cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Itala Reĝlando
Giovanni Giolitti
La registaro de Giolitti orientiĝis en eksterlanda politiko por liberigo de rilatoj enkadre de Trikompanio, por bonaj rilatoj kun eŭropaj grandpotencoj kaj diference de la registro de Crispi por dampigo de imperiaj ekspansiemoj. La itala registaro prokrastis siajn planojn por prirego de Etiopio kaj en Itala Somalio estis proklamita protektorato. En la jaro 1911 la registaro de Giolitti decidis elsendi soldatarojn en Libion. La libia milito radikaligis opiniojn de Itala Socialista Partio kaj la pli posta faŝista gvidanto Benito Mussolini tiam vokis al perforta detronigo de la registaro. Giovanni Giolitti venis en la premieran seĝon ankoraŭ unufoje en la jaro 1920, sed la erao de liberalismo en Italio estis definitive for.
Francesco Saverio Nitti
Kiel Presidanto de la itala registaro inter 1919-1920, Nitti kontraŭis la tro pezajn militrepagojn de Germanio deciditaj en Versailles (1919).
Komenco de faŝisma ŝtato
Kiam Benito Mussolini revenis el la Unua Mondmilito, en kiu li estis batalinta kiel fervora soldato, kiu jam antaŭĝojis pri denova granda milito, li retrovis sian landon en politika kaj ekonomia ĥaoso. Tio instigis lin formi ekstremajn politikajn partiojn. Origine membro de la Itala Socialista Partio, Mussolini iĝis ano de la Nacia Faŝisma Partio kaj sukcesis enigi ĝin en la italan parlamenton kun 35 seĝoj sekve de la baloto de 1921. Por gajni pli da potenco, li sendis siajn kvazaŭsoldatajn trupojn, la tiel-nomatajn nigroĉemizulojn, por estigi tumulton en la tuta lando, por timigi la italan popolon kaj por urĝi la italojn voĉdoni por sia partio en la balotoj. Fine, Mussolini kun siaj trupoj marŝis al Romo, la ĉefurbo. La registaro sub ĉefministro Facta timis la potencon de Mussolini kaj proklamis krizan staton. La reĝo tamen ne konsciis pri Mussolini kiel danĝero, sed kiel solvo de la politikaj krizoj, kies kontraŭbatalado povus rezulti en enlanda milito, kaj kiam la faŝisto demandis la reĝon pri la politika stato en Italujo, li respondis: “Mi, la reĝo, petas vin tuj veni al Romo, ĉar mi deziras doni al vi la respondecon de la formado de ministerio”. Tiumaniere Mussolini akiris la ŝtatan potencon en Italujo iĝante ĉefministro.
3624 Mironov
3624 Mironov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukrainaj astronominoj Ljudmila Georgijevna Karaĉkina kaj Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa aktoro Andrej Aleksandroviĉ Mironov (cirile : Андрей Александрович Миронов, 1941–1987).
Adolf von Harnack
Carl Gustav Adolf von HARNACK (denaske Harnack; 7a de Majo 1851 – 10a de Junio 1930) estis balt-germana luterana teologo kaj elstara historiisto pri eklezio. Li produktis multajn religiajn publikaĵojn el 1873 ĝis 1912 (en kiuj li foje estis literumita kiel Adolf Harnack). Li estis nobeligita (kun la aldono de von al sia nomo) en 1914.
Harnack sekvis la influon de la Helenisma filozofio sur prakristanaj skribaĵoj kaj alvokis kristanojn al demando pri la aŭtenteco de doktrinoj kiu stariĝis en la frua Kristana Eklezio. Li malakceptis la historiecon de la Evangelio laŭ Johano favore al la Sinoptikaj evangelioj, kritikis la Apostola Kredo, kaj promocis la Socian Evangelion.
Krom siaj teologikaj aktivecoj, Harnack estis distingita organizanto de sciencoj. Li ludis gravan rolon en la fondo de la Kaiser-Wilhelm-Societo kaj li estis ties unua prezidanto.
(13193) 1997 CW
(13193) 1997 CW estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Back to Black
Back to Black estas la dua kaj lasta muzikabumo de la kantistino Amy Winehouse, publikigita en 2006 per Island Records. Ĝi enhavas la unuopaĵojn Rehab, You Know I'm No Good, Tears Dry on Their Own, Back to Black kaj Love Is a Losing Game.
Pli ol 10.000.000 kopioj de la muzikalbumo estas aĉetitaj
Alsodux
Alsodux estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria. La areo de la municipo estas 19 km2 kie loĝas 176 geloĝantoj, do loĝdenso estas 9.3 loĝ./km2. Alsodux situas je 21 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 176 geloĝantoj de la municipo Alsodux estas 80 inoj kaj 96 viroj. En la 19-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 125 geloĝantoj, kaj aliaj 51 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 1 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 4, 1 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-1.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 35 homoj (19.9%).
László Gál (juristo)
GÁL László (ga:l) estis hungara juristo, jufakverkisto naskita la ? en 1777 kaj mortinta en Koloĵvaro la 8-an de julio 1848.
Kariero
László Gál estis inter 1835–47 konsilanto de ĉefguberniejo de Transilvanio. Liaj kolektaĵoj da jurregularo estas gravaj jurhistoriaj fontoj.
Jonny Jakobsen
Jonny Jakobsen (naskiĝinta la 17-an de novembro 1963 en Malmö) estas sveda muzikisto konata sub sia fikcia nomo de taksia ŝoforo Dr. Bombay.
Ilısu baraĵo
La Ilisu-baraĵo estas akvobaraĵo en la sudoriento de Turkio sur la rivero Tigriso proksime al la vilaĝo de Ilısu kaj laŭlonge de la landlimo de la provincoj Mardin kaj Şırnak en Turkio. Ĝi estas unu el la 22 akvobaraĵoj de la sudorienta anatolia projekto kies celo estas akvo-energia produktado, inunda kontrolado kaj akva tenado. Kiam operacia, la akvobaraĵo provizos 1200 MW-an energiostacion kaj formos akvorezervujon de 10,4 miliardoj m³. La konstruo de la akvobaraĵo komencis en 2006 kaj estis originale planite esti realigita en 2016. Kiel parto de la projekto, la multe pli malgranda akvobaraĵo Cizre devos esti konstruata laŭflue de la rivero por irigacio kaj energio-provizado.
La akvobaraĵo provokis internacian polemikon, ĉar ĝi inundos partojn de antikva Hasankeyf, unu el la plej malnovaj kontinue loĝataj lokoj sur tero, kaj necesigas la translokiĝon de la loĝantaro en la regiono. Pro tio ĉi, la akvobaraĵo perdis internacian financadon en 2008. Membroj de la Kurdistana Laborista Partio ankaŭ atakis infrastrukturon asociitan al la akvobaraĵo kiu gvidis al konstruaj prokrastoj.
Ekologia domaĝo
Ĝi subakvigos 400 km² da valora naturo kaj havos katastrofajn sekvojn por la ekosistemo de la Tigrisobaseno.
