cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pentala Harikrishna
2005-2009
En marto 2006 Harikrishna dividis la unuan pozicion kun Gabriel Sargissian, Ahmed Adly, Mamedyarov kaj Igor-Alexander Nataf ĉe la Reykjavik Malferma Turniro kun 7/9. Post konkurado en la 37-a Ŝakolimpiko, li havis malbonan monaton kun lasta loko ĉe Aerosvit, kvankam li revenis kun venko ĉe Marx Gyorgy Memorturniro tiam gajnis la Chess960 Junioran Ŝakkonkurson venkante en la lastaj kvar ludoj kontraŭ Arkadij Naiditsch kun la fina poentaro 4½-3½. La jaro 2007 komenciĝis per malbona rezulto 3½/9 ĉe la Aeroflot Malferma Turniro sed li rekuperiĝis per la tria pozicio ĉe la Montreala Internacia Turniro, perdante en la fina raŭndo kontraŭ la gajninto Vassily Ivanchuk. Harikrishna kundividis la unuan pozicion ĉe Marx Gyorgy. Ĉe la fino de 2007 li perdis 3-1 en la finalo de la Carlos Torre Memorturniro kaj atingis la kvaran pozicion.
Harikrishna ludis turnirojn malpli ofte post 2007 sed finis kvara ĉe la 2008 Corus Group B per 7½/13. Li gajnis en decidrondoj ĉe la Spice Pokalo en Lubbock, Usono dum septembro 2008.
Perdo en la lasta rondo kontraŭ Peter Svidler poziciigis Harikrishna de kungvidanto ĝis sepa ĉe la Gibraltar Chess Congress 2009, sed venkis en la Nancy Rapid Turniro monaton poste per punkto antaŭ Georg Meier. Li perdis tri sinsekvajn ludojn ĉe la 39-a Bosna Turniro kaj finis kvina el ses (4/10). Ĉe la Chigorin Memorturniro li estis dekkvina en la malferma sekcio. Li finis la jaron per venko en la Azia Teama Ĉampionumo kiel membro de la Barata teamo.
2010-2013
Harikrishna kundividis la sesan pozicion en Corus Chess Group B kun 6½/13 en januaro 2010 li havis malbonan rezulton ĉe la Azia Individua Ĉampionumo, en kiu li finis en la 23-a pozicio. Iu konsolo venis post venko (kun Ehlvest) ĉe la New York Internacia Turniro. Li dividis la duan lokon per 7/9 ĉe la Monda Malferma Turniro, duona punkto malantaŭ Viktor Láznička. Lia forta efikeco en la Aziaj Ludoj kaj hispana ligo (inkluzive de venko super Maxime Vachier-Lagrave) kune kun solida prezento en la Ŝakolimpiko helpis reakiri lian Elo-nombron de 2667 post stabila falo inter aprilo 2009 (2686) kaj julion 2010 (2645).
En januaro 2011, li venis naŭa per 7/10 poentaro ĉe Ĝibraltaro. En majo 2011 li gajnis la Azian Ŝakan Ĉampionumon post egaleco kun Yu Yangyi kaj Nguyễn Ngọc Trường Sơn 6½/9, kundividis la duan lokon kun Robert Hess kaj Alejandro Ramirez ĉe la Ĉikago Malferma Turniro duonan punkton malantaŭ Timur Gareev. Li luktis ĉe la Monda Teama Ĉampionumo kontraŭ preskaŭ ekskluzive 2700 ludantoj, gajnante 3½/9 kaj estis eliminita dum la Ŝaka Monda Pokalo en la dua raŭndo 1½-½ de Dmitry Jakovenko.
Harikrishna komenciĝis 2012 per gajno de la Grupo B de Tata Steel, gajnante 9/13, duonan punkton antaŭ Alexander Motylev kaj Lazaro Bruzon, gajnante lokon en la 2013 Grupo A sekvita de venko ĉe la Cappelle-la-Grande Malferma Turniro per 7/9. En julio li atingis la trian pozicion ĉe la Benasque Open 8/10 kaj kvinan ĉe la Biel Master Turniro kun 7½/11. Harikrishna fermis la jaron kun la 40-a Ŝakolimpiko kaj finis la jaron ĉe sia plej alta rango ĝis tiam 2698.
Li debutis en la Tata Steel A-grupo en januaro 2013, Harikrishna finis en sepa loko kun 6½/13 kaj unuafoje trapasis la 2700. Malgraŭ kolapso ĉe la Capablanca in Memoriam en kiu Harikrishna gajnis 3/10, perdante kvar ludojn kaj malsukcesante venki, kio puŝis lin reen sub 2700, lia formo revenis en julio kun forta prezento en la greka ligo, venkante ĉe la Biel Majstroj per 8½/11 kaj kvinan lokon ĉe la HZ Malferma Turniro per nesuperita 7/9.
2014-2016
En januaro 2014 Harikrishna finis sepa en la Tata Steel Masters kun 5½/11 post lasta rondperdo kontraŭ Boris Gelfand kaj 12-a per 7/10 ĉe Ĝibraltaro. En julio li finis en la tria pozicio ĉe Biel. Malgraŭ ludado por la barata teamo ĉe la antaŭaj Ŝakolimpikoj, li ne partoprenis la 2014 eldonon, anstataŭe partoprenante en la turka ligo. Ĉe la inaŭgura Qatar Masters li atingis 5½/9 por kundividi la 25-an lokon.
Harikrishna komenciĝis 2015 per naŭa loko 7½/10 ĉe Ĝibraltaro, kun pluraj teamaj turniroj post inkluzive la Monda Teama Ĉampionumo en kiu li atingis poentaron de 5/9 en junio, li gajnis la 10-an Edmonton International per 7½/9, inkluzive de 5/5 je la komenco. Li finis la jaron gajnante nesuperitan 6/9 ĉe la Kataraj Majstroj Malferma Turniro por dekunua loko.
Dum februaro-marto 2016 li partoprenis IMSA Elite Mind Games, kiu okazis en Ĉinio.
Teamaj rezultoj
Harikrishna reprezentis Baraton en sep Ŝakolimpikoj, farante sian debuton en la aĝo de 14 jaroj kaj 5 monatoj dum la 34-a Ŝakolimpiko, kiu okazis en Istanbulo.
Harikrishna ankaŭ partoprenis en Monda Teama Ŝaka Ĉampionumo, Azia Teama Ŝaka Ĉampionumo kaj Asian Games kun la jenaj rezultoj:
Privata vivo
Harikrishna edziĝis al serbino Nadezda Stojanovic en 2018.
Ekzempla ludo
La ludo montrita okazis en la Carlos Torre Memorturniro 2007, en Mérida, Meksiko. Ĉi tie Harikrishna per blankaj, alfrontas Vassily Ivanchuk, kiu estis numero 2 en la FIDE rangolisto de tiu tempo.
