cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arbeitsgemeinschaft Neue Demokratische Jugendverbände
Ekde 2011
En 2011 ankaŭ la samseksemula asocio Jugendnetzwerk Lambda forlasis la asocian ligon kaj iĝis memstara alligita asocio de la tegmenta asocio DBJR. Do restis unu seĝo en la komitataj kunsidoj por la "Arbeitsgemeinschaft Neue Demokratische Jugendverbände" kiun ĉiam havas Germana Esperanto-Junularo. Principe la nomo "Arbeitsgemeinschaft Neue Demokratische Jugendverbände" nun estas nur historia, ĉar fakte Germana Esperanto-Junularo - la nun sola membro de la "asocia ligo" - facile povus peti ŝanĝon de la nomo "ANDJ" al sia propra asocia nomo. Ĝis septembro 2013 tia ŝanĝo tamen ne okazis, en la Jarlibro 2013 de la konsilio GEJ ankoraŭ listiĝas kiel membroasocio, kaj formale la unu-membra laborkomunumo plu ekzistis: Laŭ supozo de la eks-reprezentanto Thomas Pusch, kialo por tia neŝanĝemo eble estas, ke historie multaj reprezentantoj de la "plej grandaj" junularaj asocioj en la tegmenta organizaĵo DBJR pledis por laŭebla malgrandigo de la nombro de membraj asocioj aŭ almenaŭ forte kontraŭis ajnan pligrandigon de la membraro - la membreco estu privilegio de malmultaj "amasmembraj" organizaĵoj, kiuj estu en publika fokuso, estu la (laŭ tiuj reprezentantoj laŭeble solaj) ricevantoj de ŝtataj subvencioj kaj privatulaj donacoj, kaj en kazo de bontrovo pludonu monhelpon al aliaj, pli malgrandaj asocioj. Povas esti, ke transformo de la membreco de ANDJ al membreco de GEJ en la tegmenta asocio formale konsideriĝus unua malaliĝo de ANDJ kaj posta aliĝpeto de GEJ, kaj la asembleo de DBJR povus jesi al la unua peto kaj nei al la dua. Tamen fine de la jardeko GEJ ĉiukaze ne plu aperas en publikaĵoj. Supozeble la fakto ke la ministerio meze de la 2010-aj jaroj postulis pruvojn de plia membrokresko al signife pli ol 5000 membroj kaj forprenis la rajton de universala subvencieblo, kiam ne montriĝis sufiĉe multaj membroj de GEJ, kaŭzis ke konsekvence GEJ ankaŭ perdis sian membrecon en la konsilio. Lasta reprezentanto de GEJ en la konsilia asembleo estis Ulrich Farrenkopf.
Verwaltungsgemeinschaft Gars am Inn
Gars am Inn estas administra komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la sudokcidenta parto de la distrikto Mühldorf am Inn kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la jaro 2013 la komunumaro havis 5467 loĝantojn. Administra centro estas la samnoma komunumo Gars am Inn, kiu transprenas administrajn taskojn ankaŭ por la najbara komunumo Unterreit.
Wolfersdorf
Wolfersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freising kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Zolling, kiu krome konsistas el la najbaraj komunumoj Attenkirchen, Haag an der Amper kaj Zolling.
Géza Mihalkovics
Géza Mihalkovics [mihalkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihalkovics Géza estis hungara kuracisto, anatomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1884).
Géza Mihalkovics  naskiĝis la  1844 en Pest (urbo). Li mortis la 1899 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Mihalkovics frekventis universitaton en urbo Pest. Post la diplomo en 1869 li laboris apud József Lenhossék. En 1871 helpe de stipendio li estis en Vieno, Lejpcigo, Strasbourg. Hejmenveninta en 1875 li komencis instrui en universitato en Budapeŝto. Li iĝis ordinara profesoro en 1878, baldaŭe li atingis la titolojn dekano kaj rektoro.
Universitato Hankuk pri fremdaj studoj
La Universitato Hankuk pri fremdaj studoj (koree : 한국외국어대학교, angle : Hankuk University of Foreign Studies, HUFS) estas privata esplora universitato bazita en Seulo, Respubliko Koreio. La universitato estis fondita en 1954 por antaŭenigi fremdan lingvan edukadon post la Korea milito. La universitato situas en Seulo kaj Jongin. La nomo de la universitato estas derivita de la traduko de la korea vorto Hankuk (koree: 한국; ĉine: 韓國), kio signifas Koreio-n.
Historio
La Universitato Hankuk pri fremdaj studoj fondita kiel altnivelo edukejo por studi fremdajn lingvojn en aprilo 1954, fare de Kim Heung-bae kun liaj unuaj studentoj studantaj la anglan, francan, ĉinan, germanan, hispanan kaj rusan lingvojn. Dum la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj, la edukejo vastiĝis siajn programojn kaj iĝis universitato en 1980.
En 1981, ĝi malfermis sian duan kampuson en Jongin, ne fore de Seulo.
En 2012, la usona prezidanto Barack Obama, dum sia vizito al Koreio, parolis ĉe la Universitato Hankuk pri fremdaj studo por la tutmonda progreso al nuklea ne-proliferado
La Tutmonda kampuso
La universitato konsistas el du kampusoj, la "Seula kampuso" situanta en la orienta regiono de Seulo, kaj la antaŭurba kampuso de Jongin, kiu estas la "Tutmonda kampuso". Ambaŭ enhavas entute 27 351 studentojn (2015).
La Tutmonda kampuso instruas pliajn lingvojn ne provizitajn en Seulo, nome la pola, rumana, ĉeĥa, slovaka, serba, kroata, rusa, bulgara, hungara, centra aziaj lingvoj (kazaĥa kaj uzbeka) ktp.
Esperanto
La seula universitato estis la sidejo de la 102-a Universala Kongreso de Esperanto (UK 2017) de la 22-a ĝis la 29-a de julio 2017 en Seulo en Sud-Koreio, organizata de Korea Esperanto-Asocio. Temis pri la dua Universala Kongreso en Sud-Koreio, post la 79-a UK okazinta en 1994 same en Seulo. Aliĝis ĝis 1173 kongresanoj. La kongresa temo estis “Turismo kaj evoluo: vojoj al daŭripovo”.
Wölfersheim
Wölfersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wetterau de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Wölfershausen
Wölfershausen - estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la komunumo Grabfeld. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
La areo situas en la geografia regiono Turingia Arbaro.
Verwaltungsgemeinschaft Grammetal
VG Grammetal estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 7300 loĝantojn.
Verwaltungsgemeinschaft Heldenstein
Heldenstein estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mühldorf am Inn de la federacia lando Bavario. Fine de la jaro 2013 la komunumaro havis 3416 loĝantojn.
Xavier de Chérade de Montbron
Xavier de Chérade de Montbron, kutime nomata Xavier de Montbron, estis franca ĉasaviadisto naskita en Forsac (Benayes, Corrèze) la 18-an de aŭgusto 1916 kaj mortinta en Mont-de-Marsan la 21-an de aprilo 1955.
La 24-an de junio, 1940, li foriris al Unuiĝinta Reĝlando per la Aranda Star por aliĝi al la vicoj de generalo Charles de Gaulle. La 2-an de oktobro, 1940, li partoprenis en la Batalo de Britio.
Komunumaro Eichsfeld-Südharz
Verwaltungsgemeinschaft Eichsfeld-Südharz ĝis 2011 estis komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 9558 loĝantojn, fine de 2007 estis 9316.
Xavier de Chérade de Montbron
La 21an de aprilo 1955, kiam li revenis de testflugo sur vampiro X-4476, la alteriĝiloj ne malfermiĝis, la aviadilo kraŝis kaj li estis mortigita en la akcidento. Li estis entombigita en Benayes.
Komunumaro Eichsfeld-Südharz
La administra komunumaro estis fondita la 31-an de julio 1991. La 20-an de aŭgusto 1993, la tri municipoj de la tiam malfondita administra komunumaro Obere Bode estis aldonitaj. La fuzio de la komunumoj de Bischofferode, Großbodungen kaj Neustadt en la novan komunumon Am Ohmberg la 1-an de decembro 2010 reduktis la nombron da membrokomunumoj de dek unu al naŭ. La ok ceteraj komunumoj - Bockelnhagen, Holungen, Jützenbach, Silkerode, Steinrode, Stöckey, Weißenborn-Lüderode kaj Zwinge - kunfalis la 1-an de decembro 2011 por formi la novan komunumon Sonnenstein; la administra komunumaro estis tiel dissolvita.
Saint-Rambert-d'Albon (stacidomo)
Saint-Rambert-d'Albon estas franca stacidomo sur linioj Paris-Lyon -, Saint-Rambert-d'Albon - kaj  - Saint-Rambert-d'Albon, situanta en  Saint-Rambert-d'Albon, en departemento Drôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Moselotte
La Moselotte estas rivero de la franca regiono Loreno kaj la Departemento Vogezoj. Ĝi fontas en la Vogeoj, en la regiona naturparko Ballons des Vosges. Ĝia fonto situas ĉe Hohneck („Fontaine de la Duchesse“), en la komunumo La Bresse. La Moselotte fluas okcidenten kaj post 48 km en la komunumo Saint-Étienne-lès-Remiremont, apud la urbeto Remiremont ĝi fluas en la Mozelon. Kun ĝia akvovolumo de 13,7 m³/s ĝi estas je 40 % pli granda ol la Mozelo tie. Ĝi estas hidrologie la ĉefa alfluanto de la Mozela riversistemo. Ĝia akvokolekta areo estas eĉ 60 % pli granda.
Vidindaĵoj
De la monteto Chèvre Roche (826 m) estas elrigardo super la valo de la Moselotte kaj al la montopinto Haut du Roc (1014 m).
Vidu ankaŭ
Listo de flankriveroj al la Mozelo
Wolferstedt
Wolferstedt estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urba komunumo Allstedt en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Sangerhausen. La 30-an de junio 2013 la loĝloko havis 686 loĝantojn.
Luise Dorothea de Sachsen-Meiningen
Dukino Luise Dorothea de Sachsen-Gotha kaj Altenburg, denaske Luise Dorothea de Sachsen-Meiningen, estis germana princidino kaj ununura filino de duko Ernst Ludwig la 1-a de Sachsen-Meiningen kaj Dorothea Maria de Sachsen-Gotha-Altenburg. Ŝi naskiĝis la en Coburg kaj mortis la  en Gotha. Ŝi estas konata kiel subtenantino de artoj kaj sciencoj.
Vivo
Ŝi perdis la patrinon jam kiel 3-jaraĝa. La junulinajn jarojn ŝi pasigis kaj en Coburg kaj en Meiningen kaj jam frue ŝi furoris per scivolemo kaj nemalica primokemo. Ekde la 10-a vivojaro ŝi estis sub speciala atento eduka de la duonpatrino Elisabeth Sophie de Brandenburg, filino de Frederiko Vilhelmo de Brandenburgio. Ŝin ŝi sekvis, post la morto de la patro en la 24.11.1724, al la vidvina sidejo en Coburg. Tie Luise Dorothea vivis kvazaŭ en izolo. Eĉ kun la parencoj nobelaj ŝi nur malofte estis en kontakto ĉar la duonpatrino estis malkontaktema persono. Tamen la edukantino estis tre klera kaj pieca. Amikino al Luise Dorothea iĝis la servistino de la duonpatrino Juliane Franziska de Neuenstein el Alzaco. Naskite en Parizo ŝi garantiis franclingvan edukon por Luise Dorothea.
En la 13.9.1729 Luise Dorothea nuptis la kuzon kaj tronheredanton de Sachsen-Gotha Frederiko kiu ekregantis en 1732. Post ses jaroj ili havis infanojn: Friedrich, Ernst Ludwig (=poste duko Ernesto la 2-a kiu amikiĝis kun kaj iĝis mecenato de Wieland, Herder kaj Goethe), Friederike Louise. La edukon Luise Dorothea kutimis ĉiam persone kontroli. Gravis por ŝi malfermigi la infanojn je artoj, literaturo kaj pieco. Ŝia edzo, estante bonvola, tute ne estis de sama klerecnivelo. Pro tio ŝi ofte konsiladis lin. Ŝi eĉ partoprenis kunsidojn de la dukaj konsilistoj kaj ne malofte sukcesis influi iliajn decidojn. Estante tre religia ŝi tamen opoziciis al la tro rigida Cyprian, gvida luterana eklezia funkciulo. Ŝi ankaŭ ebligis - kontraŭ la volo de Cyprian - al Nikolaus Ludwig von Zinzendorf okazigi sinodon de la Herrnhuta frataro en Gotha en la 25.6.1740. Krome ŝi invitis la herrnhutanojn eksetli en Neudietendorf.
