cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
48159 Saint-Véran
Ĝi estas la unua numerotita asteroido malkovrita elde la observatorio de Saint-Véran en la sudaj Francaj Alpoj. Plej alta vilaĝo de Francio, Saint-Véran konas astronomian disvoviĝon de 1973. La tiea teleskopo T62 estas administrata de AstroQueyras, franca amatora astronomia asocio.
Sudaj Kurdaj dialektoj
La sudaj kurdaj dialektoj, variaĵoj de la kurda lingvo, estas parolataj en Irano kaj Irako de 5 milionoj da parolantoj. Nacilingve ĝi nomatas kurdîy xwarig, en araba skribo کوردی خوارگ, aŭ Pałewanî, en araba skribo پاڵەوانی. Ĝia ISO-kodo estas  .
Mugnano del Cardinale
Mugnano del Cardinale estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Avellino. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Baiano, Mercogliano, Monteforte Irpino, Quadrelle, Sirignano kaj Visciano (NA).
Sudaj Kurdaj dialektoj
Ĝia vikimedia provo ekzistas en incubator.
Dialektoj
Kelkaj sudaj kurdaj dialektoj estas:
Referencoj
Sudkurda dialektaro en la anglalingva Vikipedio
Eksteraj ligiloj
Sudkurda vikimedii en incubator
Arondismento La Rochelle
La Arondismento La Rochelle estas franca arondismento en la departemento Charente-Maritime. Ĝia ĉefurbo estas La Rochelle, kiu estas ankaŭ la departementa prefektejo.
Ĝi enhavas 15 kantonojn kaj 57 komunumojn, kaj ĝi havis 201,192 loĝantojn en 2009.
17089 Mercado
17089 Mercado estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jose Mercado, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia teama projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Eagle School de Antofagasta (Ĉilio).
Kapsweyer
Kapsweyer estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, rekte ĉe la limo al la historia regiono Alzaco en la nuna administra regiono Granda Oriento de Francio. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Bad Bergzabern, kiu kovras la sudan parton de la distrikto.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Röjtökmuzsaj)
Historio
En la iama vilaĝo Röjtök en la mezepoko preĝejo funkciis, la unua mencio okazis en 1524. La turkoj detruis ĝin en 1688, nur en 1760 okazis la renoviĝo dediĉita al Sankta Judit. La orgeno ekfunkciis en 1759. En 1879 la plena kirko estis malkonstruita kaj oni konstruis pli novan en la sama jaro jam dediĉita al Naskiĝo de Maria. Baldaŭ la preĝejo estis trakonstruita laŭ novgotiko. En 1979 la plena preĝejo estis renovigita, en 1998 la interna parto estis pentrita, en 2005 la ekstera parto renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo staras sola en mezo de la vilaĝo en korto. La fasado estas simetria, la meza paro reliefas, tie funkcias la enirejo. La turo altiĝas ĉe la santejo. Interne la nova marmora altaro estis konstruita en 1972. La sekpentraĵo ĉe la sanktejo prezentas 7 ĝojojn de Sankta Maria.
En nekonta jaro estis portita pia skulptaĵo pri Sankta Maria el Vimpác (nuntempa Wimpassing an der Leitha en Aŭstrio), poste okazis plenumoj de preĝoj. Episkopo de Győr en 1811 permesis tion, ke la skulptaĵo estu ĉe la ĉefaltaro, poste pilgrimantoj amase alvenis.
Legendo pri la skulptaĵo
En 1496 en Vimpác oni konstruis preĝejon. Post la konstruo kamparanoj trovis skulptaĵon pri Sankta Maria, kal ili metis ĝin al la altaro. En 1529 la turkoj forprenis la skulptaĵon, sed la estro de la turkoj malsaniĝis. Pro konsiloj li resendis la skulptaĵon, poste li resaniĝis. La vilaĝanoj de Vimpác ekĝojis kaj ili remetis la skulptaĵon al la altaro, eĉ fonto estiĝis ĉe la preĝejo. Alvenis multe da pilgrimantoj, okazis diversaj miraklaj resaniĝoj. En 1587 la franciskanoj konstruis monaĥejon. En nekonata jaro la skulptaĵo estis portita al Röjtök, kie daŭriĝis la mirakloj.
Kermeso okazas en la sekva dimanĉo depost 8-an de septembro.
Socialisma kaj Demokratia Unuiĝo de la Rezistado (Francio)
La Socialisma kaj Demokratia Unuiĝo de la Rezistado ( "Union démocratique et socialiste de la Résistance" aŭ UDSR), estis franca politika movado de la kvara Franca Respubliko, fondita la kaj kies ĉefaj personoj estis Eugène Claudius-Petit, François Mitterrand kaj René Pleven.
Kelkfoje lokita en la centro, la UDSR estas konsiderita per freŝdata historia esploro kiel aŭtenta provo de nemarksisma liberala socialismo. Ĝi apartenis al la organizaĵoj, kiuj fondis la Liberalan Internacion.
Origino
Okaze de la franca rezistado en la dua mondmilito, iuj rezistantoj kiaj Pierre Brossolette kaj Jean Moulin konsideris la kreon de unika partio devenanta de la Rezistado, por anstataŭi la malnovajn politikajn partiojn. Tiu projekto, kiu verŝajne havis konsenton de generalo De Gaulle, estis forlasita post la morto de tiuj viroj, kaj la graveco akirita de la Franca Komunista Partio (PCF).
Bibliografio
La arkivoj de la Socialisma kaj Demokratia Unuiĝo de la Rezistado estas konservitaj en la nacia arkivejo.
Magyarszombatfa
Magyarszombatfa [madjarsombatfa] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo estas hungare: hungara-sabato-vilaĝ'. La vilaĝo slovene estas Soboĉka.
Situo
Magyarszombatfa estis limpasejo al Slovenio, la vilaĝeto havas flankovojojn al Őriszentpéter kaj Lenti.
Historio
En 1919 la komunumo trovis sin ĉe la nova limo de SHS (serba-kroata-slovena unio). Post 1945 la fer-kurteno estis ne tro for, krome ankaŭ la jugoslavia limo estis forte kontrolita. La tero ne estis konvena por agraraj produktoj, sed estas bonkvalita argilo. Dum la historio ĉiam estis tie potfaristoj, ceramikistoj. En la vilaĝo estas muzeo pri potfarado, krome uzino pri ceramikaĵoj funkcias.
En Magyarszombatfa migra poŝto servas.
