cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rückl (vitrofarejo)
Historio
Vera ora epoko venis en la tempo inter la du mondmilitoj, kiam en 1923 el la familia vitrofarejo iĝi akcia kompanio kaj koncentris sin al disvastigado kaj novigoj. Tiutempe ĉiuj kompanioj Rückl fieris per mil dungitaoj, stokejoj estis en la ĉefurbo, reprezentantoj en la tuta mondo ekde Belgio kaj Anglio ĝis Hindio aŭ Damasko. Krom teĥnologia progreso la vitrofarejo dediĉis sin al evoluo de dezajnado kaj ligis kunlaboron kun altkvalitaj vitro-artistoj, kiel ekz. Ludvika Smrčková aŭ profesoro Josef Drahoňovský. Granda sukceso estis speciale facetita vazo por sinjoro prezidento Tomáš Garrigue Masaryk, kaj ankaŭ en vitrofarista ekspozicio en Parizo, kie la kompanio akiris en 1935 grandan premion Grand Prix.
Nuntempo
La vitrofarejo Rückl sub titolo Rückl Crystal a.s. plu ofertas kaj produktas vastan skalon de vitraj produktoj. Principajn ŝanĝojn alportis la jaro 2017. Kun eniro de investinto kaj mecenato de ĉeĥaj markoj magistro Martin Wichterle la metio flegata dum jarcentoj havas ŝanco brili ankaŭ sur la kampo de nuntempa dezajnado. Nova kolekto Ĉeĥa Ĉielo sub gvido de artisma direktoro Rony Plesl omaĝas tradicion de la ĉeĥa vitrofarado kaj al famuloj de la ĉeĥa historio. La vitrofarejo nun havas prestiĝajn vitrovendejojn krom Ĉeĥio ankaŭ en Germanio, Belgio, Nederlando kaj Grand-Britio kaj kunlaboros kun plua Wichterle-vitrofarejo Bohemia Machine s.r.o. en Světlá nad Sázavou kun marko Bomma. Ambaŭ vitrofarejoj serĉos sinergion de produktado kaj komercado.
Ekspozicio
La vitrofarejon eblas viziti kaj rigardi tutan ĝian produktadon kun ĉiĉerono, de la fandejo ĝis facetejo. La vizitantoj povas vidi unuopajn fazojn de la tradicia vitrofarado, unuopajn etapojn de fabrikado de kristalaj produktoj. Ili vidos fandadon, krevadon, akvafortadon, tajladon, facetadon kaj dezajnadon. Ĉiu produkta paŝo estas klarigata, same kiel arto de permana blovado, majstreco de la facetistoj kaj procedo de kontrolado.
Vitroproduktado
Unue en halo kun forno oni fandas vitrerojn (60 %) kaj miksaĵon de kemiaĵoj (40 %) en gasfornoj kun temperaturo de 1450°C, estiĝas vitro-fandaĵo. Tiun la vitroblovistoj prenas per blovtuboj kaj blovas la vitron en muldiloj de multaj formoj kaj grandecoj. Por tio estas uzataj propramane skulptitaj muldiloj el faga aŭ pirarba ligno, uzeblaj 100-150 fojojn. Sporade oni uzas ankaŭ muldilojn ferajn. La produkto venas al malvarmiga forno por 6-12 horoj depende la grandeco de la produkto. La produkto havas temperaturon 500°C, tial necesas ĝin malvarmigi tre malrepide, alie ĝi povus fendiĝi. La malvarmiga formo havas transportan zonon, kio ebligas malvarmigi plurajn produktojn samtempe.
Krevejo
Dua parto estas krevejo, kie la produkto staras sur turnebla telero kaj nebezonataj partoj estas forigataj per gasflmo aŭ per diamanta segilo. Post kelkaj minutoj la superfluaĵo krevas kaj forfalas. Oni disbatos ĝin je vitreroj, kiuj estas uzataj por nova fandado. Okazas unua kontrolo laŭ normoj, se la produkto ne respondas al ili, ĝi estas disbatita ankaŭ kaj iras al la fandejo. Neniuj ruboj estiĝas. Se la produkto estas en ordo, ĝi iras al desegnejo.
Facetado
Facetado okazas en facetejo, kien venas preskaŭ pretaj produktoj, al kiuj mankas nur etaj detaloj. Per blanka farbo oni desegnas reton, laŭ kiu facetisto orientiĝas. Unue oni facetas pli grandajn ornamojn kaj poste ĉiam pli etajn detalojn. Pri unu produkto okupiĝas pluraj facetistoj, por ke ili ne bezonu ŝanĝi instrumentojn kaj modelojn, fukncias tia manufakturo. Tiumomente la produkto aspektas malbela, ĉar sur ĝi videblas la blanka reto kaj ĉio facetita estas malbrila. La produkto iras al polurejo, kie oni mergas ĝin en miksaĵon de acidoj sulfata kaj klorida por kelkaj horoj. Post elpreno la produkto aspektas pura kaj polurita, ĝi revenas al facetejo, kie oni facetas la plej delikatajn detalojn. La produkto povas esti ornamita per simplaj aŭ komplikaj teĥnologioj (sablado, orumado, pentrado), duŝita per akvo kaj pakita por eksporto. Pli ol 90% iras eksterlanden, precipe al Usono, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Japanio.
Saint-Julien-de-Chédon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Larine (stacidomo)
Larine (Ларине, Ларино) estas fervoja stacio en Larine (Donecka provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Menĉuhove
Menĉuhove (Менчугове, Менчугово) estas loĝloketo en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Čímyšl
Čímyšl estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Újezd pod Troskami, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Újezd pod Troskami. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/35. Estas ĉi tie registritaj 16 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Čímyšl situas en katastra teritorio Újezd pod Troskami kun areo 7,56 km².
István Dankó
István Dankó [iŝtvAn dankO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dankó István estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Biografio
István Dankó post lernado studis en aktorakademio de Teatro Magyar, fine li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2008. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Zsámbéki kaj Sándor Zsótér. Dum la studentaj jaroj li havis rolojn en Teatro Katona József, poste li restis en la teatro. Li ricevis 2 premiojn en 2009.
