cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aŭsonio
Reveno al Bordozo
Laŭ iuj tiu konvertiĝo eble estus pli supraĵa kaj laŭforma ol intima: radikojn tro profundajn estis allasintaj en li la pagana tradicio kaj la vasta klasika kulturo rilate la familion. Sed aliaj rimarkigas ke lia aliĝo al la kristanismo sin elmontras serioza en la leteroj al Paolino el Nota kaj en la preĝaj formuloj, precipe tiu porpaska kaj en tiuj de la “Efemeridoj”, dum lia paganismo, eĉ tiu mitologia, havas la fizionomion lernejan.
Verkoj
La poemo Mosella, detalema versoforma rakonto pri lia vojaĝo, estas taksata lia ĉefverko, sed li verkis ankaŭ multajn epigramojn memorigantajn liajn forpasintajn parencojn kaj epitafojn, kiel la “Parentalian”. Krome li verkis oracion dediĉitan al la memoro de Graciano, versoformajn kaj prozoformajn leterojn adresitajn al Paolino el Nola kaj poste redaktitaj, kaj diversaĵojn diversĝenrajn.
Liaj verkoj estas ŝatataj kaj laŭdataj precipe de la posteularo, sed epoke de Aŭsonio ilin oni taksis malmulte originalaj spite al iliaj klareco kaj fluanteco: pro tio li ne katalogeblas inter la plej studindaj aŭtoroj de la Latina literaturo.
Inter la precipaj verkoj:
Santander (Metroo de Barcelono)
Santander estas estonta stacio sur linio 4 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
49350 Katheynix
49350 Katheynix estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Walter R. Cooney, Jr. elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Kathey Nix (1953–2003) eksterordinara amatora astronomino, administistino de teatrejoj por la Muzeo kaj Planetario Pink Palace de Memphis (Tenesio) kaj fondistino de la Societo de Observantoj de Malalta Energio (Society of Low-Energy Observers, SLO). Ŝia entuziasmo kaj ŝia abnegacia sindonemo por la amatora astronomio kaj por ŝiaj multenombraj amikoj multe mankos al ni.
794 Irenaea
794 Irenaea estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la aŭstria astronomo Johann Palisa elde la Observatorio de Vieno.
Nomo
Ĝi estis nomita "Irenaea", en omaĝo al la filino de la astronomo Eduard Weiss.
Demidov
Demidov (Демидов) estas urbo en Smolenska provinco en Rusio.
La urbo estis fondita en jaro 1499.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 08147, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°16' norde, longitudo 31°31' oriente.
La urbo estas ĉe enenfluo dedekstre de rivero Gobza (Гобза) en riveron Kaspla (Каспля) (baseno de rivero Zapadnaja Dvina (rivero) (Западная Двина))
En jaro 1959 la urbo havis 6.9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 8.8 mil loĝantojn.
Michela Lipari
Michela Lipari - - estas itala esperantistino. Aktiva en Esperantujo ekde signife pli ol 40 jaroj, ŝi komence aktiviĝis aparte en TEJO kun fokuso pri la junulara Esperanto-movado en Eŭropo. En 1972 kaj 1973 ŝi estis la redaktorino de la bulteno Koncize, kaj ekde la komenco aktivis en la Internacia Junulara Festivalo de IEJ. Inter la jaroj 1992 kaj 2004 ŝi estis estraranino de UEA. En la estraro de 1992-1995 ŝi fakis pri kulturo kaj kongresoj, en la estraro de 1995-1998 komence same, sed en 1996 de Mark Fettes transprenis la taskon de ĝenerala sekretario, en 1998-2001 plu estis ĝenerala sekretario, kaj en 2001-2004 respondecis pri landa agado. Ekde 2004 ŝi estas sekretario de belartaj konkursoj de UEA. Ekde 2014 ŝi estas prezidantino de Itala Esperanto Federacio. Ĉiam ŝi restis aparte atentema pri la agado de la junulara Esperanto-movado kaj pri novaj, aparte motoraj aktivuloj de TEJO. Redaktas kaj tradukas plurajn librojn en Esperanto. Ŝi naskiĝis en norda Italio kaj depost la geedziĝo loĝas en Romo.
Partoș (Alba Iulia)
Partoș estas parto de la rumana urbo Alba Iulia en distrikto Alba. Ĝi situas ĉirkaŭ tri kilometrojn sude de la centro kaj estas proksimume du kilometrojn longa kaj unu kilometron larĝa. Sude ĝin limas la rivero Mureș, okcidente la fervoja linio al Simeria.
Tra Partoș pasas la nacia vojo DN1 de Alba Iulia al Sebeș; ĝi tie havas la nomon strada Regimentul 5 Vânători. Ĝia norda plilongigo (post debranĉiĝo de DN1) nomiĝas Bulevardul Ferdinand I kaj estas la sola vojo al la centro de Alba Iulia. Oriente de Partoș estas planata nova aŭtovojo A10 (inter Sebeș kaj Turda), kiu tie havos alirejon.
En la romia tempo tie, kie nun estas Partoș, estis romia setlejo kaj administrejo (Colonia Aurelia Apulensis). La nomo Partoș supozeble devenas de la fakto, ke tie troviĝis rivera haveno, latine portus.
NGC 2681
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Adrienne Barbeau
Adrienne Jo BARBEAU (11a de Junio, 1945) estas usona aktorino, kantistino kaj aŭtoro de tri libroj. Ŝi ekfamiĝis en la 1970-aj jaroj kiel la dekomenca Rizzo en la muzikalo Grease en Broadvejo, kaj kiel Carol Traynor, la divorcita filino de Maude Findlay (ludita de Bea Arthur) en la situacia komedio Maude (1972–1978). En 1980, ŝi ekaperis en hororfilmoj kaj pri scienc-fikcio, kiel ĉe The Fog (1980), Escape from New York (1981), Creepshow (1982), kaj Swamp Thing (1982). Dum la 1990-aj jaroj, ŝi estis konata pro sia voĉo por Catwoman en Batman: The Animated Series (1992–1995), kaj en sinsekvaj animaciaj serioj. En la 2000-aj jaroj, ŝi aperis en la serio de HBO nome Carnivàle (2003–2005) kiel Ruthie.
Parolado de Nicolas Sarkozy en Dakaro
La 27-an de julio 2007, la franca prezidanto Nicolas Sarkozy prezentis paroladon en la Universitato Cheikh Anta Diop en Dakaro, en Senegalo. Tiu parolado, nomata en Francio Discours de Dakar ("parolado de Dakaro"), estis kritikita de afrikanoj kiuj malsamopiniis kun la aserto de Sarkozy ke "la dramo de Afriko estas, ke la afrika homo ne sufiĉe eniris la historion (...) neniam la [afrika] homo lanĉas sin al la estonteco" (traduko de Le Monde Diplomatique en Esperanto).
Tiu parolado estis parto de diplomatia vojaĝo kiu celis klopodi rebonigi la interrilatojn inter Francio kaj Afriko post tio, ke la antaŭulo de Sarkozy, Jacques Chirac, estis konsiderata kiel subtenanto de aŭtoritatismaj registaroj en la eksaj francaj kolonioj.
Jenő Beamter
Jenő Beamter, laŭ hungarlingve kutima nomordo Beamter Jenő estis hungara komponisto, ĵazmuzikisto (drumisto, vibrafonisto), grava figuro de la hungara svingo (muzikstilo). Lia vaste konata karesnomo estis Bubi. Jenő Beamter naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Beamter devenis el juda familio. Li aĝis 7, kiam li ricevis violonlecionojn, sed li interesiĝis pri la drumoj. Li maturiĝis en 1930 en sia naskiĝurbo, poste li lernis private drumadon kaj vibrafonadon. Post 3 jaroj li jam muzikadis en la plej gravaj budapeŝtaj ĵazorkestroj duope, triope kvarope aŭ multope. En 1942 li estis trudlaboristo (pro la kontraŭjudaj leĝoj), poste militkaptito en Sovetunio. En 1945 li hejmenvenis kaj denove estis konata figuro de la ĉefurbaj amuzejoj. Baldaŭ li gastroladis eksterlande en Aŭstrio, Svislando, Orienta Germanio, Britio, Jugoslavio.
Rano Raraku
Koordinatoj:
Rano Raraku estas la flanka kratero de la jam nuntempa ne plu aktiva vulkano Maunga Terevaka en Paskinsulo. La ekstera deklivo de la kratero Rano Raraku servis ekde la 6-a ĝis ka 18-a jarcento kiel minejo, el kiu la origina loĝantaro kreis monolitajn statuojn nomatajn moai.
Geografio kaj geologio
Kratero Rano Raraku troviĝas en la orienta parto de Paskinsulo proksimume de la vilaĝo Hanga Roa. Ĝi estas flanka kratero de ampleksa vulkano Terevaka kaj situas 9km sudoriente de ĝia pinto (507 m.s.m.). La vulkano Terevaka estas la plej junu inter la tri vulkanoj surinsule: ĝia aĝo estas proksimume 300 000 jaroj. Vulkanoj Rano Kau kaj Poike olrigine kreis apartajn insulojn. Nur la vulkana procedo de la ekesto de la vulkano Maunga Terevaka kunigis teritorion de ĉiuj tri vulkanoj kaj kreis la nunan formon de la insulo. La surfacaj tavoloj de la kratero Rano Raraku estas kreitaj de tufo - densigita vulkanpolvo. La kratero estas laŭforme elstare nesimetria, La sudorientaj partoj de la kratero estas abruptaj, tute malebligantaj turisman aliron sur la montokreston, La norda kaj nordokcidenta partoj estas nur milddekliva kaj ebligas la supreniron.
Kratera lago
La vorto Rano signifas en la linbgvo de la origina lgoxantaro kratera lago. Surinsule troviĝas tri krateraj lagoj, kiuj estas unusolaj surlokaj naturrezervujoj de pluvakvo Krom Rano Raraku temas pri Rano Kau kaj Rano Aroi. La lago Rano Raraku havas surfacon proksimume 10 hektarojna. La supermara alteco de la akvonivelo estas 50 m. Ĝi havas cirklecan formon kun perimetro proksimume 350 m. Volumeno de akvo estas proksimume 206 000 m³. La plej granda alteco de la akvo estas 3m. La akvo estas preskaŭ neŭtrala, ph=7,15. . Bordoj de la kratera lago estas kovritaj de kano totora (Polygonum kaj Scirpus californicus). Vegetaĵaro kovras proksimume 45% de la surfaco de la akvonivelo, precipe en la suda parto de la lago, kaj ĝi estas kreita de flosantaj insuletoj de endemia musko Campylopus turficola. Akvokondukilo el la lago estas akvofonto por setlejoj en proksima ĉirkaŭaĵo. La lago servas ankaŭ kiel ĉevaltrinkigejo.
Protektita regiono
La kratero Rano Raraku estas parto de Nacia parko Rapa Nui, estigita en 1935 de la ĉilia ministero por teritorio kaj koloniigo.
Faŭno
En la ĉirkaŭaĵo de la lago Rano Raraku vivas neniuj akvobirdoj. el inter kantbirdaro loĝas en la teritorio ĉirkaŭ la lago Diuca diuca, paserojPasser domesticus, Milvago chimango kaj Nothoprocta perdicaria. En la ĉirkaŭaĵo krome vivas ankaŭ libeloj vážky Neuroptera.
Nefinitaj statuoj
La suda parto de la kratero Rano Raraku estadis minejo, el kiu indiĝenoj ĉizis statuojn moai. Absoluta plimulto de la statuoj surinsule originas el el minejo Rano Raraku. Troviĝas en ĝi nefinitaj statuoj, kaj statuoj, kies kreado estis interrompita pro enesto de ksenolito en la prilaborata tofo, el kiu la statuoj estis ĉizataj. En la minejo krome estis trovitaj multaj instrumentoj, plejparte trouzitaj pro ĉizado.
Starigitaj moai
Ekster la minejo, sur la ekstera deklivo de la kratero, sen ankaŭ ene de la krater inter la montokresto kaj la kratera lago troviĝas multaj moai, kiuj estas ĝisŝultre aŭ ĝismentone en la tero. De la aliaj statuoj surinsule ili diferenciĝas per tio, ke ili na havas okulojn kaj pukao kaj ili ne estis faligitaj dum la periodo de la civitana milito. Ili havas pintan bazon, kio ekskludas la intencon altigi ilin sur la plataĵoj. En la ĉirkaŭaĵo de la kratero Rano Raraku troviĝas preskaŭ 400 statuoj moai.
Tukuturi
Tute escepta moai, troviĝanta en la areo de Rano Rarako, nomiĝas Tukuturi. Ĝi estas statuo kun barbo kaj en surgenuanta pozicio, kio estas inter statuoj moai unika. Tukuturi estas kreita el ruĝa vulkana fandorestaĵo, troviĝanta en Puna Pau. Ĝi do ne estis produktita ĉe Rano Raraku, ĝi nur estis translokita tien. Supozeble ĝi rilatas al kulto de Birda viro kaj do apartenas al la lastaj statuoj de moai, kiuj estis iam kreitaj. Tukuturi estis elfosita dum ekspodicioj de Thor Heyerdahl okazintaj en la jaroj 1955-56.
Puna Pau
Puna Pau estas minejo en la malgranda kratero, troviĝanta rande de la vilaĝo Hanga Roa, sudokcidente de Paskinsulo kaj samtempe nomo de unu el la sep partoj de Nacia parko Rapa Nui.
<Gallery> Image:Moai Easter Island geod0095.jpg| Moai-Tukuturi ĉe Rano Raraku Image:Makemake.jpeg| Petroglifo - Makemake, paskinsula Kreinto de la homaro, kun du birdviroj </Gallery>
15418 Sergiospinelli
15418 Sergiospinelli estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Sergio Spinelli, tre aktivan volontulon, kiu promocias ambaŭ muzikon kaj astronomion en Italio. Li estas ano ambaŭ de la Filarmonica Asocio "Pietro Nardini" kaj de la Gruppo Astrofili di Montelupo.
Lajedo do Tabocal
Lajedo do Tabocal estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 8.305 loĝantojn en 2010.
Pendolo de Foucault
La pendolo de Foucault estas relative grandpeza pendolo, pendanta sur longa drato kaj kies pendola ebeno libere turniĝas ĉirkaŭ la ripoza, vertikala situo. Ĝi turniĝas laŭ ĝia situo kompare al la Tera surfaco.
Priskribo
En la norda hemisfero, por loka observanto la ebeno de la Foucault-pendolo turniĝas ĉiam dekstrume (horloĝdirekte), sed kun mapliiĝanta rapido, proksimiĝante al la ekvatoro. La originala pendolo de Foucault turniĝis en Parizo – en horloĝira direkto – per rapido de 11°/horo; tiel, unu tuta turniĝo daŭris 32 horojn. La rapido de la turniĝo esence dependas de la geografia situo, t.e. de la latitudo. En la ekvatoro, la pendolo tute ne turniĝas. En la suda hemisfero, ĝia turniĝo okazas maldekstrume (kontraŭhorloĝdirekte).
Oni povas elkalkuli la turniĝ-rapidan frekvencon (resp. periodon) de la Foucault-pendolo, se oni multobligas (resp. dividas) la turniĝan rapidon (resp. periodon) de la Tero per la sinuso de la geografia latitudo (en grado). La Tero faras ĉiutage (t.e. po 24 horoj) unu plenan ĉirkaŭturniĝon, tio estas ĝi turniĝas 360°, kiu egalas al 15°-a rotacia rapido je horo. Tiu nombro egalas al la turna rapido de la Foucault-pendolo sur la Norda poluso.
Se oni konsideras turniĝan periodon T de la pendolo lokata en geografia latitudo \lambda, la periodo de la pendolo estas: kaj la turniĝa angulal rapido \omega estas funkcio de la latitdo kaj valoras jene: Ekzemple, la rotacia rapido de la pendolo sur la norda latitudo de 30° estas 7,5° je horo, ĉar la sinuso de 30° estas 0,5.
Historio
Tian pendolon pretigis unuafoje Jean-Bernard-Léon Foucault en 1851. Foucault origine montris sian pendolon en la Observatorio de Parizo en la Februaro de 1851; post kelkaj semajnoj, li faris lian pli faman pendolon de 28-kilograma ferglobo en la kupolo de la Panteono de Parizo sur 67 metrojn longa ŝtaldrato. La pendolon pendolis movmeĥanismo. La deturniĝo de la pendola ebeno de la Foucault-pendolo estis la unua eksperimenta pruvo pri ĉirkaŭaksa turniĝo de la Tero.
Nuntempe, la originala pendolo estas ekspoziciata en la Muzeo de Artoj kaj Metioj, Parizo. Ekzakta kopio de la originala pendolo ankaŭ estas ekspoziciata en la Panteono de Parizo ekde 1995.
Dénes Andrássy
Grafo Dénes Andrássy [dEneŝ andrAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Andrássy Dénes estis hungara magnato, mecenato, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis György Andrássy. Dénes Andrássy naskiĝis la 1835 en Hungara reĝlando, en Krasznahorkahosszúrét (nuntempa Krásnohorské Podhradie en Slovakio). Li mortis la 1913 en Palermo.
Biografio
Dénes Andrássy post lernado li ekhavis postenon en la ŝtata administrado. En 1866 li edziĝis kaj li ne plu okupiĝis pri administraj taskoj. Li vivis alterne en Graz kaj Döbling (nuntempa apartenaĵo de Vieno), kie li famiĝis, kiel mecenato. Post morto de la edzino en 1902 li fondis muzeon pri sia edzino en Krasznahorkaváralja, kaj li senĉese apogis la artojn. Li refondis vilaĝon Szelepka, tial oni nomis la vilaĝon Dénesújfalu (=Dénes-nova-vilaĝo).
Palaco Bechtolsheim
La Palaco Bechtolsheim (germane: Palais Bechtolsheim) troviĝas en Eisenach, Germanio, sur la placo Jakobsplan. La placo nomiĝas laŭ la Kirko Sankta Jakobo detruita en 1636 incendie.
Historio
Jam antaŭ la 1780-aj jaroj estis konstruaĵoj tie ĉi. Tiam la loko alikonstruitis en komplekson kun tri aloj, kiu estis tre moderna apartenante en malfrubaroka periodo stile jam al klasikismo. Detruitis la norda alo en la kuro de la tempo. La internaĵoj ankaŭ perdiĝis.
Meze de la placo videblas monumento en honoro de al urba patrono Sankta Georgo. Ĝin faris en 1939 Erich Windbichler.
Uzoj
La palaco troviĝas ĉe al okcidenta flanko. Nomdonanto estis certa Barono von Mauchenheim genannt von Bechtolsheim. Li estis vickanceliero en Vajmaro de lia duka moŝto Karolo Aŭgusto. Sekve ankaŭ Goeto ofte gastis tie ĉi. Akiris la tuton en la 19-a jarcento la entreprenisto Streiber. Post 1933 ĝi servis ankaŭ kiel sidejo de la loka Sturmabteilung-organizo. Nuntempe estas ĝi administradejo.
Literaturo
Ralf-Peter Pinkwart: ''Klassizistische Architektur in Eisenach. Eisenacher Jahrbuch 1994/95'', Marburg 1995, p. 87–89.
Pukao
Pukao estas ŝtonornamaĵoj de la statuoj Moai sur Paskinsulo, surmetataj sur iliajn kapojn. La origina imago, ke pukao estas ĉapelo, estis poste anstataŭigita per opinio, ke ili prezentas harnodon. Ili estis ĉizitaj el leĝera ruĝa vulkana fandorestaĵo, troviĝanta en la orienta parto de la insulo, en la kratero Puna Pau. La plej granda el inter ili havas perimetron ĝis 2 m kaj pezas kelkajn tunojn.
Johannes van Keulen
Johannes (= Jan) van KEULEN (1922 - mortis la 21-an de aŭgusto 1989 en Vlaardingen, Nederlando) estis UEA-fakdelegito kaj multjara redaktoro de la revuo Dia Regno de K.E.L.I..
Okaze de la televida kurso de Teleac, Nederlando, pri Esperanto en 1971/72, formiĝis grupeto ĉe lia hejmo, kie lokaj (novaj) esperantistoj sufiĉe longan tempon kunvenadis por lerni la lingvon. Pli poste grupeto el ili, tradukadis serion da bibliaj komentaĵetoj, kiuj aperis felietone en Dia Regno. Ili ankaŭ tradukis el la Nederlanda la libreton La virino en la Judismo, kiu aperis ĉe VoKo.
Vadillo de la Sierra
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 46,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 58 loĝantojn. Ĝi perdis 1 340 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 50 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Cabezas del Villar, Hurtumpascual, San Juan del Olmo, Villanueva del Campillo, Muñana, Villanueva del Campillo, Villatoro, Poveda kaj Amavida. La rivero Margañán trafluas la teritorion.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Fukui
Fukui povas signifi:
Catazajá
Catazajá estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Catazajá. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07016.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15876 loĝantojn. El tiuj estis 8114 viroj kaj 7762 virinoj. La komunumo havas surfacon de 621 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10412 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 8366 scipovis legi kaj skribi kaj 2042 personoj estis analfabetoj. Do 80% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 20% estis analfabetoj.
15709 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 282 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 1.80% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Front National (Belgio)
La Front National ("Fronto Nacia", FN) estas dekstre ekstremisma politika partio en la franclingva parto de Belgio, paralela al la samnoma partio en Francio. La partio fondiĝis dum 1985.
Celoj
La partio substrekas la politikon de interna sekureco kaj pledas kontraŭ enmigrado de eksterlandanoj. Krome oni postulas nacian familian politikon, kiu stimulu la naskokvanton de enlandaninoj.
Plie la partio luktas por pli granda aŭtonomio de la franclingva landoparto Valonio. Malsame al la same dekstra, sed nederlandlingvema partio Vlaams Belang en Flandrio la Nacia Fronto ne estas separatisma, sed kontraŭe decidita por-belga kaj uzas la naciajn flagon kaj himnon de Belgio en sia retejo.
Aliancoj
Malgraŭ la definitiva substreko de la valona identeco el partio en la balota distrikto Bruselo-Halle-Vilvoorde ankaŭ aliancas kun la sume pli sukcesa flandra dekstre ekstremisma partio Vlaams Belang.
Castello di Brianza
Castello di Brianza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Barzago, Colle Brianza, Dolzago, Rovagnate, Santa Maria Hoè kaj Sirtori.
(17320) 3182 T-1
(17320) 3182 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
2497 Kulikovskij
2497 Kulikovskij estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan astronomon Pjotr Grigorjevich Kulikovskij (cirile Пётр Григорьевич Куликовский, 1910 — 2003).
Zoltán Lenkey
Zoltán Lenkey [lenkei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lenkey Zoltán estis hungara grafikisto (akvafortisto).
Biografio
Zoltán Lenkey frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1962. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay, Géza Fónyi, Sándor Ék, Crescencia Zelenák, András Csanády kaj István Szőnyi. Jam dum la studentaj jaroj li vizitis artistkolonion de Miskolc, post la diplomo li ricevis atelieron kun loĝejo en la kolonio. Inter 1964 kaj 1967 li havis stipendion. En la sekvej jaroj li pasis la somerojn en Bulgario. En la malfruaj 1970-aj jaroj li gvidis artan klubon en Universitato de Miskolc. Li ricevis premiojn inter 1963-1975, postmortan en 1983. Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis filojn.
Hokuriku
Hokuriku (北陸地方, lit. norda lando) estas subregiono de regiono Ĉubu, kiu estas proksima al la Japana maro. Ĉubu (中部地方 [ĉūbu-ĉihō]) estas la centra regiono de Honŝu, Japana ĉefa insulo.
La regiono Hokuriku enhavas Guberniojn Tojama, Iŝikaŭa kaj Fukui.
19584 Sarahgerin
19584 Sarahgerin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sarah H. Gerin, finalistino en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Arthur I. Meyer Jewish Academy de Okcidenta Palm Beach (Florido, Usono).
Cenad
Cenad (ĉenad) (hungare:Nagycsanád, germane:Gross-Tschanad) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Sânnicolau Mare. Oni aligis al ĝi Cenadul Vechi.
Historio
Ĝia unua mencio estas en ĉirkaŭ 1030. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torontál).
ZAL - Riu Vell (Metroo de Barcelono)
ZAL | Riu Vell estas stacio sur linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono. Ĝi estis malfermita la.
Flago de Taĝika Soveta Socialisma Respubliko
La flago Taĝika SSR estis adoptita la 20-an de marto 1953.
Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun la ora rikoltilo kaj martelo en la pintangulo, super la oraj cirilaj karakteroj РСС Тоҷикистон (RSS Toĝikiston) - la nomo de lando en taĝika kaj Таджикская ССР (Taĝikskaja SSR) - la nomo de lando en la rusa.
Inter 1937 kaj la adopto de ĉi-supra flago en la 1940-aj jaroj, la flago estis la sama, sed la unua vico de karakteroj estis en latinaj karakteroj (RSS Tocikiston).
Inter la 4-a de julio 1935 kaj 1937, la flago estis la sama, sed sen la rikoltilo kaj martelo. Inter la 25-a de februaro 1931 kaj julio 1935, la flago estis la sama, sed sen la cirilaj karakteroj. La unua flago de la Taĝika Soveta Socialisma Respubliko estis adoptita la 23-an de februaro 1929, kaj estis ruĝa kun la blazono en la pintangulo.
La naskiĝo de la tragedio el la spirito de la muziko
La naskiĝo de la tragedio el la spirito de la muziko (germane: Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik) estas libro de Friedrich Nietzsche, kiun li publikigis komence de 1872. Ĝi estis la unua grava verko de Nietzsche, per kiu la tiam 27-jara profesoro pri filologio samtempe distanciĝis de la scienca filologio. Sur proksimume 100 libropaĝoj kaj en 25 koncizaj ĉapitroj la juna sciencisto disvolvis el sia studo de la antiva grekeco, el sia amo al la muziko kaj el sia estimo de Schopenhauer kaj Wagner sian kulturan mondkomprenon. Li prezentis siajn teoriojn pri la ekesto kaj dekadenco de la greka tragedio kaj krom tio ĝeneralajn kulturfilosofiajn kaj estetikajn konsiderojn, akceptatajn ankaŭ en la 20-a jarcento. Ĝi enhavis antaŭparolon al Richard Wagner, al kiu Nietzsche omaĝis la traktaĵon kaj kiun li tiam konsideris kiel ebla novfondanto de arto kaj kulturo kompareblaj al la grekaj.
En 1886 Nietzsche aperigis duan eldonon sub la titolo '''Die Geburt der Tragödie. Oder: Griechenthum und Pessimismus''' [La naskiĝo de la tragedio. Aŭ: Grekeco kaj pesimismo], je kio li antaŭmetis al la libro „provon de memkritiko“.
(16860) 1997 YT10
(16860) 1997 YT10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Hera
Hera (Ἥρα aŭ "protektema" en la greka) ankaŭ latine Juno (Iūno) estis la diino de la geedzeco, kaj de la fekundeco. Ŝi estis la edzino de Zeŭso, kaj la reĝino de la olimpanoj.
Priskribo
Hera disputis multe kun Zeŭso pro liaj amaferoj. Ŝi malamis ankaŭ la heroon Heraklon, ĉar li estis la eksteredzeca filo de ŝia edzo kaj la bela mortonta Alkmeno. Aliflanke, ŝi protektis alian heroon, Jazonon.
Multaj mitologoj kredas, ke la kulto de Hera estas prahistoria. Antaŭ pli ol dek mil jaroj, la homo adoris prototipan diinon de la fekundeco, kaj ĉi-tiu diino fariĝis Hera en Grekio, kaj grade perdis sian hegemonion kiel ĉefdio al Zeŭso. La antropologoj trovis multajn de la nuda dika Granda Patrina Diino en Eŭropo.
La pavo kaj la guno estas ŝiaj kunligitaj bestoj.
La Heraio (greke Ηραία) estis sporta kaj religia festo okazinta en antikva Grekio en la greka urbo Olimpio en antikvaj tempoj. La festo estas nomata laŭ la Hera diino.
Io estis pastrino de la diino de Argo.
Joanna Lumley
Joanna Lumley (naskiĝis je la 1-a de majo 1946) estas brita antaŭa modelo kaj aktorino. Ŝi rolis kield Charlotte en la filmo Late Bloomers (Malfruaj florantoj). Ŝi ankaŭ rolis kiel Mary Smiling en Cold Comfort Farm (Malvarma komforta farmo). Ŝi aktoris pli ofte en televido ol en filmoj. Ŝia unua granda rolo estis kiel Purdey en la televidserio The New Avengers (La novaj venĝantoj) (1976-1977), daŭriga serio de La venĝantoj. Ŝia plej konata aktora rolo estas Patsy Stone en la BBC sitkomo Absolutely Fabulous (Absolute fabela).
Derbent
Derbent (Дербент) estas urbo en Dagestano en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 82410.
La urbo estis fondita en mezo de la 5-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1840.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 42°04' norde, longitudo 48°18' oriente.
La urbo estas sur bordo de Kaspia Maro.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 47.3 mil loĝantojn.
Elis Regina
Elis Regina (plena nomo: Elis Regina Carvalho Costa; naskiĝinta la en Porto-Alegro, Brazilo; mortinta la  en San-Paŭlo, Brazilo) estis brazila kantistino de bosanovo kaj ĵazo, konsiderata kiel unu el la plej gravaj reprezentantoj de la Muziko Populara Brazila. Ŝian fruan morton en la aĝo de 36 jaroj kaŭzis trodozo de kokaino kaj alkoholo, kvankam oni pripensas la teorion, ke ŝi estis viktimo de la tiam reganta militista reĝimo diktatoreca. Multaj muzikistoj kaj recenzistoj ŝin rigardas kiel unu el la plej bonaj kantistoj de Brazilo.
Vivo
Elis Regina naskiĝis en Porto-Alegro (federaciero Suda Rio-Grando) kaj devenis el etburĝaj cirkonstancoj. La kantistino komencis sia karieron jam infanaĝe: En ŝia naskiĝurbo ŝi komencis sian karieron kantante en la aĝo de 11 jaroj en la porinfana radioprogramo O Clube do Gurí de la radiostacio Farroupilha. Jam en la jaro 1959 ŝi kantetis en radioelsendoj de Rádio Gaúcha la aktualajn furoraĵojn. Malpli bosanovo, kiu en suda Brazilo ne estis tiom konata, sed bolerojn kaj rokmuzikajn baladojn.
Sekvan jaron ŝi vojaĝis al Rio-de-Ĵanejro, kie ŝi sonregistris sian unuan longdaŭran gramofondiskon, Viva a Brotolândia. Ŝia unua provo enradikiĝi en Rio-de-Ĵanejro tamen finiĝis per seniluziiĝo. Ŝi ne trafis la guston de la loĝantoj de Rio-de-Ĵanejro, kiuj plene estis sub la influo de la „malpasia“ bosanovo. Ŝi retiriĝis al San-Paŭlo, por perfektigi sian artan lertecon. Tio estis avantaĝa por ŝi, ĉar la muziko de tiu ĉi urbo pli kaj pli akiris gravecon tutlandan. Elis Regina atingis la konekton kun la nova, muzika medio.
