cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andy Warhol
Verkaro
Andy Warhol postlasis enorman verkaron inter kiuj pentraĵoj, filmoj, diversaj produktaĵoj el The Factory, muziko, libroj kaj aliaj presaĵoj, aliaj komunikiloj, kiaj desegnoj, skulptaĵoj, sonregistraĵoj, temporegistriloj, televidaj programoj, modo, performaĵoj, teatraĵoj, fotoj kaj komputiluzado. Kiel produktisto kaj produktoro li eldonis gazetojn, kaj produktoris muzikon kaj la verkojn de aliaj artistoj.
Persona vivo
Lia vivo estis kurioza por scivolemo, ekzemple rilate al privataj aferoj kiaj tre specifa sekseco, religia kredo, kolektemo kaj negoca agado. Ĝi kaj lia verkaro estis tialo por aperigo en diversstilaj filmoj, dokumentaloj, poŝtmarkoj, skulptaĵoj, muzeoj, nomo de ponto en Picburgo ktp.
Esperanto (barko)
Leonardo Conte, italo delonĝe loĝanta en Brazilo, ĉirkaŭ la jaro 1985 aĉetis jaĥton kun motoroj kaj veloj, nomis ĝin Esperanto kaj instalis en ĝi restoracion. La barko-restoracio kunportis vizitantojn promene al ĉarmaj golfetoj de municipo Araruama (Rio-de-Ĵanejrio).
Jam pli ol dudek jarojn antaŭe, ekde la jaro 1961 alia multe pli malgranda velŝipo, ankaŭ nomata barko "Esperanto", krozis en la Adriatika Maro proksime de la Esperanto-kampadejo Primoŝten en Kroatio.
Zemplínske Hámre
Situo
Zemplínske Hámre situas en valo, fine de po unu sakovojoj el Belá nad Cirochou kaj Snina. La lasta urbo troviĝas je 4 km.
Historio
En la 18-a jarcento germana negocisto Jozef Rholl aĉetis grandan arbaron por esplori oron kaj arĝenton. Li trovis nur feron. Komenciĝis minado kaj prilaboro de erco. Ankaŭ domoj konstruiĝis, kies nomo estis "Rhollhuta" de 1809. En 1844 la oficiala hungara loknomo iĝis Szinnahámor. La municipo estis en Cirókabéla. Ĝis Traktato de Trianon la domaro apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, al municipo de Cirókabéla, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1954 ĝi iĝis municipo. En 2001 vivis en Zemplínske Hámre 1264 homoj, (1236 slovakoj).
Octave Garnier
Octave Garnier (25a de decembro 1889 – 14a de majo 1912) estis franca anarkiisto kaj fondinta membro de la fama Bando de Bonnot.
Vivo
Naskiĝinta en Fontainebleau, Seine-et-Marne, Garnier laboris kiel buĉisto kaj bakisto ege frue. Li jam faris ŝteladon aĝe de 13 kaj jam estis metita en prizono 17jaraĝa. Garnier poste skribis: "prizono faris min eĉ pli ribelema." Poste li seniluziiĝis, kaj el sindikatismo kaj el revolucia politiko antaŭ veni al anarkiismo. Garnier foriris al Belgio en 1910 por eviti la francan devigan militservon. Poste li renkontiĝis kun la redaktoroj de la gazeto l'Anarchie. Post renkonto kun la individuisma anarkiismo, li estis fondinta membro de la fama Bando de Bonnot, kio kondukis lin al morto dum interpafado kun polico.
Esperanto-klubo Ardo
La Esperanto-klubo Ardo estas loka esperantista asocio en la urbo Ĥarkivo, ĉefurbo de Ĥarkiva provinco en la nord-orienta parto de Ukrainio. La klubo fondiĝis en 1910, sed oficiale povis esti registrita nur en 1993. Laŭ la stato de 2016, prezidanto de la klubo estas Jurij Lipinskij (cirile Юрій Лупіцкій), ĝenerala sekretario Volodimir Ĥodin (cirile Володимир Ходін).
Nora Gregor
Nora GREGOR (naskiĝinta en la 3-a de februaro 1901 en Gorico, mortinta en la 20-a de januaro 1949 en Viña del Mar) estis aŭstra aktorino.
Vivo
Gregor trejnitis aktorade en Graz kie ŝi ankaŭ unuafoje ludis. La unuajn sukcesojn ŝi havis ĉe la viena Raimund-teatrejo, poste ŝi ludis en Berlino ĉe Deutsches Theater sub la fama Max Reinhardt.
Kiel 19-jaraĝulino ŝi estis unuafoje en muta filmo. Gregor ofte prenis la rolon de juna damo, nobelino, ekzemple de Princino Zamikoff en la filmo Michael kiu temas pri la tiam skandala temo samseksemo (1924).
Ŝi venis en la 1929-a jaro Holivudon kaj partoprenis plurajn projektojn, paralele ŝi ludis sur scenejoj en Los Angeles. En 1933 ŝi revenis al Germanlando kaj ankoraŭ en la saman jaron pluiris al Aŭstrio. Ĝis 1937 ŝi estis membro de Burgteatrejo kaj nomumitis pluse Kammer-aktorino.
Edzinigis ŝin en la 2.12.1937 la Heimwehr-gvidanto Ernst Rüdiger Starhemberg (filo Heinrich naskiĝis en 1934; ŝia unua edzo estis la pianisto Mitja Nikisch, ili divorcis ĉirkaŭ 1934). Dum Anschluss ŝi troviĝis kun sia edzo en neŭtrala Svislando.
Ekzile
Pro politikaj kialoj ili ne plu rajtis reiri en la patrujon sed fuĝis en Franclandon. Tie Gregor ludis sub la reĝisorado de Jean Renoir en la filmo La règle du jeu (rolo de grafino Christine de la Chesnais; verŝajno sia plej grava filmteatra rolo). En Francio ŝia edzo aliĝis al la truparo Forces françaises libres. Fortranĉite de mono kaj okdek familibienoj, ili estis apogitaj kelkan tempon fare de la proksima amiko de Starhemberg Friedrich Mandl, aŭstra armilarmagnato.
Post la konkero de Francujo fare de ]]Wehrmacht]] ŝi estis ekde 1942 en Arĝentino. Eksedzinigite ŝi iris al Ĉilio kie ŝi ludis en lasta filmo La Fruta mordida (1944). En 1949 ŝi mortis aŭ pro apopleksio aŭ memmortigis sin. Fakto estas ke ŝi ne sentis sin hejma en Suda Ameriko. Malgraŭ ŝia granda populareco iama oni ŝi nomo hodiaŭ nur inter fakuloj estas konata.
Literaturo
Biografio de Gregor ĉe ÖBL.
Romba dudekedro
En geometrio, romba dudekedro estas konveksa pluredro komponita de 20 rombaj edroj. 3, 4 aŭ 5 romboj kuniĝas je ĉiu vertico.
Kalvinana preĝejo (Győr)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Győr.
Romba dudekedro
Ĝi havas 10 edrojn sur la polusa akso kun 10 edrojn laŭ la ekvatoro.
