cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Naga (Sudaj Kamarinoj)
Trafiko
Naga havas flughavenon por malgrandaj aviadiloj inter Pili kaj Naga, ankaŭ fervojan kaj aŭtobusan stacidomojn. Al Naga 3 ĉefvojoj kuras. Enurbe tricikloj, aŭtobusoj kaj busetoj trafikas.
Klimato
Naga situas en la savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas po 1864 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, inter majo-novembro estas la pluva sezono. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Apache Continuum
Continuum ruliĝas sur servila komputilo, kiu havas aliron al la programaĵa magazeno, kaj aŭtomate regule plenumas ekzemple jenajn taskojn:
Ĉar Continuum prenas la fontojn de la programpartoj el magazeno, ĝi bezonas liberan (legan) aliron al la magazeno. Tiun ĉi oni indikas en la projekt-konstrua dosiero (pom.xml) en speciala sekcio, nomata scm (source code management = fonto-koda administrado). Se por tio necesas pasvorto, ĝi devas esti en la dosiero.
Continuum subtenas la procezon de daŭra integrado, ĉar ĝi ebligas oftan ripetadon de la menciitaj agoj, eĉ post nur malgrandaj modifoj en la programo, kiuj ne pravigus tujan integradon fare de homo.
6661 Ikemura
6661 Ikemura estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan komunikadan teknikiston kaj Toshihiko Ikemura, kunmalkovrinton de la perioda kometo 76P/West-Kohoutek-Ikemura. Li fotografie observas la planedojn kaj memstare faris mapon de Marso nun uzata de multenombraj astronomoj.
Mérignac (Gironde)
Mérignac [] estas franca komunumo en la departemento Gironde, en la regiono Akvitanio. Ĝi havis 66,142 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Mérignac estas la dua plej granda urbo en Gironde post sia najbaro Bordeaux.
Transporto
La aŭtovojo A630, kiu rondiras ĉirkaŭ Bordeaux, pasas tra Mérignac.
Mérignac havas stacidomon: la stacidomo. La stacidomo situas en Bordeaux ĉe la limo kun Mérignac. Por longdistancaj trajnoj (TGV), la plej proksima stacidomo estas.
En Mérignac estas pluraj haltejoj de la linio A de la tramo de Bordeaux.
En Mérignac troviĝas ankaŭ la internacia flughaveno Bordeaux - Mérignac.
Julio de 2023
Jen listo de okazaĵoj en julio 2023:
Listo de urboj de Hispanio
Geografio > Eŭropo > Iberio > Hispanio > Urboj de Hispanio < Urboj
Klasifado laŭ aŭtonoma komunumo (regiono/nacio).
(1): Ĉefurbo de aŭtonoma komunumo
(2): Ĉefurbo de provinco
Alessandra Ambrosio
Alessandra Corine Ambrósio (11-an de aprilo 1981 en Erechim, Rio Grande do Sul) estas brazila topmodelo kun pola-itala deveno.
Ambrosio-n manaĝas Elite Model Group kaj apartenas al grupo de manekenoj de Victoria’s Secret. Ŝia unua manekena laboro estis ĉe Elle Brazilian, poste ŝi laboris en reklamkampanjoj por firmaoj kiel Revlon kaj Gap. Ŝi prezentis kun Marisa Miller en 2008 la banvestan kolekcion de 2008 de Victoria’s Secret. Ŝi laboris ankaŭ por Christian Lacroix, Christian Dior kaj Giorgio Armani.
Ŝi vivas ekde 2005 kun usona komercisto Jamie Mazur, ŝi naskis en aŭgusto de 2008 filinon.
3663 Tisserand
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca astronomo, matematikisto kaj akademiano Félix Tisserand (1845–1896).
Santo Antônio do Pinhal
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Campos do Jordão. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
ISO 3166-2:MN
ISO 3166-2:MN estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Mongolion. En ĝi estas difinitaj kodojn por la 21 provincoj (mongole singulare nomataj Аймаг, "ajmag", ankaŭ tradukeble per la termino "triboj") de Mongolio kaj aldone por la nacia ĉefurbo Ulan-Batoro. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>MN</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Mongolio. La dua parto estas tri ciferoj por provinco kaj la cifero 1 por la ĉefurbo. La kodoj ekzistas senŝanĝe ekde 1998.
Ginestra
Ginestra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Barile, Forenza, Maschito, Ripacandida kaj Venosa.
Yāʾ
La yāʾ (arabe ﻳﺎء, yāʾ ) estas la dudekoka kaj lasta litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon aŭ. Tiele ĝi reprezentas sonon frikativan, palatalan kaj voĉan.
En la abjad-numeraloj havas la valoron de 10.
Waitsburg (Vaŝingtonio)
Waitsburg estas urbo en Kantono Walla Walla, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi estas la sola urbo en Vaŝingtonio, kiu ankoraŭ nun funkcias laŭ sia ĉarto el la antaŭŝtatiĝa epoko. Ĝia nomo venas de Sylvester Wait, kiu establis muelejon tie en 1864.
Yāʾ
Ortografia uzado
KIam la yāʾ utilas de tenilo al hamza perdas siajn dus punktojn, kaj eknomiĝas tiu simbolo yāʾ hamza (ئ). Tio okazas kiam la hamza estas antaŭata aŭ sekvata de /i/ aŭ antaŭata de /j/. Ekz.: بِئَر, biʾar, «puto»; أَفْئِدة, ʾafʾida, «koroj»; سُئِل, suʾil, «oni demandis al li»; مِئُون, miʾūn, «centoj»; رَئِس, raʾis, «prezidanto».
Waitsburg (Vaŝingtonio)
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
Bildliteraturo
Bildliteraturo aŭ komikso aŭ bildstria literaturo estas arto en kiu io esprimiĝas per - kaj disvolviĝas laŭ - sinsekvo de bildoj (fotoj, desegnoj, ktp).
Oni foje konsideras, ke bildliteraturo estas hibrido inter literaturo kaj belarto, t. e. teksto kaj bildoj kiuj kune esprimas ion, disvolviĝantan ofte laŭ tempo. Tamen ekzistas kelkaj specimenoj, kiuj tute ne entenas tekstojn, kio montras ke la precipa eco kuŝas en la bildoj mem kaj ties sinsekvo (en tio ĝi pli parencas al kinarto).
Ĝi estas unu el la plej novaj artospecoj, sed se oni akceptas senskriban neolitikan arton kaj bild-ornamitajn Egiptajn hieroglifojn kiel ties praformojn, ĝi apartenas ankaŭ al la plej malnovaj.
Moderna bildliteraturo, kun ties kohero inter teksto, bildo kaj kronologio, devenas de komiksoj (ŝercaj, amuzigaj bildrakontoj) en Usonaj gazetoj de la 19-a jarcento, kiuj siavice estis pluevoluo de pli fruaj politikaj satirdesegnoj, tre rilataj al la politika uzado de karikaturoj laŭlonge jam de la tuta 19-a jarcento, en kiu oni uzis tekstojn interne de la bildoj, kaj ĉefe de pli praaj rakontoj sub formo de sinsekvoj de bildoj, sed kun teksto skribita aparte, kiel la Tapiŝo de Bayeux aŭ la Epinal-bildoj.
