cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stein ĉe Rejno
Historio
Ĝis en la 16-a jarcento Stein sukcesis akiri malgrandan servutejoj konsistanta el Hemishofen kaj Ramsen kun Wiesholz, Wilen, Karolihof kaj Bibern, Wagenhausen kun Bleuelhausen kaj Reichlingen.
Pro financaj kialoj la 29-an de septembro 1484 Stein submetis sian al la protekta regado de Zuriko kaj tiel fariĝis parto de la Svisa Ĵurkomunumo.
Kun la Helveta Revolucio en majo de la jaro 1798 finiĝis la aparteno de Stein ĉe Rejno al Kantono Zuriko per ĝia aliĝo al Kantono Ŝafhaŭzo.
La 22-an de februaro 1945 Stein ĉe Rejno estis bombita de usonaj batalaviadiloj. Laŭ deklaroj de Usono la bombado estis eraro, ĉu la atako vere okazis pro eraro aŭ estis admono por Svislando oni ĝis la hodiaŭa tempo ne eksciis. (Fonto: Urba arkivo de Ŝafhaŭzo)
Raedwald (East Anglia)
Raedwald estis la anglosaksa reĝo de East Anglia, Anglio de ĉirkaŭ 599 al sia morto ĉirkaŭ 624.
Familio
Li estis filo de Tytila, kiu regis East Anglia de ĉirkaŭ 578 al ĉirkaŭ 599, kaj frato de Eni. Li edziĝis al tre virta paganino, kaj ili havis almenaŭ du filojn, Eorpwald (kiu sekvis lin kiel reĝo de East Anglia) kaj Sigeberht.
Konvertiĝo
Dum li forestis en Kent li konvertiĝis al kristanismo. Tamen kiam li revenis en sian regnon, tio malplacis al lia edzino kaj multaj gravuloj. Lia edzino persvadis lin estigi en sia templo du altarojn, unu dediĉitan al Kristo kaj la alia al la dioj de la anglosaksoj.
Edwin de Northumbria
Aethelfrith, reĝo de Northumbria, deziris mortigi sian bofraton Edwin, kiu estis ebla pretendanto al la trono de Northumbria. Edwin fuĝis al aliaj regnoj, kaj fine atingis East Anglia, kie unue Raedwald volonte protektis lin kaj bonvenigis lin en sian domanaron. Aethelfrith trifoje promesis grandan sumon da mono al Raedwald se li mortigus Edwin. La unuan kaj duan fojojn Raedwald rifuzis. La trian, Aethelfrith, kiu estis verŝajne la plej potenca anglosaksa reĝo, minacis ke li invados East Anglia. Raedwald promesis aŭ mortigi aŭ transdoni Edwin. Tam lia virta edzino riproĉegis lin, dirante ke oni neniam agu perfide kaj neniam transdonu amikon kontraŭ mono.
Edwin rifuzis proponon ke li eskapu. Lin vizitis fremdulo, eble Paulinus, la estonta episkopo de Jorko. Tiu diris ke Raedwald subtenos Edwin, kiu estis destinata iĝi pli potenca ol iu ajn antaŭa anglosakso.
Raedwald marĉis norden kun granda armeo por ataki Aethelfrith antaŭ ol tiu povus kunigis ĉiujn siajn soldatojn. Sekvis batalo proksime al Rivero Trent kaj al Gainsborough (Lincolnshire). Dum la batalo mortis Aethelfrith kaj Raegenhere, filo de Raedwald. Edwin gajnis la tronon de Northumbria, kaj la filoj de Aethelfrith fuĝis al Skotlando.
Gatesville (Teksaso)
Gatesville estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Coryell, iom nordokcidente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Raedwald (East Anglia)
Edwin de Northumbria
Laŭ Bede kaj la Anglosaksa Kroniko, Raedwald estis tiam la plej potenca anglosaksa reĝo.
Ipswich
Dum la regado de Raedwald fondiĝis la urbo Ipswich, kiu iĝis grava komerca centro kaj haveno.
Sutton Hoo
Eblas ke Sutton Hoo, fama arkeologia sito, estis la tombejo de Raedwald.
Preĝejo Mario reĝino de la apostoloj (Oberweimar)
Historio
Post Turniĝo estis la arda volo havi propran kirketon, kies realigon plirapidigis la neplua lukontraktplilongigo de la salono. En la festotago de la ĉieliro 1996 metitis la fundamenta ŝtono kaj jam en la 27.10.1996 la preĝejo konsekritis fare de lia episkopa moŝto Joachim Wanke.
Konstruinto de ĝi estis la vajmarano Ulrich Junk: temas pri moderna betonaĵo kun hela interno. La tegmento kuŝas sur dek kolonoj dume la vandoj estas libere starantaj. Lumejo lukarna supre de la dekstra kirkonava muro kaj maldekstra flanka muro malfermas kvazaŭ la internon en la direkto de la malinterno. Altaro, tabernaklosoklo kaj predikejo estas el itala travertino sur metalaj fundamentoj. La nova tabernaklo estas el la atelieroj Lindner el Erfurto.
Leváre
Bazaj informoj
Leváre, hungare Lévárt estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca. La historia nomo estis Strelnice.
Situo
Leváre situas parte sur ebenaĵo, parte sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Tornaľa troviĝas 11 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1427 en formo "Lewart". En 1910 loĝis en Lévárt 277 da homoj, (273 hungaroj, 3 slovakoj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon Lévárt apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Leváre 104 da homoj, (88 hungaroj, 10 slovakoj, 6 ciganoj).
10049 Vorovich
10049 Vorovich estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia matematikisto Iosif Israileviĉ Voroviĉ (cirile : Иосиф Израилевич Ворович, 1920 – 2001), kiu disvolvis metodojn de topologio kaj variada kalkulo de ne-lineara analizo por studoj de la mekanika rezisto de platoj kaj ŝeloj.
Pluredro de Waterman
En geometrio, pluredro de Waterman aŭ Waterman-a pluredro aŭ mallonge WP estas pluredro kreita per proksima pakigo de sferoj, forigo de sferoj kiuj estas pli malproksima de la centro ol certa radiuso, kaj kreo de konveksa koverto de centroj de la restintaj sferoj.
