cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalifornia dezerta testudo
La Kalifornia dezerta testudo (Gopherus agassizii) estas specio de familio teraj testudoj, de genro Gopherus. La specio vivas en la Mojave-Dezerto kaj Sonora-Dezerto en sudokcidento de Usono kaj en norda Meksiko. La latina specia nomoparto agassizii honormemorigas la usonan scienciston Louis Agassiz. Ĝi estas forte protektita besto, tiel ĝi ne aperas en terario.
Aspekto
La Kalifornia dezerta testudo povas atingi karapacolongon de 25 ĝis 36 cm, dum la maskloj estas iom pli grandaj ol la femaloj. Krom tio, ĉe la maskloj, la ventra karapaco estas konkava. La dorsa karapaco estas alte arka kaj koloras de grizverda ĝis malhelbruna. La plenkreskitaj testudoj povas pezi ĝis 7 kilogramoj. La antaŭaj brakoj estas skvamaj kaj plataj, kio faciligas fosadon en la tera grundo.
Vivejo
Kiel ĉiuj specioj de la genro de dezertaj testudoj, ankaŭ tiu specio vivas en sekaj arbaroj kaj randaj areoj de dezertoj. La grundaj temperaturoj povas atingi ĝis 60 gradoj celsius. La Kalifornia dezerta testudo tiel alkutimiĝis al la varmegaj, dezertaj vivkondiĉoj, ke ĝi fosas tre longajn kaj profundajn loĝkavojn kaj pasigas en ĝi ĝis 95 procentojn de sia tempo. La profundaj loĝkavoj servas kiel protektejo kontraŭ la altaj kaj malaltaj temperaturoj. Dum vintro, en la vivareo la temperaturo trapasas la frostan punkton (0). De novembro ĝis februaro aŭ marto, la Kalifornia dezerta testudo vintrodormas. La loĝkavojn de la testudo uzas ankaŭ aliaj bestoj kiel reptilioj, etaj mamuloj, birdoj kaj senvertebruloj.
Nutrado
La kalifornia dezerta testudo estas plantomanĝanto, en la pluvsezono trinkas tre multe. Ekster la pluvsezono, ĝi akiras la necesan trinkaĵon per konsumado de herboj kaj floroj. Dum la seka sezono, ĝi urinas ne likvan, sed solidan urinaĵon.
Reproduktado
La reprodukta sezono de la Kalifornia dezerta testudo estas tre longa. La pariĝoj okazas de printempo ĝis aŭtuno, sed plimulto el ili okazas el komenca somero al fina aŭtuno. Ĝi demetas 4-8 ovojn, ofte dufoje dum la jaro. La ovoj havas malmolajn ŝelojn; la nesta kavo estas tunelforma. La eloviĝo okazas post 90-120 tagoj, la idoj atingas la seksan maturecon en aĝo de 7 ĝis 15 jaroj.
Mortokaŭzoj
La ovojn kaj la junajn idojn kaptas birdoj, karnomanĝantoj (ĉefe korakoj kaj kojotoj). La junaj idoj havas ĝis karapacolongo de cm nur molan karapacon, tiel la predantoj povas facile mortigi ilin. La plenkreskaj testudoj konkuras kun aliaj plantovorantaj bestoj por la nutraĵo.
La nombro de la Kalifornia dezerta testudo forte reduktiĝis en la Mojave-Dezerto, kie ties nombro malpliiĝis kun 90 porcentoj en kelkaj regionoj.
Translokigo de testudoj en la Mojave-Dezerto malsukcesis.
Voves (stacidomo)
Voves estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  Voves, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Joachim Wanke
Joachim WANKE (naskiĝinta la en Vroclavo) estas retiriĝinta episkopo de la Episkopujo de Erfurto.
Vivo
La patro de Wanke, funkciulo, falis en 1944. Lia familio post la forpelo ekloĝis en Ilmenau. Tie ĉe Goeta lernejo en 1960 li trapasis la abiturientan ekzamenon kaj ekstudis ĉe la Porpastra Seminario de Erfurto. Ordino pastra iĝis en la 26.7.1966. Lia unua deĵorloko estis kiel kaplano en Dingelstädt kaj en la jaro 1969-a li revenis Erfurton por doktoriĝo kaj habilitiĝo. Ĉe la menciita seminario porpastra li estis asistanto kaj prefekto. En 1980 li iĝis orda profesoro pri novtestamenta ekzegezo ĉe la altlernejeto erfurta.
La 2an de oktobro 1980 nomumis lin Johano Paŭlo la 2-a helpepiskopo de la apostola administranto de Erfurto kaj titulara episkopo de Castellum in Mauretania (apud la nuna urbo  Aïn-Castellou en Alĝerio). La ordino konsekro episkopa estis en la 26.11.1980 fare de la tiama berlina ĉefepiskopo Joachim Meisner. Wanke elektis por si la moton Vestigia Christi sequi (sekvi la spurojn de Kristo). Administranto de Erfurt-Meiningen li fariĝis en la 17.1.1981 post la morto de Hugo Aufderbeck. En 1994 sekvis la refondo de la erfurta diocezo post pli ol 1200 jaroj kaj Wanke nomumitis la unua novepoka episkopo solene dum tutdioceza pilgrimo fare de Giovanni Lajolo laŭ komisio papa.
En la 1.10.2010 akceptis lia papa moŝto Benedikto la 16-a la peto de Wanke rajti retiriĝi pro sanecaj kialoj. Posteulo iĝis Ulrich Neymeyr.
Membrecoj
Wanke estis membro de la pastoralkomisiono de la Germana Episkoparo kies estro li estis inter 1998 kaj 2010 kaj membro en la Komisiono pri kredaj demandoj kaj pri ekumenismo. ekde 1993 li anis ĉe Akademie gemeinnütziger Wissenschaften de Erfurto. Inter 1995 kaj 2001 li estris la Laborkomitaton de kristanaj eklezioj de Germanujo (ACK). Krome li estis ekde 2005 vicestro, kaj ekde 2008 estro de la komisiono de la germanlingviaj episkopoj por la novfaro de la oficiala katolika traduko de la Biblio (Einheitsübersetzung). , kies finan raporton Wanke subsignis en 2012 tuj malpost la akcepto retiriĝa fare de la episkoparo dum la aŭtuna plenkunsido. Ĉefa deziro lia estas la misiado. Lia Letero de episkopo orientgermana (Brief eines Bischofs aus Ostdeutschland), aneksitaĵo al la misiadteologia dokumento Zeit zur Aussaat de la Germana episkoparo, tiurilate furoris. post nove anonci al evangelion en la Episkoplando de Erfurto oni devus "re-literumi la evangelion mezgermane".
Opinioj kontraŭaj
En la kadro de la papa vizito en Germanujo en aŭtuno 2011 Wankte montris komprenemon pri homoj kiuj suferas je kelkaj pozicioj ekleziaŭtoritataj, ekz. koncerne la seksan moralon. .
