cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La peste
Humanismo
La provo mem de la orananoj kontraŭstari la peston, ĝian tutecon kaj la nedistingeblecon de buĉado, simbolas la esencon de la humanismo de Camus: manifestiĝoj de homaro, moralo kaj espero ene de la kaoso kaj nihilismo, kiujn ĉi tio kunportas kaj, respektive, la milito. Camus argumentis ke ekzistas neniu finhava homa naturo kaj ke la homo estas nefinita kreaĵo; Tiu homo ne estas perfekta kreaĵo sed provo. Ĉi tiu provo estas la serĉado de signifo. Laŭ tiu aliro kolektiva maljusto devas esti kontraŭbatalita eĉ se la lukto estas vana, ekzakte kiel homoj de Orano batalas kontraŭ la plago, kiu venas kaj iras laŭplaĉe. Kian agon oni faru al la mondo dum oniaj kunhomoj suferas kaj mortas? Kaj kiel en tiu tempo oni evitu altigi la sojlon de mortigo kaj sufero? Camus provis respondi ĉi tiun problemon uzante la "pestan" alegorion.
Esperanta traduko
Esperanta traduko de Marie-France Conde Rey ("La pesto") aperos en la jaro 2023.
Germanio en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
Das Urteil (novelo)
La verdikto (germane: Das Urteil) estas novelo verkita de Franz Kafka en 1912 kaj publikigita la sekvan jaron. La rakonto temas pri patro-filo rilato.
Kafka verkis la rakonton kiam li estis 29-jaraĝa, diplomiĝante ĉe jurstudo en Prago. Li verkis la rakonton unufoje, la 22-an de septembro 1912, asertante ke ĝi estis la plej bona laboro kiun li iam verkis. La rakonto estis dediĉita al Felicie Bauer, kiu poste estis la fianĉino de Kafka.
Intrigo
La rakonto malfermiĝas kun Georg Bendemann, juna komercisto sidanta en sia ĉambro skribanta leteron al amiko kiu foriris al Rusio por komenci komercon tie, sed malsukcesis. Georg rakontas al li, ke li estas baldaŭ geedziĝonta kun juna virino nomita Frieda Brandenfeld. Li ĉesas skribi kaj kontrolas sian patron; la patro komencas demandi lin pri la ekzisto de sia amiko en Rusio; Georg provas ŝanĝi la temon de la konversacio, sed malsukcesas. Lia patro akuzas lin je mensogado al li pri la komerco, dirante, ke la morto de la patrino de Georg vundis lin pli ol Georg.
Koulsy Lamko
estas internacie konata verkisto el la afrika lando Ĉado, verkante en la franca. La naskiĝis la 25-an de oktobro 1959. Studinte en la universitato de Limoĝo kaj la universitato de Ruando, li krom kiel verkisto ankaŭ aktivas kiel dramaturgo, poeto, romanisto, kultura aktivisto, aktoro kaj universitata instruisto. En sia vivi li interalie laboris en la universitato Iberoamerika de Meksik-Urbo, la Nacia Aŭtonoma Universitato de Meksiko, la aŭtonoma universitato de Hidalgo same en Meksiko kaj la Nacia Universitato de Ruando.
Ahmat Taboye
estas la ĝis nun sola internacie konata literatura kritikisto el la afrika lando Ĉado, verkante en la franca kaj la araba. En 2003 li publikigis sian Anthologie de la littérature tchadienne (Antologio de la ĉadia literaturo) celante pli bonan diskonigon de la ĉada literaturo internacie kaj inter gejunuloj kaj por kompensi la mankon de ĉadiaj eldonejoj kaj marketuma strukturo.
Sematofilacoj
La sematofilacoj (Sematophyllaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 1670 speciojn,. Ĝia tipa genro estas sematofilo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
La Codoñera
La Codoñera [lakodoNJEra], kaj en kataluna La Codonyera, estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz. La loknomo La Codoñera kaj en kataluna La Codonyera estas etimologie devena el la loka kataluna codonyer kaj komprenebla kiel cidoniarbo.
Geografio
Ĝi estas je 145 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 499 msm de altitudo, je​ 800 m dekstre de la rivero Mezquín, sur ebenaĵo ĉe la monto Santa Bárbara.
La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko en kiu ĝi limas kun kvar aliaj municipoj inter kiuj Torrecilla de Alcañiz norde kaj Belmonte de San José sude. Ĝi estas laŭ la regiona ŝoseo A-1409 inter Castelserás norde kaj Torrevelilla sude, kaj krome estas Fórnoles sudoriente kaj Torrecilla de Alcañiz norde; kelkaj el kiuj same kiel La Codoñera estas en la strio kie oni parolas la katalunan lingvon.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj en 1280 estis menciata la preĝejo de Sankta Maria.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Codoñera kie oni malaltiĝis el 1 300 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 317 loĝantoj laŭlonge de la jarcento, do oni perdis preskaŭ milon da loĝantoj dum la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj vitejoj kaj ĉefe olivarboj), brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun svelta sonorilturo, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Japanio en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato.
Litia nitrato
Litia nitrato aŭ litia nitrato estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la saloj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj litia hidroksido. Litia nitrato estas senkolora aŭ blanka trigona solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Litia nitrato prezentas litiatomon kaj ligitan al la nitrata grupo. Ĝi konsistas je 1 litiatomo, 1 nitrogenatomo, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Litia nitrato uzatas en artfajraĵo por doni karminruĝan koloron al la flamo. Ĝiaj miksaĵoj kun aliaj alkalaj nitratoj produktas eŭtektaĵojn kun tre malaltaj fandopunktoj, kiuj estas utiligitaj kiel varmotransdona amaskomunikilaro
Tibor Szabó (globĵetisto)
Tibor Szabó [sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Szabó Tibor estas hungara globĵetisto, paralimpiano, paralimpika kaj monda ĉampiono.
Tibor Szabó naskiĝis en Hungario ĉirkaŭ 1950.
Biografio
Tibor Szabó en sia aĝo 2 paraliziĝis, tial li estis edukita en internulejo. Li komencis sportadi en Eger ĉirkaŭ 1970, samtempe li edziĝis. Komence li estis sidanta volejbalisto, baldaŭ peza atleto. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 1984 kun ora medalo kaj mondrekordo en globoĵeto, krome en diskoĵeto li estis la dua. En tiu Olimpiko li estis flagportanto dum la malferma ceremonio, dum Hungario bojkotis la ordinaran Olimpikon.
