cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diplomatia statuso
Diplomatia statuso estas la sistemo de klasigo kaj de profesio kaj de etiketo uzata en la mondo de la diplomatio kaj de la internaciaj rilatoj. Laŭlonge de la tempo, ĝi formaliĝis sur internacia bazo.
Hellingen
Hellingen estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urba komunumo Heldburg. Fine de la jaro 2017 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis loĝantojn.
Diplomatia statuso
La sistemo de diplomatiaj kategorioj validaj internacie en la duflanke diplomatii, bazita sur la tradicia sistemo establita por la eŭropa diplomatio, unuigante ĝin en la komenco de la 19-a jarcento. Ĝis tiam, ĉiu lando en Eŭropo havis siajn proprajn difinojn de kategorioj por la personaro de siajn diplomatiaj karieroj, kio ofte okazigis disputojn pri la hierarkia ordo de diplomatoj de diversaj ŝtatoj.
Tiu sistemo de diplomatiaj kategorioj kreis serion de problemoj rilate al la landodeveno, ĉar la kategorio de diplomatiaj kategorioj kiu estis sendita de difinita ŝtato estis determinata de la gravo kiun oni atribuis al tiu lando. Tiele, oni sendis ambasadoro - plej alta kategorio - el aŭ al granda potenco aŭ alianca lando, dum por la ceteraj ŝtatoj sufiĉis simplaj senditoj (ministroj).
Post la Dua Mondmilito kaj laŭ la doktrino de Unuiĝintaj Nacioj, jam ne plu estis konsiderata akceptebla la traktado de kelkaj ŝtatoj kiel minoraj rilate al aliaj. Tiele, plej ofte, la delegitaroj estis plialtigitaj al la kategorio de ambasado, kaj jam ne plu estis uzataj la kategorioj de eksterordinara sendito kaj ĉiopova ministro aŭ loĝanta ministro residente kiel estroj de diplomatia misio.
La aro de la diplomatoj rajtigitaj ĉe iu ŝtato estas nomata "diplomatia korpuso" aŭ diplomataro. El ties membroj, uune estas konsiderata la dojeno aŭ primus inter pares, kiu foje funkcias kiel proparolanto. Normale, estas konsiderata dojeno la plej malnova ambasadoro, tio estas, tiu kiu prezentis siajn rajtigigajn dokumentojn la unua, kun escepto de katolikaj ŝtatoj kie, tradicie, la dojeno estas la apostola nuncio, tio estas ambasadoro de Vatikano, sendepende de kiam li prezentis siajn rajtigigajn dokumentojn.
18976 Kunilraval
18976 Kunilraval estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kutasó
Situo
Kutasó situas en montaro Cserhát sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Pásztó troviĝas 15, Szécsény 18, Bátonyterenye 26, Balassagyarmat 28, Salgótarján 46, Budapeŝto 100, Miskolc 140 kilometrojn.
18976 Kunilraval
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kunil Kaushik Raval, kiu gajnis en 2003 la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Saginaw Arts and Sciences Academy de Saginaw (Miĉigano Usono).
Kutasó
Historio
La loko estis jam loĝata de skitoj. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1265 en formo "Carsov", baldaŭe "Kuthasov". Post la mezepoko pro la turka okupado la vilaĝo senhomiĝis. Poste slovakoj refondis la komunumon. Vilaĝservoj estas biblioteko kaj migra poŝto.
Sant'Agata di Puglia
Sant'Agata di Puglia estas komunumo de Italio.
Serbio
Serbio aŭ Serbujo estas lando en sudorienta Eŭropo, ĉe la Balkana Duoninsulo. Ĝi limas al la landoj Kroatio, Bosnio kaj Hercegovino, Hungario, Rumanio, Bulgario, Makedonio, Albanio kaj Montenegro. Ĝia suda provinco Kosovo (plena nomo Kosovo kaj Metohio) proklamis memstarecon ekde 2008, sed ĝi ne estas agnoskita de Unuiĝintaj Nacioj. La plej granda kaj ĉefurbo de Serbio estas Beogrado.
La reĝlando Serbio ankaŭ estis historia lando kiu ekzistis de 1815 ĝis 1918. Ĝis la 3-a de majo 2006, la lando estis parto de la ŝtato Serbio kaj Montenegro. Ekde tiu dato, la Respubliko de Serbio estas sendependa ŝtato rekonita de UN.
Administra divido
Serbio konsistas el: Krome ekde la jaroj 1912/1913 la provinco Kosovo sude, grandparte loĝata de albanlingvanoj, estis laŭlege aŭtonoma regiono de Serbio (kaj ekde la Kosova Milito fakte estis kontrolata de la internacia armeo KFOR de la Unuiĝintaj Nacioj). Kosovo anoncis sian sendependecon je la 17-a de februaro 2008.
Serbio ekde la sendependiĝo de Kosovo en februaro 2008 fakte konsistas el 24 distriktoj kaj aldone la eksterdistrikta urbo Belgrado. La registaro de Serbio daŭre pledas ankaŭ havi rajton je la teritorio de Kosovo, en kiu situus 5 pliaj distriktoj.
Moderna starto
La Serba revolucio konata ankaŭ kiel Serbia revolucio aludas al nacia insurekcio aktiva inter 1804 kaj 1835, dum kiu tiu teritorio evoluis el otomana provinco al konstitucia monarkio kaj al moderna Serbio.
La Registaro de Nacia Savo de Serbio (en serba: Vlada narodnog spasa, en cirila alfabeto: Влада народног спаса), populare konata kiel Serbio de Nedić, estis la nomo per kiu oni konis la serban ŝtaton el 1941 sub la militokupacio fare de la Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito post la Invado de Jugoslavio.
Politika transiro
Ekde septembro de 2000 post federala balotado kaj dum ruina ekonomia situacio la opoziciantoj ekakuzis la prezidanton Milošević. La surstrataj protestoj kaj manifestacioj en la tuta Serbio devigis lin lasi la povon al la tiel nomata Demokratia Opozicio de Serbio, ampleksa alianco de reformistaj partioj, post kio Serbio komencis esti akceptata de okcidentaj ŝtatoj. La 28an de junio de 2001 Milošević estis kunportita fare de la serbaj aŭtoritatoj antaŭ la Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio, kiu akuzis lin helpi militkrimojn kaj homarkrimojn dum la militoj en Kroatio, Bosnio kaj Kosovo. Lia proceso daŭris ĝis lia morto en Hago en 2006, kaj pro tio sen fina juĝo.
Geografio de Serbio
La lando havas norde limon al Hungario (la limo trairas la Panonan ebenaĵon), nordoriente al Rumanio (parte la Danubo), en sudoriento al Bulgario (parte tra Balkana montaro). Sude limas la lando (parte tra Šar Planina) al Makedonio, en sudokcidento (ĉefe tra la montaro Prokletije) al Albanio kaj Montenegro. Okcidente limas Serbio (ĉefe la Drina) al Bosnio kaj Hercegovino. En nordokcidento de Serbio limas ĉefe la Danubo al Kroatio. Ĉe limo al Rumanio, la Danubo formas la 253 km² grandan Djerdap-lagon. 163 km² el la akvosurfaco apartenas al Serbio.
Gravaj urboj estas Belgrado, Novi Sad, Niš, Kragujevac, Subotica, Zrenjanin, Pančevo, Čačak, Kraljevo kaj Novi Pazar.
Ekstera politiko de Serbio
Serbio adoptis la doktrinon de “militista neŭtraleco” ĝuste por ne eniri en NATO en la jaro 2007. Tamen la “neŭtrala” Serbio estas la sola balkana lando kiu subskribis Strategian Kunlaboran Traktaton kun Rusio kaj estas ekde 2013 observanta lando en la militista alianco CSTO (ru: ОДКБ),  interregistara militista alianco en Eŭrazio gvidata de Rusio, kiu konsistas el nombro de post-sovetiaj ŝtatoj.
Post kiam en 2008 Kosovo proklamis sendependecon, Serbio ne agnoskis ĝin kaj ĉiuj rilatoj inter la du flankoj haltis. La kun perado de Usono tamen estis subskribitaj interkonsentoj, ebligantaj normaligi ekonomiajn rilatojn kun Kosovo.
Etnoj en Serbio
En 2003 ĉirkaŭ: serboj 80 %, albanoj 16%, hungaroj 4%, ciganoj, aliaj.
Esperanto en Serbio
Vidu: Esperanto-movado en Serbio
Rašovice
Nomon Rašovice portas pluraj setlejoj:
Ŝizuoka
Ŝizuoka povas signifi:
Wilhelm Christian Gmelin
Wilhelm Christian Gmelin (1684-1746) germana religiulo kaj pastoro en Iptingen. Li estis filo de Johann Wilhelm Gmelin kaj kune kun sia frato Sigmund Christian Gmelin (1679-1707), li partoprenis en furorajn agadojn kontraŭ la eklezia doktrino kaj multe verkis kontraŭ ĝi. En 1703 li ricevis sian majtrecon 1703. Pro religiaj demandoj li estis ekisigita kiel ekleziulo en Holzgerlingen (1708), sed pli malfrue (en 1717) li repaciĝis kun ĝi kaj reprenis siajn taskojn.
Li aliĝis, kune kun sia frato, al la pietistoj kaj maltrankviliĝis pro la kritika influo de la eklezio. En 1717, li iĝis kunpastoro en Ochsenbach kaj tie li restis ĝis 1723. En 1738 li ekprenis sian pastorecon en Iptingen tie kie li restis ĝis sia morto en la 3-a de aprilo 1746 aĝante 61 jarojn. Li ne havis infanojn, kvankam li estis edziĝinta. Gmelin ankaŭ skribis himnojn kaj fondis institucion por malriĉaj studentoj en Iptingen. Ekde 1785 la teksisto Johann Georg Rapp (1757-1847) aktivis Iptingen kiel gvidanto kaj organizanto de la separistoj en Württemberg.
Boghiș (Sălaj)
Boghiș [prononcita bogiŝ] (Szilágybagos [sila:djbagoŝ]) estas komunumo en Rumanio suddokcidente de Șimleu Silvaniei.
Administre aparternas al ĝi la vilaĝo Bozieș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1343 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1533 (rumanoj, 78 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Szilágybagos apartenis al Hungario (Kraszna, poste Szilágy).
Calonne-Ricouart (stacidomo)
Calonne-Ricouart estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Calonne-Ricouart, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
Farĉo
Farĉo estas vianda, fiŝa aŭ vegetara aĵo, pecetigita en viandomuelilo aŭ permane per tranĉiloj, ne malofte kun aldono de legomoj (ordinare cepo kaj ajlo) aŭ/kaj fungoj.
Farĉo ankaŭ estas vianda aŭ alia hakita internaĵo por manĝaĵoj.
El farĉo plej ofte oni preparas kotletojn, pasteĉojn.
Dezső Balogh (folkloristo)
BALOGH Dezső estis rumanuja hungara folkloristo naskita en Rugonfalva la 2-an de oktobro 1912 - ?.
Biografio
Balogh havigis al si bazlernejan instruistan diplomon en Székelykeresztúr en la Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc. Li instruis en Szilágyperecsen, Kaplony, Selymesilosva, pli poste en Sarmaság. Ekde 1972 li estis pensiulo.
Uden
Uden estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
Ŝizuoka (urbo)
Ŝizuoka-urbo (静岡市 [ŝizuoka -ŝi] Hepburn:Shizuoka ; Kunrei: Sizuoka), estas urbo de Japanio. La urbo estas la administra centro de la gubernio Ŝizuoka kaj havas la statuson de Granda Urbo kun Esceptoj.
Kvartaloj
Ŝizuoka enhavas 3 kvartalojn, kiuj nomiĝas Aoi, Suruga kaj Ŝimizu.
Tholen
Tholen estas urbo kaj administrativa municipo en la nederlanda provinco Zeeland.
Nomo
La nomo Tholen devenas de la nederlanda vorto "tol", kiu signifas imposto. Tiun imposton ŝipistoj devis pagi al la urbo Tholen kiam ili trairis la kanalon Schelde-Rijn, kiun insuligas la municipon Tholen.
La vortaro de Majstro esperantigas la nomo de urbo Tholen kiel Tolenurbo. La nomon de aŭ la municipo aŭ la insulo, Majstro tradukas kiel Toleno. La nederlanda vorto Tholenaar signifas tolenano. Kiel adjektiva formo en la nederlanda ambaŭ ĝustas Tholens kaj Thools, sed tiu dua formo estas plej ofte uzata. En Esperanto nur "tolena" estas ĝusta adjektivo.
10722 Monari
10722 Monari estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Luisa Monari, instruistinon en elementa lernejo, kaj edzinon de la itala amatora astronomo Ermes Colombini, unu el la kun-malkovrintoj de tiu asteroido.
Punktita strigeto
La Punktita strigeto (Athene brama) estas eta strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en tropika Azio el Barato al Sudorienta Azio. La Punktita strigeto estas komuna loĝanta birdo en malfermaj habitatoj inkludante farmojn kaj homajn loĝejojn. Ili nestumas en truo en arbo aŭ konstruaĵo, kie la ino de metas 3-5 ovojn.
