cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afrika tuberfabo
Uzado kaj enhavosubstancoj
La sekigitaj semoj estas ordinare trampitaj en akvo kaj post kuiritaj dum pluraj horoj. Kiel almanĝaĵoj taŭgas ignamo, rizo, maizo aŭ en supoj. La tuberoj estas uzataj krudaj aŭ kuiritaj kiel terpomoj, ankaŭ la gusto estas simila.
La planto ankaŭ estas ornamplanto.
209 Dido
209 Dido estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la, elde la observatorio de Clinton, en Nov-Jorkio (Usono)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la reĝino Dido, legenda fondintino de Kartago.
CEF
La vorto havas plurajn signifojn:
CEV
La vorto havas plurajn signifojn:
(119918) 2002 EX84
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
NL (komplikeco)
En komputa komplikteorio, NL estas la komplikeca klaso enhavanta decidajn problemojn kiu povas esti solvita per nedeterminisma maŝino de Turing uzante logaritman kvanton de memora spaco.
NL estas ĝeneraligo de L, la klaso de decidaj problemoj kiuj povas esti solvita per determinisma maŝino de Turing uzante logaritman kvanton de memora spaco. Pro tio ke ĉiu determinisma Maŝino de Turing estas ankaŭ nedeterminisma maŝino de Turing, L estas enhavita en NL.
Problemo de kontrolo ĉu vojo ekzistas inter du verticoj en orientita grafeo estas ekzemplo de grava problemo kiu estas sciata al esti plenuma por NL. En intuicia senco, ĝi estas unu de la plej pezaj aŭ plej esprimaj problemoj en NL. Alia grava NL-plena problemo estas 2-bulea plenumebloproblemo, kiu demandas, ĉu, por donita formulo kie ĉiu propozicio estas la disjunkcio de du variabloj, estas tia aro de enigaj variabloj kiu faras la formulon egalan al "VERO"? Ekzemplo de ĉi tia formulo povas esti:
Estas sciate, ke NL estas enhavata en P, pro tio ke estas polinomo-tempa algoritmo por 2-bulea plenumebloproblemo, sed ne estas sciate, ĉu NL = P aŭ ĉu L = NL. Pro tio ke nedeterminisma spaco estas fermita sub komplemento, estas sciate, ke NL = co-NL, rezulto sendepende esplorita de Neil Immerman kaj Róbert Szelepcsényi en 1987 (teoremo de Immerman-Szelepcsényi) kaj juĝita la premio de Gödel en 1995.
Estas simpla logika karakterizado de NL: ĝi enhavas precize lingvojn esprimeblajn en unua ordo logiko kun aldonita transitiva fermaĵa operatoro.
1176 Lucidor
1176 Lucidor estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de unu amatora astronomo, amiko de la malkovrinto.
Ebrach
Ebrach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ebrach - al la komunumaro krome apartenas la najbara komunumo Burgwindheim.
Cissac-Médoc
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
NGC 7678
NGC 7678 (aliaj indikoj — UGC 12614, IRAS23259+2208, MCG 4-55-17, VV 359, ZWG 476.45, ARP 28, KUG 2325+221, KAZ 336, PGC 71534) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
CFF
La vorto havas plurajn signifojn:
Sääksjärvi (Nurmijärvi)
Sääksjärvi estas lago en Finnlando en provinco Uusimaa en urbo Hyvinkää kaj komunumo Nurmijärvi. Ĝia areo estas kaj la plej granda profundo. Sääksjärvi ne havas elfluon. Sääksjärvi ricevas sin akvon plejparte el grundakvo. Sääksjärvi estas granda fonto.
Granda Ostrava
Granda Ostrava estis projekto el la komenco de la 20-a jarcento, kiu kalkulis kun kunigo de tiama urbo Moravia Ostrava kun la ĉirkaŭaj municipoj, nome kaj sur la moravia, kaj la silezia partoj de la landa limo.
La unua respubliko
Fine de la jaro 1918 estis plejparte la germanaj administracioj anstataŭigitaj per administraj komisionoj. La moraviasilezian direktis Jan Prokeš, la vítkovican Josef Chalupník kaj la přívozan Petr Marsín. Ĉiuj tri estis socialaj demokratoj kaj ili persone konis unu la alian. Por la estiĝo de Granda Ostrava tiel venis eksterordinare favora situacio. Sed montriĝis, ke dum baloto en aŭtonoman organon de la nove estiĝinta urbo ĉeĥoj akirus pertakse 41 %, germanoj 40 % kaj poloj 18 % da voĉoj. Tiu ĉi imago ne estis en harmonio kun la politiko de la nove estiĝinta ŝtato. Tial la 15-an de aprilo 1919 Jan Prokeš kunvokis kunvenon de reprezentantoj de pluaj municipoj, en kiuj la ĉeĥoj havis pli grandan naciecan reprezenton kaj estis tiel verŝajne, ke ili plifortigus la suman influon de la ĉeĥa nacio en la reprezentantaro.
Kontraŭ tiu ĉi propono de komence protestis Svinov, al kiu (denove) alliĝis Vítkovice kaj Přívoz. Malgraŭ tio la administra komisiono de Moravia Ostrava forsendis la 24-an de septembro 1919 proponon al la ĉeĥoslovaka registaro, por ke ĝi eldonu leĝon, per kiu okazus al la unuigo de sume 15 municipoj, kiuj estis Moravia Ostrava, Přívoz, Vítkovice, Mariánské Hory, Zábřeh nad Odrou, Nová Ves, Hrabůvka, Svinov, Kunčice nad Ostravicí, Malé Kunčice, Pola Ostrava, Muglinov, Hrušov, Radvanice kaj Michálkovice. La nova urbo devis porti nomon Supra urbo Ostrava kaj kiel tutaĵo ĝi devus esti parto de la moravia lando.
Ministerio de enlando komencis rimarkan direktadon kun la landaj organoj en Brno kaj Opava, ĉar post eltiro de ok silezia municipoj el Silezio devis esti difinitaj la teritoriaj kompenzoj. En Silezio la propono renkontiĝis kun decida rezisto. Ne temis nur pri demandoj de influo kaj mono, sed precipe pri komplika politika situacio en Silezio, kie estis tre forte reprezentita la germana loĝantaro. Per la aligo de municipoj al la nova urbo oni ja helpus Ostravon, sed la naciecaj rilatoj en Silezio malboniĝus favore al la ĉeĥa nacio. Surbaze de tiuj ĉi faktoj do la administra komisiono iom ŝanĝis la proponon tiel, ke la tuta teritorio de Ostrava falus al Silezio.
