cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Faute-sur-Mer
Etimologio
Ne estas certeco pri la origino de la nomo de La Faute-sur-Mer. "sur-Mer" estas ofta nomfinaĵo en la franca por marbordaj urboj kaj vilaĝoj, ekzemple : Boulogne-sur-Mer - Bulonjo ĉe Maro. Ekzistas kvar pli malpli verŝajnaj versioj. La vorto "faute" signifas en la franca : kulpo (peko), eraro (ekz. ortografia), manko aŭ foresto de... Laŭ la unua versio, la Senjoro de Talmont havis kulpajn amrilatojn kun junulino kiun li gravedigis kaj al kiu li donacis tiean terspacon. Dua versio indikas ke en frua epoko, maristoj vidis tre brilan marbordon pro la rebrilo de la stranda sablo. La latinaj kaj grekaj vortoj "phote" kaj "Paos" orale transformiĝis en "Pôs", poste "Fôs" kaj fine "faute" (pron. : fot). Tria versio prikonsideras la fakton ke la rivero Lay haltas tie. Fine, eble pli verŝajne, etimologie, "faute" signifas ke ĉe tiu izolita loko, ĉio mankis. Legendo diras ke junulinoj sciigis inter si ke eblis renkonti tie maristojn kiuj atendis la tajdon por enŝipiĝi. Tie restas loknomoj “La Rade d'amour“ (la rodo de amo), “les Amourettes“ (la ametoj), “la Belle Henriette“ (la bela Henrieto).
La loĝantoj nomiĝas en la franca "Fautais" (fote) por la viroj kaj "Fautaises" (fotez) por la virinoj. Esperanto-nomo ebla por la komunumo : "Fotezo ĉe Maro".
Geografio
La rivero Lay, kiu disigas La Faute-sur-Mer de L'Aiguillon-sur-Mer, konsistigas ĝian orientan limon. Du pontoj, unu por piedirantoj, alia por veturiloj, ligas La Faute-sur-Mer al L'Aiguillon-sur-Mer. De sudo al nordo, La Faute-sur-Mer estas dividebla en tri zonoj :
Infrastrukturo
La Faute-sur-Mer estas veturile atingebla per ŝoseoj el Luçon kaj La Tranche-sur-Mer. Malgrandaj plezurŝipoj povas atingi la haveneton de L'Aiguillon-sur-Mer aliflanke de la rivero Lay. La aŭtobuslinio 155 de Sovetours La Roche-sur-Yon ĝis L'Aiguillon-sur-Mer tra La Tranche-sur-Mer havas tri haltejojn en La Faute-sur-Mer.
Administrado
La Faute-sur-Mer estas unu el la 13 komunumoj konsistigantaj la kantonon de Moutiers-les-Mauxfaits.
Listo de la sinsekvaj urbestroj Ne ĉiuj datenoj estas ankoraŭ konataj.
Demografio
Fonto : INSEE. Nombro notita ekde 1962 : loĝantaro sen duobla kalkulado
Vivrimedoj
Ĉefe dum somero : turismo, marbordaj aktivaĵoj, banado, kajako, katamarano; la vasta, longa kaj ebena strando aparte taŭgas por velveturilo.
Dum la jaro : fiŝkaptado (soleo, labrako...), bredado de ostroj kaj mituloj, plukado kaj kaptado de marmoluskoj (konkuloj, omaretoj, salikokoj...). En la marĉaj kanaloj : angviloj, ranoj (pro iliaj femuroj).
Kazino funkcias dum la tuta jaro.
Gyöngyvér Demjén
Gyöngyvér Demjén [djondjvEr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Demjén Gyöngyvér estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Gyöngyvér Demjén naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la.
Biografio
Gyöngyvér Demjén frekventis franciskanan gimnazion en Szentendre, poste ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1962. Post siaj studoj ŝi aliĝis al provincaj trupoj: Ŝi estis eziniĝinta, post longaj jaroj vidviniĝinta. En 1970 ŝi naskis filinon. Ŝi ricevis premion en 1988.
Gysbreght van Aemstel
Gysbreght van Aemstel estas tragedio en versoj de Joost van den Vondel (1587-1679). El la nederlanda esperantigis ĝin J. R. G. Isbrücker. La 82-paĝa tradukaĵo aperis ĉe eldonejo W.J. Thieme & Cie el Zutphen en la jaro 1932.
Sherilyn Fenn
Sherilyn FENN (naskita la 1-an de februaro 1965 en Detroit; plennome Sheryl Ann Fenn) estas usona aktorino.
Ŝi estas la plej juna infano de Arlene Quatro, kiu estas fratino de muzikistino Suzi Quatro kaj en 1968 forlasis la fratinan muzikgrupon por prizorgi la infanojn. Ŝi translokiĝis kun la patrino en aĝo de 17 al Los Angeles, kie ŝi studis aktoradon en Lee Strasberg Theatre and Film Institute.
Siggelkow
Siggelkow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Eldenburg Lübz. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sherilyn Fenn
Ŝi ludis ĉefrolon en la tre malbone reĝisorita filmo Boxing Helena, poste ĉefe en televidaj filmoj. Ŝia sekva sukceso estis la ĉefrolo en la televida serio”Rude Awakening” en 1998–2001.
Personaĵoj
Sherilyn Fenn estis geedziĝanta (1994-1997) kun Toulouse Holliday, de kiu ŝi naskis filon Myles en 1993. Por eluzi sukceson en Twin Peaks, li estis kovrilpaĝa virino en decembro de 1990 ĉe usona magazino Playboy. La eldonaĵo enhavis artikolon kaj nudajn fotojn pri ŝi. En 1991, la eldonaĵo People listigis sin inter la 50 plej belaj homoj.
Ilizi
Ilizi, arabe إيليزي‎, ofte latinliterigita Illizi kun duobla "l", estas urbo kaj komunumo de Alĝerio, kiu en samaj limoj ankaŭ konsistigas distrikton. Ĝi situas centre de la samnoma provinco Ilizi en la oriento de Alĝerio, relative prosime al Libio, kaj estas la provinca ĉefurbo. La urbo en 1998 havis 10 163 loĝantojn. Malgraŭ tiu kompare malgranda nombro de loĝantoj la urbo kovras vastan areon de 75 945 kvadrataj kilometroj. La loka klimato estas varmege subtropika kaj dezerta, kun longaj kaj tre varmaj someroj kaj kun vintroj de mildaj tagaj kaj malvarmaj noktaj temperaturoj, foje sub 0 celsiaj gradoj.
Transbajkalio
Transbajkalio (Забайкальский край; transliterumita: Zabajkalskij kraj) estas unu el la 83 federaciaj subjektoj kiuj konsistigas Rusion. La regiono situas en Siberio, en la geografia regiono de Transbajkalo, kaj ĝi limas kun Ĉinio kaj Mongolio.
