cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thom Gunn
Thom Gunn naskiĝis en Gravesend, Kent, kiel filo de ĵurnalistoj. Kiam li havis naŭ jarojn, liaj gepatroj disiĝis. La patrino ses jarojn poste faris suicidon.
En Kembriĝo li studis anglan literaturon, en 1953 li akiris la diplomon. Ekde 1954 li vivis en Usono. De 1958 ĝis 1966 kaj de 1973 ĝis 1990 li instruis en la universitato de Berkeley, Kalifornio. Kune kun Kingsley AMIS kaj Philip Larkin li fondis la grupon The Movement.
Magdaléna Dobromila Rettigová
Magdaléna Dobromila RETTIGOVÁ (naskiĝis la 31-an de januaro 1785 en Všeradice - mortis la 5-an de aŭgusto 1845 en Litomyšl) estis ĉeĥa patriotisma verkistino de moraligaj rakontoj por knabinoj kaj de kuirlibro ĝis nun populara.
Ŝia fraŭlina nomo estis Artmannová, en 1807 ŝi edziniĝis al oficisto kaj verkisto J. A. Rettig (1774-1844), kun kiu ŝi vivis en diversaj lokoj en Bohemio, ekde 1834 en Litomiŝlo.
Ŝi kontribuis al diversaj patriotismaj gazetoj per sentimentalaj rakontoj aŭ per praktikaj manlibroj por mastrumado.
Ŝian vivon popularigis Alois Jirásek en sia historia teatraĵo M. D. Rettigová, aliaj verkistoj kaj kritikistoj (Karel Sabina, Teréza Nováková, Arne Novák, Julius Fučík, Zdeněk Nejedlý) substrekis ŝian signifon en la tempo, kiam la ĉeĥa literatura nur komencis ĝermi.
Observatorio Panská Ves
Observatorio Panská Ves estas dekroĉita laborejo de Instituto de fiziko de atmosfero de Akademio de sciencoj de Ĉeĥio konstruita en la jaro 1962 proksime de urbo Dubá en distrikto Česká Lípa en Regiono Liberec en Ĉeĥio.
Sylvia (baleto)
Sylvia (franclingve Sylvia ou La Nymphe de Diane) estas baleto kun du aŭ tri aktoj. La baleton unue faris Louis Mérante kun muziko de Léo Delibes en 1876. Jules Barbier kaj Baron de Reinach faris operon por la Opero de Parizo bazita sur verko Aminta de poeto Torquato Tasso, skribite en 1573. Kaj Mérante, inspirita de opero faris la baleton.
Observatorio Panská Ves
Situo
La observatorio estas sur herbejo rekte najbaranta kun vilaĝo Panská Ves, kiu estas administra parto de urbo Dubá en suda parto de distrikto Česká Lípa. La vilaĝeto estas 3 km de Dubá, 1 km de Nedamov, proporcie alte super Dubá. Nenie en la ĉirkaŭaĵo estas industriaj entreprenoj aŭ aliaj lumaj fontoj. La herbejo estas en supermara alteco 315 metroj, barita, sur teritorio de PPR Kokořínsko, proksimume 1 km de monteto Velký beškovský kopec. Kondukas preter ĝi blue kaj ruĝe  turismaj markoj el Dubá al sudo en la centrajn partojn de Kokořínsko. En la vilaĝon kondukas loka komuniko el Nedamov.
Aleijadinho
Antônio Francisco Lisboa (naskiĝis en 1730, mortis en 18-a de novembro de 1814), konata pri la kromnomo Aleijadinho (la Handikapulo), estis skulpitisto, gravuristo kaj arkitekto brazila. Li estis la plej grava baroka artisto de Brazilo.
Biografio
Kvankam ne estas registroj, oni kredas ke li naskiĝis en Vila Rica (nun Ouro Preto), Minas Gerais, kaj estis filo de konstruisto portugalano, Manoel Francisco da Costa Lisboa, kaj iu afrika sklavino.
Kiam li estis ĉirkaŭ 40-jaraĝa, li akiris degenerantan malsanon nekonata en la membroj, kiu handikapigis liajn manojn kaj piedojn. Por labori, helpanto ligis al liaj brakoj skulptilojn.
Tre eble li estis framasono, ĉar en multaj el liaj gravuraĵoj oni trovas framasonismaj simbolojn
Mortis malriĉa en 1814.
3979 Brorsen
3979 Brorsen estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la dana astronomo Theodor Brorsen (1819–1895), malkovrinto de pluraj kometoj.
Interlinguistische Informationen
Interlinguistische Informationen (germana por "interlingvistikaj informoj") estis periodaĵo de la germana Gesellschaft für Interlinguistik, aperinta 4 fojojn jara kaj eldonita de Detlev Blanke. La versio en Esperanto nomiĝas "Informilo por interlingvistoj".
La periodaĵo informas pri interlingvistikaj verkoj kaj agadoj, sed ankaŭ pri aliaj planlingvoj ol Esperanto kaj pri temoj rilate al interlingvistiko kiel la internacia uzo de lingvoj.
Vidu ankaŭ
Interlingvistiko
Interrlingvistikaj kajeroj
Interlingvistikaj instancoj
Esperantic Studies Foundation
Suomisen perhe
Suomisen perhe, "la familio Suominen" (Suomisen estas genitiva formo) estas finna radio-dramserio. La serio estis farita en 1938–1959. La serion scenariigis Elsa Soini kaj Seere Salminen. Ĝi estis elsendita normale vendredvespere. Suomisen perhe estis la dua plej populara radia programo en Finnlando. Ĝin aŭskultis eĉ proksimume 50 % radi-aŭskultantoj en Finnlando. La familio loĝas en Helsinko. Ĝia infano estas Pipsa, Elina kaj Olli. Pri la familio estis faritaj ankaŭ filmoj. Ili estas Suomisen perhe (1941), Suomisen Ollin tempaus (1942), Suomisen taiteilijat (1943), Suomisen Olli rakastuu (1944), Suomisen Olli yllättää (1945) kaj Taas tapaamme Suomisen perheen. Ankaŭ ili fariĝas popularaj krom eble la lasta. Ili estis prezentita en Finnlando ankaŭ en televido. Plej bone el la figuroj estas memorataj Olli kaj Pipsa. Iliaj aktoroj estis popularaj en publikeco. Aktoro de Olli Lasse Pöysti memoris pri ĝi en libro. La familio havas priservistinon. Ŝin aktoris Siiri Angerkoski.
Vaumarcus (stacidomo)
Vaumarcus estas fervoja stacidomo en Vaumarcus, Svislando.
Ĉeĥa kuirarto
Ĉeĥoj amas precipe la porkan viandon, bieron, diversajn farunaĵojn (knedlikoj, kukoj), kazeon, muelitan papavon kun sukero, prunan marmeladon kaj prunan brandon (slivovico).
Tipa ĉeĥa tagmanĝo konsistas el supo, ĉefa plado (viandopeco kun knedlikoj, terpomoj aŭ rizo), deserto (kuko aŭ kompoto) kaj trinkaĵo (limonado, biero aŭ vino).
