cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akademia vesto
Nuntempe, ĝi estas ofte vidata nur en gradigaj ceremonioj, sed iam akademia vesto estis, kaj iom malpli ankoraŭ estas en multaj antikvaj universitatoj, vestitaj ĉiutage. Aktuale, la tuto estas iel distinga por ĉiu institucio aŭ fako (plej ofte laŭ koloroj), kaj ĝenerale konsistas el robo kun aparta kapuĉo, kaj kutime ĉapo (kio estas lanĉita ĉielen ĉefe post enmodigo fare de holivudaj filmoj). Akademia vesto estas ankaŭ vestata fare de membroj de kelkaj sciencaj aŭ klerigaj societoj kaj institucioj kiel oficiala vestaro.
Godlevska pipio
La Godlevska pipio, Anthus godlewskii, estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en Mongolio kaj najbaraj areoj. Ĝi estas longdistanca migranta specio kiu moviĝas al malfermaj malaltaj teroj de suda Azio. Ĝi estas tre rara vaganto en okcidenta Eŭropo.
Aspekto
Tiu estas granda pipio, sed ĝi estas nedistingeblaspekta specio surgrunde, ĉefe bruna supre kun nigreca makuleco kaj strieco kaj pala sube kun brusta malhela strieco kaj flankoj kun bruneca nuanco. La kruroj estas roz- al oranĝecaj. Ĝi estas tre simila al la Granda pipio, sed ĝi estas iom pli malgranda, kun pli mallongaj kruroj kaj pli mallonga malhela beko. Ties flugo estas forta kaj rekta, kaj elsendas karakteran alvokon "pŝii", pli altatone ol la Granda pipio.
Tiu birdo ricevas nomon en kelkaj lingvoj, kia la angla, laŭ la angla zoologo Edward Blyth.
Wolfram von Richthofen
Li eniris en la ĵus kreita Luftwaffe en 1933 kiel teknika helpanto kaj specialiĝis en la tekniko de bombardado malaltnivela. En 1936 li estis sendita al Hispanio kiel parto de la helpo de la Tria Regno al la flanko de la insurekciaj puĉistoj, poste estrita Francisco Franco, kie li estis Ĉefo de la Alta Stabanaro de la Legio Condor. Li okupis tiun postenon dum granda parto de 1937, kaj tiele li estis respondeca pri la bombardado de Gerniko.
Dum la Dua Mondmilito li partoprenis en la atako al Varsovio, la 13-an de septembro 1939 ordonis eksperimentan bombadon de pola urbo Frampol (kies ununura celo estis pritakso de la efikeco de bombado en kampaj cirkonstancoj, bruliĝis ne malpli ol 60% de konstruaĵoj), en la Kampanjo de Kreto, kaj en Balkanio en la bombardado de Belgrado en 1941. Lia korpuso iris apogi la 6-an Armeon de la Generalo Walter von Reichenau en Francio, en Italio, Grekio kaj poste en la orienta fronto en la Operaco Barbaroso kiel apogo de la fortoj de la generalo Erich von Manstein en direkto al Moskvo kaj Stalingrado. Kiam la 6-a armeo estis sieĝita ĉe Stalingrado, li zorgis pri la aerponto por liveri necesaĵojn al la trupoj de Friedrich Paulus.
Folketing
Ĝis la jaro 1953 la Folketing nur estis la dua el du ĉambroj de la dania parlamento, kaj la unua parlamenta ĉambro nomiĝis Landsting ("ŝtata kunveno" aŭ "ŝtata asembleo").
Parlamentaj seĝoj post la baloto de 2011
Baloto de la 15-a de septembro 2011 (inter krampoj diferencoj al la antaŭa baloto de la jaro 2007):
Deputitoj de la Ferooj
Deputitoj de Gronlando
Parlamentaj prezidantoj
La parlamenta prezidantaro konsistas el la prezidanto kaj ties kvar anstataŭantoj. Unuavica tasko de la prezidanto estas gvidi la parlamentajn sesiojn kaj kunordigi la ĉiutagan parlamentan laboron. Ekde la jaro 2007 parlamenta prezidanto estas Thor Pedersen (Venstre). Liaj kvar anstataŭantoj estas Svend Auken (Socialdemokraterne), Søren Espersen (Dansk Folkeparti), Helge Adam Møller (Det Konservative Folkeparti) kaj Holger K. Nielsen (Socialistisk Folkeparti). Dum en multaj aliaj parlamentoj la plej granda frakcio nomumas la parlamentan prezidanton, la deputitoj de la dania parlamento jam plurfoje interkonsentis pri reprezentanto de pli eta partio. Sume la kvin postenoj de la parlamenta prezidantaro tamen korespondas al la kvin plej grandaj parlamentaj frakcioj.
18022 Pepper
18022 Pepper estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Jeffrey Pepper, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Middletown High School de Middletown (Maryland, Usono).
Jagnoba lingvo
La jagnoba lingvo (memnomo: jagnobi zivok) estas hindeŭropa lingvo de irana grupo (nord-orienta subgrupo, en kiu la sola alia vivanta vivo estas la oseta), parolata de malgranda etna grupo de jagnoboj en Taĝikio. La jagnoba lingvo estas la sola lingva formo, kiu restis post la nun mortinta sogda lingvo, iam tre influa en la regiono.
Jarlibro de UEA
Ĉirkaŭ 1800 delegitoj el pli ol 90 landoj proponas personajn servojn de multaj diversaj specoj: turisma informado, helpo dum vojaĝoj, respondoj al fakaj demandoj, konsiloj pri teknikaj problemoj ktp.
Por ŝpari monon, ekde 2019 UEA ne plu aperigas paperan Jarlibron. Laŭ prezidanto Mark Fettes la enkondukota nova membrospaco en la retejo de UEA disponigos la samajn informojn al membroj en konstante aktuala kaj pli oportuna formo.
La lastan jarlibron de UEA (eldono 2018) redaktis Paweł Fischer-Kotowski.
Antaŭaĵoj
Antaŭaĵo de la jarlibro de UEA konsidereblas la Adresaro de la Esperantistoj, unua aperinta adresaro de esperantistoj, kompilita mem de L. L. Zamenhof, kiu aperis en 29 serioj sinsekve inter la jaroj 1890 kaj 1909 en entute 32 unuopaj publikigaĵoj – ĉu kiel rubriko en La Esperantisto, ĉu en formo de apartaj broŝuroj eldonitaj de Zamenhof mem (verkoj n-ro 31, 59, 62, 65, 83, 104, 112, 123, 129, 140, 151, 171), ĉu publikigita en la eldonejo Hachette kadre de jarlibro kompilita de Félicien Menu de Ménil (Tutmonda Jarlibro Esperantista 1904–1909). Pro troa kresko de la nombro de aliĝantoj, oni ekde 1909 (do la Tutmonda Jarlibro Esperantista 1910) ĉesis aperigadi adresojn de unuopaj esperantistoj kaj plu kolektis nur la kontaktojn de esperantistaj societoj, komitatoj kaj konsul-agentoj. Tiu eldono de 1910 konsidereblas la unua jarlibro de UEA.
