cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moĵga
En jaro 1959 la urbo havis 30 mil loĝantojn.
Herzberg
Herzberg havas diversajn signifojn: urboj kaj komunumoj, urbopartoj kaj komunumpartoj:
montoj
Herzberg estas la familia nomo de jenaj personoj:
Herzberg staras por:
Vidu ankaŭ:
POM
La vorto havas plurajn signifojn:
Petru Rareș
Petru Rareș povas esti
Nova Potenca Partio
La Nova Potenca Partio (NPP, 時代力量, mallonge ĉine 時力, pinjine Shí Lìl) estas politika partio en Tajvano. Sub la gvido de la Chen Jiau-hua.
Dean Martin
Dean MARTIN (denaske Dino Paul Crocetti; naskiĝinta la, mortinta la ) estis usona kantisto, aktoro, komediisto, kaj kinproduktoro.
Li estis unu el plej popularaj kaj longdaŭraj usonaj distristoj de la mezo de la 20a jarcento. Martin ricevis la kromnomon de "King of Cool" (Ĝureĝo) pro sia senpena karismo kaj memcerteco. Li kaj Jerry Lewis estis partneroj en la tre populara komedia teamo "Martin and Lewis" (Martin kaj Lewis). Li estis membro de la grupo "Rat Pack" kaj stelulo en koncertoj ĉu de teatroj ĉu de noktokluboj, registroj, filmoj kaj televido. Li estis gastiganto de la televidaj varieteaj programoj The Dean Martin Show (1965–1974) kaj The Dean Martin Celebrity Roast (1974–1985).
La trankvila voĉo de crooner de Martin, trileca havigis al li multajn sukcesajn kantojn kiaj "Memories Are Made of This", "That's Amore", "Everybody Loves Somebody", "You're Nobody till Somebody Loves You", "Sway", "Volare", kaj "Ain't That a Kick in the Head?".
Asko
Asko estas fungoĉelo de sakfungoj ofte pli-malpli sakforma, en kiu evoluas askosporoj, kies nombro ĉe la plej konataj specioj estas 8.
Klasifiko
Askoj havas du membranojn nomatajn tunikoj. Depende de sia aspekto, ĉi tiuj membranoj klaseblas jene:
Jeane Kirkpatrick
Jeane KIRKPATRICK, naskonome Jeane Duane JORDANIO (naskiĝis en Duncan (Oklahomo), mortis  en Bethesda (Marilando), Usono) estis usona politikistino kaj diplomato.
Biografio
Diplomiĝinte pri politika scienco ĉe Universitato Kolumbio, komence Kirkpatrick aliĝis al la Demokrata Partio, sed pro sia fervora antikomunismo ŝi disiĝis de ĝi en la 70-aj jaroj, ne dividante ĝian pacisman linion; tiam ŝi venis por partopreni en la novkonservativismo formita ĉirkaŭ Reagan. Ĝuste tiu lasta fariĝis eksterlanda politika konsilisto okaze de la prezidanta kampanjo de 1980 kaj poste aliĝis al la Respublikana Partio. Post la venko de Reagan en la prezidantaj balotoj, ŝi estis nomumita ambasadoro de Usono ĉe la Unuiĝintaj Nacioj, posteno kiu daŭris de 1981 ĝis 1985 kaj ŝi estis la unua virino kiu ludis ĉi tiun rolon.
Kirkpatrick famiĝis pro la t.n. Kirkpatrick Doktrino, kiu distingis inter "rekupereblaj reĝimoj" kaj "nerekupereblaj reĝimoj", la unuaj estis dekstremaj diktaturoj, la duaj komunismaj diktaturoj. Laŭ Kirkpatrick, Usono devas subteni ĉiujn reĝimojn kiuj estis antikomunismaj, eĉ diktaturojn, ĉar ili estis pli facile konverteblaj al demokratioj, ol la marksismaj reĝimoj.
Sesleria
Sesleria, esperante seslerio, estas palearkta genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae. La nomo devenas de la itala botanikisto Lionardo Sesler († 1785).
Petru Rareș (Bistrița-Năsăud)
Petru Rareș [petru rareŝ] estas komunumo en Rumanio okcidente de Beclean. Administre apartenas al ĝi Reteag, la sidejo, kaj Bața.
Ĝis 2005 al la komunumo apartenis krome Ciceu-Corabia, Ciceu-Mihăiești kaj Lelești. El ili oni je la per la leĝo n-ro 67 kreis la komunumon Ciceu-Mihăiești.
En la censo de 2002 la loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
La nomo de la komunumo devenas de Petru la 4-a Rareș (1483–1546), filo de Stefano la 3-a.
Ajman az-Zaŭahiri
Oni supozas, ke li planis la atencon kontraŭ usona militŝipo en Jemeno en la 12-a de oktobro 2000 kaj ke li kunordigis la atencojn de la 11-a de septembro 2001.
Li estis estro de la terorisma organizaĵo Egipta Islama Ĝihado. Li estis konata tutmonde kiel mentoro, kuracisto kaj plej proksima kunlaboranto de Osama Bin Laden, ankaŭ kiel aktiva integranto de kelkaj islamismaj organizaĵoj kiuj fifaris atencajn atakojn tra la tuta mondo. ​ La FBI suspektas ankaŭ, ke li estis partoprenanto de la organizado de nombraj teroristaj atakoj kontraŭ interesoj de Usono kaj de aliaj landoj de Okcidento, inklude la atakojn al ambasadejoj de Usono en Kenjo kaj Tanzanio la 7-an de aŭgusto 1998. ​
Ajman az-Zaŭahiri parolis tri lingvojn: nome araba, angla kaj franca. ​ Oni konis lin per variaj kromnomoj, inter ili, Abu (patro de) Abdallah, Abu Muhammad, Abu Fatima, Muhammad Ibrahim, Abu al Mu'iz, La Doktoro, La Profesoro, La Emiro, Nur, Ustaz (Instruisto) kaj Abdel Muaz; li estis citita foje ankaŭ kiel «Doktoro Morto» aŭ «Kuracisto de la Morto». ​ ​
Árpád Paál
PAÁL Árpád, pseŭdonimoj: Bethlenfalvi János, Bethlenfalvi Pál, Öreg Ferenc, estis rumanuja hungara ĵurnalisto, politikisto naskita en Brassó la 16-an de oktobro 1880 kaj en Nadjvarado la 14-an de septembro 1944.
