cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olga Korbut
Junaĝo
Korbut, kiu komencis trejni je aĝo de 8 jaroj, eniris belorusan sportlernejon gvidata de Renald Knysh je aĝo de 11. La unua trejnisto de Korbut estis Elena Volchetskaya, unu jaron pliposte ŝi iris al la grupo de Knysh. Per li, ŝi lernis malfacilan retrosalton sur la ekvilibrada trabo.
Imre Sarkadi
Imre SARKADI [ŝarkadi], hungare Sarkadi Imre, Esperante Emeriko Sarkadi estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.
Sebastião Lazaroni
Sebastião Lazaroni (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Yokohama F. Marinos.
Imre Sarkadi
Biografio
Li komencis labori en farmaciejo en 1941, poste li laboris, kiel presisto. En 1946 li venis al Budapeŝto por ĵurnaladi, kie li faris karieron. Ekde 1955 li havis postenon en teatro. Lia nelonga vivo baris etendiĝon de ceteraj verkoj.
6011 Tozzi
6011 Tozzi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Loránd Orbók
Loránd Orbók, laŭ hungarlingve kutima nomordo Orbók Loránd estis la unua kreanto de la hungara pupteatro, instruisto, poste hispana dramisto. Lia nobela antaŭnomo estis kökösi, lia patro estis Mór Orbók, lia frato estis Attila Orbók, lia pseŭdonimo en Hispanio estis Lorenzo d’ Azértis.
Loránd Orbók naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Barcelono (Hispanio).
Biografio
Loránd Orbók frekventis kolegion en Kolozsvár, poste li doktoriĝis el juro en la sama urbo en 1907 (en la studjaro 1904 li lernis en Sorbonne. Post siaj studoj li instruis en Budapeŝto, sed en 1909 li vojaĝis al Grekio kaj Turka Imperio. Hejmenveninta iom poste li kreis la unuan pupteatron en Budapeŝto. Li uzis nur la gantan teknikon kaj rifuzis la marionetojn. Li apartenis al rondo de Nyugat. En 1914 li ricevis stipendion en Parizo, sed iom poste pro la 1-a mondmilito li estis deportita. Post unu jaro li rifuĝis al Hispanio, kie li edziĝis. Komence li estis surstrata pupteatristo, baldaŭ sukcesa hispana dramisto. Liaj spektakloj hispane kaj katalune estis videblaj en Madrido, Londono, Stokholmo, Berlino kaj Novjorko. Li frue mortis pro suferoj dum la deportado.
János Laczkovics
Biografio
János Laczkovics aliĝis al la reĝa gvardio en Vieno en 1772. Baldaŭ li batalis en pluraj militiroj de Aŭstra Imperio (kontraŭ prusoj (1778), kontraŭ turkoj (1787-1790)). Intertempe en 1786 li atingis la rangon kapitano. Li kreis petskribon al la hungara parlamento por esti hungara la soldata lingvo, sed la parlamento rifuzis ĝin. Tio estis kontraŭsoldata ago, tial li ricevis punon. Li forlasis la armeon trompiĝanta kaj vivis en Pest (urbo), kie li aliĝis al la jakobenoj. Post fiasko de la movado en 1794 li estis arestita, fine kondamnita je morto.
Safira
Safira, arabe: السفيرة‎‎, angle As-Safira laŭ alia transskribo Sfīre estas urbego en Sirio en Gubernio Alepo en la samnoma distrikto.
Geografio
Safira situas en nordokcidenta parto de la lando sur montetaro. Halepo troviĝas 24, Idlib 68, Hamao 118, Ar-Raka 149, Latakio 155, Homs 160, Tartus 188, Dair az-Zaŭr 264, Duma 290, Damasko 302 km.
Klimato
En Safira jare pluvas nur 289 mm. Inter julio-aŭgusto ĝenerale neniam pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 10-25 °C.
Trafiko
Al Safira kuras 3 vojoj, la plej grava el Halepo.
Trappeto
Trappeto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Balestrate, Partinico kaj Terrasini.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno，ĉinlingve: 圆明园, en pinjino: Yuánmíng Yuán， situas en la Haidian-a kvartalo nordokcidente de Pekino, Ĉinio, estas la plej granda imperiestra ĝardeno de Qing-dinastio.
Ĝi enhavas tri ĝardenojn: Yuanming-Ĝardeno, Changchun-Ĝardeno (Eterna Printempa Ĝardeno), 长春园（pinjino:Chángchūn Yuán) kaj Qichun-Ĝardeno (Eleganta Printempa Ĝardeno), 绮春园（pinjino:Qǐchūn Yuán), nome Tri Ĝardenoj de Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno, kun diversaj stiloj da ĝardenaj artoj kaj konstruoj, estas la plej grandioza ĝardeno en la arta historio de Ĉinio. Tio estas opinie ĝardenaj konstruistoj en Ĉinio. Iuj predikistoj eŭropaj en la epoko de Qing-dinastio nomis ĝin Ĝardeno De Ĝardenoj-万园之园（pinjino:wàn yuán zhī yuán） post sia vizito.
Historio
De la Qianlong imperiestro, ankaŭ pliigis la nombron da pitoreskejoj en la ĝardenoj ĝis 50. De la mezo de la 19a jarcento, la Imperiaj Ĝardenoj spertis plivastigon en formŝanĝo super 150 jaroj.
Renta marko
La germana renta marko (RM) estis valuto, ek-emisiita la 15-an de novembro 1923 por haltigi la galopantan inflacion de 1922 kaj ĉefe en 1923 en Germanio. Ĝi estis subdividita je 100 rentaj pfenigoj. La renta marko anstataŭigis la papermarkon.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno
Historio
Bildoj antaŭ la detruito
Renta marko
Historio
Dum la ekonomia krizo en Germanio post la unua mondmilito, la germana ŝtato ne havis disponeblan oron por apogi la novan valuton. Pro tio la Renta banko - kiu emisiis la rentan markon - hipotekis landojn kaj industriajn varojn en valoro de 3,2 miliardoj da renta marko. La renta marko estis enkondukita en proporcio de 1 renta marko = 1:1012 paperaj markoj, establigante kurzon de 1 usona dolaro = 4,2 RM.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno
Kritiko de la detruo
Por ne nur ĉino, ankaŭ fremdlandanoj egale havas opnion, ke la ago brulinta la palacon estis Barbara kaj krima. Franco, Viktoro Hugo, malaprobis la agon en lia "Ekspedicio al Ĉinio". Hugo priskribis la prirabadon kiel "'Du rabistoj perforte eniris en la muzeon, ruinigi, prirabi kaj brulvundi, ridante foriris man-en-mane kun iliaj sakoj plenigaj de trezoroj laste; unu el la rabistoj estas vokita Francio kaj la alia Britio." En lia letero, Hugo esperis ke iutage Francio sentus sin kulpa kaj revenigi tion,kion ĝi prirabis de Ĉinio.
Renta marko
Historio
La renta marko estis enkondukita kiel provizora mono kaj ne estis leĝa pagrimedo. Fakte, la loĝantaro akceptis kaj uzis ĝin kaj tio helpis halti la inflacion. La leĝa pagrimedo iĝis la germana imperia marko la 11-an de oktobro 1924, egala en valoro al la renta marko.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno
Kritiko de la detruo
La eventoj estis farita en filmo kelkfoje en Ĉinio. La plej fama unu estas Huo shao juano ming juano (火燒圓明園; ankaŭ sciita kiel Brulvundo de la Imperia Palaco aŭ La Brulvundo de Yuan Ming Yuan), direktita de Richard Li Han Hsiang (李翰祥, naskiĝie je la 7-a de marto 1926 en Jinxi, Ĉinio; mortis je la 17-a de decembro 1996 en Pekino, Ĉinio) en 1983. Ĝi estis komuna produktado inter Ĉeftera Ĉinio kaj Honkongo kiu estis sub brita okupo ĉe tiu tempo. La filmo estis ellasita en Germanio en 1990 kiel Das Imperium brennt.
Renta marko
Historio
La renta marko ekzistis ĝis 1948, oni pregis monerojn el ĝi en 1923, 1924 kaj parte en 1925 en valoro de 1, 2, 5, 10 kaj 50 rentaj pfenigoj. Oni pregis kelkajn 1 rentajn pfenigojn en 1929. La 1- kaj 2-pfenigoj estis el bronzo, la pluaj el aluminio-bronzo.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno
Kritiko de la detruo
Nunaj bildoj
Renta marko
Banknotoj
La unuaj banknotoj estis presitaj kun dato 1-a de novembro, 1923 kaj havis la valoron de 1, 2, 5, 10, 50, 100, 500 kaj 1000 rentaj markoj. Oni ankaŭ emisiis 10- kaj 50-ajn banknotojn (1925), 5-ajn notojn (1926), 50-ajn notojn (1934) kaj 1-2-notajn rentajn markojn en 1937.
Yuan Ming Yuan-Imperia Ĝardeno
Kritiko de la detruo
= Notoj =
Gjirokastër
Muzea urbo
La siatempe komunista registaro deklaris ĝin "muzea urbo" en 1961. En 2005, Unesko deklaris la historian centron de Gĝirokastra Monda Kultura Heredaĵo.
Mollens VS
-
Gjirokastër
Muzea urbo
Gjirokastro estas de arkitektura kaj etnografia valoro kiel restanta ekzemplo de grandurbo konstruita en la otomana stilo kun vigla medio de pasinta epoko. Gjirokastra estas hejmo de multaj otomanaj moskeoj kaj kristanaj ortodoksaj preĝejoj. La urba pejzaĝo estas karakterizita de multaj belaj ŝtonaj domoj el la otomana epoko en la ombro de grandioza kastelo de la Mezepoko kun pluraj malnovaj preĝejoj kaj moskeoj.
Mollens VS
Mollens estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 939 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Gjirokastër
Monda heredaĵo de Unesko
Danke al bone konservitaj konstruaĵoj, la urbo estis nomita muzeurbo en 1961 kaj estis aldonita al la Monda Heredaĵo de Unesko en 2005. Pro la graveco de Gjirokastra dum la komunisma reĝimo, la urbocentro estis almenaŭ parte savita de la senpripensaj ŝanĝoj, kiuj okazis en aliaj urboj ĉirkaŭ Albanio, sed ĝia statuso kiel "muzea urbo" ne signifis ke la urbo estas konservita. En 2008 la Monda Heredaĵo de Monda Heredaĵo estis vastigita por inkludi la malnovan urbon de Berat. Laŭ raporto de aprilo 2013 de la Internacia Konsilio pri Monumentoj kaj Lokoj, la Monda Heredaĵo de Gĝirokastra estas en danĝero kune kun tiu de Berat. La plej granda problemo estas la multaj kontraŭleĝaj konstruaĵoj proksime de la historiaj urbocentroj, precipe en Gjirokastër. Alia manko estas la dungitaro, kiu havas nesufiĉan superrigardon pri evoluoj surloke. Krome, kelkaj gravaj ŝanĝoj en la leĝaro devus esti farataj. Se la lokaj aŭtoritatoj ne riparos la problemojn antaŭ la fino de 2014, ambaŭ estos metitaj sur la Ruĝan Liston de Monda Heredaĵo en Danĝero.
Mollens VS
Geografio
La komunumo Mollens situas en la supra parto de la franclingva Suba Valezo, rekte apud la lingvolimo kun Alemanio. En nordo la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la Wildstrubel-Masivo kaj la sudorienta parto de la Plaine-Morte-Glaĉero situas sur al komunuma teritorio. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mollens kaj la setlejoj Aminona, Conzor, Cordona, Laques, L'Arbiche, Le Tsablio, Les Echerts kaj Saint-Maurice-de-Laques, kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.
Gjirokastër
Bazaro
Ĝirokastra ankaŭ havas malnovan bazaron (Xhamia), origine konstruitan en la 17-a jarcento sed rekonstruita en la 19-a jarcento post kiam ĝi forbrulis. Ekzistas pli ol 200 loĝkonstruaĵoj konservitaj kiel kulturaj monumentoj en Gjirokastra hodiaŭ.
Mollens VS
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 32,51 km², de kiuj 26,8% estas kovritaj de arbaro, 30,9% servas por agrikulturo kaj 3,1% por setlado.
Gjirokastër
Ekonomio
Ekzistas kelkaj industrioj, ĉefe por manĝaĵoj, ledo kaj teksaĵo, sed turismo ankaŭ estas grava parto de la komerca vivo de la urbo.
Mollens VS
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mollens limas en nordo al Lenk en Simme-Valo (BE), en nordnordoriento al Leukerbad, en nordoriento al Varen, en oriento al Salgesch, en sudoriento al Miège, en sudo al Venthône, kaj en okcidento al Randogne.
Gjirokastër
Edukado
En 1968 Eqerem Çabej University estis malfermita kaj en 2006 greklingva universitato estis malfermita sekvante interkonsenton inter la registaroj de Grekio kaj Albanio.
Mollens VS
Trafiko
Tra Mollens pasas la kurboriĉa kantona ĉefvojo n-ro 208 de Sierre al Montana. Montara vojo kondukas de la vilaĝo Mollens al la turisma setlejo Aminona, de kie aertelfero kondukas al la sikregiono de la monto Petit Bovin. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 6 kilometrojn sudoriente de la komunumo apud Sierre. Pere de la poŝtaŭtolinioj de Sierre al Montana kaj de Sierre al Aminona la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mollens datiĝas el la jaro 1250 kiel Molaen. Dum mezepoko Mollens apartenis al la episkopa Senjorujo Sierre. En la 15-a jarcento estis unuan fojon menciita vilaĝa komunumo. En la jaro 1683 Mollens kuniĝis kun Cordona. Mollens apartenis al la supera triono de la komunumo Noble Contrée de Sierre kaj formis memstaran komunumon ek de 1839. La komunuma domo en Mollens estis konstruita en la jaro 1656.
Lara-Isabelle Rentinck
Lara-Isabelle RENTINCK (naskiĝis ) estas germana aktorino kaj modelino.
Gjirokastër
Famuloj
Enver Hoĝa, iama komunisma gvidanto, naskiĝis en Gjirokastro.
Nitrogeno
Nitrogeno (aŭ azoto ) estas kemia elemento, kies simbolo estas N, atomnumero 7 kaj molekula maso 14, entenanta 7 protonojn kaj 7 neŭtronojn. Ĝi apartenas al la 15-a grupo aŭ familio de la perioda tabelo kaj estas la 5-a plej abunda elemento de la universo. En la normaj kondiĉoj de temperaturo kaj premo (t. e., je 25 °C kaj 1 atm) ĝi troviĝas en la gasa stato, ĉefe en ties molekula formulo (N2), reprezentante ĉirkaŭ 78% de la volumeno de la tera atmosfero. Ĝia plej grava komerca uzo estas en la produktado de la gaso amoniako (NH3) laŭ la Habera Procezo.
Lara-Isabelle Rentinck
Vivo kaj aktora kariero
Paralele al la mezlernejo ŝi havis privatajn lecionojn pri aktorado kaj kantado, kaj en aĝo de 15 jaroj praktikumis en la privata teatrejo Komödie Dresden.
Gjirokastër
Famuloj
Ismail Kadare, fama albana verkisto. En siaj libroj la urbo ludas gravan rolon interalie en sia aŭtobiografia verko la 'Kroniko de ŝtona urbo' (Kronikë në gur) kiu estis tradukita en pli ol 40 lingvojn.
Nitrogeno
Historio
La malkovro de la nitrogeno estas atribuita al la skota kuracisto Daniel Rutherford, en 1772, al kiu li nomis danĝera aero. Kvankam li ne agnoskis ĝin kiel substancon tute diferencan, li klare distingis ĝin el la fiksa aero (CO2). Tamen, la fakto pri la ekzisto de iu komponanto kiu ne subtenas la bruladon estis evidenta por tiu sciencisto.
Gjirokastër
Famuloj
Rexheb Beqiri (1901-1995), kiel Baba Rexheb tutmonda spirita gvidanto de la sufiisma mistika ordo Bektashi.
Lara-Isabelle Rentinck
Vivo kaj aktora kariero
Post aktora rolo en la kineja filmo 24berlin ŝi inter februaro 2005 kaj oktobro 2007 videblis en la rolo de juna virino Kim Seidel en la telenovelo Verliebt in Berlin ("enamiĝinta en Berlino") de la privata televida kanalo Sat.1. En 2006 kune kun la german-portugala aktora kolego Manuel Cortez el tiu serio je roloj de la amparo Romeo kaj Julieta partoprenis "ŝekspiran projekton" de aktorado.
Nitrogeno
Historio
Nitrogeno troviĝas en protoplasmo kaj en la histo de la plantoj kaj la animaloj. Ĝi estas la ĉefa komponanto de la proteinoj. La plantoj akiras nitrogenon el nitrogenaj kombinaĵoj el la grundo. La animaloj akiras la nitrogenon kiam ili manĝas la plantojn aŭ aliajn bestojn. En naturo, la elemento nitrogeno obeas al ciklo konata kiel nitrogena ciklo.
Gjirokastër
Vidu ankaŭ
Ohrid (sudokcidenta Makedonio)
Nitrogeno
Historio
La nomo azoto kreita de Lavoisier ankoraŭ estas uzata en multaj idiomoj kaj ĝi restas en komponaĵoj kiel Hidrazino (N2H4), Azida jono (N3−), ktp. La vorto Nitrogeno estis kreita en 1790, de la franca kemiisto Jean-Antoine Chaptal (1756–1832) kiu prenis ĝin el la greka νίτρον (nitron) plue la afikso -gen (generi). La nitrogeno estas trovata en la Nitrata acido. Do, Chaptal havis la koncepton, ke nitrogeno estas esenca parto de la nitrata acido, kiu siavice partoprenis en la formado de la kalia nitrato, konata kiel nitre liaepoke. La vorto nitro estis konata de la antikvuloj por priskribi la natriajn salojn entenintajn nitraton, kies alnomo estas natron.
Gjirokastër
Vidu ankaŭ
Metsovo (nordokcidenta Grekio)
Nitrogeno
Historio
La nitrogenaj komponaĵoj estis bone konitaj en la Mezepoko. La alkemiistoj konis la nitratan acidon kiel aqua fortis (forta akvo). La miksaĵo de la acidoj nitrata kaj klorida estis konata kiel aqua regia (reĝa akvo), ĉie fama dank'al ties kapableco je dissolvado de oro, konsiderita kiel la reĝo de la metaloj. La plej fruaj milita, industria kaj agrikultura aplikoj de la nitrogenaj kombinaĵoj uzis la kalian aŭ natrian nitraton, plej ĉefe en la pulvo, kaj pli malfrue kiel sterko. En 1910, Lordo Rayleigh malkovris ke ia elektra malŝarĝo en atmosfero de nitrogeno produktas aktivan nitrogenon, ian alotropan formon konsideratan unuatoma. La turniĝanta nubo da brila flava lumo produktita de lia aparato reakciis kun la Hidrargo kaj formiĝis nitrido de hidrargo (Hg3N2).
Gjirokastër
Eksteraj ligiloj
(sq) (en) Retejo de la Gjirokastro kiel monda heredaĵo.
Nitrogeno
Historio
Dum multe da tempo, la nitrogenaj komponaĵoj estis limigitaj. Naturaj fontoj formiĝis aŭ biologie aŭ el nitrataj deponejoj produktitaj en la atmosferaj reakcioj. La nitrogena fiksado pere de industria manufakturo same kiel la Procezo de Frank-Caro (1895-1899) aŭ tiu de Haber-Bosch (1908-1913) provizis la mondan malabundecon de nitrogenaj komponaĵoj, laŭmezure kiel duono de la monda manĝoproduktado nuntempe baziĝas sur la sintezaj nitrogenaj sterkoj. Paralele, la aplikado de la Procezo Ostwald (1902) kondukis al larĝaskale industria produktiĝo de nitratoj, kiuj nutris la eksplodfabrikantojn en la du mondaj militoj dum la 20-a jarcento.
Uzo kiel sterko
La nitrogenhava sterko estas la substanco, kiun la plantaro plej bezonas. Ĝi estas makronutraĵo primara aŭ nobla. Tamen, pro la plurdiverseco de kemiaj kaj biologiaj reakcioj, pro la dependeco de la mediaj kondiĉoj kaj pro ties efekto sur la alta produktaro de la plantokulturoj, la nitrogeno estas ankaŭ la elemento kiu prezentas pli grandan malfacilecon rilate al la agrikultura produktado, eĉ en alte teknikaj propraĵoj. La preferaj absorboformoj de nitrogeno fare de la plantaro estas la Amonio (NH3) kaj la Nitrato (NO3−). Simplaj nitrogenhavaj komponaĵoj, samkiel la ureo kaj kelkaj aminoacidoj, ankaŭ estas absorbeblaj, sed ili estas malmulte trovataj liberforme en la grundo.
Kvankam ĝi estas la plej abunda nutroelemento en la surtera atmosfero, la Nitrogeno ne partoprenas en la komponado de ajna tera ŝtonaĵo. Eble pro tio, ĝi estas la plej altkosta elemento de la sterkoj, ĉar, por ĝia formiĝo estas necesaj diversaj kemiaj reakcioj, kiuj bezonas multan energion. Tia aserto praviĝas kaŭze de la malfacila sintezo kaj alta energia kosto por la formiĝo de la (NH3). La formoj preferataj de la nitrogeno en la sterkoj estas la nitratoj (ekzemple: kalcia nitrato), amoniaj (amonia nitrato) kaj amidohavaj (Ureo). La koncentriĝo de nitrogeno en la sterkoj varias elde 82% en la Amoniako anhidra ĝis kelkaj dekopoj de 1% en kelkaj organikaj komponaĵoj.
Abundo kaj akirado
La nitrogeno estas la ĉefa komponaĵo de la tera atmosfero (78,1 % en volumo). Ĝi estas produktita, por industriuzoj, pere de la frakcia distiliĝo de la likvigita aero aŭ per mekanikaj procezoj, uzante la gasan aeron. En tiu kazo ekzistas du metodoj: aŭ uzante la osmozan premon aŭ pere de adsorbo laŭ premointerŝanĝo. La komerca nitrogeno ofte estas kromprodukto de la aerprocezado por industrikoncentriĝo de la oksigeno en la ŝtalfabrikado kaj alicele. Kiam provizita en kunpremitaj cilindroj la produkto estas konata kiel oksigenlibera nitrogeno.
En kemia laboratorio la nitrogeno prepariĝas pere de traktado de akva solvaĵo kun amonia klorido kaj natria nitrido, laŭ la ekvacio: NH4Cl(akvomedie) + NaNO2(akvomedie) → N2(g) + NaCl(akvomedie) + 2 H2O (l)
Malgrandaj kvantoj de malpuraĵoj kiel NO kaj HNO3 formiĝas dum ĉi-reakcio. La malpuraĵoj estas forigeblaj trairigante la gason en akvan sulfatan acidon entenantan kalian dukromiaton. Nitrogeno tre pura estas preparebla pere de terma malkomponiĝo de la baria nitrido aŭ natria nitrido, kiel montras la ekvacio:
2 NaN3 → 2 Na + 3 N2
Komponaĵoj
Kun la hidrogeno ĝi formas la amoniakon (NH3) kaj la hidrazinon (N2H4). La likva amoniako, kiu estas amfotera en akva medio, agadas kiel bazo en akva solvaĵo formante amoniajn jonojn (NH4+). La sama amoniako kondutas sin kiel acido en akva malĉeesto, fordonante protonon al iu bazo, kaj formante la anjonon amidan (NH2−). Longĉenaj kaj ciklaj nitrogenkomponaĵoj ankaŭ estas konataj, tamen, ili estas tre malstabilaj.
Kun la oksigeno ĝi formas plurajn oksidojn samkiel Nitrozan oksidon (N2O)aŭ ridigan gason, la Nitratan oksidon (NO) kaj la nitrogenan duoksidon (NO2). Ĉi tiuj du lastaj estas produktoj de la bruladoprocezo, kaj kontribuas por la formado de la fotokemiaj malpuraĵoj. Aliaj konataj oksidoj estas la nitrogena trioksido (N2O3) kaj la nitrogena kvinoksido (N2O5), ambaŭ tre malstabilaj kaj eksplodemaj, kies respektivaj acidoj estas la Nitroza acido (HNO2) kaj la Nitrata acido (HNO3), kiuj, iliavice, formas la salojn nitritajn kaj nitratajn.
Biologia agado
La nitrogeno estas la ĉefa komponanto de la aminoacidoj kaj nukleaj acidoj, kiuj estas vitalaj por la vivaj estuloj. La leguminozoj kapablas disvolvi simbiozon kun certaj grundobakterioj nomataj rizobioj, kiuj povas absorbi rekte la nitrogenon de la aero, kaj ĉi-tiuj transformiĝas en amoniakon, kiu rapide estas konsumita de la plantaro. En la plantoj, la amoniako reduktiĝas al nitrido (NO2−) far la enzimo nitrida reduktazo kaj tuj poste transformiĝas en nitraton (NO3−) far la enzimo nitrata reduktazo. Poste, la nitrato estas uzata de la planto por formi la grupon aminon de la aminoacidoj, kiuj, finfine, partoprenas en la Manĝoĉeno. Bona ekzemplo de tiu procezo oni povas konstati en la sojfaba produktado, ĉar tiu kulturado forhavas la nitrogenhavan sterkadon.
Nitrogena ciklo
La ciklo de la nitrogeno estas la procezo per kiu la nitrogeno konvertiĝas en ties diversajn kemiajn kombinaĵojn. La transformiĝo okazas kaj per biologiaj kaj per fizikaj procezoj. Gravaj procezoj en la nitrogena ciklo inkludas la nitrogenan fiksadon, la Amonifiksadon aŭ mineraligon, la nitrito-konvertiĝon kaj la nitrito-malkonvertiĝon. La plej granda parto de la tera atmosfero (78%) komponiĝas de nitrogeno.
Tamen, la atmosfera nitrogeno havas limigitan uzon por biologiaj celoj, kaj tio rezultas en raraj eblecoj pri la uzo de nitrogeno en multaj sektoroj de la ekosistemo. La ciklo de la nitrogeno estas ĉefe interesa ĉar la nitrogenhavebleco afekteblas la disvolviĝon de la plej gravaj ekosistemaj procezoj, inkluzivante la primaran produktadon kaj la malkomponiĝadon. Homaj aktivecoj, kiel la fosiliaj brulaĵoj, la uzado de artefaritaj nitrogensterkoj, kaj la nitrogenliberigo en la reziduaj akvoj draste ŝanĝis la nitrogenan ciklon de la terglobo.
Charles Coburn
En la 1940-aj jaroj, Coburn estis vic-prezidanto de la Motion Picture Alliance for the Preservation of American Ideals, grupo opoziciata al supozita enfiltrado fare de maldekstreuloj kaj prozelitismo en Holivudo dum la Malvarma Milito. Naskiĝinta kaj edukita en la sudusona ŝtato Georgia, Coburn estis membro de White Citizens' Councils, grupo de klankula superismo kiu opoziciis al ras-integrado.
Coburn apogis Thomas Dewey en la Usona prezidanta elekto de 1944.
János Bud
János BUD [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bud János estis hungara statistikisto, ministro, profesoro.
János Bud naskiĝis la  1880 en Hungara reĝlando en Dragomérfalva (nuntempa Dragomireşti (Maramureş) en Rumanio). Li mortis la 1950 en Budapeŝto.
Biografio
János Bud frekventis gimnazion en Nagyvárad, poste universitaton en Budapeŝto. Jam dum lernado li laboris en statistika oficejo, poste li havis postenon en 1910 en la ministerio. Ekde la sekva jaro li ankaŭ instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. En 1920 li ricevis la instruan rangon publika ordinara profesoro. En la sekva jaro li iĝis subministro, inter 1922 kaj 1929 kun interrompoj li estis ministro. En 1922 li estis elektita parlamentano, en 1925 li ricevis premion.
Beaufai
Beaufai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beaufaiens.
Rouen-Orléans (stacidomo)
Rouen-Orléans estas franca ranĝad- kaj varstacidomo sur linio Rouen-Gauche - (voies des quais), situanta en  Rueno, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Rouen-Gauche - Petit-Couronne (voies des quais) (365000).
Luís dos Reis
Luís dos Reis (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Seksa proporcio
Seksa proporcio estas proporcio de maskloj al femaloj en difinita populacio.
Pri la homa seksa proporcio tre interesiĝas antropologoj kaj demografiistoj. Ĉe homaj societoj, tamen, seksaj proporcioj ĉe naskiĝo povas esti konsiderinde tuŝitaj de faktoroj, kiaj la aĝo de patrino ĉe nasko, kaj pro seksoselekta abortigo kaj infanmortigo. En 2014, la CIA ĉirkaŭkalkulis, ke la mondampleksa seksa proporcio je nasko estis 107 infanoj por 100 infaninoj (934 inoj por 1000 maskloj), kvankam dum la finaj 1990-aj jaroj estis informoj, ke la proporcio de viroj por virinoj estis malpliiĝanta tro rapide. En 2010 la tutmonda homa seksa proporcio ĉe plenkreskuloj estis de 986 virinoj por 1000 viroj kaj tendence al iomete malpliiĝo de virinoj al 984 por 1000 viroj en 2011.
Bonnefoi (Orne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bonafidésiens.
NGC 5851
NGC 5851 (aliaj indikoj — UGC 9714, MCG 2-38-44, ZWG 77.8, PGC 53965) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Grupa menso
Grupa menso, kolektiva menso, ara menso, grupa egoo, mensa koalicio, ktp. en sciencofikcio estas kliŝo en kiu multaj mensoj, aŭ konsciencoj, estas ligitaj al unuopa, kolektiva konscio aŭ kolektiva intelekto. Lia uzo en literaturo aperis eble en la romano de sciencofikcio Last and First Men (1930) de Olaf Stapledon.
Ara menso ĝenerale priskribas grupon en kiu la ligitaj individuoj ne havas individuan identecon aŭ libervolon kaj estas kontrolitaj de centra individuo aŭ kondukiĝas kiel abeloj aŭ formikoj. Ĝi ofte asociiĝas kun la koncepto de esto kiu disvastiĝas inter individuoj kaj subpremas aŭ subsumas sian konsciencon en la procezo integri ilin en sian propran kolektivan konscion.
Pontivy (stacidomo)
Pontivy estas franca varstacidomo sur linioj - Pontivy kaj  - Pontivy, situanta en  Pontivy, en departemento Morbihan, regiono Bretonio.
József Darvas
József DARVAS [jOĵef darvaŝ], hungare Darvas József, Esperante Jozefo Darvas estis hungara verkisto kaj politikisto.
Pontivy (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Fret SNCF.
József Darvas
József Darvas naskiĝis, kiel Dumitrás József la 10-an de februaro 1912 en Orosháza. Li mortis la 3-an de decembro 1973 en Budapeŝto.
Biografio
Li naskiĝis en malriĉa familio. Li frekventis lernejon en Kiskunfélegyháza, poste li estis senpostena instruisto. Li aliĝis al junularaj komunistoj, tial li estis kondamnita. Li debutis, kiel poeto en 1932, kiel romanisto post 2 jaroj. En 1934 li komencis verkadi-redakti, kiel ĵurnalisto. Post la 2-a mondmilito li aktivadis ankaŭ en la politiko kaj ĝis la morto li estis parlamentano, kelkfoje li estis ankaŭ ministro. Dum la revolucio en 1956 li estis preskaŭ mortbatita sur la strato. En 1956 kaj 1960 li ricevis premiojn Kossuth kaj ankaŭ aliajn premiojn poste aŭ antaŭe. Lia kariero impetis precipe post la revolucio, ĉar la aliaj verkistoj silentis, sed li produktis verkojn laŭ gusto de la partio.
Triumfarko de Kiŝinevo
Kiŝineva triumfarko (Porțile Sfinte; dum komunisma tempo ankaŭ Arcul Victoriei kaj Arcul Biruinței) estas monumento je Kiŝinevo, Moldavio urbocentre.
Situo
Ĝi troviĝas en la katedrala parko ĉe Bulvardo Stefano la 3-a kontraŭe al la parlamento. Ĝi situas sur akso de Katedralo Naskiĝo de Jesuo kreante duan pordon al la eklezia ejo.
Historio
Restaŭrado fariĝis en la 1973-a jaro.
Horloĝo kaj honorplatoj
Sur la fronto estas muntita mekanika horloĝo. La ornamaĵoj kaj kapiteloj estas faritaj el ceramiko. La unua horloĝo sur la arko aperis en 1842 alportite el Odeso kaj sep jarojn poste forta vento deŝiris la ciferplaton: la mekanismo funkciis ĝis 1881 kaj devis esti anstataŭigita per aĵo aĉetita en Aŭstrio. En 1941 la horloĝo estis trafita bombe.
En 1945 tabuloj kun nomoj batalintoj de Ruĝa Armeo kaj moldavaj civitanoj estis muntitaj sur la muroj de la triumfarko, kiuj honore deklaritis heroo de Sovetunio|herooj de Sovetunio]]. Ilin oni forigis en 1991 eksendependeco. Tie estis tekstoj en la lingvoj rusa kaj rumana: decidsurpaperigon de la komandanto de Ruĝa Armeo pri liberigo de la kiŝinevanoj el jugoj germana/rumana, dokumento de la komandantaro de Ruĝa Armeo pri liberigo el rumania-germania subjugado, dekretoj de la superaj konsilianoj sovetaj.
Nosivka
La urbo Nosivka (Носівка) situas en la Ĉernihiva provinco (Чернігівська область) en la nordo de Ukrainio. Laŭ la stato de ĝi havis.
(5977) 1992 TH1
(5977) 1992 TH1 estas ne ankoraŭ nomita asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Stettfeld
Stettfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Haßberge kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Plutokratio
Plutokratio (de la greka πλουτοκρατία, plutos 'riĉo' kaj kratos 'povo') estas kritika sintezo kiu okazas eĉ sub sistemo de demokratio, universala voĉdonrajto kaj parlamentismo, kiu povas difiniĝi kiel sistemo de regado en kiu la povo estas plenumita de la fontoj de riĉo.
Sintezo
Ĝi estas konsiderita kiel tipo de oligarkio laŭ klasika rigardo devena el la espertoj ĉe kelkaj grekaj kaj de mezepoka Italio (Ĝenovo, Venecio kaj Florenco) urbo-ŝtatoj. Ne konfuzendas la plutokration kun sistemoj kie la plenumado de la civitaneco estas ligita al minimuma riĉo, koresponda fakte al supozita intereso por la komunumo, ekzemple, la limigitaj voĉdonrajtoj kiuj postulas minimuman kontribuon al la publikaj financoj (censo). Tiuj sistemoj ne estas plutokratiaj ĉar la kontribuoj ne helpas la financojn de politika partio.
David Williamson
David WILLIAMSON (8-a de majo 1934 - 30-a de aŭgusto 2015) estis brita politikisto. De 1987 ĝis 1997 li estis ĝenerala sekretario de la Eŭropa Komisiono. Poste, ekde 1999 li estis ano de la supera ĉambro de la brita parlamento.
Petrovec (Skopje)
Loko, priskribo
La vilaĝo situas sur la okcidenta rando de la Opština Petrovec.La vilaĝo situas en alteco de ĉirkaŭ 230 m kaj ĝia areo estas ĉirkaŭ 6,3 km². Ĉe la nordorienta rando de la vilaĝo kondukas la Aŭtovojo A4, de kiu estas malŝoseo al Skopja Internacia Flughaveno. La regiona vojo R1102 pasas tra la aŭtovojo paralele kun la aŭtovojo. Petrovec estas ĉirkaŭ 20 km de la centro de Skopjo.
Loĝantaro, ekonomio
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 2.659 homoj.
Ekzistis 2.312 makedonoj (86,9 %), 67 Albanoj (2,52 %), 118 Bosnianoj (4,44 %), 99 Serboj (3,72 %) kaj aliaj.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Tagoj kaj ruinoj
Tagoj kaj ruinoj estas 505-paĝaj kortuŝaj rakontoj de prestiĝa kataluna esperantisto Jaume Grau pri siaj ĉiutagaj travivaĵoj dum ties pli ol 5-jara internigo en francaj koncentrejoj (1939-1945), esperantigita de Miguel Fernández kaj publikigita en Madrido fare de SATeH, kunlabore kun Kataluna Esperanto-Asocio.
La libro baziĝas sur simila libro en la franca fare de la verkistino Marie Helène Menéndez Ulysses dans la Boue. Krome, por la esperanta eldono la tradukisto verkis multajn notojn kaj aneksojn por klarigi al la internacia legantaro pri lokaj kaj naciaj okazaĵoj. La esperanta eldono inkludas ankaŭ kvardekon da biografiaj notoj fare de Javier Alcalde, enkondukan teksteton de Eduardo Vivancos, kiu pasigis kun Jaume Grau kelkan tempon en la samaj koncentrejoj, kaj kompletan nom-indekson fare de Pedro Sanz, kiu respondecas ankaŭ de ĉiu detalo de la eldono (bildoj, desegnaĵoj, ktp). Fine, la kovrilpaĝan foto-kompostadon realigis Joan Inglada.
Marco Aurélio
Marco Aurélio (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
18268 Dardano
18268 Dardano estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Anna Koltói
Anna Koltói, laŭ hungarlingve kutima nomordo Koltói Anna estis hungara politikisto, oficisto. Ŝia origina nomo estis Kristóf Anna. Anna Koltói naskiĝis la  1891 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 1944 en Budapeŝto.
18268 Dardano
Orbito
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero kaj do estas ano de la Troja Tendaro.
Anna Koltói
Biografio
Anna Koltói frue orfiĝis. Ŝi frue eklaboris en Csepel en fabriko, kie ŝi konatiĝis kun la laborista movado. Dum la Hungara Sovetrespubliko ŝi estis oficisto, post falo de la respubliko ŝi estis kondamnita je 2 jarojn en Márianosztra. Baldaŭe ŝi havis diversajn postenojn en la socialdemokrata partio, sindikato kaj municipo. Ŝi estis mortpafita en sia loĝejo fare de hungaraj nazioj.
Memorigiloj
Hospitalo kaj pluraj stratoj postis la nomon Koltói Anna, sed depost la socialismo ili estis nuligitaj.
18268 Dardano
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la helena heroo Dardano, filo de Zeŭso kaj unu nimfo, mita praulo de la trojanoj.
Stacio Higashi-Naruo
Stacio Higashi-Naruo (japane: 東鳴尾駅 [Higaŝi-Naruo-eki], angle: Higashi-Naruo Station) estas fervoja stacio en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin-Mukogawa.
Horní Kamenice (distrikto Plzeň-sudo)
Horní Kamenice (Ober Kamenzen) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Apartenanta municipo kun disvastigita efikeco estas urbo Stod. Horní Kamenice troviĝas proksimume 19 km nordoriente de Domažlice kaj 2,5 km sude de Holýšov. La municipo estas konsisto de historia regiono Ĥodio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.
Ĝis fino de la jaro 2020 Horní Kamenice falis en distrikton Domažlice, ekde komenco de la jaro 2021 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-sudo.
Memorindaĵoj
Du kilometroj sude de la municipo troviĝas terenaj restaĵoj de burgo Lacembok el la dua duono de la 13-a jarcento. Ĝi pereis pro incendio en la unua duono de la 15-a jarcento.
Steamboat Willie
Steamboat Willie estas usona animaciita kurta filmo de 1928 reĝisorita de Walt Disney kaj Ub Iwerks. Ĝi estis produktita blankanigre fare de Walt Disney Studios kaj estis publikigita de Celebrity Productions. Tiu animacio estas konsiderata la premiero de Mickey Mouse kaj de lia fianĉino Minnie, kvankam ambaŭ roluloj aperis kelkajn monatojn antaŭe en kineja provo de Plane Crazy. Steamboat Willie estis la tria el la filmo de Mickey kiu estis produktita, sed estis la unua kiu estis distribuita ĉar Walt Disney, vidinta The Jazz Singer, devigis sin mem produkti unu el la unuaj tute sinkronizitaj sonanimacioj.
Tegernau
Tegernau estas ekse memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2009 parto de la tiam kreita komunumo Kleines Wiesental en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 393 loĝantojn.
Galapaga albatroso
La nomo Ondalbatroso rilatas al la tre fajna strieco de la brusto kiu montras ondecon de proksime vidate: de malproksime nur pli malhelan areon.
Etimologio
La Galapaga albatroso nomiĝas tiele pro sia geografia deveno el la Galapagoj, kaj ties alternativa komuna nomo Ondalbatroso derivas el la ondeca bildo de ties plumoj ĉe la plenkreskuloj.
Aspekto
Tiuj estas mezgrandaj albatrosoj, ĉirkaŭ 86 al 90 cm longaj, pezaj 3.4 kg kun enverguro de 2.25 m. Ili distingiĝas pro siaj flavec-kremkoloraj kolo kaj kapo, kiu kontrastas kun ĝiaj ĉefe brunaj korpoj. Eĉ pli distinga estas ĝia tre longa, brilflava beko, kiu aspektas disproporcie granda kompare kun la relative malgranda kapo kaj longa, svelta kolo. Ili havas ankaŭ helbrunajn suprajn partojn kaj subajn partojn, escepte la brusto, kun fajna strieco, pli densa ĉe la pugo. Ili havas brunajn supraflugilojn, dorson kaj voston, kun blankeca brusto kaj subflugiloj. Ties akseloj estas brunaj. Fine ili havas bluajn piedojn. Junuloj estas similaj al plenkreskuloj escepte pro pli da blanko en kapo. Idoj havas brunajn lanugecajn pumpajn plumojn. La vivodaŭro de tiu specio povas atingi ĝis 40 al 45 jaroj.
Teritorio
La Galapaga albatroso reproduktiĝas ĉefe en la insulo Española de Galapagoj; tamen estis vidaĵoj de nereproduktuloj kaj eble malgrandaj nombroj, ĉirkaŭ 10 al 20, de reproduktuloj en la insuloj Genovesa kaj Isla de la Plata. For de la reprodukta sezono ili iras orienten kaj sudorienten al la regiono de la kontinentbreto ĉe la marbordoj de Peruo kaj Ekvadoro. Foje ili estis vidataj en Kolombio.
Manĝo
La ĉefaj manĝoresursoj de la Galapaga albatroso estas fiŝoj, kalmaroj, kaj krustuloj. Sed ili estis observataj ankaŭ manĝantaj kadavraĵojn kiel aliaj manĝoresursoj, inklude la regurgitita manĝo de aliaj birdoj. Dummanĝe la Galapaga albatroso trovas lokojn en la oceano kie la predoj estas pli surface; tiu estas la plej efika sistemo por la albatroso por trovi sian manĝon. La Galapagaj albatrosoj manĝas ĉe 10 al 100 km for el la loko de elnestiĝo por trovi manĝon por la idoj.
Reproduktado
La nestoj estas konstruitaj en areoj de lafo kun rokoj kaj disa vegetaĵaro, aŭ densa arbustaro. La pariĝado de la Galapaga albatroso estas tre kaŝema kaj spektakle observebla. Ĝi inkludas: rapidan bekocirkladon kaj klinadon, bekoklakadon, kaj levadon de bekoj por fari sonojn kiel huuhuu. La ovoj estas demetataj inter aprilo kaj junio kaj kovataj dum du monatoj post tio. Post eloviĝo, la idoj restas kune en malgrandaj infanvartejoj dum la gepatroj foriras al la maro por ĉasi kaj manĝi. Kiam la gepatroj revenas, ili povas nutri la idon per ĝis 2 kg el stomakoleo. La junulo atingas grandon de plenkreskulo ĉirkaŭ decembro kaj lasas la kolonion ĉirkaŭ januaro. La partneroj restas tio ĝis unu el ili mortiĝas.
Flugo
Galapagaj albatrosoj estas spectaklaj flugantoj, eble eĉ la plej famaj. Ili povas flugi dum horoj senhalte kaj ili faras tion per dinamika ŝvebado. La ventorapido ĉe la surfaco de la maro estas multe pli malalta ol ĉirkaŭ 15 m en la aero. La Galapagaj albatrosoj uzas tion kiel avantaĝo por glitadi je rapido en la vento. Ĉar la Galapaga albatroso glitadas pli alte ĝi perdas plej el sia grunda rapido ĉar ĝi glitadas en la vento je pli alta rapido. Tamen, ties aerrapido ne falas, kio permesas ĝin glitadi kontinue. Tamen, Galapagaj albatrosoj suferas malfacion por ekflugi kaj surterigi pro siaj grandaj flugiloj kaj sveltaj korpoj. Por helpi je tio, ili foje ekflugas el klifoj kiuj estas pli interne kaj ne ĉe la marbordo. La problemo estas kiam ili venas al tero kaj ili havas altan rapidon haltigontaj, kaj kiam ili ekflugas malfacilas movi siajn amasajn flugilojn.
Konservado
La populacio de Galapagaj albatrosoj en Galapagoj estas protektita de la laboristaro de la nacia parko, kaj la insulo estas ankaŭ kategoriigita kiel Monda Heredo. Sed ties limigita teritorio, aldona kaptado fare de multhokada fiŝkaptado, ĝenado pro turismo, malsanoj, kaj la efikoj de kontraŭleĝa fiŝkaptado en najbaraj akvoj lokigas ili en konsiderindan danĝeron. Ĉefe multhokada fiŝkaptado ŝajne faras drastan malbonon al la specio, kiu estis subenlistita al Vundebla el Preskaŭ Minacata fare de la IUCN en 2000. Spite la fakto ke ĉirkaŭ 34,700 plenkreskuloj ankoraŭ loĝis tie en 2001, ties nombroj ŝajne ekfalis je nekonata indico pli ĵuse, probable pro multhokada fiŝkaptado kiu krome tuŝas la ekvilibron de la seksa proporcio (maskloj estas mortigitaj plej ofte). Ĉar la nuna situacio faras la populacion tre vundebla al katastrofa falo al formorto, ĝi estis suprenlistita al statuso Draste Endanĝerita en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.
La populacio de 34,700 plenkreskuloj estis bazita en ĉirkaŭkalkulo de 2001; tamen en 1970 kaj 1971 estis ĉirkaŭkalkulo de 24,000, kaj en 1994 de 31,200 al 36,400. Tiu specio havas loĝan teritorion de 1,750,000 km² kaj reproduktan teritorion nur de 9 km².
2900 Luboš Perek
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan astronomon Luboš Perek.
Brethel
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brethélois.
Alpnachstad PB (stacidomo)
Alpnachstad PB estas fervoja stacidomo en Alpnach, Svislando.
Endre Keresztes
Biografio
Endre Keresztes doktoriĝis pri komercscienco en Universitato Bolyai (1948), poste li diplomitiĝis prei pedagogio-psikologio (1951). De 1947 li instruis en Jibou, Kluĵo, en Politeknika Instituto, de 1950 sekciestro ĉe la entrepreno Tehnofrig, metilernejestro, de 1967 lekciisto en UBB.
Taktaszada
Taktaszada (taktasada) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Szerencs.
Situo
Taktaszada situas sur ebenaĵo, laŭ rojo nomata "Takta", fine de mallonga sakovojo, laŭ fervojo Miskolc-Nyíregyháza. Szerencs troviĝas 8, Tokaj 20 (aere nur 9), Miskolc 33 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1270 en formo Zoda. En 1567 kaj en 1711 la vilaĝo senhomiĝis, en 1620 kaj en 1717 refondiĝis. En 1831 kaj en 1855 ĥolero okazis. En 1919 la rumana armeo okupis la komunumon. En la 1920-aj jaroj kaj en 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj. En 1960 kolĥozo formiĝis.
Vilaĝservoj estas lernejo, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, apoteko, unupersona polico, kafejeto, 2 drinkejoj, 7 vendejoj.
Koto (apartigilo)
Koto povas esti
Latunbando
Latunbando estas blovmuzika ensemblo, kiu evoluis en Britujo ekde proks. 1830; en la lasta jardekoj ankaŭ en kelkaj eŭropaj landoj ekestis latunbandoj. En Nordameriko Aŭstralio la britstilaj latunbandoj travivis propran evoluon. Latunbando estas mallongiga arnomo, kiu inkluzivas ĉiujn latunajn blovinstrumentojn.
Historio kaj socia pozicio
Latunbandoj ekestis en la karbominaj regionoj. Por multaj laboristoj de la frua industriiga epoko la kunmuzikado kun kolegoj estis distraĵo. Krome oni supozis, ke la streĉado de la pulmoj vere intensa je ĉi tiu muzikspeco antaŭmalhelpas laborkaŭzitajn silikozojn. Ankaŭ la fabrikposedantoj subvenciis latunbandojn. Tiel formiĝis fabrikbandoj, kiuj allogis laboristojn kaj servis kiel varbado por la propraj produktaĵoj. Ankoraŭ nun ekzistas en Britujo kelknombro de fabrik-apartenaj latunbandoj kun pli ol 150-jara tradicio.
Krom industriejoj ankaŭ Savarmeo grave rolis je la evoluo de latunbandoj: Ekde 1880 ĉiuj oficiroj kaj soldatoj devis ellerni blovinstrumenton, kaj tiamaniere jam ses jarojn poste ekzistis proks. 400 bandoj de la Savarmeo.
Per la konkursoj ĉiujare okazantaj ekde 1850 en malsamaj ligoj ne nur teniĝis aŭ pliboniĝis la muzika nivelo, sed je tiaj okazoj la muzikantoj konatiĝis kun aliaj kolegoj kaj povis eliri la ĉiutagecon. Por la konkursoj ekzistas striktaj reguloj, kiuj ne nur validas por la bandoj, sed ankaŭ por la juĝantaro. Ĉi-lasta sidas dum la prezentadoj en apartaĵo, por ke ili ne povu ekkoni, kiu bando ĵus ludas.
Instrumentaro
Latunbanda literaturo laŭtradicie estas transponita (escepte la bastrombonon) kaj notita en violonklefo.
Repertuaro
La latunbandoj ludis je la komenco precipe aranĝaĵoj de konataj temoj el operoj. Aliaflanke jam ege frue oni komponis pecojn aparte por latunbandoj, ekz. la Tydfil Ouverture de Joseph Parry, kiu ankoraŭ nuntempe estas ludata. Karakterizaj tamen estas priverkadoj de popularaj melodioj el operoj kaj operetoj, ekz. el Il Trovatore (1857) aŭ I Vespri siciliani (1880) de Verdi aŭ de Meyerbeer Le Prophète (1869). Ofte ankaŭ variaj melodioj de komponistoj estis priverkataj en unu peco ("kvodlibeto "). Komence de la 20-a jarcento ankaŭ renomaj komponistoj verkis pecojn por latunbandoj.
La filmo Brassed Off (1996) de Mark Herman portretis latunbandon antaŭ la fono de la ĉesigo de karbominado en Anglujo kaj la daŭra senlaboreco kaŭzita per tio.
Trecastagni
Trecastagni estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Pedara, San Giovanni la Punta, Viagrande kaj Zafferana Etnea.
Novhorod-Siverskij
La urbo Novhorod-Siverskij (Новгород-Сіверський) situas en la Ĉernihiva provinco (Чернігівська область) en la nordo de Ukrainio. Laŭ la stato de ĝi havis.
Ray MacSharry
Ray MacSharry (en la gaela lingvo Reamon Mac Searraigh), naskiĝinta la, estas irlanda politikisto. Li interalie estis komisaro en la dua periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1989 kaj 1993. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn agrikulturo. Ray MacSharry estas membro de la konservativa partio Fianna Fáil de Irlando.
Klaso 250
La Klaso 250, rezervita por motorcikloj de delokiĝo ĝis 250 cm³, estis kategorio de la mondĉampionumo de MotoGP de 1949 ĝis 2009, jaro en kiu estis anstataŭigita de Moto2.
NGC 5852
NGC 5852 (aliaj indikoj — MCG 2-38-45, ZWG 77.10, NPM1G +13.0396, PGC 53974) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
László Keresztes
László KERESZTES [keresteŝ] estis rumania hungara agronomo, instruisto. Li naskiĝis en Nagybacon la 27-an de marto 1917.
Biografio
László Keresztes diplomitiĝis en Budapeŝto (1941) kaj li fariĝis en la sama jaro doktoro agrikulturaj sciencoj (1943). Li laboris en Sfântu Gheorghe kaj Târgu Secuiesc.
Cerviko
Krome ankaŭ iuj malpli larĝaj partoj de ostoj portas tiun nomon, ekzemple la femurosta cerviko.
Allons - Argens (stacidomo)
Allons - Argens estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en , apud , en departemento Alpes-de-Haute-Provence, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Astrid de Svedio
Princino Astrid de Svedio, plennome Astrid Sofia Lovisa Thyra de Svedio (naskiĝis la en Stokholmo; mortis la  apud Küssnacht, Svisio) estis sveda princino el la dinastio Bernadotte, kaj belga reĝino per sia edziniĝo kun reĝo Leopoldo la 3-a.
Allons - Argens (stacidomo)
Temas pri stacidomo de regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura, priservata de trajnoj de Chemins de fer de Provence.
Astrid de Svedio
Reĝino Astrid mortis en aŭto-akcidento dum ekskurso proksime de Küssnacht en Svisio. La reĝa paro veturis en aŭto, la reĝo stiris, la reĝino sidis apude kun mapo. La reĝo rigardetis la mapon kaj perdis regadon de la aŭto, kiu forlasis la ŝoseon. La reĝino ĵetiĝis el la veturilo kontraŭ arbon. Ŝi mortis surloke, en la brakoj de la reĝo.
Ĉe la akcidenta loko oni poste konstruis kapelon je ŝia memoro.
Allons - Argens (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nice - Digne.
(18269) 2206 T-3
(18269) 2206 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Lori Sandri
Lori Sandri (n. 29-an de januaro 1949, m. 3-an de oktobro 2014) estis brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Tokyo Verdy.
Chandai
Chandai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Chandéens.
Hanovro (lando)
La lando Hanovro (en Esperanto kelkfoje ankaŭ nomata "Hanovrio") estas historia regiono – kaj portempe memstara lando dinastie ligita kun Britio – en norda Germanio. Ĝia teritorio estas la ĉefa parto de la hodiaŭa federacia lando Malsupra Saksio. Ĉefurbo estis Hanovro.
Antaŭulo de la lando Hanovro estis la princlando Calenberg, parto de la iama duklando Brunsvigo-Luneburgo (Braunschweig-Lüneburg). Ekde 1692 ĝi ankaŭ neoficiale nomiĝis "duklando Hanovro".
En 1708 ĝi rangaltiĝis al "elekto-princlando Hanovro" ("Kurhannover"). La nova princo-elektisto de Hanovro en 1714 heredas ankaŭ la britan tronon kiel reĝo Georgo la 1-a, do tiel la britaj reĝoj havis en la 18-a jarcento kunelektorajton pri la germana reganto. Hanovro kaj Britio havis komunan reĝon de 1714 ĝis 1837.