cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Judhispana lingvo
Komparo kun aliaj lingvoj
El judeo-español, djudio, djudezmo o ladino es la lengua hablada por los sefardíes, judíos expulsados de España en 1492. Es una lengua derivada del español y hablada por 150.000 personas en comunidades en Israel, Turquía, la antigua Yugoslavia, Grecia, Marruecos, Mallorca, las Américas, entre muchos otros.
Esperante
"La jud-hispana, djudio, djudezmo aŭ ladino estas la lingvo parolata de la sefardoj, judoj forpelitaj de Hispanio en 1492. Ĝi estas lingvo derivata de la hispana kaj parolata de 150.000 personoj en komunumoj en Israelo, Turkio, la malnova Jugoslavio, Grekio, Maroko, Majorko, Ameriko, inter multaj aliaj."
Katalune
El judeuespanyol, djudio, djudezmo o ladí és la llengua parlada pels sefardís, jueus expulsats d'Espanya el 1492. És una llengua derivada de l'espanyol i parlada per 150.000 persones en comunitats a Israel, Turquia, l'antiga Iugoslàvia, Grècia, el Marroc, Mallorca, les Amèriques, entre molts d'altres.
Asture
El xudeoespañol, djudio, djudezmo o ladino ye la llingua falada polos sefardinos, xudíos expulsados d'España en 1492. Ye una llingua derivada del español y falada por 150.000 persones en comunidaes n'Israel, Turquía, na antigua Yugoslavia, Grecia, Marruecos, Mayorca, nes Amériques, entre munchos otros.
Galege
"O xudeu-español, djudio, djudezmo ou ladino é a lingua falada polos sefardís, xudeus expulsados de España en 1492. É unha lingua derivada do castelán e falada por 150.000 persoas en comunidades en Israel, en Turquía, na antiga Iugoslavia, Grecia, Marrocos, Mallorca, nas Américas, entre moitos outros."
"O judeu-espanhol, djudio, djudezmo ou ladino é a língua falada pelos sefarditas, judeus expulsos da Espanha em 1492. É uma língua derivada do espanhol e falada por 150.000 pessoas em comunidades em Israel, na Turquia, na antiga Iugoslávia, Grécia, Marrocos, Maiorca, nas Américas, entre muitos outros."
Oficiala Jarlibro de la Esperanto-movado
Oficiala Jarlibro de la E-movado ]. Kun tiu ĉi titolo de 1924. Unu el la plej gravaj manlibroj en E, eldonaĵo de UEA. Red. ĝis 1920 H. Hodler, poste H. Jakob. La jarlibroj enhavas la adresojn de la delegitoj, informojn pri la tuta E-movado, artikolojn pri la historio, literaturo, movado de E, krome aliajn artikolojn, precipe instruajn kaj dokumentigajn, kiuj povas interesi la int. legantaron. La suba tabelo montras la paĝonombron de la jarlibroj.
1908 23 1923 280 1909 539 1924 400 1910 279 1925 468 1911 157 1926 428 1912 198 1927 512 1913 310 1928 608 1914 354 1929 480 1916 132 1930 406 1920 230 1931 420 1921 234 1932 320 1922 284 1933 452
Nombro de la e-roj - 1908 : 1250, 1913 : 7000, 1920 : 4000, 1925 : 10000, 1933 : 9000 (l. jarlibro 1933, p: 56 kaj 102-103; BIL, p: 441-442.)
Transporta entrepreno Ostrava
Transporta entrepreno Ostrava (TEO), (ĉeĥe Dopravní podnik Ostrava (DPO)) estas kompanio certiganta trafikon de urba amasa transporto (UAT) en Ostrava. Ĝi trafikas reton de aŭtobusaj, tramaj kaj trolebusaj linioj, kiuj estas ensumigitaj en Ostravan transportan integran sistemon (OTIS).
Transportaj entreprenoj de urbo Ostrava estiĝis en la jaro 1949 per kunigo de devena Kompanio de moraviaj lokaj tramvojoj (tramoj en Ostrava), Landaj tramvojoj (mallarĝtrakaj tramvojoj en Ostrava-regiono, Karviná-regiono kaj Bohumín-regiono), Lokaj tramvojoj Ostrava - Karviná. En la jaro 1953 aliĝis al ĝi ankoraŭ Vítkovica uzina tramvojo (trafiko de tramvojo en Vítkovice kaj Zábřeh). Hodiaŭ TEO estas akcia kompanio proprumata de 100% de la statuta urbo Ostrava.
Antaŭ estiĝo de TE
La unua projekto de vapora tramo en Moravia Ostrava aperis jam en la jaro 1882, realigon ĝisatendis nur projekto de komence de la 90-aj jaroj de la 19-a jarcento. La trafiko estis komencita la 18-an de aŭgusto 1894 el Přívoz (de stacidomo) ĝis Vítkovice. Ĝis fino de la jarcento estis trafikigita ankoraŭ la dua tramvojo, sed la tuta reto estis elektrizita kaj la 1-an de majo 1901 estis komencita trafiko de elektraj tramoj. Ĝis la jaro 1907 estis konstruitaj spinaj tramvojoj (Přívoz stacidomo - Moravia Ostrava urbo - Vítkovice kaj Ponto trans Ostravice - Moravia Ostrava urbo - Svinov) de la ostrava tramreto. En la jaro 1926 estis al tiu ĉi tramlinioj alligita devene fervoja linio Svinov - Klimkovice, sed kiu estis en la 20-aj jaroj elektrizita. En la 20-aj jaroj kaj la 30-aj jaroj okazis dureligo de la plej frekventataj sektoroj en la urbo.
Tramtransporto de TE
En la jaro 1960 estis trafikigita tramvojo ĝis Poruba, en 1969 ĝis Martinov al nova centraj laborejoj. En la 70-aj jaroj kaj la 80-aj jaroj okazis konstruado de novaj mikroregionoj sude de la urbo. la plej nova sektoro estas tramvojo laŭlonge laŭ strato Místecká el la jaro 1999.
Aŭtobusoj antaŭ estiĝo de TE
La urbaj aŭtobusoj aperis en Ostrava en la jaro 1929. La 26-an de aprilo estis komencita trafiko sur la unua linio Placo de Masaryk - Přívoz kemia fabriko. Dum unua respubliko estis establitaj kelkaj pluaj linioj, tamen la aŭtobusoj neniam akiris ian grandan transportan signifon. (trafikataj 6 veturiloj).
