cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4713 Steel
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita-aŭstralia astronomo Duncan I. Steel, kiu gvidis esplorojn pri la deveno kaj evoluo de la asteroidoj, kometoj kaj meteoroidoj, kaj la ebleco de alfrapo fare de potence danĝeraj objektoj. Li ankaŭ montris, ke pluraj apolonaj asteroidoj estas fontoj de meteorfluoj : tio sugestas, ke tiuj korpoj estus verŝajne estingitaj kometoj.
Oni ne konfuzu ĝin kun 6116 Still.
György Rauscher
György Rauscher [djordj raŭŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rauscher György estis hungara pentristo.
7854 Laozio
7854 Laozio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita en kunlaborado la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando), en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
György Rauscher
György Rauscher naskiĝis la  en Dorog, li mortis la  en Komárom.
7854 Laozio
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la duone legenda ĉina filozofo  Lǎozǐ  aŭ Laozio (ĉine 老子, 6-a jarcento a.K.), kies verko, Daŭdeĝingo, estas la fondinta libro de la taoismo.
György Rauscher
Biografio
György Rauscher frekventis mezlernejon en Komárom, samtempe li lernis pentradon private de Károly Harmos. Li plulernis pentradon en Akademio de Belartoj de Vieno kaj Reĝa Belarta Akademio. En la lasta akademio lia ĉefinstruisto estis István Réti. En la jaroj 1925 kaj 1926 li studvojaĝis al Parizo (tie estis plej longe), Florenco, Vieno kaj Munkeno, poste li hejmenvenis al Budapeŝto. En 1927 li translokiĝis al Berlino, kie li estis konata portretisto kaj ilustristo. Baldaŭ li translokiĝis al Nico, poste denove al Parizo. Li malsaniĝis pro tuberkulozo, la tiutempaj kuracaj metodoj ne helpis.
Gubaĥa
Gubaĥa (Губаха) estas urbo en Permja regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57415.
La urbo estis fondita en mezo de la 18-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1941.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 34248, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 58°52' norde, longitudo 57°35' oriente.
La urbo estas sur okcidenta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Kosjva (Косьва) (kiu enenfluas en riveron Kama (Кама)), en 4 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.
En jaro 2002 la urbo havis 31.7 mil loĝantojn.
Dumetila oksalato
Dumetila okzalato aŭ (CH3)2C2O4 estas organika komponaĵo apartenanta al la familio de la metilaj esteroj, rezultanta el kombinado de okzalata acido kaj metanolo, senkoloraj aŭ blankaj kristaloj, uzataj en kemiaj sintezoj en alkiligaj reakcioj en la produktado de kosmetikaĵoj kaj kelatigagentoj.
Santa Cruz Amilpas
Santa Cruz Amilpas estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Amilpas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 375.
Geografio
Santa Cruz Amilpas apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8804 loĝantojn. El tiuj estis 4129 viroj kaj 4675 virinoj. La komunumo havas surfacon de 10,21 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo.
Aparhant
Aparhant estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád.
Mihály Sághy (abelbredisto)
Mihály Sághy [mihAj ŝAgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sághy Mihály estis hungara agronomo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis sági [ŝAgi], lia familia nomvarianto estis Saághy.
Santa Cruz Amilpas
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Aparhant
Situo
Aparhant situas en valo, laŭ traira flankovojo. Szekszárd troviĝas 24 km-ojn for.
Historio
Aparhant naskiĝis en 1940 pro kuniĝo de vilaĝoj Apar kaj Hant. En 1945 hungaraj rifuĝintoj alvenis.
Mihály Sághy (abelbredisto)
Mihály Sághy naskiĝis la en Németújvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Güssing en Aŭstrio), li mortis la  en Kámon (nuntempa urboparto de Szombathely).
Biografio
Mihály Sághy laboris en la familia bieno kaj li havis postenon en la departementa agronomia organizaĵo. Li ankaŭ bredadis abelojn, estis li, kiu portis abelojn el Italio en 1853. Li komencis planti arbojn en la 1860-aj jaroj. Tio estis ĝermo de la arboreto, ankaŭ nun videbla. Li ofte verkis artikolojn pri la abelbredado inter 1854 – 1874. Lia filo fondis la arboreton en Kámon-Szombathely.
Aparhant
Hant
La unua mencio devenis el 1276 en formo Hunta. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1726 germanoj refondis la vilaĝon.
5821 Yukiomaeda
5821 Yukiomaeda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Watari Kakei, Minoru Kizawa, Takeŝi Urata kaj aliaj astronomoj de la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (Gubernio Ŝizuoka) en Japanio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yukio Maeda, inĝeniero ĉe la Instituto de Kosmo kaj Aeronaŭtikaj Sciencoj kaj amatora astronomo. Li estis unu el la ĉefaj kunlaborantoj al la projektoj de japanaj artefaritaj satelitoj ekde 1971
Matt GL
Pri la komunumo
Matt estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 377 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumo Matt estis integrita al la nova komunumo Glaruso Sudo.
Najbaraj komunumoj ĝis la komunuma reformo
La komunumo Matt limis en nordo al Engi, en nordoriento al Flums (SG), en oriento al Mels (SG), en sudo al Elm, kaj en okcidento al Schwanden.
Trafiko
Ĝis en la jaro 1969 inter Schwanden kaj Elm ekzistis la tiel nomita Sernfvalo-Fervojo, kiu tiam estis anstataŭigita per aŭtobuslinio. Per tiu buslinio Matt estas hodiaŭ konektita al la publika transportreto. De Matt aertelfero kondukas al la tutjare loĝata montara setlejo Weissenberge.
Monda naturheredaĵo
Matt apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Historio
La unua dokumenta mencio de Matt datiĝas el la jaro 1273 kiel Mattun.
Santa Rita de Minas
Santa Rita de Minas (prononco: santahita deminas, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Caratinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Matt GL
Historio
Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la komunumoj Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi, kaj Sool estis surbaze de la glarusa komunumreformo kunigitaj al la nova komunumo Glaruso Sudo.
Santa Rita de Minas
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Cărpiniș
Cărpiniș estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Stammler
Stammler estas la familia nomo de
Brestovăț
Brestovăț [brestovəc] (hungare: Aga aŭ Temes-Aga, germane: Brestowatz aŭ Banat-Brestowatz) estas komunumo en Rumanio, orient-nordoriente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Coșarii, Hodoș, Lucareț, Teș.
