cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etila karbamato
Uzoj La primara uzo de uretano estis kiel kemia peraĵo en preparado de aminorezinoj. La procezo implikas reakcion kun formaldehido por doni hidroksimetilderivaĵojn kiuj estas utiligitaj kiel krucligaj agentoj en permanent-gazetaj tekstilaj traktadoj dizajnitaj por doni lav-kaj-eluzeblajn trajtojn al ŝtofoj. Uretano estas ankaŭ uzata kiel solviganto kaj kun-solvanto en la fabrikado de insekticidoj, fumigantoj kaj kosmetikaĵoj, kiel peraĵo en la fabrikado de farmaciaĵoj, kaj en biokemia esplorado. Uretano antaŭe estis uzata kiel aktiva ingredienco en medikamentoj preskribitaj por kuracado de neoplastaj malsanoj, kiel skleroza solvo por varikozaj vejnoj, kiel hipnotilo kaj kiel topika baktericido. Ĝi ankaŭ estas uzata en veterinara medicino kiel anestezilo. Uretano estas produktita nature dum multaj fermentaj procezoj (Zimmerli kaj Schlatter 1991).
Yeat
Yeat (naskiĝis kiel Noah Olivier la 26-an de februaro 2000 en Irvine) estas repisto kaj sonteknikisto el Usono. Yeat atingis popularecon en 2021 posts la publikigo de sia albumo «4L», kiu inkludis pecojn kiel «Sorry Bout That» kaj «Money Twërk», kiu atingis popularecon en TikTok.
Quintanilla Vivar
Quintanilla Vivar [kintaNIlja biBAR] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos.
Izopropila karbamato
Izopropila karbamato aŭ C4H9NO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbamata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, karcinomogena en ratoj kaj toksa substanco. Izopropila karbamato ankaŭ uzatas en laboratorioj kiel analiza reakciaĵo kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj, insekticidoj kaj uretanoj.
Quintanilla Vivar
La municipo estas formata per du loĝlokoj, nome Quintanilla Vivar (iame Quintanilla Morocisla) kaj Vivar del Cid, supozita naskoloko de Rodrigo Díaz de Vivar, Cid Campeador.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,38 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 872 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, kaj venis sun 300 en 1981, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj pliiĝis ĝis nunaj preskaŭ 900.
Ĝi distas 9 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj proksime estas la Reĝa Monaĥejo de Nuestra Señora de Fresdelval, kiu apartenas al la municipa teritorio de Burgoso. La municipa teritorio limas kun Villanueva de Río Ubierna, Sotopalacios, Celada de la Torre, Sotragero, Villayerno Morquillas, Villarmero kaj Burgos.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Oni supozas, ke Quintanilla Morocisla naskiĝis kiel enmurigita bieneto (quintanilla) kiu disvolviĝis pere de sekureco en la zono kiam la grafo Diego Porcelos, pro ordono de la reĝo Alfonso, fondis la fortikaĵojn de Ubierna kaj Burgos en la jaro 884. La nomo Morocisla eble deriviĝis el ĝia unua posedanto, Munio Cixila, kio iĝos Muniocisla kaj poste Morocisla.
Dum la politikaj krizoj de la 15-a jarcento oni ekkonstruis la kastelon de San Vítores, sed dum la 16-a jarcento oni abandonis la konstruadon.
Quintanilla Vivar formis parton de la Alfoz y Jurisdicción de Burgos en la partido de Burgos, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos inter 1785 kaj 1833. Estas reĝlanda jurisdikcio kun vicurbestro.
En septembro 1812, dum sieĝo al Burgoso dum la Milito de Hispana Sendependigo, la generalo Castaños instalis la stabanaron de la 6a armeo en Quintanilla Vivar. Dume la Reĝimento de Infanterio "Voluntarios de Asturias", de ĉirkaŭ mil soldatoj, estis kampadita en la najbara Vivar del Cid.​
Meze de la 19-a jarcento Vivar del Cid estis aligita kiel submunicipo al Quintanilla Morocisla en ununura municipo nomita Quintanilla-Vivar. Ĉar en Quintanilla Morocisla estis la urbodomo, la loĝloko ekestis nomita kiel la municipo, kaj komence de la 20-a jarcento la kromaĵo Morocisla iĝis definitive forlasita favore al Vivar, kiu estas la aktuala nomo.
Oni konservas iaman akvomuelejo kiu funkciis kiel industrio ĝis 1993.
Tamás Märcz
Tamás Märcz [tamAŝ merc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Märcz Tamás estas hungara-itala akvopilkisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia familia nomo erare estis Märtz.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
ekde 1983 lernis, poste maturiĝis en centra sporta lernejo, nature ankaŭ li naĝis kaj akvopilkis. Baldaŭ li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 2000. Li akiris ankaŭ italan ŝtatanecon en 2009. Lia edzino naskis 2 filinojn en 2004 kaj 2010. Li ricevis premiojn inter 2000 kaj 2021.
Sporta kariero
estis akvopilkisto inter 1993-2013 parte en Hungario, parte Italio en pluraj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje (1996-1999), itala ĉampiono dufoje (2005, 2009), dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1995-2001 kaj al la itala nacia teamo en 2012. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la dua en 1998. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2013, poste li estis trejnisto ĝis tiam (2022) en Hungario.
Sifeotido
Sifeotido aŭ Hindia sifeotido (Sypheotides indicus), estas la plej malgranda en la familio de Otidedoj kaj nura membro de la genro Sypheotides. Ĝi estas endemio de la Hindia subkontinento kie ĝi troviĝas en altaj herbejoj kaj estas konata ĉefe pro la saltadceremonio de la reprodukta memmontrado fare de maskloj dum la sezono de musonoj. La masklo havas kontrastan blanka-nigran reproduktepokan plumaron kaj distingajn longecajn kapoplumojn kiuj etendiĝas transkole. Tiuj otidoj troviĝas ĉefe en nordokcidenta kaj centra Barato dum somero sed troviĝas pli amplekse distribuata tra Barato en vintro. La specio estas tre endanĝerita kaj estis formortigita en kelkaj partoj de sia teritorio kiel el Pakistano. Ĝi estas minacata kaj pro ĉasado kaj pro habitatdegradado. La nura simila specio estas la Bengala otido (Houbarobsis bengalensis) kiu estas pli granda kaj ne havas la blankan gorĝon, kolumon kaj longajn plumojn.
