cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kabineto Horn
Historio
La pli frua Kabineto Boross dum la duonjaro ne havis eblecon fari iu ajn seriozajn agojn, okazis nur riproĉado de la komunistoj. Tio ne sufiĉis dum la tutlanda baloto, sekve la voĉdonantoj revokis la reformemajn komunistojn, ili estis la socialistoj. Ili akiris pli ol duonon de la mandatoj, tial pro sekreta eksterlanda sugesto ili formis kabineton kune kun la liberaluloj. Ili havis kune pli ol 2/3-ojn da seĝoj. La nova registaro heredis malstabilan buĝeton, tial oni kreis "pakaĵon", kiu signife malpliigis la vivnivelon. Vane la buĝeto stabiliĝis, en la sekva jaro tio ne sufiĉis denove venki.
Kwekwe
aŭ Kwe Kwe estas grandurbo, kiel industria centro de Zimbabvo.
Geografio
situas sur altebenaĵo, en centra sekcio de la lando. Harareo troviĝas 180, Bulawayo 189 km.
Historio
Kwekwe estis fondita en 1898, kiel orminada urbo. Baldaŭe oni trovis ankaŭ kromojn kaj aliajn ercojn en la najbareco. Nuntempe la urbo estas gravaj ŝtalo- kaj kemiaĵoproduktejoj, sed nepre menciinda, ke oni senpermese lavas ankaŭ orojn.
Trafiko
havas trairajn vojon kaj fervojon inter grandurboj Gweru kaj Kadoma.
Klimato
situas en tropika zono, tamen inter montoj en alteco. La meza averaĝa temperaturo estas 19 °C, kiu varias inter 14 kaj 31 °C. La varmo daŭras inter septembro-aprilo. Jare pluvas po 638 mm. Inter decembro-februaro ofte pluvas, inter majo-septembro apenaŭ aŭ tute ne pluvas.
(10871) 1996 TG7
(10871) 1996 TG7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Anna Nagy (aktoro)
Anna Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Anna estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Anna Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anna Nagy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi estis oficisto kelkajn jarojn. Ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1963, ŝi lernis ĉefe de Ottó Ádám, László Vámos, Zoltán Várkonyi. Post siaj studoj ŝi tuj havis titolrolon en filmo, poste ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1966 kaj 1994 ŝi apartenis al Teatro Madách, sed pro persona konflikto ŝi ne ricevis rolojn inter 1975–1983. Ŝi pensiuliĝis en 1994, tamen poste ŝi havis rolojn en ĉefurbaj kaj provincaj teatroj.
Ŝi vivis kune kun Zoltán Huszárik, tiam ŝi naskis filinon Kata Huszárik, kiun ŝi edukis sola por aktoro. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1987-2013.
Sumera lingvo
La sumera lingvo estas la lingvo de Sumeranoj kaj konata laŭ kojnoskribaj tekstoj de 29-28 jarcentoj a.K. ĝis 3-1 jarcentoj a.K. Genetikaj rilatoj kun aliaj lingvoj estas ne determinitaj.
Rietveld-Schröder-Domo
La Rietveld-Schröder-Domo estas domo formplanita fare de Gerrit Rietveld kaj situas en Utreĥto. Ĝi estas tute konstruita (1923–1924) laŭ la ideoj de la artmovado De Stijl (La Stilo). Rietveld formplanis la domon por Truus Schröder-Schräder, kiu loĝis en ĝi ekde 1924 ĝis sia morto en 1985. La domo situas je la adreso Prins Hendriklaan 50 en la kvartalo Wilhelminapark kaj estas vizitebla pere de gvidadoj. Ĝi estas ekde 2000 sur la listo de la Monda Heredaĵo de UNESKO.
NGC 61A
NGC 61A (aliaj indikoj — PGC 1083, NGC 61-1, MCG -1-1-62, VV 742) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hotiza
Hotiza, hungare Murarév estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Lendava.
Situo
Hotiza situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero) - kiu estas samtempe la kroata landlimo -, laŭ ĉefvojo Črenšovci-Lendava.
Historio
La unua mencio devenis el 1389 en formo Hodica. Ĝis fine de la 1-a mondmilito Murarév apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Epooforo
La epooforo (epoophoron) estas restaĵo de la mezonefraj tubetoj, kiujn oni povas trovi apud la ovario kaj ovodukto.
Histologio
La epooforo havas unikan histologian profilon.
Mahendra de Nepalo
Mahendra Bir Bikram Ŝah Dev (nepale महेन्द्र वीर विक्रम शाहदेव, naskiĝis la 11-an de junio 1920, mortis la 31-an de januaro 1972) estis reĝo de Nepalo ekde la jaro 1955 ĝis sia morto en 1972.
Li regis absolutisme, kaj kontraste al sia patro Tribhuvan de estis subtenanto de parlamenta demokratio. En la 1960-aj jaroj li malpermesis opoziciajn politikajn partiojn. Post lia subita morto, lia filo kronprinco Birendra iĝis la sekva reĝo de Nepalo.
Prostřední Lipka
Prostřední Lipka (Mittel Lipka) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Králíky en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Králíky. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 66 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mahendra de Nepalo
Pli juna filo, Ĝanendra, kiel infaneto de tri ĝis kvar vivjaroj inter la jaroj 1950 kaj 1951 estis reganta reĝo de Nepalo, kiam Tribhuvan, Mahendra kaj Birendra pro la potenca familio Rana devis fuĝi el la lando. Post 50 jaroj Ĝanendra duafoje reĝiĝis kiam lia frato Birendra estis murdita en junio 2001.
Prostřední Lipka
Prostřední Lipka estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6.56 km².
Memorindaĵoj
En la katastra teritorio de la vilaĝo troviĝas fuortaro Hůrka, apartenanta al sistemo de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj, konstruataj en la jaroj 1935 - 1938.
Mahendra de Nepalo
Rilatoj al Esperanto
Komence de la jaro 1957 Mahendra invitis la esperantistan verkiston kaj vojaĝiston Tibor Sekelj por danki al li pri la fondo de la unua popoluniversitato, kaj por instruado de Esperanto en Nepalo. Tio estas la temo de lia verko « Nepalo malfermas la pordon », 1959, kiun li originale verkis en Esperanto dum restado en Madraso en suda Barato, dividante sian tempon inter verkado kaj studado de joga filozofio. Tiu libro tradukiĝis al pluraj lingvoj (inter alie la angla, hispana, serba kaj slovena).
Christopher Marlowe
Christopher MARLOWE [kristofer marloŭ] (naskiĝis la 6an de februaro, 1564, mortis la 30an de majo, 1593) estis angla verkisto de dramoj kaj poezio de Elizabeta epoko.
Li naskiĝis en Canterbury kaj estis la filo de ŝufaristo. Li studis teologion en Cambridge. Ekde 1587 li loĝis en Londono. En la jaro 1593 oni akuzis lin pri ateisma konduto, kaj mallonge poste li estis pikmortigita dum kverelo en drinkejo en Deptford apud Londono.
Nuntempe multaj kritikoj pensas Christopher Marlowe la plej fama angla dramisto krom Ŝekspiro. Krom dramojn li verkis poemojn kaj tradukis el la latina al la angla lingvo.
Supra Kastela Fonto
La Supra Kastela Fonto (ĉeĥe: Horní zámecký pramen) elfluas el malfermita ronda altano kun kupola tegmento, kiun apogas ok kolonoj. Ĝi estas la plej alta punkto de la kastelaj kolonaroj. Ĝin projektis la arkitekto Josef Zach kaj ĝi estis konstruita en la jaro 1848. La fonto estas varma 49,8 Celsius-gradojn.
David Murray
David MURRAY (naskiĝis la 19-an de februaro 1955 en Oakland, Kalifornio) estas grava usona tenorsaksofonisto, basklarnetisto, komponisto kaj bandestro de ĵazo.
Vivo kaj verkado
La patrino de David Murray estis renoma gospel-pianistino. Murray aĝis ok jarojn, kiam li komencis lerni aldosaksofonan ludon kaj akompanis diservojn kun la familiobando Murray. En la aĝo de dek du li muzikis en ritmenblusa bando, dekkvinjara li estris orgentriopon de la tiam populara instrumentaro el orgeno, saksofono kaj frapinstrumentaro. Tiutempe Murray – inspirite de Sonny Rollins – transiris al tenorsaksofono.
En 1975 li translogiĝis al Novjorko, kie Stanley Crouch, kiu volis instalis lin kiel posteulo de John Coltrane, peris al li konekton kun la stokejo-ĵaza mondeto (Wildflowers – The New York Jazz Loft Sessions 1976). Li muzikis i.a. kun Cecil Taylor kaj Anthony Braxton. En 1976 li verkis por la sendependa diskeldonejo India Navigation sian albumon Flowers for Albert, kiu ankoraŭ staris tute sub la influo de Albert Ayler kaj ties erupciaj sonfluoj. En la sama jaro li fondis la ensemblon World Saxophone Quartet. Tutmonde li koncertvojaĝis komence kun Sunny Murray kaj kun Johnny Dyani same kiel kun James Blood Ulmer. En la 1980-aj jaroj lia muzikado revenis sur kantoformojn kaj rekoneblajn melodiajn figurojn. Ŝosilalbumo por lia novklasikismo estas la albumo Ming aperinta en 1980, per kiu Murray unuafoje prezentis sian okopon, kiu esence konsistis el muzikistoj, kun kiuj li jam kunmuzikis en Kalifornio kaj kun kiu li trafis sur grandan atentan intereson. Sur la albumo Home (1982) kunfandiĝas, „kion la nigrula muziko produktis je grandiozaj sonoj: gospelsonoj, libera ĵazo, afrike-kariba, arĥaika bluso, soŭlo.“ En 1975 li translogiĝis al Novjorko, kie Stanley Crouch, kiu volis instalis lin kiel posteulo de John Coltrane, peris al li konekton kun la stokejo-ĵaza mondeto (Wildflowers – The New York Jazz Loft Sessions 1976). Li muzikis i.a. kun Cecil Taylor kaj Anthony Braxton. En 1976 li verkis por la sendependa diskeldonejo India Navigation sian albumon Flowers for Albert, kiu ankoraŭ staris tute sub la influo de Albert Ayler kaj ties erupciaj sonfluoj. En la sama jaro li fondis la ensemblon World Saxophone Quartet. Tutmonde li koncertvojaĝis komence kun Sunny Murray kaj kun Johnny Dyani same kiel kun James Blood Ulmer. En la 1980-aj jaroj lia muzikado revenis sur kantoformojn kaj rekoneblajn melodiajn figurojn. Ŝosilalbumo por lia novklasikismo estas la albumo Ming aperinta en 1980, per kiu Murray unuafoje prezentis sian okopon, kiu esence konsistis el muzikistoj, kun kiuj li jam kunmuzikis en Kalifornio kaj kun kiu li trafis sur grandan atentan intereson. Sur la albumo Home (1982) kunfandiĝas, „kion la nigrula muziko produktis je grandiozaj sonoj: gospelsonoj, libera ĵazo, afrike-kariba, arĥaika bluso, soŭlo.“
Inter 1983 kaj 1987 li estis aŭdebla ankaŭ en projektoj de Kip Hanrahan. En 1993 li muzikis duope kun Branford Marsalis sur la albumo Fast Life. Lia novjorka kvaropo same kiel la triopo restis krom World Saxophone Quartet kaj multaj aktivecoj en la mondĵaza kampo por li grava bazo.
Ekde meze de la 1990-aj jaroj Murray vivas en Parizo kun sia vivkunulino. En 1991 li ricevis la danan ĵazpremion Jazzpar; por tio li verkis diskon kune kun New Jungle Orchestra de Pierre Dørge.
506 Marion
506 Marion estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Raymond Smith Dugan elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Ĝi ricevis la antaŭnomon de Marion Orcutt, kuzino de la malkovrinto
David Murray
Vivo kaj verkado
Lia filo Mingus Murray estas gitaristo kaj kantverkisto.
Stilo
David Murray regas la ludoteknikojn de la ĵazavangardo kaj enigas en sian kaprican, tre karakterizan saksofonan kaj basklarnetan ludon elementojn kaj teknikojn el ĉiuj stiloj de ĵazo - vibrosonon, subtonon el la svingo, frazigon el bluso, funko, malmolbopo kaj pli liberaj stiloj. Precipe orelfrapas la majstra kaj tre kontrolita uzado de suprotonoj, kiuj vaste transpasas la „kutiman“ tonampleksojn de tenorsaksofono kaj de basklarneto. Alvenas la enigo de saksofona preterblovado laŭ Albert Ayler, kiun Murray paŝon post paŝo melodiigis kaj ĝustigis tonale. Dumpase de la 1980-aj jaroj lia ludmaniero fariĝis pli ligita kaj strukturita: „La memkomprenebla malstreĉiteco, per kiu li atingas plurtonalecon, kaj lia majstreco je la libera traktado de kontrapunktaj ideoj devenas de la gospelo-paroĥoj – libera ĵazo jen nur rolas kiel fortikiga elemento.“
Malgraŭ komencaj eksperimentoj sur la kampo de avangardo por Murray la plej gravaj influantoj estas krom Albert Ayler la saksofonisto de Duke Ellington, Paul Gonsalves, kiun li ege admiras kaj opinias tro subtaksita, krome Ben Webster kaj Lester Young. David Murray elpaŝis kiel muzikaranĝisto kaj komponisto de de verkoj por sia okopo; siajn komponaĵojn Home-Scope kaj 3 D Family li ripetfoje surdiskigis.
