cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michał Boym
Biografio
Eĉ se la jezuitoj en norda kaj centra Ĉinujo sukcese interŝanĝis siajn lojalecojn de la falinta Dinastio Ming al la nove fondita Dinastio Qing, la jezuitoj en la sudo de la lando daŭre laboris kun la Ming-obeemaj reĝimoj daŭre kontrolintaj iun de la regiono. Sekve, en 1649 Boym estis sendita far la vicprovincialo de la kantona vicprovincialo de la Ĉinujo-Misio, Alvaro Semedo, kun diplomatia misio al la kortego de la Jong-Li-imperiestro, la lasta ĉina reganto de la Dinastio Ming, ankoraŭ regante partojn de sudokcidenta Ĉinujo. Ĉar la Jong-Li-reĝimo estis minacata de la invadintaj Manĉuoj, la jezuito Andreas Wolfgang Koffler, kiu estis ĉe la Jong-Li-kortego ekde 1645, sukcesis konverti multajn membrojn de la imperia familio al kristanismo. Tiu konverto estis kredita altiri helpon de okcidentaj monarkoj por la lukto de la Suda Ming por daŭrigi regadon de Ĉinujo. Inter la kristanoj ĉe la Jong-Li-kortego estis imperiestrinovidvino Helena Ŭang (Ŭang Liena), la edzino de la patro de la imperiestro; Imperiestrinovidvino Maria Ma (Ma Malija), la patrino de la imperiestro; kaj la heredonto de la trono, princo Konstantino (Dangding), Zhu Cuksuan. La eŭnuko-sekretario de la imperiestro, Pang Tianŝu (庞天寿), konata sub sia baptonomo de Aĥilo, fariĝis kristano ankaŭ, jarojn pli frue.
Boym estis elektita kiel la persono por prezenti la situacion de la ĉina imperiestro al la papo. Li ricevis leterojn de imperiestrinovidvino Helena kaj de Aĥilo, por doni al Inocento la 10-a, la Ĝenerala Ĉefo de la Jezuita Societo, kaj al kardinalo John de Lugo. Kromaj leteroj estis ekspeditaj al la doĝo de Venecio kaj al la reĝo de Portugalujo. Kune kun juna kortego-oficisto nomita Andreo Zheng (ĉine :郑安德勒; pinjine : Zhèng Āndélè) Boym ekrevenvojaĝis al Eŭropo. Ili alvenis en Goao en majo de 1651, kie ili eksciis ke la reĝo de Portugalujo jam prirezignis la aferon de la ĉina (Suda Ming) imperiestro, kaj ke la misio de Boym estis vidita kiel ebla minaco al ontaj rilatoj kun la venkaj Manĉuoj. Tiu opinio ankaŭ estis apogita fare de la nova loka ĉefo de la jezuitoj, kiu kredis ke la Jezuito-Ordeno ne devus interveni en la internaj potencbataloj de Ĉinujo.
Bajkita naftogasa distrikto
La Bajkita naftogasa distrikto estas naftogasa distrikto, parto de Leno-Tungusa naftogasa provinco. Ĝiajn eksterajn limojn formas la Eniseja montokresto. Areo superas 150 mil km².
The Blues and the Abstract Truth
Muzikistaro
Englewood Cliffs, Nov-Ĵerzejo kaj aŭguston de 1961 publikigita fare de diskeldonejo Impulse! Records.
La albumeroj
Ĉiun pecojn komponis Nelson.
La albumo
Oliver Nelson diris en la akompantekstoj por The Blues and the Abstract Truth:
„Kiam mi marton de 1959 alvenis en Novjroko, mi penis, ke mi jam havas mian muzikan intensecon, sed ne daŭris longe, kaj ĉio estis ŝanĝinta. Por mi komencis fazo de memesploro.“
La albumo ne nur prezentas memesploron de Nelson, sed ankaŭ esploron de etoso kaj strukturo de bluso, je kio ne ĉiuj titoloj havas la klasikan 12-taktan formon de bluso. En la fruaj 1960-aj jaroj Nelson okupiĝis pri la nigrulaj radikoj de ĵazo. „Tiel ekestis ankaŭ la ideo, verki albumon nure kun diversaj blus-progresioj kaj ritmaj ŝanĝiĝoj, iaspecan bazan verkon, kiu surbaze de formaj fundamentoj de ĵazo donis al novigemaj soloistoj la spacon por evolui.“ Kvankam je la muziko de la albumo ne temas pri modala ĵazo, ĝi estas komprenebla kiel daŭrigo de la tendenco al harmonia simpleco kaj subtileco per modifitaj versioj de bluso, kiu ekestas de la albumo Kind of Blue de Miles Davis el la jaro 1959 (Evans kaj Chambers ambaŭ kunverkis ankaŭ ĉi tiun albumon).
Taksado de la albumo
La albumo aperinta someron de 1961 estis unua sukcesego de la nova diskeldonejo Impulse kaj laŭ Ashley Kahn unu el la plej grava produktaĵoj de Creed Taylor, kiu ekestis kune kun soninĝeniero Rudy Van Gelder.
RecenzistoMichael Nastos nomas je Allmusic la albumon plej granda triumfo de Oliver Nelson. Nelson, pli konata kiel aranĝisto kaj estro de pli grandaj ensembloj ol kiel saksofonisto kaj estro de pli malgranda ensemblo, kreis aparte per sia ĉiutempa klasikaĵo „Stolen Moments“ difinon de la epokosono, kompilinte jen unu el a plej potencaj sesopoj en moderna ĵazo. Laŭ Nastos je la registrado de 1961 Freddie Hubbard estas sur la supro de sia povo, dum kiam la saksofonistoj Nelson kaj Dolphy per sia duobligo kiel tenoristoj formis unuecon, kiu limiĝas je perfekteco. Bill Evans, Paul Chambers kaj Roy Haynes formis je tio perfektan ritmosekcion.
Bajkita naftogasa distrikto
Geografio
La distrikto estas ligita al la samnoma anteklizo, ene de kiu troviĝas la Kama volbo, Irkinejeva elstaraĵo kaj Angara orogenezo. La fundamento troviĝas 2 ĝis 6 km profunde.
The Blues and the Abstract Truth
Taksado de la albumo
„Stolen Moments“, kiu pli malfrue estis la rekonmelodio de Nelson, validas kiel „eble plej bona bluso, kiu iam ajn estis verkita, kvankam ĝi ne tuj estas rekonebla kiel tia“ (jen ĵazrecenzisto Ralf Dombrowski). Ankaŭ Michael Nastos akcentas la kvaliton kaj belecon de la komponaĵo, kion kaŭzas la trivoĉa saksofonsekcio, kiu akompanas la melodion de Hubbard. Sekvas flutsoloo de Dolphy kaj himna saksofonsoloo de Nelson, antaŭ ol Evans per sia soloo reprenis la etoson.
