cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rüsselsheim
Esperanto en Rüsselsheim
La urba Esperanto-grupo mortis fine de la 1990-aj jaroj, kaj en 2007 la urba biblioteko de Rüsselsheim donacis siajn preskaŭ 200 Esperanto-librojn pro manko de spaco kaj de lokaj interesatoj al la Esperanto-Grupo Wiesbaden.
En la urboparto Friedrich-Ebert-Siedlung estas strato nomata "Zamenhofstraße", apud kiu situas samnoma infanvartejo, kiu estas unu el la plej tradiciaj porinfanaj institucioj de la urbo kaj en siaj publikaĵoj atentigas pri sia nomigo laŭ la kreinto de Esperanto.
FAI
La vorto havas plurajn signifojn:
Dodoneo
Dodoneo (Dodonaea) estas kosmopolita genro de proksimume 70 specioj en la familio de la sapindacoj. La genro estas disvastigita en la tropikaj, subtropikaj kaj mezvarmaj regionoj de Afriko, Ameriko, suda Azio kaj Aŭstralazio. La plej alta speciodiverseco troviĝas en la aŭstralazia ekozono. La nomo estas derivata de tiu de la 16-a jarcenta flandra botanikisto Rembert Dodoens [Doduns], ankaŭ konata kiel Rembertus Dodonaeus [Dodoneus].
Temas pri arbedoj kaj arbetoj kiuj altas 1-5 metrojn. La folioj estas alternaj, simplaj aŭ pinataj. La floroj troviĝas en mallongaj grapoloj. La frukto estas kapsulo, ofte kun du aŭ tri listeloj. Dodoneaj specioj estas uzataj kiel nutraĵo de larvoj de iuj papiliaj specioj inkluzive de Aenetus eximia kaj Aenetus ligniveren.
Financoj
Financoj estas termino rilata al la fluo de mono inter individuoj, entreprenoj aŭ ŝtatoj kaj ties pristudo. La financo estas branĉo de la ekonomiko kiue pristudas la akiron kaj administradon, pere de entrepreno, individuo aŭ ŝtato, de la fonduso necesa por plenumi siajn celojn kaj de la kriterioj per kiuj ĝi disponas el tio.
La financoj pritraktas, tiele, la kondiĉojn kaj oportunojn je kiuj oni akiras kapitalon, la uzadon de tiuj kaj la pagojn kaj interezojn kiujn suferas la transakciojn en mono. Krome financo povas esti difinita kiel ''arto kaj scienco administri monon. ''
La termino "financoj" devenas el la latina "finis", kio signifas fini. La financoj havas sian originon en la finigo de ekonomia transakcio pere de la transpago de financaj resursoj (je la transpago de mono finiĝas la transakcio).
Tiuj financaj transakcioj, ekzistis ekde kiam la homo kreis la koncepton de mono, sed konfirmiĝis jam laŭ nuna formo komence de la moderna epoko kiam aperis la unuaj monpruntistoj kaj komercistoj kiuj setligis traktatojn pri financa matematiko kie oni menciis temojn kiel la kalkulo de interezoj aŭ la uzado de financaj raportoj (Historio de kapitalismo)
Financado
IKEV "Financado estas parto de la entreprena ekonomiko kiu okupiĝas pri la demando, kiel provizi entreprenon plej efike per mono kaj/aŭ kredito, por ke ĝi povu funkcii bone. Se la termino aplikiĝas al nacia ekonomio, ĝi rilatas al la publikaj financoj."
Areoj de aplikado
Ene de la financaj servoj oni havas la Bankismon kaj Instituciojn rilatajn (kreditistoj, bankadministristoj, fidatistoj).
Persona financplanado. Financplanistoj. Investado. Makleristoj. Valoranalizistoj. Negoc-papera kapitalo. Akcia kapitalo. Investobankoj. Nemoveblaĵoj. Makleristoj je nemoveblaĵoj. Valuistoj. Monpruntistoj. Hipotekistoj. Administrantoj. Asekuroj. Asekuristoj.
13852 Ford
13852 Ford estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ralph Ford, mentoron de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ford estis instruisto ĉe la Manhattan Beach Middle School de Manhattan Beach (Kalifornio, Usono).
3312 Pedersen
3312 Pedersen estas asteroido de la asteroida zono, alkovrita la 24-an de septembro 1984 de la danaj astronomoj Karl Augustesen, Poul Jensen kaj Hans Jørn Fogh Olsen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bodil kaj Helge Petersen, kiuj, per donaco de 50 milionoj da danaj kronoj, monhelpis la konstruon de la Planetario Tycho Brahe en Kopenhago.
Muŝo (konstelacio)
Muŝo estas konstelacio de tera ĉielo.
Les Aynans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Homa korpo
La homa korpo estas la fizika kaj materia strukturo de la homa estaĵo. Kiel aliaj kompleksaj vivestaĵoj, ĝi enhavas dekojn da bilionoj da ĉeloj. Ĉi tiuj ĉeloj, kiuj konsistigas la bazajn unuojn de la vivo, funkcias kune kaj en kontrolita maniero por subteni sin kaj la grandan sistemon al kiu ili apartenas, la homa korpo. Krom la malsamaj korpoĉeloj, la korpo konsistas el la eksterĉela likvaĵo kaj la eksterĉela matrico farita el malsamaj proteinoj (kelkaj el kiuj estas alkroĉitaj al kompleksaj sukeroj) kaj mineraloj.
La ĉeloj de la korpo estas organizitaj kiel malsamaj histoj - nerva histo, muskola histo, konektiva histo kaj epitelia histo, kiuj konsistigas la organojn de la korpo. Malsamaj organoj povas esti grupigitaj en korposistemojn kiuj plenumas malsamajn funkciojn. La rolo de la sistemoj de la korpo estas konservi homeostazon en la medio de la ĉeloj (en la eksterĉela fluido). Tiel, ekzemple, la spira sistemo konsistas el la buŝo kaj nazo, la trakeo kaj bronkoj, kaj la pulmoj. Ĉiu el ĉi tiuj organoj estas farita el malsama konsisto de histoĉeloj. La komuna agado de la organoj de la spira sistemo rezultigas konservi taŭgan nivelon de oksigeno en la eksterĉela fluido kaj forigi troan nivelon de karbondioksido. Aliaj korposistemoj ebligas la prizorgadon de unikaj kondiĉoj en la ĉelmedio aŭ kontroli kaj kontroli la funkciadon de la ĉeloj kaj sistemoj.
Alia maniero grupigi la organojn de la korpo estas dividi la korpon en regionojn. Ĉi tiuj areoj estas difinitaj laŭ la ekstera aspekto de la korpo kaj laŭ la divido de la internaj spacoj en la korpo.
Ĝuĥtak Vank
Ĝuĥtak Vank (armene Ջուխտակ վանք ) estas monaĥejo de la 11a kaj 12a jarcentoj situanta en maldensejo ene de la Diliĝana Nacia Parko, ĉirkaŭ 3.2 km nordokcidento de la urbo Diliĝano en la Tavuŝa provinco de Armenio. Ĝi sidas proksime al la preĝejo Matosavank same kiel tombejo, kiu ĉirkaŭas la preĝejon.
