cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Negredo
Situo
Negredo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 987 m super marnivelo; je 62 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 190 km el Toledo, je 122 km el Madrido, je 537 km el Barcelono kaj je 360 km el Valencio. La areo de ties teritorio estas de 18,34 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°01′37″N 2°51′31″Ok.
Historio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam ĉirkaŭ 200 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 199 loĝantoj en 1930 al 15, tio estis oni perdis presakxu 200 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Negredo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Negredo kie oni falis al la nunaj 15.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Via mono aŭ via vivo
Via mono aŭ via vivo (originale: Your money or your life) estas furorlibro verkita de usonanoj Vicki Robin kaj Joe Dominguez en la jaro 1992. Oni tradukis la libron en multaj lingvoj, ankoraŭ ne en Esperanto. Surbaze de sia propra sperto la aŭtoroj proponas naŭpaŝan metodon por “ĉesi esti sklavo de la mono kaj plibonigi sian vivon ”.
Sur la dors-kovrilo de la hispanlingva versio oni listas jenajn subcelojn de ĉi tiu libro:
La aŭtoroj ade emfazas ke ĉi tiuj naŭ paŝoj estas tutaĵo, kaj ke oni devas do sekvi ĉiujn por atingi la celon deziratan. Krome, oni sekvu ilin pro plezuro, kun ludema sinteno, pro amo al vivo kaj tute ne pro kiu ajn devigo aŭ kulposento.
La aŭtoroj
Joe Dominguez estis sukcesa mon-investisto ĉe Wall Street antaŭ ol emeritiĝi 31-jara. Ekde tiam li ne plu akceptis monon kontraŭ sia laboro. Li forpasis je la 11-a de januaro de 1997.
Vicki Robin diplomiĝis kun laŭdoj ĉe Brown University kaj poste ekpaŝis kiel filma kaj kina aktoro en Novjorko.
Ili estis paro. Kune ili estigis neprofitcelan asocion, The New Road Map Foundation (Fondaĵo Nova Veturmapo), por disvastigi la principojn de sia libro. Ĉi-tiuj enkalkuleblas en la movado konata kiel Simpla Vivo, kiu celas ke la homoj simpligu sian vivon materie por memregi denove sian vivon, aliproprigitan pro konsumismo, kaj kunlabori santempe al kreado de daŭuripova socio respektema pri homoj kaj naturo. Tre rilata al la movado por simpla vivo estas la soci-politika movado por Daŭripova Nekresko.
József Steiner
József Steiner [jOĵef ŝtejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Steiner József estas hungara elektra inĝeniero, baptista pastro, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
József Steiner naskiĝis la en Szentendre.
Biografio
József Steiner maturiĝis en teknika mezlernejo, poste li akiris inĝenieran bakalaŭron en Altlernejo Kandó en Budapeŝto en 1991. En la sekvanta jaro dum soldatservo li akiris plian bakalaŭron en milita altlernejo. Inter 1993-1997 li studis en la baptista teologia akademio (en la lasta jaro li akiris teologian diplomon), samtempe li instruis en teknika mezlernejo. Post siaj studoj li translokiĝis al en:St. Joseph, Michigan, kie li estis pastro. Hejmenveninta en 1999 li fondis eklezian grupon en Budakalász, en 2008 en Debrecen. En 2010 li akiris pli altan teologian diplomon (MA) eksterlande, en 2018 sciencan gradon (Ph.D) en Kalvinana Teologia Universitato de Debrecen. Ekde 2015 li estis baptista pastro de Tahitótfalu, krome li instruis en mezlernejo kaj eklezia lernejo. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
30-a de marto
La 30-a de marto estas la 89-a tago de la jaro (la 90-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 276 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 30-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Držkovce
Bazaj informoj
Držkovce (drĵkovce), hungare Deresk (dereŝk) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1243 en formo "Durusk" apartenanta al la reĝo. En 1910 loĝis en Deresk 846 da homoj, (802 hungaroj, 3 slovakoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Deresk rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. La loĝantoj longe okupiĝis pri argilopotoj. En 2001 loĝis en Držkovce 504 da homoj, (347 hungaroj, 112 ciganoj, 34 slovakoj, unusola polo).
Luteranismo
La movado de Luteranismo estas grupo de konfesioj de protestantisma kristanismo. Ĝi devenas de Marteno Lutero en la frua 16-a jarcento.
Luteranismo kaj Kalvinismo
Oni povus resumi la malsamecon inter Luterismo kaj Kalvinismo dirante, ke la Luteristoj pensis jene: «Ni prenu katolikismon tia, kia ĝi estas, kaj ni forigos ĉion, kio kontraŭas la Biblion»; dum la Kalvinistoj opiniis: «Katolikismo tiel pervertis kristanismon, ke estas prefere forigi ĉion kaj rekonstrui tute la organizaĵon, forigante ĉion, kio ne estas en la Biblio.» Tiel la vakskandeloj sur la altaroj estis konservitaj de la unuaj, ĉar ili ekzistis antaŭ la Reformacio kaj oni trovas nenion en la Biblio, kio ilin kondamnas; sed la duaj ne konservis ilin, ĉar nenio en la Biblio konsilas ilian uzadon.
La rezulto estas, ke Kalvinisto, kiu eniras por la unua fojo en luteristan preĝejon, havas la impreson eniri en katolikan. Verdire la limo inter la du religiaj formoj ne estas foje tre neta kaj reciprokaj influoj okazis. En Alzaco, ekzemple, la superanta luterismo estis tamen influata de kalvinismo: en ĝi, ekzemple, ne ekzistas episkopoj kaj la germana imperiestro Vilhelmo la 2-a trovis oponon, kiun li ne atendis, kiam li volis starigi luteristan episkopon en Strasburgo.
Luteranaj eklezioj
Vidu: Kategorio:Luteranaj eklezioj
Odyssey 1TL200
Odyssey 1TL200 estis unua videoludilo. La videoludilon fabrikis firmao Magnavox laŭ patento de Ralph Baer. Odyssey 1TL200 aperis en 1972, tamen ne rolis apartan videoludilon, sed estis ilo por plimultigi vendadon de televidiloj. Teknike la videoludilo aspektis tre simple - neniaj icoj, nur 40 transistoroj kaj 40 diodoj. Odyssey 1TL200 kostis 100 $ kaj kompletiĝis per kelkaj ludoj, 2 ludregiloj, 6 ludkartoj, ludmono kaj porludaj aksesoraĵoj.
János Ángyán (kemiisto)
János Ángyán [jAnoŝ AndjAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ángyán János estas hungara-franca kemiisto, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
János Ángyán naskiĝis en 1956 en Pécs.
