cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llanfair Clydogau
Llanfair Clydogau estas malgranda vilaĝo de 634 loĝantoj de Kimrio. Ĝi situas proksimume 4 mejlojn nordoriente de Lampeter kaj sur la orienta flanko de la Rivero Teifi.
Rum (Vas)
Famuloj
En Rum naskiĝis akademia instruisto Antal Lencsés.
22366 Flettner
22366 Flettner estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana inĝeniero pri aviado kaj inventisto Anton Flettner (1885–1961). Li faris gravajn kontribuojn al la planado de aviadiloj kaj helikopteroj.
Atsushi Yanagisawa
Atsushi Yanagisawa (en Esperanto Acuŝi Ĝanagisaŭa kaj japane 柳沢 敦, n. 27-an de majo 1977) estas japana futbalisto. Li de 1998 ĝis 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 58 matĉoj kaj atingis 17 golojn.
Malling (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Thionville - Apach (178000).
47045 Seandaniel
47045 Seandaniel estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-an de novembro 1998 de la usona amatora astronomo kaj Walter R. Cooney, Jr. elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sean Daniel Cooney (naskiĝis en 2002), filo de la malkovrinto. Li plezura pri festoj de la steloj kun sia familio, lernis identigi Orionon kaj aliajn konstelaciojn de sia juna aĝo kaj amas helpi dum publikaj stelrigardoj.
Dio de la Abrahamaj religioj
La Dio de la Abrahamaj religioj estas la ununura dio de la judismo, la kristanismo, la islamo, la Dio de la Biblio) kaj de la Korano, de duono de la homaro.
Arabe li nomiĝas Alaho, ne aparte islama nomformo sed same por islamanoj, judoj kaj kristanoj. Laŭ multaj kristanoj (sed ne ĉiuj), oni lin distinguas persone sed ne esence de la aliaj du eroj de la Sankta Triunuo. Laŭ gnostikismo, li ja kreis la mondon, sed estas nur malbona demiurgo, ne la Plejalta Dio.
La Tanaĥo juda, kiun la kristanoj nomas la Malnova Testamento, lin nomas ĉefe Javeo, en hebrea lingvo יהוה (JHVH), mislegita en la mezepoko kiel "Jehovo", formo ankoraŭ uzita en la 19a jarcento.
Ĉar la Biblio rilatigas la nomon יהוה (JHVH) kun tiu verbo hebrea, kiu povas signifi "esti", la franco Pierre Robert, konata kiel Olivétan, tradukis יהוה (JHVH) franclingve kiel "la Eternulo", traduko uzita ĝis antaŭ nelonge de francaj protestantoj. Tiel li forlasis la pli ol miljaran tradician tradukon "la Sinjoro" (greke Κύριος, latine Dominus), tradukon kiun oni trovas ankaŭ en la citaĵoj de la hebrea Biblio en la Nova Testamento.
L. L. Zamenhof uzis la vorton "Eternulo" en sia traduko de la Malnova Testamento. Li skribis:
En la Esperanta Nova Ekumena Biblio (1975) oni uzas la vorton "Javeo" anstataŭ "la Eternulo": "Laŭdu Javeon pro Lia boneco, ĉar Li estas eterne fidela." (Psalmo 136:1) (Zamenhof: "Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona, ĉar eterna estas Lia boneco.").
Trajtoj
La Dio de la Abrahamaj religioj estas ununura, senkorpa, ĉiopova, ĉioscia kaj eterna. Li kreis la teron kaj la ĉielon. Li komunikas al homoj per profetoj, anĝeloj, sanktaj skriboj, kaj preĝoj. Li donas moralordonojn al homoj kaj, post la Tago de Juĝo, li rekompencos la bonulojn kaj punos la malbonulojn.
Malgraŭ lia origino kiel provinca dio de gento malgranda kaj malfeliĉa (la judoj, sklavigita de Egiptio, transloĝigita al Babilonio, kaj dispelita de Romio), la Eternulo venkis la diojn de la imperioj kaj eĉ la diojn de la filozofoj.
Tri ecoj lin distingas: li estas tre ĵaluza, severe morala sed ankaŭ intime persona. Esence li estas strikta sed kompata patro, ne iu senkora aŭ abstrakta reganto de la universo.
Tre ĵaluza: Lia unua ordono al Moseo estis Ne ekzistu ĉe vi aliaj dioj antaŭ Mi. La plimulto de dioj nur regas limigitan sferon (rikolto, maro, nasko, ktp) kaj afable toleras kaj dividas la diservon de homoj kun aliaj dioj. Pro tio, eĉ hodiaŭ Hindio servas multajn diojn. Sed la Eternulo, spite de lia malalta origino kiel juda dio, ne tiel sin limigas kaj ne tiel toleras: lia sfero ne nur estas la pluvo aŭ la semo, sed la tuta universo. Kaj li deziras ne nur laŭritan servon de la buŝo kaj la genuo, sed de la tuta homo: per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
Plue, li tute ne toleras servon al aliaj dioj, sed deziras la frakasadon de idoloj, deziras ekskluzivan servon. Li estas ĵaluza kiel edzino kaj eĉ komparas la servon al aliaj dioj al adulto, malfideleco, malĉasteco.
Severe morala: Malsimile al multaj aliaj dioj, li ne uzas sian grandan potencon kiel pretekston por esti kaprica kaj egoisma, sed li estas dio severe justa kaj morala, kiu deziras la samon de siaj kredantoj. Por kristanoj kaj judoj, lia moralo estas resumita en la Dekalogo. Por kristanoj kaj islamanoj, la graveco de lia moralo estas substrekita en la institucio de infero kaj la Tago de Juĝado. Sed kun tia severeco estas ankaŭ kompato:
Intime persona: Servo al li ne estas afero nur de timo kaj rito, sed ankaŭ de preĝado kaj amo. Ĉar li ne estas io abstrakta aŭ senkompata, sed vivanta persono ("la vivanta Dio" li sin nomas), kiu amas kaj zorgas pri siaj kredantoj (kaj eĉ nekredantoj). Li instruas per profetoj kaj sanktaj skriboj (Biblio, Korano), li korektas kaj punas -- ne pro kaprico, sed pro amo, kaj paradokse pro kompato, kiel bona patro. Liaj kredantoj povas preĝi rekte al li. Jesuo Kristo nomis lin ne nur "Patro", sed eĉ abba ("paĉjo").
Laŭ modernistoj (ekzemple Bertrand Russell), li estas tro kruela kaj netolerema (infero, gentomortigado, puno de patro per siaj infanoj, ktp) por esti justa, tro erarema (ekzemple, la kontraŭdiroj kaj kontraŭsciencaj "veroj" de la Biblio) por esti vera kaj ĉioscia, kaj tro supernatura (la mirakloj kaj sakramentoj, ktp) por esti reala. Li nur estas fantazio de iu ĉiopova patro en la ĉielo.
