cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scienca Kafejo
Historio
Por la 105-a UK en 2020, kiu devus okazinti en Montrealo, la SK denove rikoltis 4 prelegojn. Ili tamen estis prezentitaj en la Virtuala Kongreso de Esperanto (VK), kiu anstataŭis la 105-an UK post ĝia nuligo pro la koronvirusa pandemio. La VK povis konservi trajtojn de la UK, inter ili ankaŭ IKU kaj SK. Tiu situacio estis iumaniere avantaĝa al la programero, ĉar malsame al la ordinara UK, multe el la VK-programeroj ne havis aliajn paralelajn konkurencajn programerojn, kio ebligis al la prelegoj ĝui grandan atenton. Krom tio, pro la registrado de la prelegoj ili restas spekteblaj de la komunumo en la jutubkanalo de UEA, UEAviva. La 6-a sesio de la SK okazinta en la VK ĝuis duhoran seancon. Ankaŭ dum la dua Virtuala Kongreso en 2021 okazis la SK virtuale kun 4 prelegoj. En 2021 unuafoje aperis en la IKU-libro 2021 plenaj tekstoj ankaŭ por la prelegoj de la SK. La 8-a sesio de la SK estas planata por la 107-a UK en Montrealo.
Kaverno de Libereco de Demänová
La Groto de la Libereco estas parto de la vasta sistemo de grotoj de Demänová-valo kaj ĝi kreiĝis en naŭ niveloj unu super la alia en la tuta longeco de 21 kilometroj. Ĝi kreiĝadis en mallumaj meztufaj kalkŝtonaroj, ĉefe per agado de Demänová-rivereto, kiu fontas en la deklivoj de la plej alta monto de Malaltaj Tatroj, nomata Ďumbier (2 045 m super la marnivelo). En la teritorio Lúčky ĝi malaperas per kelkaj mergiĝoj en subteraĵon kaj trafluas la groton en longeco de kvar kilometroj. El la groto ĝi elfluas en la simileco de la plenriĉa karsta fonto, kiu estas nomata Vyvieranie.
Enireja aperturo en la Groton de Libereco ne estas originala. Ĉi tiu estis trafosita en la kalkŝtona deglitaĵo nur en la jaro 1928. El forfosita deglitaĵo estis kreita teraso, sur kiu estis konstruita administra domo kun hotelo kaj restoracio. El la teraso estas belega rigardo al la montaroj de Malaltaj Tatroj, nome: Bory (1 889 m super la marnivelo) kaj rokegaj deklivoj de Siná (1 560 m super la marnivelo).
Andromedidoj
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Andromedids en la anglalingva vikipedio.
Kaverno de Libereco de Demänová
El la kompleksa longeco de 6 450 metroj estas por la publiko alireblaj nur 1 870 metroj.
Elirpunkto al la Grotoj de Demänová estas urbo Liptovský Mikuláš, situanta ĉe la rapidtrajna linio Žilina – Poprad – Košice. Aŭtobuskontakto estas de la aŭtobusstacio, troviĝanta antaŭ la fervoja stacidomo. Aŭtobuslinioj Liptovský Mikuláš – Demänovské jaskyne – Jasná veturadas en unu-horaj intervaloj. Ĉi tiuj estas signitaj per vorto “Jasná“.
Motoristoj deflankiĝu el la ĉefŝoseo ĉe urbo Liptovský Mikuláš, de kie estas Groto de Libreco en 10-kilometra distanco. Parkejo troviĝas antaŭ la enirloko al la groto.
Atingo estas ankaŭ ebla el la montokresto de Malaltaj Tatroj, plej avantaĝe el monto Chopok per la sidlifto al la vala stacio en Jasná, de kie estas aŭtobusa kontakto, aŭ piedire proksimume 45 minutoj.
(129140) 2005 AO50
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Magomet Isajev
Magomet (foje ankaŭ Mahomet) Izmajloviĉ Isajev [isajef] (Магомет Измайлович Исаев; naskiĝis la en Lesken al oseta patrino kaj laka patro, mortis la  en Moskvo) estas sovetia kaj rusia esperantisto, profesoro pri lingvoscienco.
Scienca agado
En 1951 Magomet Isajev finis Leningradan Ŝtatan Universitaton, instruis en Moskva Ŝtata Universitato, Moskva Ŝtata Lingva Universitato, Rusia Universitato de nacia amikeco.
Kiel iranisto, Magomet Isajev multe kontribuis al esplorado de la digora dialekto de la oseta lingvo. Kiel sociolingvisto, li multe laboris pri esploroj de lingva situacio en multlingva Sovetunio.
Interna rezisto
Hidraŭliko > Hidraŭla meĥanismo > Interna rezisto < Elektrotekniko
Interna rezisto - Rezisto de elemento kontraŭ moviĝo de likvo, montriĝanta per nedezirata malpliigo de premenergio.
Determinismo
Determinismo (el la latina determinare t.e. «difini», «destini») estas doktrino de la kaŭza neceso, nome ke kiu ajn fenomenoj postulas adekvatan kaŭzon. Ĝi, tial, etendas tiun principon al tuta serio de la fenomenoj fizikaj kaj nefizikaj. Ĝi tial ekskludas ĉian liberan volon kaj hazardon. De determinismo renkonteblas almenaŭ tri formoj:
Oni parolas ankaŭ pri alispecaj determinismoj, kiel tiuj ekonomia kaj statistika kaj probabla, kiuj tamen ne interesas tiun ĉi artikolon.
Determinismo metafizika
Estas propra de filozofiaj sistemoj kiuj sentas necese ke ĉiu efiko havas sian kaŭzon kaj en tiu principo ne sukcesas akcepti escepton de la libera volo. Ĝin subtenis antikvaj grekoj Leŭkipo (filozofo), Demokrito laŭ (Aristotelo), Lukrecio. Senprobleme naĝas en ĝi panteismo, materiismo, pozitivismo, monismo de, ekzemple, Thomas Hobbes, iuj ideismoj (Hegelo, Benedetto Croce, Giovanni Gentile), angla empiriismo .... ; malpli facile sistemoj zorgigitaj de la humanismo kaj de bezono savi la moralan leĝon kaj la liberan elekton de la homa volo. Kantio provas malpliigi la rigidecon de determinismo, kaj simile Leibiniz (kiu parolas pri teologia determinismo) kaj aliaj filozofiaj sistemoj. la radikala neniigo de la libera iniciato de la homa volo, kiel aktiveco tute propra, aganta en la historio, eksplikas la reagon de ekzistencialismo kia revalorigo de la individua persono antaŭ la devo-volo realigi sian destinon.
