cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El viaje a ninguna parte (filmo)
Intrigo
Estas la epoko post la Hispana Enlanda Milito kaj kino sukcesas en urboj kaj eĉ en vilaĝoj; la publikon ne plu altiras la teatro, kio endanĝerigas la estontecon de la trupo. Carlos, iom post iom, perdas sian prestiĝon inter siaj kolegoj kaj devos serĉi sekurecon en la urbo. Tamen li vivas pli en la revoj ol en la realo.
Höhnhart
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pollando en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
María Lejárraga
María de la O LEJÁRRAGA García (San Millán de la Cogolla, Rioĥo, 1874 – Bonaero, 1974) estis hispana verkistino kaj feministo, konata ankaŭ kiel María Martínez Sierra, plumnomo kiun ŝi adoptis post la morto de ŝia iama edzo laŭ kies nomo ŝi fakte publikigis siajn verkojn, nome Gregorio Martínez Sierra.
Biografio
Ŝi estis filino de kuracisto kaj lia patrino zorgis persone pri ŝia edukado, poste ŝi kontaktis kun la pedagogia idearo de la Institución Libre de Enseñanza. Ŝi kompletigis studojn pri Komerco en 1891, kaj iĝis instruistino de angla. Estante studentino por iĝi instruistino ŝi apogis la edukajn postulojn de Emilia Pardo Bazán. Ŝi laboris kiel instruistino inter 1897 kaj 1907. En 1899 ŝi publikigis unuan verkon: nome Cuentos breves, kio estis malvarme akceptita de ŝia familio. Tiukadre ŝi decidis por la estonteco publikigi nur sub la nomo de ŝia edzo, kun kiu ŝi edziniĝis en 1900.
Ŝi edziniĝis al Gregorio kiam tiu estis nur 19-jaraĝa, dum ŝi estis sep jarojn pli aĝa kaj jam estis instruistino; tiu estis neoftaj geedzoj en tiama Hispanio. Ambaŭ formis paron por publikigi verkojn, fondi revuojn, partopreni en la teatra etoso kaj resume aktivuli en la kultura panoramo. Ekde kiam María publikigis sian memorlibron ''Gregorio y yo. Medio siglo de colaboración'' (México, 1953), oni konsideras, ke granda parto de la verkaro de Martínez Sierra estis verkita kunlabore aŭ plej verŝajne ekskluzive de María, kiu spite separon de sia edzo kaj lia amrilato al la aktorino Catalina Bárcena, kun kiu li estis patro de filino, Katia en 1922, ŝi plue kunlaboris kun li. Ĵusaj dokumentaj pruvoj, kiel la malkovro de liaj leteroj en kiuj li konstante petis al María sendadon de pliaj tekstoj evidentigas, ke li apenaŭ ludis rolon en la verkoj publikigitaj sub sia nomo.
Inter la literaturaj gazetoj kiujn ili fondis menciindas Vida Moderna, Helios kun Juan Ramón Jiménez, Pedro González-Blanco, Ramón Pérez Ayala, kaj Carlos Navarro Lamarca, kaj fine Renacimiento, kiu iĝis grava eldonejo inter 1908 kaj 1918. En tiuj gazetoj oni publikigis tradukojn el tiutemapaj gravaj verkistoj, sed estis María kiu scipovis lingvojn, kiu faris la tradukojn.
Kiel dramaturgoj ili kunlaboris kun dramaturgoj kaj komponistoj kiel Manuel de Falla, Conrado del Campo, Joaquín Turina, Pablo Luna kaj Ángel Barrios. Ilia teatra entrepreno surscenigis klasikaĵojn de Shakespeare kaj Molière, kaj modernajn verkojn de Henrik Ibsen, George Bernard Shaw, Luigi Pirandello, James Matthew Barrie, Marcel Pagnol, Leonid Andrejev, Nikodemi, kaj Ferenc Molnár. Gregorio estis direktoro de la Teatro Eslava, kie la verko El sombrero de tres picos de Pedro Antonio de Alarcón ricevis kunlaboron de la rusa koreografo Leonid Mjasin kaj Sergej Djagilev kun la Rusaj Baletoj.
Ŝia verko Canción de cuna same publikigita laŭ nomo de la edzo, premierita en 1911, ricevis la premion de la Real Academia Española kiel plej bonkvalita teatraĵo de la sezono 1910-1911. El teatraĵoj surscenigitaj en Madrido inter 1929 kaj 1931, almenaŭ du dek estis ŝiaj verkoj. La kompanio "Compañía cómico-dramática Martínez Sierra", direktorita de ŝia edzo, turneis ankaŭ tra Francio, Granda Britio, Usono kaj Latinameriko. En la programoj aperis la nomoj de ambaŭ kiel impresarioj, sed kiel aŭtoro aperis ĉiam la edzo.​ Kiam la edzo forestis, ŝi zorgis pri la administrado de la Teatro Lara. ​
Ŝi kunlaboris ankaŭ kun aliaj verkistoj kiel Eduardo Marquina kaj Carlos Arniches kaj kun Manuel de Falla por El amor brujo, premierita en 1915 kun etoso pri ciganoj kaj Granada, en kio ili antaŭis Federico García Lorca. En 1930, Gregorio subskribis dokumenton en kiu li rekonis kunaŭtorecon de la edzino, sed li neniam transdonis al ŝi rajtojn prie.
En la 1930-aj jaroj la paroj kunlaboris por vendi adaptaĵojn al kino de Holivudo. En Katalunio ili ricevis apogon de Santiago Rusiñol.
Feminismo, politiko, ekzilo kaj morto
Ŝia feminisma idearo fokusiĝis al la patrineco kaj ka hejma laboro ĉefe ĉe mezkasaj virinoj. En 1914 ŝi publikigis Cartas a las mujeres de España (Leteroj al la virinoj de Hispanio) kaj, en 1917, Feminismo, feminidad y españolismo krom kunlaboraĵojn en gazetoj inter kiuj elstaris "La mujer Moderna" en gazeto Blanco y negro. Ĉio estis publikigita je la nomo de la edzo.
