cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nezamyslice
Fervoja transporto
Estas ĉi tie larĝa propono de komunikiloj, personaj trajnoj Nezamyslice - Olomouc - Šumperk - Kouty nad Desnou, Nezamyslice-Přerov-Olomouc kaj Vyškov na Moravě-Nezamyslice. Haltas ĉi tie rapidtrajnoj Brno-Šumperk kaj semajnfinaj rapidigitaj trajnoj ĝis Frenštát pod Radhoštěm. En la labortagoj la propono de komunikiloj estas pli granda ol en la semajnfinoj.
Guîtres
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
3504 Kholshevnikov
3504 Kholshevnikov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Guîtres
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Betularbaro (filmo)
Betularbaro (pole: Brzezina) - pola filmadapto de rakonto de Jaroslavo Ivaŝkjeviĉo reĝisorita de Andreo Vajdao el 1970. Same kiel la verkisto, la reĝisoro montris intiman rakonton pri amo, morto kaj soleco.
Brustangoro
Brustangoro aŭ brustangino- latine angina pectoris, sinonime foje ankaŭ nomata stenokardia - laŭ PIV estas "tuto de la paroksismaj doloraj simptomoj de la antaŭkora regiono, akompanataj de intensa angoro kaj de sento pri tuja morto". Brustangoro estas klara simptomo pri minaca aŭ jam okazanta koratako. Ĝi indikas pri malsuficas provizo de la kora muskolo per oksigenoriĉa sango, plej ofte kaŭzata per malvastiĝo de koronaria arterio. En la kazo de koratako kontraste la provizo de certa parto de la kora muskolo per oksigenoriĉa sango estas subite kaj daŭre entute interrompita, ĉar koronaria arterio kompleteŝtopiĝis.
Ellerbach
Ellerbach estas la germanlingva nomo de geografiaj objektoj:
Brustangoro
Pri terapio, nitroglicerino estas uzata.
3504 Kholshevnikov
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro al la rusa astronomo Konstantin Vladislavoviĉ Ĥolŝevnikov (cirile : Константин Владиславович Холшевников).
Ellerbach
Lokoj:
Fluantaj akvejoj:
Ellerbach estas familia nomo:
Yuki Yoshida
Yuki Yoshida (吉田 勇樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
Jean-Yves Le Drian
Li cetere estas la prezidanto de la Ĝenerala Konsilio de Bretonio de post 2004.
Isaac Bashevis Singer
Li verkis multajn librojn, precipe romanojn, plejparte en la jida lingvo, kaj ricevis la Nobel-premion pri literaturo de la jaro 1978.
Interalie, Jicĥok Baŝevis Zinger estis fama vegetarano. Jen citaĵo de li pri la bestoj (des pli rimarkinda, ĉar li estas mem judo): "Kontraŭ bestoj ĉiu homo estas kiel nazio." aŭ alia fama versio estas "Por la bestoj, ĉiu tago estas Treblinko."
Verkado
Baŝevis Zinger deklaris ke lia celo estis, kaj ĉiam estos, rakonti rakonton, tiel li diris en konversacio kun Richard Burgin titolita "la rakonto estas la mesaĝo". Li plurfoje konfirmis, ke li povas ami literaturon sen serĉi mesaĝojn kaj simbolojn en ĉiu libro, kiun li legas, kaj konfesas, ke lia propra vivo estas en ĉiuj liaj libroj laŭ unu maniero aŭ alia. "La nura problemo en la dua duono de la dudeka jarcento estas ke ne estas sufiĉe da rakontoj, kaj sen rakonto, la vortoj fariĝas sensencaj kliŝoj."
SFERO
Historio
La ideo organizi en Svislando familian kaj ferian esperanto-renokontiĝon naskiĝis en Bestwig, Germanio dum Novjara Renkontiĝo en decembro 2007, kiun partoprens 20-persona grupo el Svislando. En aŭtuno 2008 Mara Bartolli organizis la unuan SFERON en Sangernboden, komunumo Guggisberg en Kantono Berno. Formiĝis grupo el Wolfram Fischer, Mara Bartolli kaj Nelida Weidmann, kiu okupiĝas pri la regula organizado de SFERO ĉiujare en aŭtuno en Svislando. La renkontiĝo ricevas financan subtenon de Svisa Esperanto-Societo, tamen la evento okazas kiel memstara aktiveco sendepende de la asocio.
2008 Sangernboden
La unua SFERO okazis la 1-an kaj 2-an de novembro 2008 en Sangernboden. Ĝin partoprenis 23 personoj el Svislando, Germanio kaj Francio. Okazis diversaj prezentaĵoj ekzemple de esperanto-ĥoro el Laŭzano, migrado kaj ludoj. La renkontiĝo okazis en hotelo Hirschen en Sangernboden. Por la kunvenoj eblis utiligi la salonojn de la loka baza lernejo.
Isaac Bashevis Singer
Verkado
La ampleksa edukado de Jicĥok Baŝevis Zinger, bazita sur klasika literaturo kiun li legis kiel infano "sub la tablo", kiel ekzemple la libroj de Tolstoj kaj Dostojevskij, kune kun libroj de filozofio, estas evidenta en lia skribo, kiu elstaras je la profundo de intrigo- teksita penso. Li estis tre influita fare de Schopenhauer, Baruch Spinoza, Emanuel Kant kaj Friedrich Nietzsche, kaj tio estas evidenta en liaj literaturaj verkoj.
SFERO
2009 Lenk en Simme-Valo
La 2-a SFERO okazis la 16-an ĝis 18-a de oktobro en Lenk en Simme-Valo en Berna Oberlando. Ĝin partoprenis 49 personoj el Svislando, Germanio, Francio kaj Pollando. La loka televido Telebern faris trikvaronhoran elsendon pri la evento. Dum la renkontiĝo okazis premiado de la gajnintoj de la Esperanto-konkurso de SES 2008/2009.
Zakopane
Zakopane estas malgranda urbo en Malgrandopolio en la suda parto de Pollando apud la pola-slovaka landlimo. Ĝi apartenas al distrikto Tatrzański. Ĝi estas la ĉefa centro de turisma trafiko kaj vivo en Tatra-montaro. Ĝi havas 30 mil loĝantojn.
Isaac Bashevis Singer
Verkado
En lia skribo estas centra motivo de ideologia lukto inter kredo kaj religio kaj racieco, kaj lia referenco al la juda religio estas el la angulo de moderna homo, sed kun nuanco de sopiro al malnova juda vivo laŭ la Torao. Tiel li trovas sin defia kontraŭ Dio pro la maljusteco en la mondo kaj la krueleco kiu regas en li. Li difinas sin kiel judon memvole kaj ne pro neceso, kaj la respondo al la demando " Kiu estas judo ?" Ĝi rilatas al tio, kion ĉiu individuo sentas kaj al kia nacieco li volas aparteni.