Bajkita naftogasa distrikto
Nafto kaj gaso
Trovaĵoj de nafto kaj gaso estas ligitaj al la rifeana kaj ediakara naftogasaj kompleksoj, al kiuj apartenas 90 % de la komencaj hidrokarbonaj resursoj. Bonajn perspektivojn havas ankaŭ la superediakara, malsuprekambria, kambria naftogasaj kompleksoj.
The Blues and the Abstract Truth
Taksado de la albumo
La blusa aspekto estas laŭ Nastos plej bone aŭdebla en „Yearnin'“; Bill Evans jen montras svinge blusan ludmanieron, kian de li poste ne plu aŭdos. Kaj bluso kaj ankaŭ Abstract Truth (an. por ‚abstrakta vero‘) estas laŭ Nastos unuiĝintaj en malklara „Teenie's Blues“, esprimilo por Nelson kaj Dolphy ĉe la aldosaksofonoj. Ĝi montras Erikon Dolphy survoje al ludmaniero, kiun li stampis per sia ne-intermiksebla, kruda, dramece rompita kaj rompiĝema kaj faris lin neintermiksebla malkonformiĝemulo.
Bajkita naftogasa distrikto
Nafto kaj gaso
Ene de la distrikto situas la Kama, Malsupreangara, Omorinska, Tiĉanska, Poligusa, Supretoĥoma, Oskobinska naftogasaj sektoroj. Estas malkovritaj la Omorinska, Agalejevska, Jurubĉeno-Toĥomska minejoj.
The Blues and the Abstract Truth
Taksado de la albumo
La titolo „Hoedown“ per sia sono de usona popolmuziko kaj voko-kaj-respondo-ludo de la saksofonoj validas kiel „hontindaĵo“ de la albumo. „Cascades“ kaj „Butch & Butch“ estas klasija malmolbopo.
Bajkita naftogasa distrikto
Nafto kaj gaso
Komence de 2001 la komencaj gasoresursoj estis taksataj je pli ol 4 miliardoj da tunoj da kondiĉa fuelo, sed nur malpli ol 10% da ili estis esploritaj.
The Blues and the Abstract Truth
Taksado de la albumo
Por Ralf Dombrowski la albumo estas „geniaĵo“ ; recenzistoj Richard Cook kaj Brian Morton rigardas ĝin klasikaĵojn de sia periodo: La aminda „Stolen Moments“ estas la „unu Nelson-peco por la soleca insulo“ kun senteme aganta Hubbard kaj grandioza Eric Dolphy kiel flutisto. Bill Cunliffe publikigis en 2009 omaĝan albumon kun novaj aranĝaĵoj de la komponaĵoj.
Michał Boym
Biografio
Boym estis metita sub hejmaresto. Tamen, li sukcesis eskapi kaj daŭrigi piede sian vojaĝon. Voje tra Hajderabado, Surat, Bandar-Abbaso kaj Ŝirazo, li alvenis en Esfahanon, en Irano. De tie li daŭrigis sian vojaĝon al Erzurum, Trabzon kaj Izmiro, kie li alvenis ĉirkaŭ la fino de aŭgusto 1652. Ĉar la venecia registaro havis konfliktojn kun la jezuitoj, Boym forĵetis sian frokon kaj bele vestiĝis kiel ĉina mandareno, antaŭ ol li alvenis en Venecio en decembro de tiu jaro. Kvankam li sukcesis traiksi neesploritajn akvojn kaj nekonatajn terojn, sia misio tie ne estus facila, ĉar la politikaj intrigoj ĉe la eŭropaj kortegoj pruvis esti ekstreme komplikaj. Komence la doĝo de Venecio rifuzis doni aŭdiencon al Boym, ĉar Venecio volis konservi neŭtralan sintenon rilate Ĉinujo. Boym sukcesis konvinki la francan ambasadoron apogi sian aferon, kaj la doĝo finfine ricevis Boym kaj akceptis la leteron. Tamen, la franca implikiĝo kaŭzis negativan reagon de la papo, ĉar Inocento la 10-a estis aktiva kontraŭ Francujo kaj ĝiaj ambicioj. Ankaŭ la nove elektita Ĝenerala Ĉefo de la jezuitoj, Gosvinus Nickel, kredis ke la misio de Boym eble endanĝerigus aliajn jezuitomisiojn en Ĉinujo kaj aliaj mondopartoj. Nova papo estis elektita en 1655, kaj post tri jaroj, Aleksandro la 7-a finfine ricevis Boym la 18-an de decembro, 1655. Tamen, kvankam Aleksandro estis komprenema por la Ming-dinastio kaj ĝia dilemo, li ne povus oferti ajnan praktikan helpon kaj sian leteron al la ĉina imperiestro enhavis malmulton krom vortojn de empatio kaj oferoj de preĝoj. Tamen, la letero de la nova papo malfermis multajn pordojn por Boym kaj lia misio. En Lisbono, oni koncedis al li aŭdiencon de reĝo Johano la 4-a, kiu promesis helpi la ĉinan lukton kun militforto.
Verkoj
Boym estas plej bone rememorita por siaj verkoj kiuj priskribis la flaŭron, faŭnon, historion, tradiciojn kaj kutimojn de la landoj kiujn li travojaĝis. Dum lia unua ekskurso al Ĉinujo li skribis mallongan verkon pri la plantoj kaj bestoj de Mozambiko. La verko poste estis sendita al Romo, sed neniam estis presita. Dum lia revojaĝo li ellaboris grandan kolekton de mapoj de kontinenta Ĉinujo kaj Sudorienta Azio. Li planis vastigi ĝin al naŭ ĉapitroj priskribante Ĉinujon, ĝiajn kutimojn kaj politikan sistemon, same kiel ĉinan sciencon kaj inventaĵojn. La merito de la mapoj de Boym estis ke ili estis la unuaj eŭropaj mapoj kiuj konvene reprezentis Koreujon kiel duoninsulon anstataŭ insulo. Ili ankaŭ indikis la ekzaktajn poziciojn de multaj ĉinaj urboj anstataŭ nekonataĵo al la okcidentanoj aŭ konataj nur laŭ la duon-fabelaj priskriboj de Marko Polo. Boym ankaŭ markis la Grandan Ĉinan Muron kaj la Gobio-Dezerton. Kvankam la kolekto ne estis publikigita dum la vivdaŭro de Boym, ĝi etendis la scion pri Ĉinujo en la Okcidento.
La plej konata el la verkoj de Boym estas Flora Sinensis ("Ĉina Flaŭro"), publikigita en Vieno en 1656. La libro estis la unua priskribo de ekosistemo de la Fora Oriento publikigita en Eŭropo. Boym substrekis la medikamentajn trajtojn de la ĉinaj plantoj. Interese, la libro ankaŭ inkludis pledojn por subteno de la katolika ĉina imperiestro kaj ĉiu paĝo enhavis temposkalon montrantan al la dato de 1655, la dato de kronado de imperiestro Leopoldo la 1-a kiel la Reĝo de Hungarujo, ĉar Boym volis akiri subtenon de tiu monarko por sia misio.