Historio de Bildliteraturo
La eŭropaj, usonaj kaj japanaj bildliteraturaj tradicioj sekvis diferencajn vojojn. Eŭropanoj komencis sian tradicion ĉe la svisa Rodolphe Töpffer kaj liaj bildostrioj de la 1830-aj jaroj, dum usonanoj vidis la originon de sia tradicio en la bildostrioj de Richard F. Outcault de la 1890-aj jaroj nome The Yellow Kid (flavulo), kvankam multaj usonanoj agnoskas la antaŭaĵon de Töpffer. Japana bildliteraturo havis longan prahistorion de satiraj bildostrioj konduke al la epoko de la Dua Mondmilito. Mangao, la japana termino por bildliteraturo kaj bildostrio, estis la unua popularigita de la artisto Hokusai komence de la 19-a jarcento. Postmilite la moderna japana bildliteraturo ekfloris, kiam Osamu Tezuka produktis fekundan laboron. Ĉirkaŭ la fino de la 20-a jarcento, tiuj tri tradicioj konverĝis en tendenco al librolongaj bildostrioj: nome comics en Eŭropo, tankōbon en japana tradukebla kiel "sendepende aperinta libro" en Japanio, kaj graphic novel (grafika novelo) en la angla-parolantaj landoj.
For el tiuj rektaj genealogioj, teoriistoj kaj historiistoj de bildliteraturaj artoj vidis antaŭaĵojn de bildliteraturo ĉe la murpentraĵoj de la Groto Lascaux en Francio (kelkaj el kiuj aperas kiel kronologiaj sekvencoj de bildoj), ĉe egiptaj hieroglifoj, ĉe la Trajana Kolono en Romo, ĉe la Normana Tapiŝo de Bayeux de la 11-a jarcento, ĉe la lignaĵo de la jaro 1370 nome bois Protat, la latina de la 15-a jarcento Ars moriendi kaj la blokolibroj, la verko de Mikelanĝelo nome La Fina Juĝo ĉe la Siksta Kapelo, kaj la sekvencaj gravuraĵoj de William Hogarth en la 17-a jarcento, inter aliaj.
Anglalingva bildliteraturo
Ilustritaj humuraj gazetoj estis popularaj jam en Britio en la 19-a jarcento el kiuj la plej frua estis la mallongdaŭra The Glasgow Looking Glass en 1825. La plej populara estis Punch, kiu polularigis la terminon cartoon por siaj humuraj karikaturoj. Foje tiuj cartoons en tiuj gazetoj aperis laŭ sekvencoj; la rolulo Ally Sloper aperis en la plej frua seriigita bildostrio kiam la rolulo ekaperis en sia propra ĉiusemajna gazeto en 1884.
Usonaj komiksoj disvolviĝis el gazetoj kiaj Puck, Judge, and Life. La sukceso de ilustritaj humuraj suplementoj en New York World kaj poste en New York American, partikulare The Yellow Kid de Outcault, kondukis al disvolvigo de gazetaj bildostrioj. Tuj la dimanĉaj strioj iĝis tutpaĝaj kaj ofte koloraj. Inter 1896 kaj 1901 bildliteraturistoj eksperimentis per sekvenceco, movo, kaj parolvezikoj.
Pli mallongaj, blanknigraj ĉiutagaj bildostrioj ekaperis tuj en la 20a jarcento, kaj iĝis firmaj en gazetoj post la sukceso en 1907 de Mutt and Jeff de Bud Fisher. En Britio, la Amalgamated Press establis popularan stilon de sekvenco de bildoj kun teksto inter ili, kiel ĉe Illustrated Chips kaj Comic Cuts. Humuraj strioj hegemoniis dekomence, kaj en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj iĝis popularaj ankaŭ strioj kun kontinuaj historioj en ĝenroj kiaj aventuro kaj dramo.
Maldikaj gazetetoj nomitaj komiksaj libroj aŭ rekte komiksoj aperis en la 1930aj jaroj, dekomnce kiel represitaj gazetaj bildostrioj; kaj ĉirkaŭ la fino de la jardeko, originala enhavo ekdominis. La sukceso en 1938 de Action Comics kaj ties ĉefa heroo Superman markis la komencon de la Ora Epoko de Komiksoj, en kiu la superheroa ĝenro estis hegemonia. En Granda Britio kaj la Komunumo, Dandy (1937) kaj Beano (1938) de DC Thomson iĝis sukcesaj humur-bazitaj titoloj, kun kombinita cirkulado de ĉirkaŭ 2 milionoj da ekzempleroj ĉirkaŭ la 1950-aj jaroj. Ties roluloj, kiel "Dennis the Menace", "Desperate Dan" kaj "The Bash Street Kids" estis legitaj de generacioj de Britaj knaboj. Tiuj komiksoj origine eksperimentis per superherooj kaj agadhistorioj antaŭ setliĝi sur humuraj stripoj montrantaj mikson de stiloj de Amalgamated Press kaj de Uonsaj komiksoj.
La populareco de la superheroaj komiksaj libroj malpliiĝis post la Dua Mondmilito, dum la vendado de la komiksaj libroj plue pliiĝis dum aliaj genroj same pliiĝis, kiel la amaferaj, la vakeraj, la krimromanaj, la hororaj, kaj la humuraj. Post vendopinto en la komenceo de la 1950-aj jaroj, la enhavo de komiksaj libroj (ĉefe de krimo kaj hororo) estis submeita al pritaksado fare de gepatraj grupoj kaj de registaraj agentejoj, kio pintis en Senataj aŭdiencoj kiuj kondukis al la establado de memcenzura korpuso nome Comics Code Authority. Tiu Kodo estis akuzita je malrapidigo de la kresko de usonaj komiksoj kaj de la pluteno de ĝia malalta statuso en la usona socio por multo de la cetero de la jarcento. Superherooj re-establiĝis kiel la plej elstara komikslibra ĝenro ĉirkaŭ la komenco de la 1960-aj jaroj. Kontraŭkulturaj komiksoj defiis la Kodon kaj la legantojn per por plenkreskuloj, kontraŭkultura enhavo fine de la 1960-aj jaroj kaj komenco de la 1970-aj jaroj. La Kontraŭkulturo naskis la movadon de la alternativa komikso en la 1980-aj jaroj kaj ties maturan, ofte eksperimentan enhavon en ĝenroj ne de superherooj.
Bildliteraturo en Usono ĝuis malaltan reputacion enradikiĝinta en homamasa kulturo; dum kulturaj elitoj foje vidis la popolan kulturon kiel minacanta kulturon kaj socion. En la lasta duono de la 20a jarcento, popola kulturo ricevis pli grandan akcepton, kaj la limoj inter alta kaj malalta kulturoj eksvagiĝis. Komikso tamen plue estas desdegnata, ĉar tiu medio estas vidita kiel simpla distro por infanoj kaj malkleruloj.
