cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ritonavir
Oftaj kromefikoj inkluzivas naŭzon, vomadon, perdon de apetito, diareon kaj sensentemon (fake hipoestezion) de la manoj kaj piedoj. Gravaj kromefikoj inkluzivas hepatajn problemojn, pankreatiton, alergiajn reagojn kaj korajn misritmojn. Gravaj interagoj povas okazi kun kelkaj aliaj medikamentoj inkluzive de Amiodarono kaj Simvastatino. Je malaltaj dozoj ĝi estas konsiderata akceptebla por uzo dum gravedeco. Ritonavir apartenas al la klaso de proteazo-inhibiciiloj. Tipe, tamen, ĝi kutimas inhibicii la enzimon kiu metaboligas aliajn proteazinhibitorojn. Tiu inhibicio permesas uzi pli malaltajn dozojn de ĉi tiuj lastaj medikamentoj.
Ritonavir estis patentita en 1989 kaj venis en medicinan uzon en 1996. Ĝi estas en la Listo de Esencaj Medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano. Ritonavir-kapsuloj estis aprobitaj kiel senmarka medikamento en Usono en 2020.
Hölstein Süd (stacidomo)
Hölstein Süd estas fervoja stacidomo en Hölstein, Svislando.
Kalvinana preĝejo (Hajdúhadház)
La Kalvinana preĝejo estas religia monumento historia en urbo Hajdúhadház (Hungario).
Historio
Supozeble en la 15-a jarcento oni konstruis katolikan kirkon, kiun la alvenintaj hajdukoj riparis kaj alkonstruis turon depost 1605. Baldaŭ la kirko estis dufoje pligrandigita, tamen ne sufiĉis. En 1847 la kalvinanoj komencis konstruis pli novan preĝejon, sed tio ne sukcesis pro la Hungara revolucio de 1848. Denove oni konstruis novan kirkon inter 1870-1872. Pro la 2-a mondmilito ĝi plene bruldetruiĝis. La renovigaj laboroj plejparte finiĝis nur en la 1970-aj jaroj, la nova orgeno estis kreita en 1982. Ĝuste post jardeko ĉiuj renovigaj laboroj estis faritaj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefplaco. La fasado estas simetria, en ambaŭ flankoj la sveltaj turoj altiĝas. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo meze, sed ankaŭ la turoj havas enirejojn ekstere.
Proteazo
Proteazo (ankaŭ nomita peptidazo aŭ proteinazo) estas enzimo kiu katalizas (pliigas reagrapidecon aŭ "akcelas") proteinolizon, malkonstruante proteinojn en pli malgrandajn polipeptidojn aŭ ununurajn aminoacidojn, kaj spronante la formadon de novaj proteinproduktoj. Proteazoj faras tion fendante la peptidligojn ene de proteinoj per hidrolizo, reago kie akvo rompas ligojn. Proteazoj estas implikitaj en multaj biologiaj funkcioj, inkluzive de digestado de konsumitaj proteinoj, proteinkatabolo (rompo de malnovaj proteinoj), kaj ĉela signalado.
En Folkefiende
Popolmalamiko (en la norvega: En Folkefiende) estas teatraĵo fare de la norvega dramisto Henrik Ibsen en 1882.
La teatraĵo estis unuafoje prezentita en 1883 en la urbo Kristianio (kiu poste nomiĝis Oslo en 1925) kaj de tiam estis prezentita en teatroj ĉirkaŭ la tuta mondo. Koncerne la ĝenron al kiu la teatraĵo devus esti atribuita, Ibsen skribis: "Ĝis nun mi ne estas certa ĉu mi nomos la teatraĵon komedio aŭ nur dramo. Estas multaj elementoj, kiuj indikas la komikan flankon, sed la teatraĵo baziĝas sur serioza ideo."
La mesaĝo de Ibsen
La teatraĵo temigas la lukton de kvalifikita unuopulo kontraŭ la komunumo en kiu li vivas kaj servas. Ibsen skribis sian teatraĵon kiel persona respondo al la kritiko kontraŭ li post sia antaŭa teatraĵo "Reaperantoj" kiu tiam estis konsiderita skandalo. "Popolmalamiko" estas teatraĵo kiu atakas la publikan hipokritecon, kaj tiam kaj nun. Kaj ankaŭ prezentas la plej severajn mediajn problemojn en nia mondo, do post pli ol jarcento la mesaĝo malantaŭ ĝi ankoraŭ estas tre aktuala.
En "Popolmalamiko" Ibsen iris eĉ pli for kun siaj mesaĝoj. Antaŭ tio, kvankam polemikaj elementoj estis reprezentitaj sufiĉe je la fronto de la okazaĵoj kaj eĉ prenis gravan parton de kio okazis sur la scenejo, tamen ili okazis malgrandskale ene de ununura domo kaj por specifa familio. En "Popolmalamiko", la polemiko iĝis la ĉefapogilo, kaj la kontraŭheroo estis socio kiel tutaĵo. Unu el la ĉefaj mesaĝoj en la teatraĵo estas, ke la sola persono, staranta sola, estas tiu, kiu estas "prave" pli ofte ol la amasoj da homoj, kiuj estis prezentitaj kiel malkleraj kaj gregemaj. Laŭ komuna kredo de Viktoriana epoko, socio estis nobla institucio kiu povus esti fidinda, fikcio kiun Ibsen defiis. Tio emfazas la heroecon de la individuo, ĉi-kaze de la kuracisto, diranta la veron fronte al la potenco de la reĝimo. La reĝimon bedaŭrinde reprezentas lia frato, la urbestro kiu detruas ajnan iniciaton purigi la banojn, kaj kiu funkcias sen minimuma homa toleremo.
Intriga resumo
La protagonisto de la teatraĵo estas Dro. Thomas Stockman, kuracisto kaj unu el la gravuloj de sia komunumo. La urbo estas feriurbo kies ĉefa ĉarmo kaj allogo estas en kuracaj publikaj banejoj. La kuracisto malkovras, ke la akvo en la banejoj estas poluita sekve de la eltrovo de bakteria infekto en la banakvo. La kaŭzo estis malkovrita de la tralikiĝo tra la grundoj de la loka fabriko kiu prilaboras buĉitajn bredbestojn, kaj kie multe el la urbanoj laboras. Li indikas akuzan fingron al sia frato, Peter Stockman, urbestro de la malgranda urbo, kiu ankaŭ havas proprajn ekonomiajn interesojn en la poluanta fabriko.