Homa korpo
Kemia konsisto de la korpaj materialoj
Oksigeno, karbono, hidrogeno kaj nitrogeno estas la plej oftaj elementoj en la homa korpo. Tipe ili konsistigas ĉirkaŭ 96 procentojn de la korpa maso; kun la oksigeno sole kontribuanta ĉirkaŭ 65 procentojn. La oksigenatomo konsistigas organikajn komponaĵojn, same kiel neorganikajn komponaĵojn - kiel akvon. En la procezoj de ĉela spirado, la oksigenatomoj ne spertas enkorpiĝon en organikajn komponaĵojn, sed partoprenas en la kreado de la akvomolekulo. La atomoj de la elementoj karbono (18,5 procentoj) kaj hidrogeno konsistigas komponanton de ĉiu organika komponaĵo. La atomoj de la elemento nitrogeno (3,3 procentoj) konsistigas certajn organikajn komponaĵojn, kiel ekzemple aminoacidoj kaj nukleotidoj, kaj tial troviĝas en proteinoj kaj nukleataj acidoj. Sep pliaj elementoj estas aldonitaj al ĉi tiuj kvar elementoj, kaj kune ili konsistigas la liston de la ĉefaj atomoj trovitaj en la homa korpo. Aldone al ili, estas dek kvar spuraj elementoj, ĉiu el kiuj konsistigas malpli ol unu dekonon de unu procento de la korpa maso.
Kaj organikaj kaj neorganikaj molekuloj troveblas en la homa korpo. La ĉefa neorganika substanco en la korpo estas akvo, kiu konsistigas ĉirkaŭ sesdek procentojn de la korpa maso. Aliaj gravaj neorganikaj molekuloj estas oksigeno (en ĝia molekula formo) kaj karbondioksido, kiuj partoprenas en la procezo de ĉela spirado. La resto de la neorganikaj molekuloj en la korpo estas jonoj (elektrolitoj); Kelkaj el ili estas simplaj jonoj (kiel ekzemple la natrio, kalio kaj klorojonoj) kaj kelkaj estas kompleksaj jonoj (kiel ekzemple la bikarbonata jono), kreitaj per la putriĝo de karbonata acido en la reago kun akvo.
Ĝuĥtak Vank
Arkitekturo
La pli granda preĝejo de Surb Grigor havas malgrandan krucoforman centran planon, kun unu portalo kaj havis ununuran kupolon kaj tamburon, kiuj falis antaŭ longe. Eksteraj muroj ankoraŭ restas sendamaĝaj, tamen metalaj plifortikigoj nuntempe ĉirkaŭas la strukturon por eviti tutan kolapson de ĝiaj muroj (probable metitaj dum 1973-1977 kiam kelkaj rekonstruaj klopodoj okazis). La preĝejo Surb Grigor probable konstruiĝis en la 11a aŭ 12a jarcentoj.
Homa korpo
Kemia konsisto de la korpaj materialoj
La organikaj molekuloj de la korpo konsistas el pluraj konstrubriketoj: monosakaridoj, aminoacidoj, grasacidoj, glicerolo kaj nukleotidoj. Tiuj konstrubriketoj konstruas pli kompleksajn molekulojn: polisakaridoj, proteinoj, glikolipidkompundaĵoj kaj nukleaj acidoj (kiel ekzemple DNA aŭ RNA). La organikaj molekuloj funkcias kiel struktura komponanto de la ĉeloj kaj ilia medio, estas uzataj kiel stokaj materialoj kaj provizas energion en katabolaj procezoj (la kreado de ATP- molekuloj).
Proteinoj same kiel graso konsistigas iom malpli ol dek sep procentojn de la korpa pezo, karbonhidratoj konsistigas malpli ol unu procenton de la korpa pezo kaj mineraloj estas preskaŭ kvin kaj duono procentoj de la korpa pezo.
Komponaĵoj de la homa korpo
La homa korpo komponiĝas el kapo, Torso kaj membroj; la brakoj estas la supraj membroj kaj la kruroj la malsupraj.
La homa korpo estas organizita en diferencaj hierarkiaj niveloj. Tiele, ĝi estas komponita de aparatoj; tiuj estas komponitaj de sistemoj, kiuj siavice estas komponitaj el organoj, kiuj siavice estas komponitaj el histoj, kiuj siavice estas komponitaj el ĉeloj, kiuj siavice estas komponitaj el molekuloj.
Kiam la homa estaĵo atingas plenkreskan aĝon, la homa korpo komponiĝas el ĉirkaŭ cent bilionoj da ĉeloj. La haŭto de la homa korpo havas surfacon de ĉirkaŭ 2 m², kaj ĝia dikeco varias inter la 0,5 mm ĉe la palpebroj al la 4 mm en la kalkanoj. La mezaveraĝa denseco de la homa korpo estas de ĉirkaŭ 933 kg/m³. La mezaveraĝa alto de homa plenkreskulo estas proksimume de 1,7 m, tio estas la korpoalto.
La homa korpo estas dividita en multajn malsamajn korposistemojn. Ĉiu sistemo konsistas el organoj, kiuj estas grupo de histoj, kiuj funkcias per reguliga sistemo - la centra nervosistemo kaj la hormona sistemo.
Listo de komponaĵoj de la homa korpo
Digesta sistemo - Urina sistemo - Endokrina sistemo - Imuna sistemo - Kardiovaskula sistemo - Skeleta sistemo - Muskola sistemo - Nerva sistemo - Reprodukta sistemo - Spira sistemo - Tegumenta sistemo - Orelo - Okulo - Listo de partoj de la homa korpo
La kovrilsistemo
La tegumenta sistemo kovras la eksteran parton de la korpo kaj inkluzivas la haŭton, harojn, ungojn kaj ŝvitglandojn. La haŭto kovras preskaŭ la tutan surfacon de la korpo kaj prenas 15 procentojn de ĝia pezo. Tiamaniere ĝi estas fakte la plej granda organo en la korpo. La kovra sistemo apartigas la homon de la ekstera medio, ĝi provizas protekton kaj izolitecon de la ekstera medio kaj permesas al la homo ricevi informojn pri la ĉirkaŭanta medio.
La skeleta sistemo kaj la muskola sistemo
La komuna ago de la skeleta sistemo kaj la muskola sistemo subtenas la korpon kaj movigas ĝin. La skeleta sistemo inkluzivas homajn ostojn kaj artikojn. La skeleto subtenas la internajn organojn kaj protektas ilin, kaj ankaŭ provizas punktojn de subteno kaj subteno por la muskoloj. La skeleta sistemo konservas vivtenajn nivelojn de mineraloj, kalcio kaj fosforo en la eksterĉela likvaĵo. Sangaj ĉeloj formiĝas en la osta medolo.
La muskola sistemo, kiu konsistigas preskaŭ duonon de la pezo de la korpo, movigas la homan korpon. La sistemo estas regata de la nerva sistemo, sed pluraj muskoloj, kiel tiuj, kiuj movas la koron, havas la kapablon agi aŭtonome.
