cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilhelm Reinwald
Vivo kaj agado
Estante filo de ĉefadministranto kaj konsilisto de la registaro de Meiningen li suferis la fruan morton de la patro kaj ŝtelon de la havaĵaro de la patrino dum la Sepjara milito. Kompato venis fare de duko Anton Ulrich (Saksio-Meiningen). Reinwald ricevis privatan instruadon, poste li frekventis la gimnazion de Meiningen kaj ekstudis en 1753 jursciencon en Jena. Post la morto de la patrino en 1758 li vivis ĉe parencoj en Gotao, kie iĝis lia instruisto muzika Jiří Antonín Benda kaj okazis kontaktoj kun la teologo kaj poeto Jakob Friedrich Schmidt.
Sendite fare de la duko en 1762 por mallonga tempo Vienon li devis reveni post la duka morto al Meiningen. Tion volis la nova regantino Charlotte Amalie (Hessen-Philippsthal) kaj tio estis malboniĝo de la kariero de Reinwald. Sed reboniĝo venis en 1776 kiam la nova duko Karlo (Saksio-Meiningen) komisiis al li la ordigon de la dukaj artaj kaj literaturaj trezoroj. Ĉi-taskare li deĵoris pli ol kvar jardekoj. En 1784 li estis nomumita duka konsilisto kaj du jarojn pli poste li edzinigis la fratinon de Schiller. Malgraŭ socia plialtrangiĝo la salajroj restis nealtaj.
Arondismento Angoulême
La arondismento Angoulême (france arrondissement d'Angoulême) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Charente kaj en la regiono Nova Akvitanio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Angoulême. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Wilhelm Reinwald
Vivo kaj agado
En 1802 li nomumiĝis ĉefbibliotekisto en Meiningen kaj en 1805 kortega konsilisto. Tio ege plibonigis financan situacion lian.
Arondismento Angoulême
Komunumoj
-->
Franz Junot
Franz Karl Immanuel JUNOT (naskiĝinta la en Ballenstedt, mortinta la  en Rudolstadt) estis princa-ŝvarcburga metalurgiinspektisto kaj bofilo de Friedrich Schiller.
Vivo
Junot komisiitis en 1821 fare de princo Frederiko Guntero (Schwarzburg-Rudolstadt) pri la gvidado de la metalurgiuzino en Katzhütte. Junot modernigis la fabrikon enkondukante diversajn novajn teknikojn. Produktitis fergisaĵoj, maŝineroj, parapetoj el forĝita fero, seruristaĵoj kaj ferdiskoj.
Famaj kaj demandataj estis artistaj luksaĵoj kiel plakedoj kun bildoj de princoj kaj konatuloj, tombokrucoj, bustoj, statuetoj. Sub la gvidado de Junot la entrepreno ja ekfloris.
Li nomumitis en 1835 prica minejkonsilisto kaj nomibriĝisinter la plej gravaj fakuloj siaspece. Ĝismorte li inspektistis en la princujo.
La 2-an de novembro 1839 Junot iĝis membro de la Princa ĉambra-kolegio kaj de la Princa komisiono pri stratoj, akvoj kaj riverbordoj. Pro tio necesis transloĝiĝi disde Katzhütte al Rudolstadt.
Familio
1. Nupto kun Louise Albertine Hünicke el Zerbst (1796-1833)
2. Nupto kun Caroline Henriette Luise von Schiller (1799 Jena-1850), la plej maljuna filino de Ŝilero, en 1836 en Volkstedt. La ununura infano Felix Carl mortis 3-jaraĝa (1839-1844)
Nacia Muzeo de Romia Arto
La Nacia Muzeo de Romia Arto (Museo Nacional de Arte Romano) de Merido (MNAR) estis inaŭgurita la 19an de septembro 1986 en sia aktuala loko, verko de la arkitekto Rafael Moneo. Temas pri centro kaj esplora kaj disvastiga de la romia kulturo en kiu, krom kolekti kaj ekspozicii la arkeologiajn trovitaĵojn de la antikva romia urbo Augusta Emerita, okazas kongresoj, seminarioj, prelegoj, kursoj, specifaj ekspozicioj kaj aliaj aktivecoj de nacia kaj internacia nivelo. Ĝi estas unu de la konstruaĵoj kiuj apartenas al la Heredo de la Homaro de Unesko kiel parto de la Arkeologia komplekso de Merido.
Ĝi estas unu de la Naciaj Muzeoj de Hispanio regata de la Ministerio de Kulturo kaj Sporto, kaj administras ĝin la Ĝenerala Servo de Belartoj kaj Kultura Heredo.
Historio
Jam en la 16-a jarcento Fernando de Vera y Vargas ekformis gravan kolekton de epigrafio en sia palaco. Lia filo, la grafon de la Roca, pliigs ĝin kaj metis kelkajn pecojn sur la fasado de la palaco, kiu estis detruita fine de la 19-a jarcento. En la 18-a jarcento estis en la urbo du kolektoj de arkeologiaĵoj, unu en la Alkazabo de Merido kaj alia en la Konvento de Jesús Nazareno (aktuala Parador Nacional).
En 1838, kadre de la Desamortización, la ŝtato cedis la preĝejon de Sankta Klara (kie nun estas la Visigota Muzeo), cele al instalado de la meridaj arkeologiaĵoj. Unua inventario, farita en 1910, kalkulis totalon de 557 objektoj. Samjare estrite de profesoro de Arkeologio de la Universitato de Madrido José Ramón Mélida kaj de la loka saĝulo Maximiliano Macías, startis la unuaj arkeologiaj esploroj per metodologio pli malpli scienca en diversaj lokoj de la urbo: teatro, amfiteatro, ĉevalkurejo, nekropolo... pere de kiuj, jam en 1929 Mélida kaj Macías formis veran muzeon kun 3 000 objektoj.
En diversaj apokoj sekvis esploroj kaj elfosoj kaj oni konstatis, ke la iama preĝejo de Sankta Klara ne estas sufiĉe granda por estis hejmo de la granda kolekto kaj la novaj malkovroj; tiukadre estrite de la tiam muzeestro José Álvarez y Sáenz de Buruaga, oni cerbumis pri nova kaj pli taŭga konstruaĵo, tiel ke en 1975, okaze de la dujarmila datreveno de la urbo, oni kreis la Nacian Muzeon de Romia Arto (per reĝa dekreto de 7a de julio), la unua kiu, ekster Madrido, havis kategorion de nacia muzeo. En 1979 la projekto estis komisiita al la arkitekto Rafael Moneo, oni konstruis ĝin inter 1980 kaj 1986, kaj inaŭguris ĝin la 19an de septembro 1986 la gereĝoj de Hispanio, kun la prezidento de Italio Francesco Cossiga.
