cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adolph Ferdinand Gehlen
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Gehlenite-sea65a.jpg| Gelenito Indigo_cake.jpg| Indigo Camphor_Enantiomers_V.1.svg| Kamforo Cerite.jpg| Cerito Sulfuric-acid-2D-dimensions.svg| Sulfata acido Alpha-pinen.svg| Terebintino Johann_Gottlieb_Gleditsch.jpg| Johann Gleditsch (1714-1785) Alte_Anatomie_Ingolstadt.JPG| Georg Rousseau (1724-1794) Wilhelm_Heinrich_Sebastian_Bucholz.jpg| Wilhelm Bucholz (1734-1798) Martin_Heinrich_Klaproth.jpg| Martin Heinrich Klaproth (1743-1817) Berthollet_Claude_Louis.jpg| Claude Louis Berthollet (1748-1822) Karl-Gottfried-Hagen.jpg| Karl Gottfried Hagen (1749-1829) (1753-1814) Johann_Christian_Reil_(1811).jpg| Johann Christian Reil (1759-1813) DBP_1991_1490-R.JPG| Valentin Rose la juna (1762-1807) Wilhelm_Hisinger.JPG| Wilhelm von Hisinger (1766-1852) 1831_Schlesinger_Philosoph_Georg_Friedrich_Wilhelm_Hegel_anagoria.JPG| Frederiko Hegelo (1770-1831) Fuchsitic_quartzite,_Laramie_Range_WY.jpg| Johann von Fuchs (1774-1856) Ritter-Johann-Wilhelm-1804.jpg| Johann Wilhelm Ritter (1776-1810) HC_%C3%98rsted.jpg| Johano Orstedo (1777-1851) Johann_Salomo_Christoph_Schweigger.gif| Johann Schweigger (1779-1857) J%C3%B6ns_Jakob_Berzelius.jpeg| Jöns Jakob Berzelius (1779-1848) Gotthilf_Heinrich_von_Schubert.jpg| Gotthilf Schubert (1780-1860) Friedrich_Wilhelm_Adam_Sertuerner.jpg| Friedrich Sertürner (1783-1841) Johann Andreas Buchner (1783-1852).jpg| Johano Buknero (1783-1852) Nuvola apps bookcase.svg| Georg Sigwart (1784-1864) Pi-CM.svg| Ferdinand von Schmöger (1792-1864) Eilhard_Mitscherlich.jpg| Eilhard Mitscherlich (1794-1863) </Gallery> </Center>
Okulmakulo
Okulmakulo (foje nomata science per la latinaj terminoj ocellus aŭ ocelli) estas marko kun ronda formo de okulo. Ĝi troviĝas ĉe papilioj, reptilioj kaj birdoj. Ĉe membroj de la familio de Felisedoj (kiaj la Leopardo kaj la Leopardkato), ankaŭ la blankaj cirklaj markoj de la dorso de la oreloj estas nomataj ocelli, kaj ili funkcias simile al la okulmakuloj ĉe aliaj animaloj. Ĝi troviĝas ankaŭ ĉe iuj fiŝidoj, ekz. tinko.
La celoj de tiuj markoj estas ĉu kamuflo ĉu ŝajnigi danĝeron al eventualaj predantoj ke temas pri pli granda besto ol en la realo kies okuloj estas tiaj makuloj.
Sophie von La Roche
Maria Sophie von La Roche, fraŭlina nomo: Gutermann von Gutershofen, (naskiĝinta en la 6-a de decembro 1730 en Kaufbeuren, mortinta en la 18-a de februaro 1807 en Offenbach am Main) estis germana verkistino.
Vivo
Georg von La Roche estis natura filo de la grafo Friedrich von Stadion-Warthausen kaj de la kaj dancistino, Catharina La Roche. La grafo transprenisla gepatrajn rajton de la knabo kaj zorgis pri ties eduko.. De la ok infanoj de la paro, kvin pluvivis preter infanaĝo: Maximiliane (1756-1793), Fritz (÷ 1757), Luise (÷ 1759), Carl (1766-1839) kaj Franz Wilhelm (1768-1791).
De 1761 ĝis 1768, Sophie La Roche estis sinjorino de la kortego ĉe la kastelo de sia bopatro Warthausen, proksime de Biberach (kie Sophie kaj Wieland renkontiĝis denove). Ekzistis ampleksa biblioteko (1,440 volumoj, 550 verkoj) ĉe la kastelo, kies kolekto hodiaŭ estas plejparte ĉe la bohema kastelo Kozel proksime de Plzeň. Ŝi verkis leterkorespondadon en la franca lingvo kaj kotroladis la financan mastrumadon de la biendomoj en Bönnigheim. La Roche sekvis la edzon tien en 1770, kaj estis tie ke ŝi kompletigis la romanon kiun ŝi jam komencis ĉe Warthausen Geschichte des Fräuleins von Sternheim La romano estis publikigita fare de Wieland en 1771.
Georg von La Roche inspektis la biendomojn ĝis 1771, kiam li iĝis la reĝa konsilanto de la ĉefepiskopo-elektisto de Trier. La karieroŝanĝo ekigis movon por la familio al Ehrenbreitstein. La Roche tenis literaturan salonon hejme proksime de Koblenz, salono kiun Goeto mencias en Dichtung und Wahrheit. Inter la vizitantoj de la salono estis Basedow, Wilhelm Heinse, la fratoj Jacobi kaj Lavater. Ŝi iĝis amikoj kun Johann Heinrich Jung kaj prezentis lin al lia dua edzino, Marian Salome von Saint George.
En 1780, la edzo de Sophie estas maldungita de sia oficejo fare de episkopo Clemens Wenzeslaus pro kritikaj opinioj pri la Eklezio. Kun tio, la eleganta saloncirklo en Ehrenbreitstein venis al subita fino. La familio transloĝiĝis al Speyer. En 1788, la morto de Georg lasis Sophie vidvinigita. Pro la franca okupo de la maldekstra marbordo de Rejno en 1794, ŝia vidvina pensio estas fortranĉita, tiel ke ŝi devis kontraŭvole certigi siajn enspezojn per verkado. Post la morto de sia edzo, ŝi pasigis sian tempon en Speyer kaj en la regiono de Offenbach, kaj vojaĝis al Svislando, Francio, Holando kaj Anglio. Tiuj travivaĵoj instigis ŝin skribi kaj publikigi vojaĝraportojn.
Tra ŝia filino Maximiliane, kiu estis edziniĝinta al la industriisto kaj diplomato Peter Anton Brentano, La Roche iĝis la avino de Bettina von Arnim kaj Clemens Brentano. Kiam Maximiliane mortis en 1793, La Roche prenis 3 knabinojn de la 8 infanoj.
