cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Punaa flamengo
Reproduktado
La reprodukta ciklo ĉe flamengoj komencas je 6 jaroj de aĝo kiam ili plene maturiĝas. La frekvenco de la reproduktado estas neregula kaj povas salti jaron. Ne estas malofta ke la tuta kolonio partoprenas en ceremonio de pariĝado samtemoe. La maskloj komencas spektaklon per voĉadi kaj skui siajn kolojn kaj kapojn rekte en aero kaj turni siajn kapojn reen kaj reen. La ino iniciatas pariĝadon per foriro el la grupo dum la masklo sekvas ŝin. Tiu tiam etendas siajn flugilojn kaj la masklo supreniras ŝin. La ino demetas unu ovon sur vulkanforma nesto farita el koto, bastonetoj, kaj aliaj materialoj de la medio. La formo de la ovo estas ovalforma, simila al tiu de koko. Ĝi estas pli malgranda (longo kaj larĝo) kompare kun tiuj de aliaj specioj inklude la plej proksime rilatan Andan flamengon. Kaj masklo kaj ino kovas la ovon dum 26–31 tagoj antaŭ eloviĝo. La ido rompas la ovoŝelon pere de ovodento, kiu ne estas vera dento sed fakte keratineca strukturo, kiu forfalas tuj post kompleta eloviĝo. Tuj post eloviĝo, la beko de ido estas rekta kaj ruĝa, sed poste ĝi iĝas kurba kaj akiras la koloron de plenkreska beko. La plumoj estas blankaj kaj grizaj kaj la kruroj estas rozkoloraj. La okuloj de idoj estas grizaj la unuan jaron. La gepatroj povas distingi siajn idojn el aliaj en la kolonio laŭ la aspekto kaj la voĉo.
Konservostatuso
Tiu specio estis determinata kiel preskaŭ minacata fare de la IUCN en 2008. Tiu klasigo rilatis al la fakto ke la populacioj de la lastaj tri generacioj estis malpliiĝantaj. Tiu flamengo de tiam montris gravajn rekuperojn eble pro malpli da mediaj minacoj.
La plej grava minaco al la populacio de tiu specio estas homa detruado de ties habitato. Lokanoj komune praktikas rabadon de ovoj el la nesto por vendi ilin ĝis kiam oni prenis politikajn decidojn por kontroli tion. Mediaj minacoj kiaj grandaj precipitaĵoj povus ankaŭ efiki sur la reproduktado de tiu specio. Ankaŭ ĉio ajn kiu povus minaci la produktivecon de diatomeoj same minacas la specion se ne estas sufiĉe da manĝo por la flamengoj.
Oni povas trovi mapon montranta la teritoriojn de la populacio de tiu specio ĉe http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/144725/0.
Groß Stieten
Groß Stieten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Dorf Mecklenburg-Bad Kleinen. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝloko Neu Stieten.
Lublina provinco
Lublina Provinco (pole Województwo lubelskie) aŭ mallonge Lublinio estas provinco (historie vojevodio) de Pollando. Ĝi situas en orienta parto de la lando ĉe limoj de Belorusio kaj Ukrainio.
27047 Boisvert
27047 Boisvert estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Scott Paul Boisvert, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2011. Li gajnis ankaŭ la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Basha High School de Chandler (Arizono, Usono).
5517 Johnerogers
5517 Johnerogers estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, proksime de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona amatora astronomo John E. Rogers, agento de sekureco en Point Mugu en Kalifornio. Li verkis programaron por kalkulo de orbitoj kaj disvolvis sistemon de astrometrio kun fotosensilo.
Sputniko
Sputniko (спутник, kio fakte signifas "kunvojaĝanto") estas neoficiala rusdevena termino por "artefarita satelito". Aperis post la lanĉo de la unua artefarita satelito fare de Sovetunio en 1957.
Tiun esprimon oni uzis ĉefe en la iama socialisma bloko (pro politikaj kialoj, en Usono oni ne volis uzi ĝin). Nun oni uzas ĝin en areo de la iama Sovetunio.
Vidu ankaŭ "Sputnik-1", artefarita satelito, Sputnik-ŝoko.
Adelboden Hejmletero
Adelboden Hejmletero - en berna dialekto de la svisgermana lingvo "Adelbodmer Hiimatbrief" - estas historia revuo pri la svisa komunumo Adelboden, publikigata ekde 1947.
Eldono
Ekde 1947 la instruistoj Christan Aellig, ekde 1972 Doktoro Jakob Aellig eldonis la revuon. Ekde 2001 amikaro kaj la komunuma verkisto Peter Oester eldonis ĝin kaj ekde 2005 Christian Baertschi. En 2008 oni fondis la organizaĵon "Fondaĵo vilaĝarĥivo Adelboden", kaj ekde 2011 la "Adelboden Hejmletero" estas oficiala organo de la fondaĵo.
Fonto pri evuolado de la alpa popolo
La Adelboden Hejmleteroj estas grava fonto pri evoluado kaj etnogenezo de la alpa popolo ekde la 12-a jarcento - el la tekstoj imprese kompreneblas la malriĉeco kaj malfacila vivo de la alpanoj en pasintaj jarcentoj.
Svedikantaĵo
La numero 71 diskutas ankaŭ la "Svedikantaĵon" de la 17-a jarcento. Laŭ la legendo frisoj kaj svedoj migris en tiun svisan alpan regionon. En Wimmis oni iris en du direktojn kaj poste rendevuis ĉiun 9-an de aŭgusto, la "Oswald-tago", por granda festo. Laŭ la legendo la hodiaŭa "Hahnemoosdorfet", renkontiĝo en la alpa loko Hahnenmoos, estas la daŭrigo de tiu festo.
(14847) 1989 CY2
(14847) 1989 CY2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kantono Hancock (Misisipio)
La kantono Hancock (Hancock County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio, kies sudan parton konsistigas la marbordo al la Golfo de Meksiko. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbego Nov-Orleano de la apuda subŝtato Luiziano situas en distanco de 40 kilometroj sudokcidente de la kantona limo.
Pečeňady
Pečeňady, hungare Besenyőpetőfalva [beŝenjOpetOfalva] estas kuntirita vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Situo
Pečeňady situas laŭ traira flankovojo (aŭtoŝoseo preteriras). Piešťany troviĝas je 20 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 en latina formo "villa Spectaculi". Estis tie ankaŭ alia vilaĝo villa Byssenorum, kiu baldaŭe iĝis Pecsenyéd. En 1423 la komunumo jam havis rangon kampurbo. En 1787 vivis tie 236 vilaĝanoj (51 familioj en 39 domoj, en 1828 262 loĝantoj en 38 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Besenyőpetőfalva 776 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Pöstyén, poste kiel Pečeňady al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pečeňady 475 homoj, (467 slovakoj).
