cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingvoj de Peruo
Lingva situacio
La nuntempe parolataj lingvoj estas dividitaj komune en 14 lingvajn familiojn en la perua teritorio, plus pluraj izolitaj kaj neklasigitaj lingvoj.
Oromio
Oromio (skribita Oromiya aŭ Oromiyaa en oroma lingvo) estas unu el la naŭ etnaj dividoj (aŭ kililoĉoj) de Etiopio. Kun ĝi estas la plej granda de la lando, kaj laŭ la grando ĝi kompareblas kun Germanio. Ĝi havas 25 milionojn da loĝantoj, kio igas ĝin la plej loĝata regiono de Etiopio. Ĝi estas plejparte loĝata de la oromoj. La ĉefurbo estas Adamo. Alia grava urbo estas Tejo.\
Lingvoj de Peruo
Lingva situacio
Oni supozas ke la nombro de lingvoj kiu estis uzitaj en Peruo antaŭ la hispana konkero facile superpasis 300, kaj kelkaj observantoj mencias la nombron de 700. Sed tamen de la tempo de eŭropa konkero, epidemioj kaj periodoj de deviga laboro (krom la influo de la hegemonia hispana lingvo), la plejmulto malaperis senspure.
Laŭ Peter Laderman la jezuitoj tradukis fragmentojn de la kristana kanono al ĉirkaŭ 150 indiĝenaj lingvoj de la Perua Amazonio, el kiuj aktuale supervivas nur ĉirkaŭ 60.
Lingva leĝaro
El politika kaj administra vidpunkto, estas oficialaj lingvoj la hispana kaj, en la zonoj kie hegemonias, la keĉuaj lingvoj, la ajmara kaj aliaj indiĝenaj lingvoj.
Nombro de parolantoj
En la Perua Amazonio oni parolas ĉirkaŭ 40 lingvojn, kiuj kutime engrupiĝas en 14 familioj kaj diversas en ĉirkaŭ 120 lokaj variantoj rekoneblaj.
Vidu ankaŭ
Hunikuina lingvo
Kvinslanda araŭkario
La Kvinslanda araǔkario (Araucaria bidwillii), ankaŭ nomata bunja-pino, estas plantspecio de la genro Araŭkario (Araucaria) en la familio de la Araŭkariacoj (Araucariaceae). Ĝi hejmiĝas en la orienta Aŭstralio.
Priskribo
Araucaria bidwillii kreskas kiel arbo kaj atingas kreskoalton ĝis avaraĝe 35 m, eĉ ĝis 50 m kaj 150 cm diametro de trunka diametro. La arbokrono estas simetria; ĉe junaj arboj ĝi estas iom piramida, ĉe pli maljunaj arboj kupolforma. De la dika trunko la branĉoj staras erticile for de la trunko. La malhelbruna ĝis nigra ritidomo malfiksiĝas en ĝis 2,5 oble 7,5 cm grandaj skvamoj. La arboŝelo de plenkreskita arbo havas dikecon de 5 ĝis 10 cm kaj estas profunde sulka.
Ekzistas heterofilio. La folioj de junaj arboj (eventuale pro la alklimatizado al la lummalriĉa kreskejo en la ombro de la grandaj arboj) estas helverdaj, brilaj kaj 2,5 ĝis 5 cm mallarĝaj; ili estas rigidaj kaj finiĝas per akra pinto. Tiuj folioj staras du vice ĉe la branĉoj. La folioj de plenkreskaj arboj staras radie ĉirkaǔ la branĉo. Ili brilas kaj estas ledaj kaj 0,7 ĝis 2,8 cm longaj. Ili havas pli larĝan, lancetan ĝis triangulan formon. Ili ne havas ĉefan folivejnon, sed multajn paralelajn maldikajn folivenojn.
La kvinslanda araǔkario estas monoika. La arboj komencas frukti en la aĝo de ĉirkaǔ ... jaroj. La masklaj strobiloj aperas en aprilo kaj maturiĝas en septembro ĝis oktobro. Ili estas oblongaj cilindroformaj, ĝis 20 cm longaj kaj kreskas fine de la mallongaj branĉoj. La inaj strobiloj kreskas de decembro ĝis marto; ili maturiĝas de la polenigado ĉ. 17 monatoj. La strobiloj similas al ananaso kaj estas unikaj pro ilia grandeco: Ili estas ovoidaj ĝis preskaǔ globformaj (kiel ananaso). Ili fariĝas ĉ. 30 × 22 cm grandaj. La malhelverdaj strobiloj pezas 8, ĝis 10 kg. La strobilaj skvamoj estas oblongaj-eliptaj aǔ oblongaj ovformaj; la rando estas relative dika. La pintoj de la strobilaj skvamoj finiĝas triangule. La strobiloj enhavas 50 ĝos 100 grandaj semoj, kiuj longas ĉ. 2,5 cm kaj ne estas flugilhavaj. La semoj estas eliptaj kun longa fino; ili estas ĉitkaǔita de maldika, malintensive flava integumento. La semo estas manĝebla.
La ĝermado okazas subgrunde; el la semo unue kreskas radiko, poste kreskas utuberon, poste kreskas la ŝoso. La semo povas kuŝi 2 ĝis 24 monatojn, antaǔ la ĝermplanto trarompas la teran  surfacon.
Ĉar la semo ne havas flugilojn kaj normalkaze la tuta ina strobilo falas de la arbo kun verdaj kovroskvamoj, la disvastigo de la semo estas tre limigita. Verŝajne la semo disvastiĝis iam per ne plu ekzistantaj bestoj.
Disvastigo kaj kreskejo
La hejmregiono de tiu ĉi specio estas la aǔstralia Kvinslando. Ekzistas hodiaǔ du regionoj, kie la arbo kreskas nature: granda arealo en la sudoriento de Kvinslando kaj du pli malgrandaj regionoj en la nordo de tiu subŝtato. En ambaǔ regionoj kreskas pluvarbaro. Ofte samtempe kreskas la dua specio de aǔstralia Araǔkario, Araucaria cunninghamii. La arbo kreskas prefere sur bazaltdevenaj grundoj kaj en regionoj kun jara percepitaĵo de pli ol 1000 mm. La kvinslanda Araǔkario toleras temperaturojn inter −4 kaj+40 °C.
Hodiaǔ la kvinslanda Araǔkario estas kultivata kiel ornamarbo en Kvinslando kaj Novsudkimrujo. Ĝi ankaŭ estas kultivata en aliaj varmaj regionoj de la mondo, ekzemple en suda Usono, Nov-Zelando kaj Ĉinujo.
Sistematiko
La unua priskribo de ĉi tiu specio okazis 1843 sub la nomo  Araucaria bidwilli fare de la brita William Jackson Hooker en  London J. Bot., 2, paĝo 503, tabulo 18–19. La epiteto poste ricevis duan „i“ al bidwillii. Ĝi honorigas la plantkolektanton John Carne Bidwill (1815–1853) kiu kolektis tiun planton kiel la unua en la jaro 1843.
En de la genro Araŭkario (Araucaria) oni metis la specion en la sekcion Bunya, kie ĝi estas la sola reprezentanto. Oni konas pliajn fosilajn speciojn el tiu sekcio, inter ili Araucaria mirabilis de la Jurassic-Cerra-Cuadrado-arbaro en Patagonio.
Uzado
Tiu protekto finis 1860 per Queensland Unoccupied Crown Lands Occupation Act 1860 (kvinslanda leĝo). Sekve komenciĝis la hakado de la arboj por ricevi lignon. Oni uzas la lignon por fari tabulojn kaj plankajn kovraĵojn. La restantaj arboj estas hodiaǔ protektataj; oni rajtas kolekti nur la semojn. Hodiaǔ ekzistas ankaŭ kultivejojn, kie la specio kreskas.
Kultura signifo
La arbo estis valora por la indiĝenaj homoj, kiuj manĝis ĝiajn nuksojn. La Bigambulaj, Barungamaj kaj Madanbanĝiaj homoj marŝis de la Burneta Rivero (Bundabergo), la Klarenca Rivero (Graftono) kaj la Maranoa Rivero (Romao) al la Bunja Montaro; loko kiu enhavas multajn Bunjajn Pinojn, por festi la arbon kaj manĝi ĝiajn nuksojn. La lasta bunja festo estis en 1875.
Specialoj ekzempleroj
Speciale granda ekzemplero troviĝas ĉe „Bunya Track“ en la en la  Bunja montara naturparko. Ĝi havis en la jaro 2002 altecon de  50 m kaj diametron de 186 cm trunka diametro. En la proksima „Little Falls Trail“ troviĝas dua ekzemplero de alteco de  51,5 m kaj diametro de 133 cm.
Vitojevci
Vitojevci, serbe Витојевци estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ruma.
Geografio
Vitojevci situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Savo estas tre proksime.
Historio
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Vitojevci 843 serboj (92 %), 39 ciganoj, 6 hungaroj, 5 rumanoj kaj aliaj. La loĝantaronombro daŭre pligrandiĝas.
Universitato Yeshiva
La Universitato Yeshiva (Yeshiva University en la angla lingvo) estas juda privata universitato de Novjorko. Ĝi havas ses universitatajn kampusojn, unu el ili en Israelo. Fondita en 1886, ĝi estas institucio avangarda pri esploroj, en la pozicio 50 de la listo de la usonaj universitatoj.
(14686) 1999 XA174
(14686) 1999 XA174 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Franjo Andlar
Franjo ANDLAR (1918 en Delnice – ) estis kroata esperantisto kaj tajlora helpanto. Aktiva membro de la loka Esperanto-societo ekde ĝia fondiĝo en 1935. Membro de laboristaj sindikatoj. Kiel komunisto partoprenis en la dua mondmilito en la partizanaj taĉmentoj. Arestita de italoj kaj kondamnita je morto la 4-a de decembro 1941 kaj samtage mortpafita.
Takumi Kamijima
Takumi Kamijima (上島 拓巳, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Pennisetum macrourum
Pennisetum macrourum estas specio herbotufkonstituanta staŭdo el Sud-Afriko, Tanzanio, Jemeno kaj Ugando. Ĝi havas rizomojn. Ĝi altas ĝis 2 metrojn. Ĝi vivas en malsekaj medioj. Ĝi estas ankaŭ ornama planto.
Ivan Anišić
Ivan ANIŠIĆ (naskiĝis en Osijek en la jaro 1906, mortis en 1943) estis kroata lignaĵisto kaj esperantisto.
Kiel metilernanto li partoprenis en la laboro de sindikatoj. Esperanton li konsideris grava helpilo en sia agado. Vizitis kurson de Esperanto kiun gvidis Lavoslav Kraus. Li estis sekretario de la komunista partio en la distrikto de Osijek. Kiel informserva oficiro de la 18-a slavonia brigado en la dua mondmilito, pafmortigita en 1943 ĉe Peratovica proksime de Grubišno Polje.
Sinmortigo en beletraj verkoj
Eblas citi literaturajn tekstojn por kaj kontraŭ sinmortigo:
Gernsheim
Gernsheim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Groß-Gerau de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. La urbo situas borde de la rivero Rejno kaj historie multaj riveraj fiŝistoj loĝis ĉi tie. Ĉiujare fiŝista festo en aŭgusto memorigas pri tio. Krome el la urbo devenas la mezepoka libropresisto Peter Schöffer, kolego de Johannes Gutenberg kaj kunfondinto de la Frankfurta librofoiro.
Sinmortigo en beletraj verkoj
por
Rosenberg
Rosenberg havas diversajn signifojn:
Sinmortigo en beletraj verkoj
kontraŭ
Róbert Székely
Róbert SZÉKELY [sEkej] rumania hungara kameraisto, tranĉisto, reĝisoro. Li naskiĝis en 1981.
Listo de afrikaj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj el Afriko, laŭ lando:
Matheus Sávio
Matheus Sávio (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Bénye
Bénye (bEnje) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Monor. La loknomo ne havas sencon en la hungara.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, Monor kaj tie fervojo kaj ĉefvojo estas proksime.
Matthias Höfs
Matthias Höfs (* 1965 en Lübeck) estas germana trumpetisto kaj altlerneja instruisto en Hamburgo.
Vivo
Lia unua trumpetinstruisto estis la solotrumpetisto Herbert Schmidt-Kärner el Lübeck. Ekde 1982 li studis trumpeton ĉe profesoro Peter Kallensee ĉe la Altlernejo por Muziko kaj Teatro en Hamburgo kaj finis la studon per koncertekzameno kun distingo. Poste li translokiĝis al Karajan-Akademio je Berlino, por plustudi ĉe Konradin Groth. Jam kiel studento li estis membro de diversaj renomaj junularorkestroj, inter ili la Junge Deutsche Philharmonie kaj Junular-Orkestro de la Eŭropa Unio. En 1983 la urbo Lübeck donis al li la Hansan Kulturpremion, en 1988 li ricevis la Eduard-Söring-Premion kaj en 1989 stipendion de la Germana Muzik-Konsilantaro kaj de la Mozart-Societo. Je la konkurso de la muzikaltlernejoj en 1987 same kiel en 1990 je la Internacia Muzik-Konkurso en Markneukirchen li ricevis pokaze unuajn premiojn. Ekde 1984 ĝis sia vokiteco kiel profesoro al la Altlernejo por Muziko kaj Teatro en Hamburgo en la jro 2000 Höfs estis solotrumpetisto de la Filharmonia Ŝtata Orkestro je Hamburgo. Ekde 1985 li estas membro de la latunblova ensemblo German Brass, krome li i.a. kunmuzikas en la Linos-Ensemblo, la Deutsche Bläsersolisten, en la ensemblo Villa Musica same kiel en la Deutsche Kammerphilharmonie.
Caldas (Antjokio)
Kaldaso estas Antjokia urbeto, logigita sude el Medeĝino, la ĉefurbo de la departemento Antjokio en Kolombio.
