cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emomalii Raĥmon
Familio
Li havas naŭ infanojn. Laŭe al lokaj tradicioj familianoj kaj parencoj okupas gravajn postenojn kaj kontrolas ŝlosilajn industriojn. Filino de la prezidanto Ozoda Raĥmon estras lian administracion. Lia bofilo estas influa komercisto. Lia filo Rustam Emomali (n. 1987) estas urbestro de la ĉefurbo Duŝanbo kaj prezidanto de la supera ĉambro de la nacia parlamento. Post kiam en 2016 kadre de konstitucia reformo minimuma aĝo por prezidanto de la lando estis malaltigita de 35 ĝis 30 jaroj ekcirkkulis onidiroj ke li iĝos sukcedonto de la patro. Tamen li ne partoprenis la prezidentan baloton en 2020.
Karobarbo
Karobarbo aŭ karobujo (Ceratonia siliqua) estas arba plantospecio el ordo de la fabaloj, el familio de fabacoj. Ĝi estas dioika planto, kies sekigita frukto estas la karobo.
Priskribo
Karobarbo estas grandalta (ĝis 20 m), daŭrafolia arbo de la mediteranea regiono. Ĝi havas kunmetitajn (pinatajn) (pare loba) brilglatajn, malhele verdajn foliojn, kiuj konsistas el 6-10 malmolaj folieroj. La floroj estas senpetalaj, malgrandaj, ruĝetaj, kreskas rekte sur la branĉoj. La guŝfrukto (karobo) estas plata, nigrabruna, longanta 10-20 cm kaj entenanta 8-12 grajnojn, kiuj enpremiĝas en la karnecan parton de la perikarpo. La sukerhava, interna tavolo de la guŝoŝelo estas manĝata aŭ oni uzas la elpremitan sukon el ĝi.
Uzo de karobo
Oni uzas la frukton de tiu palearktisa arbo en la nutraĵindustrio, kiel bestan furaĝon, en la kosmetika kaj papera industrioj. Oni produktas el la muelita ŝelo fermentigitajn trinkaĵojn, vickafaĵon. Oni mezuris pli frue per la tre precizaj grajnoj eĉ diamanton kaj oron (1 grajno ~ 1 karato).
La karoba faruno, produktita el la endospermio de la grajnoj estas nutraĵ-densiga materialo kiel E410, stabiligaĵo de laktaĵoj kaj bakdolĉaĵoj.
Burdo
Burdo estas insekto de la genro Bombus en la familio Apidae; ili estas parencaj al la abeloj, tiel ili ankaŭ havas pikilon, vivas en kolonioj. Ili estas malpli evoluintaj ol la mielabeloj, ne travivas vintron kaj devas regeneriĝi en ĉiu printempo fare de ininsekto, kiu unue zorgas pri ĉio, nur poste, kiam ŝia "familio" estiĝis, ŝi rolas nur kiel ovmetanto kaj lasas sin helpi de siaj filinoj. Ili estas do pli vundeblaj ol la abeloj. Korpe ili estas pli larĝaj kaj dikaj.
Burdoj estas minacataj en multaj industriaj landoj, rezulte de detruado de biotopo, kaj de malutilo fare de herbicidoj. Ekzemple en Britio estis 21 specioj de burdoj; el inter ili nur 6 plu estas ordinaraj, 5 suferas seriozan malkreskon, kaj 3 tute malaperis, simila konstato estas en Germanio.
Tio des pli maltrankviligas, ĉar burdoj ege gravas por polenado de plantoj kaj por ties reproduktado. Kelkaj floroj povas esti polenataj nur de burdoj.
Chronicon terrae Prussiae
Chronicon terrae Prussiae (latine, "kroniko de la landoj de Prusio") estas kroniko de la Ordeno de germanaj kavaliroj, kiun la verkisto Peter von Dusburg finis en 1326. La manuskripto estas la unua grava kroniko de la monaĥa ŝtato de la Ordeno de germanaj kavaliroj en Prusio, kun multaj mencioj de la najbara Grandduklando Litovio, kiu kompletiĝis proksimume 100 jarojn post la praprusa krucmilito en Baltio. Ĝi estas grava fonto por informo pri la bataloj de la armee ekspansiema kavalira ordeno kun praprusoj kaj litovoj.
La kroniko estas skribita en la latina kaj konsistas el kvar volumoj. La unua volumo priskribas la fonon de la ordeno kaj ĝiaj originaj krucmilitoj en okcidenta Azio kaj la orienta mediteranea regiono. La dua volumo rakontas kiel la ordenaj kavaliroj alvenis al Prusio, dum la tria volumo detaligas militojn kun la praprusoj kaj aliaj baltaj triboj. La kvara volumo disponigas historian kuntekston de aliaj samtempaj okazaĵoj en la mondo. La kroniko havas aldonaĵon de pliaj 20 ĉapitroj, kiuj pritraktas eventojn de 1326 ĝis 1330.
Masaki Yumiba
Masaki Yumiba (弓場 将輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Oita Trinita.
Lansen-Schönau
Lansen-Schönau ekde la 1-a de januaro 2012 estas parto de la tiutage novkreita komunumo Peenehagen en Germanio, antaŭe temis pri sendependa administra unuo. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro 2010 la komunumo havis 459 loĝantojn.
Chronicon terrae Prussiae
La verkaĵo estas bazita sur lokaj ordenaj analoj, kronikoj, raportoj kaj rakontoj kiujn Peter "konsideris fidindaj". Petro havis aliron al la arkivo de la ordenaj grandmajstroj en Marienburg, kaj mem atestis kelkajn eventojn.
La kroniko enhavas kelkajn etnografiajn datumojn pri la praprusoj, la indiĝena popolo konkerita de la ordeno. Ĝi enhavas multnombrajn ĉapitrojn en la stilo de religiaj vizioj kaj mirakloj, celante la glorigon de la ordena misio. La milito kontraŭ paganoj konsideriĝis sankta kaj ĉiuj kavaliroj kiuj pereas konsideriĝis havi certan lokon en la kristana ĉielo. Peter havas neniun intereson pri la interna politiko de la ordono, li ne priskribas urbojn, komercon aŭ la proceson de koloniigo. Prefere la kroniko priskribas malgrandajn elrabojn kaj bataletojn kun granda detalo. Dum liaj rakontoj de eventoj kaj bataloj estas konsiderataj fidindaj, la etnografiaj datumoj pri la praprusoj kaj aliaj baltoj supozeble estas ideologie ŝarĝitaj. Kiel pastro Peter provis instrui la leganton. La paganaj prusoj kaj litovoj estas prezentitaj kiel morala ekzemplo. Ili laŭ Peter estas piaj siamaniere, kaj la kristanoj devus honti pri sia kompare malobeema kaj peka konduto.
