cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Germana aŭtovojo A63
La germana aŭtovojo A63 (germane Autobahn 63, mallonge A63, aŭ formale Bundesautobahn 63, mallonge BAB 63) estas aŭtovojo inter la aŭtovojaj kruciĝoj Majenco (Mainz) kaj Kaiserslautern en la federacia lando Rejnlando-Palatinato de sudokcidenta Germanio. Ĝi vojas tra la kulturaj regionoj Rejnhesio kaj Palatinato, apud Majenco konektiĝas al la germana aŭtovojo A60 (eŭropa ŝoseo ) kaj apud Kaiserslautern al la germana aŭtovojo A6. Kvankam ĝi havas nur 70 kilometrojn, la vojo estas pli ol regione grava trafika ligo inter Sarlando kaj norda Francio sudokcidente kaj la regiono Rejno-Majno ĉirkaŭ la urboj Frankfurto ĉe Majno, Offenbach, Darmstadt kaj Wiesbaden, kaj plu al la centra parto de Germanio nordoriente. En sia centra parto la aŭtovojo plue apud Alzey ankoraŭ konekte kruciĝas kun la germana aŭtovojo A61.
Universitato de Otavo
Fondita de la Oblataj Misiistoj de Senmakula Maria en 1848, Kolegio de Bytown estis malgranda katolika lernejo. La universitata establaĵo (iĝis Kolegio de Otavo en 1861) ricevis sian reĝan ĉarton en 1866 kaj sian pontifikan ĉarton en 1889. En 1965 la universito iĝis laika kaj ricevis la unuan fojon helpmonojn de la provinco de Ontario.
Boulay-Moselle
Boulay-Moselle [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Moselle, en la regiono Loreno. Ĝi havis 5,377 loĝantojn en la jaro 2012.
Universitato de Otavo
Hodiaŭ la universitato havas dek unu fakultatojn, kiuj proponas multajn kursojn en lernplanoj de unua, dua kaj tria cikloj, krome profesiajn lernplanojn en diversaj disciplinoj.
Fuwa
La Fuwa (福娃; pinyin: Fúwá) estas maskotoj de la Somera Olimpiko 2008. Ĝi inkluzivas kvin figurojn: Bèibei (Virino/Karpo), Jīngjing (Viro/Granda pando), Huānhuan (Viro/Olimpika flamo), Yíngying (Viro/Tibeta antilopo) kun Nīni (Virino/Hirundo). Iliaj nomoj spegulas la frazon "北京欢迎你. " (Běijīng huānyíng nǐ.) kiu signifas "Pekino bonvenigas vin.
Universitato de Otavo
La dek unu fakulatoj estas:
La magistrecoj kaj la doktorecoj estas proponataj en multaj disciplinoj de la fakultato de la superaj kaj postdoktorecaj lernadoj. La Universitato de Otavo proponas la duan plej grandan oferton de lernoplanoj en Ontario. La Universitato de Otavo havas ankaŭ la duan plej grandan lernoplanon de doktorecaj kaj kunlaboraj lernadoj en Ontario.
La universitato akceptas pli ol 30 000 studentojn, de kiuj du trionoj havas la anglan lingvon kiel gepatran lingvon.
Estas du semajnaj revuoj publikigataj de la studentoj: La Rotonde en la franca kaj The Fulcrum en la angla.
Boulay-Moselle
Geografio
Boulay-Moselle situas oriente de Metz kaj  de la landlimo kun Germanio.
Mihály András
ANDRÁS Mihály [andra:ŝ] estas rumania hungara popopoldancisto, koreografo. Li naskiĝis en Beclean (Bistrița-Năsăud) la 7-an de julio 1964.
Biografio
Mihály András akiris diplomon de koreografo en 1993 en Hungara Dancarta Altlernejo de Budapeŝto. Li instruas popoldancon de 1979. De 1985 li iĝis profesia dancisto de Ŝtata Ensemblo Vadrózsák de Sfântu Gheorghe, de 1988 li estis organizinto kaj dancisto de Ensemblo Stúdió Néptánc kaj de 1995 gvidanto de Hargita Nemzeti Székely Népi Együttes de Miercurea Ciuc.
Satoshi Miyauchi
Satoshi Miyauchi (en Esperanto Satoŝi Miĝauĉi kaj japane 宮内 聡, n. 26-an de novembro 1959) estas japana futbalisto. Li de 1984 ĝis 1987 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Rawicz
Rawicz estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Rawicz en distrikto Rawicki.
Dua mondmilito
Germana okupado de Pollando: unuaj ekzekutoj kontraŭ pola loĝantaro estis jam oktobre 1939. En loka malliberejo oni murdis ĉ. 1 300 personojn. En la jaroj 1939–1941 el la urbo plimulto de poloj estis deportita al Ĝenerala Gubernio. Ilian lokoj okupis germanoj. La 27-an de oktobro 1943 en malliberejo germanoj pendumis 10 polojn.
Recz
Recz estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Recz en distrikto Choszczeński.
Arkta glacitavolo
La Arkta glacitavolo estas la glacitavolo de la Arkta Oceano kaj de ties apudejaro. La Arkta glacitavolo suferas regulan sezonan ciklon laŭ kiu glacio fandiĝas en printempo kaj somero, atingas minimumon ĉirkaŭ mezo de Septembro, poste pliiĝas dum aŭtuno kaj vintro. Somera glacikovro en la Arkto estas ĉirkaŭ 50% el la vintra kovro. Iome el la glacio survivas el unu jaro al la venonta. Nune 28% el la Arktbasena marglacio estas multjara, pli dika ol la sezona glacio: ĝis 3–4 metroj dika sur grandaj areoj, kun pintoj de ĝis 20 metroj alta. Same kiel la regula sezona ciklo estas estanta malpliiĝanta tendenco de la marglacio en Arkto en ĵusaj jardekoj.
La marglacio havas gravan efikon sur la varma ekvilibro en la polusaj oceanoj, ĉar ĝi izoligas la (relative) varman oceanon el la multe pli malvarma aero supre, tiele malpliigante la varmoperdon el la oceanoj. La marglacio estas tre reflekta de suna radiado, reflektante ĉirkaŭ 60% el venanta suna radiado se nuda kaj ĉirkaŭ 80% se kovrita per neĝo. Tio estas multe pli granda ol la reflektiveco de la maro (nur ĉirkaŭ 10%) kaj tiele la glacio ankaŭ tuŝas la absorbon de sunlumo ĉe la surfaco.
NGC 770
NGC 770 (aliaj indikoj — PGC 7517, UGC 1463, MCG 3-6-10, ZWG 461.16, ARP 78) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aleksandr Butlerov
Aleksandro Butlerov (1828-1886) (Александр Михайлович Бутлеров), estis rusa kemiisto, unu el la ĉefaj kreantoj de la teorio pri la kemia strukturo, la unua kiu enkondukis la koncepton pri duoblaj ligoj en la strukturaj formuloj, malkovrinto de heksamino (1859), formaldehido (1859) kaj la reakcio pri sintezo de sukeroj, pli konata kiel reakcio pri formozo (1861). En 1862, kune kun Archibald Scott Couper (1831-1892) kaj Aŭgusto Kekuleo (1829-1896), li unue proponis la koncepton pri la ebla kvaredra kemiaranĝo en la karbonatomo.
