cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monaĥejo Opatovice
Historio
Ĉu Jan el Opočno aŭ Bořek el Miletínek sukcesis malkovri kaj akiri la trezoron, neniu scias. La fakuloj plejparte interkonsentas sin en opinio, ke la monaĥejo antaŭ fino de sia ekzistado malriĉĝis. Onidire estas raporto pri tio, ke la monaĥoj devis doni kiel garantiaĵojn eĉ mesajn vazojn kaj diservajn robojn, por ke ili povu pagi al soldatoj por gardado de la klostro. El tio oni juĝas, ke en tiu tempo jam la monaĥejo ne havis iujn valoraĵojn.
Legendoj
Kompreneble, ke pri la trezoro ekestis kelkaj legendoj.
2591 Dworetsky
2591 Dworetsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon Michael M. Dworetsky.
Ferike Vidor
Ferike Vidor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vidor Ferike estis hungara aktoro, komikisto. Ŝia origina nomo estis Wechselmann Franciska aŭ Weichselmann Fanni.
Ferike Vidor naskiĝis la  en Budapeŝto (la fontoj mencias aliajn naskiĝtagojn), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferike Vidor devenis el juda familio. Ŝi komence lernis en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra Lernejo en 1907. Ŝi debutis en privata trupo en Kecskemét. Ekde 1909 ŝi havis sukcesojn en diversaj kabaredoj aŭ komikaj teatretoj de Budapeŝto. En la 1920-aj jaroj ŝi ofte ludis en Berlino kaj Vieno. En 1937 ŝi apartenis al Teatro Belvárosi. Ekde 1940 pro la kontraŭjudaj leĝoj ŝi havis rolojn nur en teatro por judoj. Depost la 2-a mondmilito ŝi apartenis ĉefe al Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj Teatro Belvárosi. Ŝi ricevis premion en 1957.
Ŝi edziniĝis en 1914, eksedziniĝis en 1919, ŝia dua edzo estis Andor Gábor inter 1919-1924.
Junichi Watanabe (futbalisto)
Junichi Watanabe (渡辺 淳一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki, XV Novembro Jaú kaj Shonan Bellmare.
Rosport-Mompach
Grevenmacher, luksemburge Gréiwemaacher, estas komunumo de Luksemburgo. Ĝi situas en la kantono Echternach. Komence de en la komunumo vivis  sur areo de 57,1 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sorans-lès-Breurey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Hans Theodor Hoffmann
Hans Theodor HOFFMANN (vivodatoj ne konataj) estis germana eldonisto en Berlino, W 35, kiu eldonis ankaŭ dekduon da Esperanto-libroj kaj publikigaĵoj, precipe la "Bazan Lernolibron" de Emil Stark (1907), verkon de Karl Steier por la 4-a Universala Kongreso en Dresdeno 1908 kaj kelkajn kanto-tekstojn de la Esperanto-poetino Marie Hankel. En 1910 la eldonejon akiris Bernhard Kötz.
Clamart (stacidomo)
Clamart estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en komunumo Clamart, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Caldas Novas
Caldas Novas estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso. Laŭ takso de 2016 de la Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (Brazila Instituto pri Geografio kaj Statistiko) ĝi havas 83.220 loĝantojn. .
Laŭdire ĝi formas kune kun la eta najbara municipo Rio Quente (nur ĉirkaŭ 4.000 loĝantoj) la plej grandan termofontan areon en la mondo.
Okelis
Okelis (el la greka, latine Ocelis) estas antikva haveno de la suda Araba Duoninsulo borde de la Ruĝa Maro, proksime aŭ ĉe la markolo disigante la Ruĝan Maron de la Golfo de Adeno.
Caldas Novas
En Caldas Novas fontas, venantaj precipe el artezaj putoj, ĉirkaŭ 17.000 kubmetroj da varma akvo en unu tago. Tiuj estas uzataj en multaj hoteloj de variaj grandecoj, kies banejoj estas alireblaj nur por la gastoj, kaj en pluraj aliaj banejoj, kie la prezo de eniro estas inter 10 kaj 20 eŭroj tage. Ankaŭ ekzistas diversaj loĝkompleksoj kiuj posedas privatajn banejojn de varma akvo. En multaj banejoj estas ankaŭ saŭnoj kaj hidromasaĝejoj.
Okelis
Okelis apartenis al la malnovsudaraba regno Himjaro kaj estas konata kiel haltejo sur la mara vojo de Egiptio al Barato en la unuaj jarcentoj de nia erao. En la 1-a jarcento, la navigacia verkaĵo Periplo de la Eritrea Maro priskribas ĝin kiel "ne tiom komerca haveno kiom unua haveno de gastigo kaj trinkigo post longa velŝipa vojaĝo". Ankaŭ Plinio la Maljuna raportas pri la loko kaj same priskribas ĝin kiel la unua haltejo sur la mara vojo de Egiptio al Barato.
Caldas Novas
En Rio Quente ekzistas granda hotelo, aŭ feriocentro (Rio Quente Resorts), en kies areo estas diversaj banejoj trafluataj de varma rivero. Nur la hotelgastoj povas uzi la banejojn. Sed kie la rivero – la plej granda de varma akvo en la mondo (149.000 kubmetroj fontas en unu tago) - eliras la areon de la hotelo, ne nur ekzistas aliaj hoteloj, sed ankaŭ ĉiu homo povas bani sin en ĝia akvo. Alia allogaĵo en Rio Quente estas la “Hotpark” (angla nomo, kiu signifas Varmega Parko), grandega aro da banejoj, kiu estas alirebla por ĉiuj homoj je la prezo de ĉirkaŭ 40 eŭroj tage.
Okelis
Plinio plie raportas ke Okelis estis vizitita de negocistoj venantaj la afrika flanko de la markolo, do el la Aksuma Reĝlando, per flosoj kun aromaj herboj, mirho, eburo kaj testudaj konkoj - tio estas la nura raporto pri navigado de afrikanoj en tiu verkaĵo.
Caldas Novas
En la ĉefsezono, t.e. dum la ferioj de januaro, februaro kaj julio, ĉirkaŭ 500.000 turistoj profitas la varman akvon. Pro la varmfontaj banejoj de Caldas Novas kaj Rio Quente funkcias flugoj kaj de la urbego Sao Paŭlo kaj de Campinas (en la sama brazila ŝtato) al la malgranda flughaveno de Caldas Novas.