Kun tiu ĉi propono konsentis ambaŭ landaj oficejoj kaj la ministerio tial prezentis la 18-an de marto 1920 proponon de leĝo pri unuigo de la ostravaj municipoj kaj kreigo de Granda Ostrava. Ĉar la ekzistanta leĝo n-ro 295/1919 Sb. ne ebligis unuigado kaj apartigado de municipoj, kies sekvo estus ŝanĝo de limoj de municipoj, distriktoj, regionoj kaj landoj, estis eldonita nova leĝo n-ro 285/1920 Sb., kiu ebligis tion. Plua problemo estis la teritorio de la historia regiono de Teŝino, pri kiu okazis internacia arbitro en la belga Spa. Post ties finiĝo estis donita al la prezidantaro de la ministeria konsilantaro la 7-an de oktobro 1920 denova propono por la kreigo de Granda Ostrava.
Évreux-Normandie (stacidomo)
Évreux-Normandie (neformale Évreux), konata ankaŭ kiel Évreux-Embranchement, estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Évreux-Embranchement - Acquigny, situanta en  Évreux, en departemento Eure, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités Normandio kaj.
Ŝterno
Ŝternoj estas marbirdoj de la familo Ŝternedoj, antaŭe konsiderataj subfamilio (Sterninae) de la familio de mevoj, nome Laredoj (van Tuinen et al., 2004). Ili formas ampleksan grupon kun la mevoj kaj tondilbekuloj, kiu siavice estas rilata al rabmevoj kaj aŭkoj.
Granda Ostrava
La unua respubliko
La ministerio de enlando spite al ĉiu klopodo ne sukcesis egaligi la disputojn, tial en aprilo de 1921 ĝi rekomendis realigi la t.n. pli mallarĝan varianton, t.e. aligo de sole la moraviaj municipoj al Moravia Ostrava. Al tiu ĉi propono alkliniĝis ankaŭ la registaro kaj la 13-an de januaro 1922 ĝi plenrajtigis la ministerion de enlando eldoni proklamilon en senco de propono. La 10-an de oktobro 1923 la ministerio de enlando publikigis dekreton pri la propono al la unuigo de municipoj Moravia Ostrava, Přívoz, Vítkovice, Mariánské Hory, Zábřeh nad Odrou, Nová Ves kaj Hrabůvka en unun urbon - Moravia Ostrava. Post okazo de rimarka direktado la propono estis la 20-an de decembro 1923 intertraktita en la registaro kaj aprobita kun valideco ekde la 1-a de januaro 1924.
Per rodono de la landa administracio en Brno estis disigitaj la ĝisnunaj administraj komisionoj de la unuigitaj urboj kaj en frunton de administra komisiono de la nova urbo estis kiel registara komisaro nomumita Jan Prokeš. La admimistra komisiono konsistita el 31 ĉeĥoj, 9 germanoj kaj 2 judoj administris la urbon ĝis ordena baloto. La nova urbo havis areon 4029 hektaroj kaj vivis en ĝi 113 709 loĝantoj.
Ŝterno
Taksonomio
Plej granda parto de la ŝternoj estis antaŭe traktitaj kiel apartenantoj al ununura ampleksa genro nome Sterna, kun aliaj etaj genroj, sed analizoj per la sekvaĵo DNA apogis la ideon de disigo de Sterna ĉe kelkaj etaj genroj (vidu suban liston) (del Hoyo et al., 1996; Bridge et al. 2005; Collinson 2006).
Granda Ostrava
La unua respubliko
La najbara Silezia Ostrava kompreneble la sukceson de ties moravia klegino enviis, tial ankaŭ ĉi tie aperis konsideroj pri la kreigo de la t.n. Granda Silezia Ostrava, kiu devis estiĝi per aligo de Hrušov, Muglinov, Michálkovice kaj Radvanice. Sed la propono fiaskis pro malkonsento de Radvanice kaj Muglinov.
21306 Marani
21306 Marani estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro, proksime de Bolonjo, Italio.
Granda Ostrava
Okupacio
La reciprokaj disputoj kaj interkvereloj de lokaj administracioj kondukis al tio, ke la realiĝo de Granda Ostrava okazis ne demokratie, sed perforte. Post la okupo de Ĉeĥoslovakio fare de Germanio estis la 29-an de majo 1941 per ordono n-ro 236/1941 Sb. decidite pri aligo de Silezia Ostrava, Hrušov, Kunčice nad Ostravicí, Kunčičky, Michálkovice, Muglinov kaj Radvanice el distrikto Frýdek kaj Hrabová, Nová Bělá, Stará Bělá kaj Výškovice el moraviasilezia distrikto al urbo Moravia Ostrava. Estiĝis la statuta urbo Moravia Ostrava, kiun direktis magistrato frunte kun primatoro. La magistrato estis rekte subigita al la landa oficejo en Brno.
Post la dua mondmilito
Post la dua mondmilito la statuto de la urbo ofte ŝanĝiĝis. Pli detalajn informojn vi trovos en artikolo Administra kaj teritoria evoluo de Ostrava.
21306 Marani
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Giorgio "Doddo" Marani (1925–2000), longtempa amiko de la malkovrinto. Li estis plenumita mekanisto, kiu laboris kun la teamo de la observatorio San Vittore de Bolonjo, por la konstruo de multenombraj mezurinstrumentoj
Taklamakano
La dezerto Taklamakano (aŭ Takla Makan, 塔克拉玛干沙漠 aŭ Taklimakan Ŝamo, Täklimakan Toghraqliri) post la Rub-al-Ĥalo estas la dua plej granda sabla dezerto de la mondo. Ĝi etendiĝas en Centra Azio en la ujgura aŭtonoma regiono Ŝinĝango en nordokcidenta Ĉinio tra la okcidenta parto de la Tarim-baseno ĝis la strato 218. Oriente de tiu strato situas la dezerto Lop Nor en la plej profunda parto de la Tarim-baseno. Ĝis la mezo de la 20-a jarcento la dezertoj Taklamakano kaj Lop Nor dividiĝis per la subaj partoj de la riveroj Tarim, Konĉe Darja (= Konqi He) kaj Ĉarĉan Darja (= Qarqan He), kiuj tamen sude de la loko Tikanlik jam de jardekoj estas sekiĝintaj.
Ŝterno
Disvastiĝo
Ŝternoj havas tutmondan distribuadon. Multaj ŝternoj kiuj reproduktiĝas en mezvarmaj zonoj estas longdistance migrantoj kaj la Arkta ŝterno probable ĝuas pli da tagolumo ol iu ajn besto ĉar ĝi migras el sia norda reprodukta teritorio al akvoj de Antarkto, por profiti pli longajn tagojn kaj plibonigi siajn manĝeblecojn. Ekzemple ringomarkita ankoraŭ nefluganta junulo de Arkta ŝterno flugis el insuloj Farne de marbordo de Northumberland en orienta Britio somere 1982 kaj atingis Melburnon, Aŭstralio oktobre 1982, marveturado de ĉirkaŭ 22,000 km (14,000 marmejlojn) dum nur tri monatoj post ekflugo, tio estas averaĝo de ĉirkaŭ 240 km tage, kaj unu el la plej plongaj veturadoj pristuditaj ĉe birdoj.
