cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Komunumaro Wittlich-Land
La komunumaro Wittlich-Land - germane Verbandsgemeinde Wittlich-Land, mallonge VG Wittlich-Land - estas adminstra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Wittlich. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. En sia nuna formo la komunumaro ekestis la 1-an de julio 2014 per kunigo de antaŭaj komunumaroj Wittlich-Land kaj Manderscheid.
Wöhrden
Wöhrden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Verwaltungsgemeinschaft Altenburger Land
Verwaltungsgemeinschaft Altenburger Land estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj
Inter krampoj indikigas la respektivaj nombroj de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Adolph Erdmannsdörffer
Adolph ERDMANNSDÖRFFER (naskiĝinta en Altenburg, mortinta la en Jena kaj entombigita en Jena-Wöllnitz) estis germana studento. Li estis verŝajnege la lasta viktimo de studenta pikarmila duelo. Sed laŭdire estis du jarojn poste en Munkeno alia tia akcidento.
Donzère (stacidomo)
Donzère estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Donzère, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Adolph Erdmannsdörffer
Vivo
La filo de la altenburga komercisto Friedrich Eduard Erdmannsdörffer estis studento pri jurscienco ĉe la Universitato de Jena. Li anis ĉe la studenta korporacio kiu hodiaŭ nomiĝas Germania, tiutempe Burschenschaft auf dem Fürstenkeller. Lia kunduelanto estis Gustav Konstantin Köhler el Mihla, iama membro de la studenta korporacio Arminia. Erdmannsdörfer gravege vunditis ĉepulme.
Donzère (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Adolph Erdmannsdörffer
Vivo
Tiu ĉi tragika akcidento gravis ankaŭ pro ke tuj poste en Jena la pikarmila duelado per la pariza pikspado anstataŭigitis per la sistemo de sabraj batoj. La surloka skermadomajstro Friedrich August Wilhelm Ludwig Roux, kiu ĝin enkondukis en Jena, verkis lernolibron pri la nova metodo. La tomboŝtono de Erdmannsdörfer malpost la preĝejo en Wöllnitz ĝis hodiaŭ konserviĝinte estas tre eble la unusola kiu atentigas pri tia mortospeco.
Verwaltungsgemeinschaft Altenburger Land
Membraj komunumoj
kaj la apartenaj komunumaj partoj de la unuopaj komunumoj.
Donzère (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Adolph Erdmannsdörffer
Vivo
La historiisto kaj universitata profesoro Bernhard Erdmannsdörffer, kiu ankaŭ estis studento en Jena, estis frato lia.
Verwaltungsgemeinschaft Altenburger Land
Membraj komunumoj
La originaj membraj komunumoj Naundorf kaj Tegkwitz en decembro 2088 aliĝis al la komumumo Starkenberg, kiu nun estas la plej granda unuo de la komunumaro. La administra centro de la komunumaro tamen estas la malgranda loĝloko Mehna.
Eucalyptus deglupta
Referencoj
"Phylogeography of Eucalyptus deglupta". Royal Botanic Gardens Victoria. Alirita la 28an Aŭgusto 2017.
Urbanizado
Urbanizado, kiel neologismo, aŭ Urbigo en pli propra Esperanto estas la fizika kreskoprocezo de urbaj areoj kiel rezulto de elkampara migrado kaj eĉ antaŭurba koncentriĝo en grandurbojn, precipe ĉe la plej grandaj. La Unuiĝintaj Nacioj projekciis ke duono de la populacio de la mondo vivos en urbaj areoj ĉe la fino de 2008. Por 2050 estas antaŭdirite ke 64.1% kaj 85.9% de la evoluiga kaj evoluinta mondo respektive estos urbanizitaj.
Urbigo estas proksime ligita al modernigo, industriiĝo, kaj la sociologia procezo de raciigo. Urbigo povas priskribi specifan kondiĉon en fiksita tempo, t.e. la proporcion de totala populacio aŭ areo en grandurboj aŭ urboj, aŭ la esprimo povas priskribi la pliiĝon de tiu proporcio dum tempo. Tiel la esprimo urbigo povas reprezenti la nivelon de urba relative al totala populacio, aŭ ĝi povas reprezenti la indicon ĉe kiu la urba proporcio pliiĝas.
Urbigo ne estas simple moderna fenomeno, sed rapida kaj historia transformo de homaj sociaj radikoj sur tutmonda skalo, per kio ĉefe rura kulturo estas rapide anstataŭigita per ĉefe urba kulturo. La lasta grava ŝanĝo en setlejaj padronoj estis la amasiĝo de ĉasistoj-kolektistoj en vilaĝojn antaŭ multaj jarmiloj. Rura kulturo estas karakterizita fare de maletendaj genealogiaj arboj, intimaj rilatoj, kaj komunuma konduto dum urba kulturo estas karakterizita fare de disaj genealogiaj arboj, nekonataj rilatoj, kaj konkurenciva konduto. Tiu senprecedenca movado de homoj estas prognozo por daŭri kaj intensigi en la venontaj malmultaj jardekoj, eksplodantaj grandurboj al grandecoj nekomprenebla nur jarcento antaŭe. Efektive, hodiaŭ, en Azio la urbaj aglomeraĵoj de Dako, Karaĉio, Mumbajo, Delhio, Manilo, Seulo kaj Pekino estas proksime al pli ol 20 milionoj da homoj, dum por la Perlorivera Delto, Ŝanhajo - Suzhou kaj Tokio estas prognozo al aliro aŭ superas jam 40 milionojn da homoj ĉiuj ene de la baldaŭa jardeko. Ekster Azio, Meksikurbo, Sao Paulo, Novjorko, Lagoso kaj Kairo rapide alproksimiĝas aŭ enas al pli ol 20 milionoj da homoj jam.
Komunumaro Am Brahmetal
Verwaltungsgemeinschaft Am Brahmetal estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas Großenstein.
Wolde
Wolde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Treptower Tollensewinkel. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Komunumaro Am Brahmetal
Membraj komunumoj:
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
kaj la apartenaj komunumaj partoj de la unuopaj komunumoj.
Wokuhl-Dabelow
Wokuhl-Dabelow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio apartenas al la komunumaro Amt Neustrelitz-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Donzère
, aŭ Donzèra, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas donzérois.