Villaricca
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Roĥo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Calvizzano, Giugliano in Campania, Marano di Napoli, Mugnano di Napoli, Qualiano kaj Quarto.
Cairu
Cairu estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 15.374 loĝantojn en 2010.
Enrique Morente
Enrique MORENTE Cotelo (Granado, 25a de decembro 1942-Madrido, 13a de decembro 2010) estis hispana kantisto, konsiderita kiel unu el la grandaj plinovigantoj de flamenko. Li estis patro de la kantistino Estrella Morente.
Li ekkantis tre juna en la 1960-aj jaroj kaj en 1964 li saltis al la profesieco dungita de la Baleto de Mariemma, kun kiu li kantis en la hispana prezento de la Monda Foiro de Novjorko kaj en la hispana ambasadejo en Vaŝingtono. Poste li partoprenis en sia unua festivalo de flamenko en Kordovo, kie ludis la jena artistaro: Enrique Morente kun Juan Talega, Fernanda kaj Bernarda de Utrera, Gaspar de Utrera, Tomás Torre kaj Antonio Mairena. Poste li turneis tra Granda Britio, Germanio, Nederlando, Svisio, Belgio, Japanio kaj Italio.
Lia unua disko aperis en 1967 sub la titolo "Cante Flamenco", en kiu li estis aompanata de Félix de Utrera, en la diskeldonejo Hispavox. En postaj jaroj li formis duopon kun fama gitaristo Manolo Sanlúcar, kiu turneis tra la tuta mondo. En la 1980-aj jaroj enmodiĝis duopajn kunkoncertojn kaj tiel li kunkantis foje ekzemple kun Camarón de la Isla. Ekde la 1990-aj jaroj li kunlaboris kun tre diversaj muzikistoj, kantistoj, orkestroj kaj muzikaj ensembloj en diversaj kulturaj kaj spektaklaj projektoj por festivaloj, teatro ktp.
Číčov
Číčov (ĉIĉov) (hungare Csicsó (ĉiĉO)) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
Číčov situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ maldekstra bordo de Danubo. Veľký Meder 11, Komárno troviĝas 28 km.
Historio
La unua mencio devenis de 1172 en formo Chichou. La kampoj apartenis al abatejo Pannonhalma, baldaŭe al fortikaĵo de Komárom. ĝis 1592. La turkoj kelkfoje rabis en la vilaĝo. Ekde 1657 la kampoj apartenis al familio Zichy (ziĉi). Incendioj okazis en 1861 kaj 1863, inundo en 1899.
En 1910 loĝis tie 1356 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz. La vilaĝo trovis sin en Ĉeĥoslovakio ekde 1920. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ĝuste tie la Danubo trarompis la digojn en 1965, sekve okazis inundo, la plej granda de la regiono. En 2001 loĝis tie 1397 da homoj (plejparte hungaroj). La loĝantaro okupiĝas pri agrokulturo, krome laboras en la proksima industria urbo Győr. Oni alvenis el la ĉefurbo kaj ili formis feriejon ĉe la riverobordo. Vilaĝservo estas lernejo.
Famuloj
En la iama Csicsó naskiĝis hungara pedagogo Lajos Mészáros.
Leon Paul Charles Cogen
Léon Paul Charles COGEN [kogen] (naskiĝis la en Gent, mortis en oktobro 1944 en Ninove ) estis belga doktoriĝinta juristo, advokato, poste pacjuĝisto en Ninove kaj belga esperantisto kaj stenografiisto, membro de la Lingva Komitato. Li estis filo de la artpentristo Alphonse (Alfons) Cogen (1842 - Gent, 1921). Lia edzino estis muzikistino Jenny Van Rysselberghe (naskiĝis la en Kortrijk, mortis la  en Concepción, Ĉilio).
Cogen scipovis eŭropajn lingvojn (krom la slavajn). Li estis elpensinto de kalendar-reformo, pri kiu li ankaŭ prelegis dum Somera Universitato en 1928.
Esperanto kaj stenografio
Esperantisto Cogen ekinteresiĝis pri Esperanto ekde decembro 1898 post legado de artikoloj de Charles Lemaire en Le Petit Bleu. Li estis vicprezidanto de Belga Ligo Esperantista (BLE) kaj prezidis belgajn Esperanto-kongresojn post la unua mondmilito. Cogen ankaŭ estis prezidanto de Internacia Asocio de Esperantistaj Stenografiistoj (IAES) kaj redaktis la periodaĵon Internacia Stenografiisto. Li klopodis enigi Esperanton en la internaciajn kongresojn de stenografio.
Verkoj
Cogen postlasis prozajn kaj versajn tradukojn el la nederlanda kaj franca lingvoj kaj multajn originalaĵojn kaj Esperantigojn de kantmuzikaĵoj; parto estis konservita en la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet. En 1922 li verkis ma mobreton "La demando pri la plibonigo de l' Muzikskribo kaj ĝia solvo per la Aŭtonoma Muzikskribado", kies propagandon prizorgis eta societo kreita de li en 1924. Li kontribuis al Belga Esperantisto kaj Suno Hispana.
48424 Souchay
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la franca astronomo Jean Souchay, de la Observatorio de Parizo, fakulo pri la nutacio de la rotacio de la Tero. Li faris ankaŭ studojn pri la neĉefa rotacia akso de la asteroidoj kaj partoprenis al la kompilado de la laboroj de d'Alembert en 1997. Li faris la malkovran observon de tiu objekto kune kun la malkovrinto.
Leon Paul Charles Cogen
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1905 Léon Cogen 1.jpg|Subskribo de Léon Cogen, 1905 </Gallery>
Alex Brosque
Alex Brosque (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 2004 ĝis 2013 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo.
Rosières-sur-Barbèche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Charles Baudelaire
Liaj poemoj montras majstrecon pri la rimo kaj ritmo, enhavas ekzotikismon hereditan de romantikuloj, sed baziĝas sur observoj de reala vivo. Lia stilo kaj la elekto de liaj temoj estis ofte riproĉataj, tiel ke Baudelaire estis komprenata sole de kelkaj similuloj siatempe. En Le Figaro de la 5an de julio 1857, Gustave Bourdin kontraŭstaris dum la eliro de La Floroj de l'Malbono (Les Fleurs du Mal estas la precipa poemaro de Baudelaire): "Estas temperoj kiam oni dubas pri la mensa farto de la Sinjoro Baudelaire, kaj estas temperoj kiam oni ne plu dubas: estas plejparte la rediro monotona kaj antaŭpensita pri la samaj temoj, la samaj pensoj. Tie la abomeneco sin miksas kun la malnobleco; la naŭzeteco kun la fieco..."
Oni ofte rigardas lin kiel la plej grava franclingva poeto de la 19-a jarcento; Li eĉ estas komparata kun Victor Hugo. Lia tre originala stilo de prozpoezio influis tutan generacion de poetoj inkluzive de Paul Verlaine, Arthur Rimbaud kaj Stéphane Mallarmé, inter multaj aliaj.