Taklamakano
Etimologio
La signifo de la nomo Taklamakano longe malklaris. La nomo venas el la ujgura lingvo kaj ĝis nun tradukiĝis per "eniru kaj vi neniam revenos", "loko sen reveno" aŭ "dezerto de la morto". Laŭ historiisto el la ŝinĝanga urbo Urumĉio la malĝusta traduko fontu de ĵurnalista grupo, kiu dum la 1980-aj jaroj vizitis la regionon. Li post detalaj studoj venis al la rezulto, ke Taklamakano fakte signifu lando de poploj, ĉar Takli estu variaĵo de la turka vorto Tohlak aŭ Tohrak por poplo, ma estu grandiga silabo, simile al la esperanta -eg-, kaj kan, variaĵo de kand, el la antikva persa lingvo signifu "lando" aŭ "loko". Laŭ historiaj dokumentoj poploj dum la jaroj 420 ĝis 589 en la baseno Tarim ankoraŭ estis tre disvastiĝintaj.
Ŝterno
Aspekto
Ili estas ĝenerale mezgrandaj aŭ grandaj birdoj, tipe de griza aŭ blanka plumaro, ofte kun nigraj markoj ĉekape. Ili havas longecajn bekojn kaj retajn piedojn. Ili estas sveltaj kaj pli aerodinamikaj ol mevoj, kiuj estas multe pli fortikaj, kaj ŝajnas elegantaj dumfluge kun siaj longaj vostoj kaj longaj mallarĝaj flugiloj. Ŝternoj de la genro Sterna havas tre forkoformajn vostojn, dum tiuj de la genroj Chlidonias kaj Larosterna ne tre forkoformajn vostojn, dum tiuj de la genroj Anous, Procelsterna, kaj Gygis havas nekutimajn noĉoformajn vostojn kaj la plej longaj vostoplumoj estas nek la mezaj nek la bordaj sed la intermezaj. Grando de ŝternoj estas el la Nana ŝterno, de 42 g kaj 23 cm, ĝis la Kaspia ŝterno, de 630 g kaj 53 cm.
Taklamakano
Geografio
La dezerto Taklamakano plenigas proksimume du trionojn de la regiono Ŝinĝango. Ĝia areo de pli-malpli 300.000 km² plejgrandparte estas kovrataj de sablaj dunoj de parte pli ol 100 metroj, laŭ iuj fontoj eĉ de 300 metroj. La dezerto ekestis pro amasiĝo de polvo kaj sablo dum la lasta glaciepoko, kiam la Taklamakana basenego estis preskaŭ tute kovrita de glaĉera lago. La fortaj ventoj kaŭzas, ke la dunoj tre rapide migras.
Ŝterno
Kutimoj
Plej granda parto de ŝternoj ĉasas fiŝojn per plonĝado, ofte post fluggvatado, sed la marĉaj ŝternoj (Chlidonias) plukas insektojn el la akvosurfaco. Ŝternoj ŝvebas nur malofte ; kelkaj specioj, ĉefe la Fulga ŝterno, flugas alte super la maro. Escepte pro banado, ili malofte naĝas, spite havi retajn piedojn.
Taklamakano
Geografio
La dezerto kiel la tuta regiono Ŝinĝango estas daŭre minacata de la risko pri tertremoj.
Ŝterno
Kutimoj
Ŝternoj estas ĝenerale longvivuloj, kun kelkaj specioj pri kio oni scias lastatempe, ke vivas ĝis 25-30 jaroj.
Taklamakano
Geografio
En ĝia teritorio situas salakvaj lagoj, kaj en malmultaj metroj sub la tersurfaco situas parte imprese grandaj kavoj da akvo.
Ŝterno
Klasado kaj listo de specioj
Lastatempaj pristudoj (Thomas et al., 2004) pri parto de la sekvenco DNA trovis parencan rilaton inter ŝternoj kaj la Thinocorus, kelkaj specioj de mutaciintaj vadbirdoj. Tio kontraŭas aliajn molekulajn kaj morfologiajn studadojn (vidu Paton kaj Baker, 2006) kaj plej bone oni interpretu ilin kiel pruvon de eksterordinara kvanto de molekula konverĝa evoluado inter ŝternoj kaj tiuj vadbirdoj aŭ kiel retenon de malnova genotipo.
Amonia fluorosilikato
Amonia heksafluorosilikato, heksafluorosilikato de amonio aŭ (NH4)2SiF6 , kiel ĉiuj saloj de la fluorosilikata acido estas toksa kemia komponaĵo. Ĝi konsistas je kristaloj, kun minimume tri polimorfoj, kaj ekzistas en naturo kiel raraj ercoj "kriptohalito" kaj "bararito". Ĝi malkomponiĝas per varmigo eligante toksajn fumoj de fluoro, amoniako kaj NO. Ĝi uzatas kiel fluragento por akvotraktado, kontraŭ lavbutika ŝimo, tineoforigo, malinfektilo, vitrogravurado, muldado de malpeza metalo, galvanizado-procezo, ligna konservado, veldofluado, stabiliganto aŭ nutraĵo-konservado, gluaĵoj kaj buŝa traktagento.
Ŝterno
Klasado kaj listo de specioj
Laŭ la pristudoj de mitokondria DNA kaj revizio de Bridge et al (2005), la genroj kaj specioj de ŝternoj estas la subaj:
Amonia fluorosilikato
Strukturo
Amonia fluorosilikato havas tri ĉefaj polimorfoj α-(NH4)2SiF6, β-(NH4)2SiF6 kaj γ-(NH4)2SiF6. A alfa formo korespondas al la mineralo kriptohalito. La beta formo estas trigona kaj okazas en naturo kiel la erco "bararito". La tria γ-formo estis malkovrita en 2001, kaj identiĝas kun heksagona 6 mm simetrio. En ĉiuj tri konfiguracioj, la oktolatera kristalo (SiF6)2− aranĝiĝas en tavoloj. En la α-formo, ĉi tavoloj estas perpendiklaj al la c-akso. La siliciatomoj de la a-amonia heksafluorosilikato prezentas plej proksiman kuban atomgrupiĝon, la γ-formo heksalateran atomgrupiĝon kaj la β-formo posedas primitivan heksalateran atomgrupiĝon. En ĉiuj tri fazoj, 12 atomfluoroj apudas la katjono (NH4)+.
33157 Pertile
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan amatoran astronomon Tomáš Pertile, populariginto de astronomio en la iama Observatorio de Ostrava en la dua duono de la 20-a jarcento kaj ties supervidanto dum 1963-1972. Li estis aktiva kunlaboranto ĉe la Observatorio kaj planetario de Johann Palisa en Ostrava-Poruba.
Amonia fluorosilikato
Strukturo
La amonia fluorosilikato estas nebruliva substanco, tamen ĝi eligas danĝerajn fumojn dum brulado, inkluzive de fluorida acido, "silicia kvarfluorido" kaj nitrogenoksidoj. Ĝi korodas aluminion kaj en akvo, amonia heksafluorosilikato dissolviĝas kun estiĝo de acida solvaĵo.
