cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crastatt
(jen france, origine germane Krastatt kaj alemane Gràscht) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
The French Connection
The French Connection (anglalingve por "La Franca Konekto") estas krim-filmo de 1971 direktita de William Friedkin. La filmo estis adaptita kaj fikciigita de Ernest Tidyman de la nefikcia libro de Robin Moore. Ĝi rakontas pri du novjorkaj policanoj kiuj provas obstrukci sendaĵon de heroino de Francio. Ĝi estas bazita de reala komploto kontrabandi drogojn el Francio al Usono.
Aktoris en la filmo Gene Hackman kaj Roy Scheider kiel la policaj detektivoj, kun Fernando Rey. La filmo gajnis kvin Akademiajn Premiojn, inkluzivante plej bona filmo. En 2005, la filmo estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Katedralo Sankta Jozefo (Bukareŝto)
La Katedralo Sankta Jozefo - rumane Catedrala Sfântul Iosif - estas romkatolika ĉefkatedralo (kaj ankaŭ paroĥo) en Rumanio, en la ĉefurbo Bukareŝto. La konstruaĵo estas monumento historia. Kermeso okazas la 19-an de marto.
Historio
Ekde la jaro 2005 nur malmultajn metrojn apud la katedralo konstruiĝis 19-etaĝa moderna oficeja turdomo, nomata Cathedral Plaza. Katolikaj instancoj kaj internacie ankaŭ la Eŭropa Parlamento protestis kontraŭ la konstruo, pro timo de damaĝo de la katedralo kaj la same monumente protektita historia ĉefepiskopa rezidejo, en 2008 interrompiĝis la konstrulaboroj, sed fine de 2009 estis daŭrigitaj. Apelacia kortumo en Suceava decidis la 12-an de julio 2011 en lasta jura instanco, ke la moderna turdomo konstruiĝis kontraŭleĝe kaj estas malkonstruenda. La ĉefurbestro kaj ties kunlaborantoj persone respondecu pri kontrolo de la malkonstruo.
Konstruaĵo
La ĉefaltaro pretiĝis el marmoro. Pli novaj fenestrobildoj pretiĝis en 1980. La nova orgeno estas unu el la plej bonaj en Rumanio.
Tandemo (lernometodo)
Tandemo estas metodo por lerni lingvojn, kie du personoj kunvenas por lerni la lingvon de la alia persono. Do okazas interŝanĝo de kapabloj kaj scioj. La nomo venas de tipo de biciklo, kie du homoj sidas kaj pedalumas por veturi.
Fakte la metodo « tandemo » povas esti uzata por io alia ol lingvo.
Eduard Hanslick
En Vieno li skribis por Neue Freie Presse, kaj instruis historion de Muziko en universitato. Li estis ŝatanto de Johannes Brahms, kaj mallaŭdanto de Richard Wagner, pri kiu diris, ekzemple, ke lia teorio de senfina melodio estas "la manko de formo starigita kiel principo".
Pri la muzika estetiko li defendas la ideon ke la beleco de muzikaĵo estas "specife muzika", tio estas: escenca de la sonkombinoj kaj senrilata al ekstermuzikaj ideoj. Laŭ li, estas neeble devenigi muzikajn regulojn el sentimentaleco.
La plej konata verko de E. Hanslick estas Vom Musikalisch-Schönen ("Pri la muzika belo"), publikigita unue en 1854, kaj tradukita en plurajn lingvojn; ekzemple, en 1951 la eldonejo Ricordi Americana, de Bonaero (Argentino), publikigis la libron en hispana lingvo, laŭ traduko far Alfredo Cahn, kun titolo De lo bello en la música.
Epitafo de Seikilos
La epitafo de Seikilos (Σεικίλος) estas fama pro tio, ke ĝi estas la plej malnova ekzemplo de plena muzika komponaĵo el kie ajn en la okcidenta mondo. Antikvan grekan melodion oni trovis ĉifrita sur tomboŝtono, apud Aidin, Turkio (ne malproksime de Efezo). Sur la tomboŝtono estis ankaŭ indiko, ke ĝin verkis unu Seikilos, por sia edzino, kiu supozeble entombiĝis tie.
Muziko
Tradukite en modernan muzikan notacion, la melodio similas al jeno:
Vortoj
Jen estas la vortoj, kiujn oni kantas kun la melodio:
Tradukite:
La traduko de Antandrus estas pli libera. Retradukite en Esperanton, ĝi tekstus:
Dato
La trovaĵon oni datigis diverse de ĉirkaŭ -200 ĝis ĉirkaŭ 100. Kvankam pli malnova okcidenta muziko kun notacio ekzistas (ekz. la Delfaj Himnoj), ĉio ĉi konsistas el fragmentoj; la epitafo de Seikilos estas unika laŭ tio, ke ĝi estas kompleta, kvankam mallonga, komponaĵo.
EGE
La tri-litera kombinaĵo EGE havas plurajn signifojn:
Noboru Shimura
Noboru Shimura (志村 謄, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Machida Zelvia.
Janko Ŝtruc
Janko ŜTRUC estas jugoslava, respektive slovena, esperantisto kaj juristo.
Li estis diplomita pri juro (1983) kaj ekonomiko (1987) en la Universitato de Maribor. Ekde 1983 laboris kiel ĵurnalisto, ĉefe pri ekonomikaj aferoj, en la loka taggazeto de Maribor nome "Veĉer". Ekde 1988 estas helpanto por la fako Ekonomiko de Jugoslavio en Jura Altlernejo de la Li estis diplomita pri juro (1983) kaj ekonomiko (1987) en la Universitato de Maribor. Ekde 1983 laboris kiel ĵurnalisto, ĉefe pri ekonomikaj aferoj, en la loka taggazeto de Maribor nome "Veĉer". Ekde 1988 estas helpanto por la fako Ekonomiko de Jugoslavio en Jura Altlernejo de la Universitato de Maribor.
San Juan (La-Pazo)
San Juan estas municipo en Honduro. Ĝi situas en la departemento La-Pazo, en la sudokcidento de Honduro, proksime de la limo al Salvadoro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kastelo Kenilworth
Kastelo Kenilworth estas ruina kastelo ĉe Kenilworth, Warwickshire, Anglio.
Antaŭa fortikaĵo konstruiĝis dum la anglosaksa epoko. La nuna ruino datiĝas de la normanda epoko, kaj la unua konstruado okazis dum la regado de Henriko la 1-a. Dum la 13-a jarcento oni plifortigis la kastelon kaj estigis lagon kiu ĉirkaŭis tri flankojn.
En 1244 Henriko la 3-a donis la kastelon al Simon de Montfort (6-a grafo de Leicester): kiam tiu estris gravan ribelon kiu erupciis en 1263, la kastelo servis kiel lia bazo. Simon de Montfort mem mortis dum la batalo de Evesham en 1265, kaj sekvis akra venĝo kontraŭ la ribelintoj. Iuj daŭrigis la ribelon, kaj la sekvantan jaron ili rifuĝis en Kastelo Kenilworth. Tie la estonta Eduardo la 1-a sieĝis ilin: tio estis la plej longa sieĝo iam ajn en Anglio, kaj fine, la 14-an de decembro 1266, la ribelantoj kapitulaciis. Henriko la 3-a donis Kastelon Kenilworth al sia filo Edmundo Crouchback. Ĝi posediĝis de anoj de reĝaj familioj ĝis 1553.
