cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hendrik Verwoerd
Multaj gravaj ŝoseoj, placoj kaj instalaĵoj en urboj de Sudafriko estis nomitaj laŭ Verwoerd; en postapartisma Sudafriko, logike plej multaj el tiuj referencoj al la kreinto de apartismo estis renomitaj. Famaj ekzemploj estas la Flughaveno H. F. Verwoerd en Port Elizabeth, renomita kiel Flughaveno Port Elizabeth, la akvobaraĵo Verwoerd en provinco Liberŝtato, nuna akvobaraĵo Gariep, la Akademia Hospitalo H. F. Verwoerd en Pretorio, nuna Hospitalo Steve Biko, kaj eĉ la urbo Verwoerdburg, nuntempe Centurion.
Punlaboro
Punlaboro estas laboro kiun persono devas devige aŭ eĉ perforte realigi kontraŭvole.
La punlaboro estas fakte puno kun formo de deviga laboro aplikita al krimuloj aŭ militprizonuloj. En kelkaj okazoj ĝi prezentiĝas kiel laboro deviga por infanoj (vidu artikolon infanlaboro). Tre ofte oni devigis punitojn plenumi tre pezajn laborojn kiel en minejoj, ŝtonminejoj (partikulare en la koncentrejoj de la Nazia Germanio), agrikultura rikoltado, lignohakado, konstruado de ŝoseoj (Frankisma Hispanio), kanaloj (Danuba Delto) aŭ monumentoj ktp.
Krom la puna aspekto, la punlaboro estas justigitaj kiel klopodo mildigi parte la koston de la vivtenado de prizonuloj. Aliajn fojojn per justa puno al la malbonaĵoj teorie faritaj de la punitoj.
Ruský Hrabovec
Bazaj informoj
Ruský Hrabovec, hungare Nagygereblyés estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Orosz-Hrabócz, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
2050
Dum la jaro 2050 post Kristo okazos, interalie:
En sciencfikcio
En la serio de Georges-Jean Arnaud "La Compagnie des glaces" (La Kompanio de la glacioj), Luno eksplodas en 2050, estigante glaciepokon.
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Feaa petrelo
La Feaa petrelo (Pterodroma feae) estas malgranda marbirdo de la genro de burdopetreloj nome Pterodroma. Ĝi estis antaŭe konsiderata subspecio de la Molpetrelo, P. mollis, sed ili estas fakte tute ne proksime rilataj. Tamen, P. feae estas tre proksime rilata al la Monaĥinpetrelo kaj al la Deserta petrelo, nome du aliaj specioj ĵus disigitaj el P. mollis.
Taksonomio
La burdopetreloj de la genro Pterodroma estas marbirdoj de moderklimataj kaj tropikaj oceanoj. Multaj estas malmulte konataj, kaj ties ofte simila aspekto kondukis al la fakto ke la taksonomio de la grupo iĝis tre flua. La formoj reproduktantaj en Makaronezio nome en Madejro, Bugio en la Insuloj Desertas, kaj en la insularo Kaboverdo estis delonge konsidataj subspecioj de la sudhemisfera Molpetrelo P. mollis, sed diferencoj en grando, voĉo, reprodukta kutimaro kaj analizoj de mitokondria DNA montris ke la nordaj birdoj estas ne proksime rilataj al P. mollis, kaj ke la Bermuda petrelo povus esti la plej proksima parenco de la makaroneziaj birdoj.
Sangster rekomendis agnoski la Monaĥinpetrelon de Madejro kaj la Feaan petrelon de la Desertas kaj Kaboverdo kiel plenaj specioj, kaj tiu specidisiĝo estis akceptata de la Asocio de Komitatoj de Eŭropaj Raraĵoj (AERC) en 2003. Pli ĵuse, kelkaj fakuloj estis plie disigintaj la Feaan petrelon, separante la reproduktajn birdojn el la Insuloj Desertas el tiuj de la insularo Kaboverdo.
Tiu birdo nomiĝas tiele laŭ la itala zoologo Leonardo Fea.
Aspekto
Kiel la tri specioj de la komplekso Pterodroma feae/madeira/desertae, ĝi estis iam supozata subspecio de ununura specio: Pterodroma mollis. Kompreneble estas tre malfacile apartigi ilin. Resumo de informo el morfologia studo havigas lumon pri la temo: Laŭ proporcioj:
Distribuado kaj habitato
Ĝi reproduktiĝas en norda Atlantiko ĉe insularoj Kaboverdo kaj Madejro (insulo Bugio).
Vidaĵoj de Pterodroma feae/madeira en Usono
Ĝi estas rara vizitanto en akvoj ĉe orienta Usono, kvankam konata nur el vidaĵoj kaj fotoj. La Usona Unio de Ornitologoj ne akceptis tiujn registrojn, kaj la Usona Birdasocio akceptis ilin nur kiel "Feaa/Monaĥinpetrelo".
Vidaĵoj de Pterodroma feae/madeira en Eŭropo
Ĝi estas ankaŭ tre rara vaganto en Okcidenta Eŭropo, ĉefe ĉe Granda Britio kaj Irlando, kvankam plej vidaĵoj estas akcepteblaj nur kiel "Feaa/Monaĥinpetrelo", kun la escepto de tri ĉemaraj vidaĵoj en akvoj de Britio.
Reproduktado
Tiu marbirdo estas strikte noktula ĉe la reproduktejoj por eviti predadon fare de mevoj. Kiel plej petreloj, ties piediranta kapablo limiĝas al mallongaj trenadoj al la nestotruo. Tiu endanĝerita specio nestumas en kolonioj en nestotruoj printempe kaj aŭtuno. La ino demetas ununuran blankan ovon.
László Kozák
László Kozák [lAslO kozAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozák László estis hungara aktoro. Lia edzino estis Lenke Lorán.
Erdélyi Toll
Erdélyi Toll erde'ji (Plumo Transsilvanuja) hungarlingva literatura revuo en Rumanujo aperinta en Odorheiu Secuiesc ekde 2009. La revuo estas eldonita de libroeldonejo Erdélyi Gondolat Könyvkiadó.
László Kozák
Biografio
László Kozák akiris diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo, poste li aliĝis al Teatro Magyar en 1938. Dum la 2-a mondmilito li estis membro de diversaj provincaj teatroj (Kassa, Szabadka, Nagyvárad, Szeged), poste en ĉefurbaj teatroj (Teatro Belvárosi, Teatro Petőfi, Teatro Jókai, Teatro Madách, Gaja Teatro). Li ricevis 2 premiojn en 1957 kaj 1986.