Dro. Stockman atendas esti laŭdita pro savo de la urbo de la koŝmaro de infektado de vizitantoj kun malsanoj, sed anstataŭe la lokuloj akuzas lin de fifamigado de la urbo kaj deklaras lin "Malamiko de la popolo"; ili amasiĝas kontraŭ li ĉe lia hejmo kaj ĵetas ŝtonojn tra la fenestroj de lia domo. La teatraĵo finiĝas kun kompleta ekskomuniko de la kuracisto kaj lia fakta elposteniĝo. Estas klare por la leganto-spektanto, ke la katastrofo estas ĉe la sojlo de la urbo (kaj ankaŭ ĉe la sojlo de la pordo de la kuracisto), pro la malvolo de la socio trakti la realon, tiel kiel ĝi estas.
István Szőcs (inventisto)
István Szőcs [iŝtvAn sOĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Szőcs István estas hungara kemiisto, inventisto.
István Szőcs naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
István Szőcs maturiĝis en kemia mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1961, poste li akiris licencon en altlernejo de Kazincbarcika en 1965, pli poste diplomon en Universitato de Panonio en 1969. Li doktoriĝis en Naciodefenda Universitato Miklós Zrínyi, krome li finis kursojn pri artfajraĵo kaj defendo kontraŭ fajro. Intertempe li laboris en uzino pri medikamentoj inter 1965-1971, poste li fondis proprajn entreprenojn, malofte li prelegis ankaŭ eksterlande. Ekde 1988 li specialiĝis pri estingoj de fajroj. Li kreis 75 patentojn. Li ricevis premiojn inter 1992-2008.
Hölstein Weidbächli (stacidomo)
Hölstein Weidbächli estas fervoja stacidomo en Hölstein, Svislando.
Insulo Manitoulin
Manitoulin estas insulo en Lago Hurono en Ontario, Kanado. La insulo estas la plej granda laga insulo en la mondo, kun areo de 2 766 kvadrataj kilometroj kaj ĝi estas la 172-a plej granda insulo en la tuta mondo. Sur la surfaco de la insulo ekzistas multaj lagoj, ene de kiuj estas insuletoj, kun kelkaj el ili havantaj lagojn ankaŭ.
La nomo de la insulo en la indiĝena lingvo signifas "insulo de spiritoj", kaj ĝi estis utiligita kiel sankta loko por la lokaj triboj. La unua eŭropa persono kiu ekloĝis sur la insulo estis jezuita pastro, kiu malfermis mision sur la insulo en 1648. La alveno de blankuloj kaŭzis eksplodon de epidemioj inter la indiĝenoj, kies imunsistemo ne estis rezistema al la eŭropaj malsanoj. La insulo restis senhoma dum preskaŭ 150 jaroj. Daŭris ĝis 1812 ke la insulo revenis kaj estis loĝita fare de la lokaj triboj, kaj en 1862 eŭropaj setlantoj ankaŭ estis permesitaj ekloĝi sur la insulo.
La populacio de la insulo (aktuale en 2016) estas 13,255. La plej granda parto de ili (61.1%) estas blankaj kaj la cetero estas indiĝenaj kanadanoj.
37785 Nougaro
37785 Nougaro estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 1997 en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca kantaŭtoro, kantisto kaj poeto Claude Nougaro (1929 – 2004). Naskiĝita en Tuluzo, li parolis kaj kantis kun sudokcidenta franca akĉento. Pasia pri ĵazo, li verkis francajn parolojn kaj metis usonajn ĵazajn kaj brazilajn temojn en siaj kanzonoj.
Nirmatrelvir
Nirmatrelvir, vendota sub la markonomo Paxlovid, pro gramatika konveno esperantigebla al Nirmatrelviro, estas kontraŭvirusa medikamento evoluigita fare de la usona farmacia kompanio Pfizer kiu funkcias kiel buŝe aktiva 3CL-proteazo-inhibiciilo. La kombinaĵo de Nirmatrelvir kun Ritonavir laŭ la stato fine de decembro 2021 estas en fazo III-provoj por la terapio de COVID-19. La kombinaĵo estas atendita esti surmerkatigita sub la markonomo Paxlovid.
Esploristoj de la farmacia kompanio la 14-an de decembro 2021 asertis la altan efikecon de la nova medikamento konfirmita post fina taksado de la klinika studo. Sekve, la tablojdo montris efikecon de preskaŭ 90 procentoj en la antaŭzorgo de hospitalaj restadoj kaj mortoj en altriskaj pacientoj, kiel anoncis la farmacia kompanio. Lastatempaj laboratoriaj testoj ankaŭ indikis, ke la drogo ankaŭ konservus sian efikecon kontraŭ la rapide disvastiĝanta omikrona variaĵo de la kronviruso.
La kompanio publikigis provizorajn studrezultojn en novembro, ke la medikamento estis je 89 procentaĵoj efika por malhelpi enhospitaligojn aŭ morton kompare kun placebo. La provizoraj rezultoj baziĝis sur datumoj de ĉirkaŭ 1200 homoj, la finrezultoj inkluzivas pliajn 1000 testpersonojn. Neniu el la partoprenantoj de la studo, kiuj ricevis traktadon kun Nirmatrelvir, mortis - kompare kun dek du mortoj inter tiuj, kiuj prenis la placebon.
Kantono Emmet (Miĉigano)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Zoltán Tornallyay
Zoltán Tornallyay [tornajai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tornallyay Zoltán estis hungara arkitekto. Zoltán Tornallyay naskiĝis la en Tornalja, (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Tornaľa en Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en la sama urbo jam kiel Tornaľa en Ĉeĥoslovakio.
Biografio
Zoltán Tornallyay maturiĝis en gimnazio en Losonc en 1901, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1905. Liaj plej gravaj instruistoj estis Samu Pecz, Alajos Hauszmann kaj Frigyes Schulek. Inter 1905-1910 li estis asistanto en la universitato, poste li malfermis komunanan atelieron kun sia amiko. En 1908 li studvojaĝis al Italio, Svislando kaj Francio helpe de stipendio. En 1913 li estis ĉefarkitekto en konstruado de Kolonio Wekerle. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li hejmenvenis kaj okupiĝis pri la familia bieno, post jaroj ankaŭ pri arkitekturo. Pro Traktato de Trianon li iĝis ĉeĥoslovakiano. Li edziĝis en 1922, lia edzino naskis kvinfoje. Li havis postenojn en la hungara kalvinana eklezio. Depost la 2-a mondmilito pro Dekretoj de Beneš li iĝis senrajta kaj oni forprenis de li la bienon kaj domon.
