cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Man-ĉe-mane
Analizo
En "Man-ĉe-mane" Carlos Drummond de Andrande ne atentas pri personaj temoj, kiuj en la poeziaĵoj estas reprezentataj i.a. de la versoj "Mi ne estos kantanto pri virino, pri rakonto / Mi ne mencios suspirojn je vesperiĝo, pejzaĝon videbla tra fenestro", per kiuj la poeto formetas la rigardadan lirikismon kaj la romantikan skapismon. Per versoj, kiaj "Mi ne disdonos dormodrogojn nek leterojn de memmortigintoj" li ankaŭ montras, ke li ne celas en tiu verkaĵo la dekadencan pesimismon. Per tiu poeziaĵo Drummond prezentas sian vivan konsciencon pri la ekzistado de la aliaj homoj ĉirkaŭ si, konsiderataj kiel kunuloj de la poeto, kun kiuj li sin rigardas man-ĉe-mane jam en la estanta tempo. La ĉefa poezitemo do estas la emo kuniĝi kun la ĉirkaŭantoj kaj la komprenado pri si mem kiel parto de iu aro jam nun, en la nuna tempo, kiel esprimas unu el liaj versoj: "La nuno tiom grandas, ni ne fordisiru / Ni ne tro fordisiru, ni iru man-ĉe-mane".
Tomáš Holý
Morto
Finstudinte gimnazion li komencis studi juron, sed 9 tagoj antaŭ sia 22-a naskiĝtago li tragike mortis dum aŭtoakcidento sur ŝoseo inter nordbohemiaj municipoj Kytlice kaj Polevsko.
Man-ĉe-mane
Analizo
"Man-ĉe-mane" portas en si kun iom utopia tono mesaĝon pri la homa solidareco. Kiel aktivulo de la homaj rajtoj, Drummond multfoje neas la influon de la moderna mondo en sia verkaro kaj ĉi tie malproksimigas la emon al la soleco kaj al la individueco. Por reprezenti tiun ideon li aldonis al la poeziaĵo:
"Mi ne fuĝos al la insuloj nek estos kaptita de serafoj".
Santa Cruz Xitla
Geografio
Santa Cruz Xitla apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3933 loĝantojn. El tiuj estis 1820 viroj kaj 2113 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1820 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2523 indiĝenoj. El tiuj 2043 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2043 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Preĝejo Prezento de Sankta Maria (Esztergom)
Historio
En 1737 pesta epidemio okazis en Esztergom, kiu finiĝis ĝuste en tago de Prezento de Sankta Maria. La loĝantoj konstruis votan kapelon kune kun hospitalo, kiu estis preta en 1742. En 1838 la inundo faris detruojn, tial poste plena trakonstruo okazis laŭ planoj de János Packh. En 1970 internaj trakonstruoj okazis. La plena renoviĝo finiĝis en 2017. Nuntempe misiistoj por ciganoj servas en la kapelo.
Konstruaĵo
La kapelo situas laŭ la trotuaro inter 2 domoj, kiu iam estis hospitalo, poste loĝejo de maljunaj malriĉuloj. Antaŭ la kapelo krucifikso estas videbla ekde 1896. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, plej supre la firstotureto altiĝas. Memortabulo prezentas nivelon de la inundo en 1838. En la fasado estas videblaj ankoraŭ 3 fenestroj en la etaĝo kaj 2 blindaj fenestroj en la teretaĝo.
Kuriumo
Kuriumo estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon Cm kaj la atomnumeron 96. Ĝi estas rara tero kaj elemento en la aktinoida serio. Kuriumo estas arĝent-kolora posturania radioaktiva metala elemento kiun oni povas fari bombardante plutonion per alfaradioj. Ĝi estas nomata laŭ Marie kaj Pierre Curie. Sciencistoj kiuj ankaŭ implikĝis kun Seaborg (1912-1999) en la eltrovo de kuriumo estis - Albert Ghiorso (1915-2010), Ralph A. James (1920-1973).
Ĝi estas radioaktiva, kemie aktiva, elektro-pozitiva substanco kiu havas specifajn magnetajn ecojn. Ĝia rezistiveco pliiĝas kune kun la kliniĝanta temperaturo. Kuriumo estis unue izolita en videblaj kvantoj tiel kiel hidroksido en 1947. Plejmulto el la kuriumaj kombinaĵoj estas senkoloraj aŭ iomete flavaj. Se kurio eniras la korpon ĝi akumuliĝas en la ostoj, kaj tial ĝi estas tre toksa ĉar ĝia radiado detruas la mekanismojn je produktado de ruĝĉeloj. Kurio estas radioaktiva rara tero metalo.
M67
Pri la aliaj signifoj de "M67" vidu artikolon M kun nombro.
M67 (Messier 67, aliaj indikoj — NGC 2682, OCL 549) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Etila mandelato
Etila mandelato aŭ C10H12O3 estas estas organika estero de la mandelata acido kaj etanolo, blanka aŭ flaveca solidaĵo nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, etero, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila mandelato estas konstrubloko por sennombraj produktoj uzataj en farmakologio, organikaj sintezoj kaj kiel kemiaj reakciaĵoj.
Flago de Turkmena Soveta Socialisma Respubliko
La lasta flago de la Turkmena SSR estis adoptita la 1-an de aŭgusto 1953.
En la 1930-aj jaroj, la turkmena flago estis ruĝa kun granda rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, simila al la flago de Sovetunio.
Vermivoroj
Vermivoroj estas la birdospecioj membro de la genro Vermivora, kiu estas genro de la familio de Paruliedoj de Ameriko. La signifo de la latina scienca nomo devenas de du radikoj signifantaj respektive “vermo” kaj “manĝi”, tio estas kiuj manĝas vermojn respektive raŭpojn, kiuj estas grava parto de la dieto de tiuj birdoj.
Castellucchio
Castellucchio estas komunumo de Italio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Tridekila salikato
Tridekila salikato aŭ tridekila 2-hidrokso benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj tridekila alkoholo. Tridekila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tridekila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al tridekila grupo. Ĝi konsistas je 20 karbonatomoj, 32 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Knittelfeld
Knittelfeld estas urbo de Aŭstrio. Ĝi situas en la aŭstria federacia lando Stirio, kaj estas ĝemelurbo de Kameoka, en Japanio.
