cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vlastimil Novobilský
Vlastimil Novobilský prizorginte heredaĵon de sia patro esperantistiĝis jam en 1946 kaj li baldaŭ bone ekregis la lingvon, en la jaro 1951 li sukcese ekzameniĝis kiel instruisto de Esperanto. Ĝis la jaro 1953 li apartenis al gvidantoj de la movada vivo en la urbo Opava. Poste dum altlerneja studado li aktivis en Prago kaj fine en Ústí nad Labem, kien li transloĝiĝis kaj agadis. Profesie li estis kemiisto kaj pedagogo altlerneja, kelkajn jarojn li laboris kiel esploristo. Ĝis 2001 kiel universitata profesoro li samtempe plenumis funkcion de rektoro de la Universitato J. E. Purkyně en Ústí nad Labem.
Dum sia agado en la movado li gvidis dekojn da publikaj kaj - en la Pedagogia fakultato en Ústí - internaj Esperanto-kursoj, instruis en someraj lernejoj kaj tendaroj, estis aktivulo en la junulara sekcio (redaktis bultenon Tagiĝo). En 1956 li publikigis en Opava publikaĵon Skizo pri Esperanta literaturo, poste sekvis longega vico da studaĵoj, tekstoj, artikoloj kaj prelegoj en la ĉeĥa kaj en Esperanto - tiuj enlande kaj eksterlande. Krom ĝeneralaj temoj priesperantaj li ankaŭ aplikis la lingvon fake kiel kemiisto kaj pedagogo. En tiuj ĉi fakoj li daŭre laboris sur la universitata nivelo. Li estis membro-profesoro de AIS San-Marino. En sia vivo li plenumis diversajn funkciojn en lokaj, regionaj kaj tutlandaj Esperanto-organizaĵoj, laste li funkciis kiel rektoro de IKU dum la 81-a UK en Prago. Kiel bofilo de Jiří Kořínek li konservis heredaĵon de la poeto.
Quett Masire
Quett Ketumile Joni Masire (23 julio 1925 - 22 junio 2017 [1]) estis Bocvana politikisto. Li funkciis kiel la dua prezidanto de sia lando de 1980 ĝis 1998.
Masire estis naskita en Kanye en 1925. Inter 1949 kaj 1955, li laboris kiel instruisto kaj rektoro en Seepapitso-lernejo. De 1962, Masire estis aktiva en la Bocvana Demokrata Partio. Kiam Bocvano akiris sendependecon en 1966, Masire iĝis ĝia vicprezidanto. Kiam Seretse Khama mortis en 1980, Masire sukcedis lin kiel prezidanto de sia lando. En 1998, Masire estis sukcedita fare de Festus Mogae.
Post 1998, Masire laboris kiel diplomato.
Harta
Harta estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kalocsa.
Situo
Harta situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo, laŭ ĉefvojo Baja-Budapeŝto, laŭ fervojo Kunszentmiklós-Dunapataj. Budapeŝto troviĝas 100 km-ojn for.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko, antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1177. La vilaĝo estis senhomigita fare de tataroj en 1241, poste de turkoj. En 1722 germanoj refondis la setlejon. Preĝejoj luterana en 1798, katolika en 1943, la klasikisma kalvinana iam konstruiĝis. Incendio okazis en 1852. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio, alvenis deportitaj hungaroj el la iamaj landpartoj. Dum la socialismo kolĥozoj pri Lenino kaj Francisko Erdei formiĝis.
La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo (maizo, tritiko, sunfloro), en la paseo pri ŝipado kaj pri akvomuelejoj. En la grandvilaĝo germana aŭtonomio, apud la komunumo malliberejo, ĉe la bordo haveno funkcias.
NGC 1782
NGC 1782 (alia indiko — ESO 56-SC36) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lengenwang
Lengenwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas parto de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seeg.
Deux jours à tuer (filmo)
Deux jours à tuer (Du tagoj mortigaj) estas franca drama filmo de Jean Becker aperinta la, kies ĉefroluloj estas Albert Dupontel, Marie-Josée Croze kaj Pierre Vaneck.
Temo
Antoine Méliot estas publicisto, kiu sukcesis en la vivo, li estas edziĝinta kun Cécile kaj havas du infanojn. Li loĝas en domo en Yvelines kaj havas amikajn rilatojn kun siaj najbaroj. Tamen, iun tagon, pro sia sekreta amrilato kun Marion, li sukcesas ĉion ŝanceli.
Dum rendevuo kun kliento de sia agentejo, li ekkoleras kaj subfosas ilian projekton. Dum la daŭro de semajnfino, Antoine, ŝajne trankvila homo, detruos sian tutan vivon.
Videoteko
Aperis DVD kaj blu-radia disko la.
Atsuki Satsukawa
Atsuki Satsukawa (薩川 淳貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kamatamare Sanuki.
Frank Maitland
Frank MAITLAND (naskiĝis en 1909; mortis en 2001) estis brita esperantisto.
Li eldonis kelkajn librojn en Esperanto, ekz. Unua vojaĝo de Gulivero - Liliputo (Londono 1961).
Li ankaŭ helpis pri la presado de brita eldono de la gazeto Paco por la Mondpaca Esperantista Movado. En la 1950-aj jaroj la firmao, Leicester Co-operative Printers, nekredeble rifuzis presi ĝin ĉar ne plaĉis al ili la politika enhavo. Frank Maitland sukcesis trovi alian presiston.
La vivo de Frank Maitland estis plen-plene de politikaj kaj Esperantaj agadoj. Dum multaj jaroj li loĝis en Edinburgo kaj en 1930 li aliĝis al la Komunista partio. Li iĝis la gazetoficulo por la Komunista kandidato en Centra Edinburgo dum la nacia elekto en 1931.
Li aliĝis al la Revolutionary Socialist Party(Revolucia Socialista Partio) en 1936 kaj iĝis regula oratoro ĉe La Mound dimanĉe, kaj ankaŭ li iĝis la redaktoro de la ĵurnalo  The Socialist. Dum tiu periodo li korespondis kun Trockij.
Malgraŭ tio ke li soldatiĝis dum la Dua mondmilito, li daŭrigis la politikan laboron kiam li produktis kelkajn broŝurojn. En unu el ili The Red Army li rememorigis legantojn pri la rolo de Trockij en la kreado de la Ruĝa Armeo. Tiam li estis elpelita de la armeo tiel rapide ke li ne povis reveni al la kazerna ĉambro por havigi siajn proprajn posedaĵojn.
Post la milito li denove laboris por la I.L.P. verkante regulan artikolon en la Socialist Leader uzante la nomon ‘Siffler’. Li ankaŭ verkis por Edinburgh Free Press, Border News, Russia Today, New Leader, Adelphi kaj Plebs.
