cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pauline Gotter
Vivo
En 1806 Pauline Gotter restis kun sia amiko Sylvie von Ziegesar en Karlovy Vary, kie Goethe svatis Ziegesar kaj dediĉis kelkajn el siaj poemoj al ŝi. Ŝia amiko Louise Seidler ankaŭ ĝuis la favoron de la germana princo de poetoj. Goeto instrukciis ŝin pentri portreton de li.
Alproksimiĝo al Schelling
La 7-an de septembro 1809, Caroline Schelling (antaŭe Schlegel) mortis subite. Pauline Gotter kaj ŝia familio estis tre ekscititaj pro ŝia morto. Ili skribis leterojn kaj pagis vizitojn al Schelling por konsoli lin, sed li iĝis pli kaj pli malparolema, retiriĝis kaj ekkritikis sciencistojn kaj eklezianojn. Tiu ĉiam pli intima korespondado kaŭzis fianĉinigon de Pauline Gotter.
La 11-an de junio 1812, Pauline Gotter geedziĝis kun Friedrich Wilhelm Schelling, kiu estis dek unu jaroj pli olda kaj kiu estis levita al la nobelaro kaj invitita membriĝi al la Akademio de scienco en Munkeno en la sama jaro. La 17-an de decembro 1813 ilia unua infano estis naskita. Kvin aliaj sekvis. Unu el iliaj filinoj estis nomita Caroline, en honoro de la unua edzino de Friedrich. Pauline Schelling kontrolis la prizorgadon de la domo kaj la edukadon de la infanoj. Ŝiaj leteroj posedis naturan, bravan gracion, kvankam al ili jaj mankis la intelekta signifo de la skribaĵoj de lia unua edzino. Ŝi estis en tiu rilato neniu anstataŭantino por Caroline en la okuloj de Friedrich. Tiu ĉi pli kaj pli koncentrighis je mitologiaĵoj kaj vidis kun akrahmalestimo la kreskantan publikan ŝaton de Hegelo.
191
En la jaro 191 post Kristo okazis, interalie:
Sávoly
Sávoly estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
Situo
Sávoly situas sur ebenaĵo, laŭ la orienta bordo de la Malgranda Balatono, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Rijeka, aŭtoŝoseo M7 kaj fervojo en la sama direkto preteriras. Marcali troviĝas 13, Balatonszentgyörgy 14, Zalakaros 15, Keszthely 25 km-ojn. La ĉirkaŭo de la vilaĝo estas riĉa je sovaĝaj bestoj, ofertanta bonajn ĉaseblecojn.
Historio
Sávoly estas mezepoka komunumo, unuafoje menciita en 1377 en formo de "Sauol". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiu refondiĝis en 1711. Inter 1952-1992 kolĥozo funkciis en Sávoly. La malkovrita kuracakvo estas ankoraŭ ne eluzita. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, migra poŝto.
Motivo (muziko)
En la muzika teorio la nocio motivo (vd. lat.: movere = movi; malfru-lat.: motivus = movebla) nomas la plej malgrandan melodian sencunuon. Ĝi estas tipa, elstara kaj memorigebla formitaĵo, kiu gravas kiel karakteriza tonsinsekvo por komponaĵo aŭ iu el ĝiaj formeroj kaj tiel estas ankaŭ perceptebla por aŭskultanto.
Motivo havas la forton de sendependiĝo: oni povas ĝin ripeti dumpase de la komponaĵo, transloki sur aliajn tonŝtupojn, varii aŭ ligi kun aliaj motivoj. Pro tio motivo estas, male al akompana figuro aŭ ornamaĵo, melodia genera ĉelo de muzika disvolviĝo en komponaĵo.
Limigo de la nocio
En la muzikscienco la nocio motivo servas al la aparta analizo de muzikajverkoj aŭ labormetodoj de individuaj komponistoj. La ekzakta limigo de motivo disde aliaj muzikaj unuoj – figuro, frazo, periodo (frazaro) kaj temo – tamen por aŭskultanto de komponaĵo foje estas malfacila kaj ankaŭ en la muzika teorio ne unusence difinita.
La sekva pli granda melodia sencunuo post la motivo estas la frazo. Tiu ĉi plejofte estas limigita per paŭzoj ebligantaj al kantisto la eblecon de spirado. Ĝi konsistas el pluraj, ofte el du melodie unu kun la alia kombinitaj motivoj. Se la aparta motivo mem estas pli longa, ĝi povas kunfali kun frazo.
Frazoj siaflanke kombiniĝas al tiel nomataj periodo (frazaro): muzikaj „frazaroj“, kiuj siaflanke interligiĝas al „temo“ kaj laŭforme dividas en – je la klasikismo plejparte simetriaj – taktunuoj, dum kiam aparta motivo ne devas kongrui kun certa taktdaŭro.
Temo estas pli granda muzika sencunuo, konsistanta el pluraj motivoj, frazoj kaj periodoj. La temo ofte estas prezentata komence de muzikaĵo (en komponaĵociklo: de „movimento“) kaj tiam formas iel tian kiel la plej esenca „eldiro“ de peco, sur kiu rilatas pluaj formpartoj. Tial motivo, frazo, periodo kaj temo rilatas unu kun la alia proksimume kiel „vorto“, „parta frazo“, „frazo“ kaj „strofo“ en la ligita lingvo de poemo. Temo do estas la pli ampleksa nocio, kiu tamen ricevas sian enhavon de la motivoj kaj periodoj.
Aŭdekzemplo
Muzika analizo diserigas motivojn foje denove en partmotivojn kaj per tio fakte kontraŭdiras ties propran difinon kiel „plej malgranda muzika sencunuo“. La nocio motivgrupo signifas aro da similaj aŭ unu de la alia deduktitaj motivoj. Je muzika analizo oni uzas por signi motivhierarkion ofte, ne ĉiam kontinue, litercifrajn signoj (ekz.: A, B, A1, A', A2, B2, Aa1, Bb2, ktp.).