La okazis la ĝemeliĝa ceremonio en Knittelfeld kaj la nomŝanĝo de la malnova Kärntnerstrato al Kameokastrato. Iniciatintoj estis la esperantistoj doktoro Adolf Halbedl, el Knittelfeld, tiam landestro de la Stiria Esperanto-Asocio, kaj lia japana Esperanto-amiko Eizo Ito, el Kameoka.
Okaze de la 35-jara interfratiĝo "Kameoka-Knittelfeld", okazis la la malkovro de la Kameoka-monumento en la Kameokastrato.
François Louis de Morlan
François-Louis de Morlan, alidire Morland (naskiĝis en Souilly, mortis  en Brünn, en Ĉeĥio) estis franca militisto.
Milita kariero
Enirinta en la 11-an eskadronon de Kavalerio la, li estis farita subleŭtenanto la 15-an de septembro, leŭtenanto la , kapitano la. Li estis vundita per kuglo dum la batalo de Sprimont la.
Li fariĝis ĉefo de eskadrono la, antaŭ ol eniri la kavalerion de la Gvardio de Konsuloj la. Nomita majoro la, li estis promociita kolonelo vickomandanto de la kavalerio de la Imperia Gvardio la. Morte vundita dum batalo de Austerlitz la, li mortis pro siaj vundoj en Brünn la 5-an de decembro.
Li estis entombigita en preĝejo Saint-Martin en Souilly.
Zona Franca (Metroo de Barcelono)
Zona Franca estas stacio sur linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono. Ĝi estis malfermita la.
Batalo ĉe Lipany
Batalo ĉe Lipany estas decida kunpuŝiĝo, kiu finigis la husanajn militojn.
Dimanĉe la 30-an de majo de 1434 proksime de malgranda vilaĝo Lipany, situanta proksime de urbo Český Brod, staris kontraŭ si unuiĝintaj fortoj de radikalaj husanoj (Taboritoj gviditaj de Prokop Holý kaj Orfoj de Jan Čapek ze Sán) en unu flanko kaj koalicio de moderaj kalikuloj kaj katolikoj en la alia flanko. La modera flanko estis nombre tre pli forta, sed la radikaloj denove povis fanfaroni per harmonianta kaj pli sperta armeo. Alie inter la flankoj ne estis gravaj diferencoj. Ambaŭ uzis klasikan husanan taktikon kaj armilaron. Kontraŭ certe sperta kaj estiminda komandanta duopo Prokop Holý kaj Jan Čapek el Sány staris ankaŭ tre sperta kaj kapabla modera kalikulo Diviš Bořek el Miletínko, malnova kunbatalinto de Jan Žižka.
La batalo de komence evoluis iom enueme. La radikala flanko, kiu venis en la batalejon pli antaŭe, ekokupis avantaĝan lokon sur monteto sudokcidente de Lipany ferminte sin en veturilremparo. Kaj ili atendis... Ili povis permesi al si la atendadon kun sufiĉo da provizoj, ili nome fidis al nervozeco de siaj malamikoj, kiuj estos nervozaj pro tio, ke iliaj propraj sinjorujoj kaj regionoj estas neŝirmataj. Pleje sole ili atendis helpon. La rezulto devis esti aŭ disfalo kaj malplifortigo de la katolika flanko aŭ ties ĝenerala atako, sed dum tre malavantaĝaj kondiĉoj. La komandantoj de la moderuloj memkompreneble konsciis tion (en la posteno de siaj malamikoj ili sendube elektis la saman sintenon) kaj ili decidiĝis uzi artifikon, kiu solvus la patan situacion.
Diviš Bořek el Miletínko apartigis siajn rajdistojn en du partojn. Li kaŝis unu parton en valeto proksime de la veturilremparo de la malamiko kaj la alian li sendis en kriegan atakon. Tiu memkompreneble ne povis havi sukceson kaj neniun surprizis, ke jam post la unuaj pafaroj kaj mortuloj la provokema rajdistaro haltis komencinte retiriĝi, aŭ prefere fuĝi reen.
Kaj ĉimomente Prokop Holý kaj Jan Čapek el Sány faris grandegan eraron. Vidante la fuĝantan malamikon la „Diaj batalantoj“ (ili nomis sin mem tiel) rememoris siajn antaŭajn facilajn venkojn super kruckavaliraj militiroj kaj dum siaj belegaj rajdadoj, kiuj Dio „donacis“ al ili, ili malfermis la veturilremparon, por ke ili ankaŭ ĉifoje neniigu la malorganizigitan kaj la malmoraligitan rajdistaron de la malamiko. La moderuloj atendante, kiam Jan Čapek el Sány estos sufiĉe malproksime de la veturilremparo kaj ĉiuj estos okupitaj per observado de naskiĝanta masakro, poste ekatakis helpe de sia kaŝita taĉmento. Ĝi ne estis sufiĉe da forta, por ke ĝi konkeru la veturilremparon kaj neniigu la malamikon, sed por tio, por ke ĝi plenumu sian taskon kaj tenu la malamikan remparon malfermita ĝis alveno de infanterio, ĝi estis da forta sufiĉe. Tuj poste, kiam ĝi ekatakis, la veturilremparo de la moderuloj disfalis kaj ĝia infanterio ĵetis sin por helpi la rajdistaron. Kaj la fuĝanta taĉmento ĉesis fuĝi returniĝinte por ekbatali kontraŭ la orfa rajdistaro. Nur la neatendita ŝanĝo en la konduto de la malamiko vekis suspekton en la ĉefkomandanto de la orfaj soldataroj. Unusola ĉirkaŭrigardo en la batalejo diris al li ĉion. Li vidis la ruliĝantan infanterion de la moderuloj kaj li ekvidis batalon, kiu ekfuriozis en nemalfermita ravino inter la veturiloj, tra kiu ili forlasis sian vetureblan fortikaĵon. Kaj tuj estis klare al li, ke ili ne sukcesos ĝustatempe fermi eĉ ne tiun internan remparon.
