cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Gerrold
Li diplomiĝis ĉe Los Angeles Valley College, kaj Sankta Ferdinando Valley State College (nun California State University, Northridge).
Natalie Portman
Krom la aktorado, studis ŝi ankaŭ psikologion en la Universitato de Harvard kaj faris somere de 2003 bakalaŭran ekzamenon.
En 2005 oni proponis ŝin por la plej bona flank-aktorino de la Premio Ora Globo.
David Gerrold
Star Trek
Post vidi la epizodon "The Man Trap" de Star Trek elsendita la 8an de septembro 1966, 22-jaraĝa Gerrold verkis sesdek-paĝan skizon por duparta epizodo nomita "Tomorrow Was Yesterday", pri la "Enterprise" malkovranta kosmoŝipon lanĉitan de Tero jarcentoj pli frue. Kvankam la produktanto de Star Trek Gene L. Coon malakceptis la rakonton, li rimarkis, ke Gerrold estis talenta kaj esprimis intereson pri submetado de rakonto de li. Gerrold prezentis kvin skizojn kaj komencis verki por televidserion.
San José del Valle
San José del Valle estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 226 km2 kie loĝas 4289 geloĝantoj. San José del Valle situas je 71 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
David Gerrold
Star Trek
"The Trouble with Tribbles" estis unu el du libroj Gerrold verkis pri "Star Trek" en la fruaj 1970-aj jaroj post kiam la originala serio estis finita. Lia alia estis analizo de la serio, titolita "The World of Star Trek" [La Mondo de Star Trek], en kiu li kritikis iujn el la elementoj de la spektaklo, precipe la kutimo de Kirk por meti sin en danĝeraj situacioj kaj gvidi surplanetiĝojn.
Natalie Portman
Ŝi scipovas la hebrean kaj anglan lingvon kaj scipovetas la japanan, la germanan, la francan kaj la hispanan lingvon. Ŝi cetere manĝas vegetarisme de sia 8-a jaraĝo.
Privata vivo
En decembro 2010 la gazeto People anoncis ke Portman havas amrilaton kun la koreografo Benjamin Millepied kiun ŝi konis dum laborado en la filmo Black Swan kaj ili atendas sian unuan infanon. Lia filo Aleph Millepied Portman naskiĝis la 14-an de junio 2011.
David Gerrold
Star Trek
Gerrold kontribuis du rakontojn por la "Star Trek: The Animated Series" de 1973 ĝis 1974: "More Tribbles, More Troubles" kaj "Bem".
San José del Valle
Ĝis 1995, la teritorio de San José del Valle apartenis al municipo Jerez de la Frontera. Tiam ĝi sendependiĝis kiel la 44-a municipo en la provinco Cádiz.
David Gerrold
Star Trek
Gerrold scenarigis por "Star Trek: The Next Generation" epizodon titolita "Blood and Fire [Sango kaj Fajro], kiu inkludis metaforon pri AIDOSO kaj geja paro en la kosmoŝipa anaro. Gerrold skribis ĉi tiun ĉar ĉe konvencio en 1987, li promesis ke la venonta serio de "Sekva Generacio" traktus la aferon de la seksa orientiĝo en la egaleca estonteco. La scenaro estis aĉetita fare de la TNG-produktantoj, sed poste ŝirmis. Li poste redaktis la historion en la tria libro en la serio "Star Wolf kaj denove kiel duparta epizodo de la fervorula serio Star Trek: New Voyages, kiun li ankaŭ reĝisoris.
Li aperas en serio "Star Trek: Deep Space Nine", en kio li ludis sekurecan gvardion en" Trials and Tribble-ations", starigita dum la tempa kadro de originala epizodo.
Gerrold skribis originala romanon je Star Trek titolita "The Galactic Whirlpool" publikigita en 1980 kaj romanon Encounter at Farpoint je la Star Trek: The Next Generation eldonita en 1987. En 2006, por la 40-a datreveno de Star Trek, li kunordigis, kun Robert J. Sawyer, esean kolekton titolita "Boarding the "Enterprise"". Gerrold agis kiel konsilanto por la fanaj serioj "Star Trek: New Voyages" kaj "Star Trek: Phase II" en 2006. En junio 2013 li estis nomita "Show Runner" de la serio.
Aliaj televidaj verkoj
Post lia frua sukceso kun "The Trouble with Tribbles", Gerrold daŭre skribis televidajn scenarojn (plejparte por sciencaj fikciaj serioj kiel Land of the Lost, Babylon 5, Sliders , kaj  The Twilight Zone (1985 TV series). Li ankaŭ faris plurajn nekreditajn aperojn sur la televidserio The Big Bang Theory.
Bibliografio
Gerrold verkis, romanojn, eseojn kaj romanseriojn:
Tegla Loroupe
Ŝi estis tri fojojn monda ĉampiono de duonmaratono kaj du fojojn monda ĉampiono de maratono, posedas nacian rekordon de Kenjo trans 3.000m, 5.000m, kaj 10.000m (stato de 2003).
En 1993 ŝi gajnis bronzan medalon en la monda ĉampionado de duonmaratono. Ŝi gajnis bronzan medalon trans 10.000m en monda ĉampionado 1995 kaj 1999. Dufoje ŝi venkis la maratonon de Novjorko: 1994 kaj 1995.
Ŝi venkis 1997, 1998, 1999 en la maratono de Roterdamo, venkis maratonon en Berlino 1999, en Londono kaj Romo 2000.
Legu ankaŭ pri aliaj longdistancaj kurantoj!
11370 Nabrown
11370 Nabrown estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Berislăvești (komunumo, Vâlcea)
Berislăvești estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Berislăvești (la sidejo), Brădișor, Dângești, Rădăcinești, Robaia, Scăueni kaj Stoenești.
Berislăvești situas ĉe la rivero Sălătrucel. La distrikta vojo DJ703G, kiu sekvas la riveran valon, ligas ĝin al la urbo Călimănești, kaj alidirekte al la najbara distrikto Argeș.
Skulptaĵo Cor-ten
La Skulptaĵo Cor-ten aŭ Skulptaĵo DETH (greke:Γλυπτό ΔΕΘ) estas artaĵo de la greka skulptisto Georgo Zongolopoulos kiu estas lokita al la norda enirejo de la spaco de la Tesalonika Internacia Komerca Festivalo (DETH) ekde 1966.
Historio
La skulptaĵo gajnis la unuan premion kaj estis lokita en 1966 en Tesaloniko post granda  arkitektura konkurso kiu estis proklamita de DETH por la konstruo de la nova pordego. La 1966 estis jaro de gravaj ŝanĝoj por DETH kiu inkluzivis arkitekturajn intervenojn sur la bazo de ĝia modernigo. La «Skulptaĵo DETH» estas alta 17m  kaj laŭ lia kreinto ĝi reprezentas en abstrakta vojo la Venkantino de Samotrako.