Biografio
Filo de grandbienulo, lia patrino mortis kiam Butlerovo estis nur 4-jara, kaj li estis translokiĝita al la hejmo de siaj geavoj. Estante 16-jara, li diplomiĝis en la Supera Lernejo de Kazano, kie li komencis studi apud la departemento pri fiziko kaj matematiko en la Ŝtata Universitato de Kazano. Komence, li interesiĝis pri botaniko kaj zoologio, kaj sinsekve eksindonis al kemio sub la influo de Karl Ernst Claus (1796-1894) kaj Nikolao Zinino (1812-1880). En 1849, li diplomiĝis kaj ekinstruis en tiu sama universitato, fariĝinte, en 1854, eksterordinara profesoro pri kemio, kaj ekde 1857 oficiala profesoro. Inter 1860 kaj 1863 li estis nomumita rektoro de la universitato.
Inter la jaroj 1857 kaj 1858 Butlerov vojaĝis eksteren kaj havis la oportunokazon konatiĝi kun aliaj eŭropaj kemiistoj tiel kiel Aŭgusto Kekuleo (1829-1896) kaj Emil Erlenmeyer (1825-1909). Li partoprenis en la kunvenoj de la ĵuskreita Kemia Societo de Parizo, kaj en tiu sama urbo li komencis faris la unuajn eksperimentojn kiuj enkondukis la bazojn de lia teorio pri la sukerosintezo el la formaldehido en la ĉeesto de kalcia hidroksido kiel katalizilo. Tiu reakcio estas konata kiel reakcio de formozo. Inter 1868 kaj 1885, kiam li retiriĝis, li estis profesoro pri kemio en la Universitato de Sankta Peterburgo. En 1874, li elektiĝis kiel membro de la Rusa Akademio pri Sciencoj. Liaomaĝe li estas honorita per nome de lunkratero kiu ricevis lian nomon. Kelkaj el liaj disĉiploj estis: Aleksejo Favorskij (1860-1945), Vladimiro Markovnikovo (1837-1904) kaj Aleksandro Zajcjev (1841-1910).
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Formaldehyde-2D.svg| Formaldehido Isomerism_Fumaric_and_Maleic_acid.png| Izomerismo Hexamine.svg| Heksamino Kristallstruktur_Cadmiumiodid.png| Kalcia hidroksido Beta-D-Ribofuranose.svg| Karbonhidrato Diiodomethane-3D-vdW.png| Jodido de metileno Alpha-D-Fructofuranose.svg| Sintezaj ozoj J%C3%B6ns_Jakob_Berzelius.jpeg| Jöns Jakob Berzelius (1779-1848) Johann Andreas Buchner (1783-1852).jpg| Johano Buknero (1783-1852) ClausKE.jpg| Karl Ernst Claus (1796-1894) Justus_von_Liebig_NIH.jpg| Justo de Libiko (1803-1873) Nikolay Zinin (1812-1880).png| Nikolaj Zinin (1812-1880) Gerhardt_Charles.jpg| Charles Gerhardt (1816-1856) Williamson_Alexander.jpg| Alexander William Williamson (1824-1904) Edward_Frankland.jpg| Edward Frankland (1825-1899) Richard_August_Carl_Emil_Erlenmeyer-1.jpeg| Emil Erlenmeyer (1825-1909) Heinrich_von_Angeli_-_Friedrich_August_Kekul%C3%A9_von_Stradonitz.jpg| Aŭgusto Kekuleo (1829-1896) Vagner_NP.jpg| Nikolaj Vagner (1829-1907) Couper_Archibald_Scott.jpg| Archibald Scott Couper (1831-1892) Alexandr_Aksakov.jpg| Aleksandro Aksakov (1832-1903) Sir_William_Crookes_1906.jpg| William Crookes (1832-1919) Borodin.jpg| Aleksandro Borodin (1833-1887) Dmitri_Ivanowitsh_Mendeleev.jpg| Dmitrij Mendelejev (1834-1907) VladimirMarkovnikov.jpg| Vladimiro Markovnikov (1837-1904) Kazan_University,_1832.jpg| Aleksandro Popov (1840-1881) Alexander_Michailowitsch_Saizew.JPG| Aleksandr Zajcev (1841-1910) HustavsonG.G..jpg| Gabrielo Gustavsono (1842-1908) Flavian Flavitskij (1848-1917).jpg| Flavian Flavickij (1848-1917) Технологический институт СПБ.jpg| Miĥailo Ljvov (1848-1899) Georg_Wagner.jpg| Jegor Vagner (1849-1903) Keto-Enol-Tautomerie1.svg| Conrad Peter Laar (1853-1929) Krakau.jpg| Aleksandr Krakau (1855-1909) DPK_1922a.jpg| Dmitrij Konovalov (1856-1929) Kondakov,_Ivan_Lavrent%27evich.jpg| Ivan Kondakov (1857-1931) Conan_doyle.jpg| Arthur Conan Doyle (1859-1930) Aleksey_Favorsky_(1860-1945).jpg| Aleksej Favorskij (1860-1945) </Gallery> </Center>
Germana aŭtovojo A64
La germana aŭtovojo A64 (germane Autobahn 64, mallonge A64, aŭ formale Bundesautobahn 64, mallonge BAB 64) estas aŭtovojo inter la urboj Trier (Treviro) kaj Luksemburgo en la okcidenta parto de la federacia lando Rejnlando-Palatinato en sudokcidenta Germanio. La vojo lonĝas nur 14 kilometrojn, sed aparte por la ŝtato Luksemburgo estas grava daŭrigo de ties aŭtovojo 1 al Germanio kaj la resto de centra Eŭropo. Komplete ĝi estas parto de la eŭropa ŝoseo. Norde ĝi pro mediprotektaj kialoj ne estis daŭrigita ĝis la germana aŭtovojo A1, sed transiras al la aŭtovojo A64a, ĝis 2021 la federacia vojo B52 de nur kvar kilometroj, kiu en tiu parto korespondas al la eŭropa ŝoseo kaj ankaŭ antaŭ 2021 vastis kompareble al aŭtovojo.
Njegoŝevo
Bazaj informoj
Njegoŝevo, slave Njegoševo, serbe Његошево, estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Bačka, en municipo de Bačka Topola.
Situo
Njegoŝevo situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Njegoŝevo 632 da homoj, (serboj 540 (85 %), hungaroj 58 (9 %), jugoslavianoj 20 (3 %), kaj aliaj).
Observatorio Bassano Bresciano
La Observatorio Bassano Bresciano estas astronomia observatorio situanta en la komunumo de Bassano Bresciano en provinco de Breŝo, Italio. Ĝia MPC-kodo estas 565.
Ĝi estis oficiale inaŭgurita la. Tamen, ĝiaj unuaj agadoj datiĝas de 1983, kiam estis publikigita en la Minor Planet Circulars astrometriaj mezuroj faritaj per teleskopo kun spegulo de 15 cm de diametro.
