cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nanplanedo
Ĉefaj nanplanedoj
Aliaj objektoj estas akceptitaj de variaj astronomoj: ĉe Mike Brown kaj Tancredi, ankaŭ Sedno, Gongongo, Kvavaro, kaj Orko. Variaj aliaj estas tre verŝajnaj, kiel Iksiono, Varuno, Hujo, (55636) 2002 TX300, (55565) 2002 AW197, 2003 AZ84, (90568) 2004 GV9, (15874) 1996 TL66, kaj Salacio.
Verŝajnaj nanplanedoj
Pluraj aliaj objektoj en nia sunsistemo povus ankaŭ esti en la klaso de la nanplanedoj. Krom la naŭ li akceptas kiel esence certaj, Michael E. Brown opinias ke aliaj cent konataj objektoj estas verŝajne nanplanedoj. La IAU anoncis por la venontaj monatoj kaj jaroj la proklamon de ceteraj nanplanedoj. La kandidatoj kolektiĝas sur tiel nomata observlisto. Portempe la observado de tiuj objektoj ankoraŭ ne sufiĉas por certigi, ke ili restas en hidrostatika ekvilibro.
Ekonomiko
Mezuma profitkvoto kaj prezoj de produktado
Oni diskutas, ke kapitaliston ne interesas diferenco inter konstanta kaj varia kapitaloj, ĉar por li ili ambaŭ estas nur investo de mono. Tial kapitaliston interesas precipe profitkvoto — rilato de plusvaloro (profito) al la tuta kapitalo, investita en la entreprenon.
Regiono Adamaŭa
La regiono Adamaŭa (Région de l'Adamaoua) estas unu el dek administraj regionoj de la ŝtato Kameruno. Ĝi ampleksas areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ stato de takso el 2006 havis  loĝantojn, kio rezultiĝas loĝdenson de po 9 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Ngaoundéré.
Ekonomiko
Mezuma profitkvoto kaj prezoj de produktado
En diversaj fakoj de produktado kapitaloj povas doni diversajn profitkvotojn. Tamen ĉiu kapitalisto strebas ricevi pli grandan profiton rilate al tuta investita kapitalo (sendepende de ties konsisto). Tial ĉe eblo de libera transiro de kapitalo el unu fako en alian okazas transfluo de kapitalo el fako kun malpli granda profitkvoto en fakon kun pli granda profitkvoto. En tiuj fakoj, en kiujn okazas alfluo de kapitalo, kreskas produktado de varoj kaj pro konkurenco okazas malkresko de prezoj; kaj inverse, en la fakoj, el kiuj okazis forfluo de kapitalo, produktado malkreskas, sekve, prezoj kreskas kaj okazas altiĝo de profitkvoto. Tiamaniere, konkurenco inter kapitaloj kaj ilia libera transirado el unu fako en alian kondukas profitkvoton al la mezuma.
Pro tio, kvankam "sumo de valoroj de ĉiuj varoj de donita socio egalas al sumo de prezoj de varoj", tamen "en apartaj entreprenoj kaj apartaj fakoj de produktado varoj, sub influo de konkurenco, estas vendataj ne laŭ iliaj valoroj, sed laŭ prezoj de amasproduktado (aŭ produktadaj prezoj), kiuj egalas al elspezita kapitalo plus mezuma profito".
Tiamaniere, ĉar profito, ricevata de kapitalistoj de aparta fako, iĝas ne egala al plusvaloro, produktata en tiu fako, evidentiĝas, ke kapitalistoj de unuj fakoj alproprigas parton de plusvaloro, produktita en aliaj fakoj. Tio signifas, ke la klaso de kapitalistoj entute ekspluatas la klason de laboristoj entute.
Kapitalismo
Kapitalismo, el la vidpunkto de marksismo, estas soci-ekonomia formacio, bazita sur privata proprieto de produktadaj rimedoj kaj sur ekspluatado de dunga laboro fare de kapitalo.
Kiel laŭleĝa stadio en historia evoluo de la socio, kapitalismo ludis siatempe progresan rolon. Ĝi detruis patriarkajn kaj feŭdajn rilatojn inter homoj, kiuj baziĝis sur persona dependo, kaj anstataŭigis ilin per monaj rilatoj. Kapitalismo kreis grandajn urbojn, draste plimultigis urban loĝantaron per la vilaĝa, neniigis feŭdan diserigitecon, kio kaŭzis kreiĝon de burĝaj nacioj kaj centrigitaj ŝtatoj, levis sur pli altan ŝtupon rendimenton de socia laboro.
La ĉefa kontraŭeco de kapitalismo estas la kontraŭeco inter socia karaktero de produktado kaj privatkapitalisma formo de alproprigo de ĝiaj rezultoj. Tiu kontraŭeco naskas anarkion de produktado, senlaborecon, ekonomiajn krizojn, nepacigeblan batalon inter la ĉefaj klasoj de la kapitalisma socio — la proletaro kaj la burĝaro — kaj kondiĉas historian kondamnitecon de la kapitalisma sociordo, kreante objektivajn premisojn de nova sociordo, bazita sur socia proprieto de produktadaj rimedoj.
Novklasika ekonomika skolo
Ekde 1870, la burĝa ekonomika penso transiris nebulan periodon antaŭ marksismo. La klasika skolo, bazita sur Adam Smith, kaj fiziokratio ne proponis sufiĉajn respondojn al kritikoj de Karl Marx. Tiam aperis, sub influo de Pozitivismo, la Novklasika skolo, kiu modifis la metodojn de ekonomikaj studoj, ĉefe per la uzo de statistiko. Laŭ tiu teorio, homo estas racia, do ekvilibrigas siajn enspezojn kaj elspezojn. La novklasika skolo solidigis la liberalan penson. Ĝi postulas konkurencan ekonomian sistemon kiu emas, aŭtomate, al ekvilibro.
Subskoloj
Oni povas dividi ĉi tiun skolon en kvar subskolojn:
La unua formulis novan teorion pri valoro, bazitan sur uzebleco (teorio de subjektiva valoro), t. e., la valoro ne estas determinata nur de kvanto, sed ankaŭ de kvalito. Oni kreis tiun teorion por kontraŭi la teorion pri valoro de Marx. La teorio pri valoro estas samtempe la bazo kaj la plej malforta parto de marksisma teorio. Se oni akceptas la marksiman teorion pri valoro, ne eblas nei la tutan teorion, kiu estas tre logika disvolvo de teorio pri valoro. La novklasika skolo diris, ke la valoro de laboro dependas de la valoro de varo, ĉar akiranto povas akcepti la prezon aŭ ne.
La teorio de parta ekvilbro aŭ Skolo de Cambridge konsideris ke ekonomiko estas studado pri homa agado en ekonomiaj aferoj, tiel ekonomiko estas scienco pri homa konduto, ne pri riĉeco.
Fine, la Sveda novklasika skolo kunigis la analizon de monsistemo kun analizo de reala sistemo, kion poste faris ankaŭ Keynes.