Demografio
El la 821 loĝantoj en 2002, 596 estis rumanoj, 18 hungaroj, 16 germanoj, neniu cigano kaj 191 anoj de aliaj etnoj.
Fonto
Jen la evoluo de la loĝantaro ekde 1880.
Santo Antônio do Sudoeste
Santo Antônio do Sudoeste estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 18.905 loĝantojn en 2010.
Annika Saarikko
Annika Virpi Irene SAARIKKO (naskiĝinta 10-a de novembro 1983 Oripää) estas finna politikisto kaj prezidanto de partio Finnlanda Centro ekde septembro 2020. Oni elektis ŝin parlamentano unuan fojon en elekto de la jaro 2011. Oni nomis Saarikkon 10-a de julio 2017 ministro pri familiaj bazservoj. Oni nomis ŝin ministro pri scienco kaj kulturo la 6-an de junio 2019.
Treze Futebol Clube
Treze Futebol Clube estas futbalteamo fondita en 1925 en Campina Grande, Brazilo. La fondinto estis Antônio Fernandes Bióca. En 1986 ĝi partoprenis en la nacia ĉampionato; en 1940, 1941, 1950, 1966, 1975, 1981, 1982, 1983, 1989, 2000, 2001, 2005, 2006, 2010, kaj 2011 en ŝtata ĉampionato.
Tomimaru Okuni
Tomimaru OKUNI (japane: 大国富丸, Ōkuni Tomimaru) estas japana instruisto kaj amatora astronomo naskiĝinta en 1931.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 130 asteroidojn inter 1995 kaj 2000.
La asteroido 7769 Okuni estis nomita en lia honoro.
Poŝtkartoj de Liĥtenŝtejno
Princlando Liĥtenŝtejno post la Unua mondmilito dufoje eldonis oficialajn poŝtkartojn kun surskriboj en Esperanto (i.a. la vorto "Poŝtkarto"). Tiu akto de oficiala rekono de la lingvo estis de kelkaj propagandata kiel sensacio.
Aliaj mokis pri la supertaksado de la afero, interalie la satira aŭtoro Izrael Lejzerovicz, kiu en sia libro El la "Verda Biblio" deklaras (10, 46): "Elektu la liberon, ĉar ĝi valoras pli ol ĉiuj poŝtkartoj de Liĥtenŝtejno."
Stanislav Kamarýt mencias en sia Historio de Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio leteron de la princa registaro, datitan de la 12-a de marto 1931, "en kiu ĝi dankas ... pro la sukcesa disvastigado de informo pri eldono de iliaj oficialaj poŝtkartoj kun esperantlingva teksto."
Aleksandr Protopopov
Aleksandr Dmitrijeviĉ PROTOPOPOV (Александр Дмитриевич Протопопов) (18-an de decembro, 1866 - 27-an de oktobro, 1918) estis rusa politikisto, membro de la Oktobrista Partio. Li estis porparolanto de la ŝtata Dumao (1914-1916) ministro pri internaj aferoj (de 16-a de septembro de 1916 ĝis 28-an de februaro de 1917.
1490
En la jaro 1490 post Kristo okazis, interalie:
Conrad Gröber
Conrad GRÖBER (naskiĝinta la en Meßkirch, mortinta la  en Freiburg im Breisgau) estis germana teologo, romkatolika episkopo (ekde la 20.6.1932) kaj verkisto.
Vivo
Estante filo de la ĉarpentisto Alois Gröber li pasigis junulajn jarojn feliĉajn kaj piajn. Jam frue klaris por li la volo iĝis pastro. Li frekventis knaban konvikton (Konradihaus) kaj gimnazion en Konstanz. Teologion li studis en Freiburg kaj en Romo, kie li ordinitis en 1897 kaj doktoriĝis en 1898. La unua animzorga deĵorloko estis kiel vikario en Ettenheim kaj en Karlsruhe (paroĥujo Sankta Stefano). Inter aŭgusto 1901 kaj septembro 1905 Gröber estris la internulejon porknaban Konradihaus. En la 1.10.1905 li iĝis paroĥesto ĉe la Kirko Sankta Triunuo en Konstanz. Li famiĝis per sia publicista agado, ankaŭ pri kulturhistoriaj temoj. Li ankaŭ modele restaŭrigis la preĝejon propran (eksa Aŭgustenana kirko).
En la 9.7.1922 li nomumitis paroĥestro de la konstanca katedralo kie li denove brilis kiel ĉefrestaŭrigulo. En 1923 li organizis la jubileon pri Sankta Konrado, eksa konstanca episkopo kiu antaŭ 8 jarcento estis sanktuligita. En majo 1925 li iĝis kapitulano en Freiburg; liaj taskoj estis zorgi eklezian muzikon kaj liturgiaĵojn. Li ankaŭ responsis pri noveldono de la kanto- kaj preĝlibro Magnificat kaj la novaj amaskomunikiloj: jam en 1926 li iĝis radifonia predikisto ĉe la radistacio frajburga.
En la 1.2.1931 li konsekritis episkopo en Freiburg por la episkoplando Meißen. Sed jam en la 20.6.1932 li iĝis episkopo frajburga. Liaj kontraŭuloj (lia nomumo ne respektis malnovajn surlokajn priepiskopelektajn tradiciojn), inter kiuj estis ankaŭ la verkisto, NSDAP-ano kaj vikario karierema Heinrich Mohr el Karlsruhe, eĉ kunlaboris kun la nazioj (ekz. liverante manbonfamigajn informojn al Julius Streicher mem pri laŭdira amrilato inter Gröber kaj judino).
Castel Goffredo
Castel Goffredo estas komunumo de Italio.
Conrad Gröber
Vivo
Baldaŭ Gröber ekfamiĝis, precipe per siaj ravigaj predikoj; homoj aplaŭdis kiam li petis la gestapo-anoj aŭkrigi la orelojn. Bedaŭrinde li havis kapricojn de stelo kaj liaj decicoj ofte estis neantaŭvideblaj. Teologie li estis reakcia. Li ankaŭ verkais. Krom pli ol 150 animzorgajn cirkulerojn li verkis ne tute 50 librojn kaj broŝurojn kun granda gamo da temoj (de distrigaj ĝis eklezihistoriaj). Li ege engaĝiĝis ekde 1941 por la rezistadmovadanino Gertrud Luckner kaj ŝiaj helpofertoj (i.a. por baptitaj judoj).