Jura
Jura havas diversajn signifojn:
Corse-du-Sud
Suda-Korsiko (Corse-du-Sud ) estas unu el la du departementoj de la franca regiono Korsiko. Tiu departemento etendiĝas sur la plej suda parto de la insulo kaj havas 149,234 loĝantojn. La ĉefurbo estas Ajaccio.
Corse-du-Sud havas landlimon kun la departemento Haute-Corse (Alta Korsiko). La departemento enhavas 124 komunumojn.
Lubeník
Lubeník, hungare Lubény (lubEnj) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Lubenyik.
Situo
Lubeník situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ vojo kaj fervojo Muráň-Rožňava. Revúca troviĝas 6 km-ojn.
Henryk Zimoń
Henryk Wincenty ZIMOŃ (naskiĝis la en Wodzisław Śląski - 16-an de junio 2022) estis religiosciencisto, etnologo, misiisto de la Dia Vorto, profesoro de Katolika Universitato de Lublin, lekciisto en Misia Animzorga Seminario de la Pastroj de la Dia Vorto en Pieniężno kaj Nysa.
Li gvidis etnologiajn kaj religiosciencajn esplorojn en Tanzanio (1968) kaj Ganao (1984–85 kaj 1990–91).
En la jaroj 1999–2000 estis akademia instruisto en Teologia Fakultato de la Universitato Varmio-Mazurio.
Hektaro
Hektaro (simbolo ha) estas metra unuo de areo. Ĝi egalas al 100 aroj. (la nomo estas la kunligo de SI-prefikso hekto + aro). Tio estas ne SI-unuo, sed akceptebla kun SI.
Unu hektaro egalas al:
13770 Commerson
13770 Commerson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca natursciencisto Philibert Commerson (1727–1773), plantsciencisto kaj esplorvojaĝisto. En 1764 li aliĝis kun Bougainville en la fregato la Boudeuse por vojaĝi ĉirkaŭ la mondo. Proksime Rio-de-Ĵanejro, li trovis kolorhavan rebon, kiu, laŭ lia sugesto, estis nomita "bugenvilo" fare de la franca natursciencisto Antoine-Laurent de Jussieu.
Pedesina
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bema, Gerola Alta, Premana (LC), Rasura kaj Rogolo.
Kristana patrono estas la sanktulo Antonio de Padovo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Buoux
(jen france, okcitane Buòus) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol.
1664 Felix
1664 Felix estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Felix" en memoro de la belgan pentriston kaj verkiston Felix Timmermans (1886–1947).
Skemo de la orbitoj de la asteroidoj 1664 Felix kaj 3064 Zimmer figuras en bildo dela sunsistemo videbla antaŭ la Turo Zimmer en Lier, Belgio. En tiu turo (kies nomo honoras la horloĝiston kaj amatoran astronomon Louis Zimmer) estas astronomia horloĝo kaj muzeo pri astronomio kaj horloĝarto.
Versus
Versus povas signifi
Johannes Burman
Johannes Burman (naskiĝis la 26-an de aprilo 1707 Amsterdamo, mortis la 20-an de februaro 1780), estis nederlanda botanikisto kaj kuracisto. Burman specializiĝis en plantoj el insuloj Cejlono kaj Ambon kaj el Kabkolonio. La nomo Pelargonium estis enkondukita de Johannes Burman.
Johannes Burman estis la plej aĝa filo de la teologo Frans Burman (1671-1719) kaj lia edzino Elizabeth Thierens. Lia frato estis teologo Frans Burman (1708-1793). Li startis studojn en Leiden en 1722 ĉe Herman Boerhaave, kaj gradiĝis en 1728 kiel doktoro medicina, post kio li praktikis en Amsterdamo. Post la morto de Frederik Ruysch li ricevis postenon de Profesoro de Botaniko en Amsterdamo. Johannes Burman edziĝis al Adriana van Buuren. Ankaŭ ties filo Nicolaas Laurens Burman estis botanikisto kaj studis ĉe Karolo Lineo en Upsalo.
Karolo Lineo, en 1735 survoje tra Nederlando, estis invitita de Burman, portante leteron de rekomendo el Herman Boerhaave. Burman ixgis impresita de la junulo kaj proponis gastigadon ĉe sia hejmo de Keizersgracht. Lineo estis dungita de Burman dum preskaŭ ses semajnoj por kompletigi la flaŭron de plantoj de Ceilano.
Burman prezentis Lineon al George Clifford la 3-a kaj Clifford montris al ilin fantastan libron. Ĝi ne estis en la kolekto de Burman kaj Clifford diris, ke li havus ŝanĝe por Lineo kiu estis dungita por zorgi la ĝardenon kaj la menaĝerion de Hartekamp. Burman estis poste rememorata de Lineo per la genro Burmannia kaj familio Burmaniacoj.
Burmann publikigis sin libron kun plantoj el la Kabkolonio bazitan sur kolekton de Nicolaes Witsen, nome verko de Caspar Commelin kaj Simon van der Stel? En sia libro pri Ambonaj plantoj li uzis la verkon de Rumphius. Por reserĉo kaj ilustraĵoj pri plantoj el Okcidentaj Indioj li uzis la verkon de la franca botanikisto Charles Plumier.
Ostřešany
Municipo Ostřešany situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, 6 km sude de urbo Pardubice, sur malalta monteto sude de ebenaĵo de rivero Chrudimka. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri Ostřešany en historiaj dokumentoj estas el la jaro 1227, kiam Kojata Hrabišic en testamento donacis krom aliaj havaĵoj vilaĝon Ostřešany al la monaĥejo Zderaz en Prago. Plua raporto pri Ostřešany estas testamento de Arnošt el Stará, en kiu li heredigas krom aliaj havaĵoj vilaĝon Ostřešany al sia filo Arnošt, dekano en Prago, pli poste la unua ĉeĥa ĉefepiskopo.
Sirk
Sirk, hungare Szirk (sirk) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca.
Situo
Sirk situas sub monto 813 m-ojn longa, sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Revúca troviĝas 13 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo en 1427 en formo "Chyrk". En 1910 loĝis en Szirk 1366 da homoj, (1070 slovakoj, 260 hungaroj, 16 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Sirk 1044 da homoj, (987 slovakoj, 38 ciganoj, 8 hungaroj, 5 ĉeĥoj kaj aliaj).
