cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Davignac
Geografio
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Davignac situas je alteco de 944 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Davignac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Daniel Caraminot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Davignac apartenas al la kantono de Meymac, kies ĉefurbo estas Meymac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
5066 Garradd
5066 Garradd estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstralian astronomon kaj fotiston Gordon J. Garradd, malkovrinton de multenombraj asteroidoj kaj kometoj.
Brugg (distrikto)
La distrikto Brugg estas administra unuo de Kantono Argovio. Ĝi havis 46078 loĝantojn la 31-an de decembro 2008, kiu nombro kreskis al 46669 ĝis la 31-a de decembro 2009. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Brugg.
Ramiro la 2-a (Leono)
Ramiro la 2-a de Leono, nomita la Granda (ĉ. 898 - Leono, januaro de 951), estis la sesa reĝo de la Leono (931-951) kaj unu el la plej elstaraj monarkoj leonaj. Liaj islamaj malamikoj nomis lin La Diablo pro lia sovaĝeco kaj energio.
Brugg (distrikto)
Geografio
La distrikton trafluas de okcidento al oriento la rivero Aro kaj ĝian orientan limon formas la rivero Reuss. La du riveroj kunfluas okcidente de la urbo Brugg. La norda parto de la distrikto situas en la Argovia Ĵuraso, kiu formas la limon al Kantono Bazelo Kampara. La distrikto etendiĝas sur areo de 149,31 km².
Ramiro la 2-a (Leono)
La filo de Ordonjo la 2-a, post la morto de sia patro, kaj post helpi sian fraton Alfonso iĝi la reĝo (Alfonso la 4-a "la Monaĥo") elposteniginte sian kuzon Alfonso Froilaz, filo de lia onklo Fruela la 2-a, kontrolis la nordon de la nuna Portugalio (926), al kio li aldonis Galegion kiam mortis lia frato Sanĉo (dua reĝo de Galegio) en 929. Li luktis aktive kontraŭ islamanoj. Venkis super la trupoj de la kalifo umajada Abderamano la 3-a en la Batalo de Simanko (939), unu el la plej gravaj de la Historio de Hispanio.
Brugg (distrikto)
Trafiko
La trafika nodo de la distrikto estas la distriktĉefurbo Brugg, tra kiu situas en fervoja triangulo inter Zuriko, Baden kaj Frick AG kun rektaj trajnkonektoj al Zuriko, Bazelo kaj Berno.
La nacia aŭtoŝoseo A3 trapasas la distrikton den nordo al sudo.
Historio
La hodiaŭa distrikto Brugg fondiĝis post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 kiel distrikto de la nova Kantono Argovio. Ĝi estiĝis per la kunigo de la iamaj distriktoj Bötzberg, Schenkenberg kaj Eigenamt. La regiono estis la pralando de la nobela familio de la Habsburgoj, kiuj estis dum duona jarmilo la regantoj de Aŭstrio.
Komunumoj de la distrikto Brugg
La distrikto Brugg konsistas el 26 komunumoj (stato en 2010).
Artur Azevedo
Artur Nabantino GONÇALVES de AZEVEDO, brazila verkisto, naskiĝis en la 7-a de julio 1855 en San-Luis, Maranjo kaj mortis en la 22-a de oktobro 1908 en Rio-de-Ĵanejro. Li estis la plej aplaŭdita, populara kaj multproduktanta brazila teatroverkisto. Nur dekkvinjara, ankoraŭ en sia naskiĝurbo, li verkis la spritan komedion "Amo per Proverboj" kiu estis prezentita la unuan fojon en la teatro São Luis kaj tuj altiris la atenton de la publiko. Poste li translokiĝis al Rio-de-Ĵanejro kie li verkis kaj prezentigis, ĉiam kun granda sukceso, ĉiujn siajn multnombrajn teatraĵojn. Plej famaj teatroverkoj: O Dot (La Doto), A Jóia (La Juvelo), O Oráculo (La Orakolo), Véspera de Reis na Bahia (Antaŭtago de l' Trireĝa Festo en Bahio), A Capital Federal (La Federacia Ĉefurbo) krom Amo per Proverboj''.
En 1898 li publikigis en la ĵurnalo O Paiz artikolon por Esperanto kaj ĝis sia morto li ĉiam montris simpation al la Internacia Lingvo. Tiu artikolo allogis la estontan gravan esperantiston Antônio Caetano Coutinho al Esperanto.
Gutta Boys
Gutta Boys (en Esperanto "knaboj knaboj") estis norvegia porinfana kaj -junulara televida serio de sep epizodoj kiuj unuafoje elsendiĝis en la televida kanalo NRK 1 en printempo 2006. Ĝi estis produktita por la Norvega Amaskomunikila Entrepreno fare de la firmao Monster Film AS, kaj samjare estis la unua norvega televida serio kiu nomumiĝis por Emmy-premio (kune kun la animacia filmo La eta savboato Elias, norvege Den lille redningsskøyta Elias, kiu ankaŭ estis nomumita en la sama kategorio en la sama jaro). La serio estis bazita sur norveglingva serio de facile legeblaj porinfanaj libroj de la verkisto Axel Hellstenius.
La serio premieris en la televida kanalo NRK 1 la 4-an de marto 2006, kaj la lasta epizodo estis unuafoje elsendita la 15-an de aprilo la saman jaron. Sekvajare la serio ricevis la nacian televidan premion Gullruten en la kategorio de plej bona infanaj aŭ junulara programo.
Aŭtomatigo
La plej granda avantaĝo de aŭtomatigo estas ke ĝi ŝparas laboron, aliflanke, kutimas ankaŭ ŝpari energion kaj materialojn kaj plibonigas kvaliton, akuratecon kaj precizecon.
La esprimo aŭtomatigo, inspirita per la pli frua vorto aŭtomata (venanta de aŭtomato), ne estis vaste uzita antaŭ 1947, kiam General Motors establis la aŭtomatigan sekcion. Estis dum tiu tempo kiam industrio rapide adoptis sinsekvajn regilojn, kiuj estis enkondukitaj en la 1930-aj jaroj.
Aŭtomatigo estas realigita per diversaj rimedoj inkluzive de mekanikaj, hidraŭlikaj, pneŭmatikaj, elektraj, elektronikaj kaj komputiloj, kutime en kombinaĵo. Komplikaj sistemoj, kiel ekzemple modernaj fabrikoj, aviadiloj kaj ŝipoj tipe uzas ĉiujn tiujn kombinitajn teknikojn.
Salanfe
Salanfe estas svisa rivereto, en kantono Valezo, dekstra  alfluanto de Rodano apud la vilaĝo Mielville en komunumo Vernayaz.
Ĝi fontas el la baraĵa lago de Salenfe (1970 m de alteco) sur la komunumo de Evionnaz ĉe la piedo de monto "Les Dents du Midi". Ĝi trafluas komunumon Salvan kaj sin ĵetas de klifo supre de komunumo Vernayaz, farante akvofalon nomata La Pissevache, antaŭ alflui Rodanon.
