cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferenbalm
Historio
La politika komunumo Ferenbalm estis fondita post la Helveta Revolucio de la jaro 1798 per kunigo de la vilaĝoj Biberen, Ferenbalm, Gammen, Jerisberg, Haselhof, Kleingümmenen, Rizenbach kaj Vogelbuch. La unua dokumenta mencio de Ferenbalm datiĝas el la jaro 1123 kiel villa de Balmis. Sur la teritorio de la komunumo estis trovitaj diversaj restaĵoj kaj tombejoj el la Hallstatt-epoko kaj restaĵoj de setlejo el la romia tempo. Dokumento, kiu mencias donacon de Balm de la reĝo de Burgonjo al la Abatejo de Klunizo en la jaro 961 evidentiĝis kiel falsigo, vera estas la dokumento de 1123, kiu konfirmas havaĵon de la abatejo en Ferenbalm. La regiono de Ferenbalm en la 13-a jarcento fariĝis havaĵo de la Senjourjo Oltigen, kiu en la jaro 1410 estis akirita de la urbo Berno. Berno submetis la teritorion sen la tribunaloj de Gammen kaj Bibern, kiuj nur poste fariĝis havaĵoj de Berno, al la Kamparvoktejo Laupen, el kiu post la Helveta Revolucio fariĝis la distrikto Laupen kaj kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berno-Mezlando.
Vidindaĵoj
La bieno Althus en Jerisbergerhof estas protektita objekto de nacia signifo. En la domo nuntempe situas la kamparana muzeo.
Nedde
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Bartolomeo Maggi
Bartolomeo MAGGI estis filozofo, kirurgo, privata kuracisto de la papo Julio la 3-a. Li instruis kaj praktikis la kirurgion ĉe Bolonjo (kie li estis profesoro pri kirurgio), kaj tiele li estis vokata de Julio la 3-a kaj kiel militisto de la pontifica trupo por partopreni en la Sieĝo de Parma kaj Mirandolo.
Biografio
Li estis filo de Bartolomeo Maggi kaj Francesca Maggi kaj frato de Cesare Maggi. Same kiel la franca kirurgo Ambroise Paré, li neis ke la pafvundoj havas la duoblan karakteron de brulado kaj tokseco, kio kondukis lin pledi ŝanĝon en la terapia sinteno. Li klarigis siajn teoriojn en specifa traktaĵo.
Lia verko plej grava (postmorte publikigita de lia frato en Bolonjo) rilatas al la milito-kirurgio kaj en tiu verko li vaste traktis pri pafvundoj, ankaŭ pri speco de pinĉilo por ĉerpado de kugloj kaj metodo de solida bandaĝo por ostaj frakturoj.
En 1550 li estis vokata por trakti la nevon de Paŭlo la 3-a. Antaŭ tio, Henriko la 2-a rekompencis lin per honoroj kaj donacoj pro lia resaniga traktado de vunditaj francaj soldatoj.
Li ankaŭ kreis lernejon, kies lernantoj subtenis kaj defendis lin en lia polemiko kun Giovanni Francesco Rota (1520-1558) pri la traktado de la vundoj. Maggi komponis traktaĵon pri sifiliso laŭpete de Galeotto la 1-a Piko de la Mirandolo (1442-1499). Li estis onklo de la notinda kirurgo Giulio Cesare Aranzi (1520-1589).
NGC 1253A
NGC 1253A (aliaj indikoj — PGC 12053, MCG -1-9-19, DDO 31, VV 587, ARP 279, IRAS03118-0259) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Alfo
Alfo (majuskle Α, minuskle α) estas la unua litero de la greka alfabeto kaj la pralitero de la latina litero A kaj de la cirila litero А.
En la sistemo de grekaj numeraloj ĝi havas valoron de 1. Ĝi estis derivita de la fenica litero alef.
Kaj en antikva greka lingvo kaj en novgreka lingvo alfo prezentas la malfermitan antaŭan nerondan vokalon,.
Alfo, ambaŭ kiel simbolo kaj termino, estas uzata por signifi aŭ priskribi diversajn de aĵojn, inkluzivante la unuajn aŭ plej gravajn aperaĵojn de io. En la Nova testamento dio deklaras sin al esti la "Alfo kaj Omego, la komenco kaj la fino, la unua kaj la lasta." (Revelacio 22:13, kaj vidu ankaŭ en 1:8). Laŭ plutarka natura ordo de atribuo de la vokaloj al la planedoj, alfo estas koneksa kun la Luno.
Simbolo en scienco
Alfo estas uzita kiel simbolo por:
La majuskla litero alfo estas ne ofte uzata kiel simbolo ĉar ĝi kutime aspektas idente al la majuskla a|latina A.
Universitato de Gronlando
La Universitato de Gronlando (Grønlands Universitet, Kalaallit Nunaata Universitetia) estas la ununura altlernejo en Gronlando. Ĝi situas iomete ekster de la ĉefurbo Nuuk estante membro de la Arkta universitataro. Instrua lingvo estas ĉefe la dana, sed ankaŭ la gronlanda (kelkfoje ankaŭ la angla). Rektoro aktuala estas Tine Pars.
Ejoj
Ĝis 2009 la altlernejo gastis en malnova misiejo de 1738 de la Unuiĝo de fratoj en Noorliit ĉe Nuuk. Konstruiginto estis Christian David. Ĝi restaŭritis en 1987; krome ekzistis diversloke aliaj prelegejoj kaj burooj. Sume la universitatanoj povis disponi pri pli ol 1.000 m². En 2009 oni translokiĝis al nova kampuso ĉe Ilimmarfik, en modernan centron pri trejnado, esplorado, dokumentado kaj scienctransdonado.
Institutoj
Jenas kvar institutoj:
En la universitata biblioteko troviĝas pli ol 20.000 volumoj kaj 125 fakgazetoj pri ekonomio, politiko, administrado, historio, antropologio, arkeologio, lingviko, literaturscienco, komunikilscienco kaj teologio.
Akceptkondiĉoj kaj profesiaj perspektivoj
Krom pozitiva trapaso de abiturienta ekzameno postulatas konoj perfektaj en la lingvoj dana kaj gronlanda kaj averaĝaj konoj de la angla lingvo. Ĉiujare akceptatas inter 25 kaj 40 studontoj. Ekzistas ankaŭ gaststudentoj kaj nurunufakfarantoj. Eksterlandanoj devas esti jam antaŭe membroj de alia universitato kaj esti pasintaj minimume du jarojn ĉeuniversitatajn. Instruado en la angla maloftas tamen, krome ili devas esti finance sendependaj. Gastado en porstudenta hejmo, post plenumo de ĉiuj antaŭkondiĉoj, normale senproblemas. Pro malabundo da studintoj konantaj la gronlandan lingvon demando surlaborlokmerkate altas. Finstudintoj laboras en la centra kaj komunuma administradoj, kiel gimnaziaj pedagogoj, ĉe kulturaj kaj ekonomiaj institucioj. La teologojn kore bonvenigas la surloka luterana eklezio.