La sperta komandanto ne hezitis. Li bone vidis malesperajn signalojn, per kiuj Prokop Holý, restinta kun la infanterio ĉe la veturiloj, vokis lin por helpi. Sed eĉ al li devis esti klare, ke estas malfrue. Ili ne sukcesos fermi la remparon kaj eĉ ankaŭ simplaj soldatoj sciis bazan regulon, kiu dum tempo de la ekzistado de la husana taktiko neniam trompis ilin: se falos la veturilremparo, la batalo estas perdita. Kaj Jan Čapek el Sány havis devon al siaj viroj. Se li ne povis savi la infanterion, senĉese ĉi tie estis la rajdistaro ĉirkaŭ li kaj la nekonkerita urbo Kolín proksime. Lia fuĝo el la batalejo alportis al li ĉe la porhusane orientitaj historiistoj la signon de perfidulo kaj malkuraĝulo. Sed plimulto da historiistoj okupiĝantaj ĉefe per armeaferoj ne konsentas kun tio. Lia decidiĝo estis laŭ ili pragmata kaj ĝusta, en certa momento la batala estis jam ĉiuokaze perdita kaj Jan Čapek el Sány faris tion, kio estis lia devo – se li ne plu povis jam venki kaj savi ĉiujn siajn kunbatalantojn, li savis almenaŭ tiujn, kiuj li povis.
La batalo finiĝis per masakro, kiam la venkintoj likvidis la grandan plimulton de la militkaptitoj – la kerno de la orfaj kaj la kampaj soldataroj el Tábor estis neniigita. Apud 10 000 falintoj estis plua milo brulmortigita en ĉirkaŭaj pajlejoj. Falis ankaŭ Prokop Holý, nomata la Granda eĉ kun siaj hetmanoj. Ambaŭ ligoj (Orfoj kaj Taboritoj) disfalis. Parto aliĝis al la moderaj kalikuloj, parto foriris eksterlanden pro kariero de postulataj armitoj. Kaj parto restis senĉese rezistante – ekzemple Jan Roháč el Dubé. Sed ĝi ne povis pluekzisti longtempe. La husanaj militoj en Bohemio estis finiĝantaj.
En la jaro 1881 estis sur la monteto ĉe Lipany starigita memoriga tombmonumento.
Santos Futebol Clube de Angola
Santos Futebol Clube de Angola estas angola futbalklubo kiu estas bazita en Viana, municipo en la provinco Luanda de Angolo kaj antaŭurbo de Luando. La plej gravaj klubaj teamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono  de la pli granda municipo Luando, 17 kilometrojn nordoriente de la centro de Viana - same kiel cetere ankaŭ la najbara klubo Sport Luanda e Benfica. La klubaj emblemo kaj sportaj vestaĵoj aspektas preskaŭ samaj kiel tiuj de la samnoma futbalklubo Santos Futebol Clube en Brazilo - evidente riverenco al la pli fama samnoma klubo en suda Ameriko.
Distrikto Schleswig-Flensburg
La distrikto norde limas kun Danio kaj la Flensburga fjordo (Flensburger Förde), oriente al la okcidenta parto de la Balta Maro. Ene de Germanio, najbaras la distriktoj Rendsburg-Eckernförde sude, Dithmarschen sudokcidente kaj Norda Frislando okcidente. La eksterdistrikta urbo Flensburg komplete ĉirkaŭiĝas de la distrikto.
En la oriente parto de la distrikto situas la pejzaĝo Angeln inter la Flensburga fjordo kaj la fjordo Schlei [prononco "Ŝlaj"]: Tiu regiono estis la historia hejmo de la engloj, ĝermanoj kiuj - kune kun pluraj triboj de la saksoj meze de la unua jarmilo post Kristo (ĉefe dum la 5-a kaj 6-a jarcento) elmigris al Britio kaj kies pranepoj estas la hodiaŭaj angloj. La regiono geografie estas tute ebena: en la pejzaĝo Angeln situas la plej alta punkto de la distrikto, la monteto Scheersberg.
Kvankam origine en la regiono ekzistis tre multaj marĉoj kun unikaj plantaj kaj bestaj medioj, la plej multaj el tiuj marĉoj dum la jarcentoj pro sekigo kaj forpreno de torfo perdiĝis. La plej multaj restintaj marĉaj teritorioj nuntempe estas naturprotektataj.
Administra divido
La distrikto konsistas el 13 komunumaroj, en la germana lingvouzo de Ŝlesvigo-Holstinio Amt, pluralo Ämter, kaj aldone el 5 sendependaj urboj. Ĉiuj komunumaroj konsistas el pluraj neurbaj kaj parte ankaŭ urbaj komunumoj, kaj kune ofertas grandan parton de la publikaj servoj. Sume en la distrikto ekzistas 129 unuopaj (urbaj kaj neurbaj) komunumoj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Sendependaj urboj:
Komunumaroj (Ämter) kun unuopaj membraj (urbaj kaj neurbaj) komunumoj:
Muzeoj
La plej gravaj muzeoj de la distrikto troviĝas en la urbo Schleswig. La landa muzeo por arto kaj kultura historio kaj la landa arkeologia muzeo havas sian sidejon en la kastelo Gottorf: inter la eksponaĵoj menciindas interalie la historia ŝipo Nydam kaj iuj surprize bone konserviĝintaj kadavroj de malbonŝancaj homoj, kiuj dronis en marĉo kaj kies korpoj konserviĝis sub la marĉa surfaco. En la plej granda prahistoria muzeo de Germanio entute prezentiĝas pli ol 5 milionoj da trovaĵoj en granda kolekto prahistoria kaj malpli granda mezepoka. La vikinga muzeo Haithabu en la komunumoparto Haddeby de Busdorf apud Schleswig same apartenas al la landa arkeologia muzeo kaj ekde 1985 prezentas trovaĵojn el la historia vikinga urbo. Proksime de la kastela insulo de la urbo Schleswig ankoraŭ ekzistas etnografia muzeo, kiu prezentas la historion de ĉiutaga regiona kulturo el la lasta jarmilo.
La pejzaĝa muzeo Unewatt en Langballig konsistas el kvar muzeaj insuloj, sur kiuj prezentiĝas tipaj historiaj agrikulturaj konstruaĵoj (kamparaj bienoj, laktoprilaborejo, ventomuelejo) kaj ilaroj en historia vilaĝo. Kerno de la muzeo Danewerk (Danevirkegården) en la komunumo Dannewerk estas historia digaro, pruvaĵo de pratempa fortikaĵo kaj la plej granda geografia monumento de Norda Eŭropo.