Biografio
János Ángyán akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En la studjaro 1979 li pasis tempon en franca instituto helpe de franca stipendio. En 1980 li edziĝis, baldaŭ li havis 9 gefilojn. En la sama jaro li eklaboris en signifa kemia uzino de Budapeŝto. En 1986 li esploris en Toronto kaj Parizo. En 1989 li kandidatiĝis (CSc), en la sama jaro li esploris en Parizo en universitata instituto. En 1990 li pasis tempojn en Stuttgart kaj Bonn helpe de stipendio, en la sekva jaro li esploris en universitato de Nancy, kie la habilitiĝo okazis en 1996. Li ricevis la rangon esplorista profesoro en 2000, en la sekva jaro li estis gastoprofesoro en universitata instituto en Vieno. En 2005 li fondis sendependan esploran grupon en Nancy. En la studjaro 2013 li havis stipendion en kemia instituto de Universitato de Panonio. Li ricevis hungaran memormedalon en 2015.
Calvert
Calvert estas krome familia nomo de :
NGC 3261
NGC 3261 (aliaj indikoj — ESO 263-40, MCG -7-22-15, AM 1026-442, IRAS10268-4423, PGC 30868) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Calvert
Calvert estas nomo de pluraj usonaj lokoj:
Pliaj lokoj:
Evelyn Wrench
Sir John Evelyn Leslie WRENCH - naskiĝis la 29-an de oktobro 1882 en la vilaĝo Brookeborough, graflando Fermanagh, Nord-Irlando; mortis en decembro 1966 en Londono - estis brita ĵurnalisto kaj aktivulo pri internacia kompreniĝo. Li estis la filo de Frederick Stringer Wrench (1849-1926) kaj Charlotte Mary Bellingham (1848-1935).
Ekde la aĝo de 15 jaroj, li pasigis siajn edukadon, malproksime de la gepatroj, en 1896 en la lernejo Summer Fields Preparatory School Oksfordo, provinco Oxfordshire, Anglio, kaj de 1896 ĝis 1899 en la altlernejo Eton College, kie li estis memorigata pro sia bonkoreco al novaj knabaj lernejanoj kaj kiel la plej bonaspekta tiutempa lernejano.
Post 1899, li vojaĝis tra kontinenta Eŭropo por lerni plurajn lingvojn, kun la ideo poste eniri la britian diplomatan servon. Li rimarkis, kiom pli evoluigita la komerco per bildaj poŝtkartoj estis en kontinenta Eŭropo kompare al Britio, kaj reveninte al Britio en 1900 fondis firmaon pri bildaj poŝtkartoj kiu baldaŭ estis la plej granda tiuspeca entrepreno tutlande. Tamen la firmao bankrotiĝis en 1904, precipe pro tro rapida ekspansio kaj manko de sufiĉa kapitalo - tamen la iniciato montris la entreprenemon de la junulo kaj neniel malaltigis lian reputacion.
La posta barono Northcliffe estis observinta la kvalitojn de Evelyn Wrench kaj en 1904 invitis lin eniri lian profesian teamon: Li estis eldonisto de la gazeto The Overseas Daily Mail kaj aldone ekde 1907 manaĝero de la internacia departemento de la eldonejo Amalgamated Press. Wrench tamen ne tiom interesiĝis pri ĵurnalisma kariero kiom pri siaj vizioj de internaciisma evoluo de la anglalingva Komunumo de Nacioj, kiujn li havis depost vojaĝoj al Kanado kaj Usono.
Pasie volanta fari pli personan kontribuon al la pliunuigo de la Brita Imperio, li en 1910 fondis la organizaĵon Royal Over-Seas League ("Reĝa Transmara Ligo") por kuraĝigi internacian interkompreniĝon. La ligo estis finance memstara organizaĵo aktiva en la tuta Komunumo de Nacioj, ofertinta klubejojn, konferencojn, kaj privatajn restoraciojn en Londono kaj Edinburgo, organizis artajn kaj muzikajn konkursojn de la membraj etnoj en la Komunumo de Nacioj, kaj evoluigis bonfarajn projektojn en pluraj landoj. En 1918 la ligo estis kunigita kun la Patriotic League of Britons Overseas ("Patriota Ligo de Britoj Transmaraj"), kun kiu jam antaŭe ekzistis komunaj projektoj, kaj pluekzistis sub la liga nomo. Evely Wrench donis sian plenan entuziasmon kaj energion en tiun organizaĵon, en 1912 finis siajn ĵurnalistajn postenojn, kaj en 1912-1913 faris pli ol 100 000-kilometran vojaĝon tra la transmaraj teritorioj de la Brita Imperio. La ligo antaŭ dum la Unua Mondmilito prosperis kaj aktivis. En 1923, la societo prenis la pli simplan nomon Overseas League ("Transmara Ligo").
Estinte brita soldato inter 1917 kaj 1918, li post la milito fondis la organizaxon English-Speaking Union ("Anglalingva Unio") de la Komunumo de Nacioj - laŭ li
La unio rapide post sia fondo absorbis la organizaĵon Atlantic Union ("Atlantika Unio"), kaj estis tre aktiva dum la Dua Mondmilito, kiam interalie ĝi kreis la tabakan fondaĵon "Sir Evelyn Wrench" por provizi monon por disdono de tabako al la soldatoj de la aliancanaj armeoj.
En 1920, li fondis ĝemelan samnoman union en Usono. La unua prezidanto de tiu organizaĵo estis la eksa usona prezidanto William Howard Taft.
La tria granda projekto de Evelyn Wrench estis la Asocio ĉiupopola, angle All Peoples' Association, fondita en 1930. Male al la unuaj du, iusence patriotismaj projektoj, tiu ĉi organizaĵo kun la celo sen ajna diskriminacio subteni amikecon inter la mondaj popoloj, malsukcesis post vivo de nur sep jaroj: La celaro de la asocio por la epoko estis tro idealismaj. La asocio, kies sidejo estis en Londono, deklaris fari nenian distingon de raso, rango, kredo, koloro aŭ politika partio kaj deziris kunlabori kun ĉiu organizaĵo, celanta mondamikecon kaj internacian kunlaboron. La membreco ne konfliktu kun la devoj de civitano aŭ kun lojaleco al la propra lando. APA klopodis interkonigi la popolojn per kontakto persona, per la preso, per radio, per korespondo, kaj per interŝango de universitataj profesoroj, studentoj kaj ĵurnalistoj; kaj sentigi al alilandano, ke li estas en hejma atmosfero, kie ajn li troviĝas.
Asocia subkomitato estis starigita por konsideri la helplingvan demandon. Esperanto estis unu el la lingvoj studataj (parolataj) ĉe la lingvovesperoj de la Londona filio. La membreco estis organizita en naciaj kluboj, kiuj ofertis vesperajn prelegojn, bibliotekojn, magazinojn kaj lingvokursojn. Membreco en iu ajn landa klubo aŭtomate signifis membrecon en la tutmonda organizaĵo.
