cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
János Rózsás
Verkaro
- Éltető reménység (Vivanta espero) aperis en la hungara, Munkeno, 1987
Tria batalo de Panipato
Malkresko de la Mughal Imperio
Lahore, Multan kaj aliaj provincoj ĉe la orienta flanko de Attock estas plejparte sub nia kontrolo, kaj lokojn, kiujn ne estis sub nia kontrolo, ni baldaŭ alportos sub ni. La filo de Ahmad ŝah Durrani, Timur ŝah Durrani, kaj Ĝahan Khan estis postkuritaj de niaj trupoj, kaj iliaj trupoj tute prirabitaj. Ambaŭ nun atingis Peŝawaron kun kelkaj rompitaj trupoj... Do Ahmad Ŝah Durrani revenis al Kandahar kun ĉirkaŭ 12–14 mil rompitaj soldatoj.. Tiel ĉiuj leviĝis kontraŭ Ahmad, kiu perdis kontrolon pri la regiono. Ni decidis etendi nian regulon ĝis Kandahar.
János Rózsás
Verkaro
La supraj du libroj aperis en 1989 en unuvoluma eldono, hungarlingve sub la titolo Keserű ifjúság I-II, fare de la hungara eldonejo Szabad Ter. Keserű ifjúság (Amara juneco) havis dufojan eldonon. La dua eldono de Keserű ifjúság (Amara juneco) iom malpli aperis en la unuvoluma eldono Keserű ifjúság I-II, kiu enhavis sub tiu titolo la du librojn Keserű ifjúság (Amara juneco) kaj Éltető reménység (Vivanta espero).
- Duszja nővér (Flegistino Dusja), alitema rememoro, estis eldonita hungare en la jaro 1995 fare de Gyula Czupi (elp. djula cupi) en Nadjkaniĵo.
Tria batalo de Panipato
Malkresko de la Mughal Imperio
Ĉi tio alportis la Marathojn en rektan konfrontiĝon kun la Durrani-imperio de Ahmad ŝah Abdali (ankaŭ konata kiel Ahmad ŝah Durrani). En 1759 li levis armeon de la triboj Pashtun kaj Baloch kaj faris plurajn gajnojn kontraŭ la pli malgrandaj marataj garnizonoj en Panĝabo. Li tiam interligis kun siaj hindaj aliancanoj - la Rohilla-Afganoj de la Ganĝetika Doabo - formante larĝan koalicion kontraŭ la Marathoj.
János Rózsás
Verkaro
- Gulag lexikon (Gulag leksikono), estis eldonite du fojojn (en 2000 kaj en 2008). La dua eldono (2008) havis ampleksigon per ĝiaj tekstoj, ktp. kiuj ne aperis en la unua eldono. Per tiu libro li volis eternigi la sorton de 3600 eksaj prizonuloj, kun kiuj li, kiel samsortano, grave suferis.
- Leventesors (Sorto de junuloj) aperis en la hungara, Nadjkaniĵo, 2005
Tria batalo de Panipato
Malkresko de la Mughal Imperio
Por rebati ĉi tion, Raghunathrao laŭsupoze iris norden por trakti la situacion. Raghunathrao petis grandan monsumon kaj armeon, kiun Sadaŝivrao Bhau, lia kuzo kaj Diwan de Peshwa rifuzis, do li rifuzis iri. Tiam Sadaŝivrao Bhau estis fara cxefkomandanta de la Maratha Armeo, sub kiu la Batalo de Panipat estis luktita.
János Rózsás
Verkaro
- Válogatott írások (Elektitaj skribaĵoj) aperis en la hungara, 2008
Tria batalo de Panipato
Pliiĝo de la Marathoj
Grant Duff priskribis la armeon de Maratha jene:
János Rózsás
Faktoj pri GULAG
- Faktoj pri GULAG estas Esperanto-traduko de la hungara manuskripto Tények a GULÁG-ról neniam eldonita libroforme en aliaj lingvoj krom en Esperanto (en 1997). Kuryama Hitosi tradukis ĝin en la (latinigita) japana (1998) aperinta en japana kultura revuo (mankas ref.), kaj Bardhyl Selimi tradukis ĝin en la albanan sub la titolo Fakte për Gulagët, aperinta en 2020 en la albana Esperanto-bulteno. La verko ekzistas ankaŭ manuskripte en la franca kaj nederlanda, sed tiuj tradukoj ĝis nun ne ankoraŭ povis esti eldonitaj libroforme. Temas pri liaj rememoroj kaj pri mallongaj korespondadoj inter li kaj Solĵenicin.
Tria batalo de Panipato
Pliiĝo de la Marathoj
La altaj kaj ampleksaj tendoj, tegitaj per silkoj kaj fajnaj drapoj, estis surmontitaj de grandaj oraj ornamaĵoj, videblaj malproksime... Granda nombro da elefantoj, flagoj de ĉiuj priskriboj, la plej belaj ĉevaloj, grandioze ornamitaj ... ŝajnis esti kolektita el ĉiuj lokoj...ĝi estis imitaĵo de la pli kaj pli gustuma aro de la Mughaloj en la zenito de ilia gloro.
János Rózsás
Faktoj pri GULAG
Rózsás skribis al lia hungara tradukanto kaj esperantisto Tibor J. Szabadi, kiam Rózsás kaj Solĵenicin ambaŭ ankoraŭ vivis:
''„Solĵenjicin ne povis legi miajn librojn, ĉar li ne konas la hungaran, sed honorekzempleron mi sendis al li el la eldono de „Amara juneco”, kiu aperis en Menkeno, kaj mi ruse detale skribis al li en letero pri la enhavo de miaj rememoroj. Li donis al mi fakinformojn al la verko „Flegistino Dusja”, kiam mi skribis ĝin. Nuntempe ni (li kaj mi) ne korespondas, sed ni scias unu pri la alia helpe de niaj komunaj amikoj.”  ''
Tria batalo de Panipato
Pliiĝo de la Marathoj
Intertempe La Marathoj akiris kontrolon de konsiderinda parto de Barato en la periodo (1712-1757). En 1758 ili nominale okupis Delhion, kaptis Lahor kaj forpelis Timur Ŝah Durrani, la filon kaj vicestron de la afgana reganto Ahmad Ŝah Abdali. Ĉi tio estis la zenito de Maratha ekspansio, kie la limoj de ilia imperio etendiĝis de la nordo de la rivero Sindhu ĝis suden en norda Keralo. Tamen, Delhio tamen restis sub la kontrolo de Mughals kaj ŝlosilaj islamaj intelektuloj inkluzive de Ŝah-Waliullah kaj aliaj islamaj klerikoj en Barato timis ĉi tiujn evoluojn. En malespero ili alvokis Ahmad Ŝah Abdali, la reganton de Afganio, por ĉesigi la minacon.