6374 Beslano
6374 Beslano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la urbo Beslano en Nord-Osetio. La, la lernejo de ĉi-tiu urbo suferis terorisman atakon, kiu estigis la morton de 334 civiluloj, el tiuj 186 infanoj.
Nanaj strigoj
La Nanaj strigoj aŭ strigetoj estas membroj de la genro Glaucidium de la familio de Strigedoj (la strigoj) de la ordo de Strigoformaj. Kelkaj el la specioj estas nomitaj "strigetoj". La preciza nombro de la specioj estas iom pridisputata.
Specioj
La supozita prahistoria specio "Glaucidium" dickinsoni estas nuntempe agnoskita kiel iu kuniklostrigo, probable paleosubspecio providentiae (provizore). Ostoj de nedifinitaj Glaucidium estis malkovritaj el kuŝajoj de malfrua Plioceno en Pollando (Mlíkovský 2002).
Stacio Kabuto (Mie)
Stacio Kabuto (japane: 加太駅 [Kabuto-eki], angle: Kabuto Station) estas fervoja stacio en Kamejama, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kansai (ĉefa).
Doktrino de nacia sekureco
Doktrino de nacia sekureco estas koncepto uzita de latinamerikaj historiistoj por difini kelkajn agojn de ekstera politiko de Usono tendencaj al modifado fare de la armeoj de la latinamerikaj landoj de ties misioj por dediĉi sin ekskluzive al garantiado de la interna ordo, cele lukti kontraŭ tiuj ideologioj, organizoj aŭ movadoj kiuj, ene de ĉiu lando, povus favori aŭ apogi ĉu la komunismon ĉu ne obeajn reĝimojn en la kunteksto de la Malvarma Milito, legitimante la prenon de la civila povo fare de la armeoj (puĉoj) kaj la sisteman perfortadon kontraŭ la homaj rajtoj. Tiuj doktrinoj ekzemple havis terurajn konsekvencojn en Urugvajo, Argentino kaj Ĉilio el 1973.
Plaintel (stacidomo)
Plaintel estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Plaintel, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Saint-Brieuc - Pontivy (475000).
Jamajka iktero
La Jamajka iktero (Icterus leucopteryx) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Ĝi troviĝas en en Jamajko kaj en la kolombia insulo de San Andrés. Ĝi estis iam en Granda Kajmano en Kajmanoj sed tiu subspecio estas nune formortinta tie.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, humidaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
La komuna nomo aludas al la ĉefa insulo kaj lando kie loĝas la specio.
Lutzelhouse
(jen france, origine germane kaj alemane Lützelhausen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Allahu Akbar
Allahu Akbar (Dio estas Granda) (Arabe: الله أكبر‎), estis nomo de la nacia himno de la Granda Libia Ĵamairio Araba Populara kaj Socialista kaj post tio Araba Libia Respubliko. La muziko estis origine egiptia iradmuziko kiu fariĝis populara en Egiptio kaj Sirio dum la Sueza krizo dum 1956. Ĝi estis ekuzita en 1-a de septembro de 1969, fare de dum momente la libia estro Muammar al-Gaddafi kiel oficiala nacia himno de Libio, montrante sian esperon pri la unuiĝo de la araba mondo. Ĝi anstataŭis la antaŭan nacian himnon nomitan Libio, Libio, Libio, kiu estis uzita ekde ĝia sendenpendeco en 1951.
Arabe
الله أكبر الله اكبر
الله أكبر فوق كيد المعتدي
الله للمظلوم خير مؤيد
قولوا معي قولوا معي
يا هذه الدنيا أطلي واسمعي
جيش الأعادي جاء يبغي مصرعي
بالحق سوف أرده وبمدفعي
وإذا فنيت فسوف أفنيه معي
الله أكبر الله أكبر الله اكبر
الله فوق كيد المعتدي.
Transskribado al la latina alfabeto
Allahu Akbar, Allahu Akbar
Allahu Akbar Fauqua Kaidi Lmutadi
Alla hu Lilmazlumi Hairumu ayidi
(ripetiĝas la du lastaj versoj)
Ana Bilyaqini Wabissilahi Saaftadi
Baladi Wanuru Lhaqqi Yastau Fi Yadi
Qulu Mai, Qulu Mai
Allahu Allahu Allahu Akbar
Allahu Fauqua Lmutadi!
Ya Hadihi Ddunya Atilli Wa Smai
Gaisu Laadi Gaa Yabgi Masrai
Bilhaqqi Saufa Fasaufa Afnihi Mai
Qulu Mai Lwailu Lilmustamiri
Wa Llahu Fauqa Lgadiri Lmutagabbiri
Allahu Akbaru Ya Biladi Kabbiri
Wahudi Binasiyati Lmugiri Wadammiri.
Tradukado al Esperanto
Di' estas Granda, Di' estas Granda
Kaj Di' estas la plej helpanta de l' subjugitaj,
Di' estas super de iu ajn artifiket' de kiu atakas nin,
Ĉe certec' kaj kun armiloj mi devas defendi
Mian nacion, lum' de l' ver' brilas sur mia man';
Diru kune mi, diru kune mi:
Di' estas granda, Di' estas granda, Di' estas la plejgranda!
Di' estas granda sur l'artifiket' de kiu atakas nin!
Ho mond', vidu kaj aŭskultu:
Malamikon venas dezirante mia pozici',
Mi batalos kun armiloj kaj defendoj
Kaj se mi mortiĝos, mi kondukos ĝin kune mi!
Di' estas super iu ajn artifekt' de kiu atakas nin!
Tradukado al la portugala
Deus é Grande, Deus é Grande
Deus está acima das artimanhas de qualquer intruso,
E Deus é o melhor ajudante dos oprimidos,
Deus está acima de qualquer truque de quem nos ataca,
E Deus é o melhor ajudante para os oprimidos,
Com certeza e com armas eu devo defender
Minha nação, a luz da verdade está brilhando na minha mão;
Diga comigo, diga comigo:
Deus é grande, Deus é grande, Deus é maior!
Deus é grande sobre os truques de quem nos ataca!
Oh mundo, veja e ouça:
O inimigo vem cobiçando a minha posição,
Eu lutarei com armas e defesas
E se eu morrer, eu vou levá-lo comigo!
Deus está acima de qualquer truque de quem nos ataca!
Tradukado al la angla
God is Great God is Great
God is above any attacker's tricks,
And God is the best helper for the oppressed,
Castrignano del Capo
Castrignano del Capo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Allahu Akbar
Tradukado al la angla
With certainty and with weapons I shall defend
My nation, truth's light shining in my hand;
Say it with me, say it with me:
God is great over the attacker's tricks!
The enemy came coveting my position,
Oh this world, watch and listen:
And if I die, I'll take him with me!
God is greatest, God is greatest, God is greatest!
