cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kvinlatera prismo
En geometrio, la kvinlatera prismo estas pluredro, la tria en malfinia aro de prismoj. La edroj estas 5 paralelogramaj flankoj kaj 2 kvinlateraj bazoj. Ĝi havas 7 edrojn, 10 verticojn, kaj 15 laterojn.
Se ĉiuj edroj estas ĉiuj regulaj plurlateroj la prismo estas duonregula pluredro. Estas du variantoj:
Almadén de la Plata
Almadén de la Plata estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 255 km2 kie loĝas 1577 geloĝantoj, do loĝdenso estas 6.2 loĝ./km2. Almadén de la Plata situas je 59 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
La nomo de tiu vilaĝo signifas en la hispana "Almaden de la Arĝento" kaj siavice Almaden estas vorto devena de la araba kun la signifo "minejo", do entute "Arĝentominejo".
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1577 geloĝantoj de la municipo Almadén de la Plata estas 779 inoj kaj 798 viroj. En la 255-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 1566 geloĝantoj, kaj aliaj 11 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 18, 8 inoj kaj 10 viroj, kaj mortis 23, 12 inoj kaj 11 viroj. Tiel la natura kresko estis -5 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 688 homoj (43.6%).
2178
2178 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
Hédervár
Hédervár estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Mosonmagyaróvár.
Situo
Hédervár situas meze de insulo nomata Szigetköz, kiun ĉirkaŭbrakas Danubo kaj Mosoni Duna. Flankovoje Mosonmagyaróvár kaj Győr facile estas alireblaj.
Historio
La vilaĝo estis posedaĵo de familio Héderváry dum preskaŭ 8 jarcentoj. Héderváry Kont István tie ĉi komplotis kaj de ĉi tie ekis al Buda kun siaj amikoj kontraŭ la reĝo Luksemburga Sigismundo.
En 1954 la inundo neniigis 105 domojn.
En centro de la vilaĝo troviĝas kastelo. Ĝi servis dum la 2-a mondmilito kiel germana ambasadejo, poste milithospitalo, nun ĝi estas hotelo.
Oni rimarkis unuafoje en Hungario la terpoman skarabon ĉe Hédervár.
Hugo Henrique Assis do Nascimento
Hugo Henrique Assis do Nascimento (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy kaj Thespakusatsu Gunma.
Levi
Laŭ la Nova Testamento, Sankta Mateo la evangeliisto, ankaŭ nomata Mateo Levi (ĉar ankaŭ li apartenis al la izraela tribo Levi) kaj Levi de Alfeo (laŭ lia patro Alfeo), estas unu el la Dekdu apostoloj de Jesuo Kristo kaj aŭtoro de unu el la kvar evangelioj en la Nova Testamento. Oni tradicie identigas la apostolon Mateo kaj la evangeliiston. La evangelio laŭ Luko aparte en la kvina ĉapitro indikas pri li nur je la nomo "Levi".
Gyula Baros
Gyula BAROS [djula baroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baros Gyula estis hungara literaturhistoriisto, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1927).
Gyula Baros naskiĝis la  1876 en Budapeŝto. Li mortis la 1936 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Baros frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li iĝis porvirina edukisto en 1899, instruisto en gimnazio en 1906. Li estis unu el la fondintoj de Hungara Literaturhistoria Societo en 1911, poste li foje redaktis ties periodaĵon. Liaj artikoloj aperis ankaŭ en aliaj gazetoj.
2189
2189 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
Listo de vulkanoj de Mediteraneo kaj okcidenta Azio
Vulkanoj de okcidenta Mediteraneo
Tiu listo enhavas nur la vulkanojn menciatajn de Smithsonian Institution kiel vulkanoj kiuj erupciis aŭ eble erupciis dum la lastaj 10mil jaroj.
Aliaj malaktivaj vulkanoj en Hispanio, en Maroko, en norda Alĝerio estas listata de VOGRIPA.
Vulkanoj de Italio
Pro la tre granda kvanto de vulkanoj en Italio kaj en la apudaj maroj, bonvolu vidi la liston tie ĉi.
Vulkanoj de Grekio
Tiu listo enhavas la vulkanojn menciatajn de Smithsonian Institution kiel vulkanoj kiuj erupciis aŭ eble erupciis dum la lastaj 10mil jaroj kaj nur parton de la malaktivaj vulkanoj erupciintaj pli frue.
Pluaj malaktivaj vulkanoj en Grekio (ne erupciintaj dum la lastaj jarmiloj) estas listata de VOGRIPA.
Občina Videm
Občina Videm estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 30 komunumoj kovrante areon de 80 km². Komence de 2018 tie loĝis 5538 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Videm pri Ptuju.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Občina Hajdina kaj Urba municipo Ptuj en la nordo, Občina Markovci en la nordoriento, Občina Cirkulane en la oriento, Občina Žetale en la sudokcidento, Občina Podlehnik, Občina Majšperk kaj Občina Kidričevo en la okcidento. En la sudo, Videm estas najbara Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 30 vilaĝoj:
Barislovci, Belavšek, Berinjak, Dolena, Dravci, Dravinjski Vrh, Gradišče, Jurovci, Lancova vas pri Ptuju, Lancova vas, Ljubstava, Majski Vrh, Mala Varnica, Pobrežje, Popovci, Repišče, Sela, Skorišnjak, Soviče, Spodnji Leskovec, Strmec pri Leskovcu, Šturmovci, Trdobojci, Trnovec, Tržec, Vareja, Velika Varnica, Veliki Okič, Videm pri Ptuju, Zgornja Pristava, Zgornji Leskovec.
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:135_x568241_y133610_s12_b4
.gd
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Valmala
Valmala estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Brossasco, Busca, Melle, Roccabruna, Rossana, Venasca kaj Villar San Costanzo.
Polipodialoj
La polipodialoj (Polypodiales) estas planta ordo el pteridofitoj. Tiu ordo estas la plej speciriĉa el la filikoj kun 23 familiojn kaj ĉirkaŭ 8000 speciojn, tio estas 75 % el ĉiuj filikospecioj. Ĝia tipa genro estas polipodio.
Karakteroj
La sporangioj estas kovrataj de flanke aŭ centre alfiksita induzio. Sed en multaj evolulinioj induzioj sekundare perdiĝis. La gametofitoj estas verdaj kaj ofte korformaj, malofte bendoformaj (ĉe kelkaj epofitoj). Ili vivas en la surfaco de la grundo.
Taksonomio
La polipodialoj estas la frata grupo de la arbofiliko. Kune kun la heterosporaj salvinialoj ili formas la kern-leptosporangiajn filikojn. Ili estas monofilia grupo kaj separiĝis verŝajne antaŭ ĉirkaŭ 220 milionoj da jaroj (triaso) de la arbofilikoj.
