cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ayumu Tachibana
Li futbalas ĉe Jokohama FC.
-371
En la jaro 371 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Koki Saito
Koki Saito (斉藤 光毅, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Yokohama FC.
Leĝo de grandaj nombroj
En statistika ĉirkaŭteksto, leĝoj de grandaj nombroj implicas, ke la averaĝo de hazardaj specimenoj el granda statistika populacio verŝajne estas proksima al la averaĝo de la tuta populacio.
En probabloteorio, kelkaj leĝoj de grandaj nombroj statas, ke la averaĝo de vico de hazardaj variabloj kun ordinara distribuo konverĝas (en la sencoj donitaj pli sube) al sia komuna atendata valoro (ekspekto), en la limigo kiel la amplekso de la vico iras al malfinio. Diversaj formulaĵoj de la leĝo de grandaj nombroj, kaj iliaj asociitaj kondiĉoj, precizigas konverĝon en malsama manieroj.
Kiam la hazarda variablo havas finian variancon, la centra limiga teoremo etendigas nian komprenon de la konverĝo de ilia averaĝa per priskribo de la distribuo de la normigita diferenco inter la sumo de la hazarda variablo kaj la ekspekto de ĉi tiu sumo. Sendistinge de la suba distribuo de la hazarda variablo, ĉi tiu normigita diferenco konverĝas en distribuo al norme normala hazarda variablo.
La frazo "leĝo de grandaj nombroj" estas ankaŭ iam uzata por nomi la principon, ke la probablo ke iu ajn ebla evento (eĉ malverŝajna unu) okazas almenaŭ iam en serio pligrandiĝas kun la kvanto de eventoj en la serio. Ekzemple, la ŝanco, ke vi gajnos la loterion estas tre malalta; tamen, la ŝanco, ke iu gajnos la loterion estas sufiĉe bona, se granda sufiĉe kvanto da homoj aĉetis loteriajn biletojn.
La malforta leĝo
La malforta leĝo de grandaj nombroj diras, ke se X1, X2, X3, ... estas malfinia vico de hazardaj variabloj, kie ĉiu hazarda variablo havas la saman atendatan valoron μ kaj variancon σ2; kaj ili estas nekorelaciigitaj (kio estas, la korelacio inter iuj ajn du el ili estas nulo), tiam la specimena averaĝo
Io malpli koncize: Por iu ajn pozitiva nombro ε, ne grave kiel malgranda, oni havas ke
Pruvo
Neegalaĵo de Ĉebiŝev estas uzata por pruvi ĉi tiun rezulton. Finia varianco (por ĉiuj i) kaj nenia korelacio donas ke
La ordinara meznombro μ de la vico estas la meznombro de la specimena averaĝo:
Uzo de neegalaĵo de Ĉebiŝev sur rezultas ke
Ĉi tiu povas uziĝi por ricevi jenon:
Kiam n proksimiĝas malfinion, la esprimo proksimiĝas al 1.
Konsekvenco de la malforta leĝo de grandaj nombroj estas la propraĵo de asimptota ekvivalenta dispartigo.
La forta leĝo
La forta leĝo de grandaj nombroj diras, ke se X1, X2, X3, ... estas malfinia vico de hazardaj variabloj, kiuj estas pare sendependaj kaj idente distribuitaj kun E(|Xmi|) < ∞  (kaj kie la komuna atendata valoro estas μ),
tiam
Se oni anstataŭigas la finian atenditan kondiĉon per finia dua momanta kondiĉo, E(Xmi2) < ∞ (kiu estas la sama kiel premiso ke Xi havas variancon), tiam oni ricevas kaj preskaŭ certan konverĝon kaj konverĝon en meznombro-kvadrato. En ĉu kazo, ĉi tiuj kondiĉoj ankaŭ enhavas la konsekvencan malfortan leĝon de grandaj nombroj, ĉar preskaŭ certa konverĝo implicas konverĝon en probablo (kiel, ja, konverĝas en meznombro-kvadrato).
Ĉi tiu leĝo pravigas la intuician interpretadon de la atendata valoro de hazarda variablo kiel la "longtempa averaĝo dum multfoja specimenado".
Pli malforta leĝo kaj pruvo
Pruvoj de la pli supraj malforta kaj forta leĝoj de grandaj nombroj estas iom komplikaj. La sekvo de la iomete pli malforta formo pli sube estas implicita de la malforta leĝo pli supre (ĉar konverĝo en distribuo estas implicita de konverĝo en probablo), sed havas pli simplan pruvon.
Teoremo. Estu X1, X2, X3, ... vico de hazardaj variabloj, sendependaj kaj idente distribuitaj kun komuna meznombro μ < ∞, kaj difinu la partan sumon Sn = X1 + X2 + ... +Xn. Tiam, Sn / n konverĝas en distribuo al μ.
Pruvo. Per teoremo de Taylor por kompleksaj funkcioj, la karakteriza funkcio de iu ajn hazarda variablo, X, kun finia meznombro μ, povas esti skribita kiel
Tiam, ĉar la karakteriza funkcio de la sumo de hazardaj variabloj estas produto de iliaj karakterizaj funkcioj, la karakteriza funkcio de Sn / n  estas
La limigo eitμ  estas la karakteriza funkcio de la konstanta hazarda variablo μ, kaj tial laŭ la kontunueca teoremo de Lévy,  Sn / n konverĝas en distribuo al μ. Notu, ke la pruvo de la centra limiga teoremo, kiu informas plion pri la konverĝo de la averaĝa al μ (kiam la varianco σ2 estas finia), sekvas tre similan aliron.
Makahiki
Makahiki estas la Novjara festivalo de antikva Havajo, honora al la dio Lono de la Havaja religio.
Hominioj
Hominioj (Hominini) estas tribo de homedoj (familio Hominidae) en la subfamilio Homenoj (Homininae). Tiu tribo entenas speciojn de genro homo, tiel la hodiaŭ vivantan homon (Homo sapiens) kaj la antaŭulojn de tiu ĉi genro.
Makahiki
Ĝi estas feria sezono por kvar sinsekvaj lunmonatoj, proksimume el Oktobro aŭ Novembro tra Februaro aŭ Marto. La fokuso de tiu sezono estis tempo por ke viroj, virinoj kaj ĉefoj ripozu, plifortigu la korpon, kaj havu grandajn festojn por rememorado (‘aha’aina ho’omana’o). Dum la Makahiki sezono, laboro estis malpermesita kaj estis tagoj por ripozo kaj festo. La Havajanoj dankis al la dio Lonoikamakahiki pro ties zorgo. Li alportis vivon, benojn, pacon kaj venkon al la lando. Ili preĝis ankaŭ al la dioj pro la morto de siaj malamikoj. Maka’ainana (komunumanoj) preĝis ke la teroj de ilia ali’i (ĉefo) estu pliigitaj, kaj ke ilia propra fizika sano kun la sano de iliaj ĉefoj estu plej bonfarta.
Ussel (stacidomo)
Ussel estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.
Hominioj
Sistematiko
Oni kalkulas krom la genro homo, sekvajn genrojn al tribo Hominini:
Makahiki
En antikvaj epokoj, okazis multaj religiaj ceremonioj dum tiu periodo. Komunumanoj ĉesis labori, faris proponojn al la ĉiefo aŭ aliʻi, kaj pasigissian tempon praktikante sportojn, feste, dancante kaj plinovigante komunumajn ligilojn. Dum la kvar lunmonatoj de la Makahiki sezono, estis malpermesita milito, kio estis uzata kiel "rite deciditaj rimedoj por sekurigi, ke nenio malbona efiku al la rikoltoj."
Ussel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Makahiki
Nuntempe, la Aloha Festivaloj (origine la Aloha Semajno) celebras la Makahiki tradicion.
Ussel (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Palais - Eygurande-Merlines (713000).
Malij Rakovec
Situo
Malij Rakovec situas sur deklivoj, fine de mallonga sakovojo el Velikij Rakovec.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1325. Ĝis Traktato de Trianon Kisrákóc apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Malij Rakovec. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Wenigemarkt (Erfurto)
La Wenige-bazarplaco (Wenigemarkt, laŭvorte: eta bazarplaco) estas placo en la urbocentro de Erfurto, situante je la orienta fino de la Ponto de la brokantistoj.
Priskribo
La bazarplaco estas neregula triangulo (flanka longeco de ĉ. 60 m), grandece kvazaŭ egalante la najbaran Fiŝbazar-placon. La ĉefa komcerca vojo kondukis de tie super la Ponto de la brokantistoj tra Wenigemarkt kaj Futter-strato al Johannes-strato. La aliaj stratetoj (ekz. Gotthardt-strato norden, Meienberg-strato orienten, Pilse sudorienten kaj Kürschner-strateto sudokcidenten) malpli gravas. Kiel lasta strato najbara aldonitis en 1895 la Rathaus-ponto, paralele al Krämer-ponto. La plej granda parto de Wenigemarkt estas piedira zono, la apudaj stratoj havas reduktitan cirkuladon da veturiloj.
Je la sudorienta parto de la placo estas fontano, kronite de la bronza skulptaĵo Interbatiĝantoj knaboj. Ĝin faris en 1975/76 la magdeburga artisto Heinrich Apel; ekde 1990 ĝi troviĝas sur tiu ĉi loko.
Tipas por ĉi tiu bazarplaco la - komparite al aliaj placoj en Erfurto - relative malaltaj konstruaĵoj ĉirkaŭe. Pluraj kafejoj kaj restoracioj igis ĝin turisma knajpa kvartalo. Majeste gvardas la placon el la uesta flanko la Preĝejo Sankta Egidio.
Historio
La unua endokumenta mencio estis en 1217, kvankam certe jam ek de la 11-a jarcentro troviĝas bazarplaco surloke. Unue ĝi estis la bazarplaco de la setlejo de komercistoj oriente de la rivero Gera. Sian nomon ĝi ricevis pro distingo al la "granda bazarplaco" de sur Katedralplaco. Dum la mezepoko la Wenige-bazarplaco komencis malgravi, ĉar transŝarĝo de varoj fariĝis aŭ sur aliaj placoj erfurtaj aŭ ene de komercdomoj mem. Je la fino restis nur la vendado kaj aĉetado de regionaj varoj (ekz. greno), ne de altkvalitaj aŭ de ie alie en la mondo produktitaj aĵoj.
Protestoj de Nieuwmarkt
La protestoj de Nieuwmarkt (nederlande: Nieuwmarktrellen), reference ankaŭ al la Amsterdam-metroaj protestoj, estas serio de gravaj tumutloj en la kvartalo Nieuwmarkt de Amsterdamo. La 24an de marto kaj la 8an de aprilo, 1975, la protestoj kontraŭ la planita detruego de hejmoj transformiĝis en kontraŭstaroj kontraŭ la municipa polico. La hejmoj estis konsiderataj de loĝantoj kaj de protestantoj kiel en bona kondiĉo, sed ili estis devintaj lasi vojon por la konstruo de la tunelo de Orienta Linio de la Metroo de Amsterdamo. Tio estis necesa ĉar la konstruo de 3,5 km longa tunelo estis farita ĉefe per enmetado de grandaj skatolegoj de cemento. Kiel rezulto de la tumultoj, la urba konsilantaro de Amsterdamo decidis abandoni pliajn planojn por aldonaj metrolinioj.
En 1980, estis malfermita la metrostacio. Ĝi estis dekorata per kvin artaĵoj kreitaj memore de la tumultaj tempoj.
Metila kloroformiato
Metila kloroformiato estas metila estero de la kloroformiata acido, senkolora likvaĵo kun forte agrabla odoro, solvebla en benzeno, kloroformo, etero kaj etanolo kaj malmulte solvebla en akvo. Metila kloroformiato uzatas kiel peranto en kemiaj sintezoj tiaj kiaj karbonatoj, karbamatoj, tinkturoj, farmaciaĵoj, herbicidoj kaj insekticidoj.
Metil-kloroformiato estas neakordigebla kun akvo, fortaj oksidigagentoj, alkoholoj kaj bazoj (inklude de aminoj). Ĝi malrapide malkomponiĝas en akvo por estigi metanolon, HCl kaj CO2. La reakcio plimultiĝas kiam temas pri varma akvo. Ĝi atakas multajn metalojn ĉefe en humida atmosfero. La substanco povas absorbiĝi de la homa korpo per inhalado de ĝiaj vaporoj, per haŭto kaj ingestado.
Mlýnec (Postřekov)
Mlýnec estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Postřekov, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas 1 km nordoriente de Postřekov. Estas ĉi tie registritaj 61 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mlýnec situas en katastra teritorio Postřekov kun areo 18,92 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj
La Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj, ELSA, fondiĝis en 1990 de 12 landaj asocioj cele al pli bona komprenemo de balbutado en Eŭropo. La laborado de ELSA estas rekonata de Internacia Labor-Oficejo, Monda Organizaĵo pri Sano, kaj Unuiĝintaj Nacioj. ELSA helpis fondi na Eŭropa Handikapo-Forumo.
Balbutado: malnovega problemo
Ekde bibliaj tempoj, multaj fortaj estroj havas la saman problemon. Temas ekzemple pri brita reĝo Georgo la 6-a, Isaac Newton, Charles Darwin, Somerset Maugham, Lewis Carroll, kaj Marilyn Monroe.
Entute, unu elcento de la nuna mondo havas la saman problemon kiel Moseo. Ofte tiaj homoj tute ne kapablas elparoli tion, kion ili volas diri. ĉi tiu flumanko kaŭzas ne nur maleblecon komuniki efike sed ankaŭ malemon komuniki iom ajn pro malsukceso-timo. Pluraj balbutantoj do suferas tutan izoladon.
Malgraŭ, ke tra la mondo tiom da kunhomoj dolore balbutas, ŝajnas ke tre multaj nek scias nek volas scii pri la angoro de balbutantoj.
Ekzistas multnombraj klinikaj terapioj por la balbutuloj kun aliro al terapiejo, sed tamen, malgraŭ jardekoj da esplorado, establita porbalbuta kuracilo ankoraŭ ne haveblas.