Ĝi estis parto de la siberia federacia regiono, sed ekde novembro 2018 ĝi estas parto de for-orienta federacia regiono.
La regiono estis fondita en 2008, kun la unuiĝo de distrikto de Ĉita kaj la Agini kaj Burjati Aŭtonoma Distrikto.
Ĝi estas dividita en 31 regionojn.
Historio
La rusoj malkovris arĝentajn minojn kaj konstruis la unuajn urbojn kiuj prosperis ekde la 19-a jarcento. Post la grandurbo Ĉita, Narĉinsko estis centra urbo en la regiono ĝis la mezo de la 19-a jarcento estis.
Post la oktobra revolucio, la hetmano Grigorij Semjonov organizis ribelon kontraŭ la bolŝevikoj ĉe la fervoja stacidomo en Rezovka. Post ne esti subtenata, li foriris trans Bajkal (Zbajkal) al Manĉurio por reorganizi. La 26-an de aŭgusto 1918, Semjonov sukcesis kapti la distrikton Ĉita de la bolŝevikoj kun la helpo de la ĉeĥa ekspedicia trupo. La 9-an de majo 1919, Semjonov deklaris sin hetmano de la Zabaikal kozakoj en la grandurbo de Ĉita. Li ne sendis siajn trupojn al la helpo de la admiralo Aleksandro Kolĉak kaj eĉ provis establi bonajn rilatojn kun la komunistoj.
Ekonomio
En regiono, en la urbo Zaykalsk estas transirejo al la urbo (ang:Manzhouli) en Ĉinio. Ĉirkaŭ 60% de la eksportaĵoj de Ĉinio al Orienta Eŭropo trapasas ĉi tiun punkton.
Jam en 1861 oni komencis mini orajn ercojn. La urbo Virŝino-Darasunskij estis establita en tiu areo, kie fabriko daŭre funkciigas hodiaŭ, produktante proksimume 4.5 tunojn da oro je jaro.
Demografio
Proksimume 63% de la populacio vivas en urboj. En la granda urbo - Ĉita - loĝas ĉirkaŭ 310 mil loĝantoj (2005). La rusoj konsistigas ĉirkaŭ 90 % de la populacio en la regiono, la buriatoj – ĉirkaŭ 6,8 %, la ukrainoj – ĉirkaŭ 0,6 %.
Stählin
Stählin aŭ Staehlin estas familia nomo de jenaj personoj:
Sousa Caldas
Antônio Pereira de Sousa CALDAS [Antonjo Perejra de Soŭza Kaŭdas] (naskiĝis la 24-an de novembro 1762 en Rio-de-Ĵanejro, mortis la 2-an de marto 1814 en Rio-de-Ĵanejro), estis poeto kaj pastro. Estas patrono de la 34-a seĝo de Brazila Beletristika Akademio.
Vivo
Li studis en la Universitato de Koimbro kaj tradukis al la portugala, el la Biblio, la unuan duonon de "Psalmaro". Lia poemo "Al sovaĝa homo" estas inspirita de la filozofo Rousseau.
San Teodoro (Sardio)
San Teodoro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Budoni, Loiri Porto San Paolo, Padru kaj Torpè (NU).
Bois-le-Roi (stacidomo)
Bois-le-Roi estas franca stacidomo sur linio Paris Gare de Lyon - situanta en  Bois-le-Roi (Seine-et-Marne), en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien kaj de trajnoj de Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
25138 Jaumann
25138 Jaumann estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana planeda sciencisto Ralf Jaumann, esploristo ĉe la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado kaj ano de la geologia laborgrupo de la misio Dawn al 4 Vesta. Liaj esploroj montris, kiom la alta reliefo de Vesta grave influas la morfologion de la krateroj.
Alfred Dolge
Alfred DOLGE (naskiĝis la, mortis la ) estis germandevena industriisto, inventisto, kaj verkinto de du libroj.
Origine importisto kaj produktanto de piano-materialoj, li poste fondis sian propran fabrikon, produktante feltajn produktojn ĉe Brockett's Bridge, Kantono Fulton, Novjorkio, Usono, kiu en 1887 estis renomita al Dolgeville.
Vollständiges Wörterbuch Esperanto-Deutsch in zwei Bänden
La unua volumo enhavas kapvortojn kun la komencaj literoj A ĝis K, sur la paĝoj 1 ĝis 723, dum ke la dua volumo enhavas kapvortojn kun la komencaj literoj L ĝis Z, sur la paĝoj 724 ĝis 1486.
Brizeo
Laŭ la helena mitologio, Brizeo aŭ Brizo (el la greka, tiu, kiu elstaras) estis sacerdoto de Apolono (aŭ de Dionizo laŭ aliaj versioj ) en la urbo Lirneso (Troado) aŭ en Pedaso, lelega urbo regata de Alteso, laŭ Homero.
Kvin Noveloj
Kvin Noveloj estas novelaro estone verkita de Friedebert Tuglas kaj esperantigita de Henrik Seppik. La 159-paĝa tradukaĵo estas eldonita en la jaro 1924 ĉe eldonejo Tamverk en Haapsalu. Du el la noveloj, En la Fino de la Mondo kaj Popi kaj Huhuu, aperis ankaŭ en apartaj eldonoj de respektive 56 kaj 32 paĝoj.
(18129) 2000 OH5
(18129) 2000 OH5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Madonna del Cardellino
La Madonna del cardellino aŭ Madono de la kardelo estas pentraĵo fare de la itala renesanca artisto Rafaelo, el ĉ. 1505-1506. Oni finigis 10-jaran restaŭr-procezon en 2008, post kiu la pentraĵo estis revenigita hejme ĉe Uffizi en Florenco. Dum la restaŭrado, antikva kopio anstataŭis la pentraĵon en la galerio.
Rafaelo estas konsiderata “majstro” de la Alta Renesanco, titolo kiun li kunhavas kun Mikelanĝelo kaj Leonardo da Vinci. Dum lia Florenca periodo, tiu verko, la Madonna del cardellino, estis pentrita kun kelkaj aliaj bone konataj Madonoj: nome Madono de la prato kaj La Belle Jardinière. Ĉiuj tri kunhavas kelkajn karakterojn: Madono vestas ruĝe kaj blue, la tri temoj estis pentritaj, la piramida kompono, la natura fono, kaj la konekto kun la eklezio pere de reprezentado de libroj, krucoj, aŭ, ja, la kardelo.
Shota Kimura
Shota Kimura (木村 勝太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Matsumoto Yamaga FC, Kataller Toyama kaj Grulla Morioka.