Plurajn fojojn Elizabeto la 1-a vizitis la kastelon, tiam posedatan de ŝia favorato Robert Dudley (1-a grafo de Leicester). La romanisto Walter Scott verkis romanon, Kenilworth, kie multe da la komploto okazis ĉe la kastelo, kaj kiu pritraktis sekretan edziĝon de Robert Dudley.
La ruinoj viziteblas.
Enguídanos
Enguídanos [enGIdanos] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas enguidanense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 337 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,04 loĝ/km².
Historio
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo la vilaĝo estis rabita de francaj trupoj.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 337, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Enguídanos, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Enguídanos.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis preskaŭ ĉiam de la maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo, forstado kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Situo
Enguídanos estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 734 m super marnivelo; je 85 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 165,35 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°40′25″N 1°36′23″Ok.
Trapasas ties teritorion la rivero Cabriel.
Lom (distrikto Strakonice)
Municipo Lom troviĝas en Ĉeĥio, regiono Sudbohemia, distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1299.
La Akvariinfanoj
La Akvariinfanoj, estas libreto verkita de Willem Verloren van Themaat kaj eldonita en 1976 de Vulpo-Libroj el Lelystad (Nederlando). Laŭ la subtitolo temas pri scienfikcia romano. La kovrilon kaj la ilustraĵojn preparis Ireen Haakman.
Gerolstein
Gerolstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. La Burgo Gerolstein, ankaŭ nomata Löwenburg (en esperanto: „Leonburgo“), estas la ruino de altaĵburgo apud la urbo Gerolstein. La terkonusa burgo troviĝas supre de Gerolstein. La ruino situas sur roka monteto kovrita de antaŭa roko. Apudas la valo de la rivero Kyll, maldekstra alfluanto de la Mozelo kaj plej longa rivero de de la mezmontaro Ejfelo.
Stacio Kanazawa-Bunko
Stacio Kanazawa-Bunko (japane: 金沢文庫駅 [Kanazaŭa-Bunko-eki], angle: Kanazawa-Bunko Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kanazaŭa, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Megan Kanka
Morto de Megan rezultis akcepton de la Megan-leĝo, kiu antaŭskribas anoncon, se konviktita seks-ofendanto loĝiĝas en la najbaro. La leĝo nun estas federacia.
Ŝi estis forrabita la 29-an de julio, 1994. Kanka alproksimis la domon de Timmendequa kaj li diris al ŝi, ke li havas hundidon, sed ĝi estas tro juna por eliri, tiel ŝi devas eniri la domon. Ŝi interkonsentis, sed en la loĝejo ne estis hundo.
Post la seksa perforto, Timmendequas murdis ŝin kaj dispecigis ŝian korpon. Oni juĝis lin je morto.
La Fondaĵo Megan Nicole Kanka prizorgas ŝian memoron.
Osor Ojunceceg
OJUNCECEG Osor (n. 1956 en Ulaanbaatar) estas unu el Esperanto-uzantoj en Mongolio. Ŝi eklernis Esperanton dum 1973-1975 jaroj. Ŝi profesias kiel instruisto pri filologio.
Benzoila klorido
Benzoila klorido aŭ C7H5ClO estas organika kloroderiva kombinaĵo, senkolora fumeganta likvaĵo kun irita odoro, ĉefe uzata en la produktado de aromataj peroksidoj kiuj estas krudmaterialoj en la preparado de tinkturoj, parfumoj, farmaciaĵoj kaj rezinoj. La benzoilaj derivaĵoj estis esplorataj en 1832 de la germanaj kemiistoj Justus von Liebig (1803-1873) kaj Friedrich Wöhler (1800–1882) kiuj trovis evidentecon pri la ekzisto de la benzoila radikalo en la amaraj semoj de la migdalujo.
Cristiano Malgioglio
Cristiano MALGIOGLIO (naskiĝis la 23-an de aprilo 1945) estas itala komponisto, kantverkisto kaj televida prezentisto.
2147 Kharadze
2147 Kharadze estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Cristiano Malgioglio
Cristiano naskiĝis en Ramacca, Katanio. Li akiris sian unuan kontrakton kun diskeldonejo, Durium, danke al la klopodoj de Fabrizio De André. En 1974 li komponis la kanton de Iva Zanicchi "Ciao cara come stai", kiu gajnis la Muzikan Festivalon Sanremo. En 1975 li havis sian plej signifan sukceson kiel kantverkisto kun "L'importante è finire" de Mina. En la sama periodo li iĝis kunlaboranto de Roberto Karlo, okupiĝante pri la itallingvaj tektoj de liaj kantoj. Li komponis kantojn por, inter aliaj, Adriano Celentano, Rita Pavone, Amanda Lear, Raffaella Carrà, Mónica Naranjo, Dori Ghezzi, Milva, Patty Pravo, Ornella Vanoni, Giuni Russo, Marcella Bella, Sylvie Vartan, Umberto Balsamo, Fred Bongusto, Pupo Rosanna Fratello, Loretta Goggi, Franco Califano. Paralele al lia agado kiel komponisto Malgioglio komencis karieron de kantisto, karakterizita per ironiaj kantoj, ofte riĉaj je seksaj insinuoj; lia ĉefa sukceso kiel Kantaŭtoro estas la kanto "Sbucciami". Post tempo pasigita en Latinameriko Malgioglio revenis al populareco en la 2000-aj jaroj kiel televida personulo. En 2017 li konkuris en la realeca televidilo Grande Frato VIP, la itala adaptado de Fama Granda Frato.
2147 Kharadze
Nomo
Ĝia nomo honoras la kvartelan kaj sovetan astronomon Evgenij Kirilloviĉ Ĥaradze (kvartele ევგენი ხარაძე, cirile Евгений Кириллович Харадзе).
The Prude's Fall
La filmo estis farita en la studioj Islington. Ĝi estis adapto de teatraĵo de Rudolph Besier kaj May Edington kun scenaro verkita de Alfred Hitchcock. Ties germanlingva titolo estas Seine zweite Frau. Ĝi estis konata ankaŭ la alternativa titolo Dangerous Virtue.
Ĝi ne estis tre sukcesa. La recenzo de Iris Barry en la Daily Mail diris jenon: "Angla filmo, ne de unuaranga kvalito, sed kun interesa aktoraro."
Yuki Okada (1996)
Yuki Okada (岡田 優希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Machida Zelvia.