Taklamakano
Klimato
Laŭ iuj sciencistoj la temperaturoj ene de unu diurno povas dumtage atingi ĝis 62 ° C da varmego kaj nokte ĝis - 10 ° C da frosto. La temperaturoj do povas alterni je pli ol 70 gradoj ene de malmultaj horoj. Tiuj temperaturaj alternoj ne havas influon al la sekeco, sed ili estas plia faktoro malfaciliga por ĉia vivo en la regiono.
Amonia fluorosilikato
Reakcioj
Heksafluorosilikato de amonio reakcias kun amonia aluminiato estigante heksafluoroaluminiato de amonio kaj kvaroksido de silicio:
Taklamakano
Kara Buran
Fifama estas la "nigra sabloŝtormo" Kara Buran. Tia ŝtormo povas levi tunojn da sablo kaj daŭri plurajn tagojn aŭ eĉ semajnojn. Sian nomon ĝi ekhavis, ĉar dum la ŝtormado ofte tute nigriĝas la ĉielo. La sezono de la Kara Buran estas inter februaro kaj junio, la sabloŝtormo ĉiun trian ĝis kvinan tagon venas el la nordoriento de la dezerto. La semajnaj densaj polvonebuloj povas signife redukti la sunradiadon kaj do la temperaturojn. Ĉar jam multaj karavanoj kaj probable tutaj urboj iĝis viktimoj de la ŝtormo, ĝi iĝis temo de multaj mitoj. La lokuloj ekzemple rakontas pri la armeo de ĉina imperiestro, kiu estu entombigita sub 250 metrojn alta duno.
Amonia fluorosilikato
Reakcioj
NH4AlO4 + (NH4)2SiF6 → (NH4)3AlF6) + SiO4
Taklamakano
Vegetaĵaro
Piede de la altaj montaroj ĉirkaŭantaj la dezerton ekzistas multnombraj oazoj kun riĉa vegetaĵaro. Dum la printempa neĝodegelo en la montaroj Kunlun kaj Tianŝan interalie pleniĝas la rivero Tarim, kiu rande de al dezerto fluas de oriento okcidenten kaj proksime de si ebligas agrikulturon.
Amonia fluorosilikato
Reakcioj
Aliflanke, heksafluoroaluminiato de amonio reakcias kun "aluminia sulfato" estigante amonia fluorido kaj sulfato de aluminio kaj fluoro. (NH4)3AlF6 + Al2(SO4)3 → 3 AlFSO4 +3 NH4F
Taklamakano
Vegetaĵaro
La intense vegetaĵaj zonoj estas ĉirkaŭataj de zono el ioma plantokresko. Tiuj zonoj kreas efikan protekton kontraŭ la pliampleksigo de la dezerto, sed ilia uzo kiel paŝtejo kaj provizejo por brula ligno endanĝerigas tiun protektan zonon. Fiaskiga fakto estas, ke la tre seka tersurfaco praktike malebligas naturan regeneron de la planta zono.
Historio de homa loĝado en la regiono
Multaj arkeologiaj spuroj pro la ekstrema sekeco bone konserviĝis. Ruinoj de pluraj antikvaj urboj en la dezerto troviĝis, kaj ili montras toĥarajn, helenismajn kaj budhismajn influojn. Krom urbaj ruinoj ankaŭ troviĝis mumioj en la regiono, kaj la plej antikvaj havas aĝon de 4.000 jaroj. Multaj el ili ŝajne devenis el Eŭropo kaj povus esti membroj de la toĥaroj.
Pli poste la oazoj estis loĝataj precipe de tujrkaj popoloj. Dum la epoko de la dinastio Tang la ĉinoj unuafoje venkis la lokajn tjurkojn, kaj Ĉinio povis ampleksigi sian kontrolon de la ekonomie grava Silka Vojo. La Silka Vojo en tiu regiono estis duvoja: la du vojaj branĉoj norde respektive sude ĉirkaŭiris la praktike nepaseblan Taklamakanon. Fazoj de ĉinaj regado estis interrompitaj de regotempoj de tjurkoj, mongoloj kaj tibetanoj. La nuntempa enloĝantaro ekster la urboj aparte konsistas el la tjurkaj popoloj ujguroj kaj kazaĥoj.
Lucidor
Lucidor estas la nomo de :
Japaratinga
Japaratinga estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 7.754 loĝantojn en 2010.
Kalvinana preĝejo (Dombóvár)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Dombóvár (Hungario).
Historio
La kalvinanoj estis kune kun la luteranoj ĝis 1916. La kalvinanoj konstruis kirkon en 1929 laŭ novromaniko. En la sekva jaro József Angster kreis la orgenon. En 1973 kaj 1981 pli malgrandaj renovigaj laboroj okazis.
Konstruaĵo
La kalvinana preĝejo situas sola ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La 2 enirejoj troviĝas tra la turo kaj dekstra flanko de la navo. Al ambaŭ enirejoj kelkaj ŝtupoj kuras. La navo estas simpla briko, la absido mankas. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Senkernigilo
Senkernigilo estas ilo per kiu oni povas simple forigi malmolan kernon el frukto, ĉe kio la frukto mem relative malmulte estas damaĝita. La senkernigilo antaŭ ĉio estas uzata por molaj fruktoj, kiel ĉerizoj kaj prunoj, kaj por olivoj.
Por senkernigi frukton ĝi estas metata en ingo kun truo. De la supra flanko stifto estas pikata tra la frukto kaj malsuprenpuŝas la kernon tiel ke la kerno forlasas la frukton kaj falas tra la truo de la ingo. Plejofte la stifto estas pikata ĉe la alfiksa loko de la la tigeto.
Musono
La vorto devenas el la araba trans la hinda lingvoj. La mezepokaj arabaj maristoj per la vorto "موسم" (prononcu: mausim = sezono), siavice de la ŝemida radiko vsm "marki", priskribis venton en la Araba Maro, kiu ŝanĝiĝas laŭsezone.
(63210) 2001 AH13
(63210) 2001 AH13 estas troja asteroido de Jupitero kiu orbitas, kun ioma klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Ŝtona ilo
Ŝtona ilo (ŝtonilo aŭ arkeolito ) estas intence prilaborita ŝtono por uzado kiel instrumento. La analizo de ŝtonaj iloj estas tasko de arkeologoj kiuj studas prahistorion (paleontologio).
Ŝtonaj iloj estas indiko de specio Homo kaj konataj el la plej frua ŝtonepoko, kie ili kompreneble pli facile konserviĝis ol instrumentoj el pli pereeblaj materialoj kiel ligno, osto aŭ kornaro. Dum la daŭro de la homa evoluo la iloj kaj la teknikoj por produkti ilin fariĝis pli kaj pli kompleksaj. Granda salto en la teknologio de ŝtonprilaborado estas la transiro de iloj prilaborataj per debatado (tekniko de paleolitiko kaj mezolitiko, ekzemple sagopintoj) al iloj ŝlifitaj (tekniko de neolitiko).