Jen la listo, laŭ World Flora Online (8 apr. 2020), de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Poludnica (esperanto-aranĝo)
Poludnica estas esperanto-aranĝo, vintra renkontiĝo de esperantistoj–vojaĝantoj kaj turistoj, kiu okazas ekde la jaro 1983 en Malaltaj Tatroj en Slovakio, en la Liptov-regiono, proksime de la samnoma monto Poludnica. Kutime ĝi okazas dum kelkaj tagoj ĉirkaŭ la unua semajnfino de januaro kaj en ĝia programo estas sportaj aktivecoj, prelegoj pri vojaĝoj el la tuta mondo kaj informoj pri praktikaj scioj de vojaĝantoj. Supreniro sur la monton Poludnica, kiu estas fino de norden celanta montdorso kaj altas, estas tradicia pinto de la programo.
Dum sia unua jardeko, la aranĝo havis nur lokan signifon, dum la dua jardeko ĝi ekhavis signifon nacian (tutslovakian) kaj nun ĝi jam estas regule internacia, kun tradice riĉa programo.
Camuñas
Camuñas [kamUnjas] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Camuñas" devenas el araba kammuniya kiu signifas 'simila al kumino'. La nomo estis prenata plej verŝajne el kromnomo antroponima de reploĝanto de la zono post la Reconquista.
Situo
Camuñas estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Toleda Manĉo en la sudorienta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 674 m; je 83 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 105 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°25′44″ N 3°27′32″ Ok.
Harry Babasin
Harry BABASIN (naskiĝis la 19-an de marto 1921 en Dallas, Teksaso, mortis la 21-an de majo 1988 en Los-Anĝeleso) estis usona ĵaz-basisto kaj violonĉelisto.
Camuñas
Geografio
La municipo troviĝas situanta ĉe deklivaro de la monto Cabeza-gorda, en la maldekstra bordo de la rivero Amarguillo [amargIjo] en la komarko Manĉo. Limas kun la municipaj teritorioj de Puerto Lápice kaj Herencia, en la provinco Ciudad Real, kaj Madridejos kaj Villafranca de los Caballeros en la provinco Toledo.
Ties teritorio etendas tra ampleksa altebenaĵo. La suda pinto estas malpli ebena, kun ravinoj, gorĝoj kaj montoj kiuj preskaŭ atingas 1000 metrojn alte. Okcidente troviĝas valo ĝis la rivero Amarguillo, kaj la monto Cañada de las Vacas kiu etendiĝas ambaŭflanke de la aŭtovojo A-4. Dekstre de la ŝoseo estas monto en kies pinto estas tri enirejoj de antikvaj minoj, unu el kiuj estas ege profunda.
Harry Babasin
Vivo kaj verkado
Babasin estis la unua, kiu aplikis la plukludon je ĵaza violonĉeloludo dum surdiskigo (kun Dodo Marmarosa en 1947). Ĉi tiun teknikon poste transprenis lia kolego Oscar Pettiford. Babasin kunlaboris en 1952 je la registradkunsido Inglewood Jam de Charlie Parker kaj Chet Baker kaj surdiskigis krome kun Laurindo Almeida, Bob Enevoldsen, Herbie Harper, Barney Kessel, Lou Levy, Bud Shank, Lucky Thompson kaj Sonny Criss kaj ludis violonĉeloduetojn kun Oscar Pettiford. Li kunlaboris je la filmo A Song Is Born de Howard Hawks (1948). En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj li pli kaj pli retiriĝis el la muziknegoco. Sian lastan prezentadon li havis en Novjorko ĉeflanke de pianisto John Banister (de kiu li ankaŭ havis la ŝercnomon the bear) en la jaro 1985.
Camuñas
Historio
Estas restoj de romia kaj poste araba setlejo. Inter la arkeologiaj restoj troviĝis olelampoj, ceramiko kaj ia skribŝtono. La loko Villares de Almaén, estas klara toponimo (vilaoj de la mino) kiu indikas eston hispanromian kaj araban. Oni dokumentis ankaŭ hispanromiajn setelejojn en la lokoj Varas, Palio kaj Lerma.
Post la reconquista la reloĝado estis realigata ĉirkaŭ la 1276 fare de la Ordeno de Sankta Johano. Tiutempe ĝi estis nur domaro kiu dependos el Consuegra ĝis meze de la 16a jarcento. La 5a de aprilo de 1557 oni donis la privilegion de vilaĝeco, fare de la princino Johanino de Aŭstrio, guberniestrino de tiu regno pro foresto de lia frato Filipo la 2-a, sed la municipo devis pagi al la publika trezoro la kvanton de unu miliono kaj 59,500 maravedoj. Tiam Camuñas havis 160 familidomojn kaj 800 loĝantojn.
Komence de la 19a jarcento okazis la invado fare de la francoj, el kiu eliris movado kontraŭ la invadanto, ĉefe kiel geriloj, kaj la municipo havis reprezentanton kiu iĝis historia kaj populare legenda nome tío Camuñas (onĉjo Camuñas). Jarojn poste iĝis urbestro Luis Villaseñor y López de la Oliva, nobelulo de liberalaj ideoj kiu kontraŭstaris kun la eklezio, kaj eĉ forpelis la pastron. Li ankaŭ fondis gazeton "El Trueno" (la tondro). Dum la Unua Hispana Respubliko komencis la Kantona Revolucio kaj oni organizis kantonojn (kiuj en Hispanio estis sendependaj ŝtatoj volonte federataj en la Hispana Federacio) tra diversaj lokoj de Hispanio. La plej fama estis tiu de Kartaĥeno sed ankaŭ Camuñas formis sian propran kantonon, kiu senformiĝis post malmultaj tagoj, kaj ĉio ixgis efemera evento.
Tiu vilaĝo atingis pinton de populacio komnce de la 1930-aj jaroj nome ĝis 2,650; post la Hispana Enlanda Milito oni estis perdintaj pli da 150 loĝantoj pro mortoj, malsato, politika subpremado ktp. Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Camuñas oni atingis 2,616 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Camuñas oni falis al 1,747, komence de la 1990-aj jaroj; poste oni rekuperiĝis al la nunaj 1,915.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Elstaras produktado de vino, oleo kaj safrano kun devenaj markoj “La Mancha”, "Montes de Toledo" kaj “Azafrán de La Mancha”, respektive, tiu lasta kun sidejo de la Regula Konsilantaro en Camuñas.
Socia vivo
Estas bazlernejo, sed por ĉeesto al mezlernejo, la lernantoj devas foriri al Madridejos. Estas muzika lernejo kaj bando. Estas malgranda kuraccentro kaj malsanulejo plej proksima estas tiuj de Alcázar de San Juan, je ĉirkaŭ 20 km kaj tui de Toledo.
