cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torino
Esperanto en Torino
La nuntempa sidejo de TEC troviĝas en Via Garibaldi, 13, ĉe Centro Studi Sereno Regis. En Torino aktivas ankaŭ la loka Katedro de Esperanto, kiu oficiale respondecas pri la instruado de la Internacia Lingvo en la tuta regiono.
De la 29-a de julio ĝis la 5-a de aŭgusto 2023, Torino gastigis la 108-an Universalan Kongreson de Esperanto en sia Politeknika Universitato.
Ĝemeliĝo
Ĉamberio kaj Torino, Italio, ĝemeliĝis en 1957. Kontaktoj inter la esperantistoj el ambaŭ urboj jam ekzistis, kaj en 2014 la Ĉamberianoj el la loka asocio Esperanto Vive decidis vivigi la ĝemeliĝon, kaj kontaktis sukcese kun la torinanoj el Centro Esperanto Torino. Ambaŭ grupoj renkontiĝas ĉiujare en Torino kaj Ĉamberio. Ili regule estas invititaj de la Torina kaj Ĉamberia urbestraroj por ĉeesti oficialajn kunvenon de urbestraroj pri ĝemeliĝo.
Hikorio
Hikorio aŭ Karjo (Carya) estas genro en familio de juglandacoj (Juglandaceae), kun ĉirkaŭ 18 falfoliaj specioj, gravaj por la industrio kaj kiel fruktodonaj arboj.
Ĉ. 15 hikorio-specioj kreskas en orienta parto de Norda Ameriko, dum 3 specioj en Orienta Azio. Laŭ prarestaĵoj, la specioj kreskis eĉ sur okcidenta parto de norda Ameriko, Grenlando, Islando kaj Eŭropo.
La hikorioj havas longan pivotradikon, altas ĝis ĉirkaŭ 30 m. La folioj estas kunmetitaj el 3–17 folietoj; folietoj de kelkaj specioj iĝas aŭtune brilflava. La floroj estas unuseksaj (senpetala stamena (amento) kaj pistila), kiuj floras sur la sama arbo, sed en apartaj infloreskoj. La stamenaj floroj formas amenton, la fruktofloroj formas finsituajn grapolojn el 2–10 floroj. La frukto estas ovoforma nukso, kiu estas kovrita per karneca ŝelo kiu disfalas je 4 pecoj dum maturiĝo.
Hikorioj kun manĝebla kerno:
Hikorioj kun nemanĝebla kerno (amaraj pro tanacido en la ŝelo)
Oni uzas lignon de multaj specioj por diversaj celoj.
Ifito
Ifito - (helene Ίφιτος, latine Iphitus) estis en la helena mitologio filo de eĥalia reĝo Eŭrito.
Li estis amiko de Heraklo. La granda heroo venis por svati lian fratinon Iolon, kiu estis vaste distance fama pro sia beleco kaj aparte pro sia belega kuproruĝa hararo. Sed la svatanto devis plenumi unu malfacilan kondiĉon: en arkpafado venki patron de Iolo, la plej bonan helenan arkpafiston. Heraklo la reĝon venkis, sed tiu rifuzis la promeson plenumi kaj eĉ Heraklon malhoneste per ofendoj forpelis el la lando.
Ĝuste en tiu tempo estis ŝtelitaj la reĝaj gregoj kaj la reĝo sendis Ifiton al Heraklo kulpiginte lin pro la ŝtelo. Ifito la suspekton ne kredis, volis pruvi Heraklan senkulpecon kaj iris al li. Kiam li venis al Herakla burgo Tirinso, estis amike akceptita. Sed kiam Heraklo eksciis la suspekton, kaptis lin freneza kolero kaj senkulpan Ifiton, kiu volis purigi lian nomon, ĵetis el burga turo kaj mortigis lin. Pro tiu ĉi murdo Heraklo devis esti en sklaveco ĉe la reĝino Omfalo, kaj estis tie dum unu aŭ tri jaroj.
Post iu tempo oni malkovris, ke ŝtelisto de la grego estis Aŭtoliko, ruza filo de la dio Hermeso. Tiel la ŝtelisto mem, imputis kulpon al alia persono.
Heraklo pli malfrue revenis en Eĥalion, terebenigis ĝin, Eŭriton mortigis, Iolon forvenis kaj edzinigis ŝin al sia filo Hilo.
Santa María Sola
Santa María Sola estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Sola. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 429.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 27 indiĝenoj. El tiuj 16 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 16 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Bando de la Kvar
La tiel nomata "Bando de la Kvar" (四人帮, aŭ "Fikvaropo") estis grupo da kvar dirigentoj de la Ĉina Komunista Partio kies nomoj estas ligitaj kun la Kultura Revolucio (1966-1976).
La grupo konsistis el Jiang Qing, kiu estis la edzino de Mao Zedong, Zhang Chunqiao, Yao Wenyuan kaj Wang Hongwen. La lastaj tri estis grava dirigentoj de la partio en Ŝanhajo. La kvar apartenantoj al la "bando" ĉiuj havis gravajn rolojn dum la kultura revolucio, kaj post la morto de Lin Biao en 1971, ili fariĝis la plej radikala frakcio ene de la komunisma partio, kiuj volis daurigi la movadon kaj kontraustaris la pli moderan frakcion kiu konsistis ĉefe el Deng Xiaoping kaj Zhou Enlai. Post la morto de Mao en 1976, la membroj de la bando estis arestitaj. Ĉi tiu ago ofte estas prezentita kiel la fino de la Kultura Revolucio. Komencis agresa kampanjo de la Ĉinaj amas-komunikiloj kiuj prezentis ilin kiel la solaj respondeculoj de la Kultura Revolucio, kiu estis fakte katastrofa kaj kaosa periodo de la ĉina historio. Tamen, laŭ sendependaj fontoj, la respondeco pro tiu katastrofo estis iom pli ampleksa, kaj la komencinto de ĝi fakte estis Mao Zedong mem.
La membroj de la Bando de la Kvar estis metitaj sub procezo en 1981, kaj du el ili estis kondamnitaj al mortpuno (sed poste tio estis ŝanĝita al dumviva mallibereco), dum la aliaj du estis kondamnitaj al dumviva mallibereco kaj al dudek jaroj, respektive. Tamen, ili ĉiuj estis poste liberigitaj. Jiang Qing mem mortigis sin en 1991, kaj la aliaj tri mortis pro naturaj kaŭzoj dum la postaj jaroj.
Trotuara plateto
La trotuara plateto estas destinita por komfortigo kaj dekora aranĝo de kovroj de trotuaroj, placoj, kajoj, teritorioj antaŭ administrejoj, bankoj ktp.
Mosonszolnok
Mosonszolnok [moŝonsolnok] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár.
