cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melodioj por La Espero
Historio
Tamen ankaŭ eblas, ke esperantistoj daŭris verki melodiojn por La Espero. Povus esti, ke iuj verkitaj inter 1914 kaj 1945 perdiĝis dum la mondmilitoj. Aliaj verkoj eble estas subpremitaj pro kopirajto. Ekzemple, oni trovis version de Andrzej Koszewski (1976) por du ĥoroj, sed la eldonejo ne plu akceptis eksterlandajn mendojn. Eĉ se oni ja povus mendi, oni ne rajtas prezenti ĝin en onia kolekto pro kopirajto. Kopirajto celas protekti la interesojn de verkistoj, sed samtempe ĝi malhelpas la disvastigon de la muziko – precipe se financa instigo mankas al la eldonisto por reklami ĝin.
Plej lastatempe, Viktoro Solé verkis melodion kaj prezentis ĝin kun analizo de la de-menila melodio, unue dum la Kataluna Kongreso de Esperanto en 2015, kaj denove dum la Hispana Kongreso de Esperanto en 2017. Ambaŭ prelegoj estas en YouTube: (La Espero. Nova muzikpropono kaj Kial mi ne ŝatas la muzikon de La Espero). Lech Mazurek verkis melodion, kiu estis unuafoje prezentita dum la Pola Esperanto-Kongreso en Bjalistoko en 2017. Eble tiuj prezentaĵoj inspiros aliajn muzikemajn esperantistojn daŭrigi verkadon de novaj melodioj, kaj teĥnologio (kiel Interreto) kaj pli-liberaj permesiloj (kiel Creative Commons/Krea Komunaĵo) helpos ke iliaj verkoj restu malkaŝataj.
Eksteraj ligiloj
''[https://www.youtube.com/watch?v=PM8Shf5mYIM La Espero. Nova muzikpropono]''
Kial mi ne ŝatas la muzikon de La Espero
Sonregistraĵo de La Espero laŭ la melodio de Claes A. Adelsköld
Aŭstralio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Aŭstralia Olimpika Komitato.
25744 Surajmishra
25744 Surajmishra estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Suraj K. Mishra, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Mills E. Godwin High School de Richmond (Virginio Usono).
Jair Eduardo Britto da Silva
Jair Eduardo Britto da Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Chiba kaj Kashima Antlers.
Stacio Ōnoura
Stacio Ōnoura (japane: 大野浦駅 [Ōnoura-eki], angle: Ōnoura Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
András Szőke
András SZŐKE [soe:ke] estas rumania hungara lokhistoriisto. Li naskiĝis en Praid la 17-an de aprilo 1953.
Kariero
András Szőke akiris diplomon de bibliotekisto en Bukareŝto (1985). De 1979 li estis bibliotekisto, de 1984 ĉefbibliotekisto en Sovata, de 2000 direktoro de kultura centro.
Kaluŝ (stacidomo)
Kaluŝ (Калуш) estas fervoja stacio en Kaluŝ (Ivano-Frankivska provinco), urbo en Ukrainio.
László Hatvani
László Hatvani [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hatvani László estas hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).
László Hatvani naskiĝis la  1943 en Csongrád.
Biografio
László Hatvani frekventis universitaton en Szeged inter 1961-1966. Li eklaboris samloke en la universitato, kie li akiris altajn instruajn rangojn, ekzemple inter 1998-2008 li estis katedrestro. Li estis gastoprofesoro en Leuven kaj Usono. Li redaktis fakrevuojn Electronic Journal of the Qualitative Theory of Differential Equations, Dynamic Systems and Applications, Dynamics of Continous, Discrete and Impulsive Systems, Acta Scientiarum Mathematicarum, Periodica Mathematica Hungarica, Acta Mathematica Hungarica. Li okupiĝis precipe pri Diferenciala ekvacio. Li ricevis premiojn inter 1971-2007.
Laas
Laas - por kiu aldona itallingva nomo Lasa estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Mals, Martell, Prad am Stilfserjoch, Schlanders, Schluderns, Stilfs.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (98%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 1,5% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
NGC 6349
NGC 6349 (aliaj indikoj — MCG 6-38-16, ZWG 198.36, NPM1G +36.0426, PGC 60060) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Naoki Kuriyama
Naoki Kuriyama (栗山 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Chiba, FC Machida Zelvia kaj Montedio Yamagata.
Hans Hunkeler
Hans Hunkeler estis grava svisa esperantisto. Li naskiĝis la 8-a de aprilo 1920 en Roggwil BE, Svislando kaj mortis la 23-an de aŭgusto 2000. Li estis dumviva membro de UEA kaj iama delegito en Araŭo (Svislando) kaj fakdelegito pri fervojoj.
Fritz Liechti-Kirchhofer
Fritz LIECHTI-KIRCHHOFER (naskiĝis en 1913; la 23-an de majo 2001 en Seuzach, Svislando) estis svisa esperantisto kaj pioniro de la Esperanto-movada revekiĝo post la dua mondmilito.
Hans Hunkeler
Hans Hunkeler aŭdis unuan fojon pri Esperanto en la jaro 1939. Li tamen eklernis la lingvon nur post la 2-a mond-milito en la jaro 1947 kaj akiris la superan diplomon en 1955.
Pli ol 25 jarojn li servis divers-postene en la Esperanto-movado, i.a. kiel prezidanto (1966-73) en Svisa Asocio de Esperanto-Fervojistoj. Li estis LKK-revizoro de la 64-a UK (Lucerno, 1979). Dum multaj jaro li instruis Esperanton en la komerca lernejo de Araŭo kaj propagandis la lingvon en la tuta lando. Li ankaŭ estis redaktoro de la revuo Svisa Fervojisto.
Li estis edziĝinta al Ines Hunkeler-Ponzino, kiu ankaŭ estis esperantistino, kaj ankaŭ iliaj gefiloj parolas la lingvon.
Konstitucio de Japanio
La Konstitucio de Japanio (en novaj ĉinjapanaj karaktroj: 日本国憲法, en malnovaj ĉinjapanaj karaktroj: 日本國憲󠄁法, en Hepburn: Nihon-koku kenpō) estas la konstitucio de Japanio kaj la plej alta leĝo en la ŝtato. Ĝi estas tre modifita versio de la Meiĵi Konstitucio kaj ekvalidiĝis el la 3a de Majo 1947.
Tiu konstitucio havigas parlamentan sistemon de registaro kaj garantias kelkajn fundamentajn rajtojn. Laŭ tiuj terminoj, la Imperiestro de Japanio estas "la simbolo de la Ŝtato kaj la unueco de la popolo" kaj plenumas ceremonian rolon sub la suvereneco de la popolo.