Ekonomia sociologio
Ekonomia sociologio estas studo de sociaj kaŭzo kaj efiko de variaj ekonomiaj aferoj. Tiu fako povas esti larĝe konsiderite dividita en klasika kaj nuntempa periodo.
La klasika periodo koncernis partikulare kun moderneco (respektive modernigo) kaj ties konstituaj aspektoj kiuj estas raciigo, sekularigo, urbanizado, socia tavoligo, kaj tiel plu. Ĉar sociologio aperis dekomence kiel reago kontraŭ la kapitalisma modernigo, ekonomiko ludis gravan rolon en multo el la klasika sociologia priserĉado. La specifa termino "ekonomia sociologio" estis la unuan fojon stampita fare de William Stanley Jevons en 1879, poste uzata en verkoj de Émile Durkheim, Max Weber kaj Georg Simmel inter 1890 kaj 1920.
Alternativa ekonomio
Partoprena ekonomiko estas ekonomia sistemo bazita sur partoprena decidfarado kiel unuaranga ekonomia mekanismo por distribuado de la produktadrimedoj kaj gvidado de produktado en socio. Partoprena decidfarado bezonas la partoprenon de ĉiuj personoj en decido de aferoj proporcie al la efiko kiun tiaj decidoj havas sur ties vivoj. Partoprena ekonomiko estas formo de malcentralizita ekonomia planado kaj socialismo implicas la kunposedon de produktadrimedoj. Ĝi estas proponita alternativo al nuntempa kapitalismo kaj centra planado. Tiu ekonomia modelo estas ĉefe asociata kun la proponoj de politika teoriulo Michael Albert kaj ekonomikisto Robin Hahnel, kiu priskribas partoprenan ekonomikon kiel anarkiisma ekonomia vidpunkto.
Champforgeuil
Champforgeuil estas franca komunumo situa en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La norda elirejo de Chalon-sur-Saône de la aŭtovojo A6 situas apud la komunumo.
Historio kaj vidindajoj
La unua skriba mencio de la kastelo datiĝas de 1228. Ĝi apartenis al la episkopo de Chalon ĝis la franca revolucio.
Esperanto vivo
Tie estas Esperanto-klubo de Champforgeuil.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,15%) en 2004 kaj 3 voĉdonojn (0,45%) en 2014.
San Cristóbal (Venezuelo)
San Cristóbal estas milionurbo de Venezuelo, ĉefurbo de la Municipo San Cristóbal kaj la subŝtato Táchira en la regiono de la Andoj sudokcidente de Venezuelo. Ĝi situas je 57 kilometroj el la landlimo kun Kolombio. La urbo estas ankaŭ nomata la Ciudad de la Cordialidad. La urbo estis fondita fare de Juan Maldonado Ordóñez y Villaquirán, kapitano de la hispana armeo, la. Ĝi havis loĝantojn en 2013.
Altitudo
La urbo de San Cristóbal, ĉefurbo de la Municipo San Cristóbal, situas je 900 metroj super la marnivelo. Ĝi estas 3 012 metroj pli malalte ol la montsupro de El Púlpito (3 912 metroj), la plej alta monto de Táchira.
Klimato
La urbo havas kun averaĝaj temperaturoj inter 17 kaj 26°C, En la urbo okazis hajlfaloj, la plej novaj okazis la kaj la. Estas ankaŭ brumoj dum la modertemperaturaj monatoj.
Ayumi Kaihori
Ayumi Kaihori (海堀 あゆみ n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2008 ĝis 2015 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Pintvosta apuso
La Pintvosta apuso aŭ Blankgorĝa hirundapuso (Hirundapus caudacutus), estas granda apuso. Ĝi estas la plej rapida birdo de ties speco, per forta flugilfrapo, kapabla flugi je 170 km/h, pli rapide ol aliaj apusoj.
Pelagio la 2-a
Pelagio la 2-a, latine  Pelagius  naskiĝis nekonatan daton en Romo kaj mortis en 590. Li iĝis papo 579. La patro de Pelagio estis gota, dum sieĝo de Romo de la Longobardoj, Pelagio iĝis papo, kaj nur post kvar monatoj, konsekrita.
Pintvosta apuso
Tiuj birdoj havas tre mallongajn krurojn kiujn ili uzas nur por alkroĉi sin al vertikalaj surfacoj. Ili konstruas siajn nestojn en rokofendoj de klifoj aŭ arbotruoj. Ili neniam surterigas volonte surgrunde (ĉar ili ne povus poste ekflugi) kaj pasas plej parton de siaj vivoj en aero dumfluge, manĝante insektojn kiujn ili prenas per siaj bekoj (etaj sed malgrande apertantaj).
Tiuj apusoj reproduktiĝas en rokaj montetoj de centra Azio kaj suda Siberio. Tiu specio estas migranta, kaj vintras sude en Aŭstralio. Ĝi estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo, sed ĝi estis vidata tiom okcidente kiom ĉe Norvegio, Svedio kaj Britio.
La Pintvosta apuso aŭ Blankgorĝa hirundapuso estas granda birdo, simila laŭ grando al la Alpa apuso, sed diferenca, pli diketa. Ĝi estas nigra escepte pro la blanka gorĝo, kio nomigas la specion, blanka subvosto, kiu etendiĝas al la flankoj, kaj iom pli palbruna dorso.
La Pintvosta apuso ene de la genro Hirundapus ricevas tiun nomon pro la pinta fino de la vosto, kiu ne estas forkoforma kien en la tipaj apusoj de la genro Apus.
Helge Braun
- naskiĝis la 18-an de oktobro 1972 en Gießen - estas germana politikisto kaj kuracisto. Li engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio Kristandemokrata Unio de Germanio. Interalie li en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro "pri specialaj taskoj" kaj la ĉefo de la federacia kancelierejo.
Lac de Serre-Ponçon
Lac de Serre-Ponçon estas lago en sudorienta Francio; ĝi estas unu el la plej grandaj artefaritaj lagoj en okcidenta Eŭropo.
Ágost Pulszky
Ágost Pulszky [Agoŝt pulski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pulszky Ágost estis hungara juristo, politikisto, sociologo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1887). Liaj nobelaj antaŭnomoj estis cselfalvi [ĉelfalvi] kaj lubóczi [lubOci]. Lia patro estis Ferenc Pulszky, lia frato estis Károly Pulszky.
Ágost Pulszky naskiĝis la  1846 en Vieno. Li mortis la 1901 en Budapeŝto.
Biografio
Ágost Pulszky komence lernis en Londono kaj Torino, poste li frekventis universitaton en Pest (urbo). Li ricevis diplomon pri juro en 1868, poste li ricevis postenon en administrado de Nógrád (historia departemento). En 1872 li iĝis privata profesoro en universitato en Pest, post 3 jaroj li atingis la instruan rangon ordinara profesoro. Li instruis ekzemple Oszkár Jászi. En 1871 li estis elektita parlamenta deputito, baldaŭe li estis subministro. Li okupiĝis ankaŭ pri sociologio.
Tim Einihovici
Tim EINIHOVICI (naskiĝis en 1895, mortis la 7-an de marto 1988) estis delegito kaj fakdelegito de UEA pri medicino en Perth, Aŭstralio.
Li estis fervora disvastiganto de Esperanto, regula kontribuanto al Internacia medicina revuo kaj foje aktoro ĉe la aŭstraliaj Esperanto-kongresoj.
17106 Tidball
17106 Tidball estas granda, malhela asteroido de la asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Nathan Tidball, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri materiala scienco. Li estis lernanto ĉe la Wilsonville High School de Wilsonville (Oregono, Usono).
Politeĥniĉeskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Politeĥniĉeskaja (Политехническая, laŭlitere Politeknika) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo. Ĝi ricevis sian nomon laŭ apuda altlernejo Leningrada Politeknika Institucio (nun Sankt-Peterburga Ŝtata Politeknika Universitato).
Kruĉo (instrumento)
Kruĉo uzita kiel muzika instrumento estas malplena kruĉo (kutime farita el vitro aŭ argilo) ludita per zumantaj lipoj por produkti trombonecan sonon. La karaktera sono de kruĉo estas basa kaj raŭka,su la pli alta tembro de la violono, de la harmoniko, kaj de aliaj instrumentoj en la bando.
Kiel basa instrumento, la kruĉo estas parto de la ritmosekcio de la bando, sed ankaŭ kruĉosolooj estas oftaj. Plej kruĉobandoj uzas solan kruĉoludiston, sed estas registroj de bandoj kiuj uzis sekciojn de du aŭ pliaj ludistoj.
La Memfisa Kruĉobando, nome Memphis Jug Band, estis usona muzikgrupo aktiva el la mezo de la 1920-aj al la finaj 1950-aj jaroj.
Distrikto Bicske
La Distrikto Bicske [biĉke] (hungare Bicskei járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér. Ĝi situas sur montaro Vértes kaj sur montetaro en la plej norda parto de la departemento.
La distrikta ĉefurbo estas Bicske, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 12 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 520,10 km², kie loĝas 34 786 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj, dum la socialismo ankaŭ pri minadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam pli frue, sed en 1948 la limoj kaj nomo de la distrikto ŝanĝiĝis. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
PS2
La vorto havas plurajn signifojn:
Sainte-Lizaigne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Postiglione
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Altavilla Silentina, Campagna, Castelcivita, Controne, Contursi Terme, Serre kaj Sicignano degli Alburni.
Butila glioksilato
Butila glioksilato aŭ C6H10O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glioksilata acido kaj butila alkoholo. Butila glioksilato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj produktado de farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila glioksilato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila glioksilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Amadora
Amadora estas portugala urbo kiu apartenas al la distrikto de Lisbono, regiono de Lisbono kun ĉirkaŭ 151 500 loĝantoj (2001).
Nitrogena dioksido
Nitrogena dioksido, aŭ foje nitrogena duoksido, (molekula formulo NO2) estas neorganika nitrogena kombinaĵo de oksigeno, toksa, venena, ruĝbruna gaso kun klorsimila odoro, kiu reakcias kun la atmosfero por formi nitratan acidon, kontribuante por generado de la acida pluvo. Ĝi estas respondeca pri kaŭzado de fluidaĵo-akumuliĝo en la pulmoj. Krom tio, nitrogena dioksido plenumas rolon en la formado de fotokemia fumnebulo, ia duonruĝe bruna atmosfera kondiĉo tre ofte vidata en urbareoj kaj kreita de agado de la sunlumo al sur la malalta atmosfero.
Amadora
Amadora estas sidejo de unu el la plej malgrandaj municipoj de Portugalio kun nur 23,77 km² kaj pli ol 175 872 enloĝantoj (2001); subdividita en 11 fregezioj: Alfornelos, Alfragide, Brandoa, Buraca, Damaia, Falagueira, Mina, Reboleira, São Brás, Venda Nova, Venteira,
Nitrogena dioksido
Proprecoj
Nitrogena dioksido estas grava atmosfera spurgaso, ne nur pro ĝia efiko sur la sano sed pro tio, ke ĝi sorbas videblan sunradiadon kaj kontribuas por malhelpado de atmosfera videbleco, ĝi estas sorbanto de videbla radiado kaj pro tio ĝi plenumas senperan rolon en la modifo de la globa sistemo tiam kiam ĝiaj koncentriĝoj estas treege altaj, kaj kune kun nitrata oksido, ĝi estas ĉefa reguliganto de la oksidiga kapableco de la libertroposfero per kontrolado de akumuliĝo kaj efiko de la liberradikaloj, inklude de la hidroksilaj radikaloj, kaj finfine ĝi plenumas decidan rolon en la determinado de ozonaj koncentriĝoj en la troposfero pro tio ke la fotolizo de la nitrogena duoksido estas la plej grava iniciatinto de la fotokemia ozono-formiĝo kaj en nepoluciitaj kaj en poluciitaj atmosferoj.
Nitrogena dioksido estas pli densa ol aero kaj estas solvebla en karbona kvarklorido, nitrata acido, sulfata acido kaj kloroformo. Nitrogena duoksido eksplode reakcias kun metaloj, organikaj substancoj, alkoholoj, aldehidoj, acetonitrilo, dumetil-sulfuroksido, hidrokarbonidoj kaj hidroksidoj.
Almada
Almada estas portugala urbo kiu apartenas al la distrikto de Setúbal, al la regiono de Lisbono kaj al la Sub-Regiono de Península de Setúbal, kun ĉirkaŭ 101.500 loĝantoj [en la urbo de Almada]. Ĝi estas sidejo de municipo dense loĝata kun 69,98 km2 kaj 160.826 loĝantoj (2001) subdividita en 11 fregezioj: Almada, Cacilhas, Caparica, Charneca da Caparica, Sobreda da Caparica, Costa da Caparica, Cova da Piedade, Feijó, Laranjeiro, Pragal, Trafaria,
Krummbek
Krummbek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Probstei, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Schönberg. Al la komunumo apartenas la vilaĝeto Ratjendorf.
Sankta Semajno en Sevilo
Sevilo havas du precipajn festojn kiuj okazas ambaŭ dum la printempo, kaj ambaŭ ankaŭ daŭras dum 7 tagoj. Tiuj du grandaj kaj mondfamaj festoj estas la Sankta Semajno kaj la Foiro de Aprilo.