Instrumentoj
La ĉefa instrumento estas Schmidt-teleskopo de 42 cm de diametro, kun korekta plato de 32 cm de diametro kaj fokusa distanco de 100 cm. Ĝi estas sur evatoriala montaĵo, komandata per komputilo kaj sub kupolo de 5 metroj. Ĝi ekfunkciis en 1989 kaj, de tiam, estis iom post iom plibonigita. Hodiaŭ la observatorio estas plene aŭtomata kaj motor-hava, tio estas, ke ĝi povas aŭtomate labori tranokte sen homa ĉeesto kaj esti teleregata. Sur ĉi-tiu teleskopo estas kamerao kun lumkaptilo CCD Starlight HX516.
La observatorio ankaŭ havas de 25 cm de diametro kaj fokusa distanco de 130 cm.
Agado
La observatorio estas malfermita al la publiko je okazo de gravaj astronomiaj eventoj.
Bolu
Bolu estas la ĉefurbo de Provinco Bolu en azia parto de Turkio. Ĝi estas ankaŭ universitata urbo kaj ankaŭ soldata bazo.
Geografio
Bolu situas sur montaro. Ĝi troviĝas 139 kilometrojn de Ankaro.
Historio
Bolu estis parto de unu el la hititaj regnoj ĉirkaŭ 2000 antaŭ Kristo kaj poste 500 antaŭ Kristo iĝis unu el la gvidantaj grandurboj de la Regno de Bitinio. Dum la Romia Imperio la urbo estis ofte nomita Claudiopolis. Imperiestro Teodozo la 2-a igis ĝin la ĉefurbo de nova provinco kun la nomo Honorias. La grandurbo estis konata kiel Hadrianopolis sub la bizanca rego. Turkmenoj migrantaj okcidente loĝis en la urbo en la 11-a jarcento kaj ĝi estis referita kiel Boli. Ĝi estis rekaptita fare de bizancanoj en 1097, sed estis rekaptita en 1197. La urbo ĉesis ekzisti kiel episkopejo en la 15-a jarcento. En 1325 la urbo estis konkerita fare de la Otomana Regno.
Ekonomio
Bolu havas longan butikstraton kaj allogan arbarkovritan montkamparon. Merkattago estas lundo, kiam homoj de la ĉirkaŭaj vilaĝoj venas en urbon.
Trafiko
Bolu situas laŭ la malnova aŭtovojo de Istanbulo ĝis Ankaro. Tiu vojo grimpas la monton, sed la nova aŭtovojo pasas tra Monto Bolu helpe de tunelo.
Gwyneth Paltrow
Gwyneth Kate PALTROW (naskiĝis la 27-an de septembro 1972 en Los Angeles) estas usona oskara aktorino kaj kantistino.
Biografio
Gwyneth naskiĝis en Los Angeles en Usono al aktorino Blythe Danner kaj al produktoro Bruce Paltrow. Ŝia patro estis de juda deveno. Ŝi elkreskis en Santa Monica en Kalifornio, mezlernejon ŝi finstudis en Novjorko en privata knabina lernejo Spence School. Pli poste ŝi studis en altlernejo University of California, Santa Barbara en Kalifornio fakon Historio de arto. En decembro de 2003 ŝi edziniĝis al brita rokmuzikisto Chris Martin, kun kiu ŝi havas du infanojn.
Charles Simonyi
Charles Simonyi (naskiĝis la 10-an de septembro 1948 en Budapeŝto) estas programevoluigisto, esploristo de intenca programado (angle Intentional Programming, IP).
Lia patro estis Károly Simonyi, hungara fizikisto.
Biografio
Li eklaboris en 1966 en Danio, ekde 1968 studis en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley, pli poste en la Stanforda Universitato kaj laboris ĉe Xerox PARC kun Alan Kay kaj Robert Metcalfe. Li ellaboris la unuan formfidelan (WYSIWYG) tekstoprilaboran programon (Bravo) por la persona komputilo Alto.
Li laboris ĉe Microsoft, kie li gvidis la evoluigon de Word kaj Excel, pli frue ankaŭ de Multiplan. Li enkondukis tie la objekteman programadon, kiun li lernis ĉe Xerox, kaj elevoluigis la hungaran signadon por priskribo de la variabloj.
En 2002 li abrupte forlasis la Microsoft-on, kaj fondis kun Gregor Kiczales, profesoro de la Universitato de Brita Kolumbio, la entreprenon Intentional Software Company.
Li estis kosmoturisto en 2007 kaj 2009.
Juĵnij Port (stacio de Moskva metroo)
Juĵnij Port ("Suda haveno", Южный Порт) estos stacio de la Metroo de Moskvo sur Lublinsko-Dmitrovskaja linio, ĝi situos inter la stacioj ' kaj ' en norda parto de Moskvo. Ĝi estos malfermita en 2024.
Usona dolaro
Usona dolaro estas la monunuo aŭ oficiala valuto en Usono kaj ties transmaraj teritorioj. La internacia normigita mallongigo (ISO 4217) estas USD (valutsigno: $; kodo: USD; ankaŭ mallongigita US$ kaj aludita kiel simple dolaro, Usona dolaro aŭ eĉ amerika dolaro). Ĝi estas Federacia Rezerva Bileto kaj unu dolaro estas 100 dolaraj cendoj. La dolara simbolo estas majuskla litero S kun vertikala streko: «$». Usono oficiale adoptis la dolaron en 1785.
La usona dolaro estas agnoskita fidinda valuto. Ĝi estas la plej uzata oficiala valuto en internaciaj komercaj operacoj kaj estas la plej hegemonia rezerva valuto en la mondo. Kelkaj landoj uzas ĝin kiel sia oficiala valuto, kaj en multaj aliaj ĝi estas la valuto de facto. Ekster Usono, ĝi estas ankaŭ uzata kiel nura valuto en du Britaj transmaraj teritorioj en Karibio: nome ĉe la Britaj Virgulininsuloj kaj la insuloj Turkoj kaj Kajkoj. Kelkaj urboj tutmonde uzas la usonajn dolarojn kiel valuton de facto kune kun sia propra.
Tutmonde
La usona dolaro estas monde la plej grava el la multaj valutoj, kiuj nomiĝas dolaro. Ĝi estas referenca valuto por multaj aliaj valutoj kaj la sola valuto en kelkaj ekonomiaj branĉoj, ekzemple la komercado per nafto.
Monbiletoj
En Usono cirkulas monbiletoj de 1 al 100 dolaroj, sed biletoj pli valoraj ol 10 dolaroj estas malvolonte akceptataj (pro suspekto pri falseco). Ankaŭ du-dolaraj biletoj ne estas vere oftaj. La biletoj montras bildojn de usonaj politikistoj, plejparte prezidentoj:
Etimologio
La vorto dolaro origine devenas de arĝenta monero, produktita en la ĉeĥa urbeto Sankt Joachimsthal (hodiaŭ Jáchymov), komence nomata «Joachimsthaler» poste «T(h)aler» (talero).