József Nagy (futbalisto, 1892)
József Nagy [jOĵef nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy József estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto.
József Nagy naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
József Nagy komence futbalis en Nagyvárad kaj Kolozsvár (tiam apartenantaj al Hungario), poste al signifa ĉefurba teamo inter 1912-1922 en 50 matĉoj kun 18 goloj. Li debutis kiel trejnisto jam en 1921 kaj en 1922 li translokiĝis al Svedio. Li estis trejnisto ne nur en Svedio, sed ankaŭ en Italio. En la Somera Olimpiko 1924 lia sveda nacia teamo ricevis bronzan medalon.
Saint-Laurent-des-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Saint-Julien-sur-Cher
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Saint-Léonard-en-Beauce
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Győző Daniss
Győző Daniss [djOzO daniŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Daniss Győző estis hungara aktoro, bonvivanto, reĝisoro, teatrestro. Lia familia nomvarianto estis Danis.
Győző Daniss naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Gyula.
Biografio
Győző Daniss komencis sian aktoran karieron province en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) en 1925. Liaj sekvaj pli gravaj teatraj stacioj estis Teatro de Kecskemét (1927–1929), denove Teatro Csiky Gergely (1931–1932), Teatro Jókai (Békéscsaba) (1932–1933), Teatro Csokonai (Debrecen) (1934–1935), Nacia Teatro (Pécs) (1938-1939), teatra kompanio de Mihály Erdélyi (teatrestro) (1939-1941). Li estis ofte bonvivanto sed kelkfoje ankaŭ reĝisoro. Inter 1942-1943 li estis ĉefreĝisoro en Nagyvárad (tiam apartenanta al Hungario), post la 2-a mondmilito li estis aktoro-reĝisoro en pluraj provincaj teatroj. Ekde 1954 li estis fondinta teatrestro de la memstara Teatro Jókai. Lia edzino naskis filon.
Bister (apartigilo)
Bister(o) povas referenci al:
Natria tioacetato
S-Natria tioacetato aŭ natria tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj natria hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Natria tioacetato posedas 2 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn, 1 oksigenatomon, 1 sulfuratomon, kaj 1 natriatomon. Natria tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj natriaj derivaĵoj. .
Koenraad Tinel
Koenraad Tinel (naskiĝis la 31-an de marto 1934 en Gent) estas belga skulptisto, desegnisto kaj grafikisto. Li kreas miksitajn artoprojektojn kies temoj inkludas interalie Eŭropon kaj la milithistorion ĉirkaŭ la Dua Mondmilito.
Vivo
Li estas filo de artema familio kiu simpatiis kun nazia Germanio. Lia frato estis ĉe la Waffen SS en Ukrainio. Liaj spertoj kiel infano dum la Dua Mondmilito, kiu trenis lian familion en grandega danĝero, igas lin plurfoje rememori la hororon de milito, tiam kaj nun.
Saint-Cyr-du-Gault
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Koenraad Tinel
Vivo
Kvankam li estis talenta pianisto, la juna Koenraad volis fariĝi bildartisto. Li studis skulptarton ĉe la artlernejo La Cambre en Bruselo. Li majstris ĉiujn metalprilaborteknikojn kaj komencis sian propran forĝejon en 1963. En 1971 li ĉesis forĝi por dediĉi sin plene al libera skulptado kaj desegnado. Ĝis 1999 Tinel instruis ankaŭ en arta altlernejo en Bruselo (Sint-Lukas Hogeschool, nun LUCA School of Arts).
Li laboris kiel scienca desegnisto ĉe la Reĝa Instituto de Natursciencoj en Bruselo.
Grafikaj noveloj
Li ilustris literaturajn verkojn de interalie Isaak Babel, Isaak Bashevis Singer, Paul Celan kaj Joseph Roth (ilustraĵoj por la libro Charleston op de vulkaan : reportages uit Albanië en Italië). Tra la jaroj li ankaŭ kunlaboris kun kolegaj muzikistoj, dramaturoj kaj verkistoj.
Pro la kulposento kiun li spertis malgraŭ ke li ne respondecas pri la konduto de famianoj, formiĝis proksima amikeco inter li kaj Simon Gronowki, belga juddevena humanisto kiu sciis eskapi la deportadon de belgaj judoj.
Ili ambaŭ, kune kun David van Reybrouck, verkis la libron "Enfin libérés : ni victime ni coupable" (Finfine liberigite: nek viktimo, nek kulpa), kiu temas pri ilia pasinteco. Ĝi kombinas tekston de Gronowski kun desegnaĵoj de Tinel. La du viroj nun prelegas por gejunuloj kaj liveras mesaĝon de espero kaj feliĉo, pruvante la fortegan povon de pardono.
Skulptaĵoj
Tinel elstaras je metalkreaĵoj,ofte en formo imagitaj estaĵoj, altigitaj al (mita) arto, kaj partoprenas en artaj eventoj per imponaj ekspoziciaĵoj. La foriranta persono estas io, kio videblas multe en liaj verkoj, ĉar li mem devis multe forkuri.
Liaj skulptaĵoj traktas kopulacion. Aliaj skulptaĵoj ofte prezentas erotismon, patrinon, naskiĝon, balenojn kaj fiŝojn, genitalojn aŭ la virinon.
Unu el liaj skulpturaĵoj ("Memento", Lennik) estas odo al ĉiu persono kiu iĝis viktimo de milito, ĉar li mem spertis la horrojn de milito en Germanio. Ankaŭ en Lennik estis inaŭgurita la 6-an de septembro 1992, "Prins, de Trots van Brabant" (Princo, la fiereco de Brabanto) kiu estis la plej granda bronza statuo en Belgio en la 20-a jarcento.
Honoroj
Koenraad ricevis honordoktorecon de la Libera Universitato de Bruselo en 2020 kaj estas honora civitano en Galmaarden. En 2020 li ricevos kune kun sia amiko Simon Gronowski honoran doktorecon de la Bruselaj universitatoj VUB kaj ULB. Li ankaŭ iĝis honora civitano de la flandra municipo Galmaarden.
