cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Campillo de Deleitosa
Situo
Campillo de Deleitosa estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarkoj aŭ distriktoj Ibores kaj Villuercas. La surfaco de ties teritorio estas de 25,6 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Petrisat
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 560 loĝantojn (hungaroj); en 1992 316 (98% hungaroj).
Urbodomo de Frankfurto ĉe Odro
La Urbodomo de Frankfurto (Rathaus Frankfurt/Oder) estas la centra administrejo de Frankfurto ĉe Odro en Germanujo. La verŝajne de la mezo de la 13a jarcento starigita konstruaĵo estas monumentprotektataĵo de la lando Brandenburgio. Ĝi gastas nuntempe ankaŭ gastejon kaj la Muzeon Junge Kunst pri nova arto.
Petrisat
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1318. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Kis-Küküllő).
Urbodomo de Frankfurto ĉe Odro
Arkitekturo
La konstruo de la urbodomo ekis supoze mallonge antaŭ la koncedo de urbaj privilegioj al la enloĝantaro en 1254. La akurata konstrukronologio ne tute klaras tamen. Verŝajne finitis antaŭe nur la kelo kaj la teretaĝo, poste iĝis interrompo konstrua. La pli ampleksa suda parto kun aĉethao kaj la t.n. arkiva alkonstruaĵo ĉe la uesta flanko finfaritis ĉ. en la mezo de la 14a jarcento.
la konstruaĵo havas riĉe ornamitan portalon kun du dikaj avankorpe elsaltantaj kolonoj. La suda fasado similas nun al la suda gablo kaj iĝis tipa hansostila domo kun arkadoj kaj altaj fenestroj rektangulaj. La suda parto havas ankaŭ liberan ŝtuparon. En 1937 la urbodomo ricevis sudokcidentan enirejan halon kiu donas alireblecon al la kelo urbodoma. Dum la Dua mondmilito la tuto ege damaĝitis kaj brulkonsumiĝis. Refariĝo estis inter 1951 kaj 1953, restaŭradlaboroj novaj datumas de inter 1976 kaj 1978 kaj 1993 kaj 1994. Tiam ankaŭ la mezepoka kerno renovigitis.
15452 Ibramohammed
15452 Ibramohammed estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Benet Rossell
Benet ROSSELL (Àger, 1937 - Barcelono, Hispanio, 2016) estas internacia artisto. Desegno, gravuraĵo, signa skribado, spektakloarto, skulptaĵo, filmo, muziko, teatro kaj poezio estis interplektitaj en lia verkaro, kreante personan artan koncepton en kiu la verkoj estas procezo de konstanta reinventado.
Rossell formas poetikon de malfortikeco farbetita per ironio kaj kritika spirito, kaj plonĝas en la mikro-mondojn kiuj estas ĝenerale ignoritaj de la absolutismaj raportoj pri arthistorio. Kvankam aspekt-abstrakta, lia verkaro havas fortan rakontan komponenton, kiu modeste kaj diskrete uzas la propran biografion de la artisto.
Biografio
Post kompletigi siajn universitatajn studojn pri juro (1956), ekonomiko (1958) kaj sociologio (1962), Rossell diplomiĝis pri teatro en 1964 ĉe la Internacia Universitato de Teatro de Parizo, decida travivaĵo kie li unue aŭdis pri «totala teatro», komprenita kiel ago kiu uzas la konceptojn de festado kaj rito en la teatraĵoj. Rosell mem priskribis tiujn travivaĵojn kiel: «... pli proksime al signa reprezentado ol al teksto. Mi venis en kontakton kun lingvaĵoj kies kodo estis al mi tute nekonata, lingvaĵoj sen kodo por mi. Mi trovis ilin fascinaj, kaj ili estis tre eble la origino de la lingvaĵo kiun mi kultivis ĉie tra mia arta trajektorio, kiu venas de diverseco de signoj, ikonoj, mikrografioj, kaligramoj aŭ benigramoj, sen kodo, neripetitaj kaj neripeteblaj, kiuj kunekzistas artikulitaj kaj sin manifestas en maniero kiu ili ĉiam estas unikaj, ĉiam reinventitaj, kaj tio je la fino formas mikro-teatran aŭ kaligrafian reprezentadon de la granda mikro-teatro de la mondo»
Tie li ankaŭ studis kinarton ĉe la Etnografia Komitato de la Filmo. Estis en Parizo kie li faris la unuan eksperimentan filmverkon.
Li vojaĝis vaste kaj pasigis longajn periodojn en aliaj landoj, inkluzive de Barato kaj Nepalo.
En lia plej lastatempa retrospekta ekspozicio, ĉe MACBA (Barcelona Muzeo de Nuntempa Arto) en 2010, Benet Rossell ne sekvis la gvidliniojn de kronologia retrospekta uzo, sed proponis selektivan paŝon de lia verkado, metante apartan atenton al du el siaj lingvaĵoj plej karakterizaj: kaligrafio kaj filmo.
En Parizo li estis membro de la arta grupo ekzilita pro la hispana diktaturo, «Katalunoj de Parizo» (tezo, en la hispana ) per multaj filmoj, inter ili Ceremonials (1974), kiu la 13/06/2017 partoprenis en la arta festivalo Bienalo de Venecio. Bedaŭrinde lia aŭtoreco nur videblas en la minuta tempospaco 3:47-3:51. Lia tuta diverstipa filma verkaro ehavas pli ol 30 titolojn.
Rosell mortis en Barcelono la 22an de aŭgusto 2016 pro la amiotrofa lateralsklerozo.
Herbosilvio
La Herbosilvio, Herbsilvio aŭ Strieca cistikolo (Cisticola juncidis), estas birdo de la genro Cisticola. Tiu genro estis foje disigita kun diversaj aliaj sudaj genroj kaj ricevis familistatuson kiel familio de Cistikoledoj.