Samegrelo
Samegrelo (E-formo povas esti - Megrelio) estas regiono en okcidenta Kartvelio, ĉe la bordoj de Nigra Maro, najbaras al Abĥazio. Ĝi estas loĝita de megreloj, etnografia grupo de kartveloj, kiuj en ĉiutaga hejma vivo uzas ankaŭ megrelan lingvon.
Teo kaj citruso estas la ĉefaj produktoj. Administracia centro de la regiono estas Zugdidi, sed la ĉefa haveno - Poti (antikva Phasis). Megrelio estis kerno de antikva Kolĥetia Regno. Dum 16-19 jc ekzistis Megrelia Princejo. Estis aneksita de Rusio en 1803.
Teobaldo
Teobaldo estas persona nomo (Theobaldus, Teobaldo, Theobald, Théobald ktp).
Cubulcut
Cubulcut [kubulkut] (Érköbölkút) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Marghita. Administre ĝi apartenas al Săcueni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 482 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 062.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Le Dorat
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
Guderhandviertel
Guderhandviertel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi konsideriĝas parto de la metropola regiono Hamburgo.
Joseph von Fraunhofer
Joseph von FRAUNHOFER (Straubing, 6a de marto de 1787 - Munkeno, 7a de junio de 1826) estis astronomo, optikisto kaj fizikisto germana, agnoskita ĉar inventis la spektroskopon kaj ĉar estis unu el la fondintoj de la spektrometrio kiel scienca fako.Kiel sciencisto, inĝeniero kaj entreprenisto li faris atingojn kiaj la malkovro de la "linioj de Fraunhofer" en la optika spektro de la sunlumo, inventis novan metodon de fabrikado de lensoj kaj iniciatis negocon de produktado de vitro por mikroskopoj kaj teleskopoj. Pro lia multfaka karaktero, la instituto teknologia Fraunhofer-Gesellschaft portas lian familinomon.
Arles-sur-Tech (stacidomo)
Arles-sur-Tech estas fermita franca stacidomo sur linioj - Arles-sur-Tech kaj Arles-sur-Tech - Prats-de-Mollo, situanta en  Arles-sur-Tech, en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Elne - Arles-sur-Tech (680000).
Camaçari
Camaçari [kamasarij] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 242.970 loĝantojn en 2010.
Asembla lingvo
Asembla komputillingvo estas skribosistemo por la maŝina lingvo, kiun uzas konkreta komputila arkitekturo, legebla de homoj. Maŝina lingvo, nura sinsekvo de bitoj, estas legebligita anstataŭigante la nombrajn valorojn per vico da ordonsimboloj kaj valoroj (tial en Esperanto oni ankaŭ uzas la nomon simbola maŝinkodo).
Malkiel en altnivelaj lingvoj ebliĝas 1-al-1-traduko de asembla kodo kaj maŝinkodo, do komputiloj povas traduki en ambaŭ direktoj sen perdi informojn. Asemblilo transformas asemblan kodon en la maŝinan; la transformon en la kontraŭa direkto plenumas malasemblilo. Plej ofte vera programado estas farita en asembla lingvo uzante pli altnivelajn kapablojn de la lingvo (minimume nomojn, ofte eĉ makroojn), la 1-al-1-rilato perdiĝas.
Ĉiu procesora arkitekturo havas sian propran maŝinan lingvon, kaj tial propran asemblan lingvon. Ĉi tiuj lingvoj malsamas pro la nombro kaj speco de operacioj kiujn ili disponigas. Ili ankaŭ povas havi malsamajn grandecojn kaj nombrojn de reĝistroj, kaj malsamajn manierojn prezenti datumtipojn en memoro. Kvankam ĉiuj ĝeneralcelaj komputiloj kapablas fari escence la samajn aferojn, la manieroj malsamas.
Aldone, pluraj aroj da mnemonikaj simboloj aŭ pluraj sintaksoj povas ekzisti por unu sama sortimento da komandoj. En tiaj okazoj, la plej populara kutime estas tiu uzata en la dokumentaro de la fabrikanto.
Maŝinaj komandoj
Similaj bazaj operacioj estas uzeblaj en preskaŭ ĉiuj komandaroj.
Konkretaj komandaroj ofte havas unuopajn aŭ malmultajn komandojn por oftaj komplikaj operacioj (por kiuj normale necesus multaj unuopaj komandoj), ekzemple:
La nomoj de la komandoj varias laŭ la asembla lingvo por diversaj procesoroj. Ankaŭ por unu sama procesoro povas ekzisti pluraj malsimilaj variantoj de asembla lingvo. Tamen iuj nomoj de komandoj ofte samas en diversaj asemblaj lingvoj.
Kelkaj ĉefaj maŝinkomandoj de x86
Ekzemploj validas por procesoroj Intel x86 kaj similaj.
La komando mov havas du argumentojn kaj estas skribata en la formo. La direkto de kopiado de la datumoj dependas de la konkreta varianto de asembla lingvo. Povas esti aŭ de a al b aŭ inverse.
Kalkulaj komandoj kutime havas du argumentojn. Ekzemple adicio aldonas unu el la argumentoj al la alia. Same kiel pri kopiado: kien estas skribota la rezulto dependas de la konkreta varianto de asembla lingvo. Do  povas signifi, ke la valoro a+b estas konservita en a aŭ en b.
Ordonoj de asembla lingvo
Aldone al kodoj por maŝinaj komandoj, asemblaj lingvoj havas kromajn ordonojn por asembli datumblokojn kaj doni adreslokojn al komandoj aŭ kodo.
Ili kutime havas simplan simbolan kapablon por difini valorojn kiel simbolajn esprimojn, kiuj estas evaluitaj je asembla tempo, ebligante verki kodon kiu estas pli facile legi kaj kompreni.
Uzo de asembla lingvo
Estas iom da polemiko pri la utileco de asembla lingvo. En multaj okazoj, modernaj tradukiloj povas transformi fontan programon el altnivela lingvo en maŝinan kodon funkciantan preskaŭ same rapide kiel mane verkita kodo en asembla lingvo. Sed en la frua epoko asembla lingvo estis pli-malpli devo por kreado de utilaj programoj, tradukiloj de altnivelaj lingvoj aŭ ne ekzistis aŭ ties rezulta kodo estis nepraktike larĝa kaj ruliĝis tro longe.
Tamen, kelkajn komputojn ankaŭ hodiaŭ eblas plirapidigi per asemblilo, kaj kelkaj malaltnivelaĵoj estas pli facile fareblaj en asembla lingvo. Sistemdependaj taskoj faritaj de operaciumoj simple ne povas esti esprimitaj en altnivelaj lingvoj. Multaj tradukiloj transformas kodon de altnivelaj lingvoj en asemblan lingvon antaŭ ol plene traduki, do la asembla kodo povas esti vidita por sencimigaj kaj optimumigaj celoj.