Eksteraj ligiloj
(en, nl) Oficiala retejo
(en) Koenraad Tinal, WorldCat
Tombejo Charonne
La tombejo Charonne (Cimetière de Charonne) estas pariza tombejo situanta en la 20-a arondismento de Parizo. Ĝi estas la plej malgranda tombejo en Parizo laŭ areo.
En la koro de kvartalo Charonne, ĝi estas unu el la lastaj du tombejoj en Parizo kun tiu de Calvaire kiuj apudas paroĥan preĝejon. Proksimume 650 tomboj estas disigitaj sur areo de 41 j.
Virkaverno
Virkaverno (angle Man cave) estas maskla retiriĝejo aŭ sanktejo en hejmo, kiel ekzemple speciale ekipita garaĝo, rezerva dormoĉambro, kelo, kabano aŭ arbodomo. La esprimo "virkaverno" estas metaforo priskribanta ĉambron kie unu aŭ pluraj viraj familianoj kaj laŭvole iliaj amikoj laŭsupoze povas fari kiel ili volas, sen timo ĉagreni iujn ajn domkunulinojn kun siaj internaj aranĝelektoj. Paula Aymer de Tufts Universitato nomas ĝin la "lasta bastiono de vireco". La unua konata publikigita uzo de la esprimo estas de la 21-an de marto 1992, en la "Toronta Stelo" de Joanne Lovering: La frazo akiris furoron per la publikigo (1993) de Men Are from Mars, Women Are from Venus (Viroj estas de Marso, virinoj estas de Venuso) de John Gray.
Hrdoňovice
Hrdoňovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Újezd pod Troskami, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Újezd pod Troskami. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Mladá Boleslav - Stará Paka kaj ŝoseo II/281. Estas ĉi tie registritaj 69 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Hrdoňovice situas en katastra teritorio Újezd pod Troskami kun areo 7,56 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
Semínova Lhota
Semínova Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Újezd pod Troskami, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Újezd pod Troskami. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Mladá Boleslav - Stará Paka. Estas ĉi tie registritaj 45 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Semínova Lhota situas en katastra teritorio Újezd pod Troskami kun areo 7,56 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
Ito (Ŝizuoka)
Ito (伊東市 ) estas urbo en la oriento de la Duoninsulo Izu, en Gubernio Ŝizuoka, Japanio.
Ekonomio
La ĉefa fonto de enspezo estas turismo por la urbo, kiu estas fama pro siaj onsenoj. Dua fonto estas komerca fiŝkaptado.
Saint-Arnoult (Loir-et-Cher)
Saint-Arnoult estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Saint-Gervais
Saint Gervais estas franca nomo, aludanta al unu el la ĝemeloj Gervasio kaj Protasio, kiuj mortis martire kaj estas honorigataj en la katolika eklezio kiel sanktuloj.
Politrikaloj
La politrikaloj (Polytrichales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (politrikacoj) kaj ĉirkaŭ 540 speciojn,. Ĝia tipa genro estas politriko.
30087 Georgeputnam
30087 Georgeputnam estas tre malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Sainte-Anne (Loir-et-Cher)
Sainte-Anne estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la samnoma kantono Vendôme.
Saint-Laurent-Nouan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Geografio
Saint-Laurent-Nouan situas proksimume 25 kilometrojn sudokcidente de Orleano ĉe la Luaro. La maldekstra alfluanto Ardoux fluas ĉi tie.
Historio
En 1971 la malnovaj komunumoj Saint-Laurent-des-Eaux kaj Nouan-sur-Loire formis la novan komunumon Saint-Laurent-Nouan. La origino de la du malnovaj komunumoj estas en la Gaŭlio-romia tempo.
En la Mezepoko, Saint-Laurent-des-Eaux apartenis al Beaugency. La loko estis vizitita de konataj personecoj, en 1307 kaj 1313 de Filipo la 4-a de Francio, en 1429 de Johana de Arko kaj en 1483 de Karlo la 8-a de Francio. Ludoviko la 14-a renkontis Jean-Baptiste Gaston de Bourbon, la dukon de Orleano, tie en 1659.
La kastelo château de Bois Renard en Nouan-sur-Loire estis loĝita fare de la familio Bodin de Bois Renard ekde la 14-a jarcento. En la 17-a jarcento tiu familio disponigis la administranton de la kastelo de Chambord.
Čálovice
Čálovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sobotka, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordoriente de Sobotka. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/281. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Čálovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,3 km².
Miristila tioacetato
Miristila tioacetato aŭ miristila tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj miristila alkoholo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Miristila tioacetato posedas 16 karbonatomojn, 32 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Miristila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj miristilaj derivaĵoj.
Jeff Beck
Geoffrey Arnold BECK (24a de Junio 1944 – 10a de Januaro 2023) estis angla gitaristo. Li elstariĝis kiel membro de la rok-bando the Yardbirds, kaj poste fondis kaj ĉefis the Jeff Beck Group kaj Beck, Bogert & Appice. En 1975, li ŝanĝiĝis al instrumenta stilo fokuse al plinoviga sono, kaj liaj publikaĵoj enhavis ĝenrojn kaj stilojn game inter blusroko, ŝtonroko, rokĵazo kaj mikso de gitar-roko kaj elektroniko.
Politrikacoj
La politrikacoj (Polytrichaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo politrikaloj (Polytrichales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 540 speciojn. Ĝia tipa genro estas politriko.
Jeff Beck
Beck estis rangigita en la kvin pintoj fare de la gazeto Rolling Stone kaj ĉe la listoj de aliaj gazetoj inter la plej grandaj gitaristoj. Li estis ofte nomita "gitaristo de gitaristo". Rolling Stone priskribis lin kiel "unu el la plej influa ĉefaj gitaristoj en rok-muziko".
Politrikacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Jeff Beck
Kvankam li registris du sukcesajn albumojn (en 1975 kaj 1976) kiel soloisto, Beck nek establis nek retenis komercan sukceson similan al tiu de samtempuloj kaj bandkolegoj. Li registris kun multaj artistoj.