God is above any attacker's tricks!
Kacwin
Kacwin, hungare Szentmindszent estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Nowy Sącz, en Distrikto Nowotarski.
Situo
La vilaĝo situas en Karpatoj en valo de rojo, fine de sakovojo. Spišská Stará Ves troviĝas 5 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1320. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Hungario, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesújfalu, poste al Pollando. En 1939 Slovakio okupis la vilaĝon kaj ĝis 1945 apartenis al Slovakio.
Kantono Harrison (Ohio)
La kantono Harrison (Harrison County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ohio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Martfű
La dua mapo en la informkesto donas falsan lokigon!
Martfű estas hungara urbo en Hungario, en Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Szolnok.
Situo
Martfű situas laŭ maldekstra bordo de Tiso, tute apud urbo Tiszaföldvár.
Historio
La urbonomo signifas hungare mordita herbo, ĉar ĉi tie la kampo estis malprofitdona, la paŝtejo aspektis, kvazaŭ ia granda besto formordus la herbon. La unua mencio okazis en 1467 en formo Marthfew. Dum dominado de turkoj la loko estis senhoma, poste la sporadaj domoj apartenis al Tiszaföldvár. Ĉi tie konstruiĝis vagonaro kaj vojo ĉe la bordo Tiso. Inter la Mondomilitoj ĉeĥa ŝufabriko Bata fondis filion, ĉar la trafiko, liverado estis bona, en la regiono estis superflua laborforto. Dum la socialisma erao la vilaĝo ricevis ankaŭ biero- kaj oleo-fabrikojn, krome oni trovis kuracakvon. La eta vilaĝo iĝis urbo en 1989.
Famuloj
En Martfű naskiĝis notario Béla Jedlicska.
Nemiŝajeve (stacidomo)
Nemiŝajeve (Немішаєве) estas fervoja stacio en Nemiŝajeve (Kieva provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
(7676) 1995 WN8
(7676) 1995 WN8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (sudo de Japanio).
Der junge Törless (filmo)
Der junge Törless (Esperante: La juna Törless) estas germana filmo de Volker Schlöndorff, aperinta en 1966.
Temo
La rakonto okazas en la komenco de la 20-a jarcento. La juna Törless, adiaŭas sian patrinon, kaj aliras pensionaton kiel nova lernanto. Malnova lernanto, nomita Beineberg, inicas lin al la solaj distraĵoj de la loko: gastejo kaj prostituitino. Tamen li restas pli spektanto ol partoprenanto - tio ĉe li estas karakteriza trajto kiel montriĝos pli poste. Iun nokton, lernanto Basini, kiu ŝuldas monon al pluraj kunlernantoj, frakasas la seruron de ŝranko kaj ŝtelas monon de Beineberg. Tion ekscias lernanto Reiting, kiu minacas Basini'n ĉion malkaŝi por eksigi lin el la pensionato. Kompense, Basini devos obei al li kaj fari ĉion kion li ordonos. Nokte, Reiting kaj aliaj kunuloj devigas lin iri en la subtegmenton kaj persekutas lin. Törless observas la kruelecon kaj masoĥismon de Reiting kontraŭ Basini. La sola priokupo de Törless estas kompreni la imaginarajn nombrojn instruitajn de la instruisto de matematiko - sed mankas al li sufiĉa imago kaj emocio kiel jam montriĝis dum la persekuta sceno. En la fino, Törless forlasas la pensionaton, konstatinte malbonfaron li tamen volas nek ĉesigi ĝin, nek partopreni ĝin.
Tjurkologio
La geografia regiono de la tjurkaj popoloj dum la jastaj jardekoj pro migrado ne nur al tiuj landoj de centra Eŭropo tre pliampleksiĝis: Origine ĝi etendiĝis inter la areo de la nuna Popola Respubliko Ĉinio ĝis sudorienta Eŭropo kaj de la pleja nordo de Rusio ĝis la landoj de Arabio.
La plej fruaj skribaj tekstoj estas el la epoko inter la jaroj 600 kaj 800 de nia erao.
Esploro
Tjurkologoj esploras sian fakon helpe de fontaj tekstoj kaj kulturaj spuroj de la diversaj tjurkaj popoloj. Krome ili traserĉas fontojn de la lingva kaj kultura interŝanĝo kun najbaraj popoloj ekde la 8-a jarcento de nia erao.
Aubin-Saint-Vaast
Aubin-Saint-Vaast estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aubinois.
Poezio de Afganio
La poezio de Afganio ĉiam estis unu el la precipaj edukaj pilieroj en la regiono, ĝis nivelo ke ĝi estas integrata en ĝenerala kulturo. Kelkaj elstaraj poetoj estas Rumi, Rabi'a Balĥi, Sanai, Jami, Ĥushal Ĥan Ĥattak, Rahman Baba, Ĥalilullah Ĥalili, kaj Parŭin Paĵŭak.
Nemiŝajeve
Nemiŝajeve (Немішаєве) estas urbotipa loĝloko en la Kieva provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Aubin-Saint-Vaast (stacidomo)
Aubin-Saint-Vaast estas franca stacidomo sur linio - Étaples, situanta en  Aubin-Saint-Vaast, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
13253 Stejneger
13253 Stejneger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la norveg-devena usona birdosciencisto Leonhard Hess Stejneger (1851–1943), aŭtoro de pli ol 400 sciencaj publikaĵoj pri birdoj, reptilioj kaj fokoj. Dum vizito al la Bering-insulo, li iĝis fascinita de la vivo de Georg Steller, pri kiu li verkis biografion.
11925 Usubae
11925 Usubae estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Usubar, ĉe la kabo Ashizuri, en orienta gubernio Koĉi, estas bela fomacio da stranĝformaj rokoj ĉe strando. Ĝi estas fama loko de fiŝkaptado, konata kiel la unua loko de la japana insularo atingata de la oceana marfluo Kuroŝio.
Kastelo de la grafoj de Modiko
La  Kastelo de la grafoj de Modica (aŭ Kastelo de Alcamo) estas mezepoka kastelo situanta en la urbocentro de Alcamo, en la provinco Trapanio, Sicilio, suda Italio.
En 1340 la reĝo Petro la 2-a de Sicilio donis al Raimondo Peralta terram Alcami ed prefatum castrum Bonifati, sen iu ajn mencio pri la kastelo; fakte, ĝi estas citita, por la unua fojo, en diplomo de 1391. En ĉi tiu dokumento la Reĝo Marteno la 1-a konfirmis al Enrico Ventimiglia la koncesion faritan al sia patro, Guarnerio, de reĝo Frederiko la 3-a de la tero kaj la Castellu di Alcamu.