Eksteraĵoj de motivo
Unuarange ritme formitaj estas ekz. la komencaj taktoj de la 5-a simfonio de Beethoven aŭ la ritma motivo de la morto en la lido „Der Tod und das Mädchen“ de Franz Schubert. Jen po unu ekzemplo por melodiaj kaj ritmaj motivoj:
Krome la muzikteorio diferencas inter t.n. pluŝpinaj motivoj disde evoluaj motivoj. Ambaŭ baziĝas sur linia melodieco. En la baroka muziko la pluŝpina motivo estis amplekse uzata, kiu malofte formas pezocentrojn kaj evitas simetrion. Post komenca impulso de la unua figuro la melodilinio daŭriĝas plejparte sen pli grandaj interrompiĝoj, ĝis kiam aperas nova motivo. Pro la daŭra vicigo kaj interligoj de la melodiaj linioj ofte estas ege malfacile dislimigi la unuopajn motivojn. El tio sekvas la tendenco al diseriĝo en figurojn aŭ duaj voĉoj, kiu faras ilin plejparte netaŭgajn por motiva-tema laboro. La komponprincipo de la baroko direktiĝas pli al kontrapunkto kaj polifonio (samranga plurvoĉeco), tiel ke melodio kaj harmonio trapenetras unu la alian.
Hörbeispiel
La evolua motivo tamen dominas en la homofonie orientita muziko de la klasikismo kaj romantismo. Gi klare limiĝas, tendencas al egalrestantaj metrikaj pezocentroj kaj simetrio. Ĝi restas substance konservita kaj pro tio estas pli taŭga por prilaborado (Ekzemplo: dua movimento de la simfonio kun la timbalfrapo de Joseph Haydn).
En la muzikhistorio oni ofte provis nomi motivojn laŭ iliaj emocia enhavo, moviĝo aŭ intervalstrukturo kaj difini je certa esprima enhavo. Tio ĉi validis precipe por la baroka figurdoktrino kaj afekciinstruo, kiuj konis pli ol cent figurnomojn sinapogantajn je la retoriko. Krome oni kombinis en la programmuziko de la 19-a jarcento la gvidmotivon kun signifotavolo (sento, persono) situanta ekster la muziko kiel „fiksa ideo“ (Richard Wagner, Hector Berlioz).
La popolkanto kompreneble en ĉiuj epokoj de la muziko estis formata de motivoj. Jen nur kelkaj tre ofte troveblaj motivonomoj:
Krucmotivo: Konsista el kvar tonoj, kiuj rezultigas krucon, se oni ligas la unuan kun la kvara kaj la duan kun la tria notoj. (ekz.:B-A-C-H laŭ la germana notonoma sistemo, kiu rezultigas la nomon de sufiĉe konata komponisto)
Kukuomotivo (masupranta malgranda tercio, la kukolo fakte kantas tre varia, plejofte tamen ĉ. grandan tercion),
Frap-/ripetadomotivo („Pluvero-Preludo“ de Frédéric Chopin),
Gamomotivo por suprantaj aŭ malsuprantaj diatonaj aŭ kromataj gamoj resp. gamsekcioj,
Trisonomotivo,
Volbomotivo por arkece resp. sinusece pasanta tonserio,
Saltomotivo por pli granda intervalsalto supren aŭ malsupren,
Interval-pligrandiga motivo (ekz. f’–f’’–f’–g’’–f’–a’’...) por tonsinsekvo pligrandiganta la distancon al elirtono, kiu ligas salton kaj gamon,
Eblecoj por prilabori motivon
La eblecoj por prilabori motivon estas: ripetado, variacio kaj kontrasto, je kio tiuj ĉi ankaŭ estas interkombineblaj.
Je la ripetado distingendas:
La variacio baziĝas sur ripetado de melodie, ritme aŭ harmonie ŝanĝita motivo.
Melodiaj ŝanĝeblecoj de motivo estas:
Ritmaj ŝanĝeblecoj de motivo estas:
Harmoniaj variacioj estas ripetadoj de motivo en alia harmonia kunteksto.
La multspecajn eblecojn de ĉi tiu tekniko montras kelkaj ekzemploj el la arĉkvarteto d-minora op. 76, 1-a movimento, de Joseph Haydn:
Aŭdekzemplo linioj 1 kaj 2 Hörbeispiel Zeile 3
Aŭdekzemplo
La kontraŭstarigo de motivo (kontrasto) al alia, tre kontrasta motivo, povas doni al la origina motivo novajn impulsojn kaj krei streĉon. Je tio la motivoj ofte kunfandiĝas kadre de la motiva-tema laboro, el kio ofte ekestas novaj motivoj.
La menciitaj metodoj estis uzataj en la tempospaco de Joseph Haydn ĝis Gustav Mahler en la sonata formo precipe en la ĝenroj sonato, simfonio kaj arĉkvarteto (vd. ekzemplon).
Majstro de motiva-tema laboro estis Ludwig van Beethoven, kiu formis el malgrandaj, simplaj motivoj drameca-dialektikajn movimentojn aŭ eĉ kompletajn komponaĵojn. La pli lirika-modula maniero de Franz Schubert evitas diserigon de motivoj kaj motiva-teman laboron. Schubert prefere uzas variaciecajn ĉirkaŭludadojn kaj ŝanĝajn harmoniajn interpretadojn de temo.
En la malfruromantismo Anton Bruckner evoluas motivon malrapide el „fragmenta motivkerno“. Li prezentas la esencajn intervalojn je la komenco (3-a simfonio). Ĉi tiun metodon Beethoven jam uzis en sia 9-a simfonio.
La nombro de motivoj kaj motivŝanĝoj konsiderinde kreskis (samkiel la grandeco kaj instrumentigo de orkestro), kaj la limo inter eksponado kaj tralaborado ekperdas siajn konturojn.
En la impresionismo motivo kaj motiva-tema laboro parte paŝas malantaŭen favore al rafinitaj harmoniaro kaj instrumentado.
En la muziko de la 20-a jarcento ambaŭ tendencoj ekzistas. La ankaŭ alikampe formkonsciaj komponistoj Paul Hindemith kaj Igor Stravinski daxurigas la motiva-teman laboron, kaj ankaŭ la dekdutonismo donas al ĝi lokon.
Ĝi estas tie des pli grava, ĉar la dekdutonismo rezignis la klasikan rilaton de la motivoj al tonala harmoniaro kiel kompona principo favore al horizonta dekdutona serio. La apuda ekzemplo generas motivan rilaton per ritma grupigo en tritonajn grupojn en diferencaj notvaloroj (deksesonoj, okonoj okonaj trioletoj, kvaronaj trioletoj), ludataj per diferencaj instrumentoj. Laŭmelodie la rilato ekzistas per la uzado de la tercio kaj de la intervalo malgranda nono. Post paŭzo ĉi tiun principon aplikas la piano sur la kankra invertado de la 12-tona serio.
