cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balenocipitedoj
La balenocipitedoj estas birdoj de la ordo de cikonioformaj, parencaj al ardeoj, sed plie al cikonioj kaj kun sufiĉe gravaj diferencoj disde unuj kaj aliaj. Tiu familio enhavas nur unu specion kiu loĝas en Afriko: la ŝubekulo (Balaeniceps rex).
Steve Martin
Stephen Glenn "Steve" Martin (naskiĝinta la 14-an de aŭgusto 1945) estas usona komedia aktoro, verkisto, filma produktoro kaj muzika komponisto. Ankaŭ konata kiel gastiganto de Oscar-ceremonioj.
Vivo
Martin naskiĝisa en Waco, Teksaso, en Usono de patro de agento de nemoveblaĵoj kun afineco por aktorado, kaj dommastrina patrino. Kiel infano, lia familio translokiĝis al Kalifornio. Kiel adoleskanto, li laboris en magia butiko en Disneyland, Kalifornio, kie li evoluigis kapablojn en ĵonglado, kunordigo, ludado de la banĝo, kaj kreado de "bestoj" de balonoj.
Kelkajn jarojn post kiam li finis siajn studojn, li aliĝis al sia samklasano, kun kiu li komencis prezenti en kafejoj en komedio - muzika spektaklo, ĉefe por ŝpari monon por siaj filozofiaj studoj en la Universitato de Kalifornio, sed li finfine retiriĝis de la klaso. Ĉiukaze, li asertas, ke la kurso ŝanĝis lian vivon, kiel li diris en intervjuo kun Rolling Stone : "Mia ĉefa studkampo estis filozofio, kaj kvankam mi estis studento, ĝi ŝanĝis mian pensmanieron en multaj areoj. Mi elektis studi logikon kaj tie ili diskutis pri kaŭzeco, do mi diris "Hej! Ne estas kaŭzo kaj efiko! Tute ne ekzistas logiko!", kaj kiam oni adaptas tian pensmanieron, estas tre facile skribi: oni nur turnas ĉion. Mi komencis verki komedion alimaniere kaj ĝi estis ekscite".
En 1978 li eniris la publikan konscion kiam li ludis en la filmo Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (kune kun la Bee Gees) kaj jaron poste en la filmo The Muppets. Martin ankaŭ aperis en unu el la epizodoj de la serio The Muppet Show.
En 1979, post sukcesa kariero kiel stand-up artisto, li aperis unuafoje en ĉefrolo en filmo - The Shlomiel reĝisorita de Carl Reiner. Martin tiam ĉefrolis en tri pliaj komedioj de Reiner: Dead Men Don't Wear Plaid en 1982, The Man with Two Brains en 1983 kaj All of Me en 1984, prezento kiu gajnis kritikistaplaŭdon.
En 1986, Martin kunaktoris kun Chevy Chase kaj Martin Short en la filmo Three Amigos, reĝisorita fare de John Landis kaj scenarita fare de Martin, Lauren Michaels kaj Kantaŭtoro Randy Newman. Tiun saman jaron, Martin ĉefrolis en la filmadaptigo de la ekster-Broadway furora muzikalo, Crazy Little Shop, en kiu li rolis kiel la sadisma dentisto, Orin Scrivolo. Tiam li agis, skribis, kaj estis produktanto en la filmoj: Roxanne (1987) kune kun Daryl Hannah
En la 90-aj jaroj li ludis en serio de filmoj, inkluzive de: Father of the Bride (1991) kaj "Father of the Bride 2" (1995), "My Blue Sky" (denove en la rolo de la fiulo kaj denove kune kun Rick Moranis), "Serĝento Bilko" kaj "Play it Star" (kune kun Eddie Murphy).
En la 2000-aj jaroj li ĉefrolis en la filmoj La Rozkolora Pantero (2006), kaj en la daŭrigo La Rozkolora Pantero 2 (2009)
En 2009 li ludis en la komedio It's Complicated.
Literatura kariero
Martin verkis kaj publikigis tra la jaroj proksimume 20 librojn.
Kataluna Vojo
Historiaj precedencoj
La 23-an de aŭgusto 1989, pli ol miliono da civitanoj de Estonio, Litovio kaj Latvio faris la Baltian Vojon, kiu estis homa ĉeno tra la ĉefurboj de tiuj tri landoj por peti la sendependecon de la baltaj landoj. Ili akiris sian sendependencon la 21-an de aŭgusto 1991.
Irado
La homa ĉeno, trans la Aŭgusta Vojo, trairis 86 municipojn (de nordo al sudo): El Pertús, la Jonquera, Pont de Molins, Figueres, Santa Llogaia d'Àlguema, Bàscara, Orriols, Sarrià de Ter, Sant Julià de Ramis, Ĝirono, Fornells de la Selva, Riudellots de la Selva, Tordera, Pineda de Mar, Calella, Sant Pol de Mar, Canet de Mar, Arenys de Mar, Caldes d'Estrac, Sant Andreu de Llavaneres, Mataró, Vilassar de Mar, Premià de Mar, El Masnou, Montgat, Badalona, Sant Adrià de Besòs, Barcelono, l'Hospitalet de Llobregat, Esplugues de Llobregat, Sant Just Desvern, Sant Feliu de Llobregat, Molins de Rei, Sant Vicenç dels Horts, Cervelló, Vallirana, Ordal, Cantallops, Sant Cugat Sesgarrigues, Olèrdola, Vilafranca del Penedès, Santa Margarida i els Monjos, la Ràpita, l'Arboç, Castellet i la Gornal, Bellvei, el Vendrell, Roda de Berà, Creixell, Clarà, Torredembarra, Altafulla, Taragono, Reus, Riudoms, Montbrió del Camp, Mont-roig del Camp, l'Hospitalet de l'Infant, l'Ametlla de Mar, El Perelló, l'Ampolla, Camarles, l'Aldea, Amposta, Sant Carles de la Ràpita, Alcanar kaj Vinaròs.
En Barcelono ĝi trairis ĉefajn stratojn, kiel la Avenuon Diagonal, la Placon de Sankta Jakobo kaj la Eixample.
1220
En la jaro 1220 post Kristo okazis, interalie:
Fourqueux
Fourqueux estas malaperinta franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝi estis kunfandita kun Saint-Germain-en-Laye la por formi novan komunumon.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Foulqueusiens aŭ Fourqueusiens.
Lunca (Poșaga de Jos)
Lunca [lunka] (hungare: Aranyoslonka, germane: Neusatz) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 384 loĝantojn (rumanoj); en 1956 — 255 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1470. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al komunumo Poșaga kun sidejo en Poșaga de Jos.
Bořitov
Bořitov (Borstendorf) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en distrikto Blansko en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1173.
Mihla
Mihla estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Hainich-Werratal, ligo de pluraj najbaraj komunumoj cele al komuna plenumo de difinitaj servoj kaj taskoj.
