cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Straubing-Bogen
La distrikto Straubing-Bogen situas en la distriktaro Malsupra Bavario (Niederbayern) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia administra centro estas la samnoma urbo Straubing, kiu mem tamen estas eksterdistrikta urbo kaj sekve ne apartenas al la distrikta teritorio. La distrikto havas areon de 1 202 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Najbaras norde la distrikto Cham, oriente la distriktoj Regen kaj Deggendorf, sude la distrikto Dingolfing-Landau, sudokcidente la distrikto Landshut kaj okcidente la distrikto Regensburg.
Burgo Dunvegan
Historio kaj konstruo
En la 13a jarcento la klano MacLeod konstruigis la unuan fortikaĵon sur roko. Simpla ŝildmuro protektis la ekonomiajn kaj loĝdomojn. Poste la ŝildmuro ricevis krenelojn. Ĉirkaŭ la jaro 1340 Malcolm MacLeod (la tria klanestro), konstruigis la grandan burgfridon.
En la 15a jarcento Alasdair Crotach MacLeod, la tiama, oka klanestro, konstruigis la fean turon, kies kvar loĝeblaj etaĝoj estas ligitaj per malvastaj helikaj ŝtuparoj.
Hodiaŭa aspekto
La hodiaŭa aspekto de la burgo estas la rezulto de la konstrulaboroj dum la viktoria tempo. La konstruadon planis la skota arĥitekto Robert Brown. La nova aspekto de la burgo estas pli pompa kun pluraj orieloj. Ĝi estas nun pli kastelo ol burgo.
Ilhéus
Ilhéus estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 184.236 loĝantojn en 2010.
Esperanto en Ilhéus
"Grupo Esperantista de Ilhéus" (GEI) fondiĝis en la 3-a de aprilo 1954. La unua estraro estis:
Prezidanto kaj fondinto Eléus Leonardo de Sá, vicprezidanto Waldomiro Oliveira Cruz, 1-a sekretario Aloysio Rebouças, 2-a sekretario Antônio Magno Rosa, kasisto Anésio Ribeiro da Silva, bibliotekisto, Waldelice Cruz Oliveira, direktoro de informado kaj revuo José D. Coelho.
La loko de la fondiĝo estis la sidejo de la Sindikato de la Publikaj Funkciuloj de Ilhéus, kie ĝi funkciis ĝis 1964, kiam, okaze de la militista puĉo de la 1-a de aprilo de tiu jaro, la militistoj invadis la sidejon de tiu organizo kaj ne distingis GEI de la Sindikato, kiun la militistoj konsideris komunistan ĉelon kaj bruligis la tutan provizon de la grupo.
En 1979 okaze de la dudek kvina fonddatreveno de la grupo li okazigis la 1-an Esperantistan Semajnon de Ilhéus.
Krom tio, en 1981 li sukcesis la aprobon de strato Esperanto kaj en 1987 la starigon de busto de D-ro Zamenhof ĉe la ĝardenoj de la Municipa Sekretariejo de Edukado de Ilhéus.
(13754) 1998 SB63
(13754) 1998 SB63 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
(7977) 1977 QQ5
(7977) 1977 QQ5 estas tre malgranda amora asteroido, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝi estas marsrenkonta asteroido, kaj ĝi povas alproksimiĝi je 0,07662 AU (11,462 milionoj da km) de Marso. Ĝi estas klasifikata terrenkonta asteroido, kvankam ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de Tero.
Ĝi ankaŭ povas alproksimiĝi je 0,04333 AU (6,483 milionoj da km) de Cereso.
La Villeneuve-Bellenoye-et-la-Maize
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
2526 Alisary
Nomo
Ĝia nomo, "Alisary" estas kunmetaĵo de la antaŭnomoj de Alice Benedicta West kaj Harry Richard West, gepatroj de la malkovrinto.
Stanislav Markelov
Stanislav Markelov (Станислав Юрьевич Маркелов) naskiĝis la 20-an de majo 1974 en Moskvo, mortis la 19-an de januaro 2009 en Moskvo - rusa juristo kaj ĵurnalisto, defendanto de homrajtoj.
Stanislav Markelov estis defendanto de ĉeĉenoj, kies proksimuloj estis murditaj de rusaj soldatoj. Li akuzis kolonelon Jurij Budanov, juĝitan pro perforto kaj murdo de Elza Kungajeva - juna ĉeĉenino. Partoprenis en laŭtaj politikaj aferoj. Sur paĝoj de Nova Gazeto publikigis enketajn artikolojn pri Ĉeĉenio. Li helpis kondamni Sergej Lapin, pseŭdonomo Kadeto, pro turmentado de ĉeĉenoj. Estis advokato de personoj, kies parencoj estis mortigitaj dum sturmo de specialaj servoj en teatron de Dubrovko. Li postulis plenan klarigon de cirkonstancoj de la tragika evento. Kunlaboris kun Amnestio Internacia.
Li estis murdita dum reveno de gazetara konferenco kune kun sia kunlaborantino, juna ĵurnalistino Anastasija Baburova, apenaŭ kelkcent metrojn de Kremlo. Li estis laŭvica viktimo de atencoj kontraŭ defendantoj de homrajtoj en Rusio regata de Vladimir Putin kaj Dmitrij Medvedev. Lia morto rememorigas murdon de la konata ĵurnalistino Anna Politkovskaja (kies advokato li ankaŭ estis). Laŭ rusa analitikisto Pavel Felgenhauer, detaloj de la murdo indikas, ke oni ĝin faris laŭ interna ordono de la rusa Federacia Sekureca Servo - FSB.
Segura de la Sierra
La areo de la municipo estas 225,02 km2 kie loĝas 1 790 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 8,03 loĝ./km2.
Geografio
Segura de la Sierra situas sur la centro de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco, lime kun la provinco Ciudad Real. Estas sur 1.145 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°17′54″N 2°39′07″O.
Parto de la municipo formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj. Limas kun la teritorioj de Benatae, Orcera, Santiago-Pontones, Beas de Segura kaj Hornos de Segura, krom Huéscar (pro eksklavo). La municipa teritorio kun etendo de 225,02 km², estas la plej disa de la provinco, ĉar havas kvar eksklavojn krom la ĉefa kerno. La kvin enklavoj estas ene de la Natura Parko "de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas" kaj enhavas totalon de 18 kernoj, 13 el ili loĝataj, kaj la submunicipo Cortijos Nuevos estas la plej granda.
La ĉefa kerno estas je 174 km de Ĥaeno, provinca ĉefurbo, je 100 km de Úbeda kaj je 35 km de Beas de Segura.
Krom la ĉefa kerno, estas dekdu disaj domaroj, nome la jenaj:
Historio
La ĉefa brila periodo en la historio okazis dum la araba dominado (Al Andalus), kiam ĝi nomiĝis شَقُورة (Shaqūra), eble restaĵo de antaŭa romia nomo Sekura. Ĝi estis de islamanoj (estre de Abul-Asvar) ekde la jaro 781, kaj tiu konstruigis la fortikaĵon de la urbo. En tiu epoko la setlejo estis regata de valioj, rektaj subuloj de la emiroj de Kordovo. Post malkonsentoj inter la almohadoj, la urbo estis okupita de la kristanoj, kaj donis ĝin Alfonso la 8-a al la Ordeno de Santiago, kaj siavice al longa listo de nobeloj kaj hidalgoj, inter kiuj la poeto Jorge Manrique.
En 1243, la emiro de la tajfo de Murcio (Ibn Hud al-Daŭla) kapitulac-kontraktis en Alcaraz kun la reĝo Fernando la 3-a. La teritorio de Segura de la Sierra estis integrita en la Reĝlando Kastilio ene de la Regno de Murcio ĝis 1833, kiam oni kreis la aktualan provincon Ĥaenon.
En 1517 post la vizito de Karolo la 1-a tien, oni konstruis la fontanon liahonore, nome renesanca fontano, kun elementoj de flamgotika stilo. Dum la Milito de Hispana Sendependigo oni bruligis la arkivojn, pro kio perdiĝis granda parto de ĝia historio.
Meze de la 20a jarcento estis preskaŭ 5000 lokanoj, sed poste okazis elmigrado kaj oni falis ĝis la nunaj 1790. Tio estas, oni perdis pli ol duono.
Ferenc Böhm
Ferenc Böhm [bOm], laŭ hungarlingve kutima nomordo Böhm Ferenc estis hungara inĝeniero pri minado.
Ferenc Böhm naskiĝis la  1881 en Pécs. Li mortis la 1940 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Böhm frekventis cistercianan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en altlernejo en Selmecbánya en 1905. Li lernis ĉefe de Géza Boleman kaj Hugó Böckh. Komence li laboris en Hungara Reĝa Geologia Instituto, poste en diversaj minejoj de Hungara reĝlando. Li gvidis ektrovojn de diversaj ercoj kaj tergasoj. Inter 1916 kaj 1934 li havis postenon en ministerio pri financoj, sed okazis interrompo en la 1920-aj jaroj; tiam li laboris en eksterlanda kompanio pri [[naftoj. Ekde 1934 li gvidis minadojn de karbonoj. Estis li, kiu la unua trovis tergasojn en Granda Hungara Ebenaĵo.
Les Christidis
Leslie CHRISTIDIS (naskiĝis la en Aŭstralio), ankaŭ simple konata kiel Les CHRISTIDIS, estas aŭstralia ornitologo. Lia ĉefa fako estas la evoluo kaj sistematiko de birdoj. Li estis direktoro de la Nacia Marscienca Centro de la Sudkruca Universitato ekde 2009. Li estis helpodirektoro ĉe la Aŭstralia Muzeo de Sidnejo el 2004 al 2009.
NGC 2882
NGC 2882 (aliaj indikoj — UGC 5030, MCG 1-24-21, ZWG 34.46, IRAS09239+0810, PGC 26781) estas galaksio en konstelacio Leono.
Les Christidis
Leslie Christidis gradiĝis ĉe la Universitato de Melburno en 1980. En 1985 li iĝis doktoro ĉe la Aŭstralia Nacia Universitato kie li studis la evoluan genetikon de aŭstraliaj fringoj.
NGC 2882
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Les Christidis
Dum sia scienca esploro li demonstris, ke 4500 specioj el la tutmondaj kantobirdoj havas sian originon en Aŭstralio. Les Christidis estis zorgisto pri Ornitologio ĉe la Muzeo Viktoria el 1987 al 1996.
Les Christidis estis aŭtoro aŭ kunaŭtoro de ĉirkaŭ 100 sciencaj artikoloj kaj libroj pri taksonomio kaj evolua genetiko de birdoj, vespertoj, marsupiuloj, ktp. Kun Walter E. Boles li publikigis The Taxonomy and Species of Birds of Australia and Its Territories, kun kelkaj revizioj pri aŭstralaziaj birdoj kiaj la familio Akantizedoj. Kun Richard Schodde li priskribis la Amytornis barbatus diamantina, subspecio de la Barbomaluro, en 1987. Li plue priskribis du subfamiliojn, Amalociklenoj kaj Paĥicefalopsenoj, kaj genron, Microeca en 2012.
Li ricevis la honormedalon W. Roy Wheeler en 2005.
34190 Erinsmith
Nomo
Ĝia nomo honoras Erin Smith, plej bonan en ŝia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi ricevis ankaŭ la Premion de la Kultura kaj Scienca Vizito en Ĉinion. Ŝi estis lernantino ĉe la Shawnee Mission West High School en Overland Park (Kansaso, Usono).
Hugo Jung
Hugo Moritz Christian JUNG (naskiĝinta en la 29-a de januaro 1844 en Arnstadt, mortinta samloke la 3-an de februaro 1919) estis germana pedagogo kaj naturscienculo.
Vivo
Li estis la filo de la komercisto Carl Friedrich August Jung kaj de Louise Friederike Auguste (fraŭlina nomo: Wellendorf) kaj edzo de bianca Ernestine Auguste Ferdinande (fraŭlina nomo: Schafft). De 1854-63 Jung frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo kaj studis de 1863-67 natursciencojn en Leipzig, Heidelberg kaj Berlino. En 1868 li ekestris kolorfabrikon en Amberg. En la 1891-a jaro Jung trapasis la instruadpermesan ekzamenon en Leipzig kaj doktoriĝis en 1867 en Jena per la tezo Die Eisen- und Manganerze in der Umgebung Ilmenaus.
En 1871 li fondis en la patra domo uzinon por akvofarboj kaj tuĉo kiu ekzistis ĝis 1889. Ekde 1880 li lernigis natursciencaĵojn al privata lernejo en Arnstadt kaj iĝis post 1889 instruisto pri ekonomio ĉe la Duka nehumanisma lernejo (instruadpermesa finekzameno farita en 1891; en 1892 fiksa dungiteco ĉe la menciita duka lernejo kaj ĉe la gimnazio). En 1910 li nomumitis profesoro kaj pensiuliĝis en 1914.
Diversaj agadoj eksterprofesiaj
Jung estis urba konsiliano 6 jarojn kaj de 1885-91 deputito de la duklando Schwarzburg-Sondershausen en la Turingia Landa Parlamento. En 1901 li deklaris sin preta estri la sekretariejon de la ĵus fondita Metia ĉambro de ambaŭ Schwarzburg-aj duklandoj kio kaŭzis ties sidejoelekto en Arnstadt. Ĝis 1918 li apartenis al la ekzamenkomisiono por junaj metiistoj.