Aliaj komponistoj kiel Olivier Messiaen kaj Steve Reich tamen tutkonscie evitas motivojn.
Sur muziko, kiu baziĝas nure sur sonaj aŭ bruetaj strukturoj (tonfasko, minimuma muziko, sonareaj komponaĵoj, mikropolifonio, aleatoriko, konkreta muziko), tradicia motivanalizo preskaŭ ne estas aplikebla, se oni aliaflanke le ampleksigas la nocion sur nure ritmajn, sonajn aŭ aliajn strukturojn. Komponanto tiam povus esti la sono 'A', kiu ĉiam havas certan daŭron kaj estas ludata kun ekzakte fiksita dinamiko, kiam li aperas. Je tio la t.n. punkteca muziko rezignas pri la tradicia motiva-tema laboro kaj propagandas „samrajtecon de ĉiuj elementoj de komponaĵo“ (Karlheinz Stockhausen).
Historia evoluo de la nocio
De Angelo Berardi el la 17-a jarcento devenas la nocio motivo di cadenza por impulso de la bazaj voĉoj al formado de finaĵo. Berardi uzis la saman esprimon ankaŭ por melodia fragmento por kontrapunkta elformado. Jean-Jacques Rousseau komprenis sub la nocio motif la originan kaj ĉefan komponan ideon de muzikaĵo.
Unuaj komencoj de muzika motivdoktrino ekestis en la 18-a jarcento, kiam Johann Mattheson kaj aliaj komencis diserigi melodion en unuopajn frazejojn. La nocio motivo jam ne estis uzata en la germana muzikscienco, kvankam oni kutime nomis la ĉefan ideon de ario motivo. Oni uzis la nociojn motivo, temo kaj soggetto sinonime.
Per Adolf Bernhard Marx (1837) la nocio je la komenco de la 19-a jarcento trovis eniron en la muziksciencon. Marx rigardis motivon kiel „…ĝermo kaj sproso… formulo el du aŭ pli tonoj servantaj al muzika formado, el kiu elkreskas la pli granda tonserio.“ je kio li jam distingis inter motivo kaj temo. Hugo Riemann (1882) rigardis motivon kiel ĉiam antaŭtakta praĉelo, kio ne restis sendisputata. La nomo tema laboro ekvenkas ekde la 19-a jarcento per Heinrich Christoph Koch (1802) kaj Johann Christian Lobe (1844).
Hueytlalpan
Hueytlalpan estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Hueytlalpan.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4661 loĝantojn. El tiuj estas 2321 viroj kaj 2340 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15.31 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 2′ norda latitudo kaj 97° 42′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 940
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21077a.htm
Klavaro Dvorak
La simpligita klavaro de Dvorak (Dvorak simplified keyboard) estas klavara aranĝo kreita en Usono dum la 1930-aj jaroj kiel alternativo kontraŭ la klavaro QWERTY. Ĝi celas pli efikan tajpadon de la angla lingvo metante la plej oftajn literojn je la centra linio de klavoj, kaj pli oftan interŝanĝon el unu mano al la alia (por ke unusola mano ne tro ofte tajpu plurajn literojn sekve).
La dvoraka klavaro
Kurioze, la en 1887 enkondukita aranĝo fakte celis bremsi la tajpadon de la unuaj tajpistoj por malhelpi la kojnumiĝon de ties tipstangoj. Jen la naskiĝhoro de la monde fama QWERTY.
La unuaj komerce produktitaj skribmaŝinoj aperis en la jaro 1873 kaj komence la klavoj vice aranĝiĝis laŭ la alfabeto. Tamen en tiu aranĝo la tipstangoj tro ofte interplektiĝis. La rimedo uzata por tuj solvi tiun problemon estis reloki la plej oftajn literojn tiom reciproke foraj, kiom eble. Tiel oni sukcesis unue forte malrapidigi la entajpadon kaj due interspacigi oftajn stangojn. La skribmaŝina tekniko tamen progresis kaj jam en 1896 oni patentis pli bonan klavaran aranĝon. Sed, ĉar tre multaj skribmaŝinoj jam estis venditaj, oni ne taksis la enkondukon de nova modelo kun ŝanĝita klavaro vere valora la penon kaj lastinstance oni rezignis enkonduki ĝin. Tiel tiu bremsanta klavara aranĝo restis ĝis en la hodiaŭa epoko. Do la tiama decido neniam estis korektata kaj sekve eĉ niaj plej modernaj komputiloj sklave kopias tiun skribmaŝinan aranĝon el la jaro 1887.
Rilate la anglan nur 31 % de la tajpado ĉe QWERTY okazas sur ia meza vico. Ĉe Dvorako tamen jam 70 %. Simile avantaĝaj estas kelkaj alfaj mezuroj. Dvorako alportas 35 % pli da dekstramanaj uzoj, 63 % pli da samvicaj uzoj, 45 % da manalternaj uzoj kaj 37 % malpli da fingra vojaĝado - ĉio ĉi kompare al QWERTY.
La mezuroj
Jam antaŭ la dua monda milito esploristoj mezuris, ke post tri jaroj da tajpada trejnado la averaĝa rapido de trejnito atingas 47 vortojn en minuto. Dum la posta milito tajpistoj estis tre serĉataj. En 1944 la usona maristaro elektis 14 tajpistojn por eltrovi, ĉu retrejnado laŭ la dvoraka sistemo estos farinda. La rezulto de la testo montris klaran jesegon. Eksperimente montriĝis, ke post nur 52 horoj da retrejno tajpisto kapablis atingi dvorake sian malnovan rapidon kun QWERTY. Ĉe la fino de la eksperimento la dvorakaj rapidecoj de la trejnitoj estis 74 % pli altaj kaj ties senerarecoj estis pli ol 68 % pli bonaj.
Elorigina versio
La versio por la angla lingvo.
',  .  p  y  f  g  c  r  l  /  = a o  e  u  i  d  h  t  n  s  -  + " <  >  P  Y  F  G  C  R  L  ?  +  A  O  E  U  I  D  H  T  N  S  _
Esperanta versio de la dvoraka klavaro
Ankoraŭ ne estas findecidita versio por Esperanto. La afero ne estas tre urĝa kaj restas aferoj plu studindaj rilate al rapideco kaj brak-saneco.
