cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Psika malsano
Psikiatrio
Psikiatrio aŭ psiĥiatrio estas medicina fako, kiu okupiĝas pri diagnozo, terapio kaj preventado de psikaj malsanoj. Kuracisto de psikaj malsanoj nomiĝas psikiatriisto aŭ psiĥkuracisto (iam estas sub influo de naciaj lingvoj uzata ankaŭ aliradika vorto psikiatro). la vorto psiĥiatrio estis fondita en la 19a jarcento. Historie, nevrologio kaj psiĥiatrio estis unu fako, sed en la 20-a jarcento ili malkuniĝis. Psiĥkuracistoj demandas multajn de demandojn por diagonzo kaj uzas sanigilojn, parolsanigilojn, kaj fiziksanigilojn. la sanigiloj inkludas kontraŭmalmemorigilojn, kontraŭmensmalsanilojn, kontraŭmalĝojilojn, kontraŭmaltrankviliĝilojn (trankviliĝilojn), humorstabiligilojn kaj stimuligilojn. la tipoj de parolsanigilojn inkludas psiĥoanalizon, kondutosanigilojn, konasanigilojn, familisanigilojn, grupsanigilojn, artsanigilojn, laborsanigilojn ktp.
Psikoanalizo
Psikoanalizo (el la grekaj vortoj ψυχη psiko aŭ animo, kaj ανάλυσις analizo, do "esploro kaj mal-enigm-igo de la animo") estas skolo de psikologio kaj psikoterapio, fondita ĉirkaŭ la jaro 1890 de la viena neŭrologo Sigmund Freud. El la origina teoriaro de psikoanalizo evoluis la diversaj skoloj de profunda psikologio. La teoria konceptaro origine celas malkovri kaj prilabori psikajn konfliktojn kaj malordojn, kiujn repuŝo igis nekonsciaj dum la personeca disvolviĝo. Sigmund Freud, post studo de histeriaj pacientoj, unuafoje vortumis kaj difinis la modelon de Nekonscio. Dum la plua evoluo de la teoria laboro, li aldone evoluis la koncepton de Mio (Egoo), Supermio (Superegoo) kaj Ĝio (Iduso). La "Mio" naskiĝas el rilato kaj malsamiĝo inter homo kaj mondo, kaj la "Supermio" temas pri la kulturaj aspektoj, moralo, kaj ĝi nepermesas ke homo realigu ĉiujn dezirojn. Kontraŭe la "Ĝio" estas la instinktoj kaj spontaneaj deziroj, kiujn la homoj kunvivantaj en socia organismo ne ĉiam senbremse transformas al ago, ĉar tio pliakrigus la interhomajn konfliktojn.
Aparte de la teoria konceptaro, la psikoanalizo iĝis kompleksa modelo por la priskribo kaj klarigo de la homa psiko, kaj sur ĝi baziĝas ampleksa psikoterapia skolo por la terapia trakto de en- kaj interpersonaj konfliktoj, kiu ankaŭ esploraj kulturajn fenomenojn. En ĉiuj dimensioj la psikoanalizo ĝis la nuntempo pluevoluiĝas de praktikaj terapiistoj kaj teoriaj esploristoj, kaj sekve la moderna psikoanalizo karakteriziĝas per teoria, metoda kaj terapia pluralismo. Sigmund Freud dum la komencaj jaroj de la terapia skolo kunlaboris kun Carl Gustav Jung, sed ĉirkaŭ la jaro 1911 ilia kunlaboro ĉesis, kaj la skolo de Jung restis renomita "analiza psikologio". El aliaj psikoterapiistoj laborantaj sur la bazo de la teorio pri psikoanalizo respektive pri profunda psikologio elstarigindas interalie Alfred Adler, Otto Reich kaj Erich Fromm, Melanie Klein, Heinz Kohut kaj Jacques Lacan.
NGC 2374
NGC 2374 (alia indiko — OCL 585) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
22873 Heatherholt
22873 Heatherholt estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heather Holt, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006. Ŝi estas instruistino ĉe la Miami Lakes Middle School de Miamo (Florido).
Dufour-Pinto
La Dufour-Pinto (Dufourspitze, Pointe Dufour, Punta Dufour) estas kun metroj super la marnivelo la plej alta punkto de Svislando. Ĝi apartenas al la Monto-Rozo-Masivo en la limregiono de la svisa Kantono Valezo kaj la itala Provinco Aosta Valo. Sude kaj norde de ĝi naskiĝas la sistemo de la giganta Gorner-Glaĉero.
Historio
Origine tiu ĉi montopinto nomiĝis simple Plej Alta Pinto (Germane Höchste Spitze). En 1863 ĝi ricevis laŭ decido de la Federacia Konsilantaro de Svislando la nomon Dufour-Pinto por honorigi la svisan generalon kaj mapiston Guillaume-Henri Dufour (1787–1875). Dufour estis la eldonisto de la unua ekzakta maparo de Svislando, la laŭ li nomita Dufour-mapo. Antaŭe la monto ankaŭ portis la nomon Gornerhorno.
La unua grimpado okazis la 1-an de aŭgusto per ŝnurkamaradaro, kiun gvidis Charles Hudson. Aliaj ŝnurkamaradoj estis: John Birkbeck, Edward J.W. Stephenson kaj la fratoj Gebrüder Christopher kaj James G. Smyth. La montgvidantoj Johannes kaj Matthäus Zumtaugwald de Zermatt kaj Ulrich Lauener el Lauterbrunnen pretigis al la britoj la vojon. Charles Hudson mortfalis 10 jarojn poste suprengrimpante post unua grimpo de Materhorno. La unua skigrimpada venko estis fare de Oscar Schuster en 1898.
Turismo
Al la Dufour-Pinto ĝis nun ne ekzistas telfero aŭ lifto. Ĝui ĝian vidon oni povas de Gornergrat, kiu trajne atingeblas de Zermatt. Elirpunkto por grimpo al la Dufour-Pinto estas de la svisa flanko per normalvojo la Monto-Rozo-Kabano je 2895 m super la marnivelo.
Diafizo
En ostologio, diafizo (el la grekaj terminoj δια: per, kaj φύσης: naturo, formado) aŭ osta korpo, estas la meza parto de longa osto. Ĝi estas tuba formo kaj konstituas la laŭlongan akson de osto. Ĝi konsistas el relative dika kompakta cilindra histo, nomata kortika, enhavanta centran medolokanalon. En adoltoj, ĉi tiu kanalo, ankaŭ nomata medola kavo, enhavas la flavan medolon, ĉefe formitan de lipidoj. La vaskuligo de la medolo lokita en ĝia centro estas efektivigita per nutraj vaskuloj, trans la kortika histo plenigita de osto-eroj (la ostonoj) en kiu cirkulas Haversajn kanalojn kaj alvenantajn kanalojn de Volkmann.