Jung estis ankaŭ membro de la Muzea asocio de Arnstadt en 1872-82 kaj 1898-1902 prezidanto de la muziksocieto Musikverein von 1829. De 1882-1908 li estis prezidanto de la pormetiista ligo Gewerbeverein Arnstadt. Li aranĝis ampleksajn kolektojn pri natursciencaĵojn kiuj transdonitis postmorte al la Muzea asocio: en 1979 finfine la tuto translokitis en la erfurtan naturhistorian muzeon. Jung loĝis ĉe Lohmühlenweg nr 1. En 1992 estis nomita por li strato ĉe Erfurter Kreuz.
Ferenc Kassai-Schallmayer
Ferenc Kassai-Schallmayer [kaŝai-ŝalmajer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kassai-Schallmayer Ferenc estis hungara politikisto, ministro. Ferenc Kassai-Schallmayer naskiĝis en 1903 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1946 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Kassai-Schallmayer apartenis al la germana minoritato de la reĝlando. Li aĝis 16, kiam li forlasis la familion kaj li aliĝis al la Hungara Ruĝa Armeo. Li konatiĝis ankaŭ pri komunistaj ideoj. Post falo de la Soveto li lernis por esti presisto. En la 1930-aj jaroj li redaktis komunistan gazeton. Iom poste evidentiĝis, ke li havas emon kun la nazioj, tial li forlasis la komunistojn kaj li aliĝis al Sagokruca Partio. Iom poste li estis kondamnita, en 1941 li liberiĝis. Post 2 jaroj li iĝis ĉefa propagandisto de la partio. Post puĉo de Ferenc Szálasi li estis senpostena ministro. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita je morto.
Emscher Park Radweg
La Emscher Park Radweg estas biciklovojo en la centro de la Ruhr-Regiono (Germanujo). Ĝi orientiĝas geografie laŭ la valo de la Emscher kaj etendiĝas en orientokcidentan direkton inter Duisburg kaj Dortmund.
La norda parto pasas proksime de la Rejn-Herne-Kanalo (kaj per tio ankaŭ proksime de la nomdona rivero Emscher) kaj la Datteln-Hamm-Kanal, dum kiam la suda parto pasas inter la du kanaloj kaj la Ruhr, la distanco inter la du partoj balanciĝas inter 10 ĝis 25 kilometroj. La Emscher Park Radweg estas unu el la du ĉefaj vojoj de la projekto itinero de la industrikulturo, la dua ĉefvojo Rundkurs Ruhrgebiet pasas pli en la eksteraj partoj de la Ruhr-Regiono. Ambaŭ biciklovojoj estas kun- kaj interligitaj per kontinue numeritaj, plejofte nordsuden pasaj vojoj, tiel ke oni povas veturi rondvojon de tute malsamaj longecoj.
Celado
Per la „Emscher Park Radweg“ la Regiona Ligo Ruhr intencas fari la Ruhr-Regionon kun siaj ekskursoceloj kaj vidindaĵoj vizitebla per biciklo. Je tio la biciklovojo pasas laŭlonge de la kanaloj, riverbordoj kaj malmulttrafikaj stratoj al multaj stacioj de la Itinero de la Industrikulturo, proksimume 80 % de la vojo estas asfaltita. Ĝi pasas tra la urbaj areoj de Bergkamen, Bochum, Bottrop, Dortmund, Duisburg, Essen, Gelsenkirchen, Hamm, Herne, Kamen, Mülheim ĉe Ruhr, Lünen, Oberhausen, Recklinghausen kaj Waltrop.
Por la sukceso de la projekto la Regiona Ligo Ruhr instalis kompletan reton da luostacioj por bicikloj, kiuj plejofte troviĝas je centraj lokoj kiel ĉefstacidomoj aŭ gravaj ekskursoceloj kiel ekz. Karbominejo Zollverein. Ĉefa ideo je la instalado de la biciklostacioj estas, doni al interesitaj turistoj sen komplikeco aliron al la Ruhr-Regiono per biciklo.
La vojmarkiloj de la Emscher Park Radweg montras minliftoturon supre de skizita pejzaĝo. En la malsupra parto staras la surskribo „route industriekultur“ kun la signo de RVR, supre de la turo staras la nomo de la biciklovojos. La indikiloj de la aliaj biciklovojo de la Itinero de la Industrikulturo estas analoge formitaj, ili distingiĝas nur laŭ la koloro.
Averto
La „Emscher Park Radweg“ ne estu konfuzata kun la simile sona Emscher-Weg de la Emscher-Kooperativo. Ambaŭ biciklovojoj pasas precipe laŭlonge de la Emscher ofte sur la samaj stratoj aŭ interkruciĝas tie.
3197 Weissman
3197 Weissman estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi reicevis la nomon de la usona astronomo kaj fizikisto Paul Robert Weissman, en ties honoro.
Verda-Chan
Verda-Chan estis Esperantlingva bildforumo kreita je Aprilo 2014. Uzantoj povis afiŝi tekstojn kaj alŝuti bildojn sen krei kontojn nek uzi nomojn. La plej novaj afiŝoj aperis je la supro de la paĝo. Ĝi estis parto de la plejparte anglalingva retejo 8chan.
Je la 24a de Decembro 2020 Verda-Chan remalfermiĝis ene de la Endchan retejo.
János Munkácsy
MUNKÁCSY János (pro. munka:ĉi), Munkátsy estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, dramverkisto naskiĝinta en Nadjvarado la 28-an de marto 1802 kaj mortinta en Arado la 22-an de julio 1841.
Biografio
János Munkácsy studis inter 1819 – 23 filozofion kaj juron en Peŝto. Liajn poemojn li publikis en gazeto Szépliteraturai Ajándék. Li redaktis de 1835 literaturan revuon titolite Rajzolatok, inter 1839 – 40 politikan gazeton kun titolo Sürgöny. Li verkis du teatraĵojn spektaklajn (Garabonciás diák, 1834, kun muziko de Elek Pály; Tündér Ilona, 1838).
Tamás Szontagh
Tamás Szontagh [tamAŝ sontag], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szontagh Tamás estis hungara geologo. Lia nobela antaŭnomo estis iglói.
Biografio
Tamás Szontagh frekventis mezlernejojn en Eperjes, Budapeŝto, Szarvas, poste li estis memserva soldato apud Vieno, baldaŭ li plulernis en Universitato de Vieno, fine li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1882. Li helpis la instruadon en la reĝa universitato ĝis 1886, poste li estis privata geologo kaj ĵurnalisto pri geologio. En 1889 li ekhavis postenon en la geologia instituto, kie li iĝis ĉefgeologo en 1905. Li pensiuliĝis en 1924, tiam li estis jam institutestro.