Saint-Vallier-sur-Rhône (stacidomo)
Saint-Vallier-sur-Rhône estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en , en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Die (stacidomo)
Die estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Die, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
John Moore (Brita militisto)
Generalleŭtenanto Sir John Moore (13a de Novembro 1761 - 16a de Januaro 1809) estis Brita militisto, soldato kaj Generalo, konata ankaŭ kiel Moore de Korunjo. Li estis plej bone konata pro sia milit-trejnaj reformoj kaj pro sia morto ĉe la Batalo de Korunjo, en kiu li venkis super Franca armeo estrita de la Marŝalo Soult dum la Duoninsula Milito.
Li militservis kaj batalis ankaŭ en la Usona Milito de Sendependeco, en Mediteraneo (Menorko kaj Korsiko), en Irlando (1798), en Nederlando (1799), en Egiptio (1801), kaj kontraŭ Francio ĉefe en la Duoninsula Milito.
Woldegk
Woldegk estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio estas la administra centro de la samnoma komunumaro Amt Woldegk. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Verwaltungsgemeinschaft Arendsee-Kalbe
Verwaltungsgemeinschaft Arendsee-Kalbe ĝis la 31-a de decembro 2009 estis komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 12992 loĝantojn. Jam la 1-an de januaro 2009 ses el la 23 membraj komunumoj iĝis parto de najbara komunumo, tiel ke la nombro de membrokomunumoj reduktiĝis al 17. Fine de la jaro ĉiuj el tiuj 17 membrokomunumoj iĝis parto de unu el la du lokaj urboj Kalbe (Milde) kaj Arendsee, kaj la komunumaro malfondiĝis.
Kálmán Latabár (1938 - 2000)
Kálmán Latabár, laŭ hungarlingve kutima nomordo '''ifj. Latabár Kálmán''' estis hungara aktoro. Lia avo estis Árpád Latabár (1878), lia patro estis Kálmán Latabár, lia filo estis Árpád Latabár (1963) (ĉiuj aktoroj).
Kálmán Latabár naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Latabár frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1962. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pécs). En 1964 li estis membro de Operetoteatro (Budapeŝto), kie li daŭris la familiajn tradiciojn. Li similis al sia patro, ili ofte ludis kune. Li ricevis premion en 1988.
Woldert
Woldert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Verwaltungsgemeinschaft Auma-Weidatal
Verwaltungsgemeinschaft Auma-Weidatal ĝis la 30-a de novembro 2011 estis komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de 2007 la komunumaro havis 4654 loĝantojn. La administra centro de la komunumaro estis la urbo Auma.
kaj la apartenaj komunumaj partoj de la unuopaj komunumoj.
La 1-an de decembro 2011 la urbo Auma kunuiĝis kun la neurbaj komunumoj Braunsdorf, Göhren-Döhlen, Staitz kaj Wiebelsdorf al urba komunumo Auma-Weidatal. La antaŭaj komunumoj Merkendorf, Silberfeld kaj Zadelsdorf iĝis partoj de la komunumo Zeulenroda-Triebes. La komunumaro tiutage ĉesis ekzisti.
Smegmo
Smegmo (σμηγμα smēgma ) estas kombinaĵo de delasitaj haŭtaj ĉeloj, haŭtaj oleoj kaj likvoj. Ĝi okazas al eksteraj seksorganoj de viraj kaj inaj mamuloj. Ĉe inoj, ĝi kolektiĝas ĉirkaŭ la klitoro kaj en la faldoj de la internaj vulvaj lipoj; ĉe virseksuloj, smegmo kolektiĝas sub la prepucio.
Inoj
La akumulo de sebumo kombinita kun mortintaj haŭtaj ĉeloj povas formi smegmon. Klitora smegmo estas difinita kiel la sekreciaĵo de la apokrinaj glandoj de la klitoro, kombine kun delasitaj epiteliaj ĉeloj. Glandoj ĉirkaŭ la klitoro kaj la eksteraj vulvaj lipoj sekrecias sebumon.
Virseksuloj
Smegmo helpas lasi la glanon malseka kaj faciligas seksumadon agente kiel lubrikaĵo. Smegmo estas "tute benigna".
Oni origine pensis, ke smegmon faras la sebumaj glandoj apud la frenulo, la tiel nomataj glandoj de Tyson; tamen postaj studoj malsukcesis trovi tiujn glandojn. Wright asertas, ke smegmo estas farata de mikroskopaj prutrudoj de la mukoza surfaco de la prepucio, kaj ke vivantaj ĉeloj daŭre constantly kreskas al la surfaco, spertas steatozon, defalas, kaj formas smegmon. Parkash et al. eltrovis, ke smegmo enhavas 26,6 % de grasoj kaj 13,3 % de proteinoj, kiujn ili juĝis konsekvenca kun nekrotika epitelia rubo. Nove farita smegmo havas glatan kaj malsekan teksturon. Oni pensas, ke ĝi riĉas je skvaleno kaj enhavas prostatajn kaj spermajn sekreciaĵojn, defalitajn haŭtaj ĉeloj, kaj la mukinan enhavon de la uretraj glandoj de Littré. Smegmo enhavas katepsinon B, lisozimojn, ĥimotripsinon, neŭtrofilan elastason kaj citokinojn, kio helpas la imunsistemon.
Laŭ Wright, oni faras malmulte da smegmo dum infaneco, kvankam la prepucio povas enhavi sebumajn glandojn. Ŝi ankaŭ diras, ke la produktado de smegmo plialtiĝas de adoleskeco ĝis seksmatureco kiam la funkcio de smegmo por lubrikado plene funkcias, kaj de meza aĝo la produktado komencas malaltiĝi kaj je maljuna aĝo oni apenaŭ faras smegmon. Øster raportis, ke la frekvenco de smegmo plialtiĝas inter 6- ĝis 7-jaraĝuloj kaj 8- ĝis 9-jaraĝuloj al 8 % inter 14- ĝis 15-jaraĝuloj kaj 16- ĝis 17-jaraĝuloj (totala frekvenco de 5 %).
