cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Tallis
Ĉe la Kapelo Reĝa li tenis la honoran titolon de orgenisto, kio li fine partoprenis kun lia distingita lernanto William Byrd. En 1575 la du komponistoj akiris licenson el regina Elizabeth (la unua) presi muzikon kaj muzikan paperon. Le ankaŭ doniĝis landojn kun valoro de 30 pundoj sterlingoj per jaro de Elizabeth, kaj antaŭ variajn dekonaĵojn. Li entombiĝis en St Alfege's kirko, en Greenwich, London.
Listo de reĝoj de Portugalio
Notoj
(2) Post la morto de Johano la 2-a sen filoj aŭ fratoj, la portugalia krono pasis al lia kuzo Emanuelo la 1-a, Duko de Beja. Pro tio oni nomas Dinastio Avis-Beja.
El Peral
El Peral [peRAL] (La Pirarbo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Listo de reĝoj de Portugalio
Notoj
(4) Filipo la 2-a komencis regi en 1580 parton de Portugalio, nur en 1581, li estis kronita reĝo de jure, sed dum multaj jaroj oni rezistis al li.
El Peral
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas peraleño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 634 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,38 loĝ/km².
Papermuelejo
Papermuelejo aŭ paperfabriko estas fabriko dediĉita al farado de paperaj vegetalaj fibroj kiel paperpasto, kaj aliaj ingrediencoj. Antaŭ la invento kaj adapto de la maŝino Fourdrinier kaj de aliaj tipoj de papermaŝino kiuj uzas senfinan zonon, ĉiu papero en papermuelejo estis farita permane, po unu folion samtempe, fare de specializitaj laboristoj.
Listo de reĝoj de Portugalio
Notoj
(5) Tiu dinastia nomo ne estas oficiala en Portugalio, ĝi estis kreita de francoj.
Fani Pikover
Fani(a) (jide Fejgla) PIKOVER, nask. ZAMENHOF (naskiĝis la en Bjalistoko ) estis fratino de L. L. Zamenhof.
El Peral
Situo
Ĝi limas kun la municipoj Pozorrubielos de la Mancha, Motilla del Palancar, Iniesta kaj Villanueva de la Jara.
Papermuelejo
Historia esplorado pri la origino de la papermuelejo estas komplikita pro la diferencaj difinoj kaj izola terminaro el modernaj aŭtoroj: Multaj modernaj fakuloj uzas la terminon por referenci sendiskriminacie al ĉiuj tipoj de muelejoj, ĉu energiita de homoj, ĉu de animaloj aŭ de akvo.
El Peral
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 634, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe El Peral, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe El Peral kie oni falis al la nunaj 634.
Fani Pikover
Ŝi naskiĝis kiel la dua infano de Marko kaj Rozalia Zamenhof. Ekde 1881, post edziniĝo al loka apotekisto Pikover, ŝi loĝis en la litova urbeto Veisiejai. La edzo estis mense malsana, kaj Fani invitis sian fraton Ludovikon por eklabori en la urbo kiel kuracisto kaj samtempe helpi al la edzo. Zamenhof restis tie 4 monatojn en 1885.
El Peral
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Fani Pikover
Ŝi havis tri infanojn.
Papermuelejo
La moderna papermuelejo uzas grandajn kvantojn de energio, akvo kaj lignopasto en efika kaj kompleksa serio de procezoj, kaj kontrolteknologio por produkti folion de papero kiu povas esti uzata en diversaj vojoj. Modernaj papermaŝinoj povas esti 150 m longaj, produktas foliojn 10 m larĝajn, kaj funkcias je rapidoj de pli ol 97 km/h.
Georgo Martinuzzi
Georgo MARTINUZZI, Juraj Utješinović,  György Utješenović, ankaŭ konata kiel Fráter György = "Frato Georgo" (naskiĝinta en 1482 en Kamičak, Dalmatio; mortinta la  en kastelo Winzendorf) estis hungaria-kroatia etnobeldevena ekleziulo, kardinalo, kaj ŝtatestro.
Georgo Martinuzzi edukiĝis en kortego de Johano Corvin, sekve en 1504 kiel paĝio aliĝis al vidvino de palatino Stefano Szapolyai. De tie li iĝis soldato de Johano la 2-a. Li estiĝis konsilanto de la reĝo, de 1534 episkopo de Nagyvárad. Li klopodis unuigi la du disigitajn landojn. En 1542 kiel loktenanto li organizis Orient-Hungarujon kaj tiel senvole preparis la pli malfruan memstaran Transilvanion. En 1551 li abdikigis Izabelan kaj ŝian filon, transdoninte la landon al Ferdinando la 1-a. Kompense li estis nomumita de imperiestro trasilvania vojvodo, ĉefepiskopo de Esztergom, kaj li intervenis ĉe papo por fariĝi kardinalo. La imperiestro ne povis defendi la landon kontraŭ la turkoj. Li komencis pritrakti kun paŝaoj de la sudaj regionoj por gajni tempon, sed pro tio la imperiestra militestro Gianbattista Castaldo kiel perfidulon mortigis lin.
Malé Ludince
Malé Ludince, hungare Kisölved [kiŝolved] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Malé kaj kis signifas: malgranda.
Situo
Malé Ludince situas laŭ rojo sub monto 234 m-ojn alta, laŭ flankovojoj. Levice troviĝas je 30 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1255 en formo "Vlued". En 1828 loĝis tie 340 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisölved 440 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Vámosmikola, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Kisölved rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 vivis en Malé Ludince 204 homoj, (169 hungaroj, 35 slovakoj).
Bernard Cazeneuve
Bernard Cazeneuve (naskiĝia la en Senlis (Oise) estas franca politikisto kaj membro de la Socialista Partio.
Deputito-urbestro de Cherbourg-Octeville kaj prezidanto de la Urbeca Komunumaro Cherbourg, li forlasis siajn oficojn post sia nomumo kiel ministro delegita al eŭropaj aferoj en la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault la. La, li estis nomumita ministro delegita al buĝeto en la 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault post la demisio de Jérôme Cahuzac. La, li fariĝis ministro pri enlandaj aferoj en la 1-a registaro de Manuel Valls.
Ministro delegita al buĝeto
La 19-an de marto 2013, sekve de la demisio de Jérôme Cahuzac, kulpigita pri fiska fraŭdo, li estis nomumita ministro delegita al buĝeto kaj estis anstataŭita de la eksa ministro delegita al profesia klerigo kaj lernado, Thierry Repentin.