Atako al kultura heredaĵo
En Hasankeyf kaj ĝia tuj apuda ĉirkaŭaĵo troviĝas centoj da monumentoj kaj miloj da neolitikaj grotoj el kiuj multaj estis loĝataj ĝis antaŭ ne longe. Hasanbeyt troviĝis dum jarcentoj sur la Silka Vojo kaj estis unu el la plej grandaj urboj en la mezepoko. Estis plano plenigi per rubo 200 de tiuj neolitikaj grotoj kaj eksplodigi rokmuron, kontraŭ kio ekestis multaj protestoj. Jam en 2006 fondiĝis la "Iniciato por gardi Hasanfeyf vivanta" kiel protestmovado. Publikaj manifestacioj preskaŭ ne eblis kaj la regionoj ĉirkaŭ Hasankeyf estis deklaritaj militistaj zonoj: “La militistigo atingis tian nivelon ke ne plu eblis viziti la lokon kiel sendependa esploristo”, deklaris la "Iniciato por gardi Hasanfeyf vivanta". La malnova urbo Hasanbeyt plenumas la kondiĉojn por esti rekonata de Monda heredaĵo de Unesko, sed la turka ŝtato neniam prezentis peton pri tio.
En 2015 la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj akceptis la proceson de kvin individuoj kiuj kontestas la detruon de kultura heredaĵo. Ili atendas verdikton ĉi jare.
La turka registaro promocias la baraĵon kun la perspektivo de elektro, ekonomia kreskado, pli altaj enspezoj kaj novaj eblecoj por regiono kiu urĝe bezonas tion. Tamen estas ankaŭ kelkaj nepublikaj kialoj por la konstruo de la baraĵo.
Forpeloj kaj transloĝiĝoj
Tiu giganta artefarita lago senhejmigos ĉirkaŭ 78 000 homojn, la plimulto de ili kurdoj. La historia urbo Hasankeyf, unu el la plej malnovaj kontinue loĝataj lokoj sur tero kaj, samkiel 199 vilaĝoj tute aŭ parte subakviĝos. Turkio estas unu el la plej agemaj baraĵkonstruistoj en la mondo. Ĝi jam nombras 635 grandajn baraĵojn. La Ilisu-baraĵo dependas de la Sud Anatoli Projekto (SAP) kiu celas la konstruadon de 22 baraĵoj kaj de 19 hidro-elektraj centraloj sur la Tigriso kaj la Eŭfrato. Kiel parto de la SAP-projekto oni planas interalie la konstruadon de alia baraĵo en Cizre (pr. Sisre), laŭflue de la Ilisu-baraĵo kiu rezultos probable en plia izolado kaj forpelado de la kurdoj de iliaj teroj.
(11840) 1986 QR2
(11840) 1986 QR2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
La lunokula popolo
La lunokula popolo estis etno de homoj de Ĉeroka tradicio, kiuj laŭdire vivis en Apalaĉio ĝis la Ĉerokoj forpelis ilin. Estas menciitaj en libro de Benjamin Smith Barton de 1797, kiu klarigas, ke ili estis nomitaj "lun-okula popolo", ĉar ili vidis malbone dumtage. Postaj variantoj aldonis pliajn detalojn, asertante ke la homoj havis blankan haŭton, ke ili kreis antaŭkolumbajn konstruaĵojn el kiuj restis ruinoj en la areo, kaj ke ili iris okcidenten post sia malvenko. Barton citis kiel lia fonto konversacion kun Kolonelo Leonard Marbury (ĉ. 1749-1796), frua setlanto de Georgia. Marbury, oficiro de la Revolucia Milito kaj kongresano en la Dua Provinca Kongreso de Georgio (1775), agis kiel peranto inter Indiĝenaj usonanoj en la ŝtato de Georgio kaj la Usona registaro.
Priskribo
En sia verko de 1902 nome Mitoj de la ĉerokoj, etnografo James Mooney priskribis "malklaran sed persistan tradicion" pri antikva popolo, kiuj antaŭis la Ĉerokojn en malsupra Apalaĉio, kaj estis forpelitaj de ili. Klarigoj ofte priskribas ilin kiel de blanka haŭto kaj kreditas ilin por konstruado de la antikvaj strukturoj en la areo. La plej frua registrita mencio pri ili ŝajnas esti en la verko de Benjamin Smith Barton de 1797 nome Nova Vidoj de la Origino de la Triboj kaj Nacioj de Ameriko. Citante la aŭtoritaton de Kolonelo Leonard Marbury, Barton skribis ke "la Ĉerokoj diras, ke kiam ili unue alvenis en la lando, kiun ili loĝas, ili trovis ĝin kiel la posedaĵo de ia 'lunokula popolo,' kiuj ne povis vidi dumtage. Tiujn kanajlojn ili forpelis." Barton sugestis, ke tiu "lunokula popolo" estis la prauloj de la albinoj kiujn Lionel Wafer renkontis inter la Tuloj de Panamo, kiuj estis nomitaj ankaŭ "lunokulaj" ĉar ili povis vidi pli bone nokte ol tage.
Mooney ligis la rakonton de Barton pri la "lunokula popolo" al pluraj similaj rakontoj. Unu estis de historiisto John Haywood, kiu skribis en sia verko de 1823 "La Natura kaj Indiĝena Historio de Tenesio", pri "blankuloj, kiuj estis formortintaj en parto, kaj en parto estis forpelintaj el Kentukio, kaj probable ankaŭ el Okcidenta Tenesio", atribuanta tion al indiĝena tradicio, kvankam poste Haywood mencias, ke en la 17-a jarcento la Ĉerokoj renkontis "blankulojn" sur la Malgranda Tenesia Rivero, kaj priskribas fortikaĵojn lasitajn de francoj, kiuj estis ĉirkaŭitaj per "hojoj, hakiloj, pistoloj kaj aliaj metalaj uzaĵoj", aldonante ke la Ĉerokoj trovis neniajn praloĝantojn kiam ili alvenis. Mooney citas du pliajn sendependajn rakontojn de Ĉerokaj individuoj de lia tempo, pri homoj kiuj vivis norde de la Hiwassee Rivero tiam, kiam la Ĉerokoj alvenis tien, kiuj poste foriris okcidenten pro la Ĉerokoj; unu el tiuj priskribas ilin kiel "tre malgranda popolo perfekte blankaj".
Du fruaj historioj publikigitaj post la verko de Barton, mencias la terminon "lunokula popolo." Kaj la verko de Ezekial Sanford Historio de Usono Antaŭ la Revolucio kaj la verko de BR Carroll nome Historiaj Kolektoj de Suda Karolino citas la historiiston James Adair kiel kreinto de la termino "lunokula popolo" laŭ la ĉeroka tradicio.
La Ŝtata Parko Fort Mountain
La Lunokula Popolo notiĝis en 1968 per historia indikilo en la Ŝtata Parko Fort Mountain, Chatsworth, Georgio.
Teorioj
La Ĉeroka tradicio eble estis influita de tiama eŭrop-amerikaj legendoj de la "kimraj indianoj". Tiuj legendoj atribuis antikvajn ruinojn al kimra antaŭkolumba vojaĝo; iuj el la versioj specife konektas tiun vojaĝon al princo nomita Madoc el Kimrio. En letero de 1810, iama guberniestro de Tenesio nome John Sevier skribis, ke la Ĉeroka ĉefo Oconostota sciigis lin en 1783, ke lokaj montetoj estis la konstruaĵoj de blankuloj, kiuj estis puŝitaj de la areo fare de la ascendantaj Ĉerokoj. Laŭ Sevier, Oconostota konfirmis, ke tiuj estis Kimruloj, kiuj transis la oceanon. Historiisto Gwyn A. Williams notas ke tio estas "bela ekzemplo de la tiama maniero kiel mensoj pensis en la malfrua dekoka jarcento - kaj de la potenco de sugesto, kiun blankaj mensoj povis praktiki super ruĝaj [indianoj]".