Ĝia ĉefa alfluanto; Eau Noire, fontas en Francio sur la komunumo Valorcine al alteco de 2 600 m, ĉe la piedo de monto Aiguilles Rouges departemento Haute-Savoie, kaj preterfluas komunumon Chamonix-Mont-Blanc
Ĝi trafluas la franca-svisan landlimon apud Le Châtelard kaj eniras komunumon Finhaut, en kantono Valezo. Tie alffluas al ĝi torento Barberine; kaj ĝi alfluas la maldekstran bordo de Trient en tiu ĉi komunumon.
Pires do Rio
Pires do Rio estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 28.762 enloĝantojn en 2010.
Alpamaĝo
Alpamaĝo aŭ Alpamayo (eble el keĉua allpa tero, mayu rivero, "terrivero") aŭ Ŝujturaĥu (en ankaŝ keĉua hujtu, ŝujtu svelta kaj longo, keĉua rahu neĝo, glacio, monto kun neĝo, "svelta kaj longa neĝo-kovrita monto")  estas unu el la plej videblaj montopintoj en la Blanka Montaro de la peruaj Andoj. Ĝi estas tiel nomita laŭ la rojo Alpamayo, kiu originiĝas je ties nordokcidento.
Hironori Saruta
Hironori Saruta (猿田 浩得, n. ) estas japana futbalisto.
Alpamaĝo
Ĝi estas kruta (sesdek gradoj), preskaŭ perfekta piramido de glacio, unu el nombraj pintoj kiuj komponas la masivon Pukarahu, la plej norda masivo de la Blanka Montaro. Kvankam pli malgranda ol multaj el siaj najbaraj pintoj, ĝi estas distingebla pro sia malkutima formo kaj eksterordinara beleco. Ĝi fakte havas du akrajn montopintojn, Norda kaj Suda, separataj pere de mallarĝa kornica kresto.
Hironori Saruta
Li futbalis ĉe Ehime FC kaj YKK AP.
Alpamaĝo
En Julio 1966, la germana gazeto "Alpinismus", publikigis foton de Alpamayo farita de usona fotisto Leigh Ortenburger akompanita de artikolo pri esplorado inter montogrimpaj fakuloj, kiuj elektis Alpamayo kiel "La plej bela monto en la mondo".
Kotakaĉo
La ekosistemaoj de la areo kaj la indiĝenaj flaŭro kaj faŭno estas tialoj ke tiu kantono estas unu de la zonoj ekologie plej allogaj por turistoj.
Geografio
Kotakaĉi estas situanta en la norda zono de Ekvadoro. Nome je 80 km norde de Kito kaj 25 km sude de Ibarra. Ties klimato estas moderklimata sekaj kaj ties averaĝa temperaturo estas proksimume inter 14 kaj 19 gradoj. La alteco esats de 2.360 metroj. La etendo estas de 1,726 km² kaj la populacio estas (2001) 37,215 loĝantoj.
Nemesbikk
Bazaj informoj
Nemesbikk (nemeŝbik) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Tiszaújváros.
Situo
Nemesbikk situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M3 preteriras. Tiszaújváros troviĝas 9, Mezőcsát 11, Polgár 14, Emőd 16, Nyékládháza 19, Miskolc 49 km-ojn. Nemes signifas: nobelo.
Artesonraju
Artesonraju   estas montopinto situa en la Blanka Montaro en la peruaj Andoj. Ties pinto havas alton de 6 025 m (aŭ 5999 m laŭ la mapo de IGN-Peru). Ĝi estas unu el multaj elstaregaj montopintoj situaj ene de la terenoj de la perua Nacia Parko Huascarán. Oni sugestis ke Artesonraju estas la monto montrita en la logoprezentaĵo de Paramount Pictures, kun ties pinto ringita de 22 steloj.
Rottenburg am Neckar
Rottenburg am Neckar estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tübingen kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La serĉado de la perfekta lingvo
La serĉado de la perfekta lingvo (origine: La ricerca della lingua perfetta nella cultura europea) estas verko de Umberto Eco. Enhave, la eminenta profesoro pritraktas la konceptojn de "perfekta lingvo" kaj "konfuzo de lingvoj", ambaŭ rilate al akademiaj kaj lingvopolitikaj esploradoj, revuanta la ĝisnune proponitajn solvojn. El tiu vidpunkto, la aŭtoro esprimas sian favoron por Esperanto.
La verko aperis kadre de la serio "Fare l'Europa" ("fari Eŭropon"), kies editoro estis Jacques Le Goff.
En 1996 aperis ankaŭ esperanta traduko de la eseo, fare de Daniele Mistretta.
Temo
Emfazante ke serĉado de la "perfekta lingvo" ĉiam estis iumaniere ideologia, Umberto Eco elmontras kelkajn opiniojn tute kontraŭajn al la ideo, agnoskanta tamen ke tiu ĉi serĉado, kvankam neebla, produkis iujn utilajn flankajn rezultojn (ekz., en la kampoj de taksonomio de naturaj sciencoj, sistematiko, scienca notacio, kompara lingvoscienco, kodigado de formalaj lingvoj, artefarita intelekto, ktp). Ĉiokaze, tiu ĉi serĉado certe ne plu daŭrigeblas hodiaŭ, kaŭze de ĝia nure utopiema naturo. La aŭtoro afirmas, aliflanke, ke serĉado de iu taŭga internacia planlingvo, kiel Esperanto, estas multe pli realisma projekto ol serĉado de la "perfekta" lingvo.
Laŭ Umberto Eco, la nuntempa eŭropunia kunteksto donas tute seriozan ŝancon por politike konsideri la temon.
Eksteraj ligiloj
</Br>
Lalbenque
Lalbenque [lalbɛ̃k] estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Matilda I
Mk.I (A11) (angle Infantry Mk I, Matilda) estas brita meza infanteria tanko de la 1930-aj jaroj. Oni nomas ĝin kutime "Matilda I", por diferencigi ĝin de pli fama tanko "Matilda II", kiu estas kutime nomata sen cifero. "Matilda I" estis ellaborita en 1935-1936 de la firmo Vickers kaj destinita por subteni infanterion. Dum la amasfabrikado, en 1937-1940, oni ellasis 139 tankojn. Britaj trupoj aktive uzis ilin en 1940 en Francio; la germanaj tankoj apenaŭ povis difekti ilin. Dum evakuado de britaj trupoj oni lasis en Francio preskaŭ ĉiujn "Matildojn", kaj uzis la malmultajn savitajn tankojn kiel lernigajn.
Ollastra
Ollastra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Fordongianus, Siapiccia, Simaxis, Villanova Truschedu kaj Zerfaliu.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Kisfüzes
Kisfüzes [kiŝfuzeŝ] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Pétervására. La loknomo signifas: malgranda salikejo. Ĝis 1903 oni uzis la pli mallongan formon Füzes.
Geografio
Kisfüzes situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo el Pétervására. Tiu urbo troviĝas 6, Parád 13, Borsodnádasd 21, Eger 26, Budapeŝto 123 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1296 en formo Fyzes. En 1552 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La rehomiĝo okazis en 1738. En 1771 oni taksis la kampojn 3-aklasa. Vilaĝservoj estas migra poŝto, drinkejo, sed mankas vendejo, lernejo, infanĝardeno. Ĉiuj servoj estas alireblaj en Pétervására.
NGC 5118
NGC 5118 (aliaj indikoj — IC 4236, UGC 8413, MCG 1-34-19, ZWG 44.78, IRAS13209+0639, PGC 46782) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Merlin (muzikgrupo)
Merlin estas Brazila muzikgrupo fondita en 1995. La repertuaro konsistas el rokpopo kun multaj latinmuzikaj influoj.
Pierce Brosnan
Pierce Brendan BROSNAN estas irlanda kaj brita aktoro nun vivanta en Usono. Li naskiĝis la 16-an de majo 1953 kaj fariĝis tutmonde populara dank'al famaj britaj kaj usonaj filmoj inklude kvar James Bond, la angla Agento 007, kiun li rolis 4 fojoj de 1995 ĝis 2002.
Biografio
Ununura filo naskita en Drogheda, Graflando Louth, kiu estas en norda parto de la Respubliko de Irlando proksime de la landlimo kun Nord-Irlando, Pierce havis malfacilan vivkomencon. Lia patro foriris kiam li estis dujaraĝa kaj tiam lia patrino nepris transloĝiĝi al Britio pro manko de vivrimedoj kaj fine trovis flegistinan laboron en Londono. Ŝi tiam konfidis la edukadon de la infano al siaj gepatroj, kiuj vivis en afliktaj kondiĉoj. Lerneje, Pierce fariĝis iel nesocia. Li preferis legi hejme irlandajn kaj britajn klasikajn librojn. Kiam li atingis sian 11-an jaron, li vojaĝis Londonon por retrovi sian patrinon, kiu intertempe reedziniĝis kun skota veterano de la dua mondmilito ; La duonpatro de Pierce ŝajnis havi grandan influon al la infano, kiu tuj amis lin. Pierce daŭre ne ŝatis la lernejon kaj restadis en biblioteko, sed li ankaŭ interesiĝis pri desegn- kaj pentrarto. Li do baldaŭ ĉesis sian lernadon kaj provis komenci karieron kiel reklama desegnisto, sed li rapide konstatis, ke li ne posedis bonan stilon kaj estis devonte halti. Li poste pli-malpli hazarde retroviĝis en teatro kaj tie li malkovris, por kio li ja posedis talenton ; li tuj enŝoviĝis en la aktoran mondon. En 1976, la dudek-tria junulo renkontis Cassandra Harris kaj ili unuavide enamiĝis kaj eĉ geedziĝis. Cassandra jam havis du infanon, Charlotte kaj Christopher, kaj Pierce tuj konsideris ilin kiel siaj propraj infanoj. Ekde 1984, la familio grandiĝis por bonveni unu plian bebon nomata Sean. Dumtempe, Cassandra kuraĝigis Pierce ekkarieri kiel aktoro kaj kiam li ricevis proponon por roli en brita televidserio, Pierce, ankoraŭ pelita de Cassandra, subskribis. Tiel ekis lia aktorkariero en la serio Remington Steele, en kiu li rolas humuran, flegman kaj tre britan detektivon. Tiu ulo pensigas al James BOND, alia pistolarmata kaj ĉiama fikciulo.
Trafe, la produkciuloj de la filmserio James Bond estis en 1986 serĉantaj aktoron post la halto de Roger Moore. Ili demandis Pierce Brosnan, ĉu li estus volanta surmeti smokingon de la agento. Tiaj okazoj estas tre maloftaj en aktoraj karieroj, sed bedaŭrinde Brosnan nepre devis kontinui roli Steele, pro nehaltebla kontrakto, kaj do li rifuzis, elrevigita. Albert R. Broccoli, la 007-a produkciulo do anstataŭis lin de Timothy Dalton. Dumtempe, kaptita en sia daŭrema serio, Brosnan sentas sin malkomforta, sed vere ekis grava malfeliĉo en lia familio en 1989, kiam ili malkovris, ke Cassandra havas ovarian kanceron. Dum du jaroj, la tuta familio bataladis kontraŭ la malsano, sed fine estis venkita. Brosnan-a edzino mortis en 1991 kaj ekde tiu momento, Pierce sinkis kaj ekkondutis kiel suicidemulo. En la filmoj en kiuj li rolis, li insistis por fari la plej danĝerajn situaciojn. Li ŝajnis neniita. Sed kiel post vetero malbela lumas suno plej hela, Brosnan havigis al si post sia plej malfeliĉa tempo sian plej feliĉan okazon : Post du filmoj, Timothy Dalton ĉesis sian partoprenon en la Bond-a serio. Broccoli, kiu ne forgesis la ĉarman aktoron de Remington Steele, tuj rekontaktis Brosnan kaj tiel komencis lia renoviĝo en la persono de la angla spiono. Pierce tiam deklaris ke "li neniam pensus havi duan ŝancon" kaj ke cetere "la unua filmo, kiun li infane spektis estis Goldfinger - Orfingroj. Tiel aperis en 1995, GoldenEye - Orokulo. Multaj spektantoj, senpacience atendantaj la novan James Bond post ses jaroj de halto, kaj nefidema pri la nova aktoro, baldaŭ ekaplaŭdis al la ludado de la irlanda aktoro, kaj kelkaj eĉ diris, ke li renoviĝis la serion, kiu komencis laciĝi. La sukceso de Goldeneye - Orokulo estis je 300 milionoj da dolaroj tutmonde, kiu estis la duobla ol antaŭa filmo kun Dalton kaj oni kelkfoje diras, ke Pierce Brosnan estas la James Bond de la nova generacio de spektantoj, kiuj ne estis konvinkitaj de Sean Connery, tro malproksima de iliaj moralaj valoroj. Ĉiukaze, Brosnan kontinuis roli James Bond en 3 filmoj : Tomorrow never dies - Morgaŭo neniam mortas en 1997, The world is not enough - La mondo ne sufiĉas en 1999 kaj Die another day - Mortu alitage en 2002, sed ankaŭ rolis en gravaj filmoj dumtempe kiel Mars Attacks - Marso ekatakas! aŭ The Thomas Crown affair - La Thomas Crown-a intrigo. Li cetere eĉ mokis sin kiel James Bond en la filmo The tailor of Panama - La tajloro de Panamo. Li ĉesis sian aventuron kun James Bond en 2002 okaze de la 40-a datreveno de la unua EON-a 007-a filmo kaj daŭrigas sian kinan karieron. Li ricevis en julio 2003 de Ŝia Reĝina Moŝto Elizabeto la 2-a la premion OBE (ordo de la brita empiro) pro "rimarkeblajn servicojn al la kina industrio". Li nun vivas en Havajo kun sia nova edzino Keely Shaye Smith.
Grzegorz Przemyk
Grzegorz PRZEMYK (naskiĝis la 17-an de majo 1964 en Varsovio, mortis la 14-an de majo 1983 samloke) estis juna pola poeto, filo de poetino Barbara Sadowska kaj Leopold Przemyk. Li mortis pro bato fare de milico.
La murdo kaj ties konsekvencoj
Por vuali la aferon oni laborigis funkciulojn de Enket-Buroo ĉe la Ministerio de Internaj Aferoj. De la komenco la regopovoj kaj Sekureca Servo de Pola Popola Respubliko agis misinforme por forturni atenton de la milico kaj kulpigi kuracistojn.
Decembre 1983 oni kulpigis sanitaristojn kaj kuracistinon, kiuj veturigis Przemyk de la milicejo ĝis hospitalo. Tiun ĉi version oni konfirmis en finita en 1984 proceso rezulte de premoj de Czesław Kiszczak; noteto "Estu nur unu versio de enketado – sanitariistoj". Milicanojn oni senkulpigis de riproĉoj.
Post la enketado farita de prokurorino Ewa Chałupczak kaj milicano Jacek Ziółkowski oni kondamnis du sanitariistojn, en tio Michał Wysocki kaj kuracistinon Barbara Makowska-Witkowska, kiu restis en prizono tra 13 monatoj. Laŭ Wysocki oni lin devigis al konfeso de sia kulpo minacante mortigon de lia familio. Ili liberiĝis post amnestio.
En 1984 Czesław Kiszczak disdonis monpremiojn al la funkciuloj pro la "malkaŝo por publika opinio de reala vero".
Post 1989 oni nuligis la verdiktojn kaj rekomencis proceson. En 1997 estis kondamnitaj Denkiewicz, deĵora oficiro, kaj Kazimierz Otłowski, al kiu oni riproĉis provon detrui dokumentojn de la proceso. La Supera Tribunalo en 1999 senkulpigis Otłowski. Denkiewicz pro sanproblemoj evitas la punon.
Instituto pri Nacia Memoro gvidas apartan enketadon pri respondeco pro senleĝa agado de la regopovoj de Pola Popola Respubliko.
Memorigo kaj distingoj
Alia memortabulo estis malvualita en la 20-a mortodatreveno de Grzegorz Przemyk sur konstruaĵo de la 17-a liceo en Varsovio, kiun li frekventis. Sur ĝi estas lia versaĵo Gra w szczerość (Ludo pri sincero) el la volumo "Oko" (Okulo).
La 3-an de majo 2008 la prezidento de Pollando Lech Kaczyński postmorte distingis lin per Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
La 16-an de majo 2013 la Senato unuvoĉe omaĝis al Grzegorz Przemyk okaze de la 30-a datreveno de lia morto. La senatanoj kondamnis en ĝi "plenumantojn kaj iniciatintojn de tiu ĉi politika murdo" kaj apelaciis pri denova provo prijuĝi kulpintojn. Pli frue, pro rimarkoj pri la teksto anoncitaj de Alianco de Demokrata Maldekstrularo, Sejmo ne akceptis la voĉdonon.
Hernán Peraza
La kastiliano Hernán Peraza (mortis en novembro 1488 sur la kanaria insulo La Gomera) ekde la jaro 1477 ĝis sia morto nome de la Reĝlando Kastilio estis konkeranto kaj reganto de la kanaria insulo La Gomera.
Regado
La grafo Hernán Peraza estis despota reganto, kiu subpremis kaj sklavigis la guanĉojn, la originajn loĝantojn de la insulo. En 1440 lia soldataro konkeris la lokon kiu nuntempe estas la ĉefurbo de La Gomera, kaj donis al ĝi la nomon San Sebastián, eble pro adoro de la en Hispanlingvio historie populara kristana sanktulo Sebastiano. Ĉirkaŭ la jaro 1450 li centre de la nuna ĉefurbo starigis la defendoturon Torre del Conde (turo de la grafo), por pli bone protektiĝi kontraŭ la ribeloj de la subpremitaj indiĝenaj insulanoj. Nuntempe tiu 15 metrojn alta, trietaĝa turo estas la sola tiaspeca mezepoka fortikaĵa konstruaĵo konservita sur la Kanariaj Insuloj. En 1477 li formale iĝis reganto de la insulo, kaj konsentis pri "traktato de kunagado" (pacto de colactación) kun la indiĝena loĝantaro, kiu celis garantii al ili teritoriajn rajtojn kaj protekton de la tradiciaj sociaj strukturoj de la indiĝenoj. Sekve li plurfoje malobeis la traktatajn interkonsentojn kaj tial la indiĝenoj konsideris lin perfidanto. En januaro 1482 la kastilia Izabela la 1-a edzigis lin al la en 1462 naskiĝinta nobelulino Beatriz de Bobadilla. Ŝi ĝis tiam estis amatino de la reĝo Ferdinando de Aragono kaj en 1486 konatiĝis kun Kristoforo Kolumbo kadre de aŭdienco en la reĝa kortumo. Laŭdire Beatriz de Bobadilla kaj Kolumbo havis amrilaton. Hernán Peraza murdigis la armeestron Juan Rejón, kiu havis la taskon konkeri la insulon Gran Canaria. La reĝa jura kortumo esprimis averton al Hernán Peraza, sed ne pli severe punis lin.
Mortigo de Hernán Peraza
En novembro 1488, kiam Hernán Peraza kun du akompanantoj venis al la juna indiĝenino Iballa en loĝa kaverno de la nuntempa municipo San Sebastián de la Gomera, la edzo de Iballa, Hautacuperche, antaŭvidita posteulo de la maljuna indiĝena insula tribestro Hupalupa, mortigis la despoton per lanco, kaj same mortigis la du akomanantojn. Sekve de tio indiĝenoj gvide de Hautacuperche atakis la garnizonon San Sebastian kaj sieĝis la "turon de la grafo", al kiu post la entombigo de Hernán Peraza kun gvardia soldataro estis fuĝinta lia vidvino Beatriz de Bobadilla kaj ŝiaj infanoj. Poste soldataro de Pedro de Vera, la kastilia feŭda reganto de la insulo Gran Canaria, liberigis la sieĝitojn. Venĝe Beatriz de Bobadilla kaj Pedro de Vera ordonis al la kastilia soldataro murdi ĉiujn indiĝenajn virojn pli aĝajn ol 15 jaroj el la insulaj regionoj Ipalán kaj Mulaga, kaj slavigi ĉiujn indiĝenajn virinojn kaj infanojn de tiuj regionoj. Beatriz de Bobadilla estis vokita al la kortumo de reĝino Izabela la 1-a, kie ŝi estis akuzita pri misuzo de potenca pozicio, kaj tie defendis la genocidon. En 1498 ŝi edziniĝis je la kastilia konkeranto Alonso Fernández de Lugo, kaj mortis en 1501.
La mortigo de Hernán Peraza kaŭzis internan politikan krizon de la Hispana Reĝlando, en 1479 unuigita el Aragono kaj Kastilio. La "Katolikaj Gereĝoj" Ferdinando la 2-a de Aragono kaj Izabela la 1-a de Kastilio devis interveni kaj kontraŭ monrekompensoj forprenis de la tro malfortaj hispanaj feŭdaj regantoj la rajtojn de la tiutempe ankoraŭ ne hispane konkeritaj kanariaj insuloj La Palma, Gran Canaria kaj Tenerifo, por ne riski perdon de la insularo al la konkuranta konkera regno Portugalio, kiu jam konkeris la aliajn insularojn okcidente de Afriko, Madejron, la Kaboverdan Insularon kaj la Azorojn.