Determinismo fizika
Tiu determinsmo apogiĝas, krom sur la supre menciita metafizika principo por iuj, sur la malkovroj de la moderna scienco iniciatita de Roger Bacon kaj Francisko Bacon, Galilejo, Kartezio kaj sur la fizika leĝoj kaj aliaj eminentuloj. Reprezentanto de tiu pensfluo kutime oni prezentas Pierre-Simon Laplace.
Ĉu temas pri eventoj estiĝantaj sen reala kaŭzo, aŭ pri eventoj kies kaŭzo ankoraŭ nekonatas pro ne neebleco ĝin malkovri? Pri tio diskutas fizikistoj. Filozofoj tamen ne sukcesas pensi fenomenon nekaŭzata de adekvata kaŭzo. Dum esplora studo pri la stabileco de la sia esploriga sistemo, Henri Poincaré konstatis ke mekanika sistemo de nur tri korpoj estas jam neantaŭvidebla en sia moviĝo: tio eblas nur per, krom de la gravita leĝo, la nescio pri la komencaj kondiĉoj per kiu la sistemo ekaktiviĝis... Tiel ankaŭ teorio de kaoso kiu difinas “kaosa” eventon hazardan en determisma reĝimo, sed reale nekonata pro manko de precizaj datenoj...
Difino
Temas pri la libero de la volo, kiu agadas ekstere de la ĉenoj de la kaŭzoj-efikoj, eĉ se ne sen motivoj. Sed se tiu libero vere estus, diras asertantoj de psikologia determinismo, la principo de kaŭzo-efiko tute ruiniĝus kontraŭ la evidento kaj la homa historio fariĝis preskaŭ nepriskribebla kaj precipe ne regebla.
Ĝenerale politikistaj diktaktoroj preferas imagi (kaj imagigi) kaj trakti homojn detemineblaj de la determinismo utila por la manovro de la konsciencoj.
Kaj helpe de psikaj sciencoj oni opiniis demonstrebla la iluzio de la libera volo.
Konsideroj pri determinismo psikologia
Utilas distingi du determinismojn: tiu rilata al la fizika mondo kaj tiu rilata al la eventuala libera volo: la unua povas konceptiĝi sen la dua. Fakte mezepokaj kaj nunaj dikristanaj filozofioj, hebreaj kaj islamaj, konsentis liberan volon en fizika mondo determinisma. Fakte, la libera volo koncernas la moralan elekton kaj ne la fluadon de la fizikaj eventoj ligitaj inter si per la nodo de kaŭzo kaj efiko.
Defendantoj de la libero volo, kiu kiam vere agadas libere forfuĝas el determinisma ĉeno, argumetas tiel: se homo estus determinita, estus certe nelogike puni liajn “krimojn” kaj damaĝojn ĉiuspecajn ĉar la “krimulo” agadus ĉar determinita de obskuraj nekonataj fortoj kiuj lin senigus el elektokapablo.
El teologia vidpunktoj, dikredantaj teologoj de ĉiam antaŭmetis tiun problemon kvankam diverssence provokita: “Se Dio estas kaŭzo de ĉio kaj la homo estas samtempe kaŭzo de siaj liberaj agoj, ĉu tio ne metas la homan racion antaŭ nelogikaĵon? Kiamaniere estus libera homo kies agoj estus kaŭzita de la supera forto?” Por ili la nelogikaĵo estas pure ŝajna ĉar antaŭ la du koncepte kaj sperte ne forigeblaj konstatoj (dia universa kaŭzeco kaj konscio de sia libera volo), ĝia harmonio estas nur perracie netrovebla, neniel nelogika en Dio!
Ĉiukaze, la agado de la libera volo ne kontraŭas la principon de kaŭzo/efiko: ĝi nur anstataŭas la kaŭzon, el tiu fizika al tiu libervola!
Determinismo kaj dia kreo
Ĉu ili ambaŭ povas kunstari en sciencaj teorioj? Dikredantaj scienculoj tion akceptis kaj proklamis. Kaj krome, determinismo de la fizika mondo ne kontraŭas el si mem al la krea agado de Dio, kiu antaŭas la ekagadon de la rilato kaŭzo-efiko en la mondo de la naturo.
Se ĉu vere ekzistas en naturo estas afero koncernanta la sciencan esploron, krom filozofion.
Eksteraj ligiloj
(Tomas Mann sufloras malvenki psikologian deteminismon pere de ironio)
Hurez
Hurez estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Komilla
Komilla, ankaŭ literumita Kumilla, (কুমিল্লা) estas universitata urbego en Bangladeŝo, en Ĉitagongo (regiono), en distrikto Komilla.
Geografio
Komilla situas en mezorienta parto de la lando sur ebenaĵo laŭ rivero. Dako troviĝas 87,5 km, Ĉitagongo 137,5 km. Landlimo de Barato estas proksime.
Historio
En la antikvaj tempoj kaj dum la mezepoko pluraj ŝtatoj, princlandoj dominadis en tiu loko. Ĝi venis sub dominado de Brita Orienthinda Kompanio en 1765. Komunumo estis deklarita en 1864, municipo en 1890. La kolegio ekfunkciis jam en 1899. Dum la 2-a mondmilito la urbo estis grava bazo de la brita armeo.
Ekonomio
En Komilla oni prilaboras agrikulturajn produktojn (kotonoj, bambuoj, lignoj).
Trafiko
Aŭtovojo kaj fervojo Dako-Ĉitagongo tuŝas Komilla-n. En la urbego precipe elektraj tricikloj kuras.
Klimato
Komilla havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas averaĝe po 2295 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. Inter aprilo-oktobro daŭras la pluvsezono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-30 °C.
Kontraŭlika rezisto
Hidraŭliko > Hidraŭla meĥanismo
Kontraŭlika rezisto - Rezisto de hidraŭelemento kontraŭ tralikiĝado de likvo, sekve kontraŭ nedezirata malpliigo de flu-kvanto.
