cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanta Retradio
Gravas trovi taŭgajn temojn
Plej gravas ricevi artikolon pri taŭga temo. La ceteron eblas organizi ankaŭ se vi ne disponas pri ĉiuj priskribitaj rimedoj kaj kapabloj. Sed estus ja certe bele por vi aŭdi vian propran voĉon en la konscio ke ĝi estos aŭdata de homoj en la tuta mondo.
Datreveno de romantikulo
En ĉi tiu komenco de la 21-jarcento, nomi artiston – aŭ eĉ simplan homon – ‘romantika’ kaŭzas senton de miro kaj eble rideton de amuziĝo. Ŝajnas, ke romantikismo estas de longe ekstermoda. Ŝatata estas kruda realismo, en arto kaj en la vivo. “Lasu viajn piedojn sur firma grundo!” - rekomendas la profetoj de objektiveco. Sendi florojn kaj poemon al la amatino, aŭ serenadi sub ŝia balkono jam estas nepenseblaj scenoj por junuloj, kiuj sin vestas per ŝiritaj ĝinzoj, amas kriaĉan rokmuzikon kaj facile amoras post ĵusa konatiĝo...
Ĉu vere? Ne tute!
Uetersen
Uetersen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pinneberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Uetersen apartenas al la metropola regiono Hamburgo. portas la kromnomon "rozurbo".
Esperanta Retradio
Datreveno de romantikulo
Tamen, nomi Liszt “romantikulo” estas nesufiĉe. Li efektive markis la historion de muziko. Naskita en la Regno de Hungarujo, en vilaĝo Raiding, kiu nuntempe apartenas al Aŭstrujo, li estis talenta pianludisto ekde sia infanaĝo. En la komenco de sia kariero, li ravis eŭropajn ĉeestantarojn ĝis ekstazo, per sia sentoplena, rafinita ludmaniero. Li sin prezentis en multenombraj koncertoj kaj fariĝis tre populara artisto. Liaj plej konataj komponaĵoj estas 19 hungaraj rapsodioj, sed li verkis ankaŭ belajn sonatojn, simfoniojn, konĉertojn, kanzonojn kaj religiajn komponaĵojn. Li eĉ kreis novan formon de muzikverko, nomatan “simfonipoemo”.
Kiel romantikulo, Liszt havis iom “donĵuanecan” vivon. Liaj multaj amaferoj donis al li famon de granda amdeloganto. En tempo de rigida moralismo, li ligiĝis al ruspola princino Karolino, kiu estis jam edziniĝinta. La fakto estas, ke la elstara figuro de tiu granda artisto kaj elstara personeco de la 19-a jarcento neniam forviŝiĝos de la kultura panoramo de la homaro. Danke al tiaj homoj, Romantikismo neniam malaperos el nia mondo. Malgraŭ ŝiritaj ĝinzoj kaj brua rokmuziko...
Se vi emas aŭskulti 6-minutan prezenton, jen spektu filmeton en Youtube: la fama brazila pianludisto Nelson Freire interpretas “La morto de Isolde”, de Liszt (1811-1886):
Prelegvojaĝo en la patrujo de Esperanto
La pasintan dimanĉon mi partoprenis kiel observanto dum la renkontiĝo kun du polaj politikistoj. Unu el ili estis eŭropdeputito kaj la alia - pola senatano, prezidanto de la Senata Komisiono pri EU. Dum instigaj interparoloj, kiujn kune kun du siaj polaj amikoj kaj EDE-anoj gvidis Miyoshi, la politikistoj esprimis sencon entrepreni paŝojn cele popularigi la ideon de Esperanto kiel komuna lingvo de oficialaj instancoj de EU. Necese laŭ ili estas tiucele trovi pluajn apogantojn de la ideo inter polaj deputitoj. Tial la reprezentantoj de la pola EDE deklaris disponigi ĉiujn informojn koncerne la jam okazigitajn interparolojn kaj interkonsentojn tiuteme kun reprezentantoj de la pola politika vivo. La pola sekcio de EDE forte substrekas rolon de Pollando kaj polaj reprezentantoj en EU pri la ebleco enkonduki la internacian lingvon kiel la polan inventaĵon. Laŭ antaŭdiroj kreiĝas eĉ grupo de polaj parlamentanoj intencantaj eklerni la lingvon. La alia celo de EDE-grupo estas ankaŭ la enkonduko de E-o en la polan eduksistemon, tiel ke ĝi fariĝu egalrajta lernoobjekto, elektebla samkiel aliaj fremdaj lingvoj. Koncernaj preparoj jam daŭras.
Lunde mi partoprenis en prelego por gestudentoj de la Mara Akademio, kaj marde en simila renkontiĝo en la Mararmea Akademio - ambaŭ en Gdinio. Kio estis laŭ mi grava dum tiuj ĉi tri aranĝoj? Grava por mi estis la fakto, ke diversaj eksteruloj povis ne nur ekaŭdi iom pri E-o. Ili povis ankaŭ ĝin aŭskulti kadre de okazintaj prelegoj. Kaj kio estas tre grava - ili povis vidi kaj ekaŭskulti, kiel flue povas interkompreniĝi en la lingvo veraj esperantistoj, des pli ke la eksterlandaj interparolantoj estis la japano kaj lia argentindevena sekretario. Eble en la kapoj de la atestantoj de la interparoloj en Esperanto ekbrilis penso, ke la lingvo estas io pli ol iu artefaritaĵo. Por ke tiel estu. Kaj ĉu la renkontiĝoj ekfruktos per novaj, junaj esperantouzantoj - ni vidos. Pozitiva interesiĝo estis. La junularo starigis ĉe okazo multajn demandojn, kiuj esprimadis vaste konatajn dubojn pri Esperanto. Je tio la gejunuloj ekaŭdis, ke komprenble hodiaŭ la angla kvazaŭ regas en plimulto da okazoj. Tamen valoras memori, ke iam similan rolon ludis la franca. Kaj eble estonte la rapide evoluanta ĉina mastrumado ĉinigos la mondon. Krome kiu antaŭ nelonge supozus, ke granda eŭropa lando rezignos pri sia germana marko por akcepti eŭron? Tra la mondo okazas tiel neantaŭvideblaj ŝanĝoj, ke ĉiam pli ebla fariĝas akcepto de komuna lingvo kiel la dua apud la naciaj - firme opinias EDE. Mi deziras aŭdigi, kiel instigas polojn Etsuo Miyoshi finante sian prelegon: "Mi pensas, ke se vi kolektos la forton de via popolo, Esperanto forigos la miljaran lingvan muron. Eĉ malgranda grupo per forta volo povas okazigi grandajn ŝanĝojn. Poloj, vi montru la vojon!"