'''1. d4 Ĉf6 2. Ĉf3!? g6 3. Ĉbd2 d5 4. e3 Kg7 5. b4! (5. b3 c5) 5... O-O 6. Ke2 b6 7. Kb2 Ĉbd7 8. b5! Kb7 9. O-O a6 10. a4 axb5 11. axb5 Txa1 12. Dxa1 Da8 13. Ka3 Te8 14. Db2 Da7 15. Kb4! Kf8 16. Ta1 Db8 17. Ĉe5 e6 18. Kxf8 Ĉxf8 19. Ĉdf3 Ĉe4 20. c4 f6 21. Ĉc6 Kxc6 22. bxc6 Dd8 23. Db4 Dd6 24. Dxd6 Ĉxd6 25. cxd5 exd5 26. Ĉe1 Ĉe6 27. Ĉc2 f5 28. Kd3 Ĉe4 29. g4! Rf7 (29... fxg4 30. Kxe4 dxe4 31. Ta7 Tc8 32. Ĉb4 kun la ideo Ĉa6 sekvida de d5.) 30. Ĉb4 Td8 31. f3 Ĉd2 32. gxf5 gxf5 33. Rf2 f4 (33... Rf6 34. Td1 Ĉb3 35. f4 nigraj ne povus defendi la peonon f5) 34. exf4 Re7 (34... Ĉxf4 35. Re3 Ĉb3 36. Ta7 Ĉe6 37. Ĉxd5 Txd5 38. Kc4 Ta5 39. Txc7+ Rf6 40. Kxe6 Rxe6 41. Td7 Ĉxd4 42. Rxd4) 35. Te1 Rd6 36. Te5 Ĉxf4 37. Re3 Ĉxd3 38. Rxd3 Ĉxf3 39. Th5! 1-0'''
Penrosa kahelaro
Penrosa kahelaro estas senperioda kahelaro, kiun naskas senperioda aro de prakaheloj. Penrosaj kahelaroj nomiĝas laŭ matematikisto kaj fizikisto Roger PENROSE, kiu esploris tiujn arojn dum la 1970-aj jaroj. La senperiodeco de la penrosaj prakaheloj implicas ke ŝoviĝita kopio de penrosa kahelaro neniam kongruas kun la originalo. Oni povas konstrui penrosan kahelaron tiel ke ĝi prezentas kaj reflektan simetrion kaj kvinoblan turnan simetrion.
Penrosa kahelaro havas multajn rimarkindajn trajtojn, plej precipe: Diversaj metodoj por konstrui penrosajn kahelarojn estas malkovritaj, inkluzive de reguloj pri kongrueco, anstataŭa kahelaro, tranĉi- kaj projekci-skemoj kaj kovraĵoj.
Periodaj kaj senperiodaj kahelaroj
Penrosaj kahelaroj estas simplaj ekzemploj de senperiodaj kahelaroj de la ebeno. Kahelaro kovras la ebenon per kaheloj kun neniuj superkuŝoj aŭ manklokoj; la kaheloj normale havas finhavan nombron da formoj, nomitaj prakaheloj, kaj oni diras, ke aro de prakaheloj allasas kahelaron aŭ kahelas la ebenon se ekzistas ebenkahelaro uzante nur kahelojn kiuj kongruas kun ĉi tiuj prakaheloj. La plej konataj kahelaroj (ekzemple, per kvaranguloj aŭ trianguloj) periodas: perfekta kopio de la kahelaro deriviĝas per translacio de ĉiuj kaheloj tra fiksa distanco en antaŭfiksita direkto. Tia translacio nomiĝas periodo de la kahelaro; pli neformale, tio signifas, ke finhava regiono de la kahelaro ripetas sin laŭ periodaj intervaloj. Se kahelaro havas neniujn periodojn, ĝi laŭdire estas neperioda. Aro de prakaheloj laŭdire estas senperioda se ĝi kahelas la ebenon sed ĉiu tia kahelaro ne periodas; kahelaroj de senperiodaj aroj de prakaheloj nomiĝas senperiodaj kahelaroj.
Haluzice (distrikto Nové Mesto nad Váhom)
Haluzice (hungare Gallyas [gajaŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1398 en formo "Halusych", sed la preĝejo jam menciiĝis en 1332. En 1598 oni komputis tie 30 domojn. En 1784 loĝis tie 189 vilaĝanoj (37 familioj) en 35 domoj, en 1828 277 vilaĝanoj en 39 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Haluzic(z), poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gallyas 256 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trenčín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1962 ĝi perdis sian municipon kaj estis unuigita al Bošáca, sed nun ĝi denove estas memstara. En 2001 vivis en Haluzice 62 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Ruffia
Ruffia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Cavallerleone, Cavallermaggiore, Monasterolo di Savigliano, Murello, Scarnafigi kaj Villanova Solaro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktaj tri reĝoj, kies korpoj laŭ kristana legende en 1034 estis survoje al Milano kaj la ĉaroj nebone progresis kiam ili estis sude antaŭ la tiutempa urbomuro, tiel ili laŭlegende entombiĝis tie kaj sur tiu loko baziliko, do granda kristana kirko estas starigita, en la nuna milana kvartalo Corpi Santi di Milano - tial la patroneco Corpi santissimi, "sanktegaj korpoj" de Ruffia. Interese pri tiu legendo estas baziliko ne dediĉiĝis al la sanktaj tri reĝoj, sed al la grekdevena kristana sanktulo latine nomita Eustorgius la 1-a, kiu estis episkopo de Milano de 343 ĝis proksimume 349 - nur la kvartala loknomo Corpi Santi di Milano memorigas pri la legendo, kaj la komunumo Ruffia, kiu situas 180 kilometrojn sudokcidente de la baziliko kaj krom la memelektita patroneco ne havas rilaton al la historio.
Ferenc Hopp
Ferenc HOPP, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hopp Ferenc estis hungara mecenato, vojaĝisto, optikisto.
Ferenc Hopp naskiĝis la  1833 en Moravio, en la nuntempa Ĉeĥio, en Fulnek. Li mortis la ? 1919 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Hopp translokiĝis al Pest (urbo) en la 1850-aj jaroj, kie li lernis la optikistan metion. Li plulernis en Vieno kaj Usono. Li revenis en 1861 al Pest, kie li eklaboris. Post 3 jaroj li jam estris la optikan firmaon. Li okupiĝis ne nur pri optikaĵoj, sed ankaŭ pri lernejaj iloj, sekve li riĉiĝis. Inter 1882-1914 li kvinfoje travojaĝis la mondon. Li interesiĝis precipe pri Ĉinio kaj Japanio, kie li aĉetis ceramikaĵojn, artobjektojn, ornamaĵojn. Li faris ankaŭ fotojn, kiuj neniiĝis dum la 2-a mondmilito. Li donacis ĉiujn havaĵojn al la ŝtato, por fondi muzeon. En lia vilao funkcias laŭ avenuo Andrássy ekde 1923 Orientazia Arta Muzeo pri Ferenc Hopp. Li ricevis valoran premion en 1895.