Memorejo
En la vilaĝo La Puntilla de la valo kaj municipo Valle Gran Rey la 15-an de junio 2007 laŭ iniciato de la ĝenerala direkcio de kunlaboro kaj kultura heredaĵo de la kanaria registaro estis inaŭgurita kvar metrojn alta statuo, kiu reprezentas la ribelulon Hautacuperche kiel gomera heroo. La statuo en la dekstra mano havas rompitan argilan kruĉon, kaj en la maldekstra mando lancon. Panorama rigardejo Degollada de Peraza, nomata laŭ Hernán Peraza, situas ĉe pasejo en alteco de 950 metroj super la marnivelo en la insula sudo, proksime de la loĝloko Playa Santiago.
Planaltina (Gojaso)
Planaltina estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 81.649 loĝantojn en 2010.
Pedro Subercaseaux
Pedro León Maximiano María SUBERCASEAUX Errázuriz (Romo, Italio, 10-a de decembro de 1880 - Santiago, Ĉilio, 3-a de januaro de 1956) estis fama pentristo kaj bildliteraturisto ĉilia, fama ĉefe pro siaj verkoj pri la historio kaj la moroj de Ĉilio, karakterigitaj per profunda informemo kaj detalemo pri la portretitaj roluloj, same ĉar estis la aŭtoro, sub la pseŭdonimo Lustig, de unu el unuaj serioj de ĉilia bildliteraturo: nome Federico Von Pilsener. Lia arto aperas ankaŭ en dezajnoj kaj portretoj de sanktuloj, ĉefe pri Sankta Francisko el Asizo.
Fiat Uno
La Fiat Uno estis ĉiel-taŭga aŭto produktita de la itala entrepreno Fiat. La Uno estis lanĉita en 1983 kaj konstruita en sia hejmlando ĝis 1995, kaj poste produktita ankoraŭ en aliaj landoj dum kelkaj jaroj, kaj fina Uno konstruita en Brazilo en 2013.
Kun proksimume 8,800,000 ekzempleroj konstruitaj, ĝi estas la oka plej multe produktita aŭtomodelo en la historio, post la Volkswagen Tipo 1, Ford Modelo T, Lada 2107, GM B de 1965-70, GM J de 1981–97, GM B de 1961-64, kaj GM B de 1977-90.
La nomo de Uno estis reenkondukita en 2010 en Sudameriko por la Fiat Panda baza aŭto konstruita en Brazilo.
(8264) 1986 QA3
(8264) 1986 QA3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Feilluns
Feilluns (Felluns ĝis februaro 2020, Felluns, Felhuns) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Feillunois, Fellunois.
Claire Forlani
Claire Antonia Forlani estas aktorino, naskiĝinta la 1-an de julio 1972 en Twickenham, Middlesex en Anglio. Ŝi estas filino de anglino kaj italo. En la jaroj 1983 – 1989 ŝi vizitis artistan lernejon Arts Educational School en Londono, kie ŝi studis dancon kaj dramon.
Mamul-nomenklaturo
Biologio - Zoologio - Mamulo
SISTEMLISTO DE MAMULOJ
Propono de taksonomia nomenklaturo de mamuloj en Esperanto
Klaso : MAMULOJ - Mammalia (MAMBESTOJ, SUĈBESTOJ)
Subklasoj
Ĉumpe
Ĉumpe aŭ Chumpe (eble el keĉua ĉumpi: zono), Jatunriti, Ñanaloma aŭ Yanaloma estas monto en la montaro Vilkanota en Andoj de Peruo kun 6 106 m de alto. Ĝi situas en la Regiono Kusko, provinco Kanĉis, distrikto Pitumarka same kiel en la provinco Kispikanĉi, distrikto Okongate. Ĉumpe kuŝas norde de la Lago Sibinakoĉa.
1931 Čapek
1931 Čapek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan verkiston Karel Čapek (1890 – 1938).
Gracia Baptista
Gracia Baptista estas hispana aŭ portugala monaĥino kaj komponisto, kiu loĝis en Ávila, Hispanio, en la 16-a jarcento. Nenio alia estas konata pri ŝia vivo kaj estas neniu alia referenco pri ŝi, krom la antologio en kiu oni inkluzivis tre mallongan verkon de ŝia aŭtoreco.
En la jaro 1557 estis eldonata la “Libro de nova notacio por klavo, harpo kaj vihuelo” (Libro de cifra nueva para tecla, harpa y vihuela). Ĉi tiu volumo inkluzivas kompilaĵon de muzikaj pecoj, kiu faris Luis Venegas de Henestrosa. Nun estas konservitaj du ekzempleroj en la sekcio Maloftaj kaj Scivolaj Manuskriptoj de la Nacia Biblioteko de Hispanio. En ĝi Venegas antologias pecojn ĉefe de Antonio de Cabezón la genia blinda muzikisto, Francisco Hernandes Palermo grava orgenisto, kaj aliaj same gravaj tiutempaj komponistoj, ĉiuj viroj. Sed, kune kun ili, ekzistas ankaŭ malgranda verko titolita Conditoro alme, subskribita de Gracia Baptista, pri kiu oni diras kiel unika informo, ke ŝi estas monaĥino.
Tiu muziko estas la plej malnova dokumentita verko de hispana virino, eĉ probable, la sola konservita de antaŭ la 18-a jarcento. Ĝi estas polifonia komponaĵo, por tri voĉoj, bazita sur gregoria himno, por orgena aŭ klavecena akompano. La antikva kanto “Kreinto de la Noktaj Steloj” (Conditor Alme Siderum) estas Adventa himno, kies kantoteksto estas datitaj en la 7-a jarcento. La versio de la himno de Gracia Baptista estas konstruita laŭ renesancaj kompoziciaj principoj, kun ĝusta kontrapunkta ludo inter la tri voĉoj, kiuj alternas en la disvolviĝo de la temo. Ĝia karaktero kaj ĝia mallongeco rilatas al la instrumentaj provoj, preskaŭ de improviza naturo, kun la funkcio agordi la instrumenton kaj prepari aŭskultantojn laŭ la muzika maniero de la sekvontaj pecoj. Fakte, ankaŭ oni devas noti, ke la komponisto elektas melodian bazon malofte traktata, kio aldonas pluson de originaleco.
Venegas diras en la antaŭparolo, ke li projektis ses pliajn librojn por akompani la unuan, sed bedaŭrinde ĉi tiu ambicia plano ne realiĝis. Tio estus sendube multobliginta la hispanan renesancan repertuaron, en periodo en kiu la hispana muziko konis unu el siaj plej brilaj epokoj.
Preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj (Erfurto)
La Preĝejo de la regulitaj aŭgustenanoj (Reglerkirche) estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto (Bahnhof-strato nr. 7).
