cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Graben BE
Trafiko
Graben situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas flanka vojo de Langenthal al la Aroponto de Berken. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 5 kilometrojn norde en Niederbipp. Graben ne estas konektita al la publika tranportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Graben datiĝas el la jaro 1220 kiel Stadonce. en Hubel estis malkovrita tombomonteto de la Hallstatt-kulturo. En mezepoko Graben apartenis al la Grafoj de Kiburgo. En la jaro 1385 la kiburga voktejo Baumgarten estis pandigita al la Senjoroj de Grünberg. Post diversaj ŝanĝoj de la posedantoj en la jaro 1432 Graben fariĝis havaĵo de Berno kaj estis integrita al la voktejo Aarwangen. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 ĝi estis atribuita al la distrikto Wangen, ĉe kiu ĝi restis ĝis ties integriĝo al la nova administra distrikto Supra Argovio en la jaro 2010. Ek de novembro 2008 la komunuma administrado de Graben estas farita de la komunumo Bannwil.
Transversa fronto
Oni nomas transversa fronto la parte sukcesajn strebadojn je kunlaboro ĉe german-naciismaj grupoj kun komunistoj dum la vajmara respubliko.
Precipe Ernst Niekisch provis proksimigi komunismajn kaj faŝismajn fortojn kadre de tio, kion li nomis naci-bolŝevismo, celante per tio renversi la establitan ordon de la vajmara respubliko. Kurt von Schleicher provis mallonge antaŭ la ekrego de la nazioj pere de strategio de transversa fronto forsplitigi la maldekstran alon de la nazia partio NSDAP, kiun direktis la fratoj Gregor kaj Otto Strasser. Per tio li celis dividi la nazian movadon kaj malhelpi la kancelieriĝon de Adolf Hitler, sed li malsukcesis.
Hodiaŭ la nocio estas ofte uzata por priskribi provojn de ekstremdekstruloj aŭ novnazioj infiltri maldekstrajn grupojn kaj aranĝojn aŭ maldekstre inklinitajn subkulturojn.
Premio de la jara lingvofraŭdanto
La Premio de la jara lingvofraŭdanto (Sprachpanscher des Jahres) estas disdonata de la Verein Deutsche Sprache e.V. por ulo de la elito kiu disvolvas la anglan lingvon en Germanio.
La premio estis kreita en 1997.
NGC 4520
NGC 4520 (aliaj indikoj — IC 799, NPM1G -07.0367, PGC 41748) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Algar
Algar estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 26 km2 kie loĝas 1588 geloĝantoj. Algar situas je 87 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Partio Patagones
Patagones estas unu de la 135 partioj de la provinco argentina de Bonaero. Estas la plej suda kaj etenda de la tuta provinco kun 13 600 km². Ĝi havas loĝantaron de 27 938 personoj.
Priskribo
Ĝi troviĝas inter la riveroj Kolorado kaj Negro. Limas norde kun la partio Villarino [bijaRIno], okcidente kaj sudokcidente kun la provinco Río Negro; kaj oriente kun la Argentina Maro.
Ties ĉefurbo estas Carmen de Patagones, unu el plej antikvaj de la regiono, kun 18 189 loĝantoj. La urbo estis fondita en 1779 de Francisco de Biedma ĉe la ravinoj de la rivero Negro, kun la nomo Fuerte del Río Negro (Fortikaĵo de la Nigra Rivero). Ties aktuala aspekto miksas kaj novajn kaj antikvajn kvartalojn, kiuj ankoraŭ konservas sinjorajn domegojn de kolonia epoko.
San Giorio di Susa
San Giorio di Susa estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Bruzolo, Chianocco, Bussoleno, San Didero, Villar Focchiardo, Coazze kaj Roure.
Kalia uraniato
Kalia uraniato (VI) aŭ K2UO4 estas neorganika oksosalo de uranio kaj kalio. Ĝi estiĝas pere de reakcio inter la kalia klorato kaj oksidoj de uranio (VI) aŭ uranio (IV), aŭ hejtante kalian uranilan acetaton kun karbonatoj. La kristala formo estiĝas per aldono de verda oksido en etaj kvantoj al kalia klorido, aŭ per dissolvado de amorfa formo kun fandita kalia klorido kaj permesante ke la kristaliĝo okazu. Prismaj kristaloj ruĝeca-flavaj ĝis verdeca-flavaj estiĝas.
Verdire, kalia unuuraniato ekzistas en ekvilibro kun likva kalio kaj urania duoksido. La alte reakciema naturo de ĉi-fazo ĝis nun preventis la pozitivan karakterizadon de la substanco. Uraniato de kalio prezentas romboedrajn kristalojn en la solida stato.
Resurtronigo (Francio)
La Resurtronigo estas periodo de la historio de Francio inter la falo de la unua Imperio la kaj la revolucio de franca revolucio de 1830 de la. La Resurtronigo konsistas en reveno al la monarkia suvereneco de la burbonoj, plenumita per monarkio limigita per la Ĉarto de 1814, en la regnoj de Ludoviko la 18-a kaj Karlo la 10-a, malplej aĝaj fratoj de Ludoviko la 16-a, defalinta en 1792 poste ekzekutita en 1793.
La periodo de la monarkia Resurtronigo estis eksperimenta tempo por la komenciĝo de la parlamentismo, konservante kelkaj akiraĵojn de la franca revolucio de 1789.
La Resurtronigo estis okazo de eksperimento de konstitucia monarkio, en relative paca tempo en perturbita internacia ĉirkaŭo. La industria revolucio estigis profundajn ekonomiajn kaj sociajn ŝanĝegojn kaj tio efikas al la ministeria politiko.
En enlanda politiko, tio estas monarkia reveno sed sub influo de vera parlamenta vivo, kiu oscilis inter Ultrareĝistoj kaj liberaluloj.
Akademio de Sciencoj
Akademio de Sciencoj estas asocio de homoj kleraj pri sciencoj kaj institucio subtenanta sciencan esploron: Baza ideo estas grupigi anojn de diversaj branĉoj de sciencoj kaj vigligi la interŝanĝon de ideoj kaj spertoj inter ili. Ekzistas internaciaj, naciaj kaj regionaj respektive urbaj Akademioj de Sciencoj. Krom Akademioj de Sciencoj ankaŭ ekzistas Akademioj de Artoj, kiuj - kiel montras la nomo - dediĉas sin al la subteno de diversspecaj studoj pri artoj.
Signifo
En la fokuso de la ofte tradiciaj akademioj estas la grupigo de altrangaj kleruloj, kiuj regule kunvenas por scienca interŝanĝo de informoj kaj ideoj. La vorto akademio devenas de la Akademio de Platono en Ateno, kiun kunvokis la filozofo Platono kaj kiu iĝis la modelo por postaj interfakaj sciencaj diskutejoj. Honore al la helena heroo Akademo, kiu laŭ helena legendo estas entombigita en olivarbaro aĉetita de Platono, la filozofo nomis la kunvenejon "akademio". Akademioj de Sciencoj estas aŭ privataj aŭ ŝtataj institucioj. Ili diferencas de universitatoj per tio, ke ili ne science instruas.