Pluredroj de Waterman formas vastan familion de pluredroj. Iu de ilin havas multajn simetriojn aŭ regulajn geometriajn formojn. Iu alia estas nur aro de malregulaj konveksaj plurlateroj kiel edroj. La plej populara pluredroj de Waterman estas tiuj kun centroj en la punkto (0,0,0) kaj konstruitaj el centoj de plurlateroj. Tiaj pluredroj similas al grandaj sferoj. Fakte, ju pli multajn edrojn havas pluredro de Waterman, des pli ĝia formo similas al ĝia ĉirkaŭskribita sfero kaj ĝiaj volumeno kaj tuteca areo estas proksimaj al tiuj de la ĉirkaŭskribita sfero.
Kun ĉiu punkto de 3-spaco oni povas asociigi familion de pluredroj de Waterman kun malsamaj radiusoj de la ĉirkaŭskribitaj sferoj. Pro tio, oni povas konsideri pluredrojn de Waterman kiel 4D spaco W(x,y,z,r), kie x, y ,z estas koordinatoj de punkto en 3D, kaj r estas la radiuso, kaj r>1.
Sep fontoj de kuba proksima pakigo
Povas esti sep fontoj difinitaj en kuba proksima pakigo, kie n = 1, 2, 3, ...:
Platonaj kaj arĥimedaj solidoj kiel pluredroj de Waterman
Iiu pluredroj de Waterman estas platonaj solidoj kaj arĥimedaj solidoj. Por ĉi tiu komparo de pluredroj de Waterman ili estas ununormigitaj, ekzemple W2 O1 havas malsama volumeno ol W1 O6, sed ili havi la saman formon.
Arĥimedaj solidoj
La aliaj ne havas ĉi tian prezenton.
Ĝeneraligitaj pluredroj de Waterman
Ĝeneraligitaj pluredroj de Waterman estas difinita kiel la konveksa koverto derivita de la punkta aro de iu sfera parto de iu regula krado.
Estas pristuditaj jenaj 10 kradoj: _bcc_, kubokedro, diamanto, _fcc_, _hcp_, senpintigita okedro, romba dekduedro, simpla kuba, senpintigita kvaredro kvaredro, senpintigita kvaredro senpintigita okedra kubokedro.
Ĉiu el la 10 kradoj estis ekzamenita por trovi tiujn fontajn punktojn kiuj donas unikajn pluredrojn kaj ankaŭ posedas iun minimuman simetrion. En ĉiu krado ekzistas malfinia serio de pluredroj.
Peene
La Peene estas 142 km longa rivero en la germana federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Ĝia nomo devenas de la slava vorto "Pěna", kio havas la signifon "ŝaŭmo" respektive "ŝaŭma rivero". La fonto de la rivero estas en la komunumo Gnoien; de tie la rivero fluas precipe orienten, ĝis apud la urbo Anklam ĝi enfluas la Baltan Maron en la markolo nomata Peenestrom, kiu dividas la maran insulon Usedom de la kontinento. Ĝia akvokolekta areo estas 5 110 km².
Floko
Floko laŭ PIV estas peceto, tufeto el maldensa kaj malpeza materialo, kiu balanciĝas en aero, malrapide falante. Ekzemple povas temi pri tufoj de lano (Kabe), tufoj de neĝo (Zamenhofo), tufoj de fulgo aŭ de vato.
Analogie, oni parolas ankaŭ pri tufoj da sapo (por lavado de delikataj ŝtofoj), tufoj de aveno aŭ de maizo (por kaĉoj). Laŭ la aspekto, oni ankaŭ nomas iujn biologiajn fenomenojn, kiuj tufe aspektas, per la vorto: Ekzemplo estas la blankaj flokoj sur la krome ruĝaj ĉapoj de la veneneta fungo muŝoamanito.
Mengersgereuth-Hämmern
Mengersgereuth-Hämmern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sonneberg de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 2867 loĝantojn.
Orsenigo
Orsenigo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Marteno de Tours.
Najbaras la komunumoj Albavilla, Albese con Cassano, Alserio, Alzate Brianza, Anzano del Parco, Cantù, Capiago Intimiano kaj Montorfano.
1330
En la jaro 1330 post Kristo okazis, interalie:
Okulkovro
Okulkovro estas vestaĵo por kovri la okulojn tiel ke la portanto portempe ne povas vidi.
Kiel okulkovro oni povas uzi pecon da ŝtofo, ekzemple ŝalo aŭ rubando, sed ankaŭ oni vendas dormmaskojn kiuj havas la saman funkcion.
Okulkovroj havas diversajn aplikojn:
La Beauté du diable
La Beauté du diable estas franca-itala filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de René Clair. La Beauté du diable estis originale filmita en la franca lingvo. Rilate sian ĝenron, La Beauté du diable estas rigardebla kiel drama filmo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Michel Simon, Gérard Philipe, Nicole Besnard, Simone Valère kaj Carlo Ninchi.
La filmo havas entutan daŭron de 96 minutoj.
Meĥanismo de Antikithera
La meĥanismo de Antikithera (μηχανισμός των Αντικυθήρων), ankaŭ nomata astrolabo de Antikithera, estas ĉirkaŭ 2100-jara bronza (jam ŝtoniĝinta) horloĝsimila meĥanismo kaj estis turnebla per ekstera prenilo. Elias Stadiatos, greka kaptisto de spongoj, malkovris ĝin en la 17-a de majo 1902 ĉe Antikithera, ĉ 40 m sub la maro, nun ĝi troviĝas en la greka Nacia Muzeo de Ateno (Εθνικό Μουσείο Αθηνών). Oni supozas, ke ĝi estis produktita en la insulo Rodos.
Analizoj
Oni povis movi la movilojn pri la sunosituo kaj lunosituo. La meĥanismo enhavas ĉirkaŭ 30 dentoradojn, kies proporcioj unu al la alia helpis kompreni ĝin. Evidentiĝis ke unu proporcio estas 254:19, kio estas la rilata nombro de ĉieliro de suno kaj luno (13,368). Rentgenaj analizoj okazis nur en 1971, 1993 kaj denove en 2005. Ekde 2006 oni pluanalizis supozitajn surskribojn. En la jaro 2008 la laborgrupo de Antikythera Mechanism Research Project esploris la malantaŭan flankon de la konstruaĵo pli detale kaj interpretis ĝin.
Rezultoj
La nomoj de la monatoj sur la du diskoj de la malantaŭa flanko estas korintaj. Per la suba disko montriĝas luneklipsoj kaj suneklipsoj. Sur la antaŭa flanko troviĝas nur unu disko, tie la monatnomoj devenas el la egipta kalendaro. Tiu disko montras la movadon de la suno, luno kaj videblaj planedoj. La meĥanismo helpis la ŝipadon de la antikvaj grekoj. Tiun tezon publikigis Derek de Solla Price en 1959, en artikolo de "Scientific American".