Cocula
Geografio
Cocula apartenas al la regiono Valles kiu situas en la centro de la subŝato kun limo al la regiono "Centro". Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25119 loĝantojn. El tiuj estis 11938 viroj kaj 13181 virinoj. La komunumo havas surfacon de 451,98 km². La meza alteco estas 1350 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,9 C. En la komunumo estas 808,9 mm da precipitaĵo jare.
Hjalmar Johansen
Fredrik Hjalmar JOHANSEN (n. la 15-an de majo 1867 - m. la 9-an de januaro 1913) estis norvega polusa esploristo. Li partoprenis ekde 1893 ĝis 1896 al ekspedicio estrita de Fridtjof Nansen sur la ŝipo Fram, dum kiu la du homoj provis atingi la nordan poluson perskie.
Cocula
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7837 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7002 scipovis legi kaj skribi kaj 815 viroj estis analfabetoj. Do 10.4 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 8825 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7974 sciis legi kaj skribi kaj 822 virinoj estis analfabetoj. Do 9,31 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Cocula vivis 22961 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 12 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,052 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Hjalmar Johansen
Li membriĝis en 1910 en la ekspedicio de Roald Amundsen en Antarkto, sed kverelis kun li pri supozeble tro frua eliro de la ŝipoj, pro kio la ekspedicio estis interrompita. Li ne estis akceptita inter la kandidatoj por la dua provo, kiu sukcesis. Li pro tio mortigis sin komence de la jaro 1913.
Cocula
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jakoba marborda vojo
Inter la tiel nomataj itineroj de la Jakoba vojo en la nordo, la itinero de la marbordo estas la plej uzata de pilgrimantoj, kiuj, venantaj el la havenoj de norda Eŭropo, elŝipiĝas en iu ajn el la havenoj de la Biskaja Golfo.
Ĉi tio estas la daŭrigo de la  Vojo de Soulac, kiu trairas la plej okcidentajn regionojn de Francio kaj eniras la Iberian duoninsulan teritorion transirante la limon inter Hendaia kaj Iruno.
La vojo kondukas la pilgrimantojn al Arzúa, kie ĝi atingas la Jakoban vojon de Francio kaj iras al la ĉefurbo Santiago-de-Kompostelo.
Ĉi tiu vojo havas sufiĉe da bibliografio, kun multaj vojindikiloj kaj moderna reto de gastejoj por pilgrimantoj.
Willy Nüesch
Willy NÜESCH (naskiĝis la en Diepoldsau, forpasis la  en Hombrechtikon) estis svisa pastoro kaj Esperanto-tradukisto el la germana lingvo.
Nüesch post universitataj kaj seminariaj studoj fariĝis en 1951 pastoro en la Komunumo de Kristanoj kaj laboris en tiu funkcio en Nürnberg, Zuriko, Essen kaj Rendsburg, ĝis kiam li alvenis en Berno. Ek de 2015 ĝis sia forpaso en 2018 li vivis en Hombrechtikon proksime de Zuriko.
Nüesch lernis Esperanton meze de la 1940-aj jaroj kaj trapasis la superan ekzamenon en 1946. Li tradukis kaj eldonis ĉefajn antropozofiajn verkojn de Rudolf Steiner (1861-1925) en Esperanton. Krome li nove tradukis i.a. la unuan kaj duan parton de Faŭsto de Johann Wolfgang von Goethe kaj aliajn verkojn de la germanlingva literaturo (el Conrad Ferdinand Meyer, Friedrich Schiller, Novalis kaj Christian Morgenstern).
En printempo 2018 Willy Nüesch elektiĝis pro siaj meritoj kiel tradukisto de la verkaro de Rudolf Steiner kaj aliaj gravaj svisaj aŭtoroj kiel honora membro de Svisa Esperanto-Societo.
52965 Laurencebentz
52965 Laurencebentz estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS), la elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan doktorinon en medicino Laurence Bentz, fakulinon en publika sano kas sciencoj de la eduko. Ŝi kontribuis lukti kontraŭ la aidosa epidemio per klinika laboro, epidemiologio, kaj esploroj por pliigi la akcepton de la paciento al malsimplaj terapioj. Ŝi ankaŭ disvolvis intervenon por subteni la aŭtonomigon de la kronikaj malsanuloj.
4784 Samcarin
Samcarin estas la sanskrita vorto por "Vagabondo"
Johannes Aurifaber (Vimariensis)
Johannes AURIFABER (naskiĝinta Johannes Goldschmied ĉ. 1519 en Vajmaro, mortinta la en Erfurto) estis germana teologo de protestantismo kaj reformanto. Por distingo de la samnoma vroclava samtempulo Johannes Aurifaber (Vratislaviensis) oni aldonis al lia nomo Vimariensis, do vajmarano.
Vivo
Aurifaber studis inter 1537 kaj 1540 ĉe la Universitato de Wittenberg estonte instruisto de la junaj grafoj de Mansfeld. Deĵoron de milita predikisto li ankaŭ plenumis en 1544/45 kaj denove dum la Ŝmalkalda milito (1546/47). Ne antaŭ la 1540-aj jaroj li ekigis personan rilaton kun Marteno Lutero estante de 1545 ĝismorte ties asistanto. En 1551 li iĝis kortega predikisto en Vajmaro sed devis forlasi la urbon pro lia aktiva partopreno koncerne disputojn internpolitikajn. Ilin kaŭzis demando pri la necesa grado de luterana ortodokseco.
Fonto
Hammann, Gustav, "Aurifaber, Johann" ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p. 457 (tie ĉi interrete)
Nigramentona fruktokolombo
La Nigramentona fruktokolombo, (Ptilinopus leclancheri) konata ankaŭ kiel la Nigragorĝa fruktokolombo aŭ Leklanĉera fruktokolombo, estas mezgranda ĝis 27 cm longa, birdo de la familio de Kolombedoj. La masklo estas kolorplena birdo kun verdaj ventro kaj flugiloj, bruna vosto, blankecgrizaj kapo kaj kolo kun purpura bazo, ruĝa irizo kaj eta nigra makulo sub la flava beko. La ino havas verdajn kapon, kolon kaj bruston.
La Nigramentona fruktokolombo estas distribuata en malaltaj arbaroj de Tajvano kaj Filipinoj, kie estas komuna. En Tajvano tamen ĝi estas tre rara, konata nur el kvar specimenoj.
La dieto konsistas ĉefe el fruktoj. La ino kutime demetas ununuran blankan ovon en nesto farita el branĉetoj.
Ĉar ĝi estas sufiĉe disvastigita en ties granda teritorio, la Nigromentona fruktokolombo estas konsiderita kiel Malpli Zorgo ĉe IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Orăști
Orăști [orəŝtj] (hungare: Orest) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Poșaga.