Ne estas pruvo, ke smegmo kaŭzas penisan kanceron, sed ĝia ĉeesto dum longa tempoperiodo povas iriti kaj inflamigi la penison, kaj tio povas pliigi la rikson je kancero. Ĝi ankaŭ povas plimalfaciligi vidi tre fruajn kancerojn.
Bestoj
Ĉe sanaj bestoj, smegmo povas helpi purigi kaj lubriki la seksorganojn. En bestkuraca medicino, analizo de tiu smegmo estas kelkfoje uzata por detekti patogenojn de la seksaj kaj urinaj organoj, kiel ekzemple Tritrichomonas foetus. Akumulo de smegmo en la ĉevalaj prepuciaj faldoj kaj apud la uretra truo povas formi grandajn "fazeolformajn objektojn" kaj povas plialtigi la ŝancon je la bakterio Taylorella equigenitalis, la kaŭzanto de kontaĝa ĉevala uterito. Kelkaj ĉevalaj bestkuracistoj rekomendas periodan purigadon de virseksaj seksorganoj por plibonigi la sanon de la besto.
Verbandsgemeinde Beetzendorf-Diesdorf
Verbandsgemeinde Beetzendorf-Diesdorf - ĝis la 31-a de decembro 2009 nomita Verwaltungsgemeinschaft Beetzendorf-Diesdorf - estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. Administra centro estas la komunumo Beetzendorf. Fine de 2014 la komunumaro havis 13 729 loĝantojn.
Marcus Zuerius van Boxhorn
Marcus Zuerius van Boxhorn (naskiĝis la en Bergen op Zoom, mortis la ) estis nederlanda lingvisto, profesoro de la Universitato de Lejdeno. Kiel unua li rimarkis similecon inter hindeŭropa lingvaro (tiutempe la termino ankoraŭ ne estis uzata). Van Boxhorn sugestis ekziston de pralingvo, al kiu li donis la nomon skita, de kiu estus devenantaj la nederlanda, greka, latina, persa kaj germana. Poste al la grupo li aldonis: la slavan, baltan kaj keltan lingvarojn.
Livron (stacidomo)
Livron, plennome Livron-sur-Drôme, estas franca stacidomo sur linioj Paris-Lyon - kaj Raccordement de Livron-Nord (bifurcation nord), situanta en  Livron-sur-Drôme, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Batalo de Korunjo
La Batalo de Korunjo (aŭ A Coruña, La Coruña, Koruno, Elviña, La Corunna en angla aŭ La Corogne en franca) okazis la 16an de Januaro 1809, kiam Franca korpuso sub Marŝalo de la Imperio Nicolas Jean de Dieu Soult atakis Britan armeon estrita de Generalleŭtenanto Sir John Moore. La batalo okazis en la kunteksto de la Duoninsula Milito, kiu estis parto de pli ampleksa serio de Napoleonaj Militoj. Ĝi estis rezulto de Franca kampanjo, estrita de Napoleono Bonaparte, kiu estis venkinta super la Hispanaj armeoj kaj okazigis ke la Brita armeo retiriĝu al la marbordo sekve de malsukcesa klopodo fare de Moore por ataki la korpuson de Soult kaj distroforigi la Francan armeon.
Akre persekutita de la Francoj de Soult, la Britoj retiriĝis tra norda Hispanio dum ilia ariergardo luktis kontraŭ ripetitaj Francaj atakoj. Ambaŭ armeoj ege suferis pro la aĉaj vintrokondiĉoj. Multo de la Brita armeo, ekskludinte la eliton de la Malpeza Infanteria Brigado de Robert Craufurd, suferis pro perdo de ordo kaj disciplino dum la retiriĝo. Kiam la Britoj finfine atingis la havenon de Korunjo en la nordokcidenta marbordo de Galegio en Hispanio kelkajn tagojn antaŭ la Francoj ili ekkonis ke ilia transportaj ŝipoj ne estis alvenintaj. La ŝiparo alvenis post paro de tagoj kaj la Britoj estis en la mezo de la enŝipigo kiam la Francaj fortoj venis kaj devigis la Britojn lukti batale antaŭ ili povus eliri al Anglio.
En la rezulta agado, la Britoj forpelis la Francan atakon kaj kompletigis sian enŝipiĝon, savante sian armeon el detruo sed lasante la havenurbojn Korunjo kaj Ferrol, same kiel la nordan Hispanion, kiu estis kaptita kaj okupita de la Francoj. Dum la batalo, Sir John Moore, nome la Brita komandanto, estis pormorte vundita, kaj mortiĝis post aŭdi ke ĉiuj Francaj atakoj estis forpelitaj.
Saint-Vallier (Drôme)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas saint vallierois.
Zoltán Kollonay
Zoltán Kollonay [kolonai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kollonay Zoltán estas hungara pianisto, orgenisto, komponisto, dirigento, instruisto. Lia patrino estis greko.
Zoltán Kollonay naskiĝis la  en Nyíregyháza (Hungario).
Wolfegg
Wolfegg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ravensburg kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zoltán Kollonay
Biografio
Zoltán Kollonay akiris pianistan diplomon en Konservatorio de Debrecen en 1988, plian diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1994, 2 pliajn diplomojn en Konservatorio de Vieno kaj Muzikakademio de Vieno en 1996, fine la lastan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1989 kaj 1993 li estis muzika gvidanto de Teatro de Nyíregyháza, kie li ne nur dirigentis, sed ankaŭ komponadis. Inter 1993-1997 li instruis en muzika mezlernejo en Nyíregyháza. En 1999 li translokiĝis al Nagykanizsa, ekde 2010 li instruas en la loka muziklernejo. Li ricevis 2 premiojn en 2006. Liaj komponaĵoj havas ankaŭ grekajn devenojn.
Jean-Louis Thouard
Jean-Louis THOUARD (naskiĝis la 19-an de aprilo 1971 en Toulouse) estas franca scenaristo, bildliteraturisto kaj desegnisto.
Li infanaĝe vivis en Jura (departemento). Li estas diplomita de Faculté d'art de Strasbourg. Li kunlaboras kun multaj eldonistoj. Li publikigis en Francio, Anglio, Turkio kaj Hong Kong.
Libraro en la franca lingvo
Li ankaŭ desegnis ĉiujn romankovriloj de "La Quête d'Ewilan", "Les Mondes d'Ewilan" kaj " Le Pacte des Marchombres" de Pierre Bottero (eldonitaj ĉe Rageot).
