cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nemeskocs
Historio
En Nemeskocs migra poŝto servas.
András Bodor
BODOR András estis rumanuja hungara historiisto, tradukisto, universitata profesoro naskita la 5-a de aŭgusto 1915 kaj mortinta en Kluĵo la 4-an de oktobro 1999.
Biografio
La mezlernejon András Bodor finis en unitariisma kolegio de Kluĵo, kaj la universitaton samloke kaj en Oxford. Li doktoriĝis en 1943 pri klasika filologio en Kolozsvár. Ekde 1941 li instruis en mezlernejo, ekde 1947 en Bolyai Tudományegyetem prelegis antikvan universalan historion, latinan kaj grekan lingvojn. Inter 1951 kaj 1958 li estis dekano, ekde 1959 profesoro de Universitato Babeş-Bolyai.
Ora Seĝo
La Ora Seĝo (aŭ Trono) estas tiu (nun jam) ceremonia seĝo de la aŝantia reĝo (reganto), sur kiu oni kronas lin reĝo de la aŝantioj.
Laŭ la legendoj, ĝi malsupreniris el la ĉielo kaj surteriĝis antaŭ la unuan aŝantian reĝon Osei Kofi Tutu la 1-an. La seĝo ĝis hodiaŭ ekzistas kaj povas sidi sur ĝi nur la aŝantia reĝo. Ĝi estas el oro kaj ĝi neniam povas tuŝi la teron.
Sidney Rigdon
Sidney  (n. la 19-an de februaro 1793 – m. la 14-an de julio 1876) estis gvidanto dum la frua historio de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
Biografio
Sidney Rigdon naskiĝis en St. Clair Township, Pensilvanio, ĉirkaŭ 10 mejloj sude de Pittsburgh. Li estis la plej juna de kvar infanoj de William kaj Nancy Rigdon. La patro de Rigdon estis kultivisto kaj indiĝeno de Marilando. William Rigdon mortis en 1810 kaj Sidney restis sur la bieno ĝis 1818, kiam li lernis li mem al baptista ministro nome Rev. Andrew Clark. Rigdon ricevis lian licencon por prediki de la Regula Baptistoj en marto, 1819. Li movis en majo al Ohio, kie li komune predikis kun Adamson Bentley de julio, 1819. Li geedziĝis la fratinon de Bentley Phoebe Rivereto en junio, 1820 kaj restis en Ohio ĝis februaro, 1822, kiam li revenis al Pittsburgh post akcepti la Unua Baptista Eklezio tie sub la rekomendo de Alexander Campbell.
Vilmos Benczik
Liaj poemoj "Laboristoj" kaj "Al mia patrino" eniris la libron Esperanta Antologio.
En 1983 Benczik aperigis ĉe la eldonejo Corvina Kiadó la volumon Hungara Antologio. La elirbazo de tiu volumo estis samtitola volumo el 1933, sed la nova volumo estas pli ampleksa kaj la du volumoj diferencas ankaŭ laŭ la konsisto de la elektitaj verkoj kaj akompana tekstaro.
Iĥoro
En Helena mitologio, iĥoro (aŭ ikoro; ἰχώρ) estas la supertera fluaĵo, kiu estas la sango de la dioj kaj/aŭ senmortuloj.
En klasika mitologio
Iĥoro devenas de Helena mitologio, en kiu ĝi estas la supertera fluaĵo, kiu estas en la sango de la Helenaj dioj, foje pridiriĝis, ke ĝi havas la ecojn de la manĝaĵo kaj trinkaĵo de la senmortulo, ambrozio kaj nektaro. Grandaj herooj kaj duondioj okaze atakis diojn kaj fluigis iĥoron, sed dioj rare faras tiel unu al alia en Homera mitologio.
Iliado V. 339-342
Pura fluaĵo, estanta en vejnoj de dioj feliĉaj,
Ĉar ili panon ne manĝas kaj vinon nigretan ne trinkas
(Tial ja ili ne havas homsangon kaj nomas sin dioj).
En Antikva Kreto, tradicio diris pri Talono, grandega viro el bronzo prezentita kun flugiloj. Kiam Kreta mitologio alpropriĝis de la Grekoj, ili imagis lin, pli kiel la Koloso de Rhodoso. Li havis solan vejnon, en kiu iĥoro fluis, kiu ŝtopiĝis de najlo en lia dorso. Talono gardis Eŭropan en Kreto kaj ĵetis ŝtonegojn al entrudantoj ĝis la Argonaŭtoj venis por la preno de la Ora ŝaffelo kaj la sorĉistino Medea eltiris la najlon, liberigante la iĥoron kaj tiel mortigante lin.
La Greka Kristana verkisto Klemento de Aleksandrio uzis "iĥoron" en la antikva mezepoka kompreno de malbonodora akveca eligaĵo de vundo aŭ ulcero, en religia argumento kontraŭ la paganaj Grekaj dioj. Kiel parto de lia indico, ke ili estas nur mortemaj, li citas plurajn okazojn, en kiu la Dioj fizike vundiĝis, kaj tiam aldonis, "Kaj se estas vundoj, estas sango. Ĉar la iĥoro de la poetoj estas pli malloga ol sango; ĉar la putraĵo de sango nomiĝas iĥoro."
En medicino
En patologio, "iĥoro" estas antikvigita termino por akveca eligaĵo de vundo aŭ ulcero, kun malagrabla aŭ fetora (malbona) odoro.
Referencoj
<references group="" responsive="">
Tony Popovic
Tony Popovic (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 1995 ĝis 2006 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 58 matĉoj kaj atingis 8 golojn.
Distrikto Ostrołęka
Distrikto Ostrołęka - pole powiat ostrołęcki - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Ostrołęka. Fine de en la distrikto vivis.
Dua mondmilito
1942
1944
Rio Vermelho
Rio Vermelho (prononco:hjuvermeljo; esperante: Ruĝa Rivero, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conceição do Mato Dentro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
İctimai Televido
İctimai Television (mallongigita : İTV ) estas azera publiktelevida kanalo, la 29-a de aŭgusto 2005. La oficejoj de la firmao estas en Bakuo, la ĉefurbo de Azerbajĝano.
Efiko de Diderot
La efiko de Diderot estas termino de la konsumadesploro.
İctimai Televido
Historio
İTV estas plejparte financita de la ministerioj de la azera registaro. En januaro 2004, İTV estis establita, kaj ekde januaro 2010, ĝi komencis kolekti radio- kaj televidpagon.
La kanalo estas funkciigita fare de la Azera Dissendado de Unio, "İctimai Televiziya vä Radio Yayımları Sırketi", kiu konsistas el naŭ-membra komisiono, aprobita fare de la Prezidanto de Azerbajĝano. La kanalo funkciigas radiostacion, "Radio İqimai", kiu komencis dissendi la 10-an de januaro 2006.
Efiko de Diderot
Ĝi priskribas, kiel homoj aĉetintaj aĵon sentas sin devigataj aĉeti aliajn aĵojn por krei kongruantan tuton. La anstataŭigo de detalo, ekzemple de vestaĵo, kreas malkontentecon rilate al alia aŭ aliaj detaloj kaj povas tiel estigi konsumadan ĉenreakcion.
