cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Massimo Introvigne
Biografio
Li specialiĝas pri la tematiko de la religiaj malplimultoj, en kiu li elmerĝas kiel unu el plej fekundaj italaj esploristoj. Ekde la partopreno (1987) en la kongreso de la Mormon History Association en Oksfordo, mormonisma organizo, interesiĝanta pri la historio de religioj, Introvigne ekaltiris la atenton de la internacia mondo kaj ekhavis la ideon pri la kreo de CESNUR, en tio kuraĝigita de svisa historiisto Jean-François Mayer kaj de usona advokato kaj historiisto Michael W. Homer.
Introvigne eklekciis ĉe la Athenaeum Pontificium Regina Apostolorum kaj en la akademia jaroj 2005-2006 ĉe la Papa universitato en Sankta Kruco. En la dua eldono de sia Nuovo manuale di sociologia della religione (Nova manlibro pri sociologio de religio) Roberto Cipriani, jam lia universitata instruisto kaj jam prezidanto de la Itala Asocio pri Sociologio, difinas Introvigne "... unu el la plej konataj specialistoj pri la novaj religiaj movadoj”.
Inter la la meritoj, kvankam ne la plej rimarkinda, altiras la atenton la kolekto de pli ol 60.000 libroj, nun disponigitaj por la publiko pere de la biblioteko de CESNUR, la internacia centro de li fondita en 1988 kiu kunigas akademiajn specialistojn pri religiaj malplimultoj de la tuta mondo. Tiuj libroj estis frukto de lia tutevasta tutviva interesiĝo pri la novaj religioj.
Nun li estas nacia vikaria reganto de la asocio Alleanza Cattolica kaj unu el la fondistoj de la Think tank.
Ekde 8-a de decembro 2010 Introvigne kunlaboras kun la reta ĉiutaĵo La Bussola Quotidiana.
Aktivecoj
Introvigne estas aŭtoro de pli ol 60 libroj, inter kiuj Le Nuove Religioni (1989) (la Novaj Religioj) la I Mormoni (Mormonoj, 1991), kaj editoro-redaktoro de novaj kolektivaj verkoj de la temo sociologio de religio. En 2001 li ĉefe redatoris la Enciclopedia delle religioni in Italia (Enciklopedio de la religio en Italio), kiu en 2006 havis duan eldonon kun la titolo Le religioni in Italia (la religioj en Italio), kaj la trian en 2013 revenante tamen al la unua titolo. En 2010 li publikigis ampleksan sintezon, pli ol 400 paĝoj, de siaj nombraj eseoj pri satanismo kun pa titolo ''I satanisti. Storia, riti e miti del satanismo'' (Satanistoj. Historio, ritoj kaj mitoj de satanismo. 2010). Li ankaŭ publikigis centojn da artikoloj en sciencaj revuoj en almenaŭ 12 landoj de la mondo. .
Kun Rodney Stark, Introvigne kompilis kaj publikigis en 2003 ''Dio è tornato. Indagine sulla rivincita delle religioni in Occidente (Piemme, Casale Monferrato = Dio revenis. Esploro pri la revenĝo de la religioj en Okcidento) kaj kun Lawrence Iannaccone, en 2004, Il mercato dei martiri. L'industria del terrorismo suicida'' (Lindau, Torino = La merkatiko de la martiroj. La industrio de la memmortiga terorismo). La specifa kontrobuo de Introvigne al la teorio de la religia ekonomio elmerĝas el la volumo de 2004 ''Fondamentalismi. I diversi volti dell'intransigenza religiosa'' (Piemme, Casale Monferrato = Fundamentismoj. La diversaj vizaĝoj de la religia maltolero), kie estas aplikataj al la fundamentismoj la teorio de la religia ekonomio. Tiu teorio kritikas la nocion de sekularigo kaj subtenas ke la religio nenimaniere estas malaperanta en Okcidento, same kiel male subtenas la teorio de la sekularigo.
Cesnur
Vidu CESNUR Introvigne fondis 1988 en Torino la CESNUR (Centro Studi sulle Nuove Religioni = Centro po Studo pri la Novaj Religioj), centro por esploro pri la religia plurismo kaj pri religiaj malplimultoj. Tiu estas la internacia centro produktiga kaj disvantiganta la tutan verkaron kaj opiniaron de Massimo Introvigne.
OSKE kaj la Observatorio pri la religia libereco
Ekde la 5-a de januaro 2011 Introvigne, kiu laŭlongtempe okupiĝis pri diskriminacio kaj maltotero kontraŭ kristanoj aŭ kristanofobio, plenumis en la medio de la Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo la rolon de Reprezentanto pri la lukto kontraŭ rasismo, ksenofobio kaj diskriminacio, kun aparta atento al la diskriminacio kontraŭ kristanoj kaj membroj de aliaj religioj. . Meze de liaj aktivecoj, li sukcesis organizi en Romo verticon (11-a de septembro 2011) pri la krimoj pro malamo kontraŭ kristanoj, dum kiu li montris tabelon kun la kreskiĝanta nombro de kristanoj matirigitaj (105.000 nur en unusola jaro).
Cespoc
Introvigne aktivis ankaŭ kiel kunfondinto de CESPOC, “Centro por Studoj pri la Kulturo Popola”, internacia centro kiu kolektas, katalogas kaj studas popolajn falsciklojn, popolajn romanojn kaj bildstriojn... kaj disponigas por la publiko vastan bibliotekon.
En 2008 Introvigne, kun aliaj, publikigis en la retejo de CESNUR bibliografion de pli ol 11.000 bilstrioj, kie ĝuste aperas vampiroj, anglalingve publikigitaj ekde 1935 ĝis 2000.
Cescor
Introvigne aperas ankaŭ inter la fondintoj, kaj nun en ĝi aktivas kiel prezidanto, CESCOR, Centro de Historiaj studoj pri la kontraŭ-Revolucio, kun sidejo en Torino (Italio), al kiu mem Introvigne kaj Alleanza Cattolica (Katolika Alianco) inspiriĝas.
Kritikante Dan Brown
Introvigne estis unu el la plej dokumentitaj kritikistoj de la The Da Vinci Code de Dan Brown tiam presentiĝanta kiel historia verko. Por tio li verkis la libron Gli Illuminati e il Priorato di Sion (La iluminitoj kaj la priorado de Sion) kaj artikolis kaj prelegis senfinajn fojojn en tuta la mondo. Li celis pruvi ke nenion en tio dirata en tiu verko respektas la historion, kaj akuzis la aŭtoron pri antaŭjuĝoj kontraŭ la Katolika Eklezio. Dan Brown poste preferis paroli pri fantazia romana verko.