La ĉefaj ŝtonaj iloj en la diversaj prahistoriaj epokoj estas:
Jordan Peterson
Jordan Bernt PETERSON (naskita la 12-an de junio 1962) estas kanada klinika psikologo de familie norvega deveno, kultura kritikisto kaj profesoro pri psikologio ĉe la Universitato de Toronto. Liaj ĉefaj areoj de studado estas eksternormaj, sociaj kaj personecaj psikologio, kun aparta intereso pri psikologio pri religiaj kaj ideologiaj kredoj, kaj la taksado kaj plibonigo de personeco.
Peterson studis ĉe la Universitato de Alberto en Edmontono kaj Universitato McGill en Montrealo. Li restis ĉe McGill kiel post-doktoriĝinto de 1991 ĝis 1993 antaŭ ol pluiri al Universitato Harvard, kie li estis helpanto kaj tiam asociita profesoro en la psikologia departemento kaj koncentriĝis pri esploroj pri la agresemo pro droga dependeco kaj alkoholismo. En 1998, li revenis al la Universitato de Toronto en Kanado kiel plenrajta profesoro.
Georg Eder
Georg EDER (naskiĝis en la en Mattsee, mortis samloke la  ) estis salcburga ĉefepiskopo.
Vivo
La filo de kamparano frekventis ekde 1946 la gimnazion Kollegium Borromaeum Salzburg kie li trapasis la abiturientan ekzamenon. Poste li eniris la porpastran seminarion romkatolikan en Salcburgo. Li ordinitis sacerdoto en la 15.7.1956 fare de Andreas Rohracher en la Katedralo de Salcburgo kaj nomumitis episkopa sekretario post animzorgada tempeto en Zell am See. La sekvantajn jarojn Eder daŭrigis la teologiajn studojn kaj doktoriĝis en 1964 sub Josef Dillersberger pro disertacio bibliscienca pri la agado de la Sankta Spirito en la Johano-evangelio (ĉapitro 14).
En 1965 Eder iĝis paroĥestro en Lofer kaj estis paralele pormesknabina animzorganto de la diocezo. De 1968-70 li estis generalsekretario por la problemoj de la tirolanoj ene de la diocezo. En 1970 Eder iĝis paroĥestro en Altenmarkt im Pongau, en 1981 krome dekanejestro.
Agadoj dum episkopeco
Por subteni la interparoladnivelon de la lokaj eklezianoj kaj apogi la unuecon de la fideluloj Eder kunvokis la t.n. Diocezan forumon kiu kunsidis en 1994-96. Liaj taksoj pri ĝi estis pozitivaj sed tamen ne blinde entuziasmaj. Fokuson li metis je la plimultigo de kandidatoj por pastreco kaj je la pliŝato de geedzeco kaj familia vivo. Pro konservemaj vidpunktoj koncerne moralon kaj ekumenismon li ofte kritikitis. La Sacerdotan Fration Sankta Petro li bonvenigis en Salcburgo kaj metis la Sebastiano-kirkon je dispono de la ŝatantoj de la Trenta meso.
Tropika mokbirdo
La Tropika mokbirdo, Mimus gilvus, estas loĝanta kaj reproduktanta birdo el suda Meksiko suden al norda Brazilo, kaj en Malgrandaj Antiloj kaj aliaj insuloj de Karibio. La birdoj de Panamo kaj Trinidado povas esti enmetitaj. La Norda mokbirdo (M. polyglottos) estas ĝia plej proksima vivanta parenco, sed la ege endanĝerigita Sokora mokbirdo (M. graysoni) estas ankaŭ multe pli proksima al tiuj du ol antaŭe oni supozis.
Georg Eder
Agadoj dum episkopeco
En la 23.11.2002 papo Johano Paŭlo la 2-a akceptis la intencon de Eder demisii pro maljuneco.
Tropika mokbirdo
Plenkreskuloj estas 25 cm longaj kaj ĉirkaŭ 54 g pezaj. Ili estas grizaj kape kaj en supraj partoj kun flavoranĝaj okuloj, blanka superokula strio kaj malhela makulo traokula. Subaj partoj estas blankecaj kaj la flugiloj estas nigrecaj kun du blankaj flugilstrioj kaj blankaj bordoj en flugilplumoj. Ili havas longajn malhelajn vostojn kun blankaj plumopintoj, sveltaj nigraj bekoj iom subenkurbitaj kaj longajn malhelajn gambojn.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuruloj estas pli senkoloraj kaj brunaj. La subspecio M. g. tobagensis, troviĝanta nur en Trinidado kaj Tobago, havas malhelajn grizajn suprajn partojn kaj pli etendan blankon en flugilkovriloj kaj vosto ol la kontinentaj formoj.
Tiu birdo havas varian kaj muzikan kanton, pli raŭkan ol tiu de la Norda mokbirdo, kaj povas imiti la kantojn de la najbaraj mokbirdoj, sed rare tiujn de aliaj birdoj. Ili foje kantas ankaŭ nokte.
Tiu mokbirdo estas komuna en plej parto de malfermaj habitatoj inklude homajn setlejojn. Tropikaj mokbirdoj manĝas surgrunde aŭ en vegetaĵaro aŭ flugas suben el ripozejo por kapti senvertebrulojn. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj kelkajn berojn. Tiujn sentimaj birdoj prenas ankaŭ manĝaĵojn el neatentitaj teleroj aŭ tabloj. Dum manĝo ili malfermas siajn flugilojn laŭ propra dumova maniero, montrante la blankajn markojn, kaj poste fermas ilin.
Ader & Borel
Ader & Borel estis la nomo de komuna eldonejo de la entreprenistoj Friedrich Ader, Dresdeno, kaj Jean Borel, Berlino, Germanio, kiu funkciis inter la jaroj 1912 kaj 1921.
Adreso en 1914: Ader & Borel G.m.b.H. Esperanto-Verlag (Anonco en Germana Esperantisto): Dresden A.1, Struvestr. 40.
La komuna entrepreno transprenis la eldonon kaj redaktadon de la revuo Germana Esperantisto ekde januarao 1913.
Eldonaĵoj (elekto)
La kodoj estas de la Standlijst collectie "Kunsttalen".
Devo-logiko
Devo-logiko (aŭ deonta logiko) estas branĉo de la logiko, kiu studas devojn, permesojn, normojn kaj rilatajn konceptojn. Aldone, la vorto devo-logiko ankaŭ nomas unuopan logikan sistemon, kiu celas kapti la esencajn logikajn ecojn de tiuj konceptoj.
La unua esploristo, kiu sisteme studis devo-logikon, estis la finna filozofo Georg Henrik von Wright en siaj priaj laboroj dum la 1950-aj jaroj. La de li difinita normala devo-logiko (angle Standard Deanotic Logic, SDL) estas normala modala logiko kun modalaj operatoroj O (obligation) por devo kaj P por permeso. Por tiuj operatoroj validas similaj aksiomoj kiel la aksiomoj kutime uzataj en eblo-logikoj kaj kredo-logikoj. Ekzemple, validas la jena aksiomo-skemo:
Normala Devo-Logiko ne bone kaptas la kutiman rezonadon pri normoj en situacioj, en kiuj kelkaj el la normoj estas malobeataj. Unu el la pli novaj devo-logikoj, kiuj celas eviti ĉi tiun problemon, estas la eneligo-logiko (angle input/output logic) disvolvita de David Makinson kaj Leon van der Torre.