La konstitucio, konata ankaŭ kiel "Postmilta Konstitucio" (戦後憲法) aŭ la "Pac-Konstitucio" (平和憲法) estis redaktita sub la superrigardo de la Supera Komandanto de la Aliancaj Armeoj dum la usona okupacio de Japanio post la Dua Mondmilito. Japanaj fakuloj reviziis kaj modifis ĝin antaŭ la adopto. Ĝi ŝanĝis la japanan antaŭan aŭtoritatisman sistemon de preskaŭ-absoluta monarkio aŭ liberala aŭtokratio kun nura formo de liberala demokratio. La Konstitucio estas konata pro sia Artikolo 9a, laŭ kiu Japanio rezignas sian rajton al milito, kvankam japana armeo estis sendita al interpacigaj operacoj; kaj je pli malgrava etendo, pro la de jure popola suvereneco kun la monarkio.
Elemér Bölcskei
(naskiĝis la 1917 en Pestszentlőrinc, Hungario; mortis la  1977 en Budapeŝto, Hungario) estis hungara inĝeniero, arkitekto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1967).
Biografio
Elemér Bölcskei akiris inĝenieran diplomon en la Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1940, poste li komencis planadi precipe pontojn. Iliaj strukturoj havis internaciajn honorojn pro la interesaj solvoj el ferbetono. En 1955 li ankaŭ ekinstuis en la universitato, kie li akiris rangon vicrektoro. Li okupiĝis precipe pri ŝelostrukturo de la ferbetonoj.
Karl Liebknecht
Karl LIEBKNECHT (1871-1919) estis germana socialisto, kunfondinto de la spartakisma ligo kaj de la germana komunista partio. KPD
Juneco
Liebknecht naskiĝis en Lepsiko kiel filo de Wilhelm Liebknecht, unu el la fondintoj de la germana socialdemokratia partio. Pli radikala ol sia patro, li iĝis adepto de la marksismaj ideoj dum siaj studoj pri juro kaj politika ekonomio en Lepsiko kaj Berlino. Doktoriĝinta en 1897, li translokiĝis al Berlino en 1899 kaj tie malfermis advokatan oficejon kun sia frato Teodoro.
Li edziĝis al Julia Paradies la 8-an de majo 1900. La paro havis du filojn kaj filinon antaŭ la morto de Julia en 1911.
Kiel advokato, Liebknecht ofte defendis aliajn maldekstrajn socialistojn. Li iĝis membro de la germana socialdemokrata partio en 1900 kaj estis prezidanto de la socialista junulara internacio de 1907 ĝis 1910. Li tiam abunde verkis kontraŭ militismo, kaj pro unu el liaj artikoloj, "Militismo kaj kontraŭmilitismo", li estis arestita en 1907. Li estis malliberigita dum ok monatoj en Glatz, Silezio. Poste li, kvankam ankoraŭ restanta en malliberejo, estis elektita en la prusian parlamenton.
La militaj jaroj
Li kontraŭis la germanan partoprenon en la unua mondmilito, kaj estis la nura parlamentano kiu voĉdonis kontraŭ la milito je la 2-a de decembro 1914.
Fine de 1914, kun Roza Luksemburg, Leo Jogiches, Paul Levi, Ernest Meyer, Franz Mehring kaj Clara Zetkin, li kreis la spartakistan ligon, kiu publikigis siajn vidpunktojn en la gazeto Spartakaj leteroj (Spartakusbriefe) kaj baldaŭ estis deklarita kontraŭleĝa. Libkneĥt estis arestita kaj sendita al la orienta fronto dum la unua mondmilito. Li rifuzis batali, zorgis pri entombigo de la mortintoj kaj, pro sia rapide malboniĝanta sanstato, estis resendita al Germanio en oktobro 1915.
Li denove estis arestita post kontraŭmilita manifestacio, organizita de la spartakisma ligo en Berlino la unuan de Majo 1916. Kondamnita al malliberiĝo dum du jaroj kaj duono, kaj poste dum kvar jaroj kaj unu monato, li tamen estis liberigita okaze de amnestio al politikaj malliberuloj en oktobro 1918.
La spartakisma ribelo
Je la 9-a de novembro, li deklaris la formiĝon de "libera socialista respubliko" el balkono de la berlina urba palaco, du horojn post la deklaro pri la vajmara respubliko fare de socialdemokrato Scheidemann.
Dum la nokto inter la 31-a de decembro 1918 kaj la 1-a de januaro 1919, li implikiĝis en la fondo de la germana komunista partio (KPD). Li ankaŭ forte kontribuis al la spartakista insurekcio en Berlino en januaro 1919. La ribelo estis perforte subpremita de la nova germana registaro de la socialdemokrato Friedrich Ebert, kun la helpo de la imperia germana armeo kaj dekstraj milicoj (Freikorps). La 13-an de januaro, la ribelo estis venkita. Libkneĥt kaj Roza Luksemburg estis kaptita de soldatoj el Freikorps, kunportitaj al la Eden-hotelo en Berlino, kie ili estis turmentitaj kaj pridemanditaj dum pluraj horoj antaŭ ol esti murditaj. Iliaj kadavroj estis ĵetitaj en kanalo la 15-an de januaro 1919.
Uhyst (Spree)
Uhyst (jen germane, suprasorabe Delni Wujězd) ekde oktobro 2007 estas la dua plej granda parto de la komunumo Boxberg en Germanio - antaŭe temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de 2008 la komunumoparto havis 789 loĝantojn.
Uichteritz
Uichteritz [] estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Weißenfels en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Weißenfels. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Saaletal. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 1441 loĝantojn.
Les Fougerêts
(jen france, bretone Felgerieg-al-Lann) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Distrikto Valka
Distrikto Valka (Valkas novads) estas distrikto en norda Latvio. La distrikto estis kreita en 2009, dividante la iaman distrikton Valka (Valkas rajons). La centro de la distrikto situas en Valka.
Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente Estonia distrikto Valga, sude distrikto Smiltene kaj okcidente distrikto Valmiera.
Historio
En antikvaj tempoj, la regiono estis loĝita de miksaĵo de baltaj kaj finn-ugraj triboj, en la 10-a jarcento ili estis plejparte latgaloj kaj estonoj. Poste, la superrego de latgaloj komencis montriĝi. Komence de la 13-a jarcento, la plej granda parto de la teritorio de la distrikto estis subigita al latgala ŝtato Tālava, la nordokcidenta parto apartenis al la estona lando Sakala.
