cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pedrera
Pedrera estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 60 km2 kie loĝas 5161 geloĝantoj, do loĝdenso estas 86.0 loĝ./km2. Pedrera situas je 110 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Makula forkovostulo
Tiu ĉi specio troviĝas en Afganio, Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Birmo, Nepalo, Pakistano kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.
Mojosa
Kiel kondutisma karakterizaĵo
La sumo kaj substanco de mojoseco estas memkonscia fido je totala konduto, kiu implicas aron de specifaj kondutismaj trajtoj kiuj estas firme ankritaj en simbologio, aro de percepteblaj korpaj movoj, pozoj, mimikoj kaj voĉmoduladoj kiuj estas akiritaj kaj alprenu strategian socian valoron ene de certaj kuntekstoj.
Mojoseco iam estis sinteno kreskigita de ribeluloj kaj subuloj —kiel sklavoj, kaptitoj, motorciklantoj, politikaj disidentoj, ktp— por kiuj senkaŝa ribelo invitis punon, do ili kaŝis spitemon malantaŭ muro de ironia malligo, distancigante sin de la fonto de aŭtoritato prefere ol rekte alfronti ĝin.
Ĝenerale, mojoseco estas pozitiva trajto bazita sur la inferenco ke kultura objekto (ekz., persono aŭ varmarko) estas aŭtonoma laŭ taŭga maniero; tio estas, la persono aŭ varmarko ne estas limigitaj de la normoj, atendoj aŭ kredoj de aliaj.
Kiel stato de estado
"Mojoseco" estas uzata por priskribi ĝeneralan staton de trankvilo, bonfarto, transcendon, internan staton de paco kaj sereneco. Ĝi ankaŭ povas rilati al foresto de konflikto, stato de harmonio kaj ekvilibro, kiel en "la lando estas mojoseco", aŭ kiel en "mojosa [spirita] koro." Tiaj signifoj, laŭ Thompson, estas afrikaj en origino. Mojoseco estas rilata en tiu signifo al kaj socia kontrolo kaj transcenda ekvilibro.
Mojoseco povas simile esti uzita por priskribi trankvilon kaj foreston de ekscito en persono - precipe en tempoj de streso - kiel esprimite en la idiomaĵo "por konservi vian mojosecon."
La vorto ankaŭ povas esprimi konsenton, kiel en la frazo "Mi mojosas pri tio."
Kiel estetika allogo
Mojoseco ankaŭ estas sinteno vaste adoptita de artistoj kaj intelektuloj, kiuj helpis ĝian enmeton en popolan kulturon. Serĉita de produktmerkataj firmaoj, idealigitaj de adoleskantoj, kiel ŝildo kontraŭ rasa subpremo aŭ politika persekuto, kaj fonto de konstanta kultura novigado, "esti mojoseca" fariĝis tutmonda fenomeno. Konceptoj de mojoseco ekzistis dum jarcentoj en pluraj kulturoj.
Kiel modo
Koncerne modon, la koncepto de "mojoseco" transformiĝis de la 1960-aj jaroj ĝis la 1990-aj jaroj per iĝante integrita en la ĉeftendeco de kulturo. La amasproduktado de Usono de "pretportita" modo en la 1940-aj kaj 50-aj jaroj establis specifajn konvenciajn kostumojn kiel signojn de onies fiksita socia rolo en socio. Subkulturoj kiel ekzemple hipioj sentiĝis subpremitaj fare de la domina konservativa ideologio de la 1940-aj kaj 50-aj jaroj direkte al konformeco kaj ribelis. Laŭ la difino de Dick Pountain de "mojoseca", la moda robo de hipioj povas esti vidita kiel "mojoseca" pro ĝia elstara devio for de la normiga unuformeco kaj amasproduktado de vestaĵo kreita per la "totalisma" sistemo de modo. Hipio-inspira modo inkluzivis diversajn stilojn kiuj havis aŭdacajn kolorojn kiel ekzemple la "Trippy Hippie", la "Fantasy Hippie", la "Retro Hippie", la "Ethnic Hippie", kaj la "Craft Hippie". Plie, laŭ la teorio de trostreĉiĝo, tio manproduktado de modo de hipioj estas kio memstare igis ilian vestaĵon "mojoseca". Manfarita vestaĵo pasive ribelis kontraŭ konsumismo permesante al hipioj malakcepti tiun vivstilon, kiu siavice igis ilin "mojosecaj". Kiel rezulto de ilia malengaĝiĝo kun la establado, la amplekso de memkritiko estis limigita ĉar ilia masko filtris negativajn pensojn de senvaloro, kreskigante la ŝancon por memvaloro.
Komencante en la 1990-aj jaroj kaj daŭrante en la 21-a jarcenton, la koncepto de vestiĝi "mojoseca" forlasis la malplimulton kaj iris en la ĉefkulturon, igante ĝin domina ideologio. Mojoseco eniris la ĉeftendencon ĉar la hipioribelantoj de la malfruaj 1960-aj jaroj iĝis la altrangaj oficuloj de komercsektoroj kaj de la modindustrio. Ĉar ili kreskis kun "mojoseco" kaj konservis la samajn valorojn, ili konis ĝiajn regulojn kaj tiel sciis kiel precize surmerkatigi kaj produkti tiajn vestaĵojn. Tamen, post kiam "mojosa" iĝis la domina ideologio en la 21-a jarcento, ĝia difino ŝanĝiĝis al ne unu de ribelo sed de unu provanta kaŝi iliajn sensekurecojn en memcerta maniero.
La "modo-grunge" stilo de la 1990-aj jaroj kaj 21-a jarcento permesis al homoj, kiuj sentis sin finance nesekuraj pri sia vivstilo, ŝajnigi "konveni" (fit in) portante unikan vestaĵon, sed tiun, kiu estis bele polurita. Ekzemple, male al la hipiostilo, kiu klare devias de la normo, per la kombinita "modo-grunge" stilo de Marc Jacobs de "iom preppie, iom grunge kaj iom couture", li produktas ne nur aŭdacan deklaron, sed unu. tio estas mistera kaj mallerta, kreante ambiguan percepton de kio estas la internaj sentoj de la portanto.
Kiel epiteto
Dum slangaj esprimoj estas kutime mallongdaŭraj vortfiguroj, mojoseco (Cool) estas aparte ĉiea slangvorto, plej precipe inter junularoj. Krom esti komprenita ĉie en la anglalingva mondo, la vorto eĉ eniris la vortprovizon de pluraj lingvoj krom la angla, kaj pluraj lingvoj havas siajn proprajn vortojn por la koncepto.