Feliĉe, jam sukcese uzataj praktikaj sinhelpaj programoj povas esti bazo por granda redukto de balbuto-simptomoj.
Nuntempe klaras, ke por balbuta profito el la sinhelpa metodo, necesas ke sinhelpo estu facile kaj vaste havebla al ĉiuj minimumkoste.
Kio faratas por helpi la balbutularon
ELSA kreiĝis de 12 landoj cele al pli disvastigita scio-kompreno de balbutado, kaj cele al kunigo de la naciaj balbutaj sinhelpaj asocioj en Eŭropo.
Konkero de Ameriko
La konkero de Ameriko estis la esplorado, milita okupado kaj koloniigado de parto de Ameriko fare de kelkaj eŭropaj potencoj, el kiuj la plej gravaj estis Hispanio, Portugalio, Britio, Francio kaj Nederlando, post la alveno de Kolumbo al Ameriko en 1492 kaj kiu daŭris ĉefe dum la 15a, 16a kaj 17a jarcentoj, kvankam eĉ ankoraŭ restas kelkaj koloniaj enklavoj en la kontinento. Tiu agado pludaŭris eĉ ĝis la 19a jarcento fare de naciaj amerikaj ŝtatoj, inter kiuj elstaras Argentino kaj Usono kiuj realigis politikon de etna purigado malfavore al amerikaj indiĝenoj.
Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj
Kio faratas por helpi la balbutularon
Iuj landoj, inkluzive de multaj Eŭropaj, havas sendependajn neregistarajn asociojn, kutime karitatajn aŭ volontulajn, kiuj klopodas plibonigi balbutulajn statojn per diversaj metodoj ekzemple la jenaj:
Konkero de Ameriko
Ĝenerala rigardo
La konkero de Ameriko supozis la militan okupadon de la teritorio de kelkaj popoloj de malegala kultura disvolviĝo kiuj loĝis la kontinenton, ekde ĉasistoj-kolektistoj kiel la perikuoj, gvajkuraoj aŭ koĉimioj en Kalifornia Duoninsulo ĝis civilizacioj pli disvolvigitaj, inter kiuj la plej konataj estis la inkaoj, la aztekoj, la majaoj kaj la mŭiskaoj.
Unuaj eŭropaj ĉeestoj
Ŝajne jam fine de la 10a jarcento jam estis setlejo de vikingoj en L'Anse aux Meadows en insulo de la nuna teritorio de Kanado.
Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj
Kio faratas por helpi la balbutularon
Do la naciaj balbutulaj sinhelpaj asocioj en Eŭropo de du jardekoj celas, sendepende kaj sen supera fondusado, plibonigi la situacion de homoj invaliditaj aŭ malavantaĝigitaj pro balbutado.
Konkero de Ameriko
Unuaj eŭropaj ĉeestoj
La vikingoj nomigis Vinlandon la esploritajn terojn kaj eble ili reprezentis tiujn teritoriojn de la Arkto. La Universitato de Yale publikigis en 1965 la mapon de Vinlando, valorigita en 25 milionoj da dolaroj kaj kies aŭtenteco estis pridemandita. La Smithsonian Institution petis al Douglas McNaughton fizikisto kaj fakulo pri antikva kartografio analizi la uzitan inkon de la mapo pere de la sistemo Karbono 14, McNaughton konkludis antikvecon de ĉirkaŭ 1434; aliflanke Robin Clark profesoro pri kemio de University College de Londono realigis aliajn studojn de la inko pere de spektroskopio Raman kaj konkludis datigon de ĉirkaŭ 1923.
La mapo montras mondomapon kun parto identigebla kiel Gronlando kaj alia kiel Vinlando koincida kun la restaĵoj de la insulo Novlando, sed kio ĉiukaze estas ege for de la insuloj kaj y de la etendaj kontinentaj teritorioj kiujn la hispanaoj malkovros, mapigos kaj kiuj poste nomiĝos kiel Ameriko, kaj de aliaj amerikaj teritorioj kiuj poste ankaŭ portugaloj, francoj kaj britoj esploros kaj koloniigos.
Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj
Kial ELSA
ELSA estas transnacia transkultura organizaĵo. ĝi rajtas serĉi nur rimedojn disponeblajn al multnaciaj grupoj. Ĝi pliigas la informreton kaj novnivele lobias por balbutuloj. La ĉefaj celas de ELSA estas:
Konkero de Ameriko
La vojaĝoj de Kristoforo Kolumbo
La maristo Kristoforo Kolumbo iniciatis la vojaĝon de malkovro kiu startis de Palos de la Frontera (Oubo, Hispanio) direkte al okcidento. La ŝiparo konsistis el tri ŝipoj, Santa María, La Niña kaj La Pinta, per kiuj alvenis al Ameriko la 12an de oktobro de 1492. Kolumbo miskredis ke li estis alveninta al la orienta marbordo de Azio, kaj tiele oni nomigis tiujn teritoriojn dekomence kiel "La Indioj". Tiu nomo disvastiĝis siavice inter eŭropanoj, per la nomo de "Indias" inter hispanoj, kaj "West Indies" inter britoj, kaj eĉ oni uzis la vorton "indioj", por aludi la indiĝenojn sen distinge inter iliaj diferencaj kulturoj, socioj kaj membroj. Kolumbo mortis sen scii ke sia malkovro havis kiel sekvon la konkeron de kontinento nekonata por la eŭropanoj de la 15a jarcento kaj la subpremado de civilizacioj, kulturoj, socioj aŭ individuoj indiĝenaj, kio justigis tiun subpremadon sur tri grandaj principoj:
En 1493 la papo Aleksandro la 6-a "donis" tiujn teritoriojn malkaŝitajn de la regno de Kastilio devigante ĉiujn veturontojn tien peti permeson de la reĝo de Kastilio (Aleksandraj buleoj), ordono kiun poste britoj, nederlandanoj, francoj, belgoj, svedoj, rusoj malakceptis. Post unu jardeko, Amerigo Vespucci, itala ŝipisto serve al hispanoj, priskribis, ke la teroj malkovritaj de Kolumbo ne estis en Azio, sed temas pri kontinento nekonata de la eŭropanoj de la 15a jarcento. Omaĝe eŭropanoj nomigos kiel "Ameriko" tion ĝis tiam malkaŝitan kaj poste valide por la tuta kontinento.
Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj
Kial ELSA
La estraro de ELSA konsistas el ĉiaj homoj, inkluzive de kelkaj kiuj profesias en balbutula terapio.
Konkero de Ameriko
Konkero kaj koloniigo
La koloniaj registaroj organizis la ekonomiojn de la amerikaj socioj sub siaj hegemonioj ene de sistemo de Internacia komerco por faciligi la havigon de ormetaloj kaj krudaj materialoj al la ekonomioj de Eŭropo, por formi merkantilismon favoran al la eŭropaj ŝtatoj. La konkero de Ameriko normigis sistemojn de laboro servutaj por indiĝenoj kaj sklavecaj (propraj de Ameriko, Azio, Eŭropo kaj Afriko), baze sur forrabo de personoj en Afriko kaj ties deviga kaj perforta transporto al Ameriko. Krome en la hispanaj kolonioj stabliĝis sistemo de kastoj baze sur la doktrino de la limpieza de sangre, kiu stabligis la superon de la nomita "blanka raso" sur la aliaj etnoj. Post la Konkero de Ameriko, kelkaj el la konstitucioj de la novaj ŝtatoj, sekvante la ekzemplon de Francio, abolis la sklavecon; aliaj konstitucioj kiel tiu de Argentino helpis la invadon fare de eŭropanoj de la teritorioj loĝataj de indiĝenoj. Krome, Haitio kaj la ŝtatoj kiuj sendependiĝis de Hispanio havigis sin per konstitucioj kiuj forigas la sklavecon. En aliaj amerikaj landoj, kiel Brazilo kaj Usono, la sklaveco pludaŭris ĝis la dua duono de la 19a jarcento.
Eŭropa Ligo de Balbutulaj Asocioj
Kial ELSA
La rolo de la organizaĵo vaste ampleksas. Kelkaj el la unuaj prioritatoj estas:
Konkero de Ameriko
Konkero kaj koloniigo
Dum la Konkero de Ameriko (19a kaj 20a jarcentoj), ankaŭ kelkaj sendependaj amerikaj ŝtatoj, kiel Argentino, Ĉilio kaj Usono, iniciatis agadojn okupantajn teritoriojn de indiĝenoj en diversaj disvolvigaj situacioj; kelkaj fakuloj asertas, ke en tiaj agadoj tiuj landoj realigis politikon de etna purigado kaj de genocido, sed aliaj fakuloj negas tion.
Kronologio
Estas klara la komencodato de la Konkero de Ameriko (1492), sed la findato ne ests tiom klara. Pri Hispanio, en la 1570-aj jaroj dekreto de la reĝo Filipo la 2-a malpermesis la konkeron, kiu de tiam nomiĝis pacigo. Krom tiu termina afero oni povas aserti, ke la Eŭropa Konkero de Ameriko finiĝis per la ĝenerala proceso de emancipiĝo komencita de la usona sendependigo en 1776 kaj kreado de sendependaj kaj suverenaj ŝtatoj en Ameriko kiu etendiĝis laŭlonge de la 19a kaj 20a jarcentoj. La lasta ŝtato kiu sendependiĝis de eŭropa potenco estis Belizo en 1981, sed ankoraŭ restas kelkaj koloniaj enklavoj.
La demografia stagno
Dum la konkero de Ameriko okazis grava demografia stagno post kaj pro la alveno de la eŭropanoj. La kialoj estas pridisputataj inter tiuj kiuj emfazas la nevolajn kialojn kiel epidemiaj malsanoj alportitaj de la eŭropaj kolonoj kaj tiuj kiuj emfazas ke temas pri genocido, kialita pro la traktado ricevita de la indiĝenoj, ekzemple ĉe la Piĥaoj en Kolombio.
Laŭ kelkaj fakuloj la definitiva kialo de la ĝenerala malvenko de la amerikaj civilizacioj estis la enmeto de malsanoj kaj infektoj neekzistantaj en Ameriko ĝis tiam, por kiuj la indiĝenaj popoloj ne havis taŭgajn biologiajn defendilojn. La usona fakulo H. F. Dobyns ĉirkaŭkalkulis, ke 95 % de la totala populacio de Ameriko mortis en la unuaj 130 jaroj post la alveno de Kolumbo. Siaflanke Cook kaj Borak, de la Universitato de Berkeley aserti post studaj jardekoj, ke la populacio en Meksikio malpliiĝis el 25,2 milionoj en 1518 al 700 mil personoj en 1623, malpli da 3 % de la komenca populacio. En 1492 Hispanio kaj Portugalio kune ne superis 10 milionojn de personoj.
La demografia stagno de la origina populacio de Ameriko estis, laŭ kelkaj aŭtoroj, la ĉefa kaŭzo de ties milita malvenko kiel okazis ĉe la Ambigvoj en Kolombio. Steven Katz diris tiuteme:Tre probable temas pri la plej granda demografia katastrofo de la historio: la malloĝigo de la Nova Mondo, kun ĉiu sia teruro, kun ĉiu sia mortaro.
Debato pri ebla genocido kaj detruo de la indiĝenaj kulturoj
Ekzistas akra debato pri la konsidero de genocido de la agado de la hispanaj konkeristoj en Ameriko en kiu oni esprimis diversajn vidpunktojn:
Liberiga Tago (Nederlando)
En Nederlando, Liberiga Tago (Bevrijdingsdag) estas celebrata ĉiujare la 5an de Majo por marki la finon de la okupado fare de Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito.
Konkero de Ameriko
Debato pri ebla genocido kaj detruo de la indiĝenaj kulturoj
En Latinameriko la ĝenerala sinteno estas ege kritika antaŭ la agado de la eŭropaj konkeristoj kaj estis krome adoptita oficiale de kelkaj ŝtatoj aŭ registaroj kiel tiuj de Venezuelo kaj Bolivio, kaj de konsiderinda kvanto de intelektuloj kaj politikaj fortoj. En Eŭropo kaj parto de Nordameriko estas pli ofta ke la funkciuloj, la publika opinio, la intelektuloj kaj la politikaj kaj sociaj organizoj ne konsideras, ke la Konkero de Ameriko konstituis genocido, el ĝenerala vidpunkto.
Liberiga Tago (Nederlando)
La lando estis liberigita ĉefe fare de la Unua Kanada Armeo, kiu inkludis aldone al kanadaj fortoj la 1an Britan Korpuson, kaj la 1an Polan Divizion, same kiel, je diversaj momentoj, trupojn el Usono, Belgio, Nederlando kaj Ĉeĥoslovakio. Partoj de la lando, aparte la sudoriento, estis liberigita de la Brita Dua Armeo, kiu inkludis usonajn kaj polajn aerfortojn, (por la Operaco Market Garden) kaj francajn aerfortojn (por la Operaco Amherst). La 5an de Majo 1945, la kanada generalo Charles Foulkes kaj la germana Ĉef-Komandanto Johannes Blaskowitz atingis interkonsenton pri la kapitulaco de la germanaj fortoj en Nederlando en la Hotelo Wereld en Wageningen. Unu tagon poste, la kapitulaca dokumento estis subskribita en la aŭditorio de la Universitato de Wageningen, tute apude.
Konkero de Ameriko
Debato pri ebla genocido kaj detruo de la indiĝenaj kulturoj
Kelkaj fakuloj de Usono, Britio, Nederlando, Belgio, Germanio, Francio, Svedio kaj Norvegio asertas ke la agado de la hispanaj konkeristoj en Ameriko estis malhumana kaj konstituis genocido. Aliaj historiistoj asertas ke tiaj asertoj ne havas bazon kaj male estas verko de konspiro helpata ĉefe de britoj kaj francoj por krei nigran legendon kontrŭ Hispanio. Kelkaj historiistoj defendas ke ŝtatoj kiel Britio, Usono, Argentino, Brazilo kaj Ĉilio, realigis genocidojn konkerante la indiĝenajn teritoriojn. Siavice tiu asertos estis malakceptitaj kiel mitoj de diversaj fakuloj. Ĝenerale oni povus diri, ke dum la konkero de la indiĝenja teritorij en Ameriko, en diversaj epokoj, diversaj sektoroj kaj priserĉistoj denuncis kaj pludenuncas la ekziston de genocidoj, dum aliaj priserĉistoj malakceptas entute tiajn denuncojn kiel mitoj aŭ nigraj legendoj.
Liberiga Tago (Nederlando)
Post la liberigo en 1945, oni rememoris la Liberigan Tagon ĉiun kvinan jaron. Fine, en 1990, tiu tago estis deklarita nacia festo, kaj la liberigo estas de tiam rememorata kaj celebrata ĉiun jaron.
Konkero de Ameriko
Debato pri ebla genocido kaj detruo de la indiĝenaj kulturoj
La debato pri la moraleco de la faktoj de la konkero produktiĝis eĉ en Eŭropo. Jam en la 16a jarcento, Fray Bartolomé de las Casas asertis ke la indiĝenoj estis espluatitaj malhumanece de la konkeristoj kaj enkomendistoj. Kaj tiam kaj nun kelkaj sektoris kritikis, ke la asertoj de De las Casas estas falsaj aŭ troigaj kaj parto de nigra legendo kontraŭhispana kaj kontraŭkatolika. Tamen Hispanio konsideris tiajn denuncojn de De las Casas kaj proklamis en 1542 la leĝaron nome Leyes Nuevas por la intenco protekti la rajtojn de la amerika loĝantaro antaŭ konkeristoj kaj kolonoj.
Liberiga Tago (Nederlando)
La 4an de Majo, la nederlandanoj havas la "Dodenherdenking," Rememoro de la mortintoj en Nederlando pri la personoj kiuj estis mortigitaj dum agado dum la Dua Mondmilito kaj en militoj ĝenerale. Estas ankaŭ rememoraj kunvenoj en urboj de la tuta lando, el kiuj la plej bone konata okazas ĉe la Nacia Monumento en la Placo Dam en Amsterdamo kaj en la Waalsdorpervlakte en la dunoj ĉe Hago, unu el la fifamaj Naziaj ekzekutejoj. Tra la tuta lando, oni celebras du silentominutojn je la 8a matene. La 5an de Majo, la liberigo estas celebrata kaj okazas festivaloj ĉe multaj lokoj en Nederlando, kun paradoj de veteranoj kaj 14 muzikfestivaloj tra la tuta lando.
Konkero de Ameriko
Debato pri ebla genocido kaj detruo de la indiĝenaj kulturoj
En 1615 Felipe Guamán Poma de Ayala sendis rakonton de 1200 paĝoj "La unua nova kroniko kaj la bona regado" al la Reĝo de Hispanio. Guamán estis eksa membro de la inkaa nobelularo kiu bedaŭris maljunaĝe estis helpinta junaĝe la konkeristojn kaj volis informi la reĝon pri la tuta problemaro. Lia kroniko enhavis la historion de la Inkaoj, ties konkero kaj la mistraktado al la indiĝenoj. La libro perdiĝis ĝis 1908 kiam aperis en la privata biblioteko de la Reĝa Familio de Danio.
Klagenfurt
Klagenfurt estas ĉefurbo de regiono Karintio en Aŭstrio.
Stacio Fukui (Fukui)
Stacio Fukui (japane: 福井駅 [Fukui-eki], angle: Fukui Station) estas fervoja stacio en Fukui, Gubernio Fukui, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa) kaj 1 linion de Fervojo Echizen: Linio Katsuyama-Eiheiji kaj 1 linion de la trama reto Fervojo Fukui: Linio Fukubu.
Klagenfurt
En la lingvo de la slovena minoritato la urbo nomiĝas Celovec. Por Esperanto Vinko Oŝlak proponis la nomon Klaŭdiforumo, laŭ iama latina nomo.
Ingeborg-Bachmann-premio (germane: Ingeborg-Bachmann-Preis) estas literatura konkurso kiun fondis en 1976 la urbo Klagenfurt memorante la verkistinon Ingeborg Bachmann. La Ernst-Willner-premio (germane: Ernst-Willner-Preis) estis literaturpremio kiu aljuĝitis ĝis 2014 ĉiujare dum frua somero okaze de la rekta laŭtlegadkonkurso Tage der deutschsprachigen Literatur en Klagenfurt.
Famuloj
En Klagenfurt naskiĝis: En Klagenfurt mortis: János Despotovich, jezuito
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de estas
Konkero de Ameriko
Debato pri ebla genocido kaj detruo de la indiĝenaj kulturoj
Hispanio foje uzis metodojn troe violentajn por subpremi la defendon de la teroj fare de la originaj popoloj. Kaŭpolikano, la toki de la Mapuĉoj kiu estris la reziston kontraŭ la hispana invado, estis ekzekutita pere de palisumo. Tupak Amaru kiu estris inkaan insurekcion en 1780 estis ekzekutita post rigardi devige la torturon kaj ekzekuton de sia edzino kaj filo inter aliaj; poste oni fortranĉis lian langon kaj estis ligita al kvar ĉevaloj intence dismembrigon, kion fine oni faris per hakiloj Kelkaj sektoroj kritikas tiujn ekzekutojn kiel malhumanaĵoj por terurigi la indiĝenojn, sed aliaj asertas ke temas pri ekscesoj de la konkeristoj senscie de la reĝo.
Kelkaj fakuloj defendas al ideon ke rakontojn pri ekscesoj misfaritaj de hispanoj profitis la eŭropajn potencojn kaj protestantaj kaj rivaloj de Hispanio por krei kontraŭhispanan kaj kontraŭkatolican nigran legendon. Aliaj fakuloj defendas la ideon, ke profitis la supozitan ekziston de nigra legendo sektoroj kiuj inventis blankan legendon kiu prezentis la agadon de la konkeristoj kiel civiliza kaj kristaniga.
Somere de 1550, en Valladolid, tiujn temojn diskutis la konsilantaro de la reĝo de Hispanio. La humanisto kaj erudito aristotela Juan Ginés de Sepúlveda asertis, ke la indianoj estas "naturaj sklavoj" kiel Aristotelo difinis ilin per la frazo, "nehomaj barbaruloj kiuj pensas, ke la ofero plej granda kiun ili povis doni al Dio estas ilia homa koro". Eĉ ties brilaj artoj, skulptarto kaj arkitekturo ne estis laŭ Sepúlveda pruvo de ties civilizo, "ĉar nek abeloj nek araneoj realigas verkojn kiujn homoj ne povas imiti."
La dominikana monaĥo defendanto de la indiĝenaj rajtoj, Bartolomé de las Casas, alportis al la konsilantaro ampleksan dosieron pri la kruelaĵoj kiujn konkeristoj realigis en Ameriko, defendante la humanecon de la indiĝenoj. Tiam diris li frazok iu poste famiĝis: "Ĉiuj homoj estas humanaj". De las Casas tamen akceptis kiel laŭleĝa la sklaveco de viroj kaj virinoj de Afriko. Kelkaj priserĉistoj agnoskas en Bartolomé de las Casas pioniron de la homaj rajtoj kiuj ekagnoskiĝos post la 18a jarcento. aliaj fakuloj defendas ke De las Casas falsigis la faktojn kaj estas kulpulo de la tiel nomata nigra legendo kontraŭhispana kaj kontraŭkatolika.
La reĝo de Hispanio iom prokrastigis la konkeron ĝis kiam tiuj aferoj estu esploritaj pli detale. Fine li akceptis, ke la indiĝenoj estas homaj estaĵoj, sed ne entute, kaj pro tio pluhavigis la sistemon de encomienda kiu finfine permesis la perfortan laboron kaj la seksan eksceson kontraŭ virinoj.
Trovo de palisumitaj personoj kaj strangolitaj dum la konkero
En 2007 oni trovis akcidente la mortajn restaĵojn de 70 personoj ĉe la urbo de Lima kiuj ŝajne mortiĝis dum 1536, kaj ĉe la kadavroj oni trovis restojn de eŭropa armilaro, kaj evidentaĵon ke multaj el ili estis palisumitaj aŭ strangolitaj. Oni ne sciis dekomence ĉu temas pri kolonoj aŭ kolonigitoj. La trovaĵo korespondas kronologie al la epoko de la defendo de la kolonia urbo de Lima fondita de Francisco Pizarro, defendita kun siaj indiĝenaj aliancanoj kaj sieĝita tiam de la militaj fortoj de la Inkaa Imperio, kaj estis unu el la plej antikvaj evidentaĵoj arkeologiaj pri kiel okazis kelkaj militaj eventoj de la Konkero de Ameriko, kiu estis eĉ pli kruela en Ĉilio.
József Hajós
HAJÓS József (hajoŝ) pseŭdnimoj: Brassai Béla, Kiss Mihály, Medeséri János estis hungara filozofihistoriisto naskita en Braŝovo la 26-a de decembro 1923).
Biografio
La mezlernejon li finis en Braŝovo kaj Aiud (1934–42), li akiris diplomon de instruisto pri filozofio en Universitato Bolyai (1948), kaj tie li defendis sian doktoran disertacion kun titolo A wolffi lélektan Erdélyben (La psikologio de Wolf en Transilvanujo (1974). Kiel asistanto li prelegis logikon (1949–52), li estis la redaktoro de Akademia Libroeldonejo de Kluĵo (1955–58), poste iĝis esploristo, ekde 1966 ĉefesploristo filozofia de la filio de Kluĵo de la Rumana Scienca Akademio.
Cwichelm
Cwichelm eble regis parton de Wessex, Anglio, sub Cynegils (reĝo de Wessex 611 - ĉ. 643). Eble li estis filo de Cynegils.
La unua mencio de Cwichelm rilatas la jaron 614: la Anglosaksa Kroniko raportis ke Cynegils kaj Cwichelm batalis ĉe Bampton (vilaĝo de Devon) kaj mortigis 2046 kimrojn. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, en 626 dungmurdisto sendita de Cwichelm, "reĝo de Wessex", malsukcese penis mortigi Edwin de Northumbria. Paulinus, episkopo de Jorko, persvadis Edwin konsenti al la bapto de sia nova filino Eanflaed (kune kun 11 aliaj anoj de la reĝa domanaro), kaj Edwin ĵuris ke, se li venkus Cwichelm, li konvertiĝus. Edwin ja venkis, kaj la 12-an de aprilo 627 li baptiĝis.
La sekvantan jaron Cynegils kaj Cwichelm batalis kontraŭ Penda, reĝo de Mercia. La Anglosaksa Kroniko - kiu plejparte favoris Wessex - ne raportis kiu venkis: do verŝajne Penda estis la venkanto.
En 636 Cynegils kaj Cwichelm baptiĝis ĉe Dorchester, kaj Oswald de Northumbria estis ilia baptopatro. Oswald edziĝis al Kyneburga, filino de Cynegils. La fontoj ne mencias Cwichelm rilate postajn jarojn, kaj eble li mortis nelonge post sia baptiĝo.
Li havis filon Cuthred kiu eble regis parton de Wessex sub Cynegils kaj Cenwalh.
Diego Gonçalves
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Kelkaj kompleksaj variabloj
Kelkaj kompleksaj variabloj estas matematika kampo en kiu oni studas holomorfajn funkciojn en pli ol unu kompleksa dimensio.
Holomorfaj funkcioj
Oni ankaŭ povas difini holomorfan funkcion per parta diferenciala ekvacio. Estu. Difinu
Tiam f estas holomorfa, se la funkcio sekvas la ekvaciojn de Cauchy-Riemann:
2949 Kaverznev
2949 Kaverznev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan televidan ĵurnaliston Aleksandr Aleksandroviĉ Kaverznev (cirile Алекса́ндр Алекса́ндрович Ка́верзнев, 1932–1983).
TG4
TG4 estas nacia televida kanalo el Irlando, kiu elsendas preskaŭ nur en la irlanda. La elparolo de TG4 (TG Ceathair) en la irlanda lingvo estas / tʲeː ɟeː cahəɾʲ /.
Kisszentmárton
Kisszentmárton [kiŝsentmArton] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye. La loknomo signifas: malgranda-Sankta Marteno.
Situo
Kisszentmárton situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ iama fervojo Villány-Sellye.
Historio
La loko estis loĝata ekde la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1257 laŭ iama nomo Okrimindszent. Dum la turkoj la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis, sed restis daŭre viva. La serboj okupis la regionon inter 1918-1920.
Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)
Bárbara de Braganza
Bárbara de Braganza (naskiĝis la en Lisbono, mortis la  en Madrido) estis portugala princino, filino de Johano la 5-a kaj Maria Ana de Aŭstrio. Bárbara geedziĝis en 1729 en la urbo Badaĥozo kun la tiama Princo de Asturio Fernando la 6-a. Kiel memoraĵo en tiu urbo estas nune mezlernejo titolita Bárbara de Braganza, kiu estis porina dum la reĝimo de Francisco Franco kaj nun estas gea kiel ĉiu publika lernejo.
La junulino Bárbara estis tre klera kaj agrabla laŭ ŝia karaktero, ŝi regis ses lingvojn kaj estis muzikamanto. Fernando kaj Bárbara profunde enamiĝis kaj loĝis izolite dum la regado de Filipo la 5-a, pro volo de Izabela de Farnesio.
Auquemesnil
Auquemesnil estas malaperinta franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Bárbara de Braganza
En 1746 Fernando entroniĝis kaj Bárbara ludis gravan rolon en la kortego, ĉefe kiel peranto inter la reĝo de Portugalio kaj ŝia edzo. Estas konata la protektado kiun ŝi donis al la fama itala kantisto Carlo Broschi, plej konata kiel «Farinelli». Ŝi estis la iniciatinto de la konstruado de la Monaĥejo de la Reĝaj Salesanoj de Madrido. Post la inaŭguro en 1757 ŝi translokiĝis al Aranjuez, madrida urbo, kie ŝi forpasis post longa suferado la 27-a de aŭgusto 1758, kio provokis la frenezadon de ŝia edzo.
Auquemesnil
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Auquemesnilais.
Fluoroacetata acido
Fluoroacetata acido, hidrogena fluoroacetato aŭ FH2C-COOH estas kemia organika kombinaĵo de fluoro, derivaĵo el acetata acido kie unu hidrogenatomo de la metila grupo (-CH3) estis anstataŭata de fluoratomo. Ĝi uzatas kiel pesticido kaj biologie ĝi inhibas la akonitazan etapon en la ciklo de la citrata acido.
Natura okazejo
Fluoroacetatoj nature okazas en minimume 40 plantoj en Aŭstralio, Brazilo kaj Afriko. Ĝi unue estis identigita en la foliaro de la Dichapetalum cymosum, ordinare konata kiel gifblaar (en la afrikansa lingvo) de J. S. C. Marais en 1944. Ĉirkaŭ 1904, la kolonianoj en Sieraleono kutime uzadis ekstraktoj el Chailletia toxicaria, kiu ankaŭ enhavas fluoroacetatan acidon aŭ ĝiajn salojn por venenigi ratojn. Pluraj indiĝenaj planto-genroj enhavas la toksinon, inklude de Gastrolobium, Gompholobium, Oxylobium, Nemcia kaj Akacio.
Okazado de fluoroacetato en la specioj Gastrolobium
Gastrolobium estas genro de florplantoj el la familio fabacoj. Ĉirkaŭ 100 specioj ekzistas el ĉi-genro, kaj escepte de du, ĉiuj estas indiĝenaj al la sudokcidenta regiono en Okcidenta Aŭstralio, tie kie ili konatas kiel venenaj pizoj. Gastrolobium kreskantaj en la sudokcidento de Aŭstralio estas unikaj pro iliaj kapabloj koncentrigi fluoroacetaton ekde grundoj kun malalta enhavo da fluoro.
Brosvostaj posumoj, arbetaraj ratoj, kaj sudokcidentaj grizaj kanguruoj indiĝenaj en tiu regiono povas sekure manĝi plantojn enhavantajn fluoroacetaton, tamen, brutoj kaj aliaj specioj enkondukitaj el aliaj partoj de Aŭstralio estas tre malrezistaj al la veneno, tiel kiel aliaj specioj enkondukitaj ekster Aŭstralio, tia kia la ruĝa vulpo. Pro tio ke la specioj da Gastrolobium havas alte sekondaran toksecon por ne-indiĝenaj karnovorantoj, oni kredas ke tiu fakto limigis la kapablon de katoj starigi koloniojn en lokoj tie kie tiuj plantoj reprezentas la plej grandan parton de la subgrunda vegetaĵaro.
La ĉeesto de la specioj Gastrolobium en la kamparo de farmobienistoj en Sudokcidenta Aŭstralio ofte devigas ĉi-bienistojn al forhakado de la tero, por forigo de la supera tertavolo kaj ajna venena pizosemo kiun ĝi povas enhavi, kaj anstataŭi ĝin per nova supera tertavolo venenosena por komenci novajn kultivaĵojn. Simile, post kelkaj brulaĵoj en la nordokcidenta parto de Kvinslando, brutarbredistoj devas rapide translokigi la bestojn antaŭ ol la Gastrolobium grandiflorum ekaperu el la cindroj.
Halogenidaj derivaĵoj de acetata acido
<Gallery> Fluoroacetic acid 3D.png| Unufluoroacetata acido Difluoroacetic acid 3D 2.png| Dufluoroacetata acido Trifluoroacetic acid 3D.png| Trifluoroacetata acido </Gallery> <Gallery> Chloroacetic acid 3D.png| Unukloroacetata acido Dichloroacetic acid 3D.png| Dukloroacetata acido Trichloroacetic acid 3D.png| Trikloroacetata acido </Gallery> <Gallery> Iodoacetic acid 3D.png| Unujodoacetata acido Diiodoacetic acid3D.png| Dujodoacetata acido Triiodoacetic_acid3D.png| Trijodoacetata acido
</Gallery> <Gallery> Bromoacetic acid 3D.png| Unubromoacetata acido Dibromoacetic acid 3D 2.png| Dubromoacetata acido Tribromoacetic acid3D.png| Tribromoacetata acido
</Gallery> <Gallery> MCPA molecule ball.png| Unuklorofenokso-acetata acido 2,4-Dichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls-2.png| Duklorofenokso-acetata acido 2,4,5-Trichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls.png| Triklorofenokso-acetata acido </Gallery>
ZMB
La vorto havas plurajn signifojn:
Duplín
Situo
Duplín situas laŭ maldekstra bordo de Ondava, laŭ ĉefvojo Svidník-Stropkov. La lastra urbo troviĝas je 5 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1379. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis "Duplin", poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bányavölgy 337 homoj, (rutenoj, slovakoj kaj poloj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Felsővízköz, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Duplín 480 homoj, (468 slovakoj, 8 rutenoj).
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis hungara ministro Gyula Tost.
Aenne Burda
Anna Magdalene "Aenne" Burda, "reĝino de la vestoj" (naskiĝis la en Offenburg, mortis la  en Offenburg) estis germana eldonisto de revuoj.
Post la dua mondmilito, ŝi konstruis per Burda-Moden unu el la plej grandaj germanaj revueldonistoj.
Ŝi eldonis ekde la la revuon Favorit, kiu ekde la januaro 1950 kiel Burda Moden atingis 100.000 ekzemplerojn. La eldonaĵo atingis en 1968 eĉ 1,5 milionojn da ekzempleroj kaj aperis en 16 lingvoj.
Frieda von Oppeln
Frieda Antonie Emilie von OPPELN-BRONIKOWSKI (naskiĝinta la en Iserlohn, mortinta la  en Oberhof) estis germana verkistino.
Vivo
Frieda estis la unua infano de la posta prusia generalleŭtenanto Hermann von Oppeln-Bronikowski kaj de ties edzino Elise Heyn havante kiel fraton la verkiston Friedrich von Oppeln-Bronikowski. En la 7.6.1900 ŝi edzigis en Seewis en Prättigau la svisan ĉefleŭtenanton Paul Langenheim. Tiam ŝi ŝanĝis sian familinomon; li mortis jam en 1904. Poste ŝi paralele uzis la fraŭlinan nomon kaj la pseŭdonimon Frieda von Oppeln.
Libroj
Laŭ modelo de la juna frato ŝi dediĉis sin al verkistado publikigante sub la pseŭdonimo Frieda von Oppeln:
Ŝiaj romanoj pri reĝino Charlotte (Prusio) kaj reĝino Elisabeth (Prusio) ĝuis novan eldonon ĉe eldonejo Voltmedia en Paderborno en 2005.