Se iu, ekzemple aĉetas novan seĝon, kiu farbe ne kongruas al la ekzistantaj seĝoj en lia loĝejo, li psikologie devigiĝas anstataŭi ankaŭ la ceterajn seĝojn per aliaj taŭgaj por la tuto. Sed post tio, ekzemple la ŝranko ne plu taŭgas por la tuta kaj devas esti anstataŭata kaj tiel plu.
Kontraŭe tia problemo povas ankaŭ malhelpi aĉetadon.
Etimologio
La termino devenas de Denis Diderot. Iu donacis al li novan belegan hejmmantelon. Post tio li disiĝis de la malnova kaj konstatis, ke la antaŭe harmoniaspekta meblaro de lia hejmo ne konvenis al la nova mantelo. En eseo li skribis en 1772:
La priskribitan efikon oni ankoraŭ nuntempe atentas en reklampsikologio.
3833 Calingasta
3833 Calingasta estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 27-an de septembro 1971 de la argentina astronomo Carlos Ulrrico Cesco kaj de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio Félix Aguilar (tiam konata sub la nomo de "Observatorio El Leoncito"), en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la departemento de Calingasta, kie situas la observatorio Félix Aguilar en la Nacia parko El Leoncito. Tiu regiono, taŭgega por astronomiaj observoj, estis deklarita ambaŭe ekologia kaj astronomia naturrezervejo por protekti la observajn kondiĉojn.
İctimai Televido
Historio
La 5-an de julio 2007 İTV iĝis membro de la Eŭropa Dissendado de Unio. Sekvante ĝian surtroniĝon, Azerbajĝano faris sian debuton ĉe la Eŭrovido- Kantokonkurso en 2008. Azerbajĝano eĉ gajnis Eurovision 2011, kaj İTV atingis produkti la Eurovision 2012 okazaĵon, kiu estis okazigita en Azerbajĝano. Sed tiu ĉi aranĝo estis prokrastita senfine pro manko de partoprenantoj.
NGC 1648
NGC 1648 (aliaj indikoj — PGC 15920, MCG -1-13-4, Z 0441.2-0834, NPM1G -08.0183, PGC 15886) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
10934 Pauldelvaux
10934 Pauldelvaux estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Billund
Billund estas urbeto en la regiono Syddanmark (suda Danio) de Danio, centre de la duoninsulo Jutlando. Temas pri la dua plej granda urbo en la samnoma komunumo. Laŭ la stato de 2009 la urbeto havas 6.033 loĝantojn.
Billund internacie aparte konatas pro la sidejo de la dania firmao LEGO, kiu produktas infanludilajn konstruobrikojn, kaj pro la porinfana amuzparko Legoland Billund.
Geografio
Billund situas 13 kilometrojn oriente de la samkomunuma urbo Grindsted, 56 kilometrojn nordoriente de Esbjerg kaj 27 kilometrojn okcidente de la regiona ĉefurbo Vejle.
Trafiko
La urbo posedas internacian flughavenon kun 3100 metrojn longa avia dromo. La flughaveno estas la dua plej granda en Danio kaj havas la IATA-kodon BLL. Laŭ propraj informoj, la flughaveno dum la jaro 2007 havis pli ol 2,2 milionojn da pasaĝeroj. .
Antrodoco
Antrodoco estas komunumo de Italio.
Blankspegula maranaso
La Blankaspegula maranaso aŭ Blankspegula maranaso (Melanitta fusca) estas granda birdo el la anasedoj kaj grupo de maranasoj.
Distribuado
Ĝi reproduktiĝas ĉe malproksima nordo de Eŭropo kaj Azio okcidente de la baseno de la rivero Jenisejo. Malgranda, izola populacio nestumas en orienta Turkio. La Blankaflugila maranaso de orienta Siberio kaj Nordameriko estas foje konsiderata sampsecia kun la Blankspegula maranaso, kaj ties du konstituantaj subspecioj estas tiam konataj kiel M. f. stejnegeri kaj M. f. deglandi. La Blankspegula maranaso kaj la Blankaflugila maranaso, kun la Okulvitra maranaso, estas lokigitaj en la subgenro Melanitta, distinga el la subgenro Oidemia, formata de la Amerika kaj de la Nigra maranasoj.
Nemeskolta
Nemeskolta [nemeŝkolta] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. Nemes signifas hungare: nobelo, kolta estas slava personnomo.
Blankspegula maranaso
Aspekto
Ĝi grandas 55 cm, kaj estas tre nigra anaso kun dika beko, tre blanka kaj kontrasta flugilmakulo, nome spegulo, de kio la komuna nomo, sed nepras eviti konfuzon kun la kaj samgenra kaj samsubgenra Blankaflugila maranaso, kvankam foje ambaŭ estas konsiderataj samspeciaj. Estas ruĝaj la kruroj. Ĝi karakteras pro sia diketa korpoformo kaj granda beko. Ĝi estas la plej granda maranaso je 51–58 cm.
Nemeskolta
Situo
Nemeskolta situas for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Szombathely troviĝas 17 km-ojn.
Blankspegula maranaso
Aspekto
Temas pri specio kun klara seksa duformismo. La masklo estas tutnigra, escepte pro blanko sub la okulo kaj ĉe speguleto. Li havas tuberecan flavecan bekon kun nigra bazo. La inoj estas malhelbrunaj al nigrecaj kun du blankaj makuloj amabaŭflanke de la kapo kaj kun du blankaj flugilmakuloj. Ŝi diferencas el la masklo ĉefe kape ĉar ŝi havas tie nek blankon ĉeokule nek rimarkindan flavecan tuberecan bekon.
Valcanville
Valcanville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Blankspegula maranaso
Aspekto
La inanaso kaj anasidoj havas du blankajn makulojn sur la kapoflanko.
Lütsche (vilaĝo)
La Memorŝtono por la vilaĝo Lütsche (germane: Gedenkstein für das Dorf Lütsche) troviĝas je 1,5 km sudokcidente de Gräfenroda, Germanio, en la urboparto Lütschegrund.
Blankspegula maranaso
Kutimaro
La Blankspegula maranaso vivas ĉe la maroj, ĝi ofte videblas eĉ dum forta marondado sur la maro. Ĝi nestas sur insuloj, tundroj kaj arbaroj.
Lütsche (vilaĝo)
Priskribo
La memorŝtono meze de la urbeto Gräfenroda kaj la baraĵlago Lütschetalsperre memorigas onin pri la iama vilaĝo Lütsche, kiu laŭ ordono de duko Ernesto la 2-a (Saksio-Coburg kaj Gotha) malkonstruitis inter 1859-65. Nomis tiun ĉi vilaĝon pereintan la torento Lütsche fontanta proksime de Oberhof, fluante tra langer Grund kaj enfluante en la riveron Wilde Gera.
Valcanville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Valcanvillais.