La asocio aparte provis fortigi la kompreniĝon inter angloj kaj germanoj en la 1930-aj jaroj, sed tiu celo iĝis pli kaj pli malrealisma kiam Nazia Germanio iĝis pli kaj pli malinternaciema kaj naciisma ŝtato post 1933 kaj kiam jam sentiĝis la alproksimiĝo de la posta Dua Mondmilito. Nelaste pro tiu akcentado de angla-germana interkompreniĝo, la organizaĵo bankrotiĝis kaj malfondiĝis en 1936. Aparte la publikigo de lia libro "I Loved Germany" ("Mi amis/amus Germanion") okazis en malfavora tempo kaj estis miskomprenata fare de kontraŭnaziaj britoj.
En majo 1937, en la Katedralo de Sankta Paŭlo de Londono li edziĝis al sia kuzino Hylda Henrietta Brooke (1879-1955). En 1940 ili ekvojis al vojaĝo tra Kanado, Usono, Nov-Zelando kaj Aŭstralio. Revenvoje ili en 1941 promilite devis resti en Barato, kaj tie servis en britaj-usonaj rilatoj. Evelyn Wrench inter 1942 kaj 1944 havis la postenon de oficisto pri britaj-usonaj rilatoj de la Registaro de Barato, posteno aparte kreita por li fare de la brita Vicreĝo de Barato.
Post la Dua Mondmilito, Evelyn Wrench aparte dediĉis sin al verkado de pluraj libroj, kiuj celis fokusigi kaj pludoni liajn idearojn. Li pluengaĝiĝis en la socia vivo, fondis iujn pliajn organizaĵojn, kaj estis publike alte aprezata. Memora diservo okaze de lia morto okazis la 9-an de decembro 1966 en la kripta kapelo de la Katedralo de Sankta Paŭlo de Londono. Li restis senfila.
Căianu
Căianu [kəjanu] (hungare: Magyarkályán) estas komunumo en Rumanio oriente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 1 268 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2 700 (rumanoj, 8% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1326. Ĝi estis hungara-rumana vilaĝo en la mezepoko. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre apartenas al ĝi Vaida-Cămăraş. Căianu Mic (Kiskályán) eliĝis el tiu vilaĝo.
(51351) 2000 QO218
(51351) 2000 QO218 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Korea Poŝtmarka Muzeo
La Korea Poŝtmarka Muzeo (조선우표박물관) estas muzeo en Pjongjango, en la centra urba kvartalo Chung-guyŏk. Ĝi malfermiĝis en aprilo, 2012. La muzeo montras la 130-jarajn poŝtmarkajn historiojn de Koreio kaj hodiaŭa Nord-Koreio, inkludante la unuan poŝtmarkon en Koreio kiu eldoniĝis en oktobro, 1884.
Krassó-Szörényi Lapok
Krassó-Szörényi Lapok estis hungara, pli poste rumania hungara gazeto. Ĝi ekiris kiel politika semajngazeto en 1878 en Lugos.
Historio
Ĝi estis fondita de la tipografo János Virányi. Ĝia respondeca redaktoro kaj eldonisto estis en 1919 József Szidon. En 1920 la posedanto estis István Sulyok, kiu redaktis ĝi kune kun János Botos kaj Emil Horváth. De 1924 redaktis ĝin József Serényi, de 1926 Andor Arató. Ĝi fariĝis duonoficiala organo de la sekcio de Lugoj de OrMaP kaj ĝi aperis dufoje semajne. De 1928 ĝi estis la posedaĵo de la presejo Husvéth kaj Hoffer. De 1937 ĝia titolo, pro deviga uzado de loknomoj nur en rumana lingvo, ŝanĝiĝis al Caraş-Severini Lapok ĝis 1938. Ĝi ĉesis en 1939.
Linden-muzeo Stuttgart
La Linden-muzeo (germane: Linden-Museum Stuttgart) en Stutgarto (Stuttgart, Germanio), estas ŝtata muzeo pri etnologio.
Ĝi apartenas al la plej grandaj etnologiaj muzeoj en Eŭropo. Krom specialaj ekspozicioj laŭokazaj ĝi montras daŭrajn ekspoziciojn pri ekstereŭropaj etnoj en la departementoj Afriko, Mezoriento, Sudazio, Orienta Azio, Suda Pacifiko, Nordameriko kaj Sudameriko.
Historio
Industriistoj el la regiono de Stutgarto en 1882 fondis la asocion Württembergischer Verein für Handelsgeographie und Förderung Deutscher Interessen im Ausland e.V. (Virtemberga asocio por komerca geografio kaj la antaŭenigo de germanaj interesoj en eksterlando) por stimuli geografion, ekonomion kaj kulturon. Ĝi starigis tiel nomatan Handelsgeographisches Museum (Komercgeografia muzeo). La muzeo estas nomita laŭ la prezidanto de la asocio Karl Graf von Linden. Li en 1889 ŝanĝis ĝin al etnologia muzeo laŭ sciencaj principoj. Ĝia hodiaŭa konstruaĵo estis konstruita en 1911 en stilo de novklasikismo.
(15480) 1999 CB14
(15480) 1999 CB14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Longhena
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brandico, Corzano, Dello kaj Mairano.
Kristana patrono estas la sankta Dionizio la Areopagano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Gvidŝovitaĵo
Gvidŝovitaĵo en la geologio nomiĝas la de glaĉeroj transportitaj ŝovitaĵoj, por kiuj indikeblas mallarĝe limigita originregiono, tiel ke oni povas ekkoni la fluovojon de antaŭaj glaĉeroj kaj enlandglaciaj amasoj.
Tipaj gvidŝovitaĵoj por la norda Mezeŭropo estas la rombaj porfiroj originaj el Skandinavio, kies limigita originregiono situas ĉirkaŭ Oslo, aŭ la Aland-apakivo, kiu estis transportita for de la Alandinsuloj en la Balta Maro al Mezeŭropo.
Konata gvidŝovitaĵo origina el la Alpoj estas la juliopaseja granito. Origina de la Juliopasejo, tiu granito estis transportita de la Rejn- kaj Eno-glaĉeroj, kiuj dum la glaciepoko granddistance forŝoviĝis, ĝis en la Antaŭalpojn.
Plévin
(jen france, bretone Plevin) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ralph Baer
Ralph BAER (naskiĝis en Pirmasens, Germanio, mortis  en Manchester, Nov-Hampŝiro, Usono) estis germandevena usona inventisto, «patro» de videoludoj, kiu en 1966 inventis teknikon por prezenti sur TV-ekrano signalon de «porludaj aparatoj». En 1970 aperis unua komerca specimeno. En la ludo estis prezentita ping-pong (teniso-simila ludo) – du ekranigitaj rakedoj frapis saltantan pilketon. En 1972 kun firmao Magnavox estis produktita unua konzolo Odyssey 1TL200.