Ŝi partoprenis en la fondo de kelkaj feminismaj asocioj, ekzemple en 1917 la UME aŭ Unión de Mujeres de España, nur dujaraĝa; en 1920 ŝi veturis al Ĝenevo kiel hispana delegito al Kongreso de la Internacia Sufrageta Alianco. Ŝi ankaŭ aktivulis por la abolo de prostituo. ​ En 1926 ŝi partoprenis en la fondo de la porvirina Lyceum Club prezidita de María de Maeztu, kun Victoria Kent kaj Zenobia Camprubí, inter aliaj. ​
En 1931 ŝi aliĝis al la Socialisma Partio kaj tiukadre ŝi daris prelegojn pri la nova situacio en la Dua Hispana Respubliko. En 1932 ŝi partoprenis en la feminism asocio Asociación Femenina de Educación Cívica, kiu rezultis en projektoj por teatra renovigo kun Pura Maortúa kaj Federico García Lorca, kio funkciis ekde la aŭtuno 1933 ĝis komenco de 1934. ​
En 1933, ŝi estis elektita deputito al la Kongreso de la Respubliko por Granada. Poste ŝi estis hispana delegito en Svisio, Parizo, Berno kaj antaŭ la Internacia Organizaĵo de Laboro. En 1937 ŝi ekloĝis en Nico. Je la fino de la Hispana Enlanda Milito ŝi devis iri al longa ekzilo tra Francio, Meksiko kaj Argentino, kie ŝi finfine mortis en 1974. ​ Ŝi revenis en 1948 al verkado post komplika operacio de katarakto kaj unu jaron post la morto de sia edzo, kiam ŝi jam ne plu povis publikigi laŭ la edzonomo. Ŝi tiam eksubskribis per la plumnomo María Martínez Sierra, konservante sian propran personan nomon kaj la familinomojn de la edzo kiun ŝi mem helpsi famigi; ŝi devis reklami la aŭtorecon de sia verkaro por ricevi aŭtorrajtojn kiuj laŭ la aranĝoj de Gregorio estis pasantaj al lia filino kun Catalina Bárcena. ​
Lejárraga pere de sia tradukistino Collice Portnoff, sendis en 1951 al Walt Disney manuskripton de sia rakonto Merlín y Viviana, en kiu ŝi rakontis historion de hundo kiu enamiĝas el koketema katino, serĉante lian intereson por filmo. Post du monatoj Disney resendis ĝin. En 1955 li premierie Lady and the Tramp en kiu evidentiĝas kelkaj similaĵoj. La nura ŝanĝo estis konverto de la katino en eleganta hundino. ​
Verkoj subskribitaj per sia propra nomo
Tiu listo ne inkludas la multajn verkojn publikigitajn laŭ la nomo de ŝia edzo.
Sankt Radegund
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Palting
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Martin Helstáb
Martin Helstáb, laŭ hungarlingve kutima nomordo Helstáb Martin estas hungara filmisto (reĝisoro, scenaristo, filmomuntisto, kameraisto, animaciisto, komponisto). Martin Helstáb naskiĝis la en Pécs.
Biografio
Martin Helstáb maturiĝis en gimnazio en 2013 en Budapeŝto, sed li longe lernis ankaŭ muzikon kaj pentradon. Li komence studis biologion, tamen poste li studis televidan metion en Universitato de Pécs en 2016, ankaŭ filmarton en Universitato de Kaposvár. En 2016 li fondis sian propran animacian studion, kie li kreis komercajn kaj edukajn filmetojn kun animacioj. Poste li studis pri dokumentaj filmoj en la Universitato de Pécs. Li ricevis fimajn premiojn inter 2014-2016.
Pollando en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Pollando en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Gondal
Gondal, laŭ guĝarata lingvo ગોંડલ estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Guĝarato, en la distrikto de Raĝkot.
Demografio
Gondal havis populacion de en 2021  kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Gondal situas sur ebenaĵo en meza parto de duoninsulo Katiavaro laŭ riverbordo 132 metrojn super la marnivelo. Ĝetpur troviĝas 29, distrikta sidejo Raĝkot 36, Amreli 61, Ĝamnagar kaj Botad po 93, Morbi 95, Veraval 126, Porbandar 127, Bhavnagar 143, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 218, Vadodara 249, Mumbajo 395, tutlanda ĉefurbo Delhio 982, Kolkato 1809 kilometrojn (aere).
Historio
Ŝtato Gondal estis fondita en 1634 kun sidejo de Gondal. Dum la historio ĝi apartenis al hinduaj dinastioj. La britoj ligis la urbon al la fervoja reto en 1901. Dum naskiĝo de Barato en 1947 multe da homoj formigris al la alia nova najbara ŝtato Pakistano.
Ekonomio
En Gondal plejparte okupiĝas pri prilaborado de nuksaj oleoj, iomete pri kotonoj. En la apudaĵo la agrikulturo gravas.
Lingvoj
En Gondal la oficiala lingvo estas la guĝarata.
Religioj
En Gondal plejparto de la populacio estas hinduoj.
Klimato
Gondal havas tropikan malsekan kaj sekan klimaton kun tri apartaj sezonoj: milda vintro de novembro ĝis februaro, varma somero de marto ĝis junio kaj musono de julio ĝis oktobro. Jare pluvas ĉirkaŭ 800-1000 mm (plejparte dum musono, sed ekster musono preskaŭ ne pluvas). La temperaturo varias averaĝe inter 20-31 °C.
Trafiko
Gondal havas trairan fervojan linion inter Ĝetpur-Raĝkot. 6 ĉefvojoj kaj 1 flankovojo kuras al la urbego. La mapo signas la plej proksiman flughavenon en Raĝkot.
Géza Arday
[ardai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Arday Géza estis hungara literaturhistoriisto, instruisto, ŝtata oficisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1991, poste li akiris pedagogian diplomon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli en 1999. Li instruis jam antaŭ la diplomo kun permeso, li instruis resume naŭ jarojn, intertempe li laboris en pluraj ministerioj resume jardekon. Li okupiĝis pri esploroj de hungaraj verkistoj forlasintaj la landon. Li ricevis premiojn inter 1994-2021.
Sankt Peter am Hart
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pollando en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Károly Árpás
Károly Árpás [kAroj ArpAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Árpás Károly estis hungara instruisto, literaturhistoriisto, tradukisto, membro de Societo Dugonics.
naskiĝis la en Jánoshalma, li mortis la  en Makó.