Diversaj akademioj
Artikoloj en la esperantlingva vikipedio ĝis nun ekzistas interalie pri la sekvaj naciaj Akademioj de Sciencoj:
Vatikano
Steleo de Barros
La Steleo de Barros (Estela de Barros) estas disko-forma kaj granda kantabra steleo datita je la 3-a jarcento. Ĝi estis trovita en la vilaĝo Barros, en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi estas grava simbolo en la kantabra identeco kaj eĉ aperas en la regiona blazono.
Ĝia nuna nomo estas tre populara hodiaŭ, sed ĝi ankaŭ estas nomita La rado de Sankta Katalino (enkoduke de H. Breuil) kaj en la pasinteco ankaŭ Rado de la Virgulino. Plie, ekzistas Dua steleo de Barros, kiun oni rekonstruis per la fragmentoj trovitaj en muro de kirko. Oni pensas, ke per ĝi oni indikis la tombejon de batalisto mortinta en Bronzepoko aŭ frua Ferepoko, antaŭ ol ĝi estis movita al ĝia nuna loko. Ĝia diametro estas 1,66 m kaj ĝia dikeco estas 0,40 m. Ĝi staras sur bazo alta je 1 m kaj dika je 0,80 m. Kvankam ĝi estas la plej konata steleo en Kantabrio, ĝi ne estas tiu plej granda. En kontraŭ-lintelo de la ermitejo de la Virgulino de la Rado estas parto de alia giganta steleo, kun diametro je 1,90 m. Ĝis nun konserviĝis aliaj steleegoj, kaj romiaj kaj mezepokaj, kelkaj en Barros mem.
Ĝi estis eltajlita el grejso. Ene de ĝi ekzistas 14 fendetoj, sed la ekstera surfaco estas bone konservita. Ĝiaj ornamaj motifoj, ligitaj al kulto je suno, estas perimetra bordero kun izocela triangulo kaj serio de samcentraj cirkloj tajlitaj je basa reliefo. Ĉi tia ornamaĵo aperas en ambaŭ flankoj dorsa kaj maldorsa. En la disko-rando ekzistas kvar cirkle unuiĝintaj sulkoj.
En 1946 oni delokis ĝin al la Muzeo de Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio, en la regiona ĉefurbo, Santandero. Tio estigis protestojn en la vilaĝo Barros, kies loĝantoj petis redonon al si. Post unu jaro, oni redonis ĝin al origina vilaĝo kaj nun ĝi staras en la Parko de la Steleoj de Barros, post inaŭguro en 2001. Oni povas viziti ĝin senpage kaj same aliajn steleojn eltrovitajn en apuda ermitejo.
Bouges-le-Château
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Andor Basch
Andor Basch [baŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Basch Andor estis hungara pentristo, framasono. Lia patro estis Gyula Basch. Andor Basch naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Andor Basch devenis el juda familio, sed li kristaniĝis en 1899. Li frekventis katolikan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Modela Desegna Lernejo de Tivadar Zemplényi kaj Bertalan Karlovszky, fine ekde 1904 en akademio Julian en Parizo. Li lernis ankaŭ en privata lernejo de Henri Matisse. Post siaj studoj li komencis pentradi en Artistkolonio (Nagybánya), kie lia majstro estis Károly Ferenczy. Ekde 1910 li ekspoziciis. Dum la 1-a mondmilito li estis armea pentristo. Li estis fondinta membro de Societo Szinyei Merse Pál (1920). Li studvojaĝis al Italio (1920–1924), poste li vivis en Parizo (1925) kaj suda Francio (1931–1935), fine li hejmenvenis. Li apartenis al loĝio pri Kolomano (Hungario). Dum la nazia erao li sinmortis.
Joseph Marx
Joseph Rupert Rudolf Marx (naskiĝis la 11-an de majo 1882 en Graz, mortis la 3-an de septembro 1964 same en Graz) estis aŭstra komponisto, instruisto kaj kritikisto. Aro de eseoj kaj kritikoj de li estis eldonitaj en Vieno en 1947. En intervjuo kun Elyse Mach Jorge Bolet diris, ke la "Romantisma Pianokonĉerto" estas lia plej ŝatata konĉerto, inter la porvirtuozaj konĉertoj, pro la ega forto, kiun la solisto bezonas por ludi ĝin. La japana komponisto Hisatada Otaka estis unu el liaj studentoj.
Verkoj por instrumentoj
Orkestra muziko:
Konĉertoj:
Arbesbach
Arbesbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Esperanto-Vendée
Esperanto-Vendée estas departementa asocio de Esperanto en Vendeo. La asocio Esperanto-Vendée naskiĝis en oktobro 1996 kaj ĝi jam havis 73 membrojn decembre de tiu jaro.
Antaŭe en la departemento estis nur 6 aŭ 7 izolitaj esperantistoj el kiuj ne ĉiuj konis sin reciproke. Grupa lernado komenciĝis en La Roche-sur-Yon, administra ĉefloko de Vendeo (ĉirkaŭ loĝantoj), komence de 1996 sub gvidado de komencanto Albert Crié. La fondo de asocio ebligis malkovri kursgvidantinon - Marie-Christine Koson - kiu jam havis spertojn pri Esperanto-instruado. Alia kurso, gvidata ankaŭ de komencanto, malfermiĝis aŭtunon 1998 en Fontenay-le-Comte (ĉirkaŭ loĝantoj) sub gvidado de Patrice Joly, kun 6 lernantoj. Du staĝoj, organizitaj de Fabrice Morandeau en 1996 kaj 1997 en lia urbeto Saint Philbert-de-Bouaine (ĉirkaŭ logantoj), en kunlaboro kun la asocio Esperanto 44 de la najbara departemento, arigis respektive ĉirkaŭ 90 kaj 100 partoprenantojn inkluzive de la kursgvidantoj, animantoj (Esperanta teatra trupo) kaj organizantoj.
Guatapé
Guatapé estas municipo en la departemento Antjokio de Kolombio. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 78  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La municipo estas parto de la subregiono de Orienta Antjokio kaj situas 79 kilometrojn de Medeĝino, la ĉefurbo de la departemento. Guatapé estas limita en la nordo fare de Alejandría, San Rafael en la oriento, kaj Granado kaj El Peñol en la sudo.