Aspekto
La Punktita strigeto estas eta kaj fortika strigo, 21 cm longa. Plenkreskuloj estas supre (kapo, nuko kaj dorso) grizbrunaj kun multaj blankaj punktoj kaj sube blanka kun brunaj strioj horizontalaj kaj ne vertikalaj kiel ĉe noktuo. Ĝi havas flavajn bekon kaj grandajn okulojn kun nigraj okulringoj kaj blankajn “brovojn”, kio havigas severan mienon; la vizaĝo estas larĝa kaj la vizaĝa disko grizeca kun suba blankeca bordostrio. Ambaŭ seksoj estas similaj. La flugo estas tre ondeca.
Tiu specio estas nokta, sed foje estas vidata dumtage. Ĝi povas esti lokigita pro la etaj birdoj kiuj ĝenas ĝin, kiam ili ripozas sur arbo. Ili ĉasas varion de insektoj kaj etaj vertebruloj. La voĉo estas akra ĉirurr-ĉirurr-ĉirurr.
Bildaro
<gallery mode="packed" heights="200"> Image:Spotted Owlet (Athene brama) at Kolkata I IMG 2200.jpg| Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato. Image:Spotted Owlet (Athene brama)- Preening at Bharatpur I IMG 5280.jpg| Ĉe Bharatpur ĉe Nacia Parko Keoladeo, Bharatpur, Raĝasthano, Barato. Image:Spotted Owlet (Athene brama)- Preening at Bharatpur I IMG 5278.jpg| Ĉe Bharatpur ĉe Nacia Parko Keoladeo, Bharatpur, Raĝasthano, Barato. Image:Spotted Owlet (Athene brama)- Pair in Foreplay at Bharatpur I IMG 5479.jpg| Paro ĉe Bharatpur ĉe Nacia Parko Keoladeo, Bharatpur, Raĝasthano, Barato. Image:Spotted Owlet (Athene brama)- Pair in Foreplay at Bharatpur I IMG 5473.jpg| Paro ĉe Bharatpur ĉe Nacia Parko Keoladeo, Bharatpur, Raĝasthano, Barato. Image:Spotted Owlet (Athene brama) at Bharatpur I IMG 5277.jpg| ĉe Nacia Parko Keoladeo, Bharatpur, Raĝasthano, Barato. Image:Spotted Owlet (Athene brama) at Bharatpur I IMG 5275.jpg| ĉe Nacia Parko Keoladeo, Bharatpur, Raĝasthano, Barato. Image:Spotted Owlet- different moods I.jpg| Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato. Image:Spotted Owlet- Bathing in the rain I IMG 8176.jpg| Sub pluvo ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato. Image:Spotted Owlet- Bathing in the rain I IMG 8171.jpg| Sub pluvo ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato. Image:Spotted Owlet- Bathing in the rain I IMG 8166.jpg| Sub pluvo ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato. Image:Spotted Owlet at Bhopal I IMG 8098.jpg| Ĉe Bhopal, Madhja-Pradeŝo, Barato. Image:Spotted Owlet.jpg </Gallery>
Irljava
Irljava (Ірлява, Ungsasfalva [ungŝaŝfalva]) estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Situo
Irljava situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1417. Longe la komunumo nomiĝis "Orlyava" [orjava]. Ĝis Traktato de Trianon Ungsasfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Szerednye, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiu ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Irljava apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Calonne-Ricouart
Calonne-Ricouart estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Calonnois.
AC/DC
AC/DC estas aŭstralia ŝtonroka grupo, unu el la plej konataj rok-muzikaj grupoj entute. La grupo estiĝis en Sidnejo en decembro de 1973. Dum la tempo de ilia ekzistado oni vendis proksimume 100 milionojn da kopioj de iliaj diskoj.
La grupon AC/DC fondis fratoj Angus Young kaj Malcolm Young komune kun kantisto Dave Evans, basgitaristo Larry Van Knedt kaj tamburisto Colin Burgess kaj ilia unua prezentiĝo estis la 31-an de decembro 1973.
Alternativa dekstro
Alternativa dekstro (alt-right ) temas pri politika movado origine de Usono, kiu sin prezentas kiel alternativo al ties plimulta formo de konservativismo. Laŭ Associated Press ĝi estas sensignifa krom por malklarigi la efektivajn vidpunktojn de siaj uzantoj kaj ŝajnigi ilin malpli ekstremaj.
Ĝi estis priskribita kiel movado unuiĝinta per subteno de la Respublikana prezidento Donald Trump, malestimo por multkulturismo kaj kontraŭstarado de enmigrado. Ĝi havas nenian oficialan ideologion, sed diversaj fontoj diris, ke ĝi estas asociita kun blanka naciismo, kredo je blanka supereco,  antisemitismo,  kontraŭfeminismo, dekstra popolismo, nativismo,, la novreakcia movado, kaj faŝismo.
Oni priskribis ĝin kiel plejparte interretan movadon, kiu vaste uzas interretajn memeojn por antaŭenigi aŭ esprimi siajn kredojn, ofte per retejoj kiel 4chan.
Etimologio
En novembro 2008, Paul Gottfried adresis la Klubon H. L. Mencken, grupo asociita kun la movado, pri io, kion li nomis "la alternativa dekstro." En 2009 aperis du pluaj afiŝoj en Taki's Magazine, de Patrick J. Ford kaj Jack Hunter, kiuj plu diskutis la alternativan dekstron. Tamen la terminon oni plej ofte atribuas al Richard B. Spencer, prezidanto de la National Policy Institute kaj fondinto de la blanka naciisma retejo Alternative Right.
Kredoj
La movado alt-right ne havas oficialan ideologion; laŭ Associated Press "ne ekzistas nur unu maniero difini ĝian ideologion." Laŭ la stilgvido de AP, "la termino eble ekzistas nur kiel publikrilata mistifiko por malklarigi la efektivajn kredojn de siaj subtenantoj kaj igi ilin pli akcepteblaj por pli vasta spektantaro." Ĝi konsilas pli specifigi la efektivajn kredojn de la homoj, kiuj uzas la terminon, kaj eviti la nomon "alt-right."
Diversaj fontoj indikis, ke ĝi inkludas elementojn de blanka naciismo,  kredo je blanka supereco,   antisemitismo,   dekstra popolismo, nativismo, kaj la novreakcia movado. La eseisto Cathy Young rimarkis ĝian fortan kontraŭstaron de enmigrado, ĉu leĝa aŭ kontraŭleĝa, kaj malpermeseman starpunkton pri la Eŭropa migra krizo.
Robert Tracinski skribis ke la grupo alt-right kontraŭstaras rasmiksiĝon kaj subtenas kolektivismon kaj tribismon. Nicole Hemmer diris en NPR, ke la anoj de la movado alt-right vidis politikan ĝustecon kiel "la plej granda minaco kontraŭ ilia libero."
Ankaŭ asociata kun la movado alt-right estas la konspira teorio pri "kultura marksismo," laŭ kiu grupo de akademianoj celas detrui la okcidentan kulturon per kontraŭkulturo, multkulturismo, maldekstra politiko, kaj politika ĝusteco.
