cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ilona Dajbukát
Kariero
Ilona Dajbukát debutis en 1906 (Heijermans: Remény, Molière: A képzelt beteg, Ibsen: A vadkacsa). Ŝi retiriĝis kaj denove ekludis nur en 1919. En la ĉefurbo ŝi elpaŝis preskaŭ en ĉiuj teatroj. Ŝi prezentis kune kun sia edzo István Bársony precipe kamparanrolojn. Ekde 1945 ĝis 1947 ŝi estis ano de la Operetoteatro en Budapeŝto kaj ekde 1949 de la Teatro Madách. Ŝi gastludis ankaŭ en Germanujo kaj Italujo.
Hayashi Razan
HAYASHI Razan (japane: 林羅山; naskiĝis en 1583; mortis la 7-an de marto 1657), ankaŭ nomita Hayashi Doshun, estis japana filozofo, kiu estis konsilanto kaj instruisto de la kvar unuaj ŝogunoj de la Tokugawa-bakufu.
Mainichi Shimbun
La Mainichi Shimbun (毎日新聞 [mainiĉi ŝimbun]) estas Japana taggazeto, eldonata de AK Mainichi Shimbun (株式会社 毎日新聞社 [kabuŝiki gaiŝa mainiĉi ŝimbunŝa]).
Ĝi estas unu el la kvin tutlandaj taggazetoj en Japanio; la aliaj kvar estas la Yomiuri Shimbun, la Asahi Shimbun, la Nihon Keizai Shimbun, kaj la Sankei Shimbun. La eldonokvanto estas nominale 3.93 milionoj.
48415 Dehio
48415 Dehio estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana historiisto pri arto Georg Dehio (1850–1932), kiu publikigis la fundamentajn verkojn Kirka Arkitekturo de la Okcidento (1884–1901), Manlibro de la Monumentoj de Germana Arto (1900–1912) kaj Historio de la Germanaj Artoj (1919–1926). La manlibro Dehio fariĝis kerna gvidlibro por la amatoroj.
Torre del Greco
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Januaro, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Boscotrecase, Ercolano, Torre Annunziata kaj Trecase.
Nomo
La nomo Torre del Greco en la itala signifas: "Turo de la Greko" aŭ "Turo de la Greka".
Ne estas certa la kialo de la dua parto de la nomo, kiu jam estis uzata en 1324, malpli ol unu jarcento post la morto de Frederiko la 2-a. Pluraj supozas ke ĝi rilatas al vino: t.e. "Turo de la Greka (Vino)", ĉar en la ĉirkaŭaĵo oni produktis vinon de greka tipo.
András Dálnoki
DÁLNOKI András [da'lnoki] estis rumanuja hungara aktoro naskita en Kluĵo la 3-an de septembro 1922 kaj mortinta en Oradea la 4-an de junio 1968.
Kariero
Li debutis en 1948, ekde 1949 en Oradea, ekde 1958 li ludis en la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház kaj post du jaroj denove en la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat.
Ploŝĉad 1905 goda (metrostacio en Jekaterinburgo)
Ploŝĉad 1905 goda (Площадь 1905 года) estas stacio de la Metroo de Jekaterinburgo sur la 1-a linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Jekaterinburgo.
Diebach (apartigilo)
Diebach [DIbaĥ] estas geografia nomo:
Komunumo:
lokoj:
Fluantaj akvejoj:
Starantaj akvejoj:
Villars-sous-Écot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ni kantu! (kantaro)
Ni Kantu! - estas kantaro de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj en la regiono de la nederlanda lingvo (Nederlando kaj Flandrujo). La nomoj de la kompilintoj ne estas menciitaj. En 1949 aperis reeldono iomete plivastigita, sub la nomo de Ni Kantu kaj Deklamu!.
Taŭbo
Taŭbo (en araba: ثَوْب‎), nomita ankaŭ Qamīṣ aŭ Kamiso (en araba: قَمِيص‎), estas ĝismaleola vestaĵo, kutime kun ankaŭ longaj manikoj, simila al kaftano aŭ tuniko. Ĝi estas ofte vestata en la Araba Duoninsulo, Irako, najbaraj arabaj landoj, sudaj kaj sudokcidentaj havenoj kaj insuloj de Irano, kaj en kelkaj landoj en Orienta Afriko (kie nomiĝas kanzu en svahila) kaj Okcidenta Afriko. Sube plej ofte oni vestas ŝalvaron aŭ pantalonon, izaron aŭ lungi sub la taŭbo.
Tiu vestaĵo povas indiki altan socian rangon kaj esti uzata por specialaj ceremonioj kiaj nuptoj kaj funebroj.
Taŭboj estis fabrikitaj origine en Sirio, Irako kaj Jordanio.
Ludwig Mies van der Rohe
Ludwig Mies van der Rohe naskiĝis la en Aĥeno kiel Maria Ludwig Michael Mies kaj mortis la  en Ĉikago. Li estis germana arkitekto, unu el la plej gravaj arkitektoj de la modernismo.
Mies van der Rohe dediĉis sin al la esprimado de logiko kaj spaca libero en konstruado. Pro tio li ofte uzis grandajn vitrajn areojn kaj portajn strukturojn el ŝtalo, kiuj malmulte ĝenis la impreson de la vitraĵoj. Multaj liaj kolegoj imitis tiujn rimedojn. Principo lia estis koncentriĝo al malmultaj esencaĵoj; tiun principon li esprimis per sia konata diraĵo "malpli estas pli".
Yale University Press
Yale University Press estas anglalingva eldonejo fondita en 1908. Ĝi iĝis oficiala departemento de la Universitato Yale en 1961, sed restis finance kaj funkcie sendependa.
En 2002, Yale University Press eldonis ĉirkaŭ 300 novajn librojn jare kaj posedi biblioteko de ĉirkaŭ 3000 libroj. Ĝiaj libroj ricevis diversajn premiojn, inter ili kvin la premion National Book Award, du la premion National Book Critics Circle Award kaj kvar la premion Pulitzer.
Valle del Zalabí
Valle del Zalabí estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko de Guadix kaj je 76 km de la provinca ĉefurbo, Granado. En 2011 estis 2315 loĝantoj (INE).
La municipo inkludas la domarkernojn Alcudia de Guadix (administracia ĉefurbo de la municipo), Exfiliana kaj Charches, kiuj estis iam ĉefurboj de sendependaj municipoj, ĝis la kunigo por formi Valle del Zalabí en 1974. Krome estas aliaj pli disaj domaroj inter kiuj menciindas Rambla del Agua. Ĉirkaŭ la municipa teritorio estas kvar naturaj parkoj kiel la Natura Parko de la Sierra de Baza ene de kiu estas la setlejo Charches.