Kritikoj pri sinteno pornacisocialisma
Ofte riproĉatas al Gröber kelkaj repaciĝofertoj al la nazioj, ekz. kiam li iĝas "membro financiga" de SS. Aliflanke li protestis, kontraŭe al aliaj episkoparanoj harmoniŝatantaj, kontraŭ bojkotoj kontraŭjudaj kaj murdo de mensaj handikapuloj. Ŝajne li estis naivega kredante ke eblus samnivela dialogo kun nazioj respektive paralela kaj egalrajta ekzisto de kristanismo kaj nacisocialismo.
Fonto
Informoj sur la episkopuja retpaĝaro kiuj legeblas tie ĉi interrete.
Rusalko
Rusalko (русалка) en slava mitologio estas spirito (plejofte — ina) de akvo kaj flaŭro.
Aliaj nomoj
Aliaj nomoj de tiu ĉi spirito estas kupalko, vodjanico aŭ vodjanajo, ŝutovko, ĉertovko, hitko, leŝaĉiho, lobasto (купалка, водяница или водяная, шутовка, чертовка, хитка, лешачиха, лобаста). Ankaŭ: navko, mavko (навка, мавка).
Popolaj kredoj
Rusalkoj aperas sur la tero en la komenco de Pentekosta aŭ Rusalka semajno (Русальная неделя), kiam sekalo komencas flori. Oni vidas ilin sur sekalkampoj, ĉe natura akvujoj, en arbaroj ktp. Laŭ popolaj kredoj, rusalkoj protektas kampojn kaj helpas al florado kaj rikolto. En la fina tago de Rusalka semajno, tiu ĉi spiritoj revenas en la mondon de mortintoj.
Oni kredis ke junulinoj, kiuj mortis antaŭ siaj edziĝoj, iĝis rusalkoj. Krome, ankoraŭ du kategorioj de mortintoj ankaŭ iĝis rusalkoj laŭ popolaj kredoj: junulinoj kaj infanoj, mortintaj dum Rusalka semajno, kaj suĉinfanoj, kiuj mortis antaŭ siaj baptoj.
Rusalkoj estas danĝeraj, ili povas dronigi aŭ sufoki homon, elvoki malsanojn kaj naturkatastrofojn, devojigi homon ktp.
Konduko de rusalko
En orienta Polesio kaj suda Rusio oni faris la riton "konduko de rusalko" (проводы русалки). En la lasta tago de Rusalka semajno grupo de junulinoj vestis unu el ili kiel rusalkon (ornamis ŝin per krono aŭ kronoj, fojfoje tute dekoraciis ŝin per verdaĵo) kaj malfrue en vespero kondukis la maskitan junulino ekster vilaĝon, en sekalkampon aŭ al rivero, al tombejo. Tie ili deŝiris la kronojn de la "rusalko", ĵetis ilin en akvon, en fajron, trans tombejan barilon kaj forkuris de la loko de "konduko", por ke rusalko ne kaptu kaj ne malutilu.
Kulto
Etnografio konas oferojn por rusalkoj. Vilaĝanoj oferis al ili tolojn, piedveston, panon. A. V. Tereŝenko priskribas la oferadon de blinoj al rusalko, kiu estis kunirata de ĉi tiuj vortoj:
La samaj vortoj estis skribitaj kiel parton de rita popolkanto en Rjazanja provinco.
Angula ŝlifmaŝino
La angula ŝlifmaŝino aŭ angulŝlifilo aŭ tranĉ-ŝlifilo estas elektra permana maŝino kun rapidege rotacianta ronda ŝlifdisko. La aparaton elpensis la firmao Ackermann + Schmitt (nun FLEX-Elektrowerkzeuge GmbH) kaj enkondukis la markonomon FLEX® [fleks] kaj tiel ĝi havas monopolon pri tiu nomo. La nomo angula ŝlifmaŝino venas el tio, ke la ŝlifdisko estas movata per angulpelado ĉe elektraj aparatoj. La benzinmotoraj tranĉ-ŝlifiloj estas pelataj per kojnorimenoj.
La ŝlifdiskoj rotacias ĝis 12.000 je minutoj kaj estas iomete elastaj por eviti la dis-splitiĝon de la disko.
Oni prilaboras per ĝi metalon, ŝtonon, betonon, ceramikaĵojn kaj oni povas per ĝi eĉ poluri surfacojn. Por labori per ĝi, oni devas surporti protektajn okulvitrojn kaj gantojn kaj aŭdprotektilon.
1869
1869 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
Ukraina Aer-Armeo
Ukraina Aer-Armeo konsistas el pli ol 800 atakaviadiloj (plus pli ol 400 trejnaj) kaj pli ol 600 helikopteroj kaj 55 mil personoj de surtera skipo. Limigita buĝeto por renovigoj kaŭzis algrundiĝon kaj konservadon de la plimulto de aviadiloj. Tio rezultiĝis ankaŭ de amasa foriro de pilotoj, kiuj ne povis esperi kontentigajn enspezojn. El 50 aviadaj bazoj funkciantaj en Sovetunio postrestis nur 18.
Historio
Armea aviado de la ukraina ŝtato fondiĝis kune kun establo de la militfortoj de Ukraina Popola Respubliko novembre 1917.
Depost 1990 sur la teritorio de Ukraina Soveta Socialisma Respubliko kadre de Ruĝa Armeo estis:
Tie restantaj unuoj ricevis pro sia strategia loko la plej modernan armilaron.
Persona skipo nombris 122 000 soldatojn kaj post la disfalo de Sovetunio estis tria forto post Usono kaj Sovetunio, disponante 44 bombaviadilojn povantaj transporti nukleajn armilojn.
Dudekunua jarcento
De aprilo 2014 Aerfortoj de Ukrainio estis uzitaj batale dum la milito en Donbaso en orienta Ukrainio kontraŭ porrusaj separistoj kaj rusaj solduloj. Ukrainaj fortoj perdis i.a. 5 sturmajn Su-25.
Oktobre 2015 el 14 specoj i.a. militservis ĉasaviadila MiG-29 - 37, transporta Il-76 - 19, sturma Mi-24 - 34.
La situacio pliboniĝis dum la lastaj jaroj pro kunlaboro kun NATO.
Unuan tagon de la invado de Rusio en Ukrainion, la 24-an de februaro Ukraina Aer-Armeo dum la intensaj atakoj de la malamiko pafalterigis 9 atakaviadilojn, en tio 2 modernajn bombaviadilojn SU-34. Dum la unuaj tri semajnoj de tiu invado la Ukraina Aer-Armeo kune kun kontraŭaviada defendo pafalterigis ĉ. 200 aviadilojn kaj helikopterojn, kaj 444 tankojn (kunlabore kun Teritoria Defend-Armeo).
Eksteraj ligiloj
Siły Powietrzne Ukrainy
Planed-masa objekto
Planed-masa objekto, iujlingve nomata planemo, estas astro forme planed-simila, sed ne ligita al orbitata suno.
Planet
NGC 2663
NGC 2663 (aliaj indikoj — ESO 371-14, MCG -6-20-1, PGC 24590) estas galaksio en konstelacio Kompaso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1489
En la jaro 1489 post Kristo okazis, interalie:
Sebastian Kirf
Sebastian KIRF [zeBAStjan] (naskiĝinta je la 1a de junio 1977 en Bielefeld) estas germana esperantisto.
Li esperantistiĝis en 2002 per la reta Kurso de Esperanto kaj de 2003 instruas Esperanton, unue en semajnfinaj kursoj, poste ankaŭ kadre de la fakaltlernejo en Emden, en kiu li studis. En 2004 li staĝis kiel voluntulo dum 2,5 monatoj en Bona Espero, Brazilo. En 2005 li ricevis diplomon pri la fako socilaboro / socipedagogio per lia diplomlaboraĵo "Esperanto - Ĉu kontribuo por la realigo de la Agendo 21? (Diplomlaboraĵo en PDF-formato, germanlingve "Esperanto - Ein Beitrag zur Umsetzung der Agenda21?")". En 2006 li transloĝiĝis al Essen. En 2007 li fariĝis estrarano de Germana Esperanto-Asocio; lia fako estas la publika agado. Li nun loĝas denove en Emden, kie li laboras kiel scienca kunlaboranto pri miksita lernado kaj pedagogio pri amaskomunikiloj en la tiea altlernejo. Tie li magistriĝis pri socilaboro kaj sano en la kunteksto de socia kohereco en 2010 per la scienca laboraĵo "Eblecoj kaj limoj de planlingvo por la prosperigo de socia kohereco je la ekzemplo de Esperanto (PDF-formato, germanlingve "Möglichkeiten und Grenzen einer Plansprache zur Förderung sozialer Kohäsion am Beispiel von Esperanto"". En Emden li havas en la altlernejo instrukomision pri Esperanto kaj instruas kaj per prezencformaj kursoj kaj per retaj kursoj (memlernado) regule inter 50 ĝis 100 studentojn / semestro (baza kurso dum 15 semajnoj). La 19an de majo 2013 li estis elektata prezidanto de Germana Esperanto-Asocio.
Itiruçu
Itiruçu estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 12.693 loĝantojn en 2010.
Flachet - Alain Gilles (stacio en Liono)
Flachet - Alain Gilles estas stacio sur linio A de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Villeurbanne. Ĝi estis malfermita la.
Gregorio Romero Larrañaga
Gregorio Romero de Larrañaga (Madrido, 1814 - samloke 1872), estis hispana ĵurnalisto, dramaturgo, kaj poeto.
Biografio
Li studis juron en la Universitato de Alcalá de Henares kaj en la Centra Universitato de Madrido. Li faris vivon hejmecan (Barcelono, 1863-1867). Li laboris kiel advokato kaj funkciulo de la Nacia Biblioteko. li estis ankaŭ privata sekretario de Manuel Bretón de los Herreros. Defendis pasie la teatrajn postulojn de la Romantismo kaj formis parton de la literatura babilrondo konata kiel El Parnasillo (parnaseto). Partoprenis aktive en la Liceo kaj kunlaboris en publikaĵoj kiaj la Semanario Pintoresco Español (kie aperas lia nomo unuafoje en 1836) kaj en El Mentor de la Infancia; ankaŭ en aliaj multaj gazetoj, kiaj El Español. Ĉefredaktoris la revuon pri literaturo kaj modoj La Mariposa (papilio, 1839) kaj zorgis pri la literatura parto de La Iberia Musical y Literaria (1842-1846), unu el la unuaj hispanaj gazetoj dediĉitaj al muziko.
Verkaro
En siaj poemoj li imitis al José de Espronceda kaj en tiuj de orientisma aŭ legenda stilo al José Zorrilla. Li kolektis sian poezian verkon ekde 1835 en Poesías (Madrid: Vicente de Lalama, 1841), publikitaj je instigo de la arta Liceo. La unua volumeno enhavas lian lirikan kreitaĵaron, kies temaj aksoj estas amo, tristo, foriro de belo, oriento, ktp., kaj kelkaj estas tro stereotipaj, escepte eble "Un sueño de un sueño" (sonĝo pri sonĝo), kiu iel similas al Edgar Allan Poe. La dua volumeno, titole Cuentos históricos, leyendas antiguas y tradiciones populares, estas de rakonta karaktero, kaj malfermiĝas pere de versa enkonduko kie li nombras tion priskribotan: sorĉistinoj, arabaj kasteloj, ĉevaliroj. Krome li verkis ankaŭ la jenon: Las ferias de Madrid, 1845, El sayón (1836) -inspirita en El bulto vestido de negro capuz de Patricio de la Escosura- kaj Historias caballerescas españolas (1843)
Li verkis ankaŭ historian romanon, La cruz y la media luna (la kruco kaj duonluno), pri edziniĝo de fratino de Alfonso la 5-a kun maŭro, kaj alian senteman kaj ĝenrisman, nome La enferma del corazón (kormalsanulino, 1846-1848). Li dediĉis sin ĉefe al la historia teatro: Jimena de Ordóñez, 1838; El gabán de don Enrique (pri don Henriko la 3-a); La vieja del candilejo (sobre Pedro la 1-a la Kruela), kunlabore kun Elipe kaj Manuel Juan Diana; Fernán González (1847); Juan Bravo el comunero (1849),  El héroe de Bailén (1852), pri la generalo Castaños; El licenciado Vidriera, inspirita en la novelo samnoma de Miguel de Cervantes. Unu estas dediĉita al Garcilaso de la Vega (1839), poeto kiun li miris multe. Gandan sukceson akiris Felipe el Hermoso (1845), kunlabore kun Eduardo Asquerino.
Sakizaja lingvo
La Sakizaja, ankaŭ Sakiraja, estas dialekto de la nataora, formoza lingvo parolata en Tajvano. La areo kie oni parolas ĉi tiun dialekton estas tre malgranda kaj kuŝas sur la orienta marbordo de la lando.
Malleret-Boussac
Malleret-Boussac estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 229 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Malleret-Boussac situas 8 kilometrojn okcidente de Boussac kaj estas trafluata de la rivero Petite Creuse. Ĝi etendiĝas sur 25,43 km², kaj havis 229 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Malleret-Boussac situas je alteco de 443 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Malleret-Boussac apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Catherine Graveron, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Malleret-Boussac apartenas al la kantono de Boussac, kies ĉefurbo estas Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Aloísio Sartorato
Aloísio SARTORATO (naskiĝis la, mortis la ) estis brazila esperantisto, ano de Kultura Kooperativo de Esperantistoj.
Verkoj: Esperanto para principiantes (Esperanto por komencantoj, portugallingva) kaj artikoloj.
Sartorato esperantistiĝis en 1963 (danke al Amarílio Carvalho). Li kunfondis Guanabaran Esperanto-Junularon, en 1965 (kun Francisco WECHSLER, Paulo Sérgio Viana, Jair Salles kaj Alfredo Ênio Duarte). Ekinstruis en Kultura Kooperativo de Esperantistoj, de 1966 ĝis 1975. Kunfondis Brazilan Esperantistan Junularan Organizon en 1967, kaj fariĝis ĝia unua kasisto (ĝis 1969). Fariĝis Prezidanto de Guanabara Esperanto-Junularo en 1968. Fariĝis membro de la Kontrola Komitato de BEL en 1976. Fariĝis kasisto de BEL en 1978 ĝis 1985) (oficperiodoj de Sylla Chaves kaj Fernando Galvão Marinho). Instruis Esperanton ĉe Asocio de Funkciuloj de Fondaĵo Getúlio Vargas (ĝis 1987) kaj ĉe Asocio Esperantista de Rio de Janeiro, en 1986 (en ĉi lasta, ĝis 1996). Iniciatis la Esperantan Korespondan Kurson Interlingvo, en 1987 (kiu daŭris ĝis 1992), kaj lanĉis la unuan fotokopiitan eldonon de "Esperanto para Principiantes". Estis redaktoro de Rio Esperantista, de 1987 ĝis 1989. Lanĉis la unuan presitan eldonon de "Esperanto para Principiantes", en 1991 (propra eldono). Fariĝis prezidanto de Asocio Esperantista de Rio de Janeiro, de 1997 ĝis 2000. Estis Vic-Prezidanto de Kultura Kooperativo de Esperantistoj, de 2001 ĝis 2007. Iniciatinto kaj zorganto de la kampanjo de Kultura Kooperativo de Esperantistoj "Esperanto en la bibliotekojn".
Nivellinio
Nivellinio estas aro de punktoj sur mapo, kiuj havas la saman altitudon. Surtera nivellinio nomiĝas ankaŭ izohipso, subakva ankaŭ izobato.
Nivellinio estas speciala izo-linio.
Por faciligi la orientiĝon sur mapoj servas pluraj teknikaj detaloj:
Contour line
Romano Grinŝpan
Romano Grinŝpan ( Роман Гриншпан) estas sovetia esperantisto. Li estas aŭtoro kaj tradukisto el rusa lingvo.
Sapopema
Sapopema estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.736 loĝantojn en 2010.
Nacia Movado por la liberigo de Azavado
La armita ribelado komenciĝis la 17an de januaro 2012. Laŭ fontoj de la ribelintoj, nur post du monatoj ili regis sur preskaŭ 70% de la nordo de Malio. Li ribeliĝo okazigis ĝis tiu momento ĉirkaŭ 200.000 rifuĝintoj kaj bataloj registriĝis en la urboj Lere, Menaka, Aguelhok kaj Tessalit.
La armita tuarega grupo sendependisma proklamis la 6an de aprilo la sendependecon de la ŝtato Azavado, en la nordo de Malio.
Eksteraj ligiloj
http://www.mnlamov.net
Abu Tammam
Abu Tammam, laŭ kompleta nomo Habib ibn Aws Al-Ta'i (حبيب بن أوس الطائي) (788–845) estis abasidepoka araba poeto kaj konvertito al Islamo naskiĝinta el kristanaj gepatroj, plej bone konata pro sia antologio de araba poezio, Hamasah.
Biografio
Abu Tammam naskiĝis en Ĝasim, Sirio, nordoriente de la Galilea maro kaj ĉe Daraa. Li ŝajne vivis sian junecon en Homs, kvankam, laŭ unu rakonto, li estis dungita dum sia adolesko vendante akvon je moskeo en Kairo. Liaj unuaj aperoj kiel poeto estis en Egiptio, sed ĉar li malsukcesis trovi vivrimedojn tie li translokiĝis al Damasko, kaj poste al Mosulo. El tie li faris viziton al la guberniestro de Armenio kiu estis tiam parto de la Araba Islama Imperio, kie li estis bone subtenita. Post 833 li loĝis ĉefe en Bagdado, je la kortego de la kalifo] [[Al-Mutasim. El Bagdado li vizitis Ĥorasanon, kie li profitis la favoron de Abdullah ibn Tahir al-Ĥurasani. En proksimume 845 li estis en Maarrat un-Numan, kie li renkontiĝis kun la poeto al-Buhturi (ĉ. 820–897). Li mortiĝis en Mosul en 845.
Podunajská pahorkatina
Podunajská pahorkatina estas geomorfologia unueco en Slovakio, pli norda, pli deklineca parto de geomorfologia teritorio Laŭdanuba ebenaĵo. Klimato havas varman, kompare kun aliaj partoj de lando sufiĉe sekan karakteron. Ĉefaj grundotipoj estas ĉernozjomoj, sed ankaŭ malpli fekundaj grundoj de klaso lesiveoj kaj aliaj. Kaze de seka vetero tiuj ĉi grundoj aŭ estas irigaciataj, aŭ ili suferas per malsufiĉo de humideco. Dum sufiĉe humidaj jaroj la ĉernozjomoj estas la plej fekundaj grundoj de Slovakio.