Beck ricevis kritikajn laŭdojn kaj premiojn Grammy Award pro Plej Bona Rok-Instrumenta Ludado sesfoje kaj pro Plej Bona Pop-Instrumenta Ludado unufoje. En 2014, li ricevis la premion Ivor Novello de la Brita Akademio pro Elstara Kontribuo al Brita Muziko. Li estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo dufoje: la unua kiel membro de the Yardbirds (1992) kaj la dua kiel soloisto (2009).
34474 Zhangjingru
Nomo
Ĝia nomo honoras Zhang Jingru, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Duagrada Lernejo filiata al la Universitato Fudan (復旦大學) de Ŝanhajo (Ĉinio).
Gergely Dánielfy
Gergely Dánielfy [gergej dAnielfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dánielfy Gergely estas hungara aktoro, ŝlagrokantisto, tekstopoeto. Lia persona nomvarianto estis Gergő, lia patro estis Zsolt Dánielfy.
Gergely Dánielfy naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Gergely Dánielfy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, dum li ŝatis kantadi, eĉ li lernis la muzikilojn piano, gitaro, saksofono kaj klarneto. Li plurfoje konkursis en televidaj muzikaj programoj, fine en 2018 li atingis bonan rezulton. Li ekstudis en Universitato de Kaposvár en 2017. Liaj plej gravaj instruistoj estis Yvette Bozsik kaj Gábor Bakos-Kiss.
O-sportoj
Kampoj de obstaklosportoj
Ekzistas 5 kampoj de obstaklosportoj (O-ŝportoj) klasifikitaj kiel
Edziĝo kontraŭvola
Edziĝo kontraŭvola (Le mariage forcé) estas unuakta proza komedio-baleto de Moliero kaj Lully, originale franclingva. Ĝi estis unue prezentita en la 29-a de Januaro, 1664, en Parizo.
Esperantaj tradukoj
La verkon tradukis Victor Dufeutrel kaj André Cherpillod.
Novij Svit (stacidomo)
Novij Svit (Новий Світ, Новый Свет) estas fervoja stacio en (Donecka provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Sobotka (apartigilo)
Vorto Sobotka havas plurajn signifojn:
Saint-Loup (Loir-et-Cher)
Saint-Loup estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
30091 Stephenbrown
30091 Stephenbrown estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Stephen W. Brown, kuratoron de la Fondaĵo de la Observatorio Lowell ; li estas emerita tenanto de la katedro Edward M. Carson, instruisto pri merkatiko ĉe la Ŝtata Universitato de Arizono kaj strategia partnero de la grupo Insight. Li estis direktoro ĉe multenombraj estraroj de, precipe prezidento de la American Marketing Association.
Litia tioacetato
Litia tioacetato aŭ litia tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj litia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Litia tioacetato posedas 2 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, 1 oksigneatomon kaj 1 litiatomon. Litia tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj litiaj derivaĵoj. .
István Kopasz
István Kopasz [iŝtvAn kopas], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kopasz István estis hungara masonisto, arkitekto.
István Kopasz naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Szeged.
Biografio
István Kopasz frekventis metilernejon kaj iĝis masonisto. Li laboris ĉe parenco, kiu estis arkitekto. Kopasz estis talenta ankaŭ en desegnado kaj kalkulado, tial li estis sendita plulerni al Budapeŝto. Li akiris neuniversitatan diplometon en 1905. Tamen tio valoris laŭ nuna senco al arkitektura diplomo. Post lernado li hejmenvenis kaj iĝis kunulo en la familia firmao. Li edziĝis en 1908, post tri jaroj filino naskiĝis.
Gronlanda sendependeco
Gronlanda sendependeco estas politika aspiro de pluraj politikaj partioj (kiel Siumut, Inuit Ataqatigiit, Partii Naleraq, kaj Nunatta Qitornai), interesgrupoj kaj individuoj en Gronlando, al aŭtonoma teritorio en la Regno de Danio, por iĝi sendependa suverena ŝtato.
Nordia kaj Inuita koloniigo
La nuna loĝantaro de Gronlando konsistas plejparte el inuitoj kiuj originas de la Tull-homoj kiuj migris de la nordamerika kontinento en la 13-a jarcento, kaj iom post iom ekloĝis tra la insulo. La dana postulo pri la insulo devenas de la nordia setlejo en suda Gronlando kiu daŭris de ĉirkaŭ 980 ĝis la 15-a jarcento.
Esploristoj opinias, ke la plej fruaj nordiaj setlejoj en Gronlando originis de Islando. Akademiuloj kredas, ke Eriko la ruĝa establis kolonion en Gronlando en 985. Oni taksas, ke la islanda regado super Gronlando daŭris ĝis 1261. La Regno de Norvegio poste regis Gronlandon unuope de 1261–1319.
Tiuj nordiaj setlejoj malaperis dum la 14-a kaj frua 15-a jarcentoj, kiam la inuitoj estis la nuraj loĝantoj de la insulo, kaj disetendiĝis al la suda kaj okcidenta marbordoj, kaj estis preskaŭ sendependaj dum pli ol 200 jaroj ĝis la renovigo de eŭropa koloniigo. Malgraŭ tio, eŭropaj potencoj argumentis por la daŭra eŭropa laŭjure posedo de Gronlando.
3-Jodobenzoata acido
3-Jodobenzoata acido aŭ 3-jodobenzoata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la 3-3-jodobenzoila klorido aŭ oksidado de la 3-jodobenzila alkoholo. 3-Jodobenzoata acido estas blanka lumsensiva solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Jodobenzoata acido prezentas jodatomon kaj karboksilatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 5 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Gronlanda sendependeco
Eŭropa koloniigo de la 18-a ĝis la 20-a jarcento
Eŭropaj rilatoj kun Gronlando estis fortranĉitaj ĝis ili estis reestablitaj en 1721 per la misio de Hans Egede, kiu estis anstataŭigita per Moraviaj misioj. Eltenemaj, signifante loĝataj tra la tuta jaro, kolonioj estis establitaj, kaj tiuj provis kristanigi la inuitojn.