Desnogorsk
Desnogorsk (Десногорск) estas urbo en Smolenska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 66410.
La urbo estis fondita en jaro 1974.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1990.
La interurba telefona kodo estas 08153, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 54°09' norde, longitudo 33°17' oriente.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Desna (Десна) (kiu demaldekstre enenfluas en riveron Dnepr (Днепр)).
En jaro 2002 la urbo havis 32.1 mil loĝantojn.
Tapira (Paranao)
Tapira estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.834 loĝantojn en 2010.
Feiko Munniksma
Feiko MUNNIKSMA (naskiĝis la en Groningen, mortis la 27-an de aprilo 1990 en Annen, Nederlando  ) estis la ĉefredaktoro de Internacia Komerca-Ekonomika Vortaro, unu el la plej imponaj terminaroj iam kompilitaj per Esperanto.
Li krome tradukis tri tekstojn de Leo Polak. Ĉiuj estis eldonitaj de Cercle Esperantiste de l'Agenais "Laute!" ; SAT-Broŝurservo:
Dum la dua mondmilito li agadis en la nederlanda rezisto kontraŭ la germana okupacio, i.a. per eldono de la kontraŭgermana revuo De vonk (La sparko) kaj donante rifuĝejon al personoj serĉataj de la nazioj. Pro tio li estis arestita la kaj kondamnita al trijara enkarcerigo en la prizono de Rheinbach.
Li ankaŭ verkis Pensoj kaj protestoj libro de poezio originala, eldonejo Perspektivo. Kopenhago 1984. Japanstilaj poemoj kaj adekvataj ilustraĵoj.
NGC 2683
NGC 2683 (aliaj indikoj — UGC 4641, MCG 6-20-11, ZWG 180.17, KUG 0849+336, PGC 24930) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hildá Länsman
Hildá Birget LÄNSMAN (naskiĝis en 1993 ) estas finna Samea kantisto kiu ofte prezentiĝas kun sia patrino Ulla Pirttijärvi, kantante jojko-inspiritajn kantojn. En 2014, ili formis la duopon Solju, akirinte kun "Hold Your Colours" la trian lokon en la finna antaŭ-Eŭrovido-kantkonkurso UMK en 2015. En januaro 2019, Solju ricevis la premion Folk Music Creator (Folkloran Muzikan Kreinton) ĉe la finna Ethnogala. Solju ankaŭ gajnis la premion por la plej bona internacia indiĝena disko ĉe la kanadaj Indiĝenaj Muzikaj Premioj (2019). La debuta albumo de la duopo Ođđ Áigodat (Novaj Tempoj) estis eldonita en aprilo 2018.
(143487) 2003 CR20
(143487) 2003 CR20 estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun Venuso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Marso, de la Tero kaj de Venuso kun febla orbita klineco, kaj ekstere tanĝas tiun de Merkuro.
Santa Inês (Bahio)
Santa Inês estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.363 loĝantojn en 2010.
34128 Hannahbrown
34128 Hannahbrown estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
New Haven (Konektikuto)
New Haven estas havenurbo en subŝtato Konektikuto. La fakto ke temas pri havenurbo videblas eĉ en la nomo de la urbo. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La urbo estas la formala ĉefurbo de samnoma kantono New Haven, sed en Konektikuto ĉiuj administraj servoj estas transdonitaj al la unuopaj komunumoj, do la ĉefurbeco estas nur simbola.
Situo
New Haven situas laŭ marbordo havanta profundan havenon.
Historio
Plej frue indianoj vivis tie. Nederlanda ŝipisto Adriaen Block en 1614 trovis la lokon konvena por haveno. Alvenis nederlandanoj, kiuj komercadis kun la indianoj. En 1638 puritanoj alvenis, kiuj fondis komunumon. En 1784 la loko estis jam urbo. La loĝantoj strebadis kontraŭ la sklavismo. Dum la interna milito de Usono New Haven prosperis pro fabrikado de armiloj. En tiu urbo aperis la unua telefonlibro.
Klimato
New Haven havas kontinentan klimaton. Vintre ofte neĝas kaj estas malvarmo. Somere ne estas tro varmaj tagoj pro la humido.
Mikronezia lingvaro
La mikronezia lingvaro estas familio de dudek lingvoj parolataj en nordorienta Pacifiko. Ĝi estas branĉo de la oceania lingvaro, kiu apartenas al la granda aŭstronezia lingvaro.
Inter la plej konataj mikroneziaj lingvoj estas la kiribata, naura, marŝala kaj karolina.
Lingvoj
La mikronezian lingvaron konstituas la jenaj lingvoj:
Ahu
Ahu estas ŝtonplataĵoj en Paskinsulo, konstruitaj de la origina polinesia loĝantaro de la insulo por ceremoniaj kaj sociaj celoj. Krom monumentaj statuoj moai, plataĵoj ahu apartenas al la plej elstaraj ŝtonaj memorindaĵoj en Paskinsulo. Ĝi troviĝas laŭlonge de la tuta marbordo kaj escepte ankaŭ ene de la insulo. Ĉiu el la plataĵoj servis al unu vilaĝo kiel socia, religia kaj enteriga centro. Dum la ceremonioj insulanoj manipulis sur la plataĵoj per grandaj lignaj figuroj, kovritaj per ŝtofoj "tapa". Tiujn ĉi ceremoniojn priskribis La Pérouse kaj Eugène Eyraud.
La plataĵoj ahu diferenciĝas unu de la alia per aspekto, grandeco kaj konserviteco. Sur la insulo troviĝas pli ol 300 ahu kaj ĉirkaŭ 125 el inter ili en la fina periodo portis statuojn moai. Multaj ahu havis nur unu moai, male sur Ahu Tongariki, la plej granda ahu surinsule, longa ĉ. 200 metrojn, estis lokitaj 15 moai. Kelkaj ahu estas ornamitaj per petroglifoj, prezentantaj homajn kapojn aŭ diversajn bestojn. Pluraj ahu estis en la lastaj jardekoj rekonstruitaj (inkluzive starigon de kelktunaj statuoj).