Diocezo de Arcaĥo
Diocezo de Arcaĥo (armene: Արցախի թեմ Arcaĥi tem) estas unu el la plej grandaj diocezoj de la Armena Apostola Eklezio kovranta la areon de la memproklamita Arcaĥa Respubliko. Ĝi estas nomita laŭ la historia provinco Arcaĥo; la 10-a provinco de la Reĝlando Armenio. . La dioceza ĉefsidejo situas sur Ghazanĉecoc-strato 72, en la urbo Ŝuŝo. La sidejo de la episkopo estas la katedralo Ghazanĉecoc.
Historio
La diocezo estis establita en 1989. Ekde ĝia kreado, ĉefepiskopo Pargev Martirosjan servis kiel sia primaso. Ĉiuj preĝejoj en Montara Karabaĥo estis fermitaj en la 1930-aj jaroj de la soveta registaro. La totalisma reĝimo estis relative malstreĉigita de Miĥail Gorbaĉov. Amasa movado por la unuiĝo de Montara Karabaĥo kun Armenio komenciĝis en februaro 1988. Kun armena nacia identeco vekiĝanta en Sovetunio, la Diocezo de Arcaĥo estis establita en 1989. La monaĥejo de la 13-a jarcento, Gandzasar, estis la la unua ree malfermita. Ĝi restas la historia centro de la Diocezo de Arcaĥo, dum la katedralo Ghazanĉecoc estas la administra centro de la diocezo.
Ekde la konsekrado de la katedralo Sankta Dipatrino de Stepanakerto iĝis la ĉefa sidejo de la Diocezo de Arcaĥo ekde la jaro 2009.
Aktivaj preĝejoj
Jen la listo de preĝejoj, monaĥejoj kaj kapeloj funkciantaj sub la jurisdikcio de la Diocezo de Arcaĥo, kune kun ilia loko kaj jaro de konsekro:
Kamern
Kamern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj apartenas al komunumaro de pluraj najbaraj komunumoj kunlaborantaj, nomata Verbandsgemeinde Elbe-Havel-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Montcuit
Montcuit estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montcuitais.
Voronino (distrikto Klin)
Voronino (Воронино) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 88 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Reca
Reca, hungare Réte estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Reca situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Bratislavo-Galanta. Senec troviĝas je 3 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1256 laŭ tiama hungara ortografio "Rethe". Kalvinana lernejo en 1813, la katolika en 1878, La slovaka en 1935 fondiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Réte 1067 homoj, (829 hungaroj, la slovakoj kaj germanoj vivis en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Szenc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 vivis en Reca 1239 homoj, (685 slovakoj, 546 hungaroj).
Memortago pri Latva legio
Memortago pri Latva legio (latve Leģionāru piemiņas diena) estas neŝtata memortago en Latvio, festata la 16-an de marto en honoro de militintoj de Latva legio, kiu eniĝis en kontingento de la Waffen-SS. En Rigo dum ĉi tiu tago paradas eksaj legianoj, nome latvaj naciistoj. Aranĝoj okazas kaj en vilaĝo Lestene, kie estas tombejo de legianoj. Ĉi tiu memortago kritikatas de la flanko de kontraŭnaziaj organizacioj.
Kobolo
Kobolo, estas programlingvo de la tria generacio kreita en 1959. Ĝia angla nomo COBOL estas akronimo (COmmon Business Oriented Language), kiu montras ĝian unuan celon: komuna lingvo pro programi administrajn programarojn.
La standardo COBOL 2003 estas objektema kaj havas aliajn trajtojn de moderna programado.
Ekzemploj
Ekzemplo 1: malmodernstila COBOL Ekzemplo 2: modernstila COBOL.
Tomoko Matsunaga
Tomoko Matsunaga (松永 知子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1988 ĝis 1991 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Turany
Situo
Turany situas sur insulo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Žilina-Ružomberok.Martin troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1319, poste en 1341 en formo "Turan". En 1397 ĝi ricevis privilegiojn pri muelado, fiŝado kaj arbohakado, baldaŭe pri bazarado jare po 3. Tio signifis tion, ke la vilaĝo jam iĝis kampurbo. En 1557 48 familioj pagis impostojn. En 1610 350 loĝantoj loĝis en 70 domoj, en 1715 540 loĝantoj loĝis en 108 domoj, en 1784 1450 loĝantoj loĝis en 254 domoj, en 1828 1850 loĝantoj loĝis en 161 domoj. En 1788 inundo, en 1796 incendio okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Turan, poste aldoniĝis "nagy" (=granda) pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyturány 1974 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turany 4444 homoj, (4402 slovakoj).
Silje Nergaard
Silje Nergaard (naskiĝis la 19-an de junio 1966 en Steinkjer) estas norvega ĵazkantistino. Rekonilo de la kantistino, kiu moviĝas inter ĵazo kaj popularmuziko estas ŝia foje infaneca voĉo, kiu tamen paralelas kun altevoluinta kantotekniko.
Vivo
Silje Nergaard alkreskis kiel filino de geinstruistoj en norvega Hamar. Jam frue ŝi kontaktis per sondiskoj de sia patrino kun ĵazmuziko de Stan Getz kaj João Gilberto. Aliaj muzikaj modeluloj kiel Al Jarreau kaj Joni Mitchell vekis en ŝi la amo pri kantado.
Unuajn muzikajn meritojn Silje Nergaard rikoltis 16-jara dum la internaciaĵazfestivalo en Molde. En 1985 ŝi kandidatiĝis je la antaŭdecido (Norsk Melodi Grand Prix) de sia lando por la Grand Prix d'Eurovision per la kanto Si Det, Si Det. Dum improvizad-kunsido de la eksa bando de basisto Jaco Pastorius, mortinta en 1987, la juna kantistino kuraĝis surscenejiĝi sentime kaj entuziasmigis la ĉeestajn muzikistojn kaj aŭskultantojn per riskaj, tamen ĉiam lerte prezentata interpretaĵoj, post kiam la norvega gazetaro taksis ŝin kiel venonta stelulo. Laŭ rekomendo de la usona ĵazgitaristo Pat Metheny la juna norvegino ricevis surdiskigo-kontrakton sub produktisto Richard Niles ĉe la fama diskeldonejo EMI. En 1990 aperis ŝia unua disko "Tell Me Where You're Going", kiu atingis la 7-an lokon en la norvega popularmuzika furoraĵo-ranglisto. Preskaŭ eĉ pli sukcesa ol en sia hejmlando la kantistino estis en Japanujo. La unua publikigo tuj kaj rekte atingis la unuan rangon en la japanaj furoraĵolistoj. La alta grado de populareco en Japanujo ekkoneblas ankaŭ je tio, ke vino nomiĝas laŭ ŝi kaj ŝi kiel unua eksterazia kantistino entute rajtis prezenti en la sanktejo en Kioto. Post du pluaj albumoj por EMI Silje Nergaard revenis en 1995 al siaj norvegaj radikoj. Je la malgranda norvega diskeldonejo Kirkelig Kulturverksted ŝi publikigis en 1995 kaj 1996 du kromajn albumojn en sia gepatra lingvo.
