cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evenka lingvo
Evenka lingvo (malnova nomo: tungusa) estas lingvo de evenkoj. Estas ano el la norda grupo de tungus-manĉura lingvaro kune kun evena kaj negidala. Plejparte la evenka lingvo parolatas en Okcidenta Siberio inter la maldekstra bordo de Jenisejo kaj Saĥaleno. Tie ĝin uzas ĉirkaŭ 35 500 homoj (laŭ censo de 2002). Ankaŭ ĉirkaŭ 9000 homoj parolas evenke en Mongolio kaj norda Ĉinio, plejparte en Interna Mongolio kaj Ŝinĝango.
Evenka lingvo havas multajn dialektojn, kiuj estas unuigataj en tri bazaj branĉoj: norda, suda kaj okcidenta. Sone aparteblas ĥ-dialektoj, sj-dialektoj kaj ŝ-dialektoj. Libra lingvo estas bazita je la nepa dialekto de la suda branĉo. Solonan dialekton de la evenka oni nun rigardas kiel apartan lingvon.
Gramatiko
Evenka lingvo estas sufikso-gluema lingvo kaj havas malsimplan ŝtupan sistemon de vokala interharmonio. En ĝi ekzistas multaj kazoj, verbaj formoj, nt-formoj kaj gerundioj. La vortoj montras influon de la jakuta kaj burjata lingvoj kaj ankaŭ havas multajn rusajn prenvortojn.
Skribsistemo
En antikvaj tempoj evenkoj havis sian propran sistemon por marki gravajn eventojn. Ili uzis t.n. nodan skribon, sistemon, en kiu por transdoni informon oni uzis diferspecajn nodojn ĉe ŝnuroj. Tiu sistemo estis iom simila al inkaa kipuo (kvankam multe pli simpla) kaj eble parenca al ĉina duonlegenda nodoskribo (結繩). Tiu sistemo taŭgis por kalkulo de ĉasviando kaj alia primitiva informo, sed oni ne povas rigardi ĝin kiel vera analogo de skribsistemo.
Unuaj skribitaj libroj en la evenka aperis je fino de 19-a jarcento. Ili estis skribitaj en tiama rusa alfabeto sen iuj aldonaj literoj (tio estis antaŭ reformo, do ekleziaj kaj antikvaj literoj ankaŭ estis uzataj). Tia literaturo ne estis ege populara inter evenkaj ĉasistoj, kiuj konservis (kaj eĉ ĝis nun parte konservas) tradiciajn kredojn.
En 1929 soveta esploristo G.Vasileviĉ kreis unuan abocon por la evenka lingvo. Ĝi nomiĝis Әwәnkil dukuwuntin. Por ĝi estis uzata jena latinida alfabeto: Aa Bb Чч Dd Ee Әә Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Ŋŋ Oo Pp Rr Ss Tt Uu Ww Yy. En 1931 oni ŝanĝis ĝin laŭ aperanta standarto de alfabetoj por nordaj popoloj, kaj ĝi aspektis jene :
En 1930-j jaroj aperis emo krei cirilajn alfabetojn por ĉiuj lingvoj de Sovetunio surbaze de la rusa, ĉar la registaro malakceptis ideon de monda revolucio kaj deklaris celon de socialismo en aparta lando. Tia alfabeto por evenka lingvo estis kreita en jaro 1937. Komence ĝi ne havis aldonajn literojn kompare al la rusa, sed en 1958 en ambaŭ evenan kaj evenkan lingvon oni aldonis literon . Ekde tiam, la alfabeto aspektas jene:
En kelkaj okazoj ankaŭ estas uzataj diakritaĵoj - makronoj por marki longajn vokalojn.
Ankaŭ la Mongola tradicia alfabeto estas uzata eksperimente.
Ekzemploj de vortoj
Jen kelkaj ekzemploj de evenkaj vortoj:
Vidu ankaŭ etimologian tabelon en Tungus-manĉura lingvaro
(12806) 1996 AN
(12806) 1996 AN estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Terezín
Terezín, en la germana Theresienstadt, estas baroka fortikaĵa urbo en Ĉeĥio en norda Bohemio, proksime de urbo Litoměřice, sur rivero Ohře, kie loĝas. Dum la Dua Mondmilito la nazioj utiligis la urbon por la ekstermejo "Theresienstadt". Terezín havas signifan muzeon pri la holokaŭsto – Památnik Terezín (Terezín Memorial).
NGC 4876
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Terezín
Geografio
Terezin situas 50 kilometrojn norde de Prago. Al la urbo apartenas jenaj vilaĝoj: České Kopisty, Nové Kopisty kaj Počáply u Terezína. Terezín apartenas al la historia regiono Bohemio (ĉeĥe Čechy ), kiu estis parto de la Habsburga Imperio kaj la duobla monarkio de Aŭstrio-Hungario.
Ryota Takahashi
Ryota Takahashi (高橋 良太, n. ) estas japana futbalisto.
Terezín
Historio
Fortikaĵon fondis en la jaro 1780 imperiestro Jozefo la 2-a sur loko de du nuligitaj vilaĝoj (Kopisty kaj Trávčice) kaj li nomis ĝin je honoro de sia patrino Maria Teresia. Ĝi estis konsisto de pli larĝa sistemo de fortikaĵoj de norda kaj orienta Bohemio, konstruata al defendo de Aŭstrio kontraŭ prusoj. La konstruado okazis en la jaroj 1780–1790, en la jaro poste estis fondita libera reĝa armea urbo. La fortikaĵo neniam validiĝis armee kaj en la jaro 1882 ĝi estis nuligita.
Veľká Lomnica
Veľká Lomnica, hungare Kakaslomnic [kakaŝlomnic], (ĝis 1899 Nagy-Lomnicz), germane Großlomnitz [groslomnic] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Terezín
Historio
La defendsistemo, plenigita per akva fosaĵo, konsistas el du partoj. La ĉefa fortikaĵo situas sur la maldekstra bordo de rivero Nová Ohře, interne estis konstruita eĉ propra fortikaĵa urbo kun regula bazplano, kiu prezentas stile unuecan klasicisman tutaĵon. Empira urbodomo en placo kaj empira paroĥeja preĝejo de Sinjora Reviviĝo (1805–1810) apartenas al pli eksterordinaraj konstruaĵoj. Devenaj remparoj de la urbo konserviĝis preskaŭ en la tuta perimetro. Oriente de la ĉefa fortikaĵo, sur la dekstra bordo de rivero Ohře, situas La malgranda fortikaĵo. Kvar pordegoj, lokigitaj ĉiam inter du bastionoj, kondukas en la fortikaĵon. La sistemo de subteraj koridoroj atingas longecon 29 km.
Unua Mondmilito
Dum la Unua Mondmilito, Gavrilo Princip, la viro kiu en 1914 murdis la aŭstro-hungaran arkidukon Franz Ferdinand per ekzekuttrupo en Sarajevo, estis tenita kaptito en Terezin.