OGLE-2006-BLG-109L b
OGLE-2006-BLG-109L b estas ekstersunsistema planedo je proksimume 4920 lumjarojn en la konstelacio Sagitario. La planedo estis malkovrita ĉirkaŭ la stelo OGLE-2006-BLG-109L dum 2008 per gravita lensado.
BRINK
BRINK esatas mallongigo de kelkaj el novaj sciencobranĉoj, t.e. Bioteknologio, Robotiko, Informteknologio, Nanoteknologio, Nervoscienco kaj Kognoscienco).
El inter diversaj ismoj, kiuj speciale emfazis pri la graveco de BRINK, estas transhumanismo, kiu provas elradikigi malsanojn kaj plilongigi aŭ eternigi la homan vivon, plikapabligante la homon kaj intelekte kaj korpe. Ekz-e FM-2030 kaj Natasha Vita-More emfazis multe pri la granda rolo de BRINK por atingado al transhumanismaj celoj.
Londinium
Londinium, konata ankaŭ kiel Romia Londono, estis la ĉefurbo de Romia Britio dum plej el la periodo de la romia regado. Ĝi estis origine setlejo establita sur la loko de la nuntempa Urba Londono ĉirkaŭ la jaroj 47–50 n.e. Ĝi kuŝis sur ŝlosila vojkruciĝejo ĉe la rivero Tamizo kiu igis la urbon grava kerno de ŝoseoj kaj havenurbo, kiu servis kiel grava komerca centro en Romia Britio ĝis ties abandono dum la 5-a jarcento.
Post la fondo de la urbo en la mezo de la 1-a jarcento, tiu frua Londinium okupis la relative malgrandan areon de 1.4 km², iom ekvivalenta al la grando de la nuntempa Hyde Park. En la jaro 60 aŭ 61, la ribelo de la Icenoj estrita de Budiko devigis la romiajn aŭtoritatojn abandoni la setlejon, kiu estis poste rabdetruita. Post la venko de Budiko fare de la romia guberniestro Gajo Suetonio Paŭlino militista instalaĵo estis establita kaj la urbo estis rekonstruita. Ĝi estis probable ege multe rekuperita en ĉirkaŭ unu jardeko. Dum la postaj jardekoj de la 1-a jarcento, Londinium etendiĝis rapide, kaj iĝis la plej granda urbo de Britio, kaj disponis el grandaj publikaj kontruaĵoj kiel forumo kaj amfiteatro. Ĉirkaŭ la fino de la jarcento, Londinium estis kreskinta ĝis eble 30 000 aŭ 60,000 personoj, preskaŭ certe anstataŭante Camulodunum (Colchester) kiel provinca ĉefurbo, kaj ĉirkaŭ la mezo de la 2-a jarcento Londinium estis je sia pinto. Ties forum-baziliko estis unu el la plej grandaj strukturoj norde de Alpoj kiam la imperiestro Hadriano vizitis Londinium en 122. Elfosaĵoj malkovris pruvojn ke grava incendio detruis multon de la urbo tuj poste, sed la urbo estis denove rekonstruita. Ĉirkaŭ la dua duono de la 2-a jarcento, Londinium ŝajne mal altiĝis kaj en grando kaj en populacio.
Ágnes Hranitzky
Ágnes Hranitzky [Agneŝ hranicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hranitzky Ágnes estas hungara filmomuntisto.
Londinium
Kvankam Londinium restis grava por la cetero de la Romia periodo, ne okazis plia ekspansio. Londinium subtenis pli malgrandan sed stabilan setlejan loĝantaron ĉar arkeologoj trovis, ke multo de la urbo post tiu dato estis kovrita de "nigra tero" — nome la rezulto de la urba hejmrubo, sterko, ceramikaĵoj, kaj nefarmaj restaĵoj de setleja okupado, kiu akumuliĝis relative netuŝita dum jarcentoj. Iam inter 190 kaj 225, la romianoj konstruis defendan muregon ĉirkaŭ la altera flanko de la urbo. Tiu Muro de Londono survivis dum aliaj 1 600 jaroj kaj iom difinis la perimetron de la malnova Urba Londono.
Ágnes Hranitzky
Ágnes Hranitzky naskiĝis la  en Derecske.
Londinium
Eksteraj ligiloj
51.5125°N, -0.0906°W
Ágnes Hranitzky
Biografio
Ágnes Hranitzky akiris filmomuntistan diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1971. Post siaj studoj ŝi eklaboris en la filma produktejo. Ŝi konatiĝis kun Béla Tarr en 1978, poste Tarr estas ŝia vivkunulo. Ekde 1981 ŝi kunlaboras en filmoj kun Tarr.
Novmaltusanismo kaj anarkiismo
Novmaltusanismo aŭ maltusanismo estis burĝa movado, kiu ĉefe gravis inter sciencistoj kaj intelektuloj. En 1869 la verko de Drysale estis tradukita al la franca, kio helpis la alproksimigon de la novmaltusanisma idearo al progresemaj medioj, kiel ĉe liberpensuloj, liberecanoj, anarkiistoj, ktp. Ĉirkaŭ 1896 Paul Robin, influita de tiu idearo, proponis la fondon de la Ligo por la Homa Regenerigo, kiel socipolitika movado cele la aplikigon de la maltusa idearo kaj ĉefe en la progresema laborista movado kaj inter anarkiistoj. La ideo estis, ke ju pli da proletaro estas je la servo de burĝuloj, des malpli altaj estas la salajroj kaj des pli alta la vivkondiĉo de la laboristaro. Krome ju pli da membroj estas en proletaraj familioj, des malpli da resursoj estos por ĉiu el ili; do oni suferos pli da malsato.
Referencoj
Xavier Diez, El anarquismo individualista en España (1923-1938), Virus, Bilbao, 2007.
Zágon Szentes
SZENTES Zágon (senteŝ) estas hungara grafikdezajnisto, fotisto naskita en Nușfalău la 19-an de aŭgusto 1976. Li estas la filo de tekstilartistino Klára Bakó.
Kariero
Szentes Zágon kreskiĝis en Miercurea Ciuc, li finis en la loka artliceo, poste li studis en la Universitato de Arto kaj Dezajno Ion Andreescu de Kluĵo en 2002 kaj en la Unuiversitato de Industriarto de Budapeŝto en 2005. Li laboras en Kluĵo. Li estas ano de reta artistgrupo de Terem.
FC St. Pauli
FC St. Pauli estas germana sporta klubo en la libera kaj hansa urbo Hamburgo. Ĝi estis fondita en 1910.