La Roche estas entombigita ĉe la ekstera muro de la kirko Sankta Pankraco en Offenbach-Bürgel.
En la 13-a ĉapitro de Dichtung und Wahrheit, Goeto karakterizas Sofion tiel: "Ŝi estis mirinda virino, kaj mi ne scias alian komparinda kun ŝi. Svelta kaj delikata korpe, pli alta ol mallonga, ŝi konservis certan elegantecon eĉ en siajn pli postajn jarojn, eleganteco kiu ŝvebis ĉarme inter la konduto de bona sinjorino kaj digna etburĝa virino."
Literatur-historia signifo
Ŝia debuta romano, publikigita fare de Wieland en 1771, estis ŝia plej sukcesa. Tamen, ŝi skribis plurajn aliajn romanojn. Ŝiaj verkoj estis intencomorale instrui junajn virinojn. Kelkaj kiel Schönes Bild der Resignation (1795), estis skribitaj sub la impresoj de la post-revolucia periodo. Plia esprimo de la pedagogia projekto de la verkinto "eduki kaj konsili junajn virinojn koncerne la vivarton," venis en la formo de la gazeto Pomona: Für Teutschlands Töchter, kiun La Roche planis kaj redaktis kaj kiu estis publikigita 1783-1784.
Ŝia laboro estis reprezenta por la klerismo kaj la Sentimentaleca movado (germane: Empfindsamkeit) en germana literaturo, kaj ŝi estis unu el la plej famaj inaj verkistoj de la 18-a jarcento. Ŝia debuta romano Geschichte des Fräuleins von Sternheim povas do esti konsiderita baza teksto por la ina germana literatura tradicio.
Marcos Rojo
Marcos Rojo estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en La Plata, do nun estas -jara. Profesia futbalisto ekde la jaro 2008, ekde la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Sporting Clube de Portugal – la antaŭan jaron li profesiis en la rusia klubo Spartak Moskvo. Krome ekde la jaro 2011 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la argentina teamo atingis la duan pozicion, kaj ankaŭ partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "16".
Maranaa lingvo
La maranaa lingvo estas membro de la aŭstronezia lingvaro kaj unu el la indiĝenaj lingvoj de la Filipinoj. Ĝi parolatas en la regiono ĉirkaŭ la lago Lanao en la centra parto de la insulo Mindanao, precipe en la provincoj Norda Lanao kaj Suda Lanao, malpli amplekse ankaŭ en la regiono Sabaho de Malajzio. Laŭ la retejo Ethnologue en 1981 ĝis 1990 estis ĉirkaŭ 1 030 000 parolantoj.
Santa María Zoquitlán
Santa María Zoquitlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Zoquitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 449.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14 indiĝenoj. El tiuj 13 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 13 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Staicele
Staicele estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Limbaži kaj situas en norda parto de la distrikto, sur la bordoj de rivero Salaca. Staicele situas en naturparko de Salaca rivervalo. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 44 km de Limbaži kaj 130 km de Rigo.
Historio
Komence de la 19-a jarcento, sur la loko de Staicele ekzistis nur drinkejo, ĉevalstalo kaj pramistdomo sur la bordo de la Salaca. Ĉirkaŭ 1846, la drinkejo kaj la pramistodomo kreis duon-grandbieno. En 1887, la posedantoj de Rozēni kaj Unguri grandbienoj havis ponton konstruita super la Salaca.
La setlejo komencis formiĝi intense post 1897, kiam la Staicele paperfabriko estis konstruita. Konstruo estis kompletigita en 1898. En 1913, branĉo de la etŝpura fervoja linio Ainaži-Smiltene estis konstruita de Pāle stacio por la bezonoj de la fabriko. Paperaj ĉaroj estas transportitaj laŭ la trako fare de ĉevaloj. En 1925, Staicele ricevis la statuson de dense loĝata areo (vilaĝo), en 1950 - la statuso de laborista vilaĝo (de 1961 - urbovilaĝo). En 1992, al Staicele estis koncedita urborajtoj.
Geografio
La urbo situas en la Meza Latvia malaltebenaĵo.
Averaĝa temperaturo estas -5,5°C en januaro kaj +16,5°C - +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 800 mm jare.
Transporto
La ĉefa aŭtovojo de urbo estas P15 (Ainaži-Matīši-(Valmiera)), lokaj vojoj estas V118 (Staicele-Rozēni), V119 (Staicele-Lejasmūņas-Rozēni) kaj V163 (Mazsalaca-Staicele).
János Bartha
BARTHA János [barta] estis rumania hungara lingvisto, altlerneja instruisto, presarkunlaboranto. Li naskiĝis en Coldău la 17-an de novembro 1927.
Irina Sariŝvili-Ĉanturia
Irina SARIŜVILI-ĈANTURIA (naskiĝis la 14-an de decembro 1962 en Tbiliso) estas kartvela politikisto, prezidanto de la Fondaĵo Igor Georgadze, gvidanto de politika partio „Imedi" (Espero) kaj vidvino de la fondinto de tiu partio, Georgi Ĉanturia. En januaro 2008 kandidatis por la prezidenta posteno kaj gajnis la lastan (la sepan) lokon inter la kandidatoj, ricevinte 0,16% de la voĉdonoj.
15386 Nicolini
15386 Nicolini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Madonna di Dossobuono en Verono (Italio).
Irina Sariŝvili-Ĉanturia
La 3-an de decembro 1994 pro terorista ago mortis edzo de Sariŝvili-Ĉanturia, mem ŝi estis vundita. Nek la plenumintoj, nek la mendintoj de la ago estis iam trovitaj.
4828 Miseno
4828 Miseno estas trojano de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Taranaki Regiono
Taranaki estas unu el la 16 regionoj de Novzelando, kiu situas en la okcidenta parto de la Norda Insulo. Ĝi estas nomita laŭ la ĉefa geografia loko, nome la stratovulkano Monto Taranaki. New Plymouth estas la ĉefurbo, kaj en la New Plymouth Distrikto loĝas pli ol 65% de la regiona loĝantaro. New Plymouth, Inglewood kaj Waitara estas urboj en Norda Taranaki, kun Hawera, Stratford, Eltham kaj Opunake en Suda Taranaki.
4828 Miseno
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 11-an de septembro 1988 de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la trojano Miseno, frato de armo de Hektoro kaj heroldo de Eneo. Laŭ Vergilio en la Eneado, li havis la malbonan ideon defii la dion Tritonon en konkurso de trumpeto, kaj estis dronita en loko, kiu estis nomita Kabo Miseno.
Taranaki Regiono
Geografio
Taranaki estas sur la okcidenta marbordo de la Norda Insulo, ĉirkaŭas la vulkanan pinton de Monto Taranaki kaj konsistas de 7258 km². La du golfoj situataj nordokcidente kaj sudokcidente de Kabo Egmont estas la Norda Taranaki Golfeto kaj la Suda Taranaki Golfeto.