Dua Mondmilito
Tragika etapo de la historio estis misuzo de la fortikaĵo de naziaj okupantoj dum la Dua Mondmilito por koncentrejo Theresienstadt. En la urbo (La granda fortikaĵo) estis en novembro de 1941 fondita nazia koncentrejo kaj geto kaj ĝis la jaro 1945 trairis tra ĝi preskaŭ 150 000 judaj arestitoj de la germanoj el multe da eŭropaj landoj. En la loko mortis proksimume 30 000 judoj, sume el Terezín estis forsendita 63 transportoj kun 87 000 judoj. La malgranda fortikaĵo en la jaro 1941 fariĝis malliberejo de la praga gestapo (proksimume 60 000 mortigitoj). En Nacia tombejo antaŭ La malgranda fortikaĵo estis enterigita proksimume proksimume 26 000 viktimoj.
Veľká Lomnica
Situo
Veľká Lomnica situas laŭ maldekstra bordo de Poprad (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Poprad-Stará Ľubovňa. Kežmarok troviĝas je 6 km.
Terezín
Kulturo
Unu el la ĉiujaraj festivaloj en la grandurbo estas la Festivalo Jan Hus.
Veľká Lomnica
Historio
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1257 en latina formo "Villa Lomnicza". La unuaj loĝantoj estis saksoj. En 1358 19 familioj pagis impostojn. En 1603 oni komputis 24 domojn, en 1635 35 servutulajn domojn. En 1787 1306 vilaĝanoj (252 familioj) loĝis en 163 domoj, en 1828 1269 vilaĝanoj en 175 domoj. En 1788 incendio okazis. Ekde 1887 trajno trafikas apud la vilaĝo. Fine de la 19-a jarcento la loko kaj la proksimeco iĝis feriejo por turistoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kakaslomnic 1324 homoj, (germanoj en majoritato, hungaroj kaj slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Nuntempe instituto pri agrikulturo funkcias tie.
Terezín
Monumento Terezín
Monumento Terezín estas nacia kulturmemorigaĵo kaj ĝi estas malfermita tutjare. Ĝi estis fondita en la jaro 1947 kaj kreas ĝin La malgranda fortikaĵo, Muzeo de la koncentrejo, eksa Magdeburga kazerno kaj Kremaciejo en la juda tombejo.
Malgranda fortikaĵo
En la Malgranda fortikaĵo oni nun aranĝas vizitrondojn, kiuj ensumigas: ĉelojn, ekzekutejon, daŭrajn ekspoziciojn Terezín 1780–1939, belartan ekspozicion de Monumento Terezín, kaj ekspoziciojn La malgranda fortikaĵo Terezín 1940–1945, la Koncentrejon Litoměřice 1944–1945, La internigejon por germanoj, La malgrandan fortikaĵon 1945–1948 kaj kinejon kun projekciado de dokumentaj filmoj. La muzeo aranĝas porokazajn belartajn kaj dokumentajn ekspoziciojn. Antaŭ La malgranda fortikaĵo estas Nacia tombejo. Ĉiam la trian dimanĉon en majo ĉi tie okazas Terezina funebra soleno.
Muzeo de la koncentrejo
Muzeo de la koncentrejo prezentas en la empira konstruaĵo de eksa urba lernejo daŭran ekspozicion Historio de la terezina koncentrejo. Ĝi aranĝas porokazajn dokumentajn kaj belartajn ekspoziciojn kaj projekciadon de dokumentaj filmoj. Antaŭ la konstruaĵo staras statuo por memoro de torturitoj.
Magdeburga kazerno
La eksa Magdeburga kazerno – en la eksa armea kazerno el la 18-a jarcento estis instalitaj ekspoziciojn Repliko de la mallibereja loĝigo el la tempo de geto, Muziko en la terezina geto, Belartoj en la terezina geto kaj Literatura verkaro en la terezina geto.
Kremaciejo en la juda tombejo
Kremaciejo en la juda tombejo – tio estas daŭra ekspozicio, kiu dokumentas mortoftecon kaj sepultadon en la terezina geto. En najbareco estas La juda tombejo kaj Tombejo de la sovetaj soldatoj. En remparoj en lokoj de eksa Bohušovická-pordego estas ceremoniejoj.
Partnera urbo
Strausberg - Germanio (1990)
Lope de Vega
Lope de VEGA (kompleta nomo Lope Félix de Vega Carpio) (naskiĝis la 25-an de novembro 1562 en Madrido, mortis la 27-an de aŭgusto 1632) estis hispana verkisto kaj la plej fama dramaturgo de la Hispana ora epoko.
Li studis en Madrido kaj Alcalá de Henares.
Kapelo Johano Nepomuka (Gödöllő)
La kapelo Sankta Johano Nepomuka estas romkatolika historia monumento en urbo Gödöllő (Hungario).
Historio
En tiu loko origine Kalvinana preĝejo (Gödöllő) funkciis ekde 1657, sed ĝi estis malkonstruita fare de Antal Grassalkovich (krongardisto) en 1744. Nova alo de Kastelo de Gödöllő estis konstruita (1746–1749), kie katolika preĝejo (konata ankaŭ kapelo) trovis lokon. Jam en 1751 Maria Tereza de Aŭstrio partoprenis la diservon. La kastelo kapelo estis filio de Isaszeg, tamen ekde 1769 ĝi ricevis kvazaŭparoĥan rajton kaj kapucenoj de Máriabesnyő faris la servojn. En 1811 diocezaj pastroj transprenis la servojn. En 1838 renovigaj laboroj okazis. La orgeno estis kreita en 1886, trakonstruita en 1944. Ekde 2007 la nova Preĝejo Sankta Triunuo (Gödöllő) trasprenis la eklezian (katolikan) taskon. En 2014 la nepre necesaj renovigaj laboroj estis faritaj.
Konstruaĵo
La kapelo estas parto de la menciita kastelo, la ĉefenirejo estas alirebla el la trotuaro, sed la magnata ejo estas alirebla ankaŭ rekte el la kastelo. La fasado estas kvazaŭ simetria, ties teretaĝa parto estas 3 pordoj, sed nur la dekstra funkcias, la aliaj du estas enmuritaj. Sur la etaĝa parto estas 3 fenestroj, pli supre 3 rondaj fenestroj, el kiuj 2 estas enmuritaj. Super la navo kupolo altiĝas, turo ne ekzistas. Interne super la altaro estas baldaĥino staranta sur 4 marmoraj kolonoj. La ĉefaltara bildo pentrita en la 18-a jarcento prezentas Johanon Nepomukon. Nepre menciindas la maloftaj 2 predikejoj.
Game Over
Game Over estas usona desegnofilma serio. Ĝin kreis, verkis David Sacks, kiu ankaŭ kontribuas la programon ofte per sia voĉo. La serion ekelsendis la televida kanalo UPN en 2004.
Schwissel
Schwissel estas komunumo en Germanio. Ĝi apartenas al Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Leezen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Vic - Mireval (stacidomo)
Vic - Mireval estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Vic-la-Gardiole, apud Mireval, en departemento Hérault, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Tarascon - Sète-Ville (810000).
