cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akademio de Esperanto
Historio
La Akademio de Esperanto estis fondita en 1905 dum la unua Universala Kongreso de Esperanto iom modelite laŭ Franca Akademio, laŭ propono de L.L. Zamenhof, sed tiam sub la nomo "Lingva Komitato". La nomon "Akademio de Esperanto" portis unue supera komisiono de la Lingva Komitato.
En 1948 la Lingva Komitato kaj ĝia Akademio kunfandiĝis en unu solan korpon nomatan "Akademio de Esperanto".
Ferenc Halmos
Ferenc Halmos [halmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmos Ferenc estis hungara geodeto, asistanto.
Akademio de Esperanto
Sekcioj
Ekzistas jenaj Sekcioj: Faka Lingvo, Gramatiko, Ĝenerala Vortaro, Literaturo, Prononco, Kontrolado de lerniloj kaj Lingva Konsultejo.
Ferenc Halmos
Ferenc Halmos naskiĝis la  en Hásságy. Li mortis la en Sopron.
Biografio
Ferenc Halmos frekventis gimnazion en Pécs, poste li akiris diplomon en kampuso de Teknikuniversitato en Sopron en 1953. Post siaj studoj li komence instruis en la kampuso, poste li havis postenojn en diversaj geodeziaj institutoj. Li edziĝis en 1956, li havis filon post 2 jaroj. Li kandidatiĝis en 1964, doktoriĝis en 1973. Li esploris helpe de stipendioj en Sovetunio en la jaroj 1964, 1965; en Okcidenta Germanio en 1969. Li ricevis premiojn en 1965 kaj 1977.
Akademio de Esperanto
Sekcioj
La Akademio havas ankaŭ Komisionojn, kiuj plenumas diversajn ne-lingvajn taskojn. Ekde oktobro 2013 ekzistas du Komisionoj: pri Historio de la Akademio de Esperanto kaj pri Homaj nomoj.
Idiciu
Idiciu [idiĉju] (hungare Jövedics jovediĉ, germane Bellesdorf) estas vilaĝo en Rumanio sude de Târgu Mureș kaj administracie apartenas al komunumo Bahnea.
Akademio de Esperanto
Sekcioj
Ĉiu Sekcio kaj Komisiono estas gvidata de Direktoro.
Lingva Konsultejo
La Akademio en 1999 starigis komisionon, kiu en 2007 iĝis Sekcio Lingva Konsultejo de la Akademio de Esperanto, al kiu povas turni sin ĉiu Esperanto-uzanto pri difinitaj lingvaj demandoj por ricevi konsilon aŭ rekomendon. Ekde decembro 2011 la Lingva Konsultejo publikigas elektitajn respondojn.
Idiciu
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 672 loĝantojn (germanoj, rumanoj) kaj en 1992 371 (ciganoj, rumanoj, germanoj).
Samseksemo en Ugando
La gejoj, lesboj, ambaŭseksemuloj kaj transseksuloj (GLAToj) en Ugando havas neniujn specifajn leĝajn protektojn. Aktivuloj taksis en 2007, ke la Uganda GLATa komunumo konsistas el 500,000 homoj.
Idiciu
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1301. Ĝi estis unu el la 13 saksaj servutulvilaĝoj en komitato Kis-Küküllő. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Akademio de Esperanto
Lingva Konsultejo
Stefan Maul (ekde 1999), Boris Kolker (ĝis 2010) kaj Alexander Shlafer (2010-2019) sinsekve servis kiel direktoroj de la Lingva Konsultejo.
La nuna direktoro estas Cyril Robert Brosch (ekde 2019).
Samseksemo en Ugando
Laŭ la internacia enketo Pew Global Attitudes Project de 2007, 96 procentoj de la Uganda loĝantaro kredas, ke samseksemo estas vivmaniero, kiun la socio ne devus akcepti. Tio estis la kvina plej alta indico de neakcepto en la 45 landoj, en kiuj la enketo realigiĝis. Tamen, alia enketo farita en 2010 rivelis, ke 11 procentoj de la Ugandanoj konsideras samsekseman konduton, kiel morale akceptebla. Inter aliaj membroj de la Orient-Afrika Komunumo, nur 1 procento en Tanzanio, 4 procentoj en Ruando kaj 1 procento en Kenjo samopiniis. (Oni ne enketis en Burundo.)
En novembro de 2012, la parolanto de la Uganda Parlamento promesis aprobi reviziitan kontraŭsamseksemecan leĝprojekton, postulontan pli severajn punojn kontraŭ suspektitaj samseksemuloj kaj iu ajn, kiu ne plenumos sian devon denunci ilin al aŭtoritatoj, inkluzive longatempan malliberigon kaj la mortpunon por recidivuloj.
Leĝoj
La leĝoj, kiuj malpermesas samseksajn seksajn agojn unuafoje estis enkondukita sub la brita kolonia regado en la 19a jarcento. Tiuj leĝoj estis inkluzivitaj en la Punkoda Leĝo 1950 kaj retenitaj post la sendependiĝo de la lando en 1962. La rilataj sekcioj de tiu leĝo estas jenaj:<blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwEw">'''Sekcio 145. Nenaturaj deliktoj.''' Iu ajn persono kiu— faras delikton kaj povas ricevi punon de dumviva malliberigo. <blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwHA">'''Sekcio 146. Provo fari nenaturajn deliktojn.''' Iu ajn persono, kiu provas fari iun ajn de la deliktoj specifitaj en sekcio 145 faras krimon kaj estas povas esti punita per malliberigo dum sep jaroj. <blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwHg">'''Sekcio 148. Malĉastaj praktikoj.''' Iu ajn persono kiu—ĉu publike ĉu private—faras iun ajn agon de granda malĉasteco kun alia persono aŭ provizias alian personon por fari iun ajn agon de granda malĉasteco kun si aŭ provas aranĝi, ke iu ajn persono faru tian agon kun si mem aŭ kun alia persono, ĉu publike ĉu private, faras delikton kaj povas esti punita per malliberigo dum sep jaroj. Antaŭ ol la Leĝo de la Amendo de la Punkodo (Genraj Referencoj) 2000 estis enkondukita, nur samseksaj agoj inter viroj estis konsiderataj kiel krimoj. En 2000, tiu Leĝo estis aprobita kaj ŝanĝis la referencojn al "iu ajn virulo" al "iu ajn persono", por ke ankaŭ grandaj malĉastaj agoj inter virinoj estu krimoj. Tiuj intervirinaj agoj nun estas puneblaj per ĝis 7-jara malliberigo.