Midori
Midori (緑) signifas " verda ". La vorto povas rilati al la sekvaj artikoloj:
kaj krome temas pri persona nomo, interalie de
Tumultoj Hep-Hep
La Hep-Hep-tumultoj aŭ Tumultoj Hep-Hep estis kontraŭjudaj tumultoj en 1819 en multaj urboj de la Germana Federacio, en Prago, Graz, Vieno, sed ankaŭ en Amsterdamo, Kopenhago, Helsinko, Krakovo kaj malgrandaj lokoj en Pollando.
Ittlingen
Ittlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tumultoj Hep-Hep
Nomo
Oni ne povas klarigi la originon de Hep-hep, sed tio estis la batalkrio de la kontraŭjudaj elementoj. Eble tio venas el germana paŝtita krio, aŭ el "hebreoj". Oni ligis al hep la latinan eldiron "Hierosolyma est perdita", sed tiu origino estas la plej malverŝajna, ĝi estas retro-akronimio.
Evento
La nokton de la 2-a de aŭgusto 1819 atendis en Würzburg homamaso el studentoj kaj civitanoj la ŝatatan profesoron Behr, por festi lian agadon kontraŭ la Bavaria juda edikto de 1813. Same partoprenis la apoganto de la juda emancipo, la konata profesoro Sebald Brendel. Tio kaŭzis la tumulton, ĉar oni volis kapti kaj bati lin. La tumulton eluzis la vendistoj por detrui vendejon kaj aliajn posedaĵojn de la konkuraj judaj vendistoj.
Sekvan tagon, urba policisto defendis loĝejon de bankisto Hirsch, dume pafante jud-malamikan vendiston Konrad. Post tio, la perforto disvastiĝis kaj povis tion bridi nur la bavaria armeo, post tri tagoj.
Wągrowiec
Wągrowiec (prononcu : Vongrovjec; : Wongrowitz) estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al smannoma komunumo en distrikto Wągrowiec.
Tumultoj Hep-Hep
Evento
La disvastiĝon de la kontraŭjudaj eventoj helpis la ĵurnaloj kaj en aŭgusto la tumultoj disvastiĝis en la tuta Germana Federacio.
Wągrowiec
Historio de la urbo kaj regiono
Vizitante la regionon de Vongrovjec oni povas ekkoni ties riĉan historion, ligitan strikte kun la cistercianoj, kiuj forte influis ĝian disvolviĝon. La komenco de setlejo Vongrovjec estas ligita kun la teritoria ekspansio de la cistercianoj loĝigitaj proksimume en la jaro 1142 en Łekno [Ŭekno], kiu situas proksime de Vongrovjec. En la jaro 1319 abato Gottschalk [Gotŝalk] aĉetas - de Sędziwój el Zarembów (Sendzivuj el Zarembuf) - grundon en la aluvio de la riveroj Varto kaj Nielba (Njelba). Sur tiu tereno komencas aperi konstruaĵoj de la cistercianoj. La disvolviĝanta setlejo de Vongrovjec jam en la jaro 1381 posedis muelejon, digon kaj paroĥan preĝejon. Tiam ankaŭ unuafoje aperas mencioj pri Vongrovjec kiel la urbo.
Vongrovjec estas la loko, kie naskiĝis pastro Jakub Wujek (Jakobo Vujek, 1541-1597), jezuito, teologo, kaj aŭtoro de la unua kaj la plej konata traduko de la Biblio en la polan lingvon.
Inter la konataj personoj devenintaj el la distrikta ĉefurbo estas Adam de Wągrowiec, la cisterciano, fame konata komponisto de orgenmuziko. Ĉi tie ankaŭ pasigis sian junan aĝon la verkisto de Młoda Polska (Juna Pollando), Stanisław Przybyszewski [Stanislao Pĵibiŝevski].
Turismo
La akvoparko kiel la akvoripoziga komplekso estas tiel planita por ke tuta familio povu agrable pasigi en ĝi la tempon. Je la dispono de klientoj de akvoparko estas ripozigaj sportbasenoj, 80 metra akvodeglitejo, siranta rivero, akvomasaĝo, veziketlando, saŭnoj, kaj akvoterapiejo, ankaŭ la sala groto kun densigilo. En la objekto troviĝas luktejo, beligcentro, salono de masaĝo, frizejo, kafejo kaj porkonferenca mini-centro.
La turistoj povas ankaŭ admiri belege revivigitan en la jaro 2009 la Urbocentron, sur kiu sian iaman rebrilon reakiris brikdomoj. Inter ili precipe atentigas la grandioza fasado de antaŭmilita hotelo "Metropol". La etoson de la urboplaco kreas dancanta laŭ muzikaj taktoj la fontano kun lumefektoj (la ununura tia allogaĵo en la regiono), sunhorloĝo (gnomono), rozo de la ventoj kaj kafejetoj. La prezentadon de la "Dancanta fontano" okazadas ĉiutage dum la tagmezo kaj post krepusko dum la jarsezonoj ekde printempo ĝis aŭtuno. En la repertuaro troviĝas sume 10 verkoj, kiuj hazarde sangigas dum prezentadoj. Dum vintra sezono la fontanon kovras buntkolora kupolo, kiu kune kun festtage dekoritaj kaj iluminitaj domoj faras ĉarmigan etoson de tiu loko. La Urboplaco estas ankaŭ la loko de pluraj kulturaranĝoj, kiel la sociaj kaj artaj eventoj.
Kelkdek metrojn de la urboplaco sur la rivero Wełna [Veŭna] situas la interesa ligna konstruaĵo, kiu dum vintra sezono transformiĝas al la unu tiaspeca "glacisolida fontano". La aperanta skulptaĵo el glacio ĉiutage surprizas per novaj formoj skulptitaj de la naturo.
La specifa, turisma atrakcio de Vongrovjec estas ankaŭ ĝia natur-geografia situo. La tri lagoj: Durowskie [Durovskje], Kobyleckie [Kobileckje], Rgielskie [Rgjelskje] kaj Łęgowskie [Ŭengovskje] kiuj kreas perfektajn kondiĉojn por ripozo kaj sportakvaj praktikoj, inkluzive kun kajaka kaj velboata turismo. Troviĝanta ĉe norda urbrando de Vongrovjec la arbaro kaj promenadretoj situantaj laŭlonge de la riveroj: Struga Gołaniecka [Struga Goŭanjecka], Nielba [Njelba] kaj Wełna [Veŭna] ankaŭ la Durovskje-lago estas ŝatataj de vizitantaj turistoj kaj loĝantoj de Vongrovjec.
Ĉe unu de tiuj itineroj troviĝas unika hidrografia fenomeno - la kruciĝo de la riveroj Veŭna kaj Njelba (la sola en Eŭropo kaj unu el du similaj en la mondo). La esploroj gviditaj en la 1980-aj jaroj pruvis, ke la fluantaj akvoj de la ambaŭ riveroj en la kruciĝo miksiĝas nur je 10 %.