Aŭtoro Barbara Alicia Mann, kiu identigas sin je Ursa Klano de Seneca en Ohio, sugestas ke "Lunokula Popolo" devenis el Adena kulturo en Ohio, kiuj kunfandis kune kun la ĉerokoj ĉirkaŭ 200 a.K.
Crecchio
Crecchio estas komunumo de Italio.
HelenOS
HelenOS estas libera operaciuma sistemo el Ĉeĥio bazita sur platformo de mikrokerno. Ĝi estiĝis kiel program-projekto je Matematika kaj Fizika Fakultato de Universitato de Karolo en Prago.
Teĥnika resumo
HelenOS estas mikrokerna operaciuma sistemo, kiu subtenas n, memory management, interprocesan komunikadon kaj simetrian plurprocezadon. Dosiersistemo, aparataj peliloj kaj aliaj servoj estas realigitaj kiel uzantaj procesoj. Ĝi funkcias sur platformoj IA-32, x86-64, SPARC V9, IA-64, PowerPC, ARM kaj MIPS.
Historio
Jakub Jermář kreis HelenOS kiel studenta projekto ĉe la universitato. Post kelkaj jaroj grupo de studentoj laboris pri la kerno de HelenOS kaj kelkaj studentoj uzas ĝin por memstudado de programado ĝis nun. En 2011 la projekto HelenOS partoprenis la aranĝon Google Summer of Code.
Enheduanna
Enheduanna, la unua konata poeto de la homa historio, naskiĝis antaŭ pli ol 4 000 jaroj: nome en la 2285 jaro a.K, en Mezopotamio, la regiono konsiderata kiel la lulilo de la unua granda civilizo, nome Sumero, sur la teritorio de la nuna Irako. Enheduanna estis poeto, muzikisto, kaj himnokomponisto.
Verkaro
Ĉiu mezopotamia popolo de tiu tempo kredis je malsama diaĵo, tial Enheduanna verkis himnojn dediĉitaj al ĉiu el la dioj de la ĉefaj urboj. En la himnoj ŝi gloris la povojn de ĉiu dio, benis ĝian templon kaj humanigis diaĵojn antaŭe malproksimaj al homoj. En ŝiaj skribaĵoj, la dioj suferis, amis, batalis kaj aŭskultis la preĝojn de la homoj. Tiaj verkoj estis en 37 tabeloj eltrovitaj en la urboj Ur kaj Kippur. "La Himnoj de la Sumera Templo" estas korpa verkado, kiu enhavas literaturan celebradon de la himnoj laŭdanta la 42 templojn de la tuta imperio. Ankaŭ troviĝis la dokumentoj de la universala panteono de dioj, kiujn ĉiuj mezopotamanoj povis kune adori. Tio ĉi estas ankaŭ unu el la unuaj konataj provoj sistemigi teologion.
Ĉiu el tiuj himnoj finiĝas per identa du-linia kolofono, krom la kvardek-dua himno, kiu finiĝas per Enheduanna subskribanta sian nomon kaj asertante ke ŝi "naskis" ĉi tiun verkon, kiu ne ekzistis antaŭ ol ĝi estis kreita. Enheduanna eksplicite skribas, ke "io kreiĝis, kiun neniu antaŭe estis kreinta." Ŝi estis konscia pri la signifo de sia propra kreaĵo. Fakte ŝi estas la unua homo en la historio de nia mondo, kiu pretendas posedaĵon de sia propra verko.
Jan Provoost
Jan PROVOOST, Jean Provost, aŭ Jan Provost (1462/65 – Januaro 1529) estis belga pentristo naskiĝinta en Mons.
Enheduanna
Verkaro
Oni admiras ege fruajn rafinitajn artverkojn: la bizonojn de Altamira, fajnajn pentraĵojn kaj skulptaĵojn, la arkitekturajn verkojn el fora mezopotamia aŭ egipta pasinteco, sed oni ne scias, kiuj kreis ilin. Antaŭ la verko de Enheduanna ne evidentiĝis la ekzisto de iu aŭtoro. Tio evidentigas la ŝanĝon en la rilato inter homoj kaj kulturo; la naskiĝo de antaŭe nekonata ideo, ke verko havas aŭtoron, ke kultura kreado devenas de aparta homo. Tial en ŝiaj verkoj la persona pronomo "mi" estas uzata por la unua fojo skribe, io normala kaj ĉiutaga nuntempe, sed kiu tiam emfazis enprofundiĝon de emocioj kaj sentoj.
Jan Provoost
Biografio
Provost estis fekunda majstro kiu lasis sian dekomencan atelieron en Valenciennes por estri en du atelieroj, el kiuj unu en Bruĝo, kie li iĝis urbano en 1494, kaj la alia samtempe en Antverpeno, kiu estis la ekonomia centro de la Malaltaj Landoj. Provost estis ankaŭ kartografiisto, inĝeniero, kaj arkitekto. Li renkontiĝis kun Albrecht Dürer en Antverpeno en 1520 kaj oni supozas, ke portreto de Durero en la Nacia Galerio de Londono estas fakte de Provost. Li edziĝis al la vidvino de miniaturisto kaj pentristo Simon Marmion, post kies morto li heredis la konsiderindan havaĵon de Marmion. Li mortis en Bruĝo, en januaro 1529.
Enheduanna
Verkaro
Enheduanna ankaŭ estas konsiderata la unua kronikisto; ŝi verkis la kronikon pri la puĉo al la reĝimo de sia patro, sian propran ekzilon kaj sian postan revenon. La poemoj, himnoj kaj preĝoj de Enheduanna estis profunde personaj kaj reflektis ŝiajn sentojn pri mondaj aferoj kaj ŝia propra morta vivo. Ŝia verkado estas kompleksa. Ŝiaj himnoj funkcias kiel plurformaj sorĉoj, interplektante politikajn, personajn, ceremoniajn, teologiajn, historiajn kaj jurajn aspektojn. Kleruloj nomas ŝin la "Ŝekspiro de sumera literaturo."
Jan Provoost
Verkaro
La stiloj de Gerard David kaj de Hans Memling povas esti detektita en la religiaj pentraĵoj de Provoost. La Lasta Juĝo pentrita por la urbodomo de Bruĝo en 1525 estas la nura pentraĵo pri kiu dokumentara pruvaro identigas Provost. Surprizaj malkovroj povas ankoraŭ fariĝi: en 1971 nekonata kaj anonima panorama Krucifikso el la vilaĝa preĝejo de Koolkerke estis identigita kiel de Provost. Ĝi estas nun permanenta prunto en la Groeningemuseum, Bruĝo, kiu havas kelkajn verkojn de Provost. Rememora ekspozicio okazis en 2008–9.