Aŭtobusa transporto de TE
Granda evoluo okazis nur en la 60-aj jaroj, kiam dank' al malmultekosta krudnafto komenciĝis fabriki amase aŭtobusoj en Karosa en Vysoké Mýto.
Antaŭurbo
Antaŭurbo (ĉeurbo aŭ ĉirkaŭurbo, kelkfoje pli malĝuste suburbo pro imito al nacilingvaj esprimoj) estas relative malgranda urbo situanta proksime de pli granda urbo. Ĝenerale la antaŭurboj estas enkalkulataj en la aglomeraĵo de la plej granda urbo de la regiono. La difinoj de antaŭurboj ŝajne varias laŭ la lando aŭ regiono, laŭ la epoko, laŭ la nacia aŭ loka lingvo, laŭ la individuaj aŭ komunumaj preferoj, ktp.
La unua signifo de "antaŭurbo" estis parto de urbo ekster la ĉirkaŭmurego aŭ ĉirkaŭbulvardoj, ekstera parto de urbo ; sed pli kaj pli iĝas sinonimo kun "ĉirkaŭurbo", kiu rilatas al ĉiu urbo ĉirkaŭanta grandan urbon.
Murakeresztúr
Murakeresztúr [murakerestUr], kroate Krstur aŭ Kerestur aŭ historie Murski Krstur estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Nagykanizsa.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojaj linioj al Budapeŝto, Zagrebo kaj Barcs. Murakeresztúr estas fervoja limotrapasejo al Kroatio, kie troviĝas Kotoriba. Nagykanizsa troviĝas voje 16, fervoje 13 km-ojn for.
Monopolo pri perforto
Oni komprenas je la ŝtata, instanca monopolo pri perforto (aŭ je perforto) tiun leĝan rajton de la ŝtataj organoj, instancoj, ke nur ili povas uzi fizikan, administran perforton por atingi, trudi la ŝtatan celon. Ĝi estas principo de la moderna ŝtato kaj validas kiel bazo por la funkciado de la jurŝtato.
Murakeresztúr
Historio
La unua mencio devenis el 1347 en formo Keresztur kaj tie troviĝis ankauc abatejo. En 1566 la turkoj bruldetruis la vilaĝon, la loĝantaro rifuĝis al la proksimaj marĉoj. En 1600 la turkoj okupis ankaŭ la malplenan fortikaĵon. Post la turka erao hungaroj kaj kroatoj refondis la vilaĝon kaj la abatejon. En 1848 la kroatoj ne apogis armeon de Josip Jelačić. En 1860 la fervojo atingis la vilaĝon, kaj tio kaŭzis prosperon. En 1962 nova lernejo kaj infanĝardeno ekfunkciis, en 1969 digo, en 1970 renovigita ponto konstruiĝis.
Monopolo pri perforto
La esprimon uzis unuafoje la germana sociologo Max Weber en 1919 en sia prelego Politiko kiel profesio, sed esence uzis ĝin kiel sekvon de la ŝtata suvereneco jam Jean Bodin (en verko Ses libroj pri la ŝtato (1576)) kaj pli poste Thomas Hobbes ekz. en Leviathan (1651).
Murakeresztúr
Historio
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, klubo de gemaljunuloj, kuracejo, dentokuracejo, poŝto, olicejo, doganejo, fajrobrigado, gastejo, vendejoj.
Monopolo pri perforto
Esceptoj al la ŝtata perforta monopolo estas, se iu persono estas en iu danĝero kaj ŝi/li devas tuj agi, ekz. sin aŭ alian personon defendi.
Superecismo
Superecismo estas termino kiu rilatas al la kredo ke la etneco, religio, socia sekso, seksa orientiĝo aŭ kulturo de certa loĝantargrupo estas pli alta kaj valora ol tiu de aliaj loĝantargrupoj, kaj tial tio rajtigas ĉiun kiu apartenas al. tiu grupo por regi ĉiujn aliajn.ke ili ne identiĝu kiel apartenantaj al la sama grupo.
Pál Magyary
MAGYARY Pál (madjari) estis hungara historiisto, tradukisto, ekleziverkisto naskita en Baja la 8-an de junio 1857 kaj mortinta en Temeŝvaro la 10-an de januaro 1937.
Superecismo
Inter-etna
Dum la jarcentoj, eŭropa koloniismo en Sudameriko, Afriko, Aŭstralio, Oceanio kaj Azio kondukis al la plifortigo de la percepto de la supereco de la blanka raso super la cetero de la monda loĝantaro inter certaj loĝantargrupoj de eŭropa origino. En la 19-a jarcento, la adaĝo la "ŝarĝo de la blankulo" iĝis populara frazo kiu estis utiligita por pravigi imperiismajn politikojn kiel noblan homaman iniciaton por la eduko kaj plibonigo de la homaro.
Post la Usona Enlanda Milito, la organizo Ku-Kluks-Klano estis fondita en la sudaj ŝtatoj kiuj klopodis por restarigi la blankan superecon al la regiono post la Rekonstrua Epoko. La membroj de la organizo predikis superecon super ĉiuj aliaj loĝantargrupoj, inkluzive de ĉiuj minoritataj populacioj, ĉefe religiaj kaj rasaj.
Dum la 30-aj kaj 1940-aj jaroj nazia gvidanto Adolf Hitler kaj la nazia partio komencis prediki ke etnaj germanoj kaj aliaj homoj de arja origino apartenas al "supera raso" kiu estas pli alta ol la rasoj de la ceteraj. de la monda loĝantaro. Tiu koncepto, kiu estis precipe ĝenerala en Germanio en la 1930-aj jaroj, poste kondukis al Hitlero akiri grandan popularecon kaj grandan politikan potencon, kio kaŭzis la provon de la nazireĝimo establi arjan imperion sur la eŭropa kontinento, kaj al la provo de la nazia registaro detrui la juda popolo dum la holokaŭsto. La nazioj estas viditaj de multaj unutempe kiel unu el la plej klaraj ekzemploj de grupo kiu rekomendas superecon.
Csépa
Csépa [ĉEpa] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Kunszentmárton.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo kaj flankovojo, en angulo (duoninsulo), kiun formas Tiso kaj la enverŝa Körös.
Historio
Antaŭ la hungaroj sarmatoj kaj avaroj vivis tie. Ekde 1566 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Csépa senhomiĝis en 1659, la vilaĝanoj rifuĝis al la najbaraj vilaĝoj. Post kanaligo de Tiso Csépa perdis la riveron, tio estas iomete for. En 1919 la rumanoj okupis la vilaĝon kaj tenis la fronton laŭ la Tiso. La hungara Ruĝa Armeo tranĉis la digon, inundo okazis, teman la rumanoj restis 1 jaron. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en la kampoj.
Famuloj
En Csépa naskiĝis:
Miguel Ángel Moratinos
Miguel Ángel MORATINOS CUYAUBÉ (naskiĝis la 8-an de junio 1951 en Madrido) estas hispana juristo kaj politikisto. Post deĵorado kiel diplomato li ekde la 20-a de aprilo 2004 estas la ministro pri eksterlandaj aferoj de Hispanio en la registaro de José Luis Rodríguez Zapatero. Dum la unua duono de 2010 li oficas kiel prezidanto de la Konsilio de la Eŭropa Unio.
Superecismo
Inter-etna
En Afriko, multaj el la nigra sudsudana loĝantaro asertas, ke ĉi tiu grupo estas submetita al rasismaj sintenoj, kiuj devenas de araba supereco, kiun ili komparis kun la blanka supereco de la rasapartisma reĝimo en Sud-Afriko. Genocido aranĝita kiel parto de Milito en Darfuro estas priskribita per multaj ekzemplocele por manifestiĝoj de rasismo originanta de araba supereco.
Terorismaj organizoj
Kvankam plejparte ili ne estis konsiderataj unuavice grupoj rekomendantaj superecon. Eminentaj terorismaj organizoj kiel Al-Kaida kaj Hamas havas karakterizaĵojn kiuj estas plejparte identigitaj kun grupoj kiuj rekomendas rasan superecon. Ekzemploj de ĉi tiu speco de karakterizaĵoj inkluzivas la distribuadon de antisemita propagando inter la aktivuloj de tiuj organizoj kaj la celoj de la atakoj kiujn ili faras - kiuj estas celitaj al celgrupo de certa raso aŭ certa religiema grupo.
2285 Ron Helin
2285 Ron Helin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ronald P. Helin, edzo de Eleanor F. Helin, ambaŭ geamikoj de la malkovrinto.
Issé
Issé estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Isséens.
Oficialaj vortoj
EdE-O Oficialaj vortoj. Tiaj estas, krom la vortoj de la Fundamenta vortaro, la vortoj oficialigitaj de la Akademio en la „Aldonoj al la Universala Vortaro“. Ĝis nun oni kunmetis naŭ tiajn Aldonojn (la unuaj kvar ekvalidis 1909, 1914, 1921, 1929). En 1930 aperis en la redakto de Grosiean-Maupin la Plena Vortaro, kiu enhavas multajn vortojn neoficialajn, sed grandparte ĝenerale uzatajn. Kvankam ĉi tiu vortaro estis nur prepara laboro por la Plena Vortarego (revo de Z) kaj ne volis havi oficialan karakteron, la plejparto de la verkistoj ĝin rigardas kvazaŭ oficiala. (Kálmán Kalocsay)
Preĝejo Ĉieliro (Emőd)
La kristana preĝejo Ĉieliro estas religia historia monumento en urbo Emőd (Hungario).
Historio
La unua mencio pri kirko Stefano la 1-a (Hungario) en Emőd okazis en 1332. La loĝantoj konvertiĝis al kalvinismo ĉirkaŭ 1570. Dum la kontraŭreformacio en 1738 oni refondis la paroĥon. La nun videbla kirko estis konstruita en 1795. La orgeno estis kreita en 1938.
Radošina
Radošina, hungare Radosna [radoŝna] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ankaŭ proksima vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Radošina situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj, fine de fervojo el Nitra. Piešťany troviĝas 11, Topoľčany 21 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko, neolitiko kaj ferepoko. La nomo aperis unue en 1249, la vilaĝo mem menciiĝis en 1280 en formo "Radissna". Ĝis la 14-a jarcento la bienoj apartenis al episkopejo de Nyitra. Ekde la 16-a jarcento la vilaĝo ricevis la titolon kampurbo, rajton pri bazarado ekde 1697. En 1605 incendio okazis. En 1828 vivis tie 733 homoj en 104 domoj. En 1835 incendio, en 1866 ĥolero okazis. En 1910 loĝis en Radosna 1353 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Radošina 2003 homoj, (1979 slovakoj, 10 ciganoj, 8 ĉeĥoj, 2 hungaroj kaj aliaj).
Pacifika haringo
La Pacifika haringo, Clupea pallasii, estas specio de la familio de haringoj nome Klupeedoj asocia kun la medioj de la Pacifika Oceano en Nordameriko kaj nordorienta Azio. Ĝi estas brila arĝenteca fiŝo kun senspinaj naĝiloj kaj tre forkoforma vosto. La distribuado estas ampleksa laŭlonge de la marbordo de Kalifornio el Baja California norden al Alasko kaj al la Beringa Maro; en Azio la distribuado estas suden al Japanio. Clupea pallasii estas konsiderata supra-volbŝtona specio pro sia tre alta produktiveco kaj interagado kun granda nombro de predantoj kaj predooj.
La latina scienca nomo de la specio devenas el Peter Simon Pallas, fama germana naturalisto kaj esploristo.
László Szentjóbi Szabó
László SZENTJÓBI SZABÓ [lAslO sentjobi sabO], hungare Szentjóbi Szabó László estis hungara poeto, jakobeno.
José Bono
José Bono Martínez (n. en Salobre, Albacete; 14-a de decembro 1950) estas hispana politikisto apartenanta al la hispana socialisma partio kaj iama prezidanto de la Congreso de los Diputados (Deputita Kongreso, en hispana parlamento). Krome li plenumis la postenojn de prezidanto de la aŭtonoma komunumo de Kastilio-Manĉo kaj de Ministro de Defendo (militministerio) en la registaro de José Luis Rodríguez Zapatero. Li difinas sin kiel socialista katoliko kaj ne malakceptas aborton. Ĉiuokaze li estis netipa membro de la socialista partio.
László Szentjóbi Szabó
László Szentjóbi Szabó naskiĝis la 22-an de junio 1767 en Transilvanio, en Ottomány (nuntempa Otomani en Rumanio). Li mortis la 10-an de oktobro 1795 en Kufstein.
José Bono
Li estis edzo de gvatemala Ana María Rodríguez Mosquera dum 30 jaroj, nome la patrino de liaj kvar gefiloj. La 19-a de julio de 2010 la geedzoj oficialigis sian divorcon.