Franc-Belga kaj Eŭropa bildliteraturo
La franclingva sviso Rodolphe Töpffer produktis bildostriojn jam ekde 1827, kaj publikigis teoriojn malantaŭ la formo. Kartunoj aperis amplekse en ĵurnaloj kaj gazetoj el la 19a jarcento. La sukceso de Zig et Puce en 1925 popularigis la uzadon de parolvezikoj en Eŭropa bildliteraturo, post kio Franc-Belga bildliteraturo ekhegemoniis. Tinĉjo, per sia tipa stilo de klara linio, estis unuafoje seriigita en ĵurnalaj komiksaj suplementoj komence en 1929, kaj iĝis la ikono de la Franc-Belga bildliteraturo.
Post la sukceso de Le Journal de Mickey (1934–44), engaĝiĝintaj komiksaj gazetoj kaj tut-koloraj komiksaj albumoj iĝis la unuaranga produkto de bildliteraturo en la mezo de la 20a jarcento. Dume en Usono, tiam komiksoj estis rigardataj kiel porinfana oridukito kaj minaco al kulturo kaj klereco; komentistoj asertis ke "neniu eltenas la plej malgrandan seriozan analizon", kaj ke komiksoj estas "la sabotado de ĉia arto kaj de ĉia literaturo".
En la 1960-aj jaroj, la termino bandes dessinées ("bildostrioj") ekestis amplekse uzata en franca lingvo por aludi al tiu komunikilo. Kartunistoj ekkreis komiksojn por matura publiko, kaj oni stampis la terminon "Naŭa Arto", en franca neuvième art, dum bildostrioj ekallogis kaj publikon kaj akademian atenton kiel serioza kaj konsiderinda artoformo. Grupo en kiu estis René Goscinny kaj Albert Uderzo fondis la gazeton Pilote en 1959 por doni al tiuj artistoj pli grandan liberecon por ilia verkaro. La aventuroj de Asteriks de Goscinny kaj Uderzo aperis en ĝi kaj iĝis la plej multe vendita komiksa serio en franca lingvo. El 1960, la satira kaj tabu-rompa Hara-Kiri defiis la cenzurajn leĝojn laŭ la kontraŭkultura spirito kiu kondukis al la okazintaĵoj de Majo 1968.
Frustracio pro cenzuro kaj la ĉikanado fare de la eldonejoj kondukis la grupon de la bildliteraturistoj de Pilote fondi la gazeton nome L'Écho des savanes nur por plenkreskuloj en 1972. Plenkreskul-orientita kaj eksperimenta komikso floris en la 1970-aj jaroj, kiel ekzemple laŭ la eksperimentema sciencfikcio de Mœbius kaj aliaj en Métal hurlant, tiel ke eĉ ĉefaj famaj publikigistoj ekpublikigis prestiĝ-formatajn porplenkreskajn komiksojn.
Itala skolo de bildliteraturo
La Itala skolo de bildliteraturo estas unu el ĉefaj tradicioj de bildliteraturo plej gravaj en la eŭropa medio. Tiu tradicio estas nomata en Italio fumetto (fumeto) reference al la itallingva nomo de la parolveziko.
En la 1960-aj jaroj la itala bildliteraturo ricevis influon de intelektuloj. Oni organizis kongresojn pri bildliteraturo kaj en aprilo 1965 oni fondis la revuon Linus. Same oni kreis seriojn de popularaj aventuroj kiel Corto Maltese (1967) de Hugo Pratt, eble unu el roluloj de la itala komikso plej konataj ekster Italio. En la 1970-aj jaroj oni kreis faman rolulon Lupo Alberto, kaj aparte havis grandan sukceson grafikaj noveloj kun enhavo erota, ekzemple de artistoj kiaj Milo Manara, Guido Crepax, Tanino Liberatore kaj aliaj.
Japana bildliteraturo
Japanaj komiksoj kaj kartunoj (mangao), havas historion kiu estis datita reen kun bazo en antropomorfaj roluloj de la 12a al la 13a jarcento ĉōjū-jinbucu-giga, kaj de bildolibroj de la 17a jarcento toba-e kaj kibyōshi, kaj lignopresado kiel ukijo-e kiuj estis popularaj inter la 17a kaj 20a jarcentoj. La kibyōshi enhavis ekzemplojn de sekvencaj bildoj, movolinioj, kaj sonefektoj.
Ilustritaj gazetoj de okcidentanoj enkondukis okcident-stilajn satirajn kartunojn en Japanion en la fino de la 19a jarcento. Novaj publikaĵoj kaj en okcidenta kaj en japana stiloj iĝis popularaj, kaj fine de la 1890-aj jaroj, ekaperis en Japanio uson-stilaj komiksaj suplementoj de ĵurnaloj, same kiel kelkaj usonaj bildostrioj. En 1900 premieris Jiji Manga en la gazeto Jiji Shinpō — nome unua uzo de la vorto "manga" en sia moderna senco, kaj kie, en 1902, Rakuten Kitazawa startis la unua moderna japana bildostrio. Ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj, bildostrioj estis seriigitaj en grand-cirkulantaj ĉiumonataj gazetoj por gejunuloj kaj kolektiĝis en durkovrilaj volumoj.
La moderna epoko de bildliteraturo en Japanio komencis post la Dua Mondmilito, helpate de la sukceso de seriigitaj komiksoj de la fekunda Osamu Tezuka kaj la bildostrio Sazae-san. Ĝenroj kaj legantaroj diversiĝis laŭlonge de la postaj jardekoj. Historioj estas kutime unuafoje seriigitaj en gazetoj kiuj estas ofte centpaĝaj dikaj kaj povas enhavi ĉirkaŭ dekduoj da historioj; ili estas poste kompilitaj en tankōbon-formataj libroj. Je la ŝanĝo de la 20a al la 21a jarcentoj, preskaŭ kvarono de ĉiu presita materialo en Japanio estis bildoliteraturo. Tradukoj iĝis tre popularaj en eksterlandaj merkatoj — foje egale aŭ supere al la vendoj en la enlanda merkato de komikso.
Specifaj nomoj kaj difinoj
Nova artospeco, ĝi aperas sufiĉe malfrue en la zorgoj de la esperantistaj verkistoj, eĉ simple tradukistoj, tial la nomo en esperanto ne jam fiksiĝis firme. Tial oni renkontas la jenajn formojn, pli malpli specifajn:
Bildliteraturaj ecoj
Difini bildliteraturon kiel sinsekvon de bildoj, tute ne sufiĉas, ĉar ja ekzistas aliaj sinsekvoj de bildoj - kiel ekzemple teknika uzindiko por munti aparaton - kiun malfacile oni konsentas nomi kiel bildliteraturo.
