cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ariel Toaff
Sangaj Paskoj – Dua Eldono
2) La geografio de sangaj ritoj reirigas al tiuj de la juda aŝkenaza mondo. Judoj sefardaj kaj orientaj ne konis tiajn praktikojn. Alfonso de Espina, konfesprenanto de Henriko la 4-a (Kastilio) kaj aŭtoro de polemika kaj kontraŭjuda "Fortalitium Fidei" (Bastiono de la kredo), citas du kazojn, eniritajn inter siaj konoj, de ritaj mortigoj okazintaj en Norda Italio (Pavio kaj Savono) kaj ne en Hispanio same kiel oni asertas en tiu libro.
Sendricevilo
La mallongigoj en la angla estas
Ariel Toaff
Sangaj Paskoj – Dua Eldono
3) Kristanoj, obseditaj per diablaj invadoj, kaj judoj, akuzitaj pri sorĉarto kaj infanmortigo, estas partoprenantaj en la sama mensa horizonto. Magio, popola medicino, superstiĉo kaj alkemio tiom influis tiujn judajn komunumojn, same kiel ĉe la samepokajn kristanajn, ke ili malobservis la plej severajn normojn de la juda ritaro (la malpermeso sin nutri per sango estas absoluta). Laŭ tiu optiko la rabenoj estis devigitaj kontraŭvole konsenti kun tiu realo kiun ili malaprobis.
Toaff, ĉiam en tiu postparolo, respondas al la metodologiaj kritikoj starigitaj kontraŭ sia verko kaj je ili starigas novajn kontraŭ siaj kritikantoj. Li sin demandas, ekzemple, kial rilate al hispanaj inkviziciaj procesoj kontraŭ konversoj (judoj konvertitaj al la kristanismo) oni akceptas la akuzojn taksatajn nobligantaj (ekzemple, tiun de la sekreta reveno al la juda kredo, kiel esencaj valoro kaj rajto) dum oni apriore rifuzas tiujn aberaciajn ligitajn al superstiĉa uzo de la sango en religiaj praktikoj...
Konklude kvankam en la libro estas asertate ke la rita mortigo estas, laŭ li, elpensaĵo tute kristana, la rolo disvolviĝinta de judoj ne estas ĉiam kaj ĉie tiu de la viktimo ĉian pasiva («ankaŭ la judoj havis voĉon. Kaj ne estis ĉiam voĉo submetita kaj sufokita de larmoj»). Krome Toaff respondas ankaŭ al la kritkoj de la rabenoj, distingante iliajn rolojn el tiu de la historiisto: «La principoj de judismo ne ĉiam koincidas kun tiuj de reala konduto de judoj ostakarnaj. [...] Skribi pri la historio de la judoj egalvaloras al nek kompili sinagogan predikon kun aparato de notoj, nek celebri ĉiukaze kaj ĉiumaniere la sanktajn martirojn de nia popolo. Pro tio la laboro de la historiistoj estas ĉiam malfacila, foje doloriga kaj malagrabla».
Judismo kaj kristana mesaĝoj laŭ Ariel Toaff
Ariel Toaff, en la eseo «Sangaj Paskoj» pri la rilatoj inter judismo kaj kristanismo de la komenciĝo de nia erao, mallonge analizas iujn decidajn momentojn de la disigo de judoj kristianiĝintaj el judoj tradiciaj, evidentigante kelkajn historiajn elementojn «kiuj ankoraŭ hodiaŭ influas la rilatojn inter la du religioj».
Reagoj de gazetaro rilate la tezon de Sangaj Paskoj
La reagoj de la juda medio estis preskaŭ unuanime negativaj. Eĉ la patro de Ariel nome Elio Toaff, emerita ĉefrabeno de Romo, deklaris kontraŭecon al la eseaj konkludoj de la filo Ariel, motivante tiel: «la juda kulturo baziĝas sur paco kaj pardono. Temas pri legendoj senaj je iu ajn fundamento».
Avvenire, ĵurnalo de la italaj katolikoj emis kuŝiĝi sur la pozicioj de la juda itala komunumo kaj kondamnis serezerve. Se por judoj ĝi estus makulo, por katolikoj ĝi memorigas tristan historion.
Historiisto Franco Cardini, se citi intelektulojn de la katolika rando, intervenis por defendi la liberecon de la historiisto kontraŭ la neargumenitaj kritikoj kaj aprioraj kondamnoj. Pri subtenebleco de la tezo Toaffa li superflugas kiel, kutime, la medio katolikaj ĉar ebla malfacila surfacigi la veron, kiu tamen nobligas neniun.
Alia mencio: Massimo Introvigne, porparolanto ankaŭ de sia intelektula skolo kaj aŭtoro de "Cattolici, antisemitismo e sangue" (Katolikoj, kontraŭsemitismo kaj sango) difinas Toaff «enciklopedia voĉo pri la temo», decide distanciĝas el la penso de Toaff.
Male, la Universitato de Bar-Ilan defendis la esplorojn de propra profesoro krom lia akademia libero, kvankam rimarkigante la tiklecon de la temo.
Bibliografio
La verkoj de Ariel Toaff estas verkitaj plejparte en la itala, kvankam ne nur.
Antonín Rejcha
Vivo
Li naskiĝis en familio de surstrata muzikisto Šimon Rejcha, kiu bedaŭrinde baldaŭ mortis.La patrino denove edziniĝis kaj neglektis la filon, tial la 11-jara Antonín fuĝis el la hejmo. Kiel 15-an knabon ekprizorgis lin lia onklo Josef Rejcha, kiu ludis en kapelo de la grafo Wallenstein en Ŝvabio. Tie Antonín eklernis ludis plurajn muzikinstrumentojn kaj fremdajn lingvojn. Komence de sia kariero li ludis en la kortega kapelo en Bonn (kie li amikiĝis kun Ludwig van Beethoven) kaj poste vivtenis sin kiel muzikpedagogo kaj komponisto en Hamburg. Sekve li studis ĉe Joseph Haydn en Vieno kaj en 1808 li daŭre ekloĝis en Parizo, kie li edziĝis al francino, akiris la francan ŝtatanecon kaj en 1818 fariĝis profesoro (kaj sekve ankaŭ direktoro de la konservatorio en Parizo. Al liaj studentoj apartenis ekzemple Hector Berlioz, Charles Gounod, César Franck, Franz Liszt kaj aliaj.
En 1835 pro sia tutviva verkaro li estis premiita per Ordeno de honora legio kaj fariĝis membro de la Franca akademio de sciencoj kaj artoj.