La konstruado de la kastelo estis komencita de la familio Peralta ĉirkaŭ 1340 kaj estis finita en 1350, sub la feŭduloj Henriko kaj Frederiko Chiaramonte; ĝi estis domego kaj defenda strukturo ĝis la 16-a jarcento. Se ekipita per municioj kaj manĝaĵoj, ĝi povus rezisti dum monato kaj duono.
En 1392 la reĝo Marteno kaj lia edzino estis gastigitaj en la kastelo post la malvenko de Chiaramontes, kaj la 1-an de septembro 1535 la imperiestro Karlo la 5-a, dum lia reveno de sia Tunizia venko, loĝigita en unu el liaj turoj kun lia kortego kaj la infantino Leonor de Aragono.
En 1534 la kastelo estis atakita de la islama pirato Barbarosa. De 1583 kaj ĝis 1589 ĝi havis tri restarigojn.
Ekde 1828, post kondamno de Tribunalo de Trapanio, la komunumo Alcamo ekposedis la kastelon kaj en la sekvaj jaroj ĝi estis uzata kiel sidejo de urbaj oficejoj, malliberejo kaj stalo.
En 1870 okazis alia restarigo. Post la lastaj restarigoj (faritaj inter 2000 kaj 2010), ĝi estis uzita kiel la sidejo de la Etnografia Muzeo kaj de la Historia Regiona Vina Provizo.
Rusio en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
Turkologio
Turkologio estas la scienco de la lingvo, literaturo, historio, religioj kaj la spirita kaj materia kulturo de la turka popolo dum la pasinteco kaj nuntempo.
Ekzemplodona por elstara vortarfaro por la turka lingvo estis la germano Karl Steuerwald.
Tikodromedoj
La Tikodromo aŭ Murgrimpulo (Tichodroma muraria) estas birdospecio loĝanto de rokmuroj kaj rokkanjonoj el la familio de la Sitedoj. Ĝi ne nepre loĝas en altaj montaroj, kvankam la plej multaj el ĝiaj kovlokoj situas sur alpeca nivelo.
-440
En la jaro 440 antaŭ nia erao (antaŭ Kristo) okazis, interalie:
Tikodromedoj
La sistematika enordigo de tiu specio, kiu montras ekkonilojn kaj de la Sitedoj (Sittidae) kaj de la Certiedoj (Certhidae), estas malfacila kaj ankoraŭ objekto de scienca diskuto. Krom la tie ĉi elektita sistematika pozicio estas uzata ankaŭ enordigo al memstara familio Tikodromedoj (Tichodromidae).
Disde la nomodona formo Tichodromo muraria muraria oni distingas la subspecion  Tichodromo muraria nepalensis, kiu evidente estas specialiĝinta por ekskluzive altalpecaj situoj.
Aspekto
La Tikodromedoj pro sia vivo en krutaj rokmuroj kaj rokregionoj, sia bunta aspekto dum la kovotempo kaj sia specifa moviĝmaniero ne estas intermiksebla aŭ konfuzebla kun similaj specioj.
Kampornitologie plej atentofrapa estas la longa, malsupren kurba, nigra bekopinto, la okulfrape vastaj flugiloj kun la malhele tegolruĝaj, blanke punktigitaj kovroplumoj de la brak- kaj man-flugileroj (kiuj formas dumfluge du klare videblajn blankajn striojn ĉefe malsupre sed ankaŭ supre), ege kontrastaj kun la ĝenerala malhelgriza koloro, samkiel la gorĝo de la masklo, en la pompplumaro profundnigra. Dum la flugo la Tikodromedoj elvokas la bildon de malgranda, iom strange kolora Upupo aŭ de granda papilio. Dum ĝi sidas, la birdo aspektas musosimila, ankaŭ ĝiaj movoj estas musece glitrapidaj, nur la ruĝaj randoj de la flugiloj elatentigas klare el la entute skistogriza aperaĵo. En tiu pozicio ankaŭ la tre mallongaj kruretoj kun la superlongaj piedfingroj atentokaptas.
Dum la nutraĵserĉado la Tikodromedo estas plej atentofrapa. En la kruta roktereno ĝi saltetas aŭ grimpoflugas, dum daŭraj flugilspasmoj kaj flugildisetendoj, plejparte flanken supren, dum kio la ruĝaj kaj blankaj flugilkokardoj ekvideblas. Ambaŭ seksoj tre similas. En la pompoplumaro la gorĝo de la ino estas pli griza, ne profundnigra kiel tiu de la masklo. La antaŭa brusto, kiu ĉe la masklo estas malhelgriza ĝis nigra, ĉe la ino transiras al helaj, preskaŭ pure blankaj kolortonoj. En la nepompa plumaro la seksoj estas nur malfacile distingeblaj, la koloraro proksimume samas kiel la ina pompoplumaro.
La subspecio nepalensis estas iom pli granda kaj iom pli malhele kolora. La blankaj kolorinsignoj, precipe sur la vostoplumoj estas pli grandaj. Sed la distingiloj disde la nomodona formo estas malfortaj kaj krome variaj, pro kio multaj fakuloj traktas ankaŭ Tichodroma muraria kiel unutipan specion.
Voĉo
La kanto de la masklo konsistas el mallarĝaj, puraj fajfsonoj, kiuj en la alto ascendas; ofte li finas ĝin per pli hela kaj pli laŭta kurta elemento. Kvar ĝis kvin tiajn flutotonojn la masklo vicigas al strofo. La lasta fajfo plej ofte estas pli malhela. La kanto en la kruda montara medio de sia vivejo nur malfacile aŭdeblas, ofte oni povas aŭdi nur la plej helajn tonojn. La ino kantas simile, sed ŝiaj strofoj estas pli mallongaj kaj iom pli mallaŭtaj.
Krom tiu kanto oni ankoraŭ konas kontaktvokon de tiu entute malmulte vokema birdo, kiu sonas kiel „zuii“. Dum rivalbataloj oni aŭdas relative laŭtan bekoklakadon.
Voĉekzemplo
[http://www.vogelwarte.ch/home.php?lang=d&cap=voegel&subcap=&uid=79048323355853c57145e184a8902016 Schweizerische Vogelwarte (Svisa Birdobservejo) Sempach: Kurzporträt und Stimmbeispiel der Art (Kurtportreto kaj voĉekzemplo de la specio). Entajpu en la serĉfenestron: Mauerläufer! ]
Disvastiĝo
La dikodromo en sia tuta disvastiĝejo nenie estas multnombra. Sed tiu specio pro sia altalpeca vivejo estas tre malfacile trovebla. Alpistoj renkontas ĝin pli ofte ol ornitologoj.
