cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rolf Kühn (muzikisto)
Vivo kaj verkado
Li alkreskis en Lepsiko kaj lernis ekde 1937 pianludon. Jam junaĝe li fariĝis sperta pri muzikteorio kaj kompozicio. En 1941 lin instruis Hans Berninger, kiu tiutempe estis soloklarnetisto de la Gewandhausorchester en Lepsiko. En la aĝo de 17 jaroj Kühn fariĝis en 1946 saksofonisto kaj klarnetisto de la novfondita radiostacio Lepsiko de la Mezgermana Radio. Kiel soloisto li ludis sub Kurt Henkels en la Radio-Dancorkestro Lepsiko, la ĉefa bandego de la soveta okupacia zono de Germanio, komune kun la pinta trumpetisto Horst Fischer kaj la frapinstrumentisto kaj posta ĉefo de propra orkestro Fips Fleischer.
Post mallonga restad ĉe Eugen Henkel Kühn fariĝis post 1950 ĉefa saksofonisto de la dancorkestro de la radio en la usona okupita sektoro (RIAS) en Berlino. En 1954 Kühn estis unuafoje distingita je eŭropa ĵaz-konkurso kiel „plej bona klarnetisto“ kaj defendis ĉi tiun premion ankaŭ dum la sekvontaj du jaroj.
En 1956 Kühn transiris al Usono, gastis en Novjorko kun Caterina Valente. Tie li ankaŭ renkontiĝis kun John Hammond, kiu antaŭenigis la supren strebantan junan muzikiston. Li formis novan akompangrupon por li, kun kiu li koncertis i.a. en la novjorka Birdland, en la ĉikaga Blue Note kaj je la Newport Jazz Festival. Ekde 1958 ĝis 1962 Kühn ludis en la orkestro de Benny Goodman kaj – posteule de Buddy DeFranco – unu kaj duonan jaron kiel soloklarnetisto ĉe Tommy Dorsey.
En 1962 Rolf Kühn revenis al Germanujo, kie li tuj fariĝis estro de la televidorkestro de la Nordgermana Radio (NDR) en Hamburgo. Krom sia laboro kiel orkestrestro Kühn muzikas ankaŭ kun Albert Mangelsdorff kaj aliaj kiel soloisto de la ĉiustelularo „German Allstars“, kun kiu li ankaŭ entreprenis vastan koncertvojaĝon tra Sudameriko. Samtempe ekde la 1960-aj jaroj ekestis multaj sondisko-publikaĵoj kun li kiel estro kaj gastmuzikisto je renomaj diskeldonejoj kiel Polydor, Vanguard, Brunswick, Amiga, Intercord, Impulse! Records kaj kompreneble MPS.
Ekde 1966 la 14 jarojn pli juna frato de Rolf Kühn, kiu antaŭe loĝis en Lepsiko, pianisto Joachim Kühn, ankaŭ loĝas en okcidenta Germanujo. La fratoj ekde tiam ĉiam denove koncertas kune (komence produktita de Joachim Ernst Berendt).
La muzika spektro de Rolf Kühn ampleksas ekde la 1960-aj jaroj krom klasika ĵazo ankaŭ liberan ĵazon kaj rokĵazon. Kühn sin turnis ekde tiam ankaŭ pli kaj pli al komponista kaj direktista laboro kaj transprenis la muzikan estradon de diversaj teatrejoj, ekz. ankaŭ de la berlina Theater des Westens.
Ekde fine de la 1960-aj jaroj li pli multe komponas por filmoj kiel ekz. Das gelbe Haus am Pinnasberg, Perrak / Inspektor Perrak greift ein, Der Todesrächer von Soho aŭ Dr. M schlägt zu kaj mitaj televidserioj kiel ekz. Tatort kaj Derrick, foje tamen ankaŭ surdiskigas por diskeldonejoj kiel Selected Sound. Rolf Kühn estis edzo de la germana aktorino Judy Winter. La fratoj Kühn apartenas al la plej elstaraj kaj sukcesaj germanaj ĵazmuzikistoj. La aro de distingiloj, kiujn ili kolektis ene de la lastaj 40 jaroj (ekz. junion de 2011 la premion Jazz-Echo-Preis 2011 por ilia vivoverkaro), estas same impona kiel la multnombro de publikaĵoj, sur kiuj ili estas aŭdeblaj unuope aŭ kune.
Gemer
Gemer povas esti nomo de pluraj nuntempaj aŭ estintaj lokoj en Slovakio:
(7685) 1997 EP17
(7685) 1997 EP17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Romualdanoj
La Romualdanoj (latine: Congregatio Camaldulensis Ordinis Sancti Benedicti, mallongigite: OSBCam) estas romkatolika ordeno monaka.
Historio
La eremita kongregacio fonditis en 1012 fare de Sankta Romualdo; ili observas la Benediktanan regulon kaj nomiĝas pro tio ankaŭ "blankaj benediktanoj". La alian nomon ili havas laŭ la unua sidejo ordeno en Camaldoli (Campo Maldoli, Kampanio, apud Arezzo). La konfirmo papa faritis en 1072 fare de Aleksandro la 2-a.
Priskribo
Kiam en 1300 la ermitejo Sankta Mikaelo de Murano apud Venecio plialtrangiĝis je vera monakejo, ne malmultaj Romualdanoj (latine: observantes) protestis fondonte novan branĉon kun propra hierarkio. La ordeno ĝenerale neniam estis tre granda. Fama ano estis papo Gregorio la 16-a.
Komuneco kaj Liberigo
Komuneco kaj Liberigo (Comunione e Liberazione en itala lingvo, ofte mallongigas en CL) estas eklezia katolika movado fondita de la sacerdoto kaj teologo Luigi Giussani (Luizo Ĝusani).
Historio
La origino de Komuneco kaj Liberigo reiras al la 1954, kiam Luigi Giussani komencis instrui Religion ĉe la liceo Berchet de Milano. Post la unuaj renkontiĝoj kun la studentoj naskiĝis kristiana kompanio nomata Studenta Junularo (en itala lingvo Gioventù Studentesca, GS) kio, en mallonga tempo, disvastiĝis ankaŭ ekster la provinco de Milano.
Studenta Junularo estis branĉo de Katolika Agado (it. Azione Cattolica) sed la diferenco de la eduka kaj la polemikoj kio el tio sekvis, kaŭzis la disiĝon kaj la krizon, kulminita en la 1968, kiam multaj el aliĝintoj de Studenta Junularo forlasis la movadon, dum la studentoj plej proksimaj al don Giussani reorganiziĝis kun la aktuala nomo Komuneco kaj Liberigo.
La nomo devenas da la titolo de flugfolio disvastiĝinta de kelkaj universitataj studentoj en 1969 kaj rilatas al polemiko: dum la maldekstra kulturo deklaris ke la revolucio estis la vojo al la liberigo de la homo, la subtenantoj de la movado asertis ke sole an la kristiana komuneco ekzistas la liberigo.
La fundamenta kredo de la penso kaj de la verko de don Giussani estas ke la realo montras, sub la impeto de la racio, la elementoj por konsideri kontroleba la viva ĉeesto de Jesu-Kristo en la vivo de ĉiu homo.