Verkaro
El la nuna vidpunkto Rejcha estas aprezata precipe kiel muzikteoriulo kaj muzikpedagogo. Liaj novismaj kaj instigaj teorioj pri melodio, harmonio kaj muzika kaj drama komponado estis ofte eldonataj kaj tradukataj kaj influis pluajn generaciojn de muzikscienculoj en tuta Eŭropo.
Inter liaj komponaĵoj troviĝas verkoj por piano(36 fugoj, Umění variace - Arto de variacio), 7 simfonioj, 9 orkestraj uverturoj, koncertoj, voĉmuziko, spirita muziko (Requiem, Te Deum), operoj ktp.
Pál Antal Murgu
Kariero
Pál Antal Murgu akiris diplomon pri rumana-hungara lingvoj en la Universitato de Bukareŝto en 1980. Inter 1979 kaj 1990 li estis redaktoro de Munkásélet, poste li fariĝis entreprenisto, eldonisto de gazetoj kaj libroj. En 2004 li estis la ĉefredatoro de reirigita revuo Valóság. De 2005 li faris esoterikajn studojn, estas spiritkuracisto, parapsikologo.
Horo "W"
Horo "W" (pole: Godzina „W” („Walka” (Batalo), „Wybuch” (Eksplodo) aŭ „Wystąpienie” (Elpaŝo)) – kodnomo de la tago kaj horo de la komenco de Operaco Tempesto en Varsovio (ribelo de Varsovio), je la 17:00 marde la 1-an de aŭgusto 1944.
Genezo
La 31-an de julio 1944, dum posttagmeza ofica kunveno de Ĉefkomando de Pola Enlanda Armeo (KG AK) en lokalo ĉe str. Pańska 67, post transdono pere de komandanto de varsovia areo Antoni Chruściel pseŭdonomo „Monter” neveran informon pri trarompo, flanke de Ruĝa Armeo, de germana defendo apud kvartalo Praga, Tadeusz Komorowski pseŭdonomo „Bór” donis al li ĉ. la 17.45 buŝan ordonon komenci la Operacon Tempesto en Varsovio la 1-an de aŭgusto 1944 je la 17.00. La ordono estis donita laŭ propono de „Monter” ĉeeste de kaj kun konsento de urĝe vokita por la kunveno Delegito de Registaro por la Lando Jan Stanisław Jankowski post interkonsiliĝo kun Anstataŭanto de Komandanto Tadeusz Pełczyński pseŭdonomo „Grzegorz” kaj Ĉefo de Stabo Leopold Okulicki pseŭdonomo „Kobra”. Ankaŭ ĉeestis Janina Karasiówna.
Unue en planoj de la Ĉefkomando la momenton de eksplodo de la ribelo oni antaŭvidis frumatene. La 29-an de julio 1944 laŭ propono de „Monter” oni tamen decidis, ke la ribelo komenciĝos je la horo 17.00, kaj la decidon pri dato de la tago sufiĉas entrepreni tagon antaŭ komenco de batalo. Elekto de la horo rezultis de pliforta strata trafiko (reveno de loĝantoj de laborejo al domoj). Tio estis faciligonta enmiksiĝon de soldatoj en la homamason por atingi koncentro-lokojn de siaj taĉmentoj kune kun transporto de armiloj kaj municio. Krom tio la ribelantoj post la 17.00 disponus ankoraŭ kelke da horoj de la taglumo, kio helpus konkeri difinitajn objektojn.
1-a de aŭgusto
Pro tio, ke la ordono difininta tagon kaj horon de la batalkomenco estis donita de „Monter” ĉ. la 19.00 – de lia lokalo ĉe str. Filtrowa 68 al areaj komandantoj - nelonge antaŭ komenciĝonta polica elirblokado je la 20.00, ĝi estis transdonata la 1-an de aŭgusto de la 7.00. Komandantoj de areoj ricevis ĝin inter la 7.00-9.00, de grupiĝoj inter la 9.00-13.30. Post tagmeze nombro de kurierinoj kaj kurieroj portantaj mobilizajn ordonojn transpaŝis 6000.
La ordono komenci ribelon la 1-an de aŭgusto surprizis plimulton de komandantoj. Krom manko de sufiĉa nombro da armiloj aperis problemo kun tempomanko por ĝia elpreno de kaŝejoj kaj kunvenigo de soldatoj, kiuj ofte estis diigitaj tra la tuta Varsovio. En la horon „W”, t.e. je la 17.00, mobilizo de ribelaj taĉmentoj atingis skale de la urbo 60% de ilia persona konsisto.
Rossana
Rossana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Busca, Costigliole Saluzzo, Piasco, Valmala kaj Venasca. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo Grato de Aosta, kaj kiel la komunumaj festotagoj elektiĝis la 15-a de aŭgusto kaj la 9-a de septembro.
Rettershain
Rettershain - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al la mezalta montaro Taunus, kaj ankaŭ administre apartenas al la komunumaro Nastätten, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro Blaues Ländchen ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.
Historio
La teritorio ĝis la jaro 1806 apartenis al la landgraflando Hesio, kaj post mallonga okupiĝo per la armeo de Napoleono en 1816 iĝis parto de la duklando Nassau. En 1866 ĝi estis aneksita de reĝlando Prusio post la Prusia-Aŭstria milito kaj fariĝis prusia provinco "Hesio-Nasaŭo". Post la Dua Mondmilito, kiam Prusio estis dissolvita, la komunumo ekapartenis al la nuna federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Andrzej Munk
Andrzej Munk (esperante: Andreo Munk; naskiĝis la 16-an de oktobro 1921 en Krakovo, mortis la 20-an de septembro 1961 en Loviĉo, Pollando) estas pola filmreĝisoro. Li ne reĝisoris "La pasaĝerino" ĝustatempe - mortis li en trafikakcidento.
Eudistoma
Eudistoma estas genro de tunikuloj el la familio Polycitoridae.
Propila fenilacetato
Propila fenilacetato aŭ C11H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilacetata acido kaj propanolo, senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila fenilacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Propila fenilacetato ankaŭ uzatas kiel nutrosuplemento por trinkaĵoj, butero, kaj konfitaĵoj por aldoni agrablan odoron. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe alta por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj.
Metila metafosfato
Metila trimetafosfato aŭ trimetila metafosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la metanolo kaj metafosfata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Trimetila trimetafosfato posedas 3 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn, 3 fosforatomojn kaj 9 oksigenatomojn. Metila metafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metafosfataĵoj.