Benjamin Péret
Benjamin PÉRET (naskiĝinta 4-an julio, 1899 - mortinta 18-an septembron, 1959) estis franca poeto kaj superrealisto.
Tikodromedoj
Disvastiĝo
La troviĝejoj de la nomodona formo (Tichodroma muraria muraria) etendiĝas je granda arko de okcidenta Eŭropo tra la Meza Oriento ĝis al la okcidenta Irano. En la plej multaj altmontaroj de tiu regiono ĝi ekloĝis. La plej gravaj montaraj ĉenoj de okcidente al oriente estas Kantabra Montaro – Pireneoj – franca Centra Masivo – Svisa Ĵuraso – la tuta Alpo-arko inkluzive de la Sudalpoj – Apeninoj – parte ĝis la regiono Abruco – la Balkano kun la Dinara Montaro, la Pindo kaj la Olimpo – la Karpatoj, Beskidoj plus la montara regiono en okcidenta Transilvanio – la Rodopa Montaro kaj fine la Taŭruso kaj la Kaŭkazo.
Oranĝa iktero
La Oranĝa iktero aŭ Jukatana iktero (Icterus auratus) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Benjamin Péret
Li naskiĝis en Rezé (Loire-Atlantique) la 4-an julio, 1899, kaj varbiĝis en la armeo eviti esti enmalliberejigita. Li vidis agadon en la Balkana duoninsulo, kaj servis tra la milito. Poste, li membriĝis en la movado Dada, kaj en 1921 eldonis poemaron. Li forlasis la movadon Dadan kun André Breton kaj membriĝis en Superrealismo.
Oranĝa iktero
Ĝi troviĝas en Belizo kaj en suda Meksiko nome en Jukatano, de kio devenas la alternativa komuna nomo.
Tikodromedoj
Disvastiĝo
Neklaraj kaj dubindaj estas informoj el Sudhispanio (Sieranevado), el la Krimea montaro kaj el la Pontus-Montaro. Ankaŭ sur Cipro, en la Libano kaj en Sirio eble ekzistas kovejoj.
Benjamin Péret
Komence en 1924, li estis la kunredaktisto de la ĵurnalo La Révolution surréaliste, fariĝante la ĉefa redaktisto en 1925. En 1928, loĝante en Brazilo, li eldonis la tekston Le Grand Jeu. Frapadita per la ventoj de politiko, li batalis en la Hispana Enlanda Milito, kuniĝis al la hispana artistino Remedios Varo, renkontis kun Trockij en Meksikurbo, kaj reiris al Francio kie li estis arestita pro faligo, liberiĝis, kaj tiam pasigis la ceteron de sia vivo en Parizo.
Li mortis la 18-an septembro, 1959 en Parizo.
Oranĝa iktero
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Tikodromedoj
Tichodroma muraria nepalensis
La disvastiĝo de tiu palearktisa specio en Azio estas eĉ pli malmulte esplorita ol tiu en Eŭropo. Certe troviĝas Tichodroma muraria nepalensis en ĉiuj sudokcidentaziaj kaj centraziaj altmontaroj, kiel en Elbruso, Hindukuŝo, Altajo kaj Pamiro kaj ties apudmontaroj. Ankaŭ en Tienŝano kaj Kunlunŝano la Tikodromo estas vaste troviĝanta kovbirdo. Oriente de tie tre sporadaj bredejoj troviĝas ĝis al la montarregionoj sudokcidente de Pekino.
Oranĝa iktero
Tiu estas birdo, kun ĉefe flava plumaro kun ĝenerala oranĝa nuanco. Maskla plenkreskulo havas malgrandan nigrajn okulmaskon kiel brido el la bekobazo al la okulo, kaj mallarĝan gorĝozonon, kun pli larĝa kunigo de ambaŭ partoj ol ĉe la Nigragorĝa iktero sed ne tiom longa kiom tiu de la menciita iktero. Estas nigraj ankaŭ la vosto kaj la flugiloj kiuj montras ne tre larĝan blankan flugilstrion sed ja kelkajn blankajn plumobordojn tra la tuta flugilo (pro ĉio tio, ĝi estas ege simila al la Jamajka iktero). La nigra masko ege kontrastas kun ĉirkaŭaj tre oranĝaj areoj nome kapo kaj supra brusto, kio nomigas la specion kaj rekte en la komuna nomo kaj metafore en la latina scienca nomo kie auratus signifas precize “oreca”. Dume Icterus aludas al la ĝenerala flava koloro. La beko estas fortika kaj griza (kun eburblanka unua duono de la suba makzelo), dum ankaŭ la kruroj estas grizaj.
Tikodromedoj
Vivejo
La kovejoj de la specio ĝenerale estas nealireblaj, abismaj kaj fendoriĉaj montecaj ĝis altalpecaj rokregonoj. Ili preferas kalk-rokojn kaj gnejson kaj kristalan skiston. Gravas diverseco de la sunbrilado dum la paso de la tago, kuŝantaj greskusenoj aŭ aliaj kreskaĵoj kaj krome la proksimeco de akvoelfluejoj aŭ akvofaloj. La alteco de la rokoj ne ludas rolon; oni malkovris kovejojn en pli ol 1.000 metrojn altaj rokmuroj samkiel iujn en ŝtonminejoj malpli ol 40 metrojn altaj. Krome la Tikodromo loĝas en relative malsekaj rokkanjonoj kaj en Mediteranea regiono en rokareoj kun izolaj kreskaĵoj de fenica junipero (Juniperus phoenicea) kaj rosmareno (Rosmarinus officinalis). La birdo evitas situojn forte elmetitajn al vento.
La vertikala distribuo de la kovejoj en Eŭropo estas inter 400 metrojn kaj pli ol 2500 metrojn super NN. Precipe oriente de la Rejno-valo de Vorarlbergo en Aŭstrio, regiono, kiu estas ornitologie tre bone esplorita, atentofrapas plimulteco de kovadoj en malaltaj situoj, nome en la regiono de Dornbirn kaj Hohenems. Sed ankaŭ tiuj vivejoj estas en proksimeco de montarblokegoj kaj altmontaraj regionoj, en kiujn la birdoj, fininte la bredadon, ŝatas forflugi dum la restantaj temperature favoraj monatoj.
Ekster Eŭropo oni konas kovejojn en altecoj de pli ol 4.000 metroj; oni observis en altecoj de pli ol 6.000 metroj Tikodromojn serĉantajn nutraĵon.
Se la birdoj dum la vintraj monatoj restas en la kovregiono, ili kutime moviĝas al terenoj pli malalte situantaj. Tiam oni povas observi ilin eĉ en urbaj regionoj, kiel ekzemple, sufiĉe regule, je la katedralo de Berno.
