cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dua Pola Korpuso
Decembre 1943 transportita al Italio. Kiel parto de la brita 8-a Armeo, partoprenis la italan kampanjon. En majo 1944 konkeris Gustav-linion venkante en la batalo de Monte Cassino, poste ĉe la Hitler-linio (Piedimonte). Julie 1944 sur marbordo de Adriatiko liberigis Ankonon, aŭguste-septembre trarompis linion de gotoj, oktobre batalis en Apeninoj. Aprile 1945 partoprenis batalon pri Bolonjo. Post la dua mondmilito restis en Italio en la konsisto de okupaciaj armeoj. En 1946 transportita al Britio. Plimulto de soldatoj restis inter elmigrantaro kaj eniris Polan Korpuson de Prepariĝo kaj Dislokiĝo. En 1947 la korpuso estis malfondita.
Formigo kaj instruado de la korpuso
Kreita la 21-an de julio 1943 el oficiroj kaj unuoj de Pola Armeo en Oriento surbaze de la ordono kaj direktivoj de Supera Komandanto, armea generalo Władysław Sikorski el la 16-a kaj 29-a de junio 1943, en norda Irako, en la regiono de Kirkuk. Komandantaron de la Armeo en Kampo oni alinomigis al komandantaro de la Dua Pola Korpuso. Aŭguste kaj septembre 1943 la korpuso estis transgrupigita al suda Palestino kaj dislokigita en divresaj lokoj kaj regionoj. Sur la tereno de Palestino la korpuso estis subigita al komandanto de la brita 9-a Armeo, generalo Williamowi Holmesowi. La brita flanko indikis terminon de batalpreteco je la 1-a de januaro 1944. Komandanto de la korpuso, generalo Władysław Anders konservis la postenon de la komandanto de la Pola Armeo en Oriento.
Novembre oni komencis transgrupiĝon de la korpuso al Egiptio. La tuta korpuso dislokiĝis 30 km okcidente de havenurbo Ismailia. Ĝi ricevis novan armilaron kaj plenan ekipaĵon. La 12-an de decembro 1943 la unuaj taĉmentoj estis transportitaj al haveno Taufig kaj surŝipigitaj. Sekvan tagon oni ŝarĝis la ŝipon per peza ilaro. La 14-an de decembro 1943 la ŝipo eniris al Sueza kanalo kaj vespere atingis Port Said, kie restis dum la sekvanta tago. Vespere la 16-an de decembro 1943 la ŝipo eliris de Port Said kaj la 21-an de decembro 1943 atingis havenon Taranto en suda Italio.
Provinco Niassa
La provinco Niassa situas en la nordo de Mozambiko. Ĝi havas areon de proksimume. Sur ĉi tiu areo vivas ĉ. (stato 2017) homoj.
La ĉefurbo de la provinco Niassa estas la urbo Lichinga kun proksimume loĝantoj. Niassa estas la plej granda kaj plej fekunda provinco de Mozambiko, sed samtempe ankaŭ la plej maldense loĝata. Post la sendependiĝo de la lando en la jaro 1975 estis provita, translokigi homojn el aliaj provincoj al Niassa. Ĉi tiuj provoj tamen restis sensukcesaj. En 1980 Niassa havis nur loĝantojn, 16 jarojn poste la loĝantaro estis taksata je  homoj.
NGC 2239
NGC 2239 (aliaj indikoj — NGC 2244, OCL 515) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2239, NGC 2244.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ambivere
Ambivere [ ambivere] estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Mapello, Palazzago, Pontida kaj Sotto il Monte Giovanni XXIII. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Zenono de Verono, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Daniel Tammet
Sinestezio
Senti nombrojn kiel kolorojn aŭ sensacojn estas bone dokumentita formo de sinestezio, sed la detaloj de la aparteco, kiel Tammet mense imagas nombrojn, estas neordinaraj. Li diras ke en lia menso ĉiuj entjeroj ĝis dek mil havas sian propran unikan formon, koloron, konsiston kaj sensacon. Li kapablas intuicie "vidi" la rezultojn de kalkuloj kiel sinesteziajn pejzaĝojn sen konscie mense peni, kaj li povas "senti" ĉu nombro estas primo aŭ komponita nombro. Li priskribis sian bildigon de 289 kiel aparte hida, 333 kiel aparte alloga, kaj pi kiel bela. 6 ŝajne ne havas apartan bildon. Tammet ne nur vorte priskribis siajn viziojn, sed ankaŭ kreis pentraĵojn: akvarela bildo de Pi.
Tammet estas temo de dokumenta filmo en Britio titolita The Boy With The Incredible Brain ("La knabo kun nekredebla cerbo"), kiu estis unue dissendita sur la brita televidkanalo Five Channel, la 23-an de majo 2005. . La filmo montris kelkajn elstarajn momentojn de lia recitado de pi, lian unusemajnan studadon de la islanda, lian renkontiĝon kun, la vera mondfama erudicio-sindromulo el kiu inspiriĝis Dustin Hoffman por sia rolo en la filmo Rain Man. En iu momento Peek ĉirkaŭbrakumas Tammet-on kaj diris al li: "Iam vi fariĝos same granda kiel mi" al kio Tammet respondis: "tio estis mirinda komplimento, al kiu oni aspiru".
Pi
Tammet estas la eŭropa rekorda recitanto de pi kun 22 514 pozicioj en 5 horoj kaj 9 minutoj. . Tiun recitadon li faris profite de  National Society for Epilepsy (NSE = Nacia Societo por Epilepsio) okaze de la pi-tago, tio estas la 14-an de marto 2004 en la Muzeo pri Scienchistorio en Oxford (Britio). . NSE estis elektita kiel ricevonto de la profitoj ĉar Tammet spertis epilepsion en infanaĝo. Li mem konjektas ke liaj apartaj kapabloj iel rilatas al lia epilepsio. Profesoro Allan Snyder el la Australian National University diris pri Tammet: "Erudiciuloj kutime ne povas klarigi al ni kiel ili faras tion kion ili faras. Tio simple venas al ili. Daniel ja povas. Li priskribas tion kion li vidas en sia kapo. Pro tio li estas interesveka. Li povus esti la Rozeta ŝtono. "
Poligloto
Tammet sciigas ke li parolas 11 lingvojn nome: n, n, n, n, n, n, n, n, n, n, kaj n.
Tammet kapablas lerni novajn lingvojn ege rapide. Por tion pruvi por dokumenta filmo de televido Channel Five, Tammet ricevis defion lerni la n en daŭro de nur unu semajno. Sep tagojn poste li montriĝis en la islanda televido konversacianta en la islanda lingvo. Lia instruistino pri la islanda diris ke tio estis "ne homa" kaj "genia".
Esperanto kaj planlingvoj
Li aparte ŝatas la n ĉar ĝi estas vokalriĉa. Tammet estas konstruanta planlingvon nomitan Mänti (el la finna vorto por pinarbo). Mänti havas multajn ecojn de la finna kaj de la estona, kiuj ambaŭ estas finn-ugraj lingvoj. Li ankaŭ aŭtoras aliajn planlingvojn Uusisuom kaj Lapsi.