Bermudaj subtropikaj koniferaroj
La bermudaj subtropikaj koniferaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ili apartenas al la tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj de Bermudoj. Tiu ĉi gastigas sufiĉe grandan nombron de endemiaj plantoj kaj bestoj. Je la tempo de la unuaj setlejoj de ŝippereaj anglaj ŝipistoj en 1593, Bermudo estis okupata de juniperaroj kaj de mangrovoj ĉe la marbordo. Pli ampla setlado ekis post 1609, kaj la koloniistoj ekhakis la arbarojn por doma kaj por ŝipa konstruado, kaj por terkultivado. En la 1830-aj jaroj, la postuloj de la ŝipkonstruada industrio estis senarbiginta la insulon, sed en pluraj areoj la arbaroj ekrekreskis. En la 1940-aj jaroj la juniperaroj estis neniigataj de enmetitaj koĉoj, kiuj mortigis proksimume 8 milionoj da arboj. Replantado kun rezistemaj arboj ekde tiam okazis, sed la areo kovrata de junipero estas nur 10% kompare kun tiu origine.
Priskribo
Situante en Atlantika Oceano je 900 kilometroj ekde la amerika marbordo, Bermudo estas krescenta ĉeno de 181 insuloj kaj insuletoj kiuj iam estis la rando de vulkano. La insuloj estas iomete montetaj pli ol havantaj krutajn klifojn, kun kiel pli alta nivelo 79 da metroj. La marbordo havas multajn golfojn kaj enirejojn, kun sablaj strandoj je la sudaj marbordoj. Bermudo havas duon-tropikan klimaton, varmigatan pere de Golfa Marfluo. Dudek el la insuloj estas enloĝataj, kaj Bermudo estas unu el la plej enloĝataj regionoj en la mondo.
Faŭno kaj flaŭro estis portataj al la insuloj vente kaj marflue. Ne estas indiĝenaj mamuloj aliaj ol kiropteroj, kaj nur unu reptilio, sed multaj specioj de birdoj, plantoj kaj insektoj. Iufoje ĉeestante en la insuloj, la organismoj estis adaptiĝendaj al lokaj cirkonstancoj, kiaj humida klimato, manko de nesala akvo, multfojaj ventegoj, kaj sala marnebulo.
La areo de la insuloj mapligrandiĝis kiam la akvonivelo plialtiĝis je la fino de la Plejstoceno, kaj malpli da specioj estis aptaj por postvivi en la reduktita ter-areo. Preskaŭ 8 000 da diferencaj bestoj kaj plantoj estas konataj en Bermudo. La nombro estas konsiderinde pli alta se oni inkludus ĉiujn mikroorganismojn, kaverno-enloĝantajn kaj profunda-marajn speciojn.
Nuntempe la biodiverseco en Bermudo estas pligrandiĝita kaŭze de enmetitaj specioj, kaj intence kaj hazarde. Multaj el la enmetitaj specioj estas minaco por la indiĝena faŭno kaj flaŭro pro konkuro kaj pro la influo por la vivejo.
Flaŭro
Varmigataj de la Golfa Marfluo, la mangrovarbaroj de la ekoregiono estas la plej nordaj en Atlantika Oceano. Tiuj arbaroj estas izolataj, malvastaj kaj relative malriĉaj je arbodiverseco, kun nur tri specioj ĉeestantaj, la manglo (Rhizophora mangle), Avicennia germinans (akantacoj), kaj Conocarpus erectus (kombretacoj). Nekutima karakterizo de tiuj mangrovoj estas ke proksimume triono situas ĉirkaŭ salakvaj lagetoj, kiuj estas plejofte tajdaj kaj ligataj al maro pere de submaraj fendoj. Tiuj landinternaj arbaroj estas tipe unuspeciaj, kun ĉu manglo ĉu avicenio. La postrestantaj du trionoj de mangrovoj situas en marbordaj golfoj kie ili prezentas tipajn laŭzonajn mangrovojn. La plej oftaj marbordaj mangrovaj komunumoj enhavas ruĝajn algojn, verdajn algojn, kaj tri angiospermojn : Asparagus sprengeri, Borrichia frutescens, kaj Sesuvium portulacastrum. La diferencaj lagetaj mangrovoj emas prezenti unikajn kuniĝojn de specioj.
Bermudo havas kvar endemiajn filikojn : Adiantum bellum, Goniopteris bermudiana, Ctenitis sloanei kaj Diplazium laffanianum. Tiu ĉi estas formortinta en la naturo, sed ĝi estas kreskigata en la Bermuda Botanika Ĝardeno (Bermuda Botanical Gardens). La endemia flaŭro de la insulo ankaŭ inkludas du muskojn, dek likenojn kaj kvardek fungojn.
Inter la multaj enmetitaj specioj troviĝas la ekvizetofolia kasuarino (Casuarina equisetifolia) kaj la pitango (Eugenia uniflora).
Višňové (distrikto Žilina)
Višňové (hungare Felsővisnyó [felŝOviŝnjO]) estas vilaĝo, banloko kaj municipo en Slovakio.
Bermudaj subtropikaj koniferaroj
Faŭno
Pli ol 360 da birdospecioj estis registrataj en Bermudo. La plimulto de ili estas migrantaj aŭ vagantaj de Nordameriko aŭ de aliloke. Nur 24 da specioj reproduktiĝas; 13 el ili estus indiĝenaj. La endemia specio estas la bermuda petrelo (Pterodroma cahow), kiu estis supozate formortinta ekde la 1620-aj jaroj. Ĝiaj grundo-nestumantaj kutimoj estis individue disrompataj de enmetitaj specioj kaj koloniistoj estis mortigantaj la birdojn por nutraĵo. En 1951, esploristoj malkovris 18 da reproduktiĝantaj paroj, kaj komencis restatiĝo-programon por konservi kaj protekti la specion. Endemia subspecio estas blankokula vireo (Vireo griseus bermudianus). La nacia birdo de Bermudo estas la blankvosta tropikbirdo (Phaethon lepturus), kiu estas somera migranto al Bermudo, sia plej norda reproduktejo en la mondo. Aliaj indiĝenaj birdoj inkludas la orientan blubirdon (Sialis sialis), la katbirdon (Dumetella carolinensis) kaj eble la komunan grundokolombon (Columbina passerina). La verdkrura galinolo (Gallinula chloropus) estas la plej komuna indiĝena akvobirdo; tre malgrandaj nombroj de amerika fuliko(Fulica americana) reproduktiĝas. Etaj nombroj de la hirunda ŝterno (Sterna hirundo) nestumas ĉirkaŭ la marbordo. La turstrigo (Tyto alba) kaj la plorturto (Zenaida macroura) koloniis la insulon dum la 20a jarcento, kaj freŝdate la verda ardeo (Butorides virescens) ekreproduktiĝis.
Višňové (distrikto Žilina)
Situo
Višňové situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, preskaŭ kontaktiĝanta kun Rosina. Žilina troviĝas je 6 km.
Ukrainaj fervojoj
La kompanio dungas pli ol homojn.
Historio
Ukrainaj fervojoj estas la posteulo de la fervoja kompanio fondita en 1861 en Rusia Imperio.