Gravaj urboj apartenantaj en tiun ĉi geomorfologian unuecon estas Nitra, Topoľčany, Trnava, Levice, Štúrovo, Nové Mesto nad Váhom, Partizánske, Hlohovec, Zlaté Moravce, Piešťany, Dudince.
34106 Sakhrani
34106 Sakhrani estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Neeraj Sakhrani, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri terscienco kaj scienco de la vivmedio. Li estis lernanto ĉe la Bronx High School of Science de Bronkso (Novjorko, Novjorkio, Usono).
Handelsorganisation
Handelsorganisation, mallongigo HO ("Komerca organizo") estis nacia podetalkomerco posedata de la centra administracio de GDR.
Ĝi estis kreita en 1948. La entrepreno estis aranĝita en malsamajn sekciojn - industriaj varoj, manĝaĵoj, restoracioj kaj grandmagazenoj - kaj funkciigis la "Centrum"- grandmagazenojn en multaj grandurboj.
Ĝiaj butikoj staris en konkurado al tiuj de la Konsum-kooperativo. Tamen ambaŭ estis establitaj markoj en la ĉiutageco en la GDR. La HO ankaŭ funkciigis hotelojn. Post la Turniĝo la tuto estis vendita fare de Treuhandanstalt.
Gubernio Fukui
La gubernio Fukui (japane 福井県 [fukui-ken]; Kunrei: Hukui) estas gubernio de Japanio, en insulo Honŝuo, en regiono Ĉubu, en Hokuriku.
Loĝantoj parolas Fukui-dialekton.
Vápenný Podol
Vilaĝo Vápenný Podol situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en norda deklivo de montareto Železné hory, 8 km sude de la urbo Heřmanův Městec, ĉe la ŝoseo n-ro 341 inter Heřmanův Městec kaj Seč. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Estinta banejo
Ĉe piedo de monteto sudoriente de Vápenný Podol elteriĝadis forta kuraca fonto, kiun eluzadis malsanuloj jam de la jaro 1659, sed Otta von Greiffenklau konstruigis ĉi tie en la jaro 1802 banejan domon. Ĝi estas duetaĝa kun dektri fenestraj aksoj.
Per la akvo estis kuracataj: La banejo estis nomata "Banejo de Sankta Venceslao" kaj estis tre fama.
Kalkŝtonaj minejoj
Ankoraŭ pli famaj ol banejo estis kalkŝtonaj minejoj. Tiuj estis malfermataj apud Podol kaj Nutice, preskaŭ ĝis Cítkov kaj maldirekte apud Boukalka kaj Prachovice. Oni minis grizan kalkŝtonon kaj grajnan marmoron. Post konstruo de cement- kaj kalk-fabriko en Prachovice minado okazadas en granda minejo, kiu troviĝas inter Vápenný Podol kaj Prachovice. Malnovajn malgrandajn minejojn oni plenigis per kovraĵmaterio el la nova minejo.
Grotoj
Sub ŝutmontoj de kovraĵmaterio el la minejo estas du kavernoj - Páterova groto kaj Podolská groto. Ili enhavas galeriojn, kavernojn kun lagetoj kaj gutŝtonoj. Ili ne estas publike alireblaj, ĉar tie trovis sian trankvilan restadejon, aparte vintran, ses specioj de peropterikoj, prefere rinolofo malgranda (Rhinolophus hipposideros) kaj mioto brovoza (Myotis emarginatus).
Preĝejo
Origine estis en Vápenný Podol kapelo, kiun en la jaro1716 konstruigis Jan Josef Špork. El ĝi en la jaro 1788 estis rekonstruita malfrubaroka preĝejo de Sankta Venceslao. En la jaro 1874 estis rekonstruita ĝia turo kaj instalita horloĝo. En la jaro 1892 estis konstruita nova orgeno de fama orgenkonstruisto Petr el Prago. La preĝejo estas ununava kun ortangula presbiterejo kaj sakristio en la akso, antaŭĉambro sur okcidenta flanko kaj kun turo super la ĉeffrontono. La antaŭan fasadon ornamas trilatera pinjono. La presbiterejo kaj navo havas platan plafonon. Preĝeja ekipaĵo estas plejparte novtempa. Sur altaro estas statuoj de Sanktaj Episkopoj. Valora estas ovala bildo de Adorkliniĝo de Tri Reĝoj, pentrita en stilo de P. Brandl.
Lernejo
Baza instruado en Vápenný Podol komencis en la jaro 1796 sub administrado de la eklezio kaj de la jaro 1869 sub administrado de la ŝtato. Origina lernejo havis nur unu klasĉambron kaj loĝejon de instruisto. En la jaro 1876 estis konstruita nova lernejo kun du klasĉambroj. Bedaŭrinde nun estas en la municipa komunumo malpli ol 15 infanoj kaj la lernejo estas de la jaro 1975 nuligita. Memortabulo sur estinta lernejo rememoras restadon de ĉeĥa poeto S. K. Neumann dum la dua mondmilito.
Fervojo
Pro altigo de produktado de kalkŝtono kaj kalko oni devis solvi ankaŭ transporton de ĝi. Por tio estis en la jaro 1882 konstruita fervojo el Přelouč al Vápenný Podol kun flanka traceo al Prachovice. Komence ordinara pasaĝertrajno veturis nur unu tage kaj vartrajnoj laŭ bezonoj kelkfoje en tagnokto. De la jaro 1978 restis nur linio al Prachovice, linio al Vápenný Podol estis nuligita.
NGC 2664
NGC 2664 estas malfermita stelamaso en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1488
En la jaro 1488 post Kristo okazis, interalie:
Flago de Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko
La flago de Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko unue estis adoptita en 1920, kaj estis ruĝa flago kun flava duonluno kaj stelo en la maldekstra flanka supra angulo.
De la dua periodo (1921 al 1922), Azerbajĝana SSR uzis ruĝan flagon kun la flavaj cirilaj karakteroj ССРА ("SSRA").