Bildliteraturo en Esperanto
Jam delonge oni eldonis tradukojn de famaj komiksaj libroj en Esperanto. Plej ofte temas pri libroj de famaj roluloj aŭ desegnistoj kiuj estis tradukitaj al la internacia lingvo kiel pruvo de utileco de Esperanto, por plezuro de la ŝatantoj de bildliteraturo kaj foje kadre de la propra klopodo internaciigi la verkojn kiel en la okazo de Tinĉjo kaj Asteriks, kiuj same estis tradukitaj al multegaj lingvoj tutmondaj. Inter plej vendataj kaj konataj en Esperantujo komiksaj libroj menciindas el la serio de Asteriks, Asteriks gladiatoro, Asteriks kaj Kleopatra, Asteriks kaj la Normanoj kaj Asteriks ĉe la olimpiaj ludoj; el la serio de Tinĉjo, La Nigra Insulo, La Krabo kun oraj pinĉiloj, Tinĉjo en Tibeto kaj La Templo de l' Suno; krome, La eta Spiru' - Salutu la sinjorinon! de Tome kaj Janry, Rat-Man de Leo Ortolani, eldonita de la Projekto RoMEo, same kiel "La Reĝo de la Teroro" laŭ la itala Diabolik, Lupo Alberto, itala komikso kreita de Silver, esperantigita en 2010, kaj Lasta lekcio en Gotingeno, itala bildrakonto de Davide Osenda, esperantigita en 2010 kaj publikigita kiel PDF.
Krom tradukoj, ankaŭ esperantistaj artistoj dediĉis sin al produktado de originalaj grafikaj noveloj. Ekzemple Serge Sire jam produktis almenaŭ ses bonkvalitajn komiksajn librojn, nome BoRoKo, Ĉe la lago kiel kompilaĵo de bildostrioj el La Sago (2013), Kompendio pri blazonoj, speco de elementa lernolibro pri heraldiko, en formo de bildrakonto, "Varma mezepoko" (2014), "Perverse" (2015) kaj "La Rejnoro". Li mem kunlaboras kun aliaj verkistoj kaj artistoj en la esperantlingva gazeto La KancerKliniko, kiu ofte aperigas karikaturojn, bildostriojn ktp.
Kelkaj el la esperantaj produktaĵoj referencas al Esperantujo mem. Tiele dufoje kreiĝis roluloj SuperZam, nome komiksaj karikaturoj de L.L. Zamenhof, unu inventita de Ian "Jano" Carter (Britio) kaj la alia de Daniele Binaghi kaj Andrea Rossetto (Italio). En Sud-Koreio oni eldonis Vojaĝo de Onia, manga-eca libro pri reale okazinta veturo de juna korea esperantistino KIM Onnuri (Onia), kiu en 2013 faris vojaĝon tra 8 landoj de Okcidenta Eŭropo, vizitante esperantistojn kaj Esperanto-eventojn. En 2022 laŭ komisio de la Kapitulo de la Esperanta Civito, inspirite de simila bildromaneto klariganta la funkciadon kaj celaron de la EU-Parlamento, Tihomir Lovric originale desegnis kaj Nicolas Vanof originale verkis "Esperantio vivas", kie Mila Iljeva klarigas en sia aventuro la strukturon kaj celaron de la Esperanta Civito.
Famaj bildliteraturistoj
Carl Barks - François Bourgeon - Alberto Breccia - Claire Bretécher - Wilhelm Busch - Pierre Christin - Richard Corben - Guido Crepax - Robert Crumb - Derib - Walt Disney - Will Eisner - André Franquin - Gébé - Jean Giraud - Angela Giussani - Luciana Giussani - René Goscinny - Gotlib - Hergé - Alejandro Jodorowsky - Gary Larson - Gérard Lauzier - Tanino Liberatore - Loriot - Winsor McCay - Milo Manara - Mandryka - Scott McCloud - Moebius - Morris - Phillip Ndunguru - Leonardo Ortolani - Richard Outcault - Harvey Pekar - Peyo - Hugo Pratt - Quino - Don Rosa - Roberto Raviola, Magnus - Grzegorz Rosinski - Marjane Satrapi - Charles M. Schulz - Luciano Secchi aŭ Max Bunker - Silver - Serge Sire - Art Spiegelman - Osamu Tezuka - Lewis Trondheim - Albert Uderzo - Jean van Hamme - Gabriel Vargas - Bill Watterson - Georges Wolinski
Catalina Sky Survey
Catalina Sky Survey (CSS ; angle por "Ĉiela Enketo Catalina") estas usona projekto kies celo estas malkovri kometojn kaj asteroidojn kaj serĉi.
Bildliteraturo
Famaj serioj kaj roluloj
XIII - Alan Ford - Anselme Lanturlu - Asteriks - Batman - Benoît Brisefer - Blake kaj Mortimer - Buddy Longway - Buck Rogers - Calvin kaj Hobbes - Cisko kaj Vinjo - Corto Maltese - Diabolik - Dilbert - Donald Duck - Flash Gordon - Garfield - Gastono Lafuŝ' - Iznogud - Jenny Everywhere - Kajko kaj Kokoŝo - Kato Felikso - La Eta Spiru' - Largo Winch - Les Mondes d'Aldebaran - Lucky Luke - Lupo Alberto - Mafalda - Marsupilami - Maskita Kukumo - Mickey Mouse - Motley's Crew - Peanuts - Popeye - Rat-Man - Scrooge McDuck - Smurfoj - Snoopy - Spirou - Superman - Spider-Man - Thorgal - Tinĉjo - Turma da Mônica - Condorito - Valhalla - X-Men
Catalina Sky Survey
Misio
La Programo de Observo de la ATOj (NEO Observations Program : NEOO) rezultas de direktivo fare de la Usona Kongreso en 1998 al la NASA, por ke ĝi komencu programon por identigi la objektojn de 1 km de diametro aŭ pli kun nivelo de fido de 90% aŭ pli.
Bildliteraturo
Skoloj
Franc-Belga bildliteraturo - Disneja skolo - Itala skolo de bildliteraturo - Mangao
Catalina Sky Survey
Misio
La Catalina Sky Survey (CSS, en la Montaro Santa Catalina, norde de Tucson) kaj ĝia filio la Siding Spring Survey (SSS) plenumas serĉojn de ATOj kaj kontribuis al la celo postulita de la Kongreso.
Bildliteraturo
Eldonejoj kaj gazetoj
Action Comics - Amalgamated Press - Carlsen - Charlie Hebdo - L'Écho des savanes - Hara-Kiri - El Jueves - Mad - Métal hurlant - Pilote
Birdomanĝo
Birdomanĝo estas manĝo (ofte variaĵoj de semoj) manĝataj de birdoj. La plej grava uzado de birdomanĝo tutmonde, estas kiel manĝo por eldomigita kortobirdaro. Tamen (ĉefe en disvolvigitaj landoj), homoj ankaŭ faras aŭ aĉetas birdomanĝon por nutri maskotajn birdojn aŭ ŭas ĝin en birdomanĝejoj por naturaj birdoj. Birdomanĝo povas esti natura aŭ komerca. La elekto kion uzi kiel birdomanĝo dependas el la specio de birdo nutrota. Birdomanĝo povas ankaŭ eventuale allogi rodulojn.