Aktiveco
La tagaktiva birdo forlasas sian dormokavon je tagiĝo, ĝi denove revenas tien je sunsubiro. En vintro la aktivecofazo komenciĝas rimarkinde pli malfrue kaj finas pli frue. La aktivofazon la birdo ofte interrompas por ripoz- kaj purigopaŭzo, kutime nur tre mallonga.
Konfortokonduto
Sunbanado apartenas al la ofte praktikataj komfortkondutoj. Je tio la birdo kuŝas kun larĝe disetenditaj flugil- kaj vostoplumoj sur ebena, al la suno eksponita rokŝtupo, aŭ ĝi ekprenas kvazaŭ sidantan pozicion kaj prezentas ventron, bruston kaj gorĝon al la suno. La kapo en tiu pozicio estas malantaŭen superstreĉita, la vosto servas kiel apogilo. Ankaŭ longdaŭra sablobaniĝado kaj akvobaniĝado, plej ofte en malgranda, desupra akvofluaxo, estas por la korpohigieno tre grava.
Moviĝado
La plej atentofrapa maniero moviĝi estas ambaŭkrura saltetado en vertikala rokmuro. La birdo ne uzas la voston por apogo, sed nur la piedoj kaj la longaj piedfingroj tenas la korpon, dense al la roko premitan, en ekvilibro. Se estas iom pli granda distanco inter du rokelstaraĵoj, la birdo ekuzas la flugilojn. Dum la grimpado ĝi daŭre disigas la plumojn de la manflugiloj kaj montras ties ruĝajn kaj blankajn insignojn; tiu konduto evidente havas signalefikon koncerne la teritorion. Pli grandajn partojn de la rokmuro sen elstaraĵoj la birdo pasas per spiraleca flirtflugo, en iom da distanco de la roko.
Konduto kontraŭ malamikoj
Se minacata per surteraj rabobestoj, la Tikodromo tre rapide spasme skuas la manflugilojn; sed se la danĝero venas de kaptobirdo, la Tikodromo restas senmova.
Nutraĵo kaj nutrado
La Tikodromo nutras sin kaj sian idaron ekskluzive per insektoj. La konsisto de la nutraĵo, pro la plejparte malfacila observebleco de la birdo, ankoraŭ ne estas esplorita en ĉiuj detaloj. La nutraĵo konsistas el plej malgrandaj ĝis mezgrandaj insektoj. Araneoj, falangioj kaj diversaj papilioj ŝajnas ludi apartan rolon. Ankaŭ akridojn la birdo predas.
La birdo eltiras per pikado la predobestojn el la fendoj, sed ankaŭ kolektas ilin de la grundo. Ĝi uzas la konstantan skuadon de la flugiloj por elfuĝigi la insektan nutraĵon. Mallongajn flugojn por persekuti fluginsektojn, laŭ maniero de la Muŝkaptuledoj (Muscicapidae), oni observis, sed ili ŝajnas ofte finiĝi senrezulte. Serĉante nutraĵon, la birdo renversas ŝtonetojn, kaj ĝi forigas baraĵojn martelante. Malgrandajn insektojn ĝi post kapto traboras per sia pinta lango kaj tiras ĝin en sian gorĝon; pli grandajn predojn ĝi unue mortigas, batante ĝin kontraŭ iu objekto, kaj nur poste glutas ĝin.
Tikodromedoj relative ofte trinkas, prefere lasante akvogutojn flui desupre en sian malfermitan bekon.
Bernardo Rossellino
Bernardo ROSSELLINO, denaske Bernardo di Matteo Gamberelli, (n. en 1409 en Settignano - m. en 1464 en Florenco) estis itala, florenca skulptisto kaj arkitekto. Li estis la pliaĝa frato de la skulptisto Antonio Rossellino.La juna Bernardo estis unue la lernejano kaj kunlaboranto de Leon Battista Alberti. Li junaĝe plenumis multajn verkojn, unue en Toskanio kaj sekve sed nedaŭre en Romo, kie li precipe laboris por la papo Nikolao la 5-a. Inter 1446 kaj 1450, li revenis al Florenco kaj plenumis la tombmonumenton de Leonardo Bruni en la baziliko Santa Croce.
En 1459, la papo Pio la 2-a ŝarĝis lin pri la raciema, entuta rekonstruado de la mezepoka urbeto Corsignano konforme al la stilo de renesanca arkitekturo.
Tikodromedoj
Nestsituo
Alveninte en la kovadregiono, nur malofte antaŭ martomezo, ambaŭ partneroj serĉas en fendoj kaj kavoj lokon por la nesto. Ofte regas malkonsento pri la fina decido, nur ĉar ambaŭ seksoj intense montradas la trovitajn kavojn ili venas al sovo. Plej zorge ili atentas certecon kontraŭ nest-rabistoj (Ermeno, Mustelkato(ankaŭ nomata Foino)). La sufiĉe grandvolumenan neston la ino pufas molige per muskoj, likenoj aŭ, se je dispono, per ŝaflano. Ekskluzive la ino konstruas la neston, la masklo ne faras pli ol asisti. Plej zorge kaj atente ŝi konstruas, kaj pro tio ŝi bezonas longan tempon (10 ĝis 20 tagojn). La plej multaj kovokavoj havas profundon de pli ol duona metro, la nesto situas en la lasta triono de la kavo. Duone flugkapablaj idoj ofte videblas je la kavenirejo, aŭ ili por la nutrado venas renkonte al la alflugantaj gepatroj.
Kovado
La kovadperiodo malofte komenciĝas antaŭ mezmajo. La ovaro konsistas el tri ĝis kvin pinte ovalaj, blankaj ovoj, kiuj kutime je la pli larĝa fino montras nigrajn punktojn kaj ŝprucmakulojn. La kovado komencas post la meto de la antaŭlasta ovo, tial la idoj eloviĝas ene de dudek kvar horoj. La kovodaŭro kaj la nutradotempo forte dependas de la vetero, meznombra daŭro estas 20 respektive 30 tagoj. Preskaŭ certas, ke la Tikodromedoj nur unufoje kovadas po jaro; ankaŭ se ili perdas la idojn, ili ne duafoje kovadas, verŝajne precipe pro tempomanko. La flugkapablaj idoj ankoraŭ kelkajn semajnojn post la ekflugo restas en loza familisocieto, antaŭ ol ili forflugas al relative distance situantaj regionoj. La gepatroj, fininte la kovad-okupiĝon, tre ofte suprenflugas al pli grandaj altoj, antaŭ ol transflugi al sia vintroloĝejoj en pli malaltaj situoj.