Drosendorf-Zissersdorf
Drosendorf-Zissersdorf - prononco  - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. Partoj de la komunumo estas la historia urbo Drosendorf, la loĝkloko Zissersdorf iom sude kaj pluraj pliaj komunumopartoj, interalie la vilaĝo Wolfsbach.
Kantono Ochiltree (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Ochiltree - prononco, laŭ sistemo IFA [] - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Perryton. Norda limo de la kantono estas la limo inter Teksaso kaj Oklahomo.
Častkovce
Častkovce, hungare Császtó [ĉAstO], germane Tschächtkowitz estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Častkovce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1392 en formo "Chastko", tiam apartenanta al fortikaĵo de Csejte. En 1787 loĝis tie 844 vilaĝanoj en 144 domoj, en 1828 633 vilaĝanoj en 93 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Császtó 1950 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Častkovce 1019 homoj, (1009 slovakoj).
Takashi Ono
Takashi Ono (大野 尊士, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Malgranda Milito (Kubo)
La Malgranda Milito, kaj en hispana Guerra Chiquita [GEra ĉiKIta] (1879-1880) estis la dua de la tri konfliktoj de la kubaj sendependigaj militoj kontraŭ Hispanio. Ĝi estis la sekvo de la Dekjara Milito (1868-1878) kaj antaŭis al la Necesa Milito, Guerra Necesaria (1895-1898). Ĝi finis per la venko de Hispanio.
Ĝi ekis en la 26a de aŭgusto 1879, kaj post kelkaj minoraj okazaĵoj, la milito finis fine de 1880. La 24 de aŭgusto 1879 estis elsendita la fama krio: «Sendependigo aŭ morto!» en la kampoj de Rioja, proksime al la orienta urbo Holguín kaj poste la movado etendiĝis al la regiono de Gibara.
Seven Sinners (filmo, 1940)
Seven Sinners (Sep pekuloj, brita titolo Cafe of the Seven Sinners, Kafejo de la sep pekuloj) estas usona drama amafera filmo de 1940 reĝisorita de Tay Garnett kun steluloj Marlene Dietrich kaj John Wayne en la unua el tri filmoj kiujn ili faris kune. La filmo estis produktita de Universal Pictures blanknigre.
La filmo temas pri la neregula vivo de trinkeja kantistino Bijou Blanche (Dietrich), kiu estis elpelita el unu insulo al alia en Pacifiko. Ŝi estas akompanata de ŝiparmea dizertinto Edward Patrick 'Little Ned' Finnegan (Broderick Crawford) kaj de magiisto/poŝ-ŝtelisto Sasha Mencken (Mischa Auer). Finfine, ŝi trafas belan, junan ŝipoficiron, Leŭtenanto Dan Brent (Wayne), kaj ambaŭ enamiĝas unu de alia. Kiam Brent esprimas deziron edziĝi al Bijou, lia komandanto kaj aliaj postulas, ke li lasu ŝin.
Fraisses
Fraisses estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fraissillous.
Schondra
Schondra estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kissingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sebeșu de Sus
Sebeșu de Sus [sebeŝu de sus] (hungare: Oltfelsősebes, germane: Ober-Schewesch) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 1.002 loĝantojn (rumanoj); en 1992 845 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1733. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al Racovița (Sibiu).
Jan Kasprowicz
Jan KASPROWICZ (prononcu: Jan KasPROviĉ, naskiĝis la 12-an de decembro 1860 en Szymborz ĉe Inowrocław kaj mortis la 1-an de aŭgusto 1926 en Poronin ĉe Zakopane) - eminenta pola poeto, dramisto, literatura kritikisto kaj tradukisto. Kune kun Leopold Staff, Kazimierz Przerwa-Tetmajer kaj Stanisław Wyspiański li estis ĉefa reprezentanto de "Juna Pollando" - pola modernismo.
Vivo kaj verko
Li naskiĝis en Szymborz ĉe Inowrocław en malriĉa kamparana familio. La familio tre zorgis pri lia edukado tial Jan lernis en gimnazioj en Inowrocław, Poznano / Poznań, Opole / Oppeln kaj Racibórz dum 1882-1883. Lia lasta gimnazio estis eminenta klasika Gimnazio de sankta Maria Magdalena en Poznano / Poznań kie li ricevis abiturientiĝon en 1884, laŭ la anekdoto- pro bonegaj poemoj en germana lingvo. Tiu gimnazio atendis la tre altan konon de la antikva greka kaj latina lingvoj. Poste li studis filozofion kaj literaturon en germanaj universitatoj en Lepsiko / Leipzig kaj Vroclavo / Wrocław. Dum la studado li verkis recenzojn kaj poeziojn en pollingvaj revuoj. Pro la agado en socialismaj kunigoj li estis multfoje malliberigita. En 1886 li edziĝis kun pliaĝa Teodozja Szymańska tamen post kelkaj monatoj ili eksedziĝis.
Tiam li komencis eldoni siajn plej eminentajn verkojn komence de aro de poezioj en 1889 kaj poemo Chrystus (Kristo).
Post la plej longa restado en malliberejo (15 jaroj) li transloĝiĝis al Lvovo. Li okupiĝis pri ĵurnalismo kaj kritiko literatura kaj teatra laborante en revuoj Kurier Polski kaj Słowo Polskie. En 1904 li doktoriĝis en Lvova Universitato de Johano Kazimiro pri literaturo kaj poste li komencis prelegi. Lia poezio subite ŝanĝiĝis post la perfido de lia dua edzino, Jadwiga Gąsowska kun Stanisław Przybyszewski (konata de granda amoremo kaj poligamio). Jadwiga lasis du filinojn al Jan, kiu ekkoninte en Italio la deknaŭan Maria Bunin edziĝis kun ŝi estante tiam 50-aĝa.
Malgraŭ la seksa-morala afero Kasprowicz fariĝis en 1921 rektoro de Lvova Universitato, jam en la sendependigita Pollando.
Liaj poezioj de tiu tempo estis karakteriĝis per herezaj kaj skandalaj versoj. La fama aro de ĥimnoj- la ĥimnoj Dies irae (Tago de kolero), Jestem i płaczę (Mi estas kaj mi ploras), Święty Boże (Ho Sankta Dio)- estas la unuaj el plej gravaj poemoj de eŭropa ekspresionismo kaj propable unuaj en la pola literaturo. Poeto esprimas la profundan dubon pri ekzisto de Dio kaj la teruron pro la nenieco de valoro de homo. Mi estas, mi ploras
Flugilen mi batas
kiel birdo taga, kiel birdo nokta
kiu devas per la okulo sangita
Kaj ĉe piedoj oni solan tombon fosas,
Nigra korniko sidante al dia tortura brako
''grakas! Kaj grakas! Senĉese!''