Lia Pensado pri la krizo de Eŭropo
En 2006 Introvigne publikigis ''Il dramma dell'Europa senza Cristo. Il relativismo europeo nello scontro delle civiltà'', (La tragedio de Eŭropo sena je Kristo. Eŭropa Relativismo en la konfratiĝo de civilizoj). Laŭ li la eŭropa krizo enradikiĝas precipe en la morala kaj filozofia relativismo. Pro tiu vidpunkto naskiĝis debatoj disputoj....
Kritikoj kaj respondoj
Kritikoj estis adresitaj kontraŭ Introvigne pro lia atestaĵo favora al Scientologio okaze de proceso en Liono en 1996. Introvigne respondis ke mem atestis pri kaj ne por Scientologio, kaj ke mem rifuzis ne nur iun ajn kompenson sed eĉ repagon de la vojaĝo al Liono. . La pozicio de Introvigne rilate Scientologion restas ĉiukaze pridiskutata ĉar ĝi estas pli inklina al la ebleco ke scientologio estas efektiva religio ol tion faras la opinio de multaj kritikistoj. .
Kritikoj alvenis kontraŭ Introvigne ankaŭ pro lia aparteno al la asocio Alleanza Cattolica (Katolika Alianco), ĉar tio breĉus lian neŭtralecon koncerne religiojn. Introvigne ĉiam respondis ke lia aktiveco en tiu asocio malsamas ol tiu efektivigita en CESNUR en kiu aliĝas kaj kunlaboras ankaŭ protestantoj, ortodoksuloj kaj agnostikuloj. Ili, do, estas senpededpaj unu de la alia. .
Unu el la precipaj punktoj pro kiuj Introvigne estas kritikita, koncernas la sintenon de Introvigne rilate la funkcion kaj historion de la cerbolavado kaj la informojn kiujn li liveras pri tiu temo pere de CESNUR. Introvigne respondis pri tiuj kritikoj en volumo titolita Il lavaggio del cervello: realtà o mito? (Cerbolavado: ĉu mito aŭ realo?).
Insista krititisto kontraŭ Introvigne estas Miguel Martinez. La kontrsto komenciĝis kun la publikigo de la eseo Defectors, Ordinary Leavetakers and Apostates: A Quantitative Study of Former Members of New Acropolis in France. Martinez estas eminenta eksa membro de Nova Akropolo, pri kies naturo kaj celoj li kontrastis kun Introvigne, kiu ankaŭ malkonsentis kun li pri la senco kaj historia funkcio de la apostatuloj.
Aliaj projektoj
Vikiquote entenas citaĵoj de Massimo Introvigne:
Malakologio
Malakologio estas branĉo de la zoologio kiu okupas sin per la studado de moluskoj. La moluskoj formas per ĉirkaŭ 100.000 ankoraŭ vivantaj specioj la dua plej granda filumo en la animala regno. La termino malakologio estas kunmetaĵo el la antikva greka lingvo; μαλακός (malakos) mola kaj λόγος (logos) vorto, penso, racio.
58495 Hajin
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Colleverde, kvartalo de Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Ha Jin, plumnomo de Xuefei Jin, ĉina-usona verkisto, poeto kaj eseisto. Lia romano "Atendo" ricevis la premion National Book Award por Fikcio kaj la Premion PEN/Faulkner Award. Li nun instruas ĉe la Universitato de Bostono.
Wilson Rodrigues Fonseca
Wilson Rodrigues Fonseca (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai kaj Ventforet Kofu.
Sundern (Sauerland)
Sundern estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hochsauerland de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Sundern estas parto de la regiona pejzaĝo kaj mezalta montaro Sauerland [prononco "Saŭalant"], al kio aludas la distrikta nomo.
Rilatoj al Esperanto
En la urboparto Stockum estas strato nomata "Esperantostraße".
Scarperia e San Piero
Scarperia e San Piero estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco, kaj situas proksimume 25 kilometrojn nordoriente de la urbo Florenco. La nuna komunumo fondiĝis la 1-an de januaro 2014 per kunigo de la antaŭaj komunumoj Scarperia kaj San Piero a Sieve. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Barberino di Mugello, Borgo San Lorenzo, Calenzano, Firenzuola kaj Vaglia.
Kalvinana preĝejo (Székely)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Székely [sEkej].
Konstruaĵo
La preĝejo etendiĝas sola en korto inter arboj. La konstruaĵo estas masonita, sed la malgranda turo estis farita el ligno. La enirejo troviĝas en suba mezo de la fasado. Kontraŭe estas la sanktejo, kiu estas direktita al oriento. Interne oni malkovris freskorestaĵojn el la 15-a jarcento.
Pavlovice u Kojetína
Pavlovice u Kojetína estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie. Konsisto de la hodiaŭa municipo estas ankaŭ foje memstara Unčice.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1329.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Personecoj
En Pavlovice naskiĝis ĉeĥa fotografisto Vladimír Jindřich Bufka.
Patro scias plej bone
Patro scias plej bone (Father Knows Best) estis usona komedia televida serio, en kiu ĉefrolis la aktoroj Robert Young, Jane Wyatt, Elinor Donahue, Billy Gray kaj Lauren Chapin. La serio, kiu komenciĝis per radio en 1949, elsendiĝis en televida versio ekde 1954 dum ses sezonoj kaj 203 epizodoj. La serio sekvas la vivon de familio Anderson, mezklasa burĝa familio vivanta en la fikcia urbo Springfield. Kvankam oni neniam en la serio specifigis, en kiu usona subŝtato povus situi tiu urbo, estas ĝenerale akceptate ke ĝi troviĝas ie en la usona mezokcidento.
Elek Hints
Elek Hints hungaraj kuracistoj
Laborloka bonfarto
Laborloka bonfarto estas la celo de la kombinita klopodo de dungantoj, dungitoj kaj socio por plibonigi la sanon kaj farton de la laboristoj en la laborloko. La termino laborloka bonfarto celas kompletajn analizon kaj dezajnon ĉe homaj – organizaj – laborniveloj strategie kaj metodologe konduke al disvolvigo de sanrimedoj en la entrepreno.
Ekde la vidpunkto pure ekonomia la laborloka bonfarto certe influas sur la celita produktiveco. Por mezuri tion oni povas uzi specifajn paŝnombrilojn. Se estas taŭga laborloka bonfarto, certe oni malpliigas absenteismon kio certe rezultas en pli alta produktiveco.
Salomon Eberhard Henschen
(naskiĝis la 28-an de februaro 1847 en la paroĥo de la katedralo de Upsalo, mortis 83-jara la 4-an de decembro 1930 en Stokholmo) estis sveda kuracisto kaj neŭrologo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo kaj de la universitato de Stokholmo.
NGC 6162
NGC 6162 (aliaj indikoj — UGC 10403, KUG 1626+329C, MCG 6-36-47, HCG 82A, ZWG 168.14, NPM1G +32.0473, PGC 58238) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Seggiano
Seggiano estas komunumo de Italio.
Jeĥiel Miĥel Pines
Jeĥiel Miĥel PINES (יְחִיאֵל מִיכְל פִּינֶס, יחיאל מיכל פינעס; naskiĝis la 18-an de septembro 1824, mortis la 15-an de marto 1913) estis Rusie naskita religia cionista rabeno, verkisto kaj komunuma gvidanto en la Malnova Setlantaro (tio estas, la juda setlantaro en Palestino antaŭ 1882).
Jeĥiel Pines naskiĝis en Ruĵinoj, proksime al Grodno. Li estis la filo de Noa Pines kaj la bofilo de Ŝemaria Luria, la rabeno de Mohiljoŭ. Li ricevis judan edukon kaj religian kaj sekularan, mentorate de la Rabeno Mordeĥaj Gimpel Jaffe, frua gvidanto de Ĥibat Cion.
Li poste fariĝis komercisto, samtempe farante lekciojn en la jeŝivo de sia hejmurbo. Li estis elektita kiel delegito al konferenco gastata en Londono de la asocio Mazkeret Moŝe, por la establo de bonfaraj institucioj en Palestino en memoro de la nomo de Moses Montefiore. En 1878 li setlis en Jerusalemo, ĉe la hejmo de sia parenco Josef Rivlin, por establi kaj organizi tiajn instituciojn.
Fine de sia vivo, Pines estis instruisto de Talmudo ĉe Seminario de Hebreaj Instruistoj en Jerusalemo.
Deville (stacidomo)
Deville estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Deville, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Peter Pan (1953)
Peter Pan estas usona animaciita fantasta aventura filmo de 1953 produktita de Walt Disney kaj publikigita de RKO Radio Pictures. Ĝi estis bazita sur la teatraĵo Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up de J. M. Barrie.
Historio
Ĝi estas la 14a animaciita longa filmo de Disney kaj estis origine publikigita la 5an de februaro, 1953, fare de RKO Radio Pictures. Peter Pan estas la fina animaciita longa filmo de Disney publikigita de RKO antaŭ la fondo fare de Walt Disney de sia propra distribukompanio, nome Buena Vista Distribution, poste en 1953 post la publikigo de la filmo. Peter Pan estas ankaŭ la fina filmo de Disney en kiu ĉiuj el la naŭ membroj de la Naŭ Olduloj de Disney laboris kune kiel reĝisoraj animaciistoj. Ĝi estas ankaŭ la dua animaciita longa filmo de Disney en kiu stelulis Kathryn Beaumont, Heather Angel, kaj Bill Thompson post siaj roloj en la animaciita longa filmo Alice in Wonderland.
La filmo estis prezentita en la Festivalo de Cannes de 1953. Refilmo nomita Return to Never Land estis publikigita en 2002, kaj serio de rekte al DVD refilmoj produktitaj de DisneyToon Studios fokuse al Tinker Bell komencis en 2008.
Keita Fujimura
Keita Fujimura (藤村 慶太, n., en Esperanto Keita Fuĝimura) estas japana futbalisto.
Wanze
Wanze (france: [ŬANZ'], valone: Wonse) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Pikilanono
Graviolujo aŭ moldorna anono aŭ pikilanono (Annona muricata) estas plantspecio el la familio de Anonacoj., kies fruktoj, estas graviolo aŭ graviolbero. La planto havas diversajn nomojn en la etnaj lingvoj:
Wanze
Ekde 1977 la municipoj Antheit, Bas-Oha, Huccorgne, Moha kaj Vinalmont apartenas al Wanze, la ĉefa municipo.
Pikilanono
Karakteroj
La graviolujo kreskas kiel ĉiamverda arbo ĝis alteco de 12 m. Ĝi havas malmultbranĉan arbokronon. La folioj similas al tiu de nobla laŭro kaj sidas alterne.
La floroj havas po tri sepalojn kaj petalojn. Ili estas longecaj kaj verdec-flavaj. Ili odoras kadavraĵece kaj per tiu odoro ili allogas muŝojn por polenigo.
La frukto estas laŭ botaniko granda bero. Ĝi estas 40 cm longa kaj ĝis 4 kg peza. En la mola kaj blanka fruktkarno sidas grandaj nigraj kaj venenaj semoj. La fruktŝelo havas molajn „pikilojn“, kiuj estas restaĵoj de la inaj florpartoj. La pikiloj kiam ili ĉeestas do ne havas protektan funkcion.
10323 Frazer
10323 Frazer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Pikilanono
Disvastigo
La planto orginas en Sudameriko kaj Karibio. Ĝi keskas en arbaroj de malaltaj regionoj kun duonarida klimato. Nuntempe ĝi estas kultivata en ĉiu tropika regiono de la mondo.
10323 Frazer
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita (skota) antropologo kaj historiisto pri religioj James George Frazer (1854–1941), konata pro lia "La Ora Branĉaĵo", studo en kompara religio (12 volumoj). La verko montras amason da provoj por starigi la tezon, laŭ kiu la homoj komencis per la magio, progresis al la religio kaj de tio al la scienco.
Pikilanono
Utiligado
La sukoriĉa flav-blanka fruktokarno havas tipan acidan guston. La signifo por eksporto estas malgranda, ne laste ĉar la frukto post maturiĝo estas tro sentiva je premo kaj tial ĝi nur malfacile estas tranportebla. Annona muricata estas facile industrie prilaborebla: la fruktokarno estas elskrapata kaj la disigata per kribrilo de la nigraj kernoj. La forjetaĵo (ŝelo kaj kernoj) estas malgranda same kiel la suk- aŭ pura enhavo. La utiligrado do estas relative alta. La tiel gajnitaj eltiraĵoj estas utiligataj diverse laŭ la regiono:
Kulturhistorio
La malmolaj, nigraj semoj estis trovitaj en prahistoriaj tomboj en la altaj regionoj de Peruo. La nomo “anon” devenas el Haitio. Linné latinigis la nomon al „Annona“. La ĝusta botanika nomo de la arbo estas “Annona muricata Linné”.
