cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
11767 Milne
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita matematikisto kaj astrofizikisto Edward Arthur Milne (1886–1950), kiu faris gravajn studojn pri la radiada ekvilibro kaj la, inkludante la. Li proponis alternativaĵon al la ĝenerala teorio de relativeco.
An American in Paris
An American in Paris gajnis ses Akademiajn Premiojn, inkluzivante premio por plej bona filmo de 1951. Ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Montsevelier
Geografio
Montsevelier situas en la nordoriento de la Valkaldrono de Delemonto en la tiel nomita Val Terbi. La teritorion de la komunumo senakvigas la rivereto de Montesevelier, kiu alfluas al Scheulte, alfluanto de Birs. La nordan limon de la komunumo formas la kresto de la ĵurasa montĉeno Fringeli, kie kun alteco de 1073 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunumo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,75 km², de kiuj 45% estas kovritaj de arbaro, 51% servas por agrikulturo kaj 4% por setlado.
Iamaj najbaraj komunumoj
La iama komunumo Montsevelier limis ĝis fino de 2012 en nordo al Grindel (SO), en nordoriento al Erschwil (SO), en oriento al Beinwil (SO), en sudo al Mervelier, en okcidento al Corban, kaj en nordokcidento al Bärschwil (SO).
Trafiko
La komunumo Montsevelier situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslino tra Mervelier al Delemonto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Montsevelier datiĝas el la jaro 1136 kiel Muzivilir.
Dum mezepoko Montsevelier estis majorejo de la Senjorujo Delemonto interne de la Paroĥaro Moutier-Grandval. Kiel tia ĝi estis eksklavo sub la protekto de la neŭtraleco de la Svisa Ĵurkomunumo kaj inter 1792 ĝis 1797 la okupadon francan, kio kreis la miton de la Sendependa Respubliko Montsevelier. De 1797 ĝis 1800 ĝi apartenis al la franca departemento Mont Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Montsevelier apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 estis fondita el Montsevelier, Vermes kaj Vicques la nova komunumo Val Terbi. Origine volis partopreini ankaŭ komunumoj Corban, Courchapoix, Courroux kaj Mervelier, sed iliaj loĝantaroj dum la baloto de la 7-a de feburaro 2012 malakceptis la kuniĝon, kial la nova komunumo nun konsistas nur el tri de la sep komunumoj de la valo.
Dániel Veress
VERESS Dániel (vereŝ) estis rumanuja hungara literaturhistoristo, dramverkisto naskita en Sfântu Gheorghe la 1-an de junio 1929 kaj mortinta samloke la 29-an de marto 2002.
Biografio
Dániel Veress pristudis psikologion kaj filozofion en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1948-1951, poste li havigis diplomon pri la hungara lingvo kaj literaturo en 1957 en la sama universitato. Li estis oficisto en sia naskiĝurbo, ekde 1968 ĵurnalisto, ekde 1970 dramaturgiisto de Sepsiszentgyörgy Állami Magyar Színház
(9247) 1998 MO19
(9247) 1998 MO19 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Gebstedt
Ekde la jaro 2013 ĝi estas parto de la urbo Bad Sulza.
11781 Alexroberts
11781 Alexroberts estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Boyden, nord-oriente de Bloemfontein (Liberŝtato, Sud-Afriko).
Morgauŝi
Morgauŝi (cirile Моргауши, ruse Муркаш) estas vilaĝo en la Ĉuvaŝa Respubliko, administra centro de la samnoma distrikto.
Ĝi situas ĉ. 30 km sud-okcidente de Ĉeboksari.
Alíz Derekas
DEREKAS Alíz (hungare Derekas Alíz, sed konata en sciencaj publikaĵoj kiel Alíz Derekas, naskiĝis la en Kalocsa) estas hungara astronomino, kaj scienca esploristino ĉe la Universitato de Sidnejo, kie ŝi laboras pri la.
2122 Pyatiletka
2122 Pyatiletka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la kvinjara plano de Sovetunio, (ruse : Пятилетка, Pjatiletka), decido de la ekonomiaj celoj sur periodo de 5 jaroj.
Além Paraíba
Além Paraíba - nomo kiu signifas "post (rivero) Paraíba" - estas municipo kaj urbo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo, ĉe la pleja sudorienta limo de Minas-Ĝerajso, lime al Rio-de-Ĵanejrio. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata kaj en la mikroregiono Cataguases. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1883. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 340 km - pli proksimas la urbego Rio-de-Ĵanejro - de ties urborando (iom sude de Duque de Caxias) estas 150 kilometroj nordorienten ĝis Além Paraíba.
Esperanto en Além Paraíba
La Esperanto-movado en Além Paraíba havas sian deirpunkton en 1958, kiam Elio Lopes de Oliveira interesiĝis pri Esperanto kaj lernis ĝin pere radio-elsendo de “Radio Mundial do Rio de Janeiro”, gvidita de Jorge das Neves, kiu uzis metodon de la karmemora profesoro Carlos Torres Pastorino. Fininte la kurson li sukcesis aprobon en la elementa perkoresponda kurso de Brazila Esperanto-Ligo.
La 17-an de januaro 1960, sub la gvido de Elio Lopes de Oliveira kaj kunlaboro de Paulo César Marques Lopes, estis fondita DEPE – Departemento de Propragando kaj Esperantista Studado kiu dum dek-kvar jaroj multe helpis en la disvastigo de Esperanto.
En 1962 la unua grupo kiu partoprenis Esperanto-kurson gviditan de Elio Lopes de Oliveira, estis ekzamenita de kleraj esperantistoj de la urbo Juiz de Fora, profesoro José Passini, Kleber Halfeld kaj Mercedes Rodrigues Braga, sukcesis aprobon la jenaj lernantoj: Antônio Lopes de Oliveira Filho, Ary Cassiano da Silva, Dilma Gomes, Elcio Fernandes de Oliveira, Helio Oliveira da Costa, José Mendes, Luis Fernandes de Oliveira, Maurício Santiago Couto kaj Paulo César Marques Lopes. La diplomiĝa festo okazis ĉe la Jura Fakultato ‘’Vianna Junior’’, de Juiz de Fora; la patrono estis profesoro Augusto Gotardello kaj la oratoro de la klaso Josélia Bicalho Civinelli. Speciala deziresprimo estis prezentita al Izaltino da Silveira Filho kaj Jorge Firmino de Sant`Ana.
Prezidanto: Elio Lopes de Oliveira; vicprezidanto: Luzia Terezinha Abreu Oliveira; 1-a sekretario: Márcia Bergenes C. Alves; 1-a kasisto: Anderson Canedo de Oliveira; 2-a kasisto: Maria Jose R. Cunha; bibliotekisto: Edmea Luz de Oliveira; direktoro pri instruado: Sulamita Castro Luz; direktoro pri disvastigado: Pedro Augusto Rocha.