Unua provo
',  .  p  ĝ  f  g  c  r  l  ĵ  ! a o  e  u  i  d  h  t  n  s ĥ  ĉ  j  k  ŝ  b  m  ŭ  v  z "    P  Ĝ  F  G  C  R  L  Ĵ  ? A  O  E  U  I  D  H  T  N  S Ĥ  Ĉ  J  K  Ŝ  B  M  Ŭ  V  Z
Dua provo (ADI2007)
Kreita por minimumeco (.-/ por retadresoj), por internacieco (la supersignoj de Esperanto), por rapideco (laŭ principoj de Dvorak), por sano (konsidere de trouza braka malsano, specife uzo de etfingroj kaj pozicio de apudaj klavoj, kaj literofteco en Esperanto).
1 2  3  4  5   6  7  8  9  0 ĥ ,. p ĝ   f  g  j  r  c u  o  e  a  i   d  l  t  n  s h  ĉ  ĵ  k  ŝ   b  m  ŭ  v  z !  @  #  ? %  ^  &  *  Ĥ  -  /  P  Ĝ   F  G  J  R  C U  O  E  A  I   D  L  T  N  S H  Ĉ  Ĵ  K  Ŝ   B  M  Ŭ  V  Z
Deutsch Dvorak Type II
La versio por la germana lingvo.
ü,. p y  f  g  c  t  z  ? / a  o  e  i  u  h  d  r  n  s  l  - ä ö  q  j  k  x  b  m  w  v  # - Ü  ;  :  P  Y  F  G  C  T  Z  ß  \ A O  E  I  U  H  D  R  N  S  L  _ Ä Ö  Q  J  K  X  B  M  W  V  '
Bépo
Bépo estas klavararanĝo inspirita de la metodo Dvorak, interkonsentita de nehomogena komunumo komponita de komputilistoj kaj nekomputilistoj, post racia analizo de la franca kaj de la aliaj uzoj de la klavaro, specife programado kaj sistemadministrado. Kvankam la ĉefa celo estas la alirebleco de la franca lingvo kaj de ĝiaj propraĵoj (supersignitaj literoj, citiloj, nedivideblaj spacoj, ktp.), la klavararanĝo mastrumas kvazaŭ la tuton de la signoj uzataj en la eŭropaj lingvoj, neforgesante la signojn uzatajn en komputilado.
Tiu klavararanĝo estas uzebla senŝanĝe sur ordinara klavaro kun la plimulto de la mastrumaj sistemoj, dank’ al la stiriloj por *BSD, GNU/Linukso, Mac OS X, Microsoft Windows (9x, 2000, XP, Vista kaj Seven) kaj Solaris. Krome ĝi estas inkludita en X.Org depost la versio 7.1.
Unu el la ĉefaj malsimilecoj rilate al la klavararanĝo proponita de Francis Leboutte estas la uzo de la modifiva klavo Alt Gr anstataŭ la senpaŝa klavo maldekstra korno « ` ». Klarigo pri la diferencoj inter dvorak-fr kaj bépo estas (franclingve) sur la retejo de la projekto, kiu disponas pri agema komunumo kun, interalie, vikio, forumo, dissendolisto kaj IRC-kanalo.
La klavararanĝo bépo estas sub la liberaj licencoj CC-BY-SA kaj GFDL. Ĝi ebligas tajpi la esperantajn ĉapelitaĵojn: estas senpaŝa cirkumflekso meze de la klavaro, kaj la senpaŝa brevo «˘» estas alirebla per Alt Gr + w.
Jan Wolkers
Jan Hendrik Wolkers ( – ) estis nederlanda verkisto, skulptisto kaj pentristo. Li naskiĝis en Oegstgeest. En la literaturo de post la dua mondmilito oni konsideras lin kiel unu el la "Granda Kvaropo" kune kun Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch kaj Gerard Reve (la lastaj verkistoj estas ankaŭ konataj kiel la "Granda Triopo"). Li disfamiĝis dum la 1960-aj jaroj ĉefe pro la trafe rektaj priskriboj de seksumado. Kvankam pliposte oni rekonis lin pli pro la alloga kaj originala stilo ol pro liaj problemoj kun la konservativa socio dum pli frua periodo. De lia novelo Turks Fruit (Lukumo) 1969 oni faris ankaŭ sukcesan filmon, kaj tradukis ĝin al dek diversaj lingvoj. En 1982, li rifuzis akcepti la Constantijn Huygenspremion, kaj la P. C. Hooftpremion en 1989.
Iam li apogis la agadon de la Partio por la Bestoj.
Wolkers loĝis ekde 1980 ĝis sia morto, sur la insulo Texel. Nombro da liaj skulptaĵoj en Nederlando fariĝis celo por vandalismo, probable pro lia uzo de vitro kiel konstrua materialo. Kelkaj ekzemploj estas la Auschwitz-monumento en Amsterdamo kaj la monumento sur la Digo ĉe Ceres sur Texel. Kiel reago al la detruo de la monumento en 2003, Wolkers anoncis ke li uzos malpli da vitro kaj pli da ŝtalo por tiaj monumentoj en la estonteco. La Jac. P. Thijsse monumento en la akvo de Elemert sur Texel ja enhavas pli da ŝtalo, sed vitro ankoraŭ estas substanca parto de lia artaĵo.
Wolkers mortis la, en aĝo de 81, en sia hejmo sur Texel. Li estis kremaciita en Amsterdamo je "De Nieuwe Ooster" tombejo.
TOB
La vorto havas plurajn signifojn:
Zermatt Ferienhaus legendär (stacidomo)
Zermatt Ferienhaus legendär estas fervoja stacidomo en Zermatt, Svislando.
Der Hirt auf dem Felsen
Der Hirt auf dem Felsen (D 965) estas komponaĵo de Franz Schubert (oktobron/novembron de 1828) laŭ du poemoj de Wilhelm Müller kaj unu poemo de Karl August Varnhagen von Ense.
Ekestohistorio
Per perado de sia kolego Johann Michael Vogl la viena sopranistino Anna Pauline Milder-Hauptmann intertempe laboranta en Berlino estis kontaktinta en 1824 kun Schubert, tiam en 1825 unuafoje prezentinta je Berlino plurajn el liaj lidoj – Die Forelle, Suleika II kaj Erlkönig – kaj petinta lin komponi por ŝi kaj operon taŭgan por ŝi kaj ankaŭ lidojn. Per perantoj ŝi sciigis lin, ke ŝi interesiĝas aparte pri granda plurparta kantosceno, je kio ŝia modelo estis Gruß an die Schweiz de Carl Blum, kiu siaflanke tuj aludis al unu el ŝia plej popularaj roloj, Emmeline en Die Schweizer Familie de Joseph Weigl, kantteatraĵo, kiun Schubert jam infanaĝe estis ekkoninta dum unu el siaj unuaj opervizitoj entute. Milder proponis al Schubert für ihrepor sia mendata komponaĵo diversajn poemtekstojn, kelkajn el ili jam ŝia fratino Jeanette Bürde estis muzikiginta.