En liaj aliaj verkoj, kiel ekzemple Specimen medicinae Sinicae ( "Ĉinaj kuracplantoj" ) kaj Clavis medica ad Chinarum doctrinam de pulsibus ( "Ŝlosilo al la Medicina Doktrino de la Ĉinoj sur la Pulso" ) li priskribis la ĉinan tradician medicinon kaj prezentis plurajn metodojn de resanigo kaj de diagnozo antaŭe nekonatajn en Eŭropo, precipe mezuradon de la pulso.
The Blues and the Abstract Truth
More Blues and Abstract Truth
Per la verkado de la albumo More Blues and Abstract Truth de Impulse septembron de 1964 Oliver Nelson provis ekligi je la sukceso de la unua albumo el 1961. Laŭ Richard Cook kaj Brian Morton al ĉi tiu albumo mankas la efekto kaj la fajro de la antaŭa verko. La muziko kun la soloisto Thad Jones, Phil Woods kaj Ben Webster bedaŭrinde forglitas en la formulecan funkon de televidmuziko, kiun Nelson produktis en pli malfruaj jaroj. Aliaj muzikistoj de ĉi tiu albumo estis i.a. Pepper Adams, Phil Bodner, Danny Moore, Roger Kellaway, Richard Davis kaj Grady Tate.
25783 Brandontyler
25783 Brandontyler estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Stacio Matsugasaki (Kioto)
Stacio Matsugasaki (japane: 松ヶ崎駅 [Macugasaki-eki], angle: Matsugasaki Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Karasuma.
NGC 6397
NGC 6397 (aliaj indikoj — GCL 74, ESO 181-SC4) estas globa stelamaso en konstelacio Altaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jean-Baptiste Dumas
Jean-Baptiste Dumas (1800-1884) (naskiĝis la 14-an de julio 1800 en Alès, Gard, 🇫🇷, mortis la 10-an de aprilo 1884 en Cannes, 🇫🇷) estis franca kemiisto, konata pro siaj laboroj rilate al organikaj analizoj kaj sintezoj, ekzemple la determinado de la atommasoj kaj molekulmasoj pere de mezurado de ties densecoj. Li ankaŭ disvolvis metodon por analizado de la nitrogeno kaj ties komponaĵoj.
Jean-Baptiste Dumas kaj Jean Stas determinis la atomomason de karbono pesante specimenon de pura materialo, bruligante ĝin en pura oksigeno, kaj poste pesante la karbondioksidon produktitan.
Kernenried
Kernenried estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 443 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Kernenried situas en la Svisa Mezlando ĉe la okcidenta flanko de la flotebenaĵo de la rivero Emme, proksimume 5 kilometrojn okcidentnordokcidente de la urbo Burgdorf. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivero Urtenen. La komunumo konsistas el la du pli-malpli samgrandaj setlejoj Kernenried sur alteco de 506 m s.m. en okcidento kaj Chappeli sur alteco de 502 m s.m., ĉar Kernenried situas kelkajn metrojn pli alte oni ĝin nomas ankaŭ Oberdorf kaj Chappeli Unterdorf.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,33 km², de kiuj 23,7% estas kovritaj de arbaro, 60,1% servas por agrikulturo kaj 14,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kernenried limas en okcidento kaj nordo al Zauggenried, en nordoriento al Fraubrunnen, en sudoriento aliflanke de la aŭtovojo al Lyssach, en sudo al Hindelbank, kaj en sudokcidento al Münchringen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Kernenried datiĝas el la jaro 1261 kiel Reide. En la arbaro Oberholz-Schulwald ekzistas tombomonteto el la Hallstatt-epoko. Dum mezepoko la regantoj en Kernenried estis la Grafoj de Kiburgo, krome la Monaĥejo Fraubrunnen kaj la Monaĥejo Selz estis bienposedantoj. La administrantoj de la Senjorujo Kernenried estis la kiburgaj vasaloj, la Senjoroj de Kerr, kies prasiedejo estis akvokasteolo en Mösli, kiun la bernanoj en la jaro 1318 komplete detruis. Ne plu ekzistas restaĵoj de la kastelo. Sub berna regado Kernenried apartenis al la tribunalejo de Zollikofen kaj armee al Hindelbank. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Kernenried estis atribuita al la distrikto Burgdorf kaj post ties dissolvo en la jaro 2010 integrita al la administra distrikto Emme-Valo.
Luiz Gonzaga
Luiz Gonzaga (naskiĝinta la 13-an de decembro 1912 en Exu (Pernambuko), Brazilo; mortinta la 2-an de aŭgusto 1989 en Recife) estis kantisto, akordionisto kaj komponisto. Lia granda merito estis, diskonatigi la tipan muzikon de la nordoriento de Brazilo en la tuta lando.
Vivo
Luiz Gonzaga alkreskis kiel filo de kamparano, kiu kutime ludis la sanfono. Jam junaĝe li instruis al si mem la ludon de akordiono, de sanfono kaj de zabumbo (iaspeca granda bastamburo), kaj li kantis je festoj kaj religiaj ceremonioj. Kiam li maldece enamiĝis en filinon el pli alta socia klaso, lia patrino – laŭ lia rakonto - preskaŭ mortbatis lin, pro kio li forlasis la gepatran domon definitive kaj por ĉiam. Li trabatis sian vivon prezentante dum dancofestoj, kie li precipe ludis foroon.
Luiz Gonzaga validas kiel plej konata reprezentanto de foroo. Post apero de bosanovo lia muziko ne plu ofte estis ludata, sed lia konateco en la kamparo restis seninterrompa.
En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj li ludis pecojn de la famaj komponistoj Caetano Veloso, Gilberto Gil, Milton Nascimento same kiel de sia adoptofilo Gonzaguinha. Multaj el liaj plej konataj sukcesaj muzikpecoj ekestis kunverke kun Humberto Teixeira.
Parkuro
Parkuro (france: parkour), kromnomata "la arto de kurado", estas trejna disciplino, kiu uzas moviĝojn origine venintajn el armea barilkureja trejnado. Praktikantoj klopodas trairi de punkto A al punkto B per la plej efika maniero kiu eblas. Oni faras tion uzante nur la homkorpon kaj la ĉirkaŭaĵojn por impulso, kun fokuso en konservado de la plej da movokvanto kiu eblas sendangêre. Parkuro povas enhavi transbarilan kuradon, kuradon, grimpadon, balancadon, saltadon, ruliĝadon, rampadon kaj aliajn similajn movadojn. La armea trejnada deveno de parkuro donas al ĝi kelkajn aspektojn de nebatala luktoarto.
Parkuro estas agado kiun oni povas praktiki sole aŭ malsole, kaj ĝi estas kutime (sed ne nepre) farata en urbaj spacoj. Parkuranto celas vidi la ĉirkaŭaĵon en nova maniero kaj elpensas la eblecojn por trapasi ĝin specife.
