cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Feluda
Feluda estas plej ofte akompanata de sia kuzo Tapeŝ (kromnomita Topŝe fare de Feluda), kiu funkcias kiel rakontisto de la historioj. El la sesa historio, nome Sonar Kella (La ora fortikaĵo), la duopo estas aligita de populara triler-verkisto Jataju (Lal Mohan Gangulji aŭ Lalmohon Ganguli).
Telesforo
La verkisto Sankta Ireneo de Liono diris ke Telesforo suferis martirecon. En la Romia Martirologio lia festo okazas la 2-an de januaro kaj la greka eklezio festas ĝin la 22-an de februaro.
Feluda
Feluda estis filmita foje, kaj tiu rolulo estis ludata de Soumitra Chatterjee, Sabyasachi Chakrabarty kaj Shashi Kapoor. Satyajit Ray reĝisoris du fimojun de Feluda — nome Sonar Kella (1974) kaj Joy Baba Felunath (1978). Sandip Ray faris serion de televidaj filmoj kaj radioserioj pri la aventuroj de Feluda.
Telesforo
La tradicio de noktomezaj mesoj en Kristnasko, la festado de Pasko en dimanĉoj, la konservado de sep-semajna Karesmo antaŭ Pasko kaj la kantado de la Gloria estas kutime atribuitaj al lia papado, sed kelkaj historiistoj dubas ke tiaj atribuoj estas precizaj.
Kortezama novelo
La Kortezama novelo estas historia subĝenro de literaturo kiu disvolviĝis inter la Antaŭrenesanco de la 15a jarcento kaj la Renesanco de la unua duono de la 16a jarcento. Oni inkludas ĝin ene de la ĝenro epika aŭ rakonta kaj komponiĝas en prozo kun intermetitaj versoj, foje laŭ formo epistola; koncentriĝas ĉirkaŭ temaro ama, plej ofte ene de la regularo de la nomita korteza amo.
Deveno
La ĝenro eliras meze de la 15a jarcento; kelkaj el ties eksteraj elementoj devenas el la kavaliraj libroj, kiaj la karakterigo de la roluloj kaj kelkaj precizaj epizodoj kiaj tiuj de Beltenebros de la Amadís de Gaula. Alia formiga elemento estas la retoriko de la kantara liriko kun ties vidpunkto pri la korteza amo. Sub la virtuozismo de la stiligita korteza amo kaŝiĝas foje fortaj seksaj elanoj, kiuj kaze de malhelpo provokas konfliktojn kiaj tiuj kiuj kondukas la heroojn vivi kiel bestoj en dezertaj kaj apartaj areoj. Ĉirkaŭ la fino de la 15a jarcento (kaj de la Mezepoko) okazas la krizo de la militistaj idealoj kaj necesas ties anstataŭo per akiaj de kortega naturo. La kavalira militisto duarangiĝas antaŭ la kortegano.
Kontraŭ Marcelino Menéndez Pelayo, kiu difinis la ĝenron pro ties priama temaro, ĝia struktura heterogeneco estis indikita de Carmelo Samonà kiel pruvo, ke ĝi ne konstituas ĝenron separitan el iu ajn priama fikcitipo. Sed la ĝenro ne prezentiĝas heterogena nek manka je uniformeco, sed ĝi posedas karakterajn trajtojn kaj komunajn elementojn: temas pri mallongaj rakontoj male al la fikcioj kavaliraj, multe pli etendaj kaj iel kontraŭaj laŭ arketipoj, kiuj montras situaciojn de kurioza sadomasoĥismo: nome la nefleksebla, forta kaj krudela militisto estas temn febla kaj mola suferema amanto tute submetita al la amo de damo. Oni analizas emociajn aspektojn de la amrilato; oni ne fiksas en ekstera agado; oni uzas la literaturan kodon de la korteza amo: diigo de la amata dum la amanto ĉiam estas malsupera; la novelo disvolviĝas en alta socia tavolo, nome de genobeloj kaj gereĝoj; fino estas ĉiam tragikaj kaj malfeliĉa; oni prioritatigas la senton super la racio; la senta heroeco de la amanto finas en memmortigo aŭ ekzilo; la romanoj posedas enhavon feminisman tute renesancan; la agado situiĝas en foraj lokoj (por la hispana kortezama novelo Skotlando, Hungario) kaj en tenebraj etosoj kiaj karceroj kaj kasteloj; estas malgranda rakonta fadeno, sed mankas priskribo: aperas nek la ĉiutaga realo nek la mora priskribo kaj la mondo estas nobeleca kaj idealigita; sekve, hegemonias absoluta subjektivismo; la kronotopo ne suferas modifojn kaj estas senŝanĝa kaj ties roluloj aperas ĉiam same: la rakonta sentempeco plej evidenta hegemonias.
Evoluo
La evoluo de la ĝenro el Padrón al Juan de Flores estas la jena. En la Siervo la kavalira mondo ludas ankoraŭ gravan rolon, estas seksa realigo, propra de kavaliraj libroj. La kavaliro estas centro de la ampasio de du damoj, kvankam tiu komenca koncepto modifiĝas poste. La kavalira idearo iĝas iom post iom transformitaj de Diego de San Pedro, kiu konsideras ĝin anakronismo, kaj havigas pli modernan nuancon kion finas Juan de Flores kiu transformas la violentajn turnirojn al parola defio, kaj tiele li idealigas la kortezan idearon.
Wanganui
Whanganui (prononce angle hw|ɒ|ŋ|ɡ|ən|uː|i}; {kaj maorie waŋanʉ.i), literume ankaŭ kiel Wanganui, estas urba areo kaj distrikto en al okcidenta marbordo de la Norda Insulo de Novzelando. Ĝi estas parto de la regiono Manawatu-Wanganui.
Kvankam nome Wanganui el 1854, la New Zealand Geographic Board (novzelanda geografia servo) rekomendis, ke la nomo ŝanĝu al "Whanganui", kaj la registaro decidis en decembro 2009 ke, dum ambaŭ literumadoj estas akcepteblaj, la ŝtataj agentejoj uzu la literumadon Whanganui.
Kalia nitrito
Kalia nitrito estas neorganika salo, blanka aŭ iomete flava substanco, tre higroskopa substanco, kaj tre solvebla en akvo kreante jonojn de kalio kaj nitrito (NO2-). Ĝi estas forta oksidiganto kaj povas akceli bruladon de aliaj materialoj.
Samkiel ĉiuj nitritoj, kalia nitrito estas toksa substanco kiam englutita, kaj laboratoriaj testoj sugestas ke ĝi povas esti genetike mutacia aŭ teratogenia. Biologie, kalia nitrito estas vazodilatanto kaj uzata en traktado kontraŭ venenigo per cianido.
