cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rastado de la Vintra Ciklodromo
Organizo de Rastado
La SS Dannecker kunparolis la kun Adolf Eichmann, dum nova kunveno okazas la saman tagon en la sidejo de la ĝenerala Komisarejo pri judaj aferoj (CGQJ) kun SS Dannecker, Heinz Röthke, Ernst Heinrichsohn, kaj Jean Leguay, Pierre Gallien, asistanto de Darquier de Pellepoix (Ĉefo de CGQJ), kelkaj superuloj de la prefektejo de polico kaj ankaŭ reprezentantoj de SNCF kaj de Publika Asistado.
La instrukcioj de la direktoro de municipa polico de Parizo Émile Hennequin, la, postulas ke «1. La gardistoj kaj inspektoroj, post kontrolado de la identeco de judoj kies misio estas aresti ilin, ne devas pridiskuti iajn observojn kiuj povas esti formulitaj de ili […] 2. Ili ankaŭ ne devas pridiskuti ilian sanstaton. Ĉiu arestota judo devas esti kondukata al primara Centro. […] 7. […] La operacoj devas esti efektivigataj kun maksimuma rapideco, sen senutilaj paroloj kaj sen komentario.»
La, cirkulero n-ro 173-42 de la polica prefektejo ordonas la arestadon kaj la kungrupigon de 27391 fremdaj judoj loĝantaj en Francio.
Fine, okazas iom da malfruo. Germanaj aŭtoritatoj evitas ordoni la rastadon por la, kvankam la nacia festo ne estas celebrata en la okupata zono, ili timas la reagon de la civila popolo. Tiu ĉi do okazis la morgaŭon vespere.
12884 judoj estas arestitaj (4051 infanoj, 5802 virinoj kaj 3031 viroj). Nedeterminita nombro, avertita de la Franca rezistado aŭ profitanta de malkunlaboremo flanke de kelkaj policanoj, sukcesis eskapi la rastadon. La kondiĉoj estas severaj: arestitoj povas kunpreni nur kovrilon, puloveron, paron da ŝuoj kaj du ĉemizojn. Krome, familioj estas apartigitaj; plejmultaj neniam plu estos kunigitaj.
Post ilia arestado, parto de la judoj estas veturata per aŭtobusoj al la Koncentrejo de Drancy (norde de Parizo). Alia parto estas sendata al la Vintra Ciklodromo (situanta en la 15-a arondismento de Parizo), kiu utilas kiel provizora kaptitejo (kio jam okazis dum la rastado de somero 1941). Do ĉirkaŭ 7000 personoj devos pluvivi dum kvin tagoj, sen nutraĵo kaj per unusola akva krano. Tiuj, kiuj provas forfuĝi estas tuj mortpafitaj. Cento da kaptitoj sinmortigas. La kaptitoj estas kondukataj en la koncentrejojn de Drancy, Beaune-la-Rolande (en departemento Loiret) kaj Pithiviers, antaŭ ol esti deportitaj al la germanaj ekstermejoj.
Tiu rastado reprezentas sole pli ol kvarono de la 42000 judoj senditaj de Francio al Aŭŝvico en 1942, el kiuj nur 811 revenos hejmen post la fino de la milito. En 1979, Jean Leguay, la reprezentanto de la ĝenerala sekretario de la nacia polico, René Bousquet, en okupata zono, estis kulpigita pro ties implikiĝo en la organizo de la rastado, sed li mortis antaŭ ol esti juĝata, en 1993.
Laŭ la prefektejo de polico, la nombro da arestitoj sumas 13152. Ĝi ankaŭ estas la nombro gravurita sur memoriga steleo situanta en la loko de la Vintra Ciklodromo.
Memoriga monumento
La estis inaŭgurita memoriga monumento al la rastado, sur promenejo plantita ĉe la bordo de Kajo de Grenelle, nomita skvaro de la "place des Martyrs-Juifs-du-Vélodrome-d'Hiver", en la 15-a arondismento de Parizo. Ĝi estas verko de skulptisto Walter Spitzer kaj de arĥitekto Mario Azagury kaj reprezentas senkulpajn civilulojn: infanojn, gravedan virinon, gemaljunulojn, simbolizantajn la viktimojn de la rastado. La soklo de la memoriga monumento estas kurba, memorigante la kurejon de la Vintra Ciklodromo. Ĉiujare tie estas organizata memoriga ceremonio ĉirkaŭ la.
Agnosko de respondeco fare de Francio
La francaj prezidentoj de Charles de Gaulle ĝis François Mitterrand publike prenis la pozicion, ke Francio kaj la Respubliko ne devus esti konfuzitaj kun la Reĝimo de Vichy.
La, la prezidento Jacques Chirac agnoskis antaŭ la memoriga monumento, la respondecon de Francio en la rastado kaj en Shoah. Parolado de Jacques Chirac la Li interalie deklaris:
(…) Francio, patrio de Lumoj kaj Homaj Rajtoj, lando de akcepto kaj azilo, Francio, tiun tagon, plenumis la neripareblon. Fordonante sian parolon, ĝi liveris siajn protektatojn al ties persekutantoj ».
Memortabulo en metroo
La, tabulo al la memoro de viktimoj de la rastado, estis metita en.
La ceremonio, prezidita de Jean-Marie Bockel, ŝtata sekretario de Defendo kaj Veteranoj, disvolviĝis kun ĉeesto de Simone Veil, antaŭa deportitino kaj eks-ministrino, de la prezidanto de la Reprezenta konsilio de judaj institucioj de Francio (CRIF), de la prezidanto de la Fondaĵo por la Memoro de la Shoah, David de Rothschild, de la prezidanto de la Centra konsistorio izraela de Francio kaj de Beate Klarsfeld.
Filmoj kaj telefilmoj
Pluraj filmoj enhavas scenojn, kiuj referencas al tiu epizodo de la milito, interalie:
Imre Szacsvay (aktoro)
SZACSVAY Imre [pr. saĉvai] estis hungara aktoro, akademia instruisto naskiĝinta en Irsa la 10-an de oktobro 1854 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de majo 1939. Lia nobela antaŭnomo estis esztelneki.
Lia kariero
Imre Szacsvay studis en aktora akademio, poste en printempo de 1874 estis invitita al Koloĵvaro, kie li havis sian unuan sukceson en rolo Don Carlos (Schiller). Li restis tie ĝis 1884, kiam li dungiĝis al la Nacia Teatro de Budapeŝto, kies li iĝis en 1909 eterna ano de Nacia Teatro. Post sia pensiuliĝo li instruis en la aktorakademio (1915–1923).
Yuta Baba
Yuta Baba (馬場 憂太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, JEF United Chiba, Montedio Yamagata kaj Tokyo Verdy.
Seĥmeto
Seĥmeto, aŭ foje Seĥmeta, estis origine la militistodiino same kiel diino de resanigo por Supra Egiptio, kiam la regno de Egiptio estis disigita. Ŝi estas prezentita kiel leonino, la plej furioza ĉasisto konata al la egiptoj. Estis dirite ke ŝia spiro formis la dezerton. Ŝi estis vidita kiel la protektanto de la faraonoj kaj gvidis ilin en militado.
Ŝia sekto estis tiel domina en la kulturo kiu kiam la unua faraono de la dekdua dinastio, Amenemhet la 1-a, proponita la ĉefurbo de Egiptio al Itjtavi, la centro por ŝia sekto estis proponita ankaŭ. Religio, la reĝa genlinio, kaj la aŭtoritato regi estis interne interplektitaj en antikva Egiptio dum ĝia ĉirkaŭ tri jarmiloj de ekzisto.
Signifo
En la antikva Egiptio Seĥmeta estis diino de la milito, de la malsano, sed ankaŭ de la kuracado. Oni timis ŝin, ĉar oni kredis, ke ŝi alportis disputojn, epidemiojn kaj eĉ la morton kaj oni konsideris ŝin sovaĝa, militema kaj teruriga. Sed se sacerdotoj trankviligis ŝin per preĝoj, ŝi forprenus ĉiujn minacojn.
Reprezentado
Oni prezentis tiun diinon en formo de virino kun leonina kapo. Sur la kapo ŝi portas la sundiskon kun la serpento kiu kraĉis fajron al tiuj kiujn la diino volas puni.
Kulto
Amenhotep la 3-a starigis en la templo Mut en Karnak ĉirkaŭ 700 statuoj de Seĥmeta. Laŭ opinio de kelkaj esploristoj la statuoj servis la diinkulton laŭ la jaro: antaŭ ĉiu statuo oni preĝis dum la diversaj tagoj de la jaro por trankviligi ŝin; estis almenaŭ unu tia preĝo dum ĉiu tago. Aliaj esploristoj opinias, ke la templo malhelpis grandan danĝeron, eble la peston. Kiel pruvo ili rigardas multaj rapide entombigitaj mortintoj kaj pestpreĝoj de la najbaraj popoloj, kiuj priskribas malsanajn egiptojn. Dek el tiuj statuoj troviĝas hodiaŭ en la Louvre en Parizo.
Egipta mitologio
En la egipta mitologio Seĥmeta estas filino de Rao, edzino de Ptaho kaj patrino de Nefertumo. Kiel okulo de Rao Seĥmeta devas puni la homojn, kiuj malobeis Raon. Sed ŝi forglutas tiom da homoj, ke Rao timas, ke ŝi mortigos ĉiujn. Li revokas ŝin, sed Seĥmeta restas sur la tero. Tiam Rao ruzas: li verŝigas miksaĵon el ruĝa farbo kaj biero sur la grundon; Seĥmet kredas ke temas pri sango kaj ŝi avide trinkas. Ebria ŝi reiras al Rao kaj fine trankviliĝas denove
Listo de la stacioj de la metroo de Rennes
Jen la listo de stacioj de la Metroo de Rennes.
Stacioj de la linio b
Tiu listo estas provizora, ĝi venas de la oportunesploro kaj de la publika enketo. Povus esti ŝanĝoj sekve de la estonta fareblesploro.
Alaiza Paŝkjeviĉ
Alaiza Paŝkjeviĉ (Алаіза Пашкевіч; n. 3-an de julio 1876, bieno Peŝĉina apud Lida - 5-an de novembro 1916; plumnomoj: La Onklino, Krapiviĥa) - belorusa poetino, publika aganto, publicisto.
Biografio
Poste, ŝi estis devigita elmigriĝi, kaj veturis en Galicion, kie studis en filosofia fakultato de Lvova universitato. Samtempe esploris historion de belorusa teatro kaj folkloro. Pro monaj malfacilaĵoj kaj forta laboro malsaniĝis je tuberkulozo. Dum la jaroj 1908-1909 Alaiza Paŝkjeviĉ vivis en Krakovo, studis en Jagelona universitato, kun fremda pasporto vizitis en Rusio. Vivinte en elmigrado, ŝi edziĝis kun litova inĝeniero S. Kajris, kaj sub familnomo de edzo ŝi povis reveni en Belorusio, kie ŝi en la jaro 1914 eldonadis en Minsko ĵurnalon por junularo "Keneto". Por kuracado ŝi por ia tempo forveturis en Finnlando kaj Svedio. En la jaro 1915 Alaiza Paŝkjeviĉ multe agadis por fondo de belorusaj lernejoj kaj instruistaj kursoj en Vilno, helpis en fondo de hospicoj, kiel flegistino flegis pri malsanuloj per tifo. En la jaro 1916 mortis ŝia patro kaj Alaiza Paŝkjeviĉ alveturis al lia entombiĝo. En Lida distrikto tiatempe estis epidemio de tifo, kaj Alaiza Paŝkjeviĉ restis, por helpi al malsanulojn, sed malsaniĝis mem, kaj mortis.
Verkado
Pli fruaj el versoj de La Onklino estas "Somero" kaj "Aŭtuno", kiaj estis eldonitaj en versaro "Violono belorusa". En ĉi tiaj versoj estis majstre priverkitaj momentoj de kamparula laboro, somera festo kaj aŭtuna foiro. En ĉi tia verkaro estis reflektitaj ideoj de nacia renaskiĝo. Preskaŭ samtempe estis eldonita alia versaro de Alaiza Paŝkjeviĉ "Bapto per libereco" (1906), kie bildiĝis revolucia flanko de ŝia poezio. Apartaj versoj el ĉi tia verkaro aldonadis kiel proklamoj. Ĉefaj motivoj de la poezio de Alaiza Paŝkjeviĉ estas amo al patrujo, naturo, memofera servo al popolo. Revolucia ardeco kaj delikata lirikeco, kunmeto de impulsiĝema liriko kaj teneraj bildoj estas karakteraj trajtoj de ŝia liriko. La Onklino estis unu el fondistoj de belorusa prozo. Ŝiaj rakontoj bildigas revoluciajn pensojn de tiatempa studentaro ("Zjaljonka"), malfacilan kamparulan vivon ("Novjarfesta letero"), malfacilan faton de infanoj elturmentitaj per vivo en kapitalisma mondo ("Mikaelĉjo"). Rakonto "Ĵuro sur sangaj agrolimojn", same presadis kiel proklamo. Ŝi verkis same lernolibrojn por infanojn: "Aboco", "Donaco al etaj infanoj", "Unua legolibro por belorusaj infanoj", krom tio publikajn artikolojn, eseojn, studaĵojn pri belorusa teatro.
2791 Paradise
2791 Paradise estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, en Kantono San Diego (Kalifornio, Usono)
Nomo
Ĝia nomo aludas al la kalifornia municipo Paradise, 160 km norde de Sakramento; loĝloko de Schelte kaj Alice Bus, gepatroj de la malkovrinto.
Kastelo Farnroda
Historio
Meze de la 15-jarcento gajnis la senjoroj burgaj de Kirchberg en la regiono de Farnroda danke al Sigmund von Kirchberg novan hejmon. Iliaj ĝistiamaj bienoj situis en la Saale-valo apud Jena. Post venigo de grundoj kaj bieno en Burbach, Seebach kaj Farnroda la Kirchberg-oj ricevis novan fundamenton por refloro ekonomia en la regiono de Eisenach.
Ĉirkaŭ la jaro 1600 la spuroj de la senjoroj de Farnroda malaperis kiuj estis ekde la 13-a jarcento la lokaj dinastianoj kaj sekve la patronoj de Laŭrenco-kirko kiel ankaŭ juĝistoj de Farnroda. Kun permeso de la duko ajzenaĥa la Kirchberg-oj paŝis en ties spurojn transprenonte ankaŭ la bienon ĉeakvokastelan.
Kiel signo de nova komenco ordonitis la malkonstruo de la biendomo kaj anstataŭigo per renesancstila trabfakaĵo. Konsistis tiutempe la bieno el kvaralaĵo kun garbejoj, staloj kaj muelejo ĉe la rojo Erbstrom. Norde de la bieno troviĝis tiutempe ankoraŭ la kadukaj restaĵoj de la mezepoka Akvokastelo Farnroda kaj lageto.
En la 6.11.1620 brulkonsumiĝis dumincende la ĉefa ejo de la kastelo kaj partoj de la vilaĝo. La tiama posedanto, grafo Georgo la 3-a, ankoraŭ disponis pri financaj monrimedoj por rekonstruigi la kastelon. Tio finitis en 1677: temas pri duetaĝa sthona ejo el brika mansarda tegmento. La fortimpresaj internaj ĉambroj havis stukaĵojn kaj dekoracion rokokan dume la malinterno tre modestis. Rekte postkastele (ĉe la hodiaŭa ĉefa strato de Farnroda) estis en 1754 ĉirkaŭ 30 grandposedantaj domoj, 10 postsetlantaj domoj, paŝtista domo, gastejo kaj fajrobrigadejo.
La Preĝejo Sankta Laŭrenco kun paroĥo sia plenumis aliajn bienojn ĉe Schönauer Weg. En la jaro 1799 mortis la lasta heredonta Kirchberg-o kaj ĉiuj havaĵoj de la Regadujo Farnroda venis sekve kiel finiĝinta feŭdaĵo al la Dukujo Saksio-Eisenach. Poste ulis la domo je Sayn-Wittgenstein Tiam la tuta vilaĝo havis 123 domojn kaj bienojn (inklude la Laŭrenco-kirkon), Princan kancelarion, paŝtistejon en la antaŭurbo Hucheroda, supran kaj malsupran muelejojn kaj segmuelejon. La ekspluato de kupro ĉe Ebertsberg mallukris tiel ke la ĉe Erbstrom-rojo situanta fandejo (nun la kvartalo Berlinchen) ricevis la ercon el la najbaran ministaj vilaĝoj Kittelsthal kaj Mosbach.
La sekva ŝanĝo de posedantoj faritis en 1842: tiam aĉetis ĝin familio Bause. Post sukcesa agrikulturado ili vendis ĉ. la jaro 1900 la tuton je la kavalerioficiro Böninger kiu baldaŭ poste elmigris al Usono tentite de fortunopromesoj. Liaj parencoj vendis en 1919 la bienon kun kastelo al la heslanda familio de Berthold Anzius sen 200 hektaroj da terenoj kultivotaj kiu cedendis al malposedantaj kamparaj laboristoj kaj etfarmistoj. La Anzius-oj instalis bredadon de ĉevaloj sed dum la Dua mondmilito ĉiuj taŭgaj bestoj konfiskitis fare de Wehrmacht. Post 1945 la bienuloj intencis restarigi la bienon. En 1950 parto la staloj kaj kastelo brulkonsumiĝis. La politika premo kontraŭ ili pliakrigitis fare de la komunistoj kaj kelkaj famlianoj jam estis longe en Okcidenta Berlino; sinjoro Berthold Anzius tamen restis ĝis 1958. Unu jaron post ĝi ŝanĝitis je kolĥozo kaj la kastelo servu kiel ties administradejo.
Malkonstruo
Riparoj nefaritaj ĉetegmente provokis la etendiĝo de larmofungo ĉetrabare kaj ĉemure. Aliro je la norda ejero poste obstrukcitis fare de la policanoj kaj la tegmento tie fakte terenfalis. Iĝis la tuto ruinaĵo kvankam oni samtempe intencis en la najbara kastelparko bonvenigi turistojn kaj kuracbangastojn: tiaj kontraŭdiraĵoj eĉ en la loka GDR-gazetaro temigitis: kelkaj etriparoj kaj malpermesŝildoj estis la provo de malsukcesa agado de ĉiuj responsuloj. En la 1980-a jaroj ankaŭ la suda parto kastela devis evakuiĝi. Laŭ aserto de la tiamaj funkciuloj restaŭrado neniam estis sur la tagordo. Post Turniĝo la Anzius-oj rericevis siajn ŝtelitajn bienojn. Ĉar savo de la kastelo jam ne eblis faritis en la 1997-a jaro kompleta forigo. Surloke estas nun infanĝardeno kaj domo plurfamilia.
Kenichi Kondo
Kenichi Kondo (近藤 健一, n. ) estas japana futbalisto.
(11354) 1997 XY9
(11354) 1997 XY9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Singapura dolaro
La Singapura dolaro - ĉine 新加坡元, malaje Ringgit Singapura, tamile சிங்கப்பூர் வெள்ளி - estas la nacia valuto de Singapuro, ĝenerale akceptata ankaŭ en Brunejo. Unu dolaro estas dividita en cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas SGD.
La singapura dolaro estas ĝenerale mallongigita per la simbolo $, aŭ per la simbolo S$ por eviti konfuzon kun la aliaj dolaroj.
La nuntempe validaj monbiletoj havas valorojn ekde 1 ĝis 10000 dolaroj. La 1-dolaraj biletoj estas tamen ne plu produktataj, tiel ke ili pli kaj pli rariĝas. La nuna biletserio montras la portreton de la eksa prezidanto Yusof bin Ishak.
Neustadt
Neustadt estas la nomo de multaj urboj kaj komunumoj en Eŭropo. La vorto Neustadt signifas "nova urbo".
En Germanio:
Krome ekzistas interalie la sekvaj komunumopartoj:
En Aŭstrio:
20451 Galeotti
20451 Galeotti estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Týniště (Zubrnice)
Týniště estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zubrnice en distrikto Ústí nad Labem. Tio estas geografie apartigita domaro troviĝanta 1,34 km sude de Zubrnice direkte al Touchořiny kaj Doubravice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 29 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1437.
