cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Azzone Visconti
Biografio
En 1329, li aĉetis je la kosto de 60 mil florenoj (aŭ 125 mil florenoj) la imperian titolon kiel vikario de Milano, de Ludoviko la 4-a, kontraŭante la volon de la papo, kiu leĝe havis la rajton pri tiaj nomumoj. Azzone pagis nur 12 mil el la totala kosto, kaj la malfortika reĝo Ludoviko ne sukcesis perforte ricevi la pagon. En la sama jaro, li aperas kiel unu el la murdintoj de sia onklo Marko Visconti, tamen, li neniam estis kondamnita. En la 15-a de marto 1330 li estis nomumita porĉiama Senjoro de Milano. Tiam estingiĝis la ekskomunika dekreto kiu pendis sur lian familion ekde la tempoj de sia avo Mateo.
En 1331, li edziĝis al Katerina de Savojo. En tiu sama jaro, Karlo el Bohemio, filo de Johano de Luksemburgio (1296-1346) kaj estonta reĝo de Hungario, preskaŭ mortis venenita dum bankedo en Pavio. Azzone ree estis konsiderita suspekte. En la monato de aŭgusto de la sama jaro li alianciĝis al Teodoro la 1-a, Markizo de Monferrato, ree kontraŭ Roberto de Anĵuo, por kapti siajn teritoriojn en la nordokcidenta parto de Italio. En 1332, li ankaŭ konkeris la urbojn Bergamo kaj Pizzighettone. En 1335 li sieĝis Lodion, Krema-on kaj aliaj partoj de Lombardio, kiuj estis ceditaj al la Papaj Ŝtatoj, same kiel Vercelli kaj Kremono.
Lodrisio Visconti, kiu estis fuĝinta, starigis kompanion da soldulaj trupoj kun la helpo de la Scaliger-oj el Verono, kiuj deziris venĝi la apogon de Azzone al Venecio dum la milito kun Verono. Tamen, li estis malvenkita de milanaj trupoj en la Batalo de Parabiago, al kiu Azzone, ĉar li suferis pri podagro, ne partoprenis. Lodrisio arestiĝis en la kastelo de San Colombano al Lambro.
Li mortis en 1338, kiel viktimo de la podagra atako, kaj sepultiĝis en la Preĝejo de Sankta Gotardo, kiun li estis konkerinta antaŭ kelkaj jaroj. Li ne lasis virajn heredantojn, kaj havis nur unu filinon, Luchina. Li estas memorigata dank'al siaj grandaj konstruaĵoj en Milano kaj en aliaj urboj de Lombardio.
Rubisko
Rubisko, aliskribe rubisKO, biokemie estas ''ribulozo-1,5-bisfosfato-karboksilazo/-karboksigenazo. Oni supozas, ke ĝi estas la laŭkvante pleja proteino surtera. Ĉiuj "verdaj plantoj", kiuj prenas sian energion el fotosintezo (lumsintezo), bezonas ĝin por la senluma reakcio.
La foje majuskligita vortparto "KO" estas por " K arbona du O ksido.
La enzimo rubisko ekigas la fiksadon de karbona duoksido en la ciklo de Kalvin (nomita laŭ Melvin Calvin). Ĝi ebligas la fiksadon de karbona duoksido, sed ankaŭ de fiksadon de oksigeno, kiu malutilas al plantoj, ĉar ĝi implicas perdon de energio kaj oksigeno (luma spirado). Ĉu okazas fiksado de oksigeno aŭ de karbona duoksido, dependas de la parta premo de la du gasoj.
C4-plantoj adaptiĝis al tio kaj pli efike utiligas karbonan duoksidon.
Rubisko havas genetikan apartaĵon: Duono de ĝi estas gene kodita en la genaro de plantospecioj, alia parto estas en la kloroplasta genaro.
Kvankam rubisko estas (verŝajne) la laŭkvante pleja proteino surtera, ĝi ampleksas nur 1/500 de la surtera proteina maso.
Maturidismo
La Maturidismo estas teologia tradicio fondita de Abu Mansur al-Maturidi (944). La maturidismo estis la ĉefa tradicio en Centra Azio bazita sur la hanafisma jurisprudenco. Ĝi estas pli influita de la persaj interpretoj de la Islamo kaj malpli de la tradicioj establitaj ene de la araba kulturo. Kontraste kun la tradiciisma alproksimiĝo, la Maturidismo permesas malakcepti haditojn surbaze ekskluzive de la racio. La revelacio, tamen, plue havas gravon ĉar informas la personojn pri tio kio estas trans ties intelektaj limoj, kiel la koncepto de la vivo postmorte. Kontraste, la etiko ne postulas profetecon aŭ revelacion, sed povas esti komprenata ekskluzive per la vojo de la racio. Unu de la triboj, nome la Selĝukoj, migris al Turkio, kie poste establiĝis la Otomana Imperio. Ilia preferata skolo de jurisprudenco atingis novan elstarecon laŭlonge de la tuta imperio, sed ĝi iĝis sekvita preskaŭ ekskluzive de la sekvantoj de la skolo Hanafismo, dum la sekvantoj de la skoloj Ŝafiisma kaj Malikisma ene de la islama imperio sekvis la pensarskolojn Aŝaria kaj Atharia. Tiel, ie ajna kie estas sekvantoj de Hanafismo oni povas trovi la kredaron de Maturidistoj.
En 2016, koncilio malfermita de la granda imamo de la Al-Azhar-moskeo, nome Ahmed el-Taĝeb, kiu arigis 200 sunaismajn gravulojn de la tuta mondo, kunvenis por difini la identecon de tiuj konataj kiel «sunaistoj», diference de la diversaj grupoj konsiderataj kiel konfuzitaj. Kiel rezulto, la sunaismaj gravuloj interkonsentis, ke pri kredato ankaŭ maturidistoj estas reale sunaistoj.
La Maturidismo asertas jenon:
Haidershofen
Haidershofen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
PPA
La vorto havas plurajn signifojn:
Ĥaldeaj Orakoloj
La Ĥaldeaj Orakoloj (greke: Χαλδαϊκά λογία) estas kolekto da orakoloj eltiritaj el diaĵoj teŭrgie (per supera magio), publikigita greklingve, ĉirkaŭ 170, epoke de la romia imperiestro Marko Aŭrelio permane de Juliano la Teŭrgiulo, la unua kiu estis ĝuste nomata “teŭrgiulo”;li estis filo de Juliano la Ĥaldea. De tiu verko restas nur fragmentoj kaj atestaĵoj. Ĉi-kaze “ĥaldea” signifas “magia, okulta”.