Biografio
maturiĝis en mezlernejo en Kiskőrös kun vinista licenco en 1973, poste li estis vinisto en sia naskiĝurbo. Li akiris diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1980, poste li ekinstruis en lernejoj. Post 3 jaroj li doktoriĝis el la estona kulturo. Ekde la studentaj jaroj li kontribuis. Li ricevis premiojn inter 1984-2011.
Ostermiething
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Anizofileacoj
La anizofileacoj (Anisophylleaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kukurbaloj (Cucurbitales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 40 speciojn,. Ĝia tipa genro estas anizofileo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (20 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Pollando en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Arondismento Chartres
La arondismento Chartres (france arrondissement de Chartres) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Eure-et-Loir kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Chartres. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pollando en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Wilhelm Dilthey
Vivo
Dilthey frekventis la universitatojn de Hajdelbergo kaj Berlino kie li studis teologion, filozofion kaj historion, ĉefe ĉe Karl Immanuel Nitzsch, August Twesten, Friedrich Adolf Trendelenburg kaj Leopold von Ranke. Post instruado ĉe Joachimsthal-gimnazio en Berlino li habilitiĝis samloke. en 1866 li iĝis orda profesoro pro filozofio en Bazelo en 1868 en Kilo, en 1871 en Vroclavo kaj en 1882 en Berlino.
Li malakceptis kian ajn metafizikon kies idealo estus la logika konektaro de ĉio surmonde. Por la filozofiaj fakoj li serĉis specialajn metodojn kaj principojn.
Esploroj
La homaj estas klare distingindaj de la natursciencoj; ili traktas tujan, plenan realecon kaj ankaŭ valorojn celojn kaj normojn. Ĝia objekto estas la historia-socia realo kies manifestiĝojn ni devas revivi kaj ekteni en penso; ili ekzamenas la kuntekstojn de celo (kulturaj sistemoj) kaj iliajn objektivajn konfiguraciojn. Necesas kritiko de historia racio. La tasko de la historio ne estas la esploro de leĝoj, sed la arta reprezentado de la uniko en ĝia kunteksto. La bazo de la homaj sciencoj estas psikologio (ne asociisma-atomisma aŭ fiziologia, sed teleologia, priskriba-analitika), kiu priskribas la unuformecojn en la sinsekvo de la mensa strukturo. Ĝi estas la reprezentado de la komponentoj kaj ligoj kiuj aperas unuforme en ĉiu evoluinta homa anima vivo, kiel ili estas ligitaj en ununura ligo kiu ne estas elpensita aŭ evoluigita, sed travivita. La procezoj de efektivigo, la ligoj, estas ankaŭ el la interna sperto de funkcioj. La psika struktura ligo, kies realeco ne estas nuligita per disigo, distingado ktp., estas teleologia (elekto de impresoj ktp.). Interna rilato kiu povas esti travivata ligas la psikajn procezojn en primaran unuon kiu ne estas sumo de psikaj elementoj. Oni klarigas la naturon, oni komprenas la vivon de la animo.
Pollando en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Wilhelm Dilthey
Esploroj
La ekstera mondo estas nur donita al ni kiel sensa mediata fenomeno. La ekstera mondo restas tia por nura reprezentado. Aliflanke, la ekstera realo estas donita al ni en nia tuta volo-sento, reprezentante la estaĵon, kiel korelacion kaj kontraston al nia egoo, al kiu ĝi proponas reziston. Kredo je la ekstera mondo estas klarigenda ne el penskunteksto, sed el kunteksto de vivo donita en impulso, volo kaj sento, kiu tiam estas mediaciita per procezoj kiuj estas ekvivalentaj al pensprocezoj. En tio la volimpulso malgraŭ la rezistosperto. Se ĉi tio daŭras, ni sentas nin inhibiciitaj kaj perceptas la inhibicion kiel la fortostreĉon de fremda faktoro, de volsimila forto. La objektoj (grupoj de sentoj kiel konstantaj kaŭzoj de efikoj) pruvas sian sendependan realecon en la unuformecoj de ago (tio estas, la leĝoj) kiuj estas sendependaj de nia volo.
Helpfau-Uttendorf
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Hochburg-Ach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kybalion
La Kybalion estas hermetika traktaĵo de 1908, verkita de anonimuloj subskribantaj kiel la Tri Iniciatoj. La enhavo de ĉi tiu libro intencas esti parto de la instruoj de Hermeso Trismegisto. La Kybalion prezentas la filozofion de Hermetikismo kaj la sep leĝojn sur kiuj ĝi baziĝas:
Ili havas rilatojn kun:
Sankt Pantaleon (Supra Aŭstrio)
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Neukirchen an der Enknach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Montrouge (stacidomo)
Montrouge estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 14-a arondismento de Parizo, 124-126 Avenuo du Général-Leclerc, en regiono Francilio. La stacidomo estos rehabilitita al sia origina stato kaj fariĝos ejo por kafejo-restoracio, eventoj kaj spektakloj (kontru-laboroj dum oktobro 2017).
Pollando en la Somera Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Pollanda Olimpika Komitato.
Seinfeld
Seinfeld estas populara usona serikomedio, gajninto de la Premio Emmy por la plej bona komedia serio, kiu estis elsendo de la 5-a de julio 1989 ĝis la 14-a de majo 1998. La spektaklo estis kreita fare de Larry David kaj Jerry Seinfeld, produktita fare de Castle-Rock Entertainment (kiu tiam estis sub la administrado de direktoro kaj produktoro Rob Reiner), kaj distribuita fare de Columbia Pictures Television (nun: Sony Pictures Television).
Estante unu el la plej popularaj kaj influaj spektakloj de la 1990-aj jaroj en Usono, ĝi enkarnigas la ironian kaj egoisman kulturon de la jardeko. En 2002, la televidrevuo TV Guide publikigis liston de la 50 plej bonegaj televidspektakloj de ĉiuj tempoj, vicigante "Seinfeld" ĉe numero unua.
Jerry Seinfeld aperas kiel la ĉeffiguro en la serio, kiu estas nomita laŭ li kaj estas bazita sur lia vivo. Sekve, granda parto de la okazaĵoj en la serio okazas en la loĝejo de Jerry en la nordokcidenta parto de Manhatano en Novjorko. La serio havas rolantaron de roluloj konsistantaj el la amikoj kaj konatuloj de Jerry - Cosmo Cramer (Michael Richards), George Costanza (Jason Alexander), Elaine Benis (Julia Louis-Dreyfus), kaj apud ili la ekscentra najbaro Newman (Wayne Knight).
En septembro 2019, la amaskomunikilara streaming-servo "Netflix" akiris la ekskluzivajn rajtojn por dissendi la serion en sindikatiĝo. Por adapti la serion al la televidiloj de la 2020-aj jaroj, konsiderante la ŝanĝojn kiuj okazis ekde la 1990-aj jaroj, la proporcio funkcias de 4:3 ĝis 16:9. Ankaŭ, la rezolucio estis artefarite plibonigita al 4K. Ĉiuj epizodoj de la serio iris al la servo kune la 1-an de oktobro 2021, kiam la kvanto de la aĉeta interkonsento estas taksita je pli ol duonmiliardo da dolaroj.
Superrigardo
"La restoracio de Tom", kie ŝajne la kvar herooj de la serio kune sidiĝas regule. Kvankam la serio estis filmita en Los-Anĝeleso, la intrigo okazis en Novjorko, kaj la fronto de "Tom's Restaurant", kiu estas vera restoracio, estis montrita en preskaŭ ĉiu epizodo.
Antaŭaj televidekspozicioj preskaŭ estis ĉiam bazitaj ĉirkaŭ familio aŭ kunlaborantoj, sed "Seinfeld" establas sin kiel maloftan ekzemplon de serialkomedio kie neniu el la roluloj estas rilataj per sango al la alia, aŭ dungita ĉe la sama loko. Fakte, multaj roluloj en la serio tute ne laboras.
En la unuaj sezonoj de la serio, ĉe la komenco kaj fino de ĉiu epizodo, Seinfeld estis prezentita kiam li prezentas stand- suprajn segmentojn skribitajn fare de li, kiuj estas rilatitaj al la temoj de la okazaĵoj priskribitaj en la intrigo de la epizodo. Oni povas vidi, ke la diferenco inter la aktoro Jerry Seinfeld kaj la rolulo de li interpretita estas intence neklara. En pli postaj sezonoj, tiuj starsegmentoj aperis malpli ofte. Ĉiuj ĉeffiguroj estis modeligitaj laŭ realvivaj konatuloj de Jerry Seinfeld aŭ Larry David, kaj la plej multaj el la sekundaraj roluloj estas bazitaj sur personaj kazoj de kelkaj el la verkistoj de la serio.
Alia malobservo de la normiga-profesia sed nereala kunveno pri izolado inter la rolulo kaj la aktoro ludanta ĝi; kaj de apartigado de la mondo de la roluloj de la mondoj de la aktoroj kaj de la spektantaro, estis daŭranta intrigo en kiu la roluloj estas engaĝitaj pri reklamado de televidserialkomedio nomita "Jerry". "Jerry" estis tre simila al "Seinfeld" en tiu Seinfeld pozis kiel sin, kaj la spektaklo estis bazita "sur nenio". "Jerry" unue estis lanĉita ĉe la fino de la sezono en 1993, en la epizodo nomita "The Pilot (La Piloto)". Tiu intrigo, kune kun aliaj ekzemploj de mem-referenco, igis multajn kritikistojn indiki la postmodernisman naturon de la serio.
La programo unue estis prezentita sub la nomo "The Seinfeld Stories" ĵaŭdon, (tio ankaŭ estas la nomo de la pilota epizodo, kiu poste ricevis alian nomon: "Good News, Bad News" (angle por Bonaj Novaĵoj, Malbonaj Novaĵoj)) la 31-an de majo 1990 ĉe la NBC - televidila reto. Seinfeld ne estis tuja sukceso.
La serio estis elsendata dum 9 jaroj kaj inkludis 180 epizodojn, kaj ĝia fina epizodo elsendo okazis ĵaŭde, la 14-an de majo 1998, estis spektita fare de enorma spektantaro taksita je 76 milionoj da spektantoj.
Jerry Seinfeld tenas la rekordon por "la aktoro kiu rifuzis la plej multe da mono" laŭ la Guinness Book of Records, ĉar li rifuzis oferton por daŭrigi la spektaklon por 5 milionoj da dolaroj por epizodo. Li ankaŭ tenas la rekordon por "plej alta ĉiujara salajro por televidaktoro iam ajn". La serio mem tenas la rekordon por "la plej altaj televidreklamprezoj".
Überackern
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Weng im Innkreis
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
¡Ay, Carmela! (apartigilo)
¡Ay, Carmela! estas la titolo de diversaj artaĵoj:
Portebla Ludnotacio
Portebla Ludnotacio (el la angla Portable Game Notation (PGN)) estas dosiertipa teksto komputile procezebla, la formato estas uzata por registri ŝakludojn (movojn kaj rilatajn datenojn), ĝi estas subtenata de pluraj programoj kaj retejoj.
Historio
PGN estis elpensita ĉirkaŭ 1993, de Steven J. Edwards kaj unue estis popularigita per Usenet en la novaĵgrupo rec.games.chess.
Uzo
PGN estas strukturita por facila legado kaj skribo de homaj uzantoj kaj por facila analizado de komputilaj programoj. La ŝakmovoj registriĝas en algebra ŝaknotacio. La kutima finaĵo de dosiernomo estas.
Ekzistas du formatoj en la PGN-normo, la "enporta" formato kaj la "elporta" formato. La enporta formato priskribas datenojn, kiuj eble estis preparitaj permane kaj estas intence malstriktaj. Programo kiu povas legi PGN-datenojn devus povi pritrakti la iom malstriktan enportformaton. La elportformato estas sufiĉe strikta kaj priskribas datenojn preparitajn sub programkontrolo. La elportdokumentoj kreitaj per malsamaj programoj sur la sama komputilo devus esti ekzakte ekvivalentaj, bajto por bajto.
PGN kodo komenciĝas per aro da "etikedoj" (etikednomo kaj ĝia valoro), sekvitaj per la "movteksto" (ŝakomovoj kun laŭvola komento).
Etikedoj
Etikedparoj komenciĝas per komenca maldekstra krampo. La etikedvaloro estas metita en duoblaj citiloj kaj la etikedo tiam estas finita per ferma dekstra krampo. Citaĵo ene de etikedvaloro estas reprezentita per la deklivo tuj sekvite per citaĵo. Deklivo ene de etikedvaloro estas reprezentita per du apudaj deklivoj.
PGN-datenoj por arkivado estas postulataj por disponigi sep kampojn, nomitaj "etikedoj" kaj kune konataj kiel la STR (Sep Tag Roster). En elportformato la STR-etikedoj devas ekaperi antaŭ iuj aliaj etikedoj kiuj povas esti kaj la sinsekvo estas (ĉio en la angla esperanta traduko nur estas klarigo):
La normo enhavas suplementajn laŭvolajn etikedojn. La pli oftaj etikedoj estas: (rezigno),  (adjudiko),   (morto),   (krizo, urĝaĵo),   (normala),   (regulara malrespekto),   (pro tempomanko) aŭ   (nefinita).
Movoj
La movteksto priskribas la movojn dum la ludo. Tio inkludas movajn numerojn, la posicion kaj la ŝakfiguro kiu moviĝas, ĉio pere la Algebra notado.
Por la plej multaj movoj la notacio konsistas el la letermallongigo por la ŝakpeco,  se ekzistas kapto kaj la posicio (fina kvadratĉelo). La letermallongigoj estas  (Reĝo),   (Damo),   (Turo),   (Kuriero) kaj   (Ĉevalo). La peono ricevas malplenan mallongigon, sed en aliaj kuntekstoj la mallongigo  povas esti uzata. La algebra nomo de iu ĉelo estas kiel per kutima Algebra ŝaknotacio; de blanka perspektivo, la plej maldekstra kaj proksima ĉelo al blanka estas, dum la plej dekstrakaj plej malproksimaj al la blanka estas.
Reĝflanka aroko estas notita per, damflanka aroko estas notita per   (notu ke tiuj estas majusklaj O, ne numeraloj 0). Peona damiĝo estas notita per aldono de, sekvita per la peco al kiu la peono estas promociita. Ekzemple:. Se la movo estas ŝako oni aldonas plussignon, se la movo estas ŝakmato, la kradnombron.
Ekzemplo
Jen PGN dosierformo de ludo inter Bobby Fischer kaj Boris Spasskij dum matĉo en 1992.
Ŝakprogramoj kiuj povas malfermi, modifi kaj registri PGN dokumentojn
Programoj por vindoso: Programoj por linukso Programoj por Androjdo Programoj por Mac OS Programoj por iOS
Esperanto
La programo Chess Tool PGN estas plene tradukita al Esperanto. Ĝi havas ĉiujn eblaj funkciojn por legi, modifi, komenti, redakti, elporti (al FEN, PGN, bildon de posicio PNG ka.). Ĝi ankaŭ havas grandan datumbazon en sia retejo. Ĝi ankaŭ estas vaste uzata de la retejo Lichess, kiu havas tradukon al Esperanto. En ĝi eblas analizi ludojn kaj samtempe vidi la kodon, eblas peti komputilan analizon, kiu elporteblas en PGN dosierformo (ĉu krudaj ĉu kun komentoj).
Apodantacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (20 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Munderfing
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Tibor Weiner
Tibor Weiner [vejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weiner Tibor estis hungara arkitekto, urbanizisto, altlerneja instruisto. Tibor Weiner naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Weiner akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1929. Post siaj studoj li laboris kelkajn monatojn en ateliero de Pál Ligeti, poste li studis 2 semestrojn en Bauhaus. Lia instruisto estis en:Hannes Meyer kaj ankaŭ tie li akiris plian diplomon. Li partoprenis en kelkaj projektoj, sed en 1931 li devis forlasi Germanion kaj li vojaĝis al Sovetunio. Li faris gravajn arkitekturajn planojn por Bakuo kaj Taŝkento, krome li faris ankaŭ urboplanadojn. Pro la stalina teroro li forlasis la landon en 1937 kaj li estis arkitekto en Parizo. Li rifuĝis pro la estonta milito al Ĉilio, kie li estis arkitekto kaj ankaŭ instruis du jarojn en universitato. Li eksciis pri la komenciĝanta socialismo en Hungario, tial li hejmenvenis en 1948. En la sekva jaro li havis postenon en la ministerio, ekde 1950 ĝismorte li estis ĉefo de konstruado de plene nova urbo Sztálinváros. Ekde 1951 li estis ankaŭ docento en la teknikuniversitato. Inter 1952 kaj 1957 li redaktis arkitekturan revuon. Li ricevis premion en 1953 kaj li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1959. Li havis edzinon dum la eksterlanda periodo, sed ŝi mortis frue.
Handenberg
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Deponeja biblioteko
Deponeja biblioteko (aŭ laŭleĝa deponejo) estas biblioteko kiu estas devigata laŭleĝe konservi kopiojn de diversaj publikaĵoj, precipe libroj.
En multaj landoj ekzistas laŭleĝa postulo por la lokaj aŭtoritatoj deponi kopiojn de siaj publikaĵoj en centra-nacia depon-bibliotekoj. La celo de ĉi tiuj leĝoj estas permesi la informliberecon t.e. liberan aliron al la diversaj publikaĵoj de la ŝtataj aŭtoritatoj al ĉiu civitano, sen neceso de komplikaj proceduroj.
Historio
Antikva kazo de la devontigo deponi estis en Aleksandrio dum la ptolemea periodo. Ĉiu vizitanto al la urbo estis postulita deponi la skribaĵojn en sia posedo en la Biblioteko de Aleksandrio, kie la skribaĵoj estis kopiitaj fare de ekspertaj skribistoj-bibliotekistoj. La originalo estis konservita en la biblioteko kaj la kopio transdonita al la originaj posedantoj.
Kun la evoluo de teknologio, multaj landoj ĝisdatigis la leĝojn tiel ke ili ankaŭ aplikiĝos al ne-libraj publikaĵoj, kiel filmoj, muzikalbumoj kaj KD-oj.
Unuiĝintaj Nacioj
Kadre de la UN-rezolucio de 1949 pri la proceduroj por starigo de la biblioteko de UN estis kondiĉita, ke la biblioteko respondecis pri distribuado de UN-eldonaĵoj tra la mondo En tiu ĉi kadro ĉiu lando rajtas ricevi ekzempleron de la ĉefaj UN-eldonaĵoj sen ajna kondiĉo. Tiucele estis establitaj deponejoj de UN, kutime ene de la naciaj bibliotekoj de la landoj. Pliaj bibliotekoj povas malfermi deponejojn en sia regiono, sub certaj kondiĉoj. Hodiaŭ ekzistas pli ol 400 deponejoj de UN en pli ol 140 landoj.