Povi observi kaj analizi ĉiuspecajn manifestiĝojn de aktiveco de niaj samideanoj mi trovas ege interesa. Lastatempe ankaŭ EEU faris sian proponon, ke EU rekomendu la kantadon de la eŭropa himno en la neŭtrala lingvo Esperanto, laŭ la vortoj de Umberto Broccatelli.
Kadre de ERR ni okupiĝas pri la parola E-kulturo. Evidentiĝas, ke ĉiujn nin t.n. samideanojn kunligas la sama uzata de ni lingvo, kiun ni deziras proponi al la tuta homaro. Ni ĉiuj esperas, ke la mondo povas kaj devus akcepti ĝin por pacaj celoj. Ĉu kondukas tien malsamaj vojoj?
Aŭguristino - de Karel Čapek
Ĉiu eksperto pri cirkonstancoj rekonos, ke ĉi tiu historieto povis okazi nek ĉe ni, nek en Francio, nek en Germanio, ĉar, en tiuj landoj, kiel konate, juĝistoj estas devigataj juĝi kaj puni pekulojn laŭ malviva litero kaj ne laŭ sia prudenta racio kaj konscienco. Ĉar en ĉi tiu historieto aperas juĝisto verdiktanta sen atento al paragrafoj, sed laŭ la sana homa racio, rezultas el tio, ke la sekvanta epizodo povis okazi nenie aliloke, nur en Anglio; kaj nome ĝi okazis en Londono, pli precize indikite en Kensingtono; sed atendu, ĝi estis en Bromptono aŭ Bays­water, mallonge ie tie. La juĝisto estis Master Justice Kel­ley, kaj tiu virino nomiĝis tute simple Myers. Mistress Edi­ta Myers.
Do sciu, ke ĉi tiu tute estiminda damo vekis atenton de la polica komisaro Mac Leary. "Mia kara," diris sinjoro Mac Leary iuvespere al sia edzino, "en mia menso daŭre restas tiu Mrs. Myers. Mi ŝatus scii, el kio tiu ino vivtenas sin. Konsideru, ke nun, en februaro ŝi sendas servistinon por asparago. Plue mi konstatis, ke ŝi akceptas ĉiutage dek du ĝis dudek vizitojn, de spicistino ĝis dukino. Mi scias, karulino, vi diros, ke versimile ŝi estas kartdivenistino. Bone, sed tio povas esti nur mantelo por io alia, ni diru por prostituado aŭ spionado. Rigardu, mi ŝatus vidi en tion."
"Bone, Bob," diris la eminenta sinjorino Mac Leary, "lasu tion al mi."
Tiel do okazis, ke unu tagon poste sinjorino Mac Leary, kompreneble sen fianĉringo, sed des pli junece vestita kaj frizita kiel knabino havanta jam tempon ĉesigi stultaĵojn, kun timigita vizaĝeto sonorigis ĉe pordo de sinjorino Myers en Bayswater aŭ Marylebon. Ŝi devis iom atendi, antaŭ ol ŝin sinjorino Myers akceptis.
"Sidiĝu, kara infano," diris la maljuna damo, post kiam ŝi tre funde pririgardis la timidan vizitantinon. "Kion vi volus de mi?"
"Mi," balbutis sinjorino Mac Leary, "mi. . mi ŝa­tus. . . mi havas morgaŭ la dudekan naskiĝtagon. Treege mi ŝatus scii mian estontecon."
"Jones," elspiris sinjorino Mac Leary.
"Aĥ," diris sinjorino Mac Leary. "Kaj kio plue?"
"Karoa fanto," diris sinjorino Myers, malkovrante la duan amaseton. "Verda deko, tio estas vojaĝoj. Sed jen," ŝi ekvokis", mi vidas trefojn. Trefoj ĉiam estas malplezuro, sed kera damo estas je fino."
"Kion ĝi signifas?" demandis sinjorino Mac Leary, okulegante kiel eble plej bone ŝi kapablis.
"Denove karooj," meditis sinjorino Myers super la tria amaseto. "Kara infano, vin atendas multe da mono; sed ankoraŭ mi ne scias, ĉu faros pli longan vojaĝon vi aŭ iu al vi proksima."
"Mi estas veturonta al Soulhampton al la onklino," diris sinjorino Mac Leary.
"Tio estos pli granda vojaĝo," diris sinjorino Myers, turnante la kvaran amaseton. "Iu malhepos vin, iu nejuna sinjoro -"
"Versimile la paĉjo," ekvokis sinjorino Mas Leary.
"Jen do ni havas," diris sinjorino Myers solene super la kvina amaseto. "Kara fraŭlino Jones, ĉi tio estis la plej bela karto, kiun mi vidis iam. En unu jaro vi havos edziĝfeston; edziĝos al vi tre, tre riĉa juna viro, eble milionulo aŭ komercisto, ĉar li multe vojaĝas; sed antaŭ ol vi geedziĝos, vi devos venki grandajn obstaklojn, iu nejuna sinjoro kontraŭstaros vin, sed vi devas persisti. Kiam vi edziniĝos, vi transloĝiĝos malproksimen de ĉi tie, plej probable eĉ transmaren. Mi ricevos unu gineon por kristanaj misioj inter povraj negroj."
"Mi estas al vi tiom dankema," diris sinjorino Mac Leary elprenante el mansaketo gineon kaj unu ŝilingon, "tiom ege dankema! Mi petas vin, sinjorino Myers, kiom ĝi kostus sen la malplezuroj?"
"La kartoj ne estas korupteblaj," diris la maljuna damo digne. "Kio estas via paĉjo?"
"Ĉe polico," mensogis senkulpe mienanta la juna sinjo­rino. "Sciu, en sekreta fako."
"Ha," diris la maljuna sinjorino, kaj eltiris el la amase­to tri kartojn. "Tio estas tre malbela, tre malbela. Diru al li, kara infano, ke lin minacas granda danĝero. Li devus veni al mi, por sciiĝi pli multe. Al mi venadas multaj el Scotland Yard, por ke mi aŭguru al ili el la kartoj; kaj ili diras al mi ĉion, kio ŝarĝas ilian koron. Venigu lin do al mi. Vi diras, ke li estas en politika fako? Mr. Jones? Komuniku al li, ke mi atendos lin. Adiaŭ, kara fraŭlino Jones. Plua!"