La landkonigajn valorojn subtenas konvena turista bazo - la banloko ĉe Durovskje-lago, en la centro de la urbo kun pruntejo de akvosporta ilaro, ses hoteloj, feriadcentroj, velhavenoj, sportresaniga centro, sportspekta halo kun manpilkludejo ekipitan per saŭno en tio unu kun la artefarita herbpavimo, leĝeratletika sternita per tartanstofo kurdromo kaj tenisejoj. La artefarita herbejo de la sportludejo en Vongrovjec servas al pilkteamoj el la tuta Pollando kiel la trejnkoordiga loko dum la tuta jaro, inkluzive dum la vintra sezono. La urbo posedas teamon MKS Nielba.
Situo
Vongrovjec situas en nordorienta parto de la Grandpollando, 55 km norde de Poznano kaj 40 km de Gniezno, 70 km de Bidgoŝto kaj 60 km de Piła (legu: Piŭa), meze de la vojo Varsovio – Berlino. Situanta ĉe sudo de Pałuki (legu: Paŭuki) – la historia kaj etnografia regiono, posedanta science konfirmitajn trajtojn de plej antikva teritorio de pola setlado. Vongrovjec situas sur la centra Cisterciana Itinero kaj samtempe estis kreita en la jaro 1990 laŭ decido de la Eŭropa Konsilio kaj ankaŭ sur la Itinero de Piastoj. La urbo okupas 17,9 kvadratajn kilometrojn da areo, en tio 13,8 la terenoj de verdaĵo kaj 8,3 % la areo de riveroj kaj lagoj.
Sporto kaj Kulturo
Vongrovjec estas la urbo de bone disvolviĝinta sporta infrastrukturo kaj riĉa kultur-oferto. La plej populara sporto en la urbo estas manpilka ludo. La teamo de MKS (Urba Sportklubo) "Nielba" (legu: "Njelba") reprezentas urbon Vongrovjec en la ekstra klaso de manpilko. Vongrovjec estas ankaŭ la centro kun riĉaj futbalaj, velboataj kaj kajakaj tradicioj, interalie la futbalpilka teamo ludas siajn matĉojn en dua ŝtata ligo. La urbo povas sin glori pri tre bone disvolviĝinta sportbazo, kiun kreas interalie la sportcentro kun du pilkaj sportludejoj, tiun kun la artefarita herbpavimo, sporthalo, manpilkludejo kaj tenisejoj. Krome la urbo disponas per akvoparko, sportbaseno, urba plaĝo kaj pluraj biciklaj padoj.
En Vongrovjec aktive agas kelkaj korusoj, muzikaj bandoj kaj teatraj trupoj. Dum la jaro okazas en ĝi multe da atrakcioj, kulturaranĝoj, interalie dum la t. n. "Tagoj de Vongrovjec" (la 22-an de julio) kaj kadre de la "Somero de Paŭuki", kiuj okazas ĉiujare ekde junio ĝis fino de aŭgusto.
Mastrumado
En Vongrovjec loĝas 25.005 personoj. Agas ĉi tie 3200 firmaoj, ĉefe la komercpriservaj kaj entreprenoj de meblara kaj metala branĉoj. La urbon Vongrovjec karakterizas bone disvolviĝinta industria agado kaj sufiĉe bone disvolviĝinta turisma infrastrukturo, bazita sur naturaj, mediaj kondiĉoj kaj investadoj de la urbo. La urbo plenumas rolon de entreprencentro sur la tereno de distrikto kaj disponas pri pluraj, allogaj, plene ekipitaj terenoj por priserva, produktada kaj ripoziga loĝejkonstruado. En kion valoras investadi?: La urbo posedas ĉirkaŭ 70 ha da terenoj plene armitaj per infrastrukturo kaj bone situantaj investendaj terenoj en la oportunaj lokoj.
Vongrovjec disponas:
2010
La Unuan Grandpolian Esperantan Someron (GES-1) en Vongrovjec la 7-an gis 11-an de julio 2010 aranĝis la iniciata grupo "Esperanto por Eŭropa Unio" kaj aktivivuloj de tiam ankoraŭ kreota EDE-Pollando. La organizantoj provoke enkondukis la aranĝon jene: ''Dum la mondo ŝanĝiĝas, geesperantistoj agas, laŭ 100 jaraj modeloj, kvazaŭ nenio en la historio okazis. Nepre necesas niajn agadmodelojn ŝanĝi, serĉi novajn. Nepre endas kunlabori kun ĉiuj eblaj organizoj eĉ partioj por ŝanĝi sintenon por Esperanto. Politika agado estas nepre bezonata.''
La aranĝo havis pli ol 40 partoprenantojn el 5 landoj. Ĉiuj partoprenantoj estis akceptitaj de la urbestro. La politikan diskuton partoprenis vicprezidanto de Eŭropa EDE-Federacio d-ro Eugen Macko kaj asistanto de membro de Eŭropa Parlamento. La solenan ferman aranĝon partoprenis persone la tiutempa distriktestro Michał Piechocki. Anonciĝis ke la oficiala urba retejo estu prezentata baldaŭ en Esperanto, kaj estos eldonata faldfolio en Esperanto. Pri la aranĝo skribis lokaj retejoj, gazetaro kaj raportis loka televido. La venonta sidejo de EDE-PL ricevis jam oficejon en la Centro de Esperanta Kulturo en Vongrovjec, str. Kościuszki 49 (legu: Koŝcjuŝki). La centro troviĝas ĉe la ĉefa strato de Vongrovjec en iama sidejo de Filio de la Universitato de Poznano - ĉe la ĉefa enirejo ni vidas belan informŝildon de la Centro de Esperanta Kulturo kaj la sidejo de la Estraro de EDE-PL (la unua ZEO en Vongrovjec) - la oficiala inaŭguro de la ZEO okazis dum la 3-a GES la 2an de julio 2012, krome samtage oni inaŭguris apude la placon de d-ro Ludoviko Zamenhof (la dua ZEO) kaj sur ĝi la 6-tunan E-memorŝtonon kun la marmora memortabulo okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto (la tria ZEO). Najbare estas Urbodomo kaj distriktestrejo, kaj tuj apude estas tre moderna akvoparko unika en la tuta Grandpollando. En la centro troviĝas E-biblioteko kun ĉirkaŭ 600 E-libroj, E-kompakt-diskoj, E-kasedoj kaj multaj aliaj esperantaĵoj kaj E-afiŝoj, en la posedaĵo de la centro krome estas tre valora busto de Ludoviko Zamenhof skulptita de fama pola artisto-skulptisto Leon Machowski (legu: Leon Maĥovski). En la centro okazadas la kursoj de Esperanto kaj ĉiumarde la renkontiĝoj de la loka Esperanto-rondo de EDE-Pollando.
2011
La 20-an de marto 2011 17 personoj renkontiĝis en Vongrovjec, por finfine elekti estraron de EDE-PL kaj oficialigi asocion kiel filion de Eŭropunia Federacio de EDE. Post preskaŭ unujara laboro la taskoj estis plenumitaj, sukcesa kolekto de 1000 subskriboj, statuto. Ĉe okazo estis kunveno kun parlamentano de pola Sejmo Stanislao Stec. Same estis aranĝita prelego al c. 150 lernantoj de supergimnaziaj lernejoj, kiun gvidis Kazimiro Krzyżak. Kelktaga restado estis ankaŭ intense uzita por instruado en la loka Centro de Esperanta Kulturo.