(10621) 1997 XN
(10621) 1997 XN estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Dukresta kormorano
La Dukresta kormorano (Phalacrocorax auritus) estas membro de la familio de kormoranoj kiuj enhavas fiŝkaptadajn marbirdoj. Ili loĝas kaj en internaj akvoj kaj en marbordaj areoj, kaj estas amplekse distribuata tra Nordameriko, el la Aleŭtoj en Alasko suben al Florido kaj Meksiko. Ĝi estas 70–90 cm longa, kaj estas tutnigra birdo kiu akiras malgrandan duoblan kreston de blanka kaj nigraj plumoj en la reprodukta sezono. Ĝi havas nudan senpluman areon de oranĝecflava vizaĝa haŭtaĵo. Oni agnoskas kvin subspeciojn.
La Dukresta kormorano troviĝas ĉe riveroj, lagoj kaj laŭlonge de la marbordo. Ĝi manĝas ĉefe fiŝojn kaj ĉasas per naĝado kaj subnaĝado. Ties plumoj, kiel tiuj de ĉiuj kormoranoj, ne estas kontraŭakvaj kaj ili devas pasi multan tempon sekigante ilin post esti en akvo. Iam minacata pro la uzado de DDT, la nombroj de tiu birdo ege pliiĝis en ĵusaj jaroj.
Taksonomio
Oni agnoskas kvin subspeciojn:
Aspekto
La Dukresta kormorano estas granda akvobirdo kun fortika korpo, longa kolo, mezgranda vosto, retecaj piedoj kaj mezgranda hokoforma beko. Ĝi havas korpolongon de inter 70 kaj 90 cm, kun enverguro de 114 al 123 cm. Dukrestaj kormoranoj pezas inter 1.2 kaj 2.5 kg. Maskloj kaj inoj ne montras detalojn de seksa dimorfismo.
Tiu specio havas malhelan plumaron kun nuda senpluma superbrida haŭtaĵo kaj gorĝosako kiuj estas flaveca al oranĝeca. Plenkreskulo en reprodukta plumaro estas ĉefe nigra kun la dorso kaj la flugilkovriloj malhelgrizaj al la centro. Nuptaj krestoj, kiuj nomigas la specion, estas ĉu blankaj, nigraj aŭ mikse de ambaŭ. Tiuj situantas ĝuste super la okuloj dum la nuda brida haŭtaĵo de reprodukta plenkreskulo iĝas oranĝeca. Nereprodukta plenkreskulo ne havas la krestojn kaj havas pli flavecan haŭtaĵon vizaĝan. La beko de plenkreskulo estas malhelkolora. La Dukresta kormorano estas tre simila laŭ aspekto al pli granda Granda kormorano, kiu havas pli limigitan distribuadon en Nordameriko, ĉefe en la Kanadaj marprovincoj; ĝi povas tamen esti separata ĉar havas pli da flavo en gorĝo kaj beko.
La plumaro de juna Dukresta kormorano estas pli malhelgriza aŭ bruneca. La subaj partoj de junulo estas pli helaj ol la dorso kun palaj gorĝo kaj brusto kiuj malheliĝas al la ventro. Dum la birdo aĝas, ties plumaro iĝas pli malhela. La beko de junulo estas ĉefe oranĝa aŭ flaveca.
Distribuado kaj habitato
Ĝi estas tre komuna kaj disvastigata specio, kiu vintras ie ajn kie estas senglacia laŭlonge de ambaŭ marbordoj, tiom for norde kiom ĝis suda Alasko (en la okcidenta marbordo) kaj suda Novanglio (en la orienta marbordo). Ĝi povas troviĝi tiom for sude kiom ĝis Meksiko kaj la Bahamoj. Ili migras el plej malvarmaj partoj de siaj reproduktejoj, kiaj ĝis orienta Kanado, kaj aperis en Eŭropo kiel tre rara vaganto, ekzemple en Granda Britio, Irlando, kaj Azoroj.
Kutimaro
La Dukresta kormorano naĝas malalte an akvo, kaj ofte videblas nur ties kolo kaj kapo, kaj plonĝas el la surfaco. Ĝi uzas siajn piedojn por elpelado kaj kapablas plonĝi al profundo de 1.5-7.5 m dum 30 al 70 sekundoj. Post plonĝado, ĝi pasas longajn periodojn stare havante siajn flugilojn malferme etendajn por permesi ties sekigadon, ĉar ili ne estas kontraŭakvaj, kio siavice permesas profundan subnaĝadon. Tiu specio flugas malalte super la akvo, havante bekon iome indike supren; foje lasas la kolonion laŭ longaj, solestriaj linioj.
Dieto
Ili povas trovi manĝon en maro, nesalakvaj lagoj kaj riveroj. Kie ĉe ĉiuj kormoranoj, la Dukrestaj kormoranoj plonĝas por trovi sian predon. Ili manĝas ĉefe fiŝojn, sed ankaŭ amfibiojn kaj krustulojn. Fiŝoj estas kaptataj per plonĝado subakve. Pli malgrandaj fiŝoj povas esti manĝataj kiam la birdo estas ankoraŭ sub la surfaco sed pli grandaj predoj estas ofte alportataj al la surfaco antaŭ la manĝo. Dukrestaj kormoranoj estas konsiderataj plagoj fare de fiŝbredistoj pro ties intensa predado de fiŝlagetoj kiu povas kaŭzi perdojn de miloj da dolaroj al la fiŝbredistoj. Kormoranoj regurgitas vomaĵojn enhavantaj nedigestitajn partojn de ties manĝoj kiaj ostoj. Tiuj vomaĵoj povas esti analizataj de biologoj por malkovri kion ili manĝis.
Reproduktado
Reproduktado okazas en marbordaj areoj same kiel ĉe internaj riveroj kaj lagoj. Ili konstruas nestojn el bastonetoj en arboj, sur klifaj kornicoj, aŭ surgrunde sur taŭgaj insuloj. Ili estas gregemaj birdoj kutime troviĝantaj en kolonioj, ofte kun aliaj akvobirdoj, kaj havas profundan, gorĝecan gruntadon.
Rekupero
La nombroj de Dukresta kormorano malpliiĝis en la 1960-aj jaroj pro la efiko de DDT. Kolonioj estis ankaŭ persekutataj el tempo al tempo en areoj kie oni supozis, ke ili konkurencas kun la homa fiŝkaptado.
Ĵuse la populacio de Dukrestaj kormoranoj pliiĝantis. Kelkaj studioj konkludis, ke la rekupero estis permesata de malpliiĝo de poluantoj, ĉefe de uzado de DDT. La populacio povus esti pliiĝante ankaŭ pro instalado de fiŝbredaj lagetoj en ties sudaj vintrejoj. La lagetoj favoras bonan travintran survivadon kaj kreskon.
En 1894, Thomas McIlwraith en sia libro, Birds of Ontario, konkludas sian fakon pri Dukrestaj kormoranoj dirante: “When the young are sufficiently grown, they gather into immense flocks in unfrequented sections, and remain until the ice-lid has closed over their food supply, when they go away, not to return till the cover is lifted up in the spring.” (Kiam la junularo estas sufiĉe kreskinta, ili ariĝas en enormaj aroj en apartaj lokoj, kaj restas ĝis kial la glacikovro fermiĝas super ties manĝo, kiam ili foriras, kaj ne revenas ĝis la kovro malfermiĝas printempe).