Liendo
Liendo estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio, norda Hispanio. Ĝi situas en la distrikto Orienta Marbordo de Kantabrio, je 52 Km de la regiona ĉefurbo Santandero. Ĝiaj limaj municipoj estas Laredo norde, Castro Urdiales okcidente, Guriezo, Ampuero kaj Limpias sude. Laŭ censo de 2010 ĝi loĝantaro konsistis el 1246 homoj. La municipo havas ĉefan loĝantaron en Hazas kaj ampleksas plurajn kvartalojn.
Kvankam ĝi havas marbordon, en la municipo ne ekzistas grandaj strandoj kiel en apudaj municipoj, ekzemple, Castro Urdiales kaj Laredo. Tamen estas du plaĝoj ankaŭ vizitataj dum somero: la Plaĝo de San Julián kaj Plaĝo de Sonabia. La marbordo havas multajn krutajn klifojn kaj tiujn plej altajn en Kantabrio.
Taub
Taub estas la familia nomo de:
Adršpach
Adršpach (Adersbach) estas municipo kaj burgoruino en kabo de Rokoj ĉe Adršpach-Teplice, situanta 2 km de vilaĝo Dolní Adršpach en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Sur rokoza plataĵo de Starozámecký vrch (Malnovkastela monteto) estis verŝajne fine de la 13-a jarcento konstruita reĝa burgo. En suda kaj okcidenta partoj ŝirmis la sidejon duspecaj remparoj kun fosaĵo, la ceteraj partoj havis naturan ŝirmon en perpendikle falantaj rokoblokoj. Al antaŭburgejo, kie staris mastrum-konstruaĵoj, ligis du memstaraj burgetoj. En la orienta burgeto sur la memstara rokobloko staris palaco. La burgo estis post la jaro 1427 konkerita de táboranoj, kiuj de tie entreprenis atakojn en najbaran Silezion. Ĉar la atakoj daŭrigis eĉ pli malfrue, silezianoj en la jaro 1447 aĉetis la burgon kaj ruinigis ĝin tiel perfekte, ke ĝi jam ne plu estis renovigita. Nur fundamentoj de la mastrum-konstruaĵoj kaj restaĵoj de keloj kun volboj konserviĝis. De la burgo eblas rigardi al Rokoj ĉe Adršpach-Teplice, al la ĉirkaŭaĵon de urbo Broumov kaj al montaro Krkonoše (Gigantmontaro).
Barbara Frischmuth
Barbara FRISCHMUTH (naskiĝinta en la 5-a de julio 1941 en Altaussee) estas aŭstra verkistino. En siaj verkoj ŝi kombinas fantaziajn kun realajn elementojn kaj temigas samtempajn problemojn kiel: la rolon de virino, la problemojn de eduksistemoj aŭ kulturan diversecon.
Vivo
Ŝi studis en Graz la lingvojn turkan kaj hungaran kaj diplomiĝis en 1964 kiel tradukistino. Poste ŝi studis en Vieno orientistikon.
Jam en 1962 ŝi aliĝis al la grupo Forum Stadtpark kaj verkis unuajn tekstojn laŭ eksperimenta stilo. En ŝia unua romano Die Klosterschule (1968) ŝi rakontas pri la severeco ĉe katolikaj lernejoj-internulejoj. Lingva subpremo kaj sufoko estas same la temo ĉe Amoralische Kinderklapper (1969), tamen tie ĉi en etendita maniero pro la aspekto de ludado-kreiveco: nun infanoj estas kreintaj al si propran mondon kaj defendas sin kontraŭ la intrudo de aferoj el la plenkreskula mondo.
Ĉefverko
Kiel ĉefverko rigardatas la t.n. Sternwieser-tripartitaĵo kiu interplektas la tavolojn de mitologio kaj reala mondo kaj transformas aŭtobiografajn travivaĵojn al ampleksa traktado de virina memtroviĝo. En la unua volumo, la romano Die Mystifikationen der Sophie Silber (1976), diosimilaj uloj decidas ekloĝiĝi en eta vilaĝo de Stirio kaj intermiksi en la rilatojn de la lokuloj. En Amy oder die Metamorphose (1978) la feino Amaryllis Sternwieser enkarniĝas en la korpo de studentino de medicino, ekkonis la ĉiutagan vivon de la homoj kaj fariĝis - verkistino! En la tria volumo nomita Kai und die Liebe zu den Modellen (1979) Amy pasigas la tagojn de certa sole edukanta patrino, kiu vidas sin ĉirkaŭfermita inter deziroj pri aŭtonomio kaj neceso cedi al la donita situacio. La feinoj ĉiam propagandas por toleremo kaj fantaziplena pripensado de ĉio.
Aliaj verkoj (elekto)
Aliaj romanoj de ŝi estas: Das Verschwinden des Schattens in der Sonne (1973), Kopftänzer (1984), Über die Verhältnisse (1987), Einander Kind (1990), Die Entschlüsselung (2003) kaj Der Sommer, in dem Anna verschwunden war (2004).
Al ŝiaj plej gravaj rakontkolektoj nombriĝas: Haschen nach Wind (1974), Mörderische Märchen (1989) kaj Hexenherz (1994).
La ege kreiva verkistino skribis kaj teatraĵojn, radiodramojn, poemojn (Schamanenbaum, 2001) kaj plurajn porinfanajn librojn kiel: Philomena Mückenschnabel (1970), Die Ferienfamilie (1981), Ida, die Pferde und Ob (1989) kaj Machtnix oder Der Lauf, den die Welt nahm (1993).
Premioj
Oni aljuĝis al ŝi diversajn premiojn, ekzemple: Österreichischer Kinder- und Jugendbuchpreis (1972); Internationaler Hörspielpreis (1990); Franz-Nabl-Literaturpreis (1999).
Fonto
Däschlein, Heribert: "Frischmuth, Barbara", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Suna nebulo
Suna nebulo estas en la aero ŝvebanta seka ekstera aspekto, kio malbonigas la vidodistancon kaj peras, ke malapudaj elementoj montriĝas brun-flavaj en la direkto de la Suno kaj aliloke blu-grizaj. Sunan nebulan perantaj malgrandaj partikloj kreas pro modifo de la normala veteraspekto, pro vulkana erupcio, etendiĝo de poluo aŭ disvastigo el sabla polvo devena ekzemple de Saharo al Suda Eŭropo, Kanarioj ktp.
Brettes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Vráble
Vráble (Verebély) estas urbo en Slovakio, en regiono Nitra, en distrikto Nitra.
Situo
la urbo situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Žitava, laŭ ĉefvojo Zvolen-Nitra, la lasta urbo troviĝas 18 km.
Historio
La urbo estis loĝata dum la neolitiko. Dum la Grandmoravia regno konstruiĝis fortikaĵeto, kiun la hungaroj trakonstruis. La unua mencio pri la komunumo okazis en formo Verebel el 1235. Pro la turkoj la fortikaĵo iĝis pli forta en la 17-a j.c. Paroĥejo trakonstruiĝis el nobeldomo de Boronkai. En 1910 loĝis en la urbo 2845 da homoj (1522 hungaroj kaj 1236 slovakoj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Bars, kie estis distriktejo. En 1919 la ĉeĥa armeo okupis la urbon, sekve ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en la urbo 9493 da homoj (8857 slovakoj kaj 445 hungaroj).
Mramorak
Situo
Mramorak situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Kubin, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. Post la 2-a mondmilito la komunistoj detruis la luteranan preĝejon. En 2002 loĝis en Mramorak 3145 homoj, (2258 serboj (72 %), 416 rumanoj, 101 ciganoj kaj aliaj).
2195
2195 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
NGC 4682
NGC 4682 (aliaj indikoj — MCG -2-33-8, IRAS12446-0947, PGC 43147) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ringelai
Ringelai estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freyung-Grafenau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jehuda
Jehuda - foje mallongigata Juda aŭ Jude - estas vira persona nomo. Kutime la nomo aludas al Jehuda (hebree יְהוּדָה), la kvara filo de la patriarko Jakobo kaj de Lea, kies nasko dokumentiĝis en la verso 29:35 de la libro Genezo, parto de la juda Torao kaj de la kristana Malnova Testamento. Jehuda iĝis la prapatro de unu el la dek du triboj de izraelidoj, kiuj laŭ la biblia tradicio konsistigas la judan popolon. La tribo de Jehuda donis multajn reĝojn (ekzemple, David kaj Salomono) kaj, laŭ la judaj profetoj, donos la Mesion. Koresponde al tio asertas la kristanoj, ke Jesuo estis el la tribo Jehuda, kvankam la evangelioj donas du apartajn kaj reciproke kontraŭdirajn genealogiojn.
Miklós Dezső
DEZSŐ Miklós [deĵoe:a] estis rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Pécs la 14-an de junio 1890 kaj mortis en Aita Mare en aprilo 1955.
Biografio
Miklós Dezső estis memlernulo. Li akiris siajn artajn konojn en la privatskolo de László Pataky kaj Gyula Müller-Merész. Li estis de la 1920-aj jaroj apotekisto en Aita Mare. Li prezentis siajn kreaĵojn de 1921 en urboj de Transilvanio. Pluraj el siaj pentraĵoj troviĝas en Székely Nemzeti Múzeum de Sfântu Gheorghe.
Doris Humphrey
Doris Batcheller HUMPHREY (17a de oktobro, 1895 – 29a de decembro, 1958) estis dancistino kaj koreografino de la komenco de la 20a jarcento. Kun siaj samtempuloj Martha Graham kaj Katherine Dunham, Humphrey estis unu el la dua generacio de pioniroj en moderna danco kiu sekvis la antaŭlojn – kiel Isadora Duncan, Ruth St. Denis kaj Ted Shawn – en la esploro de la uzado de spiraj kaj disvolvigaj teknikoj kiuj estas ankoraŭ aktuale instruataj. Ĉar multaj el ŝiaj verkoj estis notaciitaj, Humphrey plue estas lernata, studita kaj ludita.
En 1928, Humphrey kaj Charles Weidman, kiu estis laborinta kun Humphrey, lasis la lernejon Denishawn kaj translokiĝis al Novjorko. Kun Humphrey kaj Weidman, ankaŭ Martha Graham ribelis kontraŭ la lernejon Denishawn dum tiu epoko. Humphrey kaj Graham aparte disvolvigis novajn ideojn pri la kerna dinamiko de dancomovado kio finfine formis la bazon de ĉiuj el siaj teknikoj.
La teorioj de Humphrey esploris la nuancojn de la reagoj de la homa korpo al la gravito, kristaliĝis en ŝia principo "falo kaj rekupero". Ŝi nomis tion "la arko inter du mortoj". Je unu pinto, unuopa kapitulaco al la naturo de gravito; aliflanke, oni klopodas atingi ekvilibron. Pere de la principo de falo kaj rekupero, Humphrey kapablis bildigi emocian kaj fizikan pinton de lukto por stabileco kaj submeto al la leĝoj de gravito.
Ŝia koregrafio el tiuj fruaj jaroj inkludas spektaklojn kiel Air for the G String, Water Study, Life of the Bee, Two Ecstatic Themes, kaj The Shakers. Malkiel ĉe la alproksimiĝo de la skolo Denishawn en koregrafio, trovante inspiron el eksterlande, Humphrey serĉis inspiron el hejmo, nome Usono. The Shakers, pri usona religia grupo de la 18a jarcento, estas elstara ekzemplo trovi inspiron el Usono.
La Kompanio Humphrey-Weidman estis sukcesa eĉ en la Granda Depresio, turnee en Usono kaj disvolvigante novajn stilojn kaj novajn verkojn baze ne nur sur malnovaj rakontoj sed ankaŭ sur tiutempaj okazaĵoj kaj temoj. En la mezo de la 1930-aj jaroj Humphrey kreis "New Dance Trilogy", nome triptiko enhavanta With My Red Fires, New Dance, kaj la nune perditan Theater Piece.
.ge
.ge estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Kartvelio.
Satoshi Tokizawa
Satoshi Tokizawa (常澤 聡, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Thespakusatsu Gunma, FC Tokyo, Montedio Yamagata kaj FC Gifu.
Alkala ŝtonaĵo
Alkala ŝtonaĵo estas magma ŝtonaĵo, kiu havas grandan procentaĵon de alkalaj metaloj kaj malgrandan procentaĵon de SiO2. Petrografie ĉeestas foidoj apud feldspato kaj la manko de kvarco. Apud tio en alkalaj ŝtonaĵoj povas ekzisti kelkaj pliaj mineraloj: piroksenoj (ofte egirino, aŭgito, melilito), amfiboloj ekzemple riĥterito, kaersutito), olivino, glimo, granato kaj aliaj. Alkalaj ŝtonaĵoj povas formi kaj vulkanitojn, subvulkanitojn kaj plutonitojn. Ekzistas tre multaj specoj. La plej konataj estas bazanito, tefrito, esksito, fonolito, foid-sienito, melilitito, ŝoŝonito, nefelinito, havaitito, alkalibazalto, ankaramito, lamproito, lamprofiro kaj kimberlito.
2087
2087 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Almensilla
Almensilla estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 14 km2 kie loĝas 5096 geloĝantoj, do loĝdenso estas 364.0 loĝ./km2. Almensilla situas je 15 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Adolph Diesterweg
Friedrich Adolph Wilhelm DIESTERWEG (naskita la 29-an de oktobro 1790 en Siegen, mortinta la 7-an de julio 1866 en Berlino) estis germana edukisto kaj pensulo kiu, estante progresemulo por liberala politiko, kampanjis por la sekularigado de lernejoj estis pioniro de nova pedagogio.
Vivo
Studinte en Herborn kaj Tübingen (1808-11) Diesterweg komencis instruadon en 1811. Li instruis en Mannheim kaj Worms dum proksimume du jaroj, kaj tiam iris al la modelolernejo en Frankfurton ĉe Majnon. Poste li iĝis rektoro de la latina lernejo de Elberfeld. En 1820, li estis nomumita direktoro de la seminario porinstruista instruisto en Mörs kie li praktike aplikis la metodojn de Johann Heinrich Pestalozzi. En 1832, li estis alvokita al Berlino por direkti la novan ŝtatlernejoseminarion en tiu grandurbo. Ĉi tie li deklaris sin forta subtenanto de nesektana religia instruado. En 1846, li establis la Pestalozzi-institucion ĉe Pankow, kaj la Pestalozzi-societojn por la subteno de la vidvinoj kaj orfoj de instruistoj. Pro lia malkonsento kun la aŭtoritatoj koncerne aferojn de pli alta eduko li estis en konstanta frikcio kaj abdikis de la seminario en 1847. En 1850, li ricevis pensionon. Poste, li daŭre forte rekomendis siajn instruajn ideojn tra la rimedo de periodaĵoj. En 1858, li estis elektita al la kamero de deputitoj kiel membro por la grandurbo de Berlino, kaj voĉdonis kun la Liberala opozicio.
Verkoj (elekto)
Diesterweg estis diligenta verkisto sur instruaj temoj, kaj estis la skribinto de diversaj lernejaj lernolibroj. Li verkis 50 librojn kaj publikigis proksimume 400 artikolojn. Al li ŝuldiĝas la konepto: "lernigi agi per agado". En 1851, li fondis la gazeton Pädagogisches Jahrbuch en Berlino. Inter liaj publikaĵoj menciindas ekz.:
24910 Haruoando
24910 Haruoando estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Haruo Ando, doktoro pri interna medicino kaj amatora astronomo, ano de la Jamagata Astronomia Grupo.
Siberia lingvo
Siberia lingvo estas naturalisma lingvoprojekto, baziĝanta sur siberiaj dialektoj de la rusa lingvo, kiel lingvaĵoj de Siberiaj kozakoj aŭ siberiaj malnovkredantaj kristanoj. Grekismoj kaj latinismoj, multe disvastiĝintaj en la rusa, en la siberia lingvo estas anstataŭigataj aŭ per slavradikaj paŭsaĵoj aŭ per vortoj el tjurkaj kaj paleoaziaj lingvoj de Siberio. Krome, en lingvon alvenis kelkaj arabismoj, plejparte el Islama terminaro. Partoprenantoj de ĝia kreado nomas ĝin restarigo aŭ normigo de realaj nordaj kaj siberiaj dialektoj de la rusa konfronte al la nuntempa oficiala rusa lingvo.
Ellaboro de la siberia lingvo komenciĝis en la jaro 2005 en VivĴurnalo de Jaroslav Zolotarjov (samir74). Post multe da laboro li kaj liaj samideanoj sukcesis krei funkciantan gramatikon de la lingvo kaj vortaron de pli ol 20000 unikaj vortoj. Tiam ekzistis blogoj kaj komunumoj pri la lingvo, aparte en sistemo de VĴ. La blogo de Zolotarjov (samir74.livejournal.com) estis eventuale forigita far administrantoj de LiveJournal, famaj pro ilia cenzuremo, kaj post tio mencioj pri la lingvo en la ruslingva interreto kaj blogosfero malkreskis. En la jaro 2010 la planlingvo estas preskaŭ tute nekonata kaj neuzata ekster ĝia portalo volgota.com (kaj eĉ tie la rusa estas pli uzata).
Vikipedio en la siberia
Dum ioma tempo ekzistis Vikipedio en siberia lingvo (kun prefikso ru-sib). Dum sufiĉe nelonga tempo la vikipedio ekhavis pli ol 6000 artikolojn, inkluzive kaj tradukoj, kaj originalaj tekstoj kaj artikoloj. Ĝia apero kaŭzis grandan proteston de precipe rusaj vikipediistoj (laŭ oponantoj de la fermo — naciistoj kaj imperiistoj), kiuj opiniis la lingvon "kontraŭrusa" kaj "separisma". Krome, ĝi estis kritikata pro enhavo de lecionoj de la konstruata lingvo inter la artikoloj kaj pro la enhavo de beletraj artikoloj (poeziaĵoj) kun blasfema enhavo. Post diskuto en la Meta-Vikio la Vikipedio en la siberia estis fermita. . Nun kelkajn travivintajn tekstojn el ĝi oni povas trovi en nova paĝaro por siberia vikio. Pro granda kvanto de vandalismo plimulto de paĝoj en la siberia vikio estas protektitaj, kaj do disvolviĝo de la vikio ne estas tre rapida.
Emma Somló
Emma Somló [ŝomlO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Somló Emma estis hungara aktoro. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Lovik Károlyné kaj Király Elemérné.
Emma Somló naskiĝis la en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Emma Somló akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi kaj dum lernado ŝi jam havis rolojn en Teatro de Debrecen. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Miskolc en la teatra jaro 1896, poste en Teatro Magyar (1897-1899). Pro edziniĝo ŝi forlasis la scenejon inter 1899-1910, tamen escepte en 1902 en Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1910 pro divorco ŝi revenis al teatro de Kolozsvár, poste al Gaja Teatro, fine ekde 1912 denove al Nacia Teatro. Ŝi denove edziniĝis en 1917. Dum la 1-a mondmilito ŝi estis ankaŭ hospitala memservanto. Dum aktorado ŝi abrupte malboniĝis, post tagoj ŝi mortis.
Țengheler
Țengheler situas 10 km nord-oriente de Ditrău inter la distriktaj vojoj DJ127 (Ditrău – Tulgheș) kaj DJ128 (Ditrău – Borsec). Proksime estas samnomaj monto (Cengellér-tetõ) kaj mont-pasejo (Cengellér-hágó / pasul Țengheler, 1025 m super marnivelo, ĉe DJ127 ).
En la censo de 2002 estis registrita neniu loĝanto.
La nomo de la vilaĝo deriviĝas de la hungara episkopo Sankta Gerardo (hungare Szent Gellért ).