Per beko mortintan putraĉon dispeciĝas!
Ĥimno Mi estas kaj mi ploras, fragmento
Jan Kasprowicz estas ankaŭ fama kiel eminenta poligloto kaj tradukisto. Li mem komencis studi latinan kaj malnovan grekan lingvojn kiujn li tre alte konis en gimnazioj. Li lernis ankaŭ francan, germanan, anglan, norvegan, italan, nederlandan lingvojn. Inter plej gravaj verkistojn kies verkojn li tradukis al la pola lingvo estas (de malnova greka) Esĥilo, Eŭripido, (de angla) Ŝekspiro / William Shakespeare, Christopher Marlowe, George Byron, Percy Bysshe Shelley, John Keats, Rabindranath Tagore, (de germana) Goeto / Johann Wolfgang Goethe, Ŝillero / Friedrich Schiller, (de franca) Arthur Rimbaud, Maurice Maeterlinck, Edmond Rostand, (de itala) Gabriele d'Annunzio, (de norvega) Henrik Ibsen, (de nederlanda) Herman Heijermans.
Dum la lasta periodo de sia vivo li loĝis en Tatroj en sia vilao "Harenda" inter Poronin kaj Zakopane. Lia korpo estis tie eltombigita de tombejo de Zakopane al maŭzoleo en 1933.
NGC 4474
NGC 4474 (aliaj indikoj — UGC 7634, MCG 2-32-94, ZWG 70.127, VCC 1242, PGC 41241) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Blažovice
Blažovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en nordorienta rando de Dija-svratka valego en la areo de Slavkova batalkampo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.
Geografio
Tra la municipo trafluas rojo Romza, alfluanto de Roketnice.
Blažovice situas ekster gravaj ŝoseoj, sed kondukas tra ĉi tie Vlara fervojo, el kiu ĉi tie deflankiĝas kunigilo al fervojlinio Brno–Přerov kaj branĉtrako ĝis cementejo Mokrá. Stacio Blažovice estas priservata de personaj trajnoj sur linio Brno – Slavkov u Brna, traveturas tra ĉi tie rapidtrajnoj el Brno direkte al Veselí nad Moravou kaj Nezamyslice.
Edward Skórzewski
Edward Skórzewski (esperante: Eduardo Skoĵevski ; naskiĝis la en  Lodzo, mortis la  en  Varsovio, Pollando) estas pola filmreĝisoro kaj scenaristo. Li ankaŭ kunlaboris kun Georgo Hoffman i.a. ĉe Gangsteroj kaj filantropoj kaj Juro kaj pugno.
Rosta
Rosta estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Caselette, Rivoli, Buttigliera Alta, Reano kaj Villarbasse.
Ralf König
Ralf KÖNIG [ralf kiniŝ] (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1960 en Soest) estas unu el plej konataj germanaj verkistoj de bildliteraturo. Liaj verkoj estis tradukitaj al dek kelkaj lingvoj. Nun li loĝas en Kolonjo.
Verkoj
Bildliteraturaĵoj de König estas strekitaj en stilo kun granda humuro, kvankam kelkfoje temas pri seriozaj aĵoj, kiel ekzemple risko de infekto viruson HIV. Plejparte prezentas ĉiutagan gejan vivon, ofte dankon propra sperto de aŭtoro kaj liaj amikoj.
Malgranda Orgensoloa Meso
Missa brevis Sancti Joannis de Deo en Bb-maĵoro (Hob. XXII:7) estas la 7a meskomponaĵo de Joseph Haydn. Popoldire ĝi kutime nomiĝas Malgranda Orgensoloa Meso. La kromnomo devenas de tio, ke la entute ege mallonga meso (missa brevis) enhavas en Benedictus ampleksan orgenan- kaj poste sopranan soloon.
Haydn komponis la meson ĉ. 1775 por la ordeno Barmherzige Brüder (mildkoraj fratoj) en Eisenstadt kaj nomis ĝin laŭ ties fondinto, Sankta Johano de Dio. La monaĥeja preĝejo posedis nur malgrandan ĥoron, tiel ke la nombro de kantistoj kaj muzikistoj estis malgranda. Krome la preĝejo havis nur pozitivon sen pedalaron, pro kio la orgenpartio ne postulas uzadon de pedalklavaro.
Haydn skribis la meson por sopransoloo, kvarvoĉa ĥoro kaj la Viena Preĝeja Trio. Ĉi tiu starigo ampleksas krom la orgeno nur du violonojn kaj baso (violonĉelo aŭ kontrabaso). La meso estas tre modesta kaj mallonga. En Gloria kaj Credo la teksto distribuiĝas sur pluraj voĉoj, tiel ke diferencaj tekstlinioj eksonas samtempe. Tio ja prezentas la tutan liturgie preskribitan tekston, kiu tamen por la aŭskultanto ne estas komprenebla. Prezentado de la meso daŭras ĉ. 15 minutojn. Por plibonigi la kompreneblecon la frato de Haydn, Michael, verkis faman longversion de la Gloria.
Pro la simpleco de la muzikaj rimedoj je samtempa altgrada melodia esprimforto la Malgranda Orgensola Meso apartenas al la plejofte prezentitaj ekleziaj verkoj de Haydn.
La Meso konsistas el:
1896 Beer
1896 Beer estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Nisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la german-britan astronomon Arthur Beer (1900–1980).
Rettert
Rettert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Viana de Cega
Viana de Cega [BJAna deZEga] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 160 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male fakte ĝi akiris 1 600 el la 1900-aj jaroj ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo. Estas ankaŭ preskaŭ senhoma domaro Pago de Viñagrande.
Nova Monda Ordo (konspira teorio)
Kiel konspira teorio, la termino Nova Monda Ordo aludas al la apero de totalisma monda registaro.
La komuna temo en konspiraj teorioj pri Nova Monda Ordo estas ke sekretema potenca elito kun tutmondismaj celoj estas konspiranta cele al regado de la mondo tra aŭtoritata monda registaro, kiu anstataŭos la suverenajn ŝtatoj, kaj kiu amplekse propagandas ideologion laŭ kiu la starigo de la Nova Mondordo estus la kulmino de historia progreso. Multaj influaj historiaj kaj nunaj personoj laŭ tiuj teorioj estus parto de intrigo kiu operacius tra multaj oficialaj organizaĵoj kiuj ŝajnigu ampleksan subtenon de tia tutmonda ordo, dum la faktaj paŝoj al atingo de la monda regado decidiĝus en sekretaj politikaj kunvenoj pere de malmultaj personoj.