Lia ĉefverko Les Fleurs du Mal (La Floroj de l'Malbono) esprimas la ŝanĝiĝantan naturon de beleco en la rapide industriiĝanta Parizo dum la mezo de la 19a jarcento. Tra sia verko, Baudelaire provis teksi kaj elmontri la kunligojn inter la malbono kaj la beleco, la violento kaj la volupto (Une martyre). Paralele al poemoj gravaj (Semper Eadem) aŭ tiuepoke skandalaj (Delphine et Hyppolite), li esprimis la melankolion (Moesta et errabunda) kaj la envio je alilokeco (L'invitation au voyage).
Li meritas krei la esprimon moderneco (modernité) por indiki la paseman, efemeran sperton de vivo en urba metropolo, kaj la respondecon de arta esprimo kapti tiun sperton.
Graveco
Oni certe povas konsideri lin la enkondukinto de la moderna koncepto pri Poezio. Dum longa tempo la homoj identigis ĉi tiun specon de literaturaĵo al rimoj, metriko kaj aliaj parnasaj reguloj. Nome, ĝi estis konstante vestita per uniformaj kostumoj kaj ofte destinita al transdono de edifaj, virtaj, diafane belaj kaj altaj idealoj. Tia Poezio devenis de la Parnaso, la loĝejo de Apolono kaj la Muzoj.
Jen, en la revoluciema 19-a jarcento, ekaperis kontestema homo, kiu pledis, ke la vera Poezio troviĝas en la subjektiveco de sentoj kaj simboloj, ne ĉiam submetitaj al la tradiciaj moralo kaj estetiko. Li malkovris, ke en la suferanta, turmentata, duboplena, malkohera spirito de la ordinara homo troviĝas la plej aŭtentika formo de Poezio. Famiĝis lia verso, kiu resumis liajn humanismajn sintenojn:
“— Hipokrita leganto, — mia simila, — mia frato!”
Phelps (lago)
Lago Phelps estas la dua plej granda natura lago en Norda Karolino. Ĝi situas en Vaŝingtonia Departemento sur vasta duoninsulo inter Albemarle kaj rivero Pamlico. Oni opinias, ke ĝi estas pli ol 38.000 jarojn aĝa.
Ĝia ekesto longe estis enigmo por sciencistoj. Iu diris, ke ĝi ekestis per subteraj fontoj, onda ago, vento, aerŝtono, glacia agado aŭ torfa fajro. Ĝi estas de plimalpli cirkla geometria formo.
Mancinelo
Mancinelo aŭ mortpometo (Hippomane mancinella) estas specio el familio eŭforbiacoj, kun folioj kaj fruktoj similaj al pomarbo, sed kies lakteca suko estas tre venena. Ĝi kreskas en Florido, Usono, Bahamoj, Karibio, Mez-Ameriko kaj norda Sud-Ameriko.
Priskribo
Mancinelo estas arbo kun griza barko, kiu kreskas ĝis 15 metrojn alta. Ĝi havas brilajn verdajn, 3 ĝis 7 cm longajn, elipte ĝis ovalaj folioj kaj grapolajn, 3 ĝis 10 cm longajn infloreskojn el malgrandaj verdaj floroj. La fruktoj similas al [[pomoj], verdaj aŭ verdaj-flavaj, kiam maturaj.
Mancinelo troviĝas proksime - kaj sur - akvobordaj plaĝoj. Ĝi certigas bonegan naturan ventoprotekton kaj ĝiaj radikoj stabiligas la sablon, evitante la erozion de la strando.
Veneneco
La arbo enhavas en la folioj 12-deoksi-5-hiroksiforbol-6-gama-7-alfa-oksidon, hipomaninon, mancinelinon, forbolon kaj la sapogeninan floracetofenon-2,4-dimetil-eteron, dum la fruktoj fisostigminon enhavas.
Ĉe eŭropanoj, mancinelo estis rapida fifama: La hero-ino de Giacomo Meyerbeer en lia postmorta opero L'Africaine, premierita en 1865, sekvis sinmortigon per kuŝado sub mancinelo kaj inhalado de la plantaj vaporoj. En la filmo Marĉo sub la piedoj de Budd Schulberg kaj Nicholas Ray (1958), fifama ŝtel-ĉasulo ligas viktimon al la trunko de mancinelo en la Everglades. La viro krias dum la arbosuko brulvundas lian haŭton. Li mortas la sekvan matenon, lia vizaĝo montras distorditan grimacon.
Kontraŭ la sagoveneno, aravakoj kaj tainoj uzis en Sud-Ameriko kataplasmon el Maranta arundinacea.
Protekto
Mancinelo en Florida estas minacata planto.
Charles Baudelaire
Graveco
Dum sia vivo, Baudelaire sin donis al diboĉado, al dekadencaj kondutoj, al vino, al erotiko kaj eĉ al satanismo. Tio kreis bildigon de “malbenata” homfiguro. Sed la forto de liaj versoj estis tiel impona, ke li estas konsiderata kiel la iniciatinto de nova literatura skolo: la Simbolismo. La ĉefa trajto de ĉi tiu maniero koncepti Poezion troviĝas en la percepto de la realo: plej gravas la subjektiva rigardo kaj la nerektaj ideoj, kiuj naskiĝas en la menso, ol la konkretaĵoj. Li klopodis unuigi la eksteran mondon kaj la internan universon de la artisto, la objekton kaj ĝian esencon. Per la sentumoj, oni atingu la transcendon.
Lia kontribuo al Poezio kaj aliaj artoj kondukis la mondon al Modernismo. Lia plej fama poemo, “La Albatro”, finiĝas per versoj, kiuj perfekte esprimas lian komprenon pri artisto: “La Poeto similas la princon de la nuboj, kiu alfrontas tempeston kaj ridas pri sagpafisto; lasita sur la grundo, meze de mokoj, ĝiaj flugiloj de giganto malhelpas, ke ĝi piediru.”
Eksteraj ligiloj
(originale aperis en la Nica Literatura Revuo, 3/3, paĝoj 107-113) (Ĝenerala konkludo: La esperanta traduko forme kaj vorte pli proksimas al la originalo kaj sukcesas reprodukti ties ideojn kaj bildojn, preskaŭ nenion propran aldonante - la angla traduko en du-tri lokoj grave ŝanĝas la sencon, aŭ aldonas konceptojn ne en la originalo, aŭ iun esprimon ellasas)
Flandra Esperanto-Ligo
Flandra Esperanto-Ligo (FEL, fondita la ) estas la kupola Esperanto-asocio de Flandrio (regiona ŝtato en Belgio). Ĝi i.a. eldonas la tutmondan magazinon Monato, la poŝ-kalendaron La Jaro, la Stafeto-librojn kaj aliajn eldonaĵojn.