Selekta diskaro
La diskaro de David Murrays apartenas al la plej ampleksaj de moderna ĵazo; Penguin Guide to Jazz on CD de Richard Cook kaj Brian Morton surlistigas nur por la tempospaco ekde 1975 ĝis 2001 sesdek tri albumojn, kiujn la saksofonisto publikigis kiel bandestro; aldoniĝas multaj albumoj kun World Saxophone Quartet kaj sonregistraĵoj de li kiel gastmuzikisto.
Duopo- kaj triopo-sonregistraĵoj
Kvaropo-sonregistraĵoj
Okopo- kaj bandego-sonregistraĵoj Sonregistraĵoj de la gastmuzikisto
Frazigo
Frazigo signifas en muziko la rilaton de diversaj tonoj ene de muzika frazo rilate laŭtecon, ritmo, artikulacio kaj metado de paŭzoj kaj ties traktado fare de la interpretanto.
Same kiel je la leviĝo kaj malleviĝo de la voĉo, mallongigo kaj plilarĝigo de silabo dum parolado ankaŭ en ĉia muziko neniam sekvas tonoj samrangaj unu post la alia. Tonsinsekvoj havas ĉiam strukturon, ekz. per melodiaj, ritmaj kaj harmoniaj pezocentroj, tiel ke unuopaj tonaroj (motivoj) dislimiĝas de aliaj. La per tio ekestantajn frazojn muzikisto konigas al aŭskultanto per frazigo.
Frazigo en ĵazo
En ĵazo frazigo estas multrilate stilstampa rekonilo, kaj koncerne la personan kaj ankaŭ la epokan stilon. Ankaŭ tie oni kondiĉigas, ke certaj ĝeneralaj reguloj pri frazigo estas vaste konataj kaj krom tio estas liberaj por propra interpretado. Ekzemple la entempigo, la lokado de la tonoj laŭ la pulso, kiel je la tiel nomata svingo-frazigo. Malgraŭ en ĵazo la notoj estas je okona nivelo notitaj rektaj (duumaj), la realigo de ĉi tiuj okonoj estas triolete (triuma). Tio signifas, ke oni ludas la pokaze unuan kaj lastan trioleton de okon-trioleta grupo (jen almenaŭ la kutima klarigo en notskribo, la t.n. svingo ekestas plejparte nur per fleksiĝema kaj dinamika uzado kaj formado de la okonaj daŭrolongoj).
Se oni farus tion ĉiam precize egale, la muziko sonus statika kiel tia de komputilo, kaj la ludata melodilinio havus nenian viglecon, kian oni konas de centoj da grandiozaj ĵazimprovizaĵoj. Ĉar nun tamen la malsamaj muzikistoj ludas la melodion (kvankam egale notitan) iomete malsama, ĝi ĉiam sonas iomete alia.
En svingo ekz. ofte okazas, ke la tria trioleto de la (jam menciita) trioletgrupo estas ludata iomete tro frue, tiel ke rezultas parte preskaŭ rektaj oktonoj (antaŭ triuma peco oni tion nomas duuma), sed ja ne tute rektaj okonoj. Tiel ekestas aparta, ne notebla muziksento. Al tio kontribuas ankaŭ la traktado de la akcentado de la unuopaj tonoj. En ĵazo ofte okazas, ke tonoj je neakcentataj taktotempoj estas akcentataj, do precize la malo ekzemple al germana armemuziko, sen ke tio ĉiam okazas. Tre bone tio estas interalie ekkonebla je la solooj de Charlie Parker, kiu el la ripetita ludado de temoj kaj pecoj evoluigis improvizaĵojn, kiuj poste fariĝis apartaj pecoj.
Lygia Bojunga Nunes
Lygia BOJUNGA NUNES (la 26-an de aŭgusto 1932) estas brazila infanaŭtoro. Ŝia verkado gajnis al ŝi la du plej gravajn premiojn en la kampo de porinfana literaturo, la Premio Andersen en 1982 kaj la Premio Astrid Lindgren en 2004. Bojunga Nunes estas la unua gajninto de la Premio Andersen kiu ne estas de Usono aŭ Eŭropo. Centra elemento en la biblioteko de Bojunga Nunes estas verkado el la vidpunkto de la infano.
Vivo
Lygia Bojunga Nunes naskiĝis en la urbo Pelotas en suda Brazilo kaj kreskis en bieno. En la aĝo de 8 jaroj ŝi translokiĝis kun sia familio al la urbo Rio-de-Ĵanejro. En la aĝo de 19, ŝi aliĝis al vojaĝanta teatro kiu prezentis tra la lando. Dum la vojaĝoj de la teatro, ŝi renkontis nelegscipovon kaj malefektivan edukan sistemon en la kamparaj regionoj. Sekve de tio ŝi fondis lernejon por malriĉaj infanoj en la kamparo de Rio-de-Ĵanejro, kiun ŝi gvidis dum kvin jaroj. Lygia Bojunga ankaŭ verkis scenarojn por televidaj kaj radiospektakloj.
En ĉiuj verkoj de Bojunga Nunes estas socia kritiko de malriĉeco, subpremo, la militreĝimo kiu tiame regis Brazilon kaj kritiko pri la ĝenerala statuso de virinoj. La verkado de Bojunga Nunes estas karakterizita per la malklariĝo de la limoj inter fantazio kaj realeco kaj traktas nuntempajn sociajn aferojn kombinitaj kun humuro.
Ŝiaj libroj estis tradukitaj kaj distribuitaj en pli ol 63 landoj.
"Mia amiko, la pentristo"
La intrigo rakontas pri knabo nomita Claudio kiu havis pli maljunan amikon, pentriston. La pentrista amiko mortas kaj evidentiĝas al la knabo, ke li sinmortigis. La pentristo lasis leteron al la virino kun kiu li estis en rilato, sed en kiu li tute ne klarigas kial li elektis fini sian vivon. La knabo estas seniluziigita pro tio. Tamen la pentristo lasis al la infano kajeron kun desegnaĵoj kaj skizoj, en kiu li priskribas al la infano la signifon de la koloroj, laŭ sia opinio. ekzemple: la flava koloro simbolas ĝojon kaj la koloro bruna simbolas enuon. Ĉi tiu verko estas tre grava kaj nurunua ĉar ĝi rekte diskutas la temon de morto same kiel la temon de sinmortigo. Temas pri temoj, kiuj ne estas kutime diskutataj (tabuaj), kaj precipe ne estas kutimaj en infana kaj junulara literaturo. En la verkaĵo, morto estas traktita en sentema kaj milda maniero, dum en la sama tempo elvokas fortajn emociojn. Alia temo, kiu ankaŭ estas diskutata en la libro, estas amikeco.
Piastów
Piastów estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Pruszkowski.
Atako kontraŭ la Kapitolo de Usono
La sesan de januaro 2021, svarmo da armitaj kaj perfortaj subtenantoj de la tiama prezidanto Donald Trump atakis la konstruaĵon de la Kapitolo de Usono en Vaŝingtono Ili klopodis renversigi lian malvenkon en la 2020 prezidanta elekto, interrompante la komunan kunsidon de la Usona Kongreso kunvenintan al Elekta Kolegio por kalkuli la balotvoĉojn kiuj formaligus la venkon de la tiama elektita prezidento Joe Biden.
