cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mevesa lamprotorno
Disvastiĝo
Tiu afrotropisa specio troviĝas en suda Angolo, norda Bocvano, suda Malavio, nordorienta kaj orienta Mozambiko, norda Namibio, norda Sudafriko, orienta Zambio kaj ĉefe en Zimbabvo kie ĝi estas komuna.
Oni agnoskas tri subspeciojn kiuj estas la jenaj:
Vojaĝbiciklo
Rapidŝanĝiloj
Rapidumo-naboj kun sep aŭ pli da rapidecoj nuntempe pli kaj pli vendiĝas, ĉar ili malpli kadukiĝas kaj tial estas pli facile prizorgeblaj. Precipe la 14-a rapideca rapidumo-nabo de Rohloff estas populara inter bicikloturistoj.
Attila Kovács (pentristo)
Attila Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Attila estis hungara-germana pentristo, altlerneja instruisto.
Attila Kovács naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Attila Kovács frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1964. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ernő Schubert kaj György Z. Gács. Post la diplomo li disidis al Okcidenta Germanio kaj li akiris plian diplomon en arta akademio de Stuttgart en 1970. Inter 1972 kaj 1984 li vivis en Kolonjo, poste li reiris al Hungarlando. Inter 1997-2001 li estis docento en la Hungara Belarta Universitato, poste li instruis plu ĝis 2009, sed en pli alta instrua rango. Li ricevis komence germanajn, poste hungarajn premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.
Vojaĝbiciklo
Bremsoj
Plej multaj vojaĝbicikloj estas ekipataj per tn. Cantilever-bremsoj aŭ v-bremsoj. La pli kompaktaj bremsoj kiuj troviĝas sur vetkuraj bicikloj ne povas esti kombinataj kun kotŝirmilo super la rado kaj sekve ne povas esti uzataj. Tamburo- kaj retropedalbremsoj kiuj funkcias per malantaŭa pulsado, kiel sur iuj urbaj bicikloj, ofte donas tro malmulte da bremso-povon por ŝarĝitaj turismaj bicikloj, ĉar tiuj estas integritaj en la malantaŭa akso. Krome, ili povas danĝere varmiĝi dum longaj malsupreniroj dum kiuj bremsado oftas.
Novaj turismaj bicikloj estas foje ekipataj kun disko-bremsoj, kiuj posedas pli bonan bremso-povon kaj pli bone funkcias sub malsekaj veterstatoj. Bicikloturistoj estas, tamen, esence konservativaj en la adopto de tiu speco de novaj evoluoj pro problemoj kun ajnaj riparoj ĉar ne estas ĉie facile akiri biciklopartojn por la plej novaj bicikloj.
Stirilo kaj selo
Vojaĝbicikloj kutime havas malmolan kaj mallarĝan selon, ofte farita el ledo. Por longaj biciklo-ekskursoj tia selo provizas iom pli da komforton ol la pli larĝaj seloj plenigitaj kun ŝaŭmo, kiuj pli taŭgas por pli mallongaj ekskursoj. Foje la selo ankaŭ disponas pri risorto.
Por ke la biciklanto povu ŝanĝi sian stirsintenon, la stirilo ofte ebligas ke ĝi estas tenebla sur pluraj lokoj. Multaj vojaĝbicikloj estas ekipataj per triatlonstirilo (kuŝstirilo) aŭ foje kun stirilplilongigoj. Aliaj modeloj havas papili-stirilon.
Mevesa lamprotorno
Kutimaro
Ili ĝenerale preferas malferman, sezone inunditajn vivejojn kun disaj arboj kiaj Mopaneo (Colosphermum mopane), Baobabo (Adansonia digitata), Anarbo (Faidherbia albida), Febra akacio (Acacia xanthophloea), Ombreldorno (Acacia tortillis) kaj Kombreto (Combretum imberbe).
Ili manĝas ĉefe insektojn suplemente kun fruktojn kaj florojn, kaj ĉefe surgrunde, ofte kaptante predojn ĝenitajn de grandaj mamuloj kiaj la afrika elefanto (Loxodonta africana). Oni konstatis ke ili manĝis jenon: inter insektoj skaraboj, termitoj, fruktoj kaj floroj Faidherbia albida (Anarbo), Diospyros mespiliformis ktp.
La nesto estas konstruata de ambaŭ gepatroj, konsista el taso el mortinta plantomaterialo tipe en arbokavaĵo ĉirkaŭ 1-4 metroj supergrunde. Ankaŭ ĉe barilfosto kaj aerumtuboj, ofte reuzante la saman neston dum kelkaj reproduktaj sezonoj, kiuj daŭras el novembro al aprilo. La ino demetas 3-5 ovoj, kiuj kovas nur la ino dum ĉirkaŭ 18 tagoj (almenaŭ kaptivece). Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn kaj elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 23 tagoj (ankaŭ en kaptiveco).
Oriĥalko
Oriĥalko (greke:, el , óros, „monto“ kaj , chalkós, „minaĵo“, precipe kupro aŭ bronzo) estas unue menciita en "Ŝirmilo de Heraklo" (oni kutime pensas ĝin verkita de Heziodo), kie el tia materialo estas fabrikitaj kruroŝirmiloj. Oni interesegiĝis pri oriĥalko, ĉar Platono skribis pri ĝi en sia dialogo Kritio, kaj priskribas ĝin kiel "fajre brila metalo" (Kritio 116c). Ĝi estas la materialo, kiun pleje taksis la loĝantoj de Atlantido "post oro" (Kritio 114e) kaj de kiu estis tegitaj kaj ornamitaj konstruaĵoj de la urbo (Kritio 116c-e). Sed Platono ne diras pli detale kia materialo ĝi estas kaj de kie ĝi devenas.
Eble Latuno
Kutime oni supozas ke oriĥalko estas latuno, alojo el kupro kaj zinko, kiu estis maloftega en antikveco. La ekstera aspekto de latuno korespondas al la priskribo de Platono, sed ĝi ja ne estas "minaĵo", sed alojo, kiun oni kutime fabrikis nur en la romia epoko.
En la nova greka lingvo oriĥalko signifas latunon, pli malofte bronzon, do eble en pratempoj la signifo estis sama.
La romianoj uzis la vorton latinan Aurichalkum, kiu signifis latunsimilan kupro-zinko-alojon orkoloran, kiun oni pli alte taksis ol kupron, kaj kiun oni uzis por fari monerojn.
Aliaj hipotezoj
Ĉar la platona teksto pri oriĥalko ne ebligas identigon de la metalo, ekzistas por preskaŭ ĉiu lokigohipotezo de Atlantido ankaŭ specifa hipotezo por oriĥalko. Tiel opiniis la germana arkeologo Jürgen Spanuth, kiu serĉis Atlantidon ĉe la insulo Helgoland, ke oriĥalko estis sukceno. Siegfried Schoppe, de la universitato de Hamburgo kredas, ke temas pri obsidiano, laŭ lia hipotezo Atlantido situis en la Nigra Maro. Ambaŭ materialoj tamen maltaŭgas por "tegi templojn".
Liberala Demokrata Partio
Liberala Demokrata Partio aŭ Demokrata Liberala Partio estas la nomo de multe da politikaj partioj en la mondo.
Kevelaer
Kevelaer estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kleve de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Kevelaer estas membro de la Euregio Rejno-Waal. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn. La urbo konatas aparte kiel historia katolika pilgrimejo.
Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Kemio Internacia
Kemio Internacia estis faka periodaĵo en Esperanto, kiu aperis inter 1965 kaj 1967 en Montevideo kaj estis eldonita de Urugvaja Esperanto-Societo. Ĝi publikigis artikolojn pri kemio originale verkitajn en Esperanto.
Kevelaer
Apudaj komunumoj / -Cities
La urbo Kevelaer limigas norde kun la komunumo de Weeze, oriente kun la komunumoj Uedem kaj Sonsbeck (Wesel Distrikto), en la sudo de la vilaĝo de Geldern, kaj okcidente kun la komunumo de Bergen (Limburgo, Nederlando) en distrikto Kleve.
Luiza Parko Mannheim
La Luiza Parko - germane Luisenpark - estas granda parko en la germana urbo Mannheim, proksime al la bordo de la rivero Neckar. Ĝi nomatas laŭ la princino Luise Marie Elisabeth de Prusio (Luiza Maria Elizabeta, 1838-1923). Ŝi estis la filino de la pli posta germana imperiestro Vilhelmo la 1-a (1797-1888) kaj havis proksimajn rilatojn kun la plej altrangaj germanaj nobeloj. Dum la jaro 1856 la prusa princino edziniĝis kun la granda duko Frederiko la 1-a de Badeno (1826-1907) kaj do iĝis granda dukino de Badeno.
La parko estas unu el tri grandaj parkaj teritorioj de la urbo (la aliaj du estas la parko Herzogenried kaj la kastela ĝardeno). Ĝi konsistas el vasta pejzaĝa parko, kun longa centra lago, sur kiu cirkulas 45 brile flavaj "gondoletoj" kun baldakenoj, per centra mekanismo tiritaj sur vojo de preskaŭ du kilometroj. Ekzistas pluraj vastaj kaj tre diversaj infanludejoj, subĉiela koncertejo, kompare malgranda zoologia ĝardeno, botanika vitrodomego, papiliejo, birdejo kaj akvario, vastega herbejo por ripozado kaj pilka sportado de la urbanoj, multaj dekoraj statuoj, kaj ekde la jaro 2001 aparta ĉina ĝardeno kun la plej granda ĉinstila te-pavilono de Eŭropo, kiu konstruiĝis pere de granda faka helpo de arkitektoj kaj ĝardenistoj el la ĉina partnera urbo Ĉĵencjan.
La parkon superas 205 metrojn alta televida turo, kiu konstruiĝis de la jaroj 1973 ĝis 1975 kaj havas turniĝantan panoraman restoracion 125 metroj da alteco.
En la suba parto de la parko dum la jaro 1927 konstruiĝis unu el la tutmonde unuaj planetarioj. Dum la Dua Mondmilito ĝi detruiĝis, kaj postmilite oni transformis la fundamenton al aparta monteto. La nuna planetario situas tuj sude de la parko.
Sonjo
La formoj Sonjo kaj Sofinjo aperas en la Fundamenta Ekzercaro kiel karesformoj de Sofio.
János Záborszky
János Záborszky [jAnoŝ zAborski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Záborszky János, konata en Usono John Zaborszky estis hungara-usona inĝeniero, matematikisto, profesoro, membro (honora en 1986) de Hungara Scienca Akademio.
János Záborszky naskiĝis la  1914 en Budapeŝto. Li mortis la 2008 en Sankta Luiso.
Biografio
János Záborszky frekventis teknikuniversitaton en sia naskiĝurbo. Post la diplomo en 1937 li ekinstruis samloke en la universitato. Li atingis la sciencan gradon D.Sc. en 1943, krome li havis postenon en municipa firmao en Budapeŝto. En 1947 pro la komunistoj li migris al Usono, kie li estis lektoro en Universitato de Misurio. En 1954 li iris al Universitato de Vaŝingtono. En 1974 li fondis novan esploran sekcion, kiun li gvidis ĝis 1989.
Georgo Válaszuti
VÁLASZUTI György (va:lasuti djoerdj) estis hungara unitariisma pastro vivinta en la 16-a jarcento.
Kariero
Válaszuti instruis en 1571 en Koloĵvaro, poste de 1574 li estis helppastro de Pécs, de 1588 gvidpastro. Li estis adepto de Ferenc Dávid. Li priskibis la tiel nomatan disputon de Peĉo kun Máté Skaricza (kalvinista predikisto de Ráckeve) je la fino aŭgusto 1588.Tiu manuskripto enhavas valorajn dokumentojn pri la tiama vivo. El tiu verko publikis fragmentojn Miklós Jankovich (Tudományos Gyűjt. 1829). Eble li estis la aŭtoro ankaŭ de la Válaszuti Komédia.
Scheilla
Scheilla [ŝejlə] estas ina spirito fama en brazila spiritisma medio. Laŭ spiritistoj ŝi estas plena de dolora kareco kaj zorgas speciale pri homoj kiuj suferas dum militoj; ŝi ankaŭ estas unu el miliardoj da spiritoj kiuj ligas la ĉielon kaj la teron, helpante la ĵus elkarnitajn homojn, ofte kun spirito Palminha. Kiam ŝi manifestiĝas, ofte oni sentas odoron de rozoj en aero.
Laŭdire, ŝi mortis en Germanio en la fino de Dua Mondmilito.
Ŝi skribas ĉefe mallongajn poemojn kaj prozaĵojn. Unu el ŝiaj plej longaj verkoj, kun spirito José Grosso, estas Páginas Esparsas III, psicografia de João Nunes Maia. Fonte Viva, Belo Horizonte, 1994.
Distrikto Fonyód
La distrikta ĉefurbo estas Fonyód, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 3 aliaj urboj, la ceteraj 17 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas645,44 km², kie loĝas 34 599 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri fremdultrafiko, agrikulturoj, (fruktoj, vitoj, legomoj) kaj bestobredadoj.
Historio
La plej frue „Distrikto Lengyeltóti” funkciis en tiu areo ĝis 1950, poste estis kreita la nuna distrikto. En 1974 la distrikto estis kuntirita al la Distrikto Siófok. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Mazanka komunumo (Krimeo)
Laŭ la censo de la jaro 2001 en la komunumo loĝis 3969 homoj. La kvanto de deputitoj en la komunuma konsilio estas 21 homoj.
La komunumo troviĝas en la orienta parto de la Simferopola distrikto en la antaŭmontaro de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro, okupante, ĉefe, la valon de la rivero Beŝtereko kaj kovrante la nordajn deklivojn de la Dolgorukova altebenaĵo. Okcidente la komunumo najbaras la Trudovan komunumon, norde ĝi limas la Donskan komunumon komunumon, oriente — la Belogorskan distrikton, sude per tre mallonga limo ĝi tuŝas la Dobran komunumon.
La Mazanka komunumo estis fondita en 1923. Tra ĝi pasas la aŭtoŝoseo Simferopolo-Teodozio-Kerĉo.
Konsisto de la komunumo
Al la komunumo apartenas 5 vilaĝoj. En la suba listo de la vilaĝoj parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaro 1948.
La oficiala adreso de la komunuma konsilio estas: ''UA-97530, Krimeo, Simferopolskij rajon, s. Mazanka, ul. Ŝkolnaja 1''.
Socia vivo kaj vidindaĵoj
La ĉefaj ekonomiaj entreprenoj de la komunumo apartenas al la agrikultura sektoro. En la komunumo troviĝas mezlernejo, klubo, antaŭlernejo, kelkaj medicinaj institucioj. Per busa trafiko la vilaĝoj de la komunumo estas ligitaj al Simferopolo.
Apud la vilaĝo Mazanko troviĝas bone esplorita setlejo de paleolitikaj homoj (la t. n. «Lupa groto»), kiu, tamen, nun estas tute ne prizorgata. Krome, sur la teritorio de la komunumo troviĝas la restaĵoj de du malgrandaj skitaj setlejoj de la unuaj jarcentoj p. K.
50 Years of Star Trek
50 Years of Star Trek [50 jaroj de Stelvojaĝo] estas televida dokumentfilmo pri Star Trek aperinta en 2016 en Usono. Ĝia unua elsendo estis en la 14-a de aŭgusto 2016 kaj daŭris 84 minutojn.
La rolantaro, skipo, kreintoj kaj kritikistoj diskutas la efikon de Star Trek ekde ĝia kreo de Gene Roddenberry al la nuntempo kaj en la estonteco. Montras bildojn de la origina provepizodo kun Jeffrey Hunter de 1965.
Ĉi tio estas dokumenta filmo konsistanta el intervjuoj (el malsamaj lokoj) kun franĉizaj rolantaro kaj fanoj kvankam la foresto de William Shatner estas malfacile ignorebla. Ili parolas pri si mem, kaj nature preskaŭ ĉiuj estas pozitivaj.
László Rhorer
László RHORER [rorer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rhorer László  estis hungara kuracisto, radiologo, profesoro de la medicina fiziko, esperantisto.
19160 Chikayoshitomi
19160 Chikayoshitomi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Eduard Gottlieb Amthor
Eduard Gottlieb AMTHOR (naskiĝinta la en Themar, mortinta la  en Gera) estis germana eldonisto, verkisto, teologo kaj pedagogo.
Vivo
Post studoj de teologio kaj orientalistiko ĉe la Universitato de Lepsiko li deĵoris kiel bibliotekisto kaj vojaĝis al Anglujo kaj Franclando. Danke al liaj filologaj kaj literaturaj interesoj li koniĝis kun la eldonistoj Theodor Oswald Weigel, Otto Spamer kaj Herrmann Julius Meyer. En 1849 Amthor fondis en Hildburghausen komercan lernejon kiu translokiĝis en 1854 al Gera. En 1866 li samloke malfermis eldonejon kiu krom kelkaj periodaĵoj eldonis ankaŭ lernejajn atlasojn kaj vojaĝrakontojn (ĉefe pri la Alpoj) kiujn li mem estis verkinta. En Gera li eldonis la perodaĵojn "Thüringische Schulzeitung", "Geraischer Kalender" kaj "Generalanzeiger für Thüringen, Franken und Vogtland (1853–60)". Inter liaj verkoj menciindas ankaŭ kelkaj kantotekstoj, ekz. la trinkronda kanto Wenn ich einmal der Herrgott wär. En lia ampleksa postlasitaĵaro estis ankaŭ tradukoj, ĉefe el la angla lingvo.
Honoroj
Je honoro de la verkisto de prialpa literaturo la monto Hühnerspiel en la Zillertal-Alpoj en Sudtirolo havas la alternativan nomon Amthorspitze. En Gera oni havas la stratojn Amthorstraße kaj Amthordurchgang (kie troviĝas la Memorigloko Amthordurchgang. Krome metilernejo ekde 2015 nomiĝas por li (Berufsschule Dr. Eduard Amthor) kaj tramo de la tipo NGT8G (vagonnumero 206). En la insbruka urbokvartalo Pradl situas Amthorstraße, strato ekde 1905 nomita por Amthor.
19160 Chikayoshitomi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de de la japana astronomino Ĉika Joŝitomi (japane 吉富 知佳, Yoshitomi Chika) kiu ludis aktivan rolon en komunikado pri astronomio en Kjuŝu. Ŝi laboris en "Hoshi no Bunka Kan", observatorio en Hoshino, en la Observatorioj Taĉibana kaj "Hoshi no Yakata" de Kasuga. Ŝi kreskigis multenombraj "malgrandajn" astronomojn.
Eduard Gottlieb Amthor
Honoroj
Deciditis en 1902 starigi monumenton por Amthor en Gossensaß en formo de monumenta busto laŭ Hans Larch. La marmoraĵon faris la skulptisto Hellriegl el Bozen.
László Rhorer
László Rhorer naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
László Rhorer akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1897. Post siaj studoj li laboris apud Ottó Pertik, poste en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. En 1902 li estis nomumita privata profesoro en la altlernejo, en 1907 ankaŭ en la menciita universitato. Post 3 jaroj li iĝis publika ordinara profesoro de la altlernejo. En 1923 li instruis en Universitato Erzsébet en Pécs havanta la instruan rangon publika ordinara profesoro, samtempe li estis institutestro.
Dum la aktivaj medicinaj jaroj li studvojaĝis al Lejpcigo en 1900, al Würzburg en 1902, al Cambridge en 1907, al Stokholmo en 1927. Li ricevis premion en 1912.
Li prelegis pri la televido dum la Somera Univ. UK en Budapeŝto. Li estis prezidanto de la loka Esperanto-grupo.
NGC 449
NGC 449 (aliaj indikoj — PGC 4587, MCG 5-4-9, IRAS01133+3249, MK 1, KUG 0113+328A, ZWG 502.18) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Isabelle Collin Dufresne
Isabelle Collin Dufresne (arta nomo Ultra Violet; 6a de septembro 1935, La Tronche – 14a de junio 2014, Novjorko) estis franc-usona artisto, aŭtorino, kolego de Andy Warhol kaj unu el la popartistoj tiele nomitaj Varholaj Supersteluloj. Tuj en sia kariero, ŝi laboris por kaj studis ĉe la superrealista artisto Salvador Dalí. Poste Dufresne loĝis kaj laboris en Novjorko, kaj ankaŭ havis studion en Nico, Francio.
Salvador Dalí kaj Novjorko
En 1954, post renkonto kun Salvador Dalí, ŝi iĝis "muza”, disĉiplo, studi-asistanto, kaj amanto kaj en Port Lligat, Hispanio, kaj en Novjorko. Poste, ŝi memoros, "Mi konstatis ke mi estas 'superreal', kion mi neniam konis ĝis mi renkontis Dalí". En la 1960-aj jaroj, Dufresne eniris en la progresema usona etoso de la Poparto kun figuroj kiaj Jasper Johns, Robert Rauschenberg kaj James Rosenquist.
Warhol kaj "The Factory"
En 1963, Dalí konigis Dufresne al Andy Warhol, kaj tuj ŝi translokiĝis al la etoso de lia malortodoksa studio, "The Factory". En 1964 ŝi selektis artan nomon "Ultra Violet" laŭ sugesto de Warhol, ĉar ĝi estis ŝia preferata modo — ŝia hararkoloro je la epoko estis ofte viola aŭ lila. Ŝi iĝis unu el multaj "Varholaj Supersteluloj" en la varhola Factory, kaj ludis multajn rolojn en ĉirkaŭ dekduoj da filmoj inter 1965 kaj 1974.
En 1967 Ultra Violet ludis parton (kun, inter aliaj, Taylor Mead) en la superrealisma teatraĵo Desire Caught by the Tail de Pablo Picasso kiam ĝi estis ludata la unuan fojon en Francio ĉe la festivalo en Saint-Tropez.
Je diversaj punktoj en sia kariero ŝi renkontis nombrajn famulojn, kiaj John Graham, John Chamberlain, Edward Ruscha, Rudolf Nureyev, Miloš Forman, Howard Hughes, Richard Nixon, Aristoteles Onassis, Maria Callas, Marcel Duchamp, Man Ray, Marc Chagall, Bob Dylan, John Lennon kaj Yoko Ono. En postaj memoraĵoj, ŝi citos Ruscha, Nureyev, kaj Forman inter ŝiaj pasintaj amantoj.
En 1969, ŝi estis "eltronigita" kiel ĉefa muzo de Warhol fare de Viva, lia pli ĵusa malkovro.
Eŭromajdano
Unuaj protestoj (novembro de 2013)
La unua protesta mitingo okazis la kun proksimume mil partoprenantoj por subteno de la Eŭrop-direktata politiko, kiun antaŭ anoncis sed fakte pri tio rezignis la Prezidento de Ukrainio Viktor Janukoviĉ. La partoprenantoj decidis, ke ili daŭrigu la protestajn aranĝojn, se la ukrainia registaro ne kontentigos iliajn postulojn. La 24-an de novembro ĝin sekvis amasa mitingo en Kievo pri la sama ideo. Tamen kelkajn tagojn poste, la ĉe pintokunveno de la Orienta Partnereco ne estis subskribita la internacia konvencio pri asocio de Ukrainio kun EU. La la speciala milica taĉmento de "Berkut" perforte dispelis la protestantojn, preskaŭ cent homoj estis vunditaj, kelkaj malaperis. Tio multoble kreskigis la protestojn en la tuta Ukrainio.
La opozicia movado ricevis nomon "Eŭromajdan" (ukraine Євромайдан) de unu el la ĉefaj placoj de Kievo - Majdan Nezaleĵnosti ("Placo de Sendependeco", ukraine Майдан Незалежності), kiu fariĝis centra loko de la protestoj kaj estis okupita de la opozicio dum kelkaj monatoj.
Decembro de 2013
La okazis amasa popolkunveno. Radikalaj opoziciuloj okupis kelkajn konstruaĵojn kaj provis kapti la Administrejon de la Prezidento, sed ne sukcesis.
Dum la tuta monato estis ankaŭ aliaj politikaj aranĝoj, rilataj al Eŭromajdano. La Placo de Sendependeco (Majdan) fariĝis granda konstanta tendaro de la opozicio. Tie aperis scenejo, kie parolis multaj ukrainiaj politikistoj kaj eksterlandaj vizitantoj (inter ili supraj politikistoj de Eŭropo).
Samtempe kun la Eŭromajdano en proksimaj lokoj aperis por-registara tendaro Antimajdan, tie regule estis organizitaj mitingoj kontraŭ la opoziciaj protestoj, por subteno de la tiama Prezidento Viktor Janukoviĉ kaj la reginta Partio de Regionoj.
Januaro de 2014
Post la novjara festo la unua amasa popolkunveno en Kievo okazis la, kiun partoprenis ĝis 200 000 homoj.
La Verĥovna Rada akceptis leĝaron, kiu forte limigis politikan agadon en Ukrainio (kaj, interalie, postulis multjaran enprizonigon por ĉiuj partoprenantoj de Eŭromajdano). Pro tio post kelkaj tagoj la protestoj en Kijivo pliaktiviĝis kaj komenciĝis surstrataj bataloj, dum kiuj pereis kelkaj homoj kaj pli multaj estis vunditaj. Samtempe daŭris okupadoj de lokaj administrejoj en la pleja parto de Ukrainio. La novaj leĝoj, kiujn oni nomis leĝoj pri diktaturo, estis nuligitaj.
Februaro de 2014. Venko de Eŭromajdano
La la situacio rapide pliakriĝis. La opozicio postulis revenon al la antaŭa Konstitucio de 2004, sed (laŭ versio de Eŭromajdano) la milico komencis pafmortigadon ofte fare de snajperoj de la speciala grupo t.n. specgrupo "Alfa". Dum kelkaj tagoj okazis batalo en centro de Kievo sur Hruŝevskij-strato kaj apude, pereis sume dum ĉiuj protestoj ĉirkaŭ 100 homoj kaj estis pli ol 1500 vunditoj.
La 18an de februaro 2014 laŭ la decido de Ministro de Internaj Aferoj Vitalij Zaĥarĉenko kaj Ĉefo de la Sekur-Servo de Ukrainio Oleksandr Jakimenko ĉe la strato Institucka kaj sur la tegmentoj de la apudaj ŝtataj institucioj, i.a. sur la tegmento de la hotelo "Ukrainio" estis lokigitaj snajperoj de la specgrupo "Alfa" (vidu la apudan foton) (tiu strato kaj la domegoj estis kontrolitaj kaj ŝirmitaj de la speciala milica taĉmento "Berkut"). La ministron apogis la ĉefo de Ukrainiaj Sekur-Servoj Oleksandr Jakimenko (kiu eĉ sendadis de tio raportojn al Moskvo) kaj la unuaranga vicĉefo de Milit-Sekreta Servo (GRU - Glavnoje Razviedyvatielnoje Upravlenije) de la Rusia Federacio, kiu loĝis en la apuda hotelo "Kievo" kontrolita de "Berkut"-milico, krome rusia generalo Sjergiej Biesieda (de FSB, Federala Sekur-Servo aŭ ankaŭ nomata Federala Servo por Kontraŭspionado) kiu prizorgis la specialan transporton de Rusio (la 18an de februaro 2014) de snajper-pafiloj kaj eksplodmaterialoj (ĉirkaŭ 5 tunoj). La ordonon uzi snajperojn por mortpafi la homojn donis persone prezidento Viktor Janukoviĉ.
La Janukoviĉ subskribis konvencion kun opoziciaj gvidantoj pri komuna pridiskuto pri normaligo de la situacio. Jam la 22-an de februaro li subite malaperis fuĝante el la lando. En la sama tago la komandanto de Eŭromajdano asertis, ke ĝiaj memdefendistaj taĉmentoj plene kontrolas centron de la ĉefurbo.
Verĥovna Rada kolektiĝis kun nova konsisto kaj nuligis kelkajn ĉefajn leĝojn, akceptitajn dum regado de Viktor Janukoviĉ.
La ĉefa apudkijiva rezidejo de la eksprezidento Viktor Janukoviĉ "Meĵihirja" (ukraine Межигір'я) estis ŝtatigita kaj malfermita por ĉiuj dezirantoj; tie estis montrite, kiel riĉe vivis Janukoviĉ dum sia korupteca agado. Estis ideo transformi la rezidejon al "muzeo de korupteco".
https://www.youtube.com/watch?v=X9qQRXAm2LE
Subteno
Eŭromajdano estis parte subtenata de Eŭropa Unio,  Usono,  Litovio,  Svedio,  Pollando,  Germanio,  Francio,  Kanado,  Kartvelio,  Estonio,  Ĉeĥio,  Hispanio.
Saargau
Saargau aŭ Sargovio estas unue franka graflando, due altaĵĉeno inter la riveroj Saro kaj Mozelo aŭ en la suda parto inter la rivero Saro kaj la franca limo al Germanio.
Eŭromajdano
Subteno
Subtenantaj mitingoj okazis en Parizo Francio (vidu la du subajn fotojn), en la estoniaj urboj Talino kaj Tartuo  Estonio (vidu la suban foton), en la ĉeĥia ĉefurbo Prago  Ĉeĥio (vidu la suban foton), en la germania urbo Munkeno  Germanio (vidu la suban foton), en Varsovio  Pollando (vidu la suban foton), en Toronto  Kanado (vidu la suban foton), en Valencio  Hispanio (vidu la suban foton, kaj multaj aliaj urboj.
Saargau
Grafschaft Sargovio
La Sargovio estis franka graflando, kiu jam ekzistas dokumente pruvita en la 7-a jarcento. La graflanfo Sargovio etendiĝis tiam en la tuta valo de la rivero Saro. En la traktato de Meersen (870) estis menciitaj du saraj graflandoj: comitatus Sarachuua inferior (malsupra Sargovio) kaj comitatur Sarachuua subterior (supra Sargovio). Hodiaŭ nur la malsupra Sargocio ankoraŭ portas la nomon Sargovio.
Eŭromajdano
En Ukrainio
Ukrainio La en Ĥarkivo / Ĥarkovo la Eŭromajdano kaj Antimajdan negocis fini la interbatalon inter si, kaj komenci la kunlaboron. La homoj, kiuj ĝis nun staris sur la du malsamaj flankoj de la barikadoj nun havas la komunan malamikon, tio estas la prezidanton de Rusia Federacio Vladimir Putin.
Saargau
Regiono (pejzaĝo) Sargovio
Sargovio estas altaĵo okcidente de la rivero Saar. Ĝi etendiĝas en la sudo ĉe Berus, ĉiam ĉe la franca landlimo norden, de Sarlando ĝis Rejnlando-Palatinato. En la nordo la rivero Mozelo formas la limon. La urbo Konz, kie la [[Saro] enfluas la Mozelon estas la fino de la Sargovio.
Eŭromajdano
En Ukrainio
- "Ni havas la komunan grundon, kaj ni ne deziras la sangverŝon, ni deziras vivi en la trankvila urbo kaj ni komune agnoskas la Ukrainion kiel nian landon" - anoncis (proklamis) hodiaŭ la reprezentantoj de la du movadoj, dum la komuna unutema gazetara konferenco. Tamen oni ne informis pri la formoj de la kunlaboro. Samtempe la du movadoj atentigis, ke "en la urbo agadas provokantoj, kiuj strebos malhelpi la kunlaboron inter Eŭromajdano kaj Antimajdan".
Saargau
Regiono (pejzaĝo) Sargovio
La orienta rando de Sargovio falas parte krude al la valo de la rivero Saro. En la okcidento, direkte al Loreno kaj trans la ŝtata limo, la pejzaĝo estas pli ebena kaj malkruda. Geologie la Sargovio apartenas al la Lorena ŝtupolando. Sur la okcidentaj deklivoj da la Sargovio apud la Mozelo oni kultivas vitojn. precipe la vitvario Elbling estas kultivata tie.
Eŭromajdano
En Ukrainio
La Prezidento de Ĉeĥio Miloŝ Zeman diris, ke se Rusio invados la orientan Ukrainion tiam Okcidento devos reagi senhezite, inkluzive kun la eventuala sendo al tiu lando de la taĉmentoj de Nord-Atlantika Traktat-Organizaĵo (NATO).
Saargau
Regiono (pejzaĝo) Sargovio
Sargovio altas en la nordaj partoj je ĉirkaŭ 400 m super marnovelo: (Nitteler Höcht (390 m), Helenenkreuz apud Wincheringen (413 m), pli sude la Eiderberg apud Freudenburg (440 m) kaj la monto Kewelsberg apud Tünsdorf (442 m).
Eŭromajdano
En Rusio
https://www.youtube.com/watch?v=Fd8LUhhZfPQ
https://www.youtube.com/watch?v=pqFQARAgH8s
https://www.youtube.com/watch?v=X9qQRXAm2LE
Fjodor Borisoviĉ Godunov
Fjodor Borisoviĉ Godunov (Фёдор Борисович Годунов) aŭ Teodoro la 2-a estis caro de Rusio ekde la 23-a de aprilo ĝis la 11-a de junio 1605. Lia reĝado daŭris nur 49 tagojn kaj restis en kronikoj kiel plej mallonga reĝado en Rusio.
Eŭromajdano
Opinio de la loĝantaro
Jen la rezultoj de enketado, organizita de diversaj grupoj:
Fjodor Borisoviĉ Godunov
Teodoro la 2-a ne estis kronita laŭ kanonoj kaj ritaro de Rusa Ortodoksa Eklezio, tial enigo de lia nomo en liston de caroj de Rusio estas dubinda.
Eŭromajdano
Protestoj kontraŭ la nova registaro
Protestoj aperis sur la orienta parto de Ukrainio iuj separatistoj t.e. "nekonataj soldatoj", en rusiaj militaj uniformoj sen insignoj, tamen kun rusiaj Kalaŝnikov-mitraletoj kaj aliaj tipe rusiaj armiloj, fakte t.e. anoj de de rusa FSB (Federala Sekur-Servo aŭ ankaŭ nomata Federala Servo por Kontraŭspionado). La separatistoj okupigas administraciejojn ekz. en la jenaj urboj de la orienta Ukrainio (vidu la apudajn mapojn kun la montritaj situoj de la koncernaj urboj) Slovjansko, Mariupol (vidu la apudan mapon), Luhansko (vidu la apudan mapon), Ĥarkovo / Ĥarkivo (vidu la apudan mapon), Donecko (vidu la apudan mapon), Horlivka, Jenakijeve, la separatistoj ofte uzas homajn ŝirmŝildojn, estas jam mortintoj kaj multe da vunditoj.
La 13-an de aprilo 2014 Urbestrino de Slovjansko Nela Ŝtepa en la televida programo informis, ke <<en la urbo agas "aktivuloj" kiuj venis el Krimeo kaj Rusia Federacio. Mi estas certa, ke la "separatistoj" tiel nomataj "nekonataj soldatoj" tio estas rusiaj agentoj en milit-uniformoj tamen sen insignoj, tio similas al ia invado de "marsanoj" ("verdaj hometoj")>> (laŭ Agentejo Interfax). Do estas la sama scenario kiun faris Vladimir Putin antaŭ la invado kaj anekso de Krimeo.
La 15-an de aprilo 2014 okazis, ke la estro de la "separatista grupo" en Slovjansko estas civitano de Rusia Federacio Igor Strjelkov, oficiro de rusiaj spacialaj servoj GRU (t.e. la ĉefa estraro de Rusia Milita Sekretservo).
Fjodor Borisoviĉ Godunov
Infaneco
Post surtroniĝo de lia patro Boriso en 1598 oni heroldis unujaran Teodoron kiel carido kaj heredinto de la rusia trono.
Eŭromajdano
Protestoj kontraŭ la nova registaro
En alia urbo Horlivka la ĉefo de la grupo de "separatistoj" estas kolonelo el armeo de Rusia Federacio - tiel li oficiale prezentis sin antaŭ la ĵurnalistoj (la 13an de aprilo 2014).
Fjodor Borisoviĉ Godunov
Infaneco
Tial jam deinfanece oni lin edukis kiel estontan caron. Ekde naŭjara aĝo li havis personan sigelilon, partoprenis kunsidojn de bojara Dumao, akceptis eksterlandajn ambasadorojn, inkluzive fianĉojn de lia fratino Ksenia venintajn el Svedio kaj Danio, juĝis kaj ĝenerale rajtis persone efektivigi multajn ŝtatajn taskojn.
Eŭromajdano
Protestoj kontraŭ la nova registaro
La 15an de aprilo 2014 laŭ decido de Ukrainia Parlamento kaj post la apero de la prezidenta dekreto komencis la "antiterorisma agado" de ukrainiaj milico kaj armeo ĝuste unue de la urboj Kramatorsk kaj Slovjansko kie antaŭ kelkaj tagoj la "separatistoj" mortpafis unu ukrainian oficiron de milico kaj tri aliajn milicanojn. Jam posttagmeze la 15an de aprilo la "separatistoj" de flughaveno de Kramatorsk estis forpelitaj kaj nun la strategia flughaveno estas kontrolata de ukrainia armeo.
Fjodor Borisoviĉ Godunov
La unua kartografo de Rusio
Teodoro estis tre lerta kaj evoluema junulo. Por adoleska aĝo li havis belan kaj fortan, tute reĝan staturon.
KoToPo
La Kotopo estas multlingvema kaj esperantista kafejo fondita en 1998 en la centro de Liono, sur la flankoj de monteto La Ruĝa Kruĉo, 14 rue Leynaud. Tie eblas lerni plurajn lingvojn, interalie Esperanton. Kelkfoje okazas koncertoj. Ekzemple JoMo kelkfoje koncertis en la KoToPo.
Fjodor Borisoviĉ Godunov
La unua kartografo de Rusio
Inter ceteraj liaj hobioj estis desegnado kaj scivolemo pri stato de Rusio. Rezulte aperis la unua mapo de la lando, kiun faris ĝia civitano (eksterlandanoj faris tiujn mapojn ankoraŭ frue). En historio Teodoro la 2-a restis krome kiel la unua kartografo de Rusio.
Eŭromajdano
Protestoj kontraŭ la nova registaro
La 15 - 16-an de aprilo 2014 aperis en Kramatorsk kaj Slovjansko rusiaj militistoj el gvardia bazo en Kupianka-1 apud Moskvo (t.e. el la 45-a atak-flug-regimento). La 16-an en Kramatorsk la rusiaj trupoj kun "separatistoj" militkaptis 6 kirasitajn militaŭtojn de la ukrainia armeo. Nokte la 16/17-an de aprilo en Mariupol la "separatistoj" atakis ukrainian milit-bazon de Nacia Gvardio. La komuna kontraŭago de ukrainiaj militistoj kaj milico mortpafis 3 atakintajn separatistojn, 13 estis vunditaj kaj 63 arestitaj (laŭ informo de la Ukrainia Ministerio de Internaj Aferoj).
Fjodor Borisoviĉ Godunov
Tempo de perturboj
Tiam (1598-1613) Rusio spertis multajn negativajn eventojn, kiujn okazigis ĉefe la pola influo kaj eĉ okupado de la lando. Tiam estis profunda ekonomia, spirita, socia kaj dinastia krizo aperinta post morto de la lasta rusia caro Teodoro Ivanoviĉ el Rjurik dinastio en 1598.
KoToPo
Intervjuoj en la KoToPo estas elsendataj per Junula Radio Internacia.
Fjodor Borisoviĉ Godunov
Tempo de perturboj
Reĝado de Boriso Godunov (1598-1605) ne estis kvieta kaj paca, ĉar tiam aktive agadis kelkaj pretendintoj por la rusia trono. Plej grava persono estis Falsa Demetrio, kiu proklamis sin kiel laŭleĝa heredinto, elvivinta filo de caro Ivano la Terura Dmitrij Ivanoviĉ el Rjurik dinastio. Li mem kaj liaj adeptoj akuzis caron Borison Godunov je mortigo de la carido Demitrio en Ugliĉo, kiu saviĝis (oni kvazaŭ mortigis sozion) dank’ al Dio.
Pereo
Oktobre de 1604 armeo de Falsa Demetrio, konata ankaŭ kiel Lĵedmitrij (Falsa Dmitrij) la 1-a, kiun organizis ĉefe Pollando (tiam Respubliko de Ambaŭ Nacioj) ekatakis Rusion.
Post subita morto de Boriso Godunov okazinta la 13-an de aprilo 1605 (laŭ unu el konataj kialoj, li veneniĝis, ĉar ne sukcesis saviĝi de permanenta turmenta penso pri mortigo de la carido) junie tiujare aperis ribelo kaj la ŝtata renverso.
Post longa rezisto kaj batalo en Moskva Kremlo deksesjara Teodoro la 2-a kaj lia patrino estis mortigitaj per strangolo (kvankam poste oni proklamis tiujn, kiel memveneĝintoj). Sorto de lia fratino Ksenia estis same terura, ĉar ŝin Falsa Demetrio la 1-a seksperfortis kaj faris sian odaliskon. Poste ŝi estis ekzilita en foran monaĥejon.
Neordinara enterigo
Laŭ kanonoj de Rusa Ortodoksa Eklezio kadavroj de memmortintoj ne devis esti funebritaj kaj ilin oni ne rajtas enterigi en ordinarajn tombejojn. Tial korpoj de Boriso Godunov, lia edzino Maria kaj filo Teodoro la 2-a oni enterigis en Varsonofievskij monaĥejo de Moskvo. Nun ties restaĵoj troviĝas en la familia kripto de Troice-Sergijeva Laŭro (apudmoskva urbo Sergijev Posad).
Claudio Angelo Giuseppe Calabrese
Claudio Angelo Giuseppe CALABRESE (naskiĝis la 18-an de februaro 1867 en Fourneaux, mortis la 9-an de majo 1932 en Aosto) estis itala episkopo.
Li estis episkopo de Aosto ekde 1920 ĝis 1932, li sukcedis MS-ron Giovanni Vincenzo Tasso.
Burning Rain
Burning Rain estas usona rokmuzika grupo, kiu konsistas el la gitaristo Doug Aldrich (eksa Dio) kaj el la kantisto Keith St. John. Ĝi estis kreita en 1998.
La Belga Sonorilo
La Belga Sonorilo estis la unua esperantlingva gazeto en Belgujo. Ĝia unua numero aperis en septembro 1902, eldonita proprakoste de Charles Lemaire, kaj administrata de Antoon Jozef Witteryck en Bruĝo. En 1906 ĝi iĝis la oficiala organo de Belga Ligo Esperantista. En 1908 ĝi iĝis gazeto en la lingvo Ido. Pro tio iuj aktivuloj en Antverpeno kaj Bruĝo kreis novan revuon: Belga Esperantisto.
Kolomenskaja (stacio de Moskva metroo)
Kolomenskaja (Коломенская, "de (urbo) Kolomna") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sude de Moskvo.
Mariam Raĝavi
Mariam RAĜAVI (ĝis edziniĝo — Mariam Azodanlu; naskiĝis la, Teherano, Irano) estis elektita kiel prezidanto de la Nacia Konsilio de Irano pri Rezistado. Oni ofte nomas ŝin ankaŭ gvidanto de la Organizaĵo de la muĝahidoj de la irana popolo (mallonge: OMIP), kiun ŝi estras kune kun sia edzo Masud. Anoj de OMIP nomas ŝin «la estonta prezidantino de Irano»
Mariam naskiĝis en mezklasa familio. Laŭ la oficiala biografio, ŝi bakalaŭriĝis pri metalurgio en la Teknologia Universitato de Ŝarif (Tehrano). En 1973-1979 ŝi partoprenis kontraŭŝahan agadon, sed post la venko en 1979 de la irana revolucio rapide elreviĝis pri ĝi kaj aniĝis al opozicio. En 1979-1981 ŝi estris la socialan sekcion de la Organizaĵo de la muĝahidoj de la irana popolo. En 1980 kandidatiĝis al la parlamento. En 1985-1989 ŝi kungvidis la OMIP, de 1989 ĝis 1993 estis la ĝenerala sekretario de OMIP. En 1993 Mariam Raĝavi estis elektita la prezidanto de KNRI.
En 1982 ŝi translokiĝis en Parizo, kie troviĝas la ĉefa sidejo de la «Nacia Konsilio de Irano pri Rezistado», kiun ŝi estras ekde 1993. Post tio multaj virinoj okupis gravajn postenojn en la organizaĵo.
En 1985 ŝi edziniĝis al Masud Raĝavi.
La ŝi estis arestita en Auvers-sur-Oise (Pariza Regiono) de la francaj sekretaj servoj dum la operaco kontraŭ OMIP. La Mariam Raĝavi estis liberigita laŭ decido de la apelacia kortumo.
La Mariam Raĝavi vizitis oficejon de Eŭropa parlamento kaj uzis ĝian ekipaĵaron por sia gazetkonferenco, dissendata per satelitoj. Irano forte protestis kontraŭ tio.
La ŝi prezentis en la franca sian novan libron «Virino kontraŭ fundamentalismo», bazitan sur sia politika sperto.
Dünnbach
La rojo Dünnbach estas alfluanto de la rivero Mozelo el la mezmontaro Hunsrück en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Ĝia plej forta fonto estas sur alteco de 450 m oriente de Kastellaun. La rojo pasas la urbeton Kastellaun norde kaj fluas nordokcidenten tra neloĝata valo. Apud Korweiler enbuŝiĝas en la multe malpli akvohava Reuschbach en la Dünnbach, kiu nomiĝas en sia supra parto ankaŭ Deimerbach. Post ĉ. 29 km ĝi enbuŝiĝas en Treis-Karden kiel dekstra flankrivero en la Flaumbach, mallonge antaŭ tiu enfluas en la Mozelon.
Sur la montodorso inter Flaumbach kaj Dünnbach situas la Wildburg kaj la ruino de la Burgo Treis.
Ragnvald Rian
Ragnvald RIAN (naskiĝis la 17-an de septembro 1891 en Bergenget, Markabygda; mortis la en Trondheim) estis norvega komercisto en Trondheim kaj honora membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Li esperantistiĝis en 1906. Li estis multjara prezidanto de la Grupo Esperantista en Trondheim, kursgvidanto en Levanger kaj Trondheim, sekretario de Norvega Esperantista Ligo (NEL) 1912–13, Delegito de UEA de 1913.
Verkoj
Rian verkis gramatikon por koresponda kurso en 1923 kaj plenan Norvegan-Esperantan vortaron kun dudek mil vortoj kaj vortderivaĵoj en 1932. En 1948 sekvis la alidirekta vortaro Esperanto-norvega kun same ĉirkaŭ 20.000 kapvortoj, en 1963 fine pliampleksigo de la vortaro norvega-esperanta de 1932, farita de Erling Anker Haugen kun ĉirkaŭ 33.000 kapvortoj anstataŭ la 20.000 en la eldono de 1932.
Skabeno
Skabeno (france: échevin, germane: Schöffe, nederlande: wethouder, flandre: schepen) estas publika estrarano en belgaj, nederlandaj kaj germanaj komunumoj. La skabeno estas membro de la kolegio de urbestro kaj skabenoj. En Nederlando skabenoj estas elektitaj de la komunuma konsilantaro.
Origino
La vorto skabeno verŝajne ekestis el la latina nocio scabinus.
Hans Scholl (astronomo)
Hans SCHOLL estas germana astronomo.
Li nun laboras en la Observatorio de la Côte d'Azur en Nico (Francujo).
En 1999, li partoprenis en la teamo de Matthew J. Holman, kiu malkovris tri el la satelitoj de Urano : Prospero, Setebo kaj Stefano.
Oni donis lian nomon al la asteroido 2959 Scholl.
Parma (rivereto)
Tiu ĉi artikolo estas pri rivero. Ekzistas artikoloj pri urbo Parma kaj provinco Parma.
Parma estas rivereto en norda Italio, en la samnoma provinco. Ĝi elfluas el Lago Santo Parmense, trafluas urbon Parma de sudo al nordo kaj poste, proksime de Mezzano Superiore, de dekstre enfluas al Pado.
La alto 1.852 metroj, kiun oni foje indikas pri ĝia fonto, estas fakte tiu de monto Marmagna, ĉe kiu situas Lago Santo Parmense; la lago mem situas malpli alte.
13369 Youngblood
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Donna Sue Youngblood, mentorinon de unu finalisto de la Broadcom MASTERS de 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Gilmer Intermediate School, Gilmer (Teksaso).
Metz-Marchandises (stacidomo)
Metz-Marchandises estas franca varstacidomo sur linio - Metz-Marchandises, situanta en  Metz, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Metz-Ville - Metz-Marchandises (191300).
Sofio (nomo)
Sofio estas grekdevena virina nomo el greka vorto por 'saĝo'.
Sofio, la ĉefurbo de Bulgario, ricevis sian nomon de preĝejo dediĉita al Sankta Sofio.
Sofio la ĝirafo estas nomo de ĝiraf-forma ludilo por beboj.
Hasvik
- jen norvege, en la norda samea Ákŋoluovtta gielda kaj en la kvena Hasviikan komuuni - estas komunumo de Norvegio. Ĝi ekde la komenco de la jaro 2020 apartenas al tiam kreita, unuigita departemento Troms kaj Finnmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunomo estas la loĝloko, kaj komunumestro estas .
La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj. La departamenta ĉefurbo Tromsø per aŭta vojo, pro la fjorda kaj montara pejzaĝo iom kurba kaj tial pli longa ol la linia distanco, situas en distanco de 380 kilometroj.
Gołdap
Gołdap estas urbo en la administra provinco (historie vojevodio) Varmio-Mazurio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Gołdap. Ĝis la jaro 1945 la urbo estis parto de Orienta Prusio kaj apartenis al Germanio: La urba nomo ĝis tiam estis Goldap. La nomo ne rilatas al la germana vorto "Gold" (oro), sed origine la setlejo estis loĝata de la balta popoloj praprusoj kaj en la praprusa lingvo nomiĝis Geldape ("vala rivero", komparu litove "gelda", kuvo kaj "upė", rivero). En en la urbo vivis.
La prehistorio de la ĉirkaŭaĵo de Gołdap
<!-- Tekstoj en tiu ĉi branĉo de la vikipedio devas esti en Esperanto. Polajn ĉapitrojn oni publikigu en la pola vikipedio!
Historio de la ĉirkaŭaĵo de Gołdap en la Mezepoko
W średniowieczu Jaćwingowie nie tworzyli organizacji państwowych. Utrzymywali się z hodowli, myślistwa, rybołówstwa oraz zbieractwa. Wokół były nieprzebyte puszcze i liczne jeziora. Brak państwa był jednym z głównych powodów, dla których plemiona bałtyjskie szybko zostały podbite. Polska i ruska ekspansja na te ziemie rozpoczęła się już w X i XI wieku (vidu la mapon de Pollando dum Boleslao la 1-a, nomata "la Brava"). Całkowicie wyniszczyły Jaćwingów wojna i klęska głodu z 1279 roku. Okoliczne ziemie opanował aż do 1525 roku Zakon Krzyżacki (vidu la mapon de la ekspansio de Teŭtona Ordeno). Pod koniec XIII wieku resztki ludu Jaćwingów zostały przesiedlone na Półwysep Sambijski przez Krzyżaków. Opuszczone ziemie porasta las. Ponowne osadnictwo w okolicach dzisiejszej Gołdapi rozpoczyna się dopiero z początkiem XVI wieku.
Historio de Gołdap de la 16a jc ĝis la 18a jc
La urbo Gołdap estis fondita laŭ deido de prusia princo Albreĥto el la hohencolerna dinastio (li estis feŭdo de pola reĝo) en la jaro 1565, por fortigi tiun parton de la Orinta Prusio. Przywilej miejski miejscowość otrzymała pięć lat później. Gołdap zyskała wówczas herb, a jego mieszkańcy prawo do organizowania czterech jarmarków rocznie. Początkowo mieszkańcami byli głównie Litwini i Polacy, lecz z czasem zaczęła tu dominować ludność pochodzenia niemieckiego. W XVII wieku miasto miało zdecydowanie rolniczy charakter, a podstawowym źródłem utrzymania ludności była uprawa roli i hodowla bydła. Gołdap wielokrotnie nawiedzały kataklizmy. Pierwszym z nich był pożar w 1623 roku, który zniszczył wszystkie budynki, poza ratuszem. Kolejna klęska nastąpiła dwa lata później. Epidemia dżumy doprowadziła wówczas niemal do całkowitego wyludnienia miasta. Na początku XVIII wieku rozwój gospodarczy miasta hamowały przemarsze wojsk rosyjskich.
Historio de Gołdap de la 19a jc ĝis la 20a jc
Dum la 19a jc en Gołdap kvartiris (restadis) la franca armeo de Napoleono Bonaparte. Post la Napoleonaj Militoj (1803-1815) miasto cieszyło się względnym spokojem przez około sto lat. Utworzono powiat gołdapski, który zamieszkiwała wtedy ludność niemiecka, litewska i polska. Wiek XIX niestety również nie był wolny od klęsk. W latach 1831-1832 wybuchła epidemia cholery, a w 1834 roku pożar zniszczył 266 budynków. En la jaro 1871 la urbo estien la Germana Imperiestra Regno kaj poste Tria Regno. Nastąpiło ożywienie gospodarcze. Wybudowano drogi, kanały i linie kolejowe, w tym kolej z Królewca do Ełku, co dało Gołdapi status poważnego węzła kolejowego. W powiecie działały warsztaty rzemieślnicze, a także browar, młyn parowy, huta szkła i dwie fabryki papieru. Podczas II wojny światowej Gołdap stała się bazą wypadową niemieckich wojsk przeciwko Polsce. Miasto zostało zdobyte przez Rosjan 22 stycznia 1945 roku. Po wojnie szybko zaczęło się odbudowywać. Powstały nowe firmy i szkoły. Od 1980 roku działa jako uzdrowisko. --> Bibliografio:
Hornbek
Hornbek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Breitenfelde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en la pli granda urbo Mölln, kiu mem tamen ne apartenas al la komunumara teritorio.
Varaždin
Varaždin (varaĵdin), (germane Warasdin hungare Varasd) estas urbo en Kroatio, en Varaždina ĵupo, kies departementejo ĝi estas.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Dravo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zagreb-Budapeŝto, fine estas gravaj ĉefvojo kaj fervojo al Osijek kaj ĉefvojo al Slovenio. Zagrebo troviĝas 81 km-ojn. Ankoraŭ 10 komunumoj apartenas al la municipo. La urbonomo devenas el la hungara "város" (=urbo).
Historio
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1181, tiutempe jam estanta departementejo. En 1209 Andreo la 2-a donacis rangon "libera reĝa urbo" al la komunumo, kiu situis apud la fortikaĵo. Tiun la tataroj detruis en ,1242, sed poste Béla la 4-a rekonstruis ĝin. Post la mezepoko la urbo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. La fortikaĵo ricevis respektindajn bastionojn kaj murojn, tial ĝis 1776 (tiam okazis incendio) iĝis ĉefurbo de Kroatio. En la 19-a jarcento la industrio prosperigis la urbon. En 1910 loĝis tie 13 398 da homoj, (11 497 kroatoj, 585 germanoj, 471 hungaroj, 441 slovenoj, 232 serboj, 102 ĉeĥoj.
Montivilliers (stacidomo)
Montivilliers estas franca stacidomo sur linio - Tourville-les-Ifs, situanta en  Montivilliers, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio (Nomad).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Le Havre-Graville - Tourville-les-Ifs (361000).
Biarritz
Biarritz [bjaric] (okcitanlingve Biàrritz, eŭsklingve Miarritze) estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Pyrénées-Atlantiques kaj en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havas proksimume 30.000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Biarrots [bjaro].
Biarritz estas unu el la plej prestiĝaj banlokaj urboj de la franca atlantika bordo. La strando de la urbo plie ĝuas potencajn ondojn, kaj ĝi fariĝis tial mondfama loko por surfado.
Geografio
Biarritz situas sudokcidente de Francio, en la departemento Pyrénées-Atlantiques, proksime al la hispana landlimo kaj ĉe la Atlantika Oceano.
Historio
Biarritz estas mondfama banloka urbo depost la 19-a jarcento : ĝi estis origine nur eta fiŝista vilaĝo kiam Victor Hugo malkovris ĝin en 1843.
Sed fakte, oceanaj banoj estis jam laŭmodaj ekde 1784 : tie ekzemple banis sin Napoléon Bonaparte en 1808. Napoleono la 3-a pliposte konstruis palacon je la formo de la litero "E" : tio ekaltiris multajn gravulojn el la tuta Eŭropo. En Biarritz Otto von Bismarck trafis Napoleonon la 3-a en septembro 1865 por obteni francan subtenon de la prusa eksterpolitiko.