Coneheads
Coneheads estas usona sciencfikcia komedia filmo de 1993 de Paramount Pictures, produktita fare de Lorne Michaels, reĝisorita fare de Steve Barron, kaj ĉefrolita de Dan Aykroyd, Jane Curtin kaj Michelle Burke. La filmo baziĝas sur skeĉoj de la programo Saturday Night Live de NBC pri fremduloj senhelpe sur la Tero, kiuj havas anglalingvigita sian Remulakiana familian nomon al "Conehead" [Konuskapo]. Michelle Burke transprenis la rolon de Laraine Newman en SNL.
21559 Jingyuanluo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jingyuan Luo, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Hamilton High School en Chandler (Arizono, Usono).
Blua garolo
La blua garolo (Cyanocitta cristata) estas paserina birdo, membro de la familio de Korvedoj indiĝenaj de Nordameriko. Ĝi apartenas al la grupo de "bluaj" aŭ amerikaj garoloj, kiuj estas, inter korvedoj, ne tre proksima al la aliaj garoloj. Ĝi estas adaptebla, agresema kaj ĉiomanĝanta, kaj koloniigis novajn habitatojn dum multaj jardekoj.
Dénes Ficzay
FICZAY Dénes (ficai) estis rumanuja hungara literaturhistoriisto, bibliografo. Li naskiĝis en Arad la 27-an de decembro 1921 kaj mortis samloke la 2-a de marto 1985.
Blua garolo
Aspekto
La Blua garolo estas 22–30 cm longa el beko al vosto kaj pezas 70–100 g, kun enverguro de 34–43 cm. Estas tre markita kresto kape, sed ne tiom markita kiom ĉe la pigogaroloj, tio estas krono de plumoj, kiuj povas esti levataj aŭ mallevataj laŭ la birda bonfarto. Kiam estas ekscitita aŭ agreseca, la kresto povas leviĝi. Kiam la birdo estas timigita, la kresto hirtiĝas foren, kiel broŝo. Kiam la birdo manĝas inter aliaj garoloj aŭ ripozas, la kresto estas ebena sur la kapo.
Ties plumaro estas lavendoblua al mezblua en kresto, pli grizblua en dorso kaj pli markita blua en flugiloj kaj vosto, dum la vizaĝo estas blanka kaj ĉirkaŭita de ringo simila kiel tiu de la pigogaroloj, kio separas ĝin el la nuko kaj el la brusto; en la vizaĝo kontrastas la nigraj beko, okuloj kaj brido. La brusto estas helgrizeca kaj la ventro estas pli blankeca kaj tre blanka en subvosto. La unuarangaj flugilplumoj kaj vosto estas tre striitaj de nigro, ĉielbluo kaj blanko, kio videblas ripoze kiel ĝenerala helblua koloro el meza dorso al la flugilpinto kun nigra horizontala strietaro, pli da nigro en dorsopinto kaj tre kontrastaj blankaj kvadatretoj en horizontalaj flankaj strioj en meza dorso, alia vertikala en dorsopinto kaj respektivaj anguloj en la eksteraj vostoplumoj. La gamboj estas nigraj. Maskloj kaj inoj estas preskaŭ identaj; sed maskloj estas iomete pli grandaj.
Kiel ĉe aliaj blunuancaj garoloj, la koloro de la Blua garolo ne devenas el pigmentoj, sed ĝi estas rezulto de hela refraktado pro la interna strukturo de la plumoj; se bluan plumon oni premas, la bluo malaperas ĉar la strukturo malaperis. Tio estas konata kiel struktura koloro.
Bluaj garoloj havas fortajn nigrajn bekojn uzatajn por rompi nuksojn kaj glanojn kaj por manĝi maizon, grenon kaj semojn, kvankam ili manĝas ankaŭ insektojn kiel skaraboj, saltuloj kaj raŭpoj.
Teritorio
La Blua garolo loĝas el suda Kanado tra orienta kaj centra Usono suden al Florido kaj nordorienta Teksaso. La okcidenta bordo de la teritorio haltas kie komencas la arida pinarbaro kaj la makisa habitato de la tre prokisma rilata Stelera garolo (C. stelleri). La teritorio de la Blua garolo ĵus etendiĝis nordokcidenten tiom ke nuntempe estas rara sed regule vidata vintra vizitanto laŭlonge de norda Usono kaj suda marbordo de Pacifiko en Kanado, kaj kelkaj perditaj birdoj povas ĉeesti eĉ en Kalifornio nuntempe. Ĉar la teritorioj de la du specioj nune koincidas, C. cristata povas foje hibridiĝi kun la Stelera garolo.
La plej norda subspecio C. c. bromia estas migranta, laŭ neceso. Ili povas retiriĝi kelkajn centojn da kilometroj suden el la plej nordaj partoj de sia teritorio, sed eĉ nordaj birdoj ne nepre moviĝas suden, ĉefe en mildaj jaroj kun multe da vintra manĝo. Ili migras dumtage en izolitaj aroj el 5 al 250 birdoj.
Subspecioj
Ĝenerale oni agnoskas kvar subspeciojn, kvankam la varioj en tiu specio estas tre subtilaj kaj ĉefe klinaj. Oni ne povas marki certajn limojn inter la internaj subspecioj. La teritorioj de la marbordaj rasoj estas pli bone limigitaj.
Ekologio
Bluaj garoloj, kiel aliaj korvedoj, estas tre scivolemaj kaj inteligentaj birdoj. Junaj individuoj ludeme prenegas brilkolorajn aŭ reflektajn objektojn, kiel botelŝtopiloj aŭ pecoj de aluminipapero, kaj kunportas ilin ĝis kiam ili perdas intereson. Bluaj garoloj estis observataj en kaptiveco uzantaj striojn de ĵurnaloj kiel iloj por akiri manĝaĵojn.
Dieto
Ili manĝas kaj surgrunde kaj en arboj kaj la manĝo inkludas ĉiujn konatajn tipojn de plantoj kaj animaloj, kiel glanoj kaj fagofruktoj, semoj de trudherbo, greno, fruktoj kaj beroj, ternuksoj, pano, viando, etaj senvertebruloj de multaj tipoj, restaĵoj en urbaj parkoj, birdomanĝaĵoj kaj pli rare ovoj kaj birdidoj. Bluaj garoloj foje kaŝas manĝaĵojn, sed tiu kutimo ege diferencas laŭ individuoj.
Reproduktado
La reprodukta sezono komencas en meza marto, vigliĝas en meza aprilo al majo kaj etendiĝas al julio. Oni uzas taŭgan arbon aŭ grandan arbuston por nestumado, kvankam oni preferas ĉiamverdajn. La nesto estas prefere konstruita je 3 al 10 m alte. Ĝi estas tasforma kaj komponita el bastonetoj, etaj radikoj, arboŝeleroj, musko, alia planta materialo, tolaĵoj, papero kaj plumoj, kun eventuala koto aldone.
Bluaj garoloj ne estas tre postulemaj pri nestolokoj. Se ne estas pli bona loko disponebla - ekz. en tre senarbarigata areo - ili eĉ uzas lokojn kiel grandaj leterkestoj tipaj de rura Usono. Ili ankaŭ alproprigas nestojn de aliaj mezgrandaj kantobirdoj se ili situas en akurataj lokoj; Bluaj garoloj uzas kutime nestojn de Migra turdo ekzemple.
