cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romeo, Julieta kaj la tenebro
Romeo, Julieta kaj la tenebro (Romeo, Julie a tma) estas la plej populara verko de la ĉeĥa verkisto Jan Otčenášek. Tiu novelo de 1958 temas pri juna paro dum la Nazia okupacio, en la reprezalia kunteksto de la sekvo de la mortigo de Reinhard Heydrich estis, en 1960 adaptita al filmo, reĝisorita de Jiří Weiss kaj kun steluloj Ivan Mistrík, Daniela Smutná, kaj Jiřina Šejbalová. En 1963 ĝi iĝis opero fare de soveta komponisto Kirill Molĉanov.
Paŭlo konis Ester en parko. Ester estas terurigita ĉar komencis la deviga kaj perforta sendado de judoj al ekstermejoj. Ŝi estas juda, sed Paŭlo ne. Paŭlo kaŝigis ŝin en neloĝata loĝejeto apud laborejo kie laboras li mem, lia patro kaj aliaj. Li konfesas tion al neniu kaj tenas ĉion sekrete. Laŭ la tempopaso, la situacio iĝas pli kaj pli kritika.
La verko aperis en 1965 en la eldonejo Stafeto, tradukita en Esperanton fare de Vladimír Váña, kun prologo de Louis Aragon.
22993 Aferrari
22993 Aferrari estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew Ferrari, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Durham Academy Upper School de Durham (Norda Karolino).
Kubo (geometrio)
Kubo estas en geometrio speco de sesedro, regula pluredro, edroj de kiu estas 6 egalgrandaj kvadratoj. Oni ankaŭ uzas la vorton por priskribi tiuforman aĵon, ekzemple glacian kubon, panan kubon ktp.
Kelkfoje, kiam oni diras "kubo", oni celas ĵetkubon, eĉ se tia ludilo povas havi alian fac-nombron ol 6: "La kuboj estas ĵetitaj." (= Nun iu ago estas nerefarebla, kaj certaj konsekvencoj sekvos. Laŭ latina proverbo Aleae jactae sunt [aleaj jaktaj sunt].)
Formuloj
Por kubo de latera longo a,
Ĉar la volumeno de kubo estas a3, la tria potenco de longo de ĝiaj lateroj a, tria potenco de nombro estas nomata kiel kubo, analoge al kvadrato por la dua potenco.
Simetrio
Kubo havas 3 klasojn de simetrio. La plej alta estas okedra simetrio Oh. La duedra simetrio D4h estas pro tio ke kubo estas prismo. La plej suba simetrio D2h estas ankaŭ prisma simetrio. Ĉiu simetrioj havas malsamajn simbolojn de Wythoff.
Geometriaj rilatoj
La kubo estas unika inter la platonaj solidoj ĉar ĝi povas esti uzata por kahelaro de spaco. Ĝi estas ankaŭ unika inter la platonaj solidoj ĉar havas edrojn kun paraj nombroj de flankoj kaj estas zonopluredro (ĉiu edro havas punktan simetrion).
Aliaj dimensioj
Analogo de kubo en n-dimensia eŭklida spaco estas n-dimensia hiperkubo aŭ simple n-hiperkubo. La kubo mem estas 3-dimensia, do la kubo estas 3-hiperkubo.
0-dimensia hiperkubo estas punkto. 1-dimensia hiperkubo estas streko. 2-dimensia hiperkubo estas kvadrato.
Iam por n-dimensia okazo estas uzata ankaŭ skribmaniero kiel n-dimensia kubo aŭ simple n-kubo.
Rilatantaj pluredroj
La verticoj de kubo povas esti grupita en du grupojn po kvar, ĉiu formante regulan kvaredron. Unu ĉi tia regula kvaredro havas volumeno de 1/3 de tiu de la kubo. La cetera spaco konsistas de kvar egalaj malregulaj pluredroj ĉiu kun volumeno de 1/6 de tiu de la kubo.
La rektigita kubo estas la kubokedro. Se pli malgrandaj anguloj estas dehakitaj rezultiĝas pluredro kun 6 oklateraj edroj kaj 8 triangulaj edroj (senpintigita kubo). La rombokub-okedro estas ricevita per tranĉo de kaj anguloj kaj lateroj.
Kubo povas esti enskribita en dekduedron tiel ke ĉiu vertico de la kubo estas vertico de la dekduedro kaj ĉiu rando estas diagonalo de unu el edroj de la dekduedraj edroj; preno de ĉiuj tiuj kuboj donas la regulan kombinaĵon de kvin kuboj.
Steno
Steno estas
Záriečie
Záriečie (hungare Felsőzáros [felŝOzAroŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Záriečie situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĉeĥio-Púchov. La lasta urbo troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1475 en formo "Zaryecze", tiutempe apartenanta al burgo de Lednica. En 1784 loĝis tie 704 vilaĝanoj (130 familioj) en 116 domoj, en 1828 826 vilaĝanoj en 125 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Zárjecs, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőzáros 691 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Záriečie 692 homoj, (683 slovakoj).
Batalo de Cepeda (1859)
La Batalo de Cepeda de la 23-a de oktobro de 1859, okazis dum la Argentinaj enlandaj militoj kaj estis la dua el du okazintja ĉe la fluejo de la bonaera rojo Cepeda (alfluanto de la rojo Medio (meza rojo) kiu dividas la provincojn Bonaero kaj Santa Fe), je 45 km sudoriente de la urbo San Nicolás de los Arroyos (nordo de la provinco Bonaero).
Kontraŭstaris trupoj de la unueciguloj de la provinco Bonaero, separita disde la resto de la lando, kaj la trupoj de la Argentina Konfederacio, ĝenerale identigita kun la federisma partio.
La alia batalo de Cepeda (de 1-a de februaro de 1820) komencis la epokon de la argentina disiĝo kaj de la hegemonio de la militestroj.
La bonaera armeo estis venkita kaj post negocado, oni alvenis al interkonsento de la Traktato de San José de Flores, kiu realigos Bonaeron ene de la Reapubliko Argentino.
Rabula
Rabula (aŭ Rabbulas) estis episkopo de Edessa de Mezopotamio ekde 411 ĝis aŭgusto de 435, rimarkinda pro sia opono al dogma vidpunkto de Teodoro el Mopsuestio, same kiel al tiu de Nestorio. Tia opono, tamen, ĉesis kun la advento de lia sekvanta episkopo.
Plue pri biografio
Rabula naskiĝis, en dato nekonata, en Kenneschrin (hodiaŭ Kalkis), urbo apenaŭ sude de Halepo kaj episkopa sidejo. Lia patro estis pagana sacerdoto dum lia patrino fervora kristanino. Li restis pagana ĝis sia geedziĝo. Lia kristaniĝo ŝuldiĝis al renkontiĝo kun Eŭzebio, episkopo de Kenneschrin, kaj Akacio, episkopo de Halepo, krom al evento opiniata mirakla.
Rabula elektis intense vivi laŭ kristana asketo: dekomence li vendis ĉiujn siajn havaĵojn por obei al evangeliaj sugestoj, poste separiĝis el la konsentema edzino, retiriĝis en monaĥejo, sekve, eminte al pli maldelikata vivo, transpasis al ermita vivo en dezertaj zonoj. Okaze de la morto de la urba episkopo Diogeno, Rabula, seneme al la kutima okaza rezisto, akceptis fariĝi ties posteulo en Edessa.
En tiu ofico li distingiĝis pro la senĉesa energio en la vizito de siaj ĉirkaŭ 180 kristanaj komunumoj, pro asketismo, pro pledo kaj prizorgo pri malriĉuloj kaj malsanuloj de sia diocezo, pro la revenigo de la kanona disciplino de la klerularo kaj monaĥaro konfiditaj al sia respondeco, kaj fine pro la konstanta kaj senĉesa religie batala kontrasto al ĉiuj kredanoncoj kondamnitaj de la Eklezio, aparte tiu, ĉiam pli ĉirkaŭvolva, de la sekvantaro de Nestorio.
Polemiko
Se estas kiuj laŭdas la strebon de Rabula por elimini herezojn en sia diocezo, aliaj lin kritikas pro eksceso kaj spuroj de fanatikismo. Konfirme de tiu kuris onidiro laŭ kiu Rabula, kune kun monaĥa amiko, Eŭzebio estonta episkopo de Tella, junaĝe iris prediki, atakante bildojn kaj ŝildojn de la pagana kulto, inter 'ferocaj' paganoj de Baalbek (Heliopolis) celante ricevi martiriĝon. . Sed la afero estas diskutata inter la historiistoj.
Diskutoj pri Nestorianismo
Iom post iom li persvadiĝis ke el la kristologiaj disputoj la justa laŭdoktrina pozicio estis tiu de Cirilo de Aleksandrio kaj, do, li ĉiam pli distanciĝis el la pozicio de Teodoro de Mopsuestio kaj Nestorio kun kiuj dekomence partianiĝis. Eĉ li komencis korespondi kun Cirilo, siavice engaĝiĝinta pruvi ke en Jesuo estas du naturoj en unusola persono. Eĉ li kun Cirilo fariĝis amiko kaj tradukis al la siria lingvo ties traktadajn elementojn koncernantajn la justan kredon, nome “De recta fide”. .
Sed lia strebo elimini nestorianismon malsukcesis ĉar lia posteulo, Ibaso el Edessa, inversigis la marŝon akceptante la tezojn de Nestorio kaj ilin instruante kiel oficiala kredero.
Dum la Koncilio de Efeso (431) Rabula partianiĝas kun Cirilo el Aleksandrio kaj apogis, pri Maria, la difinon teotòkos (Dipatrino, greke: Θεοτόκος).
Verkoj de Rabula
La literatura heredaĵo de Rabula estas etdimensia; liaj verkoj similas kal kvazaŭaj okazaj resumoj, kaj kio restas troviĝas en la studoj de orientalistoj Overbeck kaj Klaus-Peter ĉe Todt, Rabbula. Eble lia unua graveco, laŭ historiisto pri la siria literaturo, kuŝas en lia prizorgo anstataŭi la Diatessaron (aŭ Armonion) de Taciano per la kvar kanonaj evangelioj altrudante ke unu ekzemplero de ili troviĝu en ĉiu preĝejo. Temas pri traduko al la siria de la grekaj evangelioj atribuita al li, en kiu li eble estis helpata de spertuloj pri la Peshitta. Kune kun tiu 'evangelio de Rabula', aperis, ĉiam atribuata al li, la tuta Nova Testamento. De tiu verko, laŭ (Overbeck, p. 172), troviĝas manuskripto ĉe la Brita Muzeo; alia, miniaturita konserviĝas en la biblioteko Laŭrencana de Florenco.
Marcionílio Souza
Marcionílio Souza estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.500 loĝantojn en 2010.
Ĉaŭĉaŭo
Ĉaŭĉaŭo (ĉine 松狮犬/ 鬆獅犬 (sōngshīquǎn, hara leona hundo) estas ĉin-devena hundoraso kun blua lango. La ĉinoj nomas la hundon ankaŭ Wonk, Lang Kau (lupa hundo), Hsiung Kou (ursa hundo) kaj Hek she (blua lango).
(17334) 2275 T-2
(17334) 2275 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Folibrasiko
Folibrasiko estas la komuna termino de diversaj kultivaroj de la plantospecio legombrasiko (Brassica oleracea). La kultivaroj estas kultivataj precipe en Brazilo, Portugalujo, suda Usono, Afriko, Montenegro, Bosnio kaj Hercegovino, suda Kroatujo, norda Hispanujo kaj en Hindio.
Periodo (muziko)
En la sciaro de muzikaj formoj kaj la kompozicio la termino periodo signifas strukturan unuon en la sinsekvo kaj subdivido de muzikaĵo. La periodo estas duparta kaj konsistas el antaŭa parto kaj malantaŭa parto samlongaj (simetria strukturo). La antaŭa parto finiĝas malferma (ofte sur dominanto), la malantaŭa parto metas finon al la periodo (plejofte sur la toniko).
Antaŭa parto kaj malantaŭa parto de periodo el po du frazoj, je kiu la unua frazo de la antaŭa parto revenas en la unua frazo de la malantaŭa parto idente aŭ ŝanĝite. Ankaŭ la dua frazo de la malantaŭa parto povas simili al la dua frazo de la antaŭa parto. Laŭ ideala modelo periodo daŭras ok taktojn, je kiuj po kvar taktoj apartenas al antaŭa kaj malantaŭa parto, kiuj siaflanke subdividiĝas en po 2+2 taktojn (motivojn).