Ministro pri enlandaj aferoj
La 2-an de aprilo 2014, li estis nomumita ministro pri enlandaj aferoj en la 1-a registaro de Manuel Valls kaj poste en la 2-a registaro de Manuel Valls
USB (apartigilo)
USB povas rilati al:
Primorsk
La vorto havas plurajn signifojn:
Czeslaw Znamierowski
Czeslaw Znamierowski (23a de majo 1890 – 9a de aŭgusto 1977) estis fama sovet-litova pentristo, konata pro sia grandaj artaĵoj kaj amo de naturo. Znamierowski kombinis tiujn du pasiojn por krei kelkajn el plej elstaraj pentraĵoj en Sovetunio, kio havigis al li la prestiĝan titolon "Honora Artisto de Litova Soveta Socialisma Respubliko" en 1965.
Primorsk
Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon:
Czeslaw Znamierowski
Znamierovsky naskiĝis en Zatišje, Ludza, en orienta Latvio, al patro kiu laboris kiel terinspektoro kaj patrino kiu estis muzik-instruisto. Li studis ĉe la Sankta-Peterburga Akademio de Belartoj dufoje inter 1912 kaj 1917, kaj poste studis en la Universitato Vilno el 1926 al 1929. Li studis kun Ferdynand Ruszczyc, Arkadi Rilov, kaj Nikolao Roerich. Znamierovsky loĝis en Vilno la reston de sia vivo, kaj ofte pentris bildojn de urbaj pejzaĝoj. Ĉirkaŭ 1965, li pentris ĉirkaŭ 1400 pejzaĝojn kaj faris 800 skizojn kaj ĉirkaŭ 3000 artaĵojn en sia tuta 50-jara kariero kiel artisto.
(18684) 1998 FW116
(18684) 1998 FW116 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ágnes Székely
Ágnes SZÉKELY [sEkej] rumania hungara juvelistino, skupltistino. Ŝi estis naskita en Miercurea Ciuc la 28-an de aprilo 1979.
Kariero
Ágnes Székely finis en 1997 en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István de Miercurea Ciuc, poste en 2003 diplomitiĝis en Okcidenta Universitato de Temeŝvaro pri skulptoarto.
Surinama kuirarto
La surinama kuirarto estas tre ampleksa, ĉar la popolacio de Surinamo devenas el granda nombro da landoj; la surinama kuirarto tial estas kombino de nombro da internaciaj kuirartoj inter aliaj barata, afrikaj, java (Indonezio), ĉina, nederlanda, juda, portugala kaj indiana.
Tio ĉi rezultis ke la Surinama kuirarto produktis multajn manĝaĵojn; la diversaj etnoj sekve ekuzis kaj influis siajn recipokajn manĝaĵojn kaj ingrediencojn el kio ekestis novaj manĝaĵoj i.a. : roti, nasi goreng, bamio, BB met R, pom, snesi foroe, moksi meti kaj losi foroe.
Gary Carter
Kariero
Lia kariero daŭris 18 jarojn, de la ĝis la :
26457 Naomishah
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Naomi C. Shah, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri terscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Sunset High School de Portlando (Oregono, Usono).
1-Fenilheksano
1-Fenilheksano aŭ C12H18 estas nesaturita aromata hidrokarbonido kun 12 karbonatomoj kaj 18 hidrogenatomoj. Ĝi estas senkolora, brulema kaj senodora likvaĵo uzata kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. Kiel ĉiuj hidrokarbonidoj. 1-Fenilheksano estas nesolvebla en akvo sed solvebla en pluraj organikaj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, etanolo kaj eteroj. 1-Fenilheksano estas produktata per alkiligo inter 1-kloroheksano kaj benzeno.
11766 Fredseares
11766 Fredseares estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Frederick Hanley Seares (1873–1964), kiu normigis la sistemon de stelaj magnitudoj kaj etendis ĝin uzante fotadon ĉe la Observatorio de Monto Wilson. Li mezuris kaj interpretis la de la steloj.
Gau-Algesheim
Gau-Algesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Komitato de UEA 1983-1986
Dum la oficperiodo 1983-1986 en la Komitato de UEA membris la jenaj personoj:
Observantoj:
(Laŭ revuo Esperanto septembro 1983)
Lluís Companys
Lluís Companys i Jover (Tarrós, Ilerdo, 21-a de junio de 1882 – Barcelono, 15-a de oktobro de 1940), estis politikisto kaj advokato en Katalunio, Hispanio, de ideologio katalunista kaj respublika, estro de Esquerra Republicana de Catalunya, Marministro de la Registaro de Hispanio dum 1933 kaj 123-a prezidento de la Generalitato de Katalunio dum la Dua Hispana Respubliko, el 1934 al 1940.
Ekzilita post la Enlanda Milito, li estis kaptita en Francio fare de la militpolico germana laŭ peto de la frankisma polico, translokigita al Hispanio, torturita, submetita al militjuĝo kaj mortpafita en la kastelo Montjuic.
Endlichhofen
Endlichhofen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al la mezalta montaro Taunus, kaj ankaŭ administre apartenas al la komunumaro Nastätten, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro Blaues Ländchen ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.
Historio
La teritorio ĝis la jaro 1806 apartenis al la landgraflando Hesio, kaj post mallonga okupiĝo per la armeo de Napoleono en 1816 iĝis parto de la duklando Nassau. En 1866 ĝi estis aneksita de reĝlando Prusio post la Prusia-Aŭstria milito kaj fariĝis prusia provinco "Hesio-Nasaŭo". Post la Dua Mondmilito, kiam Prusio estis dissolvita, la komunumo ekapartenis al la nuna federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Blancherupt
(jen france, origine alemane kaj germane Bliensbach) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Centralizismo
Centralizismo aŭ pli koncize centralismo estas organiza formo de ŝtato aŭ organizaĵo, laŭ kiu la decidoj estas alprenitaj en ununura centro.
Laŭ la difino en la konstitucia juro, la decidoj estas alprenitaj en la ĉefurbo de ŝtato organizita laŭ "subteritorioj", kiuj dependas finance kaj decidpove de la landa nivelo. Tiuj ĉi "subteritorioj" estas nur simplaj relajsoj, kiuj aplikas loke la decidojn de la centro kaj informas la centron pri la lokaj aferoj.