Miklós Malek (pli juna)
Miklós Malek (pli juna) [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun distinga vorteto '''ifj. Malek Miklós''' estas hungara muzikisto (produktoro, ŝlagrokantisto, pianisto, komponisto, instrumentadisto). Lia patro estis Miklós Malek (pli aĝa), patrino Mária Toldy.
Miklós Malek naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Malek frekventis konservatorion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Dum lernado de klasika muziko vespere li laboris en studioj kun elitaj ŝlagromuzikistoj. Iom poste li daŭris la lernadon en Berklee College of Music, poste ekde 1999 li akiris muzikistan postenon en eldonejo en Novjorko. En 2006 li translokiĝis al Los Anĝeleso, kie li fondis muzikstudion. Ekde 2010 li estis televizia figuro en populara privata televizio en Budapeŝto, sed li laboras ankaŭ en Los Anĝeleso. Li vivas kune kun polino.
Arabia gazelo
La Arabia gazelo (Gazella arabica) estis gazelo kiu estis ĉasita ĝis ties tuta malapero, formorto. Ĝia hejma areo estis Arabio, Saud-Arabio. Ĝi estas konata nur pro sola specimeno, kolektita sur la Farasan-insuloj en la Ruĝa maro en 1825 kaj nun estas rigardebla en la Berlina Muzeo. Ĝi aperas sur Ruĝa listo de IUCN kiel formortinta specio.
Hallaca
Hallaca estas tipa kristnaska plado en Venezuelo. Ĝi similas al kvadrata patkuko ĉefe el maizo farĉita per viando (bovaĵo, porkaĵo aŭ kokidaĵo) olivoj, kapsikoj, sekvinberoj, kaj volvita en folio de bananarbo, en kiu ĝi estas bolkuirita.
La preciza recepto varias laŭ la regionoj de la lando.
Nanterre-La Boule (Tramtransporto en Parizo)
Nanterre-La Boule estas estonta haltejo de tramvojo T1, situanta en Nanterre, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Mongolaj invadoj al Japanio
Mongolaj invadoj al Japanio (japane 元寇 Genkō) estis du provoj (1274 kaj 1281) de mongoloj konkeri Japanion. Ambaŭ provoj estis sensukcesaj.
Dum la invado de 1281 multaj mongolaj ŝipoj pereis pro ŝtormego (tajfuno), kiun tiutempaj japanoj nomis kamikadze ("dia vento"). Estas la unua dokumentita fojo, kiam la vorto estis uzita.
Stacio Kasumigaseki (Tokio)
Stacio Kasumigaseki (japane: 霞ケ関駅 [kasumigaseki-eki]) estas metroa stacio de la metroa reto Tokyo Metro. Ĝi servas 3 liniojn: Linion Marunouchi, Linion Hibiya kaj Linion Chiyoda. La stacio situas en la urbo Kasumigaseki, kiu situas en Kvartalo Chiyoda de Tokio, Japanio.
Kajoj
(Estas barilo en unu flanko de la insula kajo de la linio Marunouchi).
La transiro inter la linioj Marunouchi kaj Chiyoda estas tra la kajo de la linio Hibiya.
Ublo
Ublo estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1450.
Kemeler Heide
La Kemeler Heide [HAJde] (= erikejo de Kemel) en la mezmontaro Taunus estas historia pejzaĝo en la okcidenta parto de Taunus. Ĝi estas parto de la plej granda kunligita arbara regiono en germana federacia lando Heslando.
Arbaro kovras pli ol 60 % de la tuta areo de la Kemeler Heide. Ĝis la 19a jarcento la pejzaĝo estis ĉefe erikejo kaj poste oni plantis arbojn. La Kemeler Heide situas inter 500 kaj 550 m super marnivelo kaj atingas sian plej grandan altecon pro la du montoj Mappershainer Kopf (alteco 548 m) kaj Grauen Kopf (alteco 543,4 m).
La ĉefaj lokoj rande de la Kemelder Heide estas Heidenrod-Kemel (sudo), Holzhausen an der Haide (nordokcidento), Nastätten (okcidento) kaj Laufenselden (nordoriento).
Voto (Hispanio)
Voto estas municipo de la orienta parto de Kantabrio, norda Hispanio.
La nomo de la loko havas sian originon en la tajlado de altarŝtonoj (aras en la hispana). La estintaj ŝtonministoj de la Valo de Aras partoprenis multajn religiajn kaj civilajn konstruojn, ĉefe en Kastilio kaj Leono (centra Hispanio). Populara alinomo estas Junta de Voto ĉar ĝi estis unu el la kvin unuiĝoj de vilaĝoj (junta en la hispana), el kiuj konsistis la malaperinta Merindad de Trasmiera (nuna komarko Trasmiera) kaj ĝi estas la ununura, kiu plu hodiaŭ nome konservas la vorton "junta" (ne oficiale sed popole).
Livij Bereh (stacidomo)
Livij Bereh (Лівий Берег) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Preĝejo Sankta Antonio de Padovo (Parizo)
Preĝejo Sankta Antonio de Padovo estas romkatolika konstruaĵo en Francio, en urbo Parizo. La arkitekto estas Léon Azéma kiu konstruis ankaŭ la palacon Chaillot.
Japana Takidromo
Japana Takidromo (Takydromus tachydromoides) estas unu el specioj de la genro takidromoj (Takydromus), familio Lacertedoj (Lacertidae). Ĝi estas japana endemio.
Formo
La tuta longeco estas 16 - 25cm, kaj 2/3 de la longeco estas vosto. La skvamoj ne havas metalecan brilon. La dorso estas griz-bruna, kaj la ventro estas flav-blanka. La lango estas dividita je 2 folioj.
1926 Demiddelaer
1926 Demiddelaer estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Eŭnomia familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).
Nomo
Ĝia nomo omaĝas al Mireille Demiddelaer, nepino de la malkovrinto.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1996
La fina parto de la 11-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado (oficiala nomo "UEFA EURO" 1996) okazis inter la 8-a kaj la 30-a de junio 1996 en ok urboj de Anglio, unu el la landopartoj de Britio.
La konkurso havis du fazojn: unue la teamoj de 16 landoj konkursis en 4 grupoj de po kvar teamoj, kaj en ĉiu grupo restis la du plej bonaj, do entute 8 teamoj. Poste en la "finala fazo" unue ludis po du teamoj el tiuj 8, parigitaj laŭ antaŭe difinita sistemo (la kvaronfinalo), el tio restis 4 gajnantoj, el kiuj po du interludis en la duonfinalo, kaj la gajnintoj el la duonfinalo komparis siajn fortojn en la finalo, kiu okazis je la 30-a de junio 1996 en Londono.
Por la 31 matĉoj en sume 8 stadionoj estis venditaj entute pli ol miliono da enirbiletoj. Krome pluraj milionoj da futbalemuloj vojaĝis al la matĉaj urboj, kie ili sur ekranegoj povas spekti la interluktadojn de la sportaj teamoj.