Pri Esperanto kiun li eklernis ĉ. 2003 li interalie diris:
Mi esperantiĝis unue antau kelkaj jaroj, de leganto [legante] frazojn esperantajn rete. Ĝi estas interesa lingvo kaj facilega lerni [facilege lernebla], kun multaj vortoj de la lingvoj europaj [eŭropaj]. Kelkafoje mi ricevas e-poŝtojn skribata [retmesaĝojn skribitajn] esperante de uloj de tutaj [ĉiuj] partoj de la mundo [mondo]. Esperanto estas lingveto, sed vere internacia! Se vi volas lerni pli pri la lingvo Esperanto, skribu la vorto [vorton] 'esperanto' en serĉilo kaj vi trovos multaj mil de [multajn milojn da] paĝoj
En forumo "Conlang", kie estas diskutataj plej diversaj planlingvoj, Tammet defendis sian projekton Uŭsisuomo komparante ĝin al Esperanto, kaj sin al Zamenhof : Mi opinias Esperanton tute netaŭga. Unue, mi opinias, ke ĝi aspektas malbelege. Aliflanke ĝi aspektas kiel dishakita latina aŭ bastardigita formo de hispana kaj aliflanke la diversaj diakritiloj kaj signoj igas ĝin maltaŭga por enigo en komputilajn lingvojn, tekstprilaborilojn kaj la reton, kiu estas la plej grava komunikilo en la mondo.
[...] Mi malvolas fari ŝanĝojn al Uŭsisuomo ĉar tio haltigos homojn en lernado de la lingvo. Mi scias ke mi ne lernus lingvon se mi scius ke ĝi devos suferi ŝanĝojn kaj fariĝi tute malsama post 12 monatoj.
Elek Hints (1861-1919)
HINTS Elek (hinĉ) estis hungara kuracisto, direktoro de malsanulejo naskita en Marosvásárhely la 10-an de aprilo 1861 kaj mortinta en Marosvásárhely la 25-an de oktobro 1919. Li estis la patro de kuracisto Elek Hints.
Daniel Tammet
Esperanto kaj planlingvoj
Vi nomas Uŭsisuomon 'alia obskura planlingvo'. Estas utile mencii ĉi tie ke ĈIUJ planlingvoj, inkluzive Esperanton, estas obskuraj por la vasta plejmulto de la homoj en la mondo.
Elek Hints (1861-1919)
Biografio
Elek Hints estis kuracisto de malsanulejo de 1889 en Marosvásárhely, inter 1913–1919 direktoro. Laŭ liaj ideoj projektis la Ŝtatan malsanulejon. Kiel parenco de la familo Bolyai li iniciatis la eltombigon de Farkas Bolyai kaj János Bolyai kaj iliaj tombigoj en komuna tombejo (1911).
Daniel Tammet
Esperanto kaj planlingvoj
[...] Mi opinias ke la Esperanto de Zamenhof estis bonega planlingvo de komencanto. Sekve, mi ne troviĝas en malbona kunesto.
Por esti honesta mi ne interesiĝas en plua studado de lingvistiko. Mi trovis ke multaj lingvistoj estas tedaj, malkuraĝe mordemaj kaj pretendemaj kaj mi scias sufiĉe pri lingvoj el mia propra studado (same kiel Zamenhof) ke mi memfidas por krei kaj promocii mian lingvon.
Mi ne interesiĝas en plibonigo de Uŭsisuomo pro la samaj kaŭzoj kiel Zamenhof larĝe forĵetis petojn por 'plibonigi' Esperanton. La lingvo estas interesa, alloga kaj sufiĉe facile kaj amuze lernebla kaj uzebla por plenumi miajn celojn.
Privata vivo
Tammet kunvivis de 2001 kun sia kunulo Neil Mitchell kiu estas programisto. Ili kune loĝis en Kent kie ili havis trankvilan ordigitan hejman vivon kun katoj, kuirado kaj ĝardenado, kaj preferis sian privatan vivon. Tammet kaj Mitchell kune funkciigis instruan retejon Optimnem, kie ili kreis kaj publikigis lingvokursojn. Tammet publike diskutis pri sia rilato kun Mitchell, pri siaj erudiciaj kapabloj, kaj sia seksa emo. . En 2007 Tammet amike disiĝis de Mitchell kaj renkontiĝis kun Jérome Tabet, 29-jara franca fotografisto, kun kiu li nun kunloĝas en Avignon. Jérome kaj Daniel kune tradukis la duan libron (Embracing the Wide Sky) de Daniel al la franca. Tammet ankaŭ publike sciigis ke li fariĝis kristano kaj estas konvinkita Di-kredanto.
Vidu ankaŭ
Poligloto
Provinco Sainjabuli
La Sainjabuli (laose: ໄຊຍະບູລີ) estas provinco situanta en la nordokcidento de Laoso. Ĝi etendiĝas sur 16.389 km2 kaj havas 381.376 loĝantojn (2015).
En 1904 la areo de la nuna provinco estis cedita de Siamo al la kolonio Franca Hindoĉinio. En 1941 la teritorio estis aneksita de Tajlando, ĉifoje sub la nomo Provinco Lan Xang, sed estis redonita antaŭ la milito en 1946. Ĝi estas la hejmo de preskaŭ ĉiuj domaj elefantoj de Laoso.
Sun Tzu
SUN Tzu (ĉirkaŭ 500 a.K.) estis antikva ĉina aŭtoro. Li skribis la libron "La Militarto". Lia libro estas influa pro sia klarigo de militista strategio.
Fortunát Domokos Boros
BOROS Fortunát Domokos, (boroŝ) estis hungara franciskano, proviciestro, historiisto naskita en Zetelaka la 3-an de junio 1895 en malliberejo de Capul Midia (Distrikto Constanța) la 16-an de marto 1953.
Sun Tzu
La vera nomo de la aŭtoro estas Sun Wu. Sun Tzu estas honora titolo.
Fortunát Domokos Boros
Biografio
Fortunát Domokos Boros enpaŝis la ordenon la 20-an de aŭgusto 1911. La teologion li finis en Vajdahunyad. La 1-an de junio 1918 oni ordinis lin, poste plustudis en Kolozsvár kaj Szeged. Liaj stacilokoj estis la jenaj: Lia diabeto pligraviĝis, li malsaniĝis je pneŭmonio, kaj oni mortbatis lin per ŝovelilo.
Bibliografio
]
Sheryl Sheinafia
Sheryl Sheinafia, naskonome Sheryl Sheinafia Tjokro, naskiĝis la en Ĝakarto, Javo, estas kantistino de nacieco de Indonezio. Ŝi estas la plej juna el 5 gefratoj. La unua muzika instrumento en la studo de la aĝo de 5 jaroj al 11 jaroj estis piano. Interesiĝis por lernado de gitaro.
János Kalmár
János Kalmár [jAnoŝ kalmAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kalmár János estas hungara skulptisto, medalisto. János Kalmár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Kalmár frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis en belarta akademio en Varsovio (1973-1974) kaj Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto (1975-1978). Lia ĉefinstruisto estis Tamás Vígh. Li havis stipendion inter 1983-1986. Li studvojaĝis al Parizo (1983), Londono (1984), Svislando (1989) kaj Barato (1990). En 2011 li akiris sciencan gradon DLA en Hungara Belarta Universitato, poste li vivas kaj laboras plejparte en Parizo. Li ricevis 8 premiojn inter 1983 - 2010.
1-a Sud-Brazila Renkontiĝo de Esperanto
La 1-a Sud-Brazila Renkontiĝo de Esperanto okazis de la 19-a ĝis la 21-a de septembro 1980, en Porto Alegre. La iniciato de tiuj renkontiĝoj venis de la gaŭĉaj esperantistoj kiuj pioniris la efektivigon de tiuj eventoj Sud-Brazilaj. Ĉeestis kiel invititaj partoprenantoj la esperantistoj: Francisco Almada, prezidanto de Brazila Konsilantaro de Esperanto (BKE), kun sia edzino Maria Pozder Almada, redaktorino de BKE-bulteno; Clara de Hess (Argentino); Gilberto A. Silva Velho, redaktoro de la informilo “Esperanto Notícias”; Alberto Barrocas kaj la edzino Heliane Barrocas (Urugvajo); Marlene kaj Salvador Raimundo; Rosane Caramez kaj aliaj. La elstaro de tiu renkontiĝo estis, interalie, la partopreno de gravaj esperantistoj kiel pastroj Bruno Ostropolski (el Oberá, Argentino) kaj Pedro Urbaitis (Litovio), kiuj solene gvidis esperante la dimanĉan meson en la preĝejo “Menino Deus”. Krom la disdonado de libretoj en Esperanto por akompano de la meso, oni prezentis belan junan ensemblon, kies muzika repertuaro estis tradukita al Esperanto de Ivo Sanguinetti.
Asfodelacoj
La plantfamilio de la Asfodelacoj (Asphodelaceae) apartenas al la ordo de la Asparagaloj (Asparagales) ene de la (unukotiledonoj). Kelkaj specioj estas uzataj kiel dekorativa solitera ornamplanto en senfrostaj regiono en parkoj kaj ĝardenoj.
Habito kaj folioj
Specioj de la genro Xanthorrhoea estas ĉiamverdaj, kserofitaj, multjaraj plantoj. La plantoj enhavas flavan, ruĝan aŭ brunan resinon. Multaj plantoj formas dum la jaroj lignan, kelkfoje disbranĉitan trunkon. Ĉe kelkaj specioj la tigo kreskas ĉefe subgrunde kiel rizomo aŭ tubero. Ekzistas anomalia sekunda dikeckresko, kiu kaŭzas ununura kambiumringo. La plantpartoj estas ofte senharaj.
La alternesidantaj kaj spiralforme, bazesidantaj aŭ tigpinte sidantaj kaj sur la tigo en rozetoj sidantaj folioj estas simplaj kaj senpetiolaj. La foliplato estas mallarĝa, liniilforma kununu faski, gresforme kaj depende de la specio mallonga, ledra kaj paralelnervura.La glata folirando havas mikroskope etajn triĥomoj.
Infloresko kaj floroj
Pinte de plej ofte longaj petioloj sidas kunmetitaj infloreskoj el spikoj kun multaj floroj. Ekzistas brakteoj.
Fruktoj kaj semoj
La plantoj de tiu familio formas lignecaj aŭ kartilagaj kapsulfruktoj, kiuj entenas tri ĝis ses semojn. La nigraj semoj havas olean endospermon.
Enhavosubstanco ka kromozomnombro
La planto havas kalcioksalataj-kristaloj. Gravaj enhavosubstancoj estas: cianidino, flavonoloo, kaempferolo, kvercino kaj ĉe kelkaj specioj proantocianidino.
Sistematiko kaj disvastigo
La specioj de la asfodelacoj kreskas en moderaj ĝis tropikaj klimatoj.
Post molekulgenetikaj esploroj dum la lastaj dek jaroj la familioj en la ordo de Asparagaloj (Asparagales) devis esti dividitaj tute novaj. La sistematiko de genro, subfamilio kaj familio estis longe diskutataj. En la literaturo troviĝas multajn nekongruaĵoj. Ĉi tie la sistematiko de Mark W. Chase et al. el la jaro 2009 estas prezentita. La familio de la Xanthorrhoeaceae DUM. estis plivastigita de la iama familio Asfodelacoj (Asphodelaceae) kaj Hemerokalidacoj (Hemerocallidaceae). La familia nomo Xanthorrhoeaceae estis unuafoje pulikigita en 1829 de Barthélemy Charles Joseph Dumortier en Analyse des Familles de Plantes, 60, 62, 103. . tipogenro estas Xanthorrhoea SM. La nomo Ksantoroeacoj (Xanthorrhoeaceae) devenas de la genronomo Xanthorrhoea, kiu devenas de la greka xanthos por „flava“ kaj rhoe por „fluanta“ kaj rilatas al la rezino de la plantoj. En 2017, la nomo Asfodelacoj (Asphodelaceae) estiĝis konservita nomo (nomen conservandum), kaj estiĝis la ĝusta nomo de la familio; la kvara klasifiko de la Angiosperma Filogeneza Grupo ankaŭ sekvas tiun ŝanĝon.
La familio Asfodelacoj konsistas el tri subfamilioj:
La genro Kingia parencas al tiu familio, sed apartenas hodiaŭ al la familio de la Dasypogonaceae.
Apokalipsa horloĝo
La Apokalipsa horloĝo (angle Doomsday Clock) estas simbola horloĝ-sfero kreita en la jaro 1947 (kiam ekis la malvarma milito) kaj ĝi estas prizorgita de la estraro de la Bulteno de Atomaj Sciencistoj (angle Bulletin of the Atomic Scientists) de la Universitato de Ĉikago. Ĝi montras, per analogio, kiom da minutoj restas al la homaro ĝis la meznokto, horo kiu reprezentas la totalan detruon pro milito aŭ nuklea katastrofo.
Tiu ĉi horloĝo aperas en la kovrilo de ĉiuj Bultenaj specimenoj ekde ĝia apero.
La kvanto da minutoj antaŭ noktomezo, estas arbitra mezuro de la grado de nuklea minaco, kiun la Tero suferas. Ĉi horloĝo ĝisdatiĝas de tempo al tempo laŭ la internaciaj streĉitecoj kaj minacoj. La plej streĉa punkto okazis dum 1953, kiam Usono kaj Sovetunio rivalis per ambaŭflankaj nukleaj testoj.