En la verko de Bashevis-Singer estas sufiĉe da loko por tre sekularaj priskriboj de intensaj seksaj deziroj. Tre reprezenta ekzemplo de tio, estas la rakonto "La Sorĉistino", ene de lia libro "Lust". En sia konversacio kun Burgin pri sia verkado li diras: "Mi dirus, ke la plej bona rilato kun la homaro estas per sekso. Ĉi tie oni lernas multajn aferojn pri la vivo, ĉar en sekso kaj amo malkaŝiĝas la homa naturo, pli ol alimaniere. "Baŝevis Zinger estas edukita por kombini la plej malgravajn ĉiutagajn detalojn kun la dramaj kaj fatalaj; Baŝevis Zinger foje finas la intrigon de siaj rakontoj en pereo, kie liaj protagonistoj havas neniun elirejon de la sorto trudita al ili (kiel ekzemple "Mallonga vendredo" kaj "Yarma kaj Kayla") aŭ iliajn pekojn kaj submetiĝon al la malbona instinkto (kiel ekzemple "Papo Zeidlos"), sed ekzistas rakontoj en kiuj la protagonisto trovas Ripozon kaj bienon (kiel ekzemple "la ŝuistoj").
Zinger lernis Esperanton border|40px
Zinger lernis Esperanton en Biłgoraj kiam li estis juna kaj eĉ provis skribi unuan rakonton en Esperanto. Li havis respekton por d-ro Zamenhof; li iam loĝis en ĉambro en la apartamento de la okulkuracisto Alpert en la Zamenhof-strato de Varsovio; li sentis sin honorito ke d-ro Alpert estis kolego kaj amiko de d-ro Zamenhof.
Disputo pri la Nobelo
La gajno de la Nobelpremio pri Literaturo de Jicĥok Baŝevis Zinger en 1978 establis lin kiel unu el la plej bonaj verkistoj en la mondo. En kontrasto, kelkaj legantoj de jida literaturo estas fervoraj ke ekzistas pli grandaj fortoj en tiu literaturo. Plendoj estis faritaj fare de verkistoj kaj kritikistoj ĉirkaŭ la ŝajna obsedo pri temoj kiel ekzemple sekso kaj superstiĉo en la verkoj de Bashevis, kiuj alportas malbonan nomon al la jida literaturo. Krome, la kutimo de Baŝevis prezenti sin en la amaskomunikilaro kiel la lasta jida verkisto nature vekis la koleron de liaj kolegoj. Sed malgraŭ la tuta kritiko kaj mokado, la plej multaj literaturistoj hodiaŭ konsentas ke la gajno de la Nobel-premio de Bashevis altiris la atenton de sennombraj legantoj pri jida literaturo, kaj ke la aljuĝo de la premio al verkisto estis pravigita.
El lia Nobel-premia parolado, 1978
La rezonado de la ĵurio tekstas interalie jene: "En siaj emociaj rakontoj enradikiĝintaj en la pola-juda kulturo, Jicĥok Baŝevis Zinger vivigas la situacion de la homo, kie ajn li estas."
Li diskutis, kian lingvon li parolos kiam li ricevos la premion. Li ĉiam sentis, ke li ŝuldas sian sukceson al la angla lingvo. En la jida, li diris, libro vendas 2 000 ekzemplerojn, en la plej bona kazo, dum en la angla ĝi estas furorlibro. Tamen nenio povus anstataŭigi lian ŝaton por la jida. Li kredis, ke literaturo devas alporti ĝojon, krei alian mondon por la leganto, kaj tamen, ĝi povus - kaj eble eĉ sian devon - dokumenti kaj konservi formortintajn mondojn. Kiel kompromiso, komencu la paroladon en la jida kaj daŭrigu en la angla. El la parolado: La jida estas lingvo de ekzilo, sen tero, sen landlimoj, lingvo kiu ne estas subtenata de iu registaro. Ĝi estas lingvo, kiu ne havas vortojn por armiloj kaj militmetodoj. Ĝi estas lingvo kiu malestimas ĝin, ambaŭ judoj kiuj estis integritaj al emancipiĝo kaj nacianoj. La vero estas, ke la aferoj, kiujn la grandaj religioj predikis, estis efektivigitaj de jida-parolantoj en la getoj ĉiutage. Ili estis kun la libro en la plej vera senco de la vorto. Ili ne konis pli grandan plezuron ol la studo de homo kaj homaj rilatoj, kiujn ili nomis "Torao, Talmudo, moralo, Kabalo". La geto estis ne nur rifuĝejo por persekutita malplimulto, sed ankaŭ granda eksperimento en paco, memdisciplino kaj humanismo.
La domo de mia patro sur la strato Krochmalna en Varsovio estis lernejo, juĝejo, domo de preĝo kaj rakontado, kaj ankaŭ loko por geedziĝo kaj Ĥasidaj-festadoj.
En la jida oni povas trovi esprimojn de plezuro, volupto je vivo, sopiro al Mesianismo, pacienco kaj profunda aprezo por homa individueco. En la jida estas humuro kaj aprezo por ĉiu tago en la vivo, por ĉiu panero de sukceso, por ĉiu renkonto de amo... La jida ne prenas venkon kiel memkonreneblaĵo. Ŝi ŝteliras, eskapas, eskapas inter la fortoj de detruo ...
Zakopane
Turismo
Ĝi estas multnombre vizitata ne nur de la polaj, sed ankaŭ de eksterlandaj turistoj. La freŝa aero plibonigas onian sanon kaj admirindaj pejzaĝoj ĝojigos oniajn okulojn. Oni povas viziti belajn valojn kaj montojn en Tatra Nacia Parko kaj ekvidi tie unikajn plantojn (krokusojn, anemonojn, edelvejsojn) kaj bestojn (ekz. ĉamojn kaj marmotojn, ursojn).
Zakopane posedas unikan arkitekturon, kiun aliloke oni ne trovas. En la urbo troviĝas multaj antikvecaj objektoj de regiona ligna konstruado laŭ la t.n. Zakopane-stilo: deklivaj tegmentoj kaj ornamitaj flankoj. Sur la stratoj de la urbo oni povas vidi loĝantojn en tradiciaj montaranaj vestoj kaj gustumi lokajn specjalaĵojn - "Oscypek" (ŝafa fromaĝo), "Grule" (bakitaj terpomoj kun saŭco) kaj ŝafaĵon. Aŭskulteblas ankaŭ specifa, vigla popolmuziko de la regiono.
La plej proksimaj internaciaj flughavenoj troviĝas en Poprado / Slovakio (proksimume 70 km de Zakopane) kaj en Krakovo / Pollando (proksimume 110 km de la urbo). Plej facile estas veturi al Zakopane el Krakovo, el kiu eblas kapti pli malpli 60 trafikligojn tage (trajne aŭ buse).
SFERO
2010 Métabief
La 3-a SFERO okazis la 14-an ĝis 17-an de oktobro en Métabief en la Ĵurasa Montaro en Francio proksime de la landlimo inter Francio kaj Svislando en la feridomo Les Sapins de l'Amitié. Partoprenis 45 personoj el Fracio, Germanio kaj Svislando. Dum la renkontiĝo okazis diversaj ekskursoj, ekezmple al la grotoj de Vallorbe en Kantono Vaŭdo Svislando, kie estas la riverfonto de Orbe. Sabatvespere la 16-a de oktobro la germana artisto Christoph Frank prezentis pupteatraĵon nomitan La pedelo.
Zakopane
Dua mondmilito
7.12.1939: En la urbo okazis konferenco de Gestapo kaj NKVD pri kontraŭbatalo de la pola subtera movado.
SFERO
2011 Richterswil
La 4-a SFERO okazis la 14-an ĝis 16-a de oktobro en la junulargastejo de Richterswil apud la Lago de Zuriko. Aliĝis 53 personoj, el Svislando, Francio, Italio kaj Germanio. Kadre de la 4-a SFERO okazis renkontiĝo de Grundtvig (programo de Eŭropa Unio) pri la temo interkultura edukado. Sabatvespereo la 15-an de oktobro estas koncerto de la esperanta repisto Cyrille Poullet.
Zakopane
Esperanto en Zakopane
En Zakopane mortis la fama pola poeto Julian Tuwim, kiu estis esperantisto. Pri la urbo li skribis al sia filino: Montojn omaĝu, filino, suprojn montĉenajn, / Neĝojn ensune bolantajn, Tatrajn aŭrorojn, / Nubojn serene blindumajn, bluojn serenajn, / Tagojn zakopaneajn, altojn kaj forojn! (Tradukis Andreo Rajski)
SFERO
2012 Les Geneveys-sur-Coffrane
La 5-a SFERO okazis en oktobro 2012 en loko en la Ĵurasa Montaro en Les Geneveys-sur-Coffrane, komunumo Val-de-Ruz, Kantono Neŭŝatelo, okcidenta Svislando. Kadre de la 5-a SFERO okazis renkontiĝo de Grundtvig (programo de Eŭropa Unio) pri la temo interkultura edukado. Pli ol dudek personoj partoprenis tiun staĝon, el Germanio, Francio kaj Katalunio.
Zakopane
Esperanto en Zakopane
En la jaro 2005 en tiu urbo okazis Internacia Junulara Kongreso. Homoj vojaĝantaj al Zakopane el UK en Vilno, povis veturi tra Varsovio. Estas rekta trajno de Vilniuso al Varsovio kaj ankaŭ rektaj busoj. De Varsovio al Zakopane estas kelkaj rektaj trajnoj kaj busoj.
En Zakopane multfoje okazis Ago-Semajno - Esperanto-renkontiĝo organizata de Pola Esperanto Junularo kaj klubo Varsovia Vento. Jarŝanĝe de 2009/2010 tie okazis la 1-a JES.
SFERO
2013 Langnau en Emme-Valo
La 6-a SFERO okazis de la 4-a ĝis la 6-a de oktobro 2013 en Langnau en Emme-Valo en Kantono Berno. La renkontiĝo en 2013 okazis en tre familia etoso en la ĉaledo Emme-Lodge, kiu estas samtempe junulara kaj kultura centro de la loko. Male al la prognozo la vetero dank al la Napf-Feno en Langnau dum la semajnfino estis suna kaj permesis belan migradon en la montaro de la Emme-Valaj antaŭalpoj.
2014 Vordemwald
La 7-a SFERO okazis la 17-an ĝis 19-an de oktobro 2014 en Vordemwald en Kantono Argovio. Paralele al kaj kadre de la 7-a SFERO okazos svisa esperanto-kantokonkurso sub aŭspicio de Svisa Esperanto-Societo. Paralele al la 7a-SFERO Svisa Esperanto-Societo okazigos en Vordemwald la unuan Svisan Esperanto-Junular-Muzikkonkurson.
2015 La Lécherette, Château-d'Œx
La 8-a SFERO okazis en la ĉaledo Bel Oiseau (Bela Birdo) en la vilaĝo La Lécherette en la komunumo Château-d'Œx en Kantono Vaŭdo je la pasejvojo de Col des Mosses de la 25-a ĝis la 27-a de septembro 2015. Partoprenis familioj el Alemanio, Romandio kaj Francio. Dum la renkontiĝo ankaŭ oficiale kunvenis la estraro de SES, kiu plennombre partoprenis.
Sandstedt
Sandstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 1760 loĝantojn.
Bellevaux (Haute-Savoie)
Bellevaux estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Rozkrucismo
Rozkrucismo estas mistika, esotera filozofia skolo kiu uzas kiel ĉefan simbolon la Rozkrucon (simbolo kiu estas uzata ankaŭ de framasonoj en iuj gradoj kaj ritoj). Diversaj modernaj rozkrucaj grupoj ekzistas, inter kiuj la plej granda kaj internacie konata estas la Rozkruca Ordeno, AMORC.
Historio kaj originoj
Laŭ memkompreno de rozkrucismo, ĝiaj historiaj originoj estas kaŝitaj en antikveco (plej verŝajne en antikva Egiptio kaj en antikvaj misterskoloj). Iuj argumentas, ke rozkrucismo naskiĝis el kunfandiĝo de pra-Kristanismo kun egiptaj misteroj. Modernaj rozkrucaj grupoj havas proprajn interpretojn kaj simbolajn prezentojn de la plej frua historio de la Rozkruca Ordeno.
La nomo Rozkruca Ordeno tamen aperis nur en la 16-a jarcento. Laŭ legendo (kiun multaj rozkrucanoj akceptas nur alegorie, dum kelkaj akceptas laŭvorte) la Rozkruca Ordeno estis fondita de germana pilgrimulo Christian Rosencreuz (ĝenerale rigardata kiel literatura fikciulo ) en 1407. Dum lia vivo la ordeno restis malgranda. En 1484 Rosencreuz mortis – kaj kun li la ordeno. 120 jarojn post la morto de Rosencreuz lia perfekte konservita kadavro estis malkovrita kaj la ordeno renaskiĝis.
Anoncis tra Eŭropo (re)naskiĝon de la Rozkruca Ordeno la tri originalaj rozkrucaj manifestoj: la Fama Fraternitatis, Confessio Fraternitatis kaj Nuptiae Chymicae. La aŭtoreco de la manifestoj estas ne certe konata, tamen iuj atribuas ilin al Francis Bacon aŭ luterana teologo Johann Valentin Andreae. La influo de rozkrucaj vidpunktoj kaj simboloj daŭris tra la jarcentoj ĝis la nuna epoko. En 2008, la itala muzikisto Andrea Ascolini komponis etan simfonion, "Rose Croix Dilemma", surbaze de la alkemia flanko de Rozkrucismo.
Universitato de Bourges
La Universitato de Bourges lokiĝas en urbo Bourges, Francio, kaj estis fondita en 1463 laŭ ordonoj de la reĝo Ludoviko la 11-a kiel postulo de lia frato Karlo, Duko de Berry. La kreado de la universitato estis rajtigita de la papo Paŭlo la 2-a en la 12-a de decembro 1464.
Blankagorĝa akcipitro
La Blankagorĝa akcipitro (Accipiter albogularis) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi troviĝas en Papuo-Novgvineo kaj Salomonoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
La karaktera distingilo de la hela gorĝo aperas kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo.
Statuto de Aŭtonomeco de Katalunio
La Statuto de Aŭtonomeco de Katalunio estas la baza institucia normo de Katalunio disvolvigita laŭ la dispozicioj de la oka titolo de la Konstitucio de Hispanio de 1978. Ĝi do havas karakteron kaj rangon de organika leĝo. La 30an de septembro 2005 la Parlamento de Katalunio aprobis la proponon por la nova Statuto de Aŭtonomeco de Katalunio, kiun akceptis la Kongreso de Deputitoj la 2an de novembro 2005 kaj aprobis la 30-an de marto 2006. La Senato de Hispanio aprobis ĝin la 10an de majo 2006 post substanca modifado. Ĝi estis aprobita per referendumo de la popolo de Katalunio la 18an de junio 2006. Promulgata kaj eldonita oficiale, per aprobo de Organika Leĝo 6/2006 de 19a de julio. Ĝi estis valida ekde la 9a aŭgusto 2006. Sed la 28an junio 2010 ĝi estis modifita per la juĝa decido de la Konstitucia Tribunalo.
Simboloj kaj reprezentaj aspektoj
La novaĵoj kontraŭ la antaŭa statuto de aŭtonomeco, en la ĉapitro de simboloj kaj reprezentaj trajtoj de la kataluna popolo, temas pri tri aferoj: nacia karaktero, lingvo kaj historiaj rajtoj.
Pri la nacia karaktero de Katalunio, referenco estis verkita en la antaŭparolo, deklaranta ke la Parlamento de Katalunio difinis Katalunion kiel nacion. Tiu referenco kompletigas la deklaron ke ĝi respondas al la sento kaj volo de la katalunoj. Tial, ĝi specife rekonas la karakteron de "nacia realaĵo", malgraŭ la fakto, ke la Hispana Konstitucio kvalifikas ĝin kiel "nacieco". Tiu provizo estis unu el la reformoj realigitaj de la Hispana Parlamento, per la projekto aprobita la 30an de septembro 2005 fare de la kataluna Parlamento kiu kontemplis en la artikolo 8 la nacian proklamon.
Ĉi tio levis la diskutadon inter iuj sektoroj pri la ebla nekonstitucieco de la antaŭparolo okaze ke ĝi kontraŭdiras la Artikolon 2 de la Hispana Konstitucio: “ la ne disiĝebla unuo de la Hispana Nacio estas komuna kaj nedividebla patrujo de ĉiuj hispanoj ".
Ĉi tiu afero, inter aliaj, estis raportita al la Konstitucia Tribunalo de Hispanio kvankam ĝi jam efikis, post esti aprobita de la Ĝeneralaj Kortesoj, ratifikita per referendumo fare de la kataluna popolo, kaj proklamita kaj sankciita de la Reĝo.
Multnombraj juristoj defendas la teorion de la plena konstitucieco de la teksto, ĉar per difino, antaŭparolo ne havas juran signifon, ekde ĉi tio estas ekspozicio de kialoj aŭ konsideroj. Malgraŭ ĉio, la nuna reguligo en ĉi tiu afero estas la plej eksplicita de ĉiuj konstituciaj kaj leĝaj tekstoj validigitaj por Katalunio dum la lastaj jarcentoj.
Koncerne lingvon, oni devas elstari klaran statusan plifortigon de la kataluna kiel propra lingvo en Katalunio. En la jura nivelo, la plej granda eksponento de ĉi tiu egaligo kun la hispana lingvo povas troviĝi en la proklamo kiu postulis scipovi la katalunan. Ankaŭ proklamis novajn lingvajn rajtojn, kiel povi esti servota katalune ĉe la konstituciaj organoj de la ŝtato, kiel la Konstitucia Tribunalo, la Supera Kortumo aŭ la Parlamento. Alia grava aspekto substrekota estas la nomado de la kataluna kiel oficiala lingvo de Katalunio. Interesas emfazi la garantion, kiu estas la leviĝo de iuj lingvaj rajtoj en la statuto, ĉar ĝis nun ili simple estis traktataj kiel normoj kun leĝa rango.
Ĉe la ĉapitro pri historiaj rajtoj, donas al la Generalitato de Katalunio elstaran pozicion pri aferoj de civila juro, lingvo, kulturo, edukado kaj institucia sistemo, en la artikolo 5, laŭ artikolo 2 de la Statuto de Katalunia Aŭtonomeco de 1979 kaj la dua transira provizo de la Hispana Konstitucio. En la praktiko, oni devas kontroli, ĉu ĉi tiu klaŭzo estos trascenda en la jura sistemo, ĉar ĝi povas esti interpretita kiel preskriba submetaĵo en la medio de aŭtonom-komunumaj kapabloj aŭ simple priskribas evidentan situacion kie Katalunio havas civilan juron, lingvon kaj propran kulturon.
La financa sistemo
En la laŭleĝa teksto, oni enkondukis iujn reformojn, kiuj plibonigis la financan potencon de la Generalitato.
Proponita reformo en la Kataluna Parlamento
La 30an de septembro de 2005, post du tagoj de intensaj intertraktadoj, teksto de la propono por reformi la Statuton de Aŭtonomeco estis submetita al voĉdonado en la Plena Kunsido de la Parlamento de Katalunio. Konforme al la Statuto de 1979, la propono postulis ke la plimulton el la Parlamento estus de du trionoj por prosperi. La teksto fine kolektis 120-n favorajn voĉdonojn kaj 15-n voĉdonojn kontraŭajn, La tiama registaro kaj la opozicio atingis interkonsenton pri la nova statuto la 29-an de septembro vespere, kiam ili transpasis la malkonsenton pri la financa sistemo ( la ĉefpunkto de la nova statuto ) kaj la sekulara karaktero de la publika lernejo.
Aprobo de la fina teksto en la hispana parlamento
La propono por la reformo de la Statuto aprobita en la Kataluna Parlamento estis prezentita al la Hispana Kongreso de Deputitoj la 2-an de novembro 2005 per tri parolantoj de la Parlamento de Katalunio. La parolantoj klarigis kial ili konsideris necesan reformi la tiaman Statuton de Aŭtonomeco de Katalunio. Statuto kiu estis redaktita en 1979 kaj aprobita en Hispana Kongreso de Deputitoj ( kiu enhavis multajn politikistojn de la antaŭa diktatoreco) kaj en la kunteksto de la hispana transiro al la demokratio.
La dekstra Populara Partio manifestiĝis kontraŭ la Statuto, kaj prezentis ĝin kiel kaŝitan reformon de la Hispana Konstitucio de 1978 kaj pretendis referendumon pri ĝi en la tuta ŝtato; eblecon ne antaŭvidita en la Konstitucio nek en la tiama Statuto.