La ok urboj, kiuj gastigis la matĉojn, estis
István Molnár (agronomo)
István Molnár [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár István estis hungara agronomo, instruisto, ministeria oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis rudinai ekde 1902, poste li uzis ĝin ankaŭ pseŭdonimo. István Molnár naskiĝis la (laŭ aliaj informoj en 1850) en Esztergom, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Molnár maturiĝis en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1869, poste li akiris agronomian diplomon en Reĝa Kamparana Supera Lernejo en 1871. Li plustudis jaron en Karlsruhe helpe de stipendio. Hejmenveninta li estis lernejestro de agronomia lernejo en Tapolca, ekde 1876 en simila lernejo en Budapeŝto. Inter 1886 kaj 1894 li havis postenon en la financministerio kaj lia tasko estis gvidi la agrikulturon en Bosnio. Intertempe li ofte studvojaĝis kaj redaktis plurajn agrikulturajn gazetojn. En 1893 li fondis hortikulturan altlernejon, poste li estis lernejestro. De 1896 ĝis la emeritiĝo en 1913 li estis oficisto en Ministerio pri agrikulturo (Hungario). Li ricevis rusan kaj hungaran premiojn, ankaŭ titolon reĝa konsilisto en 1893. Li multe strebis por disvastiĝo de fruktoarboj en Hungarlando.
Kabeus
Kabeus (alternativoj Cabeus, Cabeo, Kabeo) estas nomo de kratero sur la Luno, proksime al la suda poluso. En tiu pozicio, la kratero estas videbla de la Tero nur flanke. Pro manko de sunlumo, en ĝi ĉiam regas ombro. Ĝi situas okcidente de la lunkratero Malapert kaj sud-sudokcidente de lunkratero Newton.
Kabeus estis celo de enbato la 9-an de oktobro 2009, de la Lunar Crater Observation and Sensing Satellite. Oni tiel malkovris gravan kvanton de frostita akvo.
Apudaj krateroj
Sur la lunmapoj, oni povas vidi du apudajn kraterojn, signitaj per litero A kaj B.
Eduardo da Conceição Maciel
Eduardo da Conceição Maciel (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight en Japanio, SC Corinthians Alagoano, Botafogo kaj SE Vila Aurora de Brazilo, Rot Weiss Ahlen kaj Preußen TV Werl de Germanio, OKS Stomil Olsztyn kaj FKS Stal Kraśnik de Pollando, Al-Aĥaa Al-Ahli Alej de Libano kaj AZAL PFC Baku de Azerbajĝano.
A Foreign Affair
La filmo ricevis nomumojn, sed ne Oskar-premion.
Oldřiš (apartigilo)
Nomon Oldřiš portas pluraj municipoj:
…aŭ partoj de municipoj:
Simile sonantan nomon Oldříš portis ankaŭ domaro:
Stacio Kasumigaseki
Stacio Kasumigaseki (霞ヶ関駅 [Kasumigaseki-eki]) estas nomo de 2 fervojaj stacioj en Japanio:
Enio
En la helena mitologio estas du portantinoj de la nomo Enio:
Atena.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Enýó
NGC 4877
NGC 4877 (aliaj indikoj — MCG -2-33-86, IRAS12577-1500, PGC 44761) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pavol Petrík
Pavol PETRÍK (naskiĝis la en Lipany) estas slovaka tradukisto, korektisto kaj redaktoro.
Sanfortiga trotado
Sanfortiga trotado, kuretado aŭ ĵogingo estas speco de senkonkursa kurado, farata por amuzo, sano kaj aktiva ripozo.
Temas pri tre malrapida trotado, ofte alternanta kun paŝado, dum kiu la sportantoj interbabilas. Ili volas fakte ion fari por sia sano, eble redukti la korpopezon.
Pavol Petrík
Familio: gepatroj Mária Petríková, Pavol Petrík, fratinoj Darina (1964) kaj Alena (1968). Petrík vivas nun en Pečovská Nová Ves.
Li studis en la gimnazio de Sabinov kaj studis ĉe la filozofia fakultato de la universitato de Prešov la anglan lingvon (bakalaŭro). Li laboras kiel tradukisto kaj korektisto pri la angla lingvo kaj Esperanto. Inter liaj hobioj estas: legado, historio, turismado, muziko, filmoj, biciklado kaj vojaĝado.
Agadoj Esperantuje
Pri Esperanto li okupiĝas ekde 1993. C1-ekzameno farita dum SES en Nitra 2014. En 2003 li kunfondis Slovakian Esperantan Junularon (SKEJ). Li estas prezidanto de la slovaka sekcio de IKUE, prezidanto de la internacia klubo de AEH, membro de UEA kaj SKEF, redaktoro de Esperantisto Slovaka. Li partoprenis multajn IKUE-kongresojn kaj ekumenajn kongresojn, katolikajn Esperanto-tendarojn, Bibliajn Tagojn, SES, TER/TEK. En 2002 li estis premiita por la engaĝiĝo ĉe la junulara sekcio de IKUE. Li sukcese kunorganizis la IKUE-kongreson en Nitro.
Li tradukis verkon de Aleksander Korĵenkov, nome La vivo de Zamenhof (2011) kaj libron de Marian Repka Ni ne estas senpovaj (2003). Li kuntradukis libron de Marcel Drlík La ĉeĥa kuracisto en la koro de Afriko (2006). Li skribas artikolojn pri Esperanto-aranĝoj por la gazetoj Dio Benu, Espero Katolika, Esperantisto Slovaka kaj aliaj.
Piraúba
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1953.
Kristnaska bazaro de Erfurto
La Kristnaska bazaro de Erfurto (germane: Erfurter Weihnachtsmarkt) okazas ĉiujare dum advento en la turingia ĉefurbo kaj nombriĝas al la plej grandaj kristnaskaj foiroj en tuta Germanlingvio. En la 2010-a jaro ĝi okazis la 160-an fojon, de la 23-a de novembro ĝis la 22-a de decembro. Ĉirkaŭ po 2 milionoj da vizitantoj po jaro estas allogataj.
Situo
Ĉefa loko de la kristnaska bazaro estas la bela Katedralplaco kun la iluminita ensemblo de katedralo de Erfurto kaj preĝejo Sankta Severo. Kelkaj standoj troviĝas ankaŭ sur la Fiŝbazar-placo, la Schlösser-ponto, la Anger-placo kaj ĝis la Willy-Brandt-placo antaŭ la stacidomo.
Ofertoj
Sume ĉe pli ol 200 budoj oni ofertas manĝajojn tipajn, artmetiadaĵojn kaj ĉiujn ajn kristnaskrilatajn aferojn. Ege ŝatatas kulinare la turingia fritkolbaso kaj t.n. Schittchen, la erfurta versio de la kristnaskokuko panforma (germane: Stollen). Pro sia unua endokumenta mencio de 1329 tiu bakaĵo ege maljunas, komparite al aliaj Stollen-versioj en Germanujo.
Meze de la bazaro elstaras abio 25 metrojn alta. Ekde 2005 videblas ĉe la enirejo 8 metrojn alta piramido, montranta per kvin etaĝoj ne nur kristaskajn scenojn sed ankaŭ personulojn el la erfurta historio. Alia atrakcio estas la kripo kun 14 maneskulptitaj figuroj kvazaŭ de natura grando, sen paroli pri la ensorĉanta Fabela arbaro ĉe la ŝtuparo katedralmonteten.