La diafizon ĉirkaŭas densa konektiva histo riĉa je nutraj angioj, la periosto, kiu esence rolas en la dikeca kreskado dum ostiĝo, kiu komenciĝas dum la 3-a monato de la embria vivo.
Laŭ la ostoakso, inter la diafizo kaj la artiko troviĝas sekve la metafizo, la epifizo kaj la kartilago.
Templo de Logan
La Templo de Logan estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la dua konstruita de la Eklezio post alveno en la teritorio de Utah, estante dediĉita antaŭe la templo de St. George, tiel kiel la templo de Kirtland kaj la de Nauvoo, en la oriento de Usono. La templo troviĝas en la urbo de Logan ĉe randoj de la Montoĉeno Wasatch.
(16808) 1997 TV26
(16808) 1997 TV26 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
San Pedro Mártir
San Pedro Mártir estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Mártir. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 315.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1040 indiĝenoj. El tiuj 886 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 886 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tizapán el Alto
Tizapán el Alto estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Ĥalisko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tizapán el Alto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 096.
Geografio
Tizapán el Alto apartenas al la regiono Ciénega kiu situas en la centra parto de la subŝtato Ĥalisko. Multaj komunumoj en tiu regiono sude limtuŝas Ĉapalaan Lagon aŭ la meksikan subŝtaton Miĉoakano. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19076 loĝantojn. El tiuj estis 9104 viroj kaj 9972 virinoj. La komunumo havas surfacon de 273,32 km². La meza alteco estas 1550 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,5 C. En la komunumo estas 720,8 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5924 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5020 scipovis legi kaj skribi kaj 898 viroj estis analfabetoj. Do 15.16 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 6428 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5641 sciis legi kaj skribi kaj 786 virinoj estis analfabetoj. Do 12,23 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tizapán el Alto vivis 17505 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 16 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,091 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Misisipia milvo
Aspekto
Ĝi estas 30–37 cm longa el beko al vosto kaj havas enverguron averaĝe de 91 cm. Ties pezo estas el 214 al 388 g. Plenkreskulo estas griza kun pli malhelgriza en vostoplumoj kaj eksteraj flugilplumoj kaj pli helgriza en kapo kaj internaj flugilplumoj. Maskloj kaj inoj aspektas simile, sed maskloj estas iom pli palaj en kapo kaj kolo. Okulirisoj kaj kruroj estas ruĝaj.
Junuloj havas zonostriajn vostojn kaj striecajn korpojn.
Kutimaro
Ties dieto konsistas ĉefe el insektoj kiujn ili kaptas dumfluge. Ili manĝas cikadojn, akridojn, grilojn, koleopterojn, libelojn kaj aliajn rikoltodamaĝajn insektojn, pro kio ili estas ekonomie gravaj. La birdo forigas flugilojn kaj krurojn kaj englutas la korpojn. Oni scias, ke ili foje manĝas ankaŭ malgrandajn amfibiojn, kuniklojn kaj foje eĉ pli malgrandajn birdojn, sed plej ofte de ŝosemortinto.
Ties alvoko estas altatona krio, laŭsone simila al tiu de akra hundoludo.
Ili ripozas, manĝas kaj moviĝas are. Ili flugas rektece pli ol cirklece. Ili estas grupemaj.
Reproduktado
Misisipiaj milvoj reproduktiĝas en centra kaj suda Usono. Ties reprodukta teritorio malpliiĝis lastajn jarojn kaj tiele la Misisipiaj milvoj vidiĝis en sudaj ŝtatoj kiaj Nov-Anglio kaj tiom for kiom ĝis Newmarket NH. Ili migras al suda subtropika Sudameriko kaj restas ankaŭ en sudaj Florido kaj Teksaso vintre. Plej parto faras flugveturadon de ĉirkaŭ 5000 km, ĝis la centro de Sudameriko.
Tiu specio estas monogama. La reprodukta sezono okazas el majo al julio. Post 5 aŭ 7 tagoj post ties alveno, la paro ekkonstruas neston tute novan aŭ rekonstruas eksan. Ili instalas ĝin sur grava forko, 3 al 30 m supergrunde. Foje ĉe vespejo aŭ abelujo kiu utilas kiel efika protektilo kontraŭ parazitoj. La nesto estas konstruata el malgrandaj herberoj kaj ligneroj kaj kovrata per musko. Oni rekovras ĝin el freŝaj folioj, por kaŝi manĝerojn.
La inoj de Misisipiaj milvoj kutime demetas du blankajn ovojn (rare 1 aŭ 3) en nestoj el bastonetoj fare en vario de deciduaj arboj. Dum la pasintaj 75 jaroj, ili suferis ŝanĝojn en sia nestohabitato pro uzado de arbaroj kaj savanoj por fari ventorompilojn kaj nun estas tre komunaj nestumantoj en urbaj areoj de ĉiu ajn grando en okcident-sud-centraj ŝtatoj.
Misisipiaj milvoj nestumas en kolonioj kaj ambaŭ gepatroj (pariĝintaj el antaŭ alveno al la nestejo) kovas la ovojn dum ĉirkaŭ 30 tagoj kaj idozorgas. Ili faras unu ovodemetadon pojare kaj eloviĝo okazas post 30 al 32 tagoj. Elnestiĝo okazas post kromaj 25 al 35 tagoj kaj ankoraŭ oni manĝigas la idojn dum 2 pluaj semajnoj antaŭ ekflugo. La junuloj sendependiĝas post 10 pluaj tagoj.
Nur ĉirkaŭ duono de tiuj milvoj sukcese reproduktiĝas. La ovaroj estas viktimoj de ŝtormoj kaj predantoj kiaj lavursoj aŭ la Granda kornostrigo. Pro la malgranda kvanto de predantoj en urbaj areoj, la Misisipiaj milvoj produktas pli da idoj en urbaj areoj ol ĉe ruraj areoj.
Ili havas averaĝan vivodaŭron de 8 jaroj.
Kvankam la Misisipia milvo ne estas endanĝerata specio, ĝi estas protektata laŭ la Traktato de Migrantaj Birdoj de 1918 , kiu protektas birdojn, ties ovojn kaj ties nestojn (ĉu okupatajn ĉu malplenajn) el forigo aŭ detruo sen la taŭgaj permesiloj. Tio povas fari el la birdo iom ĝenan kiam ili elektas nestumi en loĝataj urbaj lokoj kiaj golfejoj aŭ lernejoj. Tiuj birdoj protektas siajn nestojn per plonĝado kontraŭ eventualajn minacojn, inklude homojn. Resti je almenaŭ 50 jardojn el nestoj estas la plej bona sistemo eviti konfliktojn kun birdoj. Se neeviteble, vesti ĉapelon aŭ agiti manojn enaere evitus kontaktojn sed ne evitos la plonĝan kutimon.