Baer iris al Usono tra Nederlando en 1938, kiam liaj judaj gepatroj foriris el nazia Germanio.
Longone al Segrino
Longone al Segrino estas komunumo de Italio.
17437 Stekene
17437 Stekene estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Stekene en Orienta Flandrio, kies kirko havas turon de la 13-a jarcento.
László Gabányi
GABÁNYI László [gaba:nji lAslO], estis hungara aktoro naskita en Kolozsvár la 8-an de decembro 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de januaro 1943. Lia patro estis Árpád Gabányi (same aktoro).
Kariero
László Gabányi debutis en 1899 en Békés kaj poste ludis en Békéscsaba, Kolozsvár, Zombor, en Teatro Király, en Kecskemét, en Teatro Intim, en Budapeŝta Cabaret Teatro, en Modern Teatro, en Royal Orfeum kaj fine ekde 1913 en la Nacia Teatro (Budapeŝto) ĝis sia morto.
Roches BE
Roches estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 225 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Roches situas en vallarĝiĝo de Birs sub la ravino de Moutier inter Moutier kaj Delemonto. La rivero Birs trafluas la komunumo de nordo al sudo oriente kaj okcidente de ĝi leviĝas la rokoj de la ĵurasaj montoĉenoj, kiujn la ravino de Birs distransĉas. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Roches mem ankaŭ la vilaĝeto Hautes-Roches, kiu situas proksimume unu kilometron okcidente de Roches sur alteco de 733 m s.m. sur teraso de la Monto de Moutier.
Trafiko
Tra Roches pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Moutier al Delemonto. La stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al Bazelo ne plu estas servata ja de kelkaj jaroj. Nuntempe la komunumo Roches estas konektita al la publika transportreto per la buslinio de Moutier al Delemonto. Norde de Roches ekzistas alveturejo al la svisa aŭtovojo A16.
Historio
La unua dokumenta mencio de Roches datiĝas el la jaro 1308 kiel Roschers. Dum mezepoko ĝis la Franca Revolucio Roches apartenis al la paroĥaro Moutier-Grandval, kiu siavice apartenis al la Princepiskopejo Bazelo. De 1798 ĝis 1813 Roches apartenis al Francio, unue al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 Roches per la Viena Kongreso estis atribuita al la Kantono Berno kaj fariĝis parto de la distrikto Moutier, kiu je la 1-a de januaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berna Ĵuraso.
Fritz von Wille
Friedrich (Fritz) Gustav August Julius Philipp Rudolf von Wille (21a de aprilo 1860 en Weimar; 16a de februaro 1941 en Düsseldorf), estis germana pejzaĝpentristo kaj posedanto de la Burgo Kerpen (1911–1941).
Döme Skuteczky
Döme Skuteczky [ŝkutecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Skuteczky Döme, slovake Dominik Skutecký estis hungarlandana, poste ĉeĥoslovaka (komprenu: slovaka) pentristo. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Skuteczky Dávid, liaj familiaj nomvariantoj estis Skutezky, Skutetzky.
Döme Skuteczky naskiĝis la (laŭ alia informo la ) en Gajár (Hungara reĝlando, nuntempa Gajary en Slovakio), li mortis la  en Banská Bystrica (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
Döme Skuteczky studis en la lernojaro 1866 en Akademio de Belartoj de Vieno, en la sekvaj du jaroj en simila lernejo de Venecio. Post siaj studoj li studvojaĝis al Florenco kaj Munkeno. Inter 1873 kaj 1876 li estis portretisto en Vieno, poste li denove estis en Venecio, fine ĝismorte en Besztercebánya. En 1885 li ricevis bronzan, en 1896 kaj 1905 orajn medalojn. Li pentradis plej ofte portretojn kaj ĝenrojn. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
István S. Nagy
István S. Nagy [iŝtvAn eŝ nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo S. Nagy István estis unu el la plej famaj hungaraj tekstopoetoj. Lia nobela antaŭnomo estis  sárosberkeszi [ŝArosberkesi], kion li kaŝis dum la socialismo, li uzis nur la majusklon S. Lia edzino estis Katalin Csongrádi.
István S. Nagy naskiĝis la en Köröstarcsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István S. Nagy ne frekventis gimnazion, li estis laboristo. Tamen li ŝatis krei rimojn, kiuj ne fariĝis poemoj, sed baldaŭe ŝlagrotekstoj. Sekvis la trijara soldatservo, kie li drumadis. Ŝajnas, lia tekstopoeta kariero komenciĝis en 1957 depost la falinta hungara revolucio de 1956, tiam iomete la etoso estis pli bona. Ekde tiam en la sekvaj jardekoj preskaŭ ĉiuj ŝlagrorkestroj aŭ ŝlagrokantistoj prezentis liajn tekstojn. Laŭ tiuj orkestroj/kantistoj estis 131, nombroj de la tekstoj estas nekalkuleblaj. En 1962 li konatiĝis kun András Payer, ili longtempe kreis ŝlagrojn, eĉ duope ili recitalis. Tekstojn de Nagy eĉ la rigora ŝlagrokomisiono akceptis. Li ricevis premiojn inter 1993-2014.
Neuvelle-lès-la-Charité
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Dominaĵo (Star Trek)
La dominaĵo - angle Dominion por superrego, dominaĵo aŭ dominejo - estas fikcia alianco de ekster-teraj vivoformoj el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek. Krom la kolektiva vivofromo Borg kaj la tiel nomata "specio 8472" ĝi probable estas la plej potenca kaj plej danĝera malamiko de la same fikcia Unuiĝinta Federacio de Planedoj, al kiu apartenas la Tero. La membraj planedoj kaj vivoformoj de la dominaĵo venas el la "Gama-Kvadranto" de la galaksio, dum la suna sistemo kun la Tero ekzemple troviĝas en la "Alfa Kvadranto", en gigante granda distanco.La ekkontakto de la federacio kun la dominaĵo en la jaro 2370, kiam la dominaĵo alianciĝas kun la militeca kaj same same imperiisma vivoformo de kardasianoj, por ekspansii kaj kontroligi la tutan Alfan Kvadranton. La inter 2371 kaj 2373 pliakriĝantaj konfliktoj gvidas al - la en la historio de la Tero kaj la Federacio ĝis tiam plej granda - interstela milito, kiu ardas inter la jaroj 2373 kaj 2375. kiam la kardasia militistaro alianciĝas kun la same imperiisma dominaĵo el la, por kontroligi la tutan Alfan Kvadranton. Tiu milito estas la ĉefa temo de la interparoloj en la stelbazo Deep Space Nine.