Stacio Iwami (Nara)
Stacio Iwami (japane: 石見駅 [Iŭami-eki], angle: Iwami Station) estas fervoja stacio en Mijake, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.
Kuĉava
Kuĉava, ukraine kaj ruse Кучава, rutene Нïмицька Кучова [njimicka kuĉova], slovake Nemecká Kučová, germane Deutschkutschau, hungare Németkucsova [nEmetkucsova] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Verĥnij Koropec.
Historio
La ukrainia historia loknomo estis "Німецька Кучава" [nimecka kuĉava] (germana Kuĉava). Ĝis Traktato de Trianon Németkucsova apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Kuĉava. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ballade de la féconductrice (filmo)
Ballade de la féconductrice [baLAD de la fekonduktRIS] (Balado de la konduka feino) estas franca filmo de Laurent Boutonnat aperinta en 1979.
Rakonto
Elrigardo al fermita kradpordo. Laŭ pianluda muziko, longhara viro kun sutano puŝas la pordon kaj malsupreniras ŝtupar-straton. La pastro transiras la straton, kun valizo en mano, en ŝtorm-brua fono. Li preterpasas viron kun cigaro, kiu petas fajron de li. La pastro helpas la trapasanton, kaj alvenas al preĝejo. Enirinta, li krucosignas kaj eniras la ĥorejon, kie troviĝas du nudaj junaj viroj, dorsflanke, genuantaj, kiuj preĝas. La pastro iras malantaŭ predikejon, malfermas grandegan libron, kiun li foliumas.
Preĝejo Nomo de Jesuo (Jászberény)
Franciskana preĝejo de Nomo de Jesuo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Jászberény, en la urbocentro. Apude monaĥejo etendiĝas.
Ballade de la féconductrice (filmo)
Rakonto
Ambaŭ viroj tiam ekstaras, kaj genuiĝas antaŭ la pastro. Muzika fono de religiaj ĥoroj. Dum la predikado, unu el la du viroj ekludas fluton. Lia seksorgano ekstaras kiel serpento dresata de la muzikilaj sonoj. Koleriĝinta, la pastro interrompas sin, alproksimiĝas al ambaŭ viroj, kiuj brakumas liajn krurojn. Li malfermas sian valizon, eltiras tondilon kaj tranĉas la generilon de la fripona muzikisto. Alrigardo al la vizaĝoj, ĉefe tiu de la viro kun tranĉita seksorgano, kiu kriegas pro doloro. Kiam la peniso falas teren, ĝi transformiĝas en lekanton. Laŭ gaja muziko, la pastro eliras el la preĝejo. Tiam li ekvidas junan virinon, sidantan sur motora kovrilo de aŭto, kun la lekanto inter la dentoj, montrantan grandan rideton. Ŝi insiste rigardas lin dum li purigas la sangumitan tondilon. Timigita, li forfuĝas. La enkonduka prezento komenciĝas, fone estas religiaj pentraĵoj prezentantaj krucumadojn, torturo-scenojn kaj nudulojn.
Preĝejo Nomo de Jesuo (Jászberény)
Historio
La gotika franciskana monaĥejo kaj preĝejo konstruiĝis en la 1460-aj jaroj kaj ili pretiĝis en 1472. En 1560 pro religiaj konfliktoj la monaĥejo bruliĝis, poste en 1567 la turkoj forpelis la franciskanojn kaj la monaĥejo iĝis burgo. Tamen la franciskanoj revenis en 1581. Ili faris uzebla la preĝejon. Ekde 1723 oni konstruis novan monaĥejon. Inter 1767-1769 la preĝejo renoviĝis kaj barokiĝis, tamen restis gotikaj partoj.
Ballade de la féconductrice (filmo)
Rakonto
En salono laŭ modo de la 70-aj jaroj, troviĝas trinkanta virino. Infano eniras la ĉambron. Ŝi kisas lin. Li malfermas sian lernejan sakon kaj montras al ŝi grandan libron, kie svage vidiĝas nudaj virinoj. Gaja muziko ekludas. La virino kaj la infano ekdancas, turniĝante, daŭre, laŭ instiga muziko, senfina. La virino kondukas la infanon al balkono, kaj revenas en la loĝejon por pretigi lian banon. La infano senvestiĝas kaj eniras la banujon. En la apuda ĉambro, la feino (ekde nun ŝi estos nomata tiel) eligas lipruĝan bastoneton, kaj sensuale ŝminkas sian vizaĝon. Paralele, la infano sapumas sin per sugestiva maniero, malrapide suprenirante ĝis la femuro. Tamen nenio videblas, ĉar la bano ŝaŭmas. Revene al la ĉambro, kie la feino finas sian ŝminkadon, kiu estas klaŭna masko. Ŝi tiras al si la langon en la spegulo. Kiam ŝi eniras la banĉambron, ŝi estas tute alivestita kiel klaŭno, kun ĉapelo, larĝa pantalono kun kvadrataj desegnoj, striita supro de maristo, kaj ŝelkoj. Ŝi staras antaŭ la banujo kaj fikse rigardas la infanon, grimacas al li. La feino riverencas, kun ĉinaj ombroj sur la muro, la infano estas ravita kaj aplaŭdas. Subite, montratas elektra plugingo super la lavujo. La feino ekprenas la elektran draton, kiun ŝi malrapide svingas per etendita brako, ĉiam rigardante la infanon. Subite, ŝi ŝovas la plugilon en la banujon, kaj la infano dronas, elektrokutita, laŭ pianluda muziketo. Sceno finiĝas per okulumo de la feino al la mortinto.
Preĝejo Nomo de Jesuo (Jászberény)
Historio
La preĝejo estas pilgrimejo.
Ballade de la féconductrice (filmo)
Rakonto
Stratvagulo sidas sur unu el la pontetoj, kiuj supreniras metro-linion. Li trinkas vinon el botelo, ĝemas per nekompreneblaj vortoj. Malmultaj preterpasantoj ignoras lin. Li fine vomigas sin en manĝujon, eligas tablotuketon, salas sian vomaĵon antaŭ ol manĝi ĝin kontente, kirlante ĝin. Malantaŭe vidiĝas la feino de fore, kiu spektas lian faron, kaj alproksimiĝas al li. Ĵaza muziko de saksofono komenciĝas. La feino surgenuiĝas apud la viro, prenas la manĝujon de liaj manoj, karesas lian vizaĝon. Li estas fascinita, kaj ridetas al ŝi per putritaj dentoj! Tiam, la feino denove eligas sian lipruĝan bastoneton por ŝminki la stratvagulon kiel klaŭnon. Ŝi kisas lin, donante mortigan kison, kaj lasas lin mortinta. Pasantoj daŭre preterpasas, sed ankoraŭ ne rigardas la povran homon. Du viroj ĵetas al li monerojn. Elrigardo al Parizo finas la scenon.
