cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sorripas
La loĝloko Sorripas mem (894 msm) estas en la norda Valo Val Ancha. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Dum la Hispana Enlanda Milito, Sorripas suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Sorripas oni malaltiĝis ĝis nunaj 39 loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo.
NGC 929
NGC 929 (aliaj indikoj — PGC 9334, MCG -2-7-9) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Provinco Batken
La provinco Batken (aŭ regiono respektive oblasto Batken, komparu la artikolon pri la neologismo oblasto - kirgize Баткен областы ["Batken oblasti"], ruse Баткенская область [Batkenskaja oblast"]) estas unu el sep provincoj, kiuj aldone al la du eksterprovincaj urboj Biŝkeko kaj Oŝ administre dividas la teritorion de la ŝtato Kirgizio. La provinca areo kovras 16 995 kvadratajn kilometrojn, kaj en 2009 en la provinco vivis 428 800 konstantaj loĝantoj. Ĉefa urbo - administre, komerce kaj kulture - estas la samnoma urbo Batken. La provinco najbaras (laŭ horloĝa direkto) norde, okcidente kaj sude al Taĝikio, oriente al la kirgizia provinco Oŝ kaj nordoriente al Uzbekio. Laŭ la lastaj censoj, iom pli ol kvarono de la loĝantaro vivas en la kvar urboj de la provinco kaj la sekvaj iom malpli ol tri kvaronoj en la malurbaj regionoj inter tiuj centroj. Laŭ la stato de 1999, proksimume 74 procentaĵoj de la loĝantaro etne estis kirgizoj, 14 procentaĵoj uzbekoj kaj 7 procentaĵoj taĝikoj, krome 2 procentaĵoj da rusoj, 1 procentaĵo da tataroj kaj triona procentaĵo turkoj.
La provinco estis kreita en oktobro 1999, el la plej okcienta parto de la provinco Oŝ. Tiu paŝo estis kaŭzita parte responde al la aktivcoj de la Islama Movado por Uzbekio (IMU), kiu baziĝas en Taĝikio. En 1999 ili forkaptis grupon da japanaj geologoj kaj en 2000 plurajn usonajn montgrimpistojn. En tiuj du jaroj, 49 kirzigiaj soldatoj estis mortigitaj. Ekde tiam (ĝis la stato de somero 2010) ne estis signifaj teroraj eventoj, escepte de atako al taĝikia limgardejo en majo 2006, kiu probable kaŭziĝis per neleĝa drogotrafiko kaj ne per politike motivigita terorismo.
Divido de la provinco
La provinco dividiĝas en tri distriktojn:
Freneuse (Seine-Maritime)
Freneuse estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Provinco Batken
Divido de la provinco
Estas kvar urboj en la provinco: krom la ĉefurbo Batken la urboj Isfana, Kizil-Kija kaj Suljukta. Krome estas kvin urbotipaj loĝlokoj - Ĉauvaj, Ĥaidarkan, Sovjetskij, Kadamĝaj kaj Vostoĉnij.
Benešov (apartigilo)
Benešov estas nomo por urbo kaj vilaĝo en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Kastelo de Iregszemcse
La Kastelo de Iregszemcse (konata ankaŭ pri la iama posedanto Viczay [vicai]) estas historia monumento en vilaĝo Iregszemcse.
Historio
La familio Viczay iĝis posedanto de la vilaĝo "Ireg" depost dominado de turkoj. La klasikisma kastelo mem estis konstruita en 1820. Baldaŭ la posedantoj ofte ŝanĝiĝis, ĉiuj faris trakonstruojn. Viczay vendis la kastelon al Esterházy en 1862, la sekvaj aĉetantaj familioj estis Schossberg, Manfréd Weiss, fine Kornfeld (1917). Dum la komenciĝanta socialismo la kastelo iĝis ŝtata posedaĵo, komence lernejo, poste esplora instituto, nuntempe internulejo pri handikapuloj. Intertempe en 1968 incendio okazis, sed poste tuj oni renovigis la kastelon, samtempe oni faris la mansardojn. Ekstere okazis renovigaj laboroj en 1994.
Konstruaĵoj
La unuetaĝa kastelo kun mansardo situas sola en tre granda parko. La kastelo formas brikon, la fasado estas simetria. La meza enireja parto kaj ambaŭ anguloj reliefas. En la meza parto estas 3 arkadoj, en ties supro estas teraso jam por la unua etaĝo.
Parko
En la parko la ĉefa konstruaĵo estas la kastelo. Antaŭ la kastelo estas aliaj du kuboformaj etaĝaj domoj el la 19-a jarcento. Ankaŭ aliaj domoj situas en la parko, ili estis konstruitaj en la 20-a jarcento. Pri la kreskaĵoj mankas informoj, sed estas videblaj, ke la parko estas zorgata. La parko estas protektata.
Všemyslice
Všemyslice estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 5 km norde de Nuklea elektrejo Temelín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Partoj de municipo
Municipo Všemyslice konsistas el kvin partoj sur kvar katastraj teritorioj.
Charles Coughlin
Charles Edward Coughlin (25-an de oktobro, 1891 – 27-an de oktobro, 1979), estis kanad-usona romkatolika pastro, verkisto, ĵurnalisto kaj pacaktivisto, kiu loĝis en Usono ĉe Detrojto. Li fondis la Eklezion National Shrine of the Little Flower Basilica. Vaste konata kiel la Patro Coughlin (Father Coughlin), li estis unu el la unuaj politikaj estroj kiuj uzis radion cele atingi amasan aŭskultantaron: dum la 1930-aj jaroj, proksimume 30 milionoj da homoj aŭskultadis liajn ĉiusemajnajn prelegojn. Li estis malpermesita plue elsendi pro sia apogo al faŝismo kaj kontraŭŝemida retoriko.
En 1934, li starigis organizaĵon nome National Union for Social Justice (Nacia Unio por Socia Justeco). Ĉi organizaĵo petis monajn reformojn, ŝtatigon de gravaj industrioj kaj fervojoj, kaj protektadon al la rajtoj de laboristoj. Milionoj da homoj aniĝis al la organizo, sed ĝi tamen estis malbone organizita.
Je la malfruaj 1930-aj jaroj, li apogis kelkajn el la politikaj decidoj faŝistaj fare de Adolf Hitler, Benito Mussolini aŭ la Imperiestro Hirohito. Kune kun forta kontraŭstaro al tio kion li nomis 'juda konspiro kontraŭ Usono' kaj famaj frazoj kiel lia Wall Street kaj komunismo estas la du vizaĝoj el la demono, liaj famaj elsendoj estis priskribitaj kiel la disbranĉiĝo de la faŝista movado aplikita al la kulturo de Usono. Post la komenco de la Dua Mondmilito, la Administracio Roosevelt perforte forbaris kaj malpermesis la radioprogramon aŭ disvastigon el ĝi per ties ĵurnalo, Social Justice.