Tiusence, mojosa estas uzata kiel ĝenerala pozitiva epiteto aŭ interjekcio, kiu povas havi gamon da rilataj adjektivaj signifoj.
Membroj de dinastio Rurik
Dua Galicia Dinastio (Romanovidoj)
Romano de Galicio (1150-1205)
Monomaĥidoj de Smolensk
Rostislavo de Smolensk (1108-1167) -
Monomaĥidoj de la Norda Rusio
Georgo la Longbraka (1090-1157)
Monomaĥidoj de Rostov
Vasilko de Rostov (1208-1238), princo de Rostov (1218-1238)
Monomaĥidoj de Vladimiro
Jaroslavo la 2-a (1191-1246)
Monomaĥidoj de Tver
Jaroslavo de Tver (1229-1271)
Monomaĥidoj de Moskvo (Danielidoj)
Danielo Aleksandroviĉ (1261-1303), duko de Moskvo (1263-1303) = Eŭdokia Aleksandrovna
Monomaĥidoj de Starodub
Johano de Starodub (1197-1247), princo de Starodub (1238-1247)
Oslavany
Historio
Oslavany estis devene agrikultura kaj vinkultivada obcí. En la jaroj 1783–1973 en ĝia ĉiarkaŭaĵo oni minis nigra karbo, do ĝi havis prefere minnistan karakteron kaj ĝi estis unu el la centroj de Karbomineja regiono Rosice-Oslavany. Nordoriente de la urbo troviĝas areo de la eksa Minejo Kukla, sub kiu faŭkas ĉe rivero Oslavy Hereda ŝtolo.
Pedrera
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 5161 geloĝantoj de la municipo Pedrera estas 2595 inoj kaj 2566 viroj. En la 60-kvadratkilometra teritorio estas la urbeto, ununura setlejo, kie loĝas 5119 geloĝantoj, kaj aliaj 42 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 53, 34 inoj kaj 19 viroj, kaj mortis 38, 19 inoj kaj 19 viroj. Tiel la natura kresko estis 15 (0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 2494 homoj (48.3%).
Oslavany
Historio
En la jaroj 1913–1993 ĉi tie laboris karba Elektrejo Oslavany kun povumo 115 MW. Rilate al la minado la urbo havis industrian karakteron, ĉi tiea aero estis plena de polvo kaj fumnebulo, kio iom post iom ŝanĝiĝis post finigo de la minado.
Ekde la jaro 1912 finiĝas en Oslavany fervojlinio el Moravské Bránice.
En la kastelo funkciis en la jaroj 1949–1951 tendaro de devigaj laboroj, destinita por reedukado de politikaj malliberigintoj - kontraŭuloj de la komunisma reĝimo, kiu estis establita laŭ peto de la rosicaj kaj sudmoraviaj minejoj.
Hensies
Hensies (france:[HANsi]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Mons (nederlande Bergen).
Oslavany
Historio
En la jaro 1964 Oslavany estis avancita je urbo. En la 1960-aj jaroj estiĝis minista loĝejdomaro kaj kvanto de novaj domoj.
Hensies
Ekde 1977 la municipoj Hainin, Montroeul-sur-Haine kaj Thulin apartenas al Hensies, la ĉefa municipo.
Gabi Szabó
Gabi Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Gabi estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis Péter Horváth.
Gabi Szabó naskiĝis la  en Szeged
Neoptolemo
Neoptolemo (greke Νεοπτόλεμος "juna militisto") estis la filo de la militisto Aĥilo kaj la princino Deidamio en la greka mitologio. La patrino de Aĥilo multajn jarojn antaŭ la naskiĝo de Aĥilo antaŭvidis grandan militon. Ŝi vidis ke ŝia nura filo estus mortigita se li batalus en la milito. Ŝi serĉis sekuran lokon por li por eviti ke li batalu en la Troja Milito, pro profetaĵo de lia morto en la konflikto. Ŝi alivestis lin kiel virino en la kortego de Likomedo, la reĝo de Skiro. Dum tiu tempo, li havis amaferon kun la princino, Deidameo, kiu tiam naskis Neoptolemon. Neoptolemo estis origine nomita Pirho, ĉar la ina versio de tiu nomo, Pirha, estis prenita de lia patro dum li estis vestita kiel virino.
Tekno-muziko
Teĥno-muziko - en multaj lingvoj laŭ anglalingva modelo nomata Techno [] - estas stilaro de elektronika muziko. La termino ne estas tutprecize difinita kaj kutime karakterizas plurajn, inter si proksime parencajn stilojn de elektronika muziko. Ĉirkaŭ la fenomeno de tekno-muziko evoluiĝis propra junulara kulturo; kaj krom en specifaj tekno-muzikaj dancejoj la muzika stilo publike videbliĝas aparte en publikaj strataj tekno-muzikaj paradoj kiel la "Loveparade" en Germanio, en kiuj granda nombro da junuloj surstrate celebras la muzikan stilon.
Stilaj karakterizaĵoj
La stilaro de tekno-muziko celas sintetike produktitan, unuavide tre ritme orientitan, modernan dancan muzikon. Karakteriza estas kvarbata (4/4) takto, en kiu ĉiu el la kvar batoj estas akcentata per elektronika tamburego, kaj aldonaj aktencetoj per elektronikaj cimbaloj en la paraj okonaj takteroj. Povas aldoniĝi cimbalaj akcentoj sur ĉiuj deksesonaj takteroj, kaj akcentoj per manfrapoj je ĉiu dua kvarona taktero. Akordoj laŭ la muzika harmoniscienco kutime ne havas gravan rolon, sed ofte la muzikistoj eksperimentas per unuopaj tonoj, sonoj kaj ties kunsonado. La komponaĵoj baziĝas je tiel nomataj "ripetaj aranĝaĵoj" - la ripetoj tamen variiĝas per aldono de sonaj efikoj, sonaroj kaj unuopaj perkutaj ritmoj, kaj tiel ŝtupe plifortiĝas ĝis kulmino fine de la komponaĵo.
Johann Lorenz Bach
Johann Lorenz Bach (* 10-an de septembro 1695 en Schweinfurt; † 14-an de decembro 1773 en Lahm) estis germana komponisto el la frankonia linio de la familio Bach.
Vivo
Johann Lorenz Bach, nepo de Georg Christoph Bach, estis muzike edukita de sia patro Johann Valentin Bach samkiel 1715-17 en Vajmaro far Johann Sebastian Bach. Ekde 1718 ĝis sia morto li estis kantoro, orgenisto kaj instruisto en la Barona Liĥtenŝtejna Rezidejo Lahm en Itzgrund (ĉe Coburg).
Escepte de preludo kun fugo en D-maĵoro la verkoj de Johann Lorenz Bach estas perdiĝintaj.