Komence li esploris orientan parton de la Granda Hungara Ebenaĵo, poste en Montoj Bihar. Li trovis baŭksiton en Bakony.
Lüblow
Lüblow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Ludwigslust-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Buster Bailey
William C. „Buster“ Bailey (* 19-an de julio 1902 en Memphis (Tenesio); † 12-an de aprilo 1967 en Novjorko) estis usona ĵaz-klarnetisto kaj saksofonisto de antikva ĵazo kaj de svingo.
Vivo kaj verkado
Bailey komencis ludi klarneton en la aĝo de dek tri jaroj kaj ricevis sian edukadon pri ĉi tiu instrumento de Franz Schoepp el la ĉikaga simfoniorkestro, kiu antaŭe ankaŭ instruis Benion Goodman. Li aliĝis jam en la aĝo de 15 jaroj al la orkestro de W.C. Handy. Post du jaroj da koncertvojaĝado kun Handy Bailey forlasis la ensemblon en 1919 je Ĉikago: Post la vojaĝo mi venis hejmen kaj faris el Memphis bolantan ĵaz-ĉefurbon, raportis Bailey en siaj memoroj.
En la jaro 1919 Bailey fariĝis membro de la orkestro de Erskine Tate, restis ĝis 1923 ĉe Tate kaj ludis poste ĉe Joe „King“ Oliver. Kiel membro de la King Oliver’s Creole Jazz Band Bailey tiutempe konatiĝis kun Louis Armstrong, kiu samtempe laboris en la bando. En la jaro 1924 Armstrong forlasis King Oliver’s Jazz Band, por ludi en la orkestro de Fletcher Henderson en Novjorko. Post monato Armstrong instigis Bustron Bailey, sekvi lin en la bandon de Henderson. Tial Bailey iris al Novjorko. Ekde 1924 ĝis 1927 daŭris la unua grava fazo de sia kariero ĉe Henderson; post sia eksiĝo li iris kun Noble Sissle en 1929 kaj 1931 al Eŭropo. Post prezentadoj kun Edgar Hayes kaj denove ĉe King Oliver li laboris en la 1930-aj jaroj denove mallonge ĉe Fletcher Henderson kaj estis krome dezirata gastmuzikisto en bandoj de [Perry Bradford, Lucky Millinder, Carroll Dickerson kaj aliaj, surdiskigis grandan nombron da titoloj kaj ludis je tio kaj klarneton kaj foje ankaŭ sopransaksofonon.
Fine de la jaro 1934 Bailey fariĝis membro de la bando de Stuff Smith, la posta bando de John Kirby, la Onyx Club Boys. La sesopo de la basisto, nomata ankaŭ The Biggest Little Band in the Land (la plej granda malgranda bando de la lando), estis pioniro sur la kampo de ĵazbandetoj, kiuj estis populariĝontaj en la 1950-aj jaroj; specialaĵo de ĝia sono estis la adaptado de klasikaj eŭropaj komponaĵoj (Anitra's dance, la Serenade de Schubert, impromptuoj, nokturnoj kaj la titolo Lucia di Lammermoor). Bailey restis en la bando de Kirby ĝis 1946, surdiskigis tamen samtempe kun aliaj muzikistoj. En 1934 kaj 1935 Bailey ludis ankaŭ kun la Mills Blue Rhythm Band kaj estis en 1937 kunsido-muzikisto de la bando de Midge Williams. Krome li surdiskigis je propra nomo kiel Buster Bailey and His Rhythm Busters.
En 1946, post sia eksiĝo je Kirby, Buster Bailey havis mallongtempe propran ensemblon. En 1947 li iris al Wilbur de Paris kaj prezentis kun li ĝis 1949. En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj li laboris kiel demandata studiomuzikisto, krome kiel gastmuzikisto ĉe Eddie Condon, Wild Bill Davison, Big Chief Russell Moore (1952/53), krome kun Henry „Red“ Allen. Kun Allen li prezentis en 1959 kaj 1960 dum la Newport Jazz Festival. Bailey estis membro de la ensemblo Saints And Sinners (1963/64); en la jaro 1965 li reaktivis la kunlaboron kun sia malnova amiko Armstrong kaj membriĝis en la ĉiustelularo de Louis Armstrong. Bailey prezentis je sennombraj festivaloj, ludis ankaŭ en simfoniorkestroj, ekz. En la teatroversio de Porgy and Bess kaj je filmmuziko, ekz. por la filmo Splendor in the Gras de Elia Kazan, kaj foje kunlaboris kun Leonard Bernstein (1956/1964).
Buster Bailey mortis aprilon de 1967 pro korinfarkto. Tiuempe li loĝis en Broklino, Novjorko.
Muziko
Lia klarnetludo estis influita de klanetistoj de la novorleana ĵazo kiel Jimmie Noone, Bailey tamen pluevoluigis ĝin. Bailey estis grava transkondukanto inter la tradicia novorleana ludmaniero kaj la stilo de iu Benny Goodman, kiu transprenis multajn elementojn el la ludmaniero de Bailey. Li validas kiel unu el la plej gravaj pli malnovaj svingoklarnetistoj, kies influo etendiĝis ĝis en la malfruaj 1930-aj jaroj. Goodman kaj ankaŭ Coleman Hawkins admiris la imponan teknikan brilecon de la klarnetisto. Lia alte melodia, lerta ludo – neintermiksebla pro tute apartaj burleskaj figuroj – ĉiam restis en rilato kun bluso. Bud Freeman diris pri Bailey: Li estis perfekta klarnetisto kaj certe apartenis al la vere grandaj.
Filmprezentadoj
Buster Bailey prezentis dumpase de sia kariero en tri filmoj: La unua estis filmo titole That's the Spirit (1933), en kiu li ludas sin mem. Sian duan prezentadon Bailey havis en televidprogramo el 1961 titole The DuPont Show of the Week en epizodo "America's Music - Chicago and All That Jazz". Lia lasta prezentado estis ĉeflanke de Louis Armstrong en When the Boys Meet the Girls (1965), denove kiel muzikisto.
Limours
Limours [limuʁ] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Limouriens.
Planeda ringo
Planeda ringo estas ringo da polveroj orbitantaj ĉirkaŭ planedo, formanta ebenan diskon. Plej spektindaj kaj konataj estas la ringoj de Saturno, sed ĉiuj gasgigantoj de nia sunsistemo (t.e. Jupitero (planedo), Saturno (planedo), Urano (planedo) kaj Neptuno (planedo)) havas sian sistemojn da ringoj.
En 2013 estis malkovrita sistemo da ringoj ĉirkaŭ la asteroido 10199 Kariklo.