Preludo
Ahmad Ŝah Durrani, ĉagrenita de la novaĵoj de lia filo kaj liaj aliancanoj, ne volis permesi la disvastiĝon de la senkontrolitaj Marathoj. Antaŭ la fino de 1759 Abdali kun liaj afganaj triboj, liaj aliancanoj Baloch, kaj lia aliancano la Rohilla Najib Khan atingis Lahore same kiel Delhio kaj venkis la pli malgrandajn malamikajn garnizonojn. Ahmed Ŝah, tiutempe, retiris sian armeon al Anupŝahr, sur la limo de la lando Rohilla, kie li sukcese konvinkis la Nawab de Oudh Ŝuja-ud-Daula aliĝi al sia alianco kontraŭ la Marathoj. La Marathoj pli frue helpis Safdarjungon (patro de Ŝuja) en venkado de Rohilloj en Farrukhabad.
János Rózsás
Eksteraj ligiloj
(germana) Literaturo de kaj pri János Rózsás en la katalogo de la germana nacia biblioteko (Deutsche Nationalbibliothek)
Tria batalo de Panipato
Preludo
La Maratonoj sub Sadaŝivrao Bhau respondis la novaĵojn pri la reveno de la afganoj al Norda Barato kaj kreantis armeon, kaj ili marŝis norden. La forto de Bhau estis pliigita de iuj Marathaj fortoj sub Holkar, Scindia, Gaikwad kaj Govind Pant Bundele. Suraj Mal (la Jat-reganto de Bharatpur) ankaŭ aliĝis al Sadaŝiv en la komenco. Ĉi tiu kombinita armeo kaptis la ĉefurbon Mughal, Delhion, el afgana garnizono en decembro 1759. Delhio estis reduktita al cindroj multajn fojojn pro antaŭaj invadoj, kaj krome estis akra malabundeco de provizoj en la Maratha tendaro. Bhau ordonis prirabadon de la jam senhoma urbo. La Jatoj retiriĝis sian subtenon al la Marathoj. Ilia retiro de la sekva batalo influis la rezulton. Abdali komencis atakante malgrandan Maratha armeo gvidatan de Dattaji Ŝinde ĉe Burari Ghat. Dattaji estis mortigita en la batalo.
János Rózsás
Eksteraj ligiloj
(hungara) János Rózsás Memorandum (pdf)
Tradukisto Szabadi,Tibor J (en la islanda revuo La Tradukisto)
Tria batalo de Panipato
Afgana malvenko ĉe Kunjpura
Ambaŭ flankoj estis pretaj por batalo kaj poste multe da manovrado sekvis. Batalado okazis inter la du armeoj ĉe Karnal kaj Kunjpura. Kunjpura, sur la bordoj de la rivero Yamuna 60 mejlojn norde de Delhio, estis atakita de la Marathoj kaj la tuta afgana garnizono estis mortigita aŭ sklavigita. La Marathaj atingis sufiĉe facilan venkon ĉe Kunjpura kontraŭ armeo de 15.000 afganoj afiŝitaj tie. Iuj el la plej bonaj generaloj de Abdali estis mortigitaj. Ahmad Ŝah estis starigita tendare sur la maldekstra bordo de la rivero Yamuna, kiu estis ŝvelita de pluvoj, kaj estis senpova helpi la garnizonon. [...] -->
Preĝejo Sankta Mikaelo (Szeged)
La preĝejo Sankta Mikaelo estas katolika historia monumento en Hungario, en Szeged, pli frue en apuda vilaĝo Tápé.
Historio
En la iama vilaĝo Tápé estis konstruita gotika kirko en Tápé inter la 11-a kaj 13-a jarcentoj (laŭ alia fonto en la 1290-aj jaroj. Dum dominado de turkoj franciskanoj el Szeged servis en la vilaĝo, post la turka erao la kirko estis filio de Mindszent. Tápé rericevis la paroĥan titolon en 1726. La konstruaĵo plurfoje estis trakonstruita (precipe en 1754 kaj 1770), lastfoje en 1940. La orgeno estas aŭdebla ekde 1955.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en ĝardeno inter arboj. Al la baroka kvadrata turo aliĝas la gotika sakristio kun apogpilieroj. Ankaŭ la turo havas 2 apogpilierojn. Interne en la sanktejo la freskoj estis pentritaj ĉirkaŭ 1380 kaj 1480.
Kermeso okazas en la 29-a de septembro.
Benoîtville
Benoîtville (kelkfoje Benoistville) estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Johann Georg Schröter
Johann Georg SCHRÖTER, ankaŭ Schröder (baptita la en Berlstedt, mortinta la  Mühlhausen) estis germana orgenfaristo.
Vivo
Johann Georg Schröter, filo de kamparano, eklernis la metion de orgenfarado inter 1701 kaj 1708 ĉe Johann Conrad Vockeroth, kies ateliero troviĝis en Berlstedt. Li estis lernoknabo ĉe diversaj majstroj, ekz. ĉe la ohrdrufano Johann Gottfried Sterzig. Sed en 1712 Schröter iris al Erfurto kie li ricevis kaj la civitanecon kaj la altvaloran orgenfarprivilegion, danke al kio li komisiitis dum la sekvintaj jaroj per multaj mendoj ene kaj ekstere de Erfurto. Verŝajnas maldaŭra kunlaborinteco lia en la fabriko de Georg Christoph Stertzing pro ke Schröter finfaris ties lastan orgenon en la aŭgustenana kirko.
Lia disĉiplo Franciscus Volckland kaj samnaskiĝurbano eble estis parenca al li. Tamen Volckland malsukcesis en la atingo de la orgenfarista privilegio pro ke iĝis longa kverelo kun Schröter. Sendepende ambaŭ gravis pri konstrustilo orgena tipe por la orgeno turingia en la 18-a jarcento. Multaj disĉiploj elvenis el la laborejoj de la du majstroj.
La ateliero de Schröter troviĝis ĉe la erfurta Gotthard-strato nr 23 estante de grandega elradiado al multaj regionaj instrumentfaristoj. Bedaŭrinde ĉe vivofino Schröter devis sperti la deklivon ekonomian de sia firmao kiu vendotis kiel ankaŭ la loĝejo "Zum Eisenberge". La lastan jaron vivan li pasigis en Mühlhausen kie li riparis la orgenon de la Preĝejo Sankta Blazio (Mühlhausen). Li mortis dumlabore.
Graveco
Dum la unua duono de la 18-a jarcento la orgenfarado turingia vere floregis. Tio ŝuldiĝis ankaŭ al la eklezihistorio kiu antaŭenpuŝis riĉan muzikan vivon en kvazaŭ ĉiu vilaĝo kun propra kantoro kaj dumdimanĉaj altkvalitegaj muzika diservo-akompanado. Kelkaj el ili eĉ estis lertaj komponistoj. Treege elstara ekzemplo por muzika familiaro turingia estis la Bach-oj.
