cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Izobutila laktato
Izobutila laktato aŭ C8H16O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la laktata acido kaj izobutila alkoholo. Izobutila laktato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izobutila laktato estas solvebla en akvo, kaj tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izobutila laktato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Murad la 1-a
Murad la 1-a (en Otomana turka: مراد اول; en turka: I. Murad, Murad-ı Hüdavendigâr (kromnome Hüdavendigâr, el Persa: خداوندگار, latinigite: Khodāvandgār, laŭvorte  la didevotulo – kun la signifo de "suvereno" en tiu kunteksto); 29a de Junio 1326 – 15a de Junio 1389) estis la Otomana Sultano el 1362 ĝis 1389. Li estis filo de Orhan Gazi kaj Nilüfer Hatun. Murad la 1-a surtroniĝis post la morto de sia plej aĝa frato Sülejman Paŝa.
Historio
Murad la 1-a konkeris Adrianopolon, renomis ĝin Edirne, kaj en 1363 faris ĝin la nova ĉefurbo de la Otomana Sultanlando. Poste li etendis la Otomanan regnon en Sudan Eŭropon metante plej el Balkanio sub Otomana regado, kaj devigis la princojn de Serbio kaj de Bulgario same kiel la orientromian imperiestron Johanon la 5-an Paleologon pagi al li impostojn. Murad la 1-a administracie dividis sian sultanlandon en du provincoj nome Anatolio (Malgranda Azio) kaj Rumelio (Balkanio).
Murad la 1-a estis nelegipova kaj ne sciis eĉ subskribi sian propran nomon. En 1363, Murad la 1-a subskribis traktaton per trempado de sia mano en inko kaj markado per siaj fingromarkoj.
En 1389, dum la fama Batalo de Kosovo, li estis mortigita, kaj la fontoj malkonsentas ĉu tio okazis en la komenco aŭ post la fino de la batalo. Lia plej aĝa filo Bajezid, kiu estris la maldekstran alon de la Otomanaj fortoj, ekprenis la regadon post tio. Lia alia filo, Jakub Çelebi, nome Jakub Bejo, kiu estris la alian alon, estis nomita al la komandeja tendo de la sultano fare de Bajezid, sed kiam Jakub Bejo tien alvenis li estis strangolita, kio lasis Bajezidon kiel la nura postulanto al la trono.
Zdíkovec
Zdíkovec estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zdíkov, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Zdíkov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/145 kaj ŝoseo II/170. Estas ĉi tie registritaj 54 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ŝakolimpiko
La Ŝakolimpiko estas dujara ŝakturniro en kiu teamoj de malsamaj landoj el la mondo konkuras. FIDE organizas la turniron kaj elektas la gastigantan landon.
Zdíkovec
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Ŝakolimpiko
La uzo de la nomo "Ŝakolimpiko" por la teamkonkurso de FIDE havas historian originon kaj implicas neniun ligon al Olimpikoj.
Naskiĝo de la Olimpiko
La unua Olimpiko estis neoficiala. Por la Olimpikoj (1924) provo estis farita por inkludi ŝakon en Olimpikoj sed tio malsukcesis pro problemoj difini inter amatoroj kaj profesiaj ludantoj. Ĝi okazis dum la 1924 Somerolimpikoj okazitaj en Parizo, la unua neoficiala Ŝakolimpiko ankaŭ okazis en Parizo.
FIDE organizis la unuan Oficialan Olimpikon en 1927, kiu okazis en Londono. La Olimpikoj estis foje okazigitaj ĉiujare kaj je neregulaj intervaloj ĝis la Dua mondmilito; ekde 1950 ili okazis regule po du jaroj.
Iterbia (II) hidroksido
Iterbia (II) hidroksido aŭ duhidroksido de iterbio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidrolizo de la iterbiaj (II) saloj aŭ de la iterbia (II) oksido. Iterbia (II) hidroksido estas blanka solidaĵo nesolvebla en akvo. Iterbia (II) hidroksido prezentas du hidroksilajn grupojn ligitajn al iterbiatomo. Ĝi konsistas je 1 iterbiatomo, 3 hidroksilaj grupoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Iterbiaj (II) derivaĵoj ĝenerale estiĝas per reduktado de la iterbiaj (III) kunmetaĵoj.
Le Temps retrouvé (filmo)
Le Temps retrouvé (Il tempo ritrovato, O tempo reencontrado, "Tempo retrovita") estas franca-itala-portugala filmo reĝisorita de Raúl Ruiz laŭ la romano Tempo retrovita de Marcel Proust kaj aperinta en 1999.
Temo
Nostalgie foliumante sian fotoalbumon, la rakontanto de Reserĉe al la perdita tempo, tre malsana kaj enlitigita, vidas sian vivon preterpasi.
Itapeva ( Minas-Ĝerajso)
Itapeva povas temi pri diversaj lokoj en portugallingvaj landoj. Interalie, en Brazilo temas pri
Nacia Parko Mkomazi
La Nacia Parko Mkomazi (Hifadhi ya Taifa Mkomazi) situas en nordorienta Tanzanio, sur la limo kun Kenjo. Ĝi estis fondita kiel ĉasrezervejo en 1951 kaj situas inter regionoj Kilimanĝaro kaj Tanga.
La rezervejo kovras areon de pli ol kaj estas regata de vegetaĵaro kiel akacio, komiforo; ĝi ligas al Nacia Parko Orienta Cavo en Kenjo. La areo kutime nomata "Mkomazi" estas fakte kuniĝo de du ĉasrezervejoj, la ĉasrezervejo Umba en la oriento (en distrikto Lushoto, en regiono Tanga) kaj la ĉasrezervejo Mkomazi en la okcidento (en la sama distrikto, regiono Kilimanĝaro); en registaraj dokumentoj ĝi estas foje nomata ĉasrezervejo Mkomazi / Umba.
Itaporanga
Itaporanga povas temi pri diversaj lokoj en portugallingvaj landoj. Interalie, en Brazilo temas pri
Ŝavikola buterato
Ŝavikola buterato aŭ butanato de ŝavikolilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj rezultanta el interagado de la buterata acido kaj ŝavikolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo nesolvebla en akvo kaj solvebla en etanolo. Ŝavikola buterato enhavas 13 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Ĝi prezentas la ŝavikolan grupon ligitan al la buterata grupo. Ŝavikola buterato posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Fenetila laktato
Fenetila laktato aŭ C8H16O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la laktata acido kaj fenetila alkoholo. Fenetila laktato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila laktato estas solvebla en akvo, kaj tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila laktato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Girostemonacoj
La girostemonacoj (Gyrostemonaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo brasikaloj (Brassicales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 17 speciojn,. Ĝia tipa genro estas girostemono.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (3 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Preĝejo Maŭro de Pécs (Kozármisleny)
La Preĝejo Maŭro de Pécs estas sakrala konstruaĵo en urbo Kozármisleny (Hungario).
Historio
Kozármisleny eklezie apartenis al Egerág. La katolika grupo estis fondita en 1945, kiu estis levita al paroĥo en 1977. Tiu ĉi kirko estis konstruita en 1971 en korto de la paroĥo. (Alia katolika kirko konstruiĝis en la urbo en 1996.)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed proksime la paroĥejo kuŝas. Sur la fasado meze la turo plene reliefas. La turo mem estas plata muro, iomete pli alta, ol la navo. La plataĵo havas tre grandajn fenestrojn, en la pli supra pendas 2 sonoriloj. Tuj apud la turo situas la enirejo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. Ankoraŭ tre simplaj fenestroj estas videblaj sur la fasado. La navo estas tre simpla sen iu ajn ornamaĵo. Interne András Szilágyi (vitroartisto) kreis la vitralojn. La muroj ne estas pentritaj.
Johann Heinrich Ehrhardt
Johann Heinrich EHRHARDT (ankaŭ: Erhardt; naskiĝinta la en Zella, mortinta la  en Radebeul) estis germana inĝeniero kaj lokomotivfabrikanto.
Vivo
Estante filo de fusilfaristo treniĝis en la patra ateliero antaŭ iro Belgujon en 1831 al la firmao de la fratoj Cockerill kies unuan lokomotivon Le Belge li kun aliaj muntis en la 1835-a jaro. Post frekvento de la metiista lernejo en Düsseldorf li ekdeĵoris ĉe Saksia maŝinfar-kompanio en Chemnitz kie li gvidis en 1839/40 la konstruadon de la du solaj de la menciita firmao konstruitaj lokomotivoj Teutonia kaj Pegasus por la fervojlino inter Lepsiko kaj Dresdeno. Inter 1843 kaj 1868 li estis supera maŝinestro en la servo de Saksia-silezia fervojo kaj de Saksiaj ŝtataj fervojoj. Krome Ehrhardt inventis la balaciĝanta ŝafto de duflanka bremso (1847) kaj la transporteblan pesilon por mezuri la aksan premon de veturilioj.
Ehrhardt taksatas teknika pioniro de jam establita fervojo kaj amikiĝis ege kun George Stephenson.
17-a Ŝakolimpiko
La 17-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 23-an de oktobro kaj la 20-an de novembro 1966, en Havano, Kubo.
La sovetia teamo kun 6 grandmajstroj, gvidita de mondĉampiono Tigran Petrosjan, gajnis sian okan sinsekvan oran medalon, sekvita de Usono kaj Hungario arĝentan kaj bronzan medalon respektive.
Grupoj
Totalo de 52 teamoj partoprenis en la konkurado ili estis dividitaj en sep grupoj de sep aŭ ok teamoj.
Izoŝavikola buterato
Izoŝavikola buterato aŭ izoŝavikola butanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj rezultanta el interagado de la buterata acido kaj izoŝavikolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo nesolvebla en akvo kaj solvebla en etanolo. Izoŝavikola buterato enhavas 13 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Ĝi prezentas la izoŝavikolan grupon ligitan al la buterata grupo. Izoŝavikola buterato posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Marine Tondelier
Marine Tondelier naskiĝis en Bois-Bernard (departemento Pas-de-Calais), estas franca politikisto. Ano de Eŭropo Ekologio La Verduloj, ŝi estas opozicia elektito de la urba konsilistarano de Hénin-Beaumont estrita de la ekstrem-dekstra partio Rassemblement National ekde 2014. Ŝi estas la aŭtoro de Nouvelles du Front, libro publikigita en 2017 kiu denuncas la urban administradon de la teamo de la urbestro Steeve Briois. Ekde 2021, ŝi estas regiona konsilistarano de la regiono Hauts-de-France. Ekde la 10-a de decembro 2022, ŝi estas la nacia sekretario de EELV.
(159454) 2000 DJ8
(159454) 2000 DJ8 estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en 3:5 kun la Tero kaj 9:8 kun Marso.
Bělušice
Nomon Bělušice havas pluraj municipoj:
Tramtransporto en Neŭŝatelo
Tramtransporto en Neŭŝatelo (Tramway de Neuchâtel, aŭ (loke) Tram) konsistas el tramvojo kiu formas parton de la sistemo de publika transporto en Neŭŝatelo, urbo en Svislando.
Enservigita en 1892, la tramo kreskis kaj malkreskis tra la jaroj. Nuntempe, ĝi konsistas el nur unu longa interurba linio, kiu veturas tra Auvernier kaj Colombier al Boudry, kaj estas indikita kiel linio 5. Ĉiuj urbaj tramlinioj de la sistemo estis transformitaj al trolebusoj, la lasta tia fino kaj konvertiĝo okazante en 1976, lasante nur interurban linion 5 (nuna linio 215).
La tramo estas nuntempe funkciigata fare de Transports publics Neuchâtelois (antaŭe Compagnie des Tramways de Neuchâtel) (TN), kiu ankaŭ prizorgas tri funikularojn, la Neŭŝatelan trolebussistemon kaj diversajn konvenciajn busliniojn.
Polerady
Nomon Polerady havas pluraj municipoj:
Robert Walker (aktoro, 1918)
Robert WALKER (la 13-an ‏ 1918 - la 28-an de aŭgusto 1951) estis usona kinoaktoro.
Vivo
Walker estis naskita en Sallagurbo, Utaho. Li studis ĉe la American Academy of Dramatic Arts en Novjorko kie li studis en la jaroj 1937-1939.
En tiuj jaroj li tie konis la aktorinon Phyllis Ailey kiu poste ŝanĝis sian nomon al Jennifer Jones. Ili estis geedziĝintaj en Tulsa, Oklahomo, en 1939 kaj havis du filojn.
En 1941 Phyllis renkontis produktanton David O. Selznick kiu ŝanĝis ŝian nomon al Jennifer Jones kaj lanĉis ŝian karieron. Ŝi iĝis lia amantino kaj post ŝia eksedziĝo de Walker en 1945, iĝis lia edzino.
Selznick helpis al Walker akiri kontrakton ĉe Metro-Goldwyn-Mayer. Walker partoprenis la militdramon Bataan (1943) kaj la filmon Madame Curie.
En 1944, li partoprenis en la filmo Since You Went Away kune kun Shirley Temple, Jennifer Jones kaj Claudette Colbert, verkita kaj produktita fare de Selznick.
En la sama jaro li partoprenis en la filmo Thirty Seconds Over Tokyo pri Doolittle Raid kune kun Spencer Tracy kiu interpretis la rolulon de generalo James Doolittle.
En 1947 li partoprenis en la filmo Song of Love (amkanto) pri la vivo de Robert Schumann kaj lia edzino Clara Schumann, en la rolo de Johannes Brahms.
Lia plej rimarkinda rolo estis en la filmo Strangers on a Train reĝisorita de Alfred Hitchcock (1951) en kiu li ludis la rolon de viro kiu prizorgas alian viron en la trajno kaj provas konvinki lin fari murdon.
Walker suferis dum multaj jaroj de psikiatriaj problemoj kaj dependeco de barbituratoj kaj alkoholaĵo, kiuj kaŭzis lian morton en 1951 en la aĝo de 32.
Volevčice
Nomon Volevčice portas pluraj municipoj:
Limnantacoj
La limnantacoj (Limnanthaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo brasikaloj (Brassicales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 9 speciojn,. Ĝia tipa genro estas limnanto.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (3 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Mihály Gyenes
Mihály Gyenes [mihAj djeneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyenes Mihály estis hungara arkitekto, juristo.
Mihály Gyenes naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en Kecskemét.
Biografio
Mihály Gyenes supozeble akiris juran kaj arkitekturan diplomojn. Inter 1831-1836 li estis subnotario en sia naskiĝurbo, inter 1838 kaj 1848 li estis inspektoro de arbaroj ĉe Kecskemét. Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis ĉefinĝeniero de la urbo, poste denove arbara inspektoro. En lia loĝejo loĝis 2 jarojn Mór Jókai kiel studento.
Lia granda laboro
Inter 1834-1837 li kreis urban parkon el lago kun marĉo. Unue li faris kanalon, kie forflosis la akvo, poste enterigis la lagon, fine li plantis arbojn.
Tirant lo Blanc
Ĝi estas unu de la plej gravaj libroj de la universala literaturo kaj majstroverko de la literaturo en valenci/kataluna. Ĝi atingis elstaran sukceson fine de la 15-a jarcento pere de du presitaj inkunabloj, de 1490 (Valencia, Nicolás Spindeler) kaj 1497 (Barcelona, Diego de Gumiel), krom postaj eldonoj kaj tradukoj al diversaj lingvoj.
Söğüt
Söğüt ([ˈsœ.yt]) (Turke por "saliko") (en greka: Θηβάσιον aŭ Θηβάσιο) estas urbo kaj distrikto en Provinco Bilecik, Turkio. Ĝi estas en la Marmora regiono de nordokcidento de la lando, kun areo de 599 km², lime kun Bilecik okcidente, Gölpazarı norde, İnhisar nordoriente, Tepebaşı (Eskişehir) sudoriente, kaj Bozüyük sudokcidente. Söğüt distrikto havas 5 kvartalojn kaj 23 vilaĝojn, kun loĝantaro laste registrita en 21 012 civitanoj (2000), sed laŭ ĉirkaŭkalkulo de 2010 tio malaltiĝis al 19 425.
Tirant lo Blanc
Strukturo kaj enhavo
Temas pri tre etenda verko, kiu startas per la rakonto de la aventuroj de Guillem de Vàroic (jam rakontitaj de Martorell en junaĝa verko), kiu instruas al Tiranto la kavaleriajn regulojn. Ĝi inkludas membiografiajn elementojn el la aŭtoro mem: por ekzemplo, Tiranto edukiĝas en Anglio, kie Martorell loĝis en 1438 kaj 1439. Ĝi kombinas rektan krudan realismon kun la idealoj de la tiama kavalerio. La heroo estas nomumita kavaliro post diversaj elstaraj bataloj kontraŭ reĝoj, dukoj kaj gigantoj. De Anglio li iras al Francio, Sicilio kaj Rodoso –sieĝita la insulo fare de ĝenovanoj kaj la sultano de Kairo, kiuj estas venkitaj fare de la heroo–; poste, al Jerusalemo, Aleksandrio, Tripolo kaj Tunizo, kiun li konkeris. Poste li iras al Bizanco –sieĝita de la sultano kaj la Granda Turko– je peto de la imperiestro, kaj en Konstantinopolo li enamiĝas de Karmesina –protagonistino de la romano–, filino de la imperiestro. La historio de tiu amafero, kun interveno de la vidvino Ripozita kaj la servistino Plezurodemiavivo, okupas grandan parton de la verko. Batalinte en Berberio, Tiranto edziĝas al Karmesina kaj estas nomumita cezaro de la Bizanca Imperio; rekonkeras teritoriojn el la turkoj kaj malsana mortas. Sciinte tion, mortas ankaŭ Karmesina. La historio finiĝas per okazaĵoj de duarangaj roluloj kiuj finkompletigas la intrigon de la novela rakonto.
Söğüt
Söğüt famas kiel la fonda loko kaj unua ĉefurbo de la Otomana Imperio el 1299 ĝis 1335.
Tirant lo Blanc
Komparo kun aliaj verkoj
Kelkaj partoj de Tiranto havas ian paralelismon kun la vivo de la militestro Roger de Flor, estro de la almogavaroj, kiu estis mortigita de bizancanoj. Oni konsideras ankaŭ la savadon de Konstantinopolo en tiu verko kiel finaĵo alternativa al tio kio vere okazis kun la bizanca ĉefurbo, kiu estis konkerita de la otomanaj trupoj de la Sultano Mehmedo la 2-a «La Konkerinto» en 1453.
Söğüt
Artefaktoj pri la Historio de Turkio kaj real-grandaj statuoj de Otomanaj sultanoj estas montritaj en la Söğüt Etnografia Muzeo. Ĝi estas ankaŭ la 3a plej granda distrikt-centro en sia provinco post Bozüyük kaj Bilecik.
Tirant lo Blanc
Komparo kun aliaj verkoj
Tiranto la Blanka populariĝis en Hispanio ĉefe estinte laŭdita de la pastro en la ĉapitro 6a de la Unua Parto de Don Quijote, kiam oni bruligas librojn el la libraro de Don Quijote por bremsi lian "frenezecon". Tiu savo estis tre studitaj de cervanto-fakuloj kaj oni supozas, ke parolas Cervantes mem per la rolulo de la pastro, kiu diras jenon:
Nova Sparto
Nova Sparto (Nueva Esparta) estas unu el 23 subŝtatoj de Venezuelo en kiuj Venezuelo dividiĝas. Estas la nura insulara subŝtato de la lando. La ŝtata ĉefurbo estas La Asunción. La subŝtato konsistas el la insuloj Margarita, Cocha kaj Cobagua situantaj en la Kariba Maro, ĉe la marbordo de Sukro.
La subŝtato kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj estas la plej malgranda subŝtato laŭ areo en Venezuelo (ne inkluzive de la federaciaj dependaĵoj kiuj ne estas subŝtatoj). loĝantoj loĝas en la subŝtato (aktuale en 2011). La ĉefurbo de la subŝtato estas La Asunción kaj la plej granda urbo en ĝi estas Foralmar.