Ajman az-Zaŭahiri
Je la morto de Osama Bin Laden, li iĝis la plej serĉata teroristo en la mondo. ​ ​ La FBI proponis 25 milionojn da dolaraj por lia kapto. ​
Árpád Paál
Biografio
La mezlernejon Árpád Paál finis en sia naskiĝurbo, Koloĵvaro kaj Székelyudvarhely (1898). Li pristudis juron kaj inter 1902 – 03, li doktoriĝis en Koloĵvaro pri ŝtatscienco en 1903 kaj jurscienco en 1905. Li redaktis la gazeton Kecskeméti Lapok. En 1918 – 19 li estis vicdpartementestro Udvarhely, prezidanto de Székely Nemzeti Tanács (Sikula Nacia Konsilantaro). En 1921 li partoprenis la redaktadon de flugfolio Kiáltó Szó kun Károly Kós kaj István Zágoni. Li verkis la trian parton (A politikai aktivitás rendszere) (La sistemo de politika agado) de tiu flugfolio. Ekde 1920 li estis ĵurnalisto, ĉefredaktoro de Keleti Újság, Az Újság, Napkelet. Li estis ekde 1-a de januaro 1932 ĉefredaktoro de Erdélyi Lapok en Oradea. En 1924 li estis unu el la fondintoj de la Erdélyi Szépmíves Céh (en 1942 li ricevis ĝian honordiplomon); en 1926 oni elektis lin ano de Kemény Zsigmond Társaság, pli poste de Erdélyi Katolikus Akadémia. Li estis ano de la rumana landkunveno. Liajn tagĵurnalojn manuskripte (2500 paĝoj) (1908-1943) konservas la Muzeo Haáz Rezső kaj en kopio la biblioteko de Országos Széchenyi Könyvtár en Budapeŝto.
Ajman az-Zaŭahiri
La 1-an de Aŭgusto 2022 la usona prezidento Joe Biden informis, ke Usono estis mortiginta Ajman az-Zaŭahiri, estro de al-Kaida, per atako de armita telestiraviadilo antaŭ du tagoj en Kabulo, Afganio, kie li estis loĝanta.
79286 Hexiantu
79286 Hexiantu estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Batalo de Alĵubaroto
La Batalo de Alĵubaroto aŭ Aljubarrota okazis inter fortoj de la Reĝlando Portugalio kaj la Reĝlando Kastilio, en la 14-a de Aŭgusto 1385, precize inter trupoj portugal-anglaj estritaj de Johano la 1-a de Portugalio kaj de lia konestablo Nuno Álvares Pereira, kaj la kastilia armeo de Johano la 1-a de Kastilio, kun aliancanoj portugaloj, aragonanoj, italoj kaj francoj. ​ La batalo okazis en la kampo Sankta Georgo proksime de la urbo Aljubarrota, inter Leiria kaj Alcobaça en la centro de Portugalio. La rezulto estis la malvenko de kastilianoj, kio finigis la kastiliajn klopodojn akiri la portugalan kronon, cele al la finigo de la portugala krizo de 1383-1385 kaj la plifirmigo de Johano la 1-a kiel reĝo de Portugalio, nome la unua de la dinastio Avis.
79286 Hexiantu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina teoria fizikiston He Xiantu (ĉine : 贺贤土), akademiano de la Ĉina Akademio de Sciencoj. Li faris gravajn kontribuojn al la studo pri fiziko de la plasmoj, la nelineara scienco kaj la statistika fiziko. Li gajnis plurajn Naciajn Premiojn pri Naturscienco kaj pri Scienca kaj Teknologia Progreso.
Umbaúba
Umbaúba estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 22.434 loĝantojn en 2010.
Västra Götalands län
Västra Götalands län estas unu el la 21 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo ampleksas tiun de la historia provinco Vestrogotio kaj iujn partojn de Bohuslando kaj Dalio. Administra centro de la provinco estas la urbo Göteborg aŭ esperante Gotenburgo. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
En sia nuna formo la provinco kreiĝis en 1998 per unuigo de la ĝistiamaj modernaj provincoj Göteborgs och Bohus län, Älvsborgs län kaj Skaraborgs län, laŭ la teritoriaj limoj per tio reproksimiĝante al la malnova provinco Vestrogotio.
Post la ĉefurba regiono Stockholms län la provinco Västra Götalands län estas tiu kun plej da loĝantoj. Preskaŭ 17 procentaĵo de ĉiuj svedoj vivas ĉi tie.
Lars Bäckström de la maldekstra partio Vänsterpartiet estis provincestro de 2008 ĝis 2017. Inter 2017 kaj 2021 la juristo kaj ŝtatisto Anders Danielsson estis provincestro, kaj ekde 2021 Sten Tolgfors de la dekstra Moderaterna.
Komunumoj
Jen listo de la komunumoj (svede: kommuner) de Västra Götalands län, kun komunuma kodo, areoj en km², kaj denso de loĝantaro per homoj dividite de km². Lago¹ estas areo de lagoj krom la 4 plej grandaj lagoj, kaj lago² estas areo en la kvar plej grandaj lagoj. La areoj estas de 2018, kaj la nombroj de loĝantaroj de 2022.
Trifosfata acido
Trifosfata acido aŭ trifosfato de hidrogeno estas fosfata oksoacido kaj necikla fosfatacida anhidrido. Trifosfata acido estas natura produkto trovata en Homo sapiens kun datumoj haveblaj. Uzata kiel akva moligilo, peptidiga agento, emulsigilo kaj disiga agento; ingredienco de purigiloj kaj viando-konservaĵo. Polifosfora acido H5P3O10 kiu estas parta anhidrido de tri molekuloj de ortofosfata acido, estas kapabla je hidrolizo en ortofosfatan acidon kaj pirofosfatan acidon, kaj estas konata ĉefe sub la formo de saloj kaj esteroj. Trifosfata acido trovas aplikojn ĉefe en biokemio.
Berbera cervo
La Berbera cervo (Cervus elaphus barbarus) aŭ Atlasa cervo estas subspecio de ruĝa cervo kiu estas indiĝena de Nordafriko.
Trifosfata acido
Karakterizaĵo de fosfora acido estas ke ĝi formas serion de polimeraj anhidridoj kiuj similas al acida karboksila anhidridoj en strukturo kaj reakciemo. Dufosfata acido (antaŭe nomita pirofosfata acido) kaj trifosfata acido estas la plej simplaj ekzemploj, kaj derivaĵoj de ĉi-lastaj estas tiuj kombinaĵoj, kiujn ni renkontas en biokemio. Trifosfata acido posedas 5 hidrogenatomojn, 3 fosforatomojn, 10 oksigenatomojn.
Berbera cervo
Priskribo
La Berbera cervo estas pli malgranda ol la tipa ruĝa cervo. Ties korpo estas malhelbruna kun kelkaj blankaj punktomakuloj ĉe flankoj kaj dorso. La ramuroj (osto-kornoj) ne havas la duan pinton.
Teritorio
La Atlasa cervo estas la nura membro de la cerva familio kiu estas indiĝena de Afriko. Ĝi loĝas en densaj, humidaj arbaraj areoj de Alĝerio, Tunizio kaj Maroko. Ĝi estis iam ĉasita ĝis formorto, sed specimenoj el la Tunizia populacio estis reenmetitaj en la 1990-aj jaroj.
(23958) 1998 VD30
(23958) 1998 VD30 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la grupo tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
621
En la jaro 621 post Kristo okazis, interalie:
Elektra rezistivo
Elektra rezistivo (aŭ specifa rezistanco) estas fizika grando kiu kvantigas kiom forte difinita materialo kontraŭas la fluon de elektra kurento. Malalta rezistivo indikas materialon kiu facile permesas la movon de elektra ŝargo. Rezistivo estas kutimee prezentata per la greka litero ρ (rho). La SI-unuo de specifa rezistanco estas omo·metro, kvankam ofte estas uzata la unuo Ω mm²/m.
La reciproko de la elektra rezistivo estas la elektra konduktivo aŭ specifa konduktanco.
La rezistanco de konduktilo kies sekca areo A estas konstanta laŭlonge la tuta longo l, estas kalkulebla per la formulo:
kie R estas la elektra rezistanco, ρ la specifa rezistanco, l la longo kaj A la areo de la sekco.
Sekvas ke oni povas determini \rho mezurante la rezistancon de konduktilo kies mezuroj estas konataj:
La sekca areo A de ronda konduktilo (ekzemple drato) kun diametro d estas:
Specifaj rezistancoj de kelkaj metaloj, ofte uzatoj en elektrotekniko
Ĉiu tiuj valoroj validas je la temperaturo t = 20° C.
2066
2066 estos normala jaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Yasmine (kantistino)
Yasmine, artistnomo de Hilde Rens (naskiĝis en Kontich la, mortis la en Edegem) estis flandra kantistino kaj prezentantino.
En 1991 la kariero de Yasmine komenciĝis per la disko Mooi zo (Bele). Ŝi prezentis en teatrejoj kaj festivaloj ĉefe tradukitajn kantojn de Leonard Cohen. Du jarojn poste la televidkompanio VTM dungis ŝin kaj ŝi prezentadis la programon Tien om te zien (Dek vidindaj (kantistoj)). Poste ŝi transiris al la ŝtata televidkompanio één (unu) kiel prezentantino de la programo De Rode Loper (La ruĝa tapiŝo) en kiu ŝi rakontis pri la vivo de famuloj en- kaj ekster-landaj. La ŝi edziniĝis al Marianne Dupon, en Flandrujo konata pro sia partopreno en la programo De mol (La talpo). En 2005 Yasmine atingis la 363-an lokon en la tv-programo La plej grava belgo. Ekde 2006 ĝis la fino de sia vivo ŝi estis prezentantino en la televidstacio één.
En aprilo 2009 la publiko eksciis, ke ŝi baldaŭ divorcos, ĉar ŝia edzino deziras rompi la rilaton kaj komenci alian. Yasmine pro tio rapide malsaniĝis kaj en junio 2009 forprenis de si la vivon.
Hukuta Kunitaro
HUKUTA Kunitaro (naskiĝtago nekonata, ĉ. 1887; mortis la je pulmito en aĝo de 53 jaroj) estis japana Esperanto-pioniro de 1906.
Hukuta eldonis dum du jaroj la periodaĵon "Verda Utopio" (Osaka, 1920-1921), kiu traktis japanan vivon kaj kulturon por esperantistoj. Meze de la 1920-aj jaroj li forlasis la neŭtralan Esperanto-movadon kaj fariĝis membro de SAT.
Neudorf-Bornstein
Neudorf-Bornstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Dänischer Wohld, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Gettorf.
Musa la 1-a (Malio)
Musa la 1-a aŭ Mansa Musa (ĉ. 1280 – ĉ. 1337) estis la deka Mansa, kio tradukeblas al "Reĝo de Reĝoj" aŭ "Imperiestro", de la riĉa Imperio Malio de Okcidenta Afriko. Je tempo de la enpovigo de Musa, la Malia Imperio konsistis el teritorioj iam apartenanta al la Ganaa imperio en nuna suda Maŭritanio kaj en Melle (Malio) kaj la tujaj ĉirkaŭaj areoj. Musa tenis multajn titolojn, kiaj Emiro de Melle, Senjoro de Minejoj de Ŭangara, Konkeranto de Ganata, kaj almenaŭ dekduo da aliaj.
Dum regado de Mansa Musa (1307 aŭ 1312 – al 37 aŭ 32?), la forto, potenco de Mali pintiĝis. Li konkeris mezan regionon de rivero Niger, du gravajn komercurbojn Timbuktuo kaj Gao, sud-Saharajn urbojn kiel Valata. Li konkeris eĉ saltroviĝejojn de Taghaza (pli norde), dum la orientajn limojn de la imperio ŝovis li ĝis tero de la hausoj. Mansa Musa okupis okcidente ŝtaton de Takrur kaj terojn de popoloj fulan kaj tukulor. Li sendis ambasadoron kaj agentojn al Maroko, Egiptio kaj aliaj landoj. Kiam li revenis el pilgrimo de Mekka en 1324, li setligis egiptajn sciencistojn en Timbuktuo kaj Gao.
Merry-la-Vallée
Merry-la-Vallée estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 421 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Merry-la-Vallée etendiĝas sur 18.31 km², kaj havis 421 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 20 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Roger Charpy, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Merry-la-Vallée apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Jean Daniel
Jean Daniel, de sia vera nomo Jean Daniel Bensaïd, estis franca ĵurnalisto, direktoro de ĵurnalo Le Nouvel Observateur naskita la 21-an de julio 1920 en Blida (Alĝerio), mortis la 19an de februaro 2020.
Infanaĝo (inter la du mondmilitoj)
Jean Daniel naskiĝis en Blida, malproksime de Alĝero, en juda familo. Lia patro estas agnostika, pli ligata al la mediteranea kulturo kaj al la franca civitaneco ol al la juda identeco.
Lernanto en la kolonia kolegio de Blida, li iĝas dek-kvin-jaraĝa, leganto de la semajnrevuon "Vendredi", organo de la intelekta sendependa maldekstro kaj favora al la Popola Fronto de Francio. Lia entuziasmo al la verko de André Gide gvidas lin vidi Sovetunion kiel la socialisman paradizon. Dum du jaroj, li studas la marksismon per libroj, kiujn prutedonas sia amiko Vicente Pérez. Sed en 1936, la legado de Retour d’URSS (Reveno de Sovetunio) de André Gide elrevigas lin pri komunismo. Li tiam troviĝas en tiu generacio de nekomunista maldekstro markata de la Popola Fronto kaj la socialismo de Léon Blum. Sekvante kursojn pri filozofio en la fakultato de Alĝero, li frekventas la "Amikoj de la revuo" Esprit.
Dum la dua mondmilito
La abolicio de la dekreto Cremieux (1941) malfermas sian estontecon. Unuatempe, li hezitas sin turni al la cionismo. La alvokoj de Charles de Gaulle, kaj la protekto de Profesoro Ménard, malinstigas lin. Amikoj, José Aboulker, kuracisto kaj franca rezistanto instigas lin frekventi grupon da rezistantoj kiu partoprenas, la 8-an de novembro 1942 al la liberiĝo de Alĝero kaj la akcepto de la Usona armeo.
1775 Zimmerwald
1775 Zimmerwald estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la tiama svisa komunumo Zimmerwald en la distrikto Berno-Mezlando, kie situas la observatorio. (En 2004, la komunumo kunfandiĝis al la komunumo Englisberg sub la nomo de Wald)
Bellino
Bellino estas komunumo de Italio, rekte ĉe la limo al Francio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Acceglio, Casteldelfino, Elva, Pontechianale, Prazzo kaj Saint-Paul (en la franca departemento Alpes-de-Haute-Provence, mallongigata FR-04).
CycL
CycL estas logika formala apriora lingvo kies sintakso derivas el unua-ranga predikata kalkulo (la formala logiko). Por eksprimi la komunan sensan konon, tamen, ĝi malproksimiĝis el formala logiko. La vortprovizo de CycL konsistas de logikaj terminoj. La aro de terminoj estas divideblaj en konstantaj, neatomikigaj (NATj), varieblaj kaj kelkaj aliaj tipoj de objektoj. Terminoj estas kombinataj en signifplenaj CycLaj lokucioj, kiuj estas uzataj por fari asertojn en kon-bazo. Tre ŝajne, la lingvo ne estas por homa uzo kiel helplingvo.
Babice u Rosic
Babice u Rosic estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Boskovica sulko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1104. En la jaroj 1980–1990 Babice u Rosic estis konsisto de Zbýšov.
En Babice en la 19-a kaj la 20-a jarcentoj estis minita nigra karbo enkadre de Nigrakarba baseno Rosice-Oslavany. Nordokcidente de la municipo troviĝis minejo Ferdinand.
Stacidomo de Rădăuți
Ĉefstacidomo de Rădăuți (Gara Rădăuți) estas fervoja stacio en Rădăuți, Rumanujo, konstruite en 1889. Ĝi situas ĉe strada Gării nr. 4 kaj figuras sur la Listo de historiaj monumentoj de la Distrikto Suceava ekde 2004 (kodo SV-II-m-B-05607).
Historio
En 1869, la fervojlinio inter Ĉernivco kaj Suceava ekfunkciigitis fare de la kompanio Lemberg-Czernowitz-Jassy-Eisenbahngesellschaft. Kelkaj bukovinaj urboj (apud Rădăuți ekz. Siret) fervojliniare akoraŭ neglektitis.
Ekzistis pluraj ideoj koncerne la lokigon de la haltejo kaj oni proponis lokojn en la nordo aŭ sudo. Finfine estis decidite konstrui la stacion inter la hospitalo kaj la tombejo. Ĉar la fervojo pasis tra la urbocentro, du pliaj pasaĝerhaltejoj aranĝeblis suritinere, Plopi kaj Gara Mică. La malĉefa stacidomo troviĝas ĉe placo Piața Unirii, proksime de la centra parko; ene estas nun lombardejo.
En 1898 la fervojo venis en la manojn de la kompanio Neue Bukowinaer Lokalbahn-Gesellschaft. Post la Unua mondmilito kaj rumaniiĝo de la tuta lando la ĝin ekadministris Fervojoj rumaniaj (CFR).
En 2001 moderniglaboroj estis kompletigitaj, nome: renovigo de la fasado kaj de la internoj, modernigo de la atendoĉambro, anstataŭigo de la kaheloj sur la platformoj, de la pordoj kaj fenestroj kaj de la tegmento de la konstruaĵo. MediaSens - "Lucrări de modernizare în Gara Rădăuți", ĉe Evenimentul, 12.5.2001.
Truttikon
Truttikon estas komunumo en la distrikto Andelfingen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 471 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La komunumo Truttikon situas en la Zurika Vinlando en monteta kamparo. Ĝi troviĝas inter Ŝafhaŭzo kaj Vinterturo kaj limas norde al la Kantono Turgovio. De la 4,42 km² de la komunuma teritorio 64,5% servas por agrikulturo, precipe vitoj, 28.5% estas kovritaj de arbaro, 1,8% estas trafika surfaco kaj 4,8% superkonstruita.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Truttikon limas en nordo al Basadingen-Schlattingen kaj Schlatt (ambaŭ en Kantono Turgovio), en oriento al Waltalingen, en sudo al Ossingen, kaj en okcidento al Trüllikon.
Trafiko
Truttikon ne posedas propran fervojstacidomon, sed ĝi estas per poŝtaŭto konektita al la Zurika Trafik-Unio, kaj per la buso la stacidomoj de Ossingen facile atingeblas. Estas ankaŭ aliro al la nacia aŭtoŝoseo A4.
Historio
Unua mencio de Truttikon datiĝas el la jaro 858 sub la nomo Truttaninchova, kiam ĝi estis donacita al la Monaĥejo Rejnaŭo.
La komunumo estis parto de la Grafejo Kiburgo kaj per heredado fariĝis en la jaro 1452 posedaĵo de la urbo Zuriko. En la jaro 1556 estis vendita la regado super Truttikon al la aŭgustena Monaĥejo Kreuzlingen, al kiu ĝi apartenis ĝis la jaro 1798. Per decido de la kantona parlamento fariĝis Truttiko, kiu ĝis tiam estis municipo de la komunumo Trüllikon, la 1-an de januaro 1879 aŭtonoma politika komunumo.
52457 Enquist
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro memoro de la nederlanda psikoanalizistino kaj verkistino Anna Enquist, kiu studis pri psikoanalizo en Lejdeno kaj pri piano ĉe la muziklernejo de Hago. Ŝia una romano Het Meesterstuk (La Ĉefverko, 1994) bazita sur Don Giovanni de Mozart establis ŝian famon kiel romanistino. Muziko kaj psikoanalizo, tiel kiel familia tragedio estas la ĉefaj temoj de ŝia verko.
POP
La vorto havas plurajn signifojn:
Preĝejo Kristokorpo (Saalfeld)
Historio kaj priskribo
Konstruitis la katolika kirko en Saalfeld en novromanika stilo laŭ la planoj de la registara ĉefarkitekto Hetzel el Berlino. Ornamaĵoj kopias la stilon de Secesio. La konstrulaboroj komenciĝis en la 14.3.1905 kaj jam post 6 semajnoj metitis la fundamenta ŝtono. Ŝtono ĉe la enirejo memorigas onin al monsinjoro Th. J. Scherg, sub kies gvidado konstruitis la kirko.
La horizontala plano estas en formo de latina kruco. La nordorienten orientita ĉefa navo kun apuda ĥorejo estas 23 m longa, la transepta navo 18 m larĝa. Dume la ĉefa navo estas ebene tegmentita la altarejo kaj la transepta alo estas volbitaj. Ĉe ambaŭ flankoj de la altarejo troviĝas sakristioj. Inter la ĉefa navo kaj la orienta transepta alo estas la 36 m alta turo.
La kostoj por la tute nova konstruaĵo estis ĉ. 77000 markoj pagitaj per privataj mondonacoj kaj de la episkopujo de Würzburg. La konstruon realigis metiistoj el la regiono de Saalfeld.
En la 17-a de aprilo 1906 okazis la solena konsekro de la preĝejo fare de episkopo Ferdinand von Schloer el Würzburg. La patroneco Kristkorpo elektitis pro la ŝatego de la kristokorpa festo inter la saalfeld-a fidelularo.
Novaj aranĝoj interne
En 1972 faritis komplete nova aranĝo de la interna parto. Laŭ la planoj kaj sub la artista gvidado de s-ro Rudolf Brückner-Fuhlrott nove kreitis la altaro kaj la altarkruco, la tabernakla steleo, la ambono, la statuo de la Virgulino kaj la fenestroj de la absido. Dum tiu ĉi novaj aranĝoj la alaj partoj de la iama ĉefaltaro enkorpigitis de Schiestl en la ĝeneralan koncepton kaj instalitis malantaŭ la nova celebradaltaro sur la vando de la absido. En duonreliefo prezentatas ok sanktuloj helppetitaj ofte en Saalfeld kiel ankaŭ la patronoj de la aliaj preĝejoj en la urbo. Ili tiam simboligu la reciprokan dependon de la kirkoj.
Dekstre videblas: Petro, Paŭlo (patronoj de la iama benediktana monakejo), Marteno (patrono de la Marteno-kapelo) kaj Gertrudo (patronino de la preĝejo en Graba). Je la maldekstro oni vidas: Johanon la Baptiston (kp. Johano-kirko), Andreon (patrono de la iama franciskana preĝejo), Nikolaon (iama Nikolao-kirko ĉe Hoher Schwarm) kaj Matildon (la sanktulino de la tago en kiu komenciĝis la konstrulaboroj). La triptiko povas esti kunmetita montrante dorse la adoradon de la bebo Jesuo kaj la renkonto de la Savinto kun la homoj el Emaŭzo.
En la jaro 2006 la katokika komunumo de Saalfeld solene festis la 100-an datrevenon kirkokonsekran. Ĝi restis, dum ĉiuj politikaj sistemoj, la centro spirita de la katolikoj.
Sonoriloj
Konsekro de la sonoriloj de la nove konstruita preĝejo faritis en majo 1906. Ili estis mulditaj el kanonaĵoj kiujn donacis la ministerio pri milito de Prusio pro memorigo al la Batalo ĉe Saalfeld (10.10.1806). Tamen dum la Unua mondmilito kaj la Dua mondmilito sume kvar el ili refanditis - por produkti novajn armilojn. Nuntempe la kirko havas tri sonorilojn (tonoj g', b' kaj c'').
Literaturo
Stadtverwaltung Saalfeld/Presseamt, Bruno Wagner (eld.): "Katholische Kirche Corpus Christi", en la faldfoliserio: Saalfeld/Saale - Stadtgeschichte(n) erleben, aŭgusto 2007
Seicercus
Seicercus estas genro de silviecaj birdoj iam en la familio de Silviedoj sed nuntempe lokata en la Filoskopedoj, kune kun la pli konata genro de filoskopoj, kies nomo povas pro tio esti uzata ankaŭ por tiuj similaj kaj parencaj specioj.
Tiu genro distribuiĝas en orienta kaj suda Azio el norda Ĉinio al Timoro en la Malgrandaj Sundaj Insuloj. Multaj el la plej nordaj specioj estas migrantaj, kiuj reproduktiĝas en moderklimataj areoj kaj vintras en tropikoj; aliaj estas altitudinaj migrantoj, kiuj moviĝas suben el la montoj en vintro. Kelkaj specioj estas migrantaj ĉe parto de siaj teritorioj kaj loĝantaj birdoj en aliaj.
La filoskopoj de la genro Seicercus estas malgrandaj paserinaj birdoj kiuj grandas el 9.5–12 cm kaj pezas ĉirkaŭ 4-9 g. Ĉiuj specioj havas verdecajn flugilojn kaj flavajn ventrojn kaj plej parto havas ankaŭ flavajn brustojn. La kapo estas griza, verda aŭ el sablokolora al bruna, kaj ĉiuj specioj havas striojn en krono aŭ vizaĝo kaj flavan aŭ blankan okulringon. Ambaŭ seksoj estas similaj.
La specioj de la genro Seicercus manĝas insektojn, kutime predatajn per saltado kaj subitaj mallongaj ekflugoj. Kelkaj specioj asociiĝas kun miksitaj kumanĝantaroj. Diversaj specioj manĝas en diferencaj partoj de la arbaro, kelkaj, kiel la Brunkrona filoskopo manĝas en la kanopeo dum la Sunda filoskopo preferas la subkreskaĵaron kaj pli malaltan kanopeon. La genro enhavas la jenajn speciojn:
Taksonomia noto
La iama specio konata kiel Orokula filoskopo Seicercus burkii (Sibley kaj Monroe 1990, 1993) estis disigita en S. burkii, S. valentini, S. whistleri, S. soror kaj S. tephrocephalus laŭ Alström & Olsson (1999) kaj S. omeiensis laŭ Martens et al. (1999).
623
En la jaro 623 post Kristo okazis, interalie:
Listo de asteroidoj (40001–41000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 40001 ĝis 41000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.
Organizaĵo de Kamparaj Asocioj por Progreso
La organizaĵo Organizaĵo de Kamparaj Asocioj por Progreso - angle Organisation of Rural Associations for Progress - estas senprofitcela ne-registara organizaĵo en Zimbabvo. En 1993 al la organizaĵo estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Distrikto Topoľčany
Distrikto Topoľčany estas norda distrikto en Regiono Nitra. Ĉefa urbo de distrikto estas Topoľčany. La distrikto najbaras kun Distrikto Piešťany kaj Distrikto Hlohovec (okcidente), Distrikto Nitra kaj Distrikto Zlaté Moravce (sude), Distrikto Partizánske (oriente), Distrikto Nové Mesto nad Váhom kaj Distrikto Bánovce nad Bebravou (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Dolná Nitra (Suba Nitra).
Haag (Malsupra Aŭstrio)
Haag estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
POR
POR povas rilati al:
15718 Imokawa
15718 Imokawa estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj amatoraj astronomoj Masanori Matsuyama kaj Kazurō Watanabe elde la elde la observatorio de Kuŝiro (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Satoshi Imokawa, instruisto pri astronomio ĉe la publika observatorio Hoshino Bunkakan en Jame (gubernio Fukuoka). Liaj ĉefaj interesoj estas observi kometojn, nebulozojn, stelamasojn kaj.
Hoffmann & Campe
La eldonejo Hoffmann und Campe - germane Hoffmann und Campe Verlag - estas germanlingva libroeldonejo. por infana, adoleskula kaj plenkreskula literaturoj. Ĝi fondiĝis en 1781 kaj havas sian centran sidejon en Hamburgo. Laŭ la stato fine de la jaro 2012 ĝi estas parto de la eldona grupo Ganske.
La eldonejon en 1781 fondis la libropresisto Benjamin Gottlob Hoffmann, kiu en 1810 fuziigis sian firmaon kun tiu de la bofilo August Campe. Julius Campe (1792–1867, kiu en 1823 transprenis la eldonejon, transformis ĝin al unu el la plej grandaj germanlingvaj priliteraturaj eldonejoj: Tiutempe aparte la verkaĵoj de Heinrich Heine, Friedrich Hebbel kaj aliaj junaj kaj ribelaj germanlingvaj verkistoj aperis en la eldonejo.
Nuntempe interalie la verkaĵoj de Gerhard Schröder, Siegfried Lenz, Angela Merkel, Ulrich Wickert, Loki Schmidt, la edzino de la germania ekskanceliero Helmut Schmidt, sed ankaŭ la germanlingvaj tradukaĵoj de anglalingvanoj kiel Doris Lessing, Bob Dylan, Arnold Schwarzenegger aŭ Stephen Hawking aperas en la eldoneja programo. Krom libroj grava produktaĵaro estas sonlibroj. Aldone la eldonejo produktas multajn firmaajn magazinojn, kaj porklientajn kaj pordungitajn, ekzemple de la internaciaj germaniaj firmaoj Deutsche Bank, Evonik, MINI, Gaggenau, T-Systems aŭ Merck.
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Tikda
Tikda aŭ Tikjda estas skiejo situa en montaro nome Ĝurĝuro, norda Alĝerio, kun altitudo de 1,600 metroj (5,250 futoj), en la provinco Buira.
624
En la jaro 624 post Kristo okazis, interalie:
Tikda
La Mediteranea Maro povas esti vidita en klaraj tagoj.
6-hiperpluredro
En geometrio, 6-hiperpluredro, estas 6-dimensia hiperpluredro en 6-dimensia spaco.
Difino
Plue, jenaj postuloj devas esti kontentigitaj:
Regulaj 6-hiperpluredroj
Regula 6-hiperpluredroj povas esti prezentitaj per la simbolo de Schläfli {p, q, r, s, t}, kun 5-dimensiaj facetoj {p, q, r, s} en kvanto t ĉirkaŭ ĉiu ĉelo. Estas akurate tri ĉi tiaj regulaj hiperpluredroj:
Ili ĉiuj estas konveksaj. Ne ekzistas ne konveksaj regulaj 6-hiperpluredroj.
La 6-simplaĵo konsistas el 7 facetoj, ĉiu faceto estas 5-hiperĉelo. Tiel 6-simplaĵo povas esti nomata ankaŭ kiel 7-5-hiperĉelo.
Unuformaj duprismaj formoj
Estas 11 unuformaj duprismaj familioj de hiperpluredroj bazita sur karteziaj produtoj de sube dimensiaj unuformaj hiperpluredroj. 5 estas formita kiel produtoj de unuforma plurĉelo kun regula plurlatero, kaj 6 estas formitaj kiel produtoj de du unuformaj pluredroj:
Uniformo triprismaj formoj
Estas unu malfinia unuforma triprisma familio de hiperpluredroj konstruitaj kiel karteziaj produtoj de tri regulaj plurlateroj.
Regulaj kaj unuformaj kahelaroj
Estas kvar fundamentaj afinaj grupoj de Coxeter kiuj generas regulajn kaj unuformajn kahelarojn en eŭklida 5-spaco:
8164 Andreasdoppler
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana amatora astronomo Andreas Doppler malkovrinto kaj identiginto de malgrandaj planetoj. En kunlaboro kun Arno Gnädig, li montris, ke la apolona asteroido (137108) 1999 AN10 montras nenian danĝeron de alfrapo por la proksima estonto.
Zoologia ĝardeno Ostrava
Zoologia ĝardeno Ostrava troviĝas en Stromovka en Ostrava, en la urboparto Silezia Ostrava. Ĝi estas la fondinta membro de Unio de ĉeĥaj kaj slovakaj zoologiaj ĝardenoj, membro de Unio de botanikaj ĝardenoj de Ĉeĥio, membro de Eŭropa asocio de zoologiaj ĝardenoj kaj akvarioj kaj membro de Monda asocio de zoologiaj ĝardenoj kaj akvarioj.
16-a de aŭgusto
La 16-a de aŭgusto estas la 228-a tago de la jaro (la 229-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 137 tagoj restas.
Zoologia ĝardeno Ostrava
La komencoj
En julio de 1947 pritraktis sindikata organizaĵo kaj uzina konsilantaro de minejo Zárubek proponon por konstrui Parkon de ripozo. Tiu devis troviĝi sur parceloj de OKD en Kunčičky kun suma areo 6,5 ha. Sur teritorio inter Malnova kaj Jubilea kolonioj devis esti krom la parko konstruita ankaŭ banejo. La parko estis fondita laŭ decido de la uzina konsilantaro la 4-an de februaro 1948 kaj tuj la 15-an de februaro 1948 estis destinta Laborkomitato por la establo de parko kaj banejo en Kunčičky frunte kun inĝ. arkitekto E. Galuzska.
16-a de aŭgusto
Je la 16-a de aŭgusto okazis, interalie:
Zoologia ĝardeno Ostrava
La komencoj
Fakte la tuta parko estis konstruita enforme de brigadoj, en kiuj partoprenis laboristoj de minejoj Zárubek kaj Alexander, plu loĝantoj de Kunčičky kaj resto de Ostrava. Alliĝis ankaŭ lerneja junularo. En la jaro 1948 estis konstruitaj la unuaj 600 metroj de skoriaj vojoj kaj komenciĝis konstruado de natura amfiteatro. En 1949 oni komencis konstrui du tenisludejojn kaj volejbaludejojn. En julio de la sama jaro estis dum ĉeesto de tiama primatoro Josef Kotas solene inaŭgurita infana ŝprucbaseno. Laŭ iniciato de Bohumil Vítek, kiu staris ĉe la nasko de la ideo por krei la parkon en la jaro 1947, aperis en la parko la unuaj bestoj. Temis pri virkapreolo kaj du kapreolinoj, kvin fazanoj, kelke da pavoj kaj plua birdaro. Ilia unua flegisto estis ĝuste Bohumil Vítek.
16-a de aŭgusto
Tagoj de semajno
La 16-a de aŭgusto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Zoologia ĝardeno Ostrava
La komencoj
Printempe de 1950 okazis konstruado de fazana flugejo (56 m²), birda flugejo kaj vitrejo (24 m²) por travintrado de la birdaro. La 9-an de julio de la sama jaro estis malfermitaj pretaj sportejoj kaj al Tago de ministoj estis finita natura amfiteatro kun elektra lumigo.
La jaro 1951 estis por la estonta zoologia ĝardeno tre grava. En januaro vizitis Ostravon laboruloj de Ministerio de informoj kaj edukado, kiuj sondis eblecon de establo de daŭra zoologia ĝardeno. Kvankam pri ties ekzisto estis en Ostrava gvidataj diversaj diskutoj kaj urbaj oficistoj kalkulis kun alia varianto, estis dum plua vizito de la laboruloj de la ministerio rekomendite komenci la konstruadon de zoo. La delegitaron el Prago ĉifoje plenigis ankaŭ fakuloj el praga zoo kaj Nacia Muzeo. La parto de la rekomendo estis ankaŭ tasko serĉi konvenan lokon por la konstruo de la definitiva zoologia ĝardeno.
Dum la 83-a regula kunveno de konsilantaro de Unueca nacia komitato en Ostrava (UNK), kiu okazis la 15-an de junio 1951, estis rekomendite, por ke la plena kunsido de UNK aprobu transprenon de la zoologia ĝardeno en Kunčičky en daŭran administradon kaj servadon, kaj nome kun rea valideco ekde la 1-a de majo 1951. Dum la 11-a regula plena kunsido de UNK okazinta la 26-a de oktobro 1951 la rekomendo estis akceptita. Tiu ĉi dato estas oficiala dato de la establo de ostrava zoo. La 15-an de julio 1951 la Parko de ripozo estis alinomita je Minista parko de Maxim Gorkij.
La areo en Kunčičky estis senĉese plenigata je inĝenieraj retoj kaj pluaj konstruaĵoj. La plej signifa el ili estis ursejo, en kiu loĝis paro da brunaj ursoj donacitaj de la praga zoo. La ursejo havis kaĝan tipon; al du kurejoj aliĝis masonita loĝigejo kun kvar ejoj. Pluaj konstruaĵoj estis lignaj ĉevalejoj por ĉevaloj kaj poneoj, sesparta birda flugejo kaj fazana flugejo. Iom post iom estis konstruitaj kaĝoj por lav-ursoj, sciuroj kaj vulturoj, plu flugejo por papagoj kaj kanarioj kaj kolombejo.
En la jaro 1952 estis ĉe kleriga komisiono de UNK establita subkomisiono por la zoo, kies prezidanto estis elektita Bohumil Vítek. Tiu laboris en Komunaj servoj kaj parkoj de urbo Ostrava. La ostrava zoo, en kiu tiutempe laboris ses homoj, falis en tiun ĉi entreprenon. En la areo estis reguligitaj 370 metroj da vojoj, konstruitaj 540 metroj de drata barilo kaj komencis konstruado de bredejoj por malgrandaj rabobestoj.
En 1953 estis konstruita leonejo kaj zookuirejo kun magazeno de bestonutraĵoj. En la sama jaro la subkomisiono konstatis, ke por la planata banejo ne estas sufiĉo da akvo, tial la profundigita loko estis uzita kiel fiŝlago por akva birdaro. La 22-a de majo 1953 la zoologia ĝardeno estis deklarita kiel memstare kalkulanta kaj mastrumanta kulture-kleriga ekipaĵo de UNK. Ties direktoro estis nomita Bohumil Vítek, kiu ĝis nun direktis ĝin kiel estro. En tiu jaro oni prikonsideris pri kvar areoj por transporti la zoon - Stromovka, Arbaro Bělský, Radvanice kaj Vřesina. La komisiono de fakuloj rekomendis areon Stromovka por ties avantaĝoj - rompita tereno, varia arbara kreskaĵaro, sufiĉe da akvo kaj konstruita akvokondukilo, bonaj transportaj kondiĉoj kaj supozoj por nutraĵbazo.
En 1954 estis finitaj necesejoj por publiko, muzika pavilono, infana anguleto kaj kasejo. Al Tago de ministoj estis malfermita la fiŝlago de akva birdaro. Estis ankaŭ finita la bariligo de la areo. Je unu jaro pli poste estis malfermitaj ekspozicioj de akvarioj kaj ekzotika birdaro, konstruitaj loĝigejoj por simioj, kanguruoj, aproj kaj gvanakoj. Por klerigaj celoj servis ligna klubejo kun librotenejo. La zoo tiutempe okupis jam 17 homojn.
La 30-an de januaro 1956 estis prilaborita propono por kultura sekcio de Regiona nacia komitato kaj Ministerio de kulturo por translokiĝo de la zoo el Kunčičky ĝis Stromovka. Kostoj devis atingi 287 mil Kĉs. En oktobro estis alveturigita "Joĉjo", la ido de azia elefanto, kiu fariĝis la plej granda allogaĵo de la zoo.
La jaro 1957 estis por la ĝardeno favora el vidpunkto de materialo - la zoo akiris propran ŝarĝaŭtomobilon Škoda 806-RS, projekciilon, magnetofonon, fotoaparaton kaj epidiaskopon.
Ĝis la jaro 1960 jam estis farata konstruado de neniaj stabilaj konstruaĵoj kaj ĉio prepariĝis por la transporto en la novan areon. En februaro de 1960 komenciĝis translokiĝado de la birdaro kaj la malgrandaj rabobestoj, kiel la lastaj estis aŭtune translokigitaj la ursoj.
Historio
La ekkonstruita areo estis unuafoje alirebligita por la publiko la 1-an de majo 1960. La bestoj estis lokigitaj en provizoraj kondiĉoj kaj kun alveno de vintro ili estis translokigitaj en varmigatan deponejon en la mastruma parto. Edde la 1-a de decembro 1960 la zoo estis por la publiko denove fermita. En tiu ĉi jaro Transporta entrepreno Ostrava konstruis apud la zoo trolebusan returniĝejon.
En la jaroj 1961 - 1970 estis kreita baza rondo por la vizitantoj kaj finkonstruitaj bazaj mastrumaj konstruaĵoj. Inter novaj bredigaj ekipaĵoj el tiu tempo apartenas la ursejo, pavilono de grandaj felisedaj rabobestoj, pavilono de elefantoj kaj pavilono de primatoj. Nove konstruitaj estis kurejoj pro linkoj, ĉimpanzoj kaj grandaj cervoj. Nokte el la 30-a je la 31-a de januaro 1964 pereis pro falo en fosaĵon elefanto Joĉjo. Akrevida linko estis ekde la 1965 sisteme bredata kaj ĝi fariĝis blazona besto de la ostravaa zoo. En tiu ĉi jaro estis el Sovetunio alveturigita vico de novaj specioj, kiel flamengoj, ruĝbrustaj anseroj, ordinaraj gruoj kaj fraŭlingruoj. En decembro ĝi akiris paron da jaguaroj pro interŝanĝo je 76 birdoj kaj 30 mamuloj. Esprimite en mono temis pri la interŝanĝo en valoro 6 500 DM.
En la sepdekaj jaroj okazis intensa investa konstruo. Pliboniĝis la servoj al la vizitantoj, krom alia per malfermo de parkumejo kaj mempriserva restoracio. La zoo akiris novajn speciojn de bestoj kaj ĉe multaj el ili ĝi sukcesis bredigi idojn. Temis ekz. pri sudamerika tapiro, hinda tapiro, hajnana cervo kaj orienta cervo. En la jaro 1972 komenciĝis ĝenerala riparo de la ursejo, kiu finiĝis je du jaroj pli poste. En 1980 estis en la pavilono de primatoj komencita interŝanĝo de kradoj je sekurecvitro. En decembro estis alveturigita paro de ruĝa linko, sed idojn la zoo ĝisatendis nur en la jaro 1990.
En la okdekaj jaroj okazis radikala limigo de investoj kaj estis finitaj nur ekkonstruitaj objektoj (kurejo de histrikoj, alkonstruo de administra konstruaĵo, purigejo de forfalaj akvoj, instruiga centrejo, la pavilono de malgrandaj rabobestoj, pavilono de akva birdaro kaj pavilono de ĝirafoj kaj afrikaj hufuloj). Oni sukcesis bredigi idojn de kuba flamengo, reĝa gruo, siria urso, ruĝa linko, cejlona pantero, sankta hulmano kaj multaj birdoj. Alloga parto de la zoo estas ekde la jaro 1987 ĝirafoj.
Nuntempo
Nuntempe danke al dotoj de establinto kaj aliaj subjektoj la areo estas renovigata - estas riparataj la malnovaj kurejoj kaj flugejoj, estis sukcese finita konstruado de novaj ekipaĵoj (ekz. pavilono de elefantoj, flugejoj por grandaj rabobirdoj ks.), la ekspozicioj estas alirebligataj por handikapuloj, estas instalataj informaj tabuloj por nevidantoj. La zoo akiras la monon tradicie de personoj kaj de organizaĵoj, kiuj decidiĝos "adopti" certan beston, aŭ per moderna formo helpe de la tn. donacaj SMS.
Botanika parko
La areon de zoo kreas la tn. Granda ostrava arbaro etendiĝanta nordoriente de la centrejo de Ostrava en supermara alteco 260 m.s.m.. Ties tuta areo estas preskaŭ 92 hektaroj. La arbaraj kreskaĵoj kreas 71 hektaroj, la akvaj areoj 4 hektaroj kaj la resto estas herbejoj, kampoj kaj konstruaĵoj. La specia konsisto de la arbaro estas tre bunta, kreskas ĉi tie preskaŭ 400 specioj de foliaj arboj, 150 specioj de pingloarboj kaj 310 specioj de staŭdoj. Laŭ florista esploro el la jaro 2003 ĉi tie vivas preskaŭ 450 specioj de nefekunde kreskantaj plantoj el 68 familioj. La plej signifa el ili estas Eŭropaj fagoj, kies aĝo estas taksata je 150 jaroj. Kelkaj ezempleroj havas perimetron 350 cm kaj la plej aĝaj el ili eĉ 474 cm.
En harmonio kun koncepto de la gvidantaro de zoo okazas al iompostioma botanikigo de la ĝardeno. En la unua fazo finita la 29-an de junio 2007 estis alirebligitaj tri botanikaj padoj en la ampleksa parto de la areo Stromovka kun vico de ege valoraj botanikaj partoj - Vojo de akvo, Vojo de ombro kaj Vojo de arbaro. Plu estis konstruitaj noovaj restadejaj spacoj - Birda herbejo, Sunherbejo, Ludejo ĉe elefanto kaj Altano. Enkadre de la botanigo estis ankaŭ plantitaj kelke da dekoj de specioj de novaj plantoj. En la unua fazo tiel estis konstruitaj ses parkaj vojoj de diversaj larĝoj, tri pontoj kaj unu pasponteto, plu pasejoj, malgrandaj lagetoj kaj lokoj plenaj de verdaĵo, sur kiuj ne mankas lokoj kun diversaj atrakcioj por infanoj. Sume estis instalitaj 25 aŭtoraj objektoj, konstruita nova informa sistemo kaj plantitaj 2600 pecoj de novaj plantoj ensumigantaj kelke da dekoj de specioj. Zoological garden Ostrava estas malfermita ĉiutage de 9:00 a.m. ĝis 6:00 p.m.
POT
La vorto havas plurajn signifojn:
Taŭdenio
Taoudenni aŭ esperante Taŭdenni aŭ Taŭdenio estas izolita oaza urbo en Regiono Timbuktu en norda Malio. Ĝi estas konata pro ties salminado.
Romos
Romos (hungare: Romosz, germane: Romesdorf, Rumes) estas komunumo en Rumanio oriente de Orăștie. En 1910 ĝi havis 1 666 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 1261 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1206. En 1438 la turkoj pereigis tute ĝian saksan loĝantaron. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Ciungu Mare, Pișchinți, Romoșel kaj Vaidei.
En la censo de 2002 la 1.160 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
En la mezepoko la vilaĝo estis loĝata de saksoj. Ĝi estis fama pro monaĥo nomata "la romos-a studento" (germane: Rumeser Student), dominikano, kiu publikigis la latinan verkon tractatus de ritu et moribus Turcorum (traktaĵo pri la rito kaj kutimoj de la turkoj). Li estis forportita de la turkoj okaze de rabatako en 1438.
Karbona dioksido
Karbona dioksido (CO2) estas senkolora, senodora gaso, pli peza ol la aero. Likvigite, ĝi forte vaporiĝas kaj dumtempe detiras varmon el la ĉirkaŭaĵo, tiel ke ekestas blanka "karbondioksida neĝo" (alia nomo: "seka glacio"). Tiu seka glacio vaporiĝas sen fandiĝo (sublimiĝas je −78,48 °C kaj 760 mmHg), tial ĝi estas bonega malvarmiga kaj konserviga materialo.
Ĉar karbona dioksido estas pli peza ol oksigeno, ĝi emas forpeli oksigenon el profundejoj kaj formi gasajn lagojn. Tial eblas sufokiĝi en tiaj lokoj, ekzemple putoj aŭ siloj. Vidu: mosto
La karbona dioksido estas ĉefa komponanto de la aero, kun ĉirkaŭ 0,038% laŭ volumeno. Ĝi estas grava ĉar ĝi estas uzata de la plantoj por la fotosintezo. Krome, ĝi estas baza aganto en la forceja efiko kaj pro tio oni klopodas ekde diversaj instancoj malpliigi ties eligadon al la atmosfero dum la lastaj jardekoj (fine de la 20-a jarcento kaj komenco de la 21-a jarcento).
Media problemo
Ekde la industria revolucio oni eligis al la atmosferon milionojn da tunoj de karbona dioksido, sed ĉefe ĉirkaŭ la 1840-aj jaroj pro la ĝeneralige kaj porindustria kaj portransporta uzado de karbo, grandega produktanto de karbona dioksido, la elĵetado de CO2 draste pliiĝis. Post la Dua Mondmilito okazis nova industria revolucio, kiu okazigis novan kreskon de tiuj eligoj. Ĝuste antaŭ tiuj ekkreskoj kaj pro specifaj okazaĵoj okazis etaj malkreskoj, kiel ekzemple dum la Unua kaj la Dua Mondmilito, post la ekonomia krizo de 1929, post la dua petrolkrizo de 1979 kaj post la krizo de la finonta Sovetunio. Dum la lastaj jardekoj la kresko estis multe pli alta en Azio pro la tiutempa rapida industria kresko, sed ankoraŭ la eligo de CO2 okazas ĉefe en jam disvolvigitaj landoj kaj ĉefe en Usono.