Post la Livonia konkero de la krucistoj en la 13-a jarcento, la regiono venis sub la kontrolon de la Livonia Ordeno, malgrandan parton sude ricevis la Arkidiocezo de Rigo.
Kiel rezulto de la Livonia Milito, la regiono venis sub polan regon en Pārdaugava Duklando en 1566. Post longa milito, en 1629 Svedio konkeris regiono.
Post la Granda Nordia Milito en 1721, la regiono venis sub la kontrolo de la Rusia Imperio kaj apartenis al la distrikto Valka de la provinco Vidzeme (Livonio). En 1918 la distrikto estis inkludita en la Respubliko Latvio.
Geografio
La distrikto havas varian terenon kaj partoj de ĝi apartenas al malsamaj fiziografiaj distriktoj. La centra parto estas okupita de Norda Vidzeme malaltebenaĵo. La montetaj altebenaĵoj estas en la nordokcidento kaj malproksima sudoriento.
Geologie, plejparte en la distrikto estas dominita per la sedimentoj de la mezdevonio. Mineraloj: sablo kaj gruzo (Stariņi, Vijciems), torfo.
Averaĝa temperaturo estas -6,5°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 650-750 mm jare.
Riveroj
La distrikto situas ĉe la limo de la basenoj Gauja, Salaca kaj Emajõgi. Gravaj riveroj:
Lagoj
Ne estas grandaj lagoj en la distrikto, la pli grandaj estas lagoj Salainis (0,8 km²) kaj Vēderis (0,8 km²).
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Urbo (pilsēta)
Valkas pilsēta.
Paroĥoj (pagasts)
Ērģemes pagasts, Kārķu pagasts, Valkas pagasts, Vijciema pagasts, Zvārtavas pagasts.
György Gulácsy
(naskiĝis la 8-an de januaro 1908 en Hungara reĝlando en Nagykároly (nuntempa Carei en Rumanio); mortis la 9-an de januaro 1979 en Budapeŝto, Hungario) estis hungara advokato, politikisto.
Biografio
György Gulácsy akiris doktoradon pri jur- kaj ŝtatscienco en Universitato de Budapeŝto kaj li estis advokato en Nyíregyháza, poste de 1937 en Budapeŝto. De 1931 li estis membro de etbienula partio, de 1936 ties tutlanda prokuroro. Li partoprenis en la kontraŭstara movado. De 1945 ĝis 1947 li estis deputito, politika ŝtatsekretario en la ministerio por internaj aferoj. De aŭgusto 1947 li estis ambasodoro en Ankaro, sed en aprilo li abdikis. Li vivis en Turkio, Libano, Francio, poste en Sud-Ameriko. Li revenis en Hungarion en 1963 kaj li laboris interalie en redakcio de revuo Magyar Szemle.
Laurein
Laurein [laŭrajn] - por kiu aldona itallingva vortumo Lauregno estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brez (TN), Cagnò (TN), Castelfondo (TN), Cloz (TN), Proveis, Revò (TN), St. Pankraz kaj Ulten.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (97%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 3% parolas denaske la italan.
Andaluzisma Partio
La Andaluzisma Partio aŭ en hispana Partido Andalucista (PA) estas hispana politika partio de ideologio andaluzinaciista kaj progresista. Ĝi estas la plej grava ene de la andaluza naciismo, kvankam kiel ĉiuj tiatendencaj partioj, ĝi aktuale estas eksterparlamenta, kaj ĉe la Congreso de los Diputados kaj ĉe la Parlamento de Andaluzio, sed ĝi estas la kvara politika partio laŭ reprezentado municipa en Andaluzio, kun 469 geskabenoj.
La PA estis fondita en 1976 kiam la Alianza Socialista de Andalucía, kreita en 1971, adoptis la nomon Partido Socialista de Andalucía (PSA). Poste, en januaro de 1979 en la IIa Kongreso de la PSA, oni adoptis la nomon de Partido Socialista de Andalucía-Partido Andaluz (PSA-PA). En februaro de 1984 oni adoptis la aktualan nomon Partido Andalucista. Historie ĝi posedis la urbestrecon de gravaj urboj de Andaluzio, kiaj Sevilo aŭ Jerez de la Frontera.
Turismo per Esperanto
Turismo per Esperanto estas praktiko, kiu emfazas la eblan utilecon de Esperanto rilate al internaciaj vojaĝoj. Ekde la komenco de la Esperanto-movado, la uzo de Esperanto en internacia vojaĝo estis rigardata kiel unu el la ĉefaj utilecoj de la lingvo.
Specialaĵo de la turismo de esperantistoj estas la vizito de E-aranĝaĵoj kiel ekzemple Universala Kongreso, la tranoktado per Pasporta Servo sed antaŭ ĉio la klopodo rekte komuniki kun la loĝantoj de la vizitata regiono. Dum pli ol 30 jaroj la asocio Monda Turismo (aliĝo al UEA en 1992) okupiĝis pri la instruado de fakuloj pri turismo, pri la organizado de esperantlingve gvidataj vojaĝoj kaj pri la kunordigado de E-turismo entute. Je la 22-a de septembro 2002 Monda Turismo estis malfondita pro bankroto.
De EdE
EdE-T
Historio
Vidu ankaŭ Esperantistoj-vojaĝintoj.
Ĉe Esperantistaj aranĝoj
Kiam esperantistoj klopodas partopreni en esperanta aranĝo sufiĉe for de sia hejmo oni kutime ankaŭ volas profiti de turismo al tiu malproksima, eble fremda, loko kaj turismumi. La gvido kaj helpo de lokaj aŭ gastigantaj esperantistoj povas multege helpi profiti de la vojaĝo.
La universalaj kongresoj de Esperanto estas pli malpli festivaloj de Esperanto-kulturo, kie interalie oni demonstras la taŭgecon de Esperanto por diversaj artismaj (kantado, teatro, literaturo), fakaj (tekniko, medicino, scienco) kaj turismaj celoj (ekskursoj).
Ekzistas kelkaj kampoj, en kiuj oni jam hodiaŭ uzas Esperanton profesie. Kiel ekzemploj povas servi eldona agado aŭ turismo (ĝenerala aŭ kleriga).