La nerva sistemo kaj la endokrina sistemo
La komuna funkcio de la organoj kaj sistemoj de la korpo dependas de ilia kapablo kunordigi kaj reguligi iliajn agojn. Ĉi tiu esenca bezono estas respondita de la nerva sistemo kaj la endokrina sistemo, kiuj kunligas la organojn kaj sistemojn, kreas la bezonatan integriĝon kaj kontrolas ilian funkciadon.
La nerva sistemo laboras por krei nervajn impulsojn, translokigi ilin de loko al loko kaj interpreti ilian signifon. Danke al la uzo de nervaj impulsoj, la nerva sistemo povas funkcii tre rapide. La sistemo ricevas diversajn stimulojn kaj transdonas iliajn impresojn al la centra nervosistemo. Tie oni klarigas la stimulojn kaj planas respondon laŭ la bezono. Nervaj impulsoj povas aktivigi muskolojn aŭ kaŭzi glandojn sekreci sian enhavon.
La endokrina sistemo funkcias per hormonoj, kiuj estas kaŝitaj en la sangocirkuladon kaj vojaĝas kun ĝi al la celorganoj. Ĝia agado estas pli malrapida ol tiu de la nerva sistemo, sed ĝia longdaŭra efiko estas multe pli longa. Hormonoj estas la ĉefaj reguligantoj de kresko kaj reproduktado kaj de gravaj homeostataj mekanismoj kiel metabolo, acido-baza ekvilibro kaj akvo- kaj elektrolita ekvilibro.
La kardiovaskula sistemo, la limfa sistemo kaj la imunsistemo
Por ke ĉiuj ĉeloj de la korpo povu profiti de la agadoj de la korpaj sistemoj, la kardiovaskula sistemo kaj la limfa sistemo funkcias kiel reto de tuboj, kiuj portas substancojn al kaj el la ĉeloj. Tiel, ekzemple, nutraĵoj estas transportitaj de la digesta sistemo al la ĉeloj, karbondioksido estas transportita de la ĉeloj por esti forigita de la korpo tra la spira sistemo kaj la renoj, oksigeno estas transportita de la pulmoj al la ĉeloj de la korpo, hormonoj. de la endokrina sistemo estas transportitaj de sia loko de sekrecio al siaj celorganoj kaj antikorpoj. La fluidoj de la transportsistemo kaj la interĉela fluido enhavas rezistemajn solvaĵojn (bufrosolvoj), kiuj sorbas ŝanĝojn en la koncentriĝo de hidrogenaj jonoj (hidronio) kaj hidroksilo kaj tiel konservas stabilan pH de la korpaj fluidoj, kiel parto de la reguligo de homeostazo..
La imuna sistemo, kiu protektas la korpon kontraŭ la invado de patogenaj mikroorganismoj same kiel kontraŭ toksinoj kaj la disvolviĝo de kancero, funkcias helpe de tiu transportsistemo.
La digesta sistemo, la urina sistemo kaj la spira sistemo
La digesta sistemo, la urina sistemo kaj la spira sistemo funkcias por krei kaj konservi vivtenan medion por la ĉeloj de la korpo. Ĉi tiuj korposistemoj sorbas esencajn substancojn el la medio (manĝaĵo kaj oksigeno), disrompas kaj prilaboras la substancojn ĝis ili atingas staton disponeblan por la ĉeloj de la korpo, kaj forigas la restaĵon post la konsumo de la nutraĵoj fare de la ĉeloj. Krom provizi manĝaĵojn kaj forigi restaĵojn (plejparte nitrogenajn), la sistemoj funkcias por konservi aliajn kondiĉojn por la ekzisto de la ĉeloj - konservante taŭgan kvanton da akvo en la korpo kaj taŭgajn nivelojn de elektrolitoj kaj organikaj substancoj. La sistemoj ankaŭ konservas kaj reguligas la acidecnivelon de la eksterĉela likvaĵo.
La reprodukta sistemo
La reprodukta sistemo estas malsama en sia funkcio de la aliaj korposistemoj. Dum ĉi-lasta funkcias por la supervivo de la individua persono, la genera sistemo de la virino kaj la vira genera sistemo laboras kune por la supervivo de la homa genetika kodo, produktante idojn. La vira reprodukta sistemo kreas seminlikvaĵon kaj transdonas ĝin en la inan generan sistemon, kaj la ina genera sistemo evoluigas ovolon kaj ebligas ĝian renkontiĝon kun spermoĉeloj. La ina sistemo subtenas la disvolviĝon de la feto disponigante taŭgajn kondiĉojn en la utero kaj liverante manĝaĵon tra la umbilika ŝnuro, kaj post naskiĝo ankaŭ nutras la bebon per liverado de lakto tra la mamoj.
Sekundaraj korposistemoj kaj klasifikoj laŭ aliaj dividoj
Krom la listigitaj ĉefaj korposistemoj, aliaj korposistemoj ankaŭ povas esti klasifikitaj laŭ la difino de sia funkcio, kiu estas kutime pli mallarĝa ol la ĉefaj sistemoj. Tiel, ekzemple, la vida sistemo aŭ la sistemo de la gala veziko.
Ekzistas ankaŭ aliaj dividoj de la korpo-organoj laŭ ilia funkcio, ekzemple la "ekskrecia sistemo", kiu inkluzivas organojn rilatajn al sekreciado de feko, urino, ŝvito kaj karbondioksido - organoj en la normala divido estas asociitaj kun la digesta sistemo, la urina sistemo, la urina sistemo kaj la spira sistemo, respektive.
Kavoj en la homa korpo
Kavoj en la homa korpo estas areoj difinitaj de malmolaj kaj molaj histoj. La kavoj estas plenigitaj kun likvaĵo kaj organoj, kaj estas enpakitaj en konektiva histo nomita mezotelio, kiu formiĝis el la mezoderma ĝermtavolo. La mezotelio permesas al la organoj ene de ĝi, kiuj estas ligitaj unu al la alia kaj dependas unu de la alia, libere moviĝi ene de la korpo.
La korpokavoj estas dividitaj en antaŭajn kaj malantaŭajn kavojn. La malantaŭaj kavoj estas la krania kavo kaj la mjelkanalo, kaj la antaŭaj kavoj estas la toraka kavo, la abdomena kavo kaj la pelva kavo.
Konekta histo
En marto 2018, estis publikigita en la revuo Scientific Reports, ke esploristoj malkovris novan organon en la homa korpo, kiu estas priskribita kiel tridimensia reto de konektiva histo inter kavoj plenigitaj de akvo. La reto estas farita el kolageno kaj elastino kaj havas likvaĵon interne. Tiu ĉi histo troviĝas inter la du pulmoj kaj ene de ilia, sur la haŭto, en la digesta sistemo kaj en la arterioj. Laŭ la esploristoj, ĉi tiu reto povas funkcii kiel skusorbilo en la homa korpo. Krome, ĝi servas kiel pordego por fluidoj, kiuj eniras la limfsistemon, do ĝi povas disvastigi malsanojn en la korpo, kaj ankaŭ helpi en la disvolviĝo de kanceraj metastazoj.