En ĉi tiu punkto la unuigo de Norvegio kaj Danio sub la unio Danio-Norvegio, konsideris Gronlandon kiel parto de sia teritorio. Tiu situacio finiĝis la 14an de januaro 1814 post kiam Norvegio estis apartigita de Danio kiel rezulto de la Napoleonaj Militoj en Eŭropo. Kiel rezulto de la interkonsento de Kiel, Danio ricevis plenan kolonian kontrolon al Gronlando baldaŭ poste. Inter 1814 kaj 1953, Gronlando estis kolonio, nek sendependa, nek parto de Danio, sed kontrolita rekte fare de la dana registaro.
Usona Protektorato kaj Okupo
Dum la Dua Mondmilito, Danio estis konkerita kaj regita de Nazia Germanio inter 1940 kaj 1945. Kiel rezulto, la Registaro de Danio kaj Usono subskribis interkonsenton por transdoni la protekton kaj kontrolon de Gronlando al Usono la 9-an de aprilo 1941 (la dana registaro estis reprezentita fare de la dana ambasadoro en Usono, ĉar Usono ne rekonis la danan nazian registaron). La unuaj fortoj alvenis en Gronlando la 7-an de julio 1941. Du flughavenoj estis konstruitaj fare de Usono kun plenlongaj startlejoj, kaj ĝis 2018 tiuj daŭre estas la ĉefaj internaciaj flughavenoj de Gronlando; tamen ili situas for de iu ajn loĝata loko.
Gronlando estis fakte sendependa dum tiuj jaroj kaj permesis al Usono konstrui militbazojn sur sia teritorio, malgraŭ dana neŭtraleco antaŭ la milito. Post la milito, Gronlando revenis al sia antaŭmilita situacio, la usonaj bazoj restis kaj Danio kun Gronlando kiel parto de la regno, aliĝis al NATO.
Paŝoj al sendependeco
En 1953 nova dana konstitucio integrigis Gronlandon en Danion, tiel la insulo estis reprezentita en la dana parlamento kaj estis rekonita kiel dana provinco nomita la Provinco Gronlando. En 1979 la dana registaro donis aŭtonomion al Gronlando, laŭ kio Danio retenas kontrolon de gamo da areoj inkluzive de eksterlandaj rilatoj, sekureco, valuto kaj la justico en Gronlando.
Kalvinana preĝejo (Keszthely)
La Kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo en urbo Keszthely (Hungario).
Gronlanda sendependeco
Paŝoj al sendependeco
En 2008 la civitanoj de Gronlando aprobis la referendumon pri aŭtonomio en Gronlando kun 75% da voĉoj favore al pli alta grado de aŭtonomio. Gronlando prenis kontrolon de policoj, la marbordan gardistaron kaj la justicon. La oficiala lingvo estis ŝanĝita de la dana al gronlanda la 21-an de junio 2009, kiu estas la nacia tago de Gronlando. La movo donas kontrolon pri la eksterlandaj rilatoj de Gronlando de komerco kaj aliaj areoj por kiuj ĝi respondecas. Gronlando havas reprezentantojn en Kopenhago, Bruselo, Rejkjaviko kaj Vaŝingtono.
Kalvinana preĝejo (Keszthely)
Historio
La unua mencio pri kalvinanoj en Keszthely okazis en 1634 dum dominado de turkoj, sed tiutempe estis plena religilibereco. Depost la turka erao la kontraŭreformacio disfrakis la kalvinanojn kaj en 1781, nur kelkaj kalvinanoj apartenis al la plej proksima kalvinana grupo en Galambok. Ekde 1893 la kalvinanoj apartenis eklezie al Nagykanizsa. En 1922 ili ricevis areon por konstrui kirkon, post 4 jaroj la grupo sendependiĝis de Nagykanizsa. La kirko estis konstruita en la jaroj 1931 kaj 1932. Dum la 2-a mondmilito la turo parte detruiĝis. La uzita orgeno estis aĉetita en 1968, poste ĝi estis plene renovigita. En 2007 la preĝejo ekstere estis renovigita.
Gronlanda sendependeco
Paŝoj al sendependeco
Kadre de la Leĝo pri Memregado de 2009 (sekcio §21), Gronlando povas deklari plenan sendependecon se ĝi volas atingi ĝin, sed devos aprobi ĝin en referendumo inter la gronlanda popolo. Enketo de 2016 montris, ke ekzistas klara plimulto (64 %) por plena sendependeco inter la gronlanda popolo, sed enketo de 2017 montris, ke ekzistas klara opozicio (78 %) se ĝi signifos malkreskon de vivnivelo.
Kalvinana preĝejo (Keszthely)
Konstruaĵo
La kirko imitas la eklezian arkitekturon de Transilvanio. La fasado estas malsimetria, dekstre la kvadrata turo altiĝas kun piramida turpinto. En la turo sola sonorilo loĝas.
Gronlanda sendependeco
Paŝoj al sendependeco
La eksa ĉefministro de Gronlando, Kopik Kleist, multfoje esprimis la bezonon diversigi la gronlandan ekonomion, kiu dependas ĉefe de fiŝkaptado, turismo kaj signifa ĉiujara subvencio de la dana ŝtato. La subvencio valoras ĉirkaŭ du trionojn de la buĝeto de la Gronlanda Registaro aŭ ĉirkaŭ kvaronon de la totala MEP. Ekonomia stabileco estas rigardata kiel la bazo por plena politika sendependeco de Danio. Kiam Kim Kilsen estis elektita de solida plimulto al la gvidanto de la plej granda partio por Gronlanda sendependeco Siumut en 2017, observantoj vidis ĝin kiel venko por la "Malrapida Sendependenco" frakcio anstataŭe de la "Sendependenco Nun" frakcio (Lia rivalo, Vitus Koyukhitsuk, argumentis por sendependeco eĉ se ĝi signifas perdi la grandan ĉiujaran stipendion de la dana ŝtato ). Dum debato en la dana parlamento (kiu inkluzivas ankaŭ reprezentantojn de Gronlando) en 2018, dana ĉefministro Lars Lecke Rasmussen diris, ke Gronlando devas klarigi ĉu ĝi volas resti parto de la regno aŭ esti sendependa. Se Gronlando fariĝos sendependa ŝtato, la ĉiujara subvencio de Danio al Gronlando ĉesos.