Historio
La unua eŭropano kiu atingis la insulojn estis Kristoforo Kolumbo la 15-an de aŭgusto 1498. Kolumbo nomis la plej grandan insulon inter ili La Asunción. Jaron poste la nomo de la insulo estis ŝanĝita al Margarita fare de Pedro Alonso Niño kaj Cristóbal Guerra, ŝajne pro la multaj perloj trovitaj ĉirkaŭ la insulo (la signifo de la nomo "Margarita" en la latina estas perlo).
Post la Venezuela Milito de Sendependeco en la 19-a jarcento, la insuloj estis aneksitaj al la Granda Respubliko de Kolombio. Post kiam la granda Respubliko de Kolombio disiĝis en 1830, la areo estis aneksita al Venezuelo. Kiam Venezuelo estis dividita en provincojn kaj la regiono iĝis la provinco de Margarita.
En 1881 la subŝtato estis unuigita kun pluraj aliaj subŝtatoj, sed revenis al esti aparta subŝtato fine de la 19-a jarcento. En 1904 la subŝtato estis unuigita kun pluraj aliaj subŝtatoj en la regiono kies statuso estis reduktita al federacia distrikto nomita Sekcio Orienta, sed en 1909 Nova Esparta reakiris sian statuson.
Ekonomio
La ekonomio de la subŝtato dependas plejparte de turismo kaj komerco, precipe ĉar insulo Margarita estis nomumita kiel liberkomerca zono en 1966 kaj en 1974, kiam la haveno de Margarita estis deklarita libera haveno. Aldone al tiuj branĉoj, la ekonomio ankaŭ dependas de agrikulturo, kiu inkluzivas interalie la kultivadon de melongenoj, maizo, melonoj kaj tomatoj, bestbredado kaj fiŝkaptado.
Américo Tomás
Américo Deus Rodrigues TOMÁS GColTE • ComC • GCC • ComA • GOA • OSE (Lisbono, 19-a de novembro 1894 - Cascais, 18-a de septembro 1987) estis portugala politikisto kaj militisto. Li estis la dektria Prezidanto de la Portugala Respubliko, la lasta de la diktatoreca Nova Ŝtato.
Ĉefministro António de Oliveira Salazar malsaniĝis kaj estis anstataŭita de la profesoro doktoro Marcelo Caetano. Tomás akceptis la decidon de Salazar por la sukcedo fare de Caetano, sed li nek samopiniis kun tiu nek havis bonajn rilatojn ku li. En 1972 Tomás estis reelektita kadre de krizo. En 1974 startis konspirado kontraŭ lia prezidenteco kaj la tutra reĝimo kiu rezultis en la Revolucio de la Diantoj, kiu starigis demokratian reĝimon. Tomás estis elpostenigita la 25an de aprilo, kaj ankaŭ el la Portugala Mararmeo.​
Arona (Kanarioj)
Arona estas urbo kaj municipo en la pleja sudo de la insulo Tenerifo, parto de la Kanariaj insuloj. Ĝi administre estas parto de la eŭropa ŝtato Hispanio kaj politike apartenas al la Eŭropa Unio, kvankam geografie ĝi situas ekster Eŭropo, kaj de la Provinco Sankta Kruco de Tenerifo. La urbo ŝuldas sian riĉecon precipe al la du marbordaj turismaj urbopartoj, Playa de las Américas kaj Los Cristianos.
Sur la urboplaco troviĝas preĝejo en la klasika kanaria stilo, apud ĝi estas la vidinda urbodomo.
La fondo de la loĝloko okazis la 13-an de marto 1798, la politika municipo estis establita en 1812.
Flughaveno Roterdamo-Hago
Flughaveno Roterdamo-Hago (IATA-kodo:RTM, ICAO-kodo:EHRD), antaŭe Flughaveno Roterdamo kaj nomita Flughaveno Zestienhoven kiam ĝi estis konstruita en 1956, estis la dua regiona flughaveno en Nederlando post Flughaveno Eindhoven ekde la fino de 2006, mezurita per la nombro da vojaĝantoj. La flughaveno situas en la Zestienhovensepolder, ĵus norde de Roterdamo. La flughaveno estas posedata fare de Schiphol Group, kies akciuloj estas la Ŝtato de Nederlando, kaj la municipoj de Amsterdamo kaj Roterdamo. En 2010, pli ol 1 miliono da pasaĝeroj pasis tra la flughaveno, pliiĝo kompare kun la antaŭa jaro.
Bejgŭa natura parko
Tri montaj areoj estas parto de la parko: la Argentea areo, tiu de la Giovo kaj tiu de la valoj Stura kaj Orba. Sidejo de la parko estas Arenzano. En la parka areo estas multaj ekskurso-padoj kaj ĝin trapasas la Alta Vojo de la Liguraj Montoj. La parko estas ekipita per media regsistemo atestita laŭ la normo UNI EN ISO 14001: 2004.
Flughaveno Roterdamo-Hago
La flughaveno estas nomita Flughaveno Roterdamo-Hago ekde 2010 pro varbaj kaj interregionaj konsideroj de la Metropola Regiono de Roterdamo-Hago. Ĉi tiu nomo ĉefe estos uzata eksterlande.
Bejgŭa natura parko
Ĝi estis establita per regiona leĝo en 1985 kaj 1995 kun areo de 8.715 hektaroj. En marto 2005, la Geoparko Beigua estis establita ene de la eŭropa reto de geoparkoj, kiu inkluzivas la tutan areon de la regiona natura parko Beigua kaj etendiĝas sur apuda teritorio de pliaj 39 230 ha.
Teritorio
La teritorio de la parko, situanta en la Okcidentaj Liguriaj Apeninoj, estas inter la Giovo Ligure (516 m s.l.m.) kaj la pasejo Turchino (588 m.s.m.).
Geologio
La rokoj de la montaro Beigua estas ĉefe magmaj rokoj, ĉefe alpecaj ofiolitoj (malsamaj de tiuj de orienta Ligurio). Tiuj ĉi rokoj (ofte nomataj "verdaj ŝtonoj") konsistas ĉefe el serpentinitoj kaj serpentinoskistoj kaj el metagabroj kaj prasinitoj. La alta enhavo de magneziaj mineraloj igas ĉi tiujn subtavolojn venenaj por multaj plantospecioj kaj favoras la starigon de plantoj tolerantaj altajn koncentriĝojn de magnezio.
Komunumoj
La Parko staras sur la teritorioj de la komunumoj: Arenzano, Campo Ligure, Cogoleto, Ĝenovo, Masone, Rossiglione, Sassello, Stella, Tiglieto, Varazze.
Flaŭro
Aliloke oftas paŝtejoj kreitaj en la periodo inter 1200 kaj 1600, kiam la arbaroj kiuj ĉefe konsistis de kverkoj, kaj miksitaj arbaroj de fago, kverko, montar-acero kaj blanka abio estis intense senarbigitaj por havigi la necesan lignon por la tabuloj kaj mastoj de la ŝipoj de la ĝenova mararmeo.
Male al la sudaj, la nordaj deklivoj ankoraŭ estas arbarkovritaj, kun ampleksaj fagaroj kaj (sub 800 m) kverkoj, lanugaj kverkoj, Turkaj kverkoj kaj kaŝtan-arbaroj.
Faŭno
Inter la bestospecioj oni devas mencii la marton (Martes martes), la lupon (kiu, formortinta en la 19-a jarcento, reaperis je la fino de la 20-a), la serpent-aglo ( Circaetus gallicus ) laŭsezona (somera) ĉeesto, la buteo (Buteo buteo) raportita en la areo el pluraj specimenoj, la gufo (Bubo bubo) kaj la reĝa aglo (Aquila chrysaetos), kiu antaŭ kelkaj jaroj revenis al nestumado sur la pli altaj deklivoj de la masivo. La amfibioj ĉeestantaj en la parko parte apartenas al la pli tipe mediteranea faŭno sur la suda deklivo, kie ekzistas, ekzemple, la mediteranea hilo (Hyla meridionalis) sur la deklivoj de Monto Bejgŭa proksime de Arenzano. Ene de la parko troviĝas ankaŭ la fajra salamandro (Salamandra salamandra), la alpa salamandro (Ichthyosaura alpestris apuana), la itala kresta salamandro (Triturus carnifex), la glata salamandro (Lissotriton vulgaris), la monto-rano (Rana temporaria), la lerta rano (Rana dalmatina) kaj la ordinara bufo (Bufo bufo).
De kelkaj jaroj sur la monto Beigua loĝas fremda specio: ĝi estas la amotrago (Ammotragus lervia). Kelkaj specimenoj, eskapintaj el privata parko, bone miksiĝis en la medion, vekante perpleksecon en migrantoj. Sciencaj studoj ankoraŭ okazas por taksi la sekvojn de ĝia ĉeesto aŭ dekreti ĝian tutan "elradikon".
Interesaj lokoj
Kelkaj areoj, loĝitaj ekde prahistoriaj tempoj, retenas spurojn de tiuj malproksimaj populacioj (proksime de Alpicella, vilaĝeto de la komunumo de Varazze, spuroj de gravuraĵoj sur la rokoj faritaj simple por akrigi sagpintojn). Interesa ne nur je geologia kaj pejzaĝa nivelo estas la Cascata del Serpente, apud Masone. Ankaŭ la lago Antenna estas interesa, sur la norda limo de la parko, kie turisma fiŝkapta rezervejo estis establita kun trutoj.
En la areo S.Giorgio-Puntabella, inter Cogoleto kaj Varazze, oni povas observi kaj viziti (subirante longan alirŝtuparon al Cala Loca) unikan atestaĵon pri kiel, antaŭ ĉirkaŭ 125 000 jaroj, la marnivelo estis je alteco de 7 metroj pli alta ol la nuna nivelo. Ekzistas ankaŭ kaverno, skulptita de mara erozio sur la malmola roko.
Tertremo en Afganio en junio 2022
La tertremo en Afganio en 2022 estas tertremo de forto Mw = 5.9 kiu trafis la Durand-linion, landlimon inter Afganio kaj Pakistano, okazinta merkredon la je la 2:24 matene laŭ afgania horo (UTC+04:30). Kvankam konsiderata de modera forto, ĉi tiu tertremo pruviĝis esti ekstreme detrua, pereigante pli ol homojn, vundante  kaj detruante centojn da domoj.
Orhan
Orhan, Orhan la 1-a aŭ Orhan Ghazi (en Otomana turka: اورخان غازی; en turka: Orhan Gazi, literumita ankaŭ Orkhan, ĉirkaŭ 1281 – Marto 1362) estis la dua bejo de la Otomana Bejlik, konsiderata Otomana Sultano el 1323/4 ĝis 1362. Li estis filo de Osman la 1-a, kaj naskiĝis en Söğüt, tiam ĉefurbo de la Osmanidoj.
Preĝejo sanktaj Petro kaj Paŭlo (Őrbottyán)
Konstruaĵo
La kirko situas sola sur monteto inter arboj, longaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La fasado estas simetria, meze la malalta kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas malalta piramido. Meze la enirejo funkcias, pli supre fenestro estas videbla. La fasado havas ankaŭ 2 malplenajn niĉojn. La navo finiĝas en duonronda absido, kiu estas iomete pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo. Sakristio kontaktiĝas kun la absido.
Orhan
Historio
En la komencaj etapoj de sia regado, Orhan fokusigis siajn energiojn al la konkero de plej el la nordokcidenta Anatolio. La majoritato de tiuj areoj estis sub Bizanca regado kaj li venkis por la unua fojo en la batalo de Pelekanon kontraŭ la Bizanca Imperiestro Androniko la 3-a Paleologo. Orhan ankaŭ okupis la terojn de Karasidoj de Balıkesir kaj de Ahi-oj de Ankaro.
Preĝejo sanktaj Petro kaj Paŭlo (Őrbottyán)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 29-an de junio.
Orhan
Historio
Serio de enlandaj militoj ĉirkaŭ la ascendo de la naŭ-jaraĝa Bizanca Imperiestro Johano la 5-a Paleologa ege estis profita por Orhan. En la Bizanca enlanda milito de 1341–1347, la regento Johano la 6-a Kantakuzena edzigis sian filinon Teodora al Orhan kaj dungis Otomanajn militistojn kontraŭ la rivalaj fortoj de la imperiestr-edzino Anna de Savojo, kio ebligis al ili rabadi Trakion. En la Bizanca enlanda milito de 1352–1357, Kantakuzeno uzis Otomanajn fortojn kontraŭ Johano la 6-a, kio garantiis al ili la uzadon de eŭropa fortikaĵo ĉe Çimpe ĉirkaŭ la jaro 1352. Grava tertremo detruis Kalipolis (nuntempa Gelibolu) du jarojn poste, post kio la filo de Orhan, nome Sulejman Paŝa, okupis la urbon, kio havigis al la Otomanoj gravan pontokapon sur kontinenta Eŭropo.
Laŭ la islama fakulo Ibn Battuta, Orhan estis "la plej granda el la Turkaj reĝoj kaj la plej riĉe en riĉo, teroj, kaj militaj fortoj".
Valida Sultanino
Valida Sultanino (والده سلطان, laŭvorte "patrino sultano") estis la titolo tenita de la "laŭleĝa patrino" de reganta sultano de la Otomana Imperio. La titolo estis dekomence formale uzata en la 16-a jarcento dum la regado de Hafsa Sultan, patrino de la Sultano Sulejmano la 1-a, anstataŭ iama titolo mehd-i ulja ("lulilo de la grandulo"). aŭ "perlamoto de la sultanlando". Normale, la vivanta patrino de reganta sultano tenis tiun titolon. La patrinoj kiuj mortis antaŭ la ascendo al la trono fare de siaj filoj neniam ricevis la titolon de Valida Sultanino. En specialaj okazoj, avinoj kaj duonpatrinoj de reganta sultano ja ricevis la titolon de Valida Sultanino.
Vorto
La vorto valide (والده) laŭvorte signifas "patrino" en la otomana turka lingvo, el la araba ŭālida. La turka prononco estas.
Malajzio en la Somera Olimpiko 2004
La plonĝisto Bryan Nickson Lomas, la teama flagoportanto, cetere tiam estis nur 14-jara kaj estis la plej juna atleto en la olimpiko.
Padiŝaho
Padiŝaho, literumita ankaŭ Padishah ('Mastra Reĝo'; el persa: pād [aŭ en malnovpersa lingvo: * pati], 'mastro', kaj shāh, 'reĝo'), foje literumita Padeshah (padeŝaho) aŭ Padshah (padŝaho) (پادشاه; padişah, [ˈpaːdiʃah]; بَادْشَاہ&, बादशाह), estas superlativa titolo de suvereno de persa deveno.
Malajzio en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Olimpika Konsilio de Malajzio.
Padiŝaho
Formo de la vorto estas konata jam el Mezpersa lingvo, aŭ el Pahlavia lingvo, kiel pātaxšā(h) aŭ pādixšā(y). Mezpersa pād povas veni el Avesta paiti, kaj estas simila al titolo Pati. Xšāy, "regi", kaj xšāyaθiya, "reĝo", estas el malnova persa.
Ĝi estis adoptita de kelkaj monarkoj kiuj postulas la plej altan rangon, iom ekvivalenta al la antikva Persa nocio "Granda Reĝo", kaj poste adoptita de post-Akemenidoj kaj la Mogolaj imperiestroj de Hindio. Tamen, en kelkaj periodoj ĝi estis uzita pli ĝenerale por aŭtonomaj islamaj regantoj, kiel en la verko Hudud al-'Alam de la 10-a jarcento, en kiu eĉ kelkaj malgrandaj princoj de Afganio estas nomataj pādshā(h)/pādshāʼi/pādshāy.
Sankta Genesio
La vorto "sankta Genesio", latine Genesius sanctus, povas rilati al tri eblaj kristanaj sanktuloj:
Ĉar du el la tri mertire mortiĝis en la historie kelta regno Gaŭlio, en la romia imperio dividita al kvar romiaj provincoj, kiu poste iĝis la teritorio de nuna Francio, aperte multaj kristanaj preĝejoj kaj ankaŭ tutaj administraj komumuno nomatas laŭ "sankta Genesio". Pri tio vidu apartigilon sub la franclingva nomigo Saint Genès.
Zoltán Rajkai
Zoltán Rajkai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Rajkai Zoltán estas hungara aktoro, voĉoaktoro, deklamisto.
Zoltán Rajkai naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Rajkai maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1988, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1993. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Rajkai komencis sian aktoran karieron en Teatro Katona József, poste li ne ŝanĝis teatron. Li ricevis aktorajn premiojn inter 2001-2017. Lia edzino naskis kvarfoje.
László Mihályfy
László Mihályfy [lAslO mihAjfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihályfy László estis hungara reĝisoro. Lia frato estis Sándor Mihályfy. László Mihályfy naskiĝis la  en Miskolc.
Malajzio en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Olimpika Konsilio de Malajzio.
László Mihályfy
Biografio
László Mihályfy akiris diplomon en Arta Altlernejo Moholy-Nagy en 1961, poste li estis grafikisto. Li akiris plian reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1968. Lia ĉefinstruisto estis János Herskó. Li komencis sian reĝisoran karieron en filma produktejo. Li ricevis premiojn inter 1976-2000. Li havis 2 idojn.
Sambuca
Sambuca - itale, prononco - kutime senkolora, travidebla likvoro kun 38 ĝis 42 volumenaj procentaĵoj da alkoholo kaj kun simila granda kvanto da sukero, almenaŭ 35 procentaĵoj da. Ĝi ricevas sian aromon per aldono de anizo, ilicio, glicirizo kaj de aliaj herboj kaj spicoj. Origine la alkoholaĵo devenas de la italia regiono Latio. Kvankam Sambuca estas anizobrando, ĝi tamen konsideratas aparta subklaso de la anizobrandoj.
La likvoro plej ofte trinkatas kiel "digestilo", do post ampleksa manĝo. Ofte aldonatas iuj aldonataj kafofaboj, kiuj dum la trinkado morde dispartiĝas kaj per ilia amareco kontrastas al la dolĉeco de la likvoro, kiu laŭ la difino de likvoro devas je pliol triono konsisti el sukero. La flamigo de la likvoro bone eblas pro la alta procentaĵo da alkoholo - ĝi forbrulas iom da alkoholo kaj iomete rostigas la kafofabojn, krom aspekti interese. Tamen la kutimo de flamigo de la alkoholaĵo praktikatas precipe ekster Italio, la origina devenlando.
Pro la dubinda rilato de la brando al la planto sambuko do malkonsiderindas nomi ĝin esperante "sambuka likvoro" aŭ "sambuka brando", ĉar tia nomo signifus centprocente klaran devenon. Tial la trinkaĵo kutime simple framdlingve nomatas per sia itala nomo.
2-Oktadekanono
2-Oktadekanono aŭ metila heksadekila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetaldehido kaj kloroheksadekano. Ĝi estas blanka aŭ flava, brulema solidaĵo, nesolvebla en akvo. 2-Oktadekanono posedas 18 karbonatomojn, 34 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 2-Oktadekanono, ankaŭ konata kiel metil-stearato, estas longĉena derivaĵo de grasacido, kiu estas vaste uzata en diversaj sciencaj esploroj. Ĝi estas senkolora, senodora kaj vaksa substanco kiu estas solvebla en organikaj solvantoj kiel etanolo, etero kaj kloroformo. La kemia formulo de 2-Oktadekanono estas C18H34O, kaj ĝia molekula pezo estas 268,48 g/mol.
2-Oktadekanono povas esti sintezita per la esterigado de stearata acido kun metanolo en la ĉeesto de katalizilo kiel ekzemple sulfata acido aŭ klorida acido. La reakcio okazas je temperaturo de ĉirkaŭ 60°C-70°C kaj produktas 2-Oktadekanonon kiel la ĉefan produkton.
Riltate al la mekanismo de ago oni kredas ke ĝi supozeble interagas kun ĉelaj membranoj kaj interrompas ilian strukturon kaj funkcion. Tio kondukas al diversaj biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj, inkluzive de ŝanĝoj en membranoflueco, jonaj permeabloj kaj enzimaktiveco.
2-Oktadekanono havas diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, inkluzive de: 1. Antimikroba aktiveco: 2-Oktadekanono pruviĝis havi antimikroban agadon kontraŭ diversaj specioj de bakterioj kaj fungoj. 2. Kontraŭinflama aktiveco: 2-Oktadekanono pruviĝis havi kontraŭinflaman agadon en bestaj modeloj de inflamo. 3. Lipida metabolo: 2-Oktadekanono pruviĝis influi lipidan metabolon kaj stokadon en bestaj modeloj. 4. Neŭroprotekta aktiveco: 2-Oktadekanono pruviĝis havi neŭroprotektan agadon en bestaj modeloj de neŭrodegeneraj malsanoj.
Ratiboř (Žlutice)
Ratiboř (Ratiworz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Žlutice en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4 km nordokcidente de Žlutice. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 14 adresoj.
Ratiboř situas en katastra teritorio Ratiboř u Žlutic kun areo 5,01 km².
Loĝantaro
Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 210 loĝantojn: 209 germanojn kaj unu fremdulon.
Mária Rákosi
Mária Rákosi [rAkoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rákosi Mária estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina familia nomo estis Reznics [rezniĉ], ŝiaj edzoj estis dum mallongaj tempoj Miklós Gábor kaj Gábor Mádi Szabó.
Mária Reznics naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Cehnice
Cehnice estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice proksimume 10 km sudoriente de Strakonice kaj 13,5 km sudokcidente de Písek. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1342.
Partoj de municipo
Municipo Cehnice konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj.
Ferenc Moldoványi
Ferenc Moldoványi [moldovAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Moldoványi Ferenc estas hungara reĝisoro, scenaristo.
Ferenc Moldoványi naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Ferenc Moldoványi li akiris kulturistan diplomon en padagogia altlernejo en sia naskiĝurbo en 1982, poste li studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed samtempe li laboris en filmaj studioj. Fine li akiris 2 diversajn reĝisorajn diplomojn en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1990, respektive en 1992. Interrompe en 1990 li studis helpe de stipendio en fr:École nationale supérieure Louis-Lumière. En 1995 li fondis propran filman firmaon, kie li produktis sendepende filmojn. Li ricevis premiojn inter 1987-2008.
Jüri Tarmak
Jüri Tarmak (julio 1946 - la 22-an de junio 2022) estis sovetia atleto de estona deveno kaj olimpika ĉampiono en la altosalto ĉe la Munkena Somera Olimpiko en 1972.
Vivo
Jüri Tarmak naskiĝis en Talino, Estonio (tiam en Sovet-Unio). Lia patro estis elstara atleto kaj gajnis la sovetian ĉampionecon en diskoĵetado sed ekde infanaĝo Jüri praktikis altsalton. 19-jaraĝa li gajnis arĝentan medalon ĉe la sovetiaj junioraj ĉampionecoj.
Komence de la 1970-aj jaroj li ekstudis ekonomikon en la Universitato de Sankt-Peterburgo kaj samtempe trejnis ĉe Pavel Goichman.
En 1971-1972 li atingis la pinton de sia kariero kiam li gajnis medalojn ĉe la Eŭropa Ĉampioneco kaj la Munkenajn Olimpikojn. Li estis la lasta olimpika ĉampiono se temas pri venki en konkuradoj uzante la stilon ventra ruliĝo.
En 1975 post diplomiĝo ĉe universitato, Tramak forlasis konkurencivan sporton kaj dum jaroj instruis ekonomikon en la universitato.
Post la dissolvo de Sovetunio li revenis al Talino kaj okupiĝis en komerco.
Malajzio en la Somera Olimpiko 2016
La badmintonisto Lee Chong Wei, kiu jam kvaran fojon partoprenis someran olimpikon kaj post arĝentaj medaloj de 2008 kaj 2012 ankaŭ en 2016 gajnis arĝentan medalon en la individua badmintona konkurso, konsideriĝis la plej sperta olimpikisto de la teamo kaj rajtis en la malferma kaj ferma ceremonioj porti la teaman flagon. Krome ankaŭ liaj kolegoj Chan Peng Soon kaj Goh Liu Ying en miksita duopa badmintono, Goh V Shem kun Tan Wee Kiong en vira duopa badmintono kaj Pandelela Rinong kun teamanino Cheong Jun Hoong en sinkronzita virina plonĝado gajnis po unu arĝentan medalon por la malajzia teamo.
Kunordigis la teamon la Olimpika Konsilio de Malajzio.
Jacopo Sannazaro
Vivo kaj verko
Sannazaro (literumita ankaŭ kiel Iacobo Sannazzaro) estis napola posteulo de nobela familio de Lomellina. Li kreskiĝis en San Cipriano Piacentino kaj studis en la Akademio Pontaniana de Napolo, prezidita de la fama humanisto Giovanni Pontano. Tie li publikigis laŭ pseŭdonimo literatura Actius Syncerus. En tiu kunlaboris kaj publikigis itale aŭ latine, humanistoj aŭ poetoj kiel Antonio Minturno, Girolamo Seripando, Luigi Tansillo, Bernardo Tasso kaj Giulio Cesare Caracciolo. Tie verkis ankaŭ hispanoj kiel la erasmisto Juan de Valdés, la poeto toleda Garcilaso de la Vega kaj la historiisto kaj humanisto Juan Ginés de Sepúlveda. Giacomo Pontano estis lia amiko kaj dediĉis al li sian dialogon pripoezian Actius.
Sannazaro, klera humanisto kaj poeto, lasis nombrajn verkojn en latino kaj itala. Inter la unuaj elstaris "Bukolika", inspirita de Virgilio, la kvin Eclogae piscatoriae, kiuj priskribas la Golfon de Napolo, tri libroj de Elegioj kaj la religia poemo De partu Virginis, kiu ne estis publikita ĝis 1526. Inter itallingvaj verkoj elstaras liaj Gliommeri, gravaj por la itallingva paremiologio, la Farse aŭ farsoj kaj Rime, inspiritaj en tiuj de Francesco Petrarca.
Lia majstroverko en itala estas "Arcadia" (Venecio, 1502), unu de la plej elstaraj verkoj de la humanisma sento kaj kies sukceso rezultis en la renesanca subĝenro de la paŝtista novelo. Temas pri romano komponita de dekdu eklogoj antaŭataj de po unu ampleksa proza rakonto. Ĝi rakontas la vivon de la juna Sincero (la poeto mem), kiu, post amafera seniluziigo, foriras el Napolo kaj iras al Arkadio, kie li trovas pacon kaj serenecon de spirito per simpla vivo de la paŝtit-poetoj de la regiono. Sed koŝmaro instigas lin reveni al Napolo, kie li ekkonas pri la morto de sia amatino.