De la 25-a ĝis la 29-a de junio 2011, en la urbo okazis la 2-a Grandpolia Esperanta Somero en kiu krom polaj esperantistoj partoprenis ankaŭ gastoj el kvar pliaj eŭropaj landoj kaj Ĉinio. Dum la unua tago la aranĝon honorigis per sia ĉeesto parlamentano de la pola Sejmo - Tadeusz Tomaszewski [Tadeuŝ Tomaŝevski], kiu alportis kaj tralegis specialan salutleteron de vicprezidanto de la pola Sejmo–parlamentano Jerzy Wenderlich [Venderliĥ], la alta protektanto de la 2-a GES. Dum la diskutado, Tadeo Tomaszewski sugestis, ke valoras krei en la Pola Sejmo parlamentanan grupon de E-amikoj kiu per sia agado helpos en disvastigo de la ideo kaj lingvo Esperanto en la pola Sejmo kaj Pollando kaj havus konstantan kontakton kaj kunlaboron kun i.a. EDE-PL. Li promesis, ke post la aŭtunaj novaj balotoj por la pola Sejmo, se li denove estos parlamentano, eblus certe kalkuli je lia helpo kaj li povus gvidi la Parlamentanan Klubon de E-amikoj. Kun germanaj kaj hungaraj reprezentantoj de Eŭropa Federacio de EDE oni diskutis pri eblecoj de nia agado sur la eŭropa politika scenejo kaj pri eblecoj de disvastigo de Esperanto en Eŭropo kiel duonoficiala lingvo apud la 23 oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio. Pola Sekcio de EDE formiĝis plejparte de membroj de t.n. Iniciata Grupo „Esperanto por Eŭropa Unio”. S-ro Kazimierz Krzyżak [Kĵiĵak] priparolis do la plej gravajn sukcesojn de tiu ĉi grupo kaj oficiale la grupon likvidis, por ke ĉiujn taskojn transprenu EDE-PL. Fine, ĉiuj aktivaj membroj de antaŭa Iniciata Grupo ricevis pro sia agado bele faritajn dankesprimojn kaj s-roj Kazimierz Krzyżak kaj Francisko Witucki (Prezidanto de EDE-PL) ankaŭ simbolajn distingojn.
Dum GES-2, krom la politikaj, okazis ankaŭ la kultur-turismaj aranĝoj. Dimanĉe, la 26-an de junio, pastro Stanislao Stolc celebris en la loka preĝejo la sanktan meson en Esperanto dum kiu, danke al penado de Irena Grochowska, la loka koruso ekkantis la Eŭropa himno en la pola lingvo kaj en Esperanto kaj poste ankaŭ en Esperanto la religiajn kantojn. Danke al vastaj kontaktoj kaj penado de Stanisław Rynduch [Stanisŭav Rinduĥ], venis al la evento la itala kantisto Manuelo Rovere kaj ĉina entuziasmulino de Esperanto Fan Qiu Ju (Rozo), nun vivanta en Tokio. En la urba biblioteko eblis aŭskulti ilian koncerton en Esperanto kaj rakonton de Fan Qiu Ju pri ŝia vojo al Esperanto kaj ŝia granda revo viziti Pollandon kiel patrujon de Esperanto. La koncerton ĉeestis ankaŭ la vicurbestro Grzegorz Kamiński, kiu post la koncerto en la nomo de la urbestro Stanisław Wilczyński [Stanisŭav Vilĉinjski], invitis ĉiujn al komuna tagmanĝo en la plej bona loka hotelo. Dum la aranĝo okazis ankaŭ ekskursoj tra la urbo kaj ĉirkaŭaĵo – laŭ la vojo de la malnovaj lignaj preĝetoj, boata ekskurso sur la loka lago Durowskie [Durovskje] kaj komuna bivak-fajro kun rostitaj kolbasetoj.
La 30-an de junio la partoprenantoj de la aranĝo forveturis al Malborko por partopreni en la alia grava evento, kiu okazis en la unika esperantista „Parko de la Mondo", kie oni inaŭguris Esperanto-memorŝtonon omaĝe al Etsuo Miyoshi "MECENATO de ESPERANTO" kaj ĉe tiu jam 42-a ZEO Vojevodo de Pomerio distingis la eminentan japanon per la alta Ŝtata Ordeno dekrete donita de Prezidento de Pollando Bronisław Komorowski pro la promociigo de Esperanto kaj pola kulturo en Eŭropo kaj en la tuta mondo. La esperantisto Kazimierz Krzyżak kun tri regionaj reprezentantoj plantis kverkon "Kaŝubio" kaj inaŭguris la Esperanto-memorŝtonon en Malborko.
2012
Dum la 3-a Grandpolia Esperanto-Somero la 2-an de julio 2012 en la urbo oficiale celebriĝis la Jubileo de la 125 jaroj de Esperanto. La urbestro s-ro Wilczyński kun akompano de pluraj EDE-reprezentantoj malvualigis memoran ŝtonegon kun alkroĉita informa tabulo. Ĉe la ŝtonego bele deklamis okjara Olga Goncerzewicz (legu: gonceĵeviĉ), la versaĵon: ‘Estas mi esperantisto’ verkita de hungara poeto Julio Baghy. Sekve, sur domego kie troviĝas la Centro de Esperanta Kulturo, estis malkovrita la tabulo de la Centro de Esperanta Kulturo kaj EDE-PL – sidejo (la dua ZEO en la urbo). Poste la placo antaŭ la domego estis solene alnomita: placo de Ludoviko Zamenhof (la tria ZEO).
Joan Mates i Soler
Joan MATES i SOLER (naskiĝis en Palma en februaro 1902, mortis la ) estis kataluna anarkiisto, tajloro kaj esperantisto. Naŭdekjara, li membriĝis en Ruĝa Kruco kaj, studinte en Barcelono, li aniĝis ankaŭ en la anarkiisma sindikato CNT. En la komenco de la 1920-aj jaroj li lernis Esperanton kaj aliĝis al la Esperantista Klubo Palma, en kiu li aktivis ekde 1925 kaj SAT. En 1926 li fariĝis estrarano de la Esperantista Klubo Palma kaj en 1927 kaj 1928, ties vicprezidanto. En 1927 li estis akceptita en la framasona loĝio de Palma kun la simbola nomo Zamenhof.
Post la armea ribelo en 1936 li estis arestita de faŝistoj. Post tio oni scias, ke li estis en malliberejo de Palma kun Antoni Coll i Sastre. Ne estas konate, kie kuŝas lia korpo.
Oporovec
Oporovec, hungare Drávafüred estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Prelog.
Situo
Oporovec situas laŭ maldekstra bordo de Dravo, kie estas artefarita lago.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Drávafüred apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Vilmos Lázár (agronomo)
Vilmos Lázár [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lázár Vilmos estis hungara agronomo, redaktoro, altlerneja instruisto. Liaj pseŭdonimoj estis Rátz Kálmán kaj Botos Vince.
