĉiĝo en hebrea) kaj nissuin (geedziĝo), kiam la paro ekvivas kune. La unua first stadio malpermesas la virinon al ĉiuj aliaj virinoj, postulante religian divorcon (get) por dissolviĝi, kaj la fina stadio permesas la parigon unu al la alia. La ceremonio kiu plenumas nisuin estas konata kiel ĥupah.
Zwevegem
Jen tri lokaj ventmuelejoj:
Juda geedziĝo
Nuntempe, erusin/kidduŝin okazas kiam la fianĉo donas al la fianĉino ringon aŭ alian valoran objekton en la intenco krei geedzecon. Estas diferencaj opinioj pri kiu parto de la ceremonio konstituas nissuin/ĥuppah; ili estas starado sub la kanopeon - agado nomita same ĥuppah - kaj restado kune kaj solaj en ĉambro (jiĥud). Kvankam historie tiuj du momentoj okazas tiom for kiom ĝis uunu jaron aparte, ili estas nuntempe plej ofte kombinitan en unu ceremonio.
2972 Niilo
2972 Niilo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Niilo" en honoro de  Niilo Anselmi Väisälä, pranepo de la malkovrinto.
Departemento de Sesia
Departemento de Sesia (franclingve :département de la Sésia) estis franca departemento kiu ekzistis inter 1802 kaj 1814 en la nuna Italio. Ĝia prefektejo estis Verĉelo. Ĝiaj subprefektujoj estis Biella kaj Santhià. Ĝia loĝantaro estis 102 822 homoj (laŭ almanako de 1810).
Ĝi estis kreita la, aŭ laŭ la tiama kalendaro, la 24-an de Fructidor, jaro X; kaj nomita laŭ rivero Sesia, alfluanto de Pado.
La franca administrado daŭris inter la (post la 2a militiro al Italio) kaj la  (post la abdiko de Napoléon Bonaparte).
Ĝiaj administantoj estis Félix de Saint Martin de la Motte (1802 - 1804) kaj la grafo Guilio (1804 - 1814).
Babín (Horažďovice)
Babín estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta 3,5 km nordoriente de Horažďovice en distrikto Klatovy. Estas ĉi tie registritaj 43 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Babín situas en katastra teritorio Babín u Horažďovic kun areo 3,12 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Hugh O'Brian
Hugh O'BRIAN (naskiĝinta kiel Hugh Charles KRAMPEla 19-an de aprilo 1925) estas usona aktoro. Li estas plej multe konata pro sia ĉefrolo Wyatt Earp en la televideserio The Life and Legend of Wyatt Eartp, kiu estis emisiata de 1955 ĝis 1961.
Li ludis ankaŭ en There's No Business Like Show Business de 1954, muzikala filmo kie stelulis Marilyn Monroe.
René-François Dumas
. Li estis kromnomita « Dumas le rouge » ( Dumas la ruĝa) pro la koloro de sia hararo. Li estis advokato en Lons-le-Saunier kiam franca Revolucio komencis. Li estis elektita kiel urbestro de tiu urbo la 20-an de majo 1791. Li iĝis vic-prezidento de la "tribunal révolutionnaire" en aŭgusto 1793, kaj prezidento de la 8-an de 1794, tri tagojn post la morto de Georges Danton kaj Camille Desmoulins. Li estis fama pro sia krueleco. Finfine, li estis kondamnita kaj mortis per gilotino ĉar li estis subtenanto de Robespiero.
Aravaka lingvaro
La aravaka lingvaro (ankaŭ Arahuacan, Arawakan, Arahuacano, Maipurean, Maipuran, Maipureano, Maipúrean) estas hipoteza indiana lingva familio de Sudameriko kaj la Karibio.
Originale la nomo aravako estis uzata ekskluzive por potenca tribo en Gujano kaj Surinamo. La tribo alianciĝis kun la hispanoj ĉar ili tradicie estis malamikoj de la karibaj grupoj kontraŭ kiuj la hispanoj tiam militis. Formoj de la araŭaka lingvo estas ankoraŭ parolataj en Surinamo.
Araŭaka kontraŭ Maipura
Tamen, en la lastatempaj jaroj, la du terminoj ne plu estas sinonimaj en tio ke Maipurea signas la kernan familion de nedubeble parencaj lingvoj kaj Araŭaka nomas pli ampleksan kaj hipotezan filumon ĉe nivelo pli ampleksa ol la Maipurea. Tiusence, la Maipurea estas sub-grupo sub (makro-)Araŭaka aro kune kun la Gvajiboa, la Aruaŭa, laKandoŝia, la Harákmbuta, kaj la estingiĝinta Pukvina.
Kaufman (1990: 40) raportas jene:
"La nomo Araŭaka estas tiu normale applikata al kio estas ĉi tie nomata Maipurea. Maipurea antaŭe estis pensata grava subgrupo de Araŭaka, sed ĉiuj vivantaj Araŭakaj lingvoj, almenaŭ, ŝajnas bezoni subgrupiĝi kun lingvoj jam trovitaj en la Maipurea kiel kutime difinita. Ordigado de la terminoj Maipurea kaj Araŭaka devos atendi pli malnaivan klasifikadon de la lingvoj koncernataj ol estas ebla en la aktuala stato de komparativaj studoj.''"
Karakterizoj
La lingvoj nomitaj Araŭaka aŭ Maipura estis originale agnoskitaj kiel aparta grupo en la malfrua 19-a jarcento. Preskaŭ ĉiuj lingvoj nun nomata Araŭaka komunhavas unua-personan singularan prefikson nu-, sed la Araŭaka propre havas ta-. Aliaj komunaĵoj inkluzivas dua-personan singularon pi-, relativon ka-, kaj negativon ma-.
Geografia distribuo
La Araŭakaj lingvoj estas parolataj tra granda strio da teritorio, de la orientaj inklinoj de la centraj Andaj Montoj en Peruo kaj Bolivio, trans la Amazona baseno de Brazilo, suden en Paragvajon kaj norden en Surinamon, Gujanon, Venezuelon, kaj Kolombion sur la norda bordo de Sudameriko. Ĝi estas la plej granda familio en Ameriko se temas pri la nombro de lingvoj (ankaŭ inkluzivanta multan internan disbranĉadon) kaj kovras la plej larĝan geografian areon de iu ajn lingva grupo en Latin-Ameriko.
La Taíno, kutime nomata Insul-Arawaka, estis parolata sur la Karibiaj insuloj de Kubo (lando), Hispaniolo, Puerto-Riko, Jamajko, kaj Bahamoj. Multaj prafiloj de la Tainaj parolantoj hodiaŭ parolas la Anglan aŭ la Hispanan spicitan per kelkaj Tainaj vortoj. La Taína lingvo estas tre malriĉe konservita, tamen ĝi nun spertas procezon de restaŭrado fare de ĝia komunumaj membroj, kaj ĝia aneco en la Araŭaka familio estas ĝenerale akceptita. Ĝia plej proksima parenco inter la pli bone atestitaj Araŭakaj lingvoj ŝajnas esti la Goaĥira lingvo, parolata en Kolombio. Estas sugestite, ke la Goaĥira estas descendita de la Taínaj rifuĝintoj, sed la teorio aspektas neeble pruvebla aŭ malpruvebla.
La Insul-kariba lingvo estas nun estingiĝinta, kvankam kariboj ankoraŭ rezidas en Dominiko, Trinidado, S-ta Lucia kaj S-ta Vincent. Malgraŭ sia nomo, la Insul-kariba estis Araŭaka lingvo, kiel estas ĝia derivita moderna lingvo la Garífuna (aŭ Nigra Kariba), kiu estas pensata havi ĉirkaŭ 190 000 parolantojn en Honduro, Gvatemalo kaj Belizo. La garifunoj estas la posteuloj de karibaj kaj nigrulaj eskapintaj sklavoj de Afrika deveno, transmovita far la britoj de Sankto Vincento al insuloj en la Golfeto de Honduro en 1796. La Garifuna lingvo konservas la Araŭak-bazitan Insul-kariban lingvon de la virinoj, kaj nur malmultaj spuroj restas de la Kariba parolo de la viroj.
Klasifiko
la interna klasifiko de la familio restas disputata. Malmultaj Araŭakaj lingvoj estas bone atestitaj, kaj estas konsiderindaj malfacilaĵoj distingadi genealogian parencecon de areaj trajtoj per aktualaj datumoj. Por nun, nur la plej malfajnaj niveloj de klasifiko estas fidindaj.
Aikhenvald (1999)
Araŭakaj lingvoj (73 lingvoj)
Estas, aldone, 9 neklasifitiajn Maipurajn lingvojn.
Bibliografio
,
T.A.T.u.
t.A.T.u. (ruse Тату - Тату) estas rusa junulina pop-muzika duopo, en kiu kantas Lena Katina kaj Julia Volkova. Tiuj ĉi du junulinoj estis markitaj kiel lesbaninoj, sed ilia seksa orientado estis objekto de spekulado, ĝis decembro 2003, kiam rusa televido informis, ke ili ne estis en komuna lesbanina interrilato kaj ke tio estis uzata kiel komerca strategio de Ivan Ŝapovalov. La duopo estas konata pro ŝokigado de publiko klopodante disrompi tabuojn.
6249 Jennifer
6249 Jennifer estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, Kantono San Diego, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio) en Usono.
T.A.T.u.
Noto: Oni diras, ke siglo t.A.T.u. signifas ruse Eta ljubit etu (Tiu amas tiun. aŭ Ŝi amas ŝin.).
6249 Jennifer
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aktorino Jennifer Jones (1919–2009).
T.A.T.u.
La duopon konsistigas:
t.A.T.u. reprezentis Rusion en Eŭrovido-Kantokonkurso 2003 per kanzono "Ne ver, ne bojsja" kaj atingis 3-an lokon en la finalo.
János József
JÓZSEF János estis hungara rakontisto, poemaŭtoro naskita en Szentábrahám la 3-a de novembro 1859 kaj mortinta en Braŝovo la 16-an de marto 1935.
Kariero
József János finis porinstruistan lernejon en 1882 en Székelykeresztúr. Li estis bazlerneja instruisto en Firtosváralja (1882–1925). Li estis kunlaboranto de publikaĵo Unitárius Közlöny.
Hoyvík
Geografio
La komunumo situas norde de la ĉefurbo, sed hodiuax ili jam kunkreskis, tiel ĝi estas traktebla kiel ties urboparto. Dividias ĝin de Tórshavn la valo Hoydalar kaj la rojo Hoydalsá. Oriente de ĝi situas la 0,8 hektarojn granda insuleto, la Hoyvíkshólmur.
Historio
La unua mencio de la loko en dokumento okazis en 1584. La lernejo de la komunumo estis establita en 1977, post tiam oni plurfoje pligrandigis ĝin.
Tie subskribis la 31-an de aŭgusto 2005 la traktaton de Hoyvík la reprezentantoj de Ferooj kaj Islando pri la libera komercado inter la du landoj.
Turismo
En Hoyvík viziteblas la centra konstruaĵo de Nacia Muzeo de Ferooj kaj subĉiela muzeo.
Sporto
Futbala temao: FC Hoyvík.
Kapucena monaĥejo en Salcburgo
La Kapucena monakejo en Salcburgo (germane: Kapuzinerkloster) troviĝas idiliece sur la Kapucena monto, Kapuzinerberg nr 6.