Lajos Zsarnay
Lajos Zsarnay [lajoŝ ĵarnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsarnay Lajos estis hungara kalvinana episkopo, profesoro, membro (korespondanta en 1858) de Hungara Scienca Akademio. Lajos Zsarnay naskiĝis la  1802 en Zsarnó (nuntempa Žarnov en Slovakio). Li mortis la 1866 en Pest (urbo).
Biografio
Lajos Zsarnay frekventis gimnazion en Sárospatak, poste li plulernis en la kolegio. En 1827 en la sama urbo li ekinstruis. Baldaŭe li plulernis precipe en Göttingen. Hejmenveninta en 1831 li jam estis pastro kaj profesoro de la altlernejo en Sárospatak. En 1848 li estis elektita eklezia ĉefnotario, en 1860 kalvinana episkopo de Miskolc.
Kubokedra hiperprismo
En geometrio, kubokedra hiperprismo estas konveksa uniforma plurĉelo. Ĉi tiu plurĉelo havas 16 pluredraj ĉeloj: 2 kubokedrojn koneksajn per 8 triangulaj prismoj kaj 6 kuboj.
Ĝi povas esti konstruita per kreo de du koincidantaj kubokedroj en 3-spaco, kaj movo de unu el ili en 4-spaco orte al la 3-spaco ĝis kiam distanco inter ili estas egala al ilia latera longo.
Ĝi estas unu el 18 uniformaj kvar-dimensiaj hiperprismoj ĉiu el kiuj estas kreita per uzo de uniformaj prismoj por koneksi paron de paralelaj platonaj solidoj aŭ arĥimedaj solidoj.
Alternativaj nomoj:
Flago de Slovakio
La nuna formo de la nacia flago de Slovakio estis adoptita de la konstitucio de Slovakio, kiu estis aprobita la 3-an de septembro 1992. La flago, ofte kiel aliaj slavaj nacioj, uzas la kolorojn blanka, blua kaj ruĝa.
La flago de Slovakio en la nuna formo (sed kun alia blazono sur ĝi) povas veni de la revolucia jaro 1848. Ĝi ankaŭ estis uzita duonoficiale en Ĉeĥoslovakio antaŭ la Dua Mondmilito, fare de la Slovaka ŝtato, kaj finfine adoptita (sen la blazono) la 1-an de marto 1990 kiel la flago de Slovakio ene de Ĉeĥoslovakio. La blazono estis aldonita la 3-an de septembro 1992 kaj speciala leĝo priskribante la detalojn de la flago estis adoptita en februaro 1993.
Kota Yoshihara
Kota Yoshihara (japane 吉原 宏太, n. 2-an de februaro 1978) estas japana futbalisto. Li en 1999 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Kantono Logan (Okcidenta Virginio)
La kantono Logan - angle Logan County - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Logan.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ziębice
Ziębice (ĝis 1945 germane Münsterberg aŭ plene Münsterberg in Schlesien) estas urbo en la nuna provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en ankaŭ samnoma en distrikto Ząbkowice (Frankenstein).
27710 Henseling
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana instruisto kaj verkisto Robert Henseling (1883–1883), kiu verkis multenombrajn popularajn astronomiajn librojn kaj helpis kompreni la mirindaĵojn de la kosmo. Li fondis la publikan Observatorion de Stutgarto kaj, en 1921, la gazeton Die Sterne. Unu el liaj lastaj kulturaj kaj historiaj laboroj estis analizo de la astrologio.
Bonito
Bonito ("Bela") estas nomo de kelkaj aferoj:
Jakutingo
Blankakrona jakutingo, Nigrafrunta jakutingo aŭ simple Jakutingo (Pipile jacutinga aŭ Aburria jacutinga) estas nomo de sudamerika birdo endemia de la Atlantikaj arbaroj. La Blankakrona jakutingo alpartenas al la genro Pipileo kaj al la familio de la Kracedoj (jakuoj, ĉaĉalakoj kaj mutuoj) kaj vivas nur en la sud-orienta parto de Brazilo. Antaŭe ĝi vivis ekde Bahio (brazila subŝtato) ĝis apudaj areoj de Argentino kaj Paragvajo, sed nun, ĉar ĝia vivejo estis tro malgrandigita de la homo krom ĉasado, la Blankakrona jakutingo estas minacata specio. Cetere la detruado de la Atlantikaj arbaroj, alia minaco al tiu neotropisa birdo estas la dehakado de Bongusta eŭterpo (Euterpe edulis) farita de la homo. La fruktoj de tiu palmospecio estas la precipa manĝaĵo de la Blankakronaj jakutingoj.
Temas pri granda birdo, ĉirkaŭ 63–75 cm longa, kaj simila laŭ ĝenerala aspekto al svelta meleagro kun fajna kolo kaj malgranda kapo. Pipile jacutinga estas ĉefe nigra kun blueca brilo; ĝi havas rimarkindan blankaj flugilmakulon kiu montras 3 klarajn seriojn de fajnaj nigraj punktoj. La granda kresto estas blankeca, kaj ĝi havas ruĝan gorĝosakon kun malhelblua al nigreca makulo ĉe la frunto. Ties nuda blankeca ĉirkaŭokula haŭtaĵo kaj nigraj vizaĝo kaj frunto estas unikaj en sia genro. La kruroj kaj la piedoj estas ruĝaj.
Neniu alia jakutingo troviĝas en ties teritorio, kvankam la Blankamaska jakutingo (Pipile cumanensis grayi) alproksimiĝas al ĝi en Paragvajo. Tiu birdo havas palbluecajn pendantajn bridojn, pli malgrandan flugillmakulon, kaj tute nuda blanka vizaĝo kaj ankaŭ blanka frunto.
Taksonomio
Ĵusa studo baze sur analizoj de ADN, ostologio kaj biogeografio venis al konkludo ke la kvar specioj de la genro Pipile estu klasifikaj en la genro Aburria. Tamen, tiuj konkludoj ne estis ankoraŭ akceptitaj de la American Ornithologists Union, nek de la Taksonomio de Clements.
Batalo de Praĉuap Ĥiriĥan
La Batalo de Praĉuap Ĥiriĥan estis frua batalo de la japana invado de Tajlando en la Sudorientazia Fronto de la Dua Mondmilito. Ĝi estis luktita en la 8a–9a de decembro 1941 ĉe la flughaveno de Praĉuap Ĥiriĥan en Tajlando, sur la marbordo de la Golfo de Tajlando laŭlonge de la Kra Istmo. La japanoj celas uzi Tajlandon kiel bazo por frapi la britajn posedaĵojn en Birmo kaj Malajzio kaj atakis Tajlandon senzorge. Estis 42 mortoj de la flanko de tajlandanoj, dum japanoj suferis inter 115 (de ili akceptita nombro) kaj 417 (asertite de aliuloj).