En 2008, propagandistoj pri sendependeco priskribis 2021 (la 300-an datrevenon de la dana kolonia regado) kiel daton por ebla sendependeco.
Kdanice
Kdanice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sobotka, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Sobotka. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Kdanice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,91 km². En la katastra teritorio Kdanice situas ankaŭ Trní.
Saint-Ouen (Loir-et-Cher)
Saint-Ouen estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ), tuj norde de Vendôme. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la samnoma kantono Vendôme.
Tetrafidaloj
La tetrafidaloj (Tetraphidales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (tetrafidacoj), 3 genrojn kaj 6 speciojn,. Ĝia tipa genro estas tetrafido.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Saint-Marc-du-Cor
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ), en la departemento Loir-et-Cher, kaj apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche (ĝis 2015: al la kantono Mondoubleau). Fine de en la komunumo vivis.
Geografio
Saint-Marc-du-Cor situas proksimume 55 kilometrojn nordokcidente de Blois kaj proksimume 63 kilometrojn nordoriente de Tours. La komunumo limas al Choue norde kaj okcidente, al La Chapelle-Vicomtesse nordoriente, al Romilly oriente kaj sudoriente, al Beauchêne sude kaj al Le Temple sudokcidente.
Novij Svit (Kalmiuskij rajon)
Novij Svit (Новий Світ) estas urbotipa loĝloko en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2019.
Mospine (stacidomo)
Mospine (Моспине, Моспино) estas fervoja stacio en Mospine (Donecka provinco), urbo en Ukrainio.
Carabias (Segovia)
Carabias [kaRAbjas] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, preskaŭ enmetita en la provinco Burgoso kaj en ties komarko Ribera del Duero, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. Ĝis 2016 la municipo nomiĝis Pradales, sed en Junio tiujare la municipo decidis ŝanĝi sian nomon al Carabias, kiel plej loĝata loĝloko de la municipo. Tiu alinomigo estis aprobita decembre 2016.​
La municipo estas komponita de la unuigo de tri loĝlokoj nome Carabias, Ciruelos kaj Pradales. Ĉiu el ili estis en aparta iama komunumaro, nome la jenaj:
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 25,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 50 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 20 el jaro 1991.
Ĝi distas 91 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 25 km de Aranda de Duero (Burgos), kaj 30 km de Sepúlveda; ĝi limas kun municipoj Fuentenebro, Honrubia de la Cuesta, Villaverde de Montejo, Valdelasfuentes (Navares de Enmedio), Navares de las Cuevas, Moral de Hornuez, Navares de Enmedio, Encinas, Fresno de la Fuente kaj Cedillo de la Torre.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj.
Preĝejo Sankta Ladislao (Nagykőrös)
La preĝejo Sankta Ladislao, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en urbo Nagykőrös (Hungario).
Historio
En tiu areo dum la mezepoko ekzistis kirko (kiu nun estas la Kalvinana preĝejo (Nagykőrös)), krome ankaŭ aliaj kirkoj jam malaperintaj. Dum dominado de turkoj la loĝantoj plejparte akceptis la novan religion kalvinismon kaj ili uzis la katolikan preĝejon (komence kun la katolikoj, poste nur la kalvinanoj). En 1763 Nagykőrös akceptis imperiestran armeon, ili venis kun armea katolika pastro. La diservoj okazis en la kazerno, sed ankaŭ la katolikaj loĝantoj povis partopreni en la mesoj. En 1778 la paroĥo estis refondita kaj funkciis en la kazerno, sed en 1789 la armeo forlasis la urbon. Pli nova katolika kirko estis konstruita inter 1781-1787, samtempe ankaŭ paroĥo kaj lernejo. La orgeno estis kreita en 1843 kaj trakonstruita en 1930. La preĝejo estis renovigita en 1907 kaj 1974.
Konstruaĵo
La preĝejo situas laŭ placo. La kirka fasado estas simetria, sed maldekstre domo kontaktiĝas (eble la paroĥejo). En mezo de la kirka fasado estas la ĉefenirejo, plej supre la unusola kvadrata turo situas. La turo havas 3 sonorilojn. Inter la enirejo kaj turo estas niĉo, ene statuo. Interne la baptujo estis farita en 1745. János Donát pentris la ĉefaltaran bildon, kiu prezentas batalon de Ladislao la 1-a (Hungario). La ĉefaltaro kaj la predikejo estis faritaj en fino de la 18-a jarcento.
Kermeso okazis en 27-an de junio.
Saint-Viâtre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Saint-Martin-des-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir. La loĝantoj nomiĝas Saint-Martinois.
Geografio
La loĝloko situas proksimume 48 kilometrojn nordokcidente de Blois. Saint-Martin-des-Bois estas ĉirkaŭata de la najbaraj komunumoj Saint-Jacques-des-Guérets norde kaj nordokcidente, Montoire-sur-le-Loir norde kaj nordoriente, Lavardin oriente, Saint-Arnoult sudoriente, Monthodon sude, Les Hermites sudokcidente (tiuj du en la apuda departemento Indre-et-Loire), Les Hayes okcidente kaj sudokcidente kaj Ternay okcidente.
Trní (Sobotka)
Trní estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sobotka, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudokcidente de Sobotka. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Trní situas en katastra teritorio Kdanice kun areo 3,91 km².
The Jeff Beck Group
The Jeff Beck Group estis brita rok-bando formita en Londono en Januaro 1967 fare de iama gitaristo de the Yardbirds nome Jeff Beck. Ilia plinoviga alproksimiĝo al pez-sona bluso, ritmenbluso kaj rok-muziko faris gravan influon en pop-muziko.