Oni fondis Miksitan Komisionon inter la ŝtato kaj la Generalitato por negoci la enhavon de la nova Statuto. La Hispana Registaro, formita de la Socialisma Partio, prezentis alternativan projektadon pri la leĝo, kiu modifis la plimulton de artikoloj. Ekzemploj de punktoj, kiujn la hispana registaro modifis, estis la difino de Katalunio kiel "nacio", la artikoloj rilatantaj al financado kaj ke estu la kataluna la preferata lingvo en la administrado kaj la publikaj amaskomunikiloj.
La 21an de januaro 2006 okazis kunveno en la Moncloa inter Artur Mas (gvidanto de la opozicio en Katalunio) kaj la hispana ĉefministro José Luis Rodríguez Zapatero, alvenante al la interkonsento konita kiel Pakto de la Moncloa, lasante novan redakcion de la statuto pli simila al de 1979 ol tiu, kiu estis aprobita en la parlamento.
Post longa kaj kompleksa intertraktado de amendoj inter la partioj reprezentitaj en la Kongreso de Deputitoj, pli ol 50% el la artikolojn estis retuŝitaj.
En marto 2006, la propono por la Statuto estis aprobita de la Hispana Parlamento, kaj en majo de 2006, estis aprobita en la Senato.
Fina ratifiko en referendumo
La Statuto de 1979 establis ke ĝia reformo estu ratifikita per referendumo fare de la civitanoj de Katalunio, kiu fine okazigis la 18-an de junio 2006.
La partopreno estis iom pli ol 49% de la voĉdona listo de Katalunio, kalkulo konsiderita tro malalta por ĉiuj partioj. La nova Statuto de Aŭtonomeco de Katalunio ekvalidis la 9-an de aŭgusto 2006, sed ĝi estis modifita de la Konstitucia Tribunalo, kiu elsendis verdikton la 28-an de junio 2010.
Dum la atendo de la verdikton oni antaŭdiris ke estus negativa. Tiam dekduo de katalunaj ĵurnaloj eldonis la 26-an de novembro 2009 kunan eldonejon titolita “La digno de Katalunio”, por denunci kortumon kiu kun pluraj membroj mortintaj aŭ kun la ordonoj elĉerpitaj ne devus dikti regadon sur leĝo referendita por la popolo de Katalunio.
La 10an de julio 2010 estis manifestacio en Barcelono sub la slogano "Ni estas nacio, ni decidas", kontraŭe al la rezolucio de la Konstitucia Tribunalo de Hispanio. La asistado estis unu miliono kaj duono laŭ la organizantoj kaj unu miliono cent mil homoj laŭ la Urba Ĝendarmaro.
Instituciaj deklaroj
La 5-an de julio 2010, la reago de katalunaj urbodomoj komencis kun la aprobo de deklarojn pri la morala forigo de la Hispana Konstitucio de la respektivaj komunumoj. Kiam kvin monatoj pasis ekde la unua deklaro, 110 urbodomoj jam kuniĝis al la iniciato. Ĉi tiu deklaro estis sendita al la nova Parlamento de Katalunio kaj Prezidanto de la Generalitato, elektita la 28-an de novembro 2010, kiu estos investita baldaŭ poste.
NGC 5386
NGC 5386 (aliaj indikoj — UGC 8890, MCG 1-36-10, ZWG 46.24, IRAS13558+0634, PGC 49719) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝaktotransporto
Ŝaktotransporto estas en la minado la movado de produktoj, replenigaĵo, materialo kaj personoj kaj en vertikala kaj ankaŭ en oblikvaj ŝaktoj kaj blindŝaktoj. Krom tio al la ŝaktotransporto apartenas ĉiuj rimedoj, disponoj kaj instalaĵoj, kiuj estas destinataj por la transporto. Ĝi ampleksas la transporto ekde la plenigejo ĝis la enŝaktigejo.
Historio
La manbobenego estas la plej malnova, plej simpla kaj plej disvastiĝinta teĥniko de ŝaktotransporto. Manbobenegoj estis uzataj je malgrandaj ŝaktoj ĝis profundeco da proks. 50 metroj. La uzo de manbobenegoj finiĝis je maksimuma profundeco da 100 metroj. Per la komenco de la elkavado de ŝaktoj oni ankaŭ uzis manmuelejojn por la ŝaktotransporto. Ekde la 15-a jarcento la movigo per ĉevaloj anstataŭis tiun per homa muskloforto. Ekde la 16-a jarcento ĝis la komenco de la 19-a jarcento la ŝaktotransporto okazis ĉefe per ĉevalmuelejoj. La specoj de movigo ŝanĝiĝis dumpase de la jardekoj ekde la movigo per muskloforto trans tiu per akvoenergio ĝis tiu per vapormaŝinoj. Komence de la 19-a jarcento (proks. 1809) oni enkonstruis la unuajn vapormaŝinojn por la transporto de la karbo. Ekde la jaro 1820 okazis la movigo per elektraj transportiloj. La profundeco, el kiu okazis la saktotransportoj, kontinue kreskis dum la paso de la jaroj. Komence de la 20-a jarcento oni transportis el profundecoj de 600 ĝis 900, parte de preskaŭ 1100 metroj. Ekde la fino de la 20-a jarcento la ŝaktotransporto en kelkaj minejoj okazas el profundeco da pli ol 2000 metroj.
Bazaĵoj
Celo de la ŝaktotransporto estas la movado de la transportendaĵoj de la enŝaktigejo al la plenigejo aŭ inversdirekten. Je tio okazas la movado de la transportendaĵoj ĝenerale malkontinue. La transportendaĵoj estas je ĉi tiu speco de transporto movata en malkontinua transportfluo. Je solido-akvo-miksaĵoj oni ankaŭ uzas la eblecon transporti la materialon hidraŭlike en la ŝakto. Tiun ĉi specon de ŝaktotransporto oni nomas fluotransporto. La ekonomieco de la ŝaktotransporto dependas esence de la meĥanika ekipo de la ŝakto kaj de la teĥnika ekipo de la liftomaŝino. Aparte la ŝarĝokapablo kaj la rapideco, per kiu la transportendaĵoj estas movataj tra la ŝakto, havas grandan influon sur la povo de la ŝaktotransportilo. La tunaro ĉiutage transportata tra ŝakto kreskis en la tempo de 1900 ĝis 1958 ekde 1500 tunoj ĝis pli ol 10.000 tunoj. La transportendaĵoj je modernaj ŝaktotransportiloj estas movata tra la ŝakto per rapidecoj de pli ol 25 metroj per sekundo.
Bobentransporto
Je la transporto per manbobeno oni muntas surtere proksime de la ŝaktobuŝo bobenon,kiu estas ligna cilindro. La bobeno havas je ĉiu flanko krankon, per kiuj du personoj turnas la bobenon. La transportendaĵoj estas movata en transportbareloj. Por la ŝarĝado resp. malŝarĝado unu el la bobenistoj devas forlasi sian lokon, dum kiam la alia restas ĉe sia bobenkranko, por haltigi la bobenon kaj por movi la ŝarĝon mallonge supren aŭ malsupren por manovroceloj. La dua bobenisto nun tiras la ŝarĝon el la ŝakto kaj manovras ĝin sur destinitan demetejon tuj apud la ŝakto. Poste li malkroĉas la ligohokon ĉe la transportbarelo, poste la transportado komenciĝas denove. Laŭ kalkuloj homo povas levi proksimume sep kilogramojn dum pli longa tempospaco per la manbobeno. Pro la ripozopaŭzoj je la bobentransporto la averaĝa kvanto estas proksimume 12 kilogramoj. Por povi levi je ĉi tiu maniero de ŝaktotransporto pezajn ŝarĝojn ĝis peso da 100 kilogramoj, oni ekipis la bobenon tia, ke ĝis kvar homoj samtempe povis manipuli la bobenon.
Muela ŝaktotransporto
La muela ŝaktotransporto okazas helpe de maŝinaj transportiloj. La mueliloj estas movataj per muskla, akva aŭ vapora forto. Pro tio la muela transporto klare superas la bobentransporton. Dum kiam la ŝaktotransporto per akvomuelejoj okazis prefere en montaj regionoj, en la karbominejoj oni uzis principe vapormuelejojn. La transportrapideco je vapormuela transporto situis inter 6 kaj 13 metrojn per sekundo.
Paternostertransporto
En kelkaj anglaj minejoj, sed ankaŭ en la minado en la Harco, oni uzis por la ŝaktotransporto pretertempe paternosterliftojn. Por tiuj ĉi du senfinaj ĉenoj pasis sur ŝafto ekipita per du dentoradoj, kiu troviĝis en aparta trabaro supre de la ensaktigejo. La ŝafto estis movata per rapidumskatolo kaj estis ekipita per du dentoradoj. En la ŝaktofundo la du senfinaj ĉenoj estis direktata per aparta meĥanismo. La du ĉenoj estis interligitaj je distanco de 5,6 metroj per transversaj bastonoj. Je la mezo de tiuj ĉi bastonoj troviĝis hokoj, per kiuj oni kroĉis la transportilojn. La paternostertransporto tamen estis uzata nur en ŝaktoj de profundoj ĝis 110 metroj.
Moderna ŝaktotransporto
En moderna minado la ŝaktotransporto okazas per potencaj transportmaŝinoj, kies movo- kaj transportkapablo klare situas super la moviloj de la aliaj transportiloj. La ŝaktoliverado okazas aŭ permane stirata aŭ aŭtomate, la sama validas ankaŭ por la stirado de la transportmaŝinoj. Depende de la profundeco per tiaj transportiloj pluraj dekmil tunoj je materialo kaj krumaterialoj estas en- kaj elŝaktigeblaj. Dum kiam je aŭtomataj ŝaktotransportoj la provizado kaj transporto plejparte funkcias sen personaro, je ŝaktotransportoj stirataj permane estas necesaj kelkaj ministoj kiel manipulantoj. La ŝaktotransporton mastrumas la transportsignalisto, la manipulado de la transportmaŝino estas tasko de la transportmaŝinisto. Ĉar ambaŭ persongrupoj ne havas vidan kontakton unu kun la alia, la komunikado okazas per signalinstalaĵoj.
Transportiloj
La transportiloj servas je la ŝaktotransporto al la enpreno de la transportendaĵo. En frua minado oni uzis kiel transportiloj transportbarelojn aŭ transportkuvojn. Tiuj ĉi estis ligitaj per kanaboŝnuregoj aŭ ferĉenoj kun la bobeno aŭ la muelejo. Je moderna ŝaktotransporto ekzistas du malsamaj transportiloj, la transportujo kaj la transportkaĝo. Konforme al la speco de transportiloj oni ankaŭ diferencas inter ujtransporto aŭ kaĝotransporto. La transportiloj estas ligitaj kun la transportŝnurego, kiu estas ligita aŭ kiel je la cilindrotransportilo firme kun la ŝnurportilo aŭ kiel je la movigodiska transporto (Koepe-Sistemo) kun la alia transportilo. Je la ujtransporto la transportiloj estas aŭtomate ŝarĝataj, je la kaĝotransporto la ŝarĝado okazas, depende de la instalaĵo, aŭ permane aŭ ankaŭ aŭtomate. Ambaŭ metodoj por la transporto havas kaj avantaĝoj kaj ankaŭ malavantaĝoj. Ĉar je la ujtranporto estas malpli rimedoj, ankaŭ estas malpli obstrukcaj fontoj. Tamen la ujtransporto ne taŭgas por la transporto de pecaĵoj. Pro ĉi tiu kaŭzo oni aplikas la kaĝotransporton por la transporto de materialo kaj personoj, la ujtransporton por la transporto de produktoj.
Komunikado
Je la permana ŝaktotransporto la komunikado inter maŝinisto kaj signalisto okazas plejparte per signaloj aŭ stirimpulsoj, tiel nomataj ekveturkomandoj. Por ke ne okazu konfuzaĵoj, la minejdirektantoj, difinis regularon por la signaloj. La validaj signaloj kaj iliaj signifoj staras sur signaltabuloj, kiuj estas fiksitaj ĉe la signalejoj. En apartaj kazoj, ekz. je laboroj en la ŝakto, la maŝinisto kaj la ministoj laborantaj en la ŝakto interkonsentas apartajn signalojn.
Saint-Goazec
(jen france, bretone Sant Wazeg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Aurélie Filippetti
Aurélie FILIPPETTI (naskiĝis la 17-an de junio 1973 en Villerupt) estas franca politikistino, romanverkistino kaj ministro pri kulturo en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault ekde la 16-a de majo 2012.
Ŝi estas membro de la Socialisma Partio kaj asemblea deputito de la departemento Moselle ekde junio 2007.
Renato Carlos Martins Júnior
Renato Carlos Martins Júnior (n. ) estas brazila futbalisto.
Marcenais (stacidomo)
Marcenais estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Marcenais -, situanta en  Marcenais, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Michel Sapin
Michel SAPIN (naskiĝis la 9-an de aprilo 1952 en Boulogne-Billancourt) estas franca socialista politikisto.
Marcenais (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de turisma trajno de "Train touristique de Guîtres à Marcenais" (TTGM).
Renato Carlos Martins Júnior
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
Tupolev TB-3
Tupolev TB-3 estis peza kvarmotora bombaviadilo (monoplano) en Sovetunio. Ĝi havis memportan konstruaĵon, sube situantajn flugilojn kaj metalan korpon. Ĝi servis en la dua mondmilito kontraŭ Pollando, Finnlando, Japanio.
Evoluigo
Oni ellaboris la avion inter 1926 kaj fine de 1929. Ĝi ekflugis fine de 1930 kaj havis la usonajn motorojn Curtiss Conqueror.
Les Peintres (Tramtransporto en Parizo)
Les Peintres estas haltejo de tramvojo T10, situanta en Châtenay-Malabry, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio. Ĝi estis malfermita la.
Tupolev TB-3
Evoluigo
Oni produktis el ĝi ĉ. 800 ekzemplerojn.
Michel Sapin
Li cetere estis asemblea deputito de Indre kaj Hauts-de-Seine, subministro ĉe la ministro pri justico (majo 1991 - aprilo 1992 en la ministraro de Édith Cresson), ministro pri ekonomio kaj financoj (aprilo 1992 - marto 1993 en la ministraro de Pierre Bérégovoy) kaj ministro pri civila servo kaj ŝtatreformado (ministraro de Lionel Jospin).
Michel Sapin oficis kiel urbestro de Argenton-sur-Creuse (departemento Indre) de 1995 ĝis 2001 kaj de 2007 ĝis 2012.
Li estis ministro pri laboro, dungado, profesia formado kaj sociala dialogo en la 1-a kaj la 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault de la majo 2012 ĝis marto 2014. Li estas la ministro pri financoj kaj publikaj kontoj en la registraro de Manuel Valls ekde la 2-a de aprilo 2014.
Třesov
Třesov (antaŭe ankaŭ Střesov, Trzesow, Tresow) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio 20 km oriente de Třebíč. Vivas ĉi tie.
Mauco - Benquet (stacidomo)
Mauco - Benquet estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Haut-Mauco, apud Benquet, en departemento Landes, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Dax - Mont-de-Marsan (654000).
John Magufuli
Li estis kandidato de CCM por la prezidenta baloto kaj deklarita venkinto de la elekto la fare de la Nacia Balota Komisiono. Lia balotpartnero Samia Suluhu estis ankaŭ deklarita Vicprezidanto.
Vivo kaj kariero
Post kiam Prezidanto Jakaya Kikwete enoficiĝis, li transprenis Magufuli al la posteno de Ministro pri Teritorioj kaj Setlado la.
La Magufuli estis nomumita prezidenta kandidato de CCM por la Tanzaniaj ĝeneralaj elektoj de 2015 prefere al Ministro pri Justico kaj antaŭa vica Ĝenerala Sekretariino de Unuiĝintaj Nacioj Asha-Rose Migiro kaj Ambasadoro de Afrika Unio en Usono Amina Salum Ali por la partia nomumado.
John Magufuli estis la kvina Prezidanto de Tanzanio oficanta ekde la 5-a de novembro 2015 ĝis mortis la 17-an de marto 2021 post politiko de neado de la pandemio de KOVIM-19. Anstataŭis lin la ĝistiama vicprezidantino Samia Suluhu.
Aliseksemismo
Aliseksemismo aŭ pli simple Aliseksismo estas socia sistemo de konduto, kutimoj, biaso kaj diskriminacio favoraj de aliseksemo kaj aliseksemaj rilatoj. La termino povas pritemi la senscian antaŭjuĝon ke aliaj personoj estas aliseksemaj, aŭ la vidpunkton, ke aliseksema rilatado estas la nura normo (aliseksema normismo) kaj do supera.
Aliseksemismo inkluzivas tiajn vidpunktojn, kiuj pli estimas aliseksemulojn ol gejojn, lesbaninojn, ambaŭseksemulojn kaj anojn de aliaj seksaj minoritatoj. Oni do povas diri ke ĝi traktas seksajn minoritatojn kiel "duagradajn civitanojn". Aliseksemismaj personoj ne ĉiam estas aliseksemaj, ĉar oni povas internigi sistemajn biasojn kaj kutimajn opiniojn en sian menson.
Komparo kun homofobio
Homofobio, formo de aliseksemismo, temas kaj pri neracia timo de aŭ malsento al samseksemuloj kaj samseksemo, kaj pri "konduto surbaza de tia sento." Aliseksemismo, tamen, pli vaste temas pri la "sistemo de ideologia pensado, kiu igas aliseksemon la nura normo, observenda por seksaj praktikoj." Kiel biaso favora de aliseksemuloj kaj aliseksemo, aliseksemismo estis priskribita kiel "enkodigita en, kaj karakteriza de, la gravaj sociaj, kulturaj, kaj ekonomiaj institucioj de nia socio," kaj radikas en la esencisma kultura nocio, laŭ kiu vireco-maskleco kaj virineco-femineco estas komplementaj.
Enketisto, verkisto, kaj psikologia profesoro Gregory M. Herek diras, ke "[Aliseksemismo] funkcias per duobla procedo de nevidebleco kaj atakado. Samseksemo ordinare restas kulture nevidebla; kiam videbliĝas homoj, kiuj engaĝiĝas en samseksema konduto, aŭ kiuj estas identitaj kiel samseksemaj, ili estas atakataj de la socio." Plue, en intervjuoj kun farintoj de kontraŭgeja perforto, jura psikologiisto Karen Franklin rimarkas, ke "aliseksemismo ne nur estas persona valorsistemo; ĝi estas ilo en la bontenado de la seksa dikotomio." Ŝi kontinuas, dirante ke "atencoj kontraŭ samseksemuloj, kaj kontraŭ aliaj individuoj, kiuj aberacias de la seksrolaj normoj, estas vidataj kiel lernitaj formoj de socia regado, anstataŭ kiel defenda respondo al persona minaco."
Paraleloj kaj intersekcoj
Iuj argumentis, ke aliseksemismo similas al rasismo tiel, ke ambaŭ kreas privilegiojn por dominantaj grupoj en iu socio. Ekzemple, pruntante la rasan koncepton blanka privilegio, la koncepto aliseksema privilegio estis aplikita al la avantaĝoj de (supozita) aliseksemo en la socio, kiujn aliseksemuloj ne rimarkas. Laŭ la analogio, ĝuste kiel rasismo kontraŭ neblankuloj metas blankulojn en superan socian pozicion al neblankuloj, aliseksemismo metas aliseksemulojn kaj aliseksemajn rilatojn en superan socian pozicion al nealiseksemuloj kaj nealiseksemaj rilatoj. Responde, iuj komentistoj rimarkas malsamaĵojn inter la kategorioj raso kaj seksa orientiĝo, pretendante, ke ili estas tro kompleksaj por subteni iujn ajn ĝeneraligojn. Diverseca trejnisto Jamie Washington rimarkis, ke kvankam aliseksemismo kaj rasismo estas "teksitaj el la sama ŝtofo," ili "ne estas la sama afero."
La aferoj tamen ne estas reciproke ekskludaj. Aliseksemismo povas intersekci rasismon, plu emfazante malsamaĵojn inter arbitraj grupoj de homoj. Ekzemple, aliseksemismo povas pliseverigi la efektojn de rasismo per:
Same, rasismo povas kaŭzi, ke GLAT-aj homoj devas alfronti pluan diskriminadon aŭ perforton, se ili apartenas al, aŭ ŝajnas aparteni al, socie malplivalorigita rasa kategorio. Iuj el la privilegioj donataj al homoj, kiuj estas blankaj kaj (perceptitaj) aliseksemuloj inkludas, sed ne estas limigitaj al, socia akcepto, prestiĝo, libereco de negativaj stereotipoj kaj la komforto esti laŭnormaj kaj, sekve, ne almarĝenigitaj aŭ rigardataj kiel apartaj.
Individua kaj grupa niveloj
Aliseksemismo, kiel aro de kredoj kaj sintenoj, dependas de kerna principo, laŭ kiu samseksemo kaj ambaŭseksemo ne normale ekzistas kaj, tial, estas psikaj malsanoj aŭ aberaciaj kondutoj. En aliseksemisma ideologio aŭ mensostato, oni malakceptas la koncepton seksa orientiĝo aŭ decidas, ke ĝi ne estas atentinda. Aro de pli nuancaj aliseksemismaj vidpunktoj, kiujn iuj povas rigardi kiel kredoj, dogmoj, apelacioj al aŭtoritatoj, aŭ popularaj kredoj, sed aliaj konsideras komuna saĝeco, universalaj veroj, naturaj leĝoj, aŭ soci-biologia scio povas inkludi, interalie, la jenaj:
En klopodo konsciigi homojn pri siaj aliseksemismaj vidpunktoj, Mark Rochlin konstruis demandaron en 1977, el demandoj, kiujn nealiseksemaj homoj ofte devas alfronti, sed ne aliseksemuloj, ekzemple: "Viaopinie, kio kaŭzis vian seksan orientiĝon?" Tiu "demandaro por aliseksemuloj" ofte estas distribuita en universitataj kampoj por konsciigi studentojn pri aliseksemismaj sociaj antaŭjuĝoj kontraŭ GLAT-aj homoj.
Evidenta aŭ malkaŝa
Ĉi tiu speco de aliseksemismo inkludas kontraŭgejajn leĝojn, politikojn, kaj instituciajn praktikojn, ĉikanadon surbaze de seksa orientiĝo aŭ perceptita seksa orientiĝo; stereotipoj, diskrimina lingvaĵo kaj parolado, kaj aliaj formoj de diskriminacio kontraŭ GLAT-aj homoj, ekzemple:
Implica aŭ kaŝa
Tiu formo de aliseksemismo operacias per nevidebleco, subreprezentado, kaj viŝado. Ĝi inkludas:
Kálmán Kerpely
KERPELY Kálmán (pr. kerpeli ka:lma:n) estis hungara plantokultivanto, universitata profesoro, ano korespondanta de MTA (1922) naskita en Oravicabánya la 11-an de oktobro 1864 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de junio 1940. Li estis la filo de inĝeniero Antal Kerpely (1837–1907).
Biografio
Kálmán Kerpely studis en la ekonomika instituto de Keszthely kaj en la Universitato de Halle. Ĝis 1889 li laboris en la ĉevalbienoj de Mezőhegyes kaj Kisbér, poste li iĝis instruisto de la ekonomika instituto de Keszthely. De 1893 li instruis pri plantokultivado en lernejo ekonomika de Debreceno, de 1899 li estis ties direktoro. De 1898 li gvidis ankaŭ la eksperimentan stacion pri tabako. De 1907 li estis direktoro de la ekonomia akademio de Magyaróvár, dum jaroj 1920–1935 publika ordinara profesoro de la ekonomika kaj teknika universitatoj (plantokultivado).
Dlouhá Loučka (distrikto Svitavy)
Municipo Dlouhá Loučka (Langenlutsch) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en montetaro Třebovské mezihoří 6 km sude de la urbo Moravská Třebová. Vivas ĉi tie.
Historio
Dlouhá Loučka estas agrikulturista vilaĝo, ĝis la jaro 1945 prisetlita plejparte de germana loĝantaro kun ĉirkaŭ 1500 loĝantoj, germane ĝi nomiĝis Langenlutsch. La plej forta politika partio estis DSD, en la jaro 1935 Sudetgermana partio - SdP.
Post la dua mondmilito estis germana loĝantaro elloĝigita kaj la vilaĝo nove prisetlita per ĉeĥaj civitanoj.
En blazono la vilaĝo havas livoflankan sokon inter floroj.
Vidindaĵoj
Sur teritorio de la vilaĝa katastra distrikto estas natura rezervejo "Dlouholoučské stráně" (Deklivoj de Dlouhá Loučka) kun areo de 60 ha, proklamita en la jaro 1989. Temas pri marnaj deklivoj kun apero de protektataj specioj de kreskaĵoj kaj animaloj.
En katastra distrikto estas parto de la naturrezervejo "Rohová" - vastaj naturaj florriĉaj fagejoj.
Troviĝas ĉi tie ankaŭ arĥeologia memoraĵo - frumezepoka opidumo. Ĝi estas en altaĵo nomata Hrádek super rivero Třebůvka. La lokaĵo estis grave damaĝita per konstruo de mezepoka burgo, tamen restoj de fosaĵoj kaj remparoj estas ankoraŭ videblaj. Estis ĉi tie trovitaj ceramikaĵoj, eble el la 12-a jarcento.
Naskiĝinto
En Dlouhá Loučka naskiĝis Karl Stellwag von Carion (1823 - 1904), aŭstria okulkuracisto, en la jaro 1857 eksterordinara profesoro kaj en 1873 ordinara profesoro de la Universitato de Vieno. Li kontribuis al esploro de glaŭkomo kaj anomalia refrakto.
(8364) 1990 RE5
(8364) 1990 RE5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Erromango
Erromango estas insulo de suda Vanuatuo. Ĝi estas la plej granda insulo de la provinco Tafea. En 2009 ĝi havis 1,959 loĝantojn.
Ibisa mikterio
La Ibisa mikterio, Afrika mikterio, Ibisa cikonio, Flavbeka mikterio aŭ Flavbeka cikonio, Mycteria ibis, estas granda vadbirdo de la familio de cikonioj nome Cikoniedoj.
Nomoj
La nomoj ibiso ne multe taŭgas ĉar ne estas rilato al ibisoj, sed tio aperis en la komencaj epokoj de nomigo kaj restas en la latina scienca nomo. La pli komuna nomo flavbeka taŭgas, sed ankaŭ povus taŭgi al la du aziaj specioj de tiu genro kiuj same havas flavajn bekojn.
Disvastiĝo
Ĝi loĝas en Afriko sude de Saharo kaj en Madagaskaro.
Aspekto
Ĝi estas mezgranda cikonio. Ties longo estas 97 cm, kun averaĝa korpopezo ĉe maskloj de 2.3 kg dum ĉe inoj de 1.9 kg. Plumaro estas ĉefe rozkolora-blankeca kun nigraj flugiloj kaj vosto; tre flava beko, senpinta kaj kurba ĉe pinte. Nematuruloj estas grizecbrunaj kun senkolora grizecbruna beko, senkolora oranĝeca vizaĝo kaj brunecaj kruroj.
La similaj Griza mikterio kaj Blankakapa mikterio estas aziaj birdospecioj, sed tiu ĉi montras plej kontrastan kolorojn. Nome la beko estas tre flava kaj la nuda vizaĝo estas tre ruĝa, tiuj du partoj ege kontrastas inter si kaj respektive kun la ĝenerala blanka koloro.
Kutimaro
Ĝi loĝas ĉe humidejoj kaj manĝas fiŝojn kaj aliajn akvajn malgrandajn bestojn.