Bildstrioj kaj ekspozicioj
Junie 2012, laŭ peto de la urbo Dijon, li kreis ekspozicion: "Dijon vu par / archipel 2.012", kun Hervé Arnoul. Tiu ekspozicio imagis Dijon en steampunk-universo, kaj estis granda sukceso (30 000 vizitintoj).
E n 2017, li kreis bildstrion pri Dole : "Il était une fois Dole, de Jacques Duhamel à nos jours (1967-2017) por festi la 50-jariĝo de la leĝo kiu protektas la urban heredaĵon de Dole, kiu protektas la centrakvartalon kaj monumentojn (en la franca "secteur sauvegardé").
Livron-sur-Drôme
Livron-sur-Drôme estas franca situanta en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Livronnais.
Rafael Pacheco
Rafael PACHECO HERNANDEZ (naskiĝis en 1954 en Madrido) estas hispana amatora astronomo kaj astrometriisto. Li laboras en la Observatorio de Consell en la insulo Majorko.
Profesie li estas inĝeniero pri telekomunikado por la Politeknika Universitato de Madrido.
Lau Minor Planet Center, li malkovris 57 asteroidojn Inter 1997 kaj 2003, ĉiuj krom 2 en kunlaboro kun Ángel López Jiménez.
la asteroido 25001 Pacheco estis nomita en lia honoro.
Loriol (stacidomo)
Loriol, plennome Loriol-sur-Drôme, estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Loriol-sur-Drôme, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Soleca tinamo
La Soleca tinamo (Tinamus solitarius) estas specio de surgrunda birdo el la superordo de paleognatoj. Tiu specio estas indiĝena de la Atlantika Arbaro de orienta Brazilo.
Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj je pli granda etendo estas ankaŭ Strutoformaj, kvankam kelkaj fakuloj atribuas propran ordon Tinamoformaj. Malkiel aliaj Strutoformaj (respektive ĉiuj Strutoformaj), la Tinamedoj povas flugi, kvankam ĝenerale, ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiu Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj Tinamedoj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj. Iam tiu birdospecio estis dividita en du subspecioj: T. s. pernambucensis en nordorienta Brazilo (Pernambuco kaj Alagoas), kaj la nomiga T. s. solitarius troviĝanta en sudorienta Paragvajo kaj malproksima nordorienta Argentino. La unua tamen rezultis nedistinga el la nomiga sed nur individuaj birdoj montris partikularan koloran morfon kio nun oni scias okazanta ankaŭ aliloke. Rimarkinde, la nuanco de la dorso varias inter oliveca kaj rusta, kaj ankaŭ la intenseco de la plumaro de suba kolo varias. La nigra strieco en tiuj areoj estas pli malpli forta. La subspecio pernambucensis estas pli flavaj birdoj kun multe da strieco, ĉefe ĉe la kolo.
Aspekto
La Soleca tinamo estas granda bruneca tinamo tre strieca je nigra. Ties kolo, brusto, kaj flankoj estas grizaj, kaj ties ventro estas blanka. Ĝi havas malhelbrunan kronon kaj blankan gorĝon kontrastan al flavecaj kapo kaj kolo, ĉefe pro distinga flaveca linio en la kolflanko. Ĝi averaĝas 45 cm longa.
Teritorio
Ĝi troviĝas en sudorienta Bahia, orienta Minas Gerais, Espírito Santo, Rio de Janeiro, São Paulo, orienta Mato Grosso do Sul, Paraná, Santa Catarina, kaj norda Rio Grande do Sul en Brazilo. Ĝi troviĝas ankaŭ en sudorienta Paragvajo kaj malproksima nordorienta Argentino en provinco Misiones.
Kutimaro
Kiel ĉe aliaj tinamoj, la ino demetas raraformajn ovojn kun brila, kolora ŝelo, kaj ĝi manĝas fruktojn kaj semojn el la grundo aŭ malaltaj plantoj. Maskloj kovas la ovojn kiuj estas en nesto surgrunda, kaj zorgas la idojn dum mallonga periodo ĝis ili sendependiĝas.
Konservado
Ĝi estas nune minacata pro pliiĝanta senarbarigo kaŭzita de urbanizado, industriigo, agrikultura etendo, kaj asocia ŝosekonstruado. Ĝi estas ankaŭ troe ĉasita. Sekve la IUCN klasigas ĝin kiel Preskaŭ Minacata specio, kaj ĝi povas tuj iĝi vundebla kun loĝa teritorio de 990,000 km². La populacio iame aludita kiel pernambucensis estas ĉu tre rara aŭ jam formortinta. Tiuj nordaj birdoj jam estis ege raraj en historiaj epokoj, kun eble ne pli ol 6 specimenoj en muzeoj.
Tiu specio ne estas malfacile enmetebla en taŭgan habitaton. La Soleca tinamo rezistas nombre en arbaraj eroj de 610 ha kie ili ne troviĝis origine. Ĝi ne estas konsiderata tutmonde minacata fare de la IUCN.
Komunumaro Dingelstädt
La komunumaro Dingelstädt - germane Verwaltungsgemeinschaft Dingelstädt - estas administra komunumaro en Germanio, do grupiĝo de formale sendependaj administraj komunumoj, kiuj kune dividas iujn komunajn taskojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la samnoma urba komunumo Dingelstädt.
Northanger Abbey
Northanger Abbey (Abatejo Northanger) estas primaturiĝa romano de Jane Austen, satiro de gotikaj romanoj. Ĝi estis kompletigita en 1803, la unua el la romanoj de Austen kiu estis kompletigita entute, sed estis publikigita postmorte en 1817 kun Persuasion. La historio temas pri Catherine Morland, naiva junulino, kaj ŝia veturo tra pli bona kompreno pri si mem kaj pri la mondo ĉirkaŭa.