Dum postsekva kvarjara ripozotempo naskiĝis la unua filino Erle. Fine de 1999 la kantistino reaperis sursceneje, kiam ŝi ricevis en Usono premion por sia peco "I Don't Want To See You Cry". Denove pli ema al ĵazo, la norvegino allogas tri samlandanojn kiel muzikistoj de sia akompanbando – la triopon Tord Gustavsen. Plej malfrue per sia unua disko post la paŭzo, "Port of Call", Silje Nergaard ankaŭ tutmonde sukcesis, kio montriĝas en treega estado en amaskomunikiloj kaj festivaloj. La tekstoj de la propraj komponaĵoj devenas de ŝia bofrato Mike McGurk, konata poeto de PEN. La dua publikaĵo "At First Light" el la jaro 2001 tuj saltas sur la unuan lokon de la norvega popularmuzika furoraĵoranglisto. Majon 2003 ŝia dua filino naskiĝis.
Per koncerto je la 7-a de decembro 2005, je kiu ŝi prezentis al la surprizata publiko ankaŭ dueton ku sia ankaŭ kantanta edzo, Silje Nergaard finis en la Tonhalo je Duseldorfo sian sesjaran kunmuzikadon kun la triopo Tord Gustavsen.
Sayabec
Sayabec aŭ Sajabeko en esperanto estas urbo en la oriento de Kebekio, Kanado. La areo estis loĝata delonge fare de Mikmakoj kaj en 1833 venis la unuaj francaj enmigrintoj. Fine de la 19a jarcento la enmigrinta setlejo prosperis danke al industrio de lignoproduktado ĉefe rilata al konstruado de fervojo.
Kremitzaue
Kremitzaue estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Paral·lel (Metroo de Barcelono)
Paral·lel estas stacio sur linio 2 kaj linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Etila ftalato
Etila ftalato aŭ C12H14O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj etanolo. Etila ftalato estas senkolora likvaĵo kun milde aromata odoro kun amara kaj malagrabla gusto, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Kiam elmetita al varmo, duetila ftalato malkomponiĝas kaj ellasas penetrantajn kaj iritajn fumojn.
LKR
La vorto havas plurajn signifojn:
Jamburg
Jamburg povas esti:
János Fülöp Binder
János Fülöp Binder [jAnoŝ fulop], laŭ hungarlingve kutima nomordo Binder János Fülöp estis hungara akvafortisto, la unua tia majstro en Buda.
Binder János Fülöp naskiĝis en 1735? en Pozsony (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis en 1811 en Buda.
Biografio
Binder János Fülöp studis en Vieno, poste li translokiĝis al Buda. Li establis atelieron, kie li produktis akvafortojn. Resume postrestis 388 akvafortoj, inter ili sakralaj bildoj, pejzaĝoj, ilustraĵoj por lernolibroj kaj literaturaĵoj, gildodokumentoj, ekslibrisoj. Post morto de Binder la vidvino gvidis plu la atelieron.
Montebourg
Montebourg estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montebourgeois, Cassins.
NGC 1254
NGC 1254 (aliaj indikoj — PGC 12052, MCG 0-9-33, ZWG 390.32) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Antarkta plato
La antarkta plato estas tektona plato, kiu kuŝas en la suda oceano, ĉirkaŭante la kontinenton Antarkto. La plato estas ĝenerale malvasta kaj malnormale profunda, ties limo 400 al 800 metrojn profundas. (La monda averaĝo estas 133 metroj.) Ĝi estas hejmo de floranta ekosistemo de pingvenoj kaj fiŝoj.
Rudolf Halász
HALÁSZ Rudolf estis hungara komponisto, tekstopoeto naskita en Nadjvarado la 15-an de junio 1907 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de majo 1981.
Biografio
Rudolf Halász redaktis la programojn de Moulin Rouge kaj dum dudekkvin jaroj li komponis plurajn operetojn kaj kanzontekstojn. Li laboris kun la orkestro Chappy gvidita de Jenő Orlay.
Fonto
Magyar Életrajzi Lexikon
(10897) 1997 VW3
(10897) 1997 VW3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Vigol (distrikto Klin)
Vigol (Выголь) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 124 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Hilma Hall
Hilma Agatha Fredrika HALL (Naskiĝis la 30-an de septembro 1854 en Kotka, mortis la 3-an de junio 1922) estis finna esperantisto.
Wonder Woman (televida serio)
Wonder Woman (angle, "Miro-Virino" aŭ "Miraklo-Virino"), konata ekde la sezonoj 2 kaj 3 kiel The New Adventures of Wonder Woman, estas usona televidserio bazita sur la superheroino de la sama nomo de DC Comics. La spektaklon ĉefrolas Lynda Carter kiel Wonder Woman/Diana Prince kaj Lyle Wagoner kiel Steve Trevor. Ĝi origine elsendiĝis dum tri sezonoj de 1975 ĝis 1979.
Hilma Hall
Hall estis esperantistino ekde 1906. Ŝi gvidis Esperantajn studrondojn kaj agis kiel bibliotekistino en la societo "La Polusstelo". Ŝi tradukis la kvinaktan komedion La Botistoj (1919), la teatraĵetojn La Fianĉiĝo kaj Lea (1920; ĉiuj tri de Aleksis Kivi), finnajn proverbojn k.a. Laŭ Enciklopedio de Esperanto ŝi "krome multe helpis al la verkado por la Finna-Esperanta Vortaro" (t.e. Plena vortaro Finna-Esperanta de Vilho Setälä, aperinta en 1923).
Ĵongla notacio
Ĵongla skribsistemo (angle siteswap = lokŝanĝado) estas skribsistemo (aŭ notacio) kiu priskribas la ritmon de la ĵetoj kaj do la objektaj vojoj por la ĵonglado, simile al muzika skribsistemo por la muzikistoj. Ĝi iĝis modelo por priskribi kaj komuniki la ĵongladaj movaroj sole kaj inter pluraj ĵonglistoj. La skribsistemo estas sekvo de ciferoj signifanta por ĉiu ĵeto la nombro de tempoj ĝis la sekva samobjekta ĵeto. Tio permesas modeligi kaj inventi senfinajn sekvaĵojn, por iom ajn objektoj kaj ĵetlokoj (ekzemple la nombro de manoj). Samtempe simpla kaj potencega, la ĵonglskribsistemo multe partoprenis en plivastigo de la ĵonglaj movaĵaj eblecoj.