Oni supozas ĉeeston de ringoj ĉirkaŭ la saturna satelito Reo, kaj la jupiteraj satelitoj Ganimedo (luno), Kalisto (luno) kaj Eŭropo (luno)
Hipotezaj ringoj ĉirkaŭus la nanoplanedon Plutonon.
En malproksima estonteco, eblas ke Fobo, luno de Marso, disiĝos kaj formos marsan ringon post 10 al 50 milionoj da jarojn pro ĝia malaltiĝanta orbito.
Deveno
La deveno de la planedaj ringoj ne estas bone konata: ili povus rezulti de kontinua polviĝo de materio, aŭ jam ĉeesti dum la formiĝo de la planedo. Oni ĝenerale opinias, ke ili estas nestabilaj, kaj dispeliĝas iom post iom en kelkaj dekoj aŭ centoj da milionoj da jaroj. La nunaj planedaj ringoj estas rigarditaj kiel (relative) freŝaj, verŝajne konsistantaj el fragmentoj de kiuj diseriĝis pro tajda forto post esti trapasinte la limon de Roche.
Konsistiĝo
Iuj ringoj havas paŝtist-satelitojn, malgrandajn lunojn kiuj orbitas apud la randoj de la ringoj, aŭ en ties malplenoj. Per gravitaj efikoj, ili ĉu elĵetas ĉu akrecias la erojn, kiuj forfuĝus el la ringo. Tiel la ringo gardas netan randon.
Pluraj el la internaj lunoj de Jupitero, kiel Metiso (luno) aŭ Adrasteo (luno) troviĝas ene de la jupiteraj ringoj, kaj eĉ estas ene de la limo de Roche de tiu planedo. Eblas, ke tiu ringa sistemo estus konsistitaj el materialo elŝirita el ambaŭ satelitoj pro tajda forto, helpata de alfrapo de meteoroidoj sur iliaj surfacoj.
La ringoj de Neptuno estas apartaj, ĉar ili aperas kiel nekompletaj arkoj. Bildoj senditaj de la kosmosondilo Voyageur 2 montris ke ili estas kompletaj ringoj sed kun gravaj varioj de dikeco. Tio verŝajne rezultas de la influo de la paŝtista luno Galateo kaj eble de aliaj ankoraŭ nekonataj lunoj.
Majstro Arnoldo
Li havis filon el sia unua geedzeco, Johano, kiu fariĝis lia posteulo. La farmaniero de liaj ornamriparoj malkaŝas, ke ankaŭ Arnoldo estis lerninta en Francujo.
(12390) 1994 WB1
(12390) 1994 WB1 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Puffinus nestori
Puffinus nestori estas formortinta marbirdo de la familio de Procelariedoj. Ties restoj el fosilioj datas el fina Plioceno al komenca Pleistoceno, kaj estis trovitaj sur la insulo Ibizo de la Baleara arkipelago en okcidenta Mediteraneo, Hispanio. Oni hipotezis, ke ĝi estas la rekta praulo de la Mediteranea pufino (nune disigita en Baleara kaj Mediteranea pufinoj).
Batalo sur Blanka monto
La Batalo sur Blanka Monto, la, estis decida batalo en la Tridekjara Milito, en kiu soldataroj de la ĉeĥa nobelaro, sub reĝo Frederiko la 1-a, malvenkis kontraŭ taĉmentoj de la habsburga imperiestro Ferdinando la 2-a. La batalkampo situas proksime de Prago.
Rezisto de la ĉeĥa nobelaro malrapide trovis subtenon eĉ ĉe la nobelaro de pluaj landoj. Al flanko de la ribeluloj aliĝis ankaŭ transilvania Gabrielo Bethlen. La elekto de Frederiko de Palatinato kiel ĉeĥa reĝo estis kulmino de kontraŭhabsburga prezentiĝo. La nobelaraj soldataroj atingis certajn sukcesojn, eĉ dum sieĝado de Vieno. La decida turnopunkto en la milito okazis post tio, kiam Ferdinando la 2-a sukcesis akiri aliancanon de Maksimiliano la 1-a de Bavario. Tiu ĉi firmigo de la Katolika Ligo ebligis ĵeti la plenajn fortojn kontraŭ Bohemio. La unuiĝintaj soldataroj de Katolika ligo kaj de la imperiestro invadis en la landon de sude kaj la nobelaraj soldataroj devis retiriĝi al Prago. Soldataroj de Kristiano de Anhalto ekokupis strategie avantaĝajn poziciojn sur Blanka Monto kaj la soldataroj de la malamiko venis baldaŭ post ili. La katolika gvidantaro estis malfortigita pro vundo de komandanta generalo Buquoy, kiu devis komandi la batalon el kaleŝo. La fortoj de la malamikoj estis egaligitaj, la nobelaraj soldataroj havis proksimume 20 000 virojn en pli bona posteno kaj 28 000 da imperiestranoj staris kontraŭ ili. La batalo eksplodis matene la 8-an de novembro de 1620 kaj ĝi daŭris eĉ ne du horojn. Malbone pagataj nobelaraj taĉmentoj estis malvenkitaj, povis ilin savi eĉ ne fama rezisto de „moravanoj“ ĉe muro de la reĝa ĉasista arbaro. La informo pri la malvenko devigis fuĝi Frederikon de Palatinato kaj ĝi signifis finon de la ĉeĥa nobelara opozicio. La Blanka Monto kiel simbolo, la grava traŭmo de la ĉeĥa historio, por daŭre enskribiĝis en ĝeneralan subkonscion.
36039 Joandunham
36039 Joandunham estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
6781 Sheikumarkahn
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sieraleona virussciencisto Sheik Umar Khan (1975–2014). Dum sia kariero, li savis centojn da vivoj, kuracante la trafitojn de la febro de Lassa. En 2014, li gvidis la lukton de sia lando kontraŭ la mortigiva eksplodo de ebola malsano, savante ankoraŭ pli da vivoj, inspirante aliajn per sia kuraĝo.
NGC 2883
NGC 2883 (aliaj indikoj — ESO 372-24, MCG -6-21-5, VV 768, AM 0923-335, IRAS09232-3353, PGC 26713) estas galaksio en konstelacio Kompaso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Vernotte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kamizjak
Kamizjak (Камызяк) estas urbo en Astraĥana provinco en Rusio.
La urbo estis fondita en mezo de la 17-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1973.
La interurba telefona kodo estas 85145, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas en enenfluo de rivero Volgo (Волга) en Kaspian Maron.
En jaro 1959 la urbo havis 3,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 16,1 mil loĝantojn.
Jérémie (Haitio)
Jérémie [ĵeremi'] estas urbo de iom pli ol 30.000 loĝantoj en la sudo de Haitio, sur duoninsulo Tiburon. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma arondismento kaj de departemento Grand'Anse.
(49664) 1999 MV
(49664) 1999 MV estas asteroido de la Hungaria familio malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde Observatorio de Monto Lemmon.