Gastigado
Unu el la plej elstaraj instigoj por homoj lerni Esperanton kaj sufiĉe akiri la lingvon estas la deziro krei konatojn en diversaj landoj por vojaĝoj kaj turismo. Pasporta Servo estas servo por konekti parolantojn de la lingvo, kiuj volas esti gastigitaj en diversaj mondopartoj kaj homoj, kiuj volas gastigi esperantistojn senpage, kuŝsurfado kaj hejmeca servo kune, en modelo de donacekonomio do ĝiaj partoprenantoj ne rajtas ŝargi la gastamon kadre de ĝi. Tio signifas, ke iliaj vojaĝoj eblas, ĉar ili ne devas pagi loĝadon, samtempe kiam ili restas kun homoj, kiuj parolas lingvon, kiun ili pli-malpli scipovas. Gastoj uzantaj ĝin bonvolas paroli kun siaj gastigantoj dum sia restado, nur per Esperanto. La projekton prizorgas la Junulara Esperantista Organizo (TEJO).
INTER-FEST
Ekde 2017 okazas INTER-FEST (Inter por Internacia kaj Fest por Festivalo) estas novtipa Esperanta kultura festivalo, kiu celas fariĝi rekonata eŭropa Esperanto-aranĝo kun vasta gamo da programoj, kiuj al neesperantista publiko prezentos praktikan uzeblon de Esperanto kaj pere de tio instigos ĝian lernadon kaj instruadon.
INTER-FEST volas intensivigi la Esperantan kulturkreadon kaj levi la prestiĝon de Esperanto en la kultura kampo. La programoj de INTER-FEST inkluzivos diversajn branĉojn de literaturo, teatro, muziko, filmo, sporto, klerigo, lingvolernado, interkultura interŝanĝo, turismo kaj aliaj aktivecoj, kiuj efektiviĝos per prelegoj, diskutrondoj, seminarioj, koncertoj, prezentaĵoj, konkursoj, sportaj eventoj, kolokvoj, ekspozicioj ktp.
Muzeoj
Tra la mondo ekzistas kelkaj esperanto-muzeoj montrantaj erojn el la historio de Esperanto kaj la disvolviĝo de la kulturo kaj movado ĉirkaŭ ĝi. Ĉi tiuj muzeoj ofte funkcias apud la ĉefaj Esperanto-bibliotekoj. Esperanto-muzeoj ne nur kolektas diversajn objektojn kaj materialojn (kiel libroj kaj arkivaĵoj), sed ankaŭ prezentas ilin konstante aŭ por difinita tempo, laŭ diversaj planoj kaj programoj. La distingo inter muzeo, biblioteko kaj arkivo ne ĉiam facilas. Ofte temas pri diversakcenta kombino de ili.
ZEOj
En 1997, la esperantisto Hugo Rowlinger publikigis ilustritan libron kun listo de 1 044 objektoj en 54 landoj nomitaj laŭ la lingvo Esperanto aŭ ĝia fondinto d-ro Zamenhof, kiun li nomis Zamenhof / Esperanto-Objektoj aŭ ZEOj. Ekde la publikigo de la listo, trovi tiajn objektojn - kaj eĉ objektojn, kiuj ne rekte nomiĝas laŭ la lingvo sed estas uzataj en surprizaj lokoj kiel nomoj de komercoj kaj restoracioj, aŭ nomataj laŭ aliaj ĉefaj aktivuloj en la movado - fariĝis ŝatokupo de iuj esperantistoj. Multaj esperantistoj serĉas viziti tiajn lokojn dum siaj vojaĝoj tra la mondo.
Webicht
Webicht estas pejzaĝo arbara ene de Vajmaro, Germanujo. Ĝi etendiĝas nordoriente de la urbo inter la kvartalo Tiefurt kaj taluso fervoja (de la linio inter Halle-Bebra) proksime de Webicht-aleo ĝis la komunum-elirejo ĉe Jenaer-strato. Tie troviĝas ankaŭ la forstistejo.
Priskribo
Ĝin konsistigas plejparte foliarboj (ĉefe fraksinoj, aceroj kaj ulmoj). El la faŭno menciindas Arum maculatum, Corydalis cava kaj Aconitum lycoctonum. La areo nomiĝis en 1378 Webit aŭ Wepet, kio signifas koton. Ĝi ankaŭ forstekonomie ne malgravas kion atestas i.a. la tiea troviĝo de la vajmara forstadministradejo. Parto arbara proksime al la pafejo nomiĝas Schießhaushölzchen, alia Fuchsleite al kiu tuj apudas Schießhaushölzchen. Troviĝas Fuchsleite kontraŭe al Webiĉt ĉe la strato Tiefurter Allee.
Historio
Dum barokaj tempoj Webicht estis tre ŝatata ĉasadejo kie multaj dukaj ĉasadkampanjoj okazis. En 1778 la kartografo Franz Ludwig Güssefeld faris planon de Webicht.
Krom klasika Vajmaro (pro la proksimeco de Kastelo Tiefurt), iam meze starinta fazanejo (malkonstruita en 2011) aŭ Kastelo Kromsdorf estas koneksoj ankaŭ al krimoj naziaj. Ĉar en la 5.4.1945 anoj de Gestapo sub la gvidado de SS-ano Hans Helmut Wolff mortpafis tie ĉi 149 kaptitojn tuj antaŭ la enmarŝado de la Usona Armeo kaj sinekstradicio al la amerikanoj. La murdoj faritis kelkajn cent metrojn for de la nuna situo de la memorŝtono. Ĝi metitis en la 3.8.1963 kaj alilokigitis pli malfrue al Tiefurter-aleo apud enirejŝildo komunuma por pli bona atentigo. Tamen la ŝtono ne facile troveblas pro verdo superkreskinta. Dum eltombigo en julio 43 uloj laŭnome povis identiĝi. La viktimoj kremaciitis kaj entombigitis en aŭgusto 1946 ĉe parcelaro de la ĉeftombejo vajmara.
25750 Miwnay
25750 Miwnay estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Rock Finder en Kalgario (Alberto, Kanado)
29634 Sabrinaaksil
29634 Sabrinaaksil estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:8 kun Marso.
Mengusovce
Mengusovce, hungare Menguszfalva [mengusfalva], germane Mengsdorf estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
25750 Miwnay
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Miwnay, forlasita sogda edzino en Samarkando. Ŝiaj leteroj skribitaj en 314, konservitaj de la sabloj de Taklamakano alportis al ni raran ekvidon pri la vivo ĉe la antikva Silka Vojo.
Webicht
Notoj
<References />
29634 Sabrinaaksil
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sabrina Aksil, direktorino de homaj risursoj en firmao de alta teknologio. Ŝi estas edzino de Luderic, kaj do bofilino de Maury.
Mengusovce
Situo
Mengusovce situas laŭ flankovojoj, sed ankaŭ aŭtovojo estas tre proksime. Poprad troviĝas je 13 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1398 en formo "Mengus". En 1787 315 vilaĝanoj loĝis en 33 domoj, en 1828 425 vilaĝanoj loĝis en 60 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Menguszfalva 354 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Antaŭ la 1-a mondmilito multaj migris al Ameriko. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mengusovce 579 homoj, (489 slovakoj, 79 ciganoj).
Universitato de Nov-Zelando
La Universitato de Nov-Zelando (University of New Zealand) estis la nura gradiga universitato de Nov-Zelando el 1874 ĝis 1961. Ĝi havis federacian strukturon enhavantan kelkajn konstituantajn instituciojn en variaj lokoj tra tuta Nov-Zelando. Post ĝia dissolvo en 1961 Nov-Zelando havis kvar sendependajn gradigajn universitatojn kaj du asociajn agrikulturajn kolegiojn: nome Universitato de Otago (Dunedin), Universitato de Canterbury (Christchurch), Universitato de Auckland (Auckland), Viktorina Universitato de Velingtono (Wellington), Canterbury Agrikultura Kolegio (Lincoln) kaj Massey Agrikultura Kolegio (Palmerston North).
Groninga dialekto
La groninga dialekto estas parolata en la nederlanda provinco Groningen.
La groninga dialekto estas unu el la frisaj-saksaj dialektoj, kiuj estas limaj inter la frisa lingvaro kaj la malaltsaksa variaĵo de la platgermana lingvo. Pro politikaj kialoj oni foje nomas ĝin nederlanda dialekto, kio estas ne tute ĝusta lingve.
Disvastiĝo
La groningan dialekton konsistigas kelkaj subdialektoj, vaste parolataj hejme en la provinco Groningen kaj en kelkaj loĝlokoj de Frislando. Antaŭ la Dua mondmilito la groninga estis gepatra lingvo de plejmulto de la loĝantoj de la provinco, kelkaj el kiuj emis identigi sin kiel saksojn kaj ne kiel nederlandanojn (separatismajn sentojn provis plifortigi nazioj dum la okupacio ). Post la milito ekis disvastiĝo de la nederlanda lingvo kiel parollingvo en la nordaj provincoj, en la urboj signifa parto de la loĝantoj (kvankam ne ĉiuj) transiris al la oficiala nederlanda. Sed ankaŭ nun la groninga estas rimarkeble disvastigita en la provinco, kaj en plejmulto de kamparaj distriktoj ĝi estas la plej parolata lingvo.
Karakterizaĵoj
La groninga dialekto posedas plurajn karakterizajn platgermanajn trajtojn, sed krome ege percepteblas influo de la lingvoj orientfrisa kaj okcidentfrisa kaj dum lastaj jaroj ankaŭ de la literatura nederlanda lingvo (tiu lasta precipe en la vortprovizo). Malgraŭ tio, en la parolado de la loĝantoj de Groningen, konservintaj sian dialekton, ĝis nun ĉeestas multaj nekonataj al la nederlanda lingvo vortoj kaj esprimoj, kio, kune kun percepteblaj fonetikaj diferencoj, malfaciligas interkompreniĝon kun loĝantoj de aliaj nederlandaj provincoj (escepte de la najbara provinco Drenthe, kie oni parolas tre proksiman frisan-saksan dialekton).
Uzado
Post la Dua mondmilito oni akceptis kurson al «nederlandiĝo» de Groningen kaj ĝia aliĝo al la komuna kultura vivo de Nederlando. Uzado de la dialekto ege malpligrandiĝis, signifa parto de la junularo, speciale en la urboj, preferas interkomunikiĝi en la nederlanda. Sed tamen ĉe la limo de la dudeka kaj dudek unua jarcentoj ekis nova leviĝo de la intereso al la groninga, aperis lingvaj kursoj, muzikistoj kun kantoj en la groninga dialekto kaj presataj eldonaĵoj en ĝi (ekzemple, la revuo ). Krome, la groninga dialekto aŭdeblas de lokaj radistacioj kiel apartaj elsendoj kaj veterprognozoj.
Noisy - Champs (stacidomo)
Noisy - Champs estas franca stacidomo sur linio A de RER situanta en komunumo Noisy-le-Grand (Seine-Saint-Denis) lime de Champs-sur-Marne (Seine-et-Marne).
(11651) 1997 CY
(11651) 1997 CY estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Trapezo (apartigilo)
Trapezo havas plurajn signifojn:
Ulmen
Ulmen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro 2010 la komunumo havis 3255 loĝantojn.
La komunumo estas la administra centro de samnoma komunumaro, germane nomata Verbandsgemeinde.
Daisuke Takagi
Daisuke Takagi (高木 大輔, n. ) estas japana futbalisto.
Stacio Kuba
Stacio Kuba (japane: 玖波駅 [Kuba-eki], angle: Kuba Station) estas fervoja stacio en Otake, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Daisuke Takagi
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy kaj Renofa Yamaguchi FC.
Ferenc Borgia Kéri
Ferenc Borgia Kéri, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kéri Borgia Ferenc estis hungara pastro, jezuita monaĥo, astronomo, matematikisto, klasika filologo, profesoro. Lia nomo aperis ankaŭ en formo Kéry.
Ferenc Borgia Kéri naskiĝis la  1702 en Kenézlő. Li mortis la 1768 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).
Biografio
Ferenc Borgia Kéri aliĝis al la jezuitoj en 1719. Li lernis filozofion kaj teologion en Jezuita Universitato de Nagyszombat, poste li plulernis en Vieno. Post lernado li instruis ne nur en la menciita universitato, sed ankaŭ en Vieno, Graz, Buda (foje li estis inspektoro). En la universitato li estis la unua, kiu okupiĝis pri astronomio, li kreis spegulan teleskopon. En la studjaroj 1753 kaj 1762 li estis rektoro de la universitato.
Kalvinana preĝejo (Monor)
Historio
La iama "Monar" en tiu loko kirko funkciis jam en 1398, kiun dum dominado de la turkoj la kalvinanoj profitis. Ili faris uzeblan preĝejon el la ruina kirko en 1630, poste ili renovigis kaj trakonstruis ĝin en 1702, en 1761 nova turo konstruiĝis, baldaŭe la preĝejo pligrandiĝis en 1773. La nuna aspekto estas videbla ekde 1882. la orgeno estas aŭedebla ekde 1930. En 1968 plena renovigo okazis, tiam oni trovis restantajn murojn el la mezepoka kirko.
Konstruaĵo
La ĉefenirejo troviĝas sur la fasado sub la turo, krome flanke estas 2 aliaj enirejoj. Interne galerioj situas laŭ la 3 flankoj. La muroj laŭkutime estas blankaj.
Ulmet
Ulmet estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Lavarone
Lavarone estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Caldonazzo, Luserna, Folgaria, Pedemonte (VI) kaj Lastebasse (VI).
NGC 6350
NGC 6350 (aliaj indikoj — UGC 10800, MCG 7-35-64, ZWG 225.99, ZWG 226.1, PGC 60046) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Prostějovičky
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1347.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Naturaj rilatoj
Tra la municipo fluas rojo Brodečka.
Okcidente de la municipo etendiĝas arbaroj de armea spaco Březina.
István Fillár (patro)
István Fillár [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kun atributo) '''id. Fillár István''' estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia infano estis István Fillár (filo).
István Fillár naskiĝis la  en Csorna, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 18-a) en Budapeŝto.
Biografio
István Fillár akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1953 helpe de stipendio. Lia ĉefinstruisto estis Endre Gellért. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Szigligeti (Szolnok). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1956-1963), Nacia Teatro (Miskolc) (1963-1967), fine Teatro Madách (1967-1989). Li ricevis premiojn en 1960 kaj 1968.
Kent (Vaŝingtonio)
Kent estas grandurbo en Usono, en subŝtato Vaŝingtonio, en Kantono King.
Geografio
Kent situas en valo, en nordokcidenta parto de Usono, en meza parto de Vaŝingtonio, en okcidenta parto de la kantono.
Historio
La tiama "Titusville" estis menciita unuafoje en la 1860-aj jaroj pro kultivado de lupolo. Baldaŭe la vilaĝo prenis la nomon Kent. Ĝi urbiĝis en 1890. Komence de la 20-a jarcento la loĝantoj turnis al laktoproduktado. Ofte okazis inundoj, ekzemple en 1906. Post la 2-a mondmilito Kent evoluis impone. En 1965 Boeing komencis konstrui en Kent.
Klimato
En Kent la averaĝa temperaturo varias inter 7-17 °C. En januaro averaĝe estas 2 °C, sed rekorde estas -23 °C. En julio averaĝe estas 26 °C. Jare oni mezuras precipitaĵojn po 942 mm. En ĉiuj monatoj oni mezuras precipitaĵojn, kiu kulminas en novembro kaj malkulminas julie.
Trafiko
En Kent aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Navedobusoj trafikas al Seatlo. La fervojo trairas la urbegon el nordo al sudo. Ekzistas pluraj gravaj aŭtovojoj en aŭ proksime de Kent.
La Gacilly
(jen france, bretone Gazilieg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kyohei Yoshino
Kyohei Yoshino (吉野 恭平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Sanfrecce Hiroshima kaj Kyoto Sanga FC.
Atanas Sejkov
Atanas SEJKOV bulgare: Атанас Стефанов Сейков (naskiĝis la 18-an de marto 1928 en Sofio, mortis la 7-an de septembro 2010 samloke) estis bulgara verkisto kaj publicisto.
Kalapano
Kalapano, - Lungsod ng Calapan - estas kvinaklasa, komponenta, universitata urbego, havenurbo kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Mindoro, en regiono MIMAROPA, kie ĝi estas ĉefurbo la regiono kaj provinco Orienta Mindoro. Kalapano konsistas el 62 distriktoj, el kiu 22 estas klasifikitaj kiel urbaj kaj 40 vilaĝaj distriktoj. Kalapano estas la plej granda urbo en la insulo.
Atanas Sejkov
En 1964 finis esperantologion en Pedagogia Instituto en Budapeŝto. Poste laboris kiel ĵurnalisto en Plovdiv, ankaŭ estis instruisto kaj tradukisto de la angla lingvo.
Kalapano
Geografio
Kalapano situas en norda parto de la insulo sur la marborda ebenaĵo. Batangas troviĝas 41, Calambo 88, ĉefurbo Manilo 132, Kezonurbo 142, Legazpio (Albajo) 280, Baguio 340, Cebuurbo 456, Puerto Princesa 487, Dabao 856, General Santos 922 kilometrojn (aere).
Atanas Sejkov
En 1990 fondis Asocion de Sendependaj Bulgaraj Verkistoj. Romano Japanio en mia vivo, eldonita en 1995, estis distingita de la usona Kongresa Biblioteko, kiu atribuis al la aŭtoro honoran doktorecon.
Kalapano
Historio
Kalapano antaŭe estis malgranda vilaĝo antaŭ establado de la katolikaj administraciaj unuoj. Kalapano estis centro de eklezia areo de norda Mindoro en 1733. La provinca ĉefurbo estis proponita al Kalapano en 1837, poste kelfoje ĝi estis nuligita dum mallongaj tempoj. Dum dominado de Usono Kalapano firme estis provinca ĉefurbo. En 1902 tri najbaraj municipoj akiris sian sendependecon, sed en 1919 pluraj kampaj partoj estis forigitaj. Mallonga japana okupo okazis inter 1942-1945. Kalapano atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la malfruaj 1990-aj jaroj kaj tiutempe en 1998 ĝi urbiĝis kiel komponenta urbo laŭ filipina klasifikado. Ekde tiu tempo Kalapano atestis signifajn plibonigojn en komerco, turismo, servoj kaj industrio.
Ekonomio
Kalapano estas la centro de komerco, industrio, transporto, komunikado, religio kaj eduko en la tuta provinco. Ekonomio de Kalapano estas dependa de agrikulturo kaj fiŝkaptado. Tamen la kreskanta industrio kaj turismo kontribuis bone al buĝeto de la urbo. Kalapano ludas gravan rolon en la filipina ekonomio kiel unu el la plej gravaj manĝoprovizantoj (rizoj, citrusoj, bananoj, rambutanoj kaj lanzonoj). Kalapano funkcias kiel la industria nabo de la provinco.
Religio kaj eduko
La loĝantoj estas plejparte katolikoj. En Kalapano katolika katedralo funkcias, same kampuso, kolegio kaj institutoj.
Trafiko
Kalapano estas atingebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭdirekte. La urbo havas havenon kaj flughavenon por malgrandaj aviadiloj. La pramoj atingas Batangas post 45 minutoj. Enurbe motorizitaj tricikloj kaj busetoj trafikas.
Klimato
Kalapano situas en la ekvatora klimato kun musono. Jare pluvas po 2337 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en februaro kaj marto pli malofte. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Christian Egenolff
Christian Egenolff (1502-1555)  (n. en Hadamar, 🇩🇪, 26-a de julio 1502 - m. en Frankfurto ĉe Majno, 🇩🇪, en la 9-a de februaro 1555) estis germana humanisto, libretisto kaj libristo.