Catalina Sky Survey
Misio
Krom identigi riskoj de alfrapo, la projekto ankaŭ permesis ricevi aliajn sciencajn informojn, inkluzive : plibonigi la konon pri la disdono de la loĝantaro de la ĉefa asteroida zono, trovi la disdonon de kometoj kun pli granda perihelioj, determini la disdonon de la ATOj kiel rezulto de kolizia historio kaj transporto al la interna sunsistemo ; kaj identigi eblajn celojn por projektaj kosmosondiloj.
Trogo
Trogeto estas malgranda trogo, ekz. uzata por birdoj.
Catalina Sky Survey
Teknikoj
CSS uzas tri teleskopojn, unu de 1,50 metroj de diametro ĉe la pinto de Monto Lemmon (kulmino de la Montaro Santa Catalina, 2791 m.) ; unu Schmidt-teleskopon de 68 cm de diametro proksime de Monto Bigelow (ambaŭ en la regiono de Tucson, Arizono) ; kaj la Uppsala Southern Schmidt Telescope de la Observatorio de Siding Spring en Aŭstralio. Ĉiuj tri uzas samajn termoelektre malvarmigatajn fotilojn kaj komunan programaron verkita de la teamo de CSS. La fotiloj estas malvarmigataj je ĉirkaŭ -100 °C, tial, iliaj malluma kurento (tie estas : la kurento en malĉeesto de lumo) estas ĉirkaŭ po 1 elektrono ĉiu horo. Ĉi-tiuj fotiloj de 4096 × 4096 rastrumeroj havigas vidkampon de 1 kvadrata grado ĉe la teleskopoj de 1,5 m kaj preskaŭ 9 kvadrataj gradoj ĉe la Schmidt-teleskopo. La nomina eksponperiodo estas 30 sekundoj kaj la teleskopoj de 1,5 m povas detekti objektojn ĝis ŝajna magnitudo 21,5 en tiu tempo.
Trogo
La erctrogo estas uzata por lavi erchavan sablon, rokaĵon ktp.
La staltrogo estas furaĝtrogo, establita en stalo, nomata ankaŭ rako, se ĝi estas kunaĵo el pluaraj specoj de metalaj aŭ lignaj stangoj.
Birdomanĝo
Semoj
Semoj de sunfloroj estas tre rekomenditaj por uzado en birdomanĝejoj ĉar ili allogas ampleksan varion de birdoj, havas altan proporcio de manĝaĵo rilate al ŝelo, kaj estas tre altaj laŭ grasa enhavo.
Nesemoj
Ĉar estas ampleksa vario de birdoj kiuj ne manĝas semojn, aliaj kelkaj tipoj de manĝo estis tradicie uzataj. Sebo (bova aŭ ŝafa graso) estas rekomendita por insekto-manĝantaj birdoj kiaj sitoj kaj pegoj. Nektaro (ĉefe sukerita akvo) allogas kolibrojn. Pano kaj kuirrestaĵoj estas ofte proponita al anasoj kaj mevoj. Kokoj manĝas tre ofte maizon, tritikon, hordeon, sorgon kaj muelitajn kromproduktojn.
Catalina Sky Survey
Teknikoj
CSS ordinare funkcias je ĉiuj sennubaj noktoj, ekcepte kelkaj noktoj centritaj je la plenluno.
Rezultoj
En 2005, Catalina Sky Survey fariĝis la plej fruktodona enketo pri ATOj, superante Lincoln Near-Earth Asteroid Research en la malkovro de ATOj kaj de PDOj ĉiuj jaroj. En 2005, CSS permesis la malkovron de 310 ATOj, en 2006 : 396, en 2007 466 kaj en 2008, 564 ATOj estis malkovritaj.
Laŭ Minor Planet Center, CSS malkovrigis 30 807 asteroidojn inter 1998 kaj 2017.
Notindaj malkovroj
2006 JY26 : Diametro ĉ 10 m ; pasis proksime de Tero kaj Luno la, eble trafos Teron la.
Paroĥa preĝejo Eferding
La paroĥa preĝejo Eferding estas konsekrita al la sankta Hippolyt (Hipolit) kaj apartenas al la plej signifoplenaj malfrugotikaj halopreĝejoj en Supra Aŭstrio, de 1451 ĝis ĉirkaŭ 1505 ĝi estis konstruata laŭ ordono de la grafoj de Schaumberg [Ŝaŭmberg] kaj sub la kontribuo de ĉiuj tavoloj de la loĝantaro (mondonacoj kaj kunlaboro) laŭ planoj de la katedralkonstrumajstro Jörg WINDISCH [Jerg Vindiŝ] en Passau.
Catalina Sky Survey
Notindaj malkovroj
2007 WD5 : Pasis proksime de Marso la.
2007 TU24 : Pasis proksime de Tero la.
Paroĥa preĝejo Eferding
1505 estis finita la konstruado per konstruado de la duobla helika ŝtuparo (gotika enskribo inter la enirejoj al la ŝtuparo). Tiu formo de la duobla helika ŝtuparo ekzistas krom tiu en Eferding nur dufoje en Aŭstrio.
La novgotika ĉefaltaro estas verko de la skulptisto Franz SCHMALZ [Franc Ŝmalc] el St-a Ulrich en la valo de Gröden [Greden] 1890. La planado estas de Johann Maria REITER [Rajter] en Hall en Tirolo. De la unua ekipaĵo nur malmulto ankoraŭ ekzistas. Malfrugotikaj reliefoj estas hodiaŭ en la kapelo de la Sankta Spirito. Ŝtona altartablo (hodiaŭ popolaltaro), baptoŝtono (1504) kun predelo "S-taj 3 reĝoj en la prebistereja krado en la malantaŭa regiono de la preĝejo (malfrua 16-a jc.), 2 reliefoj de la krucvojo (ĉirkaŭ 1500) estas en la antaŭlasta sudflanka navo. La altotombo de la 1559 mortinta Wolfgang de Schaumburg montras en la flankaj muroj la lastan juĝadon, la vekiĝon de la Lazaro, la vizion de la profeto Eceĥiel kaj la migradon tra Ruĝa Maro. La ŝtona kovrilplado montras ornamentojn kaj la duoblan blazonon de Anna kaj Wolfgang de Schaumberg. La lastaj grafoj de Schaumberg simpatiis kun la protestantismo, pro tio de 1560-1626 estis preskaŭ nur protestantaj predikantoj kiel paroĥoj en Eferding. La rekatolikigo okazis inter 1630 kaj 1660. La malfrugotika konstruaĵo estis en la dua duono de la 17-a jc. en multaj partoj barokigita (predikejo, flankaj altaroj). La pompa predikejo estas laboro el la tempo ĉirkaŭ 1660. La balustrado montras la figurojn de Johano la Baptisto kaj la kvar orientlandaj ekleziaj patroj. La Weber-altaro [Veberaltaro] el cirkaŭ 1660 enhavas la Dipatrinon kun la Jesuinfano (ĉirkaŭ 1510).