Jubileo
Do 100-jara naskiĝtago de FC St. Pauli, en 2010, la fanklubo 18auf12 registras kanto One Hundred Beers (100 Bieroj)
Ludistoj
Trejnisto : Holger Stanislawski
Tomomi Fujimura
Tomomi Fujimura (藤村 智美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1997 ĝis 2002 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
57471 Mariemarsina
57471 Mariemarsina estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Gary Hug elde la Observatorio Farpoint proksime de Eskridge (Kansaso, Usono).
Sandomierz
Sandomierz estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Sandomierz kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Sandomierz. La loĝloko ricevis urbajn rajtojn antaŭ 1227. Fine de junio 2015 ĝi havis loĝantojn.
Sandomierz situas ĉe la rivero Vistulo.
Historio
Dum la Dua Mondmilito Sandomierz estis konkerita fare de la Ruĝa Armeo dum la Lvov-Sandomierz Ofensivo.
NGC 1313A
NGC 1313A (aliaj indikoj — PGC 12457, ESO 83-1, IRAS03195-6652) estas galaksio en konstelacio Reteto.
Provins (stacidomo)
Provins estas franca stacidomo sur linio -  en  Provins, en departemento Seine-et-Marne, en regiono Francilio.
Temas hodiaŭ pri stacidomo de SNCF priservata de trajnoj de linio P de Transilien ekde Gare de l'Est en Parizo.
Ĝi ankaŭ estas stacidomo por turisma trajno de "AJECTA".
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Longueville - Esternay (003000).
Abaza lingvo
Abaza lingvo (абаза бызшва) estas unu el abĥaz-adigaj lingvoj. Ĝi estas plejparte disvastiĝinta en rusia regiono Karaĉaj-Ĉerkesio, kie ĝi estas unu el 5 oficialaj lingvoj (apud la rusa, la karaĉaj-balkara, la kabarda-ĉerkesa kaj la nogaja).
Entute ĉirkaŭ 30 mil personoj parolas la abazan.
La abaza lingvo laŭ sia deveno estas proksima al la abĥaza, sed ĝi ricevis tre fortan influon de sia alia (pli fora genealogie, sed pli proksima geografie) parenco — la kabarda-ĉerkesa.
Alfabeto latinida estis enkondukita en 1932-1933, ĝin anstataŭis ĝis nun uzata cirila, en 1938.
Fuerteventura saksikolo
La Kanaria saksikolo aŭ pli precize Fuerteventura saksikolo (Saxicola dacotiae) estas birdo el la Muŝkaptuledoj, iam konsiderata de la Turdedoj en la genro Saxicola. Ĝi estis iam konata kiel la Kanaria saksikolo pro la tiama ampleksa distriuo ĉe la Kanarioj. Sed nun estas loĝantaj birdoj kiuj troviĝas nur en la insulo de Fuerteventura kie ĝi estas konata per la loka nomo de Caldereta.
Taksonomio
La Fuerteventura saksikolo estas malgranda paserina birdo kiu estis klasita kiel inkludita en la iama "Komuna saksikolo" (Saxicola torquata), sed ĝi estas sufiĉe distinga; ŝajne ĝi estas kiel insula posteulo de la praa Eŭropa saksikolo kiu koloniigis la insulojn antaŭ 1-2 ma, dum la Frua Plejstoceno (Wink et al. 2002).
Aspekto
Tiu saksikolo estas intermeza laŭ aspekto inter la Eŭropa saksikolo kaj la Brungorĝulo; ties grando kaj formo similas al tiuj de vigla Eŭropa ruĝgorĝulo. Ties supraj partoj estas ĝenerale kiel tiuj de la Brungorĝulo, sed pli kontrastaj, tio estas malhelbrunaj kun nigraj kapo kaj dorsostrioj. Ĝi havas pli purblankan superokulan strion kiu atingas malantaŭ okulon kaj tre purblankajn kolflankojn, kaj helbrunoranĝecan bruston kiu iĝas pli senkolora kaj pala pli sube kaj eĉ blankeca en suba ventro; ĉe tiu specio la koluma blanka strio estas pli markata ol la superokula strio. La pugo kaj vosto estas malhelaj, kaj la vosto havas blankan bildon videblan dumfluge. Estas ankaŭ blanka flugilstrio. La ino estas kiel eluzita versio de masklo, kun bruna, nigrostria kapo kaj sen blankaj kolmakuloj.
La masklo havas tiktakantan alvokon kiel ŝtonetfrapo, kaj altatonan kanton kiel de Eŭropa saksikolo.
Ekologio
Tiu specio estas fidela al taŭgaj habitatoj. La ĉefaj lokoj por ĉeesto kaj reproduktado estas la nomataj barrancos, ravinoj kaj rokaj deklivoj kun tre disa (30-50 % malferma grundo) arbusteca vegetaĵaro (Illera et al., 2006). Kvankam ili foje kuraĝas eniri en pli malfermaj kaj aridaj areoj kiel tiuj nomataj malpaís (malnovaj laffluejoj kun ekeliranta vegetaĵaro), tiu specio preferas kampojn de palmoj kaj arbustejoj (Álamo Tavío 1975) kiel tiuj de ulekso Launaea arborescens, de Salsola vermiculata kaj la dorno Lycium intricatum (BirdLife International 2004). Maskloj kantas el videblaj ripozejoj, el kiuj la birdoj ankaŭ ĉasas insektojn dumfluge; eventuale ili kuraĝas al kampoj aŭ ĝardenoj por manĝo. Tute malferma habitato uzeblas nur por manĝigi la idojn (BirdLife International 2004).
La ino demetas 4-5 ovojn ĉiun ovodemetadon kaj kovas dum 13 tagoj; kutime oni faras po du ovodemetadojn ĉiujare.
Konservostatuso
Tiu specio estas nune konsiderata Endanĝerita, ĉar konstruado, ĉefe turismo-rilata, invadas ties plej taŭgan habitaton (Illera et al., 2006). La populacio estas malfacile kalkulebla, sed plej probable inter 1300 kaj 1700 maturuloj (BirdLife International 2004), kaj ĉerte malpliiĝanta. Ĉefe la drasta terklarigado en la duoninsulo de Jandía estas izolanta la loka subpopulacion kaj igante ĝin vundebla al kontraŭaj efikoj de ties malgranda populacio.
Ankaŭ Dezertiĝado, pliigata de paŝtantaj kaproj kaj troa uzado de subteraj akvujoj, kontribuis al habitatoperdo. Katoj kaj la specio de la Nigra rato predas ovojn kaj idojn. Konservoplano ekzistis por tiu specio ekde 1999 (BirdLife International 2004). Pro ties alta reproduktindico, se oni sekurigas sufiĉan habitaton kaj oni forigas la predantojn, la specio povos facile repliiĝi per si mem.