La kapo
La kapo estas la supra parto de la homa korpo. Ene de la krania kavo en la kapo estas la cerbo, kaj ankaŭ en la kapo estas la specialaj sensoj, kiuj inkluzivas la okulojn por vidi, la orelojn por aŭdi, la nazon por flari kaj la langon por gustumi. En la kapo estas ankaŭ aperturoj kondukantaj al la spira sistemo kaj la digesta sistemo, nome la nazotruoj kaj la buŝo. Muskolaj sistemoj en la kapo estas uzataj por maĉi manĝaĵojn, krei mimikojn, voki kaj paroli. La kapo estas kovrita per hararo kaj aliaj haretoj, sufiĉe multe kompare kun la cetero de la korpo, kiu kutime ne estas kovrita per haroj aŭ havas tre maldensajn harojn.
La kolo
La kolo ligas la kranion al la korpo. Pluraj gravaj anatomiaj strukturoj pasas tra la kolo, inkluzive de la spino kiu tenas la kranion kun la helpo de la unua vertebro (Atlanto, ankaŭ konata kiel C1), la ezofago, kiu permesas la trairejon de manĝaĵo de la buŝo al la digesta sistemo, la trakeo, la paro de karotidaj arterioj kaj paro de jugularaj vejnoj. Ene de la kolo estas la tiroida glando kaj glandoj de la de la endokrina sistemo, same kiel la laringo, kiu inkluzivas la voĉkordojn.
En la kolo estas pluraj muskoloj, kies ĉefa funkcio estas teni la kolon kaj kapon kaj movi ilin, kaj nervaj pleksoj kiuj nervizas la kolon, la dorso de la kapo kaj la supra membro.
La Torso
La torso estas la korpoparto kiu ne inkluzivas la membrojn kaj la kapon. La torso inkluzivas la bruston kaj abdomenon. La dorso, estante la malantaŭa parto de la brusto kaj abdomeno, ankaŭ estas inkluzivita en la torso.
La membroj
La membroj estas dizajnitaj por subteni la stabilan pozon de la persono kaj permesi al li plenumi diversajn taskojn.
La supraj membroj
La brakoj estas la supraj membroj, etendiĝantaj de la ŝultroj ĝis la fingropintoj. Ili ligas unu al la alia tra la skapolo, kiel parto de la ŝultrozonaj artikoj, kaj konsistas el brako, antaŭbrako, mano, palmo kaj fingroj. La ĉefa funkcio de la manoj estas testi per tuŝo kaj manovri objektojn en la spaco helpe de tenado. Ili estas uzataj por servi manĝaĵon al la buŝo, por mem aŭ reciproka tualetado, por funkciigi ilojn, kiel interhoman komunika aparato, por porti objektojn kaj eĉ kiel armilojn.
La malsupraj membroj
La kruroj estas la malsupraj membroj, etendiĝantaj de la pelvo ĝis la piedoj. Ilia longo estas proksimume duono de la longo de la tuta korpo kaj ilia pezo estas proksima al duono de la korpopezo (la pezocentro estas en la talia areo). La ĉefaj partoj de la kruroj: femuroj, genuoj, Crus kaj piedoj. Gamboj kutimas stari rekte kaj movi la korpon de loko al loko, marŝante, kurante aŭ saltante.
Evoluo
La evoluo de la homa korpo estas la rezulto de kontinuaj evoluaj procezoj, kiuj okazas en la homa korpo dum ĝia tuta vivo, de la momento de fekundigo ĝis la momento de morto. La disvolviĝo de la homa korpo estas direktita de la genaro kaj mediaj efikoj. La evoluo de la homa korpo estas studata en la kampo de evolua biologio, branĉo de biologio kiu okupiĝas pri la studo de la biologia evoluo de ĉiuj vivantaj estaĵoj de la momento de ilia kreado ĝis la momento de ilia morto, same kiel en medicino.
Estas ok evoluaj periodoj kaj transpontaj periodoj en la vivo de la homa korpo:
Homo havas vivdaŭron de 63 jaroj en la monda mezumo. Al homo, kiu vivas ĉirkaŭ 70 jarojn (proksimume la meza vivdaŭro en evoluintaj landoj) okazas ĉiuj evoluaj procezoj, kaj lia vivo finiĝas per morto, foje kiel rezulto de la degenero de la korpo en la postaj evoluaj etapoj. Ĉar la persono mortas pli frue ĉirkaŭ maljunaĝo (65), la procezoj de evoluo aŭ eluziĝo estas interrompitaj en la tempo de morto.
Studo de la homa korpo
La homa anatomio estas la scienco dediĉita al la studo de la makroskopikaj strukturoj de la homa korpo.
La homa fiziologio studas la funkciojn de la homa korpo.
La antropometrio estas la traktado de la mezuroj kaj proporcioj de la homa korpo.
2640 Hällström
2640 Hällström estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnlandan sacerdoton kaj fizikiston Gustaf Gabriel Hällström (1775 - 1844).
Mari Némedi
Mari Némedi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Némedi Mari estis hungara aktoro, voĉoaktoro, ŝlagrokantisto. Ŝia origina persona nomo estis Mária.
Mari Némedi naskiĝis la  en Vaskút, ŝi mortis la  en Kerepes.
Biografio
Pri lertnojaroj de Mari Némedi mankas informoj. Ŝi neniam ligiĝis al teatro, sed kelkfoje ŝi havis teatrajn rolojn (ekzemple Operetoteatro (Budapeŝto). Pli ofte ŝi havis filmajn rolojn. Ŝi ofte kantis ŝlagrojn precipe province en pluraj lokoj. Ŝi ricevis solan premion en 2015. Ŝi edziniĝis, baldaŭ ŝi divorcis.
Olga Knipper
Olga Leonardovna Knipper-Ĉeĥova (Ольга Леонардовна Книппер-Чехова; la 21a de septembro [malnovkalendare 9a de Septembro] 1868 — 22a de marto 1959) estis rusa kaj sovetunia teatra aktorino. Ŝi estis edzino de Anton Ĉeĥov.
Knipper estis inter la 39 originaj membroj de la Moskva Arta Teatro kiam ĝi estis formita de Konstantin Stanislavski en 1898. Ŝi ludis ekzemple la rolon de Arkadina en La mevo (1898), ludis la rolon de Elena en la moskva premiero de la Onklo Vanja (1899), kaj estis la unua kiu ludis la rolon de Maŝa en Tri fratinoj (1901) kaj de Madame Ranevskaja en Ĉeriza ĝardeno (1904). Knipper eziniĝis al Anton Ĉeĥov, nome aŭtoro de tiuj teatraĵoj, en 1901. Knipper-Ĉeĥova ludis la rolon de Ranevskaja denove en 1943, kiam la teatro markis la 300an ludon de Ĉeriza ĝardeno. La germana aktorino Olga Ĉeĥova estis ŝia nevino kaj la soveta komponisto Lev Knipper estis ŝia nevo.