La libro, same kiel la profetiaj grekaj verkoj, estas redaktita en daktilaj heksametroj. Ĝi prezentĝas kiel kolekto de orakolaj revelacioj.
Laŭ la bizanca pensisto Mikaelo Psellos, la scenejo estus tiu: Juliano patro, Juliano la Ĥaldea, engaĝiĝas por ke la filo, Juliano la Teŭrgiulo, renkontu la animon de Platono kiun li demandu (kaj la respondoj estus la konsiderita libro de orakoloj). Laŭ hipotezo pli aŭdaca, venanta de specialisto pri la filozofio de Proklo, la orakoloj estus sentencoj de la animo de Platono, komunikana kun la animo de la Juliano filo, kaj komentanta sian Timeon. .
La libro estis lekcie komentita de Porfirio el Tiro, Proklo, Mikaelo Psellos, Gemisto Pletono, Damascius, Mikaelo Italiko...
Kantono Fairfax
Kantono Fairfax ekestis en 1742 el la norda parto de tiama kantono Prince William. Ĝi estis nomita laŭ Thomas Fairfax, (6-a) lordo Fairfax of Cameron, angla nobelo, kiu dum pli ol duono de sia vivo, ĝis sia morto, vivis en siaj posedaĵoj en la kolonia Virginio (kvar aŭ kvin nunaj kantonoj).
Ĥaldeaj Orakoloj
Filozofio de Ĥaldeaj Orakoloj
Krome, la mondo havas tial tri situacioj: la mondo de la Fajro (la inteligebla mondo), la etera (la ĉielaj korpoj), fine la materia subluna mondo (la kvar elementoj: Tero, Akvo, Aero, Fajro). La ĉiela triopo kontituiĝas per la Patro (la Unua Dio), la Potenco (Dio-filo) kaj la intelekto (Demiurgo) («En la tuta mondo brilas iu triopa, regata de monado». fragmento 27).
Ŝajnas ke la filozofio de Ĥaldeaj Orakoloj dependas de la filozofio de Numenio el Apamea, pensisto de la mediplatonismo antaŭ la jaro ĉirkaŭ 155, sed iuj esploristoj opinias ke, male, Numenio estis influita de la Orakoloj.
Kantono Fairfax
En 1757 la du nord-okcidentaj trionoj de kantono Fairfax apartiĝis kaj iĝis kantono Loudoun. En 1789 parto de la kantono estis cedita al la federacia registaro, kiu kreis el ĝi kantonon Alexandria en la distrikto Kolumbio. Escepte de urbo Alexandria, tiu parto estis redonita al Virginio en 1870; en 1920 ĝi ricevis la nomon kantono Arlington.
Ĥaldeaj Orakoloj
Filozofio de Ĥaldeaj Orakoloj
Iuj, male, vidas en la du filozofioj ion de kristana gnostikismo. Aŭ ĉu tiu lasta siavice estis influita de ili?
Kantono Fairfax
Urbo Falls Church sendependiĝis en 1948, urbo Fairfax en 1961.
Muzeo de Natura Historio (Lille)
La Muzeo de Natura Historio (Musée d'Histoire Naturelle) de Lille, estis fondita en 1822. Ĝi entenas zoologiajn kaj geologiajn kolektojn. Ĝiaj posedaĵoj estis antaŭ nelonge ampleksigitaj per etnografiaj specimenoj el Muzeo Moillet kaj industriaj objektoj el la malnova Muzeo Industria kaj Komerca de Lille. La adreso de la muzeo estas N-ro 19 Rue de Bruxelles.
Ĥaldeaj Orakoloj
Teŭrgio
Teŭrgio estas religia praktiko tipe magia en kiu la oficanto strebas kontaktiĝi kun la diaĵoj, por gajni informojn, por akiri miraklan rezulton, aŭ por atingi vivstaton similan al tiu dia. Du metodoj eblas por atingi rezultojn: tiu kontempla kaj tiu aktiva. La teŭrgio kontempla realiĝas per la leviĝo de la intelekto, tiu aktiva fruktas pere de ritaj praktikoj kaj uzo de sanktaj objektoj.
Du teknikoj pli elstaras: la animigo de statuoj kaj la alvoko al la dioj danke al tranca mediumo.
San Antonino
San Antonino povas aludi al:
Leissigen
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,36 km², de kiuj 52,0% estas kovritaj de arbaro, 31,3% servas por agrikulturo kaj 5,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Lago de Thun, en oriento al Därligen, sen sudoriento al Saxeten, en sudo al Aeschi ĉe Spiez, en okcidento al Krattigen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/11 de Interlaken al Thun. Per tunelo de la svisa aŭtovojo A8 la ĉefa trafiko estas kondukita ĉirkaŭ la komunumo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Interlaken al Spiez, kaj pri haltejo por la ŝiptrafiko sur la Lago de Thun.
Historio
La unua dokumenta mencio de Leissigen datiĝas el la jaro 1242 kiel Lensengue. Dum mezepoko Leissigen apartenis al la Senjorujo Unspunnen-Rothenfluh. Per divido de la heredaĵo ĝi fariĝis havaĵo de la Baronoj de Weissenburg, de kiuj ĝin akiris en la jaro 1334 la Monaĥejo Interlaken. Post la mondigo de la monaĥejo pro la reformacio en la jaro 1528 Leissigen fariĝis parto de la Voktejo Interlaken, kiu post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 estis transformita al la distrikto Interlaken kaj en la jaro 2010 integrita al la nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli.
Blaricum
[[Media:Nl-Blaricum.ogg|Blaricum]] estas loĝloko kaj municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis  kaj havas areon de 15,59 km². Kun averaĝa domvaloro de € 539.000 ĝi estis la tria plej riĉa municipo de Nederlando.
Pau Gasol
Pau GASOL Sáez (Barcelono, 6-a de julio 1980) estas hispana profesia korbopilkisto de la National Basketball Association (NBA). Li partoprenis sesfoje en la ludo NBA All-Star. Li venkis en du NBA-ĉampionecoj, ambaŭ kun la Los Angeles Lakers. Li estis la NBA-Novulo de la Jaro en 2002 kun la Memphis Grizzlies, unu el nur tri ne-usonaj NBA-ludantoj gajnintaj tiun premion. Li estas la pli aĝa frato de kolega NBA-ludanto Marc Gasol. Kiam li estis deksesjara, li komencis ludi por la juna teamo de FC Barcelona. Post moviĝado al la plenkreska teamo de Barcelona la teamo venkis en la hispana ĉampioneco en 2001, kaj Gasol estis nomita plej valora ludanto.