Trotuara plateto
La trotuaraj platetoj donas al urbo aŭ eksterurba areo civilizitan kaj ordigitan vidon. Anstataŭigo de asfalto per la platetoj havas multajn avantaĝojn. Inter ili estas kaj simpleco de kunmetado, kaj foresto de flakoj, kaj plaĉa ekstera vido de la trotuaraj platetoj, kaj ties longa ekspluatado kompare kun la aliaj kovroj.
Mosonszolnok
Geografio
Mosonszolnok situas sur ebenaĵo laŭfervoje inter Csorna kaj Hegyeshalom. Flankovoje Mosonmagyaróvár estas proksime.
Trotuara plateto
Nuntempe la trotuaraj platetoj estas fabrikataj de larĝa kolora gamo pere de enigo en betonan miksaĵon diversajn kolorigilojn. El la ordinara portlanda cemento oni produktas la trotuarajn platetojn de iom malpli helaj tonoj, karakterizitaj por la natura ŝtono, kaj se uzi la blankan cementon poveblas ricevi tiujn de helaj intensaj tonoj.
Mosonszolnok
Historio
Post la kontraŭturkaj militoj la vilaĝo senhomiĝis, germanoj refondis ĝin. Parenco de Maria Tereza saksa princo Albert Kazimiro fondis tie elstaran agrokultivan centron. Ekstera parto Albertkázmérpuszta gardas ankaŭ nun lian nomon. En 1919 aldoniĝis al Aŭstrio malvasta koridoro el Hungario, kiu estas tie pli vasta. La vilaĝo trovis sin ĉe la limo, eĉ Albertkázmérpuszta estas ĝuste ĉe la limo. En 1946 la germanoj estis devige forigitaj al Germanio, la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. Konstruiĝis Fera kurteno, la kontrolado estis rigora. En 1989 Fera kurteno nuliĝis, eble la vilaĝo denove prosperos.
Famuloj
En Mosonszolnok naskiĝis inĝeniero Béla Barlai.
Arreux
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono . La loĝloko situas borde de la rivero Mozo (Meuse, Maas), kiu de tie tra Belgio kaj Nederlando fluas al la Norda Maro.
Listo de famuloj mortintaj en Szeged
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Deuil-la-Barre
Deuil-la-Barre estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Val-d'Oise kaj en la regiono Francilio. Ĝi situas apud Enghien-les-Bains, en la arondismento de Sarcelles.
La urbo havas proksimume 20 000 loĝantojn.
Geografio
Deuil-la-Barre situas proksimume 9 kilometrojn norde de la limoj de Parizo, ĉe la forsto de Montmorency. La urbo ŝajnas kiel vockruciĝo inter la departementoj Seine-Saint-Denis kaj Val-d'Oise. Deuil sukcese konservis la aspekton de kampara vilaĝo, kun fruktarbejoj kaj arbara monteto. Sed la urbo ankaŭ entenas malsekuran kvartalon, La Galathée.
Deuil-la-Barre havas landlimojn kun la komunumoj Montmorency, Groslay, Montmagny kaj Enghien-les-Bains en Val-d'Oise, sed ankaŭ kun Épinay-sur-Seine en najbara Seine-Saint-Denis.
Vidindaĵoj
La preĝejo Dipatrino (antaŭe Sankta Eugène) estis starigita dum la 11-a kaj la 12-a jarcentoj, sur la loko de antaŭa, verŝajne merovida konstruaĵo. Oni aldonis gotikan ĥorejon al la romanika preĝejo en 1220. La kastelo La Chevrette, loĝejo de Louise d'Épinay, estis malbonŝance detruita en 1786 : nur restas el ĝi, ene de malgranda publika parko, la domgardistejo de la 17-a jarcento kaj la enireja krado.
La lago Marchais estas lageto lokita apud Groslay. Ĝi estis sendube loko de paganistaj ritoj dum la gaŭla periodo.
Březina (antaŭe distrikto Tišnov)
Březina  estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi situas 2 km sude de Tišnov, en valo de rivero Svratka sur montarpiedo Bohemia-Moravia montetaro sur dislimejo de Boskovica sulko kaj Křižanova montetaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skeibmencio pri la municipo devenas el la jaro 1234, kiam margrafo Přemysl dediĉis ĝin antaŭ nelonge al tio fondita proksima monaĥejo Porta coeli (la unua mencio en la jaro 1233, fondita verŝajne je tri jaroj antaŭe).
Ivdel (urbo)
Ivdel (Ивдель) estas urbo en Sverdlovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65428.
La urbo estis fondita en jaro 1589 (kvankam oficiala jaro de fondo estas 1831).
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1943.
La interurba telefona kodo estas 34346, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas apud norda Uralo de oriento, ĉe rivero Ivdel (Ивдель) (baseno de rivero Obj), apud ĝia enenfluo en riveron Lozva (Лозьва).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 22 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 19,3 mil loĝantojn.
Geografio kaj klimato
Ivdel estas la plej norde situanta urbo de regiono Sverdlovsk. Ĝi situas ĉ. 535 km norde de la regiona ĉefurbo Jekaterinburg, en la tajgo-areo de Nord-Iralo, ĉe la samnoma rivero Ivdel tuj antaŭ ties alfluo en la riveron Lozva. La plej proksimaj urboj estas Severouralsk (65 km sudokcidente) kaj Volĉansk (86 km sude). Ĉ. 60 km okcidente de Ivdel troviĝas la limo de regiono Sverdlovsk al Permja regiono.
Ivdel estas administrejo de urba distrikto Ivdel (Ivdelski gorodskoj okrug), kiu entenas krom la urbo pliajn pli ol 30 setlejojn, kiuj troviĝas sur areo de pli ol 25.000 km².
La klimato en Ivdel estas kontinenta kun temperatura diferenco inter somero kaj vintro, tipa por Nord-Uralo kaj Okcidenta Siberio. La plej malvarma monato estas januaro kun mezvaloro de –19 °C. La jara precipitaĵo estas ĉ. 460 mm.
Historio
Ĉe fino de la 16-a jc. oni fondis en la Uralo la unuan lignan fortikaĵon ĉe la rivera alfluo, nome Losvinski gorodok (Лозьвинский городок, tradukebla al „Lozva-urbeto“). La vilaĝo Nikito-Ivdel ekzistis ekde 1831, pli poste en la formo Nikito-Ivdelskoje.
Ekde 1925 agadas lingoprilabora industrio en la loko. Oni fondis tie punlaborejon en 1937 (IvdelLag). Ties partoj ekzistas eĉ hodiaŭ por la pez-krimuloj.
Ekonomio
En la regiono ĉirkaŭ Ivdel ekzistas mangan-ercejo, plie oni minas por fererco, kupro, baŭksito kaj ankaŭ por oro. En la urbo em ekzistas lignoindustrio, kiu daŭre perdas signifon ekde la 1990-aj jaroj. Tie havas administran sidejon de tergasa kompanio de regionoj Sverdlovsk kaj Tjumen.