Inter la esperantaj aktivecoj de APEK meritas specialan mencion esperanta biblioteko kaj esperanta informilo, ĉi tiu lasta, kies unua numero aperis en aŭgusto/septembro 1996, eldoniĝis ĝis decembro 1999; ĝia riĉa kaj varia enhavo plenumis altvaloran taskon en la disvastigo de Esperanto.
Bionade
Bionade estas senalkohola trinkaĵo de la firmao Bionade GmbH el Ostheim vor der Rhön en Bavario, Germanio.
Ekzistas la gustospecoj sabuko, liĉio, zingibro-oranĝo, cidonio kaj kiel "Bionade Aktiv" kun aldona kalcio kaj magnezio.
Farado
La diversaj gusto-specoj de Bionade estas limonadoj, kiuj estas farataj el la fermentado de plejparte biologie kultivita malto. En patentita produktproceso bakteria speco, kiu estas ankaŭ en kambuĉo, transformas la sukeron ne en alkoholon kiel ĉe bierfarado, sed en glukonacidon. Simile kiel ĉe biero nur la krudmaterialoj malto kaj akvo estas uzataj. Post la stokado kaj filtado karbondioksido kaj naturaj frukt- kaj herbo-aromoj estas aldonataj. Glukonacido efikas ĉi-tie kiel konservaĵo.
Protono
Protono (masero) estas subatoma partiklo kun pozitiva elektra ŝargo el la grupo de la barionoj. Laŭ la atoma modelo de Niels Bohr, la protonoj kaj la neŭtronoj estas la du nukleonoj aŭ eroj en la atomkerno. Ĝia maso estas 1836-oble pli granda ol tiu de elektrono.
La nukleo de la plej ofta izotopo de hidrogeno konsistas el unu protono. La nukleoj de aliaj atomoj konsistas el protonoj kaj neŭtronoj ligataj de la forta nuklea forto (Vd pri deŭterio kaj tricio).
Ekzemploj:
Fizikaj proprecoj
Protonoj estas enfakitaj kiel barionoj
La protona ŝargo estas sama kiel tiu de elektrono, sed en mala signo, tie estas + 1,6022 × 10−19 kulomboj, ofte notata e.
La protona maso estas 938,272 029 MeV/c2 (tio estas: 1,672 623 × 10−27 kg). Ĝia radiuso estas ĉirkaŭ 0,8 × 10−15 metro sed pli precizaj rezultoj malsimilas laŭ la mezurmetodoj.
La angula movokvanto estas ligita al la spino, kies valoro estas 1/2.
Interna strukturo
Ĝis 2003 oni vidis la protonon kiel sferon. Gerald A. Miller demonstris, ke ĝi povas esti ovoforma, simili fadenbulo da lano, aŭ ringo. . Fakte, la protono ne estas simpla partiklo, sed kunmetitaĵo de tri kvarkoj, pli precize : du kvarkoj Up (aŭ u-kvarkoj) kaj unu kvarko Down (aŭ d-kvarko), kunligataj de la forta nuklea forto. La agentoj de tiu forto estas la gluonoj.
Ŝargo de u-kvarko estas + 2e/3, tiu de d-kvarko estas -e/3. 2e/3 + 2e/3 - e/3 = 3e/3 = +e
Stabileco
Sed laŭ la Granda Unuigita Teorio, unu el la kvarkoj en la protono povas aliformiĝi al leptono estigante malintegriĝon de la protono kun duona vivo de 1031 ĝis 1036 jaroj. Se tio verus, la materio iom post iom malaperos kaj la universo iĝos vakua.
Bohuňovice (distrikto Olomouc)
Historio
La nuntempan municipon kreas tri eksaj vilaĝoj – la propra Bohuňovice, Moravská Loděnice kaj Trusovice. En unu municipon ili estis unuiĝintaj en la jaro 1960 kaj iliaj nomoj estas senĉese en la nomoj de katastraj teritorioj. Bohuňovice kreas centron de la municipo kun preĝejo de sankta Johano Baptisto, Moravská Loděnice troviĝas okcidente malantaŭ fervojlinio 290 kaj Trusovice etendiĝas sude ĉirkaŭ rojo Trusovický potok.
Vetulicolia
Vetulicolia (derivita el la tipogenro, Vetulicola, siavice esta latinlingva komponaĵo el vetuli "malnova" kaj cola "loĝanto") estas la nomo de taksono (aŭ filumo aŭ subfilumo laŭ rango), kiu enhavas kelkajn formortintajn kambriajn organismojn. La korpo de Vetulicolia-anoj enhavas du partojn: nome grandan antaŭan fruntokorpon, kun en la pinto antaŭa buŝo, kovrita per strio de kvin rondo- al oval-formaj trajtoj en ĉiu flanko, kiuj estis konsideritaj kvazaŭ brankoj - aŭ almenaŭ aperturoj najbaraj de la faringo -, kaj malantaŭa sekcio kiu primitive enhavas sep segmentojn, kaj kiu funkcias kiel vosto. Al ciuj Vetulicolia-anoj mankas membroj, kaj ne havas krurojn, sensilojn aŭ eĉ okulojn. La areo kie la antaŭa kaj la malantaŭa partoj kuniĝas estas tre limigita. Ties afineco estas necerta; ili estis konsiderataj kiel reprezentantoj de tigo- kaj krono-grupaj artropodoj, tigo-grupaj vertebruloj, kaj de fruaj deŭterostomoj. La ĝenerala scienca konsento iam (antaŭ 2001) konsideris ilin fruaj senmembraj artropodoj, sed nune konsideras ilin fruaj deŭterostomoj. Ĵuse ekzamenitaj fosilioj de Vetulicolia-anoj montras la eston de notoĥordecaj strukturoj. Tiele, oni povas konkludi ke Vetulicolia-anoj estas kron-grupaj ĥorduloj kaj probable frata grupo de modernaj tunikuloj. Pli ĵusa esplorado indikas ke Vetulicolia estas pli rilataj al Saccorhytus, nome alia baza grupo de deŭterostomoj.
303 Josephina
303 Josephina estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, la unua malkovrita de la itala astronomo Elia Millosevich la elde Romo.
Josephina estis la antaŭnomo de unu persono konata de Elia Millosevich, sen kroma precizigo.
Los Nikis
Los Nikis estis grupo de muziko hispana de la 1980-aj jaroj, kiu aperis ene de la movado de la movida iom je la stilo de The Ramones. Ties kantoj havis amuzajn literumadojn kaj stilon gitarecan kiaj ĉe El imperio contraataca (La imperio kontraŭatakas), La naranja ya no es mecánica (La oranĝo jam ne estas mekanika), Por el interés te quiero Andrés kaj Ernesto; ili garantiis al la grupo angulon en la historio de la muziko en Hispanio. Ili abandonis la grupon komence de la 1990-aj jaroj, por dediĉi sin al propraj respektivaj profesiaj karieroj, kaj publikigis finan diskon fine de la jardeko titole Más de lo mismo.
La ununura membro de Los Nikis kiu pluis la muzikan karieron estis Joaquín Rodríguez, kiu fondis la grupon Los Acusicas kun Mauro Canut (Los Vegetales), kiuj ĝuis helpon por sia unua disko "Ha sido éste" de la kunlaborado de Emilio Niki kaj Nacho Canut (Fangoria).