"Tio ne plaĉas al mi," diris sinjoro Mac Leary, gratante enpense la nukon, "tio ne plaĉas al mi, Katarinja. Tiu ino tro interesiĝis pri via mortinta paĉjo. Krome ŝia nomo ne estas Myers, sed Meierhofer kaj ŝi estas el Lubeko. Damna germanino," murmuris sinjoro Mac Leary, "kiel nur ni su­perruzos ŝin? Mi vetas kvin kontraŭ unu, ke ŝi logas el homoj aferojn, kiuj neniom rilatas ŝin. Sciu do, mi raportos tion supre."
Sinjoro Mac Leary vere diris tion supre; mire, supre oni ne subtaksis la aferon, kaj tiel okazis, ke la respektin­da sinjorino Myers estis invitita al sinjoro juĝisto Kelley.
"Do, sinjorino Myers," diris al ŝi sinjoro juĝisto, "kio ja, miadio, estas kun via kartaŭgurado?"
"Hm," diris sinjoro Kelley. "Sed jen akuzo je vi, ke vi mise kartaŭguras. Kara sinjorino Myers, tio estas, kvazaŭ vi vendadus anstataŭ ĉokolado argiltabuletojn. Por unu gineo oni rajtas havi ĝustan aŭguraĵon. Mi petas vin, kiel vi povas aŭguri, ne sciante tion?"
"Iuj homoj ne plendas," defendis sin la maljuna damo. "Rigardu, mi profetas al ili aferojn, kiuj plaĉas al ili. Tiu ĝojo, sinjoro, valoras kelkajn ŝilingojn. Kaj iam oni vere bontrafas. ,Sinjorino Myers,' diris al mi antaŭ nelonge iu sinjorino, ,ankoraŭ neniu tiel bone kartdivenis kaj kon­silis al mi kiel vi.' Ŝi loĝas en St. John's Wood kaj divor­cas."
"Atendu," interrompis ŝin sinjoro juĝisto. "Jen ni havas unu atestantinon kontraŭ vi. Sinjorino Mac Leary, diru al ni, kiel ĝi estis."
"Sinjorino Myers kartaŭguris al mi," ekparolis vigle sinjorino Mac Leary, "ke dum unu jaro mi havos edziĝfes­ton; ke prenos min edzine tre riĉa juna viro kaj ke kun li mi transloĝiĝos transmaren-­"
"Kial ĝuste trans maron?" demandis sinjoro juĝisto.
"Ĉar en la dua amaseto estis verda deko; laŭdire ĝi signifas vojaĝon," diris sinjorino Myers.
"Absurdaĵo," murmuris sinjoro juĝisto. "Verda deko signifas esperon. Vojaĝoj estas verda fanto; se estas kun ĝi karoa sepo, ĝi signifas grandajn vojaĝojn, promesantajn profiton. Sinjorino Myers, min vi ne trompos. Vi aŭguris do al la atestantino, ke ŝi edziniĝos dum unu jaro al riĉa junulo; sed sinjorino Mac Leary estas jam tri jarojn edziniĝinta al eminenta polica komisaro Mac Leary. Sinjorino Myers, kiel vi klarigos ĉi tiun absurdaĵon?"
"Pa, miadieto," diris la maljuna damo kviete, "tio oka­zas. Ĉi tiu homineto venis al mi facilanime paradvestita, sed ŝi havis la maldekstran ganton ŝiretitan; ŝi ne havas do superfluan monon, sed volas pavi. Ŝi diris ke ŝi havas dudek jarojn, sed dume ŝi estas dudek kvin jara -" ­ "Dudek kvar," hastdiris sinjorino Mac Leary.
"Egale; do ŝi ŝatus edziniĝi - nome ŝi prezentis sin kiel fraŭlino. Tial mi aŭguris laŭ karto edziniĝon kaj riĉan fianĉon; tion mi opiniis plej konforma."
"Kaj la malplezuroj, la nejuna sinjoro kaj la transmara vojaĝo?" demandis sinjorino Mac Leary.
"Por ke da tio estu pli multe," diris simple sinjorino Myers. "Por unu gineo oni devas babili grandan kvanton."
"Do tio sufiĉas," diris sinjoro juĝisto. "Sinjorino Myers, nenio helpas, tiel kartaŭguri estas trompo. Kartojn oni de­vas kompreni. Estas ja diversaj teorioj, sed neniam, memoru tion, neniam signifas la verda deko vojaĝon. Vi pagos punpage kvindek pundojn, kiel tiuj, kiuj falsas nutraĵojn aŭ vendas senvalorajn varojn. Vi estas en suspekto, sinjo­rino Myers, ke krome vi okupas vin per spionado; sed mi opinias, ke tion vi ne konfesos."
"Kiel Dio estas super mi," ekvokis sinjorino Myers, sed sinjoro Kelley ŝin interrompis: "Nu, nu, ni lasu tion; sed ĉar vi estas fremdulino sen regula profesio, politikaj oficoj uzos sian rajton kaj ellandigos vin. Adiaŭ, sinjorino Myers, mi dankas vin, sinjorino Mac Leary. Sed mi diras al vi, tiel false kartaŭguri estas cinika kaj senkonscia agado. Memo­ru tion, sinjorino Myers."
"Kion mi faru," ekĝemis la maljuna damo. "Ĝuste, kiam la metio komencis prosperi-"
Proksimume post unu jaro renkontis juĝisto Kelley komisaron Mac Leary. "Bela vetero," diris sinjoro juĝisto afable.
Sinjoro Mac Leary ekmienis tre acide. "Nome. . . sciu, sinjoro Kelley," li diris kun ioma embaraso, "ŝi, sinjorino Mac Leary. . . nome ni divorcis."
"Ha," ekmiris sinjoro juĝisto, "tia bela juna sinjorino!"
"Jen ĝuste tio," murmuris sinjoro Mac Leary, "sed su­bite enamiĝis al ŝi iu juna nenifarulo, iu milionulo aŭ ko­mercisto el Melburno. . . mi kontraŭis, sed. . ." Sinjoro Mac Leary senespere mansvingis. "Antaŭ semajno ili kune forveturis en Aŭstralion."