Superrigardo
La Konstitucio de Usono provizas ke la Usona Kongreso havas la povon "To coin money" (monstampadi). Leĝoj efektivigantaj tiun povon estas nuntempe kodigitaj en Sekcio 5112 el Titolo 31 el la Usona Kodo. Parto 5112 preskribas la formojn, en kiuj usonaj dolaroj devas esti eldonitaj. Tiuj moneroj estas ambaŭ nomumitaj en parto 5112 kiel "laŭleĝa pagilo" en pago de ŝuldoj. La Sakagaŭea dolaro estas unu ekzemplo de kupraloja dolaro. La pura arĝentodolaro estas konata kiel la American Silver Eagle (usona arĝentaglo). Parto 5112 ankaŭ zorgas pri la realigo kaj emisio de aliaj moneroj, kiuj havas valorojn intervalantajn de unu cendo ĝis kvindek dolaroj. Tiuj aliaj moneroj estas pli plene priskribitaj en artikolo Moneroj de usona dolaro.
La konstitucio provizas ke "regula Deklaro kaj Raporto pri la Ricevoj kaj Elsendoj de ĉiu publika mono devas esti publikigita de tempo al tempo". Tiu elpreno de la konstitucio estas zorgita specifa fare de Sekcion 331 el Titolo 31 el la Usona Kodo. La monsumoj raportitaj en la "Deklaroj" nuntempe estas esprimitaj en usonaj dolaroj (ekzemple, vidu la Financial Report of the United States Government de 2009). La usona dolaro povas tial esti priskribita kiel la kontunuo por Usono.
La vorto "dolaro" estas unu el la vortoj en la unua paragrafo de Sekcion 9 el Artikolo 1 el la usona konstitucio. En tiu kunteksto, "dolaroj" estas referenco al la hispana dolaro, monero kiu havis monvaloron de 8 hispanaj pecoj de valuto, aŭ realojn. En 1792 la Usona Kongreso enkondukis leĝaron titolitan An act establishing a mint, and regulating the Coins of the United States. Sekcio 9 el tiu act aprobis la produktadon de diversaj moneroj, inkluzive de "DOLLARS OR UNITS—each to be of the value of a Spanish milled dollar as the same is now current, and to contain three hundred and seventy-one grains and four sixteenth parts of a grain of pure, or four hundred and sixteen grains of standard silver" ("DOLAROJ AŬ UNUOJ - ĉiuj de la valoro de hispana dolaro ĉar tiu nun estas aktuala, kaj enhavu tri cent kaj sepdek-unu grajnojn kaj kvar deksesonajn partojn de grajno de pura, aŭ kvar cent kaj dek ses grajnojn de standarda arĝento". Sekcio 20 el la act disponigis "That the money of account of the United States shall be expressed in dollars, or units... and that all accounts in the public offices and all proceedings in the courts of the United States shall be kept and had in conformity to this regulation" (ke la kontanta mono de Usono estu esprimita en dolaroj, aŭ unuoj ... kaj tiuj ĉiuj kontoj en la ŝtatoficoj kaj ĉiuj procedoj en la tribunaloj de Usono devas esti eltenitaj kaj konformaj al tiu reguligo). En aliaj vortoj, tiu act nomumis la usonan dolaron kiel la unuo de valuto de Usono.
Hodiaŭ, usonaj biletoj estas faritaj de kotonfibra papero, male al plej multe de la komuna papero, kiu estas farita el lignofibro. Usonaj moneroj estas produktitaj fare de la Usona Stampejo. Usondolaraj monbiletoj estas presitaj fare de la Bureau of Engraving ans Printing (Agentejo de Gravurado kaj Presado) kaj, ekde 1914, estis eldonita fare de la Federacia Rezerva Sistemo. La "grand-grandaj notoj" emisiitaj antaŭ 1928 mezuris 7.42 colojn (188 mm) por 3.125 coloj (79.4 mm); malgrand-grandaj notoj, lanĉitaj tiun jaron, mezuras 6.14 colojn (156 mm) por 2.61 coloj (66 mm) kaj 0.0043 coloj (0.11 mm) dike. Kiam la nuna, malpli granda usona valuto estis lanĉita, ĝi estis referita kiel Filipin-granda valuto ĉar Filipinio antaŭe adoptis la saman grandecon por sia laŭleĝa valuto.
Sojuz velikogo dela
Sojuz velikogo dela (Союз Великого дела) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Grigorij Kozincev kaj Leonid Trauberg.
La filmo rakontas pri la ribelo de la Decembristoj en la sudo de Rusio. La filmo okazas en la vintro de 1825 sojle de kaj dum la ribelo.
Schweighouse-sur-Moder (stacidomo)
Schweighouse-sur-Moder estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Schweighouse-sur-Moder, situanta en  Schweighouse-sur-Moder, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Badische Bergstraße
Ĝis la jaro 1971 la areo kune kun la nordo de la geografia regiono, Hessische Bergstraße, do "hesia Monta Vojo", konsistigis la vinkultivan regionon Bergstraße.
Situo
La "areo badenia Monta Vojo" ĉirkaŭatas sude de la urbo Heppenheim en la distrikto Bergstraße en Hesio, ĉe la okcidentaj deklivoj de la mezalta montaro Odenvaldo transire al la Rejna Malaltebenaĵo, de la komunumoj Laudenbach ĝis Wiesloch. Kune kun la pli norda "hesia Monta Vojo" ĝi konsistigas la geografian regionon Bergstraße, kiu ampleksas la teritorion inter la urboj Darmstadt en Hesio norde kaj Wiesloch en Baden-Virtembergo sude.
La tuta regiono "Monta Vojo", kaj la nordo kaj la sudo, kompare al la ĉirkaŭaj pejzaĝoj havas aparte mildan klimaton, kiu favoras la kultivadon de vino. Aldoniĝas grundo favora por vitejoj. La pejzaĝo havas multajn krutajn deklivojn, kiuj aparte intense kolektas sunradiojn. Jam dum la komenco de printempo ĉiujare videblas la milda klimato, kiam ekfolias kaj iom poste ekfloras ĉerizaj, persikaj kaj migdalaj arboj multajn semajnojn antaŭ samspecaj arboj en aliaj partoj de Germanio.
Stacio Nakaiburi
Stacio Nakaiburi (japane: 中飯降駅 [Nakaiburi-eki], angle: Nakaiburi Station) estas fervoja stacio en Kacuragi, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
11-a de aprilo
La 11-a de aprilo estas la 101-a tago de la jaro (la 102-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 264 tagoj restas.
Je la 11-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 11-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Osamu Taninaka
Osamu Taninaka (japane 谷中 治, n. 24-an de septembro 1964) estas japana futbalisto. Li de 1984 ĝis 1986 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Bom Jesus da Lapa
Bom Jesus da Lapa estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 63.480 loĝantojn en 2010. La municipo estis fondita en 1693 kaj tiel ĝi estas unu el la plej malnovaj komunumoj de Brazilio. Ĝi situas ĉ. 800 km de la ĉefurbo.
Ballancourt (stacidomo)
Ballancourt (plennome Ballancourt-sur-Essonne) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Ballancourt-sur-Essonne, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Marfermita en 1865 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
Historio de Armenio
La historio de Armenio etendiĝas ĝis 6000 a. K.. Unu praimperio en Armenio estis la imperio de Urarto. La armena gento mem, hindoeŭropa popolo, alvenis en la 7-a jarcento a.K. En la 3-a jarcento p.K. Armenio iĝis la unua kristana ŝtato en la historio. La Armena Apostola Eklezio solenis sian fondan datrevenon 1700-jaran en la jaro 2003.
