cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Granda Ĥorasano
Ĥorasano enhavis la teritoriojn de nuntempaj nordorienta Irano, de partoj de Afganio kaj de multo de Centra Azio. La provinco estis ofte subdividita en kvar kvaronoj. Nejŝaburo (nuntempa Irano), Merv (nuntempa Turkmenio), Herat kaj Balĥo (nuntempa Afganio) estis la centroj, respektive, de la plej okcidenta, norda, suda kaj orienta kvaronoj. Norde, Ĥorasano etendiĝis tiom for kiom ĝis Oksuso, kaj laŭ kelkaj priskriboj, ĝi inkludis la teritoriojn de Transoksiano (Buĥaro kaj Samarkando en nuntempa Uzbekio). Norde etendiĝis okcidenten ĝis la Kaspia marbordo. Fruislama uzado ofte konsideris ĉion oriente de la tiel nomita Ĝibal aŭ tion kio estis poste nomita 'Irak Aĝami' (Persa Irako), kiel inkludita en vasta kaj svage difinota regiono Ĥorasano, kiu povus etendiĝi eĉ ĝis la valo de Induso kaj Sindo. La limoj inter tiuj du areoj estis la regiono ĉirkaŭ la urboj Gurgan kaj Kumis. Partikulare, la Gaznavidoj, Selĝukoj kaj Timuridoj dividis siajn imperiojn en la regionoj 'Iraki' kaj 'Ĥorasani'. Oni supozas, ke tiu Ĥorasano estis lima sudokcidente kun la dezerto kaj la urbo Tabas, konata kiel "la Pordo de Ĥorasano", el kie ĝi etendiĝis orienten ĝis la montoj de centra Afganio. Fontoj el la 10-a jarcento antaŭen referencis al areoj de la sudo de Hindukuŝo kiel la Ĥorasanaj Vojoj, formantaj landliman regionon inter Ĥorasano kaj Hindustano.
Granda Ĥorasano estas termino foje uzata por distingi la pli grandan historian regionon el la nuntempa Provinco Ĥorasano de Irano (1906–2004), kiu pli malpli enhavas la okcidentan duonon de la historia Granda Ĥorasano.
Dingé (stacidomo)
Dingé estas franca stacidomo sur linio -  - Saint-Servan, situanta en  Dingé, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Rennes - St-Malo-St-Servan (441000).
Ludvika (komunumo)
Ludvika komunumo, svede Ludvika kommun, estas sveda komunumo en suda Dalekarlio, kies centra loko estas la urbo Ludvika. Plejparto de la komunumo situas en historia provinco Dalekarlio, sed parto de la komunumo, sude laŭ bordo al komunumo Ljusnarsberg, apartenas al historia provinco Västmanland, sed tuta komunumo apartenas al provinco Dalarnas län. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Administra historio
Paroĉo nomata Ludvika establiĝis 1901 en Ludvika komunumo. Dum 1915 parto de la kampara komunumo fariĝis la urbeto Ludvika, kiu jam 1919 fariĝis urbo. En cetera parto de la kampara komunumo Ludvika kaj en la komunumo Norrbärke, nova municipo Marnäs establiĝis en 1918. En 1925 Marnäs aliĝis al la urbo Ludvika. En 1963 ankaŭ la kampara komunumo Ludvika aliĝis al la urbo Ludvika. En 1971 el la urbo Ludvika kaj la kamparaj komunumoj Grangärde kaj Säfsnäs fondiĝis nuntempa komunumo Ludvika.
Vilaĝoj en la komunumo
ĉiuj de malpli ol 200 loĝantoj
Vidindaĵoj en la komunumo
Vidu ankaŭ Ekomuzeo Minlando
Kuriozaĵo
Ludvika komunumo estas, unuavice pro la ĉeeco de la entrepreno ABB, la sveda komunumo kun plej da universitataj inĝenieroj po loĝantoj.
Nativismo
Nativismo (ankaŭ nomebla denaskismo aŭ nasklokismo) estas sinteno aŭ movado, kiu favoras la interesojn de difinitaj establitaj loĝantoj de regiono aŭ lando respektive la pretendojn de novalvenintoj aŭ enmigrintoj. Ĝi povas kunimplici la sinasertadon aŭ ekzistodaŭrigon de tiaj individuoj aŭ ilia kulturo.
Nativismo kutime signifas opozicion kontraŭ enmigrado aŭ klopodadon malaltigi la politikan aŭ juran statuson de specifaj etnaj aŭ kulturaj grupoj, ĉar oni konsideras ilin malfavoraj aŭ fremdaj al la establita loka kulturo kaj ĉar oni konsideras ilin neasimileblaj.
Laŭ Fetzer (2000), opozicio kontraŭ enmigrado oftas en multaj landoj pro demandoj de nacia, kultura aŭ religia identeco. Oni studis la fenomenon precipe en Aŭstralio, Kanado, Nov-Zelando kaj Usono, sed ankaŭ en Eŭropo dum la pasintaj jaroj. "Nativismo" fariĝis ĝenerala termino por "opozicio kontraŭ enmigrado" bazita sur timoj, ke la enmigrantoj misformos aŭ ruinigos ekzistantajn kulturajn valorojn. Tio povas esprimiĝi kiel kritiko al multkulturismo.
Kie la nativisma movado ekzistas ene de dominanta kulturo, ĝi tendencas ligiĝi kun ksenofobiaj kaj asimilismaj projektoj. Ĉe la alia flanko de la spektro, en situacioj, en kiuj enmigrantoj (setlantoj) grave supernombras la praloĝantojn, aŭ en kiuj la interkontakto trudas ekonomiajn kaj kulturajn ŝanĝojn, nativismaj movadoj (kutime nomataj en tiu kazo "indiĝenismaj") povas ebligi kulturan travivon.
En la etnologio oni nomas nativisma socian movadon, kiu proklamas la repotenciĝon de la indiĝenoj en koloniita loko kaj la refortiĝon de la indiĝena kulturo. En 1943, Ralph Linton publikigis referaĵon pri nativismaj movadoj, kiu establis la fenomenon kiel apartan temon de etnologiaj studoj pri kulturŝanĝiĝo.
Edward Frankland
Edward Frankland estis angla kemiisto, apotekisto kaj bakteriologo, profesoro pri scienco en la Lernejo de Queenwood, Hampshire, kie li konatiĝis kun John Tyndall. Li ankaŭ estis asistanto de Robert Bunsen kaj profesoro pri kemio en la Kolegio Owen, en Manchester. En 1863 li fariĝis profesoro pri kemio en la Reĝa Instituto de Londono.
Saleĥardo
Historio
La urbo estis fondita en 1595 kiel kozaka fortikaĵo kaj ĝis 1933 havis la nomon Obdorsko (Обдорск), kio signifis en la komia lingvo "loko ĉe Objo". Ĝis fino de la 18-a jarcento la fortikaĵo perdis sian gravecon. En Obdorsko okazis ĉiujare vintraj foiroj. La setlejo servis ankaŭ kiel ekzilejo.
En 1933 la loko ricevis la nomon Saleĉhardo, kio signifas en la neneca lingvo "Setlejo ĉe kabo". Ĝi ricevis la urban statuson en 1938.