Post ties disigo granda nombro de grupoj en Hispanio deklariĝas heredantoj de ties stilo pop-punko, kiaj Airbag, F.A.N.T.A., Depressing Claim, No Picky, Shock Treatment, D.D.T. kaj multaj pliaj.
Membroj
Los Nikis estis:
Katedralo Ĉieliro de Maria (Miskolc)
Katedralo de Ĉieliro de Maria estas grekokatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Miskolc.
29430 Mimiyen
29430 Mimiyen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mimi Yen, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Stuyvesant High School de Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).
Katedralo Ĉieliro de Maria (Miskolc)
Historio
Grekokatolikanoj vizitis mesojn en preĝdomo aŭ en romkatolika preĝejo en la 19-a jarcento. En 1910 oni komencis konstrui propran preĝejon. Post la konsekro la mesolingvo estis la hungara. La turo havis 4 sonorilojn, tiam tio estis rekordo en Miskolc, nuntempe estas nur 3. En 2011 Benedikto la 16-a nomumis la preĝejon katedralo.
Konstruaĵo
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Luterana preĝejo (Tótkomlós)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Tótkomlós.
Historio
80 slovakaj familioj el Békésszentandrás fondis vilaĝon en 1746 en tiu loko, kiu nun estas Tótkomlós. Ili tuj konstruis ankaŭ lignan kirkon. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1792 kaj 1795. Tiutempe la loĝantoj jam estis 3128. Oni ŝanĝis la ŝindojn al ardezoj en 1922.
Amonia glukonato
Amonia glukonato, glukonato de amonio aŭ C6H11O7NH4 estas organika blanka kristala solido rezultanta el reakcio inter la "glukonata acido" kaj amonia hidroksido. Ĝi estas akvosolvebla kaj uzatas kiel emulsiilo en la fabrikado de fromaĝoj, salato-spicaĵoj kaj kiel katalizilo en tekstila industrio. Ĝi konsideratas milde irita kaj povas esti damaĝa al okuloj, haŭto kaj mukozaj membranoj. Ĝi povas esti danĝera per ingestado, inhalado kaj haŭtoabsorbiĝo. Sub brulkondiĉoj ĝi eligas danĝerajn fumojn.
Okcidenta Usono
Okcidenta Usono estas La okcidenta regiono aŭ regionaro de Usono.
Karakteroj
La Okcidento de Usono (American West), nome foje simple La Okcidento, estas regiono aŭ regionaro de Usono kiu inkludas la subŝtatojn kiuj kuŝas okcidente de la rivero Misisipo. Tiu difino variis laŭlonge de la tempo pro la teritoria etendo fare de Usono kiel lando en direkto al la Pacifiko. Tiele ĉirkaŭ 1800 estis la Apalaĉaj Montoj, kio estis konsiderita la limo kaj komenco de la Okcidenta Usono. Male nur la subŝtatoj kiuj estas el la Roka Montaro kaj Granda Baseno al la Okcidenta marbordo estas konsiderataj kiel Okcidenta Usono en la 21a jarcento.
Ennepetal
Ennepetal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ennepe-Ruhr de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Lahr
Lahr havas diversajn signifojn:
Kongreso de Tibeta Junularo
Kongreso de Tibeta Junularo (tibete: བོད་ཀྱི་གཞོན་ནུའི་ལྷན་ཚོགས།, transliterumado Wylie: bod kyi gzhon nu’i lhan tshogs, angle: Tibetan Youth Congress) estas internacia eksterregistara organizaĵo de tibeta diasporo, fondita la 7-an de oktobro 1970 laŭ iniciato de Tenzin Geŝe Tethong, Lodi Gjari, Sonam Topgjal kaj Tenzin Namgjal-Tethong en Dharamsala en Barato. Ĝia ĉefa postulo estas akiro de plena suvereneco flanke de Tibeto, eĉ pere de perdo de la vivo. En sia programo ĝi decide forĵetas proponon de Strasburgo, prezentitan en 1987 de laq 14-a Dalai-Lamao, postulante bataladon, ankaŭ helpe de perforto, ĝis gajno de plena suvereneco. Areo, sur kiu devus esti konstruata venonta ŝtataneco estas, ekster Tibeta Aŭtonoma Regiono, ankaŭ teritorioj de etna Tibeto, enkorpigitaj post 1949 senpere al Ĉina Popola Respubliko.
András Fodor
András FODOR [andrAŝ], hungare Fodor András estis hungara poeto kaj tradukisto.
Kongreso de Tibeta Junularo
Supera instanco de la Kongreso estas Centra Plenuma Komitato, kies membroj estas elektataj de Ĝenerala Asembleo por trijara kadenco. Permesebla estas unufoja reelekto.
András Fodor
András Fodor naskiĝis la 27-an de februaro 1929 en Kaposmérő. Li mortis la 27-an de junio 1997 en Fonyód.
Biografio
András Fodor frekventis gimnazion en Kaposvár, jam dum la lernojaroj li debutis poeto. Poste li lernis en universitato en Budapeŝto, kie li akiris diplomon pri instruisto de rusa lingvo. Inter 1949-1954 li precipe tradukadis. En 1992 li ricevis premion Kossuth kaj precipe pli frue diversajn premiojn.
Kongreso de Tibeta Junularo
La organizaĵo nombras 30 000 membrojn kaj posedas 81 filiojn en Barato, Nepalo, Bhutano, Norvegio, Kanado, Francio, Japanio, Aŭstralio, Usono kaj Ĉinio. De 1974 ĝi aperigas (tibete kaj angle) revuon "Rangzen".
Ĝiaj aktivistoj estas konataj de decida kritiko de la politiko de mezvojo, lanĉita de Centra Tibeta Registaro. Ili estas iniciatintoj de pluraj protestoj antaŭ ambasadejoj de Ĉinio en Nov-Delhio aŭ Katmanduo; antaŭ Somera Olimpiko en Pekino ili malhelpis trapason de stafeto kun olimpika fajro. Samtempe ili entreprenas agadon por fiksi kaj disvolvi demokratiajn mekanismojn inter elmigrantaro. En 1994 laŭ iniciato de la Kongreso oni fondis ununuran nuntempe agantan tibetan politikan partion – Nacian Demokratian Partion de Tibeto. Ĉina registaro konsideras Kongreson de Tibeta Junularo terorisma organizaĵo kaj akuzas ĝin i.a. pri provoko de sangaj tumultoj de Tibeto en 2008, kaj ankaŭ pri sinmortigaj atencoj.
Kyldíl
Kyldíl estas unu el artaj lingvoj kreitaj de Wyvere. Malgraŭ ke ĝi estas evoluinta formo de Keldârê, ĝi estas ankoraŭ tre simpla projekto. La vortprovizo estas apriora kaj gramatiko bazita sur la angla, ĉefe fonetike. Ŝajne la projekto estas nekompleta.