Antikveco
Armenio estis loĝata ekde prahistoriaj epokoj. La arkeologoj daŭre trovas restaĵojn kiuj demonstras ke Armenio kaj ĝia montaro estis inter la unuaj lokoj kie la homa civilizo ekloĝis. Ekde 4000 a. K. ĝis 1000 a. K., la iloj kaj ornamaĵoj el kupro, bronzo kaj fero estis ellaborataj en Armenio kaj ofte vendataj en najbaraj regionoj kie tiuj materialoj estis malabundaj.
La teritorio de Armenio ankaŭ estas fama pro la gastado de la monto Ararato al la Arkeo de Noa post la universala diluvo rakontata en la Biblio kaj en multaj aliaj skribaĵoj.
Dum la Bronzepoko, kelkaj ŝtatoj prosperis, inkluzive de la Hitita Imperio (en ĝia pleja splendoro), Mitano (historia Armenio en sudokcidento) kaj de Hayasa-Azzi (15-a jarcento a.K.) kaj en la Ferepoko, la hindeŭropaj frigoj kaj muŝkioj alvenis kaj detruis la reĝlandon Mitano, ankaŭ floris la popolo de Nairi (jc. 12a a.K.) kaj la reĝlando Urarto. (jc. 9a a.K.), sed la aldonaĵo de ĉiu popolo en la formado de la armena popolo ankoraŭ ne estas certa. Kelkaj diskutas pri pli da influo de la Huritoj en la frua Armenio, sed bazata laŭ diversaj drastaj patronoj de la lingvo, la plimulto akceptas ke la armenoj apartenas al la aro de hindeŭropaj popoloj dume Urarto apartenas al la Huro-Urartana familio. Erevano, la moderna ĉefurbo de Armenio, estis fondata en 782 a. K. de la reĝo Argiŝto la 1-a de Urarto.
Ĉirkaŭ la jaro 600 a. K., estis establita la Armena Reĝlando sub la Orontida Dinastio kaj ĝi ekzistis sub pluraj lokaj dinastioj ĝis 428.
Post la detruado de la Seleŭka Imperio, la sukceda ŝtato de la imperio de Aleksandro la Granda, helena armena ŝtato, estis fondata ĉ. 190 a.K., kun Artashes kiel la una reĝo kaj al la fondinto de la dinastio Artashesid (190 a. C.). Samtempe, nova ŝtato disigita sub Zariadris, kiu estis konata kiel "malgranda Armenio" dume la ĉefa reĝlando akiris la nomon Granda Armenio
La Reĝlando Armenio atingis sian plejan ekspansion inter la 95a a.K. kaj 66a a.K. sub la regado de Tigranes la Granda el la Artaksia Dinastio, kiam konvertiĝis en unu el la reĝlandoj kiuj plej ekspansiiĝis en sia epoko. Tra ĝia historio, la reĝlando Armenio ĝuis portempajn sendependajn periodojn kaj aŭtonomiajn periodojn de la tiutempaj imperioj. Reĝoj, apogataj aŭ altrudataj de la Romia Imperio aŭ de Partujo, aŭ konsentite inter ambaŭ, fondis kaj detruis dinastiojn, kiaj la Arzakida Armena Dinastio establita ekde la jaro 53 de ‎Tiridates la 1-a de Armenio. La strategia situo de Armenio inter la du kontinentoj (Eŭropo kaj Azio) fariĝis ĝin scenejo de sinsekvaj invadoj de la imperioj, inkluzive de la asiria, helena, romia, bizanca, araba, mongola, persa, otomana kaj rusa. En la jaro 301, Armenio konvertiĝis en la unua lando de la tuta mondo kiu adoptis la kristanismon kiel oficiala religio, de la ŝtato pro la influo de Sankta Gregorio la Iluminanto hodiaŭ konsiderata kiel sankta patrono de la Armena Apostola Eklezio kaj de Armenio. Tiridates la 3-a de Armenio (238-314) estis la unua reganto kiu oficiale proponis kristanigi la popolon kaj lia kristaniĝo okazis dek jarojn antaŭ la toleremo koncedita al la kristanismo fare de la Romia Imperio sub Galerio kaj 36 jarojn antaŭ la baptado de Konstantinopolo. En la jaro 405, Mesrop Maŝtoc kreis la armenan alfabeton.
Persa Armenio
Post la falo de la armena reĝlando en la jaro 428, la plejparto de Armenio estis aneksita kiel marzpanato ene de la Sasanida Imperio, regata de marzpanestro. Post armena ribeliĝo en la jaro 451, la kristanaj armenoj konservis la religian liberecon, dume Armenio gajnis aŭtonomion kaj la rajton esti regata de armena marzpanestro, kiam tiutempe aliaj imperiaj teritorioj estis ekskluzive regata de persoj. La Armena Marzpanato ekzistis ĝis 630, kiam la Sasanida Persio estis detruata de la Araba Kaliflando.
Post la Araba konkero de Armenio kaj post la marzpanata periodo (428-636), Armenio estiĝis aŭtonoma princlando ene de la Araba Imperio, kunigante ankaŭ la antaŭajn konkeritajn armenajn teritoriojn de la Bizanca Imperio. La princlando estis regata de armena princo, agnoskata de la kalifo kaj la bizanca imperiestro. Ĝi estis parto de la emirlando kreata de la araboj, kiu ankaŭ inkluzivis teritoriojn de Kartvelio kaj de Kaŭkaza Albanio kaj havis sian centron en la armena urbo Dvin. La Armena princlando ekzistis ĝis la jaro 884, kiam ĝi rekuperis la sendependiĝon de la malforta Araba Imperio.
Mezepoko
La armena reĝlando reaperis regata de la Bagratida dinastio, kiu regis ĝis 1045. Samtempe, pluraj regionoj de la bagratida Armenio estis disigitaj formante sendependajn reĝlandojn kaj princlandojn kiel la reĝlando Vaspurakano regata de la nobeldomo Artsruni, sed ĉiuj agnoskis la plejaltan regadon de la bagratidaj reĝoj.
Kleinkarlbach
Kleinkarlbach - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Historio de Armenio
Mezepoko
En 1045, la Bizanca Imperio konkeris la bagratidan Armenion. Baldaŭ, la aliaj armenaj ŝtatoj falis sub la bizanca kontrolo. La bizanca dominado estis mallonga ĉar la turkoj venkis en 1071 la bizancanojn kaj konkeris Armenion dum la batalo de Manzikert, formante la Selĝukan Imperion. Pro eskapado de la morto aŭ sklavigado de tiuj kiuj murdis lian parencon Gagiko la 2-a, reĝo de Ani, armeno nomata Rubeno la 1-a de Armenio eniris tra la montaro Taŭruso kun kelkaj sampatrianoj. Poste li alvenis al Tarsus, en Kilikio, kie la bizanca reganto protektis lin kaj kie estis finfine establita la Armena reĝlando en Kilikio.
Kleinkarlbach
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Leiningerland. Antaŭ 2018 ĝi estis parto de pli malgranda komunumaro Grünstadt-Land.
Historio de Armenio
Mezepoko
La Selĝuka Imperio baldaŭ ekdetruiĝis. Komence de la jaro 1100, la armenaj princoj de la nobela familio Zakarida establis duonsendependan armenan princlandon en norda kaj orienta Armenio, konata kiel Zakarida Armenio. La nobela familio Orbeliano kundividis la regadon kun la Zakarida en kelkaj regionoj de la lando, speciale en Vajoco-Dzoro kaj Sjuniko. Tamen la sudo de Armenio restis sub la regado de la kurdaj dinastioj Shaddadids kaj Ayyubids.
Eksterlanda okupado
En 1230 la mongola kanato konkeris la Princlandon Zakarjano, same kiel la reston de Armenio. La mongolaj invadoj baldaŭ estis sekvataj de aliaj centr-aziaj triboj, kiuj daŭris de 1200 ĝis 1400. Post senfinaj invadoj, pro ĉiu detruo okazigata al la lando, Armenio malfortiĝis. En la jaro 1500, la Otomana Imperio kaj la Safavida Persio disdonis Armenion inter si. La Rusa Imperio pli malfrue aneksis la orientan Armenion (kiu konsistis el la kanatoj de Erivano kaj de Karabaĥo ene de Persio) en 1813 kaj 1828.
Vernon (Eure)
Vernon estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Historio de Armenio
Otomana Armenio
Armenio fariĝis ano de la Otomana Imperio per la regado de Selimo la 2-a (1524 - 1574). Tamen, la komenca aneksiĝo ekis dum la regado de Meĥmedo la 2-a (15-a jc.), kiu ofertis la protektadon de la imperio al la Armena Patriarkato de Konstantinopolo. Tiu ĉi situacio daŭris 300 jarojn, ĝis la Ruso-Turka Milito (1828-1829), kiam la orienta teritorio de Armenio estis cedata al la Rusa Imperio. La resto, ankaŭ konata kiel Otomana Armenio aŭ okcidenta Armenio, restis sub la regado de la Otomana Imperio ĝis la fino de la Unua mondmilito.
Vernon (Eure)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Vernonnais.
Historio de Armenio
Unua Mondmilito kaj Armena Genocido
Dum la ekdetruado de la imperio la Junaj Turkoj venkis la registaron de la sultano Abd-ul-Hamid la 2-a. La armenoj kiuj loĝis en la imperio esperis favoran ŝanĝon de ilia duaklasa stato. Tamen, pro la impakto de la Unua mondmilito kaj la invado de la otomana imperio sur la rusan imperion, la nova registaro ekrigardis la armenojn per malkonfido. Tio ŝuldiĝis al tio ke la rusaj trupoj havis armenan kontingenton. La 24-an de aprilo 1915 la otomanaj aŭtoritatoj ekarestis la armenajn intelektulojn.
Malgraŭ la evidencoj de la genocido, la turkaj aŭtoritatoj neas tiun fakton kaj asertas ke tiuj forpasoj estis la konsekvencoj de intercivitana milito, kune kun la malsato kaj malsanoj, inkluzive de la forpaso kaj de armenoj kaj de turkoj. La plejmulto de la ĉirkaŭkalkuloj rilate al la nombro de mortigitaj armenoj komenciĝas je 650.000 ĝis miliono kaj duono da personoj. Armenio kaj ĝia armena diasporo ade kampanjas, dum pli ol 30 jaroj, serĉante la oficialan agnoskadon de tiuj okazintaĵoj kiel genocido. Tiu ĉi genocido estas solene memorata ĉiujare la 24-an de aprilo, la kristana armena tago de la Martiro aŭ de la armena genocido.
Kvankam la rusa armeo sukcesis okupi la plejparton de Armenio dum la Unua mondmilito, ĝiaj gajnitaĵoj estis perditaj pro la rusa revolucio. En tiu momento, Armenio, Kartvelio, kaj orienta Azerbajĝano regata de la rusoj, intencis arigi ilin en unusola lando: Transkaŭkaza Federacia Demokratia Respubliko. Tiu ĉi federacio, tamen, nur ekzistis de februaro al majo 1918, kiam la tri partioj decidis disigi ĝin. Kiel rezulto, orienta Armenia sendependiĝis kiel Armena Demokratia Respubliko (DRA) la 28-an de majo.
Huddinge
Huddinge - svede Huddinge kommun - estas komunumo de Svedio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Stokholmo: ĝi situas tuj sude de la svedia ĉefurbo kaj estas parto de la provinco Stokholmo. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunumo estas unu el du sidejoj de la Universitata hospitalo Karolinska.
Historio de Armenio
Armena Demokratia Respubliko
Malbonŝance, la mallonga sendependiĝo de la DRA finis per milito, teritoriaj konfliktoj, amasa enmigrado de rifuĝintoj de la turka Armenio, malsanoj kaj malsato. Malgraŭ tio, la Entento, hororigata de la agado de la otomana registaro, intencis helpi la novan ŝtaton pere de fondusoj kaj aliaj rimedoj.
Post la fino de la milito, oni decidis disigi la otomanan imperion. Subskribata inter la aliancitaj potencoj kaj la otomana imperio en Sèvres la 10-a de aŭgusto 1920, la Traktato de Sèvres promesis restigi la ekzistadon de la Armena Demokratia Respubliko kaj aneksi la teritoriojn kiuj apartenis al la turka Armenio al la respubliko. Pro tio ke la novaj landlimoj devis esti desegnataj de la usona prezidanto Woodrow Wilson, la Otomana Armenio ankaŭ estas konata kiel la “Wilsona Armenio.” Eĉ estis konsiderata la eblon konverti Armenion en usona protektorato. La traktato, tamen, estis rifuzita de la nacia turka movado kaj neniam efektiviĝis. La movado gvidata de Mustafa Kemal (Atatürk), uzis la traktaton kiel la okazo por deklari la laŭleĝan registaron de Turkio kaj anstataŭis la monarkion kaj ĉefurbon en Istanbulo al respubliko kun ĉefurbo en Ankaro.
En 1920, Armenio kaj Turkio ekmilitis, akra konflikto kiuj finiĝis per la Traktato de Aleksandropolo (la 2-a de decembro 1920). La Traktato de Aleksandropolo devigis al Armenio senarmigi la plimulton de ĝia armeo, cedi pli ol 50% de ĝia teritorio antaŭ la milito, rezigni ĉiujn teritoriojn ceditajn je ĝia favoro per la Traktato de Sèvres. Samtempe, la Dekunua Soveta Armeo sub la gvido de Grigoriy Ordzhonikidze, invadis Armenion en Karavansarai (nuna Ijevan) la 29-a de novembro. La 4-an de decembro la trupoj de Ordzhonikidze eniris en Erevanon kaj la efemera Armena Respubliko malaperis.
Soveta Armenio
En 1920, Armenio kaj Turkio konfrontiĝis en la Turko-Armena Milito (1920), akra konflikto kiu finiĝis per la Traktato de Aleksandropolo per kiu la armenoj liveris la plimulton de ĝiaj armiloj kaj teritorio al la turkoj. Samfoje, Armenio estis invadita de la Ruĝa Armeo, kio kondukis al la establiĝo de soveta dominado en Armenio en decembro 1920. Dum pluraj monatoj la armenaj naciistoj kontrolis la regionon Montara Karabaĥo, kiuj fine estis okupata de la komunistoj. La Traktato de Aleksandropolo, subskribata de la antaŭaj armenaj funkciuloj (forigataj pro la establiĝo de soveta registaro), neniam estis ratifita de la nova komunisma registaro.
En 1922, la lando estis aneksita al Sovetio kiel parto de la Transkaŭkaza Socialisma Soveta Respubliko, je mallonga ekzistado, kune al Kartvelio kaj Azerbajĝano. La Traktato de Aleksandropolo tiam anstataŭita de la Traktato de Kars, inter Turkio kaj Sovetio. Per ĝi, Turkio cedis la provincon Ajaro al Sovetio ŝanĝe de la suvereneco de la teritorioj Kars, Ardahan kaj Iğdır. Ĝis la nuntempo Armenio ne agnoskas tiun traktaton kiel valida, ĉar la armenoj ne partoprenis ĝin. Tamen, ĝis nun Armenio ne reklamis tiujn provincojn kiuj transiris al Turkio.
La Transkaŭkaza Soveta Respubliko ekzistis de 1922 ĝis 1936, kiam ĝi estis dividita en tri apartaj respublikoj (SSR Armenio, SSR Azerbajĝano inkluzive de la armena aŭtonoma regiono Montara Karabaĥo, kaj SSR Kartvelio. La armenoj ĝuis relativan stabilan periodon dum la soveta regado. La lando ricevis medicinojn, nutraĵojn kaj aliajn provizojn el Moskvo, kaj la komunisma dominado estis balzamo kontraste kun la lastaj jaroj de la Osmanida Imperio. La situacio estis malfacila por la eklezio, kiu batalis sub la soveta regado. Post la forpaso de Lenin, Stalin ekregis Sovetion kaj komencis timan kaj hororan epokon renovigata por la armenoj. Kiel aliaj etnaj malplimultoj kaj eĉ la rusoj mem, travivis grandan purigadon de Stalin; dek mil armenoj estis ekzekutitaj aŭ deportitaj. La timoj malpliiĝis kiam Stalin forpasis en 1953 kaj Nikita Ĥruŝĉov iĝis la nova reganto de la lando.
Sendependiĝo
La regperiodo de Gorbaĉov en la 80-aj jaroj, karakteriziĝis je la streĉaj rilatoj inter Armenio kaj Azerbajĝano rilate al la regiono Montara Karabaĥo.
En 1991, la Armena Soveta Socialista Respubliko, oficiale deklaras sian sendependon. En 1992 Armenio kun apogo de Karabaĥo deklaras malferman militon kontraŭ Azerbajĝano, kiu ricevas la apogon de Turkio. En la milito partoprenis ĉeĉenajn batalantojn kaj afganajn muhadijojn, malgraŭ tio, Armenio sukcesis liberigi Arcaĥon kaj okupi regionojn kiuj historie apartenis al ĝi, kiel sekur-ŝnuro. La milito finiĝis en 1994 pro perado de Rusio. Ekde tiam, Armenio kaj ĝia najbaro negocadas la pacon pere de la Organizo por la Sekureco kaj Kunlaborado en Eŭropo. La ŝtato Karabaĥo ankoraŭ estas nedeterminata kaj la ekonomio de ambaŭ landoj estas damaĝataj pro manko de kompleta rezolucio. Tamen, malgraŭ la alta maldungado, Armenio povis efektivigi kelkajn ekonomiajn reformojn kaj en 2006, estis klasigita kiel la 27a ŝtato "ekonomie plej libera" en la mondo. Ĝiaj rilatoj kun Eŭropo, Meza Oriento, kaj la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj, permesis la pliiĝon de la armena komerco. La gaso, petrolo kaj aliaj energifontoj estas ricevataj tra du gravaj vojoj: Irano kaj Kartvelio, kun kiuj Armenio havas bonajn rilatojn.
Sproto
Sproto (zamenhofa formo) aŭ Sprato (Sprattus sprattus) estas fiŝo el la familio de la klupeedoj, al kiu ankaŭ apartenas la haringo.
Aspekto
Dorso bluverda, flankoj arĝentkoloraj. Enplanto de la ventronaĝiloj antaŭ la komenco de la dorsonaĝilo. Averaĝa longo 10 cm, maksimuma longo 17 cm.
Informoj
Sprotoj estas prilaborataj de fiŝindustrio al konservaĵoj. Ili ankaŭ estas vendataj fumaĵitaj.
Apero/kaptado
Atlantikaj marbordoj, de norda Maroko ĝis la britaj insuloj kaj Irlando; Norda Maro.
4551 Cochran
4551 Cochran estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
(9754) 1990 QJ4
(9754) 1990 QJ4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ilona Staller
Ilona STALLER (elp. ŝtaller), naskita Anna Anna Staller, ankaŭ pli bone konata sub la pseŭdonimo de Cicciolina (naskiĝis la 26-an de novembro 1951 en Budapeŝto) estas iama porinfana aktorino, hungara pornoaktorino, kantistino kaj iama itala radio-prezentistino.
Post sia retiriĝo el la pornonegoco, ŝi ekaktivis en la itala politiko ĉe la itala partio Partito Radicale (Radikala Partio) kaj fariĝis parlamentanino ĉe la Ĉambro de Deputitoj.
Eble ŝia publika famo kaj ikoneca statuso devenas de la ŝia konduto memvolante eksponi ŝiajn bruston kaj mamojn antaŭ la kameraoj de la amaskomunikiloj.
Vivkuro
Staller naskiĝis kiel filino de oficisto de la hungara ministerio de internaj aferoj. Ŝia patrino estis akuŝistino.
Post kiam ŝi gajnis la titolon de fraŭlino Hungario, ŝi eklaboris en la hungara modela agentejo MTI.
Ŝi edziniĝis la unuan fojon en tre juna aĝo kun itala hotela kliento, akirante la italan civitanecon kaj ekloĝanta en Italio, kie ŝi konatiĝis kun Riccardo Schicchi en 1973 kaj kune kun li faris noktan radioprogramon titolitan Voulez-vous coucher avec moi? ("Ĉu vi volas dormi kun mi?") ĉe la privata radiostacio Roma Luna. Pro tiu ĉi spektaklo ŝi ricevis la aktorinan nomon Cicciolina, italan vorton pri karesado. La kromnomo restis kun ŝi, kaj ŝi nomis sian pluŝan urson "Cicchiolino" kaj siajn adorantojn "Cicchiolini" (pluralo en la itala).
En 1978 Cicciolina okupis la gazetajn kovrilpaĝojn, kiam ŝi antaŭ kamerao montris siajn mamojn, kio antaŭe estis neimagebla en itala televido.
En 1989 ŝi finis la pornofilman karieron kun la filmo Passione indecente.