La ribeluloj postulis ĉesigi la reciton de voĉdonoj por la prezidonto Biden kaj la atestanoncon, ke li estas la gajnanto en la kalkulo de la Elekta Kolegio en 2020. La policaro enŝlosis la Kongresanojn kaj ordonis la evakuon de la konstruaĵo, la ĉambroj de la Usona Senato kaj de la Reprezentantoj estis rompitaj, kaj unu ribelulo false deklaris: “Trump gajnis la elektojn!” ĉe la podio de la Domo. Kelkaj ribeluloj ankaŭ rompeniris en oficejoj de kongresanoj, inkluzive de la oficejo de Nancy Pelosi.
La internacia komunumo tuj reagis, kaj la estraroj de almenaŭ dek ses landoj kaj la ĝenerala sekretario de NATO kondamnis la ribelon kaj alvokis trankvilon. Finfine la atakitaj parlamentanoj, post la forigo de la insurekciantoj fare de polico kaj militistoj, daŭrigis la sesion kaj konfirmis la elekton de Joe Biden.
La tumultoj en Kapitolo rezultis en kvar mortoj kaj almenaŭ 52 arestitoj en la tuta urbo Vaŝingtono. Alia rezulto estis politika: kvankam la internacia komunumo kaj la politikaj elitoj kondamnis la atakon, oni pruvis, ke la ekstrem-dekstro estas bone enradikigita en la respublikana partio (duono de la usona balotantaro). Aliflanke pluis la anoncoj pri estontaj juraj procesoj kontraŭ atakestroj kaj specife kontraŭ Trump mem, kiu la saman matenon de la atako instigis siajn sekvantojn al tio.
Verbasko
La genro nombras ĉirkaŭ 250 speciojn, kiuj nature troviĝas en Eŭropo kaj Azio. Speciale en la mediteranea areo la genro estas bone reprezentata.
Diversaj specioj estas importitaj en Amerikon, Aŭstralion kaj Havajon.
Boa Esperança (Minas-Ĝerajso)
Boa Esperança estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Varginha. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1869.
9472 Bruges
9472 Bruges estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la flandra urbo Bruĝo (Brugge, Bruges).
Sergej Borisov
Sergej Makaroviĉ Borisov (pseŭdonomoj Saŝa Ĉjornij, Makar Ŝljaĥovskij, Pjotr, Segej; 04.10.1884 - 11.02.1910) estis grava Rusia anarkiisto kaj revoluciulo.
Biografio
30.09.1904 Sergej Borisov estis arestita dum laborista kunveno. Dum aresto provis rezisti per armiloj, kio estis unua okazo de armita rezisto en Rusia anarkiista movado. Li estis juĝita en Odesa juĝa ĉambro 16.03.1905 (unua juĝproceso kontraŭ Rusia anarkiisto en 20-a jarcento) kaj kondamnita je 4 jaroj de bagno. Jam sekvan tagon post kondamno eskapis el prizono kaj fuĝis eksterlanden.
En decembro 1905 kontraŭleĝe revenis al Odeso kie provis krei novan grupon, sed en fino de februaro 1906 ree fuĝis pro danĝero de aresto. Laŭ rememoroj de kamaradoj, ekde printempo 1906 Sergej Borisov aperis en Ekaterinoslav (nuna Dnipro), kie iĝis unu el gvidantoj de loka Grupo de anarki-komunistoj. Propagandis en uzinoj, kreis anarkiistajn rondetojn inter laboristoj kaj organizis mitingojn en entreprenoj. Aktivis ankaŭ militagade, organizis kelkajn atencojn kaj malarmigojn de policistoj. Laŭ policaj arkivoj, li revenis en Odeson en junio 1906, kie kreis militgrupon. La grupo trifoje okupis laŭleĝajn presejojn por printi flugfoliojn (la laboristoj eĉ estis pagitaj por laboro), preparis atencon kontraŭ komandanto de Odesa militregiono generalo A.V.Kaulbars kaj eksplodon en Odesa gubernia ĝendarmestrejo.
En septembro 1906 la Ekaterinoslava organizaĵo sendis na Borisov al Svisio por ripozi, sed jam en fino de la jaro li revenis Rusien. En Sevastopol li kreis militgrupon, kiu okazigis kelkajn famajn militaktojn. La plej gravaj el ili estas: organizo de liberigo de kelkaj malliberuloj el Sevastopola prizono 15.06.1907 (estis liberigitaj 15 homoj, inkluzive estonta "ruĝa generalo" Vladimir Antonov-Ovsijenko, ekspropro de poŝta vagono apud Ĥotin je 80 mil rubloj en septembro 1907, du aliaj grandaj eksproproj en Ekaterinoslavo kaj Niĵino.
En septembro 1907 ree venis en Odeson kaj repreparis atencon al Kaulbars. Pro danĝero de amasa aresto la atenco estis demetita kaj la grupo fuĝis en Ekaterinoslav. 25.09.1907 en Verĥnedniprovsk la anrkiistoj ekspropris na ĉ. 60 mil rubloj en poŝtejo kaj kun tiu mono fuĝis en Svision. Per sia granda aŭtoritato Borisov atingis unuiĝon de du rusaj elmigrintaj anarki-komunistaj grupoj La Ŝtormobirdo («Буревестник») kaj La Ribelulo («Бунтарь») en unu grupon kun nomo La ŝtormobirdo kaj finance helpis eldoni samnoman ĵurnalon. Estis unu el aŭtoroj de proklamo Pri la kunveno («К вопросу о съезде»), kiu asertis ke la anarkiista movado estas en krizo, parte pro manko de organizeco kaj unueco kaj parte pro granda kvanto de provokistoj, kaj do necesas krei multajn lokajn anarki-komunistajn organizaĵojn, liberigitajn de provokistojn kaj personoj kiuj malhonoras la movadon; post tio oni planis organizi tut-Rusian kunvenon kaj krei unuitan Anarkiistan federon.
En novembro-decembro 1907 Sergej Borisov iris tra urboj de Svisio kaj Francio por krei na Milita Internacia Trupo de Anarki-Komunistoj, kiu venu en Rusion por agado. Laŭ planoj oni kreu militan organizaĵon en suda Rusio kun centroj en Kievo, Ekaternioslavo, Odeso kaj Ĥarkivo, komencu amasan anarkiistan propagandon kaj preparu ribelon de laboristoj en grandaj industriaj centroj kaj de matrosoj en Nigromara floto. Krome, estis planitaj kelkaj grandaj teroraktoj, inter aliaj eksplodo en Tut-Rusia kunveno de minej-industriistoj, mortigo de kelkaj guberniestroj kaj aliaj.
Chełmno
Chełmno (aŭ Chełmno nad Wisłą, ĝis 1920 Culm an der Weichsel , 1940-45 Kulm) estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando.
Sergej Borisov
Biografio
En decembro 1907 Borisov organizis transigon de granda kvanto de armiloj kaj kontraŭleĝa literaturo trans Rusian limon, alvenon de kelkdek militistoj kaj en januaro 1908 mem venis en Odeson. Baldaŭ li transloĝiĝis en Ekaterinoslav, kie el malgrandaj anarkiistaj rondetoj, travivintaj andon de arestoj en aŭtuno 1907, sukcesis krei unuitan anarkiistan organizaĵon kaj renovigi anarkiistan propagandon inter laboristoj kaj studantoj. Borisov ankaŭ sukcesis organizi kontraŭleĝan presejon, bomban laboratorion kaj reton de konspiraj loĝejoj. Kelkfoje li iris al Odeso kaj Sevastopol por propagandi kaj organizis eksproprojn el ŝtata kaso kaj komercŝipo "Rumjancev" en Odeso. Donis monon kaj literaturon por lokaj grupoj de sudo de Rusio.
Chełmno
La urbo situas sude de Vistulo je proksimume 30 km nordoriente de Bydgoszcz. Chełmno estas sidejo de la samnoma distrikto Chełmno (powiat chełmiński) kaj havas 20 600 loĝantojn. En la Mezepoko la urbo apartenis al la Hansa Ligo. Ĝis 1920 la urbo apartenis al Prusio kaj al la Germana Regno, de tiam al Pollando.
Sergej Borisov
Biografio
19.02.1908 Borisov iris el Ekaterinoslav al Sevastopol por organizi eskapon de milit-aktivisto "Nikolaj", kondamnita por mortigo. Sed antaŭ alveno de Borisov "Nikolaj" jam mortigis sin, kaj Borisov iris retroen al Odeso. Dum sia manko en Odeso, Borisov estis denuncita far provokisto konata kiel "B.Londonskij", kaj baldaŭ post reveno en Odeso en februaro 1908 estis arestita. Dum du jaroj daŭris juĝenketo. En decembro 1909 Odesa portempa tribunalo kondamnis lin por mortpuno pro ekspropro de 24.10.1907. En februaro la sama juĝo aldonis al mortpuno ankoraŭ 10 jarojn de punlaboro pro proceso de Milita Internacia Grupo. Dum publika juĝo Borisov faris grandan oracion pri celoj de anarki-komunistoj. En 11.02.1910 Sergej Borisov estas pendumita.
Chełmno
eta|300px|maldekstra|La [[Hansa Ligo ĉirkaŭ la jaro 1400
Veszprémvarsány
Veszprémvarsány [vesprEmvarŝAnj] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Pannonhalma.
Chełmno
]]
Veszprémvarsány
Situo
Veszprémvarsány situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Győr-Veszprém. Pannonhalma troviĝas 18, Zirc 23, Győr 30, Veszprém 40 km-ojn.
Tour de France 2019
La Tour de France 2019 estas la 106-a Tour de France.
Laponemberizo
La Laponemberizo, Lapona emberizo aŭ Lapona longspurulo, Calcarius lapponicus, estas malgranda surgrundomanĝanta birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Longspuruloj.
NGC 61B
NGC 61B (aliaj indikoj — PGC 1085, NGC 61-2, MCG -1-1-63, VV 742) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Laponemberizo
Aspekto
La Laponemberizo estas fortika birdo, kun dika flava beko de semomanĝulo. La somera masklo havas nigrajn kapon kaj gorĝon (foje eĉ supran bruston), blankan okulstrion kiu foje kovras la okulareon aŭ foje ekas malantaŭ ĝi, etendas al la nuko, ĉirkaŭas la vangon kaj poste la gorĝareon, brunan nukon, blankecajn subajn partojn kun nigra strieco en flankoj, kaj tre striecan griznigran dorson. Aliaj plumaroj havas pli senmarkan oranĝecbrunan kapon, pli brunan dorson, kaj helbrunajn nukon kaj flugilmarkojn. La kruroj estas malhelgrizaj.
Ekologio
La plej komuna flugalvoko estas akra "prrrrt" kutime antaŭata de pli nazeca "tiiŭ". Dum reproduktado ili elsendas pli mildan "dujjiii" sekve de paŭzo kaj "triiiuuu"; ambaŭ sonoj alterne.
Vivaldi
Vivaldi povas esti:
(19094) 1979 MR6
(19094) 1979 MR6 estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
2269 Efremiana
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan sciencfikcian verkiston kaj paleontologon Ivan Antonoviĉ Efremov (cirile Иван Антонович Ефремов).
Sankta Lukaso (Karlovy Vary)
La kapeleto de sankta Lukaso (ĉeĥe Kostel sv. Lukáše) estas preĝejo en Karlovy Vary, en Ĉeĥio.
Ĝi estis konstruita antaŭ la fino de la 19-a jarcento (precize la konstruaĵon oni komencis la, kaj la ĝi estis jam konsekrita), laŭ projekto de doktoro Mothes el Lepsiko. Iniciatintoj estis angloj, kiuj venadis tiam por kuracado.
Interesa estas la turo.
En 1996 oni pritraktis la rekonstruon, kiun bezonis ĉefe la tegmento.
Gyhum
Gyhum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Lucé (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Joseph Goebbels
Joseph GOEBBELS, en esperanto Jozefo GEBELSO (naskiĝis la 29-an de oktobro 1897 en Rheydt (ekde 1975 parto de la urbo Mönchengladbach; mortis la 1-an de majo 1945 en Berlino per sinmortigo) estis ministro de propagando en nazia Germanio kaj la plej efika propagandisto de naziismo kaj totala milito. Li estis la aŭtoro de la slogano „Ein Volk, ein Reich, ein Führer“ (unu popolo, unu regno, unu gvidanto).
Deveno kaj junaĝo
Joseph Goebbels naskiĝis en severe katolika etburĝa familio. Li akiris bazan klerecon en greka-katolika lernejo, kaj poste li studis historion kaj literaturon en la Universitato de Hajdelbergo.
Goebbels kaj la unua mondmilito
Goebbels dum la unua mondmilito rifuzis soldatiĝi pro la malsana kruro, mallongigita sekve de poliomjelito. La korpa stato markis Goebbelson por la tuta resto de la vivo. Li ĉiam klopodis eminentiĝi per alia maniero, per sia intelekta fono. Li konsciis sian mankon kaj en publiko li prezentiĝis kiel „burĝa intelektulo“. Goebbels, kiu ne plenumis la idealon de sana, blondhara norda viro, klopodis tiun ĉi mankon kompensi per siaj ideologia fanatikismo kaj radikalismo. Ano de Nacisocialisma Germana Laborista Partio (NSDAP) li fariĝis en la jaro 1922.
Goebbels, „la malgranda doktoro“, estis malamiko de natura talento, li emfazis la rasan demandon, li malamis la judojn, li estis absolute cinika, li havis vicon da kompleksoj kaj li malamis ĉiujn, kiuj havis alian opinion ol li mem. Li malŝatis siajn aŭskultantojn, sed li kapablis aŭskulti ilin, kiam li havis la impreson, ke li povus eluzi tion iel.