Komunumaro Dingelstädt
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Northanger Abbey
Dum la mezo de 1798, post fini reviziojn de Elinor and Marianne, Austen ekverkis tiun trian romanon kun la labortitolo Susan — poste Northanger Abbey — nome satiro pri la populara ĝenro de la gotika romano. Austen finkompletigis sian verkon ĉirkaŭ unu jaron poste. Komence de 1803, Henry Austen proponis Susan al Benjamin Crosby, eldonisto de Londono, kiu pagis 10 pundojn por la kopirajto. Crosby promesis tujan publikigon kaj eĉ reklamis la libron publike kiel "presata", sed faris nenion plian. La manuskripto restis en manoj de Crosby, nepublikigita, ĝis Austen reaĉetis la kopirajton el li en 1816.
Intrigo
Amikeco certe estas la plej bona balzamo por la doloroj de seniluziigita amo.
Loriol-sur-Drôme
Loriol-sur-Drôme estas franca situanta en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Loriolais.
Wolfen
La urbo Wolfen ĝis junio 2007 estis memstara komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de julio 2007 la komunumo iĝis parto de nove kreita urbo Bitterfeld-Wolfen; fine de la nova urbo havis  loĝantojn.
Wolfach
Wolfach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Svárov
Svárov povas esti:
Sándor Reményi
Sándor Reményi
Wölferbütt
Wölferbütt estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la urba komunumo Vacha. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 415 loĝantojn.
Kálmán Árpád Latabár
Kálmán Árpád Latabár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Latabár Kálmán Árpád aŭ Latabár Kálmán, id. estis hungara aktoro, reĝisoro. Lia patro estis Endre Latabár (patro), lia patrino estis Mária Török, lia frato estis Endre Latabár (filo), lia filo estis Árpád Latabár (1878). Kálmán Árpád Latabár naskiĝis la  (laŭ alia informo en 1851) en Hungara reĝlando en Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Árpád Latabár kiel infano li havis rolojn en trupo de sia patro ekzemple en Kassa, Buda, Arad (urbo), Pécs, Kolozsvár, Szeged, Balatonfüred. Ekde 1873 li apartenis al pluraj trupoj, ekzemple de Károly Mosonyi (1874), Gerő Aradi (1876), Béla Mándoky (1878-1883). En 1883 li aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1905 li estis nomumita zorganto de Várszínház, eĉ en la teatro loĝis ĝismorte. Inter 1898–1924 li estis sekretario de la Reĝa Teatra Akademio. Li ricevis premion en 1894. Pro vidviniĝo li edziĝis dufoje.
Komunumaro Eichsfelder Kessel
La komunumaro Eichsfelder Kessel - germane Verwaltungsgemeinschaft Eichsfelder Kessel - estas administra komunumaro en Germanio, do grupiĝo de formale sendependaj administraj komunumoj, kiuj kune dividas iujn komunajn taskojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la komunumo Niederorschel.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
István Reiff
István REIFF rumania hungara dramverkisto, folkloristo. Li naskiĝis en Braŝovo la 23-an de januaro 1926.
Wölferlingen
Wölferlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
István Reiff
Kariero
István Reiff diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo pri franca-hungara lingvoj kaj li instruis en Braŝovo. Li gvidis folklorensemblojn (Búzavirág népdal- és néptáncegyüttes, Rozmaring Népi Együttest de Braŝovo kaj Gyöngyvirág Együttes de Codlea.
Batalo de Bailén
La Batalo de Bailén estis luktita en 1808 de la Hispana Armeo de Andaluzio, estrita de la Generaloj Francisco Castaños kaj Theodor von Reding, kaj la 2a Korpuso de Observado de la Imperia Franca Armeo de la Gironde sub Generalo Pierre Dupont de l'Étang. Tiu batalo estis la unua malvenko en malferma batalkampo de la Napoleona armeo. La plej forta lukto okazis ĉe Bailén, nome vilaĝo ĉe la rivero Guadalquivir en la Provinco Ĥaeno de suda Hispanio.
En Junio de 1808, post la ampleksaj ribeloj kontraŭ la Franca okupado de Hispanio, Napoleono organizis Francajn unuojn en moveblaj kolonoj por pacigi la ĉefajn centrojn de rezistado de Hispanio. Unu el tiuj, sub la Generalo Dupont, estis sendita tra Sierra Morena kaj suden tra Andaluzio al la haveno de Cádiz kie Franca ŝiporoto restis je manoj de hispanoj. La imperiestro konfidis ke kun 20,000 homoj, Dupont venkus super ajna opozicio trafita survoje. Eventoj tamen montriĝis male, kaj post rabadi la areon de Kordovo en Julio, Dupont revenis al la stepoj de la nordo de la provinco por atendi plifortigojn. Dume, la Generalo Castaños, komande de la hispana armeo ĉe San Roque, kaj la Generalo von Reding, Guberniestro de Málaga, veturis al Sevilo por negoci kun la Sevila Junta — patriota asembleo komisiita por rezisti la Francajn invadojn — kaj turni la provincajn kombinitajn fortojn kontraŭ la Francoj.
La malsukceso de Dupont por lasi Andaluzion montriĝis katastrofa. Inter la 16a kaj la 19a de Julio, Hispanaj fortoj konverĝis al la Francaj pozicioj etendaj laŭlonge de vilaĝoj ĉe la rivero Gvadalkiviro kaj atakis je kelkaj punktoj, devigante la konfuzajn Francajn defendantojn ŝanĝi siajn diviziojn tie kaj tie. Dum Castaños frontis Dupont ĉe Andújar, Reding sukcese trairis la riveron ĉe Mengíbar kaj kaptis Bailén, intermetante sin mem inter ambaŭ aloj de la Franca armeo. Kaptita inter Castaños kaj Reding, Dupont klopodis malsukcese rompiĝi tra la Hispana linio ĉe Bailén per tri sangelverŝaj kaj senesperaj atakoj, perdante pli ol 2,500 homojn.
Kiam liaj kontraŭatakoj malsukcesis, Dupont alvokis batalpaŭzon kaj estis devigita subskribi la Konvencion de Andújar kiu specifis la kapitulacon de preskaŭ 18,000 homoj, kio faris Bailén la plej malbona katastrofo kaj kapitulacon de la Duoninsula Milito. En unu el plej polemikaj epizodoj de la kampanjo, Dupont devigis sian subulon, la Generalo Vedel, transdoni sian divizion spite ke Vedel estis poziciita ekster la hispana ĉirkaŭo, kun bona ŝanco eskapi.