Depost la sendependeco de Ukrainio, la kompanio estas la plej grava fervojtransportisto kaj la sola posedanto de ĉiuj trakoj en Ukrainio.
Ĝia ĉefsidejo estas en Kievo, Ukrainio.
Bermudaj subtropikaj koniferaroj
Faŭno
Kvar speciojn de lacertuloj kaj du speciojn de testuduloj ampleksas la bermuda ne-mara reptilia faŭno. El la lacertuloj, la endemia Eumeces longirostris, estas la sola ne-enmetita specio; iam tre komuna, nuntempe ĝi estas krize endanĝerigata. La jamajka Anolis grahami estis intence enmetata en 1905 ekde tiu insulo kaj estas nuntempe la plej komuna lacertulo en Bermudo. Anolis leachii, estis hazarde enmetata ekde Barbado ĉirkaŭ 1940 kaj estas nuntempe komuna. Anolis roquet, ankaŭ el Barbado, estis ankaŭ hazarde enmetata ĉirkaŭ 1940 kaj estas malofte vidata. La testudulo Malaclemys terrapin estas indiĝena en Bermudo; Trachemys scripta elegans, estis enmetata kiel dombesto sed poste estiĝis invada specio.
Višňové (distrikto Žilina)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 en latina formo "posessio Vysnew". La tiama hungara loknomo "Felfalu" aperis en 1439. En 1598 oni komputis tie 24 domojn. Ekde la 17-a jarcento la tiama preĝejo iĝis pilgrimloko. En 1784 821 vilaĝanoj (115 familioj) loĝis en 95 domoj, en 1828 1113 vilaĝanoj loĝis en 92 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsővisnyó 1324 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Považská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1980-1991 Višňové estis parto de Žilina. En 2001 vivis en Višňové 2477 homoj, (2432 slovakoj).
Masahiro Wada
Masahiro Wada (和田 昌裕, n. ) estas japana futbalisto.
Bermudaj subtropikaj koniferaroj
Faŭno
Pli ol 1 100 da insektospecioj kaj araneuloj troviĝas en Bermudo, inklude de 41 da endemiaj insektoj kaj eble unu endemia araneulo. Dek ok papiliospecioj ĉeestas; ĉirkaŭ ses el ili reproduktiĝas en la insuloj, inklude de la granda Danaus plexippus kaj la tre komuna Junonia coenia bergi . Pli ol 200 da noktopapilioj estas registritaj; unu el la plej okulfrapaj estas Pseudosphinx tetrio, kiu povas atingi 9 cm da longo. Bermudo estas perdinta iom da siaj endemiaj senvertebruloj, inklude de la bermuda cikado (Tibicen bermudiana), kiu formortis kiam la juniperaroj malaperis. Iuj specioj ŝajne formortintaj estas remalkovritaj, inkluzive de Poecilozonties circumfirmatus (gastropodoj) kaj la bermuda formiko (Odontomachus insularis).
Minacoj kaj konservado
Bermudo estis la unua loko en Ameriko kie estiĝis naturkonservado-leĝoj, protektantaj la bermudan petrelon en 1616 kaj la bermudan juniperon en 1622. Ĝi havas bone mastrumatajn protektatajn areojn inklude de Naturrezervejo Spittal Pond, marŝoj en Paget, Devonshire, Pembroke, Warwick Pond kaj la montetoj super Castle Harbour.
Nur etaj areoj de natura arbaro postrestas; multo estas senarbarigita ekde la komenco de la koloniiado dum la 17-a jarcento, kaj la restarigita arbaro estis perdata dum la 1940-aj jaroj kauze de insektaj damaĝoj. La bermuda petrelo kaj la bermuda skinko estas krize endanĝerigataj, kaj la bermuda sabalo kaj la bermuda kasineo ĉiuj estas enlistigataj kiel minacataj specioj.
Iuj indiĝenaj plantoj, el kiuj Eleocharis-specio (ciperacoj), estas malaperintaj. Enmetitaj plantoj kaj bestoj malfavore influis la faŭnon kaj flaŭron de la insuloj. La prospera turisma industrio kreas siajn proprajn defiojn por konservi la faŭnon kaj vivejon allogajn por la vizitantoj.
Tibor Scitovsky
Tibor Scitovsky, laŭ hungarlingve kutima nomordo Scitovsky Tibor estis hungara ekonomikisto, profesoro, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1993).
Tibor Scitovsky naskiĝis la  1910 en Budapeŝto. Li mortis la 2002 en Stanford.
Biografio
Tibor Scitovsky frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Kembriĝo kaj Londono, fine li vojaĝis al Usono helpe de stipendio. Li soldatiĝis dum la 2-a mondmilito. Kiel alveninto el malamika lando li uzis la nomon Thomas Dennis. Post la milito li instruis en Universitato Stanford, baldaŭe en Berkeley. Li pensiuliĝis en 1976. Li ricevis la usonan titolon "Distinguished Fellow".
László Homokay Kocsis
HOMOKAY KOCSIS László [pr. homokai koĉiŝ lAslO] Kocsis estis hungara aktoro, teatrestro.
László Homokay Kocsis estis naskita en Kecskemét en 1838, li mortis en Dej la 11-an de oktobro 1926.
Kariero
Li debutis en 1857 en teatra trupo de Boldizsár Láng. Baldaŭ li estis aktoro en pluraj trupoj. Ekde 1870 li estis teatrestro en Szamosújvár–Marosvásárhely–Dés–Nagybánya. Li pensiuliĝis en 1915 en Dés. Lia edzino estis same migra aktoro.
8757 Cyaneus
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la Circus Cyaneus : scienca nomo de la blua cirkuo.
1666 van Gent
1666 van Gent estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi estis tiel nomita en honoro de sia malkovrinto.
Nufringen
Nufringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Böblingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pafejo de Kobylisy
La pafejo de Kobylisy ( Kobyliská střelnice) estas eksa armea pafejo en kvartalo Kobylisy, norde en Prago. Ĝi nun estas nacia memorejo pri viktimoj de naziismo.
La pafejo estis instalita en 1890 (tiam ankoraŭ ekster Prago) por trejni la aŭstran armeon. Komence tie trejniĝis infanterio, sed baldaŭ la loko iĝis ekskursejo, kun orkestraj koncertoj. Oni konstruis ĉevalejon por trejni ankaŭ kavalerion. Post la unua mondmilito sur la pafejo ekzercis sin ankaŭ urbaj korpusoj, la gimnastika asocio Sokol kaj aliaj asocioj.
Dum la nazia okupado la germanaj okupantoj instalis ekzekutejon en la norda, malantaŭa parto de la areo. La eksa ĉevalejo estis konvertita al lasta arestejo de la kondamnitoj. Post la atenco kontraŭ Reinhard Heydrich la venĝe en la pafejo okazis amasaj ekzekutoj. Ene de 35 tagoj (de la 30-a de majo al la 3-a de julio) proksimume 550 ĉeĥaj patriotoj estis mortigitaj. Iliaj korpoj estis cindrigitaj en la kremaciejo de Strážnice.