Aguilar de Bureba
Aguilar de Bureba [agiLAR debuREba] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Aguilar de Bureba povas esti komprenebla etimologie kiel Aglejo de Bureba, alude al la komarkonomo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,45 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 52 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 210 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 48 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado. Lastatempe laboro ĉe industria zono de Briviesca plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la romanika preĝejo.
Partoprenantaj teamoj al Futbala Mondpokalo 2022
Ĉi tiu paĝo enhavas la liston de la Partoprenantaj teamoj al Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. La nombro de ludantoj elektitaj estas limigita al 26. Tamen, la FIFA trudis al la trejnistoj malkaŝi komencan liston de 55 ludantoj antaŭ la. La fina elekto de la 26 ludantoj kiuj konkuros en la Mondpokalo en Kataro estis prezentita al FIFA la.
38431 Jeffbeck
38431 Jeffbeck estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 8-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Hirschlang (stacidomo)
Hirschlang estas fervoja stacidomo en Niederdorf, Svislando.
38431 Jeffbeck
Nomo
Ĝia nomo honoras la anglan gitariston kaj muzikiston Geoffrey Arnold (Jeff) Beck. Depost la 1960-aj jaroj, li estis vaste agnoskita pri sia noviganta sono kaj sia kulaboro en larĝa gamo da muzikaj genroj, inklude rok-muzikon, rokĵazon, bluson kaj. Beck estas rigardita kiel unu el plej influaj gvidantaj gitaristoj en la historio.
Aguas Cándidas
Aguas Cándidas [agŭasKANdidas] estas submunicipo kaj municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la nordokcidento de la komarko La Bureba. La loknomo Aguas Cándidas povas esti komprenebla etimologie kiel Malvarmaj Akvoj.
Jenő Brandi
Jenő Brandi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Brandi Jenő estis hungara akvopilkisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia origina familia nomo estis Brandeiszki [brandejski].
Aguas Cándidas
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas tri loĝlokojn nome Aguas Cándidas, Quintanaopio kaj Río Quintanilla, okupas totalan areon de 17,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 460 loĝantojn el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 60 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj 30 km de Briviesca, komarka ĉefurbo.
Jenő Brandi
Biografio
Jenő Brandi akiris diplomon en komerca akademio en 1932, poste li estis oficisto en sia naskiĝurbo. En 1963 li akiris ankaŭ trejnistan diplomon. Lia edzino naskis filinon.
Sporta kariero
Ekde 1927 li naĝadis en sportklubo, baldaŭ li akvopilkadis. En naĝado li estis hungara ĉampiono en 1934 (varia stafeto), en akvopilko li estis hungara ĉampiono trifoje, dum li estis membro de la hungara nacia akvopilka teamo 61-foje inter 1934-1948. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1936 kaj Somera Olimpiko 1948 kun ora kaj arĝenta medaloj, krome en Eŭropaj Ĉampionumoj li estis la en 1934 kaj 1938. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1949. Inter 1950-1980 li estis trejnisto, internacia arbitraciisto, fine li havis postenojn en la sporta vivo.
Aguas Cándidas
Geografio
La 32 % de ĝia municipa teritorio (576,31 hektaroj) estas protektita de la birdoprotekta areo ZEPA Sierra de la Tesla-Valdivielso, kiu klopodas protekti la habitaton de jenaj birdospecioj: ansergrifo (Gyps fulvus), blua cirkuo (Circus cyaneus), perknoptero (Neophron percnopterus) kaj ruĝbeka montokorvo (Pyrrhocorax pyrrhocorax).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Johano.
Keep Talking and Nobody Explodes
Keep Talking and Nobody Explodes (esperante “Daŭre parolu, por ke neniu eksplodu” ) estas puzla videoludo, evoluigita de la kanada studio Steel Crate Games. En la ludo, la ludanto devas senarmigi hazardajn bombojn kun la asistado de aliaj ludantoj kiuj legas manlibron kun la instrukciaĵo. Ĝi estis desegnita per la virtuala realeco en menso, kaj ĝi unue estis lanĉita por la Samsung Gear VR, la 16-an de julio 2015. Ĝi poste iĝis havebla por Microsoft Windows, MacOS, Sony PlayStation 4, Linux, Nintendo Switch kaj Xbox One.
La ludo
Keep Talking and Nobody Explodes estas desegnita por esti ludita de almenaŭ du ludantoj, kie unu estas la malŝaltilo de la bombo kaj la ceteraj estas la spertuloj, kiuj legas la manlibron pri kiel fari ĝin. La malŝaltilo ne povas rigardi la instrukciojn kaj devas fidi la spertulojn por instrui ilin; tiel ankaŭ la spertuloj ne povas vidi la bombon, kaj devas fidi je la malŝaltilo por priskribi la bombon. La spertuloj kaj la malŝaltilo devas komuniki unu kun la alia aŭ rekte fizike aŭ interrete uzante voĉservon.
Ĉiu bombo en la ludo enhavas plurajn modulojn, kiuj estas sendependaj unu de la alia kaj povas esti malaktivigitaj en ajna ordo. La plej multaj moduloj postulas esti malaktivigitaj, la bombo estas sukcese malŝaltita kiam ĉiuj tiaj moduloj estis malaktivigitaj. Malaktivigi ĉi tiujn modulojn postulas, ke la malŝaltilo donu vidajn indikilojn al la spertuloj, kiuj tiam uzas la instrukciojn por determini kiajn agojn ri devas fari. Ekzistas ankaŭ la "daŭraj moduloj", kiuj ne povas esti malaktivigitaj, kaj bezonas periodan atenton antaŭ ol ilia retronombrado finiĝas. Ĉiu bombo ankaŭ havas retronombradon. Se la tempigilo falas al nulo, la bombo eksplodos. Bomboj ankaŭ havas maksimuman nombron da permesitaj eraroj, kiuj faras la retronombradon pli rapida. Se la maksimumaj permesitaj eraroj estas atingitaj, la bombo ankaŭ eksplodos. Aliaj malhelpoj estas la lumoj en la ĉambro, kiuj malŝaltas por mallonga momento ĉiufoje, kaj vekhorloĝo kiu malatentigas la ludanton.