Vilmos Lázár naskiĝis la en Kaposvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Lázár devenis el juda familio. Li estis membro de Rondo Galilei (1911) kaj akiris agronomian diplomon en agrikultura altlernejo en Berlino en 1915. En la frua 1919 li aliĝis al la komunistoj en Hungario kaj partoprenis en la Hungara Sovetrespubliko. Post la fiasko li rifuĝis kaj vivis inter 1920-1923 en Ĉeĥoslovakio, Germanio kaj Danio. Poste li hejmenvenis kaj aliĝis al laboristaj movadoj, li redaktis revuojn kaj kontribuis ekzemple en Népszava. Dum la 2-a mondmilito li partoprenis en la rezista movado. Dum la nazia erao (1944-1945) li estis arestita, poste li ricevis taskojn en gvidado de la agronomio. Inter 1961 kaj 1969 li instruis en Agrikultura Universitato, poste li pensiuliĝis. Li doktoriĝis en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1915.
Ilona Koutny
Ilona KOUTNY (naskiĝis la 1-an de marto 1953 en Budapeŝto) estas hungara lingvistino kaj esperantologo, vivanta en Pollando ekde 1997, fondinto de la Interlingvistikaj Studoj de UAM.
Vivo
Ŝi diplomiĝis pri matematiko, franca filologio kaj esperantologio ĉe Eötvös Loránd Universitato (ELTE) en Budapeŝto en 1977 (ĉe István Szerdahelyi per esperantlingva temo: Grandaj matematikistoj kaj la lingvomodeligo). Poste ŝi studis ĝeneralan kaj aplikatan lingvistikon kaj doktoriĝis pri lingvistiko same en ELTE, en 1990 (per hungarlingva temo: Aplikado de parolsintezo en la komputila instruado de la lingvoj hungara kaj esperanto), habilitiĝis pri lingvistiko en Adam Mickiewicz Universitato (UAM), Poznano en 2009 (per anglalingva libro: Naturlingva prilaboro por la hungara parolsintezo).
Unue ŝi laboris en komputika tereno en esplorinstitutoj, poste kiel redaktisto, ankaŭ ĉe la iama Scienca Eldona Centro de UEA, en Budapeŝto (1983-85). Ŝi estis kunredaktoro de la revuoj Interkomputo kaj Fokuso. Ekde 1986 ŝi okupiĝis pri parolprilaboro kunlabore kun la Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, kunevoluigis la esperantan parolsintezan sistemon ESPAROL enkadre de plurlingva parolsinteza sistemo, kaj laboris pri parolantaj instruprogramoj PAROLERN. Ŝi kunlaboris ankaŭ kun la maŝintraduka DLT-projekto, pretigante hungaran modulon kun hungaraj kolegoj.
Post la morto de prof. István Szerdahelyi en 1987, ŝi transprenis la instruadon de esperantaj lingvo kaj lingvistiko en la Esperanto-fako ĉe la Lingvistika Katedro de Eötvös Universitato. Kunfondis la internacian Esperantologian fakon, kiu dum kelkaj jaroj funkciis kaj donis magistran diplomon pri esperantologio al la diverslandaj finstudintoj. Ŝi gvidis kursojn ankaŭ pri komputa kaj aplikata lingvistiko. Ŝi prezidis la Ekzamenan komisionon de HEA, kaj instruis kadre de la tiamaj C-kursoj.
En 1997 ŝi transloĝiĝis al Pollando (ŝia edzo, Zbigniew Galor, estis pola sociologo kaj esperantisto). Ŝi instruas en la Etnolingvistika Instituto (posteulo de la Lingvistika Instituto) de Adam Mickiewicz Universitato en Poznano hungarajn lingvon kaj lingvistikon. Ŝi gvidas la Hungarologian Katedron (inter 2010-19 la Finno-ugran Katedron). En 1997 ŝi fondis kaj gvidas la internaciajn postdiplomajn Interlingvistikajn Studojn, prelegas pri esperanta lingvistiko, internacia kaj interkultura komunikado, Esperanto-instruado. De 2008 la Studoj kunokazigas kun ILEI kaj Edukado.net instruistan trejnadon. Plurfoje kun kolego Michael Farris ŝi gvidis anglalingvan kurson pri Internacia komunikado – internaciaj lingvoj por la studentoj de la Lingvistika Instituto kun partopreno de kelkaj eksterlandaj Erasmus-studentoj.
Ŝi estis membro de la Akademio de Esperanto de 1998 ĝis 2016.
NGC 916
NGC 916 (aliaj indikoj — PGC 9245, MCG 4-6-34, ZWG 483.43, NPM1G +27.0095, IRAS02231+2702) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
10797 Gvatemalo
10797 Gvatemalo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la centramerika lando Gvatemalo (Guatemala), kies montaroj enhavas multajn aktivajn vulkanojn en la sudo, kontrastante kun la densaj pluvarbaroj kaj savanoj de la nordo. La bela birdo kecalo loĝas en la nubarbaro de Peten, iama centro de la majaa civilizo.
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1919-1938)
La historio de la Esperantista klubo en la urbo Brno estas priskribita en apartaj artikoloj, el kiuj ĉiu priskribas unu periodon laŭ jar-intervaloj:
Lancaster (Lancashire)
Lancaster estas la ĉefurbo de Lancashire, Anglio. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ 45,950 loĝantojn.
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1919-1938)
Jen la kroniko de 1919 ĝis 1938.
Lancaster (Lancashire)
Historio
La romianoj konstruis fortikaĵon ĉe Lancaster. Fine de la 11-a jarcento konstruiĝis Kastelo Lancaster, kiun Elizabeto la 1-a (Anglio) pligrandigis, kaj kiu nun servas kiel malliberejo. Dum la 12-a jarcento eble Davido la 1-a (Skotlando) mallonge okupis la kastelon. En 1612 ĉe la kastelo okazis grava proceso, kiam 10 virinoj mortkondamniĝis pro supozataj sorĉaj murdoj.
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1919-1938)
1919
1919: reviviĝas la klubo, kiun prezidis Inĝ. Jaroslav Sítko; publikaj kursoj en pluraj lernejoj, por fervojistoj kaj blinduloj. profesoro Inĝ. Vincenc Kroužil plurfoje prelegis pri Esperanto kaj gvidis kursojn en Industria lernejo kaj Komerca Akademio. Aperis pluaj aktivuloj: fakinstruisto Jan Šembera kaj Josef Jeřábek, gimnazia profesoro Rudolf Fridrich, d-ro Josef Barvíř kaj aliaj.
Lancaster (Lancashire)
Ekonomio
Ĉirkaŭ 1800 Lancaster estis grava haveno, sed poste ĝia rivero, Rivero Lune, tro siltis. Nun situas en la urbo pluraj fabrikoj kaj parto de la Universitato de Cumbria; apude situas la Universitato de Lancaster.
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1919-1938)
1920
1920: la Klubo ŝanĝis sian nomon je Esperantista klubo en Brno, Ĉeĥoslovakio. Ĵurnaloj ofte raportis pri la movado, estis aranĝita ekspozicio en librovendejo de Barvič. La kunvenoj okazis en Akademia kafejo.