Rŝtunidoj
Artak Rŝtuni estas atestita en 445. La familiaj regadoj de ilia regiono de Rŝtuniko, same kiel Bznuniko akiris de la arsakida dinastio post la ekstermo de la familio Bznuni. Rŝtunidoj subtenis la sasanidojn plejparte kontraŭ la bizancanoj.
La plej konata membro kaj la ĉefa figuro de la familio en la frua 7-a jarcento estas Teodoros Rŝtuni, marzpan  tiama princo de Armenio de 638 ĝis 655, kiu havis la malfacilan taskon certigi la pluvivon de Armenio inter bizancaj kaj arabaj ambicioj. Post la detruo de la Sasanida imperio, komenciĝis la islamaj rejdoj en Armenion en 642. Li estis poste ekzilita de la kalifo al Damasko.
La familio fariĝis ĉiam pli senrilata post la ekzilo de Teodoros, fariĝante vasaloj de la arcrunidoj kaj perdante sian heredan teron de Bznuniko favore al la Mamikonjanoj en 656. Vart Rŝtuni estas la lasta atestita membro de la familio en 705.
Fantoma verkisto
Fantoma verkisto (litera traduko de la angla "ghostwriter"), ankaŭ nomita "negra" en Hispanio kaj Francio, estas profesia verkisto kiun dungas persono aŭ firmao por verki aŭtobiografiojn, fabelojn, artikolojn, romanojn aŭ aliajn verkojn sen esti menciita kiel ĝia aŭtoro. Aktoroj, famuloj kaj politikistoj relative ofte dungas fantoman verkiston por verki tekstojn. Foje la fantoma verkisto estas menciita kiel "kunlaboranto".
Montévrain
Montévrain estas franca komunumo, lokita en la departemento Seine-et-Marne kaj en la regiono Francilio.
En 2015 ĝi havis loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Montévrinois.
Toninho Cecílio
Toninho Cecílio (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto kaj poste kiel trejnisto. Li partoprenis en teamoj kiel Palmeiras, Botafogo, Cruzeiro, Coritiba, São José, União São João, Portuguesa Santista, Paulista	kaj Santo André.
Li futbalis ankaŭ en la Japana Ligo ĉe Cerezo Osaka.
936 Kunigunde
936 Kunigunde estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi ricevis, por sekvi la tradicion, virinan antaŭnomon. "Kunigunde" nomas nenian precizan virinon.
Újezdec (distrikto Svitavy)
Municipo Újezdec situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en milde ondiĝinta ĉirkaŭaĵo de rivero Loučná, 8 km okcidente de urbo Litomyšl, 2 km sude de Cerekvice nad Loučnou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba noto pri Újezdec estas el la jaro 1167, kiam ĉi tie staris mastruma korto apartenanta al la monaĥejo Litomyšl.
Kapeleto
Kapeleto de Plejsankta Triunuo devenas el la jaro 1755. Sukcesplena estas aparte repliko de origina klasikisma pordo.
Vilaĝplaco
Újezdec havas tradician ĉeĥan vilaĝplacon kun fiŝlago kaj frontoj de bienoj orientitaj en la placon.
Interesaĵo
Al la vilaĝo Újezdec apartenas ankaŭ parto de la domaro U Tří Kocourů (Ĉe la Tri Virkatoj). Tra la domaro gvidis iam flankvojo de la landa vojo kaj staris ĉi tie bartrabo farita el tri nodaj fostoj en formo de virkatoj. Tion rememoras domo, sur kies fasado estas kapoj de tri virkatoj - kato kartludisto, kato juĝisto kaj kato drinkulo.
János Horvay
János Horvay [jAnoŝ horvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Horvay János Károly estis hungara skulptisto, membro de Societo Benczúr. Lia nobela antaŭnomo estis mecsekaljai [meĉekaljai], lia origina familia nomo estis Hoppl.
János Horvay naskiĝis la (laŭ aliaj informoj la naskiĝdato estas la 29-a) en Pécs, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Horvay studis en Industriarta Altlernejo, lia ĉefinstruisto estis Lajos György Mátrai. Helpe de ŝtata stipendio li daŭris la lernadon en Akademio de Belartoj de Vieno (1891-1898), poste en majstrolernejo de Caspar von Zumbusch. Li debutis en ekspozicio en 1894. Ekde 1898 li kreis en Budapeŝto komence en ateliero de József Róna. Li studvojaĝis al Parizo (1901), Italio (1902), Usono (1928). Li edziĝis en 1903, pro vidviĝo denove en 1926. Li ricevis premiojn en 1913 kaj 1929.
Muzeo pri vitrista metio (Gehlberg)
Muzeo pri vitrista metio (germane: Glasmuseum) troviĝas en Gehlberg, Germanujo (Glasmacherstraße nr 1).
Priskribo
La vitro-muzeo fonditis en 1993 troviĝante en la estra domo de la iama vitrofarejo de la familio Gundelach. La areo estas monumentprotektita kun tri konstruaĵoj: la estra loĝdomo (1709), la vitrofarejo (1898) kaj la kaldronejo (1898).
La vizitantoj informatas pri vitro ĝenerale kaj la evoluo de la prilaborado de vitro en Gehlberg speciale. Komencinte per la fondo de la unua vitrofarejo en 1645 de sur la monteto Geler berg (nomdonanto por la tuta komunumo poste), la ekspozicio gvidas onin tra 350 jaroj da tradicioj vitristaj kun prezentado de la fabrikitaĵoj.
Nur 6 semajnojn post la malkovro de la Ikso-radioj oni fabrikis tie ĉi jam la unuajn tubojn laŭ la planoj de Conrad Wilhelm Röntgen. La kolekto prezentas kelkajn tiajn tubojn (fabrikitaj ĝis 1928).
Ekde 1995 estas aldonita al la muzeo salono pri vivmanieroj de pasintaj tempoj (Heimatstube) kie eblas memori la tempon de la prageavoj.
Ĉiun vendredon (de 14.00-16.00 h) vitroblovistoj prezentas sian kreivan laboron por kontentigi la gap- kaj sciemon de la vizitantoj.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo
Barra do Rio Azul
Barra do Rio Azul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.003 loĝantojn en 2010.
FAK
La vorto havas plurajn signifojn:
Gorĝosako
Gorĝosako (gorĝa haŭto), en ornitologio, estas areo de haŭto sen plumoj en birdoj kiu kuniĝas al malsupra makzelo de la beko kaj al la birda kolo.
La Gorĝosako povas esti tre elstara, ekzemplo ĉe membroj de la ordo Suloformaj same kiel ĉe pelikanoj (kiuj verŝajne kunhavas komunan praulon). En multaj specioj, la Gorĝosako formas klapon, aŭ gorĝan saketon, kiu ĝenerale estas uzata por kolekti fiŝojn kaj aliajn predojn dumĉase.
Ĉe kormoranoj, la Gorĝosako estas ofte kolora, kontraste kun la aliflanke senkolora nigra aŭ nigrablanka aspekto de la birdo. Tio ŝajne utilas por ia funkcio en socia signalado, ĉar la koloroj iĝas pli markataj ĉe la reproduktuloj.