Por etaj infanoj: 4 poemetoj
NUMEROJ
unu du tri kvar
kvin ses sep ok
ridas laŭte Salikok’
naŭ dek
Pig’ tamburas per la bek’.
KOLOROJ
BLUA estas la ĉielo
FLAVA estas la mielo
RUĜA estas la ĉerizo
BLANKA estas la ĉemizo
NIGRA estas mia kato
Ĝi nomiĝas Karakato.
KARA KATO KARAKATO
- Kara kato Karakato!
Kion faras vi sur strato?
- Mi atendas la matenon,
por forŝteli la kusenon.
- Mi atendas la tagmanĝon,
por forŝteli la fromaĝon.
- Mi atendas la vesperon,
por forŝteli la buteron.
- Mi atendas la mallumon,
por forŝteli la plenlunon.
- Hej vi, kaŝobservanto! Vi, verda Krokodilo!
Kiel vi vespermanĝos sen forko kaj tranĉilo?
- Ho, ve! Ho, fulmotondro! La esperantistaro
forŝtelis mian pladon kune kun manĝilaro!
Sed mi esperantiĝos kaj venĝos kontraǔ ili:
en klubojn mi ja venos, sed nur por krokodili!
=== Ĉiama bezono por instruistoj === Nuntempe la OLPC estas en krizo. Kvankam unu el aktivuloj de OLPC - Nicholas Negroponte de MIT media lab diras pri ĝi: "Ĉi tio estas edukada projekto, ne komputila projekto", fakte, mi opinias ke ĝi restas komputila projekto.
Ni povas diri ke ĉi-tiu projekto estas necesa sed ne estas sufiĉa kondiĉo eĉ por normala, ne revolucia edukado. La necesa kondiĉo povus esti iloj kiuj helpus al tiaj infanoj en Afriko ne nur trovi diversajn funkciojn kai komandojn de komputilo sed krei ion aŭ solvi problemojn. Ĉar edukado ne temas sole pri sciado, ĝi ankaŭ temas pri kreiva pensado kaj studada sperto.
Kiel Mitchel Resnick, kreinto de facilega programada ilo diras, "Cifereca aŭ diĝita flueco" devas signifi desegnadon, kreadon kaj remiksadon, ne nur foliumadon, babiladon, kaj interagojn.
Oni povas pensi ke programado kiel ilo estas nur por malmultaj homoj, kiuj partoprenis programadan kurson aŭ ke infanoj ne kapablas lerni programadon, do krei programojn. Sed tio ĉi estis la kazo nur ĝis antaŭ la jaro 2007 kiam Dr. Mitchel Resnik de la grupo en MIT disvolvis novan alflugdirekton, aliron en programado, la programado por ĉiuj aĝoj kaj interesoj.
OLPC proponis Python - komputilan lingvon por programado kiel ilon por kreado. Python estas taŭga nek por infanoj nek por homoj kiuj ne ricevis specialan komputilan edukadon. Ĝi nomiĝas Scratch en angla lingvo. Ĉi tiu nova aliro treege faciligas uzi tiun ilon por kreado kaj kapablas prizorgi novan generacion de kreantoj kaj komfortaj uzantaj infanoj kiuj programadas por esprimi siajn ideojn.
Oni povas sin-elprovi irante al la retadreso: scratch.mit.edu kaj instali la ilon-platformon por krei ion kion oni volas.
Por ni esperantistoj estus vere grave ke ni kune kontaktu scratch-kreantojn kaj traduku komandojn kaj gvidtekston al Esperanto.
Yosuke Yuzawa
Yosuke Yuzawa (湯澤 洋介, n. ) estas japana futbalisto.
Esperanta Retradio
Por etaj infanoj: 4 poemetoj
Ĉiuj povas lerni, krei kaj ĝui programadon, eĉ tiuj kiuj estas malproksimaj al programado. Ĉiuj povas uzi ĝin aktive en ilia penado kaj instruado aŭ plibonigi sian pensadon kreeme, rezonadi sisteme, kaj labori kune: Ĉi tiuj esencaj kapabloj gravas por la 21a jarcento kaj nur instruistoj kapablas aranĝi ĉi tion.
Yosuke Yuzawa
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Mito HollyHock kaj Kyoto Sanga FC.
Esperanta Retradio
Por etaj infanoj: 4 poemetoj
Iuj povas plani siajn proprajn interagajn rakontojn, ludojn, kuraĝigojn kaj dividi siajn kreaĵojn unu kun la alia! Ĉio ĉi estas limigita nur per ilia kreivo kaj imagopovo, skribas Dr. Mitchel Resnik.
En infana nivelo ni do bezonas instruistojn almenaŭ kiel organizantojn de aktivado.
Demando: Ĉu maŝinoj faros tiun revolucion sen la bezono de instruisto?" Tio estas iomete malklara je la universitata nivelo. Nuntempe ekzistas tre multaj retaj senpagaj kursoj kiel coursera.org, udacity.org aŭ de Universitatoj kiel MIT, Harvard ktp. kiuj treege aktivas. Oni povus kredi ke ni staras antaŭ edukada revolucio se ni eĉ ne jam estas transirantaj al revolucio. Eĉ se ni supozas ke ni ne bezonas instruistojn, tiam, kiel ni homoj gvidu nin mem sen kompasa komunikado, sen komunikado inter instruisto kaj lernantoj? Fakte, ekzistas esploro [1] kio montras ke lernantoj preferas komunikadon pli ol maŝinojn aŭ teknologion.
Kiel en iu ajn aktivado, ni povas kaj devas balancite optimumigi edukadon kaj en ĝi la rolo de instruisto estas neŝanĝebla! 1. Leo Charbonneau, Students prefer good lecture over latest technology in class. November 21, 2012: http://www.universityaffairs.ca/students-prefer-good-lectures-over-the-latest...
NGC 6339
NGC 6339 (aliaj indikoj — UGC 10790, MCG 7-35-59, ZWG 225.92, IRAS17155+4053, PGC 60003) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pierric Bailly
.
Vivo
Infanaĝe Pierric Bailly vivis en La Frasnée, en Pont-de-Poitte kaj en Lons-le-Saunier. Post liceo en Lons-le-Saunier, li vivis en Montpellier, kie li studis en université Paul-Valéry. Poste li revenis al Jura, kie li estis laboristo, li dum kelkaj tempoj vivis en pariza regiono, en Grenoble kaj en Nîmes, antaŭ Lyon, kie li loĝas nun.