Carhuasanta
Carhuasanta [karŭaSANta] estas malgranda rivero situa en la Departemento Arekipa de Peruo. Ĝi estas konata ĉefe kiel riverfonto de la rivero Amazono. Tiu rojo estas nutrata de la vintraj neĝoj de la Nevado Mismi, (5,597 m), ĉirkaŭ 6,400 kilometrojn for el la Atlantika Oceano, kien venos la Amazono. El ĉiuj konsidereblaj riverfontoj en la Amazona Baseno, estis la neĝofando el Carhuasanta kiu estis kalkulitaj de kartografoj kiel la plej malproksima de la riverfontoj el la elfluejo de la Amazono.
La Carhuasanta kuniĝas kun la rivero Quebrada Apacheta, kaj ili formas la Riveron Lloqueta [joKEta]. Tiu rivero havas kelkajn pliajn nomoŝanĝojn antaŭ iĝis la Apurimako. La minurbo Kajjoma kuŝas ĉe la kuniĝo de kvar riveroj kiuj formas la Apurimakon.
15905 Berthier
15905 Berthier estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Jérôme Berthier, kiu laboras pri la malgrandaj planedoj ĉe la Institut de mécanique céleste et de calcul des éphémérides (Instituto de mekaniko ĉiela kaj kalkulo de la efemeridoj) en Parizo. Lia ĉefa celo estas disvolvi ambaŭ akuratajn efemeridojn kaj la programaron "PRIAM" por antaŭkalkuli la kaŝadojn de steloj fare de asteroidoj.
Pedralva (Minas-Ĝerajso)
Pedralva estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Santa Rita do Sapucaí. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Grimphelpaĵo
Grimphelpaĵo estas konstruaĵo el metalo, ligno aŭ plasto, kiu ebligas al grimpplanto kreski laŭ sia specio alten kaj ankaŭ flanken. Grimphelpaĵo estas konstruaj elementoj en ĝardeno aŭ ĉe dommuroj (fasadverdiĝado).
Materialo
Grimphelpaĵo povas esti el metalaj, lignaj aŭ plastaj profiloj, dratoj aŭ ŝnuroj aŭ el kombinaĵo de la diversaj materialoj. Gravas, ke la materialoj taŭgas por grimpado de la grimpkantoj. Ili estu daŭrigebla kaj donu al la planto certan suptenon grimpi. Metaloj kun alta varmkonduko kaj/aŭ planttoksikaj oksidancoj ne taŭgas por esti grimphelpaĵo.
Konstruaĵo
Oni devas observi la postulojn de la grimpantaj plantoj rilate ilia grimptekniko. La diametro de la bastonoj aŭ latoj estu malpli grandaj ol la aktiva longeco de la ĉiro de la planto.
Historio
Klasikaj grimpkrado havas ortangula strukturo kaj estas el ligno. Ornamitaj grimpkradoj aperis ekde la fino de la 19a jarcento ĉe multaj agrikulturaj konstruaĵoj kaj loĝkonstruaĵoj. Ili similas anl la hodiaŭaj spalirkonstruaĵoj en la alpa regiono.
Kiel akvo de l' rivero
Kiel akvo de l' rivero estas grava esperantlingva romano, verkita de Raymond Schwartz. Ĝi estis unuafoje eldonita en 1962 ĉe Stafeto, la eldonejo de Juan Régulo Pérez, La Laguna, Kanarioj, Hispanio. Dua eldono sekvis jam en 1963. En 1987 aperis represa plia eldono fare de la eldonejo Iltis en Saarbrücken (Germanio). La nuntempan version en 1991 publikigis la eldonejo Edistudio en Pisa (Italio) kaj produktis la presejo Spindulys en Kaŭno (Litovio).
Batalo de Jafo
La batalo de Jafo okazis komence de aŭgusto 1192 dum la tria krucmilito. Tiam la angla reĝo Rikardo Leonkora venkis la armeon de la sultano Saladino antaŭ Jafo, kaj tiel sekurigis la urbon por la pilgrimuloj. Tiu batalo estis la lasta de la tria krucmilito. Sekve estiĝis diskutoj pri armistico inter Saladino kaj Rikardo.
Kiel akvo de l' rivero
Precipaj
Kiel akvo de l' rivero sekvigas al oni la paŝojn de juna Parizano, nome Pierre Touchard, kiu pro intereso pri la germana kulturo foriras labori dum jaro en Berlino. Tiam, en 1913, neniu antaŭvidis la venontan militon kaj Pierre ektroviĝas kvazaŭ en kaptilo en urbo subite malamika, kiam alvenas fulmrapide la krizo, fine de julio 1914. Li tamen sukcesas fuĝi, transpasi la limon al la franca Loreno kaj travivos hejme ambaŭ mondmilitojn.
La romano konsistas el tri partoj : Facila vivo, La uragano leviĝas, Kaj oni rekomencis.
Kvankam tiu vivo tiel resumita ŝajnas plej aventurplena, la romano neniel estas aventurromano. Temas precipe pri la fragila feliĉo de la pacaj jaroj kun ties simplaj ĝojoj (elvokiva, kolor- kaj humurplena geedziĝfesto en Loreno, jarfina « kanibala vespero » de novaj abiturientoj en Parizo, mirinde kortuŝa familifesto ĉe Kristnasko en Berlino, ktp.). En la baldaŭ malamika ĉefurbo Pierre vivas tute kiel ano en la berlina familio Geist. Li amindumas kun la « milda, serenmiena blondulino » Annemarie Balkenwirth, sed kvazaŭ simbole ambaŭ konsciiĝos pri sia amo nur kiam la « uragano leviĝas », kaj Annemarie povas nur helpi sian karulon fuĝi hejmen kiel eble plej rapide, sed malespere : Pierre forlasas la germanan militfrenezecon nur por retrovi la francan.
Nur la plej raciemaj komprenas kaj kontraŭstaras la lavangon da stulteco, eĉ nur pasive, kiel la senespera D-ro Kiebitz, la klarvida Annemarie, la saĝa onklo Dulong. Ĉi-tiu klarigas la sencon de la titolo : homoj estas kvazaŭ gutetoj en rivero, kiu forportas ilin. Sed li tuj korektas la fatalisman metaforon :
Dániel Szathmáry
SZATHMÁRY Dániel [pr. satma:ri] estis hungara aktoro naskiĝinta en Marosvásárhely en 1808 kaj mortinta en Tiszaföldvár la 28-an de julio 1848.
Kariero
Dániel Szathmáry en 1831 ludis Pest, poste li estis ano de vaganttrupoj, unuavice en la Dunántúl. En 1843 li aperis en la landkunvena trupo en Pozsony, poste en Győr, Esztergom, en 1848 en Makó. Li mortis en la liberecbatalo de la hungara revolucio de 1848.