Famuloj
En la iama Petőfalva naskiĝis hungaraj jezuitoj Lajos Csapody kaj László Csapody.
Evangelio laŭ Mateo
La evangelio laŭ Mateo estas la unua libro de la nova testamento en la biblio.
Aŭtoro
Laŭ tradicio, ĝin verkis la evangeliisto Mateo, nomita ankaŭ Levi, kiu estis unu el la dek du apostoloj de Jesuo. Jesuo lin vokis (Mat 9,9) kaj li forlasis sian laboron (fakte li laboris ĉe impostejo) por sekvi lin.
Estiĝo
Same laŭ tradicio, oni diras ke Mateo skribis originale en la aramea, la komuna lingvo en Palestino tempe de Jesuo. La aktuala teksto estas greka eldono pli malpli identa kun la originalo kaj jam konita dum la unua jarcento p. K., kaj oni diras ke ĝi baziĝas sur la Evangelio de Sankta Marko. La fundamentistoj ne akceptas tion, ĉefe ĉar en la Evangelio laŭ Mateo estas la antaŭdiraĵo pri la detruo de Jerusalemo kiu okazis en 70. Laŭ tiu vidpunkto, ne estas logike, ke la aŭtoro de la teksto metus en ĝi antaŭdiraĵon post la okazaĵo. Tiu argumento supozas, ke la Evangelio laŭ Mateo ne povus havi interpolaĵojn aŭ ke la ideo pri antaŭdiraĵo en tiu tempo estis identa kun nia.
Laŭ fundamentismaj aŭ tradiciemaj bibliistoj la originala teksto estus en la aramea lingvo publikigita eble inter 40 kaj 50 p. K. Poste, tiun tekston oni tradukis al la greka. Tiu hipotezo estas bazita sur la arameismoj en la teksto de Mateo kaj sur la malbona lingva nivelo de la greka versio, sed tiuj ĉi argumentoj ne estas tre evidentaj.
Hodiaŭ oni preskaŭ ĝenerale agnoskas, ke Mateo skribis sian evangelion ĉirkaŭ 80 p. K., verŝajne en Sirio, malpli verŝajne en Palestino. Same kiel Luko, li transprenis la tutan evangelion laŭ Marko, escepte de kelkaj versikloj. Aldone li havis je sia dispono kolekton de paroladoj de Jesuo, la tiel nomatan Q-Evangelion. Tiujn vortojn de Jesuo li arte enplektis en la tekston de Marko. Fine li uzis ankaŭ alian materialon, kiun oni nomas propraĵo de Mateo. – Oni do povas "kun-vidi" Markon, Mateon kaj Lukon, kaj pro tio oni nomas ilin sinoptikaj evangelioj, de la greka συν = kun, kaj la radiko οπτ = vid.
Enhavo kaj strukturo
La evangelio komenciĝas per la genealogio kaj naskiĝo de Jesuo Kristo, raportas pri lia publika agado kaj finas per lia pasiono kaj lia resurekto.
Jen ebla dispozicio de la enhavo:
La libro estas strukturita per kvin grandaj paroloj de Jesuo:
Intenco
La evangelio, kiun jam la antikvuloj konsideris adresata al Judoj, volas akcenti la kredokonfeson, ke Jesuo estas la Kristo, la Mesio, profetita en la Sanktaj Skriboj, sed maljuste forpuŝita de Izraelo.
Jen du ekzemploj, kiamaniere Mateo substrekas, ke Jesuo estas la Mesio:
Efiko
Baldaŭ la evangelio laŭ Mateo fariĝis la plej ofte legata kaj en Diservoj uzata el la kvar. Pro tio, kvankam ĝi ne estas la plej frue skribita, ĝi estas metita en la unuan pozicion, kiel la unua libro de la Nova testamento.
En sia pozicio kiel la unua, Mateo jam meze de la 2-a jarcento kun la aliaj tri formis la kanonon de la kvar evangelioj. Tiu ĉi listo de sanktaj skriboj fariĝis ĝis meze de la 4-a jarcento pli ampleksa. Fine la romkatolika eklezio en 1546 per dekreto de la koncilio de Trento difinis la biblian kanonon. La eklezioj el la reformacio havas alian konvinkon pri la kanono, sed tio neniam koncernis la evangelion laŭ Mateo.
Teksto en Esperanto
Nova traduko de Gerrit Berveling: Fonto-Kajeroj numero 7
Antal Nyárády
NYÁRÁDY Antal [nja:ra:di] estis rumania hungara botanikisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 5-an de junio 1920 kaj mortis en Kluĵo la 21-an de aŭgusto 1982. Li estis la filo de botanikisto Erazmus Gyula Nyárády.
Biografio
Antal Nyárády estis praktikanto, asistanto en Koloĵvaro instituto pri botaniko. Reveninte el soveta militkaptiteco en 1947, li instruis du jarojn en la porinstruista lernejo, poste li estis katedrestro en Agrikultura Instituto (1949-75). En 1949 li reorganizis la botanikan ĝardenon de la instituto. Samtempe li estis ĉefesploristo ĉe la filio de Kluĵo de la Rumana Akademio, ĉefredaktoro de revuo Notulae Botanicae Clujenses (1965-75).
Jill Bolte Taylor
Jill Bolte TAYLOR (1959-) estas usona neŭroanatomistino kaj specialistino pri postmorta analizo de la homa cerbo. Ŝi instruas ĉe la Universitata Lernejo de Medicino de Indianao (Indiana University School of Medicine), ŝi estas informistino de la Rimeda Centro de Histo de Harvard (Harvard Brain Tissue Resource Center) kaj neŭroanatomistino konsilantino de la Instituto de Protona Radioterapio de Mez-Okcidento (Midwest Proton Radiotherapy Institute).
La 10an de decembro 1996, vekiĝinte, doktorino Taylor ekkonsciis, ke ŝi estis spertanta maloftan formon de ikto, misformaĵon arterian-vejnan (MAV). Post tri semajnoj, la 27an de decembro 1996, ŝi eltenis gravan kirurgian operacion ĉe la Ĝenerala Malsanulejo de Masaĉuseco (Massachusetts General Hospital), por forigi hemoragion tiel granda kiel golfpilko, kiu premis en la centroj por parolo, en la maldekstra duonsfero de ŝia cerbo.
Doktorino Taylor skribis libron (kies originala titolo estas My Stroke of Insight: A Brain Scientist's Personal Journey), pri sia saniĝo kaj siaj personaj spertoj pri la cerba funkciado.
Riferimenti
1. Paĝaro de Doktorino Jill Bolte Taylor
Leszek Weres
Leszek Weres (naskiĝis la 18-an de majo 1945 en Krakovo) – pola astrologo, sociologo, verkisto, lekciisto, laŭ edukiteco juristo, kunkreinto de la pola nuntempa astrologio. Aŭtoro kaj kunaŭtoro de pluraj prilaboraĵoj kaj libroj pri astrologio. En akademia jaro 1978/79 lekciisto-stipendiisto en la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. Li kunlaboras kun la parapsikologia monatrevuo "Nieznany Świat".