Aŭstralio
Sub la Kopirajtleĝo de Aŭstralio ĉiu eldonisto estas postulata sendi unu kopion de ĉiu presaĵo (libro, revuo, gazeto, mapo, ktp.) al la nacia biblioteko de Aŭstralio.
Israelo
En Israelo, "La leĝo pri bliroj de la jaro 2000 (jaro 5761 en la hebrea kalendaro)" postulas ke du kopiojn de ĉiu publikaĵo estu sendataj al la nacia biblioteko de Israelo. La biblioteko de la Kneset kaj la israela ŝtata arkivo estas ĉiu rajtigita ricevi unu kopion laŭ peto.
La registaraj aŭtoritatoj estas postulataj fare de la "Leĝo pri libereco de informo, 1999" sendi jarraporton de siaj agadoj al la publika biblioteko de ĉiu urbo kun 5 000 homoj aŭ pli.
Loka aŭtoritato (kiel municipo, kaj la korporacioj sub ĝia kontrolo) estas devigata deponi ĉe la loka publika biblioteko, krom la jarraporto, ankaŭ ĝiajn statutojn en sia ĝisdatigita vortumo.
Monako
En la Princlando de Monako, la deponejo estas nuntempe bazita sur ĉefa ordono n-ro 816 eldonita de princo Alberto la 2-a, Princo de Monako la 21-an de novembro 2006, sekvante Akton n-ro 1,313 de la 29-a de junio 2006, kiu traktas la leĝon pri kopirajto.
Laŭ la ordono, estas devige deponi kvar ekzemplerojn de verkoj surpaperaj (libroj, revuoj, ktp.), presaĵoj de ilustraĵoj kaj desegnaĵoj, komputilaj programoj, datumbazoj, sonregistraĵoj, filmoj kaj plurmedioj. Intelekta verkaĵo de kiu estis faritaj malpli ol 100 ekzempleroj devas deponi nur du ekzemplerojn. Kopioj estas deponitaj ĉe la Bibliothèque Louis Notari, la urba kaj Nacia Biblioteko de Monako.
Nov-Zelando
La depon-postulo en Nov-Zelando ekzistas ekde 1903, kaj devontigo estis metita por sendi tri kopiojn de iu ajn presita materialo kiu estis presita en Nov-Zelando. En 2003, estis promulgita la nacia biblioteko-Leĝo, laŭ kiu ekde la 1-a de julio 2004 necesas nur sendi du ekzemplerojn de ĉiu presitaĵo. Ekde la 13-a de aŭgusto 2006, kopioj de ciferecaj publikaĵoj, inkluzive de retaj dokumentoj, ankaŭ devas esti senditaj interrete. En kazo malpli ol cent ekzempleroj estas presitaj aŭ la dokumento estas multekosta ($ 1,000 aŭ en la kazo de revuo $ 3,000 por jara abono) estas devige sendi nur unu ekzempleron. Unu kopio estas transdonita al la nacia biblioteko de Nov-Zelando en Wellington kie ĝi estas alirebla por la ĝenerala publiko. Alia kopio estas konservita ĉe la proksima Alexander Turnbull librejo, kiu ne estas malferma al la ĝenerala publiko.
Svedio
Jam en 1661 leĝo estis promulgita postulante ke du kopioj de ĉiu presaĵo estu senditaj al la aŭtoritatoj. Unu ekzemplero estas destinita por la Reĝa sveda biblioteko kaj alia ekzemplero por la sveda nacia arkivo. Tiu leĝo estis origine intencita por permesi la inspektadon de la enhavo de libroj.
Unuiĝinta Reĝlando
En Britio estas laŭleĝa devo sendi unu ekzempleron de ĉiu libro al la Brita Biblioteko. Krome, kvin pliaj bibliotekoj rajtas postuli, ene de unu jaro, ricevi senpagan ekzempleron de iu ajn libro, kiun ili bezonas. Tiuj bibliotekoj estas la Biblioteko Bodleian en la Universitato de Oksfordo, la Biblioteko de la Universitato de Kembriĝo, la nacia biblioteko de Skotlando, la nacia biblioteko de Kimrio kaj la Biblioteko Trinity College (Dublino).
Usono
En Usono ne ekzistas depona leĝo. Tamen, eldonisto interesita pri kopirajtoprotekto de sia verko devas sendi du kopiojn de la verko al la kopirajta oficejo ene de la biblioteko de kongreso.
Krome, la usono federacia registaro devas deponi kopiojn de la informoj en sia posedo en federaciaj deponaj bibliotekoj. Nuntempe ekzistas pli ol 1250 tiaj bibliotekoj, en ĉiuj ŝtatoj kaj teritorioj de Usono.
Arondismento Châteaudun
La arondismento Châteaudun (france arrondissement de Châteaudun) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Eure-et-Loir kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Châteaudun. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
96192 Kalgario
96192 Kalgario estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe sur bildoj faritaj elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la grandurbo Kalgario, plej granda urbo de Alberto, fondita en 1875 kiel posteno de la Norda Okcidenta Rajda Polico kaj konsistigita kiel urbo en 1894. La rapida ekonomika kresko de Kalgario estas ŝuldata precipe al la petrolindustrio, la agrikulturo kaj la turismo.
Anna Adamikné Jászó
[jAsO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Adamikné Jászó Anna estas hungara lingvisto, (altlerneja) instruisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Jászó Anna, ŝia pli mallonga geedziĝa nomo estis Adamik Tamásné.
Anna Jászó naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1966, poste ŝi instruis la hungaran kaj rusan lingvojn ĝis 1975 en gimnazio, sed en 1970 ŝi doktoriĝis en la universitato. Ŝi estis altlerneja instruisto ekde 1975 kaj ŝi ricevis la instruan rangon docento en 1981. Ŝi kandidatiĝis en 1984, ŝi doktoriĝis (DSc) en 2020 antaŭ la Hungara Scienca Akademio dum ŝi habilitiĝis en 2000. Intertempe en la lernojaro 1986 ŝi estis en en:University of Central Missouri, en la lernojaro 1990 ŝi instruis en en:Millersville University of Pennsylvania. Ŝi pensiuliĝis en 2012, tamen ŝi instruis plu. Ŝi naskis 4 gefilojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1993-2020.
