cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blas de Otero
Etapa existencial
Así pues, el hombre no sólo "existe", sino que además debe hacerlo. En el existencialismo hay una defensa de la vivencia subjetiva por encima de la objetividad pura, como respuesta a la filosofía de Hegel que creía en la posibilidad de un conocimiento racional, objetivo y puro de todas las cosas del mundo. Es por esto que se postula el individualismo moral: cada uno debe ser responsable de sus propias acciones y decidir su código ético. No existe, pues, ninguna base objetiva para defender las decisiones morales; el mayor bien para un individuo es encontrar su propia y única vocación. Se trata de una crítica a los “más allá” metafísicos para centrarse en el "más acá"; una alternativa a las filosofías que analizan el conocimiento objetivo y las concepciones sistemáticas del mundo para centrarse en el hombre, en su vida y su muerte.
Una corriente importantísima dentro del existencialismo, y que probablemente marca más que ninguna otra la poética oteriana, es la iniciada por Jean Paul Sartre: una filosofía primordialmente moral, que denuncia el compromiso del hombre con su propia libertad. No existe una predestinación, no hay dioses ni almas: cada uno es responsable de sus propios actos, está solo, sin más. Ese sentimiento de soledad existencial es uno de los pilares de esta etapa poética de Otero. El existencialismo sartriano se inscribe dentro del marxismo, difiriendo de éste en una negación de todo totalitarismo: el hombre debe tener libertad para ser lo que le parezca.
En Blas de Otero el existencialismo aparece en una etapa de transición, como respuesta a la crisis espiritual de 1945 durante la cual pierde la fe. A través de ella llega a lo que será el estadio definitivo de su poética, la poesía social. Sin embargo, esta etapa tiene entidad propia y valor de por sí.
Tras los intentos de unión mística de la etapa religiosa, el yo poético se queda solo y comienza la búsqueda agónica de una nueva fe o una razón para vivir. El hombre es un ser destinado a la muerte en un contexto de desolación y ruinas; ansioso por sobrevivir, por no perderse en la nada, busca a Dios. Lo que antes era una llamada ahora es una pregunta a gritos. Sin embargo, sólo obtiene silencio como respuesta; en ese silencio su corazón se llena de miedo, miedo a la muerte que le aprisiona y le condena a que todas las cosas que está haciendo no sirvan para nada.
En esta poética, al igual que en la anterior, hay sólo dos personas: yo (el poeta) y tú (Dios). Pero los papeles han cambiado: el tú está ausente. Cansado de gritar sin respuesta, el yo vuelve su mirada hacia su propio interior y lo encuentra destruido, roto, arruinado, como una ciudad arrasada por una guerra. Busca en la poesía la salvación humana, algo que integre la plenitud vital con la humanidad mortal.
Tampoco en su propio interior está la respuesta que alivie el terrible sufrimiento de la voz del poeta. Al hacerse consciente de su propia tragedia, el yo reconoce la existencia de otros hombres con el mismo problema que él. Tras un largo proceso de búsqueda poética, que va del "tú" al "yo" y del "yo" a "los demás", empieza a vislumbrar la salida del largo túnel: no hay que renunciar a nada por una vida futura ni hay que negar la propia humanidad. Lo que debe hacerse es aceptar el propio destino, y así encontrar un nuevo absoluto de vida. De este modo halla dos tablas de salvación: el amor y la poesía.
El tema del amor en Blas de Otero está presente a lo largo de toda su obra con distintas manifestaciones: hacia Dios, hacia la mujer, hacia el prójimo; su poesía es a veces espiritual, otras carnal y otras humana, pero ante todo amorosa. El amor espiritual aparece sobre todo en su primera etapa; el humano, en la tercera. El amor carnal se muestra durante toda su obra poética, pero es sobre todo durante la época existencial en la cual sirve de puente que conecta el amor hacia lo Absoluto con el amor hacia lo mundano; es una de las herramientas líricas que llevan a la voz del poeta hasta la solidaridad con sus semejantes. El amor que siente el poeta busca un destinatario a quien poder ser entregado por entero; pero el amor divino sólo le devuelve silencio; el carnal es temporal y se termina; sin embargo, el amor al prójimo, que empieza a intuirse, parece ofrecer lo que el yo está buscando. Gracias a esa intuición el poeta es capaz, tras aceptar su propia finitud y sus limitaciones, de dirigir su mirada hacia los demás y crear una nueva persona poética: el "nosotros" que configurará la tercera y última época de su poesía.
Las tres obras existencialistas de Blas de Otero mantienen una misma línea temática, con idéntico punto de partida, desarrollo y meta, aunque distinto tratamiento de los mismos asuntos, cierta graduación de contenidos y, sobre todo, distinta estructura. Ángel fieramente humano consta de 18 sonetos y 16 composiciones libres o semilibres; en general, los poemas que lo componen mantienen cierto clasicismo formal. Su estructura es de introducción (presentando el problema existencial y el estado anímico del poeta), desarrollo (la búsqueda poética de una nueva razón vital) y conclusión (hay que aceptar la propia mortalidad; el hombre tiene valor de por sí, y es a él y no a Dios a quien debe dirigirse la poesía).
Redoble de conciencia consta de 14 sonetos y 8 composiciones libres o semilibres. Esta obra también está marcada por el clasicismo formal y tiene una estructura casi equivalente a la de Ángel fieramente humano.
Ancia está compuesto por 32 de los poemas de Ángel fieramente humano, todos los de Redoble de conciencia y 49 poemas nuevos. La estructura también es tripartita, pero el distinto orden en que aparecen las composiciones ofrece una lectura distinta: la introducción reitera la defensa de un personaje colectivo, y el epílogo la aceptación de la naturaleza del hombre en general y el poeta en particular. El desarrollo está dividido en cuatro partes: la primera desarrolla el enfrentamiento entre el hombre y Dios; la segunda trata la salvación del hombre en el amor de la mujer; la tercera desmitifica e ironiza sobre la religión; la cuarta intensifica la realidad histórico-política del poeta, España y Europa. En Ancia se refuerzan las cuestiones humanistas y se debilita el planteamiento de los problemas metafísicos y teológicos: es la proclamación de la postura poética a favor del hombre. En cuanto a la forma, aunque siguen apareciendo poemas de corte tradicional y clasicista, hay otras composiciones de nueva tipología: poemas en prosa y versículos y poemillas breves (pareados, aforismos, chistes...).