Uettingen
Uettingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Würzburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(14301) 5205 T-2
(14301) 5205 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Algund
Algund - por kiu aldona itallingva nomo Lagundo estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Algund konatas pro larĝaj altkvalitaj kultivejoj de pomoj kaj de vino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Lana, Marling, Meran, Naturns, Partschins, Plaus kaj Tirol (Sudtirolo).
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (85,2%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 14,6% parolas denaske la italan.
16119 Bronner
16119 Bronner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mordechai Joseph Bronner, finaliston en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis lernanto ĉe la Rambam Mesivta de Lawrence (Nov-Jorkio, Usono).
Preĝejo Sankta Erhard
La Preĝejo Sankta Erhard (germane: Erhardkirche) estas unu el multaj romkatolikaj preĝejoj en Salcburgo, Nonntaler Hauptstraße nr 12.
Historio
Nombriĝas Nonntal al la plej malnovaj setlejoj en Salcburgo. Ne malproksime de la Erhard-preĝejo malkovritis tre malnova romia domo. Starigite kiel hospitala preĝejo ĝi apartenis al la havaĵoj de la Monaĥinejo Nonnberg. Sankta Erhard estis samtempulo de Ruperto de Salcburgo, monako el Irlando/Skotlando kiu helpadis la malriĉulojn kaj malsanulojn.
Arkitekturo kaj interno
Esprimis la itala barokstilo pompon kaj vivoĝojon kun abundo da koloroj kaj formoj. Apartaĵo estas la kupolekronita dutura fasado, la duala ŝtuparo kaj la vandfontano kun leona kapo kiel gargojlo. Laŭdire originas la akvo de saniga fonto kun puriga kaj vivdonanta efikoj.
La interno de la preĝejo karakterizatas per riĉa dekoracio kaj koloroza stukaĵo de la fratoj Francesco kaj Carl-Antonio Brenno. La ĉefaltarbildo montras la bapton de Odilio far Sankta Erhard kaj pentritis en 1692 de Johann Michael Rottmayr. La malavara per stukmarmoro ĉirkaŭita ĉefaltaro estas de la skulptisto Andreas Götzinger.
La figuroj ĉe la altreliefo estas la tri salcburgaj praepiskopoj Ruperto, Vitalis kaj Virgilio, krome Sankta Marteno de Tours. Al ili estas altribuita po unu esenca virto: saĝeco, forteco, modesteco, justeco.
Landon Donovan
Landon Timothy Donovan (naskita 4-an de marto 1982) estas usona emerita profesia futbalo-ludisto.
Membro de la inaŭgura klaso de la Usona Futbalo programo en Bradenton (Florido), Donovan estis deklarita ludisto de la turniro pro sia rolo en Usono U17 taĉmento kiu finis kvare en la 1999 FIFA U-17 Monda Ĉampioneco. Donovan poste subskribis kun la germana teamo Bayer Leverkusen. En 2005, post ses jaroj kun la klubo, la plimulto de kiu estis elspezita sur prunto ĉe la San Jose Earthquakes, Donovan movis al la Los Angeles Galaxy. Li poste revenis al la Bundesliga por tri-monata periodo ĉe la komenco de 2009 laŭ prunto al Bayern Munich kaj dufoje daŭrigis mallongajn pruntojn al angla Superega Ligo teamo Everton, en 2010 kaj 2012.
Caieiras
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Franco da Rocha. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la landa olimpika komitato, ekde la jaro 1993 oficiale nomata Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Historie, la nederlandanoj inkluzive de tiu olimpiko gajnis medalojn nur en sketado: el la 69 nederlandaj "vintraj" olimpiaj medaloj gajnitaj ekde la unua nacia partopreno en la Vintra Olimpiko 1952, 66 estis atingitaj en rapid-sketado kaj 3 pliaj en arta sketado. Por trejnado de alpa skiado la relative senmonta teritorio de Nederlando fakte ne taŭgas, sed ankaŭ pri ekzemple glacihokeo aŭ skikurado ne ekzistas fortaj tradicioj, dum historie renomas kaj tre atentatas konkursoj de - aparte longdistanca - rapid-sketado sur la landaj akvovojoj.
La tri orajn medalojn en la Olimpiko de 2002 atingis:
Dániel Csathy
Dániel Csathy [ĉAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csathy Dániel estis hungara pastro, kalvinana episkopo, instruisto.
Henri Dutilleux
Henri Dutilleux (naskiĝis la, mortis la ) estis franca komponisto kiu verkis ĉefe dum la dua duono de la 20-a jarcento. Lia muziko, kiu gajnis internacian laŭdon, sekvis la tradicion de Maurice Ravel, Claude Debussy, kaj Albert Roussel, sed laŭ persona stilo.
Dániel Csathy
Dániel Csathy naskiĝis en 1703 en Szikszó. Li mortis la 1757.
Henri Dutilleux
Kelkaj el liaj rimarkindaj komponaĵoj estas piana sonato, du simfonioj, la violonĉela konĉerto Tout un monde lointain ("Tuta fora monda"), la violona konĉerto L'Arbre des Songes ("La arbo de sonĝoj") kaj la kvarteto Ainsi la Nuit ("Tiel la nokto"). Famaj muzikistoj, inkluzive de Charles Munch, George Szell, Mstislav Rostropovich, Isaac Stern, Anne-Sophie Mutter, kaj Seiji Ozawa mendis verkojn el li.
Nesslau-Neu St. Johann (stacidomo)
Nesslau-Neu St. Johann estas fervoja stacidomo en Nesslau-Krummenau, Svislando.
Dániel Csathy
Biografio
Dániel Csathy frekventis lernejojn lomence en sia naskiĝloko, poste en Debrecen. Li ekinstruis en Püspöki, poste li lernis teologion en universitatoj de Belgio kaj Germanio. Hejmenveninta en 1730 li estis pastro en Csatár 16 jarojn, poste en Nagykőrös. Li estis elektita episkopo en 1752.
Elektitaj publikaĵoj
•	’’Az halálnak, minden emberekkel egyaránt közvoltáról…’’ (1754, 1758)
Talloires-Montmin
estas komunumo de Francio, kiu ekestis komence de la jaro 2016 per kunigo de la antaŭaj komunumoj Talloires kaj Montmin. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), borde de la lago de Annecy. Fine de en la komunumo vivis.