Preĝejo Nomo de Jesuo (Jászberény)
Vidu ankaŭ
Preĝejo de Nomo de Jesuo (Bonn)
Ballade de la féconductrice (filmo)
Rakonto
La feino marŝas tra malplena bazaro, de kiu restas nur armaturoj de vendotabloj. Ŝi ankoraŭ estas vestita kiel klaŭno. La viro kun cigaro, ekvidita en la unua sceno kun la pastro, sekvas ŝin de malproksime. Li haltas por terni. La feino pasas antaŭ virino, kiu surportas blankan vaporan vualon kaj starigas tabuleton portantan la surskribon "ankoraŭ virga". La viro kun cigaro siavice pasas antaŭ la nekonata virino, haltas, legas la tabuleton kaj krude braksvingas al ŝi. Poste li alsidiĝas kun la feino sur benko en publika ĝardeno. Li iom post iom proksimiĝas al ŝi. Pli malproksime, viro kun malgaja aspekto sidas sur benko kaj viŝas siajn okulvitrojn. Kiam la viro kun cigaro denove rigardas al la feino, tiu ĉi malaperis. Anstataŭe, troviĝas ovo kun ridetanta vizaĝo surpentrita, kiun li ĵetas al la kapo de la viro kun okulvitroj.
La feino ludas pianon en sia salono. Ŝiaj okuloj estas ŝminkitaj per du nigraj linioj, kiuj eliras el ŝiaj okuloj kaj finiĝas sur ŝiaj vangoj. Marioneto dancas sur la piano kaj batas takton. La sceno estas interrompita de alrigardoj al la kruroj de virino, kiu antaŭeniras en la koridoro. Sonorilo sonoras. Ambaŭ virinoj troviĝas en la salono. La feino zorge pentras siajn ungojn per verniso, dum la alia verŝas kafon, plurfoje rigardas sian kunparolantinon, kaj denove trikas, dum fone aŭdiĝas kant-muziko. La feino fine levas sian rigardon al la alia virino. Tiu montras al ŝi sian komencitan trikoton. Ĝeno eksentiĝas. La feino ekhavas sugestivan pozon kun kruro sur la brakapogilo. Sinsekvas interŝanĝo de rigardoj kaj ridetoj, iom ambiguaj, inter ambaŭ virinoj. La nekonata virino daŭre trikas, kaj ekstaras por preni glason en la kuirejo. Montriĝas, ke ŝi estas graveda. En la kuirejo, ŝi malfermas la pordon de la fridujo, kaj ekkriĉas makovrante ion, kio restas kaŝita al la spektanto. Pro timego, ŝi peze falas sur sia ventro. Dume, la feino denove ŝminkas sin, kaj iras al la kuirejo kaj rigardas sangon elflui inter la kruroj de la senkonscia virino. Ŝi surgenuiĝas, dispartigas ŝiajn krurojn, foldas siajn manikojn, surmetas gantojn, antaŭ ol levi la jupon de la virino por akuŝi ŝin. Ĉio tio okazas dum ankoraŭ gaje ludas piano. Elrigardo al la infano kiu eliras el la vagino. La feino longe rigardas siajn sangoplenajn manojn, fone aŭdeblas ploroj kaj ĝemoj. Kolerita, ŝi forte ĵetas la bebon en la rubaĵtubon, kaj trenas la korpon de la patrino en la salonon. Tie ŝi metas al ŝi dentojn de Drakulo, lokas ŝian kapon sur libro, antaŭ ol balai la dorson kaj krurojn de la mortintino por senpolvigi ŝin. Ŝi haltas momenton, penseme.
La feino estas en sia lito, kuŝante, ŝi karesas hundon, kuŝantan surdorse inter siaj kruroj, kun disetenditaj kruroj. Ŝi brutale turnas ĝin, almetas ĝin inter siaj kruroj, kaj fikas kun la besto. Senteblas, ke ŝi ĝuas tion kun plezuro.
Policano reguligas la trafikon. Handikapito sur rulseĝo transiras la straton, nevole kunpuŝiĝas en la policanon, kaj estas helpata de tiu ĉi por transiri la straton. Pli malproksime, blindulo ataksie marŝanta, kun blanka bastono, kunpuŝiĝas en arbon. La viro sur rulseĝo daŭrigas sian vojon, preteriras la feinon, kiu baras al li la vojon. Ŝi surhavas kapelinon, havas nigran bastonon en la mano kaj ankaŭ ruĝan punkton sur la nazo. La handikapito kaj la feino ridetas al si reciproke, ŝi turniras ĉirkaŭ la rulseĝo, deprenas la okulvitrojn de la paralizito, kies salivo fluas sur sin. Ŝi piedtretas liajn okulvitrojn per satana mieno kaj la idioto tiam ekploras. La feino sendas kison al li, kisas lin sur la frunto, kaj forte puŝas la rulseĝon sur deklivo. Malproksime, blindulo alproksimiĝas per malfirma paŝo. sinsekvas forta kolizio. Rapida alrigardo al la kriplulo enplektita en aŭto kaj la blindulo senokuligita de sia bastono! Dume, la viro kun cigaro alvenas, scivole spektas la scenon, krude braksignas al la unuokululo. La policano ĉeestinta en la komenco de la sceno vidas lin, batas lin per klabo, kiu montriĝas kiel grandega dildo. Ili interbatalas. La viro kun cigaro ĝismorte batas la policanon per la dildo, kiu eligas ŝaŭman sprucon falante surtere. Alrigardo al la vundita vizaĝo de la policano. La viro kun cigaro trankvile daŭrigas sian vojon.
Sunsubiro vidiĝas el la turo, kie loĝas la feino. Tiu ĉi troviĝas en duon-ombro, antaŭ kandelo, kiun ŝi forblovas. Ŝi estas en sia salono, kie dekoj da aliaj kandeloj lumas en la ĉambro. Ŝi eniras en la kuirejon, malfermas la fridujon kaj eltiras la elektrokutitan infanon, kiun ŝi sidigas antaŭ spegulo, kaj ŝminkas en malgajan klaŭnon. Ŝi nodas ŝnuron ĉirkaŭ liajn manojn, kaj ludas per li kvazaŭ per marioneto, antaŭ ol zorge enmeti lin en valizon. Tiam, fumo eliĝas el la salono. La feino ĵetiĝas tien kaj malkovras etendiĝantan fajron. Ŝi haste forlasas la loĝejon kun la valizo entenanta la infanon. En la ŝtuparejo, ia vila monstro ekpostsekvas ŝin, kaj dum sia fuĝo la feino renkontas ĉiujn siajn viktimojn: la gravedan virinon, kiu ĵetas sin sur ŝin; la virgulino en la strato, kiu provas kapti ŝin; la stratvagulon, sidantan en angulo. La feino rapidas eksteren. Vidiĝas sia fajranta balkono. En la fono, viraj voĉoj kvazaŭ per radio sugestas la alvenon de polico.