Etapa social
El poeta se convierte en un profeta que señala los errores del presente para conseguir superarlos y acceder a un futuro mejor; Otero aún está obsesionado con los valores absolutos, pero ahora los busca en el presente histórico. Así pues, se distinguen tres tiempos poéticos:
Formalmente, la poesía social de Blas de Otero presenta rasgos propios muy marcados. Otero maneja a la perfección todas las posibilidades expresivas, desde los recursos más tradicionales al experimentalismo lingüístico más complejo; utiliza el verso libre, el versículo y formas semilibres; aparecen en su obra versos académicos y vanguardistas; prosa y verso; algunos, largos poemas, frente a otros brevísimos, como el conocido dístico "Poética", el poema más breve en lengua castellana:
A título general, podría decirse que hay una tendencia a modelos cada vez más libres según el orden de composición: Pido la paz y la palabra y En castellano son más tradicionales que Que trata de España. -->
Musei
Musei - jen sarde kaj ankaŭ itale - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 al la provinco Sulcis Iglesiente. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Domusnovas, Iglesias, Siliqua (CA) kaj Villamassargia.
La komunumo inter 2005 kaj 2015 apartenis al tiam malfondita provinco Carbonia-Iglesias kaj post tio de januaro 2016 ĝis aprilo 2021 apartenis al la provinco Sud-Sardio. Tiam tamen la malnova provinco reestiĝis, nur ricevis la novan nomon provinco Sulcis Iglesiente. Tiu provinco kovras kompare malgrandan teritorion en la sudokcidenta angulo de la insulo Sardio.
Bestenergia transporto
Bestenergia transporto estas la uzado fare de homoj de tirbestoj aŭ ŝarĝbestoj por la movado de homoj kaj varoj. Homoj povas rajdi kelkajn el la bestoj rekte, utiligi ilin kiel ŝarĝbestojn por portado de varoj, aŭ stiri ilin, sole aŭ en teamoj, por tiri sledojn aŭ radveturilojn.
Illimani
Illimani (el Ajmara) estas la plej alta monto en la Reĝa Kordilero (parto de la Orienta Kordilero, submontaro de Andoj) de okcidenta Bolivio. Ĝi kuŝas ĉe la urboj El Alto kaj La Paz ĉe la orienta bordo de Altiplano. Ĝi estas la dua plej alta pinto en Bolivio, post Nevado Sajama, kaj la dekoka plej alta pinto en Sudameriko. La neĝolinio kuŝas je ĉirkaŭ 4 570 m super marnivelo, kaj troviĝas glaĉeroj ĉe la norda flanko je 4 983 m. La monto havas kvar ĉefajn pintojn; el kiuj la plej alta estas la suda pinto, Nevado Illimani, kiu estas populara ascendejo por montogrimpistoj.
Geologie, Illimani estas komponita ĉefe el granodiorito, entrudita dum la Kenozoiko en la sedimentaj rokaĵoj, kiuj formas la kernon de la Reĝa Kordilero.
Illimani estas tre videbla el la urboj El Alto kaj La Paz, kaj ĝi estas ties ĉefa markilo. La monto estis temo de multaj lokaj kantoj, ĉefe "Illimani", kun la jena rekantaĵo: "¡Illimani, Illimani, centinela tú eres de La Paz! ¡Illimani, Illimani, patrimonio eres de Bolivia!" ("Illimani, Illimani, vi estas sentinelo de La Paz! Illimani, Illimani, vi estas heredaĵo de Bolivio!")
Los Corrales (Sevilla)
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 4076 geloĝantoj de la municipo Los Corrales estas 1995 inoj kaj 2081 viroj. En la vilaĝo loĝas 4062 geloĝantoj, kaj aliaj 14 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 40, 24 inoj kaj 16 viroj, kaj mortis 41, 18 inoj kaj 23 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 1961 homoj (48.1%).
Grand Rapids (Miĉigano)
Grand Rapids aŭ Granda Torento estas urbego en Usono, en subŝtato Miĉigano, en Kantono Kento. La urbego estas administra centro de la kantono, krome ĝi estis la hejmurbo de Gerald Ford.
Geografio
Grand Rapids situas sur montetaro laŭ rivero en norda parto de Usono, en okcidenta parto de Miĉigano kaj en okcidenta parto de la kantono. Lago Miĉigano troviĝas 40, Lansing 100 km.
Historio
Tiu loko estis loĝata jam antaŭ 2000 jaroj. La unuaj eŭropanoj alvenis komence de la 19-a jarcento. Grand Rapids fondiĝis en 1826, tiam oni establis komercejon kun forĝejo. La vilaĝo urbiĝis en 1850. Dum la dua duono de la 19-a jarcento la grandurbo iĝis grava peza centro kaj la ĉefranga meblara produktadurbo de Usono. Inter 1901-1921 uzino por aŭtoj tie.
Trafiko
Grand Rapids havas internacian flughavenon kun 150 ĉiutagajn flugojn al 23 cellokoj. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Trajnoj trafikas ekde 1958.
Larancagua
Laram Q'awa (el Ajmara larama blua, q'awa rivereto, fendo en la tero, "blua rojo" aŭ "blua ravino", hispanigita literumado Laram Khaua, Larancagua) estas 5 182 m alta monto en Andoj. Laŭ la Bolivia IGM mapo 1:50,000 'Nevados Payachata Hoja 5739-I' ĝi estas situa sur tereno de Bolivio en la Lapaza Departemento, Provinco Pacajes (Municipo Charaña), sur la landlimo kun Ĉilio. Ĝi kuŝas nordokcidente de la montoj Kunturiri kaj Pakokagua kaj de alia monto en la limo nome Laramkagua. Unu el la tri diferencaj riveroj de tiu areo nomita Kunturiri (Condoriri) originiĝas nordoriente de la monto ĉe Phaq'u Q'awa. Ĝi fluas laŭlonge de la nordaj deklivoj de Laram Q'awa al Ĉilio.
25095 Churinov
25095 Churinov estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrej Anatolieviĉ Ĉurinov, kiu gajnis la unuan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Fizika kaj Matematika Liceo n°30 de Sankt-Peterburgo, Rusio.
Julio Antonio Mella
Julio Antonio MELLA (n. la 25-an de marto 1903 - m. la 10-an de januaro 1929) estis elstara kuba revoluciulo, fondinto de la Kuba Komunisma Partio. Dum liaj studentaj jaroj en la Havana Universitato estis membro kaj aktivulo de diversaj politikaj asocioj kaj de la Universitata Studenta Federacio. Pro lia politika aktivismo kontraŭ la diktatoreco de la tiamaj prezidantoj, Mella estis forpelita de la universitato en 1926. Pro tio estis ekzilita en Meksiko kie fondis la Asocion de Novaj Kubaj Revoluciaj Enmigrantoj. En 1927 partoprenas la Kongreson kontraŭ la Kolonia Subpremo en Bruselo, Belgio kaj poste vizitas Sovetion kiel delegito al la 4-a Internacia Ruĝa Sindikata Kongreso.
Dum tiu epoko la reĝimo de Gerardo Machado ordonis la sekretan policon esplori la aktivecojn de la Universitato José Martí, kiun li taksis kiel “danĝera fokuso je komunista propagando”; la 10an de januaro 1929 estas murdata en Meksiko dum li marŝadis kun Tina Modotti, supozeble de pagitaj murdistoj de la diktaturo de Gerardo Machado.
La restaĵoj de Julio Antonio Mella estis cindrigitaj en la Franca Panteono de la meksika ĉefurbo kaj poste estis organizita la adiaŭo de la cindroj en la Amfiteatro Bolívar.
Eldonejo Buske
Eldonejo Buske (germane: Helmut Buske Verlag GmbH) estas lingvistika eldonejo en Hamburgo, Germanio.
Historio
La eldonejo fondiĝis la 11-an de majo 1959 en Tübingen sub la nomo Helmut Buske Wissenschaftliche Buchhandlung Antiquariat Verlag kaj translokiĝis en 1962 al Hamburgo. Ekde 1992, ĝi estas filio de la eldonejo Felix Meiner Verlag. Nuntempe ĝi ofertas ĉirkaŭ 500 diversajn librojn en pli ol 50 lingvoj.
Eldonejo Buske kaj Esperanto
Buske eldonis ĝis nun 3 verkojn pri Esperanto:
La reputacio de la eldonejo
Lige kun la publikigo de verkoj pri Esperanto, la eldonejo estas tre ofte nomata "renoma" (vidu ). Tamen ekster Esperantujo la eldonejo estas konsiderata respektata faka eldonejo tre specifa pri lingvistiko, kaj ekster fakuloj pri lingvistiko ne estas eksterordinare konata.
15989 Anusha
15989 Anusha estas tre malgranda, eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kastelo de Prelongo
Kastelo de Prelongo estas la titolo de la unua originala esperantlingva romano. La 515-paĝa libro estas verkita de Henri Vallienne kaj aperis ĉe Hachette en Parizo en la jaro 1907.
Intrigo
Lakeo de la markizoj de Prelongo en Normandio per lerta priŝtelado de siaj mastroj riĉigis kaj respektigis sian familion. Lia filo Viktoro eĉ ambicias fariĝi edzo de la markiza filino Matilda. Li eniras armeon, atingas la rangon de kapitano kaj esperas, ke la oficira titolo anstataŭos sufiĉe la mankon de titolo nobela. Tamen lia edziĝpropono estas malrespekte rifuzita, kio en la junulo vekas kriman venĝemon. Li elspionis, ke Matilda vizitadas surĉevale marbordan dometon, en kiu ŝia senedzine graveda amikino Valentino atendas akuŝon de bastarda infano. Viktoro - per helpo de krimulo Duponto kaj de sia amatino Jozefino - forrabas la ĵusnaskiton, planante ĉantaĝi Matildan, sed hazarde li tiel savas la vivon de la bebo, ĉar tiunokte ŝtormo forbalaas la dometon en la maron. Matilda edziniĝas al Gastono, duko de Blasano, sed post la geedziga ceremonio estas en la preĝejo trovita korbo kun la bebo kaj letero asertanta, ke ŝi estas la patrino. Ŝi ne neas, ĉar ŝi ĵuris al Valentino neniam perfidi ŝian sekreton. La malfeliĉa Gastono mortigas sin kaj liberigas tiel Matildan por supozata amanto. Viktoro per minacoj kontraŭ la bebo kaj kontraŭ la maljunaj gemarkizoj devigas Matildan edziniĝi al li, sed eĉ prizonado ne devigas ŝin „plenumi edzinajn devojn“ kaj doni propran idon. Post du jaroj reaperas Valentino, kiun savis el la maro amerikaj maristoj, ankaŭ Gastono revenas vivanta, ĉar lia ŝajna morto estis nur apopleksio, kiun li suferis de sia deksesa jaro. Viktoro estas forpelita kaj Matilda revenas al sia vera edzo.
Stilo
La romano iomete similas al verkoj de A. Dumas-patro aŭ al angla gotika romano (A. Radcliffe), estas plena de streĉaj, surprizaj aŭ misteraj situacioj (venenita ponardo, subteraj koridoroj, vekiĝo en kripto, prizona ĉambro sen fenestroj, oftaj alivestiĝoj ktp.). Kvincent paĝoj de la romano legiĝas facile kaj amuze.
La lingvaĵo estas iom arkaika (ŝi estas pli bela al ŝia patrino, sed same lerta ol ŝia patrino), sed enhavas ankaŭ kelkajn tre spritajn esprimojn:
Recenzoj
Nuntempan kritikanton v. ĉe Vallienne.
NGC 5090
NGC 5090 (aliaj indikoj — ESO 270-2, MCG -7-27-54, AM 1318-432, DCL 565, PGC 46618) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Suze (Drôme)
Suze aŭ Suze-sur-Crest (pliofta neoficiala nomo) estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 249 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Suze etendiĝas sur 14.43 km², kaj havis 249 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 17 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Serge Krier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Suze apartenas al la kantono Crest-Nord, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Kireĵio
Kireĵio (japana 切れ字 kireji, "cezura vorto") estas termino por aparta kategorio de vortoj, uzitaj en japana tradicia poezio. Kireĵio rigardiĝas kiel necesaĵo en tradicia hajko, kaj ankaŭ en la hokko, la komenca strofo, de kaj klasika rengao, kaj ĝia pli freŝe derivita formo, renko (haikai no renga). Kireĵio ne havas ekzaktan ekvivalenton en Esperanto, kaj oni malfacile difinas ĝian funkcion. Se ĝi staras ĉe la fino de la strofo, ĝi provizas dignan finaĵon, finaranĝante la strofon kun pli alta senco de fermeco. Starante meze en la strofo, ĝi mallonge tranĉas la pensfluon, signante ke la strofo konsistas el du pensaĵoj, duon-sendependaj unu de la alia. En tia pozicio, ĝi signas paŭzon, kaj ritman kaj gramatikan, kaj povas aldoni emocion al la antaŭira frazparto.
Listo de ordinaraj kireĵioj
Klasika rengao disvolvis tradicion de 18 kireĵioj, kiuj adaptiĝis de hajkajo, per kie ili uziĝis en kaj renko kaj hajko. La plej ordinaraj listiĝas ĉi-sube:
Apliko de kireĵio
Hokko kaj hajko konsistas el 17 japanaj silaboj, en tri metraj frazpartoj de 5, 7, kaj 5 silaboj respektive. Kireĵio kutime troviĝas ĉe la fino de unu de tiuj tri partoj. Kiam ĝi metiĝas ĉe la fino de la fina parto (ĉe la stroffino), la kireĵio tiras la leganton al la komenco, inicante ciklan legskemon. Granda nombro da hokkoj, enhavante multojn de Bashō, finas per aŭ -keri, krisigna helpverbo, aŭ la krisigna ero kana, kiuj ambaŭ inicas tian ciklan skemon. Kiam kireĵio metiĝas aliloke, ĝi plenumas la paradoksan funkcion de kaj tranĉi kaj ligi; ĝi ne simple dividas la strofon en du partojn, sed ankaŭ establas parencecon inter la du bildoj kiujn ĝi disigas, implicante ke la dua reprezentas la poezian esencon (本意 hon'i) de la unua, kaj kreante du centrojn, ofte generante implican komparon, egalecon, aŭ kontraston inter la du apartaj elementoj.
Unu de la devoj de la aŭtoro de hokko, estas verki sintakse kompletan strofon, povante (nure el la strofoj de la poemo) memstari. La ordinara metodo de certigi ke hokko havu tian lingvan integrecon estas enhavigi kireĵion.
Kireĵio en esperantaj hajko kaj hokko
Kireĵi-vortoj ne havas ekzaktan ekvivalenton en Esperanto, do iliaj rezultatoj devas fariĝi per aliaj iloj. Oni priskribis mezstrofan kireĵion kiel elparolata interpunkcio. En esperantaj hajkoj kaj hokkoj, kaj en tiaj tradukitaj strofoj, oni povas uzi interpunkcion (ekz. strekon aŭ punktkomon), krisignan eron (ekz. 'Kiel...!'), aŭ simplan sintaksan dividon.
Ekzemploj
La subaj ekzemploj aranĝiĝas tiel:
Mezstrofa ya や
birdoj ploras, larmoj en fiŝaj okuloj (Bashō, tr. Darlington)
Ĉi-tie la kireĵio ya aperas ĉe la fino de la unua frazparto, kaj reprezentiĝas en la traduko per streko. La rezulto estas tranĉi la strofon post "printemp' foriras", kaj tiri la leganton en kontemplaĵon de la parenco inter tiu frazparto kaj la resto de la hajko.
Finstrofa kana 哉
piedoj sur la muro posttagmezdormet' (Bashō, tr. Darlington)
Ĉi-tie la kireĵio kana aperas ĉe la fino de la strofo. Ĝia rezulto estas esprimi mirindon, tirante la leganton relegi la strofon. Ĝi reprezentiĝas en la traduko per la komenca "Kiel..."
Departementa domo (Pécs)
La Departementa domo estas impona historia monumento en Pécs, laŭ trotuaro de Placo Széchenyi (Pécs).
Historio
La plej frue en tiu loko 2 apartaj domoj etendiĝis. En 1895 la urba ŝparkaso aĉetis ilin, poste estis konstruita impona granda sideja domo. Sur la ekstera muro ankaŭ nun estas videbblaj ornamaĵoj pri abeloj, kiu simbolizas monkolektadon. Sur la fasado estas videbla la konstrujaro laŭ romiaj ciferoj „MDCCCLXLVIII” (1898). Dekomence sur la teretaĝo kafejo funkciis. Dum la socialismo la konsilantaro profitis la domon. En 1954 supra parto de la konstruaĵo bruldetruiĝis, poste oni ne rekonstruis la kupolon. Depost la socialismo la domo estas departementa domo de Baranya.
Konstruaĵo
La trietaĝa domego situas sola inter 4 trotuaroj, sed la fasado troviĝas laŭ la ĉefplaco. Estas okulfrapaj la ornamaĵoj, ili estas ceramikaĵoj de uzino de Vilmos Zsolnay.
Senheim
Senheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Pacuni
Pacuni en la hispana, Pakuni en Esperanto kaj Paquni en ajmara paqu speco de manĝebla herbo, -ni sufikso, "tiu kun la herboj paqu", el kio hispanigo al Pacuni, estas 4 838 m alta monto en la Departemento Potosiio de Bolivio. Ĝi situas en la Provinco Antonio Quijarro, municipo Tomave, nordoriente de la vulkano Nova Mondo.
7298 Matudaira-gou
7298 Matudaira-gou estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde Tojota (gubernio Aiĉi, Japanio).
Matudaira-gou (aŭ Macudajra-gō: japane 松平郷, Matsudaira-gō) troviĝas oriente de Tojota, gubernio Ajĉi. Ĝi estas la patrujo de la familio de ŝogunoj Tokugawa, kiuj regis Japanion de 1603 al 1867.
Astreblo
La astreblo aŭ astrebla-greso (Astrebla) estas eta genro de kserofitaj poacoj, endemiaj en Aŭstralio. Angle ĝi nomiĝas Mitchell Grass.
Specioj en tiu aŭstralazia genro estas :
Aix (Corrèze)
Aix estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 371 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Aix etendiĝas sur 48,02 km², kaj havis 371 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Aix situas je alteco de 880 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Aix antaŭe apartenis al la reĝa provincio Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Françoise Couzelas, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Aix apartenas al la kantono de Eygurande, kies ĉefurbo estas Eygurande. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
La vivo (ludo)
La ludo de vivo estas dudimensia ĉela aŭtomato, kiun en 1970 publikigis matematikisto John Horton Conway. Malgraŭ siaj facilaj reguloj la ludo de vivo estas Turing-kompleta, kio signifas, ke ĝi povas simuli iun ajn Turing-maŝinon.
la reguloj
En la ludo de la vivo la mondo estas senfina dudimensia ĉelaro kiu evoluas laŭ diskretaj temperoj. Ĉiu ĉelo estas aŭ viva aŭ malviva dum unu tempero kaj havas ok najbarajn ĉelojn.
La ĉelaro ŝanĝas en ĉiu tempero laŭ la jenaj reguloj:
La ludanto elektas la unuan staton de la ludo, tio estas, kiuj ĉeloj vivas komence. Poste la ludanto konsideras la evoluon de la mondo. La evoluoreguloj kaj la unua stato de la ludo regas ties tutan evoluon sen plia interago de la ludanto.
Narbolia
estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulino Reparata, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Luís Augusto Osório Romão
Luís Augusto Osório Romão (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC, Oita Trinita kaj Albirex Niigata.
Heksila glikolato
Heksila glikolato aŭ C8H16O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun heksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Heksila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Kromistoj
En biologio, la Kromistoj (Chrōmista) estas regno de eŭkariotoj.
Priskribo
La kromistoj estas klado de tiuj eŭkariotoj, kies plastidoj (fotosintezaj organetoj) enhavas klorofilon c, kune kun aliaj eŭkariotoj evolue parencaj al tiuj. La kapablo de fotosintezo perdiĝis multfoje dum la evoluo de tiu klado; tial, multaj kromistoj fakte ne havas fotosintezajn organetojn.
La praa kromisto akiris la kapablon fotosintezi per enkorpigo (endosimbiozo) de rodofito (ruĝalgo): la kromista plastido devenas de tiu enkorpigita ruĝalga ĉelo, malsimile al la kloroplasto de plantoj (vastasence, inkluzive de rodofitoj (ruĝalgoj), klorofitoj (verdalgoj), kaj teraj plantoj), kiu devenas de enkorpigita cianobakterio.
Kromistoj povas esti unuĉelaj aŭ plurĉelaj. Interalie, la diatomoj kaj la brunalgoj estas kromistoj.
Klasifiko
Laŭ la klasifiko de Cavalier-Smith de 2018, la regno Kromistoj konsistas el ok filumoj:
Historio
La regnon Kromistoj origine difinis Thomas Cavalier-Smith en 1981. La origina difino nur inkluzivis la fotosintezajn kromistojn (en la nunaj Heterokonta, Cryptista, Haptista).
Poste, genaraj analizoj pruvis, ke multaj eŭkariotoj (speciale, la alveoluloj kaj la radikuloj) estas pli parencaj al la heterokontoj ol aliaja kromistoj — alivorte, la antaŭa difino de kromistoj ne estis klado. Tial, en 2018, Cavalier-Smith pligrandigis la regnon Kromistoj, inkluzivigante tiujn nefotosintezajn eŭkariotojn.
Gaja Knabo
Gaja Knabo (norvege: En glad gutt) estas karakteriza rakonto pri la vivo en nordo de la norvega verkisto Bjørnstjerne Bjørnson. La esperanta traduko de Liv Sandberg kaj Dordi Johansen (94 paĝoj) aperis ĉe Norvega Esperantista Ligo en 1934.
Usonaj poŝtaj mallongigoj
La sekva artikolo enhavas liston de la mallongigoj por unuopaj usonaj subŝtatoj, uzataj de la Usona Poŝta Servo (angle United States Postal Service, USPS). La mallongigoj ebligu pli simplan kaj pli rapidan liveradon de la poŝtaĵoj - interalie per aŭtomatigita optika rekono de adresoj. En sia Eldonaĵo n-ro 28 la ŝtata konzerno USPS ne nur difinis la duliterajn subŝtatajn mallongigojn, sed ankaŭ mallongigojn por stratspecaj terminoj (ekzemple ST por "street" [strato], BLVD por "boulevard" [bulvardo]), ktp.).
Sekvas la poŝtaj kodoj en alfabeta sinsekvo - la poŝta mallongigo en ĉiuj 50 subŝtatoj de Usono korespondas al la ISO 3166-2-kodo:
34326 Zhaurova
34326 Zhaurova estas malbone konata malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Irene Zhaurova, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Cambridge Rindge and Latin School de Kembriĝo (Masaĉuseco).
Miĉigano
Miĉigano ( Michigan [MI-ŝi-gan]), aŭ malofte Miŝigano, estas usona subŝtato. Ĝi fariĝis la 26-a subŝtato de Usono la 26-an de januaro 1837.
La nomo deriviĝis el Lago Miĉigano, kies nomo venis el la oĝibva vorto mejĉigama, kiu signifas "granda akvo". Miĉigano tuŝas kvar el la kvin Grandaj Lagoj, kaj havas la plej longan akvo-bordon en la 48-ŝtata regiono de Usono, kaj pli da plezur-boatoj ol ĉiu alia ŝtato.
Miĉigano estas plej fama pro sia rolo kiel la naskiĝloko de la aŭtomobila industrio. Cetere, ĝi estas vigla turisma celloko, kiu logas feriantojn al Traverse City, Insulo Makinaŭo, Saŭgatuko kaj la Supra Duoninsulo. Vizitantoj venas de Usono kaj Kanado por ripozi, ĉasi bestojn kaj spekti belan naturan pejzaĝon.
Miĉigano estas konata samtempe pro siaj urboj, kies ekonomioj konsistas el peza fabrikado, kaj sia netuŝita sovaĝejo, situejo de pli ol 11.000 lagoj. Senteblas vasta kontrasto inter la bruado de la fabrikoj kaj ekspresvojoj en Detrojto kaj la trankvilo trovata en ĉiu angulo de la ŝtato.
La poŝta mallongigo estas MI, same kiel la kodo laŭ ISO 3166. La militŝipo USS Miĉigano nomiĝis honore al la ŝtato. La kromnomo de Miĉigano estas "la Ŝtato de l'Grandaj Lagoj." Malpli ofte, ĝi kromnomiĝas La Gula Ŝtato, pro eventoj en la toleda milito.
Gentonomo
Ambaŭ plej oftaj gentonomoj Michigander kaj Michiganian restas neoficialaj, nek la pli maloftaj Michiganer, Michiganite, Michiganese, aŭ Michigine. Kvankam guberniestroj Jim Blanchard, John Engler, kaj Jennifer Granholm uzis je Michiganian, pli freŝdataj guberniestroj Rick Snyder kaj Gretchen Whitmer estas uzintaj je Michigander. Sondaĵo en 2011 indikis ke po 58 por cento de rezidantoj preferis je Michigander, kompare al po 12 por cento preferantaj je Michiganian, apud po 12 por cento kiuj tenas neniun specifan preferon, kaj po 11 por cento malfavoraj al ambaŭ ĉefaj gentonomoj. En 2017, en unuanime akceptita leĝpropono cele al establiĝo de la «Michigan Historical Commission», la ŝtata kongreso ŝanĝis referencon disde Michiganian al Michigander, implice aprobinte la duan terminon. La Federacia Registaro de Usono plu uzas la terminon Michiganian.
Rezidentoj de la of the Supra Duoninsulo tipe sin nomas Yoopers (derivaĵo el U.P., t.e. «Upper Peninsula») anstataŭ per la ŝtata gentonomo. Rezidantoj de la suba duoninsulo tipe sin nomas Trolls, ĉar tiuj loĝas sub la ponto, alude al la fefabelo norvega De tre bukkene Bruse.
La termino Michiganders, laŭvorta vortokunfando Miĉiganseroj, havas sian originon ĉe Abraham Lincoln, kiu uzis ĝin por pretendi la inteligentecon de Miĉigananoj tia de anseroj. Malgraŭ la insulto de Lincoln, Miĉigananoj favoris lin por Prezidento de Usono en 1860 kaj 1864.
Historio
Miĉiganon esploris kaj koloniigis francaj vojaĝantoj en la 17-a jarcento. En 1701, Antoine de la Mothe Cadillac fondis Detrojton sur la markoloj inter la lagoj Sankta-Klara kaj Erio. La urbo fariĝis granda komercejo por ŝipado kaj feloj. La ceteron de la ŝtato ĉiuokaze ne koloniigis eŭropanoj. Miĉiganon ekposedis Britio en 1763 kaj Usono ĝin ekposedis dudek jarojn poste. La loĝantaro kreskis malrapide ĝis la malfermo de la Eria Kanalo en Novjorkio en 1825, kiam envenis amasoj da novaj loĝantoj.
En la 1830aj jaroj, Miĉigano havis ĉirkaŭ 80.000 loĝantojn, pli ol sufiĉe por peti ŝtatecon. Registaro ŝtata fondiĝis en 1835, kvankam la kongreso prokrastis pri la afero pro landlima disputo kun Ohio, kiam ambaŭ partioj asertis posedon de 1210-km²-a strio da tero, sur kiu situis la grava havenurbo Toledo sur Lago Erio kaj regiono tiam nomata "Granda Nigra Marĉo". La pinto de la disputo estis la toleda milito, kiam la militistaroj por ĉiu ŝtato manovris en la menciita strio. En la fino, la kongreso donis la strion al Ohio, kaj Miĉigano ricevante la okcidentan parton de la supra duoninsulo kiel koncedon, formale fariĝis parto de la unio en 1837.
Kvankam multaj taksis la supran duoninsulon senutila kiam ĝi fariĝis parto de Miĉigano, oni fine malkovris, ke tie abundas ligno, fero kaj kupro, kiuj fariĝos la plej dezirataj naturaj rimedoj en la ŝtato.
En la 20-a jarcento la ekonomio de Miĉigano draste ŝanĝiĝis. La nasko de la aŭtomobila industrio, kun la unua fabrikejo de Henry Ford en Highland Park, antaŭurbo de Detrojto, signis la komencon de nova epoko en transporto. Tia transformiĝo efikis ne nur Detrojton kaj Miĉiganon, sed ĝi ŝanĝis la tutan sociekonomian etoson en Usono kaj eĉ la mondo.
Grand Rapids, la dua plej granda urbo en la ŝtato, estas alia centro por fabrikado de aŭtoj. Dum sia tuta historio, ĝi estas notinda pro sia vigla industrio en mebloj.
Post la dua milito, la ekonomia bazo de Detrojto malkreskis, ĉar iuj aŭto-kompanioj forlasis la industriejojn en la ŝtato kaj starigis fabrikadon eksterlande kaj en sudaj usonaj ŝtatoj. Tamen, havanta 10 milionojn da loĝantoj, Miĉigano restas granda kaj influa ŝtato. Ĝia loĝantaro estas la oka plej granda el la 50 usonaj ŝtatoj.
Subŝtato Ontonagono
Ontogonono, aŭ Suprio, estas la du nomoj por proponita subŝtato, kiu estus la 51-a subŝtato de Usono, kies lando inkluzivus la tutan supran duoninsulon de Miĉigano kaj en kelkaj proponoj ankaŭ subŝtateroj de la najbaraj kaj suba duoninsulo kaj Viskonsino. La sama regiono estis historie nomita "Sylvania" de Thomas Jefferson. Ĉi tiun nomon oni ne akceptus ĉar la aldono de la Supra Duoninsulo al Miĉigano estis interŝanĝo por la tiel nomita "Toleda Striozono" dum la Milito de Miĉigano kontraŭ Ohio, kaj Sylvania estas distrikto de Toledo hodiaŭ.
La nomo "Ontogonono" venas de samnomaj kaj subŝtatero kaj rivero kaj urbo. La nomo venas de la tiama francigo (Nantounagon) de indiĝena vorto signifikante "ĉasrivero", tamen la vorto pli similas al Oĝibva "onagon", signifikante "bovlo". La nomo "Suprio", pli simple venas de la nomo de la lago Supra.
La plendoj pri la hodiaŭa politika aranĝo fontas el la fakto, ke Madison, Detrojto, kaj Lansingo estas tro foraj, tial ili ne zorgas pri la "supra regiono". Iam la movado havis pli da tiropotenco, tamen ĉi tiam, post la malkovro de metaloj sub la tero, minejoj kun moninvestado en la urbegoj de la suba duoninsulo, kaj finfine la konstruo de la Ponto de Makinako en 1957, la ŝanco por subŝtatiĝi estas pli fora ol iam ajn.
Se la supra duoninsulo subŝtatiĝus, ĝi estus la plej malpopolata subŝtato, sen ia granda urbo, ĉar nun, malpli ol duono de miliono da personoj enloĝas la duoninsulon.
Hodiaŭ, la proponon oni ĝenerale prenas kiel nur kuriozaĵo, sen ia vera bezono aparte de kvazaŭ-fiero.
Yoichi Akiba
Yoichi Akiba (秋葉 陽一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Mito HollyHock.
Saint-Ghislain
Ekde 1977 la municipoj Baudour, Neufmaison, Sirault, Tertre, Hautrage kaj Villerot apartenas al Saint-Ghislain, la ĉefa municipo.
NGC 5090A
NGC 5090A (aliaj indikoj — ESO 269-84, AM 1316-432, DCL 555, PGC 46442) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
25098 Gridnev
25098 Gridnev estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maksim Gennadieviĉ Gridnev, kiu gajnis la unuan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Fizika kaj Matematika Liceo n°30 de Sankt-Peterburgo, Rusio.
Stacio Nakanoshō
Stacio Nakanoshō (japane: 中ノ庄駅 [Nakanoŝō-eki], angle: Nakanoshō Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto.
Nevado Anallajsi
Nevado Anallajsi estas stratovulkano en Bolivio en Andoj. La dato de ties lasta erupcio estas nekonata, sed ties plej novaj lafofluaĵoj ŝajne erupciis el fendo en la norda flanko de la monto. La ĉefa kompono de la vulkano estas andezita kaj dacita. Ĝi superas altebenaĵo kiu estas komponita el ignimbrito. La vulkano kovras areon de 368.8 km² kaj estas 10.2 milionojn da jaroj aĝa baze sur sia erozia stato, kvankam aliaj ĉirkaŭkalkuloj indikas aĝon de 2.6 mj.
Loĝio Esperanto
Zamenhof sendis al ĝi koran gratulleteron okaze de ĝia konsekro.
fonto
Hubertus M. Schweizer (UFL-Deutschland), VON DEN ANFÄNGEN DER UNIVERSELLEN FREIMAURER LIGA en LA HEROLDO SPECIALA - SPEZIAL – SPECIAL – SPÉCIALE Septembro 2006, speciala eldono okaze de la 100-jara jubileo de Universala FramasonaLigo U.F.L., S. 57-61
Gaja lernolibro
Gaja Lernolibro de Esperanto por Meminstruado estas libro verkita kaj memeldonita 118-paĝe de Carl Walter en Berlino en la jaro 1933. Du jarojn poste sekvis dua eldono, 112-paĝa, titolita Gaja Lernolibro de Esperanto por Sininstruo. La verko enhavas 120 bildojn de Peter Thienhaus.
Los Molares
Los Molares estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 42 km2 kie loĝas 2991 geloĝantoj, do loĝdenso estas 71.2 loĝ./km2. Los Molares situas je 44 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2991 geloĝantoj de la municipo Los Molares estas 1450 inoj kaj 1541 viroj. En la vilaĝo loĝas 2960 geloĝantoj, kaj aliaj 31 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 34, 19 inoj kaj 15 viroj, kaj mortis 23, 11 inoj kaj 12 viroj. Tiel la natura kresko estis 11 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 1271 homoj (42.5%).
Matrinchã
Matrinchã estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 4.414 loĝantojn en 2010.
Etimologio
Esperante Matrjnŝaa, estas la nomo de la rivereto kiu pasas en la urbo. Estas la brazila popola nomo de la fiŝoj de la speco Brycon amazonicus, kiu signifas milda fiŝo-n en la tupia lingvo.
Katalogo de la biblioteko
La Katalogo de la Biblioteko de Georg Davidov (1888 - 1911) estas biblioteka katalogo kompilita fare de Georgo K. Davidov en Saratov. Ĝi eldoniĝis en 1908 ĉe Möller & Borel en Berlino. Dua 130-paĝa eldono aperis ĉe Heckners Verlag en Wolfenbüttel en la jaro 1911.
La biblioteko de Davidov estis la plej ampleksa kaj kompleta kolekto de fruaj Esperanto-publikigaĵoj. Ĝi perdiĝis, kaj restis nur la katalogo, kiu estas grava bibliografia helpilo por studoj pri la frua periodo de Esperanto. Ĝin poste superis la Bibliografio de Internacia Lingvo de Petro Stojan de 1929.
Röthlein
Röthlein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mono kiel ŝuldo
Mono kiel ŝuldo (angle: Money as debt) estas dokumenta filmo, verkita de Paul Grignon, kiu priskribas la mon-kreadan manieron.
La filmo prezentas la mon-kreadan mekanikon de la bankoj kaj eksplikas, bildrakonte, kiel oni ŝanĝis de la ekskluziva uzo de moneroj al la uzo de monbiletoj, kaj poste al la virtualaj bankkontoj (komputilaj), la malapero de la orbazo, la parta orbazo, kaj la konsekvencoj, ekzemple neevitebla inflacio.
La historio de familio Goldsmith
Tamen, oro restis en la deponejo, ĉar ĝi "inventis" la monon. Tiam ili decidas, ke ĝi ŝuldas dividi sian riĉaĵon kun la deponintoj, ĉar la novaj leĝoj devigas nur, ke malpli ol 10 % de la mono estas reala (oro), do la bankkontoj permesis krei novan monon. Tiel, ĝi eksplikas la malplivalorigon, kaŭzitan pro la kresko de la disponebla oro, veninta ekde Ameriko.
Nuna mona sistemo
Kun la malapero de la orbazo, la sola limigo pri la mona kreado "per pagpromeso" estas la antaŭe ekzistanta mono. Tiam, supoze ke la mono estas kreata je komenca nenio, kreante egalan ŝuldon, la pago de ĉiom da ŝuldoj kaŭzus la malaperon de la tuta mono. Tamen, interezoj kaŭzas, ke la tuta ŝuldo estas pli granda ol la kreata mono, do estas neeble, kun la nun mona sistemo, ke ĉiuj ŝuldoj iĝu pagitaj. Ĉi-tio estas eksplikata ankaŭ en la dokumenta filmo Zeitgeist: Addendum.
Couffy-sur-Sarsonne
Couffy-sur-Sarsonne estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 73 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Couffy-sur-Sarsonne etendiĝas sur 14,05 km², kaj havis 73 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Couffy-sur-Sarsonne situas je alteco de 915 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Couffy-sur-Sarsonne antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Administrado
Couffy-sur-Sarsonne apartenas al la kantono de Eygurande, kies ĉefurbo estas Eygurande. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Seneffe
Seneffe (france:[S'nef']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Charleroi.
Ekde 1977 la municipoj Arquennes, Familleureux, Feluy kaj Petit-Roeulx-lez-Nivelles apartenas al Seneffe, la ĉefa municipo.
5124 Muraoka
5124 Muraoka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kenji Muraoka.
Artemij de Verkola
Artemij de Verkola (Артемий Веркольский, naskiĝis en en Verkola, mortis la ) estis rusia ortodoksisma sanktulo, kiu mortis dum fulmotondro kaj postmorte gloriĝis kiel miraklofaristo.
Biografio
Artemij estis naskita en 1532 en la familio de vilaĝanoj. Lia patro estis nomita Malgranda Kosma, lia patrino - Appolinaria. Laŭ popolrakonto Artemij havis ankaŭ fratino Paraskeva de Pirinem, kiu ankaŭ estis sanktulo kaj postmorta miraklofaristo.
Pri la vivo de Artemij malmulte estas konata. Laŭ lia hagiografio li estis milda kaj pia knabo, ekde infaneco li helpis al siaj gepatroj labori en agro.
Unufoje, en 1545, kiam Artemij havis 12 jarojn, li erpis la agron kune kun sia patro. Dum la laboro fulmotondro okazis kaj Artemij pereis. Rimarkinde, ke laŭ la hagiografio Artemij mortis ne pro fulmofrapo, sed pro timego antaŭ la tondro.
Postmorte
Samvilaĝanoj rigardis subitan morton de Artemij kiel signo de Dia kolero. Do, la korpo de Artemij, laŭ tiama kutimo, esits forlasita en arbaro - sen enterigo kaj sen funebraj ritoj.
En 1577 Agafonik - diakono de la loka preĝejo - laŭdire ekvidis en la arbaro neordinaran lumon super la loko, kie la korpo restis. Kiam li alvenis, laŭdire li trovis neputran korpon de Artemij. Vilaĝanoj transigis ĝin al vestiblo de la preĝejo.
En la sama jaro epidemio de febro okazis en la vilaĝo. Filo de unu de vilaĝanoj malsanis, sed kiam lia patro preĝis kaj tuŝis la ĉerkon de Artemij kaj almetis fragmenton de kovraĵo de la korpo al kesto de sia filo, laŭdire la knabo tuj resaniĝis. Kiam la vilaĝano rakontis pri tiu kazo al aliaj viliĝantoj, laŭdire multe da aliaj mirakloj okazis apud la korpo. Almenaŭ 85 da aliaj mirakloj okazis danke al Artemij, laŭ la 18-a jarcenta hagiografio.
En 1648 monaĥejo en la nomo de Artemij de Verkola estis fondita sur la loko, kie la neputra korpo de Artemij estis trovita kaj la korpo estis transigita tien. Poste, en la komenco de la 20-a jarcento, dum la bolŝevika ateisma kampanjo, la relikvujo estis malfermita, sed la relikvo ne estis tie. Supozeble, monaĥoj kaŝis ĝin kaj nun ĝi ankoraŭ estas ie sur teritorio de la monaĥejo.
Universitato Wonkwang
Universitato Wonkwang, situanta en Iksan (Koreio), estis fondita en 1946 de ŭonbulisma eklezio, celante etoson de Ŭonbulismo "Renovigo de animo". Ĝi estas la sola universitato, kiun fondis ŭonbulisma eklezio. Tial nature tiu fakultato de Ŭonbulismo estas tute unika en Koreio.
Simboloj kaj pejzaĝo
Simboloj de la universitato estas ginko kaj magnolio. Printempe kaj aŭtune pejzaĝo estas tre bela, kaj tre multe da homoj vizitas la universitaton por pikniki kaj foti.
Karakterizo
Univ. Wonkwang ankaŭ famas pro tio, ke ekzistas 5 medicin-kampaj fakultatoj (medicino, orienta medicino, dentkuracado, flegado kaj farmacio) en ĝi. Tiu unikeco ebligas tre efikan rilaton inter diversaj fakuloj kaj scienculoj.
Rilato kun Esperanto
Tiu ĉi universitato akceptis Esperanto-kurson kiel oficialan kleran lecionon en 2003. Nuna docento estas s-ro Lee Jung-kee, prez. de Seula Esperanto-Kulturcentro (SEK), kaj nova prezidanto de la Azia Komisiono de UEA.
Grandordo
En mezuro, la grandordo permesas simple klasifiki la nombrojn aŭ nombrajn grandojn de iu fenomeno. Ĝi permesas pli facile komuniki pri nefinita grando aŭ nefinita malgrando, kaj komprenigi, ĉu du grandoj estas kompareblaj aŭ ne.
En plej komuna uzo, oni diras ke du grandoj estas de « de sama grandordo » kiam ilia kvociento havas valoron inter 0,1 kaj 10 (kvankam oni povus uzi pli streĉan ekarton, ekzemple inter 0,5 kaj 2).
Se oni diras « Jen maso de grandordo de kilogramo », oni komprenigas, ke temas pri maso inter 100 g kaj 10 kg. Se du nombroj diferencas de unu grandordo, la pli granda estas inter la dek- kaj la cent-oblo de la pli margranda. Se du nombroj diferencas de du grandordoj, la pli granda estas inter la cent- kaj la mil-oblo de la pli margranda, ktp. Prefere ol diri ke Planedo Jupitero estas tricentoble pli masa ol Tero, oni diros ke maso de Jupitero estas de du grandordoj super tiu de Tero.
Matematike, la grandordo povas esti rigardita kiel la entjera parto de la logaritmo je bazo 10.
Listo de francaj ministroj pri justico
En Francio, la titolo « ministro pri justico » estis kreita per la leĝo de 1791, kiu nuligas la titolojn "Chancelier" ( kanceliero) kaj "Garde des sceaux" ( Sigelilgardisto), anstataŭitaj per « ministro pri justico, ŝtatsigelila gardisto ».
Reebok
Reebok International estas usona piedvesta firmao fondita en Anglio. Ekde 2005, ĝi estas filio de la germana sportvesta giganto, Adidas.
Listo de francaj ministroj pri justico
Tiu artikolo listigas la ministrojn pri justico en la historio de Francio.
Reebok
Historio
En 1890, Joseph William Foster vivis en Bolton, situanta en Greater Manchester kaj vivtenis sin per fabrikado de sportaj ŝuoj. Li pensis pri la ideo fari sportŝuojn kun pikiloj kaj komencis fari sportŝuojn kun pikiloj kune kun siaj filoj kaj fondis la komercon "JW Foster and Sons" en 1895.