cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Senbedaŭre pri nia juneco
Senbedaŭre pri nia juneco (わが青春に悔なし) estas filmo de 1946 verkita kaj reĝisorita de Akira Kurosawa. Ĝi estis bazita sur la Afero Takigawa de 1933.
En la filmo stelulas Setsuko Hara, Susumu Fujita, Shimura Takashi kaj Denjirō Ōkōchi. La rolulo de Fujita estis inspirita de la reala Hotsumi Ozaki, kiu helpis la faman porsovetunian spionon Richard Sorge kaj iĝis la nura japano kiu estis ekzekutita pro perfido dum la Dua Mondmilito. La filmo estas blankanigra kaj daŭras 110 minutojn.
Urba Universitato de Novjorko
La Urba Universitato de Novjorko, angle City University of New York, mallongigite CUNY, prononco ) estas la publika universitata sistemo de Novjorko. Ĝi estas la plej granda urba universitata sistemo en Usono, konsistanta el 25 kampusoj: dek unu altlernejoj, sep komunumaj altlernejoj, unu bakalaŭra honorgrada kolegio kaj sep postbakalaŭraj institucioj. Dum ĝiaj konsistigaj altlernejoj devenas de 1847, la Urba Universitato estis establita en 1961. La universitato havas pli ol 275.000 studentojn, kaj kalkulas dek tri nobelpremiitojn kaj dudek kvar premiitojn de la stipendia programo MacArthur inter siaj eks-studentoj.
Senbedaŭre pri nia juneco
Post la milito, Kurosawa, influita de la demokrataj idealoj de la Okupacio, serĉis fari filmojn kiuj establu novan respekton al individuo kaj al la memo. La unua el tiaj filmoj estis Senbedaŭre pri nia juneco (1946).
Usona manĝaĵa kaj droga administracio
La Usona Manĝaĵa kaj Droga Administracio (Food and Drug Administration FDA, USFDA) estas federacia plenuma administracio de la Usona Departamento de Sano kaj Humanaj Servoj, kiu zorgas pri protektado kaj helpado al la publika sano pere de la regulado kaj kontrolado de la manĝosekureco, komercado de tabako, dietaj suplementoj, kuraciloj, vakcinoj, biofarmacio, sangotransfuzo, medicinaj iloj, elektromagneta radiado kaj veterinaraj produktoj.
La viroj kiuj marŝis sur tigra vosto
La viroj kiuj marŝis sur tigra vosto (虎の尾を踏む男達) estas japana historiagada drama filmo de 1945, verkita kaj reĝisorita de Akira Kurosawa. Ĝi estis bazita sur la kabuki teatraĵo Kanjinchō, kiu siavice estis bazita sur la nooa teatraĵo Ataka.
Enhavo
Dum nobelfamilia milito, Ĝoŝicune Minamoto venkas en marbatalo kaj la venkitaj survivantoj memmortiĝas. Kiam li revenas al ĉefurbo Kioto, lia frato elpostenigis lin kaj li devas serĉi rifuĝon ĉe sia amiko Hidehira Fujiŭara; por tio li devas trapasi kun ses fidelaj samurajoj, maskitaj kiel monaĥoj, arbaron post kio atendas ilin gvatatakantoj.
Burina Duoninsulo
La Burina Duoninsulo, aŭ en angla Burin Peninsula, estas duoninsulo en la suda marbordo de la insulo Novlando en la provinco Novlando kaj Labradoro, Kanado.
La viroj kiuj marŝis sur tigra vosto
Historio
La filmo estis dekomence malpermesita de la okupacianta Supera Komandanto de la Aliancaj Armeoj pro sia portreto de la feŭdismaj valoroj. Ĝi estis poste publikigita post la subskribo de la Pactraktato de San-Francisko en 1952.
Post propagandaj filmoj, Kurosawa decidis verki la scenaron por filmo kiu estu samtempe cenzur-akceptebla kaj malpli multekoste produktebla. La viroj kiuj marŝis sur tigra vosto, bazita sur la teatraĵo de Kabuki nome Kanjinchō kaj en kiu stelulis la fama komediisto Enoken, kun kiu Kurosawa estis ofte laborinta dum sia tempo kiel helporeĝisoro, estis kompletita en Septembro 1945. En tiu tempo, Japanio estis kapitulacanta kaj la okupacio de Japanio estis komencinta. La novaj usonaj cenzuristoj interpretis la valorojn supozeble promociitaj en la filmo kiel tre "feŭdecaj" kaj malpermesis la verkon. Ĝi ne estis publikigita ĝis 1952, la jaron en kiu ankaŭ alia filmo de Kurosawa, nome Ikiru, estis publikigita. Ironie, ankoraŭ dum la produktado, la filmo jam estis atakita de la japanaj milittempaj cenzuristoj kiel tro okcidentema kaj "demokrata" (ili partikulare malŝatis la komikan portiston luditan de Enoken), kaj tial la filmo plej probable ne estus vidinta la publikigon eĉ se la milito estus pluiĝinta trans ties kompletigo.
Burina Duoninsulo
La Burina Duoninsulo etendiĝas sudokcidente el la ĉefa insulo Novlando, apartigante la areon de la Fortuna Golfo okcidente el la Placentia Golfo oriente. Ĝi estas proksimume 130 km longa kaj inter 15 kaj 30 km larĝa. Ĝi estas konektita pere de 30 km larĝa istmo inter Terrenceville kaj Monkstown.
Ĝi estis origine nomita Península Buria fare de eŭskaj fiŝkaptistoj dum la 16a jarcento.
Nepomuk
Nepomuk estas urbo kun  situanta en distrikto Plzeň-sudo en Ĉeĥio.
Staplovilaĝo nomata Pomuk estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1250 ĉe cisterciana monaĥejo (ĝi estis fondita en 1144, pli malfrue ĝi pereis per unuiĝo de Pomuk kun najbara vilaĝo Přesanice), je urbo ĝi estis avancita en la jaro 1413 de reĝo Venceslao la 4-a. Laŭ tradicio ĉi tie naskiĝis Johano Nepomuka (en limdisiĝo de jaroj 1340–1345), kiu estis morttorturita en 1393 kaj en la jaro 1729 li estis sanktuligita. Post husanaj militoj la sinjorujon akiris Šternberkidoj kaj en la 18-a jarcento Martinicidoj.
Preĝejo de sankta Jakobo situanta en placo devenas devene el la 13-a jarcento (el tiu tempo konserviĝis portalo), hodiaŭ ĝi havas barokan aspekton el duono de la 18-a jarcento. Baroka pilgrima preĝejo de sankta Johano Nepomuka (1734–1738) situas en loko de naskodomo de la sanktulo. Super Nepomuk situas frue baroka kastelo Zelená Hora, kiun konstruis Šternberkidoj en la 2-a duono de la 17-a jarcento. En ties najbareco estas gotika preĝejo de Ascendotago de Virgulino Mario, alikonstruita en la 1688 – en ĝia areo oni filmis filmon Nigraj baronoj.
Urba muzeo en la placo ekspozicias bildojn kaj statuojn de sankta Johano Nepomuka. Pluaj ekspozicioj dediĉas sin al la historio de la urbo, ĉi tie estas ankaŭ ekspozicio de armiloj kaj galerio de pentristo Augustin Němejc (1861–1938), naskinto en la urbo.
16110 Paganetti
16110 Paganetti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mariarosa Paganetti, patrino de la malkovrinto.
Hub van Doorne
Hubert Jozef (Hub) van Doorne (America Nederlando, 1-an de januaro 1900 - Deurne, 23-an de majo 1979) estis la fondinto de Van Doorne's Aanhangwagenfabriek kaj poste Van Doorne's Automobielfabriek (DAF), kun sia frato Wim van Doorne.
Hub van Doorne inventis la konatan aŭtomatan transmisiilon de DAF, Variomatic.
Li edziĝis je la 15-a de julio 1929 kun Henrica Maria Reijnders (1905-1987). La geedzoj kune havis kvin infanojn.
Calceranica al Lago
Calceranica al Lago estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Pergine Valsugana, Bosentino, Caldonazzo, Vattaro kaj Centa San Nicolò.
NGC 6255
NGC 6255 (aliaj indikoj — UGC 10606, IRAS16530+3634, MCG 6-37-14, KUG 1653+365, ZWG 197.18, KARA 775, Z 1653.0+3635, PGC 59244) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
NGC 6256
NGC 6256 (aliaj indikoj — GCL 49.1, ESO 391-SC6) estas globa stelamaso en konstelacio Skorpio.
Treseburg
Treseburg estas eksa komunumo kaj nuna parto de la urbo Thale en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Wernigerode. Fine de 2007 la loĝloko havis 100 loĝantojn.
Turfo
Herboturfo aŭ simple turfo  estas la plej supra tavolo de malseka grundo kaj marĉoj, kuntenema pro radikoj de herbo, antaŭe uzata en formo de longaj strioj kaj dikaj blokoj por konstrui kamparajn domojn.
Turfo estas grava konstrumaterialo de la historiaj kamparaj domoj turfodomoj en Islando. En Anglujo turfoj estis uzataj ekde la 17-a jarcento por konstrui razenajn sportarealojn. Ankaŭ presemita razeno, rulrazeno aŭ  razenrulitaĵoj estas pecoj de herboturfo. Tiuj turfpecoj estas multe pli longaj ol larĝaj, tiel ke la longaj turfstrioj estas enruligeblaj. Rulrazeno estas uzata por rapide verdigi piedpilka ludejoj aŭ por rapide kreskigi herbotapiŝojn en ĝardenoj. La longaj turfstriiojn estas enruligitaj por la transporto. la produktado de presemita razeno. Ekzista specialaj entreprenoj, kiuj produktas tiajn turfojn.
Produktado
La tranĉado de la turfo okazu post minimume 12 monatoj ekde la semado, aliokaze la tavolo ne estas bone traradikiĝinta..
Rulrazeno en sporto
Por verdigi sportejon per herbotapiŝo ekzistas du metodoj, la semado kaj la uzo de rulrazeno. Hodiaŭ la plej multaj piedpilkaj stadionoj uzas rulrazenon, ĉar tempodaŭro inter la forigo de la malnova razeno kaj la nove uzebla razeno estas multe pli mallonga ol se la herbo estas semita.
25698 Snehakannan
25698 Snehakannan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pierrafortscha
Pierrafortscha estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 146 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Pierrafortscha situas en la Friburga Mezlando sude de la kantonĉefurbo Friburgo sudoriente de la rivero Sarino, kiu ĉe la nordokcidenta komunumlimo estas barita al la Lago de Pérolles. La komunumo konsistas el la vilaĝetoj Pierrafortscha, Granges ĉe Marly, La Schürra, Morvin kaj Villars ĉe Marly.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,06 km², de kiuj 22,1% estas kovritaj de arbaro, 69,6% servas por agrikulturo kaj 7,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Pierrafortscha limas en nordo al Friburgo, en nordoriento al Sankt-Urso, en sudoriento al Tentlingen, en sudo al Villarsel ĉe Marly, kaj en okcidento al Marly.
Trafiko
La komunumo Pierrafortscha situas flanke de la gravaj trafikvojoj. En okcidento al kantona ĉefvojo n-ro 180.1 kaj en oriento al kantona ĉefvojo n-ro 178 tuŝas la komunuman teritorion. Tamen la vilaĝoj de la komunumo atingeblas nur pere de mallarĝaj flankaj vojoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas 5 kilometojn nordo de la komunumo norde de Friburgo. La komunumo Pierrafortscha ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto.
4258 Ryazanov
4258 Ryazanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la soveta reĝisoro Eldar Aleksandroviĉ Rjazanov (cirile: Эльдар Александрович Рязанов).
Fuente de Santa Cruz
Fuente de Santa Cruz [FŬENte desantaKRUZ] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Fuente de Santa Cruz estas etimologie komprenebla kiel Fonto de Sankta Kruco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 108 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 100 el 1991.
Ĝi distas 59 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Fuente-Olmedo (Valladolid), Villeguillo, Almenara de Adaja (Valladolid), Coca, Puras (Valladolid) kaj Santiuste de San Juan Bautista.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Coca. En 1247 ĝi nomiĝis "El Aldea de la Fuente" tio estas "la domaro de la fonto". Fine de la 16-a jarcento aperis menciita kiel Fuente de Coca. En 1759 kiel "la Fuente". Ekde 1789 definitive ricevis la nomon "Fuente de Santa Cruz". En reĝa dokumento de 1772 oni havigis al Fuente de Santa Cruz la titolon "villa" (urbo), separante ĝin disde la jurisdikcio de Coca.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Kruco.
Balalajko
Balalajko (балалайка) estas trikorda rusa muzikilo kun triangula korpo, kiu estas plej rekonata en la mondo kiel fama instrumento de la nacia kulturo de Rusio. Ekzistas ĝiaj kvin specoj, kiuj diferenciĝas laŭ ties grandeco, ludmaniero kaj respektive produktataj sonoj:
Etimologio de la vorto "balalajko" ne estas precize eksplikita. Plimulto de sciencistoj asertas, ke ĝi estas derivaĵo el kelkaj rusaj vortoj (balakatj, boltatj t.e. babili), ĉar komence oni uzis la instrumenton ĉefe kiel akompanilo de la folkloraj kantoj dum libertempo. La plej frua mencio de la esprimo "balalajko" troviĝas en la rusa dokumento de 1688 jaro.
Grava parto de balalajko-tekniko estas la uzo de la maldekstra dikfingro por reguli balancadon de la pli malalta ŝnuro. Same gravas la montrofingro de la dekstra mano, kiu kutime estas ĉefa ludilo de melodio. Iam muzikistoj uzas plektron por aperigi necesan sonon.
La rusa popolmuziko havis siajn radikojn en la vilaĝo. Ĝi estis aktive apogita dum t.n. la sovetia proleta kulturo. Tiam aperis studado pri la balalajko en kelkaj konservatorioj. La muzikilo venis orkestrojn kaj ensemblojn de la rusaj popolaj instrumentoj. Tiam komencis ludi ĝin multaj solistoj, kiuj furoris ene kaj eksterlande.
Tetsuya Kijima
Tetsuya Kijima (木島 徹也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagawa Express Tokyo, Okinawa Kariyushi FC, TDK, FC Gifu, MIO Biwako Kusatsu, Matsumoto Yamaga FC, FC Machida Zelvia kaj Kamatamare Sanuki.
Pers-Jussy
Pers-Jussy - jen france, arpitane Pè-Dièssi - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Takuya Abe
Takuya Abe (阿部 琢久哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe TDK kaj Matsumoto Yamaga FC.
Leopold Hilsner
Leopold Hilsner (10-a de julio 1876 Polná – 9-a de januaro 1928 Vieno) estis aŭstra civitano de juda deveno, kiu estis jure kondamnita pro murdoj de Anežka Hrůzová kaj Marie Klímová. La proceso en la jaroj 1899–1900 plenigis paĝojn de ĵurnaloj kaj ĝi mobiligis vicon de antisemitoj al kontraŭjuda kampanjo (la tn. hilsneriado) kaj akuzoj el rituala murdo. Malkaŝe kontraŭstaris kontraŭ tio la estonta ĉeĥoslovaka prezidento T. G. Masaryk.
Golfo Fortuno
Golfo Fortuno (Fortune Bay kaj Baie Fortune) estas tre granda natura golfo ene de la Sankt-Laŭrenca Golfo ĉe la suda marbordo de Novlando, Kanado. Tiu golfo limas en Point Crewe (46°57′08″N 55°59′19″W) en la Burina Duoninsulo kaj en Pass Island (Marpaseja insulo) (47°28′56″N 56°11′52″W) ĉe la enirejo al Golfo Hermitage nordokcidente je distanco de 56 kilometroj. La golfo etendas en nordorienta direkto dum 105 kilometroj fine en Terrenceville.
Ene de Fortuno estas ankaŭ nombraj internaj golfetoj kiel Connaigre Bay, Great Bay de l'Eau, Belle Bay kaj Long Harbour. Estas multnombraj insuloj en la golfo, el kiuj la plej granda estas Brunette. Kelkaj el la aliaj estas Sagona, Granda Insulo, Sankta Johano, Kapela kaj Petticoat.
Hôrka
Hôrka (hungare Lándzsásötfalu [lanĝaŝotfalu], germane Horke) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Hôrka situas laŭ ĉefvojo Spišská Nová Ves-Poprad (same aŭtovojo kaj fervojo estas tre proksime). La lasta urbo troviĝas je 8 km.
Historio
Hôrka naskiĝis en la 19-a jarcento pro unuiĝo de jenaj 5 vilaĝoj:
Prímovce
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312 en latina formo "villa Primi", poste en 1399 en hungara formo "Primfalua". En 1787 47 vilaĝanoj loĝis en 8 domoj, en 1828 79 vilaĝanoj loĝis en 10 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Foje la vilaĝo nomiĝis ankaŭ "Primóc". Baldaŭe Primfalu unuiĝis kun Horka.
Svätý Ondrej
La 3 loknomoj signifas: Sankta Andreo. Tiu vilaĝo estis loĝata jam dum la ŝtonepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317 en latina formo "Sanctus Andreas", la hungara nomo "Zenthandras" aperis en 1382. En 1787 186 vilaĝanoj loĝis en 24 domoj, en 1828 148 vilaĝanoj loĝis en 20 domoj. Inter 1850-54 la vilaĝo estis distriktejo. La vilaĝo profitis el kuracfonto. Baldaŭe Szentandrás unuiĝis kun Horka.
Miklušovce
La 3 loknomoj signifas: Nikolao-vilaĝo. Ankaŭ tiu vilaĝo unuiĝis kun Horka.
Hôrka
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1347 en hungara formo "Bosafalua". En 1787 78 vilaĝanoj loĝis en 12 domoj, en 1828 61 vilaĝanoj loĝis en 9 domoj. Baldaŭe la ceteraj vilaĝoj aliĝis al Horka, sed la nova hungara loknomo esprimas la kvinopon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lándzsásötfalu 368 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la unuigita komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Treuchtlingen
Treuchtlingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bahama dolaro
Bahama dolaro estas valuto de Bahamoj.
Ĝi estas kunligita en proporcio de 1:1 kun usona dolaro. Ĝi estis enkondukita en 1966 kiel posteulo de brita pundo.
Atsuto Tatara
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC, Vegalta Sendai, JEF United Chiba kaj Roasso Kumamoto.
Treuen
Treuen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kun la najbara komunumo Neuensalz ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Treuen.
NGC 6257
NGC 6257 (aliaj indikoj — ZWG 225.12, PGC 59274) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Theo Uden Masman
Theo Uden MASMAN (* 15-an de marto 1901 en Cheribon (Javo); † 27-an de januaro 1965 en Hago) estis pianisto, sondisko-importisto kaj ĵurnalisto.
Vivo
Li fondis en 1926 la nederlandan ĵazbandon The Original Ramblers Dance Orchestra, en 1929 la bando unuafoje surdiskigis. En la 1930-a jaroj ĝi validis kiel ĉefa kaj „plej progesema“ svingbando nederlanda laŭ Teddy Doering, biografiisto de Hawkins. En 1935 ĝi akompanis Colemanon Hawkins dum lia restado en Nederlando kaj sekvatempe pluajn gravajn ĵazmuzikistojn. En februaro kaj aŭgusto de 1935 okazis du sonregistrad-kunsidoj kun Hawkins pri„I Wish I Were Twins“ kaj „Meditation“. Aranĝisto de la dua kunsido estis trumpetisto Jack Bulterman.
Dum la 1940-aj jaroj la bando estis en Belgujo preskaŭ pli populara ol en Nederlando kaj ĝi estis konata ankaŭ en Germanujo. Post la Dua Mondmilito ĝi komence restis en Belgujo, ĉar ĝi pro kunlaboro kun la germanaj propagando-organizaĵoj dum la okupado perdis simpation en sia hejmlando. Dum la okupado de Nederlando per la germana armeo li prezentis en la radiostacio De Nederlandsche Omroep, kiun la germanoj kontrolis. Krome li prezentis dum por-germanaj kunvenoj. Do post la milito lin kaj lian bandon trafis duonjara prezentado-malpermeso. Ĉar li tamen dum la milito ankaŭ helpis judajn eksbandanojn, kiuj devis sin kaŝi, la ripoĉo kontraŭ li estis malpli rigora. En 1964 Masman malfondis pro sankaŭzoj la bandon.
18349 Dafydd
18349 Dafydd estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Dafydd ap Llywelyn (ĉ. 1215–1246) kiu sukcedi sian patron Llywelyn la Granda en 1220 kaj estis la unua princo de Kimrujo. En ĉarto aperinta 750 jaroj tago por tago antaŭ la malkovro de la asteroido, li revizis kaj kaj plibonigis la kimran juron kaj faris aliajn antaŭenirojn. Li ankaŭ estis respondulo de la establado de diplomatiajn ligojn inter Kimrio kaj la Papo.
Burgo de la duko Blubarbo
Burgo de la duko Blubarbo, origine hungare A kékszakállú herceg vára estas unuakta opero de Béla Bartók, Béla Balázs verkis la tekston. La opero estis kreita en 1911, sed la debuto okazis nur en 1918 en Budapeŝta Ŝtata Operejo. La opero havas nur 2 rolantojn: Blubarbo (baritono aŭ baso) kaj Judit, la nova edzino (soprano aŭ mezosoprano). Oni prezentis la operon 8-foje, poste en 1936, poste pli ofte. Oni faris filmojn en 1963 (en Germanio), en 1981 (en Hungario).
Historio
Blubarbo havas novan edzinon, al kiu li prezentas sian burgon. Judit vidas 7 ĉambrojn fermitajn. Ŝi petas la edzon, montru la ĉambrojn. La duko ne volas fari ĝin, tamen pro petego de Judit li montras ilin laŭvice.
Por pli bone kompreni la historion vidu la originan historion ĉi tie!
La plej menciindaj kantistoj estis por Blubarbo Mihály Székely, Endre Koréh, Kolos Kováts, László Polgár, György Melis, Sándor Sólyom-Nagy, Dietrich Fischer-Dieskau; por Judit Sylvia Sass, Magda Tiszay, Júlia Várady, Éva Marton, Klára Takács, Birgit Nilsson, Jessye Norman.
Tibor Méray
Tibor Méray [mErai], hungare Méray Tibor estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.
Tibor Méray naskiĝis la 1924 en Budapeŝto kaj mortis la 12-an de novembro 2020 en Parizo.
Biografio
Tibor Méray frekventis universitaton en Budapeŝto. Post la 2-a mondmilito li aliĝis al la komunistoj kaj redaktis gravan ĵurnalon kaj aliajn revuojn. Li apartenis al politika rondo de Imre Nagy, tial post la revolucio en 1956 li rifuĝis al Parizo kun sia familio. Tie li redaktis diversajn periodaĵojn de la hungaroj, sed liaj skribaĵoj aperis ekzemple en Le Monde. Li ricevis premion Kossuth en 1953, inter 1951-2009 ankaŭ aliajn premiojn.
Yuto Shirai
Yuto Shirai (白井 裕人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC kaj Zweigen Kanazawa.
Ruĝa
Ruĝo estas primitiva koloro kaj komplementa koloro de verdo. La averaĝa ondolongo de ruĝa lumo estas inter 620 kaj 760 nm.
Antikve oni facile akiris ruĝan farbon el sango. Tial la plej malnovaj flagoj kutime entenas ruĝon, kiel tiuj de Danio kaj Katalunio. Ruĝo estas la plej facile videbla de la koloroj, tial ekzemple la britia marflago entenas multe da ĝi.
- Oni ankaŭ uzas la vorton "ruĝa" por priskribi la brunan haŭton de indianoj.
En diversaj kolormodeloj oni reprezentas la ruĝan koloron jene:
- RVB: R = 1,0; V = 0,0; B = 0,0 ;
- CMFN: C = 0,0; M = 1,0; F = 1,0; N = 0,0.
En la elektromagneta spektro la ruĝa koloro situas ĉirkaŭ ondolongo de 700 nm. Ondoj pli longaj ol 760 nm ne estas videblaj por homoj kaj nomiĝas infraruĝaj aŭ transruĝaj.
Eta historio de ruĝo
En antikva Egiptio ruĝo estis ligata al violento. Ĝi estis la koloro de Set kaj Apep.
Inter la majaoj ruĝo reprezentis orienton. Ĉe la antikvaj altejaj indianoj en Meksiko kaj ĉe la antikvaj ĉinoj, ĝi reprezentis sudon.
En Eŭropa mezepoko ruĝo, kiel koloro de fajro, iĝis ankaŭ koloro de Infero. Ĝi strange ankaŭ ludis rolon en la tradicia Katolikismo, kiel koloro de la sango de Jesuo kaj de la martiroj. Hodiaŭ ĝi estas liturgia koloro dum la diversaj tagoj de sanktuloj, Pentekosto kaj la ceremonioj de la Pasiono.
Simboloj
Nuntempe, ruĝo signifas:
Kemio
Fenolruĝo aŭ ruĝo de fenolo, ankaŭ konata kiel fenolsulfoftaleino aŭ PSP, estas pH indikilo ofte uzata en laboratorioj pri ĉelbiologio. La solvaĵo de fenolruĝo elmontras ties laŭgradan transiĝon el la flava al la ruĝa en la spano de pH inter 6,8 kaj 8,2. Pli alta ol pH 8,2, fenolruĝo iĝas brila fuksikolora.
Ruĝa farbo kun ... fariĝas ...
En la lingvo Esperanto la vorto "ruĝo" kiel ĉiuj nomoj de koloroj estas A-karaktera radiko.
Ludbalono
Ludbalono, baloneto, dekoracia balono aŭ festbalono, estas malgranda balono plejparte uzata por ornamado, reklamado kaj por infana ludado. Ludaj balonoj kutime estas el kaŭĉuko aŭ aluminigita plasto, kaj plenblovitaj per aero aŭ heliumo. Ili havas tre diversajn grandecojn kaj formojn, sed plej ofte havas diametron de 10 ĝis 30 centimetroj.
Tiuj ludiloj estas tutmonde aprezataj de infanoj, kaj vendistoj de balonetoj ĉiam altiras la atenton de infanoj, kiuj tuj petas gepatrojn aŭ aliajn akompanantojn aĉeti, kio ofte okazas pro la relative malalta prezo de la produkto. Alimaniere balonetoj ofte formas parton de familiaj celebroj, kiel por naskiĝtagoj, bonvenigojn, festo por resanigo de malsanulo ktp.
Specifa ludo estas praktikata en regionoj de varmaj someroj, kie infanoj uzas tre malgrandajn (kaj malmultekostajn) balonetojn nur pugnograndajn plenigitajn je akvo kiel armiloj por akvobatalo.
Lastatempe disvastiĝis socia kutimo liberigi aron de balonetoj plenigitaj je heliumo, ĉefe de buntaj koloroj, aŭ tute blankaj aŭ tute nigraj aŭ de partikulara koloro en ceremonioj, agado de protestoj, omaĝoj ktp. Tio okazigas belan bildon en la ceremonio per la balonetoj forflugantaj al la ĉielo, sed ankaŭ rezultas en ekologia katastrofo, pliiĝante la abundon de plasto en naturo: plej ofte tiaj forflugantaj balonetoj povas fali post elĉerpo de la gasforto multajn kilometrojn for kaj sur naturaj protektitaj lokoj aŭ en maro kaj aliaj akvejoj kaj okazigante tre damaĝajn rezultojn sur endanĝerigitaj specioj.
Juarros de Voltoya
Juarros de Voltoya [ĤUAros debolTOĝa] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Juarros de Voltoya estas etimologie komprenebla kiel Olmedo (el eŭska) de Voltoya, alude al trapasanta rivero. Similaj toponimoj estas en aliaj lokoj de Kastilio, kiel Juarros de Riomoros (Segovio), Juarros (Salamanko), Ibeas de Juarros (Burgoso), San Millán de Juarros (Burgoso), Brieva de Juarros (Burgoso), Piedrahíta de Juarros (Burgoso), Cuzcurrita de Juarros (Burgoso).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 188 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 110 el la jaro 2000.
Ĝi distas 42 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Aldehuela del Codonal, Nieva, Melque de Cercos, Segovia, Martín Muñoz de las Posadas kaj Santa María la Real de Nieva. La rivero Votoya dividas la lokon en du apartaj kvartaloj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Frua literumado estis Xuharros de Boltoya, ekzemple en 1247, kiam ĝi apartenis al la pastraro de Segovio. Poste ĝi dependis de la abatejo de Párraces (Marugán), al kiu ĝi pagis impostojn. Tiu abatejo havis pli da povo eĉ ol la Monaĥejo de El Escorial kaj plej el la teroj de tiu komarko estis ilia propreco.
Ĝi apartenis al Sexmo de la Trinidad de la Comunidad de ciudad y tierra de Segovia.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj nun rura turismo. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. Estas vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la akvorezervejo kie eblas trovi diversajn birdospecion kaj ĉefe akvobirdojn.
Georg Sauerwein
Georg Julius Justus Sauerwein (naskiĝinta la en Hanovro, mortinta la  en Christiania) estis kiel germana publicisto, lingvisto, pacifisto kaj humanisto defendanto de la minoritataj lingvoj en Germana Imperiestra Regno (malsuprasoraba, litova). Aparte li klopodis pri la norvega lingvo. Li publikigis ofte kiel Girenas aŭ Pacificus.
Vivresumo
Sauerwein naskiĝis kiel filo de pastro en Hanovro kaj elkreskis en Gronau (Leine), ĉar lia patro en 1841 tie transprenis la postenon de Pastor primarius. En aĝo de 17 jaroj li trapasis sian abiturientan ekzamenon kaj studis poste en la Universitato de Göttingen lingvosciencon kaj teologion, sed ankaŭ vizitis prelegojn pri fiziko, ĥemio kaj botaniko. Tamen li ĉesigis la studadon post tri jaroj sen fina ekzameno kaj pasigis kelkajn jarojn en Anglio kaj Kimrio. Ĉe tio li malkovris sian lingvotalenton kaj lernis dum sia vivo pli ol 60 lingvojn kaj dialektojn.
En la aĝo de 24 jaroj li publikigis anglan-turkan vortaron. Ekde 1857 li estis privata instruisto de princino Elisabeth zu Wied, la posta reĝino de Rumanio, konata kiel verkistino sub la pseŭdonimo Carmen Sylva. Al ŝi oni diras pri li ankaŭ plurjaran sekretan amaferon.
De 1856 ĝis 1896 li okupiĝis kiel libera kunlaboranto de la Brita biblia societo kaj partoprenis multnombrajn tradukojn de la biblio en la plej diversaj lingvoj kaj dialektoj. La 29-an de majo 1873 li finfine doktoriĝis en aĝo de 42 jaroj pri filozofio (Dr. phil.) kaj magistriĝis pri liberaj artoj (M.A.). Ekde 1874 Georg Sauerwein restadis denove en Norvegio, aparte en Dovre, kaj tie subtenis la revivigon kaj novigon de la norvega lingvo.
En 1879 kaj 1881 li kandidatiĝtis kiel deputito por la Prusa parlamento kaj en 1898 por la Germana Reichstag. Pro la tiama prusa triklasa balotrajto lia baloto ne sukcesis. La 16-an de decembro 1904 Georg Sauerwein mortis en Kristiana, hodiaŭ: Oslo, Norvegio. Li estis entombigita en Gronau (Leine) sur la tombejo de Lehde apud siaj gepatroj. En la urba arkivo de Gronau troviĝas la centra Sauerwein-arkivo kaj krome estis nomita je lia honoro la Gronaua reallernejo laŭ li. En Gronau, Hanovro, Dovre, Klaipėda (Memel), Šilutė (Heydekrug) kaj Burg (Spreewald) stratoj estas nomitaj laŭ li.
Agadokampoj kaj publikigoj
Pro la grandnombro da lingvoj kaj dialektoj, kiujn li regis, Georg Sauerwein validis kiel la plej granda lingvoscienculo de sia tempo.
La konfesanta pacifisto sin direktis engaĝite kontraŭ imperiismo de la imperiestra regno kaj publikigis inter alie dulingvajn poemojn en la franca okaze de la paca kongreso en 1899 en Parizo, en kiuj li admonis al paco.
Dum la tuta tempo de sia vivo li sentis sin kiel defendanto de la interesoj aparte de naciaj minoritatoj kaj por la konservado de iliaj propraj lingvoj. Li interesiĝis tute speciale krom pri la norvega, ankaŭ pri la soraba kaj litova. Lia same dulingva „Litova printempa kanto“ (Lietuvininku pavasario giesmele) estas en Litovio eĉ hodiaŭ tre populara kaj validas tie kiel dua Nacia himno. Sauerwein publikigis en 1877 kaj 1885 poemarojn en malsuprasoraba kaj en norvega lingvoj, resp. „Serbske stucki“ (Sorabaj versoj) kaj „Frie Viso ifraa Vigguin“ (Liberaj kantoj el la montaro).
Kiel aŭtoro de multnombraj libroj, poemoj kaj artikoloj, en kiuj li klarigis sian pozicion pri problemoj de la lingvoj de malgrandaj popoloj, pri aktualaj politikaj demandoj de sia tempo kaj pri landoj kaj homoj, al kiuj li ĉiam serĉis kontakton kaj ankaŭ ĉiam tenis, Georg Sauerwein meritas apartan respekton.
Lingvoj
Ĉe multaj poliglotaj personoj plej gravas la buŝa uzado de lingvoj, ĉe Sauerwein tamen la simultana plurlingveco de lia literaturo estas rimarkinda. Sauerwein uzis ekzemple en sia poliglota paclibro Les Livre des Salutations (1888) tridek lingvojn. Kiel profundaj la lingvoscioj de Sauerweins estis en la unuopaj lingvoj, povas esti nur supozata; esplorata povas esti nur la kvalito de la aktiva lingvouzo en la skribaĵoj. Ĉi tie estu esplorataj krom la literatura kvalito la duktuso kaj la gramatiko de ĉiuj skribaĵoj. Ekzakta aŭ kompleta esplorado ankoraŭ ne estas trovebla en la literaturo. La kvalito de la lingvoj de Sauerweins en formo de buŝa lingva kompetento ne plu povas esti sekvata.
La lingvoakiro ŝajnis fari al Sauerwein neniujn malfacilaĵojn, li lernis lingvon ofte en malmultaj semajnoj. Ĉe tio li preferis la „rekta“n metodon, tio estas li lernis la lingvojn prefere per senpera komunikado kun denaska parolanto.
John Lotz
John Lotz naskiĝis la  1913 en Milvokio. Li mortis la 1973 en Chevy Chase.
Biografio
John Lotz apartenis al idoj de hungaraj enmigrantoj. Li frekventis bazlernejojn komence en Detrojto, poste jam en Hungario en Somogyvámos. Li plulernis en gimnazio en Bonyhád, poste en universitato en Budapeŝto, fine en Stokholmo. En tiu lasta ĉefurbo li instruis la hungaran lingvon, ekde 1942 jam en la universitato li instruis. Post la 2-a mondmilito li instruis ankaŭ en usona universitato. Ekde 1966 li rajtis instrui jam ankaŭ en Budapeŝto. En 1967 li ricevis estran postenon en lingva instituto de Vaŝingtono. Li ricevis usonan premion en 1969.
Ekosistemo
Ekosistemo estas kuneca aro (sistemo) de vivaj organismoj (aŭ biocenozo) kaj ilia medio t.e. ties ĉirkaŭaĵo geologia, pedologia kaj atmosfera (la biotopo aŭ vivloko).
Kiel oni tiru la limojn inter la diversaj ekosistemoj, tio ankoraŭ ne ĝeneralvalide estas difinita; oni orientas sin plej ofte je ekkonebla diskontinuo al najbara vivospaco, ekzemple: la arbarorando inter arbara kaj herbeja ekosistemoj; lagobordo kaj marbordo; insulbordo kiel limo de insula ekosistemo.
La nocio estas uzata kaj abstrakte kaj konkrete; abstrakte ekzemple en ekosistemo lago, ekosistemo mangrovarbaro; konkrete en ekosistemo Konstanca Lago; ekosistemo Ebersberga Forsto.
La nocion ekosistemo enkondukis en la ekologion la brita biologo kaj geobotanikisto Arthur George Transley en 1935.
En ĉiutaga lingvaĵo oni parolas ankaŭ pri la ekosistemo en la signifo: monda ekosistemaro kies faktoroj interefikas tuttere (biosfero).
Homa efiko sur la medio aŭ antropogena efiko sur la medio estas la ŝanĝoj kiujn suferas la biofizikaj medioj kaj la ekosistemoj, la biodiverseco, kaj la naturaj rimedoj okazigitaj rekte aŭ malrekte de la homoj, inter kiuj enkalkuliĝas la tutmonda varmiĝo, la media degradado (kiel la oceana acidiĝo), amasa formorto kaj perdo de biodiverseco, ekologiaj krizoj kaj falego.
Diverseco de la ekosistemoj temas pri la variado en ekosistemoj ene de geografia loko kaj ties ĝenerala efiko sur la homa ekzisto kaj la medio.
Diskodormo
Diskodormo estas tia stato de komputilo (aŭ simila aranĝaĵo), ke kvankam ĝi estas plene malŝaltita, tamen ĉiuj datumoj pri la uzanto-seanco estas konservitaj en energi-nedependa memoro, plej ofte, sur fiksita disko.
Tio ebligas «veki» la komputilon, reŝargante la datumojn en ilian laboran memoron, kaj daŭrigi la seancon ekde la stato el kiu okazis la endormigo, sen perdi (ekz-e) la kurantan TTT-paĝon aŭ la pozicion en verkata teksto.
Tia reĝimo precipe gravas por la porteblaj aranĝaĵoj (tekkomputiloj ktp) kies energifonto estas akumulatoro. La energiŝparo per diskodormo ebligas konsiderinde pligrandigi la disponeblon de la aranĝaĵo en aŭtonoma funkciado. Ĝi estas ankoraŭ pli energiŝpara ol dormeto, kvankam la endormiĝo kaj vekiĝo ĉe diskodormo estas procezoj rimarkeble pli longaj.
La esperanta termino
En diversaj lingvoj tiun reĝimon priskribas termino simila al la angla hibernation, sufiĉe klara metaforo, kiu en Esperanto donus vintrodormon. Tamen tia vortokunmeto trudas precizigon, anstataŭigon de la metafora «vintro» per la tute trafa «disko»; tiom pli konvene, ke unu el la anglaj variantoj de la termino estas «suspend-to-disk».
Zlaté Hory
Zlaté Hory (laŭvorte Ora Montaro, nomo ekde 1948) estas urbo en Ĉeĥio situanta en Ĉeĥa Silezio ĉe ĉeĥa-pola limo, 30 km nordokcidente de urbo Bruntál, 15 km nordnordoriente de distrikta urbo Jeseník. Vivas ĉi tie.
Historio
Zlaté Hory (antaŭe ĝis 1945 germane Zuckmantel, ĉeĥa nomo de 1869 ĝis 1948 Cukmantl) estas malnova minista urbo, kies prospero estis kunigita kun kolonigado en la 12-a jarcento, subtenata de olomouca kaj vroclava episkopejo en konekso kun malkovro de ortrovejoj. Ĝi estis kaj estas centro de erctrovejo de Zlaté Hory, la urbo ĝi estas ekde la jaro 1263. Oni unue akiris la oron per ellavado el sablo, pli malfrue eĉ per subsupraĵa minado, precipe en Příčný vrch (Transversa Monto) sude de la urbo kaj en ties ĉirkaŭaĵo. La minado kulminis en la 16-a jarcento, en la 18-a jarcento venis malfloro. La plej granda peco de oro (1,78 kg), trovita en la jaro 1591, estis dediĉita al imperiestro Rudolfo la 2-a. En pli juna periodo oni minis ankaŭ arĝenton kaj neferajn metalojn (ĉefe kupron). En la urbo kaj en ties ĉirkaŭaĵo troviĝas pluraj spuroj kaj antropogenaj formoj post historia kaj ankaŭ antaŭ nelonga minado (precipe en Příčný vrch). Hodiaŭ Zlaté Hory estas refreŝigeja kaj turisma centro.
Foje tre riĉa urbo havas renesancan kaj barokan arkitekturon. En la ĉirkaŭaĵo de la urbo troviĝas ruinoj de burgoj Leuchtenstein (nun iom ĉeĥigite Leuchtenštejn) kaj Edelstein (nun ĉeĥe Edelštejn).
Esperanto en Zlaté Hory
En la tiam germanlingva minista urbo Zuckmantel en 1923 komenciĝis kurso kun 20 lernantoj, gvidata de s-ro Schuster. Parolado okazis de profesoro Murath pri „Esperanto kaj mondhelplingva problemo”.
Treuenbrietzen
Treuenbrietzen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Le Petit-Bornand-les-Glières
estas loĝloko kaj eksa komunumo de Francio, kiu la 1-an de januaro 2019 kun la najbara komunumo Entremont fuziis al nova komunumo Glières-Val-de-Borne. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la loĝloko vivis.
Knaŭtio
Knaŭtio (Knautia) estas genro el la familio de dipsakacoj (Dipsacoideae).
Priskribo
La specioj estas unujaraj aŭ plurjaraj. La floroj estas similaj al tiuj de la parenca genro skabiozoj (Scabiosa).
Kreskejo
Ili kreskas sur herbejoj, sed ankaŭ en heĝoj kaj en densaj arbaroj. La plantoj estas vintrorezistaj. Ili preferas sunajn ĝis duonombrajn kreskejojn.
Disvastiĝo
La plantoj estas disvastiĝintaj en Eŭropo kaj Azio, ĉe kio ili ekzistas en la regiono de la Mediteraneo ĝis Siberio. Ili ankaŭ ekzistas en sudokcidenta Azio kaj en okcidenta Afriko.
Sistematiko
La genro Knautia estis priskribita la unuan fojon en la jaro 1753 de Carl von Linné en Species Plantarum, volumo 1, paĝo 101,. Sinonimo por Knautia L. estas Trichera Schrad. ex Roem. & Schult. .
La genro estas malfacila en sia sistematiko. Ĝi kreas poliploidian komplekson, ĉe kio la novestiĝo de specioj ankoraŭ ne finiĝis. Ofte aperas ankaŭ hibridoj. Ekzistas 60 specioj, el kiuj 48 ankaŭ aperas en Eŭropo. En meza Eŭropo aperas la jenaj specioj:
Kosei Arita
Kosei Arita (有田 光成, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC.
Poisy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Konverta terapio
Konverta terapio aŭ ripara terapio estas psikologia kuracado aŭ spirita konsilado designita por ŝanĝi ies seksan orientiĝon de nealiseksema (ekzemple samseksema, ambaŭseksema, neniuseksema) al aliseksema, aŭ por ŝanĝi transgenrulon al cisgenrulo. Oni vaste kritikis ĉiajn tiajn terapiojn kiel formon de pseŭdoscienco. Medicinaj, sciencaj, kaj registaraj organizaĵoj en Usono kaj Britio esprimis zorgon pri konvertaj terapioj kaj konsideras ilin eventuale malutilaj.
La Usona Psikiatria Asocio kontraŭstaras psikiatrian kuracadon "bazita je la supozo, ke samseksemo per si mem estas psika obstrukco aŭ je la aprioria supozo, ke paciento ŝanĝu sian... samsekseman orientiĝon" kaj priskribas kuracistajn klopodojn ŝanĝi seksan orientiĝon kiel neetikaj. Ĝi ankaŭ diras, ke debatoj pri la integrado de gejaj kaj lesbaj personoj obskuris sciencon "per demandado pri la motivoj kaj eĉ la karakteroj de individuoj ambaŭflanke de la afero" kaj ke la antaŭenigo de konverta terapio povas damaĝi la socion per disvastigo de nesciencaj vidpunktoj pri seksa orientiĝo. Usona Kirurga Generalo David Satcher en 2001 eldonis raporton en 2001, dirante ke "ne ekzistas iu ajn scienca evidentaĵo, ke seksa orientiĝo povas esti ŝanĝita."
Etila sorbato
Etila sorbato estas sinteza organika estero, rektoĉena nesaturita seskarbonatoma kemiaĵo uzata kiel gustigagento en nutro-industrio. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo modere stabila kun fruktodoro. Ĝi uzatas kiel gustiga substanco por imiti guston simile al papajo, ananaso kaj pasifrukto kun aplikoj en glaciaĵoj, trinkaĵoj kaj konfitaĵoj.
Konverta terapio
La plej konataj porparolantoj de konverta terapio tendencas esti fundamentismaj kristanaj grupoj kaj similaj organizoj, kiuj uzas religian motivigon por la terapio. La ĉefa organizo, kiu porparolas laikajn formojn de konverta terapio, estas la Nacia Asocio por la Enketo kaj Terapio de Samseksemo (NARTH), kiu ofte partneras kun religiaj grupoj.
Etila sorbato
Sorbata acido kaj ĝiaj saloj kaj esteroj estas efikaj antimikrobaj kaj antioksidigaj agentoj kontraŭ multaj specioj da gistoj kaj fungoj. Kiel inhibantoj de fermentado, ĉi-komponaĵo estas utila por frukto-sukoj, vinaĵoj, viandaĵoj kaj fiŝaĵoj. Certaj mikroorganismoj, tia kia la laktatacida bakterio, samkiel kelkaj gistoj kaj ŝimoj estas rezistaj kontraŭ inhibado de sorbatoj.
Konverta terapio
En 2015 fermiĝis Kanada kliniko por transgenruloj, CAMH CYF Gender Identity Clinic, por agordiĝi kun modernaj medicinaj praktikoj. Resumo de la decido diris, ke por laŭi la modernan medicinan opinion pri transgenreco, oni ne klopodu malpliigi seksodiversecon aŭ konvinki infanojn, ke ilia koncepto pri sia sekso estas malprava. Anstataŭe oni kuraĝigu infanojn trovi sian propran identon, eduku ilin kaj iliajn gepatrojn pri la disponataj opcioj, kaj ne permesu gepatrojn fari unuflankan decidon, ĉar tiaj decidoj povas endanĝerigi la psikan sanon de la infano.
Caldes
Najbaras la komunumoj Bresimo, Cis, Malè, Cles, Terzolas, Cavizzana kaj Rabbi.