Originita en Francio, ĉefe de Raymond Belle, David Belle kaj Sébastien Foucan dum la 1980-aj jaroj, parkuro populariĝis en la 1990-aj kaj 2000-aj jaroj per filmoj, dokumentfilmoj kaj propagandaĵoj.
Liberkuro (freerunning) ne estas sinonimo de parkuro, sed aparta sporta fako, kies teĥnikoj parte interkovras kun tiuj de parkuro.
Bousselange
Bousselange estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
Geografio
La komunumo situas proksime de la limoj de tri departementoj Côte-d'Or, Jura kaj Saône-et-Loire.
Demografio
La loĝantaro malkreskas ekde 1962 ĝis 2010. La pli alta loĝantaro datiĝas de 1821 kiam estis 297 loĝantoj. Nun ĝi havas 51 loĝantojn (laŭ censo plenumita en 2011).
Historio kaj vidindajoj
La preĝejo Naskiĝo de la Dipatrino datiĝas de la 13-a jarcento.
La kastelo de la 19-a jarcento.
Muŝeo
Vidu ankaŭ
GLAT
Kastelo de Csepreg
La kastelo de Csepreg (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Schöller [ŝoler]) estas historia monumento en urbo Csepreg (Hungario).
Historio
Oni supozas, ke en tiu loko la husanoj konstruis burgon. Ekde 1532 la posedanto estis familio Nádasdy [nAdaŝdi], baldaŭ same historiaj familioj Draskovich [draŝkoviĉ] kaj [Jankovich [jankoviĉ]. Inter 1808-1811 la kastelo estis trakonstruita laŭ klasikismo, en la 1880-aj jaroj laŭ eklektiko. Inter 1884-1927 la posedanto estis la sukerfarejo Schöller, poste la hungara ŝtato profitis la kastelon kiel juĝejo. En 1930 la suda alo estis malkonstruita, el ties materioj du vilaoj estis konstruitaj, kiel apartenaĵo de la kastelo. en 1968 la kastelo estis trakonstruita, poste ĝi estis lernejo. En 2007 la lernantoj ricevis novan lernejon, la malnova malpleniĝis. En la fruaj 2020-aj jaroj la posedanto estis ĉino, kiu volas fari el la kastelo hotelon.
Konstruaĵoj
La etaĝa kastelo kun mansardoj kaj keloj situas sola en la urbomezo en granda parko, sed en la parko kuŝis servista domo (malkonstruita). La kastelo formas brikon.
Parko
La parko havas maljunajn arbojn. Sub la tero dormas termala fonto, la sama, kiel en la najbara Bük.
Arkiabatejo Sankta Petro
Abatejo Sankta Petro (Erzabtei St. Peter) estas benediktana monaĥejo en Salcburgo. Venis ĉirkaŭ la jaro 700-a la franka misiisto Ruperto Salcburgon kaj fondis sur la tereno de la iama romia setlejo Juvavum la kirkon Sankta Petro kaj monakejon, kiu estas la plej malnova konvento en Germanlingvio kun seninterrompa funkciado ĝis nuntempe. Pro tio ĝi rajtas kromnomiĝi (privilegio koncedita en 1927 fare de la papo) arkiabatejo (Erzabtei).
Historio arkitektura
Sub la abato-episkopo Arno, amiko de Karlo la Granda, Salcburgio iĝis ĉefepiskopujo. En majo 1127 forbrulis kirko kaj monakejo ĝisfunden. Abato Balderich konstruigis en 1130-43 trinavan romanikan bazilikon. Kirko kaj monakeja sekcio poste plurfoje alikonstruitis.
Unu el la plej malnovaj gotikaj konstruaĵoj de Salcburgo iĝis en 1319: la Kapelo Sankta Vito. La impona romanika portalo faritis ĉ. 1240. Alikonstruo en rokoka stilo okazis en la 18-a jarcento sub la organizkapabla kaj artema abato Beda Seeauer. En la unua duono de la 20-a jarcento arkiabato Petrus Klotz fondis la Benediktanan Kolegion kun fasadaj freksoj de Anton Faistauer.
Arkitekturo kaj interno
En la interno de la kirko ankoraŭ bone videblas la romanika horizontala projekciaĵo. La riĉeco je altaroj inverse estas tipa por rokoko. Kelkaj el la altarbildoj pentritis de Martin Johann Schmidt, ankaŭ nomita "Kremser-Schmidt", unu el la plej konataj edifaĵ- kaj altarpentristoj siatempe. La du gigantaj bronzaj kandelabroj el 1609 estas donaco de lia moŝto princĉefepiskopa Wolf Dietrich von Raitenau. En unu el la kapeloj de la dekstra flanka navo troviĝas la tomba monumento de Michael Haydn, marmora slabo omaĝe al Nannerl, fratino de Wolfgang Amadeus Mozart kaj la tombo de la oficiro Hans Werner von Raitenau, patro de la episkopo. Cetere ankaŭ Johann von Staupitz, amiko de Martin Luther, enterigitis ĉe Sankta Petro post deĵoro kiel abato. Ĉefaltara bildo pri la mortanta Ruperto de Salcburgo estas de Sylvester Bauer.
La longa galerio de la arkiabatejo
Sub abato Amand Pachler faritis en 1657-61, pro instigo de la tiama ĉefepiskopo Guidobald Graf Thun, ejo ĉe la suda parto de la Katedralplaco. La posedorajtoj pri ĝi dividitis: kelo kaj ĉefa etaĝo estis de la episkopo, la resto de la abatejo. En la ĉefa etaĝo aranĝitis la portretogalerio de la episkopo.
Tia Longa galerio ĉekortega similas al konstrutipo evoluinta en la 16-a jc en Italujo: longa koridoro kun fenestroj ĉe unu flanko kaj kontinua muro por portretopendigo ĉe la alia. Donas ĉiuj fenestroj vidon norden, pro ke unuforma, sed ne tro rekta lumo heligu la bildojn. La Longa galerio estas unu el la plej malnovaj siaspece norde de la Alpoj. En la kolekto ampleksatis verkoj de Peter Paul Rubens, Johann Heinrich Schönfeld kaj de aliaj gravaj artistoj. Post la fino de la Princĉefepiskoplando Salcburgo en 1803 la kolekto nuligitis; multaj verkoj transportitis al Vieno. La ejo mem venis en la posedon de la abatejo en la 1819-a jaro. Restaŭradlaboroj faritis en 2001-09. Tra la Katedralmuzeo la galerio nun ankaŭ malfermiĝas al la publiko. Videblas surloke 17 grandformataj religiaj pentraĵoj el la restintaj kolektoj.
La monaĥejo kaj ĝiaj kulturaj atingoj
Multaj gravuloj troviĝis inter la monakaro de Sankta Petro en Salcburgo kaj ankoraŭ hodiaŭ amaso da aĵoj atestas la klerecon kaj la diligentecon de la frokuloj el multaj jarcentoj. Mezepoka majstroverko estis ekz. la konstruo de la Alm-kanalo por kio necesis fari artefaritajn galeriojn kaj gangojn tra la monteto Mönchsberg. Menciindas ankaŭ la impona biblioteko abateja kun ĉ. 100000 volumoj kaj 800 manuskriptoj (la plej konata estas la t.n. Verbrüderungsbuch de la 784-a jaro).
Granda nombro da benediktanoj ankaŭ deĵoris kiel instruistoj ĉe la universitato fondita en 1622. Ankaŭ muziko kaj teatro flegatis ĉiam fervore ene de la muroj de la Petro-abatejo. La 13-jara Mozart komponis en 1769 por la posta abato Hagenauer la Meso de Sankta Dominiko kaj direktis persone en 1783 en la kirko la ludantojn de sia fama Meso en c-minoro. Johann Michael Haydn verkis en 1782 por la monakejo la Ruperto-meson.
La tombejo
Alia specialaĵo de la tombejo estas ĝiaj katakomboj iomete pli alte situantaj, ene de la monteto Mönchsberg. Ilin viziti eblas dum la tuta jaro. Verŝajne ĝi estas de frukristana origino. Vidindas ankaŭ la tieaj Kapeloj Sanktaj Gertrudo kaj Maksimo.
Kulturaranĝoj hodiaŭaj
La baroka salonego en la Konventa kelo kiel ankaŭ la Romanika salonego servas regule kiel kulisoj por koncertoj, ekz. por: "Mozart Dinner Concert" aŭ "Mozart Klaviersonaten".
Welschnofen
Welschnofen - por kiu aldona itallingva nomo Nova Levante estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Monto Jaizkibel
Monto Jaizkibel (Jaizquíbel; Jaizkibel) situas en la Provinco Gipusko, en Eŭskio, Hispanio. Por multaj, ĝi estas la plej okcidenta sprono el Pireneoj, por aliaj, Pireneoj finas en Dunbak, en la strando de Hendaye. Ĝi estas lokita apud la Kantabra Maro, okcidente de la enfluejo de la rivero Bidasoa. En ĝiaj flankoj estas la urboj de Hondarribia, Irún, Pasajes, Errenteria kaj Lezo.
Monto Jaizkibel estas konsiderata kiel Loko de Komunuma Gravo (LKG) (kodo: ES2120017; areo ).
Geografio
Ĝia plej alta pinto, nomita Allerru aŭ S. Enrique, situas je 543 m. Malgraŭ ĝia modesta alteco, ĝia marborda situacio donas al ĝi altan elstarecon, kiu ebligas ke ĝia silueto estu videbla de la maro kaj de la proksimaj francaj marbordoj. Krome, Jaizkibel estas la plej alta monto el la Kantabra marbordo, la dua marborda monto de plej granda alteco de Hispanio (nur superita de Vixía de Herbeira, en la atlantika marbordo de Galegio) kaj unu el tiuj de plej granda alteco de Eŭropo, nur superita de Hornelen, Kabo Enniberg, Croaghaun, la citita galega, Preikestolen, Slieve League kaj Kabo Girão. Apud la pinto estas antenoj de telekomunikado (televido, ktp.).
Laŭlonge de la kresto restas ruinoj de kvin turoj de la lasta Karlisma Milito. La monto ankaŭ enhavas plurajn fuortojn: tiu de San Enrique (1876) estas apud la pinto kaj tiu de Guadalupe, tre proksime al la samnoma ermitejo, estis projektita kaj konstruita fine de la 19-a jarcento, estas fortikaĵo de poligona tipo, inaŭgurita en 1900, kun kapacito de 69 kanonoj kaj 650 soldatoj. En la okcidentaj spronoj de la monto, super Pasajes de San Juan, troviĝas la fuorto de Lord John Hay.
Rugby School
Rugby School estas sendependa kun-eduka lernejo por eksteraj kaj internaj studentoj en Rugby, Warwickshire, Anglio. Fondita en 1567 kiel libera baz-mez.lernejo por lokaj knaboj, ĝi estas unu el la plej malnovaj sendependaj lernejoj en Britio. Ĝis 1667, la lernejo restis en kompara malhelo. Ties re-establado fare de Thomas Arnold dum lia tempo kiel Direktoro, el 1828 ĝis 1841, estis vidata kiel antaŭaĵo de la Viktoriepoka publika lernejo. Ĝi estas unu el la sep Grandaj Naŭ Publikaj Lernejoj difinitaj de la Komisiono Clarendon de 1864. La Rugby School estis ankaŭ la naskoloko de Rugbeo. En 1845, komitato de lernantoj el Rugby, nome William Delafield Arnold, W. W. Shirley kaj Frederick Hutchins, verkis la "Laws of Football as Played At Rugby School", nome unua publikigita serio de reguloj kiel kodo de ajna tipo de futbalo.
Monto Jaizkibel
Geografio
Apud la vojo, suprenirante de Hondarribia, troviĝas la Sanktejo/ermitejo de Guadalupe, patronino de la komunumo.
Apud la vojo estas pluraj restoracioj kaj kantinoj. Unu el ili estas apud la Sanktejo. Alia estas en la malaltiĝo de Lezo kaj proponas batalojn de paintball. Apud la Sanktejo troviĝas la arbara domo (de la forstitoj de la areo).
En 2009 oni inaŭguris ludejon de praktiko de golfo proksime al la Sanktejo, kiu kompletigis la Real Golf Club de San Sebastián, kiu troviĝas en la suda flanko de Monto Jaizkibel.
La Jakoba Vojo de la Marbordo trairas Monton Jaizkibel en siaj unuaj kilometroj (krom se oni elektas la alternativojn kiuj trapasas tra Oyarzun), proponante malsamajn eblecojn (sekvante bonan parton de la kresto aŭ malsuprenirante antaŭe, en malsamaj punktoj, al la suda deklivo). Ankaŭ la GR 121 (rondirado de Gipusko) trapasas tra Jaizkibel.
Biciklado
En la bicikla medio la Monto Jaizkibel estas konata ĉar la "Clásica de San Sebastián" supreniras ĝin 32 kilometrojn antaux la celo, sekve ĝi kutimas provoki fortan selektadon en la kurado.
Ferenc Csirke
Ferenc Csirke [ferenc ĉirke], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csirke Ferenc estis hungara pastro, kalvinana episkopo.
Ferenc Csirke naskiĝis en 1707 en Tata (Hungario). Li mortis la 1765.
NGC 6398
NGC 6398 (aliaj indikoj — ESO 139-18, AM 1738-614, PGC 60735) estas galaksio en konstelacio Pavo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malaltebenaĵaj arbaroj oriente de Grandaj Lagoj
La malaltebenaĵaj arbaroj oriente de Grandaj Lagoj estas tersupraĵa ekoregiono el la laŭrenc-tabula ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj de orienta Kanado kaj nordorienta Usono.