Ĉe populacioj nestumantaj en la regiono de la Grandaj Lagoj, oni supozas, ke la koloniigo de la lagoj fare de la neindiĝena riverharingo (malgranda predofiŝo) kiu havigis bonegajn manĝokondiĉojn kaj siavice bonan reproduktan sukceson. Dukrestaj kormoranoj manĝas aliajn speciojn de fiŝoj krom riverharingoj kaj estas iel respondecaj pro la malpliiĝo de kelkaj fiŝhoke kaptataj populacioj en la Grandaj Lagoj kaj en aliaj areoj. Sciencistoj ne entute interkonsentas pri la preciza etendo de la rolo de kormoranoj en tiuj malpliiĝoj, sed kelkaj opinias, ke la Dukrestaj kormoranoj povas esti grava faktoro ĉe la malpliiĝo de kelkaj populacioj kaj en kelkaj lokoj.
(14908) 1993 OQ4
(14908) 1993 OQ4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Dukresta kormorano
Rekupero
La Fiŝkapta kaj Natura Servo de Usono retenas la superrigardon kaj la kontroldecidoj ne etendas al la ĝenerala publiko (ne estas ĉassezono). Multaj registaraj servoj je diversaj niveloj kaj en Usono kaj en Kanado plue baraktas kiel reagi al la situacio.
Maje 2008, la kanada registaro malpliigis draste la nombrojn de nestoj de tiuj birdoj en Meza Insulo, malgranda insulo en la Eria Lago kaj parto de la Nacia Parko de Terpinto Pelee. Tio estis klopodo havi la malgrandan insulon ekvilibre kaj konservi ties vegetaĵaron sed kontraŭantoj al la plano indikis ke ĝi baziĝis sur falsa informaro, havigata parte de fiŝhokistoj kiuj konsideras la kormoranojn kiel konkurencantoj.
Miyamoto Musashi
Mijamoto Musaŝi (宮本 武蔵, angle Miyamoto Musashi) (1584–1645) estis fama-fifama japana glav-batalisto, pli poste filozofo, instruisto.
Biografio
Li naskiĝis en 1584 en Japanio, en regiono Mimasaka, en vilaĝo Mijamoto.
Lia patro estis Sinmen Munisaj, grava glav-batalisto kaj altrangulo. Iom post naskiĝo de Musaŝi, la familio disiĝis kaj la filo restis ĉe la patrino. La juna Musaŝi devis ofte piediri kvindek kilometrojn por lerni glavbatalon.
Baldau evidentiĝis, ke la junulo havas elstaran kapablon por la batalo, li estis nekredeble rapida kaj ruza.
Lia unua duelo okazis en aĝo de 13 jaroj, en aĝo de 16 jaroj forlasis la familion kaj partoprenis en la batalo de Sekigahara. Li migris tra la lando ĝis aĝo de 50 jaroj kaj venkis en ĉiu duelo, batalo. Li iĝis vivanta legendo. Li neniam purigis sin, lian vangon kovris cikatroj, aknoj, lia vesto kaj hararo estas neimageble malpura kaj naŭziga. Li ofte uzis psiĥologion, malestimante la alian batalanton, tiel deviginte lin fari eraron. Li ofte atakis abrupte, kaŝe ofte kun iu ligna glavo aŭ glavo el remilo.
Li rekonis en la 30-aj jaraĝoj, ke li sukcesis ne pro kono de la Strategia Vojo (arto de la batalo, milito), sed pro la personaj kapabloj, forto, perforta personeco. Poste li trejnis sin tage-nokte por rekoni la veran esencon de la Strategia Vojo.
Li atingis en aĝo de 50 jaroj la Strategian Vojon, li abdikis pri ĉio kaj retiriĝis en montaran kavernon Reigandō por meditadi. En tiu vivperiodo verkis li sian ĉefan verkon Go Rin No Sho (Manlibro de strategio pri bataloj de glavo kaj vivo).
Musaŝi mortis en 1645 pro pulmokancero, unu semajnon post finverko de Dokukodo.
En la lastaj jaroj li verkis la faman Libro de la kvin elementoj, pri la duglava batalo.
Wittenberg
Wittenberg, esperanto Vitenbergo, estas urbo de la germana federacia lando Saksio-Anhalto. Ĝi situas apud la rivero Elbo, kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Wittenberg. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Wittenberg estis grava urbo de la iama duklando Saksio-Wittenberg (ĝis 1356) kaj poste de la elektoprinclando Saksio (ĝis 1806).
Saint-Quentin (Aisne)
Saint-Quentin estas franca komunumo lokita en la departemento Aisne kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi estas unu el la subprefektejoj de la departemento, kaj do estras unu arondismenton.
Wittenberg
La 31-an de oktobro 1517 Marteno Lutero alnajlis sian Naŭdek kvin Tezojn al la pordego de la centra preĝejo de Wittenberg, lia protesto kontraŭ la korupteco en la katolika eklezio.
Saint-Quentin (Aisne)
En la franca lingvo, ĝiaj loĝantoj estas nomataj Saint-Quentinois.
Wittenberg
En 1918 fonditis en Wittenberg la Lutersocieto. En 1996 UNESKO registris la lokojn de Lutera agado en Eisleben kaj Wittenberg en la listo de Monda Heredaĵo.
Eduksistemo
La Universitato de Wittenberg, ankaŭ nomata Animo Mater Leucorea, ricevis imperian aprobon de la reĝo Maksimiliano la 1-a la 6-an de julio 1502 kaj malfermis siajn pordojn la 18-an de oktobro 1502, instigita de Frederiko la 3-a, princo-elektisto de Saksio, nomata "Frederiko la Saĝa".
Saint-Quentin (Aisne)
Geografio
La urbo ĝuas interesas geografian situon, je la krucvojo inter Parizo, Amiens, Reims, Lille kaj Bruselo. Tiu situo estas plifortigita de du aŭtovojoj : la A26 (kromnomita "aŭtovojo de la angloj") el Arras al Calais, kaj la A29, el Amiens ĝis Rouen.
Wittenberg
Eduksistemo
Sub la influo de Filipo Melanktono, kaj fundamentita de Marteno Lutero, la universitato fariĝis centro de la Protestanta Reformacio, kiu eĉ enkorporigis la domon de Lutero, en Wittenberg, konata kiel "Lutherhaus", kiel parton de la universitata kampo.
Saint-Quentin (Aisne)
Geografio
La tiel nomata kanalo de Saint-Quentin trapasas la urbon, kaj kunligas Chauny al Cambrai. Ĝi restis unu el la plej gravaj kanaloj de Francio ĝis la 1960-aj jaroj kaj kunligas la riverojn Somme, Escaut kaj Oise.
Administrado
Saint-Quentin estas la ĉefurbo de tri kantonoj :
Vidindaĵoj
Saint-Quentin estas klasifikita kiel "arta kaj historia urbo" (ville d'art et d'histoire). La baziliko de Saint-Quentin estis konstruita ekde la komenco de la 13-a jarcento ĝis la 15-a jarcento : ĝi prezentas interesan miksadon de pluraj gotikaj stiloj.