La ĵonglskribo ĉefe taŭgas por la aera ĵonglado (pilkoj, klaboj, ringoj...). Tamen, eblas ankaŭ uzi ĝin por resalta ĵonglado kaj eĉ por la diabolo.
Historio
La plej simpla sistemo (kelkfoje nomata angle vanilla siteswap) priskribas alitempan ĵongladon per du manoj. Ĝi estis farata de tri sendependaj aroj dum la jaro 1980: Paul Klimek en Santa Cruz kaj Bruce Tiemann ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio en Kalifornio; Mike Day, Colin Wright kaj Adam Chalcraft en Kembriĝo.
La dissendolisto rec.juggling funkciante ekde aŭgusto 1990 ĉe Uzreto kaj la komenco de interreto permesis rapidan diskonigon de tiuj ideoj inter la ĵonglantaj sciencistoj. Rec.juggling ankoraŭ estas nun la plej plena informfonto pri la siteswap.
Kelkaj ĵonglrenkontiĝoj poste permesis adaptiĝon por la interdonado, la ĵongla tipo (alitempa aŭ samtempa) kaj la ĵetspecoj.
En 1991 la plurmana sistemo de Ed Cartsen (multihand notation) resumas plejparton el konataj nocioj. Ĝi permesas priskribi ankaŭ la alitempecon per samaj skriboj kiel samtempecon, por kiom ajn ĵetlokoj. Ĝi utilis ekzemple ekde la dekjarfino 1990 al la aro Gandini Juggling por realigi ĵonglskribajn sekvojn interdonadaj per nepara nombro de manoj, aŭ ĉirkaŭ 2002 al diabolistoj kies ŝnureto povas esti rigardata kiel ĵetloko. En 2005, la plurmana sistemo estas plue sufiĉa por priskribi la tipo plurritma.
Bazoj: ĵonglskriboj alitempaj
La plej baza speco de ĵonglskribsistemo priskribas la sekvojn kie la ĵetoj estas alitempaj (alternas inter la dekstra kaj maldekstra mano) kaj kie nur unu pilko estas ĵetata samtempe. Se oni filmus dealte ĵongliston ĵetantan ĉiun pilkon alterne inter la du manoj, kaj antaŭirantan, oni vidus io kio similus al dekstra bildo, kelkfoje nomata spacatempa diagramo, komparebla kun ĝia samaĵo en fiziko.
Por priskribi la sekvon, oni sciigas kiom da tempo poste la objekto estos reĵetata. Ekzemple, se oni rigardas la dekstran diagramon, je la unua ĵeto, la violkolora pilko estas ĵetata per la dekstra mano, poste la blua, poste la verda, ree la verda, ree la blua kaj finfine la viola estas kaptata kaj reĵetata per la maldekstra mano dum la kvina tempo: Tio donas al la unua ĵeto la valoron 5. Refarante tiel por ĉiuj tempoj, oni ekhavas sekvon de ciferoj kiuj signifas, por ĉiu ĵeto, la tempon ĝis la venonta reĵeto. Pro tio ke la ĵetoj alternas de unu mano al la alia, la neparaj ciferoj signifas ke oni ĵetas la pilkon el iu mano al la alia (kruca ĵeto), dum la paraj ciferoj signifas ke la pilko estas kaptata per la sama mano kiu ĵetis ĝin (nekruca ĵeto).
Ciferoj
Pro tio ke la cifero priskribanta ĵeton regas le tempon ĝis la sekva ĵeto, ĝi ankaŭ povas esti rigardata kiel la alteco de la ĵeto. Tial, plejofte oni rigardas la ciferojn kiel la alteco de la ĵetoj:
Kvankam neĝusta, tio tre utilas dum praktiko ĉar tio permesas fari rekte la sekvon sen bezoni pensi pri ĉiuj interŝanĝoj. Tio priskribas nur relativan altecon, ĉar tiu ĉi depandas de la ritmo, kaj aliaj.
Estas tri apartaj ciferoj:
Akordiĝe, oni skribas la siteswap komence per la plej grandaj ciferoj. Tiel la samaj siteswap 315, 153 kaj 531 estas ĉiuj skribataj 531.
Nombro de ĵongliloj
La nombro de ĵongliloj bezonataj por ĵongli la sekvon estas la aritmetika meznombro. Tiel, 441 estas ĵonglata per 3 objektoj, ĉar (4+4+1)/3 = 3, 86 per 7 objektoj, 7531 per 4, ktp. Ĉiu valida sekvo havas do aritmetikan meznombron plenan, sed tio ne estas sufiĉa kondiĉo. Ekzemple, la sekvo 543 ne validas, ĉar ĉiuj pilkoj devas esti reĵetitaj samtempe. Ĉiu valida sekvo kies aritmetika meznombro estas plena povas esti enordigi al valida sekvo laŭ la enordiga teoremo.
Ĵonglskriboj samtempaj
La baza ĵonglskribsistemo (vanilla) priskribas nur la movojn alitempajn: la du manoj ĵetas alterne objektojn. Ĉiu mano ĵetas ĉiun duan tempon. Sed la ĵonglado ankaŭ eblas per malpli multaj movaĵoj samtempaj, la du manoj ĵetas samtempe. Tiel, ĉar estas du ĵetoj dum la sama tempo, oni skribas la du ĵetoj inter rondaj krampoj, kun komo inter ili: ekzemple (4,4). En samtempaj ĵonglskriboj, kiel en alitempa, ĉiu mano ĵetas duontempe.
La regulo pri la aritmetika meznombro estas ĉiam valida: ekzemple por (4,4) bezonas (4 + 4) / 2 = 4 objektojn).
Kiam la ĵeto estas kruca, oni aldoas ikson post la cifero. Ekzemple, (4,2x)(2x, 4) estas la skatolo per tiuj objektoj, figurata per la dekstra diagramo.
Samtempa ĵonglskribo povas havi steleton fine. Tiu signifas ke la sekvo devas esti reĵonglata dekomence alterne per la du manoj: la sekvo estas simetria. Tiel, (4,2x)(2x,4) mallongeblas per (4,2x)*, kaj (6x, 4)(4,2x)* signifas (6x,4)(4,2x)(4,6x)(2x,4).
Ecoj
Ĵonglskriba sekvo povas esti:
Krampo
La vorto krampo havas plurajn signifojn:
Ĵongla notacio
Plurobjektaj ĵetoj
Plurobjektaj ĵetoj (angle multiplex) estas ĵeto samtempa de pluraj objektoj per la sama mano. La vastiĝa skribsistemo siteswap uzas rekntaj krampojn por priskribi tiujn ĵetojn. Ekzemple [54] signifas ke la mano ĵetas samtempe du objektojn : unu kiel 5 kaj la alia kiel 4.