Don Giussani ne volis fondi movadon. Rilate al letero de Johano Paŭlo la 2-a, Giussani asertis: Mi neniam intencis "fondi" ion, sed mi opinias ke la genio de la movado kiun mi vidis naskiĝi estas sentir la urĝecon de proklami la necesecon de reveni al la elementaj rilatoj de la kristanismo, tio estas la pasio de la kristana fakto kiel tia, en siaj originaj elementoj, kaj ne plu.
La deziro de deŭrigi la sperton de la movado en maniero plej stabila de la eks-studentoj kiuj renkontis Giussani, startigis la Frataro de Komuneco kaj Liberigo (Fraternità di Comunione e Liberazione), agnoskita la 11a februaro 1982 de la Katolika Eklezio kiel laika asocio de pontifika rajto. La Frataro de Komuneco kaj Liberigo jare kolektiĝas en majo por la spiritaj ekzercoj en Rimini; en 2006 tridekmil personoj partoprenis.
La ĉeesto de Comuneko kaj Liberigo en la mondo de la lernejo nomiĝas ankoraŭ Studenta Junularo (GS). La siglo CLU (Comunione e Liberazione Universitari, Komuneco kaj Liberigo Universitatanoj) prezentas neformale la ĉeeston de CL en la universitatoj sendepende de la pluraj formoj de asociismo. Ankaŭ la CLU jare kolektiĝas por la spiritaj ekzercoj en Rimini; en 2005 sepmil universitatanoj partoprenis.
En la movado ĉeestas ankaŭ speroj de konsekrita vivo: la Memores Domini, la Frateco San Giuseppe kaj la Frateco Sacerdota de la Misiistoj de san Carlo Borromeo, la Monaĥinoj de Karitato de la Ĉieliro, krom la vokiĝoj en la kadro de la religiaj familioja jam ekzistantaj (karmelanoj, benediktanoj, franciskanoj, trapistoj, kaj tiel plu).
Pastro Giussani mortis en la 22-a de februaro 2005 kaj la urbo Milano omaĝis lin per entombigo en la Famedio ĉe la il Monumenta Tombejo de Milano, dum lia naskiĝurbo Desio, omaĝis lin per publika placo.
Ekde marto 2005 la hispana pastro Julián Carrón estas la nova gvidado de la movado.
Vivo de CL
Ekde siaj originoj kiel Studenta Junularo, la vivo de Komuneco kaj Liberigo centriĝas sur la liturgio, la preĝo kaj la kanto, kun speciala atento al la kulturo, al la muziko, al la arto; en CL okazas renkontiĝoj, ferioj, ekskursoj, pilgrimadoj. La metodo de CL estas la sama ankaŭ hodiaŭ.
La lernejo de komunumo
Distinga ago organizita de la movado estas la katekizado nomita lernejo de komunumo (Scuola di comunità), ĝenerale pri la tekstoj de don Luigi Giussani. Ĝi okazas ĉiusemajne en la unuopaj komunumoj kaj ĝi estas malferma al ĉiuj.
Ekde la unuaj fojoj de GS, Luigi Giussani fiksis, kiel unuaranga celo, la edukadon al la kristana matureco kaj la kulaboradon al la misio de la Eklezio en ĉiu rilato de la vivo. La lernejo de komunumo estas metodo por kontroli la ĉeeston de Kristo en la propra vivo, la raciemon de la Enkarniĝo, La novan homecon kiu naskiĝas de la komuneco kun Kristo per la Eklezio.
Boholo
Bohol, aŭ en Esperanto Boholo, estas insula provinco de Filipinoj situantaj en la Centraj Bisajoj nome regiono konsistanta je la insulo Boholo kaj 75 pli malgrandaj ĉirkaŭaj insuloj. Ties ĉefurbo estas Tagbilaran. Kun areo de 4,117.26 km² kaj marbordo 261 km longa, Bohol estas la deka plej granda insulo de Filipinoj. Okcidente de Boholo estas Cebuo, nordoriente estas la insulo Lejteo kaj sude, tra la Bohola Maro estas Mindanao.
La provinco estas populara turista allogo pro siaj strandoj kaj turismejoj. La Ĉokolado-montetoj (vidu la apudan foton), multnombraj amasoj de kalkoŝtona formiĝo, estas la plej populara allogo. La insulo Panglao, sudokcidente de Tagbilaran City, famas pro sia lokoj por subnaĝado kaj kutime estas listata kiel unu el plej famaj dek subnaĝejoj en la mondo. La Filipina karlito, konsiderata la dua plej malgranda primato en la mondo, estas indiĝena de tiu insulo (vidu la supran foton).
Boholanoj aludas sian hejminsulon kiel "Respubliko Bohol" kun kaj konvinko kaj fiero. Mallarĝas markolo separas la insulojn Cebuo kaj Boholo kaj ambaŭ kunhavas komunan lingvon, sed Boholanoj pluhavas konscian distingon el la Cebuanoj. La klimato de Bohol estas ĝenerale seka, kun maksimuma pluvokvanto inter junio kaj oktobro. La interno estas pli freŝa ol la marbordo.
Tiu insulo estas hejmprovinco de Carlos P. Garcia, oka Prezidento de Filipinoj (1957–1961) kiu naskiĝis en Talibon, Boholo.
Historio
La 16an de marto la loka tribestro Datu Sikatura kun la hispana konkistadoro Miguel Lopez de Legazpi faris la packontrakton, tion memorigas la ĉiujara Festivalo Sandugo (vidu la apudajn fotojn).
Batalo de Maktano
La Batalo de Maktano (en cebua Gubat sa Mactan; en filipina Labanan sa Mactan; en hispana: Batalla de Mactán) okazis en Filipinoj la 27an de aprilo 1521, antaŭ la hispana koloniigo. La militistoj de Lapu-Lapu, nome indiĝena estro de la insulo Mactan (Maktano), venkis super la hispanaj fortoj estritaj de la komandanto Ferdinando Magelano, kiu estis mortigita dum la batalo.
Imperiestra Katedralo Sankta Bartolomeo
La Imperiestra Katedralo Sankta Bartolomeo en Frankfurto ĉe Majno, germane Kaiserdom St. Bartholomäus, estas la plej granda eklezia konstruaĵo de la urbo kaj iama kolegiatopreĝejo. Kiel iama elekto- kaj kronadopreĝejo de la romgermanaj imperiestroj la katedralo estas unu el la gravaj konstruaĵoj en la historio de la Sankta Romia Imperio kaj validis ĉefe en la 19-a jarcento kiel simbolo de nacia unueco.
La nuna domo estas la tria preĝejo sur sama loko. Antaŭaj konstruaĵoj elfositaj dum la malfrua 19-a jarcento estas spureblaj ĝis en la 7-a jarcento. La antaŭhistorio estas intime ligita per sia rolo kiel eklezia egalaĵo al la reĝopalaco je Frankfurto kun la ĝenerala historio de Frankfurto kaj ties malnova urbocentro.