En la jaro 1924 li verkis du librojn de politika publicistiko: „Briefe an Zeitgenossen (Leteroj al samtempuloj) kaj „Die zweite Revolution“ (La dua revolucio).
En la jaro 1925 li estis komerca manaĝero de NSDAP kaj fine de aŭgusto li estis jam ĉefa kunlaboranto de Gregor Strasser. Goebbels redaktis la periodaĵon „Nationalsozialistische Briefe“.
En la jaro 1927 li demagogie avertis en siaj prezentoj antaŭ la danĝero de ruĝa Berlino. Li eluzis dum tio plene sian profundan kaj potencan voĉon kaj sentime li misuzis primitivajn homajn instinktojn. Goebbels estis senlaca agitanto kun donaco paralizi siajn oponantojn per murda kombino de malamo, kalumnioj kaj aludoj. Goebbels sciis mobilizi la timon de senlaboruloj en la tempo de ekonomia krizo, kiam li ludis per naciaj sentoj kun absolute malvarma kalkulo.
Goebbels profunde malŝatis ĉian homecon. Li preferis misadon, malamon kaj disvastigadon de veneno. Li kapablis manipuli homamason per tekniko de amasa konvinkado, kio rezultis en balota sukceso de NSDAP en la jaro 1932, kiam Goebbels estis rolinta ĉefan rolon dum realigo de Hitler en centron de politika agado. Pro siaj meritoj li estis rekompencita la 13-an de marto 1933, kiam Hitler nomis lin Regna ministro de publika klereco kaj propagando. Joseph Goebbels do akiris absolutan regon super ĉiuj amaskomunikiloj kiaj radio, gazetaro, publikigo de libroj, kino kaj alia arto.
Goebbels baldaŭ „celigis“ kulturvivon direkte al nazia ideo, kiam li uzis propagandon, premon kaj „purigon“ de arto en nomo de nacia idealo, li subigis eldonistojn kaj ĵurnalistojn al ŝtata kontrolo, li forigis ĉiujn judojn kaj politikajn oponantojn el ĉiuj influaj postenoj. La 10-an de majo de 1933 li organizis grandan riton de „bruligado de libroj“ en Berlino, kie en grandaj fajrejoj estis bruligataj libroj de judoj, marksistoj kaj pluaj „ĝenaj“ aŭtoroj.
"Kristala" nokto
Dum kvin jaroj Joseph Goebbels laboris atenteme, ĝis kiam la nazia reĝimo ne fiksis siajn poziciojn ne akirinte la internacian postenon. Lia vera sinteno montriĝis dum Kristala nokto (Kristallnacht) el la 9-a je la 10-a de novembro de 1938, kiun li mem organizis post sia incita parolo dum renkontiĝo de partiaj gvidantoj en munkena Altes Rathaus. La Kristala nokto estis komenco de sangaj perfortaĵoj kontraŭ judoj. Pli malfrue Goebbels estis unu el ĉefaj farintoj de la „Fina solvo“ kaj en la jaro 1942 li persone inspektis deportadon de judoj el Berlino en koncentrejojn. Goebbels opiniis, ke judoj kaj ciganoj estas senkondiĉe neniigendaj.
Goebbels kaj virinoj
Goebbels kuracis siajn kompleksojn de korpe trafita homo ne nur per la „solvado“ de juda demando, sed per persista klopodo je la favoro de belaj virinoj. En la jaro 1937 li klopodis je favoro de ĉeĥa aktorino Lída Baarová, kiu tiutempe vivis kun Gustav Frölich. Goebbels tiutempe invitis Baarovon en la plej diversajn sociajn eventojn. Pli malfrue li invitis ŝin ankaŭ en sian vilaon en Bogensee, kie li montris al ŝi sian amon. Baarová skribis en sia taglibro, ke por amoro devas esti du, kaj se virino ne volas, nenio okazos. La intereso de Goebbels tamen imponis ŝin kaj ŝi samtempe timis lin. La 16-an de aŭgusto de 1938 Magda Goebbels (edzino de Goebbels) plendis pri sia edzo ĉe Gvidanto. La Gvidanto aŭskultis la 24-an de oktobro de 1938 Goebbelson rompante lian reziston. Goebbels obeeme rezignis pri ideoj al eksedziĝo kaj foriro el la funkcioj.
Goebbels kaj la dua mondmilito
Dank‘ al sia rapida pensado kaj fulmorapida agado matene la 20-an de julio 1944 li sukcesis izoli perfidulojn de la reĝimo en Ministerio por milito helpe de taĉmentoj fidelaj al la nazia reĝimo. Mallongtempe post tio la Gvidanto nomis lin Ĝenerala plenrajtigito por la totala milito.
Goebbels tiel ĉi akiris ampleksajn plenrajtojn kaj li rekte influis la civilan loĝantaron kaj li ankaŭ povis transŝovi laborforton interne de la armeo. Goebbels kreis militan ŝparprogramon evoluigante fortan premon al la civila loĝantaro. Tiutempe jam Germanio staris rande de ruiniĝo kaj estis tro malfrue mobilizi pliajn fortojn. Fine de la milito Joseph Goebbels fariĝis unu el la plej proksimaj sekvantoj de Hitler, kaj la lastajn tagojn de la milito li pasigis kun sia familio en la fuorto de la Gvidanto sub la Regna kancelierejo. Kiam Goebbels komprenis, ke la nazioj bruligis malantaŭ si ĉiujn pontojn, li estis simile kiel Hitler senĉese pli multe fascinita de imago de apokalipso. Oni notas, ke senpere mortonte li proklamis: „Kiam ni estos mortintaj, la mondo ektremu!“
Interesaĵoj
3.11.1939: Post la germana invado en Pollando Joseph Goebbels raportis al Hitler pri sia vizito al Varsovio kun la demando ĉu publikigi fotojn de la detruoj: ''Estas plusoj kaj minusoj de tia decido. Plusoj konsistas en ŝoka impreso'' - laŭ lia rekomendo Hitler fermis la muzeon al Józef Piłsudski en Varsovio.
Kumikyoku Nico Nico Douga
Kumikyoku Nico Nico Douga(組曲『ニコニコ動画』 [kumikjoku nikoniko dōga]) estas japana serio de Medley Muziko. Ĝi estas ankaŭ la titolo el unu ero de la serio.
Resumo
En 2007, Japana videouzanto de Nico Nico Douga, nome uzanto Ŝimo (しも) faris ĉi tiun medley. Li elektis famajn muzikaĵojn en Nico Nico Douga.