Kiel nacia ĉeĥa manĝo estas konsiderata vepřo-knedlo-zelo (porkaĵo-knedliko-brasiko), sed ankaŭ dolĉaj knedlikoj (farĉitaj per prunoj aŭ abrikotoj aŭ pruna marmelado) kaj ĉeĥaj buĥtoj (ortangula pufa kuko farĉita per kazeo, sukerita papavo aŭ pruna marmelado). Unuopaj regionoj havas lokajn specialaĵojn. Naciaj trinkaĵoj estas biero, slivovico, beĥer-brando, en suda Moravio ĉefe vino.
La klasikan ĉeĥan kuirarton registris en sia libro Domácí kuchařka (Hejma kuirlibro) la patriotisma verkistino el la tempo de nacia revekiĝo Magdaléna Dobromila Rettigová (1785-1845), kies aliaj verkoj (moraligaj rakontoj por knabinoj) jam estas forgesitaj, sed la kuirlibro estas daŭre populara.
UEA eldonis en 1958 kvarlingvan Gastronomian Terminaron (Esperanta, angla, ĉeĥa kaj franca) verkita de la ĉeĥo Erhard Urban.
Ekzemplo de tipa ĉeĥa manĝaĵo estas la bakaĵo Buĥto.
6923 Borzacchini
6923 Borzacchini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala aŭtomobila piloto Baconin Borzacchini (1898–1933), kiu mortis pro akcidento sur la Autodromo Nazionale di Monza la.
(19863) 2725 P-L
Por tiu kampanjo, Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar. La fotografiaj platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj
Instruktoro
Instruktoro estas milit-instruisto (PIV).
En pli vasta senco la vorto havas plurajn signifojn, kiuj povas diferenci de lando al lando. Instruktoro povas esti Instruktoro ofte ne havas pedagogian edukon kiel instruisto, sed majstras iun fakon kaj tial estis komisiita instrui nefakulojn aŭ komencantojn pri la fundamentoj de la fako aŭ pri konkreta tasko (ekz. manupuli per fusilo, konstrui flosponton, elfosi sapeon ktp.).
601
En la jaro 601 post Kristo okazis, interalie:
Baklavo
Baklavo estas riĉa, dolĉa bakaĵo farita el tavoloj de filpasto plenigita kun tranĉitaj nuksoj kaj dolĉigita kun siropo aŭ mielo. Ĝi estas karakterizaĵo de la kuirartoj de la iama Otomana Imperio kaj en multaj landoj de centra kaj sudokcidenta Azio.
La historio de baklavo ne estas bone dokumentita. Multaj etnoj asertas ke ĝi estas sia propra dolĉaĵo, sed ekzistas forta indico ke ĝi estas de tjurka centrazia origino, kie ĝia nuna formo estas evoluigita en la imperiaj kuirejoj de la Palaco de Topkapi.
Multaj otomanaj dolĉaĵoj estas similaj al bizancaj, uzas paston, sezamon, tritikon, nuksojn kaj fruktojn, kaj kelkaj estis similaj al la otomana börek, halvao, ktp.
Efektive, Vryonis identigas la malnovgreka gastris (γάστρις), kopte (κοπτὴ σησαμίς), kopton (κοπτόν), aŭ koptoplakous (κοπτοπλακοῦς), menciitaj en Deipnosofisteo, kiel baklavo, kaj nomataj kiel "Bizanca favorato".
Lokaj versioj
En Turkio, baklavo estas tipe servita kun ŝaŭmkremo kaj pistakujoj. En Azerbajĝano, paklavo estas plejparte farata dum festado de Novruzo. Post preparado, baklavo estas tranĉita en diamantoformoj kaj ĉiu peco estas garnita kun migdalo aŭ juglando.
En Bosnio kaj Hercegovino baklavo estas ĝenerale riĉa je nuksoj kaj farĉaĵo kaj estas nur manĝita dum specialaj okazoj, plejparte en la sanktaj monatoj de Ramadano kaj Eid.
En Irano, pli seka versio de baklavo estas kuirita kaj prezentita en pli malgrandaj rombaj tranĉoj spicitaj kun rozakvo. En Armenio ĝi ankaŭ estas populara dolĉaĵo.
En Afganio kaj Kipro, baklavo estas kuirita en triangul-formaj pecoj kaj estas malpeze kovrita en dispremita pistaknuksoj.
En Albanio, baklavo estas la plej populara deserto, kutime servata dum la novjara festo kaj la sekvaj tagoj. En ĉi tiu lando ĝi ankaŭ havas propran version kun vanilo kiel distingaĵo.
23410 Vikuznetsov
23410 Vikuznetsov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia inĝeniero Viktor Ivanoviĉ Kuznecov (cirile: Виктор Иванович Кузнецов, 1913–1991), ĝenerala desegnisto de rega aparato por kosmaj raketoj. en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, li gvidis la disvolvon de la baza giroskopa aparato, kiu permesis la sukceson de programoj, kiel la lanĉo de Sputnik 1, Luna, Venera, kaj multenombraj aliaj.
Grauer Kopf (Holzhausen)
Geografio
La monto Graue Kopf altiĝas en la okcidenta malantaŭa Taunus sur la „Kemeler Rücken“, en la historia pejzaĝo Kemeler Heide. La hesa montoparto apartenas al la Naturparko Rhein-Taunus kaj la rejnlando-palatinata alla Naturparko Nassau. La pinto de la arbarkovrata monto situas sur hesa teritorio 3,3 km okcidente de Laufenselden, 1,8 km nordoriente de Grebenroth kaj 2,2 km orientnororiente de Martenroth, ĉiuj komunumpartoj de Heidenrod (Hesio), kaj 3 km orientsudoriente de Holzhausen an der Haide (komunumo; Rejnlando-Palatinato). Ĝi troviĝas ĉ. 100 m sudoriente de la landa limo.
Sur la orienta flanko de la monto fontas la rojo Ackerbach kaj aur la nordokcidenta flanko la rojo Hasenbach. Ambaŭ alfluas la rivereton Dörsbach. Iom pli sude fontas la Bärbach, alfluanto de Gronauer Bach aŭ Klausbach, alfluanto de la rivero Mühlbach.
Palaco de la Kataluna Muziko
La Palaco de la Kataluna Muziko (katalune: Palau de la Música Catalana) estas muzik-aŭditorio situanta en la strato Sant Pere més Alt en la kvartalo de la Ribera de Barcelono, Hispanio. Ĝi estis projektita de la barcelona arkitekto Lluís Domènech i Montaner, unu el la plejaj reprezentantoj de la kataluna modernismo. La konstruado daŭris de 1905 al 1908, per solvoj en la strukturoj tre avangardaj per aplikado de grandaj vitraj muroj kaj per la integrado de ĉiuj artoj, skulptaĵoj, mozaikoj, vitraloj kaj forĝo. La konstruaĵo estas la centra sidejo de la "Orfeón Catalán", fondita en 1891 de Lluís Millet kaj Amadeo Vives, financita de katalunaj industriistoj kaj finacistoj, kleruloj kaj muzikamantoj. En 1997 ĝi estis deklarita kiel Monda heredaĵo de UNESKO.