Centralismaj ŝtatoj
Nuntempe en Eŭropa Unio estas organizitaj centralize Grekio, Luksemburgo kaj Portugalio. Tion povas klarigi la fakto, ke tiuj landoj estiĝis el ununura historia kultura identeco.
Malcentralismaj ŝtatoj
Male de la centralismaj ŝtatoj, pluraj ŝtatoj en Eŭropa Unio elektis alian formon, ekz. Germanio, Britio kaj Hispanio. Ili dividiĝas en landojn (Länder) en Germanio, en naciojn (nations) en Britio kaj aŭtonomajn komunumojn en Hispanio, en kantonojn en Svisio.
Pasakaljo c-minora (Bach)
Pasakaljo c-minora (BWV 582) estas orgenkomponaĵo de Johann Sebastian Bach. Ĝi konsistas el du movimentoj, la fakta pasakaljo kaj fugo. Verŝajne tre frua verko, ĝi estas unu el liaj plej gravaj kaj famaj komponaĵoj kaj decide influis pasakaljojn el la 19-a kaj 20-a jarcentoj.
Ĝeneralaĵoj
La manskribaĵo nun validas kiel perdiginta; la verko kiel multaj el la komponaĵoj de Bach konserviĝis nur per kopioj de liaj samtempuloj. Verŝajne ĝi estis notita en orgentabulaturo. La ekzakta ekestodato estas malcerta, tamen la fontoj indikas sur tempospaco inter 1706 kaj 1713. Eble Bach verkis ĝin en Arnstadt mallonge post sia reveno el Lübeck, kie li supozeble konatiĝis kun analogaj verkoj de Dietrich Buxtehude.
La unua duono de la ostinatotemo (do de la ripetita temo, sur kiu baziĝas la verko), kiu ankaŭ servas kiel fugotemo, devenas plej verŝajne de mallonga verko de la franca komponisto André Raison, Christe: Trio en passacaille el Messe du deuxieme ton en la Premier livre d'orgue. Eble la dua duono de la ostinato ankaŭ devenas de Raison, ĉar ĝi similas pli al la baslinio de Christe: Trio en chaconne el Messe du sixieme ton en la sama libro:
Krom la influo de Raison la verko klare rilatas kun la nordgermana orgentradidicio kaj kun ties ostinatoverkoj – ĉefe sur du ĉakonoj (BuxWV 159–160) kaj unu pasakaljo (BuxWV 161) de Buxtehude – kaj en kelkaj variacioj kaj laŭ la tuta strukturo ĝi estas klare influita de la ĉakonoj de Pachelbel. Bach jen konvinke sukcesas kunfandi nordgermanajn kaj francajn tradiciojn.
Pasakaljo
Pasakaljoj kutime staras en 3/4-takto – la verko de Bach je tio ne faras escepton. La ostinato kun ok taktoj estas iom longe, tamen tio povis nepre okazi (La temo de orgenpasakaljo de Johann Krieger estas same longa). La komenco kun la ostinato sola kiel neakompanata pedalsoloo estas iomete pli malkutima, kvankam ankaŭ ĉi tiu ideo aperas aliloke kaj ankaŭ povus trovebus je Buxtehude, vidu supre.
Ekzistas dudek variacioj. La unua komencas per tipa c-minora afekcio, laŭ Philipp Spitta „dolorplena sopirado“, simile al la komenco de ĉakono c-minora de Buxtehude (BuxWV 159). Oni ofte provis montri superan simetrian strukturon en ĉi tiu verko, sed oni ne atingis konsentiĝon. Precipe Christoph Wolff kaj Siegfried Vogelsänder entreprenis gravajn analizojn. Ankaŭ oni asertis simbolajn elementojn en la strukturo; ekz. Martin Radulescu opiniis, ke la movimento havas la "formon de kruco".
ISO 3166-2:SR
ISO 3166-2:SR estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Surinamon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas SR, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Surinamo. La dua parto estas du literoj.
Pasakaljo c-minora (Bach)
Pasakaljo
La pasakaljo klare intensiĝas ĝis sia kulmino en variacio 12; tiam la paŭzado de la pedalvoĉo klarigas tri trankvilajn variaciojn kiel intermezo, antaŭ ol la sekvaj kvin variacioj kondukas finen.
Interpretantino kaj muziksciencistino Marie-Claire Alain proponis kompreni la 21 temotrairadojn kiel tri triopojn el similaj variacioj; ĉiu el ĉi tiuj grupoj do komencus per citaĵo de ĥoralo, kiuj estas traktataj simile kiel en Orgelbüchlein el la sama tempo :
Alain surmontras ankaŭ videblan similecon de la nombroj: 21 variacioj de la pasakaljo kaj la 12 temokomencoj de la fugo.
Fugo
La pasakaljo transiras preskaŭ seninterrompe en la fugon. Nur la unua duono de la temo estas uzata kiel fugotemo; kiel kontraŭsubjekto aperas transformitaĵo de la dua duono en pulsantaj okonaj notoj. Tuj je la komenco ambaŭ duonoj estas samtempe aŭdeblaj, tiam sekvas dua kontraŭtemo en deksesonoj, kiu ankaŭ daŭre estas uzata en la komponaĵo. La temoj formas streĉoriĉan kombinaĵon el tri diversaj tempotavoloj; kiam ili aperas kombinitaj, tio okazas en neniu el la eblaj voĉkombinaĵoj pli ol tri fojojn; pro tio la fugon oni povas rigardi kiel permutofugo, eble inspirita per la verkoj de Johann Adam Reincken.
Dum la plua paso de la fugo Bach modulas al E♭-maĵoro kaj B♭-maĵoro, kaj la tempo inter la temokomencoj kreskas de unu ĝis tri taktoj al sep ĝis dek tri. La tuto kulminas en napola sestakordo, kiu kondukas en la 8-taktan kodon.
Histuloj
La komunan originon de la sponguloj kaj la ver-histuloj montras la ĉeesto de la kolumaj flageluloj en ambaŭ grupoj.
La terhistoria elformiĝo, ekapero de la veraj histaj bestoj okazis en la periodo de ediacara, sed la plej fruaj eŭmetazooj ne postlasis spuron inter la fosilioj, tiel oni supozas ilian pli fruan originon.
La Vernanimalcula estas duflankula, triderma besto, kiu vivis ĉe fino de la cryogenium, do antaŭ la periodo de ediacara, laŭ malkovrintoj de la bestaj fosilioj.