Toksikologio
La neŭrotoksino anonacino ŝajne estas la kaŭzo de neŭrodegenerativa malsano kiu nur aperas sur la karibia insulo Gvadelupo pro la konsumado de anonacinhavaj plantoj. Temas pri la tiel nomata taŭopatio (ekzemple: Alzheimer-malsano), kiu estas ligita al patologa akumulado de la taŭo-proteino en la cerbo. Eksperimento klarigis, ke por tiu akumulado respondecas la planta anonacino
Farmakologio
Laŭ en 2011 publikigitaj esplorrezultoj fruktoekstraktoj el pikilanonoj en laboratorio bremsis la kreskon de certaj mamkanceraj ĉeloj. En 2012 publigigitaj esploroj ŝajne montris ke evoluo de kancerĉeloj ĉe la pankreato estas bremsata de la pikilanona ekstrakto.
La anonacino en la semoj en kombino kun aliaj plantosubstancoj estas bona rimedo por mortigi larvojn de Stegomyia (Aedes), moskito kiu transdonas la viruson kiu kaŭzas dengon.
Jona (stacidomo)
Jona estas fervoja stacidomo en Rapperswil-Jona, Svislando.
Semproniano
Semproniano estas komunumo de Italio.
Waimes
Waimes (france: [ŬEM] aŭ Weismes) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Faymonville kaj Robertville apartenas al Waimes, la ĉefa municipo.
5213 Takahashi
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la firmaestro Kiichiro Takahashi, kies patro fondis la firmaon Takahashi Seisakusho en 1932 kaj kiu komencis fabriki teleskopojn en 1967. Dank'al ĉi-tiuj teleskopoj, multenombraj asteroidoj estis malkovritaj de la japanaj amatoraj astronomoj.
NGC 6163
NGC 6163 (aliaj indikoj — MCG 6-36-48, ZWG 168.15, HCG 82B, KUG 1626+329D, NPM1G +32.0474, PGC 58250) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Timolo
Timolo aŭ kamforo de timiano estas kristala senkolora substanco kun karakteriza akre agrabla odoro trovata en naturo ĉefe en la esencoleoj de Thymus vulgaris kaj Origanum vulgare. Timolo apartenas al la grupo de la terpenoj. La timianoleo enhavas ĉirkaŭ 20 ĝis 30% da timolo, kiu ankaŭ estas sintezebla. Timolo estas substanco kun proprecoj baktericidaj, antisepsaj kaj antifungaj.
Biologia aktiveco
Timolo estas parto de la nature okazantaj kombinaĵo-klasoj konataj kiel biocidoj, kun fortaj atributoj antimikrobaj, kiam uzataj solaj aŭ kune kun aliaj biocidoj kiel kamforo kaj karvakrolo. Krom tio, nature okazantaj biocidagentoj, tiel kiel la timolo povas malpliigi la bakterio-rezistebleco al la ordinaraj drogoj samkiel la penicilinoj. Sennombraj esploroj elmontras la antimikrobaj efektoj de la timolo, kiuj varias ekde la induktita antibiotika rezistomanko en la drogorezistaj patogenoj ĝis ĝiaj potencaj kontraŭoksidaj proprecoj.
Esploroj elmontras ke, nature okazantaj biocidoj samkiel la timolo kaj karvakrolo reduktas la bakterio-rezistemon al antibiotikoj pere de ĝiaj sinergiaj efikoj. Laŭ Wilhelm Buchholz (1734-1798), timolo posedas dekfoje pli da sepsaj povoj ol la karbolata acido, krom esti pli avantaĝa pro ĝia neveneneco, kaj agrabla odoro.
Komponaĵoj ekzistantaj en la esencoleoj de unu tipo de origano daŭre elmontras antimutaciaj efektoj, kaj aparte la karvavrolo, kiu estas iu izomero de la timolo, kaj la timolo plu elmontras ties antimutaciajn efektojn. Krom tio, evidentaĵoj pruvas ke la timolo posedas antitumorajn proprecojn. Kvankam la ekzakta mekanismo estas malkonata, kelkaj evidentaĵoj sugestas ke la timolo aŭ almenaŭ kelkaj el ĝiaj biocidaj proprecoj efikas pere de membrano-rompo. Kemie, timolo iel rilatas al la anestezilo propofolo.
Historio
La antikvaj egiptoj uzadis timolon kaj karvakrolon laŭ formulaĵo de preparado ekde la timiano, el la familio de la mento por prezervado de mumioj. Timolo kaj karvakrolo konatas pro mortigado de bakterio kaj fungoj, igante timolon tre adekvata al tiuj celoj.
En antikva Grekio, timiano estis vaste uzata pro ĝia aromataj proprecoj, estante bruligita kiel incenso en sanktaj temploj. Timiano same estis simbolo de kuraĝo kaj admiro, kaj la esprimo "flaro de timiano" reflektis gloron al tiu temo. La asociiĝo de la timiano al kuraĝo pluiĝis dum la mezepoko, kiam estis rito por virinoj doni al iliaj kavaliroj koltukon havantan timiano-branĉeton metitan sur abelo-brodaĵo. Ekde la 16-a jarcento, timianoleo daŭre aplikatas pro ĝiaj antisepsaj proprecoj, kaj por buŝlavado, kaj por topikaj uzoj.
La abelbalzamoj konataj kiel Monarda fistulosa kaj la Monarda didyma, kiuj estas nordamerikaj sovaĝofloroj, estas naturaj fontoj de timolo. La usonaj indiĝenoj konataj kiel "Nigrapieduloj" rekonis la fortan antisepsan proprecon de ĉi-planto, kaj uzis la kataplasmojn de la plantoj por haŭtinfekcioj kaj etaj vundoj. Tizano farita per tiuj substancoj same uzatis por traktado de buŝlavado, gorĝinfekcioj kaŭzitaj de dentokarioj kaj gingivito.