En popola kulturo
"Mississippi Kite" aŭ Misisipia milvo estas nomo de projekto de liverpula muzikisto Gerard Hart. Li kutime laboras pri materialo kiu disponeblas ĉe www.Mississippikite.co.uk el komenco de 2011.
(129813) 1999 NJ
(129813) 1999 NJ estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,24479 astronomia unuo, tie estas 36,620 milionoj da km.
Leĝo de Hubble
La leĝo de Hubble-Lemaître (antaŭ nomita leĝo de Hubble) en astronomio, asertas ke, la galaksioj malproksimiĝas unu de la aliaj kun rapideco proksimume proporcia al ilia distanco: Ju pli galaksio estas malproksima, des pli ĝi ŝajnas forfuĝi rapide.
Tiu-ĉi leĝo validas nur por la observebla universo. Eblas eksterpoli la leĝon, sed nur hipotezante, ke la universo estas ĉie homogena kaj izotropa.
Al tiu ĝenerala movo de malproksimiĝo, aldoniĝas propra movo de galaksioj ene de galaksiamasoj. Ekzemple, Lakta Vojo kaj Andromeda galaksio nun proksimiĝas, ĉar ambaŭ anas en Loka Grupo, kaj elipse orbitas ĉirkaŭ ĝia centro de maso. Nur trans ia distanco, la ĝenerala ekspansio de Universo superas la lokajn movojn.
La leĝo
Elkovis ĝin la usona astronomo Edwin Hubble en 1929, observinte la ruĝenŝoviĝon en galaksioj, kies distancojn li mezuris per la brilo de cefeidoj''.
La formulo de tiu leĝo estas simplega:
kie r\; estas la rapideco de "fuĝo" de la galaksioj rilat al observanto, kaj d\; la distanco.
La konstanto H_0\; dirita konstanto de Hubble valoras, laŭ la lastaj observoj: H_0\; = 70,8 ± 4,0 (km/s) / megaparseko.
Tie estas, ke kosma objekto situanta je 1 megaparseko (aŭ : 3 261 564 lumjaroj) fuĝas el ni kun rapideco de 70,8 kilometroj en sekundo.
Trajnkapero en 1977
La trajnkapero ĉe De Punt estis kapero de la 23-a de majo ĝis la 11-a de junio 1977 de la interurba trajno Assen-Groningen fare de naŭ armitaj Sud-Molukanoj apud la vilaĝeto De Punt en la provinco Drenthe Nederlando. La kapero estis finigita per pafado fare de la speciala asistunuo (BBE) de la armeo, sekvita de sturmo de la marsoldatoj, subtenita de la aerarmeo. Pro tiu agado du ostaĝoj kaj ses kaperantoj mortis.
Where No Man Has Gone Before
"Where No Man Has Gone Before"  estas la tria epizodo de la unua sezono de la usona televidserio, Star Trek (Stela Vojaĝo: La Origina Serio). Skribita de Samuel A. Peeples kaj reĝisorita de James Goldstone, ĝi unue elsendiĝis la 22-an de septembro 1966.
48807 Takahata
48807 Takahata estas malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Where No Man Has Gone Before
Tiu estis la dua provepizodo, produktita en 1965 post la unua provepizodo, "The Cage", estis malakceptita de NBC. Laŭdire, Lucille Ball, posedantino de Desilu Productions (kie la epizodo estis produktita), konvinkis la administradon de NBC por konsideri duan provepizodon ĉar ŝi kredis ke la projekto de Gene Roddenberry estas taŭga. La epizodo estis poste elsendita tria en ordo, kaj ĝi estis la unua epizodo montrita en Unuiĝinta Reĝlando fare de la BBC la 12an de julio 1969.
"Where No Man Has Gone Before" estis la unua epizodo de Star Trek, en kiu aperis William Shatner kiel kapitano James Kirk, James Doohan kiel ĉefinĝeniero Montgomery Scott, kaj George Takei kiel Lt. Hikaru Sulu (en ĉi tiu epizodo, kiel la fizikisto de la ŝipo: tiu rolulo fariĝis piloto en postaj epizodoj). La titolo de epizodo estas la lasta frazo en la malfermo, kiu karakterizas la serion kaj eniris popularan kulturon.
Intrigo
La kosmoŝipo USS Enterprise (NCC-1701) estas en esploro por forlasi la galaksion. Survoje, oni trovis damaĝitan nigran skatolon de la SS  Valiant , kosmoŝipo el Tero perdita 200 jarojn antaŭe. Ĝia registro estas nekompleta, sed ĝi malkaŝas, ke la Valianto estis balaita for de sia vojo per "magneta spaca ŝtormo", kaj ke la ŝipanoj serĉis informojn pri ekstrasensaj kapabloj en la biblioteko de la ŝipo. La registro finiĝas kiam la kapitano de la 'Valiant' ŝajne donis ordon por mem-detruo.
Kirk decidas, ke ili bezonas scii tion, kio okazis al la Valianto, kaj la Enterprise transiras la randon de la galaksio, kie ĝi renkontas strangan baron, kiu damaĝas la sistemojn de la kosmoŝipo, devigante retiriĝon. Samtempe, naŭ kolegoj mortis kaj ambaŭ gvidanto Gary Mitchell kaj la psikiatro de la ŝipo Dr. Elizabeth Dehner falas senkonscie per la efiko de la barilo. Kiam li vekiĝas, la okuloj de Mitchell brilas arĝente, kaj li komencas montri rimarkindajn psikajn potencojn.
Mitchell iĝas pli kaj pli aroganta kaj malsimpatia al la cetero de la ŝipanaro, deklarante ke li fariĝis dio, plenumante siajn dezirojn per telepatio kaj telekinezo. Scienca oficisto Spock (Leonard Nimoy) ekkredas, ke ŝipanoj de Valiant eble spertis la saman fenomenon, kaj detruis la kosmoŝipon por teni la potencon. Li konsilas al Kirk ke Mitchell eble devos esti mortigita antaŭ ol liaj povoj plievoluas, sed Kirk kolere malkonsentas.
Alarmata, ke Mitchell povas transpreni la povon de "Enterprise", Kirk decidas mortigi lin ĉe nefamilia litio-krakanta instalaĵo sur la malproksima planedo Delta Vega. Per la surplanedigo tien oni provas limigi la fortojn de Mitchell, sed male liaj potencoj fariĝis tro grandaj. Li mortigas navigiston Lt. Lee Kelso kaj eskapas frapante Kirk kaj Spock, prenante kun li D-ro. Dehner, kiu nun evoluigis similajn povojn.