Mabalacat
Mabalacat - Lungsod ng Mabalacat - estas triaklasa kaj komponenta urbego en Filipinoj, en insulo Luzono, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. La urbego administre konsistas el 27 distriktoj. La loknomo devenas de indiĝena vorto signifanta arbon Ziziphus talanai.
Geografio
Mabalacat situas en interno de la insulo sur ebenaĵo laŭ rivero. Angeles troviĝas 7, Capas 13, provinca ĉefurbo San Fernando (Filipinoj) 19, Kezonurbo 80, ĉefurbo Manilo 83 kilometrojn (aere).
Historio
Mabalacat estis ekstera parto de Tarlakurbo kaj aliaj proksimaj komunumoj, fondo de Mabalacat okazis en 1712 kaj iĝis vilaĝo en 1792. En 1853 Mabalacat havis 2,611 loĝantojn tiam en 4 distriktoj, en 1903 loĝantojn 7,049 en 19 distriktoj. Mabalacat en la 1980-aj jaroj atingis la internacian klasifikadon grandurbo, laŭ filipina klasifikado altan statuson en 2012. Kataklisma erupcio de la proksima Pinatubo okazis en 1991. En la tre proksima usona aerbazo la usonanoj urĝe forlasis la bazon, ili neniam revenis. Nun tie funkcias liberkomerca zono.
Ekonomio
La ĉirkaŭaj grundoj estas fekundaj kaj taŭgaj por kultivado de rizoj, sukerkanoj kaj legomoj. En Magalang neniam okazis inundoj pro situo sur iomete pli alta loko.
Mária Bodor
BODOR Mária estis rumania hungara belartistino, scenejdekoraciistino, kostumdizajnistino. Ŝi naskiĝis en Sibio la 24-an de novembro 1933 kaj mortis en Sibio la -an de 2004.
Mabalacat
Trafiko
Mabalacat havas trairan ĉefvojon kun ponto.
Mária Bodor
Kariero
Mária Bodor akiris diplomon en 1957 en Arta Altlernejo de Kluĵo. De 1960 ĝis 1989 ŝi estis scenejdekoraciisto kaj kostumdizajnistino, poste en la sama urbo ĉe la Teatro Radu Stanca. Ŝi eksp[oziciis kaj individue kaj grupe enlande kaj eksterlande.
Mabalacat
Religio kaj eduko
Krom la katolikaj kirkoj ekzistas ekzemple baptista preĝejo. La universitato funkcias en la liberkomerca zono.
Langenstein
Langenstein estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Halberstadt en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 1886 loĝantojn.
Mabalacat
Klimato
La klimato de Mabalacat estas klasifikita kiel savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas po 2027 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro estas la pluvsezono. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C, ĝi varias inter 23-31 °C. Ne estas gravaj diferencoj inter la monatoj.
Gyula Varga (aktoro)
Gyula Varga [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Gyula estis hungara aktoro. Lia nepino estis Lili Varga.
Gyula Varga naskiĝis la  en Püspökladány, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Gyula Varga estis ĉefinĝeniero en energicentralo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1954. Post la aktora dipolomo li aliĝis al trupo de Teatro Szigligeti (Szolnok), en la sekva jaro li estis fondinta membro de Teatro Gárdonyi Géza. Ekde 1959 li apartenis al Nacia Teatro (Miskolc), kie post jaroj li ricevis la titolon "eterna membro". Li ricevis 3 premiojn inter 1977-2000.
Kantono Essex (Nov-Jorkio)
La kantono Essex - angle Essex County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas la loĝloko Elizabethtown. En la kompare tre maldense loĝata kantono situas interalie la vintrosporta vilaĝo Lake Placid, kie en 1932 kaj 1980 okazis la Vintra Olimpiko.
Bry-sur-Marne (stacidomo)
Bry-sur-Marne estas franca stacidomo sur linio A de RER en komunumo Bry-sur-Marne, en departemento Val-de-Marne, en regiono Francilio.
Attila Kálnoki Kis
Biografio
akiris diplomojn en 1989 kaj 2001. Li ricevis ŝtatan premion en 2002. Lia filo estis futbalisto.
Sporta kariero
estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992 sen medalo, sed en mondĉampionumoj li estis la unua kvinfoje inter 1989-1995 teame aŭ stafete. Depost sia aktiva sporta kariero li estis ĵurnalisto, krome li havis postenon en la hungara pentatlona asocio.
Zamárdi
Zamárdi [zamArdi] estas nova urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Siófok. La loknomo ne havas sencon en la hungara.
András Kórodi
András Kórodi naskiĝis la 1922 en Budapeŝto - mortis la  1986 en Trevizo.
Zamárdi
Situo
Zamárdi situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, ĉe suda bordo de Balatono (havanta havenon), laŭ ĉefvojo, fervojo kaj aŭtoŝoseo M7 Budapeŝto-Nagykanizsa inter la proksimaj Balatonföldvár kaj Siófok. La lasta urbo troviĝas 10 km-ojn.
András Kórodi
Biografio
András Kórodi studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt pianadon, komponadon kaj dirigentadon, poste en 1946 li eklaboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo, kiel helpekzercisto, poste dirigento. En 1963 li iĝis ĉefdirigento. Inter 1957-1982 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, dume li ofte dirigentis (ankaŭ operojn). Li roladis ankaŭ eksterlande, ekzemple en Moskvo, Tokio. Lia dirigentaĵo estis ofte aŭdebla en Hungara Radio, ĉar li dirigentis la radian orkestron. Li ricevis premion Kossuth en 1970, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li estis framasono laŭ,.
Zamárdi
Historio
La komunumo estis loĝata dum la ferepoko, antaŭ la hungaroj avaroj loĝadis tie. La unua skriba mencio devenis el 1082. Jam en la mezepoko ĝi estis vinberkultura loko. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1774 romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (la turo estas 28 m-ojn alta) konstruiĝis, en 1861 la fervojo ekfunkciis. En la 20-a jarcento formiĝis feriaj dometoj. En 2008 la grandvilaĝo iĝis urbo.
Vidindaĵoj
Ne menciitaj vidindaĵoj estas 2 kapeloj, kalvinana preĝejo de 1735 kaj elvidejo.
Plando
Plando estas la suba plata parto de piedo, kiu tuŝas la teron, kiam oni marŝas aŭ staras. Plej ofte oni parolas plando ĉe la t.n. plandoirantaj bestoj (plantigrad) kaj ĉe falangoirantaj (digitigrad), ĉe kiuj tuŝas la teron falangoj (vulpo) aŭ eĉ tarsoj (urso). Tiu plando de mamuloj iĝis karna, mola.