Idento de Bézout
En nombroteorio, idento de Bézout, nomita pro Étienne Bézout, estas fakto pri linearaj diofantaj ekvacioj. Ĝi diras, ke se a kaj b estas entjeroj kun plej granda komuna divizoro d, tiam tie ekzistas entjeroj x kaj y tiaj ke
Nombroj x kaj y de pli supre povas esti difinitaj per la etendita eŭklida algoritmo, sed ili estas ne unikaj.
Se estas unu solvaĵo (x, y) tiam la aliaj solvaĵoj estas
Ekzemple, la plej granda komuna divizoro de 12 kaj 42 estas 6, kaj do la ekvacio
havas iujn entjerajn solvaĵojn:
kaj ankaŭ
La plej granda komuna divizoro d de a kaj b estas fakte la plej malgranda pozitiva entjero kiu povas esti skribita en la formo ax + by.
Idento de Bézout laboras ne nur en la ringo de entjeroj, sed ankaŭ en ĉiu la alia ĉefideala domajno. Tio estas, se R estas ĉefideala domajno, kaj a kaj b estas eroj de R, kaj d estas plej granda komuna divizoro de a kaj b, tiam estas eroj x kaj y en R tiaj ke ax + by = d. La kaŭzo: la idealo Ra + Rb estas ĉefa kaj ja estas egala al Rd.
Spas-Klepiki
Spas-Klepiki (ruse Спас-Клепики) estas urbo en Rjazanja provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 61210501.
La urbo estis fondita en la 16-a jarcento.
Polusa gado
La polusa gado (Boreogadus saida) apartenas al la familio de gadedoj. Ĝi estas strikte parenca al moruo (Gadus morhua).
Spas-Klepiki
La interurba telefona kodo estas 09142 (ĝis 2005), 49142 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Polusa gado
Disvastiĝo kaj biologio
La polusa gado vivas en al malvarmaj akvoj de la arkta Nordpolusa Maro. Tiu specio disvastiĝis ĉirkaŭ la poluso, t.e. ĝi vivas en norda Atlantiko kaj Pacifiko. La polusa gado vivas, kreskas kaj idoproduktas en salakvo kun temperaturo de 0° Celsiuso aŭ sub tio. Ĝi ŝanĝas la vivon direkte sub la mara akvosurfaco kaj akvogrundo.
La unu-dujaraj polusaj gadoj longas 6–17 cm kaj vivas ĉe kavernoj kaj fendoj de glaciaroj. Tie povas ili sin kaŝi kontraŭ la rabobestoj kaj rabemaj gepatroj, same trovi riĉan oferton da besta planktono.
Spas-Klepiki
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Polusa gado
Disvastiĝo kaj biologio
La pli malnovaj fiŝoj vivas en malprofundaj akvoj surfunde aŭ en pli prodfundaj akvotavoloj ĝis 700 m. Tie ili nutras sin per etaj, libere naĝantaj krustacoj kiel amfipodoj aŭ kriloj. Ili atingas nur post 4 jaroj la korpolongon de ĉ. 20 cm kaj iĝas sekse maturaj. la plenkreskaj bestoj atingas la longon de 25 cm ĝis 40 cm, laxu regiono.
Spas-Klepiki
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Pra (Пра) (kiu enenfluas en riveron Oka (Ока)).
En la urbo estas fervoja stacio.
Polusa gado
Ekologio
Polusa gado estas grava parto de la nordpolusa glacifaŭno. Iliaj malamikoj estas la fiŝmanĝantaj maraj birdoj, mamuloj kaj diversaj fiŝaj specioj. Tiel ĝi estas la plej grava specio de la Polusa Maro, kiu interligas la energiofluon inter la planktonaj organismoj kaj sur la glacio vivantaj vertebruloj.
Spas-Klepiki
En jaro 1959 la urbo havis 5 mil loĝantojn.
Polusa gado
Ekologio
Kiel nutra rivalo aperas la (germane Lodde: Mallotus villosus) samaree.
Turka bieno (Oppurg)
La Turka bieno (Türkenhof) troviĝas en Oppurg en Germanujo estante monumentprotektotaĵo mira.
Historio
Fakte temas pri la plej malnova konstruaĵo en Oppurg kiu datumas el la 16-a jarcento. Junkro Hans de Brandenstein konstruigis ĝin. Li estis iranta al Francujo pro soldattrejniĝo kaj plukleriĝo milita kaj en 1525 li nomumitis paĝio de reĝo Francisko la 1-a. Dum la Batalo de Pavio en 1525 li kaptitis; poste li ekservis por la imperiestro de la Sankta Romia Imperio kaj iĝis militkaptito dum la sieĝo de Buda. Post tri jaroj da punlaboro la turka komandanto Ibrahim laŭdire kunprenis lin kampanjen. Liaj lerteco kaj kapablo furoris kaj donis al li specialan statuson kiun li post 16 jaroj abuzis por ŝipe hejmeniri kune kun virino nome Zulajka (aŭ Fatima).
Lia edzino Helene von Stein ja akceptis la kromvirinon turkan same kiel lia papa moŝto pro ŝia kuraĝo fuĝhelpa. Sed la turkino tuj mortis kaj koncerne heredadon eltrovitis ke la fratroj de Hans tri jarojn pli frue estis deklariginta Hans-on mortinta. Nun ili devis redoni la maljuste akiritajn posedaĵojn, inter kiuj estis ankaŭ la grundo kie nuntempe staras la Turka bieno. Hans konstruigis ĝin je memoro de la mortinta edzino truksstile kaj muntigis memortabulon ĉeporde.
Funkcio hodiaŭa
Ekde 1995 tiu ĉi komplekso uzatas kiel administradejo de Administradkomunumo Oppurg ĝuante ĉiaj necesajn restaŭradojn.
Spassk-Dalnij
Spassk-Dalnij (ruse Спасск-Дальний) estas urbo en Ĉemara Regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 05420.
La urbo estis fondita en jaro 1886.
Mairie de Clichy (pariza metrostacio)
Mairie de Clichy [mɛʁi də kliʃi] (Urbodomo de Clichy) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 13, en komunumo Clichy.
Spassk-Dalnij
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1917.
Mairie de Clichy (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1980.
Spassk-Dalnij
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Mairie de Clichy (pariza metrostacio)
Stacio
Clichy signifas "kuniklejo". La urbo antaŭe nomiĝis Clichy-la-Garenne (Clichy-la-gareno) ĉar tie oni ĉasis leporojn kaj bredis kuniklojn. La urbo kreskis rapide en industria ĉirkaŭurbo de Parizo. Premita inter Levallois-Perret kaj Saint-Ouen, ĝi fariĝis unu el la ĉefurboj de laboristaj luktoj en la ĉirkaŭurbo.