La timolo estis unue izolita en 1719 de Caspar Neumann, apotekisto el Berlino, kiu nomis ĝin "kamforo de timiano". En 1853, la franca kemiisto A. Lallemand donis la modernan nomon al tiu substanco kaj determinis ĝian empirian formulon. Timolo estis unue sintezita de la sveda kemiisto Oskar Widman (1852-1930), en 1882. Alain Thozet kaj M. Perrin unue publikigis la raporton kun la kristala strukturo kun la ekzakta determinado de la atomstrukturoj.
Uzoj
Timolo posedas antimikrobaj proprecoj pro ĝia fenola strukturo, kaj montratas antibakteriaj aktivecoj kontraŭ bakteristreĉoj inkluzive de Aeromoans hydrophila kaj Staphylococcus aureus. Krom tio, timolo demonstratas apartan efekton antibakteria kontraŭ certaj organismoj. Ĉi-tiu antibakteria aktiveco kaŭzatas per kreskoinhibicio kaj laktato-produktado, kaj pere de malpliigo de la ĉelakaptado de glukozo.
Timolo daŭre uzatas en alkohola solvaĵo kaj en specifaj polvoj por traktado kontraŭ tineoj aŭ haxutofitozo, kaj estis uzata en Usono por traktado de infekcioj kaŭzataj de ancilostomoj. Ĝi same uzata kiel konservilo en "halotano", iu anestezilo, kaj kiel antisepsa en buŝlavado. Kiam uzata por reduktado de dentoplako kaj gingivito, timolo uzatas pro tio ke ĝi estas konsiderata pli efika kiam uzata kombinite kun "kloroheksidino" ol kiam uzata pure senmiksa. Timolo same estas aktive antisepsa ingredienco en kelkaj dentopastoj.
Yuta Echigo
Yuta Echigo (越後 雄太, n. ) estas japana futbalisto.
Timolo
Uzoj
La antifunga naturo de la timolo okazas pro tio ke la timolo sukcesas ŝanĝi la hifan morfologion kaj kaŭzi hifajn agregaĵojn, rezultante en reduktitajn hifajn diametrojn kaj lizojn de la hifamuro. Aldone, la timolo estas lipofila, permesante ke ĝi interagu kun la ĉelmembrano de fungoĉeloj, modifante la ĉelmembranan tralasivecon kaj permesante perdon de makromolekuloj.
Yuta Echigo
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
Timolo
Uzoj
En raporto publikigita en 1994, inter la kvin plej grandaj cigaredokompanioj, la timolo estis listigita kiel unu el la 599 aldonaĵoj de la cigaredo. Timolo uzatas kiel rapide disiĝa, ne-persista pesticido. Derivaĵoj de timolo kaj karvakrolo kun kreskantaj antimikrobaj aktivecoj plu disvolviĝas. La preparado de la esteroj de la metakrilata kaj p-stirenosulfonata acidoj de la timolo povas rezulti en malpli toksaj makromolekulaj biocidoj, kiuj povas ligiĝi al polimera karbonstrukturo. Timolo ankaŭ uzatas kiel seninfektigilo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Purple_Flower_Wild_Bergamot_DSC_0172.JPG| Monarda fistulosa Fluconazole_structure.svg| Flukonazolo Halothane.svg| Halotano Monarda_didyma_00.jpg| Monarda didyma P-Cymol.svg| p-cimeno Propofol.svg| Propofolo Thymus_vulgaris_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-271.jpg| Thymus vulgaris Kosciol_Sulechow.jpg| Caspar Neumann (1683-1737) Friedlieb_Ferdinand_Runge.jpeg| Friedlieb Ferdinand Runge (1795-1867) (-)-Sparteine.svg| John Stenhouse (1809-1880) Prof_Adolf_Edvard_Arppe.jpg| Adolf Edvard Arppe (1818-1894) Thymol2.svg| Oskar Widman (1852-1930) </Gallery> </Center>
Kastelo Mark
Kastelo Mark estas pereinta mezepoka fortikaĵo en Hamm-Mark en la Ruhr-Regiono (Germanujo).
Ekde plej malfrue 1198 ĝi estis posedaĵo de la Grafoj de Berg-Altena. Kiel unua grafo Adolfo la 1-a de Mark faris la kastelon sia sidejo kaj sin nomis laŭ ĝi comes de Marca (ankaŭ: comes be Marka) resp. modern Grafoj de la Mark. Ekde la 3-a de aprilo 1990 la tereno nun nomata „Kastelaltaĵo Mark“ estas kategoriigita kiel landa monumento. De la konstruaĵoj de la iama kastela teramaso preskaŭ nenio konserviĝis.
Berndt Wilde
Berndt Wilde (naskiĝinta en 1946 je Dessau en la federaciero Saksujo-Anhalto) estas germana skulptisto. Li studis en 1965 ĉe la altlernejo por bildartoj je Dresdeno. Poste, en 1980 li estis majstrolernanto de Werner Stötzer en la Akademio de la artoj je Berlino. En 1994 li ricevis profesorpostenon ĉe la arta altlernejo je Berlino-Weißensee. Li vivas kaj verkas en Berlino.
Fonto
Biografieto pri Berndt Wilde
Karl Oskar Medin
(naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1847 en Axberg, Örebro, mortis 80-jara la 24-an de decembro 1927 en Stokholmo) estis sveda infankuracisto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo kaj de la Karolinska Institutet.
Tonna
Tonna estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. estas la administra centro de komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Fahner Höhe.
Inter 1396 kaj Reformacio funkciis en Tonna klostro de la Vilhelmanoj kiun fondis monaĥoj de la monaĥejo Weißenborn.
Kuirujo
Kuirujoj aŭ kuirpotoj, kaj bakujoj aŭ bakpotoj estas tipoj de manĝujoj uzataj por manĝopreparado, ofte trovataj en kuirejoj. Kuirujoj estas manĝujoj, kiaj saŭcujoj kaj patoj, uzataj sur fajroj. Bakujoj estas manĝujoj, kiuj estas uzataj ene de fornoj. Kelkaj kuiriloj povas esti konsiderataj kaj kiel kuirujoj kaj kiel bakujoj.
La elekto de materialo por kuirujoj kaj por bakujoj havas gravan efikon pri la utilo (kaj la kosto), partikulare laŭ terminoj de termika konduktivo, kaj pri kiom da manĝaĵo oni metas sur ili. Kelkaj elektoj de materialo postulas ankaŭ specialan antaŭpreparadon de la surfaco antaŭ ili estu uzataj por manĝopreparado.
Kaj la kuirujo kaj ties teniloj povas esti farataj el la sama materialo, sed nepre necesas ke por preni aŭ tuŝi ajnan el tiuj partoj oni uzu fornogantojn. Por eviti tion, teniloj povas esti farataj el la nevarmokondukaj materialoj, ekzemple bakelito, plasto aŭ ligno. Plej bone eviti kavajn tenilojn ĉar ili estas malfacile purigeblaj aŭ sekigeblaj.
Unčice
Unčice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pavlovice u Kojetína en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km sudokcidente de Pavlovice u Kojetína. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 38 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Unčice situas en katastra teritorio Pavlovice u Kojetína kun areo 5,22 km².
NGC 6164
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Baziliko Sankta Marko en Venecio
La Baziliko de Sankta Marko (Basilica di San Marco) en Venecio estas la katedralo de la veneca patriarko.
Unčice
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Baziliko Sankta Marko en Venecio
Historio
La unua kirko dediĉita al sankta Marko estis fondita en 828 kaj konstruita inter 829 – 832 sur loko de domkapelo de la doĝa palaco por akcepti la ostojn de Sankta Marko el Aleksandrio. En 976 okazis incendio, en kiu neniiĝis la kirko, doĝa palaco kaj 200 domoj. Samjare komencis la doĝo Pietro 1-a Orseolo la rekonstruon, kiu post pluraj interrompoj finiĝis nur en 1094.
La striktaj rilatoj de Venecio al oriento kaŭzis, ke la konstrulaboroj okazis laŭ bizanca ekzemplo. Originale ĝi estis romana brika baziliko, sed post alkonstruo de flankaj ŝipoj en 1063 akiras ĝi la nunan formon. La alkonstruoj okazis en la 13-a jc. laŭ bizanca en la 14-a jc laŭ gotika stilo.
Priskribo
La bazo formas grekan (simetrian) krucon (kun longo de 76,5 m kaj larĝo de 62,6 m) de la 45 m alta domo, kies kruckupola kirko supervolbas krom la kruciĝejo ankaŭ la kruc-brakojn (transepto) per kupolo.
La preĝejan fasadon kaj internon ornamas pli ol 500 antikvaj kolonoj el marmoro, porfiro, jaspo, serpenteno kaj alabasto. La orbazaj mozaikoj (tuta surfaco 4.240 m²) portis la nomon por la katedralo „Ora Baziliko“. La plej malnovaj venas el la 12-a jc., sed plimulto estiĝis en la 13-a jc.. Kelkaj el ili estis – precipe ĉe la fasadoj – antataŭitaj en la 16. ĝis 18. jarcentoj laŭ planoj el la skolo de Ticiano kaj Tintoreto, sed ili rezervis la malnovan motivon.
La en du etaĝojn dividita ĉefa fasado posedas kvin impresajn portalojn, el kiuj la tri mezaj kondukas al vestiblo. La ĉefan pordon – ornamitan kun leonkapoj – ĉirkaŭas tria arkoj kun skulptaĵoj el la 13-a jc, kiuj prezentas la venecajn gildojn, la dek du monat-simbolojn kaj alegoriojn pri virto. La arka mozaiko „Lasta juĝo“ venas el 1816.
Antaŭ la fenestra aperturo en la supra etaĝo, staras sur la galerio kopiaĵo de la fama antikva „kvaro de jungitaj ĉevaloj” el orizita bronzo; ĉiu de la kvar ĉevaloj altas 1,60 m kaj pezas 875 kg. Ili venas verŝajne el triumfa arko de Nerono kaj tiuj alvenis pli poste en Konstantinopolo, de kie la doĝo Enrico Dandolo reportis tion.
Laŭ bizanca ekzemplo posedas la preĝejo vestiblon, kies mozaika ornamaĵo (1220-1290) montras scenojn el la Malnova testamento. La preĝeja spaco estas dividita per 4 kolonegoj kaj ses kolonoj je tri navoj. Sur la kolonegoj apogiĝas la 5 kupoloj.
Baziliko de Sankta Marko en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Venecion kun kvin grandaj vidindaĵoj el kiuj aludoj al Baziliko de Sankta Marko, la Horloĝturo, la Ĉefa Placo, la Granda Kanalo kaj la Ponto Rialto:
Etna Ĉino en Brunejo
Etna ĉino en Brunejo estas homoj de plena aŭ parta ĉina – precipe Han-ĉina – deveno, kiuj estas civitanoj aŭ loĝantoj en Brunejo. Aktuale en 2015 ili konsistigas 10.1% de la landa loĝantaro, kio faras ilin la dua plej granda etno en Brunejo. Brunejo estas hejmo de unu el la pli malgrandaj komunumoj de transmaraj ĉinoj.
Religio
Ĉirkaŭ 65% de la ĉina loĝantaro en Brunejo praktikas budhismon kaj taoismon. Pliaj 20% praktikas kristanismon. Estas pli malgrandaj nombroj da islamanoj kaj aliaj religioj inter la ĉina komunumo en Brunejo kunigite al 25%.
Koji Hachisuka
Koji Hachisuka (蜂須賀 孝治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
Hozelec
Hozelec (hungare Ószelec [Oselec], germane Hohesalz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hozelec situas laŭ ĉefvojo Spišská Nová Ves-Poprad (aŭtovojo kaj fervojo estas proksime). La lasta urbo troviĝas je 4 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1280, poste en 1429 en formo "Hozulcz". En 1693 oni komputis tie 100 vilaĝanojn. En 1787 227 vilaĝanoj loĝis en 28 domoj, en 1828 221 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ószelec 202 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hozelec 791 homoj, (784 slovakoj).
Kolonurbo
Colón, Kolono aŭ Kolonurbo, aŭ en la hispana Ciudad de Colón estas urbo de Panamo. Colón estas la ĉefurbo de la panama Provinco Colón, situanta ĉe la marbordo de la Kariba Maro de Panamo. En 2010 oni ĉirkaŭkalkulis 34.655 loĝantojn, kaj tiele ĝi estas la kvara urba koncentraĵo de la lando post Panamurbo, San Miguelito kaj Arraiján. Ĝi estas komunikata kun la ĉefurbo pere de la transistma ŝoseo (aŭtovojo Panamá - Colón), kiu kunigas ilin per 78,9 km kun la marbordo de la Pacifiko.
