cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nigra-korpa radiado
Max Planck
En 1894, Max Planck turnis sian atenton al la problemo de la nigra-korpa radiado. Tiu problemo estis jam starigita de Kirchhoff en 1859: "kiel la intenseco de la elektromagneta radiado elsendita de nigra korpo (perfekta absorbanto, konata ankaŭ kiel kavaĵa radianto) dependas el la frekvenco de la radiado (t.e., la koloro de la lumo) kaj el la temperaturo de la korpo?". La demando estis esplorita eksperimente, sed neniu teoria traktado kongruis kun la eksperimentaj valoroj. Wilhelm Wien proponis la leĝon de Wien, kiu ĝuste antaŭdiris la kutimaron je altaj frekvencoj, sed malsukcesis je malaltaj frekvencoj. La Leĝo Rayleigh–Jeans, nome alia alproksimiĝo al la problemo, kongruis kun la eksperimentaj rezultoj je malaltaj frekvencoj, sed kreis tion kio estis poste konata kiel la "ultraviola katastrofo" je altaj frekvencoj. Tamen, kontraŭ multaj lernolibroj, tio ne estis motivado por Planck.
La unua proponita solvo de Planck al la problemo en 1899 sekvis el tio kion Planck nomis la "principo de elementa disordo", kio ebligis, ke li derivu la leĝon de Wien el nombraj supozoj pri la entropio de ideala oscililo, kreante tion kio estis referencita kiel la leĝo Wien–Planck. Tuj oni trovis, ke eksperimenta pruvaro ne konfirmis la novan leĝon entute, ĝis Planck alvenis al frustracio. Planck reviziis sian alproksimiĝon, derivante la unuan version de la fama Leĝo de Planck pri la nigra-korpa radiado, kiu bone priskribis la eksperimente observitan nigra-korpan spektron. Ĝi estis por la unua fojo proponita en kunsido de DPG la 19an de Oktobro 1900 kaj publikigita en 1901. Tiu unua derivaĵo ne inkludis energikvantigon, kaj ne uzis statistikan mekanikon, por kio li sentis malinklinon. En Novembro 1900 Planck reviziis tiun unuan alproksimiĝon, fidante al la statistika interpretado fare de Boltzmann de la dua leĝo de termodinamiko kiel vojo akiri pli fundamentan komprenon de la principoj malantaŭ sia radiad-leĝo. Ĉar Planck estis tre malfidaj de la filozofiaj kaj fizikaj implikoj de tia interpretado de la alproksimiĝo fare de Boltzmann, lia reago estis, kiel li mem poste asertis, "ago de malespero ... Mi estis preta oferi ajnan el miaj antaŭaj konvinkoj pri fiziko".
La centra dedukto malantaŭ lia nova derivaĵo, prezentita al la DPG la 14an de Decembro 1900, estis la supozo, nune konata kiel la postulato de Planck, ke elektromagneta energio povus esti elsendita nur en kvantigita formo, alivorte, la energio povus esti nur multoblo de elementa unuo:
kie h estas la Konstanto de Planck, konata ankaŭ kiel kvantuma agado de Planck (jam enkondukita en 1899), kaj ν estas la frekvenco de la radiado. Oni notu, ke la elementaj unuoj de energio tie studitaj estas reprezentataj per hν kaj ne simple per ν. Fizikistoj nune nomas tiujn kvantumaj fotonoj, kaj fotono de frekvenco ν havos sian propran specifan kaj unikam energion. La totala energio je tiu frekvenco estas tiam egala al hν multobligita per la nombro de fotonoj je tiu frekvenco.
Cupriavidus necator
Cupriavidus necator estas bakteriospecio, kiu nature produktas polihidroksialkanoaton (PHA). PHA estas tipo de biodegradebla polimero kiu estas uzebla por biomalkombineblaj plastoj. Cupriavidus necator specife produktas polihidroksibutiraton (PHB), kiun ĝi uzas por rezervi karbon se la medio abundas je karbo, sed malriĉas je nitrogeno aŭ fosforo. La geno de PHB-produktado estas klonata kaj enkonstrita en plantojn.
La malnova nomo estis Alcaligenes eutrophus. Post modifiĝo al Ralstonia eutrophus kaj poste al Wausteria eutrophus,la nomo estas nun Cupriavidus necator.
(65225) 2002 EK44
(65225) 2002 EK44 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Greka Tendaro » : tie estas kiu orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Veľké Zlievce
Veľké Zlievce, hungare Felsőzellő estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Veľký Krtíš.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Veľký Krtíš troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1245 en formo "Zelev". Iom poste la komunumo disiĝis al Supra Zellő (laŭ tiama formo "Felzele" en 1304) kaj al Granda Zellő (laŭ tiama formo "Nagzelev" en 1457). Departementa kunsido oazis tie en 1652. La kampoj apartenis al fortikaĵo Nógrád, poste al ĉefepiskopo de Esztergom, dum e la turkoj suferigis la loĝantojn. En 1910 loĝis tie 804 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Szécsény, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Ĝis 1937 alkoholofarejo funkciis. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 502 da homoj, (355 slovakoj, 121 hungaroj).
Skuhrov
Nomon Skuhrov havas pluraj municipoj:
kaj kelke da partoj de municipoj: alia signifo:
Szentimrefalva
Szentimrefalva [sentimrefalva] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Sümeg. La loknomo signifas: vilaĝo de Sankta Emeriko
Situo
Szentimrefalva situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Sümeg troviĝas 13, Ajka 26, Celldömölk 28, Tapolca 29 km-ojn.
Historio
Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, migra poŝto.
Vidindaĵoj ne estas en Szentimrefalva.
Germanigo
Laŭ la politikoj de ŝtatoj kiaj la Ordeno de germanaj kavaliroj (kiu alvenis el la Sankta Romia Imperio), Aŭstrio, la Germana Imperio, kaj la Nazia Germanio, ne-Germanoj estis ofte nerajtigitaj uzi siajn lingvojn, kaj la ŝtato diskriminaciis iliajn tradiciojn kaj kulturon. Kiam tiuj decidoj ne estis sukcesaj por elradikigi ne-Germanojn, oni uzis kolonojn kaj setlantojn por ŝanĝi la populaci-ekvilibron. Per Germanigo (ekz. en Prusio en la 13a jarcento fare de la Teŭtona Ordeno), venis kristanigo kaj milito - kion faris personoj kiuj parolas la Germanan, kiuj post la konkero tenis la politikan kaj ekonomian povojn - sed Germanigo akiris pli rektan naciisman karakteron iom poste. Dum la Nazia epoko, Germanigo turniĝis en politiko de etna purigo kaj poste en genocido de kelkaj (aŭ ĉiaj) ne-Germanaj etnaj grupoj.