1874
1874 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1874 post Kristo okazis, interalie:
Cedro de São João
Cedro de São João estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 5.633 loĝantojn en 2010.
Kalia borohidrido
Kalia borohidrido estas neorganika komponaĵo, kristalblanka solidaĵo kaj diversutila reduktagento uzata industrie kaj grandskale en organikaj reakcioj kaj kiel krudmaterialo por blankigo de ligna pulpo. En kemiaj sintezoj ĝi uzatas kiel tre selektema katalizilo por reduktado de ketonoj kaj aldehidoj al ties korespondaj alkoholoj.
Vojta Náprstek
Biografio
Li naskiĝis en familio de geedzoj Fingerhut (posedantoj de brandofabriko); ĝis la jaro 1880 Náprstek nomiĝis Adalbert Fingerhut. Li studis en klasika gimnazio. Ekde sia junaĝo li interesiĝis pri fremdaj kulturoj kaj li volis studi orientalistikon. Al la deziro de sia patrino li komencis studi juron en Vieno.
Kalia borohidrido
Kiel ekzemploj, oni povas mencii ĝian aplikon en la sintezo de la kloramfenikolo, vitamino A, tiopenikolo, atropino kaj skopolamino. Ĝi malsamas el aliaj borohidridoj ĉar ĝi estas nesolvebla en alkoholo, etero kaj kvarhidrofurano.
Ĉi-substanco estas stabila en aero ĝis 300°C kaj estas malpli potenca kiel reduktagento ol litia aluminia hidrido. Ĉe 36°C-37°C ĝi formas hidraton kaj ĝia akva solvaĵo malkomponiĝas iompostiome escepte kiam stabiligita super pH >9. Ĝia solvebleco en akvo estas 25, 55 kaj 88 g/100 ml de akvo ĉe O°C, 25°C kaj 60°C respektive. Bolado aŭ acidigo de la solvaĵoj malkomponigas ĝin.
Naftogasa kuŝejo
Naftogasa kuŝejo estas naftokuŝejo kun gasĉapo. Ĝia specifaĵo estas dominado de la nafta parto de la komuna kuŝejo super tiu gasa. Diference de naftogasokondensata kuŝejo, en naftogasa kuŝejo preskaŭ tute mankas likvaj hidrokarbonoj en stato de la inversa vaporiĝo.
Gasĉapoj en naftogasaj kuŝejoj povas esti primaraj kaj sekundaraj. La sekundaraj formiĝas danke al eliĝo de gaso en libera fazo dum ekspluatado de naftokuŝejoj en reĝimo de dissolvita gaso, kiam tavolpremo iĝas malpli alta ol premo de naftosaturiĝo. Gasa parto de naftogasa kuŝejo havas termobarajn parametrojn kaj gasenhavon, kiu diferencas de dissolvita gaso danke al la nafta parto de kuŝejo, kiu kontaktas la gasan parton kaj havas pli altan enhavon de metano kaj malpli altan koncentriĝon de ĝiaj homologoj.
Evenkio
Evenkio estas aŭtonoma distrikto en Siberio en Rusio. Norde Evenkio limiĝas al Tajmira aŭtonoma distrikto, oriente al respubliko Jakutio kaj al Irkutska provinco kaj sude kaj okcidente al Krasnojarska regiono. Evenkio estas parto de Krasnojarska regiono.
Naftogasa kuŝejo
La ĉefaj parametroj de naftogasa kuŝejo estas saturiĝopremo, ecoj de tavolnafto kaj gasfaktoro.
Evenkio
Loĝantaro
La loĝantaro de Evenkio estas (laŭ censo en 2002). La nombro de loĝantoj malkreskis dum lastaj jaroj pro la elmigrado. La denseco de loĝantaro estas nur loĝantoj po kvadratkilometro (la plej malalta en Rusio).
Naftogasa kuŝejo
Depende de sia grandeco gasĉapoj povas esti industriaj kaj neindustriaj. La industriaj gasĉapoj estas ekspluatataj kun konsidero de la interago de la naftaj kaj gasaj partoj. Tavolenergio, kaŝita en premita gaso de gasĉapo, ludas gravan rolon en la unua etapo de ekspluatado de la nafta parto (la gasoprema ekspluata reĝimo). Se la gasĉapo estas neindustria, do naftogasa kuŝejo estas ekspluatata kiel la naftokuŝejo kun dissolvita gaso.
Evenkio
Etna strukturo
La plej grandaj naciecoj en la distrikto estas rusoj kaj evenkoj. Krome tie loĝas jakutoj kaj grupo da ketoj.
Historio
Laŭ la referendumo organizita la 17-an de aprilo 2005 la distrikto aliĝos al Krasnojarska regiono la 1-an de januaro 2007.
Kotvrdovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Dum la dua mondmilito Kotvrdovice fariĝis konsisto de la tn. "Pafekzercejo de Vyškov" kaj ĝi estis perforte forloĝigita. Post fino de la germana okupacio la civitanoj povis reveni reen en siajn hejmojn.
Janovice v Podještědí
Janovice v Podještědí (Johnsdorf) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1518.
Naftogasokondensata kuŝejo
Naftogasokondensata kuŝejo estas naftokuŝejo kun gasokondensata ĉapo. Ĝin karakterizas dominado de volumeno de la nafta parto de la komuna kuŝejo super la gasa parto, kaj ĉeesto en la gasa parto de iu kvanto de benzino-kerosenaj (malpli olfte la oleaj) frakcioj de hidrokarbonoj en stato de la inversa vaporiĝo.
Karakterizoj de la gasokondensata parto estas: tavolaj termobaraj kondiĉoj, stabila kondensato, premo de la maksimuma kondensiĝo ĉe diversaj temperaturoj, ekkondensiĝa premo, koeficiento de eligo de kondensato, enhavo de tavolgaso kaj kondensato.
Karakterizoj de la nafta parto estas: saturiĝopremo, ecoj de tavolnafto, gasfaktoro.
Enhavo de stabila kondensato en la gasa parto de naftogasokondensata kuŝejo varias de kelkdek ĝis 1000 kaj pli da gramoj/m³ (ĝi pli altas ĉe proksimaj termobaraj kondiĉoj ol en la gasokondensataj kuŝejoj sen naftomarĝenoj).
Ekspluatado de naftogasokondensata kuŝejo okazas kun konsidero de dufaza sistemo kaj de dissolvitaj likvaj hidrokarbonoj en la gasa parto.
Toshimi Kikuchi
Toshimi Kikuchi (菊池 利三, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Gamba Osaka, Sanfrecce Hiroshima kaj Omiya Ardija.
Ekde 2017 li estas trejnisto de la klubo Grulla  de Morioka, sekvante la kolegon Akihiko Kamikawa.
Mdantsane
Mdantsane estas loĝloko de Sud-Afriko en la provinco Orienta Kablando kaj konsideratas township-loĝloko. Ĝi estas antaŭurbo de Orient-Londono, pli-malpli 20 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro.
Ekesto kaj urba strukturo
La loĝloko ekestis, post kiam en 1950 en Sud-Afriko stabiliĝis la sistemo de apartismo, kaj ekvalidis la leĝo Group Areas Act, kiu malpermesis al homoj konsiderataj "ne-blankuloj" vivi en sudafrikaj urboj. Tiutempe la loĝloko apartenis al la bantustano Ciskei. Ekestis la dua plej granda township de Sud-Afriko. Post la fino de la sistemo de apartismo en 1994 centmiloj da malhelhaŭtaj kamparanoj venis al la grandaj urboj en la espero trovi laboron, kaj tre multaj el ili ekloĝis en la township-loĝlokoj kiel Mdantsane. Multaj loĝantoj dum la tempo de apartismo kaj ankoraŭ nuntempe estas laboristoj de tre malgrandaj salajroj en la industriaj entreprenoj de la havena urbo Orient-Londono kaj de la industria zono Fort Jackson.
Cele al la plibonigo de urbaj strukturoj la Eŭropa Unio en 2005 disponigis financan subtenon de 15 milionoj da Eŭroj.
Laŭ la stato de 2009, en Mdantsane oficiale loĝas 175.790 homoj (el ili 53 procentaĵoj virinoj) en 45.384 familioj. 24,9 procentaĵoj el ili vivas en "neformalaj loĝejoj", kabanoj el lado, ligno kaj fortika papero. Fakuloj tamen taksas, ke fakte en Mdantsane vivas 350.000 homoj - konsiderante ke la "formalaj loĝejoj" estus ĝuste nombritaj, tio signifus ke pli-malpli 63 procentaĵoj de la veraj loĝantoj vivus en provizoraj kabanoj.
Aparte la medcinaj instalaĵoj estas malsufiĉaj; granda procentaĵo de la loĝantoj estas infektita je HIV, kaj ankaŭ je pliaj malsanoj parte lige al la imunsistema malforteco pri HIV-infektiĝo. Ankaŭ orfejoj, maljunulejoj kaj vivejoj por handikapitoj tre mankas. La procentaĵo de krimoj aparte grandas, kompare al aliaj regionoj de Sud-Afriko. Manka socia strukturo kaj apenaŭ ekzistantaj strataj lumoj favorigas grandan kvanton de krimoj.
Vrchy
Vrchy (legu Vrĥi) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Nový Jičín, nordokcidente de urbo Fulnek, en norda parto de naturparko Oderské vrchy, kiu estas parto de montaro Nízký Jeseník. Oriente situas urbo Bílovec kaj nordokcidente urbo Vítkov. En la ĉirkaŭaĵo de vilaĝo estas montetoj kun deklivoj kovritaj de arbaroj. Vivas ĉi tie.
Konstruareo de la municipo samkiel la tuta katastro situas en Moravio, sed parcelo n-ro 1373 ĉe rojo Vršský potok devene apartenis al katastra teritorio Děrné kaj ĝi do situas en Ĉeĥa Silezio.
Stanislao la 1-a
Stanislao la 1-a de Pollando kaj Litovio (naskiĝis en Lvivo (nuna Ukrainio), la ; mortis en Lunéville (Francio), la ) estis dufoje reĝo de Respubliko de Ambaŭ Nacioj (Rzeczpospolita), duko de Loreno, filozofo kaj verkisto. Sub la nomo Stanislao la 1-a li estis reĝo de Respubliko de Ambaŭ Nacioj ekde 1704 ĝis 1709, kaj denove de 1733 ĝis 1736. Poste li ekestis fine Duko de Loreno kaj Bar per la traktato de Vieno de 1738 kaj tenis tiun pozicion ĝis sia morto.
Vrchy
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412. En la 16-a jarcento en la ĉirkaŭaĵo de vilaĝo estis minataj plumbaj ercoj. Meze de la vilaĝo situas preĝejo de sankta Georgo konstruita en la jaro 1794.
Stanislao la 1-a
Li estis elektita la reĝo kiam tirana reĝo Aŭgusto la Forta eskapis el Pollando-Litovio post detronigo lin de la pola nobelaro pro la malsaĝa regado en la batalo kun Svisio. Leszczyński reĝis tiam kvin jaroj provante pacigi la malbone regitan reĝlandon kaj batalon. En 1712 Leszczyński lasis sian kronon por Aŭgusto la 2-a kaj poste provis batale gajni ĝin denove. En 1733 Leszczyński estis nove kronigita post morto de Aŭgusto promesante la valorajn reformojn por la regno kaj Sejmo (pola parlamento) kiu ne enkondukis ilin dum la tuta epoko de Aŭgusto. Li estis tamen batale forpelita de Aŭgusto la 3-a.
Li estis nomita Reĝo filozofo ĉar li disvastigadis la ideojn de klasikismo. Li estis aŭtoro de "Dzieło dobroczynnego filozofa" (france:Œuvres du philosophe bienfaisant, esp: Verkoj de la bonfarema filozofo) kaj "Głos wolny, wolność ubezpieczający" (esp: Libera voĉo, sekuriganta liberecon). Li estis propaganto de demokratio kaj bonfaremeco por la pli alta bono de nacio. Kiam Leszczyński loĝis en Nancio, la fama filozofo Voltero laboris ĉe li dum tri jaroj. Per verkoj de Leszczyński inspiriĝis ankaŭ Jean-Jacques Rousseau kiu opinis Respublikon de Ambaŭ Nacioj kiel la lando kiu estas la materialo por la plej bona en la strukturo de la ŝtata potenco. Li eĉ proponis la reformojn por ĝi ke ĝi fariĝu perfekta- inspirigante per la verkoj de Leszczyński. Stanisław Leszczyński kreis en Nancy Académie de Stanislas- Akademion de Stanislao.
Pri Leszczyński Giuseppe Verdi kreis operon Un giorno di regno. Lia persono estas ankaŭ uzita en la teatra farso Reĝo Ubu de Alfred Jarry.
Buŝtino
Buŝtino ukraine Буштино, ruse Буштинa, slovake Buštín, rumane Bustea, hungare Bustyaháza estas urbotipa loĝloko en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv. Ankoraŭ unu vilaĝo apartenas al la urba municipo.
Situo
Buŝtino situas en valo, dekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĥust (Ukrainio)-Tjaĉiv. La lasta troviĝas 8 km-ojn. La nomo originas el la rumana persona nomo Bustea.
Historio
La unua mencio devenis el 1389, en formo Bustohaza (=domo de Busto) pri la vilaĝo. Dum la historio ĝi situis laŭ la salolivera vojo. En 1910 loĝis en Bustyaháza plejparte rutenoj kun germanoj kaj hungaroj. Ĝis 1920 ĝi apartenis al Máramaros, al distrikto de Técső, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Buŝtino/Bustyaháza. Ekde 1945 Buŝtino apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Buŝtino ricevis statuson urbotipa loĝloko en 1957.
Famuloj
En la iama Bustyaháza naskiĝis hungara skulptisto Alice Lux.
Rumenka
Rumenka, serbe Руменка [rumenka], hungare Piros [piroŝ], germane Piross estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka en municipo de Novi Sad. La loknomo signifas: ruĝa.
Situo
Rumenka situas sur ebenaĵo. Novi Sad troviĝas 15 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1237 laŭ tiama hungara ortografio "Pyros" loĝata de hungaroj. En la 16-a jarcento serboj alvenis, sed fine de la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En 1786 serboj kaj hungaroj alvenis. Post 3 jaroj pro ĥolero multaj mortis. En 1790 vivis en Piros 557 hungaroj kaj 552 serboj. En 1831 ĥolero okazis. En 1870 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1900 vivis en Piros 2203 homoj (1048 serboj, 1009 hungaroj, 72 germanoj, 64 slovakoj). Ĝis 1918 ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, poste al la baldaŭa Jugoslavio. Hungario reokupis ĝin inter 1941-1944. Fine de la hungara regado la komunistaj partizanoj murdis 25 hungarojn. Inter 1948-1952 kolĥozo funkciis kaj uzino pri kanabo ekfunkciis. En 2002 loĝis en Rumenka 5729 homoj, (4302 serboj (75 %), 747 hungaroj, 139 jugoslavianoj, 111 kroatoj, 67 slovakoj kaj aliaj).
Merzen
Merzen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Neuenkirchen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Biologo
Biologoj kiuj studas plantojn estas botanikistoj, kiuj studas animalojn estas zoologoj.
Edukado
Multaj laboroj en biologio bezonas akademian diplomon. Doktoreco (aŭ simila) estas ĝenerale bezonata por estri sendependan esploradon. Tamen, 4-jara aŭ 6-jara diplomo sufiĉas por plejparto de ne-esploradaj laboroj.
Dragonlance
Dragonlance [DREgnlens] (angle: drak-lanco) estas ampleksa serio de pli ol 190 fikciaj (fantastaj) libroj, eldonitis inter 1984 kaj 2011, publikigita de eldonejo TSR, por suplementi ties oferton de fantast-mondaj ludoj. La verkistoj de la plejparto de la libroj nomiĝas Margaret Weis kaj Tracy Hickman. Ĝi nun estas eldonata de la posteulo de TSR, Hasbro.
Monarkio de Belgio
La monarkio de Belgio estas konstitucia kaj hereda monarkio kies titularulo estas la Reĝo aŭ la Reĝino de la Belgoj (Koning(in) der Belgen, Roi / Reine des Belges, König(in) der Belgier) kaj servas kiel ŝtatestro de la lando. Estis sep Belgaj monarkoj ekde la sendependeco en 1830.
La titularulo, Filipo, ascendis al la trono en la 21a de Julio 2013, post la abdiko de lia patro.
Ploské (distrikto Revúca)
Situo
Ploské situas sur deklivoj, sub monto 592 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Revúca troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1413 en formo "Palazka". En 1828 oni nombris tie 30 domojn kaj 255 homojn. En 1910 loĝis en Poloszkó 161 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Ploské 79 da homoj, (escepte 9 ciganojn ĉiuj slovakoj).
Furfurila fenilpropionato
Furfurila fenilpropionato aŭ 3-fenilpropionato de furfurilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj furfurila alkoholo. Furfurila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Furfurila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Furfurila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
László Moholy-Nagy
Vivo
Moholy-Nagy estis la plej grava instruisto de Bauhaus en Weimar (1923-28) kaj pli poste en Dessau; li estis asistento de Walter Gropius kaj elmigris post enpotenciĝo de Adolf Hitler al Britio (1935-37) kaj pli poste al Usono, kie li fondis la New Bauhaus en Ĉikago.
Genêts
Genêts, estas komunumo de la departemento Manche, en la regiono Normandio, en Francio.
Geografio
Genêts situas je la norda bordo de la golfeto de la Monto Sankta Mikaelo. Estas bela vido al la golfeto, la insuleto Tombelaine kaj la monto. Norde de la vilaĝo troviĝas Bec d'Andaine, vasta strando, de kie eblas fari migradojn organizatajn preter Tombelaine ĝis la Monto Sankta Mikaelo.
Plata Baseno
La Plata Baseno, en hispana origine Cuenca del Plata, kun areo de 3,200,000 km² estas la dua baseno plej granda de la mondo. Ĝi enhavas gravajn teritoriojn apartenantajn al Argentino, Bolivio, Brazilo, Urugvajo kaj la totalo de Paragvajo. La precipitaĵoj falitaj en tiu medio kuniĝas en du grandaj riveroj nome Parano kaj Urugvajo, kiuj poste alfluas en la Plata Rivero kiu fine siavice alfluas en la Argentina Maro de la suda Atlantika Oceano.
La riveraro de la Plata Baseno formas la ĉefan sistemon de akvokolekto de la subtera akvorezervejo Guaraní, nome unu de la plej grandaj kontinentaj rezervejoj de nesala akvo de la mondo; la registaroj de la koncernaj landoj studas sistemojn profiti ĝin elteneble, sekurante tiele la havigon de trinkakvo al ties loĝantoj. La basenu utilas kiel hejmloko por populacio de dekoj da milionoj de loĝantoj, pro kio la homa interagado kun la baseno laŭlonge de la tempo nekontrolite produktas drastajn ŝanĝojn kaj por la baseno men kaj por la vivkvalito de ties loĝantoj.
La du grandaj riveroj de la baseno, nome Parano kaj Urugvajo, havas siavice densan reton de alfluantoj, subalfluantoj kaj pli malgrandaj alfluantoj, kiaj la riveroj Paragvajo, Pilcomayo, Bermejo, Salado, Carcarañá, rivero Tercero, rivero Cuarto, Iguazú, alia Salado, Gualeguay, rivero Nogoyá, Mocoretá, Gualeguaychú, Miriñay, Aguapey, rivero Negro, Guaycurú, Pilagá, San Javier, Queguay, Arapey, Guayquiraró kaj Samborombón, inter aliaj.
15528 Martinsmedina
15528 Martinsmedina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Liana Martins-Medina, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri sistema programaro. Ŝi estis lernantino ĉe la Marianopolis College de Westmount (Kebekio, Kanado).
Theristicus
Theristicus estas genro de birdoj de la familio Treskiornitedoj. Ili troviĝas en malfermaj, herbejaj habitatoj en Sudameriko. Ĉiuj havas longajn, subenkurbajn malhelajn bekojn, relative mallongajn ruĝecajn krurojn kiuj ne etendas preter la vosto dumfluge (malkiel ekz. Eudocimus kaj Plegadis), kaj almenaŭ la dorso estas griza.
Taksonomio
Iam, T. caudatus inkludis T. melanopiskiel subspecio, sed nune ĉiuj ĉefaj fakuloj akceptas la disigon. Krome oni ĵus sugestis, ke la taksono branickii estu konsiderata specio, sed ĝis nun plej fakuloj plutenas ĝin kiel subspecio de T. melanopis.
28716 Calebgonser
28716 Calebgonser estas tre malgranda neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Caleb Allen Tuttle Gonser, finaliston de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri besto- kaj plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Honey Creek Middle School de Terre Haute (Indianao).
Eksteraj ligiloj
Asteroido de la asteroida zono
Carola Höhn
Carola HÖHN [karola hen], realnome: Karoline Minna HÖHN (naskiĝis la 30-an de januaro, 1910, mortis la 8-an de novembro, 2005) estis germana aktorino.
Carola Höhn naskiĝis en Wesermünde (nuntempe Bremerhaven). Post la lernado ŝi komencis labori en vestaĵfirmao. Fine de la 1920-aj jaroj ŝi transloĝiĝis al Berlino por lerni la aktoradon. En la jaro 1929 ŝi unuafoje aperis en filmo (Aus dem Tagebuch eines Junggesellen) kaj en 1933 ŝi havis sian debuton en teatro. Dum la sekvaj jaroj ŝi laboris kaj en teatro kaj en filmprojektoj.
Post la dua mondmilito Carola Höhn dumtempe sinkronizis filmojn, parolis germanlingve la rolojn de Katharine Hepburn, Ava Gardner, Maureen O'Hara kaj Hedy Lamarr kaj aliaj. Ĝis al la 1970-aj jaroj ŝi ofte aperis en kinofilmoj, poste ŝi agis en diversaj televid-serioj.
Apud la aktorado Carola Höhn sukcese gvidis mod-salonon kaj verkis artikolojn por la revuo Film und Frau (= Filmo kaj virino). En la jaro 2003 ŝi publikigis siajn memorojn Fange nie an aufzuhören....
Carola Höhn mortis en la aĝo de 95 jaroj en maljunula hejmo en la Munkena antaŭurbo Grünwald.
3255 Tholen
3255 Tholen estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon David J. Tholen.
Peralta de Calasanz
Peralta de Calasanz (Peralta i Calassanç en ribagorza kataluna) estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko La Litera (kies administracia ĉefurbo estas Binéfar dum la ĉefurbo por histori-kulturaj aferoj estas Tamarite de Litera) apartenanta al la oriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko La Litera, okcidente de la rivero Noguera Ribagorzana, kaj ĉe la rivero Sosa, alfluanto de la rivero Cinca.
La municipa teritorio limas norde kun Graus; norde kaj oriente kun Benabarre; oriente kun Baells; sude kun Alcampell; okcidente kun San Esteban de Litera, Azanuy-Alins kaj Estadilla.
Aktuale la municipo estas formita per la jenaj loĝlokoj: Peralta de la Sal, Calasanz, Gabasa kaj Cuatrocorz.
Orange Is the New Black
En 2016,la serio estis la plej spektita samkiel la plej longdaŭra origina serio de Netflix. Ĝi estis vaste aklamita kiam ĝi estis nova, kaj ricevis multajn laŭdojn. Por ĝia unua serio de epizodoj, la serio rikoltis 12 Premio Emmy-nomumojn, gajnante tri. Nova Emmy-regulo en 2015 devigis la serion ŝanĝi kategoriojn de "komedio" al "dramo". Por ĝia dua serio de epizodoj, ĝi ricevis kvar Emmy-nomumojn. La televida serio estas la unua serio kiu sukcesis gajni Emmy-nomumojn kaj en komedia kaj en drama kategorioj.
Peralta de Calasanz
Geografio
La loĝloko Peralta de la Sal mem kiel sidejo de la municipo (523 msm) estas je 85 km oriente de Huesca. Ĝi estas komunikata laŭ la regiona ŝoseo A-2216 nordoriente kun la nacia ŝoseo N-230 kiu poste laŭiras la limon inter Aragono kaj Katalunio, kaj sudokcidente kun San Esteban de Litera.
Historio
La pasinteco de Peralta de la Sal rilatas al salproduktado. Inter la 11-a kaj la 13-a jarcentoj okazis konfliktoj kaj rivaleco inter Katalunio kaj Aragono pro la lokoposedo.