Historio
La kirko - trinava baziliko - estis finkonstruita en 1135. Ties okcidenta portalo kaj suda turo ĝis hodiaŭ videblas. Lulilo de la fratio tamen estis la Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj, kie estis hospitalo por malriĉuloj. Ilin flegis fratio kunvivanta monaĥe laŭ la reguloj de Sankta Aŭgusteno.
Verŝajne ĉirkaŭ 1200 iĝis la transloko de la konvento kaj de la malsanulejo en novan urbokvartalon inter Anger-placo kaj la hodiaŭa Juri-Gagarin-ringostrato. Tie estis la Aŭgusto-urbopordego kaj la Aŭgusto-ponto, elirpunkto por komercaj vojoj suden.
Post incendio de 1291 oni novkonstruis je la komenco de la 14-a jarcento la ĥorejon kaj en 1743 la nordan turon. En 1857-60 kiel ankaŭ en 1960-73 oni faris restaŭradon de la interno. La preĝejo samtempe estis monaĥeja kaj paroĥa preĝejo. La agado de la fratio havis grandan renomon en la tuta urbo, ĉar ili ne nur vartis malsanulojn kaj pilgrimantojn sed ankaŭ posedis lernejojn kaj responsis pri animzorgado en multaj aliaj komunumoj.
Won Kenn
Biografio
Kenn esperantistiĝis antaŭ la Unua Mondmilito. En Kantono li studis kaj poste instruis en la Provinca Supera Lernejo de Leĝoscienco. Lia kariero estis precipe ĵurnalista kaj Kenn vojaĝis tra la Malaja Duoninsulo, Birmo, Hindoĉinio, la Japana Insularo kaj la tiame nomata Formoso kiel korespondanto de grandaj ĉinaj gazetoj.
En 1921 Kenn studis en Liono, Francio. Kiel delegito de la ĉina Esperanto-movado li estis sendita al la Internacia Edukista Konferenco en Ĝenevo, 1922, al la Internacia Komerca Konferenco en Venecio, 1923 kaj al la Internacia Radia Konferenco en Parizo, 1925. Li partoprenis en la Universalaj Kongresoj en Vieno kaj Ĝenevo, kaj ĉeestis kvin landajn Esperanto-kongresojn en Eŭropo. Krome li estis sembro kaj konsilanto de Internacia Centra Komitato, membro de la Lingva Komitato, kaj preleganto de la Somera Universitato en Ĝenevo. Artikoloj de li aperis en diversaj gazetoj. Ekde la jaro 1926 li estis direktoro de Esperanto-Instituto en Kantono. Kun samideanoj Wu, Hsu, Sinpak Au kaj aliaj li gvidis la Esperanto-movadon en Kantono. Aldone li estis ĉefkunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto, eldonita en 1934.
Shuichi Akai
Shuichi Akai (赤井 秀一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC kaj FC Imabari.
Distrikto Devoll
La distrikto Devoll (Rrethi i Devollit) estas unu el 36 distriktoj de Albanio, en la pleja oriento de la lando, borde de la provincoj Florino kaj Kastorio en la regiono Okcidenta Makedonio de Grekio. La distrikto estas parto de la provinco Korçë. Administra centro estas la urbo Bilisht. La distrikton trafluas la rivero Devoll, laŭ kiu la teritorio ricevis sian nomon. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto estas la dulitera kodo <tt>DV</tt>. Laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko en la distrikto vivas 33 785 loĝantoj.
Roudnice (Jestřabí v Krkonoších)
Roudnice situas en katastra teritorio Roudnice v Krkonoších kun areo 2,19 km².
14120 Espenak
14120 Espenak estas malhela malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fred Espenak Jr, de la NASA-a Goddard Space Flight Center. Li estas larĝe rekonita pro siaj kalkuloj de, sia belegaj mapoj pri tiuj fenomenoj kaj sia libro Totality: Eclipses of the Sun.
Oganesono
Oganesono (antaŭe nomita Ununoktio kun simbolo Uuo) estas kemia elemento, kiu en la perioda tabelo havas la simbolon Og kaj la atomnumeron 118.
En 1999 esplorantoj ĉe Lawrence Berkeley Nacia Laboratorio anoncis en Physical Review Letters eltrovon de la elementoj 116 (vidu ununheksio-n) kaj 118. La sekvan jaron, ili eldonis retiriĝon, post kiam aliaj esplorantoj ne estis povintaj ripeti la rezultojn. En junio 2002 la direktoro de la laboritorio asertis, ke la originala raporto pri la eltrovo de ĉi tiuj du elementoj estis farita surbaze de datenoj, kiujn estis falsinta la ĉefa aŭtoro Viktorio Ninov, kiu tamen deklaris sin senkulpa.
En oktobro 2006 oni sukcesis produkti la elementon 118, pafante atomojn de kaliforniumo per kalcio-jonoj.
La nova nomo (omaĝe al Jurij Oganesjan kaj tio ke ĉiuj ĥemiaj elementoj en grupo 18 (VIII) finiĝas per -ono) estas oganesono (Og).
Katedralo Sankta Kruco (Nordhausen)
La Kirko Sankta Kruco (germane: Dom zum Heiligen Kreuz) estas romkatolika katedralo en Nordhausen, Germanio (strato Domstraße). Krom la Katedralo de Erfurto estas ĝi la dua kirko en Turingio kiu katedralas.
Historio
La katedralo Sankta Kruco nombriĝas inter la plej malovaj kirkoj en Turingio - laŭorigine grava virina konvento, kiun donacis Matildo, la vidvino de reĝo Henriko la 1-a en la jaro 961 ene de la burgo de Nordhausen. De la burgo, kiun starigis en 910 la reĝo, hodiaŭ ne plu videblas io. En 974 la konvento ricevis la relikvojn de la Sankta Kruco. Danke al tiu ĉi donacaĵo ekis la pilgrimado al Nordhausen. De la en 1130 komenciĝinta novkonstruo preĝeja rakontas ankoraŭ la kripto kaj la piedo de la turoj. En 1212 lia imperiestra moŝto Oto la 4-a edziĝis tie ĉi al Beatrico, la filino de duko Filipo de Svabio
En 1220 la dama konvento ŝanĝiĝis en aŭgustenaninan monakejon kiu malfonditis en 1810. Sur la grundo de la iama monakinejo iĝis poste la romatolika paroĥujo kvankam la resto de la urbo estis protestantisma.
Priskribo
La trinava kripto estas kvarangula salono (7x40 x 7,60 metroj) kun eosta duonronda apsido. La ĥorejo supere staras sur la muroj de tiu ĉi kripto. La parton ĉi tiun kaj la teretaĝaĵon de la turoj konstruis la majstroj katedralmasonistaj de Hirsau. Ambaŭ turoj havas po du kapelojn. Post la detruo de la urbo kaj de la burgo fare de Henriko la Leono (1180) la rekonstruo kontinuigitis per pli malbonkvalita materialo (=flava grejso). La longa navejo faritis kiel trinava gotika halokirko kun dekliva gablotegmento. Finkonstruo de ĝi ne estis antaŭ la 16-a jarcento! De la iama ambito de la konvento konservitis nur la gotika okcidenta ero. Super la okcidenta klostro trovgixas la kapitulejo.
Mezoregionoj de Tokantinso
La brazila subŝtato de Tokantinso estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en du regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Katedralo Sankta Kruco (Nordhausen)
Priskribo
La plej malnova ornamentaĵo de la preĝejo estas la figuroj de la donacintoj en la frugotika altarejo. Ĉe la suda flanko staras sur konsoloj tri viraj kaj norde tri virinaj statuoj de super natura grandeco, el sabloxtono. Ili faritis ĉ. la jaro 1270 kaj montras Henrikon la 1-an kaj kontraŭe Matildon, Oton la Grandan, Oton la 2-an kaj Teofanon. La frguroj estis koloritaj kun vakskoloroj kaj montras la preferon de la anomima artisto je detaloj (ekz. koncerne la faldojn vestaĵajn, perlan ĉenon, mantelajn bukojn). Furoras en la altarejo ankaŭ la inter 1370-1400 estiĝinta riĉe ornamita ĥorejseĝaro. La baroka ĉefaltaro estas de 1726 kaj montras ankaŭ la reĝinon Matildo kun la imperiestrino Heleno de Bizanco.
Ĉe la bombardo de la urbo en aprilo 1945 ja konservitis la substanco konstruĵa, sed la vitraloj frakasiĝis kaj la mezepoka tegmento forbrulis. Nur en 1964 la provizora tegmento anstataŭigitis per gotikstila kruta tegmento. En 2007 restaŭritis la turoj kaj la tegmento kovritis per kupraj platoj. La baptujo originas el la Monaĥejo Ilfeld.
Fonto
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1'', 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3, p. 174-175
(7302) 1993 CQ
(7302) 1993 CQ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Herold Kesik
KESIK Herold (keŝik) estis hungaro, oficisto de la urbo Bratislavo (Slovakio). Naskiĝis la 2-an de januaro 1888 en Solymár (Hungario). E-isto de 1919 UEA CD-Helpanto. Instruis oficiale E-n en burĝa knabina lernejo 1925-1930.
Bianko (luno)
Bianko estas interna satelito de Urano.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Bradford A. Smith sur kliŝaĵoj farita la de la kosmosondilo Voyager 2 kaj, naŭa urana satelito malkovrita en 1986, ricevis la maldaŭran nomon  S/1986 U 9.
Nomo
Tradicio volas, ke la uranaj lunoj ricevu nomojn de roluloj, prefere feoj aŭ elfoj, de William Shakespeare aŭ de Alexander Pope. Oni proponis Peaseblossom : feino en Somermeznokta sonĝo de Shakespeare, sed okazis kontraŭdiskuto kun Sovetunio, kie iuj preferus doni al satelitoj nomojn de mortintaj kosmonaŭtoj kaj oni rezignis nomi la lunon. Pli malfrue, IAU diskrete elektis la nomon Bianko (aŭ angle Bianca), fratino de Katerina en "La dresado de la megero" de William Shakespeare.
Ecoj
Ĝia orbito, pli malalta ol la sinkrona orbito estas nestabila (kiel tiu de Kordelio) : la tajda forto malrapide bremsas Biankon kiu ĉu falos sur Uranon, ĉu diseriĝos en nova ringo.
La koloraj ecoj de Bianko kaj ĝiaj orbitaj parametroj proksimigas Biankon de ok aliaj lunoj: Kresido, Dezdemono, Julieto, Porcio, Rozalindo, Kupido, Belindo kaj Perdito; kiujn oni grupigas en la porcia grupo.
Šafov
Šafov (Schaffa) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo proksimume 7 km sudokcidente de Vranov nad Dyjí, en senpera proksimeco de ŝtatlimo kun Aŭstrio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
Pontalina
Pontalina estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 17.121 loĝantojn en 2010.
Nacho Duato
Biografio
Lia profesia kariero kiel dancisto startis en 1980, en la prestiĝa Baleto Cullberg de Stokholmo, sed estis post unu jaro, kiam li aliĝis en la Nederlands Dans Theater, invitita de ĝia direktoro Jirí Kylián, kiam vere Duato atingis realan gravon en la mondo de la baleto. Tie li komponis sian unuan koregrafion Jardí tancat (fermita ĝardeno) (1983, kun muziko de Maria del Mar Bonet), per kiu li atingis la Unuan Premion en la Internacia Konkurso de Kolonjo (Internationaler Choreographischer Wettbewerb, Köln). En 1988 li estis nomumita stabila koregrafo de la NDT, kun Hans van Manen kaj Kylián mem.
Liaj baletoj kaj koregrafioj formas parton de la repertorio de la plej prestiĝaj internaciaj kompanioj, kiel tiuj jam menciitaj Cullberg kaj Nederlands Dans Theater, sed ankaŭ de la American Ballet Theatre, la Baleto de la Opero de Parizo, la Baleto de la Opero de Berlino, la Kompanio de Aŭstralia Baleto, Les Grands Ballets Canadiens, la Baleto de Stuttgart, la Baleto Gulbenkian de Lisbono, la Baleto de la Opero de Finnlando, la Baleto de San Francisco aŭ la Royal Ballet.
NGC 5119
NGC 5119 (aliaj indikoj — MCG -2-34-42, PGC 46826) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Papagedoj
Papagedoj aŭ Psitakedoj (latine Psittacidae) estas unu el tri familioj de veraj papagoj. Ĝi konsistas je du subfamilioj: Psittacinae (papagoj de Malnova mondo aŭ afrotropisaj papagoj) kun ĉ. 10 specioj kaj Arinae (papagoj de Nova mondo aŭ neotropisaj papagoj) kun 157 specioj plus kelkaj specioj, kiuj formortis dum la lastaj kelkaj jarcentoj. La familio enhavas kelkajn plej popularajn birdajn speciojn, inter aliaj la el la Novmondaj papagoj kaj la  el la Malnovmondaj.
Sistematiko
La familio Psittacidae estis unue enkondukita kun nomo Psittacea far franca multfakulo Constantine Samuel Rafinesque en 1815. La plej nova taksonomio surbaze molekulaj esploroj agnoskas parencecon de triboj Psittacini (Malnovmonda) kaj Arini (Novmonda) el subfamilio Psittacinae. Do la triboj estis ŝanĝitaj al subfamilioj, laŭorde Psittacinae kaj Arinae. Subfamilio Loriinae kaj aliaj triboj de Psittacinae estis eligitaj el Psittacidae kaj nun formas aliajn familiojn en superfamilio Psittacoidea de ĉiuj veraj papagoj.
Tutmonda Jarlibro Esperantista 1913
Tutmonda Jarlibro Esperantista 1913 estas eldono de la Tutmonda Jarlibro Esperantista por la jaro 1913. La jarlibroj estis eldonataj ĉiujare en Parizo fare de Esperantista Centra Oficejo por raporti pri ties ĉi agadoj kaj ĝenerale pri la Esperanto-movado.
Jo Schöpfer
Jo Schöpfer (naskiĝinta en 1951 en Coburg) estas germana skulptisto.
Unu etaĝo pli alte
Unu etaĝo pli alte (pole: Piętro wyżej) estas filma komedio reĝisorita en 1937 de Leon Trystan. La filmo estis la antaŭlasta de Tristano (li mortis en Odeso en 1941), kaj sukcesis dank' al stela aktoraro, i.a. Eugeniusz Bodo.
40463 Frankkameny
40463 Frankkameny estas tre malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la kanada amatora astronomo Gary W. Billings elde Kalgario en Alberto (Kanado).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Frank Kameny (1925–2011), astronomo pri la en la 1950-aj jaroj, kiu aliĝis al la lukto por la civilaj rajtoj. Liaj kontribuoj inkludis la forigon de la samseksemo el la listo de la en 1973 kaj la leĝon pri la egaleco de la geedzecoj en Distrikto Kolumbio en 2009.
Rodoaldo
Rodoaldo estis lombarda reĝo de Italio, kiu sukcedis sian patron Rotario en 652. Lin murdis post nur ses monatoj de Ariperto, rivalo al trono apogita de katolika partio ĉar Rodoaldo estis arianisto.
Houilles - Carrières-sur-Seine (stacidomo)
Temas pri stacidomo de SNCF ankaŭ sur linio J kaj linio L de Transilien.
Hronec (apartigilo)
Hronec povas esti nomo de pluraj lokoj en Slovakio:
Yuya Nagatomi
Yuya Nagatomi (永冨 裕也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC kaj Kataller Toyama.
Vologaso la 5-a (Partio)
Vologaso (naskiĝis en 130 - mortis en 207) estis reĝo de Armenio (kun la titolo Vologaso la 2-a, de 180 ĝis 191) kaj ankaŭ de Partio (kiel Vologaso la 5-a, ekde 190 ĝis 207).
Manolo Fortich
Manolo Fortich, - Bayan ng Manolo Fortich - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en insulo Mindanao, en regiono Norda Mindanao, en provinco Bukidnon. Manolo Fortich havas 22 distriktojn. Manolo Fortich estas nomita laŭ Manolo Fortich, la unua guberniestro (1902-1914).
Vologaso la 5-a (Partio)
Li ribeliĝis kontraŭ sia patro, Vologaso la 1-a de Armenio, al kiu sukcedis oficiale en 192. Apogis Pescenion Nigeron en lia nesukcesa batalo por esti proklamita romia imperiestro, kio kaŭzis la malamikecon de Septimo Severo, kiu invadis lian teritorion. Mortis en 207.
Manolo Fortich
Geografio
Manolo Fortich situas en norda parto de la insulo sur ebenaĵo, montetoj kaj montoj. Regiona ĉefurbo Cagayan de Oro troviĝas 28, Maramag 70, Butuano 98, Tagum 147, Dabao kaj Pagadiano po 168, General Santos 254, Zamboanga 347, ĉefurbo Manilo 810, Kezonurbo 814, Baguio 1007 kilometrojn (aere).
Historio
Antaŭ alveno de la hispanoj pluraj popoloj loĝis en tiu teritorio, ankaŭ migrantoj el Indonezio. Tiuj homoj restis tradiciaj ĝis 1860 konservante plej multajn kutimojn kaj tradiciojn, ĉar la krudaj montaroj baris la hispanojn. La origina loknomo de la komunumo estis Maluko. (Maluko ankaŭ hazarde estas nomo de distrikto en Manolo Fortich). La oficiala fondo okazis en 1946, ĝuste pli frue okazis dominado de la japanoj (1942-1945). La loknomo Manolo Fortich estas konata ekde 1957. Manolo Fortich ekde 2018 estas kandidato por komponenta urbo, dum la komunumo atingis la internacian klasifikadon grandurbo (pli, ol 100 mil loĝantoj) en la fruaj 2010-aj jaroj.
Ekonomio
Manolo Fortich kavas kelkajn uzinojn, la agrikultura branĉo konsistas precipe el ananasplantejoj, krome oni kultivas legomojn kaj tranĉitajn florojn. Ankaŭ golfejo funkcias.
Eduko kaj lingvo
En Manolo Fortich mankas ia altlernejo. La loĝantaro estas miksaĵo de tri ĉefaj etnoj. Ĉirkaŭ 55% de la loĝantoj parolas higaonone, ili estas indiĝenaj homoj en la regiono. Multaj alvenis el Cebuo kaj Bohol, tial la cebuana lingvo estas ofta. Ili estis agrikulturaj laboristoj en la bienoj. Pluraj malgrandaj tribaj lingvoj estas vivaj en la foraj distriktoj.
Trafiko
Manolo Fortich estas alirebla laŭ ĉefvojo el Cagayan de Oro. La ĉefvojo kuras plu al interno de la insulo. La plej proksimaj haveno kaj flughaveno funkcias en Cagayan de Oro.
Klimato
Manolo Fortich situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 3577 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj novembro pli ofte pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 22-26 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj. La klimato estas konvena por la agrikulturo.
Neopentanolo
Neopentila alkoholo estas primara alkoholo, branĉohava alifata alkoholo kiu ekzistas sub la formo de senkoloraj volatilaj kristaloj. Neopentila alkoholo, sub meditemperaturo, estas solvebla en etanolo kaj etero en ĉiuj proporcioj kaj nur en etaj kvantoj en akvo.
Neopentila alkoholo reakcias kun organikaj acidoj por doni neopentilajn esterojn kaj spertas tipajn reakciojn de la primaraj alkoholoj. La procezoj je klorigo kaj hidrolizo produktas neniun neopentilan alkoholon kaj la Okso-procezo produktas nur etajn kvantojn. Kiel rezulto, komercaj aplikoj de la neopentila alkoholo ne estas signifoplenaj.
Marjorie Boulton
Marjorie BOULTON (naskiĝis la  en Teddington, Anglio; mortis la  ) estis angla poetino, prozistino, verkanta kaj en la angla lingvo kaj en Esperanto.
Vivo
Boulton naskiĝis en 1924 en Teddington, apudurbo de Londono, en Anglio. Ŝia patro estis Harry Boulton, estro de la gimnazio de Barton-on-Humber, Lincolnshire, Anglio; ŝia patrino estis Evelyn Cartlidge.
Boulton studis ĉe la gimnazio de Barton-on-Tumber sub ŝia patro. Poste, ŝi studis la anglalingvan literaturon ĉe Somerville College, Universitato de Oksfordo, de kiu ŝi diplomiĝita en 1944.
Profesie, Boulton laboris kiel la estro de la altlernejo Charlotte Mason, en Ambleside, Anglio (nun parto de la Universitato de Cumbria).
Boulton eklernis Esperanton en 1949, kaj poste iĝis unu el la plej vaste konataj Esperantaj aŭtoroj. Krom ŝia beletra verko, ŝi ankaŭ rolis kiel gvidanto de la Esperanta movado tra la mondo. En 1967 ŝi estis elektita membro de la Akademio de Esperanto. Ŝi estis honora membro de Universala Esperanto-Asocio. Marjorie Boulton estis prezidantino de Kat-amikaro kaj ODES.