Recenzoj
La komputilversio de Keep Talking and Nobody Explodes ricevis "miksitajn kaj mezajn" recenzojn dum la versioj por Nintendo Switch kaj PlayStation 4 ricevis "ĝenerale pozitivajn recenzojn", laŭ revizioretejo Metacritic. Destructoid donis al ĝi 9 poentojn el 10, dirante «Se vi estas laca ĉiam ludi Cards Against Humanity aŭ Monopolon, Keep Talking and Nobody Explodes certe donos al vi la perfektan solvon, supozante ke vi havas amikojn pretajn por trakti la taskon.»
En marto 2016, la ludo jam vendis pli ol 200 000 ekzemplerojn.
Libavské Údolí
Libavské Údolí (Liebauthal) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Ĝi situas en Sokolova baseno. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1829. Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Kolová (devene Kagerava), laŭ kiu ĝis la jaro 1950 nomiĝis.
Germana milita tombejo en Lommel
La Germana Milita Tombejo en Lommel (Deutscher Soldatenfriedhof Lommel) estas la plej granda germana milita tombejo ekster Germanio en Okcidenta Eŭropo. En la tombejo estas entombigitaj pli ol 39 000 soldatoj sur tereno de 16 hektaroj. La tombejo estis oficiale inaŭgurita la 6-an de septembro 1959.
Libavské Údolí
Memorindaĵoj
Sude de la municipo sur monteto Hradiště super kunfluejo de Malá Libava kaj Libava troviĝas restaĵoj de nesukcesa provo pri fondo de mezepoka urbo kaj eble ankaŭ burgo Kager.
Germana milita tombejo en Lommel
Laŭ la Konvencio de Ĝenevo, soldatoj kiuj mortis en milito, inkluzive tiuj kiuj mortis eksterlande, havas la "rajton al eterna ripozo".
Pli ol 30 000 homoj vizitas la tombejon ĉiujare.
Nombro da batalperiintoj
Ĉi tie estas entombigitaj plejparte germanaj soldatoj kiuj falis dum la Dua Mondmilito. Aldone, pli malgranda nombro da soldatoj kiuj mortis dum la Unua Mondmilito estis entombigita ĉi tie. Laŭ la flandra organizo "Sint-Maartensfonds, SMF", asocio de iamaj flandraj SS-anoj, 46 falintaj SS "Orientfrontaj batalantoj" estas entombigitaj en tiu ĉi tombejo.
Sur totala areo de 16 ha (427 × 350 m) estas 542 falintaj el la unua mondmilito kaj 38 569 falintaj el la dua mondmilito. La tombejo estas dividita en 63 kampojn kun ĝis 28 vicoj kaj 640 tomboj. Kruco estis metita por ĉiu du mortintoj. En kelkaj kazoj, ĝis naŭ soldatoj kuŝas en tombo. Iliaj datoj estas gravuritaj sur metalplakedoj metitaj ambaŭflanke de la kruco.
En 2016, entute 39 108 estis mortigitaj. La nombro pliiĝis iomete kun la paso de la tempo, ĉar restaĵoj de mankintaj falintaj soldatoj estis trovitaj, ekzemple ĉar la registaro daŭrigis savi aviadilvrakojn. En 2008, ekzemple, la restaĵoj de tri homoj de la Luftwaffe estis entombigitaj. La 21-an de septembro 2019, en la Internacia Tago pri Paco, tri nekonataj soldatoj estis entombigitaj memore al 75 jaroj da liberigo kaj la 100-a datreveno de la Germana milittombeja komisiono. En tiu ĉi speciala okazo ankaŭ estis gisita "paca sonorilo", kiu tiam estis metita en la korton antaŭ la kripto.
Junulara kunvenejo
En la junulara kunvenejo Huis Over Grenzen, malfermita en 1993, okazas internaciaj (junularaj) renkontiĝoj. Tiu ĉi eduka centro servas ĉefe kiel centro de paco kaj memoro, kie vizitantoj povas interalie interparoli kun ĉeestintoj kaj parencoj de militviktimoj. La intenco estas kontribui preter la tomboj al paco kaj eŭropa unuiĝo.
En 1995 estis plantita japana juglandarbo (Ginko), kiel signo de espero kaj ne nur memore al la Dua Mondmilito, sed ankaŭ al la 6-a de aŭgusto 1945. En tiu dato, la usonanoj ĵetis atombombon super la japana grandurbo Hiroŝimo. Apud la arbo estas teksta tabulo en tri lingvoj (nederlanda, franca kaj germana) kies teksto en Esperanto estas "Simbolo de espero kaj paco. Plantite por festi la 50-an datrevenon de la fino de la milito".
Literaturo
(germana) Volksbund Deutscher Kriegsgräberfürsorge, Kassel, oktobro 1980 (informbroŝuro en la germana, nederlanda kaj franca).
Niederdorf (stacidomo)
Niederdorf estas fervoja stacidomo en Niederdorf, Svislando.
Alcocero de Mola
Alcocero de Mola [alkoZEro deMOla] estas loĝloko kaj municipo en la oriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La termino Alcocero eble povas esti etimologie komprenebla kiel Hordeejo, dum la aldono de Mola estis el 1938 (Hispana Enlanda Milito) omaĝa aludo al la faŝisma generalo Emilio Mola, kiu mortis en aviadakcidento tie. La nuna leĝo pri historia memoro devigas retiri tiajn omaĝojn al la frankisma diktaturo, sed la ŝtata aparato tre ofte ne plenumas tiun devon.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj).
(95786) 2003 FN7
Malkovro
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:7 kun Marso. Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,242446 astronomia unuo, tie estas 36,269 milionoj da km.
Undora montaro
Undora montaro (Ундорские горы) estas altaĵo en Uljanovska provinco de Rusio, sur la dekstra bordo de Volgo, tradicie nomata montaro malgraŭ ĝia malgranda alteco. Situas inter riveroj Svijaga okcidente kaj Volgo oriente, vilaĝo Undori norde kaj urbo Uljanovsko sude. La nomo devenas de la vilaĝo Undori.
En la montaro troveblas naftoardezo. . Multas fosilioj de iktiosaŭroj, pleziosaŭroj kaj aliaj pleziosaŭruloj. Oni produktas naturan mineralakvon Volĵanka, kiu enhavas multajn utilajn mikroelementojn.
Oberdorf BL Winkelweg (stacidomo)
Oberdorf BL Winkelweg estas fervoja stacidomo en Oberdorf, Svislando.
Oberdorf BL (stacidomo)
Oberdorf BL estas fervoja stacidomo en Oberdorf, Svislando.