Ĉe fregatedoj, la Gorĝosako estas uzata eĉ pli spektakle. Dum pariĝada memmontrado, la masklo enpelas aeron en la sakon, kaj ŝvelas ĝin dum periodoj de 20 minutoj kiel granda ruĝa balono.
Ĉar kormoranoj estas pli proksimaj parencoj de suloj kaj anhingoj (kiuj ne havas elstarajn Gorĝosakojn) ol de fregatedoj aŭ pelikanoj, ŝajne la Gorĝosako estas ĉu pleziomorfa aŭ akirita per paralela evoluado.
György Carabelli
György Carabelli [djordj karabeli?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Carabelli György, vaste konata Georg Carabelli estis hungara-aŭstra kuracisto, dentkuracisto, kirurgo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis lunkaszprie. György Carabelli naskiĝis la  1787 en Pest (urbo). Li mortis la 1842 en Vieno.
Biografio
György Carabelli frekventis universitaton en Vieno19. Post la diplomo li estis kuracisto en armeo de Habsburga Imperio. Li partoprenis en militiroj en la jaroj 1809 kaj 1813, poste li estis kortega dentkuracisto de Habsburgoj. En 1821 li ankaŭ komencis instrui en universitato de Vieno, poste li estis kunfondinto de la denta kliniko.
Li estas nun rigardata kiel fondinto de la scienca stomatologio (dentkuracado). Li ricevis hungaran nobelecon.
Vezza d'Oglio
Vezza d'Oglio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Breŝo (Brescia) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Edolo, Grosio (SO), Incudine, Monno, Ponte di Legno, Sondalo (SO), Temù kaj Vione. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Canillo
Canillo, kun 120,86 km², estas la plej granda paroko de Andoro kaj la unua laŭ la kutima ordo. Ĝi konsistas el la vilaĝoj kaj urbaj nukleoj de Canillo, Soldeu, Bordes de Envalira, Tarter, San Pedro, Ransol, Els Plans, Vilar, Armiana, Aldosa, Forn, Prats, Meritxell kaj Molleres. Canillo estas la ĉefurbo, kun 1.149 loĝantoj.
Adalbert Béla Lengyel
Adalbert Béla Lengyel [lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lengyel Adalbert Béla estis hungara matematikisto, profesoro, fizikisto.
Adalbert B. Lengyel naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Kalifornio en Irvine.
Biografio
Adalbert B. Lengyel komence lernis en Reĝa Teknika Universitato József, poste en Scienca Universitato Pázmány Péter, kie li akiris pedagogian diplomon en 1933, post 2 jaroj li doktoriĝis (Ph.D.). En la studjaro 1935 li plulernis en Harvardo helpe de stipendio, poste li pasis jaron en Hungario, fine li iris al Usono, kie li vivis ĝismorte. Li instruis matematikon en diversaj universitatoj. Ekde 1946 li laboris en laboratorio en Vaŝingtono, ekde 1952 en laboratorio en Kalifornio. En 1962 li verkis la unuan fundamentan libron pri lasero, samtempe li kreis metodon pri laserego. En la jaro 1964 li instruis en Uppsala. Li pensiuliĝis en 1977.
Rezső Francé
Rezső Francé [reĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Francé Rezső estis aŭstrohungara biologo, botanikisto, altlerneja instruisto. Lia nomo estis ekster Hungario Raoul Heinrich Francé, lia botanika nomo estas "Francé".
Rudolf Heinrich Franze naskiĝis la en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
La ĉefe france parolanta familio Francé translokiĝis al Budapeŝto en 1883, kie la juna Rezső eklernis hungare. Li maturiĝis private, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. Lia plej grava instruisto estis Géza Entz (biologo), post la diplomo li estis asistanto de Gyula Klein. En 1892 li esploris unuĉelulojn apud Balatono. Inter 1898-1902 li estis asistanto en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), poste li vivis plu eksterlande. En 1906 li establis esplorejon en Munkeno, poste li verkis popularajn librojn pri biologio. En tiu periodo li multe vojaĝis en la mondo. Li esploris unuĉelulojn de la grundo. Pro la naziismo fine li retiriĝis al Hungario. Lia fidela edzino multe helpis en verkado de libroj kaj artikoloj.
Arcrunidoj
Arcrunidoj  (armene: Արծրունի; transliterumita kiel Ardzruni aŭ Arcruni) estis malnova armena nobela familio, kiu asertis esti posteulo de Sanĥerib, reĝo de Asirio (705 a.K - 681 a.K). Kvankam ĝi reflektas la supozitan Davidan stirpon de la Bagratidoj kaj la supozata deveno de la reĝa familio Mamikonjan, ĉi tio estas kutime interpretata kiel komponanto de mitologia genealogio. La origino de ĉi tiu aserto estas atribuita al Moseo de Ĥoreno, laŭ kiu la filoj de Sanĥerib rifuĝis sin en Armenio post mortigi lin kaj fondis la familiojn de la aercrunidoj kaj la Gnunioj. Verŝajne Moseo de Ĥoreno inspiriĝis el la bibliaj tradicioj sed sen historiaj fundamentoj.La genealogo kaj historiisto Kiril Tumanov spuras la originon de la arcrunidoj ĝis pli antikva armena dinastio, la orontidoj. Profesoro James Russell proponis la ideon, ke la Arcrunidoj derivos sian nomon de la urarta vorto arcibini (aglo), kiu pluvivis en la armena lingvo kiel arciv. La aglo estis simbola besto por la arcrunidoj kaj, en legendo, oni diris ke la prapatro de la arcrunidoj estis forlasita kiel infano kaj ke li estis savita de aglo.
La unua membro de la familio kies atestado ekzistas verŝajne estis Mitrobarzano en 69 aK, la Vicreĝo de Tigrano la Granda al Sofeno. Sub la regado de la aŝakunidoj, la familio regis la princajn teritoriojn en Vaspurakano, sudoriente de la Lago Van, kun progresa aneksado de la ĉirkaŭa teritorio.
Meze de la 4-a jarcento, la familio estis eltronigita. Ĉavaŝ pluvivis kaj reakiris potencon. En 369 pK, la ŝtato estis gvidita de Merujan Arcruni, kiu gvidis la persajn trupojn al Armenio kaj venkis la Generalon (Sparapeto) Mamikonjan. Tamen, ĉi-lasta reakiris potencon en mallonga tempo kaj Merujan estis mortigita.
Ĉirkaŭ 772, la arcrunidoj dominis la familiojn de Amatunidoj, Rŝtunidoj kaj Terunidoj de Dariunko (antaŭe posedo de la Bagratidioj) kaj regis la regionojn de Maku, Artaz, la Granda Valo de la Zab kaj la rivero Van. En 908, ili konstituis la Princlandon de Vaspurakano.
En la frua 11-a jarcento, la Arcrunioj starigis pli okcidente en Kapadokio, retiriĝante de la orientaj invadantoj. En 1021, la bizanca imperiestro asignis kiel feŭdon al Sanĥerib Arcruni, Amasia, Sebastia kaj Evdokia.