Enheduanna
Memorheredaĵo kaj influo
Post ŝia morto, Enheduanna estis memorita de sia popolo kiel grava figuro, eble eĉ atingante duon-diecan statuson, kio pruviĝis danke al alabastra disko kun ŝia nomo malkovrita en 1928 de la brita arkeologo Sir Leonard Woolley. Ŝia poezio estis studata, kopiata kaj transdonata tra la tuta Mezopotamio dum pluraj jarcentoj.
31862 Garfinkle
31862 Garﬁnkle estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Enheduanna
Memorheredaĵo kaj influo
Laŭ la akademiulo Paul Kriwaczek, ŝiaj himnoj restis modeloj de peticia preĝo dum jarcentoj. El la babilonanoj ili influis kaj inspiris la preĝojn kaj psalmojn de la Hebrea Biblio kaj de la homeraj himnoj de Grekio. Tra ili, eĉ la malfortaj eĥoj de Enheduanna, aŭdeblas en la himno de la frua kristana eklezio.
En 2015, la Internacia Astronomia Unio nomis krateron sur Merkuro laŭ Enheduanna.
31862 Garfinkle
Nomo
Ĝia nomo honoras Robert A. Garfinkle, anon de la Reĝa Astronomia Societo kaj aǔtoron de furorlibroj pri observa astronomio kaj de multenombraj artikoloj. Li estas ankaŭ la historiisto de la Luna sekcio de la Brita Astronomia Asocio kaj la eldonisto de la Revuo de la Asocio de la Lunaj kaj Planedaj Observantoj.
Sicherheitsdienst
Sicherheitsdienst estis sekreta servo de Tria Regno. Ĝi estiĝis en la jaro 1932 kiel raportista servo de NSDAP kaj ĝi estis parto de SS. En la jaroj 1932 - 1941 ĝi estis gvidita de Reinhard Heydrich, en la jaroj 1941 - 1945 gvidis ĝin Ernst Kaltenbrunner. Ekde la jaro 1939 ĝi plenumis funkcion de politika spiona kaj kontraŭspiona organizo kiel parto de la Nacia Ĉefoficejo pri Sekureco (RSHA). Dum 1944 kaj 1945 la servo devis interalie observi ankaŭ la duan sekretan servon de Nazia Germanio, Abwehr, kiun la nazioj suspektis pri kunlaboro kun la okcidentaj Aliancanoj.
Internacia Juĝa Tribunalo en Nurenbergo agoskis la organizaĵon krima.
Interesaĵo
20.11.1939: Subigitaj al komandantoj de ĉiuj el 5 armeoj de Wehrmacht kaj agantaj ĝis nun en Ĝenerala Gubernio ekde invado en Pollandon Einsatzgruppen de Sekurec-Polico kaj de Sicherheitsdienst estis malfonditaj/apartigitaj.
Efika altruismo
Efika altruismo estas filozofio kaj socia movado kun la celo laŭeble efike uzi limigitajn rimedojn kiel tempo kaj mono por plibonigi la vivkondiĉojn de laŭeble multaj sentokapablaj vivaĵoj. Iloj pri tio estas empirio kaj raciaj argumentoj. Efikaj altruistoj konsideras ĉiujn kaŭzojn kaj solvojn por agi tiel ke la agado estu plej efika. Tiu aliro surbaze de evidenteco distingas la efikan altruismon de la tradicia altruismo kaj de klasika almozdonado. La filozofo Peter Singer estas la plej fama subtenanto de la efika altruismo.
Kosto-Profito-kalkulado
Oni kalkulas kiom da bono oni povas atingi per elspezo de unu eŭro, ekzemple kiom da aldona sana vivdaŭro oni povas atingi per elspezo al sanprojekto. Efika donacado estas grava parto de la efika altruismo, ĉar kelkaj helpoorganizoj estas pli efikaj ol aliaj. Kvankam ekonomia agado estas relative nova ideo en la kampo de almozdonado, ĝi ofte estas uzata de ekonomikistoj. Multaj efikaj altruistoj venas el la kampoj de filozofio, ekonomiko, matematiko kaj aliaj, kiuj preferas racion.
Prioritatigo de la afero por kiu oni agas
Multaj efikaj altruistoj kredas ke oni devas eltrovi kio gravas al si plej kaj en kiu kampo (ekzemple sano, maljusteco, povreco, edukado) oni povas plej efike helpi. Efikaj altruistoj volas ke oni kontrolu la efikon kaj evidentecon de la helpo. Ene de certaj temokampoj tio jam okazas (ekzemple pri edukado aŭ klimatŝanĝiĝo) sed inter la certaj kampoj ankoraŭ ne tre ofte. Jam dekomence oni elektu la agadkampon laŭ efikeco. Efikaj altruistoj klopodas elekti la plej efikajn helpoprojektojn surbaze de ĝenerale akceptataj valoroj kiel la malpliigo de suferado. Pri tio ili donas tempon kaj monon al projektoj kaj organizoj kiuj efike subtenas tiujn celojn. Pluraj organizoj esploras pri la efikeco de organizoj kaj projektoj por plifaciligi la elekton. Multaj efikaj altruistoj pensas ke plej gravas la batalo kontraŭ malriĉeco en malriĉaj landoj, la malpliigo de suferado de bestoj pro amasa produktado de bestoproduktoj, kaj la zorgo pri la longdaŭra estonto de la homaro.
Senpartieco
Efikaj altruistoj rifuzas la vidpunkton ke la vivo de kelkaj estas pli valora ol tiu de aliaj. Ekzemple ili kredas ke la vivo de homo en evolulando same valoras kiel tiu en industrilando
Krome, multaj efikaj altruistoj opinias ke estontaj generacioj havas la saman moralan valoron kiel la nunaj, kaj pro tio ili fokusiĝas al redukto de riskoj pri la ekzistado de la homaro. Aliaj kredas, ke la interesoj de bestoj havas la saman moralan pezon kiel tiuj de la homoj kaj fokusiĝas pri malpliigo de suferado de bestoj, ekzemple en intensa bestoproduktado.
Kontraŭfakta argumentado
Efikaj altruistoj argumentas, ke kontraŭfakta argumentado estas grava por eltrovi kiuj agoj plejaltigas la pozitivan efikon. Multaj homoj kredas ke la plej bona maniero por helpi homojn estas helpi rekte per donado de mono aŭ labortempo al almozdonantaj organizoj aŭ sociaj servoj. Ĉar organizoj kiuj oferas sociajn servojn aŭ almozojn kutime havas multajn membrojn aŭ subtenantojn kiuj pretas labori por ili, efikaj altruistoj komparas la kvanton de la bono kiun oni povas fari en tradicia altruista kariero kun la kvanto de la bono kiun alia persono povus fari en la sama situacio. Laŭ tiu argumentado la efiko de tradicia altruista kariero povas esti malpli granda ol unue ŝajnas. Ekzemple oni kutime tre alte taksas karieron en la kampo de medicino ĉar oni povas rekte savi multajn vivojn, sed tamen alia kandidato por tiu laboro povus eble savi same multajn vivojn.
La strategio de mongajnado-por-donacado estas proponita por efikaj altruistoj. Tio signifas ke oni alstrebu bonege pagatan laboron kun la celo de fordonacado de alta kvanto de tiu mono al efikaj organizoj kun bonaj celoj. Kelkaj efikaj altruistoj eĉ diras ke oni rajtus eĉ fari tion per kontraŭetika laboro (ekzemple kiel investbankisto, ĉar sume la rezulto estas pli bona ol se iu havus tiun postenon kiu poste ne fordonacus la monon. Sed aliaj kontraŭas tiun principon, ekzempe Bernard Williams je la ekzemplo de posteno en fabriko por ĥemiaj armiloj.
Vidpunktoj pri morale troigitaj agoj (supererogacio)
Kelkaj gravaj filozofoj de la efika altruismo, inter ili Peter Singer kaj Peter Unger rifuzas la vidpunkton ke donacado por almozdonantaj celoj estas troigita en la signifo ke ĝi estas bona, sed ne necesa laŭ moralo. Efikaj altruistoj ne ĝenerale negas la ekziston de troigitaj donacoj, sed donacojn al organizoj, kiuj tre efike helpas la plej malriĉajn homojn en la mondo, ili konsideras kiel morale devige. Por pli klare montri tiun opinion, Singer kaj Unger uzas la pensoeksperimenton, ke oni devas helpi al homo en mortdanĝero se oni povas facile fari tion. Donacado al almozdonantaj organizoj similas al tio. Antaŭkondiĉo por tiu argumento estas, ke ne gravas la distanco, ĉu oni povas helpi al la persono. Tio estas unu de la bazaj principoj en la efika altruismo.
Famaj subtenantoj
Ĉefaj personoj en la movado de efika altruismo inkluzivis:
Vivostilo
La principoj de la efika altruismo povas signifi gravajn ŝanĝojn pri la vivmaniero. Multaj efikaj altruistoj klopodas vivi laŭeble ŝpareme por ke ili povu donaci pli. Kelkaj efikaj altruistoj celas bonan karieron por havi tre altan enspezon kiun ili poste donacas. Aliaj efikaj altruistoj vivas konscie malpli ŝparema kaj donacas malpli por montri ke efika altruismo tamen povas esti alloga kaj kiam aliaj sekvas tiun ekzemplon tio sume tamen povas efiki pli da bono.
93 (nombro)
La nombro 93 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
pri la nombro 93
La atomnumero de Neptunio.
Baluĉoj
Ili parolas ĉefe baluĉan lingvon, nome branĉo de nordokcidentaj iranaj lingvoj, kaj estas irana popolo. Ĉirkaŭ 50% el la totala loĝantaro de Baluĉoj loĝas en Baluĉistano, nome okcidenta provinco de Pakistano; 40% el Baluĉoj setlas en Sindo; kaj grava nombro de baluĉoj en Panĝabo de Pakistano. Ili formas preskaŭ 3.6% el la Pakistana loĝantaro, ĉirkaŭ 2% el la loĝantaro de Irano (1,5 milionoj) kaj ĉirkaŭ 2% el la loĝantaro de Afganio.
Moreuil (stacidomo)
Moreuil estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Moreuil, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Ormoy-Villers - Boves (232000).
Kuirlibro
Kuirlibro aŭ kuirista libro) estas referencverko pri kuirarto kiu tipe enhavas kolekton de receptoj.
Modernaj versioj povas inkludi ankaŭ tutkolorajn ilustraciojn (kun sama teknologio kaj praktiko kiel la profesiaj fotistoj por reklamado de manĝaĵoj kun speciala atento al lumo, teksturo kaj briloj) kaj avertojn por aĉeti bonkvalitajn ingrediencojn aŭ klopodi anstataŭaĵojn. Kuirlibroj povas ankaŭ kovri ampleksan gamon de temoj kiaj teknikoj de kuirarto en la hejmo, vino kaj aliaj trinkaĵoj, regionaj specialaĵoj, receptoj kaj komentarioj el famaj ĉefkuiristoj, instituciaj manlibroj, kaj historiaj kaj kulturaj komentarioj.
Crognaleto
Crognaleto estas komunumo de Italio.
Kolpako
Kolpako, ankaŭ Kalpako => vidu aliloke sub Kalpako
Křenov
Municipo Křenov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 14 km nordoriente de urbo Březová nad Svitavou, 10 km sude de urbo Moravská Třebová. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Křenov estas el la jaro 1308. Ĝia nomo estas de slava deveno. En la jaro 1365 ĝi estas nomata urbeto, sed en 1398 la urban statuton Křenov perdis. En la jaro 1465 Křenov estis denove promociita je urbeto kaj ricevis urban sigelon. Pli poste ĝi siajn urbajn rajtojn ree perdis, ĉar ĝi ne prezentis proponon por ilia prilongigo, sed dum regado de Maria Tereza la urborajtojn estis al Křenov redonitaj.
En la jaro 1645 estis Křenov konkerita de svedoj, en 1758 ĉi tie batalis prusa taĉmento kontraŭ la imperiestra.
Preĝejo
Sur la vilaĝplaco troviĝas baroka preĝejo de Sankta Johano la Baptisto el la jaro 1729. Ĝi estas salonega kun tribunoj kaj kun oblonga duoncirkle fermita presbiterejo. En la okcidenta fronto estas enkonstruita prisma turo. Sur ambaŭ flankoj ĉe la presbiterejo estas oratorioj kaj super ili flankaj ĥorejoj. Sur norda flanko estas kapelo. La fenestroj estas en du niveloj, la subaj estas segmentaj, la supraj oblongaj fermitaj duoncirkle. La plafonoj estas volbitaj barele.
La ĉefaltaro estas portala kun bildo de "Bapto de Jezuo". En apudaj niĉoj estas valoraj statuoj de Sankta Johano Nepomuka, de Sankta Johano de Dio, lignoskulptaĵoj de Madona Sepdolora kaj Ecce Homo. Rokoka predikejo estas kombinita kun baptujo, ornamita per statuaro de "Ŝanĝo de Kristo sur monto Tábor" kaj bildo de "Cirilo kaj Metodo baptas princon Bořivoj". Sur flankaj altaroj estas bildoj de "Morto de Jozefo" kaj de Di-patro.
En la preĝejo estas statuoj de Sankta Roĥo kaj Sankta Isidoro, de Sankta Cecilia kaj Davido, bildoj de Sankta Valenteno, Sankta Barbara kaj "Depreno el la Kruco".
Kapelo de Sankta Isidro
Frubaroka tombeja kapelo el la jaro 1701 estas centra, elipsoforma, membrigita per kunigitaj toskanaj pilastroj, kun rondaj fenestretoj kaj kvadrata sakristio. Plafono estas volbita kupolo sur kiu estas freskoj de "Ok Ĥoroj Anĝelaj" de Handke el la jaro 1727. En niĉoj estas plastikaĵoj de Adamo kaj Evo, Sankta Isidro kaj Sankta Notburga. Sakristio estas volbita kruce. La ĉefaltaro estas niĉa kun orumitaj statuoj de Sankta Isidro kaj de Di-patro.
Statuo antaŭ la paroĥestrejo
La statuo prezentas Marian Virgulinon kun Jezueto sur voluta soklo el la metiejo de J. Pacák el tempo antaŭ la jaro 1734.
Statuaro apud la ŝoseo
Statuaro de Madono kun Sankta Johano Baptisto kaj Sankta Johano Nepomuka, estas baroka el la jaro 1727.
Krucifikso
Antaŭ la preĝejo estas obelisko kun krucifikso, empira el la jaro 1804.
Pirolo
Pirolo aŭ pirulo aŭ Eŭrazia pirolo, Pyrrhula pyrrhula, estas specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj de genro de piroloj, kiuj estas fortikaj paserinaj birdoj kun diketaj bekoj kaj la maskloj havas oranĝajn aŭ ruĝajn brustojn.
Eldona Societo Esperanto
Eldona Societo Esperanto (ESE, svede Förlagsföreningen Esperanto kaj Esperantoförlaget) estas sveda eldonejo de libroj en kaj pri Esperanto. Ĝi komencis eldoni librojn pri kaj en Esperanto en 1918. La incianto estis Adolf Larsson, kaj, laŭ EdE, ĝi eklaboris aktive sub la gvido de Henning Halldor en 1925.
De 1925 ĝis 1934 ĝi eldonis sep lernolibrojn, sep lego- kaj ekzerc-librojn kaj unu dek literaturajn verkojn, inter ili: Per Balono al la Poluso 1930, Gösta Berling 1934 kaj Sveda Antologio samjare. La valoro de tiuj verkoj estis en 1934 en ora valuto kalkulata 66 svisaj frankoj.
El ĝiaj eldonaĵoj kelkaj gramatikoj atingis kelkdekmilon. ESE estas ankaŭ unu el la plej grandaj vendistoj de fremdaj eldonaĵoj.
La inicianto Adolf Larsson estis kasisto 1918–1938, kaj Henning Halldor estro 1918–1941. Bernhard Eriksson estis estro 1941–1945, kaj Sune W. Ahlm en 1948. Rudolf Pehrsson iam estis kunlaboranto kaj sekretario.
La estro Eriksson posedis presejon, kaj dum periodo ekde 1925 presis ĉian verkon de Eldona Societo Esperanto tie.
Konkuro
Konkuro (de la latina vorto concurrere „kunkuri“), laŭ PIV estas ĝenerale la peno superi alian, kiu havas la saman difinitan celon.
Pirolo
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Eŭropo kaj norda Azio orienten ĝis Japanio. Tiu estas nemigranta specio, kvankam la plej nordaj loĝantaroj iome migras pli suden dum vintro.
Ilia biotopo estas arbaroj, prefere kun iom da pinofitoj, inkluzive da parkoj kaj ĝardenoj. La nutraĵon konsistigas precipe semoj, fruktoj kaj freŝaj burĝonoj — tio lasta igas ilin malamataj de la fruktoĝardenistoj.
Ĝenerale ilin oni ne vidas grandnombre sed nur kiel edza paro eventuale kun la idoj aŭ en malgrandaj grupoj. Sed en ilia plej favora vivloko, t. e. ekzemple sudalpaj montaraj larikejoj, la denseco de nestumantaj paroj atingas ĝis 15 paroj en 10 hektaroj.
Aspekto
La aspekto de la virbirdo estas vigle videbla, per la ruĝa brusto. Temas pri diketa birdo kun fortika kapo de larĝega kolo. La supraj partoj estas grizaj; la flugilplumoj estas nigraj (kun helgriza flugilstrio) kaj same la mallonga dika beko, la krono kaj vizaĝo ĉirkaŭ beko kaj okuloj ĉe plenkreskuloj (grizecbrunaj ĉe junuloj); la blanka pugo kontraste inter la nigraj vosto kaj flugilplumoj, kaj la flugilstrioj estas ege videblaj dumfluge. Maskla plenkreskulo havas ruĝajn vangojn kaj subajn partojn (sed blanka subpugo), dum inoj kaj junuloj havas grizecajn sablokolorajn subajn partojn.
Pyrrhula griseiventris estis konsiderata specio (Lafresnaye, 1841) kun griza ventro kaj teritorio en Orienta Azio. Nun estas konsiderata subspecio (P. pyrrhula griseiventris) nome Grizventra pirolo.
La kanto estas delikata, malmultaj flutecaj fajfaj notoj.
Kutimaro
Tiuj palearktisaj birdoj konstruas sian neston en arbusto (preferinde pli da 4 m alte), maturaj tufoj de arbusto, aŭ arbo. La ino demetas 4-7 ovojn.
Elian-J. Finbert raportas, ke endomebreditaj piroloj povas montri sin ege fidelaj je sia "mastro", kaj foje morti pro ĉagreno se tiu mortas, aŭ rememori post unu jaro da forperdo la personon kiu zorgis pri ĝi kaj veni mem alflugi sur ties ŝultron.
La Acora pirolo, iam konsiderata kiel subspecio de la Eŭrazia pirolo, estas nune agnoskata kiel distinga specio.
Teresa Wright
Wright ricevis tri nomumojn por premioj Emmy pro siaj ludadoj en Playhouse 90, nome origina televida versio de The Miracle Worker (1957), en la programo Breck Sunday Showcase de The Margaret Bourke-White Story, kaj en la drama serio de CBS nome Dolphin Cove (1989). Ŝi ricevis laŭdon de la pintaj reĝisoroj, kiel William Wyler, kiu nomis ŝin la plej promesplena aktorino kiun li estis reĝisorinta, kaj Alfred Hitchcock, kiu miris ŝin pro ŝia preparado kaj trankvila profesiismo.
Bugsy Siegel
Benjamin "Bugsy" Siegel (naskiĝis la 28-an de februaro 1906, mortis la 20-an de junio 1947) estis jud-usona gangstero. Siegel estis konata kiel inter la plej "fifamaj kaj timigaj gangsteroj de sia tago". Priskribata kiel bonaspekta kaj karismoplena, li fariĝis inter la unuaj famegaj gangsteroj. Li estis ankaŭ ĉefa forto en la evoluado de la Lasvegasa Strio. Kvankam oni ofte identigas lin kun la tiel nomata juda mafio, Siegel, kiel lia amiko kaj kuna gangstero Meyer Lansky, ankaŭ faris gravan influon ene de la ital-usona mafio kaj la plejparte itala Nacia Krimosindikato.
Siegel veturis al Lasvegaso, Nevado, kie li funkciigis kaj financis kelkajn el la originalaj kazinoj. Li helpis la Hotelon Flamingo de la evoluigisto William R. Wilkerson post kiam Wilkerson elĉerpis sian monon. Siegel ekgvidis la projekton kaj administris la finajn stadiojn de la konstruado. La Flamingo malfermiĝis la 26-an de decembro 1946, sed malbone akceptiĝis kaj baldaŭ fermiĝis. Ĝi remalfermiĝis en marto 1947 kun finita hotelo. Tri monatojn poste, la 20-an de junio, 1947, Siegel estis pafmortigita en la hejmo de sia koramikino, Virginia Hill, en Beverly Hills, Kalifornio.
Joey Soloway
Joey Soloway (naskiĝis la 26-an de septembro 1965 en Ĉikago)  estas usona komediisto, verkisto kaj reĝisoro. Soloway estas neduumulo kaj preferas en la angla la pronomon ununombra they.
Soloway loĝas en la najbarejo Silver Lake de Los-Anĝeleso.
Radio Reloj
Radio Reloj (Esperante: Radio Horloĝo) estas informa hispanlingva radistacio de Kubo. Ĝi fondiĝis 1-an de julio 1947 en Havano. La elsendoj estas karakterizitaj per konstanta ĉiusekunda horloĝa frapado, kaj ĉiuminute la identigo de la stacio, anonco de la horo, kaj la sono de "R R" en Morsa kodo. Kun tio en la fono, voĉoj prezentas aktualaĵojn kaj informojn. Por legado interrompota de la ĉiuminuta anonco, leganto diros "continuará" (ĝi daŭros) kaj kiam la artikolo estas finlegita, leganto diros "conclusión" (konkludo).
Ĝi estis unu el la unuaj konstantaj radielsendoj en Iberoameriko. La kanalon posedas la registaro kuba, kaj ĝi estas parto de Radio Cubana, regata de la ŝtata instanco Instituto Cubano de Radio y Televisión.
Atako
En 1957, revoluciisto José Antonio Echeverría kun kamaradoj atakis la stacion kaj ekregis la elsendadon. Ĝi estas flanko de atako de kubaj revoluciistoj kontraŭ la Prezidanta Palaco kaj prezidanto Fulgencio Batista. Echeverría anoncis la mortigon de Batista, kaj la falon de ties reĝimo. (Vere, la ŝtatrenverso malsukcesis kaj Batista vivis ĝis 1973). Post foriri, Echeverría estis mortigita de polico en pafbatalo.
92 (nombro)
Naŭdek du (92) estas la natura nombro kiu sekvas 91 kaj antaŭas 93.
La nombro 92 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
92 ne estas primo: 92 = 23·2·2 92 estas la atomnumero de Uranio.
Gunstett
(jen france, origine germane kaj alemane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Fringo
La fringo, arbarfringo aŭ arbara fringo (Fringilla coelebs) estas birdospecio de la familio de Fringedoj kaj unu el la tri specioj de la genro Fringoj ununura de la subspecio Fringenoj.
Kastelo de Argentaye
La kastelo de Argentaye situas sur komunumo Saint-Lormel, en departemento Côtes-d'Armor.
Fringo
Priskribo
La vira fringo havas nigrecan fruntopunkton, bluecgrizajn kronon kaj flankan duonkolumon kio foje sekvas al ŝultroj, dum nuko nuanciĝas al malhelbruna dorso. La vizaĝo, brusto kaj ventraj flankoj estas brunruĝecaj, dum suba ventro estas sablokolora al blankeca. La ino estas iom pli senkolora (senmarka) kaj karakterizita sur la supra korpoparto per verdecbruna koloro, sed sur la suba parto per hela grizbruno pli blankeca ventre. Ambaŭ seksoj havas du okulfrapajn flugilmakulojn (pli larĝa elŝultre kaj iom pli mallarĝa pli sube) ege rimarkindajn en nigrecaj flugiloj de flugilplumoj nigraj kun helaj bordoj; kaj ili havas ankaŭ verdecan pugon kaj nigrecan voston kun blankaj eksteraj vostoplumoj. Ilia korpo longas 14–18 cm kaj pezas ĉ. 20 g.
La beko estas hela metalecgriza, konusforma kaj tre akrapinta. La kruroj estas rozkolorecaj.
Ili kuras sur la tero samtempe kun ritmaj kapoklinoj. Ilia flugado estas fluktuanta.
Nutrado
La nutrado de la fringoj konsistas el diversaj beroj, insektoj kaj semoj. Ili povas eĉ per siaj fortaj bekoj rompi la malmolan ŝelon de semoj. La nutraĵo de la fringedoj konsistas el raŭpoj kaj insektoj.
Fringoj alkutimiĝintaj al la homo, nutras sin ekzemple ankaŭ per paneroj en ĉeesto de la homo.
Vivmedio
Ilia vivmedio troviĝas en Eŭropo, Nordafriko kaj ankaŭ en Okcidenta Azio, kie ili vivas en arbaroj, ĝardenoj kaj parkoj kaj ankaŭ en la montaroj ĝis alto de 1.500 m.
Tiu birdo estas disvastigata kaj tre familiara tra Eŭropo. Ĝi estas la plej komuna fringedo en okcidenta Eŭropo, kaj la dua plej komuna birdo en la Brita Insularo. Ties teritorio etendas al okcidenta Azio, nordokcidenta Afriko, kaj Makaronezio, kie ili havas multajn distingajn insulajn formojn. En Kanarioj en Tenerife kaj Gran Canaria, la fringo duoble koloniigis kaj estis origino de endemia specio konata kiel Blua fringo kaj de distinga subspecio. En ĉiu el la Acoroj, en Madejro, kaj en la resto de Kanarioj estas po ununura specio en ĉiu insul.
Tiu palearktisa specio estis enmetita el Britio en nombro de transmaraj teritorioj en la 18a kaj 19a jarcentoj. En Nov-Zelando ĝi estas komuna specio. En Sudafriko restis tre malgranda reproduktanta kolonio en ĉeurbo de Camps Bay ĉe Kaburbo kiel ununura resto de unu el tiaj enmetoj (en la mapo markate per grizaj markoj).
La fringinoj kaj la junaj fringoj forflugas suden por travintrumi, dum la plenkreskaj virfringoj restas en sia teritorio.
Ili uzas ampleksan gamon de biotopoj, sed ili preferas malfermajn arbarojn, kvankam ĝi estas komuna en ĝardenoj kaj farmoj.
Subspecioj
Oni priskribis multajn subspeciojn de la fringo, kvankam ne ĉiuj estas ĉiam komune akceptataj. Kelkaj subspecioj eble meritas statuso de specio. La subspecioj inkludas:
Kutimaro
Tiu birdo estas ne migranta en la pli mildaklimataj partoj de sia teritorio, sed ĝi forestas el la plej malvarmaj regionoj vintre. La parto coelebs de la latina scienca nomo signifas "fraŭlo". Tiu specio estis nomata tiele fare de Linnaeus, ĉar en lia hejmolando Svedio, la ino foriras vintre, sed maskloj ofte restas. Tiu specio formas izolajn arojn for de la reprodukta sezono, foje kiel miksitaj kunmanĝantaroj kun Montofringoj. Tiu birdo foje vagadas al orienta Nordameriko, kvankam kelkaj vidaĵoj povas rilati al fuĝoj.
Reproduktado
Printempe la virfringo markas sian teritorion per laŭta kantado almenaŭ laŭ du aŭ tri diferencaj kantoj ; esploroj de William Thorpe montris, ke ekzistas en la fringokantoj dialektoj laŭ la regionoj, kaj ke nur la baza skemo de la kanto estas konata denaske de la junuloj, por havigi plenan kanton li bezonas aŭdi aliajn fringojn kaj imiti ilin; spite la fakton ke la kanto de fringoj estas sufiĉe ŝablonaj, popola tradicio ofte esprimis ĝin per frazoj, ekzemple en Francio oni ŝajnas aŭdi:" oui, oui, oui je gagne bien ma petite vie!" t.e. "jes, jes, jes, mi bone pergajnas mian viveton!").
William Thorpe simile trovis, ke ĉe plenkreskaj fringoj, kastrado finigas kanton, sed injekto de testosterono kantigas tiujn birdojn eĉ en novembro, kiam ili estas normale silentaj.
La zorgeme konstruita dikmura nesto konsistas el plantoradikoj, ŝelofibroj, pajlo, muskoj, likeno: interne ĝi estas remburita per haroj kaj lanugo. La nesto estas konstruita en alto de 2–10 m sur arbedoj, arboj ĉe la disbraĉiĝo kaj per musko kaj likeno bone kovrita por kamuflo. La ina fringo ovodemetas dufoje en la jaro kaj flegas 4-6 helbrunajn aŭ bluecajn ovojn. Ĉe danĝero, la femalo premas sin profunde en la neston. La kovperiodo daŭras 13-14 tagojn. Post eloviĝo, la idoj estas nutrataj de ambaŭ gepatroj. Post pliaj 14 tagoj forlasas la junbirdoj la neston (elnestiĝo).
En kaptiveco
La fringo estas populara maskota birdo en multaj landoj. En Belgio, la tradicia sporto nome vinkenzetting konkurencigas masklojn de fringo unu kontraŭ alia por montri kiu plejajn kantojn elsendas dum unu horo.
Eksteraj ligiloj
Aŭskulto de fringoj ĉe:
Imre Ghillány
Barono Imre Ghillány [gilAni] ?, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ghillány Imre estis hungara politikisto, ministro, parlamentano.
Biografio
Imre Ghillány frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li akirisdiplomon pri juro, poste li okupiĝis pri sia bieno ekde 1882. Inter 1903 kaj 1905 li estis departementestro de Sáros. En 1910 li estis elektita parlamenta deputito. Post 2 jaroj li ricevis la titolon interna sekreta konsilisto. Inter 1913 kaj 1917 li estis ministro pri agrikulturo en Dua Kabineto István Tisza. Li estis ankaŭ membro de la senato. Post la 1-a mondmilito li apogis politikon de István Bethlen.
Kastelo de Argentaye
Historio
La senjorlando de Argentaye estis menciita ekde la 11-a jc.
Fichtelberg (Supra Frankonio)
Fichtelberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fichtelberg situas en la suda parto de la mezalta montaro Fichtelgebirge.
Superradiko
En matematiko, la superradiko estas unu el la du retroĵetoj de supereksponento ba.
Simile al tio ke potencigo havas du retroĵetojn: radikon kaj logaritmon, ankaŭ supereksponento havas du retroĵetoj: superradikon kaj superlogaritmon.
Supereksponento havas du malsamajn retroĵetojn pro tio ke ĝi ne estas komuteca, ĝenerale ba ≠ ab.
La superradiko estas la retroĵeto de supereksponento kun respekto al la bazo: se ba = x tiam a estas b-a superradiko de x.
La 2-a superradiko, aŭ kvadrata superradiko ssqrt(x) havas esprimon per W funkcio de Lambert:
Vidu ankaŭ
Tetration Tetrasyon
94 (nombro)
Naŭdek kvar (94) estas la natura nombro kiu sekvas 93 kaj antaŭas 95.
La nombro 94 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Triangulo de la morto
La sintagmo Triangulo de la morto (aŭ Ruĝa Triangulo, laŭ ĵurnalisma lingvaĵo) indikas norditalian Emilian areon en kiu, ĉirkaŭ la fino de la Dua mondmilito, inter septembro 1943 kaj 1949, okazis rimarkinda nombro da mortigoj, pravigitaj per politikaj motivoj kaj pri kiuj oni kulpigis partizanojn kaj kromajn aktivulojn el komunistaj tendencoj. Iuj esploristoj nombris ĝis 4.500 mortintojn kaŭzitajn de la “partizana justico” ĉe la fino de la dua mondmilito en la Triangulo de la morto. . Preskaŭ sama nombro aperas en policaj raportoj.
Laŭ historiisto Francesco Malgeri kaj ĵurnalisto Giampaolo Pansa kaj laŭ aliaj fontoj, estas preciza tempolimo de tiu fatala triangulo, kiu teritorie koncernas tri italajn provincojn, kies mapo, kunigita en unu, formas ĝuste triangulon (kvankam da similaj eventoj estas denuncataj ankaŭ en malproksimaj zonoj de regiono Emilio-Romanjo.
La aparta situacio en Emilio-Romanjo.
La politika situacio en la Emilia regiono de tiu epoko estis aparte perforta. Al la komenca batalo inter faŝistoj kaj kontraŭfaŝistaj grupoj aldoniĝis fortaj deziroj realigi ŝanĝojn de la sociaj rilatoj, ekzemple, disputoj inter bienuloj kaj kamparanoj, ĉi-lastaj ligitaj per kontraktoj malmulte pagataj. Alian socialan novaĵon estigis pastroj de la Katolika Eklezio, kiuj, imite al aliaj modeloj kiel tiu de pastro Zeno Saltini, imagis Eklezion staranta defende de la malfortuloj. Ankaŭ ĉi tiuj starpunktoj trenis al morto iujn pastrojn.
Viktimoj
Unu el viktimoj de la komunistaj partizanoj en la Triangulo de la morto estis la katolika dekkvarjaraĝa seminariano Rolando Rivi, proklamita beatulo de la Katolika Eklezio en 2013 ĉar oni mortigis lin “en odium fidei”” (pro malamo al la kristana kredo). La 13-a de aprilo 1945 li estis barbare torturita kaj mortigita de partizanaj komunistoj, kiuj vidis en li estontan malhelpanton por la starigo de sia ideologio. La postaj tribunalaj verdiktoj kondamnis Giuseppe Corghi kaj Delciso Rioli, membroj de la komunistaj Brigadoj Garibaldi, al 22jara prizonpuno.
Plejmulto el la murditoj estis katolikoj: nekomunistaj partizanoj kaj/aŭ ekleziuloj, kiuj ne aliĝis al la proponita kaj altrudita marksisma ideologio.
Tribunalaj verdiktoj
La policaj kaj juĝistaj esploroj dekomence stagnis: la mortigoj de ekleziuloj kaj laikoj, elstaruloj de partioj membriĝintaj en la partizana komitato, altiris publikajn atenton kaj reagojn nur kiam la demokratiaj registaroj povis ekregi ne plu bezonante la parlamentan subtenon de la komunista partio: estiĝis forta reago, kiu iom post iom sukcesis bloki la ĉenon de mortigoj (ĉirkaŭ la jaro 1949) kaj samtempe kreskis ankaŭ la iniciatoj por la trovo kaj procezigo de la kulpuloj kaj de iliaj politikaj inspirantoj.
Cenzurado de la informoj
Printempe de 1990 iuj parencoj de la viktimoj lanĉis alvokon, por peti almenaŭ scii, kie estis enterigitaj iliaj karuloj, kun la celo doni al ili pli dignan entombigon. Kelkajn monatojn poste, la 29-an de aŭgusto, estro de la tiam nun ne plu komunista partio, eksa-partizano kaj eksa-deputito Otello Montanari respondis per artikolo sur ĵurnalo Il resto del Carlino en kiu li pledis por la distingo inter “politikaj mortigoj” (tiuj faritaj pro la rolo de la mortigita persono) kaj "senjuĝprocesaj ekzekutoj" (sen distingaj mortigoj de politikaj kontraŭuloj) kaj li invitis ĉiujn, kiuj sciis ion pri la enterig-lokoj de la viktimoj, doni informojn. Post ĉi tiu alvoko, Montanari travivis gravajn malfacilaĵojn ene de sia partio. Li estis malmole kontestata. . Ĉiuokaze, almenaŭ unu komunan enterigon de la viktimoj oni retrovis kaj sur ĝi oni starigis krucon. .