Los Barrios de Bureba
Los Barrios de Bureba [losBArjos debuREba] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Los Barrios de Bureba povas esti komprenebla etimologie kiel La Kvartaloj de Bureba.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 46,721 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 186 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 300 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 55 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. La loĝlokoj de la municipo estas Los Barrios de Bureba, Barrio de Díaz Ruiz, Las Vesgas, Solduengo kaj Terrazos.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi estis unu el sep loĝlokoj de la Merindad de Bureba apartenanta al la partido de Bureba, jurisdikcia senjorlando de la Grafo de la Revilla kiu nomumis la vicurbestron.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la romanika preĝejo.
Les Charbonnières (stacidomo)
Les Charbonnières estas fervoja stacidomo en Le Lieu, Svislando.
Tibor Tüskés
Tibor Tüskés [tuŝkEŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Tüskés Tibor estis hungara instruisto, redaktoro, bibliotekisto. Lia konata filo estis Gábor Tüskés, lia nepino Anna Tüskés.
naskiĝis la en Szántód, li mortis la  en Pécs.
Elektitaj kontribuoj
A határtalan énekese (2003)
Gabriela Zapolska
Gabriela Zapolska, ankaŭ Maria Gabriela Janowska (n. la 30-an de marto 1857 en la vilaĝo Підгайці, (elp.Pidhajci), distriko Łuck, en la historia regiono Volino, hodiaŭ Ukrainio; m. la 17-an de decembro 1921 en Lvivo, ĝis 1990 laŭ la pola nomo Lwów ) estis pola verkistino, ĵurnalistino, dramistino, aktorino kaj teatra kritikistino. Gabriela Zapolska estas reprezentanto de pola naturalismo. Ŝi mokis la moralan hipokritecon de la burĝaro, verkis satirajn komediojn, teatraĵojn kaj romanojn.
Biografio
Zapolskaja estas pseŭdonimo. Ŝi ankaŭ verkis sub la pseŭdonimon Snezhko-Zapolskaya. Parto de ŝia verkaro estis verkita ankaŭ sub la pseŭdonimoj Józef Maskoff kaj Walery Tomicki. Ŝia vera nomo estis Maria Gabriela Stefania Korvin-Petrovskaja.
Gabriela naskiĝis en Volino en familio de nobeluloj. Ŝi kreskis en Pollando dividita inter Prusio, Rusio kaj Aŭstrio. Zapolska estis la filino de riĉa terposedanto kaj de eksa baletdancistino en la Varsovia teatro. Kontraŭ la deziroj de siaj gepatroj, ŝi aliĝis al vaganta grupo de aktoroj en 1879. En januaro 1882 ŝi estis dungita kiel aktorino en teatro en Krakovo, kie ŝi alprenis la pseŭdonimon Gabriela Zapolska.
Ŝi prezentis pli ol 200 teatraĵojn en Lwów, Poznano, Varsovio, Krakovo, Sankt-Peterburgo kaj Parizo inter 1890 kaj 1895 kie ŝi havis kontaktojn kun Nabis, ribelema grupo de studentoj pri arto. En 1902 ŝi fondis teatro-lernejon en Krakovo, kiun ŝi ankaŭ gvidis dum kelkaj jaroj.
Verkaro
La dramaj verkoj de Zapolska estas dividitaj en du tipojn: melodramoj por la tiutempe popularaj "ĝardenaj teatroj" (Skiz, Małka Szwarcenkopf) kaj komedioj aŭ tragedioj por grandurbaj teatroj. La lastaj estis klare influitaj de naturalismaj dramoj (profundigo de la psikologio de roluloj, rezigno je komplikaj kaj neverŝajnaj agoj - intrigoj, analizo de homaj karakteroj ktp.).
Tradukoj
Multaj de ŝiaj teatraĵoj estis tradukitaj en plurajn lingvojn kaj prezentitaj en teatroj tra Eŭropo.
Esperanto-traduko
"La moralo de sinjorino Dulska". Temas pri tragikomedio, en kiu la aŭtorino atakas la etburĝan vivon kun ĝiaj hipokriteco, mensogoj kaj malestimoj kontraŭ malriĉuloj kaj malfortuloj.
Bañuelos de Bureba
Bañuelos de Bureba [baNJŬElos debuREba] estas loĝloko kaj municipo en la oriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Bañuelos de Bureba povas esti komprenebla etimologie kiel Banloketoj de Bureba, alude al la komarkonomo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,438 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 31 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 31 loĝantojn el la jaro 1991.
Ĝi distas 46 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Antoni Benaiges estis instruisto en la loka bazlernejo dum 1934 ĝis 1936 kaj disvastiganto de la pedagogiaj teknikoj de Célestin Freinet. Kiel socialisto kaj progresisto, li estis murdita de falangistoj nur post kelkan tagojn post la Puĉo de la 17-a kaj la 18-a de julio 1936. En unu el la kajeroj kiujn liaj lernantoj prilaboris, li disvolvigis la temon "maro", kaj li promesis al siaj lernantoj, ke li kunportos ilin vidi ĝin (neniu el ili estis koninta maron). Lia murdo malebligis tion. Multajn jarojn poste oni verkis multe pri li. En 2020 la verkisto José Antonio Abella publikigis prie Aquel mar que nunca vimos; li estis en Bañuelos de Bureba, inter 1979 kaj 1983, kiel kuracisto en sia unua posteno. Neniu el liaj pacientoj menciis al li, ke antaŭ kvardek jaroj lia instruisto estis Antonio Benaiges.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
George C. Scott
George Campbell SCOTT (18a de oktobro, 1927 – 22a de septembro, 1999) estis usona aktoro de teatro kaj kino, reĝisoro kaj produktoro.
Kariero
Li estis plej bone konata pro sia teatra laboro, same kiel pro siaj portretoj de la akuzisto Claude Dancer en Anatomy of a Murder (1959), de la Generalo Buck Turgidson en la filmo de Stanley Kubrick nome Dr. Strangelove (1964), de la Generalo George S. Patton en la filmo Patton (1970), kaj de Ebenezer Scrooge en la filmo de Clive Donner nome A Christmas Carol (1984).
Li estis la unua geaktoro kiu malakceptis Oskar-premion al la Plej Bonkvalita Aktoro (pro Patton en 1970), avertinta al la Akademio de la Kinaj Artoj kaj Sciencoj monatojn antaŭe ke li faros tion pro filozofia tialo se li venkos. Scott kredis, ke ĉiu aktora ludado estas unikaj kaj nekomparebla al aliaj. En 1972, ankaŭ Marlon Brando same malakceptos la premion.