Unuopaj ŝanĝoj
La 17-an de januaro 2007 oni decidis antaŭenirigi ĝin je 5 minutoj pro la nukleaj ambicioj de Norda Koreio kaj Irano, la multobliĝo de nekontrolita radioaktiva materialo en Rusio, la minacoj far al-Kaida, kaj la grandega nuklea kapablo de Usono. Ankaŭ kontribuis la kreska premado favore al nuklea energio kiel alternativo al petrolo, kiam jam pruvitas, ke nia planedo eksperimentas klimatan ŝanĝon, kiu povas havi (kaj jam havis) katastrofajn konsekvencojn. La horan ŝanĝon oficialigis du samtempaj okazaĵoj en Londono kaj Vaŝingtono, kun la ĉeesto de elstaraj scienculoj kiel Stephen Hawking kaj Martin Rees.
Je la 23-a de januaro 2015 estis la horloĝo ĝistatigita al 23:57, la plej alta tempo ekde la jaro 1984. La plialtigo estis farita pro daŭra ekzisto kaj modernigo de nuklea armilaro en Usono kaj Rusio.
Azteka arto
Meksika aŭ azteka arto inkludas la artajn montrojn de aztekoj, inter kiuj estas literaturo, muziko, arkitekturo, skulptarto, pentrarto kaj danco.
Laŭ Francisko Azorín azteka arto estas Arto disvolviĝinta en Meksikio de X-XIV jc.
Čapek
Čapek:
Azteka arto
Arkitekturo
La fakto ke la aktuala ĉefurbo de Meksiko kovras la iaman Tenoĉtitlanon, malhelpas havi klaran vidon kompletan de la arkitekturaj strukturoj kaj ĉefe de la organizado de la spaco en la ceremoniejoj, aŭ de la rilato inter templaj strukturoj kaj la loĝejaj konstruaĵoj. Fakte, la sciaro pri tiu zono limiĝas al kelkaj sektoroj en kiuj oni povis realigi elfosaĵojn nur de limigita karaktero aŭ kie okazis hazardaj trovoj. Tiel la nomita Placo de la Tri Kulturoj, en la kerno de Tenoĉtitlano; la elfosaĵoj en la Ĉefa Templo, en la subgrundo de la Katedralo, aŭ en la laboro por la konstruado de la Metroo, krom kelkaj izolitaj temploj, kiel tiuj de Tenaĝuko aŭ de Sankta Cecilia Akatitlano, kiuj havigas ideon pri kiel estis la temploj en la centra zono de la valo de Meksiko. Al tio aldonendas kelkaj aliaj setlejoj, kiel tiuj de Malinalko, Cempoala, Teopanzolko uax Kalikstlahuaka, kie oni trovis gravajn meksikajn strukturojn.
Sankta Seĝo de Kilikio
La Patriarkejo de la Sankta Seĝo de Kilikio estas la jurisdikcio de la Armena Apostola Eklezio plej aparta, ĉar ĝi estas la sola armena jurisdikcio kiu ne estas sub la regado de la Plejalta Patriarko kaj Katolikoso de ĉiuj armenoj kun sidejo en la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin en Armenio, kvankam ja spirite. La dividiĝo de la du armenaj patriarkejoj ne implicas la ekzistadon de du apartaj armenaj eklezioj aŭ skismo inter ili.
La Plejalta Katolikoso de ĉiuj armenoj translokiĝis al Sizo en 1293, poste, dum la translokiĝo de la patriarka sidejo revene al la antikva en Eĉmiadzin en 1441, la katolikoso de Sizo, Krikor Musabegjantzen, ne oponiĝis, sed li ne forlasis la sidejon, pro tio en Sizo daŭre elektiĝis patriarkoj ĝis la nuntempo.
En 1317 la Armena Patriarkejo de Jerusalemo disiĝis de la Sankta Seĝo de Kilikio.
En 1915 dum la armena genocido, Siso estis detruita. En 1930 la patriarkato estis refondita en Antelias, proksime de  Bejruto, Libano.
Nuntempe ĝia sidejo troviĝas en Antelias, Libano, kaj ĝia jurisdikcia teritorio etendiĝas sur  Sirio, Kipro, Irano, Grekio, kaj kompreneble, en Libano. La Patriarkato de Siso karakteriziĝis pro streĉa historio kun Eĉmiadzin kaj ili ambaŭ havas apartajn jurisdikciojn en Usono, Grekio kaj Sirio. En 1997 la delegacioj de ambaŭ patriarkatoj renkontiĝis en Eĉmiadzin por intenci superi la malsamojn kaj plifortigi la unuecon de la Armena Apostola Eklezio; kun tia celo kreiĝis notkajero por komuna Konstitucio por la Armena Eklezio kun la celo normaligi sur tiuj bazoj, la rilatojn inter Eĉmiadzin kaj Kilikio. Ĉi lasta jurisdikcio havas ĉ. 800.000 kredantojn.
13602 Pierreboulez
13602 Pierreboulez estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Sankta Seĝo de Kilikio
Unu el la lastaj patriarkoj de Kilikio, Garegino la 2-a (1983-1995) Sargsjan estis elektita kiel Katolikoso de ĉiuj armenoj, en la serĉado de la unueco de la armena eklezio.
13602 Pierreboulez
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan komponiston, dirigenton kaj pianiston Pierre Boulez. En sia infanaĝo, li montris grandan kapablon por muziko kaj matematiko. Li malkovris la dekdutonan teknikon kaj verkis atonalan muzikon en stilo "post-Veberna".
(17263) 2000 JL65
(17263) 2000 JL65 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ponto Yanggak
La Yanggak Ponto (양각교), estas voja kaj fervoja ponto en la nordkorea ĉefurbo Pjongjango. Ĝi kunligas la urban distriktojn P'yŏngch'ŏn-guyŏk, Chung-guyŏk kun la distrikto Sŏn'gyo-guyŏk per superpasejo sur la insulo Yanggak kaj estas unu el la ses pontoj en Pjongjango sur la rivero Taedong.
Historio
La ponto estis konstruita en 1904/05 kiel parto de Keigi linio (Kyŏngŭi linio) de Japanio. En la sama jaro oni faris konstruon de Ponto Taedong. La malnovaj pontoj kunigas orientan kaj okcidentan partojn de Pjongjango transirante la riveron Taedong.
Orosia
Orosia [orosja] (hungare: Marosoroszi maroŝorosi) estas vilaĝo en Rumanio apud Luduş. Administre ĝi apartenas al Cuci.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 301 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 199 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1410. En 1451 ĝi estis rumana vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Cumbres Mayores
Cumbres Mayores (Plej grandaj pintoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio. Estas tri najbaraj vilaĝoj en la montara nordo de la provinco kun simila nomo komenca per “Cumbres” kio signifas “Montopintoj”, nome Cumbres de Enmedio, Cumbres de San Bartolomé kaj Cumbres Mayores.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas cumbreños. La censita populacio en 2009 estis de 1.970 loĝantoj kaj la denseco estas de 16,15 loĝ/km².
Situo
Cumbres Mayores estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 711 m; je 144 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 122 km². La geografiaj koordinatoj estas 38º 04' N, 6º 38' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (porkoproduktaĵoj).
Historio
En 1594 Cumbres Mayores formis parton de la Regno de Sevilo en la Sierra de Arroche kaj havis 389 impostopagantajn anojn.
San Miguel Peras
San Miguel Peras estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Miguel Peras. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 273.
Geografio
San Miguel Peras apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3126 loĝantojn. El tiuj estis 1488 viroj kaj 1638 virinoj. La komunumo havas surfacon de 121,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 708 indiĝenoj. El tiuj 551 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 551 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Trenŝipo
Trenŝipo estas malgranda, forta motorŝipo helpanta aliajn por manovro aŭ por savo. Ili laŭcirkonstance gvidas, trenas aŭ puŝas grandajn ŝipojn, kiuj el- aŭ eniras havenojn.
Ekzistas ankaŭ pli grandaj trenŝipoj por treni naftoplatformojn, kiuj kapablas navigacii dum malbonega vetero.
Kelkaj tiaj trenŝipoj atentas pri la martrafiko en la Maniko por fortreni senecese kargoŝipojn kaj aliajn grandajn ŝipojn.
Francaj trenŝipoj
La francaj trenŝipoj estas nomitaj Abeille (abelo):
Fotogalerio
Beagle, trenŝipo ĉe Punta Arenas, Ĉilio
15278 Pâquet
15278 Pâquet estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Reĝlando Kongo
Reĝlando Kongo (en la konga lingvo: Kongo dya Ntotila aŭ Wene wa Kongo) estis bantuo regno en centra Afriko, kiu ekzistis ekde la 14-a ĝis en la 18-a jarcento. Ĝi etendiĝis dum la tempo de la kontaktado kun la portugaloj per 300.000 kvadrataj kilometroj sur partoj de la nunaj ŝtatoj Angolo (tri kvaronoj de ties teritorio), Demokratia Respubliko Kongo (unu kvarono) same kiel Respubliko Kongo (proksimume 1 %). La reĝlando Kongo estis, krom la Reĝlando Lundao, la plej grava centrafrika ŝtato siatempa.
Interlaken West (stacidomo)
Interlaken West ("Interlaken okcidenta") estas fervoja stacidomo en Interlaken, Svislando.
(12338) 1992 XE
(12338) 1992 XE estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).
NGC 2245
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sud-Brazila Renkontiĝo de Esperanto
Sud-Brazila Renkontiĝo de Esperanto estas regiona kongreso de esperantistoj de brazilaj subŝtatoj Rio Grande do Sul, Santa Catarina, San-Paŭlio kaj Paranao.
Listo de Sud-Brazilaj Renkontiĝoj de Esperanto:
Partikla fiziko
Subatomaj partikloj
La fokuso de moderna partikla fiziko estas subatomaj partikloj, kiuj estas pli malgrandaj ol atomoj. Tiuj inkluzivas konsistaĵojn de atomoj kiel elektronoj, protonoj kaj neŭtronoj (protonoj kaj neŭtronoj efektive estas kunmetitaj partikloj, konsistantaj el kvarkoj), krom partikloj produktataj per radiadaj kaj dispersaj procesoj, kiel fotonoj, neŭtrinoj kaj muonoj.
Efektive, la nomo partiklo estas iomete netaŭga. La objektoj studataj en partikla fiziko obeas la principojn de kvantummeĥaniko. Do, ili elmontras ondan-partiklan dualecon, elmontrantaj partiklan konduton en iaj eksperimentaj situacioj kaj ondan konduton en aliaj. Teorie, ili estas priskribataj nek kiel ondoj nek kiel partikloj, sed kiel stataj vektoroj en abstrakta spaco Hilbert. Sekvante la konvenciojn de partiklaj fizikistoj, ĉi tie "elementaj partikloj" signifas objektojn kiel elektronojn kaj fotonojn, kun la kompreno ke tiuj "partikloj" ankaŭ elmontras ondan konduton.
Ĉiu partiklo observita katalogiĝis en kvantuma kampa teorio nomata la Norma Modelo, kiun ofte estas opiniata la plej bona atingo de la partiklaj fizikistoj ĝis nun. La modelo enhavas kvardek sep specoj de elementaj partikloj, iuj de kiuj povas kuniĝi por formi kunmetitajn partiklojn, kiu klarigas la centojn de aliaj specoj de partikloj eltrovataj ek de la 1960-aj jaroj. La Norma Modelo troviĝis akorda kun preskaŭ ĉiu eksperimento farita ĝis nun. Tamen, la plimulto da partiklaj fizikistoj kredas ke ĝi estas malkompleta priskribo de naturo, kaj ke pli fundamenta teorio atendas eltrovadon. Dum lastatempaj jaroj, mezuroj de la maso de neŭtrino produktis la unuajn eksperimentajn deviojn de la Norma Modelo.
Partikla fiziko influegis filozofion de scienco. La reduktismajn ideojn kiuj pelas multa laboro en ĉi tiu fako kritikis diversaj filozofoj kaj sciencistoj.
Historio de partikla fiziko
La ideo ke materio kunmetiĝas el elementaj partikloj ĉeestis almenaŭ ek de la 6-a jarcento a.K.. La filozofan doktrinon de "atomismo" studis antikvaj Grekaj filozofoj kiel Leŭkipo, Demokrito, kaj Epikuro. Kvankam Isaac Newton en la 17-a jarcento pensis ke materio kunmetiĝas el partikloj, estis John Dalton kiu formale deklaris ke ĉio kunmetiĝas el etaj atomoj.
La unua perioda tabelo de Dmitrij Mendelejev en 1869 helpis solidigi la koncepton, ofta tra la 19-a jarcento, ke materio kunmetiĝas el atomoj. Esplorado de J.J. Thomson konstatis ke atomoj kunmetiĝas el malpezaj elektronoj kaj pezaj protonoj. Ernest Rutherford konstatis ke protonoj koncentriĝas en densa nukleo (pli precize, atomkerno). Oni komence kredis ke la nukleo kunmetiĝas el protonoj kaj enfermaj elektronoj (por klarigi la malsamecon inter nuklea ŝarĝo kaj atoma maso), sed poste oni trovis ke ĝi kunmetiĝas el protonoj kaj neŭtronoj.
La 20-a jarcentaj esploradoj de atomkerna fiziko kaj kvantummeĥaniko, kulminanta kun pruvoj de nuklea fendiĝo kaj nuklea kunfandiĝo, kondukis al aktiva industrio de produktado de unu atomo el alia, eĉ iganta ebla (kvankam ne ekonomie efektigebla) la transmutacion de plumbo en oron. Tiuj teorioj sukcese antaŭvidis nukleajn armilojn.
Tra la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, konfuzega sortimento da partikloj troviĝis en dispersadaj eksperimentoj. Tiu estis la tiel nomata "partikla zoo", sed tiu nomo malkonsiliĝis post la formulado de la Norma Modelo dum la 1970-aj jaroj en kiu la granda nombro de partikloj klariĝis kiel kombinaĵoj de pli malgranda nombro de fundamentaj partikloj.
Andalo Valtellino
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Delebio, Dubino, Mantello kaj Rogolo.
Greenville (Suda Karolino)
Greenville ("verdurbo", prononco laŭ sistemo IFA {{{{IFA|ˈɡriːnvɪl}}; loke {{IFA|ˈɡriːnvəl}}) estas urbo de Suda Karolino, ŝtato de Usono. Laŭ la takso de la jaro 2017, ĝi havas {{nombro|68219}} loĝantojn - sekve ĝi estas la 6-a plej granda urbo de la subŝtato laŭ loĝantaro. Greenville estas la plej granda urbo laŭ loĝantaro en la kombinita statiskita areo Greenville-Spartanburg–Anderson, kiu sume laŭ la stato de 2014 havis loĝantaron de {{nombro|1385045}} homoj.
Trakio
Trakio (greke Θρᾴκη, bulgare Тракия, turke Trakya) estas geografia kaj historia regiono en sudorienta Eŭropo, ampleksante sudan Bulgarion, nordorientan Grekion, kaj la Eŭropan parton de Turkio. Trakio troviĝas apud tri maroj: la Nigra maro, la Egea maro, kaj la Marmora maro.
Historio
La indiĝena popolo de Trakio estis hindeŭropidoj nomataj Trakoj. La Trakoj, disdividitaj en diversaj triboj, ne sukcesis formi ian daŭran politikan organizaĵon, ĝis la Odrusia ŝtato fondiĝis en la 4-a jarcento a.K.
La Trakoj frutempe iĝis sub la kultura influado de la Grekoj, sed sukcesis teni sian kulturon kaj lingvon dum pluraj jarcentoj. La Trakoj ankaŭ influis Grekan kulturon -- en Greka mitologio aperas kelkaj Trakoj. Tamen, ĉar la Trakoj ne parolis la grekan, la Grekoj rigardis ilin kiel sovaĝojn. La Grekoj komencis fondi koloniojn en Trakio en la 6-a jarcento a.K.
Trakio sude de la Danubo estis konkerita en la jaro 512 a.K. de la Persa Imperio sub Dario la Granda, kaj regita dum ĉirkaŭ 50 jaroj.
Trakio estis denove konkerita de Filipo la 2-a de Makedonio en la 4-a jarcento a.K.. Makedonio regis super Trakio dum 150 jaroj.
Gábor Koncz
Gábor KONCZ [konc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Koncz Gábor estas elstara hungara aktoro, voĉoaktoro kaj reĝisoro.
Trakio
Historio
En 279 a.K., Keltoj invadis Makedonion, Grekion, kaj Trakion. Ili baldaŭ forpeliĝis el Grekio kaj Makedonio, sed restis en Trakio ĝis la finiĝo de la 3-a jarcento a.K.. El Trakio la Keltoj migris en Anatolion kaj fondis la reĝlandon de Galatio.
Leskovec nad Moravicí
La tuta konstruigita areo samkiel eĉ preskaŭ la tuta teritorio de la municipo situas en Ĉeĥa Silezio, sed kelkaj muelejoj de hodiaŭ inundigita akva rezervujo Slezská Harta, samkiel ankaŭ kelkaj parceloj sur ties suda bordo devene apartenis al katastra teritorio de najbara moravia municipo Bílčice.
Gábor Koncz
Gábor Koncz naskiĝis la 8-an de julio 1938 en Mezőkeresztes.
Leskovec nad Moravicí
Historio
La unuaj mencioj pri la vilaĝo devenas jam el la 13-a jarcento.
La nomo de vilaĝo
La nomo de vilaĝo kelkfoje ŝanĝiĝis. Ĝis la jaro 1920 la nomo estas indikata kiel Spachendorf, ekde la 1921 Špachov, ekde 1925 ĝis 1938 Leskovec nad Moravicí. Post okupo de ĉeĥaj limregionoj en la jaro 1938 tio estis la germana Spachendorf kaj post liberigo en la 1945 denove la ĉeĥa Leskovec nad Moravicí.
Trakio
Historio
Post la 3-a Makedonia milito, Trakio iĝis sub la rego de la Romia Imperio. Trakio (Thracia) restis provinco de Romio ĝis ties disfalo. Poste, Trakio iĝis sub la rego de la Bizanca Imperio.
Bizancio perdis plej da Trakio al Bulgario en la 9-a jarcento, regajnis ĝin in 972, kaj reperdis ĝin en la 12-a jarcento. Dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj, la regiono estis prenita kaj reprenita de Bulgario kaj Bizancio.
Finfine la tutan Trakion la Osmanida Imperio konkeris en la 14-a jarcento, kaj ĝin regis dum kvin jarcentoj.
Trakio denove dividiĝis inter Grekio, Bulgario, kaj Turkio post la Unua mondmilito kaj la disfalo de la Osmanida imperio.
Hajdú-Bihar
Hajdú-Bihar (pron. hajdu'-bihar) estas mezgranda administra unuo en Orient-Hungario. La departemento najbaras norde al dep. Borsod-Abaúj-Zemplén kaj Szabolcs-Szatmár-Bereg, oriente Rumanio, sude al dep. Békés, okcidente al Jász-Nagykun-Szolnok.
Sur ties teritorio post la Trianona packontrakto estiĝis - kun administra centro de Berettyóújfalu- Csonka-Bihar vármegye (Stumpa-Bihar fortikaĵa departemento) kun 60 komunumoj, el kiuj en 1949-50 12 komunumoj - Sarkad kaj ties ĉirkaŭaĵo - venis al la najbara departemento Békés, la pluaj komunumoj formis kun la tiama departementon Hajdú la hungaran departementon Hajdú-Bihar.
Komunumoj de la departemento
En la departemento troviĝas 1 grandurbo (Debrecen), 21 urboj (precipe hajdukaj urboj), 8 grandvilaĝoj, fine vilaĝoj, resume 82. Malgrandaj vilaĝoj apenaŭ estas.
Urboj de la departemento, samtempe subregionaj centroj
Debrecen estas ankaŭ departementejo kune kun departementa rajto.
Remo (persona nomo)
Remo estas vira persona nomo latindevena. Virina ekvivalento estas Remina.
Diverslandaj variantoj
Rémusz, Remus (, , , latine), Rémus , Rémo , Remo , Remolo ,
Greensburg (Kansaso)
Greensburg estas urbo en Kantono Kiowa, en la suda parto de la usona ŝtato Kansaso, Usono. En ĝi situas la kantona sidejo. Laŭ la censo de 2000, la loĝantaro konsistis el 1,574 homoj.
Atrakcioj
En Greensburg troviĝas "Big Well", la plej granda homforte elfosita puto en la mondo. Konstruita 1887-1888 por servi laboristojn en la konstruado de fervojo (Atchison, Topeka & Santa Fe), finkonstruite ĝi profundis pli ol 33 metrojn, kun diametro de preskaŭ 10 metroj. Ĝi provizis la akvon de la urbo ĝis 1932. Poste, oni ekipis ĝin por turismo, ebligante ke depost 1939 vizitantoj povu malleviĝi ĝis la fundo de la puto. Apuda muzeo (detruita de la tornado la 4-an de majo 2007) havas pli ol 450-kilograman meteoriton, kiu verŝajne alteriĝis antaŭ ĉ. 10 000 jaroj.
Tornado en majo 2007
Kaj la ŝtatestro de Kansaso Kathleen Sebelius kaj la uzona prezidento George W. Bush deklaris la kantonon katastrofa zono; tia deklaro havebligas ekstran monon por krizaj helpoj kaj riparado.
Blukapa ruĝvostulo
La Blukapa fenikuro aŭ Blukapa ruĝvostulo (Phoenicurus caeruleocephala) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj la genro de Phoenicurus, Ruĝvostuloj laŭ popola nomigo aŭ Fenikuroj laŭ adapto de la scienca nomo.
La latina scienca nomo de la genro devenas el latinigitaj vortoj de la antikva greka kiuj signifas “purpura” aŭ “ruĝa” (feniko) kaj “vosto” (uros) kaj fakte la plej karaktera eco de la genro estas longa ruĝeca vosto el la nuanco de brikopulvoro pli malpli. La specifa parto de la scienca nomo aludas al la plej karaktera eco de la specio nome “blua kapo”, el la radikoj “caeruleus” (ĉielkolora, blua) kaj “kefalos” (kapo), entute caeruleocephala.
Ĝi troviĝas en Afganio, Butano, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Nepalo, Pakistano, Rusio, Taĝikio, Turkmenio kaj Uzbekio.
Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
Piperazino pikrato
Piperazina pikrato aŭ C10H13N5O7 estas kemia kunmetaĵo havanta unu pikratan grupon ligitan al piperazina ringo. Pikrato de piperazino estas blanka solidaĵo kun farmaciaj proprecoj.
Internacia Mara Organizo
La IMO, nome Internacia Mara Organizo aŭ Internacia Mara Organizaĵo (angle IMO International Maritime Organization, france OMI Organisation maritime internationale), konata ankaŭ kiel Inter-Governmental Maritime Consultative Organization (IMCO) ĝis 1982, estas specialigita institucio de Unuiĝintaj Nacioj respondeca por regulado de ŝipado. La IMO estis establita en Ĝenevo en 1948, ekvalidiĝis dek jarojn poste, kaj kunsidis la unuan fojon en 1959. La ĉefa sidejo estas en Londono, Unuiĝinta Reĝlando, kaj la IMO havas 171 Membrajn Ŝtatojn kaj tri Asociajn Membrojn.
La ĉefa celo de IMO estas disvolvigi kaj elteni kompletan regulan kadron por ŝiptransportado kaj ties kampo nuntempe inkludas sekurecon, primediajn aspektojn, jurajn aferojn, teknikan kunlaboradon, marsekurecon kaj efikeco de ŝipado. IMO estas regata de asembleo de membroj kaj estas finance administrata de konsilio de membroj elektitaj el la asembleo. La laboro de IMO estas kondukita pere de kvin komitatoj kaj tiuj estas eltenataj de teknikaj subkommitatoj. Membraj organizoj de la organiza familio de UN povas observi la procedurojn de IMO. Observanta statuso estas garantiita al kvalifikitaj Ne-registaraj organizaĵoj.
IMO estas eltenita de konstanta sekretariaro de dungitoj kiuj estas reprezentantoj de la organizaj membroj. La sekretariaro estas komponita de Ĝenerala Sekretario kiu estas periode elektita de la asembleo, kaj de variaj dividoj kiaj tiuj por mara sekureco, primedia protektado kaj konferenca sekcio.
Ĝeneralaj Sekretarioj
Ĝeneralaj Sekretarioj estis la jenaj:
Bapto de Jesuo
La bapto de Jesuo inaŭguras lian publikan ministerion kiel plenkreskulo. Ĝi estas registrita en ĉiuj tri sinoptikaj evangelioj. La rakonto pri la infanaĝo de Mateo establis Jesuon kiel Mesion, la Filon de Dio, Filon de Davido kaj Reĝon de la judoj. La priskribo en la evangelio laŭ Mateo de Johano Baptisto klarigas ke Johano anoncis penton antaŭ la baldaŭa juĝo, bapton por la pardono de pekoj, kaj la baldaŭa alveno de tiu multe pli granda ol li mem. Farinte tion li prepariĝis laŭ la maniero de la "sinjoro" kaj fervore anticipis la alvenon post li de la "pli potenca".
Ĉar plenkreska, Jesuo venas al la Jordano por serĉi sian propran bapton de Johano Baptisto. La evangelio de Mateo nur inkludas konversacion inter Jesuo kaj Johano. [Mt: 3:13-17] Johano humile protestas kontraŭ baptado de Jesuo, insistanta anstataŭe ke Jesuo baptu lin. La konzerno de Johano ŝajnis esti duobla: (1) Johano baptis aliajn por pento kaj pardono de pekoj, kion Jesuo ne bezonis; (2) la ministerio de Johano inkludis la alvenon de tiu "pli potenca" ol li kiu alportus pli bonan bapton, ne nur kun akvo sed kun la Sankta Spirito kaj fajro. Jesuo insistis kaj Johano konsentu administri la bapton al li. Post la akceptado de Johano, Jesuo estas vidita kiel identiĝo kun plena solidareco kun peka homaro, kvankam laŭ la Nova Testamento li mem estis senpeka.
Post la bapto de Johano, Jesuo estis portita en la dezerton kie la diablo tentas lin, kaj kiam li revenas kaj komencas sian publikan ministerion. La plimulto de kristanaj grupoj rigardas la bapton de Jesuo kiel gravan okazaĵon kaj bazon por la kristana baptorito (vidu ankaŭ Agoj 19:1-7).
111561 Giovanniallevi
111561 Giovanniallevi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Asiago-DLR Asteroid Survey elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, proksime de Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la itala komponisto kaj soloista pianisto Giovanni Allevi. Pasia pri filozofio kaj fiziko, li ricevi diplomon pri filozofio en 1998 kun disertaĵo titolata La vakuo en la nuntempa fiziko. Allevi spektaklas en la tuta mondo kaj ricevis plurajn prestiĝajn premiojn.
45699 Maryalba
45699 Maryalba estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Mary Albad, filino de Walter kaj Peggy Haas, gefondintoj de la Asocio de Lunaj kaj Planedaj Observantoj (ALPO). Tute sole, ŝi estis forta subtenantino de la organizo, kuraĝigante la observantojn kaj alportante siajn ekspoziciojn pri la historio de ALPO al la naciaj astronomiaj kunvenoj
Epiteto
Epiteto (de la greka kaj latina epitheton; laŭvorte signifas 'altrudita') estas priskriba vorto aŭ frazo. Ĝi havas diversajn nuancojn de signifo kiam oni uzas ĝin en lingvistiko, religio kaj biologio.
Lingvistiko
En lingvistiko epiteto ofte estas metafora, esence reduktita aŭ densigita apozicio. Epitetoj estas foje konektitaj kun nomo de persono, kion oni povus priskribi kiel gloran kromnomon. Ne ĉiu adjektivo estas epiteto, eĉ ne komunaj kliŝoj. Epiteto estas ligita al ĝia substantivo per longe establita uzo kaj kelkaj ne estas uzataj alimaniere.
Religio
En malnovaj paganaj religioj, ne nur grekaj kaj romiaj (ekz. egiptaj), la epiteto de dio (aŭ pli precize ĉiu de tiuj: precipe la ĉefaj dioj posedis multajn) ĝenerale respegulis iun konkretan aspekton de la vivo kaj rolo de la dio, kiel ekzemple Apollo Musagetes estas "Apolono, [kiel] gvidanto de la Muzoj" kaj tial do patrono de arto kaj sciencoj (de tio devenas la vorto mouseion = muzeo!), dum Phoibos Apollo estas la sama dio sed kiel brilanta sun-dio.
Beletro
Epitetoj estas karakterizaĵo de la stilo de la antikva epopeo, plej rimarkinde de tiu de Homero. Kiam James Joyce uzas la frazon "the snot-green sea" (la nazgut-verda maro) li aludas la Homeran konatan epiteton "the wine-dark sea" (la vin-malhela maro) per speco de mok-epiteto.
Biologio
Epiteto estas vorto en la scienca nomo de organismo, sekvanta la nomon de la genro. Tio aperas en la nomoj de specioj (konzistantaj de ĝenerala nomo kaj "specia epiteto"), de subdivizio de la genro, aŭ de infraspecia taksono, kiel ekzemple vario.
Ekzemploj
Adolf Müllner
Adolf MÜLLNER (pseŭdonimo: Modestin; naskiĝinta en la 18-a de oktobro 1774 en Langendorf (apud Weißenfels), mortinta en la 11-a de junio 1829 en Weißenfels) estis germana juristo kaj verkisto.
Vivo
Müllner frekventis de 1789-93 la Gimnazio de Pforta kaj studis poste ĝis 1797 juron en Lepsiko. En 1799 li ekdeĵoris kiel advokato en Weißenfels. Per siaj jurstudoj li havis kontaktojn al la redakcio de "Leipziger Literaturzeitung" kie laboris ankaŭ la juristo Heinrich Blümner. En 1821 Müllner ĉesis la laboron juristan
Konfirmite per sia recenzista laboro por la menciita gazeto kaj inspirite per la surscenigoj de la Vajmara kortega teatro en Bad Lauchstädt Müllner engaĝiĝis por la reinaŭguro de la teatrejo "Weißenfelser Liebhabertheater" kiu ekzistis ĝis 1819. Por ĝi li skribis komediojn kiuj temas pri amkvereletoj pro problemoj klasaj kaj interfamilianaj. Intrigoj riĉaj je eraroj kaj fraŭdoj pruvigas la geamantojn kiuj finfine ricevas la feliĉkomencigantajn permesojn de la gepatroj. Socia plialtrangiĝo, bonstato kaj amo unuiĝas kaj harmonio plenplena je la fino regas. Nekutimaj estas la rimitaj aleksandroj kaj la tendenco meti je la finon de la teatraĵoj epigramojn moralajn. Tio provokis Jean Paul prie moki per la diro ke temus pri "sentencobrodaĵoj".
La komedioj luditis ankaŭ de pli grandaj teatrejoj (Die Vertrauten, Wien 1812; Die Onkelei, Berlin 1818; Die Zweiflerin, samloke 1819; Die Vertrauten, Weimar 1812; Die großen Kinder, samloke 1813). Per la en 1812 en Lepsiko unue enscenigita unuakta teatraĵo ''Der 29. Februar (sub la titolo Der Wahn, Wien 1819) Müllner intence aludis al la ege sukcesa teatraĵo de Zacharias Werner Der 24. Februar''. Ĝi kaj pli malfruaj tragedioj havas similajn intrigojn: krimo kun erotika kunteksto de la prapatroj ŝvebas kiel malbeno super la infanoj - kaj estinge nuligos la tutan familion.
Ĉe König Yngurd (Leipzig 1817, sceneja muziko de Carl Maria von Weber) egalas la sakraĵon la sonĝo de la princino Asla, kiu vidas mortbatitan junan kavaliron. Sub la masko de Yngurd kaj lia vivo ŝanceliĝanta inter tronprenavidaĉo kaj izolita pereo la tiutempuloj vidis la politikan sorton de la tirano Napoleono Bonaparte. Ege negativa recenzo en la gazeto "Hermes" de 1819 estis la kaŭzo por la kverelo inter Müllner kaj la gazeteldonisto Friedrich Arnold Brockhaus. Sekvis interrompo de kunlaboro. Ankaŭ en la verko Die Albaneserin la normana reĝo Basil demisiis post perdo de ambaŭ filoj kion estis sakre antaŭdirinta lia ĉefmalmiko Camastro. Frapas ĉe la figuroj de tiu ĉi dramo iliaj lucidaj komprenoj de mekanismoj de la subkonscienco; ili estas priskribataj ofte per metaforoj de fajro kaj maro.
Ekde 1816 Müllner laboris por diversaj gazetoj, ekz. por "Zeitung für die elegante Welt, "Originalien aus dem Gebiete der Wahrheit, Kunst, Laune und Phantasie" (fondita en 1817) aŭ ĉe "Literarishes Wochenblatt". En 1820 Botta ofertis al li la ĉefredaktadon de "Literaturblatt". Lia laboro suferis pro kverelo pri de Cotta ne ŝatata recenzo de la rememoroj de Giacomo Casanova kaj paralela redaktado de "Hekate" (1823). Ĝi finiĝis en 1825 kun postulo de nepagitaj honorarioj.
De 1826-29 Müllner eldonis "Mitternachtsblatt für gebildete Stände".
Graveco
Kiel ĵurnalisto kaj recenzisto Müllner alkroĉis la legantojn per ironiaj kaj spriegtaj artikoloj en kiuj li ĉefe la romantikan literaturon kaj la tiutempan dramarton korekte taksis. Liaj eldonadoj peris kontaktojn al multo da aŭtoroj famaj. Ilin li tamen ofte ofendetis pro sia ne rare pravema, necedema recenzostilo kaj "venkema senkoreco" (Jean Paul). Je sia vivtempo Müllner ŝatatis kiel grava reprezentanto de la pridestina dramo kaj sukcesa teatraĵverkisto.
Ar-Radi
Li estis bonkorulo manipulata de ĉefministro Ibn Raik, dum veziroj estis enprizonigitaj kaj la aŭtoritato de la kalifo etendis nur ĉirkaŭ Bagdado mem. Dume la Hanbalistoj faris sunaisman inkvizicion kontraŭ vino, muziko, komerco ktp.
Ar-Radi estis ofte konsiderata kiel la lasta reala kalifo: nome lasta kiu preĝis vendrede, kiu tenis kunsidojn por studi kun filozofoj kaj por decidi la ĉiutagajn aferojn aŭ kiu estis konsilita pri la aferoj de la Ŝtato; la lasta kiu distribuis malavare inter malriĉuloj aŭ kiu intermetiĝis por malpliigi la severecon de oficiroj.
Friedrich Gottlieb Welcker
Friedrich Gottlieb WELCKER (naskiĝinta la en Grünberg, mortinta la  en Bonn) estis germana filologo klasika.