La Ĉiniha saksikolo, subspecio murielae el la Insularo Ĉiniho ĉe Lanzarote, iĝis formortinta komence de la 20a jarcento. Kutime oni konsideris ke tio okazis ĉefe pro la degradado de habitatokvalito, fakte la formorto plej verŝajne okazis por enmetado de predantoj. Strange oni ne scias ke tiu specio loĝis en la apuda insulo Lanzarote.
Monte Alegre de Minas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Uberlândia. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Konsilantaro
Ĝia IHD estas 0,674, en 2010.
Nordokcidenta ŝemida lingvaro
La nordokcidenta ŝemida lingvaro estas subaro de la ŝemida lingvaro, kiu konsistas de la indiĝenaj lingvoj de la Levanto. Ĝi elmerĝiĝis de komuna ŝemida lingvo en la frua bronzepoko. Ĝi unue atestiĝis en propraj nomoj, identitaj kiel amoridaj, en la meza bronzepoko. La plej malnovaj koheraj tekstoj estas en la ugarita, datitaj al la malfrua bronzepoko. Ekde la bronzepoka kolapso atestiĝas la malnova aramea, kaj ekde la ferepoko, la kanaana lingvaro (inklude la fenica kaj hebrea).
La terminon inventis Carl Brockelmann en 1908, kiu separis la klasigon de Fritz Hommel en 1983 de la okcidenta ŝemida lingvaro al nordokcidenta (kanaana kaj aramea) kaj sudokcidenta (araba kaj etiopa). La kanaana subgrupo de Brockelmann inkludis la ugaritan, fenican kaj hebrean. Hodiaŭ iuj fakuloj separus la ugaritan al aparta branĉo de nordokcidentaj ŝemidaj lingvoj, apud la kanaana kaj aramea, kaj la etiopaj lingvoj estas vaste konsiderataj kiel parto de aparta, supra branĉo de la ŝemidaj lingvoj, la sudŝemida lingvaro.
La centra ŝemida lingvaro estas proponita intermeza grupo, kiu konsistus de la nordokcidenta ŝemida lingvaro kune kun la araba kaj ties dialektoj, kaj eventuale ankaŭ la malnovsudaraba. Tio estus aŭ subgrupo de la okcidenta ŝemida lingvaro, aŭ supra divido de ŝemidaj lingvoj apud la orienta ŝemida kaj suda ŝemida lingvaroj. En la klasiga sistemo de SIL Ethnologue, la nordokcidenta grupo ne ekzistas; la kanaana kaj araba estas grupita en "sud-centra" lingvaro, kaj kune kun la aramea, ili formas la centran ŝemidan lingvaron.
Distingaj kvalitoj
Gramatike, la ĉefa malsamaĵo inter la nordokcidenta ŝemida lingvaro kaj la araba estas la foresto de la "frakasa plurnombro" (arabe: جَمع تَكسير, jam‘ taksīr), t.e., neregulaj plurnombraj formoj, kiuj uzas vokalŝanĝojn anstataŭ sufiksojn. Nordokcidentaj ŝemidaj lingvoj kvazaŭ ekskluzive formas pluralajn formojn per sufiksoj, dum la araba uzas vokalŝanĝajn plurnombrajn formojn pli produkte ol en iu ajn alia ŝemida lingvo.
Analoj de Quedlinburg
La analoj de Quedlinburg - en mezepoka latina lingvaĵo  Annales Quedlinburgenses, en altgermana lingvo Quedlinburger Annalen - skizas la mezeŭropajn eventojn de la jaroj 984 ĝis 1025. Ili ankaŭ ekestis en tiu periodo, sed konserviĝis nur unusola manuskripto de ĝi el la 16-a jarcento, konservata en la saksia landa biblioteko de la germana urbo Dresdeno.
Fremdlingva Eldonejo (Hanojo)
Fremdlingva Eldonejo (Hanojo) eldonadis esperantlingvajn librojn precipe en la tempo de kontraŭusona milito.
Analoj de Quedlinburg
Por la ŝtata historio de Litovio respektive de la etna historio de la litovoj la analoj aparte gravas, ĉar la lando en mencio pri la jaro 1009 estas unuafoje skribe menciata - en la formo "Litua". Sekve en Litovio dum la jaro 2009 festiĝis la miljara jubileo de la ŝtata ekzisto.
Laŭ moderna literaturhistoria hipotezo la verkisto eble estis virino, hipoteze monaĥino de nomo Martina Giese el la monaĥejo Stift Quedlinburg.
Norda Mindanao
Norda Mindanao (Hilagang Mindanao; cebua: Amihanang Mindanao; maranaa: Pangotaraan Mindanao) estas administracia regiono en Filipinoj, nomita kiel Regiono X. Ĝi konsistas kvin provincojn: Bukidnon, Camiguin, Misamis Okcidenta, Misamis Orienta kaj Lanao del Norte kaj du urboj klasifikita kiel tre urbecaj, ĉiuj okupanta la nordan-centran parton de Mindanao insulo kaj la insulo-provinco de Kamigino. La regiona centro estas Cagayan de Oro.
Koncentrejo Westerbork
Koncentrejo Westerbork (oficiale: Polizeiliches Durchgangslager Westerbork) situis en la provinco Drenthe apud Hooghalen, Nederlando, kaj estis nomita laŭ la tiama municipo Westerbork. Koncentrejo Westerbork konatiĝis kiel nazia interŝanĝejo al la ekstermejoj el kiu 107.000 en Nederlando loĝantaj Judoj, 245 Sintioj kaj Romaoj kaj kelkdekoj da rezistuloj estis deportitaj al koncentrejoj kaj ekstermejoj en Germanio, Pollando kaj Ĉeĥio.
Inter la malliberuloj estis Anne Frank kaj ties familio, Edith Stein kaj Etty Hillesum.
Eksteraj ligiloj
Koordinatoj:
Krien
Krien estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Anklam-Land de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Albinshof, Krien-Horst, Neu Krien, Stammersfelde kaj Wegezin.
Mugnano di Napoli
Najbaras la komunumoj Calvizzano, Giugliano in Campania, Marano di Napoli, Melito di Napoli, Napoli kaj Villaricca.
Bara (Sabiñánigo)
Bara estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio, en la sudo de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
Historio
Meze de la 19-a jarcento ĝi havis propran municipon, kun Miz, pli malgranda, nun senhomejo. Al tiu municipo en tiu epoko aliĝis apudaj loĝlokoj, kies municipoj malaperis, kiel ĉe Abellada, Azpe, Ibirque, Bentué de Nocito kaj Used, sed poste ankaŭ ĝi estis absorbita. Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico kaj dum la dua duono de la 20-a jarcento senhomiĝis. Fakte dum la Hispana Enlanda Milito, Bara suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Bentué de Nocito oni malaltiĝis el 143 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj naŭ loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas montaraj naturaj lokoj.
