cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goltoft
Goltoft estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südangeln, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Böklund.
Dunatria citrato
Ĝi prezentiĝas kiel blankaj kristaloj aŭ granula pulvoro, senodora, kiu, supere al 150 °C perdas akvon kaj malkomponiĝas. Rilate al sekureco ĝi estas konsiderata venena tra intravejna vojo kaj milde toksa per intraperitonea kaj subhaŭta vojoj. Kiam hejtata ĝis malkomponiĝo ĝi eligas toksajn fumojn konsistantajn je Na2O. Dunatria citrato uzatas en pacientoj por malpliigi miskomforton el infekcioj de la urina sistemo.
Roberto Bruso
Roberto BRUSO (angle Robert the Bruce aŭ Bruce) (1274-1329) regis Skotlandon de jaro 1306 ĝis 1329. Li venkis la anglan militistaron de Eduardo la 2-a ĉe Bannockburn kaj gajnis ekkonon de sendependeco de Skotlando.
Lúzsok
Lúzsok [lUĵok] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Situo
Lúzsok situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Sellye troviĝas 15, Siklós 36, Pécs 40, Budapeŝto 235 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1346 laŭ tiama hungara ortografio "Lusok". Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 inter la hungaroj vivis en Lúzsok 4 ciganoj, 3 rumanoj kaj unusola germano.
En Lúzsok migra poŝto servas.
Blanka Monto
La Blanka Monto, aŭ Blank-Monto, estas la plej alta pinto de la montaro Alpoj, en la masivo de Blanka Monto inter Haute-Savoie (Francio) kaj valo de Aosta (Italio). Kulminanta je ĉirkaŭ 4 810 metroj de alteco, ĝi estas la plej alta monto de okcidenta Eŭropo kaj la 5-a plejaltaĵo de Eŭropo, post 4 kaŭkazaj pintoj. Ĝian kulminon atingis unuafoje Doktoro Michel Paccart kun Jacques Balmat la 8-an de aŭgusto 1786.
Ĝia masivo inkludas multajn glaĉerojn kiel ekzemple la "mer de Glace" (maro de glacio) kaj la glaĉero de "Bossons" ĉe la norda flanko.
Pola poeto Juliusz Słowacki nomas ĝin la kolumno de kosmo en sia dramo Kordian kie la heroo-superhomo staras sur la pinto de Blanka Monto kaj parolas al Dio.
Preciza alteco
La rokoj ĉe la pinto atingas nur 4792 m, sed sur ili kuŝas glaciaĵo dika plurajn metrojn (preskaŭ 20 ĉe la pinto).
Pro la malsama kvanto de neĝo, la alteco de la pinto inkluziva de la glaciaĵo ŝanĝas de jaro al jaro. En septembro 2017, ĝi estis ĉirkaŭ 4809 m. Dum la lastaj jaraj mezuroj, ĝi variis inter 4808 kaj 4811 m.
Pomo
Pomo estas frukto de pomarbo:
Pomo estas manĝebla frukto de pomarbo, unu el la plej kulturataj. Plejofte manĝata freŝe, ĝi ankaŭ estas bakita en pasteĉo aŭ torto aŭ manĝata sub formo de pomsaŭco (pomkaĉo, pompureo aŭ pomkompoto).
Ekzistas miskompreno ke pomo aperas en la Biblio, kiel frukto de la Prapeko. Tamen en Genezo ne temas pri pomo, sed pri "frukto de la arbo de sciado pri bono kaj malbono" (vidu sube ĉe Kristana arto).
Frukto de la pomarbo
La karneca histo (fruktkarno) de pomo, ĝenerale nomata frukto, ne evoluiĝas el la ovario, sed el la pedunklo. Biologie oni nomas tion ŝajnfrukto. La pomofrukto – kio estas karakteriza por pomo – estas speciala formo de. Foliklo konsistas el unu ovario, kiu ĉe suturo kunkreskas kun si mem. Ene de la fruktkarno kreskas el la folikla ovario pergameneca ujo. Ene de la fruktkarno eventuale restas nur unuopaj.
Pomoj postrikolte plumaturiĝas. Ili estas la klimakteraj fruktoj. Pomo, metita kune kun bananoj aŭ aliaj fruktoj, rapidigas ilian maturiĝon. Tion kaŭzas la gasa planthormono eteno, kiu estas produktata de la pomo dum postmaturiĝo.
Ĝenerale oni ne manĝas la malmolan. Ofte oni kredas, ke la kernetujo ne estas manĝebla, ĉar la kernetoj (semoj) enhavas cianidan acidon. La kvanto de cianida acido etas tre malalta kaj la formanĝo de la kompleta pomo ne estas risko.
Enhavosubstancoj de la frukto
100 g da freŝa produkto enhavas jenon:
La kompleksa aromo de la kulturpomo konsistas el multaj substancoj. La diversaj kultivvarioj malsimilas ankaŭ laŭ la kvanto de la diversaj aromaj substancoj. Precipe estas esteroj, aldehidoj kaj alkoholoj. La plej gravaj esteroj de la pomo estas etil-2-metilbutirato, etilbutirato, 2-metilbutilacetato, butilacetato kaj heksilacetato. Al la aldehidoj, kiuj parte nur ekestas dum la maĉado en la buŝo pere de enzima transformiĝo el grasacidoj kaj kiuj ofte donas al la pomo la tiel nomata „verdnotoj“ (gusto al verdaj pomoj kiel „Granny Smith“), apartenas heksanalo kaj 3-heksenalo. La alkoholoj estas 1-butanolo, 2-metilbutanolo, 1-heksanolo kaj 3-heksenolo. Pliaj gravaj aromaĵoj en la pomo estas β-damaskanono kaj α-farnezeno.
Uzado
La endomigo de pomoj ŝajne komencis antaŭ pli ol 15 000 jaroj en la regiono en okcidento de la Montaro Tianŝan, lima inter Kazaĥio kaj Ĉinio. La pomoj estis enkondukitaj en Eŭropo fare de la romianoj kaj en la aktualo ekzistas ĉirkaŭ 1000 varioj/kultivaroj, kiel rezulto de multegaj hibridigoj inter naturaj formoj. Pomoj estas granda fonto de vitaminoj kiu helpis en la disvolvigo de popoloj.
Jam la keltoj kaj ĝermanoj prilaboris la tiam ankoraŭ etajn kaj malmolajn fruktojn de la indiĝena pomo. Ili kuiris la pomojn kaj akiris el la pomkaĉon sukon. La fruktsukon oni fermentis kune kun mielo al medo.
Hodiaŭ oni konsumas la kulturpomon krude aŭ prilaboras ĝin industrie al pomsuko, pomvino, pomkaĉo, al sekigitaj pomĉipsoj kaj konfitaĵo. La uzebleco de la pomo aŭ de pomaj produktoj en la kuirejo estas multspeca.
Ankaŭ laŭ mezepoka medicino la pomo havas multajn kuracajn efikojn. La plej multaj tiamaj pomkultivaroj verŝajne estis tro acidaj, taninriĉa kaj lignecaj por la hodiaŭa gusto.
La sukeroj de la pomo estas asimilebla facile, kio estas malbono por la personoj kiuj suferas diabeton. Tiel estas rekomendinda manĝi la pomon kun la ŝelo, ĉar tiu enhavas la plej parton de la pektino (solvebla dieta fibro), kiu helpas prokrasti la absorbadon de tiuj sukeroj.
La nekuirita pomo efikas kiel bonkvalita dentopurigilo pro du tialoj; unuflanke ĝi helpas rekte purigi la dentojn; aliflanke, la maĉomaniero ebligas la liberigon de manĝorestaĵoj for el la gingivoj. La dekoktado de pomoj estas uzata kiel milda trankvigilo okaze de ne tro forta sendormeco.
La cidro efikas iome kiel diurezigilo, pro kio estas rekomendata kiel traktado komplementa de la edemo (en tiuj kazoj en kiuj trinkaĵoj enhavantaj alkoholon ne estu kontraŭkonsilita). La pomo enhavas 80 % da akvo, 15 % de karbonhidratoj kaj preskaŭ 5 % de proteinoj. Pomoj estas riĉaj en pektino, vitaminoj, malikata acido, tartrata acido kaj gajlata acido, tiel kiel en natrio, kalio, magnezio kaj fero. Granda parto de la vitaminoj kaj mineraloj estas en la ŝelo aŭ guste sub tiu, pro kio por akiri tiujn nutrenhavojn pomoj estu konsumitaj nesenŝeligitaj.
La plej grandaj pomproduktantaj landoj
La plej granda pomproduktanta lando estas Ĉinio kaj je la dua loko Usono. Turkio kaj Italio sekvas. La jena tabelo montras la plej grandajn pomproduktantajn landojn:
Orvin
Orvin (en la germana lingvo: Ilfingen) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Courtelary kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1,192 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Orvin situas 3 kilometrojn nordokcidente de la urbo Bielo en valkaldrono sudoriente de la ĵurasa kresto de Chasseral. La komunumo Orivin konsistas el la vilaĝoj Orvin, Jorat (sur alteco de 749 m s.m. orientsudoriente de Orvin) kaj Les Prés-d'Orvin (sur alteco de 1069 m s.m. sur la kresto de Chasseral, okcidente de Orvin, kiu konsistas grandparte el feriloĝejoj kaj semajnfinaj domoj).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 21,60 km², de kiuj 57,1% estas kovritaj de arbaro, 37,5% servas por agrikulturo kaj 4,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Orvin limas en nordo al Sonceboz-Sombeval, en nordnoriento al La Heutte, en nordoriento al Péry, en orientnordoriento al Plagne, en okcidento al Vauffelin, en sudoriento al Bielo, en sudsudoriento al Evliard, en sudo al Lamboing, en okcidento al Nods, en nordokcidento al Corgémont.
Trafiko
La komunumo Orvin situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo nr-o 1325 de Frinvillier al Lamboing, krome de Orvin kondukas la vojo n-ro 1350 al Eviliard kaj Makolino. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16 situas 5 kilometrojn oriente de la komunumo en Frinvillier. Per poŝtaŭtolinio al Bielo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Pomo
Historio
Ĉinaj mildaj pomoj, kiel M. asiatica kaj M. prunifolia, estis kultivataj kiel dezertopomoj el antaŭ pli ol 2000 jaroj en Ĉinio. Oni supozas, ke ili estis hibridoj inter M. baccata kaj M. sieversii en Kazaĥio. Inter la trajtoj selektitaj fare de homaj kultivistoj estas grando, fruktacideco, koloro, firmeco, kaj solvebla sukero. Malkutime ĉe aldomigitaj fruktoj, la natura M. sieversii origine estis nur iomete pli malgranda ol la moderna aldomigita pomo.
Rozkruco
Rozkruco estas mistika kaj esotera simbolo (konsistanta el ruĝa rozo sur kruco) kiu simbolas la plenan homon. La kruco reprezentas la homan korpon kaj la rozo reprezentas la animon disvoliĝantan tra diversaj enkarniĝoj.
Pomo
Historio
Ĉe Sammardenchia-Cueis proksime de Udine en Nordorienta Italio, semoj el ioma formo de pomoj troviĝis en materiala karbono datita el ĉirkaŭ 4000 a.n.e. Genetika analizo ne estis ankoraŭ sukcese uzitaj por determini ĉu tiaj antikvaj pomoj estis naturaj Malus sylvestris aŭ Malus domesticus enhavantaj praecon de Malus sieversii. Estas ĝenerale malfacile distingi en la arkeologia registro inter manĝitaj naturaj pomoj kaj pom-plantejoj.
Rozkruco
La Rozkruco estas la ĉefa simbolo de la Rozkruca Ordeno, AMORC kaj de Rozkrucismo ĝenerale.
Pomo
Historio
Estas nerekta pruvaro de pom-kultivado en la tria jarmilo a.n.e. en la Mezoriento. Estis substanca pom-produktado en la Eŭropa klasika antikveco, kaj greftado estis certe konata poste. Greftado estas esenca parto de la moderna aldomigita pom-produktado, por propagi la plej bonkvalitajn kultivaĵojn; ne klaras kiam pomarba greftado estis inventita.
Rozkruco
Ekzistas ankaŭ grado de framasonismo nomata "Rozkruco".
Pomo
Historio
Vintraj pomoj, rikoltitaj en fino de aŭtuno kaj stokitaj ĝuste antaŭ frostado, estis grava manĝo en Azio kaj Eŭropo dum jarmiloj. El malmultaj malnovmondaj plantoj kiujn la hispanoj enkondukis en la insularon Ĉiloeon en la 16-a jarcento, pomarboj estis precize bone adaptitaj. Pomoj estis enkondukitaj en Nordamerikon fare de koloniistoj en la 17-a jarcento, kaj la unua pomarbaro en la Nordamerika subkontinento estis plantita en Bostono fare de Reverendo William Blaxton en 1625. La nuraj pomoj indigenaj de Nordameriko estas la nomitaj "krabpomoj", kiuj estis iam nomitaj ankaŭ "ordinaraj pomoj". Ponkultivaroj alportitaj kiel semoj el Eŭropo disvastiĝis laŭlonge de la indianaj komercvojoj, same kiel estis kultivitaj en farmoj de kolonoj. Usona pomkatalogo de 1845 vendoproponis 350 el la plej "bonkvalitaj" kultivaroj, montrante la abundegon de novaj nordamerikaj kultivaroj en la komenco de la 19-a jarcento. En la 20-a jarcento, projektoj de irigacio en Orienta Vaŝingtonio startis kaj permesis la disvolvigon de la multmilion-dolara fruktindustrio, el kiu la pomo estis la ĉefa produkto.
Ĝis la 20-a jarcento, farmistoj stokis pomojn en malvarmaj keloj dum la vintro por sia propra uzado aŭ por vendado. Plibonigita transportado de freŝaj pomoj per trajno kaj ŝoseo anstataŭis la neceson stokadi. Instalaĵoj por kontrolitaj atmosferoj estas uzataj por teni pomojn freŝaj la tutan jaron. Instalaĵoj por kontrolitaj atmosferoj uzas altan malsekecon, malaltan kvanton de oksigeno, kaj kontrolitajn karbondioksidajn nivelojn por teni fruktofreŝecon. Ili estis uzitaj en Usono en la 1960-aj jaroj.
Ĝermana paganismo
En Nordia mitologio, la diino Iðunn estis portretita en la Proza Edda (verkita en la 13-a jarcento fare de Snorri Sturluson) havigante pomojn al dioj kiuj donas al ili eternan junecon. La angla fakulo H. R. Ellis Davidson rilatigas pomojn al religiaj praktikoj en Ĝermana paganismo, el kiu la Nordia paganismo disvolviĝis. Ŝi notis, ke siteloj de pomoj estis trovitaj en la fama ŝipo de Oseberg, nome funebra loko en Norvegio, ke fruktoj kaj nuksoj (Iðunn estis priskribitaj kiel transformita en nukso en Skáldskaparmál) estis trovitaj en antikvaj tomboj de Ĝermanaj popoloj en Anglio kaj aliloke en la kontinento Eŭropo, kio povus havi simbolan signifon, kaj ke nuksoj estas ankoraŭ rekonitaj kiel simbolo de fekundeco en sudokcidenta Anglio.
Davidson notas konekton inter pomoj kaj Vanir, nome tribo de dioj asociata kun fekundeco en Nordia mitologio, citante ekzemplon de dek unu "oraj pomoj" donitaj por allogi la belan Gerðr por Skírnir, kiu estis servanta kiel mesaĝisto por la majora Vanira dio Freyr en strofoj 19a kaj 20a de la poemo Skírnismál. Davidson notas ankaŭ kroman konekton inter fekundeco kaj pomoj en Nordia mitologio en ĉapitro 2a de la Völsunga sagao: kiam la ĉefa diino Frigg sendas al la reĝo Rerir pomon post li petopreĝas al Odino filon, la mesaĝisto de Frigg (maskita kiel korvo) faligas la pomon en lia sino dum li sidas sur teramaso. La pomokonsumo fare de la edzino de Rerir rezultas en sesjara gravedeco kaj la nasko (per Cezara sekco) de ilia filo — nome la heroo Völsung.
Krome, Davidson indikas la "strangan" esprimon "Pomoj de Hel" uzita en 11a-jarcenta poemo de la skaldo Thorbiorn Brúnarson. Ŝi asertas, ke tio povus sugesti, ke la pomo estis la manĝaĵo de la mortinto. Krome, Davidson notas, ke la povega ĝermana diino Nehalenio estis foje priskribita kun pomoj kaj tio paralele ekzistas en fruaj irlandaj historioj. Davidson asertas, ke kvankam kultivado de pomoj en Norda Eŭropo etendiĝis frue ĝis almenaŭ la tempo de la Romia Imperio kaj venis al Eŭropo el Proksima Oriento, la indiĝenaj variaĵoj de pomarboj kreskintaj en Norda Eŭropo estas malgrandaj kaj amaraj. Davidson konkludas, ke en la figuro de Iðunn "ni devas havi svagan reflekton de malnova simbolo: tiu de la gvardia diino de la vivo-dona frukto de alia mondo."
En helena kulturo
La pomoj aperas en multaj religiaj tradicioj, ofte kiel mistera aŭ malpermesita frukto. Unu de la problemoj kiuj identigas pomojn en la religioj, la mitologio kaj la popolfabeloj estas ke la vorto "pomo" estis uzita kiel terminego por ĉiuj fruktoj (ĉefe fremdaj), escepte de beroj, eĉ kiel nuksoj, ĝis tiom malfrue kiom ĝis la 17a jarcento. Por ekzemplo, en la helena mitologio, la greka heroo Heraklo, kiel parto de siaj dek du laboroj, estis devigita veturi al la Ĝardeno de la Hesperidinoj kaj rikolti la orpomojn de la arbo de vivo kiu estis en ties centro.
La greka diino de malkonsento, Eriso, malkontentiĝis post sia ekskludo for de la nupto inter Peleo kaj Tetiso. Kiel revenĝo, ŝi ĵetis orpomon kun la skribaĵo Καλλίστη (Kalliste, foje transliterumita Kallisti, 'Por la plej bela'), en la nupto. Tri diinoj reklamis la pomon: Hera, Atena kaj Afrodita. Pariso de Trojo estis proklamita por elekti la ricevontinon. Tentita kaj de Hera kaj de Atena, ankaŭ Afrodita proponis sin al li kiel la plej bela diino, proponante al li kiel premio la plej belan virinon de la mondo, nome Helena de Sparto. Li atribuis la pomon al Afrodita, kio estis ekokazigo nerekte de la Troja milito.
Tiel oni konsideris en la antikva Grekio, ke pomoj estas dediĉitaj al Afrodita, kaj oni ĵetis pomon al iu por deklari simbole onian amon; kaj tiel sammaniere kapti ĝin estis montri ankaŭ simbole la akcepton de tiu amo kaj tiel tio estis komprenita.
Atalanta, ankaŭ de greka mitologio, estis belulino kaj havis multajn admirantojn. Sed ŝi pri viroj ne multe sopiris kaj pri edziniĝo ankaŭ ne. Kiam ŝia patro promesis trovi al ŝi taŭgan fianĉon, ŝi kondiĉis edziniĝi al tiu, kiu venkos ŝin en kurado. Kiu malvenkos, mortos. Kaj estis vico da ili. Nur Hipomeno, (konata ankaŭ kiel Melanio, nomo eble derivita el melon, greka vorto kaj por "pomo" kaj por frukto ĝenerale), filo de greka reĝo, helpe de la diino Afrodito venkis. Li ricevis de la diino tri orajn pomojn, kiujn dumvoje forĵetadis kaj Atalanta detenis sin kolektante ilin. Sed Atalanta tamen ne edziniĝis al Hipomeno. Kiam ili ĉirkaŭbrakis unu la alian en arbara templo, dioj punis ilin pro profano de la sanktejo kaj ŝanĝigis ilin en sovaĝajn bestojn, verŝajne en leonojn. Laŭ aliaj versioj la venko de Hipomeno estis premiita per pariĝo.
Kristana arto
Kvankam la malpermesita frukto de la Edeno en la Genezo ne estis identigita, populara kristana tradicio asertis, ke temas pri pomo kiun Evo proponis al Adamo por kunhavi kun ŝi. La origino de la populara identigo kun frukto nekonata en Mezoriento en bibliaj tempoj eniris en konfuzo inter la latinaj vortoj mālum (pomo) kaj mălum (malbono), ĉiuj el kiuj estas normale verkita simple malum. La arbo de la malpermesita frukto estas nomita "la arbo de la sciaro de bono kaj malbono" en Genezo 2:17, kaj la latina esprimo por "bono kaj malbono" estas bonum et malum (kiel malum = pomo).
Ankaŭ pentristoj de la Renesanco povus esti influitaj de la historio de la ora pomo en la Ĝardeno de la Hesperidinoj. Kiel rezulto, en la historio de Adamo kaj Eva, la pomo iĝis simbolo por sciaro, senmorteco, tento, la falo de homo en la pekon, kaj la peko mem. La laringo en la homa gorĝo estis nomita la "Adampomo" pro nocio ke ĝi estis farita de la malpermesita frukto restanta en la gorĝo de Adamo. La pomo kiel simbolo de seksa allogo estis uzita por aludi al la homa sekseco, eble laŭ ironia intenco.
Specioj
Ekzistas ĉirkaŭ 40 ĝis 55 Malus-specioj kaj kelkaj hibridoj (kun devenlando):
Ekzistas ankaŭ genrokrucaĵoj ene de la subfamilio Maloideae, ekzemple Sorbus × Malus kaj eĉ trioblaj krucaĵoj: (Cydonia × Pyrus) × Malus.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri pomo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
James Jeans
Sir James Hopwood JEANS OM FRS (11a de Septembro 1877 – 16a de Septembro 1946) estis angla fizikisto, astronomo kaj matematikisto.
Li faris gravajn kontributojn en multaj fakoj de fiziko, kiel ĉe kvantuma teorio, teorio de radiado kaj evoluo de steloj. Lia analizo de rotaciantaj korpoj kondukis lin al konkludo, ke la teorio de Pierre-Simon Laplace, ke la sunsistemo formiĝis el unusola gasnubo estas malprava, proponante anstataŭe, ke la planedoj kondensiĝis el materialo eligitaj el la suno fare de hipoteza katastrofa preskaŭ-kolizio kun pasanta stelo. Tiu teorio ne estas nuntempe akceptita.
Jeans, kun Arthur Eddington, estas fondinto de la brita kosmologio. En 1928, Jeans estis la unua kiu cerbumis pri stata kosmologio bazite sur hipoteza kontinua kreado de materio en la universo. En sia libro Astronomy and Cosmology (1928) li disvolvis tiun tipon de cerbumado. Tiu teorio perdis favoron kiam en 1965 la malkovro de la Kosma fona radiado estis amplekse interpretita kiel konfirmo de la Big Bang.
Lhakpa Tsamchoe
Lhakpa TSCHAMOE (naskiĝo 1972) estas barata aktorino eldevenante de Tibeto. Ŝi estas la unua tibetanino kiu aktoris en gravan holivudan filmon ; pli konita por aktori apud la fama aktoro Brad Pitt kaj David Thewlis en 1997 holivuda Blockbuster Seven Years in Tibet, en kiu ŝi aktoris tibetan vestfabrikistinon kaj edzinon de la aŭstralia montaristo, Peter Aufschnaider.
Kombinaŭto
Kombinaŭto estas aŭtomodelo kun pli da spaco ol la origina modelo, plej ofte per je la postaĵo de la veturilo plilongigita altaĵo ĝis la malantaŭa bufro ĉe kio la kofruja klapo ne necese estu perpendikla.
Origino
La usona termino por kombinaŭto estas station wagon en Usono tiu tipo ofte estis uzata por aŭtomobiloj kiuj prizorgas la transporton ĉirkaŭ stacidomoj kaj ankaŭ kiel taksio. La adaptita kofrujo necesis por transporti grandajn kvantojn da pakaĵoj ĉar preskaŭ ĉiu vojaĝis per trajno. Tiuj aŭtomobiloj tiam funkciis por transporti homojn de ilia domo al la stacidomo.
Nuntempe preskaŭ ĉiu fabrikisto uzas propran nomon, kelkfoje la nomo diferencas laŭ la devenlando, aŭ laŭ modelo:
72804 Caldentey
72804 Caldentey estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana astronomo Salvador Sánchez elde la Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Hispanio).
Hồng Hạc
Hồng Hạc (pseŭdonomo de Nguyễn Văn Thịnh, estas vjetnama esperantisto naskiĝinta la 28an de aprilo 1940, ankaŭ konata sub esperanta nomo Ruĝa Gruo.
Profesie pentristo-desegnisto, li servis en la armeo kaj poste en vjetnama televido.
Esperantitiĝis kaj aliĝis al Vjetnama Pacdefenda Esperantista Asocio (VPEA) en 1957. Li kontribuis multe per artikoloj en la bulteno “Informado el Vjetnamio”, faris milojn da fotoj okaze de enlandaj esperantaj aranĝoj, skribis biografion de eminentaj vjetnamaj esperantistoj veteranoj, redaktis la bultenon "Verda Mesaĝo el Vjetnamio". Li skribis “Kronikon de la vjetnama Esperanto movado” aperinta en la ttt-paĝo de Vjetnama Esperanto-asocio (VEA) http://e.vea.vn
Villar de la Encina
Villar de la Encina [bijAr dela enzIna] (de la anzino, kio aperas en la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Villancinero. La censita loĝantaro en 2013 estis de 166 loĝantoj.
Dealu Mic
Dealu Mic [djalu mik] (hungare: Párosza) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 255 loĝantojn (rumanoj); en 1992 62. Ĝia unua skriba mencio estas en 1850. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Topliţa.
Hồng Hạc
Li estas permanenta sekretario kaj membro de Centra Komitato de VEA de 1995 al 2008.
(137064) 1998 WP5
(137064) 1998 WP5 estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Hồng Hạc
Fakdelegito de UEA pri turismo.
(137064) 1998 WP5
Ĝia spektra klaso "Sl", subklaso de la klaso "S", indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:6 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj proksimiĝas ĝin ĉe sia suprenira nodo ; ĝi ekstere tanĝas tiun de la Tero, ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo.
Villar de la Encina
Situo
Villar de la Encina estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko. La geografiaj koordinatoj estas 39°38′13″N 2°31′18″O.
Historio
Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Villar de la Encina super 400 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Villar de la Encina kie oni falis al la nunaj 166.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Amtriangulo
Amtriangulo (nomata ankaŭ amafera triangulo aŭ eterna triangulo) estas foja amafera rilato kiu inkludas tri (foje pli) personojn anstataŭ du. Kvankam ĝi povas referenci al du personoj kiuj sendepende estas ame ligita al tria, ĝi foje inkludas la okazon ke ĉiu el la tri personoj havas ian tipon de rilato kun la aliaj du.
Simila koncepto estas amtriopo, internacie konata ankaŭ laŭ la franclingva esprimo ménage à trois, kiu estas hejma, amafera aŭ amora aranĝo laŭ kiu tri personoj havas amajn aŭ seksajn rilatojn, ĉefe dum ĉiuj okupas la saman hejmon. Ĝi estas formo de pluramemo.
Ofta amtriangulo estas tiu en kiu la heroo aŭ heroino dubegas intet du eblaj partneroj de radikale kontrastaj personecoj; unu el normaluloj aŭ agrabluloj kaj alia el eksterordinaruloj aŭ fizike alloguloj sed potenciala danĝera persono. Alternative, la heroo aŭ heroino havas elekton inter ŝajne perfekta amanto kaj neperfekta sed aminda persono.
La amtriangula strukturo estis delonge produktinta klasikaĵojn de verkistoj kiel William Shakespeare kaj Alexandre Dumas. La fama teatraĵo de Shakespeare Romeo and Juliet estas bazita sur amtriangulo inter Juliet, Romeo, kaj Paris. Kvankam pli subtilaj, ankaŭ klasikaĵoj de Dumas kiel La grafo de Montekristo kaj Tri musketeroj montras amtriangulojn sufiĉe fortajn por okazigi revenĝon aŭ eksplodigi militon.
Palumbo
La Ringokolombo aŭ Palumbo (Columba palumbus) estas membro de la familio de birdoj Kolombedoj aŭ kolomboj kaj la plej granda de ili en Eŭropo.
Aspekto kaj similaj samgenranoj
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed inoj estas pli malgrandaj. Junuloj ne havas la blankajn makuloj de ambaŭ flankoj de la kolo. Kiam ili estas ĉirkaŭ 6 monatoaĝaj (ĉirkaŭ 3 monatoj for de la nesto) ili komencas havi etajn makulojn kiuj poste grandiĝas ĝis la tuta grando kiam ili estas inter 6 kaj 8 monatoaĝaj. Junuloj havas ankaŭ pli grizan bekone kaj estas ĝenerale pli helgrizaj ol plenkreskuloj.
Reproduktado
La Palumbo reproduktiĝas en arboj de arbaroj, parkaj kaj ĝardenoj, la nestos estas farita el bastonetoj, kie la ino demetas 2 blankajn ovojn, el kiuj idoj eloviĝas post 17 ĝis 19 tagoj. Tiu specio ŝajne preferas arbojn proksimajn al ŝoseoj aŭ riveroj, sed foje la nesto estas surgrunda inter herboj. La nestoj estas facile atakeblaj, ĉefe de korvoj, kaj ĉefe frue en la jaro kiam ankoraŭ ne estas sufiĉe da folioj kovrontaj. Junuloj kutime ekflugas post 33 aŭ 34 tagoj; tamen kaze de ĝenado kelkaj junuloj povas supervivi per elnestiĝo eĉ nur post 20 tagoj post eloviĝo. Foje okazas dua kaj tria demetado.
Kutimoj
La flugo estas rapida, per regulaj frapadoj, kun eventuala subita flugilvipo, karaktera de ĉiu kolombo. Ĝi ekflugas per laŭta flugilfrapado. Ĝi facile ripoziĝas, kaj por pariĝada ceremonio piediras laŭ horizontala branĉo kun pufigita kolo, malaltigitaj flugiloj kaj ventumiligita vosto. Dum cirkloflugado oni vipas la flugilojn.
La Palumbo estas gregema, ofte formante tre grandajn arojn for de la reprodukta sezono. Plej granda parto de ties dieto estas vegetala, prenita el malferma kamparo, ĝardenoj aŭ herbejoj; la specio preferas burĝonojn, semojn, cerealojn, fruktojn, berojn kaj grenojn, sed ankaŭ larvojn kaj tervermojn. Ili bezonas trinki kaj lavi sin ofte.
La voĉo estas karaktera kverado (Kuu-kuu-kuu-ku-ku). Tiu specio povas esti plago por la terkulturado (ĉefe kiam migrantaj el nordo kuniĝas kun loĝantoj vintre) kaj estas often ĉasata, plej ofte ne nepre kontraŭleĝe en granda parto de la eŭropaj landoj. Ĝi estas timida kaj timema en kamparaj zonoj, sed tute maltimida kaj ĉehomigita kie ĝi ne estas persekutata, ekzemple en urboj. Ili ripozas are. Ii vivas ĝis 16 jaroj.
Eksteraj ligiloj
filmoj de palumbo ĉe Interreta Birdo Kolekto
Joachim Gauck
Joachim GAUCK (naskiĝis la  en Rostock) estas germana pastoro kaj politikisto. En GDR li estis oponanta al la reĝimo kaj apartenis al la novaj politikaj aktivuloj en 1989/1990. Fine de 1990 li fariĝis estro de la arkivo de la GDR-ŝtatsekuro "Stasi". Tiun funkcion li plenumis ĝis la jaro 2000.
En 2010 Gauck estis kandidato de socialdemokratoj kaj verduloj por la ofico de la Prezidanto de Germanio. Li malvenkis kontraŭ Christian Wulff de la kristandemokratoj. Post la subita retiriĝo de Wulff en februaro 2012 (pro akuzoj pri korupcio), Gauck fariĝis kandidato de kristandemokratoj, socialdemokratoj, liberaluloj kaj verduloj. La elekto-kunveno por la prezidanteco (la Federacia Kunveno) okazis la 18-an de marto 2012 en Berlino kaj elektis lin kiel 11-a Prezidanto de Germanio.
Lingva politiko
En diskurso la en Berlino, Joachim Gauck rekomendis uzi la anglan lingvon por internacia komunikado :
Václav Pilař
Václav Pilař estas ĉeĥa futbalisto. Li naskiĝis en Chlumec nad Cidlinou, distrikto Hradec Králové, tiutema Ĉeĥoslovakio, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la germania klubo VfL Wolfsburg - antaŭe li de 2006 ĝis 2012 estis profesia futbalisto de la klubo FC Hradec Králové, en la sezono 2011-2012 pruntita al la klubo FC Viktoria Plzeň''.
Krome Václav Pilař ekde la jaro 2011 estas membro de la Ĉeĥa nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En la ĉampionado li per du goloj elstaris en la listo de plej bonaj golfaristoj. Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam en 2005-2006 membris en la nacia teamo de sub-18-jaruloj, en 2006-2007 en tiu de la sub-19-jaruloj kaj en 2010 en tiu de la sub-21-jaruloj.
Henryk Sławik
Henryk SŁAWIK (n. 1894 en Szeroka ĉe Jastrzębie-Zdrój (germane: Königsdorff-Jastrzemb, silezie: Jastrzymbje–Zdrůj), Supra Silezio; m. 23-an de aŭgusto 1944 en la koncentrejo Mauthausen-Gusen) estis pola politikisto, diplomato kaj sociala laboristo, kiu dum la dua mondmilito plenigis falsajn polajn pasportojn por savi ĉ. 5.000 hungarajn kaj polajn judojn.
Henryk Sławik naskiĝis kiel kvina filo de malriĉa familio de etkamparanoj. Post la abiturientiĝo, Sławik memvole ekservis en la pola armeo. Post tio, li laboris (ĝis 1939) kiel policisto en Silezio. Tiutempe li membris en dekstra sekcio de la pola, socialista partio.
Dum la germana atako de Pollando en 1939, Sławik batalis en polica taĉmento de la Krakova armeo kaj fine defendis la montarajn itinerojn en Slovakion.
Li fuĝis la 17-an de septembro en Hungarion, kie li estis internigita kiel militkaptito. Lin helpis József Antall – patro de la pli poste hungara ĉefministro József Antall -, kiu respondecis pri la civilaj rifuĝintoj en la hungara internafera ministerio. Antall malkovris Sławik en iu kaptejo kaj danke al lia elstara germana lingvokono, li kunportis Sławik al Budapeŝto kaj permesis al li fondi la "Civilan komitaton por helpo de la polaj rifuĝintoj " (Komitet Obywatelski ds. Opieki nad Polskimi Uchodźcami). Li organizis kun József Antall laboron por la ekzilitoj, fondis lernejojn kaj orfejojn. Li konstruis sekrete eĉ organizon, kiu celis vojaĝ-helpon de la elmigrantaj poloj al Francio aŭ en Proksiman Orienton. Sławik estis ankaŭ membro de la ekzila parlamento.
Post kiam la hungara registaro enkondukis rasismajn leĝojn kontraŭ la judoj, Słavik komencis plenigi falsajn dokumentojn, kiuj pruvis la polan devenon aŭ kristanan kredon. Krom tio li sukcesis venigi plurcent judojn al la jugoslavaj partizanoj. Li fondis orfejojn en Vác por judaj orfoj (oficiala nomo: Orfejo por infanoj de polaj oficiroj). Por plu kaŝi la veron, la infanojn ofte vizitis katolikaj ekleziaj gvidantoj, el kiuj la plej grava estis Angelo Rotta.
Laŭ kalkuloj, Henryk Sławik helpis ĉ. 30.000 polajn rifuĝintojn en Hungarion. El ili ĉ. 5.000 estis judoj. Post 1948, la komunista pola kaj hungara reĝimo malpermesis ĉiun rememoron de liaj heroaj agadoj. La instituto Jad Vaŝem en 1990 akceptis Sławik kun la titolo "Justuloj inter la popoloj".
20-a jarcento a.K.
La 20-a jarcento antaŭ Kristo komenciĝis 2000 kaj finiĝis 1901 antaŭ nia erao.
József Kötő
KÖTŐ József [koetoe;] hungara teatrohistoriisto, politikisto, ano de E-MIL. Li estas naskita la 8-an de aŭgusto 1939 en Kluĵo kaj mortinta la 20-an de januaro 2015. Li estas la patro de kameristo Zsolt Kötő kaj de pupaktoro Áron Kötő.
Kariero
József Kötő diplomitiĝis en la Universitato Babeş-Bolyai (1961); samloke li doktoriĝis (1984). Li instruis en Jebucu (1961-65), poste li estis sekretario literatura de la Kolozsvári Állami Magyar Színház, inter 1986-1990 ties direktoro, poste redaktoro de la revuo A Hét (1990).
Martinsicuro
Martinsicuro estas komunumo de Italio.
Franko
Franko povas esti:
Pluraj monunuoj estas aŭ estis nomataj "franko":
La individua nomo (antaŭnomo) Franko
Ano de ĝermana gento frankoj. Post ĝermanaj migradoj, ili akiris Gaŭlion kaj parton da Ĝermanio. Tial, la nomoj de Francio kaj Frankonio.
La franka imperio estis semo de Sankta Romia Imperio. Tial, dum krucmilitoj, araboj nomis ĉiujn okcidenteŭropajn kristanojn frankoj.
Vidu ankaŭ
Hungara frankofalsado
Imielin (metrostacio)
Imielin estas metrostacio de la unua linio de metroo de Varsovio. Ĝi estas lokita en Ursynów; sub Aleja Komisji Edukacji Narodowej ĉe Ulica Indiry Gandhi. Ĝi havas surfacon kaj volumenon
Heksila krotonato
Heksila krotonato aŭ heksila 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj heksanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heksila krotonato posedas 10 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Heksila krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de heksilaj derivaĵoj.
Péronne - Flamicourt (stacidomo)
Péronne - Flamicourt estas fermita franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  Doingt, apud , en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Just-en-Chaussée - Douai (259000).
Fischbach (apud Kaiserslautern)
Fischbach  prononco  - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Lohn
Lohn en la germana lingvo signifas salajro. La vorto ankaŭ estas uzata kiel geografia kaj individua nomo.
Pola naciismo
Pola naciismo estas la naciismo kiu asertas ke poloj estas la pola nacio, kaj helpas la kulturan unuecon de Poloj. Norman Davies, en la kunteksto de Pola naciismo, difinis naciismon ĝenerale kiel "doktrino... por krei nacion plialtigante la konscion de la popolo por ties nacieco, kaj mobilizi siajn sentojn en vehiklo por politika agado".
Historio
La antikva Pola pra-naciismo de la Pol–Litova Unuiĝo bazita sur la pola-litova identeco estis mult-etna kaj mult-religia, kvankam etnaj Poloj estis ankoraŭ la majoritato kaj Romkatolikismo estis ankoraŭ la plej dominanta religio en la nacio. La naciisma ideologio disvolvigis tuj post la Dispartigoj de Pollando-Litovio estis dekomence liberaj el "etna naciismo" de ajna tipo. Ĝi estis Romantisma movado por la restaŭrado de Pola suverena ŝtato. Pola Romantisma naciismo estis priskribita de Maurycy Mochnacki kiel "la esenco de la nacio" ne plu difinita de limoj sed de ideoj, sentoj, kaj pensaroj rezultintaj el la pasinteco. La nasko de moderna naciismo sub eksterlanda regado koincidis kun la Novembra Ribelo de 1830 kaj la posta Printempo de Nacioj. Tamen, la malvenko suferita de Poloj rompis ankaŭ la Polan revolucian spiriton. Multaj intelektuloj turniĝis al la socia darvinismo de Herbert Spencer, kulpigante la Romantisman filozofion pro la perdo de la propraĵoj, amasdetruo, kaj finfine la perdo de la lando. Je la alveno de Pozitivismo inter 1860 kaj 1890 Pola naciiso iĝis elitisma tendenco. Ĉar la dispartigaj potencoj ne povis identigi sin kun la Pola nacio, tiele la ideologio iĝis pli limiga laŭ terminoj de etneco kaj religio.
Arroyo Culebro (metroo de Madrido)
Arroyo Culebro (Rojo Culebro aŭ Serpentorojo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en la samnoma kvartalo de Sector III de Getafe.
La stacio estis malfermita la.
Estuaro
Estuaro estas larĝa elfluejo de rivero en maron. Pro ĝia larĝeco tajdo efikas en ĝi, tiel ke ĉe alta tajdo parte inversiĝas la fludirekto de la rivero. Tiel mara akvo penetras en la estuaron kaj igas ĝin pli aŭ malpli sala.
Witten
Witten estas unu de kvar centroj en la Ruhr-regiono, en la Germana federacia ŝtato Nord-Rejno-Vestfalio. Situas ĉi tie la "Witten/Herdecke"-Universitato. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Estuaro
Estuaroj ofte havas apartan faŭnon, kiu kapablas vivi nek en rivera nek en mara akvo.
Río San Juan (departemento)
Rivero Sankta Johano (Río San Juan [rIo sanĥuAn]) estas departemento en Nikaragvo, situanta ĉe la limo kun Kostariko, plej sude de la lando kaj borde al Lago Nikaragvo. Ĝi kovras areon de kaj havas populacion de 95,500 (censo de 2005). La ĉefurbo estas San Carlos.
Witten
Politiko
Ĉefurbestrino : D-ino Sonja Leidemann (Socialdemokratoj)
Río San Juan (departemento)
Municipoj
11.30972°N, -84.69667°W
(16363) 1979 MT4
(16363) 1979 MT4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Bolivarismo
Bolivarismo estas tendenco de politika pensaro teorie bazita sur la vivo kaj verkaro de Simón Bolívar, kiu iĝis adorinda afero ĉu pli malpli apogite en landoj de Sudameriko kiaj Bolivio, Kolombio, Peruo, Ekvadoro, Panamo kaj Venezuelo. La Bolivarismo, kiel ideologio, unuigas erojn kiaj la respublikismo civila kaj humanista kaj, laŭ kelkaj maldekstraj sektoroj, la socialismo. Nuntempe la politikestroj bazigas siajn proprajn projektojn en interpretoj de la idealoj de Bolívar. Vidu ekzemple, la plej konata kaj aktuala, iniciatita de la iama Prezidento de Venezuelo nome Hugo Chávez, poste pluigita de lia sukcedanto nome Nicolás Maduro, la Prezidento de Ekvadoro nome Rafael Correa kaj la Prezidento de Bolivio nome Evo Morales, kiuj bazigas siajn politikojn sur la ideoj de Simón Bolívar kadre de la nomita socialismo de la 21a jarcento, ĉefe disvolvigita el la Bolivara revolucio en Venezuelo. En Kolombio tamen la idealoj de la bolivarismo estis bazo fondiga de la konservativa Partido Conservador Colombiano ĉirkaŭ 1847, sed poste estis reinterpretitaj al socialismo fare de sektoroj de la Polo Democrático Alternativo kaj de la liberala Partido Liberal Colombiano (santanderista) kiaj Piedad Córdoba.
Rod-Insulo
Rod-Insulo limiĝas okcidente de Konektikuto, norde kaj oriente de Masaĉuseco kaj sude de la Atlantika Oceano. Ĝi estas la malplej granda usona ŝtato laŭ aero, sed ĝi estas la dua laŭ loĝantara denseco.
La pra-nomo, Ŝtato Rod-Insulo kaj Providencaj Plantejoj, rilatas al Rod-Insulo (la insulo Aquidneck) kaj la bienoj Providenco ĉe la kontinenta parto de la ŝtato, kie troviĝas la ĉefurbo, Providenco. Ĉi tio restis la oficiala nomo de la ŝtato ekde sia aliĝo al la Unio en 1790 ĝis balotantoj en la ŝtato aprobis amendon al la ŝtata konstitucio en novembro 2020, renomante ĝin Ŝtato Rod-Insulo. Ĉi tiu ŝanĝo ekvalidis, kiam la rezultoj estis atestitaj la 30-an de novembro 2020. La oficiala kromnomo de Rod-Insulo estas la "Oceana ŝtato", referenco al la grandaj golfetoj kaj enirejoj, kiuj ĉirkaŭ 14% de ĝia tuta areo.
Historio
La unuaj eŭropaj setlantoj estis sekvantoj de Roger Williams, kiuj foriris el Masaĉuseco pro la tro strikta religia socio de la puritanoj. En 1636 ili fondis Providencon. Providenco estas la loko de la unua baptista preĝejo en Usono. Kaj la urbo Newport estas la loko de la unua kvakera kunvendomo en Nordameriko (fondita en 1699) kaj la unua juda sinagogo.
Geografio
La plej alta loko, Jerimoth, havas 247 metrojn kaj estas ankaŭ la plej alta loko de tuta Rod-Insulo.
Massa d'Albe
Massa d'Albe estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Agni III
Agni III aŭ Agni 3 estas hinda mezdistanca interkontinenta raketo. Ĝi estas la posteulo de Agni 2 (trafpovo ĉirkaŭ 2.000 km) kaj povas porti nukleajn eksplodaĵojn. La vorto agni devenas el la sanskrita kaj signifas fajron.
Historio
Hindio testis la raketon Agni 3 unue en julio 2006. La hinda defendministro George Fernandes jam en 2003 deklaris testojn por la sama jaro.
Issai Schur
Issai SCHUR (10a de Januaro 1875 – 10a de Januaro 1941) estis rusa matematikisto kiu laboris en Germanio dum plej parto de sia vivo. Li studis en la Universitato de Berlino. Li akiris sian doktorigon en 1901, iĝis instruisto en 1903 kaj, post restado en la Universitato de Bonn, profesoro en 1919.
Kiel studento de Ferdinand Georg Frobenius, li laboris pri grupa prezento (temo al kiu li estis plej forte asociita), sed ankaŭ pri kombinatoriko kaj nombroteorio kaj eĉ teoria fiziko. Li estas eble plej bone konata nuntempe pro sia rezulto en la ekzisto de la nomita Schur dekompono kaj pro sia laboro pri grupaj prezentoj (lemo de Schur).
Schur publikigis per la nomoj I. Schur, kaj J. Schur, tiu lasta speciale en Journal für die reine und angewandte Mathematik. Tio rezultis foje en konfuzo.
Je la enpovigo de nazioj en Germanio, li suferis diversajn malfacilaĵojn kaj finfine li povis eliri en 1939 unue al Svisio, kaj poste al Palestino, kiel li mortis post du jaroj pro koratako.
La Guaira
La Guaira [gŭAjra] estas la ĉefurbo de la subŝtato Vargas kaj la samnoma municipo. Ĝi estas situanta en la centro-nordo de Venezuelo, je nur 30 km de Karakaso, la ŝtata ĉefurbo. Ĝi havas 60.792 loĝantojn.
Ĝi estas borde de la Kariba Maro, sur la deklivaro de la monteto kaj Nacia Parko El Ávila, en la Marborda Montaro, kie la montoj alvenas ĉe la maro pro kio la loĝantaro sidaas horizontale sur la mallarĝa marborda zono kaj parto de la montoj. Pro tio la areo estas malmulte loĝata, spite ties politika, ekonomia kaj kultura gravo. La maro de tiu zono estas maltrankvila kaj ne estas strandoj taŭgaj por la banado, sed ja estas gravaj setlejoj de fiŝkaptistoj.
La alto de La Guaira estas de 4 msm, ties latitudo estas de 10º 36' 00" N kaj ties longitudo de 66º 55' 59" O.
Rivero
Rivero, el latina «rivus», kun signifo "rojo",​ prezentas akvomason, kiu fluas en natura fluejo kaj sin nutras per surfacaj kaj subteraj akvoj de sia baseno (plej ofte devenaj el pluvo, respektive el neĝo) irante al oceano, lago, maro, aŭ al alia rivero. Laŭ tiu distingo, multaj lingvoj distingas inter rivero kaj ĉefrivero. Pli malofte rivero povas engrundiĝi kaj eble samtempe elvaporiĝi sen atingi iun el la menciitaj celoj, ekzemple en Saharo aŭ en Suda Afriko ĉe la Okavango. Pri la esplorado de riveroj okupiĝas unu el branĉoj de tera hidrologio – nome rivera hidrologio aŭ konata ankaŭ kiel potamologio. Limnologio estas pli ĝenerala scienco pri la enkontinentaj akvaĵoj kiel ekosistemoj, kies strukturon, substancbilancon kaj energibilancon inkluzive de la biologi-ekologia strukturo kaj funkcio ĝi esploras, kaj kies abiotajn kaj biotajn procesojn ĝi kvantigi strebas.
Priskribo
Rivero kun siaj alfluantoj formas riveran sistemon, kies karaktero kaj evoluo dependas de la klimato, reliefo, geologia strukturo kaj amplekso de la baseno (akvokolekta areo). Riveroj dispartigas je montaraj kaj ebenaĵaj (akvodividilo). Montarajn rojojn subeniĝante krutajn deklivojn oni nomas torentoj. Laŭtempaj riveroj nomiĝas uedoj. Ili troviĝas en Saharo kaj aliaj samklimataj regionoj: ili estas sekaj, sed pleniĝas de akvoj post pluvegoj. Klaraj certaj diferencoj inter alfluanto, rojo, torento ktp., ne estas sen polemiko. Kiam rivero defluas ĉefan branĉon aŭ lagon, oni parolas pri defluanto.
Rivero estas grava elemento de naturmedio: fonto de trinkebla kaj industria akvoj, natura akvovojo, fonto de hidroenergio, hejmo de fiŝoj kaj aliaj organismoj. Akvoj de multaj riveroj, precipe en evoluintaj landoj, estas malpuraj. Oni uzas ĉiajn rimedojn, leĝdonajn, teknikajn, sanitarajn, por limigi kaj eviti trafon de malpuraĵoj en riveroj (poluado).
Navigeblaj riveroj, kiuj pasas sur la teritorioj de pluraj landoj, estas malfermitaj por komercŝipoj (Danubo, Rejno, Kongo). Regulojn de rivernavigado kaj ĝenerala riveruzado determinas internaciaj traktatoj. Historie la riveroj estis vojo laŭ kiuj multaj civilizacioj etendiĝis: Nilo, Danubo, Rejno, riveroj en Hispanio por romianigo, Misisipo ktp.
Pleo ofte rivero estas komprenita kiel koncepto por la planedo Tero. Tamen oni ĵus trovis eksterterajn riverojn ĉe Titano. Geografiaj kanaloj povus indiki pasintajn riverojn sur aliaj planedoj, specife ĉe eliraj kanaloj sur Marso kaj oni teoriis, ke ekzistas sur planedoj kaj lunoj en enloĝeblaj zonoj de steloj.
Topografio
Rivero komenciĝas ĉe fonto (aŭ pli ofte pluraj fontoj) kaj finiĝas ĉe buŝo, sekvante vojon nomitan kurso. La akvo en rivero estas kutime limigita al kanalo, konsistigita de riverujo aŭ fluejo inter bordoj. En pli grandaj riveroj ekzistas ankaŭ pli larĝa inund-ebenaĵo formita per inundakvoj devancantaj la kanalon. Flu-ebenaĵoj povas esti tre larĝaj rilate al la grandeco de la riverkanalo. Tiu distingo inter riverkanalo kaj flu-ebenaĵo povas esti malklarigita, precipe en urbaj areoj kie la flu-ebenaĵo de riverkanalo povas iĝi tre evoluinta pro loĝado kaj industrio.
Riveroj povas flui laŭ montoj, tra valoj (depresioj) aŭ laŭ ebenaĵoj, kaj povas krei kanjonojn aŭ gorĝojn.
La esprimo fontdirekta (aŭ kontraŭflue) rilatas al la direkto direkta al la fonto de la rivero, t.e. kontraŭ la direkto de fluo. Same, la esprimo laŭflua (aŭ kontraŭfonta) priskribas la direkton direkte al la buŝo de la rivero, en kiu la fluoj fluas.
La riverkanalo tipe enhavas ununuran fluon de akvo, sed kelkaj riveroj fluas kiel pluraj interligantaj fluoj de akvo, produktante plektitan riveron. Ampleksaj plektitaj riveroj nun estas trovitaj en nur kelkaj regionoj tutmonde, kiel ekzemple la Suda Insulo de Nov-Zelando. Ili ankaŭ okazas sur preskaŭ-ebenaĵoj kaj kelkaj el la pli grandaj riverdeltoj. Anastamozaj riveroj estas similaj al plektitaj riveroj kaj ankaŭ estas tre raraj. Ili havas multoblajn kurbiĝemajn kanalojn kunportantajn grandajn volumojn el sedimento. Ekzistas maloftaj kazoj de riverforkiĝo en kiu rivero disiĝas kaj la fortrezultanto fluas finiĝante en malsamaj maroj. Ekzemplo estas la forkiĝo de rivero Nerodime en Kosovo.
Rivero fluanta en sia kanalo estas fonto de energio kiu reagas al la riverkanalo por ŝanĝi sian formon kaj formiĝi. En 1757, la germana hidrologo Albert Brahms empirie observis ke la submara pezo de objektoj kiuj povas esti forportitaj laŭ rivero estas proporcia al la sesa potenco de la rivera flurapideco. Tiu formuliĝo ankaŭ estas foje nomita la leĝo de Airy. Tiel, se la rapideco de fluo estas duobligita, la fluo forpelus objektojn kun 64 fojojn kiel tiom multe submara pezo. En montaj torentaj zonoj tio povas esti vidita kiel eroziaj kanaloj tra ŝtonrokoj kaj la kreado de sablo kaj gruzo pro la detruo de pli grandaj ŝtonoj. En U-formaj glacikovritaj valoj, la poste formita rivervalo povas ofte facile esti identigita per la V-forma kanalo kiun ĝi ĉizis. En la mezo atingas kie rivero fluas super pli plata tero, meandroj povas formiĝi tra erozio de la riverbordoj kaj sedimentado ĉe la interna flanko de kurboj. Foje la rivero fortranĉos buklon, mallongigante la kanalon kaj formante hufumforman lagon aŭ bilabongojn. Riveroj kiuj portas grandajn kvantojn de sedimento povas konstruprepari rimarkindajn deltojn ĉe siaj buŝoj. Riveroj kies buŝoj estas en salozaj tajdaj akvoj povas formi estuarojn.
Dum la kurso de la rivero, la totalvolumeno el akvo transportita laŭflue ofte estas kombinaĵo de la libera akvofluo kune kun granda volumeno fluanta tra sub-surfacaj ŝtonoj kaj gruzo kiuj subestas la riveron kaj ĝian inund-ebenaĵon (nomitan la hiporhejka zono). Ĉe multaj riveroj en grandaj valoj, tiu nevidita komponento de fluo povas multe superi la videblan fluon.
Subteraj riveroj
Plej multaj, sed ne ĉiuj riveroj fluas sur la tersurfaco. Subteraj riveroj fluas subtere en kavernoj. Tiaj riveroj ofte troviĝas en regionoj kun kalkŝtonaj geologiaj formacioj. Subglaciejaj riveretoj estas la plektitaj riveroj kiuj fluas ĉe la bazo de glaĉero kaj glacitavolo, permesante al degelakvo elflui ĉe la fronto de la glaĉero. Pro la dekliva premo devenanta de la supra pezo de la glaĉero, tiaj riveretoj eĉ povas flui supren. En Ĉeĥio subtera rivero estas Punkva, kiu trafluas tra sistemoj de Kavernoj de Sloup-Ŝoŝuvka kaj Punkvaj kavernoj.