Hu Jun
HU jun (胡军) (naskiĝis la en Pekino) estas ĉina aktoro (el Manĉurio). Li diplomiĝis en La Centra Akademio de Dramo en 1991.
Bělá
Bělá (legu BjelA) estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Bělá povas esti ankaŭ nomo de pluraj lokaj partoj de urboj aŭ parto de plurvortaj nomoj de municipoj en Ĉeĥio.
Trautenstein
Trautenstein estas loĝloko kaj antaŭa komunumo, nun parto de Oberharz am Brocken en la germana federacia lando Saksio-Anhalto, kaj estas parto de la Distrikto Harco (Landkreis Harz).
Trautenstein situas je la Linio de Uerdingen, en la tradicia regiono de la malaltgermana dialekto Oostfaals, kaj ne malproksime de la limo kun Malsupra Saksio. Ĝi estas aerkuracloko kaj havas proksimume 600 loĝantojn.
Gisikon
Gisikon estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 982 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008, kiu nombro kreskis al 1085 ĝi la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Gisikon situas ĉe la sudorienta bordo de la rivero Reuss. La komunumo estas laŭ areo la plej malgranda komunumo de la kantono.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,08 km², de kiuj 19,8% estas kovritaj de arbaro, 49,5% servas por agrikulturo kaj 25,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gisikon limas en nordoriento al Honau, en sudo al Root kaj en nordoriento al Inwil.
Trafiko
Gisikon disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio de Zugo al Lucerno. La komunumo estas ankaŭ konektita al la loka transpreto de la urbo Lucerno per la loka buslinio 23.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gisikon datiĝas el la jaro 1270 kiel Gisinkon.
Dum mezepoko Gisikon estis sub la regado de la Habsburgoj. En la jaro 1422 ĝi per la vendo fare la tiama Senjoroj de Moos ĝi fariĝis posedaĵo de la urbo Lucerno. Ĉar tum la Kamparana Milito de 1653 la vilaĝo luktis flanke de la Senjoroj de Lucerno, la loko ricevis impostajn privilegiojn.
De 1432 ĝis 1848 apud la ponto de Gisikon troviĝis doganpunkto, kiu estis ligita kun tavernorajto. La ponto dum la daŭro de la historio estis plurfoje kaŭzo por luktoj kaj ripete detruita kaj rekonstruita. De la ponta doganpunkto ankaŭ la ŝipotrafiko sur la rivero estis kontrolita.
La 23-an de novembro 1847 en Gisikon okazis la decida batalo inter la svisaj trupoj de Generalo Dufour kaj la Apart-Federacio.
Itagibá
Itagibá estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 15.193 loĝantojn en 2010.
Vas-sceptro
La vas-sceptro estis rekta bastono kronata kun la kapo de mitologia besto, estante ĝia malsupra ekstremo forkoforma; plej probable ĝi simbolis la potencon, la forton kaj la regon en la egipta mitologio. Ĝi povas aperi akompanata de aliaj simboloj, kiaj la ĝedo "stabileco, regado" kaj la ansa kruco "vivo".
La uzado de la vas-sceptro eble venas el la egipta antaŭdinastia periodo, kiel bastono por gvidi la brutaron kaj kiu, per ia kialo, iĝis simbolo ligita al la potenco kaj la forto. En la "tombo 100" de Hierakompolo aperas ulo portanta bastonon simila al la vas-sceptro.
En funebraj kuntekstoj, la vas-sceptro ĉiam estis ligita al la bonfarto, regado kaj potenco dia kiun la mortinto bezonus por la transtomba vivo. Ĝi estis konsiderita tenilo de la ĉiela volbo.
En la reprezentadoj de temploj, tomboj kaj steleoj, la vas-sceptro estis portita de la dioj Ptah, Sokar kaj pli malfrue Oziriso. Ĝin ankaŭ portis Amono-Reo kaj Ĥonsu en la kapelo de Ramseso la 2-a de la templo de Medinet Habu, en la tombo de de Tutanĥamono, Setho en la Steleo de la jaro 400, en Taniso, Ĥepri aŭ Igai, antikva dio.
Kvankam ĝi estas tipa apartenaĵo de la dioj, kelkfoje ĝin portis ankaŭ la diinoj Satet, aŭ Bastet.
Marie-Anne Chapdelaine
Marie-Anne Chapdelaine estas franca politikistino, naskiĝinta la en Revin (Ardennes). Ŝi estas membro de la Socialista Partio.
Biografio
Marie-Anne Chapdelaine ekaktivis en PS en 1978. Post ekloĝado en Rennes en la jardejo de 1990, ŝi estis elektita por la unua fojo al la municipa konsilio de Rennes okaze de la francaj municipaj balotoj de 2001, sur la listo de Edmond Hervé. Ŝi estis reelektita en 2008 kun Daniel Delaveau kaj fariĝis vicurbestro.
Por 2012, ŝi kandidatiĝis kiel deputito en la 1-a deputita distrikto de Ille-et-Vilaine nove redifinta, kiun PS rezervis al virino. Ŝi venkis en la interna kandidatelekta baloto kontraŭ Sylvie Robert, vicprezidantino de Rennes métropole, de la Regiona Konsilio de Bretonio kaj nacia sekretario de PS pri kulturo, anoncita kiel venkonto. Ŝi venkis per 125 voĉoj kontraŭ 88 al sia kunkuranto, 5 sindetenoj kaj partopreno de 89 % de la aktivuloj.
Okaze de la deputita baloto, ŝi alfrontis la disidentan kandidatiĝon de la elira socialista deputito de la distrikto, Jean-Michel Boucheron, kiu anoncis sin la 11-an de majo 2012. Li estis subtenata de neniu socialisto elektita en la regiono. Ŝi ricevis la 10-an de junio 17,168 voĉojn, tio estas 35,13 %, kaj 9,000 pli ol li, kiam Jean-Michel Boucheron rangas en tria pozicio ne povis partopreni en la dua balotvico. La sekvanta semajnon, ŝi venkis per 66,63 % de la voĉoj kontraŭ Grégoire Le Blond, centre dekstra urbestro de Chantepie.
Mandatoj
La ŝi estis nomumita prezidanto de la Supera Konsilio pri Adopto.
Malluma Epoko
Historiaj skoloj nomas Malluma Epoko la periodon de eŭropa historio post la falo de Okcidenta Romia Imperio ĝis la eko de Renesanco, pli-malpli de la 6-a ĝis la 10-a jarcentoj.
La malhavo de historiaj registroj kaj la malapero de la kompleksa romia ŝtatostrukturo kaŭzis la taksan nomon.