"N-o 38. Joh. Lorenz Bach, pli aĝa filo de Joh. Valent. Bach sub n-o 21, estas orgenisto je Lahme en Frankonio."
Ernő Király (komponisto)
Ernő Király [ernO kirAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Király Ernő estis jugoslaviana hungara avangarda komponisto, trumpetisto, redaktoro, kolektanto de popolmuzikoj, membro de Hungara Belarta Akademio (1992).
Ernő Király naskiĝis la en Subotica (Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, nuntempe en Serbio), li mortis la  en Novi Sad (Vojvodino, Serbio).
Biografio
Ernő Király apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li finis la muziklernejon en 1953 en sia naskiĝurbo, poste li estis trumpetisto en la urbaj orkestro kaj teatro. Jam pli frue ekde 1949 li komponadis, el liaj verkoj renkontiĝis la avangardo kaj popolmuziko. Inter 1954 kaj 1983 li estis muzika redaktoro de Hungarlingva dissendo de radio en Novi Sad, sed li kontribuis ankaŭ en la urba hungarlingva gazeto. Li inventis 2 muzikilojn en 1974 kaj 1976, kun ili li faris koncertojn tutmonde. Li studis historiojn de la muzikaj instrumentoj kaj publikigis studon pri sia preferata instrumento: la citro. Li ricevis jugoslavian kaj 2 hungarajn premiojn.
Ĥvojnickij (distrikto)
Geografio
La distrikto de Ĥvojnaja situas nord-oriente en la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 3186,06 km². Oriente ĝi najbaras kun la Vologda provinco, norde – kun la Leningrada provinco, okcidente – kun la distrikto de Lubitino, sude (de la okcidento oriente) – kun la diastriktoj de Boroviĉi, de Moŝenskoje kaj de Pestovo.
En la distrikto situas pli ol 150 lagoj kaj multo da malgrandaj riveroj, kiuj apartenas al la baseno de la Kaspia Maro. Arbaroj okupas ĉirkaŭ 65 procentojn de la distrikta areo, marĉoj – ĉirkaŭ 25 procentojn.
Historio
En la aŭgusto de 1927 en la Leningrada provinco estis fondita la distrikto de Minci. La ĝia administra centro translokiĝis el la vilaĝo Minci en la fervojan stacion Ĥvojnaja, kaj la nomo de la distrikto respective ŝanĝiĝis. La la Novgoroda provinco estis fondita, kaj la distrikto de Ĥvojnaja iĝis ĝia parto.
Simboloj
La flago havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto kaj tre similas al la blazono, sed anstataŭ la tero havas malsupre verdan bendon kun la alto je 3/10 de tiu de la tuta flago.
La vorto "Ĥvojnaja" oni povas traduki el la rusa kiel "pinglarba", pro tio aperis la pinglarboj sur la blazono kaj sur la flago.
Albert Paris Gütersloh
Albert Paris GÜTHERSLOH, vere: Albert Conrad Kiehtreiber, (naskiĝinta la 5-an de februaro 1887 en Vieno, mortinta la 16-an de marto 1973 en Baden) estis aŭstra verkisto kaj pentristo. Per sia romaneseo Sonne und Mond (1962) li kreis verkon gravegon de la literatura Moderno. Kiel pentristo (pejzaĝoj, portretoj, aĵpentraĵo) li estis disĉiplo de Gustav Klimt kaj Josef Hoffmann. Krome li ebenigis la vojon al la fantazia Realismo de la Viena Skolo. Li lernejanis ĉe la Gimnazio franciskana (Bozen).
Vivo
En 1906 Gütersloh faris la aktoran ekzamenon. Poste li estis dungita ekz. de Max Reinhardt en Berlino kaj laboris krome kiel ĵurnalisto kaj reĝisoro. La komenco de amikiĝo al Egon Schiele kaj la unua ekspozicio ĉe la Internacia Artmontrado estis en 1909. En 1910 publikitis lia Die tanzende Törin unu el la unuaj ekspresionismaj romanoj entute: per ĝi la aŭtoro tuj famiĝis ene de la movado. Dum la Unua mondmilito li laboris ĉe la gazetara sekcio kaj konatiĝis kun Robert Musil kaj Franz Blei i.a. En la jaroj 1918/19 Gütersloh eldonis kune kun Blei la kulturan-politikan ekspresionisman organon ''Die Rettung. Blätter zur Erkenntnis der Zeit; jam en la jaro 1914-a li engaĝiĝis krom Kurt Adler kiel eldonisto de la malburĝara gazeto Knockabout''. En 1919 oni dungis Gütersloh kiel scenejdezajnisto en Munkeno kaj Vieno.
La romanoj Innozenz oder Sinn und Fluch der Unschuld (1922; Fontane-premio) kaj Der Lügner unter Bürgern (1922) ilustras la emon de la verkisto je barokoze troigita satira stilo laŭ la modelo de Laurence Sterne aŭ Jean Paul. Per tio - kion rimarkis jam Heimito von Doderer - Gütersloh gvidis kampanjon kontraŭ la "malsana beletrismo" kaj volis redoni ideojtransporton al la vortoj. Kiel ventumilo la lingvo malfermas sin al prezentado riĉega. Ekzemplo tipa estas la enkonduka, peza frazo ĉe Der Lügner unter Bürgern.
Ekde la 1920-aj jaroj senteblas katolika sento en a verkaro de Gütersloh, kiu tamen ĉiam unuiĝu kun dioniza vivoĝojo (Die Rede über Blei oder Der Schriftsteller in der Katholizität, 1922). Ekde 1931 li docentis ĉe la Viena Artmetilernejo, sed maldungitis post Anschluss en 1938. En 1940 oni malpermesis al li labori.
Post 1945
En 1945 li iĝis profesoro ĉe la Viena Akademio de la Artoj figuraj. Inter liaj adeptoj nombriĝas konategaj artistoj kiel Arik Brauer, Ernst Fuchs, Ruth Rogers-Altmann, Wolfgang Hutter, Fritz Janschka, Arminio Rothstein, Friedensreich Hundertwasser aŭ Anton Lehmden. Ili fondis la notindan Vienan skolon de realismo fantazia. En 1961 li recevis la premion literaturan "Österreichischer Staatspreis für Europäische Literatur".