Ĵazritmaro
La termino ĵazritmaro priskribas plivastasence la ritmajn ecojn specifajn por ĵazo kaj la muzikstiloj el ĝi eliĝantaj.
Origino de la ĵazritmaro estas la afrika ritma varieco, sed ĝi ne estas almetebla al ĉi tiu. Unu ero de la ĵazritmaro estas la supertavoligo de duumaj ritmoj aŭ ritmomodeloj (dupartaj, parnombraj subdividoj) per triumaj ritmoj (tripartaj modeloj, trioletoj). Ĉefe en modernaj ĵazstiloj eniras pli kaj pli afrikaj elementoj en la ritmaron (pli plurritmajn strukturojn).
38020 Hannadam
38020 Hannadam estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Spontanea eligo
En fiziko, spontanea eligo estas procezo per kiu luma fonto kiel atomo, molekulo aŭ atomkerno en ekscitita stato spertas trairon al la tera stato kaj disradias fotonon. Spontanea eligo de lumo aŭ luminesko estas fundamenta procezo kiu ludas esencan rolon en multaj fenomenoj en naturo.
38020 Hannadam
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hanna Smigiel, pola amikino de la unua malkovrinto, kaj de Adam, ŝia filo.
Spontanea eligo
Laseroj uzas la spontanean eligon por starto, dum laboro ili operacias per plivigligita eligo anstataŭe.
Se luma fonto (la atomo) estas en la ekscitita stato kun energio E2, ĝi povas spontanee disfali al la tera stato, kun energio E1, liberigante la diferenco en energio inter la du ŝtatoj kiel fotono. La fotono havas angulan frekvencon \omega kaj energion ħω:
Se la kvanto de lumaj fontoj en la ekscitita stato estas N, la kurzo je kiu N disfalas estas:
Dolmo
Dolmo (Dolma, venas de la verbo dolmak (dolmɑkʴ) "ŝtopi"; տոլմա) estas aro de ŝtopitaj vegetaĵaj pladoj en la kuirartoj de la antaŭa Otomana Imperio kaj ĉirkaŭaj regionoj, inkluzive de Turkio kaj Kipro, Balkanio, multaj sudokcident-aziaj landoj, Irano kaj Kaŭkazio kaj centra kaj suda Azio. Eble la plejbone konata estas la vinberfolia dolmo, aŭ sarma. Oftaj legomoj ŝtopitaj inkludas kukurbon, melongenon, tomaton kaj pipron. La farĉo povas aŭ ne inkludi viandon. Dolmo kun viando estas ĝenerale servita varme, ofte kun saŭco. Senviandaj dolmoj estas ĝenerale servitaj malvarme, kvankam senvianda dolmo estas manĝita laŭ ambaŭ manieroj en Irano. Ambaŭ estas ofte manĝitaj kun jogurto.
ISO 3166-1
ISO 3166-1 alpha-3 estas normo kiu donas 3-literajn kodojn por landoj kaj dependaj teritorioj. Ili estas publikigitaj de la Internacia Organizo por Normigado (ISO) kiel parto de ĝia normo ISO 3166.
Ili estas uzataj en ISO/IEC 7501-1 por maŝine legeblaj pasportoj.
Oficiale asignitaj kodoj
Pli sube estas plena listo de la aktualaj oficiale asignitaj kodoj.
Spontanea eligo
kie N(0) estas la komenca kvanto de lumaj fontoj en la ekscitita stato;
ISO 3166-1
Kodoj kiu povas esti asignitaj de uzantoj
Jenaj kodoj povas esti asignitaj de uzantoj: Ĉi tiuj kodonoj estas po uzantoj kiuj bezonas adicii aldonajn nomojn de landoj, teritorioj aŭ alia geografiaj objektoj por ilia ena apliko de ISO 3166-1, kaj mem ISO 3166 neniam uzos la kodojn en la ĝisdatiga procezo de la normo.
Spontanea eligo
La kvanto de ekscititaj ŝtatoj N tial disfalas eksponente kun tempo, simila al radiaktiveco. La elradianta disfala kurzo Γrad estas inverse proporcie kun la vivperiodo τ21:
ISO 3166-1
Rezervitaj kodoj
Rezervitaj kodonoj estas kodoj kiuj ne estas kodoj de ISO 3166-1, sed estas uzitaj por iuj aplikoj kune kun kodoj de ISO 3166. ISO 3166 pro tio rezervas ilin, ĉar se ilin uzi por ISO 3166 okazos konfliktoj inter la normo kaj tiuj aplikoj.
Spontanea eligo
Post tempodaŭro τ21, la kvanto de ekscititaj statoj estas 1/e≈0,368 de ĝia originala valoro.
ISO 3166-1
Escepta rezervado
Jenaj kodoj estas rezervitaj pro escepta rezervado:
Spontanea eligo
Kvantummekaniko
Kvantummekaniko eksplicite malpermesas spontaneaj trairoj. Tio estas, per la aparato de ordinara unua-kvantumita kvantummekaniko, se oni kalkulas la probablon de spontaneaj trairoj de unu senmova stato al alia, oni trovas ke ĝi estas nulo. Por ekspliki spontaneajn trairojn, kvantummekaniko devas esti etendita al dua-kvantumita teorio, en kiu la elektromagneta kampo estas kvantumita je ĉiu punkto en spaco. Ĉi tia teorio estas sciata kiel kvantuma kampa teorio; la kvantuma kampa teorio de elektronoj kaj elektromagnetaj kampoj estas sciata kiel kvantuma elektromagnetismo.
ISO 3166-1
Escepta rezervado
Jenaj kodoj estis rezervitaj pro escepta rezervado, sed ekde ĝisdatigo de la 29-a de marto 2006 ili estas inkluzivitaj en la normon:
Spontanea eligo
Kvantummekaniko
En kvantuma elektromagnetismo, la elektromagneta kampo havas teran staton nomatan kiel la vakua stato, kiu povas miksiĝi kun la ekscititaj senmovaj statoj de la atomo. Sekve de ĉi tiu interago, la senmova stato de la atomo estas jam ne vera propra stato de la kombinita sistemo de la atomo plus elektromagneta kampo. La trairo de elektrono de la ekscitita stato al la tera stato miksiĝas kun la trairo de la elektromagneta kampo de la tera stato al ekscitita stato, kiu estas kampa stato kun unu fotono en ĝi. Spontanea eligo en libera spaco dependas de vakuaj fluktuoj bezonataj por starto.