La Retbutiko de FEL estis kreita la 9-an de februaro 1996 kaj sekve estas verŝajne la plej malnova funkcianta retbutiko pri Esperantaj libroj kaj diskoj. Ĝia retadreso estas jena.
La membrogazeto de la Flandra Esperanto-Ligo nomiĝas Horizon-Taal. Ĝi estas precipe en la nederlanda lingvo.
En FEL laboras ĉi-momente Gerd Jacques  kaj pluraj volontuloj.
Historio
En 1930 fondiĝis Flandra Ligo Esperantista. Ĝi kuniĝis kun Belga Ligo Esperantista en 1962 al Belga Esperanto-Federacio. En 1976 estiĝis la nova, nuna Flandra Esperanto-Ligo (FEL), kiu kunlaboras ene de la Federacio same kiel la brusela kaj la valona asocioj. La Federacio estas la Landa Asocio de UEA.
La Konkordo fondiĝis en 1927 kaj estas la kortrejka sekcio de Flandra Esperanto-Ligo.
Ortopteroj
Ortoptero (science: Orthoptera) estas ordo de insektoj.
Estas 16 000 specioj de ortopteroj ĝis nun konitaj. La ordo dispartiĝas en du subgrupoj: Ensifera kaj Caelifera.
Venezuelo
La Bolivara Respubliko Venezuelo, hispane: República Bolivariana de Venezuela (elparolata BeneSŬEla) estas tropika lando situanta ĉe la norda marbordo de Sudameriko. Ĝiaj landlimoj estas: norde la Kariba Maro kaj la Atlantika Oceano, Gujano oriente, Brazilo sude, kaj Kolombio okcidente. Norde, ne malproksime de la Venezuela marbordo troviĝas ankaŭ la Nederlandaj Antiloj: Arubo, Kuracao kaj Bonero (Nederlando) kaj Trinidado kaj Tobago.
Nomo
La nomo de la lando estis inspirata de Amerigo Vespucci en 1499, dum lia esplorado de la nordokcidenta marbordo (konata hodiaŭ kiel la Golfo de Venezuelo), kune kun Alonso de Ojeda. La skipo observis vilaĝojn de la indiĝenoj, kiuj havis la domojn super la akvo, apogitajn sur stangoj. Por Vespucci, ĉi tio estis klara rememoro al la urbo Venecio. La eltrovita regiono estis baptita kiel Venezuela, kio signifis Eta Venecio
Geografio
Venezuelo havas ĉirkaŭ 2.800 kilometrojn longan marbordon. El la tuta areo, ĉirkaŭ 39 % konsistas el arbaroj, 20 % el paŝtejoj kaj 4 % el agroj kaj kampoj.
Venezuelo dividiĝas je kvar regionoj: la Andoj, kiuj etendiĝas laŭ orient-okcidenta kurbo de la kolombia limo laŭ la kariba maro orienten (vidu artikolon Cordillera de Mérida; la Orinoko-enenaĵoj (Llanos) en la centro; la malaltebenaĵoj de Marakajbo en la nordokcidento (kun la Golfo de Venezuelo norde kaj la Lago Marakajbo sude de tiu); kaj la altebenaĵo de Gujano en la sudoriento. La Sierra La Culata estas la nomo kiun ricevas unu el la du sierras en kiuj dividiĝas la anda montaro survoje tra la centra parto de la zono anda de Venezuelo inter la ŝtatoj Mérida kaj Trujillo.
Venezuelo estas la sesa plej granda lando de Sudameriko. Ĝi estas la pejzaĝe plej diversa lando inter ĉiuj sudamerikaj ŝtatoj. Estas granda kontrasto inter la dezertaj pejzaĝoj laŭ la istmo de Coro (Venezuelo) kaj la marĉoj de la delto de la Amacuro, la neĝkovritaj montoj de la Cordillera de Mérida kaj la vastaj ebenaĵoj en la centro de la lando.
La Lago Marakajbo estas grava geografia elemento de la landa marbordo kaj la Lago Valencia estas la dua lago laŭ gravo en Venezuelo post la lago Marakajbo.
Estas multaj insuloj, kiel ekzemple la Insularo Los Roques.
Antaŭ la 19-a jarcento
La lando estis loĝata antaŭ 1492 de diversaj disaj triboj de indianoj, ne unuigitaj kiel en aliaj regionoj de Sudameriko.
La konkero fare de la Hispana Imperio estis sufiĉe rapida, kvankam komence nur la marbordo estis koloniigata.
La unua fiksa setlejo de la hispanoj, nomata Nueva Cádiz estis fondita en 1522, la nuna ĉefurbo Karakaso fondiĝis en 1567. En la jaro 1577 la hispana krono enpostenigis guberniestron por administracii la regionon.
Sendependiĝo
La sendependeco de la lando estis atingita kaj agnoskita en 1821, kvankam en la unuaj jaroj la nuna lando formis parton de la Konfederacio de la Granda Kolombio. En la luktoj de sendependiĝo ludis grandan rolon la nacia heroo Simón Bolívar.
En la 21-a jarcento
En aprilo 2002 okazis manifestacio, instigita de la opozicio, apogata de la riĉularo kaj de la mastraro, kaj la 11-an de aprilo provo de ŝtatrenverso, dum kiu la prezidanto Chávez estis kaptita kaj forkondukita, sed poste, sekve al popolaj protestoj kaj al interveno de tiu parto de la armeo kiu subtenis la bolivaran revolucion, liberigita kaj reenpostenigita kiel prezidanto de la respubliko.
NGC 1627
NGC 1627 (aliaj indikoj — PGC 15675, MCG -1-12-40, IRAS04351-0459) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Venezuelo
En la 21-a jarcento
En 2004 okazis kontraŭregistaraj protestoj, instigitaj de la mastraro, kaj lokaŭto, apogitaj de Usono.
NGC 1627
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Venezuelo
En la 21-a jarcento
La 4-an de decembro 2005 okazis parlamentaj balotoj, kiujn bojkotis la opoziciaj partioj. La partopreno estis 25 %, kompare al la pli fruaj 50–60 % (2000 kaj 2002). Partio de Chávez (Movado por la Kvina Respubliko) akiris 114 (68 %) el la 167 sidejoj de la Nacia Asembleo. La balotojn diris bonordaj ĉiu lando de la Tero, escepte de Usono.
Politika organizado
Laŭ la Konstitucio de la jaro 1999, Venezuelo estas federacia ŝtato, organizita kiel prezidenta Respubliko sub la nomo Bolivara Respubliko de Venezuelo (República Bolivariana de Venezuela). La Prezidento de Venezuelo estas samtempe ŝtatestro kaj registarestro. Plenuma povo estas ekzercita de la Prezidento. Leĝodona povo estas reprezentita de la Nacia Asembleo. La Konstitucio mencias tri kromajn branĉojn de la federacia povo: la juĝan, la civitan kaj balotan branĉojn.
Teritoria organizado
Ŝtatoj:
Vidu apartan artikolon Teritoria organizado de Venezuelo
Vidu ankaŭ Listo de urboj de Venezuelo
Ekonomio
Venezuelo havas merkatan ekonomion, kies ĉefa bazo estas la eltiro kaj rafinado de petrolo por eksporto kaj interna konsumo. Ĝi estas la oka plej granda ekonomio en Latin-Ameriko, post Brazilo, Meksiko, Argentino, Kolombio, Peruo, Ekvadoro kaj Gvatemalo laŭ sia (nominala) MEP kaj la sepa ankaŭ, laŭ sia (nominala) MEP.
La naftoindustrio dominas la miksan ekonomion en Venezuelo. La nacia petrolkompanio estas PDVSA. La naftoindustrio disponigas proksimume trionon de la malneta enlanda produkto de la lando, proksimume 80% de ĝiaj totalaj eksportaĵoj, kaj proksimume duonon de la enspezo de la registaro. La ĉefaj naftopumpstacioj en la lando situas ĉirkaŭ Lago de Marakajbo, ĉe la Golfo de Venezuelo kaj proksime de la baseno de la rivero Orinoko, kie la plej granda naftorezervujo de la lando situas. Venezuelo provas diversigi sian ekonomion, kaj redukti sian dependecon de la naftoindustrio. Ekzistis provoj evoluigi pezan industrion en la kampo de fero kaj aluminio kaj provo revivigi agrikulturon en la lando. La ferindustrio kaj agrikulturo de la lando disponigas parton de la totalaj eksportaĵoj de la lando. La lando ankaŭ havas industriojn de konstrumaterialoj, tekstiloj, asemblado de veturiloj kaj aviadiloj. La nemoveblaĵoj-sektoro kaj turismo en la lando ankaŭ estas evoluigitaj.
Malgraŭ la streĉitaj rilatoj inter Usono kaj Venezuelo, preskaŭ duono de eksportaĵoj estas al Usono kaj preskaŭ triono de importado estas de tie. Kolombio (alia lando, kies rilatoj kun Venezuelo estas tre streĉaj), Brazilo, Meksiko, Panamo, Ĉinio, Barato, kaj Turkio estas la landoj el kiuj venas la ceteraj importaĵoj. La resto de la eksporto iras al la Nederlandaj Antiloj, Barato, Ĉinio, Malajzio, Hispanio, kaj Italio,
La Centra Banko de Venezuelo, kies prezidanto funkcias kiel la reprezentanto de la lando ĉe la Internacia Monunua Fonduso, respondecas pri la disvolviĝo de la monpolitiko kaj de la kurzo nacio valuto, la venezuela bolivaro. Ĝis la 1980-aj jaroj, la bolivaro estis konsiderita unu el la plej stabilaj valutoj en Latin-Ameriko, sed ekde 1983 ĝi malfortiĝis pro alta inflacio.
La krizaj jaroj
Malgraŭ ekonomia ekprospero en la dua duono de la 20-a jarcento, ekde la komenco de 2020, la ekonomio de Venezuelo estas en la mezo de ekonomia kaj humanitara krizo. En julio 2017, oni anoncis, ke la akra politika krizo kaŭzis valutajn rezervojn malaltiĝi al la plej malalta nivelo en 15 jaroj. La krizo komenciĝis en 2014 pro la malaltiĝo de naftoprezo, kiu kaŭzis perfortajn koliziojn inter manifestacianoj kaj policaj fortoj, kune kun manko de bazaj nutraĵoj kaj eĉ malsato inter iuj el la loĝantaro de la lando.
En 2018, Venezuelo fariĝis malriĉa lando, kie multaj beboj suferas pro subnutrado kaj multaj eĉ mortas pro malsato. Kiel rezulto de la krizo, ĉirkaŭ 4,5 milionoj da venezuelaj civitanoj forlasis ĝin. Laŭ raporto donita de Unuiĝintaj Nacioj laŭ peto de la registaro, ekde la komenco de 2020, proksime de 9,3 milionoj da homoj, proksimume triono de la loĝantaro, estas en stato de modera aŭ severa manĝa malsekureco. La fenomeno estas ĝenerala en ĉiuj distriktoj de la lando, inkluzive en relative prosperaj lokoj. Laŭ la raporto, 60% de domanaroj raportis, ke ili reduktis la kvanton de viando en manĝoj. Familianoj de 33% de domanaroj konsentis labori por manĝaĵo anstataŭ mono, kaj 20% de domanaroj devis vendi familiajn havaĵojn por pagi bazajn bezonoj.
Hiperinflacio
Laŭ la raportoj de la centra banko de la lando, en januaro 2008 inflacio staris je 21,9%. En la dua jardeko de la 21-a jarcento, inflacio pliiĝis, en 2015 inflacio atingis 275%, kaj en februaro 2019 al 2,295,981%.
Lingvoj
La oficiala lingvo de Venezuelo estas la hispana (precize la venezuel-hispana) kaj la indiĝenaj lignvoj, inter kiuj estas (kun nombro da parolantoj) la lingvoj:
Tiuj indiĝenaj lingvoj apartenas al la familioj:
La parolataj lingvoj ankaŭ inkluzivas la venezuela signolingvo.
Ferioj
La jaro komenciĝas per la 1-a de januaro, la Novjaro. En marto aŭ aprilo okazas la paska festo. Ekde la 19-a de aprilo 1810 oni festas ĉiujare la deklaracion de sendependeco. Kiel en aliaj landoj, la 1-a de majo estas feritago, la tago de laboro. La 24-an de junio oni festas la memoron de la batalo de Karabobo.
La nacia festo okazas la 5-an de julio (Día de la Independencia, tago de sendependeco), la tago en kiu estis verkita en 1811 la deklaracio pri sendependeco. Alia ferio estas la 24-a de julio, la naskiĝtago de Simón Bolívar. La malkovro de Ameriko estas festata la 12-an de oktobro, kaj kristnaskon la 25-an de decembro.
Pro la forta katolika tradicio de la landoj la plej diversaj sanktultagoj estas festataj tra la tuta jaro en malgrandaj lokaj festoj.
Muzikpedagogio El Sistema
Ekde 1975 la venezuela ekonomisciencisto kaj muzikisto José Antonio Abreu estigis tutlandan reton de junulorkestroj (Sinfónica de la Juventud Venezolana Simón Bolívar, nomata ankaŭ El Sistema). Tio intertempe ebligis al 300.000 infanoj kaj junuloj senpage obteni muzikedukadon kaj personan muzikilon. La rezultoj famiĝis internacie. La muzikpedagoga laboro de El Sistema helpas rompi la cirklon de malriĉeco kaj perforto. En 2009 kreiĝis la filmo El Sistema de Paul Smaczny kaj Maria Stodtmeier.
Vidindaĵoj
Inter la plej konataj vidindaĵoj estas la katedralo de Coro, la Chiesa de San Clemente, la katedralo de Ciudad Bolívar, la katedralo de Caracas, kaj la preĝejo de San Francisco. Aparte vidindaj estas ankaŭ la kapitolo de Caracas kaj la domo de la guberniestroj en Ciudad Bolívar.
La panteono kaj la urba teatrejo estas inter la plej konataj konstruaĵoj de Caracas..
La akvofalo de Angel estas kun alteco de 978 metroj (plej alta ŝtupo 805 m) la plej alta akvofalo de la mondo.
Inter naciaj parkoj menciindas Nacia Parko Sierra Nevada.
Kuirarto
La nacia manĝaĵo estas Pabellón Criollo, kombinaĵo el nigraj faboj (Caraotas), kuirbanano (Platano), rizo kaj disŝirita fibra viandaĵo (Carne Mechada). Alia tipa manĝaĵo estas Hallacas, mikspoto el bovaĵo, sekvinberoj, legomoj, kaporoj, olivoj kaj nuksoj en maiza pasto.
Esperanto en Venezuelo
Vidu la artikolon Esperanto-Movado en Venezuelo
Plia legaĵo
Lambert, Renaud. Venezuelo, la kialoj de la ĥaoso. 'Le Monde Diplomatique' decembro 2016.
Károly Kiss
Károly Kiss
Dezső Dercsényi
Dezső Dercsényi [deĵO derĉEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dercsényi Dezső estis hungara arthistoriisto kaj profesoro.
Distrikto Nowe Miasto
Distrikto Nowe Miasto aŭ en formo de pola adjektivo distrikto Nowomiejski - pole powiat nowomiejski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Varmio-Mazurio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Nowe Miasto Lubawskie. Ĝis la jaro 1945 la provinca teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj estis la suda parto de la historia regiono Orienta Prusio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Neumark in Westpreußen. Fine de en la distrikto vivis.
Dezső Dercsényi
Dezső Dercsényi naskiĝis la 1910 en Vác. Li mortis la 1987 en Budapeŝto.
Biografio
Dezső Dercsényi frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li samloke eklaboris en ŝtata oficejo. Li okupiĝis en sia tuta vivo pri historiaj monumentoj. Inter 1951-1967 li instruis en universitato en Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri la mezepoka hungara arto kaj monumentoj historiaj. Inter 1952-1961 li redaktis fakrevuon. Li ricevis premion Kossuth en 1954, en 1966 premion "Herder".
Sankta Amando
Saint Amand estas la nomo de pluraj kristanaj sanktuloj, listigitaj sube laŭ kronologia ordo de supozata morto :
Imaginara nombro
Imaginara nombro estas multipliko de reela nombro b kun imaginara unuo i. Ĉar la imaginara unuo estas difinita per la ekvacio i^2 = -1, la kvadrato de imaginara nombro b i estas -b^2, do ĝi ĉiam estas nepozitiva. La nura nombro kiu estas kaj reela kaj imaginara estas nulo.
Ispánk
Ispánk [iŝpAnk] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. Ispán estas slave prefekto, laŭ la germanoj la vorto venas el la germana Espang "betularbaro sur montopinto".
Imaginara nombro
Reela nombro a plus imaginara nombro b i estas la kompleksa nombro a+bi. Oni povas prezenti kompleksajn nombrojn kiel la kompleksa ebeno. Tiam la reelaj nombroj estas la horizontala akso, kaj la imaginaraj nombroj estas la vertikala akso.
Ispánk
Geografio
La vilaĝo situas for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Laŭ flankovojo la proksima Őriszentpéter estas atingebla.
Imaginara nombro
Iam, oni nomis imaginarajn nombrojn pura imaginara nombro por emfazo.
Ispánk
Historio
La alvenintaj hungaroj en 895 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj bienocentroj, kiuj konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. En la korto oni fosis sulkegon, kiu kolektis la pluvon por la bestoj kaj por akvumi. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo. Longe tiu loko konsistis el du farmocentroj.
En Ispánk migra poŝto servas.
Vidindaĵo estas la restintaj farmoj.
Kenta Inoue
Kenta Inoue (井上 健太, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Oita Trinita.
The Land Institute
La Land Institute (Terinstituto) estas neprofitcela organizaĵo por esplorado, edukado, kaj politiko dediĉita al eltenebla agrikulturo kun sidejo en Salina, Kansaso, Usono. Ties celo estas disvolvigi agrikulturan sistemon bazitan sur staŭdaj agrokultivaĵoj kiujt "havas la ekologian stabilecon de herbejo kaj grenproduktadod kompareblan al tiu de unujaraj agrokultivaĵoj". La organizaĵo havas registritan markon Kernza, nome tritikherbon disvolviĝantan.
La instituto estis fondita sur 28 akreojn en 1976 fare de planto-genetikisto Wes Jackson kaj Dana Jackson, kiu estis laborinta ĉe la Projekto Land Stewardship en Minesoto. Je 2014, la organizaĵo posedas almenaŭ 879 akreojn da tero. .
Monesterolo
Monesterolo (Monesteroli) estas loko situanta okcidente de Campiglia Tramonti, en la municipo La Spezia. Ĝi situas en la Nacia Parko Cinque Terre kaj estas la malplej turist-plena parto de ĝi; krome, nuntempe restas en ĝi nur 2 (du!) tutjaraj loĝantojn.
Ĝi povas esti atingita per boato aŭ per la "Ŝtuparo de Monesterolo", pli ol 1100 ŝtonaj ŝtupoj, sen balustrado, sur kruta malsupreniro. Monesterolo estas unu el la Lokoj de la Koro de FAI.
Alvydas Valenta
Alvydas VALENTA (naskiĝis la en Gegutė, distrikto Lazdijai) estas ĵurnalisto, poeto kaj esperantisto.
Vivo
A. Valenta en la infanaĝo perdis vidkapablon. En 1970 li komencis lerni en Kaŭna Lernejo de Blinduloj. Dum 1975–1983 li lernis en Vilna A. Jonynas-mezlernejo de blinduloj kaj malfortevidantoj. En Vilna universitato A. Valenta studis litovan lingvon kaj literaturon (1983-1988), en 1997 li defendis magistran laboron kaj al A. Valenta estis havigita kvalifika grado de magistro. Ekde septembro 1988 li laboras en revuo de Litova Asocio de Blinduloj kaj Malfortevidantoj Mūsų žodis (Nia vorto), estas redaktoro de la revuo.
Lia amo al literaturo riveliĝis jam infanaĝe. Unuan versaĵon li publikigis en verkada almanako de nevidantoj Vaivorykštė (Ĉielarko) en 1984. Versojn de A. Valenta publikigis ankaŭ revuo Mūsų žodis (Nia vorto), literatura almanako de nevidantoj Žodžio spalvos (Koloroj de la vorto), kulturaj kaj socialaj eldonaĵoj kaj TTT-ejoj. La unua lia poezia libro Ir ištirpo vaškas sparnų (Kaj degelis vakso de l' flugiloj) aperis brajle en 1992. Aliaj poeziaj libroj: Lazdyno žydėjimas ("Florado de avelarbo", 1994), Bliuzo gimimas ("Naskiĝo de bluso", 1997), Varpininkas ("Sonorigisto", 2005). En 2003 estis eldonita libro Noriu būti gyvenimo dalininkas (Mi deziras esti partoprenanto de la vivo) de A. Valenta pri rehabilitiĝo kaj integrado de handikapuloj. En 2007 estis eldonita libro de litova rakontada folkloro Laumių vaikai (Idoj de feinoj), kiun kompilis A. Valenta kaj Henrikas Stukas. El diversaj kolektoj de litova folkloro estis elektitaj pli ol 200 fabeloj, kies herooj estas handikapuloj – blinduloj, surduloj, senmanuloj ktp. Por ĉi tiu libro la kompilintoj ricevis premion de Kultura Ministerio (2008). Laŭ ĉi tiu libro en 2009 A. Valenta kaj H. Stukas kompilis kaj eldonis kompaktan sondiskon Laumiukai (Feinidoj).
En 2010 A. Valenta eldonis la unuan romanon Pradžios užkalbėjimai (Vortaj sorĉoj de la komenco).
En kulturaj eldonaĵoj li publikigas artikolojn pri literaturaj kaj kulturaj aktualaĵoj.
Ekde 2007 A. Valenta estas membro de Litova Verkista Unio.
Esperantista agado
Unuafoje kun Esperanto A. Valenta konatiĝis, kiam li estis lernanto. Denove al la internacia lingvo revenis preskaŭ post 20 jaroj. Li partoprenis en Universalaj Kongresoj de UEA en Vilnius (2005), Florenco (2006), en 75a Kongreso de LIBE en Muszyna (Pollando, 2009). A. Valenta publikigis artikolojn en revuo Mūsų žodis (Nia vorto) pri esperantistoj blinduloj kaj ilia agado. Li preparis (kun H. Stukas) por brajla eldonado libron Gerda malaperis de Claude Piron (2006). A. Valenta estas membro de Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj (LIBE).
Mejloprivilegio
La mejloprivilegio – en la mezepoka Pollando tio estis komerca rajto, baze de kiu la bazaroj, butikoj, magazenoj (ekzemple: de drapo), buĉejoj, bakejoj kaj drinkejoj en la ĉirkaŭaĵo de 1 mejlo for de la urbo estis proprieto de la urbo. Regantoj donis al urbo ĉi tiujn privilegiojn kaj pro tiu monopolo la urboj bone disvolviĝis.
Lanz (Prignitz)
Lanz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio situas borde de la rivero Elbo.
Naskiĝintoj
Friedrich Ludwig Jahn
Lago de Plav
La lago de Plav aŭ Plavsko (serbe/montenegre: Plavsko jezero) estas lago en la municipo Plav en nordorienta Montenegro.
Ĝi estas glacia lago, inter la montaraj sistemoj Prokletije kaj Vizitanta Monto (Visitor). Ĝi situas je alto de 906 m kaj etendiĝas en nordo-suda direkto je 2.160 m, kun averaĝa larĝo de 920 m. La lago havas plej grandan profundon de 9 metroj.
Ĝi estas la plej granda lago en la areo Plav, kaj ties plej bone konata turisma loko.
121719 Georgeshaw
121719 Georgeshaw estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de George B. Shaw, kiu kontribuis al la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo OSIRIS-REx de la NASA kiel Estro pri Sistemoj de Laseroj. Antaŭ tio, li estis Ĉefa Inĝeniero pri Lasera Transmisio por la instrumento LOLA en la LRO de la NASA.
Kantono Oswego
La kantono Oswego - angle Oswego County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Oswego.
1538 Detre
Nomo
Ĝia nomo honoras la hungaran astronomon László Detre, longtempe direktoro de la Konkoly Observatorio.
Seka kolbaso
Seka kolbaso estas regiona manĝaĵo, ĉe kiu la kolbaso post plenigado estas pendata por sekiĝi.
La gusto diferencas depende de la uzitaj spicoj. Kariofilo estas la plej uzata. Ĉiu buĉisto havas siajn proprajn sekretojn. seka kolbaso plej ofte estas prezentata kiel manĝeto ĉe glaseto da ŝnapso aŭ kiel rapidmanĝeto (tapo). La kolbaso ankaŭ estas kuirita, kvankam oni asertas ke la kolbaso pro tio perdas sian karakteron. Seka kolbaso hodiaŭ ankaŭ estas populara kiel ingredienco en krudmanĝaĵaj salatoj.
Seka kolbaso en Nederlando
En Nederlando sekaj kolbasoj ĉefe estas farataj en la norda parto de la lando (Groningen, Frislando, Drenthe kaj Overijssel). En certaj afrikaj landoj, kiel Sud-Afriko, koloniistoj kunportis la sekajn kolbasojn pro ĝia longa konservodaŭro. En Sud-Afriko seka kolbaso (afrikanse: droëwors) ankoraŭ daŭre estas tre populara.
(15216) 1981 EX14
(15216) 1981 EX14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Skolo
Skolo estas grupo de personoj kiuj havas komunajn karakterojn kaj opiniojn pri sia fako.
Fakte firma kutimo de literatur-historio kaj arto ĝenerale estas disdividi la beletristojn/artistojn kaj ŝovi ilin, kvazaŭ skatolen, en "skolojn". Nome de sia individueco, la verkantoj/artistoj kompreneble malofte ŝatas tion. Tamen oni povas difini plurajn kondiĉojn de skoleco : iliaj membroj plejparte loĝas en geografia proksimo kaj efektive renkontiĝadas; ili havas komunajn projektojn kaj intelektan-lingvan majstron; ili havas komunan stilon kaj konscie aŭ subkonscie influas sin reciproke. Aldone al tio ili kutimas esti samaĝaj.
20962 Michizane
20962 Michizane esta tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Sugawara no Michizane (845 – 903), nobelulo, erudiciulo, politikulo kaj poeto kanŝi. Li estIs admirita pro sia kaligrafio, erudicio kaj poezio.
Masakro de Maillé
La masakro okazis pro venĝo post atenco de francaj resistmovadaj grupoj kontraŭ du militaj veturiloj dum la antaŭa nokto. Unuafoje je la lundo, 25-a de aŭgusto 2008, prezidento de la franca Respubliko Nicolas Sarkozy iris al Maillé por memorige omaĝi pri la viktimoj kaj la eventoj.
Viktimoj
Jen listo de la viktimoj de la masakro :
Pier Antonio Micheli
Pier Antonio Micheli (la 11-an de decembro, 1679 - 1-an de januaro, 1737) estis konata itala botanikisto, profesoro pri botaniko en Pizo, kuratoro de la  Orto Botanico di Firenze, verkinto de  Nova plantarum genera iuxta Tournefortii methodum disposita. Li malkovris la sporojn de fungoj, estis gvida aŭtoritato sur kriptogamoj, kaj kreis plurajn gravajn genrojn de mikrofungoj inkluzive de Aspergillus kaj Botrytis.
Micheli naskiĝis en Florenco en 1679. Laŭ mallonga priskribo de la bibliotekoj de Harvard University, li lernis mem la latinan kaj komencis la studon de plantoj en juna aĝo sub Bruno Tozzi. En 1706 li estis nomumita botanikisto al la Cosimo III de' Medici, Grandduko de Toskanio, direktoro de la Florenco-ĝardenoj, kaj profesoro ĉe la Universitato de Pizo.
Lia Nova plantarum genera (1729) estis grava paŝo en la kono pri fungoj. En tiu laboro, li donis priskribojn de 1900 plantoj, de kiuj proksimume 1400 estis priskribita je la unua fojo. Inter tiuj estis 900 fungoj kaj likenoj, akompanitaj per 73 plantoj. Tio inkludis informojn pri "la plantado, origino kaj kresko de fungoj, Mucor, kaj similaj plantoj", kaj estis la unua kiu emfazis, ke fungoj havas generajn korpojn aŭ sporojn.
Sur unu el liaj kolektantaj ekskursetoj, en 1736, li malsaniĝis je pleŭrito, pro kiu li baldaŭ poste mortis en Florenco.
La normo verkinto-mallongigo P. Micheli kutimas indiki tiun individuon kiel la verkinton dum citado de botanika nomo.
Amitaono
Amitaono (helene Ἀμυθάων, latine Amythaon) estis en la helena mitologio filo de la tesalia reĝo Kreteo. Lia familiaro pli poste regis en Argo kaj devenis el ĝi multaj famaj profetantoj. Lia frato estis Biaso, signata heroo.
Profetanto estis ankaŭ filo de Amitaono nomiĝinta Melampo, kiu interalie famiĝis per sia ĉeesto en ekspedicio de Argonaŭtoj.
Amitaono estis antaŭulo de multaj famaj batalantoj, el kiuj la plej konata estas Amfiarao, kiu partoprenis la militon "Sep kontraŭ Tebo".
Maroua
Maroua estas grandurbo kaj diocezo en Kameruno en okcidenta Afriko. La urbo estas la administra kaj ekonomia centro de la regiono Ekstreme norda Kameruno.
Geografio
Maroua situas inter 2 riveroj en norda parto de la lando.
Historio
Maroua estis jam administra centro en la 18-a jarcento. En 1893 germana esploristo vizitis la urbon. En 1901 komenciĝis la germana koloniado, kiu finiĝis post la 1-a mondmilito.
Trafiko
Maroua havas flughavenon ĉe urbeto Salak kaj landovojojn.
Klimato
En Maroua tropika klimato regas, kiu estas varma kaj seka (preskaŭ duon-dezerto). La temperaturo varias inter 19-41 C'. Jare pluvas po 850 mm. Inter novembro-marto neniam pluvas.
Naskomarko
Tipoj
Dermatologoj dividas naskomarkojn en du tipojn. Pigmentaj naskomarkoj kaŭzataj pro troaj ĉeloj de haŭta pigmento kio inkludas nevusojn, laktokafajn makulojn kaj mongolajn makulojn. Vaskulaj naskomarkoj (nomataj ankaŭ ruĝaj naskomarkoj) estas kaŭzataj de pliiĝantaj sangaj vaskuloj kaj inkludas okulharajn makulojn (salmomakuloj), hemangiomojn, kaj vejnomakulojn (portovinajn makulojn). Iom pli da 1 el 10 beboj havas vaskulan naskomarkon en la aĝo de 1. Klekaj tipoj de naskomarkoj estas parto de la grupo de haŭtaj lezoj konataj kiel nevuso aŭ naevi, kio estas "naskomarko" en latina.
La preciza kaŭzo de plej naskomarkoj estas nekonata, sed vaskulaj naskomarkoj ne estas heredaj. Oni supozas, ke ili okazas kiel rezulto de loka malekvilibro de faktoroj kontrolantaj la disvolvigon kaj migradon de haŭtaj ĉeloj.
Brunkapa tajlorbirdo
La Brunkapa tajlorbirdo (Orthotomus castaneiceps) estas kantobirdo de la familio de Cistikoledoj (iam lokata en Silviedoj) troviĝanta en tropika Azio. Ĝi apartenas al genro de Ortotomoj kiu estas populara pro konstruo de nesto per kudro de folioj kiel lulilo por la nesto.
Ĝi troviĝas nur kiel endemismo en Filipinoj nome en norda insulo Luzono kaj en centraj Panajo, Negros, Cebuo kaj Masbate en Bisajoj. En angla la specio estas nomata Philippine Tailorbird, sed tio ne indas, ĉar preskaŭ ĉiu specio de la genro estas filipina endemio aŭ troviĝas ankaŭ en Filipinoj kaj nur la Komuna, la Nigragorĝa kaj la Olivdorsa tajlorbirdoj ne loĝas en Filipinoj.
Tiu orientalisa specio, kiel plej parto de la genro, havas verdecajn suprajn partojn, kaj kial ĉiuj aliaj, helgrizajn subajn partojn. Pli precize la helbruna frunto de la Komuna tajlorbirdo ĉe tiu specio jam ne estas hel- au ruĝecbruna, sed malhelbruna kaj okupas la tutan kapon, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie castaneiceps signifas precize “bruna kapo”, dum la nomo de la genro Orthotomus aludas al la kutimo kudri folion por konstrui neston ene per la du radikoj el la antikva greka, kiuj signifas “rekte tranĉi”.
Antaŭ la verdeca dorso estas grizaj kolo kaj flankoj, dum la gorĝo estas blanka. Flugilplumoj kaj vosto estas malhelbrunaj al nigrecaj.
Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj mangrovoj.
Visciano
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Sebastiano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Avella (AV), Baiano (AV), Casamarciano, Liveri, Marzano di Nola (AV), Monteforte Irpino (AV), Mugnano del Cardinale (AV), Nola, Pago del Vallo di Lauro (AV), Sperone (AV) kaj Taurano (AV).
Provenchère (Doubs)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Zoltán Ráth
Zoltán Ráth [rAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ráth Zoltán estis hungara ekonomikisto, statistikisto, juristo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1894). Lia patro estis Károly Ráth (historiisto).
Zoltán Ráth naskiĝis la  1863 en Győr. Li mortis la 1902 en Csanak (nuntempa urboparto de Győr),