Kirk sekvas kaj apelacias al la humaneco de D-ro. Dehner por helpo. Antaŭ Mitchell povas mortigi Kirkon, la kuracistino atakas kaj malfortigas lin. Mitchell vundas Dehneron, sed antaŭ li povas rekuperi sin de la penado, Kirk uzas laseran fusilon por krei rokelfalon, mortigante Mitchell.
28542 Cespedes-Nano
28542 Cespedes-Nano estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Where No Man Has Gone Before
Intrigo
Reen al la "Enterprise", Kirk faras registron, laŭ kiu ambaŭ Dehner kaj Mitchell donis siajn vivojn "en plenumado de ofico". Li klarigas al Spock, ke li volas ke la servo de sia amiko rekompencu pozitive: "Li ne petis tion, kio okazis al li". Spock deklaras ke li ankaŭ sentas simpation por Mitchell, kaj Kirk diras, ke ekzistas espero por Spock.
Interhelpo (verko)
Interhelpo estas verko de Petro Kropotkin, originale verkita en la angla kaj eldonita en 1902. La verkisto respondas al la tezoj de la sociaj darvinistoj, emfazante la gravecon de la interhelpa meĥanismo, apud la natura selektado, kadre de la teorio pri evoluismo.
28542 Cespedes-Nano
Nomo
Ĝia nomo honoras Kelvin Russell Cespedes Nano, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri planta scienco. Li lernis ĉe la Eduka Institucio Divina Pastora en Oxapampa, (Pasco, Peruo).
Interhelpo (verko)
Sennacieca Asocio Tutmonda (S.A.T.) kaj Impeto aperigis ĝin esperantlingve en 1995.
Eksteraj ligiloj
</Br>
Nová Ves u Mladé Vožice
Nová Ves u Mladé Vožice (Neudorf bei Jung Woschitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1257.
Bildokapa kurulo
La Bildokapa kurulo aŭ Jerdona kurulo (Rhinoptilus bitorquatus) estas birdo kiu apartenas al la familio de glareoloj kaj kuruloj nome Glareoledoj. Ĝi estis remalkovrita en 1986 de Bharat Bhushan, ornitologo ĉe Bombay Natural History Society post la ĝenerala supozo, ke ĝi ekstingiĝis. Tiu kurulo estas endemismo de tre malgranda teritorio -ĉirkaŭ 19,400 km2- lokita en sudorienta Barato ĉe Orientaj Akvobordoj de Andra-Pradeŝo. Ĝi estas konata nur en la rifuĝejo Sri Lanka Malleŝŭara, loĝanta maldensan arbustejon intermetitan kun makuloj de senplanta grundo.
Aspekto
Ĝi estas nekonfuzebla kompakta kurulo, kiu havas du grizbrunajn striojn en la brusto kaj aliajn du pli brunajn striojn en la kapo -unu traokula kaj la alia superokula, inter ili estas helaj strioj-. Krome en la gorĝo estas oranĝavelkolora strio kiu iĝas makulon antaŭe. Ĝi havas flavan bekon kun nigra pinto kaj nigrecan kronon. La dorso estas grizbruna. Dumfluge ĝi montras nigran voston kaj rimarkindan blankan flugilstrion. Ties voĉo aŭdeblas ĉefe mateniĝe kaj krepuske per serioj da interrompitaj alvokoj Tŭik-tuu... Tŭik-tuu... Tŭik-tuu....
Statuso
Tiu orientalisa specio estis konata nur per kelkaj historiaj priskriboj kaj oni missupozis, ke ĝi ekstingiĝis ĝis sia remalkovro en 1986. Ĝi restas tre endanĝerita pro perdo de sia medio. Ĝi estas dumnokta birdo kaj oni supozas, ke ĝi estas insektomanĝanto. Ĉar temas pri rara birdo, malmulte oni konas pri ĝia konduto kaj reproduktado.
Oni supozas, ke la loĝantaro estas el 25 ĝis 200 aŭ 250. Lastatempaj pristudoj uzis teknikojn kiel sekvantaj strioj kiuj surbendigas la fingrospurojn.
Minacoj
Pro konstruado de rezervejo Somasilla, 57 vilaĝoj estis relokitaj en tiu regiono kie la Bildokapa kurulo aŭ Jerdona kurulo (Rhinoptilus bitorquatus) estis remalkovrita. Tiuj regionoj de Lankamalai, Palgonda kaj Seŝaĉalam estis antaŭe ne multe loĝataj. Pro kresko de la homa loĝantaro tie, okazas premo de la brutaro kaj troforpreno de ligno, do perdo de medio. Krome ankaŭ troa ŝtonminado minacas la medion.
Decembre 2005, la ununura konita loko de tiu specio estis minacata pro projekto de kanalkonstruado kiu minacis detrui kaj modifi la medion de tiu specio. La regiono estas minacata ankaŭ de neleĝa konstruado kaj agado rilate al projekto por kunigi riverojn de Barato.
Tiu birdo ricevis unu el siajn nomojn laŭ la zoologo Thomas C. Jerdon. En 1988 la Barata Poŝta Servo eldonis poŝtmarkon omaĝe la remalkovro de la specio.
Aomori (urbo)
Aomori-urbo (青森市 [aomori-ŝi]) estas la administra centro de la samnoma gubernio Aomori en Japanio. Ĝi lokiĝas ĉe.
Waterville (Kansaso)
Waterville estas urbo en Kantono Marshall, Usono.
Waterville estis fondita en 1868 fare de fervoja kompanio. Ĝi estis nomita laŭ Waterville (Majno), naskoloko de fervoja funkciulo. La unua poŝtoficejo en Waterville estis establita en Februaro 1868.
Solyma
Solyma estas grupo kun ses viraj solistoj kaj ĥoro (entenante ok infanoj). La grupo ekestis fine de la 1990-aj jaroj, unua profesia albumo aperis en 1999. Ili kantas en kvin lingvoj: hebree, jide, latine, greke kaj arabe. Kune liaj voĉoj kaj la uzado de la tradiciaj muzikaj instrumentoj ili ankaŭ uzas muzikajn sintetizilojn. La stilo aproksimiĝas de la ERA.
NGC 2375
NGC 2375 (aliaj indikoj — UGC 3854, MCG 6-17-5, ZWG 177.17, NPM1G +33.0106, IRAS07238+3356, PGC 21035) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sonfiguroj
Sonfiguroj estas literaturaj rimedoj kiuj celas specifan atingon reliefigi vorton aŭ lingveron per speciala kombinado de kelkaj sonoj.
La plej konataj estas:
Videbla eklezio
La Videbla eklezio, aŭ "militanta eklezio", laŭ kristanismo estas la Eklezio de Kristo sur la tero, havante siajn "malbonajn herbojn" kaj sian "tritikon".