(12419) 1995 UP4
(12419) 1995 UP4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Dominaĵo (Star Trek)
Kiel la federacio, ankaŭ la dominaĵo estas kunligo de multaj planedaj popoloj kaj specioj, sed ne estas demokratie-federisma ŝtata sistemo, sed imperiisma kaj perforte subprema. La stabileco de la dominaĵo fontas el armea supereco kaj krueleco de la registoj, kiu kaŭzas hororon kaj absolutan obeon inter la anoj de la subpremataj popoloj kaj specioj. La ŝtata sistemo de la dominaĵo celas ekspansion kaj konkeron; la fina celo estas la absoluta regado pri la tuta galaksio kiel signo de plej alta ordo.
La popoloj de la dominaĵo plenumas diversajn funkciojn. La "fondintoj" estas formŝanĝantoj, kiuj starigis la sistemon antaŭ pluraj miloj da jaroj kaj ankoraŭ estas la gvidistoj. Ĉar ili ne fidas al la "solidaĵoj", do al la "solidaj" vivoformoj de la galaksio, pro pasintece plurjarcenta persekuto, ili por ĉiuj gravaj taskoj genetike manipulis la popolojn, kiujn ili dum la ekspansio renkontis, por ke tiuj efike plenumu taskojn por la ekspansianta sistemo. Por garantiigi la absolutan obeon de tiuj popoloj, la fondintoj en ĉiu genetike manipulita organismo enplantis la genetikan "scion", ke la fondintoj estas maleraraj kaj konsideratas dioj.
Por havi laŭeble malmultan kontakton al "solidaĵoj", la "fondintoj" transdonis preskaŭ ĉiujn administrajn agojn al vivoformo nomata "vortaoj", senskrupulaj burokratoj. Tio sekvigas, ke multaj popoloj ene de la dominaĵo – kiel la Dosi aŭ Karemma – konsideras la fondintojn mito kaj ne konscias, ke ili reale ekzistas. La "vortaoj" kontrolas la soldataron de la dominaĵo, kiuj estis breditaj nur por batalado kaj estas dependaj de certa drogo, kiun nur la "fondintoj" povas havigi al ili, kio ankoraŭ plicertigu ilian lojalecon. La anoj de la popolo Karemma estas konataj komercistoj en la dominaĵo.
Kiam malkovriĝas fikcia stabila vermotruo inter la gama kaj la alfa kvadrantoj de la galaksio proksime de la planedo Bajoro, rapide ekestas politikaj konfliktoj inter la Unuiĝinta Federacio de Planedoj kaj la dominaĵo, kiu inter la jaroj 2373 kaj 2375 kulmina en masiva milita batalaro. Kaŭzoj por tiu konflikto flanke de la dominaĵo estas, ke ili sentas sian teritorion danĝerigitan pro la proksimiĝo de esploraj stelŝipoj el la alfa kvadranto. La potencoj de la alfa kvadranto kontraŭe prave timas, ke la dominaĵo povus pliampleksigi sian imperiisman regnon de la gama kvadranto pere de la vermotruo al la alfa kvadranto.
La popolo de kardasianoj el la alfa kvadranto, kiu forte militas kontraŭ la klingonoj kaj vidas sian signifon en tiu kvadranto danĝerigitan, fine decidas alianciĝi kun la dominaĵo kaj membriĝi en ĝi. Tiel la planedo Kardasio (aŭ plennome "Kardasio Prima") iĝas la centro de la dominaĵo en la alfa kvadranto. Por bloki la armeajn kaj civilajn transportojn de la dominaĵo al la planedo Kardasio, la federacio decidas per minoj bloki la kosman truon. Dum tiu ago, la dominaĵo ekaktakas la federacion en la "bajora sektoro", por havigi al si la gvidan federacian stelŝipon Deep Space Nine kaj la kosman truon. Dume alianca armeo el federacianoj kaj klingonoj atakas centran stelŝipfarejon de la dominaĵo en la alfa kvadranto. Jen komenciĝas la milita konflikto en la federacio nomata "dominaĵo-milito", kiu daŭros iom pli ol du jarojn. La federacio sukcesas malebligi, ke tra la vermotruo povas alveni pliaj subtenaj armeaĵoj de la dominaĵo. Dum la daŭro de la milito, la romulanoj ankoraŭ aliĝas al la alianco inter federacio kaj klingonoj, kaj fine de la milito la popoloj de la Breen-konfederacio kaj la Son’a aliĝas al la dominaĵo. Sekve de tio la kardasianoj timas perdi sian specialan statuson ene de la dominaĵo, kaj fakte tiel estas.
Fine la dominaĵo kapitulacas kaj konsentas retiriĝi al la gama kvadranto, sub la kondiĉo ke Odo la sola "fondinto" kiu libervole aniĝis al la alianco de la alfa kvadranto, revenu al sia popolo kaj sanigu la aliajn "fondintojn" de malsano, per kiu ili infektiĝis en "sekcio 31", neleĝa parto de la federacio. Tiel povas evitiĝi fina batalo en la orbito de la planedo Kardasio, kiu havindus por ambaŭ militaj flankoj fatalajn detruajn sekvojn.
La "dominaĵo" enkondukiĝis en la filmojn de la seriaro Star Trek en 1994 kadre de la epizodoj de la serio Star Trek: Deep Space Nine, kaj en tiu serio ĝis ties fino havas gravan rolon. Ekster tiu serio la imperio nur mallonge menciiĝas en la naŭa kineja filmo de la seriaro, kaj hologramoj de dominaĵaj stelŝipoj estas uzataj en trejna simulacio en la federacia stelŝipo "Voyager".
La dominaĵo kompreneblas kiel mala spegulbildo de la demokratia, paca utopio de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj. Dum la plej alta celo de la dominaĵo estas, starigi universalan ordon en la galaksio, la celo de la federacio estas disvastigi liberecon kaj interkomprenon en la galaksio. La rimedoj, kiun la dominaĵo aplikas cele al atingo de sia celo, klare montras, kiom koŝmarajn sekvojn povas havi la troa akcentigo de la principe sencoplena koncepto "ordo".
Eksteraj ligiloj
Völker und Gruppierungen im Star-Trek-Universum
Noailles (Metroo de Marsejlo)
Noailles estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Marsejlo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Marsejlo. Ĝi estis malfermita la.
NGC 3262
NGC 3262 (aliaj indikoj — ESO 263-42, MCG -7-22-17, PGC 30876) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Francisco Cândido Xavier
Francisco Cândido XAVIER (Chico Xavier) (naskiĝis la 2an de aprilo 1910 en Pedro Leopoldo, mortis la 30an de junio 2002 en Uberaba) estis brazila mediumo, la plej elstara en la mondo laŭ la nombro de publikigitaj libroj. Entute li verkis pli ol 400 verkojn kaj disvendis jam pli ol 50 milionojn da libroj. Liaj gepatroj estis s-ro João Cândido Xavier kaj s-ino Maria João de Deus (forpasintaj respektive en 1960 kaj 1915). Li ricevis unuagradan instruadon. Profesie li estis komizo en butiko kaj publika oficisto, emerito ekde 1958. Ekde la jaro 1959 li loĝis en Uberaba.
