cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vendée
La unua mondmilito
Franca ĉefministro dum la unua mondmilito, Georges Clemenceau naskiĝis en la eta vilaĝo de Mouilleron-en-Pareds. Kromnomita la Tigro aŭ la Patro Venko, li estis unu el la ĉefajorganizantoj kaj negociistoj de la konferenco de Parizo kiu preparis en 1919 la Traktaton de Versajlo. Lia tombo situas en Mouchamps.
La dua mondmilito
Dum la dua Mondmilito, vendeo situis en la okupada zono. Estis kelkaj modestaj operacoj de rezistado ĉefe en la suda parto de la departemento (Arbaro de mervent). En la vilaĝo de Chavagnes-En-paillers, certaj loĝantoj kaŝis plurajn judajn infanojn kies ĉeeston la germanaj soldatoj neniam suspektis.
Triatlono
La komenco
La triatlono estis elpensita meze de la 1970-aj jaroj en Kalifornio (Usono). Sur la insuloj de Havajo okazas ankaŭ hodiaŭ la plej konata kaj spektakla konkurso de ferhomo de Havajo.
Vendée
La dua mondmilito
Inverse, la verkisto kaj politikisto Jean Yole subtenis arde Marŝalon Pétain kaj lian Reĝimon de Vichy. Post la Milito, Juĝejo kondamnis Marŝalon Philippe Pétain al Morto. Sed Generalo De Gaulle ŝanĝis la mortpunon je vivdaŭra Enprizonigo kaj pétain estis enkarcerita sur la Insulo L'île d'Yeu en vendeo ĝis lia morto. Tie ankoraŭ situas lia tombo.
Triatlono
La komenco
En septemro de 1974 organizis Don Shanahan la unuan triatlonon. La celon atingis 35-a el 46 startintoj John Collins, kiu 4 jarojn poste iniciatis la ferhomon de Havajo. Post 2 jarojn de la komenco la usona televidstacio ABC ekkonstruis miton pri 'Ferhomo de Havajo''. Ekde 1982 okazas la konkurso sur insulo Big Island anstataŭ Oahu.
kelkaj ferhomoj de Havajo
1978
1982
1989 La „fermilito“ Ambaŭ triatlon-legendo, Dave Scott kaj Mark Allen (ili ambaŭ atingis la celon 6-foje) batalis kapo-preter-kapo dum la tuta konkurso. Fine povis The Grip (ŝercnomo de Mark Allen) sur leĝera deklivo disde The Man (Dave Scotts Spitzname) foriĝi kaj la duopan batalon decidi por si.
Vendée
La dua mondmilito
Same kiel Georges Clemenceau, Marŝalo de Lattre-de-Tassigny naskiĝis en la eta vilaĝo de Mouilleron-En-Pareds la 2-an de februaro 1889. Ĉefo de la Unua Franca Armeo (Première Armée Française), li reprezentis Francion dum la subskribo de la armisticio en Berlino, la 8-an de majo.
Triatlono
Ferhomo-legendoj
Mark Allen (The Grip): venkis Havajan triatlon 6-foje (1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1995), 10-foje vicorde en Nizza-triatlono. Li ricevis lian moknomon de kuntrejnanto, kiu povis lin sekvi apenaŭ, se Allen prenis la biciklan substirilon, por rapidigi la tempon.
Dave Scott (The Man): venkis 6-foje en Havajo (1980, 1982, 1983, 1984, 1986, 1987).
Paula Newby-Fraser (Queen of Kona): plej sukcesa virino, venkis 1986, 1988, 1989, 1991, 1992, 1993, 1994, 1996.
Luc van Lierde (BEL) estis dum lia unua prezento en Havajo elokvanta (1997) kaj venkis ankoraŭfoje en en 1999. En 1997 venkis li per plej rapida kuro, kio estis 7:50,27 h.
Lothar Leder (D) estis la unua homo, kiu plenumis la ferhomo-distancon ene de 8 horoj (ferhomo de Eŭropo en Roth: 1996 je 7:57,02 h kaj 1997 je 07:56:39).
Ferhomo de Eŭropo
La ferhomo de Eŭropo okazis ĝis 2001 en la frankona Roth. La renkontiĝo altiris 100.000 spektantojn kaj la plej bonajn atletojn de la mondo. Ekde 2002 oni nomas la konkurson Roth Challenge kaj ne plu estas kvalifika konkurso por Havajo. La oficiala kvalifiko okazas nun en Frankfurt am Main enkadre de la ferhomo de Germanio.
Olimpiko
Ekde 2000, la triatlono apartenas al la programo de la Someraj Olimpikoj. Dum tio oni devas plenumi la kurzdistancan naĝon je 1,5 km, biciklumon je 40 km kaj kuron je 10 km.
Reguloj
Menciindas la strikta kaskodevo, malpermeso de eluzo de ventoombro ĉe biciklumo. Tiu malpermeso estas preteratentite ĉe ĉampionumoj kaj internaciaj konkursoj. Tiu preteratento kaŭzas akrajn diskutojn.
Organizado
Oni ofte starigas helpstaciojn apud la biciklaj kaj piedaj kuroj, kiuj liveras al la atletoj trinkaĵojn, kaj en la pli longaj eventoj ankaŭ energiajn briketojn aŭ aliajn manĝaĵojn.
Parencaj sportvariantoj, ekstrem-variantoj
Unu varianto sen la diciplino de naĝo estas la duatlono.
La serĉo pri la limoj de la homa kapablo kauzxas la estigon de drastaj variantoj de la triatlono. La du-, triobligo de la distancoj de la ferhoma konkurso estis nur la komenco. Intertempe la atletoj povas mezuri sin en 15-obla ferrhoma distanco (57 km naĝo, 2700 km biciklumo kaj 633 km kuro).
Thiessow
Thiessow estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio, kiu ekde 2018 estas parte de tiam nove fondita komunumo Mönchgut. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Mönchgut-Granitz de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de 2015 la loĝloko havis 151 loĝantojn.
Büetigen
Trafiko
Tra Büetigen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 22 de Lyss al Soloturno. La vojo n-ro 2553 pasas de Studen tra Büetigen al Schnottwil kaj krome estas vojo de Worben al Büettigen. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A6 situas 4 kilometrojn okcidente apud Studen respektive sude apud Lyss. Per la buslinio de Schnottwil al Lyss la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Büetigen datiĝas el la jaro 1261 kiel Buetingen. Sur la monteto Burghubel eventuale ekzists mezepoka burgo de la feŭdaj senjoroj de Büetigen menciitaj en la 13-a jarcento, kies havaĵo estis transdonita al la Abatejoj Sankt-Urban kaj Frienisberg. Frienisberg iom post iom akiris la havaĵojn de la ceteraj bienposedantoj, la Grafoj de Kiburgo kaj Monaĥejo Gottstatt, kaj en la jaro 1365 cedis la jurisdikcion al la berna vokto en Aarberg. En la jaro 1380 Büetigen estis vendita al Berno. Post la reformacio de 1528 la regiono fariĝis parto de la Voktejo Frienisberg sub la supera jurisdikcio de la Voktejo Büren. Kadre de la Helveta Revolucio de 1798 Büetigen estis atribuita al la distrikto Büren, kies parto ĝi restis ĝis la integriĝo al la nova administra distrikto Seeland en la jaro 2010.