Distribuado
Ĝi havas tre ampleksan reproduktan teritorion en suda Eŭropo (mediteranea ĉefe en Iberio, Francio, Italio kaj Grekio), ekvatora, tropika kaj subtropika Afriko escepte en dezertoj kaj pluvarbaroj, Mezoriento, kaj ekvatora, tropika kaj subtropika suda Azio (ĉefe el Pakistano kaj Barato al Filipinoj kaj Indonezio) suden al norda Aŭstralio kaj sude de Siberio. Ili estas ĉefe loĝantaj birdoj, sed kelkaj orientaziaj populacioj migras suden al pli varmaj areoj en vintro.
Tiu specio havas teritorion de pli da 10.000.000 km², kiu etendas al pli da cent landoj. Ĝi loĝas en malferma kamparo kaj humida (inonditaj herbejoj, marĉobordoj) kaj seka kun densa herbaro, kiel ĉe junkejoj (la latina scienca nomo “juncidis” aludas al tiu planto), kareksejoj, abandonitaj kampoj aŭ eĉ terkultivejoj (rizkampoj) aŭ bordoj de terkultivejoj. Ĝi evitas arbarojn kaj ŝtonecajn zonojn, same kiel zonojn kun isoterma malplia de 3,5 °C vintre. Tiu specio estas plej ofte ĉe malalta altitudo, sed troviĝas ĝis 2100 m en Barato.
Oni supozas, ke la specio ne estas minacata kaj eĉ oni sugestas ke la tutmonda populacio eble pliiĝas.
Identigo
Tiuj cistikoloj estas brunaj supre, tre strieca je nigro, kiel vertikalakj paraleloj en krono, dum vizaĝo restas grizeca, kaj pli nigraj kaj larĝaj ankaŭ vertikalaj strioj en ruĝecbruna dorso kiel ĉe flugiloj nigriĝas en pintoj. La subaj partoj estas blankecaj, pli blanka en mentono, helflaveca sube kun ruĝecaj nuancoj en brusto kaj ĉefe en flankoj; la pugo estas ruĝeca kaj la vosto estas larĝa, ruĝecbruna baze poste nigriĝas, fine blankapinta kaj sube same (klara distingilo) kaj estas skuita ofte. La supra makzelo de la beko estas grizeca aŭ malhelflaveca, dum la malsupra estas malhelflaveca aŭ karnokolora kun malhela pinto. La kruroj estas rozkolorecaj, la iriso bruneca. Plenkreskaj maskloj havas malpli kronostriecon kaj pli dorsomarkoj ol inoj, sed ne estas granda diferenco inter seksoj aŭ la 18 geografiaj rasoj.
Kvankam tiu specio estas malprobable konfuzataj kun aliaj silvioj (ĝi distingiĝas el samhabitataj kanbirdoj pro sia malgrando kaj manko de hela superokula strio) en Eŭropo, kie ĝi estas la ununura membro de la familio de cistikoledoj, ĝi estas tre simila al aliaj membroj de sia genro. Ĝi estas plej bone distingebla el siaj multaj afrikaj parencoj pro sia ununota penetra kanto zit-zit-zit aŭ “ĉip-ĉip-ĉip”, farata laŭte dumfluge po unu noto en ĉiu flugosalto de flugo tre undeca kaj foje tre alte. La kanto estas ĉiam la plej facila identigokriterio por tiu genro.
Kutimaro
Herbosilvioj estas tre malgranda insektovoraj birdoj; ili manĝas insektojn, araneojn kaj ties larvojn, plej ofte kaptataj surgrunde (poste uzas la retojn de la manĝitaj araneoj por la nesto) kaj rare dumfluge; ankaŭ iom da semoj. Tiuj malgrandaj paserinoj troviĝas en altaherbajaj habitatoj, ofte ĉe akvo, kiel en kareksejoj.
Masklo de tiuj cistikoloj estas poligama aŭ pli precize “monogama laŭ serio”, ĉar li pariĝas kun 1 al 11 inoj en un jaro kun unu post la alia, kvankam foje eĉ kun pli da unu ino samtempe, krome li estas teritoriema kaj luktema eĉ dum pli da 5 minutoj; maskloj konstruas surgrundan aŭ ĉegrundan neston por allogo de la ino per kantoj; poste la ino konstruas la realan kaŝitan neston profunde inter herboj, ofte kudrante vivantajn foliojn kiel milda konstruaĵo piroforma el plantomaterialo, araneretoj kaj herboj. La nesto de Herbosilvio estas tasforma nesto kun kovrilo el kudritaj folioj kaj herboj utilaj kiel kamuflado; la ino demetas 2-6 ovojn kiuj estos kovataj dum 11 al 15 tagoj. Sendependiĝo kaj elnestiĝo okazas post 10 al 20 tagoj.
Tiu birdo vivas sola aŭ en paroj, sed for de la reprodukta sezono, ili ariĝas. Ili ne estas tre timidaj, sed ili estas malfacile observeblaj ĉar restas ĉiam inter la longaj herboj. Ege prudentaj dum la nestosezono, la maskloj instaliĝas ĉe altaj ripozejoj sur altaj herboj aŭ telegrafiaj kabloj. De tie ili flugosaltas ondece kaj ekkantas samtempe. Ĉiu salto per malfermita vosto estas sinkronigita kun simpla noto. Ili flugas 15 al 30 m aŭ eĉ pli longa distanco kaj revenas al la komenca ripozejo. La cistikoloj ne eliras se estas ĝenataj. Ili kaŝiĝas kiel muso kaj restas senmove se ili sentas sin minacataj.
Kuriozaĵoj
La malgrando de la specio (pli malgranda birdo en Eŭropo) estas kialo por ironiaj nomoj en Hispanio, kie Buitrón (vulturego), ŝajnas pli propra de granda rabobirdo. Ankaŭ aliaj regionaj nomoj simile primokas ties malgrandon, ekzemple en la zono de Doñana oni nomas ĝin Cienlibras ('cent funtoj', ĉirkaŭ 46 kg), en Valencio Esclafamuntanyes (io kia Monteksplodisto), en Huelva Bueyesito (Malgranda bovo) aŭ Tumbabarcos (Ŝipofalisto), dum aliaj nomoj troigas la malgrandecon kiel ĉe Badajoz, kie oni nomas ĝin Pájaro mosca (Muŝobirdo) aŭ en itala kie oni aludas ankaŭ al muŝoj per “Beccamoschino”.
Stolzenberg
Stolzenberg estas la nomo de jenaj montoj:
Stolzenberg estas la nomo de jenaj lokoj:
Stolzenberg estas lafamilia nomo de jenaj personoj:
Stolzenberg staras por:
Vidu ankaŭ:
Petersdorf
Petersdorf havas diversajn signifojn:
Bluŝtrumpeto (ĵurnalo)
Bluŝtrumpeto (Seitō; 青鞜) estis japana inismana ĵurnalo fondita en 1911 de Raiĉo Hiracuka kaj produktita de ŝi kaj aliaj anoj de la Bluŝtrump-Societo (Seitō-sha； 青鞜社). Kiam Hiracuka laciĝis, ŝi transdonis la produktadon al Noe Itō en 1915. Itō produktis la ĵurnalon per malgranda helpo de aliaj dum preskaŭ unu jaro plu. Ĝia lasta eldonaĵo estis eldonita en februaro de 1916. Multaj anoj estis nomitaj Novaj Virinoj. Origine, ĝi estis enfokusita al ina literaturo, sed baldaŭ ŝanĝis fokuson al ina liberado. Hiracuka malfermis la unuan eldonaĵon per la vortoj, „Eke, la virino estis la suno.“ (「原始、女性は太陽であった」) – reference al la ŝintoa mito pri kreado. Inter la kontribuantoj estis konataj poeto kaj virinrajt-protektanto, Josano Akiko kaj verkisto Joŝija Nobuko inter aliaj.
Új Út
Új Út (Nova Vojo) estis hungarlingva demokratia juda semajngazeto aperinta en Kluĵo de majo 1946 ĝis 20-a de marto 1953 kiel daŭrigo de Egység de 11-a marto 1949 (de numero 146-a). La Juda Demokratia Komitato memdisiĝis la 16-an de marto 1953. La lasta numero de la gazeto aperis la 20-an de marto.
Redakcianoj
Ĝis la fino de 1951 ĉefredaktis Sámuel Kahána, en 1952–53 Miklós Kallós, la redakcia sekretario estis László Erős.
Kunlaborintoj
Interna, poste eksterna ĉefkunlaboranto estisOttó Rappaport. La bazhomoj de la gazeto estis Lajos Erdélyi, György Fekete, András Gáll (Glancz), László Nussbaum,  Éva Róth, Márta Stein, Sári Tabák, Oszkár Weisz.
NGC 3038
NGC 3038 (aliaj indikoj — ESO 374-2, MCG -5-24-1, AM 0949-323, PGC 28376) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mont-Saint-Martin (Meurthe-et-Moselle)
Mont-Saint-Martin estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinois.
Benzilsalikilamido
Benzilsalikilamido aŭ benzila 2-hidrokso benzamido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amidoj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj benzila klorido. Benzilsalikilamido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Benzilsalikilamido prezentas benzilan grupon kaj salikiloilan grupon ligitajn al nitrogenatomo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Alec Venture
Alec VENTURE (naskiĝis 1910 - mortis la 11-an de aprilo 1991) estis brita esperantisto, honora membro de Universala Esperanto-Asocio (en 1989), kiu dum pli ol duona jarcento eminente kontribuis al la movado per sia literatura kaj lingva klero.
Esperanta agado
La Esperanta literaturo estis aparta celo de lia intereso kaj agado. Li kontribuis artikolon pri la temo al Enciklopedio de Esperanto (1933), kaj liaj tradukoj troviĝas en ambaŭ volumoj de Angla Antologio (1957, 1987). Dum la jaroj 1965 ĝis 1974 li estis juĝanto en la Belartaj Konkursoj de UEA, kaj de 1975 ĝis 1985 rolis kiel la konkursa sekretario. En 1978 aperis lia traduko de la utopia romano de Samuel Butler, Erevono. Diversokaze li recenzis en internaciaj Esperanto-revuoj. Lastatempe li rolis kiel kasiste de Esperantlingva Verkista Asocio. Per sia persista laboro instrua, administra kaj kultura, Alec Venture donis al ni modelon de multflanka agado. Kiel en lia profesio, ankaŭ en la movado liaj spertoj kaj klero certigis solidan konstruaĵon.
Victor Vlad Delamarina
Victor Vlad Delamarina ( – ) estis rumana verkisto.
Noez
Toponimio
La termino "Noez" devenas plej probable el vulgara latina NŎCE, kiu siavice devenas el klasika latina NŬCE 'juglando', sed kun la signifo de juglandarbo. Ĝis la 18a jarcento ĝi nomiĝis Nuez kaj en la 19-a sendistinge Nuez aŭ Noez, alternado kiu eble okazis pro duebmo inter la vokaloj o kaj u dum la periodo mezepoka, aŭ simple pro ŝanĝo de la nomo. La toponimo eble originiĝis pro esto aŭ eĉ abundo de juglandarboj en la zono, kvankam aktuale tute ne estas.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Noeceño. La censita populacio en 2011 estis de 1.001 loĝantoj kaj la denseco estas de 29,25 loĝ/km².
Situo
Noez estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de ; je el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de. La geografiaj koordinatoj estas 39°44′31″ N 4°11′2″ Ok.
Geografio
Ĝia teritorio estas trafluata de malgrandaj rojoj, sekaj plejparte de la jaro, inter kiuj elstaras Conde, Dehesilla kaj Valle Hondo.
Historio
En 1238 aperas citata la domaro de Nuez en dokumento de mozaraboj pri vendo.
Sed post unu jarcento, nome en 1.326, Alfonso Fernández Nieto, filo de Esteban Fernández, kreis la lokon de Noez apartenanta al la jurisdikcio de Toledo kaj sekve unika senjorlando nobela de la familio Niño.
Fonintino de la senjorlando Noez en la jaro 1538, estis doña María Niño Ribera, kiu edziniĝis al Lope Conschillos, sekretario de la reĝo Fernando la Katolika. Laŭ deviga reĝa akcepto, tiu sinjorino findis la senjorlandon por sia plej aĝa filo Pedro Niño de Ribera, en kiu oni inkludis ne nur hereditajn havaĵojn el avo kaj gepatroj, sed ankaŭ la aldonaĵojn kaj aĉetaĵojn de ŝi kaj la edzo dum geedzado, kiaj anzinaro apartenanta al don Hernando Dávalos senjoro de Totanés, aĉetita danke al la havjaxoj konfiskitaj al komunumano fare de la reĝo Karlo la 1-a (Hispanio).
Filino de don Pedro Niño de Ribera kaj filino de la fondintoj de la senjorlando estis doña Francisca Conchillos Ribera, kiu edziniĝis al Pedro López de Ayala, senjoro de Guadamur de la Graflando de Fuensalida. Noez formis parton de la komarko Sisla, kaj estis reloĝata de mozaraboj de Toledo.
Al ties teritorio apartenis domarojn Pejines kaj Santa María, kiuj jam estis senhomaj en la 18a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento estis 128 domoj kun teraj muroj kaj cimentoj el ŝtonoj, kaj la municipa buĝsto estis 5.046 "reales" el kiuj 1.500 estis por pago al la sekretario.
En la unua duono de la 20-a jarcento okazis iompostioma kresko de la populacio, sed post la 1,174 loĝantoj de la komenco de la 1930-aj jaroj okazis falo pro la Hispana Enlanda Milito al 1,041. Meze de la 20-a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj tiele ĉe Noez kun 1,279 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Noez kun 852 en la 1980-aj jaroj; post kiam Toledo iĝis regiona ĉefurbo la populacio rekuperiĝis ĝis la nunaj 1,000 loĝantoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historie estis vilaĝo fundamente agrikultra. Dum la 19-a jarcento oni produktis «tritikon, hordeon, sekalon, karobon, kikerojn, oleon kaj vinon», kaj estis same brutobredado de ŝafoj, kaproj kaj muloj por la kampolaboro. Pri industrio kaj komerco estis du muelejoj por oleo kaj du vendejoj el fadenoj. La laboristaro, kiam estis sendunga, dediĉis sin al produktado de kastanjetoj kiuj estis venditaj en najbaraj vilaĝoj.
En la aktualo la hegemonia sektoro estas industria kun 38,5 % de la totalo de entreprenoj, sekve de servoj kun 28,2 %, konstruado kun 20,5 % kaj nur laste agrikulturo kun 12,8 %. Servoj kaj loĝejoj pro proksimeco de ĉefurbo Toledo.
Malterdingen
Malterdingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Buchbach (Malsupra Aŭstrio)
Buchbach (germane "faga rojo") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Bornberg
Bornberg estas la nomo de montoj kaj aliaj lokoj:
Skye
Skye [] estas insulo de la Ĉeaj Hebridoj. Ĝia skot-gaela nomo estas An t-Eilean Sgithanach.
La insulo havas ĉirkaŭ 10,000 loĝantojn kaj areon de 1 656 km². Ĝi situas inter Skotlando kaj insulo Lewis kaj Harris en la Foraj Hebridoj kj estas inkludita en la administra regiono Highland (konsilia areo). Ĉirkaŭ triono de la loĝantoj parolas gaele. Precipaj lokoj estas Portree (ĉefloko), Sconser kaj Broadford. Ekzistas pramaj kaj ponta (ekde 1995) ligoj al Skotlando. Pramo iras al la skota fervoja stacio Kyle of Lochalsh.
Sainte-Colombe-sur-Seine (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
(23174) 2000 HM40
(23174) 2000 HM40 estas asteroido de la Hilda grupo en la ekstera asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Santo Hipólito
(prononco: santojpoljto, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Curvelo. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Corinto, Monjolos kaj Augusto de Lima.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Gregory Herek
Gregory M. HEREK, doktoro pri filozofio, naskiĝis en Omaha, Nebrasko, en 1954. Herek estas esploristo, aŭtoro kaj profesoro pri psikologio en la Universitato de Kalifornio ĉe Davis. Li faris ampleksan esploradon pri antaŭjuĝo kontraŭ seksaj malplimultoj, kaj elpensis la terminon seksa antaŭjuĝo kiel anstataŭaĵo de homofobio por priskribi ĉi tiun fenomenon. Herek argumentis, ke uzado de la termino "homofobio" malĝuste supozas, ke negativaj respondoj al lesbaj, gejaj kaj ambaŭseksemaj homoj fontas el patologia neracia timo (fobio), dum psikologiaj esploroj indikas, ke ili estas pli precize rigardataj kiel formo de antaŭjuĝo. Herek estas malkaŝe kaj elstara geja psikologo.
Butry-sur-Oise
Butry-sur-Oise estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Butryots.
Nigruleto de paŝtejo
Nigruleto de paŝtejo (portugallingve Negrinho do pastoreio) estas mito tre populara en suda regiono de Brazilo.
Laŭ folklora tradicio, li estis knabo, nigra sklavo, kies baptopatrino estis Sankta Maria. Lia posedanto estis tre kruela homo, kiu amis pli siajn ĉevalojn ol siajn sklavojn. Foje, beja virĉevalo fuĝis el la bieno, kaj la sinjoro ordonis al negruleto trovi ĝin. Dum multaj tagoj kaj noktoj li provis trovi la virĉevalon, sed ne sukcesis. Li revenis al bieno kaj sinjoro vipis lin ĝis kuri sangon de lia dorso, poste, la sinjoro enterigis lin en ejo de viandmanĝantaj formikoj. Nokte, la homoj de la bieno vidis grandan lumon kaj aŭdis laŭtan muzikon, ili ellitigis kaj vidis Marian apogante la negruleton super la formikejo.
Oni diras ke hodiaŭ la nigruleto helpas ciujn kiuj perdas ion.
Matysová
Matysová (hungare Máté rutene Матисова [matisova]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
34234 Andrewfang
34234 Andrewfang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Matysová
Situo
Matysová situas fine de sakovojo el Malý Lipník. Stará Ľubovňa troviĝas voje je 16, aere nur je 5 km.
Ubaporanga
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Caratinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
34234 Andrewfang
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew Fang, finalisto de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Jericho Senior High School de Jericho (Nov-Jorkio).
Brognon (Ardennes)
Brognon - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Ubaporanga
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Matysová
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408 en formo "Mathezhaw". La fondinto estis Mateo. En la 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1787 oni komputis 58, en 1828 68 domojn. En 1846 tifo, en 1871 kaj post 2 jaroj ĥoleroj okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Matyiszova, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Máté 494 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lipany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Antaŭ la 2-a mondomilito la poloj okupis la vilaĝon, sed poste germanoj kaj slovakoj reokupis ĝin. Matysová ricevis telefonon kaj akvodukton en 1957, post 2 jaroj kurenton. Aŭtobusoj trafikas ekde 1960. Kulturdomo konstruiĝis en 1969. En 2001 vivis en Matysová 88 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Interkultura Centro Herzberg
Interkultura Centro Herzberg (ICH) estas la internacie uzata nomo de institucio konsistanta el tri asocioj: Germana Esperanto-Centro (filio de GEA por klerigado kaj kulturo), Asocio de Germanaj Esperanto-Instruistoj (AGEI) kaj Esperanto-Societo Sudharco (EGS). Ĝi estas (plu)kleriga centro kun biblioteko kaj arkivo kaj lokiĝas en Herzberg am Harz, en la germana federacia lando Malsupra Saksio.
ICH mem kaj kiel oficiala partnero de Herzberg am Harz, en kunlaboro kun la urba administracio zorgas pri la konstruado de Esperanto-infrastrukturo, Esperanto-servoj en la urbo. La unuaj publike videblaj Esperanto-objektoj — sponsoritaj kaj pretigitaj de EGS, ICH kaj privatuloj — estis kelkaj dulingvaj ŝildoj kaj Esperanto-lingvaj vojmontriloj en la urbo. Tiujn sekvis serio de aliaj Esperanto-objektoj (ZEO-j), memorlokoj, tabuloj, menukartoj, Zamenhof-monumento, Esperanto-muzeo kaj ekspoziciejo, hejmpaĝoj, multlingva informado, turismaj broŝuroj, ktp. Por la konstruado de Esperanto-urbo Interkultura Centro Herzberg servas kiel metiejo por planado, tradukado, grafika laboro, produktado, projektoj.
Klerigado kaj pluklerigado
ICH kunlaboras kun diversaj asocioj kaj institucioj:
Publika agado
ICH en la Esperanto-domo ĉiusemajne organizas kunsidojn de Esperanto-klubo, Esperanto-kursojn por komencantoj, daŭrigantoj kaj perfektiĝemuloj. La biblioteko estas vizitebla kaj por esperantistoj kaj por alilingva publiko, servas la lernejan Esperanto-instruadon kaj ofertas ankaŭ germanlingvajn prelegojn pri Esperanto kaj neesperantaj temoj.
ICH regule starigas Esperanto-informbudojn, tablojn dum urbaj festoj, eventoj, flegas la kontakton kun aliaj lokaj kluboj, asocioj, partoprenas en lokaj, landaj kaj internaciaj projektoj, organizas prelegojn, prelegvojaĝojn, reprezentas la urbon en internaciaj renkontiĝoj, konferencoj, kongresoj.
ICH ofertas siajn servojn, organizas eventojn dum la tuta jaro. Ĝi servas Esperanto-parolantajn vizitantojn, turistojn, rekomendas tranoktejojn, ekskursojn, urbogvidadon, zorgas pri staĝantoj, helpantoj.
ICH zorgas pri la informado pri Esperanto kaj Esperanto-eventoj por la regiona, landa kaj internacia gazetaro, publike prezentas novaĵojn en la urbocentra inform-vitrino kaj per afiŝoj. Esperanto-angulo en la muzeo de Kastelo Herzberg ankaŭ helpegas al la disvastigo de konoj pri la Lingvo Internacia.
Eldona agado
ICH eldonis, eldonas:
Distingoj
En 2006 Interkultura Centro Herzberg estis honorita per FAME-premio. En 2007 Interkultura Centro Herzberg ricevis diplomon de UEA por elstara agado.
Buchs SG
Pri la komunumo
Buchs SG estas urbo en la elektodistrikto Werdenberg, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 10546 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Geografio
Situas ĉe la bordo de la Alpa Rejno sude de la Rejnvalo kaj estas la ekonomia kaj politika centro de la regiono. Oriente Buchs limas al la Princlando Liĥtenŝtejno.
Trafiko
Buchs estas fervoja nodo inter la rejnvala trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sankt-Margreto al Koiro unuflanke kaj de la internacia trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj kaj Aŭstraj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Vieno. En Buchs troviĝas unu la plej gravaj limaj kaj doganaj stacioj inter Aŭstrio, Svislando kaj Liĥtenŝtejno.
Buchs situas sur ĉe la aŭtoŝoseo A13 de Sankt-Galo al Koiro kaj estas la elirpunkto de la Wildhaus-Pasejvojo al Togenburgo. La antaŭ 100 jaroj planita fervojlinio tra la Wildhaus-Pasejo pro la krizo inter la militoj neniam estis finkonstruita. La fervojlinio finiĝas aliflanke de la pasejo en Nesslaŭ. Tra la pasejo veturas poŝtaŭtobuso.
Historio
La unua skriba mencio de Buchs datiĝas kiel Pogio en la testamento de Episkopo Tello de Koiro el la jaro 765. Poste la loko nomiĝas Bucas, Bugu, Bougu, Puges kaj en 1484 fine Bŭ. En la 9-a jarcento estis dokumente menciita la preĝejo St. Jörgen. En mezepoko la urbo apartenis al la Grafejo Werdenberg. De 1404 ĝis 1483 la kamparo de Werdenberg apartenis al la Grafoj de Montfort-Tettnang. En la jaro 1517 la regionon aĉetis Glaruso. La kamparvokto Jost Tschudi de Glaruso enkondukis en la jaro 1526 en Buchs la reformacion. Inter 1798 kaj 1803 dum la epoko de la Helveta Respubliko Buchs apartenis al la tiama Kantono Linth, ek de 1803 ĝi apartenis al la Kantono Sankt-Galo, kaj fariĝis ĉefurbo de la Distrikto Werdenberg, nun Elektodistrikto Werdenberg.
Diptera kolonaro
Laŭ Francisko Azorín diptera kolonaro estas Konstruaĵo havanta ambaŭflanke duoblan kolonaron. Kaj li indikas etimologion el greka dipteros, el di + pteros (du aloj), kaj de tie la latina dipteros. Li referencas ankaŭ la terminon seŭdo-diptera kiel Konstruaĵo havanta duoblan kolonaron ambaŭflanke, sed la internaj duoninkrustitaj en la muroj.
Spătac
Spătac [spətak] (hungare: Szárazpatak, germane: Sachsenbach) estas vilaĝo en Rumanio administracie apartenanta al Blaj.
Loĝantaro
En 1992 ĝi havis 476 kaj en 1910 110 rumanajn loĝantojn.
Historio
Ĝi estis unue menciita sckribe 1482. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér).
Papafigo
Papafigo vorto kiu signifas "hepatmanĝanto" en vulgara versio de portugala lingvo (erudicie estas "papa-fígado") estas nomo de infantimigulo de brazila folkloro.
Li estas normala viro kiu suferus raran malsanon, kaj, por survivi bezonas manĝi homajn hepatojn, pli ofte de infanoj. Ĝenerale li estas riĉulo, kaj li mem ne kaptas infanojn, sed aĉetas iliajn freŝajn kadravojn de siaj agentoj.
Vere, plenkreskuloj ne kredas tion, sed uzas la miton por timigi infanojn por ke ili ne parolu al nekonatuloj. Alie, la papafigo reprezentas la ekspluatado de riĉuloj kiuj kapablus eĉ manĝi la hepatojn de malriĉuloj se bezonus.
Karbonato
Karbonato estas jona salo de karbonata acido (H2CO3), aŭ solvaĵo de karbona dioksido (CO2) en akvo (H2O). Ĝia empiria formulo estas CO32−.
En la klaso de karbonatoj estas kelkaj mineraloj kiel Aragonito, Dolomito, Kalcito, Magnezito, Malakito...
Kelkaj karbonatoj
</Gallery>
(69417) 1995 WV35
(69417) 1995 WV35 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
13688 Oklahomo
13688 Oklahomo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Stafford elde la Observatorio Zeno en Edmond (Oklahomo, Usono)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la usona ŝtato Oklahomo, kaj ĝi estis la unua asteroido malkovrita elde observatorio en tiu ŝtato.
NGC 3039
NGC 3039 (aliaj indikoj — UGC 5297, MCG 0-25-27, ZWG 7.51, PGC 28452) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mammelzen
Mammelzen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Parmain
Parmain estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Parminois.
Porte d'Orléans (Tramtransporto en Parizo)
Porte d'Orléans [pɔʁt d‿ɔʁleɑ̃] estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 14-a arondismento de Parizo.
Bürg-Vöstenhof
Bürg-Vöstenhof estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Onville (stacidomo)
Onville estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Onville kaj, situanta en  Onville, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Universitato de Novkastelo (Novsudkimrio)
Ekzistas du ĉefaj kampusoj, kiuj ambaŭ gajnis naciajn premiojn por arĥitekturo kaj simpatia ekologia administrado. La pli granda kampuso ĉe Callaghan kurŝas ĉ. 12 km for de la centro de Novkastelo sur natura boŝa loko. Alia kampuso estas ĉe Ourimbah ĉe la Centra Marbordo, ĉirkaŭ duonvoje inter Novkastelo kaj Sidnejo, kie ĉirkaŭ 1,800 studentaj ĉeestas.
La Ourimbah Kampusa estas noveca modelo kie servicoj kaj infrastrukturo estas dividitaj inter edukado-provizantoj. La kunligo titolita La Centra Marbordo Kampusoj estas kunligo inter:
La Universitato de Novkastelo ankaŭ ekzistas ĉe du aliaj lokoj ene de la Novkastela C.K.D. Lernejo pri Muziko kaj Konservatorio estas lokigitaj inter la Civika Teatro distrikto, kaj Lernejo pri Leĝo, Leĝa Centro, kaj Diplomitula Lernejo pri Komerco estas lokigitaj en Universitata Domo, grava "Art-deco" The University of Newcastle also has a presence on two other sites within the Newcastle C.B.D. School of Music and Conservatorium are located in the Civic Theatre precinct, while School of Law, Legal Centre, and Graduate School of Business are located in University House, a landmark art-deco grejsa konstrauĵo rekte kontraŭ Civika Parko.
La Universitato originas de la Novkastela Universitata Kolegio, unue establita en 1951 ĉe la sito de Novkastela Teĥnika Kolegio. Post konsiderinda lutado je la loka nivelo, la tute sendependa Universitato de Novkastelo etabliĝis en 1965. La studentaro ĉiujare celebras la datrevenon de la sendependiĝo de la institucio je Aŭtonoma Tago.
La Universitato estas membro de Innovative Research Universities Australia (IRU Australia).
Allbau AG
Allbau AG kun ĉefa sidejo en Essen, estas la plej granda ludonanta societo pri loĝejoj en Essen. La urbo kiel ĉefa societano celis per fondado de la entrepreno en 1919 forigi la mankon de loĝejoj post la Unua Mondmilito. Tiun ĉi takson Allbau AG ankaŭ plenumis post la Dua Mondmilito. La stoko de loĝejoj kreskis de 1945 ĝis 1967 ekde 4150 sur 13.775. Nun Allbau disponas pri pli ol 18.000 luoloĝejoj.
Hermannsberg
Hermannsberg estas la nomo de jenaj lokoj:
Hermannsberg estas la nomo de jenaj montoj kaj altaĵoj (ordigita laŭ alteco):
Montjustin-et-Velotte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ignác Kont
Ignác KONT, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kont Ignác estis hungara lireraturhustoriisto, profesoro, membro de Societo Petőfi, membro de Societo Kisfaludy.
Ignác Kont naskiĝis kiel Kohn Ingác la 1856 en Tét. Li mortis la 1912 en Parizo.
Biografio
Ignác Kont devenis el malriĉa juda familio. Li frekventis gimnazion en Győr, universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto. En 1882 li lernis en Sorbonne, en la sekva jaro li ekinstruis en Auxerre. Baldaŭe li doktoriĝis en Sorbonne, kie li instruis la hungaran lingvon. Li verkis studojn hungare, france, germane.
Enciklopediistoj
Enciklopediistoj (plurale), estas grupo de homoj, kiuj verkis artikolojn en la Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers ("Enciklopedio aŭ rezonita vortaro de sciencoj, artoj kaj metioj"). Se la plimulto el ili estis francaj kiel Diderot, Voltaire, d'Alembert, Montesquieu k.a., aliaj estis fremdaj kiel Friedrich Melchior Grimm, Claude Adrien Helvétius, Jean-Jacques Rousseau, Paul Henri Thiry d'Holbach k.a.
La Eklezio kaj la kortego staris kontraŭ ilia nova kaj ribela spirito, sed ili fariĝis la ĉefaj intelektaj gvidantoj de la Franca revolucio.
Laŭ pli ĝenerala signifo, la termino estas uzata por aŭtoroj kaj kontribuantoj de ajna enciklopedio.
7917 Hammergren
7917 Hammergren estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Mark Hammergren de la Planetario Adler de Ĉikago. Li esploras pri la formoj, la komponiĝo kaj la interna strukturo de la asteroidoj. Li estras someran enkondukan programon por studantoj de altlernejo interesitaj pri astronomio. Li ankaŭ studas la historion kaj la sociologion de la fenomeno nifo.
Voiteg
Voiteg (hungare:Vejte, germane:Wojteg) estas komunumo en Rumanio sud-sudoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 876 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 1 914 (rumanoj 8% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1322. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Folea.
4703 Kagoshima
4703 Kagoshima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Mukai kaj Masanori Takeishi elde la observatorio de Kagoŝima (en la insulo Kiuŝuo).
NGC 3040A
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4703 Kagoshima
Ĝi ricevis la nomo de la urbo elde kiu ĝi estis malkovrita.
Haniĉi
Haniĉi (Ганичі, Gánya) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv.
Situo
Haniĉi situas laŭ rojo.
Historio
La unua mencio okazis en 1402 laŭ tiama hungara ortografio "Ganyafalva". En 1910 vivis en Gánya 2470 loĝantoj (1767 rutenoj, 626 germanoj, 77 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Taracköz, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Haniĉi. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Kapriola kapro
Kapriola kapro (portugallingve Cabra cabriola) estas monstro de portugala kaj brazila folkloro, ĉefe konata en Pernambuko kaj Paraibo.
Laŭ legendo, ĝi estas malbonodora monstra kapro kiu elmetas fajron per buŝo kaj atakis infanojn kiuj promenis sole post krepusko. Ĝi ankaŭ enirus domojn por trovi petolajn infanojn por manĝi kantante:
Mi estas la kapriola kapro
Kiu manĝas la infanojn po paroj
Kaj mi ankaŭ manĝos vin
Kiel malgrandajn porkidojn
Se la infanoj estas obeema, la monstro ne eniras hejmon.
Biscogniauxia nummularia
Biscogniauxia nummularia estas specio de fungoj el la familio ksilariacoj. Ĝi povas esti primara infekta agento de Eŭropa fago, kaŭzante deŝiriĝan kanceron kaj lignan putraĵon. Ĝi troveblas dum la tuta jaro kaj ne estas manĝebla.
Priskribo
Biscogniauxia nummularia formas nigrajn stromojn. Peritecioj larĝas 0,4-0,6 mm kaj altas 0,5-0,7 mm.
Askoj estas brunaj aŭ nigraj kaj longas 10-13 µm x 7,5-8,5 µm.
Maurice Barrès
Maurice Barrès [baʁɛs] (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1862 en Charmes (Vosges), mortis la 4-a de decembro 1923 en Neuilly-sur-Seine (Seine)) estis verkisto kaj franca politikisto kaj gravulo de la franca naciismo.
La unua akso de lia penso estas «la kulto de la Mi» : Barrès asertas, ke onia unua devo estas defendo de onia mi kontraŭ barbaroj, tio estas kontraŭ ĉio kio riskas moligi la floradon de onia propra senteco.
Le dua akso estas resumita de la esprimo La terre et les morts (la tero kaj la mortintoj), kiu profondiĝas en la tri volumojn de la Roman de l'énergie nationale (Romano de la nacia energio): Les Déracinés (La senradikiĝintaj, 1897), L'Appel au soldat (Alvoko al soldatoj, 1900) kaj Leurs Figures (Iliaj figuroj, 1902), kiuj estas atestiloj de la evoluo de Maurice Barrès al la respublika naciismo kaj al la tradiciismo, la ligo al la radikoj, al la familio, al la armeo kaj al la naskiĝtero.
La 25an de januaro 1906 li estis elektita membro de Franca Akademio.
Edlitz
Edlitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Memormonumento al Viktimoj de Teroraĵoj en Israelo
Memormonumento al Viktimoj de Teroraĵoj en Israelo (אנדרטת חללי פעולות האיבה) estas monumento al ĉiuj viktimoj de terorismo en Israelo de 1851 pluen. Memoraĵo situas ĉe la Nacia Civila Tombejo de la ŝtato de Israelo en Monto Herzl en Jerusalemo. Memoraĵo inkludas la nomojn de judaj kaj ne-judaj homoj, kiuj estis mortigitaj en agoj de teroro.
Tiur
Tiur (hungare: Tűr, germane: Dürrdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Blaj. Administre ĝi apartenas al Blaj.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 720 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 774 (rumanoj, 28% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér).
Ocotepec (Chiapas)
Ocotepec estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ocotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07060.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10543 loĝantojn. El tiuj estis 5240 viroj kaj 5303 virinoj. La komunumo havas surfacon de 60 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1450 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4910 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2490 scipovis legi kaj skribi kaj 2415 personoj estis analfabetoj. Do 51% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 49% estis analfabetoj.
9271 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 7427 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 80.11% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kalvaria Preĝejo en Kluĵo
Kalvaria Preĝejo (rumane: Biserica Romano-Catolică Calvaria de la Cluj-Mănăștur, hungare Kolozsmonostori apátság) estis konstruita en la malgranda vilaĝo Cluj-Mănăștur de Kluĵo.
Landru (1963)
Landru estas franca filmo de Claude Chabrol, aperinta en 1963.
Temo
Tiu filmo rakontas la vivon de seria murdisto Henri Désiré Landru. Dum la Unua mondmilito, li amindumis riĉajn kaj solecajn virinojn. Sukcesinte ke ili subskribu prokuron al li, li murdis ilin en sia kampara domo kaj malaperigis la korpojn bruligante ilin en forno.
Jacques Bergier
Jacques Bergier france: ʒak bɛʀʒie - ruse: Яков Михайлович Бергер, (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1912 en Odesa, mortis la 23-an de novembro 1978 en Parizo) – pola-franca verkisto juddevena, alkemiisto, spiono, ĵurnalisto.
Vivo
Laŭ edukiteco estis kemiisto kaj dediĉis sin al scienco, precipe al nuklea kemio. En 1936 malkovris kunlabore kun nuklea fizikisto André Helbronner manieron uzi pezan akvon por malrapidigi elektronojn kaj unuafoje sintezas kemian elementon polonio.
Dum la dua mondmilito en Liono aniĝis al la franca rezistado, membro de "trio de inĝenieroj", poste de sekreta reto Marco-Polo. Danke al liveritaj de li informoj, transdonitaj al Londono lia agentejo kontribuis al bombado de Peenemünde, germana eksperimenta bazo de raketoj V-2. Jacques Bergier interesiĝis pri alkemio en Francio, kion esprimis en la libro verkita kune kun Louis Pauwels - Le Matin des Magiciens (Mateno de Magoj), eldonejo Gallimard, 1960. Li asertis, ke renkontis alkemiiston Fulcanelli kaj publikigis intervjuon, en kiu Fulcanelli antaŭvidas agadon de atombombo (la intervjuo estis farita ok jarojn antaŭ detruo de Hiroŝimo). Bergier estas konata de siaj ekstersciencaj interesiĝoj. Kelke da liaj libroj apartenas al esoterismo kaj al sciencfikcio, aliaj al spiona literaturo.
Jacques Bergier kredis pri ekzisto de eksterteruloj, kaj ilian influon al la vivo de homoj jam de la plej malnovaj tempoj. Kune kun Louis Pauwels kreis literaturon nomatan "fantazia realismo". Li tamen opiniis, ke esplorkampo forĵetata de oficiala scienco postulas precizan sciencan rigoron kaj pri tio okupiĝis. Ekzemple: ne kredis fabelojn pri nifoj laŭ ĝenerala kompreno de la termino, sed okupiĝis pri esplorado de la fenomeno laŭ noviga maniero.
Libro de damnitaĵoj
En 1955 tradukis en la francan lingvon "Libron de damnitaĵoj", la ĉefverkon de usona verkisto pri paranormaleco Charles Fort.
Ajain
Ajain estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1034 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Ajain etendiĝas sur 33,14 km², kaj havis 1034 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 31 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Ajain situas je alteco de 562 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Ajain apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean Boyer, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Ajain apartenas al la kantono Guéret-Nord, kies ĉefurbo estas Guéret. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Lockheed Martin F-35 Lightning II
La Lockheed Martin F-35 Lightning II (F-35) estas Usona multrola kaŝĉasaviadilo.
La F-35 estis konsiderita kiel kontraŭparto de F-22. Kontraste al F-22, F-35 permesiĝis eksporton ekde Usono. La F-35 estas prilaborata de pluraj partoprenantoj, kiel Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando, Kanado kaj aliaj. Pluraj aviadkompanioj kiel Lockheed Martin kaj Pratt & Whitney, Northrop Grumann partoprenis en prilaboro de F-35. Originale F-35 estis planita por anstataŭi F-16, sed pro alta prilaborkosto prokratis produktadon. La F-35 komencis servon ekde 2015 en Usono.
Historio
La projekto de F-35 estis komencita el Programo Joint Strike Fighter (JSF, Komuna Frapa Ĉasaviadilo). La Programo JSF intencis anstataŭi regularajn ĉasaviadilojn kun kaŝcaŝaviadilo. Kiel komuna projekto de USAF kaj USMC, projekto estis komencita en 1993, kaj la modelo de Lockheed Martin, X-35 estis selektita. La prototipo X-35 unue flugis la 24-an de oktobro 2000, kaj unua produkta modelo, F-35A finis unuan flugon la 15-an de decembro 2006.
Sed post la unua flugo, kaj aldono de dezajno altigis prilaborkoston, speciale aldoni sekurecon de elektronikaj instrumentoj. En 2010, Usona senato estimis ke produktkosto estas estimita al 113 miiliono da dolaroj. La malsamo de postuloj inter partoprenantaj ŝtatoj ankaŭ prokrastis ellaboron de ĉasaviadilo.
Post la pluraj debatoj pri rendimento, La VTOL-a modelo F-35B oficiale enkondukis en Usona Marinfanteria Korpuso la 31-an de julio 2015, kaj konvencia modelo F-35A debutis la 2-an de aŭgusto 2016. Nuntempe ses landoj, ekzemple kiel Unuiĝinta Reĝlando, Italio kaj Pollando mendis F-35B kaj F-35A.
Lons-le-Saunier
Lons-le-Saunier ( prononcu : "lons le sonie") estas franca komunumo ĉefurbo de Departemento Jura, ĉefurbo de du kantonoj, kiuj ĝis 2015 nomiĝis kantono Lons-le-Saunier-Nord kaj kantono Lons-le-Saunier-Sud, nun simple Lons-le-Saunier-1 kaj-2, en regiono Burgonjo-Franĉkonteo. estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.