Fleckeby
Fleckeby (dane: Flækkby) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schlei-Ostsee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la urbo Eckernförde, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Karlštejn (distrikto Beroun)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo en subburgejo de la burgo Karlštejn devenas el la jaro 1348.
Antanas Bartninkas
Antanas Bartninkas (naskiĝis la en Prienai, mortis la ) estis aktiva litova esperantisto. Studis litovan lingvon kaj literaturon. En 1951 li komencis labori en Libropalaco kiel bibliografo, scienca sekretario, fakestro. En litovaj gazetoj kaj revuoj aperigis dekkelk artikolojn pri bibliografiaj problemoj, libroforme - du beletrajn rakontojn tradukitajn el la franca. Esperantiĝis memstare. Kompilis 4 eseojn, 9 prozaĵojn. Kelkaj tradukoj aperis en "Unuiĝo literatura" (1967, 1969), en "Amikeco" (kajero 3a).
26736 Rojeski
26736 Rojeski estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hannah Rojeski, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Hilo High School de Hilo (Havajo, Usono).
Pacentro
Pacentro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Sendependa Moskva Universitato
Sendependa Moskva Universitato (SMU) (ruse Независимый Московский Университет (НМУ), konata ankaŭ angle kiel The Independent University of Moscow (IUM)) estas malgranda kleriga organizo en Moskvo, Rusio, celita al aldona edukado de naturdotitaj studentoj-matematikistoj kaj laboro kun talentaj junaj matematikistoj. La klerigo en SMU estas senpaga kaj ŝtate licencita por provizi aldonan (sed ne bazan) universitat-nivelan edukon.
Historio
La universitato estis fondita en 1991 de grupo de famaj matematikistoj, kiuj poste formis la sciencan konsilon de SMU. Tiu ĉi grupo enhavis akademianojn Vladimir Arnold (prezidanton de Moskva matematika societo), Sergej Novikov, Pierre Deligne (laŭreatojn de medalo Fields) kaj dekon de aliaj akademianoj kaj profesoroj.
En decembro 1996 la unuaj sep studentoj ricevis diplomojn de SMU.
Ekde 1997 SMU organizas ĉiujaran konkurson de studentaj verkoj nomatan "Konkurso de Möbius".
En 2004 SMU abolis enirajn ekzamenojn.
Instrumaniero
La lernado en SMU kutime daŭras dum kvin jaroj (lernantoj rajtas malpliigi aŭ pliigi efektivan daŭron de lernado laŭ propraj bezonoj kaj interesoj). Por sukcese fini la tutan kurson lernanto devas trapasi ekzamenojn pri ĉiuj devigaj studobjektoj kaj pri elektitaj laŭvolaj kursoj, kaj en la fino de lernado oni devas defendi la diploman verkon. Kutimaj studobjektaj studeblaj de lernantoj dum unuaj du jaroj estas tiuj:
La kursaro por sekvaj jaroj de lernado ne estas fiksita kaj ŝanĝiĝas de semestro al semestro. Krom matematikajn studobjektojn lernantoj ankaŭ studas la francan (laŭvole). Male al matematikaj kursoj, lecionoj pri fremdaj lingvoj ne estas liberaj por ĉiuj, sed nur por sukcesaj lernantoj de SMU.
Prelegoj kutime komenciĝas vespere je la kvina horo, ĉar multe da lernantoj de SMU ankaŭ ricevas siajn bazajn edukojn aliloke.
Pollando Kune
Pollando Kune (pole: Polska Razem) estas centr-dekstra kaj konservativ-liberala partio en Pollando kreita de la eks-ministro pri Justeco Jarosław Gowin la 7an de decembro 2013. La partion kunkreis Paweł Kowal (el la partio Pollando Estas la Plej Grava) kaj Przemysław Wipler (el la Asocio Respublikanoj) kaj parto de la eksagantoj de la partio Civitana Platformo.
Ligitaj kun la partio estas la anoj de la socia movado "Horo por Pollando" ("Godzina dla Polski"). Vicprezidanto de la partio estis John Godson ĝis la 26a de junio 2014 kiam li rezignis de la funkcio en Pollando Kune. La 27an de junio 2014 li estis forĵetita de la partio. De februaro 2015 li estas membro de parlamenta frakcio de Pola Popola Partio.
Ekde la 4a de novembro 2017 la partio kuniĝis kun la "Respublikanoj" kaj kun liberalaj kaj municipaj (aŭtonomiaj) medioj - la novan partion Interkonsento (partio) (pole: Porozumienie)
Esperanto
En septembro 2013 John Godson transdonis al Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) la institucian skriban apog-deklaracion por Nacia Instituto de Kultura Heredaĵo pri la enskribo de Esperanto sur la landan liston de nemateria kultura heredaĵo.
Csaba Böjte
BÖJTE Csaba (beojte) estas rumanuja hungara franciskano, fondinto de Fondaĵo Sankta Francisko de Deva naskita en Kluĵo la 24-an de januaro 1959.
Biografio
La patro de Csaba Böjte estis seruristo, naskita en Sândominic kaj laborinta en Kluĵo. Li estis viktimo de komunista reĝimo. Lia patrino, naskita en Miercurea Ciuc pro la konstantaj ĝenadoj fare de aŭtoritatoj donis sian filon al siaj gepatroj, do Csaba edukiĝis kaj loĝis jam ekde 1961 en Miercurea Ciuc ĉe siaj patrinaj geavoj. Tie li finis la bazlernejon kaj la fakmezlernejon. Post siaj studoj li laboris kiel faklaboristo ĝis 1982, kiam li enpaŝis la ordenon franciskanon de Ĉikŝomjo. La romian katolikan teologion li finis en Alba Iulia kaj Esztergom. Li estis ordinita pastro en 1989. Post servoj en diversaj lokoj en 1992 oni nomumis li pastro en Deva, kie li en la forlasita franciskana monakejo establis orfdomon por forlasitaj infanoj. Li establis fondaĵon por krei la materiajn bazojn al funkciado de hejmoj, kies nombro de jare al jare kreskaj. En 2008 jam estis pli ol 40 institutoj kun pli ol 1500 infanoj.