Biografio
Li konstatis sian mediumecon en la aĝo de sep jaroj. Li malkaŝis al la familianoj, ke li vidas spiritojn. Li asertis, ke lia patrino aperadis al li kaj ke li povis paroli kun ŝi. En 1917 Xavier partoprenis sian unuan spiritistan seancon. En 1927 li komencis aktivi en spiritisma medio. Ĝis 1931 li mediume skribis mesaĝojn kaj poemojn, kiuj estis poste publikigataj. En Aŭgusto 1931 li mediume verkis poemaron, kies enhavo estas atribuata al pluraj forpasintaj brazilaj kaj portugalaj aŭtoroj. Li asertas, ke en 1931 aperis al li spirito, nome Emmanuel, kiu konigis sin kiel iaman romian senatanon. Tiu spirito estis laǔ Chico Xavier la gvidanto de lia mediuma agado. Chico Xavier psikografiis entute pli ol kvarcent librojn pri diversaj temoj kaj fakoj: scienco, moralo, religio, filozofio, psikologio, romanoj, rakontoj, poemaroj, historiaj verkoj k.a. Tiujn verkojn li ne atribuis al si mem, sed al la spiritoj.
Verkoj
Kelkaj el liaj verkoj estas eldonitaj en aliaj lingvoj. En Esperanto aperis:
Noto
Ĉi tiu artikolo estas parte tradukita el la portugallingva Vikipedio kaj parte originale verkita.
Potlaĉo
Potlaĉo (angle: Potlatch) estas festo, dum kiu estas disdonitaj aŭ interŝanĝitaj donacoj laŭrite.
Donacfesto
Potlaĉo estas konata inter indianaj socioj de la marbordaj regionoj de la nordokcidenta Ameriko kiel donacfesto. Ankaŭ dum kutima festo, la invitinta ĉefo riĉe nutris kaj disdonis donacojn al la invititoj, sed tio estis en la indiana kulturo kutima devo de la invitinto kaj estis reciprokita regule de aliaj ĉefoj kaj ties vilaĝanoj. Potlaĉo kontraŭe okazis nur malofte kaj havis pli profundan religian kaj ritan signifon. Multaj ĉefoj okazigis en sia tuta vivo nur unu aŭ du potlaĉojn.
Potlaĉoj ne ekzistis en la tuta pacifika nordokcidento. Tiel la marbordaj Saliŝoj ĉe la Puĝeta Fjordo en Vaŝingtonio ne okazigis ilin.
Rita signifo
Por okazigi potlaĉon necesis aparta okazaĵo, ĉar centra signifo de la festo estis la transsdono kaj postulo de la ĉefnomoj, titoloj kaj privilegioj. Ili devis estis atestitaj de altrangaj gastoj kaj konfirmitaj per disdono de multaj riĉaj donacoj. La rangsekvo kaj la pozicio de la donacotaj gastoj estis aparte grava, ĉar tio agnoskis la socian kaj ritan rangon de ĉiu.
Kaŭzo de tia ceremonio povis esti la nasko de la unua filo aŭ la morto de altranga parenculo. Kiom plej valoraj kaj apartaj estis la disdonitaj donacoj, tiom plej alta estis en la sekvo la pozicio kaj la devenvico de tiu, kiu okazigis la potlaĉon. En la indiana socio la enviciĝo en la vicon de la antaŭuloj estis gravega, ĉar ili ĉiam estis ĉeesta parto de la reala mondo. Kiam do potlaĉo ricevis grandan honoron, ĝi honorigis ankaŭ la antaŭulojn kaj tiel helpis sekurigi la ordon kaj la estadon de la mondo.
Socia signifo
La dum potlaĉo disdonitaj donacoj povis rilate al la donacanto kaj ties socia ĉirkaŭo havi grandegan valoron. Okazis, ke heredintoj de altranga mortinto disdonis sian tutan ekonomian riĉecon kadre de tia festo, por honori sian antaŭulon kaj ricevi ties bonvolemon, kaj por atingi en la spirita kaj rita estimo de siaj kunuloj rangon konforman je sia deveno.
La socia ekvilibro de la indiana socio estis tiel garantiita, kaj nur malofte kaj mallonge okazis amasigo de riĉecoj fare de individuoj aŭ unuopaj familibranĉoj.
Neniiĝo de la iama ordo
Dum la 19-a jarcento pro la kontakto kun eŭropaj komercistoj kaj valoroj, la sistemo estis neŝanĝeble detruita. La riĉecoj disponigitaj de eŭropaj enmigrintoj ebligis al junaj ĉefoj starigi veran konkuron pri okazigo de potlaĉoj. Sed pro la grandiĝanta influo de kristanismo temis pli kaj pli pri konkuro al materiala, ne spirita signifo.
Konkuro, kiu ruinigis ne malmultajn junajn ĉefojn kaj ties tribojn. Tial potlaĉoj estis malpermesitaj de la kanada registaro ekde 1884. La malpermeso validis ĝis la 1950-aj jaroj.
Bucegi
La montoj Bucegi [buĉeĝj] situas en la centra Rumanio, sude de la urbo Braŝovo. Ili formas parton de la montoĉeno de Transilvaniaj Alpoj de la Karpatoj.
Oriente la montoj Bucegi havas multajn krutajn deklivojn al la populara turisma allogaĵo de la valo Prahova (Buşteni kaj Sinaia). La plej alta montopinto estas la Altebenaĵo Bucegi, kie la vento kaj la pluvo skulptis la rokojn laŭ formo de spektaklaj figuroj kiaj la Sfinkso kaj Babele.
Ili estas dividitaj en tri partojn:
Tiu montara regiono de Rumanio posedas unu de la plej grandaj koncentriĝoj de grandaj karnovoruloj de Eŭropo. Ursoj, lupoj kaj linkoj havas en tiu natura parko kaj en la resto de la montoĉeno unu el siaj lastaj rifuĝejoj en Eŭropo. Eblas vidi ankaŭ kapreolojn, aprojn kaj cervojn en tiuj enormaj arbaroj. En la plej altaj zonoj troviĝas ĉamoj.
Malavantaĝo por naturalistoj kaj naturŝatantoj estas la granda praktikado de turismo en la zono kaj la granda kvanto de rubo survoje. Bedaŭrinde ne ĉiuj en Rumanío zorgas tiujn naturajn lokojn kiuj estas inter la plej bonkvalitaj de Eŭropo.
Majo de 1968 (Francio)
Kiel Majo de 1968 estas nomata la Pariza studenta ribelo kiu konsistas el serio da eventoj komenciĝintaj per striko de studantoj en Francio. Ĝi jen fariĝis ĝenerala striko, kiu senmovigis partojn de la lando kaj kondukis ĝin al disfalo de la rego de Gaulle. La plejmulto de la protestantoj havis maldekstrecajn kaŭzojn, ĉu komunismajn, ĉu anarkiismajn, kvankam la plejmulto de la grandaj, nome maldekstrecaj, partioj sin malproksimigis de la studantaro kaj eĉ helpis la policon kaj la estraron ĉesigi la ribelon. Multaj homoj rigardis la eventojn kiel oportunon por agiti la "malnovan socion" je multaj aspektoj, inter ili edukmetodoj, seksa kaj ama liberoj. Kvankam kelkaj el tiuj sindeklarantaj maldekstristoj, kiuj kontraŭis la movadon, nun nomas Majon de 1968 politika fiasko, ĝi estis grandsignifa revolucia momento en la 20-a jarcento.
La unuaj strikoj ekokazis en universitatoj kaj mezlernejoj en Parizo, de post kvereloj kun universitataj administrantoj kaj la polico. La klopodoj de la rego de de Gaulle ĉesigi tiujn strikojn per plua policagado nur plivarmigis la situacion, kio kaŭzis surstratajn batalojn kun la polico en la Latina Kvartalo, sekvita de ĝenerala striko de studantoj kaj multaj strikoj en la lando fare de dek milionoj da laboristoj, plimalpli du trionoj de la laboristaro de Francio. La protestoj atingis tian punkton, ke de Gaulle kreis stabejon por deteni la perturbon, fermigis la Nacian Asembleon kaj estigis novan balotadon la 23-an de junio, por la parlamento.
Je tiu punkto, la estraro estis proksima de disfalo (de Gaulle eĉ rifuĝiĝis dume en aerarmean stabejon en Germanio), sed la revolucia situacio dispistiĝis preskaŭ tiel rapide, kiel ĝi estiĝis. Laboristoj reeklaboris post serio da elreviĝoj kaŭzitaj de la Confédération générale du travail, la maldekstreca federacia unio de laboristoj, kaj la Parti Communiste Français (Franca Komunista Partio). Kiam la balotado finfine okazis en junio, la partio de de Gaulle estis eĉ pli forta ol antaŭe.
Historio
La ribelo komenciĝis la 3an de majo en la universitato de Nantero, per ĝenerala striko. Dum unu semajno, la studentoj barikadis la Latinan Kvartalon (studenta kvartalo de Parizo) kaj la tre forta polica reprimo, kiu sekvis, kondukis al subita pliakriĝo de la krizo : la studentoj okupadis la fakultaton de Sorbono.
kaj la striko etendiĝis al la laboristaro. Flanke de grupo de radikalaj studentoj (la "Raĝuloj"), la situaciistoj formis "Komitaton Raĝuloj-S.I.", ekregis la "Komitaton de okupado de Sorbono", kaj alvokis "okupi ĉiujn uzinojn en Francio kaj formi laboristajn Komitatojn". Malsukcesante adoptigi tiun alvokon fare de la ĝenerala asembleo, ili forlasis la Komitaton de Okupado por formi "Komitaton por la Daŭrigo de la Okupadoj". La sinteno de sindikatoj rilate la studenta movado.
La Junularoj Komunistaj Revoluciistaj estis dissolvitaj per registara dektreto, konsekvence ilian fortan agadon dum majo 1968.
Ofte observitaj sloganoj uzitaj en grafitioj
Unu el la markoj de la socia agitado de majo 1968 estas la multaj grafitioj, kiuj pendis sur la urbaj muroj. Ĉi tiuj surskriboj atestas anarkiisman kaj situaciisman influon, kaj estis karakterizitaj per granda originaleco kaj akreco de lingvo de la strikantoj. Iuj el la ekzemploj de ĉi tiuj sloganoj estas:
Kritikoj
Okaze de la kampanjo por la Prezidanta baloto de 2007 en Francio, la estonta prezidento Nicolas Sarkozy kritikis tiun eventon kaj ties heredantoj:
Ceteraj kandidatoj, same kiel famuloj energie reagis kontraŭ tiu oficiala parolado. La germana verdulo kaj membro de Eŭropa parlamento Daniel Cohn-Bendit deklaris ke la esprimo "deĵeto de Majo de 1968" estis nekredebla, stalina kaj bolŝevisma.
Literaturo
Carlo Minnaja, Egocentre pri historiaj eventoj, Literatura Foiro, n-ro 314, decembro 2021, paĝoj 378-379
Eksteraj ligiloj
http://mai68.ina.fr
Linio Seto-Ōhashi
Linio Seto-Ōhashi (japane: 瀬戸大橋線 [Seto-Oohaŝi-sen], angle: JR Kobe Line) estas kromnomo de Linio Uno de Stacio Okayama ĝis Stacio Chayamachi kaj Linio Honshi-Bisan de Stacio Chayamachi ĝis Stacio Utazu kaj Linio Yosan de Stacio Utazu ĝis Stacio Takamatsu. La linio apartenas al JR Okcidenta kaj JR Ŝikokua.
Tipoj de trajnoj
Estas 2 tipoj de trajnoj kaj Super-ekspreso:
Kavo de ostoj
Peștera cu oase [peŝtera ku ŭase] (La Kavo kun ostoj) estas sistemo de 12 koridoraj kavoj kaj karstaj ĉambroj, situanta je N. 45° 01’; Or. 21° 50’, en la sudokcidenta Rumanio, kie oni trovis la plej malnovajn restaĵojn de homo en Eŭropo.
En 2002 oni trovis la plej antikvajn homajn restojn (Homo sapiens) en Eŭropo en la "La Kavo kun ostoj" (Peștera cu oase), ĉe Anina, en la nuna Rumanio. La restoj (makzelo) datiĝas el antaŭ proksimume 42 000 jaroj kaj ricevis la nomon de "Johano de Anina" (Ion din Anina). Kiel la eŭropaj restoj plej antikvaj de Homo sapiens ili povus reprezenti la unuajn homojn, kiuj eniris en la kontinenton. La restoj gravas, ĉar ili prezentas mikson de malnovaj trajtoj, de frumoderna homo kaj de neandertala homo, indikante eblan hibridon inter neandertalulo kaj moderna homo.
Grundotipo
Grundotipo oni nomas en la pedologio diversajn formojn de grundoj, kiujn oni tutmonde klasifikas per pluraj diversaj sistemoj, vidu grundklasifikado respektive grundsistematiko. Unuopaj grundotipoj ekestis danke al pedogenezo (aro da grundformiĝaj procezoj dependantaj de grundformiĝaj faktoroj).
ORF
Pri la aliaj signifoj de ORF rigardu en ORF (apartigilo). ORF estas mallongigo de Österreichischer Rundfunk (aŭstria radio kaj televido). ORF estas fondaĵo de publika juro. Ĝi estas la plej granda aŭstria amaskomunikila korporacio kaj havas sian ĉefan sidejon en Vieno.