Spassk-Dalnij
La interurba telefona kodo estas 42352, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio (ekde 1906).
En jaro 1959 la urbo havis 39,6 mil loĝantojn.
Aleksandr Mikulin
Aleksandr Aleksandroviĉ MIKULIN (n. 14-an de februaro 1895 en Vladimir; m. 13-an de majo 1985 en Moskvo; Александр Александрович Микулин) estis fama rusia kaj soveta motorkonstrukciisto.
József Nagyhalmágyi
Biografio
József Nagyhalmágyi akiris diplomon de matureco de Arado (1946). Li fariĝis ĵurnalisto ĉe gazeto Vörös Lobogó de Arado (1955-63), ĉe Új Idő de res. de Brassói Lapok (1963-73), poste ĉe la ''Megyei Tükör, resp. Háromszék.
Aleksandr Mikulin
Mikulin komencis sian laboron en 1915 en NAMI (Scienca Instituto por Aŭtomotoroj) sub gvido de Boris Steĉkin. Tie oni kreis en 1916 la unuan rusan aviadilan motoron AMBS-1 kun 300 ĈP ĉe 1800 U/min.
Poste Mikulin perfektigis en 1925–1928 sur bazo de aviadiloj de Hugo Junkers AM-13, V-12-an motoron kun 880 ĈP ĉe 2150 min−1. Per tiuj spertoj Mikulin partoprenis en Centrala Instituto pri Aviomotoroj (ZIAM) je konstruado kaj evoluigo de la unua rusa aviomotoro kun akvomalvarmigo (Mikulin AM-34), kiu havis la povumon kun kompresoro ĝis 920 kW. La motoro estis uzata ĉe dist-fluga Tupolev ANT-25. Lia plej konata kontruaĵo estas AM-38F kun 1300 kW, uzita en Iluŝin Il-2.
Palomares del Campo
Palomares del Campo (Kolombarejoj de la Kamparo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Palomareños. La censita populacio en 2013 estis de 713 loĝantoj kaj la denseco estas de 11,69 loĝ/km².
Situo
Palomares del Campo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 890 m. La areo de ties teritorio estas de 60.98 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°56′52″N 2°35′59″Ok.
Historio
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestroj estis el 1979 Ruperto Prieto Cifuentes (UCD), el 1983 Máximo Delgado López (PP), el 1987, dufoje, Pedro Delgado (PP), el 2003, dufoje, María Ángela Rodriguez Toledo (PSOE) kaj el 2011 Dolores Pérez Moreno (PP).
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
(13060) 1991 EJ
(13060) 1991 EJ estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun granda klinangulo ĉirkaŭ la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Chimalhuacán
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 21746 loĝantojn. El tiuj estis 258 493 viroj kaj 266 896 virinoj. Lau la loĝantaro la komunumo okupas la lokon 23 en la Ŝtato de Meksiko kaj la lokon 1190 en la nacia komparo. La komunumo havas surfacon de 289,49 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2600 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1,100.0 milimetroj. La poŝtkodo estas 56330, kaj la horzono UTC-6.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 49′ norda latitudo kaj 99° 32′ okcidenta longitudo.
Historio
Laŭ la indianoj en 1259 fondiĝis la setlejo. Post apero de la hispanoj la indianoj rifuĝis, tial la hispanoj en 1529 refondis la komunumon. Ili konstruis preĝejon en 1563. La municipo oficiale fondiĝis en 1921.
Coacalco de Berriozábal
Coacalco de Berriozábal estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas San Francisco Coacalco.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 6 581 loĝantojn. El tiuj 139 068 viroj kaj 146 875 virinoj. Lau la loĝantaro la komunumo okupas la lokon 101 en la Ŝtato de Meksiko kaj la lokon 2 282 en la nacia komparo. La komunumo havas surfacon de 11,82 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2580 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1 100 milimetroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 12′ norda latitudo kaj 99° 34′ okcidenta longitudo.
Flögeln
Flögeln estas eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 kun ls urbo Langen kaj la aliaj partoj de la eksa komunumaro Bederkesa apartenas al nove fondita urba komunumo Geestland. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de junio 2017 la komunumo havis loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Stollen (Ilmenau)
Stollen estas loĝeja zono en Ilmenau, Germanujo. Ĝi situas en la sudorienta zono de la urbo inter Ilm-rivero kaj Lindenberg-arbarrando (Turingia Arbaro) respektive Floßberg-monto. La nomo mingalerio klariĝis pro eksa gangaro proksime de la nuna loĝteritorio.
Historio
Konsistas la zono el du partoj: la sudaj modernigitaj konstruaĵoj (Altneubauten) kaj tipe orientgermanaj slabokonstruaĵoj norde. La unua parto havas kvar etaĝojn faritajn en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj laŭ tradicia konstrumetodo. La slabokonstruaĵoj pli modernaj estas de kvin aŭ ses etaĝoj. Tio faritis precipe por loĝigi laboristojn de la VEB-firmaoj Werk für Technisches Glas Ilmenau kaj Henneberg-Porzellan. La pli malmodernaj ceditis unue al polaj masonistoj de la entrepreno Budimex kies tasko estis la konstruo de la vitraĵkombinato kaj kelkaj aliaj tiutempaj grandprojektoj en Ilmenau.
Sume ekzistas 28 modernigitaj kaj 28 modernaj blokoj. Krome admireblas ankaŭ la 14-etaĝa bloko kiu ĝis hodiaŭ estas la ununura ĉielskrapul(et)o de Distrikto Ilm. Ĝi starigitis en 1983 kun alteco de ĉ. 50 metroj. Ĉefstrato apuda estas Johann-Friedrich-Böttger-Straße kiu kondukas disde Ilmenau al Oehrenstock. Ĉe ĝi ankaŭ situas la kvar bushaltejoj loĝzonaj. Ekde la plilongigo de la enurba linio C tra loĝzono Hüttenholz kreitis la lasta, la kvara haltejo Schortestraße. Krom bazlernejo Am Stollen kaj la negimnazia mezlernejo Geschwister Scholl oni havas ankaŭ junulargastejon, infanĝardenon kaj du oldulejoj ene de Stollen-mondeto.
Agomaniero malsama
Nuntempe Stollen-zono nombriĝas inter la malmultaj konserviĝintaj slabokontruaĵaroj de eksa GDR kiuj komplete restaŭritis. Intence kaj kontraŭe al aliaj urboj oni rezignis pri ioma malkonstruo pro ke demografiaj ŝanĝoj en Ilmenau neniam tre gravis. Ekster tio troviĝas tre proksime la kampuso de la Teknika Universitato Ilmenau kio igis la gestudantaron dua grava profitanta grupo krom la olduloj.