Aktuale la muzeo estas hejmo de pli ol 36 000 pecoj, kaj en 2011 festis sian 25an datrevenon, ricevinte en tiu tempo ĉirkaŭ kvin milionojn da vizitantoj, estante unu el la ĉefaj motoroj de la radikala transformado de turismo en Merido.
Arkitekturo
La intenco de la projekto estis imiti la grandiozecon de la oficialaj konstruaĵoj de la Romia Imperio el briko.
Ĉefa fako estas impresa halo kun altaj duoncirklaj arkoj kiuj subtenas lukon. Tie oni ekzpozicias ĉefe skulptaĵojn kaj grandajn pecojn. Dekstre estas duetaĝa ekspoziciejo kun pluraj ĉambroj, en kiuj oni ekspozicias ordigitan materialon.
Kele oni povas kontempli diversajn restaĵojn kiuj estis tie dum du jarmiloj, inter kiuj elstaras pavimo de romia ŝosestrato el grandaj kahelŝtonoj; tiu parto estas pli profunda ol la nuna urba grundo, ĉar ĉiuj antikvaj urboj plialtigis siajn nivelojn pro restigado de detruitaj konstrumaterialoj.
El tiu subtera nivelo eblas trairi per same subtera koridoro al la komplekso de la Romiaj Teatro kaj Amfiteatro, kiuj kuŝas transstrate.
Preĝejo Sankta Ladislao (Hajdúszoboszló)
La paroĥa preĝejo Sankta Ladislao, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas katolika konstruaĵo en urbo Hajdúszoboszló (Hungario).
Historio
Oni supozas, ke gotika kirko estis konstruita en la komunumo en la 15-a jarcento, post jarcento ankaŭ la defenda muro aldoniĝis. Pro la baldaŭaj bataladoj la konstruaĵo bruldetruiĝis, dum la loĝantoj kalvinaniĝis. La paroĥo estis refondita en 1755, samtempe nova baroka kirko estis konstruita. La orgeno estis kreita en 1907. István Takács (pentristo) pentris la freskojn en 1930. Johano Paŭlo la 2-a (tiam ĉefepiskopo de Krakovo) vizitis la kirkon en 1978. Iomete for aparta kapelo kun tranoktejo por pilgrimantoj estis konstruita en 2017.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en mezo de la urbo en korto. Antaŭ la kirko ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la malalta kaj kvadrata turo altiĝas kaj iomete reliefas. La turopinto estas bulba. La enirejo estas tra la turo. La absido estas duonronda.
Żwirkowisko
Żwirkowisko (Żwirko-ejo) estas loko en Horní Těrlicko en Ĉeĥa Silezio, kie en la 11-an de septembro 1932 okazis la tragedio, en kiu du polaj pilotoj, Franciszek Żwirko kaj Stanisław Wigura, perdis sian vivon.
Historio
La akcidento de polaj pilotoj okazis dum ilia flugo al la aera kunveno al Prago. Dum perforta ŝtormo, la flugilo de iliaj aviadilo RWD-6 disiĝis kaj la maŝino kolapsis al la tero. Ambaŭ pilotoj estis mortigitaj surloke.
En la loko de la tragika okazaĵo, estis starigita betula kruco kun aviadila rotoro kaj la trunkoj de piceo, por kiu la aviadilo kraŝis, estis konservitaj. Estis kreitaj ankaŭ simbolaj tomboj de pilotoj. En 1935 estis konstruita malgranda maŭzoleo kaj pordego kun la surskribo "Żwirki i Wigury start do wieczności" (Żwirkon kaj Wiguran starto al la eterneco). La Żwirkowisko fariĝis loko de kulto de la poleco en Zaolzie.
Dum la Dua mondmilito Teŝinio estis okupita per la Tria Regno, kaj germanoj detruis la monumento en la decembo de 1940. Restis saviĝita nur memorfesta ŝtono kaj la pordega surskribo.
Post la mondmilito la monumento estis rekonstruita en la 1950-aj jaroj. Apud ĝi estas la simbolaj tomboj de Żwirko kaj Wigura. La korpoj de la pilotoj ripozas en la tombejo Powązki en Varsovio.
Nuna surskribo en la monumento estas pole kaj ĉeĥe: "Memore al la polaj pilotoj Żwirko kaj Wigura, kiuj falis en ĉi tiu loko en la aviadila kraŝo de la 11.9.1932".
En 1992, kun la granda partopreno de la Pola Kulture-eduka Asocio en Zaolzie, malfermiĝis en Těrlicko "Dom Żwirki i Wigury" (La domo de Żwirko kaj Wigura). En ĝi estas interalie ĉambro dediĉita al la historio de la pola aviado. Ĉiujare estas tie organizita la datreveno de la morto de tiuj pilotoj.
Palacios de Riopisuerga
Palacios de Riopisuerga [paLAzjos deriopiSŬERga] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la okcidento de la komarko Odra-Pisuerga. La loknomo Palacios de Riopisuerga estas etimologie komprenebla kiel Palacoj de la Rivero Pisuerga.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,34 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 22 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 250 el 1920-aj jaroj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Palacios de Riopisuerga formis parton de la partido de Nueve Villas el tiuj kiuj formis la komunumon Intendencia de Palencia.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Palazuelos de Muñó
Palazuelos de Muñó [palaZŬElos demuNJO] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la sudo de la komarko Odra-Pisuerga, sed foje atribuita ankaŭ al la komarko Arlanza. La loknomo Palazuelos de Muñó estas etimologie komprenebla kiel Palacetoj de Muñoz aŭ de Nuño, alude al iama loĝanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,691 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 53 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 14 el 1991.
Darío Grandinetti
Darío Alejandro GRANDINETTI ​ (Rosario, Provinco Santa Fe; 5-a de marto 1959), plej ofte konata kiel Darío Grandinetti, estas argentina aktoro. Li famis pro nombraj roloj en televido, teatro kaj kino, kaj partoprenis en filmoj de famaj reĝisoroj kiel Alejandro Doria, Pedro Almodóvar kaj Damián Szifron.