Prezentohistorio
La unua prezentado fare de mendinto Milder, kiu ricevis per la frato de Schubert, Ferdinand, en 1829 kopion de la muzikigo, okazis la 10-an de februaro 1830 en la Domo de Nigrakapoj je Rigo. La 21-an de marto sekvis unuaj prezentadoj en Vieno (fare de Caroline Achten) kaj la 14-an de decembro en Berlino (fare de Milder).
Tekstomodeloj kaj formo
La lido estas ordigita en tri pli longajn partojn. Komence okazas en B♭-maĵoro post detala antaŭludo de la instrumentoj elegiaj sonoj kiel pianakompanata dueto inter la paŝtisto kaj sia ŝalmo – teksto el la poemo Der Berghirt (la montara paŝtisto) de Wilhelm Müller :
Wenn auf dem höchsten Fels ich steh’,
In’s tiefe Tal hernieder seh’,
Und singe.
Fern aus dem tiefen dunkeln Tal
Schwingt sich empor der Widerhall
Der Klüfte.
Je weiter meine Stimme dringt,
Je heller sie mir wieder klingt
Von unten.
Mein Liebchen wohnt so weit von mir,
Drum sehn’ ich mich so heiß nach ihr
Hinüber.
Kiam mi staras sur la plej alta roko,
Vidante malsupren en la profundan valon,
Kaj kantas.
De fore el la profunda malhela valo
Supren svingiĝas la resono
De la rokfendoj.
Ju pli malproksimen puŝiĝas mia voĉo,
Des pli hela al mi ĝi resonas
De malsupre.
Mia karulino loĝas tiel for de mi,
Al ŝi.
Sekvas kontrasta rezignema mezparto en g-minoro, modulanta trans A♭-maĵoro, a-minoro nach G-maĵoro – teksto el la poemo Romanze (romanco) resp. Nächtlicher Schall (nokta sono) de Varnhagen : In tiefem Gram verzehr’ ich mich,
Mir ist die Freude hin,
Ich hier so einsam bin.
So sehnend klang im Wald das Lied,
So sehnend klang es durch die Nacht,
Die Herzen es zum Himmel zieht
Mit wunderbarer Macht.
For estas al mi ĝojo,
Surtere foriĝis al mi la espero,
Ĉi tie mi estas tiel soleca.
Tiel sopira sonis en la arbaro la kanto,
Tiel sopira ĝi sonis tra la nokto,
Altiras la korojn al la ĉielo
Per mirinda povo.
Finfine ĉi tiu antaŭlasta komponaĵo de Schubert finiĝas per virtuoza strofo denove en B♭-maĵoro – teksto el la poemo Liebesgedanken (ampensoj) de Wilhelm Müller : Der Frühling will kommen,
Der Frühling, meine Freud’,
Nun mach’ ich mich fertig
Zum Wandern bereit.
Alvenos printempo,
printemp', mia ĝoj’,
Nun mi do pretigos,
Preta por migri.
Archipoeta
La Archipoeta (arĥipoeto, naskiĝis inter 1125 kaj 1135, mortis post 1165), kies vera nomo ne estas transdonita, estis unu el la plej gravaj latinlingvaj poetoj de la 12-a jarcento kaj ekzemplulo de la vagabonda poezio. Li uzas klasikajn heksametrojn (estas por ĉio sezon', ankaŭ mi do momenton elpetas) same kiel mezepokajn formojn (ekzemple la "hakita" ritmo de: Certanokte de sabat' -- mi el dorm' vekiĝis).
Verkoj
Nur dek kantoj de la arĥipoeto estas transdonitaj.
En la sekva alineo el satira peco, li konfesas pri sia amo de drinkado, vetado kaj virinoj.
Meum est propositum in taberna mori, Ut sint vina proxima morientis ori. Tunc cantabunt letius angelorum chori: "Deus sit propitius huic potatori."
proza traduko:
Mi intencas morti en taverno, por ke vino estu proksime de mortanta buŝo. Tiam la ĥoroj de anĝeloj kantos pli feliĉe: "Dio estu favora al tiu ĉi drinkemulo."
La satiran efikon elvokas la anstataŭigo de peccatori (pekanto) per potatori (drinkemulo).
En Esperanto
Gerrit Berveling tradukis kelkajn kantojn kaj aperigis ilin en la eldonejo Fonto, en La Karavelo kaj en ''Beletra Almanako numero 3, paĝoj 29–37. Ili poste devos aperi en Antologio Latina.
Demjén
Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Eger troviĝas 10, Mezőkövesd 22, Parád 20 km-ojn.
Historio
Demjén estis unuafoje menciita en 1331 en formo "Demyen". La vilaĝo apartenis laŭ dokumento el la 15-a jarcento al fortikaĵo de Szarvaskő. La vilaĝo estis detruita en 1552 fare de turkoj, reloĝiĝis inter 1558 kaj 1564. Ekde 1712 la vilaĝanoj okupiĝas pri vinkulturo. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Eger. En ĉirkaŭo de la komunumo troviĝas vinkeloj, ŝtonminado, naftoputoj de MOL Rt..
István Genthon
Biografio
István Genthon frekventis universitaton en Budapeŝto. Komence li partoprenis en redaktado de revuo ĝis 1924. Inter 1940-1943 li estis direktoro de Hungara Akademio en Romo. Li longe estis direktoro en Belarta Muzeo en Budapeŝto. En 1965 li doktoriĝis.
Reĝistro
En komputado reĝistro  (aŭ registro aŭ dateningo ) estas peco de la interna memoro de komputila procesoro, ofte havanta la kapaciton de unu memorvorto, uzata por diversaj specialaj celoj (precipe por teni la kurantan valoron de operando aŭ ĝian adreson). Disde ĉelo de la ĉefmemoro la reĝistroj diferencas per pli rapida kaj lakona atingeblo; tamen la nombro de reĝistroj kutime estas negranda. Simpla mikroprocesoro eventuale povas havi unu solan aritmetikan reĝistron; ordinara procesoro kiajn oni uzas en personaj komputiloj, dekkelk; dum la procesoro de servilo povas posedi kelkcent reĝistrojn.