Ruza
La vorto havas plurajn signifojn:
Pri la alia urbo kun simila nomo vidu artikolon:
Urucurituba
Urucurituba estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 17.837 loĝantojn en 2010.
Éva Kutrucz
Éva Kutrucz [kutruc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kutrucz Éva estis hungara kantisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
Éva Kutrucz naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  (laŭ alia fonto la mortotago estis la 3-a).
Jettenbach
Jettenbach havas diversajn signifojn:
Retpoŝta Hibrida letero
Hibrida retletero estas liverita uzante kombinaĵo de elektronika kaj fisika liverado. Kutime, temas pri ciferecaj datumoj senditaj kiel retleteron, kaj presitaj sur papero ĉe prescentroj proksimaj al la celita fizika adreso, kaj fine liveritaj kiel tradicia fizika letero. La avantaĝo por la sendinto estas ke li ne devas pagi la koston de presado; aliflanke la poston ŝparas parton de la kostoj de transportado; Kaj la ricevanto ricevas la poŝtaĵon pli rapide.
Philip J. Fry
Philip J. Fry estas fikcia persono kaj la ĉefrolulo de la animacio Futurama.
Li estis liveristo en la 20-a jarcento kiu iĝas akcidente kriogenigita kaj vekas en la 30-a jarcento, kiam li iĝas liveraĵisto de firmao Planet Express prizorgita de sia 30-a pranevo Profesoro Hubert J. Farnsworth. Dum la lastaj sekundoj de la jaro 1999, li falas en tankon krionikan dum liverado de pico al Applied Cryogenics. Li restas frostita ĝis la lasta tago de la jaro 2999. Post vekiĝo li tiam renkontas la unuokulan konsiliston Leela kaj la roboton Bender. Kune, ili estas dungitaj de la malproksima nevo de Fry.
Li estas la plej bona amiko kaj ĉambrokunulo de roboto Bender kaj fianĉo kaj pliposte edzo de Turanga Leela. Li estas la patro de sia patro Yancy Fry (pro amafero kun sia patra avino dum tempovojaĝo) same kiel duonpatro de la idoj de Kif (pro la gravedeco de Kif kaj la akcidenta patrineco de Leela).
Frio estas karakterizita kiel simpla, kredinda, dolĉa, tamen nematura. Fry rigardas al Bender kiel sian plej proksiman amikon. Li ankaŭ havas fortajn sentojn pri Leela. En pluraj epizodoj li sentas nostalgion pri la 20-a jarcento, kaj provas konvinki siajn kunlaborantojn kiel bone ĝi estis tiam.
José Azueta
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22920 loĝantojn. El tiuj estis 11090 viroj kaj 11830 virinoj. La komunumo havas surfacon de 585.6 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 4 minutoj norda latitudo kaj 95 gradoj kaj 51 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 25574 personoj. En la jaro 2000 temis pri 24506, do temis pri kresko / malkresko je -0.85 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 21852 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 631 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30169a.htm
Hvozdečko
Hvozdečko estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bouzov en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 3 km oriente de Bouzov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 44 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. Hvozdečko estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,34 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382. En la jaro 1695 posedanto de la senjorujo fariĝis František Josef Filip, grafo el Hodice, kiu vendis la senjorujon je kvar jaroj pli poste al Ordeno de germanaj kavaliroj.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj ankaŭ por ties unuopaj partoj.
Băile Seiche
Băile Seiche [bəile sejke], (Szejkefürdő, sejkefurdo) estas setlejo en Rumanio nordokcidente de Odorheiu Secuiesc.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1766, tiam apartenanta al Transilvanio. Ĝi estas kuracbanejo de 1850 kaj loko, kie oni organizas lokajn, landajn kaj internaciajn renkontiĝojn. Balázs Orbán aĉetis la lokon en 1871 kaj modernigis ĝin. Li konstruigis la necesajn konstruaĵojn, ili estis malkonstruitaj en 1941 pro vojkonstruado. Li tie estas entombigita. Lia tombejmonumento estis konstruita en 1932.
Sándor Fülöp (pentristo)
Sándor Fülöp [ŝAndor fulop], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fülöp Sándor estis hungara pentristo, instruisto.
Sándor Fülöp  naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Mátészalka.
Aŭgusta Hermelin
Aŭgusta (Avgustina; Gitla) HERMELIN, nask. ZAMENHOF (naskiĝis la en Bjalistoko ) estis fratino de L. L. Zamenhof.
Sándor Fülöp (pentristo)
Biografio
Sándor Fülöp abiturientis en Hajdúböszörmény, poste li akiris diplomon en la pedagogia eltlernejo en sia naskiĝurbo. Pli profune li lernis pentradon en artistkolonio de Tarpa. En 1952 li edziĝis, ekde 1959 ili vivis kaj instruis en Jármi. Ekde 1964 ĝis la emeritiĝo li instruis en gimnazio de Mátészalka. Libertempe li pentradis precipe pejzaĝojn kaj somere li vizitis plurajn artistkoloniojn. Li ricevis 4 premiojn inter 1978-2010.
El solaj ekspozicioj
• Eger (1951) • Nyíregyháza (1961) • Szarvas (1977) • Mátészalka (1986, 1988, 1990, 1991, 1995, 1997, 2001, 2008) • Jármi (1995) • Hajdúböszörmény (2003) • Budapeŝto (2006) • Debrecen (2015)
Aŭgusta Hermelin
Fininte la studojn, Aŭgusta laboris kiel instruistino de la germana lingvo en porvirina lernejo en Varsovio.
Felikso Zamenhof dediĉis al Aŭgusta sian poemon Fratamo.
Saint-Christoly-de-Blaye
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Abraham Calov
Abraham CALOV, ankaŭ Calovius, Kalau, (* 16-an de aprilo 1612 en Mohrungen, Orienta Prusio; † 25-an de februaro 1686 en Wittenberg) estis kiel germana matematikisto, filozofo kaj luterisma teologo unu el la plej famaj reprezentantoj de la luterana ortodoksismo.
Virișmort
Virișmort [viriŝmort] (hungare: Szádvörösmart) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Arad administracie apartenanta al komunumo Birchiș. En 1910 ĝi havis 289 loĝantojn (rumanoj), en 1992 66. Ĝia unua skriba mencio estas el 1374. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).