Scott havis dum sia vivo problemojn pro alkoholismo kaj edziĝis kvinfoje (dufoje al sama edzino) kaj havis multajn aliajn amferojn ekstergeedzece.
Mia Farrow
María de Lourdes Villiers "Mia" Farrow (/ˈmɑːriːɑː di lʊrdz vɪljərz færoʊ/; 9a de februaro, 1945) estas usona aktorino, aktivulino, kaj iama manekeno. Farrow aperis en pli ol 50 filmoj kaj ricevis nombrajn premiojn, inter kiuj Ora Globo kaj tri nomumoj al premmioj BAFTA. Farrow estas konata ankaŭ pro sia etenda laboro kiel Bonvola Ambasadoro de UNICEF, kio inkludis humanitarajn aktivecojn en Darfur, Ĉado, kaj en Centrafrika Respubliko. En 2008, la gazeto Time nomis ŝin unu el la plej influaj personoj en la mondo.
Kariero
Ŝi estas la plej aĝa filino de la aŭstralia reĝisoro John Farrow kaj de la irlanda aktorino Maureen O'Sullivan, kaj havis striktan edukon en katolikismo en Beverly Hills, Kalifornio. Post labori kiel manekeno estante junulino, ŝi ekfamiĝis pro sia rolo kiel Allison MacKenzie en la televida serio Peyton Place (1964–1966). Ŝia listigita debuto en filmo estis por Guns at Batasi (1964), kio havigis al ŝi Oran Globon por Novstelulo de la Jaro, kaj ŝi akiris plian rekonon pro sia posta dujara geedzeco kun Frank Sinatra, al kiu ŝi edziniĝis estante 21-jaraĝa. La portreto de Farrow pri Rosemary Woodhouse en la hororfilmo Rosemary's Baby (1968) havigis al ŝi nomumon por premio BAFTA kaj Oran Globon por la Plej Bonkvalita Aktorino. Ŝi atingis trian nomumon al Ora Globo pro sia rolo en John and Mary (1969).
En 1971, Farrow iĝis la unua usona aktorino en la historio kiu aliĝis al la Royal Shakespeare Company, aperante kiel Johana de Arko en ludado de Jeanne d'Arc au bûcher (Johana de Arko sur la ŝtiparo). Al tio sekvis teatraj ludoj de Mary Rose (1972), kaj Tri fratinoj (1973) kaj Ivanov (1976) de Anton Ĉeĥov. Farrow stelulis ankaŭ en kelkaj filmoj laŭlonge de la 1970-aj jaroj, ĉefe kiel Daisy Buchanan en la kinadapto de 1974 de The Great Gatsby, kaj en la komedio de Robert Altman nome A Wedding (1978).
Farrow ekrilatis kun la kinisto Woody Allen en 1979, kaj laŭlonge de unu jardeko ŝi stelulis en 13 el liaj filmoj, dekomence per A Midsummer Night's Sex Comedy (1982). Ŝi ricevis nombrajn kritikajn honorojn pro siaj ludoj en kelkaj el la filmoj de Allen, kiel nomumojn por Ora Globo pro Broadway Danny Rose (1984), The Purple Rose of Cairo (1985), kaj Alice (1990), same kiel por premio BAFTA pro Hannah and Her Sisters (1986). Post separo el Allen en 1992, Farrow faris publikajn akuzojn ke li estis sekse aliĝinta al ŝia sep-jaraĝa adoptita filino, Dylan, kion li ripete neis. Spite neklaran pruvaron, Farrow retenis la zorgon de Dylan. Tiuj postuloj ricevis gravan publikan atenton post Dylan mem rerakontis la supozitan aligon en intervjuo de 2013.
Ekde la 2000-aj jaroj, Farrow faris porokazajn aperojn en televido, kiel por ripeta rolo en Third Watch (2001–2003), kaj por duarangaj roloj en filmoj kiel The Omen (2006), Be Kind Rewind (2008), kaj Dark Horse (2011). Ŝi dediĉis gravajn periodojn al zorgado de siaj multaj adoptitaj kaj biologiaj filoj, same kiel al partopreno en humanitaraj klopodoj eksterlande, specife pri defendo de homaj rajtoj en afrikaj landoj.
Ferenc Török (arkitekto)
Ferenc Török, laŭ hungarlingve kutima nomordo Török Ferenc estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
Ferenc Török naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Török maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1955, post kvin jaroj li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Rados, Frigyes Pogány kaj Pál Csonka. Li faris la necesan dujaran praktikadon ĉe Lajos Gádoros, poste li estis asistanto, ekde 1968 lektoro, ekde 1983 docento, ekde 1992 profesoro en la universitato. Dum la instruaj jaroj li ankaŭ projektis diversajn konstruaĵojn. Depost la socialismo li malfermis privatan atelieron. Li ricevis premiojn inter 1960-2014, el kio elstaras premio Kossuth en 1995.
Legitimeco (politiko)
Legitimeco (aŭ laŭleĝeco), estas la rekono ke individuo povas agi, posedi kaj ekzerci rajton, ekzemple en tiu ĉi kunteksto estas la rajto gvidi kaj kontroli aliajn. Legitimeco povas esti donita al limigita grupo, de nacia aŭ religia socio, kaj eĉ de membroŝtatoj de internacia komunumo. La objekto de legitimeco povas esti statuso (ekzemple de reganto), ago (prenante posedaĵon), aŭ rekono de abstrakta rajto.
En la ŝtata kunteksto, legitimeco estas kreita surbaze de la konstitucia infrastrukturo de la ŝtato kaj la interkonsentoj rilate al politikaj institucioj kaj procezoj. Baza kondiĉo por stabila demokratio estas ke la reĝimo estu perceptita kiel legitima fare de la civitanoj de la lando, tio estas, la granda plimulto de la loĝantaro vidas la reĝimon kiel inda je ekzisto, kaj principe subtenas ĝian centran valorsistemon, kaj ankaŭ praktike.
Legitimeco ankaŭ povas rilati al la internaciaj rilatoj inter nacioj kaj internaciaj organizaĵoj. En tiu ĉi kunteksto, legitimeco rilatas al la rajto de ŝtato al suvereno, ĝia rajto fari diversajn agojn ene de kaj ekster ĝiaj teritorio, same kiel al reciprokaj rilatoj inter ŝtatoj kaj inter neŝtataj aktoroj (kiel ekzemple internaciaj organizaĵoj, etnoj kaj estaĵoj kiuj ankoraŭ ne estis agnoskitaj kiel ŝtatoj). Multfoje la legitimeco de la agoj de lando estas diskutata, kiam ili estas polemikaj el politika aŭ jura vidpunkto, ekzemple la anekso de pliaj teritorioj, enmiksiĝo en la aferoj de alia lando aŭ malobservo de internaciaj traktatoj kaj interkonsentoj. Foje la demando de legitimeco ŝprucas pro konflikto koncerne la rajton ekzisti mem de certa lando aŭ koncerne ĝian rajton havi sendependan suverenan regadon.
Fontoj
La filozofo Max Weber listigas tri fontojn de legitimeco:
4. Ideologia religia kontrolo - metodo de kontrolo bazita sur ideoj aŭ ideologia sistemo kiu donas legitimecon al certa registaro. Tiu kontrolo havas teologian religian karakteron, sed ankaŭ la karakteron de laika religio, kutime referita kiel " ideologio".
Berzosa de Bureba
Berzosa de Bureba [berZOsa debuREba] estas loĝloko kaj municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Berzosa de Bureba povas esti komprenebla etimologie kiel Brasikejo de Bureba, alude al la komarkonomo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 7,84 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 27 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 28 loĝantojn el 1991.
Ĝi distas 52 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio limas kun La Vid de Bureba, Busto de Bureba, Fuentebureba kaj Grisaleña. Temas pri ebenaĵo kun kelkaj malaltaj montetoj kaj rojoj kiuj alfluas al la rivero Matapán, kiu fluas tra la nordo de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Berzosa estis unu de la sep lokoj de la Merindad de Bureba apartenanta al la "partido" de Bureba, jurisdikcia senjorlando de Don Felipe de Cantabrana kiu nomumis la vicurbestron.
Agrivoltaiko
Agrivoltaiko aŭ agrivoltaismo estas etaĝigita sistemo kiu asocias produktadon de fotovoltaika elektro kaj agrikultura produktado sur sama tersurfaco. La kunekzisto de sunpaneloj kaj de kulturoj implicas dividon de la lumo inter tiuj du tipoj de produktado. Pluraj kulturoj povas profiti de tiu procedo, ĉefe la produktado de fruktoj, same kiel iuj bredadoj (kortobirdo, ŝafaro…). INRA (Franca Nacia Instituto pri Agrikultura Esplorado) montris en Francio, ke la ombro alportita de la paneloj povas duobligi la kreskon de la herbo.
Berzosa de Bureba
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo gravis, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Agrivoltaiko
Ekde 1981, la agrivoltaismo estis amase konstruita en Japanio kaj ekde 2004 disvolviĝis ankaù en Azio kaj en Eŭropo.
Berzosa de Bureba
Aktualo
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Agrivoltaiko
Fontoj
Tiu vorto elvenas el AGRI+VOLT-A-ISMO : Povas esti ankaŭ Agrovoltaismo, kiam temas nur pri plantoj, fruktoj ktp.
Kaceřov (distrikto Sokolov)
Kaceřov (Katzengrün) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1312.
Le Séchey (stacidomo)
Le Séchey estas fervoja stacidomo en Le Lieu, Svislando.
Ekzistada krizo
Ekzistada krizo, ankaŭ konata kiel ekzistada timo, estas momentoj kiam individuoj pridubas ĉu iliaj vivoj havas signifon, celon aŭ valoron, kaj estas negative trafitaj per la kontemplado. Ĝi povas esti ofte, sed ne nepre, ligita al depresio aŭ neeviteble negativaj konjektoj intence en vivo kiel ekzemple la vaneco de ĉiu fortostreĉo (ekz. "se unu tagon mi estos forgesita, kio estas la signifo de ĉiuj miaj laboroj?"). Tiu ĉi temo de la signifo kaj celo de homa ekzisto estas grava fokuso de la filozofia tradicio de ekzistadismo.
Esperanto (skuno)
La Esperanto estis fiŝkapta skuno kun sidejo en la havenurbeto Gloucester en Masaĉuseco, Usono.
La du-masta ŝipo "Esperanto" estis desegnita de Thomas F. McManus el Bostono kaj konstruita de la ŝipfarejo James and Tarr de Essex, Masaĉuseco. Ĝi estis lanĉita la 27-an de junio 1906, kaj mezuris 33 metrojn (107 futojn) en longo, maksimume 7,6 metrojn (25 futojn) de larĝeco, kaj la kilo profundis 3,4 metrojn (11 futoj) sub la akvosurfaco.
La Esperanto estis uzata en pluraj vetkuroj kaj estas unu el nur du nevenkitaj ĉampionoj ĉe la Internacia Fiŝkaptista Pokalo de Halifakso, Nov-Skotio: sub komando de kapitano Martin Leander Welch, la ŝipo Esperanto iĝis la unua gajninto de la Internacia Fiŝkaptista Pokalo en la vetkuroj de la 30-a de oktobro ĝis la 2-a de novembro 1920, kiam ĝi venkis la kanadan fiŝkaptistan skunon Delawana de la havena vilaĝo Riverport en Nov-Skotio sub komando de kapitano Thomas Himmelman.
Subakviĝo
La 30-an de majo 1921, Esperanto trafis subakvigitan vrakon proksime de Sable Island kaj sinkis. La skipo estis savita. Post monato da provoj savi la valoran ŝipon, la sava projekto bedaŭrante sen sukceso estis haltigitaj.
Delawana
La Delawana estis fiŝkapta velŝipo de la klaso skuno bazita en la vilaĝo Riverport en la distrikto Lunenburg de Nov-Skotio en orienta Kanado.
Multe al la konsterno de la skipo, la Delawana tiam perdis en du rektaj vetkuroj al la usona fiŝkaptista skuno Esperanto el Gloucester, Masaĉuseco, sub kapitano Marty Welch. Malgraŭ la perdo, la skipo de Riverport reprezentis Kanadon ĉe la unua Internacia Fiŝkapta Ŝipa Ĉampioneco kaj konstruis fierecon pri laboro kiu laŭdire restis en la memoro de la komunumo kaj granda parto de la distrikto Lunenburg dum pli ol jarcento.
Gerard Gerritse
Gerardus Jacobus Jan (Gerard) GERRITSE (naskiĝis la 12-an de majo 1957 en Millingen aan de Rijn) estas nederlanda esperantisto kaj matematikisto.
Inter 1982 kaj 1987 li estis estrarano de la Nederlanda Esperanto-Junularo.
Stroncia klorido
Stroncia klorido aŭ klorido de stroncio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la stroncia hidroksido kaj klorida acido. Stroncia klorido estas blanka higroskopa, amargusta solidaĵo, solvebla en akvo, malmulte solvebla en etanolo kaj acetono, sed nesolvebla en likva amoniako. Stroncia klorido prezentas du klorajn jonojn ligitajn al stronciatomo. Ĝi konsistas je 1 stronciatomo kaj 2 kloratomoj, Kiam varmigita ĝis 61.4 °C ĝi perdas kvar molekuloj je kristalakvo, ĉe 100 °C ĝi iĝas delikva salo, kaj je 115 °C ĝi dissolviĝas en kristalakvo, kaj ĝi iĝas anhidra salo sub la fandopuknto je 873 °c.
Sirius Black
Sirius Black estas rolulo de la serio Harry Potter. Li estas la baptopatro de Harry kaj estis amiko de liaj gepatroj. Li estas la lasta heredanto de la familio Black (Nigruloj), elstara familio de pursangaj magiistoj.
Klára Ertl
Klára Ertl - naskiĝis la 26-an de majo 1995 - estas esperantisto kaj aktivisto nuntempe loĝanta en Katalunio. Ŝi estas en TEJO komitatano A nome de Germanio kaj komisiito por UNITED por Interkultura Agado.
Ŝi diplomiĝis pri psikologio kaj pagite gvidas lerngrupetojn de universitataj psikologistudentoj. Volontule ŝi laboras pri la Mortolisto de UNITED.
Le Lieu (stacidomo)
Le Lieu estas fervoja stacidomo en Le Lieu, Svislando.
Friedrich von Duhn
Friedrich Carl von DUHN (naskiĝinta la en Lubeko, mortinta la  en Hajdelbergo) estis germana arkeologo. Li nuptis en 1880 la anglinon Florence Wolffson (kiu naskis unu filon) kaj en 1881 Maria von Boeckmann (kun ŝi li havis filon kaj du filinojn).
Vivo
Inklinoj kiujn jam la patro kaj juĝisto Carl Alexander estis havinta (liaj kunstudentoj estis Jacob Grimm kaj Karl Otfried Müller) plene ekfloris ĉe Friedrich Carl nome pri arkeologio. Baptopatro lia estis la fama juristo Friedrich Carl von Savigny. Dum kvar jaroj li estis disĉiplo de Hermann Usener, Reinhard Kekulé kaj Franz Bücheler ĉe la Bonna universitato. Samloke sukcesis en la 1874-a jaro la doktoriĝo.
Poste Friedrich Duhn vojaĝis stude Italujon, Sicilion kaj Grekujon kaj en 1879 li nomumitis privata docento en Göttingen. Nur semestron poste li sekvis vokiĝon Hajdelbergon kie li ĝismorte deĵoris kiel profesoro pri arkeologio. Tamen jam antaŭe evidentiĝis talento lia per la en Romo publikigita studaĵo Über einige Basreliefs kiu treege gravis por la rekonstruo de Ara Pacis Augustae. Li tre meritis en la perado inter prahistorio kaj klasika arkeologio kaj pri la evoluigo de esplorado de la italika prahistorio. Eble nur malmultaj germanoj tiom ŝatitis de italoj kiom li. La artikoloj rilataj al Italujo en la ebert-a verko Reallexikon der Vorgeschichte (1924 ss.) originas ankaŭ el lia plumo. Memkompreneble kelko el liaj konkludoj iom naive simplas sed ja daŭre gravos lia naskohelpo por relative nova fako. Por ĝi materialoj ĝis la apero de Duhn ne facile disponis. Kvankam li mem ne fondis propran skolon li ja influadis multegon da fakuloj. Inter liaj disĉiploj nombriĝu Rudolf Pagenstecher, Friedrich Pfister, Carl Schuchhardt, Otto Weinreich kaj Robert Zahn.
95793 Brock
95793 Brock estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Brad Brock, direktoro ĉe IBM Informo Teknologio kaj Servoj. Li ankaŭ estis tre aktiva en la lokalaj aktivoj de la Knaboj-Skoltoj de Ameriko en la areo de Tucson.
Tibor Cservenyák
Tibor Cservenyák [ĉervenjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cservenyák Tibor estas hungara akvopilkisto (golulo), dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, kemiisto.
Cservenyák Tibor naskiĝis la en Szolnok.
Biografio
Cservenyák Tibor akiris kemiistan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1975, en la sekva jaro ankaŭ trejnistan diplomon en filio de Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Inter 1980-1984 li instruis en altlernejo, poste en Svislando li estis kemiisto en pluraj lokoj, dum li estis ankaŭ trejnisto. Post la pensiuliĝo li ofte hejmenvenis kaj estis spertulo en Universitato de Kaposvár. Li ricevis ŝtatan premion en 2022.
Bostona Atletika Asocio
La Bostona Atletika Asocio - angle Boston Athletic Association (BAA) estas neprofitcela, kurad-fokusita, organizita sporta asocio por la areo de Granda Bostono.
Historio
Inter la plej maljunaj sportkluboj de Usono, la Bostona Atletika Asocio estis establita la 15-an de marto 1887 kun la subteno de multaj gvidaj sportentuziasmuloj, entreprenistoj kaj politikistoj tiuepokaj. Unua klubejo en la urbocentro de Bostono estis kompletigita en 1888, sur la loko kie en 1970 konstruiĝis vastiĝo de la urba publika biblioteko. Krom tiaj instalaĵoj kiel gimnastekejo, boŭlejo, bilardejo, turkaj banejoj kaj tenisejoj, la asocio posedis ankaŭ pafejon kaj kamparan klubon.
Unukornulo estis elektita kiel la simbolo de la asocio kaj aperas sur la medaloj de la Bostona Marathono ĝis la nuntempo.
La asocia glacihokea teamo venkis en la usona hokea ĉampioneco en la sezono 1922-23. En 1936, la origina klubejo estis fermita pro monproblemoj. La nuna centra oficejo estas ĉe la adreso 185 Dartmouth Street. En januaro 2016, la asocio aĉetis plian oficejan konstruaĵon nur kelkajn metrojn de la startlinio de la Bostona Maratono en Hopkinton, Masaĉuseco. La oficeja konstruaĵo estos uzata de la asocio por la registriĝo de kuristoj kaj servoj por diversaj asociaj eventoj.