Populaciaro kaj populaciaj tendencoj
La Tikodromedoj apartenas al la birdospecioj, kiuj estas ekstreme malfacile esploreblaj. Pri nombroj de populacioj kaj pri evolutendencoj, precipe en ekstereŭropaj troviĝejoj, oni ne havas sufiĉajn informojn. Raportoj de montgrimpantoj kaj montarbiciklaj migrantoj verŝajnigas, ke tiu specio estas pli ofta kaj pli disvastiĝinta, ol ĝis nun supozite. Multajn regule okupitajn kovoregionojn oni malkovris nur en la lastaj jaroj. La specio aperas en kelkaj naciaj Ruĝaj Listoj, sed la populacion entute oni taksas sekura (S – sekura). Grava faktoro de endanĝerigo estas montargrimpa kaj montar-biciklomigra turismo.
Nomklarigo
La scienca genronomo estas, kiel ĉe kelkaj aliaj genronomoj pleonasma. La nomo Tichodroma konsistas el la antikva greka vorto tò teīchos = la muro kaj (verŝajne) la antikva greka participo dromás = kuranta. muraria estas adjektivo derivita de la latina vorto murus, -i m. = muro. Sub muro oni devas kompreni la rokmuron, simile kiel ankaŭ en la alpinisma lingvouzo oni parolas pri muro, se temas pri rokmuro.
65583 Teoklimeno
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 30-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels fotadis la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar kaj sendis la al la Observatorio de Leiden, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj por malkovri novajn malgrandaj planedojn.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita aŭguro Teoklimeno, filo de Mantio kaj nepo de Melampo. Li estis sur la ŝipo de Telemako, kiu serĉis Odiseon.
-430
En la jaro 430 antaŭ nia erao (antaŭ Kristo) okazis, interalie:
Sveti Kirik
La nomdonanta „Sankta Kiriko kaj Julita“ (estas ne konfuzenda en la Bulgario pli konata Kirilo de Saloniki) estis laŭ tradicio kristanaj martiroj, kiuj mortis komence de la 4-a jarcento pro grava persekuto.
De 1925 ĝis 1936 funkciis marista lernejo por orfoj sur la insulo. De 1936 ĝis 2005, la insulon uzis bulgaraj militŝipoj kiel maristan bazon.
Arondismento Boulogne-Billancourt
La arondismento Boulogne-Billancourt (france arrondissement de Boulogne-Billancourt) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Hauts-de-Seine kaj en la regiono Francilio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Boulogne-Billancourt. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Konsisto ekde la 1-a de januaro 2017
kongruigi la limojn de teritoriaj publikaj institucioj de la Metropolo Granda Parizo kun tiuj de iuj distriktoj, la komunumoj Saint-Cloud kaj Vaucresson estis aldonitaj al la arondismento Nanterre, dum la komunumo Vanves estis transdonita de la arondismento Antony al tiu de Boulogne-Billancourt la 30-an de decembro 2016.
Kantonoj
La arondismento dividiĝas je 6 kantonoj:
Vincenzo Musella
D-ro Vincenzo MUSELLA (naskita la ; mortinta en 1973) estis itala, blinda profesoro pri beletristiko kaj filozofio en ŝtataj liceoj por vidantoj.
Musella, kiu esperantistiĝis jam antaŭ la unua mondmilito, havis diplomon por supera instruado de Esperanto. Li gvidis kursojn en Napolo kaj verkis propagandajn artikolojn. Dufoje li gajnis la premion de itala literatura konkurso, esperantigante novelojn de Boccaccio. Li estis kunlaboranto de Heroldo de Esperanto kaj preparis originalan aldonon al „Plena Vortaro“.
Banko de la Respubliko (Kolombio)
Banko de la Respubliko de Kolombio (BRK) estas la centra banko de Kolombio, komisiita por elsendi, manipuli kaj kontroli la monajn movadojn de Kolombio, tiel kiel elsendi la moneron de leĝa kurso (nome la kolombia pezo).
La ento estis kreita pere de la Leĝo 25 de 1923. La ĝenerala direktoro estas Leonardo Villar Gómez, de la 4an de januaro 2021.
=== Direktoroj de la Banko de la Respubliko ===
Banrepcultural
La Banko de la Respubliko tenas Banrepcultural, kiun ĝi nomas "la plej malnova virtuala biblioteko de Latin-Ameriko." Ĝia ĉeesto en linio datiĝas de 1997. La ĉeesto en la reto de la diversaj muzeoj de Banko estas tra la sama retejo banrepcultural.org.
Bicfalău
Bicfalău (Bikfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sfântu Gheorghe. Ĝi apartenas administre al Ozun.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 854 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1956 721 kaj en 1992 429 (95% hungaroj).
Vidindaĵoj
La vilaĝo estas fama pro siaj 40 kurioj konstruitaj el ŝtono, kiuj allogas multe da turistoj.
-420
En la jaro 420 antaŭ nia erao (antaŭ Kristo) okazis, interalie:
Brian Souter
Brian SOUTER (naskiĝis en 1954 (kiel filo de bus-stiristo), Perth, Skotlando) estas komercisto, kunfondinto de Stagecoach Group. Li studis ĉe la Perth Academy kaj Universitato de Dundee.
Souter akiris konatecon ĉefe pro diskutitaj sociaj agadoj, tiel pro tio, ke li volis bloki akcepton de leĝo, kiu permesas instruon pri samseksismo en la anglaj lernejoj. Li eldonis por la kampanjo, publika sondado 1 milionon da britaj pundoj, respondis al liaj demandaj folioj 30 % el 4 milionoj da demanditaj personoj.
En marto de 2007, li donacis £500 000 al la Skota Nacia Partio.
Lobaye
Lobaye estas unu el la 14 prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko. Ĝi situas sude en CAR kaj havas limojn kun Demokratia Respubliko Kongo kaj Respubliko Kongo, kiuj nacioj ne samas (malgraŭ similaj nomoj). La ĉefurbo de Lobaye estas Mbaïki. Krom Mbaïki, aliaj gravaj urboj de la prefektujo estas Boda en la norda, kaj Mongoumba ĉe la rivero Ubangi.
Brian Souter
Souter estas membro de la evangelia Eklezio de Nazareno.
Lobaye
Lobaye havas popolnombron de 214.137 (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 19.235 km². David Dako, prezidento de CAR inter 1960 kaj 1965, kaj ree inter 1979 kaj 1981, estas el Lobaye.
La plimulto de la loĝantoj estas kafarbaj bienlaboristoj. La bienlaboristoj plejparte tre malriĉas; plej multaj infanoj ne atingas universitaton, kaj multaj mortas pro manko de kuracado.
Teteriv (stacidomo)
Teteriv (Тетерів) estas fervoja stacio en Piskivka (Kieva provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Ŝovinismo
Ŝovinismo (de la franca vorto chauvinisme) estas la kredo pri supereco de la propra grupo.
Ŝovinismo en origina senco estas drasta, ankaŭ agreseme disvastigata, naciismo kaj patriotismo kaj signas la fenomenon, ke ano(j) de nacio, nur pro la aparteno al tiu nacio, sentas sin supera(j) al anoj de aliaj nacioj kaj malplivalorigas ilin. Simila fenomeno estas rasismo, kie do ano, kiu sentas sin laŭ iu rasa teorio ano de difinita homa raso, sentas sin supera al anoj de aliaj homaj rasoj kaj same malplivalorigas kaj kontraŭbatalas ilin. Rasistoj ofte pravigas sian ideologion per la teorio de "socia darvinismo, laŭ kiu - paralele al la teorio de Charles Darwin, ke en la naturo bestaj kaj plantaj specioj batalas unu kontraŭ la alia por garantii la postvivon de la propra specio - ankaŭ la homaj rasoj devus kontraŭbatali por garantii la postvivon de la propra homa raso.
Etimologio
La vorto venas de la nomo de la drasta patriota juna franco Nicolas Chauvin, kiu servis en la armeo de Napoléon Bonaparte kaj 17-foje grave vundiĝis, tamen pluservante en la armeo. Lia drasta idealismo konserviĝis en la personaĵo „Nicolas Chauvin“ de la franca teatraĵo „La cocarde tricolore“ ("La kokardo trikolora", 1831, Parizo) de la fratoj Cogniard kaj poste citiĝis en multaj karikaturaj verkoj, kaj el tio naskiĝis la vorto "ŝovinismo".
Ŝtata ŝovinismo
Pro malsamaj kialoj la ŝovinismo ne nur povas regi la publikan opinion, sed ankaŭ povas esti kultivata en formo de politika kaj aparte ŝtata propagando.
Kondiĉoj
Laŭ la sociologo Eugen Lemberg la ekzisto de nacio endanĝeriĝas tiam, kiam tromalfortiĝas la povo doni al la nacianoj "nacian identecon", ĉar "la nacio" (do la plimulto de la nacianoj) tiam regule respondas al la minaco pri morto de la nacio per pliradikaliĝo de naciismo kaj ekesto de ŝovinismo. Ekzemplo estus la naciismo en la Germana Regno ekde la jaro 1918 post la armea malvenko de la lando dum la Unua Mondmilito. Tiu naciismo en radikala formo estis prezentita kiel "noviganto de la ŝtato kaj nacio", kaj kadre de la nova ŝovinismo serĉatis kulpuloj pri la "por la nacio malfavora" fino de la milito. La armea malvenko redifiniĝis kiel "fino de la monarĥia sistemo", dum la germana popolo neniel estis venkita. Oni substrekis la superecon de la germanlingva kulturo, kaj kulturan mision de la germanoj porti siajn sciojn kaj kapablojn al la cetero de la mondo. La firma kredo pri la nacio estu la bazo por la restariĝo de ekonomio kaj socio. Kadre de tio aparte substrekiĝis laŭdiraj kulturaj diferencoj inter parolantoj de la germana kaj la franca lingvoj.
Vira ŝovinismo
En la feminisma movado dum la 1970-aj jaroj kreiĝis la anglalingva termino „male chauvinism“ ("vira ŝovinismo"). La vorto priskribas patriarĥismajn sociojn kaj unuopajn virojn, kiuj kredas nure pro sia biologia sekso havi superan pozicion kompare al virinoj.
Virina ŝovinismo
De aŭtoroj kiel Nicholas Davidson, aŭtoro de la libro „The Failure of Feminism“ ("la malsukceso de feminismo"), lige al la feminismo de la 1970-aj jaroj priskribatas kreskanta virina ŝovinismo. Tiu fenomeno estu la mala kopio de vira ŝovinismo. La vorto do priskribas ekstremajn asociojn de virinoj kaj unuopajn virinojn, kiuj kredas nure pro sia biologia sekso havi superan pozicion kompare al viroj.
Religia ŝovinismo
Religia ŝovinismo estas fenomeno analogia al la nacia ŝovinismo. Religiaj ŝovinistoj kredas pri la supereco de la propra religio kaj sentas sin mem superaj al la anoj de aliaj religioj, nur pro la fakto de aparteno al la propra religio.
Lingva ŝovinismo
Lingva ŝovinismo paralele estas la ekstrema malvalorigo de la lingvoj de aliaj regionoj aŭ landoj kaj lige al tio la ekstrema plivalorigo de la propra lingvo.
La lingva ŝovinismo ofte gajnas signifon de la fenomeno de "nacia renaskiĝo", do la difina kreo de "nova" etno - tia difino ofte baziĝas sur la komuna trajto de komuna genaska lingvo kaj celas "krei" lingvan nacion. La fenomenon de lingva ŝovinismo ofte akompanas lingva purigo kaj politikaj disputoj por levi kulturajn komunumojn de antaŭa statuso de lingva malplimulto al suverena nacio. (ref?)
Esperantista ŝovinismo
En 1913 UEA diskutis dum la UK de 1913 en Berno pri la propono de la vicprezidanto Théophile Rousseau, ĉu ekskludi ŝovinistojn el la asocio. La fina celo de Rousseau estis pacifismo. Estis sufiĉe da rezisto de pluraj flankoj. Estintus problemo decidi, kia ekzakte estas "ŝovinisto". Al Stettler sukcesis ŝovi la proponon en la komisionon pri statuto, kie ĝi estis forgesita.
Dum la Invado de Rusio en Ukrainion (2022) kaj la sekvaj internaciaj reagoj, kaj de ŝtatoj, kaj de firmaoj, kaj de esperantistaj organizoj kaj de ĝiaj gvidantoj al la vasta humanitara krizo en la lando, la prezidento de la REU Aleksandr Lebedev deklaris la jenon:
Observatorio de Frasso Sabino
La Observatorio de Frasso Sabino (ankaŭ konata kiel Observatorio Virginio Cesarini) estas astronomia observatorio konstruita en Frasso Sabino (provinco Rieti, Latio, Italio). Ĝia MPC kodo estas 157 Frasso Sabino.
Ĝi estas fondita en 1991 far'de la Associazione Romana Astrofili (A.R.A. : Roma Asocio de Amatoraj Astronomoj), en malnova muelejo de la 18-a jarcento restaŭrita kaj inaŭgurita la, Via Vaschetta - 02030 Frasso Sabino (RI). Ĝi estis nomita en honoro de la itala poeto Virginio Cesarini (1595 – 1624), kiu partoprenis al la fondo de la Nacia Akademio de la Linkoj.