Citaĵo
"Nia celo ne estos germanigi Orienton en malnova senco de la vorto, tio signifas instrui tiean loĝantaron la germanan lingvon kaj la germanajn leĝojn. Ni devas zorgi, por ke en Oriento vivu sole homoj de germana sango." Adolf Hitler, Mein Kampf
Nacia Arkivo (Brazilo)
La brazila nacia arkivo ( Arquivo Nacional) estis kreita en 1838 kaj estas la centra organo de Sistema de Gestão de Documentos e Arquivos-SIGA (administrosistemo pri dokumentoj kaj arkivoj), kadre de la federacia publika administrado, parto de la strukturo de la Ministerio pri Justico kaj Publika Sekureco.
Ĝia celo estas efektivigi kaj kontroli la politikon pri naciaj arkivoj, difinitan de Conselho Nacional de Arquivos (Conarq), per administrado, kolekto, teknika traktado, konservado kaj disvastigo de la dokumenta heredaĵo de la lando, certigante plenan aliron al informoj, celante subteni registarajn decidojn, la civitanojn por defendi iliajn rajtojn kaj instigi al produktado de sciencaj kaj kulturaj scioj.
Planita ekde la brazila konstitucio de 1824 kaj fondita per Regularo n-ro 2, la 2-an de januaro 1838, la Nacia Arkivo havas kiel nunan juran bazon la Leĝon n-ron 8.159, de la 8-a de januaro 1991.
Vidu ankaŭ
Nacia Biblioteko de Brazilo
Eksteraj ligiloj
Retpaĝoj pri la brazila nacia arkivo en la registara retejo
Utopia socialismo
Utopia socialismo estas etikedo uzita por difini la unuajn fluojn de moderna socialisma penso kiel ekzempligite per la laboro de Henri de Saint-Simon, Charles Fourier, kaj Robert Owen.
Priskribo
Utopia socialismo ofte estas priskribita kiel la prezento de vizioj kaj konturoj por imagaj aŭ futurecaj idealaj socioj, kie pozitivaj idealoj estas la ĉefkialo de movado de socio en tia direkto. Pli postaj socialistoj kaj kritikistoj de utopia socialismo rigardis "utopian socialismon" kiel ne bazita sur faktaj materialaj kondiĉoj de ekzistanta socio, kaj en kelkaj kazoj, kiel reakcia intenco. Tiuj vizioj de idealaj socioj konkuris kun marksism-inspiraj revoluciemaj socialismaj movadoj.
La esprimo plejofte estas aplikita al tiuj socialistoj kiuj vivis de la unua jarkvarono de la 19-a jarcento al kiuj estis atribuita la etikedo "utopia" fare de pli postaj socialistoj kiel pejorativa por implici naivecon kaj flankenbalai siajn ideojn kiel fantastaj kaj nerealismaj. Simila tendenco kiu aperis en la komenco de la 20-a jarcento estas etika socialismo, kiu defendas socialismon pro moralaj kialoj.
Unu grava diferenco inter "utopiaj socialistoj" kaj aliaj socialistoj (inkluzive de la plej multaj anarkiistoj) estas ke utopiaj socialistoj ĝenerale ne kredas ke iu formo de klasbatalo aŭ politika revolucio estas necesa por ke socialismo aperu. Utopiistoj kredas ke homoj de ĉiuj klasoj povas libervole adopti sian planon por socio se ĝi estas prezentita konvinke. Ili sentas ke sia formo de kooperativa socialismo povas esti establita inter similmensaj homoj ene de la ekzistanta socio en provo establi malgrandajn komunumojn dizajnitajn por montri sian planon por socio.
Čížkovice 1.díl
Čížkovice 1.díl estas parto de vilaĝo Čížkovice kaj parto de municipo Maršovice en distrikto Jablonec nad Nisou en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudoriente de Maršovice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Čížkovice 1.díl situas en katastra teritorio Maršovice u Jablonce nad Nisou kun areo 1,76 km².
Vilaĝo Čížkovice (antaŭe Číškovice) estis dividita en partojn minimume ekde la jaro 1900. Kiel 2. díl de Čížkovice estas en Baza mapo de Ĉeĥio ĝis nun markita regiono sudoriente de la 1. díl, sur teritorio de parto Jistebsko de municipo Pěnčín. Ĝis la 7-a de marto 1991 registra parto de municipo Pěnčín, sed nun jam ĝi estas katastre, registre eĉ ne statistike limigita.
Basilius Faber
Basilius FABER (ĉ. 1520 en Żary; mortinta ĉ. 1576 en Erfurto; ankaŭ Basilius Schmidt) estis germana pedagogo. Li gravis kiel verkisto de la unua eklezihistoriaĵo Magdeburger Centurien el ekzkluzive protestanta vidpunkto.
Esteve Terradas i Illa
Esteve TERRADAS i Illa ankaŭ konata kiel Esteban Terradas i Illa (naskiĝis en Barcelono, mortis  en Madrido) estis Doktoro de Matematiko kaj Fiziko, Inĝeniero de Pontoj, Kanaloj kaj Havenoj kaj Industria inĝeniero (1909), inter multaj aliaj profesioj.
Letícia Bufoni
Letícia Bufoni estas -jara brazila-usona rultabulistino, naskita en San-Paŭlo, Brazilo. Ŝi komencis rultabuladon je la aĝo de 9 jaroj, kaj ŝia avino aĉetis por ŝi unuan rultabulon kiam ŝi estis 11-jara.
Esteve Terradas i Illa
En 1914 li akiris la katedron de Aŭtomobilismo de la "Escola del Treball".
Letícia Bufoni
En intervjuo ŝi mem komenti “Mi kreskis surstrate ludante sportojn la tutan tempon. Ni ne havis komputilojn, nek poŝtelefonojn. Ĉiuj infanoj komencis rultabuladon, do mi ankaŭ faris. Mia patro rompis mian tabulon por ke mi ne plu uzu ĝin. Mi komencis kiam mi estis 9-jara, Mi glitis kun ĉiuj knaboj kaj junaj viroj en mia kvartalo, kaj li koleris kontraŭ mi ĉar mi estis la sola knabino meze de 10 knaboj kaj junaj viroj. Tial li frakasis mian tabulon antaŭ mi kaj diris 'Vi neniam plu rultabulados', iam ajn denove.” Tamen ŝia patro finfine malseveriĝis.
Esteve Terradas i Illa
Li estis membro de la Real Academia de la Lengua Española; Membro de la "Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales" en 1911, de la "Real Academia de Ciencias y Artes de Barcelona" (1909), kaj honora membro de tiu de Medicino de la sama ĉefurbo.
Li ankaŭ estis honorita kiel Doctor Honoris Causa de la Universitatoj de Buenos Aires, de Santiago de Ĉilio kaj de Tuluzo (Francio); honora membro de la "Asociación de Ingenieros Argentinos", kaj de la "Sociedad de Ingenieros de Perú" (Peruo) inter multaj aliaj honorigoj.
Letícia Bufoni
En la aĝo de 14 jaroj, Bufoni translokiĝis al Usono kun pli maljunaj amikoj. Ŝi frekventis mezlernejon en la kvartalo Hollywood de Los-Anĝeleso, sed foriris post maltrafi tiom da lernejo ke ŝi estis en danĝero esti forpelita.
Versiklo
Versiklo estas la esprimo de certa tekst-unuo, delonge uzata por indiki citaĵojn, precipe en klasikaj tekstoj.
Esteve Terradas i Illa
En 1911 li estis la unua prezidanto de la "Sociedad Astronómica de Barcelona".
En 1949 estis atribuita al li la "Gran Cruz de la Orden de Alfonso X el Sabio" (Granda Kruco de Alfonso la 10-a la Saĝulo).
Basilius Faber
Vivo
Estante parenco de la instruisto Michael Neander li frekventis unue la lernejon de sia naskiĝurbo kaj - sub la estreco de Valentin Trotzendorf - la lernejon en Złotoryja. je pasko 1538 li ekstudentis ĉe la Universitato de Wittenberg kie li konatiĝis kun Filipo Melanktono kaj Marteno Lutero. Longa tamen ne estis lia restado tie, ĉar baldaŭ li iĝis privata instruisto en Nordhausen, kie li instruis la filojn de Johann Spangenberg kaj iĝis en 1550 lernejestro.
392 Wilhelmina
392 Wilhelmina estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Wilhelmina" honore al la reĝino Vilhelmina de Nederlando.
Basilius Faber
Vivo
Engaĝiĝante en la idearo de la gnesioluteranoj ĉirkaŭ Matthias Flacius li havis kverelojn kiuj kondukis lin en 1556 al Bad Tennstedt. De tie li iris al Magdeburg kaj nomumitis lernejestro de la fare de la abatino Anna la 2-a, grafino de Stollberg-Wernigerode nove fondita instituto en Quedlinburg. Sed kiam la abatino postulis de ĉiuj lernigistoj kaj klerikoj la personan agnoskon de la melanktona Corpus Doctrinae, Faber rifuzis fari tion pro siaj konvinkoj.
Versiklo
En Poezio aŭtomate estas relative simple, nemiskompreneble citi difinitan vorton: oni simple povas mencii la epopeon, la odon, la epigramon aŭ kiun ajn poemon - por poste indiki, (ĉe epopeo) en kiu libro aŭ kanto, (aŭ ĉe malpli longa poemo) en kiu difinita poemo mem, kiun unuopan verson oni celas.
En frua filologio
En filologio jam sufiĉe frue oni sentis la bezonon je klara metodo por indiki, ekzemple, kie oni trovis certan lingvan fenomenon, aŭ difinitan esprimon aŭ aserton. La unua metodo estis nur mencii la titolon de l' koncerna verko; pli precize oni ekreferencis, uzante dividadon de verko en librojn; ankoraŭ pli preciza tio fariĝis, kiam librojn oni subdividis en paragrafojn. Por pli facile citi el ekzemple la Biblio, oni ŝanĝis la kutiman formon de la libroj: anstataŭ la rulaĵoj oni ekuzis la kodekson. Tio en si mem jam plifaciligis la re-serĉadon kaj la re-trovadon de l' koncerna teksto...
Letícia Bufoni
En 2007, Bufoni konkuris en ŝiaj unuaj Ekstremsportaj Ludoj, tutmonda konkursaro angle nomata X Games, en la aĝo de 14 jaroj en Los-Anĝeleso.
Versiklo
Depost l' ekesto de la Presarto
La unuaj presitaj libroj post la invento de l' presarto (inkunabloj oni nomas la librojn presitajn antaŭ 1501, post-inkunabloj la pli postajn fruajn eldonojn) ofte fariĝis referencaj verkoj ankaŭ por novaj metodoj de citado.
Ekzemple la kompleta verkaro de Platono (kaj - malpli konate - ankaŭ de Plutarĥo) aperis en 1578 ĉe famega eldonisto Henricus Stephanus (Henri Estienne), en bona redakto en tri grandegaj volumoj. Ankoraŭ nuntempe en preskaŭ ĉiu eldono aŭ traduko de Platono oni uzas ties paĝo-indikojn kiel referencilon. Kaj ĉar ties originaj paĝoj estis tiel grandaj, oni subdividis ilin laŭ marĝene aldonitaj literetoj a ĝis e: ekzemple Simpozio 172a estas la komenco de "Simpozio", je paĝo 172, subdivido a.
Letícia Bufoni
Ŝi fariĝis unu el la plej konataj ekstremsportistoj en la mondo. En 2018, la ĵurnalo Forbes nomis ŝin unu el La Plej Gravaj Virinoj En Internaciaj Sportoj por 2018 (n° 25). Ŝi havas 3.4 milionojn da sekvantoj tra la sociaj retejoj Instagram, Facebook kaj Twitter''.
Versiklo
Depost l' ekesto de la Presarto
Uzante tian sistemon, ĉiu povas citi el Platono plej ekzakte. En Esperanto tiujn indikojn uzas ankaŭ la pli multaj tradukoj el Platono.
Por la Biblio
Por la Biblio oni faris iom post iom la sistemon ankoraŭ pli preciza: oni dividis la tutan tekston en etajn tekstunuojn, kiuj nomiĝas versikloj. En poeziaj tekstoj unu tia versiklo ofte enhavas du versojn, foje pli.
Letícia Bufoni
La 7-an de aprilo 2021, Letícia Bufoni iĝis civitano de Usono.
Entre Rios (Bahio)
Entre Rios [entrehiŭs] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 39.872 loĝantojn en 2010.
Versiklo
Por la Biblio
En la Hebrea klasika poezio (same kiel en la klasika Greka aŭ Latina) la versoj ne rimas. Sed en Hebrea poezio, la versoj kvazaŭ-rimas unuj je la aliaj per sia enhavo: ili ĉu alivorte diras ree la samon, ĉu kontrastigas ĝin kun alia diro, ĉu iom nuancigas ĝin k.s. Ekzemplo:
Entre Rios (Bahio)
Entre Rios signifas en la portugala "Inter riveroj".
Versiklo
Por la Biblio
En prozo la versiklo varias sufiĉe forte laŭ longeco.
Preskaŭ ĉiu teksto en la Biblio estas dividita en versiklojn; nur ege malofte iuj vortoj restas ekster ĉi sistemo. La plej ampleksa ero sen versiklo-indikoj, kiun mi konas, estas en la Duakanona Libro La Saĝeco de Jesuo Siraĥ, kie la enkonduka atentigo malhavas versiklo-nombradon:
''Multajn kaj grandajn donacojn ni ricevis de la leĝo, la profetoj kaj la ceteraj, kiuj venis post ili; pro ili Izrael estas laŭdinda koncerne instruadon kaj saĝecon. Ne nur estas necese, ke la legantoj de tiuj libroj fariĝas saĝaj, sed en sia instruiĝemo ankaŭ por eksteruloj ili devos esti utilaj, kaj buŝe kaj skribe. Mia avo Jesuo, kiu plej profunde okupiĝis pri la legado de la leĝo, la profetoj kaj la ceteraj libroj de niaj patroj, kaj kiu tre intimiĝis je ili, finfine ankaŭ mem ekverkis ion, kio kontribuas al instruo kaj saĝeco. Li esperis ke la instruiĝemaj homoj ekkonos ankaŭ tiun ĉi libron kaj daŭre progresos en la vivado laŭ la leĝo.
''Kiam en la tridek-oka jaro de reĝo Eŭergetes mi venis en Egiptujon, dum mia restado mi tie trovis simile grandan instruitecon; tial mi opiniis necesa, ke ankaŭ mi ion kontribuu per diligenta kaj penema tradukado de tiu ĉi libro. Multan noktan laboron kaj multan scion dumlonge mi uzis por fini kaj aperigi la libron, precipe por tiuj, kiuj en fremdaj landoj volas instruiĝi kaj kiuj intencas vivi laŭ la leĝo.''
Kaj tuj poste sekvas "Ĉapitro 1:1 Ĉiu saĝo venas de la Sinjoro..." k.t.p.
Pafekzekutado
Pafekzekutado estas metodo de ekzekuto precipe ofta dum militoj, sed ne nur. La pafeskadro ĝenerale konsistas el pluraj soldatoj aŭ plej malofte oficiroj, kiuj ĉiuokaze ordonas la pafmomenton kaj pafas la lastan mortopafon. Ĉiuj membroj de la grupo normale pafu sammomente, tiel malhelpante la identigon de la persono, kiu vere mortigis la viktimon. La kondamnita persono kutime havas vinditajn okulojn: li cetere povas aŭ stari aŭ sidi. Ofte oni plenumas ties malgravajn lastajn dezirojn, ekzemple pri la pafomaniero.
Ekzekutado per pafeskadro malsamas je aliaj metodoj de ekzekutado per armiloj, ekzemple ekzekutado per ununura pistolo aŭ alia pafilo per pafo malantaŭe de la kolo (nuko).
Polipropileno
Polipropileno (mallongigo PP, ankaŭ nomata Polipropeno) estas termoplasto kaj apartenas al grupo de poliolefinoj. Polipropilenoj estas produktitaj per polimerizado de monomeraj propenoj kun helpo de katalizilo. Oni produktis en 2001 ĉirkaŭ 30 milionojn da tunoj el polipropileno.
Historiaj informoj
Polipropileno estis unuafoje sintezita en 1951 fare de John Paul Hogan kaj Robert Banks. La industria sintezo komenciĝis en 1957 baze de laboro de Giulio Natta.
Proprecoj
La denso de PP varias inter 0,895 g/cm³ kaj 0,92 g/cm³, tiel la polipropileno estas unu el la plej malpezaj plastoj.
La elastecmodulo de PP estas 1450 N/mm².
PP havas pli grandajn rigidecon, durecon kaj firmecon ol polietileno, sed tiuj estas pli malgrandaj ol ĉe aliaj plastoj, ekz. poliamido.
PP havas la vitrotransiran temperaturon de 0°C ĝis -10°C kaj tiel ĝi iĝas ĉe malvarmo rompiĝema. La maksimuma uztemperaturo estas inter 100 kaj 110 °C. La kristalit-fandareo troviĝas de 160 ĝis 165°C.
Polipropileno povas esti plenigita per mineralaj plenigaĵoj, kiuj modifas ĝiajn ecojn. Ĝi rezistas al alkoholo, organikaj solvaĵoj, grasoj; ŝanĝiĝas je benzino, benzolo kaj hidrokarbonoj. Ĝi bone solviĝas je alta temperaturo en ksilolo, tetralino kaj dekalino kaj aliaj solvaĵoj.
PP estas senodora, uzebla en nutraĵa industrio kaj farmacio.
Produktado
PP estas sintezata per polimerado de propenoj.
Struktura formulo de PP:
Pâmela Rosa
Ŝi kvalifikiĝis por la Somera Olimpiko 2020 en Tokio.
Văleni
Văleni estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Loreto Aprutino
Loreto Aprutino estas komunumo de Italio.
Vuohijärvi
Vuohijärvi estas lago en Finnlando en provinco Suda Karelio en urbo Kouvola kaj en provinco Suda Savonio en komunumo Mäntyharju. Ĝia supermara alteco estas, areo , longo de bordo , la plej granda profundo kaj la meza profundo. Vuohijärvi havas vere puran, malhuman akvon. Vuohijärvi elfluas laŭ Kymijoki. Vuohijärvi estas la 52-a plej granda lago de Finnlando. La nun en Kouvola estanta parto de la lago estis antaŭe en komunumoj Valkeala kaj Jaala.
(18854) 1999 RJ102
(18854) 1999 RJ102 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nacia Konsilio de Namibio
La Nacia Konsilio (angle National Council) estas la unua ĉambro de la parlamento de la Respubliko Namibio. La Nacia Asembleo de Namibio konsistigas la duan ĉambron.
Laŭ la namibia konstitucio de marto 1990 la Nacia Konsilio de Namibio havas politike konsilan funkcion kaj konsistas el 26 deputitoj, po du el la 13 regionaj konsilioj de la ŝtato.
Rezultoj de la lastaj parlamentaj balotoj kaj disdivido de la seĝoj en la Nacia Konsilio:
Kabineto Antall
Kabineto Antall estis la unua registaro depost fino de la socialismo. Tiu kabineto gvidis la landon Hungario inter 1990 kaj 1993 pli ol 4 jaron.
Historio
Okazis plene libera parlamenta baloto en 1990. La parlamentanoj voĉdonis al tripartian koalician kabineton de József Antall. Ĝi finiĝis pro morto de la ĉefministro.
Tiu registaro konsistis nur tiuj ministroj, kiuj ne estis pli frue komunistoj. La plej grava ago de la registaro estis transformiĝo de la ekonomio al kutima sistemo, kiel en Eŭropa Unio. La malŝtatiĝo tiel okazis, ke tiuj, kiuj perdis dum la ŝtatiĝo kaj kolĥoziĝo, ili ricevis kompensajn valorpaperojn. Tio kaŭzis malkontentojn, ĉar pro la kurzoj aliaj homoj riĉiĝis kaj ne la kompensuloj. Estis problemo pri hejtoleo, kiu estis malmultekosta. Banditoj aĉetis hejtoleojn kaj post manipulado vendis ilin motoroleo. La diferenco inter la du varoj estis granda. Fine menciindas blokado de taksiistoj, tial la vivo haltis dum la semajnfino. La registaro perdis multe pri la populareco.
Serranía Baja
Servoj
La komarko estas tre senloĝigata (kvankam ĝi ĝuas pli bonan demografion ol la Serranía Alta kaj la Media) kaj tiele ĝi klopodas unuigi servojn en la plej loĝataj municipoj, nome Landete, Talayuelas kaj Cañete, kiuj estas la municipoj kiuj koncentras plej grandan parton de servoj. Pro tiu senloĝigo ankaŭ ne ĉiu municipoj rajtas havi bazlernejon, ĉar kelkaj el ili apenaŭ havas infanon. Estas CEIP en Landete (CEIP Ojos de Moya) kaj Talayuelas (CEIP Almonacid). Estas ankaŭ ruraj lernejoj en Cañete, Salvacañete kaj Tejadillos kiuj apartenas al la CRA Alto Cabriel; Aliaguilla kaj Mira kiuj apartenas al la CRA Fuente Vieja; Arguisuelas, Cañada del Hoyo, Carboneras de Guadazaón, Cardenete, Villar del Humo kaj Víllora kiuj apartenas al la CRA Miguel de Cervantes, Chillarón de Cuenca kiu apartenas al la CRA Elena Fortún.
Pri la sansistemo, estas sancentroj en la municipoj Landete kaj Talayuelas, dum en la cetero de municipoj estas malgrandaj sanigejoj kun limigitaj horaroj. La apotekoj de la komarko estas en Aliaguilla, Cañada del Hoyo, Cañete, Carboneras de Guadazaón, Cardenete, Chillarón de Cuenca, Henarejos, Landete, Mira, Moya, Salvacañete, Santa Cruz de Moya, Talayuelas kaj Villar del Humo.
La Guardia Civil havas kazernojn kaj oficejojn en Cañete, Carboneras de Guadazaón, Cardenete, Landete, Mira kaj Talayuelas.
(12243) 1988 RD1
(12243) 1988 RD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
Bacillus megaterium
Bacillus megaterium estas Gram-pozitiva, senmova, stanget-forma bakterio. Ĝi havas la grandon de 2 x 5 µm kaj estas tiel „granda" inter la eŭbakterioj. La bakterio kreskas inter aerobaj cirkonstancoj, estas oksidaz-negativa kaj katalaz-pozitiva. Kiel ĉiuj bakterioj el genro Bacillus, B. megaterium estas sporoprodukta. La bakteriaj kolonioj el B. megaterium montras sur la nutraĵgrundo flavetan koloron. B. megaterium estas ebla alternativo al Escherichia coli ĉe la industria produktado de rekombinitaj proteinoj.
Martinika Sendependisma Movado
La Martinika Sendependisma Movado ( "Mouvement indépendantiste martiniquais" aŭ MIM) (Mouvman endépandantis matinitjé en martinika kreolo estas sendependisma maldekstra movado kreita la de Alfred Marie-Jeanne kun celo « la malkoloniado kaj la sendependeco de Martiniko ». Sed nun, MIM ne plu starigas sendependecon kiel tujan celon. Pruvcele, okaze de la kunsido de la 18-a de decembro 2008 de la Kongreso de la departementaj kaj reginaj elektitoj de Martiniko, la sendependismaj elektitoj de MIM unuanime voĉdonis por statuta evoluo de la insulo fondita sur la artikolo 74 de la konstitucio de la kvina Franca Respubliko, kiu ebligas aliton al aŭtonomeco. La 10-an de januaro 2010, konsultado de la martinika loĝantaro okazis pri ebla ŝanĝo de la departementa statuto al transmara kolektivumo laŭ la artikolo 74 kaj dotita per ĝusta grado de aŭtonomeco, la elektitoj kaj aktivuloj de MIM voĉdonis jes en tiu konsultado.
Ĝia prezidanto estas la deputito kaj eksa prezidanto de la Regiona Konsilio Alfred Marie-Jeanne.
La Heutte
La Heutte estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Courtelary kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 483 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Martinika Sendependisma Movado
Historio
En 1973, Alfred Marie-Jeanne kun kelkaj kunuloj, Garcin Malsa, Lucien Veilleur kaj Marc Pulvar fondis la movadon "La Parole au Peuple" ("La Parolo al la Popolo"), kiu fariĝis en 1978, la Martinika Sendependisma Movado. MIM regis, sub prezideco de Alfred Marie-Jeanne, la Regionan Konsilion de Martiniko de 1998 ĝis 2010. La listo de "patriotoj" MIM-CNCP havis 28 elektitoj tiutempe el kiuj 25 elektitoj de MIM.
Organizado
MIM estas prezidata ekde sia fondiĝo de Alfred Marie-Jeanne. La nacia komitato konsistanta el 22 membroj estas la decida organo de MIM. La departementa konsiliano kaj deputito, Jean-Philippe Nilor estas la proparolanto de MIM. La gazeto de MIM nomiĝas La parole au Peuple ("La Parolo al la Popolo") kaj ĝia radio R.L.D.M (Radio Lévé Doubout Matinik).
Balotaj rezultoj
En ĉiuj balotkampanjoj ĝis la 1990-aj jaroj la partio ne havis signifan sukceson, se tiel la partio venkis en la regionaj elektoj en 1983 je proksimume 3% de la voĉoj.
La Heutte
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,08 km², de kiuj 64,9% estas kovritaj de arbaro, 24,8% servas por agrikulturo kaj 9,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Heutte limas en nordo al Tavannes, en nordoriento al Reconvilier, en oriento al Péry, en sudo al Orvin, kaj en okcidento al Sonceboz-Sombeval.
Martinika Sendependisma Movado
Balotaj rezultoj
Okaze de la municipaj kaj kantonaj balotoj de marto 2008, MIM prezentis 17 kandidatojn sur la tuta Martiniko. Por la 1-a fojo en ĝia historio, tiuj kandidatoj atingis sufiĉan rezulton en la municipaj balotoj trudante al dua balotvico 4 elirantajn urbestrojn :
La Heutte
Trafiko
Tra la Heutte pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Bielo al Delemonto kaj la svisa aŭtovojo A16. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al La Chaux-de-Fonds.
Martinika Sendependisma Movado
Balotaj rezultoj
De la municipaj balotoj de la 9-a kaj 16-a de marto 2008, la "Alliance des patriotes" MIM/CNCP havis 44 municipajn konsilianojn en opozicio en la 13 komunumoj de Martiniko :
La Heutte
Historio
La unua dokumenta mencio de La Heutte datiĝas el la jaro 1393 kiel Hütte. La germanlingva nomo, kies franca formo aperis nur en la 18-a jarcento, indikas, ke en la centro de la hodiaŭa vilaĝo ekzistis vitrofarejo. Dum mezepoko La Heutte apartenis al la majorejo Péry de la Senjorujo Erguel sub la suverenco de la Princabatejo Bazelo. De 1797 ĝis 1815 La Heutte kun la tuta iama Senjorujo Erguel apartenis al la Departemento Haut-Rhin de Francio kaj poste en 1815 per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. Okaze de la fondiĝo de Kantono Ĵuraso la loĝantaro de la komunumo La Heutte voĉdonis en la jaroj 1974 kaj 1976 dufoje favore al restado ĉe Kantono Berno.
Martinika Sendependisma Movado
Balotaj rezultoj
Okaze de la regionaj balotoj de 2010, Alfred Marie-Jeanne estis venkita de Serge Letchimy de PPM La listo « Les patriotes martiniquais kaj sympathisants » kondukita de Alfred Marie-Jeanne ricevis 41 % de la voĉoj en la dua balotvico kaj akiris 12 seĝojn. El la 12 elektitoj de la listo, 8 estis membroj de MIM, nome Daniel Marie-Sainte, Vincent Duville, Jean-Philippe Nilor, Francine Carius, Sandrine Saint-Aimé, Marie-Line Lesdéma, Sylvain Bolinois kaj Aurélie Dalmat. Plie, Daniel Marie-Sainte estis la 11-a vicprezidanto de la Regiona Konsilio.
Okaze de la kantonaj balotoj de la 20-a kaj 27-a de marto 2011, MIM brile konkeris la kantonon Rivière-Pilote sian lokon, sed estis venkita en ĉiuj aliaj kantonoj kie sin prezentis kandidato (Fort de Francio 3, Trois-Ilets, François 2, Lamentin 2, Schoelcher 2, Rivière-Salée, Sainte-Marie 2 kaj Trinité). La 31-an de marto 2011, Lucien Adenet kaj Jean-Philippe Nilor estis elektitaj asesoroj en la konstanta komisiono de la Departementa Konsilio de Martiniko.
En la francaj deputitaj balotoj de 2012, Alfred Marie-Jeanne kandidatiĝis por la 1-a fojo en la 1-a distrikto de Martiniko. Li estis la unua el la unua balotvico per 6496 voĉoj tio estis 28,46 % de la voĉoj. En la dua balotvico, Alfred Marie-Jeanne estis elektita deputito per 15 238 voĉoj tio estis 52,43 % de la voĉoj. Li antaŭestis la elirantan deputiton la socialiston Louis-Joseph Manscour per 1494 voĉoj. Jean-Philippe Nilor estis elektita deputito en la 4-a distrikto de Martiniko per 20 204 voĉoj tio estis 69,41 % de la voĉoj.
MIM havas du deputitojn, ok regionajn konsilianojn kun membrokartoj, du departementajn konsilianojn (Lucien Adenet kaj Jean-Philippe Nilor) kaj unu urbestron (Lucien Veilleur, urbestro de Rivière-Pilote). Tiu partio havas ankaŭ kvardekon de municipaj konsilianoj en la tuta Martiniko.
6305 Helgoland
6305 Helgoland estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda insulo Helgoland de la Norda Maro, je 45 km de la germania bordo.
Olaus Rudbeckius la juna
Olof RUDBECK, la juna (* Västerås, la 15-an de marto 1660 - Upsalo, la 23-an de marto 1740) estis sveda anatomo, esploristo, naturalisto, botanikisto, ornitologo, profesoro de Medicino kaj trifoje rektoro de la Universitato de Upsalo (1708, 1715 kaj 1724). Li estis instruisto de Karolo Lineo kaj dum kelkatempo studis la rilatojn inter la samea kaj hebrea lingvoj. Lia filino, Wendela Rudbeck (1668-1710), edziniĝis al Petrus Olai Nobelius (1656-1707) , kaj el tiu devenantaro naskiĝis Alfred Nobel, fondinto de la fama Premio Nobel.
Biografio
Edukita de sia patro Olof Rudbeck la maljuna, li diplomiĝis, en 1686, en Medicino en la Universitato de Upsalo, defendante la tezon "De propagatione plantarum". En tiu sama jaro li komencis labori kiel asistanto en la kurso de Medicino, sed, en la venonta jaro, li komencis vojaĝi tra Eŭropo kie li konis Brition, Germanion kaj Nederlandon. En 1690, li konkeris la diplomon pri doktoriĝo en la Universitato de Utrecht, en Nederlando, kaj en 1691, li reiris al Svedio. En 1692, li sukcedis sian patron en la katedro de Medicino kaj Botaniko de la Universitato de Upsalo, reliefigante sin kiel bonega botanikisto kaj ornitologo.
En 1695, liaj interesoj pri Natura Historio kondukis lin al integriĝo de esplorvojaĝo al Laponio, enkorpiĝinte en ekspedicio sponsorita de la reĝo Karlo la 11-a). La celo de tiu ekspedicio estis la studado de la natura historia, speciale en la montaraj regionoj. Li havis la intencon publikigi la konkludojn de sia verko en 12 volumoj, kiuj estis pretaj publikigotaj, kiam en 1702, granda brulado atingis Upsalon, detruinte lian domon kaj lian nepublikigitan verkon. Tiamaniere ke, el lia vojaĝo, nur unu volumo restis, kiu estis publikigita en 1701, entenanta kolorplenan albumon kune kun 250 gravuraĵoj de birdoj, floroj kaj diversajn pejzaĝojn, verko kiu senmortigis lin.
Daŭrigante la lingvajn spekulaciojn komencitajn de sia patro, ĉirkaŭe de 1700, li forlasis siajn studojn pri natura historio kaj sin ekdedicis al lingvistiko, intencante establigi rilaton inter la samea kaj hebrea lingvoj. Kiel agnosko por liaj studoj, kaj postmorte por lia patro, li estis altigita al nobleco en 1719, kiel naturalizita noblulo kaj en 1739 li estis nomumita kuracisto de la reĝa domo.
Lia lernanto kaj mentoro de liaj filoj, la botanikisto Karolo Lineo (1707-1778), liaomaĝe, donis al botanika genro la nomon "Rudbeckia" kaj priskribis multajn el la specioj entenataj en sia gravuraĵoj.
Jens S. Larsen
Jam en 1973 lia lingvopasio instigis lin lerni Esperanton. Dum la jaroj li havis nekalkuleblan nombron da etaj kaj mezgrandaj postenoj en la Esperanto-movado; li estas redaktoro de Esperanto en Danio, la revuo de Dana Esperanto-Asocio. El pliaj meritoj menciindas vico da elsendoj en la loka televido de Stubbekøbing, 180 km sude de Kopenhago, kaj (kun aliaj) nova dana-esperanta vortaro en 2010, ekzistanta ankaŭ rete kaj konstante aktualigata.
Jens S. LARSEN estas lingva revizianto de la magazino MONATO.
József Kelemen (aktoro)
József Kelemen [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelemen József estas hungara aktoro, reĝisoro, altlerneja instruisto.
József Kelemen naskiĝis la  en Orosháza.
Biografio
József Kelemen akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1989. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). En 2003 li ankaŭ ekinstruis en Universitato de Kaposvár. En 1997 li ricevis premion.
Fressenneville
Fressenneville estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fressennevillois.
5378 Ellyett
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la novzelanda fizikisto Clifton Darfield Ellyett (1915–2006), pioniro de la radaraj esploroj pri meteoroj.
Katolika pilgrimado
Religio > Katolikismo > Katolika pilgrimado < Pilgrimado < Religio
Parto el la katolika ritaro estas pilgrimado al lokoj, kie katolikoj kredas, ke Dio efikis inter homoj. Tamen, male al, ekzemple, Islamo, ne estas devo pilgrimi, nur rekomendo.
Kelkaj el ili estas komunaj al aliaj branĉoj de kristanismo, aliaj estas specife katolikaj:
Papoj koncedis al Jerusalemo, Romo, Santiago kaj Santo Toribio jubileojn, jaroj dum kiuj pilgrimantoj ricevas specialajn sanktigajn efikojn.
Nova Muzeo de Nuntempa Arto
La Nova Muzeo de Nuntempa Arto, fondita en 1977 de Marcia Tucker, estas la nura muzeo en Novjorko ekskluzive dediĉita al prezentado de nuntempa arto de ĉirkaŭ la mondo. Dum la pasintaj kvin jaroj, la Muzeo ekspoziciis artaĵojn el Argentino, Brazilo, Bulgario, Kamerunio, Ĉinio, Ĉilio, Kolombio, Kubo, Germanio, Pollando, Hispanio, Sudafriko, Turkio, kaj Britio inter multaj aliaj landoj. La Muzeo prezentas laboron de duonrenomaj artistoj, kaj muntis ambiciajn enketojn de gravaj figuroj kiel ekzemple Ana Mendieta, William Kentridge, David Wojnarowicz, Paul McCarthy kaj Andrea Zittel antaŭ ol ili ricevis ĝeneraligitan publikan rekonon.
Tibor Lesznek
Tibor Lesznek [lesnek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lesznek Tibor estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Tibor Lesznek naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Lesznek akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1981. Lia ĉefinstruisto estis András Békés. Li ĝismorte estis membro de Teatro Madách, kie li havis dramajn kaj muzikalajn rolojn. Kelkfoje li estis gastaktoro en aliaj tatroj kaj li havis ankaŭ filmajn taskojn.
Mairie de Saint-Ouen (pariza metrostacio)
Mairie de Saint-Ouen [mɛʁi də sɛ̃t‿wɛ̃] (Urbodomo de Saint-Ouen) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 13 kaj linio 14, en komunumo.
Benedek Csalog
Benedek Csalog naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Benedek Csalog komence lernis pianadon, bekflutadon, fine ekde la aĝo 16 barokan flutadon. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, lia ĉefinstruisto estis Tihamér Elek. Csalog akiris plian diplomon en en:Royal Conservatory of The Hague en 1991. Lia instruisto estis en:Barthold Kuijken. De 1992 ĝis 2007 li instruis en altlernejo pri muziko kaj teatro en Lepsiko, baldaŭ en muzikakademio de Bydgoszcz. Li ankaŭ instruis en majstraj klasoj en Brazilo, Eŭropo kaj Japanio. Li atingis la unuajn lokojn trifoje en konkursoj inter 1995-1999. Post la diplomoj li estis solisto en plej multaj eŭropaj landoj, Usono, Brazilo, Japanio kaj Mezoriento kaj li estis konstanta partoprenanto en festivaloj pri antikva muziko.
Maryna Zagórska
Maryna Zagórska (Maria Zagórska, el domo Woycieszonek, naskiĝis la 7-an de majo 1906 en Sankt-Peterburgo, mortis la 10-an de decembro 1996 en Varsovio), pola tradukistino de beletro, partoprenantino de protestoj kontraŭ ŝanĝo de la konstitucio en Pola Popola Respubliko en la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento, kunlaborantino de la Komitato por Defendo de Laboristoj kaj la Komitato de Socia Memdefendo "KOR".
Vivo
Ŝi studis historion en la Universitato al Stefan Batory en Vilno. Edzino de Jerzy Zagórski, poeto kaj membro de la vilna literatura grupo "Żagary". Post la dua mondmilito estis i.a. literatura gvidantino de teatro en Częstochowa.
Maryna Zagórska tradukis de la lingvoj: rusa, litova, ukraina kaj ĉeĥa.
Hayley Wilson
En 2019 ŝi konkuris en la Strat-Liga Rultabula Ĉampioneco de Londono, atingante duan rangon kun poentaro de 26.3, finiĝante super Rayssa Leal, Alexis Sablone, Letícia Bufoni kaj aliaj konkurantoj, sed malantaŭ la brazilanino Pâmela Rosa.
En julio 2021, Wilson estis nomita membro de la inaŭgura olimpika rultabulada teamo de Aŭstralio por konkuri ĉe la Somera Olimpiko 2020 prokrastita al julio 2021 en Tokio - tie rezulte ŝi havis la 17-an lokon en la finaj rangotabeloj.
Ajĥmanetoj
La Ajĥmanetoj (Little Eichmanns) estas partoprenantoj en la socio kies agoj, kvankam individue ŝajne sendanĝeraj eĉ al ili mem, kolektive kreas detruajn kaj malmoralajn sistemojn, pri kiuj ili estas efektive kunkulpaj. La nomo venas de Adolf Eichmann, nazia burokrato, kiu senemocie helpis direkti la Holokaŭston.
La uzo de "Ajĥmano" kiel pratipo radikas en la ideo de Hannah Arendt pri la "banaleco de la malbono". Laŭ Arendt en ŝia 1963-a libro Eichmann en Jerusalemo, Eichmann dependis de propagando prefere ol pensi por si kaj efektivigis naziajn celojn plejparte por antaŭenigi sian karieron. Ĉe sia proceso li ŝajnis havi ordinaran kaj banalan personecon, kvankam li montris nek kulposenton nek malamon. Ŝi sugestis ke tio plej okulfrape senkreditigas la ideon, ke la naziaj krimuloj estas psikopataj kaj fundamente malsamaj ol ordinaraj homoj.
La ideo, ke la koncepto ĝuste priskribas Adolf Eichmann, la plejparton de nazioj, aŭ la plejparton de tiuj, kiuj laboras sub tiaj reĝimoj, estas kritikata de tiuj, kiuj argumentas, ke Eichmann kaj la plejparto de nazioj fakte estis profunde ideologaj kaj ekstreme antisemitaj, kun Eichmann aparte obsedata pri la judoj ekde juna aĝo. La germana politika sciencisto Clemens Heni eĉ diras, ke la esprimo "bagateligas la Holokaŭston".
La esprimo estis atribuita al la anarcho-primitivist verkisto John Zerzan el ties eseo "Whose Unabomber?" verkita en 1995. Tamen ĝi "certe estis ofte uzata jam en la 1960-aj jaroj", ĉar oni konas diversajn antaŭajn ekzemplojn. Ĝi eminentiĝis en la usona politika kulturo plurajn jarojn post la atakoj de la 11-a de septembro 2001, kiam polemiko rezultis pro la 2003-a libro On the Justice of Roosting Chickens, kiu reeldonis simile titolita eseo, kiun Ward Churchill verkis tuj post la atakoj. En la eseo, Churchill uzis la esprimon por priskribi teknokratojn laborantajn en la World Trade Center.
Buenache de la Sierra
Buenache de la Sierra estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 98 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,7 loĝ/km².
Situo
Buenache de la Sierra estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,257 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 57,48 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°08′08″N 2°00′03″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Buenache de la Sierra, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Buenache de la Sierra kie oni alvenis al la nunaj 98.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ivano-Frankivska provinco
Ivano-Frankivska provinco (Івано-Франківська область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas oblastoj.
Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro Ivano-Frankivsko (Івано-Франківськ) la urbo Burŝtin (Бурштин), Boleĥiv (Болехів), (Долина), Haliĉ (Галич), Horodenka (Городенка), Jaremĉa (Яремча), Kaluŝ (Калуш), Kolomeo (Коломия), Nadvirna (Надвірна), Perehinske (Перегінське), Rohatino (Рогатин), Snjatin (Снятин) kaj Zelenij-Jar (Зелений Яр).
En la regiono loĝas proksimume 1,39 milionoj da homoj (stato de decembro 2005). Historie la regiono estas parto de la pejzaĝo Galicio. Sude la montaro Karpatoj estas la limo al Rumanio. Ĉe la limo al la najbara Oblasto Transkarpata situas la monto Hoverla, kiu altas 2060 metrojn kaj estas la plej alta monto de Ukrainio.
Kviskaloj
Kviskaloj estas genro de birdoj nome Quiscalus, kiu enhavas ses speciojn (plus unu mortinta) de gregemaj paserinaj birdoj de la familio de Ikteredoj. Ili estas indiĝenaj de Norda kaj Sudameriko. La ses vivantaj specioj estas la jenaj:
Ĉiuj estas specioj kies makloj estas ege brilaj kaj nigraj.
EMI (muzika eldonejo)
EMI estas muzika eldonejo kaj surdiskiga kompanio falanta en la grandan kvaropon de muzikaj eldonejoj, angle nomataj Major Labels.
Sub EMI apartenas la jenaj labeloj:
Ebiĉu
Oruĉuban Ebiĉu (おるちゅばんエビちゅ) estas komedia kaj erotika bildstrio de mangao kaj animacia filmo de Japanio. Protagonisto estas Ebiĉu, nome hamstro mastrumistino kaj Kosujinjama (ご主人ちゃま), ŝia mastrino. Aliaj roluloj estas Kaisjonaĉi (かいしょなち), fianĉo de mastrino kaj Sinjorino Hanabatiki (花畑さん Hanabatiki-san), amiko de mastrino, Ma-kun (マァくん), nome amiko de Kaisjonaĉi.
La televida adaptaĵo estis elsendita en Japanio el la 1a de aŭgusto de 1999 al la 1a de oktobro samjare, DirecTV.
Antipartiklo
Antipartiklo (aŭ kelkfoje kontraŭpartiklo) en fiziko estas elementa partiklo, ĝemela al iu alia partiklo - t.e. havanta saman mason kaj spinon, sed malsama pro la signo de iu kvantuma nombro (ŝargo, kolorŝargo, bariona aŭ leptona nombro).
Ĉiu partiklo havas antipartiklon. En ĉiu paro partiklo-antipartiklo, elekto kio estas "partiklo" estas iom arbitra, sed kiam la "partiklo" estas elektita por ĝi ekzistas nur unu para antipartiklo. En okazo de elektronoj kaj nukleonoj, elekto de baza "partiklo" estas evidenta, ĉar absoluta plimulto de substanco en naturo estas konstruita el ili. Elekto de negative ŝargita elektrono kiel "partiklo" (kaj de pozitrono kiel ĝia antipartiklo) logike postulas, ke ankaŭ por muonoj kaj taŭonoj estu elektita la negative ŝargita kiel "partiklo". Sekve, tiuj tri partikloj difinas iliajn simetriajn neŭtrinojn kiel partikloj. Por barionoj "partikloj" difiniĝas laŭ ĉeno de disfaloj pro konservo de bariona nombro. Por aliaj partikloj, kiel mezonoj, elekto de "partiklo" en ĉiu paro estas plejparte bazita je tradicio.
Materio farita el antipartikloj estas nomata antimaterio.
Ekzisto de antipartikloj
Antipartikloj estas unue prediktitaj de Paul Dirac. La ekvacio de Dirac, kiun li kreis en 1928, imanente enhavis solvojn kun negativaj valoroj de energio. La malapero de elektrono kun negativa energio signifas ke aperas nova partiklo kun pozitiva energio kaj pozitiva ŝargo, kiu, do, estas kontraŭpartiklo al elektrono. Tia partiklo - la pozitrono - estis vere trovita en 1932. Poste en eksperimentoj oni malkovris, ke ne nur elektrono, sed ĉiuj aliaj partikloj havas antipartiklojn. En 1936 muono μ− kaj kontraŭmuono μ+ estis trovitaj en kosmaj radioj, kaj en 1947 oni ankaŭ trovis pionojn kaj antipionojn (π− kaj π+). En 1955, dum eksperimentoj per partikla akcelilo oni registris antiprotonon kaj en 1956 antineŭtronon. Ĝis nun oni observis antipartiklojn por preskaŭ ĉiuj observitaj partikloj.
Vere neŭtralaj partikloj
Por kelkaj neŭtrale ŝargitaj partikloj oni ne povas ŝanĝi ion ajn por krei ĝemelan partiklon. Pri tiuj oni ne diras, ke por ili ne estas antipartiklo - anstataŭe oni diras ke partiklo kaj antipartiklo kongruas. Tiaj partikloj nomiĝas vere neŭtralaj. Al ili apartenas fotono, neŭtrala piono, eta-mezono kaj aliaj kvarkonioj, bosono de Higgs, Z-bosono, gravitono kaj eble kelkaj aliaj. Oni notu, ke ofte neŭtrale ŝargitaj partikloj tamen ne estas vere neŭtralaj kaj havas nekongruajn antipartiklojn - ekzemple, neŭtrono, ĉiuj neŭtrinoj, neŭtrala kaono ktp.
Ĉiuj ĝis nun trovitaj vere neŭtralaj partikloj estas bosonoj, sed teorie devas ankaŭ ekzisti vere neŭtralaj fermionoj (la t.n. partikloj de Majorana).