Vivo
Dum studoj jam okupiĝis pri problemoj de enprizonigo en fermitaj punmalliberjoj. En 1969 finis Universitaton al Adam Mickiewicz en Poznań en la Fakultato de Juro kaj Administrado sub gvido de profesoro Krzysztof Skubiszewski – posta ĉefo de Ministerio pri Eksteraj Aferoj. Specialiĝis pr internacia juro. Samjare iĝis laboranto de Okcidenta Instituto de la Pola Scienca Akademio en Poznań, en kiu poste laboris pli ol 20 jaroj okupiĝante pri konfliktoteorioj kaj logiko de kreivaj solvoj pri la konfliktaj situacioj. Intertempe en 1972 gajnis konkurson kaj ricevis stipendion de Fulbright en Usono. Tie laboris kiel asistanto de profesoro Alker en la bostona fako de la Massachusetts Institute of Technology, esplorante matematikan ludoteorion, strategion de internaciaj kaj kulturaj konfliktoj. En 1973 samtempe ekstudis en la Universitato Harvard enprofundiĝante en la teorion kaj logikon de konfliktaj situacioj, koalicioj, negocoj, integriĝoj. Poste en Stanforda Universitato en Kalifornio studis psikologion de agreso kaj kreivan komunikadon. La jaroj 1974–1975 pasigis en Sajgono dum la Vjetnama milito, laborante por UN en Internacia Komisiono pri Kontrolo kaj Inspekto. En 1977 defendis doktorecon pri konfliktoteorio kaj matematika ludoteorio ĉe profesoro Andrzej Kwilecki en la Instituto de Sociologio de UAM. La jarojn 1978–1979 pasigis en stipendio de Kościuszko en Usono, gaste lekciante en la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. En la jaroj 1978–1985 estis vicprezidanto de Internacia Societo de Astrologiaj Esploroj en Los-Anĝeleso, lekciis kaj partoprenis en Mondaj Kongresoj de Psikotroniko, Kongresoj de Astrologio kaj Astrobiologio, kaj ankaŭ en la Monda Forumo de Simbolismo. Ĝis enkonduko de la milita stato en Pollando aktivis en Grandpolia Asocio de Radiestezo, unu el la plej grandaj organizaĵoj de tiu tipo en Eŭropo. De 1990 estas direktoro de la Centro de Kosmobiologiaj Analizoj kaj Prognozoj en Poznań kaj de 1999 en Rąbień AB apud Aleksandrów Łódzki.
Listo de famuloj mortintaj en Buda
Ekde 1873 vidu la famulojn (kie mortis en tiu loko): Listo de famuloj mortintaj en Budapeŝto!
Ĥudljovo
Situo
Ĥudljovo situas en valo de rojo.
Historio
La unuaj nebulaj mencioj devenis el fino de la 14-a jarcento en formo "Hodlya". Ĝis Traktato de Trianon Horlyó apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Szerednye, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiu ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Ĥudljovo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Bjørn (firmao)
Bjørn [bjern] estas Norvega produktanto de grenaĵoj. Inter la produktoj troviĝas Bjørn havregryn "Avenflokoj Bjørn" kaj la aven-kaĉa preparaĵo Bjørn havregrøt "Avenkaĉo Bjørn". Bjørn havregryn estas la plej vendataj avenflokoj en Norvegio, kun 85-procenta merkatokupo.
Produktejo situas en Tyssebotn. AS Bjørn Tøsse Mølle oni fondis en 1866.
65694 Franzrosenzweig
65694 Franzrosenzweig estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana filozofo Franz Rosenzweig (1886–1929), kiu studis la fundamentajn filozofijn kaj inter-religiajn temojn. Lia plej grava verko estas La Stelo de la Elaĉeto. La Medalo Buber-Rosenzweig estas ĉiujare donita de 1968 en Germanio en memoro de ambaŭ filozofoj.
Tibor Vesselényi
Tibor VESSELÉNYI [veŝele:nji] rumania hungara ekonomikisto, redaktoro. Li naskiĝis en Oradea la 22-an de novembro 1929.
Kariero
Tibor Vesselényi diplomitiĝis en Leningrado (1954) kaj li doktoriĝis en Bukareŝto (1972). De 1959 li laboris en Oradea.
Traduki (programo)
La programo Traduki estas programo de aŭtomata traduko. Ĝi havas malfermitan kodon. Ĝi estas verkita en la komputillingvo Python kaj lanĉita sub GNU.
Francaj Ĝeneralaj Statoj
La Francaj Ĝeneralaj Statoj estis kreitaj en 1302, kaj estis kunvokitaj nur ĉe gravegaj okazoj, 22 fojojn en la daŭro de 487 jaroj. La lasta kunigo de la Ĝeneralaj Statoj estis tiu en 1789, kiu kondukis al la Franca Revolucio.
Hodoš
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ la hungara landolimo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Lendava-Hungario, laŭ unusola fervojo inter Slovenio kaj Hungario. Murska Sobota troviĝas 30 km-ojn for. En la hungara flanko troviĝas Bajánsenye.
Historio
La unua mencio okazis latine en 1331 "Sancto Nicolao de Hudusfeu". En 1910 loĝis tie 496 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste iĝis limotrapasejo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senĝene trapasebla, la limotrapasejo ĉesis.
Vilaĝservoj estas biblioteko, infanĝardeno.
Vidindaĵoj
luterana preĝejo de 1839
Famuloj
En la iama Őrihodos mortis hungaria slovena pastro János Kardos.
Fokuso (optiko)
[[Dosiero:Lens rays 1.png|eta|450px|Kunverĝanta lenso.
Lumo el infinito (bluaj linioj) kunverĝas en la realan bildan fokuson F']]
Etimologie, la nomo venas de la latina Focus (fajroloko), ĉar eblas estigi varmegon kaj fajron ĉe la fokuso de lupeo aŭ konkava spegulo (vidu: "Sunforno").
Ĉefaj fokusoj
Pri iu optika sistemo, estas du apartaj fokusoj tiel diritaj ĉefaj fokusoj.
Fokusa distanco
La ĉefa fokusa distanco estas la longo (en metroj) inter la fokuso kaj la optika centro.
Oni ofte esprimas ĝin per ĝia inverso la verĝenco en m−1. Tial, optika sistemo kies fokusa distanco estas 25 cm (do, unu kvarono de metro) havas verĝenco de 4.
Se la fokusa distanco de iu optika sistemo estas nefinata (la fokusoj estas en la infinito), la sistemo estas tiel dirata afokusa kaj ĝia verĝenco estas nula.