Iamaj membroj estis Jeff Beck, Rod Stewart, Ronnie Wood, Jet Harris, Dave Ambrose, Clem Cattini, Viv Prince, Aynsley Dunbar, Micky Waller, Roy Cook, Nicky Hopkins, Tony Newman, Alex Ligertwood, Max Middleton, Clive Chaman, Cozy Powell kaj Bobby Tench. La unua grupo funkciis el 1967 ĝis la 24a de Julio 1972, kiam la the Jeff Beck Group estis oficiale disbandigita.
Péter Lipcsei
Péter Lipcsei [lipĉei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lipcsei Péter estis hungara futbalisto (mezulo), trejnisto.
Péter Lipcsei naskiĝis la en Kazincbarcika.
Biografio
Péter Lipcsei futbalis en la loka junulara teamo inter 1987-1990, poste jam en ĉefurba plenkreska prestiĝa futbalklubo plurajn jarojn (tamen kun interrompoj eksterlande). En tiu periodo li ludis resume en 494 matĉoj kun 108 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1991–2005 58-foje kun sola golo. Li finis la aktivan futbalon en 2010, sed post 2 jaroj li estis trejnisto. Li edziĝis en 1992, lia edzino naskis 2 filojn en 1992 kaj 1997. Li ricevis sportajn premiojn.
Zajakury
Zajakury estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sobotka, troviĝanta en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudoriente de Sobotka. En ravino en nordorienta rando de Zajakury fontas rivereto Žehrovka. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Zajakury situas en katastra teritorio Lavice kun areo 2,28 km².
Pariza tombejo de Thiais
La pariza tombejo de Thiais (Cimetière parisien de Thiais) estas unu el la parizaj tombejoj ekster Parizo, situanta en la urbo Thiais, en la departemento Val-de-Marne (Francilio).
Ĝi estas la dua plej granda pariza tombejo, fakte ĝiaj dimensioj estas pli malgrandaj ol tiuj de la pariza tombejo de Pantin. Interne, proksimume arboj estas plantitaj kaj ĝi estas dividita en 123 numeritajn sekciojn; entute troviĝas proksimume  tomboj.
La tombejo estis inaŭgurita en oktobro 1929, tial ĝi estas la plej lastatempa el la parizaj tombejoj ekster Parizo. Ĝi estas rekonita kiel kosmopolita tombejo, kie homoj de diversaj religioj estas entombigitaj.
34475 Zhangyuhui
34475 Zhangyuhui estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Zhang Yuhui, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Duagrada Lernejo filiata al la Universitato Jiao Tong de Ŝanhajo (上海交通大学) (Ŝanhajo, Ĉinio).
Anton Granig
Anton GRANIG (naskiĝinta la en Großkirchheim-Mitten, ekzekutita la  en Stein an der Donau) estis romkatolika pastro, aŭstra teologo kaj rezistanto kontraŭ la nacisocialismo.
Vivo
Estante filo de kamparano li devis post la frekvento de lernejo en Großkirchheim-Döllach helpe labori farme antaŭ povi iĝi gimnaziano en la aĝo de 18 jaroj. Post abiturientan ekzamenon trapasitan en 1928 ĉe la Ŝtata gimnazio de Klagenfurt li ekstudis samjare teologion Klagenfurte ĉe la porpastra seminario. En 1932 li estis ordinita sacerdotecen. Lia unua posteno estis helppastreca en la klagenfurta kvartalo Viktring kaj en Spittal. En 1934 li petis dungiĝan paŭzon por povi plistudi. Paralele li animzorgantis helpe por perlabori la studokostojn: en junio 1936 li doktoriĝis pri la temo Paulus als Seelsorger (animzorgantaj aspektoj de Paŭlo el Tarso) ĉe la Universitato de Graz. En Karintio li iĝis sekretario de la Jozefo-fratio kies estradon li transprenis en 1941 post la forpaso de Franz Zach.
Dimanĉe kaj festotage li estis predikisto dum frumatenaj diservoj je la Preĝejo Sankta Egidio en Klagenfurt kie li lernis detalojn pri la zorgojn kaj maltrankviliĝojn de la milite tuŝita popolo. Ĉe la konvento de la Elizabetaninoj li honorofice manaĝeris ekonomiajn aferojn. Popole lia nekomplika kaj populara sinteno tre ŝatiĝis; sed lia engaĝiĝo por la Jozefo-fratio alfrontis obstaklojn metitajn fie fare de la nazioj.
Rezistadmovadane
Granig estis, krom la politikistoj Eduard Pumpernig kaj Karl Krumpl, unu el tri fondintoj de la Kontraŭfaŝisma Liberigmovado de Aŭstrujo (AFÖ); li ankaŭ profunde studis la ideologiajn radikojn de la nazioj. Ofte li (nesingarde) invitis Pumpernig al sia hejmo. Granig verkis diversajn alvokojn al rezistado. La pamfletoj estis presitaj en la klostro de la franciskanoj en Vieno. En aprilo 1943 Pumpernig parolis kun la suboficiro Arthur Trattler, la stab-apotekisto Romuald Gager kaj aliaj anoj de Wehrmacht. Ili planis krome kunlaboron kun slovenaj grupoj. Pumpernig verkis la alvokon Österreicher, Kärntner, Brüder und Schwestern der unterjochten Nationen (adresitan al aŭstroj, karintianoj, gefratoj de ĉiuj subjugitaj nacioj) kaj atingis de Granig la disponigon de 2000 paĝoj da papero presotaj Viene. En majo 1943 la du movadanoj ankaŭ interkonsentis doni ekzempleron de la nova flugfolio al la ambasadoro de Svedujo kaj episkopo Andreas Rohracher promesis pagi la tuton. En majo 1943 oni parolis eĉ pri ebla atenco kontraŭ la goviestro Friedrich Rainer. Granig plurfoje proponis eksplodigojn de fervojpontoj kaj atencojn kontraŭ anoj de Gestapo en Klagenfurt. Ĉar Pumpernig kontinuigis la falsadon de forpermesatestiloj li suspektigis sin kaj estis arestita en la 3.6.1943; Granig malliberiĝis la 17-an de junio laŭ arestordono de la berlina Popola tribunalo. Kondamno je mortopuno estis en la 11-a de aŭgusto 1944. Diversaj petoj pri malkondamno pro mildeco estis vanaj.
Honoroj
En la urbokvartalo Welzenegg en Klagenfurt oni nomis straton por li Anton-Granig-Gasse.
Ŝtata Teatro je Cottbus
La Ŝtata Teatro je Cottbus (germane: Staatstheater Cottbus) estas la ununsola siaspece en Brandenburgio (Cottbus, Germanujo, Schillerplatz 1). Kovrante kvar artokategoriojn ĝi ofertas de propra ensemblo prezentatajn dram-kaj muzikteatraĵojn, operojn, operetojn, muzikalojn, baletojn. Ankaŭ nuraj orkestraĵoj okazas.
En 2013 venis pli ol 130 miloj da vizitantoj.
Historio
Ŝuldas oni la konstruiĝon al la burĝaro ĉar uloj de la flora tekstilindustrio vekis intence ankaŭ kulturajn interesojn en la urbanaro je la komenco de la 20-a jarcento. En 1905 vokitis al arkitekta konkurso kaj venkis Bernhard Sehring kiu jam estis furorinta per la konstruo de Theater des Westens en Berlino. La konstruaĵo en Cottbus do iĝis ties plej matura atingo estante majstroverko de Secesio. Lerte unuiĝis ĉi tie arkitekturo kun artmetio, pentrado kaj plastiko.
Inaŭguro solena eblis post nur 16 monatoj en la 1.10.1908 per la prezentado de la lessing-a dramo Minna von Barnhelm. La lokuloj ege ŝatis operetojn dume dramteatraĵoj malpli entuziasme bonvenigitis. Pro manko de propra operensemblo la unua intendanto Max Berg-Ehlert elpensis Monatsoper: je la sezonofino oni enscenigis dum tuta monato nur operojn kun gastludantoj el aliaj urboj. Nur ekde 1912 la nova direktoro Otto Maurenbrecher instaligis proprajn orkestron kaj operensemblon.
En 1945 urbanoj malhelpis la eksplodigon de la operejo kiu dummilite servis ankaŭ kiel municia stokejo. Restaŭradoj en al 1980-aj jaroj forigis ĉiujn damaĝojn kaj novaj aferoj en plena harmonio kun la historia arkitekturo enmetitis. Remalfermiĝo venis en 1986.
En 1992 la teatrejon ekposedantis la federacia lando Brandenburgio. Inter 1993 kaj 2003 intendantis Christoph Schroth antaŭ Martin Schüler. Diversloke (i.a. ĉe Kammerbühne) ofertitis bunta gamo da teatraĵoj kaj koncertoj. Tiam multa renomo eĉ eksterregione gajneblis. Post kvereloj inter Schüler kaj muzikdirektoro Evan Christ elektitis estrecen provizore en julio 2018 René Serge Mund. En aŭgusto 2020 startis la erao de Stephan Märki. Pro artista novorientiĝo iĝis nova dramdirektorino Ruth Heynen kies deĵoro finiĝis post nur unu jaro. Ekde la sezono 2022/23 posteulas trio kun Franziska Benack, Armin Petras kaj Philipp Rosendahl.
Premioj
La Max-Grünebaum-fondaĵo alĵuĝas ĉiujare premiojn, jene en/al:
Parfondeval (Orne)
Parfondeval estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Parfondevalais.
34477 Muntz
34477 Muntz estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Benjamin Muntz, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la H.C. Ørsted Gymnasiet en Lyngby (Danio).
Universitata biblioteko de Bălți
Scienca universitata biblioteko (Biblioteca Științifică Universitară din Bălți, mallongigo: BȘ USARB) apartenas al la Universitato de Bălți, Moldavio, situante en Bălți ĉe Pușkin-strato 38. Direktoras Elena Harconița.
Historio
Ĝi fonditis en 1945 kune kun la establo de Eduka instituto (Institutului Învățătoresc) kiu nur poste promociiĝis je unversitato. Unue ĝi troviĝias ene de la nuna altlerneja rektorejo sur nur 36,6 kvadratmetroj. En 1978 ĝi ŝanĝiĝis je scienca biblioteko. Unu jaron poste konstrulaboroj por nova konstruaĵo ekis sub la egido de la arĥitektoj A.L. Zolotuhin, P. Teajko, T. Dima kaj la teĥnikkunordiganto Faina Tlehuci. En la jaro 1986-a sukcesis inaŭguro de la ejo kvaretaĝa kaj spaco de 6 miloj da kvadratmetroj. Projektoj por ĝi estis komenciĝintaj jam en la 1970-aj jaroj.
Inter aliaj la estraro de la pegagogia Alecu-Russo-instituto kaj vicrektoro Nicolae Filip tre engaĝiĝis por ricevi domon modernan - kaj unikan siaspece. . Ekde 1986 Bălți estis la ununura urbo de la lando kun tiel bone ekipita biblioteko. Ende de nur kvin semajnoj kolektiĝis libroj kaj gazetoj el diversaj lokoj ĉi-tien. Eĉ hodiaŭ temas pri unu el la plej grandaj bibliotekoj de Orienta Eŭropo. .
Kolektoj
BȘ USARB posedas pli ol unu miliono da dokumentoj en 57 lingvoj. Ĝi havas ĉiujn ekezmeplroj de la Cartier-libroj kaj po unu ekzemplero de ĉiuj libroj eldonitaj en Moldavio. .
4-Jodobenzoata acido
4-Jodobenzoata acido aŭ 4-jodobenzoato de hidrogeno estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la 4-jodobenzoila klorido aŭ oksidado de la 4-jodobenzila alkoholo. 4-Jodobenzoata acido estas blanka lumsensiva solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Jodobenzoata acido prezentas jodatomon kaj karboksilatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 5 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Tetrafidacoj
La tetrafidacoj (Tetraphidaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo tetrafidaloj (Tetraphidales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 6 speciojn. Ĝia tipa genro estas tetrafido.