Aludo
http://dic.nicovideo.jp/v/sm500873 (Pri Kumikyoku Nico Nico Douga/Japana)
4466 Abai
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Abaj" en honoro de la kazaĥa poeto kaj filozofo Abaj Kunanbajuli (cirile : Абай Құнанбайұлы, 1845–1904), konata ankaŭ sub la rusigita nomo "Abaj Kunanbajev" (Абай Кунанбаев), tradukisto al la kazaĥa lingvo de la ĉefaj verkoj de la ruslingva literaturo, rigardita kiel la fondinto de la kazaĥa literaturo.
Bengalaj hinduoj
Bengalaj hinduoj (বাঙালি হিন্দু) estas etnaj Bengalanoj kiuj estas sekvantoj de Hinduismo, kaj indiĝenaj de Bengalio nome regiono de la Hindia subkontinento. Bengalaj hinduoj parolas la bengalan lingvon, kiu estis klasita kiel parto de la Hindarja lingvaro kaj aliĝas al la tradicioj de Ŝakta kaj Vaiŝnava de sia indiĝena religio, nome Hinduismo.
Bengalaj hinduoj estas en Barato el 62 al 63 milionoj, dum en Bangladeŝo el 12 al 15 milionoj, depende de la fontoj kaj la censoj.
Endre Dózsa
DÓZSA Endre (do:ĵa) estis hungara publicisto, verkisto naskita en Póka la 13-an de januaro 1857 kaj mortinta en Koloĵvaro la 3-an de marto 1944. Li estis la filo de Dániel Dózsa.
Kariero
Endre Dózsa studis en Marosvásárhely kaj Budapeŝto; de 1901 ĝis 1918 li estis vicdepartementestro de departemento Kolozs. De 1910 li estis ano de KZST. Kiel prezidanto de ErIrT li estis unu el gvidintoj de konservativaj verkistoj.
Albert Gellért
GELLÉRT Albert (gele:rt) estis hungara kuracisto naskita en Póka la 5-an de februaro 1894 kaj mortinta en Segedo la 6-an de oktobro 1967.
Kariero
Gellért Albert studis en Koloĵvaro kaj Segedo. De 1921 li laboris en la instituto anatomia, histologia kaj evoluscienca de universitato, de 1936 li estis privatprofesoro, publika eksterordinara profesoro, de 1940 publika ordinara profesoro, poste ĝis 1967 ketedrestro, dekano (1942–43; 1949–50; 1958–60). Intertempe li laboris en Parizo (1933), Graz (1934) kaj Vieno (1939). Lia anatomia muzeo estis ankaŭ mondskale rekonita.
Poliénas (stacidomo)
Poliénas estas franca stacidomo sur linio Valence -, situanta en Poliénas, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki
La Atombombadoj de Hiroŝimo kaj Nagasako estis nukleaj atakoj sur la Japana Imperio dum la Dua Mondmilito. Dum la fina stadio de la Dua Mondmilito, Usono eksplodigis du atomarmilojn sur la japanaj urboj Hiroŝima kaj Nagasako la 6-an kaj la 9-an de aŭgusto 1945, respektive. Usono faligis la bombojn post ĝi atingis interkonsenton kun Unuiĝinta Reĝlando, kiel postulita de la Interkonsento de Kebekio. La du bomboj mortigis 129,000–226,000 personojn, el kiuj plejmultaj estis civitanoj. Unualoke oni volis ĵeti atombombon sur Kokura (小 倉 市, Kokura-shi). anstataŭe sur Nagasako, sed estis tro nuba super la urbo Kokura tiun tagon.
Japanio anoncis sian kapitulacion al la aliancanoj la 15-an de aŭgusto 1945, ses tagojn post la bombado de Nagasako kaj la sovetunia militdeklaro. La 2-an de Septembro, la japana registaro subskribis la kapitulacion, kio efektive finigis la Duan Mondmiliton. La etika kaj jura justigo por la bombado estas ankoraŭ debatita ĝisnune.
Poliénas (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki
Historio
En la fina jaro de la milito, la Aliancanoj prepariĝis por tio kio estis antaŭvidita kiel tre kosta invado de la Japania ĉeftero. Tiu iniciato estis antaŭita de konvencia kaj bombada kampanjo kiu detruis 67 Japanajn urbojn. La milito en Eŭropo estis finita kiam Germanio subskribis sian kapitulacon la 8an de Majo, 1945. Kiam la Aliancanoj turnis sian atenton al la Pacifika Fronto, la Japanoj frontis la saman faton. La Aliancanoj alvokis por senkondiĉa kapitulaco de la imperiaj japanaj armitaj fortoj en la Pocdama Deklaro la 26an de Julio, 1945 — la alternativo estus "tuja kaj forta detruo". La Japanoj malakceptis la ultimaton kaj la milito pluis.
Sanatorio Richmond
Sanatorio Richmond estas ripozloko en Ĉeĥio.
Poliénas (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Valence - Moirans (908000).
Vilonya
Vilonya [vilonja] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Veszprém.
Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki
Historio
Ĉirkaŭ Aŭgusto 1945, la Projekto Manhattan de la Aliancanoj estis produktinta du tipojn de atombomboj, kaj la 509a Komponita Grupo de la Usona Aerarmeo (USAAF) estis ekipita per la specializita Silverplate versio de la Boeing B-29 Superfortress kiu povus liveri ilin el Tiniano en la Nordaj Marianoj. Oni mendis atombombojn uzotajn por kvar japanaj urboj la 25-an de Julio. La 6-an de Aŭgusto, unu el la B-29 bombaviadiloj nomata Enola Gay faligis la uranio-enhavan atombombon Little Boy sur Hiroŝima. Tri tagojn poste, la 9-an de Aŭgusto, la plutonio-enhava atombombo Fat Man estis faligita fare de alia B-29 sur Nagasako. Ambaŭ bomboj tuje detruegis siajn celojn, ĉar atombomboj estas multe pli potencaj ol aliaj specoj de bomboj. Dum la venontaj du aŭ kvar monatoj, la akraj efikoj de la atoma bombado mortigis el 90,000 al 146,000 personoj en Hiroŝima kaj 39,000–80,000 personoj en Nagasako; preskaŭ duono de la mortoj en ĉiu urbo okazis la unuan tagon. Grandaj nombroj de personoj plue mortis pro la efikoj de bruloj, radiadaj malsanoj, kaj aliaj vundoj, komponitaj el malsanoj kaj malsato, dum multaj monatoj. En ambaŭ urboj, el kiuj plejmultaj estis civitanoj, kvankam Hiroŝima havis grandan militistan soldataron. Japanio kapitulacis al la Aliancitaj ŝtatoj la 15-an de aŭgusto. Japanio subskribis la kapitulacpaperon la 2-an de septembro. Tio oficiale finis la Pacifikan Militon kaj Duan Mondmiliton.
Vilonya
Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj sub monto 253 m-ojn alta, laŭ rojo nomata Séd [ŝEd], laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Lepsény-Veszprém. Berhida troviĝas 6, Balatono 7, Veszprém 15, Enying 30 km-ojn.
Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki
Strategio
Hiroŝimo kaj Nagasako estis elektitaj pro pluraj kialoj. Unue, ambaŭ grandurboj ne estis taŭgaj por fajrobombadceloj, plejparte pro la riverdeltoj malhelpantaj la fajroŝtormojn esti tre efikaj. Due, ambaŭ grandurboj havis terenojn kiuj disponigis bonan mezuradon por difekto kaŭzita de la atombomboj. Tria kaj finfine, ambaŭ grandurboj enhavis strategian personaron kaj instalaĵojn; Hiroŝimo estis la ĉefsidejo de la dua Generala Armeo kaj 5-a Dividado kun 40,000 japanaj batalistoj postenigitaj ene de la limo de la grandurbo, kaj Nagasako enhavis du grandajn Mitsubishi armilojn kaj multaijn aliajn mez-al-malgrandajn laborrenkontiĝojn kaj plantojn disponigantajn decidajn militkomponentojn por la milita maŝino de Japanio. En ambaŭ grandurboj, ĉar kun aliaj japanaj grandurboj, tiuj celoj situis tra kla urbo kaj proksime de civilaj hejmoj, lernejoj, kaj temploj. Ekzemple, almenaŭ 54% de la mortoj en Hiroŝimo estis batalistoj kaj sklavlaboristoj dum 72% de la mortoj en Nagasako estis militaj industriodungitoj kaj sklavlaboristoj.
Etikaj konsideroj
La vasta plimulto de la homoj diras ke la atombomboj fakte ŝparis multajn vivojn, vidita el longa perspektivo, ĉar ĝi malhelpis la invadon de Japanio. Post la bomboj, Antaŭ la bombado, Japanio volis kapitulacii je la kondiĉo ke ĝia registaro plu estus en funkcio, sed Usono diris, ke la japana imperiestro povus resti en povo, sed la japanoj devis obei la ordonojn de usonaj soldatoj lokitaj en Japanujo, igante ĝin okupata teritorio. Usono tiam invadis la japanan insulon Kyūshū, nomita Operation Olympic. Pli da homoj estintus mortigitaj sur ambaŭ flankoj en plena batalo en Japanio. Kelkaj diras ke la bombadoj ne estis necesaj. Homoj daŭre kverelas pri tio. Neniu atombombo iam estis uzita en batalo ekde la 9-a de aŭgusto 1945.
La decido uzi atombombojn sur Japanio estis farita post analizo montris ke pli ol miliono da homoj - militistoj kaj civitanoj - mortus se Japanio estintus invadita fare de la aliancanoj. La atombombado, ŝoka kaj senprecedenca, fakte paliĝis en komparo kun la Operacio Meetinghouse (fajrobombado de Tokio inter la 9-a kaj la 10-a de marto 1945), kiu mortigis 100,000 civilulojn kaj detruis 3,91 km2 (16 kvadratajn mejlojn) en ununura nokto. Sen la nukleaj armiloj, Usono turnintus al fajrobombado kontraŭ Hiroshima kaj Nagasako, kiu kaŭzus la saman damaĝon, sed ne kaŭzintus la psikologian ŝokefikon de nukleaj armiloj.
Parte pro la atombombadoj, post la milito Japanio adoptis la tri ne-nukleajn principojn kiuj postulas i.a. ke Japanio ne povas krei aŭ provi akiri nukleajn armilojn.
En Esperanto
Okada Haru priskribis siajn spertojn tuj post la atombombado en Hiroŝimo.
Ankaŭ s-ino Kiriake Ĉieko transdonis siajn personajn spertojn pere de artikolo de Hori Jasuo.
Ĉar la jaro 2020 atestas la 75-jariĝon de la atombombado sur Hiroŝimo (la 6-an de aŭgusto 1945) kaj Nagasako (la 9-a de aŭgusto 1945) tiuj datoj restas gravaj okazoj por primediti la gravecon de paco por la mondo kaj efektive agi por ĝi. Kadre de la Monda Festivalo de Esperanto, Universala Esperanto-Asocio proponas al la esperanta komunumo la virtualan ekspozicion “Hiroŝimo-Nagasako: 75 jaroj por paco”, inaŭgurita dum la Virtuala Kongreso de Esperanto (de la 1-a ĝis la 8-a de aŭgusto 2020). Vidu la eksterajn ligilojn.
Interesaĵoj
Kelke da tagoj pli frue, la 1-an de aŭgusto 1945, ĉ. 800 strategiaj usonaj bombaviadiloj B-29 ĵetis 6 mil tunojn da fosforaj bomboj super 4 japanaj urboj kaj naftejo de Kaŭasaki - la plej granda aeratako dum la dua mondmilito.
Vilonya
Historio
La unua mencio devenis el 1369. Vilaĝservo estas poŝto.
Famuloj
En Vilonya naskiĝis:
Sanatorio Richmond
La tuta komplekso - tio signifas ne nur la konstruaĵo, sed ankaŭ ampleksa ekstera park-areo, kun multaj pitoreskaj anguloj, plastikoj, statuoj, lagetoj kaj similaj ornamaĵoj, apartenas al la plej idiliaj bancentroj de la urbo. La tuta komplekso ekestis iom post iom ekde la komenco de la 19-a jarcento. Kelkfoje ĝi estis rekonstruata, kaj fine oni ĝin adaptis laŭ projekto de viena profesoro Bohrmann.
En la Richmonda parko troviĝas ankaŭ cervo (statuo de cervo), kiu ankaŭ estas videbla sur multaj bildkartoj, kiujn la vizitantoj forsendadas hejmen.
Erzsi Paulay
Biografio
Erzsi Paulay akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1904. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis, poste ŝi eksedziniĝis. En 1923 ŝi denove edziniĝis, en la sama jaro ŝi eterne forlasis la teatran vivon, tamen ŝi ricevis la titolon eterna membro de la Nacia Teatro. Ŝia dua edzo estis itala diplomato, tial ŝi akompanis lin en la tuta mondo.
Atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki
Eksteraj ligiloj
(eo) Virtuala ekspozicio Hiroŝimo-nagasako: 75 jaroj por paco - memore (kun fotoj)
(eo) Virtuala ekspozicio Hiroŝimo-nagasako: 75 jaroj por paco - klerige
(eo) (eo) Prelego de Osioka Taeko, Ne plu Hiroŝimon: atesto de atombombito – Virtuala ekspozicio Hiroŝimo-Nagasako: 75 jaroj por paco, YouTube
(eo) Prelego en YouTube de Joanne JOHNS pri ICANN
Lucé (Eure-et-Loir)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Lucéens.
30055 Ajaysaini
30055 Ajaysaini estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ajay Saini, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Acton-Boxborough Regional High School de Acton (Masaĉuseco).
Credit Suisse
Credit Suisse AG (CS); ("Svisa Kredito", fruanome Schweizerische Kreditanstalt aŭ SKA) estas grava svisa banko kun ĉefsidejo en la svisa germanlingva urbo Zuriko, en Svisujo.
Fondinto
Fondinto estis la fama Alfred Escher.