Kobayashi Takeru
KOBAYASHI Takeru (Hepburn), (Japane: 小林 尊, 15-a de marto 1978 en la prefektujo Nagano, en la urbo Nagano - ), pli konata kiel Takeru "Cunami" KOBAJAŜI (Cunami signifas cunamo) estas japana konkursa manĝanto kiu posedis la mondan rekordon pri hotdogo-manĝado dum ses jaroj, ĝis 2006. Li partoprenis la konkurson ankaŭ ĉe la hast-manĝa konkurso en Honkongo en aŭgusto de 2005, Kobajaŝi manĝis 83 vegetaran knedlikojn dum 8 minutoj; en la sekva tago li voris 100 vaporumitajn porkaĵ-bulkojn dum 12 minutoj.
Rekordoj
Kobajaŝi ĉampioniĝis dum 6 jaroj en la manĝad-konkurso de la kolbasa firmao Nathan's Famous; 4 fojojn li atingis novan mondan rekordon:
(*) nova rekordo
En 2010 kaj 2011 Kobajaŝi ne partoprenis la konkurson Nathan's, pro kontrakta disputo kun "Major League Eating". En 2010 li arestiĝis kiam li alsaltis la konkursejon sen permeso, esperante ke oni permesos lin partopreni. En la jaroj 2007-2011 ĉiujare ĉampioniĝis (kaj en 2007 kaj 2009 atingis novajn mondajn rekordojn) Joey Chestnut, la nuna reganta ĉampiono de tia sportmanĝado.
Ekzercado kaj tekniko
Kobajaŝi-a tekniko estas la evito de maĉado (se eblas) kaj uzado de stomakograndigaj sodakvoj. La volumeno de la akvo aŭ gaso en la karbonata akvo plensentigas la stomakon sen nutri sin per superfluaj kalorioj. Tial li pezas nur ĉ. 60 kilogramojn. La nemaĉado signifas, ke li englutas duonojn de la manĝaĵo tra sia ezofago sen ties plua maĉado.
Frederiko la 6-a (Danio)
Frederiko la 6-a, Frederik 6., (naskiĝis la, mortis la ), estis reĝo de Danio 1808–1839 kaj de Norvegio 1808–1814. Filo de la antaŭa reĝo Kristiano la 7-a.
Langer August
Langer August (Longa Aŭgusto) estas memzorgita iniciativodomo en Dortmund, Germanio, fondita en 1979. Ĝi sidejas en konstruaĵmonumenta domo Braunschweiger Straße 22 en la norddistrikto de la urbo kaj estas membro de Landesarbeitsgemeinschaft Soziokultureller Zentren NW (Federacilandlaborkomuno de socikulturaj centroj en Nordrejn-Vestfalio).
Villamejil
Villamejil [biljameĤIL] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Astorga (Tero Astorga), en la centro de la provinco, ene de la tradicia areo La Cepeda. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castrillo de Cepeda, Cogorderos, Fontoria de Cepeda, Quintana de Fon, Revilla, Sueros de Cepeda kaj Villamejil, okupas totalan areon de 78,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 682 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 52 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
(65232) 2002 EO87
(65232) 2002 EO87 estas malgranda, meze hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun malgranda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi estas do ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Malé Leváre
Malé Leváre, hungare Kislévárd [kiŝlEvArd] germane Klein-Schützen estas vilaĝa municipo en Slovakio, en regiono Bratislavo, en distrikto Malacky. Klein, malé kaj kis signifas: malgranda. La loĝloko situas rekte ĉe la limo inter Slovakio kaj Aŭstrio. Rekte najbaras la aŭstraj komunumoj Jedenspeigen kaj Drösing.
Situo
Malé Leváre situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Morava, kiu estas samtempe ankaŭ la aŭstra landlimo, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo preteriras). Malacky troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko. La unua mencio okazis pri la loko en 1377 laŭ tiama hungara ortografio "Kislő". En la 16-a jarcento la vilaĝo famiĝis pri potfaristoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kislévárd 1675 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malé Leváre 1046 homoj, (1001 slovakoj).
Internacia Varnumero
La Internacia Varnumero EAN-13 estas strekokodo (origine Eŭropa Varnumero aŭ en angla European Article Number, sed nuntempe renomita International Article Number, kvankam oni pluhavas la mallongigon EAN) komponita de 13 ciferoj (12 datumoj kaj 1 testocifero) kiel strikoda standardo kiu anstataŭis la originan sistemon de 12-cifera Universal Product Code (UPC) disvolvigita en 1970 fare de George J. Laurer. La EAN-13 strekokodo estas difinita fare de la standarda organizaĵo GS1.
La strekokodoj EAN-13 estas uzataj tutmonde por marki produktojn ofte vendataj podetale ĉe vendejo. La numeroj enkodigitaj en strekokodoj EAN-13 estas numeroj identigaj de la produktoj, kiuj estas nomataj ankaŭ Japana Varnumero (JAN) en Japanio. Ĉiuj numeroj enkodigitaj en strekokodoj UPC kaj EAN estas konataj kiel Global Trade Item Numbers (GTIN, Tutmondaj Komercvaraj Numeroj), kaj ili povas esti enkodigitaj en aliaj strekokodoj GS1.
Le Teil
Le Teil estas franca situanta en departemento Ardèche, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Teillois.
Stacio Ŝinanomaĉi
Stacio Ŝinanomaĉi (japane: 信濃町駅 [Ŝinanomaĉi-eki], angle: Shinanomachi) estas fervoja stacio de la fervoja reto Japana Fervojo (JR). Ĝi situas en Kvartalo Ŝinĝuku de Tokio, Japanio. La stacio servas Linion Ĉuo-Sobu de Orient-Japania Fervoja Kompanio.
Stacio Takawashi
Stacio Takawashi (japane: 高鷲駅 [Takaŭaŝi-eki], angle: Takawashi Station) estas fervoja stacio en Habikino, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Paglieta
Paglieta estas komunumo de Italio.
Dóc (Csongrád)
Dóc [dOc], estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Szeghalom.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, Tiso preterfluas. Szeged troviĝas 25 km-ojn.
Historio
Ekde la 15-a jarcento la kampoj apartenis al Nikolao Dóczy, kiu donis nomon al la komunumo. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post la turka erao la kamparanoj konstruis farmojn en siajn parcelojn, ĉar el la urbo ne povis kulturi teron kaj bredadi bestojn. Naskiĝis senfinaj vicoj de farmoj, kiu hungare enradikiĝis "farmomondo" pro la grandeco. Ekde 1803 familio Pallavicini akiris la kampojn, kiu formis grandan modernan bienon. En 1952 naskiĝis la memstara municipo.
Vladimir Voroŝilov
Vladimir VOROŜILOV(Владимир Яковлевич Ворошилов; 18-a de decembro 1930 – 10-a de marto 2001) estis rusia televida reĝisoro, inventinto de la intelekta ludo "Kio? Kie? Kiam?". Pli frue estis pentristo, laboris en kelkaj teatroj. La ludon "Kio? Kie? Kiam?" Voroŝilov mem gvidis dum 25 jaroj, ekde la unua rekta elsendo la 4-an de septembro 1975 ĝis la solena jubileo fine de 2000, post kiu li tre baldaŭ mortis; nun la ludon en televido gvidas lia adopta filo Boris Krjuk.
Ekde 1977 Vladimir Voroŝilov forlasas la kadron, por reaperi nur en 1987. Dum tiuj 10 jaroj oni aŭdas sole lian voĉon, kiu komentas la ludon, starigas demandojn, ktp. Dum pli ol 10 jaroj oni nomis Voroŝilov "Inkognito el Ostankino", ĉar dum la tuta tempo neniu vere sciis, kies voĉo sonis dum la ludo kaj kiu juĝis tiun ludon.
Onidire Voroŝilov mem plurfoje diris, ke astrologoj aŭguris al li, ke la elsendo daŭros nur dum 25 jaroj. Li pravis tiurilate, ĉar post kiam la ludo solene festis sian 25-jariĝon (septembro 2000) kaj Voroŝilov anoncis sian retiriĝon de la ludo (kaj fakte forlasis ĝin), li subite mortis pro vasta infarkto de miokardo en sia somerdomo.
Skota gambito
La Skota Gambito (ECO C44 kaj C45) estas gambito dum ŝaka malfermo kaj variaĵo de la Skota malfermo, kiu provas atingi rapidan disvolviĝon kaj grandan kontrolon de ŝakpecoj en la centro post ofero de peono. La problemo estas ke la ataklinioj kutime estas rapidigitaj.
Goosefeld
Goosefeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schlei-Ostsee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la urbo Eckernförde, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
Oscar Levertin
Oscar LEVERTIN (naskiĝis la en Gryt ĉe Norrköping; mortis la  en Stockholm) estis sveda verkisto.
De 1882 ĝis 1887 Oscar Levertin studis en Uppsala. En 1889 li fariĝis docento pri literatura historio, dek jarojn poste profesoro pri tiu fako.
Kun Verner von Heidenstam li kontraŭis naturalismon. Kiel literatura kritikisto de ĵurnalo Svenska Dagbladet li influis precipe la svedajn novromantikismanojn. Lia propra poezio ofte estas troigite simbolisma.
Despino (luno)
Ĝi estis malkovrita dum julio 1989, danke al la fotoj senditaj teren de la usona kosmosondilo Voyager 2, la ununura kiu ĝis nun vizitis Neptunon kaj ĝian lunaron. La satelito ricevis sian nunan nomon omaĝe al Despino, filino de Pozidono kaj Demetro laŭ la helena mitologio.
Despino posedas neregulan formon, kaj ĝin ne karakterizas ajna geologia aktiveco; temas supozeble pri tutsimpla amaso da eroj el la originaj satelitoj de Neptuno, kies orbitoj grave ŝanĝiĝis post la eniro de Tritono en la neptunan lunaron pro gravita kapto.
La despina orbito, samkiel tiu de la plej internaj satelitoj Najado kaj Talaso, preskaŭ tuŝas la atmosferon de Neptuno, kaj estas aparte malstabila; tajda interago kun Neptuno estas malpliiĝanta ĝian averaĝan alton super la plej altaj nuboj de la planedo, kaj la luno antaŭvideble kolizios kun Neptuno, aŭ diseriĝos kiam la tajda streĉo atingos sojlan nivelon.
Stewart Granger
Stewart GRANGER (denaske James Lablache Stewart; 6a de Majo 1913 – 16a de Aŭgusto 1993) estis angla kin-aktoro, asocia ĉefe kun heroecaj kaj amaferaj ĉefroloj. Li estis populara gravulo el la 1940-aj ĝis la komencaj 1960-aj jaroj, kaj famiĝis laŭlonge de siaj aperoj en la Gainsborough melodramoj.
En 1950 li venis en Usonon kontraktita de Metro-Goldwyn-Mayer por kiu li faris filmojn ĝis 1957, kiel ekzemple King Solomon's Mines (1950), Scaramouche (1952), The Prisoner of Zenda (1952), All the Brothers Were Valiant (1953), krom kelkaj filmoj kun Ava Gardner kiel The Little Hut (1957). En la 1960-aj jaroj li partoprenis en filmoj en Eŭropo, kiel Sodom and Gomorrah (1962) de Robert Aldrich. Li retiriĝis en la 1970-aj jaroj al suda Hispanio, sed ankoraŭ aperis en kelkaj roloj.
Zalaszántó
Zalaszántó [zalasAntO] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely.
Situo
Zalaszántó situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj. Hévíz kaj Sümeg troviĝas po 14, Keszthely 16, Tapolca 20, Badacsony 28 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1236. La vilaĝo ricevis rajton pri bazarado en 1378 kaj iĝis plenrajta kampurbo en 1437. Ekde 1564 la urbeto apartenis al la Osmana Imperio. Dum la socialismo kolĥozo funkciis en Zalaszántó. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, poŝto, familihelpa servo.
Bechlín
Bechlín (Bechlin) estas municipo en Ĉeĥio proksime de Roudnice nad Labem (6 km) en distrikto Litoměřice. Ĝi konsistas el 2 partoj - Bechlín kun 280 domoj kaj Předonín kun 198 domoj. En la jaro tie loĝis.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1295. Arĥeologiaj trovoj tamen pruvas pli fruan ekziston de la setlejo. Nomdeveno ne estas klara. Laŭ unu supozo la nomo devenas el germana Bächlein (rojeto), laŭ la dua, pli verŝajna ĝi devenas de propra nomo Bach (Baĥ), kiu batalis en ĉirkaŭaĵo ĝis li estis mortigita de Karolo la Granda.
Memorindaĵoj
Kiel la plej malnovan memoraĵon oni rigardas preĝejon de Sankta Venceslao kun sonorilturo, kie troviĝas fundamento el 12-a jarcento. Post diversaj alikonstruoj kaj alkonstruoj kaj incendio en jaro 1666 ĝi estis denove konstruita barokstile. Plua memoraĵo estas pseŭdorenesanca vilao de A. Švagrovský kun trabarmuro, konstruita de Jan Zeyer, frato de poeto Július Zeyer. En la vilao ofte restadis fama ĉeĥa poeto Jan Neruda, kiu tie verkis sian poemaron "Kosmaj kantoj". Vilaĝa lernejo estas unu el la plej malnovaj en la tuta distrikto. Instruado en ĝi komenciĝis jam 1786-10-09. En la jaro 1927 ĝi estis malkonstruita kaj anstataŭita per nova konstruaĵo en alia loko en la vilaĝo, kie ĝi troviĝas ĝis hodiaŭ.
Ĉirkaŭaĵo
En ĉirkaŭaĵo de la municipo eblas viziti rokreliefojn nomataj Kapoj de diablo.
János Kovács (instruisto)
KOVÁCS János estis hungara instruisto, pripedagogia verkisto naskiĝinta en Mezőbánd la 10-an de decembro 1856 kaj mortinta en 1942.
Biografio
János Kovács akiris diplomon de instruisto pri fiziko-matematiko en la Universitato de Koloĵvaro. De 1881 ĝis 1919 li instruis en Buda. Li estis sekretario de la 2-a landa kaj universala kongreso pri instruado. De 1906 li estis referenckonsilanto de Országos Közoktatásügyi Tanács. Li redaktis la revuon Magyar Pedagógia (1900–07). Li verkis plurajn lernolibrojn.
Eisdorf
Eisdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osterode de la federacia lando Malsupra Saksio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 1831 loĝantojn.
Portilla (Cuenca)
Portilla [porTIja] (Montopasejeto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas portillano. La censita loĝantaro en 2016 estis de 74 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,26 loĝ/km².
Situo
Portilla estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,066 m super marnivelo; je malpli ol 29 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 32,78 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°17′19″N 2°04′58″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Portilla, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Portilla; sed poste eĉ la proksimeco al la ĉefurbo ne kapablis rekuperi la loĝantaron kiu venis al la nunaj 74.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis ĉu de maldekstra partio PSOE aŭ de dekstra PP sed lastatempe el maldekstra PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
János Németi
János NéMETI [ne:meti] estas rumania hungara arkeologo. Li naskiĝis en Sânmiclăuş (Moftinu Mic) la 22-an de novembro 1939.
Kariero
János Németi diplomitiĝis pri historio-arkeologio en UBB de Kluĵo (1967). Li estis esploristo (1963-65), poste direktoro de Muzeo de Baia Mare (1965-77), vicdirektoro, instruisto de ĝenerala lernejo de Carei. Li doktoriĝis en 1978. De 1990 li estas scienca esploristo de Trakologia Instituto de Bukareŝto.
Conservatorio (metroo de Madrido)
Conservatorio estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en la centra areo de kvartalo Sector III en Getafe. Ĝi situas apud la "Conservatorio Profesional de Música de Getafe" (Profesia Konservatorio de Muziko de Getafe), de kie devenas ĝia nomo.
István Gáti
GÁTI István (ga:ti), Gáty estis hungara fakverkisto, la ellaboristo de la unua hungara stonografisistemo, reformita pastro, instruisto naskita en Mánd la 8-an de aprilo 1749 kaj mortinta en Satmaro la 17-an de februaro 1843.
5382 McKay
5382 McKay estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
István Gáti
Kariero
István Gáti estis instruisto en Sály, poste en Sárospatak. De 1774 li studis en eksterlandaj universitatoj. Li estis pastro en 1778 en Dabolc, en 1779 en Huszt, en 1787 en Máramarossziget, de 1800 dekano, fine 1808 en Satmaro, kie li ankaŭ instruis. Oni pensiigis lin en 1831. Li ellaboris la kursivsisteman stenografion.
5382 McKay
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo Christopher P. McKay de la nasaa Ames Research Center. Li interesiĝas pri la eblecoj de vivo sur Marso, Titano aŭ la kometoj ; kaj pri la mikroorganisma vivo en malgastigemaj medioj de Tero.
Sip Song Chau Tai
Ĝi fariĝis aŭtonoma parto de la franca protektorato de Tonkin kaj tiel de Franca Hindoĉinio, en 1889. En 1948, dum la periodo de la Unua Hindoĉina Milito, ĝi estis transformita en la Taja Federacio (Fédération Thaï) kiu estis rekonita kiel aŭtonoma ero de la Franca Unio. En 1950 ĝi estis farita krona domajno de Vjetnama imperiestro Bảo Đại sen esti integrigita en la Ŝtato Vjetnamio. Ĝi estis solvita post la Ĝenevaj Interkonsentoj de 1954.
Nomo
La Taja nomo "Sip Song" estas Taja vorto por dek du, kiel kun Tajlanda "dek du" (12, ๑๒, สิบสอง). Paralela etimologio kun la nombro dek du ankaŭ povas esti trovita en la loka noma Sipsongpanna (Xishuangbanna). Chau estas lando (simila al ĉin-vjetnama 州 kaj ne estu konfuzita kun simila tono Tajlanda chau, lordo) kaj Taja (ไต๋, ĉino 傣).
Nándor Less
Nándor Less, laŭ hungarlingve kutima nomordo Less Nándor estis hungara geografo, botanikisto, vojaĝisto, orientiĝa kuristo.
József Marschan
József Marschan [jOĵef marŝan], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Marschan József Vilmos estis hungara inĝeniero, akademia instruisto.
József Marschan naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Mostenic (nuntempa Moštenica en Slovakio), li mortis en 1872 en Pest (urbo).
Biografio
József Marschan akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1824. Post siaj studoj li laboris en diversaj minejaj kaj metalurgiaj firmaoj en la regiono. Ekde 1837 li instruis en la akademio. Li apogis la revolucion en 1848, eĉ li gvidis brigadon, kiuj faris fortigajn laborojn por fortikaĵo de Buda. En 1850 pro tiu ago li ne rajtis plu instrui kaj li iĝis trudemerito. Li vivis plu en urbo Pest ĝismorte.
Nándor Less
Biografio
Nándor Less maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, post la unujara soldatiĝo li ekstudis en 1982 en Scienca Universitato Lajos Kossuth kaj akiris diplomon en 1987. Post la diplomo li eklaboris en la universitato. Jam dum la lernejaj jaroj li estis orientiĝa kuristo, turisto, eĉ li kreis albumon pri bestoj en 1975. Lia laboro fokusiĝis al montaro Bükk, kiu etendiĝas ĝuste apud Miskolc. En 1992 li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio. Li multe vojaĝis, lastfoje en Afriko, kie li ricevis malarion. Hejmenveninta li mortis. Li ricevis plurajn medalojn pro la sportaj rezultoj, krome 2 premiojn (la lastan jam postmorte). Li akurate notis ĉion, laŭ tio li faris 1443 turismajn vojojn kun km.
Strangers on a Train
Strangers on a Train (Nekonatuloj trajne) estas usona psikologia trilero, nome nigra filmo de 1951 produktorita kaj reĝisorita de Alfred Hitchcock, kaj bazita su romano de 1950 samnome Strangers on a Train de Patricia Highsmith. Ĝi estis filmita aŭtune de 1950 kaj publikigita de Warner Bros. la 10an de junio, 1951.
Wiencourt-l'Équipée (stacidomo)
Wiencourt-l'Équipée estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Wiencourt-l'Équipée, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Strangers on a Train
En la filmo stelulis Farley Granger, Ruth Roman, kaj Robert Walker, kaj aperas ankaŭ Leo G. Carroll, Pat Hitchcock (la filino de la reĝisoro), kaj Laura Elliott (poste konata kiel Kasey Rogers). Ĝi estas la 32a en la listo de 100 trileroj de la AFI.
Wiencourt-l'Équipée (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Amiens - Laon (261000).
Strangers on a Train
Hitchcock kombinis multajn elementojn el siaj antaŭaj filmoj. Li alproksimiĝis al Dashiell Hammett por verki la dialogon, sed Raymond Chandler intervenis kaj okazis malkonsentoj kun la reĝisoro. En la filmo, renkontiĝas hazarde du homoj, nome juna tenisisto kaj ĉarma psikopato, el kiuj unu spekulacias pri senerara murdometodo; li sugestas, ke du personoj, kiuj deziras mortigi iun, povas ĉiu el ili plenumi la murdon deziritan de la alia. La rolo de Farley Granger estis la senkulpa viktimo de la skemo, dum Robert Walker, konita pro roloj de najbaroj, ludis la maliculon. La psikopato plenumas la unuan murdon, kaj poste klopodas devigi la tenisiston finkompletigi la pakton.
Barchín del Hoyo
Barchín del Hoyo [barĈIN deLOjo] (B. de la Kavaĵo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 86 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,32 loĝ/km².
Situo
Barchín del Hoyo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la suda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 950 m super marnivelo; je la maldekstra bordo de la rivero Júcar. La areo de ties teritorio estas de 65,25 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°39′53″N 2°04′10″Ok.
Historio
En la municipa teritorio oni trovis restaĵojn de setlejo kiu probable datas el la Ferepoko Ĝi esti detruita fare de la kartaga armeo de Hanibalo fine de la 3a jarcento a.K. Estas ankaŭ ruinoj de posta setlejo de la epoko de la Romia Imperio.
Barchín ricevis la titolon de "Villa" el la Katolikaj Gereĝoj en 1478 aŭ 1479 pro ties apogo al la reĝino Isabel en sia milito kontraŭ Juana la Beltraneja kaj kontraŭ ties natura senjoro, la Markiso de Villena (tiam senjoro de Alarcón, el kio dependis Barchín).
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Barchín del Hoyo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Barchín del Hoyo kie oni venis al la nunaj 86.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis ofte de dekstra partio kaj lastatempe el maldekstra PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
4416 Ramseso
4416 Ramseso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar sur la altaĵoj de San-Diego (Kalifornio) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
En la kadro de la Palomar–Leiden survey, Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar. Tiuj platoj, senditaj en Leiden (Nederlandon), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la faraonon.
Entlebuch (elektodistrikto)
La Elektodistrikto Entlebuch estas administra unuo de Kantono Lucerno. Ĝi havis 22836 loĝantojn la 1-an de januaro 2013. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Schüpfheim.
Geografio
La distrikto Entlebuch situas en sudokcidento de Kantono Lucerno, sude de la monto Napf. La distrikto pli-malpli kongruas kun la fontoregiono de la riveroj Eta Emme kaj Ilfis.
Najbaraj distriktoj
La distrikto Entlebuch limas en nordo al la distrikto Willisau kaj la distrikto Sursee, en nordoriento al la distrikto Lucerno, en oriento al la Kantono Obvaldo, kiu formas unu solan distrikton, en sudo al la distrikto Interlaken (Kantono Berno), kaj en okcidento al la distrikto Signau (Kantono Berno).
Biosfero-rezervejo de UNESKO
Ek de la jaro 2000 la regiono Entlebuch estas la unua biosfera rezervejo de UNESKO laŭ la strategio de Sevilo. Al la UNESKO-Biosfero Entlebuch apartenas ok de la naŭkomunumoj de la distrikto Entlebuch, nome Doppleschwand, Entlebuch, Escholzmatt, Flühli, Hasle, Marbach, Romoos kaj Schüpfheim.
Historio
En mezepoko la regiono Entlebuch apartenis al la Senjoroj de Wohlhusen, kiuj vendis ĝin proksimume en la jaro 1300 al la Habsburgoj. La Habsburgoj pandigis la voktejon en la jaro 1350 al Peter von Thorberg. Ĉar tiu provokis la malamon de la popolo, la voktejo Entlebuch en la jaro 1385 kontraktis eternan ligon kun la urbo Lucerno. La lucernanoj tamen fariĝis nur la novaj mastroj en Entlebuch, kio kaŭzis ribeladon kontraŭ Lucerno en la jaro 1434, tiam en 1513 okaze de la tiel nomita Cepa Milito kaj denove en 1653 dum la Kamparana Milito. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝis la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 el la antaŭa voktejo Entlebuch fariĝis la distrikto Schüpfheim, kiu tiam en la jaro 1803 fariĝis la aktuala distrikto Entlebuch de Kantono Lucerno. Kun efiko de la 1-a de januaro 2012 la iama Distrikto Entlebuch estis transformita al la nova Elektodistrikto Entlebuch. Al ĝi estis aldonita la komunumo Wolhusen, kiu ĝis tiam apartenis al la Distrikto Sursee.
Listo de la komunumoj en la distrikto Entlebuch
La distrikto Entlebuch konsistas el 9 komunumoj (stato 2013). Jen la aktuala listo:
Iama komunumoj en la distrikto Entlebuch
Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la iama komunumoj Escholzmatt kaj Marbach estis kunigitaj al la nova komunumo Escholzmatt-Marbach:
Das Kunstwerk der Zukunft
Das Kunstwerk der Zukunft [La artverko de la estonteco] estas krom "Oper und Drama" unu el la du artoteoriaj traktaĵoj de Richard Wagner, kiujn li verkis en la tempo ekde 1849 ĝis 1852 en Zuriko. Kiel en sia traktaĵo "Die Kunst und die Revolution" Wagner plendas la disfalon de la artoj kaj disvolvas sian modelon de nova unueco de la artoj, la "tutartan verkon". Lia traktaĵo estas publikigita en liaj kolektaj verkoj volumo 3 kaj sudividita en jenajn capitrojn: Wagner disvolvas – kiel jam en siaj antaŭaj traktaĵoj – sian konvinkiĝon, ke la greka arto estis envolvita en la greka religio kaj mistiko kaj per detruiĝo de la religio ankaŭ la arto sin povis solvi el la kunligiteco kaj devis degeneri en siajn „unuopajn artojn“ (dramo, muziko kaj danco). Li plendas, ke la muziko estas kadukiĝinta al nura fonkolorado de la vorto.
Dum la plua paso de liaj nur malfacile legeblaj disvolvoj, skiribitaj en ekscesaj frazegoj kun subordigitaj kaj sub-subordigitaj frazoj kaj multaj ripetoj, li traktas detalege la evoluon de la plej diversaj artoj, ekde la idealstato de la grek-romia antikvo ĝis la dekadenco de sia tempo. Je tio li denove kritikas akre la ĝeneralajn sociajn cirkonstancojn, la progresantan industriigon kaj la kristanan religion, apogante sin treege sur Ludwig Feuerbach, al kiu li en akompanletero ankaŭ omaĝas ĉi tiun traktaĵon. Li konkludas, ke la "artverko de la estonteco" nur per unuigo de muziko, danco kaj dramo, kunlabore kun la bildartoj (arĥitekturo, pentrado kaj skulptado) povas disvolviĝi al nova floro, kaj ke la impulsoj por tio devas veni el la popolo. Li finas sian traktaĵon per provoka elvoko kontraŭ la establiĝinta arto:
En sia sekva kaj plej grava traktaĵo "Oper und Drama" Richard Wagner sekve klarigas tre detale kaj tre teorie kie li imagas al si la plej bonan "unuigon" de muziko kaj poezio. Malmulte poste li komencis la "praktikan" realigon, versante kaj komponante je multjara verkado sian "Der Ring des Nibelungen" kiel la plej tipa muzikdramo.
Tucano (Bahio)
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono Euclides da Cunha. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Wiencourt-l'Équipée
Wiencourt-l'Équipée estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Leysin-Feydey (stacidomo)
Leysin-Feydey estas fervoja stacidomo en Leysin, Svislando.
Fleetmark
Fleetmark ekde la unua de januaro 2011 estas parto de la komunumo Arendsee en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 806 loĝantojn.
10509 Heinrichkayser
10509 Heinrichkayser estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la germana fizikisto Heinrich Kayser (1853–1940), kiu elmontris la ĉeeston de heliumo en la atmosfero de la Tero. Uzante la spektron de multenombraj elementoj, li malkovris strikte grupitajn, kies intensoj kaj interspacoj variis laŭ regula maniero.
André Brochant de Villiers
André Jean Marie Brochant de Villiers (naskiĝis en Mantes-la-Ville, mortis  en Parizo) estis franca geologo kaj mineralogo.
Li studis en "École polytechnique" (Politeknika Lernejo) (sed ne estis Politeknikisto) kaj sinsekve fariĝis instruisto pri geologio, ĝenerala inspektoro de minejoj kaj direktoro de la manufakturo de speguloj de Saint-Gobain. Li estis elektita membro de Akademio de Sciencoj de Francio en 1816.
Oni ŝuldas al li interalie Description géologique de la France (Geologia priskribo de Francio), verkita kunlabore kun Léonce Élie de Beaumont kaj Armand Dufrénoy, al kiu li dediĉis 20 jarojn de sia vivo.
Strato de Parizo havas lian nomon (Strato Brochant), en la 17 arondismento, kaj ankaŭ metrostacio (Brochant).
Li estis ĝenerala konsilanto de la kantono de Mantes (Seine-et-Oise).
Verkoj
Li priskribis plurajn mineralajn ercojn:
Minerala erco estis dediĉita al li: Broŝantito.
Brélidy
Brélidy (prononco, jen france, bretone Brelidi) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas Brélidiens.
Bigarado
Bigaradujo aŭ amara oranĝujo estas planto el la genro citruso (Citrus) el Rutacoj. Ĝia kompleta botanika nomo estas hodiaŭ Citrus × aurantium L. . Citrus × aurantium estas hibrido inter pampelmuso (Citrus maxima) kaj mandarino (Citrus reticulata), Verŝajne ĝi ekestis en suda Ĉinio. Variaĵo estas la Daidajo.
La frukto similas al oranĝo, sed estas amara kaj pli malgranda. La nomo “amara oranĝo” estas uzata ankaŭ por Poncirus trifoliata, la „trifolia oranĝarbo“.
Priskribo
Bigarado estas ĝis 10 m alta ĉiamverda arbo kun ronda krono. La branĉoj havas en la foliakseloj dornojn, kiuj estas maldikaj kaj mallongaj. Ili povas esti ĝis 10 cm longaj ĉe junaj, rapide kreskantaj branĉoj.
La ovalaj folioj havas mildan, tamen iom oblongan finon. La bazo estas rondigita ĝis kojnforma. La folitigo longas 2 ĝis 3 cm kaj estas korforme plilarĝigita. La folioj havas oleglandojn, la odoro de la oleo (Petitgrain) estas agrabla.