Gazetoj
Aĵoj de Frieda von Oppeln krome legiĝi povis gazetare:
Kultivata nigelo
Kultivata nigelo (latine Nigella sativa, alilingve ankaŭ kiel حبة البركة "la benita greno", black seed kalonji oil, black cumin seed oil, Nigella seeds, habbatus sauda, black onion seeds, graine de Nigelle, Schwarzkummel, zwarte komijn) estas planta specio en la genro nigelo (Nigella) kaj la familio ranunkolacoj (Ranunculaceae). En multaj naciaj lingvoj ĝi nomatas "nigra kumino" aŭ "nigra karvio", sed ĝi parencas nek al kumino nek al karvio.
Ĝi estas tre renoma en islamaj landoj en formo de kuracoleo aŭ en la ajurveda medicino konata sub la nomo upakunchikaa.
En 2010, Nestlé serĉis registri patenton por la uzado de Nigella sativa kiel natura traktilo kontraŭ manĝaĵalergioj.
Priskribo
Kultivata nigelo kreskas kiel svelta ĝis fortika unujara planto kaj atingas altecon de 15 ĝis 50 cm. La plantopartoj super la grundo estas loze harkovritaj foje kun glandaj triĥomoj. La rekta tigo en la supra parto estas striata. La dentaj folioj havas pintajn finaĵojn.
Tiu ĉi citaĵo de Mahometo (570–632 de nia erao) en Hadito kontribuis al granda populareco de la kuraca planto dum la pasintaj jarcentoj en la tuta islama mondo. Sed ankaŭ en ne-islamaj socioj de Azio la kuracaj efikoj aparte kontraŭ alergiaj malsanoj de jarcentoj estas tradicia parto de la loka tradicia medicino.
Vidu ankaŭ
Oficina kumino
Vyškov
Vyškov estas urbo en Ĉeĥio kun, situanta en Moravio, sur supra fluo de rivereto Haná, 34 km nordoriente de urbo Brno.
Historio
Arkeologiaj trovaĵoj atestas loĝigon de tiu ĉi spaco jam en la malflrua ŝtona tempo. La unuaj skribmencioj estas el la jaro 1141, kiam la vilaĝo estis landsinjora posedaĵo. Fine de la 12-a jarcento ĉi tien estis transportita administra centro el Pustiměř. En 1248 Vyškov fariĝis posedaĵo de olomoucaj episkopoj kaj ĝi restis ilia preskaŭ 600 jarojn. En la 2-a duono de la 13-a jarcento la devene landsinjora vilaĝo ŝanĝiĝis en vilaĝon de urba tipo kaj ĝi akiris urbajn rajtojn. En la 14-a jarcento Vyškov estis jam urbo. En la tempo de husanaj militoj ĝi estis dezertigita de husanoj, en la tempo de hungaraj militoj ĝi estis forbruligita. Pluajn perdojn ĝi suferis dum la tridekjara milito. Prosperon ĝi ĝisatendis en la 2-a duono de la 17-a jarcento. Tiutempe ĉi tie estis eĉ episkopa monerstampejo kaj Vyškov havis kromnomon Moravia Versajlo. Incendio neniigis la urbon kaj kastelon en la jaro 1753. Malgraŭ tio, ke la renovigita kastelo ankoraŭ gastigis kelkajn signifajn personecojn (en la jaro 1800 ĉi tie renkontiĝis la rusa caro Aleksandro la I-a kun la aŭstria imperiestro Franciso), ĝi plu neniam atingis sian estintan belecon. Post napoleonaj militoj en la 1-a duono de la 19-a jarcento estis detruitaj la urbaj pordegoj kaj la urbo akiris novan spacon por evoluo. La kernon de la urbo kreas triangula placo kun apudaj stratoj, kiujn foje ĉirkaŭigis remparoj kun tri enirejpordegoj. Hodiaŭ konserviĝis kelke da restaĵoj de la remparoj.
La kastelo en Vyškov staras en loko de devena gotika burgo el la 15-a jarcento. Kastelĝardeno estis fondita ankaŭ en la 15-a jarcento, post la sveda invado ĝi estis renovigita. En la konstruaĵo de la kastelo estas lokigita Muzeo de regiono de Vyškov, kiu koncentras kolektaĵojn historiajn, arkeologiajn, etnografiajn kaj kolektaĵon de belartoj. Konata estas ankaŭ ampleksa kolektaro de popolceramiko el Vyškov, kies produktado havis en Vyškov sian fonregionon de komence de la 18-a jarcento ĝis la jaro 1945. Renesanca urbodomo en la placo devenas el la jaro 1569. Ĝi estis renovigita en 1613 kaj en duono de la 18-a jarcento. Al renesancaj konstruaĵoj apartenas kapelo de sankta Anno kun fragmentoj de surmuraj pentraĵoj. La kapelo devenas el la 16-a jarcento.
En la urbo estas grava fabriko Rostex, kulturon prizorgas Biblioteko Karel Dvořáček kaj Muzeo de Vyškov-regiono kaj por amuzo servas Akvoparko Vyškov. En majo 2006 estis malfermita dinoparko, do parto de zoo kun figuroj de pratempaj saŭroj.
Membrigo de urbo
Vyškov membriĝas en 13 partojn, kiuj situas sur kvin katastraj teritorioj:
Personecoj
Eminentaj famuloj de la urbo estas verkisto Karel Dvořáček kaj sciencisto, vojaĝisto, verkisto kaj arabisto Alois Musil.
Esperanto
En Vyškov okazis la 11-a kongreso de Ĉeĥa Esperanto-Asocio en jaro 2005.
ISO 3166-2:MP
ISO 3166-2:MP estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Nord-Marianojn. La subaro ISO 3166-2:MP estas malplena. Nord-Marianoj estas dependa teritorio de Usono. Ilia dulitera (alpha-2) kodo laŭ la normo ISO 3166-1 estas MP, kaj neniu ilia sub-unuo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2. Krome, ili mem havas laŭ la normo ISO 3166-2 la kodon US-MP en la listo ISO 3166-2:US por Usono.
Sýkořice
Sýkořice (Sikorschitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono sur altaĵo super municipo Zbečno super la maldekstra bordo de rivero Berounka, laŭ direkto de fluo proksime malantaŭ Roztoky u Křivoklátu, proksimume 16 km sudoriente de Rakovník, 13 km nordokcidente de Beroun kaj 18 km sudokcidente de Kladno. Vivas ĉi tie.
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1581.
Teritorio
La supra parto de Sýkořice nomiĝas Senecká, ĝia plej alte situanta loko havas nomon Vrška.
Saint-Jean-d'Angle
Saint-Jean-d’Angle [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 595 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Jean-d’Angle estas vilaĝo en la okcidento de la departemento Charente-Maritime, sude de Rochefort. Grandan parton de la komunuma teritorio okupas marĉo. Ĝi najbaras kun Saint-Agnant, Champagne, La Gripperie-Saint-Symphorien, Saint-Just-Luzac, Hiers-Brouage kaj Beaugeay.
Presidente Kennedy (Tokantinso)
Presidente Kennedy estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 3.681 loĝantojn en 2010.