Nemeskolta
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1288 en formo "Kolta". Baldaŭe 2 apudaj vilaĝoj formiĝis, el kiu unu havis nur nobelojn.
Lütsche (vilaĝo)
Priskribo
En 1536 menciitis ĉe la enfluo de Ensebach-rojo en Lütschebach-rojo muelejo sega. Ĝi estis la lulilo de la posta vilaĝo. Eklezie kaj lernejdistrikte Lütsche apartenis al Gräfenroda. La ekonomia graveco de la ĉirkaŭaj arbaroj destinis por la ĉiutaga kaj profesia vivo de la eloĝantoj estante ankaŭ la kaŭzo de la ekstermo fine. La setlintoj okupiĝis precipe pri lignoprilaborado kaj arbara industrio: arbfaligado, rezinakiro, karbonfarado, muelŝtonrompo, flosa transportado, tabul- kaj ŝindofarado, produkto de ĉiutagaj objektoj el ligno ktp. Kelke da herbaro, kiu iĝis post la lignohakado, permesis eĉ malmulton da bestobredado kaj terkultivado. Malgraŭ ĝenerale duraj vivokondiĉoj kreskis la nombro de la enloĝantaro en la jaro 188-a je 128 loĝantaj en 9 domoj. En 1665 vivis ankoraŭ naŭ homoj en du domoj. Tioma kresko konfrontiĝis ekde la fino de la 18-a jc al malboniĝo ekonomia kaj sociala. Povreco furiozanta plialtigis nature la ŝteldeliktojn de ligno kaj ĉasbestaro, kio ankoraŭ plie allogis pro la situo de la vilaĝo ĉe la landlimo al enklavo de la duklando Schwarzburg-Sondershausen.
Nemeskolta
Religio
La loĝantaro sekvas la katolikan kaj la luteranan religiojn. La vilaĝo havas 2 preĝejojn, katolikan omaĝe al Sankta Marteno kaj luteranan.
En Nemeskolta migra poŝto servas.
Vidindaĵo estas klasikisma kastelo de Vidos [vidoŝ].
Lütsche (vilaĝo)
Priskribo
Ekde 1791 oficialuloj kaj impostoprenantoj atestis ke la surlokuloj estus ŝajne la plej malriĉaj de la duklando. En 1792 unuafoje pripensitis nerekta malfondo de la vilaĝo per malpermeso de plua konstruado ĉevilaĝa. Sub la dukoj Ernesto la 1-a (1784-1844) kaj Ernesto la 2-a (1818-93), por kiuj la ĉasado ege gravis, la forstpolitiko pliseveriĝis per diversaj leĝoj restrikciantaj arbaran ekspluaton industrian. Tamen la ŝteloj iĝis pliaj. Mortiga piko por la vilaĝo estis la jaro 1831, kiam la registaro duka ordonis la nuligon de la vilaĝo pro la malbona konduto de la vilaĝanoj kaj la mizero. Ĉar la najbaraj vilaĝoj ne entuziasmiĝis pri la devo ekgastigi la lütsche-anoj, la ordono ne tuj povis esti sekvita. Ankaŭ monpremioj por elmigro en Amerikon ne tro sukcesis. Finfine oni aĉetis inter 1859-65 la restintaj domoj kaj malkonstruis ilin. La kostojn de 13.500 taleroj pagis ĉefe la duko mem.
Legendoj kaj literaturo
Multnombras la legendoj pri tiu ĉi eksa vilaĝo, ties fondo kaj detruo. Literature verkis pri ĝi August Trinius. Tamen la romano kaj dramo Verjagtes Volk de Herman Anders Krüger ankoraŭ pli gravan memorigon skriban metis al tiu turingia tragedio enarbara. La plej konata loĝinto estus Ernst Catterfeld, kiu mortis tragike en konekto kun ĉasbestŝtelo - la aŭtoroj ŝatis stiligi la dukajn ordonojn nuraj tiranismo. Kiam la libro publikigitis en 1925 Krüger devis demisii kiel direktoro de la Landa biblioteko de Gotha. La teatraĵo de Julius Kober Der letzte Schulze von Lütsche ankoraŭ hodiaŭ surscenigatas.
Veselíčko 1.díl
Veselíčko 1.díl (ĝis la jaro 1946 Freudenheim 1. díl) estas nun jam nur solejo en Ĉeĥio, kaj ĝis nun ankoraŭ registra parto de municipo Veselé antaŭe de municipo Veselíčko en distrikto Děčín, hodiaŭ jam pereinta. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Veselé. Estas ĉi tie registrita unu adreso. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Blankspegula maranaso
Kutimaro
La remburita nesto estas konstruita surgrunde ĉe maro, lagoj aŭ riveroj, en arbaro aŭ tundro. La ino demetas 7-9 ovojn. tiu anaso plonĝas por manĝokapti krustulojn kaj moluskojn.
La Blankspegula maranaso (Melanitta fusca) estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA).
Veselíčko 1.díl
Veselíčko 1.díl situas en katastra teritorio Veselé kun areo 7,38 km².
Masaya Shibayama
Masaya Shibayama (柴山 昌也, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Omiya Ardija.
Imre Medve
MEDVE Imre 'Dálnoki kaj mező-madarasi' plumnomo Tatár Péter, estis hungara advokato, grafikisto, verkisto. Li naskiĝis en Nagyvárad en 1818 kaj mortis en Budapest la 3-an de novembro 1878.
Kariero
Imre Medve akiris en 1839 jurdiplomon kaj de 1840 li laboris mallongtempon kiel advokato. Li estis deputito en landkunveno de Pozsony. En 1845 li estis kunulvojaĝanto de Imre Vahot en landtrairado kaj li faris plurajn desegnaĵojn kaj pentraĵojn pri la hungaraj urboj, pri vestaĵoj. Li estis kunlaboranto de pluraj gazetoj (Honderű, Pesti Hírlap, Magyar Sajtó kaj Pesti Napló). Dum la liberecbatalo li estis oficisto de la registaro, pro tio oni enprizonigis lin post la falo de liberecbatalo. Pli poste li iĝis populara laŭ siaj kolportaĵromanoj verkitaj sub plumnomo Péter Tatár.
Reĝa Palaco de Milano
La Palazzo Reale aŭ Reĝa Palaco de Milano estis dum multaj jarcentoj la sidejo de la registaro de la urbo Milano (Italio), rezidejo de regentoj kaj aktuale grava kulturcentro, foirejo kaj ekspoziciejo.
Dum la regado de Habsburgoj ĝi suferis ŝanĝon al novklasika arkitekturo fare de la itala arkitekto Giuseppe Piermarini; la palaco estas dekstre de la fasado de la Duomo, kontraŭ la loko de la konata Galleria Vittorio Emanuele II. La fasado de la palaco sekvas la linion de iama korto, formante enirejon rilate al la Piazza del duomo, nomita ankaŭ piazzetta reale.
Menciidas la Sala delle Cariatidi (Salono de la kariatidoj) en la ĉefa etaĝo de la palaco, kiu okupas la lokon de la iama teatro, perdita pro incendio en 1776, kaj kiu estas la nura loko kiu survivis al forta bombardado de la urbo en 1943, dum kiu oni perdis la novklasikajn internojn.
Lauda-Königshofen
Lauda-Königshofen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Tauber kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La urbon konsistigas la jenaj 12 urbopartoj: Lauda, Königshofen, Gerlachsheim, Unterbalbach, Oberlauda, Oberbalbach, Heckfeld, Beckstein, Sachsenflur, Messelhausen, Marbach kaj Deubach.
Unterbalbach
La urboparto havas ĝemelkomunuman kontakton: Rátka, Hungario.
Oberlauda
Oberlauda havas proksimume 740 loĝantojn. En Oberlauda estas la plej granda supre propulsata mueleja rado de suda Germanio kun diametro de 8,5 metroj. Oberlauda estas la naskiĝloko de sacerdoto Johann Martin Schleyer, la aŭtoro de la planlingvo Volapük.
Aŝantioj
Aŝantioj estas afrika etno el la lingva familio de akanoj.
La aŝantioj vivas ĉefe en la regiono Aŝantio en Ganao kaj en la nordoriento de Ebura Bordo. De la 17-a ĝis fino de la 19-a jarcento floris la aŝantia imperio pri granda areo en Okcidenta Afriko. La aŝantioj estis specife aktivaj en la sklava komerco. En la 19-a jarcento la aŝantioj multe batalis, sed la sendependeco finiĝis en 1896 kun enpenetro de la pli posta brita kolonia imperio.
La tradiciaj konstruaĵoj de la aŝantioj estas herbokovritaj argilkonstruaĵoj, kiuj estis ornamitaj per reliefo. La plimulto de la konstruaĵoj el la florada tempo de la aŝanti-kulturo (fine de la 18-a jc) estis detruitaj dum la koloniaj militoj. Ekzistas nun ankoraŭ 10 vilaĝa templo nord-oriente de la urbo Kumasi, kiun la UNESKO surlistigis en 1980 al Monda Kulturheredaĵo, por protekti la antaŭkolonian kulturon de aŝantioj.
La aŝantioj okupiĝas ĉefe pri agrokulturo kaj bestobredado. Kiel antaŭe, ankaŭ nun estas la aŝantioj tre aristokrate organizitaj. Konata aristokrata aŝantio estas la UN-ĉefsekretaro Kofi Annan.
Ili okupiĝis pri produkto de oraĵoj per vakso-mulda metodo. Oni formas dumuran formon el argilo, kun vakso inter la muroj. Oni bruligas la argilon, la vakso degelas, elfluas, dum la argilo rigidiĝas kaj servas por verŝi en ĝin mulditan oron.
Barbarastollen (Kolonjo)
Proksimume 40 metroj longa repliko de tunelo imitas la karbo-produktan industrion. En realisma atmosfero apud la arto de minado, speciale en severa medio estas montrata sub tiuj kondiĉoj ekzistintaj en 1930, kiel karbo estis minita. Ĉefe la laboraj sankonsekvencoj estas prezentitaj kiel ekzemple la pneŭmokoniozo.
La mino estis forgesita dum la dua mondmilito kaj estis retrovita malantaŭ bretaro en la fruaj 1980-aj jaroj. Ĝi estis renovigita ekde 1984 kaj poste estis malferma al publiko denove.
Flavbrusta tajlorbirdo
La Flavbrusta tajlorbirdo (Orthotomus samarensis) estas kantobirdo de la familio de Cistikoledoj (iam lokata en Silviedoj) troviĝanta en tropika Azio. Ĝi apartenas al genro de Ortotomoj kiu estas populara pro konstruo de nesto per kudro de folioj kiel lulilo por la nesto.
Ĝi troviĝas nur kiel endemio en Filipinoj. Historie tiu specio estis konsiderata la plej rara membro de sia genro en Filipinoj, kaj oni sciis, ke estas tre rara en Bohol kaj Samar, kies loko nomigas la specion en la latina scienca nomo. Tamen nun oni scias, ke ĝi estas tre timida kaj ĵusaj studoj trovis, ke ĝi estas iome komuna en Bohol, almenaŭ ĉe Nacia Parko Rajah Sikatuna. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj arbarbordoj, foje ĉe rojoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Estas tri specioj de ortotomoj kun la nigra kapo kaj ĉiuj klare diferenciĝas pro blanka makulo kaj la koloroj de gorĝo kaj brusto. La Flavbrusta tajlorbirdo havas tutnigran kapon kie ege kontrastas blanka mentonareo super nigra gorĝo, krom flava mallarĝa nukostrio kaj malhelbrunaj irisoj, dum la Nigrakapa tajlorbirdo havas nigrajn kapon kaj bruston kun kontrastaj okul- kaj orelareoj kaj ankaŭ la Blankorela tajlorbirdo havas nigran kapon kie kontrastas, spite la nomon, nur blanka makulo en subvangoj.
Metronome All-Stars
Metronome All-Stars estis usona svingo- kaj bibopo-bando.
Historio
Revuo Metronome apartenis en la 1940-aj jaroj krom Down Beat kaj "Esquire" al la ĉefaj ĵazrevuoj en Usono. Inter 1939 kaj 1961 okazis ĉiujaraj legantaro-enketoj; la venkintaj muzikistoj rajtis ludi en ĉiustelularo (All-Stars), formita pokaze 1939-42, 1945-1950, 1953 kaj denove 1956, kiu dum registrad-kunsidoj priludis du diskofacojn. La fruaj venkintoj estis komence svingomuzikistoj; sekvis la plej famaj muzikistoj de bibopo kaj malpasia ĵazo kiel Dizzy Gillespie, Miles Davis kaj Charlie Parker same kiel Stan Getz kaj Lennie Tristano. Analoge al Metronome All-Stars ankaŭ ekzistis Esquire All-American Award Winners; en 1946 ĝi konsistis el Charlie Shavers, Buck Clayton, Jay Jay Johnson, Coleman Hawkins, Harry Carney, Teddy Wilson kaj aliaj.
Javier Pérez de Cuéllar
Javier Pérez de Cuéllar (naskiĝis la 19-an de januaro 1920 en Limo, Peruo, mortis tie la 4-an de marto 2020) estis perua diplomato kaj politikisto. De 1982 ĝis 1991 li estis la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj.
Kariero kiel diplomato
En 1940 li eklaboris en la perua Ministerio pri Eksteraj Aferoj, en 1944 li aliĝis al la diplomatia servo de la lando kaj en 1961 nomumiĝis ambasadoro. Li estis ambasadoro de Peruo en Svislando, Sovetunio, Pollando kaj Venezuelo.
Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj
La 1-an de januaro 1982 Pérez de Cuéllar transprenis la postenon de Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj kiel posteulo de la aŭstro Kurt Waldheim kaj en oktobro 1986 reelektiĝis por dua oficperiodo. Dum tiuj du oficperiodoj li gvidis sekve de la Falklanda Milito la intertraktadojn inter Britio kaj Argentino, kaj subtenis la strebojn de la tiel nomata "Contadora-grupo" pri paco kaj stabileco en Centra Ameriko. Krome interalie li ankaŭ peris en la intertraktadoj pri la sendependiĝo de la ŝtato Namibio, en la konfliktoj pri Okcidenta Saharo kaj pri Kipro. Lia dua oficperiodo kiel Ĝenerala Sekretario finiĝis la 31-an de decembro 1991.