Klasifiko
Unu karakterizaĵo estas la nombro de bitoj, kiujn reĝistro povas enteni; ekz-e «8-bita reĝistro», «32-bita reĝistro» ktp.
Procesoro kutime havas plurajn specojn de reĝistroj por diversaj uzoj:
133552 Itting-Enke
133552 Itting-Enke estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio Turtle Star Observatory en Mülheim (Germanio).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
2708 Burns
2708 Burns estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Joseph A. Burns.
TOC
La vorto havas plurajn signifojn:
70711 Arlinbartels
70711 Arlinbartels estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
12627 Maryedwards
12627 Maryedwards estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
70711 Arlinbartels
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Arlin Bartels, Administranto de Fluga Sistemo por la misio de asteroida specimena revenigo OSIRIS-REx. Antaŭ servi en tiu rolo, li estis Administranto por la instrumento "Merkura Lasera Altomezurilo" (MLA) de MESSENGER, Administranto por la instrumentoj de Lunar Reconnaissance Orbiter kaj Helpanta Administranto de Projekto por Joint Polar Satellite System.
Andrea del Sarto
Andrea del Sarto (elparolata kiel en esperanto) estis florenca pentristo de la 16-a jarcento, naskiĝinta en Florenco la 16-an de julio 1486 kaj tie mortinta la 29-an de septembro 1530.
Hegyvidék
Hegyvidék [hedjvidEk] estas la 12-a distrikto de Budapeŝto. La loknomo signifas: monto-regiono.
Andrea del Sarto
Nomo
Li estis filo de la tajloro Agnolo, do li estis kutime nomata "[la filo] de la tajloro" (sarto itale signifas "tajloro"). Lia vera nomo estis Andrea d'Agnolo, t.e. Andrea [filo] de Agnolo, aŭ pli ĝuste Andrea d'Agnolo di Francesco di Luca Vannucchi, t.e. Andrea [filo] de Agnolo [filo] de Francesco [filo] de Luca [de la familio] Vannucchi.
Hegyvidék
Situo
Distrikto Hegyvidék situas en la okcidenta parto de la ĉefurbo sur montoj, tial ĝi estas pulmo de Budapeŝto. La plej gravaj montoj estas Monto János (=Johano) 528 m-ojn alta, kio estas la plej alta punkto de Budapeŝto, Széchenyi-hegy kaj Svábhegy (=monto de ŝvaboj).
Andrea del Sarto
Vivo
Tre juna, li lernis la pentradon ĉefe en la metiejo de Piero di Cosimo. Andrea lasis lin en 1508 kaj fondis kun alia juna pentristo memstarantan metiejon. Tie li kreis la unuajn pentraĵojn, kaj samtempe freskis klostrojn en florencaj monaĥejoj.
12627 Maryedwards
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita kalkulistino Mary Edwards (ĉ. 1750–1815) de Ludlow (Shropshire), talenta en astronomiaj matematiko kaj kalkuloj. De 1773 ĝis sia morto ŝi plenumis la plejparto el la astronomiaj komputadoj necesaj por la preparo de The Nautical Almanac.
Hegyvidék
Historio
Matiaso la 1-a profitis la regionon kiel ĉasejo. Ĝis la 18-a jarcento por pli bone defendi fortikaĵon de Buda oni malpermesis konstrui domojn. Precipe vitejoj estis tie. Nur en 1772 oni komencis aĉeti parcelojn. En 1873 Budapeŝto formiĝis kaj Hegyvidék apartenis al la 1-a distrikto ĝis 1930. Dum la frua socialismo etfervojo kaj televida turo konstruiĝis sur Széchenyi-monto. Nuntempe la montoj kaj valoj estas ekskursejoj, estas grave gardi la arbaron.
Andrea del Sarto
Vivo
En 1517 aŭ 1518 Andrea del Sarto edziĝis kun la juna vidvino Lucrezia del Fede. Baldaŭ li forvojaĝis al Francio, kie li restis malpli ol du jaroj (laŭ Giorgio Vasari, fama biografisto de artistoj, li revenis al Florenco ankaŭ pro la peto de lia edzino).
Tre grava fresko farita post lia reveno al Florenco estas la Cenacolo (Sankta Vespermanĝo, 1520-1525). Ankaŭ tre fama estas la pentraĵo Madonna col Bambino, un angelo e un santo (Madono kun Jesuo Infano, anĝelo kaj sanktulo, 1522-1523), kutime nomata Madonna della Scala (= Madono de la Ŝtuparo) pro la ĉeesto de ŝtuparo en la bildo, kiu estas en la Prado-Muzeo en Madrido ekde 1819.
Casalborgone
Casalborgone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas San Sebastiano da Po, Lauriano, Castagneto Po, Rivalba, Tonengo (AT), Aramengo (AT), Berzano di San Pietro (AT) kaj Cinzano.
1530-aj jaroj
La 1530-aj jaroj estas la jardeko de jaroj 1530 al 1539.
Saint-Martial-de-Vitaterne
Saint-Martial-de-Vitaterne [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 554 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Martial-de-Vitaterne situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Cognac.
Huitzilan de Serdán
Huitzilan de Serdán estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Huitzilan.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12088 enloĝantojn. El tiuj estas 6094 viroj kaj 5994 virinoj. La komunumo havas surfacon de 44.66 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 58′ norda latitudo kaj 97° 42′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 900
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Körösnagyharsány
Situo
Körösnagyharsány situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Rapida Körös, fine de sakovojo, laŭ fervojo Szeghalom-Nagyvárad, laŭ la rumana-hungara landlimo. Nuntempe la fervojo ne trafikas al Rumanio. Oradea troviĝas je 27 km-oj.
Historio
La tataroj detruis la komunumon en 1241. Stefano Bocskay nomumis la komunumon urbo de hajdukoj, tamen la turkoj detruis ĝin en 1660. En 1919 la rumanoj okupis la vilaĝon, post unu jaro la nova ŝtatlimo preteriris la vilaĝon. En 1944 la judoj estis deportitaj. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, preĝejo, kuracejo, poŝto, kulturdomo.
Vidindaĵoj
Ĝemelurbo estas Olasztelek, Rumanio.
Repedea
Repedea [repedja] (hungare: Oroszkő, Кривий [krivij]) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 1 789 loĝantojn (ukrainoj, germanoj), en 1992 (98 % da ukrainoj). Ĝia unua mencio estas el 1808. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye).