En 1962 li eldonigis la jam en 1935 komencitan ĉefverkon ''Sonne und Mond. Ein historischer Roman aus der Gegenwart''. Ĝin nomis la aŭtoro kroniko universala de Aŭstrio inter 1913-38. La labirinta libro rezignis kvazaŭ tute pri intrigo kaj anstataŭe kreas rakontkosmon plenan de aludoj kaj rememoroj: tia totala romano (ĉiam kun socialaj-politikaj trajtoj) iĝas ekvivalento al la polifonia realeco. En 1966 aperis kvazaŭ estu kompendio al Sonne und Mond la akompana volumo ''Der Innere Erdteil. Aus den Wörterbüchern''; la romano mem nove eldonitis en 1984 kun enkonduko de Helmut Heißenbüttel.
Aliaj verkoj
Jen aliaj verkoj de li:
Fonto
Köster, Thomas: "Gütersloh, Albert Paris", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Buddusò
Buddusò estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alà dei Sardi, Bitti (NU), Oschiri, Osidda (NU) kaj Pattada (SS).
Distrikto Löbau-Zittau
La Distrikto Löbau-Zittau (germane: Landkreis) estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio, en la ekstrema oriento de la lando. La distrikto ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kun la iama distrikto Niederschlesische Oberlausitz kaj la antaŭa eksterdistrikta urbo Görlitz kunfandiĝis al nova distrikto Görlitz.
Ĉeĥa Ŝaka Ĉampionumo
La Ĉeĥa Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Ĉeĥio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. La unua ĉampionumo okazis po du jaroj por trovi la plej bonan ŝakiston el Bohemio inter 1905 kaj 1913, poste el Bohemio kaj Moravio, poste formiĝis Ĉeĥoslovakio kun propra ĉampionumo kaj la landa ĉampionumo restartis en 1993.
Izatidejo de Arnstadt
La Izatidejo de Arnstadt (germane: Waidhaus) estas la lasta siaspece en Arnstadt (An der Weiße nr. 3) konserviĝinte originale. En tiu urbo dokumentitis la ĉeesto de ne malpli ol 50 komercistoj pri izatido inter 1499-1629.
20530 Johnayres
20530 Johnayres estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Playas de Rosarito
Playas de Rosarito estas unu el la 5 komunumoj de la meksika subŝtato Baja California. La ĉefurbo de la komunumo estas Rosarito. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 5.
20530 Johnayres
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Ayres, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Li estis instruisto ĉe la Howard Bishop Middle School de Gainesville (Florido, Usono).
Playas de Rosarito
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 73305 loĝantojn. El tiuj estis 37254 viroj kaj 36051 virinoj. La komunumo havas surfacon de 513,3 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Izatidejo de Arnstadt
Priskribo
La domo estis konstruita antaŭ 1566. La duetaĝa konstruaĵo sur rektangula areo (19x10m) ne havas kelon. Liaj eksteraj vandoj faritis el kalkoŝtono.
Playas de Rosarito
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 919 indiĝenoj. El tiuj 668 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 668 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Izatidejo de Arnstadt
Priskribo
La fenestroj estas ene de niĉoj enkadrigitaj de sabloŝtonaĵo. Nur du fenestroj havas poste faritan kadron el ligno.
La interno de la domo estas dividita per du ebenaj plafonoj. La traboj de ambaŭ plafonoj per apogiloj stabiligitis.
Kovris la domon tegmento seloforma, sub kiu estas du subtegmentejoj, unu sub la alia.
Funkcio nuna
De 20 jaroj la domo estas la sidejo de la firmao Zehrt (kamenoj kaj kahelaj fornoj).
Fonto
Priskribo de la domo.
Katolika universitato de Loveno (Valonio)
La Katolika universitato de Loveno en Louvain-la-Neuve (Université catholique de Louvain, UCLouvain) estas la franclingva (valona) universitato kiu ekestis post la skismo en la originala historia Katolika universitato de Loveno en 1968. Post la apartiĝo ĝi translokiĝis al novkonstruita urbo Louvain-la-Neuve (Loveno-la-Nova), 20 km sude de Bruselo, dum kiam la nederlandlingva (flandra) parto restis en la originala urbo Leuven. La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.
Stacio Tamura
Stacio Tamura (japane: 田村駅 [Tamura-eki], angle: Tamura Station) estas fervoja stacio en Nagahama, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
NGC 4905
NGC 4905 (aliaj indikoj — ESO 443-31, MCG -5-31-15, AM 1258-303, PGC 44902) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Arondismentoj de Indre-et-Loire
La franca departemento Indre-et-Loire konsistas el tri arondismentoj :
Johann Elias Bach
Johann Elias Bach (* 12-an de februaro 1705 en Schweinfurt; † 30-an de novembro 1755) estis germana komponisto el la familio Bach.
Post studado de teologio en Jena li restis ekde 1737 ĝis 1742 kiel lernhelpanto kaj sekretario ĉe sia kuzo Johann Sebastian Bach en Lepsiko. Liaj leteroj el ĉi tiu tempo estas gravaj fontoj pri la vivo de J.S. Bach. Ekde 1743 li estis kantoro en Schweinfurt. La du jarkolektoj de ekleziaj kantatoj, kiujn li komponis kaj kiujn liaj samtempuloj alte laŭdis, perdiĝis.
Li estis patro de Johann Michael Bach (1745-1820) (?) kaj avo de:
Schmitten FR (stacidomo)
Schmitten FR estas fervoja stacidomo en Schmitten, Svislando.
Seeburg (Mansfelder Land)
Seeburg ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la tiutage kreita komunumo Seegebiet Mansfelder Land, en Esperanto "laga regiono lando de Mansfeld". Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto en Germanio. La 31-an de decembro 2008 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 576 loĝantojn (en la nova komunumo "laga regiono lando de Mansfeld" fine de vivis sume  homoj).
Historio
Komence de januaro 2010 la ĝis tiam sendependaj neurbaj komunumoj Amsdorf, Aseleben, Dederstedt, Erdeborn, Hornburg, Lüttchendorf, Neehausen, Röblingen am See, Seeburg, Stedten kaj Wansleben am See kunligiĝis al la nova komunumo. Samtage malfondiĝis la administra komunumaro samnoma, al kiu antaŭe apartenis la loĝloko Seeburg.
Sudaj Alpoj
La Sudaj Alpoj estas montara teritorio kiu etendas laŭlonge de la okcidenta flanko de la Suda Insulo de Novzelando. Ĝi formas naturan dividan teritorion laŭlonge de la tuta Suda Insulo. La termino "Sudaj Alpoj" ĝenerale aludas al la tuta teritorio, kvankam oni donas separatajn nomojn al multaj pli malgrandaj teritorioj kiuj formas parton de ĝi.
La teritorio estas ofte konata en Novzelando kiel la Ĉefa Divido, ĉar ĝi fakte separas la pli loĝatan orientan flankon de la insulo el la okcidenta marbordo. Politike la montopintoj de la Sudaj Alpoj formas la limojn de la regionoj Canterbury kaj West Coast. Parto de la montaro estas interalie la monto Aoraki, la plej alta punkto de Novzelando, kaj multaj lagoj kaj lagetoj, inter ili ekzemple la Abela Lago.
Argentina Liberecana Federacio
La Argentina Liberecana Federacio (en hispana, Federación Libertaria Argentina, FLA) estas liberecana anarĥikomunisma federacio kiu funkcias en Argentino, ĉe Bonaero, San Pedro, Pampa Provinco, kaj Rosario. Fondita en Oktobro 1935 kun la nomo de Anarki-Komunisma Federacio de Argentino (FACA, Federación Anarco-Comunista Argentina) kaj FLA adoptis sian nunan nomon en 1955.
Ekde 1985, la FLA publikigis la socipolitikan gazeton El Libertario. Antaŭ tio, FLA publikigis Acción Libertaria. La FLA estas membro de la Internacio de Anarkiistaj Federacioj (IAF-IFA), nome la anarkiisma internacio kiu inkludas membrajn organizojn el Italio, Hispanio, Granda Britio kaj Irlando, Francio, Germanio kaj aliaj landoj.
Römhild
Römhild estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sinjorino Mary Dering
Sinjorino Mary Dering (née Mary Harvey) (bap. la 3-an de septembro 1629 – 7-an de februaro 1704) estis angla komponisto, filino de riĉa Londona komercista familio, membroj de la Levant Company, kaj fratino de la kuracisto William Harvey, malkovranto de la cirkulado de la sango.
Je la aĝo de 11 ŝi eniris en la Hackney College, eleganta angla lernejo por knabinoj, kie ŝi studis muzikon kaj ankaŭ lernis la latinan, la francan, kuiradon, kudradon kaj dancon.
Kiam ŝi aĝis 16 jarojn ŝi sekrete edziĝis al sia kuzo William Hawkes; geedziĝo kiun ŝia patro nuligis atendante pli avantaĝan geedzecon. En la aĝo de dek- naŭ ŝi edziĝis al Sir Edward Dering kun kiu ŝi havis 17 geinfanojn.
Post la geedziĝo ŝi estis entuziasmita de sia edzo al studado de liuto kaj komponado sub Henry Lawes (1596-1662), angla muzikisto kaj komponisto de la kortego de Karlo la 1-a.
Kiam, post kelkaj jaroj, Lawes publikigis sian propran kolekton da verkoj Select Ayres and Dialogues (1655), li dediĉis la tutan verkon al sia studentino "… la honorinda Lady Dering, edzino de Sir Edward Dering” ĉar “malmultaj el ambaŭ seksoj egalis ŝian perfektecon”. Tial li inkludis tri komponaĵojn de Lady Mary Dering kune al siaj verkoj. Ĉi tiuj tri pecoj estas la solaj en la kolekto, kiuj ne estas verko de Henry Lawes. Kvankam la kovrilo nur mencias Henry Lawes kiel komponisto, la nomo de Lady Dering aperas en la muziko mem.
La komponaĵoj de Mary Harvey, Lady Dering estas tri ĉarmaj, malpezaj kantoj por solista voĉo laŭ la lirika stilo. Ili eĥas la stilon de la tempo, meze de la 17-a jarcento; same kiel la versoj, kiuj "ŝia nobla edzo havis la plezuron doni " reflektas la stilon de la plej konataj samtempuloj en la mondo de poezio.
La lirika kanto A false design to be cruel, estis peco de granda populareco dum ŝia vivo. Ĝi estis publikigita en tri apartaj kolektoj de Lawes, kaj poste de John Playford. En ŝia klopodo verki muzikon por reflekti la ritmajn vortojn de la teksto, ĉi tiu kanto uzas jamban mezurilon en kvin-mezuraj frazoj.
3475 Fichte
3475 Fichte estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Kristanaj abocoj
La kristanaj abocoj, aŭ kristanaj poemaj abocoj, estas kompilaĵoj laŭforme de poemo, en kiuj la versoj aŭ la strofoj komemciĝas per la sinsekvo de la alfabetaj literoj. Temas pri ĝenro kiu reprenas tiun atestatan en la Unua Testamento, en la Psalmoj aparte en la alfabeta psalmaro de la hebrea lingvo.
Diversaj kristanaj aŭtoroj kaj okcidentaj kaj orientaj, bone konataj kiel Aŭgusteno kaj Fulgencio, sed ankaŭ anonimuloj kiel la aŭtoroj de la responsoriaj psalmoj kaj de la himno Akathistos (Akatisto), sin elprovis en la redaktado de versaj verkoj bazitaj sur ordigita sekvenco de la alfabeta literoj.
Historio
En Okcidento Komodiano, en siajn Instructiones (instruaĵojn), kiuj estas 80 akrostikaj poemoj, enŝovis De ligno vitae et mortis (Pri laligno dela vino kaj dde la morto” kaj Matrones ecclesiae Dei vivi (Patrono de la eklezio de la Dio vivanta).
Hilaro, episkopo de Poitiers kaj konvinkita kontraŭulo de Arianismo, verkis du abecedariojn, kies uuu estas Ante saecula qui manes (Kiu estas de antaŭ la jarcentoj).
Notoj
<References/>
4154 Rumsey
4154 Rumsey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John en Tekapo ; Nov-Zelando.
Nomo
Ĝia nomo honoras la novzelandan optikiston Norman J. Rumsey (1924–2007).
.ca
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Ca''.
.ca estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Kanado.
Dutionita acido
Dutionita acido, hidrogena ditionito aŭ H2S2O4 estas acido de sulfuro kaj oksigeno, malstabila en ĝia pura formo, tamen ĝiaj saloj, konataj kiel dutionitoj, estas stabilaj kaj fortaj reduktagentoj.
Principe oni kredis ke la simetria strukturo HOS(=O)-S(=O)OH estas la plej stabila inter la molekuloj kun formulo H2S2O4. La kialo estas la ekzistado de intramolekula hidrogenaj ligoj, sed nuntempe oni scias ke la dutionita acido spontanee malkomponiĝas en SO2 kaj akvo.
Natria dutionito estas blanka salo uzata kiel redukagento kaj blankigilo. Ĝi ankaŭ uzatas por redukti nitran grupon (-NO2) en aminon grupon (-NH2).
Berchem
Berchem estas suda distrikto de la municipo kaj grandurbo Antverpeno en la Flandra Regiono de Belgio. Berchem situas laŭ la malnova Grote Steenweg (Granda pavumita strato) kiu ligis Bruselon al Antverpeno dum pluraj jarcentoj. La urbo limas la distriktojn Deurne, Borgerhout, Wilrijk kaj Antverpeno kaj la municipon Mortsel. Berchem mem konsistas el tri kvartaloj, Oud Berchem, Groenenhoek kaj Nieuw Kwartier.
La "ringo", la cirkla aŭtovojo ĉirkaŭ Antverpeno, kiu sekvas la trakon de la antaŭaj urbokernaj defendmuroj, tranĉas Berchem en du partoj, apartigante la urbokerno-areon de Oud-Berchem (malnova Berchem, intra muros, inter la muroj) de la pli loĝdomaj kaj antaŭurbaj areoj  Groenenhoek kaj Nieuw Kwartier (extra muros, ekster la muroj).
Demografio
La totala surfaco de Berchem estas 5,79 kvadratkilometroj, kaj ĝi estas loĝata de 42 557 civitanoj.
Politika strukturo
Post la malcentralizado de Antverpeno en 2000, Berchem iĝis duon-sendependa distrikto kun propra leĝdona korpo, la tielnomata Districtsraad (Distrikta konsilantaro), kaj propra administra kolegio. La distrikta konsilantaro nombras 23 membrojn, rekte elektitajn por sesjara periodo per popola voĉdono. La administra kolegio konsistas el kvin skabenoj (Districtsschepenen), inkluzive de distriktestro (Districtsburgemeester), kiuj estas instalitaj de la distrikta konsilantaro.
Zurenborg
La plej vizitata kaj alloga parto de Berchem estas la Zurenborg-kvartalo kun pli ol 100 domoj en secesia stilo kaj aliaj stildomoj, multaj konstruitaj inter 1894 kaj 1906. La ĉefaj interesaj stratoj estas Cogels-Osylei, Transvaalstraat kaj Waterloostraat. Post kiam la areo ricevis la permeson esti malkonstruita en la 1960-aj jaroj por esti anstataŭigita de komerco- kaj oficejdomaro, malkonstruo povus esti malhelpita danke al enorma protesto, i.a. de Renaat Braem, arkiteksto kaj lernanto de Le Corbusier La areo ricevis monumentan statuson en la 1980-aj jaroj. En la lastaj jaroj ĝi iĝis altiropunkto por arkitektur-inklinaj vizitantoj.
Butikumado
Driekoningenstraat - Statiestraat estas la ĉefa butikuma kaj komerca areo de Berchem. Kvankam ĝi suferas konkuradon de la butikoj en la Antverpena urbocentro, la podetala ĉefstrato daŭre havas interesan miksaĵon de lokaj kaj internaciaj vendejoj. La ĉefstrato ĵus estis plibeligita (2011), donante pli da spaco al piedirantoj.
Pozicia frakcio
Pozicia frakcio en b-uma nombrosistemo estas maniero prezenti reelojn en la formo
Ekzemple (en la dekuma nombrosistemo):
La valoro de la pozicia frakcio estas la reelo
Plej ofte oni uzas la dekumajn poziciajn frakciojn (la bazo b=10, kiel en la ĉi-supraj ekzemploj); tamen en la komputiloj estas uzataj duumaj (aŭ okumaj, deksesumaj ktp) poziciaj frakcioj. Tiel al la dekuma 0,75 respondas la duuma 0,11 (samkiel la dekuma kvocienta frakcio ¾).
Unua Laterana koncilio
La Unua Laterana Koncilio okazis dum la jaro 1123 sub prezido de papo Kaliksto la 2-a en la papa palaco Laterano en Romo. Temis pri la unua koncilio en okcidenta Eŭropo.
Laŭ la katolika nombrado temis pri la naŭa ekumena koncilio. Oni taksas la nombron de partoprenantoj je inter 300 kaj 1000.
La kunveno (provizore) finigis la disputon pri investituro, do la demando ĉu la papo aŭ ĉu nobeloj enpostenigas novan imperiestron, inter la ekleziaj kaj neekleziaj potencoj kaj krome kondamnis la simonion.
Solidarity Federation
La Solidarity Federation, konata ankaŭ laŭ la mallongigon SolFed, estas federacio de klasbatalaj anarkiismaj aktiva en Britio. Tiu organizo defendas strategion de anarkisindikatismo kiel metodo nuligi kapitalismon kaj la ŝtaton, kaj prikribas sin mem kiel "revolucia sindikata iniciato". En 1994 ĝi adoptis sian nunan nomon, estinte antaŭe la Direct Action Movement (DAM, Movado de Rekta Agado) ekde 1979, kaj antaŭe la Syndicalist Workers' Federation (Federacio de Sindikatismaj Laboristoj) ekde 1950.
Ĝi estas membro de la Internacia Laborista Asocio.
103737 Curbeam
103737 Curbeam estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto de la NASA Robert Lee Curbeam, Jr., unua homo, kiu plenumis kvar en unu misio. En la kosmo, li helpis fiksi sunpanelon kaj instali novan ĵaluzion sur la. Li totaligis pli ol 37 tagojn en la kosmo kaj 45 horojn da eksterveturila agado.
Zemianske Podhradie
Zemianske Podhradie (hungare Nemesváralja [nemeŝvAralja]) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zemianske Podhradie situas en valo, laŭ traira flankovojo. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 10, Ĉeĥio je 7 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1397 en slava formo "Podhrady". En 1598 oni komputis tie 22 domojn. En 1784 loĝis tie 886 vilaĝanoj (178 familioj) en 149 domoj, en 1828 823 vilaĝanoj en 111 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Nemes-Podhrágy, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nemesváralja 832 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trenčín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zemianske Podhradie 780 homoj, (767 slovakoj).
Perova komunumo (Krimeo)
Perova komunumo  estas unu el la komunumoj de la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). Ĝia administra centro estas la vilaĝo Perovo.
Struktura alĝustigo
Programo de struktura alĝustigo (termino derivita de la angla structural adjustment) estas programo de ekonomiaj reformoj, kiun Internacia Monunua Fonduso (IMF) aŭ la monda banko starigas por ebligi al la landoj trafitaj per gravaj ekonomiaj malfacilaĵoj eliri el sia ekonomia krizo.
Perova komunumo (Krimeo)
La Perova komunumo estis formita post la dua mondmilito kaj kovras la areon de 22,5 mil hektaroj. Ĝia loĝantaro laŭ la censo de la jaro 2001 estas 15028 homoj. La kvanto de deputitoj en la komunuma konsilio estas 32 homoj.
La komunumo konsistas el du apartaj partoj, kiuj estas disdividitaj fare de la Ĉistenka komunumo. La sud-orienta parto de la Perova komunumo limas Simferopolon mem, Baĥĉisarajan distrikton, Dobran komunumon kaj Ĉistenkan komunumon. La dua, okcidenta parto de la komunumo limas Simferopolon de la okcidenta flanko kaj krome — Poĵarskan, Novoselovkan, Rodnikovan kaj Ukromnan komunumojn.
Struktura alĝustigo
Temas pri aro de dispozicioj, el kiuj iuj agas al la konjukturo kaj aliaj al la strukturoj kaj kiu rezultas el la traktado inter la ŝuldiĝinta lando kaj la Internacia Monunua Fonduso (IMF) por modifi la ekonomian funkciadon de la lando (IMF kondiĉigas sian helpon al la starigo de reformoj, kiujn ĝi konsideras vivipovaj). Tiuj pruntoj estas nomataj pruntoj por struktura alĝustigo aŭ pruntoj por sektora alĝustigo ( Structural adjustment loans aŭ sectoral adjustment loans).
Perova komunumo (Krimeo)
Konsisto de la komunumo
Al la komunumo apartenas 16 vilaĝoj, kelkaj el tiuj situas tre proksime al Simferopolo kaj povas esti konsiderataj kiel ĝiaj antaŭurboj. En la suba listo de la vilaĝoj parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-1948.
Struktura alĝustigo
La kreditoj estas malblokitaj laŭ sinsekvaj partoj laŭmezure kiel la programo por struktura alĝustigo estas starigata.
Tipoj de decidoj, aŭ spontanaj evoluoj, kiuj povas havi strukturan konsekvencon
La decidoj aparte koncernas
Perova komunumo (Krimeo)
Konsisto de la komunumo
La oficiala adreso de la komunuma konsilio estas: ''97560, Krimeo, Simferopolskij rajon, s. Perovo, ul. Ŝkolnaja 7''.
Struktura alĝustigo
Tipoj de decidoj, aŭ spontanaj evoluoj, kiuj povas havi strukturan konsekvencon
Struktura alĝustigo, kiel ilo por transformi la funkciadmanierojn de ekonomio (pli da libereco por la ekonomiaj agentoj por ekzemplo) distingiĝas tiel de ago de konjuktura politiko, celanta glatigi la ekonomian aktivadon aŭ fronti problemojn de ŝtata deficito (rigora politiko, relanĉa politiko).
Traktado
La detalo de la rimedoj starigotaj estas la temo de traktado inter tri partioj : <!-- Le programme économique qui sous-tend un accord est formulé par le pays en consultation avec l'institution, puis soumis au Conseil d'administration du FMI dans une « lettre d'intentions ». Celle-ci reprend les engagements du pays concerné, qui constituent autant de conditions (voir plus bas). Le FMI suit leur mise en place et accorde au pays des crédits pour poursuivre ces réformes.
Conditions (engagements des pays emprunteurs)
Les étapes de suivi du programme sont appelées conditionnalités.
Un exemple de réformes recommandées par le FMI et planifiées en 1997/1998 est donné à l'article conditionnalité
Parmi les types de conditions, certaines peuvent être considérées comme des actions proprement structurelles
Critiques des conditionnalités
Les réformes préconisées par le FMI ont suscité des critiques, à la fois de la part des populations concernées (en Argentine, de la part de Nestor Kirchner, par exemple), aussi bien que de certains économistes néo-keynésiens (comme Joseph E. Stiglitz).
Les conséquences sociales sont généralement douloureuses pour les populations. Le FMI lui-même a reconnu quelques erreurs dans sa politique et entamé des réformes.
La dévaluation de la monnaie, autre mesure souvent préconisée par le FMI, est elle aussi souvent contestée.
Les ajustements structurels sectoriels (Banque mondiale)
La Banque mondiale intervient dans le financement des restructurations économiques de secteurs ou d'administrations à problème dans les pays en voie de développement.
Elle aide par des prêts les ajustements structurels en dehors des périodes de crise, dans une optique de prévention de celles-ci.
Ainsi, les programmes d'ajustement des secteurs en difficultés sont-ils proposés, comme dans le cas du FMI, par les gouvernements et la société civile. Des conditionnalités sont là également pour valider les étapes que se sont fixés les pays et débloquer les échéances d'aide.
Enfin, la libéralisation des échanges est une réforme quasiment systématiquement prônée par la Banque mondiale afin d'améliorer la compétitivité des secteurs industriel, tertiaire ou agricole du pays et préparer son insertion dans le commerce international. -->
Sjuniko (historia provinco)
Sjuniko (Սյունիք) estis la naŭa provinco (nahang) de la Reĝlando Armenio de 189 a.K ĝis 428 p.K. Ekde la 7-a ĝis 9-a jarcentoj, ĝi falis sub araba regado. En 821, ĝi formis la armenan princlandon Ĥaĉeno kaj ĉirkaŭ la jaro 1000 estis proklamita la Arcaĥa Reĝlando, kiu estis unu el la lastaj mezepokaj orient-armenaj reĝlandoj kaj princlandoj kiuj konservis sian aŭtonomecon post la turkaj invadoj de la 11-a ĝis 14-a jarcentoj.
Surskribaĵoj eltrovitaj en la regiono ĉirkaŭ Lago Sevan atribuitaj al reĝo Artaŝes la 1-a konfirmas, ke en la 2a jarcento a.K. la Distrikto de Sjuniko konsistigis parton de la Antikva Armenio.
La unua dinastio kiu regis Sjuniko estis la Sjunida dinastio, ekde la unua jarcento. La unua konata reganto naĥararo estis Valinak Siak (ĉ. 330) kaj lia posteulo estis frato Andok aŭ Andovk (Antiokio, ĉ. 340). En 379, Babik (Bagben), filo de Andok, estis restarigita kiel naĥararo fare de la nobela familio mamikonjan. Babik havis fratinon nomatan Parantzem, kiu geedziĝis kun la arsakida princo Gnel, nevo de la armena reĝo Arŝako la 2-a kaj poste edziĝis kun Arŝako la 2-a kiel sia dua edzo. La regado de Babik daŭris malpli ol dek jarojn kaj ĉirkaŭ 386 aŭ 387, Dara estis eltronigita de la Sasanida Imperio.
Valinak (ĉ. 400-409) estis sekvita de Vasak (409-452). Vasak havis du filojn: Babik (Bagben), Bakur kaj filinon, kiu edziĝis al la posteulo de Vasak, Varazvahan (452-472). Gelehon, filo de Varazvahan, regis de 470 ĝis 477, kiu mortis en 483. Babik (Bagben), frato de Varazvahan, fariĝis la nova naĥararo en 477. Hadz, frato de Gelehon, mortis la 25-an de septembro 482. Poste la provinco Sjuniko estis regita de Vahan. ĉ. 570), Filipo (ĉ. 580), Stefano (ĉ. 590-597), Sahak (ĉ. 597) kaj Grigor (ĝis 640).
Greke Ortodoksa Eklezio
La nomo greke ortodoksa eklezio signas
Rangotabelo
Nobela ordo starigita de Petro 1-a de Rusio la 13-an de januaro 1722. Je tiu dato, ukazo starigas la ĉin aŭ rangotabelon (Табель о рангах) kiu determinas la dignogradon de la nobelaro per la hierarĥio de la funkcioj (14 gradoj).
Ekde certa rango la "ŝtatservisto" akiras la "personan nobelecon", poste, je pli alta rango, la "heredan nobelecon". La sojlo de la klasoj kiuj atribuas tiujn nobelecojn estas diversa por la civilaj kaj militistaj oficistoj.
La unua tabelo de 1722 estis tre detala. En ĝi miksiĝis gradoj kaj apartaj, eĉ unikaj oficoj (ekzemple la gvidado de haveno en ia loko). Troviĝas en ĝi ankaŭ rektaj paŭsaĵoj de eksterlandaj nomoj importitaj de la caro tiaj kiaj, nome ĉe ka ŝiparo kiun Petro la Granda plej atentis: "vice-admiral" (vicadmiralo), "Ŝaŭt benaĥt" (el la nederlanda "schaut bij nacht", "arir-admiral" (ariergarda admiralo), "ober-ŝter-krigs-komisar" (ober-ster-kriegs-komissar) ktp.
Tiu tabelo rapide evoluis en la sekva jarcento, tamen konservis diversajn nomojn por la diversaj klasoj. Paŭlo I-a de Rusio (caro de 1796 ĝis 1801) simpligis la sistemon aperigante en tabelo nur la gradojn aŭ titolojn de oficistoj. La kompleta tabelo kovris la nomojn en la civila kampo por la oficistoj de la kortumo, de la administracio, de la minejoj kaj de edukado, en la militista kampo por la infanterio, la artilerio kaj pioniroj, la kavalerio, la gvardio, la kozakoj kaj la mararmeo, kaj fine en la religia kampo, por la nigra klerikaro (la monaĥoj kaj la altaj dignuloj de la ekzlezio - submetitaj al deviga fraŭleco) kaj la blanka klerikaro (la pastroj, devige edziĝintaj).
Ĝis 1917 la tuta rusa socio vivis sub la obsedo de la ĉin. Studento situas en la 14-a rango, lieŭtenanto en la 12-a, kolonelo aŭ kolegia konsilisto en la 6-a (tia estis la patro de Lenino), generalo aŭ privata konsilisto en la 2-a, la feldmarŝalo kaj la kanceliero de la imperio en la 1-a. Oni estas vere konsiderata nobela nur ekde la 8-a rango, kategorio kiun reprezentis en la 19-a jarcento proksimume 200.000 homoj.
Ekzemplo pri la medicinista fako
La studento en la unua jaro de medicino estas klasita en la 14-a rango. Fine de siaj studoj, kiam li akiras postenon en la administracio, la kuracisto aliras la 9-an rangon de "titola konsilisto" (kapitano en la armeo). Doktoriĝinte, la kuracisto akiras la 8-an rangon ("kolegia asesoro", ekvivalenta al komandanto). Poste, malrapida supreniro okazas ĝis la plej grandaj honoroj. Ĝenerale oni rangaltiĝas ĉiujn 4 jarojn da servado kun variaĵoj laŭ la rekompencoj kaj la servokondiĉoj (deĵoro en Siberio akcelas la ritmon). La kuracisto povas atingi la 3-an rangon de "sekreta konsilistoRangotabeloRangotabelo", sed nur favoro de la caro povas doni la neesperatan 2-an rangon de "efektiva sekreta konsilisto".
Ekzemplo pri la administracia branĉo
(La tiparaj fasonoj apartigas la rangojn kiuj ratigis je la hereda nobeleco aŭ je la persona nobeleco.)
Aspe
Aspe estas hispana municipo lokanta en Valencia Komunumo kaj en provinco Alakanto. Ĝi lokas en komarko Vinaloló Mitjà kaj estas aree 70,57 km2. Dudek mil kvincent tridek sep personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj en la jaro 2018.
Peñaflor
Peñaflor estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 84 km2 kie loĝas 3740 geloĝantoj, do loĝdenso estas 44.5 loĝ./km2. Peñaflor situas je 74 km de la provinca ĉefurbo Sevilla kaj je 18 de Lora del Río.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3740 geloĝantoj de la municipo Peñaflor estas 1850 inoj kaj 1890 viroj. En la 84-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 3707 geloĝantoj, kaj aliaj 33 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 34, 13 inoj kaj 21 viroj, kaj mortis 48, 19 inoj kaj 29 viroj. Tiel la natura kresko estis -14 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 1656 homoj (44.3%).
Honnelles
Honnelles (france:[ONel']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Mons (nederlande Bergen).
Ekde 1977 la municipoj Angre, Angreau, Athis, Autreppe, Erquennes, Fayt-le-Franc, Marchipont, Montignies-sur-Roc, Onnezies kaj Roisin apartenas al Honnelles, la ĉefa municipo.
NGC 4906
NGC 4906 (aliaj indikoj — ZWG 160.253, DRCG 27-118, PGC 44799) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Tibor Maros
Tibor MAROS [maroŝ] estas rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Hațeg la 9-an de novembro 1923 kaj mortis en Debreceno la 25-an de marto 2002. Li estas la frato de Dezső Maros.
Kaphararo
Kaphararo estas la nomo por haroj kiuj kreskas sur la kapo de la homoj. Mezume kreskas sur la homa kranio-haŭto inter 90 kaj 150 mil haroj, sed tio dependas de genetike determinitaj faktoroj. Tiuj haroj kreskas mezume po 0.3 milimetrojn por tago, kio egalas al proksimume po 1 centimetro por monato. Samkiel la alia korpohararo, ankaŭ la kaphararo kreskas laŭ la tielnomata hararo-ciklo. Kaphararo konsistas el la proteino keratino.
Tibor Maros
Biografio
Tibor Maros diplomitiĝis en Târgu Mureș (1947) kaj laboris en la katedro pri anatomio OGYI. De 1960 li estis profesoro. doktoro docento (1966), katedrestro, ano korespendento de Medicina Akademio, merikuracisto. Li estis redakcikomitatano de revuoj Revista Medicală Orvosi Szemle, Revue Roumaine de Morphologie, Morfologia Normală şi Patologică. En 1989 li translokiĝis en Hungarion.
NGC 4906
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.