Reta Jarlibro
En aprilo 2005 UEA lanĉis retan version de la Jarlibro. La plej evidenta avantaĝo kompare kun la presita Jarlibro estas ĝia konstanta ĝisdateco. Ne nur la adresinformoj de delegitoj estas aktualaj, sed ankaŭ novaj delegitoj troviĝas tie tuj post la registro de ilia delegiteco en la Centra Oficejo.
Per la reta Jarlibro alireblas ankaŭ aliaj informoj konataj el la klasika Jarlibro, ekz. pri landaj kaj fakaj asocioj, kaj pri la gvidorganoj de UEA kaj TEJO. Granda faciligo, ankoraŭ ne sufiĉe konata, estas la eblo povi rekte skribi al la retadreshavaj delegitoj, komitatanoj, estraranoj, perantoj k.a. funkciuloj de UEA, TEJO k.a. asocioj, klakante tiucelan butonon ĉe la koncerna nomo. Individua membro povas ankaŭ kontroli la personajn informojn pri si mem kaj sciigi la Centran Oficejon pri eblaj korektendaĵoj. Ankaŭ tion oni povas fari ene de la reta Jarlibro klakante butonon, kiu malfermas formularon por tio.
Tunela efiko
Tunela efiko estas tiu fenomeno en la fiziko, kiam atomaj korpuskloj povas trairi potencialajn barilojn ankaŭ tiam, se ties energio estas malpli ol tiu de la barilo. Laŭ leĝoj de la klasika fiziko, tio estus neebla, sed la kvantuma meĥaniko ebligas tion. Per helpo de la tunel-efiko estas klarigebla interalie la alfa-disfalo de la atomkernoj. La teknika apliko de la tunel-efiko estas la tunel-efika mikroskopo.
Jarlibro de UEA
Reta Jarlibro
Tiuj, kies membrokotizo rajtigas je ricevo de la revuo Esperanto, povas pere de la reta Jarlibro legi ĝian plej novan numeron jam, kiam ĝia papera versio ankoraŭ estas presata. Eblas elŝuti PDF-version ne nur de la plej lasta numero sed ankaŭ de pli fruaj numeroj ekde 2004. Junaj membroj kaj Patronoj de TEJO povas elŝuti numerojn de "Kontakto" ekde 2004 kaj de "TEJO tutmonde" ekde 2006.
Tunela efiko
La efikon malkovris en 1897 Robert Williams Wood, sed ne povis klarigi tion. La bazojn por la klarigo faris en 1926 Gregor Wentzel, Hendrik Anthony Kramers kaj Leon Brillouin per la t.n. WKB-metodo.
Jarlibro de UEA
Reta Jarlibro
Por utiligi la retan Jarlibron necesas unue registriĝi kiel uzanto. La nombro de individuaj membroj de UEA, kiuj registriĝis kiel uzantoj de la reta Jarlibro ĉe http://reto.uea.org, atingis 1887 la 23-an de oktobro 2008.
Tunela efiko
Oni uzas la tunel-efikon ĉe grand-erigaj kampaj elektron- (1936) kaj jonmikroskopoj (1951). Tiujn evoluigis Erwin Wilhelm Müller en Berlino. Tiuj ebligis atoman detaligon.
Plua apliko de la tunel-efiko okazas interalie ĉe tuneldiodoj (Leo Esaki, 1957), en suprakonduktado, tunel-efika mikroskopo.
Jarlibro de UEA
Eksteraj ligiloj
</Br>
I2P
I2P (angle Invisible Internet Project, Nevidebla Interreto-Projekto) estas anonimiga reto kaj programo, kiu ebligas al programoj komuniki tra tiu ĉi reto. Ĉiuj datumoj estas volvitaj per kelkaj tavoloj de ĉifrado, kaj la reto sendas ilin per pluraj vojoj (t.n. tuneloj), kiuj ŝanĝiĝas por 10 minutoj.
Multaj aplikaĵoj estas haveblaj en la ĉefa pakaĵo de I2P, inter ili retpoŝto, BitTorento, IRC, kaj aliaj.
La I2P-projekto estis formita en 2003 kun la celo krei necenzureblan, sekuran kaj anoniman komuniksistemon. La celo estas funkcii sukcese en malamikaj medioj - eĉ kiam organizaĵoj kun grandaj financaj aŭ politikaj rimedoj atakas kontraŭ ĝi. Ĉiuj flankoj de la reto estas libera programaro kaj ili haveblas senpage.
Soriso
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Tadayo Fukuo
Tadayo Fukuo (福王 忠世, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Roasso Kumamoto, Gainare Tottori kaj Fujieda MYFC.
Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (Erfurto)
La romkatolika Preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj (germane: Allerheiligenkirche) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto, Germanujo.
Historio
Fratio hospitala estis menciita en 1117, la plej frua atesto por la ĉeesto de tiu preĝejo kun 53 m alta turo, kiu fariĝis paroĥa en 1132. En 1125 estis la unua dokumenta mencio de la preĝejo kaj de aŭgustenana monaĥejo kaj de hospitalo (ĉe la grundo de la nuna Engelsburg-ejaro). En 1222 fajrego detruis la komplekson, sekve oni novkonstruis la preĝejon je la fino de la 13-a jarcento. Alkonstruo kun helika ŝtuparo inter la norda flanka navo kaj la turo starigitis en la 18-a jarcento kiam oni metis en la teretaĝon de la turo volbaĵon kaj bezonis aliron al la superaj etaĝoj turaj disde ekstere. La turkonstruaĵo kun okangula malsupro novkonstruitis la lastpasintan fojon, post pluraj detruoj, en 1870. Inter 1896 kaj 1898 alvenis la eosta sakristio. Ĉe la interaĵo al la sakristio oni uzis alkonstruitaĵojn de la 18-a jarcento. La suda portalo malfermitis kaj la norda murefermitis. Interne oni forigis galeriojn kaj la sudnavan sakristion. La uesta galerio kun la orgeno novigitis. La pavimaj tomboŝtonoj metitis en la eksteran tombejeton. La pavimo de sub la benkoj ricevis parte lignan dilaron parte terrazzo-aĵon. La malnova ĉefaltaro starigitis ĉe la eosta vando de la suda flanka navo.
Aferoj vidindaj
La horizontala projekciaĵo de la sekva konstruaĵo de 1371/72 estis adaptita al la stratoj. Sur la baroka altaro de 1782 staras la Sanktaj Petro (maldekstre) kaj Paŭlo. Kun du flankenmetitaj anĝeloj tronas Jesuo (kun kruco), Dipatro (kun sceptro) kaj la Sankta Spirito (kiel kolombo).
Ekstere en niĉo ĉe Markt-strato troviĝas gotikstila skulptaĵo de la Dolorplena Virgulino (de 1380) kun bebo kun adoltaj trajtoj, la timpano ĉe la suda portalo (de 1370) montras la krucumitan Savanton kun Mario kaj Johano. Orgenon ne konserviĝintan konstruis por tiu ĉi preĝejo la renomita majstro Johann Georg Schröter.