La gotika urbdomo de Saint-Quentin, finpretigita en 1509, estas dekoraciita de 173 skulptaĵoj kaj troviĝas ĉe granda, ŝlosita placo. Ĝi famiĝas pro sia sonorilaro da 37 sonoriloj.
Aechmophorus
Aechmophorus estas genro de birdoj de la familio de Podicipedoj aŭ greboj.
Ĝi havas du vivantajn reprezentantojn kiuj reproduktiĝas en okcidenta Nordameriko.
Oni priskribis prahistorian specion el restoj de fosilioj:
Kvankam la du vivantaj specioj aspektas tre similaj, la beko-formo kaj koloraro, same kiel la plumoj ĉe la skarlatruĝa okulo povas esti uzataj por determini la precizan specion.
Distingaj karakteroj
La Okcidenta grebo havas rektan bekon kun verdecflava koloro male al la Klarka grebo, kiu havas iom suprenturnan, brile oranĝecflavan bekon. Ĉe ambaŭ specioj la masklo havas pli longan kaj akran bekon ol tiu de la ino, kio iĝas distinga karaktero. Ĉiuj specioj de greboj montras la modelon de lobecaj kruroj. Aspra haŭtaĵo ĉirkaŭas ĉiun fingron separate, havigante pli da areo por efika naĝado. Tiu formo pliigas la povon peliĝi per frapo kaj malpliigas bremsadon kiam la birdo rekuperiĝas. Skeletaj mezuroj el ambaŭ specioj, kunaveraĝe, montris je ĝenerale la Okcidenta grebo estas pli granda ol la Klarka grebo. Ambaŭ specioj diferencas ankaŭ pro siaj avertaj alvokoj. La Okcidenta grebo elsendas alvokon kiu inkludas du distingajn notojn “krii-krii”, dum tiu de la la Klarka grebo konsistas el ununura noto “kriiit”, pli trenita.
Distribuado kaj kutimaro
Okcidenta Nordameriko estas hejmo por preskaŭ ĉiuj individuoj de ambaŭ grebospecioj. Kiam okazas migrado, la birdoj de nordaj teritorioj veturas okcidente en aroj, nokte al la marbordo de la Pacifiko. Kaj la Okcidenta grebo kaj la Klarka grebo vintrumas en ŝirmaj golfetoj aŭ estuaroj de la marbordo de Pacifiko kaj somerumas en nesalakvaj lagoj kun marĉa vegetaĵaro same kiel grandaj malfermaj akvareoj. La nestolokoj estas kutime en neprofundakvaj marĉoj. Kaj maskloj kaj inoj helpas konstrui flosantan platforman neston el vegetaĵaro (Kaufman 1996). Pro la kolonia naturo de tiuj birdoj la nestoj devas esti konstante zorgataj dum la reprodukta sezono. Kaze de malzorgo aliaj birdoparoj serĉantaj nestolokojn povas konkeri la platformon.
Dale Carnegie
Dale CARNEGIE (naskiĝis la, mortis la ) estis usona verkisto.
Aechmophorus
Distribuado kaj kutimaro
Tiuj du specioj, kiel ĉe plej greboj, manĝas dieton konsistan ĉefe el fiŝoj. Ili manĝas ankaŭ krustulojn, insektojn, vermojn kaj salamandrojn. Manĝoteknikoj komponiĝas el nombro de piedelpelitaj plonĝoj. Nuna studaro asociigas la uzadon de saltaj plonĝoj fare de la Klarka grebo, per kiuj tiu birdospecio esence saltas el akvo antaŭ submerĝi, kio permesas atingi pli profunde sub la surfaco, kio eble havigas niĉoseparadon inter ambaŭ specioj.
Reproduktado
La Okcidenta grebo kaj la Klarka grebo partoprenas en pariĝada memmontrado konata kiel partnernutrado. Tio okazas regule inter pariĝinta paro dum la periodo antaŭ eloviĝo. Ĉe ambaŭ specioj partnernutrado ŝajne oftiĝas antaŭ la ovodemetado kaj rezultas en masklo havigante grandajn kvantojn de manĝo al la petanta ino. Paroj ankaŭ engaĝiĝas en spektakla memmontrado, reciproke frapante pugon kaj "kurante" sur la akvosurfaco kun flanko flanke, farante laŭtan plaŭdadan sonon per siaj piedoj. Tiu memmontrado estas farata ne nur de pariĝintaj paroj, sed povas esti farata ankaŭ de du maskloj konkurence por ino same kiel ino kun du maskloj. Tamen oni sugestis, ke la "kurada" ceremonio estas farata por pli ol ununura celo.
La tipa ovokvanto por kaj la Okcidenta grebo kaj la Klarka grebo estas inter 2 kaj 4 ovoj por sezono. Ili estas kutime palbluecblankaj kaj makuliĝas ĉeneste al makulecbruna. La lanugaj idoj de la Okcidenta grebo montras uniforme grizan dorson, blankan ventron kun malhela makulo en frunto. Tio diferencas en la Klarka grebo kies junuloj estas preskaŭ tute blankaj. Idoj de ambaŭ specioj havas areon de haŭto en la krono kiu ŝanĝas koloron el oranĝa al skarlata se la ido bezonas manĝon aŭ estas stresa. Maskloj tendencas ĉasi kaj nutri la idojn pli ofte ol la inoj, tamen ili kaptas nur unu fiŝon dum ĉiu plonĝo. Elnestiĝo okazas tuj horojn post la lasta ido eloviĝas. La duonfrumaturaj idoj veturas sur la dorso de unu el la gepatroj dum kelkaj semajnoj, kio nomiĝas dorsozorgado kaj ambaŭ gepatroj partoprenas en la agado. Dum la unuaj du semajnoj post eloviĝo la idoj estas komplete kamuflaj ĉe la patraj dorsoplumoj kaj progrese iĝos pli videblaj. La idoj restos ĉe siaj gepatroj kiam videblas predantoj aŭ dum manĝado.
Dale Carnegie
Li naskiĝis en Missouri en Usono. Klerecon li akiris en la Warrensberg State Teatchers College. Unue li laboris kiel vendisto, poste li provis fariĝi aktoro, li forvojaĝis ĝis New York, kie li komencis instrui kursojn de interkomunikado por plenkreskuloj en YMCA. En la jaro 1912 naskiĝis mondfama Dale Carnegie Course.
Li estas aŭtoro de kelkaj furorlibroj, ekz. „Kiel akiri geamikojn kaj influi homojn“ kaj „Kiel seniĝi de zorgoj kaj komenci vivi“. Estis eldonite pli ol 50 milionoj da ekzempleroj de libroj de Dale Carnegie en 38 lingvoj.
Dale Carnegie estis siatempe signifa lektoro kaj serĉata konsilanto de mondaj gvidpersonecoj. Li verkis ĵurnalartikolojn kaj li havis sian propran radiodisaŭdigan programon.
Dale Carnegie fondis kompanion, kiu havas hodiaŭ centrojn en pli ol 70 landoj kaj laboras por ĝi ĉirkaŭ tri mil instruistoj.