Aspekto
Junuloj havas distingan U-forman markon en la kolo apud la gorĝo.
Taksonomio kaj sistematiko
La genro Sypheotides estis iam inkludita en tio kio estas nun Houbaropsis bengalensis (aŭ Bengala otido), ĉar ambaŭ specioj estas malgrandaj kaj montras inversan laŭgrandan seksan dimorfismon. La tarso estas longa en Sypheotides kaj la sezona plumarŝanĝo en maskloj kondukis al la reteno de separata genro, kvankam ambaŭ genroj estas evolucie tre proksimaj. Masklaj kaj inaj plumaroj estis dekomence konsideritaj kiel apartaj specioj kio kondukis al la nomoj aurita kaj indica kaj la specio estis metita en la pasinteco en la genroj Otis, Eupodotis kaj Sypheotis. La specinoma finaĵo kiu estas rilata al la ĝenro de la latina genro estis debatita kaj konklude oni kredis, ke indicus estas ĝusta.
La horizontala korposinteno, grando kaj kutimaro teni la vostoplumojn supren dum piedirado surgrunde kondukis al lokaj nomoj asociaj al pavoj, kun populara nomo ekvivalento de "herbopavo" (kiel ĥar-mor, tan-mor) en kelkaj areoj. La nomo Liĥ estas uzata en nordokcidenta Barato kaj adoptita de britaj ĉasistoj en Barato.
Distribuado kaj habitato
La specio estis iam pli disvastigita tra multo de Barato sed ne en Srilanko. Ĝi reproduktiĝas ĉefe en la centraj kaj okcidentaj partoj de Barato. Historiaj registroj ekzistas el la Makrana marbordo de la provinco Baluĉio en Pakistano. Registro el Birmo estas pridemandita. Oni diras, ke la specio moviĝas reage al pluvo kaj ties estado en precizaj lokoj povas esti vaganta, kun subitaj grandaj nombroj en kelkaj sezonoj. Ĉirkaŭ 500 maskloj en Guĝarato estis ringita kaj preskaŭ 18 estis rekuperitaj, plej el ili en ĉirkaŭ malpli ol 50 kilometroj de siaj ringigejoj. La preferata habitato estas herbejoj sed foje ili estas en kampoj kiel tiuj de kotono kaj lentoj. Reproduktaj areoj estas nuntempe limigitaj ĉefe al Guĝarato, Madja Pradeŝ, kelkaj areoj en suda Nepalo kaj partoj de Andra Pradeŝ. Administrado de la habitatoj de tiu otido kiel herbejoj intermetitaj kun kultivejoj kaj paŝtejoj rotacie organizitaj havigis optimumajn rezultoj je produktejoj de ne tre alta nivelo.
Kutimaro kaj ekologio
Tiuj otidoj troviĝas solaj aŭ paraj en densa herbejo kaj foje en kultivejoj. Ĉasistoj ofte ĉasas maskloj dum la reprodukta sezono, ĉar ili estas facile videblaj pro sia ceremonia saltema memmontrado por pariĝado. Oni diras, ke ili estas bongustaj, sed konsiderataj ne tiom kiom la viando de la Bengala otido. Ili flugas pli rapidaj ol aliaj otidoj kaj montras anasecan impreson dumfluge.
Dieto
Sifeotidoj manĝas ampleksan varion de malgrandaj vertebruloj kaj senvertebruloj inter kiuj vermoj, centpieduloj, lacertoj, ranoj kaj insektoj kiel saltuloj, flugantaj formikoj kaj harhavaj raŭpoj. Oni scias, ke ili manĝas ankaŭ burĝonojn kaj semojn, herbojn kaj berojn.
Kutime sifeotidoj manĝas dum la komencaj horoj de la mateno aŭ vespere, escepte la novmigrantaj birdoj kiuj manĝas la tutan tagon.
Reproduktado
La reprodukta sezono varias je la eko de la Sudokcidenta Musono kio okazas en septembro ĝos oktobro en norda Barato kaj en aprilo ĝis majo en partoj de suda Barato.
Dum la reprodukta sezono, maskloj saltadas subite el la herbo elsendante partikularan kvakan aŭ gakantan alvokon, agitas siajn flugilojn kaj faletas reen kun iom malfermaj flugiloj. Je la pinto de la salto la kolo estas arkigita malantaŭen kaj la kruroj falditaj kvazaŭ en sida sinteno. Tiuj saltoj estas ripetitaj post intermezoj de ĉirkaŭ tri aŭ pliaj minutoj. Tiuj memmontroj estas farataj ĉefe frumatene kaj malfruvespere, sed ankaŭ dum aliaj tagopartoj en nuba vetero.
La reprodukta sistemo okazas en disa masklarejo kie ĉiu masklo tenas teritorion de ĉirkaŭ 1-2 hektaroj. Oni diras, ke maskloj preferas partikularajn memmontrejojn kaj tiel pafado en tiuj memmontrejoj kondukis al akraj malpliigoj en la populacioj en la pasinteco. Memmontrejoj tendencas havi ebenan grundon kun malalta vegetaĵaro kaj bona videbleco kaj ege uzitaj lokoj kutime montras signojn de piedpremado.
Cikloheksila propionato
Cikloheksila propionato aŭ propanato de cikloheksilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la propionatoj, kies molekula formulo konsistas je 9 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj. Cikloheksila propionato prezentas propanatan grupon ligitan al cikloheksilan grupon. Temas pri senkolora likvaĵo nesolvebla en akvo kun fruktodoro. Ĝi uzatas kiel gustiganto kaj en la produktado de parfumoj.