Kanalo Danubo-Nigra Maro
La Kanalo Danubo-Nigra Maro estas 64 km longa kanalo en Rumanio, kiu etendiĝas de Cernavodă al Agigea kaj evitas la malfacile ŝipeblan parton de la Danuba riverdelto. Ĝi mallongigas la vojon al Nigra Maro je 240 km (kompare al vojo tra Galați kaj Sulina), dum la vojo Cernavodă–Constanța mallongiĝas je 450 km.
La kanalo komenciĝas ĉe Cernavodă kaj alfluas la Nigran Maron ĉe Agigea, antaŭurbo de Constanța. Ĉe Poarta Albă ekzistas kanala branĉo al naftorafinejo Midia-Năvodari. Ĝi situas komplete en distrikto Constanța.
La kanalo havas longon de 64,4 km, larĝon de 60 m kaj profundon de 7 m. La minimuma kurbiĝa radiuso estas 3000 m. La norda branĉo havas longon de 26,6 km, larĝon de 50 m kaj profundon de 5,5 m. La minimuma kurbiĝa radiuso estas 1000 m.
La kanalo havas 4 kluzojn por egaligi la akvodiferencon inter Danubo kaj Nigra Maro. La akvovojon povas uzi ŝipoj kun ĝis 5000 t kaj kun longo de 138,3 m, larĝo 16,8 m kaj merĝo de 5,5 m kaj por ŝovŝipoj kun longo de 296 m, larĝo de 22,8 m kaj merĝo de 3,8 m. La nordan branĉon povas uzi ŝipoj ĝis longo 119,4 m, larĝo 11,4 m kaj merĝo de 3,8 m.
Historio
La unuaj projektoj pri kanalo de Cernavodă al Nigra Maro estas konataj jam el jaro 1837. Post kiam oni elkonstruis la fervojan linion – ekde 1860 – Cernavodă-Constanța por transporti varojn al Nigra Maro, tiuj planoj estis neglektitaj.
La rumana inĝeniero Jean Stoenescu-Dunăre ellaboris en 1927 novan planon. La konstrulaboroj komenciĝis en 1949 kun trudlaboro de politikaj kaj aliaj enprizonigitoj. Pro financaj problemoj, la laboro haltis en 1953. La kanalo pretiĝis do inter 1976 kaj 1984, la norda branĉo inter 1984 kaj 1987.
XML (apartigilo)
XML povas rilati al:
(18685) 1998 FL117
(18685) 1998 FL117 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Amelo
La ĉeesto de amelo pruveblas per jodo, kiam aperas malhele blua koloriĝo. La amelo havas helikoforman konstruon, en kiu la jodo troviĝas en la interna parto de la helico.
13176 Kobedaitenken
13176 Kobedaitenken estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstrala astronomo R. H. McNaught kaj de la japana astronomo Hiroshi Abe elde la observatorio de Jacuka en gubernio Ŝimane.
Amelo
Dum amelo estas unu el la ĉefaj kaloriaj resursoj por homoj kaj bestoj, ĝi estas ankaŭ uzata por rigidigi tolaĵojn aŭ densigi bakaĵojn kaj saŭcojn.
13176 Kobedaitenken
Nomo
Ĝia nomo, Kobedaitenken, estas la mallongigo de Kobe-Daigaku Tenmon Kenkyu-kai : "Astronomia Klubo de la Universitato de Kobe", kiu popularigas la astronomion en gubernio Hjogo. La dua malkovrinto estis ano de tiu klubo dum li estis studento.
Veľkrop
Situo
Veľkrop situas en valo, laŭ traira flankovojo. Stropkov troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408. En 1600 oni komputis tie 11 servutulajn domojn, ortodoksan preĝejon kaj paroĥon. En 1663 pro pesto multaj mortis. En 1715 8, post 5 jaroj 10 familioj pagis imposton. En 1828 280 vilaĝanoj en 36 domoj vivis. En 1891 pro incendio duono de la vilaĝo cindriĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Velkő 229 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľkrop 220 homoj, (145 slovakoj, 35 ciganoj, 30 rutenoj).
850-jariĝo de Moskvo
850-jariĝo de Moskvo estis jubilea urbofesto de Moskvo festita en 1997. Ĝian statuson difinis ordono de Prezidanto de Rusio Boris Jelcin de :
Unesko aldonis la jubileon al listo de datoj kun tutmonda signifo. Ekde festado de 850-jariĝo urbofesto de Moskvo fariĝis ĉiujara solenaĵo.
Preparado
En januaro de 1995 estis fondita kaj ekfunkciis ŝtata komisiono por pretigado kaj okazigo de la festado. Ĝin estris tiama urbestro Jurij Luĵkov. Samtempe estis starigita komuna programo pri organizado de la festado.
Aperis dum pretigo kaj festado de 850-jariĝo
Al festado de 850-jariĝo estis dediĉita apero de kelkaj novaj gravaj objektoj de Moskvo. Tio videbligis ke dum kelkaj unuaj tagoj de septembro Moskvo grave ŝanĝiĝis.
Medalo
Medalo je memoro de 850-jariĝo de Moskvo estis ŝtata honorigo fondita en 1997. Ĝi estis enmanigata al:
Norma eraro
En la statistiko, la norma eraro estas la norma diferenco de estimanto.
Do la norma eraro de averaĝo egalas   kie \sigma estas la norma diferenco de la studata karaktero kaj n estas la nombro de studataj eroj.
Nigrakapa ardeo
Kutimaro
Tiu specio kutime reproduktiĝas en la humida sezono en kolonioj en arboj, kareksejoj aŭ klifoj. Ili konstruas diketan bastonetan neston, kie la ino demetas 2–4 ovojn.
Norma eraro
Oni ankaŭ uzas   kie s estas la estimata norma diferenco, ĉar oni ni konas la norma diferenco.
Nigrakapa ardeo
Kutimaro
Ili kutime manĝas en neprofunda akvo, harpuninte fiŝojn, aŭ ranojn per siaj longaj, akrapintaj bekoj. Ili ĉasas ankaŭ for el akvo, kie kaptas grandajn insektojn, malgrandajn mamulojn, kaj birdojn. Ili atendas gvate kaj senmove predojn, aŭ malrapide sekvas sian viktimon.