Antaŭ la fruaj 1990-aj jaroj, la konspiro pri Nova Monda Ordo estis limigita al du usonaj Kontraŭkulturoj, ĉefe la agrese kontraŭregistara ekstrema dekstrismo kaj parto de la movado de fundamentisma kristanismo kredanta pri la apero de la Antikristo fine de la homa historio. Skeptikaj observantoj de la fenomeno kiel Michael Barkun kaj Chip Berlet notis ke la dekstremaj popolismaj konspiraj teorioj pri Nova Monda Ordo ne nur estis akceptita de maniaj serĉantoj de "oficiale subpremata sekreta scio", sed ankaŭ iĝis parto de la populara kulturo, inaŭgurante periodon fine de la 20-a kaj komence de la 21-a jarcentoj en Usono kie homoj aktive prepariĝis por apokalipsaj scenaroj kiujn homoj supozis okazi kiam finiĝas la dua jarmilo de nia erao, la 31-an de decembro 1999. Tiuj politikaj sciencistoj zorgiĝis ke popolamasa histerio povus havi detruajn efikojn en la usona politika vivo, de sentata politika fremdiĝo de multaj civitanoj de la politike rega sistemo ĝis minaco de individuisma terorismo.
Viana de Cega
Geografio
Ĝi distas 18 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Boecillo, Valdestillas, Valladolid, Villanueva de Duero kaj La Pedraja de Portillo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj. Trafluas la rivero Cega kaj okcidente ankaŭ Adaja.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
15903 Rolandflorrie
15903 Rolandflorrie estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la astronomo Terry Handley elde Burlington, Usono.
Roland (1914–1999) kaj Florrie (1912–2000) Handley estas la gepatroj de la malkovrinto, amatora astronomo kiu suferis pro la sindromo de Asperger. Ilia amo kaj kuraĝiĝo multe helpis lin en lia strebo por precize mezuri la poziciojn de kometoj kaj asteroidoj.
Jasper (Teksaso)
Jasper estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Jasper, en la orienta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn, kompare kun 7590 laŭ la lasta oficiala censo de 2010.
Koichi Yokozeki
Koichi Yokozeki (横関 浩一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Burgschleinitz-Kühnring
Burgschleinitz-Kühnring estas foira komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Saint-Saphorin (Lavaux)
Saint-Saphorin (Lavaux), svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, ĉirkaŭ 14 km oriente de Laŭzano, kaj 4 km okcidente de Vevey, situas en la Vitejo de Lavaux, ĉe la nord-orienta bordo de Lago Lemano.
Rivero "La Salence" alfluas en Lagon Lemanon apud Saint-Saphorin (Lavaux).
La urbo, en mezepoko nomiĝis "Gérolle". En 563, ĝi estis detruata de cunamo estigita de la disfalo de Monto Tauretunum. La urbo estis rekonstruata pli alte kaj dediĉata al Sankta Symphorien, kies nomo iĝis Saint-Saphorin. De la urbo Gérolle restas nur roko sur kiu, pli malfrue, (je la 16-a jarcento) estos konstruata la kastelo de Gerolle.
La kantisto kaj komponisto Jean Villard Gilles (1895 - 1982) vivis tie.
La najbaraj komunumoj estas nord-okcidente: Chexbres; norde Puidoux; kaj oriente: Chardonne.
Risch Rotkreuz
Risch Rotkreuz estas komunumo en Kantono Zugo, Svislando. Ĝi havis 8818 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La komunumo Risch Rotkreuz situas ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Zugo, kaj oriente de la rivero Reuss. Ĝi konsistas el la urbeto Rotkreuz kaj la municipoj Risch, Buonas kaj Holzhäusern.
Trafiko
La stacidomo de estas nodo de Svisaj Federaciaj Fervojoj de kie estas trajnlinioj al Gotardo, Lucerno, Araŭo kaj Zuriko. Risch ankaŭ estas ligita al la loka reto de Zugerland Verkehrsbetriebe.
En Rotkreuz kruciĝas la naciaj aŭtovojoj A14 kaj A4, kaj krome pasas la tra la komunumo la ĉefvojoj 4 kaj 368.
Sur la Lago de Zugo trafikas liniŝipoj al Ĥamo, Zugo kaj Arth.
Historio
Post la milita interveno de Napoleono okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la voktejo Gangolfswil kaj la regnejo Buonas estis kunigitaj al la hodiaŭa politika komunumo Risch Rotkreuz.
La 22-an de januaro 1506 estis fondita de Peter von Hertenstein en Buonas la Svisa Gvardio de la Papo.
Esperanto-Movado
En Rotkreuz vivas Sonja Brun la iama ĉefdelegitino de UEA por Svislando kaj troviĝis dum multaj jaroj la sidejo de la Svisa Asocio de Esperantistaj Fervojistoj, kiu ĉesis funkcii en 2006.
The Spoilers (filmo, 1942)
The Spoilers estas usona vakera filmo de 1942 reĝisorita de Ray Enright en kiu stelulis Marlene Dietrich kaj John Wayne. La agado okazas en Nome (Alasko) dum la Nomea Orimpetego, kun Marlene Dietrich kiel Cherry Malotte, Randolph Scott kiel Alexander McNamara, kaj John Wayne kiel Roy Glennister, kaj ĝi finas per spektakla salontrinkeja pugnobatado inter McNamara kaj Glennister.
The Spoilers estis adaptita al kinarto fare de Lawrence Hazard el samnoma romano de 1906 de Rex Beach. Aliaj kinaj versioj aperis ankaŭ en 1914, 1923 (kun Noah Beery Sr. kiel McNamara kaj Anna Q. Nilsson kiel Malotte), 1930 (kun Gary Cooper kiel Glennister kaj Betty Compson kiel Malotte; tiu estas la nura fojo en kiu Gary Cooper kaj John Wayne ludis la saman rolon en du malsamaj filmoj), kaj 1955 (kun Anne Baxter kiel Malotte, Jeff Chandler kiel Glennister, kaj Rory Calhoun kiel McNamara). Marlene Dietrich, Randolph Scott, kaj John Wayne aperis kune tiun saman jaron ankaŭ en filmo nome Pittsburgh. Scott estis listigita super Wayne en ambaŭ filmoj, kvankam la rolo de Wayne estis pli granda kaj pli grava en ambaŭ, ne nur ĉar Scott estis stelulo dum multe pli longa tempo, sed ankaŭ ĉar li estis kontraktita kun Universal, dum Wayne estis pruntita el Republic.