Unu resumon de kredoj alternativdekstraj verkis la usona novfaŝista sciencfikcia autoro Vox Day. Ĝi konsistas el 16 punktoj, kaj estas havebla ankaŭ en Esperanto.
Originoj
Laŭ ekonomiisto Jeffrey Tucker el Foundation for Economic Education, "La movado heredas longan kaj tristan tradicion de pensado, de Friedrich Hegel, al Thomas Carlysle, al Oswald Spengler, al Madison Grant, al Othmar Spann, al Giovanni Gentile, ĝis la paroloj de Trump." Li diris, ke proponantoj de la ideologio alt-right "reen rigardas tempon, kiun ili imagas ora epoko, kiam elitoj regis kaj servutuloj obeis," kaj ili kredas, ke "identeco estas ĉio kaj la perdo de identeco estas la plej granda krimo kontraŭ la memo, kiun iu ajn povas imagi."
En marto 2016 Allum Bokhari kaj Milo Yiannopoulos, eseistoj por la ekstremdekstra publikaĵo Breitbart News, eldonis artikolon pri la movado alt-right, kiun CNN priskribis kiel simila al manifesto. En tiu artikolo, ili priskribis la movadon alt-right kiel derivaĵon de la malnova dekstro de Usono kaj diversaj novdekstrismaj movadoj de Eŭropo, citante modernajn influojn kiel la prakonservativistoj Patrick J. Buchanan kaj Samuel T. Francis. Jeet Heer el The New Republic same identas la originojn de la ideologio alt-right en prakonservativistoj, precipe la starpunktoj pri enmigrado de la movado kaj ĝia nekaŝe naciisma fremda politko.
Analizo fare de The Guardian priskribis la etnonaciismon de la novdekstristoj kiel praavo de la movado alt-right. Matthew Sheffield, skribante en Washington Post, diris, ke la movadon alt-right influis ankaŭ la anarki-kapitalisma kaj pralibertarianisma teoriisto Murry Rothbard, speciale liaj teorioj pri raso kaj demokratio, kaj ke ĝi antaŭe subtenis la prezidentan klopodon de Ron Paul en 2008. Tucker, anarki-kapitalisto, diris, ke la movado alt-right kontraŭas dekstran libertarianismon, ĉar ĝi koncentras sin je grupa identeco kaj tribismo anstataŭ individua libereco.
Reagoj
Kvankam iuj konservistoj bonvenigis la movadon alt-right, aliaj dekstraj kaj maldekstraj politikistoj malaprobis ĝiajn rasismon kaj malamon.
David A. French, verkante por la konservisma gazeto National Review, nomis anojn de la movado alt-right "aspirantaj faŝistoj" kaj bedaŭris ilian eniron en la nacian politikan konversadon.
Benjamin Welton, skribante por The Weekly Standard, priskribis la movadon kiel "tre diversa forto," kiu "inversas la moralismon de la maldekstro kaj portas la titolojn 'raciston,' 'homofobon' kaj 'seksiston' kvazaŭ honoraj insignoj."
Benjamin Wallace-Wells, skribante por The New Yorker, priskribis ĝin kiel "maldense amasigita ekstrema dekstra movado," sed diris, ke ĝiaj malsamaĵoj de la kutima dekstro en usona politiko estas pli stilaj ol substancaj: "Unu maniero kompreni la grupon alt-right estas, ke ĝi ne estas movado sed kolektiva eksperimento en dekstra identeco, samkiel multaj homoj uzas anonimecon en la Interreto por provi pli ekstremajn versiojn de si."
Komentaro
En National Review en aprilo 2016, Ian Tuttle skribis, "La movado Alt-Right evangelizis dum la lastaj monatoj ĉefe per rasisma kaj antisemita reta ĉeesto." Bokhari kaj Yiannopoulos priskribas la blankan naciiston Jared Taylor, fondinto de American Renaissance, kaj Richard B. Spencer, fondinto de Alternative Right, kiel reprezentantaj intelektulojn en la movado alt-right. Cathy Young, skribante en The Federalist, diris, ke la retejo Radix Journal anstataŭis la retejon Alternative Right, kaj priskribis artikolon en Radix Journal pri aborto, kiu deklaris, ke la kontraŭaborta vidpunkto estas "maleŭgenika" pro tio, ke ĝi kuraĝigas bredadon fare de "la malplej inteligentaj kaj respondecaj virinoj."
En Newsday, Young nomis la movadon alt-right "nesto de antisemitismo" enloĝata de "blankaj superecistoj," kiuj regule utiligas "mallogan maltoleremon." Chris Hayes on All In with Chris Hayes priskribis la nomon "alt-right" kiel eŭfemismo por, "esence, hodiaŭa blanka supereco." Rosie Gray, raportisto por 'BuzzFeed, karakterizis la movadon kiel "blanka supereco, perfekte tajlorita por nia tempo" kaj diris, ke ĝi havas "pli multajn komunaĵojn kun la Eŭropaj ekstremaj dekstraj movadoj ol la Usonaj."
La organizo Southern Poverty Law Center, kiu spektas ekstremajn kontraŭ-minoritatajn grupojn en Usono, diris, ke la retejo Breitbart News iĝis populara elejo de la vidpunktoj de la movado alt-right.
Uzado de memeoj
Variaĵoj de la memeo Pepe la Rano estas popularaj en la movado, kondukante al referencoj pri "naziaj ranoj" en la gazetaro.
La ofteco de memeoj en la cirkloj alt-right demandigis iujn komentistojn, ĉu ĝi estas serioza movado aŭ simple alternativa maniero esprimi tradiciajn konservismajn kredojn. Marc Hetherington, profesoro de politika scienco en Vanderbilt University, rigardas la memeojn kiel penojn por legitimigi rasismajn vidpunktojn.
Al-Nahda
Al-Nahda (en araba: النهضة, al-Nahḍa), «Renaskiĝo» aŭ «Araba vekiĝo», estis termino uzata por aludi al renaskiĝo de la arabaj literaturo kaj pensaro sub la influo de Okcidento, dum la dua duono de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento. Tiu movado ekis en Egiptio, Libano kaj Sirio kaj poste etendiĝis al aliaj arabaj landoj.
Anstataŭinfano
Anstataŭinfano (en angla, changeling) aŭ anstataŭinto estas folklora fe-infano, kiu anstataŭas originan homan infanon. Tiu ĉi estas tre ofta temo en mezepokaj arto kaj rakontoj, kie interalie disvastiĝis la ideo ke elfoj povus anstataŭigi la originan homan infanon per anstataŭa. Ĝi reflektas zorgojn ke beboj povus naskiĝi kun neklarigitaj malsanoj aŭ evoluaj handikapoj.
Al-Nahda
La termino deriviĝas el la araba radiko kiu signifas «leviĝi», kion oni asocias kun la senco «esti preta por». La unua periodo de la Nahda estis inter 1882 kaj 1905. Diference de la eŭropa Renesanco, la Al-Nahda ne temis pri reveno al la klasika pasinteco. Male, al ties aŭtoroj la pasinteco aspektis limiga por la kreiva imagopovo. Djirdji Zaydan (1861-1914) estis unu de la unuaj kiuj parolis pri Al-Nahda, kaj asociis tiun movadon kun bonfara kontribuado de Okcidento por Oriento.
Vidu ankaŭ
Araba poezio
14832 Alechinsky
14832 Alechinsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan pentriston kaj gravuristo Pierre Alechinsky, fondinton de la ekspresionisma movado "CoBrA" : nomo kiu ligas la urbojn de Kopenhago, Bruselo kaj Amsterdamo. Unu el la gvidaj artistoj en Eŭropo de la jarcenta mezo, li estas bone konata pro sia prilaboro de koloroj ("Marŝanta Bluo"), grafika humuro kaj diverseco en komunikiloj kaj teknikoj.
Endre László (juristo)
LÁSZLÓ Endre (la:slo:) estis hungara juristo, turisma verkisto naskita en Sepsiszentgyörgy la 30-an de oktobro 1914 kaj mortinta en Kluĵo la 15-an de februaro 1964. Li estis la filo de redaktoro Ferenc László.
Kariero
László Endre estis raportisto de gazeto Ellenzék (1932-37), advokatpraktikinto en Braŝovo (1937-40), posedinto de doktortitolo (1944). Li estis komisiita preleginto de la jurfakultato de la Universitato Bolyai (1946-64).
Pacifika Montaro
La Pacifika Montaro, Pacific Coast Ranges (Pacifikaj Marbordaj Teritorioj en Kanado) kaj la Pacific Mountain System (Pacifika Montosistemo en Usono), estas serio de montaraj sistemoj kiuj etendiĝas laŭlonge de la Okcidenta Marbordo de Nordameriko el Alasko suden al Norda kaj Centra Meksiko. Kaj la kanadaj kaj la usonaj partoj estas ofte menciataj kiel Pacific Coast Ranges (Pacifikaj Marbordaj Teritorioj).
La Pacifikaj Marbordaj Teritorioj estas parto de la Okcidenta Kordilero (foje konata en Kanado kiel la Pacifika Kordilero kaj ankaŭ kiel la Kanada Kordilero), kiu inkludas la montarojn de la Rokmontaro, Kolumbia Montaro, Interna Montaro, la Interna Altebenaĵo, Sierra Nevada, la Montaroj de la Granda Baseno, kaj aliaj teritorioj kaj diversaj altebenaĵoj kaj basenoj.
La termino de Pacifikaj Marbordaj Teritorioj tamen aplikendas nur al la Okcidenta Sistemo de la Okcidenta Kordilero, kio enhavas la montarojn de Santelia Montaro, Marborda Montaro, Insula Montaro, Olimpa Montaro, Kaskada Montaro, Oregona Marborda Montaro, Kaliforniaj Marbordaj Montaroj, Transversa Montaro, Duoninsula Montaro, kaj Sierra Nevada.
El Niño Suda Oscilado
El Niño–Suda Oscilado (ENSO) estas neregula perioda variado en vento kaj marsurfacaj temperaturoj ĉe la tropika orienta Pacifika Oceano, tuŝante multon de tropikoj kaj ĉetropikoj. La plivarmiga fazo estas konata kiel El Niño kaj la plimalvarmiga fazo kiel La Niña. Suda Oscilado estas la akompana atmosfera komponanto, kongrue kun la ŝanĝo de la marsurfaca temperaturo: El Niño estas akompanata per alta, kaj La Niña per malalta aera surfaca premo en la tropika okcidenta Pacifiko. La du periodoj daŭras po kelkajn jarojn (tipe po tri al kvar) kaj ties efikoj varias en intenseco.
Ambaŭ fazoj rilatas al la cirkulado Walker, malkovrita de Gilbert Walker dum la komenco de la 20a jarcento. La cirkulado Walker estas okazigita de la premaj bazaj fortoj kiuj rezultas el altaerprema sistemo super la orienta Pacifika Oceano, kaj el malaltaerprema sistemo super Indonezio. Kiam la cirkulado Walker malfortiĝas aŭ inversiĝas, El Niño rezultas, kaŭzante la fakton ke la oceana surfaco iĝas pli varmaj ol averaĝe. Speciale forta cirkulado Walker okazigas La Niña, rezulte en pli malvarmaj oceanaj temperaturoj pro pliiĝanta superiĝado.
Santa Cesarea Terme
Santa Cesarea Terme estas komunumo de Italio.
Biblia Javeo
Biblia Javeo aŭ Javeo (ankaŭ proksimume Yahweh aŭ Yahveh, estas la nomo de Dio en la hebrea religio, devenanta el la hebrea יהוה Tiu dio estas priskribita kiel Dio unika, potenca kaj kreinta (Genezo 1), kaj perpakte ligita al la izraela popolo: justa kaj severa en la puno de kulpoj de la pentintoj, protektanta de unu popolo sed juĝisto kaj sinjoro universala.
Origino kaj signifo de la nomo
La nomo laŭ tiu formo "Yahweh" (kaj ankaŭ aliformaj) reprezentas modernan akademian version de la hebrea biblia יהוה, vorto formita de kvar literoj (yod, he, waw, he, iamaniere respondantaj en la literoj de la latina alfabeto: YHWH, aŭ JHVH), dirita tial "tetragramo". La hebrea lingvo, ĝisnune, estas dotita per literoj de konsonanta valoro, dum la vokaliĝo (varigebla kaj grava cele de signifo de la vortoj) estas ortografie indikita per aliaj diakritaj signoj, vokalaj notoj enkondukitaj en multe pli malfrua historia epoko, ĉar adoptitaj de Masoretoj ĉirkaŭ la dua duono de la 1-a jarmilo p.K.. Dum estas sendiskuta ke la hebrea nomo estas indikata en la Biblio per la kvar supermenciitaj literoj, restas necerta ĝia elparolo jen inter la studuloj jen inter la fideluloj de la konfesioj rilatiĝantaj al Abrahamo.
La judoj evitas elparoli la nomon por ĝin ne profani ("Ne malbonuzu la nomon de Javeo", tria ordono de la dekalogo, dua laŭ la katolika tradicio), dum en la Biblio la nomo estas citita nur per la tetragramo: la hebreoj uzis kaj la judoj uzas (hodiaŭ) la terminon Adonaj kiu signifas "majstro", uzo poste reprenita de kristanoj kiuj fine ĝenerale preferis uzi la nomojn "Kyrios" (Sinjoro en la greka lingvo) aŭ "Dominus" (sama signifo en la latina lingvo) aŭ simple "Dio".
La unuaj israelidoj, politeismo kaj origino de Hebreismo
Laŭ elementoj devenantaj el arkeologiaj elfosaĵoj aperas ke la nomo Yahweh estis jam kultataj per la nomo Yahu aŭ Yahwi kaj estis difinita “Dio de la milito” kiel Javeo pri kiu la Biblio diras “Sinjoro de la armeoj” (vidu en 1Samuelo 17, 45). Laŭ kanaananoj tiu ilia dio havas ankaŭ diinon edzinojn. Ĉu vere temas pri la sama diaĵo?
Alianco de Javeo kun hebrea popolo
La rilatoj de la Javeo kun la hebrea popolo estas priskribita en la tieldiritaj “normigaj libroj” kiel “berit”, vorto tradukebla per alianco aŭ pakto aŭ promeso kaj kiu fariĝis en la Septuaginto diathèke kaj en la Vulgato testamentum. La biblia rakonto povas esti kosiderita kiel la historio pri tiu alianco inter Javeo kaj lia popolo, kiu plurfoje rompas la pakton kaj trafas punojn tiajn kiuj ŝajnas nuligi la popolon mem, sed la biblia puno celas sanigi kaj savi la pekulojn.
Elstaraj momentoj de la berit:
La preĝo
Estas al tiu “ĵaluza Dio” ke estas apogitaj la esperoj de la profetoj, kaj por la perdono kaj por la katastrofo, kaj la lirismo de la Psalmoj. La normopovo de la normigaj libroj referencas al la volo de Javeo rilate kaj la pure religian aspekton kaj la etika-moralan kaj socian aspektojn. Dekomence, tamen, la peto de la preĝoj estis pli variaj ĉar ankoraŭ oni ne ligiĝis al libroj kiuj ankoraŭ ne ekzistis.
Ofero
La bibliaj rakontoj establas la sangan oferon kiel ĝustan kaj efikan komunikilon inter la homa sfero kaj la dia. La prefero de Javeo por la ofero de bestoj estas atestata en Genezo 4, 3-5. . Noa ĵus saviĝinta el la diluvo uzas bestojn por la ofero (Gn |8, 20-21}}. kaj okazas tiupunkte ke Javeo diktas la regulojn por konsumi la bestojn post la zorgo ellikigi la sangon. (Gn 9, 2-4).
Tiu necesa rito estas reasertata en la 2Samuelo 2, 12-27, en la normigaj libroj, laŭ kiuj eblas oferi bovojn, kaprojn, ŝafojn kaj fluganimalojn; en la Levidoj kie estas enkondukata la distingo de la diversaj tipoj de oferoj kaj determinata kio, de oferaĵo, devas esti tute konsumita de la fajro, kio restas al la sacerdotoj kaj kio revenas al la oferanto.
Analoga al tiuj pekliberigaj oferoj estas la rito de la propeka kapro.
Tre aparta rezultas la ofero realigita okaze de la Pasko. Krom la sangaj oferoj, estis oferitaj vegetaloj, sengista pano kaj incenso.
Ofero de homoj
La Biblio, ĝenerale kondamnas la homan oferon. La postulo de Javeo al Abrahamo por ke li holokaŭste oferu la filon Isaakon substrekas la devigecon de la dia dekreto, ĉiukaze ĉar estas implicita la fido.
La rakonto de la filino de Iefte ne prezentas eksplitajn kondanmojn.
Praktiko ofte priskribita en la Biblio estas la ḥerem ("anatemo") : la batalanta popolo votis al la detruo la malamikon kaj tio signifis jen la personojn jen iliajn havaĵojn (inkluzive de la bestoj). Evidente tiu praktiko iamaniere konfliktis kun tiu de la ofero, ĉar la kaptitaj kaj “perhereme” detruitaj bestoj ne povis esti oferitaj al Javeo.
Sacerdotoj
La epoko de la patriarkoj ne prezentas sacerdotan kaston: tiuj ĉi agadis sacerdote ĉar tribaj ĉefoj. Se estas parolate pri sacerdotoj, temas pri sacerdotoj de aliaj religioj kiel okazis por la reĝo de Salem, la sacerdoto El Elyon (Dio altega) Melkisedek. Estos la libroj de Levidoj la prezentanto kaj ordiganto de la sacerdota kasto, ligita al la sacerdoteco de Aaron kiu poste konflikis tiu la kasto de Sadok enirigita de reĝo David kiam Sadok anstataŭis la Aaronan Abiatar kiu eble ne multe zorgis pri la monarkio. (1Reĝoj 2, 35).
Kun la ekesto de la sacerdota kasto ĉiuj religiaj aferoj en la sanktejoj establiĝis en la manoj de la sacerdotoj kaj ĉesis la anstataŭado de la reĝoj.
Transtombo
Pri la sorto de la mortintoj en la transtombo troviĝas nenio en la libroj kaj hebrea tradicio ĝis la epoko de Makabeoj kies libroj tamen estas kanonaj nur laŭ kristanoj (krom protestantoj). Eble, diras ekzegezistoj, pri timo ke la animoj de la forpasintoj fariĝu duondioj kaj konkurencu kun la unika Dio, kiel okazadis en la paganaj kultoj de la mortintoj.
Kritika reduktismo
La rekonstruo de la kulto al Javeo ne povas starti se ne el la bibliaj datenoj. La studoj estis ofte enkondukantoj de "redukto": religieco ne plu aperas unika kaj rigida; monoteismo ŝajnus ne tute subtenata de la Biblio mem. Kune kun la kulto al Javeo flankiĝas, inter la popolo, tiuj al Astarto, al la diversaj Baaloj kaj al la praktikado, ĉe la hebrea popolo, de ritoj furioze kontraŭataj de la profetismo, kiel la nekromancio.
Aliaj de tiuj kritikoj troviĝas ĉe aŭtoroj kiuj apogiĝas precipe sur la ĵusaj elfosaĵoj de la palestina arkeologio.
Tamen, laŭ la neriduktistoj, la fontoj de riduktismo praktike konfirmas kion la Biblio rekte sciigas.
Arbaro Ždánice
Ĝi troviĝas sur sudorienta Moravio en distriktoj Hodonín, Břeclav, Brno-provinco kaj Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi najbaras kun Litenĉica montetaro, Dija-svratka valego, Malsupramoravia valego kaj Kyjova montetaro.
Geomorfologio
La geomorfologia tutaĵo Arbaro Ždánice estas parto de geomorfologia regiono Mezmoraviaj Karpatoj, kiu estas konsisto de geomorfologia subprovinco Eksteraj Okcidentaj Karpatoj, kiu estas parto de geomorfologia provinco Okcidentaj Karpatoj.
Arbaro Ždánice mem dividiĝas en tri geomorfologiajn subtutaĵojn:
Agrikulturo kaj arbara mastrumado
La malpli altaj situoj estas pro siaj tre fekundaj grundoj uzataj al arbara mastrumado, fartas ĉi tie vitejoj kaj fruktokultivado de varmŝatemaj specioj kiel estas abrikotoj kaj persikoj, eblas ĉi tie trovi sorbojn aŭ migdalojn.
Savigny-sur-Clairis
Geografio
Savigny-sur-Clairis etendiĝas sur 16.44 km², kaj havis 341 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 21 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Louise Cartier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Savigny-sur-Clairis apartenas al la kantono de Chéroy, kies ĉefurbo estas Chéroy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
La Compañía
La Compañía estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Compañia. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 017. La Compañía signifas en la hispana la kompanio.
Geografio
La Compañía apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3367 loĝantojn. El tiuj estis 1567 viroj kaj 1800 virinoj. La komunumo havas surfacon de 93.13 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1380 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jenő Daday
Jenő DADAY [dadai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Daday Jenő estis hungara zoologo, biologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1910).
Jenő Daday naskiĝis la  1855 en Transilvanio, en Búzamező (nuntempa Buzaş en Rumanio). Li mortis la 1920 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Daday studis en Universitato Kolozsvár, kie li akiris diplomon en 1878. Li komencis sian karieron loke en la universitato, kie li instruis ĝis 1888 (sed li laboris en 1885 en Napolo), poste en universitato de Budapeŝto. Li havis postenon ankaŭ en Hungara Nacia Muzeo. Li okupiĝis precipe pri faŭnoj de riveroj, lagoj.
9419 Keikochaki
9419 Keikochaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Keiko Chaki, prezidantinon de la Strata Astronomia Socio en Takacuki (gubernio Osaka). Ŝi organizas multajn festojn de stela rigardo en lernejoj kaj sociaj centroj. Ŝi inspiris milojn da infanoj, ke ili profunde interesiĝu pri astronomio.
2230 Junano
2230 Junano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la ejde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina provinco Junano.
Sita
Sita (hungare:Szita) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Năsăud. En 1910 ĝi havis 367 loĝantojn (rumanoj); en 1992 437 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1576. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Spermezeu.
Tödi
Tödi (en romanĉa lingvo Piz Russein) estas la plej alta pinto de la Kantono Glaruso en Svislando. Ĝi havas tri pintojn, nome Piz Russeion, la okcidenta pinto kun alteco de 3614 m s. m., Glarusa Tödi (germane Glarner Tödi), la orienta pinto kun alteco de 3577 m s. m., kaj Sandgipfel, la norda pinto kun 3388 m s. m.. Tödi situas sur la limo inter Kantono Grizono kaj Kantono Glaruso.
Priskribo
Tödi estas limigita okcidente per la Sandpasejo (2781 m s. m.), sude per Russein-Valo, kiu apartenas al la akvokolekta regiono de la Antaŭa Rejno, oriente per Bifertenfirn kaj norde per la Sand-Valo, kiun senakvigas fontrivero de Linth. Je tri flankoj Tödi posedas tre krutajn vandojn, precipe al la direkto de Russein-Valo. Sub tiuj vandoj situas malgrandaj firnglaĉeroj, inter ili Sandfirn, Antaŭa Rötifirn kaj Malantaŭa Rötifirn. Orienten etendiĝas Bifertenfirn, glaĉero kun longeco de 4 km kun multaj fendoj, kiu havas sian originon sur la glaĉerigita pinto de Piz Russein.
Geologio
Geologie la soklo de Tödi apartenas al la plej orienta parto de la Armasivo. Super la malnovkristaleca bazmontaro situas la verto situas malparalele kun la bazo. Je la piedo de la verto troviĝas ruĝeca dolomito el la epoko de triaso. Temas pri tre okulprapa ruĝ-oranĝa proksimume 50 m dika kuŝo. Super ĝi sekvos kalkŝtono el ĵurasio.
Unua grimpo
Ĉirkaŭ je 1800 Placidus a Spescha, benediktana pastro el Disentis (1752–1833), faris plurajn provojn grimpi Tödi. La lastan provon li faris la 1-an de septembro 1824 kune kun P. Curschellas kaj A. Bisquolm. Dum la pastro por sia aĝo ne plu sukcesis atingi la pinton, la aliaj du sukceso plenumigis la unuan grimpon. La grimpo ekis en Kantono Grizono tra Russein-Valo kaj verŝajne tra Porta da Spescha.
Punaa flamengo
La Punaa flamengo (Phoenicoparrus jamesi) estas konata ankaŭ kiel la Flamengo de James. Nome laŭ Harry Berkeley James, ĝi populacias en altaj altitudoj de andaj altebenaĵoj de Peruo, Ĉilio, Bolivio kaj Argentino. Ĝi estas tre proksime rilata al la Anda flamengo, kaj ambaŭ formas la genron aŭ subgenron Phoenicoparrus. La Ĉilia flamengo, Anda flamengo kaj Punaa flamengo estas ĉiuj simpatriaj, kaj ĉiuj loĝas laŭ kolonio (inklude kunhavantajn nestolokojn). Oni supozis, ke la Punaa flamengo estis formortinta ĝis malproksima populacio estis malkovrita en 1956.
Aspekto
La Punaa flamengo estas pli malgranda ol la Anda flamengo, kaj estas ĉirkuax de sama grando kiel la malnovmonda specio, nome Malgranda flamengo. Specimeno de tiu birdospecio estis unuafoje kolektata de Charles Rahmer kiu estis en kolekta ekspedicio je konto de Harry Berkley James laŭ kiu la birdospecio ricevis nomon.
Ĝi estas ĉirkaŭ 91 cm longa averaĝe kaj pezas ĉirkaŭ 2.0 kg. La Punaa flamengo havas tre longan kolon kiu formiĝas el 19 longaj kolvertebroj kiu permesas ampleksan varion de movoj kaj turniĝoj de la kapo. Ankaŭ ties longaj fajnaj kruroj karakteras. La “genuo” ne estas videbla ekstere sed situantas ĉe la pinto de la kruro. La artikulacio meze de la kruro, kiu estas konsiderata genuo fare de multaj estas fakte tarsa artikulacio (maleola). Ties plumaro estas tre pale rozkolora, kun brila karminaj strioj ĉe kolo kaj dorso. Ripoze videbas malgranda kvanto de nigro en la flugiloj, tiuj estas la flugilplumoj. Estas brila ruĝa haŭtaĵo ĉirkaŭ la okuloj, kiu estas flava ĉe plenkreskuloj. La kruroj estas brikoruĝaj kaj la beko estas brilflava kun nigra pinto.
La Punaa flamengo estas simila al aliaj sudamerikaj flamengoj, sed la Ĉilia flamengo estas pli rozkolora, kun pli longa beko sen flavo, kaj la Anda flamengo estas pli granda kun pli da nigro en flugiloj kaj beko, kaj flavaj kruroj. La plej facila metodo por distingi la Punaan flamengon estas pro la pli helaj plumoj kaj brilflava beko. Bona metodo por distingi la speciojn Phoenicoparrus el la aliaj specioj de flamengoj estas rigardi la piedojn. Ĉe la aliaj tri specioj de flamengoj la piedoj konsistas el tri antaŭenaj fingroj kaj halukso. Ambaŭ specioj de Phoenicoparrus havas la tri fingrojn sed ne havas halukson.
Plumoj
Ĵus eloviĝintaj flamengidoj estas grizaj aŭ blankaj. Ili akiras koloron post 2 aŭ 3 jarojn de aĝo. La aktiva kompono kiu donas al la plumoj sian rozan koloron estas la proteinoj alfo kaj beto karotenaj (simila al karoteno en karotoj). Dieto riĉa en karoteno permesas ilin produkti pigmentajn plumojn. Plenkreskulo havas 12 ĉefajn plumojn por flugo en ĉiu flugilo. La korpo estas kovrita de konturaj plumoj, kiuj protektas la birdon kaj ankaŭ helpas al akvimunigo per produktado de ia oleo baze de la plumoj. Ripoze ili frontas la venton por ke kaze de pluvo ĝi ne iru sub la plumoj. Plumaro estas pale rozkolora, kun brile karminaj strioj ĉe la kolo kaj dorso. Ripoze povas vidiĝi malgranda kvanto de nigro en flugiloj, tiuj estas la flugilplumoj jam menciitaj. Estas tipe 12 al 16 vostoplumoj. La Punaa flamengo mudas siajn flugilojn kaj korpoplumojn laŭ la modelo por reproduktado kaj la koloro de novaj plumoj dependas el la kvalito de la dieto kiun ili atingis. Ne estas pruvo de kolordiferenco inter maskloj kaj inoj.
Flugo
Kvankam en bestoĝardenoj, flamengoj kutime aspektas neflugaj, ili ja kapablas flugi. Ili havas specifajn plumojn uzatajn por ekflugi. Tiuj plumoj estas facile distingeblaj ĉe la Punaaj flamengoj ĉar ili estas la ununuraj nigraj plumoj en tiu birdo. Por ekflugi ili kuras kelkajn pasojn kaj nur poste ekflugilfrapas. Kiam ili volas surterigi, okazas mala procezo kaj kiam ili tuŝas surfacon ili plue kuras dum malakcelo ĝis ili ĉesas flugilfrapadon. Oni konstatis, ke la flamengoj flugas ĝis 60 km/h. Tio rilatas al migrado de tuta aro sed estas pruvoj ke pro loĝado en limigitaj regionoj kie tiu specio troviĝas, ili ne migras tre for kaj tiele, ili ne povas atingi tiun rapidon kiam faras pli mallongajn distancojn.
Manĝo
Kaj la Punaa flamengo kaj la Anda flamengo manĝigas siajn idojn el ezofaga sekreciado kiu estas vomita el la kropo de la birdo. La diferenco inter ambaŭ specioj kuŝas je la kompono de la prolaktino sekreciata kaj produktita de ĉiu birdo. Kaj masklo kaj ino povas manĝigi idojn. Plenkreskaj flamengoj estas la plej disvolvigitaj filtromanĝantoj inter birdoj. El tiuj specioj, la Punaa flamengo havas la plej fajnan filtromanĝan aparataron kaj ĝi estas bone adaptata al manĝo de malgrandaj partikloj kompare kun sia korpogrando. Tiu flamengo manĝas diatomeojn kaj aliajn mikroskopajn algojn. La formo de la beko estas profunde kanaleca. Por manĝi, la longaj kruroj de flamengoj permesas ilin piediri en akvo kaj turni siajn kolojn suben laŭ formo de S kio permesas la bekon eniri en akvo. La S-formo efikas ĉar ĝi permesas la kapon situi rekte kaj la subo de la beko esti lokigita tiom profunde aŭ neprofunde kiom dezirate. Per nur subenigi la foran pinton de la beko en akvo, tio permesas naztruojn resti subakve. La akvo plena el malgrandaj organismoj inundas la bekon kaj komencas la filtra procezo. La lagoj, kie la flamengoj kutime manĝas, estas andaj lagoj kuj estas ĉefe de nesala akvo, sed se oni trafas salan akvon, la flamengoj havas salglandojn en siaj naztruoj tra kiuj la troa salo estas sekretaciita. La filtra procezo komencas per lango, kiu estas tre milda kaj karneca kun kanaloj kiuj sendas la manĝon kaj la akvon rekte al la filtra aparataro. La beko de la Punaa flamengo estas la plej mallarĝa de sia tipo. Kaj la Anda kaj la Punaa flamengoj havas profundkanalajn bekojn kie la supra makzelo estas pli mallarĝa ol la suba. La malfermo de la beko estas tamen ĉe la dorsa flanko de la beko. La beko de la Punaa flamengo estas pli malgranda kaj havas pli mallarĝan supran makzelon. La antaŭa pinto de la beko estas ĉefe horizontala kaj estas kurbo suben ĉe la fina pinto kiu finas per hokeca ero. La interna morfologio de la beko estas simila al tiu de la Malgranda flamengo, kie la supra kaj suba makzeloj enhavas lamelojn kiuj filtras la manĝon. En kaj supra kaj suba makzelo, la komenca parto de la beko enhavas lamelojn kiuj estas bordeca kaj post alproksimiĝo la kurbeco kaj fora pinto iĝas pli hokecaj. Estas kaj marĝenaj kaj submarĝenaj lameloj kaj la Punaa flamengo havas la plej grandan nombron de ambaŭ ki signifas ankaŭ ke estas pli malgranda intermarĝena distanco inter ili. Estas 21 lameloj por cm en tiu specio, kio estas pl ida duoble la kvanto trovita en aliaj flamengoj. Kiam la supra kaj suba makzeloj fermiĝas, la lameloj interplektiĝas por permesi la bekon fermiĝi plena. La grandoj de la diatomeoj asociaj kun tiu filtraparata grando estas el 21-60 μm. Diatomeoj tiom grandaj tipe troviĝas ĉe la bordo de akvo, kaj oni montris, ke eĉ en kolonioj de multaj specioj la Punaaj flamengoj tipe manĝas en la areo plej proksima al la akvobordo. Tiuj birdoj kapablas uzi siajn retajn piedojn por helpi suprenkirli mikroskopajn algojn se ne estas sufiĉe flosantaj en la akvokolono.