Aspekto
La Nigrakapa ardeo estas granda birdo, stare 85 cm alta, kun envergugro de 150 cm. Ĝi estas preskaŭ tiom granda kiom la Griza ardeo, al kiu ĝi similas, kvankam ĝi estas ĝenerale pli malhela. Ties plumaro estas tre griza supre, kaj pli palgriza sube. Pli precize ĝi havas rimarkindan kapon kie kontrastas la tre malhelajn suprajn kapopartojn (ardezgrizaj aŭ bluecgrizaj al nigrecaj) kun la tre blankaj mentono kaj gorĝareo. Tio ŝajnigas la kapon nigra, kiel la latina scienca nomo (kaj el tie la komuna nomo) indikas per kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka. En la kapo rimarkindas ankaŭ la flavecaj jrisoj enmarkataj ene de blanka mallarĝa ĉirkaŭokula areeto, kio pluas per hela brido ĝis la bekobazo. Ĝi havas povegan malhelan bekon pli malhela pinte kaj pli hela en la suba makzelo. La kontrasto inter la du kapareoj pluas laŭlonge de la kolo (antaŭe blanka sed kun malhelaj punktoj en suba brusto, malantaŭe griza). Same kiel la Griza ardeo montras nigrajn makulojn en ŝultro, tiu ĉi specio montras pli helgrizajn al brunecgrizajn makulojn tie. Ankaŭ la kruroj estas grizaj.
La alvoko estas laŭta grakado.
Senjatrollet
La Trolo de Senja, Senjatrollet, estis turisma vidindaĵo en Finnsæter sur la insulo Senja en norda Norvegio, norde de la polusa cirklo. Ĝi komplete forbrulis en akcidento la.
Senjatrollet, alta 17,96 m, estis la plej granda statuo de trolo en la mondo. La trolo kaj lia edzino estis centro de familia parko ligita kun la kultura centro Hulderheimen. Interne de la du figuroj estis aventura parko kaj aliaj allogaĵoj.
Miklós Esterházy (palatino)
Grafo Miklós (Nikolao) ESTERHÁZY, laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy Miklós estis hungara politikisto, palatino, reĝa juĝisto. Lia nobela antaŭnomo estis galánthai (de Galántha).
Endschütz
Endschütz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Wünschendorf.
Miklós Esterházy (palatino)
Miklós Esterházy naskiĝis la  1583 en Hungara reĝlando en Galánta (nuntempa Galanta en Slovakio). Li mortis la 1645 en Nagyhöflány (nuntempa Großhöflein en Aŭstrio).
Biografio
Miklós Esterházy ŝanĝis kredon de luteranismo al katolikismo en 1601. Li lernis en Supra Hungarujo kaj Vieno. Baldaŭe li vivis en kortego de István Bocskai, poste ekde 1609 en Kassa. En 1612 li edziĝis baldaŭe havanta filon. En 1614 li ricevis la rangon barono kun bieno en Regéc. Baldaŭe li estis laŭvice estro de 3 departementoj, krome reĝa juĝisto inter 1622-1625, poste palatino. Li denove edziĝis en 1624 pro frua morto de la edzino, baldaŭe li havis 9 gefilojn. Li ricevis Ordenon de la Ora Ŝaffelo en 1628. Li strebis por unuiĝo de la hungariaj partoj sub la Habsburgoj, tiu politiko kreis multe de malamikoj.
Nevile Henderson
Sir Nevile Meyrick HENDERSON, (Sedgwick, 10-an de junio 1882 – Londono, 30-an de decembro 1942), estis brita diplomato kaj ambasadoro.
Biografio
Nevile Henderson, tria infano de Robert kaj Emma, naskiĝis proksime de Horsham ; post frekventado de la universitato ĉe Eton College, en 1905 li komencis diplomatian karieron. De 1929 ĝis 1935 li estis nomumita Eksterordinara Sendito kaj Plenrajta Ministro ĉe la Regno de Jugoslavio, enirante en la favoron de la reĝo Aleksandro la 1-a kaj de la princo Paul Karađorđević. En bonegaj rilatoj kun la "Cliveden-aro" de la Astors, kiuj subtenis pacigon kun Nazia Germanio kaj de kiu princo Paul estis parto, li skribis en siaj memoraĵoj kiel Aleksandro la 1-a volis montri al li siajn militajn planojn kontraŭagi la hipotezan aeratakon de Mussolini en Dalmatio kiam konsiderinda parto de la itala armeo estis translokigita al la limoj kun tiu Regno.
Membro de la Konservativa Partio, la 28-an de majo 1937 li atingis la pinton de sia kariero: ambasadoro de Britio ĉe la Tria Regno. En ĉi tiu funkcio, li kredis, ke oni estus povintaj kontroli Adolf Hitler-on kaj peli lin al paco kaj kunlaboro kun okcidentaj ŝtatoj: en februaro 1939, fakte, li tion telegrafis al la ministerio pri eksteraj aferoj en Londonon.
Subtenanto de la "mildiga" politiko, dum la munkena konferenco de 1938 li konsilis al la brita ĉefministro Neville Chamberlain teni "mildan linion" rilate al la nazioj. Baldaŭ post la interkonsento li revenis al Londono por kuracado, kiu tamen ne donis rezultojn: li ankoraŭ malbonfartis kiam, en februaro 1939, li revenis al sia oficejo en Berlino; probable li jam suferis pro kancero, malsano, kiu kaŭzis lian morton fine de 1942.
En la nokto de la 30-a de aŭgusto, 1939, Henderson havis tre streĉan renkontiĝon kun la germana ministro pri eksterlandaj aferoj Joachim von Ribbentrop: ĉi-lasta prezentis sian "finan oferton" noktomeze kaj avertis Henderson, ke se li ne ricevos respondon antaŭ tagiĝo, li estus konsiderinta sian ultimaton malakceptita. "Kiam Ribbentrop rifuzis doni kopion de la germanaj petoj al la brita ambasadoro noktomeze inter la 30a kaj la 31a de aŭgusto 1939, la du preskaŭ manbatalis. Ambasadoro Henderson, kiu delonge estis subtenanto de la cedojn al Germanio, ĉi-foje devis agnoski, ke la germana registaro esis jam decidinta komenci la militon kaj nur preparis al si alibion. Ne mirinde, ke Henderson koleriĝis; von Ribbentrop anstataŭe estis vidanta la militon alvenanta kaj revenis hejmen ĝojobrila".
