cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merce Cunningham
En oktobro 2005 Cunningham ricevis la Premion Imperia Princo Tamakacu en Tokio. En Francio, li estis nomumita Komandoro de la Ordeno de la Artoj kaj de la Literaturo en 1982 kaj unue Kavaliro (1989) kaj poste oficiro (2004) de la Honora legio.
Anĵeliko
Anĵeliko (Anjelika) estas projekto de naturalisma planlingvo bazita sur la angla lingvo. Ĝin proponis A. Halliner en 1929. Ŝajne temas pri provo simpligi la ortografion de la angla.
Kastelo Malberg
La kastelo Malberg estas baroka kastelo en la komunumo Malberg en la distrikto Bitburg-Prüm, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Sobotovice
La municipo situas proksime de aŭtostrado D52, konstruita ĉi tie sur restaĵoj de nefinita eksterteritoria aŭtostrado Vieno-Vroclavo (la tn. Aŭtostrado de Hitle). La katastran teritorion de la municipo trafluas rojoj Syrůvka kaj Šatava.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1258.
Béla Tóvölgyi
TÓVÖLGYI Béla [pr. tovoeldji] Vitályos estis hungara aktoro, teatrestro naskiĝinta en Felsőcsernáton la 24-an de decembro 1850 kaj mortinta en Szeged la 29-an de majo 1923.
Kariero
Béla Tóvölgyi ludis en provinco, longtempe en trupo de Ignác Krecsányi. Li ankaŭ direktis teatron. Inter 1903 kaj 1905, respektive en 1906–07 li estis ano de la teatro de Koloĵvaro. Li aperis en epizodrolojn.
Anglido
Anglido estas internacia planlingvo proponita de H. E. Raymond el Kalamazoo (Miŝigano), Usono, en 1927. Estas kompromisa esperantido. Eble estus miksaĵo de la Angla kaj Ido. La aŭtoro proponis ankaŭ Esperidon, Espidon, kaj Aspiranton.
Ĝi ricevis la bibliotekan kodon 413.91 "1927" de Biblioteko Butler.
Montferrer
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montferrerois.
79896 Billhaley
79896 Billhaley estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona muzikisto Bill Haley (1925–1981) naskiĝinta en Miĉigano. Li formis sian muzikgrupon "The Comets" en 1952, kiu helpis lanĉi la rokenrolan eraon per sia registrado Rock Around the Clock en 1954. La, "The Comets" spektaklis ĉe la Jet Propulsion Laboratory por celebri la sukceson de la misio Deep Impact.
András Török
Kariero
András Török ekde 1978 ĝis 1987 li estis ano de la teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureş. En 1987 li fariĝis aktoro en Hungarujo de Nacia Teatro Kisfaludy. Li ludis en pluraj rumanaj filmoj.
Șușca
Șușca [ŝuŝka] (hungare: Sisak) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Moldova Nouă, proksime de Danubo. En 1910 ĝi havis 725 loĝantojn (rumanoj, serboj), en 1992 509 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1717. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Pojejena.
László Weinek
László Weinek [lAslO vejnek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weinek László estis hungaria germano, astronomo, profesoro, membro (korespondanta (1877)) de Hungara Scienca Akademio. László Weinek naskiĝis la  en Buda, li mortis la  en Prago.
Biografio
László Weinek apartenis al la germana minoritato de la lando. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon kaj doktoriĝon en 1869/1870 en Universitato de Vieno. Li estis familia edukisto en Gödöllő, poste li plulernis en universitatoj de Berlino kaj Lejpcigo helpe de stipendioj. En 1873 li estis ĉefo pri observado de Venuso (planedo) en Schwerin, en la sekva jaro li estis vicekspediciestro en Kergelenoj. La ekspedicio ankaŭ tie fotografadis trairadon de Venuso antaŭ la Suno. Ekde 1875 li laboris en observatorio de Lejpcigo, ekde 1883 de Prago. En la lasta urbo li ankaŭ instruis en la germanlingva Universitato de Karolo. Li kreis mapon pri Luno, la datenojn li ĉerpis el sistemaj observado kaj fotografado. Li vivis ĉefe eksterlande, tamen li sendis hungarlingvajn kontribuojn al Hungario.
NGC 4825
NGC 4825 (aliaj indikoj — MCG -2-33-70, PGC 44261) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Elektra tensio de Planck
Ĝi egalas al
kie c estas lumrapideco en vakuo;
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.
Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas VP = 1,04295 · 1027 V ± 0,00005 · 1027 V.
Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto G. Relativa necerteco de VP preskaŭ egalas al tiu de G dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck.
Tom Cooper (biciklisto)
Tom Cooper (1874–1906) estis ĉampiona konkurencisto per biciklo de la 1890-aj jaroj kaj frua aŭtokonkurenca ŝoforo. Li estas bone konata pro sia rivaleco kun Major Taylor same kiel pro sia posta laboro kun Henry Ford kaj kun Barney Oldfield. Formante teamon Henry Ford li produktis la kuraŭton de 80+ ĉevalenergio "999" kiun Barney Oldfield kondukos al la venko en konkurenco en Oktobro 1902.
Kilmarnock
Kilmarnock (Cille Mheàrnaig) estas granda urbo de East Ayrshire, Skotlando, kun populacio de. Ĝi estas la dua plej granda urbo en in Ayrshire, nur post Ayr. La Rivero Irvine fluas tra ties orienta sekcio, kaj la Kilmarnock-rojo trapasas ĝin, per la nomo 'Bank Street'. Kilmarnock estas ofte mallongigita populare al 'Killie'.
Kilmarnock estas konata tutmonde ĉefe pro la publikigo de la unua libro de Robert Burns, kiu estis konata kiel The Kilmarnock Edition, kaj estas tre rara nuntempe.
Haloveno en Kilmarnock
Haloveno en Kilmarnock estas festata je ne la 31-a de oktobro, sed je la lasta vendredo de oktobro, ĉar oni ricevas salajrojn vendrede, do la infanoj esperas ekhavi pli bonajn dolĉaĵojn.
Censo de Argentino
La ŝtata ento respondeca pri la realigo ekde 1869 de la nomitaj Censos Nacionales de Población, Hogares y Viviendas en la República Argentina (Naciaj Censoj de Loĝantaro, Hejmoj kaj Loĝejoj) estas la INDEC (akronimo de Instituto Nacional de Estadística y Censos), kiu estas organismo publika kiu havigas la teknikan estrecon de ĉiuj oficialaj statistikoj de Argentino. Tamen la unua popolnombrado estis realigita en 1869, dum la prezidenteco de Domingo Faustino Sarmiento.
La internaciaj interkonsentoj, la Argentina Konstitucio, kaj la valida leĝaro proklamas, ke la censoj realiĝu ĉiu 10an jaron. Tio okazas ekde la censo de 1960, escepte de la censoj de 1990 kaj 2000, kiuj pro buĝetaj tialoj estis prokastitaj unu jaron.
Erzsébet Jámbor
JÁMBOR Erzsébet (ja:mbor) rumania hungara dramistino naskita en Marosvásárhely en 1901 kaj mortinta en Tel Aviv en 1952.