La Arkadio plifirmigis ĝenron, nome tiu de la paŝtista novelo, en la literaturo kaj itala kaj de la cetero de Eŭropo, kaj estis konsiderata modelo kaj arketipo de la poezia prozo. Ĝi influis en la isabela Anglio (Philip Sidney) kaj la renesanca Kastilio (La Arcadia de Lope de Vega; Jorge de Montemayor kaj liaj Los siete libros de la Diana) kaj en la manierismo (Bernardo de Balbuena kaj lia Siglo de Oro en las selvas de Erifile).
4-Oktadekanono
4-Oktadekanono aŭ propila tetradekila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la butanalo kaj klorotetradekano. Ĝi estas blanka aŭ flava, brulema solidaĵo, nesolvebla en akvo. 4-Oktadekanono posedas 18 karbonatomojn, 36 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 4-Oktadekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromaĵoj.
Popola olimpiko 1936
La Popola olimpiko 1936 estis organizita kiel manifestacio kontrau la oficialaj Olimpiaj ludoj okazintaj en Nazia Germanio. La maldekstre orientita registaro de la Dua Hispana Respubliko decidis alvoki al bojkoto kontraŭ tio. Estis invititaj delegacioj el la tuta mondo por la 19-a ĝis la 26-a de julio 1936. Aliĝis 6000 partoprenontoj el 22 landoj: la plej granda nombro el Usono, Britio, Nederlando, Belgio, Ĉeĥoslovakio, Danlando, Norvegio, Svedio, Svisio, Alĝerio. Anoncis sin ankaŭ ekzilitoj el faŝismaj landoj: Germanio kaj Italio. Multaj atletoj membris en sindikatoj, laboristaj asocioj, socialistaj kaj komunistaj partioj.
Je la 18-a de Julio 2017, precize 81 jarojn post la sangoverŝaj eventoj, regiona konsilisto pri eksterlandaj aferoj s-ro Raul Romeva distingis per honormedaloj du sportistojn (respektive 97 kaj 99-jar-aĝaj) kunorganizantoj de la popola olimpiko.
Malajzio en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Olimpika Konsilio de Malajzio.
Litia izobuterato
Litia izobuterato aŭ litia izobutanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familo de la esteroj, rezultanta el interagado de la izobutanata acido kaj litia hidroksido. Litia izobutanato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj en DMSO, alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Litia izobuterato prezentas izobutanatan grupon ligitan al litia katjono. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj unu litiatomo.
Attila Mispál
Attila Mispál [miŝpAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mispál Attila estas hungara reĝisoro. Lia edzino estis Kinga Újhelyi.
Attila Mispál naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Attila Mispál maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1992. Ĝis 1997 li estis ano de filma studio. Li akiris ankaŭ reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1997. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Herskó kaj Gyula Gazdag. Inter 1996-2006 li estis helporeĝisoro en filma produktejo. Inter 2006-2012 li estis gvidanto de filma branĉo de Teatro Csokonai (Debrecen), sed en 2008 li debutis kiel teatra reĝisoro. Li ricevis premion en 2014, sed liaj filmoj ricevis plurajn premiojn. Lia edzino naskis 2 filinojn.
Preĝejo Sankta Triunuo (Kunhegyes)
La preĝejo Sankta Triunuo estas sakrala monumento historia en urbo Kunhegyes (Hungario). Ĝi estas la unusola romkatolika preĝejo de la urbo.
Historio
La unua mencio pri kirko en tiu komunumo okazis en 1311. Ĉirkaŭ 1570 la loĝantaro prenis la kalvinismon, poste la katolikoj vivis ĉi tie nur sporade. Depost 1779 ili konstruis kapelon, paroĥejon en 1820, ankaŭ la paroĥo estis refondita. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1832. En 1903 nova paroĥejo kaj katolika lernejo konstruiĝis. La orgeno estis kreita en 1913.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, kie ankaŭ ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene altiĝas. En la turo 3 sonoriloj loĝas. La enirejo troviĝas meze, super la enirejo estas duonronda fenestro. La navo finiĝas en rektangula absido, sed apude etendiĝas la sakristio. La absido estas nur iomete mallarĝa, ol la navo. La ĉefaltara bildo prezentas la Sanktan Triunuon. La mebloj estis faritaj en dua duono de la 19-a jarcento. La vitraloj prezentas la hungarajn sanktulojn.
6-Oktadekanono
6-Oktadekanono aŭ pentila dodekila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la heksanalo kaj klorododekano. Ĝi estas blanka aŭ flava, brulema solidaĵo, nesolvebla en akvo. 6-Oktadekanono posedas 19 karbonatomojn, 38 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 6-Oktadekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromaĵoj.
Kalcia izobuterato
Kalcia izobuterato aŭ kalcia izobutanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familo de la esteroj, rezultanta el interagado de la izobutanata acido kaj kalcia hidroksido. Kalcia izobutanato estas senkolora aŭ blanka likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en DMSO, alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kalcia izobuterato prezentas izobutanatan grupon ligitan al kalcia katjono. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj unu kalciatomo.
Akva rezervujo Žlutice
Akva rezervujo Žlutice (konata ankaŭ kiel valbaraĵo aŭ akva laboraĵo Žlutice) estas valbaraĵo sur rivero Střela, kiu troviĝas 2 km okcidente de Žlutice en distrikto Karlovy Vary en Regiono Karlovy Vary. Ĝi estis konstruita dum la jaroj 1965–1968. La digo de la akva laboraĵo, kies longeco faras 233 m, troviĝas sur 68,30 rivera kilometro de rivero Střela. En la inundigema teritorio de la akva rezervujo pereis du setlejoj, Mlyňany kaj Dolánky kaj kelke da muelejoj sur Střela, ankaŭ estis inundigita ŝoseo ĝis Skoky.
613419 Lafayettequartet
613419 Lafayettequartet estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:7 kun la Tero. Ĝi estis malkovrita la de la kanada astronomo Paul Wiegert elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Akva rezervujo Žlutice
Uzo
La ĉefa celo de tiu ĉi akva laboraĵo estas akumuligo de akvo por apuda reguligejo de trinkavo. Plu ĝi estas ankaŭ uzata al malaltigo de efiko de inundoj, sekurigo de minimuma trafluo sub la akva laboraĵo kaj ankaŭ por produktado de elektra energio.
613419 Lafayettequartet
De la, ĝi estas la nomita asteroido kun plej granda numero (sentroniginte 612163 Thelowes). La, ĝi estis sentronigita de 616689 Yihangyiyang
Nomo
Ĝia nomo aludas al The Lafayette String Quartet, tute virina muzikgrupo, ĉiam komponita de la originaj aninoj depost 35 jaroj. Artistinoj loĝantaj en la Universitato de Viktorio en Kanado, ili mentoris sennombrajn studentojn al la muzika plejboneco kaj estis ĉampioninoj pri la nuntempa muziko en tutmondaj koncertoj.