Avaí (San-Paŭlio)
Avaí (oficiale Município de Avaí) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Nogueira 48489994.jpg
Lincoln Gordon
Lincoln GORDON (naskita la ; mortinta la ) estis usona ambasadoro en Brazilo de 1961 ĝis 1966.
En 1964 armea puĉo faligis la brazilan prezidenton Joaõ Goulart kaj ekigis 20 jarojn da militista diktatoreco kaj teruraĵoj. Post la jaro 2000 malsekretigitaj dokumentoj pruvis lian rolon en la helpo je tiu puĉo. Jam tiam iuj konsciis pri tiu, ĉar ironia slogano aperis sur muro de Rio de Janeiro diranta: ''Ne plu interuloj! Iĝu ja Lincoln Gordon prezidento!''
41740 Yuenkwokyung
41740 Yuenkwokyung estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Beaver en Eloy (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la honkonga mikrobiologiisto, kuracisto kaj kirurgo Yuen Kwok-yung (ĉine: 袁國勇) kiu publikigis pli ol 700 artikolojn en revuoj taksitaj de samranguloj. Dum la tutmonda epidemio de netipa pneŭmonio en 2003, li gvidis sian teamon por la malkovro de la koronviruso, kaj estis honorita kiel "Azia heroo de la jaro" en la numero de aprilo 2013 de Time Asia.
14 helpantoj en mizero
La 14 helpantoj en mizero (Quattuordecim auxiliatores) estas grupo de katolikaj sanktuloj, kiun kredantoj en (specifaj) mizeroj alvokas por helpo. Ili estis ofte prezentitaj en figura arto. Troviĝas multaj pilgrimpreĝejoj kaj kapeloj konsekritaj al ili. La origino de la kredo je la Centra Rejna Valo en la 14-a jarcento, post la pesto, kiu poste nomiĝis Nigra Morto.
Al la 14 helpantoj apartenas:
Baziliko Vierzehnheiligen dediĉita al ĉiuj dek kvar sanktuloj situas apud la urbo Bad Staffelstein en Bavario, Germanio. Ĝi estis konstruita en la 18-a jarcento de la arkitekto Balthazar Neumann, altrangulo de la germana baroko, kiu ankaŭ estis la arkitekto de la Rezidejo de Würzburg.
Attila Borhidi
Attila BORHIDI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Borhidi Attila, estas hungara botanikisto, politikisto, profesoro kaj ordinara membro de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Attila Borhidi frekventis mezlernejon, poste universitaton en Budapeŝto inter 1958-1963. Li longe esploris en Kubo kaj Tanzanio. En 1976 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li dufoje edziĝis baldaŭe havanta 3 filinojn. Li politikadas por la medioprotektado kaj li longe instruis en universitato de Pécs, kie li estis katedrestro en 1988, en la sekva jaro dekano. Li ricevis diversajn premiojn inter 1986-2010.
1-a Resurtronigo (Francio)
La 1-a Resurtronigo estas periodo en la historio de Francio, en kiu mallonge revenis sur la trono de Francio la dinastio de la burbonoj, inter la abdiko de Napoleono la 1-a printempe de 1814 kaj la Cent-Tagoj, en marto 1815. La reĝimo stariĝis post la venko de la Sesa Koalicio (Unuiĝinta Reĝlando, Rusio, Prusio, Svedio kaj Aŭstrio) en la kampanjo de Francio, kiam la lando estis laca pro la konfliktoj okazintaj en la 1-a Imperio. Kiam la aliancitaj potencoj estis dividitaj pri la persono lokota sur la trono de Francio, subtila ludo okazis inter la ekziliĝintaj burbonoj, la francaj institucioj kaj la eksterlandaj potencoj, antaŭ la abdiko de la imperiestro en la 6-a de aprilo malfermis la vojon al Ludoviko la 18-a, kiu eniris Parizon fine de la monato kaj ekloĝis en la palaco Tuileries.
La nova reĝimo estis konstitucia : temas, por pacigi la landon, miksi la revenon de la monarkio kun iuj ĉefaj akiritaĵojn de la franca Revolucio de 1789. Por tio, la suvereno konsentas al la francoj la ĉarton de 1814. La reĝa povo estis restarigita konservante parton de la individuaj rajtoij akiritajn en la Revolucio. Dum sia mallonga ekzisto, la reĝimo provis repacigi la landon. Tiu metodo malplaĉis al la plej ekstremismaj monarkiistoj, kiuj esperis venĝon pro la damaĝoj suferintaj en la revolucia periodo, kiam la reveno de la eklezia povo kaj la redukto de la armeoj rapide kreis malamikojn al la reĝimo.
En tiu kunteksto Napoleono la 1-a albordiĝis en Francion la 1-an de marto 1815. Per armeo unue limigita, li arigis la malkontentulojn kaj marŝis tra la lando. La reĝo, kiu unue esperas forigi lin, tamen ne sukcesas haltigi lin, kiam pli kaj pli da trupoj kuniĝis al li. Ludoviko la 18-a fuĝis el Parizo la 19-an de marto, kaj la reĝimo disfalis la morgaŭon, kiam Napoleono alvenis al palaco Tuileries. Denove la monarkio estis en ekzilo, en Gento. Nur post la Cent-Tagoj kaj la batalo de Waterloo, Ludoviko la 18-a povis reveni sur la tronon, inaŭgurante la 2-an Resurtronigon.
Pasir Gudang
Pasir Gudang, ĉine 巴西古当, laŭ Javia skribo ڤاسير ݢودڠ estas urbego en Malajzio, en subŝtato Ĝohoro.
Intalo
Intalo (Intal) estas planlingvo kreita de Erich Weferling en 1956 kaj re-prezentita kun kelkaj reformoj en 1964-65 kun la nomo Intalo 2 (Intal II). Intal povas esti rigardata kiel evoluinta formo de Unesal Interlingu kaj kompromisplanlingvo inter Esperanto, Ido, Interlingue kaj Novialo.
Pasir Gudang
Geografio
Pasir Gudang situas apud Singapuro (la limo estas nur la golfo). Kuala-Lumpuro troviĝas 309 km.
Historio
La tiama Kampung Pasir Udang estis establita en 1918. 4 pliaj vilaĝoj estis establitaj post 2 jaroj. Ili kultivis nigrajn pipro]]jn kaj ananasojn, poste kaŭĉukojn. La japana okupo dum la Dua mondmilito kaj la postmilitaj militetoj ne baris la agrikulturadon ĉi tie. En la 1950-aj jaroj pliaj apudaj vilaĝoj fondiĝis. Paŝo post paŝo ankaŭ la industrio aperis.
Ekonomio
Pasir Gudang estas industria urbego, kie oni okupiĝas pri ŝipkonstruadoj, petrolkemiaĵoj kaj aliaj pezaj industrioj.