2518 Rutllant
2518 Rutllant estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres elde la observatorio de Cerro el Roble, sur la monto Cerro el Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Federico Rutllant Alcina, hispanan astronomon, direktoron de la nacia observatorio de Ĉilio.
Barnarda Stelo
La Barnarda Stelo estas nudokule nevidebla stelo en la konstelacio Serpentisto. Temas pri ruĝa nano, de tipo M en la spektra klasigo de steloj, kiu ĉefe konatas ĉar ĝi havas la plej grandan propran movon el ĉiuj steloj: 10,3"/jaro. La transversa rapideco rilate al Suno estas 90 km/sek, la radiusa rapideco estas 106,8 km/sek (mezurita laŭ efiko de Doppler) en nian direkton.
Ĝi estis nomita honore al la usona astronomo Edward Emerson Barnard, kiu malkovris ĝin en 1916.
Situanta en distanco de 1,828 parsekoj aŭ 5,96 lumjaroj de la Suno, ĝi estas la kvina stelo plej proksima al Tero, post Suno kaj la triobla stelo Alfa Centaŭro. Danke al sia rapida movo, ĝi pasos je 3,8 lumjaroj de Suno ĉirkaŭ la jaro 11 800. Tiam ĝi estos la plej proksima stelo al Suno, tamen restos nevidebla nudokule ĉar ĝia ŝajna magnitudo atingos tiam nur 8,5 (la nuna estas 9,5).
Ĝia radiuso estas taksata inter 15 kaj 20 % de la suna radiuso, ĝia maso, 17 % de la suna maso, kaj ĝia lumeco 0,04 % de la Suna lumeco. Ĝia surfaca temperaturo estas 3 134 (± 102) K. Ĝia aĝo estas inter 10 kaj 12 × 109 jaroj. Tiom aĝa stelo devus esti trankvila; tamen en 1998 oni observis en ĝi intensan stelan erupcion, kies temperaturo atingis 8 000 K.
Diskuto pri ĝiaj planedoj
En 1963, la nederlanda astronomo Peter van de Kamp, studinte fotografiojn de la stelo, malkovris perturbojn de ĝia movo. Li hipotezis la ĉeeston de planedo kies maso estus 1,6 oble tiu de Jupitero. Pli malfrue, li sugestis, ke estas du planedoj kun masoj 0,8 obla kaj 1,1 obla de Jupitero. Sed nenia posta observo sukcesis konfirmi la laborojn de van de Kamp kaj ĝis nun neniu planedo estas suspektata ĉirkaŭ la Barnarda Stelo. En la 1970-aj jaroj la astronomo John L. Hershey montris, ke la asertitaj movoj de la Barnarda stelo povas esti ŝuldataj al alĝustigo de la teleskopa lenso.
Projekto Daedaleus
Inter 1973 kaj 1977 estis sugestite, ke vojaĝo al alia sunsistemo estus ebla. Studoj antaŭvidis, ke kosmoveturilo propulsata de nukleaj eksplodoj povus atingi la Barnardan Stelon en malpli ol 50 jaroj. Tiun stelon oni elektis, kredante ke ĝi havus planedojn.
Občina Bistrica ob Sotli
Občina Bistrica ob Sotli estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Posavska. La municipo enhavas 11 komunumojn kaj ĝia areo estas 31,1 km². Komence de 2017 tie loĝis 1 353 homoj. La administra centro estas la vilaĝo de Bistrica ob Sotli.
Loko, priskribo
Občina kuŝas ĉe la vojkruciĝo de gravaj vojoj de transporto, kiu konfirmas la internacian limon transiri en Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el 11 vilaĝoj: Bistrica ob Sotli, Dekmanca, Črešnjevec ob Bistrici, Hrastje ob Bistrici, Križan Vrh, Kunšperk, Ples, Polje pri Bistrici, Srebrnik, Trebče, Zagaj.
Referencoj
Statistikoj: [http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Novjorka Atletika Klubo
La Novjorka Atletika Klubo, aŭ en angla New York Athletic Club (NYAC), estas privata societa klubo kaj atletika klubo en Novjorko. Fondita en 1868, la klubo havas proksimume 8,600 membrojn kaj du instalaĵojn: nome la City House ĉe 180 Central Park South en Manhatano kaj la insulo Travers en la Kantono Westchester ankaŭ en Novjorkio. La klubo proponas multajn sportojn, kiaj remado, lukto, boksado, ĵudo, skermo, naĝado, korbopilko, rugbeo 15, futbalo, teniso, manpilko, skvaŝo, snukero, Kanada bastonludo kaj akvopilkado.
Laŭlonge de sia historio, kaj ĉefe dum la 1960-aj jaroj al la 1980-aj jaroj, la klubo estis akuzita kaj bojkotita ĉar ĝi malakceptis judojn kaj nigrulojn.
András Sajó
András SAJÓ [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sajó András estas hungara juristo, profesoro, verkisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001).
András Sajó naskiĝis la  1949 en Budapeŝto.
Biografio
András Sajó frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1967-1972, poste li plulernis en Strasbourg kaj Coimbra. Post la diplomo li eklaboris en akademia instituto. Inter 1979-1984 li ankaŭ instruis en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Li doktoriĝis en 1982 antaŭ la akademio. Inter 1990-1993 li instruis en Ĉikago, krome tiutempe li estis fondinta dekano en nova universitato en Budapeŝto. En 1998 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝas ekzemple pri homaj rajtoj. Li ricevis premion en 2006.
Tombo de Zamenhof
Monumento de Zamenhof. Tomboŝtono de la Majstro en la hebrea tombejo de Varsovio ĉe str. Okopowa. La tombo troviĝas vid-al-vide ĉe la enirejo, sur plej honora loko, kiun la hebrea komunumo donacis senpage kaj helpis aranĝi tre solenan funebroceremonion. La komunumo daŭrigas ĝis nun tiun helpon, je propraj kostoj dekoracias la tombejon, kiam okazas ia ceremonio sur la tombo, ktp. Super la tombo - kiu troviĝas sur monteto, kies antaŭa deklivo estas ornamita per granda kvinpinta stelo el plantaĵoj - staras ekde 1926 tomboŝtono. La monumento konsistas el kvin grizaj granitaj blokoj unu sur la alia kaj sur ili la terglobo. La dua bloko (el malsupre) estas tre granda (pezas ĉ. 2500 kg.) kaj havas el ĉiu flanko ŝildojn, sur kiuj troviĝas surskriboj. Ĉar la tombo troviĝas en angulo de aleo, ĝi havas du antaŭajn flankojn. Sur la pli larĝa - super la steligita deklivo - troviĝas surskribo:
Doktoro Ludoviko Lazaro ZAMENHOF kreinto de Esperanto naskita 15. XII. 1859. mortis 14. IV. 1917.