Priskribo
Tiu areo inkludas grandan parton de norda Nov-Jorkio (escepte de Adirondak-Montaro), okcidentan Vermonton, Sankta-laŭrencan Malaltebenaĵon en suda Kebekio kaj la plej grandan parton de suda Ontario inter Lago Ontario kaj Georga Golfo ĉe Hurona Lago. La regiono inkludas Frontenak-Akson, Niagaro-Eskarpon ĝis Manitulin-Insulon en Hurona Lago, kaj Lagon Simcoe. Dume la arbaroj sude de Lago Ontario estas klasifikitaj kiel la sudajn grand-lagajn arbarojn kaj en Kanado la pli altaj altitudoj de kanadaj Apalaĉaj Montoj kaj la Laŭrenca Montaro konsistigas la orient-kanadajn arbarojn.
Tiu regiono havas varmajn somerajn kaj malvarmajn, neĝajn vintrojn.
Flaŭro
Tiu ekoregiono estas transir-areo inter la tajgo en la nordo kaj la mezvarma foliarbaro en la sudo kaj tiel enhavas gamon da vivejoj inkluzive de sensaloakvo-marĉoj, dunoj, torfejoj, foliarbo-marĉoj kaj konifero-marĉoj.
La arbaroj de tiu ekoregiono ĉefe konsistas el ruĝa acero (Acer rubrum), ruĝa kverko, grandfolia fago, alegana betulo, ruĝa pino (Pinus resinosa), vejmuta pino, orienta cugo, okcidenta tujo, ulmoj, fraksenoj, amerik-tremola poplo (Populus tremoloides), papero-betulo (Betula papyrifera), triangulfolia poplo (Populus deltoides).
La malaltebenaĵaj arbaroj oriente de Grandaj Lagoj subtenas plurajn ekologiajn kaj evoluismajn fenomenojn maloftajn aŭ okulfrapajn. La sufiĉe plata tereno favoras la formadon de diversaj humidaj medioj, de marĉarbaroj kaj de torfejoj. La alvar-senarbejoj de Nordameriko ĉefe troviĝas en tiu ekoregiono. La plej maljunaj okcidentaj tujoj de la oriento de la kontinento (700 al 800 jaroj) troviĝas en Niagaro-Eskarpo. En Kebekio, valo Sankt-Laŭrenco gastigas la populaciojn la plej nordajn por pluraj plantospecioj. La specioj kiuj vivas en la marĉoj laŭlonge de la rivero prezentas altan proporcion de endemiismo.
Faŭno
La ekoregiono gastigas 220 da birdospecioj kaj 56 da mamulospecioj.
La malaltebenaĵaj arbaroj oriente de Grandaj Lagoj estas faŭne riĉegaj. Birdoj inkludas kardinaledojn, strivizaĝan buntpegon, arbanason kaj orientan kriĉostrigon (Megascops asio). Grandaj mamuloj inkluzive de amerika nigra urso, alko kaj griza lupo estis forigitaj de tiu ekoregiono kaj ceteraj mamuloj inkludas blankavostan cervon, kojoton, neĝoŝuan leporon, strian tamiason (Tamias striatus), ruĝan tamiasciuron (Tamiasciurus hudsonicus) kaj cindrogrizan sciuron.
Minacoj kaj konservado
Rivero Sankt-Laŭrenco estas unu el la plej poluitaj en la mondo kaj tiuj ĉirkaŭaj arbaroj estas minacataj de senarbarigo por agrikulturo kaj urbigo inkludante la grandurbojn de Montrealo, Otavo, Kebeko kaj la suburbojn de  Toronto, Sirakuzo kaj Albany. Malpli ol 5% el la praarbaroj restas sendifektaj. La fragmentitaj blokoj de restanta vivejo inkludas: la orientan finon de Lago Ontario; Nacian Faŭno-Rifuĝejon Misiskvoj en Vermonto; Pino-Arbustaron Ĉomon, Pino-Arbustaron Rome, Pino-Arbustaron de Albany kaj la proponitan Faŭno-Vojon Splitrok en Nov-Jorkio; Brus-Duoninsulon (la bariero inter Georga Golfo kaj la ĉefa sekcio de  Hurona Lago), Alfred-Torfejon, Marĉon Luther, Ganaraska-Arbaron kaj Karden-Ebenaĵon en Ontario; kaj Mont Saint-Hilaire, Nacian Faŭnejon Lago Sankta-Francisko kaj Turmentakaban Tutlandan Faŭnejon en Kebekio.
Courmemin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Sampigny-lès-Maranges
Sampigny-lès-Maranges estas franca komunumo situa en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo.
Geografio
Sampigny-lès-Maranges estas trafluata de la rivero Cozanne. En la interkrutejo de la Cozanne oni trovas graniton. La vitejo situas sur argilaj kalkaj liasaj grundoj expozitaj sude aŭ sud-oriente.
Ekonomio
Vito estas ĉefa kulturo kaj estas ok vinproduktistoj. Tie estas potfarejo.
La malnova fervoja linio de Santenay ĝis Nolay anstaŭiĝis per vojo verda tio estas vojo por bicikloj
Historio
En 858, la episkopo Jonas de Autun donis al siaj kanonikoj la vilaĝon tiam nomita Simpiniacum por fari vinon.
La preĝejo datiĝas el la 15-a jarcento.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (1,67% de voĉoj).
Flacourtia indica
Flacourtia indica (sin. Flacourtia ramontchi), laŭ popola nomo ramonĉio aŭ batoko, estas specio de floranta arbo. La planto estas indiĝena preskaŭ en tuta Afriko kaj en la tropikaj kaj moderaj regionoj de Azio.
Priskribo
La planto estas boska arbedo aŭ arbo kun maldikaj trunko kaj branĉoj. Kiel arbedo ĝi fariĝas ĝis 25 m alta kaj kiel arbo ĝi fariĝas maksimume 50 m. La pendantaj branĉoj havas ovalajn foliojn. La semoj estas disigitaj de birdoj.
Parencaj plantospecioj
La familio de Flakurtiacoj inkludas bone konatajn speciojn kiaj Dovyalis caffra, Flacourtia inermis, Flacourtia jangomas, kaj Flacourtia rukam.
Popolaj nomoj
La planto havas multajn popolajn nomojn. Nome malaje = kerkup kechil, taje= ta-khop-pa, laŭe = gen, vjetname= bồ quân Ấn aŭ mùng quân, Bengale kaj tagaloge = bitongol, bolong, kaj palutan. En partoj de Afriko ĝi nomiĝas kokowi kaj en Srilanko uguressa. En la franca prunier de Madagascar kaj grosse prune de café kaj en la germana echte Flacourtie, ciruela governadora en la hispana lingvo, na-yu-wai en birma lingvo, kaj "munhunguru" en la ŝona lingvo.
Utiligado
Ramonĉio estas ŝajnfruko, ĉ. 2,5 mm dika kaj ruĝa ĝis violkolora. La frukto enhavas 6 ĝis 10 semojn. La fruktokarno estas blanka kaj dolĉa kun acida noto. Ili estas konsumataj krudaj aŭ kiel ĵeleo aŭ marmelado. Oni povas fermenti la fruktojn por produkti vinon.
Kultivado
La planto en kelkaj regionoj estas invada planto. Ĝi esti kultivata en Florido kaj hodiaŭ ĝi estas trudherbo en kelkaj regionoj de Usono.
25793 Chrisanchez
25793 Chrisanchez estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Christopher Allen Sanchez, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la  Felix Varela Senior High School de Miamo (Florido, Usono).
Sudorienta regiono
Loko, priskribo
La regiono konsistas el 10 komunumoj, kiuj estas:
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Ellen ten Damme
Ellen ten Damme (Warnsveld, 7-an de oktobro 1967) estas nederlanda kantistino kaj aktorino.
Ellen ten Damme kreskis en la vilaĝo Roden en la provinco Drenthe. En Leek ŝi trapasis la Nienoord-kolegion kaj studadis la nederlandan lingvon en la Regna Universitato de Groningen. Poste ŝi vizitis la antaŭkleriĝon por la konservatorio en Hilversum kaj la teatrolernejon en Amsterdamo, kie ŝi koncentriĝis sur pianoludado. Ŝi ankaŭ ludas violonon kaj gitaron.
En 2005 oni diagnozis mamkanceron ĉe Ten Damme, post kio ŝi devis trapasi operacion kaj kemiterapion. En intervjuo en la gazeto Algemeen Dagblad je la 6-a de aŭgusto 2011 ŝi sciigis ke la kuracistoj deklaris ke ŝi estas resaniĝinta.
Ekde junio 2010 ŝi dediĉas sin kiel ambasadorino de la fondaĵo B!NK, kiu helpas infanojn en ne-okcidentaj landoj. En 2011 ŝi fariĝis ambasadorino por la Monda Natur-Fonduso. En decembro 2012 la persontransportkompanio Arriva Nederland nomis trajnon laŭ ŝi. Tiu trajno estas multfoje uzata por ĉiaj projektoj.
Pollando en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Unterthingau
Unterthingau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Unterthingau.
Dobrzykowice
Dobrzykowice (esperante: Dobĵikovico; germane: Wüstendorf) estas vilaĝo en la Malsuprasilezia Provinco de la nuna Pollando.
Historio
En 1946 la vilaĝo estis aligita al limoj de postmilita Pollando kiel parto de Regajnitaj Teritorioj. Germanlingva loĝantaro estis ekzilita.
En la vilaĝo estis farita filmtrilogio kun Pavlako kaj Kargulo de Silvestro Ĥeĉinskio: Nur amikoj (1967), Ne estas fortuloj (1974) kaj Amu aŭ ĵetu (1977). En jaroj 2000-2005 pro ĉi-fakto okazis festenoj. Ekde 2010 festeno estas ĉiujara kaj okazas en aŭgusto-septembro nomita kiel unua parto de trilogio Nur amikoj.
Japania cercidifilo
La japania cercidifilo, aŭ kacuro (Cercidiphyllum japonicum), japane skribita 桂 (Kacura), estas arba specio el la genro cercidifilo (Cercidiphyllum), el kiu nur ekzistas du specioj.
Vegetativaj aspektoj
La kacuro estas somerverda foliarbo aŭ grandarbusto, kiu povas kreski de 10 ĝis 30 metrojn. La arbokrono estas maldensa kaj globforma. La arboŝelo estas brungriza. La radikoj kreskas malprofunde sen stolonoj. La arbo vivas tre longe.
La folioj kreskas ĉe longŝosoj. La mallongŝosoj havas po nur unu folio. La folirando de la kor- aŭ ren-formaj folioj estas noĉitaj.
Generativaj aspektoj
La arboj plej ofte estas dioikaj. La ruĝetaj floroj aperas en majo. La malgrandaj folikloj havas brunan koloron. La kromosomnombro estas 2n = 38.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (17 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Disvastigo
La kacuro originas el Orientazio, precipe el Japanujo kaj Ĉinujo. Naturaj arealoj troviĝas apud Japanujo en jenaj ĉinaj provincoj: suda kaj okcidenta Anhujo, suda Gansuo, nordorienta Gŭiĝoŭo, sudokcidenta Henano, Hubejo, nordokcidenta Hunano, nordorienta Ĝjangŝjio, suda Ŝenŝjio, sudokcidenta Ŝanŝio, Siĉuano, nordorienta Junano kaj nordokcidenta Tibeto. Ĝi kreskas tie en arbaroj, en arbarrandoj kaj laŭlonge de riveroj en altecoj inter 600 kaj 2700 metroj.
En moderaj zonoj ĝi ofte estas plantita en ĝardenoj kaj parkoj. Tie ĝi apenaŭ kreskas pli ol 12 metrojn. Ĝi volonte kreskas en maldensaj arbustejoj. Ĝi preferas malkompaktajn, humriĉajn kaj nutraĵriĉajn grundojn. Ĝi ne toleras sekecon.
Ornamformoj
La ornamformoj de Cercidiphyllum japonicum f. pendulum kaj Cercidiphyllum japonicum f. miquelianum kaj la kultivaroj 'Rotfuchs', 'Heronswood Glo', 'Peach', 'Raspberry', 'Ruby', 'Strawberry' kaj 'Tidal Wave'.
Afrika Virina Futbal-Ĉampionado
La Afrika Virina Futbal-Ĉampionado de la kontinenta konfederacio CAF (angle African Championship for Women’s Football) estas la afrika kontinenta ĉampionado de virina futbalo. Ĝi estas okazigata ekde la jaro 1991. La turniro okazas ĉiun duan jarojn. Ĝis la jaro 2003 ne estis kvalifikiga fazo, sed ĉiuj aliĝintaj teamoj rekte partoprenis en la fina turniroparto. Rekorda ĉampiono estas la niĝeria virina nacia teamo de futbalo, kiu laŭ la stato de somero 2011 gajnis la turniron okfoje (el sume naŭ ĉampionadoj).
Ĉiujn kvar jarojn la turniro samtempe ankaŭ servas je afrika kvalifikiĝo por la Virina Futbala Mondpokalo, en kiu rajtas partopreni du naciaj teamoj el Afriko. La lasta turniro okazis en 2010 triafoje en Sudafriko. Tie la niĝeria teamo venkis kontraŭ la ekvatorgvinea virina nacia teamo de futbalo, la ĉampiono de la antaŭa turniro.
Untersteinach
Untersteinach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kulmbach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Untersteinach, al kiu krome apartenas la urbo Kupferberg kaj la neurbaj komunumoj Ludwigschorgast kaj Guttenberg.
Geografio
Untersteinach situas ĉe la federaciaj stratoj B 289 kaj B 303. Tuj oriente de Untersteinach komencas la naturparko Frankonia Arbaro. Kulmbach situas ĉirkaŭ 10 km okcidente de Untersteinach. La germanan aŭtovojon A9 / E51 oni atingas veturante ĉirkaŭ 10 km suden laŭlonge de la B 303. La grava regiona centro Nürnberg situas ĉirkaŭ 110 km for de Untersteinach (aŭte).
Centra domo de pentristoj (Moskvo)
Centra domo de pentristoj (Центральный дом художника, ЦДХ) estas granda pentrarta ekspozicia centro en Moskvo. Ĝi situas en centro de Moskvo (adreso: strato Krimskij Val, 11), ĝin ĉirkaŭigas parko Muzeono.
Untersteinach
Historie
Unue Untersteinach troviĝas en dokumento de la jaro 1281. La oldenburgia nobela familio Hiltrich dum ses generacioj formis la historion de la loko, ĝis la formorto en 1765. Kiel parto de la prusa princlando Bayreuth laŭ la paco de Tilsit ĝi apartenis ekde 1807 al Francio. Ekde 1810 ĝi estas posedaĵo de la reĝlando Bavario. La hodiaŭa komunumo ekzistas ekde 1818.
Politiko
La komunuma parlamento havas entute 13 membrojn (inkluzive de la komunumestro).
Ĝemelaj kontaktoj
La komunumo havas komunuman partnerecon kun la komunumo Mogilany en la distrikto Krakova de Malgrandpollando.
Perger
Perger estas familia nomo de jenaj personoj:
Unterwachingen
Unterwachingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rugbea Monda Pokalo
La Rugbea Monda Pokalo, en angla Rugby World Cup estas rugbea ĉampioneco kiu okazas ĉiun kvaran jaron inter la pintaj internaciaj teamoj. La turniro okazis por unua fojo en 1987, kiam la ĉampioneco estis kun-gastigita de Nov-Zelando kaj Aŭstralio.
La venkintoj ricevis la premion de la Pokalo Webb Ellis, nomita laŭ William Webb Ellis, iama lernanto de la Rugby School, kiu laŭ populara legendo, inventis rugbeon kiam li mane kaptis la pilkon dum matĉo de futbalo kaj portis ĝin malantaŭ la gol-linion, dum la tiama regulo postulis ke oni nur piede puŝu la pilkon. Kvar landoj atingis la trofeon; Nov-Zelando kaj Sudafriko trifoje, Aŭstralio dufoje, kaj Anglio unufoje. Sudafriko estas la nuntempa ĉampiono, venkinta super Anglio en la finalo de la ĉampioneco de 2019 okazinta en Japanio.
NGC 6399
NGC 6399 (aliaj indikoj — UGC 10896, MCG 10-25-59, ZWG 300.47, PGC 60442) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cour-sur-Loire
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
7450 Shilling
7450 Shilling estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomoj Gurij Antonoviĉ Pljugin kaj Jurij A. Beljaev elde la Observatorio de Cerro El Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa diplomato kai inventisto Pavel Lvoviĉ Ŝilling (cirile: Павел Львович Шиллинг, 1786–1837). Li inventis faciluzan telegrafon en 1832, li studis la historion de la lingvoj de la aziaj etnoj kaj kolektis multenombrajn orientajn manuskriptojn.
Kontraktismo
Kontraktismo estas termino en filozofio kiu rilatas kaj al familio de politikaj teorioj de la tradicio de socia kontrakto (kiam uzite en tiu signifo, la esprimo estas ĝenerala esprimo por ĉiuj teorioj de sociaj traktatoj, kiuj inkluzivas kontraktismo), aŭ al la moralfilozofio evoluigita en la lastaj jaroj fare de T.M. Scanlon, en lia verko What We Wee to Each Other (eldonita en 1998).
Estas du manieroj pensi pri kontraktismo: larĝa (ĝenerala) kaj malvasta (specifa). Larĝe, kontraktismo estas la ideo ke moralo venas de interkonsentoj inter homoj. Observi viajn promesojn estas bona kaj malobservi ilin estas malbona. Malvaste, kontraktismo estas aro de ideoj de filozofo T.M. Scanlon de Harvard.
Scanlon diras en sia eseo ke la ago pripensi kaj rezoni ĉu ago estas bona aŭ malbona (bona pensado) estas same grava kiel eltrovi ĉu ĝi estas bona aŭ malbona. Tio estas, demandi la ĝustan demandon en la ĝusta maniero estas same grava kiel trovi la respondon. La kontraktismo de Scanlon diras ke ago estas morale malbona se ĝi ne povas esti klarigita kiel bona al alia homo.
Elstaraj teoriistoj pri la temo de socia kontrakto en la historio de politika pensado inkluzivas Hugo Grotius (1625), Thomas Hobbes (1651), Samuel Pufendorf (1673), John Locke (1689), Jean-Jacques Rousseau (1762) kaj  Immanuel Kant (1797); Kaj plej lastatempe, John Rawls (1971), David Gauthier (1986) kaj Philip Petit (1997).
(135182) 2001 QT322
(135182) 2001 QT322 estas granda, malhela transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 159 km, sed por Michael E. Brown, ĝi eble estas nanplanedo kun taksata diametro de 342 km.
Orbito
Ĝi estas rigardita kiel kubevano, klasika objekto de la Kujper-zono kun feblaj discentreco kaj orbita klineco, kiu ne estas en orbita resonanco kun Neptuno.
Ĝi estas ankaù rigardita kiel disdiskano.
Higia familio
La Higia familio estas familio da asteroidoj de la ĉefa asteroida zono, Ĝi anigas karbonecajn B-tipajn kaj C-tipajn asteroidojn. oni taksas ke ĝi entenas 1% el la asteroidoj de la ĉefa zono.
Ecoj
Oni taksas, ke tiu familio estas rilative malnova. Ĝi ŝajnas esti naskita de granda alfrapo, kiun suferis la ĉefa korpo Higio. Tamen, ambaŭ korpoj Badenio kaj Frideriko, de pli de 70 km de diametro estas nenormale grandaj se ili estas elŝiritaj el Higio de alfrapo. Ili povus esti entruduloj, iliaj malhelaj karbonecaj tipo estas ofta en meze-ekstera parto de la asteroida zono.
La familio entenas notindan nombron da asteroidoj de la malofta B-tipo, la plej granda estas precize 538 Frideriko.
Entruduloj
Multenombraj asteroidoj kiuj orbitas en la familio estas rigarditaj kiel entrudulojn. La ĉefaj estas 100 Hekato, 108 Hekubo, 1109 Tato, 1209 Pumao kaj 1599 Giomo. 159 Emilio ŝajnas tro granda por esti kreita de alfrapo. Por la sama kialo 333 Badenio kaj 538 Frideriko estas suspektitaj esti entruduloj
La tre granda 52 Europa (300 km) orbitas proksime de la Higia familio kaj iam estis rigardita kiel unu el ties anoj, Pli recentaj analizoj de ĝia orbito montris klare, ke ĝi ne estas ano de la familio.
Károly Derecskey
Károly DERECSKEY [dereĉkei], Charles, hungara/usona ĵurnalisto. Li naskiĝis en Arad la 2-an de junio 1926.