La urbo estas grava vidindaĵo, precipe por vojaĝantoj de Medeĝino. El Peñón de Guatapé, granda roko, kiun vizitantoj povas grimpi, kaj la famaj murpentraĵoj nomataj zócalos kiuj ornamas plurajn konstruaĵojn allogas multajn turistojn. La ĉirkaŭaĵo estas varieca pejzaĝo el multaj duoninsuloj kaj lagaj golfetoj de akvobaraĵo, pri kio donas ioman impreson la suba vidaĵo fotita de la roko.
Gábor Hulkó
Gábor Hulkó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hulkó Gábor, laŭ la slovaka uzo Gabriel Hulko estas slovakia hungara inĝeniero, membro (ekstera (2007)) de Hungara Scienca Akademio.
Gábor Hulkó  naskiĝis la  en Stará Ďala (nun Hurbanovo).
Biografio
Gábor Hulkó apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, eventuale en Slovakio. Li estis nomumita docento en 1981 en Slovaka teknologia universitato en Bratislava, li doktoriĝis samloke en 1992 kaj li profesoriĝis post 2 jaroj. Ekde 2009 li esploras en Universitato de Óbuda. Li estas ankaŭ institutestro en Bratislavo. Li ricevis hungaran kaj (ĉeĥo)slovakiajn premiojn inter 1999-2005.
Zoologia ĝardeno de Arnstadt
La Zoologia ĝardeno de Arnstadt (germane: Tierpark Fasanerie Arnstadt) troviĝas en romantika pejzaĝo en la suda parto de Arnstadt, Germanio. Ĝi estas 2,5 hektarojn granda kaj gastigas ĉirkaŭ 50 antaŭ ĉio enlandajn bestospeciojn. Tre proksime situas la ruinoj de la eksa Valpurgo-klostro. Dekstre de la ĉefa enirejo estas memorigŝtono por la poeto Valerius Wilhelm Neubeck.
Historio kaj perspektivoj
La fazanejo (Heimattierpark Fasanerie) malfermiĝis dimanĉe la 7-an de oktobro en 1956, nacia festotago de GDR, ja la horo 11:30.
En junio 1992 ekestris la bestoparkon la arnstadt-anino Annegret Voigt; ŝi posteulis s-on Dietrich Krone kiu ĉefis inter 1960 kaj 1991. En 1986 oni okazigis inter la 31.5. kaj la 1.6. la kvinan zoo-feston okaze de la 30-a datreveno malfermiĝa. Sur ĝia areo ja estas ankaŭ infana ludparko kaj herbejo por aranĝi festojn por la junuloj. Dum la lastaj jaroj la tuto plejparte renoviĝis. Estas projektita nova konstruo de la ĉirkaŭaĵo de la fazanoj. Estro de la bestoĝardeneto estas s-ro Maik Wedemann, posteulo de Wolfgang Büchner.
De januaro 1999 la zoo apartenas, kune kun la Kastela Muzeo (kun enkorpigita urbohistoria sekcio) kaj la urba biblioteko al kulturkooperativo Kulturbetrieb.
Dume en 2003 nur ĉirkaŭ 7000 vizitantojn la ĝardeno nombris, en 2012 ne malpli ol 22.456 homoj estis ĝiaj vizitantoj
Bestaro
Inter la bestospecioj de la fazanejo indas mencii la jenajn: damao, muflono, pendventra porko, hejma kapro, ŝafo, azeno, lamo, poneo, kobajo, kuniklo, lemuredoj. En volieroj povas esti observataj multaj birdoj kaj kaptobirdoj. Fazenoj, kortbirdoj sed ankaŭ endanĝerigitaj bestoj kiel la eŭropa gufo havas sian hejmon ĉi tie.
Aranĝoj ĉiujaraj
En la zoo doniĝas regule multaj festoj kaj fariĝas specialaj aranĝoj. En la monato julio okazadas granda fazaneja festo kun fabelistoj, marioneta teatro kaj klaŭnaĵoj. Dum la paska tempo oni invitas la infanojn serĉi ĉie ajn sur la areo kaŝitajn paskajn ovojn.
La verda klasĉambro
Por lernantoj estas oferto de la "verda klasĉambro", kie ili lernas per tuŝado kaj praktikaj ekzercoj interesajn aferojn pri la naturo kaj ties faŭno. Ili estas prizorgitaj de la amikoj de la societo "Tierparkverein Arnstadt e.V.", fondita en 2005.
Endre Latabár (1811 - 1873)
Endre Latabár, hungare Latabár Endre estis hungara aktoro, operokantisto (tenoro), dirigento, reĝisoro, tradukisto kaj teatrestro. Lia filo estis Kálmán Árpád Latabár, lia nepo estis Árpád Latabár (1878). Endre Latabár naskiĝis la 1811 en Kiskunhalas - mortis la  1873 en Miskolc.
Biografio
Endre Latabár en 1831 aliĝis al migra teatra trupo, ili ludis en diversaj urboj. Ekde 1837 li ankaŭ tradukadis precipe operetojn al la hungara lingvo. Depost 1838 li ne plu kantadis, sed reĝisoradis kaj dirigentadis. En 1842 li fondis trupon, kiun li estris dum 3 jardekoj, kie estis anoj ekzemple Ede Paulay, Ede Újházi, Róza Déryné Széppataki. Li inaŭguris teatrojn en Szabadka (nuntempa Subotica) en 1854, en Miskolc en 1857. Li fondis aktoran dinastion, lia filo estis Endre Latabár (pli juna).
Eygelshoven
Eygelshoven (en la dialekto de Eygelshoven: Egelze, dialekto de Kerkrade: Ejelser) estas vilaĝo en la sudorienta provinco de Limburgo (Nederlando) kiu apartenas al la municipo de Kerkrade. La loko estis konita kiel minado de terkarbo. Ĝis la urba reorganizo de 1982 formis sendependan municipon. La loĝantaro de la kerno, en 2005 estis proksimume 2.240, inkludante la ĉirkaŭaj kvartaloj Hopel, De Vink kaj Waubacherveld kalkulis la loĝantaro super 8.400 personoj. La najbaraj municipoj estas la nederlandaj Heerlen kaj Landgraaf kaj la germana municipo Herzogenrath.
Partneraj urboj
La malnova sendependa municipo Eygelshoven kultivis partnerecon kun la tiama sendependa municipo Rodenkirchen (nun Kolonjo-Rodenkirchen). Estis klasifikitaj ambaŭ municipoj kiel parto de urba reorganizo al Kerkrade kaj de Kolonjo. Kolonjo kaj la urbo de Kerkrade adoptis decidojn tiurilate. En Kolonjo, du stratoj estis nomitaj laŭ Eygelshoven kaj Kerkrade.