Aliterioj
Biologio - Zoologio - Mamulo - Mamul-nomenklaturo
subklaso : † ALITERIOJ - Nontheria (Allotheria)
necerta enlistigo :
NGC 5207
NGC 5207 (aliaj indikoj — UGC 8518, MCG 2-35-1, ZWG 73.18, PGC 47612) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Camarón de Tejeda
Camarón de Tejeda estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Camarón de Tejeda. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 007.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5660 loĝantojn. El tiuj estis 2801 viroj kaj 2859 virinoj. La komunumo havas surfacon de 174.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 1 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 37 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5716 personoj. En la jaro 2000 temis pri 5613, do temis pri malkresko je -0.36 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 5041 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 11 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.22 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Allen Engel
Allen Willard Engel (naskita la 20-an de Oktobro, 1932) estas terkultivisto kaj iam politikisto de Saskaĉevano, Kanado. Li reprezentis Notukeu-Willow Bunch de 1971 ĝis 1975, kaj Assiniboia-Gravelbourg de 1978 ĝis 1986 en la Leĝdona Asembleo de Saskaĉevano kiel membro de Partio de Novaj Demokratoj.
Li estis naskita en Gravelbourg, Saskaĉevano, la filo de Emil Engel. Engel studis ĉe Saskatchewan Teacher's College kaj instruis dum kelkaj jaroj. En 1955, li edziĝis al Joyce Beverly Baumbach de Lodi, Kalifornio.
Rukieten
Rukieten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Schwaan. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Allen Engel
Engel estis malsukcesa kandidato por la nove kreita Assiniboia-Gravelbourg elekta distrikto en 1975 antaŭ estante elektita al tiu ofico en 1978. Li estis venkita de Ralph Goodale kiam Engel estis kandidato por la Asembleo en 1986 kaj estis refoje venkita de John Thomas Wolfe en krom-elekto de 1988 farita post Goodale kandidatiĝis por federa ofico.
Engle servis kiel la Leĝdona Sekretario al la Ministro de Agrikulturo de 1978 ĝis 1982, kaj Agrikultura Kritikisto de 1982 ĝis 1986. Dum lia servodaŭro, Engel estis esenca en la konservado de la 'Nacia Parko Preria' en suda Saskaĉevano, hejmo de iuj el la plej malnovaj varioj de virgaj prerioj de la mondo. Engel ankaŭ fokusis siajn penojn sur internacia disvolvado inkludante superrigardadon de donacioj por agrikultura kreskigo en Afriko, kaj poste servante al estraroj pri internacia disvolvigo.
Strato en Regina, Saskaĉevano, estis nomita honore al lia servado al la provinco en 2002.
François-Alexis Cendrier
François-Alexis Cendrier (naskiĝis en Parizo, mortis  en Parizo) estis franca arĥitekto kiu realigis multajn konstruaĵojn por stacidomoj de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans" (PO) kaj "Compagnie du chemin de fer de Paris à Lyon" (PL).
Camille de Toledo
Camille de Toledo, laŭ vera nomo Alexis Mital (naskiĝis la 25-an de junio 1976 en Liono (Francio)) estas verkisto. Li estas ankaŭ videisto, muzikisto kaj fotisto.
Biografio
Camille de Toledo studis historion kaj politikajn sciencojn en la altlernejo pri politikaj sciencoj de Parizo (IEP de Paris). Li lernis ankaŭ juron kaj literaturon en Sorbono. Li daŭrigis lernadon en Londono (London School of Economics), en Novjorko (Tisch School) pri kino kaj fotografio.
En Francio, en 1996, li fondis Don Quichotte (Don Kiĥoto), magazino kun zapatista influo por kiu li estis fotisto kaj ĉefartikolisto.
Camille de Toledo uzis pseŭdonimon Oscar Philipsen, notinde por subskribi la verkon Rêves (revoj) eldonita en oktobro 2003 (eldonaĵoj de La Martinière).
En 2004, li ricevis stipendion de la Villa Medicis (Vilao Mediĉo).
En 2005, li entreprenis la verkon Strates priskribita kiel "fikcia arkeologio". Du libroj estis eldonitaj. L'inversion de Hieronymus Bosch (la inversigo de Hieronymus Bosch) (eldonaĵoj Verticales 2005) reprenita en 2011 sub la titolo En epoko de monstroj kaj katastrofoj laŭ la hispana traduko (eld. Alpha Decay, trad. Juan Asis) prezentas kaj vivon kaj morton de usona teruristo.
Liaj verkoj estas tradukitaj en Hispanio, Italio, Germanio, Usono. Camille de Toledo kunlaboras regule por la filozofia revuo de arto kaj literaturo Pylônes (pilonoj).
Printempe 2008, li fondis kun Maren Sell, la Eŭropan Societon de Aŭtoroj por stimuli kulturon de ĉiuj tradukoj.
Camille de Toledo vivas en Berlino. Li estas patro de tri filinoj. Alexis Mital estas la filo de la ĵurnalistino Christine Mital kaj de la kinoproduktoro, Gérard Mital. En sia unua verko, li konfesis esti la nepo de Antoine Riboud, fondinto de la grupo Danone. Tra lia patro, li devenis de la jud-hispana familio de Toledo de la sama urbo en Hispanujo. Lia familio devenas de Ĝenevo, Svisio.
La marrana
La marrana (La porkino) estas hispana filmo de 1992 reĝisorita de José Luis Cuerda, en kiu ludas famaj hispanaj aktoroj Alfredo Landa kaj Antonio Resines.
Intrigo
La agado okazas en epoko de regado de la Katolikaj Gereĝoj, precize iom post la fino de la milito de Granado (1482-1491) kaj en la historia kuntensto de la forpelo de la judoj el Hispanio (Edikto de Granada de 31a de marto 1492). Dum la foriro de judoj Bartolomé, malriĉa kamparano (Alfredo Landa), klopodas malsukcese ricevi manĝaĵojn el foriranta juda familia judío, sed tiuj trompas lin.
Nokte li malespere baraktas por trovi manĝaĵon, eĉ per klopodo de ratĉaso, ĉiam malsukcese, kiam subite aŭdas porkinon, kaj dum intenco mortigi ŝin, aperas nova protagonisto, Ruy (Antonio Resines], kiu malhelpis tion. Bartolomé, cele al profito el la porkino, trompas Ruy dirante, ke la porkino estas fakte lia sorĉita onklo. Tiukadre ili pluigas sian vojon kune. Ruy konfesas, ke li dizertis el la milito de Granada kaj ke li iras al Portugalio kun sia porkino.
Ili gastas en konvento, en kiu Bartolomé konvinkas la prioron Fray Jerónimo, ke ili estas antikvaj amikoj, sed la maljuna prioro tion forgesis. Per tiu trompo ili sukcesas ricevi maĝinviton. Dum la vespermanĝo la prioro rakontas la planon de la hispanaj gereĝoj patroni veturadon al Hindio: nome la veturo de Kristoforo Kolumbo. Li informas pri dungado de volontuloj por la ŝipanaro kja al ili plaĉas la ideo aventuri.