Kate Loder
Kate LODER (1825-1904) estis angla komponistino kaj pianisto.
Konverta terapio
La sinmortigo de transgenra knabino Leelah Alcorn post ricevo de kristanisma konverta terapio en klopodo igi ŝin cisgenra kondukis multajn usonajn urbojn kaj ŝtatojn al malpermeso de konverta terapio. Oni tie debatas la aferon ankaŭ je federacia nivelo, kaj Barack Obama subtenas ĝian plenan malpermeson.
Dormeto
Dormeto estas la stato de komputilo (aŭ simila aranĝaĵo, ekz-e bitlibra legilo) en reĝimo de minimuma energikonsumado. Ĉe dormeto la komputilo konservas la datumojn pri sia laboro en sia ĉefmemoro; malŝaltas periferiaĵojn (ekz-e la ekranblokon); kaj ŝanĝas la reĝimon de la ĉefprocesoro en la plej ŝpareman. Sekve de tio draste malgrandiĝas la enregikonsumado — kaj tamen la komputilon oni povas tuj «veki», reaktivigi kaj daŭrigi la laboron.
Kate Loder
Vivo
Ŝi naskiĝis en Bath, sudokcidenta Anglio, en familio de granda nombro da konataj muzikistoj. Frue ŝi elmontris sian talenton sur piano, kaj eniris en la Reĝan Akademion de Muziko en Londono kiam ŝi estis 13 jaraĝa. Tie ŝi studis pianon kaj komponadon. Baldaŭ, kaj du foje, ŝi akiris la “Reĝan stipendion”.
Ŝi sukcese prezentiĝis ĉe la Filharmonia Societo kaj en lokaj koncertoj kie ŝi ludis plurajn el siaj pecoj, estante rekonita kiel komponistino. Eble la publika debuto de Kate estis ŝia prezento de la Pianokonĉerto en Sol minora de Mendelssohn, en ĉeesto de la komponisto, ĉe la Hanover-square Rooms, kiam ŝi estis 17 jara.
Baldaŭ Kate Loder fariĝis unu el la plej brilaj junaj virtuozoj de Britio. La komponisto R. Graves raportas ke en la 1840-aj jaroj, la grava londona muzikĵurnalo “La Muzika Mondo” nomis Kate Loder unu el la tiamaj plej grandaj pianistoj "sen referenco al ŝia aĝo, sekso, aŭ lando." Kate Loder estis juna, virino, kaj brita, “en tempo kiam la spektantaro preferis muzikistojn pli maljunajn, virojn, kaj eksterlandajn (prefere germanajn)”.
Kate Loder fariĝis la unua virino, profesoro pri harmonio ĉe la Reĝa Akademio kiam ŝi estis nur 18 jaraĝa.
Ŝi estis proksimaj amikoj kun Joseph Joachim kaj Clara Schumann. Kiel Clara, ŝi ĝuis sukcesan karieron kiel koncertpianisto kaj komponistino, ĝis kiam ŝi edziĝis (1851). La antaŭjuĝoj en viktoria epoko, ne permesis al la edzino de la eminenta kirurgo Sir Henry Thompson ludi publike. Pro la insisto de sia edzo, ŝi prirezignis sian promesplenan karieron. Tamen, ŝi daŭre, sed private ludis, instruis, kaj komponis dum la resto de sia vivo. Krome la Thompson-Loder-domo iĝis kultura centro, kaj Kate fariĝis salona gastigantino, organizante multajn muzikajn eventojn en sia hejmo:
La germana "Rekviemo" de Johannes Brahms unue estis prezentita en Anglio (1871) private ĉe la hejmo de Kate Loder Thompson. Tiam ŝi ludis piandueton kun la konata pianisto Cipriani Potter.
NGC 6258
NGC 6258 (aliaj indikoj — UGC 10595, MCG 10-24-73, ZWG 299.35, PGC 59165) estas galaksio en konstelacio Drako.
Kate Loder
Vivo
La verkoj de Kate Loder inkludas du publikigitajn kolektojn da virtuozaj studoj, same kiel kelkajn mallongajn verkojn por piano, kiuj situigas ŝin laŭ la influo de Chopin kaj Schubert.
La publikitaj pecoj dokumentas ŝian bonegan teknikan kapablon, kaj ankaŭ ŝian muzikecon. Kvankam kelkaj estas sufiĉe didaktikaj, Loder kiel Clementi, sukcesas fari ilin pli ol nur ekzercoj por la fingroj. Ekzemple la studo 9 de la libro 2 elvokas Mendelssohn. Aliflanke, la studo 5 de la libro 2 ŝajnas esti inspirita de Chopin. Tiu influo sonas eĉ pli forta en ŝiaj pli postaj pianverkoj, kiel ekzemple la “Feliĉa vojaĝo” en La maĵora (1868).
Dormeto
Tia reĝimo precipe gravas por la porteblaj aranĝaĵoj (tekkomputiloj, poŝtelefonoj ktp) kies energifonto estas akumulatoro. La energiŝparo per dormeto ebligas konsiderinde pligrandigi la disponeblon de la aranĝaĵo en aŭtonoma funkciado.
Kate Loder
Vivo
“''La muziko de Kate Loder, ne sonas speciale juneca, aŭ ina, aŭ precipe brita. Ĝi nur sonas kiel ĝi estas: bone konstruita muziko de la mez-romantika periodo''”.
16111 Donstrittmatter
16111 Donstrittmatter estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Kaltern an der Weinstraße
Kaltern an der Weinstraße - por kiu aldona itallingva nomo Caldaro sulla strada del vino estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
16111 Donstrittmatter
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Donald J. Strittmatter (1935–2020), kiu laboris 37 jarojn ĉe Hughes Aircraft Company kaj emeritiĝis en 1994. Li fariĝis Prezidento de la Amatoraj Astronomoj de Tucson en 1958, servante ĝis 1976. En la malfruaj 1950-aj jaroj li estis aktiva en la Operacio Moonwatch kaj konata pro siaj fotografioj de satelitoj kaj kometoj. Li instruis pri la konstruo de teleskopoj en lernejoj.
Kaltern an der Weinstraße
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Amblar-Don (TN), Eppan an der Weinstraße, Cavareno (TN), Neumarkt (Egna), Ruffrè (TN), Sarnonico (TN), Tramin an der Weinstraße kaj Pfatten-Vadena.
En la komunuma teritorio troviĝas la Kalterer See aŭ Lago di Caldaro, la dum someroj plej varma banlago de Sudtirolo.
Proksimume 93 procentoj de la loĝantaro parolas la germanan, 6 procentoj la italan kaj 1 procento la ladinan.
Kate Loder
Verkaro
Elektitajn verkaĵojn inkluzivas:
Labajos
Labajos [laBAĤos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana.