cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malik Montana
Vivhistorio
Mosa Ghawsi estis naskita en 1989 en Hamburgo, Germanio. La patro venas el Afganio, dum la patrino havas polajn kaj grekajn radikojn. Li estis kreskigita en Germanio, kie li finis sian bazlernadon. Kiam Ghawsi estis 15, li moviĝis al Pollando sole kun sia frato, ekloĝante en Wrzeciono (Varsovio). La pseŭdonimo Malik Montana naskiĝis en 2008. Li tiam komencis krei angla-lingvan hiphopon en kunlaboro kun germana repisto Sentino. Tiel lastatempe en 2012, lia muziko estis skribita en la angla; la fakto, ke li organizis eksterlandajn koncertojn en Pollando parolis favore al li dum kreado de anglalingva muziko. Kun la tempo, la sonoj inspiritaj de usona repo evoluis al trapo kaj la tiel nomata moderna hiphopo, jam registrata en la pola. Malik debutis en pola repo la 20-an de oktobro 2015 per la klipo "NaNaNa". Post konflikto kun repisto Sentino, kiu forlasis Pollandon al Germanio, li transprenis la rajtojn al la marko Get Money Live Life.
En 2021, li iĝis la vizaĝo de la MMA-organizo konsistanta el la tiel nomataj "freak" bataloj, nomita High League. Origine, lia organizo ne laŭsupoze estis nomita High League, sed Hype MMA. Kiel rezulto, tamen, li estis antaŭvidita de la estroj de FAME MMA, kiuj registris organizon kun tia nomo pli frue, kie iomete malpli konataj interretaj kreintoj batalos siajn duelojn.
Privata vivo
Ghawsi estas praktikanta islamano. Li parolas flue la polan, la germanan kaj la anglan. Li havas filon Ilyas kaj filinon Eliana. Liaj gepatroj vivas konstante en Germanio. Li estas muzikproduktanto muzikverkisto.
Nome
Nome estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Oszkár Varga
VARGA Oszkár estis hungara kemiisto, mikrobiologo, plantfiziologo naskita en Temeŝvaro la 8-an de septembro 1873 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de novembro 1947.
Kariero
Varga studis en Budapeŝto, Graz kaj Vieno kaj doktoriĝis en 1899. En 1898 li dungiĝis al Chemiai Intézet (Instituto pri Kemio), kies poste li fariĝis ĝenerala direktoro. Li prelegis pri botaniko en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto kaj pri mikrobiologio en la teknikuniversitato. En 1933 li emeritiĝis.
Muzeo Cerralbo
La Muzeo Cerralbo troviĝas en Madrido (Hispanio), en la antikva rezidejo de Enrique de Aguilera y Gamboa, 17-a Markizo de Cerralbo, kiu promociis la arkeologiajn elkavigadojn kaj arigis unu el la plej gravaj art-kolektoj de Hispanio. Li forpasis en 1922 kaj lia kolekto transiris al la Ŝtato laŭ Reĝa Dekreto la 10-a de aprilo kaj 24-a de septembro 1924.
Dek jarojn poste ĝi fariĝis Fondaĵo Muzeo Cerralbo. Nuntempe ĝi estas fermata pro reformado kaj ĝia onta malfermado estis anoncita por la printempo de 2010. La muzeo gastigas diversajn pentraĵojn, skulptaĵojn, kolektojn el porcelano, eŭropaj kaj orientajn kirasojn, numismatikaĵojn ekde la grek-romia epoko, ktp.
László Musnai
MUSNAI László (muĵnai) estis hungara pastro, Biblio-esploristo, kulturhistoriisto naskita en Székelykövesd la 26-an de februaro 1888 kaj mortinta en Aiud la 8-an de majo 1967.
Iran Air
La entrepreno Iran Air estas la ĉefa irana flugkompanio kun sidejo en Teherano kaj centra oficejo en la teherana internacia flughaveno „Imamo Ĥomejni“.
László Musnai
Kariero
Musnai László finis teologion en Koloĵvaro (1910), poste li faris Biblio-studojn en Berlino. Li fariĝis privatprofesoro en 1913 en Koloĵvaro. Li doktoriĝis en 1928 en Debreceno.
Iran Air
La kompanio laŭ la stato de januaro 2011 disponas pri 64 regulaj pasaĝeraj aviadiloj kaj ofertas flugojn al 60 flughavenoj - 25 en kaj 35 ekster Irano (al sume 27 pliaj ŝtatoj). La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon IR; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas IRA.
Tibor Serly
Tibor Serly [ŝerli], laŭ hungarlingve kutima nomordo Serly Tibor estis hungardevena usona violonisto, aldviolonisto, komponisto, dirigento. Lia patro estis Lajos Serly.
Iran Air
La emblemo de la flugkompanio cetere estas "Homa", birdo el la persa mitologio, kiu laŭtradicie donacas feliĉon kaj ĝojon. Laŭ la birda nomo, la pli luksa pasaĝera klaso de la flugkompanio nomatas "Homa-Class".
Klein Trebbow
Klein Trebbow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Lützow-Lübstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tibor Serly
Biografio
La familio Serly migris al Usono en 1905, la juna Tibor ricevis muzikajn lecionojn hejme. Post la lernejaj rajoj lia patro zorgis pri muzikaj postenoj en Novjorko. Tibor revojaĝis al Hungario en 1922 poste li studis 3 jarojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Kodály, Albert Siklós, Leó Weiner kaj Jenő Hubay, krome li konatiĝis kun Béla Bartók. En 1927 li revenis al Usono kaj li estis jardekon violonisto kaj aldviolonisto en Cincinnati, poste li estis orkestrano en diversaj usonaj simfoniaj orkestroj. Ekde 1937 li instruis kaj komponis en Novjorko. Dum ekzilaj jaroj de Béla Bartók (1940-45) li helpis la laboron de Bartók, kaj post la morto de Bartók finkomponis du verkojn nefinitajn de li: la konĉerto por aldoviolono kaj la konĉerto n°3 por piano. Tamen en la usona periodo li ofte revojaĝis al Hungario. Ekde la 1960-aj jaroj lia muzika amiko estis Arisztid Würtzler. Serly mortis pro trafika akcidento.
Kozo Tashima
Kozo Tashima (japane 田嶋 幸三, n. 21-an de novembro 1957) estas japana futbalisto. Li de 1979 ĝis 1980 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
(13386) 1998 XG80
(13386) 1998 XG80 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Avoine (Orne)
Avoine estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Avoinais.
Ļaudona
Ļaudona (latve formale Ļaudonas pagasts) estas administra paroĥo en centra Latvio. La komunumo situas en la distrikto Madona restrukturita en 2021, kaj apartenas al la historia regiono Livonio. Laŭ stato de la jaro, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Centro de la paroĥo estas samnoma, pli eta loĝloko Ļaudona.
Slaná (apartigilo)
Slaná estas nomo por rivero en Slovakio kaj por vilaĝo de Ĉeĥio.
Montérolier
Montérolier estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Monastériens-Olivétains.
Soltvadkert
Soltvadkert estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kiskőrös. Vadkert signifas sovaĝa-ĝardeno. Dum la mezepoko la ĉirkaŭaĵo estis riĉa je sovaĝbestoj kaj kreskaĵoj.
Situo
Soltvadkert situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Kecskemét, laŭ fervojo Budapeŝto-Beogrado. Kiskőrös troviĝas 10, Kecel 14, Izsák 33, Kecskemét 46, Baja 63, Budapeŝto 125 km.
Uragano Epsilon
Uragano Epsilon estis la 27-a nomita ŝtormo kaj dek kvina uragano de la uragana sezono en 2005. Ĝi formiĝis oriente de Bermudo. Ĝi apenaŭ tuŝis teron.
Soltvadkert
Historio
La urbo famas pri vinkulturo. En la proksimeco troviĝas lago Vadkerti, kie estas feriejo.
Famuloj
En Soltvadkert naskiĝis:
Dores do Rio Preto
Dores do Rio Preto estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 6.399 enloĝantojn en 2010.
Stacio Makimuku
Stacio Makimuku (japane: 巻向駅 [Makimuku-eki], angle: Makimuku Station) estas fervoja stacio en Sakurai, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sakurai.
Eterreto
Eterreto (Ethernet) estas kadro-bazita komputila ret-teknologio por lokaj retoj. La nomo aludas la fizikan koncepton pri etero. Ĝi difinas kabladon kaj signalojn por la fizika tavolo, kaj kadrajn formatojn kaj protokolon por la kanala tavolo de la OSI-modelo. Eterreto normiĝis laŭ IEEE 802.3. Ĝi estas la plej ofte uzata ret-teknologio por lokaj retoj, kaj plejparte anstataŭigis aliajn normojn, kiel stafetringo, FDDI, kaj ARCNET.
En 2022 usona sciencisto Robert Metcalfe gajnis la Premio Turing "Pro la invento, normigado kaj komercado de la Eterreto".
Pianopoli
Pianopoli estas komunumo de Italio.
Pogorzela
Pogorzela estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Pogorzela en distrikto Gostyński.
Paterna del Río
Paterna del Río (P. de la Rivero) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 45 km2 kie loĝas 491 geloĝantoj, do loĝdenso estas 10.9 loĝ./km2. Paterna del Río situas je 71 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 491 geloĝantoj de la municipo Paterna del Río estas 222 inoj kaj 269 viroj. En la 45-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj; la vilaĝo kie loĝas 437 geloĝantoj, malgranda komunumo Guarros, kie loĝas 35 loĝ., kaj aliaj 19 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 2 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 5, 4 inoj kaj 1 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 151 homoj (30.8%).
Tinn
Tinn estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Kazushi Kimura
Kazushi Kimura (japane 木村 和司, n. 19-an de julio 1958) estas japana futbalisto. Li de 1979 ĝis 1986 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis unu el plej aktivaj kaj utilaj membroj de la teamo: partoprenis en 54 matĉoj kaj atingis 26 golojn, tio estas averaĝe preskaŭ po 2 golojn por matĉoj.
Sociolingvistiko
Sociolingvistiko, ankaŭ socia lingvoscienco aŭ lingva sociologio, estas fako de lingvoscienco kiu priskibas la rilaton inter socio kaj lingvo, la efikojn de aspektoj de socio, inkluzive de ĝiaj kulturaj normoj, atendoj kaj kunteksto, la manieron kiel komunumo uzas lingvon kaj la efikojn de tiu lingvo-uzo sur lingvokomunuo, socio. Estas vere, ke por studi lingvan fenomenon oni devas meti ĝin en sian socian kuntekston alie, ĝia analizo kaj ĝia klarigo estus lamaj, ekzemple: la profesia situacio, la sekso, la aĝo, la etneco, la nivelo de studoj
Ĉi tiu disciplino konsideras, unue kaj ĉefe, ke la temo de sia studo ne povas esti "lingvo" (en la De Saussure-senso), alproksimigita kiel sistemo de lingvaj signoj, nek "kompetenteco" (en la Chomsky-senco), priskribita kiel sistemo de reguloj. . Bayon (1996: 35) atentigas, ke ekde 1972, D. Hymes disvolvis la koncepton de "komunikadkapabloj". Por ĉi-lastaj, ne sufiĉas scii la lingvon. Majstrado de ĝi en sia socia kunteksto estas esenca1.
Historio
William Labov ofte estas konsiderata, almenaŭ en la anglosaksa tradicio, kiel la fondinto de moderna sociolingvistiko. Estis li, kiu en 1966 eldonis The Social Stratification of English in The New York City (La Socia Stratificació de la Angla en Novjorko).
La naskiĝ-teksto de sociolingvistiko estas subskribita de Antoine Meillet, kiu kontraŭis la Kurson (de Ĝenerala Lingvistiko (KGL) de Ferdinand de Saussure ekde sia apero en 1916, kritikante ĝin sur pluraj niveloj. Meillet stariĝas kontraŭ la traktado de lingvaj ŝanĝoj. Li skribas: "disigante lingvan ŝanĝon disde la eksteraj kondiĉoj, de kiuj ĝi dependas, Ferdinand de Saussure senigas lin de realeco; li reduktas ĝin al abstraktado nepre neklarigebla "2. La frazo, kiu ŝajnas esti la plej limiga laŭ Meillet, estas tiu, kiu finas la Kurson de Ĝenerala Lingvistiko, (KGL), kie la aŭskultantoj de ĉi tiu postmorta verko asignas al lingvistiko veran kaj unikan celon de studo : "la lingvo antaŭvidita en ĝi mem kaj por si mem "3.
Certe estis homoj, kiuj faris sociolingvistikon "sen scii ĝin": dialektaj studoj, eĉ antaŭ ol la sociolingvistika termino aŭ sociologio de la lingvo aperas, pri dialektoj konsiderante la geografian variaĵon; studoj pri lingvaj kontaktoj (Schuchardt 1842-1927, Harald Weinrich); historia lingvistiko kun lingvistoj kiel Antoine Meillet, Marcel Cohen, ktp .; aŭ lingva antropologio kun Franz Boas, Edward Sapir, ktp. kaj multe pli transe al la rilato lingvo- penso (logikistoj) kaj al la rilato viv-stilo / socia klaso.
La konstitucio de la disciplino de sociolingvistiko disvolviĝis en la 1960-aj jaroj en Usono ĉirkaŭ grupo kies plej multaj membroj fariĝos famaj en siaj respektivaj kampoj4: Dell Hymes, Joshua Aaron Fishman, John J. Gumperz, William Labov, Charles A. Ferguson, ktp. Ilia granda ideo povas esti resumita en ĉi tiu fama frazo "Studi, kiu parolas pri kio, kie kaj al kiu" 5. La sociaj rilatoj inter individuoj fariĝas centraj pli ol ekstercentraj. Sociolingvistiko disvolviĝis en malakordo pli-malpli markita kun Struktura lingvistiko rezultanta el la verkoj de Ferdinand de Saussure kaj kompreneble kun Generanta lingvistiko (Generative Linguistics) de Noam Chomsky.
Kritiko de certa "imanentisma" koncepto de strukturismo estas la origino de sociolingvistiko. Labov, kiu estis lernanto de Weinreich, kontraŭas la strukturan lingvosciencon de Saussure, kiu priskribas lingvajn faktojn nur rilate al aliaj lingvaj faktoj, dum li, same kiel Antoine Meillet (tamen strukturisto), proponas uzante eksterajn datumojn, tiritajn de socia konduto, por klarigi iujn el ĉi tiuj lingvaj faktoj.
Jam antaŭ la fino de la 1960-aj jaroj, William Labov kaj aliaj nordamerikaj, eŭropaj kaj aparte francaj esploristoj pridubis la strukturismon de Ferdinand de Saussure, kiu, kiel Henri Boyer6 atentigas, metis la temon unuflanke. (parolante / skribante) for en la lingva analizo kaj, aliflanke, enmetas krampojn "kompleksaj sed certe esencaj rilatoj inter lingvo (lingvo) kaj socio". Efektive, tio, kio allogis la atenton de la esploristoj, estas la ĉeesto de multnombraj projektoj, empiriaj datumoj, realigitaj kaj kolektitaj per studoj ankaŭ pri malmulte konataj komunumoj kiel sur multe pli konataj komunumoj renkontaditaj ĉiutage. . Jen kiel sociolingvistiko komencis disvolviĝi.
Fundamentaj konceptoj de sociolingvistiko
Sociolingvistiko studas lingvon per konsidero de faktoroj eksteraj al lingvo, kaj ne nur konsiderante internajn lingvajn strukturojn.
Sociolingvistiko konsideras la evoluon de lingvo en socia kunteksto.
Internaj faktoroj: semantiko kaj sintakso.
Eksteraj faktoroj: ekonomiaj, demografiaj, sociaj, politikaj faktoroj ktp.
Ambaŭ aliroj estis ofte faritaj aparte kaj konsideritaj kontraŭdiraj; tamen sociolingvistiko konsideras ilin komplementaj.
NGC 725
NGC 725 (aliaj indikoj — PGC 6950, MCG -3-5-25) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Red Velvet
Red Velvet (koree: 레드벨벳), (esperante: Ruĝa Veluro) estas sudkorea ina muzikgrupo formita de S.M. Entertainment. Ilia stilo konsideratas esti parto de la ĝenro K-popo, mallonge por «korea popmuziko». La grupo konsistas el kvar membroj: Irene (Bae Joohyun), Seulgi (Kang Seulgi), Wendy (Son Seungwan), Joy (Park Sooyoung) kaj Yeri (Kim Yerim). Ili debutis la 1an de aŭgusto 2014 kun la kanto "Happiness", sen Yuri, kiu aliĝis la 11an de marto 2015.
La nomo "Red Velvet" aspiras montri la koloron, la muzikon kaj la altnivelajn prezentojn, temas de esprimi malĉastajn bildojn asociitajn kun profunda ruĝa koloro kaj kun mola ina stilo kiel la veluro.
Ekde ilia debuto, la muzikgrupo vidis rimarkindan sukceson kaj rekonon. Ilia unua mini-albumo, "Ice Cream Cake", trafis la diskoliston "Gaon" en marto 2015.
La unua kompleta albumo de la grupo "The Red" (2015) kaj la verkoj "The Velvet", "Russian Roulette", ambaŭ estis eldonitaj en 2016. La albumo "Rookie" (2017) atingis la liston de albumoj "Gaon".
La albumoj "The Red" kaj "Rookie" ankaŭ superis la mondan liston de albumoj "Billboard" kaj kun la eldono de ilia kvina E.P. "The Red Summer" (2017), ili fariĝis la K-Pop ina muzikgrupo kun plej albumoj en la listo.
Ili ricevis multajn premiojn pro ilia muziko, koregrafio kaj populareco, inter ili la premio ora disko al la plej bona revelacia artisto, kaj la muzika premio "Melon" al la plej bona ina danco de la jaro 2015.
La membroj de "Red Velvet" ankaŭ aperis en la televido: Irene aperis kiel la gastiganto de la programo "Music Bank", Yeri aperis kiel gastiganto de la spektaklo "Music Core", Joy aperis en la kvara sezono de la varieteo "We Got Married" kaj kiel la ĉefeco en la dramo "The Liar and His Lover", Seulgi aperis en la realspektaklo kaj dramo "Idol Team Operation", kaj Wendy aperis kiel la gastiganto de la programo "K-World" de la televidkanalo "KBS".
Sociolingvistiko
Sociaj retoj
Sociolingvistika esplorado implikas kompreni la sociajn retojn en kiuj lingvo estas enigita. Ĉi tio povas esti aplikata je la makroskopa nivelo al lando aŭ urbo, sed ankaŭ al la interpersona nivelo ene de kvartalo aŭ familio.
Sociaj argumentoj
La sociolingvistika studo de vario povas konsideri larĝan gamon de sociaj eroj, depende de la temo traktita. La plej oftaj estas aĝo, sekso, socia klaso aŭ etneco. Sociolingvistikaj variabloj estas tiam komparataj kun sociaj.
Ĉi tio diris, ni povas konstati la ekziston de multaj sociolektoj (variaĵoj sur la socia nivelo) de la sama lingvo:
la infaneca lingvo;
la lingvo de junuloj kaj de maljunuloj;
la lingvo de virinoj kaj de viroj;
la lingvo de la lernantoj;
la lingvo de diplomiĝintoj kaj la lingvo de la laboristoj;
la lingvo de la profesiuloj de certa profesio;
la lingvo de sociaj grupoj;
la politika lingvo;
la lingvo de ne-denaskaj parolantoj laŭ sociaj grupoj kaj majstrado de la nova lingvo;
ktp
Modelo de la centro kaj de la periferio
Ĉi tiu modelo centro(j) -periferio (j) estis prenita en malsamajn sociajn sciencojn unue per la analizo de la monda ekonomio farita de la historiisto Fernand Braudel, poste kun la nocio de Sistemo-mondo de sociologistoj kaj ekonomikistoj, teoriuloj de la dependeco de la landoj de la periferio kiel Immanuel Wallerstein kaj Samir Amin, kaj de geografistoj. En la epoko de ekonomia tutmondiĝo, ĝi estas uzata ankaŭ en sociolingvistiko unue nacie, poste internacie.
Ĉar lingvoj ĝenerale estas tre kompleksaj, bona majstreco de parola kaj skriba esprimo estas pli ofta en la superaj klasoj. Laŭ Basile Bernstein ("Lingvo kaj Sociaj Klasoj"), ĉi tiuj klasoj ĝenerale profitas de pli ellaborita lingva kodo. Pro pli alta studado, ili ĝenerale havis pli grandan aliron al la legitima lingvo de referenco (skribo en tradiciaj socioj, vortaroj, gramatikoj, legado de bonaj verkistoj) kaj sociaj kulturaj retoj privilegiitaj. kun efikoj de legitimado kaj socia regado. Aliflanke, infanoj el malsuperaj klasoj praktikas ĉefe pli malaltan aŭ pli malrapidan lingvan nivelon aŭ "lingvan kodon", suferas lingvan mankon kaj vivas pli en la periferio de la sistemo. La sociologo Pierre Bourdieu eldonis france gravajn anglalingvajn aŭtorojn de sociolingvistiko kiel Basil Bernstein, Lingvo kaj Sociaj Klasoj, J. Gumpers, aŭ Erving Goffman, "Manieroj Paroli". Por Bourdieu, Kultura kaj lingva kapitalo estas grava elemento de" La distingeco, socia kritiko de juĝo", kaj li klarigas ĝin per "Paroli signifas". Klasa membreco generas per socialigo, diferencigitan kutimaron ("Habitus en sociologio). Bourdieu difinas la kutimaron kiel aron de korpigitaj dispozicioj, kiuj determinas tiel la kulturajn gustojn kiel la manierojn paroli. Ĉi tiuj cirkulas en la "lingva merkato" kaj apartaj "prezoj" estas ligitaj al la vortoj: parolado de informantoj de amas-komunikistoj, universitataj profesoroj, prezidantoj ktp. estas relative agnoskita kaj aprezata, dum parolado de multaj junuloj en la chirkaŭurboj estas apriore malaprezata kaj ofte objekto de  stigmatizito. Estas multaj lingvaj antaŭjuĝoj. La reliefigo de kultura kapitalo ne signifas kaŝadon de ekonomia kapitalo (sociologio). Ĉi-lasta restas esenca en kapitalismaj ekonomioj: kapitalisto rekompencas spertulojn kun forta "kultura kapitalo" por kreskigi sian ekonomian kapitalon.
Ĉi tiu modelo Centro (j) -Periferio (j) validas por ambaŭ sociaj dialektoj aŭ sociolektoj kaj parolantoj de dialektoj kaj regionaj lingvoj plej ofte periferiaj.
En la epoko de ekonomia tutmondiĝo, lingvoj estas ankaŭ hierarkitaj ekonomie laŭ modelo centro-periferio, disvastigita en Francio precipe de Louis-Jean Calvet. La centro de la galaksio estas la angla, antaŭenigita de la du hegemonaj superpotencoj de la 19a kaj la 20a jarcentoj. Grandaj plurinaciaj lingvoj subtenataj de aliaj grandaj potencoj konsistigas la duan rondon: la aliaj kvin laborlingvoj de la Unuiĝintaj Nacioj (franca, rusa, hispana, ĉina, araba) kaj iuj aliaj: germana, portugala, japana, indonezia, Hinda ... Poste venas naciaj ,regionaj, lokaj lingvoj,hierarkiigitaj inter ili. Multaj parolantoj de lokaj aŭ regionaj ekstercentraj lingvoj estas forte instigitaj, por plibonigi sian situacion, lerni pli centrajn vehiklatajn lingvojn, sed la malo ne veras. Ĉi tiu situacio estis studita en Dakaro ekzemple por parolantoj de aliaj senegalaj lingvoj ol la wolofo, kiu estas la ĉefa vehiklata lingvo. La afrikano ofte parolas du, tri, kvar lingvojn: la loka, la regiona, la nacia, la internacia. Kiam ekzistas du formoj de lingvoj parolataj en la sama komunumo, oni parolas pri "Diglosio", dulingvo laŭ la usona lingvisto Charles A. Ferguson; ekzemple en Barato aŭ Orienta Afriko, la angla estas parolata ĉiutage de malgranda minoritato kaj lokaj kaj regionaj lingvoj de la granda plimulto.
Ŝtataj elektoj rilate la naciajn lingvojn, la lingvoinstruadon kaj la Lingva politiko ĝenerale ludas esencan rolon. Laŭ la usona revuo "Ethnologue" estas ĉirkaŭ 135 naciaj lingvoj kaj ĉirkaŭ 7000 diversaj lingvoj, sed la unuaj dek du plej parolataj lingvoj estas parolataj de ĉirkaŭ 50% de la monda loĝantaro. Se ni aldonas por ĉi tiuj lingvoj la du-lingvan parolantojn, kies taksoj estas tre ŝanĝiĝemaj kaj unufoje forigitaj la parolantoj de pluraj supercentraj lingvoj, kiuj ne logike devas esti kalkulataj plurfoje, la tuto respondas al iom pli ol du triono de la monda loĝantaro.
Claude Piron, psikologo, poligloto, tradukisto de la Organizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj (UN) kaj Monda Organizaĵo pri Sano (MOS, WHO) el kvar laborlingvoj de UN, verkas en "La defio de lingvoj", ke Altnivela regado de la reganta internacia komuniklingvo, kun multaj neregulaĵoj kaj esceptoj, postulas 10.000 horojn, ekvivalentaj al ĉirkaŭ ses jaroj da laboro, kompare al 1.000 horoj por Esperanto. Chiu el la tri miliardoj de lernantoj de internacia komunikado-lingvo povas gajni ghis kvin jaroj de lernado. Celante demokratiigi internacian komunikadon, li pledis por la pligrandigita uzo de la neŭtrala helpa internacia lingvo Esperanto. Laŭ Nitobe Inazō, la ĝenerala vic-sekretario de la Ligo de Nacioj, estas "almenaŭ ok fojojn pli facila ol iu ajn alia lingvo"; ĝi permesus pli justan internacian komunikadon inter landoj kaj estus pli alirebla por la granda plimulto. Lingva politiko uzanta la propedeŭtikan valoron de Esperanto instruante kelkajn dekojn de horoj antaŭ la studado de aliaj lingvoj estus tre efika, kiel montras la eksperimentoj efektivigitaj. La nova kunteksto de profundaj tendencoj al mondo kun pluraj grandaj potencoj, de ekologia solidareco devigita, pli kaj pli interligita per interreto ktp. povas permesi rapidan progresadon de ĉi tiu lingvo. Ĝia lernado estas rapida, kaj la mondo konservus la trezoron de 7000 aŭ 8000 lingvoj ankoraŭ ekzistantaj, kiel deziras ĝin la Organizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj por Edukado, Scienco kaj Kulturo (Unesko), kaj limigus la fenomenojn de multekosta lingva dominado nacie, kulture, socie kaj ekonomie.
Klasifikado
Ekzistas diversaj socilingvistika esplorterenoj  kaj/aŭ sub-disciplinoj :
La filozofia antropologia sociolingvistiko konsideras lingvo n kiel portanto de grava funkcio en la kampoj de mondbildo, kulturo kaj socio.
La psikologia sociolingvistiko koncernas la homan pensadon en rilato kun la lingvo kaj pritraktas lingvoakiradon kaj lingvan edukadon rilata al lingvo.
Stanisław Sosabowski
Stanisław Franciszek Sosabowski (naskiĝis la 8-an de majo 1892 en Stanisławów, mortis la 25-an de septembro 1967 en Londono) – brigada generalo de Pola Militistaro. Kiel diplomita kolonelo dum la germana invado en Pollandon ricevis Arĝentan Krucon de la Ordeno Virtuti Militari. Kreinto de la Unua Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado en Britio konsistanta el polaj soldatoj.
Britio
Tuj post alveno de Francio al Britio Sosabowski anoncis sin al la pola stabo, kie estis nomumita komandanto de formiĝanta la 4-a Kadra Brigado de Pafistoj ene de Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento. Li decidis krei la unuan en historio de Pola Militistaro paraŝutistan unuon. Instrua centro establiĝis en Largo House (Fife), nomata „simia arbareto”, sed paraŝutaj malsupreniĝoj okazis en aviadilejo Ringway: „Kiam alvenos la momento, kiel venkaj agloj vi falos la malamikon – diris dum ekzercoj en Skotlando la 23-an de septembro 1941 generalo Władysław Sikorski – kaj vi kontribuos kiel la unuaj al liberigo de via patrujo. De nun vi estas la Unua Paraŝutista Brigado..”. Per tio la generalo donis al la brigado oficialan nomon kaj lasis ĝis al sia ekskluziva dispono. Devizo de la brigado estis „Mallongvoje!”, kio signifas, ke ili kiel la unuaj revenos al Pollando per tiu ĉi vojo – paraŝute. Ĉiuj en la brigado kredis tion profunde, de la komandanto ĝis la plej juna soldato. La komandanton – kiel eminentan spertulon – alte aprezis ankaŭ britoj, kiuj kutime estis malemaj al fremdlandanoj. Septembre 1943 generalo Browning, alta oficiro de brita paraŝutista armeo donis al la kolonelo Sosabowski tute eksterordinaran proponon: li proponis komandadon de brita-pola paraŝutista divizio. La brigado tiutempe nombris ĉ. mil soldatojn. La ceteron – 11 mil – konsistus britoj, kaj la kolonelo Sosabowski estus aŭtomate avancita ĝis generalo. Stanisław Sosabowski malakceptis la proponon. La 15-an de junio 1944 kiel kolonelo avancis ĝis brigada generalo.
En la unuaj tagoj de aŭgusto alvenis sciigo pri eksplodo de la ribelo de Varsovio. En la brigado ĉiuj estis pretaj flugi super Varsovion, tamen startordono flanke de britoj ne okazis pro politikaj, armeaj kaj teknikaj kialoj. Kune kun forpasantaj laŭvicaj tagoj de la ribelo en la Brigado kreskis etoso de protesto, kiun kelkfoje la generalo devis estingi per sia aŭtoritato. Li ne sciis, ke lia filo Stanisław Janusz Sosabowski – kuracisto, leŭtenanto de Pola Enlanda Armeo kaj komandanto de plotono „Stasinek” perdis vidkapablon dum la bataloj. Britoj minacis per malarmigo de la brigado. Kiel nova Supera Komandanto generalo Sosnkowski redonis fine la Unuan Aŭtonomecan Paraŝutistan Brigadon al ilia dispono.
Postmilitaj jaroj
Julie 1948 generalo Stanisław Sosabowski estis malmobilizita. Tiutempe estis ĉe li blindigita filo, partopreninta la ribelon de Varsovio kaj la edzino, kiujn sukcesis alvenigi de Pollando. Li restis inter elmigrantaro en Britio kaj laboris kiel magazena laboristo en fabriko de elektromotoroj, poste de televidiloj. Kiel mem skribis: „tra 17 jaroj mi laboris en fabriko kiel oficiale nekonata, kun la duobla vivo: de simpla laboristo 5 tagojn semajne, „kiel fabrika soldato” – „Stan”, kaj la estimata vivo de pola generalo, kvazaŭ la „patro” de polaj paraŝutistoj, konata inter la siaj kaj britoj, usonanoj kaj nederlandanoj”.
Li mortis pro korinfarkto en Londono. En 1969 daŭre fidelaj al sia komandanto paraŝutistoj de la generalo alveturigis liajn cindrojn al Pollando, kie ripoziĝis – konforme al lia volo – sur Militista Tombejo en Powązki en Varsovio.
Sociolingvistiko
Klasifikado
La sociologia socioscienca sociolingvistiko okupiĝas pri la strukturo de socio. La lingvo ene de grupoj, et naj grupoj aŭ malplimulto j estas centra temo ĉi tie.
La reala lingva sociolingvistiko identigas kaj analizas la lingvosistemon.
La interaga komunikadoteoria sociolingvistiko traktas la analizon de konvers acioj, inkluzive de komunika etnografio, konversacio -analizo kaj interkultura komunik ado. La esperanta socioli ngvistiko rilatas al lingvo en la esperanto-parolanta socio, ekzemple :
- "Sociolingvistikaj aspektoj de la Esperanto-movado". (Detlev Blanke). En: Literatura Foiro, anno 11, n-o 61
- “Enquête sociologique sur les espérantophones suisses” (enketo sociolingvistika pri la svisaj esperantistoj). en: Domaine de la recherche en linguistique appliquée. Red. Tazio Carlevaro. Bellinzona 1998 (Dubois)
- Benedikt Poller (Universitato Munkeno), La kultura ligiteco de Esperanto – sociolingvistika esploro (magistra disertacio),
- Goro Christoph Kimura, Esperanto and minority languages: A sociolinguistic comparison (Esperanto kaj malplimultaj lingvoj: lingvosociologia komparo), en: Language Problems and Language Planning 36(2), 167-181.
- Lilli Papaloïzos, Ethnographie de la communication dans un milieu social exolingue: Le Centre Culturel espérantiste de la Chaux-de-Fonds (Etnografio de la komunikado en socia ekzolingva medio: la Esperanto-Kulturcentro de la Chaux-de-Fonds), eld. Peter Lang, Editions scientifiques européennes, Bern, 1992,
Esplorkampoj
La gvida principo de la socilingvistika esplorkampo venante de Joshua Fishman estis formulita kun la sekvanta demando: Kiu parolas kiun lingvon, kiel, kaj kiam, kun kiu kaj sub kiuj sociaj cirkonstancoj kaj kun kiuj intencoj kaj sekvoj?
La socilingvistiko okupiĝas pri praktikaj temoj kiuj tuŝas multajn aliajn lingvajn disciplinojn. Prioritataj aferoj estas ekzemple:
Bibliografio
Jouko Lindstedt, Lingvo — rimedo aŭ resurso ? (12p, PDF)
'Sociolingvistikaj problemoj en la funkciado de Universala Planlingvo. La ekzemplo de Esperanto'. En:2 Werkstattgespräch 'Interlinguistikin Wissenschaft und Bildung/2a laborkonferenco "Interlingvistiko en Scienco kaj Klerigo", Paderborner Arbeitspapiere 38, Paderborn, FEoLL-GmbH, 1978, pp 5-9.
Liberecisma socialismo
Libera socialismo, liberecana socialismo, liberecisma socialismo aŭ anarki-socialismo estas kolektoterminoj por grupo de kontraŭaŭtoritatismaj politikaj filozofioj kaj ideologioj, kie kuniĝas socialismo kaj anarkiismo. La ideologioj celas krei socion sen politika, ekonomia, ekologia aŭ/kaj sociaj hierarkioj – socio en kiu ĉiuj perfortaj aŭ aŭtoritataj institucioj dissolviĝus, kaj en kiu ĉiu homo havus liberan, egalan atingon al la iloj de informo kaj produkto, aŭ socio en kiu tiaj aŭtoritataj institucioj kaj hierarĥioj estus ege reduktitaj laŭ skalo.
Sociolingvistiko
Referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtitolaj artikoloj en la germana versio de Vikipedio je la 23-a de marto 2018, kaj en la franca versio de la 22-a de novembro 2019.
Liberecisma socialismo
Oni atingus tiun ĉi egalecon kaj liberecon per abolicii aŭtoritatajn instituciojn kaj nepublikajn posedaĵojn, por ke rektan kontrolon de la produktadrimedoj gajnu la laborista klaso kaj la tuta socio. Liberecisman socialismon ankaŭ karakterizas pensado kaj agado pri la identigo, kritiko, kaj praktika malkonstruo de ĉiu senrajta aŭtoritato en ĉiu parto da socia vivo. Laŭe, libertanianistaj socialistioj kredas ke "la ekzerco de potenco en iu institucia formo – ĉu ekonomia, politika, religia, aŭ seksa – maljuste dolorigas ambaŭ la potenco-havanton kaj tiun, sur kiu la potenco-havanto ekzercas sian potencon."
Dum multaj specoj de socialismo substrekas la rolon de la ŝtato aŭ politika partio por antaŭenpuŝi liberecon kaj socian justecon, liberecanaj socialistoj esperas je sindikatoj, laboristaj konsilantaroj, municipoj, civitan-asembleoj, kaj aliaj neburokrataj, discentrigitaj metodoj de agado. La plejmulto da liberecanaj socialistoj pledas por tutan forviŝon de la ŝtato, konsiderante ĝin fortreso de kapitalista klasa regnado.
Liberecanaj socialistoj laŭ tendenco
Jen nekompleta listo de liberecanaj socialistoj laŭ tendenco. Pro liberacisma socialismo estas kolektotermino ne ĉiu persono konsentis kun la alia pri detaloj. Noto: ne ĉiu persono en la listo estis dumviva liberecana socialisto.
9573 Matsumotomas
9573 Matsumotomas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masaru Matsumoto, kiu loĝas en domo de Mihonoseki, (gubernio Ŝimane) sur kies tegmenton falis meteorŝtono de 6,4 kg la.
Homa disvolviĝo
La homa disvolviĝo estas ankaŭ la akiraĵo fare de parto de la individuoj, komunumoj kaj institucioj, de la kapablo partopreni efektive en la konstruo de la monda civilizacio, kiu estu prospera tiel materiale kiel spirite kaj ĝui el tio. Tiele oni povas diri, ke ekzistas homa disvolviĝo, kiam la ekonomio kaj socia distribuado permesas, ke ĉiu homo havu sufiĉan kvanton de bonfarto, sano, manĝaĵo, vestaĵo kaj loĝejo.
Dum la civilizacio faras referencon al la popoloj kaj al la etna konscienco, la kulturo direktas sin al la individuo, sekve, la disvolviĝo eblas en civilizacio kiu esprimas plene la propran kulturon kaj la atingo de materialaj bezonaĵoj. La progreso de la civilizacio materia ricevis la impulson de la scienco kiel rezulto de la diversaj aplikoj de la menso por kompreni la leĝojn de la naturo kaj de la socio por projekcii ilin al akiro de tiaj bezonaĵoj.
Celoj de disvolviĝo de la jarmilo
Dum la pintokunsido de la Jarmilo okazinta en la jaro 2000, 189 landoj kompromitis krei, je monda kaj nacia niveloj, favoran medion por la disvolviĝo kaj la elimino de la malriĉeco, kaj tiel atingi objektivojn kun specifaj celo atingotaj por la 2015.
Syntagma musicum
La Syntagma musicum apartenas al la muziksciencaj verkoj de Michael Praetorius. Ĝi estas unu el la plej gravaj verkoj de historia-muzikteoria literaturo kaj ampleksas 3 volumojn:
Ĝi estas ĝis hodiaŭ ege grava, ĉar ĝi liveras valorajn informojn por la studado de la historiema koncertpraktiko kaj de la histori(em)a muzikinstrumento-konstruo.
En la aldono de la 2-a volumo troviĝas desegnaĵo de historiaj instrumentoj laŭskale fidindaj. Tiuj ĉi estas gravaj fontoj por la historiema muzikokonstruo.
Tropika Ŝtormo Alpha
Tropika Ŝtormo Alpha estis la 23-a nomita ŝtormo de la uragana sezono en 2005. Kiam oni uzis 21 nomojn el la listo A–W, Alpha estis la unua tropika ŝtormo kiu ricevis nomon el la Greka alfabeto. Ĝi trapasis ĉefe la insulon Hispaniolo.
Cereala sekalo
Cereala sekalo (science: Secale cereale) estas specio el genro sekalo (Secale) Ĝi estas unu el la naŭ agnoskitaj specioj de la genro. Secale cereale, konata tre ofte rekte kiel sekalo estas la plej disvastiĝinta grenspecio. Ĝi ne estas klasika genro de la antikva epoko. Oni supozas ties originon en Anatolio (Malgranda Azio) antaŭ 2000–3000 jaroj kiel trudherbo de tritikkampoj. Unuafoje menciis ĝin Plinio. Ĝi estas membro de la tritika tribo (Triticeae) kaj estas tre proksime rilata al la hordeo (Hordeum) kaj al la tritiko (Triticum).
Priskribo
Ĝi estas unujara (travintruma) graminaco kun dufloraj spiketoj, ĉirkaŭitaj de du akre pintaj glumoj. Laŭ la regulo THAS klarigita en artikolo cerealo, cereala sekalo dum herba stadio rekoneblas ĉar havas nek ligulon, nek oreletojn flanke de la foliobazo. Ĝi estas fremde polenigita. Se dum polenado la vetero estas malkonvena, fekundiĝo okazas nekompleta. Nefekunditaj floroj povas esti facile parazitataj de ergotoj.
Cereala sekalo bone toleras unukultivon, malkonvenajn agrojn, ĉefe tiujn kun alta pH, kaj malvarmetan klimaton. Cereala sekalo pli bone alkutimiĝis al malvarmeta kaj seka klimato ol tritiko. La moderna krucigaĵo de tritiko kaj sekalo, nome la tritikalo unuigas la bonajn ecojn de ambaŭ specioj.
Historio
Cereala sekalo estas unu el nombraj specioj kiuj kreskis nature en centra kaj orienta Turkio, kaj en apudaj areoj. Elnaturigo de sekalo okazis en malgrandaj kvantoj en nombraj lokoj de Neolitiko en (Malgranda Azio) Turkio, kiel ĉe PPNB Can Hasan III, sed aliloke malesta el la arkeologiaj registroj ĝis la Bronzepoko de centra Eŭropo, antaŭ ĉ. 1800–1500 a.K. Eble sekalo veturis okcidenten el (Malgranda Azio) Turkio kiel neatentata aldonaĵo de tritiko (eble kiel rezulto de Vavilovia kamuflimito), kaj estis nur poste kultivata je si mem. Kvankam arkeologia pruvaro de tiu greno troviĝis en romiaj etosoj laŭlonge de la riveroj Rejno, Danubo, kaj en la Brita Insularo, Plinio la Maljuna malaprezis sekalon, verkinte ke ĝi "estas tre malriĉa manĝo kaj utilas nur por eviti malsategon" kaj spelto miksiĝas kun ĝi "por malpliigi ties amaran guston, kaj eĉ tiam ĝi estas plej malagrabla al la stomako".
Ekde la Mezepoko oni kultivis sekalon amplekse en Centra kaj Orienta Eŭropo. Ĝi utilas kiel ĉefa pano-cerealo en plej areoj oriente de la limo inter Francio kaj Germanio kaj norde de Hungario. En Suda Eŭropo, ĝi estis kultivata en marĝenaj teroj.
Postuloj pri multe pli frua kultivado de sekalo, ĉe la loko de Epipaleolitiko nome Tell Abu Hurejra en la valo de Eŭfrato ĉe norda Sirio restas polemikaj. Kritikoj indikas nefidindecon de la datoj laŭ Karbono-14, kaj la identigoj baziĝis sole sur greno, pli ol sur glumo.
Produktado
Cereala sekalo estas precipe eŭropa cerealo kultivata ĉefe en Orienta, Centra kaj Norda Eŭropo. Ĉirkaŭ 75% de produktado kreskas en zono etenda el norda Germanio tra Pollando, Belorusio, Latvio, Litovio kaj Ukrainio al centra kaj norda Rusio. Cereala sekalo estas kultivata ankaŭ en Nordameriko (Kanado kaj Usono), en Sudameriko (Argentino, Brazilo), en Turkio, en Kazaĥio kaj en norda Ĉinio.
La niveloj de produktado de sekalo falis en plej el la produktaj landoj, ĉe 2005. Ekzemple, produktado de sekalo en Rusio falis el 13.9 milionoj da tunoj (Mt) en 1992 al 3.4 Mt en 2005. Korespondaj kvantoj ĉe aliaj landoj estas la jenaj: Pollando – falante el 5.9 Mt en 1992 al 3.4 Mt en 2005; Germanio – 3.3 Mt al 2.8 Mt; Belarusio – 3.1 Mt al 1.2 Mt; Ĉinio – 1.7 Mt al 0.6 Mt; Kazaĥio – 0.6 Mt al 0.02 Mt. Plej sekalo estas konsumita surloke aŭ eksportita nur al najbaraj landoj, pli ol enŝipigita tutmonden.
Uzado
Cereala sekalo estas kultivita precipe en Mez- kaj Orienta Eŭropo kiel panogreno. La bak-proprecoj de sekalo subas tiujn de tritiko pro la malgranda gluten-enteno. Ĝi estas ofte uzata por produkto de miks-pano, aŭ de brunaj panoj ege ŝatataj en kelkaj landoj, ekzemple en Germanio. La knäckebröd (krakanta pano) aŭ spisbröd (crisp bread en angla) estas tipo de sekalpano bakita, ebena kaj malmoligita, origina de Skandinavio, kiu estas konsiderata kiel tipa sveda manĝaĵo.
Ĝi estas ankaŭ bazo por elfaro de mielkuko. Pro la kompareble alta lisin-enhavo, sekalo iĝas grava ero de la ekvilibra nutrado.
Sekalo uzatas ankaŭ en la alkoholproduktado. Ekzemple la bonaj vodko-tipoj produktiĝas el sekalo. Uzatas ankaŭ kiel furaĝo.
Parazitaj fungoj
Ekzemple Rhynchosporium secalis, Claviceps purpurea, Puccinia recondita, ''Puccinia graminis f.sp. secalis kaj Fusarium sp'' parazitas aerealan sekalon.
Ihlienworth
Ihlienworth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, nomata Samtgemeinde Land Hadeln. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Anna Tarantíková
Anna TARANTÍKOVÁ (naskiĝis la 12-an de februaro 1899 en Nový Losimthal) estis ĉeĥa esperantistino, sekretariino kaj protokolistino de la Asocio (antaŭmilita).
E-isto de 1923. Aktive kunlaboris en komitatoj de ĈAE, kaj loka klubo, verkis en prop. gazetoj, multe vojaĝis.
EdE-T
Bø (Telemark)
- estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Telemark. Fine de en la komunumo vivis.
Nicolas Philippe Guye
Fonto en la franca lingvo
« Nicolas Philippe Guye », en Charles Mullié, "Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850", 1852.
Stanovník
Stanovník (Neudörfel) estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Těchonín en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas sudoriente de Těchonín. En la jaro ĉi tie estis registritaj 9 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Memor-Tago pri Viktimoj de Politikaj Reprezalioj
Memor-Tago pri Viktimoj de Politikaj Reprezalioj (ruse: День памяти жертв политических репрессий) - festo celebrata ĉiujare la 30-an de oktobro en Rusio (de 1991) omaĝe al personoj murditaj, enprizonigitaj kaj persekutataj pro politikaj kialoj en Sovetunio.
La unuan fojon Tagon de Politikaj Malliberuloj oni celebris la 30-an de oktobro 1974 laŭ iniciato de disidento Kronid Lubarskij (mortis en 1996) kaj de aliaj estintaj malliberuloj de Mordvio kaj gulagoj en Permjo. Dum preskaŭ 20 jaroj la memoron pri siaj murditaj proksimuloj en malliberejoj de soveta NKVD kaj KGB honoris politikaj malliberuloj mem organizante strikojn kaj fastostrikojn. De 1987 okazis manifestacioj interalie en Moskvo, Leningrado, Lvovo aŭ Tbilisi. La 30-an de oktobro 1989 ĉ. 3000 personoj kun kandeloj enmane, kreante homan ĉenaron ĉirkaŭ konstruaĵo de KGB en Moskvo, eliris sur Placon al Puŝkin. La kunvenon forpelis OMON.
Oficialan Memor-Tagon pri Viktimoj de Politikaj Reprezalioj iniciatis asocio Memorial, fondita la 29-an de januaro 1989 en Moskvo.
La dato de la 30-a de oktobro estis elektita por marki la fastostriko, kiu komenciĝis tiun tagon en 1974 en la Gulago Mordovio, en protesto kontraŭ la malhoma traktado de kaptitoj.
La tago estas markita ĉie en la iamaj sovetiaj ŝtatoj ekde 1991, krom en Ukrainio kiu markas similan tagon en majo.
Paternosterlifto
La paternosterlifto estas liftsistemo de kajutoj sen pordoj, kiuj seninterrompe per ĉeno en du ŝaktoj supren kaj malsupren estas hisata. Oni povas je ĉiu dezirata etaĝo en- kaj eliri, kvankam tio bezonas iom da lerteco. La paternoster ne estas taŭga por handikapuloj. Pro tio tiaj liftoj rapide senfavoriĝas. Novaj ne plu estas konstruataj, malnovaj iom post iom eksuziĝas.
Konata rakonto pri la paternoster estas ke oni neniam restu en la lifto preter la plej alta etaĝo, ĉar alie oni renversiĝas. La kajuto tamen ĉiam restas en la sama pozicio.
Katsuyuki Kawachi
Katsuyuki Kawachi (japane 河内 勝幸, n. 27-an de aprilo 1955) estas japana futbalisto. Li en 1979 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Cák
Cák estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. La vilaĝonomoj estas germane Zackenbah (cakenbah), kroate Caka.
Situo
Cák situas sur mildaj deklivoj, inter Kőszeg kaj Velem laŭ flankovojo.
Historio
En Cák loĝis komence romianoj. La turkoj en 1532, kristanoj en 1573 kaj 1606 detruis la vilaĝon. En 1894 preĝejo konstruiĝas.
Dum la socialismo en la ĉirkaŭa arbaro oni kultivis la ordinaran kastaneon (arbospecio kun manĝeblaj kaŝtanoj) (Castanea sativa), ja la vilaĝo troviĝis proksime de la fer-kurteno, kie longe turistoj ne alvenis.
En Cák migra poŝto servas.
Flago de Kamboĝo
La nacia flago de Kamboĝo estis readoptita en 1993, post elektoj kiuj restarigis la monarkion.
Ĉirkaŭ 1850, la kamboĝa flago havis bildon de Angkor Ŭat en la centro. La nuna flago, kun bluaj striaj flankoj kaj ruĝa centro (la strioj estas proporcie 1:2: 1) estis adoptitaj post la sendependiĝo de Kamboĝo en 1948. Ĝi estis uzita ĝis la 9-a de oktobro 1970, kiam nova flago estis lanĉita de la Kmera Respubliko de Lon Nol kiu daŭris ĝis la transiro al la Ruĝaj Kmeroj en 1975. Posta ŝtato de Demokratia Kampuĉeo, kiu ekzistis de 1975 al 1979, uzis ruĝan flagon kun tri-turita Angkor Ŭat-dizajno.
La Popola Respubliko Kamboĝa estis establita en 1979, post la vjetnama invado de Kamboĝo. La Kampuĉea Nacia Unuiĝinta Fronto por Nacia Savo revivigis la flagon adoptitan de la Kmeroj Issarak en la tagoj kontraŭ franca rezisto por la nova ŝtato.
En 1993 la kamboĝa flago de 1948 estis readoptita. La nuna kamboĝa flago havas la distingon esti la nura flago en la mondo kiu montras konstruaĵon en la dizajno. Ruĝa kaj blua estas tradiciaj koloroj de Kamboĝo.
La flago uzita hodiaŭ estas la sama kiel tio establita en 1948, kvankam ekde tiam 5 aliaj dizajnoj estis uzitaj. Preskaŭ ĉiuj uzis la bildon de la templo de Angkor Ŭat en unu formo aŭ alia. Tiu fama templo, kiu originas de la 12-a jarcento, estis konstruita de la Mahidharapura monarka dinastio. Ĝi havas 5 turojn, sed ne ĉiam ĉiuj prezentiĝis en la sama versio sur flagoj. La templo ankaŭ aperas sur la blazono.
Pietrafitta
Pietrafitta estas komunumo de Italio.
(13388) 1999 AE6
(13388) 1999 AE6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jefferson Davis
Jefferson Davis naskiĝis en farmdomo en Fairview, Kentukio. Li nomiĝis Jefferson en honoro de usona prezidanto, Thomas Jefferson. Lia familio traloĝigis al Misisipio, kiam li estis juna knabo. Li iris al Transylvania Universitato en Leksingtono, Kentukio kaj li poste iris al West Point, la oficiala usona soldatakademio.
Post lia militista trejnado, Davis havis seriojn de malgravaj armeaj taskoj. En 1835 li demisiis sian armean taskon por edziĝi al la filino de Zachary Taylor, sed nur tri monaton pli malfrue, lia edzino mortis.
Li gajnis elekton al Usona Domo de Reprezentantoj en 1845. Unu jaron pli malfrue, Davis demisiis por envarbiĝi la armeon por batali en la Meksika-Usona Milito. Post la milito, prezidanto Franklin Pierce enoficigis Davis-on kiel la Militan Ministron.
En 1857 Davis gajnis sidejon en la Usona Senato. En tiu ofico li proparolis la rajtojn de sklavoposeduloj kaj la suverenecon de la ŝtatoj.
Malgraŭ serioj de fruaj batilaj gajnoj, la Konfederaciitaj Ŝtatoj ne povis kontraŭstari la superan militan kaj industrian fortecon de usona armeo. En 1865 Generalo Robert E. Lee kapitulacis.
Por 2 jaroj Davis estis en malliberejo. En 1867 sen juĝado Davis estis liberata.
Jefferson Davis mortis en 1889 en Nov-Orleano, Luiziano.
Orienta Kablando
Orienta Kablando (aŭ Orienta Kaboprovinco) estas sud-afrika provinco. Ĝia ĉefurbo estas Bisho. Ĝi estas naskiĝloko de multaj elstaraj sud-afrikanoj, kiaj Nelson Mandela kaj Thabo Mbeki.
Ĝi estas granda je 169 580 km² (13,9% de la tuta nacia areo) kaj enhavas 6 436 761 da loĝantoj (14,4% de la tuta nacia loĝantaro) laŭ popolnombrado farita en 2001.
Mélodie en sous-sol (filmo)
Mélodie en sous-sol ("Sub-grunda Melodio") estas franca-itala filmo de Henri Verneuil, aperinta en 1963
Temo
Charles, sesdek-jarulo, apenaŭ elirinta el karcero, ne plu sentas sin juna. Li malfacile retrovas sian domon en Sarcelles, kie kreskis novaj konstruaĵoj kaj turoj.