Brda (Slovenj Gradec)
Brda (Slovenj Gradec) ĝi estas unu el la vilaĝoj kiuj formas la municipo Slovenj Gradec en Regiono Karintio, Slovenio. La vilaĝo havas 290 loĝantojn.
Priskribo
Ĝi situas ĉirkaŭ 5 km sudoriente de la Slovenj Gradec. La rivero Mislinja fluas laŭ la okcidenta rando de la vilaĝo. La alteco de la areo estas proksimume 500 m en la okcidento ĝis 900 m ĉe la orienta rando. La tuta areo de la vilaĝo estas 4.1 km².
La apudaj vilaĝoj estas Golavabuka en la nordo, Razborca en la oriento, Dovže en la sudo, Mislinjska Dobrava kaj Turiška vas en la okcidento.
Aveneoj
Aveneoj (Aveneae) estas eksa tribo de la subfamilio Pooideoj. Laŭ hodiaŭa klasifiko, la genroj de la ekstribo Aveneoj estas nun parto de la tribo Poeoj.
Schwemsal
Schwemsal ĝis fino de la jaro 2009 estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de januaro estas parto de la tiam fondita komunumo Muldestausee en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 677 loĝantojn.
Aveneoj
Priskribo
La glumoj estas longaj relative la spiketoj. Spiketoj havas 1-6 floroj, plejofte 1-3. Dorsa kubutoforma aristo estas tipa.
Hu Jia
Hu Jia (nask. 25-a de julio 1973 en Pekino) estas ĉina aktivulo por civilaj rajtoj kaj mediprotekto.
Aveneoj
Genroj
Agrostis, Airopsis, Ammochloa, Ammophila, Amphibromus, Ancistragrostis, Aniselytron, Anthoxanthum, Antinoria, Apera, Arrhenatherum, Avellinia, Avena, Avenula, Briza, Calamagrostis, Chaetopogon, Cinna, Cornucopiae, Corynephorus, Cyathopus, Danthoniastrus, Deschampsia, Deyeuxia, Dichelachne, Dielsiochloa, Echinopogon, Euthryptochloa, Gastridium, Gaudinia, Gaudiniopsis, Graphephorum, Helictotrichon, Hierochloe, Hyalopoa, Hypseochloa, Koeleria, Lagurus, Leptagrostis, Libyella, Limnas, Limnodea, Linkagrostis, Maillea, Metcalfia, Mibora, Nephelochloa, Pentapogon, Periballia, Peyritschia, Phalaris, Pilgerochloa, Polypogon, Pseudarrhenatherum, Pseudodanthonia, Pseudophleum, Relchela, Rhizocephalus, Scribneria, Sphenopholis, Stephanachne, Stilpnophleum, Tovarochloa, Triplachne, Trisetum, Vahlodea
Eksteraj ligiloj
sistematiko
Hu Jia
Vivo
Liaj gepatroj estis 1957 studentoj je la Ĉingŭa-Universitato en Pekino kaj la Nankai-Universitato en Tianĵin, kiam ili estis persekutitaj dum la kultura revolucio kiel „dekstruloj“. Hu Jia mem finis 1996 siajn studojn en komputiko je la universitato por ekonomio kaj komerco en Pekino. Ekde tiam li engaĝiĝis en medioprotektado kaj sanoprotektado. En la malriĉaj regionoj de ĉinio li atentis pri la subprimado de la temo aidoso kaj fondis kun amikoj organizon por medicina antaŭzorgado.
Malgraŭ antaŭaj protestoj de Ĉinio je la 23-a de oktobro 2008 la Eŭropa Parlamento donis la Saĥarov-Premion por mensa libereco al li.
Amnesty International kritikis, ke la kondemnado de Hu kontraŭdiras al la promesoj de pekino, plibonigi la situacion de la homaj rajtoj antaŭ la olimpiaj Ludoj.
Hu Jia estas konvinkita budhano.
Melono (frukto)
Melono estas tropika planto, specio de kukumo (Cucumis melo) kun grandaj globformaj aŭ ovoformaj fruktoj kun sukplena dolĉa karno plejofte flava aŭ verdeta. Ankaŭ la frukto mem nomiĝas melono. Atentu ne konfusi kun la dolĉajn melonojn kaj akvomelonojn.
Melonospecioj
Notinde unu ĉina kulturvario havas esperantan nomon verda stelo. Tiun kulturvarion kreis Huang Yinbao en la 1990-aj jaroj.
Matureco
Matura melono sonoras obtuze kaj kave kiam oni frapas ĝin, malmaturaj melonoj apenaŭ sonoras iel. Kvankam melonoj ankoraŭ maturiĝas post la rikolto, plejbongustaj estas tiuj kiuj finmaturiĝis sur la kampoj. La dolĉa odoro de la frukto estas alia indiko de matureco. Maturaj melonoj estas pli pezaj ol malmaturaj.
La flanko de la melono kiu kuŝis surtere iĝas iel helverdeca, sed la koloro de la ŝelo neniam estas indiko pri la matureco. Bruneca aŭ malseketa tigo estas indikas supermaturecan frukton.
Prefere oni ne manĝu malmaturajn fruktojn, ĉar ili estas laksigaj.
Eksteraj ligiloj
Seed Savers
Johann Matthäus Meyfart
Johann Matthäus MEYFART (naskiĝinta la 9-an de novembro 1590 en Jena - aŭ eble en Waltershausen -, mortinta la 26-an de januaro 1642 en Erfurto) estis germana teologo kaj edifa verkisto.
Vivo
Meyfart frekventis la gimnazion en Gotha, kie i.a. Andreas Wilcke kaj Johann Weitz influis lin. En 1608 li komencis studenti en Jena kaj aliĝis al la rondoj de Wolfgang Heyder, profesoro de etiko kaj politiko. En 1611 li magistriĝis (Magister artium) kaj kontinuigis la teologiaĵojn. Ekde 1614 li studis en Wittenberg ĉe Leonhard Hutter kaj suferis dum tiu tempo pro malsano, malsato kaj malvarmo. En 1616 li iĝis adjunkto ĉe la filozofia fakultato en Jena kaj amikiĝis kun Johann Saubert. Komenciĝis lia profesia kariero en 1617: iĝis li instruisto ĉe la Akademia Gimnazio en Coburg kaj prelegis pri dogmatiko kaj eklezia historio kaj farigis retorikajn ekzercojn. Li eklernejestris en la jaro 1623-a kaj doktoriĝis en teologio en Jena unu jaron pli malfrue. Ekde 1622 daŭre troviĝis fremdaj trupoj en Coburg, kiuj altrenis malsaton kaj malsanojn. Tamen dum la rektorado de Meyfart duobliĝis la nombro de la lernantoj (1623–33). Krom senlaca pedagogia laboro estis en la centro ankaŭ liaj predikadoj kaj verkistado. La sinteno de Meyfart antaŭ la coburg-a duko Johann Casimir kaj ties kortega predikisto Nicolaus Hugo iĝis pli kaj pli kritika. Tial la voko veni Erfurton en 1633 al la teologia fakultato (kiun fondis la sveda reĝo Gustavo la 2-a Adolfo iĝas vera liberiĝo. Li tuj fariĝis dekano kaj en 1634 rektoro. Sekvis du ajroj de splendida floro. Sed en 1635 Erfurto denove katolikiĝis (post la Paco de Prago, 1635): Meyfart devis demisii kaj iĝis simpla paroĥestro. Revenis svedaj taĉmentoj en 1636, sed mono por la restarigo de la universitato ne plu estis. Meyfart restis simpla pastoro kaj krome estro Ministerium theologicum, tio signifas ke li gvidis la pastoraron de la tuta erfurta regiono kiu ampleksis 72 vilaĝojn. Furiozis la pesto de 1635-40 kaj sole en Erfurto mortis 10409 Menschen, do ne tute la duono de la loĝantaro, inter ili ankaŭ pastoroj. Meyfart devis zorgi pri la trejnado de novaj pastoroj, pri la entombigoj kaj la registrado en la katologoj de la mortokazoj. Li malsaniĝis en 1640, devis daŭre kuŝi en lito ekde 1641 kaj mortis en januaro de la sekvinta jaro. Li estis atestanto de 24 militjaroj kun ĉiuj iliaj aĉaĵoj.