Alrigardo al sunsubiro ĉe marbordo, ŝtonplena strando. La feino alvenas kun sia valizo. Unua tabuleto indikas "la mer", alia indikas en kontraŭan direkton "le per". Sur la sama strando, retroviĝas la senmaskliga pastro de la komenco, ankaŭ kun valizo. Li estas nudpieda, krucosignas senorde, rezignas, manĝas ovojn, freneze priserĉas sian valizon. La feino alproksimiĝas, kaj mortigas lin per tranĉilo. Vidiĝas fluso kaj malfluso de la maro kiu rompiĝas sur la rokoj. Tiam, la viro kun cigaro alvenas, trovas la mortintan pastron, sidanta, ŝminkita en klaŭnon. Li puŝas lin per fingropremo, kaj la korpo ekfalas. Pli malproksime, la feino ludas per la mortinta infano, kiun ŝi animas kiel marioneton sur la strando. La viro kun cigaro alproksimiĝas al la feino, kiu faligas la infanon vidante lin. Longa interrigardo inter ambaŭ, kiuj fine malrapide alproksimiĝas unu la alian, sur la strando. La viro havas pafilon en sia mano. Kiam ili kuniĝas, li metas sian armilon en la dekstran poŝon de sia mantelo, ĵetas sian cigaron, kaj longe kisas la feinon. Ŝi profitas la okazon por kapti lian armilon kaj direktas ĝin al li. Denove longa interrigardo, nur rompita de la bruo de ondoj. La viro ridetas, prenas cigaron kaj malrapide fajrigas ĝin, rezignita. La feino daŭre celas lin, li regresas, ĉiam fronte al ŝi, kvazaŭ por provi kviete forfuĝi. Longa seninterrompa momento. Ŝi ekpafas, la viro ekfalas, la sceno disvolviĝas malrapide. Li ekstaras, ŝi denove pafas, li falas per siaj genuoj sur la ŝtonojn, ŝi ekpafas kuglon en lian kapon. Ŝi ĵetas la pafilon, kaj aliras la infanon-marioneton. Genuante apud li, ŝi eligas tranĉilon, karesas la vizaĝon per la klingo, antaŭ ol tranĉi la ligilojn de sia "marioneto". Fore, ondoj formortas sur la strando. La feino trinkas el boteleto, ŝanceliĝas, vomas kaj ekkuras al la maro. Kamerao malproksimiĝas, fore ekvideblas la klifoj de Étretat, la korpo de la feino flosanta en la akvo, kaj ŝia ĉapelo. Nur restas la piĵamo de la infano. Tiu ĉi estas vidata de malantaŭe, de flanke kaj de antaŭe, kun rideto.
FINO - fina prezento.
Felsőtárkány
Felsőtárkány (felsOtArkAnj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Eger.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, ĉe piedoj de Bükk, laŭ traira flankovojo. Eger troviĝas 6, Bélapátfalva 13 km-ojn.
Historio
En la bronzepoko en la arbaro oni konstruis terfortikaĵon. La unua mencio devenis el 1261 en formo Feltarkan. En la 14-a jarcento du apudaj vilaĝoj formiĝis: Alsó (=suba) kaj Felső (=supra) Tárkány. En 1335 abatejo ekfunkciis. La turkoj ambaŭ vilaĝojn detruis. En 1950 kolĥozo nomata György Dózsa formiĝis. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Eger.
Vilaĝservoj estas lernejo, 2 kuracejoj, dentokuracejo, infankuracejo, apoteko, sportejo.
Bächlen
Bächlen havas plurajn signifojn:
25001 Pacheco
25001 Pacheco estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana astronomo Ángel López Jiménez elde la Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Hispanio).
Rancho Notorious
Rancho Notorious (Elstara ranĉo) estas usona vakera filmo de 1952 en Technicolor reĝisorita de Fritz Lang kaj en kiu stelulis Marlene Dietrich kiel kunulino de krimulo nome Chuck-a-Luck. Arthur Kennedy kaj Mel Ferrer ludas rivalojn por ŝia atento en tiu historio de landlima revenĝo.
La filmo estis origine titolita The Legend of Chuck-a-Luck, sed la nomo estis ŝanĝita pro insisto de Howard Hughes, poste estro de RKO Pictures.
Baunei
Najbaraj komunumoj estas Dorgali (NU), Lotzorai, Talana, Triei kaj Urzulei.
Estas pluraj hipotezoj pri la etimologio de la nomo. Unu supozas, ke ĝi parencas al la greka vorto bainos.
Tarkvinio
Lucius Tarquinius Superbus (nekonata – 496 aK.) estis la lasta roma reĝo, kiu akiris tronon per murdo de sia antaŭulo Servius Tullius. Lia regado finiĝis en la jaro 509 aK. per ekziligo de li el Romo. Post ekziligo de li estis konstituita Romia respubliko kaj en la fronton venis la unuaj du konsuloj Brutus kaj Collatinus. La atributo Superbus signifas aroganta.
Lia filo Sextus Tarquinius senhonorigis Lukretian, edzinon de romia nobelo Collatinus. Ŝi poste faris memmortigon. Senhonorigo de Lukretia kaj ŝia morto fariĝis signifa artista temo.
Sulfido
Sulfidoj estas saloj de sulfurhidrogenoj (H2S), kiuj entenas la sulfid-jonon S2− aŭ kovalentajn organikajn kombinaĵojn en strukturo de R-S-R', kiuj ankaŭ nomiĝas tioeteroj. La sulfid-anjonoj kun ŝargo je -2 nomiĝas mallonge "sulfidoj".
Kun la metal- aŭ duonmetal-katjonoj estiĝas ĉirkaŭ 600 sulfid-mineraloj, kiuj montras plej ofte karakterajn kolorojn kaj skrap-koloron. Al tiuj apartenas multaj ercoj, tiel la neorganikaj sulfidoj servas kiel ekspluatindaj krudmaterialoj kun granda enteno je metaloj ekz. fero, kupro, plumbo, zinko, hidrargo, arseno kaj antimono.
61195 Martinoli
61195 Martinoli estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Piero Martinoli, profesoro pri fiziko kaj gvidanto de esplora grupo pri superkonduktiveco ĉe la Universitato de Neŭŝatelo.
Galmiz (stacidomo)
Galmiz estas fervoja stacidomo en Galmiz, Svislando.
Masafumi Maeda
Masafumi Maeda (前田 雅文, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Ventforet Kofu kaj Thespa Kusatsu.
Ĉakrasanvaro
Ĉakrasanvaro (en la Tibeta Korlo Demchog, Wylie: ’khor-lo bde-mchog) estas ĉefa jidamo kaj heruko de la tibeta sekto Kagyu, estas ankaŭ ĉefa patrino en la Anuttara Yoga Tantra.
Rohrenfels
Rohrenfels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuburg-Schrobenhausen kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj estas parto de administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Neuburg an der Donau. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĉakrasanvaro
Ŝakrasamvara estas kutime bildigita kun blua korpo, 4 visaĝoj kaj 12 brakoj, brakumanta sian kunfratinon Vajravarahi. Aliaj formoj montras ĝian dion kun multaj aliaj gamboj. Ŝakrasamvara kaj ŝia kunfratino ne estas konsiderataj kiel du entoj, alivorte kiel edzo kaj edzino; vere, ilia sankta unio estas metaforo por la unio de la malpleno kaj sankta beo.