Jérémie (Haitio)
La urbo situas ĉe rivero nomiĝanta Grand'Anse, kiel la departemento. En ĝia aglomeraĵo en 2003 vivis 97.503 homoj. En 2009 oni taksis ĝian loĝantaron je 34.788 kaj la aglomeraĵan je 122.149. Pro sia situo preskaŭ pinte de longa duoninsulo Jérémie havas grandajn distancojn al multaj aliaj haitiaj urboj; la distanco al la ĉefurbo Portoprinco estas ĉ. 300 km.
(49664) 1999 MV
Ĝi estas ankaŭ foje rigardita kiel kvankam ĝiaj orbito restas malproksima de tiu de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,330752 AU (49,480 milionoj da km).
Jérémie (Haitio)
La urbo ekestis sur la loko de iama fiŝkaptista vilaĝo; ĝi estis fondita de Francio en 1756. En 1793 ĝi estis okupita de Britio, kiu tenis ĝin ĝis la haitia revolucio, kiam Toussaint Louverture reaniĝis ĝin al Haitio.
Je la dek-tri anoj de la grupo Jeune Haïti (juna Haitio) albordiĝis ĉe Jérémie kun la celo ribeli kontraŭ François Duvalier. Dek-unu de la ribeluloj estis mortpafitaj en batalo; la ceteraj du estis ekzekutitaj la en Portoprinco. La ribelon oni nomas Ĵeremia Vespro, eble analogie al la Sicilia vespro.
Eusebi Artigas i Buxeda
Eusebi ARTIGAS i BUXEDA (1898 - mortis 1992 en Sabadell, Katalunio, Hispanio) estis kataluna esperantisto.
Brita Merit-Ordeno
La Merit-Ordeno estas medalo de Britio kaj la "Commonwealth" atribuita de la brita monarko. Ĝi estis kreita en 1902 de la reĝo Eduardo la 7-a (imitante la prusian Ordenon Por la Merito) kiel rekompenso por eksterordinaraj servoj en la armeo, la scienco, la arto aŭ la literaturo. La rare atribuitaj al la militistoj distingiĝis de la medaloj atribuitaj al civiluloj ĉar ĝi havis paron da krucitaj glavoj dorse de la centra medalo. La atribuo de tiu ordeno estas ekskluzivaĵo de la monarko kaj li/ŝi ne bezonas konsulti la registaron. Ĝi temas pri agnoskaĵo kiu multe prestiĝigas la ricevantojn. Ĝi en si mem ne kunportas titolon kiel aliaj britaj ordenoj sed pli gravas ol la aliaj.
La ordeno estis limigita al la suverenulo kaj al 24 membroj, sed la eksterlandanoj ankaŭ eblas inkluziviĝi aparte kiel "honoraj membroj". Ekde ĝia kreado, la ordeno estis malfermita por virinoj, kaj estis Florence Nightingale la unua virino kiuj ricevis tiun distingaĵon, en 1907. La ordeno ne donas nobelan aŭ alian statuson al la membroj, sed ili rajtas skribi la literojn OM post la nomo. La bildo konsistas el ruĝa kruco kun orumita krono en la supro. La medalbendo estas ruĝa kaj blua.
Vaĝo
Vaĝo, Vaĝuo aŭ Vayu (sanskrita prononco [|ʋaːjʊ], वायु, IAST Vāyu) estas unuaranga Hindua diaĵo, nome senjoro de la ventoj same kiel diaĵo de spiro kaj spirita patro de Hanumano kaj Bimo. Li estas konata ankaŭ kiel Anila ('aero, vento'), Vyāna ('aero'), Vāta ('aera elemento'), Tanuna ('la vento'), Pavana ('la puriganto'), kaj foje Prāṇa ('vivoforto').Barata verkisto Vanamali diras, "Viŝnuismaj aŭ sekvantoj de Viŝnu, kredas, ke la venta dio Vaĝuo trapasis tri reenkarnigojn por helpi la Senjoron Viŝnu. Kiel Hanumano li helpis Rama, kiel Bimo, li helpis Kriŝna, kaj kiel Madhva (1238 - 1317) li fondis la Viŝnuisman sekton nome Dvaita". Hindologo kaj verkisto G. R. Sholapurkar diras, "Oni diras, ke la filozofio proponita de Madhva estis origine transigita de Vaĝuo al lia filo Hanumano, kiu donis ĝin al Bimo kaj finfine estis ricevita de Anand Teertha aŭ Madhva.
Tōgō Heihachirō
La Markizo Tōgō Heihachirō BMO 東郷 平八郎 n. en Kagoŝima, la 27-an de januaro 1848 – m. en Tokio, la 30-an de majo 1934, estis Ŝipar-Admiralo en la Japana Imperia Armeo kaj unu el la plej gravaj ŝipbatalaj herooj de Japanio. La okcidentaj kronikistoj nomis lin la “Admiralo Nelson de l'Oriento” pro lia decidiga partopreno en la Unua japana-ĉina milito kaj la Rusa-Japana Milito.Dum la Rusa-Japana Milito (1904 – 1905), Tōgō venkis la rusan militŝiparon en Port Arthur, en 1904, kaj detruis la Rus-Baltian Militŝiparon en 1905, en la Batalo de Cuŝimo, surprizante la mondon pro la uzata strategio. Ĉi tiu batalo detruis la fortikan pozicion de Rusio en Orient-Azio kaj okazigis plurajn ribelojn ene de la Rusa Armeo (ribelo 1905 en Vladivostoko, ribelo en la kirasŝipo Potjomkin), kontribuante al la Rusa revolucio de 1905.
Třebovice (apartigilo)
Třebovice povas esti:
Corseaux-Cornalles (stacidomo)
Corseaux-Cornalles estas fervoja stacidomo en Corseaux, Svislando.
11039 Raynal
11039 Raynal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto kaj sacerdoto Guillaume-Thomas Raynal (1713–1796) kiu verkis historion en ses volumoj de la eŭropaj kolonioj en Hindujo kaj Ameriko. Lia kondamno kontraŭ la streboj de la koloniistoj rezultis ke li estis komdamnita de la katolika eklezio. En la franca revolucio de 1789 li estis elektita al la Ĝeneralaj Statoj, sed li rifuzis servi, ĉar li estis oponinta al la perforto.
9-a simfonio (Mahler)
La simfonio konsistas el la kvar movimentoj:
Mahler verkis ĝin por orkestro konsistanta el kvar flutoj, fluteto, tri hobojoj, angla korno, kvar klarnetoj (kun E♭-klarneto), basklarneto, kvar fagotoj (kontrafagoto), kvar kornoj, tri trumpetoj, tri trombonoj, 1 tubjo, frapilaro (konsista el timbaloj (2 ludantoj), granda tamburo, malgranda tamburo, cimbaloj, triangulo, kampaneto, tamtamo kaj 3 basaj sonoriloj en F♯, A, B), harpo (duoble okupita) kaj arĉinstrumentoj (violonoj vjoloj, violonĉeloj kaj kontrabasoj).