Feliĉe estis ankaŭ la ekdeĵoro de Franziska de Neuenstein kiel servistino en 1735 en Gotha. Ŝi edziniĝis en 1739 al Schack Hermann von Buchwald kaj restis dum 32 jaroj en Gotha. Specialistino en franclingva kaj germanlingva literaturoj ŝi helpis la dukinon dum bonaj kaj malbonaj tagoj. Luise Dorothea iniciatis surscenigojn de francaj teatraĵoj kaj pasigis multajn horojn ĉiutage por korespondi kun multaj kleruloj kaj verkistoj. Sed ŝi ankaŭ okupiĝis pri natursciencoj kaj filozofio (ekz. de Christian Wolff). Inter la francaj plumaj amikoj menciindas antaŭ ĉiuj Voltero: ili interŝanĝis leterojn seninterrompe inter januaro 1752 kaj februaro 1767. Voltero ekkonatiĝis kun la dukino en la jaro 1753 persone en Gotha: post kiam li devis forlasi Berlinon en la 26.3.1753 li atingis Gotaon en la 20.4. Surloke li restis dum kvar semajnoj. Li estis ravita per la akcepto gotaa, pri kio li ofte poste memore skribis kun entuziasmo. Li nomis sian gastigantinon germana Minervo, ŝian kortegon la cour enchanteres kaj Kastelon Friedenstein le palais enchanté. Li eĉ skribis versaĵojn pri ŝi. Taskon ricevitan de ŝi skribi historion pri Germanujo Voltero komence ja plenumis. Sed lia historiskriba elano baldaŭ lamiĝis. Luise Dorothea ankaŭ korespondis kun Formey, Diderot, d’Alembert, Rousseau, Helvetius kaj La Beaumelle. La lastaj du ankaŭ venis persone al Gotha. Lia barona moŝto von Grimm sendadis al Luise Dorothea siajn ŝatatajn raportojn priliteraturajn kaj priartajn el Parizo kiuj poste presitis sub la titolo Correspondance littéraire. Nur post Luise Dorothea informiĝis ankaŭ aliaj genobeloj germanaj kaj rusaj.
Fonto
Artikolo "Luise Dorothea, Herzogin von Sachsen-Gotha und Altenburg" de Albert Schumann, en: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 19 (1884), p. 625–629. La tuto relegeblas tie ĉi interrete.
Wolferstadt
Wolferstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Wolfertschwenden
Wolfertschwenden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario, kaj estas memstara membro de la Bad Grönenbach. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dolní Kamenice
Nomon Dolní Kamenice havas pluraj setlejoj:
Černovice
Nomon Černovice povas havi:
aŭ protektata teritorio:
Preĝejo Sankta Petro
Preĝejo Sankta Petro, Sankta- Petro- preĝejo, Petrikirko, Petruskirko aŭ Sankta- Petro- kirko estas nomo de multaj preĝejoj, kiu estis konsekrita al la apostolo Petro.
Malsupra Aŭstrio
Supra Aŭstrio
Salzburg
Stirio
Vorarlbergo
Vieno
** Großhadern: St. Peter (Großhadern)
...
Komunumaro Hanstein-Rusteberg
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Tain-l'Hermitage - Tournon (stacidomo)
Tain-l'Hermitage - Tournon estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Tain-l'Hermitage, en departemento Drôme, apud Tournon-sur-Rhône, en departemento Ardèche, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
(128353) 2004 GK39
(128353) 2004 GK39 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,27872 astronomia unuo, tie estas 41,696 milionoj da km.
Verwaltungsgemeinschaft Hexental
Hexental estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald de la federacia lando Baden-Virtembergo. La 31-an de decembro 2005 la komunumaro havis 9695 loĝantojn.
La komunumaro enhavas komunumojn:
Křižany
Křižany (Kriesdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio kaj komune kun vilaĝo Žibřidice ankaŭ municipo situanta en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Tiu ĉi municipo en Podještědí situas proksimume 10 km okcidente de Liberec, sur ŝoseo el Chrastava ĝis Osečná. Křižany situas sur nura orienta rando de Ralska montetaro sub deklivoj de Ještěda-kozákova montodorso sur rojo Ještědský potok. Vivas ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1352.
Křižany kaj Žibřidice estis ĉeroja vilaĝoj apartenantaj dum la tuta mezepoko al burgo Ralsko.
Ĝis duono de la 20-a jarcento la municipo estis tradicie germana. Post la dua mondmilito la devena loĝantaro estis ellandigita.
Imre László
Imre László [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo László Imre Bálint estis hungara aktoro, kantisto pri hungarecaj kantoj, bonvivanto.
Soběslavice
Soběslavice (Sebeslawitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas.
Imre László
Imre László naskiĝis la  (aliaj fontoj mencias aliajn datenojn) en Csongrád (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Soběslavice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.
Imre László
Biografio
Imre László lernis en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi, krome li lernis ankaŭ kantadon aparte. Inter 1921 kaj 1924 li apartenis al Nacia Teatro (Pécs), kie li plej ofte estis kantisto-bonvivanto. En 1926 li kantadis en revuo en Budapeŝto, poste li okupiĝis nur pri kantado, eĉ li komponadis kantojn. Liaj kantovoĉoj estis aŭdeblajaj en kafejoj, eĉ Muzikakademio de Budapeŝto, Palaco Vigadó, gramafondiskoj kaj Hungara Radio. Ofte li mem pianludis dum kantado. Li edziĝis en 1930 kaj 1940.
Soběslavice
Historio
La municipo estis renovigita al la 1-a de septembro 1990, kiam ĝi apartiĝis de najbara Pěnčín, kies konsisto ĝi estis ekde la jaro 1980.
Verwaltungsgemeinschaft Kraiburg am Inn
Verwaltungsgemeinschaft Kraiburg am Inn estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mühldorf am Inn de la federacia lando Bavario. Fine de la jaro 2013 la komunumaro havis 6055 loĝantojn.
Gerő Aradi
Gerő Aradi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Aradi Gerő estis hungara teatrestro, aktoro. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Czútz Gergely, liaj familiaj nomvariantoj estis Czúcz, Czútz, Tzútz.
Padařovice
Padařovice (Paderschawitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Soběslavice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Soběslavice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Gerő Aradi
Gerő Aradi naskiĝis la  (laŭ aliaj fontoj la naskuĝjaro estas 1829) en Csépa, li mortis la  en Marillavölgy (nuntempa Marila en Rumanio).
Padařovice
Padařovice situas en katastra teritorio Soběslavice kun areo 4,05 km².
Gerő Aradi
Biografio
Gerő Aradi lernis en Szolnok, Arad (urbo) kaj Pest (urbo). Li komencis sian aktoran karieron en 1858 en trupo de Boldizsár Láng en Debrecen. Li estis migranta aktoro preskaŭ jardekon en diversaj urboj (ekzemple Győr (1860–1861), Várad (1862–1863), Szombathely (1864). En 1864 li iĝis teatrestro en Dunaföldvár, poste ekzempe en Miskolc (1867), Szeged (1868–1870, 1886–1889), Buda (1870), Pécs (1872, 1883–1885), Arad (1874, 1889–1892), Szabadka (1873, 1883), Kecskemét (1875). Kelkfoje li havis samtempe du teatrajn trupojn. Li multe zorgis pri edukado de junaj aktoroj. Pro vidviniĝo li edziĝis dufoje, lia filo naskiĝis en 1869.
Elektitaj teatraj roloj
== Aktoroj, kiuj rolis en trupo de Aradi (elekto) ==
György Mihály
György Mihály [djordj mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihály György estas hungara fizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001).
György Mihály naskiĝis la  1951 en Kaposvár.
Biografio
György Mihály frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1970-1975, poste li eklaboris en la fizika akademia esplorinstituto. En 1987 li ekinstruis en Los Angeles, poste en Universitato de Budapeŝto. Foje li studvojaĝis al Parizo, Lausanne kaj Grenoble. Li doktoriĝis en 1978, poste antaŭ la akademio en 1986. Li okupiĝas precipe pri solid-stata fiziko kaj absoluta nulo de temperaturo. Li ricevis 3 premiojn inter 2006-2010.
Batalo de Wagram
La Batalo de Wagram (5a–6a de Julio 1809) estis milita kunfronto en la Napoleonaj Militoj kiu finis en decidiga venko de la Imperiestro Napoleono la 1-a de Francio kaj de alianca armeo kontraŭ la Aŭstria armeo estrita de la komando de la Arkiduko Karlo de Aŭstrio-Teschen. La batalo kondukis al la eko de la Kvina Koalicio, nome Aŭstria kaj Brit-estrita alianco kontraŭ Francio.
En 1809, la Franca milit-esto en Germanio malpliiĝis ĉar Napoleono transpasis nombron de soldatoj por lukti en la Duoninsula Milito. Kiel rezulto, la Aŭstria Imperio vidis ŝancon por rekuperi iome el sia iama influsfero kaj invadis la Reĝlandon Bavarion, nome Franca aliancano. Rekuperinta el sia dekomenca surprizo, Napoleono venkis super la Aŭstriaj fortoj kaj okupis Vienon komence de Majo 1809. Spite la serion de akraj malvenkoj kaj la perdojn de la imperia ĉefurbo, la Arkiduko Karlo savis armeon, kun kiu li retiriĝis norde de la Danubo. Tio permesis al la Aŭstrianoj pluigi la militon sed, ĉirkaŭ la fino de Majo, Napoleono pluigis sian ofensivon, kaj suferis malvenkon ĉe la Batalo de Aspern-Essling.
Napoleono dediĉis ses semajnojn por prepari sian venontan ofensivon, por kiu li amasigis armeon de 165,000 homoj Franca, Germana kaj Itala en la najbaraĵo de Vieno. La Batalo de Wagram ekis post Napoleono trapasis la Danubon kun la kerno de tiuj fortoj dum la nokto de la 4a de Julio kaj atakis la 145,000-homan fortan Aŭstrian armeon. Trapasinta sukcese la riveron, Napoleono klopodis fruan ekrompon kaj lanĉis serion de vesperaj atakoj kontraŭ la Aŭstria armeo. La Aŭstrianoj estis iom etende en ampleksa duoncirklo, sed tenis nature fortan situacion. Post la atakantoj ĝuis iome da komenca sukceso, la defendantoj reakiris hegemonion kaj la atakoj malsukcesis. Kuraĝigita pro sia sukceso, la venontan tagon mateniĝe la Arkiduko Karlo lanĉis serion de atakoj laŭlonge de la tuta batallinio, cele meti la malamikan armeon en pinĉila ĉirkaŭo. La ofensivo malsukcesis kontraŭ la Franca dekstra flanko sed preskaŭ rompis la maldekstran flankon de Napoleono. Tamen, la Imperiestro kontraŭatakis per lanĉo de kavaleria ŝarĝo, kiu portempe haltigis la Aŭstrian antaŭeniron. Li poste redeplojis la 4an Korpuson por stabiligi sian maldekstran flankon, dum atako per granda artilerio, kiu frapis la Aŭstriajn dekstron kaj centron. La tajdo de la batalo ŝnaĝis kaj la Imperiestro lanĉis ofensivon laŭlonge de la tuta linio, dum la Maréchal Louis-Nicolas Davout estris ofensivon, kiu ŝanĝis la Aŭstrian maldekstron, kaj faris la pozicion de Karlo nedefendebla. Ĉirkaŭ tagmezo de la 6a de Julio, Karlo akceptis la malvenkon kaj kondukis retiriĝon, frustraciante la malamikajn klopodojn por persekutado. Post la batalo, Karlo restis komande de kohera forto kaj decidis retiriĝi al Bohemio. Tamen, la Grande Armée finfine venkis kaj atingis la venkon ĉe la Batalo de Znaim. Kun la batalo ankoraŭ plua, Karlo decidis peti batalpaŭzon, kio efektive finigis la militon.
Kazlje
Kazlje estas urbeto (naselje) en la komunumo de Sežana, Slovenujo.
Andrusovo (Simferopola distrikto)
Andrusovo estas vilaĝo en la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenanta al la Dobra komunumo. Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 772 homoj. Antaŭ la jaro 1948 la vilaĝo nomiĝis Taĥta-Ĝami (kio tradukite el la krime-tatara lingvo signifas «ligna moskeo»).
Geografio
La vilaĝo troviĝas sur la deklivoj de relative mallarĝa ravineto, formita de la rojo Ĉeŝmeĝi (maldekstra alfluanto de la rivero Salgiro), proksimume 3 kilometrojn sudoriente de Simferopolo apud la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Pionersko (oriente), Fersmanovo (norde), Lozovo (nordokcidente) kaj Teplo (kiu situas okcidente, iom pli supre laŭ la fluo de la rojo Ĉeŝmeĝi).
Historio
Oni opinias, ke la vilaĝo aperis en la 15a jarcento.
La unua skriba mencio pri la vilaĝo (sub la nomoj Toĥta-Ĝami) aperis en la jaro 1784. Probablas, ke baldaŭ post la anekso de Krimeo fare de la Rusia Imperio la loĝantaro elmigris en Turkion, ĉar la krimeaj statistikaj fontoj de la jaro 1805 neniel mencias tiun ĉi vilaĝon. Nur en la jaro 1887 la statistikaj informoj mencias, ke la vilaĝo (menciita kiel Taĥta-Ĝami) estas loĝata de 84 loĝantoj kaj konsistas el 12 kortoj.
Post la Oktobra revolucio la loĝantaro de la vilaĝo laboris en la kreita kolĥozo «Probuĵdenije» (tradukite el la rusa — «Vekiĝo»).
En la jaro 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la vilaĝo estis ŝanĝita al Andrusovo (omaĝe al rusa geologo, akademiano Nikolaj Ivanoviĉ Andrusov, vivojaroj 1861–1924, kiu faris sciencajn esplorojn en Krimeo kaj dum ioma tempo laboris en la Taŭrida universitato).
En la 1990aj jaroj la loĝantaro de la vilaĝo rimarkinde kreskis pro la reveno de la deportitaj krime-tataroj en Krimeon (nun ili konsistigas la plimulton de la vilaĝa loĝantaro).
Nuntempo
Laŭ la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 772 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 801 homojn ). La vilaĝo havas areon de 95,6 hektaroj kaj konsistas el 142 kortoj.
La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas ĉefe pri agrikulturo; apud la vilaĝo multas kultivataj kampoj, okupitaj de aromaj herboj (lavendo ks.).
En la vilaĝo estas tri vendejoj, kafejo, benzinejo.
József Mihalik (arthistoriisto)
József Mihalik [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mihalik József estis hungara arthistoriisto, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1906). Lia nobela antaŭnomo estis ekde 1914: hernádszurdoki, lia filo estis Sándor Mihalik.
József Mihalik naskiĝis la  1860 en Hernádszurdok. Li mortis la 1925 en Budafok.
Biografio
József Mihalik post lernado en 1881 ekinstruis en diversaj urboj de Hungara reĝlando. Menciindas, ke li instruis Béla Bartók. Inter 1883-1890 li havis postenon en societo. En 1896 li partoprenis en establo de tutlanda ekspozicio, poste li posteniĝis en muzeo. En 1900 li studvojaĝis en Svislando, Germanio, Francio. En la sekva jaro li ricevis gravan kulturan ŝtatan postenon, kiun li plenumis ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko. Pro tio li estis baldaŭe forigita el la posteno.
Verwaltungsgemeinschaft Klötze
Verwaltungsgemeinschaft Klötze estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 11555 loĝantojn.
Wolframs-Eschenbach
Wolframs-Eschenbach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ansbach kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Meze de la dua duono de la 12-a jarcento en la loĝloko, tiam nomata Obereschenbach naskiĝis la mezepoka bardo Wolfram von Eschenbach. Honore al li, en 1917 la komunumo ricevis sian nunan nomon.
Komunumaro Leinetal
La komunumaro Leinetal - germane Verwaltungsgemeinschaft Leinetal - estas administra komunumaro en Germanio, do grupiĝo de formale sendependaj administraj komunumoj, kiuj kune dividas iujn komunajn taskojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la komunumo Bodenrode-Westhausen.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Wolfmannshausen
Wolfmannshausen estas vilaĝo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la loĝloko havis 278 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2007 la antaŭe sendependa administra komunumo estas parto de la komunumo Grabfeld.
Karlo de Aŭstrio-Teŝino
Arkiduko Karlo de Aŭstrio, Duko de Teschen (Erzherzog Carl Ludwig Johann Joseph Laurentius von Österreich, Herzog von Teschen; naskiĝis la, mortis la ) estis Aŭstra kampomarŝalo, nome la tria filo de la imperiestro Leopoldo la 2-a kaj de lia edzino, María Luisa de Borbón. Li estis ankaŭ la pli juna frato de Francisko la 2-a. Spite esti epilepsia, Karlo atingis respekton kiel komandanto kaj kiel reformisto de la Aŭstria armeo. Li estis konsiderata unu el la plej famaj oponantoj de Napoleono Bonaparte.
Li ekis sian karieron luktante kontraŭ la revoluciaj armeoj de Francio. Frue en la militoj de la Unua Koalicio, li vidis venkon en Neerwinden en 1793, antaŭ esti venkita en Wattignies en 1793 kaj en Fleurus en 1794. En 1796, kiel ĉefo de ĉiuj Aŭstriaj fortoj en la Rejno, Karlo venkis super Jean-Baptiste Jourdan ĉe Amberg kaj Würzburg, kaj poste venkis ĉe Emmendingen kio devigis Jean Victor Marie Moreau retiriĝi tra la Rejno. Post tiuj venkoj estis aliaj ĉe Zuriko, Ostrach, Stockach, kaj Messkirch en 1799. Li reformis la armeojn de Aŭstrio por adopti la principon de armita lando; en 1809, li iris al la Milito de la Kvina Koalicio kaj okazigis la unuan malvenkon al Napoleono en Aspern-Essling, antaŭ suferi malvenkon en la sangelverŝa Batalo de Wagram. Post Wagram, Karlo ne vidis pli gravan agon en la Napoleonaj Militoj.
Kiel milita stratego, kelkaj historiistoj komparas lin al la Duko de Wellington, konservema, prudenta, kaj kompetenta. Karlo estis studobjekto laŭ kontrastoj. Kiel praktikanto, li estis senmakula plenumante komplikon kaj riskajn manovrojn de trupojn en la ardo de la batalo, atinganta brilajn venkojn en la antaŭaĵo de preskaŭ certa malvenko. Kvankam, kiel teoriulo, lia dediĉo al la tereno kaj al la prudento kondukis lian samtempulo, Carl von Clausewitz, al kritiko de rigideco kaj aliro al la geografia strategio. Tiele, li restis inter la panteono de herooj de Aŭstrio de la Francaj Revoluciaj kaj Napoleonaj militoj.
Komunumaro Leubatal
Verwaltungsgemeinschaft Leubatal ĝis la fino de 2013 estis komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 4725 loĝantojn. Komence de 2013 la membraj komunumoj disdividiĝis al najbaraj komunumaroj.
Jugo-Zapadnaja (stacio de Moskva metroo)
Jugo-Zapadnaja ("Sud-Okcidenta", Юго-Западная) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Ruĝa linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-okcidente de Moskvo.
La stacio estis longtempe finstacio de Sokolniĉeskaja linio ĝis la malfermo de  la.
Vorobjovi Gori (stacio de Moskva metroo)
Vorobjovi gori ("Montoj Vorobjovi", Воробьёвы горы) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Ruĝa linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-okcidente de Moskvo.
Sportivnaja (stacio de Moskva metroo)
Sportivnaja ("Sporta", Спортивная) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Ruĝa linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
Wolfratshausen
Wolfratshausen - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Tölz-Wolfratshausen kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Verwaltungsgemeinschaft Maitenbeth
Maitenbeth estas administra komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la sudokcidenta parto de la distrikto Mühldorf am Inn kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la jaro 2013 la komunumaro havis 3796 loĝantojn. Administra centro estas la samnoma komunumo Maitenbeth, kiu transprenas administrajn taskojn ankaŭ por la najbara komunumo Rechtmehring.
Wolfsberg (Turingio)
Wolfsberg - prononco, germanlingva signifo "lupa monto" - estas loĝloko kaj eksa urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj ekde julio 2018 estas parto de la urba komunumo Ilmenau. Fine de la jaro 2016 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 2918 loĝantojn.
Frunzenskaja (stacio de Moskva metroo)
Frunzenskaja (Фрунзенская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Ruĝa linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
De la ĝis la  la stacio estis fermita por rekonstruo.
Esperanto-Junularo de GDR
En la socialista ŝtato GDR, kiu ekzistis inter 1949 kaj 1990 en la historie centra parto de la antaŭa Germana Regno kaj la (nord)orienta parto de la nuna ŝtato Germanio, agado de junularaj esperantistaj grupoj ĉiam eblis nur en malfacila politika etoso: en la epoko de stalinismo ĝis 1954 Esperanto estis malpermesita en Sovetunio kaj sekve ankaŭ en la sovetunie dominita ŝtato GDR, tiu malpermeso ankaŭ post la morto de Josif Stalin en GDR pluekzistis ankoraŭ pli ol jardekon, kaj la komunisma ŝtata organizaĵo Freie Deutsche Jugend ("libera germana junularo") havis la memkomprenon esti la sola junulara organizaĵo, por garantii ke ĉiu aktivado de junularaj grupoj estu laŭ la politiko de la socialisma ŝtato kaj de ties gvida, ŝtata partio SED. Samtempe antaŭ la Dua Mondmilito en la Germana Regno kaj en Sovetunio estis la plej granda denseco de engaĝitaj esperantistoj, multaj el ili aktivaj ankaŭ en la laborista movado, en socialismaj aŭ komunismaj partioj, kaj el tiuj kompreneble signifa kvanto pluvivis en la socialista ŝtato GDR: post la persekutoj kontraŭ esperantistoj fare de Nazia Germanio - kadre de kiu esperantistoj kaj komunistaj postaj politikaj gvidantoj de GDR samsorte renkontiĝis en naciaj koncentrejoj - malfacile kompreneblis, ke la Esperanto-movado je granda parto laborista kaj socialista ne rajtus havi vivorajton en la ŝtato GDR, kiu energie memproklamis sin "laborista", "demokratia", "kontraŭfaŝisma" kaj "pacisma".
Ekde 1965
En 1965 la esperantistoj de GDR sukcesis mildigi la antaŭan malpermeson de Esperanto per fondo de Centra Laborrondo Esperanto (CLE), kiel sekcio de la ŝtata prikultura organizaĵo Kulturligo de GDR. El tiu laborrondo poste, en 1981, kreskis la Esperanto-Asocio de GDR, ankaŭ kadre de la ŝtata Kulturligo de GDR. Ene de la laborrondo rapide fondiĝis junulara komisiono, kiu plektis kontaktojn kun la naciaj junularaj Esperanto-asocioj en la najbaraj landoj de la Varsovia Pakto kaj kun la internacia organizaĵo TEJO. En 1971 la "junulara komisiono de la Centra Laborrondo Esperanto" iĝis landa sekcio de TEJO, kaj la tiama gvidanto de la junulara komisiono, Hans Eichhorn, samtempe iĝis vicprezidanto de TEJO. Jam antaŭe estis lokaj junularaj esperantistaj iniciatoj, fakte malpermesitaj sed tamen aktivaj, aparte grupo en Leipzig ĉirkaŭ la studento Erich-Dieter Krause. La "junulara komisiono" ene de TEJO (ekzemple en ties komitato) havis fortan subtenon de la aktivuloj de Germana Esperanto-Junularo el okcidenta Germanio, sed oficiale kaj en la germanlingva informado substrekiĝis la kunlaborado de la TEJO-sekcioj de GDR kun la sekcioj de Pollando, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Bulgario kaj la aliaj orienteŭropaj, sovetunie dominitaj ŝtatoj. La internacia rekono de la "junulara komisiono" antaŭis tiun de la ne-junulara "Centra Laborrondo Esperanto", kiu nur en 1976 iĝis Landa Asocio de UEA. Ekde 1977 la kunlaborado de la "junulara komisiono" en GDR kun la asocioj Pola Esperanto-Junularo, Pola Studenta Esperanto-Komitato, Ĉeĥa Esperanto-Junularo, Junaj Esperantistoj en Slovakio, Hungara Esperanto-Junularo kaj Bulgara Esperanto-Junularo plifirmiĝis sub titolo "E-7". La interŝanĝo kun junularaj esperantistaj grupoj de aliaj socialistaj landoj kiel Kubo, Rumanio, Jugoslavio, Albanio aŭ Sovetunio (kie ekekzistis la duonpermesata organizaĵo SEJM) pro politikaj limigoj kompare restis malforta. Same en 1977 ekaperis la "Junulara Cirkulero", kiu estis tajpita, multobligita en nur 80 ĝis 99 ekzempleroj kaj dissendiĝis letere, tiel ke ĝi evitis la ŝtatan kontrolon de gazetara cenzuro. Rapide la eldonaĵo titoliĝis "informilo de Esperanto-Junularo de Germana Demokratia Respubliko (GDREJ)", kvankam oficiale daŭre tia asocio laŭ ŝtata kompreno ne ekzistis kaj kompreneble ankaŭ ne rajtis havi publikaĵon.
La 1980-aj jaroj
Inter 1981 kaj 1983 duafoje aktiva juna esperantisto el GDR, Michael Lennartz, havis la permeson esti en la estraro de TEJO. En la 1980-aj jaroj vere internaciaj kontaktoj al la junaj esperantistoj de GDR eblis precipe lige al la IJK 1983 en socialisma Hungario kaj lige al la IJK kaj la tuj sekva UK de la "jubilea jaro 1987 en socialisma Pollando. Reprezentantoj de GDREJ en la komitato de TEJO ankaŭ ricevis permeson vojaĝi al la IJK 1988 en Zagrebo (Jugoslavio) kaj la IJK 1989 en Kerkrade (Nederlando). En la nordo de GDR aparte aktiviĝis junularaj grupoj en Neubrandenburg kaj Prenzlau, kaj ekestis ĉiujara somera tendaro, SEFT, al kiu invitiĝis ankaŭ junaj esperantistoj el Ĉeĥoslovakio kaj Hungario, kaj pri kiu pozitive raportis oficialaj gazetoj de GDR. Tamen kadre de la jaro 1987 ankaŭ pliakriĝis tensioj inter GDREA kaj sia junulara komisiono, pro ties tro aŭtonomia agado, kaj dumtempe la gvidantaro de GDREA tute malpermesis la komisionon. Sed tamen la socia etoso de Perestrojko ankaŭ donis novajn ŝancojn por Esperanto en GDR, ekzemple per ŝtata permeso de 1988 oficiale ekinstrui Esperanton en altlernejoj de GDR, kaj la malpermeso relativiĝis. En printempo 1989 pli granda grupo de GDREJ-aktivuloj rajtis vojaĝi al internacia junulara Esperanto-renkontiĝo en Minsk, kaj en GDR fondiĝis novaj grupoj.
Post novembro 1989
Post la falo de la Berlina Muro per la senperforta civitana revolucio en GDR nekompareble pliliberaliĝis la politikaj rajtoj en GDR, falis la monopolo de FDJ esti la sola permesata junulara asocio kaj oficiale fondiĝis multaj divers-temaj junularaj asocioj, interalie "vera" (ĉar permesata) "Esperanto-Junularo de GDR", kiu tamen germanlingve jam evitis la ŝtatonomon GDR kaj simple nomis sin "Die Esperanto-Jugend". La Esperanto-Junularo ekhavis ĉambrojn en renoma konstruaĵego en la pleja centro de Berlino, ĉe la bulvardo Unter den Linden, amplekse kunlaboris kun la aliaj novaj junularaj asocioj en kunsidoj nomataj "rondaj tabloj de la junularo", kaj dum la monatoj de 1990, el kiuj ĉiuj alportis novajn politikajn ŝanĝojn, la kunlaborado de la plej aktivaj junaj esperantistoj de orienta kaj okcidenta Germanio estis intensega, tiel ke pluraj gepatroj ektimis pri la studado kaj profesia vivo de siaj tiurilate engaĝitaj infanoj. Post la ŝtata reunuigo de Germanio la 3-an de oktobro 1990, iuj junaj esperantistoj de GDR deklaris sian lukton por "Esperanto en demokratia, pozitive socialisma suverena ŝtato GDR" finita kaj forlasis la Esperanto-movadon, dum aliaj juĝis ke plua teno de du TEJO-sekcioj de precipe translime kunlabora karaktero ene de unu lando estus anakronismo, kaj sekve jam la 31-an de decembro 1990 Germana Esperanto-Junularo kaj "Die Esperanto-Jugend" unuiĝis al unu asocio: La sekve elektita estraro de GEJ havis 3 anojn el la antaŭe orienta Germanio kaj 6 el la antaŭe okcidenta parto, kompare al la entutaj loĝantoj pli-ol-proporcie multaj eks-GDR-anoj, kaj ankaŭ en aliaj vidpunktoj estis avantgarda, ekzemple per escepta juneco - en la momento de elektiĝo, 3 el la 9 estraranoj ankoraŭ estis 17-jaraj kaj do ne jure plenaĝaj.
Komunumaro Lindenberg/Eichsfeld
La komunumaro Lindenberg/Eichsfeld - germane Verwaltungsgemeinschaft Lindenberg/Eichsfeld - estas administra komunumaro en Germanio, do grupiĝo de formale sendependaj administraj komunumoj, kiuj kune dividas iujn komunajn taskojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la komunumo Teistungen.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Mundeze
Mundeze estas lingvo elpensita en 2012 de Djuna de Lannoy, belgo naskiĝinta en Kongo. La lingvo havas elementojn similajn al tiuj de Esperanto-gramatiko kaj kelkajn afrikajn elementojn. Kvankam kun malmultaj artikoloj estas Vikipedio en Mundeze. Tiucele necesis flago kaj oni proponis kombinon de ruĝa kaj malhelblua koloroj reprezentante intersekcion de du cirkloj, reprezentantaj la globon, kun flavkontura kvinpinta stelo en la supra dekstra angulo same kiel la Esperanta flago.
Wolfsburg-Unkeroda
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Wolfsburg-Unkeroda estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Komunumaro Wünschendorf
Verwaltungsgemeinschaft Wünschendorf aŭ plene Verwaltungsgemeinschaft Wünschendorf/Elster, ĝis 2013 Verwaltungsgemeinschaft Ländereck, estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumaro havis 5129 loĝantojn.
Historio
La komunumumaro Ländereck fondiĝis la 1-an de decembro 1991. En julio 1995 aldone membriĝis la komunumo Hilbersdorf, en julio 1995 la komunumoj Endschütz kaj Kauern. En januaro 2012 membriĝis ankaŭ Wünschendorf, kiu de tiam estas la membrokomunumo kun plej da loĝantoj. La 8-an de febrauro 2013 tial la komunumaro ŝanĝis sian nomon al Wünschendorf kaj ŝanĝis sian administran centron de Seelingstädt al Wünschendorf. Kiam fine de 2013 malfondiĝis la najbara komunumaro Leubatal, la komunumo Teichwitz ankaŭ aliĝis al la komunmaro Wünschendorf.
Tain-l'Hermitage
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas tainois aŭ tinois.
Park Kulturi (stacio de Moskva metroo)
Park kulturi (Парк культуры, "Parko de Kulturo") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Ruĝa linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
128372 Danielwibben
128372 Danielwibben estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Daniel Wibben, ano de la teamo pri navigado ĉe KinetX por la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:7 kun Marso.
Ĝia klinita orbito proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia malsuprenira nodo: ĝia marsa MOID estas 0,23245 astronomia unuo, tie estas 34,774 milionoj da km.
Komunumaro Münchenbernsdorf
Verwaltungsgemeinschaft Münchenbernsdorf estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra centro estas la samnoma urbo Münchenbernsdorf.
Membraj komunumoj:
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Putrino
En organika kemio, putrino estas fiodora organika kombinaĵo, nature produktata dum putrado de animala histo.
Priskribo
Putrino estas diamino, kies kemia formulo estas NH2(CH2)2NH2 — IUPAK-e, ĝi nomiĝas butan-1,4-diamino.
Biologia rolo
Putrino estas unu el la fiodoraj kemiaĵoj produktataj de putrado, kune kun kadavrino.
Putrino nature troviĝas en homa spermo kaj en kelkaj algoj.
La fiodoro de bakteria vaginozo estas parte kaŭzata de putrino kaj kadavrino.
Historio
Putrino estis malkovrita, kune kun kadavrino, de la germana kuracisto Ludwig Brieger (1849–1919) en 1885.
Wolfhagen
Wolfhagen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kassel de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Kaselo, la norda triono de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. havas areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Saint-Rambert-d'Albon
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas rambertois.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de estas
Oberes Sprottental
Verwaltungsgemeinschaft Oberes Sprottental estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Administra centro estas la komunumo Nöbdenitz. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Wolfsburg
Wolfsburg estas urbo en Germanio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2011 la komunumo havis 120.889 loĝantojn. Ĝi estas la kvina plej granda urbo en Malsupra Saksio (post Hannover, Braunschweig, Oldenburg kaj Osnabrück). Braunschweig situas 26 kilometrojn sudokcidente de Wolfsburg, Magdeburg 64 kilometrojn sudoriente kaj Hannover 74 kilometrojn okcidente.
Wolfsburg situas borde de la rivero Aller kaj ĉe la okcident-orienta kanalo Mittellandkanal.
Internacie konata la urbo estas precipe pro tio, ke la aŭtomobila konzerno Volkswagen originas de ĉi tie kaj havas ankoraŭ nun sian konzernan centralon en la urbo.
Wolfschlugen
Wolfschlugen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Esslingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Technisches Hilfswerk
La Bundesanstalt Technisches Hilfswerk ([ˈbʊndəsanʃtalt ˈtɛçnɪʃəs ˈhɪlfsvɛɐ̯k],THW, Germana Federacia Instanco por Teknika Faciliĝo ) estas organizado civiliprotekta kaj katastrofprotekta direktata de la germana federacia registraro. Ĉirkaŭ 99% de ĝia 81 332 anoj estas voluntuloj.
Taskoj
La taskoj de la THW estas priskribi en leĝo nomata THW-Gesetz. Ili estas:
Kadavrino
Priskribo
Kadavrino estas toksa diamino, kies kemia formulo estas NH2(CH2)5NH2 — IUPAK-e, ĝi nomiĝas pentan-1,5-diamino.
Technisches Hilfswerk
Historio
Post la antaŭa organizado, la Technische Nothilfe, estis solviĝi en 1945, la ministrejo pri internaj aferoj de la Federacia Respubliko Germanio ordonas la formiĝo de la THW en 1950.
Kadavrino
Biologia rolo
Kadavrino estas unu el la fiodoraj kemiaĵoj produktataj de putrado, kune kun putrino.
Technisches Hilfswerk
Organizo Kampe
La lokalaj asocioj formas tekninkaj plotonoj (Technische Züge). Ĉio teknika plotono enhavas la Plotona Roto, unu aŭ du Savgrupoj (Bergungsgruppen), kaj normale unu aŭ du spertgrupoj (Fachgruppen).
Kadavrino
Biologia rolo
Troa kvanto de kadavrino en urino estas diagnoza signo de kelkaj formo de lizina metabola malsano. La fiodoro de bakteria vaginozo estas parte kaŭzata de kadavrino kaj putrino.
Technisches Hilfswerk
Plotona Roto
La Plotona Roto gvidas la plotono kaj komunikas kun la supera misioestraro.
Kadavrino
Historio
Kadavrino estis malkovrita, kune kun putrino, de la germana kuracisto Ludwig Brieger (1849–1919) en 1885.
Technisches Hilfswerk
Plotona Roto
Grupanoj kaj ties uzado La grupo bezonas la sekvanta speristojn
Kadavrino
Historio
Kadavrino estis nomita laŭ kadavroj, en kiuj ĝi ofte troviĝas pro putrado.
Technisches Hilfswerk
Savgrupo 1
La Savgrupo 1 estas la plej universala grupo de la teknika plotono. Ĝi normale estas la unua sendata grupo. La Savgrupo 1 savas homojn kaj bestojn, kaj forigas valoaĵojn disde danĝersituacioj. La Savgrupo ofte subtenas la spertgrupoj per laborforto kaj teknikaĵoj.
Grupanoj kaj ties uzado
La grupo bezonas la sekvanta speristojn (helpantoj povas havi multajn spertecojn): Kvar helpantoj devus havi sekvantaj metioj
Savgrupo 2
La baza ilaro de la Savgrupo 2 similas la ilaro de la Savgrupo 1, sed ankaŭ enhavas pli peza laboriloj. Dum la Savgrupo 1 uzas multajn esplodmotorajn ilojn, la Savgrupo uzas hiraŭlikajn aŭ elektrajn verziojn de tiojn ilojn. Tio ebligas laboron en fermitajn lokojn. La Savgrupo 2 enhavas grupestro, rotestro kaj sep helpantoj.