UNO (apartigilo)
La vorto UNO havas plurajn signifojn:
Emil Dessewffy
Grafo Emil Dessewffy, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dessewffy Emil estis hungara magnato, politikisto, ĵurnalisto, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia frato estis Marcel Dessewffy, lia filo estis Aurél Dessewffy (reĝa juĝisto). Emil Dessewffy naskiĝis la  1814 en Hungara reĝlando, en Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio). Li mortis la 1866 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Biografio
Emil Dessewffy frekventis lernejon en Kassa, poste li studvojaĝis al Eŭropo. Hejmenveninta li okupiĝis pri sia bieno en Büdszentmihály. En 1830 li iĝis honora notario, post 6 jaroj li edziĝis. En 1844 li komencis redaktadi gazeton en Pest (urbo) kaj samtempe li politikadis. En 1858 li estis elektita prezidanto de MTA. Tiutempe li partoprenis ankaŭ en kanalizado de Tiso. En 1861 li estis deputito parlamenta.
NGC 1314
NGC 1314 (aliaj indikoj — PGC 12650, MCG -1-9-33) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
15150 Salsa
15150 Salsa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la San Antonio League of Sidewalk Astronomers, astronomia klubo kies pasiaj anoj estas dediĉitaj al dividi la noktan ĉielon kun ĉiuj en amuza kaj amika medio.
Samuel Richardson
Samuel RICHARDSON (n. la 19-an de aŭgusto 1689 en Derbyshire, m. la 4-an de julio 1761 en Londono) estis angla verkisto.
La verkaro de Richardson ravis famulojn kiel ekz. Goethe kaj Rousseau, sed ankaŭ elvokis kritikojn. Henry Fielding ekz. verkis parodion pri Pamela, malkaŝante, ke la virto de la protagonistino (servistino rezistanta al la amoremo de sia mastro) estas nura esprimo de hipokriteco. Post Pamela aperis en Eŭropo centoj da liter-romanoj. Ia influo de Pamela ankaŭ okazis en Francio, en moka vojo, tre eble Justine de la Markizo de Sade kaj kelkaj rakontoj de Voltaire enhavas, parte, mokaĵo pri ĝi.
Ljaktapata
Ljaktapata aŭ Llactapata (de la keĉua lingvo) estas arkeologia loko je 5 kilometroj okcidente de Machu Picchu.
La komplekso estas en la Regiono Kusko, provinco La Convención, distrikto Santa Teresa, sur montokresto inter la drenejoj Ahobamba kaj Santa Teresa. La loko prezentas murojn kun niĉoj. Ĝi estas super ravinoj. El tiu loko estas videblaj Machu Picchu kaj Huajnapikĉuo.
Ferenc Ivanóczy
Ferenc Ivanóczy [ivanOci], slovene Fran Ivanoci, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plennome Ivanóczy Kodila Ferenc estis hungaria slovena katolika pastro, instruisto. Ferenc Ivanóczy naskiĝis la en Ivanóc (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Ivanovci en Slovenio), li mortis la  en Csendlak (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Tišina en Slovenio).
Biografio
Ferenc Ivanóczy lernis komence loke, poste en Kőszeg, kie li ŝanĝis la familian nomon de Kodel al Ivanóczy. Li frekventis gimnaziojn en Köszeg kaj Szombathely, poste li akiris teologian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1882. En la sama jaro li pastriĝis en Győr. Li estis pastro en Muraszombat, inter 1883-1889 li estis prefekto kaj instruisto en seminario de Szombathely. Intertempe en 1885 li doktoriĝis. Jam ekde 1887 li konstante kontribuis en hungarlingvaj gazetoj. Li studvojaĝis al Italio en 1887. En 1889 li akiris pastran postenon en Tišina, en 1893 li estis altrangigita al dekano de Muraszombat, ankaŭ bazlerneja prefekto. Ekde 1889 li ankaŭ politikadis kaj li strebis por la slovena sendependeco. En 1907 li ricevis la titolon honora kanoniko.
Welmoed Sijtsma
Welmoed Sijtsma (naskiĝis la 11-an de septembro 1990 en Hurdegaryp) estas nederlanda prezentistino, konata de la babilspektaklo Op1.
Vivo
Ŝi naskiĝis en Hardegarijp kaj elkreskis en Leeuwarden. Ŝi akiris en 2014 la gradon Magistro en Ĵurnalismo je la Regna Universitato de Groningen.
NOS
Ekde februaro 2014 ŝi estis redaktorino ĉe la Jeugdjournaal (Junularĵurnalo), unue kiel staĝulino dum ŝia studado, poste kiel sendependa kunlaboristo. Antaŭ tio kaj samtempe ŝi laboris ĉe la Omrop Fryslân (Frisa elsendostacio). De la 11-a de septembro 2015 ĝis inkluzive la 9-a de septembro 2018 ŝi estis ankaŭ unu el la prezentistoj de la NOS Jeugdjournaal (Junularĵurnalo de la NOS).
WNL
Ekde la 3-a de septembro 2018 ŝi estis unu el la prezentistinoj de Goedemorgen Nederland (WNL) (Bonan matenon Nederlando).
Ekde januaro 2020 ŝi prezentas je ĵaŭdo la novan NPO-babilspektaklon Op1 kaj ankaŭ ŝi estis ekde januaro 2020 unu el la prezentistoj de la radioprogramo 't Wordt Nu Laat (Nun fariĝas malfrue) je NPO Radio 2.
1689
1689 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1689 post Kristo okazis, interalie:
Kognoscienco
Kognoscienco estas branĉo de scienco pri kogno. Ĝi estas la interdisciplina scienca studado de menso kaj ties proceso. Kognoscienco okupiĝas pri tio kio estas kognado, kion ĝi faras, kaj kiel ĝi funkcias. Ĝi entenas esploradon pro kiel informoj estas procezitaj (en kazoj kiel perceptado, lingvo, memoro, kaj emocio, reprezentitaj kaj transformitaj en kondutoj, (homa aŭ alianimala) nervsistemo aŭ maŝino (ekz-e komputilo).
Kognoscienco konsistas el multaj esploraj fakoj, kiel psikologio, artefarita intelekto, filozofio, nervoscienco, lingvoscienco, antropologio, sociologio, kaj edukado.