José de Jesús Campos Pacheco
José de Jesús CAMPOS PACHECO (naskiĝis en Matanzas) estas kuba instruisto pri angla, portugala kaj esperanta lingvoj. Lia unua kontakto kun Esperanto estis en la jaro 1994 (18-jaraĝa). En Esperantujo li partoprenis en la 2-a, 4-a kaj 6-a Naciaj Kongresoj de KEA, li estis unu el la gvidantoj de la IIK 2010 ĉe la Hotelo Acuario en Havano, Kubo. Li ankaŭ partoprenis en seminario pri Scienco kaj Tekniko. Li estis prezidinto de la Esperanto filio de la vilaĝo Pedro Betancourt (1994-1999; 2008-2011). Li kunlaboras kun la revuo Juna Amiko de ILEI ekde la jaro 1999 kaj MAS eldonis plurajn el liaj libroj (originalaj verkoj kaj elhispanigitaj).
Tamnobriacoj
La tamnobriacoj (Thamnobryaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 3 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Sorapilacoj
La sorapilacoj (Sorapillaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ununuran genron (sorapilo) kaj 2 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
150046 Cynthiaconrad
150046 Cynthiaconrad estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Cynthia A. Conrad, fakulino ĉe la Esplora Instituto de Sudokcidento. Ŝi servis kiel Estrino por Logistiko de Renkonto kun Plutono por la misio New Horizons al Plutono.
Antoine Bangui
estas internacie konata verkisto kaj politikisto el la afrika lando Ĉado, verkante en la franca. Inter 1962 kaj 1972, Bangui estis membro de la nacia registaro, inkluzive kiel ministro pri eksteraj aferoj. Tamen, la prezidanto François Tombalbaye ekmalfavoris lin kaj sekve li estis malliberigita de 1972 ĝis 1975. Li publikigis sian raporton pri sia malliberigo, Prisonnier de Tombalbaye, en 1980. Tio estis sekvita per aŭtobiografia romano Les Ombres de Koh, "Ombroj de Koh" (1983). Bangui kandidatiĝis en la prezidantá elekto de 1996 kaj iĝis estro de la Movado por la Nacia Rekonstruo de Ĉado (Mouvement pour la reconstruction nationale du Tchad, MORENAT), aprobita politika partio.
En majo 1999, li publikigis Tchad: Élections Sous Contrôle (1996-1997) ("Ĉado: Elektoj Sub Kontrolo (1996-1997)", ISBN 2-7384-7331-8, akra kritiko de la stato de la lando sub Idriss Déby. La venontan monaton, la registaro akuzis Bangui je instigado de ribelo en provinco Logone orienta. En decembro 1999, Bangui estis sciigita kiel la reprezentanto por la kunordigo de armitaj kaj politikaj movadoj de la opozicio (Coordination des mouvements armés et politiques de l'opposition, CMAP), koalicio de 13 opoziciaj grupoj.
Stereofilacoj
La stereofilacoj (Stereophyllaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 90 speciojn,. Ĝia tipa genro estas stereofilo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Svislando en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Svisa Olimpika Asocio.
Baba Moustapha
- بابا مصطفى - estis internacie konata teatra verkisto el la afrika lando Ĉado, verkinte en la franca. La naskiĝis en 1952 en Ĉado kaj mortis jam en 1982 en Parizo, atinginte apenaŭ 30 jarojn. Liaj teatraĵoj inkludas ("La Mastro de la Ĝinoj"), Le Souffle de l'Harmattan ("La Spiro de Harmatano" - Harmatano estas dumtage tre varmega vento en la Saharo) kaj "Makarie aux Épines" ("M. de Dornoj" - eble aludo al la antikva ŝtato Makurio). Lia postmorte publikigita teatraĵo Commandant Chaka (""komandanto Ĉaka", 1983), denunco de armeaj diktatorecoj, estas konsiderita kiel lia plej bona laboro. La teatra kompanio Association Artistique et Culturelle - Théâtre Vivant Baba Mustapha ("Arta kaj Kultura Asocio - Vivanta Teatro Baba Moustapha", franca mallongigo ACT-TVBM) estas nomata honore al li.
Bon (religio)
Bon (ankaŭ literumita Bön), en la ĉefurba (Lhasa) dialekto  pʰø̃̀ kaj en la tibeta lingvo  བོན་ kiu signifas "vero", "realaĵo", "vera doktrino") kaj estas konsiderata en Tibeto kiel nacian prebudhisman religian. Ĝi estis la superreganta religio de la tibetanoj antaŭ ol budaismo estis fondita kiel la ŝtata religio en la 8-a jarcento.
La Bon-religia tradicio estas animisma, politeisma kun fortaj ŝamanismaj propraĵoj. Gravaj aspektoj de la Bon-religio estas karakteriza entombigo kaj memorkulturo. Poste, la Bon-religio kaj budaismo influis unu la alian (→ sinkretismo), kun ritaj kaj ŝamanismaj elementoj aŭ Bon-diaĵoj kiuj estis transprenitaj en la budaismo kaj, male, aspektoj kiel ekzemple la ideoj de reenkarniĝo aŭ de karmo en la Bon-religio estis transprenitaj el la budaismo.
En 1977 la Bon-religio estis oficiale agnoskita fare de la ekzilita tibeta registaro kaj de la Dalai-Lamao kiel la kvina spirita lernejo de tibeta budaismo. En 2006 la Yundrung-Bon Centro Shenten Dargyé Ling en Francio estis agnoskita fare de la franca ŝtato kiel monaĥejo de sendependa religia komunumo.
Kelkaj akademiuloj, kiel ekzemple Christopher Beckwith, kredas ke nestoj estas parto de tibeta budaismo ĉar nestoj havas tiom da similecoj kun tibeta budhismo. Tibetaj budhanoj rigardas Bon kiel apartan religion, sed kelkaj okcidentaj fakuloj opinias, ke Bon plej precize povas esti priskribita kiel neortodoksa formo de budaismo. Bonpo estas disvastigata en la hodiaŭa Tibeto kaj aliaj partoj de Centra Azio, en la Ĉina Popola Respubliko, samkiel en Nepalo kaj Butano.