ORF estis fondita en la 1-a de aŭgusto 1955. Ĉefredaktisto estis inter 1967 kaj 1974 la kroato Alfons Dalma. Ĝenerala direktoro estos ekde la 1.1.2022 Roland Weißmann posteulonte Alexander Wrabetz. La sukcesa radifonia kulturkanalo de ORF nomiĝas Österreich 1.
Willem van Mieris
Willem van Mieris (1662-1747) estis nederlanda skulptisto, gravuristo kaj pentristo, filo de Frans van Mieris la Juna (1689-1763) kaj Cunera van der Cock, frato de Jan van Mieris (1660-1690), kaj nepo de Frans van Mieris la Maljuna (1635-1681). Willem van Mieris enkorpigis la novan klasikistan tendencon de la nederlanda arto. Kun delikata kaj subtila stilo, kiu enprofundigas siajn radikojn en la Klasika Antikveco, Van Mieris ofertas al ni la la fajnecon kaj elegantecon, kiuj karakterizis lian vastan artan produktadon.
Biografio
Li naskiĝis en Lejdeno kaj studis sub sia patro Frans van Mieris la Maljuna (1635–1682), kiu estis sukcesa ĝenropentristo. Willem havis sufiĉe sukcesan karieron, estante subtenata de kelkaj patronoj, kiuj komisiis kaj kolektis diversajn el liaj verkoj.
Lia verko konsistas plejparte je ĝenro kaj portretoj, kun iu pentrado je pejzaĝo, same kiel kelkaj skulptaĵoj. La stilo de Van Mieris estis tiu de la pentristoj kun "bona konduto"), kaj liaj ĝenraj verkoj, precipe poste en lia kariero, bildigis scenojn el altklasa socio. En la aĝo de 19, Van Mieris alprenis la familian laborejon post kiam lia patro mortis en 1681, en aĝo de 45 jaroj. Li apenaŭ estis fininta sian trejnadon en la familia studio kaj daŭros ankoraŭ du pliajn jarojn antaŭ ol li eniros en la gildo de la pentristoj en Lejdeno, en 1685. Li komencis defendi la reputacion de sia patro kiel Lejdena legitima pentristo.
La fajnaj pentristoj de Lejdeno produktis malgrandan skalon de plejparte ĝenraj pentraĵoj aŭ portretoj kun alta atento al la detaloj, popularigitaj de la majstro de Frans, nome Gerrit Dou (1613–1675). La bonegaj kapabloj de Frans kiel pentristo translokiĝis al lia filo kaj lia influo videblas sur la tekniko, temo kaj stilo. Li finis tion, kio restis nekompleta post la forpaso de lia patro. Unu jaron poste, en 1684, li edziĝis al sia edzino Angenieta Chapmans (1662-1744), kiun li ofte uzis kiel modelo.
Krom ĝenro kaj portretado, Van Mieris ankaŭ estis lerta pejzaĝisto, gravuristo kaj desegnisto; cetere, li ankaŭ provis sian manon sur la historio pentrado kun rimarkindaj rezultoj. Li aktivis kiel direktoro kaj unufoje kiel dekano de la Gildo de Sankta Luko, Lejdeno, en 1693.
Unu jaron poste, en 1694, li fondis desegnan akademion en Lejdeno kune kun la pentristoj Jacob Toorenvliet (ĉ. 1636–1719) kaj Carel de Moor (1655–1738), kiujn li kaj De Moor direktis ĝis 1736. Tiutempe, Van Mieris ĉesis labori kiel artisto ĉar li fariĝis parte blinda kaj neniu datita verko preterpasas la 1730-aj jaroj.
Van Mieris naskiĝis en familio de nederlandaj pentristoj. Ne nur lia patro, sed ankaŭ lia frato kaj filo havis formadon en arto. Jan van Mieris (1660–1690) studis sub sia patro Frans van Mieris la Maljuna, kaj ankaŭ sub Gerard de Lairesse (1641–1711), por fine fariĝi pentristo pri ĝenro kaj portretisto.
La filo de Willem, Frans van Mieris la Juna (1689–1763), estis lernanto de sia patro. Li laboris kiel ĝenropentristo kaj verkisto, kaj estis konsiderita eminenta antikvaĵisto, kiu publikigis meritajn verkojn pri numismatiko kaj historio.
Tia familia historio en arto, bonaj rilatoj kun riĉaj kolektantoj kaj patronoj, kaj metilernadoj kun sukcesaj majstroj de la 17-a jarcento ŝajne faciligis la elekton de la profesio en familioj kiel la Van Mieris.
Willem, Jan kaj Frans la 2-a, ĉiuj rektaj posteuloj de la fama pentristo Frans van Mieris la 1-a el la deksepa jarcento, estis destinitaj al prestiĝaj postenoj en la urbo, rezultante konstantan enspezon el la komisionoj de riĉaj civitanoj.
Pistolo
Pistolo estas facile portebla malpeza pafarmilo, fabrikata por uzeblo per unu sola mano.
Ĝenerale la efektiva pafdistanco de pistoloj estas 50m.
Baltimore (apartigilo)
Baltimore estas nomo de jenaj lokoj:
pliaj llokoj en Usono:
Baltimore estas familia nomo de jenaj presonoj:
Jakob Linzbach
Jakob Linzbach (1874—1953) estis naskita en Kõmmaste, en la Gubernio de Estonio de la Rusia Imperio (aktuala Estonio) kaj mortis en Talino.
Li estis estona matematikisto kaj interlingvisto, semiotikisto, informadikisto kaj kibernetikisto.
Oni cirkulas ke lia "Principoj de Filozofia Lingvo" (1916), sendepende antaŭenigis kelkajn asertojn de Ferdinand de Saussure en ties libro "Kurso en ĝenerala lingvistiko", precipe anticipante fonologiajn ideojn.
NGC 3263
NGC 3263 (aliaj indikoj — ESO 263-43, MCG -7-22-18, AM 1027-435, IRAS10270-4351, PGC 30887) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jakob Linzbach
Linzbach - kontraste al Ferdinand de Saussure ankaŭ konstruis universalan skribsistemon, kiun li nomis "transcenda algebro". Ties sistemo provizis problemtemon por la inaŭgura Internacia Lingvistika Olimpiado en 2003.
Referencoj
<references group="" responsive="">
Tr'ondek Hwech’in
En aŭgusto 2009, la kanada ministro pri indianaj aferoj kaj norda evoluo nombris 692 anojn de la tribo. La listo prizorgita de la tribo mem tamen entenis la 5-an de majo 2008 1.048 anoj, el kiuj 338 loĝis en Dawson, 218 en aliaj lokoj en Jukonio, 492 ekster Jukonio, el kiuj 65 ekster Kanado.