János Csengery
CSENGERI János (ĉengeri) ĝis 1878 Czenger, ĝis 1922 Csengeri estis hungara klasik-filologo, tradukisto, universitata profesoro, ano de la MTA naskita en Satmaro la 2-an de oktobro 1856 kaj mortinta en Budapeŝto la 21-an de aprilo 1945.
Kariero
János Csengery finis la universitaton en Budapeŝto kaj instruis en mezlernejoj en provinco kaj en Budapeŝto. De 1890 li estis privatprofesoro de la Universitato de Budapeŝto. En 1892 ekigis kaj redaktis ĝis 1896 la revuon Magyar Pedagógia. De 1896 li estis profesoro de la Universitato de Koloĵvaro, poste ĝis 1927 de la Universitato de Segedo, en 1915-16 rektoro. De 1933 li vivis en Budapeŝto. Li verkis krom studojn ankaŭ mezlernejajn lernolibrojn. De 1880 ĝis la fino de sia vivo li tradukis el helena kaj romia literaturoj.
Kiel akvo de l' rivero
Precipaj
Post la milito Pierre spertas tutordinaran vivon, kiel asekuragentejestro en Asnières ĝis la alveno de la dua mondmilito. Kiel rezervkapitano li partoprenas la « strangan militon », antaŭ ol esti kaptata de la germanoj dum la « Fulmomilito » (Blitzkrieg). Dank' al tiuokaza renkonto kun malnova amiko de sia berlina restado, la ĉiame ridema kontraŭknalisto Hans Paulig, Pierre sukcesas forfuĝi. Sub kaŝnomo "Bouchardelle", li integriĝas en la Rezistmovadon en Marseille. Li tute ne atendas denove renkonti tie sian solan amon, la senespere perditan Annemarie.
Alambari
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la samnoma mikroregiono Itapetininga. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Itapetininga, Sarapuí kaj Capela do Alto.
La loĝloko fondiĝis kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 156 kilometroj.
Kiel akvo de l' rivero
Precipaj
Bedaŭrinde la fluo de la rivero ne haltas kaj tuj ekrompas la Gestapo tiujn amrevojn, despli ke Paul von Bastrow, filo de Annemarie, iĝinta fama leŭtenanto en la germana Wehrmacht kaj nazia fanatikulo, ekaperas por aĉe kondamni sian propran patrinon kaj sendigi ŝin en koncentrejon. Ne tiel finiĝas la romano. Pluaj teatrofrapoj ankoraŭ okazos en la posta vivo de tiu kompatinda Pierre, sed rakonti ilin ĉi tie ne estus lojale…
Bonson (Loire)
Bonson estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Kiel akvo de l' rivero
Humuro kaj humanismo
Kiel akvo… estas nepre leginda. Ties rakonto mem ne estas ĝia ĉefa kvalito, sed mirinda estas la arto de ties verkisto. Schwartz videble ŝatas naski ĉiajn sentojn ĉe siaj legantoj : ĝiskoran emocion, simplaniman feliĉon antaŭ la ĉiutaga kaj pacema vivo de kamparanoj, ĉu ridete, ĉu ridege. Ĉar Schwartz enkondukas plezure petolulojn aŭ kolorajn personojn en amuzajn epizodojn. Kiu leginto povas forgesi la du ĝendarmojn Auchoux kaj Perelli (« Klara kiel pipsuko ! ») ? la necesegan « sentaŭgulon » Albert Bignol ? la petoleman kontraŭknaliston Hans Paulig (kepre!) ? kaj tiom da neimiteblaj priskriboj aŭ friponaj scenoj, kiujn la verkisto evidente frandas ?
Bonson (Loire)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bonsonnais.
Kiel akvo de l' rivero
Humuro kaj humanismo
Rimarkinde : Schwartz videgas ian teneron por ĉiuj siaj personoj, senescepte. Neniu el ili estas malbonulo aŭ fiulo, eĉ tiuj, kiuj malbone agas, ĉar tiel farante ili kredas prave agi.
Tial estas Kiel akvo de l' rivero humanisma verko. Nenie rakontas Raymond Schwartz la militon, ĉie li aperigas ĝin kiel kriman stultaĵon, kiu rompas almenaŭ la kvietan feliĉon, incitas malamon kaj mortigemon, disŝiras milionojn da vivoj. Pro la milito Pierre kaj Annemarie perdis pli ol 30 jarojn, sen paroli pri tiuj, kiuj simple perdis sian vivon ĉe la batalkampo, kiel Hugo Geist, kies amatino Hedi estis jam restonta sola.
Laŭflue, kontraŭflue
Alia afero estas decidi, ĉu vere estas « heroo » en tiu romano. Pierre certe ne estas. Dum ĉiuj eventoj li aperas kiel unu el tiuj « gutetoj », pri kiuj parolis onklo Dulong. Kvankam li evidentiĝas bonkora kaj ĉiam estigas simpation, neniam li kapablas kontraŭstari la fluon, kiun li nur travivas, despli ke politiko tute neniel interesas lin. La berlina studestro Kiebitz estas pli bone informita pri Jaurès ol la franca instruisto Pierre mem ! Kiam la kaptilo fermiĝas ĉirkaŭ Pierre komence de aŭgusto 1914, nur la providenca Annemarie ebligas lin forfuĝi kaj savi sin. Pli malbone, kiam li provas iniciati, tio iĝas katastrofa. Ĉe la alveno de la Gestapo en Marseille, li fuĝas dirante al Annemarie : Nekredeble, Pierre tiamaniere liveras sian ĵus retrovitan amatinon al la nazioj. Li certe bedaŭros tion, sed poste, tro malfrue…
Finfine, ĉu ne aperas iel strange Annemarie Balkenwirth kiel la vera « heroino », aŭ ĉefrolulino en tiu romano ? Kvankam ŝi aperas nur je la paĝo… 129-a, nur ŝi ĉiam pravas, saĝe parolas kaj agas, enpersonigas ĝustan etikon, kaj precipe influas la disvolviĝon de eventoj kaj foje regas ilin. Annemarie iel enkorpigas la homan rezisteron aluditan de la bona onklo Dulong, tiun animon, kiu kontraŭfluas la « akvon de l' rivero » !
Gyula Szarvady
SZARVADY Gyula [pr. sarvadi djula] estis rumanuja hungara dirigento kaj helpekzercisto naskiĝinta en Arad en 1929 kaj mortinta en Kluĵo la.
Kariero
Gyula Szarvady maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1948. Ekde 1953 ĝis 1962 li estis helpekzercisto kaj dirigento de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo, poste ĝis 1972 de la Maros Művészegyüttes de Târgu Mureș, poste de la Operejo de Constanța. Lian operon titolitan Isztrosz király prezentis kaj la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo kaj la Operejo de Constanța. Ekde 1974 li denove estis ano de la Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Bassersdorf
Pri la komunumo
Bassersdorf estas urbo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 10'470 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La urbo situas en la mezo inter Vinterturo kaj Zuriko en proksimeco de la Flughaveno Zuriko, kiu hodiaŭ estas por ĝiaj loĝantoj ĉefa dunganto. Ek de 1931 ankaŭ la municipo Baltenswil, kiu antaŭe estis aŭtonoma komunumo apartenas al Bassersdorf.