Flagge Aserbaidschans ธงชาติอาเซอร์ไบจาน
Kurbiĝinta ova kurbo
En algebra geometrio, kurbiĝinta ova kurbo aŭ faba kurbo, estas ebena algebra kurbo de grado 4 kaj geometria genro nulo, donita per ekvacio
La ekvacio povas ankaŭ esti donita en trigonometria prezento en polusaj koordinatoj, kiel
kiu donas la kurbiĝintan ovan kurbon kiam estas a=0, kaj la faban kurbon kiam a=1.
Aragona Strio
La Aragona Strio aŭ  Franja de Aragón  (katalune por  Okcidenta Strio  kaj aragone por  Orienta Strio  respektive) temas pri kvar komarkoj en la oriento de la Aŭtonoma Komunumo Aragono, kiu estas lingve kataluna kontraste kun la hispanaj kaj aragonaj lokoj de Aragono. Ĝi estas kalkulita kiel parto de la Katalunaj Landoj ekde lingva kaj kultura vidpunktoj, sed ne ekde politika kaj administra konsideroj.
La sekvantaj komarkoj konsistigas la Aragonan Strion:
Veith
Veith estas la familia nomo de:
Zborov (distrikto Bardejov)
Zborov, hungare Zboró germane Sborau im Scharosch estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zborov situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Svidník-Bardejov. La lasta urbo troviĝas je 9 km.
Vilaĝo
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1355 en latina esprimo "Villam Zbro et in ipsa capellam et molemdinum" (=vilaĝo Zbro kun kapelo kaj muelejo). En 1492 la poloj detruis ankaŭ tiu ĉi vilaĝon. Baldaŭe la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zboró 2205 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj, poloj kaj ciganoj en minoritato). En 1915 pro la militado la urbeto parte detruiĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bártfa, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Arko (geometrio)
En geometrio, arko estas fermita segmento de diferencialebla linio en la du-dimensia ebeno; ekzemple, cirkla arko estas segmento de la perimetro (cirkonferenco) de cirklo. Se la arka segmento estas segmento de sfera ĉefcirklo (aŭ de granda elipso sur elipsoido), ĝi estas konsiderata grand-arka segmento.
La longo de arko de cirklo kun radiuso r kaj substreĉanta angulo θ (mezurita en radianoj el centro de la cirklo, kio estas, la centra angulo) egalas al θr. Ĉi tio estas ĉar
kie C estas la cirkonferenco. Anstataŭigante la cirkonferencon
kaj solvanta por arka longo L rezultiĝas
Por angulo α mezurita en gradoj, la amplekso en radianoj estas donita kiel
kaj do la arka longo estas
Harwich
Harwich [ˈhærɪdʒ] estas urbeto ĉe la orienta marbordo de Anglio. Ĝi situas ĉe la enfluo de riveroj Stour kaj Orwell kaj posedas havenon kun regulaj ŝipaj ligoj al Esbjerg (Danio) kaj Hoek van Holland (Nederlando).
Radimovice u Tábora
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1219.
Skuhrov (distrikto Havlíčkův Brod)
Skuhrov (Skuchrow) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
Tajvoa lingvo
La tajvoa aŭ tajvua, estas formoza lingvo kiu estis parolata ĝis la fino de la 19a jarcento de la indiĝena popolo tajvoan (homoj de Tajvano). La tajvoa estis longe konsiderata kiel dialekto de la siraja, sed nun pli da pruvoj montris ke ĝi devus esti klasifikata kiel memstara lingvo.
Ekde la januara (2019) kreado de lingvokodo, SIL Internacia agnoskis la tajvoan kiel sendependa lingvo kaj asignis la kodon tvx.
San Bartolomé de Pinares
San Bartolomé de Pinares [sanbartoloME depiNAres] estas municipo en la oriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko Pinares (pinaroj) ĉe valo de rivero Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo San Bartolomé de Pinares estas komprenebla etimologie kiel Sankta Bartolomeo de Pinaroj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 74,49 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 521 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 25 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Herradón de Pinares, Las Navas del Marqués, Navalperal de Pinares, Santa Cruz de Pinares, Valdemaqueda, El Barraco, Cebreros kaj El Hoyo de Pinares. La municipa teritorio estas montara inter la Valo de rivero Alberĉe kaj la Sierra de Gredos. Proksime estas la Akorezervejo de Burguillo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estis tradicia festo konsistanta en ĉevalrajdado super fajro.
Trinité - d'Estienne d'Orves (pariza metrostacio)
Trinité - d'Estienne d'Orves [tʁinite detjɛn dɔʁv] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 12, en la 9-a arondismento de Parizo.
Stacio
Ĝi havas la nomon de Preĝejo Sainte-Trinité (Parizo), dediĉita al kristana Sankta Triunuo, konstruita fare de Ballu inter 1861 kaj 1867.
Ĝi omaĝas al Honoré d'Estienne d'Orves (Verrières-le-Buisson, 1901 ­- Mont Valérien, 1941), mararmea oficiro aliĝinta al Generalo de Gaulle, kies nomo estis donita al skvaro kaj placo situantaj antaŭ la preĝejo. Li estis sendita en Francion ekde decembro 1940. Perfidita, li estis arestita dum misio en okupata Francio, en januaro 1941. li estis pafmortigita la en Mont Valérien fare de okupantaj Germanoj.
Gubkin
Gubkin (Губкин) estas urbo en Belgoroda provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 14430.
Santa Cruz de Bravo
Santa Cruz de Bravo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz de Bravo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 376.
Gubkin
La urbo estis fondita en jarodeko de 1930-a jaro, ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1955.
Santa Cruz de Bravo
Geografio
Santa Cruz de Bravo apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 379 loĝantojn. El tiuj estis 181 viroj kaj 198 virinoj. La komunumo havas surfacon de 112,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1640 metroj super la marnivelo.
Gubkin
La interurba telefona kodo estas 07241, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005), loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Oskolec (kiu enenfluas en riveron Oskol).
Santa Cruz de Bravo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2 indiĝenoj, kiuj ambaŭ aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
1487
En la jaro 1487 post Kristo okazis, interalie:
Santa Cruz de Bravo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Stacio Hemi
Stacio Hemi (japane: 逸見駅 [Hemi-eki], angle: Hemi Station) estas fervoja stacio en Jokosuka, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Gubkin
En jaro 1959 la urbo havis 21,3 mil loĝantojn, 2002 86,1 mil loĝantojn.
Gratte-Ciel (stacio en Liono)
Gratte-Ciel (Nuboskrapulo) estas stacio sur linio A de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Villeurbanne. Ĝi estis malfermita la.
Heliumo
Heliumo (He) estas kemia elemento de la perioda tabelo kun la simbolo He kaj atomnumero 2. Ĝi estas senkolora, senodora, sengusta, inerta. La bolpunkto kaj frostopunkto estas tre malaltaj inter la elementoj, kaj ĝi ekzistas kiel gaso krom en ekstremaj kondiĉoj.
Heliumo estas la dua plej abunda elemento en la universo (la 23 centonoj de la videbla universo).
Estas multo da heliumo en la suno. Fakte, la fuzio de hidrogeno al heliumo kaŭzas la sunan energion. La angla astronomo Sir Joseph Lockyer vidis heliumon en la suno dum eklipso en 1868, kaj nomis la elementon "heliumo" (de la helena helios, "suno").
Heliumo estas tre malpeza gaso; nur hidrogeno estas pli malpeza. Heliumo estas inerta aŭ nobla gaso, ĉar ĝi ne kuniĝas kun aliaj elementoj.
Ĝi likviĝas ĉe la temperaturo de -268,9 oC, nur kvar gradoj super absoluta nulo. Sub la norma atmosfera premo, malsupre de la bolpunkto je 4,222 K kaj supre de la lambda punkto je 2,1768 K, heliumo 4 estas normala senkolora likvo, nomata heliumo I. Malsupre de la lambda punkto, la likva heliumo elmontras tute ne kutiman viskozecon pro sia superflueco, ĝi estas nomata heliumo II.
La heliumo estas la gaso uzata en kutimaj balonoj, kiuj ŝvebas ĉar heliumo estas pli malpeza ol aero. La Nomo Heliuma devenas la titanon Helenan de Suno kaj havi la nomon Helios. Heliumon rimarkis unue Georges Rayet, C. T. Haig, Norman R. Pogson, kaj John Herschel dum suna eklipso de 1868. Ili rimarkis linion spektran flavan en la sunlumo. La malkovron konfirmis Jules Janssen kiu estis astronomon Francian.
Castel Mella
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Siro, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Pál Rozlozsnik
Pál Rozlozsnik [rozloĵnik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rozlozsnik Pál estis hungara geologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1927).
Pál Rozlozsnik naskiĝis la  1880 en Bindtbánya (nuntempa vilaĝparto de Hnilčík en Slovakio). Li mortis la 1940 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Rozlozsnik frekventis akademion en Selmecbánya, kie li ricevis diplomon. Ekde 1903 ĝismorte li laboris en geologia instituto en Budapeŝto. Li estis nomita ĉefgeologo kaj direktoro en 1927. Li okupiĝis konstante pri minejoj, li esploris minadajn eblecojn de la montoj. Liaj plej gravaj esplorejoj estis en Ajka, Dorog, Tokod, Tatabánya, Pilisvörösvár, Dobsina, Recsk, Aranyida, Montaro Bihar. En proksimeco de Fót li esploris nafton.
Izolinio
Izolinio estas aro de punktoj sur mapo, kie certa eco havas la saman valoron. Ekzemplo estas nivellinioj, kiuj markas punktojn kun egala altitudo.
Depende de la mezurata eco, izolinioj povas havi precizigajn nomojn, kiuj kutime havas helenan devenon:
Izolinio de kontinua eco estas ĉiam fermita, escepte se ĝi transiras la mapan randon.
Izolinioj estas diskreta prezento-metodo; la valoron por punktoj inter du linioj eblas nur proksimume determini per polado. Kontinua, sed malpli precize legebla metodo estas la prezentado de la valoroj per malsamaj koloroj, inter kiuj eblas kontinue transiri.
Jaboticatubas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Sete Lagoas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
2493 Elmer
2493 Elmer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de Richard Eugene McCrosky, Cheng-Yuan Shao, G. Schwartz, J. H. Bulger kaj aliaj teamanoj de la Observatorio Oak Ridge (tiam konata sub la nomo de George R. Agassiz Station) en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan Charles Wesley Elmer (1872 — 1954), unu el la fondintoj de la kompanio PerkinElmer Corporation.
Sfera trigonometrio
Sfera trigonometrio estas branĉo de sfera geometrio. Ĝi ĉefe okupiĝas pri la kalkulo de flanklongoj kaj anguloj en sferaj trianguloj.
Sfera ortangula triangulo
la formulo, kiu anstataŭas la teoremon de Pitagoro :
NGC 2665
NGC 2665 (aliaj indikoj — ESO 563-19, MCG -3-23-4, UGCA 144, IRAS08437-1907, PGC 24634) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Sfera trigonometrio
Ajna ortangula triangulo
La unua sfera leĝo de kosinusoj:
NGC 2665
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sfera trigonometrio
Ajna ortangula triangulo
La dua sfera leĝo de kosinusoj:
Protaktinio
Protaktinio estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon Pa kaj la atomnumeron 91. Ĝi estas rara tero kaj elemento en la aktinoida serio. Protaktinio estas arĝent-kolora radioaktiva elemento, konita por ĝia superkonduktivo.
3882 Johncox
3882 Johncox estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Komunista Partio de Sovetunio
La Komunista Partio de Sovetunio (KPSU) (Коммунистическая партия Советского Союза, mallonge: КПСС) estas Komunisma Partio de Sovetunio. Ekde 1922 ĝis 1990 ĝi estis la sola gvidanta partio de Sovetunio.
3882 Johncox
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon John Paul Cox (1926–1984), kiu sindonis al la studo de la variantaj steloj.
Komunista Partio de Sovetunio
Historio
La partio estis fondita en 1912 kiel Rusia Socialdemokratia Laboristpartio (Bolŝevikoj) en Prago. Dum la kongreso de Rusia Socialdemokratia Laboristpartio (RSDRP) en 1903, Vladimir Lenin kaj liaj sekvantoj eliris el la partio kaj fondis sian frakcion, kiun ili nomis la plimultaj (bolŝevikoj), kiun oponis la malplimultaj (menŝevikoj). Dum plimultaj partianoj opiniis ke socialisma revolucio okazos en evoluinta kapitalisma lando kiel sekvo de la kapitalisma krizo, Lenin kaj liaj sekvantoj asertis, ke la revolucio povos okazi eĉ en la Rusia imperio, malgraŭ ĝia malforta industrio kaj ĉefe kamparana loĝantaro.