Kvankam la simfonio konsistas el kvar tradiciaj movimentoj, estas nekutime, ke la unua kaj la kvara movimento estas ja malrapidaj. En tio, same kiel en la pli rapidaj mezaj movimentoj, ĝi similas al la Simfonio „Pathétique“ de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij en b-minoro. Oni atentu, ke ĉi tio estas la paralela tonalo de D-maĵoro, la tonalo de la kapa movimento!
La dua movimento estas sudgermana-aŭstra danco nome Ländler; tamen ĉi tiu movimento ne aperas kiel danco. Pli vere ĝi prezentas mortodancon (komp. 4-an simfonion). Mahler parte ŝanĝas tradiciajn sonojn en preskaŭ nerekoneblajn variaciojn.
La tria movimento laŭ formo de rondelo-burlesko montras la kontrapunktan stilon de Mahler. Ĝi komencas per dissona temo en la trumpeta voĉo, kiu ĉiam denove revenas. La movimento estas unika pro la ligo inter dissonaĵoj kaj kontrapunkto de la baroko. Interesa je ĉi tiu rondelo estas la abundo de citaĵoj. Mahler jen eltiras el sia dumviva verkaro centrajn temojn kaj enmetas ilin en ĉi tiu skerco trio ankaŭ estas malkovrebla!) en sian komponaĵon, parte kun esenca fremdigo. En la trio troveblas malakcela momento, kiun oni povas rigardi kiel antaŭindikado de la lasta movimento.
La kvara movimento komencas sole kun la arĉinstrumentoj, kio post la drameca dinamiko kaj diverseco de la instumentoj en la dua kaj tria movimentoj rezultigas fortan efikon. La verko finiĝas kviete per pli kaj pli mallaŭtiĝaj violonoj, dum kiam la vjoloj kaj violonĉeloj kelkfoje ludas mallongajn motivojn, kio estas interpretebla kiel la adiaŭo de Mahler de ĉi tiu mondo, ĉar Mahler mallonge post la finfaro de la 9-a simfonio mortis. Tamen Mahler verkis pri sia 10-a simfonio, kiun li tamen jam ne finkomponis.
La unua prezentado de la verko okazis la 26-an de junio 1912 en Vieno far la Vienaj Filharmoniistoj sub dirigento Bruno Walter.
All-Russian Co-operative Society
La All-Russian Co-operative Society (ARCOS) (Tut-Rusia Kooperativa Societo) estis ĉefa organizaĵo por kunordigi la anglo-rusan komercan agadon en la fruaj jaroj de la Soveta Rusio, surbaze de la Nova Ekonomia Politiko de Lenino. En 1927, la britaj instancoj traserĉis la organizaĵojn kaj akuzis la kompanion je subfosa agado.
Historio
La All-Russian Co-operative Society, Ltd. (Arcos) komencis sian agadon en oktobro de 1920 en Londono. Ĝi estis fondita kiel oficiala venda kaj aĉeta agentejo de la soveta registaro en la Unuiĝinta Reĝlando.
Arcos aĉetis en valoro de £1,970,000 en 1920, pagis per oro tra Talino. La kompanio aĉetis en la unuaj ok monatoj de 1921 en valoro de £3,650,000. La ĉefaj aĉetitaĵoj estis nutraĵo, teksaĵoj, karbo, iom da agrikultura maŝinaro. La kompanio vendis en valoro de pli ol £300,000 de rusaj produktoj ĝis aŭgusto de 1921, ĉefe linon, sed ankaŭ lignon, manganon kaj peltojn.
Dum ĝia sesjara ekzisto, Arcos efektivigis ĉ. £100,000,000 en la komerco inter Britio kaj Soveta Rusio.
La Arcos-afero de 1927
Je la 4:20 en la posttagmezo de 12-a de majo 1927, granda forto de uniformaj kaj civilaj oficiroj eniris la ĉefsidejon de Arcos kaj de la Soveta Komerca Delegitaro, lokumita je 49 Moorgate en Londono. Oni provis kolekti pruvaĵojn pri kontraŭleĝa, spiona agado de la organizaĵo. La esplorado alportis mizeran rezulton, oni akuzis, arestis neniun.
(19641) 1999 RV91
(19641) 1999 RV91 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Dubenzila okzalato
Dubenzila okzalato aŭ C16H14O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la okzalata acido kaj benzila alkoholo. Dubenzila okzalato estas senkolora likvaĵo kun karakteriza odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Dubenzila okzalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Dubenzila okzalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Cucciago
Cucciago estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulino Maria, adorata kiel "Madono de la Neĝo".
Najbaras la komunumoj Cantù, Casnate con Bernate, Fino Mornasco, Senna Comasco kaj Vertemate con Minoprio.
Komisiono (apartigilo)
Komisiono estas delegitaro kiu povas esti:
Maison-Feyne
Maison-Feyne estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 290 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Maison-Feyne situas je alteco de 368 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Maison-Feyne apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Administrado
Maison-Feyne apartenas al la kantono de Dun-le-Palestel, kies ĉefurbo estas Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Waasland
La Waasland estas geografia regiono en Flandrio, la nederlandlingva parto de Belgio. Ĝi estas parto de la belgaj provincoj Orienta Flandrio kaj Antverpeno. En la nordo ĝin limigas la ŝtata limo de Belgio kaj Nederlando, oriente kaj sude la rivero Skeldo, kaj okcidente la kanalo de Gento al Terneuzen. La (neformala) ĉefurbo kaj plej granda urbo de la regiono estas Sint-Niklaas.
Ĝi estas nomata ankaŭ Land van Waas ("lando de Waas"); Waas plej probable aludas al la akvoplena grundo de la regiono kvankam la ĝusta etimologio estas nekonata. Unu ebleco estas ligo al la angla vorto "wasteland" ("neuzata lando"). La marĉoj kiuj karakterizas ĝin jam delonge sekiĝis pro drenado kvankam multaj kampoj estas ankoraŭ rimarkinde konveksaj - la rezulto de multaj jaroj da plugado de la grundo al la kampa centro por plibonigi la drenadon.