Montry - Condé (stacidomo)
Montry - Condé (plennome Montry - Condé-Sainte-Libiaire) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Montry, apud Condé-Sainte-Libiaire, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Malfermita la de "Compagnie des chemins de fer de l'Est", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio P de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Esbly - Crécy-la-Chapelle (071000).
Erzsébet Halasi
Erzsébet HALASI [halaŝi], Hack rumania hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Segedo la 9-an de oktobro 1940 kaj mortis en Oradea la 12-an de aŭgusto 2014. Ŝi estis la filino de aktoro Gyula Halasi.
Kariero
Erzsébet Halasi akiris diplomon de aktoro en Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István de Târgu Mureș en 1961. Ŝi ludis en la teatro hungara de Oradea.
NGC 4412
NGC 4412 (aliaj indikoj — UGC 7536, MCG 1-32-62, ZWG 42.104, VCC 921, IRAS12240+0414, PGC 40715) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Étienne-Bellevue (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Georges-d'Aurac - St-Étienne-Châteaucreux (798000).
Eriko la 9-a (Svedio)
Eriko la 9-a (Erik Jedvardsson; Erik den helige; Sankt Erik; laŭdire mortis la ), nomita ankaŭ Eriko la Sankta, Sankta Eriko, kaj Eriko la Leĝodona, estis reĝo de Svedio en la 12-a jarcento, ĉirkaŭ 1156–1160. La Roma martirologio de la Katolika Eklezio nomas lin kiel sanktulo memorigita en la 18-a de Majo. Li estis la fondinto de la Erika Dinastio, kiu regis en Svedio kun interrompoj de ĉirkaŭ 1156 ĝis 1250. Ĉiuj informoj pri li estas historie malcertaj.
La unua sveda krucmilito estis legenda armea ekspedicio sendita ĉirkaŭ la jaro 1150, tradicie oni prezentas ĝin kiel konkeron de Finnlando fare de svedoj kaj kun tio kunigita turno de paganaj finnoj al kristanismo. Laŭ legendo la krucmiliton gvidis la reĝo Eriko la 9-a. Episkopo Henriko de Upsala, kiu akompanis la reĝon dum la ekspedicio, restis en la konkerita Finnlando kaj fariĝis martiro.
Morto
Laŭ sanktulo-legendo, dana princo Magnus Henriksson murdis Erikon en la tago de ĉieliro, la, en Upsalo. Sur lia mortloko aperis akvofonto, ankoraŭ trovebla nordflanke de la katedralo de Upsalo.
Blazono de Stokholmo
En la blazono de Stokholmo estas idealigita, kronita kapo de Sankta Eriko.
Vinax
Vinax estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 66 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Vinax situas en la nordoriento de Charente-Maritime, sudoriente de Niort.
Kamenice
Kamenice povas esti:
Ventolilo
Ventolilo, iom neologisme kaj evitinda ventilatoro, estas elektra aparato uzata por produkti venton, cele al pli da komforto por la uzanto, precipe por refreŝigi la ĉirkaŭan areon dum varma vetero.
La unua konita mekanika ventolilo ekzistis en Ĉinio ekde la 2-a jarcento, ĝi estis mane aktivigata ventolilo eltrovita de Ding Huan. Oni uzis similan ilon en Barato komence de la 19-a jarcento: la pankhavala. Ĝi estis alkroĉita al la plafonoj de domoj aŭ aliaj konstruaĵoj kaj mane aktivigitaj de servistoj per ŝnuro.
Sudorientazia Traktatorganizo
La Sudorientazia Traktatorganizo (Southeast Asia Treaty Organization, do mallongigite SATO, sed ĉefe SEATO, komparu kun NATO, kaj laŭ la esperanta vortumado SOATO) estis internacia organizaĵo por kolektiva defendo en Sudorienta Azio kreita pere de la Sudorientazia Kolektiva Defendotraktato, aŭ Manila Pakto, subskribita en Septembro 1954 en Manilo, Filipinoj. La formala instituciigo de SEATO estis establita la 19an de Februaro 1955 ĉe kunsido de traktatpartneroj en Bangkoko, Tajlando. La sidejo de la organizaĵo estis ankaŭ en Bangkoko. Ok membroj aliĝis al la organizo.
Dekomence kreita por bloki pliajn komunistajn akirojn en Sudorienta Azio, SEATO estis ĝenerale konsiderita malsukceso ĉar interna konfliktaro kaj disputaro malhelpis la ĝeneralan uzadon de SEATO milite; tamen, SEATO-financaj kulturaj kaj edukaj programoj lasis pli longdaŭrajn efikojn en Sudorienta Azio. SEATO estis dissolvita la 30an de Junio 1977 post multaj membroj perdis intereson kaj retiriĝis.
Dekamerono
Dekamerono estas romano, kiu konsistas el ciklo enhavanta 100 novelojn dividitajn po dek por dek tagoj (Dekamerono signifas en la greka dek tagoj. La okazintaĵojn rakontas dek junaj homoj, kiuj fuĝis el urbo en provincon, por ke ili savu sin antaŭ pesto, eksplodinta en Florenco en la jaro 1348. Dekameronon verkis Giovanni Boccaccio en la jaroj 1348 - 1353. En la enkonduko de Dekamerono estas ankaŭ unu el la plej signifaj kaj la plej detalaj priskriboj de pesto en la mezepoko. La okazintaĵoj de Dekamerono kaj iliaj temoj influis vicon da pluaj artistaj verkoj en ĉiuj terenoj de la arto.
Sudorientazia Traktatorganizo
Fakte ĝi estis komponita ĉefe de kontraŭkomunismaj potencoj tutmonde, dum nur tri landoj tute malproksimaj, Pakistano, Tajlando kaj Filipinoj, estis el la regiono, kaj ili malforte kontribuis al la ĝenerala buĝeto (interkrampe, inter 1958 kaj 1973): Usono (25%), Unuiĝinta Reĝlando (16%), Francio (13.5%), Aŭstralio (13.5%), Pakistano (8%), Filipinoj (8%), Tajlando (8%), Novzelando (8%). Evidentas ke la klopodoj okazis enkadre de la Malvarma Milito.
Vytautas Landsbergis
Profesoro (* la 18-an de oktobro 1932 en Kaunas) - litova konservativa politikisto. Post la reakiro de ŝtata sendependeco de Litovio dum la jaro 1990, kiel prezidanto de la - komence provizora - nacia parlamento Seimas iĝis la unua ŝtatestro de la nova respubliko Litovio. Poste li estis prezidanto de la regule elektita nacia parlamento kaj ekde la jaro 2004 membro de la Eŭropa Parlamento.
Dekamerono
La ĉefaj temoj de la noveloj rakontitaj de la rakontistoj estas amhistorioj kaj humoro (trompo); tiele la verko heredas la mezepokan guston por amhistorioj kaj amuzo. En multaj noveloj la edzoj estas trompitaj de edzinoj, la ŝjane naivaj virinoj vere malkasigas sian volupton, la monaĥoj kaj studentoj aperas kiel ardaj amantoj ktp.
György Jánosházy
JÁNOSHÁZY György (janoshazi) rumanuja hungara poeto, tradukisto, kritikisto, redaktoro. Li estis naskita en Kluĵo la 20-an de junio 1922 kaj nortinta en Târgu Mureș la 19-an de februaro 2015.
Nou Român
Nou Român [noŭ romın] (hungare: Oláhújfalu, germane: Wallachisch-Neudorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Făgăraș. En 1910 ĝi havis 936 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 448 (rumanoj, 11 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1307. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Arpașu de Jos.
Vytautas Landsbergis
Junaĝo kaj tempo en Sovetunio
Vytautas Landsbergis estas unu el du fratoj el prospere burĝa familio. Lia patro, Vytautas Žemkalnis-Landsbergis, ĝis la Dua Mondmilito estis ĉefa arkitekto en Kaŭnaso, la dua plej granda urbo de Litovio kaj tiutempe provizora ĉefurbo de la lando. En la muzika altlernejo de Kaŭnaso Vyvautas Landsbergis studis pianon kaj post studfino en 1955 restas instruisto pri pianludado. Post la doktoriĝo (1969) li iĝas reputacia muziksciencisto kaj aparte fakulas pri la komponista kaj pentrista laboro de la litova nacia heroo Mikalojus Konstantinas Čiurlionis, kies monografion verkis. Jam en la scienca laboro pri tiu artisto videbliĝas la patriotismo de Landsbergis. En 1994 habilitiĝis pri homa scienco.
György Jánosházy
Biografio
Jánosházy finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo en reformita kolegio (1942) kaj poste la jurfakultaton en Universitato Bolyai (1946), sed li akiris ankaŭ ateston pri reĝisorado en Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola (1952). Unue li estis oficisto (1943–45), poste redaktoro de revuo Erdély (1945–48), respektive de Igazság (1948), dramaturgo kaj reĝisoro de Kolozsvári Állami Magyar Opera (1949–58). En Târgu Mureş li estis redaktoro de revuo Művészet (1958). Revenite Kluĵon li estis rubrikgvidanto literatura kaj arta de Korunk (1958–63) kaj fine denove en Târgu Mureş redaktoro de Igaz Szó, respektive ekde 1969 vicĉefredaktoro. Li tradukis el rumana, hispana, katalana, angla, latina, helena, hindu, germana lingvoj.
Dekamerono
Analizo
La gravo de la Dekamerono baziĝas grandparte sur ties zorgita kaj eleganta prozo, kiu setligis imitindan modelon por la estontaj verkistoj de la Renesanco, sed ankaŭ ĉar konsistigis la ĝenran modelon de la estonta kortega novelo, ne nur en Italio tra la nomitaj novellieri (Franco Sachetti, Mateo Bandello, Gerardi Cinthio ktp.) sed en la tuta Eŭropo (El Patrañuelo de Juan de Timoneda, la Novelas Ejemplares de Cervantes, ktp.). Eĉ la legendo de Los amantes de Teruel inspiriĝis en la novelo 8a de la kvara tago.
Vytautas Landsbergis
Junaĝo kaj tempo en Sovetunio
En 1987 estas kunfondinto de la "societo Čiurlionis", kiu celas vivteni la kulturan heredaĵon de tiu signifa litova komponisto. Dum la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento Landsbergis plurfoje estas nacia ĉampiono pri ŝako. Lerte parolas la polan lingvon, anglan kaj rusan.
Dekamerono
Analizo
Aliparte, la cirkonstancoj priskribitaj en la Dekamerono estas ege influitaj de mezepokal emo por numerologio kaj mistikismo. Ekzemple, oni kredas ke la sep virinoj reprezentas la kvar kardinalajn virtojn kaj la tri teologajn virtojn (justeco, saĝo, kuraĝo kaj modereco; fido, espero kaj karitato). Kaj oni supozas, ke la tri viroj reprezentas la grakan triecan dividon de la animo (racio, kolero kaj volupto). La propra Boccaccio indikas, ke la nomoj kiujn li donis al tiuj dek roluloj estas fakte pseŭdonimoj "elektitaj ĝuste laŭ la kvalitoj de ĉiu". La itallingvaj nomoj de la sep virinoj, en la signifa ordo laŭ la origina teksto estas la jenaj: Pampinea, Fiammetta, Filomena, Emilia, Laureta, Neifile, kaj Elissa. La nomoj de la viroj estas la jenaj: Panfilo, Filostrato, kaj Dioneo.
Vytautas Landsbergis
Prezidanto de la movado Sąjūdis
Vytautas Landsbergis estas unu el la fondintoj de de la movado Sąjūdis por nacia sendependiĝo de Litovio. En la fonda kongreso la 22-an de oktobro 1988 li elektiĝas prezidanto de la movado. Relative malgranda kaj detale observanta sian ĉirkaŭaĵon per sciencistaj okuloj, Landsbergis montriĝas ruza stratego, kiu trafe prognozas la pluan evoluon.
Dekamerono
Sekvoj
La Dekamerono estas distinga verko, kiu priskribas detale la fizikajn, psikologiajn kaj sociajn efektojn, kiujn la pesto kaŭzis en parto de Eŭropo. La bazaj historioj de la noveloj ne estu konsiderataj kiel inventaĵoj de Boccaccio; fakte, ili baziĝas sur italaj fontoj pli antikvaj, aŭ foje sur francaj aŭ latinaj fontoj. Granda nombro de la historioj enhavataj ene de la Dekamerono aperos poste en la La Rakontoj de Canterbury de Chaucer. Tamen, Chaucer probable ne estis familiarigita rekte kun La Dekamerono. Probable li uzis aliajn hispanajn kaj latinajn komunajn fontojn, kiel materialo kiu estis inspirigo ankaŭ por la verkoj de Boccaccio. La scenoj de la Dekamerono estis popularaj temoj por la renesancaj pentristoj kiel Tiziano. En 1970, Pier Paolo Pasolini realigis filmon baze sur kelkaj el la historioj de tiu ĉi verko.
Vytautas Landsbergis
Prezidanto de la movado Sąjūdis
Lia retorika brileco kaj klereco igas lin forta kontraŭbatalanto de la ŝanĝiĝinta Komunisma Partio de Litovio (KPL) sub la gvido de Algirdas Brazauskas. Landsbergis kondukas la movadon Sąjūdis al senkonkurencaj balotaj venkoj okaze de la elektoj por la Kongreso de Popolaj Deputitoj de Sovetunio dum aprilo 1989 kaj okaze de la unuaj liberaj voĉdonoj por la nacia parlamento Seimas la 24-an de februaro 1990.
Dekamerono
Sekvoj
Oni povas konsideri la verkon de Boccaccio kiel elstaran antaŭaĵon de la literaturo de sia epoko, ĉar la karakteroj de la Dekamerono estas antaŭmontro de la nereligia koncepto de la homo al kiu alvenis la Renesanco. La malesto de fantaziaj aŭ mitaj trajtoj, tiele kiel la primoko farita al la mezepokaj idealoj, estas, inter aliaj, la trajtoj kiuj difinas la Dekameronon teksto klare antropocentrisma kaj humanisma
Vytautas Landsbergis
Politikisto en la resendependiĝinta Litovio
La nove elektitaj anoj de la nacia parlamento Seimas elektas Vytautas Landsbergis parlamenta prezidanto. Kiam la parlamento la 11-an de marto 1990 deklaras Litovion denove sendependa ŝtato kaj reoficialigas la konsitucion de la unua Respubliko Litovio (1920-1940), Landsbergis pro sia ofico iĝas la komisiita ŝtatestro de Litovio ĝis validigo de nova konstitucio. Dum la jaro 1990, kiu karakteriziĝas pere de kreskanta tensio kun la gvidantoj de Sovetunio sub Miĥailo Gorbaĉovo (inter alie per kompleta blokado de nafto kaj gaso pere de Sovetunio dum aprilo kaj majo 1990), Landbergis defendas senkompromisan diplomatian direktiĝon, kiu deklaras la sendependecon de Litovio nenuligebla kaj ne timas minacojn de Sovetunio. La sinteno de litovoj estis tiutempe ekzemplo kaj inspiro por aliaj respublikoj de Sovetunio. Vytautas Landsbergis konsideris la periodon inter 1989 kaj 1991 tia, en kiu oni povis kaj devis fari turnopunktajn decidojn por sendependiĝi de komunismo kaj KGB.
Dekamerono
Sekvoj
La roluloj de Boccaccio estas komunaj estaĵoj, difektaj kaj senhavaj de ĉiu ajn nobla valoro, ĉu ĉevalira ĉu kortega; male elstaras la rabistoj, mensogantoj kaj adultoj, kaj ilia ruzo por triumfi; diference de la antikva mezepoka koncepto kie la heroo de la historio posedis belon aŭ forton, kaj asocie ĉiam al la nobelaro kaj la dieco. Fine, la forta sento kontraŭklerika de la historioj de Boccaccio pensigas en la epokoj estontaj, kie la feŭdaj kaj kristanaj idealoj estos atakitaj de la novaj konceptoj kiuj lokas la homon kiel centro de la mondo.
Vytautas Landsbergis
Politikisto en la resendependiĝinta Litovio
Post kiam parlamentaj balotoj dum la jaro 1992 signifas drastan malsukceson de la konservativaj partioj kaj venkon de la reformkomunistoj, Algirdas Brazauskas pli kaj pli gajnas potencon kaj Landsbergis perdas la antaŭe elstaran politikan influon. Li tamen ankoraŭ ĝis la jaro 1996 restas parlamenta prezidanto.
Dekamerono
En Esperanto aperis
Dekamerono, unuaj tri tagoj (tr. Perla Martinelli kaj Gaston Waringhien, kooperativo de literatura foiro, 1995, 320 p.)
Vytautas Landsbergis
Politikisto en la resendependiĝinta Litovio
Ĝis nun Landsbergis restis inter la plej konataj politikistoj de Litovio kaj en sia partio, la konservativa Tėvynės Sąjunga ("Patrolanda Unio"), restas tre influa. Pro sia daŭre malkompromisa sinteno rilate al tiuj politikistoj de Rusio, kiuj neniam ĉesis konsideri la baltiajn ŝtatojn "sia influa sfero", li ofte kritikiĝis de reformkomunismoj kaj pli diplomatiaj litovoj. En la jaroj 2004-2014 li por Litovio estas membro de la Eŭropa Parlamento, nome de la Eŭropa Popola Partio, kie montriĝis kontraŭkomunisto kondamnante Rusion kiel danĝeran imperiisman mondpotencon. Li postulis por ke al la rezolucio pri kondamno de naziaj simboloj (svastiko) aldoni malpermeson uzi la komunistajn (serpo kaj martelo).
Dekamerono
En kino
La Dekamerono estis adaptita al kino de la itala reĝisoro Pier Paolo Pasolini en 1971.
Kálmán Balogh (kuracisto)
Kálmán BALOGH [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Kálmán estis hungara kuracisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (1877). Kálmán Balogh naskiĝis la  1835 en Szolnok. Li mortis la 1888 en Budapeŝto.
Riva Valdobbia
Riva Valdobbia (jen itale, Riifu en la valeza kaj la Riva en la piemonta) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Alagna Valsesia, Campertogno, Gressoney-La-Trinité (AO), Gressoney-Saint-Jean (AO), Mollia, Rassa kaj Rima San Giuseppe.
Kalvinana preĝejo (Dombrád)
La Kalvinana preĝejo estas religia monumento historia en urbo Dombrád (Hungario). Tiu kirko apartenas al la plej grandaj konstruaĵoj en transTiso.
Historio
La katolika kirko de Dombrád estis menciita en la 1321. En 1566 la tataroj detruis ĝin, sed la kalvinanismo atingis la iaman vilaĝon pli frue jam en 1550. La kalvinana grupo estis fondita en 1578, ĝuste post jardeko ili konstruis lignan preĝejon. Laŭ alia informo ili akiris ankaŭ la ruinan katolikan kirkon. La nun videbla kalvinana preĝejo estis konsekrita en 1913.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto inter arboj. La turo reliefas en mezo de la ornamriĉa fasado. La ĉefnavo havas krucnavon. La videbla absido estas trilatera, supozebla la plena absido estus oklatera.
24641 Enver
24641 Enver estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Enver Elimdarovich Abduraimov, kuracisto en Krimeo, fama pro lia sindonema helpo al invalidaj infanoj.
4′33″
4'33" (prononcata Four minutes, thirty-three seconds aŭ de la komponisto mem Four, thirty-three; Kvar minutoj, tridek tri sekundoj aŭ Kvar, tridek tri) estas trimovimenta komponaĵo de la usona avangarda komponisto John Cage (1912-1992). Ĝi estis komponita en 1952 por iu ajn muzikilo (aŭ kombinaĵo de muzikiloj), kaj la skribaĵo instruas al la ludanto ne ludi muzikilon dum la tuta daŭro de la komponaĵo, tra la tri movimentoj (la unua movimento daŭras tridek sekundojn, la dua du minutojn kaj dudek tri sekundojn, kaj la tria unu minuton kaj kvardek sekundojn). Kvankam komune perceptata kiel kvar minutoj kaj tridek tri sekundoj de silento, la komponaĵo fakte konsistas el la sonoj de la medio, kiujn aŭdas la aŭskultantoj dum la ludado. Tra la jaroj, 4'33" fariĝis la plej fama kaj plej polemika komponaĵo de Cage.
Elpensite en ĉirkaŭ 1947 kaj 1948, dum la komponisto laboris pri sia Sonatas and Interludes, 4'33" fariĝis por Cage la pinto de lia ideo, ke iaj ajn sonoj konsistigas, aŭ povas konsistigi, muzikon. Ĝi ankaŭ estis spegulaĵo de influo de Zen-Budhismo, kiun studis Cage ekde la malfruaj 1940-aj jaroj. En intervjuo en 1982, kaj dum pluraj aliaj fojoj, Cage diris, ke 4'33" estas laŭ li sia plej grava verko.
Kantono Montélimar-2
La kantono Montélimar-2 (france canton de Montélimar-2) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la ĝis marto 2015 11, ekde tiam nur 6 kantonoj de la arondismento Nyons. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Montélimar.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Montélimar-2 la jenaj 10 francaj komunumoj :
Střelice (distrikto Brno-provinco)
Střelice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Bobrava montetaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1375. Ekde la jaro 1918 agadas en la areo okcidente de la centro de Střelice fratinoj dominikaninoj, kiuj ĉi tie establis propran monaĥejon.
Instituto pri Mensa Sano
La Instituto pri Mensa Sano (angle Institute of Mental Health aŭ IMH, ĉine 心理健康学院) estas grava medicinejo kaj malsanulejo en Singapuro, kiu specialiĝis pri la traktado de pacientoj kun mensaj malsanoj. La instituto estis antaŭe kaj pli vaste konita per sia eksa nomo Malsanulejo Woodbridge (板桥医院). La nomo "Woodbridge" estas hodiaŭ nur tiu de la malsanuleja sekcio de la IMH.
La instituto disponas 2 425 litojn.
Ayguatébia-Talau
Ayguatébia-Talau (Aiguatèbia i Talau) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Carraillols.
Batalo de Towton
La batalo de Towton (la 29-an de marto 1461) estis decida batalo de la militoj de rozoj, kiam Eduardo la 4-a (Anglio) tute venkis la lankastrojn.
La antaŭajn du jarojn okazis pluraj gravaj bataloj: dum iuj la lankastroj venkis; dum aliaj, la jorkoj. La 12-an de februaro 1461 la lankastra reĝino, Margareta de Anĵuo, venkis la jorkojn ĉe St Albans, kaj poste klopodis eniri Londonon, sed la urbestro kaj civitanoj sukcese malpermesis tion. Dume Margareta lernis ke, la 2-an de februaro, lankastra armeo malvenkis ĉe Mortimer's Cross, Herefordshire, kaj ŝi retretis norden. La 4-an de marto Eduardo la 4-a kroniĝis en Londono.
Jorka armeo tiam postkuris Margareta. La 28-an de marto, ĉe strategia ponto en Jorkŝiro, iuj lankastroj surprizis jorkan taĉmenton, kaj pluraj jorkaj gravuloj mortis dum la sekva bataleto antaŭ ol surmeti kirasojn. La ĉefa jorka armeo alvenis sed dum seshora batalo ne povis rekapti la ponton: laŭdire mortis ĉirkaŭ tri mil batalistoj. Eduardo mem batalis surpiede, kaj lia ĉefa subtenanto, la potencega Rikardo Neville (16-a grafo de Warwick), malgrave vundiĝis. Tamen la jorkoj trovis travadejon plurajn kilometrojn for de la ponto. La lankastroj retretis por kuniĝi kun la ĉefa lankastra armeo: dum la retreto mortis ĝia estro, John Clifford (9-a barono de Clifford). La jorkoj riparis la ponton.
La sekvantan tagon, dum aĉa vetero kun malvarmegaj ventoj kaj neĝo, okazis la batalo de Towton. Plurfoje jorkaj pafarkistoj, helpataj de la vento, atakis la lankastrojn kaj retretis ekster la atingo de la lankastraj pafarkistoj. Sekvis akra batalado. Plurajn horojn neniu gajnis la avantaĝon. Fine alvenis plua jorka taĉmento kaj la lankastroj tute disvenkis: multaj pereis dum sia sekva fuĝo, kaj la jorkoj mortigis eĉ virojn kiu forĵetis siajn armilojn. Ĉe Tadcaster iuj lankastroj kuniĝis kaj malsukcese penis kontraŭi la jorkojn. Margareta de Anĵuo fuĝis kun sia filo Eduardo de Westminster (princo de Kimrio), unue al Kastelo Harlech, Kimrio, kaj poste al Skotlando. Multaj lankastraj nobeloj aŭ seniĝis de siaj bienoj aŭ devis omaĝi al Eduardo la 4-a.
Nur en 1470, post kiam la potenca grafo de Warwick kverelis kun Eduardo kaj alianciĝis al Margareta, povis la lankastroj sukcese kontraŭi Eduardon.
Henriko de Upsalo
Henriko (Henrik; Henrik; Henricus; mortis ĉirkaŭ 20a de Januaro 1156 ) estis mezepoka angla pastro. Li venis al Svedio kun la kardinalo Nicholas Breakspeare en 1153 kaj eble estis nomumita kiel nova Ĉefepiskopo de Upsalo, sed la sendependa eklezia provinco de Svedio eble estis establitan nur en 1164 post la enlanda milito, kaj Henriko eble estis sendita organizi eklezion en Finnlando, kie jam estis kristanoj ekde antaŭ du jarcentoj.
Kun sia supozita murdisto, kamparano Lalli, Henriko estas grava figuro en la frua historio de Finnlando. Lia festo estas celebrata de la majoritata Luterana Eklezio de Finnlando, same kiel de la Katolika Eklezio de Finnlando. Li estas memorata en la Liturgiaj kalendaroj de kelkaj protestantaj kaj anglikanaj eklezioj.
Barca (Hispanio)
Barca [BARka] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Rendsburg
Rendsburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj estas la administra centro de la distrikto. Krome ĝi ankaŭ estas la administra centro de komunumaro nomata Amt Schlei-Ostsee, de pluraj najbaraj komunumoj, sen ke la urbo Rendsburg mem apartenus al la komunumaro. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Servoj
En Rendsburg troviĝas la fama Nordkolegio Rendsburg, iama altpopollernejo, hodiaŭ i.a. muzikakademio kaj ĝenerala kulturejo kun skandinavia kaj interkultura fokusoj.
Barca (Hispanio)
Geografio
Ĝi distas 54 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi enhavas la loĝlokojn Barca kaj Ciadueña. En la teritorio inkludite en la Reto Natura 2000 estas Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 43 hektarojn, nome 1 % de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Ciadueña.
La loĝloko havis aliron al fervojo el 1895 ĝis 1985.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, pilorio (kiu aperas en la municipa blazono) kaj etnografia muzeo.
Hojanovice
Hojanovice (Hojanowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
29125 Kyivphysfak
29125 Kyivphysfak estas malbone konata asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Fakultato pri Fiziko de la Kijiva Nacia Universitato Taras Ŝevĉenko, fondita en 1834 kiel departemento pri matematiko kaj fiziko. Tiu-ĉi fakultato, kiu ludis gravan rolon en la disvolvo de la instruo pri fiziko kaj astronomio, kiel pri ĝeneralaj sciencoj en Ukraino, ricevis sian nunan nomon en 1940.
Seĝo de Kriemhild
La seĝo de Kriemhild, aŭ germane Kriemhildenstuhl kaj  Krimhildenstuhl, sur la arbara teritorio de la  palatinata distrikturbo  Bad Dürkheim (Rejnlando-Palatinato) estas iama romia ŝtonrompejo, kiu estis uzata ĉirkaŭ la jaro 200 p.K. fare de la 22a legio de la romia armeo. La legio havis sian stacion en Majenco.
La Kriemhildenstuhl situas maldekstre de la rivereto Isenach en la nordokcidento de Bad Dürkheim sur alteco de 250 m ĉe la sudorienta deklivo de la 300 m alta Kästenberg. Ĝi estas la suda flankmonto de la monto Teufelssteins (alteco 319 m), kiu apartenas al la Haardt. De la monto oni havas elrigardon trans la urbo kaj la Rejna ebenaĵo.
Ĉirkaŭo
Tuj supre de Kriemhildenstuhl etendiĝas la Heidenmauer, 26 hektare granda fortifikita kelta setlejo el la malfrua Hallstatt-tempo. La Brunhildisstuhl sur alteco de 213 m iomete sub la Kriemhildenstuhl estis verŝajne ankaŭ romia ŝtonrompejo. Pluaj ŝtonekspluatadoj de la romianoj ekzistis en la Kallstadter valeto kaj ĉe la monto Weilerskopf.
NGC 4413
NGC 4413 (aliaj indikoj — NGC 4407, IRAS 12239+1253, UGC 7538, VCC 912, MCG 2-32-49, ZWG 70.76, PGC 40705) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4413, NGC 4407.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jenő Maticska
MATICSKA Jenő (matiĉka) estis hungara pentristo naskita en Nagybánya la 30-a de novembro 1885 kaj mortinta samloke la 8-a de februaro 1906.
Biografio
Li finis en sia naskiĝurbo kvin klasojn elementajn. Lian talenton malkovris János Thorma. Li ekspoziciis unue en 1900 en Artistkolonio de Nagybánya kaj inter 15-a kaj 24-a de decembro de 1901 en Koloĵvaro. Inter 1902 kaj 1905 li studis en artistkolonio, kie li estis disĉiplo de Károly Ferenczy, István Réti, Béla Iványi-Grünwald, Simon Hollósy. En 1904 kaj 1905 li pasigis la vintron en Romo kun Iványi Grünwald Béla kiel stipendiulo de Nagybánya. Li suferis je tuberkulozo heredita de sia patro. En 1911-1912 oni prezentis en du ekspozicioj en Nagybánya plurajn kreaĵojn liajn. En 1972 oni organizis en muzeo de Baia Mare memorekspozicion.
Riva presso Chieri
Riva presso Chieri estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Chieri, Arignano, Mombello di Torino, Moriondo Torinese, Buttigliera d'Asti (AT), Villanova d'Asti (AT) kaj Poirino.
Couilly - Saint-Germain - Quincy (stacidomo)
Couilly - Saint-Germain - Quincy (plennome Couilly-Pont-aux-Dames - Saint-Germain-sur-Morin - Quincy-Voisin) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Germain-sur-Morin, apud Couilly-Pont-aux-Dames kaj Quincy-Voisins, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Malfermita la de "Compagnie des chemins de fer de l'Est", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio P de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Esbly - Crécy-la-Chapelle (071000).
Nou Săsesc
Nou Săsesc [noŭ səsesk] (hungare: Apaújfalu, germane: Sachsisch-Neudorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sibiu. En 1910 ĝi havis 976 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1956, en 1992 499. Ĝia unua mencio skribe estas en 1305. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Laslea.
Sennhof-Kyburg (stacidomo)
Sennhof-Kyburg estas fervoja stacidomo en Vinterturo, Svislando.
(11357) 1997 YX2
(11357) 1997 YX2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Dolný Smokovec
Dolný Smokovec (hungare Alsótátrafüred [alŝOtAtrafured], germane Bad Schmecks aŭ Unterschmecks) estas feriejo, parto de Vysoké Tatry.
Situo
Dolný Smokovec etendiĝas en montara regiono.
Historio
Tiu loko longe ne estis loĝata. La unuaj domoj konstruiĝis ekde 1881 por turistoj, poste sanatorioj por malsanuloj. En 1958 jam loĝkvartalo konstruiĝis. Ĝis 1947 tiu loko apartenis al Nová Lesná, poste al Starý Smokovec, fine ekde 1999 al Vysoké Tatry. Proksimume 1000-ope loĝas en la urboparto. Ili okupiĝas pri turismo.
Glenn Knight
Glenn Jeyasingam KNIGHT (naskiĝis en 1945) estas singapura juristo. Li fariĝis la unua direktoro de la Commercial Affairs Department (CAD), kiam ĝi estis fondita en 1984. Li perdis tiun postenon en 1991, post kiam li estis akuzita pri politika korupto okaze de fama kaj multe diskutita proceso. Li denove estis juĝita kaj kondamnita en 1998 pro misuzado de publika mono, kiam li estis ankoraŭ oficianta.
Knight estas edziĝinta al Pathmavali Rengayah. La geedzoj havis neniun infanon.
Lieto
Lieto (finna prononco [ˈlie̯to]; Lundo) estas municipo de Finnlando.
Najbaraj municipoj estas Aura, Kaarina, Marttila, Paimio, Pöytyä kaj Turku.
La municipo estas unulingva finna.
Lieto havas apud la urbocentro mezepokan ŝtonkirkon, nome Sankta Petro, kiu originas el ĉirkaŭ la jaro 1500.
Herrmann Julius Meyer
Herrmann Julius MEYER (naskiĝinta la 4-an de aprilo 1826 en Gotha, mortinta la 12-an de marto 1909 en Lepsiko) estis germana eldonisto.
Vivo
Meyer frekventis la gimnazion en Hildburghausen kaj ricevis poste trejnadon kiel librovendisto. Komence de 1849 li iris, laŭ la volo de la patro Novjorkon por fondi filion de la Bibliografia Instituto, kies plua ekzisto en Germanlando estis nesekura. La klopodoj fariĝi liveranto de la patra eldonejo kaj de aliaj germanaj eldonejoj en Usono ne sukcesis nek memstara eldonado trans la oceano. En 1854 li likvidis la firmaon en Usono kaj eklaboris en la eldonejo de la patro Joseph Meyer ekde 1855. Post la morto de la patro (1856) li solidigis la entreprenon koncentriĝante pri la enciklopedio, la Universum kaj la finfarado de la verko Großer Hand-Atlas.