Jibacoa
Jibacoa estas fiŝista vilaĝo en la provinco Mayabeque de Kubo. Ĝi situas ĉe vasta plaĝo de la Kariba Maro en la municipo Santa Cruz del Norte, en la loko kie la samoma rivero Rio Jibacoa enfluas la Kariban Maron, 60 kilometrojn oriente de Havano. La loĝloko fondiĝis en 1756.
En la 1990-aj jaroj la loĝloko iĝis turisma centro kaj ampleksaj hotelaroj konstruiĝis oriente de la historia vilaĝa kerno. Temis pri unu el la unuaj eksterlandaj investoj en la ekonomion de la socialisma ŝtato Kubo. inter la 24-a kaj la 31-a de julio 2010 en la somera ripozejo Villa Trópico de Jibacoa okazis la 66-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO.
Granda Placo (Loveno)
La Granda Placo de la belga urbo Loveno situas inter la Oude Markt kaj la Rektoro De Somerplaco, proksime de la Bondgenoten-avenuo. Ankaŭ proksima estas la Muntstraat, la lovena "varianto" de la Rue des Bouchers en Bruselo.
Pro ĝia loko ĉe la vojkruciĝo de kelkaj el la plej famaj kaj plej turismaj lokoj en Loveno, la Granda Placo estas unu el la plej konataj placoj. Tamen, hodiaŭ, la Granda Placo estas preskaŭ tute libera de trafiko; nur bicikloj kaj busoj de la transporta kompanio De Lijn rajtas pasi tie.
Konstruaĵoj
La Granda Placo situas je unu el la plej historiaj lokoj de Loveno kaj estis en sia nuntempa dezajno ekde la 14-a jarcento, kun la fondado de la Katolika universitato de Loveno. La plej multaj el la konstruaĵoj de la placo estas tiel kreitaj laŭ la fama brabanta gotiko, kiel ekzemple la monumenta urbodomo.
Aliaj okulfrapaj konstruaĵoj sur la Granda Placo estas la Ronda Tablo (NL: Tafelrond), la Kolegia Eklezio de Sankta Petro kaj iuj belaj domoj. Krome, kiel ĉie en Loveno, ne mankas kafejoj kaj tavernoj. Kontraste kun la pli moderna, orienta entrepreno de junuloj en la Oude Markt, ekzistas pli tradicia gastigado en la Granda Placo.
Okazaĵoj
Same kiel sur aliaj lovenaj placoj kiel la Malnova Merkato kaj la Ladeuzeplaco, kulturaj kaj aliaj eventoj okazas regule sur la Granda Placo.
Floro tapiŝo
Jara evento estas la konstruado de floro-tapiŝo sur la Granda Placo, ĉiam kun alia temo, kiel en 2007 la temo "200 jaroj de fajro".
Someraj eventoj
Dum 20 jaroj, Loveno provas kompensi la someran malabundecon de studentoj kaj la akompananta viglan noktan vivon kun la organizo de diversaj eventoj. Kelkaj el ili troviĝas en la Granda Placo, kiel ekzemple:
Meyboom
Unu el la plej malnovaj el tiuj eventoj estas la Meyboom-arboplantado, malnova tradicio, kiu havas siajn originojn en la rivaleco inter la najbaroj de Loveno kaj Bruselo.
Balázs Borsos
Balázs Borsos [balAĵ borŝoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Borsos Balázs estas hungara etnografo, etnologo, reĝisoro, kameraisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019). Lia frato estis Béla Borsos (bestokuracisto).
Balázs Borsos naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Balázs Borsos studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös inter 1980 kaj 1988, kie li akiris 2 diplomojn (pri geologio en 1987, pri etnografio en la sekva jaro). Li samloke plulernis (1990-1993) rezulte plian diplomon pri video. Li studis ankaŭ en Teatroarta Altlernejo (1993-1996) rezulte plian reĝisoran diplomon. Depost la unua diplomo (1987) kiel stipendiulo li aliĝis al akademia etnografia instituto, kie post jaroj li ekhavis pli altajn postenojn. Li ankaŭ ekinstruis en Universitato de Miskolc ekde 1993, foje ankaŭ en Universitato Loránd Eötvös. En 1985 li estis en Afriko duonjaron, poste en Norda Ameriko 3 monatojn. Li kandidatiĝis en 1994, doktoriĝis en 2010. Li ricevis premiojn kaj stipendiojn inter 1994-2014.
Quarré
Quarré estas naturmemorindaĵo en Ĉeĥio, situanta proksime de municipo Bílý Potok en distrikto Liberec. La regiono administras AOPK ČR Správa CHKO Jizerské hory. La protektita areo estis establita al la 1-a de januaro 2008. Ĝi troviĝas sur pinto de monto Plochý vrch (ankaŭ Plochý, 939 m).
Protekto
Kaŭzo de la protekto estas pluvmarĉo de montara tipo kun karakterza flaŭro kaj apero de raraj kaj endanĝerigitaj specoj de kreskaĵoj. La unikeco de la naturmemorindaĵo Quarré konsistas en tio, ke la pluvmarĉo estas - diference de la ceteraj jizeramontaraj pluvmarĉoj, kiuj troviĝas en basenoj aŭ sur bazoj de deklivoj - satigita nur per pluvaj, resp. neĝaj precipitaĵoj. Post ampleksa minado de ligno en dua duono de la 20-a jarcento la pluvmarĉa herbejo ĉirkaŭigita plejparte de juna, maldensa arbaro, kies konsiston parte kreas ankaŭ nedevena arĝenta piceo. Ĝuste neekzistado de koneksa kaj plenkreska arbara kreskaĵo en la ĉirkaŭaĵo de la pluvmarĉo estas unu el negativaj farantoj, kiuj influas la evoluon de teritorio.
La naturmemorindaĵo Quarré estis devene ŝirmata per barilo, hodiaŭ jam neekzistanta. La teritorio situas tute ekster vojoj kaj precipe en pli humidaj tagoj kaj periodoj estas malfacile alirebla.
Hellschen-Heringsand-Unterschaar
Hellschen-Heringsand-Unterschaar estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ventroparolado
Ventroparolado estas tia parolo, kiu ŝajnigas, ke la parolo venas ne de la videbla parolanto sed de alia aĵo aŭ de pli fore.
La ventroparolanto ofte deformas sian voĉon kaj parolas pli alt-voĉe. Oni klarigis pli frue la teĥnikon per movado de la ventraj muskoloj dum enspiro, tiel venas la esprimo mem.
Fakte, la ventroparolanto same formas la voĉon, sed la artisto malrapidigas la elfluanta aero, dum ŝanĝas la voĉon per mallarĝigo de la laringo. Li/ŝi movas la buŝon nur minimume, retiras la langon kaj movas nun ties pinton. Pro tiuj streĉiĝas la voĉkordoj kaj la estiĝanta voĉo iĝas pli malklara. Ju pli premo efikas je la voĉkordoj, des pli fora ŝajnas la parolo.
Brăteni
Brăteni [brətenj] (hungare: Mezőbarátfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 334 loĝantojn (rumanoj); en 1992 147 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1670. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmihaiu de Câmpie.
Ventroparolado
La ventroparolanto ofte uzas pupon dum la spektaklo. Tiam li/ŝi movas buŝon de la pupo, dum sia buŝo restas ŝajne senmova. Tiel la iluzio iĝas plena, ke la pupo parolas. Kiam la ventroparolanto agadas surscene sen pupo, li/ŝi direktas la publikan atenton per vanga aŭ korpa mimiko al tiu aĵo, kiun ŝi/li volas ŝajnigi kiel fonton de la parolo.
Historio
Gravaj ventroparolistoj estis la usona Edgar Bergen, la hispana Señor Wences, kaj la franca Robert Lamouret.
Stupini
Stupini estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
454 Mathesis
Nomo
Ĝia nomo, "Mathesis", devenas de la greka vorto signifanta Lernadon. Ĝi celebras la 300-jaran jubileon de la Mathematischen Gesellschaft de Hamburgo.
Esperanto-Asocio de Skotlando
La Esperanto-Asocio de Skotlando (EAS) (Skotgaele Comann Esperanto na h-Alba, angle Esperanto Association of Scotland) estas la oficiala esperantista asocio en Skotlando, grandparte el Motherwell, Norda Lanarkshire.
Agadoj
La revuo de EAS, Esperanto en Skotlando, aperas dufoje en la jaro. Ĉiujare la EAS organizas la Skotan Aŭtunan Studrondon en septembro, kiu dum multaj jaroj okazis en la urbeto Dunblane sed nun okazas en Glasgovo aŭ Edinburgo, kaj kutime nun ĉe la fino de novembro organizas ĉiujaran Zamenhof-feston, kiun la asocio emas reklami kiel la “unuan Zamenhof-feston de la jaro„.
Kongresoj
EAS havas la plej grandan kvanton da kongresoj en Esperantujo, ĉar ĝi okazigis kongreson ĉiujare, eĉ dummilite. Nuntempe la ĉiujara Skota Kongreso de Esperanto normale okazas en junio:
Estraro
La nuntempaj membroj de la estraro estas :
Historio
EAS fondiĝis en 1906 sub la nomo “Skota Federacio Esperantista„ sed lokaj kluboj de Esperanto-parolantoj jam ekzistis en Glasgovo kaj Edinburgo depost 1903. Ĝi alinomiĝis en 1997 por respeguli la ŝanĝantan rilaton inter Skotlando kaj la cetero de la Unuiĝinta Reĝlando.
Zoltán László
Zoltán László
Klára Falvay
Klára Falvay [falvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Falvay Klára estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia persona nomvarianto estis Klári.
Klára Falvay naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Galeazzo Ciano
Gian Galeazzo CIANO [galeAco ĉAno], grafo de Cortellazzo kaj Buccari, naskita la en Verono, ekzekutita samurbe la, estis itala diplomato kaj politikisto. Li estis ambasadoro kaj ministro pri eksteraj aferoj.
Ciano estis filo de admiralo Costanzo Ciano kaj de 1930 edzo de Edda Mussolini, filino de Benito Mussolini; li havis kun ŝi tri gefilojn, Fabrizio, Raimonda kaj Marzio.
Ciano post diplomiĝo pri juro ekservis en la itala ambasadejo en Rio-de-Ĵanejro. Post reveno en Italion en 1935 li iĝis ministro pri gazetaro kaj propagando. Li volontule partoprenis la militon en Etiopio kiel bomb-aviadilisto, kaj estis ordenita. En 1936 li iĝis ministro pri eksteraj aferoj anstataŭ Dino Grandi, kiu eble estis tro pacema por Benito Mussolini.
Ciano provis malhelpi tro intiman alianciĝon de Italio kun Germanio, sed tamen devis la subskribi la Ŝtalan Pakton kun tiu lando. Tiel li devis akcepti ankaŭ la ekpartoprenon de Italio en la Dua Mondmilito je la.
Oni multe diskutis, ĉu Mussolini ne volis aŭ ne povis savi sian bofilon; kelkaj argumentas, ke per pardono aŭ indulgo li estus perdinta ĉian prestiĝon en la faŝisma respubliko.
Post lia morto lia edzino rifuĝis en Svislandon, portante kun si liajn politikajn taglibrojn, kiujn poste publikigis la koresponda raportisto Paul Ghali de la usona gazeto Chicago Daily News.
Maoming
Maoming, ĉine 茂名市 estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko.
Geografio
Maoming etendiĝas en la suda parto de la lando proksime de la Sudĉina Maro. Kantono troviĝas 121 km.
Historio
Maoming havas historion dum 4 500 jaroj, dume diversaj dinastioj regadis tie.
Ekonomio
Maoming estas nomumita "Nacia Ĝardenurbo", kie gravas kultivado de fruktoj en la provinco. La urbo mem estas grava petrolkemia produktadobazo.
Trafiko
Maoming havas 2 stacidomojn kaj aŭtovojon.
Chocques (stacidomo)
Chocques estas franca stacidomo sur linio - -Locale, situanta en  Chocques, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Arras - Dunkerque-Locale (301000).
Palasa kato
La palasa kato (Octocolobus manul) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de felisedoj vivas en la Nordoriento, Ŝinĝango, Ĉinghaj, la Interna Mongolio, Gansu, Siĉŭan kaj Tibeto de Ĉinio, kaj ankaŭ en Mongolio, Sovetunio, Irano, Afganio, Hindio kaj Pakistano.
Samgranda kiel hejma kato, ĝi longas 47-65 centimetrojn, kun vosto 21-25 centimetrojn longa. Ĝiaj rondaj oreloj estas mallongaj sed larĝaj. Ĝi havas dikajn krurojn kaj portas malhele grizbrunan hararon miksitan kun nigra kaj blanka. Ĉe la posta parto de ĝia dorso troviĝas kelkaj kaŝtankoloraj strioj kaj sur ĝia kapo malgrandaj sed densaj nigraj makuloj. Vidiĝas kelkaj nigraj aŭ kaŝtanbrunaj larĝaj harringoj ĉe la vosto kun nigra pinto.
La palasa kato loĝas sur stepoj kaj en dezertoj, kaj ŝatas aktivadi sur ŝtonozaj altebenajoj kaj krutaj montdeklivoj senarbaj. Kelkfoje ĝi ankaŭ iras al arbaro kaj povas grimpi sur monton altan je metroj. Ĝenerale ĝi vivas sola. Ĝi agadas ĉefe en nokto, iam iras serĉi nutraĵon ankaŭ en frumateno, kaj ripozas en tago.
Ĝi konstruas neston en rokfendo aŭ sub ŝtonegoj, iufoje loĝas ankaŭ en truoj forlasitaj de marmotoj kaj aliaj malgrandaj bestoj. Ĝi manĝas musojn, birdojn, ovojn kaj insektojn. Vintre, kiam mankas al ĝi nutraĵo, ĝi iras al ĉasado ankaŭ en tago aŭ serĉas nutraĵon ĉirkaŭ vilaĝo. Ĝiaj blekoj estas pli raŭkaj ol tiuj de la hejma kato.
Dum atakado al sia malamiko, ĝi povas eligi oreltranĉajn nazbruojn. Gi havas akrajn vidadon kaj aŭdadon. Ĝenerale ĝi pariĝas en februaro, la katino gravedas pli ol du monatojn kaj ĉiufoje naskas 3-4, iam eĉ 6 idojn. Ĝia bonkvalita felo kun densa hararo povas esti uzata por fari felaĵojn, sed la produktokvanto de la felo estas tro malgranda. Estas signifoplene protekti la palasajn katojn por ke ili ekstermu en la naturo grandan nombron da malutilaj ronĝuloj.
Ferenc László
Ferenc László
Nagyvárad Táncegyüttes
Nagyvárad Táncegyüttes (pro. nadjva:rad ta:ncedjyteŝ) (rumane: Ansamblu de dans Oradea) estas la unua rumanihungara profesia dancesembleo de Partium.
Historio
La esembleo estis establita en februaro 2002 kaj ĝis estas memstara de 2006. Ĝis 2004 ĝis funkciis kiel hungara sekcio de la rumana Dancesembleo „Crişana”. La esembleestro estas János Miklós.
Dörrberg
Dörrberg estas vilaĝoparto de Gräfenroda en la Distrikto Ilm (Turingio, Germanlando).
Geografio
Dörrberg nuntempe ne estas plu memstara sed nur setlejo en la valo de la rivero Wilde Gera supre de Gräfenroda je alteco de ĉ. 430 metroj. Eoste de la citita valo komenciĝas en la direkto de Geschwenda la valo Dörrtal, kien etendiĝas ankoraŭ la ero de Dörrberg. Apudaj montoj estas, eoste de la rivero, Schiebigenberg (517 m), sude Dörrberg (568 m) kaj okcidente de la rivero Bergmannskopf (616 m) kaj Waldsberg (701 m) kun la pinto ekskursocelo Bärenstein. Sude de Dörrberg troviĝas la interesa ruino Alteburg. Parto de Dörrberg administracie ne apartenas al Gräfenroda sed al Geschwenda, tiel ke inter 1952 kaj 1990 estis meze en Dörrberg la landlimo inter la GDR-distriktoj Erfurto kaj Suhl.
Historio
Dörrberg estiĝis el setlejo kun forstista domo kaj diversaj segmuelejoj en la administradejo Amt Schwarzwald je la fino de la 17-a jarcento. En la 20-a jarcento la setlejo kunfandiĝis nature kun Gräfenroda en la nordo, kaj sekve klara limlinio ne plu povas esti tirita. Ĝis 1920 estis Dörrberg en la landlima regiono de la duklandoj Sachsen-Gotha kaj Schwarzburg-Sondershausen. Post la inaŭguro de la fervojlinio inter Neudietendorf kaj Ritschenhausen la vilaĝo senteble disvolviĝis.
Konstruaĵo fortimpresa estas la t.n. Gundermann-domo, faktrabaĵo forstista de 1685. Proksime pli suden staras la 110 metrojn alta ponto Talbrücke Wilde Gera por la aŭtoŝoseo A 71.
Ekonomio kaj infrastrukturo
Gravas en Dörrberg en niaj tagoj forstado kaj la ligno-prilaborindustrio. Krome havas la vilaĝero propran gastejon kaj junulargastejon kun idilieca arbarranda situo. Dörrberg kuŝas ĉe strato kondukanta ĝis Oberhof kaj Gehlberg, dume la strato al Geschwenda estas neasfaltita. Ekde 1884 ekzistas en Dörrberg propra fervoja haltejo kun servoj oftaj ĝis Erfurto respektive Meiningen.
Societa Insularo
La Societa Insularo (Îles de la Société aŭ oficiale Archipel de la Société, Tōtaiete mā) estas grupo de insuloj en la Suda Pacifika Oceano. Ili estas politike parto de Franca Polinezio. La insularo supozeble ricevis sian nomon fare de la kapitano James Cook, laŭ iuj informoj en honoro de la Reĝa Societo, la iniciatinto de la unua brita scienca ekspedicio de la insuloj. Tamen, James Cook mem indikis en sia taglibro, ke li nomis la insulojn Societaj "ĉar ili kuŝis tiom proksimaj unu al la alia".
La Deventaj Insuloj (Îles Sous-le-Vent) estas la okcidenta insulgrupo de la Societa Insularo kaj konsistas el Huahine, Raiatea (plej granda insulo de la grupo), Tahaa, Bora Bora, Maupiti, Tupai, Manuae, Maupihaa kaj Motu One.
La Alventaj Insuloj, france: Îles du Vent, estas la orienta insulgrupo de la Societa Insularo kaj konsistas el Tahitio, Moorea, Mehetia, Tetiaroa kaj Maiao.
Ĉefa insulo de la Societa Insularo estas Tahitio, kies plej granda urbo Papeeto ankaŭ estas la ĉefurbo de Franca Polinezio. Aliaj insuloj estas Tahaa, Moorea kaj Tetiaroa.
En la insularo validas la horzono UTC-10:00.
Concepción Buenavista
Concepción Buenavista estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Concepción Buenavista. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 018.
Geografio
Concepción Buenavista apartenas al la distrikto Coixtlahuaca al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 828 loĝantojn. El tiuj estis 407 viroj kaj 421 virinoj. La komunumo havas surfacon de 357.23 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5 indiĝenoj. El tiuj 2 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Ferenc László (redaktoro)
LÁSZLÓ Ferenc (la:slo:) estis hungara juristo, redaktoro naskita en Sepsiszentgyörgy la 17-an de majo 1910 kaj mortinta en Kluĵo la 5-an de majo 1992. Li estis la filo de arkeologo Ferenc László, frato de Dezső László, Endre László, Kálmán László kaj Zoltán László.
Kariero
László Ferenc akiris jurdoktoriĝon en Kluĵo (1933). Li estis aferfarinto, kunulposedanto (1930-35), ĉefkunlaborinto (1933-40) de eldonejoficejo de Erdélyi Fiatalok. Li estis advokato en Sfântu Gheorghe, instruisto en la Universitato Bolyai en katedro pri administracio-organizo (1948-51).
Santeramo in Colle
Santeramo in Colle estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas [Acquaviva delle Fonti]], Altamura, Cassano delle Murge, Gioia del Colle, Laterza (TA) kaj Matera (MT).
Ĉina dezerta kato
La  (Felis bieti) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de felisedoj vivas en Siĉŭan, Ŝenŝji, Ĉinghaj, la Interna Mongolio kaj Ŝinĝango de Ĉinio, kaj ankaŭ en la meza parto de Azio. Ĝi aspekte similas al hejma kato, sed estas pli granda ol ĉi-lasta. Sur ĉiu ĝia orelpinto troviĝas hartufo, du centimetrojn longa. Ĝia kapo estas helgriza kaj de la supra lipo tra la malsupraj vangoj ĝis post la okuloj etendiĝas du neklaraj brunaj kaj kurbaj strioj. Ĉe la bazo de ĉiu ĝia orelo troviĝas unu brunruĝa makulo. La harbazo de ĝia tuta korpo estas griza, la dorso malhelflava kun brunflavaj strioj kaj abdomeno brunflava. Troviĝas kvar brunnigraj kaj blankaj harringoj ĉe ĝia vosto, kies harpintoj estas brunnigraj kaj ĉe kies bazo vidiĝas du kaj tri helbrunaj harringoj. Ĉe la fingroj troviĝas brunnigraj mallongaj haroj. La ĉina dezerta kato vivas en dezertoj kaj agas nokte. Ĝi manĝas ĉefe diversajn musojn. La nombro de la ĉinaj dezertaj katoj estas treege malgranda kaj krome ili loĝas en dezertaj regionoj, tial oni malfacile ilin kaptas kaj bredas. Kaŭze de tio oni malmulte scias pri iliaj karakterizajoj kaj vivkutimoj. En la mondo nur la Pekina Zoologia Ĝardeno unuafoje en 1974 montris du menciitajn katojn el Ĉinghaj (unu estas vira kaj la alia ina, inter kiuj la katino pezas 6,5 kilogramojn kaj la virkato 8,25 kilogramojn. En 1986 restis nur la katino. Multaj eksterlandaj zoologoj venis al la Pekina Zoologia Ĝardeno malgraŭ longa vojo por ĝi rigardi. Laŭdire estas iu feliseda zoologo de iu lando, kiu faris eksperimenton pri ĉiuj kromosomoj de felisedoj, inter kiuj mankas al li nur tiu de la ĉina dezerta kato. Por plenigi la blankon de sia eksperimentado, li plurfoje venis al la Pekina Zoologia Ĝardeno por peti permeson preni iom da sango de la dirita kato. Sed bedaŭrinde li estis rifuzita de la mastro, ĉar tiam ĝi estis la unusola bredata dezerta kato en la mondo.
Scorrano
Scorrano estas komunumo de Italio.
Valo Baliem
La Valo Baliem estas tabulolando, super la marnivelo, meze en la centra montaroĉeno de la provinco Papuo, okcidenta Nov-Gvineo, Indonezio. Ĝi estas la hejmlando de la popolo danioj, kiu vivis ĝis 1938 sen kontakto kun eksteruloj.
Róbert Zselénszky
'ZSELÉNSZKY Róbert, grafo, Zelanka-Źeléński (ĵele:nski) estis hungara, politikisto, ekonomiverkisto naskita en Újarad la 30-an de julio 1850 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de novembro 1939.
Kariero
Zselénszky estis landkunvena deputito de la nacia partio (1881–1906), poste de la registarpartio kaj de 1906 ano de la supera ĉambro. Por 40 jaroj li estis prezidanto de la Gazdák Biztosító Szövetkezete (Asekura Kooperativo de Mastrumintoj). Li akiris la graftitolon en 1899. Li havis gvidrolon en la Országos Magyar Gazdasági Egyesület (OMGE) (Landa Asocio Ekonomia).
Chocques
Chocques estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Chocquois.
Excerpta Constantiniana
Eltiraĵoj de Historio ( latine : Excerpta Historica, greke : ᾽Εκλογαί ) aŭ la Konstantinaj Eltiraĵoj ( Excerpta Constantiniana ) estas 53-voluma greka antologio de eltiraĵoj de almenaŭ 25 historiistoj, komisiita de la bizanca imperiestro Konstantino la 7-a Porphyrogantus, sed verŝajne ne estis kompletigita ĝis post lia morto.
La plej frua historiisto inkluzivita en "Sekcioj de Historio" estas Herodoto ( 5-a jarcento a.K. ) kaj la lasta estas Georgios Martolus ( 9-a jarcento p.K.). La konserviĝitaj fragmentoj ankaŭ enhavas materialon kiu ne estis konservita ie ajn alie, inkluzive de elekto de Polibio, Nikolao de Damasko, Dexippus , Eŭnapio, Priscus , Petro la Patricio , Menandro la Protektanto kaj Johano de Antioĥio. Aliaj historiistoj inkluditaj estis Tucidido, Ksenofono, Diodoro Sicilia, Dionizo de Halikarnaso, Apiano, Jozefo Flavio, Arrianus de Nikomedia, Iamblichus, Cassius Dio, Sokrato de Konstantinopolo, Teodoreto de Cyrrus , Filostorgio, Zosimus, Prokopio el Cezareo, Agathias  de Myrina , Teofilakto Simokates, Johano Malalaso kaj Malchus  de Filadelfio (Amano). La ordo de la aŭtoroj ene de la volumoj ne aperas laŭ klara logiko. Kontraste, fragmentoj de la sama aŭtoro ene de volumo estas ĉiam prezentitaj en ordo.
Nur kvar volumoj konserviĝas, entute aŭ parte, el la originaj 53 volumoj. La komplete konserviĝita volumo estas Excerpta de legationibus (eltiraĵoj pri misioj), kiu estas dividita en du partojn: Excerpta de legationibus gentium ad Romanos (eltiraĵoj pri la legacio de la nacioj al Romo) kaj Excerpta de legationibus Romanorum ad gentes (eltiraĵoj pri la misioj de Romo al la nacioj). La origina volumo, konservita en monaĥejo de El Escorial, estis bruligita en 1671, sed ne antaŭ ol pluraj kopioj estis faritaj de ĝi. 16-a-jarcenta kopio de Excerpta de insidiis (eltiraĵoj pri embuskoj) ankaŭ estas konservita en la Escorial, kun alia 16-a-jarcenta kopio ĉe la Nacia Biblioteko de Francio. Du aliaj originaj volumoj parte konserviĝis: la Excerpta de virtutibus et vitiis (Eltiraĵoj pri Virtoj kaj Virtoj) en la Codex Peirescianus kaj la Excerpta de sententiis kiel palimpsesto en la Vatikana Biblioteko. Fulvio Orsini preparis la unuan eldonon de "Fragmentoj de Historio" kiu estis presita en Antverpeno en 1582.
La celo de "Sekcioj de Historio" estis kiel speco de spegulo por princoj. Ĉar historio estis kredita enhavi utilajn lecionojn por regantoj, estis konsiderita avantaĝo aranĝi historion laŭteme, tiel ke se reganto estis maltrankvila pri venonta ekspedicio, li povis legi pri ĉiuj ekzemploj de ekspedicioj de la romia historio en unu loko. La verkintoj de la Suido Leksikono (fine 10-a jarcento ) uzis "fragmentojn de historio" pli ofte ol la originaj verkoj de kiuj la fragmentoj estis prenitaj.
Pieter Menten
Pieter Nicolaas Menten (Roterdamo, 26-a de majo 1899 - Loosdrecht, 14-a de novembro 1987) estis nederlanda kondamnita militkrimulo. Li elkreskis en bonhava roterdama familio kaj ekloĝis en Lvovo, tiam parto de Pollando, kiel negocisto. En 1941, post kiam Germanio uzurpis grandajn partojn de Pollando, li fariĝis membro de la SS. En tiu tempo li loĝis en Krakovo je la ul. Grottgera 12 kaj estis posedanto/sindiko de la rizo-senŝeligejo Oryza. Komence li helpis la okupanton kiel interpretisto, sed jam baldaŭ li partoprenis en la selektado de judaj familioj por ekzekuto, artrabo kaj aliaj aktivecoj de la de nazioj en Pollando.
(18977) 2000 QK217
(18977) 2000 QK217 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pieter Menten
Menten partoprenus en 1941, kiel membro de la Einsatzgruppe, en masakroj de la juda loĝantaro de la vilaĝoj Podhorodce kaj Urycz en Orient-Galicio, Pollando.
Post la milito
En 1949 Menten aperis antaŭ la juĝisto pro akuzo de kunlaborismo, la rabo de artaĵoj, kaj soldatiĝo en eksterlanda militservo. Lia advokato L.G. Kortenhorst, samtempe prezidanto de la Dua Ĉambro, sukcesis plede senkulpigi Menten-on de la plej multaj akuzoj. Finfine Menten estis kondamnita al ok monatoj da malliberpuno, kio egalis al la daŭro de lia provizora aresto.
Pliposte li luksege vivis en Blaricum, kie li interrilatiĝis kun konataj nederlandanoj. Li estintus la sesa plej riĉa nederlandano, sen ke klariĝis de kie venis la mono. En majo 1976 la afero-Menten denove ruliĝis pro paĝogranda artikolo en la gazeto De Telegraaf, en kiu oni atentis pri la artaĵoj kiujn Menten aŭkcie vendis. Ĵurnalisto Hans Knoop, ĉefredaktisto de la semajna revuo Accent estis el Israelo informita ke multaj de la artaĵoj estus raboartaĵoj el Galicio. Knoop profundiĝis en Menten kaj ne ĉesis alporti la aferon en la novaĵo. Pliposte ankaŭ aktualaĵa programo TROS Aktua regule atentigis pri la afero, tiel ke la afero-Menten tutlande konatiĝis. Menten inter 1941 kaj 1943 kiel interpretisto de la nazioj kun rango SS-Hauptscharführer kulpiĝis pri kunlaborado kaj kunkulpiĝis pri murdo kaj rabo. La de li kunrabitaj artaĵoj Menten estus transportiginta en tri fervojvagonoj al Nederlando en 1943.
Unu tago antaŭ li, en novembro 1976, estus arestita, li fuĝis kun edzino Meta al Svislando, kie li sekve je la 6-a de decembro tamen ankoraŭ estis arestita. Post lia arestado postvivinto de la holokaŭsto bruligis lian domon kaj lia edzino Meta devis ekloĝi en la kaleŝejo je la transa flanko de la strato.
Ministro de Justico Van Agt starigis komisionon kiu devis esplori la aferon. Je la 22-a de decembro 1976 Svislando ekstradiciis Menten-on. Li estis akuzita je la 14-a de decembro 1977 kaj kondamnita al 15 jara malliberpuno. Lia advokato mag. Leo van Heijningen post kasacio ĉe la regna tribunalo sciis liberpledi lin, sed je la 9-a de julio 1980 Menten estis kondamnita fare de la juĝistaro en Roterdamo al dekjara malliberpuno kun subtraho de la provizora aresto kaj monpuno de centmil guldenoj pro militkrimoj (kunkulpeco je la masakro en Podhorodce). Post dutriono de la puno li (laŭ nederlannda leĝo) liberiĝis en 1985. Pieter Menten mortiĝis, demenca, je 88-jaraĝo en maljunulejo en Loosdrecht.
Kantono Hancock (Majno)
La kantono Hancock (Hancock County) estas kantono de Usono en la subŝtato Majno. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ikso-radioj
Ikso-radioj aŭ X-radiado aŭ Rentgena radiado estas tipo de joniga radiado, kiu formas parton de la elektromagneta spektro, kaj estas do formata de fotonoj. Ĝi estas tre energia, kvankam ĝenerale oni uzas la nomon por parto de la spektro kun malpli granda frekvenco ol la gama-radiado. Ĝia ondolongo troviĝas inter 10 kaj 0,1 nanometroj.
La ikso-radioj formiĝas en la ekstera tavolo de la atomoj, pro fenomenoj okazantaj al elektronoj en siaj orbitoj, jen pro saltado inter energiaj tavoloj, aŭ pro subita malakcelo de la elektrono. Fakte tiu origino estas la ĉefa diferenco al la gama-radiado, kiu estas formita en la atoma nukleo.
La ikso-radioj estas uzataj ĉefe por la bildigo de la interno de la materio, profitante ĝian grandan kapablon de trairado de la fizikaj korpoj. La plej konata utiligo estas la medicina radiografio, kiu permesas la vidadon de la interno de la korpo, ĉefe de la malmolaj organoj. Ankaŭ estas kutima la industria radiografio, por ekzameni la internon de la materialoj aŭ la ujoj.
Új Cimbora
Új Cimbora estis hungarlingva bilda porinfana gazeto aperinta monate dufoje en Satmaro, poste Kluĵo inter 1933–40.
Redaktoraro
Fondantino kaj ĉefredaktorino Marcella Ferenczy László, de 31-a de marto 1940 József Teleky.
Ĉefkunlaborantoj
Jenő Kormos, Kálmán Nagy (ĵurnalisto), Sándor Simon, Dezső Teleky.
Grafikistoj
Jolán Felszeghy, Károly Gulyás, Antal Jelinek, Jenő Kormos, József Teleky.
David J. Thouless
David J. THOULESS (Bearsden, 21-a de septembro, 1934 - Kembriĝo, 6-a de aprilo, 2019) estis brita fizikisto kaj Nobel-premio pri fiziko kune kun Duncan Haldane kaj J. Michael Kosterlitz en (2016).