Spreeinsel
Spreeinsel estas insulo en la rivero Spree en la Berlina kvartalo Mitte.
Ĉakrasanvaro
Ligoj
en la anglan
Spreeinsel
La norda pinto de la insulo estis dum mezepoko marĉa grundo, kiu poste estis uzata por ĝardenoj kaj kiel la t.n. Lustgarten. Komence de la 19-a jarcento oni komencis konstrui diversajn muzeojn. Ĉi tiu parto estas konata kiel Museumsinsel kaj estas ekde 1999 parto de la monda heredaĵo de UNESCO.
En la mezo de la insulo ekde mezepoko troviĝis fortikaĵo, poste la kastelo. Pro la severaj damaĝoj dum la Dua mondmilito oni decidis forigi la ruinaĵojn en la jaro 1950. La Berliner Dom en la proksimeco de la kastelo travivis la Duan mondmiliton sen severaj damaĝoj.
Inter Fischerinsel kaj Schlossplatz restis post la detruoj dum la Dua mondmilito nur malmultaj historiaj konstruaĵoj, nome la Nicolaihaus (nun muzeo), la Galgenhaus (pendumila domo), la ponto Jungfernbrücke, la Neue Marstall (nova ĉevalstablo), kie hodiaŭ estas la magazeno de la Urba biblioteko de Berlino kaj la ekstera ŝelo de la 19-jarcenta Ĉiovendejo Rudolph Hertzog.
Premier Drums
Premier Percussion estas angla produktanto de frapinstrumentaroj kaj perkutinstrumentoj. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj Premier sukcesis kaj famis ĉefe sur la kampo de rokmuziko kiel produktanto de altvaloraj frapinstrumentaroj. La etikedo estis tiutempe la plejofte ludata post Ludwig.
Kultaranta (loĝejo)
Kultaranta ("orostrando") estas somera loĝejo de prezidanto de Finnlando en Naantali en insulo Luonnonmaa. Areo de la somerloĝareo estas 54 ha kaj inkludas parkojn, multajn konstruaĵojn kaj forcejojn. Somere turistoj povas viziti parton de parkoj. La ĉefkonstruaĵo Villa Kultaranta situas sur la plej alta loko de la areo. La prezidanto alvenas al Kultaranta proksimume la 10-an de junio kaj elvenas meze de aŭgusto. K. J. Ståhlberg, la unua prezidanto de Finnlando ne estis en Kultaranta multe, kaj en prezidantperiodo de Lauri Kristian Relander Kultaranta fariĝis regula somera ofica loĝejo de la prezidanto.
Kuŝtanovicja
Kuŝtanovicja, ukraine kaj rutene Куштановиця, ruse Куштановица [kuŝtanovica], slovake Kuštanovice, germane Kustanowitz, hungare Kustánfalva [kuŝtAnfalva] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Verĥnij Koropec.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Kustánfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Kuŝtanovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Muzeo Ferenc Kazinczy (Sátoraljaújhely)
Historio
La familio Sennyey [ŝenjei] konstruis sian palacon en 1827. Ĝi iĝis kazino de la nobelaro inter 1834-1850, ja tiutempe la urbo estis sidejo de departemento kaj tiam la kazino servis precipe kulturajn celojn. Inter la ĉeestantoj menciindas János Balásházy, Sándor Petőfi, István Széchenyi, Lajos Kossuth. En la teatra halo ofte prezentis teatraĵojn trupo de Károly Balla (aktoro). En 1850 la kazino estis malpermesita, poste denove la familio Sennyey uzis la palacon. Inter 1894-1950 la konstruaĵo estis urbodomo, poste slovaklingva bazlernejo ĝis la 1980-aj jaroj, pli poste muzeo.
Konstruaĵo
La klasikisma unuetaĝa konstruaĵo situas laŭ trotuaro ĉe stratangulo. La palaco origine estis brikoforma, sed en 1894 oni konstruis pliajn alojn, tial interna korto estiĝis kune kun secesiaj trakonstruoj. La fasado estas simetria, meze la larĝa enirejo funkcias, pli supre en la etaĝo malgranda teraso situas, kiun du kolonoj tenas.
Kanjerso
Conyers (Esperante: Kanjerso) estas la ununura urbo en la kantono Rockdale de Georgio, Usono. En 2005 12.205 homoj loĝis en Kanjerso. La urbo estas la ĉefurbo de kantono Rockdale.
Historio
En la 1950-aj jaroj Kanjerso havis Coca-Cola-fabrikejon. En 1996 Conyers gastigis la ĉevalan kaj montbicikladan konkurojn de la Olimpikaj Ludoj. Tiucele oni konstruis la Internacian Ĉevalan Parkon de Georgio.
Geografio
Kanjerso troviĝas je (33.666360, -84.007574).
Rožňava
Rožňava, Rozsnyó [roĵnjO], Rosenau) estas urbo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava, kies distriktejo ĝi estas. La nomo devenas el la germana, signifante rozejo.
Situo
La urbo situas en valo, laŭ bordo de Slaná, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Košice-Zvolen. Krome estas grava ĉefvojo al Poprad kaj fervojo al Dobšiná. Košice troviĝas 55 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio devenis el 1294 en formo Rosnaubana, pli frue germanaj ministoj fondis la komunumon. Ĝi ricevis urbajn privilegiojn en 1340. Dum la historio oni minadis oron, feron kaj aliajn ercojn. La husanoj okupis ĝin en ĉirkaŭ 1440 kaj ili konstruis fortikaĵon, kiun Johano Hunyadi okupis en 1452. Poste la ruina fortikaĵo apartenis al familio Rozgonyi (rozgonji). En la 16-a j.c. la loĝantoj iĝis protestantoj. La turkoj kelkfoje finrabis la urbeton. En 1685 Emeriko Thököly en batalo malvenkis de Habsburgoj. Dum la liberecbatalo Francisko Rákóczi la 2-a ofte pasigis tie tempojn. Okazis pesto en 1710, incendio en 1776. Ĝuste tiam Maria Teresia nomumis la urbon katolika episkopejo. La urbo akiris la rangojn konsilantrajta kaj mina ekde 1876. La urbo iĝis industria centro en la 19-a j.c.
En 1910 loĝis en la urbo 6565 da homoj (5886 hungaroj, 406 slovakoj kaj 159 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, kies distriktejo estis. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Dume inter 1938-1945 la regiono rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito granda parto de la hungareco estis deportita, la restaĵo iĝis senrajta laŭ dekretoj de Beneš.
En 2001 loĝis en la urbo 19 261 da homoj, grandparte slovakoj. Okazis impona subĉiela meso fare de papo Johano Paŭlo la 2-a en 2003.
Alianco de minurboj en Supra Hungarujo
Unue hungare, poste laŭ nuna formo slovake:
János Garay
János GARAY [jAnoŝ garai] (hungare Garay János) estis hungara poeto, verkisto kaj ĵurnalisto. Li naskiĝis la 10-an de oktobro 1812 en Szekszárd. Li mortis la 5-an de novembro 1853 en Pest (urbo).
Riedern
Riedern estas la nomo de la sekvantaj lokoj: