cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Episkopujo Worms
La episkopujo, kiu estis fondita en la malfrua antiko, atingis dum la karolida tempo kaj dum alta mezepoko la kulminon de sia potenco kaj influo. La episkopa preĝejo estis la katedralo de Worms, unu el la tri rejnlandaj imperiestraj katedraloj. La Hochstift (= princepiskopujo) de Worms ankaŭ havis la mondan potencon pri Lobdengau, malgranda regiono ĉirkaŭ Ladenburg. Pro la reformacio la episkopujo perdis plejparton de siaj paroĥoj kaj ĉirkaŭ 1800 ĝi estis malfondata.
(77734) 2001 OH76
(77734) 2001 OH76 estas malgranda meze hela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Futura junulo Konan
Futura junulo Konan (japane: 未来少年コナン [miraiŝōnen Konan]), estas sciencfikcia animacia sagao produktita de Nippon Animation sub la reĝisorado de Mijazaki Hajao. Tiu sagao aperis unue kiel televida serio kaj konsistas el 26 epizodoj daŭrantaj po 29 minutojn (inkluzive epizodajn muzikajn malfermon kaj finon) en la japana televida kanalo NHK, kiu disradiis ĝin ekde la 4-a de aprilo 1978 ĝis la 31-a de oktobro 1978.Tiu filmo estas unu el la unuaj grandaj verkoj de la fama reĝisoro Mijazaki Hajao, kiu reĝisoris la tutan serion. Mijazaki dezajnis ankaŭ la karakterojn kune kun Ocuka Jasuo, mem desegnis la skizojn por 10 epizodoj kaj kune kun alia artisto — por aliaj 6 episodoj.
Intrigo
La filmo (aperinta en 1978) rakontas pri la malproksima futuro, julion 2008 — tempon, kiam la homaro estas minacata de forpereo. Detrua milito inter la grandaj nacioj uzantaj ultramagnetajn armilojn jam okazis kaj difektegis la terkruston tiel, ke la tera akso kliniĝis, la kvin kontinentoj disŝiriĝis kaj malaltiĝis ĝis sub marnivelo.
La provo de grupo de homoj fuĝi en la kosmon malsukcesis, kaj iliaj kosmoŝipoj refalis Teren. Nur unu el tiuj eskapis neniigon kaj falis sur malgrandan insulon, kiu mirakle pluekzistis. Nemultaj ŝiprompuloj tie loĝigis la insulon, konstruante malgrandan kolonion.
Ĉefaj roluloj
Konan (コナン [konan], angle: Conan)
Lana (ラナ [rana], angle: Lana)
Avĉjo (おじい [oĝī], angle: Grandpa)
Monsli (モンスリー [monsurī], angle: Monsley)
Ĝimsi (ジムシー [ĝimuŝī], angle: Jimsy)
Dajs (ダイス [daisu], angle: Dyce)
Lepka (レプカ [repuka], angle: Lepka)
Doktoro Lao (ラオ博士 [rao-hakase], angle: Dr. Lao)
Animea televida serio
"Futura junulo Konan" estis unue disradiata en Japanio de la ŝtata televido NHK TV network ekde la 4-a de aprilo ĝis la 31-a de oktobro 1978, ĉiufoje marde vespere 19:30 — 20:00, Poste refoje en decembro 1979 kaj marto/aprilo 1980. Poste, kelkajn fojojn en la satelitaj televidaj kanaloj kaj fine Animax tradukis kaj voĉtradukis ĝin en la anglan, tradukante titolon, kiel Conan, the Boy in Future. Dumtempe tiu televida serio estas tradukita en plurajn lingvojn, inkluzive la korean, Mandarinon, la francan, la hispanan, la italan, la portugalan kaj la araban. Nun ĝi estas disradiita en multaj landoj en Sudorienta Azio, Eŭropo, Latinida Ameriko kaj en arabaj landoj.
Torreblanca (Metroo de Barcelono)
Torreblanca estas estonta stacio sur linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Sant Just Desvern.
34616 Andrewbennett
34616 Andrewbennett estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sul de Roraima
La mezoregiono de Sul de Roraima, esperante Suda Rorajmo, estas unu de la du mezoregionoj de la brazila subŝtato de Rorajmo. Ĝi enhavas sep municipojn ke kuniĝantas en 2 mikroregionoj.
Ulf Annel
Ulf ANNEL (naskiĝinta la ] en Erfurto ) estas germana ĵurnalisto, verkisto kaj kabaredisto.
Vivo
Ulf Annel studis ĵurnalistan sciencon ĉe Universitato de Lepsiko estante ekde 1981 kabaredisto kaj kabaredaĵverkisto por Die Arche en Waidspeicher (Erfurto). Lia edzino estas Ingrid Annel. Li ankaŭ verkis radidramojn porinfanajn, pedagogiaĵojn, teatraĵojn por infanoj, aforismojn. En la erfurta kabaredo li faris minimume kvin unupersonajn programojn, i.a. pri Joachim Ringelnatz. Li ankaŭ brilis kiel recenzisto kaj kartunisto okazigantaj diversajn ekspoziciojn sub la titolo Kleben & kleben lassen. Kolumnojn li verkis por la taggazeto Thüringer Allgemeine.
Cikloheksilpiperazino
Cikloheksilpiperazino aŭ C10H20N2 estas simpla kemia kunmetaĵo havanta cikloheksilan grupon ligitan al piperazina ringo. Cikloheksila piperazino estas blanka solidaĵo nesolvebla en akvo kun farmaciaj proprecoj.
Santa María Atzompa
Santa María Atzompa estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Maria Atzompa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 399.
Geografio
Santa María Atzompa apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19876 loĝantojn. El tiuj estis 9497 viroj kaj 10379 virinoj. La komunumo havas surfacon de 22,96 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1580 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1862 indiĝenoj. El tiuj 1393 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1393 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fuente el Fresno
Fuente el Fresno (Fonto de la Frakseno) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Fuente el Fresno troviĝas inter du montetoj kaj la intera valo, kun plej antikva parto ĉe monteto; ĝi havas la jurisdikcion super domaroj kiaj La Hormiguilla (La formiketo) kaj La Cruz de Piedra (La kruco ŝtona), kie meiloŝtono markas limon inter la provincoj de Ciudad Real kaj Toledo. Estas ankaŭ du submunicipoj nome Los Ballesteros kaj El Charco del Tamujo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas fuenteros. La censita populacio en 2010 estis de 3.622 loĝantoj kaj la denseco estas de 30,32 loĝ/km².
Situo
La vilaĝo troviĝas en la antikva senjorlando Estados del Duque, situaj en la komarko Montoj de Toledo. Ĝi troviĝas ĉe la limo inter la provincoj de Toledo kaj Ciudad Real. La Nacia Parko Tablas de Daimiel troviĝas proksime.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Ĉefe olivoj kaj nur duarange vitoj. Kaproj kaj ŝafoj plej abundas, kaj nur duarange bovoj. Granda parto de la laboristaro laboras ekstere ĉu en servoj de provinca ĉefurbo ĉu en konstruado ĉirkaŭ Madrido.
Historio
Kelkaj proksimaj arkeologiaj kuŝejoj montras, ke estis homaj setlejoj jam dum la Bronzepoko. En la epoko de romianoj konstruiĝis ŝoseo kiu ligis la areojn de Toledo kaj Kordovo. La vilaĝo fondiĝis en la Mezepoko, post la Reconquista fare de kristanoj de la regiono, kiam organiziĝis domaro dependa de la najbara Malagón (sub jurisdikcio siavice de la Ordeno de Kalatrava). La nomo plej verŝajne devenas el fonto kun frakseno ofta en humidaj proksimaj zonoj de arbaroj kaj akvejoj kontrastaj kun la sekaj senarbaj sudmanĉaj areoj.
En la 16a jarcento organiziĝis formale la Senjorlando de Malagón. Dum la reĝado de Fernando la 3-a Fuente el Fresno ricevis la titolon de Vilaĝo. En la 18a jarcento la reĝo Fernando la 6-a (Hispanio) sendependigi ĝin el Malagón. Komence de la 19a jarcento pligrandiĝis la municipa teritorio kaj en 1840 vilaĝanoj aliĝis al flanko tradiciista dum la Unua Karlisma Milito.
En 1936 Fuente el Fresno restis en la zono Dua Hispana Respubliko kaj apenaŭ okazis internaj konfliktoj, sed partianoj venintaj el apuda Daimiel ekzekutis kvar personojn, el kiuj nur unu estis samvilaĝano. La 16an de aŭgusto de 1936 dek naŭ religiuloj de la franciskana monaĥejo de apuda Consuegra estis mortigitaj en la zono de Valhondillo de la municipa teritorio de Fuente el Fresno.
NGC 2709
NGC 2709 (aliaj indikoj — MCG 0-23-16, ZWG 5.35, NPM1G -03.0280, PGC 25103) estas galaksio en konstelacio Hidro.
David Payne (artisto)
David PAYNE (n. en 1843 - m. en 1894) estis skotlanda pejzaĝpentristo.
Biografio
Payne naskiĝis en Annan, en la malnova graflando Dumfriesshire. Li estis filo de masonisto kaj ricevis edukadon en la akademio de Annan, kune kun sia kolega artisto William Ewart Lockhart. Li origine vivtenis sin kiel domfarbisto, antaŭ ol fariĝi artisto. Payne transloĝiĝis al Derby en 1869. Li laŭ tiutempaj dokumentoj okupis plurajn domojn en Derbyshire dum la 1880-aj jaroj.
Termaso
alternative=Archimedes lever.png|eta|Levilo de Arĥimedo. 19-ajarcenta ilustraĵo de la fama eldiraĵo de Arkimedo "donu al mi [[Levilo|levilon sufiĉe longa kaj fulcro sur kiun meti ĝin, kaj mi movos la teron"
]] Termaso (M🜨) (aŭ tera maso) estas mezurunuo de maso, kiu estas ofte uzata en facile kompreneblaj tekstoj pri astronomio.
1 termaso egalas al la maso de la tero: 1 M🜨 = 5,9722 × 1024 kg.
David Payne (artisto)
Biografio
Payne estis edziĝinta kaj havis 14 gefilojn. Li mortis en Sheffield en 1894.
Termaso
Tera maso estas ofte uzata por priskribi la masojn de aliaj tersimilaj planedoj aŭ aliaj astronomiaj objektoj.
La kvar tersimilaj planedoj de la sunsistemo (Merkuro, Venuso, Tero kaj Marso) havas masojn de · 0,055 ·  0,815 ·  1,000 kaj  ·  0,107 termasojn respektive.
La termaso povas esti jene transformita al rilataj unuoj:
Szőlősardó
Szőlősardó [sOlOŝardO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény. La loknomo signifas: vinbera-arbargardisto.
Situo
Szőlősardó situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Rudabánya troviĝas 10, Szendrő 11, Edelény 23, Kazincbarcika 26, Putnok 27, Miskolc 46 km-ojn.
Historio
Ekde komenco de la hungara erao parte ferolaboristoj, parte vinkulturistoj vivis en tiu loko. Fine de la 19-a jarcento la vinberoj malsaniĝis, multe migris al Ameriko. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Le Vigan (Gard)
Le Vigan [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]), historie en Langvedoko-Rusiljono. Ĝi havis 3,942 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Le Vigan troviĝas sude de la Centra Masivo, en la okcidento de la departemento Gard, proksimume nordokcidente de Nimo. La najbaraj komunumoj estas Mandagout, Saint-André-de-Majencoules, Roquedur, Saint-Bresson, Pommiers, Avèze kaj Aulas.
Ĵeleznovodsko
Ĵeleznovodsko (ruse Железноводск) estas urbo en Stavropola regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 07412.
La urbo estis fondita en jaro 1842.
La interurba telefona kodo estas 86532, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
En jaro 2002 la urbo havis 25.1 mil loĝantojn.
Haveno Pireo
La Haveno Pireo estas la plej granda marhaveno de Grekio kaj unu el la plej granda en la Mediteranea Maro.
La Haveno Pireo utilis kiel la haveno de Ateno ekde antikvaj tempoj.
Otto von Habsburg
Otto von HABSBURG (oficiala nomo en Germanio) aŭ Otto HABSBURG-LOTHRINGEN (oficiala nomo en Aŭstrio, ekde 1919, konfirmita en 1957 ), denaske Seine Kaiserliche und Königliche Hoheit (Lia imperiestra kaj reĝa moŝto) Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius, Kaiserlicher Prinz (imperiestra princo), Erzherzog von Österreich (arkiduko de Aŭstrio), Königlicher Prinz von Ungarn (reĝa princo de Hungario) (naskiĝis la 20-an de novembro 1912 en la Vilao Wartholz apud Reichenau an der Rax kaj mortis la 4-an de julio 2011 en Pöcking) estis la filo de la lasta imperiestra paro de Aŭstrio, nome Karolo la 1-a kaj Zita de Bourbon-Parma. Li estis publikigisto, iama eŭropparlamenta deputito de la CSU, ĵurnalisto kaj verkisto.
Haveno Pireo
Nuntempe, la Haveno Pireo estas la ĉefa dunganto en la regiono kaj estas funkciigita de la Pirea Havenaŭtoritato S.A. (PPA).
Otto von Habsburg
En 1919 lia familio foriris en ekzilon, kaj multajn jarojn li loĝis for de Aŭstrio.
Haveno Pireo
Kun ĉirkaŭ 18.6 milionoj da pasaĝeroj Pireo estis la plej aktiva pasaĝer-haveno en Eŭropo en 2014. Ekde 2009 la trafiko de konteneroj en la haveno kreskiĝis ege rapide. Pireo movis 3.67 milionojn da TEU en 2016 (2015: ĉirkaŭ 3.32 milionoj). Laŭ la listo de Lloyd por la 100 konteneraj havenoj en 2015 Pireo rangis la 8a en Eŭropo kaj la 3a en la Mediteraneo.
Otto von Habsburg
Li rezignis pri la trono en 1961 kaj post kvin jaroj oni permesis al li reveni al Aŭstrio – la unuan fojon post 1919. Li kritikis la nazian reĝimon en Germanio kaj kontraŭis en 1938 la aligon de Aŭstrio al la Tria Regno.
Kiel kronprinco de la iama duobla monarkio Aŭstrio-Hungario li estis ekde 1922 ĝis 2006 ankaŭ ĉefo de la nobela familio Habsburg (ekde 2007 la ĉefo estas lia plej aĝa filo, Karl Habsburg-Lothringen, naskita 1961). Li estis civitano de pluraj ŝtatoj: Aŭstrio, Hungario, Germanio kaj ankaŭ Kroatio kaj membro de la aŭstria kolorportanta studenta klubaro ÖCV.
Otto von Habsburg dediĉis sian vivon al la batalo por unueca Eŭropo kaj estis dum 20 jaroj (1979-1999) deputito en la Eŭropa Parlamento, el la germana Kristan-Sociala Unuiĝo.
Kun sia edzino Regina Prinzessin von Sachsen-Meiningen li havis sep gefilojn:
Veliko Trebeljevo
Veliko Trebeljevo estas la vilaĝo, kiu situas en la Urba municipo de Ljubljana. Ĝi okupas areon de 0,76 km², kaj en la komenco de 2018 loĝis 118 homoj.
Loko, priskribo
En la mezo de la vilaĝo staras la Eklezio de St. Kruco, konstruita de stirianaj monaĥoj. La vilaĝo estas domina domo, kiu traktas kamparan turismon. La kolonio estas la komenca punkto por multaj ekskursoj al naturo, precipe al la fama Obolno (776 m super marnivelo).
Ĉiutage, regula linio n. 26 el Ljubljana iras al la vilaĝo.
Veliko Trebeljevo estas najbaraj vilaĝoj: Malo Trebeljevo norde, Gozd-Reka norde kaj oriente, Mali Vrh pri Prežganju sude kaj sudokcidenta.
Antal Révay
Grafo Antal Révay [rEvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Révay Antal estis hungara pastro, teologo, episkopo, preposto, kanoniko. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis szklabinai kaj ’’ blatniczai’’. Antal Révay naskiĝis la  1718 en Hungara reĝlando en  Kisselmec (nuntempa Turčianska Štiavnička en Slovakio). Li mortis la 1783 en Mocsonok (nuntempa Močenok en Slovakio),
Biografio
Antal Révay lernis teologion en Vieno ekde 1738. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li estis la unua episkopo, kiu ne ricevis la titolon „etena departementestro”.
Historio de Interlingvao
La historio de interlingvao enhavas informojn pri la formiĝo de la lingvoprojekto de interlingvao kaj pri la historio de la parolantaro de la lingvo.
La fina kredito devas iri al la usona heredantino Alice Vanderbilt Morris (1874-1950) kiu interesiĝis pri lingvistiko kaj pri la movado por internacia helpa lingvo en la fruaj 20-aj jaroj. En 1924, Morris kaj ŝia edzo Dave Hennen Morris, establis la organizaĵon Internacia Helpa Lingvo Asocio (IALA), en Nov-Jorko. Ĝia celo estis la studado de internaciaj helplingvoj je scienca bazo.
La esploro pri la problemo de helplingvo progresis en International Research Council, the American Council on Education, the American Council of Learned Societies, the British, French, Italian, and American Associations for the advancement of science kaj aliaj fakaj grupoj. Morris kreis la organizaĵon IALA kiel daŭrigon de ilia laboro. Li disvolvis la programon de esploro de IALA konsultinta Edward Sapir William Edward Collinson kaj Otto Jespersen.
Interlingvao nuntempe
Hodiaŭ, intereso en interlingvao pligrandigis de la mondo de scienco al la ĝenerala publiko. Individuoj, registaroj kaj privataj kompanioj uzas interlingvaon por instrui, vojaĝi, aperas interretaj eldonaĵoj kaj okazas pere de interlingvao komunikado trans lingvaj baroj. Interlingvao estas promociita internacie de la Union Mundial pro Interlingua. Gazetoj kaj libroj estas produktitaj de naciaj organizoj kiel la Societate American pro Interlingua, la Svenska Sällskapet för Interlingua kaj União Brasileira pró Interlíngua.
Nuntempe, Panorama In Interlingua estas la koro de multaj ĵurnaloj. Ĝi estas 28-paĝa revuo eldonita dumonata kiu kovras aktualaj okazaĵoj, scienco, eldona industrio kaj interlingvao.
Kun la Interreto, interlingvao reaperis en la lasta jardeko, nombro de parolantoj kiuj estas multiplikita per dek, por iuj taksoj.
Thieux - Nantouillet (stacidomo)
Thieux - Nantouillet estas franca stacidomo sur linio K de Transilien, situanta en, apud Nantouillet, en departemento Seine-et-Marne en regiono Francilio.
Malfermita en 1902 aŭ 1903 de "Compagnie des chemins de fer du Nord", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
Fuenmayor
Fuenmayor [fŭenmaĜOR] estas urbeto kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo. Ĝi estas inter la rivero Ebro kaj la nacia ŝoseo N-232, ĉe la fervojo Castejón-Bilbao, kio estas strategia loko kiu helpis ties disvolvigon. La loknomo Fuenmayor estas etimologie komprenebla kiel Granda Fonto.
Geografio
Ĝi estas inter la rivero Ebro (norde) kaj la komunikvojaro formita de la nacia ŝoseo N-232 kaj preskaŭ paralela aŭtoŝoseo A-12 kiuj servas al trafiko orient-okcidente ĉe la fluejo de la rivero Ebro. Laŭ la regiona LR-137 oni alvenas sude al Navarrete kaj laŭ la regiona LR-251 norden al Alavo en la provinc- region-lima Lapuebla de Labarca.
Historio
Fuenmayor estis citita por la unua fojo en la 11-a jarcento, en dokumento per kiu la reĝino Estefanía donis la lokon kaj aliajn al la Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera. Sed restaĵoj de keltiberoj kaj romianoj indikas, ke jam estis loĝado antaŭe, kaj oni scias, ke en la jaro 567 ĝi estis submetita kun Nájera kaj ties influsfero fare de la gota reĝo Leovigildo. En la 17-a jarcento la lokanoj aĉetis la sendependecon el loko al kiu ĝi apartenis, nome Navarrete, kontraŭ 6 600 dukatoj.
En 1784 okazis en Fuenmayor kaj pli precize ĉe Francisco Tobía y Ubago, la fondaj kunsidoj de la Reĝa Ekonomia Societo de Rioĥo, kiu estis unu el societoj de amikoj de la lando fonditaj en la 18-a jarcento kongrue kun la idealoj de la Klerismo.
La ekonomia disvolvigo okazis en la 19-a jarcento, paralele al la konstruado de grandaj vinkeloj kaj la fervojo paralela al la rivero Ebro, pro kio establiĝis aparta domaro nome La Estación pli proksime al Alavo kaj Lapuebla de Labarca ol al Fuenmayor mem.
Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Fuenmayor tute male, pro proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo kaj al la ĉefaj komunikvojoj oni plialtiĝis el 2 358 loĝantoj ĝis nunaj 3 200.
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo (25 vinkeloj aligitaj al la protektita devennomo de vino Rioja, kaj turismo. Estas ankaŭ industrioj pri ligno kaj ceramiko.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, tri ermitejoj, kvin palacoj ktp.
Ignacy Pietraszewski
Ignacy Pietraszewski (naskiĝis la 31-an de decembro 1796 en Biskupiec, mortis la 16-an de novembro 1869 en Berlino) – 19-jarcenta pola orientalisto, numismatikisto, kolektisto kaj tradukisto el Varmio.
Vivo
Infaneco kaj juneco
Ignacy Pietraszewski naskiĝis en Varmio en familio de Baltazar kaj Barbara (fraŭline Ciecierska, filino de forĝisto) Pietruszyński. Lia avo flanke de la patro naskiĝis en apuda Bredynki kiel filo de tajloro kaj la avino flanke de la patrino Buczkowska en Biłgoraj. Post morto de la patro (1802) pro tuberkulozo, postlasinta 4 infanojn, kaj denova edziniĝo ak kamparano de la patrino (1805). La bopatro malbone traktis la plej junan infanon, tial Ignacy en la 10-a vivjaro translokiĝis al Grodno, kie restis sub zorgo de siaj geonkloj, Jan kaj Antoni Ciecierski, kiuj poste kiel dominikanoj okupis altajn postenojn. Tie restis liaj pli maljunaj fratoj (ankaŭ dominikanoj), kiuj poste ŝanĝis nomon de Pietruszyński al Pietraszewski kaj inklinis Ignacy al la simila ŝanĝo. Tie en la jaroj 1807–1813 frekventis dominikanan gimnazion. La parencoj provis instigi lin eniri la ordenon, sed li decide refutis, volante plu edukiĝi. Pro tio la familio rifuzis al li pluan apogon, li do devis mem zorgi pri sia vivteno. Dum ses jaroj laboris kiel edukisto kaj nur post ŝparado, en 1822 povis translokiĝi al Vilno.
Studado
En Vilna Universitato ekstudis literaturan fakultaton. Tie aŭskultis lekciojn de profesoro Wilhelm Münnich (1788-1867) instruanta fundamentojn de la persa kaj araba lingvoj.
En 1826 forvojaĝis direkte al Sankt-Peterburgo, kie en instituto pri orientaj lingvoj lekciis interalie profesoroj Józef Sękowski, aŭtoro de konata tiutempe verko Collectanea z dziejopisów tureckich rzeczy do historii polskiej służących (Collectanea el turka historio por servo al la pola historio) (2-a volumo, Varsovio 1824 – 1825) kaj profesoro Mirza Dżafar Topczy-Basza, tradukisto de sonetoj de Adam Mickiewicz en la persan lingvon.
Nogales (Sonora)
Nogales estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas landlima urbo Nogales. Ĉe la alia parto de la landlimo estas urbo kun la sama nomo en la federacia ŝtato Arizono. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26043.
Ignacy Pietraszewski
Vivo
Tiu entrepreno ne estis facila afero. Instruante la germanan lingvon ĉe dominikanoj en Vilno li kolektis iom da groŝo kaj kun sia kapitalo ekiris piede al Rigo, sed sen pasporto ne povis plu vojaĝi. Rapide elĉerpiĝis lia enspezo kaj komencis malsati. Senespera decidis skribi leteron al lokaj regopovoj kun la demando kial oni ne permesas ali li studadon. Baldaŭ ricevis la pasporton kaj sen kopeko povis vojaĝi perpiede. En Rigo konatiĝis kun judo kun ĉevala veturilo, kiu permesis al li eniri la veturilon nur kiam ĝi veturis malsupren kaj nokte afable kovris lin per sakoj por ke li ne malvarmumiĝu.
Nogales (Sonora)
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 220292 loĝantojn. El tiuj estis 111295 viroj kaj 108997 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1654,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1200 metroj super la marnivelo.
Ignacy Pietraszewski
Vivo
Fine atingis Neva, sed la pordego de instituto estis por li, tute hazarde alveninta kaj nekonata persono, fermita. Malsato kaj malriĉeco denove akompanis lin. Denove decidis skribi leteron, tiufoje al la caro, kiu en 1926 permesis al li plenumi lian revon pri orientalistiko. Ĉi tie konatiĝis kun Aleksander Chodźko kaj Antoni Muchliński.
Nogales (Sonora)
Tempozono
Kiel la tuta subŝtato Sonora ankaŭ Nogales apartenas al la tempozono de la montoj (Tiempo de la Montaña). Ĝi egalas al UTC -7. Interese estas ke oni ne ŝanĝas la tempon en la somero, do ne estas la somera tempo kiel en aliaj partoj de Meksiko.
Ignacy Pietraszewski
Vivo
Danke al sia laboremo kaj afableco de helpemaj personoj, dominikanoj, en 1830 iĝas stipendiulo en la instituto de orientaj lingvoj kaj ricevas postenon en ministerio de internaj aferoj, kaj poste en ministerio de eksteraj aferoj. En 1831 pasigis finan ekzamenon kaj flue parolis turke, perse kaj arabe.
Nogales (Sonora)
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  461 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 105329 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 103036 scipovis legi kaj skribi kaj 2026 personoj estis analfabetoj. Do 1,92 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Ignacy Pietraszewski
Vivo
Dek jarojn en Oriento
Nogales (Sonora)
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 137480 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1,664 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,21 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Ignacy Pietraszewski
Vivo
Por pliperfektigi la turkan oni sendis lin en 1832 al Konstantinopolo, kie plenumis funkcion de tradukisto-ĉiĉerono. Tie naskiĝis lia hobio al kolektado de orientaj moneroj. De tiam laboris en pluraj diplomatiejoj: en 1836 estis tradukisto en konsulejo de Jafo, poste sekretario en konsulejo en Tesaloniko, en 1837 – tradukisto en konsulejo en Aleksandrio, kaj en la jaroj 1838–1840 konsulo en Jafo. Dum la vojaĝoj tra Oriento Pietraszewski arigis grandan kaj unikan mondskale kolekton de orientaj moneroj (2683 ekzempleroj), pri kiu kun granda rekono opiniis tiutempaj spertuloj de la temo (priskribis ĝin en laboraĵo Numi Mohammedani, Berlino 1843).
Nogales (Sonora)
Historio
Ĉar multaj lokanoj el la regiono Ekstremaduro, Hispanio, elmigris al Hispanameriko dum la 16a kaj 17a jarcentoj, kelkaj lokoj tie nomiĝas same Nogales (Juglandarboj), kiaj ĉe Nogales (Arizono) kaj Nogales (Sonora).
Ignacy Pietraszewski
Vivo
En 1840 li stis alvokita al Peterburgo, kie dungiĝis en ministerio de eksteraj aferoj. En 1842 iĝis profesoro en Peterburga Universitato, kie lekciis la turkan lingvon. Pro malsano en 1844 rezignis la postenon kaj post kuracado translokiĝis al Berlino. Samjare estis nomumita doktoro pri filozofio en la Berlina Universitato.
Nogales (Sonora)
Historio
Antaŭ la fondo de Nogales en la regiono nur ekzistis ranĉo, kiu konstruiĝis en la jaro 1841. En 1880 oni instalis limkontrolejo kaj limimpostejo en la sama loko kaj poste oni decidis ke proksime preteriru fervojo, kiun oni inaŭguris je la 25-a de oktobro 1882. Neniu el tiuj okazoĵoj kaŭzis kreskon de la loĝantaro. Nur post pliaj du jaroj iom post iom kreskis la loĝantaro kaj oni fondis la komunumon Nogales en loko kiun donacis la posedantoj de la ranĉo. Je la 13-a de julio 1889 Nogales akiris la titolon “vilaĝo.
Ignacy Pietraszewski
Vivo
Post prezento de sia ekspozicio de moneroj en Internacia Kongreso de Filologoj en Dresdeno en 1844 li komprenis, ke vendante ĝin fariĝos finance sendependa. Tiucele por trovi adekvatan akironton forveturis al Anglio kaj en 1845 deponis la kolekton en Londona Muzeo. Tamen daŭra prokrasto pri la decido de vendo kaj malfeliĉa eventaro en 1853 senigis lin de la grandioza kolekto ne alportante pli grandan enspezon. Intertempe li revenis en 1847 al Berlino kaj en la Berlina Universitato dungiĝis kiel lektoro de orientaj lingvoj (ĉefe la turkan).
En 1846 eldonis novan prilaboron de la turka historio rilatanta al la pola; tio estis polemiko kun menciita laboraĵo de Sękowski, kiu tro malfavore rilatis al la historio de Pollando, sed troan simpation montris al la historio de Turkio (tian kritikan opinion pri laboraĵo de Sękowski eldiris aliaj sciencistoj, kiel ekzemple Adam Mickiewicz, kvankam aliaj substrekis ke la reago de Pietraszewski estis troigita).
Laŭvica kampo de liaj ekinteresiĝoj estis esploroj pri Sanktaj libroj de Zaratuŝtro, kiuj fruktis en 1857 per eldonaĵo.
Listo de la federaciaj konsilantoj de Svislando
La federaciaj konsilantoj (respektive federaciaj konsilianoj) estas la 7 membroj de la Svisa Registaro, la Federacia Konsilio. Ili elektiĝas de la Unuiĝinta Nacia Asembleo. Sube troviĝas la kompleta listo de la federaciaj konsilantoj ek de la fondiĝo de la demokrata Konfederacio en la jaro 1848. Federacia Konsilio en 2008
Ignacy Pietraszewski
Elektitaj verkoj (kronologie) kaj ciferecaj laboraĵoj
(entenas: Tabulae numorum lithographicae .)
Listo de la federaciaj konsilantoj de Svislando
Listo de la aktualaj federaciaj konsilantoj
(La jarciferoj post la nomoj indikas la membrecon en la Federacia Konsilio)
Jefremov
Jefremov (Ефремов) estas urbo en Tula provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 70416.
La urbo estis fondita en jaro 1637.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
La interurba telefona kodo estas 08741, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°09' norde, longitudo 38°07' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Krasivaja Meĉa (Красивая Меча) (kiu enenfluas en riveron Don (Дон)).
En jaro 1959 la urbo havis 28.7 mil loĝantojn.
Raketolanĉejo Berlino
La raketolanĉejo Tegel estis dissolvita la 30-an de septembro 1933, ĉar oni ne pagis akvofakturon.
Amritsar
Amritsar, en loka lingvo ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ estas urbo, spirita kaj kultura centro en subŝtato Panĝabo en nordokcidenta parto de federacia ŝtato Barato. La loknomo signifas: "Naĝejo de Nektaro de la Senmorteco". Ĝi estas sankta urbo de Siĥoj.
Situo
Amritsar troviĝas de Lahore je 32 km-oj. Post fondiĝo de Pakistano kaj Barato Panĝabo dividiĝis inter la du landoj, tial la urbo tuj trovis sin en fronto de malpacadoj.
Historio
Amritsar fondiĝis en 1574. En 1809 fortikaĵo konstruiĝis kaj la urbo iĝis dua ĉefurbo de la regiono. En 1862 la britoj komencis konstrui fervojon. En 1915 la britoj deklaris Amritsar sankta urbo, kiu nuliĝis en 1947 post la sendependiĝo. En 1919 la angloj pafadis homojn.
Vidu ĝin pli detale: Masakro de Amritsar.
En 1984 armila trupo okupis sanktan ejon, tial denove masakro okazis.
Pedosfero
La pedosfero (greke: πέδον (pedon) grundo kaj σφαίρα (sfajra) globo) estas parto de la geosfero kaj signifas la dividan tavolon inter atmosfero kaj litosfero.
Amritsar
Trafiko
Amritsar estas grava loko por ligi Baraton kaj Pakistanon. La urbo havas ankaŭ internacian flughavenon.
Klimato
Amritsar havas varman kontinentan klimaton kun 4 sezonoj: vintro, somero, musono kaj postmuso. Dum vintro inter novembro-marto la temperaturo estas 4-19 °C. Somere inter aprilo-junio tio estas eĉ 45 °C. Dum musono inter julio-septembro ofte pluvas. Jare pluvas po 790 mm.
Pedosfero
Per la veterdisfalo de la petroj kaŭze de klimataj influoj kaj la disfaligo de biologiaj substancoj en aerobiaj procesoj, iom post iom ekestas grundo.
Depende de la latitudo respektive la geokemiaj kaj geologiaj ĉirkaukondiĉoj, evoluas diversaj grundotipoj. Ekzemple en la dezerto la manko je akvo kaŭzas dominadon de temperaturerozio, kun perventa erozio kaj la kun tio ligita sedimentado de pura sablogrundo.
4894 Ask
4894 Ask estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Ask, unua viro kreita de Odino kaj liaj fratoj Vili kaj Ve, laŭ la nord-ĝermana mitologio.
Drahomíra Hlínková
Drahomíra HLÍNKOVÁ, fraŭline CHLUBNOVÁ (naskiĝis la 31-an de decembro 1928, Zastávka u Brna - mortis fine de julio 2021) estas ĉeĥa tradukistino el la angla en la ĉeĥan, en junaĝo tre aktiva en la junulara Esperanto-movado.
Biografio kaj verko
Kiam ŝi finis Komercan lernejon en Brno (1946), ŝi laboris ĝis 1949 en administracio de la Ŝtata Masaryk-Instituto por klerigado de instruistinoj de fakaj lernejoj por virinaj profesioj en Brno. En la jaroj 1949-1962 ŝi estis administra laborulo ĉe flegistina lernejo en Brno. En la jaroj 1961-1964 ŝi studis en Ekonomika Mezlernejo en Brno, poste la anglan kaj la rusan ĉe Filozofia Fakultato de Universitato J. E. Purkyně en Brno (nun Masaryk-universitato), sed la studadon ŝi ne finis. Ekde 1962 ĝis emeritiĝo en 1990 ŝi laboris en administrantaro de Instituto de Fizika Metalurgio ĉe Ĉeĥoslovaka Akademio de Sciencoj en Brno. Ŝi tradukas anglan, usonan kaj kanadan beletron.
Ekde 1949 ŝi estis membro de Esperantista Klubo en Brno, gvidis la kluban junularon kaj rolis en ties teatra grupo Verda Masko, por kiu ŝi esperantigis dramon de František Xaver Svoboda La lasta viro.
Male al Esperanto ŝi enĉeĥigis la dramon de Maurits Dekker „La mondo ne havas atendejon“, kiun el la nederlanda esperantigis Frits Faulhaber, okaze de la deka datreveno de Hiroŝima atombombo. La traduko havis interesan historion. En januaro 1955 la kluba bulteno de EK Brno informis, ke la dramo de Dekker estis pere de Esperanto tradukita jam al pluraj lingvoj. En aprilo sendis tiama fraŭlino Chlubnová sian ĉeĥan tradukon al Ĉeĥoslovaka Radio, informante, ke antaŭ unu monato ŝi legis la dramon kaj estis ravita. En novembro 1955 ŝi ricevis honorarion kaj la 7-an de februaro 1956 la dramo estis elsendita en la radio, sed kun indiko, ke la dramon tradukis Tomáš Pumpr. Tial ŝi skribis al la Ĉeĥoslovaka Radio, ke ŝi volas redoni la honorarion, ĉar la traduko ne estis ŝia. La administrantoj respondis, ke ili ne certis pri la kvalito de traduko ellaborita de nekonata junulino kaj tial ili petis novan tradukon de renoma tradukanto, sed poste ili konstatis, ke ambaŭ tradukoj estas bonaj. Tial ili uzis ambaŭ tradukojn kaj al ambaŭ tradukintoj sendis honorarion. La dramo estis elsendita ankoraŭ dufoje, la 4-an de majo 1956 kaj en decembro samjare. Poste montriĝis, ke ne estis prizorgita la kopirajto kaj honorario por la nederlanda aŭtoro, kion helpis rebonigi Tomáš Pumpr. El liaj leteroj oni vidas, ke li tute ne sciis pri la alia traduko ellaborita de Chlubnová.
Fonto
Informon pri ŝia forpaso sciigis ŝia nevo
UK 1927
Dum 1927 (28-a de julio - 4-a de aŭgusto) okazis en la urbo Dancigo la 19-a UK kun 905 kongresanoj el 35 landoj sub la prezido de Bernhard Aeltermann. Dum la malfermo, Carl A. Lindhagen, ĉefurbestro de Stockholm, parolis Esperante. Oni plantis jubilean kverkon sur la Esperanto-Placo, kie staras ankaŭ Esperanto-monumento, kaj la nazioj detruis ĝin. Post la milito oni plantis novan. Okazis enketo pri la lerneja instruado de Esperanto.
São Vicente do Sul
São Vicente do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 8.440 loĝantojn en 2010.
Ĵeleznogorsk (urbo en Krasnojarska regiono)
Ĵeleznogorsk (ruse Железногорск) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.
Horní Suchá
Horní Suchá estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta sur la teritorio de la eksa Teŝina princlando. Geografie ĝi troviĝas inter la urboj Karviná, Havířov kaj Český Těšín, en proksimeco de limoj kun Pollando. Sub la vilaĝo troviĝis, hodiaŭ jam plejparte minitaj, provizoj de nigra karbo, kies minado tre influis la evoluon de Horní Suchá. Vivas ĉi tie.
Ĵeleznogorsk (urbo en Krasnojarska regiono)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04535.
Horní Suchá
Historio
La nomo de la vilaĝo Horní Suchá (en traduko Supra Seka) unuafoje aperas en la jaro 1305. La deveno de la nomo de la vilaĝo ne estas ĝis nun klarigita, estus bele kredi al popola mito, laŭ kiu staris sur hakejo soligita seka pino kaj tiu ĉi loko ricevis la nomon Suchá Polana. Kiam la pino pro klimataj influoj falis, homoj bruligis ĝin kaj fine de la 12-a jarcento tie ekloĝis homoj kaj ili nomis ĝin Suchá (Seka).
Ĵeleznogorsk (urbo en Krasnojarska regiono)
La urbo estis fondita ĉirkaŭ jaro 1950.
Horní Suchá
Historio
En la dua duono de la 19-a jarcento estis en la vilaĝo fondita vilaĝa oficejo kaj per tio estis propre simbole kaj fakte konfirmita la historia ekzistado de Horní Suchá.
Esperanto en Horní Suchá
Pola Socialista Partio aranĝis oficialajn kursojn de Esperanto dufoje semajne en Horní Suchá, 1922.
Ĵeleznogorsk (urbo en Krasnojarska regiono)
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 56°15' norde, longitudo 93°32' oriente.
En jaro 2002 la urbo havis 93.9 mil loĝantojn.
19599 Brycemelton
19599 Brycemelton estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bryce Michael Melton, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Honey Creek Middle School de Terre Haute (Indianao Usono).
Rozseč nad Kunštátem
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.
Béla Csiszér
CSISZÉR Béla (ĉise:r) estis hungara instruisto, laŭreato de Ŝtat-premio (1970). Li naskiĝis en Resicabánya la 26-an de marto 1919 kaj mortis en Berettyóújfalu la 17-an de oktobro 1985.
Oranĝkrona vermivoro
La Oranĝkrona vermivoro (Vermivora celata) estas birdospecio de la amerika familio de Paruliedoj kaj genro de Vermivoroj, kio signifas “manĝantoj de vermoj”, tio estas de raŭpoj, kiuj estas grava parto de la dieto de kelkaj tiaj specioj.
Tiuj birdoj estas distingeblaj pro manko de flugilstrioj, strieco en subaj partoj, forta vizaĝomarkoj de brilaj koloroj, simila al aŭtuna Migra vermivoro. La oranĝa makulo en krono estas kutime nevidebla. Ili havas olivecgrizajn suprajn partojn, flavecajn subajn partojn kun svaga strieco kaj fajna pintakra beko. Ili havas svagan superokulan strion kaj svagan interrompitan okulringon. Inoj kaj nematuruloj estas pli senkoloraj ol maskloj. Okcidentaj birdoj estas pli flavaj ol orientaj birdoj.
Ekologio
Ties reprodukta biotopo estas malferma arbustaro en areoj tra Kanado, Alasko kaj okcidenta Usono. La nesto estas malgranda malferma tasforma kaj bone kaŝita surgrunde sub vegetaĵaro aŭ malalte en arbusto. La ino konstruas la neston; ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn.
Tiuj nearktisaj birdoj migras al suda Usono kaj pli suden al Centrameriko.
Ili manĝas aktive en malalta arbustaro, flugante el ripozejo al ripozejo foje ŝvebante. Tiuj birdoj manĝas insektojn, berojn kaj nektaron. Ili ŝatas ankaŭ arakidan buteron.
Lakanto de tiu birdo estas trileca, descenda laŭtone kaj laŭvolume. La alvoko estas alta ĉip.
7858 Bolotov
7858 Bolotov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (nun, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan verkiston, agronomon, arbaran mastrumiston kaj konstruiston de parkoj : Andrej Timofejeviĉ Bolotov (ruse : Андрей Тимофеевич Болотов, 1738–1833).
Cristești (Târgu Mureș)
Cristești [kristeŝtj] (hungare: Maroskeresztúr [maroŝkerestur]) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Târgu Mureș. Al ĝi administre apartenas la vilaĝo Vălureni.
Situo
Cristești situas ĉe la rivero Mureș, kvin kilometrojn sud-okcidente de Târgu Mureș. En ĝi situas la stacio Tîrgu Mureș Sud de la fervoja linio Târgu Mureș – Războieni. Ok kilometrojn sud-okcidente situas la flughaveno Târgu Mureș, atingebla per la nacia vojo DN15.
Loĝantaro
En 1910 Cristești/Maroskeresztúr havis 896 loĝantojn (hungaroj, rumanoj) kaj en 1992 4 690 (rumanoj, 45 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye).
Armea-industria komplekso
La ideo pri tiu rilato aperis en 1956 ĉe usona sociologo Charles Wright Mills en ties libro The Power Elite. Mills prezentis la striktan interesan ligon inter la armeo, ekonomio kaj politika elito de Usono post la dua mondmilito. Mills vidis en tio seriozan minacon je la demoktratio kaj riskon je militaj konfliktoj inter Usono kaj Sovetunio. En la kritiko pri la armea influo je scienco kaj esploro, Mills citas kiel ekzempleron la eks-generalon Eisenhower, kiu estis gvidanto de Universitato de Kolumbio. Eisenhower mem kaptis la kritikon de Mills kaj uzis la esprimon de la armea-industria komplekso.
Popularecon atingis la esprimo, post kiam la usona prezidento Dwight D. Eisenhower, uzis tion en la adiaŭa parolo la 17-an de januaro 1961, kiam li atentigis je influo kaj enretiĝo de la armea-industria komplekso en la Usono, kio minacas la demokration.
La armea-industria komplekso estas plej okulfrapa en Usono, kie lobiistoj varbas politikistojn por apogo de la armeaj elspezoj (evoluigo de novaj armiloj; atako je landoj, elspezoj en la okupitaj landoj) laŭ veraj aŭ troigitaj danĝeroj.
Premio Albert Londres
La premio Albert Londres, laŭ la nomo de ĵurnalisto, patro de la fondinto, estas la plej alta rekompenco por la franclingvaj ĵurnalistoj; ĝi estas konsiderata kiel la franca ekvivalento de la Usona premio Pulitzer.
Cavernago
Cavernago estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Calcinate, Ghisalba, Grassobbio, Seriate, Urgnano kaj Zanica. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Marko la evangeliisto, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Distrikto Brzeski
Distrikto Brzeski havas diversajn signifojn:
Premio Albert Londres
En 1985 ĝi estis disigita en du premiojn, unu por papergazetaj ĵurnalistoj, kaj la alia por televidaj ĵurnalistoj. En 2017, tria premio por la reporteraĵaj libroj estis aldonita.
David Payne
David Payne estas la nomo de pluraj artikoloj.
Anomalio de Ararato
la Anomalio de Ararato estas nekonata objekto aperanta sur iaj fotografioj de la neĝaj kampoj ĉe la supro de monto Ararato en Turkio. Iuj, kiuj interpretas Biblion laŭ ĝia propra senco, asertas, ke tio estas restaĵoj de la arkeo de Noa, grundita sur deklivo de monto Ararato.
La objekto kuŝas ĉe la nord-okcidenta fino de la okcidenta altebenaĵo de monto Ararato, je altitudo de 4 724 metroj, al 2 kilometroj de la monta kulmino (5 137 m), sur kruta deklivo. Ĝi estis unuafoje rimarkita de aera taĉmento de United States Air Force en 1949. Aliaj fotografioj estis faritaj de aviadiloj aŭ satelitoj en 1956, 1973, 1976, 1990 kaj 1992.
En 2004, Daniel McGivern, entreprenisto de Honolulu asertis, ke li financos per 900 000 dolaroj ekspedicion por malkovri la veron pri la anomalio de Ararato.