Akademio de Esperanto
konsisto
En 2022 finiĝis la vica elekto de triono de la membroj de la Akademio. La Akademio de Esperanto konsistas post tiu elekto el jenaj personoj:
Estraro
La estraro de la Akademio de Esperanto konsistas (ekde 2019) el:
Samseksemo en Ugando
Kontraŭsamseksemeca Leĝo
La 13-an de oktobro 2009, la Parlamentano David Bahati enkondukis la Kontraŭsamseksemeca Leĝo 2009, kies celo estis plilarĝigi la kriminaligadon de samseksaj interrilatoj en Ugando kaj enkonduki la mortpunon por seriaj kulpuloj, HIV-seropozitivaj homoj, kiu partoprenas en seksaj agoj kun homoj de la sama sekso kaj personoj, kiuj partoprenas en samseksaj seksaj agoj kun homoj, kies aĝo estas malpli ol 18 jaroj. Individuoj aŭ firmaoj, kiuj antaŭenigas gejajn rajtojn estus monpunitaj aŭ malliberigitaj aŭ ambaŭ. Personoj "en aŭtoritato" estus postulitaj denunci iun ajn ofendon sub la Leĝo ene de 24 horoj aŭ esti puneblaj per ĝis tri jaroj da malliberigo.
En novembro de 2012, la Parlamenta Parolanto Rebecca Kadaga promesis aprobigi reviziitan kontraŭsamseksemecan leĝon en decembro de 2012. "La Ugandanaro deziras tiun leĝon kiel donacon por la Kristnaska festo. Ili petis ĝin kaj tiun donacon ni donos al ili." Tamen, la parlamento, kiu estis paŭzita en decembro de 2012 sen voĉdoni pri la leĝprojekto. La leĝo estis aprobita la 17-an de decembro 2013 kun puno de dumviva malliberigo anstataŭ la morta puno por "pligravigita samseksemeco" kaj la nova leĝo estis enkondukita en februaro 2014.
En junio 2014, en respondo al la morto de la Ugandano AHA, la usona ministerio pri eksterlandaj aferoj anoncis plurajn embargojn, inkluzivantajn, inter aliaj, reduktojn al la financado, la malpermeson de certaj Ugandaj funkciujoj eniri Usonon, la nuligado de aviadaj ekzercoj en Ugando kaj la subtenado de Ugandaj GLAT aj neregistaraj organizoj.
En aŭgusto de 2014, la Konstitucia Tribunalo de Ugando nuligis ĉi tiun leĝon surbaze de formalismaĵo, pro tio, ke ne sufiĉaj parlamentaj ĉeestis dum la voĉdonado pri la leĝprojekto.
Konstituciaj kondiĉoj
Artikolo 21 de la Uganda Konstitucio, "Egaleco kaj libereco de diskriminacio", garantias protekton kontraŭ diskriminaciaj leĝoj por ĉiuj civitanoj. Estas eble, ke tial, ke la ekzistanta krima leĝaro traktas sodomiadon (perbuŝan kaj anusan seksumadon) kaj aplikiĝas al ambaŭ seksoj, ke ĝi ne povas esti en malobservo de Artikolo 21, malsame kiel la lastatempe proponita specife kontraŭgeja leĝo, kiu ĝis nun ne kontestiĝis en tribunalo.
La 22-an de decembro 2008, la Uganda Alta Kortumo decidis, ke la Artikoloj 23, 24 kaj 27 de la Uganda Konstitucio validas por ĉiuj homoj, senkonsidere al ilia seksa orientiĝo aŭ seksa identeco aŭ esprimo. La Artikolo 23 deklaras, ke "Neniu persono estos senhavigita de sia propra libereco." La Artikolo 24 deklaras, ke "Neniu persono estos submetita al iu ajn formo de torturo, kruela, nehomeca aŭ sendigniga trakto aŭ puno." La Artikolo 27 deklaras, ke "Neniu persono estos submetita al: (a) kontraŭleĝa serĉo de la persono, hejmo aŭ alia posedaĵo de tiu persono; aŭ (b) kontraŭleĝa eniro de aliaj homoj en la lokalon de tiu persono aŭ posedaĵo. Neniu persono estos submetita al sintrudo en la privatecon de la hejmo, korespondaĵoj, komunikaĵoj aŭ alia posedaĵo de tiu persono."
Malpermeso de samseksaj edziĝoj kaj edziĝinoj
La 29-an de septembro 2005, Prezidento Yoweri Museveni subskribis konstitucian ŝanĝon malpermesanta samseksan edz(in)iĝo, kio faras Ugandon la duan landon en la mondo, kiu faris tion. Laŭ la Paragrafo 2 de Sekcio 31, "Edz(in)iĝo inter personoj de la samsekso estas malpermesita."
Vivkondiĉoj
En junio de 2012, la Uganda registaro anoncis la malpermeson de 38 ne-registaraj organizoj (NRO), kiuj ĝi akuzis "antaŭenigi samseksemecon" kaj "insidi kontraŭ la nacia kulturo". Simon Lokodo, la landa ministro pri etiko kaj integreco, asertis, ka tiuj NROj "ricevas subtenon el la eksterlando por la samseksemuloj de Ugando kaj la 'varbado' de junaj infanoj al la samseksemeco." Li ankaŭ diris ke, "Ili instigas samseksemecon kvazaŭ ĝi estus la plej bona formo de seksa konduto." Tiun saman monaton, Lokodo ordonis la ugandan policon disigi atelieron pri gejaj rajtoj en Kampala. Poste en tiu monato, la ugandan registaro, en evidenta riproĉo de Lokodo, anoncis, ke ĝi ne plu provos disigi renkontiĝojn de grupoj zorgantaj la gejajn rajtojn.
La raporto de la Usona Ministrejo por Eksterlandaj Aferoj pri la homaj rajtoj en 2011 konstatis ke: <blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwOg">GLAToj alfrontis diskriminacion kaj leĝajn limigojn. Estas kontraŭleĝe partopreni en samseksaj agoj.... Kvankam neniuj personoj estis konviktitaj surbaze de la leĝo [en 2011], tamen la registaro arestis homojn pro tiu-rilataj deliktoj. Ekzemple, en julio la polico arestis individuon pro "provo" partopreni en samseksaj agoj. La 15-an de julio, [2011,] kortumo en Entebbe imputis lin pri "malĉastaj praktikoj" liberigis lin kaŭcie. La kortumo estis juĝonta la proceson en la fino de la jaro. <blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwPA">GLATaj personoj suferis sociajn molestadon, diskriminacion, timigadon minacojn por sia bonfarto fare [en 2011] kaj oni refuzis al ili akcedon al sanecaj servoj. Diskriminaciaj praktikoj ankaŭ malebligis al lokaj gejaj NROj la registriĝon ĉe la Konsilio de NROj kaj akiron de ofialan staton kiel NRO.... <blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwPQ">La 26-an de januaro, [2011,] GLATa aktivisto David Kato, kies proceso kontraŭ la loka populara ĵurnalo menciita ĉi-supre pri la publikigo de lia foto en 2010 sub la titolo "Pendumu Ilin," estis mortigita per klabado en sia domo ekster la urbo Kampala. La 2-an de februaro, la polico arestis Sidney Enock Nsubuga pro la murdo de Kato. La 9-an de novembro, Nsubuga konfesis sian kulpon kaj estis kondamnita al 30-jara malliberigo. <blockquote data-ĉ-draft="true" class="" id="ĉmwPw">La 3-an de oktobro, [2011,] la Konstitucia Kortumo aŭskultis parolanj argumentojn pri peticio de la jaro 2009 prezentita de lokaj aktivuloj pri homaj rajtoj kaj GLATaj aferoj, kiu kontestas la konstitucieco de la Sekcio Section 15(6)(d) de la Leĝo de la Komisiono pri Egalaj Ŝancoj. Tiu sekcio malpermesas al la Komisiono pri Egalaj Ŝancoj la investigadon de "iu ajn afero koncernanta kondukojn konsideratajn (i) malmoralaj kaj socie nocaj, aŭ (ii) neakcepteblaj por la plejparto de la kulturaj kaj sociaj komunumoj de Ugando." La peticianto argumentis, ke tiu klaŭzo esta diskriminacia kaj malrespektas la rajtojn de minoritataj grupoj. Oni atendis decidon en la fino de la jaro. En 2005, Human Rights Watch raportis pri programoj en Ugando, kiuj propagandas por abstinado de seksaj rilatoj antaŭ la geedziĝo. "Laŭ difino, ... [ili] diskriminacias surbaze de seksa orientiĝo. Por gejunuloj, kiuj estas lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj aŭ transseksuloj... kiuj ne rajtas geedziĝi laŭleĝe en Ugando..., tiuj ĉi mesaĝoj implicas, ke ne ekzistas por ili maniero seksumi sekure. Ili malatingeblas al tiuj homoj informojn, kiuj povus savi ilian vivon. Ili ankaŭ komunikas mesaĝon pri la esenca maldececo de samseksa kondukto, kiu fortigas la ja ekzistantan socian stigmaton kaj antaŭjuĝadon tiom, ke ĝi eĉ povus havi ruinigan efekton."
En 2004, la Uganda Elsendada Konsilio monpunis Radion Simba je pli ol $1,000 kaj devigis ĝin eldoni publikan pardonpeton post kiam ĝi gastigis samseksemulojn dum viva diskutprogramo. La prezidento de la konsilio, Godfrey Mutabazi, diris, ke la programo "estas kontraŭa al la publika moraleco kaj ne konformas al la ekzistanta leĝaro". La Ministro pri Informado Nsaba Buturo diris, ke la mezuro reflektis la deziron de la ugandanaro konfirmi "moralajn valorojn de Dio" kaj "Ni ne donos al ili la okazon por varbi aliajn homojn."
Publikigo de la samseksemeco de individuoj farita de ĵurnaloj
En aŭgusto de 2006, la uganda ĵurnalo The Red Pepper publikigis liston de la personoj nomoj (sen la familinomoj) kaj profesioj/fakoj de 45 supozeble gejaj viroj.
Aktivismo por la rajtoj de gesamsekemuloj
Malgraŭ la krimaj leĝoj kaj triumfanta sintenojn, la registaro ne eksplicite malpermesis Uganda loĝantoj de provanta ŝanĝi publikajn politikojn kaj sintenojn kun konsideroj al LGBTaj homoj. La ĉefa uganda GLAT-organizo estas Sexual Minorities Uganda, fondita en 2004 de Victor Mukasa kaj permesata fari ĝiajn aktivecojn sen multe da registara sintrudo. Frank Mugisha estas la Administra Direktoro kaj la gajninto de ambaŭ la 2011 Premio Robert F. Kennedy por Homaj Rajtoj kaj la 2011 Premio Rafto por sia laboro nome de GLATaj rajtoj en Ugando.
Malfrue en la jaro 2014, ugandaj gesamsekuloj eldonis la unuan epizodon de Bombastic Magazine kaj lanĉis la enretan platformon Kuchu Times. La distinginda aktivulino Kasha Jacqueline Nabagesera epitetis tion kiel "Kampanjo por Regajni La Amaskomunikilaron". Al Nabagesera estis aljuĝita la Premio Martin Ennals por Defendantoj de la Homaj Rajtoj en 2011.
La eksa ĉefministro Amama Mbabazi estas la unua aganda prezidenta kandidato, kiu publike oponas homofobion. Li estas kandidato en la prezidenta balotado de 2016.
Espenhain
Espenhain - prononco - ekde la 1-a de aŭgusto 2015 estas parto de la urbo Rötha en Germanio, antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la en aŭgusto 2008 fondita distrikto Leipzig de la federacia lando Saksio, kaj antaŭe estis parto de la tiutempa distrikto Leipziger Land. Fine de la jaro 2013 la komunumo havis 2 267 loĝantojn. La administra komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Rötha, al kiu apartenis nur Rötha kaj Espenhain, la 1-an de aŭgusto 2015 konsekvence same malfondiĝis.
Monte Alto
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Jaboticabal. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Schenkenberg
Schenkenberg havas plurajn signifojn:
Bertry
Bertry estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 2 225 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Bertry situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Bertry etendiĝas sur 8,54 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jacques Olivier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Bertry apartenas al la kantono de Clary, kies ĉefurbo estas Clary. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Muksuno
Muksuno (latine Coregonus muksun) estas fiŝo el familio Salmonedoj vivanta en nesala akvo. Ĝia longo atingas 0,75 metrojn, pezo ĝis 8 kg. Ĝi vivas en riveroj de Siberio, nesalakvaj golfoj de la Arkta Oceano, en lagoj de la Duoninsulo Tajmir. Plej abundas muksuno en Obo-Irtiŝa baseno, kie oni kaptis ĉiujare ĝis 1500 tunoj. Muksuno manĝas moluskojn kaj ĉefundajn krustacojn. Frajdemetado okazas en oktobro-novembro. Printempe larvoj falruliĝas de frajejoj al malsupraj partoj de riveroj kaj al estuaroj.
Ekde la 2000-aj jaroj la kvanto de muksunoj malkreskas pro la influo de naturgasa industrio, aparte signifa en Oba golfo (estuaro de la rivero Obo). Oni speciale bredas muksunojn kaj enmetas ilin en riverojn.
Nutra valoro
Muksuno estas konsiderata valora fiŝo, delicaĵo. Aparte alte oni taksas malforte peklitan muksunon, por kio oni superŝutas freŝan fiŝon per salo kaj lasas ĝin sub premo dum 8-10 horoj. Krome ĝi estas ofte uzata por preparado de fiŝrabotaĵo.
Provinco Alajuela
Alajuela estas provinco de Kostariko situanta en plej norda parto de la lando. Ĝi limas kun Nikaragvo norde. Najbaraj provincoj estas laŭ horloĝa direkto Heredia, San-Joseo, Puntarenas kaj Guanacaste. Laŭ la stato de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi dividiĝas je 16 kantonoj kaj 108 distriktoj.
La provinca ĉefurbo same nomiĝas Alajuela.
4579 Puccini
4579 Puccini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala komponisto Giacomo Puccini (1858–1924).
Gerstengrund
Gerstengrund estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lužany
Lužany povas situi en Ĉeĥio:
Lužany povas situi en Slovakio:
Jenagur
Jenagur estas eta vilaĝo en Terengganuo, Malajzio.
Čierne nad Topľou
Čierne nad Topľou (hungare Felsőfeketepatak [felŝOfeketepatak]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Čierne nad Topľou situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1399, sed skribe nur en 1474 en slava formo "Čarnik". En 1493 oni komputis tie 8 domojn. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čierne nad Topľou 805 homoj, (796 slovakoj).
Ligo de Ĉampionoj de UEFA
Historio
La ideo pri eŭropa superligo aperis komence de la 1950-aj jaroj kaj apogiĝis je ideoj de Mitropapokalo, okazionta ekde 1927 ĝis komenco de la dua mondmilito. Tiu konkurso okazis inter teamoj de Aŭstrio, Hungario, Jugoslavio, Ĉeĥoslovakio kaj pli poste Italio.
Similajn spertojn kolektis fine de la 1940-aj jaroj la Coupe Latine, en kiu ludis venkintoj de Italio, Francio, Hispanio kaj Portugalo.
Ĝis 1991 okazis tujelfala sistemo, sed poste ĝi ŝanĝiĝis al grupigo kiel ĉe monda ĉampionado. Nun 32 teamoj estas kvalifikita en tri raŭndoj.
Jan Troell
Jan TROELL (n. la 23-an de julio 1931 en Limhamn apud Malmö, Svedio) estas sveda filmoreĝisoro. Kutime, Troell redaktas siajn proprajn scenarojn kaj estas sia propra fotografia direktoro. Liaj realistaj filmoj montriĝas tre fotografemaj kaj lirikaj, kaj en ili estas naturo ofte ĉiopova.
Troell iĝis tre sukcesa reĝisoro, kio vicigis lin inter la plej gravaj modernaj filmoreĝisoroj de Svedio (kune kun Ingmar Bergman kaj Bo Widerberg).
Bela-Bela
(ĝis 2002 Warmbaths aŭ Warmbad) estas grandurbo kaj kuracbanloko en Sudafriko, en Provinco Limpopo.
Geografio
situas sur altebenaĵo en la norda parto de la lando. Pretorio troviĝas 92, Johanesburgo 148, Bloemfontein 516, Durbano 615, Port Elizabeth 1043, Kaburbo 1385 km.
Historio
En la 18-a jarcento lokaj triboj malkovris termofontojn en la areo. Pioniro Carl Van Heerden establis tie bienon la unua. En 1873 ŝtato Transvalo aĉetis la teron kaj establis feriejon nomitan Hartingsburg post la eminenta nederlanda biologo Pieter Harting. La britoj okupis la feriejon dum la angla-buro milito kaj ili renomis la poŝton Warm Baths en 1903. En 1920 Warmbaths estis proklamita urbo. En 1932 ĝi iĝis municipo.
Trafiko
La nacia ĉefŝoseo kaj fervojo Pretorio-Zimbabvo tuŝas -on.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 12-23 °C. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 649 mm. La pluvo en decembro kaj en januaro kulminas, inter junio-aŭgusto apenaŭ pluvas.
Arlington
Arlington estas dense loĝata kantono en norda parto de Virginio (185.000 loĝantoj en 2004) en Usono. Ĝi situas sudokcidente de la federacia ĉefurbo Washington, trans la rivero Potomako, norde de Alexandria. Ĝin interligas al la ĉefurbo kvin pontoj de Potomac (Francis-Scott-Key-, Arlington-Memorial-, George-Mason-, Theodore-Roosevelt- kaj Rochambeau-Memorial-pontoj).
Ĝi estis fondata kiel departemento Bellehaven (pli poste ricevis la nomon Alexandria), ĝin ricevis en 1789 la federacia registaro kiel parton de la federacia ĉefurba distrikto ’’Distrikto Kolumbio’’. La areo revenis al ŝtato Virginia en 1846 kaj oni alinomis ĝin en 1920 laŭ familia bieno de Custis-Lee al Arlington.
Arlington evoluis el kelkaj vilaĝoj (inter aliaj el la kantona centro Arlington) al parto de la federacia ĉefurbo Washington. Oni administras la regionon unuece, ne ekzistas aparte registritaj urboj. Tiu ĉi kantono estas la plej malgranda de Usono, kun areo de 62 km², el kiu okupas 20 % la federacio-posedata Arlingtona nacia tombejo, la Nacia Flughaveno de Vaŝingtono, la Fortreso Myer, la Pentagono (Defenda Ministrejo) kaj kelkaj aliaj registaraj konstruaĵoj. La kantono estas ĉefe loĝareo kun vigla komerca vivo, kelkaj nubskrapuloj kaj malpeza industrio (produktado de elektronikaĵoj, sciencaj laboriloj kaj maŝinoj).
Ĝi apartenas al la Vaŝingtona metropola areo.
Ruĝa goralo
La ruĝa goralo (Naemorhedus baileyi) estas speco el la ordo de parhufuloj kaj familio de bovedoj. Ĝi vivas en Tibeto de Ĉinio, Assam de Hindio kaj Birmo. Al la sama genro apartenas la ruĝa goralo kaj goralo (Naemorhaedus goralo Hardwicke). Ili estas similaj en aspekto kaj grandeco, tamen la ruĝa goralo havas molajn, ruĝhrunajn aŭ brunajn harojn kaj nigran strion sur la dorso laŭ la vertebraro. Ĝi havas malpli longajn orelojn kaj malhavas blankan makulon ĉe la gorĝo. La maskla kaj femala ruĝaj goraloj ambaŭ havas kornojn. Plenkreska ruĝa virgoralo en la Ranguna Zoo de Birmo pezas 28 kg., longas 99 cm. kaj altas 43 cm. La ruĝaj goraloj ŝatas vivi sur krutaj kaj herboriĉaj montoj aŭ rokriĉaj regionoj apud arbaroj. Ili lertas en grimpado kaj saltado kaj povas transsalti 1,8 m. altan barilon.
En 1863 brito Blyth trovis ruĝan goralon en Assam de Hindio. Poste en 1912 angla biologo Bailey diris, ke li vidis vestojn el felo de ruĝa goralo portatajn de loĝantoj en sudorienta Tibeto. En 1931 angla grafo Cranbrook, kiel membro de vegetaĵkolekta taĉmento, pafmortigis unu ruĝan goralon en la norda parto de Birmo. Siatempe li asertis ke tiu besto estas nova specio. Kaj li donacis la kranion kaj felon de la besto al la Brita Muzeo. Tamen oni difinis ĝin kiel novan specion nur en 1961. La nombro de la goraloj ne estas tre malgranda, sed pro tio ke ili loĝas en foraj senhomaj montregionoj, oni malofte ilin trovas, por ne paroli pri kaptado de ili. Laŭdire, nur kelkaj bestoĝardenoj de Birmo kaj Usono havas ruĝajn goralojn. En 1982 la Ŝanhaja Zoo de Ĉinio akiris kelkajn tiajn bestojn en Tibeto.
Kantono Benton (Misurio)
La kantono Benton - angle Benton County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Harco
Flaŭro
La naturaj arbaroj de la Altharco (germanlingve: Hochharz) konsistas el piceoj (Picea abies) kaj sorbusoj (Sorbus aucuparia), nur pli malsupre ol 600 m super marnivelo foliarboj dominas la arbaron. Ĉar la Harco en la 19-a jarcento per la ercminado plejparte estis senarbigita, la grafa ĉefforstisto (germanlingve: Oberforstmeister) Hans Dietrich von Zanthier (elparolu: cantje) evoluigis la koncepton reforstigi per rapide kreskantaj piceoj. Tiamaniere ekestis la hodiaŭ larĝe disvastigita picemonokulturo. Sed kontraste al la „harcpiceo“ la plantita piceo, origina el aliaj regionoj, malpli sukcese rezistas al la streso per neĝo kaj glacio, pro tio ĝi ankaŭ estas pli vundiĝema per bostrik-atakoj.
Aktuale 82 procentoj de la harcaj arbaroj konsistas el piceoj. Nur 12 procentoj de la arboj estas fagoj. La restantaj procentoj estas specioj kiel kverko, sorbuso aŭ betulo. (Stato de decembro 2007) En la Nacia Parko Harco troviĝas diversaj altecniveloj de vegeto. En la subalpa regiono super 1050 m troviĝas la „batalzono“ de la piceo. Tie la arboj ne malofte aĝas pli ol 250 jarojn kaj kurbigitaj per la vento je bizaraj formoj. Troviĝas tie precipe diversaj nanarbustaj erikejoj kaj altmarĉejoj. Inter 750 m super marnivelo kaj 1.050 m super marnivelo oni troviĝas en la altmonteca altecozono. Ĉi tie dominas la piceo. Tiajn areojn oni trovas ĉirkaŭ Schirke (elparolu ŝirke) kaj Torfhaus. Nur en la monteca areo inter 450 m kaj 750 m super marnivelo samkiel en la submonteca vegetoŝtupo dominas fagoarbaroj. La hodiaŭaj fagaroj kreskas sur acida grundo. La precipe ekzistanta arbarsocio estas la luzul-fag-arbaro. Ordinare super 700 m komenciĝas la pice-faga miksarbaro. Sed tiu areo en la nacia parko ŝrumpis al malmultaj restaĵoj kaj per piceoj anstataŭiĝis. En la regiono Ilsenburg la picemonokulturo eĉ malsupren etendiĝas al 230 m super marnivelo. En tiuj zonoj la piceo ne estas origina, kaŭze de la klimatoŝanĝiĝo tie ekestis pliaj damaĝoj per bostrik-atakoj. Nuntempe la administrejo de la nacia parko tiujn areojn reforstigas, por setligi tie la origine dominantan fagon kaj sikomoran aceron.
La Harco estas la hejmlando de la pulsatilo alpa subspecio blanka, kiu en Germanio kreskas nur sur la altareo de la Brocken (elparolu: brokn). Sed ĝiaj aroj estas en danĝero per la turismo denove ekestinta post la unuiĝo de Germanio. La Brockengarten (Ĝardeno de Brocken), botanika ĝardeno sur la pinto de la Brocken, okupiĝas precipe pri la specioprotektado kaj la renaturigo de la montosupro.
Pigor & Eichhorn
Pigor & Eichhorn estas kabareda kaj kanzona duopo en Berlino kun Thomas Pigor kaj Benedikt Eichhorn. Ĝi ekzistas de 1995 plennome kiel „Pigor singt, Benedikt Eichhorn muss begleiten“ (Pigor kantas, Benedikt Eichhorn devas akompani).
Pigor & Eichhorn famiĝis en Germanujo, Aŭstrujo kaj Svislando per sia moderna speco de kabareda kanto, kiu kunigas aktualajn muzikstilojn kun satirajn enhavojn. Inter la kantadoj la pianisto kaj la pianisto amuze kaj sprite vortbatalas pri la gvidmotivo de la programo.
La duopo ricevis multajn distingojn, ekzemple en la renoman Deutscher Kleinkunstpreis (Germana Kabaretpremio) en la fako kanzono, ĉar ĝiaj tekstoj „montras al la urbegan kanton de la finiĝanta 20-a jarcento la vojon“.
Aliaj kunprezentantoj
Ekde 2000 dum kelkaj jaroj sur la scenejo kunprezentis ankaŭ Ulf Henrich. En kelkaj programoj kante akompanis kvin virinaj voĉoj, nomataj la „die Pigoretten“, Maike von Bremen, Eva Thärichen, Anett Cierzynski kaj Alice Köfer. En la programo Volumen 7 (2011) kunmuzikas Stefan Gocht (trombono, tubjo) kaj Emanuel Hauptmann (frapinstrumentaro).
Scenejaj programoj
Krome ekzistas kanzonprogramo franclingva (Pigor chante, Benedikt Eichhorn doit l’accompagner, Volume F [Pigor kantas, Benedikt Eichhorn devas akompani]) same kiel programoj kun anoncoj en la hispana kaj angla.
Kornél Fekete-Kovács
Kornél Fekete-Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fekete-Kovács Kornél estas hungara ĵazmuzikisto, trumpetisto, komponisto, instrumentadisto, ‎studia kaj altlerneja instruisto.
Kornél Fekete-Kovács naskiĝis la en Kiskunhalas.
Biografio
Kornél Fekete-Kovács frekventis muziklernejon en Baja, poste muzikartan mezlernejon en Budapeŝto (1988-1992), fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1998. Jam ekde 1989 li aliĝis al pluraj ĵazorkestroj, en 1998 li fondis propran ĵazorkestron, plian en 2005. Li instruis en la Muzikarta Altlernejo 1995-2010, en muzika studio ekde 1998. Dum sia kariero li muzikadis ankaŭ en pluraj famaj internaciaj muzikgrupoj. Li ricevis premiojn inter 1993-2010.
Katedralo de la Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Sankt-Peterburgo)
La Katedralo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo aŭ de Petro kaj Paŭlo (Петропавловский собор Petropavloskij Sobor) estas rusortodoksa preĝejo situanta en la Petropaŭla fortikaĵo en la urbo Sankt-Peterburgo, Rusio.
La katedralo ricevis la nomon de la apostoloj Petro kaj Paŭlo. La nuna katedralo estas la dua plej grava en la loko. La nuna konstruaĵo estas la unua ŝtona preĝejo de Sankt-Peterburgo, dizajnita de Trezzini kaj konstruita inter 1712 kaj 1733. Ĝia spajro estas 123 metrojn alta, kun statuo de anĝelo sur la pinto; ĝia kariljono enhavas 51 sonorilojn, kiuj permersas kovri 4 oktavojn. Dank' al la agado de la kariljonisto Jo Haazen eblas aŭdi ĉitie regule la Esperanto-himnon La Espero.
Eŭropa Familia Terapia Asocio
La asocio baziĝas en Bruselo.
Fundătura (Iclod)
Fundătura (Iclod) (fundatura) (Szamosjenő) estas vilaĝo en Rumanio sudocidente de Gherla. En 1910 ĝi nombris 879 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 716 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1269. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka). Administre ĝi apartenas al Iclod.
Kazuki Fujita
Kazuki Fujita (藤田 和輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Helga Dreher
Helga DREHER (naskiĝinta la en Neustadt an der Orla) estas germana (eksa) pedagogino kaj verkistino metanta fokuson je Vajmaro.
Vivo
Post studo de germanistiko kaj anglistiko ĉe la Universitato de Jena ŝi deĵoris dum kvarona jarcento kiel instruistino de la angla lingvo kaj fakkonsilistino en Hermsdorf. Post Turniĝo ŝi laboris en Bad Berka ĉe "Thüringer Institut für Lehrerfortbildung" (ThILLM; pluklerigejo por instruistoj) kie ŝi responsis ekz. pri novaj horartabuloj kaj eldonoj pri instruadevoluigo kaj didaktiko por la fako de angla lingvo. Post transloĝiĝo Vajmaron (2003) ŝi ekverkistis. Multaj ŝiaj verkoj havas rilaton al Vajmaro.
Temoj
Ĉe Torhaus (2010) Dreher prezentis iel alproprigon de la urbo de la klasikuloj al si mem, sub la identeco de la tridekjaraĝulino Alma. Alma, kiu heredis domon en Vajmaro, do rakontigas diversajn vajmaranojn pri si kaj la pasigo de la ĵuse lastapasintaj jaroj - kaj ĉio fone estas kun la celo de fikcia restaŭrado de la pordegejo ĉe Erfurter Straße. La skribostilo de ŝia una verko taksatas de legintoj rava kaj flua.
Ĉe Frauenplan temas pri krimliteraturo: la fratinoj Alex kaj Nadja volas ĝui trankvilan semajnfinon en Vajmaro. Sed multo neatendita intervenas kaj kun aliaj amikinoj ili decidas meti sin sur la persekuto de krimfarinto. Kelkaj scencoj aludas al la garnizono de Ruĝa Armeo en najbara Nohra.
Dreher kombinas memorojn de klasika Vajmaro kaj de unuopaj travivaĵoj. Humuro, vivoĝojo engaĝiĝo kaj amikiĝo helpas mastri eĉ la plej komplikajn situaciojn.
Kata Csondor
Kata Csondor [ĉondor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csondor Kata estas hungara voĉoaktoro, aktoro, kantisto. Ŝia origina persona nomo estis Katalin.
Kata Csondor naskiĝis la en Budapeŝto.
Seleuș (Daneș)
Seleuș [seleuŝ] (hungare: Keménynagyszőlős [kemenjnadjsoloŝ], germane: Gross-Alisch) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Sighișoara kaj administracie apartenas al komunumo Daneș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1415 loĝantojn (germanoj, ciganoj, rumanoj) kaj en 1992 1569 (rumanoj, 11 % da germanoj, 1 % da hungaroj).
Benedikto la 15-a
Benedikto la 15-a (civile Marquese Giacomo della Chiesa, naskita je la 21-a de novembro 1854 en Ĝenovo, mortinta je la 22-a de januaro 1922 en Romo) estis la 258-a papo de la katolika eklezio ek de 1914.
Pro sia kontraŭeco al la Unua mondmilito li estis nomata "papo de la paco".
En aŭgusto 1920 antaŭ la Batalo de Varsovio (nomata ankaŭ La Miraklo apud Vistulo) li alvokis al ĉiuj episkopoj por preĝoj por Pollando atakita flanke de sovetia Ruĝa Armeo.
En 1917 li proklamis la Kodekson de Kanona Juro, kiu restis valida ĝis reformo en 1983.
John Kerry
John Forbes Kerry [ke'ri] (naskiĝis la 11an de decembro 1943 en Aurora, Koloradio) estas usona politikisto.
Benedikto la 15-a
Lia nomo eble estas signifa por la nom-elekto de Benedikto la 16-a, ĉar papoj per la elekto de sia nomo ordinare indikas al antaŭaj portantoj de la nomo.
John Kerry
Kerry estas filo de diplomato kaj pasigis grandan parton de sia junaĝo en Eŭropo. Lia familio apertenas al tiel nomata "nobelaro" de orienta marbordo de Usono – lia patrino estas rekta praidino de unua guberniestro de Masaĉuseco en la 17-a jarcento. Li ankaŭ estas membro de la entreprenista familio Forbes. Lia avo Friedrich Kohn estis de juda-silezia familio, sed katolikiĝis jare 1901 kaj jare 1904 enmigris Usonon adoptinte la nomon Frederick Kerry. John Kerry vivis ankaŭ en Berlino kaj Svislando. La dua edzino de John Kerry estis Teresa Heinz, kiu estas vidvino de senatano H. John Heinz la 3-a. John Heinz la 3-a estis heredanto de keĉupo-fabrikanto Henry J. Heinz. La kapitalo de Teresa Heinz estas taksata ĉirkaŭ 500 milionoj da usonaj dolaroj.
La 21an de decembro 2012 li estis nomumita fare de Usona Prezidento Barack Obama por la posteno de Sekretario de Ŝtato post Hillary Clinton, kiu forlasis la postenon pro la malsano. La 29-an de januaro 2013 la Usona Senato aprobis lian nomumon por la posteno de Sekretario de Ŝtato de Usono, kiu ekfunkciis de la 1-an de februaro 2013.
Hernán-Pérez
Hernán-Pérez (signifas Ferdinando Pérez, tio estas nomo de viro) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas hernanpereños aŭ conejeros (kuniklistoj). La censita populacio en 2008 estis de 514 loĝantoj.
Situo
Hernán-Pérez estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata. La surfaco de ties teritorio estas de 35,76 km².
Historio
Dolmenoj atestas pri prahoma loĝado en la areo. Poste estis setlejoj en la Epoko de Metaloj, ĉar restis tomboj (steleoj). LA nomo de la vilaĝo devenas de la Superulo de la Ordeno de Alcántara Fernán Pérez, kiu reloĝigis la zonon post la Reconquista. Same tiu fakto atestas pri la feŭda aparteno de la vilaĝo dum jarcentoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Ferenc Hutÿra
Ferenc Hutÿra [hutira], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hutÿra Ferenc estis fama hungara bestkuracisto, patologo, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1910, ordinara en 1921, honora en 1934).
Ferenc Hutÿra naskiĝis la  1860 en Hungara reĝlando, en Szepeshely-Zsibra (nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio). Li mortis la 1934 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Hutÿra frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1878-1883, poste li samloke eklaboris. Baldaŭe li studvojaĝis al okcidenta Eŭropo. Hejmenveninta li iĝis jam ordinara universitata instruisto. En 1899 li estis la unua rektoro de la ĵus fondita Veterinara Altlernejo de Budapeŝto kaj tenis ĝis ĝis 1931. En 1917 li ricevis la titolon nobelo. En 1933 li emeritiĝis. Li ricevis enlandajn kaj eksterlandajn premiojn.
Tropic of Capricorn
Tropic of Capricorn - en Esperanto "Tropiko de Kaprikorno" - estas romano de Henry Miller, unue eldonita en 1939 de anglalingva eldonejo en Parizo, Francio. La romano estas sekvaĵo de la anglalingva erotika romano Tropic of Cancer, do "Tropiko de Kankro" eldonita kvin jarojn antaŭe, kiu estis priskribita kiel "fama por sia dolĉa sekseco" kaj kiel respondeca pri la "libera parolado, kiun oni nun konsideras memkomprenebla por la literaturo". Samkiel sia antaǔaĵo, ĉi tiu eldono estis malpermesita en Usono, ĝis en 1961 la Usona Departmento de Justico deklaris la libron ne obscena. Ambaǔ romanoj estas konsiderataj kiel gravaj verkoj de la 20-jarcenta literaturo.
Nuneaton
Nuneaton [prononco ] estas urbo de Anglio, 12 kilometrojn norde de Coventry. Laŭ la censo de 2011 ĝi havis loĝantojn. La urbo situas en la regiono West Midlands, kaj estas la plej granda urbo de la graflando Warwickshire, kies ĉefurbo tamen estas la laŭ nombro de loĝantoj pli eta urbo Warwick.
Regiono de nacioj, naciecoj kaj popoloj de la Sudo
La Regiono de nacioj, naciecoj kaj popoloj de la Sudo estas federacia ŝtato de Etiopio, unu el ĝiaj naŭ regionoj aŭ etnaj dividoj nomataj kililoĉo. Ĝi etendiĝas sur sudoriente de la lando. En 1999 ĝi havis loĝantojn. Ĝia ĉefurbo estas Aŭasa. Aliaj gravaj urboj estas Arba Minĉ, Ŭendo, Dila, Jinga Alem, Sodo, Bonga kaj Mizan Teferi. La regiono havas landlimojn kun Kenjo sude, la etiopia regiono Gambelo norde, norde kaj oriente kun Oromio kaj okcidente kun Sudano.
Tajvana serovo
La tajvana serovo (Nemorhaedus swinhoei aŭ Capricornis swinhoei), specio el la ordo de parhufuloj kaj familio de bovedoj, vivas en Tajvano. Ĝi longas 80–90 cm., altas 50–60 cm. kaj pezas 20 kg. Ĝi estas simila al la japana serovo (Nemorhaedus crispus aŭ Capricornis crispus) kaj havas preskaŭ saman grandecon kiel tiu. La maskla kaj femala tajvanaj serovoj ambaŭ havas kornojn kaj maldelikatajn kaj maldensajn harojn sur la dorso. Iliaj subokulaj glandoj estas malpli grandaj ol tiuj de la japana. La tajvana serovo estas besto propra al Ĉinio. Gi loĝas en montregionoj 700-3.500 metrojn super la marnivelo, kaj plej multe en regionoj 1.000-2.000 metrojn super la marnivelo. Korpe malgranda, ĝi lertas en saltado kaj grimpado. Ĝi povas transsalti du metrojn altan barilon. Kolerante ĝi forte frapas per siaj antaŭaj piedoj la teron en signo de averto, akre krias kaj atakas per siaj kornoj, sed ne mordas per la dentoj. En 1974 la Tajbej-a Zoo de Ĉinio havigis al si du tajvanajn serovojn, kaj poste aliajn kvar en 1978 kaj 1980. Komence tiuj bestoj estis tre ferocaj kaj malfacile dreseblaj, ili eĉ frapiĝis kontraŭ barilo kaj rompis al si la kornojn. Ĉ. unu monaton poste ili fariĝis sufiĉe malsovaĝaj. La virserovoj ofte ludas kun sia dresanto. Ili kutimas manĝi nokte. Batato kaj ĝiaj folioj estas preferindaj por ili. Iliaj vivkutimoj similas al tiuj de la japana serovo.
Pro ekspluatado de la loko, kie vivas la serovoj, kaj kontraŭleĝa ĉasado, la nombro de tiuj orientalisaj bestoj draste reduktíĝis. La lokanoj opinias ke la karno de la serovo estas tonika. Pro tio ĝi estas multekosta. Nun estas treege malmultaj serovoj. Laŭ informo, en la tuta mondo nur la Tajbej-a Zoo havas tri (1987).
Schlegel
Schlegel havas diversajn signifojn:
Frasne (stacidomo)
Frasne estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Frasne, en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Lyria kaj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - Vallorbe (frontière) (850000).
Blazono de Bocvano
La blazono de Bocvano estis adoptita la 25-an de januaro 1966. La centroŝildo estas apogita per du zebroj. La formo de la ŝildo estas tiu de tradiciaj ŝildoj trovitaj en Orientafriko. Sur la supra parto de la ŝildo estas tri dentradoj kiuj reprezentas industrion.
Ĉe la fundo de la ŝildo estas la kapo de virbovo, kiu simbolas la gravecon de brutargregigado al Bocvano. La du zebroj ĉeestas ĉar zebroj estas grava parto de la faŭno de Bocvano. La zebro sur la dekstra tenas orelon de sorgo, grava kultivaĵo en la nacio. La zebro sur la maldekstra tenas dentegon de eburo, simbola por la antaŭa eburkomerco en Bocvano.
Apogilo (konstruelemento)
Apogilo estas plejofte vertikala konstruelemento, kiu enprenas kaj plukondukas ŝarĝojn ĉefe en direkto al sia laŭlonga akso. Ĝi estas bastonforma premomembro, kies pli grandaj transverssekcaj mezuroj – dislimige al vando – ne superas la kvaroblan de la pli malgranda mezuro.
Priskribo
Kiel materialo taŭgas ĉiuj konstrumaterialoj, kiuj havas sufiĉan premreziston. En la konstrufako oni uzas por tio inter alie: La portkapablo de apogilo dependas de la stabileco de la elektita materialo, de la transverssekca geometrio, de la longeco resp. alteco de la apogilo, de la abutmentaj kondiĉoj je la finaĵoj (ĉu turneblaj aŭ fiksitaj), geometriaj malperfektaĵoj ekzemple oblikveco, kurbeco aŭ torditeco kaj la speco kaj la kombinaĵo de efikoj.
Apogiloj kun pli grandaj mezuroj ankaŭ nomiĝas pilastroj (ekz. pontpilastroj), ankaŭ je masonaj aŭ ŝtonaj farmanieroj. Apogiloj kaj pilastroj ne substaras, male al kolono, ne ajnan arĥitekturan sistemon (bazo, fusto kaj kapitelo) aŭ klasifikon (kolonaj ordoj).
Apogiloj laŭ klasika kolona ordo
La klasika kolona ordo uzas la terminon apogilo por portaj konstruelementoj. Apogilo laŭ tiu povas havi du malsamajn formtipojn, kiujn oni komprenas kiel kontrastaj: pilastro kun kvadrata aŭ plurangula transversa sekciaĵo kaj kolono kun ronda transversa sekciaĵo.
Leon Battista Alberti difinis pilastron kiel restaĵon de tratruigita muro. Li alordigas ĝin al la statike efika kernkonstruaĵoj kaj postulas, ke pilastroj principe portu arkojn. Apogilo estas komprenata kiel liberstara elemento, kiu devenas de la lignoarhitekturo kaj apartenas al la kategorio de aplikata ornamaĵo. Kolono per tio estas sekundara unueco, kies neceso rezultas el la malperfektaĵo de la kernkonstruaĵo kaj kiu fakte ne estas necesa.
Pratipo de skema formaĵo el kolonoj kaj pilastroj kiel apogaj elementoj estas la ekstera fasado de la Koloseo en Romo. Tiu ĉi skemo fariĝis, disvastigite per la traktaĵoj de Leon Battista Alberti, Sebastiano Serlio, Giacomo Barozzi da Vignola, Andrea Palladio kaj Vincenzo Scamozzi centra motivo de novepoka konstruado ekde la 15-a ĝis la komenco de la 20-a jarcento.
Difinoj
Laŭ Francisko Azorín Apogi estas Subteni, firmigi objekton, konstruaĵojn pere de trabo, fosto aŭ aliaĵo. Tiurilate li listigas ankaŭ la terminojn apogilo, apogilaro, apogarko, apogmuro, apogtrabo, apogpunkto, klinapogo.
43844 Rowling
43844 Rowling estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Mark Hammergren elde la Observatorio de Manastash Ridge en Ellensburg (Vaŝingtonio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita aŭtorino Joanne "Jo" Rowling, bone konata pro ŝia amata fantasta serio pri la juna magiisto Harry Potter. Ŝiaj libroj gajnis multenombrajn premiojn, inspiris amon de la legado al infanoj tra la mondo kaj distris milionojn da homoj de ĉiuj aĝoj.
El cóndor pasa
El cóndor pasa (esperante: La kondoro pasas) estas origine instrumenta muzikaĵo de Daniel Alomía Robles. Jam rapide Julio Baudoin verkis tekston por ĝi. Ĝi aperis en la zarzuelo kun la sama titolo. La verko estas bazita je perua popolkanto el la 18-a jarcento kiu temas pri alia birdo. "Soy la paloma que el nido perdió" (Mi estas kolombo kiu perdis sian neston). La opero havis kiel temon la lukton inter la lokaj indianoj kaj iliaj superregantoj en Cerro de Pasco. Ambaŭ birdoj estas simboloj por la neatingebla libereco. La originala teksto estas en la lingvo de la Inkaoj la keĉua.
La teksto
@ Kontrolenda
Sylvie von Ziegesar
Sylvie KOETHE (Sylvie von ZIEGESAR) (naskiĝinta la sur la bieno en Drackendorf, mortinta la  en Großneuhausen apud Sömmerda) estis amikino de la pentristino Louise Seidler kaj protagonistino de la poemo An Sylvie von Ziegesar de Johann Wolfgang von Goethe.
Schleid
Schleid havas diversajn signifojn:
Sylvie von Ziegesar
Vivo
Ŝi estis la filino de la gotaa sekreta konsilisto August Friedrich Carl kaj de Magdalene Auguste von Ziegesar (fraŭline von Wangenheim); la patro konis Goeton kaj havis diversajn gravajn deĵorojn en la Duklando Saksio-Gotao-Altenburg kaj Saksio-Vajmaro-Eisenach, eĉ. kancelierecon.
En Jena ŝiaj amikinoj estis Louise Seidler kaj Pauline Gotter, la posta edzino de la universitata profesoro en Jena, Friedrich Wilhelm Schelling. Sylvie havis plenan alirion al multaj intelektulaj rondoj de Jena, kiu tiutempe gastigas multegajn kreivulojn, ekz. Friedrich Schiller, Johann Gottlieb Fichte, Friedrich Wilhelm Schelling, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, la fratojn Alexander kaj Wilhelm von Humboldt, la fratojn Friedrich kaj August Wilhelm Schlegel, Friedrich Tieck, Clemens Brentano, Johann Heinrich Voß, Heinrich Eberhard Gottlob Paulus, Friedrich Immanuel Niethammer, Zacharias Werner. Jam en 1802 ŝi vidis la unuan fojon la 53-jaraĝan Goeton.
La fruan someron de 1808 Goeto dum kuracrestado en Karlovy Vary interesiĝis pri Sylvie von Ziegesar kaj ties amikino Pauline Gotter. En la longa poemo An Sylvie von Ziegesar li salutis ŝin filino, amikino, amatino. Ankoraŭ aliaj poeziaĵoj kaj multaj leteroj atestas la korajn rilatojn inter la duo pludaŭrontajn eĉ post ŝia edziniĝo en 1814 al la garnizona predikisto kaj superintendanto Friedrich August Koethe; cetere Koethe fondis la gravan kolekton Zeitgenössische Biographien und Charakteristiken. Goeto eĉ vizitis la junan paron en Jena kaj iĝis baptopatro de ilia unuenaskito. Trajtoj kelkaj ŝiaj troviĝas en la persono Ottilie en la goeta verko Die Wahlverwandtschaften.
Ŝi mortis en Großneuhausen kie ŝia nevo Ottobald von Werthern estis posedanto de kastelo kaj entombigitis samloke. Entombe estas ankaŭ la filo Carl (1816-1853) kaj la filino Selma (1815-1866). Proksimas tombeje la tombo de ŝia fratino Cäcilie von Werthern. La aŭtorino Cecily von Ziegesar estas idino ŝia.
Ajil (urbo)
Ajil estas urbeto (laŭ censo de 2000 estas 1,842 loĝantoj ) en la Distrikto Hulu Terengganu de Terengganuo, Malajzio.
Situo
La urbeto situas je 35 km sude de Kuala Terengganu, la subŝtata ĉefurbo, proksime de la intersekciĝo de Federacia Itinero 14 (la ĉefa interna aŭtovojo) kaj Federacia Itinero de Terengganu 106 (la ĉef- aŭtovojo al Kuala Berang).
Orteamo
La plej granda sukceso: 6:3
la teamo kaj ties kapitano Ferenc Puskás venkis la 25-an de novembro de 1953 kontraŭ Anglio.
Intakt Records
Intakt Records  estas svisa diskeldonejo, kiu loĝas en Zuriko. Ĝi apartenas al la ĉefaj dikseldonejoj por eŭropa libera ĵazo kaj por la nova improvizadmuziko ekestinta el ĝi.
Orteamo
La plej granda sukceso: 6:3
ludjuĝisto: Leo Horn (Nederlando)
Anglio: Merrick, Ramsey, Eckersley, Wright, Johnston, Dickinson, Matthews, Taylor, Mortensen, Sewell, Robb Hungario
Goloj: Sewell (15.), Mortensen (37.), Ramsey (57.); Hidegkuti (1., 21. 53.), Puskás (24., 28.), Bozsik (50.)
Mil Mi-24
Mil Mi-24 ( Миль Ми-24, NATO raportnomo: Hind) estas surterataka helikoptero, kreita de soveta firmao Mil. Oni ŝerce nomas ĝin "fluganta tanko". Mi-24 estis aktive uzata dum Afgana milito, pro tio ĝi iĝis simbolo de soveta armeo (usonaj filmoj "Rambo-2", "Rambo 3" kaj "Red dawn", kie la helikopteron aktoris helikoptero Puma, al kiu oni speciele gluis famajn flugilojn de Mi-24). Poste oni uzis Mi-24 ankaŭ en multaj militoj, ekzemple en Ĉeĉenio kaj denove en Afganio.
Ekzistas versioj Mi-25 kaj Mi-35. Nun Rusio provas anstataŭi ilin per pli novaj modeloj, Mi-28, ekzemple.
Monte Aprazível
Monte Aprazível estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 21.748 loĝantojn en 2010.