Kolumbario
Post la fino de la du jarojn daŭrintaj restaŭradlaboroj en 2007 oni instalis norde - raraĵo! - kolumbarion konsistantan el 15 steleoj (kun po 42 urnoj), el ruĝeta turingia grejso, laŭ la planoj de la erfurta artistino Evelyn Körber. Tie ĉi ankaŭ nekristanoj rajtas emtombiĝi.
Traktato de Petrópolis
Traktato de Petrópolis estis subskribita de Brazilo kaj Bolivio en 1903 en urbo Petrópolis. Laŭ tiu interregna kontrakto, Bolivio cedis al Brazilo la teritorion Acre (hodiaŭ brazila subŝtato), kies enloĝantaro konsistis ĉefe de brazilanoj kaj senĉese protestis kontraŭ la antaŭe okazinta koncerna anekso fare de Bolivio. Ĉi tiu lando ricevis, siavice, kiel kompensaĵojn, aliajn teritoriojn kaj la sumo de 2 milionoj da britaj funtoj.
Sumo de Riemann
La Sumo de Riemann estas modo de difino de difinita integralo, kreaĵo de Bernhard Riemann. Pli precize, la sumo de Riemann estas ia proksumumaĵo de la integralo, kaj oni povas uzi ĝin ne nur por difini la integralon, kaj ankaŭ por trovi proksimumaĵon de ĝi.
Difino
Tiu ĉi sumo povas esti vidita kiel la proksimumaĵo de la areo sub funkcio per rektanguloj proksimume altaj kiel la funkcio. Se la rektanguloj estas pli mallarĝaj, tiam la proksimumaĵo estas pli bona. Pli precize, supozu ke f estas funkcio difinita sur la intervalo [a,b]. Unue oni dividas la intervalon, kreinte malgrandajn intervalojn,. La j-a intervalo, havas longon. Poste oni ankaŭ elektas punkton x_j^* en ĉiu intervalo. La sumo de Riemann estasTiam la integralo estas difinita kiel. La n-a rektangulo havas larĝon \Delta x_j, kaj alton f(x_j^*). Tiam n estas la nombro de rektanguloj.
La Sumo de Riemann estas uzata kiel la plej simpla proksimumaĵo de integralo. Ofte, oni ne elektas tute hazardaj punktoj, sed ofte oni divides la intervalo egale, kaj tiam ĉiu intervaleto havas la saman longecon, do tiam. Ofte ankaŭ oni elektas kiel x_j^* la nombron x_j, x_{j-1}, aŭ eble. Eble se ni uzus la dekstran flankon de ĉiu intervaleto, tiamSe la funkcio estas kontinua, tiuj sufiĉas, kaj ni nur devas preni la limeson.
Alila trifluoroacetato
Alila trifluoroacetato aŭ C5H5F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun alila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Alila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
8-a Tut-Amerika Kongreso de Esperanto
La 8-a Tut-Amerika Kongreso de Esperanto (kune kun la 46-a Brazila Kongreso de Esperanto kaj la 31-a Brazila Esperantista Junulara Kongreso), ankaŭ konata kiel Kongresego, okazis de la 9-a ĝis la 14-a de julio 2011 ĉe la urbo San-Paŭlo. La temo de la kongreso estis "Procezo de regiona integriĝo en la Amerika kontinento, la rolo de Esperanto". Laŭ la Brazila Esperanto-Ligo, proksimume 400 homoj partoprenis en la kongreso.
Plaza Mayor (Madrido)
La Plaza Mayor de Madrido troviĝas en la ubocentro mem de la urbo, je kelkaj metroj de la Pordo de la Suno kaj iom pli de la Placo de la Vilaĝo apud la strato Mayor.
Priskribo
Ĝi estas rektangula, 129 m longa por 94 m larĝa, tute fermita de loĝejoj trietaĝaj, kun totale 237 balkonoj al la placo. Disponas de naŭ alirpordoj, el kiuj la plej konata estas Arco de Cuchilleros [kuĉijEros] (arko de tranĉilistoj), en la sudokcidento de la placo, tiel nomita ĉar iam la tranĉilistoj liveris tranĉilojn al la buĉistoj kiuj profesiis ene de la placo.
Historio
La Placo Mayor suferis plurajn incendiojn laŭ la paso de la tempo, la unua okazis en 1631, post kiu okupiĝis Juan Gómez de Mora en rekonstruado. La dua okazis en 1670 kaj la arkitekto Tomás Román okupiĝis pri la rekonstruado. La lasta el la incendioj, kiu brulis kvaronon de la placo, okazis en 1790, kaj Sabatini okupiĝis pri la fajrestingado.
En 1848, estis starigita la surĉevala statuo de Filipo la 3-a en la placocentro, verkaĵo de Juan de Bolonia kaj Pietro Tacca.
Uzado
En la areo estas tipa zono por trinkejoj kaj restoracioj. Dimanĉe okazas ene de la placo merkato pri diversa kolektado ĉefe de poŝtmarkoj kaj moneroj. Kristnaske estas alitipa merkato por tiamaj produktoj ekde 1860. Maje kaj foje okazas koncertoj kaj aliaj festivaloj.
Colognac
(jen france, okcitane Colonhac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Riverina
Riverina estas agrikultura regiono de sudokcidenta Nova Sudkimrio, Aŭstralio. Riverina distingiĝas el aliaj aŭstraliaj regionoj per la kombinado de ebenaĵoj, varma klimato kaj granda akvodisponeblo por irigacio. Tiu kombino ebligis, ke Riverina disvolvigu unue el la plej produktivaj kaj agrikulture diverse areojn de Aŭstralio. Lime sude kun la ŝtato Viktorio kaj oriente kun la Granda Disiganta Montaro, Riverina kovras la areojn de Nov-Sudkimrio de la drenbasenoj de Murray kaj Murrumbidgee ĝis iliaj kunfluejo okcidente.
La teritorio estas hejmo de grupoj de indiĝenaj aŭstralianoj kiel la Wiradjuri dum ĉirkaŭ 40 000 jaroj, kaj estis koloniigitaj de eŭropanoj meze de la 19-a jarcento kiel paŝtista regiono kiu havigis bovaĵojn kaj lanon al la merkatoj de Aŭstralio kaj eĉ eksterlanden. En la 20-a jarcento, disvolvigo de ĉefaj irigaciaj areoj en la valoj de Murray kaj Murrumbidgee kondukis al la enkonduko de kultivoj kiel rizo kaj vitejoj. Riverina havas fortajn kulturajn ligilojn al Viktorio, kaj fakte la regiono estis fonto de multo el la elano por la federacio de la aŭstraliaj kolonioj.
Gravaj setlejoj kaj servejoj en Riverina estas la urboj Wagga Wagga, Leeton, Griffith kaj Albury. Wagga Wagga estas hejmo de kampuso de la Universitato Charles Sturt kaj de du gravaj establoj de la armeo. La Universitato Trobe havas kampuson en Albury-Wodonga, ĝuste ĉe la ŝtata limo en Wodonga, Viktorio.
Botanika ĝardeno en Moskvo (Rusio)
La ĉefa botanika Nikolaj Cicin ĝardeno de Rusia Akademio de Sciencoj ( Гла́вный ботани́ческий сад и́мени Н. В. Ци́цина РАН (Москва)) estas fondita la 14-an de aprilo 1945 laŭ iniciato de akademiano Nikolaj Cicin. Ĝi estas plej ampleksa botanika ĝardeno en Eŭropo, kies areo okupas 360 hektarojn de tersupraĵo en la nordorienta parto de Moskvo. Ĝia kolekto enhavas 8220 speciojn kaj 8110 variojn de diversaj plantoj, entute - 16 330 taksonojn devenajn el ĉiuj mondaj kontinentoj.
Historio
Dum jarcentoj ĉi-areo estis kovrita per densaj, netraireblaj arbaroj, kiujn plejparte konsistigis kverkoj. En la 18-a jarcento posedanto iĝis la grafo Nikolaj Ŝeremetev, al kiu plaĉis la loko pro saniga klimato kaj la bela lago. Li komencis kultivi sian teritorion: aranĝi korsojn kaj florejojn, planti fruktarbojn ktp. Tamen plantado okazis proksime de lia bieno Ostankino, plej granda parto longtempe restis kiel sovaĝa ĝangalo.
Nur aperigo en 1939 Tutsovetunia Agrokultura Ekspozicio tie transformis la arbaron je moderna parko.
Konsisto
La bazan oranĝerion de la ĝardeno konsistigis kolekto de plantoj kaj floroj el Sanssouci iama prusa reĝa kastela komplekso en Potsdam, Germanio.
La japana ĝardeno
Ĉi-eksponejo aperis en 1987 por prezenti atingojn de la japana pejzaĝa kulturo kaj kontrastigi ĝin kun la severa rusia naturo.
Tie oni povas vidi kaskadon de akvofaloj, tri lignajn pavilonojn, ŝtonan pagodon el la 18-a jarcento, tri diversformajn ŝtonajn lanternojn kaj lignajn pontojn. Tie kreskas ĉ. 100 specioj de plantoj alveturigitaj el insulo Hokajdo inkluzive belan ĉerizarbon sakuro. Somere vizitantoj povas sperti japanan teceremonion kaj gustumi delican japanan teon.
En la ĝardeno estas du fiŝlagoj kun pitoreskaj insuletoj.
Ceteraj botanikaj ĝardenoj en Moskvo
En Moskvo ankaŭ funkcias tri ceteraj botanikaj ĝardenoj:
NGC 4607
NGC 4607 (aliaj indikoj — UGC 7843, MCG 2-32-176, ZWG 70.216, VCC 1868, IRAS12386+1209, PGC 42544) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Brigantino
La brigantino estas velŝipo de du mastoj.
La brigantino aperis meze de la 16a jarcento kaj estis uzata etende ĝis la 19a jarcento. Ĝi karakteriziĝis pro la granda areo de velaro kiun ĝi kapablis maletendi por sia pelveturado, kiu atingis eĉ ĝis 600 tunoj, per sia rapidkapablo, sia lerteco en la manovrado kaj sia taŭgeco por la marveturado interkontinenta.
Kernoreakcio
En nuklea fiziko kaj nuklea kemio, kernoreakcio, nuklea reakcio aŭ atomreakcio estas konsiderata la procezo en kiu du atomkernoj, aŭ unu atomkerno kaj unu subatoma partiklo (kiel unu protono, unu neŭtrono, aŭ unu alt-energia elektrono) el ekster la atomo, kolizias kaj produktas unu aŭ pliajn nuklidojn kiuj estas diferencaj el la nuklido(j) kiuj startigis la procezon (patraj kernoj). Tiele, atomreakcio devas okazigi transformon de almenaŭ unu nuklido al alia. Se nukleo interagadas kun alia nukleo aŭ partiklo kaj ili poste apartiĝas sen ŝanĝi la naturon de ajna nuklido, la procezo estas simple referencata kiel tipo de nuklea disiĝo, pli ol kiel nuklea reakcio.
Aleksej Miller
Aleksej Borisoviĉ MILLER (ruse Алексей Борисович Миллер; n. la 31-an de januaro 1962 en la tiama urbo Leningrado) estas la estrara prezidanto de la rusia konzerno Gazprom.
Anna Fotyga
Anna Elżbieta Fotyga fraŭlinnome Kawecka (naskiĝis la 12-an de januaro 1957 en Lębork) – pola politikistino kaj ekonomikistino, en la jaroj 2006–2007 ministro pri eksteraj aferoj en registaroj de Kazimierz Marcinkiewicz kaj Jarosław Kaczyński, en la jaroj 2007–2008 ĉefo de Kancelario de Pola Prezidento, parlamentanino de Sejmo de la 7-a oficperiodo, eŭropdeputito de Eŭropa Parlamento de la 6-a kaj 8-a oficperiodoj.
Aleksej Miller
Miller ĝis la jaro 1984 studis en la tiama Leningrada Instituto de Financoj kaj Ekonomiko ( Ленинградский финансово-экономический институт). Dum la 1980-aj jaroj li estis ano de ekonomiistaj rondoj, kiuj okupiĝis pri ekonomiaj ŝanĝoj de Sovetunio, kaj post la disfalo de Sovetunio laboris en la urba administracio de sia naskiĝurbo, kiu nun denove nomiĝas Sankt-Peterburgo. Dum majo 2001 la tiama rusia prezidento Vladimir Putin nomumis lin prezidanto de la konzerno Gazprom. Miller esence influis la restrukturigan proceson de la konzerno inter la jaroj 2001 kaj 2005. Li konsideriĝas lojala kunlaboranto de Vladimir Putin kaj unu el la plej potencaj homoj de Rusio.
Anna Fotyga
Edukiteco
En 1976 finis la 3-an Ĝeneralklerigan Liceon en Gdańsk. En 1981 finis studojn pri internacia komerco en Universitato de Gdańsk.
Profesia kaj politika agado
En 1981 laboris en eksterlanda fako de la Landa Interkomprena Komisiono de „Solidarność”. En la jaroj 1987–1989 estis membro de la estraro de kompanio „Modem”. De 1989 ĝis 1991 laboris kaj poste gvidis Buroon de Eksterlandaj Aferoj de la Landa Komisiono de Sendependa Aŭtonomeca Sindikato „Solidareco”. Ŝi estis proksima kunlaborantino de tiutempa vicprezidanto de la Asocio Lech Kaczyński.
En la jaroj 1992–1994 laboris en eldon-entrepreno „Przekaz”, kaj dum laŭvicaj jaroj kiel spertulino en Internacia Labora Organizaĵo kaj kiel konsilanto pri projektoj de Monda Banko. Od 1998 do 2002 plenumis funkcion de vicprezidantino de la kontrolkonsilio ĉe Asocio pri Sociaj Asekuroj. De 1999 ĝis 2001 ankaŭ estis konsilantino de la prezidanto de Kontrol-Ofico de Sanaj Asekuroj pri eŭropa integrado, kaj en 2000 ankaŭ konsilantino de ĉefministro pri eksteraj aferoj en la registaro de Jerzy Buzek. En 2001 plenumis devojn de direktoro de Departemento pri Eksteraj Aferoj de Kancelario de Ĉefministro.
La 20-an de novembro 2002 estis nomumita anstataŭantino de la prezidento de urbo Gdańsk, kie respondecis pri ekonomia politiko de la urbo kaj interalie pri fondusoj el Eŭropa Unio. Ŝi tamen rezignis de tiu ĉi funkcio januare 2004, formulante riproĉojn pri nepotismo aŭ korupto direktitajn al la urba prezidanto Paweł Adamowicz el Civitana Platformo kaj liaj ĉirkaŭuloj.
La 23-an de novembro 2005 estis nomumita sekretario en Ministrejo de Eksteraj Aferoj.
La 9-an de majo 2006 post dimisio de Stefan Meller prezidento Lech Kaczyński nomumis ŝin al la posteno de ministro pri eksteraj aferoj en la registaro de Kazimierz Marcinkiewicz. Ŝi estis la unua virino en tiu ĉi posteno, daŭrigante ĝin en la registaro de Jarosław Kaczyński.
Ordenoj kaj distingoj
Komandora Kruco „Pro Meritoj por Litovio” (2009)
Esperanto
La 17an de marto 2017 en Słupsk / Slupsko okazis la renkontiĝo de esperantisto Prezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto Eduardo Kozyra kun MEP Anna Fotyga kaj parlamentanino de Pola Sejmo Joanna Szczypińska: Por la planita E-konferenco kaj vernisaĝo de la E-ekspozicio "130 Jaroj de Esperanto" en la Urbodomo de Slupsko, la ĉefa E-aranĝo kadre de "Zamenhofa Jaro en Słupsk" mi invitis dum tiu tago (vidu la foton en la ligilo) la MEP (Membron de Eŭropa Parlamento) Anna Fotyga kaj parlamentaninon de Pola Sejmo Jolanta Szczypińska, transdonante al ili ankaŭ la invitilon por MEP Ryszard Czarnecki (esperantisto) kiu estas Vic-Prezidanto de Eŭropa Parlamento. EDE-Pollando kaj kunorganizanto d-ro Robert Biedroń (esperantisto), Urbestro de Słupsk antaŭvidas en tiu grava E-aranĝo partoprenon de la gravuloj el Ĉinio, Barato, Litovio, Irlando, Hungario, Nederlando kaj Pollando.
Acetata izobuterata anhidrido
Acetata izobuterata anhidrido aŭ acetata izobutanata anhidrido estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la anhidridoj de la izobuterata acido kaj acetata acido. Acetata izobuterata anhidrido estas blanka solidaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Acetata izobuterata anhidrido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Acetata izobuterata anhidrido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Sostegno
Sostegno estas komunumo de Italio.
Jekuanoj
La jekuanoj kiuj nomas sin mem So'to estas sudamerikaj indianoj, ankaŭ konataj alilingve sub nomoj kiel Yequana (Yekuana,Ye'kuana), Maquiritari (Maquiritare, Makiritare), Maiongong (Mayongong), en Venezuelo kaj Brazilo, aŭ kiel Decuana, Yecuana kaj Cun (nur en Venezuelo) kaj Pawana aŭ Pabanoton (nur en Brazilo).
La jekuanoj estas sudamerika indiĝena popolo, kiu loĝas en tropika praarbaro en la ĉirkaŭaĵo de la riveroj Orinoko kaj Caura en la landlima regiono de Venezuelo kaj Brazilo.
En Venezuelo, ili plejofte estas plej bone konataj kiel makiritaroj (Maquiritari aŭ Makiritare) kaj en Brazilo kiel majongongoj (Maiongong aŭ Mayongong). Ilia kulturo apartenas al la Orinoko-Parima-kulturo kaj ilia lingvofamilio al la sudkariba lingvaro.
En la jaro 2001 ĉirkaŭ 6523 jekuanoj vivis en la venezuelaj ŝtatoj Bolívar kaj Amazonas kaj en 2011 proksimume 471 jekuanoj vivis en la brazila ŝtato Rorajmo.
Diverseco de nomoj
La jekuanoj nomas sin mem So'to ('homoj', 'popolo') kaj estas plejofte kromnomataj la 'kanuo-popolo" aŭ "homoj de la kanuoj' aŭ eĉ 'homoj de la meandro'.
Makiritaroj
Estis en la jaro 1744 ke la jezuito Manuel Román raportis por la unua fojo pri la pri la bonega navigada arto de la jekuanoj kaj kiel la unua nomis la popolon makiritaroj (maquiritari) kiu ankoraŭ hodiaŭ estas la plej ofte uzata nomo en Venezuelo por indiki la jekuanan popolon. Ĉi tiu nomo ne estas, kiel ofte okazas en antropologio, la nomo kiun la jekuanoj mem uzas, sed laŭloka nomo (fremda nomo) kiun donis aravak-parolanta indiana gvidanto de la jezuitoj. Maquiritari (Makiritare) estas derivata de la terminoj Makidi kaj ari de la najbaraj Aravakoj kaj signifas 'homoj de la riveretoj", aŭ "kanuo-homoj'.
Majongongoj
En la jaro 1883 Robert Hermann Schomburgk vojaĝis kun la helpo de la nordkaribparolanta Pemón-indiĝenoj kaj makuŝoj (Macushi) tra Brita Gujano. Ankaŭ li renkontis jekuanojn kaj donis al ili la nomon kiun uzis la Pemón-indiĝenoj, nome : Majongongoj (Mayongong), por kies signifo estas du klarigoj. Ĝenerale, oni opinias ke la koncepto rilatas al la tradicia harartranĉado (totuma) de la jekuanoj, tradukebla kiel la 'rondaj kapoj', ĉar ambaŭ la viroj kaj la virinoj tranĉigis sian hararon laŭ rondan kruĉon. Aliflanke, la katolikaj misiistoj Cesáreo de Armellada kaj Gutiérrez Salazar asertis ke la nomo Maiongong (Mayongong) signifas: 'Tiuj kiuj vivas en via ĝardeno (conucos)'. La jekuanoj ne vivas en siaj ĝardenoj, sed tamen ĉe ili estas speciala signifo inter korpokulto kaj ĝardena prizorgado.
Pawana/Pabanoton
Alia nomo kiun la Pemón-indiĝenoj kaj aliaj najbaraj karibparolantaj triboj uzis por indili la jekuanoj estis ankaŭ Pawana aŭ Pabanoton : 'Tiuj kiuj vendas (agas)', kaj tiel referencas al iliaj bonaj komercaj rilatoj super longaj distancoj, kiujn la jekuanoj sukcesis flegi kun siaj nabaraj trivoj, danke al ilia bonega kanuo- konstruado, same kiel ilia mastrumado de la riveroj.
La antropologo Theodor Koch-Grünberg mencis sur sia vojaĝo de Rorajmo al Orinoko en la jaro 1912 kiel la unua la nomon Yekuana (jekuanoj). La nomo Yekuana estas derivata de ye ('arbo'), ku ('akvo') kaj ana ('radiko', 'homoj') kaj signifas 'homoj de la arbotrunko en la akvo" aŭ "akvo-popolo'.
Ĥanuko
Ĥanuko (Lumfesto - חנוכה [ĥanuka'] en la hebrea lingvo kaj חנוכה [ĥani-ke] en la jida) estas juda festo celebrata ok tagojn komence de la sunsubiro de la 24-a de kislevo (variaj tagoj en decembro aŭ la fino de novembro laŭ la Gregoria kalendaro). Ĝi estas kromnomata "la festo de lumoj", ĉar ĝi memorigas la miraklon de tiam, kiam oleo por unu tago daŭris ok tagojn en la lampo (menoro) de la Templo de Jerusalemo, laŭ la libroj pri la Makabeoj (troveblaj en la Septuaginto, sed ne en la hebrea Masora Biblio). Oni manĝas specialajn manĝaĵojn (benjetoj, terpomaj patkukoj, kaj ĉokoladaj moneroj ["gelt"oj]), ludas specialajn ludojn (turboj) kaj lumigas specialan kandelaron. Kontraŭe al la nacia kaj religia simbolo de sepkandela menoro, la ĥanuka multkandelingo havas entutte naŭ kandelojn, po unu por ĉiuj el ok tagoj de la origina evento plus unu "ĉefkandelo", kiu nomiĝas la "ŝamas" aŭ "ŝamaŝ", kiu brigias je ĉiuj ok tagoj de la festo kaj servas por bruligi la aliajn.
Jekuanoj
Pawana/Pabanoton
Ĉiuj nomoj, kiujn oni donis al ili, reflektas ke ili estis lertegaj en kanua boatado, bonegaj en komercado kaj estis famaj pro iliaj grandaj lignaj kanuoj.
Ĥanuko
Male al la aserto de kelkaj, Ĥanuko'  ne iĝis la kristanisma Kristnasko, kvankam tiu estas proksima tempe; la 25-a de decembro estis origine en mitraismo "la naskiĝtago de la nevenkita suno" (dies natalis solis invicti), kaj la kristana eklezio transformis tiun sunnaskon en kristnaskon. Alia miskredo estas ke Ĥanuko estas nur "juda Kristnasko", sed ĉi tio ne estas vera. Ĝi estas tute aparta festo, kiu estas proksima al la Kristnaska festo.
Jekuanoj
Kulturo kaj vivmanieroj
La kulturo kaj la vivmaniero de la jekuanaj indianoj estis objekto de observado kaj la esplorado fare de la usona verkistino Jean Liedloff kiu en sia libro The Continuum Concept (Serĉante la perditan riĉaĵon: kontraŭ la detruo de nia feliĉokapablo en frua Infanaĝo) priskribis ilian vivstilon kaj preicpe ilian manieron eduki siajn infanojn.
Hodiaŭ jekuanoj karakteriziĝas per alta grado de organizado kaj inter la triboj de Venezuelo, per unika memkonscio. De ĉiuj karibparolantaj triboj de Venezuelo nur malmultaj tiom bone sukcesis konservi sian kulturan identecon ol la jekuanoj.
Ĥanuko
La festo Ĥanuko okazis inter sunsubiro de la 22-a de decembro de 2019 kaj sunsubiro de la 30-a de decembro de 2019. En 2020, ĝi komenciĝis la 10-an de decembro; en 2021, la 28-an de novembro. La kialo por ĉi tiu diverseco inter datoj de jaroj, estas ke la datoj Ĥanuko baziĝas sur la juda kalendaro, ĝi okazas ĉiujare la 25-an de kislevo ĝis la 2-a de Teveto.
Jekuanoj
Kulturo kaj vivmanieroj
La jekuanoj vivas en cirklaj komunumaj domoj (Atta aŭ ëttë) kun konuso-formaj tegmentoj faritaj el palmo-folioj. Por la jekuanoj la konstruo de la Atta estas spirita aktiveco dum kiu ili rekreas la grandan kosman hejmon de la Kreinto.
(12847) 1997 NQ2
(12847) 1997 NQ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Jekuanoj
Ekonomio
En la karibaj kulturoj la korboplektado (waja, wïwa) estas tradicie konsiderata la domajno de viroj, sed multaj viroj perdis la (devigan) arto de korboplektado. Tio klarigas kiall hodiaŭ estas ĉefe la virinoj kiuj faras korbojn kiujn ili vendas kaj tiel ne plu estas limigitaj je certaj artaj tradicioj kaj povas evoluigi novajn formojn kaj dezajnojn. La viroj dediĉas sin al pli bone pagataj aktivecoj kiel boato-konstruado, la kultivado de kafo aŭ laboras kiel instruistoj en ŝtata servo.
Eksteraj ligiloj
Povos Indígenas : línguas (indiĝenaj popoloj : lingvoj)
Esperantologia konferenco en Finnlando (2019), okupiĝos pri indiĝenaj lingvoj.
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtitola artikolo en la germanlingva vikipedio je la 1-an de marto 2019.
(18023) 1999 JQ129
(18023) 1999 JQ129 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
4135 Svetlanov
4135 Svetlanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusaj astronominoj Tamara Miĥajlovna Smirnova kaj Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta dirigento, komponisto kaj pianisto Jevgenij Fjodoroviĉ Svetlanov (cirile: Евгений Фёдорович Светланов, 1928–2002).
Roy A. Tucker
Li grandiĝis en Memphis (Tenesio), en 1966 li fariĝis ano de la Memphis Astronomical Society kaj ricevis magistra grado en Scienca Instrumentado de la Universitato de Kalifornio ĉe Santa Barbara. Li laboris kiel altranga inĝeniero en la "Imaging Technology Laboratory" de la Universitato de Arizono.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris aŭ kunmalkovris 661 asteroidojn inter 1996 kaj 2010. Notinda kunmalkovro estas la terrenkonta asteroido 99942 Apophis kun David J. Tholen kaj Fabrizio Bernardi.
En 2002 li estis unu el la 5 scienculoj rekompensita de la "Gene Shoemaker Near Earth Object Grant" de la Planetary Society Tiu premio helpis lin mastrumi kaj provizi sian privatan Observatorion Goodricke-Pigott en Tucson (Arizono).
La asteroido 10914 Tucker estis nomita en lia honoro.
Alen Stanešić
Alen Stanešić (n. ) estas kroata futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Organdonaco
Organdonaco estas la ago preni organon aŭ histon de la korpo de unu persono al la korpo de alia persono, por transplanti ĝin en la korpon de la alia persono. Ĉi tiu organo nomiĝas grefto. Se la enplantaĵo estas sorbita de la korpo de la paciento, ĉi tio povas signife plibonigi la kvaliton de lia vivo, kaj en iuj kazoj eĉ savi lian vivon.
Organoj por transplantado venas de malsamaj fontoj: de vivanta persono aŭ mortinto, de besto (ekzemple: korvalvo de porko) kaj eĉ speciale faritaj artefaritaj organoj (ekzemple: artefarita koro).
Organdonaco implikas medicinajn, jurajn, etikajn kaj religiajn aferojn.
Organdonaco de vivanta persono
Estas malmultaj organoj kiuj povas esti transplantitaj, kiel transplanto de renoj aŭ transplanto de hepato, kiuj povas esti alportitaj de vivanta donacanto. Ankaŭ, ekzistas transplanteblaj histoj kiuj povas esti alportitaj de vivanta organdonacanto kiel malsamaj specoj de sangaj vaskuloj kaj osta medolo.
Kiam la konsento de la organdonacanto estas akirita kontraŭ pago, tio estas konata kiel organkontrabandado. En multaj landoj la leĝo malpermesas ĉi tiun komercon, kvankam ekzistas disputo ĉu tiu malpermeso taŭgas. La reganta sinteno en la okcidenta mondo estas ke ne devus esti pago por organo-donaco ĉar homaj organoj ne estas varoj kaj por malhelpi ekspluaton de la malfacilaĵoj de la malriĉuloj kiuj akceptas donaci organojn ne pro libera volo sed pro financa malfacilaĵo. Aliflanke, oni asertas, ke permesi pagon por organoj pliigos la provizon de organoj kaj kontribuos al la bonfarto de la donacanto.
Donacado de organoj de mortinto
La plej multaj el la organoj transplanteblaj, kiel la koro, pulmo kaj korneo, nun povas esti alportitaj nur de donacanto, kiu mortis pro cerba morto kaj kies koro ankoraŭ batas. Ĉi tio estas ĉar ne eblas vivi post donado de la organo (koro, pulmo) aŭ ĉar vivanto ne forlasos sian vidon por la profito de alia, kaj ĉar ne devus esti longa paŭzo en la agado de la organo. ĝis transplantado.
Plej multaj organoj povas esti donacitaj nur de sanaj forpasintaj personoj, do nur malpli ol 1 procento de la mortintoj rajtas donaci organojn. El etika vidpunkto, estas akceptite, ke homo posedas sian korpon eĉ post sia morto, kaj tial estas malpermesite preni organojn el sia korpo sen lia konsento. Kiam oni ne scias, kiaj estis liaj deziroj, oni akceptas, ke oni devas akiri la konsenton de la parencoj de la mortinto. Multfoje estas malfacile akiri la konsenton de ĉiuj familianoj, ankaŭ ĉar la tempo por akiri ĉi tiun konsenton estas kelkaj horoj, ankaŭ ĉar kutime temas pri subita morto kaj ankaŭ pro religio kaj kredo. Tial, en multaj kazoj eĉ kiam ekzistas teknika ebleco transplanti organojn el la korpo de mortinta donacanto, la organoj ne estas donacitaj.
Unu el la solvoj al la problemo de la manko de konsento al donacoj estas dumviva subskribo pri konsento al organdonaco en kazo de morto. En multaj eŭropaj landoj, la leĝo supozas ke la mortinto deziras donaci siajn organojn, kaj la zde la familio estas postulata por malhelpi organdonacon. En Usono, homoj, kiuj dumvive konsentis pri organodonaco, iliaj organoj estas prenitaj eĉ se la familio kontraŭas. . Laŭ statistika studo farita de Sheila Bird, se estas malpermesite preni organojn por donaco nur kiam ekzistas eksplicita malkonsento de la donacanto, eblas signife pligrandigi la amplekson de transplantaĵoj.
Blankabrova pigonajtingalo
La Blankabrova pigonajtingalo aŭ Blankabrova ŝamao (Copsychus luzoniensis) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj (iam en Turdedoj) kaj genro Copsychus kiu enhavas speciojn kun longaj vostoj kaj nigraj supraj partoj. El tiu genro plej parto de la specioj loĝas en Azio, kelkaj en Afriko kaj multaj specioj estas endemioj en insuloj.
Tiu ĉi estas endemia de Filipinoj: la latina scienca nomo C. luzoniensis aludas al ties insulo Luzono.
Schramberg
Schramberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottweil, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Urbaj partnerecoj
Schramberg flegas urbanpartnerecon kun la sekvantaj urboj respektive komunumoj:
Lola Pop Brood
Lola Pop Brood (Amsterdamo, 18-an de julio 1985) estas nederlanda modofasonistino kaj artistino.
Persona vivo
Brood estas la filino de Xandra Jansen kaj kantisto-pentristo Herman Brood, kaj duonfratino de Holly Mae Brood (1994) kaj Marcel Buissink (1968). Ŝi nomumiĝis laŭ la kanto Lola de la brita rokbando The Kinks.
Kariero
Brood kiel infano konatiĝis pro la dokumenta filmo pri sia patro Rock 'n' Roll Junkie el 1994, en kiu ŝi aperis. En 2011 ŝi faris la televidoprogramon Lola zoekt Brood, en kiu ŝi kune kun prezentisto Art Rooijakkers vizitis homojn kaj lokojn kiuj en la vivo de sia, en 2001 mortinta, patro estis gravaj.
Lola Brood pentras kaj fasonas vestojn. En 2013 ŝi prezentis sian kolekton rock 'n' roll junkie, kio estis odo al sia mortinta patro.
En aprilo 2016 Brood aperis en nudraportado en Playboy.
Skribmaniero de Conway
La titolo havas diversajn signifojn:
2805 Kalle
2805 Kalle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Kalle" en honoro de la finna matematikisto (kaj esperantisto) Kalle Väisälä, frato de la astronomo Yrjö Väisälä.
14057 Manfredstoll
Nomo
Ĝia nomo honoras Manfred Stoll, vienan fakulon pri komputiloj, spertulon en la praktika apliko de la komputiloj en astronomio. Inter aliaj projektoj, li laboris pri programaro por ciferecaj fotografaj platoj. Ĝi ankaŭ disvolvis modernan sistemon kaj programaron de regado por teleskopo, kiu estas nun uzata ankaŭ ĉe la observatorio en Linz.
Wataru Nakazato
Wataru Nakazato (仲里 航, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe kaj FC Ryukyu.
NGC 4608
NGC 4608 (aliaj indikoj — UGC 7842, MCG 2-32-177, ZWG 70.214, VCC 1869, PGC 42545) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bertelota pipio
La Bertelota pipio, Anthus berthelotii, estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en Madejro kaj Kanarioj. Ĝi estas komuna specio de loĝantaj birdoj en ambaŭ insularoj.
La Bertelota pipio troviĝas en malferma kamparo. La nesto estas surgrunda, la ino demetas 3-5 ovojn.
Tiu estas malgranda pipio, 13-14.5 cm longa. Ĝ estas nedistingeblaspekta specio surgrunde, ĉefe griza supre kaj blankeca sube, kun iom da brusta strieco. Ĝi havas blankecajn superokulan strion kaj okulringon, kun malhela okulo kaj mustaĉajn striojn. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli brunaj ol plenkreskuloj.
Tiu specio ricevis nomon laŭ la franca naturalisto Sabin Berthelot, iam loĝanto en Kanarioj, fare de Carl Bolle.
Nigra saksaulo
La nigra saksaulo altas 2-8 (tipe maks. 4-5) metrojn kaj mankas al ĝi larĝaj foliotipaj folioj. Ĝi havas profundan pivotan radikan sistemon, ebligante travivon en seka, saleta aŭ sabla ĉirkaŭo. La arbusto estas uzata por hejtado, kuirado en la dezerto.
Turcmenigena varentzovi (saksaula longkorna skarabo) estas damanĝanto de la nigra saksaulo en Kazaĥio, Turkmenio, kaj Uzbekio.
Udalriko de Aŭgsburgo
Udalriko de Aŭgsburgo, ankaŭ Ulriĥo de Aŭgsburgo aŭ Ulriko de Aŭgsburgo estas katolika episkopo de Aŭgsburgo de la 10-a jarcento kaj sanktulo. Li naskiĝis en Zuriko kaj pasigis plejparton de sia vivo en Aŭgsburgo, kie li servis kiel episkopo. Pro la naskiĝloko li konsideriĝas svisa sanktulo.
Li decide kontribuis al la venko kontraŭ la paganaj hungaroj en la batalo de Augsburg en 955.
Sauer (Mozelo)
La rivero, kies nomo estas Sauer en la germana kaj luksemburga, estas 173 km longa maldekstra flankrivero de la Mozelo en Belgio, Luksemburgo kaj Germanio. Sûre estas ĝia franca kaj Sura ĝia latina nomo. En Esperanto eventuale ĝi nomiĝu Surao.
Akvejo
La meandroriĉa rivero fontas sur areo de la bieno Planchipont (komunumo Libramont-Chevigny) en la sudorienta parto de Belgio (Provinco Luksemburgo) en la Ardenoj. Ĝia fontejo situas apud aŭtovoja triangulo de la belgaj A26 kaj A4 je 510 m alteco. De tie ĝi fluas orienten kaj transas la belga-luksemburga limo ĉe Martelange.
Diversaĵoj
Sur sia vojo inter Wallendorf kaj Wasserbillig la rivero Sauer, same kiel la pli norda Our kaj pli sude la rivero Mozelo, estas sub komuna german-luksemburga suvereneco, t.e. la rivero apartenas je sia tuta larĝeco kaj al la germana kaj al la luksemburga teritorio.
En la suda parto la rivero havis ambaŭflanke trajnlinion. Je la luksemburga flanko estis la trajnlinio Ettelbrück–Grevenmacher, je la germana flanko la Nims-Sauertalbahn, kiu iris de Erdorf trans Bitburg kaj Irrel al Igel. Ambau linioj finiĝis en la 1960aj jaroj kaj estis malkonstruataj.
Turismo
Ne nur pro la digolago la rivero havas signifon por la turismo. Allogas turistojn la montetara pejzaĝo kaj la meandroj de la rivero. Eblas veturi sur la rivero per kanuo. La kanua itinero komenciĝas en Bollendorf kaj finiĝas en Echternacherbrück. Tie eblas lupreni boaton.
Lokoj ĉe la Sauer
(Sinsekvo alvalen)
Historio
Fine de la Dua Mondmilito la germana armeo komencis ataki per la t.n. ardena ofensivo. Ĝi fiaskis interalie pro manko de fuelo kaj proviantoj kaj la aliancitaj trupoj faris de la 3a ĝis la 28a de januaro kontraŭatakon kaj haltigis la germanan antaŭeniron. Dum la bataloj la rivero partatempe estis la frontlinio.
Arabia Petraea
Arabia (la latina vorto por "Arabio") respektive Arabia Petraea (laŭ la antikva urbo Petra) estis provinco de la Romia Imperio.
Ĝi ampleksis la duninsulon Sinajo, la okcidenton de la hodiaŭa ŝtato Jordanio, kaj iom el la hodiaŭaj Sirio kaj Israelo: la antikvan regnon Nabateo.
Origina ĉefurbo de la antikva Nabateo respektive de la romia provinco Arabia Petraea - kiel jam indikas la dua parto de la nomo - estis la antikva urbo Petra. Baldaŭ tamen la urbo Bosra en la hodiaŭa Sirio iĝis la provinca centro.
Arabia petraea estis inter la imperiestraj provincoj. Najbaraj provincoj estis Aegyptus okcidente, Iudaea (do Judio, ekde la jaro 135 Syria Palestina) en la nordokcidento kaj Syria norde. Sude ĝi limis al la Golfo de Akabo kaj oriente al la araba dezerto. Ekde la jaro 395 la provinco apartenis al la Bizanca Imperio.
Giovanni Battista Aliprandi
Giovanni Battista Aliprandi (aŭ: Alliprandi, Alibrandi), naskiĝinta ĉirkaŭ 1665 en Laino (Italio), mortinta la en Litomyšl (Bohemio), estis itala arĥitekto.
Li laboris en Bohemio, ekzemple pri la konstruado de palaco Černin en Prago (1697–1702), de la tiea pestkolono kaj de la kastelo de Liblice (1699), kiu estas konsiderata lia ĉefverko. Krome li desegnis multaj kapelojn.
En 1706 Aliprani ricevis la titolon de imperia fortikaĵa majstro de la pragaj fortikaĵoj. En 1709 li iĝis civitano de la transvultava Prago ("malgranda flanko") kaj tie konstruis sian loĝdomon. Li estis edzo de Barbara Cecilia Bussi, kiu post lia morto reiris al Laino.
Iuj supozas, ke li estis la arĥitekto de la preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria en Neratov, kvankam ĝi estis ekkonstruita nur post lia morto, en 1723.
Lia naskiĝurbo Laino nomis laŭ li straton.
Tas-Jurjaĥa minejo
Tas-Jurjaĥa minejo estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en Jakutio (Rusio), 75 km sud-okcidente de la urbo Mirnij kaj estas parto de la Leno-Tungusa naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1981.
Geologio
La minejo estas ligita al la samnoma antiklinalo de la Mirnij-elstaraĵo ene de la nord-orienta parto de la Nepo-Botuoba anteklizo de la Siberia kratono. Ĝia grandeco estas (19-23) x (35-38) km, amplitudo 35-40 m. Sekco de la minejo konsistas el la terigenaj, karbonataj, halogenaj rokaĵoj de kvaternaro, ĵurasio, kambrio kaj ediakaro, kies komuna malkovrita dikeco estas 2067 m. Industrian signifon havas la terigenaj kolektujoj de la (de malsupre supren) talaĥa kaj botuoba horizontoj de ediakaro.
Konsisto de la gaso: metano 79,9-86,2%, etano 4,3-7,4%, propano 1,5-2,5%, butano 0,7-0,9%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 0,7-0,8%, azoto kaj heliumo 0,5-0,6%, karbonduoksido 6,1-7,9%.
31904 Haoruochen
31904 Haoruochen estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),