cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ambikapur
Religio
79% de la populacio estas hinduoj, islamanoj 11%, kristanoj 8%, iomete ankaŭ aliaj religioj.
Trafiko
En Ambikapur finiĝas la fervoja linio el Anuppur. Multe da vojoj kuras al la urbego el ĉiuj direktoj. La plej proksima flughaveno troviĝas en Rajpuro.
Klimato
Ambikapur havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas 1399 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 18-30 °C.
Manĝofiŝo
Manĝofiŝo, nomataj ankaŭ predofiŝoj aŭ logofiŝoj, estas malgrandaj pelagaj fiŝoj kiuj estas predataj de pli grandaj predantoj por manĝo. Predantoj estas aliaj pli grandaj fiŝoj, marbirdoj kaj marmamuloj. Tipaj oceanaj manĝofiŝoj manĝas ĉe la bazo de la manĝoĉeno planktonon, ofte per filtromanĝado. Ili estas ĉefe fiŝoj de la familio de klupeedoj (nome haringoj, sardinoj, alosoj, iliŝoj, brevortoj, anĉovoj kaj spratoj), sed ankaŭ aliaj malgrandaj fiŝoj, kiaj duonbekuloj, osmeredoj kiaj maloto, kaj la kezionedoj de la bildo dekstre.
Manĝofiŝoj kompensas sian malgrandon per formado de fiŝaroj. Kelkaj naĝas laŭ samtempa organizita naĝantaro kun siaj buŝoj malfermaj por povi efike filtri planktonon.
Raistlin Majere
Raistlin MAJERE (326 - 356 AC) estas fikcia rolulo de Dragonlance.
IJK 1962
La 18-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1962 en la urbo Ystad de Svedio. La kongreson partoprenis kompare malalta nombro de nur 70 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.
Raistlin Majere
Raistlin estis filo de Gilon Majere kaj Rosamun AELAN-UTH MATAR. Lia frato estis Caramon Majere.
List of Dragonlance characters
23019 Thomgregory
23019 Thomgregory estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Thomas Gregory, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la J.M. Atherton High School de Louisville (Kentukio).
Stacio Jōyō
Stacio Jōyō (japane: 城陽駅 [Ĵōjō-eki], angle: Jōyō Station) estas fervoja stacio en Ĵojo, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Nara.
Algis Čaplikas
Algis Čaplikas (naskiĝis la 27-an de januaro 1962 en Vilno) estas politikisto de Litovio. Li studis geodezion kaj inĝenieradon en la Teknologia Gediminas-Universitato Vilno. Inter 1985 kaj 1990 li laboris en konstrua departemento de sia hejmurbo, kaj inter 1990 kaj 1995 estis estro de la vilna urboparto Justiniškės. En 1993 li estis fondomembro de la politika partio Centra Unio de Litovio (litove Lietuvos centro sąjunga), kaj nome de ĝi en 1995 elektiĝis en la urban konsilantaron. En 1996 li iĝis membro de la nacia parlamento Seimas. Post la fuzio de la partio al nova partio Liberala kaj Centra Unio (Liberalų ir centro sąjunga), li inter 2004 kaj 2008 denove estis membro de la nacia parlamento Seimas. Inter oktobro 2006 ĝis novembro 2008 li estis parlamenta vicprezidanto. De decembro 1996 ĝis marto 1998 li estis ministro pri konstruado kaj urboplanado, kaj sekve ĝis aprilo 1999 ministro pri medio[protekto]. Ekde la 9-a de decembro 2008 li estas ministro pri san-protekto en la registaro de Litovio, ankaŭ post ties restrukturigo la 22-an de julio 2009. Lia ministerio nacilingve nomatas Lietuvos Respublikos sveikatos apsaugos ministerija.
La politikisto plu reprezentas la liberalisman partion Liberala kaj Centra Unio de Litovio.
Li kaj sia edzino Eglė havas filon, Karolis, kaj filinon, Saulė.
Okcidenta Afriko
Sub Okcidenta Afriko oni komprenas ordinare la okcidentan parton de la afrika kontinento, norde ĝis proksimume centra Saharo, sude kaj okcidente ĝis la Atlantika oceano.
Ŝtatoj
En Okcidentafriko troviĝas la sekvaj ŝtatoj:
Iwo Jima
La insulo Iwo Jima (komune), oficiale la insulo Iō-tō (硫黄島; oficiala prononco :Iōtō ; komune [iōĵima], laŭvorte: Sulfurinsulo) estas ĉirkaŭ 21 km² granda vulkana insulo en la Pacifiko, ĉirkaŭ 1.050 km sude de Tokio; ĝi apartenas al la grupo de la Vulkanaj Insuloj en la Ogasaŭara-insuloj. Ĝi politike apartenas al Ogasaŭara-vilaĝo de Tokia Metropolo.
Setliĝo
La insulo estis neloĝata ĝis la frua 18-a jc., post oni setlis tie kaj elkonstruis ĝin al militara apogpunkto en la Pacifiko. En 1943 loĝis tie ĉirkaŭ 1100 homoj en 5 lokoj.
Dua mondmilito
En la dua mondmilito apartenis ĝi al Japanio kiel pacifika apogpunkto.
Post 50-taga bombardado. La usonaj trupoj surlandiĝis la 19-an de februaro 1945. La tiam okazanta batalo de Iwo Jima estis la plej sanga de la Pacifika milito.
Famiĝis la foto pri hisado de la usona flago de la 23-a de februaro 1945. La fotado kaj hisado okazis horojn post la vera fino.
Sands of Iwo Jima estas titolo de usona filmo kun John Wayne.
Letters from Iwo Jima estas titolo de usona filmo de Clint Eastwood, aperinta en 2006.
Geografiaj elementoj
Monto Suribaĉi (摺鉢山, Suribaĉijama) estas 169 m alta monto en sudokcidento de la insulo Iwo Jima (nune oficiale Iō-tō).
Politika situo
Iwo Jima estis ĝis 1968 okupita de Usono. Hodiaŭ la insulo estas neloĝata de ordinaraj popoloj, por surpaŝo de la insulo necesas aparta permesilo. Aerbazo de Japana Mara Defendkorpuso situas ĝin.
Geologio
La ĉirkaŭaĵo estas ankoraŭ vulkane aktiva. Tiel okazis subakvaj erupcioj en la jaroj 1986, 1992 kaj 2005.
Ekonomio
Teorie oni povas kultivi tie sukerkanon en la norda parto de la insulo, ĉar tie ekzistas naturaj akvofontoj.
1865
En la jaro 1865 post Kristo okazis, interalie:
Caramon Majere
Caramon Majere (326 AC - 38 SC) estis fikcia rolulo el la libroserio Dragonlance. Li estis filo de Gilon Majere kaj Rosamun AELAN UTH MATAR, ĝemela frato kun Raistlin Majere kaj duonfrato kun Kitiara UTH MATAR.
618349 Williekoorts
618349 Williekoorts estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la 25-an de septembro 2017 dum la kampanjo Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System (ATLAS), elde la observatorio de Haleakala (Maui, Havajo, Usono).
Caramon Majere
List of Dragonlance characters
618349 Williekoorts
De la, ĝi estas la nomita asteroido kun plej granda numero, sentroniginte 616689 Yihangyiyang.
Orbito
Ĝi estas prokima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero
Ĝia discentra orbito tanĝas tiun de Marso proksime de sia malsuprenira nodo.
Nomo
Ĝia nomo honoras Willem P. (“Willie”) Koorts, emeritiĝinta el la Sud-Afrika Astronomia Observatorio (SAAO) en 2023. Lia sperto inkludis, kriostatojn, ĝeneralan elektronikon kaj mekanismojn por preskaù ĉiuj teleskopoj ĉeloke. Li estis kerna en la konstruo de la ATO-serĉanta teleskopo ATLAS en Sutherland kaj dediĉis sin al ĉiuj formoj de scienca popularigo.
28559 Anniedai
28559 Anniedai estas de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Annie Dai, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Desert Vista High School en Fenikso (Arizono).
NGC 2765
NGC 2765 (aliaj indikoj — UGC 4791, MCG 1-24-1, ZWG 33.61, KARA 303, PGC 25646) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Azia konusa ĉapelo
Azia konusa ĉapelo estas speco de konusa ĉapelo farita el plektita bambuo aŭ alia materialo.
Ĝi estas tradicia azia kapvesto, kiu speciale en Vjetnamio estas tre populara. La vjetnama Nón lá estas vera varomarko por Vjetnamio. Ĝia nomo estas satkat koree.
La ĉapelo plejofte estas farita el rizopajlo aŭ palmfolioj kaj per el ŝtofo farita mentonzono fiksata al la kapo. Antaŭ ĉio ĝi servas kiel protekto kontraŭ pluvo kaj forta sunradiado.
Raimundas Palaitis
La politikisto reprezentas la liberalisman partion Liberala kaj Centra Unio de Litovio.
Pino Daniele
Pino Daniele (naskiĝis la 19-an de marto 1955 en Napolo, mortis en Magliano in Toscana) estis itala muzikisto, verkisto kaj kantisto.
Biografio
Li estis la unua el ses filoj de malriĉa familio, memlernis ludi gitaron. En la 1970-aj jaroj, influita de rok-muziko kaj ĵazo li kreis novan stilon nomitan de li mem "taramblu" por indiki la miksaĵon inter tarantelo, rumbo kaj bluso. Kun akuta voĉo kaj mediteraneaj sonoj liaj kanzonoj ĉiam havis (ĉefe en la komencoj) socialajn kaj politikajn mesaĝojn.
Kiel unu el la italaj muzikistoj plej konataj ekster Italio, li ludis tutmonde kun italaj kantistoj kiel Fiorella Mannoia kaj Francesco de Gregori kaj alilandaj kiel Bob Marley aŭ Bob Dylan, kaj kreis la muzikon de filmoj kiel Le vie del Signore sono finite" kaj Pensavo fosse amore invece era un calesse.
Lia lasta publika koncerto kunigis pli ol 200.000 personoj ĉe la Piazza del Plebiscito en Napolo
Episkopujo de Votuporango
La episkopujo de Votuporango estas eklezia distrikto de la katolika eklezio en Brazilo, apartenanta al la eklezia provinco Ribejran-Preto. La episkopa sidejo estas ĉe la Katedralo Nia Sinjorino, en la urbo Votuporango, en la subŝtato San-Paŭlo.
Ĝi estis kreita la 20-an de julio 2016 de papo Francisko, kun teritorio diserigita de la episkopujoj San-Ĵoze-do-Rio-Preto kaj Ĵalo. Ĝia unua episkopo estas Moacir Aparecido de Freitas.
Municipoj apartenantaj al la episkopujo de Votuporango:
58498 Octaviopaz
58498 Octaviopaz estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la meksika poeto kaj eseisto Octavio Paz Lozano (1914–1998), kiu gajnis la Nobel-premion pri literaturo en 1990.
Persa ĝardeno
La tradicio kaj stilo en la dezajno de persaj ĝardenoj, konataj ankaŭ kiel iranaj ĝardenoj en Irano (en persa باغ ایرانی Bāgh-e Irāni), influis la dezajno de ĝardenoj el Andaluzio al Barato kaj transe. La ĝardenoj de Alhambro montras la influon de la filozofio kaj stilo de persaj ĝardenoj ĉe maŭraj palacoj, el la epoko de Al-Andalus en Hispanio. La Taĝ Mahalo estas unu el plej grandaj interpretoj de persaj ĝardenoj en la mondo, el la epoko de la Mogola Imperio en Barato.
Kalaŝa lingvo
La kalaŝa lingvo (endonimo kalashamon) estas lingvo kiu apartenas al la hindarja lingvara subgrupo de la darda lingvaro, parolata en la distrikto de Chitral en la provinco de Ĥajber-Paŝtulando en Pakistano, de ĉirkaŭ 5 000 personoj.
Klasifiko
La kalasŝa lingvo estas parolata de la kalaŝoj, kiu havas la apartaĵon esti la lastaj politeistoj en tiu ĉi mondoparto. Islamanoj donis al ili la epiteton de kafir (malfidelulo, nekredanto). De tie la konfuzo fare de la lingvisto George Abraham Grierson, kiu origine klasifikis la kalaŝan inter la nuristana lingvaro (el la antikva nomo de Kafiristan kiun oni donis al tiu regiono), de Afganio. Post la laboro de Morgenstierne, kiu pruvis la proksimecon al la khovara lingvo (Khawar), la kalaŝa estis ĝuste klasifikita inter la darda lingvaro.
Tamen la daŭra konvertiĝo al Islamo endanĝerigas la lingvon ĉar la konvertitaj kalaŝoj forlasas sian lingvon favore al la khovara.
Lucas Biglia
Lucas Biglia aŭ plennome Lucas Rodrigo Biglia (loka hispanlingva prononco laŭ sistemo IFA ) estas argentina futbalisto, kies prauloj venis el Italio. Li naskiĝis en Mercedes, provinco Bonaero, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2013 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Società Sportiva Lazio de Romo – antaŭe ekde la jaro 2005 li profesiis en la pluraj aliaj kluboj de Argentino kaj Belgio. Krome ekde la jaro 2011 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la argentina teamo atingis la duan pozicion, kaj ankaŭ partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "6".
IJK 1961
La 17-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1961 en la urbo Wokingham de Britio. La kongreson partoprenis 116 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.
Angecourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes, en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan, kaj al la kantono .
Sazae-san
Sazae-san estis unue publikigita en Hasegawa-a loka ĵurnalo, la Fukuniĉi Ŝimbun (フクニチ新聞), la 22-an de aprilo 1946, al kiu la Asahi Shimbun (朝日新聞) petis desegni ĝin por ilia ĵurnalo, ŝi translokiĝis al Tokio en 1949 kun ĉefroloj de Sazae-san el Kiuŝuo.
La bildstriaĵoj finiĝis la 21-an de februaro 1974. Ili estas la plej longe kurataj kaj malnovaj bildstriaj libroj kaj Animeoj de Japanio. La serioj estas konataj de preskaŭ ĉiuj japanoj, junaj kaj maljunaj.
NGC 2766
NGC 2766 (aliaj indikoj — UGC 4801, MCG 5-22-9, ZWG 151.14, PGC 25735) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Joanésia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Ipatinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Grégoire Maertens
Grégoire MAERTENS (naskita la 1-an de januaro 1924 en Bruĝo) estas flandro kaj laboris kiel estrarano de UEA de 1977 ĝis 1989. De 1980 ĝis 1986 li estis ĝia prezidanto.
Maertens estas docento de AIS San-Marino kaj de 1992 ĝis 1995 estis ties trezoristo. Ekde 1993 li estas honora membro de UEA.
Ordinara fajrdorsulo
La ordinara fajrdorsulo (Dinopium javanense) estas birdo de la familio de Pegedoj kaj tribo Picinae kiuj estas loĝantaj reproduktuloj en tropika suda Azio. Ties genro Dinopium prenas sian popolan nomon fajrdorsuloj el la orkoloraj dorsoj, kio ja estas la plej rimarkinda karaktero de la specio.
Grégoire Maertens
Vivo
Li lernis la lingvon kiel 16-jarulo kaj ekaktivis en 1946 por la E-movado flandra kaj junulara. Li estis estrarano de Belga E-Federacio kaj membris en la LKK de la Brusela UK (1960). Ekde tiam li daŭre anis en la Komitato de UEA. Lia 15-jara estraraneco en UEA (1977-92) enhavis du mandatojn (postenperiodojn) da prezidanteco (1980-86). Maertens prezidis Institucion Hodler, agis en Eŭropa E-Unio kaj en ĝia Eŭropa Esperanto-Centro, kiun li kunkreis. Lerta fakulo, li kuraĝe stiris la financon de UEA kaj iniciatis aŭdacajn entreprenojn (renovigo kaj vastigo de la Roterdama domo, Grafika Centro Antverpeno).
Ordinara fajrdorsulo
Habitato
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj manglejoj. La specio troviĝas en Bangladeŝo, Brunejo, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Filipinoj, Singapuro, Tajlando kaj Vjetnamo.
Grégoire Maertens
Vivo
Maertens estas kunfondinto de Flandra Esperanto-Ligo, estis ĝia estrarano pri financo kaj konstanta konsilanto.
Ordinara fajrdorsulo
Priskribo
Temas pri mezgranda pegedo, ordorsa kun longaj kaj klaraj nigraj mustaĉaj strioj krom alia traokula kaj tria el la gorĝo. La tri nigraj strioj kontrastas kun la restanta blanka vizaĝo; la traokula strio plilarĝiĝas en malantaŭa kolo, dum la aliaj du kuniĝas laŭlonge de la gorĝo. Maskloj havas ruĝan, dum inoj nigrajn kronojn. La blankaj subaj partoj estas nigroskvamecaj kaj la pugo ruĝa, ambaŭ tre kontrastaj kun la nigra vosto kaj la brilega orkolora dorso, kiu vere montras orkolorajn nuancojn. La beko estas grizeca, pli hela sube. Tiu ĉi specio havas nur tri fingrojn.
Itala muziko
Itala muziko
Kelkaj muzikistoj kaj kantistoj...
Pudelo
Pudelo estas hundoraso, apartenanta al la dorlothundoj. La termino originas de la malnova germana lingvo puddeln, kies signifo estas "en akvo vadi".
Kartono (materialo)
Kartono estas pli ĝenerale dika, fortika papero, kies surfaca maso estas inter 224 kaj 500 g/m².
Etimologie, la vorto devenas de la itala: Cartone (Carta = papero, -one = -ego: do, paperego).
Same kiel papero kartono estis inventita en Ĉinio.
Uzoj de kartono
De la 1970-aj jaroj, la kanada meblo-dezajnisto Frank Gehry lanĉis la modon de mebloj el kartono.
Manlaboro
Korpa laboro aŭ manlaboro estas fizika laboro farita de homoj, plej precipe kontraste al tio farita de maŝinoj, kaj al tio farita de tirbestoj. Ĝi estas plej laŭlitere laboro farita per la manoj, kaj, per metafora etendaĵo, ĝi estas laboro farita per iuj de la muskoloj kaj ostoj de la korpo. Por la plej granda parto de homa prahistorio kaj historio, korpa laboro kaj ĝia proksima labortipo, nome besta laboro, estis la primaraj manieroj kiel fizika laboro estis plenumita. Mekanizado kaj aŭtomatigo, kiuj reduktas la bezonon de homa kaj besta laboro en produktado, ekzistis dum jarcentoj, sed ili nur komenciĝis en la 19-a jarcento kiam ili komencis signife disetendiĝi kaj ŝanĝi homan kulturon. Por esti efektivigita, ili postulas ke sufiĉa teknologio ekzistu kaj ke iliaj kapitalkostoj estu pravigitaj per la kvanto de estontecaj salajroj kiujn ili produktos.
Kvankam preskaŭ ĉiu laboro eble povas havi kapablon kaj inteligentecon aplikitan al ĝi, multaj laborlokoj kiuj plejparte konsistas el korpa laboro - kiel ekzemple frukta kaj vegetaĵa plukado, manmateriala pritraktado (ekzemple, bretarlokigado), manserĉado, aŭ manasemblado de partoj - ofte povas esti farita sukcese fare de nekvalifikitaj aŭ nur duonspertaj laboristoj. Tiel ekzistas parta sed signifa korelacio inter korpa laboro kaj nekvalifikitaj aŭ duonspertaj laboristoj. Surbaze de ekonomia kaj socia konfliktoj de interesoj, homoj ofte povas distordi tiun partan korelacion en troigon kiu egaligas korpan laboron kun manko de kapablo; kun manko de iu potencialo uzi kapablon aŭ evoluigi kapablon; kaj kun malalta socia klaso. Ĉie en homa ekzisto ĉi-lasta implikis spektron de variaĵoj, de sklaveco (kun stigmatizado de la sklavoj kiel "pli malalte"), ĝis kasto aŭ kast-similaj sistemoj, ĝis pli subtilaj formoj de malegaleco.
Taubenkopf
Taubenkopf estas la nomo de kelkaj montoj kaj altaĵoj en Germanio:
Templo de Edmontono
La templo de Edmontono estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkcianta por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 67 konstruita de la Eklezio kaj la dua en la kanada ŝtato de Alberto, lokita en la urbo de Edmontono. La unua templo de Alberto estas la templo de Cardston, konstruita en 1923.
23030 Jimkennedy
23030 Jimkennedy estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James R. Kennedy, kiu faris esplorojn pri radioastronomio ĉe Arecibo kaj ĉe la Universitato de Florido. Li fariĝis estro de projeko por la Projekto GONG ĉe la Nacia Suna Observatorio kaj asociata direktoro por Operacioj de la Observatorio Gemini.
Kabvaoj
La kabvaoj estas etno kun aparta lingvo en la regiono Mara en nordcentra Tanzanio.
49441 Scerbanenco
49441 Scerbanenco estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala verkisto Giorgio Scerbanenco (1911–1969) naskiĝinta en Ukrainio. Bone konata pro siaj krimromanoj, li estas la patro de la trilero en Italio. Li verkis "La skandalo de la astronoma observatorio", trileron, kiu turnas ĉirkaŭ la malkovro de nova asteroido.
Kaio (papo)
Papo Sankta Kaio aŭ Gaio estis papo de la 17-a de decembro 283 al la 22-a de aprilo 296. Kristana tradicio diras ke li naskiĝis en la dalmata urbo Salona (nun Solin) proksime de Split, la filo de viro ankaŭ nomita Kaio, kaj membro de nobela familio kun rilatoj al la imperiestro Diokleciano.
Domo de Kaio
Proksimume en 280, frua kristana adordomo estis establita sur la loko de Sankta Suzana, kiu, kiel multaj el la plej fruaj kristanaj kunvenejoj, estis domo (domus ecclesie). La domo apartenis, laŭ la akto de la 6-a jarcento al fratoj nomitaj Kaio kaj Gabino, eminentaj kristanoj. Kaio povas esti tiu papo, aŭ Kaio la presbitero. Gabino estas la nomo donita al la patro de sankta Suzana. Tiel, fontoj deklaras ke Kaio estis la onklo de sankta Suzana.
Papofico
Kiel papo, li dekretis ke antaŭ atingi la pozicion de episkopo, unue oni devas esti pordisto, lektoro, ekzorcisto, akolito, subdiakono, diakono, kaj pastro. Li ankaŭ disigis la distriktojn de Romo inter la diakonoj. Dum lia papado, kontraŭ-kristanaj iniciatoj pliiĝis, kvankam novaj preĝejoj estis konstruitaj kaj tombejoj estis vastigitaj. Sanka Kaio eble ne estis martirigita: la persekutado de Diokleciano kontraŭ kristanoj komenciĝis en 303, post la morto de Kaio, kaj Diokleciano ne estis tuj malamika al kristanismo post flata imperiestro.
Tombo kaj entombigo
Kaio estas menciita en la Depositio Episcoporum (tial ne kiel martiro) de la 4-a jarcento: X-kl-Maiicaii en Callisti.
La tombo de Kaio, kun la origina tomba surskribo, estis malkovrita en la katakombo de Kaliksto kaj en ĝi la ringo per kiu li stampis siajn leterojn. En 1631, lia supozata loĝejo en Romo estis igita preĝejo. Tamen, ĝi estis disfaligita en 1880 por fari lokon por la Ministerio de Milito, sur la Via XX Settembre, kaj liaj restaĵoj estis transdonitaj al la kapelo de la familio Barberini.
Admiro kiel sanktulo
La festotago de Sankta Kaio estas la 22-a de aprilo, kiel ankaŭ de sankta Soter. Ili estas festitaj komune en la Tridentina Kalendaro kaj en la sinsekvaj versioj de la Ĝenerala Roma Kalendaro ĝis 1969, kiam ili estis forlasitaj. Ambaŭ estas menciitaj je malpli ol 22-a aprilo en la romia martirologio, la oficiala listo de agnoskitaj sanktuloj. La eniro por sankta Kaio estas kiel jeno: " Ĉe Romo, en la katakombo de Kaliksto sur la Via Appia, la entombigo de sankta Kaio, papo, kiu, fuĝante de la persekutado de Diokleciano, mortis kiel konfesanto pro la kredo. "
Sankta Kaio estas bildigita en arto uzante la papan tiaron kun Sankta Nereo. Li estas honorita en Dalmatio kaj Venecio. En Florenco, la preĝejo de San Gaggio ĉe la Via Senese estis dediĉita al li.
La grafo de Montekristo
La grafo de Montekristo (franca: Le Comte de Monte-Cristo) estas romano de Alexandre Dumas, eldonita en 1844.
Ĝi inspiris reĝisorojn por fari multajn filmojn.
Intrigo
La libro pritraktas pri Edmond Dantès, franca maristo kiu estas edzinigonta katalunan knabinon, Mercédès.
Sed lia kontraŭulo Danglars sukcesas enprizonigi lin. Dantès restas 14 jarojn en la prizono. Fuĝinte, li volas venĝi. Li sukcesos per komplikita plano, sed fine li preferos la pardonon.
Tradukoj
Versio en Esperanto aperis en 2010 ĉe Flandra Esperanto-Ligo. Tradukis ĝin Daniel Moirand .
Bernardino Fernández de Velasco y Benavides
Bernardino Fernández de Velasco y Benavides (Madrido, 1783-1851), estis hispana nobelo, politikisto, militisto, diplomato kaj verkisto kiu iĝis senatano por la provinco Leono kaj Duko de Frías, inter multaj aliaj nobelaj titoloj.
Vivo kaj verkoj
Li estis filo de la bonapartista 13a Duko de Frías, konata kiel Diego Pacheco Téllez-Girón Gómez de Sandoval, kiu mortiĝis en Francio en 1811.
Li eniris en flandra armeo en 1796 nur apenaŭ 13jaraĝa, kaj iĝis leŭtenanto 19jaraĝa, ĉirkaŭ 1802. Li servis en 1808 en Portugalio kun armeo franca, kaj ŝajne dezertis por unuiĝi al la hispana rezistado dum la Milito de Hispana Sendependiĝo, diference kun sia patro, Diego Fernández de Velasco, 13a Duko de Frías, notita afrancesado kiu partoprenis en la redakta komitato por la Konstitucio de Bajono.
Reveninte la reĝo Fernando la 7-a, en 1814 kaj jam kun rango de kolonelo li rekomendis al tiu ĵuri la Konstitucion de 1812 sen atenti la absolutistojn kiam oni publikigis la Manifeston de la Persianoj.
Revenis en 1820 al la aktiva politika vivo dum la Liberala Jartrio. Anis en la modera grupo Anilleros (ringistoj) kaj estis ambasadoro en Londono kaj ŝtata konsilisto.
Post la restaŭro de la absolutismo en 1823, li devis eksiliĝi al Montpellier ĝis 1828 kiam li revenis al Hispanio. Li estis membro de la nobela sektoro de la Parlamento el 1834 al 1836.
Francisco Martínez de la Rosa sendis lin al Parizo por akiri francan apogon dum la Unua Karlisma Milito, kaj intervenis en la negocado por la subskirbo de la Kvarobla Alianco (1834) kaj la sendo de la Fremdula Legio.
En 1838 li estis elektita senatoro por Leono. La 6an de septembro samjare li estis nomumita Prezidanto de la Registaro ansatataŭe de Narciso Heredia y Begines de los Ríos, grafo de Ofalia. Li klopodis sensukcese negoci kun la absolutismaj potencoj de la norda Eŭropo (Aŭstrio, Prusio kaj Rusio) por ke ili retiru sian apogon al la karlistoj, kiuj militis favore de la frato de Fernando la 7-a, nome Karlo Maria Isidro de Burbono.
En 1845 li revenis denove al la politika agado kiel porviva senatano, sed dediĉis sian tempon al la literaturo, eniris en la Real Academia Española en 1847. Kiel mezkvalita poeto, sekvis la spurojn de Juan Nicasio Gallego, kun kiu havis grandan amikecon. La Akademio eldonis liajn Obras poéticas en 1857, kun enkonduko de la duko de Rivas.
Petr Chelčický
Petr CHELČICKÝ (proksimume 1390 en Chelčice ĉe Vodňany – 1460) estis verkisto kaj tradukisto.
Li devenis el malpli nobla kamparana nobelaro (en la fakto li estis kamparano), li protektis opinion, ke ĝusta kristanisma vivo eblas sole per laboro en agrikulturo. Chelčický ne estis tro klera (li estis aŭtodidakto), sed li sciis latine. Precipe predikado de Jan Hus kaj John Wyclif, sed ankaŭ de Tomáš Štítný influis lin. Liaj daŭrigantoj fondis Unuecon fratecan.
Vivo
Oni ne multe scias pri lia vivo de libera bienulo en vilaĝo Chelčice proksime de Vodňany en suda Bohemio, kie li pasigis sian tutan vivon. Li ne trapasis altlernejajn studojn, li kleriĝadis mem helpe de interrilatoj kun gvidaj personoj de ĉeĥa reformacio kaj helpe de libroj. Li studis ekzemple librojn de Tomáš Štítný kaj Johano Hus. Li verŝajne renkontis Johanon Hus dum lia rifuĝo en sudbohemia kastelo „Kozí hrádek“. Li profunde meditadis pri religiaj kaj sociaj okazaĵoj de sia tempo. Lia analizo de socia ordo estas klarvida por postaj tempoj. Per sia verketo „O trojím lidu“ (Pri la trieca popolo) kiel fundamenta postulo de dia ordo li en tiu tempo prezentis klarvidan bildon de senklasa socio.
Verkoj
Liaj verkoj estas pledo de pasiveco kaj kritiko de preskaŭ ĉio. Li verkis precipe traktatojn.
Plu konserviĝis pli granda kvanto (pli ol 50) etaj traktatoj, rilataj plejparte al religiaj demandoj.
Maĵora-minora tonaleco
Maĵora-minora tonaleco estas uzata kiel supra termino aŭ sinonimo por la tonaleco reganta en la eŭropaj muzikkulturoj. Ĝi baziĝas sur la uzo de maĵoraj kaj minoraj gamoj. Temas pri hierarĥia sistemo, kiu rilatigas tonojn, akordojn kaj tonaloj sur tonalan centron (toniko).
Abatejo
Abatejo (el la latina: abbatia) estas monaĥejo de la plej malnovaj kristanaj monaĥaj ordenoj: Benediktanoj kaj Cistercianoj. Por ke monaĥejo iĝu abatejo, necesas ke ĝi plenumu kondiĉojn laŭ la eklezia leĝo (ekzemple nombro de monaĥoj aŭ monaĥinoj). Ĝi estas "regita de abato".
Maĵora-minora tonaleco
Oni uzas la terminon, por klare indiki, ke oni pensas ĝuste pri tiu speco de tonaleco. La sistemo baziĝanta sur la preskaŭ nura uzado de maĵoro kaj minoro evoluis ekde proks. 1600 kaj anstataŭis la ĝis tiam regantajn aliajn modalojn.
Heredantoj de silentado
Heredantoj de Silentado, originala titolo “Erben des Schweigens” de Sabine Dittrich elgermanigis Aleksandro Montanesko, eldonita de KAVA-PECH 2017.
La dediĉo diras ke “Amikeco inter popoloj ĉiam komencas per amikeco inter unuopaj homoj.”
La aŭtorino klarigis en prelego, ke ŝia patro neniam parolis pri la dua mondmilito, kaj tiel ŝi sentas sin kiel heredanto de silentado. La protagonisto en la romano Jael Vinterstajn volas esplori la pasintecon de sia familio kaj vojaĝas tra Germanio kaj Ĉeĥio. En Prago ŝian vojon krucas Radek, juna kaj simpatia ĉeĥa viro. Tiam ambaŭ ankoraŭ ne scias pri la amo, kiu ekfloros inter ili. Tamen jam baldaŭ ili kune daŭrigos la serĉadon de la vero, kiu ilin kondukos tra labirinto de prihistoriaj emocioj en la koro de Eŭropo. Dum vizitoj ĉe parencoj ĉeĥaj kaj germanaj Jael kaj Radek spertos komprenemon kaj subtenon, sed ankaŭ rifuzojn kaj konfliktojn. Ili komencas demandi, kion kial prisilentis iliaj antaŭuloj. Kion travivis kaj kiel agis iliaj geavoj en la tempo antaŭ, dum kaj post la Dua Monda Milito? Kion ili konkludu por la propra vivo? Kun doloro ili ekscias pri la faritaj maljustaĵoj kaj pripensas, ĉu kaj kiel eblos repaciĝo inter ĉeĥoj kaj germanoj. En la romano alternas ĉapitroj pri la nuntempo kun historiaj epizodoj, verkitaj sur la bazo de aŭtentaj raportoj kaj atestoj de ĉeestintoj. Kvankam la libro enhavas tre seriozajn pensojn kaj skizas tristigajn historiajn okazaĵojn, ĝi kontraste posedas ankaŭ facetojn helajn kaj ĝueblajn: elementojn de amrakonto, de vojaĝpriskribo, de detektiva rakonto, eĉ humurajn kaj amuzajn scenojn. Agrable impresas la senpretenda, koncizema kaj lerte atentokapta maniero de la rakontado, kies facile fluantan stilon la tradukinto sukcese rekreis en Esperanta vesto.
Cicognolo
Cicognolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Heredantoj de silentado
La libron kompletigas historia skizo de la rilatoj inter germanoj kaj ĉeĥoj. Mapo de Ĉeĥio indikas la regionojn, kie antaŭmilite granda parto de la loĝantaro estis denaskaj germanlingva. Speciale por la esperantlingva eldono oni aldonis receptojn por du tradiciaj ĉeĥaj pladoj kaj liston de klarigoj pri geografiaj kaj historiaj detaloj, kiuj certe faciligos la legadon kaj la komprenon de la fono, precipe por ekstereŭropanoj. Akompana unulingva vortareto estas senpage elŝutebla helpilo por legemaj progresantaj lernantoj de Esperanto.
Cicognolo
Najbaras la komunumoj Cappella de' Picenardi, Pescarolo ed Uniti, Pieve San Giacomo kaj Vescovato.
Roskilde-festivalo
Roskilde-festivalo estas grava Eŭropa muzika festivalo, kiu estas organizata ĉiujare en Roskilde, Danio. Fondis ĝin 2 mezlernejanoj - Mogens Sandfær a Jesper Switzer Møller, unuan fojon ĝi okazis en 1971. Roskilde estas dua plej malnova festivalo, post Glastonbury.
La Esperanta grupo de Roskilde-festivalo
La volontuloj en la grupo ricevas senpagan bileton, senpagan manĝon dum la tuta festivalo kaj senpagaj provizoj kiel ekz. tendo, dormsako kaj vestaĵoj.
Festivalo laŭ jaroj
{| class="wikitable" ! jaro ! dato ! vizitantoj** ! stelo ! prezo Kr.
La festivalo ankaŭ okazis en 2015 kaj 2016. Vidu en la dana vikio kaj bv. traduki de tie.
Pitárné
Pitárné (ankaŭ Bitárno, Pittarn, Bietów) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vysoká en distrikto Bruntál. Vivas ĉi tie. Ĝi estiĝis kiel memstara municipo kun nomo Pittarn en la jaro 1267 sur kunfluejo de rojo Mušlov kaj rivero Osoblaha kaj devene ĝi servis kiel episkopa feŭdo. En la jaro 1572 ĉi tie estiĝis lernejo kaj en la jaro 1945 la municipo fariĝis parto de unu kilometro malproksima municipo Vysoká.
Pitárné situas en valo kaj en varia naturo kreata de arbaro, fiŝlagoj kaj kampoj. Proksime troviĝas municipo Liptaň, kie troviĝas mallarĝtraka fervojo. Krom la mallarĝtraka fervojo turistoj povas viziti proksiman municipon Dívčí Hrad, kiu estiĝis en la jaro 1267.
Pitárné estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,71 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1267.
Loĝantaro
En Pitárné estas registritaj 76 adresoj: 72 daŭraj objektoj kaj 4 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 69 domoj, el tio 28 daŭre loĝigitaj.
Interesaĵo
Interesaĵo estas preskaŭ forgesita tradicio, memorata hodiaŭ eble nur de malnovloĝantoj, nome ne indiki unuenaskitajn infanojn en suman nombron de la loĝantoj de la vilaĝo. Troa mortofteco de tiuj ĉi infanoj igis estigi miton pri morta fiŝkaptisto, kiu iradas preni sian imposton. En publikaĵoj okupiĝantaj per parola tradicio tiu ĉi estulo estas ofte erare interŝanĝigata kun Tagmezulino de Erben. Neklaran rolon ĉi tie havis aĝo de ses jaroj, pri kiu mencias kroniko.
Konkludoj de Segedo
Enkonduko
Kelkloke la lingvaĵo de la teksto estas nekutima. Ekzemple per la nocio "makrosocio" la aŭtoroj celas la ĝeneralan socion, dum "mikrosocio" celas la (relative malgrandan) Esperanto-komunumon, kiu vivas ene de la ĝenerala socio.
La teksto konstatas en la unua de du ĉapitroj pri "instituciaj strukturoj" kaj "publikrilata strategio" ĝeneralajn diferencojn de koncepto kaj agomaniero ĉe tradiciaj kaj "novtipaj socimovadaj organizaĵoj", interalie: Tradicie oni provas "konvinki institucion", kiu siavice konvinku la homojn - novtipe oni funkcias "kiel modelo por aliaj homoj". Tradicie oni celas "realigon de la (propra) modelo", kiam tiu akiris majoritaton - novtipe oni tuj komencas la realigon. Tradicie la grandigo de la organizo servas por pli bone politike premi - novtipe la grandigo estas jam disvastigo de la propra modelo. Tradicie oni provas akiri potencon kaj poziciojn - novtipe oni plenumas sian celon vivante laŭ la modelo. Tradicie la "pensmaniero estas disciplina" - la "novtipa tolerema". Tradicie oni organiziĝas "laŭ piramida modelo" - novtipe laŭ "sendependaj unuoj". La unua parto finiĝas per la aserto: "Esperantio favoras konduton laŭ la novtipa socimovada organizmodelo." Ne estas klare dirite, ĉu per "Esperantio" la aŭtoroj celas ĉiujn Esperanto-parolantojn kaj ĉiujn iliajn organizojn, ĉu nur parton de tiuj; laŭ la enhavo oni povas supozi, ke temu nur pri parto.
En la dua kaj fina ĉapitro la teksto traktas organizajn demandojn kaj la kontraston inter "societoj kaj komunumo", interalie: Jam ekde la komenco en Esperantujo ekzistis unuflanke Esperanto-societoj kun membroj (kiel la Nurenberga Klubo, kie membris ankaŭ neparolantoj de Esperanto) kaj aliflanke strukturoj en la komunumo kiel la legantaro de La Esperantisto. Laŭ la Konkludoj la societoj "produktas precipe propagandan servon, dum el la komunuma (faceto) venas precipe kulturaj valoroj". Oni plu asertas, ke la societa flanko konsideras la lingvon "kiel rimedon je la servo de la makrosocio", dum la komunuma sentas "konfliktan eblecon inter la mikrosocio kaj la makrosocio". Post detaligo de pliaj diferencoj inter la du facetoj de Esperantio la teksto atentigas, ke la plej ofta organiza modelo en Esperantio estas la "funkcia organizo", ne la "projekta organizo".
Várzea da Palma
Várzea da Palma (prononco: varzeadapaŭma, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Pirapora. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Pirapora, Buritizeiro, Lagoa dos Patos, Jequitaí, Francisco Dumont kaj Lassance.
La loĝloko fondiĝis en la 19-a jarcento kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 351 kilometroj.
Rus-Ameriko
La suda bordo de Alasko kaj partoj de la Aleutaj insuloj estis malkovritaj jam en 1741 de Vitus Bering kaj Aleksej Ĉirikov, post kiam la ruso Semjon Deŝnjov trapasis la beringan markolon jam 93 jarojn antaŭe. Kiel monopola teritorio de la rus-amerika kompanio la lando estis posedaĵo de Rusujo. En 1867 la rusa caro vendis ĝin kontraŭ 7,2 milionoj da dolaroj al Usono (vendo de Alasko).
UK 1934
La 26-a Universala kongreso de Esperanto okazis en Stokholmo, Svedio, de la 4-a ĝis 11-a de aŭgusto 1934. Ĝi havis 2042 partoprenantojn. Dum la kongreso la Komitatanoj de UEA alelektis novajn kolegojn. Pro la neelektiĝo de Edmond Privat, Andreo Cseh kaj Johannes Karsch prezidanto Eduard Stettler proteste rezignis pri sia posteno. Elektiĝis nova Estraro sub gvido de Louis Bastien.
Post la antaŭa 25-a UK 1933 en Kolonjo UEA kaj la landaj asocioj preparis sin por la estonta kunlaboro sub la tegmento de novigita UEA. Jam estis akceptita la nova Statuto de 1934 kaj nomumitaj la Komitatanoj senditaj de la landaj asocioj. Oni intencis daŭrigi sub la ĝistiama prezidanto Eduard Stettler. Lia eksiĝo en Stokholmo venis kiel granda ŝoko por la kongresanoj.
(143621) 2003 GE55
(143621) 2003 GE55 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Pokalo de Nacioj 2016
Pokalo de Nacioj 2016 estas la amikecaj piedpikaj ludoj inter la aziaj landoj. La ludoj estas organizita de Piedpika Asocio de Malajzio por helpi la disvastigon de la sporto piedpilko en Azio.
Partoprenantaj teamoj
La inaŭgura ludo komencis je 3a de junio kaj finis je 5a de junio en stadiono de Hang Jebat en Malaka Ŝtato. La partroprenantaj teamoj estis Malajzio, Tajlando, Singapuro kaj Vjetnamio. La ludantoj estis sub 21 jaroj.
Rezultoj
Tajlanda teamo gajnis la pokalon. La dua estis Malajzio, tria estis Vjetnamio kaj kvara estis Singapuro.
Kaguruoj
La kaguruoj (Kaguru, ankaŭ: Kagulu) estas etno kun aparta lingvo en centra Tanzanio. En 1987 la kaguruoj estis taksitaj 217.000 homoj.
Leporhundoj
Leporhundoj troviĝas en grupo n-ro 10 de nomenklaturo de FCI.
Estas pluraj rasoj de leporhundoj, interalie:
1880
1880 estis superjaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1880 post Kristo okazis, interalie:
3187 Dalian
Ĝi estas en orbita resonanco 6:11 kun Marso. Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina urbo Dàlián, (ĉine 大连) en la provinco Ljaŭningo.
Satelito
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,57 ± 0,02 km, orbita estimata je 11 km kaj  de 0,7275 ± 0,0002 tago (17,46 ± 0,005 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Kaheoj
La  kaheoj estas etno kun aparta lingvo loĝanta sudoriente de Moshi en la nordo de Tanzanio. En 1987 la kaheoj estis taksitaj 2.700 homoj.
Politika koalicio
Oni konas per la esprimo Politika koalicio la pakton inter du aŭ pli da politikaj partioj, plej ofte de simila idearo, kvankam ne nepre, por regi (aŭ formi la registaron) de lando, regiono aŭ alia administra aŭ politika estaĵo.
En plej parto de la demokratiaj reĝimoj, la koalicioj estas permesataj kaj produktiĝas kiam unusola partio aŭ politika grupo ne havas sufiĉan apogon en la parlamento kiel sekvo de la balota rezulto. Tiele la deputitaro de la grupoj formonta la koalicion kutime voĉdonas al la kandidato de la plej voĉdonita partio, kondiĉe ke la minoritataj grupoj ricevu kompenson kiel ekzemple ministeriajn postenojn (kutime disdonitaj laŭ la parlamenta proporcio) aŭ difinita orientacio de la politiko de la nova registaro.
Vagroj
La vagroj (germane Wagrier) estis historia okcidentslava tribo, kiu dum la mezepoko vivis en parto de la nuna federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio.
Ili estis la nordokcidenta parto de slava tribaro, kiu nomiĝas abotritoj aŭ obotritoj. La teritorio, en kiu ili setlis ekde la 7-a jarcento post Kristo, apleksis la orienton de la regiono Holstinio, inter la rivero Trave kaj la Golfo de Kijlo. La ĉefa fortikaĵo de la vagroj estis mara komerca centro, kiu havis la slavan nomon Starigard kaj la platgermanan nomon Oldenburg ("malnova fortikaĵo"). Ĉi tie estis la rezidejo de la tribestroj kaj la vagra kulta centro. Dum la unua duono de la 10-a jarcento armeo de la germana imperiestro Oto la 1-a konkeris la tribon kaj perforte devigis ĝin al kristaniĝo. Tamen la lokaj tribestroj restis regionaj regantoj. En Oldenburg (germane por "malnova fortikaĵo"), proksime de la insulo Fehmarn en la Balta Maro, dum 968 fondiĝis kristana diocezo. Jam dum la slavaj ribeloj de la jaroj 983 kaj 990 tamen la diocezo detruiĝis, restariĝis, kaj dum 1066 plian fojon por preskaŭ 100 jaroj detruiĝis.
La vagroj en la regionoj de la okcidenta Balta Maro estis timataj piratoj, kiuj laŭ modelo de la vikingoj prirabis marbordajn urbojn kaj vilaĝojn, ĉefe sur la danaj insuloj.
Dum la jaroj 1138 kaj 1139 la teritorio konkeriĝis de la saksoj loĝantaj norde de la rivero Elbo. La duko Henriko la Leono donis la teritorion kiel feŭdo al la grafo Adolfo la 2-a de Holstinio, kiu ekde la jaro 1143 komencis setligi germanlingvajn farmistojn en la sudaj kaj centraj partoj de Vagrio. La nordaj partoj ĉirkaŭ Oldenburg kaj Lütjenburg (malaltgermane por "eta fortikaĵo") unue restis slavaj. Tamen la posteuloj de la vagroj dum la postaj jarcentoj pli kaj pli asimiliĝis al la nova germanlingva plimulto kaj transprenis ties lingvon.
Queluzito
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conselheiro Lafaiete (en esperanta prononco: Konseljejro Lafajete). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Templo de Toronto
La templo de Toronto estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkcianta por la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj en Kanado
Graham Hancock
Graham HANCOCK (naskiĝis la 2-an de aŭgusto 1950 en Edinburgo) estas skota verkisto kaj ĵurnalisto okupiĝanta pri prahistorio.
Konsideroj de nepolitikulo
La libron Konsideroj de nepolitikulo (Betrachtungen eines Unpolitischen) Thomas Mann verkis ekde 1915 ĝis 1918. Li subtenis, alie ol lia frato Heinrich Mann, la Unuan Mondmiliton. La preskaŭ 600-paĝa libro servis kiel pravigo kaj difino de lia politika sinteno. Jam mallongan tempon post la presado okazis tamen pli kaj pli forta distanciĝo de Mann de ĉi tiu frua fazo de lia pensado.
Graham Hancock
Vivo
Graham Hancock pasigis la junecon en Barato, kie lia patro laboris kiel kirurgo. Post reveno al Britio li studis sociologion en Universitato de Durham, diplomiĝinte en 1973. Kiel ĵurnalisto li publikigis artikolojn en revuoj kiel: "The Times", "The Sunday Times", "The Independent", "The Guardian" kaj "The Economist".
Konsideroj de nepolitikulo
Ekesto
Thomas Mann staris – kiel multaj el siaj verkistokolegoj – pozitive antaŭ la Unua Mondmilito. En tri traktaĵoj, kiujn li verkis post la militeksplodo, – Gedanken im Kriege [Pensoj en la milito] (aŭguston/septembron de 1914), Friedrich und die große Koalition [Frederiko kaj la granda koalicio] (ekde septembro ĝis decembro de 1914) kaj Gedanken zum Kriege [Pensoj pri la mitito](julion de 1915) – li defendis la militon kaj aparte la germanan agreson kontraŭ la neŭtrala Belgujo, kiun li komparis kun la prusa agreso kontraŭ la neŭtrala Saksujo en 1756. Heinrich Mann reagis je tio per traktaĵo pri Emile Zola, kiu aperis aŭtunon de 1915 en la pacisma revuo Die Weißen Blätter de René Schickele. Ĉi tiu traktaĵo enhavis du agresemajn fialudojn pri la ne pernome menciita frato, same kiel pri la centra tezo: „Spirito estas ago, ki okazas por la homo; – kaj tiel la politikisto estas spirito, kaj la spirita agu!“
Graham Hancock
Vivo
Li estas aŭtoro de publikaĵoj pri alternativa historio kaj "kaŝita arkeologio", kritikata de fakuloj kiel pseŭdosciencaj. Kiel li mem substrekas, li posedas nenian edukitecon pri arkeologio. Li estas kreinto de teorio, laŭ kiu ĉiuj civilizoj devenas de unu komuna kulturo, "la patrino de kulturoj". Tio estis alte evoluinta antaŭhistoria civilizo, kiu pereis en tutmonda kataklismo ĉ. 10,5 mil jaroj antaŭ Kristo. Kune kun Robert Bauval li formulis koncepton, laŭ kiu piramidoj de Gizo estas kelkmil da jaroj pli aĝaj ol tion agnoskas scienco, kaj ilia arkitekturo estis tera rebildigo de la zono de Oriono en la ĉielo.
Konsideroj de nepolitikulo
Ekesto
Thomas Mann interrompis post tio sian verkadon de Der Zauberberg. Ekde oktobro 1915 li verkis la libron Konsideroj de nepolitika, en kiu li ĉiam denove pritraktis la „civilizo-literaturiston“ kiel malamikan figuron – la pernome ne menciitan pli maljunan fraton. Ĝis januaro de 1916 ekestis la unuaj tri, ankoraŭ mallongaj ĉapitroj. La dua verkofazo daŭris de aprilo 1916 ĝis 1918, tiel ke je la batalhalto fine de 1918 ekzistis la presita libro.
Graham Hancock
Vivo
Libroj de Hancock estas eldonataj en tradukoj al 27 lingvoj kun la suma eldonkvanto de pli ol 5 milionoj da ekzempleroj.
Konsideroj de nepolitikulo
Ekesto
Konsideroj de nepolitika estas ampleksa, malfacila kaj polemika libro. Estas notoj, „kiuj kombinas revizion de miaj personaj fundamentoj kun varia aktuala, epokokritia je tre aŭdaca maniero“. Tiu ĉi „kombinado“ trairas la tutan libron. Sed komentoj pri la aktuala politiko restas ja tre maloftaj kaj provas nur, malakcepti la atakojn kaj riproĉojn de la „civilizo-literaturisto“ (Heinrich Mann) ekde sia patrujema pozicio. Problemoj de la ĉiutaga politiko, pri kiuj li esprimas sian opinion, estas: Reformo de la prusa triklasa balotrajto, kiun li rifuzas, kvankam li kredas, ke ĝi estas nelevitebla; aŭ la invado de la germanaj trupoj en Belgujo, kiun li defendas same kiel la dronigo de RMS Lusitania kaj la nelimigita submarŝipo-milito. La plej grava aspekto de la verko tamen estas la provo, klarigi la spirithistorian germanan specialkurson kaj argumenti por „germaneco“, kiu estas neakordigebla kun la demokrataj principoj de Francujo, Anglujo kaj Usono.
Ke la percepton de la politika kaj historia realeco fare de Thomas Mann precipe stampas la literaturo, montriĝas ankaŭ en lia kapablo trovi kaj citi atestantojn por sia verko en la literaturo, por fundamenti siajn tezojn. Konfirmata sin rigarda Mann ĉefe per la verkoj de Friedrich Nietzsche, krome de Fjodor Dostojevskij kaj Johann Wolfgang von Goethe. Aliaj verkistoj, kiujn li ofte citas, estas Richard Wagner kaj Arthur Schopenhauer same kiel Julius Langbehn kaj Paul Anton de Lagarde, kiuj estis multlegataj kaj -atentata en la germana imperio, kaj el la rusa literaturo Lev Tolstoi kaj Ivan Turgenev.