La nuna preĝejo esence ekestis inter 1250 kaj 1514, kiam oni devis fermi la preskaŭ finkonstruitan okcidentan turon pro manko de mono per provizora kupolo, kiu unika en centra Eŭropo stampos la urban vidaĵon trans jarcentoj. Nur la 19-a jarcento finkonstruis la – arĥitekture ankoraŭ unikan – turon laŭ la planoj konserviĝintaj el la mezepoko.
Temas pri la tipo de trinava halopreĝejo kun kvin-okona ĥoreja finaĵo kaj almetita okcidenta turo sur kvadrata plano. Pro la tre mallonga laŭlonga domo, kiu konsistas pro urbokonstruaj kialoj el nur tri naveroj, kaj la tre longa transversa navo la katedralo montras la formon de centrodomo.
Maria Radner
Maria Friderike Radner (naskiĝis en Duseldorfo, Germanio, mortis  en Prads-Haute-Bléone, Alpes-de-Haute-Provence, Francio) estis Germana kontralto kaj operkantistino. En januaro 2013, ŝi ludis rolon de Schwertleite en Die Walküre ("La Valkirio") en la "Teatro Comunale di Firenze", Italio sub dirigento Zubin Mehta, kaj en marto rolon de Erda en la "Grand Théâtre de Genève", sub dirigento Ingo Metzmacher.
Maria Radner mortis kune kun sia edzo kaj ilia juna filo, Kaj kolego Oleg Bryjak, en la kraŝo de Flugo 9525 de Germanwings, kiu okazis apud Prads-Haute-Bléone, Alpes-de-Haute-Provence, Francio. Ŝi kaj Oleg Bryjak estis revenantaj el spektakloj de Siegfried de Richard Wagner en la Gran Teatre del Liceu en Barcelono, Hispanio.
Uxpanapa
Uxpanapa estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. Ĝi havas limojn kun la komunumoj: Jesús Carranza, Hidalgotitlán, Minatitlán, Las Choapas en Veracruz kaj Santa María Chimalapa in Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo estas La Chinantla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 209.
La ĉefurbo "La Chinantla (Poblado 10) estas la plej granda vilaĝo en la komunumo kun 2579 loĝantoj laŭ la censo de la INEGI. Aliaj loĝlokoj estas Helio García Alfaro (Poblado Once), Río Ŭpanapa (Poblado Catorce), La Horqueta (Poblado Doce), Hermanos Cedillo (Poblado Dos A) kaj Poblado Cinco.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 12181 personoj. En la jaro 2000 temis pri 23461, do temis pri kresko / malkresko je 14.01 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 20132 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 7849 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 38.99 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Vangelis
Vangelis, propranome Evangelos Odysseas Papathanassiou (Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου, naskiĝis la en Agria, Grekio, mortis la ), estis fama instrumentisto kaj muzika komponisto de greka deveno. Li apartenas al la pioniroj de la elektronika popmuziko, sed lia kreado intervenas en pli da muzikaj stiloj.
Kariero
Komence de la 60-aj jaroj Vangelis estis ano de la greka muzika grupo The Forminx. En 1968 li foriris el Grekio kaj en Parizo li fondis kune kun Demis Roussos kaj Loukas Sideras, siaj samlandanoj, la grupon Aphrodite's Child, kies kreado portis sin en signo de progresiva rokmuziko. En 1972 la grupo disfalis, sed Vangelis ankaŭ pli poste kunlaboris kun Roussos.
Vangelis komencis sian soloan karieron per kompono de muziko por filmoj reĝisoritaj de Frederic Rossif. Li alligis ankaŭ mallarĝajn kontaktojn kun kantisto Jon Anderson (el la muzika grupo Yes).
Vangelis poste transŝoviĝis en Londonon, kie li fondis propran surdiskigan studion Nemo. En 1975 li surdiskigis ĉi tie sian unuan konatan albumon Heaven and Hell. En 1982 la muziko de Vangelis por la filmo Chariots of Fire akiris Oskaron.
Kunlaborante kun la reĝisoro Ridley Scott li komponis la saman jaron muzikon por la fama scienfikcia filmo Blade Runner. La sukcesan kunlaboradon Vangelis poste ripetis en la jaro 1992, kiam li kreis muzikon por la filmo 1492: Conquest of Paradise.
33800 Gross
33800 Gross estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Ĝia orbita duona grandakso de 3,20535 metas ĝin 800 000 km trans la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono
Nomo
Ĝia nomo honoras la amatoran astronomon John Gross, kiu funkciigas aŭtomatan observatorion defore atingebla (per interreto) en Sonoita, uzita por esploro pri asteroidoj kaj.
5444 Gautier
5444 Gautier estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Hispaniola pino
La hispaniola pino (Pinus occidentalis) estas pino, endemia en la insulo de Hispaniolo, kie ĝi estas la superreganta specio en la hispaniolaj pinaroj de Haitio kaj Domingo. La hispaniolaj pinoj vegetas miksate kun angiospermaj arboj ekde 850 metroj ĝis 2 100 metroj de altitudo, kaj troviĝas en unuspeciaj arbareroj super 2 100 metroj ĝis la 3 087 metrojn alta Duarte-Pinto, la plej alta punkto de la insulo. Kelkfoje ili troviĝas en la malaltaĵa ekoregiono de hispaniolaj humidaj arbaroj, en areoj kie malriĉaj acidaj lateritaj grundoj superregas.
Tiu mezgranda neotropisa arbo havas alton de 20-30 m kaj prezentas malferman arbokronon. La folioj estas malhele verdaj, pinglecaj, je faskoj de [3],[4],5, 11-20 cm longaj kaj 0,9-1,3 mm dikaj. La strobiloj estas 5-8 cm longaj, brilante brunaj, kun antaŭen direktiĝantan pikaĵeton je ĉiu skvamo; ili maturiĝas en ĉirkaŭ 18 monatojn kaj malfermiĝas por liberigi la semojn, kiuj estas  4-5 mm longaj kun 15 mm flugilo.
5444 Gautier
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo  Daniel Gautier, emerita scientisto en la departemento pri kosma esploroj de la Observatorio de Parizo, kiu partoprenis al la malvoviĝo de la eŭropa kosma kaj planeda esploro. Lia laboro temas pri la deveno de la sunsistemo per la studo de la planedaj atmosferoj.
Hispaniola pino
La ege parenca kuba pino (P. cubensis), indiĝena en orienta Kubo, estas de kelkaj botanikistoj konsiderata kiel la saman specion.
Muráň
Muráň  povas esti nomo de pluraj lokoj en Slovakio:
Vidu ankaŭ
Muránska planina
Lajos Pethe
Lajos Pethe [pete], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pethe Lajos estis hungara inĝeniero.