Trafiko
Bassersdorf situas ĉe trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Kloten al Vinterturo kaj estas tiel trajne kaj per diversaj poŝtaŭtobuslinioj bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
La unua certigita dokumenta mencio de Bassersdorf datiĝas el la jaro 1155 Bazzelstorf. En dokumentlibro de la Monaĥejo Einsiedeln ekzistas noto sen dato kaj trovebla dokumento pri donaco de bieno en Bassersdorf, kiu povas dati de 1010, ĝia dato tamen malcertas. Unua certigita skriba mencio tamen datiĝas de donacdokumente de la Nobela Gerung al la Monaĥejo Sankt-Martino sur la Zurika Monto de la 15-a de novembro 1155. Dum la mezepoko ĝis la jaro 1414 la habsburganoj kaj togenburganoj posedis la jurisdikcion pri Bassersdorf. Kun la akiro de la Grafejo Kiburgo flanke de la urbo de Zuriko la regado pri Bassersdorf transiris al Zuriko. Dum la erao de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj Bassersdorf fariĝis dum mallonga tempo ĉefurbo de propra distrikto. Poste ĝi estis integrita al la distrikto Bülach. En 1931 la tiama komunumo Baltenswil estis integrita al la komunumo Bassersdorf.
Aviadilkatastrofo de Crossair en la jaro 2001
La 24-an de novembro 2001 la aviadilo de la marko Ĵumbolino kun la flugnumero Crossair 3597 survojis de la Flughaveno Berlino-Tegel al la Flughaveno Zuriko, kiam ĝi je la alteriĝalflugo frakasiĝis sur la planko de la arbaro apud Bassersdorf kaj bruliĝis. 24 homoj mortis dum la katastrofo. Ĉefkialo de la akcidento estis la neatento de la minimuma flugalteco por la elektita alflugvojo malgraŭ sufiĉe bona vido. Ĉe la falo mortis ĉefe la homoj, sidantaj en la antaŭaj vicoj, inter kiuj ankaŭ la uson-germana kantistino Melanie Thornton kaj du de la tri membroj de la muzikgrupo Passion Fruit.
Gargantua kaj Pantagruel
Gargantua kaj Pantagruel (La vie de Gargantua et de Pantagruel) estas la nomo de serio de libroj, verkita en la 16-a jarcento de la franca verkisto François Rabelais. La serio traktas la amuzajn intrigojn de du gigantojn: nome Gargantua la patro kaj Pantegruel lia filo, kaj estas skribita kiel bunta kaj vigla satiro.
La verko estas verkita per amuza, ekstravaganca kaj satira vejno, prezentas multe da erudicio, vulgarecon kaj vortludojn, kaj estas regule komparata kun la verkoj de William Shakespeare kaj James Joyce.
Gargantua kaj Pentagruel amas trinki vinon, entreprenas diversajn aventurojn kaj strangajn vojaĝojn. La libro enhavas novelojn kune kun pli longaj ĉapitroj.
NGC 4478
NGC 4478 (aliaj indikoj — UGC 7645, MCG 2-32-99, ZWG 70.133, VCC 1279, PGC 41297) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Svami Kaleŝvar
Svami Kaleŝvar (naskiĝis la 8-an de januaro 1973, mortis la 15-an de marto 2012 en Bengaluro) – barata svami, spirita majstro. Konsiderata miraklo-faranto kaj sanktulo. Li gvidis aŝramon en urbo Penukonda en la subŝtato Andhra-Pradeŝo en Barato.
Vivo
Svami Kaleŝvar naskiĝis en urbo Madhavaram, (distrikto Cuddapah), en Andhra-Pradeŝo, en hinduista familio. Liaj adeptoj diras pri tio, kiel de lia infaneco okazis apud li mirakloj kiel revelacioj de la diino Sarasvatio.
Kiam estis junulo aperis al li Sai Baba de Shirdi kaj komencis transdoni spiritajn sciencojn. De tiu tempo Kaleŝvar komecis praktiki sadhanon iĝante adoranto de Sai Baba.
Iom poste komencis vojaĝi tra la mondo kaj instrui spiritan scion. Li fondis aŝramon en la urbo Penukonda.
Instruoj
Svami Kaleŝvar instruis pri egaleco de ĉiuj religioj, kastoj kaj nacioj. Krome li kontraŭstaris al hipokriteco en spirita instruado.
UK 1980
En la antaŭkongresa tempo la organizantoj speciale elstarigis la temon diskriminacio. Kadre de la kongreso okazis dek prelegoj kaj tri seminarioj pri tiu temo: pri rasa/etna, kontraŭvirina kaj ekonomia diskriminacioj. Krome, estis traktitaj aparte diskriminacioj kontraŭ pliaĝuloj, surbaze de seksa orientiĝo kaj kontraŭ handikapuloj. Entute la kongrestemaj programeroj daŭris ĉirkaŭ 30 horojn. Laŭ Renato Corsetti, la tiama kunordiganto, la celo estis diri "al la mondo, ke Esperanto estas io socie uzebla kontraŭ diskriminacio".
En la kongresa inaŭguro partoprenis la prezidanto de la sveda parlamento Ingemund Bengtsson, kiu estis esperantisto. Li diris en sia parolado: "En ĉi tiu kongreso ĉiuj delegitoj povas kompreni unu la alian sen interpretistoj. Ĉiuj parolas la saman lingvon. Neniu estas diskriminaciata en tiu rilato".
En 1984 UEA eldonis la prelegaron "Diskriminacio", kiu baziĝas sur la materialo prezentita en la kongreso.
La Komitato de UEA en Stokholmo elektis la Estraron por la oficperiodo 1980–1983 kun Grégoire Maertens kiel prezidanto. Apud la kongresa rezolucio, kiu rilatas al la lingva diskriminacio la Komitato akceptis ankaŭ kvar apartajn rezoluciojn: pri la lingva problemo en la internaciaj organizaĵoj, pri la kontraŭvirina diskriminacio, pri la lingva problemo en sporto kaj pri la propono pri Esperanto en la Monda Konferenco de Turismo.
Ĉina Esperanto-Ligo estis akceptita kiel la 43-a aliĝinta landa asocio de UEA.
En la 65-a UK por la unua fojo okazis aŭkcio. Gvidis ĝin Tomas Jansson. Estis vendita cento da objektoj kontraŭ 4 mil svedaj kronoj. La neta profito de 3 475 kronoj profitigis la Fondaĵon Azio-Afriko.
Ena konservado
Ena konservado, Konservado in situ aŭ Surloka konservado estas sur-eja konservado aŭ la konservado de genetikaj resursoj en naturaj populacioj de plantoj aŭ bestospecioj, kiel ekzemple arbaraj genetikaj resursoj en naturaj populacioj de arbospecioj. Ĝi estas la procezo de protektado de endanĝerigitaj plantoj aŭ bestospecioj en ties naturaj vivejoj, aŭ per protektado aŭ per purigado de la vivejoj mem, aŭ per defendado de la specio save de predantoj. Ĝi estas uzata por konservado de agrikultura biodiverseco en agroekosistemoj fare de terkultivistoj, aparte tiuj uzantaj netradiciajn terkultivadajn praktikojn.
Profitoj
Unu utilo de Ena konservado estas ke ĝi konservas renormaliĝantajn populaciojn en la ĉirkaŭo kie ili konstrupreparis iliajn karakterizajn trajtojn. Alia estas ke tiu strategio helpas certigi la daŭrantajn evoluadojn kaj adaptadojn ene de iliaj medioj. Kiel lasta eliro, fora konservado povas esti utiligata ĉe kelko aŭ ĉio el la populacio, kiam ena konservado estas tro malfacila, aŭ malebla.
Rezervoj
Faŭno- kaj brutar-konservado estas plejparte bazita sur ena konservado. Tiu implikas la protekton de naturaj estejoj. Ankaŭ, sufiĉe grandaj rezervoj estas konservitaj por ebligi ke la celata specio ekzistu multnombre. La loĝantaro devas esti sufiĉa por ebligi la necesan genetikan diversecon pluvivi ene de la populacio, tiel ke ĝi havi bonan eblecon daŭre adaptiĝi kaj evolui dum tempo. Tiu rezervograndeco povas esti kalkulata por celospecioj per ekzamenado de la loĝdenso en naturloĝantaj situacioj. La rezervoj tiam devas esti protektitaj kontraŭ entrudiĝo, aŭ detruo fare de homoj, kaj kontraŭ aliaj katastrofoj.
Agrikulturo
En agrikulturo, teknikoj de surloka konservado estas efika maniero pliboniĝi, konservadi kaj utiligadi tradiciajn aŭ indiĝenajn diversecojn de agrikulturaj kultivaĵoj. Tiaj metodaroj interligas la pozitivan produktadon de scienca esplorado kun terkultivista sperto kaj kampolaboro. Unue, la grando de diverseco stokita en ĝermo-plasmobankoj kaj tiuj de la sama diverseco multobligita fare de terkultivistoj estas komune testitaj en la produktantokampo kaj en la laboratorioj, sub malsamaj situacioj kaj stresoj. Tiel, la scienca scio ĉirkaŭ la produktadaj karakteroj de la indiĝenaj diversecoj estas plifortigita. Poste, la plej bone testita speciaro estas krucita/miksita kaj multobligita sub surogataj situacioj. Finfine, tiu plibonigita stokaro estas liverita al la produktantoj. Tiel, terkultivistoj estas rajtigitaj por altranĉi plibonigitajn selektaĵojn de siajn proprajn diversecojn, anstataŭe esti logita por anstataŭigi siajn proprajn diversecojn per industriaj specoj aŭ por prirezigni ilian kultivaĵon. Tiu tekniko de konservado de agrikultura biodiverseco estas pli sukcesa en marĝenaj areoj, kie komercaj diversecoj ne estas oportunaj, pro klimato kaj limoj de grundofekundeco. Aŭ kie la gusto kaj kuiraj karakteroj de tradiciaj diversecoj kompensas iliajn pli malaltajn enspezojn.
Eksteraj ligiloj
(en angla)
Reute AR
Pri la komunumo
Reute  estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 678 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Reute situas en la regiono kaj iama distrikto Vorderland (Antaŭa Lando). Ĝi estas preskaŭ eksklavo limante nur en nordo al la kantona teritorio, tranĉante la eksklavon Oberegg de Kantono Apencelo Interna en du partojn. La komunumo konsistas el la partoj Mohren, Reute mem kaj Schachen.
Najbaraj komunumoj
Reute limas en nordo al Heiden, en oriento al Oberegg (AI), en sudoriento al Balgach (SG), en sudo al Rebstein (SG), en sudokcidento al Marbach (SG), kaj en okcidento denove al Oberegg (AI).
Trafiko
Reute situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Heiden al Heerbrugg.
Historio
La unua dokumenta mencio de Reute datiĝas el la jaro 1595 kiel Reütti.
De post la Apencelaj Militoj de 1401 ĝis 1409 la tuta regiono Vorderland kun Supra Hirschberg, al kiu Reute apartenas, apartenis al Trogen. Kiam en la jaro 1655 en Oberegg estis konstruita katolika preĝejo kiel reago en Reute (tiam Reütti) estis konstruita reformita preĝejo, kiu fariĝis la centro de la hodiaŭa komunumo. En la jaro 1869 kaj 1870 okazis korekto kaj interkonsento de la limoj inter Apencelo Interna kaj Apencelo Ekstera en la regiono Supra Hirschberg, kaj ek de tiam Reute dividas la komunumon kaj distrikto Oberegg en du partojn.
Marcus Vinicius de Morais
Marcus Vinicius de Morais (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Honda FC, Albirex Niigata, Kawasaki Frontale, Tokyo Verdy kaj Yokohama F. Marinos. Aliaj teamoj liaj estis Guarani, Rio Branco, Bahia, América kaj Vitória de Brazilo.
Ataquines
Ataquines [ataKInes] estas municipo en la sudo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Medina (Tero de Medina) en la sudo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 42,6 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 564 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 1 000 el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 59 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj San Vicente del Palacio, Ramiro, Olmedo, Lomoviejo, Almenara de Adaja, Puras, Salvador de Zapardiel, San Pablo de la Moraleja kaj Montejo de Arévalo (Segovio). Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1633, dum la regado de Filipo la 4-a Ataquines ricevis la titolon de "villa".
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
UK 1981
La 66-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la ĝis la  en Braziljo, Brazilo. Ĝi havis 1749 partoprenantojn el 49 landoj.
Tiu ĉi kongreso estis la unua en la suda globoduono, en evoluanta lando kaj la ĝis tiam plej granda ekster Eŭropo. Aliĝis 932 brazilaj kaj 113 argentinaj esperantistoj, 43 kongresamoj venis el aliaj sudamerikaj landoj. La 504 aliĝintaj eŭropanoj do estis malplimulto.
La gastiganta lando subtenis la kongreson per senpaga ejo, centoj da senpagaj litoj kaj senkosta produktado de kongresaj materialoj.
Je la komenco de la kongreso tri paraŝutistoj alteriĝis antaŭ la konstruaĵo de la Federacia Parlamento kaj transdonis Esperanto-flagon al Grégoire Maertens, la tiama prezidanto de UEA. La sekvan solenan inaŭguron en la Ĉambro de Deputitoj prezidis la vic-prezidanto de Brazilo.
8204 Takabatake
8204 Takabatake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Tibor Hottovy
Tibor Hottovy [hotovi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hottovy Tibor estas hungara-sveda arkitekto, membro (ekstera (1990)) de Hungara Scienca Akademio.
8204 Takabatake
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tohru Takabatake, instruisto en altlernejo kaj sekretario de la Astronomia Societo de Okajama. Talenta oratoro, li klarigas kun plezuro kosmajn misterojn al siaj lernantoj, akompanante siajn kursojn per fotoj de ĉiela objektoj. Li ĉefe interesiĝas pri observo de kometoj kaj.
11404 Wittig
11404 Wittig estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan scienciston Sigmar Wittig, prezidenton de la Ekzekuciiva Estraro de la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado dum 2002 - 2007. Li estis estro de la Instituto pri Termikaj Turbinomaŝinoj ĉe la Universitato de Karlsruhe, vicprezidanto de la Germana Fondaĵo por Esploro kaj prezidento de la Konsilantaro de la Eŭropa Kosma Agentejo.
Tibor Hottovy
Tibor Hottovy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Hottovy frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1948. Pli frue depost la 2-a mondmilito li studvojaĝis al Kopenhago. Post la diplomo li laboris en ministerio pri trafiko kaj poŝto. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li rifuĝis al Svedio, kie li laboris en projekta kontoro. Inter 1965 kaj 1988 li laboris en arkitekta instituto, poste li establis propran firmaon. Ekde 1970 li serioze okupiĝas pri vivo en la futuro.
Schöneberg (Westerwald)
Schöneberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Obid
Obid, hungare Ebed estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo, fine de sakovojo. Štúrovo troviĝas 6 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste alvenis avaroj. La unua mencio pri la loko devenis el 1237. La kampoj longe apartenis al eklezio de Esztergom. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1876 inundo, en 1888 incendio okazis. En 1910 loĝis tie 1499 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Esztergom (reĝa departemento), al la distrikto de Párkány. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. Inter 1976-1999 la vilaĝo estis ekstera parto de Štúrovo. En 2001 loĝis tie 1165 da homoj (1026 hungaroj, 119 slovakoj).
Famuloj
En la iama Ebed naskiĝis "kuracisto de la nacio" László Buga.
Saarinen (Tramtransporto en Parizo)
Saarinen estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Rungis.
La nomo Saarinen devenas de samnoma strato, omaĝe al finna arĥitekto Eero Saarinen (1910-1961).
Holany
Holany (Hohlen) estas kampurbo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie. La kampurbo estas konata pro ĉirkaŭa sistemo de Holanaj fiŝlagoj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1352.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la muunicipo redonita statuso de kampurbo.
Memorindaĵoj
Proksime de Holany troviĝas restaĵoj de burgejo Jiljov, burgo Milčany kaj Hrad u Hostíkovic.
Vojaĝado
Holany situas sur bordo de Holana fiŝlago, kiu estas komplekso de Holanaj fiŝlagoj.
Minimuma formulo
La minimuma formulo (aŭ empiria formulo) estas aparta molekula formulo en kiu la nombro de atomoj de ĉiu kemia elemento konstituanta estas reduktita al la rilata Plej granda komuna divizoro.
La minimuma formulo allasas informojn pri la Izomeroj kaj la disbranĉigoj.
Bafometo
Bafometo estas la nomo donita de iuj okultistoj de la 19-a jarcento al mistera idolo, pri kies adorado oni akuzis la templanojn. Plej ofte oni prezentas ĝin per kapo de barba viro. La bildigo, pri kiu aparte konatiĝis versio de Eliphas Lévi el 1854, kiu enkondukis la koncepton al moderna okultismo, memorigas pri antaŭaj, mezepokaj bildigoj de demonoj.
Minimuma formulo
La minimuma formulo liveras, fakte, utilon kaj praktikan kaj teorian. Ĝi funkcias kiel la unua stadio el kiu starti por rekonstrui la molekulan formulon de kemia kombinaĵo pri kiu estas konataj, ekzemple, nur la procento de ĉiu elemento kontribuanta al la formiĝo de la molekulo.
Ekzemplo de formuloj minimumaj
Ekzemplo de formuloj minimumaj estas:
Ekzemple de utiligo
Interesa metodo de utiligo de minimuma formulo rezidas ĝuste en la rekupero de la formulo de kombinaĵo de konata konstituo, ekzemple se la elementa analizo de kombinaĵo konigas la jenajn datenojn:
Tial 100 gramoj da tiu specimeno entenas 35,56 gramojn da kalio, 17,02 gramojn da fero kaj tiel plu. Oni kalkulas la nombron de (mol=gr/PM)
Oni do dividas la rezultojn akiritajn per la rezulto plej malgranda (ĉikaze per 0,30); rezultas tiamaniere la atomaj koeficientoj de unuopa elemento en la molekulo:
Ryuji Sueoka
Ryuji Sueoka (末岡 龍二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata kaj Albirex Niigata Singapore.
Săcădate
Săcădate [səkədate] (hungare: Oltszakadát; germane: Sakadat) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 1 271 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 730 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1306. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al la urbo Avrig.
Unu kilometron sude de Săcădate preterfluas la rivero Olt kaj situas ties baraĵlago Avrig. Aliflanke estas la nacia vojo DN1. La fervoja stacio de Avrig estas ĉirkaŭ 4 km for.
En la censo de 2002 la 659 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
NGC 4479
NGC 4479 (aliaj indikoj — UGC 7646, MCG 2-32-100, ZWG 70.134, VCC 1283, PGC 41302) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
15906 Yoshikaneda
15906 Yoshikaneda estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yosibumi Kaneda, emeritiĝinta instruisto de altlernejo kaj amatora astronomo aktiva en la Klubo de la Astronomiaj Amantoj de Nan'jo ekde 1983.
Parko Edworthy
Parko Edworthy (angle: Edworthy Park) estas urba parko en la sudokcidento de Kalgario (Alberto) ĉe la suda riverbordo de la Bow. La trakoj de la Kanad-Pacifika Fervojo trairas la parkon laŭlonge.
La parko havas areon de 1,27 km²; en ĝi estas pli ol 5 km da vojoj por promenado kaj biciklado.
Aŭtovojaj planoj
Antaŭ la mezaj 1990-aj jaroj, la urba registaro de Kalgario ĉiam intencis ke Parko Edworthy estu provizora parko, iam anstataŭigota per etendiĝo de Rapidvojo Shaganappi kiu ligiĝus kun Rapidvojo Sarcee kaj Rapidvojo Bow ĉe granda transirejo uzanta la plimulto de la sudokcidenta parto de la parko. Dum evoluado de la Kalgaria Transporto-Plano en 1995, publika protestado pri evoluigo de la rapidvojo forigis pluan planado pri rapidvojo.
Lajos Szathmáry
SZATHMÁRY Lajos [pr. satma:ri] estis hungara aktoro naskiĝinta en Marosvásárhely la 2-an de aprilo 1867 kaj mortinta en Szentendre la 20-an de julio 1939.
Kariero
Lajos Szathmáry debutis en 1884 kaj ekde 1886 li ludis en provinco. Li ankaŭ reĝisoris kaj faris sekretariajn taskojn. En 1912 li estis ano de la Teatro Budapest, inter 1914 kaj 1932 de la Teatro Nacia (Nemzeti Színház) de Budapeŝto.
Ĉirkaŭvojo de Rennes
La ĉirkaŭvojo de Rennes estas la nacia vojo 136, kiu konsistigas ringon ĉirkaŭ la urbo Rennes al kiuj ligiĝas rapidaj vojoj laŭ stelo, kiuj iras al la ĉefaj urboj de Bretonio. Tiu kompleta ĉirkaŭvojo longas je 31 km kaj la rapido estas limigita je 90 km/h, kun sekcio je 110 km/h. Ĝi estas strategia nodo sur la A81 (Parizo-Brest), A84 (Caen-Rennes) kaj sur ĉiuj rapidaj vojoj, kiuj konverĝas en Rennes venantaj de Vannes, Lorient, Redon, Nantes, Angers kaj Saint-Malo.
Nomoj
La diversaj sekcioj de la ĉirkaŭvojo de Rennes estas difinitaj laŭ la geografia pozicio rilate al la urbo:
Ankaŭ la plurala nomo "rocades de Rennes" estas uzata sur vojtabuloj.
Simileco
La simileco estas eco de paroj aŭ aroj da objektoj, kiuj havas kelkajn komunajn ecojn, sed ne egalas pri ĉiuj ecoj. Diversaj branĉoj de scienco diversmaniere precizigas tiun ĉi nocion.
Panorama in Interlingua
Panorama in Interlingua (ISSN: 0903-2932) estas la ĉefa revuo de interlingvaanoj, eldonata de Monda Unuigo por Interlingvao. Ĝi estas fondita en januaro 1988 kiel kunfando de la antaŭa oficiala revuo Currero (ISSN 0105-8401), redaktita de UMI ekde 1964, kaj la privata revuo Heraldo de Interlingua (ISSN 0108-0598). Panorama in Interlingua havas 6 eldonojn jare kun 28 ilustritaj paĝoj A5. La nuna redaktoro estas Thomas Breinstrup kaj abonprezo estas €25 ĉiujare por presitaj kopioj aŭ €10 ciujare por ciferecaj kopioj.
Meza angla lingvo
La meza angla lingvo estas la angla lingvo parolata de 1000 ĝis 1500, post la invado de Anglio fare Vilhelmo la Konkerinto en 1066 kaj antaŭ la invento de la presilo. Ĝi estis la lingvo de la kamparano kaj buĉisto, ne la lingvo de la reĝo kaj la kortegano, kiu parolis la francan. Ĝi estas la lingvo de Geoffrey Chaucer. Ĝia kodo de ISO 639 estas enm. ​ La angla antaŭ 1000 estis la anglosaksa lingvo. Post 1500 estas la epoko de la moderna angla lingvo. ​
1000
​ Syððan wæs geworden þæt he ferde þurh þa ceastre and þæt castel: godes rice prediciende and bodiende. and hi twelfe mid. And sume wif þe wæron gehælede of awyrgdum gastum: and untrumnessum: seo magdalenisce maria ofþære seofan deoflu uteodon: and iohanna chuzan wif herodes gerefan: and susanna and manega oðre þe him of hyra spedum þenedon; ​ - Luko 8.1-3 ​ ​ De post la Normanda konkero de Anglio en 1066, estrita de Vilhelmo la Konkerinto, la lando fariĝis trilingva. La franca fariĝis la lingvo de reĝo kaj sinjoro, la latina la lingvo de pastro kaj profesoro, kaj la angla la lingvo de la popolo. ​ Tio profunde ŝanĝis la anglan. ​ Eĉ nun, post unu mil jaroj, la normanda klasosistemo ankoraŭ estas videbla en la angla: la vortoj por vulgaraĵoj devenas de malnova angla: ekzemple, pig (porko), cow (bovino), dog (hundo) kaj house (domo). ​ La vortoj de aĵoj de la riĉulo kaj reganto, devenas el la mezepoka franca: ekzemple, pork (porkviando), beef (bovviando), court (kortego), judge (juĝisto), jury (ĵurio), parliament (parlamento), honor (honoro), courage (kuraĝo), rich (riĉa) kaj study (studo). Eĉ la vorto por la malriĉuloj venis de la francoj: poor. ​ El la normanda epoko devenis la triobla vortaro de la angla. Ekzemple, la angla havas tri vortojn signifantajn "reĝa": kingly de la malnova angla, royal de la franca kaj regal de la latina. Ĉiu portas diversan nuancon. ​ La malnova angla kingly enmensigas fabelan reĝon; la franca royal, la ampleksan paradon de mezepoko kortego; kaj la latina regal, la noblan mienon kaj manieron de reĝo, la reĝo abstrakta. ​ Ŝanĝo pli profunda okazis en la gramatiko. Iom post iom, la riĉularo kaj registaro reangliĝis. Sed la nova angla ne aspektas same kiel la malnova. La malnova angla, same kiel iu ajn bona hindeŭropana lingvo de sia tago, enhavas multe de gramatikaj finaĵoj. Sed en la buŝo de la francalingvano, la finaĵoj estis perditaj kaj forgesitaj, la angla rompita kaj kruda, uzante vortordon anstataŭ la ĝustajn finaĵojn. Lingvo malĝusta, sed ankoraŭ lingvo komprenebla, kaj antaŭ ĉio, lingvo simpligita. Kaj, ĉar la reangliĝanto havis riĉecon, potencon kaj altan rangon, lia angla lingvo ne estis mokita sed anstataŭ fariĝis la angla lingvo. ​ La lingvo ankaŭ simpliĝis ĉar dum la francaj jarcentoj, klerigita klaso mankis al anglalingvanoj, klaso kiu povis bremsi la rapidan, krudan ŝanĝon. ​
1300
Post la normandiĝo de la lingvo, la angla preskaŭ fariĝis moderna: ​ ​ And it is don, aftirward Jesus made iourne bi cites & castelis prechende & euangelisende &thorn;e rewme of god, & twelue wi&thorn; hym & summe wymmen &thorn;at weren helid of wicke spiritis & sicnesses, marie &thorn;at is clepid maudeleyn, of whom seuene deuelis wenten out & Jone &thorn;e wif off chusi procuratour of eroude, & susanne & manye o&thorn;ere &thorn;at mynystreden to hym of her facultes ​ - Luko 8.1-3 ​ En la jarcento XIV, la angla finfine fariĝis la lingvo de registaro. Ĉi tiu estas la jarcento de la granda poeto Chaucer. ​
Eksteraj ligiloj
​