Kyjov (apartigilo)
en Slovakio:
Turdomo (kastelo)
Historio
De kie la konstruformo venis ne estas tute klare. Eble ĝi venis de la pli malnova, ligna normana konstruformo, la ligna praburgo. Tipa signo, kiel la tre dikaj niĉoj, troviĝas ĉe skotaj Broch-oj.
Dum multaj irlandaj klanoj subtaksis la signifon de la turdomoj, la klanoj O’Conors kaj O’Flaherty en Connachta (Connacht) rekonis ĝin frue kaj jam posedis turdomojn ĉ. la jaro 1300 apud Eanach Dhúin (Annaghdown) kaj Ros Comáin (Roscommon).
Ekzemploj
Aonach Urmhumhan (Nenagh), graflando Thiobraid Árann, kastelo Bhaile Nua  (Newtown Castle), graflando An Clár kaj Shanid, grafando Limeriko.
NGC 931
NGC 931 (aliaj indikoj — PGC 9399, UGC 1935, IRAS02252+3105, MCG 5-6-49, ZWG 504.89, MK 1040, KUG 0225+310) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bonea
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Airola, Bucciano, Montesarchio, Rotondi (AV) kaj Tocco Caudio.
János Pompéry
János Pompéry [jAnoŝ pompEri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pompéry János estis hungara verkisto, ĵurnalisto, advokato, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1859). Li uzis pseŭdonimojn ekzemple: Áldor, Yole, Sarolta, Ervin.
János Pompéry naskiĝis la  1819 en Miskolc. Li mortis la 1884 en Budapeŝto.
Biografio
János Pompéry lernis en sia naskiĝurbo, Eperjes kaj Pest (urbo). Li debutis novelisto en 1841 en Athenaeum (revuo). Li akiris diplomon en 1842. Baldaŭe li estis hejma edukisto ĉe grafa familio. En 1847 li estis advokato en Marcaltő, en la sama jaro li ricevis nobelecon. En la sekva jaro li ricevis postenon en la ministerio, baldaŭe li estis elektita parlamenta deputito. Inter 1850-1852 li estis advokato en Vieno, poste li revenis al Pest, kie li ricevis laboron en redaktejo. En 1861 li fondis ĵurnalon, kiun li redaktis unu jaron.
Kladno (apartigilo)
Kladno estas nomo por urbo kaj vilaĝo situanta en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Federacia Asembleo
La Federacia Asembleo - germane Bundesversammlung, france Assemblée fédérale kaj itale Assemblea federale - estas la parlamento de Svislando.
Strukturo
La Federacia asembleo konsistas el du ĉambroj:
En la Nacia Konsilio la parlamentaj seĝoj estas disdividataj laŭ la nombroj de loĝantoj de la unuopaj kantonoj. En la Kantona Konsilio ĉiu kantono havas du seĝojn (ses el ili, la tiel nomataj duonkantonoj, pro historiaj kialoj tamen nur unu).
La prezidanto de la Nacia Konsilio prezidas la Unuiĝintan Federacian Asembleon (germane Vereinigte Bundesversammlung), do la komunan kunvenon de ĉiuj anoj de la Nacia kaj Kantona Konsilioj.
Decidoprincipoj
La du ĉambroj de la Federacia Asembleo estas egalrajtaj. Tio signifas, ke leĝopropono devas por esti akceptita jesita de ambaŭ ĉambroj. Ambaŭ ĉambroj povas fari proponojn. Kiam unu ĉambro akceptis proponi, tiu propono estas transdonita por decido al la alia ĉambro. Tiu ĉambro povas akcepti, rifuzi aŭ modifi ĝin. En kazo de akcepto, la propono fariĝas definitiva, kondiĉe ke kontraŭ ĝi ne estas petita referendumo. En kazo de modifo, la propono estas resendita al la alia ĉambro pro decidi pri la modifita propono. En kazo de rifuzo, la propono definitive mortis.
Decidoj kiuj apartenas ekskluzive al la Unuiĝinta Federacia Asembleo
La Unuiĝinta Federacia Asembleo elektas la Federacian Konsilion, la federacian registaron kaj ankaŭ la federacian prezidanton, la federaciajn juĝistojn kaj en kazo de mobilizo de la nacia armeo, ankaŭ la nacian armeestron, la tiel nomita generalon.
1492 Oppolzer
1492 Oppolzer estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ĝi ricevi la nomon de la austria astronomo Theodor von Oppolzer (1841–1886) en lia honoro.
36033 Viseggi
36033 Viseggi estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Monte Viseggi en La Spezia (Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Viseggi, situejo de la Astronomia Observatorio de La Spezia, fondita en 1989 far de la Associazione Astrofili Spezzini, sur monteto kie aerdefenda baterio de la dua mondmilito estis adaptita de la lokala asocio de amatoraj astronomoj.
Praĉuap Ĥiriĥan
Praĉuap Ĥiriĥan aŭ Prachuap Khiri Khan (en taja: ประจวบคีรีขันธ์, prononce [prā.t͡ɕùa̯p.kʰīː.rīː.kʰǎn]) estas urbo en suda Tajlando. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Praĉuap Ĥiriĥan kaj estas sur la marbordo de unu el la plej mallarĝaj terkoloj en Tajlando, nur je 10 kilometroj el la limo kun Birmo en Dan Singĥon en la Tenaserim-Montaro. La areo havas grandajn industriojn pri ananasoj kaj kokosoj, kaj krome estas populara por tajlandaj turistoj. La urbo estas 291 km sude de Bangkoko fervoje. En la jaro 2000 estis 26,926 loĝantoj.
Jachenau
Jachenau - prononco - estas komunumo kaj samnoma alpa valo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Tölz-Wolfratshausen kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj sude limiĝas per la bordo de la rivero Isar. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ekde la administra reformo de 1975 temas pri la bavara komunumo de plej malmultaj loĝantoj.
Les Inconnus
Les Inconnus (laŭvorte “La Nekonatoj”) estas triopo da francaj humuristoj, kies membroj estas Didier Bourdon, Pascal Légitimus kaj Bernard Campan.
La grupo formiĝis en 1984 (tiam al ĝi apartenis ankaŭ Smaïn kaj Seymour Brussel, kiuj restis nur kelkajn jarojn). Ili estis tre popularaj en la 1990-aj jaroj, ĉefe danke al sia televida elsendo La Télé des Inconnus (“La televido de la Nekonatoj”), kiu parodiis tiamajn francajn televidajn elsendojn. La triopo disiĝis en la mezo de la 1990-aj jaroj pro jura kverelo kun la produktisto Paul Ledermann, sed faris filmon kune en 2001.
Naoki Matsuda
Naoki Matsuda (japane 松田 直樹, n. 14-an de marto 1977, m. 4-an de aŭgusto 2011) estis japana futbalisto. Li de 2000 ĝis 2005 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Plusvaloro
Ekonomio > Plusvaloro < Marksismo
Jen la difino laŭ la marksisma laborvalorteorio: La laborulo redonas al sia mastro pli ol li kostis al tiu ĉi. Kiam la laboristo laboris sufiĉe por financi la reproduktadon de sia laborforto, li ne finis sian labortagon. La produkto de lia kroma laboro apartenas al la mastro. La plusvaloro estas la valoro de tiu kromprodukto, egala al la diferenco inter la valoro de la laborforto kaj la valoro de la produkto de la laboro.
Laŭ la nemarksista ekonomio tiu ĉi teorio estas erara. Logika premiso de la teorio estas, ke la interŝanĝa produktvaloro de ĉia produkto, lastinstance estas nenio alia ol materiigita produktada labortempo. (Laŭ la teorio la interŝanĝa valoro de la laboro estas la laborhoroj necesaj por la produktado de la vivbezonaĵoj - nutraĵoj k.t.p. - de la laboristo mem.) Sed laŭ la nemarksista ekonomio tiu ĉi premiso estas malĝusta, kiel oni vidas ekz. ĉe la prezoj de krudmaterialoj, oleo k.t.p.
La plusvalora teorio ne estas inventaĵo de Karl Marx, sed de David Ricardo, sed plusvaloro fariĝis unu el la plej gravaj nocioj de la marksismo, ĉar ĝi kondukis la adeptojn al la opinio, ke ekspluatado - en la senco "troprofiti el ies laboro, ne donante justan kompenson" - ne estas individua kontraŭleĝa aŭ kontraŭmorala misfaro de iu mastro, sed kvazaŭ objektiva strukturelemento de la kapitalismo. Kiel tia, ĝi el marksisma vidpunkto ne estas leĝe kontrolebla, reformebla kaj plibonigebla sen forigo de la kapitalismo mem. Ĉiaj socialaj atingaĵoj de kapitalismaj socioj - ekz. la sociala merkatekonomio - tial prezentas malfacilan teorian problemon por la marksismo; ĝi emas nei, "forklarigi", deklari trompaj tiajn atingaĵojn.
Plusvaloro estas la diferenco inter la valoro de la oferita dungita laboro kaj la ricevita salajro.
plusvalora produktado:
kiam
Haukovice
Haukovice (Haukowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Újezd en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Újezd. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Haukovice situas en katastra teritorio Újezd u Uničova kun areo 18,6 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1510. Devene ĝi apartenis al senjorujo Sovinec, post la jaro 1850 Haukovice estis domaro de municipo Paseka kaj en la jaro 1869 ĝi memstariĝis. Temis pri malgranda germana vilaĝo. Post la jaro 1945 la devenaj loĝantoj estis ellandigitaj kaj en la jaro 1960 Haukovice fariĝis konsisto de Újezd.
Antal Dúl
Antal Dúl naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en ?.
Biografio
Antal Dúl studis en teologia akademio en Romo inter 1967-1972, poste li laboris en biblioteko de Hungara Scienca Akademio ĝis 1993. En la frua 1968 li renkontiĝis kun Béla Hamvas kaj Dúl adoptis filozofion de Hamvas, kiu post monatoj mortis. Depost fino de la socialismo Dúl estis propagantisto de ideoj de Hamvas, eĉ li fondis eldonejon por eldoni librojn de Hamvas. (Memoru: tiuj libroj ne povis aperi dum la socialismo). Li ricevis premion en 1996.
Kantono Marion (Okcidenta Virginio)
La kantono Marion - angle Marion County - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Fairmont. Ĝi estis nomita laŭ Francis Marion, generalo de la Usona Revolucio.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bohuslavice
Bohuslavice estas nomo por municipoj situantaj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio:
…kaj partoj de urboj
Etnonimo
Etnonimo estas aparta speco de historia leksiko. Etnonimoj estas nomoj de diversaj tipoj de etnokomunumoj: nacioj, popoloj, triboj, gentoj. Etnonimojn, ilian genezon, disvastigon, funkciadon kaj strukturon, pristudas la scienco Etnonimiko (greke ethnos - gento, popolo, onyma - nomo). Ĝi estas parto de Onomastiko.
Inter etnonimoj oni distingas makroetnonimojn - nomojn de grandaj etnoj aŭ etnaj grupoj, foje komprenitajn kiel vastajn komunumojn de genetike malsamaj popoloj (amerikanoj, araboj, ĉinoj, rusoj) kaj mikroetnonimojn - nomojn de malgrandaj etnaj grupoj (irokezoj, peĉenegoj, k.a.).
Etnonimoj povas estis aŭtoetnonimoj - etnaj kaj tribaj memnomoj, kaj aloetnonimoj - nomoj donitaj al ili de aliaj popoloj. Ekzemple, germanoj sin nomas Deutschen, sed aliaj tute diverse - allemand (francoj), nemec (rusoj), tedeschi (italoj) ktp.
Memnomo de etnoj kutime klarigeblas kiel "popolo", "homo", "parolanto en iu lingvo", "niaj homoj". La sama memnomo Deutschen etimologie devenas de malnovgermana diot - "popolo", duitisk - "popola".
Proksimaj al etnonimoj estas nomoj de loĝantoj, kreitaj de diversaj loknomoj - eŭropanoj, afrikanoj, kaŭkazianoj, siberianoj. Ili estas nomataj Etnoĥoronimoj.
Apartan tipon de nomoj prezentas Lingvonimoj - nomoj de lingvoj, kiuj servas al certaj etnoj kaj popoloj kaj devenas de etnonimoj, francoj/franca lingvo, eŭskoj/eŭska lingvo.
Jen listo de kelkaj etnoj, kies memnomoj diferencas de la ĝenerale konataj nomoj, aŭ kiuj havas klarigeblan signifon.
László Zsidó
László Zsidó [lAslO ĵidO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsidó László estas rumana-hungara-germana matematikisto, profesoro, membro (ekstera en 2010) de Hungara Scienca Akademio.
László Zsidó naskiĝis la  1946 en Brașov.
Biografio
László Zsidó apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Li finis la lernadon en universitato en Bukaresto en 1968, poste li eklaboris en diversaj matematikaj institutoj. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1973. En 1980 li translokiĝis al Okcidenta Germanio (ricevinta germanan ŝtatanecon), kie li parte esploris, parte instruis en diversaj universitatoj. Li instruas en universitato en Romo ekde 1990. Li okupiĝas precipe pri la analitiko kaj la funkcio (matematiko).
Berecuța
Berecuța [berekuca] (hungare: Berekutca) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. Administre ĝi apartenas al la komunumo Birda; ĝis 2004 ĝi apartenis al Gătaia.