Rekonstruoj
La meĥanismo de Antikithera kaj unu rekonstruo troviĝas en la Nacia Muzeo de Ateno. Pluaj rekonstruoj troviĝas en la Astronomisch-Physikalisches Kabinett en Kaselo, Germanio, kaj en la American Computer Museum en Bozeman, Montano Usono.
Noviercas
Noviercas [noBJERkas] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento de la provinco Sorio kaj en la komarko Tierra de Ágreda en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝi distas 45 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Pinilla del Campo, Hinojosa del Campo, Borobia kaj Ciria.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Quejigares y encinares de Sierra del Madero, okupanta 386 hektarojn, nome 5 % de la teritorio.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromiaj kaj romia epokoj. Plej rimarkinde estas la araba turo.
Post la kristana konkero, la areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 11-a jarcento.
Laŭlonge de la 20-a jarcento okazis forta elmigrado.
Chavanges (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Vallentigny - Vitry-le-François (013000).
Ĝardeno de alklimatiĝo
La Ĝardeno de alklimatiĝo (Jardin d'acclimatation [ʒaʁdɛ̃ daklimatasjɔ̃]) estas 20 hektarojn vasta amuzparko por infanoj kun bestoĝardeno, kaj aliaj allogaĵoj lokita en la norda parto de la Bosko de Boulogne, en Parizo.
Historio
Malfermita la de Napoleono la 3-a kaj Imperiestrino Eugenia, la Ĝardeno de alklimatiĝo de Parizo kaj la Zoologia ĝardeno de Alklimatiĝo kiel ĝi estis unue nomita estas Pariza zoo. Ĝi estis estrita de Isidore Geoffroy Saint-Hilaire, filo de naturalisto Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, ĝis lia morto en 1861.
Dum la Sieĝo de Parizo (1870-1871), multaj el la bestoj en la zoo estis kuiritaj kaj servitaj de kuiristo Alexandre Étienne Choron.
De 1877 ĝis 1912, la Zoologia ĝardeno de Alklimatiĝo estis transformita en "Antropologian alklimatiĝon". En koloniisma tempo, la scivolemo de Parizanoj estis altirita de kutimoj kaj vivmanieroj de fremdaj popoloj. Nubianoj, Boŝmanoj, Zuluoj kaj multaj aliaj Afrikanoj estis "expoziciitaj" en homoĝardeno. La ekspozicioj ĝuis grandan sukceson. Nombro da vizitantoj al la ĝardeno duobliĝis, atingante milionon. ,
Allogaĵoj
La parko inkluzivas misformajn spegulojn, miniaturan golfon, trajneton kun etŝpura fervojo, rajdadon de poneoj, pupteatron, kaj artan muzeon por infanoj ("Musée en Herbe") interalie.
Koichi Nakazato
Koichi Nakazato (中里 晃一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Craidorolț
Famuloj
En la iama Királydaróc naskiĝis hungara juristo János Vinkler.
Bioley
Bioley estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ferenc Bruder
BRUDER Ferenc estis rumania hungara redaktoro. Li naskiĝis en Satmaro la 16-an de februaro 1895 kaj mortis en Kluĵo la 21-an de februaro 1965.
Orzinuovi
Orzinuovi estas komunumo de Italio.
Pidpleŝa
Pidpleŝa ukraine Підплеша estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Neresnicja.
1331
En la jaro 1331 post Kristo okazis, interalie:
Wald im Pinzgau
Wald im Pinzgau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Zell am See (germane Bezirk Zell am See, prononco, aŭ simple Pinzgau, prononco ). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Linio 3bis de la metroo de Parizo
La linio 3bis de la metroo de Parizo estas la plej mallonga metrolinio de Parizo. Ĝi longas nur kilometron. La linio estis konstruita tre subtere: la stacioj kaj  estas tial alireblaj nur per lifto. Pro sia malgranda trafiko kaj longeco, la linio 3bis estas priservita de mallongigitaj MF 67-vagonaroj.
Gyula Miholcsa
Gyula MIHOLCSA [miholĉa] estas rumanuja hungara kameraisto, reĝisoro. Li naskiĝis la 21-a de marto 1956 en Târgu Mureş. Li estas la pli juna frato de skulptisto József Miholcsa.
Biografio
Gyula Miholcsa diplomitiĝis pri fiziko en Universitato de Temeŝvaro en 1980, poste li instruis en sia naskiĝurbo, laboris en la kalkulcentro de Akvoafera Oficejo Mureș-Banat. Li ekkomencis 1983 konatiĝi kun la mondo de la filmo en filmklubo de Ervin Béla Schnedarek. En 1990 li partoprenis en Budapeŝto fakkurson pliprfektivan kurson (MTV, DUNA TV). De 1991 li estas kamaraisto, kelkfoje reĝiso de Hungara Elsendo de la Rumana Televido.
Erzsébet Bódis
BÓDIS Erzsébet (bo:diŝ) rumania hungara/hungara industriartistino naskita en Jebucu la 12-an de majo 1923 kaj mortis la 3-an de decembro 2013 en Gödöllő. Ŝi estis la edzino de verkisto István Katona Szabó, la patrino de industriartistino Erzsébet Katona Szabó
Kariero
Erzsébet Bódis diplomiĝis en 1957 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝi estis grafika redaktorino de gazeto Dolgozó Nő. Ŝi laboris antaŭe en Miercurea Ciuc kaj Târgu Mureș. De 1986 ŝi vivis en Gödöllő.
Kantono Cottle (Teksaso)
La malurba kantono Cottle situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Paducah.
Alexander Macklin
Alexander HEPBURNE MACKLIN (n. en 1889 - m. la 21-an de marto 1967) estis brita kuracisto, kiu laboris kiel unu el la du kirurgoj de la Imperia Transantarkta Ekspedicio de Ernest Shackleton inter 1914 kaj 1917. En 1922, li cetere aniĝis al la lasta vojaĝo de Shackleton al Antarkto, la ekspedicio Shackleton-Rowett, sur la ŝipo Quest.
Li post la morto de Shackleton daŭre servis en la brita armeo, ĝis la Dua mondmilito, dum kiu li estis leŭtenanto-kolonelo kaj kuracisto en orienta Afriko. Li sekve enloĝiĝis en Aberdeen kun sia edzino Jean, kaj mortis tie en 1967.
Károly Lőwi
Károly LÖWI [loevi] estas rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 24-an de novembro 1925 kaj mortis en Kluĵo la 6-an de decembro 2018. Li estas la patro de kemiisto, lokhistoriisto Dániel Lőwy.