Miki Sugawara
Miki Sugawara (菅原 美希) estas japana futbalisto. Ŝi en 1998 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Ĝenerala Asembleo
Ĝenerala Asembleo estas kunsido de ĉiuj membroj de organizo aŭ aro de akciposedantoj de entrepreno. Laŭ tio ĝi povas esti sinonimo de kongreso aŭ ĝenerala kunsido de organizo. Laŭ PIV asembleo estas [ĉ]efa interkonsiliĝa aŭ decida organo, precipe sur nivelo ŝtata aŭ interŝtata kaj tie estas citataj kiel ekzemplo la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj kaj la Parlamenta Asembleo de Konsilio de Eŭropo.
Aliaj specifaj ekzemploj de ĝenerala asembleo povas esti la jenaj:
Janka Maŭr
Janka Maŭr, vera nomo estas Ivan Fjodaraŭ (beloruse- Янка Маур, Іван Фёдараў, (naskiĝis 10-an de majo 1883 en Libava (nuntempe Lijepaja, Latvio - mortis 3-an de aŭgusto 1973) estis belorusa verkisto, aŭtoro de rakontoj, noveloj, romanoj por infanoj kaj junularo.
Biografio
Naskiĝis en familio de meblisto. Infanaĝe vivis en hejmlando de patrino - vilaĝo Lebjaniŝki de Kovna gubernio (nuntempe situas en Litovio). En la jaro 1899 ekstudis en instruista lernejo en la urbo Panjaveĵis, sed estis eliminita pro partopreno en rondeto de revoluciema junularo. En 1903 estis ekzamenita kiel eksterulo je ofico de instruisto de komenca lernejo.
Laboris kiel asistanto de instruisto en vilaĝaj lernejoj je teritorio de nuntempaj Litovio kaj Belorusio. En la jaro 1906 partoprenis en konspira kongreso de revoluciemaj instruistoj, en vilaĝo Mikalajeŭŝĉina. Kune kun Jakub Kolas kaj aliaj aktivaj partoprenintaj de kongreso estis juĝita, kaj al li estis malpermesite labori kiel instruisto. Nur en 1911 li povis eklabori kiel instruisto de geografio kaj historio en Minska privata komerca lernejo. Post Oktobra revolucio li laboris en lernejo, en respublika unio de klerigadistoj, en popolkomisariejo pri edukado de Belorusa SSR, en Belorusia ŝtata eldonejo. De 1930 agadis nur kiel verkisto.
Verko
Tradukis en belorusa lingvo apartajn verkojn de Andersen, Anton Ĉeĥov, Rudyard Kipling, Mark Twain, Victor Hugo. Scipovis Esperanton, multe korespondadis kun alilandaj esperantistoj, interesaj faktoj, ricevitaj per korespondado li uzis en siaj verkoj pri foraj landoj, ekzemple en romano "Amok", dum la 20-a jardeko partoprenis en esperantlingvaj radioelsendoj, ekzistantaj je belorusa radio, instruante tiamanere lingvon.
Nagykutas
Nagykutas [nadjkutaŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. Nagy signifas: malgranda.
Situo
Nagykutas situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo el Zalaegerszeg. Nagykutas kontaktiĝas kun Kiskutas. Zalaegerszeg troviĝas 13, Vasvár 17, Körmend 22, Zalaszentgrót 26 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1211 laŭ tiama hungara ortografio "Kuthus". En 1564 la turkoj disrabis la vilaĝon. En 1655 pestoj okazis, pro la epidemio dum kelkaj jaroj la vilaĝo forlasiĝis.
En Nagykutas migra poŝto servas.
Kriesow
Kriesow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Treptower Tollensewinkel. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Mohedas de la Jara
Mohedas de la Jara estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Mohedas" estas pluralo de moheda, kastilia vorto por 'densa arbaro, kun makiso' kies etimologio estis objekto de longa disputado. Laŭ kelkaj, povus deveni el araba vorto kun signifo de 'montoj kun cistoj'. Laŭ Bellosillo, moheda devenus el mogeida, el la verbo gáyade, 'kaŝi en denseco', alude al monto alta kaj kun cistoj kaj makiso. Coromines sugestas eblon de etimologio araba, sed ŝjna kliniĝas al latinida eblo devenigi moheda de "moho" (ŝimo). Sed tiu propono estas tre metafora "ŝimaĵo = arbaro kun makiso" (ĉar kaj ŝimo kaj makiso difektas manĝon aŭ arbojn). Por tio necesas apliko laŭlitera de la termino, el leona, "mofo", en signifo "likenoj aŭ muskoj de arboj".
Casillas Antúnez studas la historion kaj antaŭajojn de Moheda de Gata, vilaĝo de la komarko de Coria, por la etimologio de moheda. Plifortigas la hipotezon de deveno el mofo la fakto ke la loko estas dokumentata en 1251 kiel La Mofeda.
Japana Dokumento de Kapitulaco
La Japana Dokumento de Kapitulaco estis la skriba interkonsento kiu formaligis la kapitulacon de la Imperio de Japanio, kio markis la finon de la Dua Mondmilito. Ĝi estis subskribita de reprezentantoj el la Imperio de Japanio, Usono, la Respubliko Ĉinio, Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Norda Irlando, Sovetunio, Komunumo Aŭstralio, Dominio Kanado, la Provizora registaro de la Franca Respubliko, la Reĝlando de Nederlando, kaj la Dominio Novzelando. Inter Aliancanoj, Sovetunio forestis el tiu afero, ĉar ĝi ĵus deklaris militon al Japanio kaj nur post jaroj finos tiu militstato.
Mohedas de la Jara
Toponimio
Aliflanke la termino "Jara" devenas el araba Ša'ra alude al cistoj. Laŭ Jiménez de Gregorio tiu termino estis eble alportata de mozaraboj kiuj reloĝigis tiun zonon fine de la 13a jarcento aŭ komence de la 14a.
Japana Dokumento de Kapitulaco
La subskriba ceremonio okazis sur la ferdeko de la usona ŝipo Missouri en la Golfo de Tokio la 2an de septembro, 1945.
Mohedas de la Jara
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Mohedano. La censita populacio en 2011 estis de 496 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,21 loĝ/km².
Japana Dokumento de Kapitulaco
Tiu dato estas foje konata kiel Tago de la Venko super Japanio, kvankam tiu nomo plej ofte referencas al la dato de la radidiskurso de la imperiestro Hirohito nome Gyokuon-hōsō (Imperia Kapitulaco), nome radielsendita anonco de la akcepto de la terminoj de la Pocdama Deklaro tagmeze de la Japana Normiga Tempo la 15an de aŭgusto.