ISO 3166-1
Traira rezervado
Jenaj kodoj estas rezervitaj pro traira rezervado:
Spontanea eligo
Kvantummekaniko
Kvankam estas nur unu elektrona trairo de la ekscitita stato al tera stato, estas multaj manieroj en kiu la elektromagneta kampo povas trairi de la tera stato al unu-fotona stato. Tio estas, la elektromagneta kampo havas malfinie pli multajn gradojn de libereco, respektivajn al la direktoj en kiuj la fotono povas esti disradiita. Ekvivalente, ĉi tio estas ke la faza spaco de la elektromagneta kampo estas malfinie pli granda ol tiu de la atomo. Pro tio ke oni devas konsideri probablojn kiuj okupas la tutan fazan spacon egale, la kombinita sistemo de atomo plus elektromagneta kampo devas sperti trairon de elektrona ekscito al fotona ekscito; la ekscitita stato de atomo devas disfali per spontanea eligo. La tempodaŭro kiun la onta luma fonto restas en la ekscitita stato tial dependas sur la luma fonto mem kaj ankaŭ de ĝia ĉirkaŭaĵo. Ĉi tio similas al bastono staranta vertikale sur ĝia fino. Ĝi restos en ĉi tia pozicio se ĉi estas perfekte stabila kaj nenio perturbas la ekvilibron. Sed pro la plej malgranda perturbo ĝi falos en pli stabilan ekvilibran pozicion. Simile, vakua fluktua kaŭzas ekscititan atomon al fali enen ĝia teran staton.
Okazas ke estas multaj atomoj aŭ molekuloj en la eligas lumon sen iu ekstera fonto de fotonoj. Iuj havi ĝeneralan opinion ke indas uzi la terminon spontanea eligo al ekspliki ĉi tiu fenomenon, sed ĉi tiu estas reale trankviliĝo de la atomoj aŭ molekuloj kaŭzita per la fluktuoj de la ĉirkaŭbarantaj molekuloj.
Kurzo de spontanea eligo
La kurzo de spontanea eligo (kio estas, la elradianta kurzo) povas esti priskribita per la ora regulo de Fermi. La kurzo de eligo dependas de du faktoroj: atoma parto, kiu priskribas la enan strukturon de la luma fonto kaj kampa parto, kiu priskribas la densecon de elektromagnetaj reĝimoj de la ĉirkaŭaĵo. La atoma parto priskribas la fortecon de trairo inter du statoj per trairaj momantoj. En homogena mediumo, la kurzo de spontanea eligo en la dupolusa proksimumado estas donita per:
ISO 3166-1
Aliaj forigitaj kodoj
Ĉi tiuj kodoj estis forigitaj el ISO 3166-1 post la unua redakcio en 1974:
Spontanea eligo
Kurzo de spontanea eligo
kie ω estas la eliga angula frekvenco;
ISO 3166-1
Fontoj kaj eksteraj ligiloj
ISO 3166
Spontanea eligo
Elradianta kaj neelradianta disfalo: la kvantuma rendimento
En la kurza ekvacio pli supre, estas alprenite ke disfalo okazas nur kun eligo de lumo. Ĉi tiu okazo estas la plena elradianta disfalo kaj ĉi tio signifas ke la kvantuma rendimento estas 100%. Krom elradianta disfalo, kiu okazas kun eligo de lumo, estas dua disfala varianto, neelradianta disfalo. Por kalkuli la tutecan disfalan kurzon Γtut, elradianta kaj neelradianta kurzoj devas esti sumitaj:
kie Γrad estas la elradianta disfala kurzo;
La kvantuma rendimento QE estas difinita kiel la frakcio de la eventoj en kiuj eligo de lumo okazas:
En neelradianta trankviliĝo, la energio estas liberigata kiel varmokvantumoj, pli kutime sciata kiel simple varmo. Neelradianta trankviliĝo okazas kiam la energia diferenco inter la niveloj estas tre malgranda, kaj ĉi tio tipe okazi sur multe pli rapida tempa skalo ol elradiantaj trairoj. Por multaj materialoj (ekzemple, duonkonduktaĵoj), elektronoj moviĝas rapide de alta energinivelo al metastabila nivelo tra malgrandaj neelradiantaj trairoj kaj tiam faras la finan moviĝon suben ĝis la funda nivelo tra optika aŭ elradianta trairo. Ĉi tiu fina trairo estas la trairo super la nepermesita zono en duonkonduktaĵoj. Grandaj neelradiantaj trairoj ne okazas ofte ĉar la kristalsistemo ĝenerale povas ne subteni grandaj vibradoj sen detruantaj kaŭcioj (kiuj ĝenerale ne okazas por trankviliĝo). Metastabilaj statoj formas tre gravan trajton kiu estas ekspluatata en la konstruado de laseroj. Aparte, pro tio ke elektronoj disfalas malrapide de ilin, en metastabilajn statojn povas esti metitaj multaj elektronoj kaj tiam plivigligis eligo povas esti uzata por generi optikan signalon.
Regado de spontanea eligo: efiko de Purcell
La kurzo de spontanea eligo dependas parte sur la ĉirkaŭaĵo de luma fonto. Ĉi tio signifas ke per situigo de la luma fonto en specialan ĉirkaŭaĵon, la kurzo de spontanea eligo povas esti modifita. En la 1950-aj jaroj Edward Mills Purcell esploris la pligrandiĝon de kurzoj de spontanea eligo de atomoj kiam ili estas kongruitaj en resonanca ujo - efiko de Purcell. Estas antaŭdirite teorie ke fotona materiala ĉirkaŭaĵo povas regi la kurzon de elradianta rekombinado de enigita luma fonto. Ĉefa esplora celo estas la atingo de materialo kun plena fotona malpermesita zono: limigo de frekvencoj en kiu neniuj elektromagnetaj reĝimoj ekzistas kaj ĉiu disvastigaj direktoj estas malpermesitaj. Je la frekvencoj de la fotona malpermesita zono, spontanea eligo de lumo estas plene malebligita. Produktado de materialo kun plena fotona malpermesita zono estas grandega scienca defio. Pro ĉi tiuj kaŭzoj fotonaj materialoj estas multe studataj. Multaj malsamaj specoj de sistemoj en kiuj la kurzo de spontanea eligo estas modifita per la ĉirkaŭaĵo estas raportitaj, inkluzivante ujojn, du-dimensiajn kaj tri-dimensiajn fotonajn malpermesitajn zonajn materialojn.
Ribelo de laboristoj en Novoĉerkassk
La ribelon komencis laboristoj de la loka fervoja veturilaro. La respondo de sovetaj regantoj estis: Se vi ne havas monon por viando, manĝu pasteĉetojn kun brasiko. Post rifuzo ĉesi la proteston registaro ordonis al armeo uzi kontraŭ laboristoj maŝinpafilojn. Pereis ĉirkaŭ 100 personoj.
501
En la jaro 501 post Kristo okazis, interalie:
Horní Těšice
Horní Těšice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131 (dokumento de olomouca episkopo Jindřich Zdík), sed pli verŝajne surbaze de lasta historia esplorado nur el la jaro 1380.