Kariero
Károly Lőwi akiris diplomon de kuracisto en sia naskiĝurbo (1951). Li estas pediatria ĉefkuracisto en Kluĵo.
(19797) 2000 RO51
(19797) 2000 RO51 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Cămărzana
Cămărzana [kemerzana] (hungare:Komorzán) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 1 983 loĝantojn (rumanoj); en 1992 2 860 (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Cămărzana situas rande de distrikto Satu Mare ĉe la landlimo al Ukrainio; ĝi estas voje atingebla nur tra Boinești per la distrikta vojo DJ109K.
Rendez-vous avec la chance
Rendez-vous avec la chance ("Rendevuo kun ŝanco") estas franca filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Emil-Edwin Reinert. Rendez-vous avec la chance estis originale filmita en la franca lingvo. Rilate sian ĝenron, Rendez-vous avec la chance estas rigardebla kiel komedia filmo kaj ĝi estis inspirita de romano fare de Gilles Dupé, titolita Le lit à deux places ("La duhoma lito").
En la filmo interalie aperas la aktoroj Henri Guisol (Robert Bodin), Danielle Delorme (Michèle) kaj Louis de Funès (trinkeja kelnero).
La filmo havas entutan daŭron de 72 minutoj.
Izobutila 3-aminobenzoato
Izobutila 3-aminobenzoato aŭ izobutila 3-aminobenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Aminobenzoata acido kaj izobutanolo. Izobutila 3-aminobenzoato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izobutila 3-aminobenzoato prezentas 3-aminobenzoatan grupon ligitan al izobutila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Villers-Vaudey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Blanka intermonto
Historio
La vojo tra la intermonto estis dum la Alaska orimpetego fine de la 19-a jarcento kun la Ĉilkot-intermonto unu el du ebloj por atingi la orkampojn en la internlando de la pacifika marbordo.
La vojo tra la Blanka intermonto estis pli longa, sed malpli kruta kaj alta ol tiu tra la Ĉilkot-intermonto. Tamen pro pli granda nombro de krimoj, ĉefe fare de Soapy Smith, ĝi estis pli danĝera.
Pro la relative malgranda kruteco oni kreis dum la orimpetego vojon por ĉevalĉaroj tra la intermonton. Tamen multaj ĉevaloj mortis sur tiu vojo pro la malfacilaj vintraj kondiĉoj kaj la pezaj ŝarĝoj, kaj la vojo estis baldaŭ kromnita „Dead Horse Trail“ (Pado de la mortintaj ĉevaloj).
La nomon ricevis la intermonto en 1887 de la geologo William Ogilvie laŭ la tiama kanada ministro pri internaj aferoj Thomas White.
Niersbach
Niersbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Aŭstralia apusfalko
Aspekto
Ĝi similas al la Migra falko, sed ĝi estas multe pli malgranda kaj havas pli malhelan plumaron. Plenkreskulo estas de 30 al 36 cm longa, la ino iom pli granda. La latina scienca nomo devenas el siaj longaj flugiloj, kiuj iom preterpasas la vostopinton ripoze. Tiu specio estas malhelgriza supre kaj sablokolora al helbruna sube kun hela areo en gorĝo kaj nekompleta kolumo kiu supras ĉe nukoflankoj. La piedoj estas flavaj. La kapobildo konsistas je tre malhelgrizaj al nigrecaj krono kaj vizaĝo, kun larĝa stumpo de nigreca strio falanta inter okulo kaj beko kiel mustaĉo; la beko kaj okulringo estas helgrizaj, dum la vaksaĵo estas malmulte rimarkinda.
Kutimaro
Ĝi loĝas en malferma arbaro kie ĝi manovras rapide tra foliaro ĉase de aliaj birdoj. Ĝi estas tre adaptebla kaj facile vizitas urbajn parkojn kaj ĝardenojn, kaj restajn arbustarojn. Ili ĉasas malgrandajn birdojn, ĝis preskaŭ sian propran grandon, sed ankaŭ insektojn kaj aliajn senvertebrulojn, kaj estas ofte vidata krepuske ĉasante vespertojn kaj grandajn insektojn.
Por la reproduktado ili uzas abandonitajn (foje perforte) nestojn de aliaj birdoj. La ino kovas dum preskaŭ monato kaj zorgas la idojn dum la masklo ĉasas kaj alportas manĝon.
Tiu adaptebla falko ofte ĉikanas la Koluman paserakcipitron en ĉeurbaj terenoj, kaj profitas el birdoj fuĝigitaj for de densa foliaro fare de la pli vigla akcipitro. Fuginta predo estas rabita de la pli rapida falko. Oni observis apusfalkojn atendantajn la paserakcipitron multe kiel la trejnita birdo de falkadisto, multe por kolero de la akcipitro kiu regule atakas la falkon kaj persekutas ĝin foje per spektakla aera lukto.
Subspecioj
Oni konas du subspeciojn de Falco longipennis:
Johanita komandorlando (Český Dub)
Johanita komandorlando en Český Dub ekzistis antaŭ la jaro 1260 kaj ĝi pereis en la jaro 1425. Ĝis la 1990-aj jaroj oni ne sciis, kio konserviĝis el la komandorlando (resp. oni supozis, ke konserviĝis nenio), nur en la jaro 1991 okazis malkovro de ĝis nun konservita malgranda kaj granda ĉambrego kaj kapelo de Johano Baptisto. Hodiaŭ tiu ĉi komplekso prezentas bonan montron de malfrue romanika kaj gotika konstruarto en Ĉeĥio. La komandorlando estas administrata de muzeo Podještědské muzeum en Český Dub; la kapelo ĝisatendis remalfermon kaj ĝi servas tiel ankaŭ al liturgiaj celoj.
Orzivecchi
Orzivecchi estas komunumo de Italio.
Teodoro Gaza
Theodorus Gaza (1398-1475) (naskiĝis en Tesaloniko, en la 1398 - mortis en San Giovanni a Piro, Kampanio, en la 1475) estis greka humanisto, helenisto kaj tradukisto de Aristotelo, krom esti unu el la akademiuloj multe influintaj la konadon dum la Renesanco.
Purpura porfirio
La Purpura porfirio (Porphyrio porphyrio), estas granda birdo de la familio de Raledoj. Oni ne konfuziĝu inter tiu specio kaj la Amerika purpura porfirio, Porphyrula martinica aŭ Porphyrio martinica, ĉar en ambaŭ genroj oni inkudis ĝin.
La birdoj de la tuta genro estas grandaj -kiel kokoj- raloj kiuj havas purpuron kiel ĝenerala koloro. Tio aperas en kaj nacilingvaj kaj en scienca nomoj.