La allokigo de la skulptaĵo okazigis dekomence multajn reagojn kiel ĝi estis tre malsama komparante ĝin kun la laboroj de publika arto de tia tempo en Grekio. La skulptaĵo trovis multajn defendantojn, inter ili Patroklos Karantinos, Manolis Andronikos, Dimitris Fatouros, ktp. Dume la gazetoj de la epoko estis disigitaj pri la nova akiro de la urbo. La skulptaĵo troviĝis sur la sama punkto ĝis hodiaŭ kaj estis konsiderita kiel unu el la unuaj abstraktaj pecoj de arto de tiu grandeco kiu estis konstruita en la publika spaco en Grekio.
Um Jammer Lammy
Um Jammer Lammy (ウンジャマ・ラミー) estas ritma videoludo disvolvigita de NanaOn-Sha kaj eldonita de Sony Computer Entertainment por la ludkonzolo PlayStation en 1999. Ĝi estas sekvo al la ludo PaRappa the Rapper de 1996, denove kun la kunlaboro de muzikproduktisto kaj ludodizajnisto Masaja Macuura kaj artisto Rodney Alan Greenblat. Arkada versio kundisvolvigita de Namco, nomita Um Jammer Lammy Now!!, eldoniĝis en japanaj arkadejoj en decembro de 1999. La ludo pli poste re-eldoniĝis en PlayStation Network inter 2008 kaj 2012 por PlayStation 3, PSP kaj PlayStation Vita.
Intrigo
La ludo pritemas timidan ŝafinon, kiu nomiĝas Lammy (kun voĉo de Sara Ramírez), maldekstramana gitaristo de roka muzikgroupo nomita MilkCan, apud basisto kaj kantisto Katy Kat, kaj tamburisto Ma-san. Kvankam ŝi kutime estas nervozega homo, Lammy fariĝas multe pli sinfidema kiam ŝi ekportas sian gitaron. La nokton antaŭ la unua koncerto de MilkCan, Lammy sonĝas pri prezentiĝi en koncerto kune kun Chop Chop Master Onion, nur por ekkonscii, ke ŝi ludis per polvosuĉilo la tutan tempon. Dum ŝi veas, ke ŝi estas nenio sen sia gitaro, Chop Chop diras al ŝi pri kiel li perdis sian doĵon, sed ĝi restas en la menso, eĉ kun kazino, kaj lasas al ŝi la vortojn: "Dojo, Casino, it's all in the mind" (doĵo, kazino, ĉio estas en la menso).
Lammy vekiĝas kaj konscias, ke nur restas 15 minutoj por atingi la koncerton. Survoje, tamen, ŝi estas blokita de fajro ĉe picejo. Dum ŝi provas transiri la scenon, la ĉeffajristo Chief Puddle diras ke ŝi blokas la vojon, kaj diras al ŝi, ke ŝi helpu pri estingi la fajron, se ŝi tiel hastas. Tiam Lammy rimarkas afiŝtablulon de kasino. Memorante la vortojn de Chop Chop, Lammy imagas sian fajtestingan tubon kiel gitaron, kaj trovas la sinfidemon, kiun havas ŝi normale dum ludado.
Post estingi la fajron, Chief Puddle gratulas al Lammy kaj donas al ŝi picon, sed ŝi manĝas tro multe, kaj estas misinterpretita kiel gravedulinon de flegisto Cathy Pillar. Kiam tiu konscias, ke Lammy fakte ne estis graveda, Cathy devigas al ŝi helpi dormigi ĉiujn el la novnaskitoj. Poste, dum Lammy foriras, ŝi fuŝpaŝas sur glitkurilon kaj glitas tra la strato, kaj fine eniras aviadilon, kiu komencis forlasi. Tiam ŝi helpas la kapitanon Fussenpepper navigi per la aviadilo dum li trafiĝadas de plafona panelo, kiu interŝanĝas lian personecon. Fine la aviadilo kraŝ-alteriĝas en mezon de plena parkumejo.
Ŝi re-ekkuras al la koncerto, sed tiam memoras ke la gitaro ankoraŭ estas en la aviadilo, kiu jam forflugis. Tiam ŝi iras en gitarvendejon de Paul Chuck, kiu helpas ŝin konstrui novan gitaron el ligno per motorsegilo. Post la farado, Lammy elkuras de la vendejo, sed glitfalas de banana ŝelo, kaj mortas, vekiĝante en infero. (En la usona versio, ŝi anstataŭe estas kaptita je-pantalonzone de la pordanso, kaj ĵetiĝas retrotempen al fora insulo.)
Post tiriĝi en alian koncerton de idolo Teriyaki Yoko, Lammy akiras rajton de reteleportiĝi al Tero per faksilo, sed unue renkontas sian duoblulon Rammy, kiu kulpigas Lammy pri siaj problemoj de atingi tiun koncerton. Fine, Lammy re-surteriĝas, kaj atingas la koncerton de MilkCan samtempe kiel Katy kaj Ma-san, kiu fakte renkontis siajn proprajn obstaklojn, kiuj ilin malfruigis. La grupo kuniĝinta, MilkCan plenumas sian koncerton antaŭ siaj adorantoj.
Post la fino de la renkonto de Lammy, flanka renkonto estas malŝlosita, kiu fokusiĝas pri Parappa. Tie, Katy petas al Parappa, PJ Berri kaj Sunny Funny helpi pri prepari por la koncerto.
Ludado
La ludado de Um Jammer Lammy tre similas al tiu de la antaŭa PaRappa the Rapper, kvankam kun pli forta fokusiĝo pri gitarludado.
Listo de disĉiploj de Zoltán Kodály
Jen listo de elektitaj disĉiploj de Zoltán Kodály:
Eine kleine Nachtmusik
La Serenado n.º 13 por kordinstrumentoj en G-maĵoro, plej ofte konata kiel Eine kleine Nachtmusik (Malgranda nokta kanteto, Malgranda serenado aŭ Malgranda nokta serenado), K-525 estas unu de la plej popularaj komponaĵoj de Wolfgang Amadeus Mozart kaj de la klasika muziko mem. Ĝi estas datita en Vieno la 10an de Aŭgusto 1787, koincide kun la kompono de la opero Don Giovanni. Tamen, oni ne scias por kiu aŭ kial komponis ĝin Mozart.
NGC 4551
NGC 4551 (aliaj indikoj — UGC 7759, MCG 2-32-148, ZWG 70.183, VCC 1630, PGC 41963) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sant'Albano Stura
Sant'Albano Stura estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Fossano, Magliano Alpi, Montanera, Morozzo, Rocca de' Baldi kaj Trinità.