Distrikto Jelgava
Distrikto Jelgava (Jelgavas novads) estas distrikto en suda Latvio. La distrikto estis kreita en 2021 en la lastaj limoj de iama distrikto Jelgava (Jelgavas rajons, 1949-2009), per unuiĝo de ekzistantaj en 2009-2021 2 iamaj pli malgrandaj komunumoj (Jelgavas novads, Ozolnieku novads). La centro de la distrikto situas en ŝtata urbo Jelgava, kiu mem ne estas parto de la distrikto.
Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Bauska, sude Litovia distrikto Šiauliai, norde distrikto Olaine kaj distrikto Mārupe, centre Jelgava kaj okcidente distrikto Dobele kaj distrikto Tukums.
Historio
La teritorio de la distrikto estas loĝata ekde la 2-a jarmilo a.K. En 10.-12. jarcento zemgalaj ŝtatoj ekzistis en distrikto. Batalado kun la krucistoj okazis dum la 13-a jarcento. La teritorio iĝis parto de Livonio, en 1566-1795 ĝi estis parto de Duklando Kuronio kaj Zemgalio, post ĝi estis inkludita en la rusa Kurlanda provinco. En 1918, la distrikto estis inkludita en la Respubliko de Latvio.
Geografio
La norda parto de la distrikto situas en Riga sabla ebenaĵo de la Marborda malaltebenaĵo, la suda parto - en la Zemgalia ebenaĵo. Grundoj - gazonkarbonataj, gazonpodzoligitaj, tipaj podzoligitaj. Arbaroj kovris ĉirkaŭ triono de la teritorio. Mineraloj: dolomito (Kalnciems), argilo (Kalnciems, Tetele, Āne, Liberti), torfo (la plej grandaj torfejoj - marĉoj Kaigu purvs, Drabiņu purvs).
Tuta teritorio de la distrikto situas en la baseno Lielupe. Gravaj riveroj: Lielupe, Svēte, Iecava, Misa, Svitene, Sesava, Vircava, Platone.
Loĝantaro
Distrikto Jelgava havas 31 969 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas 23,4 loĝantoj por kvadratkilometro.
Urboj (pilsēta)
Ne estas urboj en la distrikto.
Paroĥoj (pagasts)
Cenu pagasts, Elejas pagasts, Glūdas pagasts, Jaunsvirlaukas pagasts, Kalnciema pagasts, Lielplatones pagasts, Līvbērzes pagasts, Ozolnieku pagasts, Platones pagasts, Salgales pagasts, Sesavas pagasts, Svētes pagasts, Valgundes pagasts, Vilces pagasts, Vircavas pagasts kaj Zaļenieku pagasts.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la landa olimpika komitato, ekde la jaro 1993 oficiale nomata Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
NGC 6340
NGC 6340 (aliaj indikoj — UGC 10762, MCG 12-16-23, ZWG 339.31, PGC 59742) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kasteloj Tri Gleichen
La Tri Gleichen-kasteloj (germane: Drei Gleichen) estas kasteloj ĉe la landlimoj inter la distriktoj Gotha kaj Ilm.
Geologio
Ĉe la piedo de la monto de la Gleichen-kastelo videblas eterne dolomita marno dispeciĝinta je gruzo, tiel ke nek herbaro nek floroj povas kreski. Tiuj kusenforme volbitaj marnaĵoj salutas la vizitantojn kiel buntkoloraj bendegoj ruĝe grize verde.
Uetz
Uetz estas komunumoparto de la urbo Tangerhütte en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la loĝloko havis 188 loĝantojn. La 31-an de majo 2010 la antaŭe sendependa komunumo kun aliaj komunumoj de la ĝis tiam ekzistinta komunumaro Tangerhütte-Land aliĝis al la urbo Tangerhütte.
Anna Szöőr
Anna Szöőr [sOr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szöőr Anna estis hungara juristo, psikologo.
Biografio
Anna Szöőr maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth, juran diplomon en Universitato de Miskolc. Jam dum la studentaj jaroj kaj ankaŭ poste ŝi ofte studvojaĝis en Eŭropo. Ŝia laboro fokusiĝas pri perfortoj en la familioj.
(14302) 5482 T-2
(14302) 5482 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Diesel (apartigilo)
Diesel estas la nomo de:
Diesel estas la familia nomo de jenaj personoj:
Siehe auch:
Grafo de Gleichen (legendo)
La historio pri Lamberto la 2-a (?), la Grafo de Gleichen, estas legendo el Turingio.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la landa olimpika komitato, ekde la jaro 1993 oficiale nomata Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Grafo de Gleichen (legendo)
Enhavo
Certe la plej ŝatata legendo en la regiono de la Tri Gleichen-kasteloj estas la legendo pri lia grafa moŝto Ernesto de Gleichen, kiu ĝuis multjaran kontraŭvolan restadon ĉe la saracenoj. En 1228 li partoprenis la krucan militiron kune kun imperiestro Frederiko la 2-a. Baldaŭ li malliberiĝis, sukcesante rekomendi sin men kiel ĝardiniston en la sultanaj ĝardenoj.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 1998
Historie, la nederlandanoj inkluzive de tiu olimpiko gajnis medalojn nur en sketado: el la 58 nederlandaj "vintraj" olimpiaj medaloj gajnitaj ekde la unua nacia partopreno en la Vintra Olimpiko 1952, 55 estis atingitaj en rapid-sketado kaj 3 pliaj en arta sketado. Por trejnado de alpa skiado la relative senmonta teritorio de Nederlando fakte ne taŭgas, sed ankaŭ pri ekzemple glacihokeo aŭ skikurado ne ekzistas fortaj tradicioj, dum historie renomas kaj tre atentatas konkursoj de - aparte longdistanca - rapid-sketado sur la landaj akvovojoj.
La kvin orajn medalojn en la Olimpiko de 1998 atingis:
Grafo de Gleichen (legendo)
Enhavo
Li enamiĝis en Meleĥsalon, la lindan filinon de la sultano, kiu liberigis lin. Post aventura fuĝo ili alvenis en la valo sub la kastelo Gleichen, kiu nomiĝas ekde tiam Freudenthal, valo de ĝojoj. Lia edzino hejme restinta, ŝajne ne havis iun problemon pro la ĉeesto de la edza amikino, ja eĉ papo Gregorio la 9-a benis tiun poligamion. La grafo estis ĝoje ricevita ĉe la piedo de la burgo en loko nomita Freudenthal, kie nuntempe estas gastejo.