Biografio
Kiel junulo, li ludis futbalon, poste li eklernis teatron kaj pro labortialoj translokiĝis al Bonaero.
Palazuelos de Muñó
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Johano la Baptisto.
Arondismento Confolens
La arondismento Confolens (france arrondissement de Confolens) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Ĉarento (Charente) kaj en la regiono Nova Akvitanio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Confolens. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de kvar kantonoj.
Rondaŭo
Rondaŭo (rondeau ) estas formo de franca poezio. Ĝi estis unu el la tri fiksformaj poemoj (la aliaj du estis la balado kaj la virelajo), kaj unu el la versoformoj en Francio plej ofte enmuzikigataj inter la malfrua 13-a kaj la 15-a jarcentoj.
Priskribo
La rondaŭo estas formo de verso uzata ankaŭ en la monda poezio, inkluzive de la Esperantlingva literaturo. Ĝi utiligas refrenojn, ripetitajn laŭ certa stiligita ŝablono. Oni kutime rigardis kiel defion fari ke tiuj ĉi refrenoj kontribuu al la senco de la poemo en kiel eble plej konciza kaj elvoka maniero.
La rondaŭo konsistas el dek tri versoj el ok silaboj, plus du refrenoj (kiuj estas hemistikoj, el po kvar silaboj), utiligante, entute, nur tri rimojn. Ĝi havas tri strofojn, kaj ĝia rimskemo estas jena: En la ĉi-supra skemo, a kaj b estas la du ĉefrimoj, kaj R signifas la refrenon, kiu devas esti la unua hemistiko de la unua verso.
Variaĵoj
Ekzistas variaĵoj de la rondaŭo, ekzemple la duobligita rondaŭo, ankaŭ nomata perfekta rondaŭo, kodigita de la franca poeto Clément Marot (1497-1544), konsistanta el ses kvarversoj kun krucaj rimoj, kie la kvar versoj de la unua strofo sinsekve ripetiĝas kiel la lasta verso de po unu el la dua ĝis kvina strofoj; la lasta strofo konsistas el kvar versoj novaj, kaj fine venas, ne rimante, la unua hemistiko: Krome, la rondelo povas ankaŭ esti rigardata kiel variaĵo de la rondaŭo.
Ekzemplo
Jen ekzemplo de franclingva rondaŭo de la renesanco:
Mikkel Bjørn
Mikkel Bjørn SØRENSEN (naskiĝis la ) estas dana instruisto kiu de oktobro 2016 ĝis oktobro 2021 estis la unua oficiala nacia gvidanto por la dana junularpartio, nome Junularo de Nova Dekstro (Nye Borgerliges Ungdom). En aprilo 2022, li iĝis la ĉefkandidato de Nova Dekstro (Nye Borgerlige) por la dana parlamento (Folketinget) el Fueno post esti antaŭe nomumita en la municipelekto de 2017 en la municipo Vejle kaj la parlamentelekto 2019 en elektodistrikto de Sudjutlando. Ĉe la parlamenta elekto de 2022 li estis elektita membro de la Folketing. Li nuntempe vivas en Nyborg sur Fueno.
Konservativa Junularo
Mikkel Bjørn komencis en Konservativa Junularo (Konservativ Ungdom (KU), junulara asocio de la konservativa partio Det Konservative Folkeparti), kie li iĝis loka gvidanto por KU en Vejle. Li apartenis al la nacia konservativa blanka branĉo en la junularpartio. En 2016 li estis kune kun du aliaj membroj eksigitaj de la partio, supozeble post kiam ili en fermita Facebook-grupo estis indikintaj ke ili ne deziris voĉdoni por La Konservativa Popolpartio, kio estis konsiderita mallojala. La jarkongreso de KU voĉdonis ĉirkaŭ 140 por kaj 112 kontraŭ la eksigo.
Politika kariero
Ĉe la municipelekto 2017 kandidatiĝis por Nova Dekstro en municipo Vejle, kie li atingis 33 voĉojn personajn. Ĉe la parlamentelekto 2019 li kandidatiĝis en elektodistrikto de Sudjutlando kaj akiris 46 voĉojn personajn. En aprilo 2022, li estis elektita kiel la ĉefkandidato de la partio en elektodistrikto de Fueno por la venonta parlamentelekto. Ĉe la parlamenta balotado en 2022 li estis elektita membro de la Folketing kun 888 personaj voĉoj. De lia elekto ĝis parlamento li havas funkciis (has served en la angla. Bonvolu helpi pri gramatiko) kiel Vicprezidanto (næstformand) por la parlamenta grupo de la Nye Borgerlige.
Aferoj de parolado
Mikkel Bjørn nuntempe tenas la sekvajn proparoladojn por sia partio en parlamento (ĝisdatigita decembro 2022):
Thomas Carlyle
Thomas CARLYLE [karLAJL] (‏4-an de decembro 1795 - 5-an de februaro 1881) skotdevena brita historiisto kaj filozofo.
Vivo
Thomas Carlyle akiris sian edukon ĉe la Universitato de Edinburgo kaj okupiĝis pri instruado. Lia unua romano Sartor Resartus estis publikigita en 1836. En Skotlando li havis malmulte da literatura sukceso, do li translokiĝis al Londono en 1834, kie li verkis sian faman eseon La Franca Revolucio: Historio (The French Revolution: History, 1837). Post kiam la finita manuskripto de la unua volumo estis hazarde bruligita fare de domservistino de la filozofo John Stuart Mill, Carlyle verkis la duan kaj trian volumojn antaŭ reverkado de la unua de komence.
Lia kalvinisma mondpercepto igis Carlyle atribui plej grandan gravecon al la individuo kaj al la influo de liaj agadoj en la homa historio. Tiu ideo estas plej elstara en lia eseo Pri herooj, hero-adorado, kaj la heroeco en la historio (On Heroes, Hero-Worship, and The Heroic in History, 1841), en kiu li komparas larĝan gamon de malsamaj specoj de herooj, inkluzive de Odino, Mohamedo, Oliver Cromwell, Napoleono, William Shakespeare, Danto, Samuel Johnson, Jean-Jacques Rousseau, Robert Burns, John Knox, kaj Lutero. Tiuj prelegoj de Carlyle estas rigarditaj kiel frua kaj potenca formuliĝo de la GrandHomo-teorio (Great Man) de historia evoluo.
Por Carlyle, la heroo estis iom simila al la "grandanima" (magnanimous) homo de Aristotelo - persono kiu prosperis en la plej plena signifo. Tamen, por Carlyle, male al Aristotelo, la mondo estis plenigita de kontraŭdiroj kun kiuj la heroo devis trakti. Ĉiuj herooj estos mankhavaj. Ilia heroeco kuŝis en ilia kreiva energio antaŭ ĉiuj malfacilaĵoj, ne en ilia morala perfekteco. Laŭ li, rikani tian homon pro siaj malsukcesoj estas la filozofio de tiuj, kiuj serĉas konsolon en la konvencia.
En la sama tempo, Carlyle konsciis pri aferoj de socia maljusteco kaj tiu konscio spronis lin turni al la konscienco de siaj samtempuloj, kies tuta konscio estis sur plibonigo de sia materia kondiĉo, kaj postuli ilin zorgi pri la malriĉuloj, por ke la nacio ne perdu sian moralan kvaliton. La opinioj de Carlyle havis grandan influon sur liberalaj leĝdonantoj en Anglio tiutempe, kaj kelkaj diras, ke ili eĉ funkciis kiel bazo por la kulto al personeco de la gvidantoj en totalismaj regteorioj en la 20-a jarcento.
Carlyle moviĝis al sia pli posta pensado dum la 1840-aj jaroj, kaŭzante rompon kun multaj delongaj amikoj kaj aliancanoj, kiel ekzemple Mill kaj, laŭ pli malgranda mezuro, Emerson.
Li publikigis la eseon Foja diskurso pri la nigra demando (Occasional Discourse on the Negro Question, 1849). En tiu eseo Carlyle diskutis pri la akcepteblo reenkonduki sklavecon en Karibio, per la uzado de ekssklavigitaj nigruloj kiel kontraktoligitaj nepagitaj servistoj. Tie li unue lanĉis la frazon "la malgaja scienco" por karakterizi la studfakon de ekonomiko. La eseo estis la fajrero de longa debato inter Carlyle kaj John Stuart Mill.
Lia lasta grava verko estis Historio de Frederiko la 2-a de Prusio (History of Friedrich II of Prussia, 1858-1865), eposa vivo de Frederiko la Granda.
En la 19-a jarcento, Thomas Carlyle kaj la pensuloj Herbert Spencer kaj Sydney Smith igis la esprimon "ruĝa rubando" populara esprimo esprimanta la abomenon kiun oni sentas kontraŭ iu ajn registaro.
96268 Tomcarr
96268 Tomcarr estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Rue Claude-Decaen (stacidomo)
Rue Claude-Decaen estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 12-a arondismento de Parizo, 11 Strato Claude-Decaen, en regiono Francilio. La stacidomo estis detruita.
Bel-Air-Ceinture (stacidomo)
Tiu stacidomo ebligis interkonekton kun "Linio de Vincennes" (Bastille - ).
Fame (televida serio, 1982)
Produktado kaj dissendado
La serio estis produktita fare de la produktentrepreno "MGM Television, kaj estis elsendita por la unua fojo sur la televidreto NBC en Usono, kaj sur la BBC-kanalo en Britio kaj sur Channel 7 en Aŭstralio. Malgraŭ favoraj recenzoj, la serio ricevis malaltajn rangigojn kaj estis nuligita sur NBC post du sezonoj. Sed dank'al aranĝo kun la produktentrepreno "LBS Communications", la spektaklo daŭris por 4 pliaj sezonoj.
Post la nuligo de la serio, en la reelsendoj, la epizodoj de la serio estis elsenditaj en du malsamaj versioj: la unua inkludis la originajn epizodojn kiuj daŭris proksimume horon kaj temigis ĉefan intrigon, sekundaran intrigon kaj du aŭ pli da muzikaj pecoj. La dua versio daŭris proksimume duonhoron kaj inkludis nur la ĉefintriglinion, sen sekundara intrigo aŭ muzikaj pecoj.
La serio gajnis la Premion Oran Globon por Plej bona Komedio aŭ Muzika Serio en 1982 kaj 1983. Debbie Allen, kiu interpretis al la danca instruisto Lydia Grant, gajnis la premion "Golden Globe" kiel la plej bona aktorino por 1982. Krome, la serio havis dekduojn da nomumoj por la Premio Emmy kaj eĉ gajnis naŭ fojojn.
Kantoj, muziko kaj rajtoj
La malferma kanto de la spektaklo estis populara pop-muzika sukceso prezentita fare de la kantisto Irene Cara, kiu kantis ĝin por la muziko de la filmo sur kiu la serio estis bazita. Nova versio de la kanto estis surbendigita por la serio prezentita fare de Erica Gimple, kiu aktoris kiel la rolulo de Coco Hernandez en la serio. Kvankam Gimple forlasis la serion en la tria sezono ( 1983), la komenca kanto prezentita fare de ŝi daŭre akompanis la serion por du pliaj sezonoj. Ĝisdatigita versio de la kanto, en iom peza rok-stilo, estis elsendita en la aŭtuno de 1985 kaj estis prezentita fare de nova aktorino en la serio tiutempe, Loretta Chandler (sursceneja nomo Dusty). Tiu versio elsendiĝis en la lastaj du sezonoj de la serio.
La kanto "I Still Believe In Me" de epizodo de la serio titolita "Passing Grade", estis nomumita por Premio Emmy por Plej bona originala kanto. La kanto estis prezentita fare de Erica Gimple kaj Debbie Allen kaj unu el ĝiaj verkistoj estis Gary Portnoy (kiu poste skribis la temkanton por la serialkomedio "Free on the Bar"). Du unuopaĵoj de la serio, "Hi-Fidelity" kaj "Starmaker", eniris la pinton de la furorlisto en la UR.
Sony, kiu tenis la distriburajtojn por ĉiuj MGM televidserialoj de 1985 ĝis 2006, distribuis la unuan sezonon de "Fame" sur DVD la 1-an de novembro 2005. Estontaj distribuadoj de pliaj sezonoj de la serio estis transdonitaj al la 20th Century Fox.
Wings (televida serio, 1990)
Flugiloj, en angla Wings, estas usona serikomedia televida. Tiu situacia komedio kreita fare de David Angell kun Crystal Bernard, Steven Weber, Rebecca Schull kaj David Schramm. Ĝi estis elsendita por ok sezonoj sur NBC de 19a de aprilo, 1990, ĝis 21a de majo, 1997 por totalo de 172 epizodoj.
Historio
Joe Hackett posedas malgrandan privatan aviadkompanion nomatan Sandpiper Air, kie li laborigas sian senzorgan fraton Brian kaj la perfektan eks-stevardinon Fay Cochran. La flughaveno estas servita samtempe fare de Aeromass, posedata fare de la cinika Roy Biggins, kiu serĉas elimini la konkuradon. Alia kunlaborantaro en la flughaveno inkludas la malbrilan mekanikiston Lowell Mather kaj la posedanton de la bufedo, la bela blondulino Helen Chappel, kiu estas deinfanaĝa amiko de la Hackett-fratoj. Kun la paso de la tempo, la teamo estas pligrandigita fare de la persono de bela taksiisto el Italio, Antonio Scarpacci. La agado okazas plejparte en la fikcia Tom Nevers Field flughaveno en Nantucket, Masaĉuseco, kaj malpli ofte ĉe la hejmoj de la ĉeffiguroj.
Cheers
Je via sano (angle Cheers) estas usona serialkomedio kiu funkciis dum 11 sezonoj, inter la jaroj 1982-1993. La programo estis produktita fare de la produktentrepreno Charles/Burrows/Charles Productions en kunlaboro kun la televidreto Paramount Films por NBC kaj estis kreita fare de James Burrows, Glenn Charles, kaj Les Charles. La intrigo de la serio okazas en drinkejo nomita Cheers (laŭ la kutima drinksaluto) en Bostono, Masaĉuseco, kie grupo de lokuloj kunvenas por trinki kune, malstreĉiĝi kaj societumi. La melodio de la temo La kanto Where Everybody Knows Your Name, aŭdita super la malfermaĵokreditaĵoj de la serio, estas prezentita fare de Gary Portnoy, kiu skribis la kanton kune kun Judy Hart Angelo. La fama koruslinio - "La loko kie ĉiuj scias vian nomon" - iĝis la subtitolo ("etikedlinio") de la spektaklo.
Post la premiero de la serio, la 30-an de septembro 1982, la serio preskaŭ estis nuligita dum sia unua sezono, ĉar la premiera epizodo vicis tre malalta (74-a loko el 77 spektakloj). Tamen, la serio poste iĝis unu el la usonaj televidprogramoj kun alta rangigo en la Nielsen-indekso, kaj estis inkludita en la listo de la dek plej spektitaj programoj por 8 el la 11 sezonoj de la serio, inkluzive de la unua loko en unu el la sezonoj. Dum la plej granda parto de la origina elsendotempo de la serio, ĝi aerumis sur NBC ĵaŭde vespere, la vesperon de la elsendoj markitaj kiel "Must See TV" (Televido de deviga spektado). La fina epizodo de la serio, kiu estis elsendita la 20-an de majo 1993, ricevis ekstreme altajn rangigojn, kaj la 270 epizodoj de la serio estis elsenditaj kun granda sukceso en sindikiĝo ĉirkaŭ la mondo. Ĉiuj 11 sezonoj de la serio estis nomumitaj por Premio Emmy en la kategorio de la pli bona komedia serio; efektive la serio gajnis 28 Premiojn Emmy, atingante rekordon 117 nomumoj.
La rolulo de Frasier Crane (Kelsey Grammer) daŭriĝis por havi sian propran kromproduktserio - " Frasier " - kiu kuris dum 11 sezonoj, en la jaroj 1993-2004. Tiu serio inkludis gastadojn de multaj aktoroj de la gepatra serio, kiuj revenis por roli kiel siaj konataj roluloj.
Intrigo
La intrigo okazas tute ene de kvartala drinkejo en la grandurbo de Bostono, nomita Cheers (la angla kutima drinksaluto). La intrigo rondiras ĉirkaŭ la kutimaj homoj kiuj vizitas la drinkejon ĉiutage kaj tiuj kiuj laboras tie. Preskaŭ ĉiuj epizodoj okazis en la ĉefhalo de la drinkejo, kaj la intrigo malofte devagas ekster la drinkejo mem. La unuaj sezonoj plejparte rondiris ĉirkaŭ la provoj de Sam (Ted Danson) svati virinojn kaj precipe la junan kaj novan drinkejservistinon Diane (Shelley Long). Kiam la serio formiĝis, Sam provis svati unu virinon po unu fojo; sed la fokuso de la programo kiu estis direktita sur la rolulo Sam, ankaŭ komencis pli kaj pli vagi al gamo da rakontoj de aliaj roluloj en la drinkejo.
Arondismento Cognac
La arondismento Cognac (france arrondissement de Cognac) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Charente kaj en la regiono Nova Akvitanio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Cognac. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de ses kantonoj. <!-- Se ankoraŭ tiom da komunumoj mankas, listo de komunumoj prefere ne jam publike montriĝu. Eblas post la krisigno maldekstre enigi spacon kaj "antaŭrigardi" la liston ankaŭ sen savi la redakton.
Komunumoj
-->
La Rapée-Bercy (stacidomo)
La Rapée-Bercy (hodiaŭ Paris-Bercy-Rapée) estas franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situanta en la 12-a arondismento de Parizo, 5 Bulvardo Poniatowski, en regiono Francilio. La konstruaĵo estis detruita.
Tiu stacidomo ebligas interkonekton kun trajnoj de Gare de Lyon.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio La Râpée - Batignolles (petite ceinture) (955000).
Arondismento Nérac
La arondismento Nérac (france arrondissement de Nérac) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Lot-et-Garonne kaj en la regiono Nova Akvitanio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Nérac. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Romanistan
Komence de la 1950-aj jaroj, romaaj gvidantoj petis al Unuiĝintaj Nacioj la kreadon de ilia propra ŝtato konsiderante la originon en Bir Taŭil, sed ilia peticio estis malaprobita. Kreo de tia ŝtato ankaŭ estis sugestita fare de la gvidantoj de Romani-partio en Norda Makedonio konata kiel la Partio por la Kompleta Emancipiĝo de Romaoj en la fruaj 1990-aj jaroj ĉe Šuto Orizari. ,
Kinematiko
Kinematiko estas subfako de klasika mekaniko kiu priskribas la movadon de punktoj, korpoj (objektoj), kaj sistemoj de korpoj (objektaroj) sen konsidero al la fortoj, kiuj okazigas ties movon. Kinematiko, kiel kampo de studo, estas ofte referencata kiel "geometrio de movado" kaj estas foje rigardita kiel branĉo de matematiko. Kinematika problemo komencas per priskribo de la geometrio de la sistemo kaj per deklaro de la komencaj kondiĉoj de ajna konata valoro de pozicio, rapido aŭ akcelo de punktoj ene de la sistemo. Poste, uzante argumentojn de geometrio, la pozicio, rapido kaj akcelo de ajna nekonata parto de la sistemo povas esti determinata. La studo kiel fortoj funkcias super korpoj falas ene de kinetiko, ne de kinematiko. Por pliaj detaloj, oni vidu analizan dinamikon.
Kinematiko estas uzata en astrofiziko por priskribi la movadon de astroj kaj astraroj. En mekanika inĝenierado, robotiko, kaj biomekaniko kinematiko estas uzata por priskribi la movadon de sistemoj konsistantaj el kunigitaj partoj (mult-ligitaj sistemoj) kiel ĉe motoro, robota brako aŭ la homa skeleto.
Geometriaj transformoj, nomitaj ankaŭ rigidaj transformoj, estas uzataj por priskribi la movadon de konsistaĵoj en mekanika sistemo, simpligante la derivadon de ekvacioj de movado. Ili ludas gravan rolon en la dinamika analizo.
Kinematika analizo estas la procezo mezuri la kinematikajn kvantojn uzatajn por priskribi movadon. En inĝenierado, por ekzemplo, kinematika analizo povas esti uzata por trovi la gamon de movoj por difinita mekanismo kaj povi labori reen, uzante kinematikan sintezon por desegni mekanismon por dezirita gamo da movoj. Krome, kinematiko aplikas algebran geometrion al la studo de mekanika avantaĝo de mekanika sistemo aŭ mekanismo.
La Rozkolora Pantero (televida serio)
La Rozkolora Pantero (angle: The Pink Panther Show) estas televida serio kiu estis produktita dum la 60-aj kaj 70-aj jaroj de la produktentreprenoj Mirisch Films kaj DePatie-Freleng Enterprises kaj estis origine elsendita inter la 16-a de septembro 1969 kaj la 2-a de septembro 1978 en la usona NBC televida reto, kaj inter la 9-a de septembro 1978 ĝis la 1-a de septembro 1979 en la ABC televida-reto. La rolulo de la Rozkolora Pantero estas bazita sur rolulo kiu origine aperis en la komencaj kaj fermaj listoj de la samnoma filmo The Pink Panther de 1963. La populareco de la aminacia filmo generis serion de viglaj mallongaj filmetoj, entute 250 estis faritaj ĝis nun en kiuj ĉefrolas la Rozkolora Pantero.
2,3-Duhidroksocinamata acido
2,3-Duhidroksocinamata acido [kies molekula formulo estas C9H8O4 ] estas organika kombinaĵo konsistanta je unu pirokatekola grupo (duhidrokso-benzeno) ligita al akrilata grupo (aŭ 2-fenil-propenata grupo). Ĝi estas izomero de la kafeata acido kaj ankaŭ apartenas al la grupo de la polifenoloj. La avantaĝoj de la polifenoloj sur la homa sano ofte estas atribuataj al iliaj potencaj kapabloj funkcii kiel antioksidantoj. La fenolaj derivaĵoj, kiel kafeata acido, katekolo, katekino, vanilata acido, eŭgenolo kaj timolo, funkcias kiel naturaj kontraŭmikrobaj agentoj. Kiel komponantoj de herboj kaj spicoj, kiuj ofte provizas unikajn aromajn propraĵojn, multaj el ĉi tiuj komponaĵoj estas uzataj de homoj antaŭ jarcentoj.
La Rozkolora Pantero (televida serio)
La rolulo de la rozkolora pantero estas tre ligite asociita kun la fama saksofona melodio "The Pink Panther Theme" fare de Henry Mancini. Tiu melodio estas ludata en la fono de ĉiuj epizodoj de la serio.
Intriga resumo
La intrigo de la videoserio okazas en fikcia mondo kiu kelkfoje inklinas esti troe absurda kaj superreala kaj fokusiĝas al rozkolora pantero, trankvila kaj iomete indiferenta. En la plej multaj vidbendoj en la serio, la kontraŭulo de la Rozkolora Pantero estas malalta policisto kun liphararo.
Aldone al la silenta vigla versio de la Rozkolora Pantero, versio en kiu la roluloj parolas estis elsendita. Tiu versio havas novigan animacion kaj prezentis novajn rolulojn kiuj ne aperis en la komenca versio.
Arondismento Marmande
La arondismento Marmande (france arrondissement de Marmande) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Lot-et-Garonne kaj en la regiono Nova Akvitanio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Marmande. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Minhui Gonghe Yuan
Reĝedzino Minhui Gonghe Yuan (1609-22a de oktobro 1641), de la Ĥorĉina Mongola Borjigit-klano, kun persona nomo Harjol ("Jado" en la manĉura lingvo), estis partnero de Huangtaiji. Ŝi estis 17 jarojn pli juna ol li.
Ŝi estas la nepo de imperiestrino Xiaoduanwen, imperiestrino de Huangtaiji, kaj fratino de reĝino imperiestrino Xiaozhuang.
Arondismento Villeneuve-sur-Lot
La arondismento Villeneuve-sur-Lot (france arrondissement de Villeneuve-sur-Lot) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Lot-et-Garonne kaj en la regiono Nova Akvitanio. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Villeneuve-sur-Lot. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Seyed Reza Hosseini Nassab
Seyed Reza Hosseini Nassab (naskiĝdato: 1960) estas la Imamo de la Islama Centro en Hamburgo, prezidanto de la Ŝijaista Federacio en Kanado, verkinto de 215 libroj, kaj fondinto de 22 islamaj organizoj. Hosseini Nassab estis naskita en Yazd, Irano kaj studis en la islama seminario en Ĥom. Li estas irana Twelver Shi'a Scholor nuntempe loĝanta en Kanado.
Rondelo (muziko)
La rondelo (rondò ) estas Eŭropa klasika muzika formo, en kiu ĉeftemo ripetiĝas multfoje.
Priskribo
Unu ofta etendo de la rondela formo estas kombino kun sonata formo, kio kreas sonatrondelon. Tiel, la dua temo agas en maniero simila al la dua temaro en sonata formo, aperante unue en tonalo alia ol la toniko kaj poste ripetiĝante en la tonika tonalo. Malsimile al sonata formo, estas nenia tema disvolvo krom eble en la finaĵo.
Historio
La formo komencis esti ofte uzata ekde la klasika epoko, kvankam ĝi troviĝas en pli fruaj verkoj. En la klasika kaj romantika periodoj ĝi estis ofte uzata por la lasta movimento de sonato, simfonio, konĉerto, aŭ peco de ĉambra muziko.
Ekzemploj
La plej bone konata ekzemplo de rondelo estas Por Elise far Betoveno; tiu havas la formon ABACA.
Jen kelkaj aliaj ekzemploj:
Pedrosa del Páramo
Pedrosa del Páramo [peDROsa delPAramo] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la oriento de la komarko Odra-Pisuerga. La loknomo Pedrosa del Páramo estas etimologie komprenebla kiel Ŝtonejo de la Stepo.
Geografio
Ĝi distas 32 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas proksima al Tobar, Villegas, Olmos de la Picaza kaj Manciles.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ŝsajne ĝi estis fondita ĉirkaŭ 1100 fare de la episkopo de Sasamón nome Pedro Paramón, kies statuo estas nun sur la placo antaŭ la preĝejo.
Arenillas de Riopisuerga formis parton de la partido de Castrojeriz en la kategorio de izolaj loĝlokoj, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Estas ankaŭ gruz-elfosado kaj produktado de konstrumaterialoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Petro, la ermitejo, fonto, ktp.
Spenser-strofo
En poezio, la Spenser-strofo (Spenserian stanza) estas speciala strofo, konsistanta el naŭ jambaj versoj, kun la rimskemo ababbcbcc.
Priskribo
La Spenser-strofo konsistas el naŭ versoj, el kiuj versoj 1 kaj 3 interrimiĝas; 2, 4, 5 kaj 7 interrimiĝas; kaj finfine 6, 8, 9 interrimiĝas. Skeme:
La metro uzata estas kvinjambo, krom la lasta verso. Por plialtigi la efektojn, la lasta verso havas unu plian piedon, formante sesjambon, same kiel aleksandro; tial, la lasta verso en Spenser-strofo nomiĝas la aleksandra verso.
(96295) 1996 JF7
(96295) 1996 JF7 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Nebanice
Nebanice (Nebanitz) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Cheb, Regiono Karlovy Vary. La municipo estas nuntempe konata pro bredado de kladrubaj ĉevaloj. Vivas ĉi tie. Nebanice situas sur maldekstra bordo de rivero Ohře en orienta parto de Ĥebia baseno.
(96295) 1996 JF7
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Spenser-strofo
Priskribo
La Spener-strofo similas al la itala stanco, sed estas pli longa (naŭ, ne ok versoj), kaj la rimskemo ankaŭ diferencas.
Pampliega
Pampliega [pamPLJEga] estas loĝloko kaj municipo en la okcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la sudo de la komarko Odra-Pisuerga, sed foje ĝi estas atribuita ankaŭ al la pli suda komarko Arlanza.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 287 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 34 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas sur deklivo borde de la rivero Arlanzón.
Historio
La origino de Pampliega datas el la 2-a jarcento a.K., kiam ĝi aperis en verko de Ptolomeo kun la nomo Ambisna, kiel vojkruciĝo. Poste ĝi havis la nomon Pamplica. La visigoto Ĉindasvinto proklamiĝis reĝo en tiu loko, en la jaro 642. Havis rilaton kun tiu loko ankaŭ la visigota reĝo Ervigio. Kaj laste, ĝi estis loko por retiro kaj morto de alia visigota reĝo: nome Vambo, en la monaĥejo de Sankta Vincento (nune malaperinta). Lia korpo tie konserviĝis tombe ĝis Alfonso la 10-a de Kastilio ordonis ties translokigon al Toledo al la preĝejo de Sankta Leokadia. Poste la restaĵoj estis translokigitaj al Katedralo de Toledo kun la restaĵoj de lia patro Recesvinto en 1845 post estis profanataj de francaj trupoj dum la Milito de Hispana Sendependigo, pro ordono de Isabel la 2-a. La figuro de la reĝo Vambo estas grava simbolo en la loko, kie estas monolito, strato kaj placo liahonore, krom aliaj instalaĵoj. En 2014 la urbodomo de Pampliega petis la redonon de la restaĵoj de la reĝo Vambo al la pastraro de la katedralo de Toledo, kie ili restas ankoraŭ. ​ La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Franciuma klorido
Franciuma klorido aŭ klorido de franciumo estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la franciuma hidroksido kaj klorida acido. Franciuma klorido estas solvebla en akvo kaj en aliaj polaraj neorganikaj solvantoj. Franciuma klorido prezentas unu kloran jonon ligitan al franciumatomo. Ĝi konsistas je 1 franciumatomo, 1 kloratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Pampliega
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Petro kaj la restaĵoj de la murego, el kiu restas nur unu pordega arko.
Franciuma klorido
Kvankam ĉi tiu kunmetaĵo havas sencon teorie, Franciumo fizike ne povas ekzisti. Antaŭ ĉio, franciumo estas ekstreme volatila, ajna kontakto kun akvo igas ĝin eksplodi.
Spenser-strofo
Historio
La Spenser-strofo estis inventita de Edmund Spenser en la 16-a jarcento por sia alegoria eposo La Fereĝino (The Faerie Queene).
Franciuma klorido
Tamen, verŝajne, peco da franciumo eĉ ne povos atingi akvon antaŭ ol ĝi disiĝos en malsamajn elementojn! Ĝia duona vivtempo estas proksimume 20 minutojn kaj tio estas por ĝia plej stabila izotopo! Tio signifas, ke eĉ se kunmetaĵo formiĝus, ĝi estus ege mallongdaŭra kaj verŝajne nur ekzistus en laboratorio kaj por tre mallonga tempodaŭro.
Historio de franciumo
La metalo estis malkovrita en 1939 de la franca kemiistino Marguerite Perey, oficisto de la Pariza Instituto de Radiumo. Evidente pro patriotismo, ŝi nomis la elementon honore al sia naskiĝlando. Ŝi malkovris ĝin studante la artefarite akiritan elementon de Aktinio (ŝi rimarkis nekarakterizan radioaktivan lumineskon).
Spenser-strofo
Ekzemplo
Edmund Spenser uzis la Spenser-strofon por sia poemo La Fereĝino (The Faerie Queene). Jen la unua strofo de La Fereĝino:
Franciuma klorido
Historio de franciumo
Por esti justaj, oni devas rimarki, ke aliaj esploristoj eble ankaŭ laboris pri la kreado de ĉi tiu elemento kun ŝi samtempe, sed la gajninto ĉiam pravas, kiel oni diras. Ĉi tiu estas unu el la plej maloftaj metaloj (kaj kemiaj elementoj ĝenerale) trovitaj en la naturo.
Ĉi tio estas la nura izotopo de franciumo okazanta en naturo. Ĉar ĉiuj konataj izotopoj de franciumo estas tre malstabilaj, scio pri la kemiaj trajtoj de tiu elemento venas el radiokemiaj teknikoj.
Nenia pesebla kvanto de la elemento estis preparita aŭ izolita. La kemiaj proprecoj de franciumo plej proksime similas cezion.
Třebeň
Třebeň (Trebendorf) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Cheb, Regiono Karlovy Vary 6 km norde de Cheb. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1208.
Post la jaro 1945 okazis ellandigo kaj post la ellandigo de la germanaj loĝantoj okazis nur parta ĝisloĝigo fare de ĉeĥaj loĝantoj.
Nebanice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391.
San Rafael (Kalifornio)
San Rafael estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko, kaj estas la administra centro de la kantono Marin. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Nebanice
Historio
Surbaze de Munkena interkonsento la municipo troviĝis en la jaro 1938 interne de Germana imperio kaj ĝia rea alligo al Ĉeĥoslovakio en la jaro 1945 tiel signifis elpelon preskaŭ de ĉiuj loĝantoj de la municipo.
Lesina (Třebeň)
Lesina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třebeň, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km oriente de Třebeň. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Lesina estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,39 km². En la katastra teritorio Lesina situas ankaŭ Lesinka.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1290.
Sonora (Kalifornio)
estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko kaj estas la administra centro de la kantono Tuolumne. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Uzeničky
Uzeničky estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
Alturas
estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko, kaj estas la administra centro de la kantono Modoc. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Uzeničky
Ĉirkaŭaĵo de Uzeničky
Uzeničky troviĝas inter kelke da montetoj. Ĝi estas ĉirkaŭita de kampoj kaj pingloarbaroj kaj miksarbaroj. Proksime de Uzeničky troviĝas ruino de burgo Křikava, kiu situas sur roko kontraŭe al vilaĝo Černívsko.
Alturas
La loknomo Alturas signifas en la hispana Altaĵoj.
Johannes Mewaldt
Johannes Gottlieb Julius MEWALDT (naskiĝinta la en Poznano, mortinta la  en Vieno) estis germana klasika filologo kaj medicinhistoriisto.
Vivo
Johannes Mewaldt studis ekde 1899 en Berlino filozofion kaj klasikan filologion. Tiam li iĝis membro ĉe Verein Deutscher Studenten Berlin. Post doktoriĝo en 1904 kaj trapaso de la unua ŝtata ekzameno en 1905 li ekigis la prepariĝon por gimnaziinstruado. Paralele li studis dum kvar semestroj medicinon kaj habilitiĝis en 1907 pri klasika filologio ĉe la Berlina universitato. Sekve li fariĝis privata docento ĉe la filozofia fakultato. Dum 1908/09 li instruis en Charlottenburg kiel supera instruisto. Inter 1909 kaj 1914 Newaldt estis eksterorda profesoro ĉe la Universitato de Greifswald kaj poste ĝis 1916 persona orda profesoro ĉe la Universitato de Marburg. Vokiĝo je orda profesoreco al Greifswald okazis en 1916 sed fakte komenciĝis ne antaŭ 1919. Ĉar inter 1914 kaj 1918 li volontulis dum la Unua mondmilito. En 1923 li iris Kenigsbergon kaj en 1927 al Tübingen, finfine en la 1931-a jaro Vienon.
En 1940 li aniĝis ĉe NSDAP. Post forpelo de la katedro viena en 1946 pro sennaziigo kaj kontraŭvola emeritigo li nur en septembro 1947 regajnis ĉiujn universitatajn taskojn.
En la 7.2.1924 lin elektis la Prusia Akademio de Sciencoj koresponda membro en la filozofia-historia klaso; en 1932 li iĝis koresponda membro ĉe la Viena akdemio de sciencoj. En 1927 li iĝis honora doktoro pri medicino en Marburg.
Graveco
Liaj ĉefaj esplorfokusoj estis la antikva medicinhistorio kaj la romia poeto Lukrecio. Post estiĝo de la korpuskolekto-iniciato Corpus Medicorum Graecorum/Latinorum li fariĝis unua redaktoro inter 1907 kaj 1929/30. Proponis lin lia instruinto Hermann Diels. Tiafunkcie li estis afergvidanto de la kompleta esplora kaj eldona entrepreno.
Mátyás Zitterbarth
Mátyás Zitterbarth [mAtjAŝ citerbart], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zitterbarth Mátyás estis hungara klasikisma arkitekto.
Mátyás Zitterbarth naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en urbo Pest, (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Mátyás Zitterbarth devenis de aŭstra arkitekta patro, supozeble li lernis multe de sia patro. Pri lernojaroj de Mátyás Zitterbarth mankas informoj, sed fakte li estis arkitekto ekde 1828. Lia ĉefverko estis Teatro Magyar de Pest (1835-1837, jam malkonstruita). Li estis majoro dum la Hungara revolucio de 1848. Lia edzino naskis filon, baldaŭ li estis same arkitekto.
Konstantin Paustovskij
Konstantin Georgieviĉ Paustovskij (Константин Георгиевич Паустовский) naskiĝis la 31-an de majo 1892 en Moskvo kaj mortis la 14-an de julio 1968 samurbe; estis fama rusa verkisto.
La gepatroj (Georgij kaj Maria) havis tri filojn kaj unu filinon.
Frasier
Frasier estas sukcesa usona serialkomedio, kreita kiel duavica serio al la televidserio Cheers, surbaze de la rolulo de la psikiatro Frasier Crane (Kelsey Grammer). La serio estis elsendita sur la NBC televida-reto dum 11 sezonoj, de septembro 1993 ĝis majo 2004. Ĉiuj dek unu sezonoj de la serio estis liberigitaj sur DVD.