Fratelli tutti
Fratelli Tutti (Ĉiuj gefratoj), la tria encikliko de Papo Francisko, atentigas pri tio ke la mondo malsukcesis en la mastrumado de KOVIM-19. La encikliko postulas pli da homa frateco kaj solidareco kaj estas pledo kontraŭ militoj. Respekto kaj interkombrenĝo, sed ankaŭ la serĉado de la ĝenerala intereso helpas igi nin ĉiuj gefratoj. Interkompreniĝo povas kreski lernante pri interkultura edukado kaj pri kiel venki antaŭjuĝojn post studado de la perspektivoj kaj historio de aliaj landoj, kulturoj, ĉar ni ofte ricevas unuflankan novaĵojn el la mondo. Ne doni la liberecon ekscii pri aliaj perspektivoj egalas al ignorado de aliaj landoj, kulturoj, reliogioj.
Ĉapitroj
La encikliko konsistas el ok ĉapitroj :
1. Ombroj de fermita mondo.
"Kulturo de muroj" favoras la ekspansion de la mafio. La konceptoj de demokratio, justeco kaj libereco estis manipulitaj kaj estas torditaj en sia origina signifo.
2. Fremdulo sur la strato.
Tamen ni havas inviton alproksimiĝi unu al la alian, konstrui ponton ĉar ni estas kreitaj por amo.
3. Pensu kaj kreu malfermitan mondon.
Ni direktas nin al universala komunumo de amo se ni malfermas nin al niaj proksimuloj. La familio estas unua kaj nemalhavebla, ĉar estas ĉi tie, ke la sento de frateco manifestiĝas, kaj ĝi devas esti protektita kaj respektata.
4. Koro malfermita al la tuta mondo.
Rifuĝintoj en grava humanitara krizo, kiuj estis apartigitaj de sia devenloko, devas esti gastigataj, provizataj per baza prizorgoj, servoj, rajtoj kaj integriĝo.
5. La plej bona politiko.
Krepido
Krepido, latine Crepis, estas genro de plantoj en la familio Asteracoj kaj subfamilio Cikorioideoj. Temas pri herboj unu-, du- aŭ plurjaraj, kun kapituloj el plejofte flavaj langetfloroj, involukro el du rangoj da brakteoj, frukto (akeno) pli mallarĝa je la supro kun papuso el simplaj, blankaj haroj.
Fratelli tutti
Ĉapitroj
Laŭ la papo, popolismo ekspluatas konsenton al sia avantaĝo. La plej bona politiko protektas laboron kaj la disvolviĝon de kapabloj. Trovu solvojn al ĉio, kio atakas fundamentajn rajtojn, ekskludon de la socio, trafikon de homaj organoj, drogojn, armilojn, seksan ekspluaton, sklavecon, terorismon kaj organizitan krimon. Ni faru UN-familion de nacioj, kiuj elradikigas malriĉecon. Antaŭenigi justican povon kontraŭ la fortorajto.
Krepido
Tiu genro enhavas proksimume 200 speciojn, en mezvarma norda hemisfero kaj Afriko. Iuj estas konsiderataj trudherboj, aliaj estas ornamplantoj.
Fratelli tutti
Ĉapitroj
6. Dialogo kaj amikeco en socio.
Neniu estas senutila, oni povas lerni de ĉiuj. Ankaŭ la periferioj kaj indiĝenoj de la mondo estas gravaj. Ni havu en nia vivrigardo la "arton renkonti ĉiujn", skribas la papo.
7. Vojoj de renovigita renkonto.
Proaktiva paco manifestiĝas en la servo de aliaj. Pardono estas justeco kaj rememoro, ne senkulpeco. Ni ne anesteziu la memoron, ni vivtenu la flamon de kolektiva konscio. Li citas Hiroŝimon kaj Nagasakon kiel ekzemplojn. Krome, memori la bonon gravas.
8. Religioj en la servo de frateco en la mondo.
Terorismo baziĝas sur miskompreno de religiaj tekstoj. Aŭ ĝi devenas de politiko kie ĝi estas sekvo de malsato, malriĉeco kaj subpremo. La fundamenta rajto de ĉiu kredanto estas religia libereco, kiu devas esti garantiita kaj paco inter religioj estos ebla.
Fine, li atentigas, ke la dokumento estis mejloŝtono en la religia dialogo por mondpaco kaj paca kunvivado. En ĉi tiu encikliko li faras ripetitan alvokon en la spirito de homa frateco.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artikolo en la hungara vikipedio, listo de aŭtoroj
Revilla del Campo
Revilla del Campo [reBIlja delKAMpo] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 39,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 106 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj.
2-Dodekanono
2-Dodekanono aŭ metila dekila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetaldehido kaj klorodekano. Ĝi estas blanka aŭ flava likvajo, 0,013 g/l en akvo. 2-Dodekanono posedas 12 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon kaj 1. 2-Dodekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj diluaĵoj. 2-Dodekanono estas volatila organika komponaĵo trovata en alkoholaj trinkaĵoj. Ĝi ankaŭ estas grava kombinaĵo en la esenca oleo de ruto (Ruta graveolens) kaj lupololeo (Humulus lupulus).
3-Dodekanono
3-Dodekanono aŭ etila nonila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propanalo kaj klorononano. Ĝi estas blanka aŭ flava likvajo, 0,014 g/l en akvo. 3-Dodekanono posedas 12 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon kaj 1. 3-Dodekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de gustigajoj kaj diluaĵoj.
Saint-Jeannet (Marbordaj Alpoj)
Saint-Jeannet (jen france, okcitane Sant Joanet, "sankta Johaneto") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj al la kantono .
Revillarruz
Revillarruz [rebiljaRUZ] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos. Ĝi enhavas la loĝlokojn Humienta kaj Olmosalbos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 564 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 16 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
James Peebles
Phillip James Edwin PEEBLES (25-an de aprilo 1935) (ankaŭ konita kiel P. James E. Peebles aŭ Jim Peebles) estas kanada fizikisto, kies scienca laboro estis disvolvita en sia plej granda parto en la kampo de la kosmologio en usonaj institucioj. Doktoriĝo por la Universitato Princeton en 1962. Instruisto de Scienco en la Universitato de Princeton, en Nov-Ĵerzejo (Usono). Li ricevis kune kun Michel Mayor kaj Didier Queloz, la Nobel-premion pri fiziko en 2019.
Revillarruz
Historio
Olmosalbos formis parton de la Jurisdicción de Saldañuela en la partido de Burgos, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la turo de Olmosalbos.