Malgraŭ li ĉiam emis serĉi interkonsenton kiu estus povinta satigi la teŭtonajn postulojn pri Pollando - kiel li faris pri Aŭstrio kaj pri Ĉeĥoslovakio - la 3-an de septembro 1939 li, pro sia rolo, devis liveri la finan ultimaton de Britio al Germanio, kiu sankciis la militan staton inter la du potencoj se la malamikecoj inter Berlino kaj Varsovio ne estus ĉesintaj antaŭ la 11:00 horo. La germanoj ne respondis kaj je la 11:15 matene Neville Chamberlain oficiale subskribis la militdeklaron ; post ĉi tiu decido Henderson kaj liaj membroj estis malliberigitaj dum kelkaj tagoj fare de la Gestapo: liberigitaj la 7an de septembro, ili tuj revenis hejmen. En 1941 li estis nomumita Grupestro de la Hejma Gvardio.
Formale, Henderson restis la titolulo de la brita ambasado en Germanio ĝis la 10a de majo 1940; en tiu sama jaro li verkis la membiografian libron Malsukceso de misio: Berlino 1937-1939; en ĝi, li longe parolis pri iuj altranguloj de la nazia reĝimo inkluzive Hermann Göring sed, li tute ne flatis al Ribbentrop. Lia membiografio, Akvo Sub la Pontoj, aperis post lia morto en 1945.
Texcatepec
Texcatepec estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Texcatepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 170.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9733 loĝantojn. El tiuj estis 4764 viroj kaj 4969 virinoj. La komunumo havas surfacon de 153.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 35 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 41 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 8243 personoj. En la jaro 2000 temis pri 9051, do temis pri kresko / malkresko je 1.89 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 7675 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5913 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30170a.htm
Elin Pelin
Elin PELIN (bulgare Елин Пелин; naskiĝinta Dimitar Ivanov Stojanov (Димитър Иванов Стоянов) la en Bajlovo; mortinta la  en Sofio) estas konsiderata la plej bona verkisto pri vilaĝana vivo de Bulgario.
Dum la 51-a Universala Kongreso de Esperanto en Budapeŝto en 1966 Bulgara Esperanto-Teatro ludis la teatraĵon Dio absolvu de Elin Pelin. En 1977 ĝi ludis teatraĵon La ventmuelejo.
Jesús Galíndez
Jesús de Galíndez Suárez (naskiĝis la en Amurrio, Alavo, Hispanio, mortis en 1956 en Domingo) estis hispana verkisto, juristo kaj profesoro de la Universitato Kolumbio kaj delegito de la PNV en la Eŭska Registaro en la ekzilo dum la frankismo. Li estis forkaptita en Novojorko kaj sendita perforte per aviadilo al Domingo, kie li estis murdita laŭ ordono de la diktatoro Trujillo en 1956.
Louise Bourgoin
Louise BOURGOIN, naskiĝnome Ariane Bourgoin (naskiĝis la en Vannes (Morbihan)), estas franca komediistino, manekeno kaj televida prezentistino.
Infanaĝo kaj studado
Louise Bourgoin, naskiĝinta de patro, profesoro pri filozofio kaj de patrino, psikiatra kuracistino, trapasis siajn gimnaziajn jarojn en Vannes.
Ŝiaj gepatroj revis, ke sia unusola filino havu stabilan laboron, Louise Bourgoin studis dum kvin jaroj en Belarta Lernejo de Rennes, por fariĝi profesoro pri plastikaj artoj. Samtempe, ŝi eklaboris en manekena medio, kaj pozis interalie por fotisto Ian Sanderson.
Televida kariero
Ĵus diplomita, en 2004, ŝi fariĝis unu el la prezentistinoj de elsendo Kawaï !, en kanalo Filles TV, sub sia antaŭnomo. Tiu elsendo enscenigis tribon da belaj prezentistinoj kun po aparta personeco. Ŝi verkis, apogis siajn rubrikojn kaj prezentis siajn ŝataĵojn en tiu magazino.
Samtempe, kun prezentisto Marc Lacombe alinomita Marcus, ŝi preparis projekton de elsendo por Playstation TV. La kanalo neniam ekstartis, kaj la projekto ne estis elsendita.
Ekde 2006 post la someraj ferioj ĝis junio 2008, ŝi estis « Miss Vetero » en Le Grand Journal de Michel Denisot, elsendita ĉiuvespere en Canal+. Ŝi reprenis la stilon de « amuza kaj seksalloga » fraŭlino, propra al la kanalo kaj en la vico de Mademoiselle Agnès aŭ ĉefe Axelle Laffont, postsekvante al Sébastien Thoen kaj Oriane Bonduel. Por eviti nom-konfuzon kun Ariane Massenet, ŝi elektis nomi sin Salomé kaj post rifuzo de la kanalo, elektis la pseŭdonomon Louise Bourgoin, omaĝe al la laboro de plastikistino Louise Bourgeois. Ekde septembro 2008, ŝi animis ĉiuvendrede rubrikon en Le Grand Journal titolitan Lu à la télé (legita en televido), kiu estis pseŭdo-literatura rubriko de ĉ. 4 minutoj kaj kiu komenciĝis per spektakla eniro, sekvata de rapida prezento de kelkaj libroj kaj kiu finiĝis per eta video en kiu ŝi parodiis personecon. Inter la famuloj troviĝis Arielle Dombasle, Roselyne Bachelot, Ségolène Royal, Carla Bruni kaj ankaŭ Jean Sarkozy.
Ŝi diris sian admiron por Sylvie Joly, Florence Foresti kaj Muriel Robin. Ŝia aparta humuro plaĉis al Canal+ kiu ludigis al ŝi mallongajn skeĉojn kun Laurent Weil en majo 2007, kaj dum la 60-a Festivalo de Cannes en 2007.
Kina kariero
En 2008, Louise Bourgoin ludis sian unuan rolon en La Fille de Monaco de Anne Fontaine, aperinta la. La reĝisorino serĉis « junulinon sencerban kaj korpe liberan ». En tiu filmo, Louise Bourgoin ludis rolon de impertinenta verterprognozistino apud Fabrice Luchini. En 2010 ŝi ekhavis la ĉefan rolon de Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec, reĝisorita kaj produktita de Luc Besson.
Flavokula sturno
La Flavokula sturno (Aplonis mystacea) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas monotipa specio, indiĝena de nesekvaj areoj de okcidenta kaj sudcentra Novgvineo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Tiuj birdoj estas tre similaj al metalaj sturnoj kun okuloj blankecaj de malproksime sed palflavecaj de proksime tre diferencaj el la ruĝecaj de Metalosturno. Ili havas longan voston kaj verdobrilan nigran plumaron kun iom pli da bruna nuanco en kapo kaj kolo kaj malpli da purpura irizo. La jumuloj estas identigeblaj nur laŭ la okulkoloro.