Johann Georg Schröter kaj liaj kolegoj trovis antaŭ sin okupkampon sufiĉe defian. Per transdono de spertoj kaj konoj metiaj inter multaj generacioj kaj interŝanĝoj neniamĉesantaj evoluis orgenfarstilo taŭgigita ĝuste por la koncernita regiono. Pro la socia renomo eblis ŝatiĝi en ĉiuj sociaj klasoj ene kaj ĉirkaŭ Erfurto.
La orgenoj de Schröter havas multajn variojn da kolorigaj voĉoj en la baza tonsistemo kaj fortan, facilirantan teknikan tuton. Ĉiam denove la ĉe liaj instrumentoj ludintaj muzikistoj atestis ties bonegan kvaliton. Je ekzemplo servu Johano Sebastiano Bach mem kun lia ekspertizo pri la Schröter-orgeno en la aŭgustenana preĝejo erfurta. Tie Bach konfirmis ke jam tiu unua majstroverko orgenfara ne supereblus; la dua instrumentkvalito-kontrolanto estis la arnstadtano Johann Anton Weise. Sole tiu ĉi pozitiva agnosko sekurigis al Johann Georg Schröter multajn komisiojn servante kiel reklamilon.
Krom Volckland estis inter lia disĉiplaro Johann Stephan Schmaltz, Johann Paul Trampeli kaj lia nevo Johann Georg Stein. Tiu lasta iris post la fermo de la Schröter-ateliero erfurta al Norda Germanio kie li tiel hejmigis la stilon de la erfurta skolo.
Belval (Manche)
Belval estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Belvalais.
Bellefontaine (Manche)
Bellefontaine estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bellifontains.
Ĝi nun formas parton de Juvigny les Vallées.
Bérigny
Bérigny estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Berignais.
Beslon
Beslon estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beslonais.
Márton Domokos
Márton Domokos [domokoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Domokos Márton estis hungara advokato, notario, urbestro. Lia nobela antaŭnomo estis zalakapolcsi [zalakapolĉi], lia filo estis Lajos Domokos (urbestro).
Márton Domokos naskiĝis en 1697 en Tótvázsony, li mortis la en Debrecen.
Biografio
Márton Domokos komence lernis en kolegio de Debrecen, poste li studis en Halle, poste en Jena (1719). Hejmenveninta li estis advokato en Pest (urbo). Inter 1725 kaj 1735 li estis notario en Debrecen, poste ĝismorte urbestro. Li estis ankaŭ zorganto de la kalvinana eklezio en Debrecen kaj ofte li strebis por interesoj de la kolegio.
Biniville
Biniville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Biéville
Biéville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Biévillais.
Besneville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Besnevillais.
Blosville
Blosville [bloːvil] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Beuzeville-la-Bastille
Beuzeville-la-Bastille estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beuzevillais.
Lajos Domokos (urbestro)
Lajos Domokos [lajoŝ domokoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Domokos Lajos estis hungara notario, urbestro, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis zalakapolcsi [zalakapolĉi], lia familia nomvarianto estis Domonkos, lia patro estis Márton Domokos.
Lajos Domokos naskiĝis la en Debrecen, li mortis la  en Kóly (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Coliu en Rumanio).
Biografio
Lajos Domokos lernis en sia naskiĝurbo, inter 1748-1751 li studis en Universitato Utrecht. Hejmenveninta li estis notario en Debrecen, ekde 1763 li estis ĉefnotario, inter 1770–1777, 1779-, 1784–1786 urbestro. Ekde 1790 li estis subdepartementestro de Bihar, ankaŭ parlamenta deputito. Li strebis por la hungara instrua lingvo, en kolegio de Debrecen li atingis ĝin en 1797.
Blainville-sur-Mer
Blainville-sur-Mer [blɛ̃vilsyʁmɛʁ] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Blainvillais.
Bion (Manche)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bionnais.
Ĝi nun formas parton de Mortain-Bocage.
Boisroger
Boisroger estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Boisrogeais.
Ĝi nun formas parton de Gouville-sur-Mer.
Beuvrigny
Beuvrigny estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beuvrignais.
Carlos Spínola
Carlos González Spínola (1950, Puebla de la Calzada (Provinco Badajoz)) estas hispana fizikisto kaj doktoro-inĝeniero pri Komputikaj Sciencoj. Habilitiĝis kiel Profesoro de la Universitato de Malago (Hispanio) ekde 1988, kaj kunfondinto de la Informadikaj Studoj en tiu universitato, kie li instruis kaj estris esplorajn projektojn kune kun industriaj entreprenoj, inter kiuj menciindas: Fujitsu, Acerinox, Columbus Stainles Ltd. en Sudafriko ktp. Ankaŭ publikigis multajn artikolojn en la ĉefaj kongresoj kaj revuoj de IEEE (“Institute of Electrical and Electronic Engineering”): “Instrumentation and Measurement Technology Conf.”, “Int. Cf. on Imaging Systems and Technics”, “on Computational Intelligence”, “on Engineering Applications of Neural Networks” inter aliaj.
Nuntempe li estas honora profesoro en la Elektronika Sekcio de la Malaga Universitato. Ekde sia universitata studenta periodo pri fiziko li ĉiam interesiĝas pri astronomio kaj spaca esplorado. Li estas membro de la Planeda Societo (Planetary Society), fondita de Carl Sagan, de la Mars Society, kaj de la estrar-komisiono de la Malaga Astronomia Asocio, kie li kunlaboras, kaj prelegas pri diversaj astronomiaj aferoj.
Li esperantistiĝis en 2013, kaj poste atingis la nivelon C1. Ankaŭ Esperante li prelegis pri astronomiaj temoj. Jam en 2014 en Herzberg li prezentis la Projekton “Gaia” de ESA. En la Trilanda Kongreso en Indonezio, en la ILEI-Kongreso en Madrido, en KAEST-2018- kaj en la IFEF-2019-kongresoj li prelegis pri aktualaj, interesvekaj astronomiaj temoj.
Li estis prezidanto de la LKK de la 78-a Hispana Kongreso de Esperanto, kaj membro de la LKK de la 73-a Hispana Kongreso de Esperanto.
Dávid Dorosz
Dávid Dorosz, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dorosz Dávid, estas hungara parlamenta deputito, politikisto.
Dávid Dorosz naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Dávid Dorosz maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2004, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2009. Post du jaroj li akiris plian diplomon en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Dum la studentaj jaroj li praktikadis en advokata firmao. En 2009 li aliĝis al la partio Alia Politiko Eblas, en la sekva jaro li akiris parlamentan mandaton, sed en 2013 li elektis alian similan partion kaj frakcion. En 2014 lia mandato ĉesis, tial li laboris en la privata sektoro. Tamen en 2019 li reaktiviĝis en la politiko, eĉ li estis nomumita vicurbestro de Budapeŝto.
Beuzeville-au-Plain
Beuzeville-au-Plain estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Beuzevillais.
Ĝi nun formas parton de Sainte-Mère-Église.
Opština Kočani
Opština Kočani estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. Ĝi situas en la centra parto de la Orienta Regiono. Ĝia areo estas 360,36 km² kaj en 2002 havis 38 092 loĝantojn. Administra centro de la komunumo estas la urbo Kočani
Loko, priskribo
La suda parto de la areo situas en la malaltebenaĵoj, je alteco de ĉirkaŭ 320 - 350 m. Ĉi tie fluas la rivero Bregalnica.
Tamen la norda parto situas ĉefe en la montoj. La alteco ĉi tie altiĝas al pli ol 2000 m. En la sudo la ĉefa vojo n-ro 3 trapasas la municipon.
La fervoja linio finiĝas en la urbo Kočani.
Opština konsistas el la urbo Kočani kaj aliaj 27 vilaĝoj:
György Donáth
György Donáth [djordj donAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Donáth György estis hungara faŝismema parlamenta deputito.
Opština Kočani
Loko, priskribo
Najbaraj municipoj estas:
György Donáth
György Donáth naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Opština Kočani
Loko, priskribo
Opština Kriva Palanka en la nordo, Opština Makedonska Kamenica en la nordoriento, Opština Vinica en la sudoriento, Opština Zrnovci en la sudo, Opština Češinovo-Obleševo en la sudokcidento,Opština Probištip en la okcidento, Kratovo en la nordokcidento.
Referencoj
Statistikoj:
György Donáth
Biografio
György Donáth maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány. Komence li laboris en privata oficejo, inter 1932–1938 en la tutlanda statistika oficejo. En 1938 li aliĝis al politika movado de Béla Imrédy kaj li estis parlamentano inter 1939-1944. Lia ideo estis proksima al la itala faŝismo kaj iom for de la germana naziismo. Li daŭris la politikan agadon ankaŭ depost la mondomilito, tial li estis kondamnita je morto. Li havis edzinon.
Opština Kočani
Referencoj
https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
2-a Kolombia Esperanto Tago - 1993
KONKLUDOJ DE LA DUA ESPERANTA TAGO (Medejxin,novembro 1993) La jenaj estas la esperantaj problemoj en kolombio, kiuj en la dua esperanta tago okazinta en la urbo medejxin, la cxeestintoj difinis : 1- Estas malgranda kono pri esperanto. 2- Oni devas koni tre bone la esperantan lingvon kaj gxian historion. 3- Oni devas montri entuziasmon kaj entuziasmigi aliajn pri E-o. 4- Iuj moksxercas rilate E-on, kaj tion hontigas nin. 5- Mankas bonaj instruistoj kiuj povu veki en la lernantoj amon al E-o kaj kiuj povu komprenigi al ili ke E-o estas utila por plibonigi la propan konon de la hispana lingvo. 6- Mankas lernolibroj kaj gvidmetodoj por lerni E-on. 7- La kolombia popolo ne konas kaj miskomprenas E-on. 8- Oni devas sercxi la kulturajn kaj komercajn utilojn de E-o. 9- Estas malbona organizado de E-o en kolombio ;ni estas disaj kaj solaj,ekzistas egoismo. 10-Rekunigi la neviglajn aux neaktivajn esperantistoj. 11-Revigligi la e-ajn organizojn kaj grupojn. 12-Mankas perioda informilo. 13-Mankas programi turismajn kaj distrajn vojagxojn kun la celo praktiki E-on. 14-Mankas E-aj artikoloj en la Hispana lingvo kontraux la miskompreno pri E-o. 15-Oni devas starigi komitaton por gxenerala kunordigado de E-o. Aliflanke mi pensas ke la Kolombia esperanta movado urgxas: Unue: Bazan kaj longtempan celdirekton. Due : Malgrandajn celojn kiuj iom post iom proksimigxos nin a la difinita celdirekto. Trie :Difini taskojn kaj plenumi ilin. Mia propono estas ke la tauxga celdirekto de la E-a movado en kolombio devas esti : Unue :Plibonigi nian lertecon aux kapablecon pri komunikado. Due : Plibonigi nian nacian kulturan konon. Tiuj du lertecoj oni devas lerni samtempe kun la lernado de la E-a lingvo.
Cxi momente ni havas unu komunan celon...Nia kvara TAKE-1999.Ni devas profiti la organizado de cxi tiun eventon por kunigi la kolombian esperantistaron. Kion vi opinias.?? En nia kvara KKE-1998 ni devas kontroli cxu niaj konkludoj de 1993 en Medejxin Taugis por sxangxi tiun situacionion. Samideane Rodrigo R
Ekonomio de Germanio
La ekonomio de Germanio estas la kvara ekonomio plej forta de la mondo post tiuj de Usono, Ĉinio kaj Japanio kaj la kvina laŭ la MEP. La lando estas konsiderata la ekonomia motoro de la Eŭropa Unio (EU). En 2014, Germanio registris la plej grandan komercan pluson en la mondo pro 285 mil milionoj da dolaroj, pro kio ĝi estas la plej granda eksportanto de kapitalo tutmonde. Germanio estas la tria plej granda eksportanto de la mondo per 1 511 000 milionoj da dolaroj eksportitaj en 2014. La eksportoj estas la 41% de la enlanda produktado. La sektoro servo kontribuas per ĉirkaŭ 70 % de la totalo de la MEP, la industrio 29,1%, kaj la agrikulturo 0,9%. La ĉefaj varoj eksportitaj el Germanio estas vehikloj, maŝinaro, kemiaĵoj, elektronikaj produktoj, farmaciaj produktoj, transporta ekipaĵaro, bazaj metaloj, nutroproduktoj, kaŭĉuko kaj plasto.
La 99% de ĉiuj el la germanaj entreprenoj apartenas al la nomitaj Mittelstand, malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj de familia propreco. El 500 entreprenoj kiuj aperas en borso plej grandaj de la mondo, 50 havas sian sidejon en Germanio. Laŭ kapitaligo de merkato, 20 entreprenoj kun sidejo en Germanio estas en la Fortune Global 500 kiel Volkswagen, Allianz, Daimler, BMW, Siemens, BASF, Münchener Rück, E.ON, Bayer, kaj RWE.
Germanio estas la plej granda produktanto de lignito en la mondo. Germanio estas riĉa ankaŭ pri ligno, fero, mineraloj da kalio, salo, uranio, nikelo, kupro kaj natura gaso. La energio en Germanio estas akirita ĉefe el la fosiliaj brulaĵoj, sekvite de la atomenergio, kaj de la renovigeblaj energioj kiel la biomaso (ligno kaj biobrulaĵoj), el vento, el akvo kaj el suno energioj. Germanio estas la unua industriigita lando plej grava de la mondo, kiu krome engaĝiĝis al la renovigebla energia transiro nomita Energiewende. Germanio estas la ĉefa produktanto de ventoturbinoj kaj de teknologio de sunenergio en la mondo. Pli ol 1,5 milionoj da energigeneraj stacioj estis instalitaj en Germanio dum la lastaj 25 jaroj. La renovigeblaj energioj produktas en la aktualo pli ol 27% de la totala elektro konsumata en Germanio.
Germanio estas la plej grava loko por la komercaj foiroj de la mondo. Ĉirkaŭ du trionoj de la fojroj plej gravaj de la mondo okazas en Germanio. La plej grandaj ĉiujaraj foiroj kaj internaciaj kongresoj okazas en diversaj germanaj urboj, kiel Hanovero, Munkeno, Frankfurto kaj Berlino.
Zonaras
Johano Zonaras (en greka: Ἰωάννης Ζωναράς, Ioánnes Zonarás) estis historiisto, kanonisto kaj juristo de la Bizanca Imperio de la 12a jarcento.
La ĉefa verko de Zonaras estas Epitomé historion (Ἐπιτομὴ ἱστοριῶν), en kiu li rakontas la historion de la mondo ekde ties kreo ĝis 1118. La verko ekis post ekzilo kiel monaĥo en konvento en la insulo Hagia Glukeria, eble okazigita de la surtronigo de Johano la 2-a Komneno. En la enkonduko al sia mondhistorio li justigas ke li skribas kiel monaĥo: unuflanke li mencias petojn de amikoj kaj aliflanke, ke la literatura laboro distras lin el la tentoj de la mondo. La intenco de Zonaras estis resumi la historion al gvidila maniero (epitomo), koncentrante sin en le faktoj, pro kio, male de aliaj samtempuloj, sen troa derivigo al la teologio. Eĉ tiel, en la divido de sia verko li orientiĝas en la religio: la unua parto estas la historia de judoj, la dua la romi-kristana.
Finna-Cigana lingvo
Finna-Cigana lingvo (kaalengo tšimb) estas minoritata lingvo de Finnlando. En Finnlando proksimume homoj scipovas la lingvon, kaj en Svedio  homoj scipovas ĝin. En Finnlando loĝas 10,000 Ciganoj, kaj 30% de la ciganoj en Finnlando scipovas ĝin bone, kaj 50% scipovas ĝin malmulte. Plejmultaj ciganoj en Finnlando loĝas en Helsinko kaj Jyväskylä.
Franciscus Volckland
Franciscus VOLCKLAND, ankaŭ Franz (naskiĝinta la en Berlstedt, mortinta la  en Erfurto) estis germana orgenkonstruisto.
Sepataga baptismo
Sepataga baptismo estas malgranda eklezio, en kiu estas pli ol homoj,  en Usono kaj  en Barato. Sepatagaj baptistoj ne adoras en dimanĉo, sed ili adoras en sabato. La sepataga baptisma eklezio estis komencita en Anglujo.
Franciscus Volckland
Vivo
Volckland estis lernoknabo ĉe Johann Georg Schröter en Erfurto. Ĉu li jam antaŭe trejnitis ĉe la berlstedt-a orgenfaristo Johann Conrad Vockerodt malklaras. En 1716 ĉiukaze li iris al la ateliero Lortzing je Ohrdruf, de kie li jam du jarojn poste revenis Erfurton. Tie li ekrajtis fari kaj vendi bieron kaj estis transportado-firmaestro kaj komercisto per lignaĵoj. Li ja publike tre aktivis en la urbo. Tamen li ne ricevis la deziritan orgenfarad-privilegion kontraŭe al instruisto lia Schröter; eble tio estis pro ke Volckland povis krom la orgenfarado diversmaniere bone perlabori la vivon estante multprofesiulo. Kvereloj, kiuj jam estis normalintaj dum la trejniĝo ĉe Schröter, en la rekta konkurenca situacio pligraviĝis.
Volckland edziĝis en 1722 kaj, post la morto edzina en 1768, ankoraŭfoje en 1768; infanojn li ne havis. Kelkaj liaj orgenoj ĝis hodiaŭ konserviĝis atestante la altegan kvaliton de li kaj lia ateliero. Krome oni ofte mendis ĉe li plibonigojn kaj pligrandigojn orgenajn kio ankaŭ atestas lian spertecon ĝenerale altestimatan. Laŭ Jakob Adlung li kreis modernajn valvojn kun vostaj ŝraŭboj kiuj multe pli facile elturneblis. En Mühlberg li prenis materiale martelitan stanon. Ĉu la orgenkonstruisto Nicolaus Weißhaupt nombriĝis inter lia disĉiplaro ne povas certiĝi.
Verkoj elekto
Orgenoj de Volckland en jenaj lokoj menciitis:
Moskeo de Rustem Paŝa
La moskeo de Rustem Paŝa (Rüstem Pasha Camii) estas moskeo de la otomana imperio en Hasırcılar Çarşısı en la distrikto Eminönü, Istanbulo, Turkio.
Braffais
Braffais estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Bolleville (Manche)
Bolleville [bɔlvil] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Moskeo de Rustem Paŝa
La moskeo estis desegnita de la imperia arkitekto Mimar Sinan por la Granda Veziro Damat Rustem Paŝa (edzino de unu de la filinoj de Sulejmano la 1-a, nome la sultanino Mihrimah). La konstruado ekis en 1561 kaj finiĝis en 1563.
Bolleville (Manche)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bollevillois.
Ĝi nun formas parton de La Haye.
Moskeo de Rustem Paŝa
Ekstero
La moskeo estis konstruita sur alta teraso super komplekso de vendejoj kies lupagoj estis intencitaj por subteni finance la elspezojn de la moskeo. La internaj ŝtuparoj permesas aliron al ampleksa korto. La moskeo havas duoblan portikon kun kvin areoj sub kupolo sur kiu estas ampleksa teraso subtenita per strio da kolonoj.
Interno
La interno famas pro la kvanto kaj kvalito de la azuleĥoj de İznik kiuj reprezentas grandan varion de floraj kaj geometriaj bildoj. Tiuj azuleĥoj ne nur kovras la murojn de la portiko sed ankaŭ la mihrabon, la minbaron, la murojn, la kolonojn kaj la eksteran portikon. Tiuj azuleĥoj krom la tipan bluan koloron montras la uzadon de tomat-ruĝan koloron karakteran de la frua periodo de Iznik (1555-1620), kaj neniu alia moskeo en Istanbulo havas tiom abundan uzadon de tiaj azuleĥoj.
Boisyvon
Boisyvon [bwazivɔ̃] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Boisyvonnais.
Brécey
Brécey estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Sándor Dömény
Sándor Dömény [ŝAndor domEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dömény Sándor estis hungara juristo, komponisto, pianisto, muzikinstruisto.
Bourguenolles
Bourguenolles estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Boutteville
Boutteville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Bourguenolles
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bourguenollais.
Boutteville
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bouttevillais.
Brainville (Manche)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Brainvillais.
Bretteville (Manche)
Bretteville (ankaŭ nomita Bretteville-en-Saire) estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brettevillais.
Moskeo Sehzade
La Moskeo Sehzade aŭ de la Princoj (Şehzade Camii) estas moskeo de Istanbulo, verko de junaĝo de la arkitekto Sinan, finkompletigita en 1548.
Historio
Ĝi estis komisiita de la sultano Sulejmano la 1-a honore de lia filo, nome la princo Mehmed, mortinta en 1543. La kaŭzo de tiu morto ne estas klara, sed kelkaj historiistoj kredas, ke la morto de la princo okazis fare de la unua edzino de la sultano Sulejmano, nome Mahidevran Gülbahar, pere de venenigo por ke ŝia filo Mustafa, kiu fakte estis ekzekutita kelkajn jarojn poste pro ordono de la propra sultano mem pro suspekto de ribelo, ne havu baron por ascendi al la trono, sen kalkuli kun la rivaleco deklarita kiun Mahidevran havis kun la favoritino kaj laŭleĝa edzino de la reganto, nome Hurrem Sultan, patrino de la princo Mehmed. Krome, oni diras, ke Mehmed estis la favorita de la sultano por la sukcedo en la trono. Tamen, la kaŭzo de tiu morto estis atribuita al la variolo, kvankam tio ne estis klara. La moskeo estus klopodo mildigi la supozitajn kulpojn de la sultano, kiu enterigis la du duonfratojn en maŭzoleo situa en la ĝardeno de la moskeo.
Ekstero
Oni eniras tra marmor-pavimita kolonara korto kun areo egala al tiu de la moskeo mem. La korto estas bordita per portiko kun kvin kupolhavaj areoj en ĉiu flanko, kun arkoj de alterne roz-blanka marmoro. Centre estas ablucia fontano (şadırvan), kiu estis poste donaco de la Sultano Murado la 4-a. La ĝemelaj minaretoj havas du koridorojn kaj prilaboritan geometrian skulptaĵaro en basreliefo kaj kelkaj ornamoj de terakoto. Ĝi estas la nura nesultana moskeo desegnita de Sinan kun paro de minaretoj kun du koridoroj.
Interno
La moskeo mem havas kvadratan planon, kovritan de centra kupolo, flankigita de kvar duonkupoloj kaj subtenita de kvar pilieroj, kun diametro de 19 m kaj alto de 37 m. Estis en tiu konstruaĵo en kiu Sinan por la unua fojo adoptis la teknikon meti kolonkoridorojn laŭlonge de la tuta longo de la norda kaj suda fasadoj por kaŝi la kontraŭfortojn.
La interno de la Moskeo Sehzade havas simetrian planon, kun areo sub la centra kupolo etenda per uzado de kvar duonkupoloj, po unu en ĉiu flanko, kun la formo de kvarfolia trifolio. Tiu tekniko ne estis tute sukcesa, ĉar ĝi izoligis la kvar grandajn pilierojn necesajn por subteni la centran kupolon, kaj neniam estis ripetita de Sinan. La interno de la moskeo havas tre simplan desegnon, sen koridoroj.
Bréville-sur-Mer
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Brévillais.
Breuville
Breuville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Breuvillais.
Bretteville-sur-Ay
Bretteville-sur-Ay estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brettevillais.
Bricquebosq
Bricquebosq aŭ Bricqueboscq estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bricquebosais.
Brix
Brix [bʁi:] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Bricquebec
Bricquebec estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bricquebétais.
Ĝi nun formas parton de Bricquebec-en-Cotentin.
Brouains
Brouains estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brouainsais.
Bricqueville-sur-Mer
Bricqueville-sur-Mer estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bricquais.
Brillevast
Brillevast estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Brectouville
Brectouville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Brillevast
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Brillevastais.
Brectouville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brectouvillais.
Ĝi nun formas parton de Torigny-les-Villes.
Brévands
Brévands estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brévandais.
Ĝi nun formas parton de Carentan les Marais.
Cedric Gibbons
Austin Cedric GIBBONS (Dublino, 23a de marto 1893 - Los-Anĝeleso, 26a de julio 1960) estis irlanda artdirektoro kaj produktisto por la filmindustrio.
Li estas akreditita kiel unu el la fondintoj de la Akademio de la Kinaj Artoj kaj Sciencoj kaj kreinto de la Oskar-statueto en 1928, premio por kiu li estis nomumita tridek naŭ fojojn en la kategorio de plej bona arta direkto, el kiu li gajnis dek unu.
La scenografioj de Gibbons, precipe tiuj en filmoj kiel Born to Dance (1936) kaj Rosalie (1937), forte inspiris la teatran arkitektan movadon de la kino de la malfruaj 1930-aj jaroj ĝis la 1950-aj jaroj de la fratoj Skouras.
Li estis entombigita en Kalvaria Tombejo (Los-Anĝeleso).
Doville
Doville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dovillais.
Bricqueville-la-Blouette
Bricqueville-la-Blouette estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bricquevillais.
Preĝejo de Sankta Irene
La Preĝejo de Sankta Irene (Aya Irini Kilisesi, Αγία Ειρήνη, tio estas, Hagia Irene) estas ortodoksa preĝejo kiu estas en la unua korto de la Palaco de Topkapi en Istanbulo, Turkio. Ĝi estas malfermita al la publiko ĉiujn tagojn escepte marde.
La preĝejo estas 100 m x 32 m. Ĝi havas bazilikan romian planon konsistantan en unu centra navo kun du flankaj navoj dividitaj per kolonoj kaj pilieroj. Kompletigas la strukturon la nartekso, koriforoj kaj atrio. La kupolo havas diametron de 15 metroj kaj alton de 35 metroj kun 20 fenestroj. Ĝi havas du kupolojn, po unu ĉiuflanke de la centra arko, el kiuj la unua sur tamburo kun 20 fenestroj, kaj la dua sen tamburo. Ambaŭ kupoloj de sama larĝo estas de diferencaj altoj. Ekde 1980 ĝi estas uzata kiel koncertejo dum la Muzikfestivalo de Istanbulo somere.
Mónika Molnár
Mónika MOLNÁR (naskiĝis la 28-an de julio 1975 en Hungario) estas hungara esperantisto kaj diplomita instruisto pri informadiko, la itala lingvo, itala literaturo, kinarto, esperantologio kaj interlingvistiko. Ŝi eklernis Esperanton en 1993. Ŝi instruas interalie Esperanton en la lernejo "La Granda Ursino" en La Chaux-de-Fonds, Svislando.
Princino Delphine de Belgio
Princino Delphine de Belgio (Delphine Michèle Anne Marie Ghislaine de Saxe-Cobourg; naskiĝis la 22-an de februaro 1968 en Bruselo ), artista nomo Delphine, ankaŭ antaŭe konata kiel Delphine Boël, estas belga pentristino kaj skulptistino, plastika kaj multmedia artistino.
Artista laboro
Ŝi studis ĉe la arta kolegio Chelsea School of Arts and Design, universitato de Londono. Ŝi kreskis en Londono kaj laboris tie kiel artisto ĝis 2003. Tiun jaron ŝi transloĝiĝis al Bruselo.
Tekst-arto kun mesaĝo
Ŝiaj pentraĵoj regule enhavas tekst-arton: vortoj, vortludoj kaj poezio okupas okulfrapan lokon en ŝia arto, samkiel neono, uzata pro ĝia vida forto kaj ĝia pureco. Ŝi faras ankaŭ arton kun filozofiaj mesaĝoj, ankaŭ en formo de portebla modo: silkaj ŝaloj ("Statement shawls") menciantaj "Love" aŭ "Life can be beautiful and it can be awful. Life can be full of suprises and full of crises… Life can not be put on hold and it can not be controlled") aŭ sur murspegula glaco ekzemple tekstanta "You can't change the truth but the truth can change you" (Vi ne povas ŝanĝi la veron, sed la vero povas ŝanĝi vin) . Dum ekspozicio en Belgio (2020) ŝi parolas pri ŝia arto kiu volas doni esperon al homoj, por neniam rezigni ("Never give up").
Delphine Boël kreas verkojn, en kiuj ŝi luktas kontraŭ hipokriteco kaj konvencioj, starigante demandojn pri identeco. Kvankam ŝi pasigis 30 jarojn de sia vivo en Londono, la spirito de siaj artaĵoj restas esence belga: tre individuisma, briletanta de vivoĝojo kaj ne prenante sin mem tro serioza. En sia laboro ŝi ne evitas la grandajn vivodemandojn nek la konfrontiĝon kun si mem, la batalon kontraŭ ekskludo de homoj. Iuj titoloj de ŝiaj verkoj atestas pri tio kiel Blua Ĉielo, Malicaj Onidiroj; Vero liberigas; La Fonto de Identeco; La Fuĝo el Realeco
La arto de Delphine Boël estas humura kaj estetika metamorfozo de temoj kiel amo, potenco, sed ankaŭ la sufero trudita de la vivo. Vortoj kompletigas kaj donas novan signifon al la videbla. Humoro kaj arto helpas en tio.
Ŝiaj pentraĵoj kaj skulptaĵoj en brilaj koloraj tonoj mezuras pli altaj ol la artistino kaj la publiko. Ŝi ankaŭ multe laboras kun 'papier mâché ', materialo bazita sur papero kaj gluo.
Persone
Delphine Boël vivis ĝis 2004 en Londono kaj samjare transloĝiĝis al Belgio. Ŝi edziniĝis kun Jim O'Hare kun kiu ŝi havis du infanojn.
Antaŭ la 1-a de oktobro 2020, ŝi apartenis al la belga nobelaro kaj estis laŭleĝe damo Boël. Je tiu dato, ŝi ricevis la titolon de Princino de Belgio kun la predikato “Ŝia Reĝa Alteco” kaj estas membro de la belga reĝa familio.
Ŝi estas la ekstergeedzeca filino de reĝo Alberto la 2-a de Belgio kun baronino Sybille de Selys-Longchamps kaj la duon-fratino de reĝo Filipo de Belgio. La 27-an de januaro 2020 reĝo Alberto la 2-a de Belgio, post ekzameno de DNA, agnoskis ke Delphine estas lia filino. En oktobro 2020, kortumo en Bruselo konfirmis ke ŝi estas filino de Alberto kaj do princino de Belgio.
Buais
Buais estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Buais-Les-Monts.
Dragey-Ronthon
Dragey-Ronthon estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Gyula Ejury
Gyula Ejury [djula ejuri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ejury Gyula estis hungara advokato.
Gyula Ejury naskiĝis la en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Ejury devenis el jurista familio. Li maturiĝis en gimnazio, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Pozono). Post la diplomo li estis advokato en sia naskiĝurbo. Post jaroj li translokiĝis al Budapeŝto kaj daŭris la advokatan profesion. Li kontribuis artikolojn hungare kaj germane. Lia kariero finiĝis pro mensa malsano, iom poste li mortis.
Dangy
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dangyais.
Eŭdoksio de Antioĥio
Eŭdoksio de Antioĥio (m. 370) estis arkiepiskopo de Konstantinopolo de la 27-a de januaro 360 ĝis sia morto, en 370, kaj antaŭe estis episkopo de Germanicia en Kommagene (hodiaŭ Kahramanmaraş, Turkio) kaj Antioĥio, inter 350 kaj 357 aŭ inter 358 kaj 359, depende de la fonto. Li estis unu de la plej influaj arianaj pastroj.
Eŭstacio estis episkopo de Antioĥio inter 324 kaj 331 kaj konsideris la doktrinon de Eŭdoksio fragila kaj, pro tio, li malakceptis ordini lin. Spite ĉion tion, kiam Eŭstacio estis elpostenigita, la arianoj - aŭ eŭzebianoj, sekvantoj de la idearo de Eŭzebio de Nikomedio - konsekris Eŭdoksion kiel episkopo de Kahramanmaraş, en la foraj teritorioj de Kilikio. Li konservis la postenon almenaŭ dum 17 jaroj, kio koincidis grandparte kun la ĉefa periodo de komplotoj kontraŭ Atanazio de Aleksandrio kaj de la regado de la filoj de Konstanteno la Granda.
Eŭdoksio ludis gravan rolon en la organizoj, disvolvigoj kaj predikoj rilataj al la koncilioj de Antioĥio (311), Sardiko kaj Filipopolo (343-347), Sirmio, Seleŭkeja (359).
Brucheville
Brucheville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bruchevillais.
Digosville
Digosville [diɡoːvil] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Digosvillais.
Domjean
Domjean estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Domjeanais.
Denneville
Denneville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dennevillais.
Ĝi nun formas parton de Port-Bail-sur-Mer.
Ducey
Ducey estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ducéens.
Ĝi nun formas parton de Ducey-Les Chéris.
Oszkár Egri
Oszkár Egri [oskAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Egri Oszkár estas hungara advokato, altlerneja instruisto.
Oszkár Egri naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Oszkár Egri devenis el juda familio. Li maturiĝis en teknika mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li estis teknikisto. Inter 1976-1977 li estis soldato. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1984, post tri jaroj advokatan diplomon, poste li faris jurajn laborojn. Baldaŭ li havis altan postenon en revizora organizaĵo. En 1998 li malfermis propran advokatan atelieron. Inter 2002 kaj 2012 li instruis en rango docento en Juda Universitato (Budapeŝto). Li edziĝis en 1984, lia edzino naskis filinon post 2 jaroj. Oszkár Egri denove edziĝis en 1998.
Mitomanio
Mitomanio estas, laŭ PIV 2020, "psika malekvilibro, karakterizata de emo al falsado de la vero, al mensogo, fabelado k simulado." Alivorte, ĝi estas la konduto kutime, kvazaŭ devigate mensogi.
Ĝi estis unue priskribita en la medicina literaturo en 1891 de Anton Delbrueck. Kvankam ĝi estas polemika temo, mitomanio estas difinita kiel "falsado tute misproporcia al iu ajn videbla celo, kio povas esti vasta kaj tre komplika kaj povas montriĝi dum pluraj jaroj aŭ eĉ vivdaŭro".
Kontraste al ĉiutagaj mensogoj, patologia mensogo ne montras klaran eksteran motivon por la konduto.
Karakterizaĵoj
La difinaj karakterizaĵoj de mitomanio inkludas:
Kelkaj psikiatroj distingas kompulsian mensogadon disde patologia mensogado, dum aliaj konsideras ilin ekvivalentoj; ankoraŭ aliaj neas la ekziston de kompulsia mensogado entute; tio ĉi restas konsiderinde polemika.
István Éliássy
István Éliássy [iŝtvAn EliAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Éliássy István estis hungara juristo, verkisto. Lia familia nomvarianto estis Éliás.
Biografio
Pri lernado de István Éliássy mankas informoj. Li estis juristo de princaj bienoj ĉe Buják, krome juĝisto en pluraj departementoj. Li ofertis al la Nacia Teatro de Pest de 1836 ĝis sia morto ĉiujare monon. Li verkis teatraĵojn kaj aliajn kontribuojn.
Academia Nacional de Medicina
La Academia Nacional de Medicina (Nacia Akademio pri Medicino) estas centjara medicina institucio, fondita en Brazilo la 30an de junio 1829 de doktoro Joaquim Cândido Soares de Meireles sub la nomo "Societo pri Medicino de Rio-de-Ĵaneiro". Poste ĝi nomiĝis Academia Imperial de Medicina ("Imperia Akademio de Medicino".) La nomŝanĝo okazis post la deklaro de la respubliko en Brazilo.
Teofilo (imperiestro)
Teofilo (813-842) estis bizanca imperiestro inter 829 kaj 842. Li estis la dua de la dinastio frigia.
Dum lia patro, la novalveninto Mikaelo la 2-a, apenaŭ scipovis legi kaj skribi, Teofilo ne nur posedis eksterordinaran edukon, sed ankaŭ tre rafinitan emon al arto kaj sciencoj. Sed li ne montris sin malferma nur al la kulturo de la bizanca ĉefurbo, sed ankaŭ al la kulturaj influoj kiuj venis el la kalifa kortego de Bagdado. La entuziasmo por la islama arto venis al li ŝajne de lia profesoro Johano la Gramatiko; el li venis ankaŭ la malamikeco kontraŭ la bildoj kio konvertis lin, denove diference de sia patro, en arda ikonoklasto.
Bangu
Bangu estas kvartalo en la Okcidenta Zono de Rio-de-Ĵaneiro.
Grava ikono en la kvartalo estas Fábrica Bangu, kiu hodiaŭ gastigas la instalaĵojn de la nova Bangu Butikumado, malfermita la 30an de oktobro 2007.
Laŭ la dekreta leĝo de la 7-a de januaro 2010, n-ro 5.146, art. 6, § 3, II., La 8-an de marto 1673 estis establita kiel la datreveno de la kvartalo. La 8-a de marto estas referenco al la malferma dato de Fábrica Bangu, en 1893, kaj la fondo de Fazenda Bangu, en 1673
Lajos Dorkota
Lajos Dorkota [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dorkota Lajos estis hungara advokato, ŝtata oficisto kun alta posteno, parlamenta deputito.
Écausseville
Écausseville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Écaussevillais.
Leblon
Leblon estas kvartalo en la Suda Zono de la komunumo de Rio de Ĵaneiro, Brazilo. Ĝi situas inter Lagoa Rodrigo de Freitas, Atlantika Oceano, Morro Dois Irmãos kaj la Kanalo (Ĝardeno de Alaho) Jardim de Alá. La kvartalo estas limigita per Gávea, Lagoa, Ipanema kaj Vidigal. Ĝiaj loĝantoj plejparte apartenas al la supera klaso, inkluzive de iuj personoj de la kultura, ekonomia kaj politika elito de Rio. Tamen estas ankaŭ mezklasaj loĝantoj, precipe tiuj, kiuj loĝis en la kvartalo antaŭ multaj jaroj, krom loĝantoj de la komunumo Cruzada São Sebastião. Iuj el ĝiaj pli tradiciaj itineroj estas la avenuoj Delfim Moreira, Visconde de Albuquerque, Ataulfo de Paiva, Bartolomeu Mitre kaj Afrânio de Melo Franco kaj Rua Rainha Guilhermina. La subteraj stacioj Antero de Quental kaj Jardim de Alah situas en la kvartalo.
Ĝi estas la kvartalo kun la plej multekosta kvadrata metro en Brazilo. La plej valoraj apartamentoj situas borde.
Ksamil
Ksamil ( Ksamili, Εξαμίλιο) estas konata banloko en Albanio, tute sude en la lando kaj je nur 4 km de la greka insulo Korfuo. La loko havas antikvan nomon: Heksamilion.
Je kvar kilometroj de la banloko, ĉe la fino de la duoninsulo, troviĝas la ruinoj de la anktiva urbo Butrint, kiu estas Monda Heredaĵo de Unesko. La Nacia Parko Butrint estis kreita en 2000.
Ksamil estis refondita en la 1960-aj jaroj. Tiutempe, grandaj partoj de la duoninsulo estis terasitaj kaj oni kreis kulturojn de citrusaj fruktoj kaj olivarboj. Ksamil estis kreita kiel loĝejo por la ŝtataj kamparaj laboristoj. Antaŭ tio, la duoninsulo estis arida kaj kovrita per dornarbustoj, kiuj nur servis kaprojn kaj ŝafojn kiel paŝtejon. Pro la vizito de la soveta ĉefministro Nikita Ĥruŝĉov en 1959 oni konstruis ŝoseon al Butrint, kiu ankaŭ malfermis la duoninsulon Ksamil.
Équilly
Équilly estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Christian Paschold
Christian PASCHOLD (naskiĝinta en 1949 en Gräfenthal - 1-an de junio 2021) estis germana skulptisto.
Vivo
Inter 1963 kaj 1967 Paschold trejnitis kiel porcelanaĵmodlisto en sia naskiĝurbo. Poste li studis (ĝis 1971) ĉe la Altlernejo pri plastikaj artoj en Dresdeno scenejan artan aranĝadon. Tiumetie li aktivis ĝis 1980 ĉe la Dramteatro de Erfurto kaj ĉe la Germana Ŝtata Teatrejo kaj Ŝtata Orkestro je Vajmaro. Ekde 1980 li liberprofesiulis.