Gasol estis elektita fare de la Atlanta Hawks per la tria elekto en la unua raŭndo de la NBA-selektado en 2001, sed liaj rajtoj estis interŝanĝitaj al Memfis Grizzlies. Post sep sezonoj kun la teamo, Gasol estis interŝanĝita al la Lakers en 2008, ĝis 2014, poste ludis en Chicago Bulls (2014-2016), kaj San Antonio Spurs (2016 - 2019).
Gasol gajnis du olimpikajn arĝentajn medalojn, olimpikan bronzan medalon, FIBA World Cup titolon kaj tri EuroBasket titolojn kun la hispana nacia basketbalteamo.
4872 Grieg
4872 Grieg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la norvega komponisto Edvard Grieg (1843–1907).
(23963) 1998 WY8
(23963) 1998 WY8 estas troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do en la grupo tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Naoto Sato elde ties privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
627
En la jaro 627 post Kristo okazis, interalie:
Tomești (Hunedoara)
Tomești situas ĉe la distrikta vojo DJ763A, kiu ligas ĝin al la nacia vojo DN76, ĉe Târnava de Criș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 389 loĝantojn (rumanoj); en 1992 242.
Geobiologio
Geobiologio estas interdisciplina esplordirekto, kiu kombinas la metodaron de la tersciencoj en larĝa senco kaj de la biologio, por esplori reciprokajn efikojn inter biosfero unuflanke kaj litosfero, atmosfero kaj hidrosfero aliflanke. Celo estas tuteca bildo de la sistemo tero kaj ties evoluo en spaco kaj tempo. La holisma esploreliro de la geobiologio kuŝas en la provo, solvi kompleksajn problemojn kiuj superas enhavojn, metodojn kaj celojn de unuopaj biosciencaj kaj geosciencaj subdisciplinoj.
Dum la tersciencoj kontribuas al la komunuma esplortereno sciojn pri la terhistorio, pri fosiliaj vivomondoj, pri endogena kaj eksogena dinamiko, pri platotektoniko, pri la ekestokondiĉoj kaj fizikaj kaj kemiaj ecoj de mineraloj kaj petroj, la biologio esploras la biosferon kaj ĝiajn subterenojn kiel ekosistemon, populaciojn, individuojn, genojn kaj tiel plu. Ĝi donas enrigardon en la dinamikon kaj funkcimanieron de recentaj vivantaj sistemoj.
Bačkov
Bačkov estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
En Ĉeĥio:
En Slovakio:
Insulo Maboko
Insulo Maboko estas malgranda insulo de la Golfo Winam en la Lago Viktorio, en la Provinco Nyanza de okcidenta Kenjo. Ĝi estas ĉirkaŭ 1.8 km longa kaj 1 km larĝa. Ĝi estas loko de meza Mioceno de paleontologia gravo kun kuŝejoj de fosilioj kiuj estis malkovritaj en la 1930-aj jaroj. La aĝo de la kuŝejoj estas ĉirkaŭkalkulata je 15-16 ma, kaj estas tre gravaj pro la abundo de fosilioj de primatoj kiun ili enhavas.
Nioro du Sahel
Nioro du Sahel estas loko en Regiono Kayes en okcidenta Malio, 241 kilometrojn fore de Kayes. Ĝi troviĝas 443 km nordokcidente de la ĉefurbo Bamako. En ĝi loĝas 33.486 personoj, laŭ censo de 2009.
Al la loko apartenas eta flughaveno.
Historio
Nioro estis fondita en la 16-a aŭ 17-a jarcento de sklavo, nomita Diawandé. Ĝi atingis orepokon en la 18-a jarcento, kiam ĝi estis ĉefurbo de Imperio Bambara de Kaarta. La loko estis grava komerca centro inter la supra Senegal-rivero kaj la Sudan.
1776 Kuiper
1776 Kuiper estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, fotita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar.
Nioro du Sahel
Historio
La Tukulor kaj konkeranto Al-Haĝ Omar atakis kaj okupis en la komenco de la 1850-aj jaroj Kaarta kaj trudis la konverton de la reĝlando al islamo. Li konstruigis en 1854 en Nioro grandan moskeon.
1776 Kuiper
La estis senditaj en Nederlandon por esti ekzamenitaj de la geedzoj Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld en la observatorio de Leiden.
La nomo de la asteroido honoras la nederlanddevenan usonan astronomon Gerard Kuiper.
Géza Supka
Géza Supka [ŝupka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Supka Géza estis hungara arkeologo, arthistoriisto, verkisto, ĵurnalisto, framasono, politikisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1945). Lia filino estis Magdolna Supka.
Biografio
Géza Supka frekventis universitaton en Graz, sed li doktoriĝis en Universitato Kolozsvár. En 1904 li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo. En la studjaro 1916 li instruis en universitato en Vieno, poste li prelegis en aliaj eŭropaj universitatoj. En 1919 li migris al Vieno. Hejmenveninta post 2 jaroj li ne ricevis postenon, tial li okupiĝis pri redaktadoj de ĵurnaloj, revuoj. En 1929 li iniciatis feston de la libro, kiu estas aranĝita ankaŭ nuntempe. En 1944 li strebis kontraŭ la nazioj. Inter 1947-1949 li estis elektita parlamenta deputito, poste li rezignis pri la politiko. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
Akvofalo de Kľak
Akvofalo de Kľak (: Kľacký vodopád) troviĝas en la suda parto de montaro Mala Fatra (: Lúčanská Malá Fatra)  4 km nordokcidente de vilaĝo Vrícko sub la monto Kľak en la alteco 990 m s.m.
Priskribo
Ĉi akvofalo estis deklarita kiel unu el kvin akvofaloj en 1996 kiel nacia naturmemoraĵo. Antaŭ ĝi estis protektita kiel protektita natura kreaĵo de 1992. Ĝi dokumentas - montras evoluo de reliefo de lando kaj erozia aktiveco de akvo.
Aliro
Sur verdmarkita turista piedvojo de vilaĝo Vrícko. De Fačkovské sedlo (Selo de Fačkov) per flavaj markoj, sub Kľak turniĝi al verda.
Vidu ankaŭ
Listo de slovakaj akvofaloj
628
En la jaro 628 post Kristo okazis, interalie:
Joel Hallikainen
Joel HALLIKAINEN (naskiĝinta 1961) estas finna kantisto. Antaŭe li uzis nomon Taikuri Telmus. Li kantis multe furormuzikon en 1990-aj jaroj kaj en 1992–2000 partoprenis en televidprogramo Tuttu Juttu Show. Li kantis ankaŭ religian muzikon. Edzino de Hallikainen estas Pia Hallikainen. Ili havas 5 infanojn.