Reakcioj
Nitritoj kaj kalia nitrito uzatas por estigo de nitrogenaj oksidoj, laŭ elmontras la jenajn ekvaciojn:
Richardson (Teksaso)
Richardson estas grandurbo de subŝtato Teksaso en Usono, en kantonoj Dallas kaj Collin. Ĝi apartenas al la urbara statistika areo Dallas-Fort-Worth, krome ĝi estas universitata urbo.
Geografio
Richardson situas en la suda landparto de Usono, en la nordorienta parto de Teksaso, en la norda parto de kantono Dallas. Plano (Teksaso) troviĝas 10 km.
Historio
Homoj el Kentukio kaj Tenesio venis al la Richardson-areo en la 1840-aj jaroj. En la sekva jardeko fervojo estis konstruita, la haltejo prenis la nomon de fervojentreprenisto E.H. Richardson. En 1908 interurba elektra fervojo ekfunkciis. La loĝantoj elektis urbestron unuafoje en 1925. Post la 2-a mondmilito Richardson travivis gravajn loĝantarkreskojn, diversaj firmaoj ekfunkciis tie filiojn. Richardson estis "seka grandurbo" kun neniu alkoholovendo ĝis 2006.
Klimato
Richardson havas subtropikan klimaton. Foje somere la temperaturo atingas eĉ 40 °C-ojn, vintre malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas preskaŭ 1000 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.
Trafiko
En Richardson aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La urbego havas fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn precipe al Dallas.
Montels (Hérault)
Montels (jen france, Montelhs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Ariogala
estas urbo en la centro de Litovio. Ĝi apartenas al la subdistrikta komunumo Raseiniai, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Kaŭno. En en la urbo vivis.
Diversaĵoj
La kampareca urbeto iĝis la modelo, laŭ kiu la fikcia urbo Anasurbo, la hejmloko de Donaldo Anaso, Onklo Skruĝo MakAnaso, la anasidoj Hui, Dui kaj Lui Anaso, kaj multaj aliaj homecaj bestoj, en la litova ricevis la nomon Ančiogala (Ančio estas genitivo de la vorto antis (anaso) kaj la vorto klare similas al Ariogala - krome la vortero gala povas kompreniĝi kiel "finaĵo" aŭ postaĵo").
Pio la 1-a
Sankta Pio la 1-a estis la 10-a papo de 140 ĝis 154. Li naskiĝis en Aquileia, nordo de Italio, kiel filo de Rufino. Li estis elektita post tri tagoj de fasto kaj preĝoj de romaj kristanoj.
Oceania noktardeo
La Oceania noktardeo, Nycticorax caledonicus, ankaŭ komune aludita kiel Ruĝecbruna noktardeo aŭ Cinamobruna noktardeo, kaj en Melanezio kiel Melabaob, estas mezgranda ardeo de la tipa genro de Noktardeoj kiu enhavas ankaŭ nur alian specion pli tutmonda kaj pli tipe noktula. Ĝi troviĝas ĉe multe de Aŭstralio escepte la aridan internon, Indonezio, Filipinoj, Papuo-Novgvineo kaj Melanezio. Ankaŭ malgranda kolonio setlis ĉe Wanganui, Novzelando
Aspekto
La Oceania noktardeo estas ĉirkaŭ 60 cm alta kun ĝibeca aspekto. Maskloj estas pli precize 55 ĝis 65 cm longaj, dum inoj estas 55 al 60 cm. La enverguro estas ĉe makloj de 95 ĝis 110 dum ĉe inoj de 95 ĝis 105 cm. La pezo estas de ĉirkaŭ 800 g. Ne estas seksa dimorfismo. Ĝi estas iom simila al sia tutmonda parenco nome la Noktardeo, nome havas ankaŭ nigrecan fortikan bekon, kaj tre nigran kronon kontrastan kun la helaj vizago kaj subaj partoj, el kiu same pendas blankaj ornamoplumoj.
Tamen, malkiel la Noktardeo, tiu ĉi oceania specio ne havas nigran dorson sed ja helbrunan al cinamokoloran. Same la vizaĝo, kvankam hela, ne estas tiom blanka kiom ĉe la Noktardeo, sed iom helbrunecnuanca, kvankam same trapasata de helgriza traokula strio. La irisoj estas tre flavaj kaj ne ruĝaj, kiel ĉe la Noktardeo. Ankaŭ la kruroj estas flavaj, kaj kun longaj fingroj taŭgaj por piediri sur humideja vegetaĵaro. Alia rimarkinda eco estas la cinamokolora areo el orelareoj suben tra la kolflankoj, kie anstataŭas la helgrizan koloron de la Noktardeo. La resto de la subaj partoj estas pli blankeca sed kun nuanco sablokolora al cinameca.
Kutimaro
Ĝi ne estas strikte noktulo. Ĝi ofte manĝas dumtage (spite la nomon, kaj malkiel la alia membro de la genro), ĉefe dum humida vetero. Tiu birdo dependas el dieto de malgrandaj fiŝoj, reptilioj, insektoj kaj foje ankaŭ ovoj. Ĝi povas esti vidata ĉe nesalakvaj riveroj, lagoj, kareksejoj, estuaroj, havenoj kaj eĉ ĉe loĝejaj fiŝejoj por orfiŝoj.
La specio reproduktiĝas en la periodo el septembro al aprilo, kaj konstruas nestan platformon el bastonetoj. Ili nestumas komunume, ĉe akvo. La ino demetas 2 al 5 helverdecajn ovojn, kaj kovado daŭras 22 tagojn sekve de idozorgado dum 42-49 tagoj ĝis elnestiĝo.
Disvastigata tra sia granda teritorio, la Oceania noktardeo estis pritaksata kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Komunumaro Bad Oldesloe-Land
Bad Oldesloe-Land estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Administra centro de la komunumaro estas la urbo Bad Oldesloe, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumaro. Fine de la komunumaro Bad Oldesloe havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Westerau
Westerau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordstormarn, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Reinfeld, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
William Robert Ogilvie-Grant
William Robert Ogilvie-Grant (25a de marto 1863 – 26a de julio 1924) estis skota ornitologo.
Kariero
Ogilvie-Grant estis edukita ĉe Cargilfield kaj Fettes, Edinburgo, kie li studis zoologion kaj anatomion. En 1882 li iĝis helpanto ĉe la Muzeo pri natura historio de Londono. Li studis iktiologion kun Albert C. L. G. Günther, kaj en 1885 li provizore ekzorgis pri la Ornitologia Sekcio dum la vizito de Richard Bowdler Sharpe al Hindio. Li restis en tiu fako, eventuale iĝante Zorgisto de Birdoj el 1909 al 1918.
Li ankaŭ sukcedis post Bowdler Sharpe kiel eldonisto de la bulteno de la British Ornithologists' Club, posteno kiun li plenumis dum 1904-1914.
Ogilvie-Grant faris multajn kolejtajn veturojn, ĉefe al Sokotro, Madejro kaj Kanarioj.
Bálint Hóman
Bálint HÓMAN, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hóman Bálint estis hungara historiisto, politikisto, ministro, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1929).
Bálint Hóman naskiĝis la  1885 en Budapeŝto. Li mortis la 1951 en Vác.
Biografio
Bálint Hóman akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1908, poste li eklaboris en universitata biblioteko, kie li iĝis direktoro en 1915. En la sekva jaro li ekinstruis en la universitato. En 1922 li iĝis direktoro de Tutlanda Biblioteko Széchényi, en la sekva jaro jam li estris Hungaran Nacian Muzeon. Li estis ministro inter 1932-1938 kaj 1939-1942. Li strebis por la edukado, li disdonis stipendiojn al la malriĉaj kaj talentaj lernantoj, krome li strebis por la hungara-germana amikeco. Li okupiĝis precipe pri la mezepoka hungara historio. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita kaj li mortis en prizono. Li ricevis premiojn en 1930 kaj 1935.
Lia figuro estas ankaŭ nun duba. Unuparte li agis multe pri la hungara eduko, aliparte li partoprenis en kreoj de kontraŭjudaj leĝoj. Dum la socialismo li estis pekulo.
Túpac Amaru
Túpac Amaru (mortis la 24-an de septembro 1572) estis la lasta reganto de la Inkaa imperio.
Li estis filo de Huayna Cápac, fariĝis pastro kaj funkciis kiel gardisto de la kadavro de sia patro. Li surtroniĝis kaj ekregis post la morto de sia duonfrato Titu Cusi en 1570.
Túpac Amaru kuraĝe gvidis onidire ĉirkaŭ 500 batalojn kontraŭ la hispanaj koloniistoj kaj misiistoj el sia monta fortikaĵo Vilcabamba. La 24-an de julio 1572 detruis la burgon de Túpac Amaru hispana expedicio gvidata de la kapitano Martín García Óñez de Loyola kaj generalo Martin Hurtado. Túpac Amaru kun siaj kunuloj estis tiam jam fuĝigita de la hispanoj en la praarbaron en Amazonio, kie li estis akceptita de la indiana popolo de la Manarioj.
Pro perfido falis tamen Túpac Amaru poste en la manojn de la konkerantoj. Dum lia arestado oni diris al li, ke oni ne ekzekutos lin. La kapitano Martín García Óñez de Loyola portis lin en oraj katenoj al Kuzko, kie la vicreĝo Francisco De Toledo tamen ordonis ekzekuton pro kontraŭstaro kontraŭ la ŝtato kaj pro pliaj krimoj. La supriza obĵeto de la klerikularo kontraŭ tiu ĉi juĝo restis sensukcesa. Túpac Amaru, la lasta Inkao, estis senkapigita la 24-an de septembro 1572 ĉe la Plaza de Armas en Kuzko, antaŭ pluraj miloj da amasiĝintaj inka-indianoj.
José Gabriel Condorcanqui asertis, ke li devenas de lia genro, kaj nomis sin Túpac Amaru la 2-a. Inter 1780 kaj 1781 li estris indianan ribelon en Latina Ameriko kaj en 1781 estis senkapigita.
La subgrunda movado "Tupamaros" en Urugvajo, same kiel la "Movimiento Revolucionario Túpac Amaru" (Movado revolucia Túpac Ameru) en Peruo, starigas sin en la tradicion de tiu ĉi batalanto por libereco.
Praillon
Praillon estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Boris Tatar
Boris Tatar (n. en Podgorico) estas montenegra futbalisto.
Li en 2017 futbalis en la unua vira teamo de la klubo FC Machida Zelvia (FC町田ゼルビア) en la okcidenta parto de la metropolo Tokio.
Westerborstel
Westerborstel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jojo
Antaŭe
Dum la historio de homaro la jojo trairis multajn periodojn de populareco. Ŝajnas, ke tio estas – post pupo – la dua plej populara ludilo en la mondo.
Terakotajn jojojn el antikva Grekio ni povas vidi en muzeo en Atenoj. Tiuj ĉi ludiloj estas ankaŭ bildigitaj sur muroj en egiptaj temploj. Estas konate, ke ankaŭ Napoléon Bonaparte ŝatis joji.
Nun
Moderna epoko de jojado komenciĝas post la jaro 1920. Tiam juna filipinano – lia nomo estis Pedro Flores – transloĝiĝis en Usonon, kie li en hotelo Santa Monica fariĝis mesaĝisto kaj portanto de valizoj. Skulptado kaj ludado kun ligna jojo estis en Filipinoj tradicia amuzo. Kiam Pedro en la hotelo dum tagmezaj paŭzoj mallongigis enuojn per ludado kun jojo, li vidis, ke oni amasiĝas ĉirkaŭ li kreante grandajn homamasojn: kvazaŭ devena signifo de la vortoj yo-yo – „venu, venu“ havus ankaŭ magian signifon. Tio instigis lin al tio, ke li fondis fabrikon por produktado de ludiloj, kiun li nomis Flores Yo-Yo Company.
Ankaŭ entreprenisto Donald F. Duncan dum sia komercvojaĝo tra Kalifornio interkonatiĝis kun la jojo. Tuj venontjare en la jaro 1929 li aĉetis de Flores la kompanion. Tiel li akiris ne nur rajtojn por la ludilo, sed eĉ por ĝia magia nomo.
En la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento Duncan prezentis unuajn plastajn jojojn reguliginte ties formon tiel, ke ili pli bone taŭgu al diversaj trukoj, kiujn oni faris per jojo. Ĝis tiu tempo la plej granda populareco kaj disvastiĝo de jojo venis en la jaro 1962, kiam surbaze de televidreklamo ĝi fariĝis furoraĵo.
Financaj problemoj fine de la 1960-aj jaroj elvicigis Duncan el la komerca agado. Flambeau Produkts, kiuj produktis la plastajn modelojn de Duncan, aĉetis lian kompanion kaj ili proprumas ĝin ĝis hodiaŭ.
Entute la plej grandan sukceson jojo notis en la jaro 1995.
Montblanc (Hérault)
Montblanc (jen france, kun signifa "blanka monto") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Talisay (Cebu)
Talisay [talisaj] - Lungsod ng Talisay - estas kvaraklasa urbego en Filipinoj, en provinco Cebuo. Talisay apartenas al Cebua urbaro. La loknomo estas prenita de la arbo (en:Terminalia catappa), kiu estas abunda ĉe la urbo.
Geografio
Talisay kuŝas sur la orienta marbordo de la insulo. Cebuurbo troviĝas nur 10, Mandaue 13, Lapu-Lapu 15, Manilo 572, Kezonurbo 576 kilometrojn (aere).
Historio
Talisay estis fondita en 1648 kiel biendomo posedata de la aŭgustenanoj. En 1849 ĝi estis transformita al municipo. Dum la usona kolonia periodo Talisay estis bazo de koloniaj militaj fortoj. La urbo estis okupita de la japanoj inter 1942 kaj 1945, tiam la komunumo estis unu el la centroj de la filipina rezista movado. Talisay akiris urban statuson en 2000.
Ekonomio
Talisay estas grava centro por la produktado de eksplodaĵoj kaj menciindas la viglaj, pluraj, publikaj merkatoj, butikoj kaj aĉetejoj.
Religio
Talisay havas romkatolikan plimultan loĝantaron kaj malplimultajn protestantajn kaj ne-kristanajn minoritatojn.
Trafiko
Talisay estas ligita al Cebuurbo kun la marborda ŝoseo. En la urbego la motoroj kaj tricikloj faras grandan trafikon.
Klimato
La klimato de Talisay estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas ĉirkaŭ 1600 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter februaro-aprilo falas pli malofta. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Shunsuke Ota
Shunsuke Ota (大田 隼輔, n. ) estas japana futbalisto.
Kenta Watanabe
Kenta Watanabe (渡辺 健太, n. ) estas japana futbalisto.
Shunsuke Ota
Li futbalis ĉe FC Machida Zelvia.
Kenta Watanabe
Li futbalas ĉe FC Machida Zelvia.
Radiada energio
Radiada energio estas energio de la lumo. Ĉar la lumo en la fiziko estas elektromagneta ondo, la radiada energio ĝenerale estas ankaŭ energio de  elektromagneta ondo. La kvantuma teorio priskribas, ke elektromagnetaj ondoj kun grandaj frekvencoj (f) kondutas ambaŭ kiel ondoj kaj korpuskloj (malgraŭ ke fizikistoj konsideras ke fotonoj estas senmasaj partikloj) :
Energio de ondo (mezurita en Ĵulo):
Laŭ la relativeca teorio de Ejnŝtejno: La formulo diras ke energio (E) kaj materio (m) estas ekvivalentaj: energio estas transformebla al materio kaj reciproke.
Do ondo de frekvenco (f_0) povas krei korpusklon de maso (m) tiel ke:
Se la frekvenco (f) estas pli granda, la kreita partiklo enhavas kineta energio:
Formuloj
La elektra kaj magneta kampoj de elektromagnetaj ondoj estas ligitaj kaj maldisigataj. Laŭ la ekvacioj de Maxwell la volumena denseco de elektromagneta energio en vakuo estas: kie ε0 estas elektra konstanto en vakuo, μ0 estas permeableco en vakuo,  \vec{E} estas la vektora elektra kampo kaj \vec{B} la vektora magnet-fluksa denseco.
La energio de elektromagneta ondo ne estas senmova, sed translokiĝas kun lumrapideco; de ekvacioj de Maxwell oni deduktas ke la denso de energio estas donata per la vektoro de Poynting (vektora produto de E kaj B). kaj la elektromagneta povumo tra surfaco S\, estas kalkulebla per la fluo de la vektoro de Poynting tra tiu surfaco:
En la fotometrio oni uzas por la radiada energio la formulan signon Q_e, kie e estas energetika objektiva mezurgrando. Male al tio, la indekso v estas subjektiva '('v por vida'').
Yuki Nakayama
Yuki Nakayama (中山 雄希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC.
Remedios Varo
María de los Remedios Alicia Rodriga VARO y Uranga1​ (Anglès, Provinco Ĝirono, Katalunio, Hispanio, 16a de decembro 1908 – Meksikurbo, 8a de oktobro 1963), konata kiel Remedios Varo, estis superrealisma pentristino, verkistino kaj grafikartistino.
Ryujoseph Hashimura
Ryujoseph Hashimura (橋村 龍ジョセフ, n. ) estas japana futbalisto.
Remedios Varo
Ŝi estis unu de la unuaj virinoj kiuj studis en la Reĝa Akademio de Belaj Artoj de Sankta Fernando de Madrido. En 1932 ŝi setliĝis en Barcelono, kie ŝi laboris kiel desegnisto por reklamado, kaj aliĝis al kataluna superrealisma grupo "Logicofobista". En 1937 ŝi veturis al Parizo kun la superrealisma franca poeto Benjamin Péret kaj en 1941; pro la alveno de la nazioj al Francio, ŝi ekziliĝis al Meksiko. Neniam revenis al Hispanio. Male al tio amplekse supozita, Remedios Varo neniam akiris la meksikan ŝtatanecon, kaj konservis sian hispanan ŝtatanecon, diference de sia amikino Leonora Carrington, kiu ja akiris la meksikan ŝtatanecon.
Ryujoseph Hashimura
Li futbalas ĉe FC Machida Zelvia.
Remedios Varo
Biografio
Ŝi estis filino de inĝeniero, liberpensulo kaj lernanto de Esperanto. Ŝi loĝis en Maroko kaj Madrido. Estante studentino ŝi kontaktis kun artistoj de la Studenta Rezidejo kiel Federico García Lorca kaj Salvador Dalí. Poste ŝi loĝis en Parizo kaj en Barcelono kie ŝi spertis la kulturan etoson de la Dua Hispana Respubliko. En 1937, dum la Hispana Enlanda Milito ŝi eliris por la lasta fojo el Hispanio, ekzilis en Parizo kaj partoprenis en internaciaj ekspozicioj. Post la alveno de nazioj en Francion, ŝi trapasis malfacilojn ĝis sukcesis ekzili en Meksikon.
Dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, ŝi kombinis la artan agadon kun portempa scienca agado en Venezuelo pri moskitoj. Dekomence ŝi estis kun Benjamin Péret, poste separiĝis kaj poste reedziĝis al aŭstridevena politikisto Walter Gruen. Dum sia vivo en Meksiko, ŝi konis artistojn kiel Frida Kahlo kaj Diego Rivera, kaj amikiĝis kun aliaj intelektuloj, partikulare kun la same superrealisma pentristino brita Leonora Carrington. Ilia amikeco estos fundamenta por ambaŭ kaj por pentrarto kaj por verkado. ​
Mein Kampf
Mein Kampf (Esperantigite: Mia Batalo aŭ Mia Lukto) estas libro de Adolf Hitler kaj eldoniĝis en du volumoj. Ĝi estas miksaĵo de aŭtobiografio de Hitler kaj lia filozofio de naziismo. La unua volumo, Eine Abrechnung, ("Konto") estis eldonita en 1925, kaj la dua volumo, Die Nationalsozialistische Bewegung ("La Naci‑Socialisma Movado"), en 1926. Hitler skribis la libron en bavaruja malliberejo.
Enhavo
En la libro, Hitler deklaris, ke judismo kaj komunismo estis la du ĉefaj malbonoj de la mondo kaj skribis pri ilia necesa detruo. Li ankaŭ kredis la judismon kaj komunismon interligitaj, inspirite de la libro de la usona aŭtomobilfabrikisto Henry Ford The International Jew ("la internacia judo").
Hitler skribis pri la tiama estonteco de Germanio:
Hitler skribis en Zweites Buch (laŭlitere "dua libro"), pri la daŭra alianco kun la Unuiĝinta Reĝlando en milito kontraŭ Usono, kiun li malofte mencias en Mein Kampf.
Esperanto
En la libro, Hitler kondamnis Esperanton pro esti produkto de la judoj:
Historio post eldono
En la komenco, Mein Kampf vendiĝis malabunde, sed vendiĝis pli bone post kiam Hitler ekhavis potencon. La libro estis preskaŭ deviga por ĉiuj germanoj. La tuta vendokvanto superis dek milionojn da ekzempleroj en 1945. Ĝi estas malpermesita en multaj landoj, sed estas libere disponebla en Usono, la Unuiĝinta Reĝlando, kaj Brazilo, kie ĝi estis tradukita de esperantisto Julio de Matos Ibiapina.
Saint-Gilles-Croix-de-Vie (stacidomo)
Saint-Gilles-Croix-de-Vie estas franca stacidomo sur linio Commequiers - Saint-Gilles-Croix-de-Vie, situanta en Saint-Gilles-Croix-de-Vie, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Lignopreĝejoj en Maramureŝo
La lignopreĝejoj en Maramureŝo estas proksimume 60 preĝejoj en la regiono Maramureŝo, el kiuj proksimume 45 troviĝas Rumanujo kaj proksimume 15 en Ukrainujo. Ok el ili apartenas al la monda heredaĵo de Unesko.
La ok mondheredaĵaj lignopreĝejoj
Unesko deklaris ok el ilin, ĉiu en la distrikto Maramureŝo, al monda heredaĵo. Ili staras en Bârsana (konstruita en 1720), Budești (1643), Desești (1770), Ieud (meze de la 18-a jarcento), Plopiș (1796/98), Poienile Izei (1604), Rogoz (1663) kaj en Șurdești (1766). Unesko difinis tiujn ĉi ok lignopreĝejojn en 1999 kiel elstaraj ekzemploj por eklezia arĥitekturo tipa por norda Rumanujo.
La preĝejoj devenas el malsamaj epokoj kaj do ankaŭ havas stilelementojn. Tamen ili kune reprezentas ĉi-regionan tradicion de preĝejkonstruo. Pro malpermeso konstrui en Transilvanujo ortodoksajn preĝejojn el ligno oni starigis la praece aspektajn preĝejojn el ligno, uzante tion de fagoj, kverkoj, abioj kaj ulmoj.
La karakterizaj, maldikaj sonorilturoj troviĝas ĉe la okcidenta flanko de la domoj. Ĉiuj ok preĝejoj havas tegmentojn kovritaj per ŝindoj.
La interna ekipaĵo konvenas al la ortodoksa eklezio. Freskoj pentritaj sur ligno montras motivojn el la Malnova Testamento kaj ankaŭ bildigas la vivon de diversaj sanktuloj.
La preĝejo en Cuhea ne disponas pri sonoriloj, sed ĝi vokas la kredantaron al la diservoj per frapado de „horligno“.
Komunumaro Bad Wilsnack/Weisen
Bad Wilsnack/Weisen estas komunumaro en Germanio, do administra grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj civitanaj servoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Membras la unuopaj komunumoj (inter krampoj la unuopaj nombroj de loĝantoj same fine de ):
Tușnad
Tușnad (hungare: Tusnád ) estas vilaĝo en Rumanio laŭ la Olt sudoriente de Miercurea Ciuc. Administre apartenas al ĝi Tușnadu Nou (kiu havis en 1992 1020 loĝantojn), Vrabia.
Jumpei Arai (1994)
Jumpei Arai (新井 純平, n. ) estas japana futbalisto.
Tușnad
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 mil 285 loĝantojn, kaj en 1992 1 mil 926 (94 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1421. Ĝi estis ĉikseĝa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Csík). Băile Tușnad memstariĝis de ĝi en 1935.
Akinori Ichikawa
Akinori Ichikawa (市川 暉記, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Jokohama FC.
8461 Sammiepung
8461 Sammiepung estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sammie J. Pung, mekanisma teknikisto por la Infrared Telescope Facility de la NASA en Mauna Kea (Havajo). De 1982, li laboris por sekurigi, ke la teleskopo, la kupolo kaj ties mekanismaj sistemoj estu prizorgitaj kaj operaciivaj.
Leonora Carrington
Leonora Carrington OBI (6a de Aprilo 1917 – 25a de Majo 2011) estis brit-devena meksika artistino, superrealisma pentristo, kaj verkisto. Ŝi loĝis plej el sia plenkreska vivo en Meksikurbo kaj estis unu el la lastaj survivantaj partoprenantoj en la superrealisma movado de la 1930-aj jaroj. Carrington estis ankaŭ fonda membro de la movado por liberigo de virinoj en Meksiko dum la 1970-aj jaroj.
Delnița
Delnița (hungare: Csíkdelne [ĉikdelne]  ) estas vilaĝo en Rumanio norde de Miercurea Ciuc. Administre ĝi apartenas al la komunumo Păuleni-Ciuc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 699 loĝantojn, kaj en 1992 593 (98 % da hungaroj). En la censo de 2002 612 el la 623 loĝantoj deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo La aliaj 11 deklaris sin rumanlingvaj rumanoj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1876 apartenis al departemento Csík. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario.
Montoulieu (Hérault)
Montoulieu (jen france, Montoliu) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Reskripto de Hadriano
La Reskripto de Hadriano estas imperia reskripto al Gajo Minucio Fundano, prokonsulo de Anatolio kiu oficis ekde 122 ĝis 123.
La testo famas ĉe historiistoj kaj ĉe informiĝemuloj pri la historio de kristanismo kiel unu el la plej antikvaj Paganaj fontoj pri kristanismo.
Enhavo kaj graveco de la dokumento
La dokumento de Hadriano, kvankam adresita al Fundano, respondis reale al peto de “Quinto Licinio Silvano Graniano”, antaŭulo de la adresito: Graniano estis petinta lumojn pri la sinteno praktikenda antaŭ kristanoj kaj akuzoj kontraŭ ili adresitaj.
Hadriano respondis al la prokonsulo procedi kontraŭ ili nur ĉeeste de eventoj detale raportitaj, emerĝantaj el antaŭjuĝa proceso kaj ne surbaze de nespecifaj akuzoj, peticioj aŭ kalumnioi: tiel estis establita la principo de la devo de la pruvo surprenita de la akuzanto. Eventualaj akuzoj naskigantaj el kalumnioj devis, male, esti severe persekutataj kaj punataj, por ke ne estu permesite al la kalumniantoj danĝerigi.
Politiko de Hadriano rilate kristanimon
La reskripto, kiu estas unu el la unuaj paganaj historiaj fontoj pri kristanismo, estas ankaŭ gravega pro la kompreno de la politiko sekvita de Hadriano kaj de lia antaŭulo Trajano koncerne kristanojn: Hadriano, fakte, moviĝis sur analoga plano, eĉ eble pli garantiisma kompare kun tiu de lia antaŭulo en samtema reskripto al Plinio la Juna. Solecitita de specifa demando de Plinio, kiu estis tiutempe guberniestro en Bitinio kaj Ponto.
Interpretado pri la Hadriana reskripto
Justino subtenis la interpretadon pli favoran al la kristanoj, fakte akceptitan ĉe la plejgranda parto de la modernaj esploristoj.
Ekzegezaj duboj
La ĝusta signifo de la Hadriana reskripto, ankaŭ kompare kun tiu Trajana, restas laŭ iuj filologie analizantoj, diskutata. Se estas absoluta, fakte, la aserto pri la principo de la devo de la pruvo el kiu oni depengigu, definitive, la persekutecon kontraŭ kristanoj kiuj estus malobeintaj al la leĝo, ne klaras, male, ĝis kiu punkto devus antaŭeniri la plenumo de tiu devo: ĉu estis sufiĉe pruvi nur la specifan kazon de la kredofonfeso (tio kiun Plinio en sia letero al Trajano nomas nomen ipsum – la nomo mem = konfesi kristanismon) - aŭ ĉu estis necese akuzi pri samtempa ĉeesto de pluaj krimoj aldone alskribeblaj al la fakto de la kristana konfeso? Nome ĉu necesis io alia krimo tipe kristana krom praktiki kristanismon?
Tezo de Marta Sordi
Marta Sordi, historiisto pri antikva epoko greka-romia kaj pri la historio de kristanismo, inklinas al intepreto pli favora al la kristanoj, ekzegezo al kiu de ĉiam estis adherintaj la kristanaj Apologiistoj, de Justino al posteuloj. Laŭ Sordi, Hadriano, reinsistinte pri la plano de Trajano, ne nur estus konfirminta la malpermeson de la ŝtata laŭleĝa jura iniciato, sed estus aldoninta ankaŭ, siapropre, du novajn elementojn:
La esprimo de tiu iritiĝo, substrekita ankaŭ per la Interjekcio, estas entenata en la frazo “sed, pro Hekulo, se kelka surkampigas pretestojn por kalumnii, vi, post taksado pri la graveco, devas senprokraste lin puni”. Kaj ĝuste en tiu frazo oni rimarkas, laŭ Sordi, la duan elementon de noveco rilate la sintenon de la antaŭulo.
Păuleni-Ciuc
Păuleni-Ciuc (hungare: Csíkpálfalva [ĉikpalfalva]) estas komunumo en Rumanio nord-nordoriente de Miercurea Ciuc. Administre apartenas al ĝi Delnița kaj Șoimeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 651 loĝantojn, kaj en 1992 572 (98 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1567.
Historio
Csíkpálfalva estis ĉik-seĝa vilaĝo kaj de 1876 apartenis al Csík vármegye. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Csíkpálfalva apartenis al Hungario (Csík).
Hispana literaturo de la Baroko
La hispana literaturo de la Baroko estas periodo de literatura kreado kiu enhavas proksimume ekde la komencaj verkoj de Góngora kaj Lope de Vega, en la 1580-aj jaroj, ĝis la mezo de la 18a jarcento. La plej karaktera jarcento de la hispana literatura baroko estas la 17a, kiam atingis la prozan pinton verkistoj kiaj Baltasar Gracián kaj Francisco de Quevedo, kune kun dramaturgoj kiaj Lope de Vega, Tirso de Molina, Calderón de la Barca kaj Juan Ruiz de Alarcón aŭ la poezia produktado de la jam cititaj Quevedo, Lope de Vega kaj Góngora.
La fundamentaj karakteroj de la hispana literaturo de la Baroko estas la progresa kompliko en stilaj rimedoj kaj temaro centrita sur la priokupado pro la tempopaso kaj la perdo de fido en la idealoj novplatonaj de la Renesanco. Krome rimarkindas vario kaj diverseco en la traktitaj aferoj, la atento al detalo kaj emo allogi ampleksan publikon, el kio estas ekzemplo la hegemonio de la lopeska novkomedia verkaro. El senta priokupado hegemonia en la 16a jarcento oni transiras al emfazo sur la moralaj kaj didaktikaj valoroj, kie kunfluas du tendencoj: nome novstoikismo kaj novepikurismo. El Criticón de Gracián markas la alvenon al la baroka meditado pri la homo kaj la mondo, la konscienco pri seniluziiĝo, viva pesimismo (sed ne tute manka je espero) kaj ĝenerala krizo de valoroj.
La ĝenroj miksiĝas, kunvivas en Góngora la poezio lirika de sublima stilo de la Fábula de Polifemo y Galatea kiu eliras virton el malfacilo, aŭ la Fábula de Píramo y Tisbe kun popularaj kantetoj; Quevedo kultivas poemojn kaj metafizikajn kaj moralajn plej trascendajn, kaj krome verkas pri aferoj subklasaj kaj eĉ malĝentilaj aŭ malelegantaj ene de iela baroka emo al malbelo (Gracias y desgracias del ojo del culo, pri la pugotruo).
La hispana baroka teatro prezentas popularan scenaron (Lope de Vega) kiu pluis kiel klasika produktado por estonta teatro. La filozofiaj teatraĵoj de Calderón de la Barca, el kiu estas elstara ekzemplo La vida es sueño, supozas pinton en la hispanteatra produktado kaj, kiel ĉe la tuta baroka literaturo, enkadriĝas en epoko splenda kiu ricevas la ĝeneralan nomon de Ora Jarcento.
Karakteroj de la Baroko
La Baroko karakteras pro jeno:
Challans (stacidomo)
Challans estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Challans, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nantes-État - La Roche-sur-Yon tra Ste-Pazanne (534000).
Ryotaro Yamamoto
Ryotaro Yamamoto (山本 凌太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Yokohama FC.
Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado
La Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado (PUND) aŭ angle United Nations Development Programme (UNDP) estis starigita en 1965 kaj troviĝas en 170 landoj kaj teritorioj.
Westerburg
La kastelo Westerburg, unuafoje dokumentita en la jaro 1192, sed jam pli frue konstruita, troviĝas en la urbo Westerburg. Ĝi estis konstruita sur burgo el la 12-a jarcento. Ĝi apartenis unue al la grafoj de Leiningen.
Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado
Ĝiaj programoj subtenas la nacian disvolvadon, vivkvalito, la lukton kontraŭ la malriĉeco kaj la pacon. Ĝi publikigas ĉiujare raporton pri la homa disvolviĝo kiu klasas la landojn laŭ indico de homa disvolviĝo (IHD) kaj Jarmilaj Evoluigaj Celoj, malpli strikta indico ol la MIP (malneta interna produkto).
Tutmondaj ambasadoroj de bonvolo
Kadre de la programo deklariĝas tiel nomataj "Tutmondaj ambasadoroj de bonvolo" - angle Goodwill Global Ambassadors, kiuj per sia socia pozicio engaĝiĝas en la lukto kontraŭ malriĉeco. Inter ili estas ekzemple:
Kató Berky
Kató Berky [berki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berky Kató estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Berki Zsófia, ŝiaj gefratoj estis József Berky kaj Lili Berky, ŝia bofrato estis Gyula Gózon, ŝia edzo estis Alajos Mészáros (aktoro).
Zsófia Berki naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kató Berky komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Kolozsvár) en 1908. En la sama jaro ŝi edziniĝis, en la sekva jaro ŝi naskis filinon. Ŝi havis rolojn ankaŭ en filmoj. Ekde 1920 ŝi translokiĝis al Budapeŝto, kie ŝi vidviĝis. Ŝi havis rolojn ekzemple en Teatro Renaissance kaj Teatro Magyar.
Montpeyroux (Hérault)
Montpeyroux (jen france, Montpeirós) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Annecy
Annecy, en esperanto Anecio (uzatas ankaŭ Anci' ), estas sudorient-francia komunumo kaj urbo, kuŝanta ĉe la norda pinto de lago 27 km² granda : la Anecia Lago. Ĝi situas en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj kaj estas la prefektejo de la departemento Haute-Savoie. Fine de en la urbo vivis, pro la disvastiĝo de Annecy inkludante la kvin ĉirkaŭajn komunumojn: Annecy-le-Vieux, Cran-Gevrier, Meythet, Pringy kaj Seynod. En 2012 la komumuno honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.
Vidindaĵoj
En la urbo troviĝas malfrugotika katedralo Saint-Pierre el la 16-a jarcento, kiu estas kun la kastelo de Annecy klasifikita Historia Monumento de Francio.
Ekonomio
Gravas en la ekonomia vivo la metal-, teksaĵ-, ledo-, nutraĵ-, kaj lignoindustrio. La urbon superas mezepoka kastelo sur monteto en la urba centro.
Krom tio la urbo estas aera kuracejo kiel la partnerkomunumoj de Bayreuth kaj la angla Cheltenham.
Sporto / Kulturo
En 1997 okazis tie la junulara mondĉampioneco en malpeza atletiko. La urbo kandidatis por la Vintraj Olimpiaj Ludoj de 2014.
En la urbo okazas la Anecia Internacia Festivalo de Animaciaj Filmoj, kiun gajnis en 2005 la hungara animacia filmo Nyócker.
Baltasar Gracián
Baltasar Gracián y Morales (Belmonte de Gracián, Calatayud, 8-a de januaro de 1601 - Tarazona, Zaragozo, 6-a de decembro de 1658) estis verkisto de Hispanio de la Hispana ora epoko kiu kultivis la didaktikan kaj filozofian prozaron, nome eseisto. Inter liaj verkoj elstaras El Criticón — nome alegorio de la homa vivo — kiu konstituas unu el la plej gravaj romanoj de la hispana literaturo, komparebla laŭ kvalito al Don Kiĥoto aŭ La Celestina.
Lia produktaro enkadriĝas en la literatura tendenco konceptismo, per stilo konstruita el mallongaj frazoj tre persona, densa, koncentrita kaj polisemia, kie hegemonias vortoludoj kaj ingeniaj asocioj inter tiuj kaj la ideoj. Rezulto estas lakona lingvaĵo, plena je aforismoj kaj kapabla esprimi grandan riĉon de signifoj.
La pensaro de Gracián estas pesimisma, kiel korespondas al la periodo de la baroko. La mondo estas malamika kaj trompema loko, kie hegemonias la ŝajnaro kontraŭ virto kaj vero. Homo estas malforta estaĵo, interesita kaj malica. Granda parto de liaj verkoj klopodas havigi al la leganto rimedojn kaj kapablojn kiuj permesu al li disvolviĝi inter la trompoj kaj kaptiloj de la vivo. Por tio devas scii elturniĝi, esti prudenta kaj kapabla profiti la sciaron baze sur la sperto. Eĉ lerni ŝajnigi kaj konduti laŭ la okazo.
Pro ĉio tio Gracián estis konsiderata praulo de ekzistadismo kaj de postmodernismo. Influis sur francaj liberpensuloj kiaj La Rochefoucauld kaj poste sur la filozofio de Schopenhauer. Tamen lia vivisma pensaro estas neseparebla de la konscienco pri ruiniĝinta Hispanio.
Francisco Sousa dos Santos
Francisco Sousa dos Santos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare kaj Oita Trinita.
8462 Hazelsears
8462 Hazelsears estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hazel Sears, eldoniston de Meteoritics and Planetary Science (1990-2000) kaj poste Meteorite magazine. Ŝia scienca sperto ankaŭ inkludas la karakterizadon de antarktaj meteorŝtonoj kaj la mastrumado de la Arkansasa Centro de Kosmaj kaj Planedaj Sciencoj.
Plasta poluo
Plasta poluo (aŭ  plasta poluado) estigas akumulojn da plasto en naturo, kiuj influas malbone sanon de homoj, de aliaj bestoj, aŭ de ilia vivejo.
Kial plasto poluas
Plasto abundas en homaj regionoj aŭ en regionoj, kiuj fakas por kolekti rubaĵojn en areoj ne plene zorgitaj, ekz. maroj aŭ subgrundoj. Maraj bestoj estas speciale endanĝerigitaj.
Westerdeichstrich
Westerdeichstrich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Plasta poluo
Kiel eviti uzadon de plasto
Uzi nur plene nature detrueblajn plastojn.
En 2011, pluraj landoj malpermesis plastajn sakojn, ekzemple Eritreo, Gabono aŭ Ĉinio. Kelkaj aliaj landoj preparas leĝon, ekzemple Malio aŭ Maroko sed en aliaj landoj kiel Portugalio aŭ Svisio la uzo de plastaj sakoj estas ankaŭ tre ofta.
En 2013, Eŭropa Unio celas malpermesi maldikajn sakojn (ne reuzeblaj). Ĝiaj membroj devos fari leĝojn.
Oni povas malpliigi la poluon per rifuzado de plastaj sakoj dum aĉetado.
Socia respondeco
En pluraj landoj volontuloj purigas pejzaĝojn.
Rolo de fungoj
Fungoj povas helpi malpoluigi.
Nantes-État (stacidomo)
Nantes-État estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linioj Segré - Nantes-État kaj Nantes-État -, situanta en , en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Fritz Simrock
Friedrich August Simrock, pli konata kiel Fritz Simrock (naskiĝis la 2-an de januaro 1837 en Bonn, mortis la 20-an de aŭgusto 1901 en Ouchy, havena urboparto de Lausanne borde de la Ĝeneva Lago) estis germana eldonisto de muziknotoj kiu heredis muziknotan eldonejon de sia avo Nikolaus Simrock. Fritz Simrock estas plej fama pro tio ke li eldonis plejmulton de la muziko de Johannes Brahms kaj Antonín Dvořák.
Fritz Simrock eldonis preskaŭ ĉiujn komponaĵojn de Brahms de Opus 16 ĝis Opus 120 kaj estis tre bonaj amikoj kun Brahms, eĉ pasigis feriojn en Italio kun li. Pro Brahms, Simrock riskis ekeldoni ankaŭ la komponaĵojn de la juna Antonín Dvořák. Simrock ĝenerale pagis al Brahms bone por lia muziko, sed rilate al Dvořák li estis pli avara kaj plurfoje malkonsentis eldoni pororkestrajn komponaĵojn. La eldonisto estis tiel implikita en la vivoj de elstaraj muzikistoj ke la malsanece ĵaluza komponisto Joseph Joachim ekkredis, ke lia edzino Amalie trompas lin kun Simrock, sed eĉ liaj amikoj Johannes Brahms kaj Max Bruch estis partiaj kun la edzino, kaj Brahms verkis faman "longan leteron" por apogi la senkulpecon de Amalie. Plurjara elturmenta intergeedza milito tamen fine sekvigis divorcon de la paro.
Gyula Balássy
Gyula Balássy
Masaaki Goto
Masaaki Goto (後藤 雅明, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Shonan Bellmare.
Amt Banzkow
Amt Banzkow ĝis la jaro 2013 estis administra komunumaro en Germanio, do libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj por kuna plenumo de iuj servoj por la komunumaj loĝantoj. Ĝi troviĝis en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj ampleksis la tri komunumojn Banzkow kun la partoj Goldenstädt, Jamel kaj Mirow, Plate kun la partoj Consrade kaj Peckatel, kaj Sukow kun la parto Zietlitz. Fine de la jaro 2012 la komunumaro havis loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2014 la tri komunumoj apartenas al la pligrandigita komunumaro Amt Crivitz.
Konferenco de la Unuiĝintaj Nacioj pri Komerco kaj Disvolvado
La Konferenco de la Unuiĝintaj Nacioj pri Komerco kaj Disvolvado (KUNKD), (ankaŭ: Konferenco de la Unuiĝinta Naciaro pri Komerco kaj Disvolvado, angle U.N. Conference on Trade and Development UNCTAD) aŭ laŭ alia traduko Konferenco de UN pri Komerco kaj Evoluigo (KUNKE).
Sidejo en Ĝenevo (Svislando).
La KUNKD estis starigita en 1964 danke al la volo de la evolulandoj (EL, landoj subevoluintaj kompare kun la industrilandoj kaj troviĝantaj en stato de evoluo). Ĝi helpas la malplej evoluintajn landojn en la kampoj de komerco, investado kaj disvolvado kaj konsilas ilin fronte al problemoj de la tutmondigo kaj de la ekonomia integriĝo.
Organoj : Konferenco ĉiujn tri ĝis kvar jarojn. Organo inter la konferencoj : Konsilio pri komerco kaj disvolvo (KKD, angle Trade and Development Board TDB) ; sekretariejo kun ĝenerala sekretario kaj proksimume 400 personoj. Buĝeto 2001 : ĉirkaŭ 45 milionoj da USD. [fi-2003]
Ekstera ligilo
Oficiala retejo : www.unctad.org
Daiki Sugioka
Daiki Sugioka (杉岡 大暉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Shonan Bellmare.
Moulès-et-Baucels
(jen france, Molés e Baucèls) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Moraviaj duetoj
La Moraviaj duetoj (ĉeĥe Moravské dvojzpěvy, en origina eldono germane titolitaj Klänge aus Mähren, do "sonoj el Moravio") de Antonín Dvořák estas ciklo de 23 muzikaĵoj laŭ moraviaj popolaj poeziaĵoj, preparataj por du kantaj voĉoj kun piana akompano, verkitaj inter la jaroj 1875 kaj 1881. La duetoj, eldonita en tri volumoj, Op. 20 (B. 50), Op. 32 (B. 60 kaj 62), kaj op. 38 (B. 69), okupas gravan pozicion inter la aliaj verkoj de Dvořák. La dek kvin duetoj de Op. 32 estas la plej fama parto de la ciklo. La populara intereso en la Moraviaj duetoj estis la deirpunkto por postaj verkoj kiuj antaŭenpuŝis la komponiston al internacia famo.
Langourla
Langourla (bretonlingve Langourlae) estas franca komunumo, en la departemento Côtes-d'Armor en la regiono Bretonio.
Geografio
Komunumo situanta sudoriente de departemento Côtes-d'Armor, en la montoj Mené, bordere de la arbaro de Boquen kaj ties abatejo.
Najbaraj komunumoj
Distancoj, per aŭta vojo, inter Langourla kaj :
Hidrologio
La komunumo situas sur du akvokolektaj areoj : tiu de rivero Rance kaj tiu de rivero Arguenon. La rivero Rance trairas la sudon de la komunumo, iomete post sia fonto en Collinée. La rivero estas en kelkaj lokoj la limo kun Saint-Vran. La rivero Arguenon ne trairas Langourla sed la rivereto Bos Robert norde de la komunumo alfluas en la riveron Arguenon je la nivelo de Plénée-Jugon.
Temma Matsuda
Temma Matsuda (松田 天馬, n. ) estas japana futbalisto.
Langourla
Klimato
La klimato estas oceana kaj relative milda. La vintroj estas humidaj kaj averaĝe mildaj. La someroj estas relative sekaj, modere varmaj kun sunaj.