La evoluiga frazaro
Erwin Ratz enkodukis en la germanan muzikteorion la terminon Satz (frazo) kun la signifo de sintaksa unuo kiel kontraŭparto al la en si fermita formo de periodo. Tiu termino tamen pro plurobla uzado en la muziko povas konduki al konfuzo. En Esperanto do rekomendindas la termino evolua frazaro (komparu frazo (muziko). Kiel periodo ankaŭ evolua frazaro konsistas el antaŭa parto kaj malantaŭa parto, tamen la malantaŭa parto kutime finiĝas sur la dominanto, donante al la evolua frazaro malferman karakteron. En evolua frazaro la unua frazo de la antaŭa parto jam revenas tuj en la dua frazo de la antaŭa parto (idente aŭ ŝanĝite, ekz. sekvencigite), dum kiam la malantaŭa parto metas ion novan, je tio tamen havas malferman trajton. La malantaŭa parto male al periodo havas daxurigan, evoluigan karakteron. La idealmodelajn (2+2)+(2+2) taktojn de periodo (en la formo aba'c) kontraŭas de 2+2+4 taktoj (laŭ la formo aa'b) en la evoluiga frazaro. La evoluiga frazaro estas la posteulo de barokaj evolumodeloj.
Plej fama ekzemplo por Satz en la senco de Ratz estas la komenco de la 5-a simfonio de Ludwig van Beethoven. La unuj du taktoj prezentas motivon, kiu ripetiĝas sekvencite sur tono pli malalta, finiĝanta sur dominanto. Beethoven disfendas la komencajn okonajn notojn, kreante per ili la taktojn 2 dutaktajn grupojn kaj koncentrigas la okona evoluon en fina kvartakta grupo. Ĉi tiu okona modelo trairas la tutan movimenton, kaj eĉ la tutan simfonion.
Pedion tou Areos
37.99284°N, 23.73651°W La Pedion tou Areos aŭ Pedion Areos (Πεδίον του Άρεως, prononce [peˈðion tu ˈareos], signife Kampo de Ares, koresponde al la franca Champ de Mars kaj la antikvroma Campus Martius) estas unu el la plej grandaj publikaj parkoj en Ateno, Grekio. Ĝi estas ankaŭ la nomo de pli ampleksa kvartalo.
Amapá (municipo)
Amapá estas municipo de la brazila subŝtato Amapao, kiu taksis 8.005 loĝantojn en 2010.
Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Heroica Ciudad de Tlaxiaco - "heroa urbo Tlaxiaco" - estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 397.
Geografio
Heroica Ciudad de Tlaxiaco apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34587 loĝantojn. El tiuj estis 16205 viroj kaj 18382 virinoj. La komunumo havas surfacon de 343,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2040 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Die Feuerzangenbowle (apartigilo)
La Feuerzangenbowle indikas:
Vidu ankaŭ
Ron Paul
Ronald Ernest "Ron" PAUL (n. 30-an de aŭgusto, 1935) estas kuracisto, usona politikisto, kaj membro de Usona Ĉambro de Reprezentantoj. Li estis kandidato por la 2008 Respublikana prezidanta nomumo, kaj denove kandidatas tiel en 2012, sed li estis la kandidato por la Liberecana Partio en 1988. Li estas la sola kandidato por la Respublikana kandidatigo kiu ankaŭ estas kritikisto de la 2-a Golfa Milito. Subtenantoj de Paul kelkfoje vidigas afiŝtabulojn, sur kiuj vidiĝas la slogano "Ron Paul rEVOLucio." (En la angla, "EVOL" estas la malantaŭena literumo de "amo").
Mazsalaca
Mazsalaca estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Valmiera kaj situas en norda parto de la distrikto, sur la bordoj de rivero Salaca. En Latvio Mazsalaca estas konata pro la naturparko de Salaca rivervalo, situanta okcidente de la urbo kaj parte en ĝia teritorio. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 45 km de Valmiera kaj 137 km de Rigo.
Historio
Mazsalaca ('malgranda Salaca') ricevis sian nomon de rivero Salaca, kiu fluas tra la urbo.
La loko kie troviĝas hodiaŭ Mazsalaca estis loĝata jam en la Mezolitiko - ĉirkaŭ 5000 a.K. Poste livonoj ekloĝis ĉi tie kaj konstruis sian kastelon, kiu estas menciita en germanaj dokumentoj kiel Salisburg. En la 13-a jarcento, la teritorio estis akirita fare de la Livonia Ordeno, kiu konstruis preĝejon ĉi tie.
En 1547 tribunaljuĝisto Balzer Falkenberg ricevis luon la grandbienon de Salisburg, de kies venis la latva nomo de la grandbieno kaj la paroĥo - Valtenberga.
Post la fino de la Livonia Milito en 1582, la tero estis integrigita en la pola Duklando de Livonio. Poste (1629) ĝi venis sub sveda regado, sed en 1704 kastelo kaj urbeto estis detruita de rusaj trupoj en la Granda Nordia Milito. Post la milito, Mazsalaca estis aneksita al la Livlanda gubernio de Rusio.
En 1861 Arnold Fitinghof, la posedanto de la Valtenberga grandbieno, luis la unuajn terojn por konstruado al la kamparanoj, kaj la konstruado de la unuaj domoj komenciĝis ĉi tie. Dum tiu tempo, la ponto super Salaca estis konstruita. Oni kredas, ke tion faciligis la geografia loko - ĉi tie intersekciĝis la malnovaj vojoj de Rūjiena-Ainaži kaj Valmiera-Pärnu.
En 1928 Mazsalaca ricevis urborajtoj. En 1937, la Rigo-Rūjiena larĝŝpura fervoja linio estis malfermita. Dum la Dua Mondmilito en 1944 la germana armeo detruis la fervojon. Fervoja trafiko kun Rigo estis restarigita nur en la 1970-aj jaroj kaj ekzistis ĝis 1996.
Geografio
La urbo situas en la Norda Vidzeme malaltebenaĵo.
Averaĝa temperaturo estas -5°C en januaro kaj +16,5°C - +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 750-800 mm jare.
Transporto
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas P16 (Valmiera-Mazsalaca) kaj P21 (Rūjiena-Mazsalaca), lokaj vojoj estas V164 (Dikļi-Mazsalaca-Estonio) kaj V163 (Mazsalaca-Staicele).
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Emily Brontë
Emily Jane BRONTË (naskiĝis la 30-an de julio 1818, mortis la 19-an de decembro 1848) estis angla verkistino.
Ŝi naskiĝis en Thorton, Yorkshire kiel filino de pastro kaj pasigis sian junaĝon en la soleca etoso de la pastra domo. Kun siaj du fratinoj Charlotte kaj Anne kaj sia frato Branwell ŝi frue elpensis fantaziajn rakontojn.
Ŝia ĉefverko, la romano Wuthering Heights, aperis en la jaro 1847. Kvankam ĝi siatempe rikoltis akrajn kritikojn, ĝi ekde la transiro de la 19-a al la 20-a jarcento trovas vastan agnoskon kaj grandan respekton.
Brontë, kies sano estis malfortigita pro prema familia vivo, mortis en 1848 en Haworth, Yorkshire.
En Esperanto aperis
Al la imago ; Diru, diru ; Memoremo / Emily Brontë. - En: Angla antologio ; p.107 - 110, vol. 2
Jure Skvarč
Jure SKVARČ estas slovena amatora astronomo, naskiĝinta en 1964.
Li kreis programaron de analizo de datumoj por aŭtomata serĉo kaj astrometria mezuro en la projekto de serĉo de asteroidoj kaj kometoj ĉe la observatorio de Črni Vrh kaj en la enketo Astrovirtel (Accessing Astronomical Archives as Virtual Telescopes) ĉe la Universitato de Padovo.
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 7 numerotitajn asteroidojn, inter 1999 kaj 2008 ; li ankaŭ malkovris la tre malgrandan 2003 EM1, kies karakterizilo estas tre malgranda rotacia periodo.
La asteroido 89818 Jureskvarč estis nomita en lia honoro.
Jakovlev Jak-18
La Jakovlev Jak-18 ( Яковлев Як-18, NATO raportnomo: Max) estis Sovetia trejnada aviadilo, kun seĝoj por du aviadistoj, unu malantaŭ la alia, kiu vaste uziĝis por trejnado de armeaj aviadilistoj.
Produktado
Ĝi ekproduktiĝis en 1945 laŭ konstruaj planoj de la inĝeniero Aleksander Sergejeviĉ Jakovlev, kiu en 1932 en Moskvo fondis la Eksperimentan Konstruan Buroon Jakovlev (OKB-115) - sovetunian produktejon de aviadiloj kaj helikopteroj, kiu produktis vastan gamon da aviadilaj markoj kaj krome po unu marko de helikoptero kaj de senhoma aviadilo. Ĝi estis malproksima disvolvo de la konstruo de soveta edukaviadilo UT-2L.
La unua testoflugo sekvis komence de 1946, kaj seria produktado en 1947 en aviadaj laborejoj en Ĥarkovo. En la pola aviado la unuaj Jakoj-18 aperis en 1949 en aviadilista lernejo en Dęblin, kaj en 1952 trafis al Radom, kie estis uzataj ĝis fino de la 50-aj jaroj (en aerokluboj la unua Jak-18 aperis novembre 1951). En 1953 ĝia produktado ekfunkciis en Popola Respubliko de Ĉinio je la nomo Nanĉang CJ-5 kaj post tri jaroj en Hungario.
Pascal Couchepin
Pascal Couchepin estis prezidanto de Svisa Konfederacio por 2008. Li naskiĝis la 5-a de aprilo 1942 en Martigny, Kantono Valezo, kaj estas membro de la Radikal-Demokrata Partio de Svislando. Li estis membro de la Federacia Konsilio de 1998 ĝis 2009. Kiel gvidanto de la departemento pri popola ekonomio (1998-2002) li reprezentis Svislandon ĉe la Monda Banko. Ek de 2003 ĝis 2009 li estis gvidanto de la departemento pri internaj aferoj.
Pri la persono
Pascal Couchepin estas civitano de la valeza komunumo Martigny. Li estas edziĝinta kun Brigitte Rendu, filino de pariza kuracisto. Kune kun ŝi li havas tri infanon.
Antaŭ elektiĝi al la Federacia Konsilio li estis membro de la administrantaroj de la firmaoj TSA Telecom SA kaj Elektrowatt Holding.
Orlamoj
Orlamoj estas komuna nomo por triboj, kiuj ekestis dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj en la sudafrika Kabregiono el seksaj rilatoj inter nederlandaj farmbienuloj (buroj) kun namaj virinoj.
69259 Savostyanov
69259 Savostyanov estas tre malgranda eksterordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 18-an de septembro 1982 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia pentristo Fjodor Vasiljeviĉ Savostjanov (cirile Фёдор Васильевич Савостянов, 1924–2012), kiu pentris portretojn, pejzaĝojn kaj batalojn.
Porto Vera Cruz
Porto Vera Cruz estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Santa Rosa. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 1 852 loĝantoj.
Svisaj muzikaj premioj
Svisaj muzikaj premioj (angla nomo: Swiss Music Awards) estas svisa ĉiujara elsendo en televido ProSieben pri muzikaj premioj en popmuziko.
Jelabuga
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 92415.
La urbo estis fondita en la dua duono de la 16-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Alto Alegre (Rorajmo)
Alto Alegre estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 16.286 loĝantojn en 2010.
Jelabuga
La interurba telefona kodo estas 85557, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°46' norde, longitudo 52°02' oriente.
La urbo situas ĉe rivero Kama (Кама).
En jaro 1959 la urbo havis 22 mil loĝantojn.
HTML
HTML estas aparte konstruita por la Tut-Tera Teksaĵo en la Interreto, kaj oni faras per ĝi precipe TTT-paĝojn. Ĝi estis lanĉita komence de la 1990-aj jaroj de Tim Berners-Lee. Nuntempe la konsorcio W3C zorgas pri la evoluigado de HTML.
Por legi HTML-paĝojn oni ordinare uzas TTT-legilon.
Elementoj kaj markoj
En HTML, same kiel en aliaj SGML-bazitaj marklingvoj, oni dividas la enhavon en elementoj indikitaj (markitaj) per markoj. Antaŭ elemento oni metas komencan markon, kiu principe aspektas jene:. Post la elemento oni metas finmarkon, kiu principe aspektas jene:. Inter la du markoj estas la enhavo de la elemento, plej ofte teksto. Anstataŭ la vorto "nomo" oni uzas la efektivan nomon de la elemento. Ene de la komenca marko oni povas inkluzivigi diversajn aldonajn informojn en atributoj, kiuj aspektas jene.
HTML estas relative simpla marklingvo. Ĝi enhavas markojn por diversaj specoj de teksta enhavo, ekzemple titoloj, alineoj, emfazita teksto, kaj (eble plej grave) por enhavo, kiu estas hiperligo al alia dokumento (aŭ al alia loko en la sama dokumento). Oni ankaŭ povas uzi specialajn markojn por inkluzivi netekstan enhavon en HTML-dokumenton, ekzemple bildojn.
Por skribi specialajn signojn en HTML estas uzata speciala skribmaniero kun signo & komence kaj signo ; fine. Ekzemple signo < estas uzata por formatado, do por skribi ĝin sen speciala senco necesas skribi na &lt;
Vidu liston de speciale nomataj signoj de HTML.
Inter signoj el la listo nur < ( &lt; ) > ( &gt; ) & ( &amp; ) nepre devas esti skribataj per tia maniero, la aliaj povas esti skribitaj ankaŭ senpere.
Ankaŭ eblas skribi signoj laŭ kodo en unikodo kiel &#c;, kie c estas dekuma kodo de la signo, kaj kiel &#xc; , kie c estas deksesuma kodo de la signo.
Ekzemple:
Ekzempla kodo
Jen ekzempla HTML-kodo (nur parto de kompleta HTML-paĝo):
<h1>Ĉeftitolo</h1>
<p>Alineo kun teksto. Jen <em>grava teksto</em>. Jen <strong>tre grava teksto</strong>. Jen <a href="aliapagho.html">hiperligo al la paĝo "aliapagho.html"</a>. Jen bildo: <img src="bela-bildo.png">.</p>
<p>Jen alia alineo.</p>
<ul> <li>jen la unua elemento de listo</li> <li>jen la dua elemento</li> <li>jen la tria</li> </ul>
Strukturo kaj prezento
Principe HTML estas nur por indiki strukturon de dokumento, ne por indiki formatadon (aspekton), kvankam estas kelkaj esceptoj al tiu principo. Por indiki, kiamaniere HTML-dokumento estu prezentata (kolorojn, tiparojn, tekstograndecon k.s.), oni uzu stilfolian lingvon. Kunlabore kun HTML oni plej ofte uzas la lingvon CSS por proponi prezentostilon.
HTML ne estas nur por dokumentoj legataj perokule (surekrane aŭ surpapere). HTML-dokumenton oni povas legi ankaŭ per voĉlegilo aŭ per brajla legilo. HTML-paĝojn ofte legas ankaŭ indeksaj robotoj en la Interreto.
Versioj de HTML
Post versio 4.01 oni decidis refari HTML-on laŭ la reguloj de la nova ĝenerala marklingvo XML (anstataŭ SGML), kaj oni lanĉis en 2000 tiun novan varianton sub la nomo XHTML 1.0. Ne aperos plu SGML-aj versioj de HTML.
Ekde oktobro de 2014 HTML5 estas jam rekomendo (angle Recommendation), kvankam multaj trajtoj jam antaŭe funkciis en modernaj foliumiloj.
Najado
Laŭ la helena mitologio najadoj (greke Ναιάδες Naiádes, Ναίδες Naídes aŭ Νάιτιδες Náitides, el νάειν, ‘flui’ kaj νἃμα, ‘fluanta akvo’) estis la nimfoj rilantaj al nemara fluanta akvo (fontoj, putoj, rojoj kaj riveretoj), kiuj diece personigis la akvofluaĵon kie ili loĝis, same kiel la oceanidoj faris pri riveroj kaj aliaj antikvaj spiritoj pri nefluantaj akvoj kiaj lagetoj kaj diglagoj.
Marie-Hélène Schune
Marie-Hélène SCHUNE estas franca direktisto pri scienca esploro en CNRS. Ŝia scienca esploro temas pri partikla fiziko, kiu estas fako studanta la konsiston de la materio, ĝiajn ecojn kaj ĝiajn interagojn. Pli precize, ŝi interesiĝas pri la diferencoj inter la materio kaj la antimaterio. En 2019, ŝi ricevis la arĝentan medalon de CNRS.
Najado
La antikvaj grekoj pensis ke ĉiu akvo en la tuta mondo apartenis al la sama vasta unuaĵo: mara akvo filtriĝis ĝis la profunda subtero kaj poste spruĉis sur ĝia surfaĉo, formante riverojn kaj fontojn, kiuj poste revenis al granda oceano. Do, kvankam najadoj rilatis nur al nemara akvo, la rankontaro kutime konfuzas ilin kun la oceanidinoj (diaj personigoj de mara akvo) kaj la nereidinoj (nimfoj de la Mediteranea maro). Pro tio, ekzemple, oni diris ke Aretuzo, fonta nimfo, fluadis sub la Peloponezo kaj la Mediteraneo kaj spruĉadis poste en Sicilio.
Marie-Hélène Schune
Studoj
Kiam ŝi estis junulo, Marie-Hélène Schune deziris esti arĥeologo. Post la mezlernejo, ŝi tamen ne deziris prepari la konkursojn, kiuj ebligas eniri en la lernejoj por studi arĥeologion. Pro tio, ŝi studis sciencojn en en la fakultato de la urbo Orsay, kie ŝi multe interesiĝis pri la partikla fiziko, kiu ŝajnis facila al ŝi, laŭ ŝia vidpunkto, ĉar ŝi ricevis tre klarajn kursojn de siaj profesoroj, kiel Xavier Bush, Christian Delsart kaj Albert Fert.
Inter 1987 kaj 1990, Marie-Hélène preparis sian doktorecon, kiu asertas, ke ekzistas 3 familioj de elementaj partikloj, kiujn ŝi tiel resumis :"«Ĉio, kio estas videbla en la universo, konsistas el kompleksa asocio, kiu sin bazas sur kvar elementaj partikloj de materio: la u-kvarko, la d-kvarko, la elektrono kaj la neŭtrino. Dum la 20-a jarcento, oni malkovris ke ekzistas du aliaj familioj de materio, kiuj estas la kopio de la kvar elementaj partikloj, kiujn mi ĵus citis. Tiu teorio nomiĝas la norma modelo: ĝi priskribas la elementajn partiklojn, iliajn interagojn kaj la manieron, kiel ili sin asocias. Tiu teorio ebligas antaŭdiri multajn fizikajn fenomenojn, sed ĝi ankaŭ lasas multajn demandojn, kiuj ne havas respondojn, kiel ekzemple la nombro de partiklaj familioj. »"
Esplorado de la antimaterio
Post sia doktoreco, Marie-Hélène Schune interesiĝis pri la plej peza kvarko de la tria familio: nome la b-kvarko. Tiu estas la plej peza kvarko, kiu ebligas formi plurajn partiklojn. La studado de la ecoj de tiuj partikloj, kiuj konsistas el b-kvarko, ebligis al Marie-Hélène Schune testi la norman modelon. La rezulto estis, ke teorie ekzistas diferencoj inter la partikloj, kiuj havas b-kvarkon, kaj la antipartikloj, kiuj havas b-antikvarkon: ili ne agas same kaj tiu fenomeno kontraŭdiras la teorion «simetrio CP», sed la norma modelo permesas tiun, ĉar ekzistas tri partiklaj familioj, kiel rakontis Marie-Hélène SCHUNE: «''Se ekzistus nur du partiklaj familioj, la teorio malpermesus tiajn diferencojn inter materio kaj antimaterio. Tiu mezuro, kiu okazis dum miaj doktor-studoj, preparis la vojon de mia estonta scienca esploro''.»
Najado
Ilia genealogio diferencas depende de ĉiu verkisto. Homero multfoje nomas ilin filinoj de Zeŭso, sed ankaŭ asertas ke ilia patro estis la titano Oceano. Kutimas ankaŭ konsideri ilin filinoj de la rivero kie ili loĝas. Tiaj akvaj estaĵoj oftas ankaŭ en aliaj mitologioj kaj legendoj tra Eŭropo, eĉ ene de tiuj tute ne rilantaj al la greka kulturo, kiaj la putaj diinoj de la nordokcidentaj keltoj. De tiu kulto, ekzemple, devenis poste, dum mezepoko, kelkaj historioj pri lokaj sanktuloj kaj la demono nomata Meluzino.
Marie-Hélène Schune
Esplorado de la antimaterio
En 1990, ŝi finis sian doktorecon pri la partikla fiziko en la universitato de Sud-Parizo, en la laboratorio de lineara akcelo. En 2006, Marie-Hélène Schune eklaboris en CERN por la eksperimento LHCb, kiu estas detektilo de b-kvarkoj: tiu detektas ilin, post kiam protonoj kolizias en la Granda Koliziigilo de Hadronoj (LHC). Tiu eksperimento ebligis al ŝi studi la teorion «simetrio CP», por kontraŭdiri ĝin. Per tio, ŝia celo estis provi, ke la norma modelo ne estas tute ĝusta al la realeco: «''La proporcio, ke la norma modelo permesas por kontraŭdiri la teorion «simetrion CP», estas tro eta. Tio ne klarigas la malaperon de la antimaterio, sed la teleskopoj neniam observis ĝin''.»
En 2019, la konkludo de la observado de Marie-Hélène Schune estis, ke ĉirkaŭ ni aktuale ekzistas nur materio, sed sciencistoj ankaŭ scias, ke antimaterio ekzistas pro la malkovro de la pozitrono en 1932. Tial ŝi provas respondi al la problemo: «Kien iris la antimaterio? ».
Najado
Ĉiu fonto havis sian propran najadon aŭ aron da ili (kutime, fratinoj) kaj sian respektivan legendon. De la pratempoj ĉiu komunumo adoris sian lokan akvonimfon kiel peranto de tera kaj homa fekundeco. Dum ceremonioj pri oficiala plenkreskado, junuloj oferis siajn infanajn hartufojn al ili. Ofte najadoj havas sanigintan povon, kaj tial malsanuloj trinkis ilian akvon aŭ (ne tro kutime) baniĝis en ĝi. Pro tio famis Lerno, kie oni ceremonie dronigis bestojn. Multaj orakoloj troviĝis apud tiuj sanigaj fontoj, kaj de ĝia sciiga povo devenas la historio de Aristeo, duondio kiu, serĉante siajn abelojn, estis invitita de sia onklino Arestuso subakviĝi en rivero, kaj tiel la animoj de dronintoj donis al li tre utilajn konsilojn, pere de la najadoj.
Tamen, kelkaj najadoj ankaŭ danĝeris: baniĝi en ilia akvo aŭ rekte rigardi ilin povis esti konsiderata puninda sakrilegio. Tiam, la ofendinto kutime freneziĝis. Ili povis esti ankaŭ tro pasiemaj kaj ĵaluzaj: la argonaŭto Hilaso estis forkaptita de najadoj pro sia beleco, kaj Dafno blindigita fare de sia amantino Nomia kiam ŝi malkovris lian nefidelecon.
Multaj gloraj genealogioj (ekzemple tiuj de Ikario, Eriktonio aŭ Tiesto) devenas de najado. La mitologiisto Robert Graves opiniis ke, per tiaj geedziĝoj inter herooj kaj lokaj najadoj, la helenoj pravigis ilian alvenon kaj regadon sur la urbo. Tia estis, ekzemple, la historio de Hipseo, lapita reĝo kiu edzinigis Klidanopon kaj estis patro per ŝi de Kireno. Laŭ Graves, saman originon havis la konstantaj enamiĝoj kaj perfortoj de Zeŭso, kiuj simbolas la anstataŭigon de antikvaj kultoj per tiuj olimpaj.
Meŝa-steleo
La Meŝa-steleo (ankaŭ moaba ŝtono, Steleo de Meŝa) estas steleo (memorŝtono) kun enĉifraĵo en moaba lingvo. Tiu bazalta ŝtono estas la plej malnova memorigaĵo en hebrea-parenca lingvo kaj skribo. En la skribo fieras la moabita reĝo Meŝa – krom konstruado – pri liberigo de sia popolo el la vazala servo kaj tributdevo de norda Israelo sub reĝo Ahab de Dinastio Omri. Ĝi estas datata je ĉ. 850 a.K.
Jelizovo
Jelizovo (Елизово) estas urbo en Kamĉatka regiono en Rusio.
Meŝa-steleo
La 124 cm alta, 71 cm larĝa, nigra-bazalta steleo estis malkovrita en 1868 oriente de la Morta Maro ĉe Diban fare de la elzasa misionisto Frederick Augustus Klein, sed pli poste ĝi estis detruita fare de beduinoj de Beni Hamiden, por vendi ĝin en pecetoj. La restaŭrita ŝtono nun videblas en la Louvre en Parizo, unu kopio en la Brita Muzeo en Londono. Oni trovis en 1958 en Kerak pluajn fragmentojn kun simila enĉifraĵo pri la sama evento.
Jelizovo
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 30402.
Meŝa-steleo
Enhavo de la steleo
I. Daŭra venko kaj kaj firmiĝo de regado de Meŝa (1-21a.) '''II. Konstruadoj de Meŝa (21b-31a.)''' '''III. Batalo kontraŭ Horonajim (31b-34.)'''
Jelizovo
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1975.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 41531, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 9 horoj (en jaro 2005).
Cavacurta
Cavacurta estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la loĝloko vivis. Antaŭ la kuniĝo, fine de 2017 la loĝlokon najbaris la komunumoj Camairago, Pizzighettone (CR), Codogno kaj Maleo. Kristana patrono de Cavacurta estas la apostolo Bartolomeo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Jelizovo
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°11' norde, longitudo 158°23' oriente.
Cavacurta
La 1-an de januaro de 2018, kun la kuniĝo kun Camairago, naskiĝis la nova komunumo de Castelgerundo.
Jelizovo
La urbo estas ĉe rivero Avaĉa (Авача).
Sint-Truiden
Sint-Truiden (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, kiu en la 11-a jarcento ricevis urbajn rajtojn. Komence de ĝi havis  loĝantojn. Sint-Truiden situas en la procinco Limburgo, en la okcidento de la nederlandlingva Flandra Regiono - loke aldone ankaŭ parolatas variaĵoj de la proksime parenca limburga dialektaro. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Haselto.
Jelizovo
En jaro 1959 la urbo havis 4.5 mil loĝantojn.
Sint-Truiden
Ekde 1977 la municipoj Aalst bij Sint-Truiden, Brustem, Duras, Engelmanshoven, Gelinden, Gorsem, Groot-Gelmen, Halmaal, Kerkom, Ordingen, Runkelen, Velm, Wilderen kaj Zepperen apartenas al Sint-Truiden, la ĉefa municipo.
Jelizovo
En jaro 2002 la urbo havis 41.5 mil loĝantojn.
NGC 2704
NGC 2704 (aliaj indikoj — IC 2424, UGC 4678, MCG 7-19-5, ZWG 209.9, PGC 25134) estas galaksio en konstelacio Linko.
Cocula (Guerrero)
Cocula estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Cocula. Cocula apartenas al la regiono Norte, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordoriento de Guerrero. Al ĝi ankaŭ apartenas dek-kvin aliaj komunumoj. Al Cocula apartenas entute 33 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12017.
NGC 2704
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cocula (Guerrero)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13884 loĝantojn. El tiuj estis 6507 viroj kaj 7377 virinoj. La komunumo havas surfacon de 339,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 620 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1135 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22,5 °C.
Sociogeografio
9526 de la loĝantoj de Cocula en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2001 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 21,01 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 23 % (1184 el 5147 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 18,66 (817 el 4379 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 13704 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 11583 apartenis al la katolika religio. 2121 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Androido
Androido (de malnovgreka ἀνήρ – aner = „viro“ kaj εἶδος – eidos = „aspekto“ → "hom-forma", „hom-simila“) estas nomo por roboto aŭ sintezorganismo, kiu tre similas al homo kaj kondutas simile kiel homo. Androido do estas specifa humanoida roboto. La nocio de androido estis kreita en la futurologio kaj en scienc-fikcia literaturo. Alberto Magno estis la unua homo, kiu uzis la vorton "Androido" en 1270 kaj poste Auguste Villiers popularigis la vorton en sia romano "L'Ève future" .
= En sciencfikcio = "Data" de la televidserio "Stela Vojaĝo: La Sekva Generacio" estas Androido. En iuj epizodoj, lia interna korpa strukturo ŝajnas elektromekanika.
Varnomo
La nomo de la operaciumo Android, mastruma sistemo por poŝapartoj kaj saĝtelefonoj, estas markigo de la termino. La produkta emblemo estas en la formo de roboto.
Bibliografio
Carpenter, J., Davis, J., Erwin-Stewart, N., Lee. T., Bransford, J. & Vye, N. (2009). Gender representation in humanoid robots for domestic use. International Journal of Social Robotics (special issue). 1 (3), 261-265.The Netherlands: Springer.
Carpenter, J., Davis, J., Erwin-Stewart, N., Lee. T., Bransford, J. & Vye, N. (2008). Invisible machinery in function, not form: User expectations of a domestic humanoid robot. Proceedings of 6th conference on Design and Emotion. Hong Kong, China.
Karl Williams,, New York, McGraw-Hill, 2004, 211 p. ( ISBN 0071422749 et 9780071422741, OCLC 803816919).
Eksteraj ligiloj
( en ) Retejo dediĉita la andoidoj [arkivo]
( en ) MIT Media Lab Personal Robots Group [arkivo]
( en ) Humanoid Robots' jobs in Japan [arkivo]
( en ) MIT Lab Research Projects [arkivo]
( en ) Honda Humanoid Robots [arkivo]
( en ) Service Robots [arkivo]
( en ) Ethical Considerations for Humanoid Robots (Etikaj konsideroj por humanoidaj robotoj) [arkivo]
( en ) Ulrich Hottelet: Albert is not happy - How robots learn to live with people (Albert ne estas feliĉa-kiel robotoj lernas vivi kun homoj), African Times [arkivo], Junio 2009
(fr) Histoire de la robotique et des robots humanoïdes (Historio de la robotiko kaj humanoidaj robtoj) [arkivo]
Milagres (Bahio)
Milagres estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.306 loĝantojn en 2010.
34599 Burzinbalsara
Nomo
Ĝia nomo honoras Burzin Poras Balsara, plej bonan en lia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018, pro sia projekto en teamo pri enveturigita sistemo. Li estis lernanto ĉe la Plano Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
Listo de skotaj esperantistoj
Jen listo de gravaj skotaj esperantistoj kaj aliaj kiu loĝas aŭ iam loĝis en Skotlando.
Felsőnána
Felsőnána (felŝOnAna) estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Szekszárd. Felső signifas: supra.
Situo
Felsőnána situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo el Kéty. Bonyhád kaj Szekszárd troviĝas po 23 km.
Historio
La vilaĝo nomiĝis dum la mezepoko Királynána (kirAjnAna), kiu senhomiĝis dum la turkoj. Post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a hungaroj kaj serboj refondis la vilaĝon, poste germanoj alvenis. La germanoj estis deportitaj al Germanio post la 2-a mondmilito, dume rifuĝintaj hungaroj alvenis.
Emil Dobribán
DOBRIBÁN Emil estas rumanuja hungara pentristo naskita en Reşiţa la 12-a de junio 1958.
Biografio
Emil Dobribán studis inter 1984-88 en la Universitato pri Arto kaj Dizajno en Kluĵo. Li estas ekde 1990 instruisto de pentrado en la fako pri pedagogio en sia iama altlernejo.
22994 Workman
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Workman, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Illinois Mathematics and Science Academy de Aurora (Ilinojso).
Porzuna
Porzuna estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi havas submunicipojn aŭ domarojn de El Torno, El Trincheto, Las Casas del Río, Las Rabinadas, Los Puentes de Piedralá, El Bonal, El Cepero, Las Tiñosillas, Las Betetas kaj El Citolero.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas porzuniegos. La censita populacio en 2010 estis de 4.065 loĝantoj kaj la denseco estas de 19,18 loĝ/km².
Situo
Porzuna estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj en la nordokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 646 m. La areo de ties teritorio estas de 211.90 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°08′46″ N 4°09′12″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Nová Ves (distrikto Sokolov)
Nová Ves (Neudorf) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Nová Ves estas el la jaro 1364.
Post la dua mondmilito okazis forŝovo de la germana loĝantaro kaj la municipo troviĝis sur teritorio de nove estiĝinta Armea ekzercspaco Prameny.
En la jaroj 1947 ĝis 1953 estis al la loĝantaro ebligita alveno sole laŭ aparta permesilo. Okazis malkonstruo kaj iompostioma pereo de trabfakaj konstruaĵoj kaj memorindaĵoj. Post forlaso de la armea spaco estis en la municipo konstruitaj paneldomoj. Ekde la jaro 1960 la municipo apartenas al distrikto Sokolov.
Die Feuerzangenbowle (1944 filmo)
Die Feuerzangenbowle (en aliaj lingvoj foje tradukita kiel bubaĉo) estas germana komedia filmo el la jaro 1944 reĝisorita fare de Helmut Weiss.
Sinopso
Kvar berlinaj amikoj de matura aĝo kolektiĝas ĉirkaŭ Feuerzangenbowle kaj parolas nostalgie pri siaj lernejaj memoroj, precipe pri la lertaĵoj kun siaj instruistoj. La ĉefrolulo de la filmo estas ludita fare de Heinz Rühmann. Kiel plenkreska viro li komencas lernejon kie li frenezigas la instruistojn kun diversaj bubaĵoj. De kiam li mem ricevis privatan instruadon en regula lernejo li volis sperti, aŭdi konatojn rakonti anekdotojn pri siaj lernejaj tagoj.
Fono
La bazo de ĉi tiu filmo estas la libro Die Feuerzangenbowle: eine Lausbüberei in der Kleinstadt de Heinrich Spoerl (1933). La unua produktado okazis en 1934, titolita So ein Flegel  .
Vidu ankaŭ
Die Feuerzangenbowl (1970 filmo)
Walter Lang
Walter Lang (10a de aŭgusto 1896 – 7a de februaro 1972) estis usona kinreĝisoro.
Pro sia kontribuo al la kinindustrio, Walter Lang havas stelon en la Trotuaro de famo en Holivudo ĉe 6520 Hollywood Blvd.
Hindarja grupo
El etnologia vidpunkto, al la hindarja grupo apartenas la sekvaj popoloj, kies anoj parolas lingvon el la hindarja lingvaro, kaj kies kulturo estas esence influita de tia lingvo.
ASAMOJ
BENGALANOJ
BHILOJ
BIHAROJ
GUĜARATANOJ
GUĜAROJ
ĜATOJ
HINDO-PAKISTANANOJ
HINDUSTANOJ
KAŜMIRANOJ
MARATHOJ
NEPALANOJ
NEVAROJ
ORIJOJ
PANĜABOJ, penĝaboj
RAĜASTANANOJ
PAHAROJ
SIKĤOJ
SINDANOJ
SINGALOJ
VEDANOJ
Migra vermivoro
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en norda Nordameriko tra Kanado kaj norda Usono. Ĝi estas migranta, kiu vintras en suda Centrameriko kaj norda Kolombio kaj Venezuelo, kun kelkaj stranguloj irantaj tiom suden kiom ĝis Ekvadoro. Ĝi estas tre rara vaganto en okcidenta Eŭropo. Tiu birdo estis nomata en la angla kiel Tennessee Warbler pro specimeno kolektita en Tennessee kie ili povas aperi nur dum migrado.
Aspekto
La Migra vermivoro estas 11.5 cm longa kaj pezas 8.5 g. La reproduktanta masklo estas bruneca supre kun olivvderdecaj supraj partoj kaj blankeca sube. La kapo estas griza kun blankaj superokula strio kaj okulringo kaj nigra traokula strio iom svaga.
La inoj estas pli senkoloraj, kun malpli kontrasta kapo kaj flavnuancaj subaj partoj. Nereproduktuloj kaj junuloj estas similaj al inoj, kaj unuavintruloj estas ege flavaj sube.
La kanto estas serio de muzikaj notoj kaj trilado. La alvoko estas akra sit.
Kutimaro
Tiuj birdoj manĝas insektojn somere, kaj la kvanto de ekzempleroj varias laŭ la disponeblo de piceaj vermoj de genro Choristoneura. Vintre ili manĝas ankaŭ berojn and nectar.
La reprodukta habitato estas arbaroj de koniferoj aŭ miksitaj ĉefe kun piceoj. La Migra vermivoro nestumas surgrunde, kie la ino demetas 4-7 ovojn en tasforma nesto.
Ayoquezco de Aldama
Geografio
Ayoquezco de Aldama apartenas al la distrikto Zimatlán al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4385 loĝantojn. El tiuj estis 2020 viroj kaj 2365 virinoj. La komunumo havas surfacon de 58,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 450 indiĝenoj. El tiuj 384 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 384 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Arondismento Sedan
La arondismento Sedan (france arrondissement de Sedan) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Ardennes, en la administra regiono Grand Est. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Sedan. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio situas tute norde en Francio, proksime al la limo de Valonio, la franclingva parto de Belgio.
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de kvin kantonoj.
Sovetrespublikara Esperantista Unio
Sovetlanda Esperantista Unuiĝo (SEU, Союз Эсперантистов Советских Стран, Sojuz Esperantistov Sovetskiĥ Stran), kaj post 1927 Sovetrespublikara Esperantista Unio (Союз Эсперантистов Советских Республик, Sojuz Esperantistov Sovetskiĥ Respublik), estis Esperanto-organizaĵo fondita en junio 1921 dum la Tria Tutruslanda Esperantista Kongreso, kiu celis unuigi la sovetiajn esperantistojn. SEU sukcese funkciis ĝis la stalinisma "Granda purigo" fine de la 1930-aj jaroj.
En 1989 - 1990 SEU reaperis, tamen ĝi estis fakte tute alia organizaĵo kun tute novaj partoprenantoj. La nova asocio aliĝis al UEA kaj poste transformiĝis al REU.