Irina Sariŝvili-Ĉanturia
La 25-an de aprilo 2007 Sariŝvili-Ĉanturia estis urĝe enhospitaligita en ŝoka stato, rezulte de malsatado kun politikaj postuloj: ŝi kaj kelkaj ŝiaj samideanoj postulis malfermitan juĝproceson pri arestitaj partianoj de Igor Georgadze, serĉata pro ŝtata perfido.
Taranaki Regiono
Geografio
Monto Taranaki (alinome Monto Egmont), la dua plej alta monto en la Norda Insulo, estas la ĉefa geografia apartaĵo en la regiono. Legendo maoria diras, ke antaŭe Taranaki loĝis kun la centraj montoj de la Norda Insulo, kiuj nomiĝas Tongariro, Ngauruhoe kaj Ruapehu, sed foriris al la nuna loko post batalo kun Tongariro. Preskaŭ perfekta konuso, la lasta erupcio okazis en la mezo de la 18a jarcento. La monto kaj ĝiaj plej proksimaj ĉirkaŭaĵoj konsistigas la areon de la Egmont Nacia Parko.
La maorioj donis la nomon Taranaki al la monto antaŭ jarcentoj, kaj kapitano James Cook donis la nomon Egmont laŭ la Grafo Egmont el la admiralejo, kiu kuraĝigis sian ekspedicion. La monto havas du oficialajn nomojn, Monto Taranaki kaj Monto Egmont.
Pro kvanto da pluvo kaj riĉa vulkangrundo, la regiono estas escepte fekunda. Laktoproduktado superregas, kun granda fabriko de laktaĵaj ingrediencoj situa proksime al Hawera. Ankaŭ estas areoj de gaso kaj nafto, kaj surteraj kaj enmaraj.
Ĉar la tero de la regiono elstaras en la Tasmana Maro, blovas en la regiono nordaj, okcidentaj kaj sudaj ventoj, pro kio multe da lokoj por surfado kaj ventsurfado ekzistas.
Demografio
La loĝantaro de la regiono estas personoj laŭ Statistika Servo de Novzelando, aŭ  de la tutlanda loĝantaro (junio 2018).
Urbaj areoj
Preskaŭ duono de la loĝantaro loĝas en New Plymouth, kie Hawera estas la nura alia urbo regiona kun pli ol 10 000 loĝantoj.
Dum jarcentoj, la regiono havis fortan maorian ĉeeston. Lokaj Iwi (triboj) estas: Ngāti Mutunga, Ngāti Maru, Ngāti Ruanui, Taranaki, Te Āti Awa, Nga Rauru, Ngāruahinerangi kaj Ngāti Tama.
Kulturo kaj identeco
Proksimume de la loĝantaro de Taranaki aliĝis al kristanismo,  kun nekristanaj religioj, kvankam  estas nereligiaj. De la kristanaj religioj, katolikismo estas la plej granda en Taranaki, kaj anglikanismo la dua plej granda.
Historio
Por kelkaj maoriaj triboj, la regiono hejmiĝis de la 13a jarcento. Post proksimume 1823, ili komencis kontaktiĝi kun eŭropanaj balenkaptistoj kaj komercistoj, kiuj alvenis per skuno aĉeti Flax (Phormium tenax, maorie: harakeke). En marto 1828, Richard “Dicky” Barrett (1807-1847) fondis komercejon en Ngamotu (nuntempe New Plymouth). Barrett kaj siaj kunkomercistoj, kiuj estis armataj per muskedoj kaj kanonoj, bonveniĝis al tribo Āti Awa pro ilia valoro en daŭraj militoj kontraŭ maorioj de la Regiono Waikato. Post sanga alfronto je Ngamotu en 1832, la plejparto de la 2000 loĝantoj de tribo Āti Awa ĉirkaŭ Ngamotu kaj Barrett migris suden al regionoj Kapiti kaj Marlborough.
En la malfruo de 1839 Barret revenis al Taranaki por agi kiel agento de aĉetado por la Novzelanda Kompanio, kiu jam komencis pluvendi la landon al tiuj angliaj setlontoj kiuj volis sekuri landpartan titolon. Barrett asertis, ke li negocis la aĉeton de areo etendante el Mokau al Kabo Egmont, kaj interne al la altaj fontoj de Rivero Whanganui, inkluzive de Monto Taranaki. Posta dokumento de vendado inkluzivis New Plymouth kaj la marbordajn areojn de Norda Taranaki, inkluzive de Waitara.
Setlado de eŭropanoj je New Plymouth komencis kun la alveno de la ŝipo de William Bryan en Marto 1841. Maoria kontraûstaro preventis pluan pligrandigon preter New Plymouth, sento kiu pliprofundis dum plifortigado de ligoj kun la Reĝa Movado. Tensio pri posedo da landparto daŭre kreskis, ĝis la komenco de la Unua Taranaki Milito ĉe Waitara en Marto 1860. Kvankam al la premado vendi la landparton de Waitara sekvis la malsateco de kolonianoj por tersurfaco en Taranaki, la pligranda senco de la konflikto estis la registara deziro imponi britian administracion, regularon kaj civilizacion al la maorioj.
La milito batalis per pli ol 3500 imperiaj soldatoj kiuj venis el Aŭstralio, volontulaj soldatoj kaj militantaro, kontraŭ maoriaj batalantoj kiuj fluktuis inter kelkcentoj kaj 1500. Mortintoj el la eŭropanaro taksitis je 238, kaj el la maorioj kalkulitis ĉirkaŭ 200.
Post unu jaro, malfacila militpaŭzo negociĝis, sed rompiĝis en aprilo 1863, kiam reboliĝis tensioj pri tersurfaca okupacio. Batalis 5000 militistoj en la Dua Taranaki Milito kontraŭ ĉirkaŭ 1500 viroj, virinoj kaj infanoj. La militstilo ege kontraŭis tion kio estis uzata en la konflikto de 1860-61, ĉar la militistaro forte ekposedis maorian landon per foririgado de loĝantoj, uzante strategion de bruligita tero, detruante vilaĝojn kaj kultivaĵojn de la maorioj. Dum militantoj antaŭiris, la registaro konstruis kreskatan linion de redutoj, kaj malantaŭe la kolonoj konstruis domojn kaj disvolvigis bienojn. Konfiskitis preskaŭ unu miliono da akreoj (4000 kvadrataj kilometroj) de tersurfaco.
La nuntempa ĉefa ŝoseo ĉe la interna flanko de Monto Taranaki sekvas la vojon kiun la koloniaj militantoj iris sub Generalmajoro Trevor Chute kiam ili malfacile marŝis el Patea al New Plymouth en 1866.