Post la dua mondmilito la ejo iĝis memorejo. En la 1970-aj jaroj slabokonstruaĵoj ekestis sur ĝia suda parto. La norda parto, publike alirebla, en 1978 ricevis la statuson de nacia kultura monumento. 36 metalaj tabuloj listigas la nomojn de la viktimoj tie ekzekutitaj. Betona muro kontraŭ la enirejo montras verson de Miroslav Florian:
Klingenberg
Klingenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La urba teritorio situas flanke de la rivero Majno, en la distrikto Miltenberg kaj en la okcidento de la distriktaro Malsupra Frankonio de Bavario. La urbo konatas precipe pro bona loka ruĝa vino.
Tri urbopartoj formas la komunumon: Klingenberg, Röllfeld kaj Trennfurt.
Historio
Arkeologiaj spuroj atestas pri romianoj, alemanoj kaj frankonoj, kiuj loĝis ĉi tie. Dum la jaro 1100 nobelo kun nomo Henriko nomis sin laŭ malnova fortikaĵo Clingenburg. "Novan" fortikaĵon Clingenburg ĉirkaŭ la jaro 1177 konstruigis la nobelo Conradus Colbo, Mundschenk, do kortuma respondeculo pri trinkaĵoj, de la germana cezaro. Dum la jaro 1276 la urbo vale sub la fortikaĵo unuafoje skribe menciiĝis. Ĉirkau la jaro 1500 ĝi iĝis parto de la episkopejo kaj korona princejo Majenco, kaj dum 1814 parto de la reĝejo Bavario.
Dum 1976 la antaŭe memstaraj najbaraj komunumoj Trennfurt kaj Röllfeld iĝas parto de Klingenberg.
Ekonomio, kulturo kaj festoj
Ekde la 17a jarcento en Klingenberg oni elfosas argilon, kiu interalie uzatas por produkti krajonojn, kaj de tiam signife kontribuis al la urba prospero. Plej gravas tamen la kultivado de vinberoj en vitejoj de la montoj flanke de rivero Majno kaj la farado de vino el ili. Ĉiujare dum aŭgusto okazas vina festo, kiu apartenas el la plej malnovaj tiaj festoj ĉe rivero Majno. Dum junio kaj julio krome ĉiujare okazas kultura festivajo en la fortikaĵo Clingenburg.
Grillon
(jen france, okcitane Grilhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Retorbido
Retorbido estas komunumo de Italio.
Fluejo
La fluejo aŭ riverfluejo estas la parto de valo laŭ kiu fluas la akvo en kaj dum sia fluado: estas la fizika limejo normala de akvofluo, kaj ties flankaj limoj estas la river-bordoj. La sedimentoj kaj aliaj geologiaj materialoj estas tipaj de kaj ĉe la riverfluejoj.
Dove Cameron
Dove CAMERON, naskonome: Chloe Celeste Hosterman (naskiĝis, do nun -jara) estas usona aktorino kaj kantistino, plej bone konata pro ĉefrolo kiel la 15-jaraj identaj ĝemelaj fratinoj Liv kaj Maddie en la situacia komedio Liv and Maddie de la televida kanalo Disney Channel. Ŝi ankaŭ stelulis en la filmoj Cloud 9 kiel Kayla Morgan, kaj Descendants kiel Mal, filino de Maleficent. Ŝi naskiĝis en Seattle kaj kiam ŝi estis 14jaraĝa, ŝia familio translokiĝis al Los-Anĝeleso.
Képler Laveran Lima Ferreira
Képler Laveran Lima Ferreira (naskiĝis, do nun -aĝa), kutime nur nomata Pepe Maricon, estas brazildevena portugala futbalisto. Li interalie en la portugala nacia teamo de futbalo (ĝis teama eliminiĝo en la okonfinalo kontraŭ Hispanio) partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, tiujn pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 en Pollando kaj Ukrainio, pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, en kiu la portugala teamo atingis la ĉampionecon, kaj pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio.
Rescaldina
Rescaldina - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cislago (VA), Gorla Minore (VA), Gerenzano (VA), Marnate (VA), Uboldo (VA), Castellanza (VA), Legnano kaj Cerro Maggiore.
Ĝenerala Konferenco
Ĝenerala Konferenco estas monda konferenco de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj okazanta en aprilo kaj oktobro, kie membroj kunvenas dum du horoj por aŭskulti la instruon de la ekleziaj gvidantoj. Ĝenerale, la membroj de la eklezio ĉeestas kvar sesiojn (sabate matene kaj posttagmeze, dimanĉe matene kaj posttagmeze) kaj suplementaj sesioj okazas por viroj posedantoj de la Sacerdoteco (sabate vespere) kaj virinoj de la Societo de Helpo (en oktobro, la antaŭa sabato vespere) kaj la Fraŭlinoj (en aprilo, la antaŭa sabato vespere). Ĝenerala Konferenco estas elsendita de la Konferencejo en Sallagurbo, Utaho, satelite, radie, televide, kaj interrete por pliigi konferencan partoprenon.
Big Jay McNeely
Cecil James (Big Jay) McNeely (* 29-an de aprilo 1927 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estas usona ritmenblusa tenorsaksofonisto.
28254 Raghrama
28254 Raghrama estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Big Jay McNeely
Li partoprenis je la evoluigo de la ekscita, eksteriĝema saksofonstilo „Honkin“ kaj ekde 1948 ankaŭ je la ekesto de rokenrolo. Liaj unuaj sonregistraĵoj ekestis en la jaro 1948 por la orkestro de Johnny Otis, entute ses diskoj titole „Johnny Otis featuring Jay McNeely“. La unua disko je propra nomo ekestis la 29-an de novembro 1948 por Savoy Records, produktita de Ralph Bass. Jen lia plej granda furoraĵo, kiu atingis la unuan lokon en la ranglisto de ritmenblusaĵoj.
Oftaj ŝanĝoj de la diskeldonejoj kondukis lin en oktobro de 1954 ankaŭ al Federal Records, kie Ralph Bass laboris kiel eldonisto kaj produktisto. Ekestis ok diskoj, kiuj tamen ĉiuj plejparte ne trafis sur atenton. Kiam li junion de 1959 subskribis surdiskigo-kontrakton kun la eta eldonejo Swingin' Records, lia situacio ŝanĝiĝis. Lia propra komponaĵo There Is Something On Your Mind (kanto de Little Sonny Warner) atingis la kvinan lokon en la ranglisto de ritmenblusaj furoraĵoj kaj evoluis al lia plej granda vendosukceso. La kanton kopimuzikis sekvatempe 14 muzikistoj. Post entute ses diskoj McNeely forlasis ankaŭ ĉi tiun eldonejon. Big Jay McNeely ankoraŭ nuntempe koncertvojaĝas kaj ripetas je tio sian klasikan surscenejan tikon kuŝante ludi la tenorsaksonfonon.
Frisa ĉevalo
La Frisa ĉevalo estas la plej malnova enlanda ĉevaloraso de Nederlando. Ĝiaj radikoj retroiras malproksimen en la tempo. Jam en la 13-a jarcento la frisa ĉevalo estis konata kaj la ĉevalo ankoraŭ havas similecojn kun ĝiaj malproksimaj prapatroj.
Frisaj ĉevaloj verŝajne estis uzataj pli ol trimil jarojn antaŭ nuntempe. El fontoj montriĝas ke la Romianoj tre aprezis la rason. Ili kunportis la ĉevalon kiel militĉevalo por militiroj en Britio. Ankaŭ dum la mezepokoj la ĉevalo estis uzata ĉefe kiel militĉevalo. Dum la Okdekjara Milito kruciĝoj kun hispanaj ĉevaloj, ĉefe Andaluzaj, rezultis en aktiva kaj multflanka frisa ĉevalo.
Takahiro Shimada
Takahiro Shimada (島田 貴裕, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
78430 Andrewpearce
78430 Andrewpearce estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Sebastian F. Hönig sur fotografioj faritaj en la kadro de la kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Saint-Germain-sur-Meuse (stacidomo)
Saint-Germain-sur-Meuse estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Germain-sur-Meuse, en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bologne - Pagny-sur-Meuse (026000).
Rulŝtonaĵo
Rulŝtonaĵo konsistas al ŝtonoj, do rokaĵo aŭ pli precize ŝtonaj rompitaĵoj, kiuj estas movitaj valen pere de akvo, montfalo, aŭ aliaj termoviĝoj kaj kies rompeĝoj dum la falo rondiĝas pli aŭ malpli.
Distingo
Principe oni distingas
kaj
La materialo deponiĝas kaj plifirmiĝas. La rezulto estas konglomerato (male al eĝaj brekcioj). Tial rulŝtnaĵo apartenas al la klastaj sedimentoj. Speciala formo de tiuj ŝtonaĵoj estas la tilitoj.
Arto
La franca artisto Paul-Armand Gette kolektas ekde 1963 rulŝtonaĵo kaj uzas la ŝtonoj en siaj artaĵoj.
Ramana Maharŝi
Bhagavan Sri Ramana Maharŝi ( tamile: இரமண மகரிஷி, nagario: रमण महर्षि, angle: Ramana Maharshi, Ramana Maharishi), (naskikĝis la 30-an de decembro 1879, mortis la 14-an de aprilo 1950) estis sanktulo de hinduismo, spirita majstro (guruo), mistikulo, kaj filozofo de Tamilnado en Barato.
Spirita vojo
Kiel li mem asertis, neniam entreprenis ajnan spiritan praktikon. En 1896 trapasis mortotravivaĵon, kiu tute ŝanĝis lian vivon. Danke al tio li komprenis sian veran naturon. Sekve li forlasis la hejmon kaj alvenis al Tiruvannamalai, kie troviĝas sankta monto de ŝivaismo - Arunaĉala (La Monto de Ruĝa Flamo). Dum la unuaj jaroj li estis en la sanktejoj aŭ proksime al ili, preskaŭ la tutan tempon enprofundiĝinta en samadhio. Tio kaŭzis preskaŭ tutan elĉerpiĝon de la korpo, ĉar li apenaŭ ion manĝis. Post tio li translokiĝis al kavernoj sur deklivoj de la monto, kaj kiam gajnis pli grandan popularecon, liaj disĉiploj fondis du aŝramojn, kun pli grava lokigita sur la pilgrim-vojo cirkaŭ la monto.
Joshua Rifkin
Joshua RIFKIN (* 22-an de aprilo 1944 en Novjorko) estas usona pianisto, dirigento kaj muzikosciencisto.
Li studis ĉe Vincent Persichetti en la konservatorio Juilliard School (1964). Konstruajn studojn li entreprenis ĉe Gustave Reese ĉe la Universitato de Novjorko (1964–1966) kaj ĉe la Universitato de Göttingen (1966–1967). Poste li studis ĉe Arthur Mendel, Lewis Lockwood, Milton Babbitt kaj Ernst Oster ĉe Universitato Princeton. Li finis siajn studojn en 1968 per magistro de belaj artoj.
Raúl Meireles
Raúl José Trindade MEIRELES (naskiĝis, do nun -aĝa) estas portugala futbalisto. Li interalie en la portugala nacia teamo de futbalo (ĝis teama eliminiĝo en la okonfinalo kontraŭ Hispanio) partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko kaj partoprenas tiujn pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 en Pollando kaj Ukrainio.
Joshua Rifkin
Rifkin famiĝis en la fakularo per la pridisputata tezo, ke Bach okupis la ĥorvoĉojn de siaj kantatoj kaj oratorioj kutime nur per po unu kantisto je voĉo.
Alia agadkampo de Rifkin estas liaj komprenemaj interpretradoj de ragtimomuziko ĉefe de Scott Joplin, kun kiuj li dum la 1970-aj jaroj tutesence kontribuis al revivigo de ragtimomuziko.
Inter liaj engaĝiĝoj menciindas ekz. la kreado de la ĉiusomera festivalo Bach-Sommer en Arnstadt.
Zsombor Szász
SZÁSZ Zsombor (sa:s) estis hungara advokato, politikisto, jurverkisto naskita en Koloĵvaro la 24-an de novembro 1871 kaj mortinta ?.
Kariero
Szász studis en Koloĵvaro, faris ekzamenon advokatan en Marosvásárhely. De 1898 li vivis en Parizo, Londono, Romo kaj en la skandinaviaj landoj. En jaroj 1905 – 10 li estis landkunvena deputito. En jaroj 1919 – 1922 li laboris en la pacprepara komisio kaj en la rifuĝafera ofico. En 1922/25-li estis en Londono kiel diplomato. Li estis kunlaboranto de la konzervativa gazeto Magyar Szemle.
Harris-tvido
Harris-tvido (Harris Tweed) estas luksa formo de tvido, kiun oni povas produkti nur sur insuloj de Eksteraj Hebridoj.
Jambua fruktokolombo
La Jambua fruktokolombo, (Ptilinopus jambu) estas eta kolorplena fruktokolombo. Ĝi estas loĝanta reproduktanta specio de birdo en suda Tajlando, Malajzio, Brunejo kaj la indoneziaj insuloj de Borneo, Sumatro kaj Javo.
Harris-tvido
Difino
La Harris Tweed Act el 1993 tiel difinas Harris-tvidon:
Jambua fruktokolombo
La Jambua fruktokolombo loĝas manglejajn marĉojn kaj malaltajn pluvarbarojn ĝis 1,500 m kaj troviĝas ankaŭ en duarangaj arbaroj. La masklo posedas reproduktan teritorion, pri kio avertas per flugillevado, inklino de la korpo kaj per kverado. Li defendos sian teritorion per rapida bekado se la teritoria ceremonio malsukcesas. La ino konstruas feblan neston de bastonetoj, branĉetoj, radikeroj kaj herberoj, kiuj estas kolektita de la partnero, en arbo, kie la ino demetas unu aŭ soje du blankajn ovojn kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ 20 tagoj ĝis eloviĝo, kun pliaj 12 aŭ pliaj ĝis elnestiĝo.
Harris-tvido
Difino
Übersetzung:
Ĉiu vesto el Harris-tvido havas origin-etikedon.
Jambua fruktokolombo
Aspekto
Maskla plenkreskulo havas skarlatan vizaĝon kun nigra mentono, nemarkitajn verdecajn suprajn partojn kaj blankajn subajn partojn, kun roza makulo en brusto kaj brunĉokolada subvosto. La ino diferenciĝas el masklo pro tio, ke ŝi havas senkoloran purpuran vizaĝon kun malhela mentono, tio estas same kiel la masklo, sed ne tiom markita. La supraj partoj estas verdecaj kun blanka ventro kaj cinama subvosto. La nematurulo similaspektas kiel la ino, sed ĝi havas verdan vizaĝon. La juna masklo atingas sian plenan plenkreskan plumaron post ĉirkaŭ 39 semajnoj post elnestiĝo.
Harris-tvido
Historio
Tvido origine estis produktita en tuta Skotlando. Post la industria revolucio, la manteksado ixgsi malekonomia kaj teksomaŝinoj anstataŭigis la teksoseĝon. La manteksado restis nur ĉe eksteraj Hebridoj.
Jambua fruktokolombo
Kutimoj
La Jambua fruktokolombo estas timida kaj malfacile videbla birdo, kamuflita inter la arbara branĉaro pro sia verda plumaro. Ĝi estas vidata kutime sola aŭ en paroj, sed ili povas ariĝi dum manĝado por fruktarbo. Ĝi manĝas fruktojn rekte elprenitaj el la arbo, aŭ el la grundo, kiam faligitaj de buceredoj aŭ simioj. Kiel aliaj kolomboj, sed malkiel plej parto de birdoj, ĝi povas trinki per suĉado.
Ekstensiva malarbarigo en Indonezio kaj Malajzio signifas, ke almenaŭ tiu kolombo estas nun minacata, kvankam ties kapableco vivi en dua kreskiĝo kaj ĉe alta altitudo signifas, ke ties situacio ne estas ankoraŭ kritikaj kiel aliaj specioj de arbaroj. La Jambua fruktokolombo estas konsiderata kiel Preskaŭ Minacata ĉe IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Harris-tvido
Historio
Harris-tvido en 1910 iĝis protektita marko kaj surportas ekde tiam la konmarkon Orb and Maltese Cross. La Harris Tweed Authority protektas la kvaliton kaj la ekskluzivecon de la Harris-tvido.
Kartvela reĝlando
La Kartvela reĝlando estis mezepoka monarkio establita en 978 fare de Bagrato la 3-a. Ĝi prosperis dum la 11-a kaj 12-a jarcentoj, la tielnomita "ora epoko" de la historio de Kartvelio. Ĝi falis sub la mongolaj invadoj de la 13-a jarcento, sed administris suverenecon ekde 1327. Sed renoviĝintaj turk-mongolaj trudeniroj de 1386 kondukis al la fina kolapso de la regno en anarkio antaŭ 1453.
Originoj
La Bagratida dinastio povas esti spurata al la 6-a jarcento. Ili regis Tao-Klarjeti en la 9-a jarcento. La unuiĝo de Kartvelio komenciĝas en 888, kiam Adarnase la 2-a prenis la titolon "Reĝo de ĉiuj kartveloj". La Unuiĝinta Reĝlando de Kartvelio estis establita en 978. En tiu jaro Bagrato la 3-a, filo de Gurgeno la 2-a, iĝis la reganto de la Reĝlando de Okcidenta Kartvelio (Reĝlando de Abĥazeti)), inkluzive de la Princlandoj Imeretio, Samegrelo, Abĥazeti (Abĥazio), Gurio kaj Svanetio. La patrino de Bagrato estis la reĝino Guranduĥt, filino de Georgo la 2-a de Abĥazeti.
Orepoko
La unuigita monarkio konservis ĝian malfirman sendependecon de Bizancio kaj de la selĝukaj imperioj ĝenerale en la 11-a jarcento, kaj prosperis sub Davido la 4-a la Konstruanto (1089-1125), kiu forpuŝis la selĝukajn atakojn kaj esence kompletigis la unuigon de Kartvelio kun la rekonkero de Tbiliso en 1122.
Kun la malkresko de bizanca potenco kaj la disiĝo de la Granda Selĝuka Imperio, Kartvelio iĝis unu el la elstaraj nacioj de la Kristana Oriento, ĝia tut-kaŭkaza imperio etendiĝanta, ĉe la plej granda amplekso, de Norda Kaŭkazio al pli norda Irano, kaj orienten en Malgranda Azio. Malgraŭ ripetaj okazaĵoj de dinastia tumulto, la regno daŭre prosperis dum la regadoj de Demetrio la 1-a (1125-1156), Georgo la 3-a (1156-1184), kaj aparte, lia filino, Tamara de Kartvelio (1184-1213). Kun la morto de Georgo la 3-a, ĉefa virlinio malaperis kaj la dinastio estis daŭrigita per la geedziĝo de Tamara kun la alana princo David Soslan de laŭdire bagratida deveno.
Mongola invado
La invadoj de la ĥorezmoj en 1225 kaj la mongoloj en 1236 metis finon al la "ora epoko" de Kartvelio. La lukto kontraŭ la mongola regado kreis diarkion, kun ambicia flankbranĉo de la Bagratida dinastio aranĝanta balanciĝadon sur Imeretio, okcidenta Kartvelio.
Fino
Ekzistis mallonga periodo de reunuiĝo kaj reviviĝo sub Georgo la 5-a la Brila (1299-1302, 1314-1346), sed la ok alsturmoj de la turk-mongola konkerinto Timuro inter 1386 kaj 1403 entreprenis grandan baton al la kartvela reĝlando. Ĝia unuiĝo estis finfine frakasita kaj, en 1490/91, la iama potenca monarkio disiĝis en tri memstaraj regnoj - Kartli (centra al orienta Kartvelio), Kaĥeti (orienta Kartvelio), kaj Imeretio (okcidenta Kartvelio), ĉiu gvidita de la rivalofilioj de la Bagratida dinastio, kaj en kvin duon-sendependaj princlandoj, Odishi, (Mingrelio), Gurio, Abĥazio, Svanetio, kaj Samcĥe.
Akvalcionoj
La akvalcionoj aŭ Ceriledoj estas unu el la tri familioj de alcionoj, kiuj estas konataj ankaŭ kiel ceriledaj alcionoj. Kiel ĝenerala, sed ne definitiva, diferencilo, tiuj alcionoj anstataŭas la kutiman bluan koloron de dorso per pli oftaj grizaj aŭ nigraj koloroj; kaj ofta en alcionoj verda koloro, en tiu familio ekzistas nur en la genro Chloroceryle. La ses amerikaj specioj estas en tiu familio.
Tiuj estas ĉiuj specialistaj fiŝomanĝantaj specioj, malkiel multaj reprezentantoj de la aliaj du familioj, kaj oni supozas, ke ili estas ĉiuj descendintoj el fiŝomanĝantaj alcionoj kiuj setlis en la Nova Mondo. Oni supozas, ke la tuta grupo evoluis en Ameriko, sed tio ŝajnas nevera. La origina praulo probable evoluis en Afriko -certe en la Malnova Mondo- kaj la specioj de la genro Chloroceryle estas la plej ĵusaj.
Ne pli antaŭe ol antaŭ 5 milionoj da jaroj - eble tiom ĵuse kiom antaŭ 2,9 milionoj da jaroj-, giganta alciono de la Malnova Mondo iĝis la praulo de la kolumalciono kaj de la ruĝventra akvalciono, kaj poste, aliaj specioj rilataj al la Blanknigra alciono iĝis la praulo de la verdaj alcionoj de la genro Chloroceryle kiuj poste koloniigis Amerikon. Dum la evolua historio de la akvalcionoj rilate ties interna rilataro estas sufiĉe solvita, ne estas entute klara ĉu ili evoluis el riveralcionoj aŭ el arbalcionoj, kaj ĉu ili migris tra la Atlantiko aŭ tra la Pacifiko (kvankam la unua ŝajnas pli probabla).
Estas 9 specioj de akvalcionoj en tri genroj:
Akakij Cereteli
Akakij Cereteli (kartvele: აკაკი წერეთელი) n. la 9-an de junio 1840 - m. la 26-an de januaro 1915) estis kartvela poeto kaj elstarulo de la liberiga movado de Kartvelio dum epoko de la rusa regado sur Kartelio kaj Kaŭkazio ĝenerale. Li estas aŭtoro de centoj da verkaĵoj. Inter ili troviĝas patriotismaj kaj historiaj poemoj, liriko kaj satiro, verkaĵoj humuraj, kaj membiografia romano. Akakij Cereteli aktive partoprenis la edukajn, ĵurnalismajn kaj teatrajn aktivaĵojn de la tiama Kartvelio. Post lia forpaso estis entombigita en la maŭzoleo por kartvelaj elstaruloj Mtacminda.
Batalo de Jaksartes
La Batalo de Jaksartes estis batalo luktita en 329 a.K. fare de Aleksandro la Granda kaj de sia Macedonia armeo kontraŭ la Skitoj ĉe la rivero Sirdarjo, nome nuntempa nomo por la rivero Jaksartes. Nuntempe la loko de la batalo kovras la limojn de Uzbekio, Taĝikio, Kirgizio kaj Kazaĥio, ĝuste sudokcidente de la antikva urbo Taŝkento (nuntempa ĉefurbo de Uzbekio) kaj nordoriente de Ĥuĝando (urbo en Taĝikio). Laŭ grekaj fontoj, la Skitoj perdis pli ol 1000 homojn dum la grekoj nur malpli ol 200.
Begonio
NPIV difinas begonion tiel: "Genro (Begonia el begoniacoj) de dioikaj herbaj kaj arbustoj kun ĝenerale alternaj, dustipulaj folioj kun cumoj el blankaj, rozaj, flavaj aŭ oranĝaj floroj; tropika kaj subtropika, precipe Amerika genro de ĉ.900 specoj, multaj subvitre kaj ĉmbre kultivataj."
Sistematiko
La genra nomo Begonia estis jam publikigita en 1753 fare de Carl von Linné en Species Plantarum, 2. p. 1056. tipospecio estas Begonia obliqua L. Pri la sistematiko de la begonio vidu tie. La multspecia genro (Begonia) estas dividita en 66 sekcioj. Ekzistas ĉirkaŭ 1400 ĝis 1500 Begonia-specioj. Jen malganda elekto:
Angus Young
Angus McKinnon YOUNG estas roka gitaristo en la rokmuzika grupo AC/DC. Li naskiĝis en Skotlando sed li translokiĝis al Aŭstralio post kelkaj jaroj. Li ludis en AC/DC de antaŭ 1973 kaj li ludas daŭre.
Luzono
Luzono estas la nomo de la plej granda kaj plej grava, tiom politike kiom ekonomie, insulo de Filipinoj kaj unu el la tri grandaj grupoj de insuloj de la lando, dum la aliaj du estas Bisajoj kaj Mindanao. Kiel grupo de insuloj inkludas la propra insulo de Luzono, Batanes kaj Babujano norde, la insuloj de Katanduanes, Marinduke, Masbate, Romblono kaj Mindoro sude. La insuloj de Palavano, kiu historie apartenis al la regiono de Luzono, estis transpasata al la Regiono VI Okcidentaj Bisajoj) en 2005.
Luzono havas areon de 104.688 km², pro kio ĝi estas la 15a plej granda insulo en la mondo. En ĝi estas kaj la landa ĉefurbo, Manilo, kaj la plej loĝata urbo, Kezonurbo, dum alia tre loĝata urbo estas Baguio. Ĝi enhavas 39.500.000 loĝantojn kaj pro tio estas la kvina insulo plej loĝata de la planedo. Temas pri montara insulo. Okcidente troviĝas la Sudĉina Maro, oriente la Filipina Maro kaj norde la Luzona Markolo.
La plej parto de la insulo estas preskaŭ rektangula krom sudoriente la duoninsulo de Bikolo. Norde de la insulo troviĝas la plej granda montoĉeno de la lando, la Cordillera Central; la monto Pulago troviĝas en ĝi kaj altas 2.923 metrojn. Oriente de la Cordillera Central troviĝas la Valo de Kagajano produktita de la rivero Kagajano, la plej granda rivero de Filipinoj. Oriente de la valo troviĝas la Sierra Madre, unu el la plej longaj montoĉenoj de la lando. Monto Pinatubo estas vulkano situanta en la centro de la insulo Luzono, alta 1486 m (1741 m ĝis 1991, kiam ĝi ekestis grandan erupcion).
Biogeografie la insulo apartenas al la sundalanda-filipina ekoprovinco de la orientalisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La insulo entenas, inter aliaj ekoregionoj, la luzonajn tropikajn pinarojn.
Wolfau
Wolfau, hungare Vasfarkasfalva, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. La germana "Wolf" kaj la hungara "farkas" signifas: lupo.
Situo
Wolfau situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ iama limo de Hungara reĝlando, kiu nun estas limo de Burgenlando.
Saelices de la Sal
Saelices de la Sal estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 55 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,84 loĝ/km².
Situo
Saelices de la Sal situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 983 m super marnivelo; je 100 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 19,37 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°54′29″N 2°19′16″Ok.