Ciklopentila propionato
Ciklopentila propionato aŭ propanato de ciklopentilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la propionatoj, kies molekula formulo konsistas je 8 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj. Ciklopentila propionato prezentas propanatan grupon ligitan al ciklopentilan grupon. Temas pri senkolora aŭ blanka solidaĵo kun fruktodoro nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo. Ĝi uzatas kiel gustiganto kaj en la produktado de parfumoj.
Rabé de las Calzadas
Rabé de las Calzadas [raBE delaskalZAdas] estas loĝloko kaj municipo en la centrokcidento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,107 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 232 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 14 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
La 20an de februaro 1085, la reĝo Alfonso la 6-a donis la lokon al la Hospitalo de la Imperiestro en Burgoso, kaj en 1128 Alfonso la 7-a donis tiun hospitalon al la burgosa katedralo; ekde tiam estis senjoroj la episkopoj de Burgoso.
La loknomo Rabé de las Calzadas eble estas klarigebla kiel Rabeno de la Ŝoseoj el la epoko de la romianoj (pro la ŝoseoj) kaj rabeno pro rilato al la tiam oftaj judaj komunumoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Rubena
Rubena [ruBEna] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 193 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 13 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas sur la valo de la rivero Vena. La municipa teritorio limas kun Hurones, Quintanapalla, Burgos, Atapuerca, Orbaneja Riopico kaj Cardeñuela Riopico.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Rubena formis parton de la Alfoz y Jurisdicción de Burgos en la partido de Burgos, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos inter 1785 kaj 1833. Estis jurisdikcio de abatlando, dependa de la Monaĥejo de Oña kaj ankaŭ de reĝlando kun vicurbestro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
24808 Iwanaguchi
24808 Iwanaguchi estas mezgranda, tre hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan Eiichi Iwanaguchi, anon de la esplora estraro de la Observatorio Taĉibana en Mijakonoĵo, gubernio Mijazako, kie li estas popularigisto de astronomio. Liaj belaj fotografioj de stela ĉielo estas bone konata en gubernio Mijazako.
Ceria (III) hidroksido
Ceria (III) hidroksido aŭ trihidroksido de cerio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el interagado de la ceria (III) nitrato kaj natria hidroksido. Ceria (III) hidroksido estas nesolvebla en akvo kaj estas flaveca solidaĵo pli densa ol la akvo. Ceria (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn jonojn ligitajn al ceriatomo. Ĝi konsistas je 1 ceriatomo, 3 hidroksilaj grupoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Ceria hidroksido perdas akvon sub varmigado kun formado de Ceria (III) oksido. Ceria hidroksido precipitiĝas tiel kiel blanka solidaĵo sed fariĝas flava pro oksidigaj agentoj.
Andrei Mureșanu
Andrei MUREȘANU (naskiĝinta la en Bistritz, mortinta la  en Brașov aŭ Sibiu ) estis rumana poeto kaj revoluciulo.
Vivo
Ekde 1825 la filo de entreprenisto frekventis la gimnazion de la piaristoj en sia naskiĝurbo kaj studis ekde 1832 filozofion kaj grek-katolikan teologion en Blaj ĉe Timotei Cipariu kaj George Bariț. En 1838 li ekdocentis en Braŝovo. Ekde 1839 li publikigis artikolojn kaj poeziaĵjn en la gazeto Foaie pentru minte, inimă și literatură de George Bariț. Mureșanu tradukis verkojn de multaj germanlingvaj verkistoj, ekz. de Friedrich Schiller, Christoph Martin Wieland, Gottfried August Bürger kaj Jean Paul.
Li ankaŭ politike aktivis favorante ne liberalismajn sed naciemajn ideojn. En 1848 li partoprenis la revolucion estante delegito de la urbo Braŝovo ĉe la granda popola asembleo en majo 1848 je Blaj. Tiutempe li verkis la tuj populariĝantan poemon Deșteaptă-te, române! kiu ekde 1989 estas la nacia himno de Rumanujo.
En 1848/49 li ree publikigis ĉe Bariț. Printempe li fuĝis al Ploiești antaŭ pluiro Bukovinon. Post la revolucio de 1848 li laboris kiel tradukisto en Sibiu kaj ĵurnalistis por Telegraful Roman. Ekde 1862 li eldonis antologion poeman.
Strunkovice nad Volyňkou
Strunkovice nad Volyňkou estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice proksimume 4,5 km norde de Volyně kaj 6 km sude de Strakonice. Ĝi situas suoper la dekstra bordo de rivero Volyňka en Šumava cismontaro. Vivas ĉi tie.
Izopropila acetilsalikato
Izopropila acetilsalikato aŭ C12H14O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetilsalikata acido kaj izopropanolo. Izopropila acetilsalikato estas uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila acetilsalikato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila acetilsalikato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Strunkovice nad Volyňkou
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Josef Kopta
estis ĉeha verkisto, tradukisto, ĵurnalisto, dramaturgo kaj poeto. Li naskiĝis la 16-an de junio 1894 en Libochovice kaj mortis en aĝo de 67 jaroj la 3-an de aprilo 1962 en Prago.
En Esperanto de li aperis:
František Halas
estis ĉeha verkisto, aparte lirikisto, eseisto kaj tradukisto. Li naskiĝis la 3-an de oktobro 1901 en Brno kaj mortis per kormalsano en aĝo de nur 48 jaroj la 27-an de oktobro 1949 en Prago.
En Esperanto de li aperis:
Capelsebrug (metroo de Roterdamo)
Capelsebrug estas publiktransporta centro en la nederlanda provinco Sud-Holando, situanta en la oriento de Roterdamo, ĉe la limo kun Capelle aan den IJssel. Ĝi estas priservata de la linioj A, B kaj C de la metroo de Roterdamo.
5-Dodekanono
5-Dodekanono aŭ butila heptila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la pentanalo kaj kloro-heptano. Ĝi estas blanka aŭ flava likvajo, nesolvebla en akvo. 5-Dodekanono posedas 12 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 5-Dodekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj diluaĵoj.