En 1991 edziniĝis al Jeff Koons, unu el la plej renomoj usonaj skulptistoj kaj artobjektaj komercistoj. La paro akiris telefamon kiam Koons kreis skulptaĵojn kaj pentraĵojn prezentantajn la paron havante sekson; sed en 1992 ili jam disiĝis.
Post la disiĝo naskis ŝi la komunan infanon Ludwig, kun kiu ŝi forlasis Usonon. Koons akiris en 1998 – post longa juĝproceso - la zorgorajton pri sia filo, sed la filo restis ĉe Staller en Italio.
Politika kariero
En 1979 ŝi iĝis kandidato de la Lista del Sole, la unua verda partio de Italio.
En 1985 ŝi aniĝis al la Partito Radicale kaj batalis por homaj ratjoj, kontraŭ la uzo de nuklea energio, membreco al NATO kaj malsato en la mondo. Ŝi estis elektita al la itala parlamento en 1987 per rekta mandato en la roma urboparto Lazio. Ŝi gajnis 20,000 pli da voĉoj ol iu alia membro de la Radikala Partio krom la partiestro; sed ĉe la fino de la unua oficperiodo ŝi ne estis elektita denove, kaj en 1991 ŝi partoprenis en la fondo de nova politika movado nomita "Partito dell'Amore" (Partio de Amo) kune kun la itala pornaktorino Moana Puzzi. La partio ne estis sukcesa kaj neniu el ĝiaj membroj estis elektita al parlamento tiun jaron.
En 1990, sojle de la eksplodo de la Golfa Milito, ŝi deklaris en la amaskomunikilaro ke ŝi estis "je la dispono de la diktatoro de Irako, Saddam Hussein, kun la celo havi sekson, por atingi pacon en la Mezoriento". Ŝi ripetis la oferton ankaŭ en 2003 antaŭ la Iraka milito, kaj en 2006 ŝi faris similan oferton al Osama bin Laden. Dum la rusa invado de Ukrainio de 2022 ŝi ripetis la proponon kaj adresis ĝin al Vladimir Putin.
Ŝi plu aktivadis en politiko por liberalaj kaj medioprotektaj temoj, batalanta ankaŭ por seksa edukado en lernejoj, inkluzive de la rajto de malliberuloj havi sekson, kontraŭ ĉiuj formoj de perforto kaj cenzuro, inkluzive de mortopuno, kaj kontraŭ uzado de bestoj por felo aŭ sciencaj eksperimentoj. Ŝi forte batalis por senkriminaligo de drogoj, por akcelado de seksa edukado en lernejoj kaj informaj kampanjoj pri la liverado de objektiva informo pri aidoso kaj subtenas redukti la uzon de motorveturiloj kaj trudi impostojn tiucele. Ŝi ankaŭ publike subtenis la kaŭzoj de monda paco kaj la enkonduko de Esperanto en la Eŭropa Unio.
En 2002 ŝi kandidatiĝis por la hungara parlamento kiel sendependa politikisino por la populara distrikto Kőbánya de Budapeŝto, sed ŝi ne akiris sufiĉe da subskriboj por partopreni la balotadon.
En 2004, ŝi anoncis ke ŝi kandidatiĝos en la urbestraj elektoj de Milano en 2006, sed fine ne partoprenis ilin.
Kariero en filmoj, televido kaj revuoj
Kvankam ŝi aperis en pluraj filmoj ekde la fruaj sepdekaj, ŝi estis fotita unuafoje sub sia reala nomo en 1975 por milda pornfilmo nomita "La Liceale", en kiu ŝi prezentiĝis kiel la lesba samklasano de la itala aktorino Gloria Guida. En 1983, ŝi aperis por la unua fojo en pornografia filmo, "The Red Phone".
En 1987, ŝia aŭtobiografia libro "The Erotic Confessions of Cicholina" (La erotikaj konfesioj de Cicolina ) estis publikigita. En la sama jaro, ŝia filmo "Carne bollente" aperis en Usono kiel "The Rise and Fall of the Roman Empress" ("La leviĝo kaj falo de la Romia Imperiestrino"), en kiu ŝi aperis kune kun John Holmes. La filmo ekis publikan debaton kiam iĝis klare ke Holmes partoprenis la filmon malgraŭ ke li estis trovita havi la HIV-viruson (Holmes mortis pro komplikaĵoj de aidoso post la fino de filmigo). En 1994, ŝi aperis por la lasta fojo en pornografia filmo.
Afiŝoj de ŝi kie ŝi nuda aperis en lokaj versioj de revuo Playboy de multaj landoj.
En 1994 ŝi aperis en la brazila kulta filmo "Replikator" kaj en 1996 en la brazila Telenovelo "Xica da Silva".
Muzika kariero
Stellar ankaŭ provis antaŭenigi karieron en la kampo de muziko, kvankam ŝiaj kantoj preskaŭ traktas ekskluzive la temon de seksumado. Ĝia celo estis alporti pornografion ankaŭ al la kampo de muziko. La rezulto, kantoj kun malakra kantoteksto kaj simpla, infaneca melodio, estas ĝenerale vidita kiel pli komedia ol pornografia. Lia plej fama kanto estas "Muscolo Rosso", (ruĝa muskolo en la itala) laŭdkanto por peniso. La kanto ne estis aprobita por publikigo en Italio pro ĝia provoka enhavo, sed iĝis furoraĵo en aliaj landoj, inkluzive de Francio, ŝajne pro la fakto ke la aŭskultantoj ne komprenis la kantotekston. La kanto akiris pli da intereso en la epoko de la interreto, kiam multaj italanoj, kiuj ne povis aŭskulti ĝin antaŭe, estis eksponitaj al ĝi.
Chêne-Bougeries
Chêne-Bougeries estas urbo kaj komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 10273 loĝantojn je la 31-a de januaro 2009.
Ilona Staller
Muzika kariero
La diskoj de Stellar nun estas konsiderataj maloftaj kolektaĵoj kaj estas interŝanĝitaj kontraŭ altaj sumoj en la interreto.
Esperanto
Ŝi rekomendis en 1989 al la landoj de la Eŭropa Unio enkonduki Esperanton.
Chêne-Bougeries
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Cologny kaj Vandœuvres, en oriento al Chêne-Bourg kaj Thônex, en sudo al Veyrier, kaj en okcidento al Ĝenevo.
Ilona Staller
Bibliografio
(franca) Confessions, Parizo, eld. M. Lafon, 1987, ISBN 2-86804-465-4.
Chêne-Bougeries
Trafiko
Chêne-Bougeries estas atingebla per la tramlinio 16 kaj diversaj busoj de la loka trafikreto de Ĝenevo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chêne-Bougeries datiĝas el la jaro 1270 kiel Quercus ĝia franca nomo aperis unuan fojon en la jaro 1801 kiel Chêne-les-Bougeries. La nomo "Chêne", kiu signifas kverko respeguliĝas ankaŭ en la blazono, kiu montras kverkon.
Ilona Staller
Bibliografio
(itala) Per amore e per forza: l'autobiografia di Cicciolina, Milano, Arnoldo Mondadori Editore, 2007, ISBN 978-88-04-56730-1.
Chêne-Bougeries
Historio
Sur la teritorio de Chêne-Bougeries estis trovitaj restaĵoj de romia akvedukto.