Sur la piedestalo, t. e. sub la unua bloko, samflanke, oni vidas maldekstre: M. Lubelski, artisto. Ĉe la mallarĝa fronto - sur la dua bloko - ankaŭ sur ŝildeto elgravurita troviĝas surskribo:
Ĝian starigon organizis la Int. Monumenta Komitato, fondita dum la UK 1921 en Prago. IMK eldonis kuponojn kaj fondis en Varsovio Lokan Monumentan Komitaton (LMK), kies prez. fariĝis d-ro Wilhelm Róbin, sekr. Edward Wiesenfeld, kas. B. Weinthal, anoj estis reprezentantoj de ĉiuj Varsoviaj Esperantaj Organizaĵoj. Por anoncita konkurso alvenis 18 modeloj, el kiuj la juĝantaro donis 1-an premion de 20 pundoj al la modelo de M. Lubelski. La skotaj E-istoj donacis la veran skotan graniton kaj post la kolektiĝo de la necesa sumo IMK farigis la tutan monumenton en Aberdeen (Skotlando) sub la kontrolo de skulptistoj. Coults kaj honora sekr. Applebaum. Komence de 1926 ĝi estis forveturigita Polujon. La polaj E-istoj kovris ĉiujn elspezojn bezonajn por venigi la monumenton el Dancigo al Varsovio kaj starigi ĝin sur la tombejo. Helpis multe per favoroj la pola registaro, la hebrea komunumo, eĉ la laboristoj, prenintaj minimuman salajron. En la tago de la naŭa datreveno, la (oni prokrastis de la 14-a de aprilo, ĝis la plej proksima dimanĉo) okazis la solena malkovro de la monumento kun la ĉeesto de reprezentantoj de la pola registaro; belegan parolon aŭdigis ministro Grabowski. Samtage okazis la malkovro de la tomboŝtono de Klara Zamenhof, kies tombo troviĝas apude.
Zelenogorsk
La nomo Zelenogorsk povas signifi unu el du rusaj urboj:
Velký Bor
Velký Bor (Groß Bor, en la jaroj 1939-1945 Großheid) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie. La municipo konsistas el tri lokaj partoj: Velký Bor, situanta en katastra teritorio Velký Bor u Horažďovic, Jetenovice, situanta en k. t. Jetenovice kaj Slivonice, situanta en k. t. Slivonice, nekoneksantaj senpere kun la antaŭaj du.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.
Konataj naskiĝintoj
En Velký Bor naskiĝis konata inventisto de fusilo ŝargata de malantaŭe Sylvestr Krnka (1825) kaj pentristo Bohumil Ullrych (1893).
17358 Lozino-Lozinskij
17358 Lozino-Lozinskij estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia inĝeniero Gleb Evgenjeviĉ Lozino-Lozinskij (cirile : Глеб Евгеньевич Лозино-Лозинский, 1909–2001) ; elstara sciencisto pri aviada kaj kosmonaŭtika inĝenierarto. Li estis direktoro kaj ĝenerala planisto ĉe la asocio de esploro kaj produkto "Molnija" kaj gvidis la kreon de la sovetunia kosmopramo Buran kaj de aliaj aero- kaj kosmo-naŭtikaj sistemoj.
Principeo
Principeo estas la plej malgranda kaj norda el la ĉefaj insuloj de la lando Santomeo kaj Principeo ĉe la okcidenta marbordo de Afriko en la Golfo de Gvineo. Ĝi havas areon de 142 km² (inklude ĉebordajn insuletojn) kaj loĝantojn en la popolnombrado de 2012; la lasta oficiala kalkulo (en Majo 2018) estis 8 420. La insulo estas tre eroziita vulkano de antaŭ tri milionoj da jaroj, ĉirkaŭita de pli malgrandaj insuloj kiel Ilheu Bom Bom, Ilhéu Caroço, Tinhosa Grande kaj Tinhosa Pequena. Parto de la insularo de la Kameruna Linio, Principeo elstaras sude ĝis 947 metroj en la montopinto Pico do Príncipe. La insulo estas la ĉefa konstituanto de la Aŭtonoma Regiono Principeo, establita en 1995, kaj la koincida distrikto Pagué. La insula ĉefurbo estas Santo António.
Pro la izoleco de la insulo estas multaj naturaj endemioj kaj endanĝeritaj specioj, kiel Principea lamprotorno kaj la Principea serino.
Portugala estas la oficiala kaj ĉefa lingvo de la insulo. Ankaŭ oni parolas portugalajn kreolojn: Principense aŭ Lunguyê kaj, en iu mezuro oni parolas ankaŭ Forron.
Notoj
'''
Zareĉnij
La nomo Zareĉnij signifas la jenajn urbojn en Rusio:
Pasado de Venuso elde Marso
Pasado de Venuso vidita elde Marso okazas, kiam Venuso pasas ekzakte inter Suno kaj Marso. Dum la pasado, Venuso aperus, por hipoteza marsa observanto, kiel nigra disketo trairanta la sunan diskon. Tiu pasado de Venuso elde Marso estas nevidebla elde Tero (la sunluma malpliiĝo sur Marso estas nemezurebla).
Ofteco
La pasadoj de Venuso viditaj elde Marso estas multe pli oftaj ol tiuj viditaj elde Tero kaj la pasadoj de Tero elde Marso; ili okazas ĉirkaŭ po du aŭ tri foje ĉiuj tridek jaroj.
La sinoda periodo de Venuso rilate al Marso estas 333,92 tagoj kaj la kliniteco de la venusa orbito sur tiu de Marso estas 1,94°, malpli ol 3,39° rilate al la orbito de Tero (ekliptiko). Ĝis nun, neniu vidis pasadon de Venuso elde Marso. La venonta pasado de Venuso estos eble observata de marsaj esploradistoj aŭ roboto, la.
Datoj
Estintaj kaj estontaj pasadoj de Venuso vidataj elde Marso
Endre Hegedűs
Endre Hegedűs [hegeduŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegedűs Endre estas hungara pianisto, profesoro.
Biografio
Endre Hegedűs studis en mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1973-1980, kie li lernis ekzemple de Zoltán Kocsis, Ferenc Rados, András Schiff. Post la diplomo foje li plulernis en kursoj de Bruno Leonardo Gelber kaj Tamás Vásáry. Li havas edzinon, kiu naskis 3 infanojn, krome ofte ili pianludas duope. Li instruis en la muzikakademia instituto inter 1999-2011. En 1981 li atingis la unuan lokon en piankonkurso en Monza. Li koncertis jam en Eŭropo, Azio, Ameriko, Aŭstralio. Li ricevis premio Kossuth en 2014, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Eterna pano
Eterna pano (Вечный хлеб, Veĉnij ĥleb) estas ruslingva sciencfikcia romano de sovetia verkisto Aleksander Belajev. Ĝi estas dediĉita al futuro de biologia tekniko.