Ĉu la duobla ŝarĝo estis tro por la grafo ĝis hodiaŭ ne estas klare. Ĉiuokaze laŭdire li postvivis la du edzinojn 16 jarojn. La tombo videblas en la erfurta katedralo, kie li estas entombigita meze de siaj du virinoj.
Intrigo por artaĵoj
Teatraĵojn pri tiu grafo verkis Goeto kaj August von Kotzebue kaj portretis la tri personojn Moritz von Schwind. En la ŝtuparo de la urbodomo de Erfurto videblas la survande pentrita vivo de la grafo.
Uetze
Uetze estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regiono Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Amonia dukromiato
Amonia dukromiato aŭ (NH4)2Cr2O7 estas neorganika salo de kromio, rezultanta el reakcio inter la dukromiata acido kun amoniako. En ĉi-kombinaĵo, samkiel e ĉiuj kromiatoj kaj dukromiatoj, kromio prezentas oksidiĝo-nombron egalvalora al +6, ordinata konata kiel heksavalenta kromio. Ĝi estas salo konsistante je amoniaj katjonoj kaj dukromiataj anjonoj.
Amonia dukromiato kelkfoje konatas kiel "Vezuvia Fajro", pro ĝia laboratoria apliko kiel malgrandskala vulkano. Tamen, ĉi-ekspozicioj fariĝis nepopularaj en lernejoj pro ĝia karcinomiga naturo. Ĝi plue uzatas en pirotekniko kaj antaŭe en fotografio.
Oksidigaj reakcioj
Amonia dukromiato uzatas en kemio kiel oksidanto de primaraj alkoholoj kaj tioloj en specialaj kondiĉoj. Samkiel la amonia perklorato, amonia dukromiato uzatas kiel propulsaĵo de raketoj. Ĝi perforte reakcias kun fortaj reduktantoj tiel kiel sulfuro aŭ fosforo. Ju pli forta estas la reduktagento, des pli perforta la reakcio.
Amonia dukromiato, en la ĉeesto de Mg(HSO4)2 kaj humida SiO2 povas funkcii kiel efika reakcianto por la kupliĝo de la tioloj sub solvaĵosenaj kondiĉoj. La reakcioj produktas bonan koncentriĝon sub relative mildaj medioj. La kombinaĵo same uzatas por oksidigo de alifataj alkoholoj al ĝiaj kunrespondaj aldehidoj kaj ketonoj en ZrCl4 en kondiĉoj solvaĵosenaj, kun relative alta produktado.
Sintezo
Kalia kaj amonia dukromiato estiĝas per metatezo inter la natria dukromiato kaj amonia klorido, ekzemple:
Reakcioj
Kiam varmigita, amonia dukromiato malkomponiĝas estigante nitrogenon, kromian (III) oksidon kaj akvon. Tiu reakcio estas konata kiel "vulkano de amonia dukromiato".
En akva solvaĵo, amonia dukromiato hidroliziĝas estigante katjonojn kaj anjonojn.
'''
Nigra lingvo
La nigra lingvo estas fikcilingvo parolata en la lando de Mordor en la romano La Mastro de l' Ringoj kaj aliaj verkoj de J. R. R. Tolkien.
Tolkien priskribas du dialekton de la lingvo: la antikva kaj "pura" lingvo, uzata de Saŭrono, la Nazgûl kaj la Olog-Hai, kaj la "koruptita" lingvo, parolata de la soldatoj el Barad-dûr je la fino de la tria erao. La nura ekzemplo de la "pura" nigra lingvo kiu aperas en la verkaro de Tolkien estas la enskribo en la "Ununura Ringo": La poemo el la Ringoj de Povo.
Tradukitaj al Esperanto, tiuj vortoj signifas:
Tiu frazo estas la unuaj du linioj de la fina parto el la poemo pri la Ringoj de Povo. Oni povas dividi ĝin kaj traduki la erojn laŭ la klarigo kiun Tolkien mem faris.
Laŭ la verkaro de Tolkien, pluraj orkaj dialektoj estis influitaj de la nigra lingvo. La nigra lingvo estus bazita en la lingvo "Valarin", ĉar ĝi estas la denaska lingvo de Saŭrono. Tamen ankaŭ eblas ke ĝi estu bazita en la Kvenja. Ŝajnas ke ĝi estas senskriba lingvo, pro tio Saŭrono uzis tengvaron kun kelkaj modifoj por la gravuraĵo de la Ununura Ringo.
Saŭrono kreis la lingvon tiel ke ĝi estu tute malbelsona kaj neagrabla, Tolkien mem ne ŝatis skribi en nigra lingvo (laŭ Tolkien, iam li ricevis leteron el ŝatanto de lia verkaro, la letero alvenis kun glaso kiu havis gravuritan la enskribo de la Ringo en la nigra lingvo; Tolkien diris ke li ne ŝatis la glason kaj ke li uzis ĝin kiel cindrujo).
Pro tio, ĝi estas unu el la lingvoj de la Tolkien-aj romanoj kun malpli kvanto da informo pri ĝi. La bonuloj rifuzas paroli la lingvon, ĉar ĝi altiras la rigardon de la Okulo de Saŭrono. Malkiel la elfaj lingvoj, ne ekzistas poemoj nek kantoj en la nigra lingvo, nur ekzistas la enskribo de la Ringo. Tio rezultas en disa aro da vortoj kiuj malfacile estus utilaj en ĉiutaga parolado.
La enskribo de la Ringo kaj ĝia traduko montras ke la nigra lingvo estas aglutina lingvo. Eblas ke Tolkien bazigis la lingvon en la hitita lingvo kaj la huri-urarta lingvaro.
Dum la filma serio de Peter Jackson, la lingvisto David Salo uzis la malmultajn vortojn konatajn el la nigra lingvo por krei la lingvon parolatan en la filmo.
25722 Evanmarshall
25722 Evanmarshall estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Evan George Marshall , kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri terscienco kaj planedoscienco. Li estis lernanto ĉe la Westview High School de Portlando (Oregono Usono).