La nombro de ciferoj ĉeestantaj inter la rektkrampoj estas la nombro de objektoj bezonataj por ĵongli la plurobjekta ĵeto:
Laŭ kutimoj kaj programoj, la ĵetoj inter rektkrampoj estas enordigi aŭ kreske aŭ malkreske. Por distingi apartigi tiujn ĵetojn elparole, oni ĝenerale elparolas ilin kiel nombroj kaj ne ciferoj. Ekzemple [43]23 estas alparolata: kvardek tri - du - tri.
Brakaj movaĵoj
Ankaŭ eblas priskribi per ĵonglskribsistemo la brakmovojn, por movoj kiel Mills senordo kaj aliaj.
Montfarville
Montfarville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Monfarvillais.
Wonder Woman (televida serio)
La unua sezono de la spektaklo estis elsendita de ABC kaj bildiĝas en la 1940-aj jaroj dum la Dua Mondmilito. La dua kaj tria sezonoj elsendiĝis de CBS kaj bildiĝas en la 1970-aj jaroj, kun la titolo ŝanĝita al The New Adventures of Wonder Woman ("La novaj aventuroj de Mirinda Virino"), kun kompleta ŝanĝo de rolantaro krom Carter kaj Waggoner. La rolulo de Waggoner estis ŝanĝita al Steve Trevor Jr., la filo de sia origina rolulo.
Chabris (stacidomo)
Chabris estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chabris, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Visokovo (distrikto Klin)
Visokovo (Высоково) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 24 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Karl Lachmann
Karl Konrad Friedrich Wilhelm LACHMANN (naskiĝinta la en Braunschweig, mortinta la  en Berlino) estis germana klasika filologo kaj mezepoka germanistiko.
Vivo
Post frekvento de Katerino-gimnazio en sia naskiĝurbo li ekstudentis en 1809 en Lepsiko, poste en Göttingen ĉe Georg Friedrich Benecke (germanistiko). Habilitiĝo sukcesis en 1815 en Göttingen; tamen li baldaŭ poste volontulis soldatare en Duderstadt. En 1816 li iĝis helpinstruisto en Berlino ĉe Friedrichswerdersches Gymnasium kaj estis paralele privata docento altlerneja. En somero de la sama jaro li nomumitis lernejestro ĉe Frederika Gimnazio de Königsberg. En 1818 Lachmann iĝis orda profesoro ĉe la Universitato de Königsberg. Sekvis en 1825 eksterorda, en 1827 orda profesoreco en Berlno. En 1830 elektitis li membro de la Prusa Akademio de Sciencoj.
Lachmann konsideratas fondinto de la moderna tekstkritiko establinte striktajn normojn koncerne tekstan eldonadon, ne nur de verkoj de Antikva epoko sed ankaŭ de nemodernaj germanlingvaj tekstoj. Liaj esploroj pri Nibelunga sagao tamen rapide eksmoderniĝis pro novaj scioj.
Antikvaj aferoj
Krome li eldonis "Philologische Abhandlungen" de sia amiko Clemens August Carl Klenze (Berlin 1839)
Paradiski
Paradiski estas skiejo en Savoie, Francio. Ĝi estis kreita en decembro 2003 per kunigo de la teritorioj de La Plagne kaj Les Arcs per la telfero Vanoise Express. Ĝin administras la Kompanio de la Alpoj.
Ĝi havas: La tuta skiejo reprezentas 425 km da kurejoj kun 65.381 m da malsuprenaĵoj, 559 neĝokanonojn, 202 hektarojn da kurejoj.
Fine de 2007, la Vanoise Express estis fermita pro kabloproblemoj.
Pál Hajdu
HAJDU Pál estis hungara ĵurnalisto naskita en Máramarossziget la 10-an de decembro 1896 kaj mortinta en Sovetunio en 1937.
Fonto
Magyar Életrajzi Lexikon
László Halka
HALKA László, Ladislao Halka, (pseŭdonimo Parvus Piscis) hungaro, privatoficisto. Naskiĝis en la 18-a de julio 1905. Esperantisto de 1923. Li eklaboris en la laborista Esperanto-movado, instruis Esperanton depost 1924, precipe progresantojn. Li verkis propagandajn artikolojn, faris paroladojn. Sekretario de HESL du jarojn. Depost 1930 aktivulo ankaŭ en HES; aranĝis literaturajn vesperojn, kunlaboris al Hungara Heroldo, Lingvo Internacia, al Hungara Antologio (1932). Verkis artikolon pri Hodler por la Enciklopedio de Esperanto, kuntradukinto kun Ladislao Somlai-Spirer de Printempo de Morto de Lajos Zilahy, 1947.
Taeko Kawasumi
Taeko Kawasumi (河角 多恵子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1988 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Morto ĉe montpasejo Djatlov
Morto ĉe montpasejo Djatlov estas tiu ĝis hodiaŭ neklarigita morto de 9 turistoj, kiuj mortis en la Norda Uralo, en areo inter Respubliko Komi kaj regiono Sverdlovsk en la jaro 1959. La mortoj okazis en la nokto de la 1-a al la 2-a de februaro 1959 ĉe la orienta deklivo de la monto Ĥolatĉaĥl (mans-lingve Monto de la Morto; 1097 m). La montpasejo, kie okazis tragedio, pli poste estis nomita laŭ la grup-gvidanto Igor Djatlov, kiel Djatlov-pasejo.
La mankantaj okulatestantoj, la cirkonstancoj de la mortoj kaj la postaj ĵurnalistaj analizoj de la mortoj ekis multajn spekuladojn. Analizoj de la mortoj kondukis al la rezulto, ke la ski-migrantoj verŝajne de-interne tranĉ-malfermis la tendon kaj forlasis tiun senŝue kaj subvestite. La kvin unue trovitaj kadavroj ne havis spurojn pri batalo. Oni trovis du monatojn poste pliajn viktimojn, el kiuj unu viktimo havis rompitan kranion, du aliaj rompitajn ripojn kaj internajn vundojn. La alir-ebleco al la areo estis malpermesita por tri sekvaj jaroj.
Oni supozas, ke la panikon, forlason de la tendoj kaŭzis infrasono, estiĝinta de Karmana vorteksa serio.
Ses el la naŭ grimpantoj mortis je hipotermio. Aliaj uzis vestaĵojn de la mortintoj kaj mortis pro mortaj vundoj, menciitaj supre.
Skandinavoj
Skandinavoj estas nordĝermana etno loĝanta en Skandinavujo. La skandinava lingvaro havas multajn dialektojn, kies kategoriigo varias laŭ historia epoko, sed en moderna tempo oni kutimas arigi ilin en tri grupojn laŭ landaj limoj: dana, norvega kaj sveda lingvoj. Tamen notendas ke la norvega dividiĝas en du dialektajn grupojn: la novnorvega, bazita je mezepoka norvega lingvo, kaj la dannorvega, kiu historie radikas en multjarcenta dana koloniigo. Kaj la sveda estas parolata kaj en Svedujo kaj en Finnlando, kie ĝia akĉento estas diferenca.