Catalina Sky Survey
Teamo de CSS/SSS
La teamo de CSS team estas estrita de Ed Beshore de la Lunar and Planetary Laboratory de la Universitato de Arizono.
La plena teamo estas :
En Aŭstralio:
Eduka agado
La CSS helpis kun Astronomia Tendaro, kiu montras al tendaranoj, kiel malkovri ATOjn. Ĝi eĉ ludis rolon en ekzercoj de astrofotografio kun la Astronomia Tendaro por Plenkreskuloj de 2006, kiu plenumis bildon, kiu estis prezentita en Astronomia Bildo de la Tago.
To Kill a Mockingbird
To Kill a Mockingbird (Esperante: Mortigi Mokbirdon) estas 1962-a kortdrama filmo direktita de reĝisoro Robert Mulligan, bazita de la populara anglalingva romano de la sama nomo de Harper Lee. Aperas en la filmo Gregory Peck kiel la ĉefa rolo de Atticus Finch, kaj li gajnis Akademian Premion por la rolo. Plue tiu rolo en ĉi tiu filmo estis konsiderata kiel la #1 Granda Heroo de usona kino de la Usona Film-Instituto. La filmo estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Ankaŭ aperis en la filmo steluloj Gregory Peck, Mary Badham, Robert Duvall, Brock Peters kaj aliaj.
19004 Chirayath
19004 Chirayath estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ved Chirayath, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Li estis lernanto ĉe la California Academy of Mathematics and Science de Carson (Kalifornio, Usono).
Moby
Richard Melville Hall, pli bone konata sub sia artista nomo Moby, estas usona diskĵokeo, kantisto, verkisto de kantoj kaj muzikisto.
25957 Davidconnell
25957 Davidconnell estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de W. David Connell , fervora subtenanto de la mallumaj ĉieloj de Norda Arizono Li estas longtempa membro de la konsulta konsilantaro de la Observatorio Lowell. En 2014, li partoprenis al la kreo de la fondaĵo de la Observatorio Lowell kaj prezidas la estraron de la fondaĵo de ties fondo.
Obeeme mi raportas
Obeeme mi raportas (ĉehe: Poslušně hlásím) estas ĉeĥoslovaka filma komedio el la jaro 1958 reĝisorita de Karel Steklý. Temas pri daŭrigo de filmo Bona soldato Švejk el la jaro 1956, ambaŭ partoj estis filmitaj surbaze de romano La travivaĵoj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito de verkisto Jaroslav Hašek.
Addison Emery Verrill
Addison Emery VERRILL (1983, Majno — 1926, Kalifornio) estis usona zoologo. Li estis studento de Louis Agassiz en la Universitato Harvard ĝis 1862, la jaro kiam li finis siajn universitatajn studojn. Li tiam akceptis laboron kiel la unuan Profesoron de la Universitato Yale pri zoologio, kaj instruis tie de 1864 ĝis 1907. Li estis membro de la Konektikuto Akademio de Arto kaj Sciencoj.
Inter 1868-70 li estis instruisto pri kompara anatomio kaj entomologio en la Universitato de Viskonsino. De 1860 Verrill esploris la senvertebrulajn animalojn de la marbordo, kun speciala atenton al la koraloj, anelidoj, eĥinodermoj, kaj moluskojn, kaj iĝis la ĉefa spertulo pri iuj bestoj de la Norda Atlantiko.
Lia informo pri The Invertebrate Animals of Vineyard Sound (1874), kun Sidney Irving Smith, estas baza manlibro de la mara zoologio de suda Nov-Anglio. Liaj kolektoj estas konservitaj ĉe la Peabody Muzeo de Natura Historio en la Universitato Yale. En pli posta vivo li esploris kun siaj studentoj la geologion kaj marbestojn de la Bermuda Insuloj. Krom multaj memoraĵoj kaj artikoloj pri ĉi tiuj aferoj, li publikigis The Bermuda Islands (1903; dua eldono, 1907). Verrill publikigis pli ol 350 artikolojn kaj originalan tekston, kaj priskribis pli ol speciojn de bestoj en praktike ĉiu grava taksonomi-grupo.
Hot in the Shade
Hot in the Shade estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1989.
Sam Nujoma
Nujoma, estante SWAPO-ĉefo, estis unuanime deklarita prezidento de la juna ŝtato kaj la UN-sekretario Cuéllar akceptis lian ĵuron kiel unua prezidento de la juna ŝtato. La unuaj laŭkonstituciaj balotoj okazis en 1994 kaj alportis al Nujoma kaj al SWAPO eĉ pli grandan majoritaton. Nujoma estis denove reelektita en 1999. En 2005 sekvis lin Hifikepunye Pohamba, ankaŭ ano de SWAPO.
Nujoma restis ĉefo de SWAPO ĝis 2007.
UDP
La Protokolo de Uzantodatengramoj (User Datagram Protocol) estas tre simpla IP-protokolo. Ĝi ne korektas transmisiajn erarojn, do ĝi ne certigas, ke la datenoj atingas la celon nek garantias la ĝustan ordon de la ricevotaj paketoj. Programoj uzantaj UDP aŭ ne bezonas tiun sekurecon (kiel Voĉo trans IP), aŭ zorgas pri ĝi mem (kiel TFTP kaj NFS). La plej uzataj UDP-protokoloj estas DNS (kiu transformas la literan nomon de retregiono al ĝia IP-numero aŭ inverse) kaj DHCP, kiu disdonas IP-numerojn. UDP estas senstatusa, do ne ekzistas konekto kiel ĉe TCP. La avantaĝo super TCP estas, ke UDP estas pli rapida kaj havas malpli da protokoldatenoj.
Uesugi Harunori
UESUGI Harunori (japane: 上杉 治憲; naskiĝis en 1751 en Edo; mortis en 1822) estis japana daimio, la 9-a estro de la Yonezawa-bieno en la nuntempa Yonezawa (Yamagata) kaj Okitama regionoj.
Li estis la dua filo de daimio de la Akizuki-klano, kiu kontrolis parton de la provinco Hyuga. Lia patrino estis nepino de la kvara estro de Yonezawa. Liaj infanaj nomoj estis Matsusaburo (松三郎) kaj Naomatsu (直松). Li estis adoptita de Uesugi Shigesada, daimio de Yonezawa, kaj en 1767 sukcedis al Shigesada. Post retiriĝo li uzis la artistan nomon Yozan (鷹山).
Nuntempe oni plej ofte memoras lin pro liaj financaj reformoj. Li estas ofte citita kiel ekzemplo de bona bienestro. Yonezawa havis ŝuldojn dum ĉirkaŭ cento da jaroj kiam Harunori ekestris ĝin; Shigesada eĉ konsideris redoni la bienon al la ŝoguno. Harunori enkondukis striktajn disciplinaĵojn kaj ordonis mortigon de pluraj konsilantoj, kiuj kontraŭstaris liajn planojn. Fine Yonezawa iĝis prospera kaj ne plu suferis pro la malsato, kiu regis en Japanio dum la Tenmei-erao (1781-1789).
Aŭgusto de 2023
Jen listo de okazaĵoj en aŭgusto 2023:
Ditriĥo la 3-a/5-a
Ditriĥo la 3-a/5-a (naskiĝinta inter 1160 kaj 1170; mortinta plej malfrue en 1202) estis laŭdokumente inter 1173 kaj 1193 Grafo de Kleve. Dum kiam la pli malnova esploro nomas lin Ditriĥo la 5-a (foje ankaŭ Ditriĥo la 4-a), la pli nova esploro baziĝanta sur Kraus nombras lin kiel Ditriĥo la 3-a.
Vivo
Je la morto de sia patro en 1172 li ankoraŭ estis infano. En 1182 li geedziĝis kun Margareta de Holando (Gerulfidoj); ilia filo sekvis la patron kiel Grafo Ditriĥo la 4-a/6-a de Kleve.
Laŭ necerta fonto Ditriĥo la 3-a/5-a partoprenus en 1198 la fondadon de la Ordenon de Germanaj Kavaliroj en Akko. Supozeble li pereis en la Sankta Lando.
Ferenc Lestyán
LÉSTYÁN Ferenc (le:ŝtja:n) estis hungara romkatolika pastro, ekleziverkisto, eklezihistoriisto naskita en Csíkszentkirály la 12-an de februaro 1913 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc la 14-an de julio 2008.
Kariero
Léstyán Ferenc finis la teologion en Alba Iulia (1937). Li estis pastro en Remetea (Harghita), Sfântu Gheorghe (1938), Turda (1939-42), Alba Iulia (1943), Koloĵvaro (1943-44), Ditró (1944), Cârța (Harghita) (1945-52), Désakna (1952). Dum la diktaturo Antonescu la milittribunalo de Sibio kondamnis lin al morto, pli pste li estis politika malliberulo (1954-55). De 1955 li estis parokestro, poste ĉefdekano parokestro en Târgu Mureș. De 1992 li vivis en Alba Iulia.
Kantono Marshall (Minesoto)
La kantono Marshall (Marshall County) estas kantono de Usono en la subŝtato Minesoto. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(45822) 2000 QQ116
(45822) 2000 QQ116 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Otradno (Jalta municipo)
Otradno (,, ; ankaŭ ruse kaj ukraine oni ofte uzas la historian nomo Magaraĉo) estas urbotipa loĝloko de la Jalta municipo en Krimeo. La rusa/ukraina nomo de la loĝloko signifas "ĝojiga, konsola", dum la historia krime-tatara nomo signifas "fonto".
Administre la loĝloko apartenas al la Masandra komunumo. Otradno situas oriente de Jalto, proksime al la Nikita botanika ĝardeno. En la loĝloko loĝas ĉirkaŭ 600 homoj (plejparte rusoj kaj ukrainoj). La loĝloko estas buse atingebla el Jalto.
La loĝloko aperis en la jaro 1828, kiam ĉi tie oni fondis la eksperimentan vitejon, kie oni esploris diversajn specojn de vinberujoj. En la jaro 1851 ĉi tie estis konstruita la vinfarejo "Magaraĉ", kiu nun estas unu el la plej bonaj vinfarejoj de Krimeo.
En la parka zono de la loĝloko troviĝas granda ripozejo "Pribreĵnij".
Hamzo
La hamza aŭ hamzo (en araba هَمْزة, hamzatu) estas helpa grafemo de la araba alfabeto kiu reprezentas la glotan halton [ʔ] aŭ voĉotranĉo.
Masa varmokapacito
La masa varmokapacito aŭ specifa varmo de iu substanco estas la kvanto da energio, kiun oni devas alporti al unuo de maso de tiu substanco, por altigi ties temperaturon je unu grado. Oni povas ankaŭ diri, ke estas la varmokapacito de unuo de maso.
Hamzo
La hamza ne estas unu el la veraj 28 literoj «autentaj» kiuj komponas la alfabeton, kaj ĝi ekzistas pro la historiaj ortografiaj nekongruaĵoj de la unuaj islamaj tempoj. En la fenica kaj aramea alfabetoj, el kiu la araba devenas, la glota halto estis esprimita de la álef kaj en araba de la álif (ا). Tamen la álif estis uzata kaj por reprezenti la glotan halton kaj por longan a vokalon. Por indiki ke oni volis reprezenti glotan halton kaj ne simplan vokalon, oni aldonis la hamza kiel diakrita signo super la álif, kiu restis tiam tiele أ.
Masa varmokapacito
En la Sistemo Internacia de Unuoj, la unuo estas la ĵulo en kilogramo·kelvino aŭ J·kg−1·K−1.
Praktike; la masa varma kapacito estas la kapablo, por varmigata korpo, enteni kaj konservi grandan kvanton da varmeco.
La masa varma kapacito de akvo valoras 4186 J·kg−1·K−1, estas plej granda valoro por kondensa materio.
Dordogne (rivero)
Dordogne (Dordonjo ) estas franca rivero, kiu fontas en Puy de Sancy, kulmino de Centra Masivo, en monts Dore. Ĝi kunfluas kun Garono en la estuaro de Ĝirondo, kiu enfluas en Atlantikon post trairo de departemento Dordogne kaj de parto de departemento Gironde, en la de lla akvitania baseno.
La valo de Dordogne estas klasita Lando Arta kaj Historia por sia parto en departemento Lot. En 2012, la tuta akvokolekta areo estis klasita biosfera rezervejo de UNESKO.
Rivero aŭ almara rivero ?
Dordogne kunfluas kun Garono je la nivelo de la estuaro de Ĝirondo. Pro tio ĝi estas klasita kiel rivero en la vortaroj kaj enciklopedioj kaj per Sandre, la Servo de nacia administrado de la datumoj kaj referencaro pri akvo. Tamen kelkaj regionaj organizaĵoj Kvalifikas ĝin kiel almaran riveron, konsiderante ke la estuaro de Ĝirondo estas estuaro komuna al Garono kaj al Dordogne, kio farus de ĝi la kvinan plej longan francmetropolan almaran riveron.
Geografio
Dordogne aperas en departemento Puy-de-Dôme (63), sur la flankoj de Puy de Sancy, la plej alta monto interne de Francio, per la kuniĝo de du torentoj : la torento Dore (longa je m, (kies fonto troviĝas je -metra alteco) kaj kiu ricevas je -metra alteco la torento Dogne.
En bec d'Ambès, en departemento Gironde, ĝi enfluas kun rivero Garono en komunan estuaron, la Ĝirondo.
Longa je 483 km, Dordogne estas navigebla alvale de Libourne. Tajdo sentiĝas ĝis Castillon-la-Bataille.
Dordogne trairas ses departementojn (Puy-de-Dôme, Cantal, Corrèze, Lot, Dordogne kaj Gironde, de monto alvale). Ĝia akvokolekta areo etendiĝas sur kvin aliaj departementoj : Creuse, Haute-Vienne, Lot-et-Garonne, Charente kaj Charente-Maritime.