Bluaj garoloj tipe formas monogaman paron dumvive. Ambaŭ seksoj konstruas la  neston kaj zorgas la idojn, kvankam nur la ino kovas. La masklo manĝigas la inon dum ŝi kovas la ovojn. Tiuj esta kutime 4 aŭ 5 kaj estas kovataj dum ĉirkaŭ 16-18 tagoj. Elnestiĝo okazas 17-21 tagojn post eloviĝo.
Post elnestiĝo la familio veturas kaj manĝas kune ĝis frua aŭtuno, kiam la junuloj disiĝas por eviti konkurencon por manxgo dum vintre.
11785 Migaic
11785 Migaic estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Moskva Ŝtata Universitato de Geodezio kaj Kartografio, (ruse : Московский государственный университет геодезии и картографии) ; antaŭe : Moskva Instituto de Geodezio, Aera Fotografio kaj Kartografio (ruse : Московский институт инженеров геодезии, аэрофотосъёмки и картографии aŭ "Миигаик"), la ununura eduka institucio en Rusio kiu formas fakulojn pri geodezio, geodinamiko, astronomio, kosma geodezio kaj la farado de optikaj kaj elektronikaj aparatoj.
Rufa linko
La Rufa linko (Lynx rufus) estas nordamerika mamulo de la kata familio de Felisedoj kaj genro de Linkoj, kiu aperis dum la periodo Irvingtoniano de antaŭ ĉirkaŭ 1.8 milionoj da jaroj. Kun 12 agnoskataj subspecioj, ties teritorio estas el suda Kanado al norda Meksiko, inklude de plej el la kontinenta Usono. La Rufa linko estas adaptebla predanto kiu loĝas en arbaraj areoj, same kiel ĉe duon-dezertaj, urbaj bordoj, arbarbordoj, kaj marĉaj medioj. Ĝi survivas en multe el sia origina teritorio kaj ties populacioj estas sanaj kaj fortaj.
Žirany
Žirany [ĵirani], hungare Zsére estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nitra.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo, ĉefvojo Nitra (urbo)-Zlaté Moravce preteriras, laŭ fervojo Zbehy (vilaĝo)-Zlaté Moravce. Nitra (urbo) troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1113. En 1910 loĝis tie 983 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1287 homoj, (801 hungaroj, 474 slovakoj).
Multloka sklerozo
Sklerozo multloka (plurloka, dissemita, multipla; mallongigita kiel SM, MS, aŭ EM depende de la lingvo) estas idiopatia, inflama malsaniĝo de la centra nerva sistemo.
Občina Kozje
Občina Kozje estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 23 komunumoj kovrante areon de 89,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 3054 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Kozje.
Multloka sklerozo
Ĝi ekestas el patologia vidpunkto sekve de mjelonizo kaj sekva aksona degenero. Ĝi komenciĝas kutime en frua adolta aĝo; virinojn trafas ĉi malsano dufoje pli ofte ol virojn. Inter tipaj komencaj signoj apartenas difektoj de sentemo, mallfortiĝo, difektoj de ekvilibro kaj vidkapablo, vertiĝoj, imperativa urinado, laco kaj deprimo.
Občina Kozje
Loko, priskribo
Občina Kozje etendiĝas en monteta pejzaĝo nomita Kozjanski. Proksimume de nordo al sudo fluas la rivero Bistrica. La alteco estas ĉirkaŭ 205 ĝis 860 m.
Multloka sklerozo
La diagnozon de dissemita sklerozo devas konfirmi kuracisto tiudirekte sperta. Oni devas eliri el konstato de du aŭ pluraj objektivaj neŭrologiaj simptomoj, respondantaj al difektiĝo de cerbo aŭ mjelo kaj apartigitaj (aŭ "dissemitaj") en tempo kaj spaco (do aperantaj en diversaj partoj de la centra nerva sistemo kaj en tempodaŭro de minimume tri monatoj). La esploro per magneta rezonanco post apliko de gadolino ("brilanta" kontrastiga helpilo envejna), precipe dum la unua atako aŭ mallonge post ĝi, povas vidigi klinike mutajn difektojn en pliaj areoj de cerbo kaj mjelo. Ripeto de magneta rezonanco post tri monatoj aŭ pli malfrue post la unua atako aŭ mallonge post ĝi, iam malkovros mutajn difektojn, kaj konfirmos dissemiĝon en tempospaco. Bazan signifon havas diagnozo de pliaj malsanoj, kiuj povas trairi sub klinike simila bildo kiel dissemita sklerozo, do de vaza lezo, mjela kunpremiĝo, manko de vitamino Bl2, alia inflama malsano de la centra nerva sistemo (ekz. sifiliso, boreliozo), aŭ alia malsaniĝo de sistema karaktero (ekz. sarkoidozo, sistema lupuso eritematoda, Sjögren-sindromo). Simptoma kuracado kapablas sukcese mildigi spasmecon, sfinkterajn simptomojn, deprimon kaj lacon.
Občina Kozje
Loko, priskribo
Občina situas proksimume 50 km sude de Maribor, kaj proksimume 28 km sudoriente de Celje.
Multloka sklerozo
La administracio pri nutraĵoj kaj medikamentoj de Usono (FDA) permesis por kuracado de multloka sklerozo kvin medikamentojn, kiuj kapablas favore influi unuopajn atakojn kaj malrapidigi progreson de la malsano direkte al signifa funkcia difekto.
Občina Kozje
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Šentjur nordokcidento, Občina Podčetrtek la nordoriento kaj oriento, Občina Bistrica ob Sotli oriente, Občina Brežice en la sudoriento kaj sudo, kaj Občina Krško en la okcidento.
Interesaj
Kastelo de Podsreda - bone konservita kaj restaŭrita mezepoka kastelo ne malproksime de la vilaĝo Podsreda
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 23 vilaĝoj:
Bistrica, Buče, Dobležiče, Drensko Rebro, Gorjane, Gradišče, Gubno, Ješovec pri Kozjem, Klake, Kozje, Lesično, Ortnice, Osredek pri Podsredi, Pilštanj, Podsreda, Poklek pri Podsredi, Topolovo, Vetrnik, Vojsko, Vrenska Gorca, Zagorje, Zdole, Zeče pri Bučah
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:51_x546662_y101160_s12_b4
Lingvo Internacia (gazeto)
Lingvo Internacia, « centra organo de la esperantistoj », estis la plej grava internacia monata, de 1905 ĝis 1906 duonmonata, gazeto el la frua epoko de Esperanto. Ĝi aperis inter 1895 kaj 1914. La lasta kajero de 1914 tamen aperis en 1920, pro la milito.
La formatoj estis 22×15, 25×20 kaj 21×13 cm. Laŭ la Katalogo de la Esperanto-Gazetaro de Paul Tarnow (1934) aperis entute 252 kajeroj.
Historio
Post la ĉeso de La Esperantisto, la sveda esperantisto Valdemar Langlet, tiam universitata studento, dum vizito ĉe Vladimir Gernet en Odeso (tiuepoke en Rusio) je la somerfino de 1895 interkonsentis kun li, ke ili solvu la urĝan problemon de Esperanto-gazeto tiel, ke nova gazeto, Lingvo Internacia estos eldonata de la Klubo Esperantista en Upsalo, Svedio, kun Gernet kiel precipa redaktoro kaj financa direktoro. La prova numero aperis en 1895, kaj de 1896 ĝi aperis kiel 16-paĝa monata organo.
Rusa kaj sveda preso
Ĝi iĝis multe grava internacia monata gazeto en la frua esperanta epoko. Sub la direktorado de Gernet prizorgis en Upsalo – helpata de Langlet – la redaktadon, kaj administradon Langlet kaj Paul Nylén, K. I. Holm, Alfred Sandborg kaj aliaj.
Ĉiuj presprovaĵoj estis sendataj al Odeso, kio kaŭzis tempoperdojn kaj malfruiĝojn. De aŭtuno 1897 post kelke da malfruiĝoj Paul Nylén, tiama vicprezidanto de la Upsala Klubo prenis sur sin petite de Gernet, la redaktadon kaj prizorgis ĝin ĝis fino de 1898. Dum la komenco de 1899 Lingvo Internacia ne aperis pro manko de mono. Tiam Hj. Bäckström en sveda Luleå proponis sian helpon kiel eldonisto kaj administranto, pro kio Lingvo Internacia aperis dum la dua duonjaro de 1899 per po du 8-paĝaj numeroj en ĉiu monato, ankoraŭ presata en Upsalo kaj redaktita de Nylén.
Hungara preso
Komence de 1900 la presadon kaj dissendadon prenis sur sin la presisto Paŭlo Lengyel en hungara Szekszárd, nova vigla kaj energia Esperantisto. Nylén restis redaktoro dum tiu jaro kaj dum granda parto de la sekvinta, sed en septembro tute lasis la redaktorecon, kiun heredis post kelktempa redaktora ofico de Lengyel Paul Fruictier en Parizo.
En septembro 1904 Lingvo Internacia kune kun Lengyel transmigris ankaŭ al Parizo. Tie ĝi estis redaktata de Théophile Cart ekde 1907.
La gazeto ĉesis aperi en 1914. Pro la milito, la lasta kajero aperis nur en 1920.
Kantono Ĝenevo
La Kantono Ĝenevo estas unu el la 26 federaciaj ŝtatoj de Svislando, kiuj nomiĝas kantonoj. Ĝia sidejo estas la urbo Ĝenevo. En septembro 2008, en la kantono vivis 451 083 loĝantoj.
Nomo
La oficiala nomo de la kantono estas Respubliko kaj Kantono Ĝenevo (en la franca lingvo: République et Canton de Genève; en la germana lingvo: Republik und Kanton Genf; en la itala lingvo: Repubblica e Canton Ginevra; en la romanĉa lingvo: Republica e Chantun Genevra; en la angla lingvo: Republic and Canton of Geneva).
Lingvoj
La oficiala lingvo de Kantono Ĝenevo estas la franca.
Geografio
Kantono Ĝenevo formas la plej sudokcidentan finon de Svislando. Ĝi estas preskaŭ komplete ĉirkaŭigita de Francio. La kantono disponas pri 103 kilometra limo al la francaj departementoj Ain kaj Haute-Savoie kaj nur 4,5 kilometra limo al la svisa Kantono Vaŭdo.
La Kantono situas ĉe la sudokcidenta fino de la Lago Lemano, kie la rivero Rodano elfluas el ĝi direkte al Mediteraneo. La alia grava rivero en Kantono Ĝenevo estas Arve, kiu alfluas al Rodano en la kantonĉefurbo Ĝenevo alfluante de Chamonix. La kantono situas en la tiel nomita Ĝeneva Bazeno (en la franca lingvo Cuvette Genevoise) inter la Ĵurasa montaro en nordo kaj la Alpoj en sudo.
Historio
La Kantono Ĝenevo estis kreita en la jaro 1815 el la urbo Ĝenevo, ties servutaj teritorioj kaj el la iamaj francaj kaj savojaj teritorioj, kiujn al ĝi aljuĝis al Viena Kongreso. La aristokrata reĝimo de Ĝenevo konservis sian povon ankoraŭ ĝis la liberala revolucio la 7-an de oktobro 1846. En la sekvanta jaro Ĝenevo donis al si novan kantonan konstitucion kaj akceptis en la jaro 1848 la novan federacian konstitucion de Svislando. Ek de tiam Ĝenevo apartenis al la liberalaj kantonoj de Svislando.
Komunumoj
La kantono Ĝenevo konsistas el 45 komunumoj. La aŭtonomiaj rajtoj de la ĝenevaj komunumoj estas tamen kompare al la komunuma aŭtonomio en Alemanio relative modesta.
La plej gravaj komunumoj
(stato je la 31-a de decembro 2007)
Libroj pri morto
Interesaj libroj pri la temo morto estas:
Vic-de-Chassenay
Vic-de-Chassenay estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Libroj pri morto
Nefikcia prozo
"Pri arto kaj morto", de Miyamoto Masao
Vic-de-Chassenay
Geografio
La vilaĝo situas 58 km nordoriente de Autun. La komunumo enhavas la vilaĝon Vic kaj la vilaĝetojn Cernois, Ménetoy, Sauvigny, Chassenay kaj Bourbilly.
Ekonomio
Tie estas rubeĵo por ruboj de Côte-d'Or.
Historio
Jeanne Frémiot aŭ Sankta Chantal la edzino de la barono de Chantal vivis tie en la kastelo de Bourbilly.
Libroj pri morto
Dramoj
"Faŭsto", de Johann Wolfgang von Goethe
Eposoj
La "Eposo pri Gilgameŝ", anonima
Departemento Putumajo
Departemento Putumajo (hispane: Putumayo) estas departemento de Kolombio, en la sudo de la lando. La departemento ekestis je la 1-a de januaro 1991.
Libroj pri morto
Eseoj
"La graveco de vivado", de Lin Yutang
Departemento Putumajo
<LI>Ĉefurbo: Mocoa (37 000) <LI>Areo: 24 885 km² <LI>Loĝantaro: 378 800 <LI>Urboj:  Puerto Asis (70 000), Orito (44 000)
Libroj pri morto
Eseoj
"La mito de Sizifo", de Albert Camus
"Pri la tragika sento de l' vivo", de Miguel de Unamuno
Poezio
"Elegio je la morto de lia patro", de Jorge Manrique
"Robaioj" aŭ "Robajoj", de Omar Kajjam
Kazeruno
Kazeruno (persalingve كازرون) estas la ĉefurbo de Distrikto Kazeruno en Provinco Farso, Irano. En 2016, ĝi havis proksimume 150 683 loĝantojn.
Baktakék
Baktakék estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
Situo
Baktakék situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Encs troviĝas 10, Abaújszántó 19, Gönc 25, Miskolc 40 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1272 en formo "Chewzbakta" (=kampogardisto) tiutempe apartenanta al reĝo. (Baldaŭ la oficiala nomo estis Bakta, pro peto de poŝto Abaújbakta. Iam apude komunumo Szárazkék [sArazkEk] formiĝis. Ili unuiĝis en 1950. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, dentokuracejo, klubo de maljunuloj.
Famuloj
En la iama Abaújbakta naskiĝis pentristo János Dienes.
Rosengarten
Rosengarten havas diversajn signifojn:
József Roboz
ROBOZ József (roboz) estis hungara kuracpedagogo naskita en Dunapataj en 1864 kaj mortinta en Kolozsvár en 7-an de aprilo de 1908.
Kernverdukotiledonoj
Kernverdukotiledonoj estas klado laŭ APG.
József Roboz
Biografio
József Roboz fondis en 1885 privatlernejon por surdomutoj en Arado. De 1885 li estis direktoro de landa asocio por instituto de surdomutoj de Vác kaj fakinspektisto de institutoj kuracpedagogiaj. De 1899 li estis instruisto de instituto por surdomutoj de Temeŝvaro
Kernverdukotiledonoj
Priskribo
Ili havas unusulkpolenojn kaj du kotiledonojn.
Stack Exchange
Ĉiu retejo havas specifan temon. Uzantokontribuoj havas la permesilon Creative Commons Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita.
Esperanta retejo
La ĉeflingvo de Stack Exchange estas la angla, sed en 2016 aperis parto en Esperanto, kie homoj povas starigi demandojn kaj respondi al demandoj pri Esperanto en la angla kaj en Esperanto.
Rilata artikolo
Quora
Eksteraj ligiloj
Stack Exchange - La ĉefpaĝo de Stack Exchange
Esperanto Language Stack Exchange - La Esperanta retejo
Kantono Buchanan
La nomo Kantono Buchanan  - angle Buchanan County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Tünde Handó
Tünde Handó [tunde handO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Handó Tünde estas hungara juĝisto, altlerneja instruisto, unua prezidanto de la tutlanda juĝa oficejo, membro de Konstitucia juĝejo. Ŝia edzo estas József Szájer.
Tünde Handó naskiĝis la en Salgótarján.
Kokolito
Kokolitoj estas la plej malgrandaj planto-fosilioj aŭ vegetalaj fosilioj, ĉar estas unuĉelaj estuloj. Temas pri skeleteroj de Ĥrizofitoj aŭ flavbrunaj algoj, kiuj vivis kaj vivas en maro. La plej grava konsistaĵo de la plaketoj estas Karbonato de kalcio. Lastatempe oni uzas elektronikajn mikroskopojn por la pristudo de tiuj fosilioj. La scienco kiu prizorgas tiun fakon estas la Paleobotaniko ene de la Paleontologio. Ekzemplo de kokolito tutmonde grava estas la specio Emiliania hŭleyi.
Tagalogoj
La tagalogoj estas filipina etno sur Luzono. 18 % de la loĝantoj de la Filipinoj estas tagalogoj. De la tagaloga lingvo derivita estas la filipina lingvo, kiu apud la angla estas oficiala lingvo de la Filipinoj.
Kokolito
Pro ties mikroskopa malgrandeco kaj la tutmonda disvastiĝo de plej parto de tiuj grupoj, la kokolitoj (kalka nanoplanktono) estas gravegaj kiel montrofosilio por solvi demandojn pri Tavolografio. Ili ankaŭ estas interesaj indikiloj pri ŝanĝoj de temperaturo kaj saleco de oceanoj. Tiuj ŝanĝoj estas dedukteblaj per kvantaj analizoj de la enhavo de la kalka nanoplanktono.
Referencoj
Endre Dudich, "Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj", Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.
Rosenthal
Rosenthal havas diversajn signifojn. Interalie:
Marĉkultivado
marĉkutivado estas kultivigi marĉajn grundojn por ricevi agrikulturajn areojn por kultivi utilplantoj por la homa nutrado. Depende de la marĉotipo kaj la situo evoluiĝis – precipe en Nederlando ka norda Germanujo- diversajn metodojn de la kultivigado de marĉoj.
Marĉbruliga kulturo
La marĉbruliga kulturo okazis ekde la 16a jarcento, unue en Nederlando kaj poste ankaŭ en Germanujo. La pluvmarĉaj areoj estis deakvigitaj malprifunde antaŭ la vintro. En la sekvanta printempo oni bruligis la areon. Poste oni disemis tritikon, arvenon aŭ fagopiron en la ankoraŭ varman cindron. La ventodirekto kaj la al profundo pli granda malsekeco plimalsekecon de la marĉa grundo reguligis la flamojn. La tiel maniere ricevita areo povas esti kultivata ses jarojn. Poste necesis 30-jara novalo. Poste la marĉoj evoluiĝis al marĉerikejoj. Pro la ĝenado de la forta fumo kiu okazas dum tiu metodo, ĝi estas malpermesita en Germanujo ekde 1923.
Ĵeleznodoroĵnaja (stacio)
Ĵeleznodoroĵnaja (Железнодорожная) estos haltejo kun nomo Ĵeleznodoroĵnij (Железнодорожный) sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Ĵeleznodoroĵnij.
Marĉkultivado
„Fehn“-kulturo
Tiu kultiviga metodo evoluiĝas en Nederlando kaj estis farata ankaŭ en nordokcidenta Germanujo ekde la 17a jarcento. Kiel unua germana marĉkultivigado fondiĝis 1630 la Fehn-kolonio Papenburg. Ĉe tiu kultiviga formo oni konstruis unue ŝipeblajn kanalojn, ofte ankaŭ kun flankajn kanalojn. Per tio la allimajn marĉajn areojn povas esti deakvigataj parte. La setlistoj fosis la pli malsupre kuŝanta nigran torfon sekigis ĝin kaj transportis ĝin per velŝipoj (nomata Tjalk en la frisa lingvo)) por vendi ĝin kiel konstrumaterialo. Reveturante la ŝipoj tranportis  riverŝlimon. Tiun oni miksas kun la blanktorfo kaj la mineralan grundon. Poste la nova grundo estas kultivebla Ambaŭflanke de la kanaloj estiĝis tipaj  setlejo.
Marĉdiga Kulturo
La metodo de marĉdiga kulturo deakvigaj fosaĵoj estis konstruataj tra  malaltmarĉoj. Sur la surfaco de la marĉoj oni metis tavolon de malfajna sablo, kiu estis sterkigita kun kalifosfato. El la malgranda elvaporiga povo, el la pli alta grundtemperaturo kaj el la malgranda kresko de fiherboj rezultis altan pligrandigon de la rikoltaĵoj.
Nigra Kulturo
Ĉe tiu metodo la surfaco de malalta marĉo plufoje estas prilaborita, sterkigita, precipe kun fosforo/fosfato, kalio kaj kalko kaj fine glatigita per kamporulo.
Eschenbergen
Eschenbergen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Nesseaue.
Jaye Davidson
Vivo
Davidson naskiĝis en Riverside (Kalifornio) kiel filo de ganaa patro kaj angla patrino. Li transloĝiĝis al Britio, kiam lia patro transloĝiĝis el Usono. Li tiam estis dujara.
Kariero
Davidson estas plej multe konata por sia rolo kiel transvirino Dil en filmo The Crying Game (1992). Por tiu ĉi rolo li estis nomumita al Akademia Premio por la plej subtenanta aktoro. Davidson ankoraŭ aperis kiel Ra en filmo Stargate el la jaro 1994.
Li ne estas longdaŭra aktoro, li prefere laboras en moda industrio.
František Adolf Šubert
František Adolf ŠUBERT (naskiĝis la 27-an de marto 1849 en Dobruška - mortis la 8-an de septembro 1915 en Prago) estis ĉeĥa verkisto, precipe de historiaj romanoj kaj dramoj.
Šubert ne finis studadon de filozofio kaj vivtenis sin kiel ĵurnalisto. Li laboris en komitato por konstruado de Nacia Teatro en Prago kaj poste kiel direktoro de la teatro (1883-1900). Li kontribuis al enciklopedia vortaro, direktoris urban teatron en la kvartalo Vinohrady kaj redaktis plurajn gazetojn.
Šubert verkis historiajn romanojn kaj dramojn, poste siatempajn verkojn reagantajn je aktualaj politikaj eventoj, kaj ankaŭ fakajn verkojn pri teatro.
Mlabrioj
La el la tajlingva ผีตองเหลือง (= spiritoj de la flavaj folioj) devenanta fremdnomigo estas klarigebla per la kutimo de la mlabrioj, rapide konstruitan ŝirmejon el bananfolioj tiam forlasi, kiam la folioj transkoloriĝis, ĉar tiel la forlasitaj ventŝirmejoj dum longa tempo estis la ununura spuro, kiun la tajaj kaj laosaj ĉasistoj trovis pri la arbarloĝantoj. La mlabrioj estis ĉasistoj-kolektistoj kaj vivis de pratempoj en la proksima ĉirkaŭo de Nano (Nan). La mlabrioj kiel eksaj nomadoj hodiaŭ estas devigataj vivi lokside, unu vilaĝo estas gvidata de kristana misiejo, alia estas sub la protekto de la hmongoj.
La mlabria lingvo apartenas al la kmua grupo de la mon-kmer-lingvoj. La dana lingvisto Jørgen Rischel skribis verkon pri la mlabra lingvo.
Geto
Geto, laŭ Nova PIV, estas urba kvartalo, kie la judoj devis loĝi laŭ ordono de la magistrato. La vorto estas uzata ankaŭ pri aliaj urbopartoj loĝataj de minoritatoj, ekzemple getoj de nigruloj en Usono.
El la Venecia itala dialekto, Ghetto, nomo de kvartalo en Venecio, kie devis loĝi la judoj.
Dua mondmilito
Getoj estis establitaj en teritorioj de Ukrainio, Belorusio, Ĉeĥio, Hungario, plejparte tamen sur terenoj, kiuj antaŭlamilito apartenis al Dua Pola Respubliko. Kreitaj i.a. en Bjalistoko, Częstochowa, Kielce, Krakovo, Lublin, Lodzo, Radom, Varsovio, Vilno kaj Lvovo. Ĝenerale en okupata Pollando germanoj fondis de 400 ĝis 600 getoj.
En kulturo
"In the Ghetto" (En la geto, origine titolita "The Vicious Circle", malvirta cirklo) estas kanto verkita de Mac Davis kaj famigita kaj popularigita fare de Elvis Presley, kiu sukcesis per ĝi en 1969. Ĝi ne temas pri judoj, sed pri junulo kiu misedukiĝas en medio al krimado.
Saas-Almagell
Saas-Almagell estas svisa komunumo en la germanparolanta parto de Kantono Valezo, Distrikto Vispo; ĉirkaŭ 142 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo kaj ĉirkaŭ 107 km (birdfluge) sude de Berno La komunumo najbaras Italion trans montpasejoj Antronapasejo (2 838 m) kaj Monte-Moro pasejo (2 868 m).
Ĝi kuŝas en Saasvalo, valo de rivero Saservispa, norde de la kunfluo de Saservispa kun dekstra alfluanto, rojo Furggbach.
Pléchâtel (stacidomo)
Pléchâtel estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pléchâtel, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Saas-Almagell
La komunumo kulminas ĉe monto Strahlhorn‎ (4 190 m de alteco); giaj aliaj pintoj estas Rimpfischhorn (4 199 m) kaj Allalinhorn (4 027 m).
Ĝi entenas multenombrajn vilaĝojn kaj vilaĝetojn inter kiuj: Lehn, Chaischlittu, Unterkreuz, Zum Berg, Dorfplatz, Furrusand, Zerbriggu kaj Mattmark.
Pléchâtel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Célia Margó
Célia Margó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Margó Célia estis hungara operetkantisto (mezosoprano). Ŝia origina nomo estis Morgenstern Cecília Ludovika ĝis 1910. Ŝia frato estis Ede Margó, ŝia edzo estis György Verő.
Morgenstern Célia naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Morgenstern Célia akiris diplomon en Teatroarta Akademio en 1884. Post la diplomo ŝi debutis en Várszínház. Inter 1885-1887 ŝi ricevis rolojn en Népszínház, poste en Teatro de Debrecen. En 1889 ŝi estis gastokantisto en la Reĝa Operejo. En la sekvaj jaroj ŝi kantadis foje en Budapeŝto, foje province (Arad (urbo) (1889), Szabadka (1890), denove Népszínház (1895), Szeged (1897), Pécs (1898). Intertempe en 1887 ŝi edziniĝis, baldaŭ ŝi naskis filinon. Ŝi lastfoje kantadis en 1904.
Pléchâtel (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Rennes - Redon (468000).
Saas-Almagell
Ĝia ĉefa resurso estas turismo, la vilaĝoj havas multenombrajn hotelojn. Vintre estas skiadaj ejoj; somere komencoj de piediradoj.
Departemento La Guajira
Departemento La Gŭaĥira estas departemento de Kolombio. Ĝi ekestis la 1-an de januaro 1964.
La Gŭaĥira estas la plej norda departemento de Kolombio; ĝi troviĝas sur duoninsulo samnoma, norde kaj okcidente banata de la Kariba Maro kaj oriente de la Golfo de Venezuelo, okupante plej parton de la Guajira Duoninsulo. Sude ĝi limas al Venezuelo kaj al la kolombia departamento Cezaro; sudokcidente al la departemento Magdaleno. Parto de la teritorio estas parto de la montaro Serranía del Perijá.
Saas-Almagell
Sur la alto de la komunumo estas la baraĵa Mattmark-lago kiu kolektas la akvon de Allalin-Glaĉero, kaj el kiu elfluas rivero Saservispa.
La najbaraj Svisaj komunumoj estas okcidente: Zermatt, Täsch kaj Saas-Fee; norde: Saas-Grund; oriente: Simplon kaj Zwischbergen.
Sude estas la italaj komunumoj de Piemonto: Antrona Schieranco, Ceppo Morelli kaj Macugnaga.
Jenő Illés
Jenő Illés [ilEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Illés Jenő, en Germanio Eugen Illes estis hungara-germana reĝisoro, scenaristo, kameraisto. Li estis la unua hungara filma reĝisoro, tamen en Berlino.
Jenő Illés naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Illés akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. Inter 1905 kaj 1939 li vivis en Berlino, tamen kun interrompoj. Komence li plulernis en Teknikuniversitato en Berlino, en 1906 li estis germanlingva ĵurnalisto. En 1908 li estis kinejestro. Li iĝis ĉefreĝisoro de Pathé en Berlino en 1911, resume li faris ĉe Pathé 120 germanajn filmojn. En 1912 li partoprenis en establo de kinproduktejo. En 1915 pro soldatiĝo li hejmenvenis kaj kiel soldata filmisto li kreis 9 filmojn. Post 2 jaroj li ekssoldatiĝis kaj revenis al Berlino, kie li zorgis ankaŭ prezentadoj de hungaraj filmoj. Depost 1927 li estis negocisto pri filmoj. Pro la 2-a mondmilito li tuj hejmenvenis al Budapeŝto. Li havis germanan edzinon.
Josef Štolba
Josef ŠTOLBA (naskiĝis la 3-an de majo 1846 en Hradec Králové - mortis la 12-an de majo 1930 en Praha) estis ĉeĥa dramverkisto.
Li doktoriĝis pri juro, sed fariĝis edukisto en grafa familio, kun kiu li traveturis la mondon (norda Eŭropo, okcidenta Hindio, Norda Ameriko). Poste li fariĝis notario, sed samtempe komencis aktivi literature. Sukcesaj estis precipe liaj farsoj, malpli altan nivelon havis liaj tragedioj. Valoraj estas liaj rememoroj.
Hayate Sugii
Hayate Sugii (杉井 颯, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Geroda (Turingio)
Geroda estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Triptis. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Jan Evangelista Kosina
Jan Evangelista KOSINA (1827-1899) estis ĉeĥa literatura kritikisto.
18735 Chubko
18735 Chubko estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Jan Evangelista Kosina
Lia ĉefverko estas Hovory olympské (Diskutoj olimpaj, 1879)
18735 Chubko
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la ukraina astonomino Larisa Sergiivna Ĉubko (ukraine Лариса Сергіївна Чубко), de la departemento pri Malgrandaj Korpoj de la Sunsistemo ĉe la observatorio de la Kijiva Nacia Universitato Taras Ŝevĉenko. Ŝi observas kaj studas la spektron de kometoj kaj asteroidoj.
Anna Gonda
Anna Gonda, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gonda Anna estis hungara-aŭstra operkantisto (aldo). Ŝia geedziĝa nomo estis Anna Gonda-Nigg.
Anna Gonda naskiĝis la  en Miskolc, ŝi mortis la.
Biografio
Anna Gonda komencis lerni pianadon en la aĝo de 13 kaj kantadon en la aĝo de 17. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1974. Ŝia ĉefinstruisto estis Éva Kutrucz. De 1974 ĝis 1976 ŝi ricevis plu trejnadon en de:Hochschule für Musik Hanns Eisler Berlin (tiam Orienta Berlino). Ŝi komencis sian operkantistan karieron en de:Volkstheater Rostock. En 1978 ŝi revenis al Hungario kaj dum tri jaroj ŝi instruis en muzika mezlernejo en Győr. Ŝi ankaŭ kantis en de:Stadttheater Klagenfurt. En 1981 ŝi restis en Aŭstrio kaj ŝi estis membro de Viena Ŝtata Operejo ricevinta ankaŭ ĉefrolojn ĝis 1997. En tiu periodo ŝi estis gastkantisto ekzemple en Teatro alla Scala, Svislando, Francio, Japanio. Ŝi kantis ankaŭ oratoriojn.
Listo de prezidantoj de Italio
De 1946 ĝis nun en 2006 Italio havis dek unu prezidantojn, se inkludi la "provizoran ŝtatestron" Enrico De Nicola, elektitan de la Konstitua Asembleo, kiu konsideris la titolon de prezidento neadekvata al lia ofico.
La itala konstitucio ne konas la oficon de vicprezidento. Anstataŭulo de la prezidento estas la prezidanto de la itala senato.
Cacareco
Cacareco ([kakaREko] 1954-1962) estis ina (nigra) kurtbuŝa rinocero ekspoziciita en brazilaj bestoĝardenoj. Ĝi estas konata pro ricevo de multaj voĉoj en la urbaj konsilantaraj elektoj de 1958 en São Paulo kiel formo de protesta voĉdono. Elektaj oficialuloj ne akceptis la kandidatecon de Cacareco, sed ĝi fine gajnis 100.000 voĉojn, pli ol iu alia partio en tiu sama elekto (kiu ankaŭ estis karakterizita je forta foresto). La esprimo "voto Cacareco" (Cacareco-voĉdono) estas ofte uzata por priskribi voĉdonojn de protesto en Brazilo. La kandidateco de Cacareco inspiris la Rinoceran Partion de Kanado, nome gvidata de kurtbuŝa rinocero Kornelio la Unua.
Historio
Cacareco naskiĝis en 1954, en la Jardim Zoológico do Rio de Janeiro. Ĝi estis filino de rinoceroj Britador kaj Terezinha. En 1958 ŝi estis pruntedonita dum tri monatoj, okaze de la malfermo de la Zoo de San-Paŭlo. En tiu jaro okazis elektoj por la urba konsilio. Ĵurnalisto Itaboraí Martins, malkontenta pri la nivelo de la kandidatoj, proponis la nomon de Cacareco kiel kandidatiĝinto.
East Dunbartonshire
La areo sitas nordokcidente de la urbego Glasgovo kaj entenas multajn suburbojn de ĝi. Krom tiun urbegon kaj la najbaran teritorion de West Dunbartonshire (do okcienta Dunbartonshire), la konsilia areo bordas la regionojn North Lanarkshire kaj Stirling.
Cacareco
Historio
Cacareco revenis al Rio de Janeiro du tagojn antaŭ la elektoj, kaj ricevis 100.000 voĉojn. Ĝi ankaŭ estis elmontrita en Porto Alegre en 1962, antaŭ morto en la sama jaro.
Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa)
Linio Hankyū-Takarazuka (japane: 阪急宝塚本線 [Hankjuu-Takarazuka Hon-sen], angle: Hankyu Takarazuka Main Line) estas linio de la fervojo reto Fervojo Hankyū en Kinki-regiono, Japanio. La suda parto de linio situas en okcidento de Gubernio Osaka kaj ĝia norda parto situas en sud-oriento de Gubernio Hjogo.
Varsovia geto
La Varsovia geto (1940-1943) dum la Dua mondmilito estis la plej granda porjuda geto establita de la germana-nazia reĝimo. La 25-an de novembro estis tute izolita - la judoj iĝis kondamnitaj al malsatmorto aŭ ekstermo en koncentrejoj. Dum la tri jaroj de ties ekzisto ĝia loĝantaro malkreskis de 380 000 (takso) al 70 000, pro malsato, malsanoj kaj fortransporto al la koncentrejoj.