Klimato
Pasir Gudang situas en tropika klimato. Jare pluvas po 2400 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter novembro-januaro. La averaĝa temperaturo estas tre konstanta kaj varias inter 25-30 °C.
Intalo
Weferling ne kreis kompletan vortaron por Intal, sed rekomendis uzi vortojn el la planlingvojn Esperanto, Ido, Interlingua, Interlingue, Neo kaj Novialo per ŝanĝi ilin laǔ la ortografio kaj fonetiko de Intal.
La nomo Intalo signifikas "Internacia helplingvo" (en Intalo: INTernacia Auksilie Lingue). Intalo estas sistemo por unuigi la plej sukcesajn planlingvojn.
La muzikistaro Piĉismo havas muzikojn en Intal.
Alfabeto kaj prononco
Intal uzas 23 literojn de la latina alfabeto (5 vokalojn kaj 18 konsonantojn, sen q, w, x). La literoj q, w, x estas uzataj nur en propraj nomoj. La skribado (ortografio) estas fonemika.
prononco: c: j:  g:  s:  t:  y:  z:
Morfologio
Difina artikolo: le; nedifina: un.
Ne estas deviga finaĵo al substantivo, sed ĝi povas finiĝi per -e (neŭtra), -a (ingenra) aŭ -o (virgenra). Ekzemple: libre, table, hotel, manu (neŭtraj); filio, filia, filies (filio, filia, gefiloj), Sinioro, Siniora (sinjoro, sinjorino), patro, matra (patro, patrino), kavale, kavalo, kavala (ĉevalo, virĉevalo, ĉevalino). La pluralo estas farata per -s: libres, filios, filias, hotels, sistems, atoms.
Ne estas deviga finaĵo al adjektivo, sed ĝi ofte finiĝas per -i: simpli, belim, bon (simpla, bela, bona).
La adverbo finiĝas per -im: simplim (simple), belim (bele), bonim (bona).
Personaj pronomoj: me (mi), tu (ci), il(o) (li), el(a) (ŝi), ol (ri), it (ĝi), nos (ni), vus (vi), les (ili), ilos (vira ili), elas (ina ili). Ne estas deviga akuzativo, sed oni povas meti -em por indiki ĝin: nos-em (nin). Posedaj pronomoj: mei (mia), tui (cia), vui (singulara via), su(i) (lia, ĝia, ŝia, sia, onia), nosi (nia), vusi (plurala via), lesi (ilia).
Odeno
Odeno estas japana manĝaĵo, kiun oni pretigas el kuirita ovo, Daikon (rafano), Konnyaku kaj Chikuwa kaj boligita en Dashi-buljono kun Konbu aŭ Katsuobushi.
Intalo
Morfologio
La verba infinitivo kaj la prezenco finiĝas per -a: ama (ami, amas), planta (planti, plantas), sentia (senti, sentas), ekspedia (ekspedi, ekspedas), salua (savi, savas). La neperfekta pasinto finas per -ed aŭ estas farata per vorteto (helpverbo) did: plantis = planted aŭ did planta; la perfekta pasinto estas farita per vorteto ha: estis pantanta = ha planta. La futuron oni faras per vorteto vu: plantos = vu planta. La imperativon oni faras per -u, aŭ per simpla radiko: plantu = plantu aŭ plant. Estas nur la prezencaj participoj, aktiva (-ant) kaj pasiva (-at) kiel en Esperanto.
Odeno
Oni ofte aldonas la spicaĵon Karashi.
Oni manĝas malvarman odenon dum somero.
Intalo
Ekzemplo
Ekzempleto: Per ti gramatikal formes e un international vortelibre de un planlingue on pot skripta letres, ki fi komprendat da multi homs in le toti monde.
Traduko: Per tiuj gramatikaj formoj kaj internacia vortaro de planlingvo, oni povas skribi leterojn, kiuj estos komprenataj de multaj homoj en la tuta mondo.
Mariánské Lázně
Mariánské Lázně (ĝis 1945 Marienbad) estas banloka urbo kun, situanta en okcidenta Bohemio. Komune kun la proksimaj urboj Karlovy Vary (Karlsbad) kaj Františkovy Lázně (Franzensbad) ĝi apartenas al la plej signifaj banlokaj urboj en Ĉeĥio kaj al signifaj centroj de vojaĝtrafiko. Fonta kaj torfeja banloko kuracas malsanojn de renoj, spirorganoj kaj urinorganoj, haŭtmalsanojn, artikmalsanojn kaj malsanojn de metabolo. La fontoj, markataj kiel naturmineralakvoj, havas altan enhavon de karbondioksido kaj kelkaj ankaŭ eĉ de fero kaj ili estas malvarmaj. Nuntempe ĉi tie estas pli ol 40 fontoj (la plej konataj estas Kruca fonto, Mariana fonto/Fonto de Maria, Fonto de Ferdinando, Fonto de Rudolfo, Arbara fonto, Fonto de Karolina ka.). Oni aranĝas ĉi tie vicon da kulturaj agadoj, ekz. Muzikfestivalo de Chopin.
En la loko de hodiaŭa urbo ekzistis ekde la 13-a jarcento ĉeĥa vilaĝo Úšovice, kiu apartenis al monaĥejo en Teplá. En la 14-a jarcento en la regiono, senpopoligita pro la pesto, eksetlis precipe germanoj. En la 16-a kaj la 17-a jarcentoj, nun apartenanta al la germanlingva regiono Sudetio, oni minis en la ĉirkaŭaĵo arĝenton. La unuaj informoj pri kuracfontoj estas el la jaro 1528, sed la fontoj estis uzataj nur porokaze. Renomo de ĉi tieaj fontoj iom post iom disvastiĝis kaj fine de la 17-a jarcento estiĝis flanke de la monaĥejo en Teplá klopodo konstrui banlokon. Sed malpermeso de lignominado kaj ordono de supera oficejo en Horní Slavkov malhelpis tion, por ke ĉi tieaj arvaroj estu konservitaj por planata konstruado de stanaj minejoj. Nur en la jaro 1786 la monaĥejo sukcesis aĉeti la ĉirkaŭan arbaron kaj komenciĝis konstruado de banloka vilaĝo en senpera proksimeco de la fontoj. Ili nomis ĝin Marienbad (oficiale ekde la jaro 1808). Doktoro Josef Nehr meritis pri priskribo de efikoj de la unuopaj fontoj. Ĉefa evoluo de banlokaj aferoj okazis komence de la 19-a jarcento. Konstrui banlokan komplekson (kolonadoj, pavilonoj, banlokaj domoj) kaj banlokan parkon oni komencis en la jaro 1817. Fine de la 19-a jarcento Mariánské Lázně estis ekspozicia banloka centro de eŭropa renomo – konata en sia germanlingva formo Marienbad – kaj samtempe signifa kultura centro (teatro estis fondita en 1866). Fine de la 19-a jarcento ĉi tie ĉiujare kuracis sin ĉirkaŭ 20 000 banlokaj gastoj (maksimuma nombro de 34 509 banlokaj gastoj estis atingita en la jaro 1911). Eĉ famajn personojn ekplaĉis la banloko, restadis ĉi tie ekz. la angla reĝo Eduardo la 7-a, Johann Wolfgang von Goethe, Frédéric Chopin, Rudolf Wagner, Johanes Strauss, Franz Kafka, Maxim Gorkij, Sigmund Freud, Thomas Alva Edison kaj pluaj. En 1900 la urbo sume havis 4617 konstantajn loĝantojn, el kiuj 4504 estis germanlingvaj kaj 25 ĉeĥlingvaj.