Princino Rajwa Al Hussein
Princino Rajawa Al-Hussein ( araba : رجوة الحسين ; naskita kiel Rajawa Al Seif ( Rajwa Al Seif ) la 28-an de aprilo 1994 ) estas arkitekto naskita en Saud-Arabio kaj membro de la jordania reĝa familio. Ŝi estas edziĝinta al Hussein bin Abdullah, la princo de Jordanio, la kronprinco de la regno, kio igas ŝin plej verŝajne la venonta reĝino de Jordanio.
La titolo Kronpricino ne estas ofte uzita en Jordanio, kaj anstataŭe Rajawa estas nomita "Ŝia Reĝa moŝto Rajawa Al-Hussein".
Andor Wellisch
Andor Wellisch naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Andor Wellisch devenis el juda familio. La juna Andor jam frue lernis en ateliero de sia patro kaj li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1910. Inter 1910-1912 li laboris en Berlino kun en:Bruno Möhring kaj Oszkár Kaufmann. Hejmenveninta li transprenis atelieron de sia patro. Li ofte laboris en la ateliero kun Iván Vydarény. Li batalis dum la 1-a mondmilito en rango ĉefleŭtenanto. Li edziĝis en 1920, 2 filoj naskiĝis en 1921 kaj 1927. Iam li katolikiĝis.
Princino Rajwa Al Hussein
Vivo
Al Seif naskiĝis en Rijado, la ĉefurbo de Saud-Arabio, la 28-an de aprilo 1994. Ŝi estas la plej juna el la kvar infanoj de la saudi-arabia komercisto Khaled al-Saif, Ĉefoficisto de la Grupo Al-Saif, kaj lia edzino Aza Al-Sudairi La familio Al-Saif, konsiderata parto de la saudi-arabia aristokrataro, venas. de la Subai-tribo, la ŝejkoj de la urbo Al-Attar en Sudair
Ŝia patrino apartenas al la Al Sudairi-familio, la sama familio kiel la patrino de la Reĝo de Saud-Arabio, same kiel tiu de lia malfrua geedzo, Sultana Bint Turki Al Sudairi X3. Tiamaniere ŝi estas prakuzo de Salman, la reĝo de Saud-Arabio.
Ŝia patro, Khaled bin Musaed bin Seif bin Abdel-Aziz Al Seif, diplomiĝis kun akademia grado en konstruinĝenieriko ĉe Usona universitato de Bejruto kaj fondis firmaon nomatan Al Seif Engineering Contractors, unu el la gvidaj konstrufirmaoj en Saud-Arabio kune kun kelkaj firmaoj funkcianta en aliaj sektoroj.
Aal Seif finis siajn mezlernejajn studojn en Saud-Arabio kaj kompletigis sian superan edukadon ĉe la Lernejo de Arkitekturo de la Universitato de Sirakuzo. Ŝi studis kaj laboris en Los-Anĝeleso, ricevante gradon de la Modo-Instituto de Dezajno kaj Merchandising kaj laborante en arkitekturfirmao proksima.
Engaĝiĝo kaj geedziĝo
La 17-an de aŭgusto 2022, la Reĝa Haŝemita Tribunalo anoncis en Twitter la engaĝiĝon de Al-Saif kun Hussein bin Abdullah, Princo de Jordanio, la majoratulo de Abdullah la 2-a, Reĝo de Jordanio kaj Rania, Reĝino de Jordanio. La gefianĉiĝa ceremonio okazis ĉe la domo de la patro de Al-Saif en Rijado. La Reĝo kaj Reĝino de Jordanio, princo Hassan bin Talal, princo Hashem bin Abdullah, princo Ali bin Hussein, princo Hashim bin Hussein, princo Ghazi bin Muhammad, princo Rashid bin Hassan kaj membroj de la familio Al-Seif partoprenis en la ceremonio.
La 31-an de decembro 2022, la Reĝa Haŝemita Tribunalo anoncis, ke la geedziĝo de princo Hussein kaj Rajawa al-Saif okazos la 1-an de junio 2023, en Zahran Palaco en la ĉefurbo Amano.
Princino de Jordanio
Je ŝia geedziĝo, Rajawa iĝis princino de Jordanio kaj ricevis la titolon de Her Majesty Princess Rajawa Al-Hussein. Nun kiam ŝi estas oficiale edziĝinta al la Kronprinco, ŝi partoprenos en reĝaj domanaraj agadoj.
Aliaj devoj kiuj estos asignitaj al Rajwa estos la reprezentado de la Kronprinco ĉe okazaĵoj, inkluzive de tiuj okazigitaj ekster la lando, kiel ekzemple geedziĝoj de membroj de la reĝaj domoj. Sekve, ŝi partoprenos agadojn ligitajn al sociaj projektoj kaj bonfarado.
Gilgenberg am Weilhart
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Moosbach (Supra Aŭstrio)
Moosbach estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Szeghalom)
La paroĥa preĝejo Senmakula Koncipiĝo estas sakrala historia monumento en urbo Szeghalom (Hungario).
Historio
La unua mencio pri la paroĥo okazis ĉirkaŭ 1230. Dum dominado de turkoj la paroĥo neniiĝis, la restintaj loĝantoj sekvis la kalvinismon. Post kelkaj jarcentoj oni konstruis grenejon, sub ĝin kelojn. La konstruado finiĝis en 1805. Tamen la loka bienulo trakonstruis ĝin kapelo en 1869, tial la katolikoj jam havis diservojn loke kaj ne en Körösladány. La kapelo estis agnoskita kiel paroĥa kirko en 1892, samtempe konsekro okazis. En 1931 ĉirkaŭ la kirko oni kreis parkon, post jaroj ŝtuparon al la ĉefenirejo.
Konstruaĵo
La simpla kirko situas sola sur holmo farita antaŭ 4 jarmiloj. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo, pli supre malgranda rondfenestro estas videbla. En 1901 novaj benkoj, en 1936 nova altartablo estis kreita. La iama grenejo ne havas turon, tial sonorilostablo funkcias apud la preĝejo.
¡Ay, Carmela!
¡Ay, Carmela! estas hispana filmo de 1990 reĝisorita de Carlos Saura kaj produktorita de Andrés Vicente Gómez. Ĝi ricevis la Goja-premion al la plej bona filmo kaj en multaj aliaj kategorioj. La bazo de la filmo estas la samnoma teatraĵo de José Sanchis Sinisterra. La titolo de la filmo referencas al samnoma kanto tre populara dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939).