Urbestro
Eksa urbestro de la municipo estis iam de la sendependa Eygelshoven:
Preĝejo de Senmakula koncipiĝo (Ostrava-Přívoz)
La romkatolika paroĥa preĝejo de Senmakula koncipiĝo de Maria estas signifa novgotika konstruaĵo en Ostrava. Ĝi troviĝas en Placo de Svatopluk Čech en Přívoz kaj ĝi estas la dua preĝejo inicita al senmakula koncipiĝo de Sankta Maria en Ostrava.
Priskribo
Temas pri 36,43 m longa kaj 27 m alta konstruaĵo. Uzita estis historiiganta stilo nov-gotika-romana. La bazplano estas kreita de navo en formo de kruco, en kiun estas enskribita ovale plilongigita rotondo. La rotondo havas volbon kun granda enverguro laŭ la sistemo de Monier. Kvankam laŭ la originaj planoj la kupolo devis esti super la kruca navo, pro financaj kaŭzoj la konstruado ne estis realigita.
Ambaŭflanke de la fasado de preĝejo kreita de pavlano staras 67 m altaj turoj en gotika stilo. En la turoj estas pendigitaj sume tri ŝtalaj sonoriloj el la jaro 1921 fabrikitaj en Ferfabriko Vítkovice, kiuj anstataŭigis originan kvinopon de sonoriloj el sonorilmaterialo. En la orienta turo estas lokigita la plej alta sonorilo Maria (1350 kg), en la okcidenta turo poste la meza sonorilo Metodo (850 kg) kaj la malgranda sonorilo Aloisius (475 kg).
La pavlano tegmentumas la ĉefan enirejon, super kiu troviĝas granda gotika fenestro. Rozeto origine bildigis bildon de Nemakulita koro de Virgulino Maria, sed dum la dua mondmilito ĝi estis neniigita. Malantaŭ la ĉefa enirejo troviĝas templa antaŭĉambro apartigita de la ĉefa navo per forĝita krado. La dekstra parto de antaŭĉambro kreas kapelon de Dolora Virgulino Maria, en kiu estas lokigita altaro kaj Pieto. Super la antaŭĉambro troviĝas ĥorejo kun orgeno. Tiu havas 28 registrojn, du manualojn kaj mekanikan traktilaron. La originaj koloraj fenestroj kun bildoj de Virgulino Maria estis dum la milito nenigitaj kaj jam ne plu ili estis renovigitaj.
La ĉefa altaro el la jaro 1926 estas en pseŭdogotika stilo. La antaŭa suba parto estas el blanka karara marmoro, dum la malantaŭa parto estas ŝabloŝtona. Sed la origina altaro estis ligna. En retabulo estas bildo de la Nemakulita koncipo de Virgulino Maria de pentristo František Ženíšek, kiun donacis olomouca ĉefepiskopo Theodor Kohn. En la altaro estas lokigitaj korprestaĵoj de sankta Bartolomeo, sankta Fruktuoso kaj sankta Longino. En la templa navo troviĝas ankoraŭ du apudaj altaroj, ĉiu ĉe apuda enirejo. Predikejo kun alkonstruaĵo estas ligna.
Historio
Loĝantoj de Přívoz vizitadis preĝejon de sankta Venceslao en Moravia Ostrava, sed ili sopiris pri propra paroĥo. Tiujn ĉi sopirojn plie potencigis klopodo pri avancigo je urbo. En aprilo de 1890 estis destinita societo por konstruado de la preĝejo de Virgulino Maria. Projekton ellaboris konata viena arkitekto Camillo Sitte, kiu ankaŭ kreis la teritorian planon por la tuta Přívoz. Tiu estas ĝis hodiaŭ tre alte taksita pro sia arkitektura valoro. La preĝejo origine estis finkonstruota en la jaro 1898 je memoro de kvindekjara regado de imperiestro Francisko Jozefo la 1-a, sed la finigo plilongiĝis je unu jaro. La solena konsekro okazis la 15-an de aŭgusto 1899 en festotago de Ĉieliro de Virgulino Maria. La ceremonion direktis la olomouca ĉefepiskopo Theodor Kohn kaj kiel reprezentanto de la imperiestra familio partoprenis ĝin ankaŭ ĉefduko Eŭgenio.
Linio Keihan-Keishin
Linio Keihan-Keishin (japane: 京阪京津線 [Kejhan-Kejŝin sen], angle: Keihan Keishin Line) estas linio de la fervojo reto Elektra Fervojo Keihan en Kinki-regiono, Japanio. La okcidenta parto de linio situas en Kioto kaj ĝia orienta parto situas en Ocu, Gubernio Ŝiga.
Karnes City (Teksaso)
Karnes City estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la similnoma kantono Karnes, sudoriente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Károly Szendy
Károly Szendy [kAroj sendi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szendy Károly estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1970).
Károly Szendy naskiĝis la  1911 en Budapeŝto. Li mortis la 1981 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Szendy akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en Budapeŝto. Inter 1933-1949 li laboris en ĉefurba elektra uzino, poste en planada instituto. Li okupiĝis pri elektraj retoj kaj centraloj. Li ricevis premion Kossuth en 1963.
Rheinböllen
Rheinböllen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rheinböllen apartenas al la mezalta montaro kaj pejzaĝa regiono Hunsrück [prononco "Hunsryk"] kaj situas borde de la rivero Rejno.
Partioj de la Provinco Bonaero
La Provinco Bonaero, Argentino, dividiĝas kaj teritorie kaj administre en 135 municipoj nomitaj laŭkonstitucie partidos (partioj).
Ĉefurboj
Ĉiu Partio enhavas unu aŭ pliaj urboj, el kiuj unu estas nomita ĉefurbo, kaj estas la sidejo de la municipa registaro. La ĉefurboj de la partioj havas la saman nomon kiel tiuj, escepte la jenaj:
Șieu (Bistrița-Năsăud)
Șieu [ŝieŭ] (hungare: Nagysajó, germane: Gross-Schogen) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Bistrița. Administre apartenas al ĝi Posmuș kaj Șoimuș.
Loĝantaro
En la censo de 2002 la 1.382 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn: En la komunumo estis 88 % da rumanoj.
NGC 4512
NGC 4512 (aliaj indikoj — NGC 4521, UGC 7706, MCG 11-15-61, ZWG 315.46, KCPG 345B, PGC 41621) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4512, NGC 4521.
Esperanto en Afriko
Esperanto en Afriko estas Esperantlingva bulteno de la Afrika Komisiono de UEA.
Enhavo
En ĝi troviĝas informoj pri la Afrikaj Kongresoj de Esperanto, intervjuoj, informoj por gvidantoj de kluboj kaj raportoj pri la stato de Esperanto en Afriko.
Sudoriento de Rio-Grando
Sudoriento de Rio-Grando (Sudeste Rio-grandense) estas unu el la mezoregionoj en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Laŭ oficiala takso de 2008 fare de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en la teritorio vivis loĝantoj.