Graveco
La verkista kariero komenciĝis per vortbatalaj verkoj pri teologiaj temoj en la imitado de liaj instruistoj Albert Grauer en Jena kaj Balthasar Meisner en Wittenberg. Ili skribis en la latina lingvo kontraŭbatalante la Kontraŭreformacion kredante ke tio plej bone eblus per rimedoj de logikaj dedukto kaj argumentado. Sed en la kuro de la tempo Meyfart agnoskis la avantaĝon skribi en la germana lingvo - kaj havi kiel celogrupon homojn kiuj serĉis spiritan konsolon en malkvieta tempo. Li skribis prozaĵojn kiuj egalis al bonegaj predikoj kaj brilis stile. Tiel estiĝis ankaŭ lia eskatologia trilogio Das himmlische Jerusalem (1627), Das höllische Sodoma (1627), Das Jüngste Gericht (1632). Post kiam la eldonejo Endter el Nürnberg aperigis tiujn verkojn ili ofte represitis ĝis 1710. Andreas Gryphius tre ŝatis ilin. Meyfart ankaŭ skribis kontraŭ la ĉasado de la sorĉistinoj en Christliche Erinnerung, wie das Laster der Hexerey auszurotten, aber in Verfolgung desselben sehr bescheidenlich zu handeln sey; pro la cenzuro en Saksio tiaj skribitaĵoj ne povis aperi. Tamen ili legitis, ĉar en Erfurto ne validis la cenzuraj reguloj de Saksio kaj - sub la ŝirmo de la Svedoj - ankaŭ ne la leĝoj de la laŭforme regantaj majencanoj! Sekve ili povis esti presitaj en 1635. Meyfart tie kun sincera indigno kaj kuraĝe kontraŭbatalas tiajn nejustajn procesojn, simile al la katoliko Friedrich Spee. Kontraŭe al li Meyfart skribis en la germana kaj ne sub pseŭdonimo. Jenas la interesaj vortoj en la fina ĉapitro: Mir ist nicht anders zu Sinnen als wenn Gott mir armen Diener saget: Errette die, so man töten will. Dum la 17-a jarcento neniu eldonisto aŭdacis fari novan eldonon. Nur kiam Thomasius ekbatalis la ĉasadon kontraŭ laŭdiraj sorĉistinoj en 1701 la verkoj povis reaperi.
Dua kulturkritika verko estas direktita kontraŭ la sovaĝiĝo de la universitatoj: Christliche Erinnerung von Erbauung und Fortsetzung der akademischen Disziplin (1636). Meyfart malferme kritikas la laŭ sia opinio kulpantoj- la suveranojn. Lia lingvo estas riĉa kaj plena de movimentoj, sed tamen ofte tro multvorta kaj detalema. Lia vorttrezoro estas eĉ pli ampla ol tiu de Martin Opitz. La plej granda talento de Meyfart kuŝis en ritma prozo. Kelkaj partoj de liaj edifaj verkoj estis stile kaj enhave unikaj en tiu tempo. Paralele li verkis kelkajn ekleziajn kantojn, i.a. Jerusalem, du hochgebaute Stadt.
Lancia Dilambda
La Lancia Dilambda estis aŭtomobilo de la itala firmao Lancia, produktita de 1928 ĝis 1935.
La veturilo
Ĝi estis prezentita en 1929 en Parizo je la ekspozicio Pariza Aŭtosalono 1929. La plej alta rapideco estis 120 km/h kaj la povumo estis 74 kW (101 ĉevalpovumoj).
La dilambda estis tre rapida kaj havis diversajn teknikajn novaĵojn. La motoro havis V-pozicion de la cilindroj kun angulo de nur 24°. Motoro kaj ĉasio estis konektitaj kun tn. silentigaj iloj (germane "Silentblöcke" trad. serĉata). La centrala lubrikado de la ĉasio estis funkciigata per puŝ-butono je la instrumenta panelo. La motor-oleo povis esti replenigita per pumpilo. La radiatoro estis regulita per termostato. Pionira estis la aparta risorto por ĉiu rado. La benzinujo havis portantan funkcion.
Variantoj
Estis tri serioj kun teknikaj ŝanĝoj.
Elstaraj posedantoj
La Dilambda estis uzata de multaj eminentuloj de la 1930-aj jaroj. Inter aliaj de la germana boksisto kaj monda ĉampiono Max Schmeling, Ernest Hemingway kaj Greta Garbo.
Erich Maria Remarque aĉetis ĝin el la mono ricevita el la tre sukcesaj vendoj de sia romano Nenio nova surfronte. En 1933 li fuĝis el Germanio al Francio kune kun Marlene Dietrich kaj skribis pri tio. Lia ekzemplero ankoraŭ ekzistas en bona stato. Dum la inaŭguro de la Remarque-Hotelo en Osnabrück ĝi estis tie ekspoziciita.
Miklós Tóth- Páll
TÓTH-PÁLL Miklós [pr. to:t pa:l] estas rumanuja hungara aktoro kaj reĝisoro naskiĝinta en Marosvásárhely la 11-an de aprilo 1944.
Kariero
Miklós Tóth-Páll ekde 1967 ludis en la teatro de Satmaro. Ekde la okdekaj jaroj li ankaŭ reĝisoris.
Extrema (Rondonio)
Extrema estos municipo de brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 9.847 loĝantojn en 2010.
Maureillas-las-Illas
Maureillas-las-Illas (Morellàs i les Illes) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Maureillanais aŭ Morellasesos.
Taisuke Matsugae
Li futbalis ĉe JEF United Chiba kaj Blaublitz Akita.
Aldfrith
Aldfrith (m. la 14-an de decembro 704 - aŭ eble 705) estis reĝo de Northumbria, Anglio de 685 al sia morto.
Familio
Aldfrith estis filo de Oswiu (reĝo 641-670) kaj irlanda princino Fin, kaj pli juna duonfrato de Ecgfrith, kiu heredis la tronon en 670, de Alhfrith (kiu regis Deira kiel subreĝo de 641, eble al 670) kaj de Aelfwine (kiu regis Deira kiel subreĝo de 670 al 679).
Rilatoj kun la eklezio
Aldfrith estis konfirmaciata de Aldhelm, kun kiu li korespondis, kaj kiu sendis al li libron pri la numerologio de la nombro sep. Li ĝuis la subtenon de gravaj ekleziuloj, kiel Sankta Cuthbert kaj estis amiko de Sankta Adomnan, abato de Iona (sub kiu eble li edukiĝis). Tamen li kaj Sankta Wilfrid, ĉefepiskopo de Jorko, havis iom tempestajn rilatojn: fine Aldfrith ekzilis Wilfrid, kaj, malgraŭ la petoj de la papo, malpermesis ties revenon.
Eksterlandaj aferoj
Ŝajne, dum la regado de Aldfrith, Northumbria plejparte ĝuis pacon kun la piktoj. Eblas ke parte pro la helpo de la piktoj Aldfrith glate altroniĝis. Tamen en 697 aŭ 698 Berht, la ĉefa gerneralo de Aldfrith (kaj ankaŭ de ties antaŭulo Ecgfrith), mortis dum batalo kontraŭ la piktoj.
Estas neniuj informoj pri aliaj bataloj dum la regado de Aldfrith.
En 684, Berht disrabis Irlandon kaj reportis kaptitojn al Northumbria. Post interveno de Adomnan, Alfrith liberigis la kaptitojn.
Aldfrith edziĝis al Cuthburg, fratino de Ine, reĝo de Wessex. Tiel li havis aliancon kontraŭ la kreskanta potenco de Mercia.
Klereco
Laŭ irlandaj fontoj kaj la anglosaksa historiisto Bede, Aldfrith estis klera reĝo. Li aĉetis kontraŭ valora bieno manuskripton pri kosmologio. Klare li alte taksis librojn, kaj Adomnan donis al li libron pri lokoj vizititaj de pilgrimoj. De lia regado al la malfrua 8-a jarcento estis epoko dum kiu Northumbria renomis pro klereco, artoj kaj misiistoj al paganaj landoj de Eŭropo.
Morto
Aldfrith mortis decembron 704 (aŭ eble 705) post longa malsano. Tre mallonge Eadwulf regis Northumbria, subtenate de Sankta Wilfrid, sed post ties forpelo Osred la 1-a, filo de Aldfrith, iĝis reĝo.
Post la morto de sia edzo, Cuthburg iĝis la unua abatino de Wimborne Minster. Ŝi mortis en 718 kaj estis venerata kiel sanktulino.
Andrea Brenta
Andrea BRENTA (1454-1484) estis itala kuracisto, oratoro, filozofo, humanisto, helenisto kaj latinisto, kiu plenumis gravan rolon en la tradukado de grekaj medicinaj traktaĵoj. Li profesoris la grekan kaj la latinan en la Universitato de Padovo kaj estis unu el la unuaj erudiciuloj kiu favoriĝis pro la publika malfermiĝo de la Biblioteko de la Vatikano, en 1475. Bedaŭrinde li antaŭtempe mortis pro pesto.
Vivo
Andreo Brenta estis lernanto de Demetrios Chalkokondyles (1423-1511) en Padovo, en 1463. Pli malfrue li translokiĝis al Romo kiel sekretario de la kardinalo Oliviero Carafa (1430-1511). Tiuepoke li profesoris en la roma studio pri greka kaj latina elokventecoj. En kelkaj el siaj verkoj li lasis siajn vidpunktojn pri la funkcio de la lernejoj: "En Gimnazioj (la studantoj) ne stimuliĝas nek perfektiĝas, sed kontraŭe, ili malbonedukiĝas. Anstataŭ humaneco, modesteco kaj doktrino, ni nur trovas impertinentecon, arogantecon kaj malklerecon, tiamaniere ke post kvin jaroj pli malpli ĉiuj kredos sin oratoroj, juristoj, profesoroj pri dialektiko, filozofoj kaj kuracistoj".
En 1527, Erasmo ricevis leteron de la ĉeĥa hungardevena kuracisto Jan Antonin de Košice (nuna Slovakio) (1499-1549) sugestanta ke la humanisto devus traduki pli da grekaj verkoj de Klaŭdo Galeno, samtempe kritikante la eldonojn de Hipokrato farita de Andreo Kratandro (1490-1540) (Bazelo, 1526) kaj aldonante ke nur la publikaĵoj eldonitaj de Andreo Brenta, Guillaume Cop (1460-1532) kaj Nikolao Leoniĉeno estis bonaj.
La Vatikana Biblioteko posedas grandan kvanton da publikaj prelegoj faritaj de Andreo Brenta samkiel enkondukaj lecionoj rilate al kursoj pri Aristofano. Lia tradukaĵoj de Hipokrato estis unue publikigitaj ne menciante lokojn kaj datojn sub la titolo "Hippocrates de natura hominis" (Pri la naturo de la homoj fare de Hipokrato"). Lia verko "In pentecostem oratio" presiĝis en Romo far Eucharius Silber, post la 18-a de majo 1483.
Metrologio
Metrologio aŭ mezurscienco estas la scienca studo de mezurado. Ĝi establas komunan komprenon de unuoj, ŝlosila por la konekto de la homa agado. La moderna metrologio havas siajn radikojn en la politikaj klopodoj de la Franca Revolucio por normigi la mezurunuojn en Francio, kiam oni proponis longonormigon elprenitan el natura fonto. Tio kondukis al kreado de la decimal-bazita metra sistemo en 1795, establante serion da normigoj por aliaj tipoj de mezuroj. Kelkaj aliaj landoj adoptis la metran sistemon inter 1795 kaj 1875; por certigi kongruon inter la diversaj landoj, la Internacia Buroo por Pezoj kaj Mezuroj (BIPM) estis establita fare de la Metra Konvencio. Tio evoluis al la Internacia sistemo de unuoj (SI) kiel rezulto de rezolucio de la 11a Konferenco Ĝenerala pri Pezoj kaj Mezuroj (CGPM) en 1960.
Metrologio estas dividata en tri bazaj koincidaj aktivecoj. La unua estus la difino de mezurunuoj, la dua la realigo de tiuj mezurunuoj praktike, kaj la lasta la konfirmeblo, kiu ligas la mezurunuojn uzitajn praktike al la referencaj normigoj. Tiuj koincidaj aktivecoj estas uzataj en variaj gradoj fare de la tri bazaj sub-fakoj de la Metrologio. La sub-fakoj estas scienca aŭ fundamenta metrologio, kiu temas pri la establado de mezurunuoj, aplikita, teknika aŭ industria metrologio, la aplikado de mezurado al fabrikado kaj aliaj procezoj en la socio, kaj jura metrologio, kiu kovras la reguladon kaj statutajn postulojn por mezurinstrumentoj kaj la mezurmetodojn.
En ĉiu lando, ekzistas nacia mezursistemo (NMS) kiel reto de laboratorioj, instalaĵoj por gaŭĝado kaj organismoj por atestado kiu plibonigu kaj eltenu ties metrologian infrastrukturon. La NMS temas pri kiom da mezuroj estas farataj en lando kaj ties agnosko fare de la internacia komunumo, kio havas ampleksgaman efikon sur ties socio (ekzemple por ekonomio, energio, medio, sansistemo, fabrikado, industrio kaj konsumfidado). La efikoj de metrologio sur la komerco kaj la ekonomio estas kelkaj el la plej facile observitaj sociaj efikoj. Por faciligi la justan komercon, devas esti interkonsentita sistemo de mezurado.
24976 Jurajtoth
24976 Jurajtoth estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la slovaka astronomo Juraj Tóth, esploristo ĉe la Universitato Komenio de Bratislavo Li studis la diseriĝon de la meteoroidoj, inklude registrado de la eksploda meteorfluo de Leonidoj en 1998 per tut-ĉiela fotado. Li gvidis enketon pri la falo de meteorŝtono de Košice en 2010.
Demjansk (setlejo)
Demjansk estas urbotipa loĝloko en la Novgoroda provinco, Rusio; la administra centro de la distrikto Demjanskij.
Geografio
Demjansk troviĝas sude en la provinco, je 181 km sud-oriente de la Novgorodo. La setlejo situas sur la bordo de la rivereto Javonj. En la setlejo en 2020 loĝis 4211 homoj.
Klimato
En Demjansk la averaĝa temperaturo de januaro estas −9 °C, la averaĝa temperaturo de julio estas +17 °C. La maksimuma temperaturo, registrita en Demjansk, estas +36 °C, la minimuma — −50 °C. Senfrosta parto de jaro averaĝe daŭris dum 120—130 tagoj.
Historio
La unuan skriban mencion de Demjansk oni atribuas al la jaro 1406-a. En la "Listo de rusjaj urboj foraj kaj proksimaj'" ĝi estis menciita kiel Дѣмяна. (Estas la geografia aldono al multaj rusjaj kronikoj; la vorto gorod (город), kiun el la moderna rusa lingvo oni tradukas kiel urbo, tiam povas signifi fortikaĵon). En 2006 oni festas la 600-jariĝon de Demjansk.
La la vilaĝo Demjansk ricevis urban statuson kaj fariĝis administra centro de ujezdo. La Demjansk perdis sian statuson kaj denove fariĝis vilaĝo. La Demjansk ricevis statuson de urbotipa loĝloko.
Jakobo benante la filojn de Jozefo
Jakobo benante la filojn de Jozefo (Jacob zegent de zonen van Jozef) estas ole-pentraĵo de la nederlanda artisto Rembrandt, farita en 1656, kaj nun ekspoziciata en la Kastelo Wilhelmshöhe, Kaselo.
Demjansk (setlejo)
Vidindaĵoj
Je 8 km de Demjansk situas remparburgo, nomata "Princina (Knjaĵna) monto" (ruse Княжна гора, Knjaĵna gora). Unue homoj tie enloĝiĝis en la fino de la 1-a jarmilo a.K., kaj loĝis tie ĝis la 10-a jarcento p.K.
Jakobo benante la filojn de Jozefo
Rembrandt famas pro sia uzado de lumo kaj umbro (chiaroscuro) kaj Jakobo benante la filojn de Jozefo ne estas escepto. Tio altiras la atenton al la ĉefaj roluloj Jakobo, Jozefo, Efraim, Manas kaj Asenath dum malhelas la fono. Precize, ŝajnas ke haloo ĉirkaŭas Efraim dum li estas benata. Rimarkindas ankaŭ la elstaraj koloroj uzitaj de Rembrandt. Flavaj, brunaj kaj ruĝaj havigas al la pentraĵon stilon kiu estas “kaj intima kaj sakra, milda kaj solena”. Fakte la pentraranĝo montras la kvin figurojn lumigitajn en la centro, enkadritaj per forta riĝa koloro de la lito malsupre, kaj malhela fono dekstre, maldekstre kaj supre. Fizike estas diagonalo, kiel en multaj pentraĵoj de Rembrandt formita per la blanka figuro de la benanto al la benato (de maldekstre supre al dekstra malsupro).
Ilona Jancsó
Kariero
Jancsó Ilona estis instruistino en vilaĝo Gyapjú. Ŝi estis kunlaboranto de gazetoj Szilágyság, Szilágysomlyó, A Hírnök.
Atenco en la restoracio Maxim
La restoracio Maxim troviĝas en Haifa, en la nordo de Israelo, kaj la 4-an de oktobro 2003 ĝi fariĝis celo de terorisma atenco, en kiu mortis 21 homoj kaj 51 estis vunditaj. La atenco estis farita de 28-jara palestina virino Hanadi Ĝaradat, kiu eksplodigis sin mem ene de la restoracio. La restoracio estis posedita de judoj kaj de arabaj kristanoj, kiuj laboris kune, kaj estis konsiderata simbolo de paca kunekzisto inter judoj kaj araboj. Inter la viktimoj de la atenco estis 3 araboj, kaj 18 judoj. Inter la viktimoj ankaŭ estis du kompletaj familioj kaj kvar infanoj, inkluzive de dumonata bebo.
La virino, kiu faris la atencon, estis studanta por fariĝi advokato kaj ankaŭ estis membro de la Palestina terorisma organizaĵo nomata "Islama Ĝihado". Ŝia fianĉo, ŝia frato kaj ŝia kuzo estis mortigitaj pli frue de la Israela armeo. Tio gvidis ŝin al la terorisma organizaĵo.
La restoracio estis komplete detruita en la atenco, sed ĝi estis remalfermita post kelkaj monatoj.
Kiel reagon al la atenco, kiu laŭ Israelo estis planita en la oficejoj de la Islama Ĝihado en Damasko, la postan tagon israelaj militaj aviadiloj bombis lokon kiu laŭ la israelanoj estis kampadejo kie oni trejnis teroristojn, en Ein Saheb, en Sirio. Neniu estis mortigita en ĉi tiu bombado. Temis pri la unua fojo kiam la israelanoj bombis lokon en Sirio ekde 1973.
Anti-Babilona
Anti-Babilona aŭ Antibabele estas internacia planlingvo proponita de Halien Magli (eble plumnomo de Gaetano Magli) en 1952, kun elementoj prenitaj el aziaj, afrikaj kaj eŭropaj lingvoj. Ĝi uzas kiel alfabeton la arabajn nombrojn kun punktoj supren aŭ malsupren la ciferoj. Geografiaj nomoj estas anstataŭigitaj per koordenadojn kaj personaj nomoj per la dato de naskiĝo kaj morto.
Magli pensis ke estis inteligentaj vivantoj en aliaj proksimaj planedoj, kiel Marto, kaj oni bezonus logike matematika lingvaĵo por interkomunikigi al ili. Laŭ li, la nombro 365 signifus interplanede Tero, ĉar la Tera jaro havas 365 tagojn, kaj 224 estus logike Venuso.
La aŭtoro konis la projekton Lincos, kiu eble influis lin.
Terafim
Terafim (hebree: תרפים), foje ortografiita per “Terahim” aŭ “Teraphim”, estas hebrea vorto eltirita el la Biblio kie ĝi troviĝas nur subforme de pluralo kaj kies oni ne konas la etimologian originon.
Oni ankaŭ ne konas la precizan signifon de la vorto sed ĝi estas utiligata en la Malnova Testamento reference al la panteono de la ŝemidaj dioj datiĝinte ekde la nomadaj vagaĵoj de antikvaj judoj, tiam diritaj hebreoj, kiel atestas la biblia versio de la Septuaginto same kiel en la multegaj versioj en multegaj lingvoj.
La biblio uzas tiun oftege, en diversaj libroj de diversaj epokoj. Pri Terafim parolas ankaŭ Jozefo Flavio.
Signifo
Laŭ la Rabena literaturo, Terafim havas la sencon de “misfortuna afero.” sed tiu interpreto estas reĵetata de kelkaj ekzegezaj modernaj skoloj: iuj eĉ identigas Terafim kun io simila al la homa kranio. Tamen, la elfosadoj en biblia urbo Jeriĥo ne dokumentis la uzon de tiu tipo de fetiĉo.
Povas esti ke Raĥel al si diris ke mem rajtas preni le Terafim de la familio ĉar ŝia patro uzis trompojn kontraŭ ŝia edzo Jakobo (Gn 31, 14-16). La gravo de Terafim en rilato kun la rajto heredi povus ankaŭ komprenigi kial Labano, patro de Raĥel tiom zorgegis por ilin rehavi prenante kun si ankaŭ siajn fratojn en septaga marŝado por serĉi la forfuĝintojn, (Gn 31:19-30).
Laŭ la Biblio, la ĉiuj Terafim de la malaperis kiam Jakobo ordonis al sian tribanoj de sia karavano forigi ĉiujn fremdajn diojn (Gn 35,1-4).
Traduko de la vorto al la greka lingvo
17-5, 38-14 kaj Hoŝea 3-4. .
Ofteco de la termino en la Biblio
Ĝi aperas multege; la signifo de la vorto, tamen, neniam estas eksplikata en la Biblio, sed deduktaĵoj povas estis konsentitaj pro cirkonstancoj de la uzo en la teksto.
En la Genezo Jakobo prenas la Terafim kaj ilin enfosas en la monto Garizim, kio indikas ligon inter la Terafim kaj pagana religio aramea kiu estis tiam survoje de malaperiĝo;.
La fakto ke Miĥa, kiu adoris Javeon kaj utitligas Terafim (Juĝistoj 17) kaj ke Labano konsideras la Terafim kiel reprezentaĵon de “liaj dioj” ŝajnas indiki ke temis pri bildo de Javeo. .
Laŭ la Biblio, la Terafim estis leĝe malpermesitaj de Joŝija, sed eblas ke ĝia uzo daŭrus en la popola kulturo ĝis la epoko de juda helenismo kaj eĉ pli malfrue. .
Rimarkindas ke en la libro de Juĝistoj la izraelaj triboj, minacataj de malamikoj kaj de porjaveaj predikantoj, devis forlasi la idolajn praktikojn. Oni vidu 10, 6-16.
Notoj
<References/>
Veŝto
Veŝto ĝenerale estas senmanika vira brustvesto, portata sub jako.
Ekzistas pluraj tipoj de veŝto, ekz. trikota veŝto, kuglorezista veŝto, sav-veŝto, atentiga veŝto ktp.
Ĉahbaharo
Ĉahbaharo (persalingve چابهار, laŭ baluĉa lingvo چھبار‎,) estas marhavena urbo kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto Ĉahbaharo en la Provinco Sistano kaj Baluĉistano, Irano. Ĝi estas la plej suda urbego de Irano kaj libera haveno (libera komerca zono) laŭ la marbordo de la Golfo de Omano fondita en 1992. La loknomo signifas: 4 printempoj (komprenu:tutjare estas printempo).
Geografio
Ĉahbaharo situas laŭ la marbordo de Makran.
Historio
Ekzistis fiŝkaptista vilaĝo kaj iama haveno nomita Ti en la najbareco de la nuna Ĉahbaharo jam antaŭ Kristo 2500. Dum konkeroj de Aleksandro la Granda la loknomo ŝaĝiĝis al Tiz, poste denove Ti. Tiu aktiva komerca haveno estis detruita fare de la mongoloj. La portugaloj havis la unuan kolonion en tiu parto ĝis 1621, poste britoj kaj denove portugaloj alvenis. La moderna urba vivo komenciĝis ĉirkaŭ 1970, kiam ĝi estis deklaritaj municipo kaj granda haveno. Moderna mararmea kaj aviadila bazo estis establita.
Ekonomio
Pro la strategia loko Ĉahbaharo estas en fokuso de la irana evoluo. La ekonomiaj sektoroj estas fiŝindustrio kaj komercado. Estas plano fari olean kaj gasan dukton al Pakistano/Afganistano.
Trafiko
Ĉahbaharo estis konektita al sola ĉefvojo al la tutlanda vojreto. Tamen tiu vojo havas branĉon al Pakistano. La urbego havas ankaŭ internacian flughavenon. Ekde 2010 oni konstruas fervojan linion al Pakistano, poste Afganistano.
12835 Stropek
12835 Stropek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝia nomo honoras Václav Stropek, longtempan teknikiston ĉe la Observatorio Kleť.
Pentanalo
Pentanalo aŭ valeraldehido estas organika kombinaĵo el valerata acido rezultanta el kataliza oksidigo de la pentanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun akra odoro uzada kiel nutro-aldonaĵo, gustigilo, kemiaj sintezoj de rezinoj kaj en la akcelado de la kaŭcuka produktado. Ĝi estas irita substanco kiu partoprenas en pluraj kemiaj reakcioj.
Măcești
Măcești (hungare Mátyásmező) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Moldova Nouă. En 1910 ĝi havis 731 loĝantojn (serboj); en 1992 718 (serboj, rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1723. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Moldova Nouă.
Măcești situas ĉe Danubo, kiu konsistigas la landlimon al Serbio. Preskaŭ ĉiu loĝantoj estas serboj. La nacia vojo DN 57, kiu tie pli-malpli sekvas la riveron, trairas la vilaĝon.
Lessac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Prats-de-Mollo-la-Preste
Prats-de-Mollo-la-Preste (Prats de Molló i la Presta) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pratéens.
Ryo Kobayashi
Ryo Kobayashi (小林 亮, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Oita Trinita, Montedio Yamagata kaj Thespakusatsu Gunma.
Asocio pri lingvo-kreado
La asocio pro lingvo-kreado (angle: Language Creation Society, mallongigita LCS) estas organizaĵo starigita por promocii la artefaritajn lingvojn (angle:conlangs) kaj por informi al ĝenerala publiko pri la artefaritaj lingvoj kaj ties komunumoj.
La LCS ankaŭ rolas kiel peranto por la personoj, kiuj serĉas tiajn lingvojn por uzi ilin en siaj fikciaj verkoj (kiaj romanoj aŭ filmoj i.a.) kaj la kreantoj de tiaj lingvoj (angle:conlangers), kiuj volas labori profesie.
Celo
La celo de la LCS estas "promocii la artefaritajn lingvojn kaj la kreadon de tiaj lingvoj per la oferado de helpiloj al lingvo-kreantoj, por ke ili povu publikigi altkvalitajn kaj interesajn verkojn por la komunumo, krei konsciencon pri la artefaritaj lingvoj inter la ĝenerala publiko, organizi la laboron inter profesiaj lingvo-kreantoj kaj personoj kiuj laboras en la industrio pri amuzado kiuj volas aldoni profundecon al iliaj fikciaj mondoj kaj provizii centran lokon por kontaktuloj kaj fidinda informo al tiuj, kiuj volas lerni pli pri artefaritaj lingvoj"
Servoj
Ĝis nun, la LCS estis dungita de HBO, kaj ĝi dungis al David J. Peterson por krei la lingvon dothraki por la televida serio "A Game of Thrones (Ludo de tronoj), bazita sur la libro serio de George RR Martin de epika fantazio nomata A Song of Ice and Fire (Kanto de glacio kaj fajro). Olivier Simon estis elektita de LCS por krei "Leosprache"-n por la germana filmo "Der Liebe Leo".
Subteno el la komunumo
La plejmulto da enretaj forumoj de lingvo-kreantoj kaj la komunumoj estas antaŭaj al LCS kaj ne dependas de ĝi. La LCS provizas enretan gastigejon al serio de novaj projektoj por la komunumo, inter tiaj projektoj troviĝas la Conglang-a atlaso pri lingvo-strukturo,ankaŭ arĥivo de retpaĝoj el forpasintaj lingvo-kreantoj i.a., kaj enreta gastado por retpaĝoj pri konstruitaj lingvoj de individuaj membroj.
La LCS ekis podkasto en februaro 2009 La LCS ankaŭ aranĝas la "Konferenco pri lingvo-kreado" proksimume ĉiun duan jaron. Ĝis nun la konferencoj aranĝitaj estas: 2006 (Berkeley, Kalifornio), 2007 (Berkeley, Kalifornio), 2009 (Providence, Rhode Island), kaj 2011 (Groningen, Nederlando).
Membroj
Pluraj membroj de LCS kaj asocianoj estis dungitaj kiel lingvo-konsilistoj. Bill Welden konsilis pri elfaj lingvoj por la filma trilogio de la La Mastro de l' Ringoj. Pluraj membroj havas diplomiĝon pri lingvistiko, kaj kelkaj laboras nuntempe en projektoj sub konfidencaj akordoj.
Vidu ankaŭ
Interlingvistiko
Eksteraj ligiloj
(angla) Oficiala retejo de la Language Creation Society
(angla) The Wierd History of Invented Language, filmeto, YouTube
Johann Heinrich Besser
Johann Heinrich BESSER (naskiĝinta la en Quedlinburg, mortinta la  en Hamburgo) estis germana librovendisto kaj eldonisto.
Vivo
La filo de evangelia pastoro ellernis librovendadon ĉe C. E. Bohn en Hamburgo. Dum la tria lernoknaba jaro li jam gvidis filion en Kiel. Poste li iris Lepsikon, kie li konatiĝis kun Friedrich Christoph Perthes. Kiam Perthes estis fondinta la vendejon en Hamburgo en 1796 li pensis ankaŭ pri la establo de scienca legadokabineto kiu perus komunikon literaturan kaj intelektualan inter Germanujo kaj Britio. Ĉar li mem ne sentis sin kapabla fari la estradon kaj demandis Besser ĉu li volus. Besser por tio prepariĝis studante ĉe la universitato kaj la biblioteko de Göttingen. La plano ne realiĝis, tamen Besser iĝis kompaniano de Perthes. La malfacilaj sortobatoj de la milita jaro 1799 kaj la mankantaj enspezoj de la katastrofa jaro 1806 malriĉigis kaj Perthes kaj Besser. Sed la trankvila karaktero de Besser faciligis la postvivon de tiuj fijaroj, kaj ekde 1811 la vendejo reekfloros. Tio daŭris ĝis la eksplodo de la Hamburga ribelo (1813).
Besser estis inter la plej lastaj kiuj forlasis la urbon en la 1-a de junio. La kuna librovendejo konfiskitis fare de la francoj kiel ankaŭ la aliaj posedaĵoj de Perthues. Lia domo ekuzitis kiel kazerno. Al Besser ebligus reveni kaj tenadi la vendejon sub la propra nomo - sed li rifuzis kaj preferis resti eksterlande kun sia amiko Perthes. En 1814 ambaŭ rekolektiĝis en Kiel por rekonstrui la hamburgan vendejon. Ili volis post tri jaroj repagi ĉiujn monajn ŝuldojn. Baldaŭ poste Besser iris en Brition por fari nodi novajn kontaktojn, Perthes intencis novan komencon vendistan kaj eldonistan Hamburgon kaj post du jaroj ĉio denove funkcias bone tiuloku.
Foriro de Perthes
Post la retiriĝo de Perthes, kiu iris en 1822 al Gotha, Besser posteulis kune kun la bofrato Wilhelm Mauke. Post la morto de Besser Mauke sole tenadis la librovendejon. En 1836 la filo besser-a, Rudolf Besser iĝis nova kompaniano ĝis 1853. En 1865 liaj filoj Alfred Mauke kaj Wilhelm Mauke ekkompanianis kaj la nomo de la firmao ŝanĝiĝis en W. Mauke Söhne vormals Perthes, Besser & Mauke. Post la morto de Alfred Mauke (1871) la firmao aĉetitis de Heinrich Wichern kaj Gustav Fischer. Fischer ĉesigis la kunlaboron en 1877.
Fonto
Rudolf Schmidt: Deutsche Buchhändler. Deutsche Buchdrucker. Band 1. Berlin/Eberswalde 1902, p. 59-60, kio legeblas tie chi interrete.
Ilona Tóth Kovács
TÓTH-KOVÁCS Ilona, Cs. [pr. to:t kova:ĉ] estas rumanuja hungara aktorino, kantistino naskiĝinta en Oradea la 27-an de marto 1927.
Kariero
Tóth-Kovács debutis kiel amatorulino kaj en jaroj 1950–1952 ŝi kantis en ĥoro de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo kaj poste ĝis 1977 ŝi estis aktorino de la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea.
20497 Mařenka
20497 Mařenka estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento), nemalproksime de Prago.
Humenné
Humenné, hungare Homonna, germane Homenau estas urbo en Slovakio, en Regiono Prešov, en Distrikto Humenné, kies distriktejo estas. La nomo signifas ŝedo aŭ garbejo.
Situo
La urbo situas en valo, laŭ bordo de Laborec proksime de enfluejo de rivero Cirocha, laŭ ĉefvojo kaj fervoja kruciĝo de linioj: Sanok (Pollando) - Medzilaborce - Humenné - Michalovce - Michaľany; Prešov - Humenné kaj ankaŭ loka fervojo Stakčín - Snina - Humenné tra valo Cirocha. Prešov troviĝas 70 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1317, tiam la reĝo donacis tiujn kampojn al familio Drugeth. En la 14-a j.c. ankaŭ klostro fondiĝis, la komunumo iĝis doganejo. Ĝi ricevis urbajn privilegiojn de Johano Hunyadi. Iom poste la loko nomiĝis kampurbo. La husanoj okupis la ĵus konstruitan kastelon, sed Matiaso la 1-a reokupis ĝin. En 1619 okazis batalo inter 2 bienuloj Drugeth kaj Georgo Rákóczi la 1-a. Ferdinando la 3-a donacis al la kampurbo foirorajton en 1638. Korporacio por buĉistoj formiĝis en 1603. Emeriko Thököly akiris la kastelon en 1684, kiun sekvis familioj Zichi (ziĉi), Althan, fine Andrássy. En 1874 la fervojo inter Budapeŝto-Pollando atingis la urbon. En 1910 loĝis en la urbo 4508 da homoj (1724 hungaroj, 1389 slovakoj kaj 952 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Zemplén, al distrikto de Homonna, kies distriktejo estis. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, fine parto de Slovakio. En 2004 loĝis en la urbo 35 mil homoj.
Famuloj
En la iama Homonna naskiĝis:
Esperanto
En Humenné naskiĝis Oldřich Kníchal.
Mirovice
Historio
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1323.
La historia urbokerno estas ekde 2003 proklamita kiel urba monumentzono.
Partoj de urbo
Naskiĝloko de poeto kaj tradukisto Antonín Klášterský (1866–1938).
127515 Nitta
127515 Nitta estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana-usona astronomino Atsuko Nitta, signifa kontribuantino al la Sloan Digital Sky Survey.
Voltaggio
Voltaggio estas komunumo de Italio.
Roes
Roes estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Ĝis junio 2014 la loĝloko estis parto de administra komunumaro nomata Verbandsgemeinde Treis-Karden, kiu tiam malfondiĝis - ekde la 1-a de julio 2014 ĝi apartenas al pligrandigita komunumaro Kaisersesch.
M64
Pri la aliaj signifoj de "M64" vidu artikolon M kun nombro.
M64 (Messier 64, aliaj indikoj — NGC 4826, ZWG 130.1, UGC 8062, KARA 559, MCG 4-31-1, IRAS12542+2157, PGC 44182) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pioniroj de la estonto
Pioniroj de la estonto estis semajna infana programo, debutita la 13-an de aprilo, 2007 kaj jam finita/malpermesita en junio samjara. Ĝi estis spektebla en la palestina televida stacio de Hamas, Al-Aksa TV.
La programo estis islamorientita, plena je malamo al Usono, Israelo kaj la okcidenta kulturo. Ĝi propagis la islaman vivon kaj adoris la armilan batalon kontraŭ la judoj.
Pro la internaciaj protestoj jam dekomence volis silentigi la malamo-disseman programon. Tio fine sukcesis komence de julio, kiam oni radiis la lastan programeron.
Reynès
Reynès (Reiners) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Neuerburg (burgo)
La burgo  Neuerburg estas  burgo  aŭ  fortikaĵo  en la okcidenta  Ejfelo  en la valo de la rivero Enz (Prüm)  supre de la urbo  Neuerburg en la distrikto Bitburg-Prüm, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Jacob van Wijngaarden
Jacob VAN WIJNGAARDEN (naskiĝis la en Velsen) estis nederlanda fandforna laboristo, detalkomercisto, komunisto kaj esperantisto en laboristaj rondoj.
Persona vivo
Jacob van Wijngaarden estis frato de Agatha Elisabeth van Wijngaarden, kiu ankaŭ estis maldekstrulo (laŭ la nederlanda prienlanda sekreta servo en 1950 eĉ maldekstra ekstremisto), esperantisto kaj sekretario de la nomota loka grupo Frateco. Van Wijngaarden edziĝis kun Catharina Kartman, kiu ankaŭ estis ekstreme maldekstra esperantisto.
Jacob kaj Catharina van Wijngaarden loĝis antaŭ la Dua Mondmilito sub la adreso Assumburgstraat 18 kaj postmilite sub Kerkstraat 2 en Beverwijk.
Reynès
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Reynésiens, Reinesencs.
Jacob van Wijngaarden
Esperanta vivo
Van Wijngaarden estis ano de la Sennacieca Asocio Tutmonda, la Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE) kaj loka Beverwijk-a esperanto-grupo Socialistische Arbeiders-Esperantogroep "Frateco" ( Socialista Laborista Esperanto-Klubo "Frateco"). Kune kun Gerrit Paulus de Bruin Van Wijngaarden estis la redakta komisiono de la jubilea libro de FLE Jubileumboek 1911-1936.
Politika vivo
Antaŭ kaj post la Dua Mondmilito Van Wijngaarden estis ano de la Komunista Partio de Nederlando (CPN), la Nederlanda Societo por Seksa Reformo kaj la Internacia Labor-Oficejo (ILO). En 1925 la similnoma Johan van Wijngaarden, delegito de CPN kaj Nacia Sekretariejo de Laboro en Moskvo, vojaĝis tra Sovetunio kaj prelegis pri tiu sperto en Beverwijk je la. Por ne konfuzi la du revoluciulojn, Jacob mallongigis sian nomon per Jac. van Wijngaarden.
Ekde la li estis prezidanto de la Beverwijk-a Bellamy-Societo. Ene de la internaciaj Bellamy-aj rondoj Van Wijngaarden propagandis la uzon de Esperanto. Li estis redaktoro de la internacia esperantlingva Bellamy-organo Ekonomia Egaleco.
Pioniroj de la estonto
En la fina epizodo - la 29-an de junio 2007- Farfur estis mortbatita fare de juda agento (teroristo), kiu volis akiri dokumentojn pri agro, nemoveblaĵo, konfistkitaj fare de la judoj dum la ŝatfondo.
Ĉeftombejo de Gotha
La Ĉeftombejo de Gotha (germane: Hauptfriedhof Gotha, aŭ Friedhof V) estas la plej granda de ses ankoraŭ funkciantaj tombejoj en Gotha. Ĝi situas en la nordoriento de la urbo.
Historio
Ankoraŭ antaŭ la malfermo de la malnovaj tombejoj (inter 1874-83; la laste fermita estis la - ne jam videbla - Tombejo IV ĉe Galberg) oni ekaranĝis la ĉeftombejon en 1878 malproksime de la urbocentro ĉe la fino de Langensalzaer-strato. Ĉar ĝi estis la laste konstruita de tiam ankoraŭ funkciantaj aliaj 4 ĝia alia nomo estis Tombejo nr 5. Pro kreskantaj bezonoj de pligrandiĝinta enloĝantaro la tombejo hodiaŭ estas granda je 18,35 hektaroj (pligrandigoj estis en 1908 kaj 1920).