Kalvinana preĝejo (Győr)
Historio
En la 16-a jarcento la reformacio ankaŭ en Győr disetendiĝis, la unuaj protestantoj estis soldatoj de la fortikaĵo. Ili estis majoritate germanoj, minoritate hungaroj. La Baziliko-katedralo de Győr restis katolika, sed la paroĥan kirkon akiris la protestantoj. Post mallonga turka dominado la jezuitoj regis en la urbo. En 1613 nur en la urborando povis esti protestanta kirko, sed ankaŭ tio ĉesis en 1633. La protestantoj disiĝis en 1647 al kalvinanoj kaj luteranoj. En 1783 la urbo deklaris la liberan religiuzon. En la sekva jaro la kalvinanoj aĉetis domon, kiun ili malkonstruis kaj konstruis propran kalvinanan preĝejon. Ĝi funkciis ĝis 1906. La nun videbla, jam impona preĝejo estis konstruita en 1905.
Romba dudekedro
Kvankam ĉiuj edroj estas kongruaj, la romba dudekedro ne estas edro-transitiva, pro tio ke oni povas distingi ĉu aparta edro estas proksima al la ekvatoro aŭ al la poluso per ekzamenigo de specoj de verticoj ĉirkaŭbarantaj la edron.
Kalvinana preĝejo (Győr)
Konstruaĵo
La kalvinana preĝejo situas en urboparto "Nova Urbo", kie funkcias ankaŭ 4 aliaj preĝejoj: Luterana malnova kirko (Győr), Preĝejo Metamorfozo de Kristo (Győr), Sinagogo de Győr kaj Grek-katolika Preĝejo Sankta Nikolao (Győr). La kalvinana preĝejo havas altan sveltan turon (kvazaŭ kudron), kiu estas vedebla jam el la foro. La fasado estas simetria, meze la arkada parto reliefas, kie la enirejo funkcias. La navo larĝas kaj ne longas, kiel kutime. Interne estas videblaj gotikaj ornamaĵoj.
Romba dudekedro
La romba dudekedro estas zonopluredro.
Kalvinana preĝejo (Győr)
Konstruaĵo
Ekde 2006 oni aranĝas komunan festivalon "Kvin Preĝejoj", interne koncertoj okazas.
Romba dudekedro
Ĝi havas duedran simetrion D5d.
Ciro la 1-a
Ciro la 1-a (perse کوروش, malnovperse en latinliterigo laŭ sistemo DMG Kūruš, babilone Kuraš, elame Kuraš; naskiĝis antaŭ la jaro 657 antaŭ nia erao; mortis ĉirkaŭ la jaro 600 antaŭ nia erao), filo de la reĝo Teispes (perse چیشپیش, Tšišpiš, malnovperse Tšaišpiš, babilone Šišpiš, elame Zišpiš), estis la kvara reĝo de la malnovpersa Aĥemenida Imperio. Tradicie oni datigas lian regotempon inter la jaroj ĉirkaŭ 640 ĝis ĉirkaŭ 600 antaŭ nia erao, sed iuj historiistoj ankaŭ konsideras iom pli postan regotempon de ĉirkaŭ 610 ĝis ĉirkaŭ 585 antaŭ nia erao.
Observatorio Cordell-Lorenz
La Observatorio Cordell-Lorenz estas astronomia observatorio posedata kaj funciigata de la Universitato de la Sudo en Sewanee (Tenesio, Usono). Ĝia MPC kodo estas 850.
Ĝi havas refraktoron Alvan Clark & Sons de 6 coloj (15 cm) datiĝita de 1897 sub sia ĉefa kupolo kaj aliajn plurajn teleskopojn inter 3,5 kaj 12,5 coloj (inter 8,89 kaj 32 cm) de aperturo.
Publikaj seancoj de observado okazas ĉiuj ĵaŭdoj de la 20-a ĝis la 22-a kiam la Universitato estas en sesio, tie estas mezo de aŭgusto ĝis mezo de decembro kaj mezo de januaro ĝis mezo de majo.
Nomo
En memoro de ĉi ambaǔ homoj estis nomita ankaŭ la asteroido 92685 Cordellorenz.
Malkovritaj asteroidoj
Minor Planet Center kreditas senpere al la Observatorio Cordell-Lorenz la malkovron de 28 asteroidoj inter 2003 kaj 2008.
Rankovce
Bazaj informoj
Rankovce, hungare Ránk estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Rankovce situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 28 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1332 en formo "Rank". En 1910 loĝis en Ránk 318 homoj, (208 slovakoj, 87 hungaroj, 4 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Rankovce 554 homoj, (527 slovakoj, 24 ciganoj, 2 hungaroj, unusola ĉeĥo).
Max (cikonio)
Max estas blanka cikonio naskiĝinta en majo 1999 ĉe la komunumo Avenches en Svisio.
Amok Time
"Amok Time" (Amoka tempo) estas la unua epizodo de dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de sciencfikcia aŭtoro Theodore Sturgeon, muzikita de Gerald Fried, kaj reĝisorita fare de Joseph Pevney, ĝi unue elsendiĝis la 15-an de septembro 1967.
Max (cikonio)
Oni instalis sur ĝin balzon Argos la 5an de julio 1999, kaj ties cikloj de migrado estas sekvataj de la muzeo de natura historio de Friburgo.
Amok Time
La epizodo prezentas Ĉefoficiro Spockon revenante al sia hejmondo por brutala vulkana geedziĝo. Ĝi estas la nura epizodo de la originala serio, kiu prezentis scenojn en la planedo Vulkano. Nimoy enkondukis la faman Vulkan-saluton en ĉi tiu epizodo.
Max (cikonio)
La Blanka cikonio "Max" naskiĝis ĉirkaŭ la 20a de majo 1999. Ĝi estis ringita (N° 6215) kaj havigita de balzo Argos la 5an de julio 1999 kaj pro tio povas, de tiam, esti sekvata per satelito. Ĉeneste ne eblis determini la sekson. Tiu Blanka cikonio estis nomita "Max" omaĝe al Max Bloesch (1908-1997) kiu ekde 1948 reenmetis en Altreu (Svisio) junajn cikoniojn devenintajn de Alzaco kaj de Orienta Eŭropo. De 1955 al 1961, 262 junuloj de blanka cikonio devenantaj el Alĝerio estis enmetitaj en Svisio. En 1960, paro nekaptiva (natura) reproduktiĝis denove la unuan fojon en Svisio post jardekoj, kaj poste la populacio pligrandiĝis. Fakte la balzita cikonio Max rezultis esti ino.
Amok Time
Ĝi estis la unua epizodo elsendita (kvankam ne la unua filmita) kun piloto Pavel Chekov (Walter Koenig) kiel la naviganto de la stelŝipo. Ankaŭ estis la unua epizodo, kiu listigas "DeForest Kelley kiel" D-ro. McCoy "en la malfermaj kreditoj, kaj la unua epizodo elsendita en la nova horaro de la serio je 20:30 vendrede.
La incidenta muziko de Gerald Fried komponita por duelo sur Vulkano iĝis norma por la postaj bataloj de la serio.
Max (cikonio)
Max reproduktiĝis la unuan fojon en 2002 kaj poste produktis 25 idojn: Max estas migranta kaj trapasis la Ĝibraltaran markolon 16 fojojn sed post 2008, Max elektis Hispanion kiel vintrejo. Tamen ĉiujare ŝi revenas al Tüfingen (Germanio) por reproduktiĝi. En 2010, Max ekhavis la mondan rekordon de longviveco inter animaloj havigitaj de sekvekipaĵo.