Mohedas de la Jara
Situo
Mohedas de la Jara estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Jara en la sudokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 644 m; je 158 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 60 km el Talavera de la Reina, plej proksima urbo, kaj je 197 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 60.42 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°36′21″ N 5°8′30″Ok.
Intrareto
Plej multaj intraretoj estas pere de kluzo konektitaj al la tutmonda interreto. La ĉefa celo de intrareto estas dividi informojn, kiel telefonnumeroj kaj fotoj de la personaro elektronike ene de organizo. Ankaŭ ĝi povas esti uzata por plifaciligi la elektronikan kunlaboradon kaj por administri ekzemple feritagojn de la personaro.
Mohedas de la Jara
Geografio
La municipo troviĝas «sur ebenaĵo ĉe deklivaro de alta montaro ĉirkaŭa de S. al Ok.» Ĝi apartenas al la komarko de La Jara kaj limas kun la teritorioj municipaj de Villar del Pedroso kaj Carrascalejo okcidente kaj nordokcidente en la provinco de Cáceres kaj Aldeanueva de San Bartolomé norde, El Campillo de la Jara oriente kaj Puerto de San Vicente sude, en la provinco de Toledo.
Intrareto
Intrareto uzas diversajn interretajn protokolojn kiel TCP/IP kaj HTTP. Pere de tekniko de tunelado eblas disponigi la intrareton ankaŭ pere de publika reto, kiel interreto. Uzante specialajn metodojn por ĉifri la datumojn kaj danke al aliaj sekurigaj aranĝoj, la sekureco de la datumtransmeto estas certigita.
Les Ableuvenettes
Les Ableuvenettes estas franca vilaĝeto lokita en la departemento Vosges kaj en la regiono Loreno.
2377 Shcheglov
2377 Shcheglov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Intrareto
Multaj entreprenoj permesas la uzon de interreto ene de la intrareto. Ili uzas fajroŝirmilojn kiuj analizas la retan trafikon kaj certigas la sekurecon de la loka reto.
2377 Shcheglov
Nomo
Ĝia nomo honoras la uzbekan astronomon Vladimir Petroviĉ Ŝĉeglov (cirile Владимир Петрович Щеглов).
Intrareto
Kiam organizo parton de la intrareto disponigas al klientoj, partneroj aŭ provizantoj ekster la organizo mem, oni parolas pri eksterreto.
Les Ableuvenettes
Geografio
La komunumo estas trairita de la rivereto Illon, iu alfluanto de la rivero Madon. Estas du partoj en la vilaĝo nomitaj la malgranda Ableuvenettes kaj la granda Ableuvenettes.
Historio
Oni trovis kelkajn romiajn monerojn.
Žeravice
Žeravice (Scherawitz) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio situanta 8 km oriente de Kyjov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1235.
Soccsksargen
Soccsksargen (antaŭe konata kiel Centra Mindanao) estas administracia regiono de Filipinoj, nomita kiel Regiona XII. Troviĝita en suda-centra Mindanao, ties nomo estas akronimo por kvar de la regionaj provincoj kaj de unu tre urbeca urbo (Suda Cotabato, Cotabato, Sultano Kudarat, Sarangani kaj Ĝeneralo Santos). La regiona centro estas en Koronadalo, troviĝita en la provinco de Suda Cotabato kaj la centro de komerco kaj industrio estas Ĝeneralo Santos, kiu estas la plej loĝata urbo en la regiono.
Mohedas de la Jara
Geografio
Sudokcidente de la teritorio troviĝas la Sierra de Altamira kun pintoj kiaj Horcadas kun 1.190 msm, Risco de Gavilanes kun 1.244 msm, Riscos Altos kun 1.324 msm kaj Risco de las Moras kun 1.279 msm. Tra la teritorio fluas diversaj rojoj kiaj Huesca, Aguilucha aŭ Pedroso kaj aliaj pli malgravaj kiaj Espinos, Gavilanes, Guijuela aŭ Cagancha.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Ĉasado ĉefe de kapreolo.
Historio
Estas probable ke ties origino rilatus al paŝtistoj kaj abelbredistoj kiuj alvenis al la zono dum kelkaj jarepokoj. Oni ne konas la daton de la fondo, kvankam eble estis iom antaŭ 1600, ĉar poste oni faris konservitajn skribaĵojn sur ŝtono en la fasadoj de kelkaj domoj de la municipo. Unu el tiuj mencias la kreadon de grenujo fare de Karlo la 4-a en 1742.
Ĝi apartenis al la senjorlando de Talavera de la Reina, kiel la tuta komarko. Ŝajne la vilaĝo estis grava klerejo kun aneksitaj lokoj de Aldeanueva de San Bartolomé, El Campillo de la Jara kaj Puerto de San Vicente.
Meze de la 19a jarcento estis 250 domoj kaj la municipa buĝeto estis 7.700 reales el kiuj 2.800 estis por pago al la sekretario.
Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 1,518 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu trioniĝis al pli da 500.
Pli ĵuse menciindas terura incendio de 2006 kiu bruligis grandan parton de la zono. Post tio oni kreis kulturan asocion "La Prazuela" kiu dediĉas sin enspezi monon por repopulacii la brulitajn montojn.
Kercaszomor
Kercaszomor [kercasomor] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
Erih Koŝ
Erih KOŜ (serbe Ерих Кош; naskiĝis la en Sarajevo; mortis la  en Beogrado) estis serba verkisto el Bosnio.
Kercaszomor
Situo
Kercaszomor situas ĉe la landlimo de Slovenio laŭ flankovojo. En la proksimeco estas Bajánsenye.
Historio
La alvenintaj hungaroj en 896 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj bienoj. Ĉiu bieno konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo.
Dum la historio estis du vilaĝoj: Kerca kaj Szomoróc, kiuj unuiĝis en 1940 sub la nomo Kercaszomor.
En 1919 la Szomoróc trovis sin ĉe la nova limo de SHS (serba-kroata-slovena unio). La slovenoj senjure okupis la komunumon. La loĝantaro ribelis, sed la soldatoj draste faris ordon. La vilaĝo en 1922 revenis al Hungario. Post 1945 la fer-kurteno estis ne tro for, krome ankaŭ la jugoslavia limo estis forte kontrolita.
En Kercaszomor kalvinana kaj romkatolika preĝejoj funkcias. La komunumo estas parto de Nacia Parko Őrség kaj Hanság. En Kercaszomor migra poŝto servas.