Evoluo
Oni supozas, ke la Purpura porfirio estas praspecio de insulaj specioj, kiel la ekstingita Porphyrio albus kaj la du Takaheoj de Novzelando, kiuj evoluis el izolitaj loĝantaroj de la Purpura porfirio. La unua perdis sian plumarkoloron kaj iĝis blanka kaj la dua iĝis nefluga kiel okazis al multaj insulaj specioj antaŭ sia ekstingiĝo. Kiam la loĝantaro de tiu lasta malpliiĝis oni reenmetis ekzemplerojn de la nuntempa Purpura porfirio.
Taksonomio kaj distribuado
La Purpura porfirio havas diversajn subspeciojn depende de la fakuloj kaj de la detaloj en plumarkoloro:
Rarecoj kaj klarigoj
Estas kelkaj iom misteraj rarecoj en la distribuado kaj de la specio kaj de la diversaj subspecioj kaj ĵusaj studoj klopodas sugesti klarigojn al tiuj aferoj. La rarecoj povas esti resumitaj tiel:
Tiukadre teamo de hispanaj esploristoj sugestas, ke krom la natura disvastiĝo de la specio, kiu ne klarigus ĉiujn "rarecojn", ege gravis la homagado kiu delonge kunportis ekzemplerojn de la specio allogite de la belaj koloroj ĉe la antikvaj romianoj kaj grekoj (tamen la specio nun ekzistas nek en Italio nek en Grekio nek en okcidenta Turkio, eble pro manko de natura enradikiĝo aŭ pro la propra homagado) kaj de antropologiaj aŭ eĉ religiaj tialoj ĉe polinezianoj kiuj disvastigis la specion tra Oceanio, dum aliaj pranavigantoj portis ĝin al Madagaskaro kaj de tie al Afriko. La sudokcidenteŭropa subspecio estus alportita el sudorenta Azio al Mezoriento kaj de tie al okcidenta Mediteraneo. Tiu vojo pli malpli estis uzataj de homa komercado por alporti el Hindio pavojn, kokojn, fazanojn kaj similajn aldomigeblajn birdospeciojn.
Aspekto
Temas pri granda birdo (ĉ. 48 cm). Krom la ĝenerala blupurpura plumaro, ili havas longajn ruĝajn krurojn, nekonfuzeblan ruĝan frontan ŝildon kaj ruĝan aŭ rozkoloran bekon. Pri la ĝenerala blupurpura plumaro la diversaj subspecioj montras malsimilajn kolornuancojn, ekzemple afrikaj kaj sudaziaj birdoj havas pli verdan dorson kaj aŭstralaziaj kaj indoneziaj birdoj havas pli nigrajn dorsojn kaj kapojn. La filipina subspecio estas helblua kun bruna dorso. Ĝenerale la parto pli purpurblua estas inter la bruna dorso kaj la malantaŭa kolo, kaj estas verdaj brilnuancoj. Sub la levita mallonga vosto videblas iom da blanko, ĉar subflugiloj estas tiaj.
Reproduktado
Tiu specio reproduktas kaj loĝas en junkaro de tuta la Malnova Mondo (Eŭropo, Afriko, tropika Azio kaj Aŭstralazio). Paroj nestas en marĉoj, malsekaj zonoj, herbejoj kaj kanaroj. Kelkaj femaloj demetas ovojn en la sama nesto kaj kunlaboras por la kovaj devoj; la nesto estas konstruita el herbo kaj similaj materialoj. Ĉiu birdo povas demeti 3-6 makulitajn ovojn kaj unu komuna nesto povas enhavi ĝis 12 ovojn. Kovado daŭras 24 tagojn.
Kutimoj
Purpura porfirio preferas pluvemajn malsekajn areojn, marĉojn, lagobordojn kaj humidajn herbejojn. La birdoj ofte vivas popare aŭ en pli grandaj komunumoj. Ili tragrimpas la junkejojn manĝante la mildajn partojn de la plantoj kaj alian vegetaran materialon. Foje manĝas etajn senvertebrulojn kiel helikoj aŭ rabas ovojn el nestoj. Foje ili povas manĝi ankaŭ etajn fiŝojn. Kie ili ne estas persekutataj ili povas dresiĝi kaj esti facile vidataj en urboj.
Tiu specio krias per laŭta stranga voĉo kaj ia muzika “tuk-tuk”. Kvankam ili estas mallertaj flugantoj, ili povas flugi longajn distancojn kaj ili estas lertaj naĝantoj (strange, ĉar ili ne estas palmipedoj).
6-a de januaro
La 6-a de januaro estas la 6-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 359 tagoj restas (360 en superjaroj).
Purpura porfirio
Aliaj
Laŭ Plinio la Maljuna kaj aliuloj oni scias, ke romianoj havis ekzemplerojn de Purpura porfirio kiel ornamaj birdoj en grandaj vilaoj de riĉuloj. Nuntempe ili estas pro tiom ties videbla purpurlazura koloro tre aprezataj kaj bedaŭrinde kiel ĉasebla specio.
6-a de januaro
Je la 6-a de januaro okazis, interalie:
Purpura porfirio
Aliaj
Purpura porfirio foje eskapis el kaptiveco en Britio kaj en aliaj lokoj. Enmetita loĝantaro ekzistas en Florido, sed oni ne konfuziĝu inter tiu ĉi specio kaj la Amerika purpura porfirio, Porphyrula martinica aŭ Porphyrio martinica, ĉar en ambaŭ genroj oni inkudis ĝin.
Nededza
Nededza (hungare Vágnedec) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Nededza situas laŭ flankovojoj. Žilina troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1384 en formo "Nedecz". En 1720 8 familioj pagis impostojn. En 1784 422 vilaĝanoj (66 familioj) loĝis en 56 domoj, en 1828 506 vilaĝanoj loĝis en 35 domoj. En 1899 la oficiala hungara loknomo ricevis epiteton Vág (=Váh) pro peto de poŝto. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágnedec 399 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nededza 905 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Motohiro Takamura
Motohiro Takamura (高村 元洋, n. ) estas japana futbalisto.
Penelopo
Penelopo (helene): Πηνελόπη) estas en la greka mitologio la edzino de Odiseo kaj patrino de Telemaĥo. Ŝiaj gepatroj estas Ikario kaj Periboia.
Motohiro Takamura
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Penelopo
Etimologio
La nomo devenas verŝajne de la grekaj vortoj πήνη (pếnê, t.e. teksaĵo) kaj λέπειν (lépein, t.e. disŝiri, senŝeligi).
La rakonto
Penelopo, sparta princino, estis vere fidela edzino. Ŝi sciis kiel paciencigi ŝiajn multnombrajn svatiĝantojn dum la foresto de ŝia edzo, dirante, ke unue ŝi devas teksi mortotukon por sia bopatro Laertes. Tamen dumnokte ŝi malteksis ĉion, kion ŝi teksis dumtage. Ŝi faris tion dum tri jaroj, ĝis servistino perfidis ŝin kaj la svatiĝantoj surprizis ŝian noktan adon (Odiseado II 93-110; XIX 134-156).
La Odiseado finiĝas per la hejmeniro de Odiseo (Penelopo atendadis lin dum 20 jaroj) kaj la punado de la svatiĝantoj. Kiel elturniĝis la geedzoj post tiom longa disesto, oni jam pripensis tion en la antikvo. La Penelopado estas rakonto de Margaret Atwood, kiu el moderna vidpunkto rakontas la vivon de Penelopo (kontraŭe al la Odiseado, kiu rakontas la vivon de Odiseo).
Post la morto de Odiseo Penelopo edziniĝis al lia filo Telegonos, kiun li naskis kun la sorĉistino Kirke dum sia odiseado. Ili kune havis filon, Italos. Penelopo ricevis de Kirke la nemorteblecon.
Koibala dialekto
Koibala dialekto estas dialekto de la Kamasa lingvo aŭ eble alia sendependa Sajan-Samojeda lingvo. Oni konas proksimume 600 vortojn de la Koibala dialekto sed ne estas gramatikaj priskriboj de Koibala. La vortprovizo de Koibala estas tre simila al Kamasa lingvo. La Koibala dialekto mortis ĉirkaŭ la 19a jarcento. La Koibala asimilis en tjurkaj triboj Estas Koibal-rusa vortaro eldonita en 1806.
Kamasa mem distingas la alveodentajn kaj palatajn sibilantojn s, z kontraŭ š, ž, tamen la koibala dialekto nur havas s kaj z.
Gyömöre
Gyömöre [djomore] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét.
Situo
Gyömöre situas sur montetoj laŭ fervojo inter Győr kaj Pápa. Tét troviĝas 6, Pápa 23, Győr 28, Budapeŝto 137 km.
Historio
En 1377 dokumento mencias la posedanton Gemevrei. Tiu familia nomo supozeble estis nomdonanto de la vilaĝo. En 1594 la turkoj detruis la komunumon. En 1772 baroka katolika preĝejo konstruiĝis. En 1839 incendio okazis. En 1928 tombeja kapelo konstruiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1959 kolĥozo pri Nova Vivo formiĝis.
Ne menciita vidindaĵo estas la luterana sonorilturo. Sur la montetoj estas vitoj.
Famuloj
En Gyömöre naskiĝis teologo Árpád Béla Kisfaludy.
Kalia fosfito unubaza
Kalia fosfito unubaza aŭ unukalia fosfito estas neorganika fosfora komponaĵo, rezultanta el interagado de la fosfita acido kaj kalia hidroksido aŭ kalia bikarbonato. Kalia fosfito estas la malpli fitotoksa el la saloj uzataj en la produktado de la fosfitacido.
Ĝi estas uzata en agrikulturo kiel sterko, pesticido, fungicido, insekticido kaj herbicido. Ĝi estas blanka solido, stabila en normaj kondiĉoj, tamen ĝi iĝas en toksan fosfinan gason ĉe temperaturoj super 100°C.
Muŝoamanito
La muŝoamanito, aŭ muskario, aŭ pli longe muŝmortiga amanito (Amanita muscaria) estas fungo el la genro de amanitoj (Amanita). Malgraŭ sia renomo, la fungo ne estas tre venena, sed tamen ne sendanĝera.
La ruĝa muŝoamanito en Mezeŭropo videblas de junio ĝis la vintro, plejparte inter julio kaj oktobro. Ĝi havas plurajn rekonitajn variaĵojn. Parolante pri "muŝoamanito", oni plej ofte celas la variaĵon Amanita muscaria var. muscaria.
Amanita muscaria var. aureola havas tre malmultajn aŭ eĉ neniujn blankajn flokojn. Amanita muscaria var. formosa havas oranĝkolore flavan ĉapon kaj tre malmultajn flavecajn flokojn. Ambaŭ variaĵoj, se manĝitaj, kaŭzas la samajn efikojn de veneniĝo kiel la tipa muŝoamanito.
La bruna "reĝa muŝoamanito" (Amanita regalis) de iuj biologoj ne konsideratas propra specio de fungo, sed variaĵo de muŝoamanito; ĝi ekstere tre similas al la bruneca "pantera amanito" (Amanita pantherina).
Zádveřice
Zádveřice estas suda parto de municipo Zádveřice-Raková en distrikto Zlín, Ĉeĥio, kaj katastra teritorio samloke. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/49 kaj ŝoseo II/492. Estas ĉi tie registritaj 500 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Ólvega
Ólvega [OLbega] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento de la provinco Sorio kaj en la komarko Tierra de Ágreda en la nordoriento de la provinco.
Zádveřice
La katastra teritorio havas areo de 15,44 km².
Ólvega
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 98,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 668 loĝantojn. Ĝi perdis ne loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte akiris loĝantojn el senhomigitaj loĝlokoj.
Zádveřice
La unua skribmencio pri la vilaĝo Zádveřice, kiu oni konas, venas de 1261.
Ólvega
Geografio
Ĝi distas 50 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas la loĝlokojn Muro de Ágreda kaj Ólvega. Ĝi limas kun Matalebreras, Castilruiz, Ágreda, Pozalmuro, Cueva de Ágreda, Hinojosa del Campo, Noviercas, Soria (eksklavo), Borobia kaj Beratón.
Historio
Estis restaĵoj de antaŭromia epoko. Kaj plej rimarkinde estis apuda hispanromia urbo Augustóbriga, de kie restis restaĵoj de murego, kiuj nomis la modernan loĝlokon Muro de Ágreda.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 11-a jarcento.
En 1474 la lokanoj insurekciis kontraŭ la Grafo de Medinaceli: la loĝloko estis incendiita kaj lokanoj mortigitaj. Tiukadre la municipa blazono montras bruliĝantan turon.
Laŭlonge de la 20-a jarcento okazis forta elmigrado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, kaj diversaj arkeologiaĵoj en Muro.
Linio Kamaiŝi
Linio Kamaiŝi (japane: 釜石線 [kamaiŝi-sen]) estas fervojo de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi etendiĝas 90,2 km de Hanamaki ĝis Kamaiŝi en la Gubernio Iŭate.
Tiu ĉi linio, kaj ties stacioj, havas esperantlingvajn kromnomojn, laŭ la verkaĵo Nokto de la Galaksia Fervojo de esperantista literaturisto Mijazaŭa Kenĝi. La japana esperantisto Sato Ŝoiĉi koncilis la fervojkompanio pri kiujn nomojn elekti.
Stacioj
Ĉiuj stacioj situas en Gubernio Iŭate. La simbolo ● signifas ke ĉiuj trajnoj haltas, ▲ ke iuj trapasas, kaj ｜ trapasas.
Chamelet
Chamelet estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Chamelois.
1803
1803 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
Zoltán Kántor
Zoltán KÁNTOR [ka:ntor] estas hungara sociologo. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 16-an de januaro 1968.
Kariero
Zoltán Kántor d-ro diplomitiĝis pri sociologio en Universitato de Temeŝvaro en 1995. Li laboris inter 1999-2006 en Instituto László Teleki de Budapeŝto, poste ĉe la Nacipolitika Instituto same en Budapeŝto, kies nuntempe estas direktoro.
Mengerskirchen
Mengerskirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Limburg-Weilburg de la federacia lando Hesio, kaj krome apartenas al la distriktaro Gießen, la centra parto de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Terpineolo
Terpineolo estas nature okazanta unuterpena alkoholo kiu estas izolita el pluraj fontoj samkiel kaĵuputoleo, pinoleo , kaj petigrajnoleo. Ekzistas kvar izomeroj alfa-, beta- gama- kaj terpinen-4-ol. Beta- kaj gama-terpineolo diferencas nur pro la lokiĝo de la duoblaj ligoj. Terpineolo normale estas miksaĵo da ĉi-izomeroj en kiu la alfa-terpineolo estas la ĉefa komponanto.
Terpineolo posedas agrablan odoron simile al siringo kaj estas ordinara ingredienco en parfumoj, kosmetikaĵoj, kaj gustigiloj. α-terpineolo estas unu el la du plej abundaj aromoj kiuj konstituas la ĉinan teon "Lapsang souchong" : la α-terpineolo derivas el la pinfumo uzata por sekigi la teon. α-terpineolo same estas kemia konstituanto de la specio "Scutellaria barbata".
Sintezo
Kvankam ĝi nature okazas, terpineolo kutime estas manufakturita plej facile el la α-Pineno. Iu alternativa metodologio, kies deirpunkto estas la d-limoneno, jam estis elmontrita.
Limoneno reakcias kun trifluoroacetata acido, laŭ la aldono de Markovnikov estigante la trifluoroacetaton kiel peranto, kiu siavice estas facile hidroligebla kun natria hidroksido al α-terpineolo kun 76% da selektiveco. Flankaj produktoj estas la β-terpineolo en miksaĵo da cis-izomero, trans-izomero kaj 4-terpineolo.
Uzoj
Alfa-terpineolo estas trovata en parfumoj, rul-senodorigiloj, hararsprajilo, ŝampuoj, insektoforigiloj, kosmetikaĵoj, fabrikado de tualetsapo, korpa lavsanigilo, kaj en farmacio kiel antifungaĵo kaj antisepsaĵo. Ĝi estas uzata kiel antioksidanto kaj gustiga ingredienco. Ĝi estas trovata en vinberoj, gujavoj, abrikotoj, nektarinoj kaj produktata el la α-Pineno.
alfa-terpineolo kiel brumo aŭ vaporo estas irita al la okuloj, haŭto, kaj mukozaj membranoj. Kiam ingestite, ĝi kaŭzas kronikan gastriton. Kiam inhalite, alfa-terpineolo povas kaŭzi deprimon de la centra nervosistemo, hipotermion kaj spirmalkapablecon. Laŭ esploroj kun musoj, alfa-terpineolo montriĝis modere irita al la haŭto. En ratoj submetitaj al ripetitaj buŝdozoj, hepataj damaĝoj estis atestitaj.
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> (%2B)-alpha-pinene-3D-balls.png| α-Pineno Beta-pinen.svg| β-pineno Camphene.png| Kamfeno (R)-Limonen.svg| Limoneno (R)-Limonen.svg| Terpeno Beta-Terpineol.svg| β-Terpineolo Gamma-Terpineol.svg| γ-Terpineolo Delta-Terpineol2.svg| δ-Terpineolo VladimirMarkovnikov.jpg| Vladimiro Markovnikof (1837-1904) </Gallery> </Center>
János Kovács
János Kovács
Kantono Crane (Teksaso)
La kantono Crane situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro same nomiĝas Crane.
BMW Isetta
La Isetta estas la markonomo de la plej konata 'bobelaŭto' kiu unue estis produktita de la itala firmao 'Iso SpA' de Renzo Rivolta.
La Isetta estas nano-aŭto kiu karakterizas pro la unuopa pordo je la fronto kaj eta ŝpurlarĝo malantaŭe.
La materialmalabundo post la Dua Mondmilito kaŭzis grandan popularecon de kompaktaj aŭtoj, ofte kun tri radoj. Estis bezono al kovrita transporto sed oni ankoraŭ ne estis multpostulema al bagaĝospaco aŭ sekureco. La Isetta kaj ankaŭ la Messerschmitt montris futurismajn formojn per la kajuteca karoserio kaj konveksaj fenestroj.
Post la Dua Mondmilito ankaŭ BMW malrapide ekproduktis aŭtomobilojn, sed la modeloj 501 kaj 502 estis tro multekostaj kaj ekskluzivaj por atingi altajn vendonombrojn. La publiko bezonis pageblajn aŭtojn, kaj BMW rekonis tiun niĉomerkaton.
En Torino la teknikistoj vidis la Avantgarde Isetta-n de Iso. La speciala nekonvencia koncepto okulfrapis, sed BMW vidis eblojn en tiu aŭtomobilo. La dutakta motoro simple povis esti anstataŭigita per 250kc-motociklomotoro kun 12 ĉp kaj aliaj optikaj kaj teknikaj detaloj estis plibonigitaj. En unika koncepto oni metis la pordon je la fronto, pro kio la stirilo kaj la instrumentpanelo malfermiĝis eksteren. La ŝoforo kaj ties pasaĝero fakte povis enpromeni la aŭton.