Gérard Depardieu
Gérard Xavier Marcel DEPARDIEU (naskiĝis la 27-an de decembro, 1948) estas franca aktoro, kiu transloĝiĝis al Néchin, Belgio en decembro 2012. Li akiris rusian ŝtatanecon la.
Ofte li prezentas famajn personojn (Balzac, Rodin, Kristoforo Kolumbo, Danton, Rasputin), sed li estas eminenta ankaŭ en komedioj (kiel Obelikso, Porthos, Cyrano) aŭ grandaj dramoj (kiel Jean Valjean, Grafo de Monte-Kristo).
Salajrosklaveco
Salajrosklaveco temas pri situacio, kie la vivrimedoj de homo dependas de salajro, precipe kiam tiu dependeco estas tuta kaj tuja. Ĝi ĉiam estas uzata en negativa senco por fari analogion inter sklaveco kaj salajra laboro, koncentrante sin al similaĵoj inter posedo kaj luado de homo.
Similaĵoj inter salajra laboro kaj sklaveco estis rimarkitaj de homoj tiom fruaj kiom Cicerono en Antikva Romio. Kun la alveno de la industria revolucio, pensantoj kiel Proudhon kaj Marx ellaboris la komparon inter salajra laboro kaj sklaveco, dum la luddistoj emfazis la senhomecigon (aŭtomatigo) kaŭzita de maŝinoj. Antaŭ la usona enlanda milito, Sudaj defendantoj de afrik-usona sklaveco uzis la koncepton salajrosklavecon por favore kompari la kondiĉojn de siaj sklavoj al laboristoj en la Nordo. Usono abolis sklavecon post la enlanda milito, sed laboruniaj aktivistoj trovis la metaforon utila. Laŭ Lawrence Glickman, en la Gilded Age (periodo de usona historio de ĉirkaŭ 1870 ĝis 1900), "referencoj abundis en la labora gazetaro, kaj malfacilas trovi parolon de laboruniestro sen la termino."
La enkondukon de salajra laboro en Britio en la 18-a jarcento rezistis la laboristoj, kio kaŭzis la evoluigon de la principoj de sindikatismo. Historie, iuj laboraj organizoj kaj individuaj sociaj aktivistoj advokis la laboristan memregon aŭ laboristajn kooperativojn kiel eblajn alternativojn al salajra laboro. Revoluciaj sindikatoj kiel IWW celas la abolon de la salajra sistemo kaj laboristan ekregon de la industrioj.
Castelmarte
Najbaras la komunumoj Canzo, Caslino d'Erba, Erba, Ponte Lambro kaj Proserpio.
Konstitucio de Belgio
La belga konstitucio aŭ formale la konstitucio de la Reĝlando Belgio estas la en ŝanĝita versio daŭre valida konstitucio de la ŝtato Belgio, kontinue valida ekde la 7-a de februaro 1831. La konstitucia teksto oficialas samrange en la nederlanda, franca kaj germana lingvoj.
Ekesto kaj evoluo
Post la malaliĝo de la katolikaj, sudaj, belgaj provincoj de la Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj kadre de la belga revolucio de 1830, la nova belga ŝtato en 1831 donis al si konstitucion. La teksto orientiĝis laŭ la nederlanda konstitucio de 1814 - ambaŭ antaŭvidas la politikan reĝimon de konstitucia aŭ parlamenta monarkio. Post la ekesto, la konstitucio plurfoje esence ŝanĝiĝis, la lasta ŝanĝo estas tiu de februaro 1994, per kiu la belga centrisma ŝtato ŝanĝiĝis al federacio.
La belga konstitucio mem estis la modelo de multaj eŭropaj konstitucioj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj. Ankaŭ la irana konstitucio de 1906, kiu kun iom da ŝanĝoj validis ĝis la irana revolucio de 1979, orientiĝis laŭ la belga modelo.
15370 Kanchi
15370 Kanchi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la fikciulo Kanji Nagao, kies kromnomo estas Kanchi, ĉefrolulo de la mangao Tokyo Love Story (japane 東京ラブストーリー) de Saimon Fumi, adaptita kiel televida serio en 1991.
(17321) 3188 T-1
(17321) 3188 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Mirdza Burgmeisters
Mirdza BURGMEISTERS (naskiĝis en 1921; mortis la 23-an de oktobro 1989 en Rigo, Latvio) estis latva esperantistino.
Dum tri jardekoj ŝi estis kolono de la Esperanto-movado en Latvio, interalie kiel organizanto, tradukanto kaj historiisto. Ŝi postlasis eldonotan libron, Rainis, Aspazija kaj Esperanto, kaj multan dokumentan materialon.
Leŭgo
Leŭgo estas malnova unuo por mezuri distancon, uzata neoficiale en pluraj ŝtatoj de suda kaj meza Ameriko. La longeco de leŭgo egalas al la distanco kiun persono aŭ ĉevalo povas iri en unu horo; ĝi povas varii inter 4,2 kaj 6,7 kilometroj. Ekzemple en Argentino unu leŭgo estas 5 kilometroj. En kamparaj partoj de Meksiko oni aplikas tiun ĉi unuon ankoraŭ en tradicia maniero; leŭgo sur pado en montara tereno do povas esti pli mallonga ol sur bona vojo en ebeno.
En antikva Romio unu leŭgo estis tri mejloj.
La hispana leŭgo (legua) egalis al 2,6 mejloj aŭ 4,19 kilometroj. Reĝo Filipo la 2-a aboliciis ĝin en la jaro 1568.
La franca leŭgo (lieue) ekzistas en multaj variaĵoj, tamen ĉiuj proksimumas 4 km.
Departemento Artibonite
Departemento Artibonite (france: L'Artibonite, kreole: Latibonit) estas unu el la dek departementoj de Haitio. Ĝia nomo deriviĝas de samnoma rivero.
Ĝia areo estas 4.984 km²; en 2009 oni taksis ĝian loĝantaron je 1.571.020. Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2 estas HT-AR. Plej gravaj urboj estas la ĉefurbo Les Gonaïves kaj Saint-Marc.
En februaro 2004 okazis sensukcesa provo sendependigi la departementon disde Haitio.
En Artibonite gravas kultivado de rizo.
La departemento estas dividita en kvin arondismentojn, kiuj konsistas el sume 15 komunumoj:
Lingvoevoluo de Esperanto
Kvankam Esperanto montriĝis plene taŭga por la celoj de la internacia komunikado, dum ĝia tuta historio ne mankis proponoj reformi detalojn. En la jaro 1908 el reformprovo rezultis nova lingvoprojekto, kaj fine aparta planlingvo: Ido. Kontraste al ĝi Esperanto de 1887 ĝis hodiaŭ evoluis sen radikalaj ŝanĝoj, sed malrapide kaj kontinue. Tiu (iam preskaŭ ne rimarkata, iam akre pridisputata) lingvoŝanĝiĝo ampleksas (krom la ĝenerala kresko de la vortprovizo) interalie la sekvajn tendencojn:
Proponoj pri reformoj de lingvaj detaloj estas lastatempe ne malofte diskutataj en la novaĵgrupo soc.culture.esperanto; ekzemple enkonduko de nova triapersona ununombra pronomo seksneŭtrala (ri, ŝli) aŭ konsekvenca uzo de ĝi en tiu rolo.
András Mészáros
András Mészáros [andrAŝ mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros András estis hungara filozofo, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
András Mészáros naskiĝis la  en Ĉeĥoslovakio en Vojtechovce (kvartalo de Nový Život).
Biografio
András Mészáros dekomence apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio/Slovakio. Li frekventis gimnazion en Bratislavo, poste li akiris diplomon en la sama urbo en la universitato pri Johano Amoso Komenio en 1973. Post siaj studoj li instruis en la universitato jardekon. Li kandidatiĝis (CSc) en 1982. Inter 1983 kaj 1993 li laboris en la akademia filozofia instituto, poste li revenis al la universitato. En 1995 li estis nomumita docento, en 2000 profesoro. Inter 1997–2003 li estis katedrestro. Ekde 2006 li estas institutestro en Nitra. Li ricevis hungarajn premiojn en 2008 kaj 2014. Li okupiĝas pri historio de la hungara filozofio en la 18-a kaj 19-a jarcentoj, hungara lerneja filozofio (ankaŭ ), filozofio en Supra Hungarujo, rilatoj inter filozofio kaj literaturo.
Kalmitdomo
La Kalmitdomo, ankaŭ nomata Ludwigshafener Hütte, proksime de Maikammer en la rejnlando-palatinata distrikto Südliche Weinstraße estas pormigrula protekta kabano mastrumita de la asocio Pfälzerwald-Verein (PWV), loka grupo Ludwigshafen-Mannheim, en la Palatinata Arbaro. Ĝi situas en la suda parto de Haardt sur la pinto de la 672,6 m alta monto Kalmit kaj estas la plej alte situanta kabano de la Palatinata Arbaro. De ĝia teraso ofte eblas rigardi ĝis trans la Malaltebenaĵo de Supra Rejno kaj ĝis la piedoj de la suda Odenwald kaj la norda Nigra Arbaro. Tuja pude staras la elrigardturo.
Katalin Bartók
Katalin BARTÓK [bartOk] (fraŭlinnomo Váczy) estis rumania hungara botanikistino naskita en Koloĵvaro la 22-an de julio 1942 mortis la 25-a de oktobro 2021. Ŝi estis la filino de botanikisto Kálmán Váczy kaj de bibliografino Leona Váczy.
Kariero
Katalin Bartók diplomitiĝis en UBB de Kluĵo en 1964 pri biologio-geografio, kaj angla lingvo en la sam universitato en 1985. Ŝi doktoriĝis samloke en 1979. Ŝi publikigis 114 fakstudaĵojn enlande kaj eksterlande. Ŝi estis laboratoriuma esploristino, ĉefesploristino, universitata prelegantino.
1595 Tanga
1595 Tanga estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrikaj astronomoj Harry Edwin Wood kaj Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la tanzania havenurbo Tanga.
Berkelio
Berkelio estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon Bk kaj la atomnumeron 97. Ĝi estas rara tero kaj elemento en la aktinoida serio. Berkelio estas posturania radioaktiva metala elemento kiun oni povas fari per bombardo de americio per alfaradioj. Berkelio ricevis sian nomon pro la kalifornia urbo Berkeley (Berkelio), kie en decembro 1949 ĝi estis unue trovita en la Universitato de Kalifornio.
São Miguel das Matas
São Miguel das Matas estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.414 loĝantojn en 2010.
Santa Cruz Xoxocotlán
Santa Cruz Xoxocotlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Xoxocotlan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 385.
Geografio
Santa Cruz Xoxocotlán apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 65873 loĝantojn. El tiuj estis 31132 viroj kaj 34741 virinoj. La komunumo havas surfacon de 76,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1530 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4666 indiĝenoj. El tiuj 3437 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3437 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
11257 Rodionta
11257 Rodionta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Tatiana Vladimirovna Rodionova, inĝenierinon en Orenburgo, edzinon de Igor Victoroviĉ Rodionov, konstruinĝeniero kaj amiko de la malkovrinto.
Dénes Győrfi
Győrfi Dénes [djoerfi] estis rumania hungara bibliotekisto, lokhistoriisto. Li naskiĝis en Sâncrai (Aiud) la 22-an de februaro 1948, mortis la 8-an de septembro 2020.
Kariero
Dénes Győrfi akiris diplomon pri historio en 1973 en UBB de Kluĵo. Ĝis 1977 li instruis, poste li estis bibliotekisto en Dokumentbibliteko Gábor Bethlen de Aiud. Inter 1995 kaj 2001 li publikigis tri librojn.
Castelnovetto
Castelnovetto estas komunumo de Italio.
15415 Rika
15415 Rika estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la fikciulino Rika Akana, koramikino de Kanchi kaj ĉefrolulino de Tokyo Love Story (vidu la asteroidon "15370 Kanchi"). Kelkaj epizodoj de la televida serio estis filmitaj en Kuma, kie la asteroido estis malkovrita.
34129 Madisonsneve
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Madison Andrea Sneve, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la duPont Manual High School de Louisville (Kentukio, Usono).
NGC 2684
NGC 2684 (aliaj indikoj — UGC 4662, MCG 8-16-35, ZWG 237.24, IRAS08514+4921, PGC 25024) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nuevo Ideal
Nuevo Ideal estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Nuevo Ideal. Al Nuevo Ideal apartenas entute 111 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10039.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24245 loĝantojn. El tiuj estis 11910 viroj kaj 12335 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2039,01 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1990 metroj super la marnivelo.
Čirč
Situo
Čirč situas laŭ rojo, fine de mallonga sakovojo. Stará Ľubovňa troviĝas je 27 km.
Nuevo Ideal
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 500,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,0 °C.
Čirč
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248, poste en 1349 en formo "Cirk". En 1427 27 familioj pagis impostojn. En 1557 la Habsburgoj detruis la vilaĝon. En 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1787 537 vilaĝanoj loĝis en 69 domoj, en 1828 891 vilaĝanoj en 124 domoj. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. En 1828 loĝis tie 246 vilaĝanoj en 37 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csércs 821 homoj, (rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lipany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čirč 1118 homoj, (713 slovakoj, 373 rutenoj).
Nuevo Ideal
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24158 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,03 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Čirč
Miraklo
Foje 2 paŝtistinoj maljunulon renkontis. Li pikis en la teron bastonon, kie fonto estiĝis kaj ordonis, ke tie estu kapelo. La vilaĝanoj ne kredis la historion, sed baldaŭe senfinaj katastrofoj okazis en la vilaĝo. Tial tamen oni konstruis kapelon.
Nuevo Ideal
Sociogeografio
16406 de la loĝantoj de Nuevo Ideal en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 816 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 4,97 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 4,64 % (393 el 8465), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 5,33 % (423 el 7941).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 19120 personoj apartenis al la katolika religio kaj 2028 personoj al la protestantisma religio. 3040 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 811 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Apaxtla
Apaxtla estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Apaxtla de Castrejón. Apaxtla apartenas al la regiono Norte, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordoriento de Guerrero. Al ĝi ankaŭ apartenas dek-kvin aliaj komunumoj. Al Apaxtla apartenas entute 48 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12381 loĝantojn. El tiuj estis 5906 viroj kaj 6475 virinoj. La komunumo havas surfacon de 857,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1200 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1200 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11371 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 105 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,92 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
7443 de la loĝantoj de Apaxtla en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1639 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 22,02 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 25,69 % (1020 el 3970 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 17,82 (619 el 3473 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 11371 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 9986 apartenis al la katolika religio. 1385 personoj apartenis al aliaj religioj.
Raphaël Bischoffsheim
Raphaël-Louis BISCHOFFSHEIM (naskiĝis la 22-an de julio 1823 en Amsterdamo, mortis la 20-an de majo 1906 en Parizo) estis franca bankisto, politikisto kaj mecenato de nederlanda deveno. Li ricevis la francan naciecon en 1880.
Apaxtla
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Raphaël Bischoffsheim
Vivo
Raphaël-Louis Bischoffsheim naskiĝis en 1823 de la nederlanda bankisto Louis Raphaël Bischoffsheim kaj de Amalia Goldschmidt. En 1842 lia patro sendis lin en Parizon por studi ĉe la École Centrale des Arts et Manufactures de Paris. Post lernado, li enpostiĝis kiel inspektisto de la fervoja linio de la Nordo de Italio, kiu estis posedaĵo de lia patro. Li tenis tiun postenon ĝis 1973.
En 1850 lia tuta familio transloĝiĝis en Parizon kie lia patro malfermis filion de sia banko. La, Raphaël-Louis Bischoffsheim estis iniciatinto de la Francia-Egiptia Banko, kiu havis poste aliajn kontribuintojn kiel Hermann Raffalovitch kaj Jacques de Gunzbourg.
Li batalis en 1870 por defendi Parizon en la Batalo de Champigny kaj ricevis la francan naciecon en 1880.
Li sukcedis kiel direktoro de la banka grupo de sia patro post ties morto. La sama jaro, li komisiis la arĥkitekturiston Charles Garnier por konstrui vilaon en Bordighera : la Vilaon Bischoffsheim, kiu estis finita en 1875. Raphaël-Louis Bischoffsheim komencis investi por plibonigi la urbon ; pasiita pri astronomio, li havis projekton konstruigi astronomian observatorion sur la Monto Bégo, bedaǔrinde la municipo estis malakceptema kontraǔ lia propono. Bischoffsheim, kiu jam havis problemojn pri mono pruntedonita al la urbo por plibonigi la Via Romana, decidis turni sian intereson al Francio.
La intereso por astronomio jam emigis lin investi en la observatorio de Parizo, tiu de la parko Montsouris kaj de la Pic du Midi de Bigorre ; kiam la municipo de Bordighera rifusis lia projekton, Raphaël-Louis Bischoffsheim konstruigis observatorion en Nico sur la Monto Gros kaj provizis ĝin per plej modernaj instrumentoj. La observatorio malfermiĝis en oktobro 1887.
Sächsischer Hof (Vajmaro)
La gastejo Sächsischer Hof (do Je la saksia kortego) troviĝas en Vajmaro, Germanujo, ĉe Herder-placo inter Ritter-strateto kaj Eisfeld. Adreso ĝia estas Eisfeld 12.
Raphaël Bischoffsheim
Politika kariero
Raphaël-Louis Bischoffsheim estis elektita deputito de Alpes-Maritimes en 1881 delegito de Nico-Kamparo ; posteno, kiun li gardis ĝis 1885. Por sia dua mandato (1889-1906), li reprezentis Nicon-Urbon kaj por sia tria mandato li sidis en la nomo de la elektodistrikto de Puget-Théniers.
Sächsischer Hof (Vajmaro)
Historio
Temas pri unu el la plej malnovaj konstruaĵoj en Vajmaro kies unua mencio estis en 1429 okaze de posedanta ŝanĝo - de la Germana kavalira ordeno al la grafoj de Schwarzburg. Intertempa nomo ĝia estis Schwarzburger Hof. En 1809 aĉetis la duka privatkuiristo François Le Goullon tiun ĉi domon por malfermi tiuloke en 1810 la gastejon Hotel de Saxe. Ĉi-dome loĝis post alveno sia Johann Wolfgang Goethe inter la 7.11.1775 ĝis la 18.3.1776 ĉe la Kalb-familio. Dum la Dua mondmilito la konstruaĵo ege damaĝitis. La kubofroma parto kun la renesanca gablo spektanta al Herder-placo rekonstruitis detale je la komenco de la 1950-aj jaroj dume la malantaŭo estas moderna. Alinomiĝo je Sächsischer Hof okazis en 1870. Por la kuiristo Goullon muntitis surloke memortabulo.
Raphaël Bischoffsheim
Politika kariero
Ano de la Respublika Unio (centro-maldekstro), li subtenis la respublikajn ministrejojn de Jules Ferry kaj Léon Gambetta.
Sächsischer Hof (Vajmaro)
Historio
Havas tiu ĉi restoracio bierĝardenon kaj tranoktadofertojn. Estante parto de Herder-placo ĝi aŭtomate estas parto de la Monda heredaĵo de Unesko.
Raphaël Bischoffsheim
Honoroj
Pro sia kunlaboro al la scienco, Bischoffsheim ricevis la en 1886 kaj, dum la Universala Ekspozicio de Parizo de 1889, du ormedalojn : unu pro la observatorio de Nico, la alia pro la profesia lernejo de Bulvardo Bourdon en Parizo.
Avinguda de Xile - Camp Nou (Metroo de Barcelono)
Avinguda de Xile | Camp Nou estas estonta stacio sur linio 9 kaj linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Raphaël Bischoffsheim
Honoroj
Li estis elektita libra ano de la Akademio de Sciencoj de Francio la.
Dzerĵinsk
Dzerĵinsk (Дзержинск) estas urbo en Niĵnij-Novgoroda provinco en Rusio, kun 261.840 loĝantoj (2006).
Historio
La urbo estis fondita en 1920, kaj havis la nomon Rastjapino (Растяпино) ĝis 1929, kiam oni alinomis ĝin post fondinto de la Ĉeka, Feliks Dzerĵinskij, al Dzerĵinsk. Oni eldonis ordonon en 1930, laŭ kiu, la urbo devas evolui al industria urbo. Dzerĵinsk evoluis al la dua plej grava kemi-industria loko en la Sovetunio. Tio alportis eĉ enorman median poluadon al la urbo kaj en 2006, oni nomumis la urbon unu el la 10 plej forte poluataj lokoj de la mondo.
Negravaj faktoj
La interurba telefona kodo estas 8313, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2005). Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 22421. La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Raphaël Bischoffsheim
Honoroj
La historia kupolo de la Obsevatorio de Nico estis nomita "Kupolo Bischoffsheim"
La asteroido 708 Raphaela estis nomita en lia honoro.
Fulke Greville (1-a Barono Brooke)
Fulke GREVILLE (1-a Barono Brooke) (n. la 3-an de oktobro 1554, m. la 30-an de septembro 1628) estis angla poeto kaj politikisto de la reĝepokoj de Elizabeto la 1-a kaj Jakobo la 1-a.
Sächsischer Hof (Vajmaro)
Notoj
<References />
Fulke Greville (1-a Barono Brooke)
Vivo
Li naskiĝis ĉe Beauchamp Court, domego proksime al Alcester, Warwickshire, kaj estis filo de Kavaliro Fulke Greville. En 1564 li eniris Shrewsbury School, la saman tagon ol sia dumviva amiko la verkisto, kortegano kaj soldato Philip Sidney. Poste li studis ĉe Jesus College (Kembriĝo).
En 1576 Kavaliro Henry Sidney, patro de Philip, donis al Fulke Greville postenon sub la konsilio de la kimraj markioj. La sekvantan jaron Fulke Greville demisiis por ĉeesti la kortegon de Elizabeto la 1-a kune kun Philip Sidney. La reĝino favoris lin pro lia sobreco kaj administraj kapabloj, kaj en 1583 ŝi nomumis lin sekretario de la princlando Kimrio, sed plurajn fojojn li altiris la koleron de la reĝino pro eliri de tiu lando senpermese.
En 1585 Fulke Greville kaj Philip Sidney planis veli en la ekspedicio kiun Francis Drake estris kontraŭ la hispanaj posedaĵoj en la kariba maro, sed Elizabeto malpermesis tion. Ŝi malpermesis ankaŭ la partoprenon de Fulke Greville en militado kontraŭ la hispanoj en Nederlando (dum kiu Philip Sidney mortis).
József Madaras
MADARAS József (madaraŝ) estis hungara aktoro naskita la 16-an de aŭgusto 1937 en Rigmani kaj mortinta en Budapest la 24-an de aprilo 2007.
Biografio
József Madaras finis en 1958 la aktorakademion en Budapeŝto. En teatra sezono 1958–59 li ludis en Győr, en 1959–60 en Szeged. En 1960–61 en Állami Déryné Színház deBudapeŝto, inter 1961–1966 en Teatro Thália (Budapeŝto). Inter 1966–69li laboris en Pannonia Szinkron Stúdió. Inter 1969–1971 li estis ano de Irodalmi Színpad. Inter 1971–1974 li ludis en Nacia Teatro kaj en 1974–76 denove en Irodalmi Színpad. Ekde 1978 li estis ano de la hungara filmfabrika entrepreno (Magyar Filmgyártó Vállalat).
Fulke Greville (1-a Barono Brooke)
Vivo
Ĉirkaŭ 1591 Fulke Greville mallonge militis sub Henriko la 4-a (Francio) en Normandio.
En 1592 li eniris parlamenton kiel reprezentanto de Warwickshire. Li ĉeestis parlamentajn kunvenojn en 1592-1593, 1597, 1601 kaj 1620.
En 1598 Elizabeto nomumis lin mararmeon trezoristo, postenon kiun li retenis dum la fruaj jaroj de la regado de Jakobo la 1-a, kies favoron li ĝuis dum la resto de sia vivo. En 1614 Jakobo nomumis lin ĉefa financa ministro, kaj en 1621 la reĝo donis al li la rangon Barono Brooke. La reĝo donis al li ankaŭ Kastelon Warwick, por kies restaŭro Fulke Greville laŭdire elspezis 20 mil pundojn - grandegan sumon tiuepoke.
Verkoj
Fulke Greville verkis gravan biografion de sia amiko Philip Sidney.
Li verkis ankaŭ sonetojn kaj aliajn poemojn, kaj ludis kernan rolon rilate la evoluon de angla poezio: li, Philip Sidney kaj aliaj verkistoj subtenis la uzon de klasikaj prozodio kaj metroj.