Historie, pro ĝia akvoplenaj, marĉaj, malriĉaj grundoj la regiono estis maldense loĝata kompare al la resto de Belgio kaj la agrikulturistoj devis forte improvizi por kultivi rikoltojn el la malfacila grundo, kvankam la loĝantoj de la proksimaj kaj historie riĉaj urboj Gento kaj Antverpeno ĉiam estis bona merkato por vendado de la rikoltaĵoj. Charles Townshend, unu el la propagandantoj de la frua brita agrikultura revolucio, eksplicite rekomendis uzi la spertojn de la agrikulturaj praktikoj unue evoluigitaj tie en Belgio, kiel ekzemple la uzo de napoj en rotacio de legomkultivado, kaj la regiono dum iom da tempo altiris multajn studvojaĝantojn pri agrikulturo. Nehazarde, simbolo de napo bildiĝas en la regiona blazono, kaj ankaŭ en iuj pliaj blazonoj lokaj, kiel ekzemple tiu de la urbo Lokeren.
La familia nomo "Waas" kaj variaĵoj ĝiaj estas sufiĉe ofta en Belgio kaj rilatas al tiu regiono.
Municipoj en la regiono
En la provinco Antverpeno:
NGC 2884
NGC 2884 (aliaj indikoj — MCG -2-24-22, IRAS09239-1120, PGC 26773) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sándor Végh
VÉGH Sándor (ve:g ŝAndor) estis hungara violonisto, dirigento, altlerneja instruisto naskita en Kolozsvár (nun Cluj en Rumanio) la 17-an de majo 1912 kaj mortinta en Salzburg la 7-an de januaro 1997.
Oude IJsselstreek
Oude IJsselstreek (laŭvorte, "regiono de la Malnova Iselo", ) estas municipo en la regiono Achterhoek de la provinco Gelderland en orienta Nederlando. La municipo ekestis la 1-an de januaro 2005 el kunfandiĝo de la antaŭaj municipoj Gendringen kaj Wisch. Komence ĝi havis du urbodomojn, en Varsseveld kaj Gendringen, kaj ekde rekonstruumo de la lasta la sidejo de la urboparlamento estas Gendringen. La teritorio apartenas al la Euregio Rejno-Waal. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
La municipo apartenas al la "eŭropaj fer-urboj", ĉar ĝi havis iam modestan fer-industrion (en Ulft). Ĝenerale la regiono estas agrikultura, sed alritas ankaŭ turismon.
Partoj de la municipo
Oude IJsselstreek konsistas el
Katenado
Katenado estas praktiko kiu konsistas de senigo de iu je iuj movoj, per diversaj katenigaj iloj, kaj tiel subigi onin. Tio estis uzita en ĉiuj kulturoj por malhelpi iun uzi forton aŭ por malebligi kaptiton eskapi. La plej komunaj estas mankateno aŭ, pli malnove, piedligoj.
Sed katenado ankaŭ fariĝis parafilio, eventuale nomebla katenumado. Katen(um)i ies korpoparton estas pero pruve efekta por veki fantasmojn ĉe homoj. Ĉu por seksa antaŭludo, ĉu por estetika arto kun erotikaj subkomprenaĵoj, ĉu simple por sadmasoĥista ludo, katenado estas unika sed polemika sperto.
Nekonfirmitaj studoj en Usono indikis ke 75% de viroj kaj multaj virinoj opinias katenumadon erotika. Kiel pri plejpartoj el la studoj pri seksa fantasmo kaj konduto, la disponeblaj studoj ne estas bone kontrolita kaj la plej fidindaj el ili estas malfreŝdataj. Tiu emo pri katenumado estas verŝajne pli grava en Japanio, kie la praktiko naskiĝis, kaj kie sadism-masoĥista ludo estas relative populara.
Formoj
Ekzistas du malsamaj skoloj de katenado.
La okcidenta, praktikata en Ameriko kaj Eŭropo, vaste konata laŭ la angla nomo bondage (to bind signifas ligi) disvolviĝis surbaze de la Japana skolo.
Japanlingve kinbaku (緊縛) signifas katenado. De tie Kinbaku-bi estas bela katenado. Kinbaku (aŭ sokobaku) estas japana formo de katenado en kiu subulo estas katenita aŭ ligita per simplaj, kvankam vide implikaj, ŝablonoj de maldika ŝnureto (ĝenerale 6 mm aŭ 8 mm). En Japanio diversaj uzoj de ŝnuroj almenaŭ datiĝas de la 15-a jarcento. Moderna katenado originas en fine de la Edo-epoko, kiam kelkaj japanaj erotikaj bildoj aperis. Ne ekzistas historiaj pruvoj pri pli frua katenado.
István Szórády
István Szórády [iŝtvAn sOrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szórády István estis hungara kuracisto, infankuracisto, profesoro, farmakologo.
István Szórády naskiĝis la  en Gyula. Li mortis la en Szeged.
Biografio
István Szórády akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1950. Pli frue inter 1948-1950 li laboris en la farmacia instituto, poste ĝis 1964 en la kliniko pri infanoj. En 1954 li akiris plian fakdiplomon pri infankuracado. Ekde 1964 li laboris en infanhospitalo de Szeged kiel ĉefkuracisto, krome li estis nomumita titulara docento. En 1964 li kandidatiĝis (CSc), en 1977 li doktoriĝis (DSc). En la studjaroj 1971 kaj 1977 li estis gastoprofesoro en Helsinko. En 1974 li estis nomumita titulara universitata profesoro en Szeged. Li ricevis premiojn en 1969, 1974, 1973.
Kampinagrando
Kampinagrando aŭ Kampino Granda (portugallingve: Campina Grande, /kã'pinə 'grãdə/), estas urbo kaj municipo de Brazilo, kun proksime 376 mil loĝantoj. Ĝi estas la plej aktiva urbo en Brazila Nordorienta internlando, en ŝtato Paraibo. Ĝi estas super montaro Borboremo. Ĝia nomo signifas "Granda Kamparo". En Kampinagrando estas la ĉefa universitata centro de Brazila Nordoriento, en ĝi loĝas pli ol 20 mil studentoj kaj pli ol 2 mil profesoroj, estas en Brazilo urbo kun la plej granda kvanto de profesoroj po loĝantoj.
Esperanto-movado
Ĉirkaŭ 1980 du junuloj, Afonso Camboim kaj Maria do Socorro Paz e Albuquerque, lernis Esperanton per la libro Esperanto sem mestre de Francisko Valdomiro Lorenz. En tiu jaro, tuj post la memlernado, ili starigis senpagan kurson ĉe spiritisma centro "Varões do Senhor", en februaro 1981 jam estis pli ol 50 lernantoj. En la sekvaj jaroj estis granda Esperanto-movado tie, kun ĉirkaŭ 800 lernantoj kaj apogo de publikaj aŭtoritatuloj. Malgraŭ tio, la movado rapide malvigliĝis kaj malaperis post 1990. Ĝis hodiaŭ, multaj homoj parolas Esperanton en Campina Grande, kaj eĉ sur strate, oni povas aŭdi homojn parolante la lingvon.
Okcidenta Misamiso
situo de la provinco en la Filipinoj: