cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amel Bent
Biografio
Amel Bent trapasis infanecon en la franca komunumo de La Courneuve kun sia alĝeria patro kaj sia maroka patrino. Ŝi havas fraton kaj fratinon. Ŝia kariero ekstartis post partopreno en la duon-finalo de la televida programo Nouvelle Star 2-a jaro, franca versio de Pop Idol. Kvankam ŝi ne sukcesis atingi finalon, ŝi estis rimarkita de iuj produktistoj de la konkurado, kio rezultigis lanĉon de ŝia unua albumo, titolita: Un Jour d'été, aperinta fine de 2004. Vendiĝis pli ol 550,000 ekzempleroj de la albumo nur en Francio, sed la sukceso de la albumo mem devenis de la kanto, "Ma Philosophie", el kiu vendiĝis pli ol 500,000 ekzempleroj, restante en la 1-a rango, en Francio, dum pli ol 6 semajnoj.
Agis la 3-a
Agis sukcedis sian patron la 2an de Aŭgusto 338 a.K., la saman tagon de Batalo de Keroneo. Lia regado estis mallongdaŭra, sed eventoplena, dum malalta periodo por Sparto, post ĝi esti perdinta gravajn limterojn antaŭ Filipo la 2-a (Macedonio), patro de Aleksandro la Granda.
Latrino
Latrino estas plej simpla necesejo kun necesseĝo aŭ nur foso en la planko. Ĝi estas tiel aranĝita, ke homo povu urini kaj feki tie. Kompare al necesejo, latrino havas pli malaltan teknologion. Ĝi estas la kloaksistemo la plej uzata en la mondo. Celo de latrino estas kaj certigi la sanon de la uzantoj evakuante la ekskrementojn kaj protekti la medion.
Laŭ Francisko Azorín latrino estas Ĉe domo, ejo por la malpuraĵoj. Li indikas etimologion el la latina latrina, el latere (kaŝiĝi).
La sankrizo povas iĝi tiom grava, ke ĝi afektos politikistojn; tiel Gandhi diris, ke "kloakoj estas pli gravaj ol sendependeco".
Terminologio
Kvankam la vorto eksmodiĝis en evoluintaj landoj, kie oni prefer parolas pri necesejoj, oni ankoraŭ kutime uzas ĝin en evoluantaj landoj kaj foje en kamparaj regionoj de evoluintaj landoj.
La distingo inter necesejo kaj latrino ne ĉiam facilas. Se simpla truo en la tero ĉirkaŭita de ŝirmaĵo estas evidente latrino, kaj se ejo kun akvoforfluigilo konektita al publika kloako estas evidente necesejo, iaj tipoj, kiel ekzemple latrino kun hidraŭlika sifono konektita al kontraŭsepsa ujo estas malfacile klasigeblaj. La vortuzo dependas de la kunteksto kaj de la evakuadsistemo disponebla en la ĉirkaŭaĵo. Alia klasiga faktoro estas la fakto, ke latrino situas pli ofte eksterdome kaj necesejo endome.
Utilo
Latrino havas du ĉefajn funkciojn: La diversaj tipoj de latrinoj pli-malpli plenumas tiajn du rolojn. Tiel latrino malbonstata malbone plenumos sian higienprotektan rolon; la tipo de la grundo kaj la proksimeco de subtera akvo malfaciligos mediajn riskojn.
Sed el la vidpunkto de la uzanto latrino havas ankaŭ aliajn funkciojn, kaj tiuj funkcioj estas ofte la plej gravaj por la elekto kaj aĉeto de latrino aŭ plibonigo de ekzistanta sistemo, multe pli ol sanaj kriterioj. Latrino ebligas intimecon, gravega kriterio por virinoj (iaj kulturoj postulas, ke oni ne vidu ilin kiam ili iras al necesejo); fekado en la naturo estas ankaŭ konsiderata kiel simptomo de malriĉeco, kontraŭe la uzo de latrino ebligas konservi aŭ regajni certan dignon.
Latrino estas ankaŭ kultura elemento: ne posedi ĝin povas kaŭzi honton kiam oni akceptas vizitantojn, posedi ĝin povas esti signo de prestiĝo. Same, disponi de "plibonigita" tipo de latrino aŭ de necesejo povas doni ian socian staton.
Historio
La plej malnovaj latrinoj konataj datiĝas de la Induso-civilizacio, kiun oni konsideras la unua kulturo, kiu evoluigis urban planadon ekde 2600 a.K.. Necesejoj evakuiĝis en kloakojn retrovitajn en Mohenĝo-daro kaj Harapo. Tia sistemo estiĝis en Eŭropo nur ekde la 16-a jarcento.
Latrineroj
Latrino konsistas el pluraj eroj:
Viktor Juŝĉenko
Viktor Andrijoviĉ JUŜĈENKO (Віктор Андрійович Ющенко, ; naskiĝis la 23-an de februaro 1954) estas ukraina politikisto. Li estas prezidanto de la opozicia grupo Nia Ukrainio (Наша Україна [Naŝa Ukrajina]) kaj estis kandidato en tiu funkcio por la prezidenteco de la lando. La 26-an de decembro 2004, li gajnis la reelektadon kun 51,99% el la voĉoj; lia kontraŭulo, Viktor Janukoviĉ, havis 44,2%.
Latrino
Latrineroj
Aldone al tiaj eroj, latrino povas havi diversajn erojn laŭ sia tipo, foje akvoforfluigilon, kiam eblas ankaŭ duŝejo kaj evakusistemo por la ekskrementoj.
Viktor Juŝĉenko
Biografio
Juŝĉenko naskiĝis en 1954 en Ĥoruĵivka, Sumia provinco, Ukrainio, kiel filo de geinstruistoj. En 1975 li finis siajn studojn en financ-ekonomika instituto en Ternopilo kaj laboris poste 2 monatojn kiel kontisto en kolĥozo en la regiono de Ivano-Frankivsk; post la armea servo, li laboris inter 1976 kaj 1985 en filio de ŝtata banko en Uljanivka; sekcio-ekonomo, ekde 1977 sekciestro. Inter 1985 kaj 1987 li estis vic-sekciestro de la Ŝtatbanko en Kievo pri agrikulturaj demandoj kiel kolĥoza kredito kaj financoj. Fine de 1987, li eklaboris ĉe la ukrainia respublikcentro de  Agroprombank de Sovetunio; ekde  1990, li estis vic-sekciestro de la (kiel AK organizita) agrikultura banko Ukraina en Kievo.
Latrino
Sekaj latrinoj
Simpla truo fosita en la grundo kaj kovrita post fekado ne estas kutime konsiderata "latrino". Por meriti tian nomon, la fosaĵo devas havi profundecon inter 50 cm kaj 1 metro.
Viktor Juŝĉenko
Biografio
En januaro de 1993, Juŝĉenko iĝis sekciestro, pli poste (1997) prezidanto de la ukrainia Nacia Banko. En 1998 aperis lia disertacio pri temo Evoluo de la monpostulo kaj monpropono en Ukrainio.
Latrino
Latrino kun ventumilita foŝaĵo
Tia latrino estas ofte nomata "VIP", mallongigo de la angla Ventilated Improved Pit latrine, estas plibonigo de la latrino kun simpla fosaĵo kreita en Suda Afriko. Al la fosaĵo estas aldonita ventumilo aleksteren, plej ofte simpla PVK-tubo kun supermetita kadraro kontraŭinsekta. Tia latrino ebligas pli bone kontroli odorojn kaj muŝojn, sed la konstruaĵo postulas pli grandan kvaliton kaj purigadon.
Viktor Juŝĉenko
Biografio
Ekde la 22-a de decembro en 1999 ĝis 29-a de majo en 2001, li estis ĉefministro de Ukrainio. Li perdis tiun oficon pro malfido-baloto.
Latrino
Latrino kun borita truo
Tiaj latrinoj similas al latrinoj kun simpla fosaĵo, sed anstataŭ fosaĵo ĉirkaŭ 1 metron larĝa, ili havas pli mallarĝan fosaĵon, boritan mekanike. Tia maniero havas multe da malavantaĝoj: kolapso de la fosaĵo, odoroj pli aĉaj, ĉar la ekskrementoj povas resti alkroĉitaj al la vandoj, pleniĝo pli rapida, eĉ se la truo estas profunda, pli facila infektado de la subtera akvorezervoj. Oni uzas tiajn latrinojn kaze de humana krizo, ĉar ili estas relative rapide fositaj.
Sitellatrino
Tiaj latrinoj etas simplaj siteloj en kiujn oni fekas kaj urinas. Oni kovras ilin inter uzoj por eviti odoraĉojn. La sitelo estas regule malplenigita en adaptitan lokon. Malgraŭ la grandaj sanriskoj al la malplenigistoj kaj al la uzantoj, oni trovas ankoraŭ tiajn latrinojn pro kialoj tradiciaj (kiel en Hindio, kie la kasto de la dalitoj havas la tradician rolon de malplenigi la latrinojn) aŭ spacomankaj, ekzemple en ladurboj.
Viktor Juŝĉenko
Biografio
Ekde septembro de 2004, Juŝĉenko suferas pro malsano, kiu liajn organojn atakis kaj lian haŭton deformis. Li resaniĝis en viena kliniko kaj pro tio li perdis kvar semajnojn el la kampanjo. Kuracistoj diagnozis venenadon per dioksino.
Latrino
Ekologia latrino
Fine ekzistas diversaj ekologiaj latrinoj, kies celo estas ripozigi la ekskrementojn dum certa tempo, foje disigante fekon kaj urinon kaj aldonante aliajn materialojn (cindro, ligneroj, ...) por faciligi la kompoŝtadon. Tiam eblas reutiligi la kompoŝton kaj pliriĉigi la medion anstataŭ polucii ĝin.
Viktor Juŝĉenko
Biografio
En la prezidenta elekto en 2004, laŭ oficiala kalkulo li ricevis 3 centonojn de la voĉoj malpli ol lia kontraŭulo Viktor Janukoviĉ. La okcidentaj landoj deziris la venkon de Juŝĉenko. Same kiel la kandidato mem, ili ne akceptis ties malvenkon kaj supozas trompojn. En Ukrainio precipe en Kievo okazis demonstracioj por subteni lin, sed ankaŭ aliaj subtene al Viktor Janukoviĉ. La plej supra juĝejo de la lando decidis, ke necesas ekzameni ĉu la elekto okazis korekte. Tagon post tago kreskis la nombro de la demonstraciantoj kaj politikaj gravuloj, kiuj subtenas Juŝĉenko, nomante sin la Oranĝa Revolucio. Timatas ke la situacio povus konduki al perforto aŭ dispartigo de la lando, ĉar la orienta industria parto amase voĉdonis por Janukoviĉ, kaj la okcidenta parto por Juŝĉenko. Ĉar la fina rezulto eble havas ekonomiajn kaj mond-ekvilibre strategiajn konsekvencojn, eblas kompreni la ambaŭflankan "interesiĝon" de eksterlandaj registaroj kaj ties provoj influi.
Dum la baloto Vladimir Putin kaj Rusio apogis mone kaj spirite Janukoviĉ-on, dume Usono tra fondaĵoj apogis mone kaj spirite Juŝĉenko-on, sukcese ripetinte la okazintaĵojn en Serbio (2000) kaj Kartvelio (2003). La plej grava apoginto de la Juŝĉenko-a kampanjo kaj la ripeto de la balotoj estis Julija Timoŝenko.
La 26-an de decembro 2004, Juŝĉenko gajnis la plejparton de la voĉoj (52%) kaj deklaris sin kiel viktoriulo, sed ne cedis Janukoviĉ, kiu kredas ke la fraŭdo de la unua elektado ne foriris kaj intencas leĝe kontraŭi la rezultatojn. Aliflanke, la plejparto de la 12 000 internaciaj observintoj asertas ke la dua voĉdonado estis justa kaj ke la rezultatoj montras la veran volon de la ukraina popolo.
Latrino
Latrino kun hidraŭlika sifono
Aldonante evakutubon al tia latrino ebas krei diversajn variantojn. Eblas ekzemple instali la ŝirmaĵon for de la fosaĵo kaj tiel plibonigi la uzon de spaco. Eblas ankaŭ havi du fosaĵojn kaj uzi unu, dum la dua estas fermita por ke mortu la malsanigaĵoj kaj por ke la malplenigo estu farita sen mekanikaj iloj. Eblas ankaŭ konekti la latrinon al kontraŭsepsa ujo, kio estas pli facila por la uzanto.
Viktor Juŝĉenko
Biografio
Ĉar Rusio volis venkon de lia kontraŭulo, Juŝĉenko promesis post la elektoj plibonigi amikecon inter tiu lando kaj sia registaro, sed ankaŭ volas proksimigi Ukrainion kaj la Eŭropan Union.
Latrino
Latrino kun hidraŭlika sifono
Eblas ankaŭ konekti tian latrinon al kloako, se ĝi ekzistas. Temas pri kosta solvo kaj kutime rezervata al lokoj enurbaj kun longdata planado.
Akva latrino
Fine oni povas mencii la sistemon "Aqua-privy" (akva latrino), kiu havas hermetikan fosaĵon plenan de akvo. Kondukilo evakuas la troaĵojn flanke, dum solidaj materialoj sinkas funden. Praktike tia sistemo estis katastrofo : aŭ blokita kaj superbordiĝinta, aŭ mankanta akvon kaj do odoraĉa, ĝi postulas grandajn financajn rimedojn ĉe la konstruado.
Porknecesejo
Porknecesejo (nomita ankaŭ "porko-latrino") estas simpla tipo de necesejo aŭ latrino konsista el dom-ekstera apartaĵo muntita super porkareo kun falejo aŭ truo konektanta ambaŭ. La porkoj konsumas la fekaĵojn de la uzantoj de la necesejo. En Hindio, porkoj estis malsovaĝigitaj por longa tempo, plejparte en Goao kaj kelkaj kamparaj lokoj, por porknecesejoj. Kvankam ekologie logikaj same kiel ekonomiaj, porknecesejoj malkreskas en populareco kiam uzo de ekskrementaj cisternoj kaj kloakaj sistemoj pliiĝas en kamparaj lokoj.
Pendigitaj latrinoj
En kasteloj kaj fortikaĵoj aŭ iaj pluretaĝaj domoj, la latrinoj estis instalitaj en malgrandega ĉambreto, ekstere de la fasado. Tiel la ekskrementoj estis rekte evakuitaj eksteren kaj falis sur la grundon aŭ en ventumilitajn fosaĵojn. Ekzemple en la kastelo de Coucy (13-a jarcento) latrinoj ekzistis je ĉiu etaĝo de la ĉefa kaj de la aliaj turoj, por eviti odoraĉojn kiuj estis kutimaj en la tiamaj kasteloj kaj palacoj, kiel ekzemple en la kastelo de Versailles ĝis antaŭ nelonge, ĉar ankoraŭ dum la epoko de la reĝo Ludoviko la 18-a oni plendis pri la koridoroj de la kastelo de Saint-Cloud.
Publikaj latrinoj
Publikaj latrinoj havas tipe du diversaj aspektoj: aŭ temas pri vico de unuopaj budoj grupitaj en aparta loko (ekz. en lernejoj, kie granda nombro de uzantoj uzos la latrinojn samtempe. La alia varianto konsistas el unu ejo dividita en du partoj (vira kaj virina), ĉiu havas plurajn seĝojn aŭ lokojn, sed la uzo ne estas intima. Tia tipo troviĝas kutime ĉe bazaroj.
Publika latrino estas kutime instalita pro ekonomiaj kialoj (servi maksimuman nombron de personoj per minimuma investo) kaj pro gajno de spaco: en dense loĝitaj regionoj la instalo de unu latrino por ĉiu familio povas iĝi problema. Sed plej ofte publikaj latrinoj suferas administracian problemon: por ke ili restu uzeblaj, regula purigado devas esti farita de ia organizo. Multaj spertoj montras, ke lokaj oranizoj estas pli efikajol publikaj servoj.
En evoluiĝantaj landoj oni ofte vidas publikajn latrinojn neuzeblajn pro manko de purigado. Fruktedonaj inicoj estas maloftaj tiurilate. Menciindas la komunumaj latrinoj Sulabh en Hindio, rezulto de kunlaboro privata-publika kaj de investo de ĝia fondinto Bindeshwar Pathak, servanta 12 milionoj da klientoj ĉiutage.
Plenigo kaj malplenigo de la fosaĵo
La tempo necesa al plenigo de fosaĵo dependas de ties volumeno kaj de la nombro de uzantoj. Laŭ multaj spertoj, kaj de la kvanto de akumulitaj fekaĵoj. Tiu kvanto varias inter 40 litroj por unu persono jare ĉe malseketa fosaĵo kaj se akvo estas uzata por anusa purigado ĝis 60 aŭ 90 litroj por unu persono jare ĉe seka latrino kiam volumenaj aĵoj estas uzataj por anusa purigado. Tiu diferenco venas de la enteriĝo de akvo en la kazo de la malseketa fosaĵo. Oni konsideras latrinon plenan, kiam la nivelo estas je 50 cm de la supera parto de la fosaĵo.
Malplenigo de fosaĵo estas problemo en evoluiĝintaj landoj, ĉefe en ladurboj. Publikaj servoj aŭ tute ne ekzistas aŭ ne disponas teknikajn ilojn por tion fari. Privataj entreprenoj apenaŭ gajnas profiton en tiaj kvartaloj, do ofte malzorgas pri ili. Tiel multaj latrinoj estas plenaj kaj neuzeblaj.
La klasika maniero por malplenigi fosaĵon estas uzu de speciala kamiono kun citerno grandvolumena kaj ekipita de pompilo, kiu ebligas la malplenigon de pluraj fosaĵoj laŭvice antaŭ ol forporti la ekskrementojn al speciala deponejo. Sed tia materialo necesas prizorgadon foje malfacilan kaj grandan bazan investon. Aldone ne eblas uzi ĝin en dense loĝitaj ladurboj. Aliflanke ekzistas multaj laboristoj en la privata neformala sektoro, kiuj malplenigas fosaĵojn per ŝoveliloj kaj siteloj dumnokte en malsanigaj kondiĉoj. La plej granda problemo estas tiam, kien meti la eltiraĵojn, kiuj foje estas verŝitaj en akvoalportan aŭ akvoforportan kanalon, aŭ en riveron dumnokte.
Situo tra la mondo
Tiu mapo estas laŭ takso de la "Water & Sanitation Programme" (branĉo de la monda banko) rilate al la stato de 2002 surbaze de diversaj fontoj. "Latrinoj" signifas ĉi tie "sistemo plibonigita de ekskrementoevakuo", kiu inkluzivas konekton al kloako, kontraŭsepsa ujo, latrino kun hidraŭlika sifono, simpla fosaĵo aŭ ventumilata fosaĵo. Tamen ne inkluziviĝas plibonigitaj sistemoj de publikaj latrinoj, sentegmentaj latrinoj (ofte ĉe latrinoj kun simpla fosaĵo), sitellatrinoj kaj evidente fekado en la naturo, plasta sako, ktp.
La uzata metodologio montras siajn malfortaĵojn, kaj ĉefe la malfacilaĵoj taksi la praktikon de homoj rilate al fekado, ofte preskaŭ tabua temo. Se oni ofte uzas demandarojn, tamen necesas ofte aldoni "oficialajn" nombrojn, kiuj kunportas ian optimismon, ĉar "kontraŭleĝaj" kvartaloj, kiel ekzemple ladurboj, estas simple ignorataj.
Alia fonto de eraroj estas taksi, ke hejmo disponas latrino, ĉar ĝi ekzistas; tio ignoras la fakton, ke multaj latrinoj estas plenaj, ruiniĝintaj, inunditaj aŭ iel neuzeblaj. Tiel en multaj lokoj 50% de la latrinoj ne estas uzebloj pro manko de malplenigo aŭ riparlaboroj.
En evoluantaj kaj evoluontaj landoj
Laŭ la sama fonto de WSP, disponeblo de bazaj latrinoj en evoluantaj landoj atingis 73% en urbaj zonoj kaj 31% en kamparaj en 2002, do meze 48%. Sed nur 18% de la hejmoj disponas konekton al kloako.
En evoluontaj landoj la proporcio estis 57% en urbaj kaj 27% en kamparaj zonoj, do meze 35%. Nur 2% estis konektita al kanalizo.
Entute tio signifas, ke pli ol 2,5 miliardoj da homoj ne disponis plibonigitan sanitaran sistemon; kaj tiu nombro pro la supre menciita kialoj verŝajne pligrandiĝis.
La konsekvencoj rilate al sano kaj homa digno estas katastrofaj. Fekado sen plibonigita sistemo estas la ĉefa kaŭzo de feko-buŝaj malsanoj, kiel diareo: jare oni raportas 4,4 miliardoj da diareoj, inter kiuj 2,2 milionoj estas mortigaj, ĉefe por infanoj malpli ol 5-jara. . La Jarmilaj Evoluigaj Celoj subskribitaj en 2002 en Johanesburgo celis redukti je duono la nombron de homoj sen dispono de bazaj latrinoj en 1990 (t.e. 51%) ĝis 2015, kaj tute neniigi ĝin ĝis 2025. Por la celoj de 2015, tio signifus ne nur konstrui 378 000 latrinojn ĉiutage, sed ankaŭ certigi ties purigadon, malplenigon kaj riparlaborojn: la realo estas tre malproksima.
Evoluo kaj bremsado
En evolouiĝantaj landoj la disvastigo de latrinoj ofte ne estas afero de individuoj, sed parto de nacia programo, ofte subtenata de neregistara organizo loka aŭ internacia. Tamen oni ofte vidas, ke ĝi estas "malriĉa parenco" de alia ministerioj, malklare aligita aŭ dividita inter publika sano, konstruado, akvo, ktp.
Evoluprogramoj ankoraŭ ne inkluzivas instalon de latrinoj kiel baza elemento: trinkebla akvo estas ofte citata, pro la emocio kaŭzita de la mencio de homo sen akvo, aliflanke pro la fakto, ke la inĝenieroj respondecaj pri tiaj programoj pensas en termoj de klasika inĝenierio (kanaloj betonaj, kompleksaj sistemoj por kolekti la rubon), kiu forpuŝas latrinojn al privata sfero. Plej novaj aliroj laŭ "socia merkatiko" sekvas malsukceson de tradiciaj programoj tro ofte regitaj de la disponebla oferto kaj la merkato. Tia aliro jam ekis post la Water and Sanitation Decade, post kiu oni provis trovi aliron laŭpetan.
La fakto, ke fekado estas preskaŭ tabua temo estas ankaŭ faktoro, kiu klarigas la malmultan klopodon en tiu fako: donacantoj kaj ricevantoj malemas tian temon, kiun oni plej ofte konsideras privata. Fine ekzistas malveraj ideoj pri latrinigado kutime akceptataj en evoluantaj landoj: la fakto, ke la ricevonto deziras latrinon por pli bona sano (kvankam intimeco, prestiĝo aŭ foresto de odoro estas la plej kutimaj kialoj); la fakto, ke akvo kaj latrino iru ĉiam kune; aŭ la malvera egaleco inter la konstruo de latrinoj kaj la sanpliboniĝo.
Minden (Sauer)
Minden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, rekte ĉe la limo al Luksemburgio, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014 - antaŭe ĝi apertenis al pli malgranda komunumaro Irrel. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Blandiana
Blandiana (hungare:Maroskarna, germane: Stumpach) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 901 loĝantojn (rumanoj), en 1992 689. Ĝia unua mencio estas en 1733. En la 16-a jarcento ĝi estis rumana servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye). Administre apartenas al ĝi: Acmariu, Ibru, Poieni, Răcătău.
John Quincy Adams
John Quincy Adams [ĝan kŭin'si a'demz], la sesa prezidanto de Usono, naskiĝis je la en Quincy, Masaĉuseco. Li mortis 80-jaraĝa, je la en Vaŝingtono, pro apopleksio.
Adams subskribis la Traktaton de Gento, 1814, finante la Militon de 1812. Kiel usona ministro pri eksteraj rilatoj, li helpis pritrakti la landlimojn kun Kanado kaj Meksiko. Li estis 170 cm alta, kaj pezis 79 kg. Li estis Unitariano. En 1797 li edziĝis kun Louisa Catherine Johnson en Londono, Anglio. La paro havis kvar gefilojn. Adams estas la sola usona prezidento, kiu edziĝis kun virino, kiu ne naskigzis en Usono.
Dum lia administrado (1825-1829) okazis:
(9970) 1992 ST1
(9970) 1992 ST1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Ĝi estas de spektra klaso "Cb", subklaso de la klaso "C" : riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj.
Okiekoj
La okiekoj (foje skribite Ogiek, ankaŭ uzata Akiek, sed la nomo Akiek apartenas al distingita subgrupo) estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en norda Tanzanio kaj suda Kenjo. En 2000 la okiekoj estis taksitaj 36.869 homoj, kvankam la parolantoj de la okieka lingvo nur estas 500 homoj. Multaj parolantoj de la okieka transiris al la lingvoj de la ĉirkaŭaj etnoj: la akiekoj en norda Tanzanio nun parolas la masajan, kaj la akiekoj de Kinare en Kenjo nun parolas la kikujan lingvon. La okiekoj estas unu el la etnoj de ĉasistoj-kolektistoj en Kenjo kaj Tanzanio, por kiuj oni uzis la kolektivan nomon doroboj (Dorobo, ankaŭ Ndorobo), vorto de masaja origino, kiu nun estas konsiderata pejorativa.
Karabio
Karabio aŭ Karabia altebenaĵo  estas monta masivo (altebenaĵo) en Krimea montaro, la plej orienta inter la grandaj krimeaj altebenaĵoj. La averaĝa alto de la masivo estas ĉirkaŭ 1000 metroj super la mar-nivelo, la plej alta punkto (monto Taj-Koba) altas 1262 metrojn.
26-a de februaro
La 26-a de februaro estas la 57-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 308 tagoj restas (309 en superjaroj).
Karabio
Karabio havas areon de ĉirkaŭ 120 km² kaj estas la plej vasta krimea altebenaĵo. Disde la najbaraj montaj masivoj Karabio estas dividita de kelkaj riveroj: okcidente - Suat kaj Burulĉa, oriente - Tana-Su kaj Bijuk-Karasu.
Karabio konsistas el du partoj: la pli granda malsupra ebenaĵo kaj la supra ebenaĵo, situanta sud-okcidente (ĝi estas konata ankaŭ sub la nomo Kara-Tau ). La malsupra ebenaĵo de Karabio ege riĉas je diversaj karstaj malplenaĵoj: kavernoj, putoj ktp. Dank' al tio ĝi estas tre populara inter speleologoj. La kavernoj Soldatskaja (515 m) kaj Naĥimovskaja (400 m) apartenas al la grupo de plej profundaj kavernoj de Ukrainio.
26-a de februaro
Tagoj de semajno
La 26-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Karabio
Sur Karabio troviĝas kelkaj geologiaj, hidrologiaj kaj botanikaj rezervejoj.
Taŭfik al-Hakim
Taŭfik al-Hakim, literumita ankaŭ Tawfiq al-Hakim aŭ Tawfik el-Hakim (en araba: توفيق الحكيم‎, latinigite: Tawfīq al-Ḥakīm; 9a de Oktobro 9, 1898 – 26a de Julio, 1987) estis elstara verkisto kaj viziisto de Egiptio. Li estas unu el la pioniroj de la arablingva romano kaj teatro.
Post studi en Kairo, li translokiĝis al Parizo, kie li gradiĝis en juro kaj ekpreparis doktorigan disertacion en la Sorbono. Tamen, lia intereso turniĝis iom post iom al la teatro kaj opero de Parizo; post tri jaroj en Parizo, li abandonis siajn studojn kaj revenis al Egiptio en 1928, plena de ideoj por transformi la egiptan teatron.
Dum la Dua Mondmilito, al-Hakim publikigis multajn artikolojn kontraŭ Naziismo kaj Faŝismo. La artikoloj portretis Hitler kiel demono kies venko estus heraldo de la fino de la homa civilizo, alportante anstataŭe "revenon al barbareco... tribeco, kaj besteco".
La publikigo kaj ludado de lia teatraĵo, Ahl al-Kahf (La kavernuloj, 1933), estis grava okazaĵo en la egipta teatro. La historio de 'la kavernuloj' estas en la dek oka surao de la Korano same kiel en aliaj fontoj. Temas pri la rakonto de la sep dormuloj de Efeso, kiuj por fuĝi el la romia persekutado de kristanoj, rifuĝiĝas en kaverno. Ili dormas dum tri cent jaroj, kaj vekiĝas en tute alia diferenca epoko.
23401 Brodskaya
23401 Brodskaya estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusaj astronomoj Gurij Antonoviĉ Pljugin kaj Jurij A. Beljaev elde la Observatorio de Cerro El Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vera Jakovlevna Brodskaja, kiu laboris ĉe la Observatorio de Pulkovo dum pli ol 30 jaroj. Kiel bibliotekistino kaj administristino de la fonduso de la biblioteko, ŝi estis iniciatintino kaj ĉefa kompilintino de La Katalogo de eldonoj de astronomiaj observatorioj en la mondo haveblaj en la biblioteko de la Observatorio de Pulkovo.
Niktagacoj
La niktagacoj (Nyctaginaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kariofilaloj (Caryophyllales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 30 genrojn kaj pli ol 450 speciojn,.
Krom kelkaj ornamplantoj nur malmultaj specioj el tiu familio estas uzataj de la homo.
Habito kaj folioj
Ili estas unujaraj, multjara herbaj plantoj aŭ  lignaj plantoj: arbustoj, malofte  arboj, kelkfoje dornaj  grimpplantoj kaj kelkaj  Pisonia-specioj estas lianoj. La radikoj estas fibrecaj aŭ ofte karnecaj aŭ formas radiktubero. La tigoj ofte kreskas memstare vertikale, malofte rampante aŭ grimpante ĉe aliaj plantoj. Ĉe kelkaj herbaj specioj troviĝas dikiĝintaj nodojn. Ofte ekzistas nenormala sekundara dikkresko. Ofte la ligno oksidiĝas kiam ĝi estis tranĉita. Tiam ĝi fariĝas oranĝkolora aŭ ruĝa-bruna. La terminalaj burĝonoj ofte estas intensive brunaj. Ekzistas kelkaj gipstoleraj specioj, kiuj ofte estas endemiuloj.
La folioj estas plej ofte kontraŭstarantaj, malofte alternestarantaj aŭ spiralformaj. La foliparoj estas kelkfoje malsamaj. Petiolo ekzistas plej ofte. La simpla foliplato estas herba, kelkfoje karneca ĝis sukulenta, kun glata aŭ hara surfaco kaj glata aŭ noĉita rando. Ofte la folioj fariĝas malhelverdaj en seka stato. Stipuloj mankas.
Floraroj kaj floroj
La floroj staras kelkfoje unuope, plej ofte en akselaj au pintaj kunigitaj floraroj el cumaj, umbelaj, grapolaj aŭ faskaj infloreskeroj. La kelkfoje brile koloraj petalecaj brakteoj estas kelkfoje kunkrekintajkaj formas kalikfomajn involukrojn ĉirkaŭ floraro de unu ĝis 80 floroj.
La radisimetriaj floroj estas plej ofte duseksaj aŭ malofte unuseksaj. Kiam floroj estas unu seksaj, tiam la plantoj estas monoikaj. Plej ofte kvin (tri ĝis dek) sepaloj estas tube kunkreskintaj kaj aspektas petalsimile; ili estas la allogorgano de tiuj floroj. Petaloj mankas. La plej multaj tri ĝis kvin (unu ĝis 18, malofte ĝis 30) stamenoj estas kunkreskintaj je la bazo. Kun longeco de 200 µm la polenoj estas ĉe kelkaj taksonoj la plej grandaj de la angiospermoj, escepte de akvoplantaj specioj de la Cymodoceaceae (Alismatales).. Ekzistas nur epiginaj karpeloj kun nur unu ovolo, kiu aspektas pro la involvantaj sepaloj hipogina. La mallarĝa pistilo finas en kopforma ĝis globa aŭ mallarĝa stigmo, kiu kelkfoje havas faskon da haroj. La sekretigado de la nektaro okazas ĉe la flora bazo. Multaj specioj ( de Anulocaulis, Cyphomeris, Acleisanthes, Mirabilis, Abronia, Tripterocalyx) floras vespere aŭ nokte (tial la angla komuna nomo „four o'clock family“ = kvina-hora-floro) kaj estas polenataj de noktopapilioj. Kleistogamaj (fermitaj kaj memfekkaja) kaj ĥasmogama (malfermitaj) floroj aperas krome en kvar genroj (Acleisanthes, Cyphomeris, Nyctaginia, Mirabilis).
Fruktoj kaj semoj
La fruktoj estas aĥensimilaj aŭ nuksaimilaj, flugilfomaj aŭ ripaj kaj estas ankaŭ en matura stato envolvitaj en karnaj, ledraj aŭ lignaj bazoj de la kaliko. Ili havas nur po unu semo. La frukto nomiĝas „antokarpo“ kaj aspektas  |drupsimila.
Arabaj noktoj kaj tagoj
Arabaj noktoj kaj tagoj (Laĝali alf Lajlah, 1979) estas romano de la egipta verkisto Naguib Mahfouz, ricevinto de la Nobel-premio pri Literaturo. La romano funkcias kiel sekvaĵo kaj akompana peco por Mil kaj unu noktoj kaj inkludas multajn el la samaj roluloj kiuj aperis en la originala verko kiel Ŝahrjar, Ŝehrazad, kaj Aladino.
Niktagacoj
Enhavosubstancoj kaj kromosomaroj
Ekzistas betalainoj kaj izoflavonoidoj. De flavonoloj ekzistas kaempferolo kaj/aŭ kverketino. Povas ekzisti cianidino. Kalcioksalato-kristaloj (rafidoj) akumuliĝas. Kelkaj taksonoj estas C3-plantoj (Bougainvillea, Mirabilis) aŭ C4-plantoj (Allionia, Boerhaavia).
La baza kromosomonombro estas n = 9, 10, 11 (8 ĝi pli ol 13) (de multaj genroj la nombro de kromosomoj ne estas konata); estas raportitaj de kromosomaroj de 2n = 20 ĝis 2n = 136. Poliploidio kaj aneŭploidio ludas grandan rolon en la evolucio de kelkaj taksonoj.
Arabaj noktoj kaj tagoj
En tiu verko la aŭtoro eniras en tradiciaj arabaj rakontoj kiel subtekstoj, sed en la fono de la tiutempaj politiko kaj socio.
(13972) 1991 UN3
(13972) 1991 UN3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Marcilly-d'Azergues
Marcilly-d'Azergues estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Niktagacoj
Sistematiko kaj disvastigo
La disvastigo ĉefe estas tutmonde en tropikoj kaj subtropikoj. La centro de la specidiverseco estas la neotropiso, unuflanke lignaj taksonoj (Bougainvillea, Guapira, Neea, Pisonia) kaj  herbaj taksonoj (Colignonia, Salpianthus) en tropikaj regionoj de Sudameriko kaj Karibiio, kaj aliflanke kserofitaj taksonoj (Abronia, Acleisanthes, Boerhavia, Commicarpus, Mirabilis) en la aridaj regionoj  de Nordameriko.
Marcilly-d'Azergues
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Marcillois.
Niktagacoj
Sistematiko kaj disvastigo
La unua priskribo okazis en la jaro 1789 fare de Antoine Laurent de Jussieu sub la nomo „ Nyctagines“ en Genera Plantarum, 90. Tipogenro estas Nyctago JUSS., hodiaŭ sinonimo de Mirabilis L., kiu jam estis publikigata  1753 en Species Plantarum, 1, 177. sinonimoj por niktagacoj JUSS.: Allioniaceae HORAN., Bougainvilleaceae J.AGARDH, Mirabilidaceae W.R.B.Oliv., Pisoniaceae J.AGARDH.
La distingo inter la ses ĝis sep triboj estas malfacila kaj konduktas al multaj sinonimoj. En la pasinteco la familio estas plej intense prilaborita de  Heimerl en Die Natürlichen Pflanzenfamilien 1889, 1934 kaj prilaborita de Standley 1909, 1911, 1918, 1931. Multajgenroj nur havas kelkajn speciojn kaj en la prilaboro de G. H. M. Lawrence 1951 estas eĉ 50 % monotipaj. Bittrich kaj Kühn 1993 starigis kompletan sistemon de la familio en tribo kaj subtribo. Ekde 2000 Levin publikigis rezultojn de molekulgenetikaj esploroj. Norman A. Douglas kaj Paul S. Manos 2007 diskutis proprajn kaj aliajn esplorojn Untersuchungen.
La familio de la niktagacoj havas ĉirkaŭ 28 ĝis 34 genrojn kun ĉirkaŭ 300 ĝis preskaŭ  400 specioj:
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (13 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Domaželice
Domaželice estas municipo en distrikto Přerov, Regiono Olomouc, Ĉeĥio. En la municipo vivas.
Niktagacoj
Utiligado
Kelkaj specioj utilas al la nutrado de homoj: Abronia fragrans NUTT., Abronia latifolia ESCH., Boerhavia diffusa L., Mirabilis expansa (RUIZ. & PAV.) STANDL., Mirabilis jalapa L. kaj Mirabilis multiflora (TORR.) A.GRAY.
Domaželice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1339.
Niktagacoj
Utiligado
Kelkaj specioj estas medicine uzataj.
Malmultaj specioj kaj iliaj kulturvarioj estas ornamplantoj: Bougainvillea-kultivaroj, mirabilo (Mirabilis jalapa) kaj Pisonia umbellifera.
Ĉe kelkaj Pisonia-specioj oni uzas la gluan perikarpon de la fruktoj por kapti birdojn.
Shinichiro Takahashi
Shinichiro Takahashi (高橋 真一郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Beulotte-Saint-Laurent
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
19860 Anahtar
19860 Anahtar estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Melis Nuray Anahtar, finalistinon en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando, Usono).
Norda formikulo
La Norda formikulo (Myrmecocichla aethiops) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Formikuloj, kiu enhavas naŭ speciojn de nigrecaj birdoj kiuj manĝas insektojn, sed ĉefe formikojn, de kio devenas la nomoj popola kaj scienca.
Ĝi estas nigreca birdo, kiu montras dumfluge blankan makulon en ĉiu flugilo. Deproksime videble estas iom skvamecaj ĉekape.
Ili formas etajn grupojn.
Ĝi troviĝas en subsahara Afriko el Okcidenta Afriko orienten al Sudano kaj suden ĝis Kameruno kaj Tanzanio, nome en la landoj Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Gambio, Kenjo, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalo, Sudano kaj Tanzanio. Ties natura habitato estas seka savano, subtropika aŭ tropika seka herbejo de malaltaj teroj super 1700 m aŭ de pli altaj altitudoj, ofte ĉe termitejoj. Ili estas komunaj en la Nacia Parko de Lago Nakuru kaj de tie kaj de Naivaŝa al Masai Mara. Sed tie ne estas ĉar anstataŭas ĝin la Nigra formikulo, iom diference ĉar havas blankajn markojn en ŝultroj, bedaŭrinde ne ĉiam videblajn. Plej facile diferenceblas dumfluge kiam videblas la blankaj flugilmakuloj ege klare.
Béla Horváth
Kariero
Li finis en Magyar Művészeti Intézet de Kluĵo en 1950, kie inter 1952 kaj 1954 li estis asistanto. Ekde 1959 ĝis 1969 li estis aktoro kaj reĝisoro de la Kolozsvári Állami Magyar Opera.
(6926) 1994 RO11
(6926) 1994 RO11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Malabar Princess (filmo)
Malabar Princess estas franca filmo de Gilles Legrand aperinta en 2004.
Temo
Ĉe la malsupro de Blanka Monto, Tom, ok-jara infano, provas retrovi sian patrinon, malaperintan antaŭ kvin jaroj serĉante vrakon de hinda aviadilo kraŝinta en 1950, nomita Malabar Princess.
Komentaro
La filmo abunde montras la pejzaĝojn de Blanka Monto. La dentorela trajno (Tramvojo de Monto Blanka) ludas gravan rolon. La katastrofo de Malabar Princess vere okazis la. Temis pri Lockheed Constellation de Air India, kiu kraŝis je 4,700 metroj da alteco. Unu motoro de la vrako estis retrovita la sur la surfaco de Glaciejo des Bossons, je 1,900 metroj da alteco.
Videoteko
Aperis DVD de la filmo.
8762 Hiaticula
8762 Hiaticula estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Ĝi ricevis la latinan nomon de la Charadrius Hiaticula, komune nomita granda pluvio
Sud-Kivuo
La provinco Sud-Kivuo respektive Suda Kivuo (france Sud-Kivu, kontraste al la norde najbara Nord-Kivuo) estas unu el dek provincoj de Demokratia Respubliko Kongo, kovranta la orientan landliman parton de la ŝtato. Laŭ oficiala takso el la jaro 2010 ĝi havis loĝantojn. Konsiderante ke la provinca areo estas kvadrataj kilometroj, el tio rezultas loĝdenso de 71 homoj por kvadrata kilometro. La administra centro estas la urbo Bukavu. La oficiala lingvo en la provinco estas la franca, nacia lingvo la svahila.
Geografio
Sud-Kivuo limas je la provincoj Nord-Kivuo norde, Maniema okcidente kaj Katanga sude. Oriente ĝi limas je la najbaraj landoj Ruando, Burundo kaj Tanzanio.
Blankafrunta formikulo
Ĝi estas nigreca birdo, kiu ĉe maskloj montras rimarkindan kaj kontrastegan blankan makulon en la frunto, kio nomigas la specion en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie albifrons signifas “blanka frunto”.
Ĝi troviĝas en Benino, Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Eritreo, Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭo, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalio, Sieraleono, Sudano, Togolando kaj Ugando. Ties natura habitato estas humida savano kaj subtropika aŭ tropika seka makiso.
Arkeologia ensemblo de Taragono
Tarako estas la antikva nomo de la urbo Taragono (Katalunio, Hispanio). Dum la Romia Imperio ĝi estis unu el la ĉefaj urboj de la Iberia Duoninsulo kaj ĉefurbo de la romia provinco nomata Hispania Citerior aŭ Hispania Tarraconensis. La tuta nomo de la urbo en la romia epoko estis Colonia Iulia Urbs Triumphalis Tarraco. En la jaro 2000, la arkeologia ensemblo de Tarako estis deklarita kiel Monda heredaĵo de UNESKO.
La arkeologia ensemblo estas unu el la plej grandaj de la Romia Hispanio kiuj ankoraŭ konserviĝas en Hispanio. Ĝi estas la plej antikva romia setlejo en Iberio. Ankoraŭ restas gravaj ruinoj de la romia arto en Taragono.
Konstantin von Neurath
Junaĝo
Li naskiĝis la 2-an de februaro 1873 en virtemberga urbo Kleinglattbach kiel filo de grandbienulo kaj la plej supera administranto de senjorejo de reĝlando virtemberga barono Konstantin Sebastian von Neurath kaj lia edzino Mathilde Freiin von Gemmingen-Hornberg.
Post tio, kiam li finis bazan lernejon li venis en la jaro 1886 en humanista gimnazio de Eberhard-Ludwig en Stuttgart, kie li pli poste ankaŭ abiturientiĝis.
Li devenis el nobela familio kaj li havis titolon Freiherr = barono. (En la Novembra Revolucio 1918 ĉiuj nobelaj rajtoj estis forigitaj, kaj ekde tiam la vorto Freiherr estas nur parto de la nomo, ne plu signo de nobeleco.) Finstudinte juron en enpaŝis en diplomatajn servojn kaj iom post iom li agadis en Londono kaj Istanbulo.
Post eksplodo de la unua mondmilito li enpaŝis en la germana imperiestran armeon kaj deĵoris en rango de kapitano en rezervo (Hauptmann der Reserve) ĉe la 119-a infanteria regimento kiel rotestro. Dum sia agado ĉe la armeo li partoprenis en bataloj en okcidenta fronto. Kiel oficiro ĉe infanterio li deĵoris ĝis la jaro 1916, kiam li estis grave vundita. Post la milito li revenis en la diplomatajn servojn kaj agadis en Danio kaj Italio.
Ĝis la jaro 1932 li estis en funkcio de ministro de eksterlandaj aferoj en registaro de Papen kaj poste en registaro de Schleicher. En la posteno li restis eĉ post tio, kiam en la jaro 1933 fariĝis kanceliero Adolf Hitler. En sia funkcio li klopodis aldoni konservativan seriozecon al Hitlera ekspansiema eksterlanda politiko. En 1937 li eniris en NSDAP. En februaro de 1938 li estis senigita fare de Hitler el sia posteno utile al pli agresema Joachim von Ribbentrop kaj restis en funkcio de ministro sen portfolio.
En marto de 1939 li estis destinita kiel regna protektoro en Protektorato Bohemio kaj Moravio. Dum lia oficado en la funkcio de protektoro estis ekzemple fermitaj ĉeĥaj altlernejoj, okazis akcepto de analogio de Nurenbergaj leĝoj kaj la ĉeĥa idustrio estis enigita en la germanan militistan ekonomion. Malgraŭ tio en septembro de 1941 li estis de Hitler fakte anstataŭigita de Reinhard Heydrich pro onidira benevolenco kaj ĉefe malkapablo egaliĝi kun plifortiĝanta rezistmovado. Formale li restis en la posteno ĝis aŭgusto de 1943.
En lastaj tagoj de la dua mondmilito li estis kaptita fare de la francaj taĉmentoj. Post la milito li staris antaŭ Nurenberga tribunalo. Li estis trovita kulpa kaj kondamnita al 15 jaroj de forpreno de libereco. En la jaro 1954, post ok jaroj pasigitaj malantaŭ kradoj, li estis el malliberejo en Spandau tralasita post suferita infarkto. Li mortis je du jaroj pli poste en Enzweihingen.
(11168) 1998 FO15
(11168) 1998 FO15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Aviadila kraŝo en Jaroslavl 2011
La aviadilo kraŝis je la deksesa horo posttagmeze, proksimume duonkilometron de la flughaveno Tunoŝna, kiam post la starto el la flughaveno ĝi ne sukcesis sufiĉe altiĝi. Post kunpuŝiĝo kun flughavena lumturo, ĝi krevis kaj partoj de rompitaĵoj falis en la proksiman riveron Tunoŝonka.
Referencoj
Lokomotiv Yaroslavl
Kalibro (armilo)
Per kalibro armiloj estas kondiĉe klasifikitaj laŭ et-kalibroj (5-6mm), mez-kalibroj (7-9mm) kaj grand-kalibroj (pli ol 10mm)
Kalibro de glat-tuba ĉasa armilo pro malnova tradicio mezuriĝas per nombroj de kugloj kiujn povas fari el unu angla funto (453,6g) de pura plumbo.
Longon de tubo de kanono pleje esprimas per kalibro - rilato de diametro de kanalo de tubo al longo de tubo.
Laŭ Francisko Azorín kalibri estas Mezuri la diametron de cilndra aŭ sfera korpo, aŭ la internan diametron de tubo. Do li koincidas tute kun PIV. Li indikas etimologion el araba kalib (kerno, modlilo). Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj kalibro, por diametro de cilindra aŭ sfera korpo kaj kalibrigi, por fari ke iu korpo havu ian precizan kalibron.
Hans Hermann Kürsteiner
Hans Hermann KÜRSTEINER [kir-ŝtajner] (naskiĝis la en Sankt-Galo, Svislando, mortis en 1968) estis svisa esperantisto kaj komercisto. Li esperantiĝis en 1908. Li fondis Esperanto-grupon en Sankt-Galo kaj estis sekretario de Svisa Esperanto-Societo. Li estis de 1934 ĝis 1936 ĉefdelegito de UEA kaj kunlaboris al la Enciklopedio de Esperanto.
Li estis de 1940 ĝis 1947 prezidanto de la "Ĝeneva UEA", kiu post la Skismo de 1936 pluvivis apud Internacia Esperanto-Ligo. En 1947 li fariĝis same kiel IEL-prezidinto Louis Bastien honora prezidanto de UEA.
Menandro la 1-a
Menandro la 1-a Soter (Μένανδρος Αʹ ὁ Σωτήρ, Ménandros Aʹ ho Sōtḗr, "Menandro la 1-a la Savanto"; konata en la hindiaj Paliaj fontoj kiel Milinda) estis Hindgreka reĝo de la Hindgreka regno (165 /155 –130 a.K.) kiu administris grandajn imperion en la nordokcidentaj regionoj de la Hindia Subkontinento el sia ĉefurbo Sagala. Menandro famis kiel patrono de Budhismo.
Oni trovis grandajn nombrojn de moneroj de Menandro, kio atestas kaj la floran komercon kaj la daŭron de sia regado. Menandro estis ankaŭ patrono de Budhismo, kaj liaj konversacioj kun la budhisma saĝulo Nagasena estas registritaj en la grava budhisma verko "Milinda Panha" ("La demandoj de la reĝo Milinda"; panha signife "demando" en Palia). Post sia morto en 130 a.K., li estis sukcedita de sia edzino Agatokleja, ebla filino de Agatokles de Baktrio, kiu regis kiel regento por sia filo Stratono la 1-a. Budhisma tradicio rakontas, ke li redonis sian regnon al sia filo kaj retiriĝis el la mondo, sed Plutarko rakontas, ke li mortis dummilite, kaj ke liaj restaĵoj estis dividitaj egalece inter la urboj por esti entempligitaj en monumentoj, probable stupoj, tra lia tuta regno.
Prévondavaux
Prévondavaux (malnova germanlingva nomo Tiefental) estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 64 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Prévondavaux estas malgranda komunumo en la friburga eksklavo Surpierre en la ebenaĵo de la rivero Brojo, proksimume 12 kilometrojn okcidente de Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝo Prévondavaux kaj la setlejo Les Noyers kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,80 km², de kiuj 32,2% estas kovritaj de arbaro, 62,8% servas por agrikulturo kaj 4,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Prévondavaux limas en nordo al Combremont-le-Petit (VD) en nordnordoriento al Cheiry, en oriento al Forel-sur-Lucens (VD), en sudoriento al Villars-le-Comte (VD), kaj en sudo kaj okcidento al Denezy (VD).
Historio
La unua dokumenta mencio de Prévondavaux datiĝas el la jaro 1403 kiel Profunda vallis. Dum mezepoko Prévondavaux estis aparta savoja kaj poste friburga senjorujo. Ek de 1603 ĝi apartenis al la Voktejo Vuissens. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis atribuita al la distrikto Estavayer, kun kiu ĝi en la jaro 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio estis atribuita al la distrikto Brojo.
Batalo de Megalopolis
La Batalo de Megalopolis aŭ de Megalopolo estis luktita en 331 a.K. inter la trupoj de Sparto kaj de Macedonio. Antipatro, nome la regento de Aleksandro kondukis la Macedonianojn al la venko super la reĝo Agis la 3-a.
Batalo
La batalo, luktita ĉe Megalopoli en Arkadio, finis en malvenko de spartanoj. Dekomence en la batalo la linioj de Antipatro rompiĝis, sed finfine la forto de la nombroj donis la venkon al la Macedonianoj. Ŝajne 5,300 mortiĝis en la flanko de Sparto dum 3,500 de la flanko de Macedonio. Por la spartanoj tio estis la morto de ĉirkaŭ ties 25 procento. La reĝo Agis, vundita kaj malkapabla stariĝi, ordonis al siaj homoj lasi lin por fronti la avancon de la Macedonia armeo kaj tiele ebligi la retiriĝon de siaj homoj. Surgenue, la sparta reĝo mortigis kelkaj malamikojn antaŭ esti finfine mortigita per ĵet-lanco.
Kornico
Kornico povas esti:
Laborista Partio (Argentino)
La Laborista Partio, aŭ en hispana Partido Laborista, de Argentino estis politika partio kreita en 1945 kiu kontribuis al fondo de la movado peronismo. Ĝi estis nuligita en 1947 por integriĝi al Partido Peronista (poste Partido Justicialista) kaj refondita post la elpostenigo de Perón.
Politika agado
La Laborista Partio estis uu el la tri partioj kiuj apogis la kandidatiĝon al prezidento de Perón en la elektoj de 24-a de februaro de 1946, kun la Sendependa Partio organizita de la konservativuloj, kaj la Unión Cívica Radical Junta Renovadora, nome disiĝaĵo de la Unión Cívica Radical. En tiuj elektoj la menciitaj partioj atingis la 56% de la voĉdonoj, kaj venkis en la prezidenta elektado kaj en ĉiuj la provincoj escepte ĉe Corrientes, kiu poste estos intervenita.
La Laborista Partio kontribuis per la 80% el la tingitaj voĉdonoj kiuj donis la venkon al Perón kaj tiele ties membroj plenumis gravajn postenojn dm la unua peronisma regado. Ties ĉefa reprezenteco okazis en la provincoj Bonaero, Santa Fe kaj Tukumano.
Konflikto
La 23-a de majo de 1946 Perón ordonis nuligi la tri partiojn kiuj estis apoginta lin, sen havi tiun rajton, por fandigi ilin en la nove Peronista Partio. Cipriano Reyes, prezidento de la bonaera sekcio, malakceptis la decidon de Perón, pro kio li estis persekutita kaj enprizonita en 1948 (ĝis 1955), kaj ankaŭ torturita; akuzita pri komploto por murdi Perón kaj lian edzinon Evita. Antaŭ tio li estis suferinta atencon en kiu mortiĝis lia ŝoforo.
Post la Liberiga Revolucio kiu elpostenigis Perón en 1955, la Laborista Partio estis refondita de Cipriano Reyes, kaj starigis politikon de kritiko kontraŭ la militista puĉo, la malpermeso de la peronismo kaj la nuligo de la Konstitucio de 1949.
Anselmo de Canterbury
Sankta Anselmo (n. 1033, m. la 21-an de aprilo 1109) estis filozofo, teologo, kaj ĉefepiskopo de Canterbury de 1093 ĝis 1109.
Frua vivo
Li naskiĝis en Aosta en la tiama regno de Burgundio (nun en norda Italio). Lia patro Gundulph estis riĉa nobelo kaj iom severa; lia patrino Ermenberga estis pia kaj zorge instruis Anselmon pri religio.
Kiam li havis dek kvin jarojn li deziris eniri monaĥejon sed lia patro malpermesis. Rezultis malsano, post kiam li forlasis siajn studojn. Lia patrino mortis kaj lia patro iĝis eĉ pli severa. En 1059 Anselmo forlasis la familian domon, transiris la Alpojn, kaj vagadis tra Burgundio kaj Francio. Altirata de la famo de Lanfranc (tiutempe prioro de Abatejo Bec), li iris al Normandio, kie, post iomete da tempo, li eniris la abatejon.
En 1063 Lanfranc iĝis abato de Caen, kaj la monaĥoj de Bec nomumis Anselmon prioro. En 1079, kiam Abato Herluin (militisto-monaĥo kiu fondis Bec) mortis, Anselmo iĝis abato. Rapide Bec iĝis grava centro de klereco. Anselmo mem komencis filozofajn verkojn.