Historio
Ĝia fondinto estas konsiderita Tonpa Shenrab Miwoche, venante laŭ la tradicio el la "lando de Olmolungring", verŝajne en la nuna Irano. En la Bon-religio, Olmolungring estas parto de pli granda lando nomata Tazik, kiu devintus troviĝi en la landlima regiono inter la nuna Irano kaj Afganio. Tazik estas la sankta tero por la Bonpo, kiel Barato estis sankta tero por la budhanoj en Tibeto. Olmolungring estis regata de Tönpa Shenrab Miwoche.
Ekspertoj en Bon-esplorado, kiel ekzemple Per Kværne kaj Samten Gyaltsen Karmay, ligas ĝin al la dua disvastiĝo de tibeta budhismo en la lando komenciĝanta en la 10-a jarcento. Tio estis periodo kiam hindaj majstroj kiel ekzemple Atisha vojaĝis al Tibeto por disvastigi la kredon. En la sama periodo multaj tibetaj lamaoj vojaĝis al Hindio por edukado, sed ĉefe por retrovi budhismajn tekstojn ankoraŭ nekonatajn de Tibeto kaj traduki ilin el sanskrito.
Ĝuste ĉi tiu evoluo kondukus la konkurantan Bon-religion formuli, ke ilia propra religio ne povus estinti en ordinara lando, konkerita plurajn jarcentojn pli frue de tiam malamika dinastio. Loki landon de Olmolungring en la najbarecon de la persa civilizo admirata de la tibetanoj povintus daŭre distingi sin de tibeta budaismo.
Formoj de Bon
Oni foje distingas inter :
Adepto de Bon estas nomata Bonpo. Bonpo kredas en multaj dioj. Ĉi tiuj dioj inkluzivas la kreintan dion, Sangpo Bumtri, la dion de la kompato Shenlha Ökar, la diinon de kompato Sherab Chamma kaj la fondinto de Bon Tonpa Shenrab.
Laŭ Tibetananoj, Bon estis populara en Tibeto antaŭ ol budhismo fariĝis la ĉefa religio de Tibeto, sed kelkaj ne-tibetanoj kiel Por Kvœrne diras ke ne ekzistas multe da ligiteco inter religio en Tibeto antaŭ budhismo kaj la viva tradicio de Bon.
Jundrungo
La anoj de la Bon kredas ke ilia religio estis disvastigita kaj praktikita en multaj partoj de la mondo en antikvaj tempoj. Tiu ĉi kredo estas do nomata yungdrung bon, la eterna bono. La jungdrungo, samkiel "vajra" en la tibeta budaismo, reprezentas eternecon, ĉar estas dirata ke la yungdrung ne povas esti detruita kaj daŭrigas ĝiseterne.
La jundrungo (yungdrung) aŭ maldekstra-alfrontanta svastiko, estas sankta simbolo en Bon kaj la viva tradicio de Bon estas foje nomata Yungdrung Bon, kiu signifas "Eterna Bon" en la tibeta.
Dalai Lama pri Bon
Tibetaj budhistoj kutimis skribi multajn malbonajn aferojn pri Bon, kun la argumento ke Bon ŝtelis la plejparton de ĝiaj instruadoj de la budaismo, vidpunkto kun kiu foje konsentas homoj de Eŭropo kaj Nord-Ameriko studantaj Bon. La 14-a Dalai Lama o, kiu estas onsiderata kiel la religia gvidanto de plejparto de la Tibetanoj, diris ke Bon estas tiom multe parto de la tibeta religio kiel budaismo, instigante homojn trakti Bon kun respekto.
Geografio
Etna Tibeto ne estas limigita al la Aŭtonoma Regiono de Tibeto. La pli larĝa areo de etna Tibeto ankaŭ inkludas partojn de la ĉinaj provincoj de Siĉuano, Ĉinghajo, Gansuo, Junano, la barataj regionoj de Ladako, Lahaul kaj Spiti, la pakistana regiono Gilgit-Baltistan, la nordokcidenta parto de Asamo, Butano, Sikimo, partoj de norda Nepalo kiel Mustang kaj Dolpo, la regionoj de nordorienta Nepalo kie loĝas la Ŝerpoj kaj la Tamangoj, kaj ekstreme norda Birmo. Partoj de la nuna Bangladeŝo iam estis inkluditaj en "etna Tibeto".
Nuna situacio
La marĝena pozicio de Bon komence daŭrigis ankaŭ en ekzilo. Nur ekde 1978 Bon ankaŭ estas akceptata en pli formala signifo kiel propra religia tradicio. En komuna lingvaĵo, tamen, bonpo-j daŭre estas referataj kiel chipa, kiu havas signifon de 'ne apartenanta al la ĝusta grupo aŭ eksterulo'.
Sekve de la ĉina invado de Tibeto en 1950, Bonpo-akademianoj komencis alveni en Eŭropo kaj Nordameriko, instigante intereson en Bon en Okcidento. Hodiaŭ, Bono estas praktikata de tibetanoj kaj en Tibeto kaj en la tibeta diasporo, kaj ekzistas Bonpo-centroj en urboj ĉirkaŭ la mondo.
Komence de la 21-a jarcento, nur relative malgranda parto de la literatura tradicio de la Bon estis la temo de sciencaj esploroj. La literaturo de la Bon estas unu el la lastaj gravaj aziaj tekstokolektoj kiuj estas esplorata plejparte fare de okcidentaj akademianoj.
Tibor Szedő
Tibor Szedő [sedO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Szedő Tibor estas hungara naĝisto, paralimpiano, paralimpika ĉampiono, kuiristo, poeto.
Ein Hungerkünstler
Malsata artisto (Ein Hungerkünstler) estas la kolekto de kvar mallongaj rakontoj de Franz Kafka eldonita en 1924, la lasta kolekto kiun Kafka mem preparis por eldono. Kafka estis kapabla ĝustigi la pruvojn dum lia fina malsano, sed la libro estis eldonita plurajn monatojn post lia morto.
Italio en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Itala Nacia Olimpika Komitato.
Tibor Szedő
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
naskiĝis kun milda intelekta handikapo, poste li estis adoptita al alia familio. Li komencis naĝi en sportklubo en la aĝo de kvin, dum li lernis en speciala lernejo. Ekde 1997 li havis signifajn sukcesojn en naĝo ankaŭ eksterlande. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 2000 kun ora medalo en 4x50-metra stafeta varia naĝo. En la sekva Olimpiko la intelektaj handikapuloj ne konkursis. Intertempe li akiris kuiristan licencon kaj li laboris en kuirejo. En 2008 li maturiĝis en vespera gimnazio. Liaj poemoj aperis en periodaĵoj.
Bon (religio)
Agnosko
Praktikantoj de Bon-relgio estis vundebla grupo ĝis 1977, kiam ili sendis reprezentantojn al la 14-a Dalai-lamao, Tenzin Gyatso, kiu petis la centran parlamenton de Tibeto (en ekzilo) akcepti monaĥinojn. Ekde tiam, la Bonpo estis oficiale agnoskita kiel religia grupo, kun la samaj rajtoj kiel la tibeta budaismo. Tion denove menciis en 1987 la Dalai-lamao, kiu tiam ankaŭ malpermesis diskriminacion kontraŭ praktikantoj de la Bon-relgio.
Vidu ankaŭ
Tibeta budaismo
Tibeto
Kum Nye
Teravado
Endre Csonka
Endre Csonka [ĉonka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csonka Endre estis hungara aktoro. Lia filo estis András Csonka.
Endre Csonka naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Endre Csonka akiris aktoran diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1935. Li komencis sian aktoran karieron en malgranda teatrejo en sia naskiĝurbo, poste alie province. Liaj sekvaj pli gravaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Pécs) (1942–1945), Teatro de Hungara Popolarmeo (1951–1955), Gaja Scenejo (1962–). Li ofte havis ankaŭ filmajn rolojn.
Betrachtung
Observado, kontemplado aŭ reflektado (originale en la germana : Betrachtung) estas kolekto de dek ok noveloj kaj pripensoj de Franz Kafka, verkita inter 1904–1912. Tio estis la unua publikigita publikaĵo de Kafka, ĝi estis presita en 1912.
Mir Pay
Historio
En aprilo 2018 ĝenerala direktoro de la Nacia Sistemo de Pagokartoj (НСПК) Vladimir Komlev anoncis aperon de pagsistemo Mir Pay kiel solvo, ebliganta superi obstaklojn en kunlaboro de la pagsistemo Mir kun Google Pay kaj Apple Pay. Li diris ke oni planas prezenti la aplikaĵon jam en 2018.
Mir Pay ekfunkciis komence de marto 2019, kiam ĝi estis alirebla nur por klientoj de 8 bankoj.
Ekde la Mir Pay estas defaŭlte instalita en ĉiuj saĝtelefonoj kaj komputiloj, vendataj en Rusio.
En marto 2022 la aplikaĵo malaperis en App Store post kiam Apple Pay ĉesigis subtenadon de la kartoj Mir.
Ĝenerala priskribo
Mir Pay elŝuteblas el Google Play, instaleblas je iu ajn saĝtelefono kun Androido 6.0 kaj postaj versioj, kiuj subtenas la teknologion NFC. Post instali ĝin sufiĉas ligi al ĝi kartojn Mir kaj dum la pago malbloki la telefonon kaj meti ĝian malantaŭan parton al la pagakceptilo. Foje necesos enigi pasvorton aŭ aprobi la pagon per fingrospuro, pri kio informos la aplikaĵo per surskriboj sur la ekrano Por pagi ne necesas retkonekto aŭ lanĉo de la aplikaĵo mem. La servo estas senpaga. Ĉiuj premiaj poentoj, rabatoj kaj specialaj proponoj de la bankoj estas aplikeblaj same kiel dum la rekta pago per iliaj kartoj.
Teknika priskribo
Post kiam uzanto enigis datumojn de siaj kartoj je Mir Pay, la aplikaĵo transdonas ilin tra nodoj de liveranto de la servoj de movtelefona pagilo (WSP — Wallet Service Provider) al la pagsistemo. La liveranto kaj la pagsistemo apartenas al la sama Akcia Societo NSPK, do la informoj iras rekte al la pagsistemo Mir. Poste platformo de movtelefonaj pagoj (PMP) malĉifras la datumojn, difinas eldoninton de la karto surbaze de ĝia numero kaj petas ĝin konfirmi eblecon aldoni la karton al Mir Pay. Kaze de jesa respondo estas kreata ĵeton-profilo (token) kiu venas al la telefono. Do en la telefono estas stokataj ne datumoj de la karto mem, sed nur la ĵeton-profiloj ligita al la karto kaj la telefono. Ekster PMP ne eblas transformi la ĵeton-profilon reen je la kartaj datumoj. Post kiam la ĵeton-profilo estas stokita en la telefono, Mir Pay petas ĉe PMP aron da nereuzeblaj ŝlosiloj, uzotaj de ĝi kiel sesiaj ŝlosiloj por fari aĉetojn. Oni rezignis je uzado de unusola ŝlosilo, stokata en la telefono, ĉar ne ĉiuj telefonoj subtenas tiun funkcion.
Dum la pago anstataŭ datumoj de la karto estas uzataj datumoj de la ĵeton-profilo kaj ĉifraĵo ARQC (Authorization Request Cryptogram) estas generata je nereuzebla ŝlosilo, ricevita de PMP kiel sesia SK-AC (Application Cryptogram Session Key). Malsame ol kaze de plasta karto, dum la generado de la ĉifraĵo anstataŭ 3DES (Triple DES) Mir Pay uzas pli modernan algoritmon de bloka ĉifrado AES (Advanced Encryption Standard).
Post trapasi pagterminalon kaj nodon de la banko-eldoninto la datumoj pri la operaco venas al la pagsistemo, kiu laŭ numero de la ĵetono, prenita el ĵeton-profilo, komprenas ke temas pri ne plasta karto, sed ĵetono kaj sendas la operacon al PMP kiu revizias la ĉifraĵon kaj transformas la ĵetonon reen je la kartaj datumoj. Poste la operaco kun la kartaj datumoj estas sendata al la banko-eldoninto por konfirmo kaj dum revena vojo la datumoj estas retransformataj.
Post ĉiu lanĉo de la aplikaĵo aŭtomate ŝaltiĝas mekanismo kontrolanta tutecon de la aplikaĵo, revizianta ĝian ĉirkaŭaĵon kaj malebliganta uzon de falsa aplikaĵo. Kaze de trovo de grava risko la aplikaĵo informas la uzanton kaj aŭtomate forigas ĉiujn stokitajn en la telefono ĵeton-profilojn. PMP ankaŭ analizas la rezultojn de ĉiuj revizioj. Por interŝanĝi la datumojn PMP kaj Mir Pay generas ŝlosilajn parojn kaj interŝanĝas publikajn komponantojn. Ŝlosilaj komponantoj estas stokataj en diversaj lokoj — iuj en ŝlosila deponejo, aliaj en la ĉefmemoro.
Drnovice (distrikto Vyškov)
Drnovice (la devena skribmaniero Drinovice) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Vyškov sur montarpiedo de Drahana montetaro kaj fekunda Vyškova pordego. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1104.
Sporto
En la municipo funkcias futsala klubo TJ Sport Drnovice kaj ankaŭ futbala klubo FK Drnovice, kiu estas reprezentanto de la pereinta unualiga klubo 1. FK Drnovice. Tiu partoprenis en la unua ligo dum kvin sezonoj en la jaroj 1997 ĝis 2002 (kaj ankoraŭ unufoje en la sezono 2004/05).
Mahamat Idriss Déby Itno
- foje pli mallongigite Mahamat Déby Itno aŭ nur Mahamat Déby, محمد بن إدريس ديبي إتنو - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis la 1-an de januaro 1984 en Massakory, ĉefurbo de la provinco Hadjer-Lamis. Ekde 2021 Mahamat Déby estas la ŝtata prezidanto de la lando, post kiam mortis lia patro Idriss Déby, kiu regis de 1960 ĝis 2021.
Nederlando en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Ferenc Stettner
Ferenc Stettner, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Stettner Ferenc estas hungara-germana naĝisto, akvopilkisto, sidanta volejbalisto, dufoja paralimpiano, dufoja paralimpika kaj monda ĉampiono, oraĵisto.
naskiĝis en 1958 en Hungario.
Svedio en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Sveda Olimpika Komitato.
Ferenc Stettner
Biografio
en sia unua aĝo ricevis poliomjeliton, tial lia maldekstra piedo paralizis de la kokso ĝis la genuo. Spite tion, li restis moviĝema kaj li sportis longe, ofte kun la ordinaraj sportistoj. Li estis akvopilkisto en ordinara teamo 12 jarojn, sed li trejnadis ankaŭ inter la ordinaruloj. Li akiris oraĵistan licencon, dum li sportadis en Budapeŝto. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 1984 kun du oraj medaloj en 100 m dorso kaj 4 × 50 m varia naĝo, dum Hungario bojkotis la Olimpikon. Li finis la aktivan sporton en 1986, poste li translokiĝis al Lübeck. Li estis paralimpiano sub germana flago en Germanio en la Somera Paralimpiko 1992 en la sportbranĉo sidanta volejbalo. Lia edzino naskis filon kaj du filinojn.
Georges Bataille
Georges Albert Maurice Victor BATAILLE ([b|ɑː|ˈ|t|aɪ]; [ʒɔʁʒ batɑj]; 10a de Septembro 1897 – 9a de Julio 1962) estis franca filozofo kaj intelektulo laboranta en filozofio, literaturo, sociologio, antropologio, konsumismo, kaj historio de arto. Liaj verkoj, kiuj inkludas eseojn, romanojn, kaj poezion, esplorantajn temojn kiel erotismo, mistikismo, surrealismo, kaj transgredo. Lia verkaro montriĝis influa por postaj skoloj de filozofio kaj socia teorio, inklude post-strukturismo. Li estas konata per la pseŭdonimoj Pierre Angélique, Lord Auch kaj Louis Trent.
Vivo kaj kariero
Bataille estis planinta iĝi pastro kaj ĉeestis al katolika seminario, sed li abandonis la kristanan kredon en 1922. Poste li laboris kiel bibliotekisto. Li fondis nombrajn publikaĵojn kaj grupojn de verkistoj, kaj Bataille estas aŭtoro de abunda kaj diversa verkaro: prelegoj, poemoj, eseoj pri nombraj temoj (pri la mistikismo de la ekonomio, poezio, filozofio, artoj, erotismo). Kelkajn fojojn publikigis per pseŭdonimoj, kaj kelkaj de liaj publikaĵoj estis cenzuritaj. Li estis relative ignorita en sia epoko, kaj disdegnita de liaj samtempuloj kiel Jean-Paul Sartre pro sia apogo al la mistikismo, sed post sia morto li influis super post-strukturismaj filozofioj kiel Michel Foucault kaj Jacques Derrida, same kiel verkistoj kiel Philippe Sollers, ĉiuj el ili aliĝintaj al la publikaĵo Tel Quel. Lia influo estis grava por la verkaro de Jean Baudrillard, por la psikoanalizaj teorioj de Jacques Lacan kaj Julia Kristeva.
Bataille estis membro, kun Roger Caillois kaj aliaj, de la influa Kolegio de Sociologio de Francio inter la Unua kaj Dua Mondmilitoj. Liaj propraj ĉefaj influoj estis Hegel, Freud, Marx, Marcel Mauss, la Markizo de Sade kaj Friedrich Nietzsche. Tiun lastan li defendis per konata eseo kontraŭ lian alproprigon fare de la nazioj. Bataille havis nekutiman talenton interfakan, kaj li uzis diversajn influojn kaj diversajn manierojn de diskurso por krei sian verkaron. Lia romano La historio de la okulo, por ekzemplo, publikigita sub la pseŭdonimo de Lord Auch (laŭvorte, Lord "al merdo"), kaj dekomence legita kiel pura pornografio, sed la interpretado de la laboro maturiĝis laŭ la tempopaso ĝis montri konsiderindan profundon kaj emocian kaj filozofian, trajtoj de aliaj verkistoj kategoriigitaj ene de la nomita "literaturo de la transgredo". La bildoj de la romano estis konstruitaj sur serio de metaforoj kiuj siavice faras referencon al filozofiaj konceptoj disvolvigitaj en lia verkaro: nome la okulo, la ovo, la suno, la tero, la testiko. Inter la ŝlosilaj konceptoj de Bataille menciindas: erotismo, fi-varoj, potlaĉo, elspezo, suvereneco, absolita negativeco, sankteco, heterogena materio, kontinueco/ diskontineco, "transgredo", malebleco.
Paŭlina Konvento (Vajmaro)
La iama Paŭlina Konvento (germane: Paulinenstift) je Vajmaro, Germanujo, troviĝas ĉe Washinton-strato nr 53 (kiu pli frue nomiĝis Schröterstraße por la aktorino Corona Schröter).
Georges Bataille
Vivo kaj kariero
Bataille ludis gravan rolon en la revuoj: Documents, (1929-1931); Acéphale, (1936-1939); Critique, fondita de li mem en 1946 (ankoraŭ eldonita de Minuit).
Paŭlina Konvento (Vajmaro)
La laŭ stilo de itala novrenesanca starigita pluretaĝa konstruaĵo (precipe el travertino) planitis en 1886 fare de Karl Vent. Komisiintino estis la heredgranddukino Erbgroßherzogin Paŭlino de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Ĝi servu komence kiel klerigejo kaj gastigejo por knabinoj kun la celo prepari junulinojn kiuj intencis post konfirmacio labori. Samtempe temis memkompreneble pri edukejo por novorientiĝemaj knabinoj garantiante tranoktadon kaj manĝadon al ili.
Krome estas en konekto kun tiu ĉi domo Paulinenstift, infanĝardeno starigita en la 1901-a jaro en Ramsla kiu nombriĝas inter la plej malnovaj siaspece en la tuta regiono.
Nuntempe ĝi servas kiel loĝejo figurante sur la listo de monumentprotektotaĵoj vajmaraj.
Cléry (Savoie)
Cléry estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis. <!-
Cognin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Nikolaus Griebel
Nikolaus GRIEBEL (naskiĝinta en 1934) estas germana arkitekto aktivanta en Vajmaro.
Vivo
Griebel studis en Vajmaro arkitekturon antaŭ deĵoro kiel arkitekto kaj urba planisto. En Berlino li doktoriĝis en la 1975-a jaro. Inter 1977 kaj 1999 li estis altlernejdocento pri arkitektura historio kaj urboplanado ĉe Bauhaus-Universitato Vajmaro. Kaj liaj publicitaĵoj kaj liaj planoj atestas lian gravan rolon por orientgermana modernisma konstruado. Ekde 1998 li krome aktivis kiel oficiala ĉiĉerono en Vajmaro estante membro de la Fremduktrafikasocio vajmara kiun li multajn jarojn estris.
Chignin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Torrevelilla
Torrevelilla [torebeLIlja], kaj en kataluna La Torre de Vilella, estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.
Geografio
Ĝi estas je 147 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, 122 km de Zaragozo, regiona ĉefurbo, 19 km de Alcañiz kaj 14 de Calanda; sur 611 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas inter la riveroj Mezquín kaj Guadalope.
La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko en kiu ĝi limas kun ses aliaj municipoj inter kiuj Calanda okcidente kaj Belmonte de San José oriente. Ĝi estas laŭ la regiona ŝoseo A-1409 inter Castelserás kaj La Codoñera norde kaj Belmonte de San José kaj La Cañada de Verich sude; el kiuj la du lastaj kaj Torrevelilla mem estas en la strio kie oni parolas la katalunan lingvon.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj en 1611 la loko konstituiĝis kiel paroĥejo kaj en la paroĥaj arkivoj de la 17-a jarcento, nome la plej antikvaj konservataj, la nomo estis "Torre de Velilla" (Turo de). Aktuale Velilla plue estas ofta familinomo.
Poste Torrevelilla estis de la senjorlando de Castelserás, apartenanta al la Ordeno de Kalatravo de Alcañiz, heredantoj de la Templanoj kiam tiuj estis dissolvitaj. Karolo la 3-a havigis al Torrevelilla rajtigilon "Carta Puebla" kun kategorio de "Villa Real" (reĝa urbo). Torrevelilla atingis la municipan sendependecon meza de la 19-a jarcento, post konflikto kun La Codoñera pro limaferoj. Dum la Hispana Enlanda Milito Torrevelilla suferis bombardadon de ambaŭ flankoj, kiuj havis tranĉeojn en la proksimeco de la loĝloko.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Cañada de Verich kie oni malaltiĝis el 600 loĝantoj en la 1950-aj jaroj ĝis nunaj 180 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ olivoj, migdaloj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
91890 Kiriko Matsuri
91890 Kiriko Matsuri estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Cuĉikaŭa Akira elde la Astronomia Observatorio de Janagida en la tiama vilaĝo Janagida  (Gubernio Iŝikaŭa, Japanio).
Torrevelilla
Aktualo
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Chindrieux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis. La loko situas ĉe la bordo de la lago Bourget.
Fremdiĝo
Fremdiĝo, aŭ alieciĝo, estas mensa aŭ socia stato, de individuo aŭ de socia grupo, kiuj sentas sin "ne apartenantaj", malligitaj kaj indiferentaj, aŭ eĉ apatiaj.
Laboristo kiu plenumas monotonan rutinan laboron kaj ne estas partnero en ĉiuj stadioj de produktado suferos, laŭ Karl Marx, pro frustriĝo kaj fremdiĝo.
Markso ne estis la unua kiu uzis la esprimon, ĝi estas teknika termino en germana filozofio kiu aperis en la verkado de Hegel. En germana filozofio, la fremdiĝo estas inter homeco kaj reala homa ekzisto. La signifo de "homeco" en ĉi tiu kunteksto estas simila al la signifo de "bonfarto". La implico en la frazo estas ke la socia situacio alportas homojn vivi vivon kiu ne realigas sin, ĉar ili ne vivas laŭ kio faras vivon por la bono.
Les Chavannes-en-Maurienne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Fremdiĝo
En sia verko, Marx listigis kvar tavolojn de fremdiĝo de la laboristo en la kapitalisma industria socio (1844):
Torrecilla de Alcañiz
Geografio
Ĝi estas je 144 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 446 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko en kiu ĝi limas kun kvar aliaj municipoj inter kiuj Alcañiz norde. Ĝi estas inter Alcañiz norde kaj La Codoñera sude, kaj krome estas Castelserás okcidente kaj Valjunquera oriente.
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo, nome kavtomboj de Bronzepoko kaj restaĵoj de iberoj. La konkero fare de kristanoj de Alfonso la 2-a okazis en la 12-a jarcento kaj ĝi estis administrata de la Ordeno de Kalatravo ĝis 1646. Iam estis murego, el kiu nun restas nenio.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Torrecilla de Alcañiz kie oni malaltiĝis el pli ol 1 100 komence de la jarcento ĝis nunaj 450 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Coise-Saint-Jean-Pied-Gauthier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Torrecilla de Alcañiz
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Cohennoz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Torrecilla de Alcañiz
Aktualo
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun bela sonorilturo, la renesanca urbodomo kun portikaro, vorkoj rilataj al akvoprofito, ermitejo de Sankta Barbara sur interesa natura rigardejo celo de kamparfesto, botanika promenejo Kalvario, restaĵoj de olemuelejoj kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
(158811) 2003 TZ14
(158811) 2003 TZ14 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, ĝi do estas ano de la Hilda grupo.
Akva rezervujo Přísečnice
Akva rezervujo Přísečnice estas akvobaraĵo en Ĉeĥio, en distrikto Chomutov, en supermara alteco 732,8 metroj, sur altaĵa ebenaĵo de meza Ercmontaro. Ĝi havas areon 362 hektarojn, mezprksima profuneco estas ĉirkaŭ 50 metroj. La plej alta profundeco estas 57,6 metroj.
La rezervujo servas por provizi urbojn kaj municipojn de distriktoj Chomutov, Most, Teplice kaj Louny per trinkakvo.
La valbaraĵon provizas per akvo rojo Přísečnický potok kaj tra alkonduka ŝtolo kondukata rojo Černá voda. Defluejo el la valbaraĵo daŭrigas al germana teritorio kaj ĝi enfluiĝas en rivereton Zschopau.
Alveno
La alveno en proksimecon de la akva surfaco estas malpermesita. Ĉirkaŭ la rezervujo kondukas sektoro de biciklovojo n-ro 23 el Měděnec ĝis Kalek kaj biciklovojo n-ro 3003 el Hora Svatého Šebestiána ĝis Vejprty. Sur la digo kondukas ankaŭ blue markita turisma vojo el Vejprty ĝis Chomutov.
Čkyně
Čkyně (Tschkin, Kieselhof) estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice proksimume 7,5 km nordoriente de Vimperk kaj en simila distanco sudokcidente de Volyně sur maldekstra bordo de rivero Volyňka. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1243.
Al Wakrah
Al Wakrah (ankaŭ literumita "Al Wakra") (الوكرة) estas la ĉefurbo de la Municipo Al Wakrah en Kataro. La orienta rando de Al Wakrah estas la marbordoj de la Persa Golfo kaj la ĉefurbo de Kataro, Doho situas en la nordo de la urbo. Regata fare de ŝejko Abdulrahman bin Jassim Al Thani, ĝi estis origine malgranda fiŝkaptista kaj perla vilaĝo. Tra la jaroj, ĝi evoluis al urbo de pli ol loĝantoj kaj estas nuntempe konsiderata la dua plej granda urbo en Kataro.
Ĝi estas unu el la proponitaj lokoj por la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro.
Blazono de Ĉado
La ŝtata blazono de Ĉado estis adoptita en 1970, dek jarojn post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Ekvatora Franca Afriko. La centro havas ŝildon kun dentitaj bluaj kaj flavaj linioj, kun suno leviĝanta super ĝi. La ŝildo estas subtenata de kapro kaj leono. Sub la ŝildo estas medalo kaj rubando kun la nacia moto en la franca, Unité, Travail, Progrès, do "Unueco, Laboro, Progreso". La ŝildaj subtenantoj same kiel la rubando prezentas ruĝan sagon indikantan supren.
Superrigardo
La ondolinioj sur la ŝildo simbolas la Ĉadan lagon; la kresto, leviĝanta suno, novan komencon por la lando. La subtenanto maldekstre estas kapro, reprezentante la nordan duonon de la ŝtato; la suda duono estas reprezentata per la leono subtenanta la ŝildon dekstre. La insigno de la nacia ordeno de Ĉado pendas de la ŝildo.
Tamarguillo
Tamarguillo [tamarGIljo] estas rojo kiu alfluas en la rivero Gvadalkiviron ĉe la urbo Sevilo (Andaluzio, Hispanio). Ĝia fluejo estis celo de diversaj transformoj kaj devojigoj laŭlonge de la 20-a jarcento, cele al ĝia malproksimigo disde la urba kerno, ĉar ĝia elbordiĝo okazigis gravajn inundojn en la urbo, inter kiuj tiuj kiuj okazis la 27an de januaro 1948 kaj la 25an de novembro 1961. Ĉe ĝia ekfluejo, proksime al la kvartalo Parque Alcosa, estas la parko Tamarguillo, kie la PGOU (urba plano) de Sevilo planas aŭtovojon SE-35. La iama fluejo laŭ kiu fluis la rojo transformiĝis en grava urba vojo, nome Ronda del Tamarguillo.
158657 Célian
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Saint-Véran sur la Pic de Château Renard en Saint-Véran (Hautes-Alpes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Célian Hernandez, dua filo de Anne-Véronique kaj Michel Hernandez, unu el la observantoj de Saint-Véran.
Podivice
Podivice (Podiwitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
La municipo estadis tute ĉirkaŭita de armea spaco Březina, sed ekde la 1-a de januaro 2016 al la ĝisnuna katastra teritorio Podivice na Moravě estis alligita Cihelny u Podivic kaj en la oriento ĝi tiel jam najbaras kun municipoj Ondratice, Otaslavice kaj Brodek u Prostějova.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1143. En la jaro 1757 en proksimaj arbaroj lasis episkopo Ferdinand Julius Troyer z Troyersteinu konstrui ĉasistan kasteleton Ferdinandsruhe aŭ Ferdinandsko, kiu apartenis al katastro de la municipo ĝis la jaro 1977, kiam ĝi estis enmembrigita en unun el la katastroj kreantaj armean spacon Březina.
Dum la dua mondmilito en la jaro 1941 la tuta municipo estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo - TÜP Wischau", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita. El parto de la municipo estis kreita artileria pafekzercejo de la germana armeo. Por tiuj ĉi celoj estis en la ĉirkaŭaĵo de la municipo konstruitaj ferbetonaj kaŝejoj, el kiuj plej signifa estas maŝinejo nomita Gastejo Ĉe Verda florkrono (la kaŝejoj estis maskitaj kiel mastrumaj konstruaĵoj).
Péter Molnár
Péter Molnár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár Péter estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
Péter Molnár naskiĝis la en Budapest, li mortis la  en Budapest.
Biografio
Péter Molnár maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato, poste militkaptito, tial li akiris arkitekturan diplomon nur en 1949. Jam en 1948 li laboris ĉe László Lauber, poste ekde 1950 ĉe Lajos Gádoros. Post kelkaj jaroj li plustudis en majstra kurso, lia instruisto estis István Janáky (pli aĝa). En 1969 li laboris en Gera, ekde la sekva jaro li gvidis majstran kurson. En 1982 en Novjorko, en 1986 en Ĉinio li gvidis majstran kurson. Depost fino de la socialismo li fondis privatan firmaon jam kiel emerito. Iom poste li retiriĝis de la arkitekturo kaj li pentradis, fotadis kaj eseis. Li ricevis kelkajn premiojn inter 1964-1992. Li havis edzinon ekde 1957, kiu fondis premion pri Molnár en 2004.
Valdealgorfa
Geografio
Ĝi estas je 160 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 510 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko en kiu ĝi limas kun nur du aliaj municipoj inter kiuj Alcañiz norde. Ĝi estas laŭ la nacia ŝoseo N-232 sudoriente de Alcañiz kaj laŭ la nacia ŝoseo N-420 okcidente de Valdeltormo, kaj krome estas Valjunquera sudoriente; ambaŭ el kiuj estas en la strio kie oni parolas la katalunan lingvon.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Valdealgorfa kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 589 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, ermitejo, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Cihelny u Podivic
Cihelny u Podivic estas malgranda, preskaŭ tute arbarigita katastra teritorio kun areo 1,316659 km² etendiĝanta en Drahana montetaro sude de ŝoseo kuniganta Podivice kaj Sněhotice. La katastra teritorio Cihelny u Podivic estiĝis, enkadre de preparoj por optimaligo de armea spaco Březina, al la 31-a de oktobro 2013 elmembrigita el la katastra teritorio Kotáry kaj ĝis la 31-a de decembro 2015 ĝi apartenis al la armea spaco Březina. Al la 1-a de januaro 2016 poste estis tiu ĉi katastra teritorio surbaze de leĝo n-ro 15/2015 Sb., pri limoj de la armeaj spacoj, almembrigita al municipo Podivice.
Hodějice
Hodějice (antaŭe ankaŭ Hodějovice) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Cihelny u Podivic
Historia resumo
Preskaŭ la tuta moderna k. t. Cihelny u Podivic estis devene konsisto de nun jam neekzistanta katastra teritorio Horní Otaslavice, malgranda parto apartenis al k. t. Sněhotice. Post estiĝo de la armea spaco Březina la parceloj de la moderna k. t. Cihelna u Podivic al la 1-a de junio 1977 apartigita de ambaŭ katastraj teritorioj kaj enmembrigita enkadre de la armea spaco en nove kreitan k. t. Kotáry, el kiu ĝi estis poste elmembrigita al la 31-a de oktobro 2013.
Hodějice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1464.
(162695) 2000 UL11
(162695) 2000 UL11 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 1:5 kun Venuso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero, kaj tanĝas tiun de Venuso kun danĝere malgranda orbita klineco.
• Ĝia marsa MOID estas 0,05583 astronomia unuo (8,352 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,02289 astronomia unuo (3,424 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,05522 astronomia unuo (8,261 milionoj da km);
• la ĝi pasos al 0,05611 astronomia unuo (8,394 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo.
• La ĝi pasis al 0,06501 astronomia unuo (9,725 milionoj da km) de la Tero,
Gyula Vikidál
Gyula Vikidál [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vikidál Gyula estis hungara ŝlagrokantisto, muzikalkantisto.
(162695) 2000 UL11
Orbito
• la ĝi pasos al 0,09583 astronomia unuo (14,336 milionoj da km) de la Tero,
Krozoŝipo
Krozoŝipo (nomata ankaŭ krozŝipo aŭ krozadŝipo) estas granda ŝipo, kiu estas taŭga por krozado (t.e. longa vojaĝado tien kaj reen en iu regiono). Eblas distingi inter:
(162695) 2000 UL11
Orbito
• La ĝi pasis al 0,05548 astronomia unuo (8,300 milionoj da km) de Venuso,
Gyula Vikidál
Biografio
Gyula Vikidál estis simpla ferlaboristo, sed li lernis ankaŭ kantadon, eĉ li kantis amatore ŝlagrojn ekde 1965. Paŝo post paŝo tre malfacile li atingis la tutlandan konatecon, spite tion, ke li ne apartenis al ŝatatoj de la oficiuloj. En 1992 li membriĝis en Teatro Madách, kie li kantis muzikalojn, sed li daŭre estis ankaŭ ŝlagrokantisto. En 2004 li konfesis, ke li estis sekreta informisto inter 1981-1986. Li ricevis premiojn inter 1979-2000. Li edziĝis en 1975, lia edzino naskis filinon.
Reĝa Tabak-Fabriko de Sevilo
La Reĝa Tabak-Fabriko de Sevilo (Real Fábrica de Tabacos de Sevilla, Andaluzio, Hispanio) estis la sidejo de la unua fabriko de tabako establita en Eŭropo. Ĝi estas la industria konstruaĵo plej grava en Hispanio el la 18-a jarcento.
(162695) 2000 UL11
Orbito
• la ĝi pasos al 0,06909 astronomia unuo (10,336 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Reĝa Tabak-Fabriko de Sevilo
Ĝi havas la kategorion de Bien de Interés Cultural (Havaĵo de Kultura Intereso) el 1959, kiel Historia Monumento. Ekde mezo de la 20-a jarcento ĝi estas hejmo de la sidejoj de la rektorejo de la Universitato de Sevilo kaj de kelkaj ties fakultatoj. ​