Amok Time
Intrigo
Spock, la ĉefoficiro de la USS Enterprise (NCC-1701), komencas montri nekutiman konduton kaj petas, ke li oni premesu lin iri sian hejman planedon Vulkanon. Kapitano James T. Kirk kaj ĉefkuracisto Leonard McCoy, atestante unu el la krizoj de sia amiko, konsentas kaj Kirk redirektas la kosmoŝipon al Vulkuno. En vojo, Kirk ricevas ordonojn de Stelfloto vojaĝi al planedo Altair VI por reprezenti la Federacion ĉe la inaŭguriga ceremonio por la nova prezidanto. Kvankam Kirk instruas direkti kurson al Altair VI, Spock sekrete ŝanĝas kurson al Vulkano. Kirk alfrontas Spockon, kiu asertas havi neniun memoron pri ordigi la kursan ŝanĝon. McCoy trovas evidentecon de ekstrema fizika kaj emocia streso, kondiĉo kiu mortigos Spockon ene de ok tagoj se ne traktata. Kirk devigas ke Spock klarigu, kion li suferas. Li, do klarigas pri pon farr, kondiĉo, kiu vira vulkanano spertas periode laŭ sia plenaĝa vivo, rilata al seksuma vivo. Kirk kontaktas stelfloton por peti permeson iri al Vulkano sed tio estas neigita. Kirk malobeas ordojn, kredante ke savi la vivon de sia amiko estas pli grava ol sia kariero.
En Vulkano, Spock invitas Kirk kaj McCoy akompani lin al la geedziĝo-ceremonio. Li klarigas, ke vulkananoj estas ligitaj kiel infanoj por plenumi la devontigon, kaj ke T'Pring estas lia fianĉino. T'Pring (Arlene Martel) alvenas kun Stonn (Lawrence Montaigne), pura Vulkanano, kiun ŝi preferas al Spock. T'Pau (Celia Lovsky), vulkanana matriarĥo, fama kiel la sola persono, kiu iam rifuzis sidlokon en la Federacia Konsilio, preparas por realigi la ceremonion. Tamen, T'Pring postulas la "kal-if-fee", fizikan defion inter Spock kaj ĉampiono, kiun ŝi elektas. Por surprizo de ĉiuj, ŝi elektas Kirkon anstataŭ Stonn. Spock petas T'Pau malpermesi ĝin, ĉar Kirk ne scias pri la implikaĵoj, sed T'Pau lasas la decidon al Kirk; alia ĉampiono estos elektita se li rifuzos. Kirk akceptas la defion, nur por lerni, ke ĝi estas "ĝis la morto".
La du komencas batali per '' lirpa ', tradicia Vulcan-armilo. Kirk estas defiita de la forto kaj lerteco de Spock, eĉ en sia nuna stato, same kiel la varmon kaj maldika atmosfero de Vulkano. McCoy petas permeson al T'Pau por ke li injektos Kirkon per komponaĵo por kompensi la efikojn de la vulkana atmosfero. La batalo daŭras, kaj Spock eventuale atakas Kirkon per  ahn'woon . McCoy rajtas al la korpo de Kirk kaj deklaras lin morta, kaj petas tujan transporton reen al la "Enterprise".
Spock rezignas pri T'Pring, sed antaŭ postulas eksplikon de ŝi. Ŝi klarigas, ke ŝi timis perdi Stonn'on en la duelo. Elektinte Kirk, T'Pring certas havi Stonn'on en iu ebleco, sendepende de la rezulto: se Spock estis la venkinto, li liberigos ŝin de la geedzeco (ĉar li faris la defion en la unua loko), kaj se Kirk gajnis, li ankaŭ ne volus ŝin. Spock, nun trankvila, gratulas al T'Pring pro ŝia senmanka logiko, kaj antaŭ reveni al la" Entreprise", li avertas Stonn, ke ĉio estas pli plaĉa dezirata ol posedata.
En la kosmoŝipo, Spock anoncas sian intencon rezigni sian oficon kaj submetiĝi sin al juĝo por provo mortigi Kirk, kiam li malkovras ke Kirk estas viva kaj bone en malsanulejo. McCoy klarigas, ke la injekto, kiun li donis al Kirk, estis drogaĵo, kiu nur simulis morton. Demandita pri kio sekvis, Spock deklaras, ke li perdis ĉiujn deziron por T'Pring post kiam li pensis, ke li mortigis Kirkon. Kirk tiam scias, ke stelfloto, ĉe la peto de T'Pau, donis permeson al "Enterprise" por vojaĝi al Vulkano.
Influoj
La epizodo estis parodiita en la filmo de Jim Carrey The Cable Guy kaj ankaŭ en la epizodo "Why Must I Be a Crustacean in Love?", epizodo de Futurama en kiu Zoidberg devas vojaĝi al sia hejma planedo por generi, kaj komencis mortan duelon kun Philip J. Fry. La epizodo estis ankaŭ parodita en "Pig Amok", epizodo de" Back at the Barnyard, en kiu Pig (Porko) devas kompletigi ceremonian geedzecon kun porkino kaj li devas ankaŭ batali kun sia amiko bovo. Armiloj, vestoj kaj eĉ dialogoj estas kopiitaj de "Amoka tempo".
En la epizodo "The Lunar Excitation" de The Big Bang Theory Howard kaj Raj provas konvinki ke Sheldon eliru al blinda rakonto argumentante ke eĉ Spock lasis sin amori ĉiun sep jarojn, al kiu Sheldon respondas "Ne tio estis rakontoj, tio estis Pon Farr. "
Tragone (stacidomo)
Tragone (U Tragone) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Biguglia, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Beatus Rhenanus
Beatus RHENANUS (naskiĝis kiel Beat Bild en Schlettstadt la 22-an de aŭgusto 1485, mortis en Strasburgo la 20-an de julio 1547) estis germana humanisto, eldonisto, filologo, religia reformisto, juristo, klasika klerulo kaj librokolektisto. Li fondis la Humanisman Bibliotekon de Sélestat, nuntempe situantan ĉe strato kiu portas lian nomon.
Biografio
Lia patro, Antoine Bild, estis sukcesa viandisto en Rhinau (kaj el tio devenas lia nomo Beatus el Rhinau aŭ Beatus Rhenanus). Antoine elmigris al Schlettstadt, kaj fine fariĝis magistratestro de la urbo. Do, li povis doni al la filo bonegan edukadon. Rhenanus vizitadis la faman "Latinan Lernejon" de Schlettstadt, kaj, en 1503, li iris al la Universitato de Parizo, kie li estis tre influita de la eminenta aristotelisto Jacobus Faber Stapulensis (1455-1536), kaj de la franca filozofo Charles de Bovelles (1475-1567).