Kiam la novaĵoj de la katastrofo atingis la Francan altan komandon en Madrido, la rezulto estis ĝenerala retiriĝo al la Ebro, abandonante multon de Hispanio al la ribeluloj. La malamikoj de Francio en Hispanio kaj tra Eŭropo salutis tiun unuan malvenkon de la ĝis tiam nevenkeblaj Imperiaj armeoj — rakontoj pri la hispana heroeco inspiris Aŭstrion kaj montris la forton de tutlanda rezisto al Napoleono, ekigante la Kvinan Koalicion kontraŭ Francio.
Alarmita per tiu disvolviĝo, Napoleono por mallona tempo ekprenis la komandon de la Hispana scenejo kaj, estre de nelacaj trupoj kaj superaj nombroj, atakis la dubemajn Hispaniajn ribelulojn kaj ties Britajn aliancanojn, rekaptante Madridon en Novembro 1808. Farinte tion, tamen, la Franca militistaro dediĉis enormajn rimedojn al longa elĉerpmaniera milito karakterizata de fortaj perdoj antaŭ ataketoj de semkompataj Hispanaj geriloj, kio finfine kondukis al la elpelo de Francaj armeoj el Hispanio kaj la ekspono de suda Francio al la invado en 1814 de kombinitaj Hispanaj, Britaj kaj Portugalaj fortoj.
Pierrelatte (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Batalo de Aspern-Essling
En la Batalo de Aspern-Essling (21a–22a de Majo 1809), Napoleono klopodis urĝan trapasadon de la rivero Danubo ĉe Vieno, sed la Francoj kaj ties aliancanoj estis forpelitaj de la Aŭstrianoj estre de la Arkiduko Karlo. La batalo estis la unua fojo ke Napoleono estis persone venkita en ĉirkaŭ unu jardeko de militoj. Tamen, la Arkiduko Karlo malsukcesis certigi decidan venkon ĉar Napoleono kapablis sukcese retiri plej el siaj fortoj.
Luc-en-Diois
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lucois.
Verwaltungsgemeinschaft Gardelegen Stadt
Verwaltungsgemeinschaft Gardelegen Stadt estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 13158 loĝantojn.
Lus-la-Croix-Haute (stacidomo)
Lus-la-Croix-Haute estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lus-la-Croix-Haute, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Komunumaro Ershausen/Geismar
La komunumaro Ershausen/Geismar - germane Verwaltungsgemeinschaft Ershausen/Geismar - estas administra komunumaro en Germanio, do grupiĝo de formale sendependaj administraj komunumoj, kiuj kune dividas iujn komunajn taskojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la komunumo Schimberg.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Luc-en-Diois (stacidomo)
Luc-en-Diois estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Luc-en-Diois, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj dumnoktaj Intercités kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Livron - Aspres-sur-Buëch (912000).
Wolferschwenda
Wolferschwenda estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2020 estas parto de la komunumo Greußen. Fine de la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis  loĝantojn.
Aldeneik
Aldeneik, fondiĝis en 730, estas antaŭurbo de la belga urbo Maaseik. Ĝi situas ĉe la bordo de la rivero Mozo, proksime al la limo kun Nederlando. La rojo Bosbeek ĉi tie elfluas en la Mozon en la ripozamuza areo Heerenlaak.
Legendo
Ekzistas diveraj legendoj pri la maniero de ekesto de Aldeneik. Sube unu el la plej konataj.
La diablo blovestingis la kandelon
Antaŭ longa tempo du nobelaj fratinoj Herlindis kaj Relindis, de franka deveno, fondis monaĥinejon en Aldeneik. Tie ili verkis la evangeliolibron Kodekso Eyckensis. La diablo povis fari nenion ol observi. Ĝis li ekhavis la ideon blovestingi la kandelojn. Sed anĝelo venis por denove eklumigi ilin. La evangelio ankoraŭ estas konservata kaj uzata en Maaseik.
.
Komunumaro Eichsfeld-Wipperaue
La komunumaro Eichsfeld-Wipperaue - germane Verwaltungsgemeinschaft Eichsfeld-Wipperaue - estas administra komunumaro en Germanio, do grupiĝo de formale sendependaj administraj komunumoj, kiuj kune dividas iujn komunajn taskojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la komunumo Breitenworbis.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Katalin Reisz
Katalin REISZ rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 24-an de marto 1928.
Kariero
Katalin Reisz diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1950 pri franca lingvo kaj literaturo. De 1951 ŝi estis ĵurnalistino, vicĉefredaktorino (1970-74), kultura rubrikestrino (1974-85) de Igazság de Kluĵo. Ŝi publikigis ankaŭ en A Hét, Korunk, Utunk, Új Élet.
Sándor Reményi (matematikisto)
Sándor REMÉNYI [reme:nji] estis rumania hungara pedagogo, matematikisto, lernolibrotradukisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 1-an de majo 1932 kaj mortis samloke la 25-an de septembro 1998.
Svárov (Stráž nad Nisou)
Svárov (Schwarau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stráž nad Nisou en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Stráž nad Nisou. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Svárov situs en katastra teritorio Svárov u Liberce kun areo 1,25 km².
Historio
Kiel domaro de Schwarau ĝi estis ekde la jaro 1869 konsisto de municipo Starý Habendorf (hodiaŭ Stráž nad Nisou), post la jaro 1890 ĝi memstariĝis. Ekde la jaro 1961 ĝi estis denove konsisto de Stráž nad Nisou, en la jaroj 1976–1990 ĝi estis konsisto de Liberec kaj ĝi portis la nomon Liberec XXVII-Svárov kaj ekde la 1-a de septembro 1990 ĝi estas denove konsisto de la memstara Stráž nad Nisou.
Fersmanovo (Simferopola distrikto)
Geografio
La vilaĝo situas en la valo de la rivero Salgiro (sur ĝia dekstra bordo) proksime al la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto 2 kilometrojn for de Simferopolo. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Pionersko (sudoriente), Andrusovo (sude) kaj Lozovo (nordokcidente).