En la 1940-aj jaroj sola komunikilo liganta la urbon al la ekstera mondo estis rivero. Vaporŝipo navigaciis ĝis Tobolsko du semajnojn.
Nuntempe la urbo prosperas kaj en ĝi loĝas konstante pli ol 51 mil homoj (2021).
La urbo havas modernan flughavenon, ĝi havas paroman ligon kun urbo Labitnango, kien veturas trajnoj.
Schelte J. Bus
Schelte John « Bobby » BUS (naskita en 1956) estras usona astronomo asociata kun la Universitato de Havajo. Li laboras per la Infrared Telescope Facility de la NASA.
Li estis bakalaŭro pri scienco en la Kalifornia Instituto de Teknologio en 1979. Kvankam li iĝis doktoro de filozofio de MIT nur en 1999, li estis aktiva en astronomio dum multenombraj jaroj.
Li malkovris la periodan kometon 87P/Bus en 1981. Li malkovris aŭ kun-malkovris pli ol 1600 asteroidojn, inter kiuj la apolona asteroido 2135 Aristeo kiu proksimiĝos al malpli de 5 milionoj de kilometroj de Tero la.
La asteroido 3254 Bus (malkovrita de Edward L. G. Bowell) estis tiel nomita en lia honoro.
Kapelo Maria de la Neĝo (Pápoc)
Kapelo Maria de la Neĝo estas romkatolika rotondo, ankaŭ historia monumento en Hungario, en vilaĝo Pápoc. La kapelo havas grandan similecon kun Kapelo Sankta Jakobo (Ják). Malantaŭ la kapelo la iama monaĥejo kuŝas.
Historio
Oni supozas, ke la konstruaĵo estis konstruita en la 12-a jarcento. Oni ankaŭ supozas, ke tio estas identa kun la unua kirko de Pápoc. Depost konstruado de pli nova preposta kirko la unua kirko iĝis kapelo de la aŭgustenanoj dediĉita al Sankta Mikaelo. En 1698 dokumento raportas pri la kapelo, ke la interna pentrado estas plena. En la dua duono de la 18-a jarcento oni profitis la kapelon bierfarejo, sed pro tio okazis proceso en la Sankta Seĝo. En la sekvaj jarcentoj okazis ekzemple trameto de la enirejo, novaj fenestroj, kreo de baroka kupolo. En la 20-a jarcento la rotondo estis plurfoje renovigita. En 2000 la kapelo estis plene renovigita, post 4 jaroj konsekrita al Maria de la Neĝo.
Rotondo
La unuetaĝa rotondo estas preskaŭ ronda, pli precize ĝi konsistas el 4 cirklaj segmentoj. Vasto de la muroj estas ĉ. 1 m. Inter la unua etaĝo kaj kupolo oklatera lanterno etendiĝas. En la kapelo la altara ŝtono estis farita en 1762.
Listo de hungaraj vinoj
Trinkaĵo > Alkoholaĵoj > Vino > Hungaraj vinregionoj
Kapelo Maria de la Neĝo (Pápoc)
Monaĥejo
En 1359 oni konstruis unuetaĝan monaĥejon por la aŭgustenanoj. La konstruaĵo aliĝas al la kapelo, kiun jam la aŭgustenanoj profitis. Depost 1552 la monaĥejo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj. En la 1890-aj jaroj la monaĥejo estis trakonstruita. Baldaŭ ĝi estis lernejo. En 1973 la lernejo estis plene renovigita, post 2 jaroj arkeologoj trovis gotikan preĝejon. La monaĥejo nuntempe estas vilaĝa biblioteko kaj kulturdomo.
Listo de hungaraj vinoj
La en Hungario farita vino estas 75 % blanka, la plia estas roza kaj ruĝa.
La vitkultivaj areoj en Hungario:
vinoj de Hungario:
14622 Arcadiopoveda
14622 Arcadiopoveda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, en la montaro Santa Catalina, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la meksika astronomo Arcadio Poveda Ricalde, fondinto de multenombraj sciencaj institucioj. Li estas plej bone konata pro sia pionira laboro por determini la masojn de.
Občina Moravče
Komunumoj
La municipo konsistas el 49 vilaĝoj: Dešen, Dole pod Sv. Trojico, Dole pri Krašcah, Drtija, Dvorje, Češnjice pri Moravčah, Gabrje pod Limbarsko Goro, Gora pri Pečah, Gorica, Goričica pri Moravčah, Hrastnik, Hrib nad Ribčami, Imenje, Katarija, Krašce, Križate, Limbarska Gora, Moravče, Mošenik, Negastrn, Peče, Ples, Podgorica pri Pečah, Podstran, Pogled, Pretrž, Prikrnica, Rudnik pri Moravčah, Selce pri Moravčah, Selo pri Moravčah, Serjuče, Soteska pri Moravčah, Spodnja Dobrava pri Moravčah, Spodnja Javoršica, Spodnji Prekar, Spodnji Tuštanj, Stegne, Straža pri Moravčah, Sveti Andrej, Velika vas, Vinje pri Moravčah, Vrhpolje pri Moravčah, Zalog pri Kresnicah, Zalog pri Moravčah, Zgornja Dobrava, Zgornja Javoršica, Zgornje Koseze, Zgornji Prekar, Zgornji Tuštanj.
Loko, priskribo
Občina kuŝas en la nordoriento de la centro de Ljubljana, proksimume 18 km. La municipa teritorio estas monteta kie la alto estas proksimume 320 m en la okcidento ĝis preskaŭ 880 m oriente.
Apudaj municipoj estas: Občina Lukovica en la nordo, Občina Zagorje ob Savi en la oriento, Občina Dol pri Ljubljani kaj Občina Litija sude, kaj Občina Domžale okcidente.
Gubkina minejo
Gubkina minejo estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), 60 km nord-okcidente de urbo Tarko-Salo kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1965 (gaso) kaj ekspluatata ekde 1999. En 1986 estis malkovrita naftokuŝejo.
Geologio
La gaskuŝejo estas masiva, akvoflosa. Gasakva kontakto registriĝas je absolutaj markoj -722 ĝis -733 m, alteco 115 m. Tavolpremo 76,1 MPa, tavola temperaturo 22 °C. Konsisto de la gaso : metano 98,47%, etano 0,16%, propano 0,02%, karbondioksido 0,53%, azoto 0,82%.
Je la fundo 1167-3317 m estas trovitaj pli ol 40 naftaj kaj gasaj kuŝejoj en la terigenaj sedimentaĵoj de malsupra karbonio, aĉimova tavolaro (beriasiano — valanginiano de malsupra kretaceo) kaj de supra ĵurasio. Denseco de nafto estas 780-928 kg/m³, viskozeco 0,79-2,27 MPa • sek, enhavo de sulfuro 0,17-0,44%, kondensato en gaso 135-166 gr/m³.
En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 379,8 miliardoj da kubaj metroj, suma elminigado atingis 34,3 miliardoj da kubaj metroj.