En 1507, li reiris al Schlettstadt kaj poste li translokiĝis al Strasburgo, kie li laboris kiel tekstokorektanto por la tipografo Mathias Schurer (1470–1519). Krom tio, li konatiĝis kun la grandaj alzacaj humanistoj kiaj: Jakob Wimpfeling, Johann Geiler von Kaysersberg kaj Sebastiano Branto. Ekde 1508, li komencis siajn laborojn kiel verkisto, pretigante la prefacon de la "Proverbaj kaj Moralaj leteroj" de sia pariza majstro Publius Faustus Andrelinus (1450–1518), ĝis kiam, en 1509, li publikigis la Proverbaron de Erasmo , kaj, en la sekva jaro, La Vivo de Gejler, granda predikisto liaepoke.
En 1511 li vojaĝis al Bazelo, kie li studis la grekan lingvon kaj fariĝis amiko de Desiderius Erasmus, kaj havis elstaran rolon en la verkoj publikigitaj de Johannes Frobenius (1460–1527), ĉefe rilate al la novlatinaj aŭtoroj kiaj Johannes Baptista Spagnolo (1447–1516), Gregorio de Nazianco (329–389) kaj Georgius Trapezuntius (1395–1486), kaj ankaŭ la latinaj kiaj Plinio la Juna, Suetonio, Seneko la Juna (4 a.K. – 65 p.K.], krom aliaj. Li daŭre korespondis kun multaj siatempaj kleruloj, inkluzive sian amikon Erasmo, al kiu li reviziis la plej gravajn verkojn de la humanisto kaj reformisto.
Herľany
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1487 en formo "poss. Haryan". Ekde la 17-a jarcento oni profitas kuracakvon kun konsistaĵoj de jodo, fero kaj sodakvo. En 1910 loĝis en Ránkfüred 160 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Herľany 276 homoj, (274 slovakoj, po 1 hungaro kaj ĉeĥo).
Dénes Penyigey
PENYIGEY Dénes (penjigei) estis hungara plantkultivisto, agrohistoriisto, universitata profesoro naskita en Koloĵvaro 12-an de aprilo 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de majo 1974.
Biografio
Dénes Penyigey finis agroakademion en Debreceno, doktoriĝis pri ŝtatjuro en 1947, de 1930 li prelegis en Debreceno ĝis 1948, de 1954 ĝis 1956 li estis loktenanto de ministro pri agrikulturo, de 1960 li denove estis lekciisto en Budapeŝto.
Veturejo
Veturejo estas parto de vojo por trafiko de veturiloj. Ĝi povas konsisti el unu aŭ kelkaj lenoj. Fervojaj trakoj ne estas parto de veturejo.
Krom mekanikaj veturiloj, sur veturejo povas veturi ankaŭ bicikloj kaj mopedoj (okaze de foresto de biciklovojoj), kaj piedirantoj (okaze de foresto de trotuaroj kaj vojflankoj aŭ neebleco iri sur ili). Se vojflankoj forestas, veturejo estas destinita ankaŭ por halto/parkumo de veturiloj.
Vojo povas havi unu aŭ du veturejojn, inter kiuj situas dividaj strioj. Ofte oni aranĝas du veturejojn — po unu por ĉiu direkto, kio plialtigas trafikan sekurecon. Iufoje oni aranĝas kvar veturejojn — du centrajn por ĉefa veturo kaj du flankajn por loka veturo kaj por halti/parkumi.
Kiel regulo, ĉiu el veturejoj havas almenaŭ du lenojn, por ke oni povu fari devancon aŭ kontraŭveturon.
István Sréter
István Sréter [iŝtvAn ŝrEter], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sréter István estis hungara oficiro, ministro.
István Sréter naskiĝis la  1867 en Cserhátsurány. Li mortis la 1942 en Budapeŝto.
NGC 3951
NGC 3951 (aliaj indikoj — UGC 6867, MCG 4-28-90, ZWG 127.99, IRAS11511+2339, PGC 37288) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Móric Szilasi
SZILASI Móric (silaŝi) estis hungara lingvisto, universitata profesoro, ano korespondanta de la MTA (1902) naskita en Mezőszilas la 20-an de oktobro 1854 kaj mortinta en Koloĵvaro la 15-an de majo 1905.
Dekliva plurlatero
La ena surfaco (aŭ areo) de ĉi tia plurlatero ne estas unike difinita, kvankam povas esti konsiderata kiel minimuma surfaca problemo (simile al formo sapa filmo en drato kadro).
Pokrent
Pokrent estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Lützow-Lübstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bob Shad
Robert „Bob“ Shad (naskiĝis la 12-an de februaro 1920 en Novjorko kiel Abraham Shadrinky; mortis la 13-an de marto 1985 en Los-Anĝeleso) estis usona muzikproduktisto kaj posedanto de diskeldonejo sur la kampoj de ĵazo, bluso kaj popularmuziko. Li produktis la unuan albumon de la bando Big Brother and the Holding Company kun Janis Joplin. Al liaj sukcesaj entreprenoj apartenas la eldonejoj Time Records, Brent Records kaj Mainstream Records.
Kubotranĉita kubokedro
En geometrio, la kubotranĉita kubokedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U16.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por la verticoj de kubotranĉita kubokedro estas ĉiuj permutoj de
Federico Moccia
Federico MOCCIA (naskiĝis en 1963 en Romo) estas itala verkisto, kies amromanoj estas tre popularaj inter la itala junularo, atingante kultan staton. Krom tiuj, li verkas eĉ scenejlibrojn.
La unuaj tri libroj de Federico Moccia estis tradukitaj en plurajn lingvojn, inter ili al la germana, angla kaj hispana. El tiuj libroj oni pretigis eĉ filmojn, sed nur en la itala kaj hispana lingvoj.
La kutimo, amĵure pendi pendserurojn al la Milvia ponto en Romo, disvastiĝis pro libro de Moccia Ho voglia di te.
Foliarbaroj apud Nigra Maro kaj de Kolĉido
La foliarbaroj apud Nigra Maro kaj de Kolĉido estas tersupraĵa ekoregiono el la biomo de la mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj kiu situas laŭlonge de la suda marbordo de Nigra Maro. Ĝi kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. La ekoregiono etendiĝas laŭlonge de la mallarĝa marborda strio ekde la sudorienta angulo de Bulgarujo okcidente, tra norda Turkujo, ĝis Kartvelujo oriente, kie ĝi faldiĝas ĉirkaŭ la orienta limo de Nigra Maro. Laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) la ekoregiono estas parto de la okcident- kaj centrazia ekoprovinco de la palearktisa ekozono kaj de la tutmondaj 200-regiono "kaŭkazaj, anatoliaj kaj hirkaniaj mezvarmaj arbaroj".
Federico Moccia
Moccia elprovis sin - kiel filo de reĝisoro kaj scenlibra verkisto Giuseppe Moccia - ankaŭ en reĝisorado en kelkaj filmoj, ekde 2008.
Foliarbaroj apud Nigra Maro kaj de Kolĉido
Subregionoj
La ekoregiono estas partigita en du subregionojn. La kolĉidaj arbaroj troviĝas ĉirkaŭ Nigra Maro en Turkujo kaj Kartvelujo. La kolĉidaj arbaroj estas miksaj foliarbaroj de la nigra alno (Alnus glutinosa), la eŭropa karpeno (Carpinus betulus) kaj la orienta karpeno (Carpinus orientalis), la orienta fago (Fagus orientalis), kaj la ordinara kastaneo (Castanea sativa), kune kun ĉiamverdaj arbospecioj kiaj la kaŭkaza abio (Abies nordmanniana, la plej granda arbo en Eŭropo je 78 m), la kaŭkaza piceo (Picea orientalis) kaj la arbara pino (Pinus sylvestris).
La kolĉida subregiono havas abundan precipitaĵon kiu averaĝas 1500-2500 mm jare, kun ekstrema maksimumo de 4000 mm, kaj gastigas iujn el la klimate mezvarmaj pluvarbaroj de Eŭropo.
La pli sekaj arbaroj apud Nigra Maro troviĝas okcidente de la Melet-rivero, kaj etendiĝas tra la Bosporo laŭlonge de Nigra Maro marbordo de eŭropa Turkujo ĝis Bulgarujo. Tiuj arbaroj ricevas jare averaĝan pluvfalon de 1000 ĝis 1500 mm.
Maloftaj tipoj de biotopoj inkluzivas marbordajn sablajn dunojn kaj marĉojn.
Faŭno
Iom da minacataj birdospecioj kovas aŭ travintras en la ekoregiono, aŭ migras tra ĝi. El ili : la krispa pelikano (Pelecanus crispus).
László Egri (priturisma verkisto)
László EGRI estas rumania hungara aŭtoro pri turismo. Li naskiĝis en Kluĵo la 10-an de oktobro 1945. Li estas la filo de agronomo Lajos Egri.
Kariero
László Egri diplomitiĝis pri matematiko-mekaniko kaj instruis en pluraj vilaĝoj. Li publikigis de 1970 pri grotesplorado kaj lokhistorio en Korunk, A Hét, Új Élet, Művelődés, Ifjúmunkás, Igazság kaj Előre''
László Perecsényi Nagy
PERECSÉNYI NAGY László (pereĉe:nji) estis hungara poeto, verkisto naskita en 1771 kaj mortinta en Borosjenő je komenco de junio de 1827.
Biografio
László Perecsényi Nagy de 1803 li vivis en Almásegres kiel asizano de departemnto Arad, de 1807 li estis ĉefoficisto en Borosjenő. Li estis kunlaboranto de la gazeto Hazai s Külföldi Tudósítások. De 1803 li verkis taglibron, de 1805 li esploris por verki la monografion de departemento Arad.
Francisco Javier Moleón
Francisco Javier MOLEÓN (ankaŭ Francisko Ksavero Moleono) estas hispana esperantisto kaj esperantlingva verkisto kaj tiel li kontribuis por esperantaj gazetoj, kiel Kontakto, de kiu li redaktis unu numeron, Beletra Almanako kaj aliaj. Li estas membro de la t.n. Hispana Opo. Kaj estis oficisto de UEA (1986-1991).
Giuseppe Zoppi
Giuseppe Zoppi (12-a de Septembro 1896 en Broglio, Svislando; 18-a de Septembro 1952 en Locarno-Monti) estis svisa filologo kaj literatura kritikisto.
Zoppi estis en 1931 profesoro de literaturo ĉe ETH Zürich. Li publikigis, inter aliaj Il libro dell'alpe (La Libro de la Alpoj) (1922), same kiel tradukojn de Charles Ferdinand Ramuz kaj Conrad Ferdinand Meyer.
Govone
Govone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castagnole delle Lanze (AT), Costigliole d'Asti (AT), Magliano Alfieri, Priocca, San Damiano d'Asti (AT) kaj San Martino Alfieri (AT).
Ardezparulio
Ardezparulio (Myioborus miniatus) estas birdospecio el la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj. Ili havas blankajn eksterajn vostoplumojn. La supra plumoj estas malhelaj, la subaj kaj flavaj ĝis ruĝaj.
Govone
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ardezparulio
Ardezparulioj vivas dise en humidaj altaj arbaroj en Meksiko kaj Centrameriko, en la Andoj de okcidenta Venezuelo ĝis nordokcidenta Argentino, ĉe la Venezuela Marbordo, en Sierra Nevada de Santa Marta kaj Tepui.
La plumaro estas ardezgriza kape kaj supre (kio nomigas la specion) kun bruneca makulo en supra malantaŭa krono (kion havas ankaŭ aliaj samgenranoj). La plej rimarkinda karaktero estas ke la subaj partoj estas tre flavaj en plej parto de ties granda teritorio dum estas tre ruĝaj en la plej norda parto de tiu teritorio. Kiel ĉe aliaj membroj de la genro, ankaŭ tiu montras blankajn eksterajn vostoplumojn. Beko kaj kruroj estas nigrecaj.
Militoj de Kappel
La militoj de Kappel estis internaj religiaj militoj de la Svisa Ĵurkomunumo inter la katolikaj ka protestantaj kantonoj en la 16-a jarcento:
Pandiá Pându
Pandiá Pându, plumnomo de Albertino ALVES de ALMEIDA, (mortis en Rio-de-Ĵanejro, 12-an de novembro 1986) estis brazila ĵurnalisto, verkisto kaj oficiro de brazila Aerarmeo. Li verkis lernolibrojn por memlernado de la angla, germana, itala, kaj hispana lingvoj krom Esperanto. Li ankaŭ verkis multajn popularajn librojn, ekz. listojn por helpi la elekton de nomoj de beboj, antologiojn de ampoemoj, manlibrojn por skribi leterojn, ktp.
Ted Heath
George Edward „Ted“ HEATH (* 30-an de marto 1902 en Londono; † 18-an de novembro 1969 en Virginia Water, Surrey) estis brita trombonisto kaj ĵazbandego-direktisto.
Vivo kaj aktivado
Post kontraktoj kun Sid Lipton kaj Geraldo li ricevis en 1944 de BBC la komision por fondado de propra orkestro, kiu ĉefe ludu svingon kaj limigite ankaŭ modernĵazon. Ekde 1945 la bandego prezentis ĉiudimanĉe en Palladium je Londono. Specialaĵo en la repertuaro de la ĵazbandego estis aranĝaĵo de London Suite de Fats Waller, origine verkita por piano. Pluraj koncertvojaĝoj kondukis tra Anglujo, la eŭropa kontinento kaj en 1956 unuafoje tra Usono. Al liaj lastaj diskoj, kiujn li sonregistris por disko-eldonejo London, apartenis serio da registraĵoj de aranĝoj de famaj ĵazbandegoj, kopiludataj note post note.
12657 Bonch-Bruevich
12657 Bonch-Bruevich estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Balkaroj
Balkaroj (memnomo: таулу, маллкъарлы [taulu, malkarli]) estas tjurklingva etno, proksima al karaĉajoj kaj parolanta kun tiuj en la sama karaĉaj-balkara lingvo. En Rusio estas ĉirkaŭ 108 mil balkaroj, inter ili en Kabardio-Balkario ĉirkaŭ 105 mil.
12657 Bonch-Bruevich
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia fizikisto Aleksej Miĥajloviĉ Bonĉ-Brueviĉ (cirile : Алексей Михайлович Бонч-Бруевич, 1916–2006), korespondanta ano de la Rusia Akademio de Sciencoj. Li estis fama pro siaj esploroj pri la interago de lasera radiado kun sorbantaj kaj travideblaj medioj. Li estas fondinto de nova scienca fako pri optika povumo. (Medalo "Por la Venko sur Germanio en la Granda Patriota Milito 1941-1945" en 1945, Ordeno de la Ruĝa Flago de la Laboro en 1971, Ŝtata premio de Sovetunio en 1971, Ordeno de la Patriota Milito 2-a grado en 1985, Ordeno de la Amikeco en 1999.)
Balkaroj
La ĉefa religio inter balkaro estas islamo.
En 1945 la tuta etno esti stranslokigita al Centra Azio (ĉefe Kirgizio) pro kulpigo pri amasa kunlaboro kun nazioj. Post la jaro 1957 balkaroj revenis al Kaŭkazio, ilia aŭtonomio estis restarigita.
Gaŝerbrum 2
Gaŝerbrum 2 (ankaŭ kontata kiel K4; 加舒尔布鲁木山) estas kun altece de la 13-a plej alta monto de la tero kaj apartenas al la ekskluziva grupo de la montoj pli altaj ol 8000 m.
Geografio
Gaŝerbrum 2 apartenas al la Gaŝerbrum-Grupo en Karakorumo. Ĝi situas sudoriente de K2 en la lima regiono de Ĉinio kaj Pakistano.
Unua grimpo
La unua grimpo sukcesis la 7-an de julio 1956 tra la sudokcidenta kresto per tri partoprenantoj de aŭstra ekspedicio sub la gvido de Fritz Moravec. Krom li mem ankaŭ Josef Larch kaj Hans Willenpart atingis la pinton.
Laroque-des-Albères
Laroque-des-Albères (La Roca d'Albera) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rocatins.
Arno van Zwam
Arno van Zwam (n. ) estas nederlanda futbalisto.
Li futbalis ĉe Fortuna Sittard, Júbilo Iwata kaj NAC Breda.
NGC 3952
NGC 3952 (aliaj indikoj — IC 2972, MCG -1-30-44, IRAS11510-0342, PGC 37285) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Granda Teleskopo Kanarioj
La Granda Teleskopo Kanarioj (konata ankaŭ kiel GTC aŭ GRANTECAN) estas projekto hispana, kiu finis per la konstruo de la plej granda optika teleskopo de la mondo. Ĝi estas regata de la Instituto de Astrofísica de Canarias, kaj ekfunkciis oficiale en la mateniĝo de la 1-3a al 14-a de julio de 2007 kaj komencis sian sciencan produkton komence de la 2009. La 24-a de julio de 2009 estis inaŭgurata oficiale de la Reĝoj de Hispanio.
Radis
Radis ĝis fino de la jaro 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la urba komunumo Kemberg. La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 1280 loĝantojn.
Formaciflugo
Formaciflugo aŭ Flugformacio estas grupo da aviadiloj kiuj flugas en specifika patroneo rilate unu la alian. La flugado en formacio ofte estas farata dum malproksimaj kaj masivaj atakoj, flugospektakloj kaj armeaj paradoj. Ĝi plejofte povas esti konsiderata kiel saluto. Formaciflugoj ĉefe, sed ne ekskluzive, estas farataj de armeaj aviadiloj.,
Ankaŭ birdoj foje flugas en formacio. Ekzemple anseroj ofte en V-formacio por eviti energiperdon, dum sturnoj kaj aliaj en grandaj amasoj por eviti rabobirdojn.
The Indian Express
The Indian Express [de INdjan eksPRES] estas barata, ĉiutaga gazeto publikigata de la Express Group. Ĝi estas unu el la plej gravaj kaj influaj gazetoj en Barato. La gazeto estas fama pro sia sentima raportado kaj ĝi ankaŭ estas ricevanto de kelkaj prestiĝaj premioj, kiel la IPI (en 2003, 2006 kaj 2009), Oberoi kaj ISRISAT premioj.
La gazeton fondis Shri Ramnath GOENKA en 1932. Tiam ĝi havis nur unu eldonon, sed nun ĝi aperas en kelkaj eldonoj.
Niels Schneider
Niels Schneider (naskiĝis la 18-a de junio 1987 en Parizo, Francio) estas franca-kanada aktoro. En 2011 li ricevis la «Trophée Chopard» ĉe la Festivalo de Cannes. Li estas la frato de aktoro Aliocha Schneider.
Biografio
Niels naskiĝis en familio de aktoroj. Li havis sian unuan kontakton kun la teatro, akompanis sian patron malantaŭ la scenoj de la teatraĵoj reĝisoritaj de li. En 1996 li translokiĝis al Kebekio, kie li havis sian unuajn spertojn en duoblado.
En 2008 li faris sian unuan filmon papere: la rolon de Sacha en la filmo «Ĉio estas perfekta» (Tout est parfait) reĝisorita de Yves-Christian Fournier. Li poste ĉefrolis en du filmoj de Xavier Dolan «Mi mortigis mian patrinon» (J'ai tué ma mère) kaj Les amours imaginaires (2010). Lia rendimento en la lasta filmo, en kiu li ludas unu el la tri ĉefaj gravuloj kune en la sama Monia Chokri kaj Dolan, donis al li grandan videblecon kaj akiris lin la «Trophée Chopard» ĉe la Festivalo de Cannes en 2011.
Polli Dinastio
La familio de Polli estas nobla familio de Lombardujo, posedantoj kaj malsamaj areoj de la nuna centro de Milano, en la 19a jarcento konvertita ekskluzive terkulturaj aktivecoj, de Lombardio al Castelletto d'Orba, en industria pretigo de konservoj per transporto de ŝipvetureblaj kanaloj. Ili ankaŭ malfermis kelkajn komercajn butikojn en la publiko, de italaj nutraĵoj, unu el kiuj en la Piazza della Scala, kie la familia amiko Giuseppe Verdi ofte estis gastigita.
Stiloj
Ĉiuj membroj de la familio estas nomitaj Don aŭ Donna.
John Freind
Vivo
Li studis en la Lernejo de Westminster, kie lia frato Robert Freind (1667–1751), ankaŭ estis direktoro. Unu el liaj instruistoj en Westminster estis Richard Busby (1606-1695) kaj en la Preĝejo de Kristo, en Oksfordo, li studis kun Henry Aldrich (1647-1710).
Pli malfrue li komencis studi medicinon, kaj elmontrinte siajn sciencajn atingojn pere de siaj pluraj dokumentoj, li estis indikita kiel profesoro pri kemio en la Universitato de Oksfordo, en 1704. En la sekva jaro, li akompanis la anglan armeon, kies komandanto estis Charles Mordaunt, 3-a Grafo de Peterborough (1658-1735), al Hispanio. Iom post sia reveno, en 1713 el Flandrio, el kie li akompanis la britajn trupojn, li fiksis loĝejon en Londono, kie li baldaŭ akiris reputacion kiel kuracisto.
En 1716, li fariĝis membro de la "Reĝa Kolegio de Kuracistoj", faris kelkaj prelegojn konatajn kiel prelegojn de Goulston (omaĝe al la fondinto de la Reĝa Kolegio), en 1717, kaj elektiĝis kiel unu el la cenzoroj en 1718, kaj en 1720 li fariĝis Harveja Oratoro. En 1722, li ekpartoprenis en la Ĉambro de komunuloj kiel parlamentano nome de Launceston, Kornvalo. Sed, akuzita pri favorigo al la aferoj de la ekzilitaj Stuartoj, li pasos duojaron en la Turo de Londono. En la Turo li kreis sian History of Physick (Historio de la medicino, 1726), verko kiu tre influis la tiaman profesiularon. En 1726, li estis indikita kiel privata kuracisto de la reĝino kaj tie li restis ĝis sia morto.
Kiam juna, Frajndo, kune kun Peter Foulke, produktis eldonon kun la paroladoj de Eskineso kaj Demosteno pri la afero de la oratoro Ktesifono. En 1707, reveninte hejmen el ekspedicio en Hispanio, li verkis raporton kiu akiris grandan popularecon.
János Szilasy
SZILASY János (silaŝi) estis hungara filozofia kaj pedagogia verkisto, universitata profesoro, ano de la MTA (1830) naskita en Bögöte la 7-an de januaro 1795 kaj mortinta en Nagyvárad la 4-an de novembro 1859.
Kariero
Szilasy estis ordinita pastro en 1818. En 1819 estis studinspektisto, poste instruisto en episkopa seminario de Szombathely. Ekde 1836 li estis profesoro pri la pastrado en la universitato de Budapeŝto. En 1851 li estis kanoniko de Nagyvárad. Li partoprenis en la elaborado de la filozofia fakvortaro de MTA. Liaj manuskriptoj troviĝas en la Universitata Bilioteko de Budapeŝto.
Batalo de Sagrajas
La Batalo de Sagrajas aŭ Zalaca ( الزلاقة en araba) okazis ĉe la nuna loko de Sagrajas, en la ĉirkaŭoj de Badajoz (Hispanio), la 23-a de oktobro de 1086, inter la kristana armeo de Alfonso la 6-a de Leono kaj Kastilio kaj la almoravida de Juzuf ibn Tasufin, kiu finfine venkis.
Venezuela Marbordo
Tiu Marborda Territorio konsistas el du paralelaj teritorioj, kiuj etendas oriente kaj okcidente ĉe la marbordo de la Kariba Maro. La Rivero Cojedes separas la okcidentan pinton de la Venezuela Marborda Territorio el la Cordillera de Mérida sudoriente. La teritorio estas dividata en orienta kaj okcidenta sekcioj pro la larĝa golfeto inter Kabo Kodera kaj Cumaná.
Batalo de Sagrajas
Antaŭaĵoj
Antaŭ unu jaro la reĝo Alfonso la 6-a estis konkerinta Toledon, kio timigis la reĝojn de kelkaj tajfoj de Al-Andalus, kiuj petis la militan helpon de Juzuf ibn Tasufin. Tiu elŝipiĝis en Algeciras estrante islaman armeon (nome almoravidoj) kun kiu li direktis sin norden. La leona monarko, apogite de la reĝo de Aragono, direktis sin kontraŭ la araboj. La batalo okazis en Sagrajas, proksime de Badajoz. Post unua atako de la leon-kastilia armeo estrata de Álvar Fáñez, la senegalanoj de Juzuf detruis la kristanan armeon. Alfonso la 6-a savis sian vivon nur per fuĝo.
Juzuf ibn Tasufin pasis al Al-Andalus kun 7.000 armeanoj. Direktis sin kun sia armeo al norda al-Andalus ĝis loko nomita az-Zallaqah. La almoravida armeo pliiĝis per pliaj viroj rekrutataj en la tuta Al-Andalus ĝis atingi 30.000 soldatojn. Alfonso la 6-a, siaflanke, alvenis al la batalkampo kun ĉirkaŭ 60.000 viroj. Ĉiukaze tiuj nombroj estas malfacile kalkuleblaj. La moderna historiografio konsideras troan tiun nombron de 60.000 luktantoj tiuepoke. La ĉirkaŭkalkuloj de Bernard F. Reilly parolas pri armeo kristana komponita de ĉirkaŭ 2.500 homoj, el kiuj 750 korespondus al peza ĉavaliraro (la elitaj trupoj de la kristanaj regnoj, komponitaj de nobeloj kaj estrataj de grandaj superuloj), aliaj 750 malpezaj ĉevaliroj kaj ĉirkaŭ mil ĉiaspecaj soldatoj. Siaflanke la armeo de Juzuf havus ĉirkaŭ 7.500 soldatojn, majoritate el infanterio kaj malpeza ĉevaliraro.
La du estroj interŝanĝis mesaĝojn antaŭ la batalo: Juzuf ibn Tasufin propónis tri eblojn al la malamiko: konvertiĝi al Islamo, pagi impostadon (jizjah) aŭ lukti. La reĝo Alfonso decidis lukti kontraŭ la almoravidoj.
Disvolviĝo
La batalo ekis mateniĝe de vendredo, per atako de la reĝo Alfonso. Juzuf ibn Tasufin dividis sian armeon en tri divizioj: la unua estrota de Abbad la 3-a al-Mu'tamid kaj, laŭ ĉirkaŭkalkuloj de tiamaj fontoj (plej verŝajne troigaj) estis komponita de 15.000 soldatoj; la dua estis estrata de la propra Juzuf, kaj estis formata de 11.000 homoj; kaj la tria divizio estis 4.000 nigraj militistoj el Afriko kun glavoj kaj lancoj.
La unua divizio estrata de Abbad la 3-a al-Mu'tamid, luktis sola kontraŭ Alfonso la 6-a ĝis vespero, kaj poste unuiĝis al tiuj Juzuf ibn Tasufin kaj lia dua divizio, por ĉirkaŭi la trupojn kristanajn, kiuj panikis kaj ekperdis terenon. Tiam Juzuf ordonis la trian divizion ataki kaj fini la batalon. Laŭ la tiamaj rakontoj, la kristanaj mortintoj estis enormaj (pli da 59.500). Nur 100 ĉevaliroj sukcesis reveni al la kastelo. La reĝo Alfonso siaflanke survivis post la batalo, sed estis vundita en kruro.
Ŝajne la leona armeo estis komponita de 14.000 homoj, inklude ĉirkaŭ 2.000 ĉevalirojn, kaj almenaŭ duono perdiĝis. La reĝo kaj la majoritato de la nobeloj survivis, sed kelkaj mortis dum la lukto, inklude la grafojn Rodrigo Muñoz kaj Vela Ovéquez. Estis ankaŭ gravaj faloj ĉe la armeo islama, ĉefe ĉe la trupoj de Davud ibn Ajsa, kies kampo estis eĉ rabita dum la unuaj horoj de la batalo, kaj ĉe la reĝo tajfa de Badajoz, al-Mutawakkil ibn al-Aftas. La reĝo tajfa de Sevilo, nome al-Mu'tamid, estis vundita en la unua atako, sed lia ekzemplo persona kaj kuraĝo kuraĝigis la armeon de Al-Andalus en la plej malfacilaj momentoj de kristana atako, estrita de Álvar Fáñez. Inter la islamaj mortintoj estis ekzemple imano de Kordovo ege populara, nome Abu-l-Abbas Ahmad ibn Rumajla. Oni diris, ke Juzuf siaflanke sentis ege kortuŝita de la amasbuĉado.
Juzuf devis reveni tuje al Afriko, pro la morto de sia heredanto, pro kio la Regno de Leono ne perdis multan teritorion, spite la nuligon de la plej parto de ties armeo.
Granda senpintigita kubokedro
En geometrio, la granda senpintigita kubokedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U20.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por la verticoj de granda senpintigita kubokedro centrita je la fonto estas ĉiuj permutoj de
Leon Schlumpf
Leon SCHLUMPF estas svisa politikisto. Li naskiĝis la 3-an de februaro 1925 en Felsberg apud Koiro, Kantono Grizono, Svislando.
Politika Kariero
Leon Schlumpf estis profesie advokato. Kiel membro de la Svisa Popolpartio li okupis diversajn politikajn oficojn. Li estis registara konsilanto de la Kantono Grizono, nacia konsilanto kaj poste ŝtata konsilanto. La 5-an de de dembro 1979 li elektiĝis kiel membro de la Federacia Konsilio de Svislando. En tiu-ĉi funkcio li gvidis la Federacian Departementon pri Trafiko kaj Energio. En la jaro 1984 Leon Schlumpf estis Federacia Prezidanto. La 31-an de decembro 1987 li retiriĝis por emeritiĝi.
24277 Schoch
24277 Schoch estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Leon Schlumpf
La filino sekvas la spurojn de la patro
Lia filino Eveline Widmer-Schlumpf en la jaro 1998 elektiĝis kiel unua virino al la registaro de la Kantono Grizono kaj en la jaro 2007 ŝi kiel jam antaŭe ŝia patro elektiĝis al la Federacia Konsilio. Ĉar tiu-elektiĝo okazis kontraŭ la deziro de la propra partio, la Svisa Popolpartio dissplitiĝis, kaj kreigiĝis la nova Burĝo-Demokrata Partio Svislando (germane Bürgerlich-Demokratische Partei Schweiz) al kiu aliĝis patro kaj filino.
24277 Schoch
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jane Schoch, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Kings Park High School de Kings Park (Novjorkio).
Leon Schlumpf
Popolmuzikisto
Schlumpf ludas pianon, akordeonon, ŝvican akordeonon kaj sin dediĉis al la kamparana muziko. Sub la pseŭdonimo Raetus Telena li mem komponis, kiun li interpretis kun la kamparanmuzikorkestro Bernina de Felsberg. Sur kompaktdisko de la kampararmuzikorkestro Oberalp aperis 2004 polko de li.
Kabardoj
Kabardoj parolas en la kabarda lingvo (foje traktata kiel dialekto de la adiga lingvo).
Bojana preĝejo
Bojana preĝejo situas en Sofio, Bulgario, en la kvartalo de Bojana, ĉe montaro Vitoŝa.
Ĝi konsistas el tri konstruaĵoj, el kiuj la unua estas la orienta preĝejo, konstruita dum la 10-a jarcento. Tie-ĉi estis enterigita reĝino Eleonora de Bulgario (1860-1917), kies ostaĵoj estis dislokitaj de komunistoj, kaj estis remetitaj poste.
UNESKO rigardas tiujn monumentojn kiel gravajn :« la plej perfektaj kaj plejbone konservitaj el la mezepoka arto de Orienta Eŭropo », kaj iliajn freskojn, faritajn en 1259, kiel « unu el la plej gravan mezepokan pentraĵaron »
De 1979 ĝi estas registrita kiel monda heredaĵo ĉe la listo : Monda heredaĵo de Unesko.
Jan Kiliński
Jan Kiliński (naskiĝis en 1760 en Trzemeszno, mortis la 28-an de januaro 1819 en Varsovio) – kolonelo de la insurekcio de Kościuszko, partoprenanto de ribelaj komplotoj, apartenis al Konsilio de Urbo Varsovio de 1791, memoraĵisto. Laŭ profesio estis ŝuisto.
Vivo
Jan Kiliński naskiĝis en familio de Augustyn, masonista majstro, kaj Marcjanna. Al Varsovio alvenis en 1780 kie ok jarojn poste akiris titolon de ŝuista majstro. Samjare, kelka da monatoj pli poste nuptis Marianna Rucińska. En la jaroj 1792-1793 elektiĝis konsiliano de Varsovio. Li estis membro de Revolucia Asocio, pretiganta la insurekcion.
En la tagoj 17-a (Sankta ĵaŭdo) kaj 18-a de aprilo 1794, dum varsovia insurekcio ekstaris fronte de la popolo. Post 2 bataltagoj kun forta rusa garnizono, komandata de Osip Igelström, oni liberigis la ĉefurbon. La 19-an de aprilo Varsovio aliĝis al la insurekcio de Kościuszko kaj agnoskis Tadeusz Kościuszko Plejsupera Komandanto de la nacia militforto. La regopovon transprenis Provizora Anstataŭanta konsilio, kies konsiston eniros ankaŭ Kiliński. En ĝi li funkciis iel konsilanto en Trezora Fako kaj Elektitaro Demanda kaj Pasporta. Baldaŭ iĝis anstataŭanto de la konsilanto en Plejsupera Nacia Konsilio. La 28-an de junio 1794 Kiliński sendis taĉmentojn de Varsovio al fronto. La 2-an de julio 1794 estis nomumuita de Kościuszko kolonelo de mazovia milico. Li organizis la 20-an Kronan Infanterian Regimenton, kiu defendis Varsovion de prusaj taĉmentoj. Fine de la insurekcio (oktobro 1794) sendita al Poznań, kie estis kaptita de prusianoj kaj transdonita al rusoj.
En 1811 nuptis Anastazja Jasińska. Li estis 2-foje internigita, dum la aŭstra okupado (1809) kaj la rusa (1813). En Pola Reĝlando gajnis militistan pension (la kolonelan). Li verkis memoraĵojn (eldonitaj postmorte en 2 volumoj – en la jaroj: 1830 aŭ 1831 kaj 1899).
31633 Almonte
31633 Almonte estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Carolyn Marie Almonte, finalistinon de la Broadcom MASTERS 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezaj lernejoj ; pro ŝia projekto pri medicino kaj sciencoj de la sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Burlington Township Middle School de Burlington (Nov-Ĵerzejo).
14004 Chikama
14004 Chikama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Taketo Chikama, fondinta ano de la Astronomia Societo de Fukuoka. Lia plej granda plezuro kiel amatora astronomo estas foti diversajn specojn de ĉielaj korpoj. Lia plej granda intereso estas la serĉo de supernovaoj.
Novzelanda merganaso
La Novzelanda merganaso aŭ Novzelanda rokanaso (Aythya novaeseelandiae) komune konata kiel Nigra kreko, estas birdospecio de la grupo de merganasoj nome en la genro Aythya. Ĝi estas endemia de Nov-Zelando. En maoria ĝi komune estas konata kiel papango, ankaŭ kiel matapoŭri, titiporangi, raipo. .
Aspekto
Ĝi estas ĝenerale malhelbruna al nigreca. Temas pri specio kun nur iome da seksa duformismo. La masklo havas rimarkindan flavan irison kaj malhelan (verdeca nuanco) kapon. Ankaŭ la dorso kaj flankoj montras iom da verda nuanco, dum la flankoj estas pli brunaj. La ino estas simila al la masklo, sed sen la tiom flava iriso kaj havas blankan vizaĝan makulon ĉirkaŭ bekobazo dum la reprodukta sezono. Blanka flugilstrio povas esti vidata ĉe ambaŭ seksoj dumfluge.