Eskvilino
La monteto Eskvilino (latine: mons Esquilinus, itale: colle Esquilino) estas unu el la sep montetoj de Romo. La 65 metrojn alta monteto sterniĝas de la roma ĉefstacidomo Termini direkten al la Koloseo. Eskvilino estas ne nur monteto, sed ankaŭ kvartalo de Romo, kiu havas, post Trastevere la plej grandan loĝantaron.
La Esperanta Literaturo (demandaro)
La Esperanta Literaturo, subtitolita Demandaro kaj resumoj de originalaj verkoj, estas libro redaktita de M. de Waard. Ĝi estas eldonita de Internacia Esperanto-Instituto el Hago en la jaro 1934.
Eskvilino
Historio
Dum la imperio la supera parto de la monteto estis tre ŝatata loĝkvartalo, en la malsupra parto troviĝis la misfama Subura-kvartalo.
La orienta parto de la respublikana murego de Romo, la serviana muro trairis la Ekvilinon. En tiu muro troviĝis la pordego Pordo Eskvilino.
La Esperanta Literaturo (demandaro)
Enhavo
La celo de ĉi tiu libro estis servi al la studantoj kaj ekzamenontoj kiel resumo pri la Esperanta literaturhistorio, konigi al ili la verkistojn kaj la enhavon de la plej gravaj verkoj el la originala esperantlingva literaturo, kaj la tradukojn el la diversaj naciaj lingvoj.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1934 Esperanta Literaturo - demandaro.jpg|Ekzemplero el Privata biblioteko de P.Fiŝo </Gallery>
Eskvilino
Historio
Sur altiĝo de la Eskvilino, la Colle Oppio, troviĝis la loĝejo de la romia imperiestro Nero, la Domus Aurea. Nuntempe troviĝas tie la baziliko de la patriarko Santa Maria Maggiore kaj aliaj preĝejoj. La plej famaj inter ili estas San Pietro in Vincoli kaj Santa Prassede.
Trovaĵoj
En la jaro 1506 oni retrovis la Laokoon-grupo sur la Eskvilino.
En la jaro 1781 la marmora kopio de Diskobolos trovita sur la Eskvilino estis identigita de Carlo Fea kiel devena de la bronza originalo de Myron.
Statuo de nuda virino trovita en la jaro 1874 en la imperiaj ĝardenoj sur la Eskvilino estas nomata la "Venuso de la Eskvilino".
Talo (botaniko)
Talo estas planta korpo, karakteriza por la talofitoj, havanta nenian distingon inter membroj kiel tigo, folioj kaj radikoj. (kormofitoj, talofitoj)
La vorto devenas de la greka θαλλος, signifo de kiu estas "juna, verda branĉo".
Talo similas al histo, sed malsimile al histo talo ne havas malsimplan strukturon.
John Paul Stevens
John Paul Stevens (naskiĝis la 20-an de aprilo 1920 - mortis la 16-an de julio 2019) estis usona advokato kaj juristo, kiu servis kiel asociita juĝisto de la Supera Kortumo de Usono ekde 1975 ĝis sia propra-vola emeritiĝo en 2010. Kiam li emeritiĝis, li estis la plej aĝa tiama membro de tiu kortumo, la due plejaĝa en la historio de Usono kaj la trie plej longe servanta juĝisto. Dum lia longa servo li skribis en ka nomo de la kortumo pri la plej multaj demandoj de usona juro, inkluzive de civilaj liberecoj, mortpuno, registaraj agoj kaj intelekta propraĵo. En kazoj pri la povoj de la prezidantoj de Usono, li skribis por la kortumo, ke ili devas respondeci laŭ la usona juro. Registrita ano de la Respublikana Partio kiam nomumite, oni konsideras Stevens esti sur la liberala flanko de la kortumo dum sia emeritiĝo. Stevens estas la plej longe vivanta Supera-Kortumo-juĝisto en la historio de Usono. Depost la emeritiĝo de Harry Blackmun en 1994, Stevens estis la plej longe oficanta juĝisto kaj sekve servis kiel ĉefjuĝisto kiam la usona ĉefjuĝisto mankis.
(15730) 1990 UA1
(15730) 1990 UA1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (Japanio).
2688 Halley
2688 Halley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon Edmond Halley, ĉefe fama pro la kalkulo de la orbito de la kometo al kiu li lasis sian nomon.
Ottweiler
Ottweiler estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neunkirchen de la federacia lando Sarlando kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Iom da fotaj impresoj:
Kematen an der Ybbs
Kematen an der Ybbs estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Kiffis
(jen germane, prononco, alemane ankaŭ Chìfis, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Distrikto Trebišov
Distrikto Trebišov estas sudorienta distrikto en Regiono Košice. Ĉefa urbo de distrikto estas Trebišov. La distrikto najbaras kun Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo (okcidente), Hungario (sude), Distrikto Michalovce kaj Ukrainio (oriente), Distrikto Vranov nad Topľou (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Dolný Zemplín (Suba Zemplín).
Parta premo
Fiziko > Termodinamiko > Premo > parta premo
31458 Delrosso
31458 Delrosso estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Parta premo
En miksaĵo el diversaj gasoj la parta premo de iu gaso estas la produto inter la ĝenerala premo kaj la parta kvanto de tiu gaso en la miksaĵo.
Multaj kemiaj kaj fizikaj procezoj dependas nur de la parta, ne de la ĝenerala premo; ili okazas sendepende de la ĉeesto de aliaj gasoj, kiuj ne partoprenas en la procezo. Se la gasoj de miksaĵo ne interagas, eblas kalkuli iliajn proporciojn el la parta kaj la ĝenerala premoj.
31458 Delrosso
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Renzo Del Rosso, amatora astronomo depost lia infanaĝo. Li estas astrofotisto, lektoro kaj aŭtoro de astronomiaj programaroj. Li ŝatas serĉi novajn teknikojn por labori per astronomiaj fotografioj.
Parta premo
Speciale la bola temperaturo de gaso dependas nur de la parta premo.
Matematika formulado
Konsideru la molan frakcion x_{i}~ de iu komponanto simbolita per indekso i ~ en miksaĵo, kies la tuta nombro de moloj estas n_{tot}~, tiel:
Capturing the Friedmans
Capturing the Friedmans ("Kaptante la Friedmanojn") estas usona dokumentfilmo reĝisorita de Andrew Jarecki. Ĝi estas bazita sur la enketado de Arnold kaj Jesse Friedman, akuzitaj pri seksa misuzo al minoraĝaj en la 1980aj jaroj. La filmo montras la malstrukturiĝo de la familio Friedman. Ĝi ricevis la grandan premion de la juĝantaro en la festivalo de Sundance la jaron 2003. Ĝi kandidatiĝis por Oskaro al plej bona dokumentfilmo en 2003.
Parta premo
Matematika formulado
La parta premo de la konsistaĵo i egalas al la produto de ĝia mola frakcio kaj de la ĝenerala premo:
Alidirite, la sumo de ĉiuj partaj premoj en gas-miksaĵo estas la premo de la miksaĵo (leĝo de Dalton).
Karl Franz Buddeus
Karl Franz BUDDEUS (naskiĝinta la en Halle, mortinta la  en Gotao) estis germana juristo kaj ministro.
Vivo
Estante la dua filo de la teologo Johann Franz Buddeus li studis ĉe la Universitato de Jena. Poste li iĝis en 1719 en Vajmaro kortega advokato kaj en 1727 financkomisaro. En 1719 Buddeus li iris al Rudolstadt kaj iĝis duka justickonsilisto. Ekde 1730 Buddeus ekestis kortega konsilisto. En 1734 li ekdeĵoris por duko Frederiko la 3-a (Saksio-Gotao-Altenburg); en 1715 li nomumitis vickanceliero en Gotao.
Li entombigitis sur la tombejo malnova de Gotha. Post ties neniigo oni metis lian tomboŝtonon de tie en la klostron de apud la Aŭgustenana preĝejo.
Neuilly (Yonne)
Neuilly estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 434 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Neuilly etendiĝas sur 13.39 km², kaj havis 434 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 30 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Thierry Perrier-Cornet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Neuilly apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Abu Mansur al-Maturidi
Abu Mansur al-Maturidi aŭ Abū Manṣūr Muḥammad b. Muḥammad b. Maḥmūd al-Samarḳandī (853-944; en persa: محمد بن محمد بن محمود أبو منصور ماتریدی سمرقندی حنفی ), ofte nomita Imam Māturīdī por sunaismaj islamanoj, estis sunaisma Hanafisto, juristo, teologo kaj ekzegezisto de la skribaĵoj de la 9-a jarcento en Samarkando, kiu iĝis kodigisto de unu de la ĉefaj ortodoksaj skoloj de sunaisma teologio, nome la skolo de Maturidismo, kiu siavice iĝis la teologia dominanta skolo por la sunaismaj islamanoj en Centra Azio kaj poste havis hegemonian statuson kiel elektita skolo kaj por la Otomana Imperio kaj por la Mogola Imperio.
La epiteto aŭ nisba de Maturidi referencas al Māturīd (aŭ Māturīt), loĝloko en Samarkando.
Alfonso la 2-a (Asturio)
Alfonso la 2-a de Asturio (760 - 842), surnomata la Ĉasta), estis reĝo de Asturio en du malsamaj periodoj: unue, en la jaro 783, kaj poste inter la jaroj 791 kaj 842, kiam li forpasis.
Dum lia regado, kiu daŭris dum kvindek unu jaroj, malkovriĝis en Galegio (supozeble) la tombo de la Apostolo Jakobo.
Li establis sian kortegon en Oviedo, kie li konstruigis plurajn preĝejojn kaj palacon. En la nuntempo nur restas spuroj de la preĝejo Sankta Tirso. Laŭ la tradicio, la tombo de la apostolo Jakobo la pli aĝa estis malkovrita de ermito en Santiago de Compostela (814); kio konvertis ĉi tiun lokon en unu el la plej gravaj centroj de la kristana pilgrimado.
Post la forpaso de la reĝo, la kadavro estis entombigita en la Panteono de Reĝoj de la Katedralo de Oviedo, kiun la monarko konstruigis, kaj kie ankaŭ estis entombigita sia edzino, la reĝino Berta, kiu laŭ kelkaj historiistoj devenis el la franca reĝa familio. Kvankam li havis edzinon, laŭ la tiuepokaj kronikoj, la reĝo neniam havis intimajn seksrilatojn kun sia edzino kaj forpasis ĉasta kaj sen heredanto.
Pál Ranschburg
Pál Ranschburg naskiĝis la  1970 en Győr. Li mortis la 1945 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Ranschburg devenis el juda familio. Li frekventis benediktanan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Hungara Scienca Universitato en Budapeŝto en 1896. Li iom plulernis en Lejpcigo. Post siaj studoj li laboris en la psikiatria kliniko, tiutempe li aliĝis al la framasonoj. Ekde 1906 li instruis en la menciita universitato, en 1918 li ricevis la instruan rangon titulara eksterordinara profesoro. En 1916 li estis nomumita ĉefkuracisto en kliniko pri nervozaj malsanoj, en 1924 li iĝis ankaŭ reĝa ĉefkonsilisto. En 1928 li fondis Hungaran Psikologian Societon. Li okupiĝis ĉefe pri infanoj, pri ties psikologiaj malsanoj.
Belvedere Langhe
Belvedere Langhe estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bonvicino, Clavesana, Dogliani, Farigliano kaj Murazzano.
Henriko la 2-a (Anglio)
Henriko la 2-a Plantagenet (naskiĝis la 5-an de marto 1133 en Le Mans; mortis la 6-an de julio 1189 en Chinon) estis duko de Normandio kaj Akvitanio, grafo de Anĵuo kaj reĝo de Anglio de 1154 ĝis 1189). Dumtempe li regis ankaŭ Kimrion, Skotion, la orientan Irlandon kaj la okcidentan Francion. Liaj kromnomoj estis "mallongmantelo" (pro la mallongaj supertutoj kiujn li portis pro praktikaj kialoj), "Fitz Empress" (Filo de la imperiestrino) kaj "Leono de justeco", kiun portis ankaŭ lia avo Henriko la 1-a.
Frua vivo kaj edziĝo
Henriko la 2-a estis la plej aĝa filo de Matilda (filino de Henriko la 1-a (Anglio) kaj vidvino de la germana imperiestro Henriko la 5-a) kaj de ŝia dua edzo Gotfredo la 5-a, duko de Anĵuo. Henri kreskis en Anĵuo kaj unue iris al Anglio en 1142, por subteni la postulon de sia patrino pri la angla trono. En 1147 li kunigis armeon kontraŭ Stefano (Anglio) sed estis dufoje venkata. Sen mono por pagi siajn soldatojn, li petis la helpon de sia onklo Roberto (1-a Grafo de Gloucester), sed tiu forsendis Henrikon. Henriko sekrete komencis intertraktojn kun Stefano, kiu konsentis donis al li la necesan monon kondiĉe ke li forsendu sian armeon.
1149 lia onklo, reĝo David de Skotio, kavalirigis lin. En la jaro 1150 li iĝis duko de Normandio.