Colón estas situa ĉe la kariba enirejo al la Kanalo de Panamo. Ĝi ludas gravan rolon por la komerco de la lando pro la Zona Libre de Colón (la dua plej granda de la mondo) kaj pro la agado en la diversaj apudaj havenoj.
Seravezza
Seravezza estas komunumo de Italio.
Épinettes-Pouchet (Tramtransporto en Parizo)
Épinettes-Pouchet estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 17-a arondismento de Parizo.
Adolf Noreen
(naskiĝis la 13-an de marto 1854 en Östra Ämtervik, historia provinco Värmland, mortis 71-jara la 13-an de junio 1925 en Upsalo) estis sveda lingvisto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
5294 Onneto
5294 Onneto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la lago Onnetō (japane オンネトー), en la Nacia Parko Akan en Hokajdo.
Bercial
Bercial [berZJAL] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Bercial estas etimologie komprenebla kiel espartejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,83 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 104 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 35 el 1991.
Ĝi distas 33 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Sangarcía, Marugán kaj Muñopedro.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Sexmo de la Trinidad de la Comunidad de ciudad y tierra de Segovia.
En la municipa teritorio, 2 km oriente de la urba kerno, estas la Abatejo de Santa María Real de Párraces. En 1835, pro la Desamortización de Mendizabal, la monaĥeja bieno estis privatigita.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
Montecristi
Montecristi (literumita foje kiel Monte Cristi) estas la nomo de la jenaj lokoj:
Domingo
Ekvadoro
Yoshiki Nakagawa
Yoshiki Nakagawa (中川 義貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Kastelo Pettersheim
La kastelo Pettersheim estis ĉaskastelo en la komunumo Herschweiler-Pettersheim. en la distrikto Kusel, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi apartenis al la dukejo Pfalz-Zweibrücken.
NGC 6165
NGC 6165 (aliaj indikoj — ESO 226-PN13, PK 336-0.1, ESO 226-EN14) estas emisia nebulozo en konstelacio Ortilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ildikó Tornyi
Ildikó Tornyi [tornji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tornyi Ildikó estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Ildikó Tornyi naskiĝis la  en Berettyóújfalu.
Albert McCarthy
Albert J. McCarthy (* 1920, en Camborne; † 1987) estis angla verkisto pri ĵazo, diskografiisto, ĵazjurnalisto kaj ĵazhistoriisto.
Visé
Visé (france kaj valone: [ViZE] aŭ Wezet) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1825 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Argenteau, Cheratte, Lixhe (nl: Lieze), Richelle kaj Lanaye (nl: Ternaaien) apartenas al Visé, la ĉefa municipo.
Jenő Radisics
RADISICS Jenő (pro. radiŝiĉ) hungara artverkisto naskita en Buziás la 7-an de aŭgusto 1856 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de januaro 1917.
Ödön Rádl
RÁDL Ödön (pro. ra:dl) estis hungara verkisto, advokato naskita en Alsólugos la 30-an de marto 1856 kaj mortinta en Nagyvárad la 20-an de decembro 1916.
Biografio
Ödön Rádl pristudis juron en Nadjvarado, li faris advokatan ekzamenon en 1871 kaj de 1873 li fariĝis advokato. Li estis la loka gvidinto de Liberala Partio, amiko de grafo Kálmán Tisza kaj grafo István Tiszaa. Li redaktis de 1870 por duonjaron la Nagyváradi Lapok, de 1872 la gazeton Tiszavidék de Debreceno. Li estis fondinto prezidanto de Szigligeti Társaság de Nadjvarado de 1892, membro de Societo Petőfi de 1877. Endre Ady atakis lin multfoje pro lia konservemo.
6139 Naomi
6139 Naomi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (gubernio Ŝiga, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Naomi Sugie, edzino de la malkovrinto.
Gerard De Geer
(naskiĝis la 2-an de oktobro 1858 en Stokholmo, mortis 84-jara la 23-an de julio 1943 en la sama urbo) estis sveda geologo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Barono Gerard Jakob De Geer venas de konata sveda aristokrata familio de origino en la flandralingva duklando Brabanto, kiu elmigris al la Sveda Imperio en la frua deksepa jarcento. Lia familio inkludis eminentajn industriulojn kaj politikistojn. Lia patro Louis kaj pli maljuna frato Gerhard Louis funkciis kiel la ĉefministro de Svedio.
Meienried
Pri la komunumo
Meienried estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Büren kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 53 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Meienried sitas en la Berna Lagolando proksimume 10 kilometrojn oriente de la urbo Bielo ĉe la kruciĝo de la malnova fluejoj de la riveroj Aro, kiu formas la orientan komunumlimon, kaj Zihl, kiu formas la okcidentan komunumlimon, kun Nidau-Bühren-Kanalo, kiu formas la sudan komunumlimon. Meinenried kun 53 loĝanto estas la plej malgranda komunumo de la Lagolando. Tamen ĝi estas subdividita en du frakciojn, nome Oberfar kaj Unterfar. En nordoriento de la komunumo situas malgranda elkavaĵlago, kiu somere estas ŝatata banolago.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 0,66 km², de kiuj 16,4% estas kovritaj de arbaro, 70,1% servas por agrikulturo kaj 3,0% por setlado.
Trafiko
La komunumo Meienried situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur pere de mallarĝaj flankaj vojoj de la vojo n-ro 1314, kiu kondukas laŭlonge de Nidau-Büren-Kanalo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas 3 kilometrojn nordokcidente apud Lengnau. La komunumo ne disponas pri konekto al la publika transportreto. La plej proksima bushaltejo troviĝas 1 kilometron okcidente en Scheuren.
Loĝantaro
Meienried estas unu el la malmultaj komunumoj, kies loĝantaro ne kreksis post la ĵurasa akvejokirekto, kies inicinto Johann Rudolf Schneider cetere estas civitano kaj naskiĝinto de la komunumo, malkreskis. 93% de la loĝantoj estas germanlingvaj, dum malplimulto de 5% parolas la francan.
Historio
La unua dokumenta mencio de Meienried datiĝas el la jaro 1255 Meinrieth. Meienried estis parto de la Senjorujo Strassberg kaj tribunalejo de la Grafoj de Neŭŝatelo-Nidau. En la jaro 1255 ili donacis Meienried al sia Monaĥejo Gottstatt. En la jaro 1388 respektive 1393 Meienried fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Berno. Post la reformacio de 1528 Meienried estis de Gottstatt atribuita al la Voktejo Büren, el kiu dum la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis al distrikto Büren. La ĵurasa akvejokorekto kun la konstruo de la Nidaŭ-Büren-Kanalo estis signifa por la komunuma historio, ĉar la ĝis tiam regule inundita marĉolando nun povis esti utiligita por intensiva agrikulturo. Ek de la administra reformo de 2010 Meienried apartenas al la administra distrikto Seeland.