Ĉefministro de Peruo
En 1995 li malsukcesis kontraŭ Alberto Fujimori en la baloto pri la prezidanteco de Peruo. Dum la civilaj perturboj, kiuj erupciis post la demisio de Fujimori en Peruo, li inter novembro 2000 kaj julio 2001 plenumis la oficon de ĉefministro de Peruo.
Honorigoj
En 1991 la usona prezidanto George H. W. Bush transdonis la prezidantan medalon pri libereco („The Presidential Medal of Freedom“), la plej altan civilan honorigon de Usono.
József Bódis
József Bódis [jOĵef bOdiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bódis József estis hungara kuracisto, profesoro, akuŝisto, ginekologo.
József Bódis naskiĝis la  en Csurgó.
Biografio
József Bódis frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon (PhD) en Universitato Janus Pannonius de Pécs en 1995. Li kandidatiĝis en 1989, li doktoriĝis (DSc) el klinika medicino post jardeko antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 2001 li instruas en la universitato. Li kreis laborgrupon, kiu faris la unuan artefaritan fekundigon en la lando. En 2010 li estis nomumita rektoro. Li ricevis 7 premiojn inter 1985-2012.
NGC 1650
NGC 1650 (aliaj indikoj — PGC 15931, MCG -3-13-1) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mephisto
Mephisto, aŭ Mefisto en la Esperanta versio (el "Mefistofelo"), estas kina filmo lanĉita en 1981, bazita sur la samnoma romano de la germana verkisto Klaus Mann kaj reĝisorita de István Szabó. La ĉefa aktoro estas Klaus Maria Brandauer kiel Hendrik Höfgen. La filmo estis kunproduktado de tri landoj: Okcidenta Germanio, Hungario kaj Aŭstrio.
La libro de Mann, publikigita en 1936, baziĝas sur la aktora kariero de la bofrato de Mann, Gustaf Gründgens, kiu estis konsiderata de multaj homoj kiel simpatiinto de la nazia partio pro tio ke li forlasis siajn politikajn principojn favore al la profesiaj avantaĝoj.
Mephisto estis lanĉita la 29-an de aprilo 1981 en Germanio kaj la 8-an de oktobro 1981 en Hungario. En 1982, Mephisto gajnis Oskar-premion kiel la plej bona fremdlingva filmo. Ĝi estas la unua hungara filmo akirinta tion. Ĝi ankaŭ estis premiita en Canes en 1981 por la plej bona scenaro.
Intrigo
La filmo rakontas la historion de Mefistofelo kaj Faŭsto, montrante la historion de la aktoro Hendrik Höfgen, aktoro en Hamburgo je la fino de la 1920-aj jaroj. Li ne simpatias la naziajn ideojn, kio igas lin rompi kun sia koramikino Juliette Martins. Poste, li edziĝas kun Barbara Bruckner kaj ili ambaŭ transloĝiĝas al Berlino, kie la kariero de Höfgen ascendas. Kiam lia edzino proponas forlasi la landon —post la estriĝo de Adolfo Hitlero— Höfgen rifuzas argumentante, ke li kiel aktoro havus multajn malfacilojn en fremdaj landoj, kaŭze de la lingvaj malegalecoj. Ĉi tio postulas la unuan moralan demandon de la filmo: la konfronto inter la arta kariero de la aktoro kaj la nova nacisocialisma reĝimo; la sendependeco de arto kontraŭ politiko.
Iom post iom, Höfgen forlasas sian konsciencon kaj daŭrigas aktori dum li alproksimiĝas al la nazia partio, konservante sian laboron kaj kreskante socie.
La lasta scento de la filmo estas ŝarĝita de forta simbolismo kiu montras la dubojn de aktoro nun transformita en manipuleblan pupon, kiu pro ambicio perdis ĉian identecon. Höfgen estas metita en la mezo de la Olimpika Stadiono de Berlino, kie granda blindiga lumĵetilo persekutas lin nokte. Konfuzita kaj timigita, Höfgen krias senespere "kion vi volas de mi? mi nur estas aktoro".
Esperanta versio
La filmo estis dublita en Esperanton en la jaro 1987, ses jaroj post ĝia originala premiero. La esperantlingva dublo de la filmo estas dediĉita «al la centjariĝo de Esperanto kaj al la okdekjariĝo de Universala Esperanto-Asocio», kiel dirite de eksterscena voĉo en la komenco de la filmo. La dublo estas plenumita de pluraj voĉoj apartenantaj al hungaraj esperantistoj.
József Bencze
József Bencze [jOĵef bence], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bencze József estis hungara kuracisto.
József Bencze naskiĝis la  1893 en Uraiújfalu. Li mortis la 1970 en Budapeŝto.
Biografio
József Bencze akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1922, sed pli frue dum la 1-a mondmilito li batalis. Post siaj studoj li laboris en sia naskiĝloko ĝis la nazia erao. En 1944 li estis deportita. Post la 2-a mondmilito li kuracadis en Szombathely. Inter 1949 kaj 1956 li estis kuracisto en prizono, poste li estis respondeca kuracisto pri la regiona sanstato. En 1960 li kandidatiĝis. Li multe okupiĝis pri historio de la hungara medicino. Li ricevis memormedalon en 1958.
Erao (tempo)
Erao, el la malfrua latina aera por "erao aŭ epoko el kies komenco oni kalkulas la tempon", estas termino aŭ koncepto kutime uzata por indiki longan tempan periodon. Kiam ĝi estas uzata de la scienco, en geologio ekzemple, “eraoj” indikas tempajn periodojn kies longo estas arbitra, tamen efike difinita de preciza komenca evento kaj finiĝinta per alia samspeca evento, Oni konsideru la “mezozoikan eraon” (252 Ma-66 Ma). Kiam estas uzata en la socia historio, eraoj povas signifi periodon signitan per io fama (regno, elmigro, katastrofo...). En la konversacia lingvaĵo, eraoj aludas al tempaj periodoj signitaj per publikaj modaj eventoj kiuj signife ŝanĝis la vivon... Kiam erao estas etendita al la kalendara sistemo, ĝi indikas kutime vivitajn periodojn sufiĉe kontrolitajn de la historio kaj influantajn la homan pensmanieron.
Erao en kosmologio
En astronomio la tempaj periodoj estas ankaŭ pli longaj ĉar ili devas kovri la tutan ekziston de la universo (la milionoj da jaroj fariĝas 13,7 miliardoj da jaroj), kiuj estas indikataj per ciferaj unuoj kiuj ne havas signifan kunligon kun iu ajn surtera sperto: nia planedo estas astronomie malmulte signifa se ne kiel observa punkto.
Judaj eraoj
Juda kalendaro fiksas la 2012an p.K. kiel 5773 (kiu tamen ne egalas por ĉiuj), el kiam Dio kreis la mondon kaj komenciĝis la historio. Laŭlonge de sia historio hebreoj kalkulis la tempon prenante kiel komencan kaj finan punkton de erao determinitaj historiaj eventoj: la rifuĝo en Egiptio, la ekzilo babilona (586 a.K.), la konstruo de la dua Templo (538 a.K.), la liberigo akirita iniciate de Makabeoj, kelfoje estas utiligata, laŭ Eŭsebio de Cezareo, referenco al Abrahamo.
Kristana erao
Kutime en Okcidento, kaj ne nur, la kalendaro startigas la kalkulon de la jaroj el supozita dato de la naskiĝo de Kristo.
La kristana erao, aŭ dioniza erao, reiras al Dionizo la etulo, kiu ĝin proponis en la 6-a jarcento baziĝante sur kalkuladaj sistemoj ekleziaj kaj elektante, pro praktikaj motivoj, la jaron 3an por indiki la Pasionon kaj Resurekton. La naskiĝo de Kristo estas antaŭata aŭ postigita de tiu dioniza konvencio. Ĝi estas nomata ankaŭ “nia erao” aŭ "vulgara erao”.
Konkrete la kristana erao pasigis al la vasta uzo jarcentojn post Dionizo. Ĝis la 8-a jarcento ĝi estas uzata nur ĉe historiistoj kaj kronikistoj: en tiu periodo la sintagmo komenciĝis esti uzata ĉe la anglosaksaj popoloj. Nur dum la papado de Johano la 13-a (965-972) la papa kancelerio adoptis la terminon “kristana erao”. En Hispanio tiu uzo altrudiĝis nur en 14-a jarcento.
Hodiaŭ la gregoria kalendaro kaj iusence la kristana erao fariĝis preskaŭ universalaj kaj estas uzataj ankaŭ en landoj fremdaj al kristanaj tradicioj, kutime flankiĝantaj al la kutimo de la landoj okcidentaj.
Listo de slovakaj akvofaloj
En ĉi listo de akvofaloj de Slovakio povas listiĝi ĉiuj akvofaloj, kies alteco estas pli alta ol 1 metro. Ĉi listo estas farita laŭ listo de Ŝtata konservado de naturo de Slovakio.
Erao (tempo)
Kristana erao
La kalkulo de la jaroj antaŭantaj tiun eraon komenciĝas per la jaro 1: fakte ne estas antaŭvidita la jaro 0 kiel okazas, male, en la kalkula astronomia sistemo.
Bizanca erao
Komence de la 7-a jarcento ankaŭ en la romia orienta imperio oni uzis kalkulon startante el la “kreiĝo” de la mondo laŭ la supozo ke tio okazintis en 5508 aŭ en 5507 a.K.
Eraa Kalkulo en Ĉinio
En Ĉinio ĝis 1912, jaro de transiro al la Respubliko, la eraoj koincidis kun tiuj de unuopaj regnoj. Post tiu dato la jaroj estis kalkulitaj ekante de la jaro 0 de la proklamado de la respubliko; tio ĝis 1949 dum kiu estis adoptita la civilan internacian kalendaron en 1945.
Islama erao
La islama kalendaro ekkakulis la jarojn el la Heĝiro, nome el la elmigro de la profeto al Medina, okazinta en 622 de la kristana erao.
Budhismaj eraaj sistemoj
Diversaj budhismaj kalendaroj komenciĝas el la morto de Budho, kiu laŭ la kalkuloj plej komunaj okazis en 545-543 a.K. aŭ 483 a.K.
Eraoj antikvaj
Pasintaj eraoj prenis la nomon el politikaj eventoj kiel komenciĝo de la potenco aŭ regno kiel en la kazo de seleŭkida erao (312 a.K.) same kiel por la romianoj el la urbe condita (fondiĝo de la urbo), nome el 753 a. K.
Erao por Sumeroj, Grekoj...
En antikva Grekio oni utiligis, kiel mezuron de la longa epoko kompare kun la simpla jaro, la generacio, longdaŭra periodo de 27 jaroj. Sed la plej uzata estis tiu de Olimpiadoj: per tiu tempmezura sistemo, kalkulante la nombron de la Olimpiadoj, okazintaj je ĉiu kvara jaro, oni sukcesis kalkuli la ĝustajn jarojn de eventualaj eventoj. Tiu sistemo restis uzata, ĉe grekoj kaj romianoj, ankaŭ post la abolicio de la olimpiadoj decidita de imperiestro Teodosio la 1-a en 394.
Eraoj de nia epoko
Nuntempe oni fojfoje diras, ke oni vivas en la atoma erao, komenciĝinta kun la eksplodo de la unua atombombo, aŭ kosma erao, aludante al la kosmaj vojaĝoj, aŭ inform-erao, estiĝinta kun la komputiloj, informo-teĥnologioj kaj elektronikaj amaskomunikiloj.
Alejandra Pizarnik
Alejandra PIZARNIK (Bonaero, 29-a de aprilo 1936 – Bonaero, 25-a de septembro de 1972) estis argentina elstara poetino.
Naskiĝita en familio de judaj enmigrintoj rusaj, ŝi studis filozofion en la Universitato de Bonaero kaj pentraĵon kun Juan BATLLE PLANES.
De 1960-1964, ŝi vivis en Parizo, kaj ŝi kie laboris por la eldonaĵo Cuadernos kaj sekvis malsamajn kursojn en la Sorbonne.
Ŝi memmortigis kiam ŝi estis nur 36jaraĝa.
Relikvo (biologio)
Relikvo estas metafore ankaŭ uzata en biologio, kie ĝi signifas : vivulo, biocenozo aŭ medio, pasinte ofta kaj disvastiĝinta, sed iĝinta rara kaj notinde malpli disvastiĝinta (PIV2). Reta Vortaro akceptas ankaŭ la vorton relikto. Ambaŭ ne estas oficialaj; oficialaj eblecoj estas "postvivaĵo", "postrestaĵo", "delasita vivaĵo".
Alia ekzemplo de relikvo estas la ginko. Arboj de la familio de ginkoj prosperis tutmonde samtempe kun la dinosaŭroj. Sed ili plejparte formortis. Nur unu specio pretervivis, kaj nur en malgranda areo de Ĉinio. Postrestaĵoj de tiaj antikvaj epokoj estas ankaŭ nomataj vivantaj fosilioj.
Panama Manpilkada Federacio
La Panama Manpilkada Federacio (angle Panamanian Handball Federation) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Panamo. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
József Gyula Szent-Istványi
József Gyula Szent-Istványi [jOĵef djula sentiŝtvAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szent-Istványi József Gyula estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia familia nomvarianto estis Szentistványi.
József Gyula Szent-Istványi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Gölnicbánya. Li mortis la en Sopron.
Biografio
József Gyula Szent-Istványi akiris diplomon en mineja kaj arbara akademio en Selmecbánya en 1877. Post la diplomo li havis postenojn en diversaj minejoj de la lando, sed plej longe li estis en Hodrusbánya. En 1897 li atingis la rangon ĉefinĝeniero. Ekde 1902 li instruis en la akademio. Li ankaŭ kreis diversajn mezurilojn por la minejoj, ilin li mem uzis dum mezuradoj en diversaj minejoj. En 1919 li sekvis la rifuĝintan akademion al Sopron, kie li instruis ĝis 1926.
Elek Falus
Elek Falus [faluŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Falus Elek estis hungara grafikisto, ilustristo, dekoraciisto, fondinta membro de Societo Szinyei Merse Pál. Elek Falus naskiĝis la en Orosháza, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Elek Falus devenis el juda familio. Li studis en la jaroj 1903 kaj 1904 en Reĝa Modela Desegna Lernejo, en la lasta jaro li jam debutis en ekspozicio. Li plulernis en Artistkolonio (Nagybánya), poste li pentradis en Munkeno kaj Artistkolonio (Szolnok), li partoprenis en fondo de Artistkolonio (Kecskemét). Li kreis afiŝojn kaj libroilustraĵojn en Londono, poste li estis fasonisto en Berlino. Hejmenveninta li ilustris eldonaĵojn de Nyugat, kreis teatrajn dekoraciaĵojn kaj fasonojn pri internaj ejoj.
Solomon Sakuragawa
Solomon Sakuragawa (櫻川 ソロモン, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo JEF United Chiba.
Bogaraŝ (Senta)
Bazaj informoj
Bogaraŝ, serbe Богараш, slave Bogaraš, hungare estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Banato (tamen geografie en regiono Baĉka), en municipo de Senta.
Wangenbourg-Engenthal
(jen france, origine germane kaj alemane Wangenbourg-Engenthal, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Bogaraŝ (Senta)
Situo
Bogaraŝ situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Bačka Topola-Senta, laŭ fervojo Subotica-Senta.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Bogaraŝ 724 da homoj, (hungaroj 580 (80 %), ciganoj 90 (12 %), serboj 27 (4 %), kaj aliaj).
Varenguebec
Varenguebec estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Varenguebecquais.
Andreo Cseh
Andreo CSEH aŭ Andreo ĈE, András Gergely János CSEH, sed unue baptite Andreas Gregorius Joannes CSEH (naskiĝis la en Marosludas, mortis la  en Hago) estis rumania hungaro kaj katolika pastro, kiu famiĝis pro sia originala metodo por instrui Esperanton: la Cseh-metodo.
Biografio
Andreo Cseh estis filo de Gabriella Komaramoy de Belényes kaj Otto Cseh (naskiĝite Otto Čech). Otto ŝanĝis sian ĉeĥa nomo al hungara skribmaniero kiam li ekloĝis en hungara komunumo en Rumanio. Otto, filo de Jakub Čech, parolis denaske la germanan, sed transloĝiĝis al la transilvana vilaĝeto Marosludas, kie li edziĝis kun hungarino Gabriella.
Junaĝe Andreo estis tre talenta lernanto kaj pro tio la paroĥo de lia familio aranĝis stipendion. Per tiu la dekjaraĝa Andreo povis studi senkoste en gimnazio kaj loĝi en internulejo en Alba Julia. En 1911 Cseh vizitis la regionon de Puj kaj dum la vojaĝo per vaporvagonaro afiŝo frapis la okulojn de Cseh: gluita sur la vagonvando estis reklamo pri vortaro de Esperanto. Andreo Cseh mendis kaj poste lernis ene de unu horo la gramatikon kaj vespere povis finlegi la kunsenditan junulgazeton Hungara Studento.
Cseh pastriĝis en 1919 kaj kiel pastro agadis dum mallonga tempo en kelkaj urboj. En 1920 en Sibiu li ellaboris sian faman kursmetodon, pro kies sukceso li estis invitita al Târgu Mureş, kie li gvidis plurajn kursojn. De tie li iris al Cluj, gvidis kursojn kaj komencis reorganizi la Esperanto-movadon en Rumanujo. En la aŭtuno de 1922 laŭ invito de H. Fischer li transiris al Bucureşti kaj kun li fondis la Esperanto-Centron Rumanan. Du jarojn li propagandis kaj instruis tie kaj en najbaraj urboj.
Cseh estis (de 1921) ĉefdelegito de UEA. En 1924 lia episkopo grafo Gusztáv Károly Mailáth donis al li libertempon por tute dediĉi sin al la disvastigo de Esperanto. Samjare li fariĝis sekretario de ICK kaj ricevis komision fari propagandan vojaĝon tra pluraj landoj; li partoprenis la organizajn laborojn de la UK-j en Ĝenevo, Danzig kaj Budapest.
En la aŭtuno de 1927 Cseh estis invitita de la urbestro de Stokholm kaj la reĝa princo Karlo por gvidi Esperanto-kursojn en Svedio, interalie ankaŭ en la sveda parlamento. En aprilo 1929 aperis la unua eldono de lia kurso en libra formo, stenografita kaj eldonita de la Sveda Instruista Federacio en Stokholmo.
Gvidinte kursojn en Estonio, Francio, Germanio, Latvio, Nederlando, Norvegio, Pollando kaj Svislando, Cseh en 1930 definitive ekloĝis en Nederlando. Liaj kursoj havis ĉie eksterordinaran sukceson, tiel, ke la Esperanto-gazetoj parolis pri la renesanco de Esperanto. Tiam kreskis la bezono de porinstruantaj kursoj. Andreo Cseh iniciatis ilin kaj okazigis internaciajn pedagogiajn seminariojn, unue en Budapeŝto (1929) kaj poste en Arnhem (Nederlando) dum multaj jaroj.
La 24-an de majo 1930 Cseh fondis kun gesinjoroj Isbrücker la Internacian Cseh-Instituton de Esperanto. Pro tio li iĝis nedezirita persono en UEA kaj li ne rajtis partopreni en la UK de Krakovo. En 1932 li estis fondinto kaj ĉefredaktoro de la gazeto La Praktiko, kiu aperadis ĝis 1970 (en la lastaj jaroj prizorgata de UEA de 1964).
En 1931 Cseh estis plurfoje en Berlino kaj instruis.
En 1942, dum la germana okupo de Nederlando, en sekreta kunveno estis fondita Universala Ligo kies iniciatintoj kaj multjaraj gvidantoj estis Julia Isbrücker kaj Andreo Cseh.
Malpastriĝo kaj repastriĝo
Kun granda sukceso Cseh gvidis Esperanto-kursojn por ĉiuspecaj grupoj de homoj, ne sciante, ke la tiama episkopo de Harlemo, Monsinjoro J.D.J. Aengenent, en kies diocezo situis tiutempe ankaŭ la urbo Hago, malpermesis al siaj pastroj - pro la danĝero de t.n. miksaj geedziĝoj - doni lecionojn al katolikoj kaj protestantoj kune. Pro tio, ke Cseh laboris alie ol la pastroj de la diocezo Harlemo, Ms-ro Aengenent uzis eklezijuran rajton kaj malpermesis al Cseh la restadon en la diocezo Harlemo. Cseh ne povis obei tiun ordonon, ankaŭ komprenis apenaŭ la aferon, ĉar li estis malhelpata sekve de manko de sufiĉa scio pri la neder­landa lingvo; tial li decidis tamen daŭrigi laŭ sia kutima maniero siajn Esperanto-kursojn, kaj post iom da tempo Ms-ro Aengenent forprenis de Cseh la rajton de pastra servo. En la Ripozejo por aĝuloj «Huize Royal», kie Cseh loĝis tiutempe, vizitis lin la estro de la paroĥo, ĉefpastro Genemans, kiu interesiĝis pri liaj travivaĵoj. Li decidis fari klopodojn por atingi, ke Cseh reakiru siajn pa­strajn rajtojn. La sekvo de tiuj klopodoj estis, ke Cseh ricevis la 6-an de januaro 1978 kortuŝan leteron de Ms-ro Zwartkruis, tiama episkopo de Harlemo, kiu enhavas informon, ke Cseh rehavas nun siajn pastrajn rajtojn. Kopioj de tiu letero estas senditaj al la episkopo de Roterdamo, Ms-ro D-ro Simonis, kaj al nuna episkopo de Transilvanio.
La metodo
Lia metodo konsistas en:
Osei Kofi Tutu la 1-a
Osei Kofi Tutu la 1-a (aŭ Otumfuo Osei Tutu) estis la fondinto de la Aŝantia Reĝlando. Li iĝis gvidanto de urbo Kumasi en 1675, posteulante sian onklon Obiri Yeboah. Kun la helpo de pafiloj de la eŭropaj komercistoj – interŝanĝitaj je oro, sklavoj – li grave ekspandis la potencon de la urbo-ŝtato. Li gvidis aliancon de aŝantiaj ŝtatoj kontraŭ la regiona hegemono de la Denkyira-popolo, venkinte ilin. Poste – per armiloj kaj diplomatio – li atingis fidelec-deklarojn de la aliaj aŝantiaj urbo-ŝtatoj al Kumasi. Dum lia kariero lin helpis la religia gvidanto Okomfo Anokye.
La Aŝantia Reĝlando oficiale estis formita en 1701 kaj Osie Tutu estis kronita al „Asantehene” (aŝantia reĝo). Li tenis sian pozicion ĝis sia morto en 1717 en batalo kontraŭ Akyem.
La religia gvidanto Okomfo Anokye kreis la Oran Seĝon kiel enkorpigon de la reĝa potenco de Asantehene. Li ankaŭ kreis konstitucion por la sekvaj jarcentoj.
Ange Postecoglou
Ange Postecoglou (greke Άγγελος Ποστέκογλου, n. ) estas aŭstralia futbalisto de greka deveno, kiu en aĝo de 5 jaroj translokiĝis al Aŭstralio. Li de 1986 ĝis 1988 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo. Ekde la jaro 2018 li estas trejnisto de la unua vira teamo de la japana klubo Yokohama F. Marinos.
Publika Televido
İctimai Television (mallongigita : İTV ) estas azera publiktelevida kanalo, la 29-a de aŭgusto 2005. La oficejoj de la firmao estas en Bakuo, la ĉefurbo de Azerbajĝano.
Historio
İTV estas plejparte financita de la ministerioj de la azera registaro. En januaro 2004, İTV estis establita, kaj ekde januaro 2010, ĝi komencis kolekti radio- kaj televidpagon.
La kanalo estas funkciigita fare de la Azera Dissendado de Unio, "İctimai Televiziya vä Radio Yayımları Sırketi", kiu konsistas el naŭ-membra komisiono, aprobita fare de la Prezidanto de Azerbajĝano. La kanalo funkciigas radiostacion, "Radio İqimai", kiu komencis dissendi la 10-an de januaro 2006.
La 5-an de julio 2007 İTV iĝis membro de la Eŭropa Dissendado de Unio. Sekvante ĝian surtroniĝon, Azerbajĝano faris sian debuton ĉe la Eŭrovido- Kantokonkurso en 2008. Azerbajĝano eĉ gajnis Eurovision 2011, kaj İTV atingis produkti la Eurovision 2012 okazaĵon, kiu estis okazigita en Azerbajĝano. Sed tiu ĉi aranĝo estis prokrastita senfine pro manko de partoprenantoj.
696 Leonora
696 Leonora estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco), la.
Nomo
Ĝia nomo honoras Marie Leonora Show, edzinon de Arthur Show, kiu kalulis ĝian orbiton.
Akvofalo de Bystrý potok
Akvofalo de Bystrý potok  (eo:Vigla torento) estas nacia natura memoraĵo kaj protektita landa kreaĵo, kiu troviĝas sur la teritorio de urbo Hriňová en distrikto Detva.
La akvofalo troviĝas sur la teritorio de montaro Poľana en la geomorfologia tuteco Slovaka mezmontarejo en supra parto de Bystrý potok sude de ĉefa montpinto Poľana, sub la selo Priehybina en la alteco 983 m. s. m. Bystrý potok estas dekstra alfluo de rivero Slatina, kiu elfontas ankaŭ sub la monto Poľana. Alteco de trafalo estas 23m. Al akvofalo kondukas markita turista piedvojo, kiu superas akvofalon flanke per la fera ŝtupetaro, kiu poste iras al selo Priehybina.
Anzio
Anzio estas komunumo de Italio.
Lucas M. Macri
Lucas M. MACRI (naskiĝis la en Bonaero) estas argentina-usona astronomo.
Li ricevis bakalaŭrecon pri fiziko en 1995 ĉe la MIT kaj doktorecon pri astronomio en 2001 ĉe la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics.
Li studis la variantajn cefeidojn en proksimaj en la kadro de pluraj projektoj celantaj mezuri la rilaton de ekspansio de Universo (la konstanto de Hubble) kun pli granda ekzakteco kaj precizeco.
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de la asteroido 7850 Buenos Aires la.
Nigrakapa tajlorbirdo
Ĝi troviĝas nur kiel endemio en sudorientaj Filipinoj (Dinagat, Siargao kaj orienta Mindanao) kaj formas superspecion kun O. cinereiceps kaj O. samarensis, kaj ĉiuj estis iam konsiderataj samspecifaj surbaze ĉefe de voĉa simileco. Tiu specio estas monotipa.
Estas tri specioj de ortotomoj kun la nigra kapo kaj ĉiuj klare diferenciĝas pro blanka makulo kaj la koloroj de gorĝo kaj brusto. La Flavbrusta tajlorbirdo havas tutnigran kapon kie ege kontrastas blanka mentonareo super nigra gorĝo, krom flava mallarĝa nukostrio kaj malhelbrunaj irisoj, dum la Nigrakapa tajlorbirdo havas nigrajn kapon kaj bruston kun kontrastaj okul- kaj orelareoj kaj ankaŭ la Blankorela tajlorbirdo havas nigran kapon kie kontrastas, spite la nomon, nur blanka makulo en subvangoj.