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo (sub la nomoj Totaj) aperis en la jaro 1784. Laŭ la statistikaj fontoj de la jaro 1805 en la vilaĝo ekzistis 39 kortoj kaj ĝi estis loĝata de 220 homoj (ĉiuj — krime-tataroj). Meze de la 19a jarcento la vilaĝo preskaŭ plene senhomiĝis pro amasa elmigro de la krime-tatara loĝantaro en Turkion. Tiel, en la jaro 1864 en la vilaĝo estis registritaj nur 6 loĝantoj.
Fine de la 19a jarcento en la vilaĝo situis bieno de sciencisto-kemiisto Aleksandr Eduardoviĉ Kessler (konserviĝis la ruinoj de la ĉefa domo, konstruita forme de negranda novgotika kastelo); tiun bienon en sia infaneco ofte vizitis onta akademiano Aleksandr Fersman, la nevo de Kessler. Post la revolucio en la konstruaĵoj de la bieno estis organizitaj diversaj kursoj kaj internulejo, pro kio la vilaĝo iĝis, fakte, duonfermita; ĝiaj loĝantoj okupiĝis ĉefe pri la priservado de la internulejo (tial oficiale la vilaĝo estis konsiderata nur loĝloketo).
En la jaro 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la loĝloketo estis ŝanĝita al Fersmanovo (omaĝe al akademiano Aleksandr Fersman).
Per la decido de la Parlamento de Aŭtonoma Respubliko Krimeo la 22an de aprilo 2009 la loĝloko ricevis oficialan statuson de vilaĝo.
Nuntempo
Laŭ la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 393 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 381 homojn ). La vilaĝo havas areon de 9 hektaroj kaj konsistas el 52 kortoj.
En la vilaĝo konserviĝis la restaĵoj de la novgotika kasteleto, kiu apartenis al bieno de la rusa sciencisto-kemiisto Aleksandr Eduardoviĉ Kessler. La kasteleto estis konstruita en la 1880-aj jaroj (sub gvido de arkitekto Oskar Andrejeviĉ Klauzen) ; dum sia infaneco ĝin ofte vizitis la nevo de Kessler — onta akademiano (geologo) Aleksandr Jevgenjeviĉ Fersman. La kasteleto havas du etaĝojn kaj negrandan turon. Post la Oktobra revolucio en la domo rezidis diversaj kursejoj kaj internulejo; en la 1970-aj jaroj la internulejo estis fermita kaj la domo senhomiĝis. Komence de la 1990aj jaroj oni planis aranĝi ĉi tie restoracion, sed la planoj ne realiĝis. Nun la domo estas grave ruinigita; de tempo al tempo aperas planoj pri ĝia renovigo.
Hutte
La rivero Hutte estas seskilometre longa dekstra alfluanto de la Mozelo en la franca departemento Vogezoj.
vojo
La Hutte fontas en la Vogezoj en alteco de ĉirkaŭ 945 m ĉe la suda deklivo de Faigne des Minons. La rojo fluas en sudokcidenta direkto tra malvasta arbokovrita valo. Dum la vojo al la setlejo La Hutte, kie la valo plivastiĝas, enfluas plurajn rojoj de la deklivoj. Ĝi pasas la setlejon Les Corodies kaj Champé kaj fluas en Bussang je la alteco de 600 m en la Mozelon.
Stráž nad Nisou
Stráž nad Nisou (ĝis la jaro 1947 Starý Habendorf, Althabendorf) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec, ensumiganta vilaĝojn Stráž nad Nisou kaj Svárov, ĝi situas sur kunfluejo de Luzacia Niso kaj Černá Nisa. Ĝi estas ĉiraŭita de urbaj kvartaloj de Liberec (orde de Krásná Studánka, sude de Ostašov kaj Růžodol, oriete de Staré Pavlovice kaj Radčice kaj okcidete de Machnín), ĝi do kreas enklavon en la teritorio de urbo Liberec. En la municipo vivas.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1469.
Post fino de la dua mondmilito trafis la mulnombran parton de sudetgermanaj loĝantoj forŝovo, do la municipo restis en la jaro 1946 fakte malplena ĝis enloĝigo fare de novaj ĉeĥaj loĝantoj, kies idoj vivas en la municipo ĝis hodiaŭ.
En la jaroj 1976–1990 Stráž nad Nisou estadis konsisto de Liberec ka ĝi portis nomon Liberec XXVI-Stráž nad Nisou, Svárov estis poste Liberec XXVII-Svárov. Ekde la 1-a de septembro 1990 ĝi estas memstara municipo.
Transporto
Tra la mnicipo kondukas fervoja linio 089 el Liberec ĝis la germana Zittau kaj ankaŭ linio 037 el Liberec tra Frýdlant ĝis la pola Zawidów. Sur tiu ĉi linio situas fervoja haltejo Stráž nad Nisou.
Rus-Turka Milito (1806–1812)
Komenco
Dekomence, la Imperiestro Aleksandro la 1-a malemis koncentri grandajn fortojn kontraŭ la Otomana Imperio dum siaj rilatoj kun la Napoleona Francio estis necertaj kaj la ĉefa parto de lia armeo estis okupita luktante kontraŭ Napoleono Bonaparte en Prusio. Amasa Otomana ofensivo celis la Rus-okupitan Bukareston, nome ĉefurbo de Valakio, estis tuje kontrolita ĉe Obilesti fare de nur 4,500 soldatoj komanditaj de Miĥail Miloradoviĉ (2a de Junio, 1807). En Armenio, la 7,000-homa truparo de la grafo Ivan Gudoviĉ detruis la Turkan forton de 20,000 en Arpaĉai (18a de Junio). Dume, la Rusa Imperia Mararmeo estrita de Dmitri Senjavin blokadis la Dardanelojn kaj venkis super la Otomana ŝiparo en la Batalo de Dardaneloj (1807), post kio Selimo la 3-a estis elpostenigita. La Otomana ŝiparo estis detruita la venontan monaton en la Batalo de Atos, tiele establante Rusian hegemonion surmare.
Kuku Jalanĝa lingvo
La Kuku-Jalanĝa lingvo estas parolata de la Kuku-Jalanĝaj homoj de Fornorda Kvinslando.
Pál Michelberger
Pál Michelberger [mihelberger], laŭ hungarlingve kutima nomordo Michelberger Pál estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1990), membro de Academia Europaea (1993).