La komunumo Repedea konsistas nur el la samnoma vilaĝo.
En la censo de 2002, 4 650 el la 4 761 loĝantoj (97,7 %) deklaris sin etnaj ukrainoj.
Monda Ekspozicio de 1998
EXPO'98, Monda Ekspozicio de 1998, aŭ, oficiale, Exposição Internacional de Lisboa de 1998, kies moto estis "Os oceanos: um património para o futuro" (La oceanoj: heredo por la estonteco), okazis en Lisbono, Portugalio de 22a de Majo ĝis 30a de Septembro 1998. Ĝi celis la datrevenon de 500 jaroj de la Portugalaj malkovroj.
La zono elektita kiel sidejo de la ekspozicio estis la orienta limo de la urbo ĉe la rivero Taĵo. Oni konstruis diversajn pavilonojn, kelkaj el kiuj ankoraŭ servas al loĝantoj kaj vizitantoj, integritaj en la nune nomita Parque das Nações (Parko de la Nacioj), el kiuj elstaras la Oceanário (unu el plej grandaj akvarioj de la mondo kun reproduktado de 5 oceanoj kaj multnombraj specioj de mamuloj, fiŝoj, birdoj ktp., verko de la arkitekto Peter Chermayeff) kaj komplekso de transportoj kun ligiloj al metroo kaj fervojo (Estação do Oriente (Orienta Stacio), de la arkitekto Santiago Calatrava).
Tiu ekspozicio altiris ĉikaŭ 11 milionjn da vizitantoj, spite de komencaj ĉirkaŭkalkuloj de 15 milionoj, kio rezultis en kritikoj kaj perdoj ĉe entreprenoj. Parto de la sukceso estis rilata al la kultura vigleco - por ekzemplo, ĉirkaŭ 5000 muzikeventoj konsistigis unu el plej grandaj muzikfestivaloj de la historio de la homaro. Arkitekture la Ekspo revoluciis tiun parton de la urbo kaj influis la strategiojn de urba reformo en Portugalio.
Makro-ĵea lingvaro
La Makro-ĵea lingvaro estas hipoteza lingva trunko postulata je pluraj komunaj pruvoj inter lingvoj de la Brazilaj subŝtatoj :
Norda Rio-Grando, Cearao, Paraibo, Maranjo, Parao, Bahio, Gojaso, Mato-Groso, Suda Mato-Groso, San-Paŭlo, Minas-Ĝerajso, Paranao, Sankta Katarino kaj Suda Rio-Grando.
Marcha Real
Oni faris diversajn provojn doni al ĝi tekston, kaj tia ekzistis neoficiale dum la diktaturo de Francisco Franco (1939-1975), verkita de la aŭtoro José María Pemán. La teksto nomiĝis Arriba España (supren Hispanion) inspirita sur germana himno Deutschland über Alles (Germanio super ĉiuj). Sed la reĝimo franka mortis, kaj tiujn sensencajn vortojn oni forbalais kune kun ĝi. Pro tio, ĉe sportaj kaj aliaj oficialaj kunvenoj oni ne kantas tiun himnon, sed oni staras kaj aŭskultas, kaj poste oni aplaŭdas.
Fine de 2007 kaj komence de 2008 okazis polemiko en Hispanio, ĉar oni entreprenis konkurencon por skribi tekston por la himno laŭ propono de la sportaj aŭtoritatoj kiuj volas, ke venkontoj povas kanti la himnon, sed post konkurenco kaj publikigo de proponata teksto, multamase oni kritikis ĝin, kio pensigis, ke eble neniu teksto estos akceptota. Do, oni forgesis la aferon.
Antaŭe, la oficiala himno de la respubliko de Hispanio estis "El himno de Riego" (1931-1936(39)).
Aŭtonomaj komunumoj de Hispanio havas ĝenerale siajn proprajn oficialajn himnojn.
Zsófia Koós
KOÓS Zsófia (ko:ŝ) estis rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Sztána la 6-an de aprilo 1916 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de septembro 1990. Ŝi estis la edzino de pentristo pentristo Zoltán Kovács, filino de Károly Kós (arkitekto, verkisto), fratino de Balázs Kós, András Kós, Károly Kós (etnografo).
Biografio
Zsófia Koós debutis en 1936 (A csáki bíró lánya) kaj ŝi kontraktis pli poste en Kolozsvári Magyar Színház kaj Satu Mare. Ekde 1948 ĝis sia pensiuliĝo ŝi iĝis denove la aktorino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház. Ŝi ankaŭ deklamis kaj instruis parolteknikon en Magyar Művészeti Intézet.
Super Trouper (kanto)
Super Trouper estas kanto de muzika grupo ABBA. La kanto estas el la sepa muzika albumo, kiu nomiĝas Super Trouper, eldonita la 3-an de novembro 1980.
Aŭtoroj de la teksto estas Benny Andersson kaj Björn Ulvaeus.
Versio de A*Teens
Tiun ĉi kanton rekantis poste ankaŭ A*Teens.
<!-- mi kaŝis la tekston de la kanto, ĉar ne estas klare, ĉu ĝi povas esti ĉi tie SUPER TROUPER
Super Trouper beams are gonna blind me, but I won't feel blue, Like I always do, 'cause somewhere in the crowd there's you.
I was sick and tired of everything, When I called you last night from Glasgow, All I do is eat and sleep and sing, Wishing every show was the last show (wishing every show was the last show), So imagine I was glad to hear you're coming (glad to hear you're coming), Suddenly I feel all right, (And suddenly it's gonna be), And it's gonna be so different, When I'm on the stage tonight.
Tonight the Sup-p-per Troup-p-per lights are gonna find me, Shining like the sun, (Sup-p-per Troup-p-per), Smiling, having fun, (Sup-p-per Troup-p-per), Feeling like a number one, Tonight the Sup-p-per Troup-p-per beams are gonna blind me, But I won't feel blue, (Sup-p-per Troup-p-per), Like I always do, (Sup-p-per Troup-p-per), 'Cause somewhere in the crowd there's you.
Facing twenty thousand of your friends, How can anyone be so lonely, Part of a success that never ends, Still I'm thinking about you only (still I'm thinking about you only), There are moments when I think I'm going crazy (think I'm going crazy), But it's gonna be alright (You'll soon be changing everything), Everything will be so different, When I'm on the stage tonight.
So I'll be there when you arrive, The sight of you will prove to me I'm still alive, And when you take me in your arms, And hold me tight, I know it's gonna mean so much tonight.
Tonight the Sup-p-per Troup-p-per lights are gonna find me, Shining like the sun, (Sup-p-per Troup-p-per), Smiling, having fun, (Sup-p-per Troup-p-per), Feeling like a number one, Tonight the Sup-p-per Troup-p-per beams are gonna blind me, But I won't feel blue, (Sup-p-per Troup-p-per), Like I always do, (Sup-p-per Troup-p-per), 'Cause somewhere in the crowd there's you, Sup-p-per Troup-p-per lights are gonna find me, Shining like the sun, (Sup-p-per Troup-p-per), Smiling, having fun, (Sup-p-per Troup-p-per), Feeling like a number one, Tonight the Sup-p-per Troup-p-per beams are gonna blind me, But I won't feel blue... -->
Puente de la Mujer
La Puente de la Mujer (originale en la hispana) aŭ Ponto de la Virinoj estas rotacia piedponto por la Doko n-ro 3 de Puerto Madero, komerca havena distrikto de Bonaero, Argentino, desegnita de la hispana arkitekto Santiago Calatrava. Ĝi estas de la tipo konzola velstanga stajponto kaj ankaŭ turnebla ponto kun nekutima nesimetria aranĝo, tiel, ke ĝi havas ununuran maston kun kabloj tenantaj parton de la ponto, kiu rotacias 90 gradojn por permesi surakvan trafikon. Kiam ĝi turniĝas, ĝia pli longa flanko atingas resto-punkton sur stabiliga pilono.
Chinon
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la valo de Rivero Vienne, apud la rivero, ene de la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono . La verkisto François Rabelais (ĉ.1493-1553) naskiĝis en Chinon. La areo de la komunumo estas 39.02 kvadrataj kilometroj; en 1999 estis 8,716 loĝantoj. Chinon famas pro siaj (plejparte ruĝa) vino kaj kastelo.
Chinon havas strategie gravan situon, apud la bordoj de Rivero Vienne ĵus antaŭ ties kuniĝo kun la Luaro. Ekde la prahistoria epoko, komercvojoj iris tra Chinon. Tie eblis facile transiri la Vienne, kaj tiu rivero ligas Limoges kaj la fekundajn ebenaĵojn de Poitou al la Luaro, kaj tiel, okcidente al la maro, kaj oriente al Francilio. Rokoj apud la riverbordo servis kiel natura fortikaĵo kaj ankaŭ protektis kontraŭ inundoj.
Dum la romia epoko konstruiĝis fortikaĵo ĉe Chinon. Nelonge antaŭ la fino de la 4-a jarcento, Sankta Meksme, sekvanto de Marteno de Tours, fondis ermitejon kaj poste monaĥejon, kiu estis parte detruata de la Hugenotoj dum la 16-a jarcento kaj fermiĝis dum la franca revolucio, kiam okazis plua detruo.
Chinon estis inter la favorataj loĝejoj de Henriko la 2-a (Anglio), kaj dum ties regno estis, kune kun Poitiers kaj Bordeaux, ĉefurbo de la vastaj posedaĵoj de Henriko en suda Francio.
Geografio
Chinon havis 7,911 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 39.02 km².
Ĝemeleco
Chinon havas ĝemelurbojn : Hofheim am Taunus kaj Tiverton estas ankaŭ ĝemelaj inter si. Chinon ankaŭ havas kunlaborojn kun Luangprabango en Laoso kaj kun Tenkodogo en Burkino (coopérations décentralisées). Fine, La komunumo ekhavas partnerecon kun la regiono de Xiangxi en Ĉinio.
25597 Glendahill
25597 Glendahill estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Glenda Hill, voluntulinon ĉe la arkivoj de la Observatorio Lowell de 2010. Ŝi katalogis korespondojn de Vesto Slipher, Percival Lowell kaj Wrexie Louise Leonard. Ŝi estas edzino de la volontula popularigisto Gene Hill.
31494 Emmafreedman
31494 Emmafreedman estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emma R. Freedman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri media mastrumado. Ŝi lernis kun la Stanford University Online High School de Corralitos (Kalifornio, Usono).
Porzano
Porzana aŭ porzanoj estas genro de birdoj apartenantaj al familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj. Ili estas tre etaj akvaj birdoj el ĉiu kontinento; ekzemple pli etaj ol plej konataj familioj inter raledoj. Temas pri 18 specioj. Ĉiuj loĝas en akva medio inter junkaro kaj densa herbaro. Tie konstruas neston el vegetala materialo.
Aspekto
Ĉiu specio estas tre bone adaptita al ties medio: longaj kruroj kun longaj fingroj taŭgaj por piediri inter akva plantaro, mallongaj rondformaj flugiloj por ekflugi kaj fuĝi inter junkaro kaj kanaro kaj pli mallonga beko ol tiu de aliaj raledoj por preni semojn kaj etajn akvobestetojn.
Kutime maskloj kaj inoj estas similaj, sed inoj de Malgranda porzano sufiĉe malsimilas de maskloj. Ili estas brunaj dorse kaj grizaj sube, sed kelkaj specioj estas pli bluaj kaj kelkaj havas pli aŭ malpli striojn.
Kutimoj
Temas pri sekretemaj birdoj kiuj rapide fuĝas inter junkaro kiam aperas ebla danĝero. Ĉefe dum bredsezono, kiam kelkaj eĉ povus ataki invaduntojn spite ties malgrandeco. Kelkaj specioj estas migrantaj vintre al topikaj landoj dumnokte.
Plej ofte ili estas ĉiomanĝantaj, ĉefe vegetalan materialon kaj etajn akvajn bestetojn. Ili povas manĝopluki en akvo aŭ koto kaj sur tero.
László Bélády
László Bélády [lAslO bElAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Bélády László Antal estas hungara inĝeniero, profesoro, membro (ekstera (1990)) de Hungara Scienca Akademio.
László Bélády naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Bélády frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris aviadinĝenieran diplomon en la Teknika Universitato. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li forlasis la landon. Komence li laboris en Okcidenta Germanio kaj Francio, poste en Usono kaj Japanio. Inter 1961 kaj 1982 li laboris en IBM jam kiel signifa komputilisto, poste en aliaj signifaj firmaoj. De 1991 ĝis 1998 li gvidis laboratorion de Mitsubishi. Li ricevis usonajn premiojn en 1980 kaj 1990.