Finfine li translokiĝis suden kaj iĝis raportisto por Hansard (la oficiala kroniko de la parlamentaj diskutoj). Li faris tiun laboron dum 26 jaroj. Dum tiu periodo li kelkfoje oratoris ĉe Speakers Corner en la parko Hyde, kie policanoj, kiuj ankaŭ laboris en la parlamentejo, pretendis ŝajne ne vidi lin.
Waterlooplein (amsterdama metrostacio)
Waterlooplein estas metrostacio sur la linioj 51, 53, 54 de la Metroo de Amsterdamo.
7815 Dolono
7815 Dolono estas troja asteroido de la sistemo Jupitero-Suno, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Orbito
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Anto Drobnjak
Anto Drobnjak (n. ) estas montenegra futbalisto. Li de 1996 ĝis 1998 membris en la jugoslavia nacia teamo de futbalo.
Sérgio Cabral
Ne konfuzu kun la politikisto Sérgio Cabral Filho
Sérgio CABRAL (Rio de Ĵanejro, naskita je la 17-a de majo, 1937), estas ĵurnalisto, verkisto, komponisto kaj esploristo brazila.
Biografio
Naskita en la kvartalo Cascadura, en la ĉefurbo de Rio de Ĵaneiro, kreita en kvartalo Cavalcante, Sérgio Cabral fariĝis pripatra orfo kiam li estis kvarjaraĝa. Li komencis sian karieron en 1957 kiel polica raportisto en la ĵurnalo Diário da Noite, vespera ĵurnalo de la organizo Diários Associados. En 1969, jam kiel politika eldonisto en la grava ĵurnalo Última Hora (Lasta Horo), li kunigis al la komika-desegnisto Jaguar kaj al la ĵurnalisto Tarso de Castro por krei la politikan komikan ĵurnalon O Pasquim.
Dum la brazila diktaturo, li estis arestita pro sia politika agado en la ĵurnalo. Sérgio Cabral ankaŭ jam estis urba konsilanto de Rio de Ĵanejro de 1983 al 1993. En tiu sama jaro, li estis invitita labori kiel konsilanto de la konta tribunalo, laboro, kiun li faris ĝis lia emeritiĝo, je maio 2007.
Sérgio Cabral estas patro de la ĵurnalisto kaj politikisto Sérgio Cabral Filho, aktuala guberniestro de la ŝtato Rio de Ĵanejro.
István Ferenczi
István Ferenczi povas esti
Molino
Molino en la itala lingvo signifas muelilo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
János Pusztai
Biografio
János Pusztai finis metalindustrian faklernejon en sia naskiĝurbo (1952), kaj poste por mallonga tempo li estis la loka redaktoro de la revuo Dolgozó Nép (1952-53), kaj post trijara soldatservo (1954-57) li laboris kiel seruristo en la loka fabriko. En 1957 oni invitis lin raportisto al Bányavidéki Fáklya. En 1964 li disiĝis disde la gazeto, ĉar ne ŝatis tiun laboron, kaj li laboris plue kiel seruristo en Sibio, poste ĝis 1990 en Baia Mare.
Plurformo de regula seslatero
En matematiko, plurformo de regula seslatero aŭ simple plurseslatero estas plurformo kun regula seslatero kiel la baza formo.
Topraisar
Topraisar estas komunumo en distrikto Constanța, en sudorienta Rumanio, situante 30 km sudokcidente de Konstanco. Topraisar havas ĉ. 5 500 loĝantojn. Al ĝi apartenas administre la komunumoj Biruinţa, Moviliţa kaj Potârnichea.
Plurformo de regula seslatero
Kalkulado de plurseslateroj
La baza kombina demando estas pri tio kiu kvanto ekzistas de malsamaj plurseslateroj kun donita kvanto de seslateroj.
Topraisar
Ĝia malnova turka nomo estis Toprakhisar, signifinta flava/agra fortikaĵo.
Plurformo de regula seslatero
Kalkulado de plurseslateroj
Plurseslateroj povas esti kalkulitaj kiel liberaj plurseslateroj, por kiuj turnadoj kaj reflektoj kalkulatas kiel la sama formo; fiksitaj plurseslateroj, por kiuj malsamaj orientiĝoj kalkulatas kiel malsamaj; unuflankaj plurseslateroj, por kiuj spegulaj bildoj kalkulatas kiel malsamaj sed turnadoj kalkulatas kiel identaj. Ili povas ankaŭ esti distingitaj laŭ tio ĉu ili enhavas truojn. La kvanto de liberaj n-seslateroj por n = 1, 2, 3, … estas 1, 1, 3, 7, 22, 82, 333, 1448, ... .
Distrikto Turek
Distrikto Turek estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Grandpollando de Pollando. Administra centro estas la urbo Turek.
Preĝejo Sankta Nikolao (Sárbogárd)
Kirko episkopo Sankta Nikolao estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Sárbogárd en urboparto (iama vilaĝo) Sárszentmiklós.
Historio
Pri vilaĝo "Zentnyclos" (=Sankta Nikolao) restis dokumentoj el la 14-a jarcento. La patrono estis Sankta Nikolao, eĉ la vilaĝo prenis tiun nomon. Dum dominado de turkoj la preĝejo ruiniĝis, lastfoje oni vidis la ruinon en 1770. La nun videbla kirko estis konstruita en la 1790-aj jaroj. La orgeno estas aŭdebla de 1883, renovigo de la orgeno okazis en 1948.
Konstruaĵo
La kirko situas sola. En mezo de la fasado sube estas la enirejo, pli antaŭe kelka da ŝtupoj troviĝas. Super la enirejo la turo altiĝas, plej supre estas videbla bulba pinto kun duobla kruco. En flankoj de la enirejo 2 kolonoj altiĝas.
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
Fumone
Fumone estas komunumo de Italio.
Viktor Ŝenderoviĉ
Viktor ŜENDEROVIĈ (naskiĝis la en Moskvo) estas rusia satiristo kaj televida ĵurnalisto.
Baloto al Dumao en 2005
Viktor Ŝenderoviĉ deklaris pri sia intenco balotiĝi en Ŝtatan Dumaon en 201-a Universitetskij balota distrikto de Moskvo. Laŭ liaj vortoj, la lastaj balotadoj en unumandataj distriktoj estas lasta ŝanco por la popolo memorigi al la potenco pri si per civiliza maniero, informas interreta eldonaĵo "Ĉiutaga ĵurnalo".
Ŝenderoviĉ diris, ke li balotiĝos por ebligi al milionduono da elektantoj de la 201-a distrikto esprimi sian rilaton al la farso, en kiun la potenco transformis la parlamenton kaj la proceduron de balotoj.
La ĵurnalisto ankaŭ memorigis, ke pli frue Miĥail Ĥodorkovskij intencis balotiĝi en ĉi tiu distrikto, kaj por li, laŭ datumo de sociologia organizo "Levada-centro", povis voĉdoni pli, ol triono da la elektantoj.
Ŝenderoviĉ substrekis, ke li ne intencas transformiĝi en politikiston, kaj lia dumonata balotkampajno estos publika eksperimento de la libera ĵurnalisto. Necesas konsideri, ke Viktor Ŝenderoviĉ estas membro de konsilio de la "Komitato-2008. Libera elekto.", gvidata de Garri Kasparov, tutmonde konata ŝakisto, kiu lastatempe tre multe politikumas.
NGC 1783
NGC 1783 (alia indiko — ESO 85-SC29) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Viktor Ŝenderoviĉ
Baloto al Dumao en 2005
La aldonaj balotoj en Ŝtatan Dumaon okazis la 4-an de decembro 2005, kaj la 4-a de oktobro estis la lasta tago, kiam oni povis prezenti necesajn dokumentojn en la elektan komisionon.
NGC 1783
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Viktor Ŝenderoviĉ
Baloto al Dumao en 2005
Pli frue, en lundo, la 3-a de oktobro, la Centra elekta komisiono de Rusio promulgis kandidatojn en deputitoj de Ŝtata Dumao de partioj "Unueca Rusio" kaj "Patrolando", kiuj estos enregistritaj en bultenoj en Universitetskij distrikto de Moskvo. Kiel oni informas en paĝaro de televida novaĵ-programo "Vesti", oni balotigis kinoreĝisoron Stanislav Govoruĥin de partio "Unueca Rusio" ("Jedinaja Rossija"), kaj de partio "Patrolando" ("Rodina") oni balotigis membron de la partia politika konsilantaro Sergej Danilenko.
Estro de la Centra elekta komisiono Aleksandr Veŝnjakov memorigis, ke kandidato de "Unueca Rusio" ne bezonas kolekti subskribojn de elektantoj por registriĝo, ĉar ĉi tiu partio estas en konsisto de Dumao.
John Mandeville
Sir John Mandeville estas la supozita aŭtoro de The Travels of Sir John Mandeville (La vojaĝoj de ...), veturmemoro kiu unuafoje cirkulis inter 1357 kaj 1371.
Viktor Ŝenderoviĉ
Baloto al Dumao en 2005
Laŭ vortoj de komisiona membro, al nuna momento 29 homoj informis la komisionon pri sia intenco kandidatiĝi en la balotado en Ŝtatan Dumaon en 201-a Universitetskij distrikto.
John Mandeville
Helpe de tradukoj al multaj aliaj lingvoj, la verko akiris eksterordinaran popularecon. Spite la tre nefidindan kaj ofte fantastan naturon de la veturoj priskribitaj, ĝi estis uzita kiel verko de referenco — Kristoforo Kolumbo, ekzemple, estis tre influita kaj de tiu verko kaj de la pli frua verko de Marco Polo nome Il Milione.
Viktor Ŝenderoviĉ
Baloto al Dumao en 2005
Ŝenderoviĉ malgajnis en la balotoj kaj ne iĝis deputito. Pri sia sperto li verkis libron "Nefindumaiĝinto" ("Недодумец").
Preĝejo Stefano la 1-a (Miskolc)
Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Miskolc.
Historio
Oni planis la preĝejon en 1938 je la miljara datreveno de reĝo Sankta Stefano, sed pro la 2-a mondmilito ĝi prokrastiĝis kelkajn jarojn. La orgeno pretiĝis en 1989.
Konstruaĵo
Interne en la preĝejo 3 flankaj altaroj troviĝas: Sankta Jozefo, Dipatrino kaj Koro de Jesuo. Fresko de la sanktejo pretiĝis en 1955. Ili prezentas hungarajn historiajn figurojn kaj sanktulojn: Stefano la 1-a (Hungario), Sankta Margareta de Hungario, Elizabeto de Hungario, Johano Hunyadi, Francisko Rákóczi la 2-a, Péter Pázmány kaj aliaj. La skulptaĵoj prezentas reĝon Stefanon, Sanktan Terezian kaj Sanktan Antonion de Padovo. La nuna turo konstruiĝis en 1980. Oni aranĝas ankaŭ koncertojn en la preĝejo. Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Lengerich (Emsland)
Lengerich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
San José Lachiguirí
San José Lachiguirí estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San José Lachigurí. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 170.
Geografio
San José Lachiguirí apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3541 loĝantojn. El tiuj estis 1652 viroj kaj 1889 virinoj. La komunumo havas surfacon de 132.69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1670 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2659 indiĝenoj. El tiuj 2222 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2222 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vento
La vento estas movado de la aero tra la atmosfero. Tian movadon plejparte kaŭzas la malsama varmigo de la tero kaj la maro fare de la sunradioj. La varmigo malsimilas dum tago kaj nokto, dum somero kaj vintro, kaj dum veteraj sezonoj disde aliaj. Per tio estiĝas regionoj de alta kaj malalta aerpremo. La aero fluas de la alta al la malalta. Tiu fluo estas kurbigita per la Koriolisforto rezultanta de la rotacio de la Tero.
La vento estas ĝenerale konsiderata la fluo de gasoj grandskala. En la tera atmosfero, la vento estas la movado amase de la aero kongrue kun la diferencoj de atmosfera premo. Günter D. Roth difinis ĝin kiel «la kompensado de la diferencoj de atmosfera premo inter du punktoj».
En meteologio, plej ofte oni nomas la ventojn laŭ la forto kaj la direkto el kiu ili blovas. La subitaj pliiĝoj de la rapideco de la vento dum mallonga tempo, la fortaj ventoj de daŭrado intermeza, la ventoj de longa daŭrado havas diversajn nomojn laŭ siaj averaĝaj fortoj kiel por ekzemplo brizo, tempesto, ŝtormo, uragano aŭ tajfuno. La vento povas esti okazanta laŭ diversaj skaloj: el ŝtormaj fluoj kiuj daŭras dekojn de minutoj ĝis lokaj brizoj generitaj per la diferenca varmigo de la tera surfaco kaj kiuj daŭras kelkajn horojn, kaj eĉ tutmondaj, kiuj estas la frukto de la diferenco de absorbo de suna energio inter la diversaj zonoj geoastronomiaj de la Tero. La du ĉefaj kaŭzoj de la atmosfera cirkulado grandskala estas la diferenciala varmigo de la tera surfaco depende de la latitudo, la inercio kaj la centrifuga forto produktitaj per la rotacio de la planedo. En la intertropika zono, la diferenco de atmosfera premo inter la oceanoj (amasoj da varma kaj malseka aero) kaj la kontinentoj (amasoj da varma kaj seka aero) dum la somero en la Norda hemisfero, tio estas, inter junio kaj septembro, okazigas la formadon de sezonaj ventoj inter la Hinda Oceano kaj la azia kontinento kaj la temperaturaj depresioj en la interno de la kontinentoj, speciale en Azio kaj malplikvante en Nordameriko, inter la Golfo de Meksiko kaj la interno de Usono (Usona Mezokcidento) konstituas la tialon de la musona cirkulado de la ventoj, kiuj iras dum la epoko de plia varmo, al moviĝo al la interno por peli la cirkuladon de musonoj.
En la marbordaj areoj, la ciklo mar/teraj brizoj povas difini la lokajn ventojn, dum en la zonoj kun varia reliefo la brizoj de valo kaj de montaro povas domini tiujn lokajn ventojn.
En la homa civilizacio, la vento inspiris la mitologion, ludis gravan rolon por la historiaj okazaĵoj, etendis la atingojn de la transporto kaj de la miliarto, kaj havigis fonton de energio por la mekanika laboro, la produktado de elektro kaj la distro. La vento pelis la veturadon de la velŝipoj tra ĉiuj oceanoj de la Tero. La balonoj uzas venton por mallongaj vojaĝoj, kaj la motorflugo uzas ĝin por generi levoforton kaj malpliigi la konsumon de brulaĵon. La zonoj kun tranĉaĵoj de la vento okazigitaj de variaj meteologiaj fenomenoj povas okazigi danĝerajn situaciojn por la aviadiloj. Kiam la ventoj estas fortaj, la arboj kaj la strukturoj kreitaj de la homoj povas esti ege damaĝitaj aŭ eĉ tute detruitaj.
La ventoj povas krei la formon de la reliefo pere de serio de procezoj eolaj kiel la formado de fekundaj grundoj (por ekzemplo, la leŭso) aŭ la detruo de la grundoj mem pro la erozio. La polvo de grandaj dezertoj povas esti movita al grandaj distancoj de centoj kaj miloj da kilometroj el la devenloko fare de la ventoj kiuj estu dominantaj, kaj la ventoj kiuj estas akcelitaj de kruta topografio kaj estas asociaj kun sabloŝtormoj ricevis regionajn nomojn en diversaj mondopartoj pro ties forta efiko sur tiuj mondoregionoj. La vento influas la etendon de la arbaraj incendioj ĉar ĝi povas haltigi aŭ akceli la incendioj. Ĝi ankaŭ ludas gravajn rolojn en la disigo de la semoj de multaj plantoj, kaj ebligas la survivadon kaj disigon de tiuj vegetalaj specoj, same kiel de la populacioj de flugantaj insektoj. Kombine kun la malvarnaj temperaturoj, la vento havas negativan efikon por la brutaro. La vento tuŝas la rezervojn de manĝaĵoj de la animaloj kaj iliajn strategiojn de predado kaj defendo.
Granda vento, kiu estas malalta aeropremo centra, malpli ol 975 hPa, okazas per koncentrita varmeco sur maro.
Ĝeneralaj kaŭzoj
La granda atmosfera tavolo estas trapasata de la sunradiado kiu varmigas la grundon, kiu, siavice, varmigas la ĉirkaŭan aeron. Tiel okazas ke tiu ne estas varmigita rekte de la sunradioj kiuj trapasas ĝin, sed malrekte, fare de la varmigo de la grundo kaj de la akvaj surfacoj. Kiam la aero varmiĝas, ĝi ankaŭ dilatiĝas, kiel ajna gaso, tio estas, ĝia volumeno pliiĝas, pro kio ĝi ascendas ĝis ĝia temperaturo egalas kun tiu de la ĉirkaŭa aero aŭ eĉ estas pli varma. Ĝenerale parolante, la aermasoj iras el la tropikoj al Ekvatoro (alizeoj ventoj, kiuj estas konstantaj, tio estas, ili blovas dum la tuta jaro), kie ili sukcesas ascendi kaj pro sia varmiĝo pro la malpliiĝo de la latitudo (en la intertropika zono) kaj pro la forto centrifuga de la propra movado de tera rotacio, kio siavice faras, ke la denseco de la atmosfero en la ekvatora zono estas la plej granda sur la tuta tera surfaco. Ascendinte, ili malvarmiĝas, kaj tra la altaj tavoloj ili revenas al la tropikoj, kien ili descendas pro sia pli granda pezo (malvarma kaj seka aero) kio klarigas la ekziston de la subtropikaj dezertoj kaj la temperaturan enorman amplekson ĉiutagan tiom altan de la dezertoj (en Saharo estas ofta ke temperaturoj de preskaŭ 50º dum la tago, pro sunradio kaj manko de nuboj, estas kontrastaj kun tre malaltaj temperaturoj dum la tuta nokto. Tiel, en tiu dezertaj zonoj, la temperaturoj varias multege de la tago al la nokto pro la malabunda kvanto de akvo kaj akvovaporo, kio kontribuus al pli granda temperatura regulareco).
La unua scienca priskribo konata pri la vento estas de la itala fizikisto Evangelista Torricelli: ...la ventoi estas produktitaj de diferencoj en la temperaturo de la aero, kaj pro tio de la denseco, inter du regionoj de la Tero.
Aliaj fortoj kiuj movas la venton aŭ influas ĝin estas la forto de la premogradiento, la Koriolisforto, la fortoj de flosebleco kaj de froto kaj la formado de la terenreliefo. Kiam inter du apudaj masoj de aero ekzistas diferenco de denseco, la aero tendencas flui el la regionoj de pli granda premo al tiuj de pli malgranda premon. En planedo submetita al rotacio, tiu aerfluo estos influita, akcelita, plialtigita aŭ transformita per la Koriolisforto en ajna punkto de la tera surfaco. La kredo, ke la Koriolisforto ne funkcias en la Ekvatoro estas erara: kio okazas estas ke la ventoj des pli malpliiĝas ju pli oni alproksimiĝas al la zono de intertropika konverĝo, kaj tiu malpliigo de rapideco estas aŭtomate kompensata per atingo de alto de la aero en la tuta ekvatora zono. Siavice, tiu altakiro okazigas la formadon de nuboj de granda vertikala disvolviĝo kaj de intensaj kaj longaj pluvoj, amplekse disigitaj en la zono de intertropika konverĝo, speciale en tiu ekvatora zono. La surfaca frotado kun la grundo generas malregularecojn en tiuj principoj kaj tio influas la reĝimon de ventoj, kiel por ekzemplo la efiko Föhn.
Specialaj specoj de vento
Maurice Lewin, fondito de la Veterana Esperantista Klubo, listigis en Meteologia Terminaro, publikigita en la Jarlibro de Universala Esperanto-Asocio en 1961, la jenajn ventojn:
Bagujo - Brizo - Blizardo - Borao - Burasko - Burano - Burko - Burstero - Doktoro (Harmatano) - Etezio - Foeno - Gregalo - Haaro - Habubo - Harmatano - Helmo - Kamsino - Konao - Lesteo - Levanto - Leveĉo - Maestro - Mistralo - Nortero - Pampero - Poniento - Purgo - Rebato - Reŝabaro - Sejstano - Simuno - Siroko - Skualo - Solano - Suestado - Ŝamalo - Ŝinuko - Termalo - Tifono - Tempesto - Tornado - Tramontano - Uragano - Vendavalo - Verano - Veranilo - Vili-Vili - Virazono - Virgalo - Zefiro
Specialaj ventoj ofte havas diversajn aŭ similajn nomojn (variantojn) laŭ regiono kaj dialekto.
Boforta skalo de ventofortecoj
0 = kalmo.
1547 Nele
1547 Nele estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Paul Bourgeois elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Vento
Boforta skalo de ventofortecoj
1 = zefireto.
1547 Nele
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Nele", edzino de la mezepoka fikciulo Til' Strigospegulo.
Vento
Boforta skalo de ventofortecoj
2 = zefiro.
3 = brizeto.
4 = brizo.
5 = brizego.
6 = fortventeto.
7 = fortvento.
8 = fortventego.
9 = ŝtormo.
11 = tempesto.
12 = uragano.
Konceptoj
Skualo estas rapida kresko de vento.
Burasko estas vetero de ventego kun precipitiĝo.
Ciudad Valles
Ciudad Valles estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Valles, kiu estas la dua plej granda urbo de la federacia subŝtato San Luis Potosí. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24013.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 156859 loĝantojn. El tiuj estis 75631 viroj kaj 81228 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2396,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 70 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1400,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 130321 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11787 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 9,04 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 130321 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 118588 apartenis al la katolika religio kaj 6435 al la evangelia religio. 5298 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sierra Maestra
La Sierra Maestra estas montĉeno en la sudorienta regiono de Kubo ĉefe en la provincoj Granma kaj Santiago de Kubo. Ĝia pleja altaĵo estas la Pinto Turkino con 1.974 metroj super la marnivelo.
Ĉi tiu montaro estas la plej granda montĉenaro de la lando kiu ĉirkaŭas la sudorientan bordon de Kubo ekde Kabo Kruco ĝis la Punto de Maisí, ĝi havas ĉirkaŭ 250 km. Ĝia meza alto estas inter 300 kaj 1.500 metroj super la marnivelo.
Sierra Maestra estas unu el la plej majestaj scenejoj de Kubo. En ĝi troviĝas pluraj naturparkoj kaj pro tio ĝi fariĝis ekoturisma celo en tuta Kubo.
László Ady
ADY László (adi) estis rumanuja hungara lokhistoriisto naskita en Nyárádszentbenedek la 16-an de septembro 1900 kaj mortinta en Căpuşu Mare la 1-an de oktobro 1974.
Biografio
László Ady estis reformita pastro en Arad, Târnăveni, Războieni-Cetate, poste en Căpuşu Mare. Lian riĉan popolkantkolekton konvervas la Folklorinstituto de Kluĵo.
Murego de Avilo
La Murego de Avilo estas romanika militista murego, kiu ĉirkaŭas la historian urboparton de la urbo Avilo, de la aŭtonoma regiono Kastilio-Leono, en Hispanio.
En la nuntempo, la historia urboparto, la murego kaj la preĝejoj ekstermuregaj estis deklaritaj kiel Monda heredaĵo de UNESKO. La murego estas aktiva faktoro tre grava en la urba strukturado de Avilo kaj historie ĝi partoprenis la distribuadon de la urba spaco inter la diversaj sociaj grupoj kiuj loĝis en Avilo. La murego reprezentis la dividon inter la "sovaĝa spaco" kaj la "civilizita". La kamparo, la plataĵo, estis la loĝejo de la kamparanoj kiuj estis la plej malalta klaso de la socio kaj kiuj subtenis la urbon. La kamparanoj devis pagi 80% de la kostoj de la urba infrastrukturo, inkluzive de la murego kiu havis la fonduson la riparo de la murego. La esplorado de la defenda strukturo de la murego konkludas ke ĝia formo similas al la muregoj konstruitaj en Andaluzio. La celo de la murego estas la defendado de la urbo kaj ĝi restis tiel en la reformoj de la 14-a jarcento kiuj plibonigis ĝin.
La murego estas posedaĵo de la hispana ŝtato kaj administrata de la Urbodomo de Avilo. Kelkaj sekcioj, kiuj koincidas kun kelkaj konstruaĵoj kiel palacoj aŭ preĝejoj (inter ili la katedralo) estas privataj.
Kvankam ekde la romia konkero ekzistis murego aŭ kadro, la nuna murego venas de la dua duono de la 12-a jarcento. Ĉi tiu kronologio baziĝas sur ĝia morfologio kaj en pluraj dokumentoj. La romia murego verŝajne estis el malpli granda perimetro, ĉi tio baziĝas en ke la muregoj de Leono havis perimetron de 1.700 m kaj tiu urbo estis pli grava ol Avilo. Malgraŭ tio oni malkovris ke ankoraŭ ekzistas du originalaj sekcioj de la primitiva romia murego, enmetitaj en la konstruita morego en la Mezepoko.
Piga ansero
Priskribo
Ĝi ŝuldas sian nomon kompreneble al koloroj nigra kaj blanka, respektive en kapo, kolo kaj flugiloj nigre kaj korpo blanke. Maskloj estas pli grandaj ol inoj. Ili estas tute nekonfuzeblaj birdoj pro sia blankonigra plumaro kaj flavecaj kruroj. La piedoj estas nur parte membranaj – kiel tiu de kriuloj – kvankam pigaj anseroj manĝas tiom akvajn plantojn kiom surterajn. Male al veraj anseroj ili plumŝanĝas poiome kaj ĉiam povas flugi.
Lago Tekskoko
Karakterizaĵo de tiu ĉi sistemo estis la malsama karaktero de ĝiaj akvoj. Dum la lagoj Xochimilco kaj Chalco konsisitis el dolĉaj akvoj, la akvoj de Tekskoko, Zumpango kaj Xaltocan estis salaj. Fakte, la antikvaj loĝantoj de la riverbordoj kaj insuletoj de tiujn ĉi tri lastaj lagoj sin dediĉis al la ekspluatado de la salo, kiun ili akiris per vaporigado de la akvo de la lago. Kiel ajn, la akvo de la lagoj de la Valo de Meksiko ne estis profitdona por la homa vivo. La akvoj de la lagoj Tekskoko, Zumpango kaj Xaltocan ne esis trinkeblaj pro la alta saleco kaj la dolĉaj akvoj de Xochimilco kaj Chalco servis nur por la agrikulturo, ĉar la restaĵoj de plantoj kaj bestoj kiuj troviĝis en la asociita ekosistemo donis al ĝi malbonan guston. Tial, la loĝantoj de Tenoĉtitlano devis enkonduki proviz-sistemon el trinkebla akvo por importi la likvon el proksimaj akvofontoj.
Piga ansero
Priskribo
Tiu aŭstralazia ansero vivas ĉe marbordoj de norda Aŭstralio kaj savanoj de suda Novgvineo en humidaj ebenaĵoj kaj marĉoj, do apartenas al la akvobirdoj. Ĝi ne migras regule, nur iome moviĝas dum sekaj sezonoj. Ili faras surgrunde nestojn, kie la ino demetas el 5 ĝis 14 ovojn. Foje unu virbirdo kuniĝas kun du inoj. Inoj estas iome pli malgrandaj. Piga ansero kutime ariĝas. Ĝia voĉo estas laŭta gakado aŭ hupado.
Murego de Avilo
La Murego de Avilo estas la plej bone konservita murego en Eŭropo kaj la due plej granda post la Ĉina Murego. Ankaŭ ĝi estas la plej granda monumento lumigebla en la mondo.
Piga ansero
Sistematiko kaj evoluo
Kladistika studo de la morfologio de anseroformaj trovis, ke la Piga ansero estas frua kaj distinga posteulo, diverĝinta post kriuloj kaj antaŭ ĉiuj aliaj anasoj, anseroj kaj cignoj.
Tiu specio estas tre malnova, fakte vivanta fosilio, kiu ŝajne diverĝis antaŭ la kretacea-terciara evento – la parenco Vegavis iaai vivis antaŭ ĉirkaŭ 68-67 milionoj da jaroj. La registro de fosilioj estis limigita, tamen. La enigma genro Anatalavis (kuŝejo Hornerstown de fina Kretaceo aŭ komenca Paleoceno de Nov-Ĵerzejo, Usono – kaj London Clay de komenca Eoceno de Walton-on-the-Naze, Anglio) estas foje konsiderata la plej frua konata anseranasedo. Aliaj birdoj el Paleogeno foje konsiderataj anseranasedoj estas la genroj Geranopsis el Hordwell, fina Eoceno al komenca Oligoceno de Anglio kaj Anserpica, el fina Oligoceno de Billy-Créchy (Francio). La plej frua konata membro de la grupo en Aŭstralio estas Eoanseranas handae reprezentata de fosilioj trovitaj el kuŝejoj de fino de la Oligoceno de Carl Creek Limestone de Kvinslando. Aldonaj fosilioj el Norda Ameriko kaj Eŭropo sugestas, ke la familio disvastiĝis tutmonde dum la fina periodo de Paleogeno.
La en Aŭstralio distribuado de la vivanta specio asocias kun la supozita deveno el Gondvano de Anseroformaj, sed fosilioj de Norda Hemisfero estas kaprompigaj. Eble la Piga ansero estis unu el dominaj grupoj de paleogenaj akvobirdoj, nur por iĝi poste amplekse formortinta.
Ekologio kaj statuso
La Piganseroj troviĝas en vario de areoj de malfermaj humidejoj kiaj apudriveraj herbejoj kaj marĉoj. Ĝi estas tie sedentaj krom kelkaj movoj dum la seka sezono. Ili estas koloniaj reproduktantoj kaj estas gregemaj for de la reprodukta sezono kiam ili povas formi grandajn kaj bruemajn arojn de ĝis kelkaj miloj da individuoj. Ties nesto estas surgrunda, kaj la tipa ovokvanto estas 5-14 ovoj. Kelkaj maskloj pariĝas kun du inoj, kaj ĉiuj idozorgadas, malkiel kelkaj aliaj poligamaj birdoj. Tio povas esti utila kiam predado de junuloj estas alta ĉar la idoj de triopoj estas pli surviveblaj.
Tiu specio estas abunda en sia teritorio, kvankam ĝi estas multe malpli granda kompare al ties teritorio antaŭ la epoko de la eŭropa setlado. Tiu teritorio iam etendis tiom for sude kiom ĝis Coorong kaj la humidejoj de sudoriento de Suda Aŭstralio kaj Okcidenta Viktorio. Pri Aŭstralio kiel tuto, la specio ne estas minacata kaj suferas kontrolitan ĉassezonon kiam ties nombroj estas altaj. Tamen plej el la sudaj populacioj estis formortigitaj meze de la 20a jarcento pro troa ĉasado kaj habitatodetruo. La specio estis celo de projektoj por reenmeto kiaj ĉe la laguno Bool inter Penola kaj Naracoorte. Populacioj en pli nordaj areas atingis nivelon por esti regule uzita de ĉasistoj, kvankam ne en la menciita ekzemplo. En Viktorio, la Piga ansero estis listita kiel preskaŭ minacata ĉe la provizora listo de minacata vertebrula faŭno en Viktorio de 2007. Ĝi estis listita ankaŭ en la listo de minacata faŭno de decembro de 2007 por la Flora and Fauna Guarantee Act. Komence de 2008 ankoraŭ ne estis preparita programo por la rekupero kaj futura administrado de tiu specio.
Takumi Komatsu
Takumi Komatsu (小松 拓幹, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kamatamare Sanuki.
30117 Childress
30117 Childress estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stephanie Childress, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruis ĉe la Westwood High School de Aŭstino (Teksaso).
Rivero Algodor
La rivero havas du barjaxlagojn nome jene: tiu de Castro, 8 hm³, konstruita en 1974 ĉe Villamuelas, kaj tiu de Finisterre, 133 Hm³, situanta inter la vilaĝoj de Mora, Villanueva de Bogas kaj Turleque kaj kiu datas de 1977.
De inter la sennombraj rojoj kiuj fluas en la riveron menciindas Alaminos, Veguilla, Padilla de la Moncloa, Prado Redondo, Prado Castillo, Caz, Riansares, Juncarejo, Orgaz, Bracea, San Marcos, Silos, Patillas, Labor de Largo, Sacedilla, Salobral, Pedro Cajón, Cocinillas kaj Pellejeros.
Frozinono
Frozinono (itale Frosinone, ) estas komunumo de Italio, en Latio. Ĝi havas preskaŭ 50mil loĝantojn kaj estas ĉefurbo de la samnoma provinco.
Geografio
Frozinono kuŝas en la valo de la rivero Sacco, alfluanto de Liri, inter du paralelaj montoĉenoj, ambaŭ rilataj al Apeninoj.
Historio
La antikva Frusino (latina nomo) estis fondita de Volskoj, eble jam en la 7-a aŭ 6-a jarcento a.K..
Famuloj
En Frozinono naskiĝis du papoj: Sankta Hormidaso kaj Sankta Silverio.
Nigra Ateno
Nigra Ateno (kompleta nomo: Black Athena: The Afroasiatic Roots of Classical Civilization) estas trivoluma verko de la brita historiisto Martin Bernal kiu kaŭzis unu el la plej grandaj polemikoj en la medio pri studoj de la Antikva epoko. La tezoj kiujn Bernal defendas povas resumiĝi tiel:
Tiu ĉi tezo kreis konsiderindan polemikon en la akademia mondo, speciale en Usono pro la debatoj pri multkulturismo en tiu lando. La tezoj de la aŭtoro estis defenditaj de la subtenantoj de la afrikcentrismo, sed la plejmulto el la historiistoj kaj intelektuloj ĉikampaj ne akceptas la tezojn de Bernal onidire pro manko de metodologioj kaj pluraj nekonsistaĵoj, kvankam kelkaj akceptis ke la influo afrikazia sur la arkaikan Grekion estas pli granda ol tiu supozita.
Esperanto – la nova latino de la Eklezio
Esperanto - la nova latino de la Eklezio estas esperanta versio de la germanlingva libro "Esperanto – das neue Latein der Kirche" de Ulrich Matthias. La germanlingva versio estis verkita, laŭ instigo de Bernhard Eichkorn, ĉefe en la jaro 1996 kaj aperis en 1999 en la eldonejo Gmeiner. La esperanta versio sekvis en 2001, eldonita de Flandra Esperanto-Ligo (FEL). Ĝi estis tradukita aŭ reverkita de la aŭtoro mem kaj enhavas ne malmultajn ŝanĝojn aŭ aktualigojn kompare kun la germana versio. La libron "Esperanto - la nova latino de la Eklezio" ĉiu rajtas traduki kaj eldoni en naciaj lingvoj sen ajna licencpago. Krom en la germana kaj Esperanto, la libro aperis ankaŭ en la angla, rusa, portugala, litova, franca kaj hungara, parte kun subvencio de la Fonduso Max Josef Metzger.
Enhavo
La libro rakontas pri la historio kaj nuntempo de la katolika kaj protestanta Esperanto-movado. Kaj ĝi vortigas la argumentojn por lingvo, pri kies avantaĝoj kristanaj esperantistoj ĉiam denove konsciiĝas.
Kabano
Kabano estas dometo farita el krudaj materialoj. Ĝi estas unu el la plej primitivaj formoj de konstruaĵo. Ĝenerale oni faras ĝin per facile akireblaj materialoj, kiel argilo, tero, folioj, ligno, ledo, pajlo ktp.
Laŭ Francisko Azorín Kabano estas Simpla dometo, konstruita el krudaj k. ne ĉiam solidaj materialoj. Li indikas etimologion el kelta kaban (kavo, kabano) kaj de tie la latina cappanna, kaj li aldonas terminojn kabaneto kaj branĉokabano.
Ĉaleto estas alpa kabano.
Bella ciao
Ŝajne la melodio estas pli malnova kaj rilatas al kantoj de la rizolaboristinoj. La melodio estas popola melodio kaj historiistoj pri muziko disputas pri interkonsento pri el kiuj popolaj kantoj ĝi estis prenita. Same nekonata estas la verkinto de la vortoj.
Multaj kantistoj surbendigis la kanton en aliajn lingvojn, kiel ekzemple Anjo Amika kiu kantas ĝin en Esperanto (Bela ĉaŭ) dum la Naturamika Kultursemajno en Rosas, Hispanio.
Teksto
Una mattina mi son svegliato, o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! Una mattina mi son svegliato, e ho trovato l'invasor.
E se io muoio da partigiano, (E se io muoio sulla montagna) o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! E se io muoio da partigiano, (E se io muoio sulla montagna) tu mi devi seppellir.
E seppellire lassù in montagna, (E tu mi devi seppellire) o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! E seppellire lassù in montagna, (E tu mi devi seppellire) sotto l'ombra di un bel fior.
Tutte le genti che passeranno, (E tutti quelli che passeranno) o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! Tutte le genti che passeranno, (E tutti quelli che passeranno) Mi diranno «Che bel fior!» (E poi diranno «Che bel fior!»)
«È questo il fiore del partigiano», (E questo è il fiore del partigiano) o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! «È questo il fiore del partigiano, (E questo è il fiore del partigiano) morto per la libertà!» (che e' morto per la liberta')
Iun matenon vekiĝis mi Ho! Belulin’, belulin’, belulin’, ĝis, ĝis Iun matenon vekiĝis mi Kaj tie estis malamik’
Ho! Partizano forportu min Ho! Belulin’, belulin’, belulin’, ĝis, ĝis Ho! Partizano forportu min Ĉar mi estas ĉe la mort’
Kaj se mi mortos kiel partizano Ho! Belulin’, belulin’, belulin’, ĝis, ĝis Kaj se mi mortos kiel partizano Vi devos entombigi min
Mia tombo estu sur la montaro Ho! Belulin’, belulin’, belulin’, ĝis, ĝis Mia tombo estu sur la montaro Ĉe la ombro de floreg’
Kaj la popolo tien ironta Ho! Belulin’, belulin’, belulin’, ĝis, ĝis Kaj la popolo tien ironta Certe diros: “Bela flor’!”
Jen estas floro de partizano Ho! Belulin’, belulin’, belulin’, ĝis, ĝis “Jen estas floro de partizano Mortis li por liberec’”
Tortoman
Tortoman estas komunumo en distrikto Constanța, en sudorienta Rumanio, kun 1.817 loĝantoj en 2002. Al ĝi apartenas administre la komunumo Dropia.
Tortoman situas 47 km nordokcidente de Konstanco, 12 km same nordokcidente de Medgidia.
Historio
Ĝia unua mencio okazis en 1641-42, Tortoman apartenas al tiuj malmult-nombraj komunumoj kiuj rezervis sian malnovan turkan nomon. La vilaĝo-nomo venas de la turka „torto”, signifante olea torĉo. La areo iĝis rumana teritorio en 1878, post tiam inter 1880 kaj 1885 alvenis la unuaj rumanaj setliĝintoj.
Difono
Difono aŭ dufono estas ero de parolo, kiu konsistas el la lasta duono de unu parolsono kaj la unua duono de la sekva. Silento ankaŭ kalkuliĝas kvazaŭ parolsono. Difonoj estas uzataj en certa metodo de parolsintezo. Por tiu celo necesas registri ĉiujn difonojn, kiuj uziĝas en la koncerna lingvo.
Nenad Maslovar
Nenad Maslovar (n. ) estas montenegra futbalisto. Li en 1997 membris en la jugoslavia nacia teamo de futbalo.
Crvenka
Crvenka (Црвенка, Cservenka, Rotweil) estas urbo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka en municipo de Kula. La nomo bulgare signifas: ruĝobrika konstruaĵo.
Situo
Crvenka situas sur ebenaĵo, laŭ kanalo Danubo-Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Sombor-Vrbas, krome laŭ fervojo Subotica-Odĵaci. Kula troviĝas 8 km-ojn for.
Historio
La plej frue keltoj, romianoj kaj slavoj vivis tie. Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post 1389 rifuĝintaj serboj alvenis. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1785 germanoj refondis la komunumon. En 1910 loĝis en Cservenka 7674 da homoj, (germanoj 6861, hungaroj 708). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, al distrikto de Kúla, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. Poste la germanoj estis deportitaj. En 2002 loĝis en Crvenka 10 153 da homoj, (serboj 7264 (72 %), montenegranoj 1313 (13 %), hungaroj 493 (5 %), kroatoj 183 (2 %) kaj aliaj). En la budapeŝta telefonlibro en 2008 11 personoj havas nomon Cservenka.
Famuloj
En la iama Cservenka naskiĝis:
Distrikto Ustrzyki Dolne
Distrikto Ustrzyki Dolne - pole powiat ustrzycki - estis distrikto, kiu fondiĝis en 1952 kaj malfondiĝis en 1972. Ĝi situis en la tiutempa provinco (historie vojevodio) Rzeszów de Pollando, kies teritorio nun troveblas en 	Antaŭkarpatio. Distrikta centro estis la urbo Ustrzyki Dolne. Fine de 1971 en la distrikto vivis 18 000 loĝantoj.
Pál Benedek (hidrologo)
Pál Benedek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Benedek Pál estis hungara inĝeniero, hidrologo.
Pál Benedek naskiĝis la  1908 en Gyula. Li mortis la 1942 en Budapeŝto.
Marefy
Marefy (Marhöf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Bučovice en distrikto Vyškov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Bučovice en valo sur maldekstra bordo de rojo Litava. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 134 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Marefy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4.85 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250, kiam estis fondita sur loko de ĉi tiea lernejo senjora korto, nomita Marienhöf (korto de Maria). Dometoj de servutuloj konstruitaj ĉirkaŭ la korto estis fondo de domaro Marienhöfe. La nomo pase de la tempo mallongiĝis al Marhöf, poste al Marefy.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj ankaŭ por ties unuopaj partoj.
Protekto de la naturo
En la katastro de vilaĝo troviĝas protektataj teritorioj kaj eŭrope signifaj lokoj Člupy kaj Šévy.
Julie Andrews
Dame Julia Elizabeth ANDREWS, OBI (denaske Wells; 1a de Oktobro 1935) estas angla aktorino, kantistino, kaj aŭtoro. Andrews estis jam infana aktorino kaj kantistino, aperis en West End en 1948 kaj premieris en Broadway en The Boy Friend (1954). Ŝi elstariĝis en Broadvejaj muzikaloj kiaj My Fair Lady (1956), kie ŝi ludis la rolulon de Eliza Doolittle, kaj Camelot (1960), kie ŝi ludis la rolulon de la Reĝino Ginevra. En 1957, Andrews stelulis en la premiero de la muzikalo de Rodgers kaj Hammerstein verkita por televido nome Cinderella, kiu estos ĉeestita de ĉirkaŭ 100 milionoj da personoj.
Andrews ekkarieris en kino per la filmo Mary Poppins (1964), kaj ricevis la Oskar-premion por la plej Bonkvalita Aktorino pro sia ludado de la titoliga rolo. Ŝi stelulis en The Sound of Music (1965), en kiu ŝi ludis la rolon de Maria von Trapp, kaj ricevis la Premion Oran Globon por la plej Bonkvalita Aktorino de Komedifilmo aŭ Muzikalo. Inter 1964 kaj 1986, ŝi stelulis en The Americanization of Emily (1964), Hawaii (1966), Torn Curtain de Alfred Hitchcock (1966), Thoroughly Modern Millie (1967), Star! (1968), The Tamarind Seed (1974), 10 (1979), Victor/Victoria (1982), That's Life! (1986), kaj Duet for One (1986).
En 2000, Andrews estis farita membro dame de la OBI fare de la reĝino Elizabeto la 2-a pro siaj servoj al la spektaklaj artoj. En 2002, ŝi estis rangigita la 59a en la listo de BBC por la 100 plej Grandaj Britoj. En 2003, ŝi revenis al Broadvejo, tiam kiel teatra reĝisoro, kun remuntado de The Boy Friend. El 2001 al 2004, Andrews stelulis en The Princess Diaries (2001), The Princess Diaries 2: Royal Engagement (2004). El 2004 al 2010, ŝi havigis sian voĉon al la serio de la animacio Shrek kaj al la filmo Despicable Me (2010).
Andrews ricevis Oskar-premion, de BAFTA, kvin Orajn Globojn, tri Grammy, du Emmy, de Screen Actors Guild por Vivodaŭraj Atingoj, la Honoran Premion de la Centro Kennedy, kaj la premion de Disney Legendoj. Krom ŝia muzikala kariero, ŝi estas ankaŭ aŭtoro de porinfanaj libroj kaj publikigis membiografion, Home: A Memoir of My Early Years (2008).
Roberto Donadoni
Roberto Donadoni (prononco []) estas itala futbaltrejnisto kaj ekse profesia futbalisto. Li naskiĝis en Cisano Bergamasco, do nun estas -jara. Ekde sia aktiva sportista kariero, li de 1982 ĝis 2000 interalie profesie ludis futbalon en la unuaj viraj teamoj de la kluboj AC Milan, Atalanta BC kaj Red Bulls Novjorko. En la periodo 1986 ĝis 1996 li ankaŭ membris en la itala nacia teamo de futbalo. Ekde la jaro 2001 li estas futbaltrejnisto de pluraj profesiaj teamoj, laŭ stato de la jaro 2012 de la klubo Parma FC.
Inter la jaroj 2006 kaj 2008, post la por la itala teamo tre sukcesa Futbala Mondpokalo 2006, li estis la ĉeftrejnisto de la itala nacia teamo de futbalo. Lia teamo kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, sed en ĝi atingis nur la kvaronfinalon - kompare malbonŝanca rezulto.
10892 Gianna
10892 Gianna estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 23-an de septembro 1997 de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Ĝi estas en 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.