Intrigo
Carmela (kuraĝa kaj spontanema), Paulino (praktikema kaj malkuraĝeca) kaj Gustavete (muta) estas vagaktoroj kiuj ludas por la distrado de la respublika tendaro en la Hispana Enlanda Milito. Ili estas lacaj de tiu malfacila vivo kaj intencas retiriĝi al Valencio, sed erare ili trafas sin en la zono kontrolita de la frankisma tendaro. Oni malliberigas ilin, ĉar evidentas, ke ili simpatiis kun la maldekstra flanko. Aliajn malliberulojn oni sisteme mortpafas kaj ili povus savi siajn vivojn plenumante spektaklon por miksa grupo de frankismaj kaj italaj faŝistaj militistoj, kio tute estas for de la antaŭaj kapabloj de la triopa trupo. Paulino tute akceptas la proponon, dum Carmela reprezentas la pli ribeleman sintenon, dum Gustavete plue mutas. Ili devos adapti (tordi) sian repertorion por plaĉi al la nunaj ekstremdekstremaj militistaj aŭtoritatoj.
Fabrizio Lora
estas perua futbalisto. Li naskiĝis 2005. Lia teamo estas Sporting Cristal de la Liga 1 de Peruo. Li trejniĝis por tiu teamo ekde kiam li estis 11-jaraĝa.
Pordo-malferma paniko
En populara psikologio, pordo-malferma paniko aŭ kvaronviva krizo (angle quarter-life crisis) estas persona krizo "kiu enhavas timon pri direkto kaj kvalito de la propra vivo" kaj kiu estas plej ofte travivata en periodo inter de la fruaj dudekaj ĝis mez-tridekaj jaroj de la persono (kvankam kvaronviva krizo povas komenciĝi jam en aĝo de 18). Ĝi estas difinita fare de klinika psikologo Alex Fowke kiel "periodo de malsekureco, dubo kaj seniluziiĝo pri kariero, rilatoj kaj financa situacio".
Tiu krizo estas ligata al la ŝanĝiĝanta vivformo: forlaso/fino de la studado, elekto de la unua laborposteno, forlaso de la gepatra hejmo, provo por memstareco, konatiĝo kun la „reala mondo” ktp.
4-Fenilcikloheksanolo
4-Fenilcikloheksanolo aŭ p-cikloheksanolo-benzeno estas organika kombinaĵo konsistanta je unu benzena ringo ligita al p-cikloheksanola grupo. Temas pri cikla alkoholo kun 12 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj kaj unu oksigenatomo. Fenilcikloheksanolo estas flaveca senodoroa solidaĵo uzata en kemiaj sintezoj.
Tarsdorf
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geretsberg
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Fülöp Weinréb
Fülöp Weinréb [fulop vejrEb], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weinréb Fülöp estis hungara secesia arkitekto. Fülöp Weinréb naskiĝis en 1863 en Valkóc (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Volkovce en Slovakio), li mortis en 1934 en Budapeŝto.
Biografio
Fülöp Weinréb devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1892. Inter 1895 kaj 1900 li havis komunan atelieron kun Frigyes Spiegel en Budapeŝto. Baldaŭ Weinréb estis membro de Klubo Fészek. Li havis posteno dum la Hungara Sovetrespubliko, tial post la falo li rifuĝis al Oradea (jam en Rumanio). Li hejmenvenis en 1923. Li havis edzinon.
Maria Dąbrowska
Dąbrowska estis premiita la prestiĝan Oran Laŭron de la pola Akademio de Literaturo en 1935 kaj ŝi estis nomita por la Nobel Premio pri Literaturo dek unu fojoj inter 1939 kaj 1965.
Vivo
Maria Dąbrowska interesiĝis pri Literaturo kaj Politiko ekde juna aĝo. Ŝi studis natursciencojn, ekonomikon kaj sociologion en Laŭzano, Bruselo kaj Londono. Poste, reveninte al Pollando, ŝi translokiĝis al Varsovio en 1917.
Ŝi laboris por la Agrikulturministerio, samtempe verkante artikolojn por kelkaj negravaj gazetoj en la pola ĉefurbo. Ŝi estis precipe interesita pri Freud, koncerne Homajn Rajtojn kaj foje ankaŭ Literaturon, verkante artikolojn pri samlandaj verkistoj kiel Michał Bałucki, Zygmunt Krasiński, Tomasz Zan, sed kiel literaturrecenzistino ŝi neniam estis prenita serioze. La Rajtoj de la homo kaj de la infano estis en lia koro antaŭ ĉio, al kiuj ŝi dediĉis sin plene ekde 1927, zorgante por ke ili estu respektataj en Pollando. Ŝia aktiveco ne estis interrompita de la invado de la nazia Germanio. En ŝiaj romanoj estas facile rimarki grandan intereson al la menso, ĝia analizo kaj la sekvoj kiujn ĝi suferas de mondaj eventoj.
Ŝi estis aktiva en la Pola Socialista Partio.Interalie, ŝi estis proparolanto de la pola PEN-klubo kaj aktiva en la kultura rezista movado dum la germana okupado.
Ŝia ĉefa verko estas ciklo de romanoj en kvar partoj, Noce i dnie ("Noktoj kaj tagoj", 1932-1936), familia kroniko prezentanta vivon en la pola kamparo dum la 19-a jarcento. Kun sia samtempe poezia kaj objektiva prozo kaj karakterkrea kapablo, ŝi ligas al la realisma tradicio en eŭropa literaturo. Ŝi ankaŭ verkis novelojn, teatraĵojn kaj junularajn librojn.
Polaj tradukoj
Ŝi tradukis la Taglibrojn de Samuel Pepys el la angla kaj la rakontojn de Anton Ĉeĥov el la rusa.
Arabaj ribeloj
La arabaj ribeloj povas rilati al:
Mining
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Braunau, formale Braunau am Inn. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Citidina tetrafosfato
Citidina tetrafosfato aŭ citidina 5'-tetrafosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tetrafosfata acido kaj citidino. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Citidina tetrafosfato posedas 6 karbonatomojn, 13 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 9 oksigenatomojn. Citidina tetrafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Bence
Bence estas hungara vira persona nomo. Ties Esperanta formo ne estas uzata.