Fritz Ullmann
Fritz ULLMANN (* 2a de julio 1875 en Fürth; † 17a de marto 1939 en Genf estis germana kemiisto. Inter 1905 kaj 1913 kaj de 1922 - 1925 li instruis ĉe la teknika altlernejo de Berlin, unue kiel privatdocento, poste kiel profesoro. Inter 1914 kaj 1922 li publikigis la unuan eldonon de enciklopedio de teknika kemio en 12 volumoj (grava ĝis hodiaŭ).
Destrojero
La detruŝipo aŭ destrojero estas batalŝipo, kiun oni planis, evoluigis komence de la 20-a jarcento, por defendi la floton kontraŭ atakoj de la torpedoŝipoj. Pli poste ili estas uzataj por detrui submarŝipojn. Ili protektis ankaŭ komercajn konvojojn, sed tiun taskon plenumigas pli efike la - pli malforte ekipitaj - fregatoj kaj korvetoj. La detruŝipoj estis komence malgrandaj batalŝipoj, ili iĝis pli poste pli grandaj kaj pli marrezistaj.
La malgrandaj, rapidaj torpedoŝipoj disvastiĝis ekde la 1880-aj jaroj kaj minacis la grandajn ŝipojn. La detruŝipoj estas similaj al la torpedoŝipoj, sed estis iom pli grandaj, kun pli bonaj armiloj, pli granda efikdistanco. Ilia origina nomo estis torpedoŝipa detruŝipo.
Dum la unua mondmilito, ili havis la mason de 500-1900 tunoj, dum la dua mondmilito 1000-2900 tunoj, nuntempe 3000-8000 tunoj kun misiloj.
La nunaj detruŝipoj kunportas helikopteron kaj atingas rapidecon de 30-40 knotoj.
Usonaj mallongigoj por la detruŝipoj: tradicia detruŝipo DD, akompana detruŝipo DDE, flotil-gvida detruŝipo DL, radara detruŝipo DDR.
James Frazer
Sir James George FRAZER, naskiĝinta en Glasgovo 1854, mortinta en 1941, folkloristo kaj historiisto de la religioj kies ĉefa verko estis The Golden Bough ("La ora branĉo"), unua eldono en 1890, ampleksigita ĝis la tria eldono, 1911-1915, vastega verko da etnografia erudicio, komparado kaj interrilatigo de tradicioj, ritoj, festoj el ĉiuj epokoj kaj popoloj, inter ili tiuj de diversaj kamparaj regionoj de Eŭropo, kies tradiciaj popolkulturo kaj ritoj estis tiuepoke ĵus finmalaperantaj kaj ankoraŭ studeblaj.
Eĉ al ĉiuj, kiuj kontestas liajn tezojn la riĉeco de tiu sumaĵlibro estas trezoro kaj fonto de pripensigo neanstataŭebla.
Šaľa
Šaľa, hungare Vágsellye, germane Schelle estas urbo en Slovakio.
Situo
Šaľa situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Váh (kun pontoj), laŭ fervojo Budapeŝto-Vác-Bratislava, laŭ flankovojoj. La plej proksima urbo estas Galanta, kiu troviĝas 10 km.
Historio
En 1910 loĝis en la urbo 3812 da homoj (3489 hungaroj kaj 286 slovakoj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Nyitra (reĝa departemento), kie estis distriktejo nur dum mallonga tempo. En la 7-a de januaro 1919 la ĉeĥa armeo okupis la urbon, sekve ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš.
2098
2098 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Šaľa
Historio
En 1958 kemia kombinato pri Duslo konstruiĝis. Laŭ la plej freŝaj informoj loĝis en la urbo 24 564 da homoj, grandparte slovakoj. En 1960 la iama Vágvecse aliĝis al Šaľa.
Dan (Biblio)
Dan estas vira persona nomo. Kutime la nomo aludas al Dan (hebree דָּן, "juĝisto") la kvina filo de la patriarko Jakobo, kies nasko fare de la sklavino Bilha dokumentiĝis en la versoj 30:4-6 de la libro Genezo, parto de la juda Torao kaj de la kristana Malnova Testamento. Dan iĝis la prapatro de unu el la dek du triboj de izraelidoj, kiuj laŭ la biblia tradicio konsistigas la judan popolon.
Othón P. Blanco
Othón P. Blanco estas unu el la 10 komunumoj de la meksika subŝtato Quintana Roo, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)
La ĉefurbo de la komunumo estas Chetumal, kiu samtempe estas la ĉefurbo de la subŝtato Quintana Roo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto, estas 23004. La komunumo laŭ la popolnombrado de la instituto INEGI en 2010 havis 244 553 loĝantojn. En februaro 2011 la norda parto de la komunumo kun la ĉefa loĝloko Bacalar fariĝis memstara administra komunumo, kaj do tiam minusiĝis ne nur parto de la antaŭa areo, sed ankaŭ parto de la loĝantaro de 2010.
Geografio
La komunumo en 2010 havis surfacon de 18 760 km² kaj tiel reprezentis 36,9 % de la tuta subŝtato Quintana Roo. En februaro 2011 forpreniĝis nordaj 7 161 km² kaj sekve restis 11 599. La alteco super la marnivelo ĝenerale estas malalta. Ĝi varias inter 2 ĝis ĉ. 250 metroj super la marnivelo. Ĝenerale la reliefo altiĝas de oriento al okcidento. Plej alta la reliefo ĝenerale estas ĉe la limo al la meksika subŝtato Campeche. La plej granda parto de la teritorio estas sub 100 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 182048 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 24957 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 13,7 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Le Faubourg
Le Faubourg signifas en la franca lingvo antaŭurbo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
5247 Krylov
5247 Krylov estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo, Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa-soveta matematikisto kaj ŝipa inĝeniero Aleksej Nikolajeviĉ Krilov (cirile : Алексей Николаевич Крылов, 1863–1945).
Jao
Jao (八尾市 [jao-ŝi], laŭ Transskribado Hepburn: Yao-shi, Kunrej: Yao-si) estas urbo en Gubernio Osaka en Japanio.
Lengenfeld (Malsupra Aŭstrio)
Lengenfeld estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Krems. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
.gf
.gf estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Franca Gujano.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Yuhei Ono
Yuhei Ono (小野 雄平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Tokushima Vortis, Fagiano Okayama, Fukushima United FC kaj Grulla Morioka.
Bodrogolaszi
Bodrogolaszi (bodrogolasi) estas malgranda vilaĝo kun rango vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Sárospatak.
Situo
Bodrogolaszi situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Sátoraljaújhely. Sárospatak troviĝas 7, Sátoraljaújhely 19, Tokaj 26, Miskolc 75 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la preĝejo devenis el 1201, pri la vilaĝo en 1244. Tiam Béla la 4-a venigis tien italajn vinberkultistojn. Dum la mezepoko la komunumo havis la rangon kampurbo. Poste la turkoj detruis la urbeton. En 1739 pesto okazis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, poŝto.
Gatamo
La gatamo aŭ ghatamo - kanare ಘಟ, malajale ഘടം (ghatam) - estas frapinstrumento elstare aparta, ĉar ĝi estiĝas de la uzo de potaĵa vazo (el bakita argilo) por transportado de akvo.
Pere de aparta tekniko frapa, uzante la fingrojn sur la ventro kaj la manplaton sur la kolo de la vazo, oni ricevas sonojn kompareblajn al tiuj de tabla-oj, sed pli "sekajn" kaj metalecajn.
Deformaĵo (sona efekto)
Deformaĵo (overdrive) estas sona efekto, kiun oni atingas per akra limigo laŭ amplitudo. Rilata aparato por produkti deformitan sonon nomiĝas deformilo.
Principo
Superŝarĝo kaj deformaĵo funkcias simile: ambaŭ estas limigo de sona signalo laŭ amplitudo. Ĉe superŝarĝo tiu limigo estas milda. Tio signifas, ke la pintoj de sinusoido oni tranĉas ne per rekta linio, sed per pli glata rondaĵo. Ĉe deformaĵo la limigo estas akra, oni simple fortranĉas la pintojn.
Historie la deformaĵo aperis kiam la eniro de amplifilo ricevis signalon kun tro alta amplitudo. Kaj transistoraj, kaj valvaj amplifiloj fortanĉas la pintojn de sinusoido, kiam ricevas tro fortan signalon. La sono tiam fariĝas "deformita" ("metala" kaj "raŭka"). En modernaj muzikiloj tiun efekton faras specialaj aparatoj.
Pro «milda» limigo ĉe superŝarĝo la eliga signalo ŝanĝiĝas depende de nivelo de la eniga signalo. Do dum uzo de superŝarĝo ĉe gitaro la ŝanĝo de sono dependas de forto de frapo de kordoj. La deformado ŝanĝas la signalon sendepende de ĝia amplitudo.
Aparataro
Oni faras Gitaraj «deformiloj» plej ofte kiel pedalo de efektoj:
Lasse Mårtenson
Mårtenson performis en 1950-aj jaroj kiel pianisto, kaj en sekvanta jardeko iĝis unu de plej popularaj kantistoj de ĵazo kaj malpeza muziko en Finnlando. Liaj plej konataj kantoj estas ”Laiskotellen”, kio enkorpigas vivon de tipaj finnaj laboristoj en libertempo, nome en dimanĉo (Eŭrovido-reprezentanto de Finnlando en la jaro 1964), ”Marraskuu”, ”Ken on hän”, ”Iltaisin”, ”Muistatko syyskuun”, ”Rikas mies jos oisin”, ”Hei hei Pussycat”, ”Kaikessa soi blues”, ”Mä lähden stadiin” kaj speciale la kanto de "The Animals" ”Nousevan auringon talo”.
Mårtenson komencis ekde la lastaj 1960-aj jaroj koncerti pri komponi kin- kaj televid-muzikon. El liaj filmaj komponaĵoj estas plej konata muziko por Stormskärs Maja televidserio de Åke Lindman. Speciale ĝia temokompono estas konata. Mårtenson ankaŭ apogis multe veladon. Unu lia kanto estas Kaikki paitsi purjehdus on turhaa, "ĉiu krom velado estas vana".
Bengt Huhta
Bengt Vilhelm Huhta (8-a de novembro 1949 Kokkola – 23-a de januaro 2019 Kronoby) estis gepatralingve svedlingva finna kantisto, kiu estis en antaŭa tempo de sia kariero konata per artista nomo Kristian. Li venkis en 1968 la unuan Syksyn sävel-konkurson per kanto "Näin on", kion komponis Aarno Raninen.
2110
2110 estos normala jaro komenciĝanta merkrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Millerovo
Millerovo (ruse Миллерово) urbo en Rostova provinco de Rusio. Fondita en 1786, ĝi ricevis statuson de urbo en la jaro 1926. La urbo situas ĉe rivero Glubokaja (Глубокая), 218 kilometrojn norden de Rostov-na-Donu. Grava fervojstacio kaj nodo de aŭtovojoj.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60424.
Ministraro de Laurent Fabius
La ministraro de Laurent Fabius estis:
Ĝi oficis de la 17-a de julio 1984 ĝis la 20-a de marto 1986, t.e. dum unu jaro kaj 246 tagoj.
Salonsaari
Salonsaari estas en Asikkala situanta insulo de lago Päijänne en Finnlando. La longeco de la insulo estas 7,1 km, larĝeco 5,3 km kaj areo 16,7 km². Sude estas agrikulturaj areoj kaj norde pli forstaj.
Millerovo
La interurba telefona kodo estas 86315, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbon fondis kazaka armeestro Ivan MILLER en 1876 kiel malgrandan loĝlokon, kie staris lia domo kaj bieno. La setlejon li nomis Millerovo, laŭ sia familinomo. Fine de la 19-a jarcento tra la loko oni konstruis fervojon, kio kaŭzis drastan aktiviĝon de loka vivo. En Millerovo estis prilaborata plejparto de nutro-produktoj, kolektataj en areoj ĉe Don kaj parto de Ukrainio.
Nuntempe en la urbo funkcias kelkaj uzinoj (produktas mekanismojn por agrikulturo, gumaĵojn ktp.).
Rölli
Rölli estas finna infana kultura figuro, kiun kreis kaj aktoras Allu Tuppurainen (n. 1951). Rölli estas en dometo en Röllimetsä ("Rölliarbaro") loĝanta figuro, kiu provas esti vere malica, malamika kaj timata sed ne normale sukcesas ĉar profunde en sia koro ĝi estas malfia kaj amika kaj volas malbonan por neniu. Rölli miras pri la konduto de homoj (de ihmisotukset, "homestuloj"). Rölli havas nur unu grandan denton. Programo Rölli estas prezentita en finna televido en kanalo Yle TV2 en infana programo Pikku Kakkonen. La programo komencis en Pikku Kakkonen en la jaro 1986. Rölli prezentas ankaŭ en animaciaj filmoj, ekzemple Röllin sydän (koro de Rölli, de 2007), Rölli ja metsänhenki (Rölli kaj arbara spirito) kaj Rölli ja kultainen avain (Rölli kaj ora ŝlosilo).
Millerovo
Dek mezlernejoj, muzika lernejo por infanoj.
Rölli
En rolo de Rölli la aktoro Tuppurainen ankaŭ kantis siajn Rölli-kantojn. Li ankaŭ diskis ilin. Rölli estas vere populara figuro en Finnlando. Kvankam ĝi estas principe figuro de infana kulturo, ankaŭ multaj plenaĝaj finnoj ŝatas ĝin. Rölli havas unu grandan denton kaj malpurajn piedfingrojn kaj ofte diras "kautta likaisten varpaitteni!", kio signifas "je miaj malpuraj piedfingroj!"
NGC 4683
NGC 4683 (aliaj indikoj — ESO 322-83, MCG -7-26-47, DRCG 56-18, DCL 212, PGC 43182) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Rölli
En rolo de Rölli Tuppurainen nek parolas nek kantas kun sia normala voĉo sed donas al Rölli specialan voĉon. Rölli interalie ankaŭ konstruis lunan raketon.
Tuppurainen estis demandita, ĉu Rölli povus paroli en aliaj lingvoj ol la finna. Li diris, ke estas en ordo, se estos trovitaj dublantoj.
Aliaj figuroj
Kvankam Rölli estas normale propra nomo, rölli estas ankaŭ specia nomo same ol kun aliaj hemuloj, najbaroj de mumintroloj sed estas ankaŭ nomo de specio, kiu havas ankaŭ aliajn membrojn. Aliaj rölli-oj en la televida serio kaj la filmoj estas almenaŭ Rölli Riitasointu ("Rölli Malpaco") kaj Suuri rölli (Granda rölli). Suuri Rölli estas – kiel montras la nomo – granda (ĝia aktoro Jussi Lampi estas proksimume 2 m alta) sed kvite malintiligenta kaj havas eble eĉ pli granda konflikto ol "normala" Rölli, ĉar ĝi provas preskaŭ fanatike esti vere malica, malamika kaj timata sed ankaŭ ĝi estas pri sia vera karaktero malfia kaj amika kaj volas malbonan por neniu. "Normala" Rölli timas Suuri röllin. Rölli Riitasointu estas muzika rölli. Kun "normala" Rölli, Rölli Riitasointu kaj Suuri rölli membro de la specio estas almenaŭ Rölli Rupeltaja. Aliaj figuroj en televida serio kaj filmoj pri rölli-oj estas almenaŭ Usvametsän neito (fraŭlino de nebularbaro) kaj Tiina-tonttu (elfo Tiina). Ofte oni pensas, ke Rölli estas trolo, sed Tuppurainen diris, ke Rölli apartenas al specio Rölli kaj la specio ne estas trola specio. Kun Rölli, Suuri rölli kaj Rölli Riitasointu membro de la specio estas almenaŭ Rölli Rupeltaja.
La lunraketo de Rölli kun saŭna hejtilo falis en la domon de Granda Rölli. Rölli estis komence trankviligita ke Granda Rölli ne estis hejme, sed Granda Rölli venis hejmen kaj diris:
"Kio? Saŭna hejtilo en la salono! Renoviĝo! Impostebla enspezo. Kia moko!" Rölli estis terurita. Li timas la tumulton de Granda pli ol io ajn alia en la tuta mondo.
Alia pri Rölli
Rölli venkis en la jaro 2005 konkurson Satusuomalainen, en kiu estis provita trovi la plej bonan fikcian finnan figuron. Tuppurainen ricevis multajn premiojn per sia aktoro Röllin.
Rölli estas ankaŭ instruanta figuro. En Rölli-kanto Omituisten otusten kerho Tuppurainen en rolo de Rölli kantas jokaista maailmassa voi joku pitää omituisena (ĉiun en la mondo iu povas pensi stranga). En rolo de Rölli li rakontas al infanojn pri aferoj, pri kiuj infanoj bezonas scii sed pri kiuj ne facilas rakonti bone. Rölli rakontas pri morto al infanoj tie, kie estas bone al infanoj rakonti, kio estas morto. Rölli ankaŭ unun fojon drinkas tiel ke infanoj povas ekscii, ke tio dangeras. Ina figuro Maahiskeiju timis, ke Rölli farus malbone kaj diris al Rölli: "Rölli, mi kredas ke ne bonas por vi drinki alkoholon. Vi povas iĝi ekzemple malsana." Rölli agnoskas, ke estis malbone. Oni demandis Tuppurainen, ĉu tia temo bonas en programo por infanoj. Li klarigis, ke li multe pensis, ĉu estas bona aktori tie sed finfine pensis, ke estu bona averti la infanojn sed ne forte. Rölli estas unu de plej amataj figuroj en finna infana kulturo. Rölli estas nacie kaj religie neŭtrala.
Eksteraj ligiloj
https://www.youtube.com/watch?v=_PO7sQA7gHY
NGC 4683
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Valperga
Valperga estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Castellamonte, Cuorgnè, Pratiglione, Prascorsano, Salassa, Pertusio, Rivara kaj San Ponso.
Polohi (stacidomo)
Polohi (Пологи) estas fervoja stacio en Polohi (Zaporiĵa provinco), urbo en Ukrainio.
Seslatera prismo
En geometrio, la seslatera prismo estas pluredro, la kvara en malfinia aro de prismoj.
Bunta damalisko
La bunta damalisko aŭ bonteboko (Damaliscus pygargus pygargus) estas antilopo en la familio Alcelafenoj trovebla sovaĝe nur en Sud-Afriko kaj Lesoto. Ĝi tre similas al ĝia subspecio blesboko (Damaliscus pygargus phillipsi). Ili staras alte je 80-100 centimetroj ĉe ŝuldro, kaj pezas proksime 85 kilogramojn. Ĝi manĝas ĉefe herbojn.
Seslatera prismo
La edroj estas 6 paralelogramaj flankoj kaj 2 seslateraj bazoj. Ĝi havas 8 edrojn, 12 verticojn, kaj 18 laterojn.
Ĝi estas okedro. Tamen, la termino okedro estas ĉefe uzata por la "regula" okedro, kiu ne estas seslatera prismo.
Se edroj estas ĉiuj regulaj, la seslatera prismo estas duonregula pluredro. La volumeno de ĉi tia seslatera prismo estas, kie a estas longo de la latero.
Ĉar ne estadas stela seslatero, ne estadas stela seslatera prismo. Ĉi tia prismo povas esti konstruita, sed fakte ĝi estas du intersekcantaj triangilaj prismoj.
Kourion
Kourion (asira Ku-ri-i, greka Κούριον; Kurion, latina: Curium) estis antikva urbo sur la insulo Cipro. Ĝi situis ĉe mardeklivo en la okcidento de la duoninsulo Akrotiri, sudokcidente de Limassol. Oni fondis la urbon plej verŝajne en la 13a jarcento a. K. kiel setlejo de la mikenoj.