Amonia dukromiato
Reakcioj
Se sulfida acido trapasas acidan solvaĵon kun sulfata acido, la solvaĵo oranĝokolora fariĝas verda kaj samtempe la likvaĵo iĝas malklara pro liberigo de sulfuro:
Amonia dukromiato reakcias kun diluitaj acidoj estigante salojn de la respektiva acido, ekzemple:
8 NH4CNS + (NH4)2Cr2O7 → 2 NH4[(NH3)2Cr(CNS)4] + 4 NH3 + 7 H2O
Kiam sulfura duoksido trapasas koncentritan solvaĵon de amonia dukromiato, enhavante sufiĉan kvanton da sulfata acido, kvantoj egalmolaj da amonia sulfato kaj kromiata sulfato estiĝas, laŭ la ekvacio:
(NH4)2Cr2O7 + 3 SO2 + H2SO4 → Cr2(SO4)3 + (NH4)2SO4 + H2O
Räfis-Burgerau (stacidomo)
Räfis-Burgerau estas fervoja stacidomo en Buchs, Svislando. Ĝi estis fermita en 2013.
Boursay
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche.
Listo de pakistanaj esperantistoj
Jen listo de pakistanaj esperantistoj:
18365 Shimomoto
18365 Shimomoto estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon kaj komputilan programiston Shigeo Shimomoto. Li estas la administranto de la paĝaro Comet hunter Seki's webpage. Li aktive observas kometojn en Tosa (gubernio Koĉi) kaj kuraĝigas pluan publikan lernadon pri astronomio per sia propra paĝaro.
Bezannes
Bezannes - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Reims kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bezannais.
Zoran Žiletić
Zoran ŽILETIĆ (serbe: Зоран Жилетић; naskiĝinta la en Belgrado, mortinta la  samloke) estis jugoslava kaj serba filologo, profesoro kaj germanisto. Volego lia estis labori por interpopola repaciĝo en Eŭropo tuŝita de forpeloj post 1945.
Vivo
Post frekvento de lernejoj en Belgrado li tie ankaŭ finis studon de germanistiko. Poste li iĝis orda profesoro ĉe la Belgrada universitato kie li ankaŭ plurfoja estris la katedron. Inter 1944 kaj 1995 li deĵoris ĉe Eosteŭropa Instituto ene de Libera Universitato Berlino; tio eblis danke al stipendio je libera dispono donite fare de Alexander-von-Humboldt-fondaĵo.
Esplorkampoj
Žiletić okupiĝis pri mezeŭropa germana literaturo, komparo gramatika inter la ĝermanaj lingvoj, vortfarado, fonologio de la aktuala germana lingvo, historio de germanistiko de la 20-a jarcento. Krome li konstrastigis fenomenojn inter la germana kaj la serbokroata lingvoj. Historiscience kaj sociologie li jam frue interesiĝis pri setlado de germanlingvanoj sur la Balkana duoninsulo (ekz. en Vojvodino, Hungara reĝlando) kaj pri germanaj-jugoslavaj/serbaj rilatoj dum la 20-a jarcento. Per rekta parolado pri (intertempe kruela) forpelo de germanoj (1944–1950) disde ilia balkana patrujo li klopodis maltabuigi la tuton en Serbujo. Kontraŭe li strebis substreki la historia grava rolo de germana kulturo por naciiĝoj sur Balkana duoninsulo. Profesia retiriĝo okazis pro propra volo en 1998.
Menciindas ankaŭ lia skribo de lernolibro de la serbokroata por germanlingvanoj.
Literaturo
Stefan Sienerth: Interview mit Zoran Žiletić. Ĉe: Südostdeutsche Vierteljahresblätter, kajero 1, 2002
Taninges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), proksime al la limo de Svislando. Fine de en la komunumo vivis.
M92
Pri la aliaj signifoj de "M92" vidu artikolon M kun nombro.
Syed Sajjad Hussain Majidi
Syed Sajjad Hussain MAJIDI (1929 - mortis la 9-an de novembro 2000 en Jhelum) estis la unua prezidanto de Pakistana Esperanto-Asocio. Instruisto, li multfoje aranĝis proprakoste naciajn kunsidojn en sia lernejo, kaj ebligis, ke Muztar Abbasi, la fondinito de la pakistana Esperanto-movado, instruu tie la lingvon.
M92
M92 (Messier 92, aliaj indikoj — NGC 6341, GCL 59) estas globa stelamaso en konstelacio Herkulo.
Bolonjo
Bolonjo (Bologna) estas urbo en Italio. Ĝi estas la ĉefurbo de la regiono Emilio-Romanjo, en la centro-norda parto de la lando.
M92
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bolonjo
Laŭ la tradicio, en Bolonjo kreiĝis la plej antikva universitato en Eŭropo, la Universitato de Bolonjo, en 1088; ankoraŭ nuntempe la studentoj konsistigas gravan parton el la kultura kaj socia vivo de la urbo. Bolonjo ankaŭ famas pro siaj du klinantaj turoj kaj siaj tipaj portikoj, kiuj ornamas la tutan antikvan urbocentron, unu el la plej grandaj kaj plej bone konservitaj de Italio.
La urbo estis fondita pli ol mil jaroj antaŭ Kristo, kaj ĉiam rolis kiel grava nabo: unue por la Etruskoj (Velzna/Felsina) kaj la Keltoj (Bona), poste ĉe la Romianoj (Bononia), kaj daŭre dum Mezepoko, kiel libera komunumo; dum jarcento ĝi estis la kvina urbo de Eŭropo laŭ loĝantaro.
Vidindaĵoj
La Baziliko Sankta Petronio (itale: Basilica di San Petronio) estas la ĉefa preĝejo de Bolonjo. Ĝia fasado superregas la faman urboplacon Placo Maggiore. Per siaj gigantaj dimensioj (longeco 132 metroj, larĝeco 60 metroj, volboalteco 45 metroj) la baziliko estas la kvina plej alta preĝejo de la mondo. Rimarkinda estas la vigla kolorigo de la internaj muroj kaj la multkoloraj vitraloj.
La Museo internazionale e biblioteca della musica estas muzika muzeo kaj muzikbiblioteko en la Palazzo Aldini Sanguinetti, en la historia centro de Bolonjo.
Esperanto en Bolonjo
La Bolonja Esperanto-Grupo, unu el la plej malnovaj en la tuta Italio, ekestis en 1911, kaj daŭre aktivas nuntempe.
En 1915 provizore oni starigis oficejon de Itala Esperanto-Federacio ĉe la sidejo de IKE en Bolonjo, ĉar praktike la Federacio, pro eniro de Italio en la unuan mondmiliton, estis ĉesiginta sian aktivecon.
En 1920 okazis tie la 5-a Nacia Kongreso de Esperanto kaj en 1955 la 40-a Universala Kongreso de Esperanto.