Mornans
Mornans estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 71 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Monumentoj
La t.n. "turo de Mornans" estas cilindroforma turo, kiu datiĝas de Mezepoko. Ankaŭ ekzistas protestantisma templo en la vilaĝo.
Administrado
Mornans apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Algeciras
Algeciras estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 85 km2 kie loĝas 114012 geloĝantoj. Algeciras situas je 120 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Kvankam tute ne temas pri insulo la nomo de la urbo devenas de la araba vorto kiu signifas tion, eble pro la proksimeco de Ĝibraltaro kiu estas duoninsuleto.
Ĝi estas unu el la plej sudaj komunumoj de la provinco kaj el Hispanio. Ĝi enhavas havenon kiu ĉefe ligas la teritorion kun nordo de Afriko nome Ceŭto kaj Tanĝero.
Strelkovka (Kaluga provinco)
Strelkovka (Стрелковка) estas vilaĝo en distrikto Ĵukov de Kaluga provinco (Rusio). Ĝi situas apud la urbo Ĵukov proksime de rivero Protva, alfluanto de Okao.
En 1896 en Strelkovka naskiĝis marŝalo de Sovetunio Georgij Konstantinoviĉ Ĵukov. Nun en la vilaĝo funkcias lia muzeo kaj ekzistas monumento al Ĵukov.
Ceaulmont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Potenco (matematiko)
En matematiko potenco estas operacio per nombroj. Por trovi potencon a^{n}, oni kalkulas la produton de n ekzempleroj de nombro a. Ekz. .
La nombro n nomiĝas eksponento.
La potenco a^{2} nomiĝas kvadrato. La potenco a^{3} nomiĝas kubo.
Reguloj de potenco:
Kutime oni skribas potencon per indekso. Se tio ĉi ne eblas, oni skribas kiel <tt>3^4</tt> aŭ <tt>3**4</tt>.
Por a ≠ 0 estas:
2798 Vergilio
2798 Vergilio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Potenco (matematiko)
Por a > 0 estas:
2798 Vergilio
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar, (apud San-Diego), kaj sendis la en Nederlandon, kie Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Potenco (matematiko)
Depende de la difino de la eksponenta funkcio 00 povas esti 0, 1, aŭ nedifinita.
2798 Vergilio
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la romia poeto Vergilio (-70 – -19).
Altmelon
Altmelon estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Sychrov
Sychrov estas nomo por diversaj lokoj en Ĉeĥio, i.a.
Gods
Gods, perse قدس, ankaŭ konata kiel Ŝahr-e Gods, kun la signifo "Urbo de Gods" estas universitata urbego, ĉefurbo de la samnoma distrikto en Provinco Teherano en norda Irano. La loknomo devenis de la vorto "dioj", do la urbego signifas sanktecon, paradizon, kaj ankaŭ Jerusalemon.
Geografio
Gods situas sur altebenaĵo ĉe piedoj de la montoj laŭ aŭtovojo ĉe la sudokcidenta periferio de Teherano.
Historio
Gods estas unu el la plej malnovaj kolonioj en la provinco. La unua banejo ekfunkciis en la 1240-aj jaroj, la unua publika lernejo estis kreita en 1341. Antaŭ establado de la municipo en 1989 Gods estis vilaĝo kun fortikaĵo. La rapida kresko de la urbo komenciĝis antaŭ kelkaj jardekoj, kiam multaj fabrikoj estis konstruitaj proksime al la malnova ŝoseo. La favora geografia pozicio kaj bona klimato kondukis al la fakto, ke en la lastaj jardekoj la urbo fariĝis alloga centro por migrantoj el aliaj urboj de la lando.
Ekonomio
Gods estas industria centro, krome gravas en la apudaĵo ankaŭ la agrikulturo. La grundoj estas irigaciitaj. Oni kultivas tritikojn, hordeojn, maizojn, tomatojn, kukumojn, pomojn, prunojn, ĉerizojn. La urbego havas tri universitatojn.
Klimato
La tutjara averaĝa temperaturo en Gods varias inter 12-23 °C.
Arĉo
Arĉo aŭ arketo estas ilo uzata por ludi arĉajn muzikajn instrumentojn.
Józef Tischner
Józef Stanisław Tischner (naskiĝis la 12-an de marto 1931 en Stary Sącz, mortis la 28-an de junio 2000 en Kraków) – pola katolika presbitero kaj filozofo.
Arĉo
Historio
Sen arĉo vasta tereno de muziko ne eblus kaj kelkaj el la plej sublimaj homaj verkoj. Sed oni ne scias kiu kiam kaj kie kiel unue havis ideon sonorigi kordomuzikilon pere de arĉo (kaj ankaŭ dua aĵo necesas, sen kio tio ne eblus: estas kolofono aŭ kolofonaĵo, rezino, kies nomo devenas de la helena urbo, en Malgrand-Azio, Kolofono). oni konjektas ke tiu uzo devenas el okcidenta Azio (la plej malnova bildo de arĉo trovatis sur muro de monaĥejo de Baŭit en Egipto konjekteble de la 6-a jarcento p.K.). En la araba lingvo la vorto por arĉo estas kamân, kiu estas persa, do persa origino verŝajnus. Kelkaj konjektas, ke la plej unua fonto estus Hindio, sed oni havas multajn Hindajn bildojn de kordmuzikiloj datiĝantaj de la unuaj jarcentoj, kaj neniu kun arĉo. Estas konjektita, ke la maŭroj kunportis ĝin en Hispanion dum la 8-a jarcento, kaj ke tio estas ties origino en Eŭropo.
Józef Tischner
Juneco
Infanecon pasigis en la vilaĝo Łopuszna, kie lia patro – Józef, estris lernejon, kaj la patrino – Weronika Chowaniec devenanta de Jurgów en Spiš, estis instruistino. Post fino de la 1-a Ĝeneralkleriga Liceo je la nomo de Seweryn Goszczyński en Nowy Targ en 1949 decidis eniri seminarion.
Edukiteco
Dum unu jaro studis juron ĉe Jagelona Universitato kaj poste en la jaroj 1950-1955 en Teologia Fakultato. Ankaŭ finis Superan Animzorgan Seminarion de Krakova Ĉefdiocezo. Sacerdote ordiniĝis junie 1955 en la katedrala baziliko de Vavelo.
Nándor Bárány
Nándor BÁRÁNY [bArAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárány Nándor estis hungara maŝinoinĝeniero, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1953).
Józef Tischner
Edukiteco
De 1982 estis kelkfoje dekano de Filozofia Fakultato de Papa Akademio Teologia (nun Papa Universitato de Johano Paŭlo la 2-a). Elektita rektoro, pro animzorgaj taskoj, rifuzis la funkcion. Plurjara prezidanto de la Viena Instituto de Sciencoj pri Homo. Ricevis honoran doktorecon de Lodza Universitato kaj de Supera Lernejo Pedagogia en Krakovo. Lekciis en la krakova Ŝtata Supera Teatra Lernejo (PWST), kie komence de 1980 monografie lekciis pri Filozofio de dramo. Membro de Collegium Invisibile.
Nándor Bárány
Nándor Bárány naskiĝis la 1899 en Kisbér. Li mortis la 1977 en Budapeŝto.
József Berda
József BERDA [jOĵef], hungare Berda József estis hungara poeto.
Nándor Bárány
Biografio
Nándor Bárány aĝis 17, kiam li atingis la unuan lokon en konkurso per fakartikolo pri spektra analizo. Li abiturientis en 1917, poste li tuj soldatiĝis. Post 2 jaroj li batalis ankaŭ en la Hungara Ruĝa Armeo. Poste tuj li ne rajtis plulerni, tial li eklaboris. Li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1923-1928, poste li aliĝis al la armeo, kie li atingis la rangon majoro. Poste li laboris en fabriko, kie oni produktis maŝinojn kaj optikaĵojn. Ekde 1954 li instruis en la universitato. Li emeritiĝis en 1967. Li ricevis premion Kossuth en 1951.
József Berda
Li naskiĝis la 1-an de februaro 1902 en Budapeŝto. Li mortis la 6-an de julio 1966 en Budapeŝto.
Biografio
Li naskiĝis, kiel proleto. Li frekventis nur bazlernejon, tiutempe tio estis 4 jaroj, poste li tuj laboris. La debuta poemlibro aperis en 1923. La baldaŭaj poemoj aperis ekzemple en Nyugat. Lia amiko estis Attila József. Li ricevis premion "József Attila" en 1965.
Józef Tischner
Filozofiaj vidpunktoj
Ligoj kun Solidareco
Truko
Truko estas artifiko uzata en filmado por doni la aspekton de realeco al dekoracio. Oni ofte uzas por tio trukmaŝinon, kiu ebligas reprodukti bildojn aŭ bildaron de filmo, tenante en ilin ĉiajn modifojn.
Oni nomas same truko tiun trompan metodon, kiun oni uzas por superruzi, priŝteli alian personon kaj akiri ties posedaĵon. (ŝteltruko)
Truko estas ankaŭ ludo.
Kleomenea milito
La Kleomenea milito (-229 – -222) estis konflikto inter Sparto kaj ĝia aliancano, Eliso, kontraŭ la Aĥaja Ligo kaj Makedonio.
En 235 a.K., Kleomeneo la 3-a suriris la tronon de Sparto kaj komencis reform-programon cele al la restarigo de la tradicia sparta disciplino kaj al malfortigado de la eforoj. Kiam, en 229 a.K., la eforoj sendis Kleomeneon por konkeri urbeton ĉe la limo de Megalopolo, la Aĥaja Ligo deklaris militon. Responde, Kleomeneo invadis Aĥajon. Ĉe monto Liceo li venkis armeon estratan de Arato el Sikiono, kaj poste duan armeon apud Megalopolo. Dume, en enlanda politiko, li ordonis mortigi la eforojn. Li rapide, sinsekve forigis la aĥajajn soldatarojn el la urboj de Arkadio, antaŭ detrui alian aĥajan armeon ĉe Dimeo.
Frontante spartan superregadon de la Ligo, Arato devis peti helpon de Antigono la 3-a Dosono de Makedonio, por venki la spartanojn. Kleomeneo finfine invadis Aĥajon, kaptante kaj Korinton kaj Argon. Sed kiam Antigono alvenis en Peloponezon, Kleomeneo devis retiri sin al Lakonio. Li batalis la aĥajanojn kaj la makedonojn ĉe Selasio, sed ili forpelis la spartanojn. Kleomeneo fuĝis al la kortego de sia aliancano, Ptolemeo la 3-a de Egiptio, kaj tie fine sin mortigis.
Sudokcidento de Rio-Grando
Sudokcidento de Rio-Grando (Sudoeste Rio-grandense) estas unu el la mezoregionoj en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Laŭ oficiala takso de 2005 fare de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en la teritorio vivis loĝantoj.
134109 Britneyburch
134109 Britneyburch estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Britney Burch, strukturan dinamikan analizistinon kun la Programo de Lanĉa Servo de la NASA kaj ĉefan analizistinon pri la ŝarĝoj por la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Ŝi antaŭe estis analizistino por la marsa misio MAVEN kaj la misio Pegasus/IRIS.
Blankbrusta korvo
La Blankbrusta korvo aŭ Makulkorvo (Corvus albus) estas amplekse distribuita en Afriko birdospecio de la genro de korvoj.
Strukture, la Blankbrusta korvo estas konsiderata malgranda korvogranda korako, ĉefe pro tio ke ĝi povas hibridiĝi kun la Somala korvo (Nana korvo) kie ties teritorioj koincidas en la Korno de Afriko. Ties kutimoj, tamen, estas pli tipaj de la Eŭrazia Nigra korniko, kaj eble oni povos pruvi moderne ligon (kune kun la somala korvo) inter la eŭraziaj korvoj kaj la Komuna korako.
Aspekto
Ĝi estas proksimume granda kiel la eŭropa Nigra korniko aŭ iomete pli granda (46–50 cm longa) sed ĝi havas proporcie pli grandan bekon, iom pli longajn voston kaj flugilojn, kaj pli longajn krurojn. Kiel ĝia nomo sugestas, ĝia brilnigraj kapo kaj kolo kontrastas kaj estas interrompitaj de granda areo de blankaj plumoj el la ŝultroj suben al ventro. Ankaŭ la vosto, beko kaj flugiloj estas nigraj. Ĝi estas rare vidata malproksime el homa setlejo, kvankam ĝi ne estas tiom ligita al la urba vivmaniero kiel la Blanknuka korvo (Corvus splendens) de Azio.
La voĉo estas priskribita kiel akra "ar-ar-ar-ar" aŭ "karh-karh-karh".
Distribuado kaj habitato
Tiu specio, la plej disvastigata en Afriko membro de la genro Corvus, loĝas el Subsahara Afriko suben al la Bonespera Kabo kaj en la granda insulo de Madagaskaro, la Komoroj, Aldabra, Zanzibaro, Pembo kaj Bioko. Ĝi loĝas ĉefe en malferma kamparo kun vilaĝoj kaj urboj proksime. Ĝi ne loĝas en la ekvatora regiono de pluvarbaroj.
Dieto
Plej parto de ĝia manĝaĵo estas akirita elgrundo kiel insektoj kaj aliaj etaj senvertebruloj, etaj reptilioj, etaj mamuloj, junaj birdoj kaj ovoj, grenoj, ternuksoj, kadavraĵoj kaj ĉiu ajn eroj de homa manĝaĵo kaj frukto. Oni informis pri tiuj korvoj murdintaj kaj manĝintaj ripozintajn fruktovespertojn kaj ofte ili estas vidataj (foje en grandaj aroj) kadavromanĝantaj ĉe buĉejoj.
Reproduktado
La nesto estas kutime konstruita en altaj, izolitaj arboj, kvankam foje oni uzas pli malgrandajn specimenojn, depende de la disponeblo. Ankaŭ la krucajn tenilojn de fostoj de telefono ili uzas ofte. La ovoj, averaĝe 4–5 estas demetitaj el septembro al novembro (depende de la latitudo) kaj estas palverdaj makulitaj el bruno. Ili kovras kutime la ovojn kiel la kovanta ino foriras el la nesto. La kovado daŭras 18–19 tagojn kaj elnestiĝo okazas kutime post ĉirkaŭ 45 tagoj. Ambaŭ gepatroj zorgas la idojn.
San Giusto Canavese
San Giusto Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas San Giorgio Canavese, Feletto, Foglizzo kaj Bosconero.
San Juan Mixtepec
San Juan Mixtepec estas la nomo de du komunumoj, kiuj ambaŭ situas en la subŝtato Oaxaca (Oaĥako) de Meksiko, kaj respektive ankaŭ pri la plej granda urbo de la koncerna komunumo.
Temas pri
Inter krampoj por diferencigo jen poe aldoniĝas la nomo de la koncerna distrikto.
Dirndelo
Dirndelo, Dirndlo aŭ Dirndl (Dirndl, Dirndel, Diandl, Dirndl, Deandl aŭ plenforme Diandlgwand) estas speco de tradicia robo portata en Germanio, aparte en Bavario, Aŭstrio kaj Sudtirolo, surbaze de la tradicia vestaĵo de Alpaj kamparanoj. Robo, kiu estas loze bazita sur la dirndelo estas konata kiel Landhausmode ("land-inspira modo").
Dirndelojupo ĝenerale signifas malpezan cirkle tonditan robon, kolektitan ĉe la talio, kaj kiu kovras ĝis la genuoj.
Dirndelo kaj tipa kostumo
Gravas distingi inter dirndelo kaj tipa regiona robo. Regionaj kostumoj havas karakterizaĵojn de kio oni povas distingi el kiu regiono ĝi venas kaj en kelkaj kazoj eĉ la socian pozicion de la persono kiu uzas ĝin. Dirndelo hodiaŭ havas regionajn karakterizojn, sed estas evidente influita de la bavaraj kostumoj. Sekve, eĉ ekzistas diferenco inter tipa dirndelo (vestita kun antaŭtuko kaj, kutime, tradiciaj broditaj ŝtofoj) kaj kampa dirndelo, kiu estas lina robo.
Priskribo
Dirndelo konsistas el korsaĵo, bluzo, plena jupo kaj antaŭtuko. Kvankam ĝi estas simpla, moderna diandlo kutime povas esti tre multekosta kiam ĝi estas tajlorita kaj foje tranĉita el multkostaj man-presitaj aŭ silkaj ŝtofoj. En la sudgermanaj dialektoj (la bavara), Dirndl origine rilatis al juna virino aŭ knabino, kaj Dirndlgewand al la robo. Nuntempe, Dirndl povas egale rilati al juna virino aŭ al la robo.
La vintrostila dirndelo havas pezajn, varmajn jupojn kaj antaŭtukojn faritajn el dika kotono, linaĵo, veluro aŭ lano, kaj longaj manikoj. La koloroj estas kutime riĉaj kaj malhelaj. La somera stilo estas pli malpeza kaj pli malkaŝanta, havas mallongajn manikojn, kaj ofte estas farita el malpeza kotono.
Akcesoraĵoj povas inkludi longan antaŭtukon ligitan je la talio, veŝton aŭ lanan ŝalon. En multaj regionoj, aparte la pejzaĝo Ausseerland ĉirkaŭ la urbo Bad Aussee, vigla-koloraj, man-presitaj silkaj koltukoj kaj silkantaŭtukoj estas uzataj. Kiel dekoraĵojn virinoj ofte elmontras kolĉenojn, orelringojn kaj broĉojn faritajn el arĝento, la kornaro de cervoj aŭ eĉ de bestaj dentoj. Por pli malvarma vetero ekzistas pezaj dirndelomanteloj en la sama tranĉo kiel la roboj, kun alta kolo kaj frontaj butonoj, dikaj mufgantoj kaj lanĉapeloj.
Historio
Ĝis la 16-a jarcento, farmistoj kaj homoj de la malaltaj klasoj kutimis porti grizajn aŭ brunajn vestojn. Neniu alia koloro estis permesita, krom la blua. Bluaj vestoj estis permesitaj nur dimanĉe kaj dum ferioj. Ekde la 16-a jarcento, du tipoj de la tradicia regiona robo estis evoluigitaj: labora vesto kaj dimanĉa, aŭ festa robo.
Dirndelo originis kiel pli maldelikata formo de la kostumo portata hodiaŭ; la uniformo de aŭstraj servistinoj en la 19-a jarcento (Dirndlgewand kun signifo "domservistina robo"). Simplajn formojn ankaŭ ofte uzis laboristaj virinoj, unukolorajn aŭ simple kvadratitajn. La aŭstraj superaj klasoj adoptis la dirndelon kiel altan modon en la 1870-aj jaroj. Hodiaŭ, dirndeloj varias de simplaj stiloj al ekskvizite kreitaj, tre multekostaj modeloj. Moderna dirndelo venis al la urbo Munkeno, ĉefurbo de Bavario, tra la vendejo "Wallach" de judaj posedantoj. Tie vestitaj per buntaj ŝtofoj kaj ĉeftemoj estis venditaj, kion lin valoris kiel granda rekono al liaj mastroj, Julius kaj Moritz Wallach. Krom manipuli la vendon, la Wallach-fratoj ankaŭ organizis defiladojn en Oktobrofesto kaj operojn en la teatro "Im Weißen Rössl", kiu helpis popularigi robon inter la altaj klasoj de la urbo. Nomo Wallach iĝis sinonimo de la moderna dirndelo en Munkeno kaj Supra Bavario. En 1939 ili estis devigitaj vendi sian komercon pro la politiko de Hitler. Tamen, post la milito ili sukcesis rekuperi.
Dum la periodo de la Tria Regno, dirndelo ludis grandan rolon en la nazia propagando. Dirndela modo reprezentis etnajn germanajn bienposedantajn virinojn kiel modelo de virineco, fekundeco, kaj popola vigleco. Tiutempe, dirndelo estis populara ne nur en Germanio, sed ankaŭ en Francio, Britio kaj Usono. Sed post la komenco de la Dua milito, usonaj kaj britaj konsumantoj komencis malakcepti ĉion germanan, dum populara kulturo generis novan modon, kaj tial dirndelo perdis sian popularecon.