Lluís Llach
Diskografio
En 1975 lia plej granda sukceso aperas en ekzilo Viatge a Itaca (Vojaĝo al Itaca) al tekstoj de Konstantínos Kaváfis
Unu el liaj plej famaj kantoj estas ankaŭ L'Estaca [elp. lestAka]) (1968) iĝis simbolo de la lukto kontraŭ la reĝimo frankisma kaj por la renaturigo de la kataluna kulturo. En 1978 iĝis la himno de la sindikato Solidarność en la pola transskribo Mury.
Wulfred
Wulfred (m. la 24-an de marto 832) estis ĉefepiskopo de Canterbury, Anglio, de 805 al sia morto.
Familio kaj frua vivo
Wulfred verŝajne devenis de riĉa familio de Middlesex (nun plejparte en Granda Londono). Li iĝis ĉefdekano de Canterbury.
Ĉefepiskopo
En 805 li sekvis Aethelhard kiel ĉefepiskopo de Canterbury post ties morto. Li formale konsekriĝis la 3-an de aŭgusto 805.
Li kverelis kun Coenwulf, reĝo de Mercia kaj la plej potenca reganto de suda Anglio: en 808 la papo diris al Karolo la Granda ke Coenwulf ankoraŭ ne faris pacon kun Wulfred. Tamen ŝajnas ke la kverelo ĉesis ne post la fino de 809, ĉar de 809 al 815 Wulfred kaj Coenwulf engaĝiĝis en serio de transdonoj de bienoj.
En 814, akompanata de Wigberht, episkopo de Sherborne, Wulfred iris al Romo, eble por diskuti kun la papo disputojn pri reĝaj rajtoj rilate monaĥejojn. Anglosaksaj reĝoj longe superis monaheĵojn, nomumis abatojn kaj abatejojn, kaj aprobis iliajn regulojn, sed la eklezio ekpretendis tiajn rajton. Pro akra disputo pri tiuj rajtoj Coenwulf plurajn jarojn senigis Wulfred de lia ĉefepiskopeja aŭtoritato, sed li regajnis tion nepost 825.
Ĉirkaŭ 820 Coenwulf devigis Wulfred transdoni grandan sumon da mono kaj riĉan bienon por akiri la rajton superi plurajn monaĥejojn. Malgraŭ tio la disputo daŭris, kaj prokrastis ĝis 822 la kronadon de Ceolwulf la 1-an, kiu en 821 sekvis Coenwulf kiel reĝo de Mercia. En 823 Ceolwulf detroniĝis kaj Beornwulf iĝis reĝo de Mercia. Tiu estris konsilion kie estis decidate ke Wulfred rajtas regi la monaĥejojn kiuj okazigis la kverelon. Cwenthryth, filino de Coenwulf kaj abatino de monaĥinejoj en Winchcombe kaj Thanet, pagis kompenson al Wulfred.
Kastelo de Hegyfalu
La Kastelo de Hegyfalu (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Széchenyi [sEĉEnji]) estas historia monumento, nun loĝejo de gemaljunuloj en Hungario, en vilaĝo Hegyfalu.
Wulfred
Ĉefepiskopo
En 825 Egbert, reĝo de Wessex, venkis Beornwulf kaj ekdominis Kent. Li kaj Wulfred ne ĝuis amikajn rilatojn, verŝajne ĉar ili kverelis pri rajtoj rilate monaĥejojn.
Wulfred havis monfarejon ĉe Canterbury. Li estis la unua ĉefepiskopo de Canterbury kies portreto aperis sur moneroj.
Veľký Slivník
Veľký Slivník, hungare Nagyszilva [nadjsilva] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La loknomoj signifas: granda pruno.
Kastelo de Hegyfalu
Historio
Oni taksas, ke ĉi tiu baroka kastelo estis konstruita en la 18-a jarcento. En 1794 murpentraĵoj estis pentritaj. En nekonata jaro familio Széchenyi aĉetis la kastelon, tiu familio faris klasikisma ĝin en 1815. En 1848 Lajos Batthyány dum rajdado falis teren, li estis flegata en la kastelo semajnon. Ekde la 20-a jarcento diversaj posedantoj havis la kastelon. En 1935 la konstruaĵo estis renovigita. Dum la 2-a mondmilito la aktuala posedanto detruis la relojn kaj forcejojn kaj la ferojn li vendis. Ekde 1943 la hungara sanservo aĉetis la kastelon kaj oni konstruis pavilonon kun koridoro. Inter 1949-2002 hospitalo pri pulmomalsanuloj funkciis. En 2005 plena renoviĝo okazis, poste servas la gemaljunulojn kun 140 litoj.
Veľký Slivník
Geografio
Veľký Slivník situas sur deklivo, laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 16 km-oj.
Kastelo de Hegyfalu
Konstruaĵo
La teretaĝa konstruaĵo kun sutereno (kela nivelo, tamen iom pli alte) sitas en meza parto de la vilaĝo en parko. La kastelo formas brikon, sed meza parto de la fasado reliefas kaj formas timpanon, kiun tenas 6 kolonoj. En la malantaŭa fasado etendiĝas pli malgranda timpano kun 4 kolonoj. Interne en la ĉambroj stukoj estas videblaj.
Parko
La parko estas protektata, oni supozas, ke ĝi estis kreita kune kun la kastelo.
Veľký Slivník
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248, poste en 1282 en hungara formo "Scylwa" (=pruno) kaj en 1350 "Nogzylua" (=granda pruno). En 1427 29 familioj pagis impostojn. En 1787 267 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj, en 1828 346 vilaĝanoj en 45 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyszilva 235 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Kisszeben, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľký Slivník 300 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Famuloj
En la iama Nagyszilva naskiĝis hungara aktoro Ödön Egervári.
Saint-Lothain (stacidomo)
Saint-Lothain estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Lothain, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Mouchard - Bourg-en-Bresse (880000).
Drevlanoj
Drevlanoj (Древляне, slavone Деревлѧне, Драўляне, Деревляни) estas orientslava gento, vivinta en Nordokcidenta Ukrainio. Orienta limo de «Drevlanio» estis Dnepro, kaj norda Pripjato. Dum regado de Olga drevlanoj finfine iĝis parto de Kieva Regno.
Deveno
Nomo «derevlane» en la slavona signifas «arbaruloj», ĉar drevlanoj vivis en arbaroj. Ili, kiel polanoj kaj kriviĉoj, estas idaroj de orientaj kroatoj kaj orientaj serboj.
Memstara epoĥo
Laŭ kronikoj, drevlanoj estis sovaĝaj, necivilizitaj homoj. Sed versioj de ĥronikistoj ne estas subtenitaj de historiistoj. Lia ĉefa urbo estis Korosten (ĝis 946) kaj poste Ovruĉ (970 - 1015).
Lago Parz
Lago Parz (armene: Պարզ Լիճ) estas malgranda lago situanta en la Diliĝana Nacia Parko oriente de Diliĝano en Armenio. La lago formiĝis per naturaj klimataj ŝanĝoj. "Parz" en la armena signifas klara.
Drevlanoj
Obeado al Kievo
Laŭ kronikoj, drevlanoj konfliktis kun polanoj (gento apud Kievo). Olego la Saĝa obeigis drevlanojn, ili partoprenis en liaj ekspedicioj al Konstantinopolo (907, 911). Post la morto de Olego drevlanoj ribelis, sed kieva grandprinco Igor venkis ilin.
Lago Parz
En 2017 la Transkaŭkaza Migrovojo estis kreita por ligi la lagon Parz kun la urbo Diliĝano kaj en la kontraŭa direkto kun la vilaĝo Goŝ kaj lago Ĝoŝ. La vojo estis kreita per la konstruado de novaj vojoj por kunligi ekzistantajn vojojn aŭ tervojojn.
Drevlanoj
Obeado al Kievo
Je 945 drevlanoj ree ribelis kaj murdis Igoron. Poste drevlana princo Mal provis obeigi Kievon, sed Olga, vidvino de Igoro, venkis, murdis princon Mal kaj pereigis je Korosten. Ŝi finfine obeigis ilin.
Lago Parz
En 2018 la neregistara organizo Trails For Change konstruis novan vojon, kiu ĉirkaŭas la lagon. Restoracio kun trinkejo, remŝipa ŝnurejo kaj zipaj linioj troviĝas ĉirkaŭ la lago.
Drevlanoj
Konataj princoj de Drevlanoj
Je 1016 Drevlana feŭdo estis unuigita kun Kieva feŭdo.
(15639) 2074 P-L
(15639) 2074 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Oleksandra Matvijĉuk
Oleksandra MATVIJĈUK (ukraine: Олександра В’ячеславівна Матвійчук; naskiĝis la 8-an de oktobro 1983 in Bojarka, soveta Ukrainio) estas ukraina juristino, aktivulino pri homaj rajtoj, prezidantino de la organizaĵo Centro por civilaj liberecoj kiu celas antaŭenigi homajn rajtojn, demokration kaj solidarecon. Krome ŝi estas estraranino de la International Renaissance Foundation kiu asertas sin engaĝiĝi por demokrata kaj plurisma socio en Ukrainio kaj kiu estas unu el la fondumoj pri malferma socio.
En septembro 2022 al ŝi kaj la Centro por civilaj liberecoj estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero kaj en oktobro 2022 al la sama centro aldone la alternativa Nobel-premio pri paco, kune kun la belorusia homrajta aktivulo Ales Bjaljacki kaj la rusa homrajta organizaĵo Memorial.
Ŝia laboro estas reflektita en multaj raportoj pri perforto kontraŭ pacaj manifestaciantoj, perforto kontraŭ virinoj, politikaj kaptitoj kaj diversaj malobservoj de homaj rajtoj en la regiono por diversaj instancoj kiel Unuiĝintaj Nacioj, Konsilio de Eŭropo, Eŭropa Unio, OSKE kaj Internacia Puna Kortumo.
János Kallós
KALLÓS János (kalo:ŝ) estis hungara ĵurnalisto naskita en Zsombolya la 24-an de oktobro 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de junio 1970.
Biografio
János Kallós abiturientiĝis en 1909 en Budapeŝto, poste ĝis 1916 li laboris ĉe la Pesti Napló. Ekde 1917 ĝis 1921 li estis kunlaboranto de la gazeto Az Újság, en 1919 li skribis artikolojn en gazeton ŝtonpresitan Munka. En 1921 li establis la gazeton Pesti Tőzsde, kies ĝis 1943 li estis ĉefredaktoro. Ekde 1925 li estis redaktoro de la Pénzügyi és Tőzsdei Kompaszt ĝis 1943. Post 1945 li partoprenis en reorganizo de la Ĵurnala Asocio. En 1947–49 li redaktis la noveeldonitan Kompasz. En 1948 li estis redaktoro de la Kis Újság, respondecredaktoro de Turf en 1949–50, poste ĵurnalisto ĉe la Landa Eldonejentrepreno Ĵurnala kaj Semajngazeta (Napi- és Hetilapkiadó Nemzeti Vállalat).
José Raúl Capablanca
José Raúl Capablanca y Graupera (naskiĝinta la 19-a de novembro 1888 Havano – mortinta la 8-an de marto 1942 New York) estis kuba ŝakludisto, mondĉampiono en la jaroj 1921-1927. Li famiĝis pro "maŝine preciza ludo", kiu alportis al li kromnomon Ŝaka aŭtomato. En tempoj de sia plej granda gloro li fakte neniam malvenkis. Ŝakaj komentariistoj ofte nomis lin per kromnomo Nemalvenkebla. Dum sia kariero li akumulis 302 venkojn, 246 egalvenkojn kaj 35 malvenkojn. Capablanca gajnis la individuan oran medalon en la Ŝakolimpiko de 1939 okazigita en Bonaero, Argentino per (+7-0=9).
Tri Mariaj
Per la sintagmo Tri Mariaj oni referencas al la tri virinoj kiuj sekvis Jesuon dum la paska tritago; tradicie ili estas identigitaj en: Maria (patrino de Jesuo), Maria Maddalena kaj Maria de Klopas.
Krucumo de Jesuo
La kvar kanonaj Evangelioj enhavas la rakonton pri la krucumo de Jesuo, sed tra priskriboj malsamaj inter si: tiu malsameco koncernas ankaŭ la apartaĵon de la “Tri Mariaj”:
Resumante ĉijn datenojn elmerĝiĝantaj el la evangeliaj rakontoj, la virinoj ĉeestaj ĉepiede de la kruco kun la nomo “Maria” estis: la patrino de Jesuo, Maria el Magdalo, la patrino de Jakobo kaj Jozefo, Maria de Klopas. Nenio oponas al la fakto ke la lastaj du figuroj povus ankaŭ esti surmetitaj kaj identigitaj; sed samtempe neniu biblia referenco tion postulas. Fakte, la greklingva teksto de la Evangelio de Johano, unika apostolo perokula atestanto, estis seninterpunkcia, havanta nur du konjunkciojn καὶ (kaj), kaj ŝajnas sugesti la ĉeeston de nur tri virinoj: “ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή”. . Tezo tiu kiu fakte transsaltas la teorion pri la kvar virinoj kaj, implicite, ankaŭ la tezon de la supozitaj karnaj gefratoj de Jesuo. Se fakte (Maria de Klopas) estas dirita fratino de lia patrino, kvankam nur proksima parenco, facilas konkludi ke la fratoj de Jesuo cititaj en aliaj evangeliaj pasaĵoj reale estis liaj proksimaj parencoj, plejeble la filoj de Maria de Klopas, nome Alfeo Jozefo kaj Simono. Konkludo, tamen, kontestata de protestantaj doktrinoj, kiuj ne konfesas la virgecon de Maria post la naskiĝo de Jesuo, akceptante tamen la virgecan koncipon de Jesuo.
Aliaj projektoj
KOMUNA prezentas galerion de bildoj pri la “Tri Mariaj”