En 1955 oni montris la BMW Isetta-n al la gazetaro kaj ĝi estis bone akceptita de la publiko. En tiu jaro oni konstruis 13 000 ekzemplerojn, kaj en Germanio en 1957 oni vendis preskaŭ 40 000 ekzemplerojn. Kune kun la Goggomobil Isetta estis tre sukcesplena aŭto en tiu kategorio. En 1962 oni haltigis la produktadon ĉe BMW, tiam oni konstruis pli ol 160 000 ekzemplerojn.
Vornicenii Mici
Vornicenii Mici [vorniĉenij miĉj] (Józseffalva) estas vilaĝo norde de Suceava en Rumanio en la iama regiono Bukovino.
Anakardio
Anakardio (Anacardium) estas genro de arbetoj kaj arbustoj en la familio de anakardiacoj. Ĝi originas en tropikaj regionoj de Ameriko.
Unu tre konata ekzemplo estas la akaĵuarbo aŭ okcidenta anakardio (Anacardium occidentale) de nordorienta Brazilo, kies ŝajnfrukto akaĵuo havas kaj dolĉan frukton kaj nukson.
Vornicenii Mici
Historio
Ĝian nomon ĝi ricevis de imperiestro Jozefo la 2-a. La sikula loĝantaro estis translokita en 1941 en Bácskan kaj de tie en distriktojn Tolna kaj Baranya plejparte en loĝejoj de elkoloniigitaj ŝvaboj.
5584 Izenberg
5584 Izenberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo Noam Izenberg, de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Johns Hopkins Universitato, fakulo pri la geologia interpretado de la reflektaj spektroj.
Voray-sur-l'Ognon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Homorodu de Mijloc
Homorodu de Mijloc [homorodu de miĵlok] (hungare: Középhomoród) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 692 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 658 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1394. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Homoroade, kies sidejo ĝi estas.
Beedala Patlu
Beedala Patlu estas barata filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de K. Ramnoth. Beedala Patlu estis originale filmita en la telugua lingvo, sed ankaŭ samtempe en la tamila lingvo sub la titolo Ezhai Padum Padu. Rilate sian ĝenron, Beedala Patlu estas rigardebla kiel historia filmo inspirita de la franca romano Les Misérables fare de Victor Hugo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Chittor V. Nagaiah, Javar Seetharaman kaj Serukulathur Sama.
La filmo havas entutan daŭron de 194 minutoj.
Masaaki Kanno
Masaaki Kanno (菅野 将晃, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara kaj Kyoto Purple Sanga.
Damo Eleanor Talbot
Eleanor TALBOT (m. la 30-an de junio 1468) estis amorantino de Eduardo la 4-a (Anglio).
Ŝi estis filino de John Talbot (1-a grafo de Shrewsbury). Ĉirkaŭ 1450 ŝi edziĝis al Kavaliro Thomas Butler, filo de Ralph Butler (Lordo Sudeley). Ŝia edzo mortis antaŭ marto 1461 kaj, senpermese de la reĝo, ŝia bopatro reprenis unu el la du bienoj kiun li donis al ŝi kiam ŝi edziĝis. Eduardo la 4-a forprenis ambaŭ bienojn. Kiam Eleanor petis ilian redonon, onidire Eduardo klopodis delogi ŝin: kiam ŝi rifuzis, li promesis edziĝi al ŝi.
La 1-an de majo 1464 Eduardo sekrete edziĝis al Elizabeth Woodville. Poste asertiĝis ke la edziĝo okazis sen antaŭa anonco ĉar Eduardo timis ke Eleanor Talbot dirus ke estis antaŭa edziĝkontrakto - tio kio nuligus la edziĝon de Eduardo kaj Elizabeth Woodville pro bigamio.
Eleanor mortis en monaĥinejo la 30-an de junio 1468 kaj entombiĝis en Norwich.
Plurajn semajnojn post la morto de Eduardo (9-a de aprilo 1483) pastro atestis antaŭ la estonta Rikardo la 3-a (Anglio) ke li estris riton per kiu Eduardo kaj Eleanor Talbot eniris edziĝkontrakton. Rikardo persvadis la anglan parlamenton leĝdoni statuton (Titulus Regius) kiu detronigis Eduardon la 5-a, filon de Elizabeth Woodville kaj Eduardo la 4-a, kiel nelegitimulo, kaj igis Rikardon mem reĝo. Laŭ la franca historiisto Philippe de Commines, la pastro estis Robert Stillington, episkopo de Bath kaj Wells. Kiam Henriko la 7-a (Anglio) gajnis la anglan tronon, li ordonis la detruon de ĉiuj kopioj de Titulus Regius.
Timeleacoj
La timeleacoj (Thymelaeaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malvaloj (Malvales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 genrojn kaj preskaŭ 950 speciojn,. Ĝia tipa genro estas timeleo.
Priskribo
Ebenrandaj folioj, la floroj ĝenerale duseksaj, suba parto de kaliko kunkreskis
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (6 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(9928) 1981 WE9
(9928) 1981 WE9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).
Darmapalo
Darmapalo aŭ Dharama Pala (8a jarcento) estis la dua reganto de la Pala Imperio de Bengalio en la Hinda Subkontinento. Li estis la filo kaj sukcedanto de Gopala, nome fondinto de la Pala Dinastio. Li ege ampleksigis la limojn de la imperio, kaj faris la Palaojn dominan povon en norda kaj orienta Barato.
Osio Sopra
Osio Sopra estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Dalmine, Filago, Levate kaj Osio Sotto.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Zenono de Verono, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ouges
Ouges [] estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 76 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
La Ouges situas proksime de Diĵono (8 km) ĉe la bordo de la kanalo de Burgonjo.
Historio
De 1914 ĝis 2014 estis tie armea aerbazo.
Vidindaĵoj
Tie estas muzeo pri la kanalo.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,37 %) en 2009.
Religia vivo
La kastelo Préville estis monaĥejo de 1990 ĝis 2011.
1333
En la jaro 1333 post Kristo okazis, interalie:
Orienta Rarono (distrikto)
La Distrikto Orienta Rarono (en la germana lingvo Bezirk Östlich Raron) estas administra unuo de Kantono Valezo. Ĝi havis 10842 loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia cĥefloko estas la komunumo Mörel-Filet.
Geografio
La Distrikto Orienta Rarono situas inter la distriktoj Goms kaj Brigo kaj etendiĝas en nordo ĝis al la regiono de la granda Aleĉ-Glaĉero.
Komunumoj de la distrikto Orienta Rarono
La distrikto Orienta Rarono konsistas (stato en 2013) el 7 komunumoj, el kiuj la komunumo Bitsch estas la plej granda. Jen la listo: