cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicolás Bravo
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 37′ norda latitudo kaj 97° 18′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2500
Ijad Allaŭi
Ijad ALLAŬI (ankaŭ Ijad al-LAŬI)(n. 1945), arab.: اياد علاوي, estas iraka politikisto kaj estis la ĉefministro de la iraka provizora registaro fondita post la usona invado de Irako en 2003. Lia ĉefminstreco finiĝis la 7-an de Aprilo 2005.
Li devenas el riĉa komercista familio, lia avo partoprenis en la traktoj kun Britio por la sendependeco. Lia familio ankaŭ parencas al Aĥmed ĈALABI, iama favorito de Usono por la prezidenta posteno de Irako. Allaŭi estas ŝijaana muslimo kaj nervokuracisto, kiu estis - antaŭ la emigrado - sub Saddam Hussein ano de la partio Baazo. En la ekzilo (en Londono) li fondis la Irakan Nacian Asocion INA helpe de MI6 kaj CIA. Tiu organizo estis apogita fare de iamaj oficiroj, kiuj fuĝis el Irako. En 1978 travivis Allaŭi fiatakon en Londono.
La 28-an de majo 2004 estis nomumita Allaŭi ĉefministro, por konduki la landon depost la potenco-transdono de Usono ĝis la fino de la landaj balotoj (fino de 2005).
Ghazi al-Javar
10090 Sikorsky
10090 Sikorsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina kaj de la rusa astronomino Galina Riĉardovna Kastel' elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusdevena usona projektisto de aviadiloj Igor Ivanoviĉ Sikorskij (cirile: Игорь Иванович Сикорский, 1889–1972), kiu konstruis kaj flugigis la unuajn plur-motorajn aviadilojn. En 1919 li migris en Usonon kaj kreis ĉirkaŭ 15 malsamajn tipojn de aviadiloj. Liaj helikopteroj estis la unuaj, kiu flugis tra la Atlantiko kaj la Pacifiko.
Cossombrato
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Philip Snowden
Philip Snowden, 1a Vicgrafo Snowden (/ˈsnoʊdən/; 18a de Julio 1864 – 15a de Majo 1937) estis brita politikisto. Lerta retorikisto, li iĝis populara en la etoso de la sindikatoj pro sia denunco de kapitalismo kiel neetika kaj sia promeso de socialisma utopio. Li estis la unua Ministro de Financoj de la Brita Laborista Partio, posteno kiun li tenis en 1924 kaj denove inter 1929 kaj 1931. Li rompis kun la politiko de la Laborista Partio en 1931, kaj estis ekpelita el la partio kaj denoncita kiel parti-ŝanĝemulo, kiam la Partio estis superita tiun jaron fare de la koalicio de Nacia Registaro kiun Snowden subtenis. Li estis sukcedita kiel Ministro de Financoj fare de Neville Chamberlain.
Gusztáv Adolf Manninger (1910-1982)
Gusztáv Adolf Manninger [gustAv], laŭ hungarlingve kutima nomordo Manninger Gusztáv Adolf estis hungara agronomo, entomologo, profesoro. Lia samnoma patro estis Gusztáv Adolf Manninger (1880-1954), lia kuzo estis ministro Jenő Manninger.
Gusztáv Adolf Manninger naskiĝis la  en Rácbóly. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Adolf komence lernis en Bóly, Pécs, Sopron, poste li akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, ankaŭ lia disertaĵo estis akceptita, fine li studis jaron en Universitato de Göttingen. Hejmenveninta li laboris en instituto en Sopron, poste li instruis en Debrecen kaj Székesfehérvár. Ekde 1939 li instruis en akademio en Keszthely, en 1942 li estis nomumita eksterordinara profesoro. Li okupiĝis multe pri defendo de kreskaĵoj kontraŭ la skaraboj. Ekde 1949 li instruis en Budapeŝto, post jaro en altlernejo de Gödöllő, kie li estis katedrestro kaj dekano. Dum la Hungara revolucio de 1956 li estis vicrektoro, tial post la falo li estis forigita, poste li laboris en esplora instituto. Inter 1969 kaj 1977 li denove instruis en Keszthely, poste li pensiuliĝis. En 1972 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio.
Budislav
Nomon Budislav havas pluraj municipoj:
11252 Laerto
11252 Laerto estas troja asteroido de la tiel nomata "Greka Tendaro": orbitante ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Laerto (antikve greke  Λαέρτης), filo Arkesio (kiu li mem estis filo de Zeŭso) kaj reĝo de Itako laŭ la helena mitologio. Laerto estis edzo de Antiklejo kaj patro de Odiseo.
49 Paleso
49 Paleso estas granda malhela asteroido de la asteroida zono. Ĝin malkovris la la germana pentristo kaj astronomo Hermann Mayer Salomon Goldschmidt, elde Parizo (Francio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Paleso, diino de la paŝtistoj kaj terkultivistoj en la romia mitologio.
Vlastibořice
Vlastibořice (Wlastiborschitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. En la municipo vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Müritz
Post la Bodenlago, kies areo dividiĝas inter la ŝtatoj Germanio, Aŭstrio kaj Svislando, la lago Müritz estas laŭ areo la dua plej granda lago de Germanio. La lago do estas la plej granda de Germanio, kies areo plene situas ene de la ŝtato.
Geografio
La laga baseno divideblas en plurajn golfetojn. La orienta lagoparto plejparte malprofundas, dum la okcidenta flanko havas plurajn profundejojn en diversaj golfetoj. Proksime de la urbo Waren en la nordo de la lago situas golfeto nomata Binnenmüritz, kiu nur havas malvastan istman konekton al la resto de la lago - en tiu golfeto situas la sume plej profunda laga loko, profunda 31 metrojn. Sude de la lago situas plia golfeto nomata Kleine Müritz, ankaŭ ligita per relative mallarĝa konekto. De nordo al sudo la lago ampleksas pli-malpli 29 kilometrojn, de orriento al okcidento pli-malpli 13 kilometroj.
La lago kolektas la akvon el teritorio de proksimume. De sudo al nordo ĝin trafluas la rivero Elde, pluraj kanaloj ligas ĝin al la okcidenta lago "Kölpinsee" kaj al la rivero Havel.
Loĝlokoj
La plej granda urbo borde de la lago estas Waren (Müritz). Pliaj loĝlokoj estas (laŭ horloĝa direkto) Rechlin, Priborn, Vipperow, Ludorf, Röbel (Müritz), Gotthun, Sietow kaj  Klink.
Horebeke
Horebeke (nederlande, proksimuma prononco [HO:Rebe:ke]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977, la municipoj Sint-Kornelis-Horebeke kaj Sint-Maria-Horebeke apartenas al Horebeke.
La municipo situas en la regiono Flandraj Ardenoj kaj estas konata pro siaj panoramoj, multaj paŝtejoj, vento- kaj akvomuelejoj.
Pittenbach
Pittenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Arlette Laguiller
Arlette LAGUILLER [Arlet' Lagije] (naskiĝis la 18-an de marto, 1940) franca trockiisma politikistino. Ŝi estas la parolisto de la partio Laborista Lukto ( "Lutte Ouvrière").
Arlette Laguiller naskiĝis en Parizo, kiel filino de laborista familio. Ŝi iĝis fama okaze de la por Prezidento de la Respubliko balotado de la jaro 1974. Ŝia juna kaj arda voĉo, ŝia fajra oratorado, kaj ŝia fervora kaj senkompromisa propagando akirigis al ŝi kuriozemon kaj simpation - eĉ ĉe tiuj, kiuj tute ne aprobis ŝiajn politikajn ideojn. Ĉar tamen, pro la radikaleco de ŝia programo nur 1% elcentoj de la balotantoj voĉdonis por ŝi. Depost oni retrovis kaj reaŭdis ŝin, okaze de ĉiuj sekvantaj porprezidentaj balotadoj en Francio (1981, 1988, 1995, 2002); Okaze de la du lastaj balotoj, ŝia voĉkvoto draste kreskis: dufoje ĝi duobliĝis kompare kun la antaŭa. Dum la lasta kampanjo la opiniesploroj eĉ iam "donis" al ŝi 10%, sed ŝi ricevis "nur" 6%, ĉar alia trockiista kandidato fariĝis ankaŭ populara (la du ja sumiĝis je 10%).
Gravaj datoj
<!-- Adhère à FO dont elle devient déléguée syndicale.
Le 5 décembre 2005, Arlette Laguiller déclare que sa candidature à l'élection présidentielle de 2007 devrait être la dernière et qu'une jeune militante de Lutte Ouvrière lui succèdera la fois suivante. Selon elle, « un vivier de jeunes femmes (...) peuvent jouer ce rôle ».
-->== Eksteraj ligiloj ==
Krono (dento)
La ekstera flanko de la krono konsistas el tre dura materio: emajlo. La cetera parto de dento konsistas el dentosto. Dentosto estas malpli dura ol emajlo. Interne estas angioj kaj nervoj.
Artefarita krono
Krom naturaj kronoj ankaŭ ekzistas artefaritaj kronoj. Tio estas kovrilo el ceramiko kaj/aŭ metalo kio ekzakte konformas sur la tajlita dento kaj sur ĝi estas glufiksita. Por doni al la krono tiel elba plej naturan aspekton, oni konstruas la kovrilon per tavolo da diafana porcelano. Artefarita krono estas uzata kiam estas nesufiĉa firma bazo por plombaĵo pro kario de granda parto de la dento. Plue povas esti kosmetikaj motivoj; kiel malbele formitaj aŭ senkoloriĝintaj dentoj.
Klito
Klito (el la greka Κλύτος, «renoma») estas la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Holcus mollis
Holcus mollis, esperante mola holko, estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae. Ĝi estas staŭda. Ĝi estas trudherbo. Ĝi povas ankaŭ esti kultivata por herbejo.
Priskribo
Ĝi altas ĉirkaŭ 50 cm. Ĝi estas staŭda kun rizomoj. Folioj estas harkovritaj.
Parazitoj
Claviceps purpurea estas parazitoj de Holcus mollis. La raŭpoj de kelkaj specioj de papilioj uzas ĝin kiel nutraĵplanto, ekzemple Thymelicus lineola.
Vidu ankaŭ
Holcus lanatus
Notoj kaj referencoj
Falkowski Marian (red.) 1982. Trawy polskie. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Varsovio. ISBN 83-09-00593-8
Costa Vescovato
Costa Vescovato estas komunumo de Italio.
Kantono Jim Hogg (Teksaso)
La kantono Jim Hogg situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Hebbronville.
Torre de Esgueva
Torre de Esgueva [TOre desGEba] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Valle del Esgueva (Valo de Esgeva) en la nordoriento de la provinco. Torre de Esgueva estas etimologie komprenebla kiel Turo de Esgeva (vidu sube Etimologion).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 66 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 52 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas angule kun la provinco Palencio kaj precize kun municipoj Castroverde de Cerrato, Villaco, Amusquillo kaj Fombellida. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Esgueva.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. La preĝejo datas de la 12-a al 13-a jarcentoj, kio videblas en la romanikaj elementoj ekzemple la absido. Ĝi apartenis al la komunumaro merindad de Cerrato kaj estis posedo de diversaj nobeloj. En la 16-a jarcento, ĝi apartenis al la komunumaro Concejo de Castroverde, kun Villaco kaj Fombellida; la kvar loĝlokoj, plus aliaj loĝlokoj -delonge malaperintaj-, formis tiun asocion kiu pluis ĝis la 18-a jarcento; en la urbodomo de Torre estas oficiala dokumento, per kiu oni esprimas la tialojn por ties separiĝo, kaj la korespondan havigon de tiu (1820). Post la peza impostado de la senjoreca epoko, al la Markizo de Aguilafuente, la franca invado plu malriĉigis la areon.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romanika preĝejo, la placo kaj fonto.
NGC 3813
NGC 3813 (aliaj indikoj — UGC 6651, MCG 6-26-19, ZWG 186.24, PGC 36266) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Sannes
(jen france, okcitane Çana) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 3813
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vinh
Vinh estas la plej granda urbo de la regiono Norda Centra Marbordo de Vjetnamio, ekonomia kaj kultura centro de la regiono. Ĝi estas provinca ĉefurbo kaj trafika nabo en la orienta-okcidenta ekonomia koridoro ligante Birmon, Tajlandon, Laoson kaj Vjetanmio. La urbo lokiĝas borde de la rivero Lam, proksime de la Vjetnama golfo de la Sudĉina Maro, ĉe la ĉefa nord-suda aŭtovojo de Vjetnamio, kaj facile atingeblas kaj aŭte, trajne, boate kaj aviadile.
Respubliko Teksaso
Antaŭ sendependo
Antaŭ Meksika sendependiĝo en 1821 Teksaso estis parto de hispania kolonio de Nov-Hispanio. Teksaso post tiam estis parto de Meksiko kiel parto de la ŝtato Coahuila y Tejas ĝis la Teksasa Revolucio. La unua deklaro de sendependeco subskribiĝis en Goliad je la 20-a de decembro 1835. La Teksasa Deklaro de Sendependeco leĝiĝis ĉe Washington-on-the-Brazos sur la 21-a de aprilo 1836 efike kreante la Respublikon de Teksaso.
Eksendependo
Post kvar tagoj, la du-semajna Batalo de la Alamo finiĝis, dum la armeo de meksika generalo Antonio López de Santa Anna mortigis preskaŭ ĉiujn el la 200 Teksasanoj kaj Usonanoj, en tiu ĉi malgranda misiejo. "Rememoru Alamon" fariĝis la batalkrio de la Teksasa Revolucio. La Batalo de San Jacinto estis je la 21-a de aprilo 1836, proksime al la nuna urbo Hjustono. La tuta armeo de generalo SANTA ANNA kun 1 600 viroj estis aŭ kaptita aŭ mortigita de la Teksasa armeo de Sam Houston kun 800 Teksasanoj; nur naŭ Teksasanoj mortis. Tiu ĉi decida batalo rezultis en la sendependeco de Teksaso de Meksiko.
Sam Houston, devena de Virginio, estis Prezidento de la Respubliko Teksaso dum du apartaj oficperiodoj, 1836-1838 kaj 1841-1844. Li estis ankaŭ Ŝtatestro de Teksaso de 1859-1861.
La unua Kongreso de la Respubliko Teksaso kunvenis dum oktobro 1836 ĉe Columbia (nun West Columbia). Stephen F. Austin, konata kiel la Patro de Teksaso, servis dum du monatoj kiel Sekretario de Ŝtato (ministro pri eksteraj aferoj) de la nova Respubliko kaj tiam mortis je la 27-a de decembro 1836.
Dum 1836, kvin lokoj servis kiel dumtempaj ĉefurboj de Teksaso (Washington-on-the-Brazos, Harrisburg, Galveston, Velasco kaj Columbia), antaŭ ol Sam Houston movis la ĉefurbon al Hjustono en 1837. En 1839 Mirabeau B. LAMAR, dua Prezidento de la Respubliko Teksaso, translokis la ĉefurbon al nova urbo Waterloo, kiun li renomis Austin honore al Stephen F. Austin.
Interna politiko de la Respubliko baziĝis sur la konflikto inter du partietoj: La naciisma partieto, estrata de Mirabeau B. LAMAR, kiu favoris la sendependecon de Teksaso, publikan edukadon, elpelon de la indianoj, kaj pligrandigon de Teksaso al la Pacifika Oceano. Iliaj kontraŭuloj, estrataj de Sam Houston, favoris aneksadon al Usono kaj pacan kunvivon kun la indianoj.
La Prezidentoj de la Respubliko estis:
La Respubliko havis diplomatajn rilatojn kun Usono, Francio, Unuiĝinta Reĝlando kaj Respubliko Jukatano.
Aneksado
Je la 28-a de februaro, 1845, la Usona Kongreso promulgis leĝon, kiu permesis al Usono aneksi la Respublikon Teksaso kaj je la 1-a de marto La Usona Prezidento John Tyler subskribis la leĝon. La leĝo fiksis la tagon de aneksado al la 29-a de decembro, 1845. Je la 13-a de oktobro de la sama jaro, plimulto da voĉdonantoj en la Respubliko aprobis la proponitan konstitucion, kiu poste estis akceptita de la Usona Kongreso, kiu faris Teksason Usona ŝtato je la sama tago, je kiu aneksado fariĝis efika (tiel preterpasantan la teritorian fazon). Unu el la ĉefaj motivoj favore al aneksado estis, ke la Teksasa registaro estis akirinta grandegan ŝuldon, kiun Usono konsentis alpreni. Dum 1850, reciproke de tiu ĉi alpreno de ŝuldo, granda parto de la teritorio pretendita de Teksaso, nun partoj de Kolorado, Kansaso, Oklahomo, Nov-Meksiko, kaj Vajomingo, estis cedita al la Usona federala registaro.
La aneksa traktato inkludis du unikajn postulojn:
(17812) 1998 FH109
(17812) 1998 FH109 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Antonio Conte
Antonio Conte (prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis en Lecce, do nun -jara) estas itala profesia futbalisto.
Inter la jaroj 2014 kaj 2016 li estis trejnisto de la vira itala nacia teamo de futbalo, kaj partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo. Krome li ekde la jaro 2006 estas profesia trejnisto de pluraj futbalaj kluboj, plej laste inter 2011 kaj 2014 de Juventus kaj ekde 2016 de Chelsea. Antaŭ tio, li inter la jaroj 1985 kaj 2004 estis aktiva profesia futbalisto, interalie inter la jaroj 1994 kaj 2000 ankaŭ mem membris kiel sportisto en la vira itala nacia teamo de futbalo.
Tapenado
La tapenado de origino estas provenca produkto. Origine ĝi estas pureo de olivoj kaj kaporoj. Tamen ĝi estas uzata en la kuirejo de aliaj landoj. La nomo devenas de tapéno, (provence) por kaporoj.
Tapenado estas unu el la multaj densaj saŭcoj kiuj estas uzataj en la mediteranea kuirarto. Ofte ĉiuj ĉi saŭcoj (ekzemple pesto), tomatotapenado) estas vendata sub la nomo tapenado.
Tapenadoj povas servi kiel frandaĵeto ĉe glaseto (sur toasteto), pankovraĵo, saŭco (tra kaj sur pastaĵo) aŭ salatsaŭco.
Renton (Vaŝingtonio)
Renton estas urbo en Kantono King, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi situas ĉe la suda ekstremaĵo de Lago Vaŝingtono. En 2010 ĝia loĝantaro nombris.
Kryštof Harant z Polžic a Bezdružic
Kryštof HARANT z Polžic a Bezdružic (ĉeĥe, Christoph Harant von Polschitz und Weseritz, naskiĝis en 1564 en Klenová, ekzekutita la 21-an de junio 1621 Prago) estis ĉeĥa verkisto, nobelo, militisto, diplomato, vojaĝisto kaj muzikisto, ano de familio Harant el Polžice kaj Bezdružice (Harantové z Polžic a Bezdružic).
En Vojaĝo el la Bohemia reĝlando al Venecio li priskribis sian vojaĝon al Venecio, Palestino kaj Egiptio. Muzikon li lernis en Innsbruck, en sia kastelo Pecka li havis propran muzikgrupon.
Inter 1600-1612 li estis ĉambelano de imperiestro Rudolfo la 2-a. En la jaroj 1618-1920 li batalis kontraŭ Habsburgoj en la insurekcio de protestantoj kontraŭ katolikoj. Post la malvenka batalo apud Prago li estis kondamnita al morto kaj ekzekutita kun 26 aliaj bohemiaj nobeloj en la Malnovurba Placo en Prago. Ĉiujn ekzekutis ekzekutisto Jan Mydlář.
Neegalaĵo
Pri la temo estas kelkaj artikoloj:
Eckankar
Eckankar estas novepoka religia movado kiu enhavas praktikojn kaj kredojn de hinduismo, sikismo kaj sufiismo, fondita en Usono en 1965. La movado difinas sin kiel "vojo de la spirita libereco kiu deziras proponi spiritan vojon al la mem-scio de la eterna animo kaj al la disvolvigo de superaj statoj tre altaj de konscio".
Paul Twitchell estis la fondinto de la movado Eckankar. Posta estro estis Sri Harold Klemp, kies spirita nomo estas Mahanta. La sidejo de la movado estas en la municipo Chanhassen, Minesoto, sudokcidente de Mineapolo. En la templo estas kapelo, administra konstruaĵo, kaj spirita kampuso. La doktrino Eckankar instruas, ke oni ne estas fizika korpo, sed oni estas Animo ene de fizika korpo. La animo estas eterna kaj neŝanĝebla ento. Tiu jam loĝis en variaj korpoj en multaj antaŭaj vivoj.
Nopalucan
Nopalucan estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Nopalucan de la Granja.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24405 loĝantojn. El tiuj estas 11918 viroj kaj 12487 virinoj. La komunumo havas surfacon de 176.05 kvadratkilometroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21104a.htm
MP 89
La MP 89 (Metroo Pneŭa komisio 1989) estas Metroo veturanta sur pneŭoj uzata en la Metroo de Parizo. Ĝi ekipas ekde 1997 la linion 1 en homa stirado, kaj ekde 1998 la linion 14 en aŭtomata stirado. Tiu materialo kun nova estetiko estis dezajnita de Roger Tallon. Ĝi enhavas plurajn novaĵojn, interalie trairadon inter veturiloj, kiu estis provita en prototipo Boa kaj poste en MF 88, kaj aŭtomatan malfermiĝon de pordoj en ĉiuj haltejoj.
Ekde la, ĝi iom post iom ekipas la linion 4, samtempe dum ties anstataŭigo sur la nove aŭtomatigita linio 1 per la MP 05, versio devenanta de la MP 89 havanta la saman eksteran estetikon, sed teĥnike modernigita.
Attila Garay
Attila Garay naskiĝis la en Orosháza, li mortis la.
Biografio
Attila Garay frekventis gimnazion en Békéscsaba, samtempe ankaŭ muziklernejon, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955. Dum la studentaj jaroj li daŭris la muziklernadon ankaŭ en Budapeŝto. Post siaj studoj li aliĝis al gravaj ĵazorkestroj kaj li pianludis en elitaj restoracioj. (Memoru, en la 1950-aj jaroj en Hungario la ĵazkoncertoj estis malpermesitaj, nur estis restoraciaj eblecoj.) En 1957 li ricevis permeson muzikadi en Turkio, kie li konatiĝis kun usonaj soldatoj, de kiuj li lernis la veran ĵazon. Hejmenveninta li daŭris la restoraciajn muzikadojn, li establis propran ĵazorkestron, sed li ludis ankaŭ en aliaj orkestroj. En la 1960-aj jaroj li partoprenis en ĵazfestivaloj en la socialismaj landoj, ekzemple en 1962 li orkestreto atingis la unuan lokon en Karlovy Vary. Iom poste li havis eblecojn en la skandinaviaj neŭtralaj landoj, fine en la kapitalismaj landoj. En 1980 li ekinstruis en muziklernejo, baldaŭ en Muzikakademio Franz Liszt. Li emeritiĝis jam kiel docento. Li ricevis muzikajn premiojn en 1995 kaj 1996.
Integralado
Integralado estas procezo de kombinado aŭ akumulado.
Integralado povas esti iu ajn el la jeno:
Pázmánd
Pázmánd (pAzmAnd) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Gárdony.
Situo
Pázmánd situas sur deklivoj de Montaro Velence, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M7 estas proksime. Gárdony troviĝas 11, Martonvásár 13, Ercsi 22, Százhalombatta kaj Székesfehérvár po 25 km-ojn.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la ferepoko, poste romianoj vivis tie. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en 1688, poste slovakoj refondis ĝin. En 1863 granda incendio okazis.
Famuloj
En Pázmánd naskiĝis aktoro János Komjáthy.
Blazono de Moldavio
La ŝtata blazono de Moldavio en la nuna formo oficialiĝis laŭ leĝa decido en 1994.
Priskribo
La blazono ankaŭ troveblas en la meza, ora strio de la trikolora flago de Moldavio, kiu pro tio bone diferencigeblas de la flagoj de Rumanio, Andoro kaj Ĉado.
Simboleco
La aglo estas la historia blazona simbolo de Rumanio, tamen en la nuntempa blazono de Rumanio ĝi oras kaj portas glavon anstataŭ olivarba branĉo.
La ura kapo kiel simbolo de Moldavio unuiĝis kun simboloj de Besarabio.
La triparta vosto de la aglo indikas pri la tri regionoj Gagauzio, centra Moldavio kaj Ĉednestrio.
Historio
La blazono jam dokumentiĝis en la 15-a jarcento kaj en simila formo estis la simbolo de la historio princlando Moldavio, tamen kun suno anstataŭ rozo. Suno kaj luno evidente estis simboloj de moneroj el la antikva regiono Dakio. La okpinta stelo interpretiĝas kiel antikva dakia simbolo de saĝeco. La ura kapo estis la blazona simbolo de la valaĥia nobela dinastio Basarab. Kun la rozo ĝi ankaŭ konsistigas la blazonon de la regiono Besarabio, tamen en aliaj koloroj kaj kun kvinpinta stelo.
Kritono
Kritono (greke Κρίτων) estas nomo de rolulo kaj pro li de mallonga sed grava juneca dialogo de Platono. Ĝi estas konversacio inter Sokrato kaj sia maljuna kaj riĉa amiko Kritono pri la justeco (dikē), la maljusteco (adikia) kaj pri la taŭga respondo al la maljusteco. Sokrato asertas ke oni ne devas respondi al maljusteco per maljusteco, kaj rifuzas la financan helpon de Kritono por eskapi el la prizono. Tiu ĉi dialogo enhavas ĝermajn konsiderojn pri la socia kontrakto kaj pri la civila malobeo.
Enkonduko (43a-44b)
La dialogo komenciĝas, momenton antaŭ la sunleviĝo, per la veko de Sokrato en la silenta ĉeesto de Kritono. Kiam Sokrato esprimas sian surprizon pro la fakto ke la karcergardisto permesis enlasi tiel frumatene, Kritono respondas, ke li bone konas kaj eĉ ion donis al la gardisto.
Kritono havas malbonajn novaĵojn por Sokrato. Homoj kiuj venis el Sunio raportis pri la tiea alveno de la ŝipo el Delo, sekve morgaŭ nepre finiĝos la vivo de Sokrato. Sed Sokrato malkonsentas pro prognoza sonĝo kie virino en blanka vestaĵo diris al li: La trian tagon post nun atingos vin Ftian fekundan (Iliado 9, 363).
La paca stato de Sokrato forte kontrastas kun la malserena Kritono, kiu dezirus persvadi sian amikon, ke ne estas momento por interpreti sonĝojn, sed decida horo por fuĝi kaj savi la vivon.
Respondo de Sokrato (46b-54e)
Sokrato respondas siamaniere, invitas Kritonon dialogi (arto bazita sur la reciproka respekto, la aŭskultkapablo, la mensmalfermo kaj la espero je la lumigantaj efikoj de la argument-interŝanĝo. Malmultvorte: arto de ironio kaj majeŭtiko). Sed baldaŭ evidentiĝas, ke tiu ĉi metodo ne tute taugas por helpi al nefilozofia Kritono zorgi pri sia animo. Pro tio, Sokrato provos alian vojon.
Majeŭtika dialogo (46b-49e)
Sokrata formulado de la problemo: ni ne devas atenti kion diras la plejmulto pri la eskapon, sed ni demandu nin ĉu vere estas juste aŭ maljuste eskapi. Konkludo: forirante de la prizono Sokrates agos maljuste (49e9-50a3). Kritono akceptas la premisojn sed ne komprenas la rezonadon de Sokrato.
Konkludo (54d-e)
Sokrato restas je ia ironia distanco. Fakte, filozofio ne estas koribanta muzikoterapio dormiganta. Post lasta invito al racia argumentado, Kritono respondas: ”mi havas nenion por diri”. Sokrato konsentas kaj, antaŭ silenti, invokas signifan kialon -nenure racian- por pasi de la argumentado al la decido.
Bibliografio
Primaraj fontoj
NGC 3814
NGC 3814 (aliaj indikoj — MCG 4-28-24, ZWG 127.28, PGC 36267) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
31574 Moshova
31574 Moshova estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew Moshova, kiu gajnis en 2014 la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio, Usono).
Eugen Sandow
Eugen SANDOW (naskiĝnomo Friedrich Wilhelm Müller; 2-an de aprilo 1867 - 14-an de oktobro 1925) estis germana korpotrejnisto kaj spektaklisto. Naskita en Königsberg, Sandow interesiĝis pri korpokulturado en la aĝo de dek jaroj dum vizito en Italio. Post ensorĉiĝo en la cirko, Sandow studis kun la fortikulo Louis Durlacher en la malfruaj 1880-aj jaroj. Laŭ la rekomendo de Durlacher, li komencis eniri fortikajn konkuradojn, rezultante en matĉoj kontraŭ ĉefaj figuroj en la sporto kiel ekzemple Charles Sampson, Frank Bienkowski, kaj Henry McCann. En 1901 li organizis tion, kion oni supozas, ke estas la unua grava tiutipa mondkonkurso. En la Royal Albert Hall de Londono, Sandow juĝis la eventon kune kun aŭtoro Arthur Conan Doyle kaj atleto/skulptisto Charles Lawes-Wittewronge.
Bahía de Banderas
Bahía de Banderas estas unu el la 20 komunumoj de la meksika subŝtato Nayarit, kiu situas en la okcidenta, centra parto de Meksiko, ĉe la pacifika oceano. La ĉefurbo de la komunumo estas Valle de Banderas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 18020.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 83739 loĝantojn. El tiuj estis 42632 viroj kaj 41107 virinoj. La komunumo havas surfacon de 773 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 41153 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 152 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,37 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Limpias
Limpias (prononcu limpjas) estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio). Laŭ censo de 2012, ĝi havas 1897 loĝantojn.
Ĝi situas en las valo de la rivero Asón kaj estas samlima al la municipoj Voto kaj Colindres (okcidente), Laredo (norde), Liendo (oriente) kaj Ampuero (sude). La rivero Asón, trafluinte la municipon nomiĝas Estuaro de Limpias, kaj enfluas en la Kantabran Maron ĉe Colindres.
Laŭ la antikvaj registroj, la nomo de la vilaĝo Limpias aperis kiel kelta nomo Coabab aŭ Koabab. Oni pensas, ke antaŭ la 12-a jarcento Koabab estis nomo de keltibera tribo. En la jaro 1201, la reĝo Alfonso la 8-a vasaligis la vilaĝon je Laredo. En la 15-a jarcento Limpias iĝis pli grava pro tio, ke ĝi situas sur vojo inter la tiame grava haveno de Laredo kaj la urbo Burgoso. Limpias ankaŭ havis propran havenon, de kiu en la 15-a jarcento ankaŭ enŝipiĝis multo da fero kaj ligno cele al Anglio kaj Flandrio. Post kelkaj jarcentoj, la haveno estis enŝipiĝejo de tritiko el Kastilio direkte al Ameriko.
Limpias ankaŭ estas fama por la Kristo de Limpias, konata pro tio, ke onidire ĝis eblas rigardi homojn kaj sango pusas de ties korpo. Tio rezultas en ekonomia enspezo kaj skandala difekto de la monumenta preĝejo (vidu malsupran foton).
4083 Jody
4083 Jody estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon "Jody" (karesformo de "Joan") en honoro de Joan D. Swann, biliotekistino de la planedaj datenoj de la "U.S. Geological Survey".
Aleksandras Stulginskis
Aleksandras STULGINSKIS (* 26-a de februaro 1885, Kutaliai proksime de Šilalė, Litovio; † 22-a de septembro 1969 en Kaŭnaso) estis la dua prezidento de la respubliko Litovio.
Ocotepec (Puebla)
Ocotepec estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ocotepec.
Aleksandras Stulginskis
Stulginskis naskiĝis en kamparana familio. Li edukiĝis en la lernejo de Kaltinenai proksime de Šilalė kaj poste en la katolika Liepaja-gimnazio de Kaŭnaso. Post la abituro li studis filozofion kaj katolikan teologion en la universitato Innsbruck en Tirolo, Aŭstrio. Sekve de decidiĝo tamen ne iĝi pastro li plustudis agrikulturan sciencon en la universitato Halle en Germanio.
Ocotepec (Puebla)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4519 loĝantojn. El tiuj estas 2132 viroj kaj 2387 virinoj. La komunumo havas surfacon de 80.38 kvadratkilometroj.
Aleksandras Stulginskis
Dum 1913 li komencis labori en Litovio kiel agrikultura sciencisto kaj skribis multajn artikolojn en la tiama litovia gazetaro pri la ŝancoj kaj problemoj de la pluevoluigo de la litovia agrikulturo.
Ocotepec (Puebla)
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 33′ norda latitudo kaj 97° 39′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2440
Aleksandras Stulginskis
Kiam dum la Unua Mondmilito la armeo de la Germana Regno okupis Litovion, li translokiĝis al Vilno kaj engaĝiĝis en sendependismaj litovaj organizoj, i.a. organizis klerigajn litovlingvajn kursojn por instuistoj kaj sociajn eventojn.
Dum 1917 Stulginskis estis inter la fondaj membroj de la Kristana Demokratia Partio de Litovio kaj elektiĝis prezidanto de la centra partia komitato. Li estis inter la organizantoj de la "Litovia Konferenco de Vilno", kaj elektiĝis membro de la "Litovia Konsilio" (kiu pli poste iĝis la ŝtata konsilio de la sendependiĝinta Litovio). La 16-an de februaro 1918 li apartenas al la subskribintoj de la deklaro pri ŝtata sendependiĝo de Litovio.
Post la Oktobra Revolucio en Rusio Stulginskis fondis litovan armeon kaj organizis la defendon de Litovio kontraŭ la armeoj de rusiaj bolŝevistoj kaj de Pollando, kiu same kiel Litovio provis sendependiĝi de la Rusia Imperio kaj postulis la sudokcidenton (ĉirkaŭ la urbo Kalvarija kaj sudorienton (ĉirkaŭ la urbo Vilnius de Litovio, kie krom litovoj ankaŭ vivis poloj. En la unuaj registaroj de Litovio post la ŝtata sendependiĝo li havis diversajn postenojn.
Dum majo 1920 li elektiĝis prezidanto de la konstituciiga nacia parlamento Seimas kaj prezidento de Litovio.Dum 1992 kaj 1923 li reelektiĝis kiel parlamenta prezidanto. La oficon de ŝtata prezidento li tenis ĝis 1926.
Post la puĉo de la 17-a de decembro 1926 Stulginskis ree elektiĝis parlamenta prezidanto kaj restis en tiu ofico, ĝis la parlamento Seimas estis malfondita. Post Stulginskis retiriĝis al sia kampara bieno kaj nur fojfoje skribis artikolojn por la nacia gazetaro. En la unua Monda Kongreso de Litovioj li tre pledis por respekto de demokratiaj bazaj reguloj en Litovio.
Post la konkeriĝo de Litovio fare de la armeo de Sovetunio kadre de la Dua Mondmilito Stulginskis estis enkarcerigita kun sia edzino. Li pasigis plurajn jarojn en gulago, sovetunia punlaborejo, en Siberio ĝis li dum 1956, do post la morto de Jozefo Stalino, rajtis reveni al Litovio.
Dum 1969 Stulginskis mortis kaj entombiĝis en Kaŭnaso.
Sarrians
(jen france, okcitane Sarrian) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Florlingvo
Listo
Dum la mezepokoj iam kavaliro kun sia amatino promenis laŭlonge de rivero. Dum la plukado de fasko da floroj li falis en la akvon pro la pezo de sia kiraso. Dum li dronis li ĵetis la faskon da floroj al sia amatino kaj kriis "Ne forgesu min". Ĉi tiu floro estas ligata al romantikismo kaj tragikeco kaj ofte estis portata de virinoj kiel signo de fideleco kaj senfina amo.
Ranganayakulu
Ranganayakulu P. V. aŭ Ranganayakulu Potturu (mallonge Ranga) (n. 1958) estas barata kuracisto laŭ la tradicia medicino ajurvedo, historiisto, Esperanto-vortaristo kaj membro de la Akademio de Esperanto (2013-2016).
Profesia vivo
Profesoro Ranga estas la Ĉefa Muzeo-Estro en la S V Museum en Tirumala, Andhra-Pradesho. En antaŭa kariero, ekde 2009 li estis profesoro pri ajurvedo en Tirupatio (ankaŭ en Andhra-Pradesho). Li estis estrarano de la Historia Kongreso de Andhra Pradesho (angla mallongigo APHC) kaj konsilanto de la Medicina Universitato en Andhra-Pradesho. Li doktoriĝis pri la historio de medicino. Li ankaŭ aktivas en la lingva movado en Andhra-Pradeŝo, kiu strebas krei sciencajn fakvortojn en la telugua. Li estas konata verkisto en la telugua.
Esperanta agado
Ranga lernis Esperanton en 1979 kaj tuj organizis lokan klubon por Esperanto en la urbo Vijayawada de Andra-Pradeŝo. Li organizis la Unuan Tutlandan Esperanto-Kongreson en februaro 1982. Tiam fondiĝis la Federacio Esperanto de Barato (FEB) kun la centra oficejo en la Ateista Centro en Vijayawada. Ranga estis la unua sekretario de FEB.
Li krome organizis la 5-an Azian Kongreson de Esperanto en Bengaluro (Barato) en januaro 2008. Ranga estis la sekretario de la Komisiono de Azia Esperanto Movado (KAEM) inter 2008 kaj 2010 kaj kasisto de KAEM de 2010 ĝis 2013. Li verkis anglalingvan lernolibron de Esperanto por barataj lernantoj (Let's Learn Esperanto [1993, 2013]) kaj kompilis kaj eldonis Esperanto-vortaron (Beginner's Compact Dictionary of Esperanto [2013]).
Verkoj en Esperanto
Krome pli ol 100 artikoloj en diversaj ĵurnaloj kaj magazinoj pri historio de medicino, ekologio, historio, kaj psikologio.
Konverĝo
Foreste de pli specifa ĉirkaŭteksto, konverĝo signifas la tratempan proksimiĝadon al definitiva valoro; aŭ al definitiva punkto, komuna vido aŭ opinio, aŭ al fiksita aŭ egalpeza stato.
Matematiko
En matematiko, konverĝo priskribas limigitan konduton, aparte de malfinia vico aŭ serio al iu limigo. Aserto de konverĝo estas pretendo, ke ekzistas limigo, kiu povas esti mem nekonata. Por ĉiu fiksita normo de akurateco, tamen, oni povas ĉiam esti certa esti en tiu limo, provize ke oni jam iris malproksime sufiĉa. Jen listo de pli specifaj uzadoj de tiu vorto:
La kontraŭo al konverĝo estas malkonverĝo (diverĝo). Diverĝo povas esti ia oscilado, nelimigita kresko (agnoskita kiel la kazo de malfinia limigo), aŭ kaosa konduto. Malfinia serio, kiu estas malkonverĝa, ne povas esti uzata por signifa kalkulo de sia valoro. Tamen, malkonverĝa serio povas esti sumita formale, kiel generantaj funkcioj aŭ asimptota serio, aŭ tra iu sumada maniero.
Puls
Puls estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Erika Miklósa
Erika MIKLÓSA [miklOŝa], hungare Miklósa Erika estas hungara operokantistino (koloratursoprano).
Erika Miklósa naskiĝis la 1970 en Kiskunhalas.
Biografio
Erika Miklósa komence interesiĝis pri sportoj, poste dum lernado en gimnazio ŝi ankaŭ kantadis sukcese. Poste ŝi lernis en muzika lernejo en Szeged. Ŝi komencis sian karieron en 1991 en Budapeŝta Ŝtata Operejo, kiel la plej juna kantistino inter ĉiuj kantistoj de la operejo. En la sekva jaro ŝi koncertis en Bruselo. Baldaŭe ŝi lernis kantadon en Filadelfio kaj Milano, dume ŝi kantis Kolonjo en 1994, en Vieno en 1999, en Berlino en 2001, en Novjorko (inter 2004-2007), en Londono en 2008. Ŝi ricevis ĝis tiam premion Kossuth en 2012, ekde 1993 ankaŭ aliajn premiojn.
Beihai
Beihai - ĉine 北海 - estas urbo de Ĉinio. Ĝi situas en la sudo de la provinco Gŭangŝjio. La nomo de la urbo signifas "norde de la maro" en la ĉina, aludante al la statuso kiel havenurbo ĉe la norda bordo de la Vjetnama golfo, kiu donis al ĝi historian gravecon kiel haveno de internacia komerco por pluraj provincoj de suda Ĉinio. Inter la jaroj 2006 kaj 2020, Beihai estas antaŭvidita esti tutmonde plej rapide kreskanta urbo. La urbo havas grandan ŝipkonstruejon, sed plejparto de la mono generita en la urbo estas pro komerco.
Al la urba teritorio apartenas ankaŭ la malgrandaj insuloj Weizhou kaj Xie Yang, rekte norde de la insulo Hajnano.
Santoña
Santoña (elparolu santonja) estas municipo en Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi situas en la komarko Trasmiera, ĉe la samnoma Golfo de Santoña, ĉe la monto Buciero. Ties loĝantaro estas 11 451 homoj, laŭ censo de 2012.
Kvazaŭ duoninsulo, la municipo estas ĉirkaŭita de la Kantabra Maro. La apudaj samlimaj municipoj estas Argoños, Escalante kaj Bárcena de Cicero.
Ĝi havas gravan fiŝkaptan havenon. Turismo ankaŭ estas grava pro la apuda natura rezervejo Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel. La municipo ankaŭ enhavas plurajn plaĝojn, militajn fortikaĵojn kaj lumturojn.
Historio
Oni trovis restaĵojn el Paleolitiko kaj certe estis romia urbo en la dua duono de la 1-a jarcento, sendube rilata al la aktiveco de la haveno el kiu oni komercis kun la sudo de Gaŭlio.
En la Mezepoko Santoña havis setlejon probable ĉe pramonaĥejo. Tiu kerno historiiĝis en 1038, pro la interveno de la abato Paterno kiu restaŭris la monaĥejon, reorganizis la religian komunumon kaj realigis intensan reloĝadon. Oni konstruis domojn, oni kultivis la teron kaj startiĝis por Santoña vera progreso. Multaj historiistoj konsideras la abaton Paterno-n kiel vera fondinto de Santoña.​ La reĝo García de Nájera, havigis foruon nomitan "Privilegio Viejo de Santoña", en 1074, kiu faris de Santa María del Puerto abatlandon, kies senjoro estis la abato kaj ties posteuloj.
Santa María del Puerto dependis de la monaĥejo de Sankta Maria la Reĝa de Nájera. Tio rezultis en plendoj fare de la lokanoj dum jarcentoj. Nur dum la regado de Filipo la 2-a, la monaĥejo de Santoña atingis la sendependecon disde tiu de Nájera, same kiel statuso de reĝa urbo, paginte altan monsumon kaj al la monaĥejo de Nájera kaj al la reĝo, kiu fakte bezonis monon por siaj militoj kaj estis kiu promociis la sendependigon de urboj tiucele. Poste okazis loka krizo kaj la Duko de Lerma reaĉetis la senjorecon.
En la 20-a jarcento, dum la Hispana Enlanda Milito, Santoña estis scenejo de grava okazaĵo kiu atingis grandan politikajn kaj ideologiajn sekvojn: nome la kapitulaco de la naciisma eŭska aremo per la nomita Pakto de Santoña (1937). Nome kiam Eŭskio ekestis konkerita de la frankisma armeo, eŭskaj batalionoj koncentriĝis en Santoña cele al kapitulaco antaŭ la italaj trupoj kiuj estis en Kantabrio kun kondiĉo respekti vivojn. Tio estis iom silentitaj de ambaŭ flankoj: la respublikanoj ne volis malkaŝi, ke parto de ilia flanko negocis aparte, krome kun la faŝisma Italio pere de Vatikano; kaj same la frankistoj ne volis malkaŝi, ke iliaj italaj aliancanoj negocadis aparte sen kontrolo de la frankismaj militestroj. Ĉiuokaze la frankistoj rompis la pakton, malliberigis milojn da eŭskaj soldatoj (inter ili 81 pastroj), poste liberigis parton de ili kaj enkarcerigis kelkajn milojn en la prizono de El Dueso. Rezultis 510 kondamnoj al mortpuno.
Ekonomio
Elstaras la haveno por fiŝkaptado, kiu estas unu el la plej gravaj de Kantabrio. Ĝi estas la ĉefa motoro de la ekonomio de Santoña kiaj ĉirkaŭ ĝi disvolviĝis laŭlonge de la historio la industrio por konservado plej gravaj de la kantabra marbordo. Fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcentoj startis epoko de transformado kaj disvolvigo en la industria kaj fiŝkaptada sektoro, konsekvence de pli taŭgaj infrastrukturoj de la haveno, de la alveno de industriistoj kaj saligistoj el Italio kaj la nuligo de la sal-imposto ekde 1869.​ Dum tiu jaroj la haveno de Santoña jam estis konsiderata kiel ĉefa haveno por fiŝkaptado, konservado kaj saligado, kvankam ankoraŭ ne floris la industrio de la anĉovo fileigita kaj konservita en oleo. Iom post iom pligraviĝis la entreprenoj de saligado kaj konservado, dum tiuj pri marinado ekdekadencis. La saligaĵoj, ĉu de italaj aŭ hispanaj markoj, estis eksportitaj al Italio mare: nom al Ĝenovo, Napolo kaj Livorno. Fakte venis multaj italoj, ĉefe sicilianoj kiuj dekomence restis nur dum la anĉov-sezono, sed poste multaj restis la tutan jaron kaj venigis siajn familiojn. Postaj generacioj kantabriĝis kaj miksiĝis kun lokanoj. Tial nun abundas italdevenaj familinomoj kiel Vella, Cefalú, Oliveri, Orlando, Brambilla kaj aliaj.
Dekomence la konservaĵoj de saligitaj anĉovoj ne estis longdaŭra. Jam en Italio la industriistoj rearanĝis la fileojn kaj aldonis buteron kaj oleon antaŭ servi ilin al konsumantoj. La Unua Mondmilito interrompis la eksportadon kaj la daŭreco de la varo estis en risko. Tiam Giovanni Vella Scatagliota, el Trapani, Sicilio, pioneris en 1915 la solvon prepari la anĉovaĵojn en la propra fabriko de Santoña. Tial la produkto ne pereiĝis kaj povis esti stokita pli longdaŭre por posta eksportado. Tio rezultis en pli longdaŭra dungado por la lokaj laboristoj, kiuj povis labori dum la tuta jaro. Kreiĝis multaj entreprenoj tiukadre kaj la produkto estis eksportata al tuta Eŭropo kaj Usono. Nur poste kreiĝis ankaŭ la tutlanda merkato. En 1950-aj kaj 1960-aj jaroj floris tiu industrio; kreiĝis ankaŭ malgrandaj provizoraj entreprenoj, kiu aperis kaj malaperis depende de la situacio de la fiŝkaptado kaj de la merkato. En 1960 aperis 118 de tiuj fabriketoj, 28 el kiuj apartenis al italoj. Fine de la 20-a jarcento estiĝis krizo, sed la industrio pluas.
Čeminy
Čeminy estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.
Kerubo
Keruboj estas anĝeloj de la dua ĥoro, post la serafoj. Foje oni atribuas al ili homan sekson, do diferencas inter kerubo kaj kerubino (aŭ, ekemple en la franca, inter chérubin kaj chérubine). Estis kerubo, kiu gardostaris 'per flama glavo' ĉe Edeno post kiam Adamo kaj Evo estis forpelitaj. Laŭ Francisko Azorín kerubo estas Anĝelo de la unua ĉiela ĥoro, ikonografie reprezentita ofte per flugilhava kapo de infano. Li indikas etimologion el la asira "kurubu" (granda, pova), el la hebrea kerub (kerubo) kaj de tie la latina herubi.
Laŭ jud-kristana tradicio, Satano mem estis keruba anĝelo antaŭ ol li estis elĵetita el la ĉielo.
Opinioj pri keruboj
Nuntempaj protestantaj kleruloj opinias ke keruboj nur estis simboloj por abstraktaj ideoj, sed la rom-katolika eklezio asertas ke keruboj estas vere ekzistantaj estaĵoj. De 200 jaroj antaŭ Kristo judoj opinias ke keruboj estas veraj anĝeloj. Tion montras tekstoj pri anĝeloj en la libro de Ĥanoĥ kaj en la apokrifaj libroj de Ezra.
Scooba
Scooba [skuba] estas aŭtomata robota plankolavilo, produktita ĉe iRobot. ĝi en unu fazo:
Laciĝo (materialo)
Oni parolas pri laciĝo de materialo, kiam sub la ago de streĉoj, kiuj cikle varias dum la tempo, la lokaj propraĵoj de materialo ŝanĝiĝas kaj estiĝas unue fendoj kaj fine rompo de materialo. Laciĝo povas esti kaŭzata de variaj tipoj de streĉo ankaŭ se ili estas klare sub la elasteclimo. La ĉefaj etapoj de laciĝo estas: inicado de fendo (se iu difekto ne jam ĉeestas en la materialo), propagado de fendo kaj fina rompo.
Scooba
Historio kaj detaloj
Scooba estis unue prezentita en majo 2005. La produktantoj ofertas ĝin por ĉ. 400 dolaroj.
Ĝi estas plata, diskoforma maŝino, malalta, por ke ĝi eniru sub meblojn. Energion ĝi ĉerpas el elektra pilo. Ĝi evitas ŝtupojn, kiuj povus faligi ĝin. Aldona aparato permesas starigi virtualan "muron" el infraruĝa lumo, kiu baras la roboton de ejoj, kiujn ĝi ne atingu.
Laciĝo (materialo)
Kvankam la studado de laciĝo baziĝas sur teoriaj konsideroj, ĝi estas esence eksperimenta kampo. Por ĝuste konsideri la influon de ĉiuj parametroj necesas serioj da testadoj kaj mezuradoj.
Scooba
Historio kaj detaloj
Scooba taŭgas nur por glataj, malmolaj plankoj; por tapiŝoj la kompanio ofertas la polvo-suĉilan roboton Roomba.
Laciĝo (materialo)
La unua studverko pri la temo estis de la angla rela inĝeniero W.J.M. Rankine en 1842. On the causes of the unexpected breakage of the journals of railway axles, and on the means of preventing such accidents by observing the law of continuity in their construction.
Kaloza korpo
Ĝi estas la plej grava fendo de la cerbo kaj ĝi interligas la 4 cerbopartojn. Plejparto, certe ne tuto, de la komunikoj okazanta inter ambaŭ duonsferoj transumas en tiu korpa kalozo.
Amnezio
Amnezio estas perdo tuta aŭ parta de la memorkapablo. Ĝi povas interalie esti sekvo de psikologiaj misfunkcioj (ne nepre daŭraj) aŭ de malsano psikiatria aŭ neŭrologia.
Neŭropsikologio studas la aferojn de cerbolezoj kaj rezultojn el tiuj se konsideri memorkapablon: seniĝo de iuj kapabloj, dum aliaj plu estas senvundaj.
Distingeblas:
Por rekapabligo de la memorkapablo povas helpi ortofonisto. Li/ŝi mezuras kaj difinas la mankojn. Ekzercoj kaj metodoj donas metodojn por kontraŭi la mankon, preteriri, eĉ se ne riparas la mankon.
Laŭlonge de la 20-a jarcento amnezio estas tre ŝatata rimedo por intrigoj de romanoj, filmoj, eĉ bildliteraturo (vidu sube).
Róbert G. Nagy
Róbert G. Nagy, hungare G. Nagy Róbert - naskiĝis la 4-an de majo 1966 en Dombóvár - estas hungara inĝeniero pri informatiko, esperantisto kaj vikipediisto.