Lorenzo Fragola
Lorenzo FRAGOLA (naskiĝis la 26-an de aprilo 1995) estas itala kantaŭtoro. Li iĝis famulo por venkado de la oka eldono de la televidprogramo pri talentuloj X Factor. Lia venkinta kanto, "The Reason Why". Fragola konkursis en la 65a kaj 66a eldonoj de la Festivalo Sanremo, la realigo de la kantoj "Siamo uguali" kaj "Infinito volte", donis al li la dekan kaj kvinan lokojn respektive. Lia debutalbumo 1995, eldonita en Italio la 31-an de marto 2015, kaj la sekvaĵo, Zero Gravity debutis en 2006 same sukcese.
Pablo Neruda
Biografio
Pablo Neruda naskiĝis en la ĉilia urbo Parral, la 12an de julio de 1904. Li estas filo de s-ro José del Carmen Reyes Morales, fervoja laboristo, kaj de s-ino Rosa Basoalto Opaso, lerneja instruistino, forpasinta kelkajn jarojn post la naskiĝo de la poeto.
Je 1906 la familio transloĝiĝas al urbo Temuco, tie la patro edziĝas al Trinidad Candia Marverde, virino menciita de la poeto en diversaj verkoj kiel "Confieso que he vivido" (Mi konfesas ke mi vivis) kaj "Memorial de Isla Negra" (Memoraĵoj de Insulo Nigra) per la nomo Mamadre. La Poeto finas la studadon en la Urba Vir-Mezlernejo, dume li publikigas siajn unuajn verkojn en la regiona ĵurnalo "La Mañana". Je 1919 li gajnas la trian lokon en la "Floraj Ludoj de Maule" kun la poemo "Nocturno Ideal".
Je 1921 li transloĝiĝas al Santiago kaj studas pedagogion pri la franca lingvo en la Universitato de Ĉilio, tie li atingas la unuan lokon en la Printemp-festo, kun sia poemo "La canción de fiesta", kiu poste estis publikigita en la revuo "Juventud". Je 1923 li publikigas "Crepusculario"-n, poemo aplaŭdita de diversaj verkistoj, tiuj estas Alone, Raúl Silva Castro kaj Pedro Prado. Je la venonta jaro aperas, publikigita de la eldonejo "Nacimiento" la poemo "Veinte Poemas de amor y una canción desesperada" [Dudek poemoj amaj kaj unu despera kanto].
Je 1927 lia longa diplomat-kariero komenciĝas, kaj tiam li estis nomumita Konsulo en Ranguno, Birmo. Dum iu el liaj multaj vojaĝoj li renkontiĝis en Bonaero kun Federico García Lorca kaj en Barcelono kun Rafael Alberti. Je 1935, Manuel Altolaguirre donas al Neruda la adreson de la revuo "Caballo verde para la poesía" en kiu li kunlaboras kaj estas kolego de poetoj de la generacio de l'27. Dum la sama jaro aperas la madrida eldono de "Residencia en la tierra".
Je 1936 komenciĝas la hispana intercivitana milito, Neruda estas forigita el sia konsula tasko kaj verkas "España en el corazón" (Hispanio ĉe la koro).
Je 1945 li gajnas la Ĉilian Nacian Literatur-premion.
Je 1965 li estas titolita Doktoro honoris causa de la Universitato de Oksfordo, Britio. Je oktobro de 1971 li ricevas la Literaturan Nobel-premion.
Li forpasas en Santiago, la 23-an de septembro de 1973, pro prostata kancero. Lia enterigo estis la unua protesto kontraŭ la puĉo ĵus okazinta de la generalo Augusto Pinochet. Post lia morto, je 1974, oni publikigis liajn memoraĵojn, kun la titolo "Confieso que he vivido".
Verkoj de Neruda
Krom la hispanlingvaj originaloj, liaj verkoj tradukiĝis al multaj lingvoj. Aparte popularaj estis kaj estas la germanlingvaj tradukoj de liaj verkaĵoj, kiujn publikigas precipe la eldonejo Luchterhand.
Vidu ankaŭ
Pablo Neruda (Tramtransporto en Parizo)
Eksteraj ligiloj
Odo pri la vortaro
Kie estas Guillermina?
Kanto Ĝenerala, esperanta traduko de naŭ el la poemoj de la verko, eldonis Eldona Fako Kooperativa de SAT en 2010
(18738) 1998 SN22
(18738) 1998 SN22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
Polemic
Polemic (legu: Polemik) estas Slovakia skaa muzikgrupo. Ĝi estis fondita en Bratislavo en 1989. Ili kantas slovake kaj angle.
En 1995 ili kanto Baba ryba estis eldonita en la internacia kompilo United colours of ska, vol.2 de la Germania eldonejo Pork Pie.
Kantono Butler (Kentukio)
La kantono Butler - angle Butler County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kentukio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Cosswiller
(jen france, origine germane Koßweiler - prononco, Weiler estas vilaĝeto - kaj alemane Kosswiller) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
4381 Uenohara
Uenoara (上野原町, Uenohara-chō), kiu donis sian nomon al ĝi, estis urbeto de la Kitacuru kantono. La la urbeto estis kunfandita kun la vilaĝo Akijama de la Minamicuru kantono por formi la nunan urbon Uenohara, en la gubernio Jamanaŝi,
3615 Safronov
3615 Safronov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la soveta astronomo Viktor Sergejeviĉ Safronov (cirile : Виктор Сергеевич Сафронов, 1917–1999).
Woincourt (stacidomo)
Woincourt estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Woincourt, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Eŭropa ŝoseo
La eŭropaj ŝoseoj, eŭropaj vojoj aŭ eŭropaj stratoj estas reto de gravaj ŝoseoj tra Eŭropo kaj Azio. La reto enhavas 50.000 km da stratoj. Multaj de ili, sed ne ĉiuj, estas aŭtostratoj.
Woincourt (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Hauts-de-France.
Eŭropa ŝoseo
Eŭropa strato markiĝas per blanka E kaj du- aŭ tricifera numero sur verda ŝildo.
Ilia numerosistemo ofte estas aldona al iu nacia numerosistemo, tiel ke ili havas du numerojn.
Ekzistas ĉirkaŭ 210 eŭropaj vojoj, la plej longa de ili estas E40, kiu ampleksas 8.000 km de Kalezo ĝis la ĉina limo en kazaĥio.
Historio de la eŭropaj ŝoseoj
La ideo de traeŭropa ekspresvoja reto ekzistas ek de la 1930-aj jaroj. La numeritaj eŭropaj ŝoseoj ekzistas ek de 1975. La ĉefŝoseoj havis unuciferajn numerojn kaj la aliaj numeroj ne estis tre logikaj kaj ne sufiĉas por la eŭropa ekspresvoja reto. Ek de 1985 ili havas novan sistemon, kiu ege similas al la numersistemo de usona interŝtataj ŝoseoj (Interstate).
Numersistemo
Antaŭ 1985 la plej gravaj eŭropaj vojoj havis unuciferajn nombrojn. Hodiaŭ la numeroj estas du- aŭ triciferaj. La plej gravaj estas duciferaj kaj finas je "0" por okcident-orienta direkto aŭ "5" por nord-suda. Inter ili estas la malpli grandaj, kun paraj nombroj por okcident-orienta direkto kaj malparaj por nord-suda. – Ekzemple inter E10 kaj E20 paralele situas E12, E14, E16 kaj E18.
Pli mallongaj interligoj kaj eŭropaj vojoj oriente de la E99 havas triciferajn nombrojn. Tiuj inkludas numerojn komencantajn per 0, ekzemple E001.
Eŭropaj ŝoseoj kaj iliaj ŝildoj
Kiom ofte oni markas la eŭropajn vojojn per ŝildoj, dependas de la lando. Sur danaj, norvegaj kaj svedaj ekspresvojoj ne ekzistas naciaj numeroj, sed nur la eŭrop-vojaj. Belgio uzas similan sistemon, sed nur je aŭtovojoj. En tiuj kazoj tre simplas atingi kaj sekvi la eŭropajn vojojn.
En multaj aliaj ŝtatoj la E-numeroj kunekzistas egalrajte kun la nacia nomigo, sed nur sur la vojoj mem. Tie ofte simplas sekvi vojon, sed ne atingi ĝin sen scii la nacian nomon.
Sur germanaj kaj irlandaj ŝoseoj malofte videblas eŭrop-vojaj signoj, precipe je relative novaj ŝildoj. Tie oni ne facile sekvas ilin.
En Britio eŭropaj stratoj estas tute nemarkitaj.
Listo de la eŭropaj ŝoseoj
La eŭropaj ŝoseoj en nord-suda direkto kutime havas neparajn numerojn, tiuj en okcidenta-orienta direkto kutime parajn numerojn.
En la nord-suda direkto
Plej gravaj eŭropaj ŝoseoj en nord-suda direkto: E5, E15, E25, E35, E45, E55, E65, E75, E85, E95, E105, E115.
Due plej gravaj eŭropaj ŝoseoj en nord-suda direkto: E1, E3, E7, E9, ...
Eŭropaj ŝoseoj en okcidenta-orienta direkto
Plej gravaj eŭropaj ŝoseoj en okcidenta-orienta direkto: E10, E20, E30, E40, E50, E60, E70, E80, E90.
Due plej gravaj eŭropaj ŝoseoj en okcidenta-orienta direkto: ..., E54, ...
Mary Webb
Mary WEBB (naskiĝis la en Leighton, Shropshire; mortis la  en St Leonards-on-Sea, East Sussex) estis angla verkisto de la frua 20-a jarcento. Ŝiaj verkoj temas ĉefe pri la angla provinco Shropshire, kie ŝi naskiĝis kaj kiun ŝi ŝategis.
Biografio
Mary Gladys Meredith vivis en Shropshire, provinco oriente el la Anglio kaj tuŝanta la Kimrio. ĝis sia edziniĝo. Tuj sia infanado, la naturo fascinas ŝin. La morto de sia patro kortuŝegis ŝin en 1909.
Ŝi edziniĝis kun Henri Webb, instruisto, en 1912. Ili loĝis en urbo dum du jaroj, sed ĉar Mary Webb ne povis vivi el la camparo, ili revenis en Shropshire, tie ili legomkulturis.
Ŝi tiam komencis verki. Sia unua romana Golden Arrow eliris en 1915, ĝi ricevis multajn laŭdojn, tamen ĝi ne riĉigis sia aŭtoro. En 1921, ŝi ekloĝis en Londonon, tie ŝi verkis Precious Bane (esperante aperis, tiu libro estis iĝonta la pli faman de siaj verkoj.
Aerosporto
Paramotoro-la speco de tiu sporto uzatas paraŝuton kun motoro, direkteblas dum flugado; same flugeblas de tero supren al ĉielo. La paramotoro manipuleblas kaj uzas la direkton de vento dum ventado same kiel glisparaŝuto.
Glisparaŝuto-ĉi tie estas paraŝuto sen motoro, kiu ekspluatas la naturan fizikan forton de la aero. Dum flugado direkteblas ĝin uzante la direkton de vento. Flugeblas ĝis alto 1800 m.
Ruĝaŝultra agelajo
La Ruĝaŝultra agelajo (Agelaius assimilis) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Agelajoj kiu enhavas nigrecajn speciojn kiuj havas kolorajn markojn en kapo aŭ ŝultroj. Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Ruĝaflugila agelajo.
Teritorio
Ĝi troviĝas kiel endemio en Kubo. Ĝi estas rara birdo, sed komuna en kelkaj marĉaj lokoj de la okcidenta duono de la insulo de Kubo (kiel ĉe la Marĉo de Zapata kaj Itabo en Matanzas, kaj en lagunoj kaj marĉoj de la okcidento de Pinar del Río), kaj en la Marĉo de Lanier de la Insulo de la Junularo. Ĝi loĝas ĉe marĉoj kaj rizkampoj.
Aspekto
La masklo estas ĉirkaŭ 21 cm longa kaj estas nigra kun ruĝoranĝaj makuloj en ŝultroj kiuj havas flavecan mallarĝan suban bordon. La ino estas pli malgranda, senmarka kaj tute nigra, malkiel ĉe aliaj samgenranoj. Iil havas kvadratajn vostojn. Nematurulo estas svage nigra. Ili estas gregemaj kaj for de la reprodukta sezono estas komune vidataj en aroj miksitaj kun similaj specioj kiaj Oranĝecŝultra agelajo kaj Nigraviola diveso. Ili manĝas semojn de graminacoj, insektojn, lacertetojn kaj nektaron.
Reproduktado
La reprodukta sezono estas el marto al aŭgusto. Ili konstruas la neston kiel profundan tason, proksime de la grundo sur tigoj de junkoj aŭ similaj tigoj (Cyperaceae), interplekte kun pajlo, fibroj, haroj kaj plumoj. La ovaro estas de tri aŭ kvar ovoj kiuj estas blankabluecaj kun abundaj brunaj kaj violaj makuletoj. La ovoj estas 2,3 por 1,7 cm.
Lev Medvedev
Lev MEDVEDEV estas rusa esperantisto.
Li faris studojn de bio-geokenio kaj geografio de ne Biologia Fakultato de la Moskva Ŝtata Universitato. En 1984 li doktoriĝis per defendo de doktoriga disertacio. Li havas nombrajn sciencajn publikaĵojn, inter kiuj almenaŭ 6 en Esperanto. Li fakas pri ekologio, naturprotektado kaj Esperanto movado. Li esperantistiĝis en 1966 kaj estis estrarano de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj, prezidanto de Moskva Scienca Esperanto-Klubo kaj de la moskva stabo de Internacia Ekologia ago de volontula laboro "Verda ondo".
Li oficis kiel scienca kunlaboristo en Ŝtata Instituto pri Terprovizo.
Auckland
Auckland (Aŭklando, Tāmaki Makaurau) estas la plej granda urbo en Nov-Zelando. Ĝi situas sur Norda Insulo de Nov-Zelando. Ĝi estas ĉefurbo de la regiono Aŭklando.
Lev Medvedev
Kun Jakov Koncebovskij, Leo Vulfoviĉ, Nikolaj Gudskov, Miĥail Povorin, Stanislav Koncebovskij kaj Irina Gonĉarova, li estis ano de Kopso (kooperativo).
Auckland
Aukland estas naskiĝurbo de Lila Wiltshire.
Lev Medvedev
Li prelegis pri "Ekologia kaj geokemia signifo de plantara sorbo kaj elimino de substancoj" kadre de la Internacia Kongresa Universitato dum la 74-a Universala Kongreso de Esperanto okazinta de la 29-a de julio ĝis la 5-a de aŭgusto 1989 en Brajtono, Britio.
Jesse Timmendequas
Jesse TIMMENDEQUAS (n. 15-an de aprilo, 1961) estis en 1997 konviktita pro murdo de sia najbaro, la 7-jara Megan Kanka, en 1994. Tiu murdo kaŭzis akcepton de Megan-leĝo en New Jersey.
Timmendequas en 1981 estis juĝita je 6-jara prizono pro seksa atenco. Pro murdo de Kanka li estis juĝita je morto.
Murder of Megan Kanka
Kaishu Sano
Kaishu Sano (佐野 海舟, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Machida Zelvia.
Neavanco
Neavanco estas la ripeto de unu lernojaro en la sama klaso. La kaŭzo plej ofte estas ke la lernanto, dum la pasinta lernojaro, ne estis sufiĉe sperta aŭ laborema en la instruitaj fakoj. Ankaŭ kelkfoje soci-emociaj motivoj kaŭzas neavancon. La ĉefkaŭzo de neavanco oni ofte serĉas ĉe la infano kvankam ĝuste la instruisto havas grandan influon dum la disvolviĝo de la infano. Tio okazas ĉefe en mezlernejoj.
Foje neavanco aŭ jarripeto sukcesas (la lernanto superas siajn iamajn limigojn) kaj foje tute ne: la lernanto je la fino de la ripetita lernojaro retenas la iamajn limigojn. Tiuokaze en kelkaj landoj jam ne estas rajto al ripetigo kaj la lernanto supreniras ĉar male estus tro da aĝa diferenco kun samklasanoj. En kelkaj landoj eblas ripeti pliajn fojojn.
Em universitatoj ne funkcias la sama sistemo kiel en mezlernejoj. En bazlernejoj apenaŭ okazas neavanco.
Megan-leĝo
La unuan Megan'-leĝon akceptis oni en New Jersey 1994 post seksatenco kaj murdo de Megan Nicole Kanka fare de konviktita seksa ofendanto, kiu loĝis en la najbaro.
Komence de 2006, Britio akceptis similan leĝon.
Woincourt
Woincourt estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Woincourtois.
Ludoviko la 11-a (Francio)
Ludoviko la 11-a de Francio (naskiĝis la 3-an de julio 1423; mortis la 30-an de aŭgusto 1483), kromnomita Ludoviko la Prudenta aŭ La universala araneo (franclingve Louis XI le Prudent aŭ l'universelle aragne) estis la reĝo de Francio ekde 1461 ĝis 1483. Li estis la filo de Karlo la 7-a la Venkanto kaj de Maria de Anĵuo, kaj apartenis al la Valois-branĉo de la kapetida dinastio.
Koncerne la unuiĝon de la reĝlando, Ludoviko la 11-a estis sendube unu el la plej sukcesaj reĝoj de Francio. Lia 22-jara reĝado estis markita de multaj politikaj intrigoj, kaj Ludoviko restis famkonita pro sia cinikeco kaj pro sia politika realismo. Li interalie venkis la potencan duklandon de Burgonjo, Karlo la Brava, en 1477.
Tsagaan-Taiji Batzaya
BATZAYA Tsagaan-Taiji Vikipediisto (n. 1965 en Ulaangom, Uvs aimag (provinco)) estas mongola esperantisto. Laŭ profesio estas ĵurnalisto-fotisto. Ekde 1995, "libera ĵurnalisto". Ĉef-verkaĵoj: Serioj da gazet-artikolaroj pri "ĵurnaloj kaj gazetoj de Usono, Britio, Kanado kaj Japanio" en mongola lingvo. Ekde 1998 j., trejniĝas por aerosporto (Paraglajdero & Paramotoro) dum somero de 2007, unu el kunorganizanto de "Internacia Aerostata Evento" en Mongolio. La aranĝo sukcese okazintas.
Okcident-siberiaj subborealaj arbaroj
La okcident-siberiaj subborealaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la eŭropa-siberia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi estas parto de la mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj de suda okcidenta Siberio en Rusujo.
Priskribo
La ekoregiono okupas 223 400 da kvadrataj kilometroj kaj konstituas mallarĝan zonon, de nur ĉirkaŭ 150 kilometroj de la nordo al sudo, en la sudo de okcidenta Siberio. Ĝi situas proksimume al 56° de norda latitudo, kaj inter 61° kaj 92° de orienta longitudo.
La klimato estas modere kontinenta kompare kun tiu de la tajgo. La averaĝa jara temperaturo estas pli alta ol 0°C. La periodo kun neĝo sumiĝas je 180 tagoj. La senfrosta periodo daŭras ĝis 100 al 120 tagoj. La printempo kaj la aŭtuno estas mallongaj. La jara precipitaĵo sumiĝas je 350 al 550 mm.
Flaŭro
Ankoraŭ freŝdate la arbarkovritaj areoj de la ekoregionoj estis okupataj de miksaj arbaroj (siberia abio (Abies sibirica), siberia piceo (Picea obovata), siberia pino (Pinus sibirica), arbara pino (P. sylvestris) kaj etfolia tilio (Tilia cordata) aŭ siberia tilio (Tilia sibirica). La lasta specio konstituis signifan parton de la subkanopeo, ĝia proporcio en la kanopea tavolo pliiĝas de la nordo al sudo. Rilate al la herba tavolo, la karakterizaj arbaraj flaŭraj elementoj inkludas : Egopodio, Pulmonaria dacica kaj Actaea erythrocarpa. Kiel sekvo de freŝdata intensiva arbarekspluatado kaj oftaj incendioj, tiuj komunumoj preskaŭ ĉie estis anstataŭataj de arbaroj superregataj de penda betulo kaj tremolo aŭ de preskaŭ unuspeciaj arbar-pinaroj kun etfolia tilio en la subkanopeo aŭ kiel kroma miksaĵo en la kanopeo. Tiu ĉi arbartipo havas riĉan herban tavolon kun multaj arbaraj specioj. Dominantaj specioj en diferencaj asocioj estas Calamagrostis arundinacea, Carex macroura, Aegopodium podagraria, Vaccinium vitis-idaea kaj V.myrtillus. Aliaj komunaj specioj inkludas : Rubus saxatilis, Maianthemum bifolium, Lathyrus vernus, Galium septentrionale, Equisetum sylvaticum kaj Angelica sylvestris. La musko-kovraĝo ne estas tre disvolviĝinta; la plej komunaj muskoj estas Pleurozium schreberi kaj Dicranum polysetum.
Praarbaraj betularoj troviĝas en la norda parto de la ekoregiono. Ilia kanopeo konsistas el penda betulo akompanata de lanuga betulo, tremolo kaj, malofte, tiliaj specioj. La arbeda tavolo inkludas Rosa majalis, Crataegus sanguinea, Sorbus sibirica, Salix caprea, Viburnum opulus, Spiraea media kaj iuj aliaj. Dominantaj specioj ĉe la herba kovraĵo estas Calamagrostis arundinacea, C. epigejos, C. obtusata, Rubus saxatilis, Cnidium dubium, Geranium pseudosibiricum, Vicia cracca, Gentiana pneumonanthe, Delphinium elatum, Trientalis europaea, inkluzive de la arbaraj relikvoj Dryopteris carthusiana, Phegopteris connectilis, Pulmonaria dacica kaj Aegopodium podagraria.
Kiel tutaĵo, la flaŭro de la praaj betularoj ampleksas ĉirkaŭ 400 da plantospecioj. La marĉoj okupas ĉirkaŭ 20 procentojn de la ekoregiono. Plimulte da ili estas nutraĉriĉaj kaj situantaj ĉe la akvodislimoj. La precipa dominanto en la kanopeo estas lanuga betulo, kvankam signifa parto de tiuj marĉoj estas senarba. En la herba tavolo, la dominantoj inkludas : Calamagrostis langsdorffii kaj Carex lasiocarpa. Hypnaceae (Aulacomnium palustre kaj aliaj) same kiel Sphagnum warnstorfii superregas en la muska tavolo.
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas krize endanĝerigata. La ekosistemo estas multe ŝanĝita kaŭze de perhoma disvolviĝo; estas malmulte da protektataj areoj. Senarbarigo estas daŭre ofta.
Sankt-Peterburgo
Sankt-Peterburgo (Санкт-Петербург, rusa prononco laŭ IFA [sankt pʲɪtʲɪrˈburk], esperante [sankt piterBURK]) aŭ simple Peterburgo) estas urbo kaj pli precize laŭ la federaciaj subjektoj federacia urbo situanta ĉe la Balta maro sur bordoj de rivero Neva kaj en la centro de la Finna golfo; ĝi estas la dua plej granda urbo de Rusio kaj la ĉefa havenurbo de la lando. Ĝi funkcias kiel ĉefurbo de Nordokcidenta federacia distrikto. Ĝi estas la plej norda inter la plej grandaj urboj de la mondo.
La urbo nomiĝas ankaŭ (en kelkaj esperantlingvaj fontoj) Petroburgo (Sankt-Petroburgo). Ĝi estis nomata Petrogrado de 1914 ĝis 1924, kaj Leningrado (urbo de Lenino) de 1924 ĝis 1991. En rusa literaturo, neformalaj dokumentoj, kaj diskursoj, la vorto "Sankt" (en rusa Санкт) estas kutime preterita, lasante nur "Peterburg" (en rusa Петербург). En pli neformala babilado rusoj povas eviti ankaŭ la finaĵon "burg" (en rusa бург), aludante al la urbo nur per "Piter" (en rusa Питер).
Sankt-Peterburgo estis fondita de la caro Petro la Granda la 27an de majo 1703. Inter 1713–1728 kaj 1732–1918, Sankt-Peterburgo estis la imperia ĉefurbo de Rusio. En 1918, la centra registaro moviĝis el Sankt-Peterburgo (tiam nomita nur Petrogrado) reen al Moskvo. Ĝi estas la 2a plej granda urbo el Rusio post Moskvo mem kun 5 milionoj da loĝantoj (2012) kaj la kvara plej loĝata federacia subjekto.
La urbo estas forta altirpunkto por turistoj el ĉiuj partoj de la mondo pro siaj imperiestraj palacoj (18-a-19-a jc.), multaj artmuzeoj, parkoj, teatroj ktp. Sankt-Peterburgo estas ofte priskribita kiel plej okcidentkultura urbo de Rusio, same kiel ties kultura ĉefurbo. Ĝi estas la plej norda urbo en la mondo kun pli ol ĉirkaŭ unu miliono da loĝantoj. La Historia Centro de Sankt-Peterburgo kaj ties rilataj grupoj de monumentoj konstituas Mondan heredaĵon de Unesko. Sankt-Peterburgo ankaŭ estas hejmo de la Muzeo Ermitejo, unu el plej grandaj artomuzeoj en la mondo. En la urbo estas granda nombro de eksterlandaj konsulejoj, sidejoj de transnaciaj firmaoj, bankoj, kaj aliaj entreprenoj, negocoj kaj interesaj institucioj.
Forumo por Demokratio
Forumo por Demokratio (en la nederlanda Forum voor Democratie) estas dekstra-popolisma politika partio en Nederlando. La partia ideologio kombinas novliberalan libertarianismon, kontraŭ-europismon, konservismon kaj laŭ iuj la alternativan dekstron. La parlamenta gvidanto estas Thierry Baudet. Ĝi havas relative multajn sidlokojn en la senato.
Sankt-Peterburgo
Historio
La urbo estis fondita en 1703 fare de la rusa imperiestro Petro la Granda, kiu volis translokigi ĉefurbon de sia imperio pli proksime al la novakirita areo de la Balta maro. Eŭropeema imperiestro volis per tio modernigi la tutan landon, forlasinte "aziecajn" tradiciojn en la malnova ĉefurbo, Moskvo. Petro la Granda nomis la novan urbon nederlande — Sankt Pieter Burch — de kie ankaŭ la nuna nomo.
Carl Peter Holbøll
Carl Peter Holbøll (31an Decembro 1795 en Kopenhago – 1856 en Norda Atlantiko) estis oficiro de la Dana Mararmeo, kolonia oficiro en Gronlando kaj esploristo de la tiea faŭno.
Sankt-Peterburgo
Historio
De 1712 ĝis 1918 Peterburgo estis ĉefurbo de Rusio, iam kun la rusigita nomo Petrogrado.
Forumo por Demokratio
La origino de la partio estas kiel la konservativa grupo "Burgerforum voor Democratie".
Carl Peter Holbøll
Holbøll servis kiel inspektisto en Suda Gronlando (1825–1828), poste en Norda Gronlando (1828–1856). En tiu posteno li ekinteresiĝis en natura historio. Lia ĉefa kontribuo estis sendi grandajn kvantojn de faŭnaj kolektoj al zoologoj de Kopenhago. Ekzemple, profesoro Johannes Theodor Reinhardt priskribis al nordamerikan formon de la Grizvanga grebo kaj nomis ĝin Podiceps holboellii (nune Podiceps grisegena holboellii). Holbøll mem verkis ankaŭ traktaĵon pri gronlandaj birdoj. En tiu verko, li priskribis la taksonojn de la Arkta flamkardelo (Linota hornemanni, nune konata kiel Carduelis hornemanni), kiun li nomis laŭ la botanikisto Jens Wilken Hornemann. Hornemann jam estis ricevinta plantokolektojn el Holbøll kaj estis nominta novan specion Arabis holboellii (nune konata kiel Boechera holboellii).
Sankt-Peterburgo
Dum la Oktobra Revolucio
La Juliaj tagoj (ruse Июльские дни) estis periodo de maltrankvilo en tiama Petrogrado, inter 16a–20a de Julio [malnovstile 3a–7a de Julio] 1917. Ili estis karakterizitaj per spontaneaj armitaj manifestacioj fare de soldatoj, maristoj, kaj industriaj laboristoj kontraŭ la Portempa Registaro de Rusio.
Forumo por Demokratio
Ĝiaj politikistoj ofte asertas ke estas partia kartelo en Nederlando. La partio estas kontestita ĉar ĝi konservis liston de instruistoj, kiujn ili konsideras kiel tro maldekstraj.
Carl Peter Holbøll
Post vizito al Danio, li reveturis al Gronlando per ŝipo Baldur, kiu malaperis survoje kun ĉiuj ŝipanoj.
Sankt-Peterburgo
Dum la Oktobra Revolucio
En Aŭgusto 1917, dum Lenin estis en Finnlando, la Generalo Lavr Kornilov, Ĉef-Komandanto de la Rusa Armeo, sendis trupojn al Petrogrado en tio kio aspektis militista puĉo kontraŭ la Provizora Registaro. La ĉefministro Aleksandr Kerenskij turnis sin al la Petrograda Soveto, inklude siajn Bolŝevikajn membrojn, petante helpon, kio permesis al la revoluciuloj organizi laboristojn kiel Ruĝa Gvardio por defendi la ĉefurbon. La puĉoklopodo elĉerpiĝis antaŭ atingi Petrogradon, sed la okazaĵoj estis permesintaj al la Bolŝevikoj reveni malferme al la politika scenejo. Timante kontraŭ-revoluciajn klopodojn el dekstremaj fortoj malamikaj de socialismo, la Menŝevikoj kaj la Social-Revoluciuloj kiuj dominis en la Petrograda Soveto ludis gravan rolon por premi la registaron normaligi rilatojn kun la Bolŝevikoj. Kaj la Menŝevikoj kaj la Social-Revoluciuloj estis perdintaj multon de la popola subteno pro sia apogo al la Provizora Registaro kaj ties nepopulara kontinuigo de la milito. La Bolŝevikoj profitis tion, kaj tuj la pro-Bolŝevika marksisto Trockij estis elektita estro de la Petrograda Soveto.
Norbert Elias
Norbert ELIAS (naskiĝis la 22-an de junio 1897 en Breslaŭo; mortis la 1-an de aŭgusto 1990 en Amsterdamo) estis germana sociologo, historiisto, filozofo kaj poeto.
Lapine
Lapine estas lepora fikcilingvo kreita de Richard Adams por sia romano Watership Down en 1972. En tiu romano, leporoj estas inteligentaj roluloj.
Norbert Elias
Norbert Elias estis la ununura filo de juda burĝa familio. Same multaj germanaj judoj, li havas fortan rilaton al la germanan kulturon, sed ne al Germanio. En la jaro 1984 li diris, ke li sentis estanta Eŭropano. Li plenumis studojn pri kuracarto, filozofio, psiĥologio en pluraj germanaj universitatoj, kie li sekvis kursoj de Richard Hönigswald, Heinrich Rickert, Edmund Husserl, Karl Jaspers. La veno de nazia reĝimo trudis lin forlasi Germanion jare 1933. Ekde lia juneco li amas Francion sed ne Brition. Pro tio li loĝadis en Francio (1933–1935), sed li ne povis labori science en Francio kaj pro tio li fine migris al Britio. En la jaro 1938, post la "Kristallnacht" (kristala nokto) liaj gepatroj vizitis lin en Britio kaj li tentis persvadi ilin ne reiri al Germanio – vane. Tio traŭmatigis lin grave, ĉar lia patrino estis murdita en Auschwitz. Li profesoris en universitatoj de Hago kaj Leicester. Tuta lia vido li estis preskaŭ nekonata kaj li ne povis ricevi profesoran katedron en Eŭropo aŭ Ameriko, nur tre malfrue li ricevis profesoran katedron en urbo Akrao en Ganao (1962–1964), kiel li ŝatis multe. Li diris, ke li multe lernis de liaj afrikanaj studantoj por kompreni aliajn kulturojn kaj kulturon ĝenerale. Ekde ĉirkaŭ 1970 li loĝadis ofte en Nederlando kaj Germanio, havinta loĝejon en Amsterdam kaj multe vojaĝis. Kvankvam traŭmatigita fare de la germanoj, en la jaroj '70 kaj '80 li docentis en la universitatojn de Aĥeno, Bielefeld, Bochum, Frankfurto ĉe Majno, Konstanz Münster, Amsterdam kaj Hago. Komence reeltrovo de liaj verkoj okazis esence en Germanio kaj Nederlando.
Sankt-Peterburgo
Dum la Oktobra Revolucio
Rekonante, ke la situacio estis pli sekura por li, Lenin revenis al Petrogrado. Tie li partoprenis en kunsido de la Bolŝevika Centra Komitato la 10an de Oktobro, en kiu li denove proponis, ke la partio estru armitan insurekcion kontraŭ la Provizora Registaro. Tiun fojon la propono venkis per dek voĉdonoj kontraŭ du. La partio komencis planojn por organizi la ofensivon, okazigante finan kunsidon ĉe la Instituto Smolnij en la 24a de Oktobro. Tiu estis la bazo de la Milit-Revolucia Komitato (MRK), nome armita milicio tre fidela al la Bolŝevikoj kiu estis establita de la Petrograda Soveto dum la puĉoklopodo de Kornilov.
En Oktobro, la MRK ricevis ordonon ekkontroli la ŝlosilajn transportojn, komunikadon, presadon kaj instalaĵojn de Petrogrado, kaj faru tion sen sangelverŝado. Bolŝevikoj sieĝis la registaron en la Vintra Palaco, ekkontrolis ĝin kaj arestis ties ministrojn post la krozŝipo Aurora, kontrolita de la Bolŝevikaj maristoj, pafis kontraŭ la konstruaĵo. Dum tiu insurekcio, Lenin diskursis al la Petrograda Soveto anoncante, ke la Provizora Registaro estis renversita. La Bolŝevikoj deklaris la formadon de nova registaro, nome Konsilio de Popolaj Komisaroj, aŭ Sovnarkom. Lenin kaj aliaj Bolŝevikoj anoncis la kreadon de nova registaro.
Lapine
Eksteraj ligiloj
http://www.langmaker.com/featured/lapine.htm
Norbert Elias
Li detale studis historion kaj sociologion de la moroj kaj de la ĉiutagaj konkretaj kondutoj, en tiu fako lia nomo iĝis aŭtoritato. Lia plej konata libro tiuteme estas Über den Prozess der Zivilisation (Pri procezo de civiliziĝo) – unua eldono en Svislando: 1939, unua eldono en Germanio: 1969 -. Li ĉefe montris, ke, eĉ se dummomentaj kaj punktaj rigardoj foje iluzie kredigas la malon, la socioj konstante kaj senretroire pli kaj pli strete konformigas siajn anojn, kaj ene de pli kaj pli multenombraj terenoj, kaj ke ne nur konstante pli kreskas la kvanto de la normoj postulitaj, sed ankaŭ la memcenzuro en la individuoj.
Sankt-Peterburgo
Dum la Oktobra Revolucio
Pro supozata minaco de la Germana Armeo al Petrogrado, en Marto 1918 Sovnarkom translokiĝis al Moskvo, dekomence kiel portempa prudento. Tie, Lenin, Trockij, kaj aliaj bolŝevikestroj translokiĝis al la Moskva Kremlo, kaj ekde tiam Petrogrado jam ne plu estis ĉefurbo de Rusio.
Poste
Dum la Dua mondmilito la urbo eltenis severegan sieĝon fare de germanoj (de la 8-a de septembro 1941 ĝis la 27-a de januaro 1944), dum kiu mortis pli ol unu miliono da urbanoj. Vidu specialajn artikolojn: Sieĝo de Leningrado kaj Vojo de Vivo. La 1an de Majo 1945 Josif Stalin, per Suprem-Komanda Ordono No. 20, nomis Leningradon, kun Stalingrado, Sevastopolo, kaj Odeso, Urbo-Herooj de la milito. Leĝo agnoskanta la honoran titolo de "Urbo-Heroo" estis aprobita la 8an de Majo 1965 (nome 20a datreveno de la venko en la nomita Granda Patriota Milito), dum la epoko de Leonid Breĵnev. La Prezidiumo de la Suprema Soveto de USSR premiis Leningradon kiel Urbo-Heroo per la Ordeno de Lenin kaj la Ora stelo "pro la heroa rezistado de la urbo kaj tenaceco de la survivantoj de la Sieĝo". La Urbo-Heroa Obelisko kun la Ora stelo en la pinto estis instalita en Aprilo 1985.
En Oktobro 1946 kelkaj teritorioj laŭlonge de la norda marbordo de la Golfo de Finnlando, kiuj estis pasinta al la USSR el Finnlando en 1940 laŭ la pectraktato post la Vintra Milito, estis transigitaj el la Leningrada Oblasto al Leningrado kaj dividitaj en la distriktoj Sestroreck kaj Kurortni. Tiuj inkludis la urbon Terijoki (renomita Zelenogorsk en 1948). Leningrado kaj multaj ĉeurboj estis rekonstruitaj dum la post-militaj jardekoj, parte laŭ antaŭ-militaj planoj. La ĝenerala plano de 1948 por Leningrad indikis radiusan urban disvolvigon en la nordo same kiel en la sudo. En 1953 la distrikto Pavlovskij en la Leningrada Oblasto estis abolita, kaj partoj de ties teritorio, inklude Pavlovsk, estis kunigitaj kun Leningrado. En 1954 la setlejoj Levaŝovo, Pargolovo kaj Pesoĉni estis kunigitaj kun Leningrado.
Leningrado donis sian nomon al la Leningrada Afero (1949–1952), nome grava okazaĵo en la postmilita politika luktado en Sovetunio. Ĝi estis rezulto de la rivaleco inter la eblaj sukcedantoj de Stalin el kiuj unu flanko estis reprezentita de la estroj de la urba organizaĵo de la Komunista Partio — nome la dua plej grava en la lando post tiu de Moskvo. La tuta elita estreco de Leningrado estis detruita, inklude la iaman urbestron Kuznetsov, la tiutempan urbestron Pjotr Sergejeviĉ Popkov, kaj ĉiujn ties deputitojn; totale 23 estroj estis kondamnitaj al mortopuno, 181 al prizono aŭ ekzilo (senkulipgitaj en 1954). Ĉirkaŭ 2 000 altrangaj funkciuloj tra la tuta Sovetunio estis elpelitaj el la partio kaj el Komsomol kaj forigitaj el estrecaj postenoj. Ili estis akuzitaj je rusa naciismo.
La Leningrada Metroo subtera metroa sistemo, desegnita antaŭ la milito, malfermiĝis en 1955 kun ok unuaj stacioj ornamitaj el marmoro kaj bronzo. Tamen, post la morto de Stalin en 1953, la perceptita ornama troigo de la stalinisma arkitekturo estis abandonita. El la 1960-aj ĝis la 1980-aj jaroj multaj novaj loĝejaj kvartaloj estis konstruitaj en la ĉeurbo; kvankam la funkciismaj apartamentaroj estis preskaŭ identaj unuj al aliaj, multaj familioj translokiĝis el la urbocentraj "kommunalka" por loĝi en apartaj apartamentoj.
Terorisma atako en la metroo de Sankt-Peterburgo okazis la 3-an de aprilo 2017 en tunelo inter la metrostacioj Sennaja ploŝĉad kaj Teĥnologiĉeskij institut. Pereis 14 kaj estis vunditaj 51 homoj, ĉiuj civiluloj. La 4-an de aprilo La Enketa Komitato konfirmis, ke la atakon plenumis Akbarĵon Ĝalilov (naskiĝis en 1995) el la urbo Oŝo (Kirgizio), de malgranda grupo ligita al la nomita Islama Ŝtato.
Geografio
La areo de la urbo Sankt-Petesburgo mem estas 605.8 km². La areo de la federacia subjekto estas 1,439 km², kio enhavas Sankt-Peterburgon mem (konsistanta el okdek unu municipaj "okrug"), naŭ municipaj urboj – (Kolpino, Krasnoje Selo, Kronŝtadto, Lomonosov, Pavlovsk, Petergof, Puŝkin, Sestroreck, Zelenogorsk) – kaj dudek unu municipaj setlejoj.
Granda Sankt-Peterburgo (ruse Санкт-Петербургская агломерация) estas la urba metropolo, kreita ĉirkaŭ Sankt-Peterburgo kaj ampleksas la tutan teritorion de la federacia urbo Sankt-Peterburgo kaj parton de la teritorio de la Leningrada provinco. La aglomerato etendiĝas ĉirkaŭ 50 km de la urbocentro de Sankt-Peterburgo.
Servoj
En la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato de Ekonomiko kaj Financoj en 2005 studis ĉirkaŭ 13 mil studentoj en 11 fakultatoj.
La Sankt-Peterburga Rimskij-Korsakov Ŝtata Konservatorio (ruse Санкт-Петербургская государственная консерватория имени Н.А. Римского-Корсакова) estas plej malnova muzika akademio en Rusio. En ĝi funkcias sep fakultatoj: Piana, Orkestra, Popolaj muzikiloj, Komponado kaj Direktado, Vokala, Reĝisora, Muzikologia. En 2016 tie studis ĉirkaŭ 1400 studentoj.
(16296) 6308 P-L
(16296) 6308 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Sankt-Peterburgo
Transporto
En la urbo ekzistas kvinlinia sistemo de metroo, reto de aŭtobusaj, tramaj kaj trolebusaj itineroj.