Calasanz kaj ties kastelo estis konkerita inter la fino de la 11-a kaj komenco de la 12-a jarcentoj. Gabasa estis menciita jam en 1206.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado.
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Peralta de Calasanz kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 141 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo, forstado kaj brutobredado (porkoj, ŝafoj kaj bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la jenaj:
Angela Winkler
Angela WINKLER [angela vinkle] (naskiĝis la 22-an de januaro, 1944) estas germana aktorino.
Angela Winkler naskiĝis en Templin. En Stutgarto ŝi fariĝis medicin-teknika asistantino, kaj la aktoradon ŝi lernis en Munkeno. Ŝi laboris en malgrandaj teatroj, kaj en la jaro 1969 ŝi ricevis unuan filmrolon. Poste ŝi dum ses jaroj agadis en la Berlina teatro "Berliner Schaubühne".
La ĉefrolo en la filmo Die verlorene Ehre der Katharina Blum (1975) fine famigis ŝin. Plian sukceson ŝi gajnis en 1979, per rolo en Die Blechtrommel, filmigita laŭ romano de Günter Grass.
Dum la pasintaj jaroj Angela Winkler koncentriĝis ĉefe al la teatra laboro.
Buisson
(jen france, okcitane Boisson) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Čížkovice (apartigilo)
Čížkovice estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:
Gyula Orient
ORiENT Gyula estis hungara farmakologo, kuracisto, universitata profesoro naskita en Nagybocskó la 21-an de oktobro 1869 kaj mortinta en Koloĵvaro la 9-an de oktobro 1940.
Biografio
Orient Gyula diplomitiĝis en 1891 en la Universitato de Budapeŝto, li doktoriĝis en 1900 en Koloĵvaro. Li posedis apotekon en Csetnek (1892). Inter 1898–99 li prelegis en la Universitato de Koloĵvaro. En 1906 li akiris diplomon de kuracisto, poste li faris studvojaĝon en Bazelo, Zuriko, Strasburgo. En 1918 li fariĝis profesoro de la Universitato de Koloĵvaro. Krome la kemian toksikologion kaj esploron de kancero li priokupiĝis ankaŭ medicinhistorion. Li fondis la muzeon pri farmacihistorio de Koloĵvaro.
Prihradzany
Bazaj informoj
Prihradzany, hungare Kisperlász (kiŝperlAs) estas tre malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca.
Situo
Prihradzany situas sub monto 466 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Revúca troviĝas 20 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1262 en formo "Prelaz". Tiutempe vivis tie servistoj de la proksimaj fortikaĵoj. En 1828 oni nombris tie 37 domojn kaj 251 homojn. En 1910 loĝis en Kisperlász 213 da homoj, (188 slovakoj, 11 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon Kisperlász apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Nagyrőce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis en Prihradzany 84 da homoj, (ĉiuj slovakoj).
Ilha das Flores (Serĝipo)
Ilha das Flores estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 8.348 loĝantojn en 2010.
Condé-sur-Noireau (stacidomo)
Condé-sur-Noireau estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Condé-sur-Noireau, en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi estis malfermita en 1868 fare de "Compagnie des chemins de fer de l'Ouest".
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Pereĉin
Pereĉin ukraine kaj ruse Перечин, slovake Perečany, hungare Perecseny estas urbotipa loĝloko en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Pereĉin, kies distriktejo estas.
Situo
Pereĉin situas en valo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĉop-Uĵhorodo-Uĵoka montpasejo-Lviv.
Historio
La urbeto dum la mezepoko apartenis al fortikaĵo de Ungvár. Apude oni minis marmorojn kaj kalkoŝtonojn.
En 1910 el 2534 da loĝantoj estis 1447 da rutenoj, 605 da hungaroj kaj 179 da germanoj. Ĝis 1920 ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny (kies distriktejo estis), poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris sendependan malgrandan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Pereĉin/Perecseny. Ekde 1945 Pereĉin apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Pedrengo
Pedrengo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Albano Sant'Alessandro, Gorle, Scanzorosciate, Seriate, Torre de' Roveri. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Evasius, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
(157741) 2006 BE202
(157741) 2006 BE202 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Koji Arimoto
Koji Arimoto (有本 幸司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki.
Zurikgermana
Distribuareo
La distribuareo de Zurika Germano estas ĉefe Kantono Zuriko. Ekskluditaj de tio estas partoj de la Weinland kaj Rafzerfeld en la nordo kaj mallarĝa limregiono proksime de Frauenfeld en la oriento, kiu inkluzivas la komunumojn Ellikon kaj Hagenbuch. Ĉi tiuj tri areoj estas atribuitaj al la dialekto Schaffhausisch-Thurgau. Kontraste al la nordo kaj oriento, kie klara fasko da izoglosoj limigas la zurikan germanan, la transiroj al la sudo kaj okcidento estas pli fluidaj. Ekzemple, la dialekto parolata en Rapperswil-Jona en la kantono Sankt-Galo estas praktike identa al la zurika dialekto, dum la lingvo en Knonaueramt jam montras iujn trajtojn de la okcidentaj kaj sudaj najbaraj dialektoj.
Mezurita kontraŭ la loĝantaro de la Kantono Zuriko (1,5 milionoj), la Zurika dialekto estas la plej parolata alamana dialekto en Svislando.
Trajtoj
Zurika germano estas alta alamana dialekto kaj havas ĉiujn tipajn karakterizaĵojn de la almana. Ĝi havas sian propran sonon, kiun multaj perceptas kiel malglatan. La karakterizaj «ch» kaj «k» («kch») - kiel en preskaŭ ĉiuj germanlingvaj dialektoj - prononcata precipe gorĝa, sed ankaŭ la vokaloj, precipe la "a", kiu estas tre malalta, sed kontraste kun la aliaj nordaj svisaj dialektoj ne malakriĝas al la malferma "o".
Kontraste al aliaj regionaj dialektoj, la zurika germana ĉiam estis sufiĉe homogena; la unuopaj dialektoj de la diversaj zurikaj areoj malsamas laŭ sono kaj vortprovizo nur laŭ detaloj. Male al la kantono Berno, ekzemple, kie gravaj izoglosoj kuras proksime al la ĉefurbo, la lingvouzo en la urbo Zuriko radiis malproksime en la zonon jam en la malfrua mezepoko. Ĉi tiu karismo estas aparte evidenta en la tn Redukto de la longa malferma òò / ɔː /, kiu siaflanke estis forvaporiĝinta de mezaltgermana / aː / kaj malleviĝis denove al / ɑː / de la frua moderna periodo - en kiu Zurika Germano diferenciĝas de ĉiuj aliaj nordaj svisaj dialektoj (en la Zurika Oberlando fariĝis / ɔː / en la sama trajno al / oː / fermita).
Hodiaŭ multaj svisoj opinias, ke la zurika germana estas relative "nespecifa" dialekto. Jen vidpunkto dialektologie neniel ĝusta, sed ne malpravigebla tiom kiom en la kantono Zuriko dum la 20a jarcento radikala ŝanĝo de dialekto okazis. La kialoj de tio troviĝas en la fakto, ke la urbo progresis por iĝi nacia kaj internacia ekonomia centro kaj la ĉirkaŭa kamparo fariĝis ĝia aglomeraĵo.
Karakterizaĵoj de la regionaj formoj
En literaturo, la formo parolata en la urbo kaj ĉe la lago estas supozata kiel la normala formo.
Vina lando
Oni parolas dialekton norde de Urur kaj Rejno, kiu, laŭ lingva vidpunkto, ne plu apartenas al la zurika germano, sed al la dialektareo de Ŝafhaŭzo - Turgovio, kvankam ĉi tiuj elementoj nun estas parte forpuŝitaj de la zurika germana. La manko de la zurik-germana tro malfermita ä [æ], kiu estas anstataŭigita per malferma è [ɛ], z. B. lèse por zurika germana legis, aŭ Lautungen kiel Braat por zurika germana bräit, üüs por Zurich German ÖIS, ois aŭ he siet / siət / por zurika germana li gseet (li vidas). En la vinlando, la nedifinita neŭtrala artikolo tiam nomiĝas e, kiel en nordorienta Svislando , ekz. B. e Chind (alie ĝi estas Chind; ĉirkaŭ Vinterturo kaj en la Unterland estas e kaj es unu apud la alia)
Vinterturo
La sono nid, niid (alie nöd, nööd ) por 'ne' (ankaŭ uzata en Schaffhausen kaj Nordokcidenta Turgovio ) estas konata. La fermita / e / en la du vortoj Nescht (alie Näscht ) kaj Bese (alie Bäse ) estas ankaŭ karakteriza por la distrikto Vinterturo kaj la Weinland; Ĉi-lasta validas ankaŭ por Unterland, dum la cetera zurika germano tro malfermis / æ /. Alia propraĵo de la Vintertura kaj Weinland-areo same kiel apudaj partoj de la malsupraj kaj supraj regionoj (kaj la lima orienta Svislando) estas la mallongaj altaj vokaloj / iuy ø /, kiuj estas prononcitaj fermitaj. La prononco de la profundaj langaj vokaloj / a / kaj / æ / en malferma silabo kutimis formi kontraston inter la urboj Vinterturo kaj Zuriko: Dum ĉi tiuj en la ĉefurbo kaj en la tuta suda duono de la kantono daŭris ĝis la 20a Ĉu oni parolis longe en la jarcenton ( ekz. Baade, läse ), Vinterturo, kiel la tuta norda duono de la kantono, konas ĝin delonge ( t.e. bade, läse ). La Vintertura Ŝiboleto estas la uzo de la vorto Pünt por la ĝardeno pri donado.
Unterland
Kiel en Vinterturo kaj en Weinland, la fermita prononco de la / e / en la vorto Bese (sed ne en Näscht ) validas ĉi tie, kaj la nedifinita neŭtrala artikolo povas (sed ne devas) esti e (e [s] Chind). Tipa por partoj de Unterland estas la prononco nüd ('ne'), dum nöd ĉe la lago kaj en Limmattal , nid en Vinterturo kaj en la vinlando. En la norda kaj okcidenta Unterland ĝi tiam nomiĝas Tüne (alie Wèèe ' Wah ') kiel en la vinlando kaj en la Amt. Cetere, la Malsupra Landa dialekto plejparte sekvas la Seemundart, kvankam ĝi restis tie ĝis la unua duono de la 20a jarcento. Neniam partoprenis la plilongigon de la profundaj langvokaloj validaj en la 20a jarcento.
Oberlando
La ĉefa trajto de la Zurika Oberlanda dialekto estas la longa fermita (kaj ne malferma kiel en la najbara nordorienta Svislando) oo anstataŭ la normala Zurika (kaj malnovaltgermana) longa aa: Strooss (alie Straass ), spoot (alie spaat ), Broote (alie Braate ), schlooffe (alie dormema ), Spitool (alie Spitaal ). La fakto, ke ankaŭ la cetera zurika germano havis ĉi tiun malplenigon antaŭ longe, estas klara el la fakto, ke en krizaj kazoj kiel Ströössli, poste, Schlööffele la malplenigo estas ofta zurika germana. Ĝi ankaŭ estas tipa por la Oberlando, ke (kiel en la posta kantono St. Gallen) ii, uu kaj üü antaŭ t : Zit (alie Ziit ), Fritig (alie Friitig ), Züritütsch (alie Züritüütsch ), Chrüz (alie Chrüüz ). Tamen en la aliaj areoj la Oberlandish diferencas malmulte de la komuna marbuŝa specio.
Lagregiono
La Seemundart, al kiu apartenas la dialekto de la urbo Zuriko, formas la efektivan centron de multaj formoj de la zurika germana. Ekzemple, en la 19-a jarcento la laga regiono estis centro de ekspansio de profundaj langaj vokaloj en malfermaj silaboj, ekzemple baade ('bani'), läse ('legi'), same kiel la unusilaba ( apokopio ) ina, ekzemple Naas ('nazo') Flüüg ('muŝo'). Ambaŭ fenomenoj dume malaperis kaj estas - kiel en la pasinteco en la plej multaj el la najbaraj dialektoj same kiel en la norda zurika germana delonge - banado, läse, nazo, flugoj. Vorto uzata nur en Svislando en la urbo Zuriko / Lago Zuriko / meza Glatttal estas Chrottepösche por la "leontodo"; aliaj zurikaj regionoj uzas vortojn kiel Chettebluem (e), Griggele, Buggele, Söistock, Milchlig (akcio) aŭ Ringelbluem.