Post preparo abunde priparolata en informiloj, (inklude aĉeto de satelitaj fotografioj), li estis haltita de malpermeso fare de Turkio atingi la montan kulminon, kiu situas en militista areo. La National Geographic Society poste akuzis la tutan ekspedicion esti nur reklama bato, surbaze ke ĝia estro, la turka profesoro Ahmet Ali Arslan estis jam akuzita de falsigado de la fotografioj de la asertita arkeo.
CIA, kiu ekzamenis la satelitajn fotografiojn de McGivern, estimis, ke la anomalio konsistiĝas el « liniaj tavoloj da neĝo kovrataj de glacio kaj neĝo pli freŝdate kumulitaj ».
César Barros Leal
César BARROS LEAL (sezarh barhuz leal) /'sεzəR 'baRŭz le'ał/ estas brazila esperantisto kaj advokato naskiĝinta en 1950.
Kunfondinto en 1965 de Brazila Esperantista Junulara Organizo. Profesoro de Fakultato pri Juro de Federacia Universitato de Cearao. Prokuroro de Ŝtato Cearao kaj publika tradukisto de la hispana lingvo. Ano de Brazila Akademio de Kriminala Juro kaj de Nacia Konsilantaro pri Kriminala kaj Prizona Politiko. Scienca Konsilanto de Latinamerika Instituto de UNO por Prevento kontraŭ Krimo kaj Zorgo de Krimulo.
Verkoj
Li estas akademiano de la Beletristika Akademio de Cearao.
En Esperanto
Okaze de la 87-a UK en sia loĝurbo Fortalezo, 2002, César Barros Leal aperigis kaj donacis al ĉiu kongresano ekzempleron de la Esperanto-versio de sia libro Enprizonigo: krepusko de erao.
Jan Palach
Jan Palach (naskiĝis la 11-an de aŭgusto 1948 en Všetaty – mortis la 19-an de januaro 1969 en Prago) estis ĉeĥa studento de filozofio en Universitato de Karolo en Prago, kiu je protesto kontraŭ okupado de Ĉeĥoslovakio fare de armeoj de ŝtatoj de Varsovia Traktato subgvide de Sovetunio (ekde la 21-a de aŭgusto 1968) la 16-an de januaro 1969 publike membruligis sin en la supra parto de Venceslaa Placo en Prago. Tri tagojn poste, sekve de ampleksaj brulvundaĵoj li forpasis.
Memorigo
Nomon de Palach ricevis, malkovrita la 22-an de aŭgusto 1969 de elmigrinta ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek, asteroido - 1834 Palach.
Portland (apartigilo)
La nomo Portland havas diversajn signifojn:
Adolf Holl
Adolf HOLL (naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la  ) estis aŭstra teologo, religisociologo, publicisto kaj suspendita romkatolika pastro.
Vivo
Patro lia estis (kun alia virino geedziĝinta) supera konstrukonsilisto en la Agrikultura ĉambro de Malsupra Aŭstrio; Holl portis la familian nomon de la senlaborulo Karl Wilhelm Holl forme kiun edizigis lia patrino Josefine en la 29.1.1930. La entombigon de la vera patro en 1931 ĉeestis multaj honorinduloj, i.a. ministro Engelbert Dollfuß.
Post spirita travivaĵo dum la milita vintro 1944 Holl decidis iĝi sacerdoto. Ordiniĝo estis en 1954, doktoriĝo pri teologio ĉe la Universitato de Vieno en 1955. Dua doktoriĝo sukcesis en 1961 post kiam li estis plustudinta filozofion, psiĥologion kaj historion. Esplorfokuso de la unuaj verkoj estis Aŭgusteno de Hipono. Ekde 1963 Holl docentis Viene kaj inter 1954 kaj 1973 li kapelanis ĉe Preĝejo Sankta Johano (Vieno/Keplerplatz) kaj en la Paroĥuja kirko de Neulerchenfeld (Ottakring).
Lia libro Jesus in schlechter Gesellschaft (1971), kiun kunskribis la vivopartnerino kaj ĵurnalistino Inge Santner-Cyrus kaŭzigis konfliktojn kun la ekleziaj superuloj: ĉar li konstatis en ĝi ke familio, sacerdoteco, sociala klaso kaj politiko egalis al Jesuo Kristo kaj ke dieco de Kristo ankaŭ ne klaras. Sekve li ekde 1973 ne plu rajtis docenti altlerneje. . En 1976 li suspendiĝis fare de la viena kardinalo kaj arkiepiskopo Franz König, por kiu li estis verkinta kelkaj paroladoj. Antaŭe li televide estis konfesinta rompon de la por katolikaj pastroj deviga fraŭleco.
Dum la 1970-a jaroj li tre popularis inter junuloj kiuj ĝenerale kritikis tradiciojn. Lia unua furorlibro tradukiĝis en dek lingvojn kaj takseblas ŝlosilo por kompreni la brazilan teologion de liberigo. Tamen li ĉiam altvaloris religiajn tradiciojn kaj artaĵojn kaj ĉerpis el personaj spiritaj travivaĵoj de pli frue.
En tuta Aŭstrujo li famiĝis kiel diskuto-gvidanto de la ORF-serio Club 2. Li kuŝas sur la tombejo de Gersthof. Lian postlasitaĵon akiris en 2021 la urbhistoria sekcio de la biblioteko de la Urbodomo de Vieno.
Verkoj (elekto)
Verkistece:
Eldonistece:
Egiptaj Armitaj Fortoj
Egiptaj Armitaj Fortoj estas la militaj fortoj de Egiptio. La egiptaj Armitaj Fortoj estas la plej granda armearo en Afriko kaj la Proksima Oriento. Ĝi estis establita en 1922, konsistanta de la Egipta Armeo, Egipta Mararmeo, Egipta Aerarmeo kaj Egiptaj Aerdefendaj Fortoj.
Laŭ la egipta konstitucio, la egiptaj Armitaj Fortoj estas ĉefita de la generala komando aŭ de la Supera Konsilio formita en tempoj de krizo kaj estrita de la Prezidanto kiu tenas la titolon de la Supera Ĉefo de la egipta armeo, kaj konsistas el la 21 militaj oficiroj kiuj reprezentas la diversajn armeojn kaj fakojn de la armitaj fortoj.
La Cure (stacidomo)
La Cure estas fervoja stacidomo en Saint-Cergue, Svislando.
Idealo (algebro)
En abstrakta algebro, idealo de ringo R estas tia adicia subgrupo I de R, ke al ĝi apartenas la produtoj por ajnaj elementoj a \in I kaj b \in R.
La rolo de idealoj en la ringo-teorio estas simila al la rolo de normalaj subgrupoj en la grupo-teorio. Specife, la kerno de ringa homomorfio estas idealo, kaj se I estas subringo de R oni povas krei la kvocientan ringon R/I se kaj nur se I estas idealo.
Simile oni difinas la idealojn en semigrupoj.