Daniel Tossanus
Vidu ankaŭ
<Gallery> Ulrich-Zwingli-1.jpg| Ulriko Zvinglo (1484-1531) Kaspar-Schwenkfeld.jpg| Kasparo Ŝvenkfeldo (1490-1561) MARVILLE.JPG| Pierre Tossanus (1499-1573) Clouet_Renee_Duchess_of_Ferrara.jpg| Renata de Francio (1510-1574) Biblelogo.jpg| Immanuel Tremellius (1510-1580) Friedrich_der_Fromme.jpg| Frederiko la 3-a (1515-1576) HU Alt - Jacob Andreae 1590.jpg| Jakob Andreae (1528-1590) Osiander_Lucas.jpg| Lucas Osiander (1534-1604) Zacharias_Ursinus.png| Zacharius Ursinus (1534-1583) LudwigVIPfalz.JPG| Ludoviko la 6-a (1539-1583) Johann_Casimir_aus_Thesaurus_Pictuarum.jpg| Johano Kasimiro (1543-1592) Burgdorf_Schloss_im_Abendlicht.jpg| Samuel Huber (1547-1624) Paul_Tossanus.jpg| Paul Tossanus (1572-1634) Blason_ville_fr_Montb%C3%A9liard.svg| Daniel Tossanus, la Juna (1590-1655) </Gallery>
Kapkuseno
Kapkuseno estas kuseno, kiun oni metas en la liton, por apogi la kapon. Kapkuseno​ estas mola peco sur kiu oni apagas la kapon dum la dormado. La kapkuseno estas metita sur la matraco, en la supra parto de la lito, plej ofte kun sama koloro kiel la littukoj. Ĝia celo estas havi rekta la vertebraron per plenigo de la kavaĵo de la kolo por ripozigi la nukon, eviti muskolajn tensiojn, malpliigi la streĉon akumulitan dum la tago kaj helpi la komfortan ekdormon.
Historie kapkusenojn uzis nur personoj de alta klaso, poste la kutimo disvastiĝis al ĉiuj tavoloj kaj kulturoj. Ĉiu persono alkutimiĝas al uzado de pli grandaj, molaj, malmolaj, diverstipaj kapkusenoj; multaj personoj apenaŭ povas ekdormi aŭ kompforte dormi, se oni devas ŝanĝi la kapkusenon, okaze de forveturo, translokiĝo, hoteloj ktp. Kelkaj kuracistoj konsilas uzi ne tro grandajn kapkusenojn, eĉ kelkaj nenian.
Kusenbatalo, aŭ kapkusena lukto, estas ludo ĉefe ludita de infanoj, dum kiu ili "atakas" unu la alian per kusenoj. Ĉi tiu ludo povas esti maniero tuj liberigi mensan streĉon kaj koleron.
28766 Monge
28766 Monge estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Gaspard Monge (1746–1818). Dum li estis studento ĉe la École Royale du Génie de Mézière, li solvis problemon rilatan al la plano de fortikaĵo, kiu fariĝis la ĝermo de lia pli malfrua disvolvo de la desegna geometrio, tekniko por reprezenti tri-dimensiajn objektojn per ties projekcioj sur pluraj ebenoj.
Árpád Alajos Kerékgyártó
Árpád Alajos Kerékgyártó [alajoŝ kerEkdjArtO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerékgyártó Árpád Alajos, (ofte nur Kerékgyártó Árpád) estis hungara historiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1861).
Árpád Alajos Kerékgyártó naskiĝis la  1818 en Jászberény. Li mortis la 1902 en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Alajos Kerékgyártó lernis juron en universitato de Pest (urbo), kie li iĝis advokato en 1842. En 1848 li havis gravan postenon, en 1861 li estis elektita vicurbestro. En la sekva jaro li abdikis kaj daŭris la advokatan laboron, krome li okupiĝis pri literaturo kaj historio. Li ekinstruis en la universitato en 1867. Li emeritiĝis en 1898 kaj li ricevis nobelecon.
Memorigiloj
En 1911 strato prenis la nomon Kerékgyártó en la nuntempa Zugló.
3272 Tillandz
3272 Tillandz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda kuracisto kaj botanisto Elias Tillandz (1640–1693), profesoro pri medicino en la Reĝa Akademio de Turku.
Mihály Rónai
Mihály Rónai [mihAj rOnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rónai Mihály estis hungara bestokuracisto, novelisto. Lia fratino estis Hermin Rónai.
Mihály Rónai naskiĝis la en Eger, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Rónai devenis el juda familio. Li laboris en pluraj lokoj sen maturiĝo, tamen poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1901. Post la diplomo li laboris en la ĉefurba buĉejo, kie li respondecis pri kvalito de la viandoj. Inter 1904 kaj 1908 liaj noveloj aperis ekzemple en Népszava kaj Nyugat. Li surdiĝis en 1910, tamen li lernis komunikadi perfekte. Li estis tre aktiva ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko. Li faris ankaŭ patologiajn esplorojn en la altlernejo inter 1920-1944, dum en 1940 li pensiuliĝis. Li estis murdita dum sieĝo de Budapeŝto fare de nazioj. Lia edzino naskis filon.
Georg Haar
Georg HAAR (naskiĝinta la en Vajmaro, mortinta la  samloke) estis mecenato kaj notaro germana.
Vivo kaj agado
Estante filo de komerca konsilisto Otto Haar, vajmara komercisto pri tekstiloj, kortega liveranto kaj fondinto de la en 1868 plej granda vendejo en Vajmaro (Damen- und Kindergarderobe/Modehaus Max Haar, en la hodiaŭa Schiller-strato 5a) li frekventis inter 1897 kaj 1906 la Vilhelmo-Ernesto-gimnazion vajmaran. Poste li studis dum unu semestro jursciencojn en Lozano. Inter 1906 kaj 1907 Haar soldatis en Hanau antaŭ kontinuigo studa en Bonn. La 7-an de novembro 1910 oni doktorigis lin. En 1914 li iĝis kortuma asesoro antaŭ deĵoro advokata en Vajmaro kaj Brunsvigo. En 1920 li eknotaris en Vajmaro. Edzinigis li en 1933 la brunsviganinon Anna Karola Felicitas von Holtum, la eksan edzon de la studkolego Roderich Huch, kiu estis nevo de la poetino Ricarda Huch. La du infanoj, kiujn la edzino jam estis havinta ĉe si malpost la unua edzineco, falis ambaŭ dum la Dua mondmilito. Haar posedis grandan bibliotekon kaj ampleksan kolekton de ruslinvaĵoj. Testamente (de la 6.6.1945) Haar heredigis pri ĉiajn propraĵojn la urbon Vajmaro por la kazo se la edzino mortus antaŭ li aŭ kune kun li. Ĉi-testamento konis la antaŭkondiĉon ke oni instalu en Vilao Haar en Ilm-parko hejmon por infanoj orfigitaj pro milito. La elspezoj de la vendejo en Schiller-strato kaj ĉiuj lukroj el nemoveblaĵoj estu prenota por la orfej-projekto.