Ludoviko la 13-a (Francio)
Infaneco
Ludoviko formale fariĝis reĝo en 1610, kiam li estis nur okjara, ĉar lia patro estis murdita de François Ravaillac. Lia patrino agadis kiel regentino, oficiale nur ĝis la dektria jaro de Ludoviko. Sed fakte, Marie de Médicis ne volis rezigni sian potencon : Ludoviko devis trudi siajn rajtojn kiam li fariĝis dekkvinjara. Poste, la nova reĝo organizis la murdon de Concino Concini (24-a de aprilo 1617), la iama influa konsilanto de sia patrino.
Edzeco
En 1615, kiam li estis nur dekkvarjara, Ludoviko devis edziĝi habsburgan princinon, Anno de Aŭstrio (1601-1666), la filino de Filipo la 3-a de Hispanio. Tamen, la edzeco estis ne konsumita antaŭ 1619, kiam la reĝo estis dekokjara. Fakte, siajn plej intensajn (sed platonajn) sentojn li havis kun serio da belaj viroj. La edzeco, samkiel multaj burbonaj-habsburgaj rilatoj, estis nur nedaŭre feliĉa, kaj la taskoj de la reĝo ofte malproksimigis la geedzojn. En 1638, nur post 23 jaroj kaj kvar misakuŝoj sukcesis Anno naski filon, la estontan Ludoviko la 14-a.
Reĝado
Dum la reĝado de Ludoviko la 13-a, la burbona dinastio sukcese konfirmis kaj plifortigis sian potencon en Francio, sed la religiaj problemoj postvivis, precipe tiu de la rilato inter la tre katolika reĝo kaj la francaj Protestantoj (la Huguenots), ekzemple kun la sieĝo de La Rochelle.
La brila kaj energiplena kardinalo Richelieu havis grandegan rolon ekde 1624 : la ĉefministro, pli ol la senvola reĝo, profunde influis la politikon de la reĝlando dum 18 jaroj, kaj mortis nur kelkaj monatoj antaŭ Ludoviko. Danke al lia agado, la malfavoraj Habsburgoj estis rigore firmtenitaj, samkiel la franca nobelaro. Plie, la haveno Le Havre moderniĝis kaj la kardinalo starigis potencan militŝiparon.
Kvankam Richelieu firmtenis la administradon de Francio, kelkaj favoratoj de la reĝo ankaŭ sukcesis influi la reĝadon. La unua estis la duko Charles de Luynes, la plej kara kaj pli aĝa amiko de la reĝo je la komenco de la reĝado. La lasta estis la pli juna markizo de Cinq-Mars, kiu estis fine ekzekutita post kiam li konspiris kun Hispanio.
Fikcioj
Ludoviko la 13-a, lia edzino Anno kaj la kardinalo Richelieu estas ĉiuj gravaj personoj en la romano de Alexandre Dumas, La Tri Muskedistoj.
Ludoviko la 13-a kaj la kardinalo Richelieu (kunteksto)
La reĝo Henriko la 4-a estis edzo de Margarita de Valois, fratino de Henriko la 3-a kaj reĝino Margot de Navaro, sed ili estis separiĝintaj. Por sekurigi la sukcedon la reĝo nuligis tiun geedzecon kaj edziĝis al Maria de Medicis, kiu naskis heredonton, Ludoviko, kaj aliajn filojn. Dum tiuj jaroj la juna Armand (posta kardinalo Richelieu) ekis militistan karieron, sed post la morto de la plej aĝa frato, li ekis religian karieron por okupi la "familian" episkopecon de Luçon, kio okazis jam en 1606, kiam li estis nur 21jaraĝa. Por tio oni devis peti papan permeson. Poste studis iomete en la universitato Sorbono kaj en 1608 eniris solene en la episkopa sidejo. Li ankaŭ planis eniri en politikon.
Tiam la reĝo, ĉirkaŭata de katolikaj potencoj ligataj al la dinastio de Habsburgoj kaj hispana kaj aŭstria, decidis apogi la protestantajn potencojn vekinte malapogon de katolikaj nobeloj. Li prepariĝis por milito kaj nomumis regento sian edzinon, Maria de Medicis. En 1610 la reĝo estis murdita de katoliko. La filo Ludoviko estis tiam nur 9jaraĝa kaj la patrino regentis kun siaj italaj fiduloj nome Leonora Dosi kaj Concino Concini: la deziro de la kardinalo alproksimiĝi al la kortego devis atendi. La politiko ŝanĝis al favoro de alproksimiĝo al la katolikaj potencoj, kun malkontento de protestantoj, nobeloj iame povegaj kaj malaltaj klasoj. Ludoviko la 13-a iĝis reĝo nur 14jaraĝa en Reims en 1614. Post unu jaro li edziĝis en Bordozo al Ana de Aŭstrio, filino de la hispana reĝo Filipo la 3-a. Samepoke franca princino edziniĝis al hispana princo, estonta reĝo Filipo la 4-a, sed sen atingi sukcesan repaciĝon de ambaŭ regnoj.
Komence de la regado de la juna reĝo oni kunvokis en 1614 la Ĝeneralajn Ŝtatojn, iela preskaŭ parlamento, kiu ne estis tre sukcesa, sed famas ĉar estis la lastaj antaŭ tiuj de 1789, komence de la Franca Revolucio. En tiuj la episkopo de Luçon sukcesis veki la atenton de la regentino kaj Concini. En 1616 li eniris la servon de la reĝino Ana de Aŭstrio kaj ricevis altegajn postenojn. Tiam ankoraŭ la iama reĝino kaj regentino ankoraŭ regis efektive kaj la vera reĝo juna Ludoviko ĵaluzis pro tio. Li mortigis la favoritojn de la regentino, nome Concini kaj Dosi kaj eĉ ekziligis sian patrinon al Blois. Armand devis retiriĝi al Avinjono, ĉar ankaŭ li mem apartenis al la partio de la regentino. La reĝo fakte enpoviĝis kaj ŝanĝis de nove la franca politiko: li alvokis ministrojn de sia patro, inter kiuj ĉefe regis Luynes, pro kio multaj nobeloj alproksimiĝis al la regentino. En tiuj luktoj en 1621 mortis la polemika Luynes, kio malfermis la vojon al Armand, kiu ricevis favoron de la regentino (kardinaliĝis en 1622) kaj de la reĝo, kiu igis lin reĝa konsilanto en 1624.
Ekde tiam la jam kardinalo dediĉis sin al plifortigo de la povo kaj figuro de la monarko, kiu kiel uzanto de "didevena povo", ĝuis ege taŭge helpon de katolika kardenalo. Richelieu edukis la junan reĝon, verkis por li politikan testamenton, kaj sekurigis ties situacion kontraŭ la deziroj de la patrino kaj regentino. Tiu estus dezirinta pacon kun Hispanio, sed Richelieu konvinkis la reĝon al la milito kaj en 1629 li iĝis ĉefministro (favoratulo). Multaj konspiroj okazis en tiu epoko kaj eĉ kun partopreno de membroj de la reĝa familio. En 1630 la konflikto inter patrino kaj filo finis per venko de la reĝo kun helpo de la kardinalo: la eks-reĝino definitive estis ekzilita al Kolonjo kie mortos en 1642. Richelieu jam ne havis rivalon en la franca kortego. En 1631 la reĝo nomumis lin duko de Richelieu. Ĉar tiu opiniis, ke la hispandevena reĝino povus influi la reĝon al paciĝo kun Hispanio, Richelieu apartigis ŝin disde la reĝo, kio poste inspiros la verkiston Aleksandro Dumas la romantismajn romanojn pri la malica kardinalo kaj la bonaj tri muskedistoj.
Krome Richelieu reformis la administradon, ekonomion, renovigis la mararmeon, protektis la Sorbonon, kreis la Francan Akademion kaj protektis la artojn. Tamen la malbona agrikultura produktado kaj la milito malbonigis la ekonomion. Francio estis kaŝe apoginte la potencojn malamikajn de Habsburgoj nome Svedio kaj Nederlando en la Tridekjara Milito. Post malvenko de svedoj en Nördlingen, en 1635 Richelieu eniris rekte en la milito kontraŭ Hispanio. Ĉefe li apogis katalunojn kaj portugalojn kontraŭ la centra kastilia monarkio kaj agadis sude kie konkeris la tiamajn katalunajn graflandojn Rusiljono kaj Cerdanjo.
Andreas Thaler
Andreo THALER (naskiĝinta la 10-an de septembro 1883 en Wildschönau, mortinta la 28-an de junio 1939 en Treze Tilias estis aŭstra politikisto.
Li frekventis la gimnazion en Salcburgo, Hall in Tirol kaj Feldkirch. Post kiam li estis servisto, arbohakisto, alpa paŝtisto, kaj ekde 1910 kamparano kun propra bieno, li fariĝis politikisto: urbestro en Oberau apud Wildschönau (1914-1919), deputato de la Tirola landa asembleo (Tiroler Landtag - 1919) kaj prezidanto de la Tirola landa konsilio por kulturaĵoj (Landeskulturrat - 1924). De 1927 ĝis 1934 li estis deputato al la Nacia Asembleo, de 1929-1932 estro de la Kamparana asocio (Reichsbauernbund), en 1930/31 eĉ ministro pri agrikulturo.
Eppendorf
Eppendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Mulhacén
Ĝi troviĝas en andaluza provinco Granado, sudeste Hispanio, ĉe la montaro Sierra Nevada.
La nomo Mulhacén (MulaθEN) estas hispanigitaĵo de Muley Abul Hassan, antaŭlasta nazaria reĝo de Granado je 15-a jarcento, kiu laŭdire estis enterigata en tiu monto.
Federacia Distrikto
Pluraj federaciaj ŝtatoj distingas regionon ĉirkaŭ la ĉefurbo kiel Federacian Distrikton. Ĝenerale la celo estas eviti, ke iu provinca registaro havu tro grandan administran influon al la ĉefurbo kaj tiel ankaŭ al la registaro. Ankaŭ ĝenerale, Federacia Distrikto havas malgrandan areon, sed "malgrandeco" varias laŭ lando, Brazila Federacia Distrikto havas 5.802 km², preskaŭ la duono de tuta areo de Luksemburgio.
Ekzemploj de federaciaj distriktoj estas:
Donaco de Cassels
Eblas pririgardo en la belaj lokoj kaj ĝuado de la arton en la domo aŭ mendado de gvidado, kiam kultura kaj industria ĉirkaŭpiediro en la legendaj lokoj estas antaŭvidebla. La domo, kiu estis inaŭgurita jam 1900, estis konstruita post donaco al la minlaboristoj de Grängesberg de la prapatro de la Grängesberga uzino, S-ro Ernest (Cassel). En Cassels estas riĉa propono de koncertoj kaj muzikaj travivaĵoj, vidu la programon en hejmpaĝo de Cassels (www.cassels,com). En Cassels ankaŭ lokoj estas lueblaj por koncertoj, konferencoj, kunvenoj, ekzpositcioj, festenaj aranĝoj, fonografado ktp. Tranoktado kaj manĝoreĝimo estas aranĝeblaj.
(Medio de Ekomuzeo Minlando)
Amonia pikrato
Tamen, la Usona Mararmeo plu uzis ĝin en kirasdetrua artilerio kaj fajrarmilaro por marborda defendo. Pikrato de amonio povas uziĝi kiel antaŭanto de la alte stabila eksplodaĵo TATB aŭ 1,3,5-TriAmino-2,4,6-Trinitrobenzeno, unue senhidratigante ĝin al pikramida formo (ligante ĝin al amonio el amina grupo anstataŭe de amonijono) sekvata de posta aminigo.
Sintezo
Amonia pikrato rezultas el kompleta neŭtraligo de "pikrata acido" kaj NH3 en varma akvo:
Amonia pikrato estas malpli sensiva ol "pikrata acido" kaj posedas pli altan fandopunkto (fp 265 °C ĝis 271 °C).
Reakcio
Guanidina pikrato prepareblas el "guanidina nitrato" kaj amonia pikrato (fp 319 °C)
(18722) 1998 HF148
(18722) 1998 HF148 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Muzeo Dan Andersson
La Muzeo Dan Andersson estas muzeo pri la vivo de la sveda laborista verkisto kaj poeto Dan Andersson en la centro de la urbo Ludvika en Svedio.
Troviĝas ĉambro, kiun Dan luis dum mallonga tempo purskribante i.a. ”Kolarhistorier” (Karbigist-rakontoj). Esplorĉambro ekzistas. Literaturo kaj muziko de Dan Andersson estas aĉeteblaj.
Adreso: Engelbrektsgatan 8, meze de Ludvika.
Tropika mezoplodo
Tropika mezoplodo (Mesoplodon densirostris), bekobaleno de Blainville aŭ densbeka baleno, estas la mezoplodo kun plej ampleksa vivejo kaj eble la plej dokumentita. La Franca zoologo Henri de Blainville la unua priskribis la specion en 1817 el malgranda peco de makzelo — la plej peza osto kiun li estis trovinta — kio rezultis en la nomo densirostris (latine por "densa beko"). Ĉe nordorientaj Bahamoj, tiuj animaloj estas partikulare bone dokumentitaj, kaj fotoidentiga projekto startis iam post 2002.
Taksonomio
Blainville nomis la specion Delphinus densirostris, baze sur la priskribo de naŭ-cola peco de rostrum (balenbeko) de nekonata origino kiu estas en Pariza Muzeo. La dua specimeno, kompleta kranio sendita el Sejŝeloj fare de iu M. Leduc en 1839, estis nomita Ziphius seychellensis fare de la angla zoologo John Edward Gray en 1846; la franca sciencisto Paul Gervais poste metis tiun specimenon en la genro Dioplodon ("du-denta").
Populacio kaj distribuado
Tiu specio de bekobaleno troviĝas en tropikaj kaj varmaj akvoj en ĉiuj oceanoj, kaj oni konas, ke ĝi vivas en tre altaj latitudoj. Surstrandiĝoj okazis ĉe Nova Skotio, Islando, Brita Insularo, Japanio, Rio Grande do Sul, Suda Afriko, centra Ĉilio, Tasmanio, kaj Novzelando. La plej oftaj observoj okazis ĉe Havajo, Societa Insularo, kaj Bahamoj. Tiu specio ne migras. Ĝi vivas en akvoj de 1600 al 3000 futoj profundaj. Spite la relative oftan naturon de la baleno, ne estas disponebla populacia ĉirkaŭkalkulo.
Buia
Buia [buja] (hungare: Bólya, germane: Belle) estas vilaĝo en Rumanio sude de Târnava Mare kaj Mediaș.
Ĝi apartenas administre al la komunumo Șeica Mare.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 329 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 664 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1296. En la 14-a kaj 15-a jarcento ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye).
Carl Amery
Carl AMERY, pseŭdonimo de Christian Anton Mayer (Munkeno, 9-an de april 1922 - 24-an de majo 2005) estis germana verkisto de sciencfikcio kaj ekologia aktivisto.
Li estis membro de Gruppe 47, prezidanto de la asocio de germanaj verkistoj en 1976/77 kaj, inter 1989 kaj 1991, prezidanto de PEN-klubo internacia de Germanio. De 1967 ĝis 1974 li estis membro de la SPD kaj pliposte li apartenis al la GVP. Sekve li estis unu el la fondintoj de la Alianco '90/La Verduloj kaj protektanto de la Wasserallianz en Munkeno. En 1997 li gajnis la Wilhelm Hoegner-premion.
Genoveva de Brabanto
Genoveva de Brabanto estas heroino de mezepoka legendo. Ŝia historio estas tipa ekzemplo de historio de deca edzino false akuzita kaj forpelita, pro atesto de malakceptita pretendinto.
Biografio
Genoveva de Brabanto laŭdire estis la edzino de Siegfried de Treviro, kaj ke ŝi estis false akuzita de la ĉefservisto Golo. Kondamnita je morto, ŝi estis pardonita de siaj ekzekutistoj, kaj vivis dum ses jaroj kun sia filo en kavo en la Ardenoj nutrita de kapreolino. Siegfried, kiu dume estis malkovrinta la perfidon fare de Golo, estis persekutanta kapreolinojn, kiam li malkovris ŝin en sia kaŝejo kaj remetis ŝin al ŝia antikva digneco.
Kvarca ĝelo
Kvarca ĝelo estas granola, vitrosimile polureca, alte porohava formo de kvarco. Kvarca ĝelo estas sekigita ĝelo, kiu rezultiĝas el trosaturitaj solvaĵoj de siliciaj acidoj nSiO2·mH2O kun pH-valoro inter 5 kaj 6. Malgraŭ sia nomo, kvarca ĝelo estas solido. Ĝi estas hidrofila.
Ĝia numero de CAS estas 63231-67-4.
Kvarca ĝelo estas farata sinteze el natria silikato. Ĝi estas ankaŭ nature okazanta mineralo kiu estas minata kaj preparata en granolan aŭ bidan formon.
Kvarca ĝelo estas plej kutime uzata en ĉiutaga vivo kiel granoloj pakitaj en vaporo-trairebla plasta pakaĵo. En ĉi tiu formo, ĝi estas uzita kiel sekigilo por regi lokan humidecon por eviti damaĝon aŭ degradon de iuj varoj. Pro venena aldonaĵoj (vidu pli sube) kaj tre alta absorbokapablo de kondensaĵo, kvarcaj ĝelaj paketoj kutime havas avertojn por ke la uzantoj ne manĝu la enhavon. Se manĝita, la pura kvarca ĝelo estas malverŝajna al kaŭzi akutan aŭ kronikan malsanon, sed devus esti problema tamen. Manĝo-grada sekigilo devus ne inkluzivi venenojn kiu devus kaŭzi longtempan damaĝon al homoj se konsumita en la kvantoj normale inkluzivataj kun la aĵoj de manĝo.
Propraĵoj
Granda surfaca areo de kvarca ĝelo, proksimume 800 m2/g, permesas al ĝi absorbi akvon kun preteco, farante ĝin utilan kiel sekigilo (sekiga agento). Iam saturita kun akvo, la ĝelo povas esti regenerita per varmigo de ĝi al 120 °C por 2 horoj aŭ laŭ aliaj fontoj al 150-170 °C dum 3-4 horoj. Iuj specoj de kvarca ĝelo krakiĝas, kiam ili estas eksponitaj al sufiĉa kvanto da akvo.
Ĝi havas averaĝan amplekson de poro de 2,4 nanometroj kaj havas fortan afinecon por akvaj molekuloj. La areo de kvarca ĝelo konsistas el grupoj Si-OH, situijtaj je distanco 0,5 nanometroj unu de la alia. Ĉi tiuj grupoj estas aktivaj centroj, kaj aktiveco de specimeno de kvarca ĝelo dependas de kvanto kaj aktiveco de ĉi tiuj centroj. En aktiva absorbanto, kio estas tiu de kies surfaco absorbita akvo estas forprenita, multas centroj estas aktivaj. La aktiviĝo okazas dum varmigo de kvarca ĝelo al temperaturo 150 ... 200 °C.
Dum varmigo de kvarca ĝelo al pli granda temperaturo ol 200-400 °C, la aktiveco malpligrandiĝas pro apero de ligoj Si-O kun plua forigo de akvo. Ĉi tiu stadio, tamen, estas reigebla. Dum varmigo al pli ol 400 °C la amplekso de surfaco nereigeble malpligrandiĝas.
La aktivaj centroj interagas kun polusecaj solviloj ĉefe per kreo de hidrogenaj ligoj.
Produktado
Solvaĵo de natria silikato estas acidigata por produkti galantinosimilan sedimenton kiu estas lavata, kaj poste malhidratigata por produkti senkoloran kvarcan ĝelon:
Kiam videbla signo de la enhavo de kondensaĵo en la kvarca ĝelo estas bezonata, amonia kvarklorokobaltido(II) (NH4)2CoCl4 aŭ kobalta klorido CoCl2 estas aldonata. Ĉi tiu estas kaŭzo ke la ĝelo estas blua se seka kaj rozkolora se hidratigita.
Sekigilo
Kvarca ĝelo estas uza kiel sekigilo.
En multaj aĵoj, kondensaĵo igas la kreskadon de ŝimo kaj damaĝo. Kondenso povas damaĝi elektronikaĵojn kaj povas plirapidigi malkomponiĝadon de kemiaĵoj, kiel tiuj en vitaminaj piloloj. Per aldono de paketoj de kvarca ĝelo, ĉi tiuj aĵoj povas konserviĝi pli longe.
Kvarca ĝelo estas ankaŭ uzata por sekigi la aeron en industriaj kunpremitaj aeraj sistemoj. Aero el la kunpremilo disfluas tra kadro kun kvarca ĝelo. La kvarca ĝelo absorbas akvon el la aero, malebligante damaĝon je la punkto de uzo de la kunpremita aero. La sama sistemo estas uzata por sekigi la kunpremitan aeron en fervojaj lokomotivoj, kie kondenso kaj glacio en la bremsaj aeraj pipoj povas igi nefunkcikapablon de la bremsoj.
Kvarca ĝelo estas iam uzita kiel konservada ilo por regi relativan humidecon en muzeaj kaj bibliotekaj ekspozicioj kaj konservejoj.