Ili kutime estas en aroj solaj aŭ en miksitaj kunmanĝantaroj kun metalosturnoj kaj reproduktiĝas en kolonioj de ĝis 150 nestoj en unu arbo globoformaj ĉu penditaj ĉu retenitaj foje kune.
La voĉo estas altatona babilema alvoko.
John George Children
John George Children (18-a majo 1777 – 1-a januaro 1852 en Halstead/Kent) estis brita kemiisto, mineralogo kaj zoologo.
Children studis ĉe altlenejoj Tonbridge School, Eton College kaj Queens' College, de la Universitato de Kembriĝo. En 1822 li estis laboranta kiel libristo en la Departamento de Antikvaĵoj de la Brita Muzeo kiam li estis dungita kiel helpozorgisto de la Naturhistoria Departamento sukcede al William Elford Leach. La dungo estis polemika ĉar li estis malpli kvalifikata ol alia kandidato, nome William John Swainson. Post la divido de la Departamento en tri sekcioj en 1837 li iĝis zorgisto de la Departamento de Zoologio, kaj retiriĝis en 1840 estante sukcesadta de sia helpinto John Edward Gray.
Children estis membro de la Reĝa Societo en 1807, kaj servis kiel ties sekretario en 1826, kaj el 1830 al 1837.
En 1833, li iĝis prezidanto de kio iĝis la Reĝa Entomologia Societo de Londono.
Lia filino estis Anna Atkins, botanikisto, plej konata pro sia libro pri cianotipaj fotogramoj de algoj, la unua libro de nur fotobildoj iam farita.
Igarapava
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Ituverava. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Glukozo
Glukozo (aŭ glikozo) estas simpla monosakarida sukero, unu el la plej gravaj karbonhidratoj kaj estas uzata en la plantoj kaj bestoj kiel energifonto. La glukozo estas unu el la ĉefaj produktoj de la fotosintezo kaj bazmaterialo por la spirado. Ĝia natura formo (D-glukozo) estas nomita (ĉefe en la nutroindustrio) dekstrozo.
Glukozo (kun kruda formulo C6H12O6) estas heksozo – monosakarido, konsistanta el ses karbonatomoj. Glukozo estas aldehido (ĝi enhavas -CHO grupon). Kvin karbonatomoj kaj unu hidrogenatomo formas la t.n. "piranozan ringon", la plej stabilan formon de la seskarbonaj aldozoj. Ĉiu karbonatomo de la ringo estas ligita al hidroksilo kaj hidrogeno, escepte de la kvina karbonatomo, kiu ligiĝas al la sesa karbonatomo, kiu esterringe formas la CH2OH grupon. La ringa strukturo restas en ekvilibro kun la neringa formo, kiu havas 0,0026% ĉe pH 7.
La glukozo havas du enantiomerojn (spegulizomerojn) nome -- D-glukozon kaj L-glukozon, sed en la naturo troviĝas nur la D-izomero. La ringa strukturo povas formi du tipojn: α (alfa) glukozo kaj β (beta) glukozo. Ili diferenciĝas en la oriento de la karboksila grupo ligita al karbonatomo de la ringa strukturo. La alfa-formo havas la hidroksilan grupon sub la hidrogeno (kiam la molekulo estas tradicie desegnita kiel la desegnaĵo supre), ĉe la beta-formo la hidroksila grupo lokiĝas super la hidrogeno.
La du formoj de la glukozo transformiĝas en akva solvaĵo ĉiam al proporcio 36:64 kiel α:β formoj. Tiu ĉi proceso nomiĝas mutarotaciado.
La glukozo estas oksidita dum la spirado en enzim-katalizigataj reakcioj al karbon-dioksido kaj akvo, donante energion en la formo de ATP (adenozina trifosfato).
La glukozo kaj fruktozo formas la gravan disakaridon: la sakarozon. La amelo, celulozo kaj glikogeno estas glukozaj polimeroj (polisakaridoj).
La vorto glukozo oficialiĝis en 8OA; la pli malnova formo glikozo en 1OA.
Buenache de Alarcón
Buenache de Alarcón [bŭeNAĉe de alarKON] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi situantas sur la maldkekstra bordo de la rivero Júcar kaj inter la vilaĝoj Hontecillas kaj Olmedilla de Alarcón.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas buenachero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 491 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,65 loĝ/km².
Situo
Buenache de Alarcón estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉeto en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 817 m; je 58 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 64,16 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°39′28″N 2°09′33″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2,289 loĝantoj al 491, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Buenache de Alarcón, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Buenache de Alarcón kie oni falis al la nunaj 491.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Seroje Fioletovoje
Seroje Fioletovoje (ankaŭ estas konata kiel Maria Ŝtern); (naskiĝis la 23-an de aprilo de 1986 jaro en Rusio) estas rusa GLAT-aktivulo, pentristo-akcionisto, matematikisto kaj neduumulo.
Biografio
Seroje Fioletovoje naskiĝis la 23-an aprilon de 1986 jaro.
Ri diplomiĝis en Rusia Ŝtata Universitato de Gaso kaj Nafto Gubkin (en 2007 jaro ri finis bakalaŭrecon, en 2010 jaro ri iĝis aspiranto). Seroje Fioletofoje estas kandidato de teknikaj scioj, en 2011 jaro, ri laboris kiel ĉefa scienca laboristo en laboratorio № 7 de Rusia Akademio de Sciencoj.
Seroje Fioletovoje partoprenis en akcioj de art-grupo «Milito», ankaŭ en akcio «Por la memoro de decembristoj», dum kiu la 7-an de septembro de 2008 jaro, dum la Tago de urbo Moskvo, en plafono de vendejo «Aŝan» estis alkroĉitaj kvin homoj — 3 enmigrantoj-gastlaboristoj kaj 2 GLAT-personoj, unu el kiu estis Seroje Fioletovoje.
Nikanoro
La sankta  Nikanoro - naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1, mortis eble ĉirkaŭ la jaro 76 en Kipro - estis unu el la unuaj sep diakonoj de la kristanismo, tutekzakte de la historie unua kristana komunumo, kunvenanta en Jerusalemo. Lia nomo ("la venkanto") indikas grekan devenon.