25676 Jesseellison
25676 Jesseellison estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jesse Kane Ellison, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Bayfield High School en Bayfield (Koloradio, Usono).
Henrik Schück
(naskiĝis la 2-an de novembro 1855 en Stokholmo, mortis 91-jara la 3-an de oktobro 1947 en la sama urbo) estis sveda literatura historiisto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Kastelo Quirnbach
La kastelo Quirnbach estas ne plu ekzistanta kastelo, kiu ekzistis en la palatinata komunumo Quirnbach en la distrikto Kusel, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis menciita en 1789. La posedantoj estis la Nobeloj de Quirnbach.
Montecristi (Domingo)
Montecristi (literumita foje kiel Monte Cristi aŭ oficiale San Fernando de Monte Cristi) estas la ĉefa urbo de la provinco Monte Cristi en Domingo.
Monte Cristi estis fondita de Nicolás de Ovando en 1506 kaj reloĝata de Juan de Bolaños kaj 60 familioj de la Kanarioj la 30an de majo de 1533; poste la areo senloĝiĝis dum la oficiala semloĝigo fare de la guberniestro Osorio en 1606, kaj el ties loĝantaro kaj el tiu de Puerto Plata oni fondis Monte Plata. Poste ĝi estis reloĝata la 25an de aprilo de 1879, kiel Distrito Marino, kaj poste, en novembro de 1907 kiel Provinco.
Estas Flughaveno Osvaldo Virgil. En la urbo estas tre popularaj la karnavaloj, kie fakte okazas bataloj per vipado inter du partioj.
Klára Herczeg
Klára Herczeg [herceg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herczeg Klára estis hungara skulptisto, medalisto. Ŝia origina familia nomo estis Weiss [vejs], ŝia geedziĝa nomo estis (hungarsisteme) Herczeg Lászlóné, ŝia nomo en Germanio estis Claire Weiss. Klára Herczeg naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
63145 Choemuseon
63145 Choemuseon estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono nemalproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Klára Herczeg
Biografio
Klára Herczeg studis en Vieno (1921-1923), poste ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1928. Ŝia majstro estis Zsigmond Kisfaludi Strobl. Dum la studentaj jaroj en 1925 ŝi debutis en ekspozicio. Post la diplomo ŝi kreis porcelanajn figurojn en Berlino, inter 1930-1933 ŝi kreis en Parizo, krome ŝi private lernis de Charles Despiau. En 1937 ŝi edziniĝis, sed neniam naskis. En 1939 en Londono, en la 1960-aj jaroj en Kopenhago ŝi kreis kelkajn monatojn. Ŝi ricevis 5 premiojn inter 1926-1996.
Villers-le-Bouillet
Villers-le-Bouillet (france: [viLE:-le-BŬIJe]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
63145 Choemuseon
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-koreaj astronomoj Young-Beom Jeon kaj Byung-Chol Lee elde la Observatorio de Bohyunsan proksime de Jeongĉeon (Sud-Koreio).
Villers-le-Bouillet
Ekde 1977 la municipoj Fize-Fontaine, Vaux-et-Borset, Vieux-Waleffe kaj Warnant-Dreye apartenas al Villers-le-Bouillet, la ĉefa municipo.
63145 Choemuseon
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la korea kemiisto Choe Museon (koree : 최무선, 1325–1395) de la malfrua periodo Gorjeo, kiu estis la unua, kiu studis la en Koreio. La produkto de nigra pulvo fariĝis alte antaŭenigita teknologio en kiu li faris grandegan strebon. Lia esploro helpis la nacion por estigi sociajn kaj politikajn ŝanĝojn.
Serravalle Pistoiese
Serravalle Pistoiese estas komunumo de Italio.
Adolf Appellöf
(naskiĝis la 2-an de novembro 1857 en Garde, Gotlando, mortis 63-jara la 5-an de januaro 1921 en la paroĥo de la katedralo de Upsalo) estis sveda zoologo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Deville
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Stacio Kinshichō
Stacio Kinŝiĉo (japane: 錦糸町駅 [Kinŝiĉō eki], angle: Kinshicho) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumida de Tokio, Japanio, administrata per Orient-Japania Fervoja Kompanio (JR Orient-Japania) kaj per metroa kompanio Tokjo Metro. Ĝi konsistas el 2 partoj. La supertera stacio de la tut-japania fervoja reto Japana Fervojo (JR) servas liniojn Sobu (rapida) kaj Ĉuo-Sobu de Orient-Japania Fervoja Kompanio. La subtera metroa stacio servas linion Hanzomon de metroa reto Tokjo Metro.
En ĉirkaŭaĵo de la stacio estas kelkaj grandaj ĉiovendejoj, multaj butikoj kaj restoracioj.
Estas granda bushaltejo antaŭ la stacio Kinŝiĉo.
Yukitoshi Ito
Yukitoshi Ito (伊東 幸敏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Monthermé (stacidomo)
Monthermé estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bogny-sur-Meuse, apud Monthermé, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Soissons - Givet (205000).
Honoré de Balzac (Tramtransporto en Parizo)
La nomo Honoré de Balzac estas tiu de samnoma liceo en la 17-a arondismento de Parizo, kaj omaĝas al franca verkisto Honoré de Balzac (1799-1850)
NGC 6166
NGC 6166 (aliaj indikoj — UGC 10409, MCG 7-34-60, ZWG 224.39, VV 364, 3C 338, PGC 58265) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Karlo Boromeo
Karlo BOROMEO (naskiĝis la 2-an de oktobro 1538 ĉe Arona; mortis la 3-an de novembro 1584 en Milano) estis kardinalo, ĉefepiskopo de Milano kaj elstara reprezentando de la kontraŭreformacio. Li devenis el la itala nobela gento Borromeo kaj estas sanktulo en la katolika eklezio.
Vivo
Karlo Boromeo naskiĝis kiel filo de Giberto Boromeo, grafo de Arona, kaj de Margherita de Medici en la fortikaĵo de Arona ĉe Majora Lago.