Sintezo 4
5
Olimpiaj ludoj de Zappas
Olimpiaj ludoj de Zappas (en greka: Ζάππειες Ολυμπιάδες), simple nomitaj Olimpiaj (en greka: Ολύμπια, Olympia) tiame, estis serio de atletaj eventoj okazintaj en Ateno, Grekio, en 1859, 1870, kaj 1875 sponsore de la greka negocisto Evangelis Zappas. Tiuj ludoj estis unu el la unuaj klopodoj revivigi la antikvajn Olimpiajn ludojn en la moderna epoko. Ilia sukceso havigis inspiron por William Penny Brookes en Anglio, kies ludoj funkciis ekde 1850, kaj por la serio de la Internacia Olimpika Komitato el 1896.
La kontribuo de Zappas en tiu procezo ludis gravan rolon: ne nur la ludoj estis gastigitaj je lia propra iniciato, sed li ankaŭ havigis la financon por la preparado de la ludoj, same kiel por la konstruado de multa necesa infrastrukturo, inklude la restaŭradon de la antikva Tut-Atena Stadiono, kiu gastigis la ludojn de 1870 kaj 1875. Tiu sama stadiono gastigis ankaŭ la ludojn de la unua Olimpiko en 1896, de la Inter-Olimpiko en 1906, kaj de la finalo de arkopafado kaj maratono en Somera Olimpiko de 2004 de Ateno.
27565 de Wet
27565 de Wet estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Martin de Wet, kiu ricevis magistron en aeronaŭtika kaj kosmofluga inĝenierarto kaj laboras por komercaj, sciencaj kaj registaraj kosmoveturiloj. Li laboris en la industrio de la kosma lanĉo antaŭ emeritiĝi. Martin servis en la Konsilantaro de la Observatorio Lowell.
Graskruid (metroo de Roterdamo)
Graskruid estas haltejo de rapidtramo de la metroo de Roterdamo en la Roterdama kvartalo de Ommoord.
La haltejo estis malfermita la kun la malfermo de la branĉo de rapidtramo de la tiama Orient-okcidenta linio de  ĝis. Depost la, Graskruid estas interŝanĝejo por al Binnenhof kaj  al Zevenkamp, ​​​​kiu daŭrigis al  ekde 2005.
Zalmplaat (metroo de Roterdamo)
Zalmplaat estas metrostacio en la Roterdama distrikto de Hoogvliet. La stacio estis malfermita la kaj tiam ĝi estis la finstacio de la nord-suda linio de la metroo de Roterdamo, nun nomita. Pli ol dek jarojn post la malfermo, la, la linio estis plilongigita al Spijkenisse, rezulte de kio Zalmplaat perdis sian funkcion kiel finstacion. Tiam, ĝi ankaŭ estis la nura finstacio de la metroo de Roterdamo sen insula kajo. La stacio havas la saman dezajnon kiel la stacio en Poortugaal, kvankam ĝi estas inversita.
Ismo Alanko
Ismo ALANKO (n. la 12-an de novembro 1960 en Kerava) estas finna muzikisto. Li agis interalie kiel la plej grava membro de bandoj Hassisen Kone, Sielun Veljet kaj Ismo Alanko Säätiö. Li ludas basgitaron, alian gitaron, violonĉelon kaj pianon. Alanko faris kantojn jam 15-jare. Li konatiĝis, kiam li apartenis al Hassisen Kone. Lia unua soldisko publikiĝis en 1990. Ankaŭ liaj gefratoj Petri, Satu kaj Ilkka Alanko estas ĉiuj muzikistoj. Ekde 2015 Ismo Alanko estas edzo de artoprenisto Johanna Sipilä.
4-Dodekanono
4-Dodekanono aŭ propila oktila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la butanalo kaj oktila klorido. Ĝi estas blanka aŭ flava likvajo, preskaŭ nesolvebla en akvo. 4-Dodekanono posedas 12 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 4-Dodekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj diluaĵoj.
4-Dodekanono estas ketono, kiu estas metaboligita en la korpo por formi Acetila koenzimo A, kiu tiam estas uzata en la citratacida ciklo por produkti energion. Krom tio, 4-dodekanono povas esti transformita al acetoacetato, kiu tiam estas transformita al Acetila koenzimo A per la enzimo acetoacetil-CoA-a tiolazo. Acetil-CoA tiam povas esti uzita por sintezi grasacidojn kaj kolesterolon, aŭ ĝi povas esti konvertita al acetil-karnitino kaj uzata por transporti grasacidojn en la mitokondriojn por ĉeloksigenigo.
Hoek van Holland Strand (metroo de Roterdamo)
Hoek van Holland Strand estas planita metrostacio sur de la metroo de Roterdamo en la loko Hoek van Holland, ĉe la finstacio de la plilongigo de la konstruota Hoekse Lijn. La nova metrostacio situos ĉe Zeeplein, ĉe la fino de Badweg. Kiel rezulto, la stacio situos preskaŭ rekte sur la strando kaj estas malfermota en 2022.
Les Combes (stacidomo)
Les Combes estas fervoja stacidomo en Château-d'Œx, Svislando.
Sovaĝbestoj de Tanzanio
Tanzanio enhavas ĉirkaŭ 20 procentojn de la plej granda mamula populacio de Afriko, trovita tra siaj rezervejoj, protektitaj areoj, maraj parkoj, kaj 17 naciaj parkoj, disvastigitaj sur areo de pli ol kaj formantaj proksimume 38 procentojn de la landa teritorio. Sovaĝbestaj resursoj de Tanzanio estas priskribitaj kiel "senparalelaj en Afriko" kaj "la unua lando por vido de ĉasbestoj". Nacia Parko Serengeti, la dua plej granda nacia parko kun, situas en norda Tanzanio kaj estas fama pro siaj ampleksaj migrantaj gregoj de gnuoj kaj zebroj dum ĝi havas reputacion kiel unu el la grandaj naturaj mirindaĵoj de la mondo. La protektita areo Ngorongoro, establita en 1959, estas Monda heredaĵo de Unesko kaj loĝata de la Masajoj. Ĝia kratero Ngorongoro estas la plej granda netuŝita kaldero en la mondo.
La naciaj parkoj ankaŭ estas parto de la malsekejoj de Tanzanio. La sovaĝbestoj emas esti pli proksimaj al la malsekejoj, precipe la specioj ŝatantaj akvon kiel hipopotamo, akvantilopo, verukapro, elefanto, krokodilo, ŝlima tragelafo (Tragelaphus spekii) same kiel akvobirdoj kiaj flamengoj kaj Anasoj.