Berecuța situas sur la maldekstra bordo de rivero Bârzava. La distrikta vojo DJ588A ligas ĝin al Gătaia.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 302 loĝantojn (rumanoj); en 1992 204 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1458. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes).
Die Meistersinger von Nürnberg
Die Meistersinger von Nürnberg ("La Majstraj Kantistoj de Nurembergo") estas la titolo de unu el dek tri operoj en tri aktoj de Richard Wagner. La premiero de la opero okazis la 21-an de junio 1868 en la nacia teatrejo de Munkeno.
Intenco de Richard Wagner
Wagner volis per sia arto reformi la laŭ li "dekadencan teatrejojn". Anstataŭ amuza kaj pli-malpli senenhava distro, kiun li aparte renkontis en operaj prezentoj dum sia restado en Parizo, li pledis por postulema arta eduko de la publiko kaj el tio fine ankaŭ evoluigis sian ideon pri la operaj festivaloj de Bayreuth. Lia ideala imago por Germanlingvio estis arto ĝermanta el la historio, kutimaro kaj nunaj impulsoj de la germanlingva popolo, realigata kaj vivtenata de tiu popolo. La nacian elementon de tiu ideo li tamen laŭ propraj asertoj komprenis nur kiel kulturan fundamenton de la arto, ne en rasisma senco naciisme, kvankam poste multaj germanaj naciisme kaj aparte la funkciuloj de Nazia Germanio entuziasmiĝis pri liaj operoj kaj uzis ilin por la propra propagando. Wagner mem ekzemple skribis: "Tiel la artaĵo de la estonto ampleksu la spiriton de la libera homaro super ĉiuj limoj de naciecoj, la nacia karaktero en ĝi rajtas nur esti dekoro, perceptaĵo de individua plurformeco, sed ne bremsanta malhelpilo" (origine germanlingve: "So soll das Kunstwerk der Zukunft den Geist der freien Menschheit über alle Schranken der Nationalitäten hinaus umfassen; das nationale Wesen in ihm darf nur ein Schmuck, ein Reiz individueller Mannigfaltigkeit, nicht eine hemmende Schranke sein"). Ankaŭ la multe kritikata kaj naciisme interpretata fina frazo de la opero "La Majstraj Kantistoj de Nurembergo" nur esprimis, ke la germanlingva arto pluvivus, se la Germana Regno pereus: Zerging im Dunst das heil'ge röm'sche Reich, uns bliebe gleich die heil'ge deutsche Kunst ("Se en nebulo pereu la Sankta Romia Imperio, al ni tamen restus la sankta germanlingva arto"). La dum la tempo de la opera premiero kulture revoluciaj artaj ideoj de Richard Wagner komence precipe renkontis malakcepton inter la konservativaj artaj funkciuloj, kaj pli entuziasmigis politike kritikajn intelektulojn – nur poste la konservativuloj ekkonis la komponiston kaj siajn verkojn por siaj propraj celoj.
En la opero "La Majstraj Kantistoj de Nurembergo" Richard Wagner per multe da humuro kaj originaj ideoj satire prezentas homojn kaj strukturojn de la establiĝinta socio kaj arta funkciularo – formale en malfrumezepoka urbo, sed fakte kun multaj aludoj al la siatempa germania nuntempo. Li sendas la ŝuistan poeton Hans Sachs kaj la arte reformeman kavaliron Walther von Stolzing lukti por siaj idealoj, por la arta libereco en si mem. Dum Walther reprezentas la revolucian artan reformon, Sachs malgraŭ ĉiu toleremo tamen pledas por la konservo de la artaj tradicioj kaj alvokas honorigi la historiajn artajn majstrojn. En Sachs la komponisto vidas (eble la lastan) reprezentanton de la arte produktema popola spirito – li konfrontas la ŝuistan poeton kun la en formalismo de rigitaj reguloj kaptita burĝaro de la societo de "majstraj kantistoj". La kavaliro estas la arta reformisto, kiu baze vortumis la ideojn de la komponisto mem.
Propaganda misuzo dum la tempo nacisocialisma
La festivalo de Bayreuth ekde la jaro 1876 en plurjaraj intervaloj prezentis la grandajn operojn de Richard Wagner. Post la Unua Mondmilito, nur dum julio 1924 la festivalo gvide de Siegfried Wagner povis remalfermiĝi. La tiujara premiero de nova surscenigo de la opero "La Majstraj Kantistoj de Nurembergo" iĝis malferme naciisma aranĝo. Post la forta fina aplaŭdo, la publiko starante kantis la nacian himnon de la Germana Regno – evento tre malkutima por opera prezento.
En sia testamento de 1929 Siegfried Wagner fiksis, ke ankaŭ estonte nur verkoj de Richard Wagner rajtu prezentiĝi en la festivalo de Bayreuth. Ĝis la nuntempo oni ripete pridiskutis tiun limigon, sed tamen ankoraŭ obeas ĝin.
Probleme komenciĝis la 1930-aj jaroj: Dum 1930 mortis Siegfried Wagner; inter la nova dirigento Arturo Toscanini kaj la aliaj du dirigentoj de la jaroj 1930 kaj 1931 Karl Muck kaj Wilhelm Furtwängler estis artaj kaj politikaj diferencoj.
Toscanini mallonge antaŭ la festivalaj provsurscenigoj de la jaro 1933 rifuzis pludirigenti en la festivalo, ĉar post la transpreno de la ŝtata potenco fare de la nazia partio en Germanio regis ksenofobia kaj kontraŭjudisma politika atmosfero.
Artan malkulminon la festivalo havis dum la tempo de Nazia Germanio: La vidvino de Siegfried, Winifred Wagner, kiu dum la jaro 1930 transprenis la festivalan gvidadon, simpatiis al Adolf Hitler, ordonis faŝismajn surscenigojn de la festivalaj operoj kaj bonvenigis, ke la naziaj politikistoj uzis la festivalon kiel partia reprezentejo kaj por nazia propagando. Adolf Hitler mem lastfoje vizitis la festivalon de Bayreuth dum la jaro 1940.
Ekde tiu jaro laŭ ordono de Adolf Hitler organiziĝis tiel nomataj "militaj festivaloj". La nazia organizaĵo Kraft durch Freude ("Forto per Ĝojo") transprenis la disvendadon respektive disdonadon de la biletoj. Aparte vunditaj germanaj soldatoj kaj laboristoj en la priarmilaj fabrikoj ricevis biletojn. Ekde la jaro 1941 la festivalo pli kaj pli – aldone al la propaganda influo pere de la diktatora reĝimo – organize suferis pro la militaj cirkonstancoj. Dum la jaro 1944 el la origine dek operoj en la programo nur restis la verko Die Meistersinger von Nürnberg, kiun ekde la premiero la nazioj aparte aprezis. La lasta el la dekdu prezentoj de la jaro okazis la 9-an de aŭgusto. Temis entute pri la lasta opera prezento en Nazia Germanio.