La fama poeto Robert W. Service (eksterliste) ludas la rolon The Poet (la poeto, en la foto kun Marlene Dietrich), fikciigita versio de si mem.
La filmo estis nomumita por Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Arta Direktado (John B. Goodman, Jack Otterson, Russell A. Gausman kaj Edward Ray Robinson).
Egino (insulo)
Egina (Αἴγινα [Aígina], Αίγινα [Éyina]) estas insulo en Grekio kiu troviĝas meze de la Sarona Golfo, inter la insuloj Salamino (norde), Angistrio (Okcidente) kaj Poroso (sude), je la distanco de dek kilometroj for de la nordorienta marbordo de la duoninsulo Metano, en la Peloponezo kaj dudek kilometrojn for de la haveno Pireo.
En ĝi troviĝas la fama templo de Afeo, kiu formas la sakralan triangulon, kune kun la Partenono kaj la templo de Suniono. Egino estis dum multaj jarcentoj konkuranto de la proksima Ateno, tial kial ĝi estis unu el la ĉefaj komercaj havenoj dum la Antikva Epoko. En Egino troviĝis la unua ŝiparo de Grekio, kaj en ĝi oni stampis monerojn unuafoje en la lando. Tiu konkurenco daŭris ĝin la 19-a jarcento, kiam Egino iĝis ĉefurbo de Grekio dum la milito por la sendependeco de la lando (1828-1829).
Ĝia nomo devenas de nimfo de la helena mitologio, Egino, patrino de Eako, la unua reĝo de la insulo.
(12740) 1992 EX8
(12740) 1992 EX8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ecteinascidia turbinata
Eudistoma estas specio de tunikuloj el la familio peroforedoj. La substanco aktiva de la kuracilo Yondelis uzata kontraŭ kelkaj kanceroj (liposarkomoj) estis origine eltiriĝita de Ecteinascidia turbinata.
Ĝirafo (specio)
Ĝirafo (Giraffa camelopardalis) estas afrika specio de parhufuloj el genro ĝirafo, nome ties ununura vivanta specio. Ĝi estas plej granda terbesto kaj plej granda parhufulo kiu vivas en la 21-a jarcento.
Megascolia flavifrons
Megascolia flavifrons (granda ponarda vespo) vivas ĉefe en la mediteranea regiono ĝis la latitudo de la Karpata baseno. Ĝi estas granda denshara vespo kun longo ĝis 40 mm. La torako estas dika, la flugiloj fortaj, la femalo kaj masklo diferencas en koloro. La kapo, anteno kaj torako de la masklo estas nigra, kun flava makulo sur la dua kaj tria torakaj tegumentoj. Sur la dorsa flanko de la antaŭa torako kreskas densa ruĝeta hararo. La femalo havas ruĝan kapon, nigran antenon (kiel ĉe masklo) kaj ruĝetan torakan hararon sur la tuta torako. La femalo same havas flavajn makulojn.
Peter Jekabsons
Peter JEKABSONS (naskiĝis en 1943, mortis en 1990) estis aŭstralia astronomo kaj pentristo.
Megascolia flavifrons
La larvoj de la granda ponarda vespo estas parazitaj insektoj, kiuj evoluas en larvoj de la lamenantenaj skaraboj (rinocera skarabo aŭ cervoskarabo). La vespolarvoj ellarviĝas (!) en komence de junio (en Hungario).
Ĝirafo (specio)
La specio havas tre longan kolon, 5–6 m de alto kaj 1600 kg (virbesto) aŭ 830 kg (ino) pezon.
Megascolia flavifrons
La granda ponarda vespo ŝatas viziti florojn, precipe la kompozitacon kaj la odorajn labiacojn.
Ĝirafo (specio)
La komuna nomo 'ĝirafo' kaj unua parto de la dunoma nomo nome Giraffa devenas el araba الزرافة (ziraafa aŭ zurafa), kio signifas "alta". La dua parto (epiteta) de la latina scienca nomo nome camelopardalis devenas el greka καμηλοπάρδαλη camelopardale kaj el latinigita camelopardalis, kio signifas "leoparda kamelo" alude al la bildo kiun montras ties haŭto, el kio devenas ankaŭ uzita nomo "marmora ĝirafo" aŭ "marmorĝirafo".
Tiu afrotropisa specio estas parenca de cervedoj kaj bovedoj, sed ĝi apartenas al alia familio, nome la ĝirafedoj (Giraffidae), kiu enhavas nur la ĝirafon kaj ties plej proksiman parencon, nome okapion. La ĝirafo havas naŭ subspeciojn kiuj distingas pro la kolorbildoj.
La disa teritorio de la ĝirafo etendas el Ĉado norde al Sudafriko sude, kaj el Niĝero okcidente al Somalio oriente. Ĝirafoj kutime loĝas en savanoj, herbejoj, kaj malfermaj arbaroj. Ties ĉefa manĝoresurso estas folioj de akacioj, kiujn ili plukas je altoj kie plej aliaj herbovoruloj ne povas atingi. Ĝirafoj estas predataj foje de leonoj, kaj ĝirafidoj estas celo ankaŭ de leopardoj, hienoj, kaj likaonoj. Plenkreskaj ĝirafoj ne havas fortajn sociajn ligojn, kvankam ili ariĝas en izolaj grupoj por moviĝi en la sama ĝenerala direkto se venas okazo. Maskloj starigas sociajn hierarkiojn pere de "kolluktoj", nome luktado per kiu oni frapas unu la alian per la kolo, kio estas ege malkutima inter mamuloj. Dominantaj maskloj akiras pariĝan rajton kun inoj, kiuj siavice estas la nuraj responsaj por idozorgado.
Megascolia flavifrons
La insekto estas protektata en Hungario, kun idea valoro de 10.000 forintoj.
William T. Sampson
William Thomas SAMPSON (9a de Februaro, 1840 – 6a de Majo, 1902) estis admiralo de la Usona Mararmeo konata pro sia venko en la Batalo de Santiago de Kubo dum la he Hispana-usona milito de 1898.
En la vespero de la 15-a de februaro 1898, la usona batalŝipo Majno eksplodis en la haveno de Havano, 252 ŝipanoj pereis. Aliaj ok ŝipanoj mortis pro vundoj en malsanulejo en sekvaj tagoj. La Usona Konsilio de Maramea Esploro estis gvidita de la tiam kapitano William T. Sampson, enoficigita por esplori la kialojn de la eksplodo. Ekzameninte la ŝiprompiĝon kaj preninte atestaĵon de ĉeestintoj kaj fakuloj, la komisiono raportis la 21-an de marto 1898 ke la kirasŝipo estis detruita de "duobla magazeno, kiu venis de ekster la ŝipo". La okazintaĵo estas pridisputata ĝis nun, kvankam esploro fare de la admiralo Hyman G. Rickover en 1976 konkludis, ke la krevo plej verŝajne okazis pro granda interna eksplodo.
Peter Jekabsons
Li estis obsevanto ĉe la Observatorio de Perto en la 1960-aj jaroj elde kiu, laŭ Minor Planet Center, li malkovris 2 asteroidojn en 1980 kaj 1981, unu en kunlaboro kun Michael P. Candy. Li malkovris ankaŭ la C/1960 Y1 (Candy).
Kiel pentristo, li estis inspirita de siaj astronomaj observoj : pluraj el siaj verkoj estas montritaj en la Observatorio de Perto.
La asteroido 3188 Jekabsons estis nomita en lia honoro.
Roure (Italio)
Roure estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Bussoleno, San Giorio di Susa, Mattie, Coazze, Fenestrelle, Perosa Argentina, Massello, Perrero.
Bart Somers
Bart Somers (Meĥleno, ), estas Flandra politikisto de la partio Vlaamse Liberalen en Democraten.
Li komencis sian karieron ĉe la partio Volksunie. Kune kun interalie Jaak Gabriëls li aliĝis poste al la Vlaamse Liberalen en Democraten kiam oni fondis ĉi tiun partion. Sufiĉe rapide li iĝis proparolanto de Guy Verhofstadt. En 1999 li iĝis popola reprezentanto kaj en 2001 urbestro de Meĥleno.
Plej bona urbestro de la mondo
En februaro 2017 Bart Somers ricevis la prestiĝan premion "World Mayor 2016". Li estis konsiderata 'plej bona urbestro de la mondo', ĉar li "sukcesis transformi iom neglektitan urbon al unu el la plej allogaj lokoj en Belgio" en kaj samtempe faris "modelon por integriĝo de eksterlandanoj".
En la komunumaj elektoj de 2018, Somers akiris absolutan plimulton en la Urba Konsilio de Meĥleno kun sia listo VLD-Groen-M +.
Scoreiu
Scoreiu [skoreju] (hungare:Skorei, germane:Standorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Făgăraș. En 1910 ĝi havis 1228 loĝantojn (rumanoj); en 1992 730 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estis en 1392. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Porumbacu de Jos.
La Poterie (metroo de Rennes)
La stacio La Poterie, laŭ la nomo de la kvartalo sude de la urbo, estas la lasta stacio de la linio a de la metroo de Rennes.
Situo
Tiu lasta stacio de la linio a estas aparta, ĉar ĝi estas supertera. Post la lasta stacio estas viadukto de Norman Foster, super la ĉirkaŭvojo de Rennes. Tiu viadukto, nun uzata nur por la reveno de la vagonaroj al la garaĝo-riparejo, estos uzata poste por la etendo de la linio ĝis la centro de Chantepie.
Ĝi estas ankaŭ interŝanĝa loko kun la sudorientaj busoj de Rennes Métropole.
Arkitekturo
La arkitekto de tiu stacio estis Norman Foster
Batalo de Montgisard
La batalo de Montgisard estis grava batalo inter Saladino kaj Baldueno la 4-a de Jerusalemo, la 25-an de novembro 1177. Baldueno la 4-a sukcesis per tiu batalo kun nur malgranda nombro de militistoj forpeli Saladinon, kiu klopodis konkeri Jerusalemon.
Garapadu
Garapadu estas vilaĝo de la ŝtato Andra-Pradeŝo de Barato. Tiu vilaĝo situantas je 12 km el la urbo Guntur kaj je 76 km norde de la Golfo de Bengalo en la orienta marbordo de la lando. Tiu vilaĝo havas ĉirkaŭkalkulitan populacion de 1,500 loĝantoj, kiuj vivtenas sin depende el agrikulturo (ĉefe rizo, kapsiketo, kotono) tiele ke la urbo Guntur estas konata kiel kapsiketa urbo kaj centro por kotonproduktado.
Antaŭ la fondo de la vilaĝo estis dornarboj nome "Garlakampa" el kio venas la nomo Garlapadu kaj poste Garapadu. Tiu vilaĝo enhavas ĉiujn tipojn de kulturoj kaj ne estas centro por nur unu tipo de religio aŭ kasto. Telugua estas la ĉefa lingvo en la vilaĝo. Oni celebras multajn festivalojn. Estas hejmo por multaj akvobirdoj kiaj Blankakapa mikterio, Mycteria leucocephala, Makulbekaj pelikanoj, Pelecanus philippensis, Nigrakapj ibisoj, Threskiornis melanocephalus kaj aliaj birdoj kiuj nestumas ĉe la naturrezervejo de Uppalapadu, Andra-Pradeŝo, Barato. (Bildoj de birdoj ĉe Garapadu)
Estas busoj por transporto kaj baza kaj meza lernejo. La klimato estas tre tropika, kaj estas sekegoj ĉefe dum vintra sezono.
Hyman G. Rickover
Hyman RICKOVER (Maków Mazowiecki, tiam Rusio, aktuale Pollando, 27-a de Januaro 1900 - 8-a de Julio 1986). Li estis admiralo de la Usona Mararmeo kaj estas konsiderata kiel kreinto de la atoma militŝiparo.
Dum la Dua Mondmilito servis kiel oficestro de la sekcio pri elektro kaj poste kiel ĉefoficiro de riparoj de la ŝipa bazo de Okinavo. En 1946 li estis nomumita al la laboratorio de la Komisiono de Atomenergio en Oak Ridge, Tenesio, kaj komence 1949 al la divizio de disvolvigo de atomreaktoroj por la usona ŝiparo.
Marburg
Marburg estas pitoreska germana urbo apud la rivero Lahn - en la federacia lando Hesio kaj ties distriktaro Gießen. La urbo estas la administra centro de la distrikto Marburg-Biedenkopf. La loka esperantistaro ĉiujare okazigas la renkontiĝon KISO.
Ĉiujare, aŭtune kaj printempe, pasas super la regiono dekmiloj da gruoj en sia migradvojo inter Svedio kaj Hispanio (pri tio vidu ankaŭ Der kaj Ekstremaduro).
Iom da statistiko
Loĝantaro: proksimume 75.000
Situo: 50°49’ NO, 8°.46’ OR
Alteco: averaĝe 180 m super la marnivelo
Borač
Borač estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Suprasvratka montetaro en Naturparko Svratka montetaro, proksimume 7 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Konsisto de la municipo estas du lokaj partoj: Borač kaj Podolí. Vivas ĉi tie.