Biografio
Lajos Pethe frekventis gimnazion en Rozsnyó, poste li studis en Akademio de Selmec inter 1898–1902. Post siaj studoj li faris la necesajn praktikajn laborojn en la regiono, poste li akiris diplomon. Li komencis sian karieron en minejoj pri saloj. Ekde 1910 li havis inĝenieran postenon en Nagybánya. Dum la 1-a mondmilito li gvidis inspektoran oficejon pri ĉiuj hungaraj minejoj kaj metalurgiaj objektoj. Ekde 1921 li havis postenon en la financa ministerio, ekde 1935 en la industria ministerio. Li ricevis la titolon ĉefkonsilisto pri minejoj. Liaj tiutempaj plej menciindaj agoj estis helpoj al la menciita akademio kaj koaksoproduktado en Komló. En 1936 li pensiuliĝis, tamen en la fruaj 1950-aj jaroj li laboris en instituto.
Vitória Brasil
Vitória Brasil estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 1.773 loĝantojn en 2010.
Etroubles
Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
(18896) 2000 GN113
(18896) 2000 GN113 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ząbrowo
Ząbrowo estas la nomo de kvar lokoj en Pollando:
Gongo
Gongo estas muzikinstrumento, konsistanta el vertikale pendanta disko de metalo, kiu forte kaj vibre resonas pro taŭga frapo; ĝi produktas difinitan tonon kaj povas esti agordita.
Gongo (el malaja: gong; en ĉina: 鑼;en pinjino: luó; en japana: 鑼, translit. ra; en kmera: គង - Kong; en tajlanda: ฆ้อง Khong; en vjetnama: cồng chiêng; en asama: কাঁহ kãh) estas frapinstrumento de Orienta kaj Sudorienta Azio kiu prezentas formon de plata, cirkla metaldisko kiu estas frapata per marteleto, frapilo aŭ bastoneto. La gongo datas el la Bronzepoko nome el ĉirkaŭ 3500 a.K. La termino 'gong' devenas el Javo kaj scienca kaj arkeologia esplorado establis, ke Birmo, Ĉinio, Javo kaj Anamo estis la kvar ĉefaj gongo-fabrikejaj centroj de la antikva mondo. La gongo poste faris sian vojon al Okcidento en la 18a jarcento kiam ĝi estis uzata ankaŭ en la perkuta sekcio de okcident-stila simfonia orkestro. Ankaŭ formo de bronza kaldrona gongo konata kiel sonbovlo estis amplekse uzata en antikvaj Grekio kaj Romio, por ekzemplo en la fama Oraklo de Dodona, kie estis uzataj ankaŭ diskogongoj.
Pesthidegkút
Pesthidegkút estas iama vilaĝo en Hungario, nun urboparto de Budapeŝto, kune kun malpli gravaj komunumoj ili formas la 2-an distrikton de Budapeŝto.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1255. En 1526 la turkoj neniiĝis la vilaĝon. En 1702 germanoj refondis la vilaĝon. En 1739 pro pesto multaj mortis, en 1840 pro incendio preskaŭ ĉiuj domoj cindriĝis. En 1946 la germanoj deportiĝis al Germanio. Post 4 jaroj Pesthidegkút aliĝis al Budapeŝto. Nuntempe tiu parto apartenas al la verda pulmo de la ĉefurbo, kie loĝas ofte riĉuloj kun luksaj domoj.
Harmanec (apartigilo)
Harmanec  povas esti nomo de pluraj lokoj en Slovakio:
Antonio Ortuño
Antonio Ortuño Sahagún (Gvadalaharo, 1976) estas meksika verkisto kaj ĵurnalisto (de Milenio).
Brusno (apartigilo)
Brusno  povas esti nomo de pluraj lokoj en Slovakio:
Ferenc Olosz
Ferenc OLOSZ [olos] estas rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Kovászna la 2-a de februaro 1944.
Kariero
Ferenc Olosz diplomitiĝis pri matematiko en 1966 en UBB de Kluĵo. Li instruis en Ciutac (1966-68), en Remetea (Harghita) (1968-69), en Ardud (1969-74), en Satmaro (de 1974). Li publikigis matematikajn fakstudaĵojn kaj pli ol 150 matematikajn problemojn en Matematikai Lapok (1990/3), Octogon (Braŝovo) kaj en Pi (Miskolc).
Taipei 101
Tajpeo 101, inaŭgurita en Tajvano komence de 2004, estis la plej alta nubskrapulo en la mondo pro siaj 508 m.
Ekde la 21-a de julio 2007 ĝia alteco estas duaranga post tiu de Burĝ Ĥalifa, kiu atingis tiam la altecon de 512,10 m kaj poste estis ankoraŭ plikonstruata. Tamen oficiale oni nur ekde la jaro 2010 juĝas Burĝ Ĥalifa kiel konstruaĵo, kiam ĝi estis finkonstruita.
La turo Tajpeo 101 havas 101 etaĝojn (tial ĝia nomo) kaj kvin subterajn nivelojn.
Konstruado
La nubskrapulo, nomita ankaŭ "majesta blu-turkisa bambuo" estis konstruita de la arkitektaro C.Y. Lee & Partners Architects. La turo, en kiu povas esti 12 000 personoj, kulminas je 508 metroj kaj havas 101 etaĝojn. La turo atingis la titolon de "plej alta konstruaĵo" la 9-an de oktobro 2003, kiam ĝia alteco superis tiun de la ĝemelaj turoj Petronas. Ĝi pezas 700 000 tunojn.
Inter ĝiaj 34 liftoj, iuj atingas la 91-an etaĝon post 39 sekundoj.
La konstrukostoj de la turo atingis 1,7 miliardojn da eŭroj.
Rezisto al naturaj katastrofoj
Tajvano estas insulo, kie uraganoj kaj tertremoj oftas. Tajpeo 101 estis konstruita laŭ fengŝuo. En la 92-a etaĝo de la turo pendas 660 tunojn peza ŝtalglobo. Ties amplitudo povas atingi 1,5 metrojn por kontraŭbalanci 30 ĝis 40 % de la moviĝoj de la konstruaĵo kaŭzitaj de ventegoj aŭ uraganoj, tertremo aŭ enflugo de malpeza aviadilo. Tiu globo kaj ĝia ĉambro estas prezentataj kiel artaĵo kaj dezajnaĵo.
Tertremo dum la konstruado en 2002 faligis du gruojn el la 56-a etaĝo kaj mortigis 5 homojn. Sed la konstruaĵo mem tiam pruvis sian taŭgecon.
La vitroj estas duoble pli rezistemaj ol tiuj de kutimaj nubskrapuloj. Nova tekniko ebligis tian pligrandigon de rezisto.
Louargat
(jen france, bretone Louergad) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
La loĝantoj france nomiĝas Louargatais.
S kun nombro
Litero S kun nombro havas plurajn signifojn:
Virbovo
Virbovo estas ne tuŝita (t.e., ne kastrita) plenkreska masklo de la species Bos taurus (bovo). Pli muskolhava kaj agresema ol la ino de la specio, nome bovino, la virbovo estis delonge grava simbolo en multaj kulturoj, kaj ludas ankaŭ gravan rolon kaj por la produktado de bovaĵo kaj por la laktoproduktado, kaj en vario de aliaj kulturaj aktivaĵoj.
La vorto "virbovo" populare kaj ne ĝuste aludas ankaŭ al maskloj de aliaj bovenoj, kiel de bizonoj kaj akvobubaloj.