Lancaster (Lancashire)
Vizitindaĵoj
Inter la vizitindaĵoj estas:
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1919-1938)
1921
1921: prezidanto iĝis prof. Inĝ. V. Kroužil; direktoro J. Krumpholc prelegis en Instruista Asocio de Brno, ing. Kroužil en la Soci-eto de Inĝenieroj kaj Arkitektoj. Plie li ĉeĥigis anglan broŝuron de T. Gueritte Esperanto, mezinárodní jazyk inženýrů (Esperanto, internacia lingvo de inĝenieroj), kaj esperantigis verkon de Arne Novák Ĉeĥa literaturo laŭ la birdperspektivo. Per ministeria dekreto el la 27.10. l921 li estis nomumita ekzamena komisaro de Esperanto por burĝaj lernejoj. En traduko de d-ro J. Barvíř aperis kompilaĵo Moravia Karsto de K. Absolon kaj ampleksaj enkondukoj al du gravaj folkloraj verkoj de Joža Uprka Ligado de kapotukoj kaj Pilgrimo ĉe Sankta Antonio,. Enkadre de la 13-a UK en Prago la Klubo organizis ekskurson por 800 partoprenantoj al Macocha.
1922
[[1922]: Fronte de la Klubo estis profesoro Rudolf Fridrich; la I-a Ĉeĥoslovaka Esperanto-Kongreso en Brno (ĉ. 300 partoprenantoj) en parlamentejo de la Malnova Landa Domo; por la kongresanoj aperis Gvidlibro pri Brno, preparita de Jan Šembera, R. Fridrich kaj Josef Jeřábek.
1923
1923: la Klubo partoprenis Ekspoziciajn Foirojn de Brno per propra ekspozicio en la malnova Komerca Akademio. La ekspozicion vidis dekmiloj da homoj, ĝi alportis ankaŭ financan profiton al la Klubo, kiu ricevis diplomon pro modela aranĝo.
1924
1924: denove fronte de la klubo estas Inĝ. J. Sítko; gesinjoroj Fridrich elfrancigis broŝuron Svaz národů o esperantu (Ligo de nacioj pri Esperanto); al la Klubo aliĝis direktoro de Komerca lernejo Josef Bednář kun modernaj propagandaj metodoj - li eldonis reklame tre efikan lernolibron de "Esperanto en dek horoj" (1925) kaj libron de gajaj rakontoj Barono Mensogbabilulo (1926); Esperanto daŭre instruata en diversaj lernejoj kaj kursoj, ankaŭ al fervojistoj, policistoj kaj en Fremdul-Asocio.
1925
1925: prezidanto estis denove profesoro R. Fridrich; somere venis 30 eksterlandanoj el naŭ nacioj por viziti la abismon Macocha. La Klubo prizorgis la akcepton kaj akompanon.
1926
1926: la jubileon de 25 jaroj solenis la Klubo en decembro en malgranda halo de Besední dům; Ota Petr kunaŭtoris Esperantan-ĉeĥan vortaron.
1927
1927: komenciĝis perradia kurso de Esperanto (publikigita samtempe en Radio-Journal), kiun gvidis J. Bednář; en semajna gazeto Nový lid (Nova Popolo), la plej disvastigita etika revuo (eldonkvanto 250 000 ekz.), aperis merite de direktoro Ota Petr konstanta Esperanto-kurso kaj rubriko, kiujn gvidis  sekretario de la Klubo Josef Vondroušek dum kvar jaroj; en saloneto de Besední dům soleno omaĝe al 40 jaroj de Esperanto; koncerto de Kantista Kvarteto de J. Šembera kaj solo-dancoj de Zora Šemberová, posta unua baletistino ĉe la Landa Teatro.
1928
1928: por impona Ekspozicio de la Nuntempa Kulturo en Brno, kiun vizitis dekmiloj da eksterlandanoj, la Klubo atingis eldonon de esperantlingvaj prospektoj kaj dissendis 5000 ekzemplerojn en la tutan mondon; Esperanto en la Ekspozicio estis reprezentita fare de Ĉeĥoslovaka Asocio Esperantista kaj en la lerneja fako per laboro de lernejestro Albín Neužil el Olomouc; grandan intereson pri la Ekspozicio uzis la Klubo por kunvoki al Brno Renkontiĝon de moraviaj kaj sileziaj esperantistoj (7.-8. 7).
1929
1929: prezidanto fariĝis direktoro J. Bednář; somere venis ĉ. 400 eksterlandanoj, revenantaj el la UK en Budapeŝto; la Klubo aranĝis por ili amikan vesperon en Besední kaj trarigardon de la urbo; plurajn grupojn gvidis tra la urbo ankaŭ policistoj kun ŝildeto Esperanto, kio vekis favoran impreson en la gazetoj.
1930
1930: prezidanto estis J. Vondroušek; la Klubo komencis eldonadi multobligitan informilon Informa Bulteno de Esperantista klubo en Brno, ĉar la revuo La Progreso ĉesis aperi pro financaj malfacilaĵoj; la informilo estis modesta, kvarpaĝa, aperadis neregule, dum du jaroj kaj duono aperis entute 14 numeroj (redaktis s-ano Inĝ. Ernesto Sonnenfeld, elmigrinta en 1938 al Montevideo, tradukinto de ĉefverko de la argentina literaturo, Martin Fierro de Jose Hernandez).
1932
1932: en la 5-a Kongreso por la Seksa reformo, internacia kuracista kongreso, okazinta en Brno septembre, Esperanto estis unu el la oficialaj lingvoj (D-ro Leumbach el Kopenhago prelegis en Esperanto); la Klubo preparis tradukon de la ampleksa programo kaj la kluba anaro amase partoprenis en ĉiuj publikaj kunvenoj de la kongreso; la unua perradia prelego (parolis F. Baďura) havis internacian eĥon, sekvis pluraj prelegoj kaj ekde tiam "Verda Stacio" havis firman lokon en la radio de Brno. Esperantlingvaj prelegoj estis regulaj, kunlaboris pluraj anoj de la Klubo (J. Šamla, M. Strejčková, reĝisoro Dalibor Chalupa, kaj poste speciale profesoro Theodor Kilian el Třebíč); la prelegoj informis la mondon pri nia ŝtato kaj popolo, vivo kaj artoj, kaj laŭ sugesto, instigo kaj senpera helpo de Inĝ. Antonín Slavík (direktoro de Radio-Journal en Brno, ekzekutita en 1942 en Berlino de nazioj) estis disaŭdigitaj dramverkoj RUR, La Blanka Malsano, Grandhotelo Nevada, operoj Vendita Fianĉino, operetoj Pola Sango, Sur Rozoj Sternite, kabaretoj ktp., en kiuj rolis aktoroj kaj artistoj de la Landa Teatro en Brno, kiel Karel Höger, Zdeňka Švabíková-Kožíková, František Kožík, Jarmila Lázničková, Josef Bezdíček, Vladimír Leraus, Jarmila Kurandová k.a.; la Klubo komisie vendadis eldonaĵojn de la eldonejo Literatura Mondo.
1933
1933: kiel prezidanto elektita František Válka, aŭtoro de la verketo Všude dobře, doma nejlépe (la libreto rememoras la dudekjaran restadon de la aŭtoro en Brazilo); en la komitaton eniras Theodor Kilian el Třebíč, gvidanta tri radio-kursojn (1932-1933).
1934
1934: prezidanto iĝis Jaromír Hoffner; la Klubo aranĝis prelegon de Afrikano Kola Ajay el Lagoso el Niĝerio en plenplena halo de Masaryk-Universitato (oktobre) kaj du prelegojn en lernejoj; en novembro ĉeĥlingve parolis en la granda halo de Stadiono D-ro Augustin  Pitlík el Prago pri la Tutmonda Ekspozicio en Ĉikago; la Klubo disponis pri pluraj inform-vitrinoj, ankaŭ en la stacidomo.
1935
1935: la VI-a Ĉeĥoslovaka Esperanto-Kongreso (27.-29.9.) en salono de hotelo Passage (interkonatiĝa kaj amika vesperoj), en Stadio (inaŭguro kaj artvespero) kaj en Kleriga Domo de Brno (laborkunsidoj); oni povis ĉeesti Diservon en la internacia lingvo kaj partopreni la faman aŭto-konkurson sur Masaryk-Ringo; la tutan kongreson ĉeestis la registara konsilisto Hugo Steiner, fondinto de la Internacia Muzeo de Esperanto en Vieno; partoprenis 209 homoj kaj venis salutoj el Ministerio pri eksterlandaj aferoj, el Ministerio pri lernejoj, Ministerio de komerco.
1936
1936: nova prezidanto fariĝis Theodor Kilian (ĝis 1940); la kluba sekretario estis seninterrompe ekde 1928 J. Vondroušek; la 18-an Internacian Kongreson de Katolikaj Esperantistoj (4.-9.8.) partoprenis pli ol 250 homoj el 14 landoj; preparis Klubo de Katolikaj Esperantistoj en Brno, sub prezidanteco de Aleš Berka, kiu ankaŭ fondis Eldonejon de Malkaraj Libroj (EML); Internacia Ekspozicio de Esperanto en haloj de la Industria Muzeo; aŭtunan Ĉe-metodan kurson de invitita estono Henriko Seppik (lektoro de Universitato Tartu) partoprenis kelkcent homoj.
1937
1937: en januaro denove prelegis Jozefo Scherer kaj H. Seppik; somere venis Kolomano Kalocsay kaj Ludoviko Tárkony; la Klubo direktis ĉiun sian aktivecon al ĝusta informado de eksterlando pri nia ŝtato.
1938
1938: por aŭtuno estis entreprenitaj vastegaj aranĝoj, ampleksa kampanjo, sed ĉio preterpasis pro la krizaj kaj tragediaj septembraj kaj oktobraj tagoj; post la kapitulaco de Ĉeĥoslovakio la aktiveco de la Klubo tre moderiĝis, sed ne ĉesis.
Kutina
Kutina, (ankaŭ hungare) estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 22 komunumoj apartenas al la municipo.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Zagrebo. La lasta troviĝas 70 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la loko devenis dum regado de Béla la 4-a. Post la mezepoko la urbo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. En 1789 lernejo ekfunkciis. Ĝis Traktato de Trianon Kutina apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Belovár-Kőrös, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Vidindaĵo
Viziteblas muzeo en Kutina.
Knorrendorf
Knorrendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sveticjevo
Historio
Post la mezepoko la regiomo apartenis al la Osmana Imperio ĉirkaŭ 150 jarojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Topolya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Sveticjevo 205 homoj.
Zagórz
Zagórz estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Zagórz en distrikto Sanocki.
Bernard Charbonneau
Bernard CHARBONNEAU (naskiĝis en 1910, mortis en 1997) estis franca filozofo, nun rigardata kiel la antaŭulo de politika ekologio, sed kies penso ankaŭ, kaj ĉefe estas analizo kaj denunco de la totalismaj ecoj de moderneco.
ekde la jaroj 1930-1950 li konsciiĝis, ke estas en la moderneco esenca emo al krei totalisman socion, kaj ke la tro konataj hiatoriaj ekzemploj kial la naziaj aŭ stalinismaj, estas nur krudaj unuaj manifestiĝoj, sed ke l aproblemo ne kuŝas en la ideologia aspekto de unu aŭ alia sed en pli pfofunda tendanco, enskribita en la moderna civilizo kaj ŝtato, kaj ankaŭ en la emo fare de la homoj konsenti al sia propra submetiĝo. Li ankaŭ ekde tiu epoko antaŭvidis, kio estis malfacile imagi en tiu tempo, ke la moderna civilizo estis detruonta la naturon kaj ke tradiciaj terkultivistoj estis malaperontaj. Li komencis en jaroj 1940-aj verki vastajn sumajn librojn, sed neniu eldonisto akceptis ilin. Eĉ liaj intelektulaj kolegoj ne komprenis lin. Nur post 1970, kiam la ekologiaj temoj komencis esti agnoskitaj kaj iĝis furoraj, li povis trovi eldonistojn kaj artikoloj liaj regule aperi en ekologiisma gazetaro. Sed eĉ tiam li restis marĝene kaj ne komprnite. Ĉar li havis dubojn pri certaj ecoj de radikala ekologiismo, kaj lia vido estis pli vasta. Nur nuntempe kelkaj komencas malkovri vere la gravecon de lia penso.
Baselice
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Castelvetere in Val Fortore, Colle Sannita, Foiano di Val Fortore, San Bartolomeo in Galdo kaj San Marco dei Cavoti.
Micuiŝi Kotono
Micuiŝi Kotono (三石 琴乃 [Micuiŝi Kotono]) estas japana sejuo. Ŝi debutis en 1988 en animeo "Esu ŭo Nerae!" (エースをねらえ! [Ēsu ŭo Nerae!]) en la rolo de Tomojo. Micuiŝi Kotono iĝis fama en 1992 pro sia rolo de Sejla Mun (Cukino Usagi) en la animeo "Sejla Mun". Poste ŝia populareco kreskis pro la rolo de Kacuragi Misato en la animeo "Neon Genesis Evangelion". Ŝia tria fama rolo estas Boa Hankok el "Ŭan Pis".
Animeo
La ĉefroloj estas indikitaj per dika tiparo.
Diastolo
En medicino, la diastolo estas la parto de la korbata ciklo, dum kiu ĉambroj de la koro malkontrahiĝas por repleniĝo per sango. La malo de sistolo estas sistolo, dum kiu la koraj muskoloj kontrahiĝas.
Priskribo
La mamula koro konsistas el kvar ĉambroj: la maldekstraj atrio kaj ventriklo (konektitaj per la mitra valvo) kaj la dekstraj atrio kaj ventriklo (konektitaj per la trikuspida valvo).
Diastola sangopremo
La sangopremo dum la diastolo nomiĝas diastola premo. Ĝi estas pli malalta ol la sistola premo, kaj estas tipe skribita laste: ekz. sangopremo de 120/80 mmHg estas diastole 80 mmHg, sistole 80 mmHg.
Etimologio
La termino diastolo devenas el la helena δῐᾰστολή diastolḗ “malkontraho”, el δῐᾰ́ diá “tra, per, inter” kaj στέλλειν stéllein “sendi”.
Radio Hekaphon
Radio HEKAPHON estis la unua radistacio de Aŭstrio.
Neoficialaj komencoj
En la jaro 1923-a kandidatis du grupoj por ricevi koncesion de radio-disaŭdigo en la lando. Ekde la 1-a de aprilo sendadis unu el la kandidatoj, la Vereinigte Telephonfabriken AG Czeija, Nissl & Co el Wien, sub la gvido de Oskar Koton pirate el la propra loĝejo en Wien-Brigittenau, poste el la 4-a etaĝo de la lernejo Technisches Gewerbemuseum en Wex-strato.
Artistoj kiel Bert Silving aŭ Raoul Aslan gajnis siajn unuajn radifoniajn spronojn ĉe Radio Hekaphon kaj la prezidento de Aŭstrujo Michael Hainisch faris tie en la 2-a de septembro 1923 la unuan paroladon radian de prezidento.
Ĉesis la elsendoj en 1924 post kia Oskar Czeija estis ricevinta elsendan koncesion por la nove fondita entrepreno RAVAG, la antaŭula organizaĵo de ORF ĝis 1957.
Radio Hekaphon kaj Esperanto
En la 8-a de aŭgusto 1924 fariĝis salutvortoj en Esperanto el la provizora studio. Poste Esperanto silentis sur aŭstriaj radiondoj ĝis 1925.
Vauksa pinglovostulo
La Vauksa pinglovostulo, Chaetura vauxi, estas eta birdo de la familio de Apusedoj, kiu enhavas ankaŭ la apusojn, apusetojn, salanganojn, ktp. Ĝi reproduktiĝas en altaj teroj el suda Alasko al centra Kalifornio kaj el suda Meksiko, norda Jukatana Duoninsulo, al orienta Panamo kaj norda Venezuelo. La populacio de Usono estas migranta, vintrante el centra Meksikio suden tra Centrameriko. La loĝanta reproduktanta loĝantaro en la suda parto de tiu teritorio foje estis konsiderata separata specio, Malheldorsa pinglovostulo, Chaetura richmondi.
La Vauksa pinglovostulokonstruas tasneston el bastonetoj kaj salivo sur vertikalaj surfacoj en malhelaj truoj, kiel arbotruoj, klifokornicoj aŭ subtegmentoj. La ino demetas tri blankajn ovojn inter martok kaj julio. Ĝi reproduktiĝas en monoj kaj montetoj, ĉefe super 700 m, kaj manĝas super arbaroj kaj pli malfermaj areoj, inkludante urbojn.
Temas pri eta apuso, eĉ kompare kun aliaj specioj de la genro Chaetura, 10.7 ĝis 11.2 cm longa kaj peza 18 g. La nordaj populacioj estas iomete pli grandaj je 11.5 cm, probable pro la Regulo de Bergmann, aŭ pro migropostuloj. Ĝi havas cigarforman korpon, duonlunformajn flugilojn kaj mallongan kvadratan voston. La kapo, supraj partoj kaj flugiloj estas nigrecaj, kaj la subaj partoj, pugo kaj vostokovriloj estas grizbrunaj. La gorĝo estas helgriza, kaj blankeca en nordaj birdoj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas malhelajn bazojn ĉe la gorĝoplumoj.
Tiu apuso havas pli varian voĉon ol aliaj specioj de la genro.
Tiu apuso estas gregema specio, laŭ aroj de 30 aŭ pliaj birdoj, kaj ofte kun aliaj apusospecioj, kiel la Blankkola cipselo, ĉefe dum klimatŝanĝoj. Ĝi flugas kun mikso de fortaj flugilfrapoj kaj tremaj glitoj.
La Vauksa pinglovostulo manĝas dumfluge flugantajn insektojn, inkludante skarabojn, vespojn, termitojn kaj flugantajn formikojn.
La Vauksa pinglovostulo ricevis la nomon laŭ la usona sciencisto William Sansom Vaux.
Iván Erőd
Iván Erőd, laŭ hungarlingve kutima nomordo Erőd Iván estis hungara-aŭstra komponisto, pianisto, altlerneja instruisto. Lia avo estis Bernát Ney, lia onklo estis Tibor Ney.
Iván Erőd naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Vieno.
Biografio
Iván Erőd lernis pianadon de György Kálmán en sia aĝo 5, post 5 jaroj de Pál Kadosa. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1950, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1951 kaj 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Szabó (komponisto), Zoltán Kodály, Bence Szabolcsi, Lajos Bárdos, Olivér Nagy, Erzsébet Szőnyi, Dénes Bartha, Antal Molnár (komponisto), András Mihály kaj Katalin Nemes. Depost fiasko de la hungara revolucio de 1956 li disidis al Aŭstrio kaj inter 1957–1961 li studis en Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno. En 1960 li ricevis aŭstran ŝtatanecon, ekde tiam li vivtenis sin el piankoncertoj. Inter 1967–1989 li ankaŭ instruis en Universitato por Muziko kaj Scena Arto je Graz, poste en simila universitato en Vieno, en la studjaro 2004 en la menciita Muzikarta Altlernejo (intertempe levita al universitato). En 1993 li rericevis la hungaran ŝtatanecon kaj eĉetis domon en Csákberény. Li ricevis eksterlandajn kaj hungarajn premiojn inter 1961-2019. Li edziĝis en 1969, lia edzino naskis 5 gefilojn inter 1970-1984.
Hemuševec
Hemuševec, hungare Henisfalva estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Prelog.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Henisfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Rusia revolucio
Rusiaj revolucioj estas la revolucioj kiuj okazis en Rusio. Plejparte kiam oni diras "Rusia revolucio" (aŭ "Rusa revolucio"), oni subkomprenas la Rusian oktobran revolucion de 1917.
PGP
PGP povas esti:
Brassói Lapok (semajngazeto)
Brassói Lapok (semajngazeto) (braŝoi) estas hungarlingva semejngazeto de Distrikto Braşov aperanta en Braŝovo, Rumanio. Ĝi aperas ekde 24-a de julio 1969. Ĝi estas la daŭrigado de semajngazeto Új Idő aperinta ekde 1-a de marto 1963. La ĉefredaktoro estis Sándor Albert kaj ĝiaj pli gravaj internaj kunlaborantoj la jenaj: János Ábrahám, Géza Apáthy, Albert Bartha, István Fazakas, Ferenc Irinyi Kiss, Péter Mag (ĝis 1972), Lázár Madaras, Sándor Szenyei, Mária Váradi, János Ritoók (literatura redaktoro 1967-1969), Éva Lendvay (literatura redaktorino), András Sipos (literatura redaktoro).