La romano estas unuan fojon publikigita en 1928.
Enhavo
Profesoro Brojer — biologia kemiisto — forlasis universitaton de Berlino kaj vivas apud vilaĝeto de fiŝkaptantoj sur germania insulo en Norda maro. Por feliĉigi homaron li aperigis substancon de unuĉeluloj: ĝi estas manĝebla kaj bongusta kaj povas mem sin restarigi. Tiamaniere li volas venki malsaton. Por kontroli maldanĝerecon de sia invento li donis iom da "eterna pano" al malriĉa maljunulo Hans malpermesinte rakonti pri tio al aliuloj. Tamen pri lia invento ekkonis vilaĝanoj. La profesoro promesis donaci la "panon" al lokaj loĝantoj sed ili deziris aĉeti ĝin ĉe Hans; li vendas ĝin kaj riĉiĝas. La invento fariĝis konata en Berlino kaj jam ne estas de li kontrolata: komercistoj eksciis kiel funkcias la "pano" kaj amase disvendadas ĝin kontraŭ multe da mono; Brojer ankoraŭ ne finis siajn esploradojn pri ebla danĝereco kaj forte kontraŭas.
Maromme
Maromme estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Eterna pano
Roluloj
Ĉefaj roluloj de la romano estas jenaj:
Maromme
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Marommais.
NGC 2807A
NGC 2807A (aliaj indikoj — MCG 3-24-30, PGC 26212) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Saint-Jean-de-Rives
Saint-Jean-de-Rives estas franca situanta en departemento Tarn, regiono.
130006 Imranaslam
130006 Imranaslam estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Imran Aslam, elektronika gvidanto pri la Lasera Altimetro de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx ĉe la kanada firmao MDA. Antaŭ tio, li estis Gvidanto pri la Alfaradia Iksradia Spektrometro de la marsa Robota Veturilo Curiosity, kaj Elektronika Gvidanto por la Metrologiaj sensiloj de la marsa alterigilo Phoenix.
Kocsis (familia nomo)
La familia nomo Kocsis [koĉiŝ] apartenas al la oftaj familiaj nomoj en Hungario. La nomo signifas: koĉero. Oni uzas ankaŭ la nomon laŭ malnova ortografio: Kotsis. Menciindas, ke origine la vorto devenas el hungara vilaĝo Kocs, kie dum la mezepoko produktis famajn koĉerojn.
(17359) 1978 UP4
(17359) 1978 UP4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino C. Michelle Olmstead elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Saint-Martin (apartigilo)
Saint-Martin [s: mart] signifas en la franca lingvo Sankta Marteno. Ĝi havas diversajn signifojn.
La venĝantoj
La venĝantoj estas fikcia televidserio en la 1960-aj jaroj. Ĝi daŭris de la 7-a de januaro 1961 ĝis la 21-a de majo 1969. La ĉefaj roluloj de la serio inklusivis Doktoron David Keel kaj lian partneron John Steed. La rolulinoj estis Emma Peel (Diana Rigg) kaj Cathy Gale (rolo de Honor Blackman). La serio eldoniĝis en Britio.
En Usono, tamen, ĝi ne elsendiĝis antaŭ la 10-a horo en la vespero. Tio estas pro la perforto kaj plenkreskulaj temoj.
Estis noveloj, radio programoj kaj filmoj pri la serio. Uma Thurman rolis kiel Emma Peel en la filmo el 1998.
Richárd Vass
Richárd VASS [vaŝ] rumania hungara pupaktoro naskita la 5-an de aprilo 1986 en Odorheiu Secuiesc.
Kariero
Richárd Vass diplomitiĝis en 2008 en Teatroarta Universitato Sekcio Szentgyörgyi István de Târgu Mureș. Li estas ano de Teatro Csiky Gergely de Temeŝvaro.
Bila Cerkva (stacidomo)
Bila Cerkva (Біла Церква) estas fervoja stacio en Bila Cerkva (Kieva provinco), la 31-a plej granda urbo en Ukrainio.
6758 Jesseowens
6758 Jesseowens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona atleto James Cleveland "Jesse" Owens (1913–1980), unu el la unuaj afrik-usonaj sportistoj de tutmonda famo.
Fuenlabrada de los Montes
Fuenlabrada de los Montes estas vilaĝo de Ekstremaduro en Hispanio, en la provinco de Badajoz.
Loĝantaro
Fuenlabrada de los Montes havas 2.046 loĝantojn.
Ekonomia agado
La vilaĝo estas fama pro sia metia produktado de mielo, kaj estas la unua produktanto el Hispanio laŭ sia nombro de loĝantoj.
Vidindaĵoj
Estas bela preĝejo kun mudeĥara stilo kaj interno tute rekonstruita kaj novigita.
Komunumo Skuodas
Skuodas estas subdistrikta komunumo, kaj ene de ĝi la plej granda urbeto, en la nordokcidento de Litovio, 80 kilometrojn norde de Klaipėda kaj 2 kilometrojn sude de la limo al Latvio - ĝia administra centro estas la samnoma urbo Skuodas. Komunumo kaj urbo ekde 1995 ĝis 2010 apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Klaipėda. En en la komunumo vivis, el tio en la urbo proksimume 5000.
Justiculino
Justiculino, aŭ en latina Iustitia aŭ Justitia, aŭ ankaŭ Sinjorino Justico (Iustitia, nome romia diino de Justico, kiu estas ekvivalento de la greka diino Temiso) estas alegoria personigo de la morala forto en juraj sistemoj. Ŝiaj atributoj estas blindiga bendo, pesilo kaj glavo. Ŝi ofte aperas kiel partnero kun Prudentia, kiu tenas spegulon kaj serpenton. En klasika epoko temis pri religia koncepto; en nuntempo estas alegoria figuro tutmonde disvastigita sen ajna religia konotacio.
Colzate
Colzate estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Casnigo, Gorno, Oneta kaj Vertova. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Maŭrico, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Aŭtonomaj regionoj de Ĉinio
Aŭtonomaj regionoj de Ĉinio:
Politiko de Haitio
La politiko de Haitio karakteriziĝas per forta malstabileco, preskaŭ de la tempo de la sendependiĝo de la lando en 1804. Nuntempe Haitio estas prezidenta respubliko, kun limigita plurpartia sistemo. La Prezidento de Haitio estas ŝtatestro rekte elektita de populara voĉdono. La ĉefministro rolas kiel registarestro kaj estas nomumita de la Prezidanto el inter la plimulta partio en la Nacia Asembleo. La plenuma povo estas plenumata de la Prezidanto kaj Ĉefministro kiuj kune konsistigas la registaron. Leĝdona potenco estas komisiita al la registaro kaj la du ĉambroj de la Nacia Asembleo de Haitio. La nuna strukturo de politika sistemo de Haitio estis fiksita en la Konstitucio de la 29-a de marto de 1987.
Politika fono
Haitio estas oficiale duon-prezidenta respubliko, kvankam ĝi estas ofte konsiderata absolutisma en praktiko. Balotrajto estas universala, por plenkreskuloj super 18 jaroj. La konstitucio estis modeligita laŭ tiuj de la Usono kaj de Francio. Ĝi estis aprobita en marto 1987, sed ĝi estis tute interrompita de junio 1988 ĝis 1989 kaj estis nur plene reinstalita en oktobro 1994. Je la 29-a de februaro 2004, ribelo finiĝis per puĉo kontraŭ la popole elektita prezidanto, Jean-Bertrand Aristide, supozeble kun la helpo de la franciaj kaj usonaj registaroj. La unuaj balotadoj post la demisiigo okazis en februaro 2006 por elekti novan Prezidanton. René Préval estis deklarita gajninto kun super 50 procentoj de la voĉdono.
Korupteco
Politika korupto estas ofta problemo en Haitio. La lando konstante rangis kiel unu el la plej koruptaj nacioj laŭ la Indico de perceptata korupto, mezurilo de perceptita politika korupto. En 2006, Haitio estis rangita kiel la plej korupta nacio el inter la 163 kiuj estis alenketitaj por la Indekso.
Prezidento de Haitio
Li aŭ ŝi estas helpata de la ministraro, kiu devas esti aprobita de la Nacia Asembleo.
Registaro
Laregistaro de Haitio estas formata de la Ĉefministro, la aliaj Ministroj kaj la Ŝtatsekretarioj.
La ĉefministro, la estro de registaro, estas nomumata de la prezidanto kaj ratifata de la Nacia Asembleo. Li nomumas la Ministrojn kaj Ŝtatsekretariojn. La Ĉefministro observigas la leĝojn kaj, kune kun la Prezidanto, estas priresponda por nacia defendo.
Leĝdona povo
La dukamera Nacia Asembleo de Haitio (Assemblée Nationale) konsistas el la Ĉambro de Deputitoj (Chambre des Députés) kaj la Senato (Sénat). La Ĉambro de Deputitoj havas naŭdek naŭ membrojn, kiuj estas elektitaj por kvar-jaraj periodoj. La Senato konsistas el tridek seĝoj, kun po unu triono elektita ĉiun duan jaron.
Juĝa povo
La laŭleĝa sistemo estas bazita sur la roma civila leĝosistemo. Haitio akceptas devigan jurisdikcion de la Internacia Tribunalo de Justico. Estas Supera Tribunalo, helpata de lokaj kaj civilaj tribunaloj ĉe komunuma nivelo.
Administra divido
Haitio teritorie organiziĝas laŭ dek departementoj. Vidu: Departementoj de Haitio
Várbalog
Várbalog estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Mosonmagyaróvár. La loknomo signifas hungare: fortikaĵo-maldekstrulo.
La komunumo situas sur ebenaĵo laŭ la aŭstra landlimo. Flankovoje Mosonmagyaróvár, Jánossomorja kaj Hegyeshalom estas proksime. Post la kontraŭturkaj militoj la vilaĝo senhomiĝis, germanoj refondis ĝin. Parenco de Maria Tereza saksa princo Albert Kazimiro fondis en la proksimo elstaran agrokultivan centron. Ekstera parto Albertkázmérpuszta gardas ankaŭ nun lian nomon.
En 1919 aldoniĝis al Aŭstrio malvasta koridoro el Hungario, kiu estas tie pli vasta. La vilaĝo trovis sin ĉe la limo, eĉ Albertkázmérpuszta estas ĝuste ĉe la limo. En 1946 la germanoj estis devige deportitaj al Germanio. Konstruiĝis Fera kurteno, la kontrolado estis rigora. En 1989 Fera kurteno nuliĝis, eble la vilaĝo denove prosperos.
Lojeŭa distrikto
Naturo
Areo de la distrikto estas ebena. Arbaroj okupas 34 % de areo. Tra la distrikto fluas Dnepro kun flankriveroj Soĵ, Brahinka kaj Peŝĉanka.
Agrokulturo
En la distrikto situas 5 da kolĥozoj, 6 da sovĥozoj kaj estas disvastigataj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĵplantado.
Elfosaĵoj
En la distrikto elminigas argilo, sablo (por por vitraĵproduktado kaj konstruado).
Komunikado
Tra la distrikto trairas aŭtovojo el Reĉica tra Lojeŭ ĝis Brahin, ŝipveturado tra Dnepro kaj Soĵ.
Nikolao Petroviĉ Ŝeremetev
La familia nomo de grafoj Ŝeremetev estas fame konata en Rusio kaj ekstere de la lando pro gravaj filantropaj kontribuoj de li mem, liaj prauloj kaj idoj por ilia patrujo.
La grafo Nikolao estis perfekte klera; jam en la dektrijara aĝo li profesie ludis pianon, violonon kaj violonĉelon, bone komprenis malfacilajn partiturojn kaj sukcesis direkti orkestron. En 1769 la grafo komencis sian longan vojaĝon en Eŭropon. Li studis en prestiĝa Lejdena (Nederlando) universitato. Tiam li konatiĝis kun eminentaj muzikistoj - Händel kaj Mozart.
Ĉar grafo Nikolao infanaĝee instruiĝis kaj amikis kune kun la rusa carido Paŭlo, do kiam tiu entroniĝis en 1896 li iĝis lia ĉefa favorito kaj superulo de la regno. Ekde 1799 li kromalie estis la ĉefo de imperiestraj teatroj kaj poste - la ĉefo de la Paĝia korpuso.
Nikolao Ŝeremetev estis elstara eksperto pri arkitekturo kaj konstruado. Dum dudek jaroj sub lia gvido oni konstruis majestajn palacojn en Ostankino, Kuskovo, Markovo, Ŝamperto, Pavlovsko, Gatĉino kaj Fontannij domon en St.Peterburgo. Li ankaŭ konstruis multajn templojn: preĝejon de Dipatrina Signo en moskva Novospasskij klostro, preĝejon de Sankta Triunuo en moskva Strannopriimnij domo (almozulejo), preĝejon honore de Dmitrio Rostova en urbo Rostovo Granda k.a.
Unu el plej ĉefaj agadosferoj de la grafo Ŝeremetev estis teatro. Tiam en Rusio funkciis ĉ.170 teatroj, inkluzive 53 en Moskvo. Li heredis de sia patro la trupon de servutaj geaktoroj, kiujn li aktive instruis helpe de eminentaj pedagogoj en Moskvo, St.Peterburgo kaj eĉ eksterlande. Lia unua teatro ekfunkciis en la nova palaco en Kuskovo somere de 1787.
Krucmilito en ĝinzo
Kruistocht in spijkerbroek - en Esperanto "Krucmilito en ĝinzo" - estas nederlanda kineja filmo el la jaro 2006. La filmo ekestis surbaze de samnoma romano de la nederlanda verkistino Thea Beckman.
Nikolao Petroviĉ Ŝeremetev
Sed plej rimarkinda estis lia trupo en alia submoskva bieno - Ostankino, kiu komencis prezenti siajn spektaklojn julie 1795. La palacon konstruis liaj servutuloj A.Mironov kaj P.Argunov laŭ projekto far Camporesi, Brenna kaj Starov. La teatro en Ostankino havis plej modernajn teknikajn instalaĵojn de la tiama epoko, kiuj aparte funkcias ĝis nun.
Krucmilito en ĝinzo
Enhavo
Dolf Vega estas 15-jara nederlandano kaj talentita futbalisto. Li membras en la nederlanda junula nacia teamo kaj en grava matĉo en la germana urbo Speyer stulte fuŝas la ŝancon je grava golo. La kunteamanoj estas nervitaj de tio, kaj li mem same. Tre gravus al li malokazigi la fuŝon. Kaj tio eĉ ŝajnas ebla, ĉar lia patrino Mary estas sciencistino laboranta pri tempovojaĝilo. Dolf nokte enŝteliĝas en la laboratorion kaj sukcesas penetri en la sekurigitan ĉambron kie troviĝas la tempovojaĝilo. Sed ĉar la alarma sistemo eksonoras, li devas manipuli la maŝinon sub tempomanko kaj tial misas kiam li entajpas la alvendaton. Tiel li ja alvenas en la urbo Speyer, tamen ne revojaĝas nur kelkajn tagojn al la pasinteco, sed ĝis la jaro 1212, en la mezepokon. Tie li renkontas grandan kristanisman movadon de infanoj kaj adoleskuloj, kiuj estas dediĉitaj kvazaŭ en krucmilito amase migri al Jerusalemo por liberigi la urbon de islama okupado ne per armiloj, sed per la konvinkeco de sia pieco kaj senkulpeco. Ili perceptas la junan nederlandanon en el mezepoka vidpunkto tre strangaj vestaĵoj kiel frenezan sed principe simpatian knabon. Kiam li savas infanon el danĝero de dronado, kaj tiu infano montriĝas nobela princo aliĝinta al la infana krucmilito, iuj movadanoj konsideras lin heroo, kvankam aliaj des pli ĵaluzas kaj skeptikas pri li. Tamen liaj kapabloj kaj scioj de junulo el la 21-a jarcento por la junaj mezepokanoj en danĝerega misio iĝas tiom gravaj, ke ĉiuj toleras ke li migras kun la granda grupo ĝis la bordo de la Mediteraneo en la itala urbo Ĝenovo. Interalie motivigas lin ke li enamiĝis en la belan knabinon Jenne.
Hejme en la 21-a jarcento la patrino kaj ŝia teamo de kunsciencistoj intense serĉas la malaperintan knabon. Per studado de historiaj fontoj ili trovas informon pri stranga juna viro kiu akompanis la infanan krucmiliton.
Nikolao Petroviĉ Ŝeremetev
Siajn lastajn jarojn la grafo travivis en St.Peterburgo, kie li mortis la 1-an de januaro 1809. Nikolao Petroviĉ Ŝeremetev estas sepultita en la familia kripto de la tombejo en Aleksandro-Nevskaja Laŭro de Sankt Peterburgo.
Bolt Thrower
Bolt Thrower (Balisto) estas brita mortmetala grupo el Coventry, Anglio. Ili formiĝis en 1986 kaj publikigis sian debutan albumon ĉe la muzikeldonejo Vinyl Solution en 1988. La grupo poste ŝanĝis muzikeldonejon kontraŭ Earache Records, baldaŭ iĝinte unu el la plej eldonataj grupoj ĉe tiu muzikeldonejo. Ilia kuranta muzikeldonejo estas Metal Blade Records. La grupo rondvojaĝis tra Eŭropo, Usono kaj Aŭstralio.
Nikolao Petroviĉ Ŝeremetev
Honore al li same nomiĝas larĝa strato Ŝeremetevskaja situanta en la distrikto Marjina Roŝĉa de Moskvo, kiu kunligas la centron de la urbo kun la Ostankino-distrikto.
Bolt Thrower
La grupo prenis sian nomon de armilo el la populara tabloludo Warhammer Fantasy Battle. La liriko kaj la kovrilarto de iliaj dua kaj tria albumoj baziĝis sur tiu ludo kaj ĝia futurisma sekvanto Warhammer 40,000. La ĉefa temo de ilia liriko estas milito kaj ĝiaj konsekvencoj.
Krucmilito en ĝinzo
Enhavo
Pro desegnaĵoj, kiujn verkis la klerikulo Thaddeus, ili fine trovas la lokon kie situas Dolf kaj reportas lin de la mezepoko al la 21-a jarcento. Sed la junulo ne volas simple malaperi el siaj mezepokaj travivaĵoj. La amo je Jenne ŝajnas pli forta por la deziro pluvivi normalan vivon en la jaro 2006. Do fine la patrino helpas al li "reveni" al la mezepoko kaj rekuniĝi kun la knabino Jenne.
Bolt Thrower
Komenco: 1986–1988
Bolt Thrower fondiĝis en septembro 1986 kiel punka kaj draŝmetala grupo influita de draŝmetalgrupoj simile al Slayer kaj punkrokgrupoj simile al Crass kaj Discharge. La grupon fondis basisto Gavin Ward kaj gitaristo en publikeja klozeto en Coventry dum koncerto de punkgrupo. Apenaŭ poste Andrew Whale kaj Alan West aliĝis kiel drumisto kaj kantisto respektive. En aprilo 1987 ili registris la unuan demon In Battle There Is No Law per tiu membraro.
Krucmilito en ĝinzo
Fono
La junulara aventura filmo en 2006 en Nederlandlingvio kaj jaron poste en Germanlingvio (sub la titolo "Kreuzzug in Jeans") estis publika sukceso. La priskribita "infana krucmilito" laŭ historiaj fontoj vere okazis en la jaro 1212, kvankam la malmutaj historiaj fontoj ne klarigas ĉiujn detalojn pri la malkutima evento.
Premio
La filmo en 2007 en Nederlando ricevis la kinan premion "Ora Bovido" (nederlande Gouden Kalf) en la kategorioj plej bona filmo kaj plej bona filmeldonado.
Bolt Thrower
Komenco: 1986–1988
Ilia dua registraĵo iĝis la demo Concession of Pain, kiujn ili faris en septembro 1987. Gavin ŝanĝis la ilon al gitaro, vokinte Alex Tweedy-n por li ludu bason. Tamen Alex ne aperis dum registrado, tial Gavin ludis ambaŭ gitaron kaj bason por la demo. Du semajnojn post la registrado lia amikino Jo Bench anstataŭigis Alex.
Per tiu membraro ili la registris sian unuan Peel-sesion. John Peel, la alternativroka diskestro de BBC Radio One, ricevinte ilian kasedon, admiris pri la grupo. Ili registris kvar kantojn por ĝi, kontraktonte kun Vinyl Solution por publikigi unu albumon. Nelonge antaŭ registrado de la debuta albumo ili ŝanĝis la kantiston kontraŭ ilia stiristo, Karl Willetts. Ilia debuta albumo, In Battle There Is No Law havas longecon da nur duonhoro kaj krudan sonon ofte karakterizatan kiel grindcore.
1989–1994
Ili ne kontentis pri la muzikeldonejo Vinyl Solution, ĉar ĝi estis tiam nur punkmuziko-eldonejo kaj malforte akcelis progresadon de la grupo, ludanta miksaĵon de mortmetalo kaj punko, tiam Bolt Thrower decidis lasi tiun eldonejon kaj subskribi al Earache Records. Earache Records tiam estis ankaŭ subskribita de famaj mortmetalaj grupoj kiel Carcass kaj Napalm Death. Stilo de la grupo iĝis plirapida kaj plisevera. Games Workshop, aŭdinte la registraĵojn de Bolt Thrower el ilia Peel-sesio rekordita la, proponis fari karan kovrilon por ilia albumo, la proponon la grupo rapide konsentis. La registraĵo estis eldonita en 1989 sub la nomo Realm of Chaos kaj la subnomo Slaves of Darkness. Plejmulto da kantoj estis influita de la ludo, sed tute ne nur pro kontrakto kun Games Workshop. Karl, Andy kaj Gavin estis tre absorbitaj de la ludoj produktitaj de Games Workshop, kaj ili skribis kelkajn kantojn pri tiuj ludoj. Evidentaj ekzemploj estas "Plague Bearer" kaj "World Eater". Post eldono de albumo Bolt Thrower ekvojiris por turneo kun sia sameldonejanoj Napalm Death, Carcass and Morbid Angel. La albumeto Cenotaph enhavas unu kanton, "Realm of Chaos", registritan dum tiu turneo, ankaŭ du ekstrajn kantojn el War Master kaj Realm of Chaos kaj la kanton Cenotaph.
Kontinuigante, ili registris sian trian kaj finan Peel-sesion la. Ĝi enhavis tri kantojn el venonta albumo, luditajn en krudaj versioj kaj ankaŭ "Lost Souls Domain" el la dua albumo. Sekva paŝo en la historio de Bolt Thrower iĝis la albumo titolita War Master. Simile al la antaŭa albumo, ĝi estis registrita ĉe la studio Slaughterhouse, kiu forbrulis du semajnojn post la registrado okazis. Denove Games Workshop proponis sian kovrilon, tamen, konsiderinte ĝin tre kara, Bolt Thrower malakceptis la proponon. La kovrilo estis farita de eks-ĉefdezajnisto de Games Workshop, rezultonte sufiĉe simila al la kovrilo de Realm of Chaos. Promociante la albumon dum usona turneo ili uzis lernejan buson, plenitan da videoludoj, kiel turnean buson. Ĉiuj tri Peel-sesioj estis eldonigitaj en unu KD, titolita The Peel Sessions 1988–90, en 1991.
Ilia sekva paŝo iĝis la albumo The IVth Crusade. La titolo havas duoblan sencon, estante ilia kvara albumo kaj indikante al la kvara krucmilito kaj la kapto de Konstantinopolo. La kovrilo estas la pentraĵo de Eugène Delacroix, konata kiel "Eniro de la kruckavaliroj en Konstantinopolon".
Ili plimalaltigis siajn gitarojn plue, skribante plimalrapidajn kantojn, kiuj estis pli pezaj kaj pompaj.
Fukui-dialekto
Fukui-dialekto (japana lingvo:福井弁 [fukui-ben]) estas dialekto de Japana lingvo, parolata en prefektujo Fukui.
En suda parto de prefektujo Fukui oni parolas simile al Kansaja dialekto.
Jegor Gajdar
Jegor GAJDAR (Егор Тимурович Гайдар; naskiĝis en 1956 – forpasis la ) estis rusia politikisto kaj ekonomiisto, kiu okupis altajn postenojn en rusia registaro de la jaroj 1991–1993, i. a. plenumis rolon de ĉefministro. Li estas kutime konsiderata la aŭtoro de la ekonomia reformo, restinta pro siaj nepopularaj efikoj sub la nomo „ŝoka terapio“.
Antaŭ la disfalo de Sovetunio Gajdar faris bonan karieron en KPSU, laboris en redakcio de tre grava partia revuo „Kommunist“.
Gajdar estis filo de sovetia kontradmiralo Timur Gajdar kaj nepo de la konataj verkistoj Arkadij Gajdar kaj Pavel Baĵov.
Aéroport d'Orly (pariza metrostacio)
Aéroport d'Orly (Flughaveno de Orly) estas estonta fina stacio sur linio 14 kaj linio 18 de la Metroo de Parizo, formanta parton de Grand Paris Express, sub la direkto de "Société du Grand Paris".
Ĝi estas konstruota sur la teritorio de komunumo Paray-Vieille-Poste, ene de la ejo de Flughaveno Parizo-Orly. Ĝia konstruo ŝuldiĝus al "Paris Aéroport".
Fantoma stacio
Dum konstruado de Flughaveno de Orly en 1961, ĝia arĥitekto, Henri Vicariot, planis lokon sub la flughaveno por estonta metrostacio Orly-Sud, tiu ne estos uzata por la konstruota stacio.
Auvillers-les-Forges
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Admonoj
La Admonoj, Admonoj de reĝo Sankta Stefano al princo Imre (Emeriko), estas la unua leĝo prenita al la Corpus Juris Hungarici, la unua leĝaro de Sankta Stefano el la jaro 1027, la plej grava hungara literatura verko de la periodo, latinlingva verko Admitiones (Admonoj) de reĝo Stefano al sia filo, tronheredanto Imre (Emeriko). La teksto de la Admonoj postrestis en kodeksoj el la 15-16-aj jarcentoj, la Kodekso Thuróczy kaj Ilosvay, kiuj mencias ĝin kiel unuan leĝaron de Sankta Stefano (Decretum Sancti regis Stephani).