Nomo
Male al aspekto, la nomo Dordogne ne estas freŝdata arigo de la nomoj de la torentoj Dore kaj Dogne. Ĝia nomo venas de malnova vorto Durānius, derivita de la prakelta radiko dur-, dor- (vidu Durance, Douro/Duero, ktp.).
Hidrologio
Kiel plej multaj francaj riveroj flanke de Atlantiko, Dordogne estas abunda almara rivero, profitanta humidan klimaton kaj fortajn pluvojn, kiuj estas karakterizaĵoj de granda parto de ĝia baseno. Ĝia flukvanto estis observata laŭ 54 jaroj (1958-2011), en Bergerac, urbo situanta je distanco fora de ĝis kunfluejo kun Garono. Dordogne havas sezonajn flukvantajn variojn, kun periodo de altaj akvoj vintre altigantaj la mezan monatan flukvantoj je nivelo inter 345 kaj, de decembro al aprilo inkluzive (kun maksimumo en januaro-februaro). Ekde la fino de marto la fluo iom post iom malkreskas ĝis la periodo de la malaltaj akvoj, kiu daŭras de julio ĝis septembro, kun malkresko de la meza monata fluo ĝis en aŭgusto, kio restas alta kompare al multaj francaj almaraj riveroj. Tamen tiuj flukvantaj fluktuoj povas esti pli grandaj laŭ iuj jaroj kaj sur periodoj pli mallongaj.
Kiam estas la minimuma rivernivelo, la flukvanto povas fali ĝis, kaze de seka kvinjara periodo, kio estas relative forta, precipe kompare al Garono ĝia najbaro, kies flukvanto en minimuma rivernivelo estas aparte tenataj per neĝo kaj pluvo en Pireneoj.
Navigado
La navigado estis longtempe aktiva sur Dordogne, kun intensa trafiko de ĉiuspecaj varoj. Malgraŭ ĝiaj danĝeroj kaj nereguleco, ĝi vivigis ĝis en la 19-a jc tutan popolon da riverŝipistoj. Lignoflosigado estis grava aktivaĵo en Souillac. La argentats estis efemeraj ŝipoj konstruitaj en Argentat laŭ la sama stilo kiel la rambertoj sur rivero Luaro.
Trairataj departementoj kaj komunumoj
Dordogne trairas ses (6) departementojn kaj cent sepdek tri (173) komunumojn, jen la ĉefaj trairataj urboj :
Ĉefaj flankriveroj
Noto : (D) = dekstra flankrivero ; (MD) = maldekstra flankrivero.
De supro alvale :
Tamazulapam del Espíritu Santo
Tamazulapam del Espíritu Santo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tamazulapam del Espíritu Santo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 031.
Geografio
Tamazulapam del Espíritu Santo apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6908 loĝantojn. El tiuj estis 3232 viroj kaj 3676 virinoj. La komunumo havas surfacon de 63.79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2040 metroj super la marnivelo.
Dordogne (rivero)
Historio
En la 9-a jc, kiam la vikingoj prirabis la regionon de Dordogne, la loĝantoj en la valo forlasis siajn vilaĝojn, kaj reekloĝis en la ŝirmejoj de siaj prauloj. Ili skrapas la pariojn, malfermante ĉambrojn kaj koridorojn, por krei siajn loĝejojn en kavoj, kiujn ili nomis "cluzeau". Altsidaj, provizitaj per gvatistoj, ili estis bonegaj rifuĝejoj por rezisti al la invadintoj.
Tamazulapam del Espíritu Santo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5713 indiĝenoj. El tiuj 4932 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4932 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dordogne (rivero)
Bibliografio
Veteraj kapricoj en Sud-Okcidento, speciala eldono de historia revuo Arkheia, Montauban, 2009.
Großgörschen
Großgörschen estas eksa komunumo en Germanio kaj nuna parto de la urbo Lützen. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Lützen. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lützen-Wiesengrund, kiu plene malfondiĝis jaron poste. La 31-an de decembro 2008 la komunumo havis 819 loĝantojn.
En Großgörschen en majo 1813 okazis la unua batalo de pluraj ŝtatoj de Mezeŭropo kontraŭ al armeo de Napoleono Bonaparto, kiu du jarojn pli poste gvidis al malvenko de la napoleona armeo.
Zwartewaterland
[//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f5/Nl-Zwartewaterland.ogg Zwartewaterland] (platgermane Zwärtewäterlaand) estas municipo en la nederlanda provinco Overijssel. En 2001 la municipoj Genemuiden, Zwartsluis kaj Hasselt kunfandiĝis al Zwartewaterland. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Partnera urbo
(ĝi situas nur en distanco de 60 kilometroj okcidenten)
Palaco de Voroncov (Alupko)
Palaco de Voroncov estas palaco kaj muzeo en la urbo Alupko en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, situanta ĉe la piedo de la monto Ajpetro. Ĉirkaŭ la palaco troviĝas bela parko. La palaco estas populara vidindaĵo de Krimeo kaj de la Suda Bordo de Krimeo.
La historio de la konstruado
La palaco estis konstruata inter la jaroj 1830 kaj 1848 kiel somera rezidejo de elstara politikisto de Rusujo, generalo-gubernatoro de la Novrusia regiono grafo Miĥail Semjonoviĉ VORONCOV.
La palaco komence estis konstruata laŭ la projekto de F. Boffo kaj T. Harrison, tamen laŭ iliaj projektoj oni sukcesis aranĝi nur fundamentojn. La definitivan projekton de la palaco kreis angla arkitekto Edward Blore (la vivojaroj 1789-1879; li estis kortega arkitekto de reĝo Vilhelmo la IV kaj reĝino Viktoria kaj partoprenis konstruadon i.a. de Buckingham-palaco). Malgraŭ tio, ke la arkitekto neniam estis en Alupko, li bone sciis la reliefon de la loko.
Por konstruado oni uzis ĉefe la laboron de servutuloj el Vladimira kaj Moskva gubernioj. Ĉiuj laboroj estis farataj mane kun uzado de nur primitivaj instrumentoj. Por la tuta konstruado oni elspezis pli ol 9 milionojn da arĝentaj rubloj (tre granda sumo laŭ tiu tempo).
Komence oni konstruis la manĝo-domon; la centra domo estis konstruita en la jaroj 1831-1837. Poste al la manĝo-domo oni alkonstruis biliardejon. En la jaroj 1838-1844 oni konstruis la gasto-domon, la orientajn alojn, ĉiujn turojn kaj helpo-domojn. Plej laste estis konstruita la biblioteko (1842-1846). La plej grandaj ter-laboroj estis plenumitaj en la jaroj 1840-1848 helpe de soldatoj de fos-bataliono, kiam oni aranĝis terasojn de la parko antaŭ la suda fasado de la palaco. Somere 1848 ĉe la centra ŝtuparo, kondukanta al la ĉefa suda enirejo, estis metitaj la skulptaĵoj de leonoj, faritaj en la metiejo de itala skulptiso Ĝ. Bonnani. La leona teraso finis la konstruadon de la palaco.