El memorigaĵoj eminentas pavilono de Kruca fonto, devene pseŭdojona konstruaĵo el la jaroj 1818–1826. Sude de Kruca fonto estas ĉefa kolonado, la unika ŝtala novbaroka konstruaĵo kun gismetalaj plastikaĵoj kaj dekorativa ornamaĵo el la jaroj 1889–1899, rekonstruita en la jaroj 1974–1981. En fino de la kolonado estis establita Kantanta fontano (ĝi ludas ekde majo ĝis oktobro ĉiun malparan horon unu el ok komponaĵoj). Al pluaj signifaj banlokaj konstruaĵoj apartenas trietaĝa novrenesanca konstruaĵo de Centra banloko apud Mariana fonto (konstruita en loko de pli malnova banloka konstruaĵo en 1892), plu klasicisma kolonado de Arbara fonto (1869), kolonado de Fonto de Karolina (konstruita en 1988 kiel preciza kopiaĵo de devena kolonado el la jaro 1823 kun aloj el 1869), vico da hotelaj kaj loĝigkonstruaĵoj, ekz. hotelo Hvězda (Stelo) (1819), kuracejo Kavkaz (devene palaco de Klebelsberg el 1821) ka.
En la urbo estas ankaŭ urba muzeo, kiu dediĉas sin al la historio de la urbo kaj la regiono, eluzado de la mineralakvoj kaj ĉi tie estas kolektaro de banlokaj glasetoj - en la domo dum siaj restadoj en Marienbad vivis Goethe. En la urbo troviĝas ankaŭ daŭra ekspozicio dediĉita al naŭ vizitoj de la angla reĝo Eduardo la 7-a, monumento de Frédéric Chopin estas lokita en pensiono, kie la muzikisto restadis en la jaro 1836. La ekspozicio rememorigas liajn kvar restadojn, la vivon kaj la verkojn.
NGC 6032
NGC 6032 (aliaj indikoj — UGC 10148, MCG 4-38-16, ZWG 137.21, IRAS16008+2105, PGC 56842) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Mariánské Lázně
Signifaj vizitintoj
La urbon Mariánské Lázně regule vizitadis multe da signifaj gastoj, kiuj meritis pri reputacio de Mariánské Lázne en la tuta mondo.
NGC 6032
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Taishi Soma
Taishi Soma (相馬 大士, n. ) estas japana futbalisto.
Stühlingen
Stühlingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geografia situo
Stühlingen situas ĉe la rivereto Wutach sud-oriente de la Nigra Arbaro en alteco de 449 bis 601 metroj rekte ĉe la landlimo najbare de la svisaj komunumoj Schleitheim, Oberhallau kaj Hallau.
Urboj en la proksimeco
Urboj ĉirkaŭ Stühlingen estas Ŝafhaŭzo (Svislando), Bonndorf, Blumberg, Stein am Rhein (Svislando), Waldshut, Tiengen, Singen (Hohentwiel) kaj Donaueschingen.
Historio
Trovaĵoj el la romia tempo en plej proksima najbareco de Stühlingen montras, ke la valo-fundo ĉe Stühlingen jam delonge estis setlita. En Grimmelshofen tombaj trovaĵoj montras setlaĵon jam en la malfrua tempo de la merovidoj. Eble oni fondis la lokon de Stühlingen. La fundamentoj de la kastelo Hohenlupfen laŭdire apartenis al romia signal-turo.
Grava jaro estis 1262, en kiu la ovale fortikigita loko sur monta sprono alte super la valo de Wutach ricevis de la grafo de Lupfen la urbajn rajtojn. Nun ĝi nomiĝas ĝis hodiaŭ urbo Stühlingen.
Poste la urbo ricevis ankaŭ la rajton de merkato kaj estis la seĝo de jurisdikcio. Merkatoj okazis ene de la urbo-muroj, precipe sur la placo ĉe la supera turo, kiu ankoraŭ hodiaŭ nomiĝas "Merkato-placo".
La Svisa Milito faris ankaŭ la regadon de la Lupfena grafo celo de ribelantaj kamparanoj, kiuj akiris kaj bruligis la urbon je 1499. Tiuokaze estiĝis la legendo de la "Vireto de Stühlingen", kiu laŭdire unusola travivis la masakron. Ekde tiu tempo tiu vireto enestas en la blazono de la urbo Stühlingen.
La kamparanoj de Stühlingen komencis je 1524 ribeladon kontraŭ la regado de Hohenlupfen. Laŭdire grafino devigis en rikolta tempo la kamparanojn kolekti por ŝi helikajn konkojn. Legendo rakontas, ke tiu ribelo estis la iniciato por la Germana Kampara Milito. Estas skribe certigite, ke la sud-badena ribelestro Hans Müller el Bulgenbach devenis el proksima vilaĝo.
Meze de la 19-a jarcento ambaŭ urbaj turoj estis malkonstruitaj.
Komence de la 20-a jarcento oni nuligis la rajton de jurisdikcio. En la Tria Regno oni nuligis eĉ la urbo-rajton por Stühlingen per la Germana Komunum-Ordo (Deutsche Gemeindeordnung) de la jaro 1935, sed post la Dua Mond-Milito ĝi estis revalidigita. Memore al la renovigo de la urbo-rajto oni plantis la tielnomatan "Urbotilion" en la Juda Angulo.
En la jaro 1960 oni malferimis liberan baniĝejon, kiun prizorgas ekde 2006 la societo "Amikoj de Navigado Stühlingen"
En la jaro 1962 festis la Civitanoj de Stühlingen la 700-jariĝon de la urbaj rajtoj de 1262.
Je 1.1.1975 la urbo Stühlingen pligrandiĝis de ĉ. 1.800 al pli ol 5.000 loĝantoj per desupra komunuma reformo en Baden-Virtembergo. Samtempe Stühlingen fariĝis komunumo kun areo de 9.300 hektaroj.
Je 26.3.2007 komenciĝis la konstruado de maljunula fleg-hejmo kun prizorgita loĝado. Ties malfermiĝon oni povas esperi komence de 2008. En Julio 2007 krome okazis la unua ŝpado-tranĉo por la jarcento-projekto sanigado de la malsupra parto de la urbo, por kio la urbo prunteprenis milionojn.
Komunuma Konsilantaro
Al la komunuma konsilantaro apartenas post la komunuma elekto de 13.6.2004 17 membroj krom la urbestrino kiel ties prezidanto. Pro la Komunuma Ordo (Gemeindeordnung) de la lando Baden-Virtembergo ankaŭ en la komunumo Stühlingen ekzistas en ĉiu vilaĝo elektita komunuma konsilantaro nomita Ortschaftsrat, kiun prezidas komunumestro nomita Ortsvorsteher. Unusola escepto estas la kerna loko Stühlingen. El la vico de la civitanoj estiĝis ia eksterordinara politika organizo nomata Malferma Civitana Forumo Stühlingen (Offenes Bürgerforum Stühlingen), mallonge (OBS).
Ĝemelurboj
Stühlingen estas ligita ekde 1980 kun la franca komunumo Bellême en la departemento Orne en Normandie. En Stühlingen oni komisiis subteno-societon por la partnereco, kiu estas estrata de 12-persona komitato. La urbestro estas membro pro sia tasko. La partnereco kun Bellême estas tre vigla ĉe la komunumaj societoj kaj ĉe la lernantoj. La intershanĝo de lernantoj kaj junuloj okazas ĉiujare en ambaŭ komunumoj.
Vidindaĵoj
Oni povas vidi:
Muzeoj
Oni trovas:
Naturaj belaĵoj
Oni facile atingas la tutan sudan Nigran Arbaron kun la Wutach-Ravino kaj la Gauchach-Ravino,
Esperantistoj el Stühlingen
Bernhard Eichkorn el Bettmaringen
Renau
Renau estas municipo de la distrikto (komarko) de Tarragonès, provinco Taragono, Katalunio, Hispanio. Renau estas malgranda vilaĝo, kie cent (pli-malpli) homoj loĝas. Ĝia historio komenciĝas en la 12-a jarcento.
Ernst Fuchs
Vivo
Post la okupado de Aŭstrio ĉe la t.n. Anschluss infaneco senzorga finiĝis: la patro (judo) elmigris kaj Ernst Fuchs internigitis en hejmon por duonjudoj; nur la laŭforma divorco de la patrino malhelpis lian deportadon. En 1942 Ernst baptitis laŭ la romkatolika rito. Jam kiel 15 jaraĝulo li akceptitis ĉe la Akademio de plastikaj artoj en Vieno studonte ĝis 1950 ĉe Robin Christian Andersen kaj Albert Paris Gütersloh. Ekde 1948 Fuchs estis membro de "Art-Club" kaj ekde 1950 de la ligo "Hundsgruppe".
En 1959 li membrigitis, kune kun Friedensreich Hundertwasser kaj Arnulf Rainer ĉe "Pintorariums". La majstroklaso de Gütersloh estiĝis la ĝermo de la t.n. Viena Skolo de la fantastika realismo, kies plej grava membro estis Fuchs.
Internacie famiĝinte li revenis en 1962 en la naskiĝurbon, kie li iĝis kvar jarojn poste profesoro. En 1966 aperis Architectura Caelestis, libro kun arkitekturaj skizoj kaj modeloj kaj Fuchs prezentis siajn monumentajn skulptaĵojn "Esther", "Moses" kaj "Christophorus".
Je la komenco de la 1970-aj jaroj li akiris la Vilaon Wagner en Wien-Hütteldorf, kiun li transformis en vivo- kaj laborocentron. La sekvantajn jarojn li faris la scenejajn bildojn kaj kostumojn por opero kaj baleto, verkis eseojn filozofiajn kaj poemojn, pentris la poeziaĵojn, pentris la ekpoziciciklon Lohengrin, finfaris la grandan bildokomponaĵon por la Vilao Wagner kaj surbendigis sian voĉon sur sondiskalbumojn (kun mistikaĵoj) titolitaj "Von Jahwe" aŭ "Via Dolorosa".
Ekde 1980 okazis multaj individuaj ekspozicioj. Li faris sian retrospektivon grandan en Venecio, en la Palazzo Piagini, poste en Peterburgo, en la Rusa Muzeo, kaj ĉe Kastelo Gruyère en Svisio aŭ en 2001 en Vieno en la Palaco Harrach.
Li inspritis de verkoj de la Mezepoko ĝis la 19-a jarcento. Liaj bildoj kaj grafikaĵoj ofte havas fortan religian kaj mitologian simbolaron. Ĉirkaŭ 1978 komenciĝis nova kreiva fazo per la utiligo de helegaj farboj, pli simplaj bildkomponadoj kaj troigitaj mitologiaj karakteroj el la pasinteco (i.a. Lohengrin, Ikarus). En la 1980-aj jaroj li pli oftis kiel arkitekto (Jakobo-kirko en Thal apud Graz, hotelkomplekso en St. Veit an der Glan), inter 1993-97 li laboris la apokalipsan cirklon en 12 grandaj bildoj oleaj.
Fonto
Biografio ĉe AEIOU
Heptanata acido
Heptanata acido aŭ enantata acido estas organika grasacido, konsistante je unu heptila grupo [H3C-(CH2)5-] ligita al karboksilata grupo (-COOH). Ĝi estas senkolora oleeca likvaĵo kun malagrabla odoro kaj kunlaboras por la karakteriza odoro de la rancaj oleoj.
Ĝi estas malmulte solvebla en akvo kaj tre solvebla en alkoholo kaj etero. La metila estero de la ricinoleata acido, produktita ekde la ricinoleo estas la ĉefa komerca antaŭanto de la enantata acido. Ĝi piroliziĝas en la undekenata acido kaj heptanalo, kiu tiam oksidiĝas al karboksilata acido. Heptanata acido uzatas en la preparado de artefaritaj esteroj kiuj uzatas en la produktado de odoraj substancoj.
Sintezo
Heptanata acido estas preparata per oksidado de ĝia aldehido heptanalo:
Ashley Montagu
Montague Francis Ashley-Montagu (1905-1999) — denaske Israel Ehrenberg — estis brit-usona antropologo kiu popularigis la studon de temoj kiel raso kaj genro kaj ilia rilato kun politiko kaj disvolvigo. Li estis la "informisto" en 1950 por la studo de Unesko nome "La demando de raso". Estante junulo li ŝanĝis sian nomon el Ehrenberg al "Montague Francis Ashley-Montagu". Post resetliĝi en Usono li uzis la nomon "Ashley MONTAGU".
Montagu, kiu ricevis la usonan ŝtatanecon en 1940, instruis kaj prelegis en Harvard, Princeton, Rutgers, la University of California, Santa Barbara, kaj en New York University. Elpostenigita el Rutgers post la afero de makartismo, li fariĝis publika intelektulo en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, aperante regule en televido kaj verkante por gazetoj kaj ĵurnaloj. Li verkis ĉirkaŭ 60 libroj tra sia vivodaŭro. En 1995, la American Humanist Association (Usoan Humanista Asocio) nomis lin la Humanisto de la Jaro.
Agieo
Agiea (el la greka Ἀγυιεύς, «strata») estis epiteto de la olimpa dio Apolono, laŭ la helena mitologio. Per ĝi oni alvokis Apolonon kiel protektanto de stratoj, publikaj lokoj kaj enirejoj al hejmoj. Pro tiu kialo, li ricevis kultadon en Akarno, Mikeno kaj Tegeo. la origino de la kultado al Agiea Apolono en tiu ĉi lasta urbo estas priskribita fare de Paŭzanio en sia verko Priskribo de Grekio .La kultado al Agiea Apolono estis senikona, la dio estis adorita en la formo de pinta kolono aŭ obelisko, kiun oni ofte konservis ĉe la ĉefpordo de privataj hejmoj  aŭ en subĉiela kamparo pli ofte ol en temploj. Tiu simbolo similas al la pinta konuso malkovrita sur la pordo de hitita templo en Bojatzkoi, sur kiu aperas skribaĵo kun la nomo Apulunas, protektanto de la pordego. La grekoj nomis tion Agieo, kun signifo «protektanta dio kiu forpelas malicon». El tio devenis kultadon al du lokaj diaĵoj en Ateno, nomitaj Agieoj, al kiuj oni oferadis por forpeli misfortunon.
Diversaj verkistoj asertas ke la omfala ŝtono ĉe la Orakolejo de Delfo origine estis modifita kolono de Agieo. Kiam ĝi staris antaŭ domo, la obelisko estis ofte ornamita per oferaĵoj kiel rubando aŭ girlando de mirto aŭ laŭro. Ili apogis sin sur cirkla aŭ kvadrata bazo, kaj ankaŭ estis faritaj el ligno. Dum la romia epoko, troviĝis ekzempleroj dediĉitaj ankaŭ al Bakĥo.
Agieo, la hiperboreo
Krome, Agieo estis la nomo de hiperborea sacerdoto de Apolono. Kune kun Pagaso kaj Oleno, li vojaĝis el norda Eŭropo al Deloso, por plenumi la ĉiujaran oferon de sia popolo al Apolono en lia naskiĝloko. Tamen, ili haltis en Delfo kaj establis tie la kultadon al la olimpa dio, kiu estis ĵusvenkinta la drakajnon Pitono kaj alpropigis al si la faman orakolejon. Ĝis tiam Delfo estis sanktejo de la patrina dio Geo, kiu poste cedis ĝin al Temiso aŭ al Febo.
Mentila buterato
Mentila buterato aŭ C14H26O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj mentila alkoholo, senkolora brulema likvaĵo kun fruktodoro uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Mentila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo, acetono, benzeno kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Mentila buterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Vachellia tortilis
Vachellia tortilis (sin.: Acacia tortilis (FORSSK.) HAYNE, Mimosa tortilis FORSSK.), estas nomata kiel multaj aliaj specioj de la subfamilio ŝirmakacio, nome estas plantospecio el la genro Vachellia en la subfamilio de la Mimozedoj (Mimosoideae) ene de la familio de la Fabacoj (Fabaceae). Ĝi disvastiĝas en Afriko.
Priskribo
Vachellia tortilis kreskas ofte kiel arbo kiel ŝirmakacio. Ĝi estas facile rekonebla pro ĝia ŝirmeca, malalta arbokrono. En tre varmaj kaj sekaj regionoj la planto nur kreskas kiel maldensaj arbustoj. La branĉoj havas dornojn. La alternestarantaj folioj havas folitigon kaj foliplaton. La ĉ. 2,5 cm longa foliplato estas duoble pluma. La kvar ĝis dek folietoj de la unua ordo havas ĝis po 15 parojn de plumfolioj.
La malgrandaj, forte odorantaj, blankaj floroj staras en densaj floraroj. La malprofundaj guŝoj estas spiralforme kurbiĝitaj.
La kromosomonombro estas 2n = 52, 78 aŭ 104.
Sistematiko
La unua priskribo okazis en 1775 sub la baza nomo Mimosa tortilis FORSSK. Fare de Peter Forsskål en Flora Aegyptiaco-Arabica, p. 176. La novkombinaĵo al Vachellia tortilis (FORSSK.) GALASSO & BANFI publikiĝis en 2008 fare de Gabriele Galasso kaj Enrico Banfi en Atti della Società Italiana di Scienze Naturali e del Museo Civico di Storia Naturale di Milano, 149, 1, p. 150.
De la specio Vachellia tortilis ekzistas pluraj subspecioj:
Disvastiĝo
En la savanoj de Afriko Vachellia tortilis estas disvastigita, precipe en Sudano, sed ankaŭ en la proksima oriento. Vachellia tortilis kreskas sur sabla kaj ŝtonriĉa grundo; ĝi kreskas ankaŭ sur akraj deklivoj kaj sur forte alkalaj grundoj. Vachellia tortilis toleras sekecon, altajn temperaturojn kaj sabloŝtormojn. Pli ol du jaraĝaj plantoj ankaŭ estas iomete frostorezistaj.
Ekologio
La folioj kaj floroj de Vachellia tortilis estas nutraĵo de multaj bestoj. La trunko de Vachellia tortilis ofte estas atakata de termitoj kaj skarabo-larvoj. Tial la elefantoj povas faligi la arbon facile por manĝi la branĉetojn.
La fabacoj estas manĝataj de multaj bestoj de la savano pro ilia proteinriĉa ŝelo.
Vestiĝeco
Vestiĝeco priskribas genetike difinitajn strukturojn aŭ atributojn kiuj ŝajne estis perdintaj multe aŭ ĉiujn el siaj iamaj funkcioj ĉe difinita specio. Studo pri la vestiĝa statuso devas geenerale rilate kompare kun homologaj karakteroj ĉe rilataj specioj. Apero de vestiĝeco okazas per normal evoluaj procezoj, tipe per simpla perdo de funkcion de karaktero kiu jam ne plu dependas pozitive el selektaj premoj kiam ĝi perdas sian valoron pro ŝanĝo ĉe la medio. Pli urĝe la karaktero povas esti kontraŭselektita kiam ties funkcion iĝas definitive damaĝa. Tipaj ekzemploj de ambaŭ tipoj okazas ĉe la perdo de flugkapablo ĉe insulloĝantaj specioj.
Vachellia tortilis
Uzado
La ligno de la arbo estas uzata por fari meblojn, kaj multajn aliajn aĵojn. La folioj kaj fruktoj estas nutraĵoj de bestoj. La arboŝelo estas uzata kiel tanino. La gumosako estas manĝebla kaj povas esti uzata kiel araba gumo el la Senegalia senegal kaj ''Vachellia seyal.
Verseto
Verseto (el la itala versetto) estas mallonga muzikpeco, kiun kutime ludas orgeno. Ĝi estas realigata je liturgiaj pecoj (ekzemple psalmoj aŭ Magnificat) alterne kun kantataj versoj (Alternatim).
En la muzika historio la versetoj unuafoje aperas komence de la dekkvina jarcento, atingas sian supron tamen ekde la 16-a ĝis la 18-a jarcentoj. Origine plejparte firmkanto-ligita ĥoral-aranĝaĵo de la verso, kiun ili anstataŭas, en la malfrua deksesa jarcento evoluis aranĝoformo libera de la firma kanto, kiu fariĝis superrega en la dekoka jarcento. Ĝi estas nur ankoraŭ tonaloligita interludo kaj uzas kutime la fugoteknikon. Tiu ĉi tamen restas ne malpli ol unua fugotrakonduko kun finkadenco.
Piotr Łazarkiewicz
Piotr Łazarkiewicz (esperante: Petro Lazarkjeviĉ ; naskiĝis la 13-an de marto 1954 en Ĉeplico Silezia, mortis la 20-an de junio 2008 en Varsovio, Pollando) estas pola reĝisoro, scenaristo, aktoro kaj filmproduktisto. Ĉe reĝisorado de La forveturo (1991) kunlaboris ankaŭ lia edzino Magdalena Lazarkjeviĉ. Li estas patro de komponisto Antono Lazarkjeviĉ.
Zoltán Kolozsváry
Zoltán KOLOZSVÁRy [koloĵva:ri] estas rumania hungara inĝeniero pri mekaniko. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 8-an de aprilo 1927.
Biografio
Zoltán Kolozsváry diplomitiĝis en Bukareŝto (1959), kaj samloke li doktoriĝis (1971). Li laboris en sia naskiĝurbo.
Interlingo
La lingvo estas naturalisma serĉante la simplecon: l' adjektivo kaj l' adverbo havas ĉiam la saman formon; unu vorto povas esti samtempe substantivo kaj verbo.
Gramatiko
Estas nula finaĵo por substantivo. Substantivo havu "plej simplan formon", kiu ekzistas en baz-lingvo, ekz.: adres (adreso). Pluralo havas finaĵon 's: li buk's (la libroj). Partiklo si montras posedon: li hom si buk.
Verba finaĵo -a kaj adjektiva finaĵo -i estas elizieblaj laŭvole. Verbo estas analiza kiel en Novialo:
Ekzempletoj
La 1929-a versio:
La 1956-a versio:
Bibliografio
La versio de 1956 ricevis la bibliotekan klasifikon 419.4 "1956" WOO de Biblioteko Butler.
Rigi Fervojoj
Rigi Fervojoj (Rigi-Bahnen, RB) estas fervoja kompanio kiu funkciigas grupon da fervojoj sur la monto Rigi, situanta inter du el la brakoj de la Kvarkantona Lago, en Svislando. Ili inkludas du normalŝpurajn dentorelajn fervojojn, nome la Vitznau-Rigi-Fervojo (Vitznau-Rigi-Bahn, VRB) kaj la Arth-Rigi-Fervojo (Arth-Rigi-Bahn, ARB), kune kun la funikularo Luftseilbahn Weggis-Rigi Kaltbad (LWRK).
Tula (Rusio)
Kodo de OKATO de la urbo (en 2005) estas 70401. La interurba telefona kodo ekde 2006 estas 4872 (ĝis 2005 estis 0872), la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en 2005). La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo.
La urbo estis fondita en jaro 1146. En 1959 la urbo havis 351 mil loĝantojn. En 2002 la urbo havis 481,2 mil loĝantojn.
Tula estas kunligita kun Moskvo per aŭtovojo M2 kaj fervojo. En la urbo estas fervojaj stacioj "Tula-1-Kurskaja" (Moskovskij stacidomo) kaj "Tula-3-Vjazemskaja" (Riĵskij stacidomo).
11578 Cimabue
11578 Cimabue estas mabone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala pentristo Cimabue (realnome Cenni di Pepe, 1240–1302) kies verkoj estis la bazon de la itala kaj okcidenta pentrarto.
Ekstraktado
Ekstraktado estas
La rezulto estas ekstrakto.
Kantonoj de Charente-Maritime
La franca departemento Charente-Maritime konsistas el '''27 kantonoj.
Antaŭ 2015
Antaŭ reformo valida ekde 2015, Charente-Maritime konsistis el 51 kantonoj.
Staro Nagoričane
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la sudokcidenta parto de la komunumo sur la dekstra bordo de la rivero Pčinja en alteco de ĉirkaŭ 350 - 500 m.
La regiona vojo R1207 pasas norde de la vilaĝo al la ŝtata limo kun Serbio.
La vilaĝo situas ĉirkaŭ 15 km de la urbo Kumanovo.
En la vilaĝo estas ortodoksa kristana preĝejo de Sankta Georgo. Ĝi estis konstruita dum la XI-XIV jarcentoj.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 555 homoj.
Ekzistis 452 serboj, 100 makedonoj, 1 ciganoj kaj 2 aliaj.
Plejparto de la loĝantaro laboras en agrikulturo.
Referenco
Statistikoj: https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Yuki Saneto
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale kaj Avispa Fukuoka.
Aleksander Korĵenkov
Aleksander Korĵenkov (Александр Корженков; naskiĝis en 1958 en Kamiŝlov, Sverdlovska provinco, Sovetunio) estas sovetia kaj rusia esperantisto.
Li studis en la Tjumena Industria Instituto. Inĝeniero pri petrolaj duktoj kaj konstruado en Tjumeno kaj ekde 1984 en Sverdlovsko (nun Jekaterinburgo). En somero 2001 li translokiĝis al Kaliningrado.
Aliaj agadoj
Krom la eldona agado, Korĵenkov ofte instruas Esperanton al junularo.
Li estis nomumita Esperantisto de la Jaro en 2009 "pro la ampleksa kaj zorga esplorado de la vivo, verkoj kaj ideoj de Zamenhof kaj pro tiutemaj verkoj kaj prelegoj, speciale pro la libro Homarano, aperinta tiu-jare okaze de la 94a Universala Kongreso de Esperanto en Bjalistoko". Pro sia agado, li kune kun sia edzino ricevis en 2010 la FAME-premion.
Erco
Erco estas natura minerala agregaĵo el kiu eblas ekstrakti metalo(j)n kun ekonomia intereso. Metaloj kiel fero, oro, kupro kaj plumbo troviĝis en ercoj.
Etimologio
La esperanta vorto "erco" devenas de samsignifanta germana vorto "Erz", fonto de nederlanda "erts" kaj hungara "érc" kaj parenca al jida אַרץ (elparolata kiel arc).
4215 Kamo
4215 Kamo estas malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro.
Nomo
Ĝia nomo honoras Akira Kamo, kiu establis reton da observantoj de kometoj en Japanio.
Romanica
Romanica aŭ Interlingua Romanica estas naturalisma projekto de internacia planlingvo proponita de hispano Josu Lavin en 2001. Lavin estas unu el la ĉefaj uzantoj de interlingvao en interreto kaj ankaŭ prezidanto de "Academia pro Lingua Romanica". Ĝi estas okulfrape influita de Latino sen fleksio kaj Interlingvao. La projekto klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj.
Specimeno
Patro Nia:"Nostro Patre, qui es in los celos, sanctificato sia tu nomine; vena tu regno; facta sia tu voluntate super la terra como etiam in le celo. Da nos hodie nostro pan quotidiano, et pardona a nos nostras debitas como nos pardonamos a nostres debitores. Et non duce nos in tentation/temptation, sed libera nos de malo / del mal".
Stuhr
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo kaj al la iom pli malvasta federacia vojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
NGC 6033
NGC 6033 (aliaj indikoj — UGC 10159, MCG 0-41-3, ZWG 23.11, NPM1G -01.0479, PGC 56941) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Der Fuehrer's Face
Der Fuehrer's Face ricevis Oskar-premion al la Plej Bonkvalita Animaciita Kurta Filmo en la 15a ceremonio de Kinakademiaj Premioj. Ĝi estis la nura filmo de Donald Duck kiu ricevis tiun honoron, kvankam ankaŭ aliaj ok filmoj estis nomumitaj. En 1994, ĝi estis voĉdonita kiel Numero 22a el "la 50 Plej Grandaj Kartunoj" el ĉiuj tempoj fare de membroj de la animacia fako. Tamen, pro la propaganda naturo de la kurto, kaj la priskribo de Donald Duck kiel Nazio (kvankam malvole), Disney forigis la filmon el la ĝenerala cirkulado post ties origina elsendo. Ties unua hejma video publikiĝis en 2004 je la elsendo de la tria tajdo de DVD-oj Walt Disney Treasures.
Thürmsdorf
Elba Grejsmontaro > urboj kaj vilaĝoj > Thürmsdorf < Saksio < Germanio
Turismo
Vidindaĵoj en la vilaĝo
En Thürmsdorf troviĝas ekzotika parko. Establita en la jaro 1909 ĝi estas nun protektita monumento. Ĉe la suba fino de la vilaĝo muĝas Behnefall unu el la plej belaj akvofaloj de Saksa Svislando
Ĉirkaŭaĵo
Administra aparteno
Thürmsdorf estas parto de la komunumo Struppen, krom la samnoma ĉefloko al ĝi apartenas Naundorf, Weißig, Strand, Ebenheit kaj Struppen-Siedlung.
Sanlaboristo
Sanlaboristo aŭ sanprofesiulo estas individuo kiu havigas preventan, kuracan, propagandan aŭ rehabilitan sansistemajn servojn en sistema maniero al homoj, familioj aŭ komunumoj.
Sanprofesiulo povas labori ene de medicina, kirurga, akuŝscienca, dentokuraca, flegada, farmacia, psikologia aŭ similaj sanprofesioj. Sanprofesiulo povas ankaŭ esti fakulo pri publika/komunuma sano laboranta por la komuna bonfarto de la socio.
Profesiuloj
San-laboristoj povas esti kuracistoj, dentistoj, farmaciistoj, flegistoj, kirurgoj, atletotrejnistoj, akuŝistoj, nutristoj, dietistoj, psikoterapiistoj, psikologoj, kiropraktikistoj, socialaj laboristoj, okupterapiistoj, fizioterapiistoj, radiografiistoj, logopediistoj, laboratoriistoj kaj ampleksan vario de aliaj teknikistoj trejnitaj por havigi kelkan tipon de sanservo. Ili plej ofte laboras en hospitaloj, malsanulejoj kaj aliaj servejoj, sed ankaŭ en akademia trejnado, esplorado, kaj administrado. Kelkaj havigas flegadon kaj zorgadon por pacientoj en privataj hejmoj. Multaj landoj havas grandan nombron de komunumaj sanlaboristoj kiuj laboras ekster formalaj sanzorgaj institucioj. Ankaŭ administristoj, informteknikistoj, kaj alia helpa personaro kaj subtenlaboristoj estas konsiderata ŝlosila parto de sanzorgado en laborteamoj.
Centrum Nauki Kopernik (metrostacio)
Centrum Nauki Kopernik estas metrostacio de la dua linio de metroo de Varsovio. La stacio situas apud Strato Wybrzeże Kościuszkowskie, tuj apud la bordo de Vistulo kaj, kompreneble, apud la Centro de Scienco Koperniko (Centrum Nauki Kopernik) laŭ kiu ĝi estis nomita.
La stacio estis malfermita al vojaĝantoj la.
Tula (Italio)
Tula estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Erula, Oschiri, Ozieri kaj Tempio Pausania.
117387 Javiercerna
117387 Javiercerna estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon en Summerhaven, norde de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Javier Cerna, Inĝenieron pri Telekomuniko por la misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Li estis ankaù Inĝeniero pri Telekomuniko por la programo GRAIL, kaj ĉefo pri Telekomuniko per Sendricevilo UHF por la programo Insight.
41742 Wongkakui
41742 Wongkakui estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Beaver en Eloy (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la honkonga kantisto, kaj kantaŭtoro Wong Ka Kui (ĉine : 黃家駒, 1962 – 1993) bone konata kiel gvidanta voĉisto, ritma gitaristo kaj ĉefa kantaŭtoro de la rok-grupo Beyond, kiun li fondis.
Adventure Time
Adventure Time (Aventura tempo) estas usona televidserio kreita de Pendleton Ward. Ĝi temas pri knabo nomata Finn kiu aventuras kun sia adoptita frato, hundo Jake, kiu havas magiajn povojn. Ili loĝas en arbodomo en la lando de Ooo, post-apokalipsa mondo. Ili ofte interagas kun aliaj roluloj kiel Princino Bubblegum, Glacia Reĝo, BMO kaj vampira reĝino Marcelino.
Alkalozo
Alkalozo aludas al kondiĉo kiu malpliigas la koncentradon de hidrogena jono ĉe la arteria sangoplasmo (alkalemio). Ĝenerale, alkalozo okazas kiam la kvanto de pH de la sango superas 7.45. Mala kondiĉo estas acidozo (kiam pH falas sub 7.35).
Praarbaro
Praarbaro estas nature evoluinta kaj reproduktiĝanta arbaro sen forstekonomia aŭ alia uziĝo, kies ekologian ekvilibron neniuj homoj influas. Hodiaŭ la plej multaj arbaroj estas ekonomie utiligataj, aŭ kiel forsto aŭ per raba ekspluatado.
La lasta reale vasta praarbaro de Eŭropo situas orientlime de la fago-regiono inter elbrusa montaro kaj kaspia maro: 300.000 ha da 2.000.000 ha en Irano estis klasifikita elorigine ankoraŭ en 1998.
Wolhusen Weid (stacidomo)
Wolhusen Weid estas fervoja stacidomo en Wolhusen, Svislando.
52670 Alby
52670 Alby estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Ĝi estas proksima de la 1:5 kun la Tero kaj 3:8 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Alberto (“Alby”) Colombini, diplomigitan kontiston, dungiton en transporta firmao kaj amatoran futbaliston. Li estas la dua filo de unu el la kunmalkovrintoj de tiu malgranda planedo.
Nigra suno
La nigra suno (germane: die schwarze Sonne), estas naziisma simbolo antikve aliforme uzita de la ĝermanaj popoloj, kiu reprezentis la tagon de la fino de la mondo, la batalon de la dioj kontraŭ la Jötunoj, kaj poste ligita al la okultisma filozofio de la naziismo. En la germana, Schwarze Sonne ankaŭ rilatas al la termino Sonnenrad (en la germana "suna rado"), simbolo de esoterismo kaj de kaŝita signifo, rimarkinda por sia uzo ene de nazia mistikismo.