María Villalón
María VILLALON Sánchez (n. Arundo, Malago, Andaluzio, Hispanio; 1-a de aprilo de 1989) estas hispana kantisto kaj komponisto. Ŝi famiĝis post venko de la unua eldono de la programo de kantontoj Factor X en Hispanio, en 2007. Ŝi estas plej konata pro tio, ke ŝi kantas la faman kanton «La lluvia» (la pluvo).
Wera Blanke
Wera Blanke (naskiĝis la kiel Wera Paintner en Leipzig) estas germana aktorino kaj esperantistino, kiu aktivas sur terminologia kampo.
María Villalón
Biografio
Maria naskiĝis en Arundo en la provinco Malago de Hispanio, kie ŝi kreskis kantante ekde kiam ŝi estis trijaraĝa, farante sonregistraĵojn duon-profesiajn kaj prezentante sin al konkursoj, kiaj ekzemple Bienvenidos de Canal Sur aŭ Operación Triunfo (inter la 90 unuaj rangoj), ambaŭ en 2006. Ŝi licenciiĝis pri hispana filologio. Ŝi studis violonĉelon en la konservatorio ĝis siaj 17 jaroj.
Kiam ŝi estis 14-jaraĝa, ŝi eldonis sian unuan diskon, Entre sueños, kaj 16-jaraĝa la duan, nome Rompe. Ambaŭ diskoj estis vendataj de María mem ĉe domoj, trinkejoj kaj vendejoj por reakiri la monon investitan.
Ŝi kunlaboras kun la retejo La Noticia Imparcial, kie ŝi verkas artikolojn pri novaj teknologioj.
Ŝi ludis por la 73a Hispana kaj la 18a Andaluzia Kongresoj de Esperanto en Arundo, Hispanio, kie ŝi sukcesis per «La pluvo», versio en Esperanto (trad. de Svena Dun) de "La lluvia".
Ŝi ankaŭ partoprenis en la antaŭselekta konkurso de RTVE por reprezenti Hispanion dum la Eurovida kantokonkurso 2017 en Kievo.
La Pluvo (La lluvia)
Jen la teksto:
(Originaj paroloj hispane)
Llueve Y las aceras están mojadas Todas las huellas están borradas La lluvia guarda nuestro secreto
Llueve Y en mi ventana te echo de menos Los días pasan y son ajenos El frío me abraza y me parte en dos
La lluvia cae sobre los tejados Dónde fuimos más que amigos Recuerdo que dormimos al abrigo Del amanecer
Llueve Y las palabras se quedan mudas Todas las noches las mismas dudas ¿Qué fue de todos aquellos besos?
LLueve Y se enmudece la primavera Cuento las veces que el sol espera Para secar de lluvia la acera Para secar de lluvia el tejado Dónde fuimos más que amigos Recuerdo que dormimos al abrigo Del amanecer
En los tejados dónde fuimos más que amigos Recuerdo que dormimos al abrigo Del amanecer
Si no vuelvo a oír tu voz
Viviga Pluvet' (Agüita de abril)
Origine publigita en 2007 en la hispana kun la titolo «Agüita de abril» (signifante Pluveto de aprilo). La esperantigita versio kantita unufoje ĉe la 73-a Hispana Kongreso de Esperanto en 2014 kie Maria Villalon kantas ĝin. La aŭtoro kaj komponisto estas Raul Bioque. La traduko en Esperanto estas de Svena Dun.
Jen la kantata teksto:
Lalaralalara...
Nada que decir Nada nuevo que contar Todo lo que vivo en mi Desnuda hasta mi alma
Aguas que corren Nacen por venir Que desatan furia al fin Que se mezclan con mis ganas
Anoche perdimos las miradas Las mismas que nos hicieron vivir
En mi soledad nadie mas Vive por mi solo yo Sola ante un fin que se esconde por nada Y para nada sin ti Aguita de abril En mi corazón
Maldigo a tu voz y a esta encrucijada Las mismas por las que ahora sufro yo
En mi soledad nadie mas Vive por mi solo yo Sola ante un fin que se esconde por nada Y para dar sin ti aaaa...
En mi soledad nadie mas Vive por mi solo yo Sola ante un fin que se esconde por nada Y para nada sin ti Aguita de abril
Wera Blanke
Biografio
Wera Blanke estas filino de la geaktoroj Ruth Trumpp kaj Martin Paintner-Flörchinger, sub la fraŭlina nomo Wera Paintner (samtempe aktora nomo). Ŝi studis en la orientberlina ŝtata lernejo por aktoroj (Staatliche Schauspielschule Berlin in Berlin-Schöneweide, 1956-58), laboris tie kiel docento (1967-71), havis engaĝojn ĉe teatroj en Lepsiko (Leipzig), Altenburg, Weimar kaj liberprofesie ludis en pli ol 40 televidaj filmoj kaj scenaĵoj. Ŝi kunlaboris en pli ol 50 radiaj emisiaĵoj, krome dublaĵoj por diversĝenraj filmoj kaj literaturaj programoj. Blanke krome kvalifikiĝis kiel flegistino kaj okupis sin kiel labor- kaj kreo-terapiistino en psikoterapia kliniko en Berlino (1971-1982), kie ŝi evoluigis novajn metodojn (sub la nomo Wera Dehler). Kun sia unua edzo, la germana aktoro Wolfgang Dehler, ŝi havas tri infanojn, inter ili Thomas Dehler (*1961), kiu estas aktoro en Leipzig.
Terminologia agado
Kun sia dua edzo Detlev Blanke Wera Blanke sin aktive engaĝis por aspektoj de fakaj aplikoj de Esperanto. Ŝi iniciatis la 1987 fonditan Terminologian Esperanto-Centron (TEC) de Universala Esperanto-Asocio (UEA), publikigis kaj prelegis, aparte en la germana kaj Esperanto, pri planlingvaj radikoj de terminologio-scienco (Terminologielehre), i.a. lige al Eugen Wüster, Ernest Drezen, Alfred Warner, kaj pri terminologia agado en Esperanto.
Distingoj
Wera Blanke ricevis la Eugen-Wüster-Sonderpreis (2006) de Infoterm pro siaj meritoj pri la terminologisciencaj esploroj lige al planlingvoj kaj esperantologio. En 2018 Germana Esperanto-Asocio deklaris ŝin sia honora membro.
Verkoj (elekto)
Wera Dehler:
Wera Blanke:
Vidu ankaŭ
En germana vikipedio:
María Villalón
Viviga Pluvet' (Agüita de abril)
Que bello es vivir Cuando aún quedan almas por dar Sin reproches sollozándo mi voz Y aún me despierta en las noches
Horinĉovo
Horinĉovo estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust.
María Villalón
Viviga Pluvet' (Agüita de abril)
En mi soledad nadie mas Vive por mi solo yo Sola ante un fin que se esconde por nada Y para nada sin ti aaaa...
En mi soledad nadie mas Vive por mi solo yo Sola ante un fin que se esconde por nada Y para nada sin ti Aguita de abril En mi corazón...