László Szentjóbi Szabó
Biografio
László Szentjóbi Szabó frekventis lernejojn en Debrecen, kie ankaŭ poemadis kaj tradukis. Li komencis instrui en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio), kie li perletere konatiĝis kun Dávid Baróti Szabó. En 1789 li iris al Pest (urbo) por studi juron. Li konatiĝis kun János Batsányi kaj Gedeon Ráday, dume liaj poemoj kaj tradukaĵoj aperis en periodaĵoj. En 1790 li helpis laboradon de József Kármán, post unu jaro aperis lia unua poemlibro. En 1795 pro partopreno de politika movado li estis arestita, fine li mortis en prizono.
Körfez
Körfez estas urbego (ankaŭ distrikto) en azia parto de Turkio, en Marmora regiono de Turkio en Provinco Kocaeli.
Geografio
Körfez situas sur ebenaĵo kaj troviĝas 19 kilometrojn sudokcidente de la provinca ĉefurbo İzmit.
Historio
La distrikto Körfez estis kreita en 1987.
Trafiko
Ĉe Körfez kuras aŭtovojo Gebze-İzmit.
Batiskafo
Batiskafo estas speciale por profundmaresploro konstruita submarŝipo. La ŝipo estas imuna kontraŭ ekstreme alta hidrostatika premo kiu regas je granda profundo, ĝis pli ol milfoje la normala atmosfera premo. La batoskafo estas plibonigita batisfero: batiskafo memstare povas supren- kaj malsupreniri, dum la batisfero estas fiksita al kablo.
La unua batiskafo (la FNRS-2) estis konstruita en Belgio, financita de la Nacia Fondaĵo por Scienca Esploro kaj laŭ komisio de Auguste Piccard, kiu ankaŭ elpensis la (francan) vorton (bathyscaphe): de la greka bathos (profunda) kaj skafè (ŝalupo). Lia filo Jacques Piccard atingis en 1960 per la dua modelo batiskafo, la Trieste, profundo-rekcordon per en la Mariana fosego subakviĝi al profundeco de 11 521 metroj. Pliposte montriĝis ke la internoj profundometroj havis devion kaj la atingita profundeco estis korektita al 10 916 kaj ankoraŭ pliposte al 10 911 metroj, la rekordo ĝis nun tamen restas valida. James Cameron egalis tiun rekordon en 2012.
Konstruo
La batiskafo konsistas el peza ŝtala globo por la ŝipanaro, pendita al floskorpo kiu estas plenigita per floslikvo pli malpeza ol akvo, kiel keroseno (aviadilbrulaĵo). Per aero aŭ gaso plenigita floskorpo postulus ke tiu estu samfortika kiel la ŝipanarglobo, por per la alta premo en la profundo ne esti kunpremita kaj per tio perdi sian flospovon. Sub la akvo la batiskafo estas stirita kiel balono, ĝi malsupreniras pro sian pezon kaj per eskapigi iom da floslikvon, kaj ĝi supreniras per la malfikso de balasto. La balasto konsistas el fero (metalskrapaĵo), kiu estas fiksata per elektromagnetoj. Tielmaniere la ŝipo aŭtomate iras al la surfaco dum perturbo en la energiprovizo.
Pliposte oni ankaŭ konstruis pli malpezajn tipojn kun propra propulsio.
Szelevény
Szelevény (selevenj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en meza Hungario, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok ĉe la dekstra bordo de Körös.
Situo
Szelevény situas en angulo (duoninsulo), kiun formas Tiso kaj la enverŝa Körös. La vilaĝo havas flankan vojon kaj fervojon.
Historio
Post la turka epoko la vilaĝo senhomiĝis. En 1919 Szelevény situis ĉe la fronto. La rumanoj okupis la komunumon. La hungaroj distranĉis digon de Tiso, la regiono estis inundita. Preskaŭ la tuta vilaĝo ruiniĝis, dume la rumanoj restis plu. En 2006 okazis la plej granda ŝveliĝo de Tiso. Ĉiuj homoj defendis la digojn. Aro da ĵurnalistoj kaj raportistoj prezentis la heroan luktadon. Ne okazis inundo, pri la okazintaĵo oni faris monumenton.
Neutral Milk Hotel
Neutral Milk Hotel (angle Neŭtrala Lakta Hotelo) estas usona popularmuzika bando kiu centrigas la kantiston kaj skribiston de kantoj, Jeff Mangum. En la du veraj albumoj de la bando, li kunlaboris kun multaj aliaj muzikistoj: Jeremy Barnes (tamburisto), Scott Spillane (hupisto), Julian Koster (banĵisto) kaj Robert Schneider (produktisto kaj instrumentisto). Pli junaj bandoj kiel The Decemberists kaj The Arcade Fire estas komparataj al Neutral Milk Hotel.
La du veraj albumoj estas On Avery Island (angle Sur Insulo de Avery) kaj In the Aeroplane Over the Sea (angle En La Aviadilo Super La Maro).
Paravicini
Paravicini estas familia nomo de jenaj personoj:
Biorezonanco
Bioresonanco-terapio, ankaŭ konata sub la nomo MORA, estas pseŭdoscienca medicina koncepto, derivata de la elektromagneta terapio. Bioresonanco-terapio estas parto de alternativa medicino.
Historio
Praktikantoj de biorezonanco diras, ke ili povas detekti diversajn malsanojn kaj malvirtojn. Ili kredas, ke bioresonanco similas al iuj konceptoj en Tradicia Ĉina Medicino, precipe akupunkturo.
Sciencaj kritikoj
Ne havante sciencan eksplikon pri kiel biorezonanco-terapio povas funkcii, esploristoj klasifikis biorezonancon kiel pseŭdosciencon. Sciencaj studoj montris neniujn pli bonajn efikojn ol placebo.
Okazis fraŭdoj en la interreto, ekzemple praktikisto, kiu faris falsajn deklarojn, ke li povus kuraci kanceron, kaj ke klientoj devus rezigni al praktikoj kiel kemioterapio aŭ kirurgion, rekomendita de kuracistoj. Ben Goldacre ridindigis la BBC kiam ili raportis, ke li povus konvinki 70% de siaj klientoj ĉesi fumi, pli bonan rezulton ol iu ajn alia konvencia terapio.
Hochstadt am Main
Hochstadt am Main estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lichtenfels kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hochstadt-Marktzeuln, kiu krom la centra komunumo kovras la plian komunumon Marktzeuln. Ambaŭ komunumoj situas borde de la rivero Majno.
John Dramani Mahama
John Dramani MAHAMA - prononco de la familia nomo, naskiĝis la 29-an de novembro 1958, do nun -jara - estas ganaa politikisto kiu ekde julio 2012 ĝis la 2017 estis la ŝtata prezidanto de sia lando. Li estis la vicprezidanto de Ganao de 2009 ĝis 2012, kaj li enoficiĝis kiel prezidento la 24-a de julio post la morto de sia antaŭulo, prezidanto John Atta Mills.
Trecasali
Trecasali estas komunumo de Italio.
Ramna Parko
Ramna Parko (রমনা উদ্যান Rômna Uddan) estas granda parko kaj distra areo situanta ĉe la urba kerno de Dako, nome ĉefurbo de Bangladeŝo. Tiu parko estas unu el la plej belaj areoj en Dako kun multaj arboj kaj lago ĉe ties centro. La historio de la parko estas ĉirkaŭ 1610 dum la Mogola Imperio, kiam la urbo Dako estis fondita de Subehdar Islam Ĥan en la epoko de la imperiestro Jahangir.
Ernő Makkai
MAKKAI Ernő (makai) estis hungara filozofihistoriisto naskita en Koloĵvaro la 14-an de aŭgusto 1916 kaj mortinta en 1945.
Kariero
Ernő Makkai diplomitiĝis pri hungara literaturo kaj filozofio en la Universitato Ferenc József de Kluĵo (1942) kaj li laboris en la sama universitato kiel praktikanto (1942-44). Li estis kunlaborinto de la revuo Szellem és Élet. Li mortis en soveta militkaptiteco.
Fontoj
[[Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj]
Volda
estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la provinco Møre og Romsdal, kaj situas en la okcidenta parto de Norvegio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Joseph Noulens
Joseph Noulens (29-an de marto 1864 Bordeaux - 9-an de septembro 1944, Sosbets (Gers)) estis franca politikisto, deputito de Gers de 1902 ĝis 1919 kaj senatoro de Gers de 1920 ĝis 1924.
Joseph Noulens estis ambasadoro, ministro pri militaj aferoj Guerre, kaj ministro pri agrikulturo.
NGC 159
NGC 159 (aliaj indikoj — PGC 2073, ESO 150-11) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oficiala Klasika Libro de Esperanto
Oficiala Klasika Libro de Esperanto. Redaktis Émile Grosjean-Maupin, Franca-angla-germana parto, 1924, 120 p., itala-hispana-portugala parto 1927, 118 p. Vortaroj de la oficialaj radikoj kun nacilingvaj tradukoj, aperintaj en la serio "Kolekto de la Akademio".
Bohema Revuo Esperantista
Časopis českých esperantistů - Bohema Revuo Esperantista estis Esperanto-gazeto, organo de Bohema Unio Esperantista en la jaroj 1907 - 1914.
Enhavo de la gazeto
Jaro I (1907):
Našim čtenářům (1)
Al niaj legantoj (2)
Rememoroj de l' Esperantistino. M.P. (2)
Esperantaj gazetoj (16)
Gravaj leteroj (1 ilustraĵo) (17, 65)
La propaganda problemo solvita (18)
Instruistoj kaj Esperanto. Heřman Alferi. (20, 36)
"Bohema Mezzofanti" Čeněk Šercl mortis (31)
La fero (31)
Niaj kongresoj (33)
Nekrologo (Dr. E. Javal) (35)
Delegacio por enkonduko de helpa lingvo internacia. Bohuslav Pour (38)
La tria kongreso (49)
Esperanto - espero de la blinduloj (2 ilustraĵoj) V. Riegel (50, 72)
Ruĝa kruco kaj lingvo internacia. Observanto (53)
Perioda literaturo de Esperanto (1 ilustraĵo) (82)
"Poste sekvis la toastoj" Dr. J. I. Hrdina, Trad. P.N. v P. (92)
20-a jubileo de Esperanto (1887-1907) (95)
J. M. Bkalář-Srbecký (1 ilustraĵo) (103)
Nia literatura konkurso (111, 131)
Tria universala kongreso de Esperanto. Cambridge 1907 (113)
Tri reĝoj. J. Neruda. Trad. "Š. M. K." (133)
Vampiro. J. Neruda. Trad. "Mi" (135)
I. Příloha Č. Č. E. (140)
Cizí kronika (10, 25, 41, 55, 98, 144)
Kroniko nacia (6, 22, 43, 57, 74, 111, 146)
Informoj pri bohema nacio (14, 32, 61, 77, 108)
Gazetaro (24, 45, 58, 75, 102, 148)
Bibliografio (12, 28, 46, 58, 76, 103, 150)
Telefono (30, 62, 78, 109, 154)
Bohema Unio Esperantista (1, 17, 50, 65, 81, 113, 145)
Stanovy ústředního svazu B.U.E. (51)
Ekzamena regularo de centra asocio B.U.E. (87)
I. Kongreso de Bohemaj Esperantistoj (113)
(19121) 1985 CY1
(19121) 1985 CY1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Organisace českých Esperantistů (114)
Ed. Kühnl: Úplná methodická učebnice Esperanta pro samouky a kursy (úl. I.-VIII.) (1, 17, 21, 53, 67, 92, 121, 147)
Kráľova hoľa
Kráľova hoľa estas la plej alta monto de la orienta parto de Malaltaj Tatroj (Nízke Tatry). La monto estas volvata en legendoj, prikantata per poetoj (p.e. Ján Botto: Morto de Jánošík) kaj per popolo. Ĝi apartenas al la plej konataj kaj vizitataj montoj de Malaltaj Tatroj kaj ofertas unikan panoramon al Altaj Tatroj, Liptov, Spiš, Slovenské rudohorie, Horehronie. Sub la monto fontas Čierný Váh, Hron, Hnilec kaj Hornád. De 1960 ekzistas sendostacio, kiu estis renovigita kaj prialtigita en 1979.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Deklaracio de la esperantaj gazetistoj (6)
Fr. Vejmelka: Mnemoniko (7)
Cyril Nebuška: Bohema scienculo (K. V. Zenger) (25)
Kráľova hoľa
Turismo
De vilaĝo Šumiac sur la montpinton kondukas asfalta vojo, kie troviĝas meteorologia stacio kaj sidejo de montara savservo. Montpinto estas elirpunkto je la montdorsa montmigrado okcidenten ĝis selo Čertovica, kun ebleco tranokti en turista rifuĝejo Andrejcová, kiu servas kiel neces-akomodado (dum tuta jaro malfermita, sen administrado). Kraľová Hoľa estas alirebla per du piedvojoj - el Telgárt, el Liptovská Teplička kaj el vilaĝo Vikartovce tra selo de Smrečiny.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Fr. Svačina: Esperanto ve školách (28)
J. Svátek: Legendoj de Praha (trad. Ing. Jan Hofman) (31)
Proponoj (34)
P-ka: Esperanto - slava ligilo (35)