Kastritaj virbovoj estas plej ofte nomitaj oksoj kaj ne simple virbovoj.
Reprodukta anatomio
Virbovoj iĝas fekundaj je ĉirkaŭ sep monatoj de aĝo. Ilia fekundeco estas tre rilata al la grando de iliaj testikoj, kaj simpla testado de fekundeco mezuras la cirklon de la skroto: juna virbovo plej probable estas fekunda post kiam li atingas 28 cm; tiu de plenkreska virbovo povas esti ĉirkaŭ 40 cm.
Domselaaro
Domselaaro (hispane kaj nederlande Domselaar) estas urbo de la komunumo Sankta Vicento, en la nordoriento de la Bonaera Provinco (Argentino). Domselaaro estas tre proksima al la Metropola Areo (aglomeraĵo) de Bonaero, sed ĝi ne apartenas al tiu ĉi.
Domselaaro havas 1.711 enloĝantojn.
La urbo estis fondita en 1865 de Bernardino Van Domselaar, filo de Antonio van Domselaar, posedanto de la tereno. En 1865 ĝi ricevis fervojan stacion ĉe la linio al Chascomús.
Surikato
Surikato (Suricata suricatta) estas malgranda mamulo el familio mungotedoj. Surikatoj troveblas en ĉiuj partoj de Kalaharo en Bocvano kaj Sud-Afriko. Ili loĝas je malgrandaj grupoj nomataj klanoj, kiuj averaĝe nombras ĉirkaŭ 20 anoj, kvankam foje troveblas surikataj klanoj de pli ol 50 anoj. Averaĝa vivdaŭro de surikatoj estas 12-14 jaroj.
Anatomio
Surikato estas malgranda taga mungoto kun pezo de ĉirkaŭ 731 gramoj por iĉoj kaj 720 gramoj por inoj. Ĝi havas longan, maldikan, flekseblan korpon kaj longajn brakojn. La korpa longo estas 25 ĝis 35 cm, al kio aldoniĝas longa vosto de 17–25 cm. Malsimile al aliaj mungotedoj, vosto de surikato estas neharoza, longa kaj maldika, kaj finiĝas je nigra aŭ ruĝeca peniko. Kiam surikato ekstaras, ĝi uzas sian voston por balanco.
Felo de surikato estas griza, bruna aŭ oĥra, iam kun arĝenteca nuanco. La koloro iĝas pli malhela ĉe la muzelo, kovrita je mezlongaj vibrisoj ĝis bruna nazo. Sur sia dorso ili havas nelongajn paralelajn striojn de iom pli malhela koloro ekse la bazo de vosto ĝis la ŝultroj. La aspekto de strioj estas unika por ĉiu surikato kaj estas foje uzata poe identifikigo de individuoj. Plej ofte surikatoj havas nigrajn makulojn ĉirkaŭ okuloj, similajn al "masko" de prociono. Sur la ventro la koloro estas solida, sed sur ĝi estas preskaŭ senhara areo, kie videblas nigra haŭto. Surikato uzas tiun por kontrolo de korpa temperaturo.
La oreloj de surikato estas malgrandaj, krescent-formaj kaj povas malfermiĝi por ekskludi teron dum fosado. La okuloj estas nigraj kaj troviĝas sur antaŭa parto de la vizaĝo. Samkiel katoj, surikatoj havas duokulan vidpovon, grandan angulon de vido kaj bonan percepton de profundeco. Ĉe la fino de ĉiu fingro de surikato estas robusta, kurvita ungego, uzata por fosado, kapto de predo kaj iam por surgrimpo sur arbojn.
Dieto kaj konduto
Surikatoj estas plejparte insektovoraj, sed ili ankaŭ volonte manĝas lacertulojn, serpentojn, araneojn, skorpionojn, plantojn, malgrandajn mamulojn, centpiedulojn, milpiedulojn, ovojn kaj eĉ malgrandajn birdojn. Kiel ofte okazas kun mungotoj, surikatoj havas partan imunecon kontraŭ kelkaj specoj de venenoj, inkluzive tre fortan venenon de skorpionoj el Kalaharo, mortigan por homoj. Surikatoj ne havas troan volumenon de grasa histo kaj devas serĉi nutraĵon ĉiutage por subteni sian aktivan metabolismon.
Surikatoj furaĝas grupe. En ĉiu momento, almenaŭ unu el membroj de la grupo staras kiel "pikedisto", observante por eblaj danĝeroj, dum la aliaj serĉas por manĝaĵoj. Pikedistoj interŝanĝas averaĝe post unu horo. Junaj surikatoj ne furaĝas ĝis aĝo de ĉirkaŭ 1 monato kaj komence ĉie sekvas pli oldan membron de la grupo, kiu agas kiel "instruisto" por la junulo. La pikedisto produktas regulajn "pepojn" kiam ĉio estas en ordo. Kiam ĝi rimarkas danĝeron, ĝi laŭte blekas kaj fajfas.
Reproduktiĝo
Surikatoj estas sekse fekundaj en la aĝo de ĉirkaŭ unu jaro. Ili reproduktiĝas en ĉiu sezono, kvankam varma vetero estas preferata, kaj la inoj povas havi ĝis 4 naskojn po jaro kaj 1 ĝis 5 idojn po nasko. Surikatoj ne havas iujn antaŭpariĝajn ritualajn spektaklojn, ĝenerale la iĉo nur rituale striglas la inon ĝis ŝi humiliĝas por koito. Plej ofte, dum la procedo la iĉo prenas sidantan pozon. Periodo de gravedeco daŭras averaĝe dum 11 semajnoj, kaj la naskoj okazas en subgrundaj tuneloj, kie vivas la klano. Ĵusnaskintaj idoj estas senpovaj kaj bezonas zorgon de aliaj klananoj. Iliaj okuloj malfermiĝas 10-14 tagojn post naskiĝo kaj la orelojn post ĉirkaŭ 15 tagoj. En la aĝo de ĉirkaŭ 21 tagoj la idoj povas eliri la tunelojn, kaj post kelkaj pliaj semajnoj ili jam povas iri furaĝi kun plenkreskuloj. Kiam la idoj unuafoje eliras surgrunden, la tuta klano amasiĝas ĉirkaŭ la eliro kaj observas ilin. Iam adoleskuloj provas konkuri por atento de plenkreskuloj en tiuj momentoj. En la aĝo de 49 ĝis 63 tagoj la idoj ili ne plu konsumas lakton kaj povas nutri sin memstare.
Plej ofte, klano de surikatoj estas tre hierarkia kaj nur unu alfa paro reproduktiĝas. La dominanta paro ĉiam klopodas mortigi la idojn de aliaj paroj, se tiuj naskiĝas, kaj forpeli iliajn patrinojn el la klano. Okaze, tiuj forpelitaj inoj kaj solecaj vagantaj iĉoj formas novajn klanojn, iom pli demokratiajn. Same, plia egaleco observeblas se la dominanta paro konsistas je parencoj (ekzemple, se la alfa-ino mortas kaj ŝia filino prenas ŝian lokon). Tiaj dominantuloj ne interpariĝas kaj idojn produktas aliaj inoj kaj vagantaj iĉoj. Tamen, en iu ajn okazo, por gravedaj surikatinoj estas sufiĉe kutima konduto provi mortigi kaj formanĝi idojn de aliaj inoj.
Socia konduto
Surikatoj kutime montras altruisman konduton kun membroj de siaj kolonioj. Ĉiam almenaŭ unu surikato staras pikede, kiam la aliaj furaĝas aŭ ludas, kaj avertas ilin pri iuj danĝeroj. Vidante rabobeston, la pikedisto produktas laŭtan blekon kaj ĉiuj la aliaj orkuras kaj kaŝas sin en iujn el multaj rifuĝejaj truoj, kiujn surikatoj fosas tra tuta sia teritorio. La pikedisto kutime estas la unua, kiu aperas el tuneloj kaj reserĉas pri danĝero, konstante blekante por signali, ke la surfaco ankoraŭ ne estas sekura. Se ĝi ne vidas hazardon, ĝi haltas bleki kaj la aliaj povas sekure emerĝi. Oni teorias, ke blekoj de surikatoj povas transdoni pli-malpli komplikan informon pri tipo kaj loko de danĝero.
Surikatoj ankaŭ protektas la idojn de la klano. Nur la alfa ino gravediĝas kaj naskas idojn, sed ĉiuj aliaj inoj povas lakti kaj nutrigi la idojn kiam la alfa ino forestas. Krome, ili protektas la junulojn, ofte endanĝerante siajn proprajn vivojn. En okazo de danĝero, la "flegistino" haste portas idojn subgrunden kaj estas preta lukti, se la rabobesto sekvas. Kiam sufiĉe hasta reveno subgrunden ne eblas, ŝi amasigas la dojn kaj kovras ilin per sia korpo.
Malgraŭ la vasta disavastigo de altruismo, ankaŭ kutimas situacioj kiam surikatoj mortigas idojn en siaj grupoj. Plej ofte, se iu nedominanta ino gravediĝas kaj naskas, la alfa ino strebas mortigi ŝiajn idojn por sukri sian dominantan pozicion. Tamen, ankaŭ la nedominantaj inoj iam provas mortigi idojn de alfa ino, aparte se ŝi iĝas maljuna kaj malforta. Tiel la inoj klopodas malfortigi la statuson de alfa io kaj eventuale preni ŝian pozicion.
Subspecioj
En genro Suricata estas nur unu specio: la rektvosta surikato Suricata suricatta. Ekzistas tri subspecioj:
En homa vivo kaj populara kulturo
Surikatoj estas tre popularaj inter homoj kaj ekzistis multaj provoj hejmigi ilin. Ili, tamen, apenaŭ estas taŭgaj por vivo en homa domo. Ili malfacile akceptas dresadon kaj emas mordi homojn, kaj la mordoj enhavas infekton. Ili fiodoras kaj metas odor-markilon sur la posedanton kaj sian "teritorion". Kiel sociaj animaloj, ili iĝas histeriaj, se estas tenataj solece.
En populara kulturo aspektoj de surikatoj ne estas tro kutimaj. Ilia populareco ege kreskis post duon-drama duon-dokumenta serio Meerkat Manor en kanalo Animal Planet, kie vivo de surikata kolonio estas montrita preskaŭ kiel realeca televidserio. Alia notinda ekzemplo de montro de surikatoj en populara kulturo estas serio de televidreklamoj por brita firmao Compare the Market. La reklamoj uzas vortludon en la angla lingvo - la angla vorto "market" (merkato) sonas kaj aspektas simile al "meerkat" (surikato). En la reklamaj filmetoj aperis surikato kun la nomo Aleksandr Orlov, kies aspekto estas primoko de rusa nobelo, kaj plendis, ke homoj konfuzas lian paĝaron CompareTheMeerkat.com kun CompareTheMarket.com. La reklamoj iĝas tiom popularaj, ke aperis eĉ kelkaj mallongaj filmetoj kun Aleksandr Orlov kiel ĉefrolulo.
Komunumoj de Indre
Jen listo de la 247 komunumoj de la franca departemento Indre, laŭalfabete. (CAC) Kunurba komunumo de Châteauroux, kreita en 2000. (CCPI) Kunurba komunumo de Issoudun, kreita en 1994. (CCLCSS) Kunurba komunumo de La Châtre kaj Sainte-Sévère-sur-Indre, kreita en 2002.
Windows 98
Windows 98 (kodnomo Memphis) estas grafika operaciumo, kiu estis aperigita de Microsoft la 25-an de Junio, 1998 kaj estas posteulo de Microsoft Windows 95. Same, kiel sia antaŭulo, ĝi estas hibrida 16-bit/32-bit monolita produkto surbaze de MS-DOS.
Sørfold
Sørfold estas urba municipo de Norvegio. Ĝi situas en la provinco Nordland. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la municipa areo estas la lago Andkjelvatnet.
161989 Kakoso
161989 Kakoso estas tre malgranda, ne tre hela, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Hans-Emil Schuster elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Ĝi ricevis la nomon de la fajrblovanta monstro Kakoso, filo de Vulkano. Li ŝtelis la brutojn, kiujn Herkulo akiris per sia deka laboro. Kvankam Kakoso provis kredigi, ke la brutoj iris en malan direkton, Herkulo retrovis ilin kaj strangolis Kakoson ; li starigis altaron en tiu loko, kiu poste fariĝis la Forum Boarium, la roma foiro por brutoj.
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:6 kun la Tero.
Ĝia tre discentra kaj klinata orbito krucas tiun de la Tero kaj ekstere tanĝas tiun de Venuso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Venuso, sed ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
• Ĝia tera MOID estas 0,01428 astronomia unuo, tie estas 2,136 milionoj da km,
• ĝia venusa MOID estas 0,28632 astronomia unuo, tie estas 42,833 milionoj da km.
• La ĝi pasis al 0,01617 astronomia unuo (2,419 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,02473 astronomia unuo (3,700 milionoj da km) de nia planedo.
Frigyes Podmaniczky
Barono Frigyes Podmaniczky [fridjeŝ podmanicki], hungare Podmaniczky Frigyes, Esperante Frederiko Podmaniczky estis hungara verkisto, politikisto, membro de Hungara Scienca Akademio (1859). Frigyes Podmaniczky naskiĝis la 20-an de junio 1824 en Pest (urbo). Li mortis la 19-an de oktobro 1907 en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Podmaniczky frekventis lernejon en Pest. Li komencis politikadi ekde 1843, post 4 jaroj li partoprenis en la hungara parlamento en Pozsony, kiu tiam estis la hungara ĉefurbo. Li estis kapitano dum la liberecbatalo, tial li ricevis puneton. Poste li okupiĝis pri literaturo, teatroj kaj pri ekleziaj aferoj havanta diversajn postenojn. Inter 1861-1906 li estis ankaŭ parlamentano. Li multe agadis por Budapeŝto kaj estis ankaŭ framasono.
Fontainemore
Fontainemore estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Andorno Micca (BI), Biella (BI), Issime, Lillianes, Pollone (BI) kaj Sagliano Micca (BI).
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Y kun nombro
Litero Y kun nombro havas plurajn signifojn:
John Taverner
John TAVERNER (naskiĝis ĉirkaŭ 1490, mortis je la 18-a de oktobro, 1545) estas konsiderata kiel la plej grava angla komponisto de sia tempo. Li estis ankaŭ orgenisto.
TAVERNER naskiĝis en suda Lincolnshire. Li dungiĝis en kirko en Tattershall en la fruaj 1520-aj jaroj. En 1526 TAVERNER estiĝis la unua ĥormajstro ĉe la Kolegio de la Kardinalo, Oxford (nun Krista Kirko, Oxford). Li foriris tie en 1530 post kiam li estis mallonge malliberigata pro herezo en 1528 post envolviĝo en Lutera skandalo. Li estis sekve laika skribisto ĉe la paroĥa kirko de Sankta Botolfo en Boston.
Aranĉinoj
Aranĉinoj (itale arancino, sicilie arancinu aŭ arancina) estas specialaĵo de la sicilia kuirarto. Kiel tio, ĝi estis oficiale agnoskita kaj inkluzivita en la listo de tradiciaj italaj produktoj de la Ministerio pri Agrikulturaj Manĝaĵoj kaj Arbaraj Politikoj (MiPAAF) kun la nomo "rizaj pilkoj".
John Taverner
Ofte diratas, ke TAVERNER poste forlasis muzikon kaj laboris kiel agento de Thomas Cromwell asistanta en la Dissolvo de la Monaĥejoj, tamen la vereco de ĉi tio estas nun dubata.
Aranĉinoj
Temas pri buletoj kun pilka aŭ konusa formo el panumita kaj fritita rizo, 8-10 cm de diametro, ĝenerale farĉita per raguoj, pizoj kaj speffa fromaĝo nomata kaĉokavalo, aŭ dispecigitaj kuiritaj ŝinko kaj mocarelo. La nomo devenas el la origina formo kaj de la tipa ora koloro, kiu memorigas pri oranĝo, tamen, en la orienta parto de la insulo Sicilio la aranĉinoj havas pli ofte konusan formon. En Palermo kaj Katanio la uzo de safrano estas tre ofta por doni oran koloron al rizo, tre kompakta kaj klare apartigita de la farĉaĵo, male al kio okazas en la areo de Mesino, kie la saŭco estas uzata kun safrano.
John Taverner
Plej de la muziko de TAVERNER estas voĉa, kaj inkluzivas mesojn, Magnifikatojn kaj motetojn. La plejmulto de lia kreaĵo supozeble datiĝas el la 1520-aj jaroj. Lia plej bone konata meso baziĝas sur populara kanto, " The Western Wynde" (John Sheppard kaj Christopher TYE poste ankaŭ verkis mesojn bazatajn sur ĉi tiu sama kanto). Parto de la Benedictus de lia maso Gloria tibi Trinitas uziĝis kiel la pratipo por instrumentaj verkoj de multaj aliaj komponistoj kun la nomo In nomine (latine: en la nomo (de)).
Aranĉinoj
Ĉiuokaze, la origina recepto de la aranĉinoj ne inkluzivas la uzon de ovoj, nek la farĉaĵon (fakte la originalo enhavas multan amelon kaj ne bezonas ovojn por esti ligitaj), nek por panumado.
John Taverner
La vivo de TAVERNER estis la temo de Taverner, opero de Peter Maxwell Davies.
La Morera
La Morera (Morusarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas morereños. La censita populacio en 2008 estis de 764 loĝantoj.
Vico de Conway
En matematiko, la vico de Conway aŭ rigarda kaj dira vico aŭ nombra vico de Robert Morris estas entjera vico, por generi membron de kiu surbaze de la antaŭa membro necesas rigardi la ciferojn de la antaŭa membro, kalkuli la kvantojn de ciferoj en grupoj de la samaj ciferoj kaj skribi ilin kiel komence kvanton de ciferoj en la grupo kaj poste la ciferon de la grupo, kaj sinsekve fari ĉi tion por ĉiuj ciferoj de la antaŭa membro. La unua membro kutime estas "1", sed povas esti variantoj. Tiel:
Tiel komenco de la vico estas:
Se la komenca ero estas "2" aŭ "3" do komenco de la vico estas respektive:
Ekvivalentrilato
En matematiko, ekvivalent(o)rilato estas duvalenta rilato inter du elementoj de aro, kiu grupigas ilin kune kiel ekvivalentaj en iu senco. Estu a kaj b elementoj de iu aro X. Tiam, notacie, "a ~ b" aŭ "a ≡ b" signifas, ke a estas ekvivalenta al b.
Vico de Conway
La ideo estas simila al tiu de kuro-longa kodigo.
Ekvivalentrilato
Difino
Ekvivalentrilato estas duvalenta rilato, kiu estas:
Vico de Conway
Bazaj ecoj
Tiel, se Ln estas kvanto de ciferoj en la n-a membro de la vico, do:
Ekvivalentrilato
Difino
La ekvivalentklaso de elemento a sub ekvivalentrilato "~" sur aro X (notacie: [a]) aŭ, pli precize, [a]~, estas la subaro de X, kies elementoj b estas tiaj, ke a ~ b.
Aliaj rilatoj
Parta ekvivalentrilato estas transitiva kaj simetria, sed ne refleksiva. Transitiveco kaj simetrieco implicas refleksivecon se kaj nur se por ĉiu ero a de X ekzistas (eble la alia) ero b de X tia ke a ~ b. Tiam pro la simetrieco validas ankaŭ b ~ a, kaj pro la transitiveco el a ~ b kaj b ~ a sekvas ke a ~ a.
Vico de Conway
Bazaj ecoj
Kaj
Ekvivalentrilato
Generado de ekvivalentrilatoj
Ekvivalentrilato generita per ĉi tiu maniero povas esti bagatela. Ekzemple, la ekvivalentrilato generita surbaze de "pli malgranda ol" ≤ sur reelaj nombroj donas ekvivalentecon de ĉiuj nombroj, a ~ b por ĉuj a kaj b.
Uzoj
Ekvivalentrilato povas konstrui novan topologian spacon per kungluado de partoj de la fonta spaco.
Vico de Conway
Bazaj ecoj
kie C estas proksimume 1,567 por vico komenciĝanta de "1" kaj 1,814 por vico komenciĝanta de "2" aŭ "3".
Ekvivalentrilato
Uzoj
Ekzemple estu X unuobla kartezia kvadrato, kartezia produto [0,1] × [0,1], kaj estu ~ ekvivalentrilato sur X taŭge difinita. Tiam la kvocienta spaco X/~ estas la nova spaco. La plej konataj ekzemploj estas:
Reela projekcia ebeno povas rezultiĝi ankaŭ surbaze de sfero se ekvivalentigi ĉiuj du diametre kontraŭajn ĝiajn punktojn.
Csaba Deseő
Csaba Deseő [ĉaba deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Deseő Csaba estas hungara violonisto, aldviolonisto, orkestrestro, ĵazmuzikisto. Lia patrino estis violoninstruisto, lia patro oficiro dum la 2-a mondmilito. Csaba Deseő naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Csaba Deseő komencis lerni muzikon en muziklernejo en 1949, sed inter 1951-1953 li estis deportita al Csorvás pro profesio de la patro. Reveninta li daŭris la muziklernadon kaj li akiris muzikpedagogian diplomon en instituto en 1961. Li estis violoninstruisto ĝis 1966, sed intertempe li debutis kiel ĵazmuzikisto kaj orkestrestro en 1963, en la sekva jaro li estis aŭdebla ankaŭ en Hungara Radio. En 1966 li partoprenis en muzikfestivaloj en Bled, Prago, Varsovio, poste li iĝis membro de la Hungara Nacia Filharmonia Orkestro, kie li ludis ĝis 1999. En tiu periodo li partoprenis en sennombraj koncertoj en Hungario kaj en multaj landoj de la mondo. Estis interrompo en 1973, li estis muzikisto de teatro de Oberhausen. Li pensiuliĝis en 1999. Li ricevis 4 premiojn inter 2007-2013.
Li edziĝis en 1965, filo naskiĝis en 1971. Li vidviĝis en 2011.
Filipina karlito
La Filipina karlito aŭ Filipina tarsio (Carlito syrichta), konata surloke kiel maŭmag en cebua/bisaja kaj mamag en Luzono, estas endanĝerita specio de tarsio endemia de Filipinoj. Ĝi troviĝas en la sudorienta parto de la insularo, precize en la insuloj de Boholo, Samaro, Lejteo kaj Mindanao. Ĝi estas membro de la proksimume 45 milionjara malnova familio Tarsiedoj, kies nomo devenas el longeca "tarso" aŭ maleola osto. Ĝi estas la ununura membro de la genro Carlito, post kiam la specio estis formovita el la genro Tarsius. La nova genro tiele nomiĝas el Carlito Pizarras, konata kiel la tarsia homo, nome kampadministristo de la Filipina karlito kaj naturrezervejo de la insulo Boholo, kaj pioniro de la tarsikonservado en Filipinoj.
John Hawkins
Almiralo Sir John HAWKINS (literumita ankaŭ Hawkyns) (1532 – 12a de Novembro 1595) estis angla sklavokomercisto, ŝipkomandanto kaj administranto, komercisto, navigisto, ŝipkonstruisto kaj korsaro. Lia pli aĝa frato kaj komerca partnero estis William (n. ĉ. 1519). Li estis konsiderata la unua angla komercisto kiu profitis el la Triangula Komerco, bazita sur la vendado de varoj al la kolonioj kiuj tion bezonis ĉar ne ricevis tion el siaj propra landoj, kaj ties postulo por Afrikaj sklavoj en la hispanaj kolonioj de Domingo kaj Venezuelo en la fino de la 16a jarcento. Li nomumis sin mem kiel "Kapitana Generalo" kiel la Generalo kaj de sia propra ŝiparo kaj de tiuj de la Anglia Reĝa mararmeo kaj por distingi sin mem el tiuj Almiraloj kiuj servis nur en la administracia senco kaj ne estis militistaj nature. Lia morto kaj tiu de lia parenco, Sir Francis Drake, anoncis la dekadencon de la Reĝa mararmeo dum jardekoj antaŭ ĝia rekupero kaj eventuala dominado denove helpita de propagando de la gloraj tagoj de la mararmeo sub lia estreco.
Kiel kasisto (1577) kaj kontokontrolisto (1589) de la Reĝa mararmeo, Hawkins rekonstruis malnovajn ŝipojn kaj helpis desegni la pli rapidajn ŝipojn kiuj frontis la hispanan mararmeon en 1588. Unu el la plej elstaraj maristoj de la 16-a jarcento en Anglio, Hawkins estis la ĉefa arkitekto de la Elizabeta mararmeo. En la batalo en kiu la hispana Nevenkebla mararmeo estis venkita en 1588, Hawkins servis kiel vic-almiralo. Li estis altigita al rango de kavaliro pro sia kuraĝo. Li poste organizis la ŝipan blokadon por interrompi la vojon de la hispanaj ŝipoj kiuj transportis trezoron el Meksiko kaj Sudameriko.
Montemolín
Montemolín estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas montemolineses. La censita populacio en 2008 estis de 1.520 loĝantoj.
Situo
Montemolín estas situa en la plej suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 615 m kaj fakte sur monto; je 115 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 95 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 207,7 km².
Historio
La plej klara restaĵo de la araba pasinteco estas la araba kastelo konstruita ne nur el ŝtono sed ankaŭ el adobo, kion ne faris kristanoj. Ankaŭ la nomo de la vilaĝo iome rememoras arabajn sonojn.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Estas du dependaj vilaĝoj nome Pallares en vojkruciĝo el Sevilo al Llerena kaj Santa María de Nava tre malgranda vilaĝo, malproksime de la vojoj kaj tre proksime de la Provinco de Sevilo.
Yitzhak Yedid
Yitzhak Yedid (יצחק ידיד Jicĥak Jedid, naskiĝis la 29-an de septembro 1971 en Jerusalemo) estas israela komponisto kaj pianisto.
Li naskiĝis en siri-iraka familio kaj studis en la Jerusalem Academy of Music and Dance, la New England Conservatory of Music de Monash University Melburno, Aŭstralio, lando kie li loĝas de antaŭ jaroj.
Ádám László Pálos
Ádám László PÁLOS [lAslO pAloŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálos Ádám László, (ofte pli longe Pálos Á. László) estis hungara kuracisto, hematologo, profesoro, ĉasisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1979).
Ádám László Pálos naskiĝis la  1912 en Budapeŝto. Li mortis la 1983 en Budapeŝto.
Biografio
Ádám László Pálos ricevis diplomon en universitato en Budapeŝto en 1938, poste li eklaboris samloke. En 1948 helpe de stipendio li esploris en Basel. Li doktoriĝis en 1964 antaŭ la akademio. En 1966 li estis nomita katedrestro, kie li laboris ĝismorte. Li okupiĝis plej ofte kun la trombozo. Li estis ankaŭ internacie konata ĉasisto. Li ricevis premion en 1967, memormedalon en 1971.
Stigiolo
Stigiolo (itale kaj sicilie Stigghiola estas tipa plado de la sicilia kuirarto, precipe de la palerma loka kuirarto, kiu enhavas intestojn kiel baza ingredienco (ĉefe ŝafida). Temas pri produkto unika de la insulo, kiu ĝuas oficialan agnoskon, per la inkludo en la listo de tradiciaj italaj manĝproduktoj (PAT) de la Ministerio pri Agrikulturaj Manĝaĵoj kaj Arbaraj Politikoj (MIPAAF).
Flugilkorno
Flugilkorno (ge.: Flügelhorn) estas sopraninstrumento el la latunblovinstrumenta familio de la arkokornoj. Ĝia konstruformo kaj agordo estas komparebla kun tiuj de trumpeto, tamen ĝi havas alie ol tiu ĉi plejparte konusan tubon, larĝan mezuron kaj buŝaĵon kun profunda kaldrono.