Sinikka Laisaari
Sinikka Laisaari (naskiĝnomo Toikka, eksa Mönkäre, naskiĝinta 1947) estas finna politikisto de Finnlanda Socialdemokratia Partio. Ŝi estis membro de finna parlamento en 1987–1991 kaj 1995–2006, ministro pri socialaj aferoj kaj sano en 1995–1999, ministro pri laboro en 1999–2000 kaj denove 2003–2005, ministro pri komerco kaj industrio en 2000–2003 kaj ĉefdirektoro de monludentrepreno RAY en 2006–2012. Ŝi estas la plej longtempa virina ministro de Finnlando.
Krhov (distrikto Blansko)
Krhov estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie. Sur la teritorio de la municipo, sude de la municipo, troviĝas durroka monto Malý Chlum kun belvedero.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1409.
Leroy Merlin
Leroy Merlin (antaŭe Au stock américain (Ĉe usona stoko)) estas kompanio de konstruado, ĝardenado kaj memfarado, fondita en Francio la en Nœux-les-Mines (Pas-de-Calais, Francio). La sidejo estas en Lezennes (Lille, Francio). Estas vendejoj Leroy Merlin en multe da landoj.
Zoological Society of London
La Zoological Society of London (foje konata laŭ mallongigo ZSL) aŭ Zoologia Societo de Londono estas faka societo fondita en Londono en aprilo de 1826 fare de Stamford Raffles, Henry Petty-Fitzmaurice, George Eden, Humphry Davy, Robert Peel, Joseph Sabine, Nicholas Aylward Vigors kaj aliaj gravuloj aŭ naturalistoj. Raffles estis ankaŭ la unua voĉparolanto kaj prezidanto sed mortis tuj poste, julie de 1826. Li estis sukcedata de la Markizo de Lansdowne kiu kontrolis la konstruadon de la unuaj bestejoj, ĉe Regent's Park.
(19502) 1998 KB51
(19502) 1998 KB51 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
30295 Anvitagupta
30295 Anvitagupta estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anvita Gupta, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la BASIS Scottsdale de Scottsdale (Arizono).
Asger Jorn
Asger JORN (naskiĝis la 3-an de marto 1914, mortis la 1-an de majo 1973) estis dana artisto. Li naskiĝis en Verjum, en dana Jutlando, kun la nomo Oluf Jørgensen. Li estas frato de Jørgen Nash, same artisto. En 1936, li alvenis en Parizon por aliĝi al la akademio de Fernand Léger. Dum la nazia okupado de Danio, Jorn estis aktiva komunisto en la rezistomovado kaj partoprenis en la artista grupo Høst.
Post la milito, la liberaj kritikeblecoj estis limigitaj en la komunista medio, pro pli centralizema politika aŭtoritato. Juĝante ĝin malakceptinda, Jorn disiĝis el la dana komunista Partio sed restis komunisto sian tutan vivon. Li estis unu el la fondintoj de KOBRA, en 1948. Li estis motoro por la kunfandiĝo de Literista Internacio kaj Londona Psikogeografia Komitato, kiuj formis Situaciistan Internacion en 1958.
En 1961, li forlasis Situaciistan Internacion por fondi Skandinavan Instituton pri Komparata Vandalismo. Lia filozofia sistemo naskis, kiel praktikan realigon, la disvolviĝon de la triflanka futbalo.
BA2
BA2 estas la dua numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en marto 2008.
George Washington
George WASHINGTON, aŭ esperantigite Georgo VAŜINGTONO  ,naskiĝis la   en la kantono de Westmoreland (Virginio) - la  en Mount Vernon (Virginio), pro tonsilito) estis la unua prezidento de Usono (1789–1797) kaj unu el la patroj-fondintoj de Usono. Li ankaŭ estis amplekse konsiderata kiel la "patro de sia lando" – eĉ dum sia vivepoko.
Washington, kiu estis alte aprezita pro sia kapablo gvidi, estis unuanime elektita Prezidento fare de la elektistoj kaj en 1788–1789 kaj en 1792. Li kontrolis la kreadon de forta, bone financita nacia registaro kiu eltenis neŭtralecon en la Francaj revoluciaj militoj, subpremis la Ribelon pri Viskio (1794), kaj atingis akceptadon inter ĉiutipaj usonanoj.
Washington establis multajn formojn de regado ankoraŭ uzataj nuntempe, kiel la kabineta sistemo kaj la inaŭgura diskurso. Post kiam li sukcese ribelis kontraŭ la reĝo de Britio, Washington mem rifuzis esti reĝo aŭ tirano de la nova ŝtato. Tiu faro estis tre grava kaj helpis eviti, ke en Usono aperis la tiraneco, kiu poste estis ofta en kelkaj landoj de Latinameriko post sendependiĝo. Lia retiriĝo post du regotempoj kaj la paca transiro el lia prezidenteco al tiu de John Adams establis tradicion, kiu pluis ĝis kiam Franklin D. Roosevelt estis elektita por tria regotempo.
Ĉe sia morto, Washington estis laŭdita kiel "unua en milito, unua en paco, kaj unua en la koroj de liaj samlandanoj" fare de Henry Lee.
Kiel la gvidanto de la unua sukcesa revolucio kontraŭ kolonia regno en monda historio, Washington iĝis internacia ikono por liberigo kaj naciismo. Li estas konstante vicigita inter la supraj tri prezidantoj de Usono, laŭ balotenketoj de kaj akademiuloj kaj la popolo.
Fruaj vivjaroj (1732–1753)
Washington naskiĝis en la provinca nobelaro de kolonia Virginio; lia riĉa terposeda familio posedis tabak-plantejojn kaj sklavojn, kiujn li siavice heredis. Washington posedis centojn da sklavojn laŭlonge de sia vivo, sed lia opinio pri sklaveco evoluis. George Washington havis sklavojn, same kiel multe da liaj siatempaj sampatrianoj. Post lia patro kaj pli aĝa frato mortis kiam li estis ankoraŭ juna, Washington iĝis persone kaj profesie ligita al la povega William Fairfax, kiu helpis lian karieron kiel termezuristo kaj militisto.
Militista kaj politika kariero
Li estis pia anglikano kaj (post sendependiĝo) episkopano, kaj krome estis framasono, kiel multaj el la fondintoj de Usono. Laŭ usona nacia folkloro oni registris ke li estis 188 cm alta, kaj pezis ĝis 90 kg. Li edziĝis al Martha Dandridge Custis.
Washington liberigis Usonon el Britio, estinte la komandanto kaj generalo de la Kontinenta Armeo kontraŭ Britio en la Usona Revolucio (1775–1781). Li havis nek grandan, nek profesian armeon, sed li estis tre persista kaj bonefika generalo. Li estas ankaŭ konsiderita kiel unu el la Patroj-fondintoj de Usono, ĉar li prezidis la konstitucia kongreso skizinte la Usonan Konstitucion, kiu anstataŭis la Artikolojn de Konfederacio kaj plu restas kiel suprema landa leĝo.
Washington rapide iĝis grava oficiro en la koloniaj fortoj dum la unuaj epokoj de la Franc-Brita Indiana Milito. Elektita de la Dua Kontinenta Kongreso en 1775 por esti ĉefkomandanto de la Kontinenta Armeo en la Usona Revolucio, Washington sukcesis forigi la britojn for el Bostono en 1776, sed li estis venkita kaj preskaŭ kaptita poste tiun jaron kiam li perdis Novjorkon. Post sia trapaso de la rivero Delavaron dum la kvieto de la vintro, li venkis super la Britoj en du bataloj, rekaptis Novĵerzejon kaj redonis kuraĝon al la Patriota tendaro.
Pro lia strategio, la revoluciaj fortoj kaptis du gravajn britajn armeojn ĉe Saratogo en 1777 kaj dum la Sieĝo de Yorktown en 1781. Historiistoj laŭdas Washington pro lia selektado kaj inspektado de liaj generaloj, instigo de laboretoso kaj kapablo aranĝi kune la armeon, kunordigo kun la subŝtataj gubernatoroj kaj ŝtataj milicunuoj, rilatoj kun la Kongreso kaj atento al provizoj, loĝistiko, kaj trejnado. En batalo, aliflanke, Washington estis plurfoje superigita fare de britaj generaloj kun pli grandaj armeoj. Post kiam venko estis finpretigita en 1783, Washington eksiĝis kiel ĉefkomandanto prefere ol usurpi povon, pruvante sian opozicion al diktaturo kaj sian engaĝiĝon al usona respublikismo.
Washington proklamis Usonon neŭtrala en la militoj furiozantaj en Eŭropo post 1793. Li evitis militon kun Britio kaj garantiis jardekon da paco kaj enspezigan komercon certigante la Traktaton Jay en 1795, malgraŭ intensa opozicio de la Jefersonanoj. Kvankam li neniam oficiale aliĝis al la Federalista Partio, li apogis ĝiajn programojn. La adiaŭdiskurso de Washington estis influa enkonduko pri respublikana virto kaj averto kontraŭ partiemo, sekciismo, kaj implikiĝo en eksterlandaj militoj. Li retiriĝis de la prezidanteco en 1797 kaj revenis al sia hejmo en Mount Vernon, kaj al hejma vivo, kie li administris gamon da entreprenoj. Li liberigis ĉiujn siajn sklavojn laŭ sia fina testamento.
Washington havis vizion de granda kaj potenca nacio, kiu estu konstruita sur respublikanaj linioj uzantaj federacian potencon. Li serĉis uzi la nacian registaron por konservi liberecon, plibonigi infrastrukturojn, malfermi la okcidentajn terojn, antaŭenigi komercon, trovi permanentan ĉefurbon, redukti regionajn streĉitecojn kaj promocii spiriton de usona naciismo.
La federalistoj igis lin la simbolo de sia partio krom por multaj jaroj, la Jefersonanoj daŭre malfidis lian influon kaj prokrastis konstrui la Vaŝingtonan Monumenton.
Atingoj
Dum la vaŝingtona regado (1789-1797) okazis:
Sekvo
La nomo de la usona ĉefurbo Vaŝingtono (Washington, D.C.) kaj de la subŝtato Vaŝingtonio estis kreitaj memore al li. En Usono estas multaj aliaj lokoj nomataj laŭ li.
Washington estis heroo de Mao Zedong.
Khao Phingan
La tropika insulo Khao Phingan aŭ Ko Phingan en la sudokcidento de Tajlando kun proksima pingla roko mondfamiĝis kiel "James-Bond-Insulo". La insulo kun verde plantokovritaj rokaj klifoj de pli ol 300 metroj, kiuj plenas je grotoj, apartenas al la nacia parko Phang Nga, en la oriento de la samnoma duoninsulo kaj provinco Phang Nga de Tajlando. La insulo samkiel la resta golfeto Phang Nga kun bizaraj kalkoŝtonaj rokoj kaj smaragde verda maro dum la lastaj 100 milionoj da jaroj formiĝis fare de venta kaj pluva erozio, per la mara fluo kaj per tektonikaj movoj inter la eŭrazia kaj la aŭstralia platoj. Rekte antaŭ la insulo sitas neloĝata malvasta pingloroko kun la nomo Khao Tapu, kies formo aparte karakteriza.
Dum la jaro 1974 la aktoro Roger Moore en la rolo de la brita sekreta agento James Bond en la kineja filmo "The Man with the Golden Gun" antaŭ la impona insula kuliso.
La insulo ĉe la okcidenta marbordo de Tajlando ne miksendas kun la pli granda insulo Phangan ĉe la orienta marbordo de Tajlando en la Golfo de Tajlando.
Abŝalom
Abŝalom laŭ la biblia libro 2 Samuel 13-18 estas filo de David kiu komencis ribelon kontraŭ sia patro kaj provis preni la tronon. Abŝalom havis belan fratinon, kies nomo estis Tamar; ŝin ekamis Amnon, filo de David. Kaj Amnon suferis multe, preskaŭ malsaniĝis pro sia fratino Tamar. Amnon perfortis sian fratinon. Du jarojn poste, Abŝalom pro venĝo mortigis perfide sian fraton Amnon. Abŝalom forkuris al regno Ĝesur en Sirio kaj tie restis dum tri jaroj. Joab sukcesis ke David pardonis Abŝalomon kaj li revenis al Israelo. Poste, Abŝalom decidis fari ribelon kaj preni la kronon al si. David devas forkuri Jerusalemon. Post grandaj bataloj, en kiuj David preskaŭ perdis la vivon, liaj generaloj sukcesis venki la armeon de Abŝalom en batalo de Efraim. Abŝalom forkuris sur mulo kiu trafis sub interplektitajn branĉojn de granda kverko, lia kapo alkroĉiĝis al la kverko "kaj li ekpendis inter la ĉielo kaj la tero". Joab, kiam sciis ke Abŝalom estas ligita per hararo, mortigis lin per tri lancoj. La ekzemplon de Abŝalom sekvis, poste, lia frato Adonija.
Kristóf Baráti
Kristóf Baráti [kriŝtOf], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baráti Kristóf estis hungara violonisto.
Kristóf Baráti naskiĝis en 1979 en Budapeŝto.
Frisaj Insuloj
La Frisaj Insuloj, ankaŭ konata kiel la Vadaj Insuloj aŭ Vadmaraj Insuloj, formas insularon ĉe la orienta rando de Norda Maro en nordokcidenta Eŭropo, streĉante de la nordokcidento de Nederlando tra nordokcidenta Germanio ĝis okcidenta Danio. La insuloj ŝirmas la vadan regionon de la Vadmaro (kies granda parto sekiĝas dum malfluso) de Norda Maro.
Kristóf Baráti
Biografio
Kristóf Baráti lernis muzikon (samtempe kun la parolado) en la familio. Li vivis jardekon en Venezuelo, kie li aĝis 8, kiam li debutis. Hejmenveninta li frekventis Muzikakademion, kie li lernis ĉefe de Miklós Szenthelyi kaj Vilmos Tátrai. Ekde 1998 li lernis en Parizo de Eduard Wulfson, sed li regule partoprenas en koncertoj en Hungario. Li uzas violonon (faritan en 1703) „Lady Harmsworth” (Stradivarius). Li ricevis premion en 2011, poste premion Kossuth en 2014.
Frisaj Insuloj
La Frisaj Insuloj, kune kun la kontinenta marbordo en la Germana Golfo, formas la regionon Frisio, tradicia patrujo de la frisa popolo. Ĝenerale, la esprimo Frisaj Insuloj estas uzita por la insuloj kie frisa estas parolata kaj la loĝantaro estas etne frisa. En kontrasto, laŭ pli ampleksa perspektivo Vadaj Insuloj estas uzita por la tuta arkipelago, inkluzive de la danlingvaj Danaj Vadmaraj Insuloj iomete pli en la nordo sur la okcidenta marbordo de Jutlando.
La plej granda parto de la Frisaj Insuloj estas naturprotektejoj, kaj internacia natura naturrezervejo estas kunordigita inter la landoj de Nederlando, Germanio kaj Danio. Tergaso kaj naftoborado daŭriĝas, aliflanke, kaj tie estas estuaroj de la Emso, Weser kaj Elbo, dum ŝipa trafiko kaŭzas streĉadon inter naturprotekto kaj ekonomiaj influoj.
Universala repacigo
Universala repacigo estas doktrino laŭ kiu ĉiuj, senescepte, estas salvotaj per Kristo, ne gravas kiel iu respondas al Evangelio. Tio presupozas ke Kristo mortis efike tiel por la riproĉulo kiel por la elektitaj, sekve Kristo ofertis la pekpagon de ĉiuj la pekoj de l' homaro senescepte. Origeno proponis tion en 3-a jarcento en libro De principiis. En la 6-a jarcento, Origeno estis kondamnita de la Eklezio pro la instigo de la imperiestro Justiniano. Malgraŭ tio, la Origena interpreto de la Biblio floris en la okcidento dum la jaroj 600-1200, kiam li estis unu el la ĉefaj aŭtoroj de la okcidentaj librejoj. Tamen en la 13-a jarcento, la okcidenta eklezio decidis fine eksigi for tiujn ideojn.
Lagrasse
Lagrasse [] estas franca komunumo en la departemento Aude, en la regiono Langvedoko-Rusiljono. Ĝi havis 566 loĝantojn en la jaro 2012. Ĝi apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”.
Geografio
Lagrasse situas sudoriente de Karkasuno.
Sérgio Mendes
Sérgio Santos Mendes (* 11-an de februaro 1941 en Niterói en la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio) estas brazila pianisto, komponisto kaj aranĝisto. Li apartenas al la plej sukcesaj muzikistoj de sia lando. La plej fama sonregistraĵo de Mendes, Mas Que Nada de Jorge Ben, mondfamigis lin en 1966.
Kariero
Sérgio Mendes ricevis je la konservatorio en Niterói edukadon kiel klasikmuzika pianisto, interesiĝis tamen jam tre frue por ĵazo. Komence de la 1960-aj jaroj li fariĝis estro de la ensemblo „Sexteto Bossa Rio“ kun la muzikistoj Paulo Moura ĉe saksofono, Pedro Paulo ĉe trumpeto, Durval Ferreira ĉe gitaro, Octávio Bailly ĉe kontrabaso kaj Dom Um Romão ĉe frapinstrumentaro.
En 1963 li prezentis je ĵazfestivaloj en Francuoj kaj Italujo, koncertvojaĝis en 1964 tra Japanujo kaj poste ekloĝis en Usono. Tie li fondis la ensemblon Sérgio Mendes & Brasil '66 kaj kontraktis kun la diskeldonejo A&M Records de Herb Alpert. Kiel kantistinon Mendes dungis interalie la edzino de Alpert, Lani Hall. En 1966 li novaranĝis la komponaĵon Mas Que Nada de Jorge Ben kaj surdiskigis ĝin. Ĉi tiu fariĝis, krom The Look of Love de Burt Bacharach kaj The Fool on the Hill de Beatles (ambaŭ en 1968), li plej granda sukceso kaj ofte estas tenata kiel lia propra verko.
En 1971 Mendes elŝanĝis la membrojn de sia akompangrupo kaj nomiĝis ekde nun Sérgio Mendes & Brasil '77. En 1973 li transiris por la disko Love Music de A&M al Bell Records. Por plua disko je ĉi tiu eldonejo, Vintage '74, li surdiskigis jam tri kantojn de Stevie Wonder. Post pluraj malpli sukcesaj jaroj Mendes travivis en 1983 - sen Brasil '77 – grandan revenon en Usono per la popmuzika balado Never Gonna Let You Go (la kanto tenis la kvaran pozicion en la furoraĵo-ranglistoj). Por la al tiu apartena albumo Sergio Mendes li denove estis kontraktinta kun A&M. En 1992 Mendes unuafoje ricevis mit dem Gramion, lia verko Brasileiro ricevis la distingilon "Plej bona Mondmuzika Albumo".
Mendes kunludis kun multaj famaj ĵazmuzikistoj, kaj lia muziko akiris en Brazilo, Usono, Eŭropo kaj Japanujo altan popularecon. Unu el liaj kantoj, So Many Stars, apartenas al la ĵazaj normkantoj, kiujn surdiskigis multaj ĵazmuzikistoj tutmonde.
Februaron de 2006 aperis la albumo Timeless. La unua eligita registraĵo estis novversio de la kanto Mas Que Nada kun repa akompanado de la grupo Black Eyed Peas. La peco fariĝis tutmonda sukceso en la furorkantaj ranglistoj. La albumon produktis Will.i.am de la Black Eyed Peas, kiu por tio novaranĝis kaj sonregistrigis multajn de la malnovaj furorkantoj de Sérgio Mendeskaj verkis kelkajn novajn kantojn. (En Svisio troveblas la albumo sub la nomo Sérgio Mendes feat. Black Eyed Peas). Pluaj kantoj sur ĉi tiu albumo ekestis i. a. Kunlabore kun la muzikistoj Stevie Wonder, Erykah Badu, John Legend kaj Justin Timberlake. Mendes denove estis kandidatigita por Grammy kaj daŭrigis sian revenon per la sekvontaj albumoj mit den Encanto (2008) kaj Bom Tempo (2010).