Fono
Ekde la kolonia epoko, konservado de sovaĝbestoj en Tanzanio estis la prerogativo de la registaro. Sub ĉi tiu strukturo, la uzo de sovaĝbestaj resursoj fare de lokaj komunumoj ĉiam estis limiga, kaŭzante pliigitan kamparan malriĉecon kaj ŝtelĉasadon. En la lastaj jaroj, la "Tanzania National Parks Authority" (TANAPA) iniciatis korektajn agojn por impliki la lokan komunumon en konservadaj klopodoj, kio celas kontribui al lokaj ekonomioj per divido de egalaj profitoj.
La sovaĝbestaj resursoj en Tanzanio provizas jaran enspezon de 30 milionoj da USD al la nacia trezorejo, kaj enspezon de 9 milionoj da USD kiel enspezojn de la luantaj kompanioj. Neleĝa ĉasado valoras ĉirkaŭ 50 milionojn da USD. En la 1990-aj jaroj, eksportoj de milionoj da birdoj,  reptilioj,  mamuloj kaj  amfibioj okazis, aldone al kresko de turismo rilata al sovaĝa vivo de ĉirkaŭ 30%. Fiŝkaptaj resursoj ankaŭ grave kontribuis al la eksportaj enspezoj de la lando kun eksporta valoro de 130 milionoj da usonaj dolaroj raportitaj en 2003, kun la eksportado de la Nila perko respondecante pri grava parto de 100 milionoj da USD.
Naciaj parkoj
La sovaĝa vivo de Tanzanio, reklamita kiel la "plej bonegaj safari-spertoj kaj spektakloj pri sovaĝaj bestoj trovitaj ie ajn sur la planedo", disponas pri 40 naciaj parkoj kaj ĉas-rezervejoj. Ekzistas 17 naciaj parkoj kovrantaj entutan areon de. Ĉi tiuj parkoj estas la sekvantaj:
Protektita Areo de Ngorongoro
Kvankam ĝi ne estas nacia parko, la Protektita Areo de Ngorongoro (Ngorongoro Conservation Area) (NCA) kun areo de estis agnoskita de la Organizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj por Edukado, Scienco kaj Kulturo kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1979. La kriterioj cititaj por ĉi tiu agnosko inkluzivas tiujn: (1) decida pruvo trovita ene de NCA pri homa evoluo kaj dinamiko de homa medio (ĉi tiu kriterio aldonita en 2010); (2) la "impresa pejzaĝo" de Kratero Ngorongoro, la plej granda senrompa kaldero en la mondo; (3) la granda koncentriĝo de sovaĝbestoj en NCA, inkluzive de grandaj bestoj; kaj (4) la vario en NCA de klimatoj, landformoj kaj alteco, formante plurajn interplektitajn ekosistemojn kaj apartajn habitatojn.
Tuttomondo
Tuttomondo, esperantigebla kiel Tutamondo, estas granda murpentraĵo kreita fare de Keith Haring en 1989 sur la ekstera muro de la pastrejo de la eklezio de Sant'Antonio Abate, en Pizo.
Sovaĝbestoj de Tanzanio
Faŭno
Tri cent specioj de mamuloj estis raportitaj en Tanzanio. Iuj el la raportitaj specioj estas: Afrika elefanto (Loxodonta africana), Burĉela zebro (Equus burchellii), Gazelo de Thomson (Eudorcas thomsonii), Stepa alcelafo (Alcelaphus buselaphus), Afrika gliro (Graphiurus murinus), Kipunji simio (Rungwecebus kipunji), Thomas galago (Galago thomasi), Princo Demidoff galago (Galagoides demidovii), pukuo (Kobus vardonii), gerenuko (Litocranius walleri), verukapro (Phacochoerus africanus), idiuro zenkera (Idiurus zenkeri), Sunia antilopo (Neotragus moschatus), nigra hipotrago (Hippotragus niger) kaj kresta histriko (Hystrix cristata).
Kelkaj specioj de predantoj estas: leono (Panthera leo), makulhieno (Crocuta crocuta), nigradorsa ŝakalo (Canis mesomelas) kaj servalo (Leptailurus serval).
Tuttomondo
Historio
Keith Haring renkontis en Novjorko junan pizan studenton, nome Pierĝorĝo Kastelani, kiu invitis lin por pasigi periodon de restado en la toskana urbo. Tie la artisto ekhavis la ideon krei murpentraĵon: la nura disponebla spaco estis granda ekstera muro, situanta ĉe la norda flanko de la monaĥejo de la preĝejo de Sant'Antonio Abate, parte detruita kaŭze de la bombadoj de la Dua Mondmilito. Danke al interkonsento inter la artisto, la municipo kaj la paroĥestro de la monaĥejo, li startis krei la verkon.
Sovaĝbestoj de Tanzanio
Faŭno
Iuj el la raportitaj primataj specioj estas: ĉimpanzo (Pan troglodytes), kaj paviano (Papio): anuba paviano (Papio anubis), cinocefalo (Papio cynocephalus), kaj hamadriado (Papio hamadryas).
En marto 2004, laŭ la datumbazo de Avibase, la nombro de birdo-specioj en Tanzanio estis raportitaj al 1112 specioj (laŭ BirdLife International estas 1128 specioj ), 23 endemiaj specioj, 35 tutmonde minacataj specioj kaj 3 enmetitaj specioj. La konserva statuso de grizkronaj gruoj trovitaj en malsekregionaj herbejoj en orienta kaj suda Afriko inkluzive de Tanzanio estas listigita kiel vundebla.
Pšov (apartigilo)
Pšov povas esti:
Flendruz (stacidomo)
Flendruz estas fervoja stacidomo en Rougemont, Svislando.
Sovaĝbestoj de Tanzanio
Faŭno
Endemiaj specioj estas: ambirdo (Agapornis personatus), verda kolombo de Pemba (Treron pembaensis), malgranda orelstrigo de Pemba (Otus pembaensis), gufo de Usambara (Bubo vosseleri), alaŭdo de Beesley (Chersomanes beesleyi), skeptomikto de S-ino Moreau (Scepomycter winifredae), ĉetio de Usambara (Hyliota usambarae), Usambara ruĝgorĝulo (Sheppardia montana), Iringa ruĝgorĝulo (Sheppardia lowei), Orbrusta ruĝgorĝulo (Sheppardia aurantiithorax), nektarinio (Anthreptes rubritorques), nektarinio de Moreau (Nectarinia moreaui), ruĝflugila nektarinio (Nectarinia rufipennis), Tanzania serino (Serinus melanochrous), ruĝvosta teksbirdo (Histurgops ruficauda), Burnier-a ploceo (Ploceus burnieri), Reichard-a ploceo (Ploceus reichardi) kaj Nicoll-a ploceo (Ploceus nicolli).
Enmetitaj specioj estas: kolombo (Columba livia) kaj blanknuka korvo (Corvus splendens).
Naturprotektejo
Ŝtelĉasado kaj homa premo por plenumi la grandegan postulon de sovaĝbesta viando estis grava problemo en Tanzanio, kun raportitaj forprenoj de ĝis  bestoj ĉiujare en la 1990-aj jaroj. La registaro de Tanzanio, kunlabore kun internaciaj helpagentejoj, faris seriozajn klopodojn por enkadrigi ĉi tiun problemon per leĝo pri sovaĝa vivo kaj devigo kaj trovado de solvoj al la konflikto inter sovaĝeja konservado kaj la bezonoj de kamparaj komunumoj dependantaj de ĉi tiuj resursoj. Kontraŭ-ŝtelĉasaj operacioj estis faritaj plurfoje kaj turismo surbaze de ĉasbesta vidado estis sukceso en la facile atingebla norda sovaĝa regiono de la lando. Trofea ĉasado ankaŭ donis iom da prokrasto al la problemo kaj tio helpis generi enspezon, ĝenerale en la nordaj, sudaj kaj okcidentaj sovaĝaj areoj.
Raporto de februaro 2020 pri sovaĝbestaj nombradoj efektivigitaj en oktobro 2018 kaj novembro 2018 en la Selous-Mikumi-ekosistemo indikas, ke populacioj de elefantoj, hipopotamoj kaj zebroj pliiĝis kaj ke la batado estis sub kontrolo.
Kálmán Markovits
Kálmán Markovits [markoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Markovits Kálmán estis hungara akvopilkisto, trifoja olimpiano, dufoja olimpika ĉampiono, trejnisto. Liaj nobelaj (jam neuzitaj) antaŭnomoj estis spizzai kaj kisterpesti [kiŝterpeŝti]. Lia teoria rango estis grafo, sed tiutempe la familio plene malriĉiĝis, krome la titolo grafo jam estis malpermesita. Lia unua edzino estis Kató Szőke.
Tuttomondo
Historio
La artisto pentris la grandan murpentraĵon en junio 1989, en nur kvar tagoj. Post ke li blankigis la tutan muron kaj desegnis la konturojn de la figuroj en nigra koloro, Haring kompletigis la murpentraĵon kolorigante ĝin kun la helpo de kelkaj studentoj kaj kelkaj metiistoj de la farbfirmao Caparol Center en Vicopisano, kiuj donacis la necesan tinkturon por realigi la laboron.
Kálmán Markovits
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Tuttomondo
Historio
Du filmetoj dokumentas la tutan produktadprocezon: L'Arte in diretta («La Arto senpere»), 5-minuta filmeto, kaj Tuttomondo, 27-minuta dokumenta intervjuo. Ambaŭ estis filmitaj fare de la direktoro Andrea Soldani, kiu ankaŭ faris, kune kun Haring, kelkajn videografiajn eksperimentojn tra la urbo kun Polaroida fotilo. La granda intereso de la loĝantaro por la laboro kaj la multo da intervjuoj igis Haring deklari:
Kálmán Markovits
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949. Li akiris sportgvidantan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1963, post 3 jaroj ankaŭ trejnistan diplomon. Li pensiuliĝis en 1989. Li edziĝis trifoje kaj havis 2 filojn. Li ricevis premiojn inter 1951-2009.
Les Granges-Gérignoz (stacidomo)
Les Granges-Gérignoz estas fervoja stacidomo en Château-d'Œx, Svislando.
Kálmán Markovits
Sporta kariero
depost la 2-a mondmilito estis dorsonaĝisto, iom poste akvopilkisto en ĉefurba sportklubo. Inter 1950-1964 li ludis jam kiel plenkreskulo en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono en 1953, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1949-1962 133-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952, Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun 2 oraj kaj bronza medaloj. Pro la unua olimpia sukceso la grafa familio ne estis deportita. Depost la hungara revolucio de 1956 li estis la sola akvopilkisto, kiu ne disidis. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1966, sed jam ekde 1963 li estis trejnisto, baldaŭ ankaŭ eksterlande.
Tuttomondo
Historio
Fakte, Haring malofte donis titolon al siaj verkoj, plejparte urba grafitio kiu malaperis post malmulto da tempo. La titolo proponita de la aŭtoro, rekte en la itala, vortumas la simbolan signifon de la verko: estontecon en kiu la regantaj idealoj estas unueco kaj paco.
39892 Evaseidlová
39892 Evaseidlová estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Tuttomondo
Historio
Male al la aliaj pentraĵoj de Haring, kutime faritaj dum ununura tago, Tuttomondo estis farita ene de semajno: la artisto dediĉis grandan klopodon al la realigo de tiu laboro, verŝajne konsiderante ĝin pli permanenta instalaĵo ol provizora. La uzitaj vernisoj kaj la lastatempaj restarigoj permesis al la verko resti sendifekta êc hodiaŭ, en sia grandiozeco.
En siaj Taglibroj, la pentristo priskribas la entuziasmon de tiuj tagoj pro la manĝaĵo, la urbo kaj la reagoj de la homoj:
Priskribo
La pentraĵo portretas 30 dinamikajn figurojn de granda vigleco, ĉenitaj kaj interligitaj per simboli la pacon kaj harmonion de la mondo. Ĉe la centro de la murpentraĵo estas la Piza kruco, reprezentita kun kvar homaj figuroj kunigitaj ĉe la talio. Pli supre, viro tenas delfenon sur siaj ŝultroj, dum maldekstre aperas hundo, simio kaj birdo: tio ŝajnas signifi, ke la ligo de homo kun la naturo estas nemalhavebla por la harmonio de la mondo. Supre dekstre tondilo, por simboli bonon, reprezentita kiel la kuniĝo de du homaj figuroj, tranĉas serpenton en du, por simboli malbonon. Virino kun infano en siaj brakoj kaj viro kun televidilo anstataŭ ol kapo simbolas la kontraston inter la natureco de la vivo kaj la teĥnologio kiu distordas ĝiajn naturajn ritmojn. Oni povas vidi flavan personon supre maldekstre, kiel matrjoŝka, por signifi, ke eĉ persono kun troa pezo, laŭ rajtoj kaj devoj estas ekzakte egala al ĉiuj aliaj. Du siamaj ĝemeloj en la centro, kunigitaj per la trunko, kaj du aliaj dekstre kunigitaj je la alteco de la ŝultroj, verŝajne volas vortumi kondamnon de la nukleaj katastrofoj. Malsupre, ĉe la stratnivelo, aperas marŝanta flava figuro: ŝli reprezentas publikon, preterpasanton, aŭ turiston, kiu dediĉas momenton de pripensado al la verko de la artisto, antaŭ ol daŭrigi direkte al la oblikva turo de Pizo.
39892 Evaseidlová
Ĝi estis malkovrita la de la slovakaj astronomoj Adrián Galád kaj Alexander Pravda elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Tuttomondo
Restarigo
En 2011, ĉirkaŭ dudek jarojn post la kreado de la verko, la fondaĵo Haring direktita de Julia Gruen serioze pripensis la ideon purigi la murpentraĵon en Piazza Sant'Antonio. La usona fondaĵo proponis konfidi la laboron al la Caparol Center, firmao kiu jam en 1989 liveris senpage la farbon por kolorigi la pentraĵon; por starti la restarigon interkonsentis inter la Municipo de Pizo, la Fondaĵo Haring kaj Caparol mem.
La 16-an de novembro 2011, la unua ago de la konservado kaj restarigprojekto por la murpentraĵo estis kompletigita, kaj la pentraĵo estis purigata; poste, en printempo 2012, la dua fazo de la projekto kompletiĝis dank'al protektiga substanco por malrapidigi la maljuniĝon de la murpentraĵo.
39892 Evaseidlová
Nomo
Ĝia nomo honoras la slovakan maratonistinon Eva Seidlová.
Škvořetice
Škvořetice estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie.
Gadolinia (III) hidroksido
Gadolinia (III) hidroksido aŭ trihidroksido de gadolinio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el interagado de la gadolinia nitrato kaj natria hidroksido. Gadolinia (III) hidroksido estas nesolvebla en akvo kaj solvebla en acidoj. Gadolinia (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al gadoliniatomo. Ĝi konsistas je 1 gadoliniatomo, 3 hidroksilaj grupoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Miklós Martin
Miklós Martin [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Martin Miklós estis hungara akvopilkisto, dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono, usona trejnisto kaj altlerneja instruisto.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Los-Anĝeleso.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris arthistoriistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1956. Li ricevis premiojn en 1951 kaj 1955.
Vivo en Usono
Depost la Olimpiko en 1956 li disidis al Usono, kie li komletigis sian diplomon per franca lingvo en Universitato de Suda Kalifornio kaj Universitato Princeton kun Ph.D., poste li instruis en en:Pasadena City College, krome li estis trejnisto de la loka universitata teamo, eĉ li instruis skiadon. Post jaroj li ofte hejmenvojaĝis.
Sporta kariero
jam estis akvopilkisto dum la gimnaziaj jaroj en junulara teamo, depost la maturiĝo jam en plenkreska teamo en Újpest, eĉ li estis hungara ĉampiono kvarfoje (1950-1955). Li apartenis ankaŭ al la hungara nacia teamo inter 1949-1956 27-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo (en la dua Olimpiko pro sportvundo li ne ludis).
Maurits Dekker
En Esperanto de li aperis:
Tamás Kőszegi
Tamás Kőszegi [tamAŝ kOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőszegi Tamás estas hungara reĝisoro.
Tamás Kőszegi naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
Tamás Kőszegi frekventis bazlernejon jam en Budapeŝto inter 1995-1999, poste li maturiĝis en gimnazio en 2007. Dum la mezlernejaj jaroj li praktikadis en ŝtata televizio. Li akiris bakalaŭron en Katolika Universitato Péter Pázmány en 2010, magistron en Scienca Universitato Loránd Eötvös post 3 jaroj. Intertempe en 2010 li finis kurson pri reĝisoraj kaj kameraista laboroj. Post siaj studoj li partoprenis en fondo de filma studio, kie li kreis reklamojn kaj mallongajn filmojn. Li ricevis premiojn inter 2005-2015.
Pšov
Pšov (Schaub) estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Karlovy Vary, en distrikto Karlovy Vary, proksimume 4,5 km sude de Žlutice kaj 28 km sudoriente de Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1513. Ĝis la jaro 1526 Pšov iom post iom bohemiĝi, en la nura fino de la tridekjara milito mem (1648) ĝi poste estis tute forbruligita fare de svedaj soldatoj. La nove fondita municipo ricevis pure germanan loĝantaron, kies idoj ĉi tie vivis ĝis la jaro 1945. La lokaj germanoj estis nur je etaj esceptoj forŝovitaj en Germanion en la jaro 1946.
Gruben (stacidomo)
Gruben estas fervoja stacidomo en Saanen, Svislando.
Oeschseite (stacidomo)
Oeschseite estas fervoja stacidomo en Zweisimmen, Svislando.
Pikárec
Pikárec (Pikaretz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1436.
Zuidplein (metroo de Roterdamo)
Zuidplein estas grava metrostacio de la metroo de Roterdamo en Suda Roterdamo. La stacio estas najbara al samnoma butikcentro. Ambaŭ Centro Rotterdam Ahoy kaj Hospitalo Ikazia situas je piedira distanco.
László Sirkó
László Sirkó naskiĝis la  en Cegléd.