Kontraŭstaro de armataj batalantoj maoriaj daŭris en Suda Taranaki ĝis frue en 1869, sekvis per la batalanto Titokoraru, kiu reakiris landon suden preskaŭ ĝis Wanganui. Post dekjaro, spirita gvidanto Te Whiti o Rongomai, el Parihaka, komencis kampanjon de pasiva rezistado kontraŭ registara land-konfiskado, kiu kulminis per invado de koloniaj militantoj je 5a de novembro 1881.
La konfiskoj, poste agnoskitaj kiel maljustaj kaj kontraŭleĝaj laŭ la novzelanda registaro, komencis en 1865 kaj baldaŭ inkluzivis la tutan Taranaki Distrikton. Urbetoj, inkluzive Normanby, Hawera kaj Carlyle (Patea) estis fonditaj sur konfiskita tersurfaco kiel militaj setlejoj. La eldono de raporto de Tribunalo Waitangi pri ĉi tiu situacio en 1996 kaŭzis debaton pri la afero. Dum parolado al psikologoj, asistanta ministrino pri maoriaj aferoj, Tariana Turia komparis la subpremon de Taranaki-aj Maorioj al la holokaŭsto, kiu provokis fortegan reagon tra la tuta Novzelando, kun la tiama ĉefministrino Helen Clark inter la kritikantoj.
Eremomeloj
Eremomeloj estas komuna nomo de Eremomela, genro de paserinaj birdoj de la familio de Cistikoledoj (iam lokita en Silviedoj), kiu enhavas speciojn de Afriko kun grizaj supraj partoj kaj aliaj verdecaj aŭ flavecaj partoj kiel klaraj markoj, krom aliaj markoj, kuj facile distingas ilin inter si kaj el aliaj cistikoledoj.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Viena kafejo
Viena kafejo (en germana: Wiener Kaffeehaus) estas tipa institucio de Vieno kiu ankoraŭ plenumas gravan rolon en la kulturo kaj tradicio de la ĉefurbo de Aŭstrio.
Karakteroj
Diference de tio kio okazas en aliaj kafejoj tradiciaj en la mondo, oftas ke kliento estas horojn legante nur la ĉiea ĵurnalo. Kun la kafo, la kelnero proponas devigan glason da malvarma akvo el krano, kiun tiu replenigos ofte se la ĉeesto pluas.
Kurgana provinco
Kurgana provinco (Курганская область) estas provinco en suda parto de Siberio, en Rusio etendiĝanta sur ebenaĵo.
Viena kafejo
Karakteroj
Fine de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento, al multaj famaj verkistoj plaĉis la vienaj kafejoj pro ties etoso, kaj eĉ verkis en ili (por ekzemplo, oni diras ke granda parto de la fama taglibro Die Fackel de Karl Kraus estis verkita en tiatipaj kafejoj). Aliaj poetoj kafejŝatantoj estis Arthur Schnitzler, Alfred Polgar, Friedrich Torberg kaj Egon Erwin Kisch. La fama verkisto kaj poeto Peter Altenberg ricevis siajn korespondaĵojn en sia favorata kafejo, nome la Central.
Kurgana provinco
Historio
La provinco en 1943 formiĝis.
Viena kafejo
Karakteroj
Aliaj famaj gravuloj kiuj ofte venis al la vienaj kafejoj estis Stefan Zweig, Egon Schiele, Gustav Klimt, Adolf Loos, Theodor Herzl, Siegfried Marcus, kaj eĉ Leo Trocki.
Kurgana provinco
Historio
La plej gravaj urboj (en mil) estas: Kurgan 323; Ŝadrinsk 75; Ŝumiĥa 18.6; Kurtamiŝ 18; Katajsk 14.4; Dalmatovo 14; Petuĥovo 11.4.
Viena kafejo
Karakteroj
Eblas trovi ankoraŭ tiajn similajn trinkejojn en aliaj urboj de la Aŭstri-Hungara Imperio: nome Prago, Budapeŝto, Trieste, Lemberg, ktp.
La meblaro de viena kafejo povas gami el luksa kaj komforta al malvarma kaj moderna. La klasikaj kafejoj kutime havas seĝojn de stilo Michael Thonet kaj tablojn el marmoro.
Davido kaj Jonatano
Davido (hebree: דָּוִד; Dāwīḏ aŭ David) kaj Jonatano (hebree: יְהוֹנָתָן; Yəhōnāṯān aŭ Yehonatan) estis heroaj figuroj de Izraelo, kiu formis interligon registritan en la libroj de Samuel.
Károly Vissy
Károly Vissy [kAroj viŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Vissy Károly György estis hungara meteologo, kreinto de moderna meteologia servo en la Hungara Televizio.
Károly Vissy naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.
Davido kaj Jonatano
Jonatano estis filo de Ŝaul, reĝo de Izraelo, de la tribo de Benjamen. Davido estis filo de Jiŝaj el Bet-Leĥemo, de la tribo de Jehuda, kaj la supozata rivalo de Jonatano pri la krono. Davido fariĝis reĝo. La interligo, kiun la du viroj formis, fine kondukis al Davido, post la morto de Jonatano, afable komforte sidigi la filon de Jonatano, Mefiboŝet, sur sian propran tablon, anstataŭ forigi la linion de la eksa reĝo.
Károly Vissy
Biografio
Károly Vissy akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1957. Post siaj studoj li eklaboris en la meteologia servo, komence en flughaveno de Miskolc, poste de Budapeŝto. Baldaŭ li havis postenon en centro de la servo. Ekde 1967 li ofte aperis en la Hungara Televizio kiel prognozisto. En 1971 li partoprenis en sovetia ekspedicio al Antarkto. Hejmenveninta li havis pli altajn postenojn, li okupiĝis ĉefe pri prognozoj por diversaj flugoj. Inter 1973 kaj 1999 li partoprenis en laboro de meteologia filio de UNO. En 1997 li establis studion por la televizioj en la meteologia servo. Li laboris ĝismorte. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1970-2002, eksterlandajn premiojn en 1999 kaj 2009. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn.
Davido kaj Jonatano
En modernaj tempoj, kaj ĉefe fine de la 20a jarcento leviĝis interpreto pri la ebleco de romantika rilato inter David kaj Jonatano. Ĉi tiu pozicio estis prezentita de homoj, kiuj subtenas la videblecon kaj egalajn rajtojn de la GLAT-homoj. Ĝis hodiaŭ estas debato pri la naturo de la rilato inter David kaj Jonathan. Kelkaj akademiuloj, verkistoj kaj aktivuloj emfazis elementojn de gejerotiko en la rakonto. Kelkaj grupoj konsistantaj el gejaj katolikoj, kiuj klopodas akordigi sian fidon kun sia sekseco, ankaŭ adoptis la nomon - Davide kaj Gionata (Italio), kaj David kaj Jonathan (Francio).
Fouchécourt (Haute-Saône)
Fouchécourt estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ardoileán
Historio
La insulo, kiel multaj aliaj insuloj ĉirkaŭ Irlando havis en la frua mezepoko monaĥejon. Ĝin fondis verŝajne St. Feichin of For, kiu mortis en la jaro 664. Unu el la plej gravaj manuskriptoj pri la vivo de St. Feichin estis skribita sur la insulo. St. Gormgall (Gorgonius) estis entombigita en la jaro 1017 sur la insulo. La monaĥejo situas en valo de la suda flanko de la insulo. La ruino montras kvadratan pregejon kun malalta lintelo super la enirejo, sed verŝajne ĝi ne estas originala, ĉar ĝi konsistas el malnova krucŝtono. La orienta parto de la preĝejo estas detruita. Ĉirkaŭ la preĝejo estas restaĵoj de kloŝnoj. La muro ĉirkaŭ la monaĥejo konserviĝis.
De 1960 ĝis 1998 la insulo apartenis al la poeto Richard Murphy (naskita en 1927), kiu loĝis en Claddaghduff sur la irlanda ĉeflando. Li skribis historiojn pri la insulo kaj la fruaj monaĥoj.
En la 1980-aj jaroj komenciĝis studoj kaj poste elfosadoj kaj restaŭradoj de la ruinoj. Samtempe oni esploris la vegetaĵan historion de la insulo. Colin Rynne faris studaĵon pri la malofta horizontalrada akvomuelejo. La muelejo situas en la sudokcidenta parto de granda flanko kaj proksimume 100 m sudokcidente de la oratorio. Konserviĝis la fundamentoj de muroj el sekmuraĵo ĉe ambaŭ flankoj de eta rivereto. Ardoileán estis same kiel Skellig Michael erimitejo kun malmultaj loĝantoj.
Kromaj protektitaj restaĵoj sur la insulo estas:
Luzona korkolombo
La luzona korkolombo (Gallicolumba luzonica) estas birdo de la familio de kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Ĝi estas unu el la specioj de tiu genro gallicolumba, kiuj estas nomataj korkolomboj aŭ "sangokoroj". Ili atingas tiun nomon pro ŝoka makulo tre ruĝega en la centro kaj iom pli klara en bordoj (kiel vera vundo) en la centro de siaj blankaj brustoj, kun rozkoloreca nuanco sube kaj tre blanka en gorĝo, kvazaŭ “la sango de la vundo” makulus la suban parton. La Luzona korkolombo estas precize la specio en kiu tiu eco estas plej rimarkinda kaj post unua vidaĵo estas malfacile ne supozi, ke la birdo ne estis ĵus vundita, ĉefe rpo la rozkolora nuanco sube.
Aspekto
Supre, la luzona korkolombo estas ardezgriza, sed ĉar ĝi estas tre brila, ĝi povas aspekti purpura, blua aŭ botelverda, kaj tiu ŝajna koloro varias laŭ la lumkondiĉoj. La ventro kaj subflugiloj estas pli senkoloraj aŭ avelkoloraj. Kiel en plej parto de kolomboj, estas iometa seksa dumorfismo; maskloj estas plej ofte pli grandaj kaj havas pli markitan ruĝan makulon, kaj kelkaj fakuloj diras, ke la ino havas purpuran irizon, kvankam aliaj malkonsentas. La korpoformo estas tipa de la genro, kun rondoforma korpo, mallonga vosto kaj longaj kruroj.
Kutimoj
Tiu orientalisa specio estas endemisma de centraj kaj sudaj partoj de la granda insulo de Luzono, kaj ĉe la najbara insuletoj Polillo [poLIjo], en Filipinoj. Ĝi vivas en unuarangaj kaj duarangaj arbaroj kaj povas troviĝi en altitudoj el marnivelo ĝis 1400 metroj. Ili manĝas semojn, berojn kaj larvojn. Ili estas timidaj kaj sekretemaj, kaj tre silentaj, kaj rare forlasas la grundon escepte dum nestumado. Malkiel la aliaj korkolomboj, ili plej ofta demetas du ovojn en ĉiu ovodemetado.
Populacio
Kvankam ne oficiale konsiderata kiel endanĝera specio, la Luzona korkolombo estas sub ia minaco, ĉar ĝi estas komune ĉasata. Lokanoj manĝas ĝin ofte, sed ankaŭ ĝia rimarkinda kaj kurioza aspekto kaŭzas, ke estas ankaŭ peto en la merkato de hejmbestoj. Oni komencis bredoprojekton en Aŭstralio kun kaptitaj individuoj.
Subspecioj
La Luzona korkolombo aperis en poŝtmarko de Filipinoj, 2-pesa, en 1994.
Duŝasano
Duŝasano aŭ Dushasana (en Sanskrito: दुःशासन, Duḥśāsanalit. 'malfacile regebla'), literumita ankaŭ Dussasana kaj Duhsasana, estis princo el Kaŭravoj, nome dua filo de la blinda reĝo Dritaraŝtro kaj Gandari kaj plej juna frato de Durjodano en la Hindua eposo Mahabarato.
Duŝasano estis la militisto kiu sagopafis la unua en la Mahabarata milito. En la unua tago de la milito, Duŝasano luktis kun Nakulo. La dekan tagon, Duŝasano estis nomumita por la frontlinioj por defendi Biŝmon el la armeo de Pandavoj. Duŝasano montris sian valoron tiun tagon rezistante kontraŭ la Pandavoj. Sed poste, Arĝuno sukcesis venki super li.
Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio
La Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio aŭ Islama Revolucia Gvardio, ofte konata simple kiel "Pasdarano" (la gardistoj) estas la plej granda branĉo de la irana armeo. Ĝi inkluzivas la Basij, paramilitan organizaĵon da volontuloj, kiuj okupiĝas pri publika ordo, kaj pri la subpremo de opozicio al la Islama registaro. La Basij famiĝis dum la Iraka-irana milito, pro iliaj amasaj atakoj kontraŭ malamikaj pozicioj, ofte preskaŭ "kamikazaj", kiuj estis la rezulto de religia fervoro. Ankaŭ infanoj estis uzitaj por ĉi tiuj atakoj.
Rolo en la Usono-Irana krizo en 2020
La en Bagdado (Irako) estis murdita la irana generalo Kasem Sulejmani, estro de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio. Ĝin murdis usona droneo laŭ rekta ordono de la usona prezidanto Donald Trump, kiu pravigis tion per neceso preventi atakojn kontraŭ usonanoj, kiujn laŭdire preparis la generalo.