La diseco de lokaj dialektoj en kelkaj regionoj, kvankam nun malaperanta, estis rimarkinda. Ekzemple la dalekarlaj dialektoj de Mora, Orsa kaj Elvedalo (Älvdalen) - kiuj kune konstituas unu lingvan regionon - estas inter si same diversaj kiom la naciaj variantoj de sveda, norvega kaj dana inter si, krome al aliaj svedoj ĝenerale nekomprenebla. Simile forta dialektiĝo ekzistis en ĉiu rivervalo de Norlando, en distriktoj de Ostrobotno en Finnlando kaj en fjordaj valoj de suda kaj okcidenta Norvegujo.
La samecon de la skandinava lingvo montras ke provincoj povis ŝanĝi landapartenon sen ŝanĝi lingvon. Ekzemple provincoj Jemtlando kaj Herjedalo apartenis foje al Svedujo, foje al Danujo aŭ Norvegujo, plu parolante kun naciaj oficistoj sian lokan dialekton. Ankaŭ danaj provincoj Skanujo, Halando kaj Blekingo fariĝis svedaj en 1645. Iliaj dialektoj, origine danaj, nun konsideriĝas kiel svedaj kaj tiel jam kiam la malnovaj kamparanaj dialektoj ankoraŭ paroliĝis en tre dana maniero. La lokan gotlandan dialekton oni eĉ ne povas difini ĉu sveda aŭ dana laŭ lingvaj trajtoj.
Svedaj skandinavoj antaŭ la dua mondmilito loĝis ankaŭ sur estonaj insuloj ĝis plej multajn el ili forpelis Stalino. Ilia dialekto, ankoraŭ trovebla ĉe fuĝintaj familioj en Gotlando, havas kelkajn tre malnovajn lingvotrajtojn, ekzemple ofta interŝanĝo inter dentaj senvoĉaj frikativo kaj plozivo, kio antaŭlonge malaperis en aliaj skandinavaj lingvoj.
Canaã (urbo)
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Viçosa. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La Bretenière
La Bretenière estas la nomo de la sekvaj komunumoj en Francio:
Kammeltal
Kammeltal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Günzburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vitro
Vitro estas travidebla, malmola, forta, kemie inerta, kaj biologie nereakciema amorfa solido. Tiel, vitro estas tre utila materialo. Tamen, ĝi ankaŭ estas tre frakasiĝema kaj povas rompiĝi al multaj akraj pecoj.
Saint-Georges-sur-l'Aa
- jen france, origine nederlande respektive flandre Sint-Joris aŭ plene Sint-Joris-aan-de-Aa/Sint-Joris an den Aa - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Vitro
Kutime senkolora, vitro povas esti kolorigita per aldono de metaloj aŭ metalaj oksidoj.
Historio
Oni konis vitron jam de antaŭ longe. Fulmo postlasis en sablaj dezertoj apartajn formaciojn, la t. n. fulguritojn estiĝintaj pro kunfando de sablo. Pro malmoliĝo de arda vulkana magmo estiĝas ankaŭ malhela natura vitro - obsidiano, el kiu oni jam de pratempoj facetis ilaron kaj ornamaĵojn: tio estis precipe en Anatolio (Trojo), Meksiko kaj Suda Ameriko. Sed tio ne sufiĉis homon: li volis mem elfandi per fajro el sablo vitron.
Tio sukcesis al loĝantoj de tiama Mezopotamio iam inter la jaroj 3500 - 3000 a.K. Unue ili uzis ĝin kiel glazuron sur ŝtonaj kaj ceramikaj kolieroj, pli malfrue, ĉirkaŭ la jaro 2500 a.K. kolieroj kaj amuletoj estis jam tute el vitro.
Tie ankaŭ dum siaj invadoj interkonatiĝis kun vitro egiptanoj. Tiel okazis nasko de vitroindustrio en Egiptio. Vitron fandis egiptanoj el silicia sablo, kalkŝtonaj maraj konkoj kaj natrio. Krom juveloj ili pli malfrue faris ankaŭ ujojn: argilajn kernojn ili tegis per vitraĵo, surigitan vitron ili fandis en fajro kaj fine ili forigis la argilan cilindron.
Grekoj transprenis de egiptanoj la saman teknikon. Ili plibonigis ilin sole en tio, ke argilan kernon de estonta ujo ili rekte enmergigis ĝis fandigita vitraĵo. Tiun ĉi manieron ili uzis ĝis duono de la 1-a jarcento antaŭ Kristo.
En interŝanĝo de la 6-a jarcento kaj la 5-a jarcento antaŭ Kristo oni komencis produkti pli grandajn objektojn ankaŭ en Italio. Inter la 2-a jarcento kaj la 1-a jarcento antaŭ Kristo estiĝis novaj metodoj: per premo de vitro ĝis formoj kaj kunmetado de ornamaĵeroj sur potoj el vitromozaiko.
Mallongtempe antaŭ komenco de nia erao oni komencis en Italio uzi blovado de vitro, kiun ili malkovris evidente en Sirio. Romianoj pliperfektigis la blovadon kaj tiu ĉi tekniko venis iom post iom en la tutan Eŭropon. Tiuj ĉi du teknikoj fondis tradicion de romia vitroindustrio.
Post falo de Romia imperio centro de vitroindustrio transŝoviĝis en Bizancon (Istanbulon), kie evoluis vitropentrado kaj emajlo. Al antikva tradicio nerekte ligis nur eminentaj veneciaj vitrofaristoj en la 12-a jarcento, tre influitaj ĝuste de la bizanca kaj la siria vitrofarado. En la jaro 1292 veneciaj vitrofarejoj estas transportitaj en proksiman insulon Murano (kie ili estas ĝis hodiaŭ). La 15-a jarcento estas tempo de kolora vitro, estas renovigataj la antikvaj teknikoj de vitropentrado kaj ornamado per rompigita dekoro. Ekde la 17-a jarcento oni produktas vitron salpetran, marmoran, agatan kaj opalan.
Michel-Ange - Auteuil (pariza metrostacio)
Michel-Ange - Auteuil [mikɛlɑ̃ʒ otœj] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linioj 9 kaj 10, en la 16-a arondismento de Parizo.
Vitro
Historio
Sed tiam la venecia vitro perdas en graveco, venas evoluo de vitrofarado en meza Eŭropo. Ĝi estas forpuŝata de ĉeĥa vitro, kiu pli bone kontentigas postulojn de klientoj. Temis pri vitro kalio-kalkŝtona, konvena por tranĉado kaj facetado, la t. n. ĉeĥa kristalo.
Michel-Ange - Auteuil (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝia nomo devenas de stratoj ĉe kies kruciĝejo troviĝas la alirejo: Strato Michel-Ange kaj Strato d'Auteuil.
Vitro
Historio
En baroko estas ankaŭ produktataj koloraj vitroj, precipe blua kolorigita per kobalto, opala vitro kaj rubena vitro kolorigita per oro.
Michel-Ange - Auteuil (pariza metrostacio)
Stacio
Sur linio 10, la stacio estas priservata nur en direkto al ; fakte, la najbara stacio estas priservata en la mala direkto, nome al.
Metroo de Marsejlo
La Metroo de Marsejlo (Francio) (Métro de Marseille) estas metrosistemo funkcianta per pneŭoj derivita de la teknologio disvolvigita de la RATP por la metroo de Parizo. Ĝi malfermiĝis unuafoje al la publiko en la jaro 1977. Ĝi konsistas el du linioj, parte subteraj, kun longeco de entute, situantaj nur en la municipo Marsejlo. Nuntempe konstruiĝas plilongigaĵo.
Michel-Ange - Auteuil (pariza metrostacio)
Alirejoj
La stacio disponas pri du alirejoj:
Vitro
Historio
El la antaŭa teksto povus ŝajni, ke oni produktas el vitro sole ornamaĵojn, artajn aĵojn ktp. Sed jam ekde la antikvo oni produktas ankaŭ utilvitron. La vitro servas en fenestroj, alia vitro rezistas en laboratorioj al alta ardeco kaj acidoj, en aŭtomobiloj estas la t.n. sekurecvitroj, aliaj vitroj estas en okulvitroj aŭ fotoaparatoj, por boteloj oni uzas la t. n. pakuma vitro.
Uzoj de vitro
La ĉefaj trajtoj de vitro (travidebleco kaj malmoleco), spite la limigojn pro ĝia ĉefa malhelpo (rompeblo), igas ĝin nemalhavebla elemento en multnombraj aplikoj, formante de si mem grupon de materialoj de gravega ekonomia pezo.
Kisbucsa
Kisbucsa [kiŝbuĉa] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. Kis signifas: malgranda kaj faras diferencon de Bucsa.
Vitro
Uzoj de vitro
Ĝi estas uzita en kemio kaj en la nutraĵa industrio: ĝi apenaŭ reagas en kontakto kun la plej parto de la komponantoj uzataj en tiuj fakoj, temas pri ideala materialo por ujoj (boteloj, ujoj por jogurto, laboratoriaj ujoj, distililoj, prov-tuboj, potoj). Unu el malmultaj likvidaĵoj kiuj havas la povon dissolvi la vitron estas la fluorida acido.
La vitro estas la materialo en kiu oni metas la radiaktivajn rubaĵojn de alta aktiveco (HAVL) laŭ la procezo de vitrigo. Malordigita, la vitro subtenas ege bone la radiadon por longa tempo, malkiel la metaloj kies strukturo ĝuste havas tendencon perdi kaj formon kaj mekanikajn propraĵojn sub radiadon. Krome, la vitro bone suferas en la geologia skalo, eĉ en estado de akvo.
Rigney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Vitro
Uzoj de vitro
La vitro estas same en la elementoj de la alta teknologio de la ĉiutaga vivo: diskaparatoj, tuŝekranoj, mempurigaj vitroj kaj la industriistoj de vitro antaŭvidas multajn aplikaĵojn por la estonteco.
La artaj uzoj de vitro estis nenombreblaj ekde antaŭ jarcentoj. Ili estis akompanitaj de nombraj teknikaj plinovigoj (pasto de vitro, fandita vitro, termo-formaĵo ktp. Tamen en nombraj aplikaĵoj, la vitro estas aktuale anstataŭita per plastaj materialoj, pli malpezaj kaj ofte pli rezistaj al frapoj kaj rompoj. Oni uzas vitron en fibroj kaj histoj (teksaĵoj). Enmetitaj en la matrico polimera aŭ metitaj en surfaco, vitraj prezentaĵoj estas uzitaj ĉefe kiel plifortigo. Estas vitro en rezinoj, poliestero, kaj en kompozitaj materialoj.
Konstruado kaj arkitekturo
El meze de la 20-a jarcento la fasadoj el vitro iĝis markilo de identeco preskaŭ nemalhavebla de la grandaj edificoj de la ĉefaj grandurboj de la mondo. Tiuj fasadoj kutime estas realigitaj pere de pecoj el ebena vitro kun tre ampleksa gamo de koloroj, kio faciligas la kreivan laboron de la arkitektoj. Tiuj vitroj plej ofte estas submetitaj al difinitaj procezoj kiuj plibonigas iliajn proprecojn de temperatura kaj akustika izoligo; kaj kompreneble ankaŭ ilian kapablon mildigi la eksteran lumon en la kazo de tropikaj bone sunlumigitaj landoj. En tro nordaj kaj malvarmaj landoj, tio ne necesas.
En la konvenciaj fasadoj la vitro plutenas sian hegemonian rolon en la fenestroj, integrite en diversaj tipoj de ĉarpentado (el tiuj tradiciaj el ligno, tra tiuj el ŝtalo, tiuj el aluminio, kaj ĝis tiuj modernaj el plasto PVC), kun simplaj aŭ duoblaj vitroj separitaj per enfermita tavolo el aero.
Aktuale, la vitro iĝis hegemonia elemento en la dekoracio de hejmoj. Pro ties eleganteco, transigo de la ekstera lumo kaj travidebleco, la vitro ebligas ke la spacoj iĝu ampleksaj, puraj kaj puraspektaj. Por tio la elekto de la taŭga vitrotipo ludas gravan rolon ĉefe por arkitektoj kaj dezajnistoj kiuj estas kiuj plej ofte uzas tiun materialon por la kreado de siaj projektoj. Fakte vitro iĝis moda en la epoko de modernisma arkitekturo de fino de la 19a jarcento kaj denove fino de la 20a jarcento venis nova modo por simplaspekta sed luksa arkitekturo kaj de eksteraĵoj kaj de internaĵoj.
Krome, danke al dispono de diversaj koloroj kaj teksturoj, la vitro estas uzebla laŭ multnombraj formoj en senfinaj elementoj, kiel la jenaj:
La vitrlano estas uzata kiel termika kaj akustika izolilo en konstruado, metita inter la eksteraj kaj internaj ornamaj kovraĵoj de multaj konstruaĵoj.
Ekzistas kelkaj pioniraj elmontraĵoj kiuj jam uzis vitrofibron traktita kun rezinoj por ĝia uzado en la konstruado de malgrandaj pontoj kaj trapasejoj, profitante la avantaĝojn de ĝia malpezeco. Simile, oni planis la uzadon de bastonetoj el vitrofibro por la muntado de betono, evitante tiele la efikon de la korodo sur la metalaj trabaroj en medioj speciale agresemaj.
Ventoŝirmiloj
El la unuaj veturiloj aranĝitaj por la transporto de vojaĝantoj, ĉiuj entreprenoj de fabrikado de transportiloj (fervojoj, la ŝipkonstruado, la industrio de aŭtomobiloj kaj eĉ la kosmospaca industrio) estas ligataj ekde la komenco al la realigo kaj produktado de vitraj elementoj uzitaj kaj en fenestretoj kaj ventoŝirmiloj kiel en la sistemoj de interna kaj ekstera lumigado de ĉiuj tipoj de veturiloj. Same, alia elemento ligita al la industrio de la aŭtomobiloj estas la fabrikado de necesaj kaj utilegaj retrospeguloj.
Evidenta ekzemplo de plibonigo estas la evoluo de la dezajno de la aŭtomobiloj, kiu komencis uzadi nur ebenajn vitrojn, sed poste komencis integri prilaboritajn vitrajn kurbajn elementojn en ventoŝirmiloj kaj aŭtofenestroj. Kaj same la aerospaca industrio kaj la aŭtomobila industrio profitis el tiu progreso kaj siavice faris elstarajn kontribuojn al la disvolvigo de vitraĵoj iom post iom pli malpezaj kaj pli rezistaj, kiel la vitro Gorilla Glass el la entrepreno Corning, uzita poste abunde en la fabrikado de poŝtelefonoj.
Ujoj
La vitro (spite la konkurencon fare pli malmultekostaj ujoj kiaj la ladskatoloj el aluminio aŭ ŝtalo; la kartonskatoloj ĉu vaksaj ĉu kovritaj el aluminio; kaj la plastaj boteloj) estas ankoraŭ unu el preferataj materialoj por ujoj uzataj ĉefe por la insdustriigo kaj komercigo de plej parto de la alkoholaj trinkaĵoj (inter kiuj estas inkluditaj amase la vino kaj la biero, spite la progreson de aliaj tipoj de ujoj ĉe tiuj du produktoj), multaj konservaĵoj (speciale konfitaĵoj kaj legomoj, kiuj profitas la fakton ke oni povas vidi la produkton tra la vitro), refreŝigaj trinkaĵoj ĉiatipaj kaj produktoj de parfumoj, tualetaĵoj aŭ difinitaj produktoj por plibeligo (al kiuj vitraj ujoj de originalaj kaj artaj dezajnoj havigas certan aldonan valoron).
Simile, la farmacia industrio uzas ofte ujojn el vitro por multaj el siaj likvaj preparaĵoj kiel por medicinaj siropoj kaj injekciaĵoj.
Produktado de energio
La sistemoj de produktado de energio kiel la fotovoltaikaj paneloj kaj la suntermikaj centraloj uzas amase elementojn el vitro en la kaptado de la sunenergio. En la okazo de la fotovoltaikaj plakoj de koncentrado, ili protektas la komponantojn el silicio (kaj eventuale ili koncentras la lumon), kaj en la okazo de la suntermikaj centraloj ili estas la ŝlosila elemento de la kaptigaj speguloj (kaj en kelkaj sistemoj, ankaŭ ĉe tiu de la tubaraj sunkaptiloj tra kiuj cirkulas la fluidaĵoj en kiuj akumuliĝas la suna varmo).
La plibonigo de la propraĵoj de tiuj vitroj (kosto, travidebleco, stabileco kaj temperatura kaj kemia, rezistado al la mapureco kaj al mediaj agentoj...) estas ŝlosila en la rentabilitato de la multekostegaj investoj necesaj por la funkciigo de tiuj instalaĵoj.
Optiko
La aplikaĵoj de la optika teknologio de vitro centriĝas ĉefe en la instrumentok por la pritraktado kaj kaptado de bildoj; ĉe sciencaj aparatoj por la studo de lumo; en cifereca komunikado; kaj en la oftalmologia alĝustigo kaj korektado de problemoj de la homa vidkapablo pere de lensoj:
Materialo por laboratorioj
Granda parto de la kemiaj kaj farmaciaj laboratoriaj ekipaĵoj (provtuboj, precipitaĵaj glasoj, matrasoj, pipetoj, kondensiloj, Petri-pladoj por mikroskopaj preparaĵoj...) estas faritaj el vitro. Foje oni uzas specialajn vitrojn, preparitaj por elteni altegajn temperaturojn aŭ difinitajn kemiajn agresojn.
Hejmo-maŝinoj
La televidiloj uzas sisteme ekranojn el vitro por protekti la diversajn sistemojn de lumaj bilderoj pere de kiuj oni formas la bildojn.
Simile, la lavmaŝinoj enhavas plej ofte cirklan pordeton el vitro, kaj multaj fridujoj uzas bretojn el vitro por plibonigi la impreson de granda spaco kaj interna lumigo kaj videbleco.
Lumigado
Multaj modeloj de lampoj en kiuj oni muntas la lumaparatojn, uzas elementojn el vitro por disigi kaj okazigi deziratan aspekton dekoracian al la lumo kiun ili projekcias. Tudirekte, oni povas mencii la enormajn lustrojn formitajn de multnombraj pecoj de vitro interplektitaj, karakterizitaj de la grandaj salonoj de edificoj kaj publikaj kaj privataj ekde la Viktoria Epoko ĝis la Unua Mondmilito.
Poŝtelefonoj kaj similaj tuŝaparatoj
Oni ĝeneraligis la uzadon de lumekranoj (iom post iom pli grandaj) en poŝtelefonoj kaj tuŝekranaj aparatoj, fabrikitaj el vitroj speciale rezistaj, kiel Gorilla Glass.
Horloĝoj
Tradicie, la cifer-platojn de horloĝoj oni protektis per konveksaj vitroj, kaj nur poste oni adoptis ebenajn profilojn. Ĉe brakhorloĝoj, vitro estas neevitebla postulo kaj kiam oni muntas aparatojn de montriloj (por eviti ties damaĝon) kaj kiam temad pri ciferecaj cifermontriloj (la vitro ebligas montri la ekranon al la ekstero). La luksaj horloĝoj kutime uzas vitrojn el safiro, kies eksterordinara malmoleco evitas ties skrapadon.
Dekoracio kaj juvelarto
Koloraj vitroj de speciala alta kvalito estas ofte uzataj en pli malmultekosta juvelarto, anstataŭante naturajn gemojn multe pli multekostajn. Ekzemplo estas la vitro de Swarovski, kiu estas uzata por produkti ampleksan gamon de ornamaj produktoj, same kiel de komplementoj pri modo ligitaj al juvelarto. Lampoj mem povas esti dekoraciaj elementoj.
En alia tipo de produktoj, estas ofta la vendado de koloraj vitro-bidoj kiujn oni uzas en la manfarado de kolieroj kaj pulsoringoj, kaj cele al ties komercigo kaj por pura distrado. Tiukadre estas tre ofta la fabrikado, vendado kaj konsumado de dekoraciaj figuretoj, normale multkoloraj por ornamado de hejmoj, sur bretoj, mebloj, televidiloj ktp. Populara estas tipa suveniro de vitra travidebla pilko kun iu bildo kaj artefarita neĝo kiu falas kiam oni turnas inverse la pilkon.