Ekde la jaro 1951 la festivalo de Bayreuth okazas ĉiujare kaj dum la kvin festivalaj semajnoj ampleksas 30 operajn prezentojn – sen plua propaganda naciisma misuzo de la artaĵoj. El muzika vidpunkto la festivalaj prezentoj – aparte rilate al la koruso kaj orkestro – konsideriĝas internacie elstaraj, al kio grave kontribuas ankaŭ la arkitektura kaj akustika aparteco de la festivalejo. Daŭre la opero pri la majstraj kantistoj de Nurembergo estas grava elemento de la festivalo.
Aŭstria Esperanto-Federacio
Ekde 2019
Kiel prezidanto oficas Alfred Heiligenbrunner; la ceteraj estraranoj estas: Richard Hable, Leopold Patek, Uwe Stecher, Karl Reinisch, Franziska Dodik, Mag. Henriette Etzenberger (ALBE), Hans Michael Maitzen, Heinz-Paul Kovacic, Norina Florineth.
La elektoj por la estraro okazos kutime ĉiun trian jaron. La nomoj kaj la funkcioj de la aktuala estraro legeblas en la asocia retejo.
Celo
Deklarita celo de la neŭtrala federacio estas la subteno de Esperanto en Aŭstrio.
Periodaĵo
La 1a numero de AŬSTRIA ESPERANTO-REVUO (AER) aperis en aŭgusto 1946 kaj la lasta - post 54 jaroj - en decembro 2000. Poste aperis 4 paĝoj sub la nomo AŬSTRIA ESPERANTO-REVUO, en la aŭstra periodaĵo Esperanto Aktuell de n-ro 1/2001 ĝis n-ro 3/2003.
La periodaĵo Esperanto aktuell de Germana Esperanto-Asocio per kunlaboro de AEF enhavas ankaŭ informojn pri aŭstraj aferoj.
Historio
En 1934 ALLE trafis la likvidon fare de la aŭstria faŝismo. Post la unua ŝoko kelkaj komencis denove organizi sin, inter ili gvide Glüxmann, Berdan, Grimme, Zodel kaj Scheibenreiter, kiu fondis la Verdan Revuon. Je la 9-a de februaro 1936 estis fondata AEF, kiu iĝis la gvida Esperanto-organizo en Aŭstrio. La preparitan unuan balfeston de AEF, la Verdan Nokton, en marto 1938 la Hitler aj faŝistoj transformis je ´malhela nokto´.
Ŝajnis denove, ke estas fino de la Esperanto-movado en Aǔstrio. Tamen, en subgrundo, fidelaj kaj konsciaj ges-anoj ne ĉesis kunveni kaj preparis la revivigon de AEF, kaj je la 5-a de oktobro 1945 estis fonditaj la Aŭstria Esperanto-Instituto kaj la Esperanto-librovendejo TRAMONDO. En la sama jaro okazis en Schubert-Saal de Konzerthaus "Feierstunde" kun la temo "Vieno, la ponto inter oriento kaj okcidento". La unua Zamenhof-festo estis solenata je la 16-a de decembro.
La unua organo de AEF post la milito, la "Informilo", aperis je la 31-a de januaro 1946, kaj tiam komenciĝis sukcesa agado de AEF, seriego da gravaj atingoj kaj eventoj kiuj kulminis je la aranĝado de la 55-a Universala Kongreso (UK) de Esperanto en 1970 en Vieno.
Pri la historio de Esperanto en Aŭstrio-Hungario kaj en respublika Aŭstrio ĝis la 1930-aj jaroj legeblas ĉe Esperanto-movado en Aŭstrio. Universitate gravis la laboro ekzemple de Hermann Ölberg.
Ekde 2015
Kiel prezidanto oficis astronomo Hans Michael Maitzen; la ceteraj estraranoj estis: Dr. Heinz-Paul Kovacic, Leopold Patek, Karl Reinisch, Mag. Henriette Etzenberger (ALBE), Marie Pretot, Elisabeth Hlauschek, Reinhold Kammler kaj Uwe Stecher. La elektoj por la estraro okazis kutime ĉiun duan jaron (2017, 2019). La nomoj kaj la funkcioj de la aktuala estraro legeblis en la asocia retejo.
Fontoj kaj notoj
1. AŬSTRIA ESPERANTO-REVUO (AER) n-ro 4/1974
2. AER n-ro 1 aŭgusto 1946 - 1a jaro
3. AER n-roj 10-12 okt., nov., dec. 2000 54-a jaro
Endokrinologio
Endokrinologio (greke ἔνδον endon „ene“, κρίνειν krinein "sekrecii" kaj λόγος, lógos, "instruo, scienco"), endokrinscienco (en sia fazo kiel vivoscienca branĉo), aŭ endokrinmedicino (en sia aplikita fazo) estas la studo de la endokrina sistemo kaj hormonoj.
La medicina endokrinologio estas subfako de interna medicino, krome ekzistas endokrinologia kirurgio, kiu konsideratas subfako de kirurgio.
La endokrinologio interalie traktas la sekvajn malsanojn (kiuj fake nomatas endokrinopatioj):
Edo
Edo (japanskribe: 江戸) estas eksa nomo por Tokio. La nomo havas antikvan devenon, sed famiĝinta post la fisado de la efektiva ĉefurbo de Japanio tie en 1603 de ŝoguno Tokugawa Ieyasu, apud la tradicia ĉefurbo Kioto, kie ankoraŭ loĝis imperiestro (mikado) nur kun simbola potenco. Ĝi estis nove nomata kiel Tokio en 1868, kiam la imperiestro Meiĵi (Meizi) akiris regpovon, kaj moviĝis de Kioto al tiu ĉi urbo. La urbo etendiĝis ĉirkaŭ la kastelo de Edo por ŝoguno. La tempo kiam Edo estis ĉefurbo, estas nomata Edo-epoko.
Köckte
Köckte ekde la unua de januaro 2011 estas parto de la komunumo Gardelegen en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 450 loĝantojn.
Grafo
Grafo estas persono havanta nobelan titolon, kiu rangas inter markizo kaj vicgrafo. Ĝi devenas de germana vorto graf; en Germanio ĝi estis komence titolo de reĝaj oficistoj kiuj prizorgis graflandojn; poste ĝi estis heredata kaj ligita kun nomo de lando. Komence de la 19-a jarcento oni nuligis en Germanio heredatan nomumadon de grafoj kaj la titolo restis nur kiel nobela simbolo.
Ŝibukaŭa
Ŝibukaŭa japane 渋川市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Shibukawa-shi - estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Gunma. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de oktobro 2019 la urbo havis loĝantojn.
Grafo
Papo, kiel reganto de Vatikano, ĝis nun distingas per la titolo de papa grafo.
Kelkaj grafoj
Jen eta elekto de kelkaj grafoj en la eŭropa historio.
Por pli da grafoj, vidu: Kategorio:Grafoj.
3092 Herodoto
3092 Herodoto estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano, laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, de la Cibela grupo.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la grekan historiiston kaj geografon Herodoto (-484 – -425).
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1969-1989)
La historio de la Esperantista klubo en la urbo Brno estas priskribita en apartaj artikoloj, el kiuj ĉiu priskribas unu periodon laŭ jar-intervaloj:
Jen la kroniko de 1969 ĝis 1989.
1970
1970: en februara ĝenerala kunveno de la Klubo en 1970 demetis la ĝisnuna prez. J. Vondroušek sian funkcion, post preskaŭ 25-jara prezidanteco, por povi plene sin dediĉi al la gazetara servo kaj specialaj taskoj de la Klubo. Nova prezidanto estis elektita s-ano inĝ. ark. Jan Werner, sekretario Zdeněk Hršel. La ĝenerala kunveno elektis s-anon J. Vondroušek honora prezidanto. Plue estis elektitaj honoraj membroj la jenaj gesamideanoj: M. Adamcová, T. Borkovec, R. Kaplerová, R. Nečas, O. Petr, V. Scheiber. La antaŭaj honoraj membroj: prof. inĝ. V. Kroužil, prof. kaj direktoro de sanitara lernejo Th. Kilian el Třebíč. Grava revuo Věda a život (Scienco kaj vivo) alportis en la 6-a kaj 7-a n-roj ampleksan objektivan studon kaj analizon de Esperanto el la plumo de universitata profesoro PhDr. Arnošt Lamprecht kaj d-ro Miroslav Čejka en Brno. Por informo de la publiko estis dissenditaj 3000 informiloj, eldonitaj de ĈEA. Tekston ellaboris s-anoj Z. Hršel kaj inĝ. J. Werner, grafikan aranĝon same inĝ. J. Werner.
1971
1971: okaze de la ĝenerala kunveno rezignis inĝ. J. Werner je la prezidanta funkcio kaj pri la ĝusta funkciado de la Klubo responsas ĝis elekto de nova prezidanto: inĝ. J. Werner, d-ro inĝ. J. Šikula, Z. Hršel. La Klubo disponis pri du inform-vitrinoj (ĉiuj ceteraj estis en la j. 1949 forigitaj laŭ supera ordono). La stacidoman vitrinon prizorgis s-anino M. Vondroušková. Instalita gazetara servo, sendanta al ĵurnaloj de Brno inform-artikolojn kaj noticojn. 70-a datreveno de la Klubo: vendrede (11.6.) en la poezia vinejo MÚZA aktorinoj Alena Růžičková-Pavlí-nová kaj Aranka Lapešová kun niaj aninoj Marta Lorková kaj Olga Valentová prezentis vesperon de Esperanta poezio "Eterna Bukedo". Kantis Miroslav Smyčka el Ústí n. L., pian-akompanis D. Zaorálková. Sabate en granda halo de hotelo Slovan parolis s-ano inĝ. F. Sviták el Prago por ĈEA kaj plue aro da reprezentantoj de pluraj Esperanto-Kluboj. Inter multaj salutleteroj venis sola eksterlanda el Sovet-Unio, de Interklub en Doneck. Reprezentantoj de la Parko kaj Kluboj aranĝis laŭ-meritan honorigon al s-ano J. Vondroušek, al s-aninoj A. Růžičková-Pavlínová, iniciatemo en la kultura vivo urba kaj kluba, kaj al s-anino Růžena Kaplerová, malnova bibliotekistino. La historion de la Klubo prezentis en sia ĉefparolado J. Vondroušek. Sekvis koncerta Matineo sub gvido kaj piano-akompano de prof. V. Scheiber. Kantojn kaj ariojn de la ĉeĥaj komponistoj (Smetana, Dvořák, Janáček, Novák kaj Křička) prezentis artistoj Helena Supová-Halířová, V. Dronská, F. Chudoba, M. Smyčka (en tradukoj de J. Kořínek, M. Lukáš, T. Pumpr). Sabata posttagmezo kaj dimanĉa antaŭtagmezo apartenis al konferenco pri historio de Esperanto-movado sur teritorio de Ĉeĥoslovakio, unua tia aranĝo. Prelegojn prezentis prof. J. Cink, V. Echtner, J. Mařík, inĝ. F. Sviták, prof. E.V. Tvarožek, RNDr. V. Novobilský. Sabate vespere okazis amuza vespero kun danco. La jubileon salutis per poemoj M. Jakubcová, J. Kořínek. Informojn pri 70 jaroj de la Klubo alportis lumĵurnalo kaj la radio, kiu disaŭdigis 20 minutan prelegon pri la movado kaj la Klubo, preparitan de J. Vondroušek. Ankaŭ pluraj ĵurnaloj alportis informojn pri la jubileo kaj pri agdo de la Klubo. La solenojn digne preparis prez. de la preparkomitato inĝ. ark. J. Werner, Z. Hršel k.a. Post fino de la solenoj konsentis s-ano J. Vondroušek akcepti la prezidantecon ĝis fino de la jaro.
1972
1972: Printempa (28.3.) kaj aŭtuna (24.10.) koncertoj (V. Scheiber, V. Dronská, H. Halířová-Supová, R. Chudoba, L. Schnürmacher) okaze de 85-a datreveno de E-o. Universitata Biblioteko eldonis bibliografian folion n-o 168 "Učíme se esperantsky" (B. Kyjovská kunlabore kun J. Vondroušek, 400 ekz.), en vitrino de la biblioteko ekspozicieto de E-literaturo. Afiŝo de Olga Valentová (150 ekz.) kaj de Eva Hliněnská por tramoj (Esperanto - zelená do celého světa, 1000 ekz.). Por pupteatro Radost tradukita dramo de Dürrenmatt "Similulo". Al foirejo sendita traduko de bulteno.
1973-1974
1973: En kvin vitrinoj de Universitata Biblioteko ekspozicio pri E-o (2.-19.10.) 1974: J. Vondroušek ricevis honoran insignon de MEM de N. Aleksiev kaj M. Adamcová arĝentan insignon ČsČK de 2-a grado. Kunvenoj en Klubejo 2/3 PKO, Ŝtuparo n-o 2.
1975
1975: la Klubo transiris de Parko de Kulturo kaj Ripozo Julius Fučík al Klubo de instruado kaj scienco Bedřich Václavek en Lenin-strato 34 (nun Kounic-strato). De 30.9. kunvenoj en KSV. 2 ekspozicioj de E-literaturo en Univ. Biblioteko