Se nur pinto de la lastaj falangoj tuŝas la teron, kiu ofte estas ĉirkaŭprenante per hufo, ni parolas pri hufoirantaj (unguligrad) bestoj (ekz. ĉevalo, ŝafo vidu hufo).
Plandumo estas la suba plata parto de ŝuo.
En teĥniko, plando estas apogbazo de io (ekz. pri masonaĵo: plando de fundamento.).
Bry-sur-Marne (stacidomo)
Ĝi estis malfermita la fare de Régie autonome des transports parisiens (RATP) sur branĉo A4 de RER.
La Niña de los Peines
La Niña de los Peines (La junulino de la kombiloj) (Sevilo, 10a de februaro 1890 - samloke, 26a de novembro 1969) estis hispana cigana kantistino de flamenko, konsiderata kiel unu el la plej elstaraj kantistinoj en la historio de la flamenka kantarto. Ŝia oficiala nomo estis Pastora María Pavón Cruz.
Ŝi ekkantis publike jam ok-jaraĝa; kaj de tiam tre ofte en kafejoj, flamenko-dancejoj ktp., sed ŝi neniam registris diskon spite la insiston de la fakaj entreprenoj.
Ŝi estis amikino de la komponisto Manuel de Falla, de la pentristo Julio Romero de Torres, kiu pentris ŝin, kaj de Federico García Lorca, kiun ŝi konis ĉe La Argentinita. Lorca citis ŝin poezie. Ŝi veturis tra tuta Hispanio kaj aperis spektakle kun la flamenkaj artistoj plej famaj tiame, inter kiuj kantistoj Manolo Caracol, Pepe Marchena kaj Antonio Chacón, kaj gitaristoj Ramón Montoya kaj Melchor de Marchena inter multaj aliaj.
Sonargaon
Sonargaon (en bengala lingvo: সোনারগাঁও; literumita kiel Sunārgāon, signife "Vilaĝo de oro") estis historia administracia, komerca kaj marekonomia centro en Bengalio. Situa en la centro de Orienta Bengalio, ĝi estis la sidejo de la mezepokaj islamaj regantoj kaj de la guberniestroj de Orienta Bengalio. Sonargaon estis priskribita de nombraj historiaj veturantoj, kiel Ibn Battuta, Ma Huan, Niccolò de' Conti kaj Ralph Fitch, kiel ĉefa centro de komerco.
Ĝi estis administracia centro de la sultanlando de Faĥruddin Mubarak Ŝah, de la Bengala Sultanlando kaj de la Regno Bati.
La areo estas situa ĉe la moderna industria riverhaveno de Narajanganĝ en Bangladeŝo. Nuntempe, la nomo Sonargaon survivas kiel la Sonargaon Upazila (Sonargaona Subregiono) en la regiono.
84945 Solosky
84945 Solosky estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Phil kaj Sueko Solosky, aktivaj anoj de la Sunsubira Astronomia Societo en Miĉigano en la 1970-aj jaroj. Ili nun loĝas en Albuquerque (Nov-Meksiko), kie ili estas engaĝiĝintaj kun edukantaj.
NGC 1598
NGC 1598 (aliaj indikoj — PGC 15204, ESO 202-26, AM 0427-475, IRAS04271-4753) estas galaksio en konstelacio Ĉizilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Prapiano
Prapiano aŭ historia piano estas nomoj por prikordigitaj klavarinstrumento, kies kordojn ekfrapas etaj lignaj marteloj, kiuj povas esti tegitaj per felto aŭ ledo.
Distingiloj
Historia piano distingiĝas de moderna piano ĉefe en jenaj punktoj:
Male al moderna piano, kies statikan ŝarĝon per la kordotiro, kiu certe povas sumiĝi ĝis ĉ. 20 tunoj, eltenas fermita gisfera kadro, prapianoj komence ne havis tian metalkadron, sed kadrokonstruaĵon el ligno, parte loke subtenata per unuopaj streboj aŭ alkroĉoplatoj el metalo. Manko de fermita metala kadro por la enpreno de la kordotira streĉo estas tipa distingilo de prapiano kaj eblas pro la konsiderinde malpli forta kordotira ŝarĝo.
La prikordigo de prapiano male al moderna piano estas farita pli „malpeza“: malpli kordostreĉo, relative maldikaj kordoj kaj precipe ĉe fruaj instrumentoj kutime malpli kordoj. La pli malgranda nombro de kordoj etas unuflanke rezulto de la malpli ampleksa tonaro: kvin oktavojn kontra-F ĝis f’’’ en la tempo ekde ĉ. 1750 ĝis ĉ. 1800; ses oktavojn (kontra-F ĝis f’’’’) ekde ĉ. 1810 ĝis 1820; ĉ. 1825/30 ses kaj duonan oktavojn; nur ĉ. meze de la 19-a jarcento la tonaro kreskis ĝis la nuntempe kutima amplekso. Aliaflanke oni faris la kordigon en meza kaj diskanta pozicioj komence du- kaj nur post plua evoluo triĥoran.
Antaŭ la inventado de la nuntempe kutima kruca plikordigo, je kiu la baskordoj pasas diagonale super la kordoj de la mezpozicio, oni aranĝis ĉiujn kordojn paralelaj unu kun la alia. Ĉi tiu rekta aranĝo kaj fiksado de la kordoj videble rimarkeblas, ĉar la formo de prapiano multe pli ol moderna pianego en vostformo proksimiĝas al tiu de klaviceno.
Membroj de dinastio Romanov
En ĉi tiu listo jenas membroj de dinastio Romanov kaj membroj de aliaj dinastioj, kiu estas idoj de Romanovoj.
Prapiano
Distingiloj
Dum kiam nuntempe kelkaj malmultaj versioj de la sama pianomekanikotipo dominas la merkaton, je la komenco de la historio de prapiano ekzistis preskaŭ sammulte mekanikkonstruaĵoj kiel pianokonstruistoj. Du bazaj tipoj tamen rapide kristaliĝis: la bufromekaniko, ankaŭ nomata „viena“ aŭ „germana mekaniko“, kaj la puŝlamena mekaniko, ankaŭ nomata „angla mekaniko“. Dum kiam la puŝlamena mekaniko fine de la 19-a jarcento venkis, pluevoluatis kaj prezentas la nuntempe normitan mekaniktipon, la viena mekaniko nuntempe troviĝas nur en historiaj instrumentoj kaj ties kopioj.
La martelkapoj estis je prapianoj pli malgrandaj kaj malpezaj ol nuntempe. Je kelkaj fruaj instrumentoj (i.a. je tangentopianegoj kaj instrumentoj fare de Johann Andreas Stein) tiuj komence konsistis nur el ligno, foje eĉ el eburo, tiel ke la generita sono tre similis al tiu de klaviceno. Tre baldaŭ tamen oni tegis ilin per ledo. Jam baldaŭ oni eksperimentis per kombinaĵoj de felto kaj ledo. Nur post kiam Henri Pape en 1826 anoncis patenton pri feltigo de martelkapoj, prifeltado de martelkapoj kiel nura martelkapa tegomaterialo povis pli kaj pli venki, ĝis kiam fine de la 19-a jarcento venkis felto kiel nura materialo.
Membroj de dinastio Romanov
Ekzistas kelkaj branĉoj de Romanovoj:
=Tituloj= Reganto:
Membroj de dinastio:
=Ligoj kun Dinastio Rurik=
Per sango (1):
Per sango (2):
Per edziĝo:
=Romanovoj ĝis kronado= 1. Andreo «Ĉevalino», ru, en (-1347)
=Romanovoj regantaj (ĉefa branĉo)=
1. Miĥaelo Feodoroviĉ la 1-a (12.07.1596-12.07.1645), caro de Rusio (21.02.1613-12.07.1645) = 1. Maria Vladimirovna, princino Dolgorukov (1608-06.01.1625), carino-edzino de Rusio (19.09.1624-06.01.1625), sengefila; 2. Eŭdoksia Lukianovna Streŝnjova (1608-18.08.1645), carino-edzino de Rusio (05.02.1626-18.08.1645)
= Braunschweig-Wolfenbüttel-Romanov=
= Romanov-Holstein-Gottorp =
grandukino Anna Petrovna de Rusio (1708-1728) = Karlo Frederiko (1700-1739), duko de Holstein-Gottorp
=Junaj lineoj=
Jurievski
Aleksandro Nikolajeviĉ la 2-a (1818-1881), imperiestro de Rusio (1855-1881) = 2) princino Katarina Miĥajlovna Dolgorukaja (1847-1922)
Kulikovski-Romanov
Olga Aleksandrovna (1882—1960) = Nikolaj Aleksandroviĉ Kulikovski (1881—1958)
Belovski-Ĵukovski
Grafoj Belovski (ekde 1913 - Belovski-Ĵukovski), baronoj Seggiano
Alekseo Aleksandroviĉ (1850-1908) = Aleksandra Vasiljevna Ĵukovska (1842-1899), (filino de Vasilij Ĵukovskij
Iskander
=Inaj lineoj= Sube estas idaro de filinoj de
Idaro de granddukino Katarina Pavlovna (1788-1819)
granddukino Katarina Pavlovna de Rusio (1788-1819)
Idaro de granddukino Anna Pavlovna (1795-1865)
granddukino Anna Pavlovna de Rusio (1795-1865) = Vilhelmo la 2-a (1792-1849), reĝo de Nederlando, grandduko de Luksemburgo (1840-1849)
Idaro de granddukino Maria Aleksandrovna (1853-1920)
Maria Aleksandrovna (1853-1920) = Alfredo Ernesto Alberto, princo de Britio, duko de Edinburgo, duko de Sachen-Koburg und Gotha (1844-1900)
Idaro de granddukino Olga Konstantinovna (1851-1926)
Olga Konstantinovna (1851-1926) = Georgo la 1-a (1845-1913), reĝo de Grekio (1863-1913)
Prapiano
Distingiloj
La nomitaj konstrudiferencoj sekvigis je prapiano al sonbildo, kiu klare kontrastas de la nuntempe pianosono. La sono de prapiano estas pli supratona, pli mallaŭta, malpli volumena, sed ja kanteca kaj bone kunfandebla. Ĝi estas pli „seka“ kaj en la diferencaj pozicioj klare diferencaj; aliaflanke la dampiloj ne ĉesiĝas rigore la sonon, sed lasas la kordojn ankoraŭ iomete postsoni. Dum kiam aŭskultantoj alkutimiĝintaj al moderna pianosono sentas tion neharmonia, tamen tio konsistigas la apartan ĉarmon de prapiano. Kelkaj muzikaĵoj el la tempo de la fruaj prapianoj aperas, ludataj sur tiu ĉi instrumento, en tute alia lumo: ĉar ekzemple la baso de prapiano sonas kompare kun moderna piano pli hela, travidebla kaj bone markita, malalte situantaj akordoj sonas nekutime klaraj.
Multaj prapianoj de la 18-a kaj komenca 19-a jarcentoj disponas krom la sonvariiloj ankoraŭ kutimaj en la moderna piankonstruado trans pluaj sonefektoj, kiujn oni enŝaltis per pedaloj aŭ genulevumiloj. La plej gravaj el ĉi tiuj ŝanĝiloj estis:
Historio
Kiel inventinto de la piano validas Bartolomeo Cristofori, kiu ĉ. 1711 fabrikis unuajn ekzemplerojn. Sendepende de tio ankaŭ la franco Jean Marius (1716) kaj Christoph Gottlieb Schröter el Nordhausen (1717) inventis klavarinstrumenton, kies kordoj ne estas plukataj, sed frapataj de marteloj. La ideo, ekipi kordajn klavarinstrumentojn per martelmekaniko, tiutempe ne estis tute nova. Jam en mezepoka traktaĵo de Arnault Henry de Zwolle estas prezentita mekaniko, kiu evidente ŝajnas esti martelmekaniko.
La nuntempe plej antikvan datigitan vienan pianegon (ankoraŭ kun lignaj martelkapsuloj) en la kolekto de antikvaj muzikinstrumentoj de la Arthistoria Muzeo je Vieno konstruis en 1787 Johann Gottried Malleck.
Por la nova instrumento baldaŭ ekestis aparta fako de muziko. Dum kiam je klavarmuziko de la frua 18-a jarcento ne estis decidite, sur kiu klavarinstrumento ĝi estas realigenda, por la martela klavarinstrumento baldaŭ evoluis aparta ĝenro. Kuriozaĵo ĉirilate estas la duoblokoncerto por klaviceno, piano kaj orkestro en Eb-maĵoro (1788) de Carl Philipp Emanuel Bach, en kiu la 74-jara Bach eksplicite trafigas la du instrumentojn unu sur la alian. El la meztempaj ĝis malfruaj pianoverkoj de Mozart kaj Haydn relative multaj estas atribueblaj al piano. Tamen tiutempe eksplicita atribuado estas nur malofte menciita. Eksplicita instrumentpostulo troviĝas ekz. por la sonato n-o 29 op. 106 de Ludwig van Beethoven, la t.n. „piano“-sonato, dum kiam ankoraŭ fruaj sonatoj de la komponisto aperis prefere pro vendaj ol pro muzikaj kialoj kun la indiko „por klaviceno aŭ piano“: Ĉar multaj muzikamatoroj tiam uzus klavicenojn, multaj eldonistoj kaj komponistoj opiniis konsilinde, rezigni konkretan difinon por ne perdi klientojn.
Ekde la komenco de la 19-a jarcento la piano forte evoluis, precipe la tonaro pliampleksiĝis, kio pliŝarĝis la streĉon sur la kadron plejparte konsistantan el ligno. Al la deziro pri pli da sonvolumeno la piankonstruistoj respondis per plifortigita prikordigo (pli dikaj kordoj kun pli forta tiro), kromaj kordoĥoroj kaj pli forta ekfrapmekaniko. La pli forta tirŝarĝo de la kordaro necesigis ankaŭ plifortigon de la kadrokonstruaĵo. Dum kiam ekz. la pianoj el la epoko de Mozart plejparte ne bezonis metalstrebojn, en la 19-a jarcento metalaj ŝtreboj kaj stegoj – parte kombinitaj kun metalaj koneksplatoj – normiĝis. La evoluo de pianoj kun metala kadro, kombinita kun kruca prikordigo – unuafoje realigita je tablopiano fare de Heinrich Engelhard Steinweg 1859 – kaj la duobla ripetmekaniko fare de Sébastien Érard (ekde 1823) enkondukis la transiron al moderna piano. La evoluon al moderna piano plejparte finas ĉ. 1875 la venko de la komplete gisfera kadro, kombinita per kruciĝa prikordigo, kaj relative forta ekfrapmekaniko, kio ensume sekvigis la nuntempe kutiman volumenan sonon kaj la modernan pianegoformon kun ĝiaj rondaĵoj.
Nuntempo
Eum la lastaj jardekoj la prapiano, precipe ĝiaj fruaj formoj el la epoko fine de la 18-a jarcento, spertis novmalkovradon kadre de la historiema koncertado. Intertempe estas prezentadoj kaj lumdiskaj sonregistraĵoj de soloverkoj kaj pianokonĉertoj de C. P. E. Bach, Mozart kaj aliaj komponistoj de la epoko kun originalaj aŭ kopikonstruitaj prapianoj, kiuj celas revivigon de sonidealo, kiun imagis la respektivaj komponistoj kaj ilia samtempa publiko.
Ekde kelkaj jaroj tamen ankaŭ la pianoj el la fruromantismo kaj la transiraj formoj al moderna piano trafas sur atenton, ĉar ankaŭ ili ebligas pro sia aparta sonbildo aŭtentikan prezentadon de la muziko verkita por ili.
Nomoj kaj konstruformoj
Ĉar la songernerado per marteloj ebligis diferencigon de laŭtecoj, oni nomis la novajn klavarinstrumentojn en la itala „piano e Forte“ (= mallaŭta kaj laŭta) aŭ „fortepiano“, kio esperantiĝis en „piano“.
Membroj de dinastio Romanov
Idaro de granddukino Anastasia Miĥajlovna (1860-1922)
granddukino Anastasia Miĥajlovna de Rusio (1860-1922) = grandduko Frederiko Francisko la 3-a de Mecklenburg-Schwerin (1851-1897)
Prapiano
Famaj produkintoj de prapianoj
John Broadwood & Sons • Joseph Brodmann • Ignaz Bösendorfer • Bartolomeo Cristofori • Johann Christoph Jeckel • Friedrich Ehrbar • Sébastien Érard • Conrad Graf • Johann Adolph Ibach • Heinrich Kisting • Johann Gottfried Malleck, Pleyel & Lyon • Michael Rosenberger • Michael Schweighofer • Martin Seuffert • Gottfried Silbermann • Johann Andreas Stein • Matthäus Andreas und Carl Stein • Theodor Stöcker • Nannette Streicher • Anton Walter • etc.
Membroj de dinastio Romanov
Idaro de granddukino Maria Pavlovna (1890-1958)
Maria Pavlovna (1890-1958) = Vilhelmo, princo de Svedio, duko de Södermanland (1884-1965)
Idaro de granddukino Helena Vladimirovna (1882-1957)
granddukino Helena Vladimirovna (1882-1957) = princo Nikolao de Grekio (1872-1938)
Idaro de princino Kira Kirillovna (1909-1967)
Princino Kira Kirillovna de Rusio (1909-1967) = princo Ludoviko Ferdinando de Prusio (1907-1994)
=Bastardoj=
=Estroj de dinastio Romanov ekde revolucio de 1917=
=Nuntempaj monarĥoj kaj heredantoj en Eŭropo, kiuj estas idoj de Romanov=
=Literaturo=
=Vidu ankaŭ= Membroj de Kapetida dinastio
Vatikano (apartigilo)
Vatikano povas esti:
Groove Coverage
Groove Coverage estas germania muzikgrupo de dancmuziko, kiu konsistas el muzikistoj Melanie „Mell“ Münch, Verena Rehm kaj Markus Schaffarzyk (konata kiel DJ Novus). Tiu projekto estis fondita en la somero de 2001 fare de DJ Novus, en kunlaborado kun Suprime Music (Konrad). Kun dekunu soloaĵoj en la German Top 50 kaj ĉirkaŭ kvin milionoj da albumoj venditaj tutmonde, Groove Coverage estas unu el la plej sukcesaj grupoj de dance en Germanio.
Torrioni
Torrioni estas komunumo de Italio.
Kopaczów
Kopaczów (germane: Oberullersdorf) estas vilaĝo en Pollando situanta en Malsuprasilezia provinco en distrikto Zgorzelec. Ĝi estas konsisto de Bogatynia (formale ĝis 1945 Reichenau in Sachsen), ĝi situas kvar kilometroj de centro de la germana Zittau rekte sur ŝtatlimo kun Ĉeĥio. Ĝis reguligo de la limoj en la jaro 1849 ĝi kreis kun la ĉeĥa Oldřichov na Hranicích fakte unu vilaĝon, ekde tiu tempo la hodiaŭa Kopaczów estis en Saksio (parto de Supra Luzacio), resp. en Germanio. Post la jaro 1945 Kopaczów falis al Pollando kiel konsisto de Malsupra Silezio. La ŝtatimon inter Ĉeĥio kaj Pollando kreas vojo, kiun la lokaj loĝantoj nomigis neŭtraleto kaj kiun longe uzis homoj el ambaŭ partoj de la limo.
Dum la dua mondmilito germanoj fondis en Kopaczów labortendaron (Unterkunftslager Oberullersdorf). Estis en ĝi plejparte belgaj malliberigitoj. La tendaro estis likvidita en aprilo de 1945.
Torrecuso
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristanaj patronoj estas la sanktaj Antonio de Padovo kaj Erasmo de Formia, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Gujana Flugpilkada Federacio
La Gujana Flugpilkada Federacio (Guyana Volleyball Federation) estas la nacia organizaĵo pri flugpilkado en Gujano. La asocio reprezentas kaj la viran nacian teamon de flugpilkado kaj la virinan nacian teamon de flugpilkado.
Bea Egerváry
Bea Gärtner naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Bea Egerváry akiris dancistan diplomon en privata baletolernejo de Emília Nirschy en 1926. Post siaj studoj ŝi dancadis en Vieno, Berlino, Munkeno, Parizo kaj Romo. En la teatra jaro 1931 ŝi estis videbla en Gaja Teatro, poste denove en Parizo. Inter 1934 kaj 1938 ŝi apartenis al operetoteatro de Madrido, poste al Genova kaj Romo sub nomo Bea Váry. En 1940 ŝi hejmenvenis kaj ŝi havis rolojn denove en la Gaja Teatro. Ekde 1946 ŝi dancadis en pluraj kabaredoj en sia naskiĝurbo, poste ŝi translokiĝis al Berlino. Ŝia baldaŭa sorto estas nekonata.
OLAC
OLAC (Open Language Archives Community) aŭ Malfermita Lingva Arĥiviga Komunumo, estas iniciato fondita en la jaro 2000 por krei unuecan ilon por serĉi en reta datumaro de lingvaj rimedoj por lingvistika esploro. La informo pri rimedoj estas konservata en formato XML por facila serĉado.
OLAC konsilas pri la plej bonaj praktikoj de lingvo-arĥivigo kaj volas antaŭenigi kunlaboreblon inter lingvaj arĥivoj.
La OLAC metadatumaro estas bazita sur la kompleta metadatuma terminaro de DCMI (Dublin Core Metadata Initiative), sed la formato ebligas la uzon de aldonaĵoj por esprimi komunumspecifajn identigilojn. Ĝi estas ofte kontrastita al IMDI (ISLE Metadata Iniciato).
17144 Laurenchen
17144 Laurenchen estas mezgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lauren Yuqing Chen, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Dutch Fork High School de Irmo (Suda Karolino).
Al-Kaida
Al-Kaida, ankaŭ Alkaido (القاعدة "la Bazo") estas islamisma terorisma grupo, kiu verŝajne respondecas pri miloj da mortigoj, kiuj plej fame inkluzivas la viktimojn de la atakoj en Novjorko/Vaŝingtono en septembro de 2001 kaj en Madrido en marto de 2004.
La fondinto kaj estro de al-Kaida estas Usama bin Laden. Unu el la celoj de la grupo estas restarigo de islama imperio sub kalifo. La iraka gvidanto estis Abu Musab az-Zarqawi.
La grupo konsistas plejparte el restaĵoj de iamaj partizanoj, kiuj en Afganio batalis kontraŭ Sovetio tiam subtenataj de Usono per trejnado kaj militmaterialo. Pri la origino de ĝia nomo estas diversaj legendoj; laŭ iuj la nomon "al-Kaida" kreis Richard A. Clarke; laŭ brita eksministro Robin Cook ĝi estas araba traduko de "la datenbanko", nome la datenbanko de la afganiaj partizanoj. Laŭ aliaj la nomon elektis la grupo mem. Alia opinio estas ke la vorto devenas de la vorto por "la bazo" Name Al-Qaeda.
Ráfael Schaurek
Ráfael Schaurek [ŝaŭrek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schaurek Ráfael estis hungara juristo, profesoro. Lia persona nomo estis ofte Rafael.
Ráfael Schaurek naskiĝis la  en Pécs. Li mortis la en Pécs.
Berzence
Berzence estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Csurgó. La loknomo ne havas sencon en la hungara.
Ráfael Schaurek
Biografio
Ráfael Schaurek frekventis cistercianan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris 2 diplomojn en Scienca Universitato Ferenc József en 1905 kaj 1909. Ekde 1906 li havis postenon en administrado de Baranya (historia departemento), post 2 jaroj li iĝis subnotario. En 1911 li estis nomumita publika eksterordinara profesoro en la ĉefepiskopa akademio en Pécs. Post la 1-a mondmilito li estis nomumita privata profesoro en Reĝa Scienca Univeristato Erzsébet, kie li estis katedrestro en 1922. En la studjaroj 1928 kaj 1939 li estis dekano, en 1942 rektoro. Li pensiuliĝis en 1950. Li okupiĝis ankaŭ pri muziko.
Berzence
Geografio
Berzence situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Barcs-Gyékényes, ĉe la kroata landlimo kun limpasejo (kontraŭe estas Góla), Dravo nun fluas iom for. Csurgó estas proksime.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1228. En la mezepoko fortikaĵo situis ĉe la komunumo. La turkoj en 1566 okupis ĝin, kiun la hungaroj reokupis dum mallonga tempo en 1594, la fina reokupo okazis en 1664. La vilaĝo ekhavis la rangon kampurbo en la 18-a jarcento.
Zmijiv (stacidomo)
Zmijiv (Зміїв) estas fervoja stacio en Zmijiv (Ĥarkiva provinco), urbo en Ukrainio.
Vernois-lès-Belvoir
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Simurgo
Simurgo aŭ Simurgh ([s|ɪ|ˈ|m|ɜːr|g];, literumita ankaŭ simorgh, simorg, simurg, simoorg, simorq aŭ simourv) estas bonfara, mita birdo en Irana mitologio kaj literaturo. Ĝi foje estas konsiderata samo al aliaj mitologiaj birdoj kiel la "fenikso" ( quqnūs) kaj la huma aŭ homa. Tiu figuro povas esti trovata en ajna periodo de la arto kaj literaturo de Irano kaj ofte aperas en la ikonaro de Azerbajĝano, Kartvelio, mezepoka Armenio, la Orientromia Imperio, kaj aliaj regionoj kiuj estis ene de la areoj de perskultura influo.
Geologiĉeskaja (metrostacio en Jekaterinburgo)
Geologiĉeskaja (Геологическая) estas stacio de la Metroo de Jekaterinburgo sur la 1-a linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Jekaterinburgo.
Komárov (distrikto Bardejov)
Komárov (hungare Felsőkomaróc germane Komorau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Komárov situas laŭ rojo. Bardejov troviĝas je 7 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la frua bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1355. En 1427 oni komputis tie 36 parcelojn. En la 15-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis pro batalado kontraŭ poloj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőkomaróc 210 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Komárov 409 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
NGC 1599
NGC 1599 (aliaj indikoj — PGC 15403, MCG -1-12-16, IRAS04292-0441) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Langenthal (Hunsrück)
Langenthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Viktor Dalnoki
Kariero
Viktor Dalnoki pristudis paralele medicinon kaj kanton kaj dum sia kariero li praktikis ambaŭ. La kanton li studis en Vieno kaj Berlino. En jaroj 1900–02 li aperis en Bratislavo, poste en Budapeŝto en Népszínház, kie li kaj ludis kaj reĝisoris. De tie li dungiĝis al Magyar Színház, poste al Operejo de Vieno. Li estis ekde 1903 por 25 jaroj solisto de Hungara Operejo. Ekde 1928 li estis la ĉefreĝisoro de la Városi Színház.
Válor
Válor estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas sur la nordorienta parto de la komarko de la Alpujarra Granada, lime kun la municipoj Lanteira, Aldeire, Nevada, Ugíjar kaj Alpujarra de la Sierra. La municipo valor-a estas formata per la domarkernoj Válor, Mecina Alfahar kaj Nechite, ekde 1940. Granda parto de ĝia municipa teritorio estas en la Nacia Parko de Sierra Nevada.
En 1990, en tiu municipo okazis la 9a Festivalo de Tradicia Muziko de la Alpujarra.
En Válor naskiĝis Don Fernando de Válor y Córdoba kiu, sub la nomo de Abén Humeya (Muhammad ibn Umayya), ribelis kontraŭ la reĝo Filipo la 2-a kun la moriskoj de la regno de Granado. Internaj malkonsentoj inter la moriskoj mem kiuj, en 1569, murdis Abén Humeya, permesis la venkon de Don Juan de Austria kontraŭ la ribelo. La moriskoj estis definitive forpelitaj en 1609, kaj la vilaĝo estis reloĝata de kolonoj devenaj de Ĥaeno.
La urbestro estas maldekstra.
Châtillon - Montrouge (pariza metrostacio)
Châtillon - Montrouge [ʃɑtijɔ̃ mɔ̃ʁuʒ] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 13, inter komunumoj kaj Montrouge kaj proksima al komunumo Malakoff.
La stacio estis malfermita en 1976. Ĝi estas surtera.
MO S-5 "Na Trati"
MO S-5 "Na Trati" (Esperante Sur Fervojo) estas infanteria fuorto situanta proksime de urbo Bohumín kaj en proksimeco de rivero Odra. La objekto konsistas el du partoj, inter kiuj kondukis fervojo. Ambaŭ partoj de la fuorto estas kunigitaj sub la fervojo per 22 m longa koridoro en subaj etaĝoj de la objektoj. Kune kun ceteraj objektoj ĝi kreas linion de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj. Nuntempe la objekto estas alirebla de landvojo kondukanta al limtransirejo Bohumín (CZ) – Chałupki (PL).
Historio
La objekto estis betonita dum tagoj 14-a de julio – 29-a de julio 1936 en la unua etapo de konstruado de la ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj. Najbaraj objektoj estas MO-S 4 "U šedé vily" (dekstre) kaj MO-S 6 "Odra" (maldekstre). Post munkena interkonsento kaj post okupo de la ĉeĥoslovaka limregiono en la jaro 1938 la fuorto estis okupita de pola armeo. En la jaro 1939 la objekto estis senbatale okupita de soldataro de Germanio. Dum okupado estis el la objekto elŝiritaj blenditaj kloŝoj kaj kreneloj. Fine de la milito ĉi tie estis posteno de kontraŭaviadila defendo kaj deponejo de municio. Post la jaro 1945 la objekto estis forlasita. En la jaro 1999 transprenis la objekton en zorgon Klubo de armea historio Bohumín, z. s kaj ĝi trafikas la obekton kiel muzeon. En la jaro 2006 estis transmetita fervojlinio ekster la objekto kaj sur ties loko estis konstruita ŝoseo kondukanta ĝis Pollando kaj al aŭtostrado D1 (D47).
Konstruado
MO S-5 Na trati estas duetaĝa atipa ambaŭflanka infanteria fuorto. La objekto estis dividita per fervojlinio en du memstarajn fuortojn - la dekstra MO S-5a kaj la maldekstra MO- S-5b, kiuj estis kunigitaj per 22 metroj longa subtera koridoro. La propran betonadon faris firmao Karel Skorkovský el Prago. Por la betonado estis bezonaj 4 314 m3 da betono. Inter la objektoj MO S-4 U šedé vily kaj MO S-5 Na trati estis enmetitaj du malpezaj objektoj mod. 37 typ A140 Z kaj A 160 Z.
Garnizono
La garnizonon en la tempo de batalpreteco kreis 44 soldatoj (la pacaj nombroj estis duona) el la 1-a roto de la 1-a bataliono de la limgardista regimento 4. Al la batalgarnizono estis plie alkomanditaj du oficiroj kaj tri artileriaj gvatistoj.
Armilaro kaj ekipaĵaro
La devenan armilaron kreis du kontraŭtankaj 4cm kanonoj mod. 36 en faro soloo (koda markigo armilo Q, do sen peza mitralo) en memstaraj ĉambroj. Kvar leĝeraj mitraloj mod. 35 en memstaraj kreneloj (soloo), kiuj estis pli malfrue anstataŭigitaj per mitraloj mod. 37. La objekto havis enigitaj du blenditajn kloŝojn en la 3-a grado de rezistkapablo. La dekstra kloŝo havis mason 43 890 kg kaj la maldekstra 41 270 kg. En la kloŝoj estis uzataj peza mitralo mod. 37 (la dekstra parto) kaj malpezan mitralon mod. 26 (la maldesktra parto). En help-kreneloj estis uzataj tri malpezaj mitraloj mod.26. Sume estis en la objekto instalitaj ses deglitiloj por grenadoj.
Lepidio
La lepidio (Lepidium) estas genro en la ordo kruciferaloj, familio kruciferacoj. La genro entenas la gravan utilplanton ĝardenkreso.
Kvartalo Higaŝinari
Kvartalo Higaŝinari aŭ Higaŝinari-ku (東成区 [higaŝinari-ku], Hepburn: Higashinari, Kunrej: Higasinari) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
691 Lehigh
691 Lehigh estas sufiĉe granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco).
Nomo
Ĝia nomo honoras la Universitaton Lehigh, kie ĝia orbito estis kalkulita far de Joseph B. Reynolds. (1881–1975).
Zmijiv
Zmijiv (Зміїв) estas urbo en Ĥarkiva provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2013.
Takuto Hirakawa
Takuto Hirakawa (平川 拓斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Gamba Osaka.
Mária Ódry
Mária ÓDRY [o:dri] rumania hungara pentristino naskita en Arad la 16-an de februaro 1953.
Kariero
Mária Ódry diplomitiĝis en Temeŝvaro pri grafiko.
Fonto
.
Metz-Chambière (stacidomo)
Metz-Chambière estas franca varstacidomo fermita al pasaĝeroj sur linio -, situanta en  Metz, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Magdolna Vorzsák
Magolna VORZSÁk [vorĵa:k] estas rumania hungara ekonomikistino, universitata profesorino. Ŝi naskiĝis en Gherla la 11-a de februaro 1946. Ŝi estas la edzino de ekonimikisto Álmos Vorzsák.
Biografio
Magdolna Vorzsák diplomitiĝis en UBB de Kluĵo en 1968, poste ŝi doktoriĝis en Bukareŝto (1978). Ŝi lekciis en UBB de Kluĵo, poste inter 1971–75 en Iași. En 1995 ŝi revenis al UBB de Kluĵo, dume ŝi estis instruistino en studjaro 1995–96 en Transylvania Business School.
Taberno
Taberno estas municipo de Hispanio de la provinco Almerio, Andaluzio. En 2017 estis 984 loĝantoj. Ĝia areo estas de 44 km² kaj havas loĝdensecon de 24,7 loĝ/km². Ĝiaj geografiaj koordinatoj estas 37º 28' N, 2º 04' O. Ĝi estas je altitudo de 704 metroj kaj je 120 km de la provinca ĉefurbo, Almerio en la komarko Valo de Almanzora.
En 1989 Taberno separiģis el Vélez Rubio kun propra municipo. Tiam estis 1100 loĝantoj.
Zsóka Dálnoky
DÁLNOKY Zsóka [da'lnoki] estis rumanuja hungara aktorino naskita en Nagyvárad junio 1949.
Kariero
Inter 1972 kaj 1976 ŝi estis anino de la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház, inter 1976–1988 de la Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat. Ekde 1988 ŝi ne plu laboris ĉe teatroj.
Vauclusotte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Josep Casanovas i Genover
Josep Casanovas Genover [jozep kazanoves ĵenover], kataluno, doktoro pri teologio, sacerdoto, profersoro de latina lingvo en Girona. Naskiĝis la 23-an de februaro 1884 en Armentera. Esperantisto de 1911. Fondinto de kelkaj Esperanto-grupoj, skribis multajn por- kaj en esperantajn arikolojn, celebris meson kaj predikis en kelkaj kongresoj de Kataluna Esperantista Federacio, kies kunorganizinto li estis. Estis prezidanto de Internaciaj Floraj Ludoj, komitatano por gastigo de aŭstriaj infanoj post la unua mondmilito pere de Esperanto. Religia cenzuristo de Espero Katolika.
Konvencio de Hago
Konvencio de Hago estas nomo de pluraj internaciaj konvencioj aŭ interkonsentoj, faritaj en Hago (Nederlando):
Okcidenta Dezerta Kampanjo
Printempe de 1941, la fortoj de la Akso estritaj de Rommel pelis la Britojn reen al Egiptio escepte pro la haveno de Tobruko, kie la Sieĝo de Tobruko okazis ĝis ĝi estis liberigita dum la Operaco Crusader. La fortoj de la Akso estis devigitaj retiriĝi al loko kie ili estis fine de la jaro. En 1942 la fortoj de la Akso denove pelis la Britojn reen kaj eĉ konkeris Tobrukon post la Batalo de Gazala sed ili malsukcesis atingi decidigan venkon. Je la fina atako de la Akso al Egiptio, la Britoj retiriĝis al El Alamein, kie dum la Dua Batalo de El Alamein la Oka Armeo venkis super la Aksaj fortoj. Ili estis forigitaj el Libio al Tunizio, kie ili estis venkitaj en la Tunizia Kampanjo.
Por Hitler la Orienta Fronto kontraŭ Sovetunio malgravigis la dezertan militon, kiu estis militagado de duaranga gravo. La Akso neniam havis sufiĉajn rimedojn aŭ la ebloj liveri ilin, por venki auper la Britoj. Al la Britoj siavice mankis kelkaj oportunoj finigi la kampanjon kiam ili transigis rimedojn al Grekio kaj Levantenio en 1941 kaj Malproksima Oriento en 1942.
Búč
Búč, hungare Búcs (en ambaŭ lingvoj pron. bUĉ) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Danubo troviĝas ne tro for, la ĉirkaŭaĵo situas inter Danubo-branĉoj. Komárno troviĝas 28 km-ojn for.
Historio
Laŭ la arkaikaĵoj hungaroj setlis ekde la 9-a jarcento. La unua mencio devenis de 1208 en formo Bulchu. La kampoj apartenis al ekleziuloj de Esztergom, sekve estis tie templo kaj klostro. En 1311 armeo de Mateo Csák (ĉAk) bruldetruis la vilaĝon. La turkoj havis la vilaĝon inter 1549-1683, dume la loĝantoj pagis imposton ankaŭ al Esztergom. En 1910 loĝis tie 1584 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Esztergom (reĝa departemento), al distrikto de Párkány. La vilaĝo trovis sin en Ĉeĥoslovakio ekde 1920. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1243 da homoj (1164 hungaroj, 79 slovakoj). La turismo kaj vinkulturo prosperas.
NGC 1600
NGC 1600 (aliaj indikoj — PGC 15406, MCG -1-12-17) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cambridge University Press
Cambridge University Press (Universitata eldonejo de Kembriĝo, mallongigita al CUP) estas brita universitata eldonejo ligita al la universitato de Kembriĝo.
La unua libro estis eldonita en 1584, kaj de tiam almenaŭ unu libro estis eldonita jare. Ĝi estas unu el la plej malnovaj eldonejoj en la mondo.
Aŭtoroj publikigitaj de tiu eldonejo estas inter aliaj John Milton, William Harvey, Isaac Newton kaj Stephen Hawking. Ĉiujare ĉirkaŭ 200 sciencaj revuoj kaj 2.000 libroj estas publikigitaj.
Vermonto
Vermonto (Vermont) estas unu el la 50 subŝtatoj de Usono, havante proksimume 630.000 homojn kaj 24.900 km² da areo. Ĝi estas ŝtato de Nov-Anglio en la nordoriento de la lando, inter Nov-Jorkio kaj Nov-Hampŝiro, kaj inter Masaĉuseco kaj la kanada provinco Kebekio. Ĝi estas la dua malplej multhoma usona ŝtato kaj aere la ses malplej granda ŝtato.
Vermonto signifas "Verda Monto" (aŭ Vert Mont en la franca.) Ĝi havas tre belan pejzaĝon kun multaj montaroj kaj arbaroj. Turismo estas grava industrio de Vermonto.
Isa Sakamoto
Isa Sakamoto (坂本 一彩, n. ) estas japana futbalisto.