Malgrandpollanda vojo
Malgrandpollanda vojo estas malnova, historia, religia itinero el Sandomierz al Krakovo. Temas pri debranĉiĝo de la Vojo de Sankta Jakobo en Pollando.
Omraam Mikael Ajvanhov
Omraam Mikael Ajvanhov - bulgare Омраам Микаел Айванхов, france Omraam Mikhaël Aïvanhov, denaske Михаил Иванов (Miĥail Ivanov) - estis devene bulgara filozofo, pedagogo kaj astrologo. Li estis disĉiplo de Petr Deunov (Beinsá Dunó), la fondinto de la Universala Blanka Frataro. Ekde la jaro 1937 Omraam Mikael Ajvanhov vivis kaj instruis en Francio. Dum la sekvaj 49 jaroj, ĝis sia morto, li disvolvis la instruadon de la "Universala Blanka Frataro", donante pli ol 5000 prelegoj. Li instruis precipe en Francio, sed ankaŭ vojaĝis multe, en Svislando, Kanado, Usono, Britio kaj Skandinavio. Mem li tute nenion fiksis skribe, sed liaj disĉiploj publikigis lian verkaron en 44 poŝlibretoj kaj 32 kompletaj verkoj surbaze de liaj prelegoj. Liaj pensoj grave influis la movadon pri Nova Epoko en la 20-a kaj 21-a jarcentoj.
Esperanto-tradukoj
Claude Piron tradukis kvar librojn de Omraam Mikael Ajvanhov. Ili aperis ĉe eldonejo Prosveta:
En 2015 aperis kvina tradukita libro: La homo, konkere al sia destino. N° 202-Eo, eldonita en 201. Temo: Respondoj al multaj el niaj demandoj.
Internacia Fondaĵo pretas senpage donaci (ĝis elĉerpiĝo de la stoko) tiujn 5 librojn al la Esperanto-bibliotekoj, kiuj petos ilin. La Fondaĵo mem pagos la sendokostojn.
Distrikto Valmiera
Distrikto Valmiera (Valmieras novads) estas distrikto en norda Latvio. La distrikto estis kreita en 2021, konstruita surbaze de distrikto Valmiera (Valmieras rajons), kiu ekzistis ĝis 2009, aldonante kelkajn teritoriojn de najbaraj distriktoj. La distrikto kunigas kelkajn ekzistantaj en 2009-2021 komunumoj: (Valmiera, Beverīnas novads, Burtnieku novads, Kocēnu novads, Mazsalacas novads, Naukšēnu novads, Rūjienas novads, Strenču novads). La centro de la distrikto situas en Valmiera.
Ĝiaj najbaraj distriktoj estas norde Estonia distriktoj Valga, Viljandi kaj Pärnu, oriente distrikto Valka, sude distrikto Smiltene kaj distrikto Cēsis, kaj okcidente distrikto Limbaži.
Historio
En antikvaj tempoj, la regiono estis loĝita de miksaĵo de baltaj kaj finn-ugraj triboj, en la 10-a jarcento ili estis plejparte latgaloj kaj livonoj. Komence de la 13-a jarcento, la plej granda parto de la teritorio de la distrikto estis subigita al latgala ŝtato Tālava, la norda parto apartenis al la estona lando Sakala, la okcidenta al la livona ŝtato Metsepole.
Post la Livonia konkero de la krucistoj en la 13-a jarcento, la regiono venis sub la kontrolon de la Livonia Ordeno, malgrandan parton sudokcidente ricevis la Arkidiocezo de Rigo.
Kiel rezulto de la Livonia Milito, la regiono venis sub polan regon en Pārdaugava Duklando en 1566. Post longa milito, en 1629 Svedio konkeris regiono.
Post la Granda Nordia Milito en 1721, la regiono venis sub la kontrolo de la Rusia Imperio kaj apartenis al la provinco Vidzeme (Livonio). En 1918 la distrikto estis inkludita en la Respubliko de Latvio.
Geografio
La distrikto havas varian terenon kaj partoj de ĝi apartenas al malsamaj fiziografiaj distriktoj. La centra parto estas okupita de Norda Vidzeme malaltebenaĵo. La montetaj altebenaĵoj estas en la nordo kaj sudokcidento (monteto Zilaiskalns 127 m).
Geologie, plejparte en la distrikto estas dominita per la sedimentoj de la mezdevonio. Mineraloj: argilo (Planči, Burtnieki) sablo kaj gruzo (Bāle-Bērziņi, Ķoņi, Unguriņi, Oliņas), torfo (marĉoj Sedas, Sapatas, Lielais, Rūjas). Arbaroj kovras proksimume 40% de la distrikta areo, marĉoj proksimume 10%.
Averaĝa temperaturo estas -6°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 650-750 mm jare.
Riveroj
La distrikto situas ĉe la limo de la basenoj Gauja kaj Salaca. Gravaj riveroj:
Lagoj
La pli grandaj lagoj estas Burtnieks (40 km²), Ramatas Lielezers (1,6 km²), Vaidavas ezers (0,9 km²).
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Urboj (pilsēta), ŝtata urbo (valstspilsēta)
Valmieras valstspilsēta, Mazsalacas pilsēta, Rūjienas pilsēta, Sedas pilsēta, Strenču pilsēta.
Paroĥoj (pagasts)
Bērzaines pagasts, Brenguļu pagasts, Burtnieku pagasts, Dikļu pagasts, Ēveles pagasts, Ipiķu pagasts, Jeru pagasts, Jērcēnu pagasts, Kauguru pagasts, Kocēnu pagasts, Ķoņu pagasts, Lodes pagasts, Matīšu pagasts, Mazsalacas pagasts, Naukšēnu pagasts, Plāņu pagasts, Ramatas pagasts, Rencēnu pagasts, Sēļu pagasts, Skaņkalnes pagasts, Trikātas pagasts, Vaidavas pagasts, Valmieras pagasts, Vecates pagasts, Vilpulkas pagasts un Zilākalna pagasts.
Briant (apartigilo)
Vidu ankaŭ
Svedio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Sveda Olimpika Komitato.
La kvin orajn medalojn atingis:
25751 Mokshagundam
25751 Mokshagundam estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Brooklyn College
Brooklyn College estas altranga altlernejo de la Universitato de Urbo Novjorko nome City University of New York, troviĝanta en Broklino, Novjorko, Usono.
Establita en 1930 de la Novjorkurba Tabulo de Pli Alta Edukado, la Altlernejo havis siajn komencojn kiel la Urbocentraj Bruklinaj filioj de Hunter College (tiam altlernejo de virinoj) kaj la City University of New York (tiam altlernejo de viroj). Kun la fuzio de ĉi tiuj filioj, Brooklyn College fariĝis la unua publika kuneduka liberalarta altlernejo en Nov-Jorko. La 26-akrea (110,000 m²) universitatejo estas konata pro sia granda beleco kaj estas ofte rigardita kiel "Harvard de la malriĉa viro" pro sia malalta instruado kaj reputacio por akademia plejboneco (eksa Prezidanto, Robert Hess, respondis al la nomo dirante "mi ŝatas pensi de Harvard kiel Brooklyn College de la riĉa viro").
La lernejo estis rangita kiel la plej bela universitatejo kaj en la deka rango pro valoro, diverseco kaj loko de The Princeton Review en 2003 kaj en la kvindeka rango pro valoro en 2009.
Lorko
Turisma allogado
Dum la 18-a jarcento kelkaj barokaj preĝejoj estis konstruitaj en Lorko. Kune kun la nobelaraj domoj estantaj en la malnova urbo, kiuj nun estas riparataj, iĝas monumentaro, kiu estas deklarita historia kaj arta tutaĵo
La histora kaj arta aro el Lorko, inkluzive la kastelon, kuniĝas en tema parko pri historio. Ĝi estas konata kiel "Lorko, Metiejo de la Tempo" (hispane "Lorca, Taller del Tiempo"). La kastelon oni nomigas kiel "Fortikaĵo de la Suno", ĉar Lorko estas konata kiel la "urbo de la suno".
Ĉar oni transformigas unu ĉefturon de la kastelo en "Parador Nacional" (hotelo de nacia posedaĵo), arkeologiaj kavaĵoj estis farataj dum tri jaroj. Tie aperis, inter aliaj interesindaj trovaĵoj, unu el la plej kompletaj sinagogoj el Hispanio.
Demografio
En la jaro 2010 Lorko enhavis 92 694 loĝantojn, el kiuj preskaŭ 60 000 apartenas al la urba kerno, dum la cetero al la diversaj submunicipoj kaj domaroj de ĝia etenda municipa teritorio. Proksimume la 18 % de la loĝantaro estas de eksterlanda deveno, kio estas ĉirkaŭkalkule 20 000 loĝantoj, el kiuj plej parto estas el Ekvatoro kaj Nordafriko. El la lastaj ĉirkaŭkalkuloj la procento kaj la kvanto de eksterlanda lokanaro ege pliiĝis.
Meze de la 19-a jarcento estis ĉirkaŭ 50 000 loĝantoj; ĉirkaŭ la komenco de la 20-a jarcento estis ĉirkaŭ 70 000 loĝantoj; nuntempe oni alproksimiĝas al la 100 000.
Mlynica
Mlynica, hungare Malompatak, germane Mühlenbach estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Milbachy.
Situo
Mlynica situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, sed ĉefvojo estas proksime. Poprad troviĝas je 6 km.
NGC 6351
NGC 6351 (aliaj indikoj — MCG 6-38-17, PGC 60063) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gâvres
(jen france, bretone Gavr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Mátyás Éltes
Mátyás Éltes [mAtjAŝ Elteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Éltes Mátyás estis hungara elstara pedagogo pri intelektaj malkapabluloj, instruisto, profesoro. Lia origina familia nomo estis Ellenbach. Mátyás Éltes naskiĝis la  1873 en Győrszentiván. Li mortis la 1936 en Budapeŝto.
Biografio
Mátyás Éltes frekventis gimnazion en Győr, poste li lernis teologion en Graz, tamen li akiris pedagogian diplomon en Győr en 1893. Post siaj studoj li instruis en diversaj lernejoj en Transdanubio 5 jarojn. En 1898 li estis nomumita speciala instruisto de hungara reĝa edukejo (aŭ edukejo pri "idioto"j). En 1902 li studvojaĝis al eksterlando, eĉ li akiris plian diplomon pri intelektaj malkapabluloj. Li kreis novajn metodojn pri la edukado. Li studis kontribuaĵojn de Pál Ranschburg, Artúr Sarbó, John Dewey, Maria Montessori. Li longe instruis ankaŭ en la speciala pedagogia altlernejo.
Ulrichstein
Ulrichstein estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogelsberg de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Gießen. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La alto super la marnivelo estas metroj.
Hidalgo
Hidalgo estis malalta nobelo de Hispanio. Ili ne devis pagi impostojn, tamen eble ili havis bienon aŭ aliajn malmultajn posedaĵojn. Pro la nedevigo pagi impostojn ili diferenciĝis el la impostuloj aŭ malalta popolo, de kiuj ili laŭ la riĉeco foje ne multe diferenciĝis. Jam ekde la 7-a jarcento ekzistas dokumentoj kiuj atestas pri ekzistado de tiuj malaltaj nobeloj.
La tipa hidalgo estas Don Kiĥoto, kiu estas iufoje konata kiel "La Hidalgo". En tiu verko kaj ankaŭ en la antaŭa Lazarillo aperas tiaj basnobeluloj kaj en postaj verkoj kiel kompatindaj roluloj kiuj ne havis riĉaĵojn kaj tamen devis aspekti kiel riĉuloj.
Multaj hidalgoj dum la 16-a jarcento kaj venontaj formigris el Hispanio al Ameriko por serĉi riĉaĵojn kiujn ili ne havis en Hispanio. Kelkaj el ili iĝis famaj konkeristoj de teritorioj nekonataj ĝistiame de eŭropanoj. Aliaj dum tiuj jarcentoj serĉis pli bonajn postenojn ĉu en la armeo (ekzemple en kampanioj en Italio aŭ Flandrio) ĉu en la katolika eklezio.
Svedio en la Vintra Olimpiko 2006
La sep orajn medalojn atingis:
Bakumacu
Bakumacu (幕末) referencas al la finaj jaroj de la Epoko de Edo kiam la Tokugava ŝogunlando finis. Inter 1853 kaj 1867, Japanio finigis izoligan eksterlandan politikon konata kiel sakoku kaj ŝanĝis el feŭdisma Tokugava ŝogunlando al la moderna imperio de la Meiĵi-registaro. La ĉefa ideologi-politika divido dum tiu periodo estis inter la pro-imperia naciisma organizaĵo nome iŝin ŝiŝi kaj la fortoj de la ŝogunlando, kiuj inkludis la elitajn glavistojn "ŝinsengumi".