Vilao Haar
La vilaon en Ilm-parko planis en la stilo de novrenesanco kaj laŭ la modelo de Vilao d'Este en Tivoli en 1885 la arkitekto Otto Minkert laŭ komisio de la juristo Werner Voigt. Akiro fare de la Haar-oj fariĝis en 1905; lia familio posedis ĝin ĝis la ŝtatanigo en 1945. En la 22.7.1945 memmortigis sin la geedzecparo pro nescio pri la estonto sub sovetia okupado. Fondaĵon laŭ ties volo instalis la urbo Vajmaro en 1947; ĝi tamen neniiĝis jam en 1952. Kontraŭ la testamenta volo de la donacintoj la hejmo nomiĝis por Rosa Thälmann. La firmao ĉesigitis kaj iĝis popolentrepreno, la nevomeblaĵoj transiris en posedan ŝtatan. Memorigtabulo ĉe la iama Haar-vendejo informas pri la sorto de la mecenato kaj de la edzino. En 1999, kiam Vajmaro estis Eŭropa kulturĉefurbo, la terasoj malsupraj ĉevilaaj rolludis ene de la projekto KünstlerGärten Weimar.
Malgranda teoremo de Fermat
En nombroteorio, malgranda teoremo de Fermat estas teoremo de se p estas primo, de por ĉiu entjero a, ap − a estas dividebla per p. Ĉi tiu povas esti esprimita en la skribmaniero de modula aritmetiko kiel:
Varianto de ĉi tiu teoremo havas jenan formon: se p estas primo kaj a estas entjero interprima al p, do ap−1 − 1 estas dividebla per p. En la skribmaniero de modula aritmetiko:
Malgranda teoremo de Fermat estas bazo por la primeca provo de Fermat.
Historio kaj pruvoj
Pierre de Fermat donis la teoremon sen pruvo en letero de 18-a de oktobro, 1640 al lia amiko Frénicle de Bessy kiel jeno : p dividas na a(p−1) − 1 ĉiam se p estas primo kaj a estas interprimo al p.
Fermat nur skribis ke: Kaj ĉi tiu propozicio estas ĝenerale vera por ĉiuj progresioj kaj por ĉiuj primoj; la pruvo de kiu mi devus sendi al ci, se mi ne timus esti longa.
La unua donita pruvo estas de Gottfried Wilhelm Leibniz en manuskripto sen dato, kie li skribis ankaŭ ke li sciis pruvon antaŭ 1683.
Eŭlero unua publikigis pruvon en 1736 en papero Theorematum Quorundam ad Numeros Primos Spectantium Demonstratio.
Ĝeneraligoj
Unu ĝeneraligo de la teoremo, kiu senpere sekvas de ĝi, estas sekva: se p estas primo kaj m kaj n estas pozitivaj entjeroj tiaj ke, tiam En ĉi tiu formo la teoremo estas uzata por pravigi la RSA publikan ŝlosilan ĉifradan manieron.
Malgranda teoremo de Fermat estas ĝeneraligita per eŭlera teoremo: por ĉiu modulo n kaj ĉiu entjero a interprimo al n:
kie φ(n) estas la eŭlera φ funkcio kiu estas kvanto de entjeroj inter 1 kaj n kiuj estas interprimoj al n. Ĉi tio estas ĝeneraligo, ĉar se n = p estas primo, tiam φ(p) = p − 1.
Ĉi tiu povas esti plu ĝeneraligita al funkcio de Carmichael (teoremo de Carmichael).
La teoremo havas ĝeneraligon ankaŭ en finiaj kampoj.
Roncobello
Roncobello estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ardesio, Branzi, Dossena, Isola di Fondra, Lenna, Moio de' Calvi, Oltre il Colle kaj Serina.
Malgranda teoremo de Fermat
Pseŭdoprimoj
Se a kaj p estas interprimaj nombroj tia ke ap−1 − 1 estas dividebla per p, tiam p ne nepre estas primo. Se p ne estas primo, tiam p estas pseŭdoprimo al bazo a.
Roncobello
Kristanismaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kaj la religia memortago de Petro sekve estas la komunuma festotago.
Malgranda teoremo de Fermat
Pseŭdoprimoj
Nombro p kiu estas pseŭdoprimo al bazo a por ĉiu nombro a interprima al p estas nombro de Carmichael (ekzemple 561).
Akinobu Yokouchi
Akinobu Yokouchi (横内 昭展, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Kostolná Ves
Kostolná Ves, hungare Kisegyházas [kiŝedjhAzaŝ], germane Kirchdorf estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historiaj hungaraj loknomoj estis Kostolnejsa kaj Kosztolnafalu.
Situo
Kostolná Ves situas en valo de rojo apud akvorezervujo, laŭ traira flankovojo. Prievidza troviĝas je 14 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332 en hungara formo "Uyeghaz" (=nova eklezio). En 1828 loĝis tie 308 vilaĝanoj en 44 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisegyházas 351 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kostolná Ves 469 homoj, (466 slovakoj).
Servico
Servico estas la kompleto de tiaj pormanĝaj ujoj por minimume kvar - kutime por pli da - personoj. Aparte de kompleta servico por varmaj manĝaĵoj, kutimiĝis specialaj servicoj por trinkado de kafo aŭ teo kaj duma manĝado de dolĉaj manĝajatoj, ekzemple kukoj. Tiaj kafaj aŭ teaj servicoj konsistas el pli etaj teleroj, tasoj kaj subtasoj (teleretoj sub la tasoj), el sukerujo, kruĉeto por lakto kaj teujo respektive kafujo.
Historio
Trinkujoj, kruĉoj kaj bovloj por manĝaĵoj kaj trinkaĵoj jam uziĝis en la prahistoria epoko de la homa kulturo. Teleroj, do rondaj malprofundaj ujoj kun iom pli alta rando kaj iom pli malalta centro, kiuj servas al teno de la manĝaĵo de unuopulo, kiu enbuŝigas ĝin (plej ofte helpe de manĝilo) de tie, modiĝis en Eŭropo nur dum al 16-a jarcento, kaj unue estis luksaĵo nur por manĝoj de la plej altaj nobeloj ĉe la reĝaj, dukaj kaj grafaj kortumoj de la kontinento. Ankaŭ la nobeloj antaŭe por manĝoj uzis bretojn aŭ pladojn el ligno aŭ stano. El la verkoj de Erasmo de Roterdamo scieblas, ke ankaŭ inter nobeloj ofte du manĝantoj dividis unu teleron kaj unu trinkujon (kiu ĝis la 20-a jarcento plej ofte estis el metalo). Fine de la mezepoko la plej luksa nobela servico konsistis el grandaj komunaj pladoj el stano aŭ arĝento, el personaj manĝobretetoj, spicujoj kaj trinkujoj. La simplaj homoj ofte ne havis pladojn aŭ manĝobretetojn, sed manĝis per kulero el la komuna poto (respektive el komuna bovlo) aŭ metis manĝaĵon en bovloforman panaĵon kaj manĝis ĝin de tie.
Kafaj kaj teaj servicoj
Kiam en Eŭropo modiĝis la varmaj trinkaĵoj teo kaj kafo, necesiĝis novaj specoj de trinkujoj, ĉar la antaŭaj ujoj el metalo tro varmiĝis kaj estis maltaŭgaj por varmaj likvaĵoj, kaj krome ofte ŝanĝis la guston de la varmaj trinkaĵoj. Pro tio la eŭropaj nobeloj importis el Ĉinio trinkobovletojn el porcelano, kiuj tie estis tute kutimaj. Ĉar tiuj bovletoj tamen estis varmaj, kiam plenaj je varmega trinkaĵo, kaj tial malagrable teneblaj en la manoj, en Eŭropo oni aldonis porcelanajn ansojn, do flankajn tenilojn, al ili. La produkton oni nomis "taso". Nur pli poste ekestis malsamaj formoj de tasoj por kafo kaj teo. Dum la jaro 1708 en Germanio ekestis la unua produktejo por porelano en la urbo Meißen, kaj produktejoj en aliaj landoj sekvis, tial ke la eŭropanoj tiurilate iĝis sendependaj de Ĉinio.
Jam dum la 18-a jarcento al la tasoj aldoniĝis la subtasoj, kiuj ne nur estis teleretoformaj aĵoj sur la tablo, sur kiujn eblis meti la tasojn, sen makuli la tablon aŭ la tablotukon: dum la 18-a jarcento en ĉiuj sociaj tavoloj estis tute kutime verŝi la varmegan kafon aŭ teon de la taso en la subtason, kie ĝi rapide iommalplivarmiĝis, tiel ke pli agrable eblis trinki ĝin rekte el la subtaso. Samtempe ekekstis ankaŭ kafujoj kaj teujoj, komence plej ofte el la metaloj arĝento, stano kaj latuno. Tiajn ujojn el metalo eblis praktike teni varmaj sur la forno. Nobeloj kaj riĉaj burĝoj iom pli poste enuzis kafujojn kaj teujojn el porcelano, kiujn oni metis sur la tablon.
Servicoj por survoje
Kompaktaj servicoj por la soldatoj de la modernaj armeoj, por kampadumo aŭ piknikoj disvastiĝis dum la 20-a jarcento. Dum la 50-aj kaj 60-aj jaroj de la jarcento en Eŭropo furoris kompakta, fermebla kaj facile transportebla manĝujo por laboristoj, kaj daŭre uzatas la termoso, speciale izolita fermebla pli-malpli-boteloforma ujo por varmegaj trinkaĵoj.
Tie lnomataj "porvojaĝaj servicoj" tamen jam ekzistis dum la 17-a jarcento. Nobeloj dum vojaĝoj ĝis dum la 19-a jarcento transportis sian propran servicon kaj manĝilaron en apartaj kofroj, ĉar en gastejoj ne ekzistis sufiĉe "nobela" servico kaj la uzo de malplikvalitaj teleroj, trinkujoj aŭ manĝiloj tute ne konsidereblis. Iuj el tiuj "porvojaĝaj servicoj" taŭgis por ĝis 12 personoj, kaj enhavis luksajn ujojn kiel ovingoj, spicujoj, servaj bovloj kaj pladoj. Porvojaĝaj trinkujoj rekoneblis pro supra fermilo.
Arĝentano
Arĝentano - aŭ laŭ iuj lingvoj "Nov-Arĝento", de L. L. Zamenhof nomita laŭ la sinonimo alfenido  - estas specifa alojo el la metaloj nikelo, kupro kaj zinko, kiu aspektas tre simile al arĝento, sed kemie tute ne rilatas al ĝi. En la hispana kaj angla lingvoj oni ankaŭ nomas la metalon plata alemana respektive german silver, do "germana arĝento". Arĝentano kovrita per maldika tavolo de arĝento estas nomata "ĉina arĝento".
Ecoj
Arĝentano estas hele arĝente brilanta alojo el inter 45 kaj 70 procentoj da kupro, 5 ĝis 30 procentoj da nikelo, 8 ĝis 45 procentoj da zinko kaj eventuale tre etaj kvantoj da plumbo, stano aŭ fero. Pro la kvanto da nikelo ĝi estas aparte malmola kaj korodimuna.
Baudoncourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
401
En la jaro 401 post Kristo okazis, interalie:
Roncoferraro
Roncoferraro estas komunumo de Italio.
Andreas Börner
Andreas BÖRNER (naskiĝinta en la 21-a de januaro 1673 en Rudisleben, mortinta la 19-an de majo 1728 en Arnstadt), estis germana orgenisto.
Kariero
Lia patro Martin Börner deĵoris 26 jarojn kiel standardoportisto en la princa armeo. Li ricevis verŝajne muzikan trejnadon subtenatan fare de la kortego. En la 18-a de novembro 1695 Börner edziĝis al Maria Elisabeth Herthum kaj havis kvin infanojn kun ŝi. Ŝi mortis en 1706.
Post kvazaŭa finfaro de la Wender-orgeno en la Nova kirko de Arnstadt li tie dungitis en la 1-a de januaro 1702 kiel provizora orgenisto. Sed jam antaŭe li ofte ludis tie: kontrakto kun la mühlhausen-aj orgenfarantoj pri la orgenkonstruo faritis jam en oktobro 1699, sed la finkonstruo daŭris relative longe. Li iĝis krome orgenisto de la Kirko Nia kara sinjorino. En la 14-a de aŭgusto 1703 Johann Sebastian Bach li iĝis kantoro de la Nova kirko.
Li devis de tempo al tempo anstataŭi sian bopatron Christoph Herthum ĉe la Supra kirko en Arnstadt kaj krome muzikis en la Kortega kapelo en Arnstadt.
Konkurenco enurba
Post la baldaŭa foriro de Johann Sebastian Bach el Arnstadt en 1708 iĝis kverelo inter Börner kaj Ernst Bach pri la sekvo kiel kantoro de la Nova kirko. Börner korekte substrekis siajn pli intiman konon de la Wender-orgeno kaj pli longan okupiĝon pri muziko ĝenerale. Favore, ĉar tio pli kortuŝis la decidontojn, al Ernst Bach tamen estis ties malbona financa stato. Ambaŭ devis aperi antaŭ la kortega kapelestro Gleitsmann kaj provludi, kaj ambaŭ brilis. Solvo estis ke Börner deklaris sin preta resti ĉe la Virgulino-kirko sub la kondiĉo de pli bona salajrado kaj ne plu ambicii la gloron de kantoreco de ĉe Nova kirko.
Post la morto de Christoph Herthum en 1710 Börner fariĝis ties posteulo kiel oficiala urba orgenisto. Tiun funkcion li plenumis ĝismorte. En la 24-a de novembro 1712 li edziĝis ankoraŭfoje, al Anna Elisabeth Kühn kun kiu li havis du infanojn. Lia 26-jarojn daŭrinta agado kiel orgenisto ĉe diversaj orgenoj de Arnstadt faritis ĉiam je la plej granda kontento de la komunumanoj.
Eksteraj ligiloj
Gazeta artikolo pri Börner, de 2011.
István Csáky (diplomato)
István CSÁKY [ĉAki] hungara diplomato, ministro. Li naskiĝis en Uncsukfalva aŭ Ŝegeŝvaro la 18-an de julio 1894 kaj mortis en Budapeŝto la 27-an de januaro 1941.
Kariero
István Csáky, grafo studis en konsullernejo de Vieno, finis juron en Budapeŝto. Li estis ministro por eksteraj aferoj, inter 10-a de decembro 1938 kaj sia morto, en registaroj de Géza Imrédy, poste en Teleki. Li havis gravan rolon en preparigo de aliĝo al Kontraŭkominterna Paktumo (23-a de januaro 1939), en la Dua Viena Arbitracio (30-a de aŭgusto 1940) en la tripotenca kontrakto (20-a de novembro 1940). Li estis senkondiĉa adepto de la germana kaj itala eksteraj politikoj. Li subskribis la 12-an de decembro 1940 en Belgrado la jugoslavan-hungaran amikan kontrakton.
Pont-Hébert (stacidomo)
Pont-Hébert estas ne priservata franca stacidomo sur linio -, situanta en  Rampan, apud Pont-Hébert, en departemento Manche, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lison - Lamballe (415000).
Johann Benjamin Busch
Johann Benjamin BUSCH (naskiĝinta en la 29-a de aŭgusto 1727 en Arnstadt, mortinta samloke en la 23-a de oktobro 1802) estis germana teologo.
Vivo
En 1750 li iĝis teologia kandidato en Arnstadt. En 1752 li estiĝis paroĥestro de la Nova kirko, en 1773 diakono kaj en 1776 ĉefdiakono. Finfine li ricevis la rangon de superintendanto en 1792.
Misselberg
Misselberg - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj ekde januaro 2019 apartenas al la komunumaro Bad Ems-Nassau, administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj (antaŭe ĝi apartenis al malpli granda komunumaro Nassau). Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ĉilia muziko
Norda Ĉilio estis gravan kulturan centron en malnovan Tahuantinsuyu (Inkaa imperio), kaj post dominita per Hispanio.
La cueca (resumo por zamacueca) estas konsiderita kiel "plej populara muziko en Ĉilio" ; ĝi aperis la unua foje en 1824.
La Tonada estas alian gravan formon de tradician ĉilian kanton, farita kun muzikon venonta el hispanian laborantojn. La diferencoj kun cueca estas melodio intera sekcio kaj unu plej nuntempa ĝenerala; Tonada ne estas uzita por danci. Pluraj grupoj uzas Tonada kiel lian elpreman formon, kiel Los Huasos Quincheros, Los Huasos de Algarrobal, Los De Ramón ktp. Aliajn stylon kiel : the Sirilla, the Sajuriana, Refalosa, Polka estas malpli konita ke tiun.
La Ĉilia muziko muziko estas internacie konata pro la movado Nova ĉilia kanto, kun forta socia enhavo, inter kies reprezentantoj troviĝas :
Buescher
Büscher estas germana familia nomo. Germanaj elmigrintoj al landoj de alia nacia lingvo ofte literumas ĝin Buescher.
Rimarkindaj homoj kun la familia nomo inkluzivas:
Misselberg
Specialaĵo en Misselberg estas la tiel nomata Misselblume - sovaĝe kreskanta nana narciso, kiu troveblas nur en tre malmultaj lokoj de Mezeŭropo. La herbejo, en kiu la floro kreskas kaj floras komence en marto, estas sub naturprotekto por certigi la daŭran ekziston de ĉi tiu rara planto. Multaj naturemuloj venas al la komunumo en la tempo de florado por ĝui la belecon de la floroj.
201
En la jaro 201 post Kristo okazis, interalie:
(19864) 2775 P-L
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar, kaj malkovrita fare de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur unu el la fotaj platoj senditaj en Leiden (Nederlando).
Tatara viandaĵo
Tatara viandaĵo estas produktita de fajne muelita kruda bovaĵo. Ĝi ankaŭ povas esti farata per maldikaj tranĉaĵoj, marinante ĝin en vino aŭ spicante ĝin por gustigi, kaj poste ĝi estas malvarmigata. Ĝi ofte estas servita kun cepoj, kaporo kaj spicoj, foje kun kruda ovo, kaj ofte sur sekalpano.
Populara legendo diras, ke la plado estas nomita laŭ la nomadaj tataroj de la stepoj de Centra Azio, kiuj manĝis krudan viandon kiam ili rajdis siajn ĉevalojn ĉar ili ne havis tempon halti kaj kuiri. Vario de tiu rakonto estas ke la viando estis konservita sub la seloj de la ĉevaloj por esti moligita de la rajdado de la tago.
Fakte, tatara viandaĵo ricevis sian nomon de tatara saŭco. Ĝi unue estis servita en francaj restoracioj frue en la 20-a jarcento. Kio nun estas ĝenerale konata kiel "tataraĵo", tiam estis nomita usona bifsteko.
Sanzorgoj reduktis la popularecon de tiu viandaĵo en kelkaj mondopartoj pro la danĝero je kontaminado de bakterioj kaj parazitoj. Tamen, kiam bazaj higienaj reguloj estas sekvitaj kaj kiam freŝa viando estas uzita, la risko estas malalta. Ĝi ne estas rekomendita por homoj havantaj malfortigitan imunan sistemon aŭ suferantaj kronikan malsanon.
Teruyuki Tahara
Teruyuki Tahara (田原 輝幸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Sukuro
Sukuro estas unua helpo kaj flegado donitaj al vunditoj dum milito, trafik-akcidento aŭ alia akcidento aŭ kolapso.
Sukuri povas sukuristo, ricevinta ateston pri kompetenteco por sukurado, kiun li faras en sukurejo (urĝejo), tage-nokte preta por helpi al necesuloj, aŭ kiu alveturas al la vundito post telefona alvoko.
Sukurismo estas organizata helpado kaj flegado, kies plej fama reprezentanto estas Ruĝa Kruco.
Tamen ekzistas situacioj, kiam la unuan helpon devas doni nefakuloj, ĉar specialisto ne ĉeestas kaj la vundito estas endanĝerigita je vivo. Precipe ŝoforoj devas koni la fundamentojn de sukurado kaj en sia aŭtomobilo devas troviĝi skatolo kun bezonaĵoj por la unua helpo. La fundamentojn de la unua helpo oni instruas ankaŭ en lernejoj kaj armeoj.
Korpulma revivigo
Korpulma revivigo estas eble unu el la plej famaj partoj de sukurado. Ĝi celas provizore anstataŭigi laboron de la koro por transporti oksigenon al cerbo por malrapidigi mortadon de la persono ĝis kiam profesia helpo alvenos aŭ ĝis kiam pli konkretaj paŝoj povas esti farataj.
Oberahr
Oberahr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
909 Ulla
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la filino de unu amiko de la malkovrinto.
Rust (Aŭstrio)
Situo
Rust situas en ebenaĵo, ĉe Lago Fertő, fine de ĉefvojo el Eisenstadt.