Tasmana diablo
La Tasmana diablo (Sarcophilus harrisii), ankaŭ nomata Diablo de Tasmanio, Tasmania sarkofilo, Diabla sarkofilo aŭ simple Sarkofilo, estas mamulo (Mammalia), el ordo Dasyuromorphia kaj familio Dasyuridae.
Ĝi estas sola specio de la genro Sarcophilus. Alia iama specio Sarcophilus laniarius vivis en la Plejstoceno, en Aŭstralio. Tiu specio estis kun 25% pli granda ol la hodiaŭ vivanta tasmana diablo. Ĝi verŝajne formortis antaŭ la alveno de la unuaj blankulaj koloniintoj.
Vivejo
Ĝi vivas senescepte sur la insulo Tasmanio, kiu apartenas al Aŭstralio kaj kie ĝi havas nur kelkajn naturajn malamikojn. La tasmana diablo estis iam ĉie disvastiĝinta en tuta Aŭstralio, sed hodiaŭ vivas nur sur Tasmanio. Ĝian vivejon danĝerigas la agrikulturaj kemiaĵoj kaj malpliiĝo de la natura vivejo.
Priskribo
La tasmana diablo longas 57-65 centimetrojn, la vosto 26–28 cm kaj la korpomaso estas 4–9 kg. Ĝia korpo estas forta, ronda kaj aspektas kiel urseto. La kapo estas larĝa kaj kompakta, la kruroj estas mallongaj, la voston kovras sporada pilaro. La masklo estas pli granda ol la femalo. La felo estas dika kaj nigra; la kolon ornamas okulfrapa blanka ringo, la ŝultron, trunkon kaj voston blankaj makuloj. Ĝiaj oreloj estas rozkoloraj kaj senharaj. La besto estas karnovora, tiel ĝi havas tre fortajn makzelojn. Ĝi estas la plej granda ventropoŝa rabobesto kun forta muskolaro. Karakteriza estas la nigra hararo, la penetra fiodoro, la laŭta kriego (okaze de ekscitiĝo) kaj sovaĝaj voraj kutimoj. La tasmana diablo ĉasas, sed manĝas ankaŭ mortintajn bestojn, do ĝi estas kadavromanĝanto.
Vivmaniero
La besto estas soleca, sed ĝi ne havas difinitan teritorion, aktivas nokte. Se oni atakas ĝin aŭ ĝi volas forpeli aliajn tasmanajn diablojn apud predo, ĝi provas timigi la malamikon per laŭta, raŭka murmurado kaj dentogrincado. Ĝia nutraĵo estas plantoj kaj pli malgrandaj, birdoj, reptilioj, amfibioj, insektoj kaj mortintaj bestoj. La tasmana diablo vivas 5-8 jaroj.
Reproduktado
Ĝi atingas la seksan maturecon en aĝo de 2 jaroj. La kopula periodo estas aprilo-majo. La gravedeco daŭras 31 tagojn, ĉe kies fino naskiĝas 20-30 subevoluintaj idoj, sed eniras la ventropoŝon nur 2-4 idoj. La femalo mamnutras la idojn 7-8 monatojn. Kiam la idoj jam troplenigas la ventropoŝon, la patrino portas ilin sur sia dorso.
Stacio Kintetsu-Shinjō
Stacio Kintetsu-Shinjō (japane: 近鉄新庄駅 [Kintecu-Ŝinĝō-eki], angle: Kintetsu-Shinjō Station) estas fervoja stacio en Kacuragi, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Gose.
Tasmana diablo
Pluaj informoj
La tasmana diablo malaperis de sur la aŭstrala kontinento jam 400 jarojn pli frue, ol la unuaj blankuloj alvenis en 1788 por setliĝi.
Letničie
Letničie (hungare Letenőc) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.
Tasmana diablo
Pluaj informoj
Loĝantoj de Tasmanio ĉasis la beston ĝis 1941, kiam oni oficiale deklaris la beston protektita.
Ekde fino de la 1990-aj jaroj, vangotumora malsano malpliigis nombron de la tasmanaj diabloj tiomgrande, ke la specio iĝis tre endanĝerigita.
Letničie
Historio
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1452. Inter 1736-1918 la kampoj apartenis al la Habsburgoj. En 1831, kaj en 1866 pro ĥoleroj multaj mortis. En 1874 incendio okazis. En 1899 la oficiala hungara loknomo estis Lettnic, kiu poste ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Letenőc 559 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Kolĥozo formiĝis en 1959. En 2001 vivis en Letničie 512 homoj, (518 slovakoj).
Tasmana diablo
Pluaj informoj
Fonto:http://index.hu/tudomany/2010/03/10/egyes_tasman_ordogok_immunisak_a_rakra/ Fakuloj trovis ĉe sufiĉe granda kvanto de tasmanaj diabloj genetikan diferencon, pro kiu ili estas imunaj kontraŭ vangotumora malsano.
John Perkins
John PERKINS (n. 1945-) estas ekonomikisto, aktivulo, kaj aŭtoro. Lia plej konata libro estas la Confessions of an Economic Hit Man ("Konfesoj de ekonomia pagmurdisto"), en kiu li priskribas rilatojn inter novkoloniismo kaj registaroj de la tria mondo. Ĝi estis sur la plejvendata listo de New York Times dum sep semajnoj.
John Perkins-on spionigis la National Security Agency (NSA) en 1968, kiel lastjaran studenton de la bostona universitato School of Business Administration. Li laboris en la sekvaj 3 jaroj ĉe Peace Corps en Sud-Ameriko, en 1971 eklaboris ĉe ''Chas. T. Main'', internacia konsildona firmao, kies sidejo estis en Bostono. Lia tasko estis - laŭ lia aserto en la libro - konvinki pruntepeti la malriĉajn landojn je plurmiliardoj de USD. Li devis eĉ certigi, ke plimulton de la mono ricevu firmaoj kiel Main, Bechtel, Halliburton, Brown and Root kaj aliaj usonaj entrepenoj. Pro tiuj ŝuldoj, la malriĉaj landoj iĝis dependaj.
Se li ne sukcesis en lia tasko, kaj iu reganto persistu ne cedi. Tiam la dosiero pasis el la manoj de tiuj, kiujn li nomas "la ŝakaloj", kies tasko estas forigi tiun registaron per ĉiaj rimedoj inkluzive de murdo. Tio okazis al la Panama Prezidanto Omar Torrijos kaj la Ekvadora Roldos, kiuj ŝajne mortis en aviadil-akcidentoj, sed laŭ lia aserto tiuj estis maskitaj atencoj. Se eĉ murdo ne sukcesas, tiam ili alirimedas malkaŝan armean intervenon.
Le Roc-Saint-André
(jen france, bretone Traoñ-an-Oud) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Forau de la Tuta
Forau de la Tuta estas arkeologia kuŝejo en la municipo Artieda, en provinco Zaragozo, sed en la aragona komarko Jacetania de provinco Huesca en la historia hispana regiono Aragono.
Geografio
La loko "El Forau de la Tuta" situas proksimume 1,5 kilometrojn en direkto nord-nordokcidente de la urbeto Artieda, sur la rando de eskarpo sur la fekunda ebenaĵo de la maldekstra flanko de la rivero "Aragono", je ĉirkaŭ 540 m super la marnivelo.
Historio
La loko estis esplorita kiel rezulto de peto de la loĝantoj de Artieda al la Universitato de Zaragozo, kaj en la jaro 2019 estis trovitaj antikvaj restaĵoj kaj sekcioj de romia vojo en la ermitejo "San Petro". Ekde tiam, la loko estis ada surprizo por specialistoj, kiuj provas determini la nomon, kiu povus havi tiun forgesitan urbon antaŭ multaj jarcentoj. Estas ankoraŭ nekonata la nomo de la romia urbo trovita en "El Forau de la Tuta".
La elfosado kaj studo de la ejo, farita de la Universitato de Zaragozo, komenciĝis en 2019 post trovado de arkeologiaj restaĵoj kaj romia vojo en la ermitejo "San Pedro".
En 2021 komenciĝis la proceduroj por la deklaracio de mozaiko trovita en la loko kiel heredaĵo de kultura intereso, Ĝi estas la juvelo de la arkeologia loko, ĉar krome ĝia surfaco estas 150 kvadratmetrojn.
Sur parto de tiu romia urbo ekzistis, inter la 9-a kaj 13-a jarcentoj, vilaĝo kun disaj farmdomoj kaj preĝejo, kiu estas menciita en dokumentoj de la monaĥejo Leire kiel "Artede", "Arteda", "Artieda" aŭ "Arteda Ciuitate".
Monumentoj
Ĝi enhavas restaĵojn de antikva romia urbo, kies glortempo datiĝas de la 1-a kaj 2-a jarcentoj, same kiel restaĵoj el la Alta Mezepoko. La ejo inkludas arkeologiajn kompleksojn, kiuj antaŭe estis konsideritaj sendependaj:
Estas menciinde
La nuna teknologio uzata por ĉi tiu tipo de arkeologiaj intervenoj ebligis malkovri la trovojn, kiujn la esploristoj alfrontas. La uzo de virabelo (dron) kaj fotiloj ekipitaj per georadara teknologio ebligas foti la subgrundon sen damaĝi ĝin.
Florstikaĵo
Florstikaĵo aŭ floraranĝo estas florista laboraĵo. Ekzistas floraranĝoj el nuraj floroj, miksitaj kaj aranĝoj el neflorantaj plantoj kaj aliaj materialoj. La en la komerco aĉeteblaj floraranĝoj varias laŭ la jarsezono.
Por faru stikaĵon oni bezonas stikmaterialon. Tio estas
Kromaj stikbazaĵoj povas esti etajn korbojn. La stikmaterialo povas esti freŝaj floroj, sekigitaj floroj kaj gresoj, radikoj, branĉo, strobiloj kaj aliaj naturaj materialoj. La Adventa krono estas mikso de krono kaj stikaĵo.
Hajnana blua muŝkaptulo
La Hajnana blua muŝkaptulo (Cyornis hainanus) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro Cyornis aŭ de Bluaj muŝkaptuloj kiu laŭnome enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj.
Ĝi troviĝas en Sudorienta Azio nome en Kamboĝo, Ĉinio, Laoso, Birmo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ĝi ricevas la nomon de la ĉina insulo Hajnano. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
La masklo de tiu specio estas blua supre kun helbrila nuanco en frunto, ŝultroj, pugo kaj vosto. La vizaĝo ĉirkaŭ la okulo ĝis la beko kaj la flugilbordoj estas nigrecaj. La brusto estas blua, anstataŭ oranĝeca kiel ĉe aliaj specioj samgenraj, kaj same kiel ĉe la plej proksima parenco la Blubrusta blua muŝkaptulo, sed en la brustocentro estas foje blanka nuanco. La ventro estas grizeca. La beko estas nigra, larĝa ĉebaze kaj kun kelkaj harplumetoj ĉirkaŭ la bekobazo.
La ino estas bruna supre kun nigrecaj flugilbordoj kaj helaj okulringoj; la brusto estas ja oranĝeca ruĝecbruna aŭ helbruna kaj la ventro helgriza al blankeca. Maskla junulo estas simila, sed tre punktita dorse kaj dekomence bluiĝas la flugiloj kaj vosto.
1240 Centenaria
1240 Centenaria estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Richard Schorr la elde la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf.
Nomo
Ĝia nomo celebras la centjariĝon de la Observatorio de Hamburgo.
Buschbach
Buschbach (germana vorto el “Busch” = bosko kaj “Bach”= rojo) nomiĝas jenaj riveroj aŭ rojoj:
Zimbabvo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj jam unuafoje en 1928 partoprenis nome de Suda Rodezio, tiam post longa paŭzo revenis en 1960 per la nomo "Rodezio" nome de la Federacio de Rodezio kaj Njasalando (la nuna teritorio de nunaj Ŝtatoj Zimbabvo, Zambio kaj Malavio), kaj ankaŭ ĉeestis, lastfoje je la nomo Rodezio, en la somera Olimpiko 1964. Tiam sekvis 16 jaroj da diplomatiaj konfliktoj kun la Internacia Olimpika Komitato, ĝis sub la nuna nomo Zimbabvo ekde la jaro 1980 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis teamoj en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis zimbabvaj partoprenantoj.
Buschbach
Buschbach estas la nomo de jenaj lokoj:
Domžale
Domĵalo (Domžale, Domschale) estas urbo kaj municipo en Slovenio, en proksimeco de la nacia ĉefurbo Ljubljano. Ĝi havas 12 mil loĝantojn kaj estas la sepa plej granda municipio en Slovenio. Domĵalo situas en la statistika regiono Centra Slovenio. Ĝia urbestro estas Toni Dragar.
(18706) 1998 HV93
(18706) 1998 HV93 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Wheelmap.org
Wheelmap.org estas reta servo (laŭ la koncepto de libera verko) por uzantoj de rulseĝoj, kiu kolektas informojn pri la alireblo de lokoj, sur la mapon de la tuta Tero. Ekzistas retejo, iPhone-apo kaj Android-apo. La servo estas lanĉita de socia entreprenisto Raul Krauthausen el Germanio. La projekto havas diversan uzantaron, pro la emfazo sur loka scio, kaj multaj kontribuantoj estas uzantoj de rulseĝoj.
Piktogramoj
Uzantoj povas facile determini, ĉu se loko estas alirebla por uzantoj de rulseĝoj, aŭ ne - simple konsentite al la sistemo de trafiklumoj:
Verda: Alirebla
Flava: Parte alireblaj
Griza piktogramon: ankoraŭ neniu informo pri la loko - tie uzantoj povas aldoni informojn.
Vrbice (distrikto Břeclav)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1222. Vrbice estiĝis dum germana koloniigo ĉirkaŭ la jaro 1220 kaj ĝi estis nomita Michelsdorf (tiun ĉi nomon la germanoj uzis ankoraŭ en la 18-a jarcento). Loĝis en ĝi liberaj homoj kun devo de gardista kaj soldata deĵoroj. Sur monteto, kiun oni de ĉiam nomis "Stráž", ekflamis fajroj, kiuj avertis la ĉirkaŭajn vilaĝojn ĉiufoje, kiam malamiko transpaŝis la landajn limojn. Oni poste kaŝis sin en subterajn kaŝejojn nomitaj "lochy". La nomo Vrbice estas derivita de granda kvanto de salikoj.
La municipo estis devene alparoĥigita al Čejkovice. En la jaro 1343 estis decidite, ke dekonaĵo el la municipo devas aparteni al preĝejo en Čejkovice, sed preĝejo en Kobylí rajtas uzi dekonaĵon el ses mezaj kampoj el ĉiuj 20, kiuj Michelsdorf tiam en la jaro 1269 nombris. Ekde la jaro 1749 la municipo apartenas al paroĥo en Kobylí. Surer la municipo elstaras preĝejeto de sankta Egidio, konstruita de frataro de sankta Egidio en la jaro 1913 ĝis 1920 en pseŭdoromanika stilo kun turo alta 36 metroj. Tombejo proksime de la preĝejo estis fondita en la jaro 1790. Vilaĝplacon ornamas statuo de sankta Aloiso kaj ligna sonorilturo el la jaro 1698.
En Vrbice estas ankaŭ uzta municipa sigelilo, nome ekde la jaro 1749, sur kiu estas saaliko kaj skribaĵo: WRBICZE DIEDINA.
Vilmos Komlós
Vilmos Komlós [vilmoŝ komlOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Komlós Vilmos estis hungara aktoro, komikisto. Lia origina familia nomo estis Klein, lia filino estis Juci Komlós.
Vilmos Klein naskiĝis la  en Süllye (nuntempa Šuľa en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Komlós devenis el juda familio. Li frekventis privatan aktorlernejon de Szidi Rákosi. Li aĝis 19, kiam li komecis sian aktoran karieron en teatro en Szabadka. Inter 1919 kaj 1922 li apartenis al Nacia Teatro (Pécs), poste al Operetoteatro (Budapeŝto). En 1924 li estis bankestro en Pécs, poste li aliĝis al diversaj teatraj trupoj aŭ kabaredoj. de Nacia Teatro (Pécs). En 1929 li prezentis skeĉon Hacsek és Sajó kun Jenő Herczeg, poste la skeĉo daŭriĝis preskaŭ 3 jardekon. Inter 1941-1944 li ne ricevis rolojn pro la kontraŭjudaj leĝoj. Post la 2-a mondmilito li denove estis aktoro en pluraj teatroj aŭ kabaredoj.
Li edziĝis en 1916, baldaŭ li havis 2 gefilojn.
Alois Jirásek
Alois JIRÁSEK (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1851 en Hronov - mortis la 12-an de marto 1930 en Prago) estis ĉeĥa verkisto de historiaj romanoj precipe pri tri grandaj epokoj de la ĉeĥa historio: epoko de husanoj (15-a jarcento), epoko de rekatolikigo (17a kaj 18-a jarcento) kaj epoko de nacia revekiĝo (18a kaj 19a jc).
La husanan epokon priskribas romana trilogio Inter fluoj (konfliktoj inter la reĝo Venceslao la 4-a kaj ĉefepiskopo Jan z Jenštejna, kvereloj inter ĉeĥoj, germanoj kaj judoj en Prago 1380-1410), Kontraŭ ĉiujn (post morto de Jan Hus ekribelis la ĉeĥa popolo kontraŭ katolikoj en 1420) kaj Frataro (post malvenko de husanoj en 1434 agis lastaj husanaj trupoj en Slovakio) kaj drama trilogio Jan Hus, Jan Žižka, Jan Roháč. Memstaran romanon Husana reĝo Jirásek dediĉis al la reĝo Jiří z Poděbrad (1420-1471, reĝo ekde 1458).
Post malvenko de ĉeĥaj protestantoj en batalo apud Prago 1620 komenciĝis rekatolikigado de ĉeĥaj landoj (Bohemio, Moravio, Silezio). Liberaj protestantoj estis elpelitaj el la lando (ekz. Komenio), servutuloj devis akcepti katolikismon. Ĉeĥa literaturo, plejparte protestantisma, estis malpermesita, kio kaŭzis dekadencon de la ĉeĥa lingvo, parolata nur de nekleraj kamparanoj. La epokon priskribas romanoj Hundŝildanoj kaj Skalakoj (pri kampulaj ribeloj en 1695 kaj 1775) kaj Tenebro (pri persekutado de nekatolikoj 1740). La teatroj ofte prezentas fabelan dramon Lanterno, en kiu libera muelisto havas nur unu devon rilate al sia princino, nome lumi al ŝi per lanterno, kiam ŝi promenas tra arbaro. Ŝiaj administrantoj volas misuzi tiun devon por forpreni la liberecon de la muelisto.
En 1789 eldonis imperiestro Jozefo la 2-a dekreton pri religia toleremo kaj nuligo de senrajteco, kio ebligis al ĉeĥa junularo studi kaj reeldonadi malnovan literaturon. Estis startigita patriotisma movado, kiu dum kelkaj jardekoj reĉeĥigis Pragon, jam preskaŭ tute germanigitan. La movadon priskribis Jirásek en kvinvoluma romano F. L. VĚK kaj kvarvoluma Ĉe ni. Studentan movadon en revolucia jaro 1848 bildigas novelo Filozofia historio.
Por infanoj Jirásek prilaboris Malnovajn ĉeĥajn mitojn laŭ antikvaj kronikoj (ekde 12a jc). En fabeleca formo ili enhavas ankaŭ temojn de liaj grandaj romanoj (husanoj, hundŝildanoj).
Lia verkaro enhavas ankaŭ multajn malpli gravajn novelojn kaj teatraĵojn.
Melvin Belli
Li diplomigis ĉe University of California, Berkeley en 1929 kaj Boalt Hall School of Law en 1933.
Lia unua tasko esti dum la Granda Depresio. Li advokatis por vagabondo kiu falis el vagono. Kontraŭ la obĵetoj de asekuraj advokatoj, Belli alportis modelon de interkonektado, kaj uzis la ilon kaj ĉenon implikitajn en la akcidento, por montri al ĵurioj precize kio okazis.
Belli helpis starigi kelkajn el la fundamentoj de moderna juro pri rajtoj pri konsumantoj, argumentante plurajn kazojn en la 1940-aj jaroj kaj 1950-aj jaroj, kiuj estis la bazo por pli postaj plendoj kaj gravaj procesoj por tiaj figuroj kiel Ralph Nader.
Belli kverelis (en kazoj kiel Escola v. Coca-Cola Bottling Co., en 1944), kiu ekestis pro okazaĵo, en kiu restoracia manaĝero de Merced, Kalifornio, estis vundita kiam eksplodis botelo de Coca-Cola, ke ĉiuj produktoj havas implican garantion, ke oni antaŭvidas, ke produktoj estos uzataj de longa ĉeno de homoj, ne nur la rekta ricevanto de la produktita produkto, kaj ke neglekto de akuzito ne devas esti pruvita.
En la 1960-aj jaroj, Belli estis inter la ĉefaj membroj, kiuj helpis starigi la California Trial Lawyers Association [Asocion de Advokatoj de Kalifornio], kiu meze de la 1990-aj jaroj estis renomita kiel Consumer Attorneys of California.
Aliaj Agadoj
Belli produktis filmon Tokyo File 212 (1951), la unuan filmon de Holivudo farita tute en Japanio.
Belli estis la aŭtoro de pluraj libroj, inkluzive de la ses-volumena Modern Trials (verkita inter 1954 kaj 1960), kiu fariĝis klasika lernolibro pri la elmontra metodo por prezenti indicojn.
En 1965 Alex Haley, intervjuis lin por Playboy.
Li aperis en epizodo "And the Children Shall Lead" de Star Trek. En ĝi li aperas kiel "Gorgan, la Amika Anĝelo", malbona estaĵo kiu koruptas grupon de infanoj, unu el kiuj estis ludita de lia filo Caesar.
Li aperis en dokumentfilmo Gimme Shelter (1970) pri prezentado de The Rolling Stones en fiaska 1969-a Altamont Free Concert.
En 1986 li rolis advokaton en epizodo True Confessions de la televidserio Hunter.
Landau
Landau povas esti:
Udelnaja (stacio)
Udelnaja (Удельная) estos haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Udelnaja.
Listo de ĉefurboj kaj plej grandaj urboj
Tio estas listo de naciaj ĉefurboj kaj plej grandaj urboj en la mondo.
Municipa baloto en Francio
La municipa baloto en Francio ebligas la elekton de la membroj de la municipa Konsilio de ĉiu municipo. Ili estas nomitaj conseillers municipaux ( "municipaj konsilianoj"). Ili elektas inter si la urbestron, kiu prezidas la municipan konsilion, kaj ankaŭ la vicurbestroj. La mandato de la municipaj konsilianoj, de la urbestro kaj ties vicurbestroj laŭleĝe daŭras ses jarojn.
La plej freŝdataj municipaj balotoj okazis en la 23-a kaj 30-a de marto 2014.
La elektantoj de la senatanoj estas deciditaj je 95 % per la municipaj balotoj.
La baloto en marto 2020 okazis la malgraŭ fermo de plejparto de la publikaj institucioj, ordonita la.
Snukero
Snukero (angla snooker) estas populara bilarda ludo, en kiu oni ludas sur sama tablo kaj kun samformaj globoj kiel la angla bilardo.
Rapida priskribo
- En la ludo partoprenas 22 globoj, el kiuj unu estas blanka (puŝa globo), 15 ruĝaj kaj ses koloraj. El la koloraj globoj unu estas flava (valoras 2 poentojn), unu verda (3 poentoj), unu bruna (4 poentoj), unu blua (5 poentoj), unu roza (6 poentoj) kaj unu nigra (7 poentoj). - La ludanto devas unuafoje puŝi la ruĝan globon en la truon, poste alikoloran globon. Li daŭrigas la ludon alterne puŝante la ruĝan kaj koloran globojn. Li kolektas valoron de la globoj. Post trafo en la truon, ĉiu ruĝa globo restas loke, sed oni la kolorajn globojn remetas en la eliran lokon. Tiu regulo validas dum restas nur la ses koloraj globoj sur la tablo. Post tio oni devas puŝi la kolorajn globojn en la truon en sekvo de la valoro. La ludo finiĝas, kiam oni puŝas la lastan globon en la truon.
Pli ampleksa klarigo pri Snukludo
Se oni en la angla lingvo diras "He was snookered by the con-man's smooth talk", tio signifas, ke la persono kredis la asertojn de trompisto. La vorto "snokered" estas uzata kiel sinonimo por "fool" (trompi) aŭ "dupe" (dupi / azenigi). La vorto "snook" estas uzata por pluraj fiŝoj, interalie por BELONO, kiu havas beksimilan faŭkon. Kiam oni volas montri, ke iu estas trompita, oni povas montri al tiu persono, ke li havas longan nazon. (Angle: give a person a snook.) La nomo de la ludo do devenas de la lud-termino "snokered", kiu signifas ke la blankglobo (the cue ball) estas barita en tia maniero, ke ĝi ne povas atingi iun ludeblan celglobon en rekta linio, sed devas esti ludata per karambolado kontraŭ la flankoj de la ludtabulo por karambole tuŝi la celglobon.
Traduko de la nomo de la ludo. Oni kutime uzas la vorton "Snukero" kiel nomo por ĉi tiu bilarda ludo. Tiu termino gvidas al snukeri, snukerludo, snukertablo, snukeris, snukeros, snukera ktp.
Ĉi tiu artikolo ne utiligas la radikon snuker-, sed la radikon: ''snuk- = trompi. Snuk-ludo, snuk-tablo, snuki, snukis, snukos. ''
Ekzemplo: Dum snukludado la ekpuŝulo (striker), je decido cedi la tablon al sia kontraŭulo, multfoje provas meti la blankglobon en snukan pozicion, por malfaciligi por la kontraŭulo daŭrigi la ludon.
Regularo
Troviĝas pluraj tipoj de Snukludoj. La "Internacia Snukludo" aŭ "Angla Snukludo" estas ludata preskaŭ ĉie en la mondo.
La uzebla areo por la ludo estu 356,28 centimetroj oble 177,8 centimetroj je la precizeco +/- 1,27 centimetroj por ambaŭ dimensioj.
La terminoj de la ludo
La flanko, kie oni komencas la ludon, estas la proksima flanko ("proksimo") de la tablo. La kontraŭa flanko estas la fora flanko ("foro"). La flankoj kun poŝoj je la mezoj estas nomataj "maldeksta mezo" kaj "dekstra mezo" aŭ mallonge "la mezoj". La ludareo de la tablo estas kovrita per verda felto nomata "la tuko". Nombro da ludantoj estas 2 (du).
La globoj. Komence de la ludo troviĝas 21 globoj sur la tablo, aranĝitaj laŭ la bildo dekstre.. La globoj estas nomataj "celgloboj". 15 el ili estas ruĝaj kaj donas unu poenton je enpoŝigo. La sep restantaj globoj havas diversajn kolorojn. La flava globo donas 2 poentojn, la verda 3, la bruna 4, la blua 5, la ruĝeta ( pale ruĝa) 6 kaj la nigra 7 poentojn, je enpoŝigo. La globoj, kiuj donas 2 ĝis 7 poentoj nomiĝas " la kolorigitaj globoj". La diametro de la globoj, je "internacia Snukludo" estas 3,23 centimetroj.
La traba linio. Sur la verda tuko estas desegnita linio, je 73,66 centimetroj for de la fora flanko de la ludtablo. La linio estas nomata la trab-linio aŭ mallonge "la trabo". La areo inter tiu linio kaj la proksimo estas nomata la "traba-areo".
La Duoncirklo Meze de la trabo troviĝas markita punkto, kiu estas la centro de duoncirklo, kiu havas la diametron j29,21 centimetrojn. Tiu areo estas nomata "la Duoncirklo" aŭ "la Kuirejo".
Lokoj por globoj je ludkomenco. La bildo dekstre montras la lokojn por la kolorigitaj globoj.
La ludareo estas image dividita je kvar kvartaloj. La ludareo estas dividata en kvar partoj, kiujn oni povas nomi "kvartalojn". Do, se estas pli oportune, oni povus nomi la traba areon "unua kvartalo" kaj la restantajn areojn, "dua kvartalo", "tria kvartalo" kaj "kvara kvartalo". La punktoj, kien oni metas la kolorigitajn globojn ankaŭ povas esti nomataj "valorpunktoj".
La kadro. Por lokigi la ruĝajn globojn ĝuste oni uzas triangulan kadron, kies baza linio estu paralela kun la foro kaj tiel, ke la ruĝa globo je la pinto (la pintglobo) estas lokita kiel eble plej proksime al la ruĝeta globo. Vidu la bildon dekstre!
La celo de la ludo. La celo de la ludo estas, ke oni enpoŝigu la globojn en tia maniero, ke oni ricevas pli da poentoj ol la kontraŭulo.
Poentakirado
Eblas akiri poentojn en du manieroj. Se ludanto faras eraron dum la ludo, li pune donas poentojn al sia kontraŭulo. ( Vidu ankaŭ regulojn pri punpoentoj pro eraro sube.) La ĉefa maniero estas, ke la ludanto enpoŝigas la globojn laŭ la reguloj kaj gajnas poentojn laŭ la valoro de la globoj laŭ la priskribo supre. Se ankoraŭ troviĝas ruĝaj globoj sur la tablo, oni remetas la kolorigitajn globojn, sur sian elirpunkton laŭ la bildo dekstre. Matĉo povas konsisti el pluraj ludoj nomataj "kadroj". Kadro finiĝas, kiam ĉiuj globoj estas enpoŝigitaj laŭ la reguloj de la ludo. Se restas nur la nigra globo sur la tablo, la kadro finiĝas tuj, kiam la nigra globo estas enpoŝigita Tamen, se la poentoj de la ludantoj estas egalaj post la enpoŝigo de la nigra globo, ĝi estas remetata sur sian elirpunkton, kaj la ludantoj lotos, pri kiu el ili faru la unuan ekpuŝon. La ludanto, kiu estas elektita ludi, prenas la blankglobon en sia mano (enmane) kaj rajtas meti la blankglobon ien sur la trabo ene de la Duoncirklo. Li eĉ rajtas justigi la lokon per la pinto de sia ekpuŝa bastono (ekpuŝilo) kondiĉe, ke tia manipulado ne estas taksata kiel ekpuŝo. Je enpoŝigo aŭ eraro la ludo finiĝas.
Komenco de la ludo. La ludantoj iel lotumos, pri kiu el ili faru la unuan ekpuŝon, nomata la disiga puŝo. La ludanto kiu estas taskigita fari la disigan puŝon, rajtas meti la blankglobon en sian manon kaj lokigi ĝin ien ajn en la Duoncirklo. Post kiam li metis la blankglobon sur la tukon en la Duoncirklo, li ne rajtas tuŝi la globon per sia mano. Ekde nun la globo estas el la mano kaj oni rajtas movigi ĝin nur per la ekpuŝa bastono / la ekpuŝilo. La ludanto, kiu komenciĝas, devas per la blankglobo, tuŝi unu el la ruĝaj globoj. Ne postulas, ke la blankglobo karambolas tiel, ke ruĝa globo enpoŝigas aŭ estas movigate al iu el la flankoj de la ludareo. Se la la blankglobo ne tuŝas iun ruĝan globon, tio estas taksata kiel eraro. (Vidu punoj je eraroj.) Je eraro la kontraŭulo havas du elektojn:
Reguloj de la ludo. Erare enpoŝigitaj ruĝaj globoj ne estas relokigotaj, sed restas en la poŝo. Kolorigitaj globoj estas relokigotaj je erara enpoŝigo. Ruĝa celglobo, kiu forlasas la ludtablon ne estas relokigota, kaj la ekpuŝulo faris eraron. Kolorigitaj globoj estos relokigitaj.
Relokigeblaj globoj. La kolorigitaj globoj estas relokigeblaj je siaj elirpunktoj. Se la elirpunkto estas barata de alia globo, oni metu ĝin sur la plej proksiman punkton je pli alta valoro. Se ĉiuj valorpunktoj por la kolorigitaj globoj estas baritaj, oni metu la kolorigitan globon kiel eble proksime al ĝia propra valorpunkto. Se la blankglobo forlasas la ludtablon, la ekpuŝulo devas transdoni la regadon de la tablo al sia kontraŭulo. Tiu rajtas meti la blankglobon en la Duoncirklon kaj elekti iun ajn celglobon sur la tablo.
Tuŝi globon. Dum kiam la globoj estas je ludo kaj la ekpuŝulo tuŝas iun globon sur la tablo aŭ, se la ekpuŝulo tuŝas la blankglobon per io alia ol la pinto de la ekpuŝa bastono, estas eraro.
Snukita La blankglobo estas snukita kiam ne eblas atingi ludeblan globon je iu ajn pozicio sur la ludtablo pro baro de neludebla(j) globo(j). Se la blankglobo estas je la mano ene de la Duoncirklo, la blankglobo estas snukita nur, se ĉiuj permesataj pozicioj estas baritaj. Se la blankglobo estas barita de pli ol unu globo, la plej apuda globo estas la snukiga globo.
Anguligita La blankglobo estas anguligita se ĝi ne povas atingi, per rekta linio, iun ajn globon pro baro de angulo en la "kuseno". T.e. la blankglobo troviĝas en iuj el la enirkoridoroj je la anguloj sur la ludtablo t.e. proksime al iu enirtruo de la poŝoj. Se la blankglobo estas angulita post eraro, la kontrolisto aŭ ludanto deklaras "angulita globo". La sekvanta ekpuŝulo tiam rajtas, aŭ daŭrigi la ludon el la angulita pozicio, aŭ ekludi enmane el la Duoncirklo.
Okupata: Elirpunkto (valorpunkto) por kolorigita globo estas okupata, se ne eblas meti la kolorigitan globon sur sian elirpunkton sen tuŝi alian globon.
Tuŝanta globo. Se la blankglobo (antaŭ ekpuŝo) tuŝas alian ludeblan globon aŭ globon, kiu povas esti ludebla, la kontrolanto aŭ la ekpuŝulo devas anonci "tuŝanta globo". Post tio la ekpuŝulo devas ekpuŝi la blankglobon for de la globo, kiu estas tuŝanta por eviti eraron. Ekzistas esceptoj, kiuj liberigas la ekpuŝulon je transdono de punpoentoj je forludado de tuŝanta blankglobo.