Ĉefeĉ: Klíč a učebnice Esperanta pro Čechy (41)
S. Hudec: Por niaj propagandistoj (62)
Protokolo pri kunsido de slavaj Esperantistoj dum IV kongreso en Dresden (89)
K. Procházka: Adiaŭ! (90)
K. Fr. Svačina: Čtvrtý kongres Esperantistů v Drážďanech 1908 (99)
Al. Svojsík: Vojaĝo al antipodoj (trad. Vl. Tobek) (119)
M. Durieŭ: Kiel juĝas franca Esperantisto pri Bohemoj (129)
K. Fr. Svačina: Bohemaj superstiĉoj kaj kutimoj (130)
El tuta mondo (139)
Alvoko de B.U.E. al la tuta esperantistaro (144)
Universala Esperanto-Asocio U.E.A. (153)
GLAT-rajtoj en Litovio
Lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj (GLAT-uloj) en Litovio alfrontas leĝajn problemojn, kiujn ne-GLAT-uloj ne spertas. Samseksaj seksumaj agoj, kaj inter viroj kaj inter virinoj, estas laŭleĝaj en Litovio, sed samseksaj edzeco, edzineco kaj registrita partnereco ne estas disponeblaj. Tio signifas, ke ne ekzistas leĝa rekono de samseksaj paroj, do GLAT-uloj ne havas ĉiujn rajtojn, kiujn ne-GLAT-uloj havas, kaj samseksaj paroj ne havas la saman leĝan rekonon, kiujn malsamseksaj paroj havas.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
La sepo en homa vivo (Trad. Voĉo) (156)
Kronika (10, 38, 73, 107, 132, 157)
Bibliografie (14, 43, 60, 76, 108, 141, 159)
Adresaro de korespondantoj, informoj por niaj propagandistoj (15, 48, 64, 77, 111, 148, 160)
Jaro III (1909) Bohema Unio Esperantista (parto oficiala)(1,17, 33,49,65, 8I)
Officielní zpráva o I. Kongresu Českých Esperantistů v Praze (8 ilustraĵoj) (97)
Ed. Kühnl: Esperantská literatura a žurnalistika (Resumé). (118)
Fr.K. Svačina: O důležitosti Esperanta pro učitele (120)
J.U.Dr. Fousek: O důležitosti Esperanta pro právníky (127)
Karel Procházka: Význam Esperanta pro český národ. (131)
Ed. Kühnl: Světové kongresy Esperantistů a jejich význam .(143)
Rev. G. Kratochvíl: Význam a důležitost Esperanta pro turisty (143)
Prof. Dr. Rosický: O důležitosti Esperanta pro učence. (147)
Oficiala raporto pri la I. Kongreso de Bohemaj Esperantistoj en Praha (155)
I. Beseda (49)
Voĉo: Pri unu intereaa provo kompensi lingvon internacian (2)
K. Vaníček: Bohema gimnatiska societo "Sokol" (4)
Frant. Jenne: Same kiel la homoj (19)
Jos. Hofmann: La kiso (22)
Jan Neruda: Jono Idioto (trad. Voĉo) (23)
Kristnaska nokto (38)
Ĉu vi scias, ke. ? (40, 57)
Gravaj eltrovoj (41)
Kiel ĥelpi al Lingva Komitato (42)
J.K. S.: Dekreto de Kutná Hora (trad. V.K.T.) (53)
Konkurso por tradukantoj (59,74,88)
Eustachy Czckalski: Tolstoj kaj patriotismo (trad. Cyr. Nebuška) (68)
Ignát Herrnann: El "Patro Kondelík kaj fianĉo Vejvara" (trad. Luigi Henych) (83)
Našim přátelům (87)
Novaj triumfoj de Esperanto (87)
Bohema Propaganda Societo Esperantista (B. U. E.) (160)
Dr L. L. Zamenhof 1859-1909 (161)
Pátý světový kongres Esperantistů v Barcelone 1909 (162)
Esperanta movado inter Bohemoj (12, 28, 44, 60, 77, 92)
Bibliografio (14, 31, 46, 63, 79, 95)
Korespondantoj (16, 32, 48, 64, 80, 96)
LEGOLIBRO de bohemaj Esperantistoj:
Božena Němcová: Avineto (Babička) trad. Vl Tobek. V. B. Třebízský: Nigraj kirasuloj (trad. Vl. Tobek).
Tbk.: El historio de okulvitro.
Ĉu vi scias, ke ?
Jaro IV (1910)
Bohema Unio Esperantista (parto oficiala) (17, 18, 51, 82, 120)
Pozvání ke II. Kongresu Českých Esperantistů (81)
Oficiala raporto pri la II. Kongreso de Bohemaj Esperantistoj (114)
Danko de nia Majstro (1)
Jak založiti spolek Esperantistů (1)
K. Procházka: Informaj raportoj pri bohema nacio (6)
En "Ĝardeno de la mortintoj" (trad. arĥ. C.Nebuška) (12)
K. Procházka: Dr. L. L. Zamenhof (14, 40, 67)
Viribus unitis (28)
Vavris: Francisko Lelíček en servoj de Sherlock Holmes (trad. Ed. Kühnl, K. Procházka) (33)
A. Macek: Azeno kaj leona felo (trad. C.N.) (36)
J. Arbes: Oranĝo (trad. Vl. Tobek) (37, 69, 84)
L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto - Základ Esperanta (Předmluva) (49, 82) MUDr. Šípek: Banloko Luhačovice (55)
Unua aŭstria Esperanto-Tago en Wien (56, 72)
Universala Esperanto-Asocio en Praha (57)
Výlet do Prachovských skal (65)
Ph. Dr. Jos. Bělohlav: Turnov (s obrazovou přílohou) (66)
Maracon
Maracon estas komunumo en la distrikto Lavaux-Oron en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 457 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Bertalan Magyari
MAGYARI Bertalan (madjari) estis hungara kuracisto naskita en Honctő la 9-an de majo 1912 kaj mortinta en Kluĵo en 1979.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Bohema aŭ "Ĉeĥa"? (germann aŭ "dajĉa") (76)
Bertalan Magyari
Kariero
Magyari Bertalan diplomiĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a (1938). Li restis en la katedrto kaj faris jare plurajn operaciojn de otorinolaringologio. Li doktoriĝis en septembro de 1940 kaj li fariĝis praktikanto en la Universitato Ferenc József de Koloĵvaro, en 1943 li faris fakekzamenon, de 1944 li estis asistanto de Árpád Gyergyai. Ĝis 1948 li estis en soveta militkaptiteco. Ĝis 1955 li estis fakkuracisto de la Kolozsvári Állami Magyar Opera, poste de Fabriko Herbák János ĝis sia pensiiĝo {1976).
Maracon
Geografio
La komunumo Maracon situas en la Vaŭda Mezlando en la fontregiono de Brojo, proksimume 4 kilometrojn oriente de Oron. La komunumo konsistas el la vilaĝo Maracon kaj la setlejoj La Coudre kaj La Rogivue, kaj kelkaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
VI. Světový kongres Esperantistů ve Washingtoně 1910 (97, 131)
Maracon
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,38 km², de kiuj 20,4% estas kovritaj de arbaro, 68,5% servas por agrikulturo kaj 6,1% por setlado.
Tunu
Tunu estas moderna apriora lingvo kreita de Mathias en 2000. Laŭ la aŭtoro, nur apriora lingvo estas sufiĉe neŭtrala por esti internacia. Ĉiuj radikaj vortoj havas du silabojn, kun malmultaj eblaj fonemoj. Vortordo estas SVO.
Ekzemploj:
Maracon
Najbaraj komunumoj
La komunumo Maracon limas en nordo al Saint-Martin (FR), en nordnordoriento al Semsales (FR), en nordoriento al Châtel-Saint-Denis (FR), en sudoriento al Remaufens (FR), kaj en okcidento al Oron.
Trafiko
Maracon situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka konekta vojo de Palézieux al Semsales. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas en distanco de proksimume 5 kilometroj sudoriente en Châtel-Saint-Denis. Pere de la poŝtaŭtolinio de Oron-la-Ville al Semsales la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Maracon datiĝas el la jaro 1201 kiel Montimarascon. Dum mezepoko la duono de Maracon apartenis ek de 1287 al la Senjoroj de Pont, estis akirita en la 14-a jarcento de la Senjoroj de Oron kaj en la 16-a jarcento de la familio de Chesaux kaj en 1547 de Berno. La alia duono apartenis ĝis 1557 al la Senjorujo Palézieux, kiu tiam ankaŭ fariĝis berna havaĵo. Sub la berna regado Maracon unue apartenis al la Voktejo Moudon kaj poste de 1557 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Voktejo Oron.
Japan (bando)
Japan estis angla bando de novonda muziko formita en 1974 en Catford, Suda Londono, fare de David Sylvian (voĉo, gitaro, klavaro), Steve Jansen (drumoj), Richard Barbieri (klavaroj) kaj Mick Karn (basgitaro). Dekomence bando influita de Glam-roko, Japan disvolvigis sian sonstilon kaj androginecan aspekton por aligi elementojn de elektronika muziko kaj eksterlandajn influojn, finfine iĝante grava influo en la brita panoramo de la Novromantikuloj de la 1980-aj jaroj.
Japan atingis sukceojn fine de la 1970-aj kaj komence de la 1980-aj jaroj, per la meto de naŭ sukcesaĵoj en la britaj 40 pintaj, kiel la numero 5a unuopaĵo de 1982 nome "Ghosts", kaj atingante britan numeron 5an per la koncerta albumo Oil on Canvas (1983). La bando disiĝis en decembro 1982, ĝuste kiam ili estis ekĝuante komercan sukceson kaj en Britio kaj eksterlande. Iliaj membroj aliris al aliaj muzikaj projektoj, kvankam ili re-formiĝis por mallonge komence de la 1990-aj jaroj sub la nomo Rain Tree Crow, publikigante albumon en 1991.
Vladimir Barmaŝ
Vladimir Vladimiroviĉ Barmaŝ (pseŭdonomoj Gorbonos, Valja, Lonja; 1879-?) estis grava Rusia anarkiisto kaj revoluciulo dum la Rusa revolucio.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Prof. Dr. V. Rosický: Pri la interna ideo de Esperantismo (100)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
Vladimir Barmaŝ naskiĝis en vilaĝeto Barmaŝ apud Ivanovo-Voznesensk (nuna Ivanovo). Tiu vilaĝeto estis tiom malgranda, ke ĉiuj ĝiaj loĝantoj estis sama familio kaj ĉiuj havis familinomon Barmaŝ. Malgraŭ lia kamparana deveno li sukcesis studi en mezlernejo kaj poste veni en Moskvon, kie li finis tri kursojn en la popola universitato de Alfons Ŝanjavskij. En 1900-aj jaroj studis en Agrara akademio de Petrovsko-Razumovskoe kaj ricevis tie diplomon de agronomo.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Jos Podlipský: Dr. Zamenhof en siaj verkoj (103)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En 1905 Barmaŝ aliĝis al Moskva ĉelo de Partio de Social-Revoluciistoj. Partoprenis en armita tumulto en Moskvo je decembro 1905. Ekde komenco de 1906 post skismo de la social-revoluciistoj, aliĝis al milita trupo de Opozicia frakcio de PSR (la maksimalistoj). Partoprenis en ekspropro de ĉ. 800 mil rubloj el Socio de reciproka kredito, kapitalista fonduso fondita fare de V.V.Mazurin 08.03.1906.
En junio 1906 Vladimir Barmaŝ agnoskis sin kiel anarkiiston kaj kreis en Moskvo anarki-komunistan grupon Libera komuno. Iĝis gvidanto de ĝia ideologia frakcio, kiu opiniis ke por sukcesa lukto propagando kaj agito pli necesas ol militaj (teroristaj) aktoj. 27.06.1906 Moskvaj anarkiistaj grupoj aprobis deklaron Komentoj al nia programo («Комментарии к нашей программе»), verkitan fare de Barmaŝ. En la deklaro temis ke celo de anarki-komunistaj grupoj estu: organizo de laboristoj, kamparanoj kaj la rubaĵ-proletaro por ekspropro kaj sociigo de privataj propraĵoj; preparo de ĝenerala laborista striko; partopreno de anarkiistoj en sindikatoj estas necesa, interalie por neŭtri influon de reformistaj politikaj partioj; bojkoto de ĉiuj ŝataj registaj organoj kaj parlamentaj strukturoj; neakcepteblaj estas eksproproj por propra profito - ĉiuj ekspropraĵoj venu nur al necesoj de anarkiista propagando; anarkiistoj rifuzu kunlabori kaj kunagi kun iuj ajn politikaj partioj (krom, eble, la maksimalistoj).
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
J. Bůžek: Internacia kongreso de la gazetistaro en Bruxelles 1910 (111)
Významná slova o Esperantu (121)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
La sekva informo pri Barmaŝ estas ke je 02.03.1917 li estas liberigita el Butirka prizono en Moskvo (oni ne scias, kiam kaj kiel li trovis sin tie). Tuj post liberigo li kreis lokan ĉelon de anarki-komunistoj en Lefortovo distrikto de Moskvo, kaj per kunlaboro kun aliaj grupoj aranĝis kreon de la Federacio de anarkiistaj grupoj de Moskvo (FAGM). Barmaŝ iĝis unu el ĝiaj sekretarioj, membro de Konsilo kaj kasisto en 1917-1918. Organizis grandan anarkiistan libroeldonejon de FAGM. En aŭtuno 1917 propagandis inter laboristoj de Moskvo kaj estis konata kiel arda oraciisto. Aktive partoprenis en Oktobra revolucio. Inter septembro 1917 kaj aprilo 1918 redaktis gazeton Anarkio («Анархия»).
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Kiom? (123)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
12.04.1918 dum frakaso de komuno Domo de Anarkio fare de VĈK, Vladimir Barmaŝ estis arestita. Same kiel aliaj membroj de FAGM, Baŝmaŝ estis akuzita je kovro de rabistoj, sed la juĝo ne okazis kaj pli-malpli en majo 1918 ĉiuj estis liberigitaj. Jam 06.05.1918 Barmaŝ partoprenis en Konsilo de FAGM kun raporto Konsilo kaj lokaj grupoj («Совет и группы на местах»). En somero 1918 multe oraciis en mitingoj kaj akuzis bolŝevikojn je perfido de revolucio pro reprezalio kontraŭ anarkiistoj kaj laboristoj.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Ph. Dr. Prof. Václav Rosický: 1850-1910 (s přílohou) (129)
Kritikoj pri nia Esperanta "Sherlock Holmes en servo de la hispana trono" (135)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En periodo inter 1918 kaj 1921 Barmaŝ laboris en diferaj strukturoj, estis deputato de Moskva konsilo, laboris en pedagogia institucio kaj en kelkaj bankoj. Ekde aprilo 1919 estis unu el gvidantoj de Moskva unio de anarkiistoj-sindikatistoj-komunistoj. Ekzistas informo pri liaj konektoj kun kontraŭleĝaj anarkiistaj grupoj.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Přehled důležitejších časopisů esperantských (138)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En aŭgusto 1920 estis unu el organizantoj de Moskva sekcio de anarki-universalistoj (MSAU), unu el aŭtoroj de ĝia platformo kaj laboris en ĝia ĵurnalo Universal («Универсал», 1920-1921). En tiu periodo dum nelonga tempo subtenis ideon de kunlaboro kun Soveta registaro, sed post dispremo de Kronŝtadta ribelo stariĝis en forta opozicio kontraŭ bolŝevikoj. En novembro aŭ decembro 1921 arestita dum frakaso de MSAU kaj ekzilita en Kostroma sen iuj formaj akuzaĵoj.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Dr. St. Schulhof: La plibonigado (poemo) (142)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En 1923 ree arestita pro akuzo de dizerto. Per decido de juĝo de NKVD je 04.05.1923 kondamnita por du jaroj de ekzilo en Ziranska oblasto (nune, regiono de Tomska provinco). Sed jam 06.07.1923 la decido estis nuligita kaj Barmaŝ ree povis loĝi ie ajn en RSFSR. Post la nuligo li revenis al Moskvo kaj laboris kiel domadministranto. Aliĝis al Tut-Unia komitato por memorigo de Petro Kropotkin kaj organizis muzeon de Kropotkin en Moskvo. En somero 1927 instigis provon de Moskvaj anarkiistoj organizi kampanjon por subteno de Nicola Sacco kaj Bartolomeo Vanzetti, kiuj estis kondamnitaj por mortpuno en Usono. Grupo de anarkiistoj (12 homoj) sendis telegramon eksterlanden kaj planis organizi mitingon de protesto, tra kiu oni povis disvastigi anarkiismajn ideojn. Antaŭkonsentis oracii multaj gravaj oraciistoj, inkluzive Nikolaj Rogdaev. Barmaŝ, kune kun N.Varŝavskij, kelkfoje sendis deklaron por mitingo, sed la Moskva Konsilo ne permesis ĝin.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Sv. Čech: Mistera paperpezilo (trad. Alex. Zahel) (145)
U.E.A. en Augsburg 1910 (147)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En fino de aŭgusto NKVD pridemandis na Barmaŝ konekte de aresto de Varŝavskij, ĉe kiu estis trovitaj kontraŭleĝaj anarkiistaj flugfolioj. Barmaŝ malkonfesis ian sian konekton kun ili.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Mickiewicz: La Vojevodo (trad. L. Zamenhof) (150)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En 1927-1928 partoprenis en konflikto inter anarkiistoj kaj anarki-mistikistoj en muzeo de Kropotkin, kaj pro tio en marto 1928 estis devigita forlasi la Komitaton por memorigo de Kropotkin kune kun aliaj nemistikismaj anarkiistoj. Dum tiu tempo estis unu el aktivaj subtenantoj de la Platformo de Nestor Maĥno kaj Pjotr Arŝinov, kredis ke necesas krei anarki-komunistan partion en Rusio. Surbaze de grupo subteninta na Sacco kaj Vanzetti kreis konektojn kun anarkiistaj grupoj en diferaj urboj.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Z celého světa (8, 57, 78, 92)
Esperanta movado inter Bohemoj (31, 44, 60, 94, 143)
Vladimir Barmaŝ
Biografio
En 1929 Vladimir Barmaŝ transloĝiĝis en Moĵajsk, kie laboris en filio de Moskva agrara kredita banko. Je 15.06.1929 estis arestita kadre de proceso de grupo de oldaj anarkiistoj, kiujn oni akuzis je kreado de kontraŭleĝaj anarkiistaj grupoj, disvastigo de kontraŭsoveta literaturo kaj konektoj kun anarkiistoj eksterlande. Post juĝo estis kondamnita al tri jaroj en politika izolejo. Estis en izolejo en Suzdal, en aŭgusto 1930 translokita en Butirka prizono por medicina operacio kaj poste elsendita en izolejon de Verĥneuralsk.
Bohema Revuo Esperantista
Enhavo de la gazeto
Jazykový rádce (26, 44, 62, 73, 91, 122)
Bibliografio (29, 42, 63, 95, 124, 155)