Pál Michelberger naskiĝis la  1930 en Vecsés, li mortis la  en Budaörs.
Biografio
Pál Michelberger frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1948-1952, poste li ekinstruis samloke en la universitato. En 1969 li iĝis katedrestro, en 1985 dekano, baldaŭe rektoro ĝis 1994. Li doktoriĝis en 1970 antaŭ la akademio. Li partoprenis en fakgazetoj, ekzemple Periodica Polytechnica. Krom la instruado li longe gvidis fabrikon "Ikarus", kiu produktis aŭtobusojn. Li okupiĝis precipe pri trafikiloj, ofte pri aŭtobusoj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn kaj medalojn inter 1973-2006.
Margilan
Margilan, (Марғилон, Маргилан) estas urbego en orienta Uzbekio, en la regiono aŭ regiono Fergano. Ĝi estas silka centro de la lando.
Geografio
Margilan situas en la orienta parto de la lando. Fergano troviĝas 10, Andiĝono 57, Namangano 58, Taŝkento 228, Samarkando 416, Termezo 528, Karŝio 538,Navojo 540, Buĥaro 625, Urgenĉo 938, Nukus 1033 kilometrojn.
Historio
Laŭ eŭropa legendo Margilan estis fondita fare de Aleksandro la Granda. Estas fakto, ke la loko estis grava haltejo laŭ la Silkvojo de la 9-a jarcento. Margilan estis grava komerca urbo inter la 10-a kaj 12-a jarcentoj. Dokumento en la frua 16-a jarcento menciis, ke "la granatoj kaj abrikotoj estas elstaraj, blankaj cervoj povas esti trovitaj proksime. La urbo apartenis al ĥanlando de Kokando en la 18-a jarcento, en 1876 la rusoj okupis ĝin. Margilan hodiaŭ estas grava loko de Islamo.
Ekonomio
Margilan estas loko de la plej granda tradicia silka uzino de Uzbekio kun pli ol 2,000 laboristoj. Jare oni produktas po 250,000 kvadratajn metrojn de altagrade altkvalita silkŝtofo laŭ la tradicia maniero. La najbara Margilan uzino laborigas 15,000 laboristojn uzanta modernan maŝinaron kaj produktas jare po 22 milionoj laŭ kvadrataj metroj.
Trafiko
El Margilan forkuras 4 vojoj.
Klimato
Jare pluvas/naĝas en Margilan preskaŭ 200 mm. En ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter junio-septembro iom malpli. La averaĝa temperaturo estas 14 °C, ĝi varias laŭ la monatoj inter 9-20 °C. Inter julio-aŭgusto foje oni mezuras pli ol 40 °C, inter oktobro-aprilo ofte frostas, eĉ inter novembro-februaro la temperaturo foje falas sub -20 °C.
Žibřidice
Žibřidice (Seifersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křižany en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 15 km okcidente de Liberec. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 104 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Arbeitsgemeinschaft Neue Demokratische Jugendverbände
La organizaĵo Arbeitsgemeinschaft Neue Demokratische Jugendverbände (germane, mallongigo ANDJ, traduko "Laborkomunumo Novaj Demokratiaj Junularaj Asocioj") ekestis en februaro 1991 kiel kunligo de origine kvin junularaj asocioj. .
La asocia ligo fakte daŭrigis la laboron de la "Ronda Tablo de la Junularo" en GDR - demokratia kunlabora forumo de diversaj junularaj iniciatoj, kiu fondiĝis en novembro 1989 kaj krom la kvin pli postaj membroasocioj de ANDJ ampleksis ankoraŭ pliajn junularajn asociojn, kiuj en GDR ekestis tuj post la falo de la muro kaj la ligita liberaligo de la socio. Multaj el tiuj pliaj asocioj tamen aŭ kadre de la reunuigo de la du germanaj ŝtatoj rapide integriĝis en samtemajn organizaĵojn de okcidenta Germanio (ekzemple la "junaj socialistoj" aŭ Jusos, la junulara branĉo de la politika partio SPD aŭ la "junaj liberaluloj" aŭ germane Junge Liberale, en okcidenta Germanio mallongigitaj Julis, en orienta Germanio Julia, la junulara branĉo de la politika partio F.D.P.), aŭ temis pri iniciatoj kiuj pro la fortaj sociaj ŝanĝoj de la Novaj Federaciaj Landoj post vivo de nur malmultaj monatoj disfalis kaj malfondiĝis.
En februaro 1990 la "novaj" junularaj asocioj de la "Ronda Tablo de la Junularo" okupis la sidejon de la antaŭa centra oficejo de la ŝtata junulara organizaĵo FDJ ĉe la adreso Unter den Linden 36–38, la konstruaĵegon Zollernhof en Berlin-Mitte; en tiu konstruaĵego post sia fondiĝo ankaŭ la asocia ligo ANDJ havis sian sidejon. En aprilo 1991 la asocia ligo ANDJ iĝis membroasocio de la tegmenta organizaĵo de germaniaj junularaj asocioj, nomata Deutscher Bundesjugendring (DBJR); en oktobro 1993 ĝi laŭ propra deziro ŝanĝis sian statuson al "alligita asocio" de la tegmenta organizaĵo DBJR. Unua reprezentanto de ANDJ en la asembleo de la tegmenta organizaĵo en 1991 kaj 1992 iĝis membro de la junulara asocio Jugendnetzwerk Lambda, dua reprezentanto en 1993 kaj 1994 iĝis la esperantisto Thomas Pusch, kiu do estis la unua oficiala reprezentanto de GEJ en la gvidantaro de la tegmenta organizaĵo de germaniaj junularaj asocioj. En la tempo inter 1991 kaj 1993 tri el la kvin membroasocioj de ANDJ - inter ili kontraŭrasisma futbalema asocio ĉirkaŭ la futbalklubo Union Berlin - iom post iom malaktiviĝis kaj fine malaperis, tiel ke la ligo inter la jaroj 1993 kaj 2011 nur konsistis el la du membroasocioj Germana Esperanto-Junularo kaj Jugendnetzwerk Lambda, kies membraroj malgraŭ malsamaj laboraj fokusoj estis decidintaj plu kune reprezentiĝi en la kunsidoj de la tegmenta organizaĵo DBJR.