Les Franqueses del Vallès
estas municipo en la eŭropa ŝtato Hispanio. Ĝi situas en la provinco Barcelono, en la aŭtonoma regiono Katalunio, kaj apartenas al la komarko Orienta Vallès. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Conselice
Conselice estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Raveno kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alfonsine, Argenta (FE), Imola (BO), Lugo kaj Massa Lombarda. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Observatorio de la Pises
La Observatorio de la Pises (Observatoire des Pises) estas francia astronomia observatorio establita en la Nacia parko Cevenoj (departemento Gard, Francio). Ĝia MPC kodo estas 122.
Tiu observatorio estis fondita fare de la Societé Astronomique de Montpellier (Astronomia Societo de Montpeliero) en 1985, kaj plene funkciis de 1987, kiam ĝia kupolo estis finfarita. Laŭ Minor Planet Center, 43 asteroidoj estis malkovritaj elde tie inter 1997 kaj 2009.
La instrumentoj ĉe tiu observatorio estas:
Provinco Bitlis
Bitlis estas provinco en Orienta Anatolio en Turkio.
Aleksandr Kalaŝnikov
Aleksandr Kalaŝnikov (Александр Калашников) estas fama sovetia kaj rusia esperantisto. Naskiĝis 18 februaro 1954, esperantistiĝis en 1973.
La unuaj E-renkontiĝoj OSER (Omsk,1973), ESKT "Ora Suno" (Samarkando,1973), SEJT-16 (Kineŝma,1974).
En 1982 Aleksandr Kalaŝnikov eklaboris en Toljatti, kie li estis gvidanto de la lernejana E-klubo "Flamo". Kune kun V.Roĵdestvenskij, G.Kontrov kaj la teamo li organizis lernejanajn E-renkontighojn, LETojn (Lernejanajn E-tendaretojn), "Primaverojn" (lernejanajn printempajn E-renkontighojn). Entute okazis 5 LEToj kaj 5 "Primaveroj". En la jaroj 1989-1990 li estis estrarano de SEU, resp. pri lernejana komisiono.
En la jaroj 1993 - 1995 li aktivetis denove en Tjumeno kie li gvidis E-kursojn por lernejanoj kaj kunorganizis kun V.Izosimov TETojn (Tjumenajn E-tendaretojn).
De 1998 ĝis 2000 li studis Waldorf-pedagogion en Germanio, kie li aktive partiprenis Ifon (Internacian Festivalon, Saarbrucken, 1998-99), PSI-15 (1999) kaj PSI-16 (2000) (Printempajn Semajnojn Internaciajn).
Voves
Voves estas malaperinta franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vovéens.
Ĝi nun formas parton de Les Villages Vovéens.
Doiber
Doiber, hungare Döbör estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
Situo
Doiber situas laŭ dekstra bordo de Rába. Jennersdorf troviĝas je 2 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387 en formo "Dubricha". En 1529, 1532 kaj en 1683 la turkoj, dume en 1605 Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝon. En 1787 vivis tie 212 homoj en 33 domoj, en 1828 277 homoj en 41 domoj, en 1857 336 homoj en 52 domoj. En 1910 vivis en Döbör 402 homoj, (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Doiber aliĝis al Sankt Martin an der Raab en 1971.
30025 Benfreed
30025 Benfreed estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Benjamin Freed, finalisto en 2014 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Governor Thomas Johnson High School de Frederick (Marilando).
ISO 3166-2:SA
ISO 3166-2:SA estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Saudan Arabion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas SA, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Sauda Arabio. La dua parto estas du ciferoj.
Nilópolis
Nilópolis estas urbego kaj municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio. Ĝi apartenas al urbaro de Rio-de-Ĵanejro. La loknomo devenis de Nilo Peçanha.
Geografio
Nilópolis situas en sudorienta parto de Brazilo sur ebenaĵo limanta kun São João de Meriti, Mesquita (Rio-de-Ĵanejrio) kaj Rio-de-Ĵanejro. Nova Iguaçu troviĝas 7, Rio-de-Ĵanejro 21, São Gonçalo 40, Belo Horizonte 326, Guarulhos 328, San-Paŭlo (urbo) 338, Campinas 376, Curitiba 660, Braziljo 913, Porto Alegre 1116, Salvador de Bahio 1209, Maceió 1676, Recife 1876, Teresina 1 972, Natalo (Brazilo) 2088, São Luís 2259, Belém 2438, Manaus 2829 km.
Historio
En 1568 tiu loko estis menciita pri la lokaj indianoj. En 1621 en tiu loko etendiĝis bieno pri Sankta Mateo, en 1637 pri la sanktulo estis nomata la kapelo. Tiutempe la sklavoj kaj aliaj homoj okupiĝis pri sukerkano, ankaŭ akvomuelejo funkciis. En 1858 alvenis la unua trajno. Tiutempe oni hakis la arbojn kaj komenciĝis ĉefe la bredado. En la frua 20-a jarcento ĉefe judoj alvenis, kolonio de judoj ankaŭ nun estas en kvartalo.
Nilópolis estas fama pri lernejo pri sambo (danco), la lernejo estis ĉampiono en la karnavalo en Rio-de-Ĵanejro 13-foje.
Ekonomio
Enspezoj de Nilópolis devenas ĉefe el komerco, iomete el industrio.
Klimato
Nilópolis situas en tropika zono. En la urbo pluvas pli ol 1000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte inter novembro-marto.
Petro la 3-a (Rusio)
Petro la 3-a (Пётр III Фёдорович; naskiĝis la 21-an de februaro 1728 en Kijlo, Ŝlesvigo-Holstinio kaj mortis (probable pereis) la 17-an de julio 1762 en sia rezidejo Ropŝa) estis imperiestro de la Rusia Imperio en 1762. La longeco de lia reĝado dum 186 tagoj estis la plej mallonga en la rusia historio. Li apartenis al la rusa monarka dinastio Romanov, pli precize Romanov-Holstein-Gottorp.
Origino
Karl Peter Ulrich von Schleswig-Holstein-Gottorf estis filo de gedukoj Karl Friedrich von Schleswig-Holstein-Gottorf kaj Anna Petrovna (filino de rusia imperiestro Petro la Granda). Li naskiĝis la 21-an de februaro 1728 en la kijla kastelo, kien liaj gepatroj revenis en 1727 post longa devigita elmigrado.
Baldaŭ lia patrino Anna mortis pro malvarmumo. En 1739 mortis lia patro Karolo kaj ekde dekunujara aĝo Petro iĝis plena orfo.
Infaneco
Petro estis nepo de fratino de sveda reĝo Karolo la 12-a, tial lin deinfanece oni edukis kaj preparis kiel heredonto de la svedia trono.
Post surtroniĝo en 1741 rusia imperiestrino Elizaveta Petrovna ordonis alveturigi sian nevon dukidon Petron en Rusion, kiel ŝia heredonto.
Heredonto de la rusia trono
En 1742 Petro venis la tute nakonatan Rusion laŭ invito de sia onklino, imperiestrino Elizaveta Petrovna, kiu estis nenies edzino kaj do havis neniun idaron. Ŝi tre deziris iel ajn daŭrigi la branĉon de sia patro Petro la Granda de la rusa monarka dinastio Romanov. Tamen debila staturo, malbonaj kapabloj kaj karaktero de la nevo tre seniluziigis ŝin. Lin oni baptis en Rusa Ortodoksa Eklezio kaj de tiam li nomiĝis granda princo Petro Teodoroviĉ.
Li lernis la rusan lingvon, katekismon kaj ceterajn sciencojn, sed sukcesis praktike neniel. Rusion li ne ekamis kaj ĉiam timis ĝin. Li tre ŝatis Prusion mem, ĝian reĝon Frederikon la 2-an kaj entute ĉion prusan.
Edziĝo
La 9-an de julio 1744 Sofia estis baptita laŭ la ortodoksa ritaro kaj ricevis la rusan nomon Ekaterina Alekseevna. Aŭguste de 1745 okazis geedziĝo de la junuloj, kiuj reale ne amis unu la alian.
Ambaŭ junuloj reale estis nur adoleskoj, ĉar ŝi tiam atingis dekses jarojn kaj li – deksep jarojn. Ŝajne pro tio dum unuaj jaroj de ilia kuna vivo ne okazis ties intima koito. Imperiestrino Elizaveta Petrovna eldiris sian malkontentecon pri foresto de ties idoj.
Finfine post du malsukcesaj gravedecoj Ekaterina naskis filon la 1-an de oktobro 1754. Lin oni baptis kiel Paŭlo kaj deprenis de la patrino por varti lin ekstere. Ŝi rajtis nur malofte viziti lin.
Surtroniĝo
Januare de 1762, post morto de Elizaveta Petrovna, granda princo Petro Teodoroviĉ iĝis imperiestro de Rusio sub nomo Petro la 3-a. Li tiam estis tridekkvarjara matura viro. Kutima kronado de la nova rusia reĝo ne okazis.
Reĝado
Post sia surtroniĝo Petro la 3-a okazigis kelkajn agojn, kiuj rezultigis negativan akcepton de rusaj generaloj kaj oficiroj. Li ĉesis militon kontraŭ Prusio, dum kiu Rusio havis multajn viktimojn kaj jam okupis ĝian ĉefurbon Berlinon. Li redonis tutan areon de Orienta Prusio al ĝia reĝo Frederiko la 2-a, kvankam ĝi estis aneksita parto de Rusia Imperio.
Li ankaŭ:
Tamen multaj nobeloj estis malkontentaj pri agoj de Petro la 3-a, kiu ne kapablis korekte regi tian grandan landon, kiel Rusio. Ili rigardis lian edzinon, kiel plej taŭgan personon por regado.
Ŝtata renverso
Frumatene la 9-an de julio 1762, kiam Petro la 3-a estis en Oranienbaumo, Katerina el Peterhofo venis Sankt Peterburgon, kie al ŝi ĵuris kaj apogis kelkaj militaj regimentoj.
Petro la 3-a komprenis senesperecon de ia rezisto kaj sekvonttage abdikis la tronon. Poste li estis arestita kaj la 17-an de julio pereis en sia rezidejo Ropŝa, probable estis murdita.
Farso de la postmorta kronado
Petro la 3-a estis sepultita kiel ordinara civitano, sen reĝaj omaĝoj, en tombejo de Aleksandro-Nevskaja Laŭro de Sankt Peterburgo kaj troviĝis tie tridek kvar jarojn.
Post morto de lia edzino Katerina la 2-a en 1796 kaj surtroniĝo de lia filo Paŭlo la 1-a okazis ekzotika farso.
La nova imperiestro metis sian kronon sur kranion de la elterigita kadavro kaj kvazaŭ kronis sian patron, eksan imperiestron Petron la 3-an. Li ankaŭ ordonis resepulti lin kune kun ĵus mortinta edzino Katerina la 2-a en Petropavlovskij-katedralo de Sankt Peterburgo. Eventualaj murdistoj grafo Orlov kaj princo Barjatinskij kun turmento kaj teruro pasis en avangardo de la funebra procesio kaj tenis enmane la kronon. Tio ĉi estis originala venĝo de la filo pro murdo de lia patro.
Kvardek falsistoj
Post morto de la imperiestro en diversaj lokoj de la lando aperis onidiroj pri lia saviĝo. Kvardek falsistoj sendepende unu de la alia prezentis sin kiel Petro la 3-a kaj provis potenci en iuj provincoj de Rusio.
Günter Netzer
Günter Netzer (naskiĝis la 14-an de septembro 1944 en Mönchengladbach, Germanio) estas germana eksa profesia futbalisto kaj nuna sporta ĵurnalisto.
Dum sia profesia futbalista kariero, li de 1963 ĝis 1973 estis en la teamo de la germana klubo "Borussia Mönchengladbach" de sia hejmurbo, de 1973 ĝis 1976 en la teamo de la klubo Real Madrid kaj de 1976 ĝis 1978 en tiu de la klubo "Grashopper Zürich". Inter 1965 kaj 1975 li membris en la germana nacia teamo de futbalo. Ene de tiu teamo, li en 1972 gajnis la eŭropan ĉampionecon de futbalo kaj en 1974 la Futbalan Mondpokalon. En 1972 kaj 1973 li ricevis la titolon "germana futbalisto de la jaro" (post li, tiun titolon transprenis Franz Beckenbauer).
Hettenrodt
Hettenrodt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bruna centpiedulo
La bruna centpiedulo (Lithobius forficatus) estas specio en klaso centpieduloj (Chilopoda), ordo Lithobiomorpha, familio Lithobiidae.
Disvastiĝo
La bruna centpiedulo vivas en Eŭropo, norda Afriko kaj Norda kaj Suda Amerikoj.
Aspekto
La bruna centpiedulo longas 3 cm, la plenkreska insekto havas 15 parojn da piedoj. La piedoj estas pli longaj ĉe la malantaŭa korpoparto. Ĝis atingo de la plena longo, ĝi ŝangas kelkfoje la haŭton. La unua pieda paro modifiĝis al pika, hoka organo, kun venenglando sur la fino. Ĝi ne uzas la du lastajn piedparojn dum antaŭenirado. Se la insekto perdas piedon, kreskas alia anstataŭ ĝi. La nova piedo kreskas dum ĉiu haŭta ŝanĝo pli longen. Ĝia koloro - kiel montras la nomo - estas bruna.
Vivmaniero
La bruna centpiedulo aktivas nokte kaj serĉas nutraĵon sub malsekaj folioj. Matene ĝi kaŝas sin en sekuran rokan fendon. Ĝia nutraĵo estas la insektoj, vermoj, limakoj. Vintre ĝi fosas sin profunde en la grundon.
Kenozo
Kenozo (κένωσῐς) estas koncepto ligita al la teologioj kaj al la mistikoj de la kristanaj religioj.
En sia Epistolo al la Filipianoj, Paŭlo de Tarso skribis (2, 7): ”Sed (Kristo) sin malplenigis...”, uzante la verbon κενόω, kenóō'', kiu signifas “malplenigi” (foje sinonime oni tradukas per “senvestiĝi” aŭ simile). Oni vidu sube la paŭlan tekston kiu siavice devenas el liturgia himno, laŭ diversaj bibliistoj.
Analogio, kvankam nur parta, povas esti tiu de la semo kiu en la grundo “sin malplenigas” por fariĝi planto.
Etimologio
La greka vorto κένωσις devenas el la substantivo κενός (kenós) “vakueco”. Tial, ĝi laŭlitere signifas vakuigon, neniigon, malplenigon.
En la enkarniĝo
En la katolika teologio kenozo esprimas la sinmalpleniĝon de la dia Logos en la Enkarniĝo, en la realo de lia obeo al la dia Patro, en la konscia akcepto pri sia morto. .
Reala kaj vola rezigno en la kenozo de Jesuo
La kenozo en Jesuo montriĝas precipe en la krucumo kaj morto kie la Filo de homo aperis tute senpotenca.
En la kristana vivo
En la kristanaj teologioj, la koncepto pri Kenozo indikas ankaŭ la internan procezon kiu konduktas la kristanon sin malplenigi de sia volo inkliniĝanta al la peko kaj malbono, nome liberigi de sia egocentrismo, por fariĝi interne ricevema fronte al Dio kaj povi sin fordoni al Li sen sperti ekribelojn aŭ ektimojn aŭ sentoj de perdo de la libereco. Sin malplenigi estas nepra kaj funkcia premiso al la vestiĝo el Jesuo Kristo iniciate de la dia Graco kaj de la Sankta Spirito.
Kenozo, do, estus trairo de konvertiĝo dolora ĉar malkonstruanta la certecojn kaj sekurecojn kiujn la homo, dum la vivkuro, sin konstruas. Fama okazo de kenozo estas la obskura nokto de la animo, priskribita de mistikulo Johano de la Kruco, kiu rakontas la angorsenton kaj despersenton kiu antaŭis sian plenan konvertiĝon al Jesuo Kristo. Jen la fonto de tiu koncepto kaj konduto:
“5 Tiu sama spirito estu en vi, kiu estis ankaŭ en Kristo Jesuo,
6 kiu, estante en la formo de Dio,
ne rigardis kiel ŝatindaĵon la egalecon kun Dio
7 sed sin malplenigis,
alprenante la formon de sklavo,
fariĝante laŭ la bildo de homoj”
Kial tiu humiliĝo en Jesuo Kristo? Teologoj kaj mistikuloj provas kompreni la kaŭzon de tiu kondiĉo de Kristo Homo kaj Dio: Lutero, ekzemple, vidas en tio la fakton ke Jesuo estas ŝarĝita per ĉiuj pekoj de la mondo kvazaŭ estus li la pekulo; aliaj vidas en tio la amon per kiu Dio altiras la homon al si. Estas plena la teologio je esploroj pri tiu jesua kenozo.
Malplmultaj opinioj pri la kenozo
Iuj, aparte la kristanaj eklezioj kiuj ne konfesas la [[Antaŭekzisto|antaŭekziston de kristo, konfesas ke la sinmalpleniĝo okazis dum la vivo de Kristo, kaj ne antaŭ lia naskiĝo.
Analogioj kun aliaj religioj
Iuj filozofiaj antropologoj opinias ke speco de sinmapliniĝo konceptiĝas ankaŭ en kelkaj formoj de Budhismo. Sed certas ke en tiu sinmalpleniĝo restas integra la persona individueco en la kristana kaj biblia koncepto: ĉu tiu okazus ankaŭ laŭ la budhisma doktrino?
Tiu paŭla koncepto de kenzo ŝajnas esti ligita al tiu juda dirita tzimtzum.
Precizigoj pri la krista kenozo
Kial tiu humiliĝo en Jesuo Kristo? Teologoj kaj mistikuloj provas kompreni la kaŭzon de tiu kondiĉo de Kristo Homo kaj Dio: Lutero, ekzemple, vidas en tio la fakton ke Jesuo estas ŝarĝita per ĉiuj pekoj de la mondo kvazaŭ estus li la pekulo; aliaj vidas en tio la amon per kiu Dio altiras la homon al si. Estas plena la teologio je esploroj pri tiu jesua kenozo
La sinmalpleniĝo ne estas definitiva perdo de diaj atributoj, sed reale portempa rezigno en la liaj homaj manifestiĝoj ĉar Jesuo promesas allasi al siaj sekvuloj la Spiriton kaj reveni al sia glora stato. Ankaŭ pro la fakto ke Dio povas rezigni manifesti sian potencon sed ne eblas ke tiu ĉi disiĝu el lia persono, kiel emerĝas el la koncepto pri Dio kaj el la sinteno de Jesuo kiu, fine, aktivis plenpotence.
Anno 1602
Anno 1602: Kreado de Nova Mondo (ang. Anno 1602: Creation of a New World) estas strategia komputil-ludo de firmao SunFlowers, en kiu la celo estas kolonigo de insuloj.
Fabelo de la ludo
Pro limigitaj kvantoj de stoko kaj malgrandaj dimensioj de insuloj, por plenigi postulojn de loĝantaro oni devas krei novajn koloniojn de kiuj oni liveras alireblajn stokojn. Novajn koloniojn povas esti plantejoj, centro de industrio kaj minejoj, loĝejo, aŭ tiuj ĉiuj funkcioj samtempe - depende de bezonoj kaj specoj de stokoj alireblaj en insulo.
Ekster koloniigo de novaj grundoj oni povas ankaŭ komerci. Pro komerco vi povas vendi tion, kion vi havas tro multe, sed ankaŭ povas esti unua maniero por ricevi iun varon malalireblan aŭ tro multekostan por produkti. Oni povas komerci kun indiĝenoj, sendependaj vendistoj kaj kun rivaloj, se oni havas kontraktojn komercajn kun ili. Ebla estas ankaŭ komerco kun piratoj, sed tio povas esti riskema.
Ludanto povas reguli nivelon de impostoj kaj ankaŭ konstrui publikajn konstruaĵojn kiel preĝejoj, lernejoj, amuzejoj kaj tiel plu. Tiuj manieroj de regado de insulo influas je kontento de loĝantoj kaj rapideco de disvasto de loĝantaro.
Iufoje necesas uzi militistaron. Ludanto povas krei infanterion, kavalerion, artilerion kaj konstrui ŝipojn. Oni ankaŭ eblas konstrui fortifikaĵojn sur sia insulo.
Sasignanoj
La Near-insuloj aŭ Sasignanoj (en aleuta Sasignan tanangin, en angla Near Islands} ) estas la plej malgranda kaj plej okcidenta grupo de la Aleutoj en sudokcidenta Alasko.
Anno 1602
Fabelo de la ludo
En ludo ne estas tro multe da specoj de konstruaĵoj kaj varoj, sed malgraŭ tio en malkomencaj etapoj de ludado kolonioj igas tre fortaj kaj egaj, malfacilaj por administri.