En kemio
En kemio, kvarca ĝelo estas uzata en kolorografiko kiel senmova fazo. En kolumna kolorografiko la senmova fazo estas plej ofte komponita el kvarcaj ĝelaj partikloj de amplekso 40 .. .63 μm. Malsamaj partiklaj ampleksoj estas uzataj por atingi deziratan apartigo de certaj molekulaj ampleksoj. En ĉi tiu apliko, pro poluseco de kvarca ĝelo, ne-polusaj komponantoj estas ellavataj antaŭ la polusaj aĵoj, de ĉi tie la nomo normala faza kolorografiko. Tamen, kiam akvomalŝatantaj grupoj (kiel C18 grupoj) estas alfiksitaj al la kvarca ĝelo, tiam polusaj komponantoj estas ellavataj unuaj kaj la maniero estas nomata kiel rea faza kolorografiko. Kvarca ĝelo estas ankaŭ aplikata al aluminio, vitro, aŭ plastaj folioj por maldika tavola kolorografiko.
La hidroksilaj grupoj -OH sur la surfaco de kvarco povas esti funkciigitaj por krei specialecajn kvarcajn ĝelojn kiuj havas unikajn parametrojn kiel senmovaj fazoj. Ĉi tiuj funkciigitaj kvarcaj ĝeloj estas ankaŭ uzataj en organika sintezo kaj purigo kiel nesolveblaj reakciatoj kaj ruboforprenantoj.
Ankaŭ enekompleksaj kombinaĵaj grupoj povas esti kunvalente ligitaj al kvarca ĝelo. Ĉi tiuj materialoj havas la kapablon forpreni metalajn jonojn selekte el akvaj mediumoj. Enekompleksaj kombinaĵaj grupoj povas esti kunvalente ligitaj al poliaminoj kiuj estas greftitaj sur kvarca ĝela surfaco produktante materialon de pli granda mekanika tutececo. Kvarca ĝelo estadas ankaŭ kombinita kun alkalaj metaloj por formi M-SG reduktan agenton.
Kvarca ĝelo ne estas atendata al biologia degenerado en akvo aŭ grundo.
Danĝeroj
Kvarca ĝelo estas ne-venena, ne-brulema, kaj ne-reakciokapabla kaj stabila kun ordinara uzado. Ĝi reagas kun hidrogena fluorido, fluoro, oksigena dufluorido, klora trifluorido, fortaj acidoj, forta bazoj, oksidiloj. Kvarca ĝelo estas agaca al la spira kanalo, povas kaŭzi agacon de la digesta kanalo, kaj polvo de la granoloj povas kaŭzi agacon al la haŭto kaj okuloj, tiel antaŭzorgoj devus esti prenitaj. Iuj el la granoloj povas esti kun kondensaĵa montrilo, kiel kobalta (II) klorido, kiu estas venena kaj povas esti kancerogenera. Kobalta (II) klorido estas profunda blua se seka (anhidra) kaj rozkolora se humida (hidratigita).
Kristala kvarca polvo povas kaŭzo malsanon pro enenspiro de kvarco, sed sintezita amorfa kvarca ĝelo estas ne-malkompakta, kaj do ne kaŭzas la malsanon.
Historio
La esenco estis sciata ekde la 1640-aj jaroj kiel scienca kuriozaĵo.
La sinteza maniero de produktado de kvarca ĝelo estis patentita deprofesoro de kemio Walter A. Patrick je Universitato de Johns Hopkins en Baltimore (Marilando) en 1919. Ĝi estis uzata dum Unua mondmilito por absorbi vaporojn kaj gasojn en gasmaskaj kanistroj, kiel parto de lia patento.
Dum dua mondmilito, kvarca ĝelo estis uzata en la penoj por konservado de penicilino seka, protektado de armea aparataro de kondensaĵa damaĝo, kiel fluaĵa klakanta katalizilo por la produktado de alte oktana benzino, kaj kiel katalizila subteno por la fabrikado de butadueno el etanolo, ĉefa ero por la sintezita kaŭĉuka programo.
Zoltán Nusser
Zoltán Nusser [nuŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nusser Zoltán estas hungara bestkuracisto, biologo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2013), membro de Academia Europaea (2012).
Ernest Natalis
Ernest NATALIS (naskiĝis 1898; mortis la 28-an de aprilo 1974 en Lieĝo, Belgio) estis belga esperantisto kaj vaste konata pedagogo, kiu lekciis en la Pedagogia Instituto de la Universitato en Lieĝo.
Prof. Natalis lernis la Internacian Lingvon Esperanto jam en la jaro 1909 kaj kvankam li neniam tre aktive partoprenis la movadon, li ofte defendis Esperanton en siaj fakaj rondoj. En la lasta el la amaso de liaj verkoj pri edukaj sciencoj Kvaronjarcento de la pedagogia literaturo troviĝas referaĵo pri la Esperanta literaturo. Ekde la fondiĝo li estis prezidanto de Someraj Universitataj Kursoj en Lieĝo.
Zoltán Nusser
Zoltán Nusser naskiĝis la  1968 en Bonyhád.
Biografio
Zoltán Nusser studis en Veterinara Universitato de Budapeŝto inter 1987-1992, poste en 1995 li akiris sciencan gradon PhD en Oksfordo. En tiu urbo li esploris kelkajn jarojn, poste li faris la samon en Kalifornio. En 2000 li hejmenvenis, kie li ricevis diversajn stipendiojn por esplori. Post 2 jaroj li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝas pri ĉeloj de la nervoj. Li partoprenas en redaktadoj de Frontiers in Neuroanatomy kaj Journal of Neuroscience. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1995-2013.
Maksimiliano
Maksimiliano, vira persona nomo, interalie de pluraj historiaj regantoj.
Hammarbacken
Ĝi estas belega uzinmedio kun forĝistloĝejo kaj kafejo endome kaj eksterdome. Eksposicioj en Sädesmagasinet (grenmagazeno), eksterdomaj koncertoj kaj diversaj infanaktivaĵoj. Mendebla estas propra kafokorbo en kafejo. Promenado laŭ Höjdarstigen (vojeto) al Ställviksberget (monto) kaj ĝuado de la panoramo al Ludvika. En Hammarbacken ankaŭ estas vendado de muziko, metiaĵoj, skribaĵoj kaj libroj de la regiono. Pli da informado pri eventoj laŭ venontaj lokaj gazetanoncoj aŭ kontaktu Ludvikan Turistoficejon. Hammarbacken estas medio de Ekomuzeo Minlando.
14631 Benbryan
14631 Benbryan estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ben H. Bryan, estro ĉe Lockheed Martin por la Misio de Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Li ankaŭ estas ĉefa inĝeniero pri muntado de la strukturo de OSIRIS-REx, rolo, kiun li tenis por la kontraŭvarma ŝildo de Orion.
Komence, tiu asteroido estis misnomita 14631 Benryan.
Wilhelmina Juszkiewicz
Wilhelmina JUSZKIEWICZ (naskiĝis 1918 - mortis la 18-an de aprilo 1974 en Gdynia, Pollando), estis aktiva membro de Pola Esperanto-Asocio kaj de UEA. Depost la jaro 1963 ŝi estis estraranino de la Filio de PEA en Gdynia.
Museu de Arqueologia e Etnologia da Universidade de São Paulo
La Museo de Arqueologia e Etnologia da Universidade de São Paulo aŭ MAE {Muzeo de Arĥeologio kaj Etnologio de la Universitato de São Paulo, esperante), ekzistas ekde 1989, kaj enhavas amason da 120 mil objektoj kaj fotoj pri la materiala kulturo de Ameriko kun emfazo al Brazilo, al Mediteraneo, al Mezoriento kaj Afriko, ekde la pratempoj ĝis la nuntempaj tagoj. Pro la amplekso kiun oni havas, nur ĉirkaŭ 10% de la amaso estas por la ekspozicio. La muzeo ekzistas ekde 1989, kaj formeco de la muzeo okazis pro pluraj esploradoj de pluraj generacioj de etnologistoj, ekde la fino de la pasinta jarcento; ankaŭ pro malsimilaj akiroj kiel ŝanĝoj kun aliaj muzeoj tra la mondo.
MAE ankoraŭ havas vastan bibliotekon, kiu havas ĉirkaŭ 50 mil datumportilojn inter libroj kaj gazetojn, estas 1100 titoloj da gazetoj, kiuj 360 ankoraŭ ekzistas. Krom la konsultado libera por la ĉeestantaro, dumonate, MAE verkas revuon nomita "Sumários de Periódicos", grava ilo por esplorantoj kaj institucioj de tiu kampo. Ankaŭ jare, MAE publikigas novan eldonon de plurlingva scienca gazeto, kiun priparolas muzeologion. Krome, ĝi ankaŭ havas kurson specifan pri Muzeologio.
10448 Schawlow
10448 Schawlow estas asteroido de la asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona fizikisto Arthur Leonard Schawlow (1921–1999), kun-ricevinto de la Nobel-premio pri fiziko 1981 kun Nicolaas Bloembergen, pro ilia kontribuo al la disvolvo de la lasera spektroskopio.
Geilenkirchen
Geilenkirchen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heinsberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ferenc Szőllősy
SZŐLLŐSY Ferenc (Szőllősi Nagy) estis hungara prezidantsekretario de Lajos Kossuth, ano korespondanta de la Hungara Scienca Akademio (1847) naskita en 1796 aŭ 1806; mortinta la en Oravicabánya.
Kariero
Ferenc Szőllősy devenas el Székelyföld. Li havis aventurplenan vivon. En Turkujo li plenumis militan kaj diplomacian servon kaj estis fakulo pri minejoj. En 1835 li organizis en Albanujo la policon. Post 1839 li estis en Zimony (Zemun) interpretisto de orientaj lingvoj. En somero de 1848 li estis agento de Registaro Batthyány en Bukareŝto. Post 1849 li estis ano de spionservo de Aŭstrio. Post la Hungara revolucio de 1848 li elmigris kun Lajos Kossuth, sed en 1853 li revenis Hungarujon.
Chavannes
Chavannes estas la nomo de la sekvantaj geografiaj nomoj: Distrikto Glano en Kantono Friburgo en Svislando.
Edwin de Kock
De Kock en Sud-Afriko lernis Esperanton kaj verkis la unuan poemon en 1955. Krom kiel originala poeto li elpaŝis kiel biografo, esperantologo, poligloto, redaktoro kaj movadano. Li estis laika predikanto Adventista, misiisto, teologo, vegetarano kaj kontraŭrasisma aktivulo. De Kock krom en Esperanto ankaŭ verkis, tradukis kaj redaktis angle kaj afrikanse. Membro de la Akademio de Esperanto (1973-2007), Honora Membro de UEA ekde 2000.
Poezio kaj esperantologio
Kiel esperantologo li i.a. kontribuis al la landnoma problemo kaj pledis gardi la diakritajn literojn. Eble plej grava estas lia eseo "Principoj por la takso de neologismoj" (1987), en kiu li proponas sep kriteriojn, per kiuj oni povus juĝi, ĉu "neologismo" estus bona kaj necesa. Samjare li mem eldonis ankaŭ "Leksikoneto de mal-anstataŭaĵoj dudirekta".
Sud-Afriko
En sia hejmlando De Kock estis prezidanto de la Esperanto-Asocio de Suda Afriko de 1977 ĝis 1989 kaj redaktoro de la landaj Esperanto-periodaĵoj Afrika Esperantisto, 1955–1957 kaj de Bona Espero, 1977–1979, 1986–1987.
Teksaso
Ekde la de Kock estis Usona civitano. Li loĝis apud Edinburgo, Teksaso, Usono. En 2005 li estis honora gasto ĉe la Landa Kongreso de ELNA.
Kometa vosto
La vosto de kometo estas la longa nebula rubando da gaso kaj da polvo, kiu etendiĝas de la kometa kerno en malan direkton de Suno kaj donas al la kometo ĝian aspekton de "vosthava astro".
Kometo havas ĝenerale du vostojn, unu da jonigita gaso (aŭ plasmo), la alia da polvo.
Deveno
Kiel la hararo, la vosto konsistiĝas el sublimataj substancoj (akvo, karbona dioksido, metanolo...) pro la suna varmo kiam la kometo proksimiĝa al Suno, kaj el polveroj kuntrenataj de la gasa ellaso. La sunaj radiadoj jonigas la gasojn kaj igas ilin lumaj pro fluoresko, dum ke la polveroj brilas per reflekto de la suna lumo.
Kiam la kometo venas je distanco de ĉirkaŭ 1,5 AU, la suna vento kaj la la premo de radiado forblovas gasojn kaj polverojn en malan direkton de Suno. La vosto do ne ĉiam trenas "malantaŭ" la kometo : ĝi etendiĝa "antaŭ" la astro (laŭ ĝia orbita movo) kiam tiu-ĉi malproksimiĝas el Suno.
Tipoj de vosto
Estas du ĉefaj tipoj de kometaj vostoj.
Vosto de tipo I (aŭ jona vosto)
La gasoj de la hararo, jonigitaj de la suna lumo, estas forpuŝitaj de la magneta kampo de la suna vento rekte en direkton for de Suno kun rilativa rapideco de ĉirkaŭ 500 km/s
Ĉar plej oftaj jonoj en la vosto, CO+, difuzas la bluan lumon, la jona vosto aspektas blua por la homaj okuloj.
Vosto de tipo II (aŭ polva vosto)
La polva vosto komponiĝas el polveroj forblovitaj el la hararo far de la suna vento. Reflektante la sunan lumon, ĝi aspektas blanka aŭ iomete roza, pli "nebula" ol la jona vosto.
Pli malforte forpuŝitaj de la premo de radiado kaj de la suna vento, La polveroj de la vosto unuope orbitiĝas ĉirkaŭ Suno. Ili moviĝas malpli rapide ol la jonoj de la jona vosto. Tio faras, ke la polva vosto estas kurbita laŭ la kometa moviĝo.
La plej dikaj polveroj emas resti en la orbita ebeno de la kometo. Tiu parto de de la polva vosto povas fari ŝajnigo, pro perspektivo, de vosto direktiĝanta al Suno, tiel nomata "kontraŭvosto".
1245 Calvinia
1245 Calvinia estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio.
Kometa vosto
Vosto de tipo II (aŭ polva vosto)
Vostoj de ambaŭ tipo povas etendiĝi sur longo de ĉirkaŭ 1 astronomia unuo (150 milionoj da kilometro).
1245 Calvinia
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la sud-afrika urbo Calvinia.
Eulach
Eulach estas rivero en la distrikto Vinterturo en la oriento de la Kantono Zuriko en Svilando. La koordinatoj de ĝia fonto estas.
La fluvojo de Eulach
Ĝia fonto troviĝas en la komunumo Hofstetten ZH norde de la Kastelruino Schauenberg je proksimume 800 m super la marnivelo. La rivero fluas tra la urbeto Elgg kaj poste tra la municipo Schottikon kaj Räterschen en Elsaŭ kaj finfine alfluas la riveron Töss en Vinterturo.
Urba rivero de Vinterturo
La rivero Eulach estas la ĉefa akvofluo en la urbo Vinterturo, kiun oni ankaŭ nomas fojfoje la Eulach-Urbon. La Eulach-Halo (multfunkcia halo por sporto kaj eventoj) kaj la loka radio-stacio Radio Eulach portas la nomon de la rivero.
Inundrisko
Ĉar granda parto de la akvokolekta regiono de la rivero troviĝas en la urbo Vinterturo, kies planko estas vaste sigelita, okaze de fortaj pluvegoj ekzistas inundrisko por la urbo Vinterturo, kio povus kaŭzi grandajn damaĝojn. La urbo Vinterturo pro tio nun konstruas grandajn retenbasenojn, kiuj povas kapti la akvon en tia kazo.
26507 Mikelin
26507 Mikelin tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Lin, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Li estis lernanto ĉe la Robert Louis Stevenson Upper School de Pebble Beach (Kalifornio, Usono)
Patrofiguro
Patrofiguro estas koncepto en psikologio kiu kutime rilatas al pli aĝa persono, kiu estas kutime en pozicio de aŭtoritato kaj ia influo por la individuo, kiu elvokas en tiu sentojn kiuj kutime direktas al la koncepto de patro.
Dingé
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dingéens.
Patrofiguro
Studo de 2001 trovis, ke la ekzisto de pozitiva kaj helpema patrofiguro por infano, ĉu biologia patro, duonpatro aŭ alia proksima plenkreskulo, estas ligita kun la pli bona disvolviĝo de la infano. En ĉi tiu studo, infanoj ricevis pli bonajn poentojn pri testoj, kiuj testis kognajn kapablojn, memefikecon kaj socian akcepton rilate al infanoj, kiuj ne havis patrofiguron. El tiuj, kiuj havis patrofiguron, infanoj kiuj perceptis lin kiel pli subtenan, montris pli altan memefikecon kaj socian akcepton, kaj malpli da depresiaj simptomoj.
Laŭ la psikoanaliza teorio de Sigmund Freud, ĉiu infano bezonas aŭ profitas patrofiguron por normala emocia kaj seksa disvolviĝo. Laŭ la ideo de la edipa komplekso, kiu estas centra al ĉi tiu teorio, ĉiu infano en la edipa stadio lernas identigi sin kun sia patro, kaj tiel adaptas virajn trajtojn tra la jaroj. Tamen en la lastaj jardekoj la maniero kiel psikoanalizistoj interpretas ĉi tiujn ideojn substrekas la gravecon de patrofiguro kiel mensa kaj emocia funkcio prefere ol kiel fizika vira figuro ĉeestanta en la vivo de infano, do iu ajn figuro kiu povas esti "tria ripo" patrin-beba diado, kiu formas ian fermitan vezikon. La tria ripo malhelpas ĉi tiun vezikon kaj instruas la infanon pri la ekzisto de ekstera mondo, realo, aŭtoritato kaj leĝoj, ĉi tiuj aferoj estas esencaj por lia emocia disvolviĝo. Tiel iu ajn fizika figuro en la vivo de la infano povas konsistigi "patrofiguron", ĉu edzo aŭ kunulo de la patrino, geavoj, onklo aŭ onklino, instruisto, kaj eĉ la patrino mem povas plenumi ene de ŝi la du funkciojn, kaj patrinajn kaj patrajn, necesajn por la infano.
Ernesto Tudela Flores
Ernesto TUDELA FLORES (naskiĝis en 1894, mortis fine de januaro 1974 en Valencio, Hispanio) estis unu el la plej elstaraj figuroj en la hispana Esperanto-movado kaj ĝia plej grava Esperanto-vortaristo de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj.
Interalie Tudela Flores estas la aŭtoro de ampleksa vortaro por hispanlingvanoj Vocabulario Español-Esperanto. D-ro Tudela Flores estis dum jardekoj fidela membro-subtenanto kaj membro-abonanto de Universala Esperanto-Asocio (UEA), je kies nomo li dum pluraj jardekoj funkciis kiel delegito en Valencio.
George Grigore
George Grigore (n. la 2-an de februaro 1958 en Grindu, Distrikto Ialomiţa (Rumanio), estas rumana poeto, verkisto, tradukisto, lingvisto, orientalisto, profesoro pri araba lingvo kaj islama civilizo ĉe la Bukareŝta universitato.
La Haute-Saint-Charles
La Haute-Saint-Charles estas unu el 6 arondismentoj de Kebeko. En 2006, ĝi havis 74 070 loĝantojn, sur areo de 148,40 km2.
Historio
Antaŭ la, la arondismento enhavis la malnovajn urbojn Lac-Saint-Charles, Saint-Émile kaj Loretteville. Ekde tiam, ĝi enhavas ankaŭ la sektoron Val-Bélair kaj unu parton de la malnova arondismento Laurentien.
Aĥabo
Aĥabo apartenis al la plej karakterizaj reĝoj de Izraela reĝlando. Li regis proksimume en la jaroj 874 a. K. - 852 a. K.. Li estis dua reĝo de dinastio de Omri. Lia edzino estis fenicia princino Izebel, kiu en Izraelo subtenis kulton Baal.
13126 Calbuco
13126 Calbuco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Malberg
Malberg havas diversajn signifojn:
13126 Calbuco
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la stratovulkano Calbuco en suda Ĉilio, sudoriente de la lago Llanquihue. La la vulkano, dormanta dum jardekoj, erupciis dufoje en kelkaj horoj, disŝutante cindrojn kaj lafon sur la tuta maldense loĝatan montan areon. Tria erupcio okazis la 30-an de aprilo.
Gagny
Gagny [ganji] estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Seine-Saint-Denis kaj en la regiono Francilio. Ĝi havas proksimume 37 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Gabiniens.
Geografio
Gagny situas 15 kilometrojn oriente de Parizo. Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Montfermeil, Clichy-sous-Bois, Le Raincy, Villemomble, Neuilly-sur-Marne, Gournay-sur-Marne kaj Chelles.
Historio
La antikva nomo de la urbo estis Ganniacum : ĝi tiam estis nur vilao, kiu apartenis al iu Ganniaco aŭ Gannios, kaj etendiĝis el la valo de la Marno ĝis la unuaj deklivoj de Montfermeil.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Esperanto
Gagny estas la naskurbo de Georges Lagrange (1928-2004).
4371 Fyodorov
4371 Fyodorov  estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo ( tiam en Sovetunio, nun en Rusio).