Responde al tio la 8-an de januaro Irano lanĉis 22 misilojn kontraŭ militbazoj en Irako, kie estas deplojitaj usonaj trupoj. 17 misiloj trafis la aerbazon Al-Asad en gubernio Anbar kaj 5 misiloj trafis militbazon en gubernio Erbil. La atako okazis inter 1:45 kaj 2:15 nokte, kaŭzinte neniujn homajn perdojn aŭ gravajn damaĝojn.
Samtage la aviadilo Boeing 737-8KV de la flugkompanio Internaciaj Fluglinioj de Ukrainio, ekfluginta je 02:38 UTC el Teherano al Kievo (Ukrainio), je 2:44 falis apud la urbo Parando, 20 km nord-oriente de la Internacia Flughaveno de la imamo Ĥomejni. Ĉiuj 176 homoj pereis.
Unue la iranaj aŭtoritatoj asertis ke tion kaŭzis ekbrulo de la motoro, sed la agnoskis, ke la aviadilo estis hazarde trafita de irana misilo, ĉar ĝi flugis proksime al grava konstraĵo de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio kaj flugis samalte kiel usonaj aviadiloj, kies nombro multiĝis post la antaŭa irana atako.
NGC 2903
NGC 2903 (aliaj indikoj — UGC 5079, MCG 4-23-9, KARA 347, ZWG 122.14, PGC 27077) estas galaksio en konstelacio Leono.
Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio
Rolo en la Usono-Irana krizo en 2020
Tio estigis amasan indignon kaj protestajn manifestaciojn en Teherano kaj aliaj urboj. En Teherano, manifestaciantoj kuniĝis apud universitatoj, postulante la eksiĝon de la Plej supera gvidanto de Irano Ali Ĥamenei kaj ripetante «For la mensoguloj!» kaj «Morton al la diktatoro!».
Listo de kemiaj elementoj laŭ simbolo
La listo estas ordigebla laŭ ĉiu enlistigita kriterio per alklako de simbolo
<br style="clear:both" /> Ĉe ĉi tiu paĝo nur la rekomendatan Skribmanieron de la IUPAC bonvolu uzi.
(13758) 1998 SN74
(13758) 1998 SN74 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
NGC 2903
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(19647) 1999 RZ103
(19647) 1999 RZ103 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Notre-Dame-de-Bondeville
Notre-Dame-de-Bondeville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Hünenburg
Hünenburg estas relative ofta popola nomo  de prahistoria defendfortikaĵo en Germanujo. Oni povas traduki la esprimon per burgo de gigantoj aŭ burgo de la hunoj. Ofte temas pri remparburgo aŭ fuĝburgo el prahistoria aŭ prakristana epoko. Rilato al la hunoj ne ekzistas. Kiam dum la malfrua mezepoko la vera historio forgesiĝis, la homoj kredis, trovante la ŝtonamasojn, ke devus esti gigantoj, kiuj starigis tiajn konstruaĵojn.
Vidu ankaŭ
•	Ringremparo •	tervorko •	fuĝburgo •	remparburgo
Nen
La rivero Nen aŭ Nenĝjang (ĉine 嫩江, simpligite 嫩江, pinjine Nèn Jiāng, laŭ la latinliteriga normo Wade-Giles Nun-Chiang), respektive Non aŭ Nonni (manĉure  Non ula) estas rivero en la nordorienta Ĉinio. La rivero fluas tra la norda parto de la provinco Hejlongĝjango kaj la nordorienta parto de Interna Mongolio, kaj parte la rivero estas la limo inter ambaŭ provincoj. Per 1370 kilometroj da longo, la rivero estas la plej longa alfluo al la rivero Songhua.
La rivero fluas precipe suden en vasta valo inter du montoĉenoj okcidenta kaj orienta, kaj renkontas la Duan Riveron Songhua proksime de la urbo Da'an por formi la riveron Songhua.
La rivero Nen estas ripete minacata de fortaj inundoj, kiel okazis ekzemple en la jaroj 1998 kaj 2005.
Dairago
Najbaras la komunumoj Busto Arsizio (VA), Legnano, Magnago, Villa Cortese, Buscate, Busto Garolfo kaj Arconate.
Grenata koloro
Grenata koloro estas ofta nomigo de koloroj kiuj estas similaj al tiuj de malhelruĝaj variaĵoj iom purpuraj bazataj sur la koloraro de gemoj samnomaj, kiel la komuna grenato, la almanda grenato, la grenato el Bohemio aŭ la piropo. Tiu nomigo ne korespondas al preciza specifa koloro.
Etimologio
La nomo "grenato" devenas de la latina vorto granatus = grajnohava. Eble la grenato ricevis tiun ĉi nomon el la granato, kies semoj estas laŭ formo, grando kaj koloro similaj al kelkaj ruĝaj grenatoj nature troveblaj aŭ mineblaj. Sed ankaŭ povas esti etimologio el la mezepoka latina "granum", ‘skarlata’, reference al la ruĝa tinkturo ellaborita el kirmes-koĉo Kermes vermilio. ​
Datumoj
Jene estas montro de la specifa grenata koloro:
Carrera Jeans
Carrera jeans (prononciĝas [Karera Ĝins]) estas italia privatkompanio, kiu okupiĝas pri produktado kaj vendado de ĝinzoj. Carrera estas unu el la plej malnovaj registritaj markoj en Italio.
La nomo devenas de la hispana vorto Carrera, kiu signifas konkurado.
Spezo de la kompanio estas ĉirkaŭ 40 mln € (en 2013). Ĝi havas preskaŭ 6 mil kunlaborantojn.
Lajos Bács
BÁCS Lajos [bAĉ], Ludovic Bács, rumania hungara dirigento, komponisto, violonaldisto, universitata instruisto. Li naskiĝis en Petrila la 19-an de januaro 1930 kaj mortis la 30-an de junio 2015. Li estis la patro de aktoro Miklós Bács.
Carrera Jeans
Carrera Jeans estas investanto por aŭtosporto: la registrita marko Carrera estas oficiala sponsoro de aŭtokurado Formulo 1, la nomo CARRERA estas donita al unu el la plej konataj modeloj de Porsche 911. Ĝi investas ankaŭ en futbalo kaj bicikla sporto.
Lajos Bács
Kariero
Lajos Bács inter 1948 kaj 1951 studis en Muzika Altlernejo de Kluĵo, inter 1951-1956 en Moskvo (Sovetunio). De 1957 li estis dungito de la Simfonia Orkestro de Rumana Radio de Bukareŝto ĝis sia pensiuliĝo en 1991. Li fondis en 1966 la malnovmuzikan ensemblon Musica Rediviva. Inter 1962 kaj 1968 li lekciis en Muzika Akademio de Bukareŝto, post 1990 denove.
Carrera Jeans
Historio
La Carrera jeans estis fondita en 1965 en Provinco de Verono (Italio) de Imerio Tacchella kaj du liaj fratoj: Tito kaj Dominico. Por pliproksimigi produktejojn al la krudaĵ-bazejoj oni transportis ilin al la ĉefaj landoj de kotonproduktado. Tamen loĝistiko kaj fina kontrolo okazas en Italio, por ke la kompanio povu garantii sufiĉan kvaliton de varoj.
En 2006 la gvidantaro de Carrera Jeans iniciatis produktadon de ĝinzoj, oportunaj por islamanoj.
Produktado kaj kontrolo
La ĉefa uzino situas en Taĝikio — unu el la plej gravaj landoj de kotonproduktado; ĝin posedas Carrera 93-procente kaj la Monda Banko — 7-procente.
La gvidantaro, kvalitkontrolanta fako kaj centro de desegnado situas en Caldiero (Verona).
Vendado
Laŭ Sita Ricerca, Carrera okupas unu el la plej altaj pozicioj en italia merkato pri vendado de virĝinzoj. En 2012 Carrera okupis 6 procentojn de la tuta italia vendistaro de viraj ĝinzoj.
Por la kompanio la ĉefa aĉetejo estas Italio, kie oni vendas 80%. Aliaj 20% eksportatas.
Strukturo de vendado:
Vikarno
Vikarno aŭ Vikarna (en Sanskrito: विकर्ण) en la Hindua eposo Mahabarato estis la tria el la Kaŭravoj, filo de Dritaraŝtro kaj Gandari kaj frato de la kronprinco Durĝodano. Vikarno estas ĝenerale referencataj kiel la tria plej respektita el la Kaŭravoj. Kutime, li estas indikita ankaŭ kiel la tria plej aĝa filo, sed en aliaj fontoj, la "tria plej forta" estis lia reputacio kaj oni supozis, ke Vikarno estas ĝuste unu el la cent filoj de Gandari (post Durĝodano kaj Duŝasano). Vikarno estis la nura el la Kaŭravoj kiu postulis la humiligon de Draŭpadio, la edzino de liaj kuzoj Pandavoj post ili perdis ŝin en vetludo per ĵetkuboj profite al Durĝodano.
Přibyslav (distrikto Náchod)
Přibyslav (Prenzlau) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Náchod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Katabasis
Katabasis (de greka katabaino: deiri, desupri. eo: katabazo) estas muzika figuro, kiu esprimas per falantaj tonoj humilecon, doloron kaj respekton.
La muzika simbolo je tio estas ligita kun tekstpasejo, kiu postulas submetiĝon kaj adoron kaj funkcias per la muzika realeco kiel figuro de la penso esprimita per la teksto.
La figuro klarigas denove la sencenhavon de la teksto kiel iaspeca bildo, aliaflanke tamen, kvazaŭ malligite de la teksto, ĝi plenumas ankaŭ muzike desupradon. Katabasis do ne nur priskribas rilaton „tono-teksto“, sed ja ankaŭ travivadon en la muziko mem. (vd. sinestezio)
Jarnages
Jarnages estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 408 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Katabasis
Ekzemploj
La humilan, ja eĉ "malgrandigan" fakton, ke la homo konsistas nur el polvo, Bach substrekis per katabazo. je tio la soprano plenumas ja malgrandan, sed tamen evidentan „agadon de kliniĝo“, malsuprante ekde C`` al F`. La komponisto tamen igas plenumi ĉi tiun iron malsupren ne nur la sopranon, sed ĉiujn aliajn voĉojn (aldo, tenoro, baso). Bach sentigas per ĉi tiu katabazo al la homoj kaj en la tekstenhavo kaj ankaŭ en la muziko la scion pri la efemereco.
Jarnages
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Jarnages situas je alteco de 545 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Jarnages apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Vincent Turpinat, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La preĝejo de la 12-a jarcento ankoraŭ posedas kelkajn fortikigitajn erojn.
Administrado
Jarnages estas la ĉefurbo de la kantono de Jarnages. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Chuchelna
Chuchelna (Kuchelna) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Ĉi tie vivas.
Partoj de la municipo
La teritorio de municipo konsistas el du katastraj teritorioj:
La municipo havas tri lokajn partoj:
Zděchov
Zděchov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Vsetín ĉe Slovakio en regiono nomata Valaĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
Loĝigo de la vilaĝo estis laboraĵo de arbarhakeja farado el najbara vilaĝo Hovězí. La loĝigo estiĝadis en la paso de la 18-a jarcento. La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1623, kiam Zděchov komune kun ceteraj vilaĝoj de sinjorujo Vsetín devligis sin, ke ĝi ne levos arilojn kontraŭ imperiestro kaj eklezio. La loĝantoj partoprenis en valaĥiaj ribeloj dum la tridekjara milito. En la paso de la ribelo estis kelke da enloĝintoj mortigitaj kaj ezekutitaj kaj duono de la vilaĝo estis forbruligita. En 1663 ĝi suferis pro invado de tataroj kaj en 1706 kaj 1707 la vilaĝon 11 foje prirabis kurucoj. En la paso de 100 jaroj oni disputis kun la najbara vilaĝo Hovězí je paŝtejoj. Kelke da viroj batalis en la unua mondmilito, kie ankaŭ pluraj falis. Zděchov estadis agrikultura vilaĝo. Oni bredis ĉi tie multe da brutaro. En duono de la 19-a jarcento tre multe da loĝantoj transloĝiĝis en transmarejon, kien ili foriris ankaŭ komence de la 20-a jarcento.
58572 Romanella
58572 Romanella estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kosmoflugan inĝenieron Russell R. Romanella, engaĝita en aktivoj de homa kosmoesploro kiel la Kosmopramo, la Internacia Kosmostacio kaj la Projekto Konstelacio. Lia pasio por la kosmo ankaŭ montriĝas en liaj prelegoj kaj kunvenoj.
Tolkienaj runoj
Tolkien kreis runojn por siaj elfoj, hobitoj ktp. Ili bazis parte sur futhark'aj runoj (nordeŭropaj historiaj skribmanieroj), kaj parte sur barataj skribmanieroj. Vere, oni povas diri ke Tolkienaj runoj estas laŭ formo runa skribo, sed laŭ logiko barata skribo. Ĉar Tolkien estis filologo, li ne povas ne admiri la logikecon de barataj skribmanieroj, sed ne povas malagnoski la elegantecon de furthark'a skribmaniero, li do unuigis arte ambaŭ.
Rodrigo Ramírez
Rodrigo A. RAMIREZ ZULUAGA (naskiĝis en "El Santuario" Antjokio la 4-an de novembro 1963) Estas kuracisto, kiu eklernis Esperanton en 1985, kaj komencis partopreni en la movadon dum la jaro 1992, kunlaborante en la organizo de pluraj Kolombiaj Esperanto-tagoj. Reprezentis la kolombian esperantistaron kiel prezidanto kaj organizanto de la "4-a Tutamerika Kongreso de Esperanto 1999" (4a TAKE-99). Dum tiu evento lanĉis la proponon difini la trajtojn de "Kompetenta esperantisto" (vidu la inaugura parolado en la postkongresan bultenon). Ankaŭ proponis kaj komencis plenumi kolekton por la "Kolombia Antologio" poste nomita Jubilea kolombia Krestomatio (vidu blogo kaj retpaĝo Iperniyti) kaj prezentis la rezultojn de la laboro de 2000 ĝis 2005 per prelego dum la 11-a Kolombia kongreso de esperanto (KKE) la 14-an de novembro 2005. Aliaj registraĵoj de lia laboro pere de "Soundcloud", kaj archive.org
Honda
Vidu ankaŭ la kolumbian urbon Honda (Tolimo)
Honda estas japana konzerno, kiu evoluigas kaj produktas aŭtomobilojn, motorciklojn kaj motoraparatojn por la mondmerkato. Kun la 17 milionoj da motoroj jare Honda estas la plej granda motorproduktanto de la mondo. En la ĉirkaŭ 110 produktejoj en 30 landoj laboras preskaŭ 180.000 laboristoj (2008).
Historio
Honda estis fondita la 24-an de septembro 1948 kaj portas la nomon de la fondinto Soichiro Honda. La firmao dekomence produktas motorojn por pelado de motorradoj.
Krom Toyota, Honda estas la lasta sendependa japana aŭtomobil- kaj motorradproduktanto.
En la jaro 2000 produktis Honda la humanoidan roboton ASIMO.
Blumenthal
Blumenthal havas diversajn signifojn:
Zalaboldogfa
Zalaboldogfa estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Situo
Zalaboldogfa situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Zalaegerszeg troviĝas 11, Vasvár 21, Körmend 22, Zalaszentgrót 29, Nova 30, Budapeŝto 223 kilometrojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1411 en formo "Bodogazonfalua". En 1428 la komunumo ricevis la titolon kampurbo. En 1910 vivis en Zalaboldogfa 561 homoj, (555 hungaroj kaj aliaj).
En Zalaboldogfa migra poŝto servas.
Famuloj
En Zalaboldogfa naskiĝis:
Mașloc
Mașloc (hungare: Máslak [ma:ŝlak], germane: Blumenthal) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi Alioș kaj Remetea Mică. Ĝis 2004 apartenis al ĝi Fibiș.
La vilaĝo Mașloc havas malpli da loĝantoj ol Alioș, sed situas inter la aliaj du partoj de la komunumo, ĉe la distrikta vojo DJ691. La fervoja linio CFR 213 inter Radna kaj Timișoara preterpasas ĝin kaj haltas en Alioș kaj Remetea Mică.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 388 loĝantojn (germanoj), en 1992 836 (rumanoj, germanoj, 2 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1326. En mezepoko ĝi estis hungara vilaĝo. La germanojn oni koloniigis en 1770–1771. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes).
Santiago Amoltepec
Santiago Amoltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Amoltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 450.
Geografio
Santiago Amoltepec apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11113 loĝantojn. El tiuj estis 5418 viroj kaj 5695 virinoj. La komunumo havas surfacon de 142,89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1680 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5693 indiĝenoj. El tiuj 4039 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4039 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
11056 Volland
11056 Volland estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Sophie Volland (de vera nomo Louise-Henriette Volland 1716–1784) ĉefa korespondantino de Denis Diderot, kiu renkontis ŝin en 1755 proksime de Vitry-le-François. Ilia amikeco bazita sur komunaj interesoj kaj natura simpatio, daŭris preskaŭ 30 jarojn.
Slapstiko
Slapstiko ( angle : Slapstick, signifante bastona frapo) estas ĝenro en komedio, formo de troiga komedio, kiu kombinas la uzon de fizika movado bruigaj en amuza maniero. Famaj ekzemploj de slapstiko estas glito sur la bananan ŝelon kaj tortofrapo, ĵeto de kuko al la vizaĝo de homo.
La stilo devenas de Commedia del Arte, kiu implikis multe da fizika perforto flanke de Arlekeno, klaŭno frapanta per bastono. La stilo estis vaste disvolvigita en la "Ora Epoko" de mutaj filmoj, ĉefroligitaj de famaj burleskaj aktoroj kiel Buster Keaton, Charlie Chaplin, la fratoj Marx, Laurel kaj Hardy (dika kaj maldika), Lucille Ball, La Tri Klaŭnoj kaj Rowan Atkinson rolante kiel S-ro Bean.
Slapstiko ankaŭ tre oftas en bildstrioj, kiel Tom kaj Jerry kaj Rod-Runner, en kiuj perforto povas esti prezentita tromulte ke en la realo.
La origino de la nomo fontas en aparato uzita en la Commedia dell'Arte. La aparato estis farita el du maldikaj lignaj stangoj, kiuj aspektis kiel vesperto, kaj kiam oni batis ĝin malpeze, okazis laŭta eksplodo. La aparato, nomata bataccio en la itala kaj slapstick en la angla, permesas al ludantoj frapi unu la alian ree, kun preskaŭ neniu damaĝo. Fakte ĝi estis tre frua formo de specialaj efektoj.
Kvankam burlesko en ĝenerale estas konsiderata malaktuala, ĝi ankoraŭ ekzistas en multaj komediaj filmoj, kvankam ĝi kutime ne estas identigita kiel tia.
Subadra
Subadro, Subadra aŭ Subhadra (सुभद्रा) estas Hindua diino, menciata en antikvaj Hinduaj skribaĵoj kiel la Mahabarato kaj la Bagavata Purana. Ŝi estis priskribita kiel la favorita filo de Vasudeva kaj fratino de la diaĵoj Kriŝna kaj Balarama. Laŭ la Mahabarato, Arĝuno — nome unu el la fratoj Pandavoj — fuĝis kun ŝi kaj poste ŝi naskis ilian filon, Abhimanĝu.
Subadra estas unu el la tri diaĵoj adorataj en la Jagannata templo de Puri, kun Kriŝna (kiel Jagannata) kaj Balarama (aŭ Balabhadra). Unu el la ceremoniaj ĉaroj de la ĉiujara Ratha Ĝatra estas dediĉata al ŝi.
30389 Ledoux
30389 Ledoux estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Veronica Ledoux, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Catlin Gabel School de Portlando (Oregono).
49700 Mather
49700 Mather estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la rusa astronomo Sergej Ivanoviĉ Ipatov elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio),