The_Division_Bell
Surbendigo
En januaro 1993, Gilmour, Mason kaj Wright komencis krei improvize novajn muzikajn pecojn en la studioj Britannia Row. Ili dungis la basgitariston Guy Pratt, kaj laŭ Nick Mason: "okazis interesa fenomeno, kio estis, ke la ludado de Pratt inklinis ŝanĝi la etoson de la muziko, kiun ni kreis propre". Sen la leĝaj problemoj spertitaj dum la produktado de ilia albumo en 1987, A momentary lapse of reason, Gilmour komfortis; se li sentis, ke la bando estis "iranta ien", li surbendigis ilin per du-traka DAT-registrilo. Okazis ke Gilmour kaŝe subendigis je Wright ludante, kaptante materialon kiu estis formonta la bazon de tri muzikaj pecoj. Nick Mason: "La albumo ŝajnas multe pli hejmecan, multe kiel bando muzikanta kune en unu ĉambro. Mi opinias, ke precipe Rick ĉi-foje sentis sin pli inkludata en la procezo, kompare kun Momentary Lapse. Estis agrabla esti denove kun li.". Post ĉirkaŭ du semajnoj, la bando havis ĉirkaŭ 65 muzikajn pecojn. Kun la inĝeniero Andrew Jackson kaj kunproduktanto Bob Ezrin, la produktado transloĝiĝis al la barĝo kaj surbendiga studio de Gilmour, la Astoria. La grupo aŭskultis kaj voĉdonis pri ĉiuj pecoj, kaj reduktis la materialon ĝis proksimume 27 pecoj. Forigante iujn surbendigojn, kaj kunfandante aliajn, ili alvenis al ĉirkaŭ dek unu kantoj. La selektado de la muzikaj pecoj estis bazata sur sistemo de poentoj, la tri anoj notantaj ilin el 0 ĝis 10 poentoj. La sistemo estis iom biasata de Wright, kiu premiis sian pecojn 10 poentojn ĉiujn, kaj 0 la aliajn. Wright ne estis kontrakte plena ano de la grupo, tio kio ege ĝenis lin. Li postdeklaris: "Proksimiĝis al punkto, kie mi ne estis faronta la albumon, ĉar mi ne opiniis ke tio, kion ni interkonsentis, estis honesta". Wright fine ekhavis siajn unuajn kreditojn en Floyd-a albumo ekde Wish you were here en 1975. La fianĉino de Gilmour, la aŭtorino Polly Samson, ankaŭ ricevis kreditojn. Komence, ŝia rolo estis limigita al provizado de kuraĝigo por ŝia kunulo, sed ŝi helpis al Gilmour verki la tekstojn de "High Hopes", kanton pri la infanaĝo kaj frua vivo de Gilmour en Kembriĝo. Ŝia rolo disvolvis ĝis kunsubskribi sep kantojn, tion kion ne placis al Ezrin. En intervjuo por Mojo-revuo, Gilmour diris ke la kontribuoj de Samson "taŭzis la nervojn de la impresariaro", sed Ezrin poste agnoskis ke ŝia ĉeesto estis inspira por Gilmour, kaj ke ŝi "kunmetis la tutan albumon". Ŝi ankaŭ helpis al Gilmour, kiu, post sia maledziĝo, estis kreskiginta dependo al kokaino. La klavaristo Jon Carin kaj la drumisto Gary Wallis estis dungataj por kompleti la muzikistan grupon antaŭ la surbendigo komencu, kun 5 ĥoristinoj, ties Sam Brown kaj Durga McBroom. La grupo surbendigis en Olympic studioj dum unu semajno la plejparto de la "gajnintaj" kantoj, kaj, post someraj ferioj, la ceteron en la Astoria. La antaŭa kunlaboranto kaj orkestra komponisto Michael Kamen disponigis la kordinstrumentajn aranĝojn de la albumo, kiuj estis surbendigataj ĉe la Studioj Abbey Road fare de Steve McLaughlin. Inter septembro kaj decembro oni surbendigis kaj miksis en Metropolis Studios en Chiswick, kaj en la Creek Recording Studios en Londono. La albumo estis rematricata ĉe la Mastering Lab en Los-Anĝeleso, fare de Doug Sax kaj James Guthrie. Andrew Jackson remiksis neuzitan materialon de la sesioj de "The Division Bell", priskribita de Nick Mason kiel ambientmuziko, al horo-longa komponado portempe titolata "The Big Spliff" ("La granda herbingo"), sed Pink Floyd decidis ne eldoni ĝin. Iuj pecoj de The Big Spliff estis uzotaj por krei la sekvantan albumon de la grupo, The endless river.