Alia monaĥo, nome Fray Juan, predikas al ili konstraŭ prostituado, sed ĉiuokaze kaŝe de la monaĥoj Bartolomé kaj Ruy decidas veni al bordelo, akompanataj de la porkino. Dum Ruy amoras kun putino tute enamiĝinta, Bartolomé babiladas la tutan nokton. Sekvatage, Ruy decidas fuĝi kun sia nova amatino kaj kun Bartolomé. Sed la bordelestro atingas ilin, rekuperas la junulinon, kaj eĉ klopodas por ŝteli la porkinon, sed tiun Bartolomé evitis per lukto de tranĉilo.
Ruy intencas reveni por savi sian amatinon, sed Bartolomé konvinkas lin ne fari tion per rakonto, ke en la loko kien li iras estas insulo loĝata de la plej belaj virinoj de la mondo. Sur voje ili renkontiĝas unue kun blindulo kiu malfacile memoras siajn versojn (Agustín González), kaj poste kun menestrelo (El Gran Wyoming) kun kiu la blindulo formas dueton, al kiu la protagonistoj proponas aliĝi, sed ili estas malakceptitaj.
En la dungado de ŝipanoj por la veturo preskaŭ ĉiuj estas deliktuloj kiuj provas atingi tiel pardonon de sia kulpoj. Unu el ili, nome Bartolomé de Torres, invitas la novalvenintojn Ruy kaj Bartolomé (ankoraŭ kun la porkino) al drinkado kaj kiam tiuj ebriiĝas Bartolomé de Torres kun komplicoj forĵetas la protagonistojn el ravino kaj tiel ŝtelas la porkinon, kiun Ruy kaj Bartolomé definitiva perdas.
Post monatoj, jam la 12an de oktobro 1492, tagon de la alveno de Kolumbo al la nova kontinento, Bartolomé komentas la aferon, kaj prifajfas pri tiu malkovro, asertante, ke eble tio ne estos tiom grava, kaj ke eĉ ciuokaze venos novaj ekspedicioj al kiuj ili povos aliĝis.
Analizo
La filmo celis interplekti la historian memoron de la okazaĵoj de la alveno de blankuloj al Ameriko (ankaŭ nomita malkovro de Ameriko, kies kvina centjariĝo pompe oni celebris en Hispanio en 1992 kun la tradicio de la pikareska romano, per historio de du marĝenuloj kiuj malsategas, trovas trezoron (porkino) kaj poste perdas ĝin. Resume la filmo kunigas la ĝenrojn de historiaj kaj komediaj filmoj.
1108 Demetro
1108 Demetro estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Demetra, diino de la terkultivado en la helena mitologio.
Stephen Gilman
Stephen GILMAN (Ĉikago, 1917 - Kambriĝo, Masaĉuseco 23a de novembro de 1986), estis usona hispanisto.
En 1940 li ricevis sian titolon de Bakalaŭro en Artoj summa cum laude en la Universitato de Princeton, kie li studis kaj estis disĉiplo de Américo Castro, kaj doktoriĝis en 1943 en la sama institucio. Post pasi du jarojn kiel milita servo, li revenis al Princeton kiel helpprofesoro de 1946 al 1948. Li geedziĝis kun Teresa Guillén, filino de la hispana poeto Jorge Guillén kaj filino de la profesoro de komparliteraturo Claudio Guillén, ambaŭ tiam ekziliitaj el Hispanio. En 1948 li pasis al la Ohio State University kiel asocia profesoro kaj en 1950 li iĝis profesoro. Li estis asocia profesoro en Harvard en 1956 kaj profesoro de tiu sama universitato ekde 1957 ĝis sia retiro en 1985. En 1984 li ricevis la premion de Artoj kaj Beletroj pro siaj kontribuoj al Hispanismo.
Kiel hispanisto li dediĉis sian studintereson al analizo de la Cantar de mio Cid, la Lazarillo de Tormes, la teatro de Lope de Vega kaj ĉefe La Celestina, libro pri kiu laij opinioj estis tre diskutitaj ĉe li sekvis la ideologiaj bazoj de sia instruisto Américo Castro. Li studis ankaŭ la librojn La kartuzio de Parmo de Stendhal kaj Huckleberry Finn de Mark Twain. Inter liaj verkoj elstaras The Art of "La Celestina" (1956) kaj The Spain of Fernando de Rojas (1972), Galdós and the Art of the European Novel (Princeton, 1981; en hispana Galdós y el arte de la novela europea 1867-1887 Madrid: Taurus, 1985), Cervantes and Avellaneda (México, 1951) kaj la postmorta The Novel According to Cervantes (Berkeley, 1989).
Keralo
Keralo (കേരളം —  Kēraḷaṁ ) estas ŝtato en la sudo de Barato. La ĉefurbo estas Thiruvananthapuram, la plej granda urbo estas Koĉi kaj aliaj urboj estas Kalikuto, Kannur, Kottajam, Alapula, Trissur, Palakad, Kottajam, Kolamo kaj Palakad. Menciindas malgranda urbo Ĉanganaseri. Keralo havas landlimojn kun la ŝtatoj Tamilnado kaj Karnatako.
La Malajala estas la lingvo pli vaste uzata, kaj la Tamila lingvo estas ankaŭ parolata, inter aliaj lingvoj.
Oeschgen
Pri la komunumo
Oeschgen (ankaŭ skribita Öschgen) estas komunumo en la distrikto Laufenburg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 914 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Oeschgen situas ĉe la bordo de la rivereto Sissle. Ambaŭflanke la vilaĝon bordas brakoj de la monteto Kaistenberg, kiu apartenas al la Tavola Ĵuraso.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,38 km², de kiuj 0,80 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,62 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sura alteco de 500 m s.m. sur la altebenaĵo de la monteto Wolfgarten, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 320 m s.m. ĉe la borde de la rivereto Sissle ĉe la limo al Eiken.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oeschgen limas en nordoriento al Kaisten, en sudo al Frick, kaj en nordokcidento al Eiken.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Frick al la stacidomo Stein-Säckingen.
Tra la komunumo oriente de la vilaĝo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3 kaj paralele al ĝi la svisa aŭtovojo A3, kies plej proksimaj alveturejoj troviĝas norde en Eiken kaj sude en Frick.
Historio
En mezepoko la Grafoj de Homberg-Thierstein kaj poste iliaj heredantoj la Habsburgoj, regis pri Oeschgen. Post la Milito de Waldshut en la jaro 1468 la Habsburgoj pandigis la tutan Frick-Valon al Burgonjo, sed post la burgonja malvenko dum la Burgonjaj Militoj kontraŭ la Svisa Ĵurkomunumo, la regiono revenis sub la kontrolon de la Habsburgoj, kiuj pluregis tie ĝis la jaro 1797, kiam la francoj okupis la regionon. Ek de tiam la Frick-Valo formis francan protektoraĵon, kiu en la jaro 1802 estis integrita kiel Kantono Frick-Valo al la Helveta Respubliko kaj en la jaro 1803 fariĝis parto de Kantono Argovio, kaj Oeschgen estiĝis komunumo de la argovia distrikto Laufenburg.
Bestoĝardeno Miami
La Miami-Dade Zoological Park and Gardens, komune konata kiel Zoo Miami, iam konata kiel Miami MetroZoo, estas la plej granda kaj malnova bestoĝardeno en Florido, Usono, kaj la ununura tropika bestoĝardeno en kontinenta Usono. Ĝi situantas en la loko de la malnova armebazo Richmond Naval Air Station, sudokcidente de Miami en suda metropolita areo de la kantono Miami-Dade, en la centro de la areoj de Tri Lagoj (norde), Sudaj Miamialtoj (sude), Palmetto Estates (oriente) kaj Richmond West (okcidente). Ĝi gastigas ĉirkaŭ 2,000 animalojn en ĉirkaŭ 299 ha, el kiuj estas uzataj 131 ha. Estas vojo de ĉirkaŭ 5 km el kie eblas rigardi ĉirkaŭ 100 montraĵojn.
Mariánská
Mariánská estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jáchymov en alto de 850 m super marnivelo. Origina nomo de tiu ĉi vilaĝo estis Sorg (t.e. rando de arbaro, de la limterito-ria arbaro). En la jaro ĉi tie daŭre vivis. Tiu ĉi devene mariana pilgrima loko estadis en duono de la 20-a jarcento prizonaj laborpunejoj.
Fine de la 15-a jarcento tie loĝis ermito Johano Niavis, profetinta gloron de la mineja urbo, tie fondota, ties bankroton kaj novan renesancon.
Dum fondiĝo de la urbo tie estis kelkaj bienoj. Post la Tridekjara milito, kiam la minado en Jáchymov-regiono plej regresintis, kelkaj ministoj trovis restaĵojn de la Niavis-ermitejo kaj konstruis tie unue kapelon kaj poste en la jaro 1699 procesian preĝejon de Virgulino Maria kun peto, ke la gloro de Jáchymov-minado renoviĝu. Apud la kapelo loĝis ermito Eŭsebio Kolitsch el Hřebečná ĝis la jaro 1728, kiam li estis atakita de rabistoj kaj mortbruligita.
En la jaro 1754 la procesia preĝejo estis pruntita al Ordeno de Kapucenoj. Ili tie konstruis en la jaroj 1754-1756 la duan preĝejon, monaĥejan kaj kapucenan hospitalon. La monaĥejo estis nuligita en la jaro 1948 kaj la tuta konstruaĵo pro danĝera stato forigita en la jaroj 1964-1965.
Super la eksa monaĥejo estas sociala instituto por la homoj, kiuj bezonas specialan zorgon.
Apud la origina vilaĝo Marianská la entrepreno Jáchymov-minejoj konstruis post la jaro 1948 ministan vilaĝon (t.e. 50 duoblaj ligno-domoj), kiu post likvido de la minejoj estis ŝanĝita je ripozloko.
Olimpiado
Nomiĝas olimpiado kvarjara intervalo inter olimpiaj ludoj. Ĝi iam estis maniero tempkalkula ĉe Helenoj, unuafoje en jaro 776 a.K.
Ofte tiu vorto malĝuste uziĝas por nomi Olimpikojn mem.
Imperato
Imperato aŭ laŭ la latina scienca nomo Imperata estas malgranda genro de herboj el la familio de Poacoj kaj subfamilio de Panicoideae konataj foje kiel satenvostoj. Tiuj specioj estas ĉiujaraj rizomaj herboj indiĝenaj de la tropikoj kaj de regionoj de varmaj temperaturoj tutmonde. Plej konata specio estas Imperata cylindrica, kiu estas rekonata kiel fiherbo en multaj lokoj kaj kultivita kiel ornamplanto en aliaj.
Kelkaj specioj estas la jenaj:
Eisei Tomioka
Eisei Tomioka (富岡 英聖, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Abstrakta ludo
Pura abstrakta ludo estas tabulludo, kartludo, aŭ komputila ludo, kiu havas neniun temon. Abstraktaj ludoj havas fortan elementon de strategio, sen hazardeco, kaj oftaj estas por nur du ludantoj. Multaj el la klasikaj ludoj de la mondo estas abstraktaj ludoj. Goo, ŝako kaj mankalo povas esti enklasigitaj tiel. Ludo aperas kiel serio de enigmoj, kiujn la ludantoj donas unu al la alia.
Mila Rodino
Mila Rodino (Мила Родино) (Kara Patrio) estas la nacia himno de Bulgario. Ĝi estis verkita kaj komponita de Cvetan Cvetkov Radoslavov antaŭ ol li foriris al la Serbo-Bulgara Milito en 1885. Ĝi estis adoptita en 1964.
Foiro de Erfurto
Foiro de Erfurto nomiĝas areo ueste de la urbocentro de Erfurto, proksime al la Flughaveno Erfurt-Weimar. Krome bonega estas konekso al la tramoj.
Priskribo kaj kapacitoj
La foirejo (malneta disponebla spaco: 46.670 m²) konsistas el tri haloj, la kongresejo kaj la partoj liberaeraj.
En la du haloj grandaj je po 7.000 m² oni okazigas ĉefe grandajn komercajn kunvenojn kaj ekspoziciojn. Koncertoj por maksimume 12.000 personoj kaj konferencoj por maksimume 5.200 partoprenantoj fariĝas en la Halo nr. 1 (multfunkcia halo). Ĝi estas modernege ekipita per kaj permesas je premo de butono eĉ forpreno de la podio kun 2.800 sidlokoj, por krei pli multe da spaco.
Kongresoj kaj kunvenoj kun maksimume 1.600 kongresanoj dum la tuta jaro okazas en la kongresejo (CongressCenter). Sep ĉambroj - la nombro plialtiĝi povas laŭbezone je 12 ĉambroj - disponas je modernaj ekipaĵoj por prezentado. El ili la halo "Carl Zeiss" estas la pli granda (726 personoj).
Reveno al historiaj radikoj: Erfurto kiel foir-urbo
Jam en 1331 la urbo ricevis de Ludoviko la Bavaro la privilegion de foirejo. Bedaŭrinde ĝi ĉesis dum la 16-a jc. Nur en junio 1997, ekzakte 666 jaroj post la unua aljuĝo, Erfurto denove ekfoirejis. La tri unuaj aranĝoj estis FABAU '97, Spectrum kaj Raum, Dekor & Design.
Evoluo kaj ekzemploj de aranĝoj
Ekde kelkaj jaroj la nombro de vizitantoj kaj elmontrantoj kreskas. Erfurto estas - malantaŭ Lepsiko - la plej granda loko foira en la Novaj Federaciaj Landoj. En 2005 venis pli ol duona miliono da vizitantoj kaj 3.790 elmontrantoj al 167 aranĝoj.
Al la plej konataj regulaj foiroj nombriĝas:
La ununura subĉiela koncerto estis la ĉiujare ĝis 2012 okazinta festivalo Mega Rock in die Ferien. Plurfoje gastis tie ĉi ankaŭ la ege ŝatata ZDF-poramuza serio Wetten, dass..?.
La 15-an de februaro 2008 okazis por la unua fojo Automobil- und Tuningmesse Erfurt, la sola poraŭtomobila ekspoziciego de Turingio.
Ĉiun duan monaton okazas nokta pulbazaro. Kun 7.000 m² ĝi estas sendube la plej granda en Turingio.
Ambrosius Moibanus
Ambrosius Moibanus (1494-1554) estis germana humanisto, teologo, luterana reformisto, kuracisto, poeto k pentristo. Li estis amiko kaj samtempulo de Johannes Crato von Krafftheim (1519-1585), Johann Hess (1490-1547), profesoro de Zacharius Ursinus (1534-1583), oponanto de Balthasar Hubmaier (1485-1528) kaj patro de la luterana pastoro Johannes Moibanus (1527-1562). Li ankaŭ estis unu el la unuaj proponantoj pri la edukado de la virinoj.
Biografio
Li estis la unua luterana pastoro en la Preĝejo de Sankta Izabela, en Vroclavo. Li iĝis oponanto de anabaptistoj kaj estis kun-reformisto en Silezio, kune kun Johann Hess (1490-1547), kiu studis teologion en la Universitato de Bolonjo. La Reformacio alvenis frue en la pluraj duklandoj de Silezio kaj ĝia ĉefurbo, Vroclavo, kie la verkaro de Lutero komencis presiĝi ekde 1519.
En 1523, la konsilio de Vroclavo indikis Johann Hess (1490-1547) kiel pastoron en unu el la du ĉefaj preĝejoj de la urbo, kaj en 1525 Ambrozo Moibano estis indikita en la alian. Ambaŭ teologoj, kun humanisma orientado, tenadis avancitajn studojn en Wittenberg kaj disvolvis siajn karierojn intime ligitaj al la interesoj de Lutero kaj Melanktono.
En siaj klopodoj por promocii la instruojn de Lutero, Moibano devis alfronti la anabaptistojn kiuj establiĝis en la regiono ekde 1526, kaj la sekvantojn de Kaspar Schwenckfeld (1489-1561). Ambaŭ doktrinoj ĝuis multajn admirantojn inter la nobelaro kaj la ĝenerala popolo. Balthasar Hubmaier (1485-1528) eĉ dediĉis verkon "Das ander Biechlein von der Freywilligkeit des Menschens" al Frederiko la 2-a (1482-1556), Palatina Princo-Elektisto, alnomata la Saĝa.
Post dek jaroj, Moibano ankaŭ verkis libron al la duko, kie li atakis la anabaptistojn kaj la sekvantojn de Schweckenfeld, kies titolo estis "Das herrliche Mandat Jesu Christi vnseres Herrn vnd Heilandes. Gehet hin jnn die gantze welt vnd prediget das Evangelium . . . Marci XVI. Denen zu einem vnterricht, so das Predigampt vnd die Sakrament Christi für vnnötig zur Seelen heil achten wolten, gehandelt". La verko cenzuris la reganton pro la toleremo rilate al la du kunfrataroj, kaj tio pliigis la persekuton al la anabaptistoj en Legnica, Brieg kaj Wohlau, devigante ilin elmigri al Glatz.
Sekve, Moibano provis konvinki Johann-on von Pernstein (1487-1548), la Alta Trezoristo en Moravio, por ke li ne akceptu la du grupojn, en kiu li estis helpata de Filipo Melanktono, kiu, en 1541, dediĉis al la barono libreton, presitan en Vroclavo, pri la devoj de la princoj. Moibano komence studis en Krakovo, kiu tiam estis rondo da humanistoj, poetoj, matematikistoj kaj astronomoj. Pli malfrue, li studis en la Universitato de Vieno, kie li havis Ambrosius Salzer-on (1476-1568), estontan rektoron de la Universitato de Vieno, kiu tiam estis profesoro pri filozofio. En 1517, Moibano publikigis tri heroajn himnojn el la mistika italo Johano Piko de la Mirandolo kaj unu himno pri la "Mistero de la Sanktega Triunuo" presita de la helenisto, humanisto kaj reformisto Jacobus Bedrotus Pludentinus (1493-1541). Dum vojago al la sudo de Germanio, li konatiĝis kun Johano Reuchlin. En 1520, li estis nomumita direktoro de la "Paroĥa Lernejo de Sankta Maria Magdalena", en Vroclavo. En la 16-a de aprilo 1523, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Wittenberg por studi teologion, kie liaj profesoroj estis Marteno Lutero, Caspar Cruciger, Johannes Bugenhagen kaj Justus Jonas la Maljuna. Li ankaŭ estis amiko de Joakimo Kameraro la Maljuna, Paul Eber (1511-1569) kaj de la germana reformisto Veit Dietrich (1506-1549). Li diplomiĝis kiel Doktoro pri Teologio en la 26-a de junio 1525. En la 3-a de aŭgusto 1525, li estis nomumita Episkopo de Vroclavo de Jakob von Salza (1481-1539).
Ovonaskuloj
Ovonaskuloj estas subklaso de mamuloj en kiun monotremoj enhavas. Plejparto da la animaloj en ĉi grupo estas forigitaj. Ovonaskulaj monotremoj estas trovitaj de fosilioj de la epokoj Kretaceo kaj Kenozoiko. Hodiaŭ ili estas reprezentita de la ornitorinko kaj pluraj specioj de ekidnoj.
Hostěnice (Brozany nad Ohří)
Hostěnice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Brozany nad Ohří en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Brozany nad Ohří. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 46 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hostěnice situas en katastra teritorio Hostěnice u Brozan kun areo 3,48 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1207.
Maĉvanska Mitrovica
Situo
Maĉvanska Mitrovica situas laŭ dekstra bordo de Savo, kontraŭe Sremska Mitrovica troviĝas. Ponto interligas ilin, tial ili estas kvazaŭ Duobla urbo.
Historio
Post disfalo de Serbio la vilaĝo longe apartenis al la Turka Imperio. En 1850 epidemio pri pesto, en 1938 inundo okazis. En 2002 loĝis en Maĉvanska Mitrovica 3621 serboj (93 %), 87 ciganoj (2 %), 21 kroatoj, 14 jugoslavianoj, 10 hungaroj, 8 slovakoj kaj ankaŭ aliaj).
San Vero Milis
San Vero Milis estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Sankta Sofia, kaj la memortago, la 17-a de junio, estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Baratili San Pietro, Milis, Narbolia, Riola Sardo, Seneghe, Tramatza kaj Zeddiani.
Dolní Zimoř
Dolní Zimoř estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie. Ĝi etendiĝas proksimume dek kilometrojn norde de urbo Mělník.
Historio
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1640.
Nintendo Entertainment System
NES (Nintendo Entertainment System) aŭ Famicon (Family Computer) estas videoludilo kreita de la firmao Nintendo. La 8-bita videoludilo estas daŭrigo de Famicom kaj havis pli komputilan aspekton. NES estis prezentita en 1985, sed vasta vendo estis lanĉita en februaro de 1986. Ekzistis du variantoj de komplektado. La unua (249 $) havis R.O.B. (Robotic Operating Buddy) - robotoaspekta ludkontrolilo, uzata en ludoj, du ordinarajn ludkontrolilojn, ludan lumpistolon Zapper kaj ludojn Gyromite (por R.O.B.), Duck Hunt kaj Super Mario Bros. La dua kostis 199 $ kaj havis nur ludkontrolilojn kaj Super Mario Bros. Interalie dank'al NES stirkruceto ĉe ludkontroliloj iĝis defakta normo por ĉiuj videoludiloj. Post krizo de 1983 j vendado estis komplika kaj Nintendo eĉ promesis al vendistoj aĉeti ĉiujn nevenditajn videoludilojn. Tamen ĉiuj timoj estis vanaj - dum jaro estis venditaj 20 milionoj da videoludiloj, dekoble plimulte ol ĉiuj videoludiloj sume. Krom aparatoj Nintendo fabrikis ludkartoĉojn, sed en 1988, pro manko de ĉipoj, permesis la produktadon al aliaj firmaoj. Pro premo de 16-bitaj videoludiloj (ekz TurboGrafx-16 aŭ Sega Megadrive) Nintendo ekproduktis novan videoludilon Super NES. Sume en mondo estis venditaj proksimume 65 milionoj da videoludiloj NES fare de Nintendo kaj proksimume 500 milionoj. Oni opinias, ke NES estas la plej populara videoludilo en la historio de komputilaj ludoj. Krom originalaj videoludiloj oni produktis amasegon de klonoj ekz Dendy, Kenga, Bitman.
NGC 5208
NGC 5208 (aliaj indikoj — UGC 8519, MCG 1-35-1, ZWG 45.7, NPM1G +07.0327, PGC 47637) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Programada paradigmo
Programada paradigmo estas fundamenta maniero de komputila programado, kiu temas pri kiel la radikoj de problemo esti formulataj en programlingvo (kontraŭe de la metodaro, kiu temas pri kiel solvi problemojn specifajn de programarinĝenierado). Ekzistas du bazaj paradigmoj: ordonema programado kaj deklarema programado.
Ordonema programado
La paradigmo de ordonema programado estas maniero programi priskribante komandsekvencon.
Bazitaj sur ĝi estas pluaj paradigmoj, ekzemple procedura programado, kia ĉefe uzas procedurojn, kaj objektema programado, kia ordonema paradigmo, kia ĉefe uzas objektojn.
Deklarema programado
La paradigmo de deklarema programado estas maniero programi priskribante la logikon de la enigo kaj eligo de programo, anstataŭ komandsekvencon.
Bazitaj sur ĝi estas pluaj paradigmoj, ekzemple funkcia programado, kia formulas la radikon de problemo lambda-kalkule, logika programado, kia formulas ĝin kiel predikaton, kaj limiga programado, kia formulas ĝin kiel limigon.
Monta komunumaro Monti Picentini
La monta komunumaro Monti Picentini aŭ formale Comunità Montana Monti Picentini estas kunligo de naŭ komunumoj de Italio en la provinco Salerno de la regiono Kampanio.
La areo de la komunumaro ampleksas la komunumojn ĉirkaŭ la montaro Monti Picentini kaj kovras teritorion de 323 kvadrataj kilometroj.
Al la naŭpersona gvida konsilio de la komunumaro la unuopaj komunumaj konsilioj sendas po unu membron. La komunumaro havas sian sidejon en Giffoni Valle Piana.
Membraj komunumoj
La komunumaro ampleksas la sekvaj naŭ komunumojn:
Béla Alexander
Béla Alexander [aleksander], konata Vojtech Alexander, laŭ hungarlingve kutima nomordo Alexander Béla estis hungara-slovaka kuracisto, radiologo, profesoro. Béla Alexander  naskiĝis la  1857 en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio). Li mortis la 1916 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Alexander frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1879, poste li laboris kaj lernis 3 jarojn en la universitata anatomia instituto. Inter 1882 kaj 1906 li kuracadis en Késmárk, dume en 1896 li vizitis Wilhelm Conrad Röntgen-on kaj li eklernis la novan ilon. Ekde 1898 li profitis la rentgenradiadon komence ĉe ostoj, poste ĉe pulmomalsanoj kaj fetojn. Ekde 1907 li estis nomita gvidanto de rentgena universitata laboratorio en Budapeŝto. Post 2 jaroj li komencis instrui en la universitato, en 1914 li havis la instruan rangon eksterordinara profesoro. Menciindas, ke li havis pli grandan famon eksterlande, ol en Hungario.
Sudorient-ĉinaj kaj hajnanaj humidaj arbaroj
La sudorient-ĉinaj kaj hajnanaj humidaj arbaroj estas tutmondaj 200-regiono, difinita fare de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiuj regionoj estas konsiderataj kiel biologie elstarantajn kaj prioritarajn por la naturprotekto. La koncernaj arbaroj estas disigitaj en tri tersupraĵajn ekoregionojn en suda Ĉinujo kaj en Vjetnamujo :
Lipovec
En Ĉeĥio:
En Slovakio:
En Ukrainio:
Sigmaringen
Sigmaringen - prononco - estas urba komunumo en sudokcidenta Germanio. Ĝi estas la administra centro de samnoma distrikto Sigmaringen kaj situas en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Alpatláhuac
Alpatláhuac estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Alpatláhuac. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 008.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8988 loĝantojn. El tiuj estis 4419 viroj kaj 4569 virinoj. La komunumo havas surfacon de 75.7 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 7 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 6 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1860 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Zdeněk Junák
Zdeněk Junák (naskiĝis la en Kroměříž) estas ĉeĥa aktoro, voĉaktoro kaj radioprezentisto.
Alpatláhuac
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30008a.htm
Interligo de Baha'u'llah
La Interligo de Baha'u'llah estas koncepto de la Bahaa Kredo, kiun fondis Bahá'u'lláh. Laŭ ĝi, la fondintoj de religioj faris traktaton kun siaj disĉiploj per duobla promeso. Unue ili profetas la estontan alvenon de nova Sendito de Dio : tio estas la "Granda Interligo". Due ili enoficiigas estron por gvidi la komunumon : tio estas la "Malgranda Interligo".
Tri koboldoj/Enhavo de la Ora Libro
! paĝo !! Titolo !! Aŭtoro !! Dato
Interligo de Baha'u'llah
La bahaanoj kredas, ke tiel okazis en la tempoj de :
La disĉiploj, kiuj malkonsentas aŭ malobeas tiun duoblan promeson, estas konsideritaj kiel "rompantoj" de la Interligo.
La Granda Interligo
Laŭ la bahaa teologio ekzistas dia plano por la disvolviĝo de la homaro, progrese revelaciita de "Grandaj Edukistoj", kiuj sinsekvas tra la tempoj, por ke la homoj konsciu pri ĝi.
Manifestiĝoj de Dio
Ĉar Dio estas ekster la percepto kaj la kompreno de la homoj, necesas perantoj por klarigi Lian planon al ili. Ili estas kvazaŭ speguloj en kiuj manifestiĝas la reflektataj kvalitoj de la suno : ili estas nek Dio en karno kaj sango nek homoj kiel la aliaj. Tiuj puraj kaj perfektaj estaĵoj estas la kanalo inter la monda nekreita kaj nia mondo kreita, ili igas la diecon videbla, aŭdebla kaj komprenebla al ni. Tion simbolas tiu monogramo de la Plej Granda Nomo (Bahá' ) dekstre videbla.
"'Dio estas pura perfekteco, kaj ĉiuj kreaĵoj estas nur malperfektaj. Por Dio malsupreniri en la kondiĉojn de l’ekzisto estus la plej granda malperfekteco; kontraŭe, Lia sinelmontro, Lia apero, Lia Leviĝo estas kiel reflektiĝo de la suno en klara, pura kaj polurita spegulo. Ĉiuj kreaĵoj estas videblaj signoj de Dio, kiel la teraj estaĵoj, sur ĉiujn el kiuj brilas la radioj de la suno. Sed sur ebenaĵojn, montojn, arbojn kaj fruktojn brilas nur parto de la lumo, dank’al kiu ili iĝas videblaj, maturiĝas kaj atingas la celon de sia ekzisto; dum Perfekta Homo estas en la stato de klara spegulo, en kiu la Suno de l’Realeco aperas kaj estas videbla kun ĉiuj siaj kvalitoj kaj perfektecoj. Tiel la Realeco de Kristo estis klara kaj polurita spegulo de plej granda pureco kaj delikateco. La Suno de l’Realeco, la Dia Esenco, reflektis sin en tiu spegulo kaj vidigis en ĝi sian lumon kaj varmon; sed neniam la Suno malsupreniris el la alteco de sia sankteco, el la ĉielo de sia supereco, por ekloĝi kaj resti en la spegulo. Ne, ĝi daŭre restadas en sia alteco kaj superegeco, sinaperigante nur kaj vidigante sin en la spegulo de beleco kaj perfekteco. Se ni diros, ke ni vidis la Sunon en du speguloj, unu Kristo, kaj la alia – La Sankta Spirito, t.e. ke ni vidis tri Sunojn, unu en la ĉielo kaj du aliajn sur la tero, ni diros la veron. Kaj se ni diros, ke ekzistas nur unu Suno, kaj ĝi estas pure unuobla kaj havas nenion similan kaj egalan, ni ankaŭ diros la veron.'"
"'Vi vidas kiom mulnombraj estas tiuj, kiuj pilgrimas ĉiujare al Mekko kaj rondiras ĉirkaŭ la Kaabon, dum tiu, kies vorpotenco faris el ĝi objekton de adorado, estas forlasita sur tiu monto (Mah-Ku). Li estas neniu krom la 'Apostolo de Dio' mem (Mohamedo), ĉar eblas kompari la dian revelacion kun la suno. Eĉ se sennombraj estas la sunleviĝoj, estas nur unusola suno kaj de ĝi dependas ĉies vivon. Estas evidente kaj klare, ke la celo de ĉiuj antaŭaj diepokoj estis pretigi la vojon por la alveno de Mohamedo, la Apostolo de Dio. Tiuj ĉi, inkluzive la islama, celis la revelacion proklamitan de la Qa'im. La celo de tiu revelacio kaj de la antaŭaj same estis anonci alvenon de la kredo de 'Tiu, kiun Dio manifestos'. Kaj tiu kredo - la kredo de 'Tiu, kiun Dio manifestos' - kun ĉiuj antaŭaj celas la sekvontan revelacio, kiu estas destinita anstataŭi ĝin. Kaj tiu lasta, ne malpli ol la antaŭaj revelacioj, pretigas la vojon por la sekvonta revelacio. La procezo de apero kaj malapero de la Suno de Vero daŭros tiel senĉese - procezo, kiu ne komenciĝis nek finiĝos. Feliĉa esta tiu, kiu en ĉiu diepoko agnoskas la planon de Dio por tiu-ĉi epoko kaj ne estas je ĝi senigita pro atento al pasintaĵoj.'"
"'Sciu, ke vere Li similas al la suno. Neniam estis nek estos suno krom unusola, eĉ se sunleviĝoj ripetiĝus ĝis la senfina fino, kaj, eĉ se sunsubiroj senfine ripetiĝus, neniam estis nek estos suno krom unusola. Ja estas tiu Volo unua, kiu brilege aperas en ĉiu profeto kaj kiu parolas en ĉiu revelaciita libro. Ĝi havas nek komenco, ĉar el ĝi fontas la eco de la unua, nek fino, ĉar el ĝi fontas la eco de la lasta. En la tempo de la unua manifestiĝo, la Volo unua aperis en Adamo; en la tago de Noa, ĝi estis en Noa; en la tago de Abrahamo, ĝi estis en li; kaj same en la tago de Moseo; en la tago de Jesuo; en la tago de Mohamedo, la 'Apostolo de Dio'; en la tago de la 'Puntko de Bajano' [Bab]; en la tago de 'Tiu, kiun Dio manifestos' [Baha'u'llah]; kaj en la tago de tiu kiu aperos post 'Tiu, kiun Dio manifestos'. Tiel estas la kaŝita senco de la vortoj eldiritaj de la Apostolo de Dio : 'Mi estas ĉiuj profetoj'; ĉar tio, kio brilegas en ĉiu ili, estis kaj por ĉiam estos la sama kaj unusola suno.'"
Esence, la Manifestiĝoj de Dio estas konsideritaj kiel diaj edukistoj, kiuj estas elstare aperigitaj de Dio por esprimi Lian volon kaj altigi la homaron. Esprimante la intencojn de Dio, ĉiu el ili starigas religion en la mondo per nova libro, novaj instruoj kaj novaj leĝoj taŭgaj por la tempo kaj la loko, en kiuj ili aperas.
Siksto la 5-a
Sisto V, naskita kiel Felice Peretti en Grottammare la, mortinta en Romo la , estis papo de la katolika eklezio de 1585 ĝis sia morto.