Ekde la Germana reunuiĝo, dirndelo denove populariĝis kaj povas esti vidita ĉie en Bavario kaj Aŭstrio. Hodiaŭ, portado de dirndelo estas rigardata kiel simbolo de la regiona fiero, kvankam multaj virinoj uzas ĝin ĉar ili trovas ĝin erotika, ĉar ĝi akcentas inajn kurbojn kaj kaŝas ĉian neperfektaĵon.
Kondut-etiko
Dirndelo estas plejparte uzata en Aŭstrio kaj Bavario. Ĝi estas utiligata kiel ĉiutaga robo ĉefe fare de pli maljunaj virinoj en kamparaj lokoj. Aliaj virinoj povas uzi ĝin ĉe formalaj okazoj (tre kiel skoto portanta kilton) kaj dum certaj tradiciaj okazaĵoj. Ĝi estas tre populara ankaŭ inter junaj virinoj dum folkloraj festoj, kiel ekzemple Oktobrofesto en Munkeno (kaj similaj festivaloj), kvankam multaj virinoj nur portas dirndelo-stilajn robojn, nomitajn Landhausmode, kiu povas devii laŭ multaj manieroj kaj ofte estas multe pli malmultekosta.
Estas foje raportite ke la lokigo de la nodo sur la antaŭtuko estas indikilo de la edzecostato de la virino. Nodo ligita je la maldekstra flanko de la virino indikas ke ŝi estas fraŭla, nodo ligita dekstre signifas ke ŝi estas edzino, fianĉino aŭ alie "prenita", nodo ligita en la frontcentro signifas ke ŝi estas virgulino kaj nodo ligita ĉe la dorso indikas ke la virino estas vidvino. Sonja Still, ĵurnalisto en Munkeno, diras: "Hodiaŭ homoj rigardas pli proksime tion ol iam ."
Anson (Teksaso)
Anson  estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Jones, iom norde de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Összehasonlító Irodalomtörténeti Lapok
Összehasonlító Irodalomtörténeti Lapok (Komparaj Literaturhistoriaj Paĝoj) estis la unua hungarlingva revuo pri kompara literaturscienco inter 1876 - 1888 aperinta en Koloĵvaro.
Ĝia profilo
La revuo estis hungarlingva, sed la eksterlandaj aŭtoroj povis publiki en siaj originalaj lingvoj: germane, angle, france, itale kaj hispane. La revuo priokupiĝis ĉiuspecajn literaturojn, do aperis en ĝi rumanaj, provansalaj, ĉinaj temaj artikoloj. Ĝi havis rubrikon kun titolo Petőfiana, kiu deziris konatigi la hungaran literaturon pere de poezio de Petőfi kaj tiel li faris bonan servon al disvastigo de kulto Petőfi.
NGC 4522
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Langschlag
Langschlag estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Princino Aiko
Princino Aiko (japane 敬宮愛子内親王 Toshi-no-miya Aiko Naishinnō; naskiĝis 1-an de decembro 2001) oficiale: Princesino Toŝi estas la nura infano (filino) de la nuna japana kronprinco Naruhito kaj princino Masako. Ŝi ŝajnis esti la ebla tronposteulo sur la japana trono, kiun ĝis nun rajtas heredi nur viroj. Por ebligi la surtroniĝon de virino, oni devintus modifi la leĝon de 1948, kiu ekskluzivas virinojn de la tronposteuleco. La lasta japana imperiestrino de Japanio estis Go-Sakuramachi, reginto de 1762 ĝis 1771. La problemon (pri neceso ŝanĝi la leĝon) solvis la 6-an de septembro 2006 naskiĝo de la filo de Princino Akishino lia onklino, kies filo iĝis la tria tronatendanto.
Hakodate
Hakodate (函館 [hakodate]) estas urbo en Japanio, kiu situas en plej suda parto de Hokajdo. Ĝi havas multajn vizitindaĵojn, noktvido de Hakodate estas tre fama. 1-an de decembro 2004, 1 urbo, 3 urbetoj kaj 1 vilaĝo: Hakodate, Toi, Esan, Minamikajabe, Todohokke kunfandiĝis en urbon Hakodate kun loĝantaro de ĉ. 300,000.
1074 Beljawskya
1074 Beljawskya estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo derivas de tiu de ĝia malkovrinto.
Lukalo
Lukalo (loke : Lucala) estas rivero en Angolo, dekstra alfluanto de Kvanzo, la plej granda angola rivero. Lukalo havas sian fonton en Provinco Uíge, fluas tra Provinco Malanje, kie ĝi konstituas  Kalandula-Akvofalojn, kaj finfine senpleniĝas en Kvanzon apud Massangano en Provinco Cuanza Norte, iujn kilometrojn alvale de Dondo.
Andes (Antjokio)
Andes estas municipo de Kolombio. Ĝi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 403 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Staré Město (Jičín)
Staré Město estas parto de urbo Jičín en Ĉeĥio. Estas ĉi tie registritaj 110 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Árpád Basch
Árpád Basch [baŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Basch Árpád estis hungara pentristo, grafikisto. Árpád Basch naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis en 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Basch lernis pentradon komence en privata lernejo de Simon Hollósy en Munkeno, poste en Belarta Altlernejo de Budapeŝto de Bertalan Karlovszky, fine en akademio Julian en Parizo. Li studvojaĝis en Italio kaj Anglio, poste li hejmenvenis en 1896. Li kreis diversajn grafikaĵojn, ilustris librojn kaj li redaktis artan revuon. En 1898 li edziĝis. Paŝo post paŝo li kreis pli da pentraĵoj kaj malpli da grafikaĵoj. Dum la 1-a mondmilito li pentradis batalojn, tial li ricevis reĝan premion en 1917.
Schönhorst
Schönhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Flintbek, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Janusz Kamocki
Vivo
Filo de Elżbieta kaj Gustawa Kamocki blazono Jelita, bienposedantoj de Podgaje en Mściów, distrikto Sandomierz.
Li frekventis bazlernejon en komunumo Dwikozy, kaj poste Ekzerco-Lernejon en Sandomierz, kaj dum la germana okupado sekretan instruadon en gimnazio de Sandomierz. En 1946 pasigis abituron en Liceo je la nomo al Marŝalo Józef Piłsudski.
De novembro 1942 estis membro de konspira Nacia Militista Organizaĵo (Narodowa Organizacja Wojskowa), kaj post ĝia unuigo kun Pola Enlanda Armeo, de februaro 1943 ties membro. Post la milito daŭrigis konspiradon en militista-politika organizaĵo Nacia Militista Unuiĝo (Narodowe Zjednoczenie Wojskowe). En lernejoj de Sandomierz organizis konspiran junularan organizaĵon.