Erih Koŝ
Li studis juron en Beogrado kaj ekde 1935 laboris kiel juristo. En 1938 li estis kondamnita kiel komunisto. Ekde 1941 li batalis kiel rezistanto. Post la dua mondmilito li havis diversajn funkciojn en la jugoslavia kulturpolitiko. Koŝ estis membro de la Serba akademio. Dumtempe li vivis en Montenegro.
Koŝ verkis ĉefe romanojn kaj novelojn pri problemoj de rezisto kaj de jugoslavia socio. Li mallaŭdis ĉefe burĝan sintenon. Krome li verkis spritajn eseojn kaj tradukis verkojn de Goethe kaj Chamisso el la germana.
Holando
Holando estas historia regiono (graflando) de Nederlando. Nuntempe ĝi konsistas el du provincoj, Zuid-Holland (Sud-Holando) kaj Noord-Holland (Nord-Holando).
Danke al la Franca imperiestro Napoleono en 1806-1810 Nederlando unuafoje estis reĝlando, kun la nomo Reĝlando Holando kaj kun lia pli juna frato Ludoviko Napoleono kiel reĝo. Poste la "granda" Napoleono aneksis Nederlandon al Francio.
En multaj lingvoj oni uzas tradukon de Holando por indiki la tutan Nederlandon, kvankam tio estas neĝusta; en Esperanto tiu kutimo apenaŭ ekzistas.
La Esperanta nomo "Holando" estas unu radiko, do "land" en ĝi ne estas aparta radiko. La loĝantoj do nomiĝas "holandanoj". La nomo devenas de "Holtland" tio signifas Lignolando en la nederlanda lingvo.
12180 Kistemaker
12180 Kistemaker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Jacob Kistemaker (1917–2010), profesoro ĉe la Universitato de Lejdeno. Li estis pioniro en izotopa disigo, urania riĉigo, atomaj kaj molekulaj kolizioj, sciencoj kaj teknikoj pri vakuo.
Louis Nicod de Ronchaud
Louis NICOD DE RONCHAUD (naskiĝis la 9-an de decembro 1816 en Lons-le-Saunier, mortis la 28-an de julio 1887 en Saint-Germain-en-Laye) estis franca poeto kaj verkisto.
Li estis amiko kaj skvisto de fama poeto Alphonse de Lamartine kaj de la verkistino Marie d'Agoult kaj de la filozofo Ferdinand Eckstein.
Li estis kunfundinto de École du Louvre ĉe Luvro (musée du Louvre), li prezidis ĝin de 1882 ĝis 1887.
Fiksa reziduo
Fiksa reziduo estas la parametro utiligita por klasifiki la mineralakvojn kaj la trinkakvojn ĝenerale. Kutime esprimita per mg/ L, indikas la kvanton da organika kaj neorganika solita, substanco perfekte seka restanta vaporiĝo en platena kaspulo, perfekte tarita, de konta kvanto da akvo antaŭe filtrita.
17090 Mundaca
17090 Mundaca estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Fiksa reziduo
Precizigoj
Laŭbaze de tiu temperaturo oni distingas la valoron de la akvo esplorata:
61 Virginis b
61 Virginis b estas ekstersunsistema planedo kiu orbitas ĉirkaŭ la stelo 61 Virginis, en la konstelacio Virgo. Ĝia minimuma maso estas de 5,1 Termasoj kaj estas ekzemplero de super-Tero. Ĝi orbitas tre proksime de sia stelo, je distanco de 0,050201 AU kaj ĝia discentreco estas 0,12. Ĉi tiu planedo estis malkovrita la 14-an de decembro 2009 per radiala rapido el la Observatorio Keck kaj la Anglo-Aŭstralia observatorio.
Fiksa reziduo
Aliaj projektoj
Komuna akvo
Fernando de Diego
Fernando de DIEGO (naskiĝis la 2-an de novembro 1919 en Guadalajara, Hispanio, mortis la 1-an de julio 2005 en Zaragozo) estis hispana ĵurnalisto kaj tradukisto kiu tradukas el la angla kaj franca, esperantisto kaj Esperanto-vortaristo, Honora Membro de UEA kaj unu el la plej gravaj tradukistoj al Esperanto.
Vivkuro
De Diego, kvara el ses fratoj, naskiĝis kaj mortis en Hispanio, sed loĝis ankaŭ multajn jarojn en Venezuelo kaj Pollando. Li lernis Esperanton en 1933 dum longa poliomjelito-konvalesko kaj tuj aliĝis al Kultura Klubo, la anarkiisma Esperanto-grupo de sia tiama loĝurbo Zaragozo.
Enlanda Milito
En la Esperanto-klubo de Diego povis legi ĉiujn numerojn eldonitajn de Literatura Mondo en 1935 kaj en la unuaj monatoj de 1936, kio signis lian definitivan enamiĝon al Esperanto. En julio 1936, la hispana enlanda milito atingis ankaŭ la familion de Diego: du fratoj devis militservi; alia estis arestita kaj preskaŭ ekzekutita. Fernandon oni soldatigis en 1938 kaj sendis unue al la kataluna fronto kaj iom poste, al la Ebro-fronto, kie okazis eble la plej sanga batalo de la tuta milito. Lia kontingento estis denove mobilizita en 1940 por interveni ĉe eventuala atako de aliancitaj trupoj kontraŭ Hispanio; apenaŭ unu jaron poste lin trafis epidemia tuberkulozo, sed li sukcesis resaniĝi en montara vilaĝo, kie loĝis unu el liaj onklinoj.
En Venezuelo kaj Kanarioj
De Diego edziĝis en 1946, ankoraŭ loĝis en Zaragozo kaj laboris kiel tradukisto el la angla kaj la franca por du eldonejoj en Barcelono kaj unu en Madrido. En 1949 li kun sia edzino transloĝiĝis al Karakaso, kie du fratoj jam instaliĝis iom antaŭe. Komence li oficis kiel tradukisto kaj redaktoro de ĵurnal-oficejoj, sed en 1952 dungis lin la petrol-kompanio Shell, por kiu li laboris dek jarojn kiel ĉefo de la informaj servoj kaj kiel ĉefredaktoro de la monata revuo Tópicos Shell. En 1962 li eksiĝis sukcesinte atingi ekonomian sendependon kaj ekloĝis en Kanarioj kun la edzino kaj la filo. Tie li ekkonis la eldoniston Juan Régulo Pérez. Ili renkontiĝis unuafoje en la hejmo de Régulo en La Laguna, kaj de Diego montris al li sian tradukon de La Arbo de la Sciado, eldonotan ĉe Stafeto en 1973. Sen ajna dubo, de Diego ne tradukus tiom multe sen la konstanta apogo de Régulo tra multaj jaroj.