Urt
Urt [yʁt] (Ahurti) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Urtois (Ahurtiar).
Belmont
Belmont estas uzata en jenaj signifoj:
110 Lidio
110 Lidio estas mezgranda, mezhela asteroido de la asteroida zono, kiu entenas feron kaj nikelon. Ĝi estas la ĉefa ano de la Lidia familio. La, la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly malkovris ĝin elde la observatorio de Marsejlo (Francio)
Čertoryje
Čertoryje estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Charváty en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 1 km sudoriente de Charváty. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 60 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234.
12750 Berthollet
12750 Berthollet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Molekula klonado
Le eksterdevena DNA de doninta organismo digestiĝas per sama restrikta enzimo ol tiu uzata por la vektoro-liniigo: la diversaj havigitaj fragmentoj posedas do ankaŭ ĉe siaj finaĵoj parton rikonita de restrikta enzimo. Kiam la malfermita, liniigita plasmido kaj la interesaj DNA-fragmentoj estas metitaj en saman reakci-medion, hibridiĝoj de komplementaj kunteniĝaj finaĵoj okazas (formiĝo de hidrogenaj ligoj), laŭ la reguloj pri baz-komplementeco (A/T, G/C). Unu enzimo, la ligazo, ebligas formiĝon de kovalentaj ligoj inter tiuj hibriditaj DNA-fragmentoj kaj estas aldonita por kunligi la DNA-fragmenton, fremda al plasmido. La ago kiun havas la ligazo estas krei ligojn inter la 5'-P kaj 3'-OH finaĵoj kuntuŝigitaj de la hibridiĝo inter kunteniĝaj finaĵoj de la plasmido kaj de la fragmento. La havigita plasmido, ree cirkloforma, estas nomita « rekombininto » se ĝi integris la insertaĵon.
12750 Berthollet
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca kemiisto Claude Louis Berthollet (1748–1822), kiu analizis la amoniakon kaj la. Tamen, lia granda kontribuo al la kemio estis la studo pri la kemia afineco kaj la malkovro de la inversigebleco de reakcioj (Essai de statique chimique, 1830).
Rhoden
Rhoden estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Osterwieck en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 454 loĝantojn.
Molekula klonado
Kiam plasmid-devena kaj insertita DNA estas digestitaj de ununura resktrikt-enzimo, la insertaĵo povas hazarde integriĝi en plasmidon laŭ du direktoj. Tiam necesas determini la insertiĝ-direkton de la fragmento studante ekzemple la sinsekvon de la rekombininta plasmido.
Dum klonado realigita post tranĉo per unusama resktrikt-enzimo, du lig-eventoj povas okazi:
Por favori la interŝoviĝon de fremda DNA-fragmento kaj sekve pliriĉigi la bakteriaron je rekombinintaj plasmidoj, la vektoro-memrecirkliĝa evento estas malhelpata de traktado per baza senfosforigazo, la fosforo-grupoj ĉeestantaj ĉe la finaĵoj 5'-P de la liniigita vektoro estas eliminataj tiel ke la ligazo ne plu povu katalizi la lig-formiĝon inter la du senfosforigitaj plasmido-finaĵoj kaj la fosforigitaj ekstremaĵoj de la insertaĵo.
Pli malfavoraj kazoj povas prezentiĝi. Kiam plasmido kaj fremda DNA-fragmento estis tranĉitaj de netfinaĵ-generanta resktrikt-enzimo, la principo samas, sed la lig-efiko pli malaltas. Tamen, avantaĝo de tiu far-maniero estas ebligi kunligon de kiaj ajn finaĵoj, eĉ se ili ne posedas komplementajn sinsekvojn. Estas interalie la kazo por enplasmida klonado de DNA-fragmentoj havigitaj per PĈR. Kaze de netfinaĵ-klonado, la eksterdevena DNA-fragmenta inserto povas okazi hazarde laŭ ambaŭ direktoj.
Hrádok
Hrádok, hungare Temetvény [temetvEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hrádok situas sub monto 462 m-ojn alta, Váh preterfluas, komence de sakovojo. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 11 km-oj.
Fortikaĵo
Post la tatara invado ekde 1242 konstruiĝis la fortikaĵo. Kiel ankaŭ bienocentro, 11 vilaĝoj apartenis al ĝi. En la 18-a jarcento la fortikaĵo iĝis superflua, ekde tiam ĝi ruiniĝas.
Vilaĝo
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1246, poste en 1348 en formo "Hradnuk". En 1752 72 familioj vivis en Hradnuk. En 1784 loĝis tie 689 vilaĝanoj en 105 domoj, en 1828 667 vilaĝanoj en 95 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Temetvény 889 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hrádok 2537 homoj, (2522 slovakoj).
Thun-le-Paradis (stacidomo)
Thun-le-Paradis estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra  situanta en  Meulan-en-Yvelines, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
La nomo "Thun-le-Paradis" estas tiu de samnoma kvartalo en Meulan-en-Yvelines.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Mantes-Station par Conflans-Ste-Honorine (334000).
Villegouin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Châteaudun
Châteaudun [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Eure-et-Loir, en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝi havis 13,216 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Châteaudun situas ĉe la rivero Loir, nordokcidente de Orléans.
Linio Kintetsu-Kashihara
Linio Kintetsu-Kashihara (japane: 近鉄橿原線 [Kintecu-Kaŝihara-sen], angle: Kintetsu Kashihara Line) estas linio de la fervoja kompanio Kintetsu en Kinki-regiono, Japanio.
Tipoj de trajnoj
Estas 2 tipoj de trajnoj kaj Super-Ekspreso:
Novzelanda pipio
La Novzelanda pipio (Anthus novaeseelandiae) estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en malferma kamparo en Aŭstralio, Novzelando kaj Nov-Gvineo.
Ĝi estis iam kunigita kun la Granda, Cinamo-, Monto- kaj Rufa pipioj en ununura specio: nome la Pipio de Richard, Anthus novaeseelandiae. Kelkaj fakuloj disigis la Aŭstralazia pipio en du specioj: Aŭstralia pipio (Anthus australis) en Aŭstralio kaj Nov-Gvineo kaj la Novzelanda pipio (Anthus novaeseelandiae) en Novzelando.
Aspekto
Ĝi estas svelta birdo, 16 al 19 cm longa, kaj peza ĉirkaŭ 40 g. La plumaro estas bruna supre kun malhela strieco. La subaj partoj estas palaj kun strieco en brusto. Estas sub malhelbruna krono larĝa pala strio super la nigra okulo kaj malhela traokula strio. La longa vosto estas malhelbruna al nigreca (kiel la flugiloj) kaj havas blankajn eksterajn plumojn kaj ĝi estas ofte movata supren kaj suben. La kruroj estas longaj kaj rozbrunecaj dum la beko estas svelta kaj bruneca.
Ĝi havas paserecan kaj longdaŭran alvokon "cŭii".
Ekologio
Ĝi estas birdo de malferma habitato kiaj herbejoj, farmoj, ŝosebordoj, sekaj riverujoj, sablaj dunoj kaj malferma arbaro. Ili manĝas surgrunde malgrandajn senvertebrulojn kiaj skaraboj, araneoj kaj larvoj de insektoj. Ili manĝas ankaŭ semojn kiaj tiuj de herboj.
La reprodukta sezono ekas en aŭgusto, printempe en Suda Hemisfero. La tasforma nesto estas situtata baze de vegetaĵaro aŭ ŝirme de ŝtono. Ĝi estas farata de herbo kaj konstruata de la ino. Ŝi demetas 2 al 5 ovojn, 3 aŭ 4 plej komune. Ili estas blankecaj al sablokoloraj kun bruna punkteco kaj estas kovataj dum 14 al 15 tagoj. Junuloj estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj kaj povas flugi post 14 al 16 tagoj.
La birdonombroj malpliiĝis en partoj de Novzelando pro la pliigo de paŝtejoj, uzado de pesticidoj kaj predado fare de enmetitaj specioj.
Subspecioj
Oni agnoskas kelkajn subspeciojn nome:
Elkarniĝo
Elkarniĝo laŭ spiritismo estas, kiam la animo ellasas la korpon post ties morto - do ellasi la karnan aŭ materian korpon. Laŭ la verko La Genezo de Allan Kardec, "[...] la kuniĝo de la perispirito kun la karna materio, kiu efektiviĝis sub la influo de la vivoprincipo ekzistanta en la ĝermo, ĉesas post kiam tiu principo ne plu agas kaŭze de la malorganiziĝo de la korpo. Kaj tiu kuniĝo, kiu estis tenata de aganta forto, rompiĝas tuj post kiam ĉesas la agado de tiu forto. Tiam la perispirito disiĝas, molekulo post molekulo, tute same kiel ĝi kuniĝis, kaj al la Spirito estas redonita la libereco. Tiel, ne la foriro de la Spirito kaŭzas la morton de la korpo, sed ja ĉi tiu kaŭzas la foriron de la Spirito."
San Vicente del Palacio
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 59 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Medina del Campo, Rubí de Bracamonte, Ramiro, Fuente el Sol, Lomoviejo kaj Ataquines. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉe la rivero Zapardiel kaj ĉe la aŭtoŝoseo A-6 inter Medina del Campo kaj Ataquines.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.
Gonzalo Queipo de Llano
Gonzalo QUEIPO de Llano y Sierra [KEJpo deĜAno] (Tordesillas, 5-a de februaro 1875 – Sevilo, 9-a de marto 1951) estis hispana militisto, Generalleŭtenanto de la branĉo de Kavalerio, konata pro sia partopreno en la Hispana Enlanda Milito.
Edukita en seminario, li luktis en la Hispana-usona milito kaj en la Rif-milito, dum kiu li ascendis al brigad-generalo en 1923. Kvankam li dekomence apogis la diktatoron Miguel Primo de Rivera, liaj kritikoj al lia politiko provokis lian apartigon kaj translokigon al la rezervo en 1928. Li konspiris por detrui la alfonsan monarkion kaj estris la ribelon de Cuatro Vientos (1930), kio okazigis lian ekziligon al Portugalio. Proklamita la Respubliko, li estis nomumita General-kapitano de Madrido kaj Ĝenerala Inspektisto de la Armeo, kontribuante fundamente al la sukceso de la militistaj reformoj de Manuel Azaña. Poste li estis nomumita Ĉefo de la Militista Ĉambro de la prezidento de la Respubliko, Niceto Alcalá Zamora, kies kunbopatro li iĝos, ĝis li rezignis en 1933 pro la ricevitaj kritikoj pro eniroj en la politika vivo.
Malkontenta pri la irado de la respublika politiko, kaj speciale post la elpostenigo de Alcalá Zamora, li estis kun Mola kaj Sanjurjo unu el la ĉefaj estroj de la Puĉo de la 17-a kaj la 18-a de julio 1936 kontraŭ la registaro de la Popola Fronto, kies parta malsukceso rezultis en la Hispana Enlanda Milito.
Disponante el malmultaj homoj li estris la militistan puĉon en Sevilo, kiu estis tiam frontpopola teritorio, kaj iniciatis fortan subpremadon kiu okazigis nur en Sevilo en la periodo inter la 18a de julio 1936 al januaro 1937 la morton de 3.028 personoj.
Li famiĝis pro sia uzado de la radiodisvastigo kiel rimedo de psikologia milito, per konataj radielsendoj pere de Unión Radio Sevilla. Nomumita ĉefo de la Suda Armeo, li ekhavis la militan kaj civilan regadon, kaj laŭlonge de la milito li agadis kun preskaŭ totala sendependeco, kio konigis lin kiel la «Virrey de Andalucía» (Andaluzia vicreĝo).
(14107) 1997 VM5
(14107) 1997 VM5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Vibradpolenigado
La vibradpolenigado estas speciala formo de polenigado, kiu okazas sole fare de abeledoj, precipe de burdoj. La abeloj, respektive la burdoj faras per ilia flugilbatoj frekvencojn, per kiu la poleno el la stameno elskuiĝas kaj la bestetoj kovriĝas per poleno. Ekzemploj de plantoj, kiuj estas polenigataj tielmaniere, estas Roridula, Stegolepis, Xiphidium, Cassia, solano kaj kelkaj biblido-specioj.
Braziljo
Braziljo estas la ĉefurbo de Brazilo kaj de la samnoma Federacia Distrikto. La urbo situas en la altebenaĵo de Gojaso 950 kilometrojn nordokcidente de Rio de Janeiro ĉirkaŭ 1060 metrojn super marnivelo. Post kiam jam 1823 leviĝis ideoj konstrui novan ĉefurbon, okazis urboplanada konkurso en la jaro 1956. Baza skemo de la realigita projekto estas 13 kilometrojn longa paraboloida akso de ĉefa trafiko, kiun flankumas loĝkvartaloj, kaj dua rekta Monumenta akso 6 kilometrojn longa, kiu kruciĝas kun la alia rektangule. Ĉirkaŭ la Monumenta akso ariĝas parlamentaj, registaraj, kulturaj kaj komercaj konstruaĵoj. Ĉe ĝia sudorienta fino troviĝas la Placo de la tri potencoj kun la konstruaĵoj de la parlamento, de la supera juĝo kaj de la registaro (Verkoj de Oscar Niemeyer).
La urbo nomiĝas Brazilio en PIV1970 kaj la kongresa libro de la UK en 1981, sed Braziljo en PIV2002 kaj Aktoj de la Akademio, III, 1975-1991.
La longa historio de la fondo de Braziljo
Jam en 1761 la ĉefministro de Portugalio, Markizo de Pombal, sugestis transloki la administran centron de la kolonio Brazilo al la landinterno (tamen du jarojn poste ĝi estis translokita al la marborda Rio de Ĵanejro). En 1813 la fondinto de la unua brazila ĵurnalo skribis plurajn artikolojn pri la avantaĝoj de tiu transloko. Li eĉ iomete precizigis la lokon: proksime al la fontoj de la riveroj kiuj fluas “al nordo, sudo kaj nordokcidento” (kaj fakte tio estas nun la situo de Braziljo). Unu jaron post la deklaracio de sendependeco en 1822 brazila ministro konata kiel “Patriarko de la Sendependeco” menciis “Brasília” (Braziljo) kiel nomon de la posta (kaj nuna) ĉefurbo.
En 1889 Brazilo iĝis respubliko (antaŭe ĝi estis imperio). En la konstitucio de 1891 estis projektita la transloko de la ĉefurbo el Rio de Ĵanejro al landinterno, pli ekzakte al la Centra Altebenaĵo, kaj jam estis decidite, ke la nova ĉefurbo okupos areon de 14.400 km².
La sekvan jaron estis nomumita Esplora Komisiono – al kiu apartenis, krom unu astronomo, kiu ĝin estris, i.a. geografiistoj, geologoj, botanikistoj kaj kuracistoj – por malkovri la plej bonan situon por la nova ĉefurbo. Post longa esplorado de la Centra Altebenaĵo la komisiono elektis areon ampleksantan la 14.400 km² menciitajn en la konstitucio, kaj tie troviĝas nun Braziljo, aŭ pli ekzakte la tiel nomata Federacia Distrikto (al kiu apartenas Braziljo kaj kelkaj satelitaj urboj).
Sed la transloko estintus komplika afero, kaj oni kvazaŭ forgesis ĝin. Preskaŭ 30 jarojn poste, en 1922, la tiama prezidento sendis al la posta Federacia Distrikto karavanon de 40 homoj por starigi “fundamentan ŝtonon” en loko, kie hodiaŭ troviĝas la satelita urbo Planaltina.
En 1946 nova komisiono konfirmis la bonan kvaliton de la areo elektita por la ĉefurbo, kaj en 1954 alia komisiono limigis definitive la spacon de la Federacia Distrikto, inter la paraleloj de latitudo 15 kaj 16.
Du jarojn poste la ĵus elektita prezidento Juscelino Kubitschek sugestis al la Nacia Kongreso la kreadon de publika entrepreno kies celo estis plani kaj konstrui Braziljon. Post akcepto de la Kongreso ĝi estis fakte kreita. Estis farita adjudiko de publikaj laboraĵoj, kaj komisiono elektis la urban projekton de Lucio Costa kaj la arkitekturan projekton de Oscar Niemeyer.
(La teksto pri la historio baziĝas sur la artikolo pri Braziljo en la portugallingva Vikipedio: .)
La urbo estas sidejo de la grava Universitato de Braziljo (UnB).
Servoj
Correio Braziliense (portugale por Brazilja Kuriero) estas ĉiutaga ĵurnalo, unuafoje publikigita la 21an de aprilo 1960. Ĝin lanĉis Assis Chateuabriand en la inaŭguro de Braziljo.
La Centra Banko de Brazilo (portugale Banco Central do Brasil, mallongigo BCB), kreita la 31-an de decembro 1964 per la leĝo n-ro 4.595, estas federacia banko ligita al la ministerio pri ekonomio, kun sidejo en Braziljo, kaj funkcianta en la tuta lando.
Braziljo en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, unue en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venontaj ĉiĉeronoj estas ankaŭ laŭvice unue Akenatono kaj poste Sunĝata Kejta kiuj omaĝas la historian gravon de Afriko. En Ameriko estas unue Nezaŭhtezoma kaj poste Neil Armstrong la ĉiĉerono kiu vidigas la kulturajn atingojn de Brazilio:
Esperanto en Braziljo
Dum multaj jaroj ne ekzistis Esperanto-movado en Braziljo, ĉar oni timis kverelon kun Brazila Esperanto-Ligo, kies sidejo estis en Rio-de-Ĵanejro. Nur en 1974 fondiĝis Brazila Konsilantaro de Esperanto. Ĝia ĉefa celo estis ebligi la interkomunikiĝon inter la esperantaj organizoj en la tuta lando kaj kunlabori por la translokiĝo de Brazila Esperanto-Ligo de Rio-de-Ĵaneiro al Brasília, en la Federacia Distrikto, kie ĝi troviĝus pli proksime de la povoj de la respubliko, kio povus helpi la disvastigadon de la lingvo kaj de la Esperanto-movado ĝenerale.
Ustaritz
Ustaritz [ys.ta.’ʁits] (Uztaritze) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Uztariztar.
Braziljo
Esperanto en Braziljo
La 66-a Universala Kongreso de Esperanto – de la 25-a de julio ĝis la 1-a de aŭgusto 1981, okazis en Braziljo.
Nur en 1986 Brazila Esperanto-Ligo translokiĝis al Braziljo, post daŭra debatado.
Jenő Jendrassik (pentristo)
JENDRASSIK Jenő [jendraŝik] estis hungara pentristo. Li naskiĝis en Budapeŝto en 1860 kaj mortis en Kökényesd en 1919.
Biografio
Jenő Jendrassik post juraj studoj de 1880 li ricevis artan instruadon en Munkeno. Li loksidiĝis en Budapeŝto kaj pentris infanportretojn kaj ĝenrojn. Li partoprenis en la ekspozicioj de Műcsarnok en Budapeŝto. Pluraj el liaj pentraĵoj troviĝas en la Hungara Nacia Galerio.
M89
Pri la aliaj signifoj de "M89" vidu artikolon M kun nombro.
M89 (Messier 89, aliaj indikoj — NGC 4552, UGC 7760, MCG 2-32-149, ZWG 70.184, VCC 1632, PGC 41968) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jangŝao-kulturo
La Jangŝao-kulturo (ĉine: 仰韶文化; pinjino: Yǎngsháo wénhuà) estis neolitika kulturo, kiu ekzistis plurloke en la centra valo de Flava Rivero en Ĉinio dum dumiljara epoko, de ĉirkaŭ 5000 a.K. ĝis 3000 a.K.. La kulturo estas nomita laŭ Jangŝao (Yǎngsháo), la unue elfosita vilaĝo reprezenta de ĉi tiu kulturo, kiu estis eltrovita en 1921 en provinco Henano. La kulturo viglis plejparte en la provincoj Henano, Ŝenŝjio (Shǎnxī/Shaanxi) kaj najbara provinco Ŝanŝjio (Shānxī/Shanxi).
Vivtenado
La vivtenadaj praktikoj de Jangŝaanoj variis: ili ĉefe kultivis milion; kelkaj vilaĝoj ankaŭ kultivis tritikon aŭ rizon.
La specifa naturo de Jangŝaa estas momente science tre disputata: ĉu malgranda-skala kultivado laŭ metodo de forhakado kaj forbruligo, ĉu intensa agrikulturo en daŭraj kampoj, tiel staras nun la demando.
Ceramiko
La Jangŝao-kulturo estas bonkonata pro ĝia pentrita ceramiko. Jangŝaaj metiistoj kreis fajnajn ceramikajojn kun pentraĵoj ĉefe en blanka, ruĝa kaj nigra koloro. La pentritaj motivoj estis homaj vizaĝoj, bestoj kaj geometriaĵoj. Malsame kiel la posta Longŝan-kulturo, la Jangŝaanoj ne uzis potistan radon por fari potojn. Elfosaĵoj montris, ke infanoj estis entombigitaj en pentritaj urnoj.
Arkeologiaj lokoj
La arkeologiejo de Banpo-vilaĝo, proksime al Ŝjiano (ĉine 西安; pinjino: Xī'ān), estas unu el la fama fosaĵo-ĉirkaŭitaj setlejoj de la Jangŝao-kulturo. Alia grava setlejo, nome Jiangzhai (姜寨), estis komplete elfosita ĝisrande, kaj arkeologoj trovis, ke ĝi estis komplete ĉirkaŭigita de ringo-fosaĵo.
Kaj Banpo kaj Jiangzhai produktis ceramikaĵojn signitaj per "markigoj". Estas disputita, ĉu tiuj "markigoj" estas "nur" nombroj aŭ ĉu ili estas signoj de praĉina skribo. Laŭ Qiú tamen, tempo ne jam pretas por tiaj konkludoj.
Fazoj
La Jangŝao-kulturo daŭris du mil jarojn kaj havas multajn sub-epokojn, kiuj parte sekvas unu la alian, parte supermetiĝas. Laŭ la tipologio de la ceramikaĵoj oni distingas jenajn plej eminentajn fazojn:
Schönwalde (Antaŭpomerio)
Schönwalde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Uecker-Randow-Tal de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nagyrozvágy
Nagyrozvágy [nadjrozvAdj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.
Situo
Nagyrozvágy situas sur ebenaĵo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Cigánd troviĝas 11, Kisvárda 23, Záhony kaj Sátoraljaújhely po 25, Miskolc 112 km-ojn.
Famuloj
En Nagyrozvágy naskiĝis grafikisto Ferenc Czinke.
Nigrozona kapito
La Nigrozona kapito (Capito dayi) estas specio de birdoj de la familio de Ramfastedoj aŭ de propra familio de Kapitonedoj, laŭ kelkaj fakuloj, sed ĉiukaze parencoj de tukanoj, tukanetoj, Sudamerikaj barbuloj ktp.
La masklo havas tre rimarkinde kaj kontrastan ruĝan kronon, nigran vizaĝon kaj helgrizan fortikan bekon. La dorso estas nigre, sed tie videblas blankaj markoj en ŝultro, centro de flugiloj kaj vostobazo. Subvizaĝo, ĉirkaŭokula areo kaj gorĝo estas brunecaj kaj la subaj partoj estas blankaj escepte nigra larĝa horizontala zono en supra ventro (kio nomigas la specion), dum suba ventro montras flavecajn nuancojn. La anusa areo estas ruĝa.
Ĝi troviĝas iomete en Bolivio kaj ĉefe en relative eta areo de sudokcidenta Amazonio en Brazilo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, kie estas fruktarboj.
Tutislamismo
eta|400x400ra|Ŝtatoj kun islama loĝantaro de pli ol 10 elcentoj. Verde : [[sunaismo, plej granda branĉo.
Brune :: ŝijaismo (Irano, Azerbajĝano kaj parte en Irako), la dua plej granda branĉo, sed minoritata.
Blue : ibadismo en Omano.]] Tut-islamismo (arabe: الوحدة الإسلامية) estas politika ideologio defendanta la unuecon de islamanoj sub unu islama lando aŭ ŝtato, ofte kaliflando, aŭ internacia organizo kun islamaj principoj. Kiel formo de internaciismo kaj kontraŭnaciismo, tutislamismo diferencas de tutnaciismaj ideologioj, ekzemple tutarabismo, vidante la ummaon (islama komunumo) kiel fokuso de fideleco kaj mobilizo, escepte de etneco kaj raso kiel primaraj unuigaj faktoroj. Ĝi portretas islamon kiel kontraŭ-rasisma kaj kontraŭ io ajn, kio dividas la homan rason pro etneco.
Tut-islamismo celas fruajn jarojn de islamo - la regado de Mahometo kaj la frua kaliflando - kiel ĝia modelo, ĉar oni ofte opinias, ke dum ĉi tiuj jaroj la islama mondo estis forta, unuigita kaj libera de korupto.
En la moderna epoko, tut-islamismo estis defendita de Jamal al-Din al-Afghani kiu serĉis unuecon inter islamanoj por rezisti kolonian okupon de islamaj landoj. Afghani timis, ke naciismo dividos la islaman mondon kaj kredis, ke islama unueco pli gravas ol etna identeco. Kvankam foje priskribite kiel "liberalulo", al-Afghani ne rekomendis konstitucian registaron sed simple antaŭvidis "la renverson de individuaj regantoj kiuj estis malstreĉitaj aŭ submetitaj al fremduloj, kaj ilia anstataŭaĵo de fortaj kaj patriotaj viroj" revizio de la teoriaj artikoloj de sia pariza gazeto estis nenio "favoranta politikan demokration aŭ parlamentarismon", laŭ lia biografo.
Tut-islamismo en la post-kolonia mondo estis forte ligita kun islamismo. Ĉefaj islamistoj kiel Sajid Kutb, Abul Ala Maududi kaj ajatolo Ruhollah Ĥomejni ĉiuj emfazis sian kredon, ke reveno al tradicia Ŝaria juro igus islamon unueca kaj forta denove.
Velascálvaro
Velascálvaro [belasKALbaro] estas municipo en la sudo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Medina (Tero de Medina) en la sudo de la provinco.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Historia leksikono de Svisujo
La Historia leksikono de Svisujo (HLS) - germane Historisches Lexikon der Schweiz (HLS), france Dictionnaire historique de la Suisse (DHS), itale Dizionario storico della Svizzera (DSS) - estas granda verko pri biografioj de historiaj personoj de Svisio.
Lingvoj
La leksikono estas en germana, franca, itala kaj parte ankaŭ en romanĉaj lingvoj.
En romanĉa lingvo (Grizonromanĉa / Rumantsch Grischun)
(La Grizonromanĉa / Rumantsch Grischun estas (ne) "oficiala" sed parta lerneja kaj kancelaria arta lingvo ekde de diversaj romanĉaj lingvoj: Romanĉa lingvo). La disputoj kaj la konfliktoj estas gravaj, ĉiuj diversaj romanĉaj lingvoj havas ankaŭ skribajn lingvojn kaj literaturon kaj poezion. Sed la Grizonromanĉa povos helpi konservi la romanĉajn lingvojn.)
Gammelstad
Gammelstad estas la malnova centro de la nordsveda urbo Luleå en la historia provinco Norrbotten. La ensemblo el domoj kaj preĝejo apartenas al la monda kultura heredaĵo de UNESKO.
Historio
Antaŭ 1000 jaroj la hodiaŭa Gammelstad estis insuleto ĉe la delto de la enfluejo de rivero Luleälvs en la baltan maron. Dum la 12-a jarcento Gammelstad iĝis centro de la kristana paroĥo, kiu laŭ la riveroj Kalixälv, Luleälv kaj Råneälv etendiĝis de la montaro ĝis la marbordo.
Post la pac-kontrakto de Nöteborg dum la jaro 1323, Svedio kaj Rusio malkonsentis pri la situo de la norda komuna limo. La sveda ŝtato provis pli integrigi la regionon ĉirkaŭ la rivero Luleälv en la regnon. Pastroj sendiĝis al la nordo, kaj simplaj lignaj preĝejoj konstruitaj. Dum la jaro 1339 okazis la unua kristana diservo en la loko, kie hodiaŭ troviĝas la urbo Luleå. La provinco Norrbotten iĝis parto de la sveda reĝlando kun svedaj leĝoj kaj impostoj.
La ĝis la nuntempo ekzistanta impona ŝtona preĝejo ekkonstruiĝis dum la 13-a jarcento kaj atestas pri la ekonomia bonfarto de la paroĥo, kies anoj komercis kun feloj kaj salmoj. Leĝo de la 15-a jarcento fiksis, ke ĉiu komerco limiĝas al la urboj, kie tuj povas esti prenataj la impostoj. Dum la jaro 1621 fondiĝis la urbo Luleå en la loko de la malnova komercoloko. Jam 28 jarojn post la oficiala urbofondiĝo, dum 1649, la urba haveno maluzebliĝis, ĉar la tuta skandinavia subkontinento leviĝis, kio plej senteblis en la nordo de Svedio, kaj sekve la akvo en la haveno malmultiĝis. Tial la plua urbo konstruiĝis en la loko de Gammelstad, la iama insuleto.
Vendo
Vendo estas kontrakto per kiu partio (vendanto) transdonas posedaĵon al alia partio (aĉetanto) kiu devigas sin pagi al li prezon. Depende de la landa juro, kaj de la ecoj de la posedaĵo, la posedrajto transiras de la vendanto al la aĉetanto tuj, aŭ kiam la posedaĵo estas transdonata, aŭ kiam la vendo estas registrita en tiucelaj registroj.
Ekzemple: Lau la itala juro, la rajto je difina kvanto de nedistingita varo, kiel grenoj, transiras kiam la vendanto apartigas la vendatan kvanton de pli granda aro. Lau la germana juro, la rajto je bieno transiras kiam la vendo estas registrita en la bienregistron.
(17998) 1999 JN80
(17998) 1999 JN80 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bulguro
Bulguro estas grenprodukto farita el diversaj specoj de tritiko, sed plejofte el la tipo durum-tritiko (malmola tritiko). La tritikgrajnoj unue estas vaporigitaj kaj poste sekigitaj kaj krude muelitaj aŭ rompitaj.
Bulguro estas uzata precipe en la turka, hindia kaj mediteranea kuirarto. Ĝi havas iome nuksan guston.
Bulguro estas uzata en pilafoj, supoj, kukoj kaj pano kaj kiel farĉo. Tamen la plej konata apliko de bulguro estas en la manĝaĵoj tabbouleh kaj kibbeh. Pro la alta nutra valoro ĝi estas bona anstataŭaĵo por rizo aŭ kuskuso. En Hindio ĝi ankaŭ estas uzata kiel matenmanĝo, preparita kun lakto kaj sukero.
11371 Camley
11371 Camley estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Brian Andrew Camley, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri biokemio. Li estas lernanto ĉe la William J. Palmer High School de Colorado Springs (Koloradio, Usono).
Kunmetado
Kunmetado estas ripeta aŭ daŭra ago meti kune plurajn elementojn por formi tutaĵon.
En la lingvistiko, kunmetado signifas manieron krei novajn vortojn, kiu konsistas el pluraj morfemoj.
Parolante pri la Esperanta gramatiko, oni kutime nur uzas la vorton kunmetado kiam temas pri kunmetado de radikoj. La ĝeneralan kunmetadon (kune kun prefiksado kaj sufiksado) oni plej ofte nomas vortfarado.
La clemenza di Tito
La kompatemo de Tito (originala titolo en itala, La clemenza di Tito) estas serioza opero duakta kun muziko de Wolfgang Amadeus Mozart kaj libreto en itala de Caterino Tommaso Mazzolá, bazita sur Pietro Metastasio. Ties numero estas KV 621.Ĝi estis komponita por la kronigo de Leopoldo la 2-a de Aŭstrio kiel reĝo de Bohemio. Ĝi montras la bildon de rekta reganto sed kompatema kun sia popolo, eĉ antaŭ murdoklopodo kontraŭ li mem preparita de Vitelia kaj realigita de Seksto, lia amiko. La agado okazas en Romo, en la epoko de la Romia Imperio.
Ĝi estis premierita en la Nacia Teatro de Prago la 6an de Septembro 1791. Estas “drama serio per musica”, kun teksto en itala.
Sant'Ambrogio di Torino
Sant'Ambrogio di Torino estas komunumo de Italio. Ĝia piemonta nomo estas Sant Ambreus. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Caprie, Villar Dora, Chiusa di San Michele, Avigliana kaj Valgioie.
Marso
Marso povas esti:
Maskarenoj
La insuloj Maskarenoj (aŭ insularo Maskarena) estas grupo de insuloj de la Hinda Oceano oriente de Madagaskaro enhavanta la platformon sur kie baziĝas la insuloj Maŭricio, Reunio, Rodriges kaj Cargados Carajos krom la bazo de la tiamaj insuloj Saya de Malha, Nazareth kaj Sudan. La kolektiva nomo devenas el la portugala maristo Pedro Mascarenhas, kiu unue vizitis ilin en 1512.
Historio
El la 10-a jarcento, Araboj vizitis la insulojn Maskarenojn. Mapo de la 12-a jarcento de la araba geografo Ash-Sharif al-Idrisi, klare montras la tri insulojn de la Maskarenoj kiel Dina Arobi (Maŭricio), Dina Margabin (Reunio) kaj Dina Moraze (Rodriges). La insuloj ricevis en 1528 la viziton de la portugala maristo Dom Diogo Rodrigues, kiu donis la nomon de Maskarenoj pro Mascarenhas.
Politiko
Administre la insularo estas dividita en:
Geografio
La insuloj Maskarenoj estas la supermara parto de la submara altebenaĵo de la Maskarenoj, formiĝaĵo de preskaŭ 2,000 km el la insuloj Sejŝeloj ĝis Reunio. Tiu altebenaĵo havas prufondecon de inter 8 kaj 150 m, kun bordoprofundeco de 4,000 m. La norda parto de la altebenaĵo konsistas el granito, kaj estas ero disigita de la superkontinento Gondvano.
La insuloj estas de vulkana deveno kaj la plej malnovaj iĝis atoloj aŭ koralaj rifoj. En la insulo Reunio troviĝas unu de la vulkanoj plej aktivaj en la mondo: la Piton de la Fournaise.
Biogeografie la insularo apartenas al la madagaskara ekoprovinco de la afrotropika ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La insuloj kunhavas saman komunan geologian devenon kaj konstuas ekoregionon kun unika floraro kaj faŭno: nome la maskarenajn arbarojn, parto de la Sejŝelaj kaj maskarenaj humidaj arbaroj. Maskarenoj estas ĉirkaŭitaj de samnoma mara ekoregiono.
Prononco
La prononco aŭ elparolo estas la sonigo de vortoj kaj frazoj de parolata lingvo. Ĝin studas la fonetiko. Elparolo de unuopaj sonoj nomatas artikulacio, kio kvazaŭ estas pli detala rigardo al prononco. La skribsistemoj de la diversaj lingvoj laŭ diversaj gradoj orientiĝas laŭ la prononco (Esperanto pli multe ol la germana; la germana pli multe ol la angla; la ĉina preskaŭ tute ne). Por faciligi la lernadon de lingvo, kies skribo ne estas tute laŭprononca, la Internacia Fonetika Alfabeto de la Internacia Fonetika Asocio povas helpi.
En la plej multaj vaste uzataj lingvoj la oficiala prononco (ekz-e por televida kaj radia disaŭdigo) estas normigita. La prononco de la ĉiutaga lingvo kaj de la regionaj dialektoj povas diversgrade diferenci de la norma prononco.
Kiam fremdlingvano devias de la norma prononco aŭ de la kutima ĉiutaga prononco, oni nomas tion akĉento.
József Bátki
József Bátki naskiĝis la  en Zagyvaróna (nuntempa urboparto de Salgótarján), li mortis la  en Salgótarján.
Biografio
József Bátki frekventis gimnazion en Rozsnyó, poste li akiris diplomon en Tutlanda Industriarta Lernejo. Li ricevis stipendiojn al akademioj Julian en Parizo kaj en Munkeno, fine li lernis en Graz. Hejmenveninta inter 1901-1908 li laboris 8 jarojn en laborejo de Miksa Róth. Li kreis plurajn altarajn bildojn, freskojn, pentritajn vitrofenestrojn, mozaikojn. Dum la 1-a mondmilito li estis armea pentristo. En 1944 li estis nomumita katedrestro de Belarta Altlernejo. Tiutempe li skulptadis malgrandajn skulptaĵojn el lignoj. Li edziĝis dufoje, la dua edzino naskis 2 gefilojn.
Hokko
Hokko (japana 発句 hokku "komenca strofo"), estas la unua strofo de la ortodoksa kunverka ĉena poemo rengao, aŭ de ĝia pli malfrue derivita poemo renko (haikai no renga). Ekde la epoko de Matsuo Bashō (1644–1694), la hokko komencis aperi kiel memstara versaĵo, kaj ĝi ankaŭ enhaviĝis en hajbuno (kombinaĵo de prozo kaj hokko), kaj hajgao (kombinaĵo de pentraĵo kun hokko). Ĉe la fino de la 19a jarcento, Masaoka Shiki (1867-1902) renomis la hokkon al 'hajko' (俳句, haiku), kaj oni uzas la terminon 'hajko' retrospektive, por ĉiu hokko aperante ekstere de renko aŭ rengao, sendistinge kiam ĝi verkiĝis. La termino 'hokko' daŭras uziĝi en la origina senco, kiel la unua strofo de ĉena poemo.
Enhavo
En la tradicioj de rengao kaj renko, la hokko, kiel ekira strofo de la poemo, havis apartan pozicion. Tradicie la plej grava gasto ĉe poeziverka kunveno invitiĝis verki ĝin, kaj oni atendis ke li laŭdus la gastiganton (ofte simbole) en lia strofo, dum supraĵe priskribi la ĉirkaŭaĵon kaj sezonon. (La sekvantan strofon verkis la gastiganto, kiu respondis per komplimento al la gasto, denove simbole).
Formo
La hokko enhavas 17 japanajn silabojn (音字, onji), komponiĝante de tri metraj sekcioj de 5, 7, kaj 5 silaboj respektive. Tiu strofo estas la sola de la poemo kiu enhavas kireĵion (cezurvorton), kiu aperas ĉe la fino de unu de la tri sekcioj de la strofo. La hokko tradicie aperas en unu vertikala linio.
Eksterjapana hokko
Similante la evoluon de la eksterjapana hajko, poetoj kiuj verkas renkon en la angla kaj aliaj okcidentaj lingvoj, nuntempe malofte obeas la 17-silaban regulon en la hokko, aŭ aliaj chōku (longaj strofoj), de la poemo. Oni ofte ignoras la salutan funkcion de la hokko, sed ĝi ĝenerale enhavas sezonan vorton aŭ frazaĵon (季語, kigo), kaj spegulas la ĉirkaŭaĵon de la verkado. En la malmultaj renkoj verkitaj aŭ tradukitaj en Esperanton, la silaba regulo plimalpli obeiĝis.