La Sankta Semajno en Sevilo estas katolika festo kiu rememoras, per gravaj artaj skulptaĵoj, ĉefe en strata eksposicio, la pasio kaj morto de Jesuo Kristo. Ĉi tiu religia manifestacio okazas dum la printempo, kiam Sevilo oni vestas per siaj plej bonodoraj floroj: "la oranĝfloro". Por Sevilanoj estas tre amata festo kaj la urbo plene partoprenas ĝin. Kvankam estas festo tre vizitata de fremduloj el la tuta mondo, kiuj ĉiam estas bonvenitaj, sevilanoj scias ke estas festo de Sevilo por Sevilanoj. Ĉi tiu Sankta Semajno estas monde fama kaj agnoskita, sed ne ĉiam estas bone komprenata ĉar por tio oni bezonas pli bone koni la specialan idiosinkrazion de tiuj kiuj subtenas tian paradoksan feston.
La Sankta Semajno efektive rememoras, religie, la Pasio kaj Morto de Jesuo, do teorie devus esti trista kaj funebra okazaĵo, kiel okazas en mutaj aliaj urboj el Hispanio, sed male, en Sevilo ŝajnas tute ĝoja kaj gaja festo. Sevilanoj pratempe lernis perfekte konjugacii tristecon kaj ĝojon, vivon kaj morton, kaj ambaŭ du vivesprimoj ĉiam iris kune en sia historio, kaj do en Sevilo ekzistas speciala neklarigebla edziniĝo inter ambaŭ du kontraŭdiraj sentoj. Sendube tiu kiu nur rimarkas unuflanke tiun feston, certe tute erariĝas kaj malprofitas la duonparton de la kuko.
Konsistas tiu festo en du ĉefaj partoj:
Unue, matene, oni vizitas la artajn skulptaĵojn en siaj religiaj temploj (katolikaj preĝejoj), kaj oni preĝas pie kaj silente. Estas pli serioza kaj spirita flanko de la festo.
Due, vespere kaj nokte, la malsamaj frataroj (pli ol 50 frataroj) elmetas tiujn sanktajn figurojn strate, por publike promeni ilin tra la belaj stratanguloj de la tuta urbo, atingante belegajn scenojn, vere valoraj kaj dinamikaj artismaj momentoj, kiuj tuj malaperos sed por ĉiam restos en la pupiloj kaj koroj de tiuj kiuj havis la sorton vivi ilin.
La Sankta Semajno temas do, pri la Vivo, Pasio, Mortigo kaj Reviviĝo de Jesuo Kristo, temoj kiujn estas prezentataj, per multaj Sanktegaj artaj skulptaĵoj reprezentante, precipe, al Nia Sinjoro (Jesuo Kristo) kaj la Virgulino, lia patrino Maria, kaj aliaj homoj kiuj partoprenas tiujn scenojn pri la morto kaj resurekto de Jesuo.
Mormona kosmologio
Mormona kosmologio estas la priskribo de la historio, evoluo, kaj sorto da la fizika kaj metafizika universo laŭ Mormonismo, kiu inkludas la doktrinojn instruitajn fare de gvidantoj kaj teologoj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (Mormona Eklezio), Mormona fundamentismo kaj aliaj nominalajn valorojn ene de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Tiuj vidoj ne estas ĝenerale dividitaj fare de anoj de aliaj nominalaj valoroj de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kiel ekzemple la Komunumo de Kristo. Mormona kosmologio tiras de Biblia kosmologion, sed havas multajn unikajn elementojn disponigitajn fare de la fondinto de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, nome Joseph Smith, Jr.
Sankta Semajno en Sevilo
Ĉi tiuj benataj skulptaĵoj estas mostrataj sur grandaj kaj pezaj lignotronoj kiujn hispane nomiĝas "PASOS". La "Pasos" estas ankaŭ veraj artaj verkoj apartenantaj al la plej diversaj arkitektaj stiloj, riĉe ornamitaj per floroj, oro kaj arĝento, kaj ĝin estas ŝarĝitaj ŝultre kaj nuke per viroj.
La "Pasos" estas akompanataj strate de du vicoj de homoj kiu vestiĝas tipaj roboj, nomataj hispane “túnicas”, kaj ili portas kovritaj iliajn kapojn kaj vizaĝojn per “capirote y antifaz”. Ĉi tiuj pentofarantoj nomiĝas hispane "Nazarenos" memore de la urbo kie naskiĝis Jesuo: "Nazaret".
Estas kutimo ke la infanoj jam oni vestas “nazarene” ekde iliaj plej granda infaneco. Ĝis antaŭ kelkaj jaroj nur viroj vestiĝas “nazarene”, sed lastatempe ankaŭ virinoj aneksiĝis al tiu tradicia kutimo, kaj tiel nuntempe ofte oni povas vidi la tutan familion partopreni aktive (ne nur spektante) ĉi tiun valoran tradicion.
Kantono Lee (Iovao)
La kantono Lee - angle Lee County - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono situas plej sude en Iovao, kaj dividas limon sudoriente kun la najbara subŝtato Misurio kaj sudoriente kun Ilinojso.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Maxie Wander
Maxie WANDER [maksi vander] (naskiĝis la 3an de januaro 1933 en Vieno; mortis la 20an de novembro 1977 en Orienta Berlino) estis aŭstra verkistino.
Ŝi laboris kiel sekretariino, fotistino kaj ĵurnalistino, krome ŝi publikigis scenarojn kaj rakontojn. Ekde 1958 ŝi kune kun sia edzo, la aŭstra verkisto Fred Wander, vivis en Germana Demokratia Respubliko GDR. Ŝi mortis pro kancero.
Famon ŝi gajnis per sia verko Guten Morgen, du Schöne, enhavanta protokolojn de orientgermanaj virinoj. Post ŝia morto ŝia edzo eldonis ŝiajn taglibrojn kaj leterojn, en kiuj ŝi priskribis siajn spertojn pri la vivo kun la kancero.
Friedebert Tuglas
Friedebert TUGLAS (naskiĝis la en Ahja; mortis la  en Talino) estis estona verkisto, kritikisto, tradukisto kaj literatursciencisto.
Friedebert Tuglas estis filo de lignaĵisto kaj lernis en Tartu. Li estis socialdemokrato kaj partoprenis la malsukcesan rusian revolucion de 1905. De 1906 ĝis 1917 li vivis en ekzilo, precipe en Finnlando, Germanio kaj Parizo. Poste li revenis al Estonio.
Tuglas fariĝis unu el la plej gravaj literaturistoj de Estonio. Li estis membro de la grupo "Juna Estonio" (Noor-Eesti, fondita en 1905). Stile liaj du romanoj (Felix Ormusson 1915 kaj Väike Illimar 1937) kaj multaj noveloj estas miksaĵo de realismo kaj romantikismo. Krome li verkis ampleksajn vojaĝpriskribojn (pri Hispanio, norda Afriko, Norvegio), literaturajn kritikojn kaj priskribojn.
Tuglas eldonis plurajn estonajn literaturajn revuojn, nome Odamees, Ilo kaj Tarapita. En 1922 li fariĝis la unua prezidanto de Estona Verkisto-Asocio.
La edzino de Friedebert Tuglas estis Elo Tuglas. En Talino troviĝas Friedebert-Tuglas-muzeo, literatura centro.
Kantono Jones (Iovao)
Kantono Jones estas unu el la 99 kantonoj de la usona subŝtato Iovao (Iowa).
NGC 1402
NGC 1402 (aliaj indikoj — PGC 13467, ESO 548-61, MCG -3-10-23, IRAS03372-1841) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Bronza Soldato de Talino
Bronza Soldato de Talino (estone Pronkssõdur, origine Monumento al Liberigantoj de Talino) estis memorloko pri la Dua Mondmilito en ĉefurbo de Estonio. Ĝi estis erektita la ĉe la amasa tombo de sovetaj soldatoj, mortintaj dum la bataloj kontraŭ nazioj. En la tombo estas enterigitaj 13 batalintoj, la monumenton konsistigas dolomita muro kaj bronza du metrojn alta statuo de kapklina soldato. Antaŭ la bronza statuo iam brulis eterna flamo. La monumenton skulptis loka skulptisto Enn Roos, modelis por li estona ruĝarmeano Vello Rajangu.
Post sendependiĝo de Estonio en 1990-1991, la eterna flamo antaŭ la monumento estis estingita. La nova potenco insistis, ke soveta armeo ne nur liberigis Estonion de nazioj, sed ankaŭ malliberigis ĝin, aligante al Sovetunio. En 1994 de la dolomita muro estis forprenitaj tabuloj kun nomoj de la entombigitoj; ilin anstataŭis pli lakonika skribaĵo: "Al la mortintoj de la Dua Mondmilito".
Forigo kaj relokado
La estona parlamento eldonis leĝon, laŭ kiu ĉiuj sovetiaj monumentoj en Estonio iĝis kontraŭleĝaj kaj detruendaj. Malgraŭ ke la prezidento de la ŝtato ne subskribis la leĝon, trovinte ĝin kontraŭkonstitucia, tamen estona komisiono pri soldataj tomboj decidis translokigi la amasan tombon el la centro de Talino al soldata tombejo rande de la urbo.
Konfliktoj ĉirkaŭ la detruo de la monumento kaj translokigo de la tombo preskaŭ de la komenco ekhavis interetnan karakteron. Multaj etnaj neestonoj (ĉefe rusoj), kiuj konsistigas ĉ. 40% de la loĝantaro en Talino, protestis kontraŭ la detrua plano. Ilia protesto restis ignorita de la estonaj dekstruloj en la parlamento, kiuj insistis pri forpreno de la monumento. Malgraŭ la penoj de alipartiaj parlamentanoj bremsi la iniciaton, frumatene la la monumento estis kovrita de la granda tendo, komenciĝis preparlaboroj por translokigo. Nokte de la sama tago en Talino kaj kelkaj aliaj estonaj urboj okazis amasaj protestoj kaj pogromoj, rezulte de kiuj du homoj (inter ili konstante loĝinta en Estonio rusia civitano) mortis, estis detruitaj multaj montrofenestroj kaj reklamoj, priŝtelitaj kelkaj vendejoj. Polico arestis dekojn, uzis gason, akvoĵetilojn kaj aliajn rimedojn kontraŭ la agresemaj protestintoj.
La la Bronza Soldato estis disigita je kelkaj pecoj kaj veturigita en nekonatan direkton. Estona estraro promesas restarigi ĝin en oficiala tombejo de estonaj soldatoj.
Postsekvoj
La decido relokigi la monumenton kaj la tombon vekis grandan reeĥon en landoj de eksa Sovetunio kaj speciale en Rusio. Oni antaŭvidas ekonomiajn problemojn, kiujn povas kaŭzi al Estonio neglekto de estonaj varoj kaj Estonio kiel antaŭe populara turisma lando. Rusianoj ŝatis vojaĝi al Estonio dum la majaj ferioj (la 1-a de majo kaj la 9-a de majo estas ŝtataj ripoztagoj en Rusio).
Politikistoj de kelkaj landoj (ekz., Ukrainio pere de sia ministro pri eksteraj aferoj kaj Finnlando pere de sia premiero) jam komentis, ke la okazintaĵoj en Estonio estas "interna afero" de la lando. Kontraste, la eksa germana kaceliero Gerhard Schröder komentis pli akre: "la maniero, laŭ kiu Estonio agis pri la memoro de tiuj soldatoj, montras malbonan guston kaj malestimon".
Embla
Laŭ la Nord-ĝermana mitologio, Embla estis la unua virino de la mondo, kreita kune kun sia edzo Ask el ĉestrande flosanta ligno, far la tri frataj dioj Odino, Vili kaj Ve. La signifo de la nomo estas iu arb-speco, eble ulmo.
Kp. Eva
Viszák
Viszák [visAk] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
Acetaldehido
En la kemia industrio, la acetaldehido estas la intermaterialo de produktado de vinagra acido, certaj esteroj kaj aliaj kemiaj kombinaĵoj. Oni produktis el ĝi en 1989 en Usono 336.000 tunojn.
Viszák
Historio
La alvenintaj hungaroj en 896 trovis tie montetojn, deklivojn. La tuta regiono iĝis limgardejo, sentinelserio. Ĉi tie la vilaĝoj konsistis ne el apudaj domoj, sed el sporadaj bienoj. Ĉiu bieno konstruiĝis sur montetopintojn. La loĝdomo, stalo kaj ceteraj konstruaĵoj formis kvadraton, tiel la loko estis defendebla. En la korto oni fosis grandan elfosaĵon, kie kolektiĝis la pluvo por la bestoj kaj por akvumi. Tiu sistemo en Hungario troviĝas nur ĉi tie en la ĉirkaŭaĵo.
Acetaldehido
Produktado
Oni povas produkti ĝin en laboratorio per oksidigo de etil-alkoholo (ekz. per varmega kupro(II)-oksido).
Viszák
Historio
En Viszák migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Interesaĵo estas la komuna kalvinana kaj katolika preĝejo (vidu la foton!).
Acetaldehido
Produktado
Oni uzas en la industrio la Wacker-proceson. Dum tio, oni oksidigas la etilenon (C2H4) en ŝaŭmreaktoro al acetaldehido, la reagaĵo estas hidroklorida solvaĵo de paladio(II)-klorido (PdCl2) kaj kupro(I,II)-klorido (CuCl kaj CuCl2). La paladia klorido oksidigas la etilenon en ĉeesto de akvo al acetaldehido, ĝi mem reduktiĝas dume al paladio.
La kupro(II)-klorido oksidigas la paladion al paladio(II)-klorido, dum ĝi mem reduktiĝas al kupro(I)-klorido.
La oksigeno - enigita kun la etielno - oksidigas la kupro(I)-kloridon al kupro(II)-hidroksi-klorido (Cu(OH)Cl), kiu reagas kun la hirogenklorido kaj retransformiĝas al kupro(II)-klorido.
Dum la acetilena hidratigo kaj dum la Wacker-proceso estiĝas unuafoje vinil-alkoholo (CH2=CH-OH), kiu - kiel enolo - tuj trastrukturiĝas al konvena oksokombinaĵo, al acetaldehido.
Sabugal
Sabugal estas portugala urbo kiu apartenas al la distrikto de Guarda, al la Centra regiono kaj al la subregiono de Beira Interior Norte, kun ĉirkaŭ 2.800 loĝantoj. Sabugal estas sidejo de municipo kun 826,70 km² kaj  14.871 loĝantoj (2001) kaj estas divitita en 40 fregezioj
Imbituva
Imbituva estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 28.455 loĝantojn en 2010.
Thal-Marmoutier
(jen france, origine germane kaj alemane Thal bei Maursmünster) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Centra Kameruno
La regiono Centra Kameruno (Région du Centre) estas unu el dek administraj regionoj de la ŝtato Kameruno. Ĝi ampleksas areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ stato de takso el 2006 havis  loĝantojn, kio rezultiĝas loĝdenson de po 24 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Jaundo.
Ministraro kvara de Angela Merkel
La kvara ministraro de Angela Merkel estis la federacia registaro de Germanio, kiu oficis ekde la 14-a de marto 2018, la tago de ofica ĵuro, dum la 19-a parlamenta periodo de la nacia asembleo Bundestag sekve de la parlamenta baloto en Germanio 2017. Ĝi oficis ĝis la 8-a de decembro 2021 kaj estis sekvata de ministraro de Olaf Scholz. Estrata de la kristandemokratino Angela Merkel - la unua kancelierino, ĝi estis subtenata de registara koalicio de la konservativaj partioj Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) kaj Kristansociala Unio en Bavario (CSU) plus la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD).
La ministraro havas la adjektivon "kvara", ĉar jam dum la antaŭaj 16-a parlamenta periodo de la nacia asembleo inter novembro 2005 kaj 2009 la nacia registaro "unua" estis estrata de Angela Merkel, same en koalicio inter la partioj CDU, CSU kaj SPD, kaj ankaŭ dum la 17-a periodo de la asembleo inter novembro 2009 kaj decembro 2013 - tiam tamen la regigaro "dua" estis koalicio inter la konservativaj partioj CDU kaj CSU plus la Libera Demokrata Partio (FPD), kiu en la baloto de 2013 unuafoje en la historio de la parlamento Bundestag ne atingis minimumon de 5 procentaĵoj da voĉdonoj kaj sekve ne reprezentiĝis en la 18-a parlamenta periodo, tiel ke la Ministraro tria de Angela Merkel inter 2013 kaj 2018 estis denove konsistis nur el la konservativuloj CDU kaj DCU (la "nigruloj") kaj la socialdemokratoj (la "ruĝuloj").
En 2017 la liberaluloj denove estis en la parlamento kaj unue en aŭtuno 2017 larĝe diskutiĝis koalicio inter la konservativaj partioj Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) kaj Kristansociala Unio en Bavario (CSU), la "nigruloj", kun la liberala partio (FPD), la "flavuloj" kaj la ekologia partio Alianco '90/La Verduloj, do "la verduloj" - tiun koalicion inter partiaj koloroj nigra, flava kaj verda oni kutime en Germanio nomas "Jamajko-koalicion", ĉar la koloroj dominas la flagon de la karibia ŝtato. Tamen finfine la socialdemokratoj forlasis sian pozicion nun nepre voli esti en la opozicio, por kritikante pli profiligi sin en la amaskomunikiloj, kaj fine daŭriĝis la koalicio "nigra-ruĝa" de la konservativuloj kaj la socialdemokratoj (la "ruĝuloj") - tiun koalicion en Germanio oni ne nomas "Trinidado kaj Tobago-koalicio" laŭ la koncerna karibia flago, eble ĉar al la konservativuloj malplaĉus, ke tiu simbolo signifus tro da ruĝo kaj nur mallarĝan strion da nigro.
IEA
IEA estas mallongigo por diversaj institucioj.
Rilate al Esperanto,
Julia Klöckner
- naskiĝis la 16-an de decembro 1972 en Bad Kreuznach - estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio Kristandemokrata Unio de Germanio. Interalie ŝi en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro pri nutro, agrokulturo kaj protekto de konsumantaro.
Heĝo
Heĝo estas barilo konsistanta el vivantaj arbetoj, kies branĉoj interplektiĝas.
vidu ankaŭ: heĝkamparo
Heĝado estas kontraktado de transakcioj sur la templima merkato kun la celo elimini la riskon de prezfluktuoj. Tio kaŭzis komence de 2008 financajn problemojn en Usono kaj dismonde.
Casa de l'Aigua (Metroo de Barcelono)
Casa de l'Aigua estas stacio sur linio 11 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Salatcikorio
Salatcikorio estas la unu el la kulturformo de la amara cikorio (Cichorium intybus var. foliosum), de kiu ekzistas diversaj kultivaraj grupo. La alia kulturformo estas la brusela cikorio, laŭ NPIV „Kf. de la amara cikorio, kun longe pomforma foliaro, kiun oni etioligas k manĝas kruda aŭ kuirita“.
Kultivaraj grupoj
Jenaj kultivargrupoj estas kultivataj. La plej grava kultivargrupo estas „ Radicchio Rosso di Chioggia“.
Kultivado kaj rikolto
La grundo estu tralasebla. Irigacio estas avantaĝa. La plantidoj devas havi temperaturon de pli ol 16 °C, fruaj setoj eĉ pli ol 20 °C, alikaze la plantoj tuj formas en la longtago florŝosoj. Oni plantas 10-12 plantoj/m² ĉe plantsistanco de 25-30 x 30 cm kaj en aŭtuno 40 x 35 cm. La kulturo daŭras 8–11 semajnoj. La kapoj fariĝas en somero 200-250 g kaj en aŭtuno 300–350 g peza. La planto toleras froston ĝis –5 °C.
Utiligado
La salatcikorio estas uzata por dekoracii la pladojn aŭ en miksitaj salatoj. La gusto estas, kiel ĉe ĉiuj cikorioj amareta. La kapo konserviĝis en fridujo ĝis kvar semajnoj.
Vajmaro
La urbo Vajmaro (Weimar ) estas eksterdistrikta urbo en la federacia lando Turingio de Germanio. La urbo situas apud la rivero Ilm. Arkeologiaj esploroj montris, ke la tereno de la hodiaŭa Vajmaro jam dum la ŝtonepoko estis loĝata de prahomoj. Ekde 1922 apartenas al Vajmaro la vilaĝo Oberweimar. Pri la diversaj aspektoj de Vajmaro, inter honto kaj gloro, verkiĝis la furorlibro Mythos Weimar en 1999.
Historio
En la jaro 899 la loko unuafoje estis dokumente menciita kiel Wimares, kio kunmetiĝis el la vortoj vih (= sankta, konsekrita) kaj mar (= lago, marĉo). Malnova setlejzono en Vajmaro estis ekz. la areo apud Hinter der Badestube.
Dum la 18-a jarcento Vajmaro fariĝis fama kultura centro. Poetoj kiel ekzemple Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich Schiller kaj Johann Gottfried Herder, sed ankaŭ muzikistoj, pentristoj kaj arkitektoj agadis en la urbo. Temas pri la epoko de Vajmara klasikismo. Pri Goeto memorigas onin ekz. ankaŭ Goeto-migradopado (Vajmaro-Großkochberg).
En la jaro 1919 formiĝis en la urbo la Vajmara Respubliko, kiu restis ĝis 1933. En la jaro 1937 la naziaj regantoj apud la urbo konstruis la koncentrejon Buchenwald, en kiu ĉirkaŭ 56.000 homoj mortis.
Nuntempe Vajmaro denove estas grava scienca, turisma kaj kultura centro: kun universitato, teatro, pluraj muzeoj, bibliotekoj kaj aliaj vidindaĵoj. Pri multaj kulturaĵoj zorgis la fondaĵo Klassik Stiftung Weimar. Ĉiujare aljuĝitis en la urbo la Literaturpremio de la Konrad-Adenauer-fondaĵo. Por muzike talentite troviĝas en la urbo la renomita Liszt-muzikaltlernejo vajmara.
Ripozuma zono estas ekz. Merketal. Alia urboparto estas Kirschberg, laŭvorte Kirkomonto. Ehringsdorf estas kune kun Oberweimar urbokvartalo de Vajmaro.
Ne malinterese estas ankaŭ lerni pri la diversaj pontoj en Vajmaro.
Famuloj
Komparu la multon da artkoloj tiukoncernaj ĉe Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
(17107) 1999 JJ51
(17107) 1999 JJ51 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lac de Vouglans
Lac de Vouglans estas la rezervujo de la akvoelektra elektrocentralo je Vouglans sur rivero Ain en departemento Jura de la regiono Franĉ-Konteo en orienta Francio. La akvobaraĵo estas je koordinatoj.
Espirito-Santo
Espirito-Santo (Espírito Santo, aŭ Sankta Spirito, portugallingve) estas brazila ŝtato en sudorienta regiono. Ĝia ĉefurbo estas Vitória.
La insuloj Trindade (Triunuo) kaj Martim Vaz formas malgrandan arkipelagon je 1200 km oriente de la urbo Vitória en Suda Atlantika Oceano, apartenanta al la ŝtato Espirito-Santo.
Esperanto en Espirito-Santo
Malmultaj estas la informoj pri la Esperanto-movado en Espírito Santo, sed ŝajne D-ro Arthur Lourenço de Araújo Primo, estis pioniro de la Esperanto-movado en Vitória kaj delegito de UEA kiam ĝia sidejo ankoraŭ estis en Svislando; krome li estis delegito de pluraj brazilaj kongresoj de Esperanto kaj ĉefa instiganto de la 8-a Brazila Kongreso de Esperanto okazinta en Vitória de la 21-a ĝis la 24-a de Novembro 1926; tamen, li ne povis partopreni en la Organiza Komitato ĉar en la sama epoko li estis elektita, de la subŝtata estro, kiel Ĝenerala Sekretario de la Organiza Teknika Komitato de la 8-a Brazila Geografia Kongreso, okazinta ankaŭ en Vitória, al kiu ne eblis rifuzi.
Jaroj poste venis alia grava apogo al Esperanto de la Beletra Akademio de la ŝtato, kiu laŭ propono de la akademiano José Paulino Alves Junior okaze de kunsido la 24-an de Februaro 1944, dato de la komenciĝo de la Beletristika Jaro, konsideris fondita "Centro Espírito-Santense de Esperanto".
En 1945, Artur Lourenço de Araújo Primo reprezentis la lokan movadon ĉe 10-a Brazila Kongreso de Esperanto.
De Nattergale
De Nattergale [diNETogel(e)] estas Dana ensemblo muzika kaj komedia, kun la membroj Viggo Sommer, Uffe Rørbæk Madsen kaj Carsten Knudsen. Ili eldonis diversajn diskojn laŭ stilo plejparte ĵaza, sed spicita per aliaj ĝenroj. Muzike ili pleje furoris en Jutlando, ĉar iliaj tekstoj kutime estas jutlanddialektaj.
La grupo kun ĉiuj tri membroj fondiĝis en 1983 kiel Febbes Kaffeorkester ("La kaforkestro de Febbe"), sed samjare ŝanĝis sian nomon al De nattergale, kiu estas vortludo per la Danaj vortoj nattergal "najtingalo" kaj de gale "la frenezuloj". La nomo bone kongruas kun iliaj kutime ŝerca aŭ satira kantotekstaro, kaj altnivela muzikludado.
En la 1990-oj kaj 2000-oj De Nattergale konkeris tutan Danion per pluraj ridigaj televidserioj:
Robledo del Mazo
Robledo del Mazo estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Kromm la samnoma domaro, la municipo inkludas la submunicipojn de Las Hunfrías, Robledillo, Navaltoril kaj Piedraescrita.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Robledano. La censita populacio en 2011 estis de 379 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,77 loĝ/km². Spite la granda etendo de 137 km² kaj populacio disa en kvin domaroj, la loĝantaro censita estas nur 476 loĝantoj, ĉar la loko suferis akran ruran senloĝigon. Tamen menciindas ke tiu nombro multobliĝas dum la semajnfinoj kaj somere.
Situo
Robledo del Mazo estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Jara en la sudokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 737 m; je 115 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 149 km el Ciudad Real kaj je 202 km el Cáceres, aliaj provincaj ĉefurboj de najbaraj provincoj. La areo de ties teritorio estas de 136.71 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°36′33″ N 4°54′18″ Ok.
Geografio
Tiu vilaĝo situantas en la okcidenta zono de la Montoj de Toledo, kaj ĝuas de grava natura kaj pejzaĝa riĉeco. La municipo estas trapasata de la rivero Gévalo, sur kies valo estas plej submunicipoj - nome Robledillo kaj Navaltoril troviĝas sur montetoj -. Aliaj akvejoj estas la rojo Endrino kaj la Garganta de las Lanchas (gorĝareo); tiu lasta formas descende de la monto ĝis ses akvofaletojn, kiuj ricevas la nomon Las Chorreras kaj estas protektata de la registaro de Kastilio-Manĉo, ene de la aspekto de minacata flaŭro, kaj konstituiĝis naturrezervejo ĉar estas specioj de vegetaloj unikaj en proksimaj lokoj kaj propraj de aliaj klimatoj aŭ de la epoko de kenozoiko. La mezaveraĝa alto de tiu municipo estas de ĉirkaŭ 750 m, kaj oni atingas 1150 m en pintoj kiaj la Risco de la Atalaya aŭ Talayón.
Lajos Dézsi
Lajos DÉZSI [lajoŝ dEĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dézsi Lajos estis hungara literaturhistoriisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1923). Lajos Dézsi naskiĝis la  1868 en Debrecen. Li mortis la 1932 en Budapeŝto.
Robledo del Mazo
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (abelbredado) tradicie. Rura turismo.
Kazimierz Małycha
Kazimierz MAŁYCHA (naskiĝis en 1900, mortis la en Bydgoszcz) estis pola esperantisto de 1920 kaj honora membro de Pola Esperanto-Asocio; ĵurnalisto, malliberulo de koncentrejoj.
En la periodo 1955-1985 li aperigis ĉ. 10000 noticojn pri Esperanto en Ilustrowany Kurier Polski, la organo de la pola Demokrata Partio, kies vicĉefredaktoro li estis; li krome aktivis diverspostene en la landa movado kaj en MEM.
Robledo del Mazo
Historio
Dokumentoj de la 16a jarcento atestas pri la fondo de tiu domaro antaŭ du jarcentoj, fare de grupo de bovobredistoj kaj abelbredistoj kiuj aĉetis el Talavera de la Reina zonon loĝitan de anzinoj kaj kverkoj kie ili setlis. La toponimo "del Mazo" devenus de artefakto inventita de tiuj unuaj produktistoj de mielo por fuĝigi la ursojn kiuj estis allogitaj de la mielo: tiu konsistis el granda mazo (martelego) movita per la akvo de rojo kiu produktis laŭtan ritman bruon. Ĉirkaŭ la 12a jarcento jam templanoj kontrolis la lokon.
Lajos Dézsi
Biografio
Lajos Dézsi komence studis teologion en sia naskiĝurbo, poste li frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Berlino. En 1902 li ekinstruis en universitato en Budapeŝto, post 4 jaroj en Universitato de Koloĵvaro. Post la 1-a mondmilito li instruis en universitato de Szeged, kie li atingis la rangon rektoro en 1928. Li okupiĝis pri la hungara literaturo el la 16–a kaj 17-a jarcentoj.
Robledo del Mazo
Historio
En la submunicipo de Piedraescrita, kiu ŝajne estas pli antikva ol Robledo, situantas templo de la 12a jarcento kaj stilo mudeĥara, nome la Ermitejo de Nuestra Señora de Piedraescrita. Ĝi havas tri navojn kaj absidon. En la interno ekzistas azuleĥoj renesancaj talaveraj, freskoj de la romaniko kaj de la baroko, baptujo eble prakristana kaj figuron de Krucumita Kristo de la baroko.
Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 1,835 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu preskaŭ kvinoniĝis al malpli da 400.
Subskribo
Por Vikipedia subskribo, vidu la paĝon Helpo:Subskribo
En Romia antikvo, estis du elementoj de autentigo: sigelo kaj subskribo. Poste, dum klasika erao, subskribo restis malofta kaj fine, dum mezepoko ĝi preskaŭ tute malaperis. Ekde Renesanco (ĉ. 15-a jarcento) Eŭropaj registaroj trudis la uzon de familia nomo kaj de persona subskribo.
Longtempe nekleraj homoj subskribis per nura kruco aŭ nur kapablis desegni siajn nomojn sen vera not-kapablo. Reĝoj de Portugalio subskribis per kruco dum multaj jarcentoj, eĉ tiuj kiuj scias legi. Laŭ Brazilaj leĝoj, nur hodiaŭ, tiuj kiuj povas subskribi, eĉ sen not-kapablo, estas rigardataj kiel legosciantaj, sekve malgraŭ ke 90% estas legkapablaj (scias desegni sian signaturon), vere nur 25% kapablas legi simplan frazon.
Iulandaj leĝoj permesas nelegeblan subskribon, alilandaj ne.
Eŭropa regiono Niso
La Eŭropa regiono Niso, Euroregion Neisse-Nisa-Nysa, estas en 1991 fondita translima kunlabora projekto en la limregiono inter la nunaj ŝtatoj Germanio, Pollando kaj Ĉeĥio.
Fine de la jaro 2012 ĝi havis loĝantojn sur areo de sume  kvadrataj kilometroj. .
Pollandaj membroj de la eŭropa regiono
Bogatynia (Reichenau), Bolesławiec - miasto (Bunzlau - Stadt), distrikto Bolesławiec Powiat Bolesławiecki (Landkreis Bunzlau), Bolków (Bolkenhain), Gozdnica (Freiwaldau), Gromadka, Gryfów Śląski (Greiffenberg in Schlesien), Janowice Wielkie, Jawor (Jauer), Jelenia Góra (Hirschberg), distrikto Jelenia Góra Powiat Jeleniogórski (Landkreis Hirschberg), Jeżów Sudecki (Grunau), Kamienna Góra - miasto (Landeshut - Stadt), Kamienna Góra - gmina (Landeshut - Gemeinde), distrikto Kamienna Góra Powiat Kamiennogórski (Landkreis Landeshut), Karpacz (Krummhübel), Kowary (Schmiedeberg), Leśna (Marklissa), Lubań - miasto (Lauban - Stadt), distrikto Lubań Powiat Lubański (Landkreis Lauban), Lubawka (Liebau in Schlesien), Lubomierz, Lwówek Śląski (Löwenberg in Schlesien), distrikto Lwówek Powiat Lwówecki (Landkreis Löwenberg), Łęknica (Lugknitz), Marciszów, Mirsk (Friedeberg), Mściwojów, Mysłakowice (Zillerthal), Nowogrodziec (Naumburg am Queis), Olszyna (Mittel Langenöls), Osiecznica (Wehrau), Paszowice, Piechowice (Petersdorf), Pieńsk (Penzig), Platerówka, Podgórzyn (Giersdorf), Przewóz (Priebus), Siekierczyn, Stara Kamienica, Sulików (Schönberg), Szklarska Poręba (Schreiberhau), Świeradów Zdrój (Bad Flinsberg), Świerzawa (Schönau an der Katzbach), Węgliniec (Kohlfurt), Wleń (Lähn), Wymiarki, distrikto Żary Powiat Żarski (Landkreis Sorau), Zawidów (Seidenberg), Zgorzelec - gmina (Görlitz-Ost - Gemeinde), Zgorzelec - miasto (Görlitz-Ost - Stadt), distrikto Zgorzelec Powiat Zgorzelecki (Landkreis Görlitz-Ost), Złotoryja - gmina (Goldberg - Gemeinde), Złotoryja - miasto (Goldberg - Stadt), distrikto Złotoryja Powiat Złotoryjski (Landkreis Goldberg)
Nagaŭa
Nagaŭa estas estinta urbeto en Distrikto Sannohe, Gubernio Aomori. En 2006, ĝi kuniĝis kun Fukuĉi kaj Nambu kaj nun parto de nova Nambu.
Inajá (Paranao)
Inajá estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 2.988 loĝantojn en 2010.