9770 Discovery
9770 Discovery estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Ruĝa moruo
Ruĝa moruo aŭ hoka, Pseudophycis bachus, estas moreda fiŝo de la genro Pseudophycis, troviĝanta ĉe suda Aŭstralio kaj Novzelando, el la surfaco al 700 m. Ties longo estas ĝis 90 cm. P. bachus estas manĝoresurso por la plonĝa Flavokula pingveno, Megadyptes antipodes aŭ la Dikbeka pingveno, Eudyptes pachyrhynchus.
Dolní Lhota (distrikto Ostrava-urbo)
Dolní Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio apartenanta ekde la 1-a de januaro 2007 al distrikto Ostrava-urbo, antaŭ tiu dato ĝi estis administre en distrikto Opava. Vivas ĉi tie.
Kunigon kun urbo Ostrava certigas tramlinio n-ro 5 de Transporta entrepreno Ostrava.
Historio
Dolní Lhota apartenis ĝis fino de la 17-a jarcento al klimkovica senjorujo. Ĝis la jaro 1924 ĝi estis nomata Malá Lhota. Ĝis duono de la 17-a jarcento reprezentantoj de la vilaĝo prunteprenis komunan sigelilon el najbara vilaĝo Horní Lhota. Memstaran sigelilon, kiu konserviĝis ĝis hodiaŭaj tagoj, la vilaĝo havigis por si nur en la jaro 1761 kaj ĝi estis uzata ĝis duono de la lasta jarcento.
77185 Cherryh
77185 Cherryh estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj  Don J. Wells kaj Alex Cruz elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona sciencfikcia verkistino C. J. Cherryh, de Spokane (Vaŝingtonio). Vizianta aŭtorino de pli ol kvardek romanoj kaj trifoje gajnantino de la prestiĝa Premio Hugo, ŝi defiis nin por ke ni estu indaj de la steloj, imagante kiel la homaro povus kreski por vivi inter ili.
Angla-zanzibara milito
Depost 1880, la sultanlando Zanzibaro, lokiĝita en la orienta marrando de Afriko, en la nuna lando Tanzanio, estas brita protektorato.
La milito inter Unuiĝinta Reĝlando kaj Zanzibaro okazis la 27-a de aŭgusto 1896 de 9:00 ĝis 9:45. La batalo daŭris nur 45 minutojn kaj ŝajnas esti (almenaŭ laŭ la Guinness-libro de rekordoj) la plej mallonga milito el ĉiuj memoritaj en historio. Malgraŭ la rapideco ĝi mortigis tamen ĉirkaŭ 500 zanzibaranojn.
La milito okazis post kiam Khalid bin Bargash kaptis la povon per puĉo kun la helpo de Germanio post la morto, la 25-a de aŭgusto, de la sultano Hamad bin Thuwaini, kiu estis lia onklo kaj kooperadis kun la angla kolonia registaro.
La britoj volis Hamud bin Mohamed, kiu estis al ili fidela, kaj postulis ke Khalid bin Bargash forlasu la povon. Tiu tamen rifuzis kaj kunigis dum du tagoj ĉirkaŭ 2 800 virojn por prepari la insulkastelon kontraŭ atako de la britoj. Dume la britoj sub la gvido de Sir Harry Rowson kunigis ĉiujn batalŝipojn antaŭ la insulo kaj preparis la surterigon. Ĵus antaŭ fino de ultimato Bargash provis pere de usona sendito atingi priparoladon, sed je 9:00 la britoj komencis bombopafi al la zanzibara kastelego. Pro la neelirebla situacio Bargash fuĝis al la germana konsulejo kaj ekziliĝis dum la sekvaj 15 jaroj.
En Britio la milito, pro ĝia mallongeco estas prezentita kiel ridinda, sed el afrika perspektivo kiel koloniisma milito ĝi ja havas gravan kaj tragikan signifon.
Émerchicourt
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Patriarko de Konstantinopolo
La Patriarko de Konstantinopolo, plentitole Lia Plej Dia Tut-Sankta Moŝto, la Ĉefepiskopo de Konstantinopolo, Nova Romo, kaj Ekumena Patriarko (Ἡ Αὐτοῦ Θειότᾰτος Πᾰνᾰγιώτᾰτος, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνστᾰντῑνουπόλεως, Νέᾱς Ῥώμης καί Οἰκουμενῐκός Πᾰτρῐᾰ́ρχης), estas la ekumena patriarko, la "unua inter egalaj" en la orienta ortodoksa komunio. En tiu ĉi rolo, li servas kiel la spirita ĉefo kaj unuaranga proparolanto por la tuta komunio (do, "unua"), sed li havas nenian oficialan aŭtoritaton super la aliaj 15 aŭtonomaj ortodoksaj eklezioj (do "inter egalaj"). Aktuale la patriarko de Konstantinopolo estas Bartolomeo la 1-a.
Rolo kaj titolo
Lia titolo estas Patriarko de la Konstantinopola Ortodoksa Eklezio, unu el la 16 aŭtonomaj eklezioj, kaj unu el la kvar originalaj orientaj ortodoksaj patriarkoj. En la rolo de ĉefo de la Ortodoksa Eklezio de Konstantinopolo, li portas la aldonan titolon Arkiepiskopo de Konstantinopolo, "Nova Romo". Oni ne konfuzu tiun ĉi kun la Latina Patriarko de Konstantinopolo, ofico ne plu ekzistanta.
Fondiĝo de Konstantinopolo
Konstanteno la 1-a konstruis el Bizanco "Novan Romon" en 330, kaj sekve ĝia episkopo estus duaranga nur kompare al la episkopo de la malnova Romo. La romaj papoj kontraŭis dum multaj jarcentoj ajnan reordigon de la hierarkio. La Unua koncilio de Konstantinopolo deklaris en 381 ke "la episkopo de Konstantinopolo havu unuarangecon de honoro sube al la episkopo de Romo, ĉar ĝi estas la nova Romo."
La Koncilio de Kalcedono en 451 establis Konstantinopolon kiel sidejo de patriarkejo por Anatolio kaj Tracio, kaj donis al ĝi la duarangan lokon post Romo. Papo Leono la 1-a rifuzis akcepti tiun-ĉi akton, deklarante ĝin nevalida ĉar oni faris ĝin sen la papaj delegatoj, denove, polemika politiko.
Otomana imperio kaj poste
Post la falo de Konstantinopolo, la sultano de la Otomana Imperio prenis al si la rajton elekti la patriarkon, sed la moderna turka ŝtato nur almetas la postulon ke la patriarko estu civitano de Turkio kaj permesas ke la Sinodo de Konstantinopolo elektu lin.