Historio
La iam Imberg nomita moneto havas longan historion: jam dum la malnova ŝtonepoko troviĝis ĉe la orienta deklivo kontraŭ la urbokvartalon Gnigl loĝejoj. Kaj el la tempo de 1000 A.K. estas konata du lokoj supre de la kapucena monakejo. Ankaŭ por la La-Tène-kulturo supozeblas surloka setlejo.
Mezepoke estis sur la Kapucena monto, kie nuntempe estas la monakejo, gvatturo starigita en la kuro de fortikaĵaro farita fare de la salcburgaj episkopoj. Tiu ĉi defendokonstruaĵo nomitis Trompeterschlößchen. Kiam Wolf Dietrich von Raitenau venigis la kapucenojn al Salcburgo en 1594 li decidis ŝanĝi la Trompeter-kasteleton en monakejon kun kirko.
Priskribo
El Linzer-strateto suprenvenanta vizitanto akompanatas de ses barokaj Via crucis-kapeloj kreitaj inter 1736-44 de salcburgaj artistoj. La pasionkapeloj dokumentas per imponaj scenoj kaj figuroj la pasionon de Jesuo Kristo kaj finiĝas per impresa Krucimitaro. Ĉirkaŭ meze de la vojo estas la Felix-pordego farita komisie de Paris Lodron en 1632 post kies trapaso la migranto havas belan panoramon. La alia vojo al la frokulejo kondukus per Imberg-ŝtuparo tra la Preĝejeto Sankta Johano. Ambaŭ padoj unuiĝas ĉe al t.n. Ambono, de kie prezentas sin belvido super la tegmentojn de la urbo.
La monakejo mem estas - kiel intencite per la ordeno - modesta konstruaĵo. Tamen per sia antaŭkonstruita bastiono, la altiĝanta krucego kaj arbara fono tiu ĉi kapucena filio de longe videblas kaj fortimpresas. Arkitektura majstroverko estas la interna portalo kies malfrugotika pordo el kverko devenas verŝajne el la malnova Katedralo de Salcburgo. La interno estas sobra kaj invitas al edifa preĝado.
Longan tempon la kapucenoj vivis trankvile kaj neperturbate. Nur dum la nazia tempo ili estas forpelitaj: anstataŭu la monakejon nova festivalejo, govia halo kaj stadiono! Sed tiuj planoj neniam realigitis. La muro de la Kapucena monto ĉirkaŭas disde la Felix-pordego la monakejon ankaŭ, tial ke tiu ĉi ĝi ŝajnas esti duobla masonitaro. La posta muro ĉirkaŭas la tutan okcidentan, sudan kaj orientan deklivejojn.
Ĉe la norda finopunkto de la menciita muro estas la en 1629 sub princo-arkiepiskopo Paris Lodron konstruita Franziski-kasteleto planite fare de la katedrala ĉefarkitekto Santino Solari kiel defendilo. Ekde 1849 establiĝis surloke drinkejo, kiu evoluis poste al ŝatata ekskursocelo.
La Paschiger-kasteleto (Kapuzinerberg nr 5) estis de 1919-34 loĝejo de la fama aŭstra verkisto Stefan Zweig.
Josefův Důl (distrikto Jablonec nad Nisou)
La municipo estas elirloko por ekskursoj de piedirantoj, biciklistoj kaj skiantoj. Pli supre en la valo estis konstruita valbaraĵo Josefův Důl, la plej granda kaj la plej juna de sia speco en Jizera montaro. En Josefův Důl estas ekirloko al Jizera magistralo. En la muniicpo kaj la plej proksima ĉirkaŭaĵo troviĝas kelke da skideglitejoj por lertaj kaj komencanta skiistoj. En la municipo ankaŭ estiĝis instrupadoj de ĉi tiea naskiĝinto Gustav Leutelt; pli longa mezuras 11,3 km, malpli longa 5,4 km. En la municipo eblas ankaŭ trovi muzeon de loka historio. Ŝatataj turisma celoj estas ekzemple akvofaloj sur la rivero Jedlová, Traŝirita valbaraĵo, monumento de vitrofarado en Kristiánov aŭ kelkaj el multaj belvederoj dissemitaj sur montetoj de Jizera montaro.
Historio
Grafo Maxmilián Desfours Walderode komencis enloĝigi la ĉirkaŭaĵon de la germana loĝantaro ĉirkaŭ la jaro 1690. Domaro Antonínov estis fondita en 1697 (en 1890 la municipo apartiĝis de Albrechtice), Josefův Důl je kvar jaroj pli poste 1701 (la saman jaron naskiĝis Karolo Josefo, filo de Walderode, laŭ kiu la municipo estas nomita). En la jaro 1700 estis fondita domaro Karlov, kie estis pli poste fondita kapelo kaj la unua vitrofarejo. En la jaro 1821 ekpraktikigis Karel Josef Zenkler novan vitrofarejan teknologion kaj aldonis produktadon de perloj kaj butonoj. Evoluo de la municipo daŭrigis per konstruo de lernejo kaj precipe de fervojlinio el Smržovka ĝis Josefův Důl.
En la jaro 1909 Josefův Důl estis avancita al kampurbo. Surbaze de Munkena interkonsento Josefův Důl estis alligita al Germana imperio. Malarmigo de la germana garnizono kaj redono al ĈSR okazis nur la 5-an de majo 1945.
Interesaĵoj
Inter kuriozaĵoj apartenis bredado de strutoj en Dolní Maxov, aŭ eksa skisaltista ponteto kun ĝisfalo trans rivereto Jedlová (detruita en la 1990-aj jaroj). En valo de Jedlová etendiĝas naturrezervejo Jedlový důl.
Zuienkerke
Ekde 1977 la municipoj Houtave, Meetkerke kaj Nieuwmunster apartenas al Zuienkerke, la ĉefa municipo.
Presila kartoĉo
Presila kartoĉo estas anstataŭigebla parto de inkŝpruciga aŭ lasera presilo, entenanta la inkon kiu estas disvastigata sur la papero dum presado.
Ĉiu kartoĉo enhavas unu aŭ plurajn inkrezervujojn, elektronikajn kontaktojn kaj blaton kiu komunikas kun la presilo.
Kiel funkcias
Ene de ĉiu subparto de la kartoĉo estas maldika metala plato. Kiam la presilo sendas signalon, eta kurento fluas tra la pleteto kaj varmigas ĝin. La inko kiu ĉirkaŭas la varmigitan platon estas gasigata. Pro tio, la tuta volumeno de la inko superas tiun de la kartoĉo. Gluto da inko falas el la kartoĉo sur la paperon. Tiu ĉi proceso okazas dum kelkaj milisekundoj.
Aliaj informoj
Kartoĉoj ĝenerale estas tre multekostaj, la prezo de nova kartoĉo per gramo da inko superas tiun de pura oro. Alternativo estas uzo de kontinua inko sistemo, kiu uzas neinternaj inkrezervujojn.
Ofte kartoĉoj povas esti replenigataj kaj reuzataj. Tio estas multe pli malmultekosta, kaj tuta industrio kreskis ĉirkaŭ tiu ideo.
Berkesd
Berkesd [berkeŝd], kroate Berkuš, germane Berkisch estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Pécsvárad.
Situo
Berkesd situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio devenis el 1015 laŭ tiama latina dokumento "Villa Berkus". En 1543 la turkoj okupis la komunumon, tamen ĝi ne senhomiĝis. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
Ferenc Újvári
ÚJVÁRI Ferenc [u:jva:ri] estas rumania verkisto de priminoritata politiko, politikisto. Li naskiĝis en Suceagu la 24-an de marto 1922.
Biografio
Ferenc Újvári iĝis diplomitulo pri juro en Universitato Francisko Jozefo la 1-a; li dokoriĝis en 1944. En 1944–45 li estis prezidanto de la Koloĵvara Hungara Studentligo, inter 1946–87 li estis advokato en Kluĵo. Li estis du jarojn tutlanda prezidanto de 1990 de Rumania Hungara Kristandemokrata Partio.
10377 Kilimanĝaro
10377 Kilimanĝaro estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la dormanta vulkano Kilimanĝaro, plej alta monto de Afriko kun 5895 m. Du el la tri konusoj de la vulkano estas estingiĝintaj, la tria estas dormanta. En la malfruaj 1880-aj jaroj, la kulmino estis tute kovrita de glacio kaj neĝo, de 1923 la monto perdis pli ol 80% el sia neĝa glacia kovraĵo.
Râșnov
Râșnov [rıŝnov] (hungare: Barcarozsnyó [barcaroĵnjo], germane: Rosenau) estas urbo en distrikto Brașov en Rumanio, sur la sudokcidenta rando de la baseno de Bârsa sudokcidente de Braŝovo.
Historio
Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Brassó vármegye). Ĝi estis fondita de saksaj koloniistoj, sed de la fino de la 14-a jarcento loĝis ankaŭ rumanoj tie.
Josip Šimunić
Josip Šimunić estas kroata futbalisto en la pozicio de defendisto. Li naskiĝis en Kanbero, Aŭstralio, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Dinamo Zagrebo - antaŭe li estis profesia futbalisto de la kluboj Melbourne Knights (Aŭstralio) en 1995–1998, Hamburger SV en 1998–2000, Hertha BSC (Berlino) en 2000–2009 kaj TSG 1899 Hoffenheim (Sinsheim, ĉiuj lastaj tri kluboj en Germanio) en 2009–2011.
Krome Josip Šimunić ekde la jaro 2001 estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkurias pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, kaj same estas membro en la teamo partoprenanta en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012.
21415 Nicobrenner
21415 Nicobrenner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nicole Rachelle Brenner, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Lawrence High School de Cedarhurst (Nov-Jorkio, Usono).
Victoria (Rumanio)
Victoria (Rumanio) [viktoria] (hungare: Viktóriaváros viktorivaroŝ) estas urbo en Rumanio sur la norda piedo de la Montaro de Făgăraş, sudokcidente de Făgăraş. En 1992 ĝi havis 10 247 loĝantojn. Ĝi estas industria urbo kaj estiĝis post la dua mondmilito.
Freital
Freital estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Strukturo administra
La urba komunumo Freital konsistas el centra urbodistrikto, dividata al la urbokerno kaj sep pliaj urbopartoj, kaj aldone ses pliaj komunumopartoj. Jen la jaroj, en kiuj la ĉirkaŭaj partoj aldoniĝis al la urbokerno:
Malgranda ansero
La Malgranda ansero (Anser erythropus) estas la plej rara ansero de Eŭropo. Ĝi estas plej proksima al la pli granda Blankfrunta ansero (A. albifrons).
Aspekto
La Malgranda ansero estas tre simila la la Blankfrunta ansero, sed pli malgranda kaj pli malhela, la beko estas pli vigla, rozkolora, la blanka fruntomakulo etendiĝas pli supren. La pinto de la kunmetitaj fugiloj troetendas la voston. Ĝi havas viglan flavan okulringon. La Malgranda ansero estas 53–66 cm longa kun enverguro de 120–135 cm kaj pezo de 1,4-2,2 kg, tio estas ne multe pli granda ol la Platbeka anaso (Anas platyrhynchos), sed ambaŭ blankfruntuloj povas esti facile distingataj el la Griza ansero pro siaj briloranĝaj kruroj kaj muskoloraj supraj flugilkovriloj. La Griza ansero havas la bekon kaj la krurojn karnokolorajn, kaj la suprajn flugilkovrilojn bluecgrizajn.
Ambaŭ blankfruntaj specioj havas tre rimarkindajn blankan vizaĝon kaj larĝajn nigrajn striojn kiuj trapasas la ventron.
Plenkreskulo de Malgranda ansero, krom esti pli malgranda ol la Granda blankfrunta ansero, resume havas rimarkindan flavan okulringon, kaj la blanka vizaĝa marko estas pli etenda al la krono.
La junuloj ne havas blankan fruntomakulon, mankas la nigraj makuloj sur la brusto, sed ankaŭ ili havas viglan flavan okulringon.
Disvastiĝo
Ili reproduktiĝas en plej norda Azio, sed ĝi estas malabunda reproduktulo en Eŭropo. Estas reenmeta programo en Fenoskandio. Antaŭe en tuta Skandinavio ĝis orienta Siberio. Hodiaŭ nur en tre malmultaj lokoj en Svedio.
Vivmaniero
La Malgranda ansero estas migra birdo, kiu vintre migras al sudo. Dum migrado, Malgrandaj anseroj formas tipan V-formon. Migrantado ne estas gene fiksita, sed tradicia. La migrado komencas septembre, la birdoj alvenas al la vintrejoj inter oktobro kaj decembro. Temas pri birdo de la tundro kaj tajgo. Oni trovas ĝin el Skandinavio al Siberio. Vintre ili migras al la Balkanoj, la Kaspia Maro aŭ la sudo de Ĉinio, depende de la populacioj.
Normale la Malgranda ansero estas fidela al edzo. La ino demetas 4-6 ovojn kaj la kovado daŭras 25-28 tagojn. Tiu estas socia specio nur post la reproduktado kiu okazas el majo. La nesto estas ĝenerale situanta ĉe la akvo, sur amaso el tero. La masklo helpas en idozorgado, ĝis ekflugo de idoj kio okazas post du monatoj.
La Malgranda ansero vivas esence de mallongaj herboj, nome molaj partoj.
Disvolviĝo de populacio
Ĝis la komenco de la 1950-aj jaroj la populacio estis ĉirkaŭ pluraj dekmiloj de bestoj, nome inter 25 000 kaj 30 000 individuoj. Poste en la tuta areo de disvastiĝo dramece malkreskis la populacio, pro tio la Malgranda ansero hodiaŭ estas tre endanĝerigita. En la jaro 2000 ekzistis nur ĉirkaŭ 200 bestoj en libero. Gravaj minacoj estas ĉasado kaj sekigado de humidejoj en vintrejaj habitatoj.
La Malgranda ansero estas konsiderata endanĝerita specio, sed estas programoj por Reenmeti anserojn en naturo por pligrandigi la populacion. Krome ĝi estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA).
La Asocio por la Protektado de Migrantaj Birdoj animata de Christian Moullec, klopodas aktuale projekton de reenmeto de la Malgranda ansero en Eŭropo, en kunlabore kun biologoj. Unua migrado estis organizata en 1999 por trideko de anseroj inter la centro de Svedio kaj naturrezervejo en Germanio elektita kiel vintrjo. Ties celo estas reenmeto de 500 anseroj. Christian Moullec estas foje kromnome l'homme qui vole avec les oies (la flugisto kunansera).
István Urák
István URÁK [ura:k] rumania hungara naturscienca verkisto, universitata instruisto. Li naskiĝis en Căpeni la 2-an de novembro 1974.
Kariero
István Urák akiris diplomon pri biologio-kemio en UBB de Kluĵo (1998). Li doktoriĝis en 2005. De 2005 li instruas en EMTE.
Kiĉereli
Kiĉereli estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust, en municipo de Drahovo.
Situo
Kiĉereli situas laŭ rojo.
Kórós
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1341 en latina formo "Villa Korus". Post 1543 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Kórós migra poŝto servas.
Livio Androniko
Livio Androniko (latine Lucius LIVIUS ANDRONICUS), vivanta en 3-a jarcento a. K., estis teatra kaj epopea poeto kiu verkis la unuajn romiajn treatraĵon, tradukante kelkaj grekaj verkoj al latino. Oni konsideras lin la patro de romia teatro kaj epopeo.
Androniko tre eble naskiĝis en greka kolonio Tarento en Itala duoninsulo, estis kaptita kaj sklavigita de nobelulo de Livia familio. Post liberita, li adoptis la familinomon de la eksmastro.
Androniko produktis al nekulturita romianoj ilian unuan formalan teatraĵon, traduko de greka tragedio en -240. Lia plej grava verkos estis Odusia pralatina versio de Odiseo de Homero, verkita en saturniaj versoj.
Livia familio
Livius, a, um estis gens (familio) de antikva Romio.
La familio havis pleba origino, sed havis grandan prominencon dum la Romia respubliko, kaj estis honorigita per ok konsuladoj, du censoradoj kaj tri triumfoj, krom la oficoj de diktatoro kaj majstro de ĉevaloj.
Kelkaj famaj membroj de livia familio:
Forlì (Italio) estis nomata Forum Livii (Livia Foro) omaĝe al Livius Salinator.
La Celle Corrèze (stacidomo)
Lacelle, plennome La Celle Corrèze, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lacelle, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Palais - Eygurande-Merlines (713000).
Erdőkertes
Erdőkertes (erdOkerteŝ) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono Veresegyház. La nomo signifas arbaro-ĝardena.
Geografio
Erdőkertes situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto- Veresegyház-Vác, urbo Veresegyház estas proksime, Budapeŝto troviĝas 30 km-ojn.
Historio
En 1910 oni vendis parcelojn el la neloĝataj kampoj. Precipe oficistoj konstruis feriejajn domojn, poste eĉ loĝdomojn. En 1928 la romkatolika preĝejo en pura Bauhaus stilo konstruiĝis.
Ildikó Piros
Ildikó PIROS [piroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Piros Ildikó estas hungara aktorino, voĉoaktoro. Ildikó Piros naskiĝis la 1947 en Kecskemét.
Biografio
Ildikó Piros frekventis Teatran Altlernejon inter 1966-1970 en Budapeŝto, dume jam tiam ŝi ricevis filmajn rolojn. Ŝi longe apartenis al Teatro Madách kaj Teatro Petőfi (Sopron). Ŝi havis laŭvice 2 edzojn, la lasta estas Péter Huszti. Ekde 2000 ŝi edukas aktoradon en dancista ĉeflernejo. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2012, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Dick Sargent
Dick SARGENT (19-a de aprilo 1930 - 8-a de julio 1994), naskiĝinta kiel Richard COX, estis usona aktoro fama pro sia partopreno en la televidserio Bewitched, en la rolo de Darrin Stephens, edzo de la rolulo Samanta (kiun rolis la aktorino Elizabeth Montgomery).
Yannick Jadot
Ano de La Verduloj ekde 1999, li estis estro de la kampanjoj de Greenpeace-Francio de 2002 ĝis 2008 kaj proparolanto de Alianco por la planedo. Li elektiĝis eŭropa parlamentano en 2009 kaj reelektiĝis en 2014 kaj 2019. Li ankaŭ iĝis kandidato de sia partio Eŭropo Ekologio La Verduloj por prezidanta baloto de 2017 sed finfine retiriĝis favore al la socialista kandidato Benoît Hamon.
Infanaĝo
Yannick Jadot estas la duenaskita el kvar fratoj el instruistaj maldekstremulaj gepatroj. Li kreskis en Laon. Post abiturienta plenumo en Laon, li studis en la Paris-Dauphine Universitato ekonomikon, internacian komercon kaj ekonomikon de disvolviĝo.
Politika kariero
La 1-an de septembro 2008, li anoncis sian forlason de Greenpeace por aniĝi al Europe-Écologie kadre de la Eŭropa baloto 2009, iĝante direktoro de la kampajna komunikado de Europe-Écologie. Li estis elektita eŭropa parlamentano en la okcidenta distrikto kun 16% da voĉdonoj. En la Eŭropa Parlamento, li iĝis vic-prezidanto de la komisionon pri internacia komerco, kunordiganto de la grupo de la Verduloj, kaj ano de la parlamenta komisiono pri energioj, industrio kaj esploroj. Li partoprenis la Prelego de Kopenhago de 2009 pri klimataj ŝanĝoj, kaj estis oficiala ano de la delegitaro de la Eŭropa Parlamento ĉe la Prelego de Cancún de 2010 pri klimataj ŝanĝoj. La ĉefredaktoro de EURACTIV Aline Robert tiam opiniis ke li "estas serioze laborema. Li ne estas ja influema kadre de la parlamento, sed li tre aktivas ĉe sia grupo". En 2014, li estis reelektita parlamentano, sed kun nur 10% da voĉdonoj.
La 13-an de julio 2016, li anoncis sian kandidatiĝon al la primaraj balotoj de EELV por la prezidanta baloto de 2017. Li duaraŭnde venkis la baloton kontraŭ Michèle Rivasi kun 54,25% da voĉdonoj la 7-an de novembro. Tamen, la neatendita venko de Benoît Hamon kadre de la primaraj balotoj de la socialista partio kun ekoligia programo igis la kandidatajn kolektivojn pripensi pri kandidateca kunfando. La du partioj traktadis kampajnan interkonsenton, kiun EELV decidis validigi de siaj aktivuloj per voĉdonado de la 24-a ĝis la 26-a de februaro 2017. Tamen, Yannick Jadot anoncis sian retiriĝon de la prezidenta baloto favore al Benoît Hamon la 23-an, antaŭ la voĉdonado, kolerigante aktivulojn kaj respondeculojn de la partio kiuj parolis pri "perfido" kaj "neo de demokratio". La voĉdonado okaziginta de la morgaŭon validigis la retiriĝon de Yannick Jadot kaj la interkonsenton kun la socialista partio kun 79,5% da voĉdonoj.
Yannick Jadot triafoje prezentiĝis kun EELV por la eŭropaj balotoj de 2019, estante tutnacia suprulo de listo. Lia listo atingis 13,5% da voĉdonantoj, iĝante la tria partio de Francio: tio estis konsiderata kiel grava sukceso por la verduloj.
En 2021, li denove kandidatiĝis por la primara baloto de EELV kadre de la prezidenta baloto. Li estis duaraŭnde elektita la 28-an de septembro, kontraŭ Sandrine Rousseau, kun 51,03% da voĉdonoj.
Li estis eliminata en la unua raŭndo de la prezidanta baloto. Alveninte en la sesa pozicio kun 4,7% da voĉdonoj, li ne transpasis la simbolan stangon de 5% de la voĉoj kio ebligas repagon de la kampanjajn kostojn, subskribante, laŭ Le Monde, "novan voĉdonan fiaskon de la politika ekologio". Li alvokis al voĉdono por Emmanuel Macron kadre de la dua raŭndo.
Pri Eŭropo
En 2005, li subtenis la "Jes"-voĉdonon por la referendumo pri la projekto de Eŭropa konstitucio.
Li asertis en 2019 ke "Eŭropo devas krei komunan armeon, sendependan de la OTAN, celantan pacajn misiojn, komencante per interarmea kunordigado, poste per konstanta organizaĵo ĉiam tujpreta" kaj pledis por la anigo de novaj ŝtatoj al Eŭropa Unio : "Enirigi novajn ŝtatoj ebligas kunagordigi politikojn, el kiuj klimataj, celante la komunan intereson je skalo ĉiam pli granda. Por kelkaj landoj, tio estas rimedo por plifortigi la demokration kaj la lojalecon".
Pri ekonomio
Yannick Jadot plurfoje promociis la merkatan ekomonion kaj la liberan entreprenon, sed ankaŭ pledis por regata ekonomio, malglorante la "nerespekteman financan kapitalismon" kaj defendante la "eŭropan kapitalismon kaj la eŭropan socian modelon, kiuj ne estas la usona aŭ la ĉina modelo"
Pri teritoriaj aranĝaĵoj
Yannick Jadot kontraŭas la projektojn de la fervojo inter Liono kaj Turino kaj de la okcidenta strasburga aŭtovojo. Li ankaŭ kontraŭas la projektojn de akvujoj: "Ĉi-tiuj akvujoj ne estas adaptitaj al nuntempo, al la klimata ŝanĝo kaj al la deziroj de la konsumantoj. Ili favoras la unukultivojn, fuŝas la biodiversecon, elprenas volumenojn da akvo kiuj sekigas niajn terojn kaj detruas la pejzagojn".
Perfekteco de la Esperantaj Verboj
Perfekteco de la Esperantaj Verboj estas verko de Ludoviko Mimoo (Lluís Mimó Epinalt) pri la uzado de la Esperantaj verboj.
Mogyoród
Ne miskomprenu kun Monyoród!
Perfekteco de la Esperantaj Verboj
La aŭtoro eltrovis normojn kiuj pruvas ke la Zamenhofaj verbaj elementoj estas perfektaj ĉar per ili oni povas esprimi plej simple kaj precize, kun absoluta logikeco, ĉiujn nuancojn tempajn kaj rilatajn laŭ facilaj reguloj. Laŭ Mimoo la logiko nepre devas rangi super la kutimo en lingvo origine arta, kiu en sia fundamento estas ideale racia, kaj en kiu mallogikaĵoj ĉiam devas esti konceptataj kiel koruptaĵoj.
Mogyoród
Mogyoród [modjorOd] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Gödöllő. Mogyoró signifas: avelo.
Situo
Mogyoród situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj, laŭ interurba tramo inter Budapeŝto kaj Gödöllő, aŭtoŝoseo M3 inter Budapeŝto kaj Miskolc preteriras, urbo Fót estas proksime. Budapeŝto estas 18 km-ojn for.
Historio
En 1074 okazis grava batalo. Hungaraj princoj Géza kaj Ladislao venkis hungaran reĝon Salomono. Memore al la venko oni fondis abatejon. En la 20-a jarcento la vilaĝo evoluis multe pro la proksima ĉefurbo.
Efiko de Buba/Kiki
La efiko de Buba/Kiki estis observata de la germana-usonana psikologo Wolfgang Köhler en 1929. En psikologiaj eksperimentoj, unue faritaj sur la insulo Tenerifo (en kiu la ĉeflingvo estas la hispana), Köhler montris formojn similaj al tiuj en la dekstra bildo kaj demandis al subjektoj, kiu formo nomiĝas 'takete' kaj kiu 'baluba' ('maluma' en la 1947a ripeto). Rezultoj montris fortan inklinon de subjektoj nomi la akran formon 'takete' kaj la rondan formon 'baluba'. En 2001, Vilayanur S. Ramachandran kaj Edward Hubbard ripetis la eksperimenton de Köhler per la vortoj 'kiki' kaj 'bouba' (buba). La subjektoj estis Usonanaj universitataj diplomiĝontoj kaj parolantoj de la tamila en Barato. La subjektoj respondis al la demando, "Kiu el la du formoj nomiĝas 'buba' kaj kiu 'kiki'?" En kaj la angla kaj tamila samploj, 95-98% nomis la rondan formon 'buba' kaj la akran formon 'kiki'. Tio supozigas ke la homa cerbo iel elprenas abstraktajn ecojn de la formoj kaj sonoj. Freŝdata esplorado de Daphne Maurer montris ke eĉ infanoj 2.5jaraĝaj (tro junaj por legoscii) konfirmas la efikon.
Ramachandran kaj Hubbard sugestas ke la efiko de kiki/buba implicas ion pri la evoluo de lingvo, ĉar ĝi supozigas ke la nomo de objekto ne estas entute arbitra. La ronda formo eble estas plej kutime nomita 'buba' ĉar la buŝo fariĝas rondforma por produkti la sonon, dum pli strikta, angula buŝformo bezonatas fari la sonon 'kiki'. Ankaŭ, la sono /k/ pli fortas ol tiu de /b/. Ĉi tiuj ekzempleroj de "sinesteziecaj cerbkonektoj" sugestas ke la efiko eble estas la neŭrologia bazo de sonsimbolismo, laŭ kiu specifaj sonoj nearbitre ligiĝas kun aferoj en la reala mondo.
Individuoj kun aŭtismo montras malpli fortan inklinon. Dum 90% el la homoj konsentas kun la tipa rezulto, nur 60% el la aŭtismuloj akordas.
Zonnebeke
Zonnebeke estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ipro.
Ekde 1977 la municipoj Beselare, Geluveld, Passendale kaj Zandvoorde apartenas al Zonnebeke, la ĉefa municipo.
Péter Csíkszentmihályi
Péter Csíkszentmihályi [ĉIksentmihAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csíkszentmihályi Péter estas hungara arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto.
Péter Csíkszentmihályi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Csíkszentmihályi lernis de József Somogyi en industriarta mezlernejo, poste li akiris diplomon en la Industriarta Altlernejo. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Borsos. Baldaŭ li akiris sciencan gradon DLA. Li instruis en Universitato de Okcidenta Hungario kiel katedrestro en rango docento. Inter 1991 kaj 1993 li estis rektoro de la Industriarta Altlernejo, kie li ricevis la titolon doctor honoris causa.
Kurt Mathias von Leers
Kurt Mathias von LEERS (naskiĝinta la en Geudertheim/Bas-Rhin, mortinta la  en Todtmoos) estis germana katolika studento pri teologio kaj kandidato je ordino pastra. Li mortis pro la sekvoj de la interniĝo en nazia koncentrejo; li taksatas martiro.
Vivo
Kurt Mathias estis la plej juna filo de Kurt Alfred August Constantin Leopold Heino von Leers el Schönfeld (Mühlen Eichsen) kaj de Elisabeth Ida Auguste fraŭline Buch; la nazia kaj antisemitisma publicisto Johann von Leers estis lia frato.
Post la frua morto de la patro dum la Unua mondmilito (1917) Kurt Mathias venis al parencoj ĉe bieno en Lübow-Schimm. Jam frue li allogitis de katolikismo kaj konvertiĝis en la 22.8.1930 en Rostock. Unue li laboris kiel privata lernigisto de lingvoj kaj honorofice en la katolika junulara prizorgado. Kelkan tempon li estis prefekto de la Katolika junularo en la Dekanujo Mecklenburg, kiu tiutempe apartenis al la Episkopujo de Osnabrück.
En 1938 li komencis studon pri teologio - kun la celo iĝi pastro por la Episkopujo Osnabrück - ĉe la Universitato de Monastero kaj ekde 1939 ĉe la Filozofia-teologia altlernejo Sankt Georgen de la jezuitoj en Frankfurto ĉe Majno. Suspektite esti mem jezuito kaj esti farinta paroladojn kontraŭŝtatajn li arestitis kune kun la jezuita patro Kurt Dehen kaj la studento Mainulf von Mallinckrodt; oni internigis ilin en la prizono de Gestapo en Frankfurto. Torture esplordemandite la kaŝpolicanoj volis havi de li informojn tiklajn pri la gvidantaro de la menciita altlernejo. La turmentintoj malsukcesis. Malfirmigite per la torturoj von Leers malsaniĝis je tuberkulozo. En la 19.2.1943 li senditis al la koncentrejo Dachau. Lia frato Johann provis peri lian liberigon, kondiĉe ke li apostatu de la katolika Eklezio. Tiaĵojn Kurt von Leers ne volis fari. Liberigite en aŭgusto 1943 li devis tamen resti lazarete ĝis oktobro 1943.
Ĉar li iĝis prizonulo kaŝpoliceja kaj koncentreja pro sia pledo por la katolika kredo kaj mortis konsekvence li konsideratas martiro. En 1999 lia nomo eniris la Germanan martirolibron de la 20-a jarcento, kiu estiĝis laŭ iniciato de la Germana episkoparo.
Arie William Grossman
Arie William GROSSMAN estas usona astronomo, kiu laboras ĉe la Universitato de Marilando en College Park.
Minor Planet Center atribuas al li la malkovron de la asteroido 3694 Sharon la
Johano Mikaelo Brutus
Johano Mikaelo Brutus hungare János Mihály Brutus estis italdevena hungara humanista historiisto en kortego de Stefano Báthory naskiĝinta en Venecio en 1517 kaj mortinta en Gyulafehérvár la 16-an de majo 1592.
Kariero
Brutus studis en Padovo kaj li iĝis june monaĥo de ordeno de Aŭgustenanoj. Li elpaŝis el ordeno kaj pro la inkvizicio forfuĝis. Ekde 1574 li estis la historiisto de Stefano Báthori en Transilvanujo kaj poste en Pollando kaj komisiite de reganto li verkis la daŭrigon de la hungara historio de Antonio Bonfini ekde 1490.
Étaples - Le Touquet (stacidomo)
Étaples - Le Touquet estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Étaples, situanta en  Étaples, apud Le Touquet-Paris-Plage, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, kaj TERTGV.
Civitendio
Civitendio (Citizendium ("a citizens' compendium of everything"), do Civitana kompendio de ĉio) estas projekto proponita de la antaŭa kunfondinto de Vikipedio Larry Sanger je la 15-a de septembro 2006, intencita komenciĝi kiel "progresiva kaj iompostioma forkiĝo" de la angla Vikipedio. Le celo estas krei pli fidindan enciklopedion, en kiu specialistoj de diversaj fakoj (nomataj "redaktistoj") aprobas bonajn versiojn de artikoloj kaj havas apartan aŭtoritaton en disputoj kun/inter normalaj aŭtoroj. Ĉiu aŭtoro devas esti registrita per sia vera nomo. La redaktistoj (specialistoj) devas publike pruvi sian kompetenton en sia fako. Sed ĉi tiuj redaktistoj ne estas la ekvivalento de la Vikipediaj administrantoj: Por tio ekzistas aparta kategorio de aŭtoroj, nomotaj "gardistoj".
Same kiel la Vikipedio, la Civitendio estas vikio kaj uzos la GFDL-licenson. Komence ĝi transprenos ĉiujn artikolojn el la Vikipedio. Kiam ekzistas aprobita versio de artikolo, la normalaj legantoj vidas nur tiun, dum la dinamika versio de la artikolo videblas nur por registritaj aŭtoroj.
Civitendio redakte ekfunkciis en oktobro 2006, kaj publike ekvideblis en marto 2007. Komence estis planoj iam poste aldoni pliajn lingvojn krom la angla lingvo, sed ĝis septembro 2013 ĝi fakte restis anglalingva, kaj momente ne plu probablas plurlingvigo.
Larry Sanger komence de la projekto fiere anoncis ke "Civitendio baldaŭ provos detronigi la Vikipedion kiel la vizitendan lokon por ĝeneralaj informoj en la interreto".
Larry Sanger