En 1152 li edziĝis al Eleonora de Akvitanio, la eksedzino de Ludoviko la 7-a (Francio). Iliaj interrilatoj estis malpacaj, kaj en 1173 Eleonora instigis siajn filojn ribeli kontraŭ Henriko. Tiu metis ŝin en domareston, kie ŝi restis dek-kvin jarojn. Tamen per Eleonora, Henriko akiris vastajn landojn en Francio.
Per la traktato de 1153 kiu ĉesigis la longan enlandan militon dum la regado de Stefano, Henriko iĝis ties heredonto, kaj li fariĝis Reĝo de Anglio en 1154. Li kroniĝis en Abatejo Westminster la 19-an de decembro 1154.
Eksterlandaj aferoj
En 1174, post la komenco de la ribelo de siaj filoj, Henriko alfrontis multe pli gravan problemon: la skota reĝo, Vilhelmo la Leono, invadis Anglion, kaj samtempe mararmeo eliris de Flandrio por ataki la landon. Henriko konsideris tion Dia puno pro la murdo de Thomas Becket. La mararmeo disiĝis en Maniko kaj revenis al Flandrio. Henriko povis sendi armeon norden, kaj ĝi venkis la skotojn ĉe Alnwick en Northumberland. Vilhelmo la Leono estis kaptata, kaj Henriko dominis la sudon de Skotlando.
Enlandaj aferoj
Dum la longa enlanda milito la anglaj nobeloj iĝis pli fortaj, konstruis kastelojn sen reĝa permeso, kaj rifuzis provizi la reĝon per militistoj. Tuj post sia kronado Henriko restaŭris la reĝan aŭtoritaton, kaj detruis la nepermesatajn kastelojn.
Henriko tre lertis pri la ĵuro kaj faris gravajn reformojn. Li iniciis la sistemon de lokaj juĝistoj kiu ankoraŭ funkcias, kaj ankaŭ fruan version de ĵurioj.
(60421) 2000 CZ31
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Henriko la 2-a (Anglio)
Lastaj jaroj
Dum la lastaj jaroj de Henriko liaj filoj akre kverelis kaj rezultis multe de batalado. Lia plej aĝa filo, Rikardo eĉ alianciĝis al la franca reĝo Filipo por invadi Anĵuon en 1189, kaj venkis Henrikon. Malforta, malsana, forlasata de ĉiu filo krom la neligitima Ĝofredo (ĉefepiskopo de Jorko), Henriko mortis tiun jaron ĉe Chinon la 6an de julio.
Rikardo iris vidi la kadavron de Henriko dum oni portis ĝin al Abatejo Fontevraud: laŭ la kronikisto Roĝero de Wendover, "sango tuj fluis el la naztruoj de la mortinto kvazaŭ ... kolera pro la ĉesto de ulo kiu laŭdire kaŭzis la morton". Rikardo kroniĝis en Abatejo Westminster la 1an de septembro 1189.
Infanoj
Henriko kaj Eleonoro de Akvitanio havis ok infanojn:
Henriko havis ankaŭ multajn nelegitimajn infanojn, el kiuj la plej grava estis Ĝofredo (1152-1212), kiu iĝis ĉefepiskopo de Jorko.
János Surányi
János Surányi [jAnoŝ ŝurAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Surányi János estis hungara agronomo, profesoro, membro (korespondanta en 1945, ordinara en 1960) de Hungara Scienca Akademio.
János Surányi naskiĝis la  1886 en Győr. Li mortis la 1965 en Budapeŝto.
Biografio
János Surányi frekventis agraran akademion en Magyaróvár, poste ekde 1906 li esploris en instituto. Li doktoriĝis en 1932, poste li instruis en la universitato. Post la politika ŝanĝo en 1949 li ne plu instruis, inter 1952-1955 li esploris en agrara instituto en Martonvásár. En 1955 li estis trudpensiulo. Li okupiĝis precipe pri maizo kaj tritiko. Li ricevis premion Kossuth en 1957.
Askofungoj
La askofungoj aŭ sakfungoj (latine Ascomycota) apartenas al la veraj fungoj (Mycomycota) kun septitaj hifoj, kaj kun sporproduktado en askoj aŭ sakoj.
La micelio de la askofungoj (krom gistofungoj) estas multĉela, la muro de la hifoj konsistas el kitino. Meze de la interkonektaj (najbaraj) muroj estas poro. La vegetativa korpo kaj la fruktokorpo konsistas el haploidaj micelioj. Sur la micelioj estiĝas globformaj virinaj seksorganoj (askogonio) kaj la longformaj viraj seksorganoj (anteridio). La seksorganoj povas estiĝi sur la sama micelio (homotalaj specioj) aŭ sur diversaj taloj (heterotalaj specioj). Pinte de la askogonio ofte troviĝas longforma seksfadeno (triĥogino), tra kiu iras la virseksaj gametoj al la askogonio). La fekundiĝo okazas dutakte, aree kaj tempe. Unuafoje la gametoj de la anteridio tramarŝas la triĥoginon al la askogonio, kie unu virseksa kaj unu inseksa gametoj formas parkernon (dikariono, plasmogamio). Tiam la ĉelkernoj ne kunfandiĝas nur la plasmo. Poste la askogonio kreskigas hifojn (askogoniaj hifoj), en tiujn eniras la samtempe dividiĝantaj ĉelkernoj. La par-kerno – post multfoja dividiĝo – kunfandiĝas en la pinta ĉelo de la askogeniaj hifoj. (kariogamio). Tiu pinta ĉelo iĝos asko, en kies interno - post redukcia dividiĝo de la asko – estiĝas 8 haploidaj askosporoj.
Hifo
Hifo estas fadenforma elemento de funga micelio. Hifo estas ankaŭ fadenforma elemento de Oomycota
Papalao
Papalao ( Charpentiera obovata ), estas specio de angiosperma arbedo aŭ eta arbo el la familio de amarantacoj. Ĝi estas endemio en Havajo en la Pacifika ekozono. Ĝi estas elemento de la havajaj Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj kaj Tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj je altitudoj inter 190–1750 m, por ĉiuj la ĉefaj insuloj. Papalao atingas altecon de 4,6–9,1m kaj trunkan diametron de 0,1 – 0,6 m.
Kordobaĵo
Oni konas kiel Cordobazo (Kordobaĵo) gravan movadon de protesto okazinta en Argentino la 29-a de majo de 1969, en la urbo Kordobo, unu el la industriaj urboj plej gravaj el la landoj. Ties konsekvenco plej tuja estis la falo de la registaro de Juan Carlos Onganía, kaj post kvar jaroj, la reveno de la demokratio.
Popola insurekcio
La politika kaj socia situacio generita de la decidoj de la registaro iom post iom akriĝis, kaj aperis protestoj kaj strikoj en la tuta lando. Ĉio ekis la unuajn tagojn de majo de 1969, kaj estis serio de strikoj kaj sindikataj asembleoj fare de diversaj labortendencoj kaj politikaj asocioj kordobaj (ne ĉiam koincidaj laŭ celoj kaj metodologioj), kiuj estis subpremitaj de las militistaj aŭtoritatoj kaj provincaj kaj ŝtataj de la diktatura registaro. Ĉiukaze ankoraŭ ne agadis la organizoj urbogerilaj kiuj tuj komencos sian agadon en la tuta lando (nome Montoneros, ERP, FAR, ktp).
Al la laborista movado kuniĝis poste studentaj grupoj ― MOR (Movimiento de Orientación Reformista), MURA (Movimiento Universitario de Reformismo Auténtico, antaŭaĵo de la Franja Morada) kaj politikaj branĉoj de maldekstro kaj de la UCR (Unión Civica Radical), kun loĝantaraj kaj civitanaj protestoj surstrataj kiuj venis el la industriaj areoj al la centro de la urbo kaj ĉiuj kontraŭstaris kontraŭ la polico kiu devis retiriĝi antaŭ la kreska iritado popola kontraxu la reĝimo diktatora. Je la 12:30 de la 29a de majo okazis la unua morto, nome radikalulo, kio eksplodigis plian proteston. Kolere la manifestaciantoj kontrolis la urbon, konstruis barikadojn ktp. Poste la insurekciantoj detruis diversajn ejojn kiaj Distrejo de Suboficiroj, incendiis la oficejojn de la usona entrepreno Xerox, de la franca Citröen, kaj diversajn dependaĵojn kaj administrajn kaj doganajn.
Konsekvencoj
La Kordobaĵo markis gravan momenton en la historio argentina de la lastaj jardekoj. La CGT ricevis pliajn apogojn pro ties konfirmado kontruax la diktaturon. Tamen la ŝtato intervenis la sindikaton CGT.
Alifalnke la Kordobaĵo multobligis perfortajn manifestaciojn kaj kontruax la militista registaro kaj kontraŭ la sindikata burokrataro peronista en aliaj urboj de la lando, kaj estis eko por laborklasa tendenco en la fabrikoj, kiu pelis novajn elanojn al la laborisma movado. Simile la Kordobaĵo akcelis la kreskon de grupoj de maldekstro kaj armitaj aŭ terorismaj organizoj, kelkaj el kiuj derivis al armitaj politikaj organizoj ― inter kiuj la plej gravaj, la ERP (Revolucia Armeo de la Popolo), Montoneros, la FAR (Revoluciaj Armitaj Fortoj)―.
Mota del Marqués
Mota del Marqués [MOta delmarKES] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Mota del Marqués estas etimologie komprenebla kiel Monteto de la Markizo. Iam la loknomo estis Santibáñez de Mota (Sankta Johano).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 31,47 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 349 loĝantojn. Ĝi perdis 1 150 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 44 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Tiedra, San Cebrián de Mazote, Villalbarba, Adalia, Villalbarba, Villalar de los Comuneros, Pedrosa del Rey, Vega de Valdetronco kaj Marzales, ĉiuj samprovincaj. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Bajoz.
Historio
En la areo oni trovis restaĵojn de Bronzepoko, Ferepoko kaj de la Romia Imperio. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Mota del Marqués estis donita en 1222 al la Ordeno de la Teŭtonaj Kavaliroj de Prusio fare de Beatriz de Svabio, la edzino de Ferdinando la 3-a.
En la 14-a jarcento, Alfonso la 11-a donacis ĝin al don Juan Alonso de Benavides. En la 15-a jarcento la posteuloj de don Juan vendis ĝin al Rodrigo de Ulloa, gravulo de la Katolikaj Gereĝoj kaj urbestro de la fortikaĵo de Toro, pro kio la urbo eknomiĝis La Mota de Toro. En 1480 la Katolikaj Gereĝoj rajtigis realigon de senimposta bazaro ĉiujaŭde kio kontribuis al ties grandigo kiel bazarurbo. Fine de la 16-a jarcento, Filipo la 2-a donis al Rodrigo de Ulloa la titolon de Markizo, per kio la urbo eknomiĝis La Mota del Marqués. En la 18-a jarcento, la municipo estis aligita al la provinco Valadolido kaj la markizlando venis al la familio de Alba.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
629
En la jaro 629 post Kristo okazis, interalie:
144752 Plunge
144752 Plunge estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la litovaj astronomoj Kazimieras Černis kaj Justas Zdanavičius elde la Observatorio de Molėtai (Molėtai, Litovio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Plungė (23 000 loĝantoj) en nordokcidenta regiono de Litovio; unue menciita en 1567 kiel urbo apartenanta al Žemaitija, aù regno Ĵemajtio. Tie naskiĝis Elena Petreikyte-Cerniene, iama instruistino pri astronomio kaj edzino de la unua malkovrinto.
Batalo de Cable Strato
Batalo de Cable Strato (angle : Battle of Cable Street) okazis la 4-an de oktobro 1936, kiam loĝantoj de la East End de Londono malhelpis, fakte blokis, paradon de Brita Unio de Faŝistoj, gvidata de Oswald Mosley, subtenata de la metropolita Polico de Londono.
Mosley kaj lia bando de nigraĉemizuloj deziris marŝi tra la homplenaj judaj kvartaloj de orienta Londono (precipe la kvartalo Stephanie) por trudi terorismon. Ili ricevis permeson de la polico kaj eĉ eskorton. Fronte al ĉirkaŭ 3 000 marŝistoj subtenataj de 2 000 policanoj, organizitaj grupoj de kontraŭfaŝismaj fortoj barikadis sin malantaŭ barikadoj, inkluzive judojn (kiuj malobeis la ordonojn de la estroj de la komunumo, kiuj postulis, ke la judoj restu fermitaj en siaj hejmoj), membroj de la Brita Komunista Partio, socialistoj de la sendependa laborista partio, anarkiistoj kaj irlandanaj-katolikoj.
La kontraŭfaŝismaj manifestaciantoj, loĝantoj de la regiono, nombris ĉirkaŭ 100 000 homojn. Ilia devizo estis "They shall not pass!" (Ili ne preterpasos), La traduko de la frazo en la hispana "no pasarán", la slogano de la respublikanoj en la Hispana Enlanda Milito ). En la perfortaj tumultoj kaŭzitaj de la kolizio, la homoj ĉe la barikadoj atakis la marŝantojn kaj la policanojn, kiuj protektis ilin per bastonoj, per ĵetado de ŝtonojn, meblojn kaj rubojn, kiujn ili pretigis deantaŭe. Grupo de judaj manifestaciantoj eĉ verŝis barelojn da rulglobetoj, kio kaŭzis la falon de la policaj ĉevaloj kaj vundon mem de la policistoj.
Fine de la tago, ĉirkaŭ 175 homoj vundiĝis, inkluzive virinojn kaj infanojn, kaj ĉirkaŭ 150 kontraŭfaŝismaj manifestaciantoj estis arestitaj de polico. La faŝisma parado ĉesis kaj la faŝistoj disvastiĝis ĉie. Post la batalo, nova leĝo, nomata "Public Order Act (1936)" (Publika Ordo-Leĝo) estis promulgita, kiu malpermesis la portadon de politikaj uniformoj publike kaj kontribuis al la dissolvo de la movado de Mosley.
Neu-Eichenberg
Neu-Eichenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Werra-Meißner de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
São Sebastião
São Sebastião estas portugala nomo por "Sankta Sebastiano". Ĝi povas ankaŭ aludi al:
Saint-Patrice (Indre-et-Loire)
Saint-Patrice estas malaperinta franca situanta en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝi nun formas parton de Coteaux-sur-Loire.
Stacio Shin-Fukae
Stacio Shin-Fukae (japane: 新深江駅 [Ŝin-Fukae-eki], angle: Shin-Fukae Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Sennichimae.
PPT
PPT povas rilati al:
Joruboj
La joruboj estas granda etna grupo en Afriko. La plej multaj el ili parolas la joruban lingvon (èdèe Yorùbá; èdè = lingvo). La joruboj konstituas proksimume 21 % de la tuta loĝantaro de Niĝerio, kaj proksimume 30 milionojn da homoj en la regiono de okcidentafriko. Ili limas al la borguoj (foje nomataj Bariba kaj Borgawa) en la nordo, la esanoj, afemajoj kaj edoj en la sudoriento, la igaloj kaj aliaj parencaj grupoj en la nordoriento, kaj la egunoj, fonoj kaj aliaj la gbean parolantaj etnoj en la sudokcidento. Dum la plejmulto de la joruboj vivas en okcidenta Niĝerio, ekzistas ankaŭ konsiderindaj jorubaj komunumoj en Benino, Ganao, kaj en Togolando. La joruboj estas la ĉefa etna grupo en la ŝtatoj Ekiti, Lagos, Ogun, Ondo, Osun, kaj Ojo, kiuj estas subdividoj de Niĝerio; ili ankaŭ konstituas konsiderindan  parton de la ŝtatoj Kwara kaj Kogi kiel ankaŭ de la beninoj.
Konsiderinda procentaĵo de la afrikanoj sklavigitaj dum la transatlantika sklavkomerco al Norda kaj ĉefe al Suda Ameriko sukcesis konservi la spiritan religion de la joruboj konatan kiel aboriŝa aŭ ŝangoo.
4070 Rozov
4070 Rozov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan sovetan dramiston kaj scenariston Viktor Sergejeviĉ Rozov (cirile : Виктор Сергеевич Розов, 1913 — 2004).
Tivadar Surányi-Unger
Tivadar Surányi-Unger [ŝurAnji-], laŭ hungarlingve kutima nomordo Surányi-Unger Tivadar estis hungara juristo, ekonomikisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1935).
Tivadar Surányi-Unger naskiĝis la  1898 en Budapeŝto. Li mortis la 1973 en Novjorko.
Biografio
Tivadar Surányi-Unger frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo, Vieno, Graz inter 1915-1919. Li doktoriĝis en 1920 el filozofio, en 1921 el ekonomiko. Li ekinstruis en 2 universitatoj de Budapeŝto kaj en jura akademio de Miskolc. Li profesoriĝis en 1925. En la sekva jaro li estis nomita katedrestro en Szeged, en 1936 dekano. Dum la 2-a mondmilito li instruis en universitato de Pécs, poste li forlasis Hungarion. Li instruis en universitatoj de Innsbruck, Novjorko, Göttingen (kiel katedrestro), Munkeno, Marburg, Tübingen, Bombay, Ŝanhajo. Li ricevis francan premion en 1939.
Glaceo
La glaceo estas la vida percepto de la maniero, laŭ kiu mineralo rebrilas la lumon. Ĝi estas ĝenerale proporcia al la refrakta indico, sed ne dependas de la koloro. De ĝi venas la brileco de la gemoj.
Oni distingas tri ĉefajn tipojn de glaceoj:
Aliaj optikaj fenomenoj povas aperi en la ŝtonoj:
Sekio
Sekio (Sechium) estas genro en la familio de kukurbacoj. Iuj specioj estas:
Vălișoara
Vălișoara estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Sibișel (rivero, Strei)
Sibișel [sibiŝel] ( Szibisel) estas rivero, maldekstra alfluanto de Râul Mare en Rumanio. Ĝi formiĝas per kunfluo de la brakoj Stânișoara kaj Pietrele. Oriente de Sântămăria-Orlea ĝi fluas en riveron Râul Mare, kiu tuj poste fluas en riveron Strei.
(23968) 1998 XA13
(23968) 1998 XA13 estas troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la grupo da asteroidoj tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Hollenstein an der Ybbs
Hollenstein an der Ybbs estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Marianna Martines
Marianna Martines (naskiĝis la 4-an de majo 1744 en Vieno, mortis la 13-an de decembro 1812 samloke) estis aŭstra komponistino, klavicenistino kaj kantistino. Ankaŭ konata kiel Marianne von Martinez.
Marianna Martines forte influis la vienan muzikan vivon en la 1780-aj kaj 1790-aj jaroj. Ŝi prenis la muzikajn formojn de la epoko kaj portis ilin preter la tiama kreivebla kapablo de virinoj. Kvankam ŝia muzika kariero kaŭzis grandan admiron siatempe, neniam ŝi ricevis la profesian respekton kiun ŝi meritis, ĉar socie tia laboro ne estis bone konsiderata kiel profesio por iu de ŝia alta socia statuso.
La plej granda parto de ŝia muziko estis forgesita en la sekva jarcento, kiam iĝis modo kritiki virinan kreivecon kaj etikedi ĝin malsupera. Ŝia muziko estas nuntempe revivigita kaj ŝia kreiva kapablo estis rekonita.
Junaĝo kaj edukado
Ŝi estis filino de Theresia Martines kaj Nicolò Martines, Napolano kaj ceremoniestro de la papa nuncio en Vieno. Ŝiajn kvar filojn imperiestrino Maria Theresia levigis la 23-an de januaro 1774 en la kavalirrangon. Marianna verŝajne havis dek du gefratojn, el kiuj tamen sep jam infanaĝe mortis. Restis kvar fratoj kaj unu fratino.