Marburg
Iom da statistiko
Horzono: GMT+1h (+2h de aprilo ĝis oktobro)
Esperanto en Marburg
Estante universitata urbo, Marburg jam frue dum la 20-a jarcento havis Esperanto-grupon. El inter la movadaj eventoj en la urbo ekzemple menciiĝu, ke inter la 27-a de decembro 1969 kaj la 3-a de januaro 1970 la 13-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Marburg kaj pritraktis la temon "Tendencoj en la literaturo de nia epoko". Proksime de Marburg, en Wetzlar, ankaŭ okazis la Internaciaj Seminarioj de 1984/1985, 1995/1996, 1999/2000 kaj 2004/2005. Regula movada evento en Marburg ĉiujare dum junio estas la jam supre menciita Kafoklaĉa Internacia Somera Renkontiĝo (KISO).
Borač
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.
Virino de Haraldskær
La virino de Haraldskær estas neolitika marĉomumio, kiu estis trovita en 1835 proksime al la bieno Haraldskær, sude de Jelling in Jutlando (Danio) en la marĉo de Juthe.
Trovo
La 20-an de oktobro 1835 laboristoj elfosante fosaĵon malkovris la kadavron. La bone konservita korpo estis fiksita de lignaj hokoj ĉe la genuoj kaj kubutoj en la torfo. Dikaj branĉoj super brusto kaj ventro estis ankaŭ fiksitaj de hokoj. La kapo de la virino direktiĝos orienten kun la vizaĝo supre. Post forprenu de ĉiuj hokoj la kadavro kaj vestaĵrestaĵoj estis forprenitaj. La vestaĵoj estis teksitaj el lano kaj ornamitaj per enteksado de pli malhelaj fadenoj kaj aldonitaj franĝoj. La spranga harreto, nomita nuntempe la kapvestaĵo de la marĉomumio, estis tamen nur menciita pli poste kiel parto de la trovaĵo de Haraldskær.
Unuaj supozoj
Post la malkovro de la marĉomumio supozo estiĝis pri ties identeco. Oni supozis, ke ŝi estis la norvega reĝino Gunhild, kiu estis la edzino de Eriko la 1-a dum la 10-a jarcento. La Jomsvikinga sagao rakontas, ke la dana reĝo Haraldo la 1-a mortigis Gunhild-on kaj dronigis ŝin en la marĉo. Subtenis tian supozon la fakto, ke la virino estis riĉe vestita kaj ke la trovejo jam de praaj tempoj nomiĝis Gunnelsmose, t.e. la marĉo de Gunhild. La bieno Haraldskær estis ŝajne fondita de Haraldo, kaj ĝi situas proksime al la malnova dana reĝejo en Jelling. La kredo, ke oni trovis la kadavron de la reĝino Gunhild estis tiom populara, ke la dana reĝo Frederiko la 6-a mem donacis la kverkan ĉerkon, en kiu kuŝas ankoraŭ nuntempe la virino de Haraldskær en la preĝejo Sankta Nicolai en Vejle.
Juna studento, la poste fama arkeologo J. J. A. Worsaae, kontraŭis tiun supozon. Laŭ li, temis pri trovaĵo el la ferepoko. Estiĝis granda diskuto. Nur la 1977-a kontrolo per la metodo karbono 14, pravigis la supozon de Worsaae, indikinte, ke la kadavro datis de 500 a.K..
Esplorrezultoj
Pro la anaerobaj kondiĉoj ĉe la trovejo la konservado de la mortinto estis escepta. La haŭto kaj la longaj haroj havas la tipan brunan koloron de marĉomumioj. Ĉiuj dentoj ĉeestas. Ekzistas ne nur la kompleta skeleto, sed ankaŭ la internaj organoj. Post la sekiĝo la virino de Haraldskær estas nuntempe ĉ. 158 cm alta. La haŭto estas tre malglata kaj sulkeca, kio signifas, ke la vrino estis dumvive sufiĉe dika, kion indikas ankaŭ la bone konservitaj mamoj. Oni supozas, ke ŝi estis ĉirkaŭ 50-jaraĝa kiam ŝi mortis.
En la jaro 2000 oni denove ekzamenis la virinon de Haraldskær. La stomakenhavo konsistis el neŝelita milio kaj rubusberoj. Ĉe la kolo troviĝis premspuroj de ŝnuro, kiuj eble indikas, ke la virino estis strangolita aŭ pendumita. Povas esti, ke ŝi estis viktimo de rita mortigo, kion subtenas la fakto, ke ŝi estis enmarĉigita anstataŭ bruligita kiel kutime.
NGC 4475
NGC 4475 (aliaj indikoj — UGC 7632, MCG 5-30-8, ZWG 159.8, PGC 41225) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Luterana preĝejo (Vadosfa)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en tre malgranda vilaĝo Vadosfa laŭ la ĉefplaco.
Historio
En Vadosfa jam en la 16-a jarcento vivis luteranoj, ili havis preĝejeton en rando de la vilaĝo. En 1614 oni malkonstruis la kadukan preĝejon kaj el la materioj oni konstruis pli novan preĝejon en la vilaĝmezo. En 1681 Jozefo la 2-a nomumis la vilaĝon artikola loko. Inter 1732-1734 pli nova kirko estis konstruita. En 1751 granda religia tumulto okazis: la katolikoj aranĝis marŝon al la katolika kapelo, sed pro miskompreno la luteranoj atakis ilin per agrikulturaj iloj. Pluraj homoj vundiĝis. La sekva juĝeja proceso kondamnis la vilaĝanojn al pago de monoj, el tio la katolikoj konstruis pli grandan preĝejon apud la luterana. Ĝis 1785 la luterana preĝejo havis nur sonorilostablon, en tiu jaro oni konstruis turon, ĝi estis plialtigita post 3 jaroj. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1912, plena renoviĝo okazis en 1981.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en malgranda korto laŭ la ĉefplaco. La fasado estas simetria, meze la ĉefenirejo funkcias, pli supre la svelta turo altiĝas. La navo havas brikoformon kaj flanke pilieroj apogas ĝin. La absido estas plurlatera kaj pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo.
5070 Arai
5070 Arai estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ikunosuke Arai (japane : 荒井 郁之助, Arai Ikunosuke, 1836–1909), samurajo de la Edo-epoko, ministro pri la mararmeo de la secesiinta Respubliko de Ezo kaj unua direktoro de la Japana Meteologia Agentejo. Li estis la unua en Japanio, kiu fotografiis la koronon dum suna eklipso en 1887.