Ŝia dua disko estis "Poema de Amor" el 1962. En 1965 ŝi prezentis kune kun Jair Rodrigues en la mita spektaklo „Dois na Bossa“ kaj ankaŭ publikigis la sondiskon Dois na bossa, per kiu ŝi rikoltis rekordan vendosumon tutlandan. En la aĝo de 20 jaroj ŝi gajnis pli ol 15.000 dolarojn ĉiumonate, estris sian televidprogramon, kiun ŝi sukcesigis. La tiel nomata Plej Granda Kantistino de Brazilo travivis sian sukceson utiligante la fruktojn de sia laboro.
Ŝia spektaklo „Falso Brilhante“ apartenas al ŝiaj plej grandaj sukcesoj. En São Paulo pli ol 300.000 homoj spektis ŝiajn prezentadojn. En la muzikhistorion eniris la kunverkado de Elis Regina kun Antônio Carlos Jobim, kun kiu ŝi en 1974 sonregistris kaj eldonis la albumon „Elis & Tom“, kiun la recenzistoj konsideris kiel unu el la plej bonaj sondiskoj de bosanovo. Ŝi kantis multajn komponaĵoj de „Tom“ Jobim, inter ili ankaŭ Águas de Março, kiun en 2001 la legantoj de la gazeto Folha de São Paulo balotis kiel plej bonan brazilan kanton de ĉiuj tempoj. Regina kaj Jobim ofte kantis la titolon dum koncertoj kaj televidprogramoj kiel duopo. La spektaklo „Transversal do Tempo“ (1978) havas preskaŭ ĉambromuzikajn trajtojn. La pecoj peras melankolian, insistan etoson.
Elis Regina tamen ne nur daŭrigis siajn sukcesojn, sed ankaŭ atente sekvis novajn muzikajn evoluojn kaj prezentis ankaŭ per titoloj de nekonataj aŭtoroj. Multaj loĝantoj de Rio-de-Ĵanejro ne ĉiam ŝatis komprenigi al si ŝiajn turnojn kaj returnojn. La publika favoro restis ŝanceliĝa, ĝia inklino ne ĉiam estis certa.
Elis Regina estis du fojojn geedziĝinta. El ŝia unua geedzeco kun muzikisto Ronaldo Bôscoli originas la filo João Marcelo Bôscoli. El ŝia dua geedzeco kun la brazila ĵazmuzikisto kaj pianisto César Camargo Mariano devenis Pedro Camargo Mariano kaj Maria Rita. La filino Maria Rita ekde 2003 ankaŭ estas sukcesa kiel kantistino.
La kantoj, kiujn ŝi interpretis, enhavis ne malofte – por la brazila aŭskultantaro de la epoko senprobleme malĉifreblajn – kritikajn aludojn sur la militista diktatoreco dum la "plumbaj jaroj" ("anos de chumbo"), ekzemple en titoloj kiel "O Bêbado e a Equilibrista". Elis Regina ofte kritikis la brazilan diktatorecon, kiu persekutis kaj pelis ekzilen multajn muzikistojn de ŝia generacio. En intervjuo de 1969 ŝi deklaris, ke Brazilo estas regata de "goriloj". Ŝia populareco gardis ŝin kontraŭ la malliberejo, sed finfine la aŭtoridatoj devigis ŝin kanti la nacian himnon, kio kompreneble vekis la koleron de multaj maldekstruloj brazilaj.
Elis Regina evidente mortis pro trodozo de drogoj, trankviligiloj kaj alkoholo en 1982 en la aĝo de 36 jaroj. Onidire temus pri la kombinaĵo de malbonsortaj cirkonstancoj. Kvankam disvastiĝis novaĵoj, ke la ĉefkomando de la militista reĝimo murdigis ŝin, ĉar la dissendo de la oficiala raporto de ŝia aŭtopsio al la gazetaro prokrastiĝis tro multan tempon, pri la mortokaŭzo de Elis Regina restas nur supozoj. Ĝis la nuntempo oni ne scias precize, kio okazis en ŝia domo la tagon de ŝia morto. Ŝi estis entombigata sur la tombejo de Morumbi, kvartalo de San-Paŭlo.
Graveco kaj postefiko
Per Elis Regina komenciĝis generacio de muzikistoj, kies prezentado ne nur estis unudimensia kiel en la pasinteco. Ŝi volis sin prezenti pli multfaceta, ne nur per la voĉo, kaj ŝi ekscitis per sia prezentado pli sentojn, ol oni estis kutimiĝinta ĝis tiam. Elis Regina estis temperamentoplena, karismo- kaj ĉarmdisradia persono, kiu metis per sia prezentado novajn normojn. Ŝi estis nomata „Reĝino de Música Popular Brasileira“. Ŝia persona stilo ne nur estis stampita de ŝia voĉo, sed ankaŭ de ŝiaj gestaro, mienaro kaj kostumoj. Ŝia aperaĵo ne nepre estis stelula, sed sur la scenejo ŝi suferis vastan metamorfozon. Ŝi kantis bosanovon, kvazaŭ ŝi volus forflugi per pasiaj movoj de siaj brakoj, kiuj similis helicopadelojn. Foje ŝi kuris pli ol du horojn senpaŭze super la scenejo. Ŝi ŝajnis esti mania de la muziko, kaj ŝia pasio ŝajnis esti senkompromisa.
Per siaj multaj prezentadoj dum festivaloj ŝi sukcesis meti muzikistojn kaj verkistojn tiam ankoraŭ nekonatajn en la scenejolumon: Milton Nascimento (Nada Será Como Antes), Vinícius de Moraes kaj Baden Powell de Aquino (Canto de Ossanha) aŭ Edu Lobo (Arrastão, Upa Neguinho). Fine de la 1960-aj kaj komence de la1970-aj jaroj Elis Regina helpis popularigi la verkadon de la tropikisma movado, registrante kantojn de muzikistoj kiel Gilberto Gil.
En la portugallingvaj landoj oni pli kaj pli eldonas prezentadojn de Elis Regina sur lumdiskego. Je tio temas pri malnovaj registraĵoj, kiujn oni elspeze restaŭris ciferecige.
(15369) 1996 KB
(15369) 1996 KB estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala, en la havaja insulo Maui (Usono).
Irén Gombaszögi
Irén Gombaszögi [gombasogi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gombaszögi Irén estis hungara aktoro. Ŝiaj fratinoj estis Frida Gombaszögi, Ella Gombaszögi kaj Margit Gombaszögi (ĉiuj aktoroj).
Irén Gombaszögi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis en aprilo de 1967 en Novjorko.
Biografio
Irén Gombaszögi devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en Teatra Lernejo en 1916, poste ŝi aliĝis al pluraj trupoj en Budapeŝto. En 1929 ŝi edziniĝis, poste ŝi apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1933 ŝi havis rolojn en Gaja Teatro kaj Teatro Belvárosi. En 1938 la geedza paro migris al Novjorko. Ŝi revizitis Budapeŝton en 1963 kaj 1966.
Flago de Transkaŭkaza Federacia Soveta Socialisma Respubliko
La flago de la Transkaŭkaza Federacia Soveta Socialisma Respubliko estis adoptita en la 1930-aj jaroj. Antaŭ tio, la flago estis ruĝa kun la cirilaj karakteroj en orkoloro. Ĝi konsistis el ruĝa flago kun granda stelo kun oraj bordoj kaj ene la rikoltilo kaj martelo ĉirkaŭ ĝia duono la dirilaj literoj. Ĝi ĉesis funkcii en 1936 kiam la federacia respubliko malaperis por krei tri respublikojn: Armena SSR, Azerbajĝana SSR kaj Kartvela SSR.
Topia
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7984 loĝantojn. El tiuj estis 3988 viroj kaj 3996 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1617,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1800 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1200,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,8 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7388 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj - personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke (ne estas) % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
4855 de la loĝantoj de Topia en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 753 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 15,51 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 14,51 % (349 el 2405), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 16,49 % (404 el 2450).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 7516 personoj apartenis al la katolika religio kaj 540 personoj al la protestantisma religio. 114 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 541 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Poliodono
La poliodono (Polyodon spathula) estas aktinopteriga fiŝo el la familio de la Poliodontedoj (Polyodontidae), ordo de la Acipenseroformaj (Acipenseriformes). Ĝi povas fariĝi 2 metrojn longa kaj pezi pli ol 80 kilogramojn. La plej alta registrita aĝo estas 55 jara. Ĝi estas la ununura specio el la Poliodontedoj.
Vivmedio
La poliodono troviĝas en la fluejo de grandaj riveroj (pli oj 6 metrojn profundaj) tiaj kiel Misisipio kaj en la Grandaj lagoj de Nord-Ameriko. Ĝi nutras sin ĉefe per planktono, kiun ĝi kaptas per naĝado kun malfermita buŝo tuj sub la akvosurfaco. Pro troa kaptado, akvomalpuriĝo kaj la konstruo de akvobaraĵoj la nombro ege malpliiĝis.
Provinco Valadolido
La provinco Valadolido estas provinco de Hispanio apartenanta al la aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono, nordoriente de la Iberia duoninsulo.
Priskribo
La provinco havas loĝantojn, areon je  kaj loĝdenson je. Entute ĝi havas 225 municipojn.
Municipoj
La baza administracia unuo en kiu dividiĝas la provinco estas la municipoj. En tiu provinco estas 225 en la aktualo. La plej loĝata municipo estas la provinca ĉefurbo. Inter la cetero elstaras municipoj de la centro de la provinco — ĉefe de la alfoz (areo de Valadolido) — kiel Laguna de Duero, Arroyo de la Encomienda, La Cistérniga, Zaratán, Simancas, Santovenia de Pisuerga, Cigales aŭ Cabezón de Pisuerga. En la sudo de la provinco staras pri nombro de loĝantoj la urboj Medina del Campo (kvara tiukadre de la provinco) kaj Olmedo; oriente de la provinco Peñafiel, sudoriente Íscar kaj okcidente Tordesillas.
La dudek municipoj plej loĝataj de la provinco Valadolido estas la jenaj (laŭ la INE en 2020):
Komarkoj
En la provinco Valadolido ne estas klara komarka divido firmigita je oficiala nivelo. Tamen, ja estas historiaj komarkoj pli malpli enradikigitaj kiuj enhavas municipojn, submunicipojn kaj loĝejajn areojn kiuj unuiĝas por la administrado de komunaj servoj kiel tiu de rubokolektado, purigado kaj sanservoj. Pro tio oni devas distingi inter komarkoj de administracia divido kaj komarkoj de historia kaj turisma nomado.
Grupo Desportivo Interclube
Grupo Desportivo Interclube estas futbalklubo kiu estas bazita en la urbo Luando de Angolo. La plej gravaj klubaj teamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono . La unua vita teamo de la klubo elpoentis sia unuan titolon, la Angola Pokalo, en 1986. En 2005, la klubo finis la sezonon en 9a loko en la unua angola futbala ligo. En tiu jaro, la klubo atingis la Angolan Pokalan Finalon, sed estis venkita.
Peter Rosegger
Peter ROSEGGER (* en Alpl, komunummo Krieglach, Steiermark, †  en Krieglach, Steiermark) estis aŭstra verkisto.
La filo de malriĉa kamparano frue interesiĝis pri desegnado kaj pentrado. Legi kaj skribi li lernis ĉe pensiiĝinta instruisto kaj aŭtodidakte, ĉar li ne havis okazon por vizitadi lernejon.
En la jaro 1864 li sendis siajn unuajn literaturajn verkojn al gazeto, kaj la redaktoro ebligis al la juna talentulo la viziton de komerca lernejo. Ekde la jaro 1869 Rosegger konstante publikigis poemojn en sia regiona dialekto, romanojn kaj rakontojn. Centraj temoj en lia verkaro estas la vivo de la kamparanoj, ties religiemo kaj amo al la naturo - kaj minacoj de la moderna grandurba etoso.
Palúdzka
Palúdzka (hungare Kispalugya) estas vilaĝo kaj urboparto de Liptovský Mikuláš en Slovakio.
Situo
Palúdzka situas en okcidenta parto de la urbo, rekte sur la bordo de la akvorezervujo Liptovská Mara. Norde kaj oriente randas ĝin la rivero Váh, kiu nordokcidente de la centro de Palúdzka eniras la akvorezervujon. Proksimume meze de la urboparto trafluas ĝin en la sudnorda direkto rivereto Demänovka.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo venas de la jaro 1282, kiam Palúdzka estis randa parto de la hodiaŭ jam subakvigita vilaĝo Paludza. En 1960 Palúdzka fariĝis urboparto de Liptovský Mikuláš.
Esperanto
Palúdzka estis naskiĝloko de Ján Vajs (1953–2021), gvida figuro de la Esperanto-movado en la Liptov-regiono.
Nová Ves (distrikto Žďár nad Sázavou)
Nová Ves estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En vivis en la vilaĝo.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1364.
11015 Romanenko
11015 Romanenko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Boris Ivanoviĉ Romanenko (cirile : Борис Иванович Романенко), veteranon de la grupo, kiu studis la jetpropulson en Moskvo en la 1930-aj jaroj. Dum multaj jaroj li laboris ĉe la asocio de scienca prokukto Lavoĉkin. Li partoprenis en la planado kaj la lanĉo de aŭtomataj kosmaj misioj por enketoj pri Luno, Venuso, Tero kaj Suno.
Januária
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Januária. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Esperanto en Januária
En Januária, Antônio Rabelo de Souza intense varbis pri Esperanto en la 1940-aj jaroj.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Oficiala Konsilantaro Teknika Lernejo  Novaĵoj  Turismo
Dónát Bíró
BÍRÓ Dónát [bi:ro:] aŭ Donát estis rumania hungara etnografo, lokhistoriisto. Li naskiĝis en Mădăraș (Harghita) la 9-an de majo 1930 kaj mortis en Reghin la 25-an de majo 2010.
Kariero
Donát Bíró akiris diplomon pri historio en 1954 en Universitato Bolyai kaj poste li instruis en Reghin.
128228 Williammarsh
128228 Williammarsh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 18-an de septembro 2003 de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 2:9 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de William H. Marsh  (1926 – 2004), usona profesoro pri retoriko, debato kaj teatro ĉe la duagradaj lernejoj kaj la universitataj sistemoj. Li estis sindona al siaj studentoj kaj instruis efike komuniki en multenombraj lokoj. Liaj studentoj fariĝis inĝenieroj, sciencistoj, advokatoj kaj aktoroj
Tapejara (Paranao)
Tapejara estas municipo de la brazila subŝtato Paranao. En la jaro 2010 ĝi havis proksimume 14.600 loĝantojn. .
Ekzistas katolika paroĥo de Virgulino de Aparecida (Paróquia Nossa Senhora Aparecida). Ĝi apartenas al la diocezo de Umuarama.
Grupo Desportivo Sagrada Esperança
Grupo Desportivo Sagrada Esperança estas futbalklubo de la urbo Dundo en la provinco Lunda Norte de Angolo. La plej gravaj klubaj teamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono . La unua vira teamo de la klubo elpoentis sian unuan titolon, la Angolan Pokalon, en 1988.
En 2005, la unua vira teamo, administrita de Mário Calado, gajnis la unuan futbalan ligon de la lando.
Luynes (Indre-et-Loire)
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Luynes situis en la kantono Luynes, kiu ne plu ekzistas.
Geografio
La areo de la komunumo estas granda je 34,01 km², kaj ĝia alteco varias inter 39 kaj 105 msm.
Ĝemeleco
Luynes havas tri ĝemelurbojn :
Santa Cruz Xitla
Santa Cruz Xitla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Xitla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 384.
Man-ĉe-mane
Man-ĉe-mane (originale Mãos dadas, en la portugala) estas poeziaĵo de la brazila poeto Carlos Drummond de Andrade. Tiu poeziaĵo aperis unuafoje en la libro Sentimento do mundo ("Sento de la mondo"), eldonita en 1940. Ĝi aperis en Esperanto sub la titolo "Man-ĉe-mane", tradukita de Rafael Lins, en la revuo Momenton!, oficiala organo de la Brazila Esperantista Junulara Organizo (BEJO).
Harriet Cook
Harriet COOK (1843-1869) estis feministo kaj virinbalotrajtisto, amiko de Elizabeth Garrett kaj Emily Davies. Ŝi estis helpanta sekretario de la Kensington Society (Socio Kensington) antaŭ ŝia frua morto en 1869.
Vivo
Kiam Elizabeth Garrett studis medicinon en St Andrews, ŝi amikiĝis kun la juna Harriet. Harriet ankaŭ renkontis tie Emily Davies, kiu vizitis Garrett. Harriet ofte vizitis ŝiaj amikoj en Londono kaj aliĝis al feminista diskutgrupo, la Kensington Society (Socio Kensington). Ŝi helpis organizi petskribon pri virinbalotrajto en 1866 kaj poste fariĝis pagata sekretatio de la virinbalotrajta komitato, helpante Louisa Garrett Smith.
Verŝajne, kiam Garrett kaj Davies ambaŭ turnis sin al siaj karieroj (medicino kaj eduko) anstataŭ virinbalotrajtista movado, ankaŭ Harriet Cook ne plu partoprenis en la movado. Sed, ŝi certe daŭris ŝiajn amikecojn kaj kelkfoje vizitis Elizabeth Garrett. En 1868 ŝi aŭdis pri la nurvirina kolegio kiun Emily Davies provis starigi, kaj interesigis ŝiajn amikojn en St Andrews. Ŝia fratino Rachel estis pionira studento de la kolegio, Girton College.
(Poste, en 1877, alia fratino Elizabeth kunfondis la nurknabinan lernejon, St. Leonard's School, St Andrews, kies sekretario la fratino Isabella estis. Louisa Garrett Anderson, filino de Elizabeth Garrett, ĉeestis ĉi tiun lernejon.)
Harriet Cook mortis de tuberkulozo en 1869.
Tomáš Holý
Tomáš Holý (17-a de marto 1968 Prago – 8-a de marto 1990 Polevsko) estis ĉeĥa infana aktoro. Li estis la plej konata ĉeĥa infana filma stelulo de sia tempo. En filma festivalo en Monte-Carlo en la jaro 1979 ĵurio nomis lin la plej bona infana aktoro ekde tempoj de Shirley Temple.