cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veganismo
Veganaj simboloj
Origine, kelkaj membroj de la grupo sugestis, ke bestoj devus esti reprezentitaj sur la flago, kun ruĝaj koloroj simbole signifante la sangon de buĉitaj bestoj. Tamen, la grupo poste elektis fari la flagon pri hom-besta egaleco, ne pri bestoj mem. Inspirita de la GLAT-a ĉielarka flago, la flago estis kreita kun la espero unuigi la organizojn kaj aktivulojn pri bestaj rajtoj. La koloroj blanka, verda kaj blua estis elektitaj por reprezenti la naturajn mediojn de bestoj: ĉielo, tero, kaj maro. La litero V signifas Vegan, kaj estas inversa piramido celanta simboli la kapablon fari la neeblon.
Veganismo kaj Esperanto
Pri vegetarismo, pli frua movado, antaŭ ol la apero de Vegana Societo, aperis du pozitivaj artikoloj, en la 19-a jarcento, en La Esperantisto. Tiuj artikoloj plu aperis, fare de Zamenhof, en la Fundamenta Krestomatio: La rakonto “La hejmo de la metiisto” kaj la artikolo “Kio estas vegetarismo?”.
La 16-an de aŭgusto 1908, dum la 4-a UK en Dresdeno, fondiĝis la Internacia Unuiĝo de Esperantistaj Vegetaranoj (IUEV), kiu ŝanĝis sian nomon kelkajn jarojn poste al Vegetara Ligo Esperantista (VLE) kaj fine, nur post la dua mondmilito, al Tutmonda Esperantista Vegetarana Asocio (TEVA).
En la 4-a Kongreso de Internacia Vegetarana Unuiĝo en 1913 en Hago, Esperanto estis unu el la 5 oficialaj lingvoj. En 1914 aperis la unua numero de la esperanta gazeto “Vegetarano”, redaktita de Oskar Bünemann. De 1927 ĝis 1932 la gazeto estis samtempe oficiala organo de IVU. Tiutempe ĝi enhavis internaciajn informojn pri vegetarismo ne nur en Esperanto, sed ankaŭ en la angla, franca kaj germana. Pro financaj kialoj IVU ĉesis eldoni la gazeton en 1932. Veganismo ne estas fremda fenomeno en la esperanta movado. Multaj esperantistoj estas veganoj kaj tre ofte eblas ĉeesti prelegojn pri veganismo dum lokaj kaj internaciaj esperantaj aranĝoj, elekti eĉ pli malmultekoste veganajn manĝojn dum kongresoj kaj internaciaj aranĝoj. Kelkaj retpaĝaroj diskonigas vegetarajn (Bonan Apetiton) kaj veganajn (VeganArto) receptojn kaj artikolojn rilatajn al veganismo. TEVA estas inter la plej malnovaj organizoj de la Esperanto-movado. Ĝi eldonas revuon kaj kunvenas okaze de UK-oj kaj dum vegetaranaj aranĝoj ĝi ofte estas reprezentita. Tri libroj veganaj verkitaj de Lode Van de Velde aperis en esperanto: ''Kial kaj kiel manĝi vegane? Sugestoj pri nutrado kiu ne endanĝerigas kaj suferigas la bestojn''. Manĝeblaj sovaĝaj plantoj kaj La Vegetara Leono: Facila rakonto por infanoj, kun aldona raporteto pri vere ekzistinta vegetara leono, plus kelkaj receptoj por vegetaraj manĝaĵoj. Kelkaj konataj esperantistoj, kiel ekzemple la germana muzikisto kaj kantisto Jonny M, estas veganoj. En Tokio, Japanio, ekzistas la Kafejo SOJO, kiu estas, verŝajne, la nura kafejo vegana kiu uzas esperanton en la nomoj de pladoj kaj menuo, kaj montras esperantajn simbolojn kaj legaĵojn. Ĝi estas renkontiĝejo por lokaj kaj vizitantaj esperantistoj. Vegana Renkontiĝo organiziĝis en la Kastelo Greziljono kaj la revuo Kontakto dediĉis numeron al tiu fenomeno.
Hartlaŭba mevo
La Hartlaŭba mevo, (Larus hartlaubii) estas eta mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Disvastiĝo
Tiu birdo estas nemigranta kaj reproduktanta kaj loĝanta endemismo de la marbordo de la Atlantiko de Sudafriko kaj Namibio. Kvankam ĝi estas ĉefe marborda aŭ estuara, ĝi ne estas pelaga specio (enmara), kaj ĝi estas rare vidata en maro malproksime de la tero. Ĝi estis iam foje konsiderata kiel subspecio de la Blanka mevo (Larus novaehollandiae).
Ĉirkaŭ duono de la tuta loĝantaro, lastatempe kalkulita je ĉirkaŭ 30,000 birdoj, estas en la regiono de Kaburbo. Ĝi reproduktiĝas en grandaj kolonioj, kaj la ĉefa tradicia reprodukta kolonio estas ĉe insulo Robben. Plenkreskuloj flugas teren por trovi manĝaĵojn por la idoj laŭ flugveturo de ĉirkaŭ 24 km.
Aspekto
Hartlaŭba mevo estas 36-38 cm longa. Ĝi estas ĉefe blanka mevo kun grizaj dorso kaj supraflugiloj, nigraj flugilpintoj kun blankaj rimarkindaj "speguloj", kaj malhelruĝaj beko kaj kruroj. Dum reproduktado ĝi havas tre helgrizan kapon, sed alisezone ĝi havas tre purblankan kapon. Ambaŭ seksoj estas similaj. Tiu specio diferenciĝas el iome pli granda Grizkapa mevo pro sia pli maldika, malhela beko, pli ruĝaj kruroj, plata kapo kaj malhelaj okuloj.
Kutimoj
La Hartlaŭba mevo alkutimiĝis al homa apudado kaj estas maltimida ĉe homaj loĝejoj. Ĝi estas ĉiomanĝanta kiel plej granda parto de la mevoj de la genro Larus kaj ili rabas, manĝas restaĵojn aŭ predas taŭgajn etajn predojn, ofte piedirante en neprofunda akvo.
Kvankam ĝi estas relative rara specio, ĉirkaŭ la deka plej rara inter la ĉirkaŭ 50 mevoj, ĝi estas komuna en sia teritorio kaj estas tre facile vidata en Kaburbo kiel plago en la konstruaĵoj aŭ naĝante en homaj naĝejoj aŭ banejoj. Foje estas eĉ danĝero en flughavenoj.
Kiel plej granda parto de la mevoj, ĝi estas tre socia vintre, kaj dum manĝado kaj dum ripozado. Ĝi estas bruema specio, ĉefe ĉe kolonioj. La voĉo estas raŭka korveca kaaarr. Tiu specio ĝenas la homojn pro sia bruemo en urbaj areoj.
Laurent Voulzy
Laurent VOULZY, realnome Lucien Voulzy (naskiĝis en Parizo) estas franca kantisto kaj komponisto.
Biografio
Laurent Voulzy naskiĝis en Parizo. «''Naskiĝinte en Parizo, kvankam fabrikita en Gvadelupo, mi ekkonis tiun insulon kiam mi estis 35-jara. Mi travivis ĝin pere de rakontoj de mia patrino aŭ gvadelupaj amikoj.''» Li kreskis en Nogent-sur-Marne, apud Parizo, kie li startis siajn unuajn "koncertojn" en la junulara kulturdomo, interalie kun Claude Le Péron (basgitaristo de Jean-Jacques Goldman).
Oni kelkfoje komparis lin kun Paul McCartney, li estas granda fanatikulo de The Beatles kvankam li konfesas influojn el Brazilo kaj tekno-muziko.
Lia patrino estis kantistino kaj dancistino. Muzike, li debutis en "Les Hellences" kun la fratoj Robson. Poste, li fariĝis gvidanto de la grupo "Le Temple de Vénus" kaj komencis solo-karieron, kiu malfacile ekstartis. Influita de angla pop-o de The Beatles, The Shadows kaj The Rolling Stones, poste gitaristo kaj orkestrestro de Pascal Danel inter 1969 kaj 1974, li estis poste rimarkita pro sia komponista laboro kun Alain Souchon. Tamen nur per "Rockollection", enorma ŝlagro, li fariĝis vere konata dum somero 1977.
Schönau (Odenwald)
Schönau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Laurent Voulzy
Biografio
Li de tiam kumulis duoblan karieron de komponisto por Alain Souchon, kun impresa nombro de ŝlagroj ("Bidon", "Allô maman bobo", "Jamais content", "Le Bagad de Lann-Bihoué", "Papa mambo", "Y'a d'la rumba dans l'air", "La Ballade de Jim", kaj multaj aliaj), kaj de kantisto, kun sukcesaj kanzonoj kies tekstoj estis subskribitaj de Alain souchon ("Désir désir" (duope kun Véronique Jannot), "Le Rêve du pêcheur", "Les Nuits sans Kim Wilde", "Paradoxal système", "My Song of You", "Karin Redinger", "Le Pouvoir des fleurs", "Bopper en larmes", "Le soleil donne", ktp.). Unu el liaj grandaj sukcesoj, Belle-Île-en-Mer, estis elektita plej bona kanzono de la 1980-aj jaroj.
La registrado de "Bopper en larmes" daŭris 13 monatojn. Laurent enfermis sin kun sia frato Richard en sia tiama eta pariza studio. Lia frato ludis la sintezilajn partojn.
Aas (apartigilo)
Familia nomo
Krome, Aas estas ankaŭ foja familia nomo.
Laurent Voulzy
Biografio
Malgraŭ malrapida produkta ritmo, li ĉiam fideligis larĝan publikon kaj li entute havis dudekon da ŝlagroj kiel kantisto, per nur 5 albumoj, kaj pli ol tridekon kiel komponisto por Alain Souchon, kvankam tiu ĉi pli kaj pli ofte komponas mem siajn muzikojn ('Foule sentimentale'', ekzemple).
Laurent Voulzy ricevis du "Victoires de la Musique" pro "Caché derrière" kaj "Avril", duobla disko de platino.
Aas (apartigilo)
Mallongigo
AAS estas mallongigo por:
Medicino/ kemio / fiziko:
Laurent Voulzy
Biografio
Li engaĝiĝis en la karitata asocio ATD Quart Monde kaj komponis kaj produktis la albumon de Nolwenn Leroy.
Lia lasta albumo "La Septième Vague" aperis la. Temas pri albumo de rekantoj, kiu grupigas dudekon da kanzonoj el la 40 lastaj jaroj. La ideo de Laurent Voulzy estis fari facile aŭskulteblan albumon survoje al ferioj aŭ sur strando. Dank'al bona amasmedia promocio, la albumo rekte fariĝis n-ro 1 en la francaj ĉartoj. Tiu albumo aparte dankas sian sukceson al kulta kanzono de la 60-aj jaroj: "Derniers Baisers", kiu tiam estis interpretita de Mike Shannon, kantisto de la grupo "Les Chats Sauvages" en 1962.
Li kantis duope kun Michel Delpech en 2006, kanzonon  Wight is Wight (albumo Michel Delpech &). Li ankaŭ registris duope kun Jean-Pierre Danel, muzikan version de "My Song of You", akompanitan de simfonia orkestro, en lia sukcesa albumo, "Guitar Connection 2". La titolo rangas kiel n-ro 7 de Top 50 en 2008.
Por festis la 30 jarojn (1977-2007) de sia ŝlagro Rockollection, originala versio de kvindeko da minutoj aperas la. Ĝi titoliĝas Recollection.
Laurent Voulzy loĝas en Joinville-le-Pont (Val-de-Marne, Francio) kie lia societo, Les Éditions Laurent Voulzy disponas pri propra registra studio.
Markolaj kolonioj
La Markolaj Kolonioj (angle Strait Settlements) estis aro da teritorioj de la Brita Kompanio de Orientaj Indioj en sudorienta Azio. Li kuniĝis en 1826 kiel krona kolonio kun ununura administracio, kaj tiel diferenciĝis el la indiĝenaj princlandoj. La Markolaj Kolonioj unue konsistis el Penang, Singapuro kun ĉiuj insuletoj ĉirkaŭ ĝi, Dinding, Provinco Wellesley, Malacca kaj la insuloj de Labuan.
Rajmund Csányi
[ĉAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Csányi Rajmund estis hungara gimnastikisto, dufoja olimpiano, trejnisto, altlerneja instruisto.
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Pro la Dua Viena Arbitracio (1940) la plena familio estis forigita el Rumanio kaj sendita al Hungario sen iu ajn havaĵoj. Ili vivis plu en Budapeŝto. maturiĝis en gimnastika gimnazio en Budapeŝto en 1954, post 4 jaroj li akiris pedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li instruis en militakademio, same en la menciita altlernejo (kiel docento), ankaŭ en la centra sporta lernejo 18 jarojn. Ekde la 1980-aj jaroj li vivis en Szentendre. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis premiojn inter 1964-2019.
Sporta kariero
estis gimnastikisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono plurfoje en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, dum li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1964 sen medalo. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto.
Amalriko de Tiro
Amalriko la 2-a de Lusignan (naskiĝis ĉ. 1272; mortis murdita en 1310), princo de Tiro (1284-1291), guberniestro kaj reganto de Kipro (1306-1310), estis la filo de Hugo la 3-a kaj de Isabela de Ibelin.
Li edziĝis en 1292 al Izabela de Armenio, filino de Leono la 3-a, reĝo de Armenio, kaj havis ses gefilojn:
Li klopodis alteriĝi en Tartus en 1299, sed ne sukcesis. En 1306, subtenata de parto de la nobelaro, li disigis sian fraton Henriko la 2-a de la reĝeco ekzilante lin al Armenio kaj nomis sin mem guberniestro kaj reganto de Kipro, atendante la kronon. Li persekutis la baronojn kaj fine estis mortigita la 5-an de junio 1310, post kiam la trono revenis al Henriko la 2-a.
Ilona Sárközi-Nagy
Ilona Sárközi-Nagy [ŝArkozi-nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sárközi-Nagy Ilona (pli mallonge Ilona Nagy) estas hungara aktoro.
Ilona Sárközi-Nagy naskiĝis la  en Mór (urbo).
Biografio
Ilona Sárközi-Nagy frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, pli poste ŝi studis en aktorstudio, fine ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2006. Ŝia ĉefinstruisto estis László Babarczy. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (2006-2012), poste 2 jarojn ŝi ne ligiĝis al teatrejo. Inter 2014-2018 ŝi estis membro de Teatro Csokonai (Debrecen). Ŝi ricevis 2 premiojn en 2007 kaj 2009. Ŝi havas vivkunulon kaj naskis filon.
Béla Szabados
Béla Szabados [sabadoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabados Béla estis hungara komponisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Szvoboda, lia pli aĝa frato estis Károly Szabados.
Béla Szvoboda naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Szabados komence lernis muzikon hejme, poste li akiris diplomon en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto en 1885. Liaj plej signifaj instruistoj estis Robert Volkmann, Gyula Erkel kaj Kornél Ábrányi (komponisto). Jam dum la studentaj jaroj li komponadis. En 1889 lia kanto ricevis la unuan lokon en kantokonkurso en Szeged. Inter 1888-1893 li instruis en Reĝa Teatra Lernejo, poste ĝis 1933 en la menciita Muzikakademio. En 1927 li estis nomumita ĉefdirektoro de Nacia Muzikejo. Li ricevis premion en 1930.
Vladimír Székely
Vladimír Székely [sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely Vladimír estis hungara elektra inĝeniero, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2010).
Vladimír Székely naskiĝis la  1941 en Budapeŝto kaj mortis la 13-an de novembro 2020.
Biografio
Vladimír Székely frekventis teknikuniversitaton en Budapeŝto inter 1959-1964, poste li eklaboris samloke kiel vicprofesoro. Li doktoriĝis en 1970 en la universitato, kie li profesoriĝis kaj doktoriĝis antaŭ la akademio en 1989. En la sekva jaro li iĝis katedrestro dum 15 jaroj. Li okupiĝis precipe pri duonkonduktaĵoj kaj integraj cirkvitoj. Li ricevis premiojn en la 2000-aj jaroj.
Pacov (apartigilo)
Nomon Pacov havas pluraj sidejoj:
Keishi Otani
Keishi Otani (大谷 圭志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo kaj Thespa Kusatsu.
Nacia Ĵamboreo de Indonezio
Nacia Ĵamboreo (Jamnas en indonezia) faratas unu foje en 5 jaroj. La ĵamboreo estas organizita de nacia organizo de skoltoj en Indonezio (Kwanrnas en indonezia. La unua nacia ĵamboreo okazis je 1973 en Situ Baru, Ĝakarto. Partoprenantoj estis el tuta lando de Indonezio.
ISO 3166-2:SE
ISO 3166-2:SE estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Svedion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>SE</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Svedio. La dua parto estas unu aŭ du literoj. La kodojn laŭ la normo ISO 3166-2:SE havas la 21 provincoj (svede nomataj län).
Kodoj de la provincoj
La alternativa kodo efektive ne estas parto de ISO 3166-2:SE, ĉar la normo ISO 3166-2 malpermesas uzi diversajn kodojn por unu teritoria unuo.
Osip Makovej
Makovej Osip ukraine Осип Маковей (1867-1925) - poeto, satiristo, pedagogo, socia aganto, lingvisto. "Galicia Orfeo". Naskiĝis en Lviva provinco. Fininte seminarion en la Universitato de Vieno, li instruis en seminario de Ĉernivco. Doktoriĝis pri lingvistiko. Kune kun Ivan Franko eldonis kelkajn periodaĵojn. Dum la Unua mondmilito servis kiel tradukisto. Oni diras, ke bone armilarigitan 80-mil-kapan polan armeon pelis de rivero Zbruĉo ĝis Lvivo Ukrainaj siĉ-pafistoj ankaŭ tial, ĉar ke ilin instruis tion Bohdan Lepkij kaj O. Makovej.
Liajn poemojn esperantigis Denteto kaj Volodimir Pacjurko, rakonton "Muŝkaptulo" - Orest Kuzjma (Literatura mondo, 1925, 1).
Au ZH (stacidomo)
Au ZH estas fervoja stacidomo en Wädenswil, Svislando.
NGC 4411B
NGC 4411B (aliaj indikoj — NGC 4411-2, IRAS12242+0909, UGC 7546, KCPG 336B, MCG 2-32-55, ZWG 70.82, VCC 939, PGC 40745) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kastelo de Lesencetomaj
La Kastelo de Lesencetomaj aŭ pri la iama posedanto Kastelo de Nedeczky [nedecki] estas monumento historia en Hungario en vilaĝo Lesencetomaj.
Historio
En Lesencetomaj tiu ĉi baroka kastelo estis konstruita en 1752 fare de la loka bienulo Karolo Nedeczky. Oficiro aĉetis la kastelon en la frua 19-a jarcento. Okazis trifoje trakonstruoj, pligrandigaj laboroj en 1854, 1953 kaj 1984. En 1945 ĝi estis ŝtatigita, kiel ĉiuj kasteloj. La kastelo estas longe jam hejmo de mensaj handikapuloj, tial la kastelo ne estas vizitebla, sed oni zorgas pri bona stato de la kastelo kun la parko.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo foje kun mansardoj situas sola kaj formas brikon. Tamen estas ankaŭ du aloj, la unua estas longa, la alia mallonga. La fasado estas simetria, la meza parto iomete reliefas, plej supre estas mansardo. La enirejo funkcias en la malantaŭa parto, tie etendiĝas la menciitaj 2 aloj. Iam ili estis egalaj, sed la unua estis plilongigita kun longa teretaĝa parto, sed kun mansardoj.
Parko
La parko estis plantita ĉirkaŭ 1800. Diversaj arboj kreskiĝas, nepre menciindas ekzemple Sequoioideae.
134087 Symeonplatts
134087 Symeonplatts estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Symeon Platts, Altranga Videkinisto por la misio OSIRIS-REx ĉe la Universitato de Arizono.
Olivier R. Hainaut
Post bakalaŭro C kun mencio ricevita en la liceo Jean-Baptiste Vuillaume en Mirecourt (Francio), li ricevis licencion pri fizikaj sciencoj ĉe la Universitato de Lieĝo en Belgio.
Li esti post-doktoranto ĉe la Universitato de Havajo kaj la Observatorio La Silla, kaj poste fariĝis astronomo ĉe la Eŭropa suda observatorio.
Malkovroj
Li malkovris plurajn el kiuj 1994 TG2 (unu el la 60 unue malkovritaj transneptunaj objektoj), 2001 DB106, (123509) 2000 WK183, (40314) 1999 KR16, 2001 HA59. Li estas ankaŭ konata pro siaj laboro pri la malproksimaj kometoj
La asteroido 14972 Olihainaut estis nomita en lia honoro.
Renchen
Renchen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
31777 Amywinegar
31777 Amywinegar estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Amy Winegar, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Bonneville Elementary en Sallaga Urbo (Utaho).
Blanka mevo
La Blanka mevo (Larus novaehollandiae) konata en Aŭstralio simple kiel "mevo", tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Disvastiĝo kaj specio
Ĝi estas la plej komuna mevo en Aŭstralio. Ĝi troviĝas tra la tuta kontinento, sed ĉefe en marbordaj zonoj, kaj ankaŭ en Tasmanio, Novzelando kaj Nov-Kaledonio. La sudafrika Hartlaŭba mevo (Larus hartlaubii) kaj la novzelanda Tarapungo (Larus scopulinus) estis iam foje konsiderataj kiel subspecioj de la Blanka mevo.
La blanka mevo, spite ties anglalingva nomo Silver Gull (Arĝenta mevo) ne devas esti konfuzita kun la Arĝentmevo, kiu nomiĝas tiel en multaj aliaj lingvoj (scienca latinlingva Larus argentatus, germanlingve Silbermöwe, franclingve Goéland argenté, nederlande zilvermeeuw) kaj estas multe pli granda, fortika kaj nenie koincidas teritorie kun tiu ĉi.
La Blanka mevo estas komuna specio, adaptita sukcese al urbaj medioj kie ofte ĉeestas komercejojn kaj rubejojn.
La Blanka mevo estis almenaŭ dufoje vidataj en Usono: unu ekzemplero estis morpafita en aŭgusto 1947 ĉe la rivero Genessee, Lago Ontario. Alia estis feliĉe nur fotita en Salem County, Nov Jersey, en aŭtuno 1996. Nune oni supozas, ke ambaŭ eskapis el kaptiteco (AOU 2000).
Aspekto
Temas pri bela mevo kies pura blanko estas en kapo, kolo, brusto, ventro kaj vosto. La dorso kaj flugiloj estas helgrizaj. Kiel tipa mevo. La beko kaj kruroj estas ruĝegaj. La okuloj estas flavaj kaj la flugilpintoj nigraj. Junuloj ne estas tiom blankaj kaj havas malhelflavajn bekon kaj krurojn.
Tajgeto
La montaro konsistas ĉefe el kalkŝtono el la terciara epoko kaj el la supra kretaceo.
Indikativo
Indikativo estas baza modo, signifanta okazojn, faktojn kaj similajn. Tio estas la modo de la realo. Esperanto havas tempojn kun ĝustaj finaĵoj: -as (nuna tempo), -is (pasinta tempo), -os (venonta tempo). La finaĵoj -us kaj -u estas ekster la modo indikativo.
Bomoh
Bomoh estas folklora ŝamano en Malajzio kaj en la malaja kulturo. La origina rolo de la bomoh estis tiu de kuracisto : ili multe helpis al pli bona komprenado de la medicinaj povoj de multaj lokaj plantoj. Kvankam la vorto bomoh estas malaja, ekzistas bomoh-j de ĉiuj religioj kaj rasoj.
Rittana
Rittana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bernezzo, Gaiola, Monterosso Grana, Roccasparvera, Valgrana kaj Valloriate. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Kantono Montélimar-1
Komunumoj
Apartenas al la kantono Montélimar-1 la jenaj 2 francaj komunumoj :
Ostrio
La ostrio (Ostrya) estas plantogenro el la familio betulacoj (Betulaceae). La genro havas ok ĝis dek speciojn, inter kiuj estas unu, kiu hejmiĝas en Eŭropo. Ili estas deciduaj arboj kaj arbustoj. La specioj el la genro Ostrya similas al karpeno (Carpinus). La diferenco estas la nudaj amentoj ĉe karpenoj kaj ĉe Ostrya per involukro ĉirkaŭita frukto.
Priskribo
Ostrya estas deciduaj arboj kaj arbustoj. La burĝonoj estas ovformaj kun multaj skvamoj. La folioj estas neregulaj kaj duoble segildentaj.
La masklaj floraroj estas pendantaj kaj dum la vintro nudaj amentoj. Ili tre similas al aveloj. La inaj floraroj tre similas al lupolo. Tial la nomo lupolfago en la germana lingvo. La malgrandaj fruktoj (nuksetoj) ofte havas flugilojn.
La ligno estas tre malmola. En anglalingvaj landoj ĝi estas nomata ankaŭ ironwood (‚ferligno‘). Ĝi estis en fruaj tempoj uzitaj por fari rabotilojn.
Disvastigo
Ostrya estas disvastigita en la moderklimataj regionoj de la norda hemisfero. En Eŭropo hejmiĝas nur unu specio, nome la Eŭropa lupolfago (Ostrya carpinifolia), kiu hejmiĝas en Sudeŭropo kaj en Malgrandazio. Tri specioj hejmiĝas en Nord- kaj Mezameriko. La aliaj specioj hejmiĝas en Azio, precipe en Ĉinujo.
Sistematiko
! align="center" | Scienca nomo || align="center" | Esperanta nomo || align="center" | diavastigo || align="center" | sinonimoj
Åke Ahlrén
Åke AHLRÉN (naskiĝis la 25-an de majo 1918, mortis la 6-an de aprilo 2014 en Kista) estis sveda esperantisto.
Laŭ profesio li estis oficisto ĉe inĝeniera firmo, kaj kiel tia ofte survoje en Eŭropo, ek de 1966 ĉefe en landoj malantaŭ la tiel nomita Fera Kurteno. Tie li spertis Esperanton ne malofte kiel apogon.
Li loĝis en Kista, urboparto de Stokholmo.
Li estis membro de KELI kaj partoprenis laŭeble ĉiujn kristanajn kaj ekumenajn kongresojn same kiel la de Bernhard Eichkorn organizitajn ADORU-Semiariojn kaj Bibliajn Tagojn.
Kune kun la germana Adolf Burkhardt, la angla William John Downes, la nederlanda Hendrik Arie de Hoog kaj la norvega Hans Amund Rosbach li eldonis en 1971 la Evangelian Himnaron "Adoru Kantante".
Åke Ahlrén tradukis pli ol dudek kristanajn himnojn, unu li originale verkis.
Noiștat
Noiștat [nojŝtat] (hungare: Újváros, germane: Neustadt) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 688 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 425 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1355. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Iacobeni.
Fonto
La germana kaj la hungara nomoj de la vilaĝo signifas "nov-urbo". La rumana nomo estas fonetika transskribaĵo de la germana.
Internacia Ekzamena Komisiono
Elekto de Internacia Ekzamena Komisiono (IEK)
Elektas IEK-n la Komitato de UEA kaj la Komitato de ILEI
Celoj de la Internacia Ekzamena Komisiono
a. Plivastigo de la ekzamensesioj La daŭra klopodo estas oferti la ekzamenojn ne nur dum la Universalaj Kongresoj sed porti ilin al la esperantistoj en iliaj hejmregionoj. Tio postulas de IEK kunlaboron kun Landaj Asocioj, TEJO-Sekcioj, kun internaciaj kaj klerigaj centroj aŭ universitatoj en la okazigo de diversnivelaj ekzamensesioj. Ekde la starigo de la ekzamenoj de ILEI/UEA efektiviĝis sesioj en la plej diversaj mondopartoj, de Britio ĝis Norvegio, de Usono ĝis Koreio kaj Togolando, Ĉinio, Pollando, Svisio, ktp kaj tio okazis en la plej diversaj kadroj: Universalaj Kongresoj, LIBE-Kongresoj, IJK; Eŭropaj, Amerikaj, Afrikaj kaj Azia Kongresoj, Someraj Universitataj Kursoj, ktp.
b. Rajtigo de ekzamenantoj: La ekzamena laboro ne estas limigita al sep membroj de IEK. Laŭ la regularo IEK rajtas nomi rajtigitajn ekzamenantojn, kiuj membriĝas en Internacia Rajtigita Ekzamenantaro (IRE). Nuntempe en IRE membras konataj pedagogoj kaj metodikistoj de la Esperanto-medio. Por konservi la ekzamenan nivelon IEK certiĝas, ke ĉiu loka ekzamena komisiono enhavu almenaŭ unu membron de IEK aŭ iun, kiu jam kelkfoje ekzamenis sub ties gvido.
c. Pretigado de ekzamenaj testoj. IEK kunlabore kun la membraro de IRE konstante ellaboras specimenajn testojn por disponigi al la diversaj centroj dezirantaj okazigi ekzamensesiojn.
ĉ. Evidente, nek ILEI nek UEA celas per ĉi tiuj Internaciaj Ekzamenoj de ILEI / UEA nuligi la ĝisnunajn landajn ekzamenajn sistemojn de Esperanto, kiuj kelklande jam estas organizataj. IEK proponas normon kaj ekzamenajn teknikojn celantajn internaciiĝi iom post iom per disvastigo en kaj ekster la Esperanto-komunumo.
d. Laŭ Artikolo 2(c) de la Principa regularo, individuaj ekzamensesioj estas sub la gvidado de "tripersona Loka Ekzamena Komisiono (LEK), kies konsiston kaj prezidanton aprobis IEK. LEK estu internacia." Tio signifas, ke la denaskaj lingvoj de la tri membroj de LEK ne povas esti la sama; devas esti minimume du malsamaj lingvoj ene de LEK; indiĝenaj lingvoj de Afriko ekzemple estas agnoskataj. Unu devo de IEK, laŭ Artikoloj 2(b) kaj 3(ĉ) de la Principa regularo, estas rajtigi membrojn de Internacia Rajtigita Ekzamenantaro, kiuj konsistigas la LEK-ojn por la diversaj ekzamensesioj. Laŭ Artikolo 4(b), "LEK, sub la gvido de la prezidanto, kontrolas kaj pritaksas aparte la skribajn kaj parolajn respondojn. Surbaze de tiuj du notoj LEK aljuĝas la finajn notojn por la atestiloj." (Vidu aliloke "Notoj kaj atestoj".)
e. Paralele disvolviĝis interesa evoluo en Hungario. Esperanto en Hungario havas saman lokon kiel la aliaj lingvoj en la instrusistemo. Tie nova ekzamensistemo naskiĝis laŭ la Komuna Eŭropa Referenckadro (KER).
Du paralelaj ekzamensistemoj
Pri Komuna Eŭropa Referenckadro (KER) Grava informo: tiu kadro (KER) fakte ne estas nur eŭropa, ĉar enestas korea lingvo, japana, ĉina kaj araba…. Do tiu « eŭropa » kadro ne plu estas eŭropa, sed tutmonda.
Danke al la laboro de Katalin Kováts en Hago (NL) kaj ŝia teamo la baza dokumento « Referenckadro » nun ekzistas en Esperanto kaj tiu lingvo estas unu el la multnombraj agnoskitaj lingvoj.
Rememorigo : La Komuna Eŭropa Referenckadro (KER) estis koncipita de Konsilio de Eŭropo (KE).
Pri KER : tiu kadro precizigas la nivelojn en lingvokapablo per esprimoj A1, A2, B1, B2, C1, C2. Ekzistas tre precizaj priskriboj de la atingoj laŭ la niveloj. Tio estas tre efika helpilo. Oni finfine nun povas bone kompari nivelojn en lingvokapablo. Por Esperanto ekzistas tri niveloj: B1, B2 kaj C1.
En 2008 UEA fariĝis institucia membro de ALTE (Asocio de LingvajTestistoj en Eŭropo), partoprenis ĝian fakan konferencon en Cambridge kaj prezentis sin en ĝia interna kunsido en Lisbono, Portugalio, en novembro 2008.
Membriĝo ĉe ALTE signifas renomon. ALTE zorgas pri unuecaj, niveligitaj postularoj por KER-ekzamenoj, ebligas komparadon de ekzamensistemoj, plenumas kvalitkontrolon, validigon.
Por akiri internacie uzeblan varianton de la hungaria KER-ekzameno en Esperanto, UEA kontraktis kun ITK kaj ellaboris la novajn ekzamenojn en la niveloj B1-B2-C1. ITK estas la Ŝtata Ekzamencentro en Hungario, Idegennyelvi Továbbképző Központ (laŭvorte: Fremdlingva Pluklerigad-Centro), ili estas la posedantoj, ellaborintoj de la KER-ekzamenoj en multaj lingvoj, inter ili en Esperanto. En 2008 komenciĝis la rajtigo de ekzamenantoj por la KER-ITK ekzamenoj de UEA laŭ difinitaj kriterioj.
En la jaro 2009 Internacia Ekzamena Komisiono akceptis novan regularon por sesio por blinduloj. En la jaro 2011 Internacia Ekzamena Komisiono akceptis novajn regularojn: 1) Regularo por malĉeesta sesio. 2) Regularo por nivelo "Unua Kontakto". 3) Regularo por "Sojla Nivelo".
Konsisto de Internacia Ekzamena Komisiono
Deĵorperiodo 2018-2021
Karine Arakeljan (Armenio), Prezidanto
Mónika Molnar (Hungario, loĝanta en Svislando),
Mireille Grosjean (Svislando) vic-prezidanto
Flugilfabo
La goafabo (Psophocarpus tetragonolobus), ankaŭ nomata flugilfabo, estas utilplanto en la subfamilio Faboideoj (Faboideae) el la familio de la Fabacoj (Fabaceae).
Internacia Ekzamena Komisiono
Konsisto de Internacia Ekzamena Komisiono
Giridhar Rao (Barato)
Flugilfabo
Priskribo
La goafabo estas tre disbranĉita, maldekstren volvanta, multjara, herba planto. Ĝi plej ofte estas kultivata kiel unujara planto. La radikoj formas tuberojn kiel rezervorganoj. La folioj estas triparte pinataj. La folietoj estas ovoformaj, 5 ĝis 14 cm longaj kaj 3 ĝis 9 cm larĝaj, pintaj, glatranda aŭ labaj.
Internacia Ekzamena Komisiono
Konsisto de Internacia Ekzamena Komisiono
Jeremie Sabiyumva (Burundo)
Flugilfabo
Priskribo
Nur malofte la floroj staras unuope, ofte ili staras ĉe akseloj en 2 ĝis 10 cm longaj densaj grapolaj floraroj. L a unusimetriaj floroj estas,kun longeco de 2 ĝis 5 cm, relative grandaj. La korolo estas flave roza aŭ violkolora. La „flago“ staras kaj estas 2,5 cm larĝa.
La guŝoj estas 10 ĝis 20 cm longaj kaj havas du ondajn flugilojn kun larĝeco de 5 mm. La guŝoj enhavas inter kvin kaj dudek, maksimume kvardek semojn. La rondaj-ovalaj semoj havas grandecon de 7 ĝis 8 mm. La hilumo estas hela ĝis kremkolora kun malhela rando.
Disvastigo
Naturaj disvastigaj regionoj ne estas konataj. Oni supozas la devenon en Azio, sur la Maskarenoj aŭ en Madagaskaro. Ĝi estas vaste kultivata.
Uzado
La planto estas multflanke uzata. Kaj la junaj fruktoj, kaj la maturaj semoj kaj la subgrundaj tuberoj estas manĝeblaj. El la semoj oni produktas grasacidojn. 100 gramoj sekigitaj goafaboj enhavas 16 g'ojn da graso, el kiu 3,3 g estas satigitaj 5,8 g unufoje nesatigitaj kaj 3,7 g plurfoje nesatigitaj grasacidoj. La oleo de la semoj estas uzata i. a. por fari sapon. La semoj havas grandan nutrovaloron, kompare al sojfabo.
Internacia Ekzamena Komisiono
Konsisto de Internacia Ekzamena Komisiono
Deĵorperiodo 2022-2025
?
Vidu ankaŭ
Internacia Rajtigita Ekzamenantaro
Broso (perkutinstrumento)
Broso, ankaŭ nomata ĵazbroso, estas speciala speco de bastonoj.
Historio
La historio de la brosoj komenciĝis en la fruaj 1900-aj jaroj en Nov-Orleano. La frapinstrumentistoj elprovis novan metodon por generi pli molan sonon. Pro tio ili prenis muŝbatilon. Poste estis evoluataj specialaj brosoj, kiuj similas al la nunaj.
Materialo
Brosoj konsistas el tubo, kiu servas kiel tenilo. Tiu ĉi kutime konsistas el gumo. La dratoj de la broso je kelkaj variaĵoj povas esti tirataj per metalbastono en la internon de la tubo. Per tio oni povas ŝanĝi kaj la angulon de la dratareo kaj ankaŭ (je malpli elstaraj dratfinaĵoj) ties malmolecon efikantan kontraŭ la frapfelo. La dratoj havas malsamajn dikecojn kaj povas konsisti el metalo kaj ankaŭ el plasto.
Sono
Brosoj havas molan, fluan kaj mallaŭtan sonon, kio estas idealaj cirkonstancoj por ludi ĵazbaladojn. Tamen brosoj estas ege varie uzeblaj. Oni povas uzi ilin en multaj muzikstiloj, ekz. en modernĵazo, kontreo, diksilando kaj novorleano-ĵazo. La sono de brosoj donas al bando same bonan ritmon kiel bastonoj.
Ludmaniero
Senco kaj celo estas ekhavi daŭran sonon. La maldekstra mano moviĝas kutime cikloforme sur la knartamburo, dum kiam la dekstra mano ludas diversajn frazojn. Tio varias tamen kaj okazas laŭ plaĉo de la frapinstrumentisto. Ankaŭ oni povas uzi brosojn kiel normalajn bastonojn. Ili estas tamen nur uzeblaj sur raspigitaj feloj.
La cimbalojn oni povas laŭplaĉe ludi per la tubo (tenilo) aŭ per la dratoj.
Literaturo
John Riley: The Art of Bop Drumming
Percussion mallet
György Klapka (negocisto)
György Klapka [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klapka György estis hungara baletisto, koreografo, negocisto.
György Klapka  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Li edziĝis kvinfoje, resume li havis 5 gefilojn.
Gartmann (apartigilo)
Gartmann estas la familia nomo de jenaj personoj:
Internal Security Department
La Internal Security Department (mallongigo : ISD aŭ ĉine 新加坡内部安全局) estas registara agentejo de Singapuro. Ĝi dependas de la singapura ministro pri hejmaj aferoj, sed antaŭe apartenis al la ministerio pri internaj kaj defendaj aferoj ĝis reformo de la 11-a de aŭgusto 1970.
Tiu agentejo ĝenerale celas protekti singapuranojn kontraŭ ĉiuj eksteraj minacoj, inkluzive de internacia terorismo, eksterlandaj komplotoj kaj spionado. La ISD ankaŭ pritraktas aliajn eblajn minacojn kiel komunismo aŭ rasismaj inklinoj, kiuj povus malreguligi la socion de Singapuro.
Obsession
"Obsession" [Obsedo] estas la dektria epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Art Wallace kaj reĝisorita de Ralph Senensky, ĝi estis origine elsendita la 15-an de decembro 1967.
Intrigo
Dum planeda enketo, tri membroj de teamo de la USS Enterprise (NCC-1701) estas atakitaj kun sango drenado de hemoglobino de gasa esto, kiun Kapitano Kirk jam renkontis dek unu jarojn antaŭ ol servante sur la stelŝipo USS Farragut. Por ĉasi por la ulon Kirk rifuzis foriri la planedon por rekontiĝo kun la USS-Yorktown. La "Enterprise" malsukcesas trovi la ulon uzante enŝipajn sensorojn, la ulo atakas al dua surplanetiĝa teamo, drenante hemoglobinon el du pli da kosmonaŭtoj. Reen en la ŝipo, kiam Kirk ekscias, ke sekureca oficiro, Garrovick (Stephen Brooks), hezitis pafi sur la ulon, li forte kolerigas.
Ĉefkuracisto Leonard McCoy reviziinte la rekordojn de la antaŭa renkonto de Kirk, alfrontas la kapitano super sia obsedo kun la besto; kiel juna leŭtenanto, Kirk hezitis en pafi fazerojn sur la besto, kiu poste mortigis duonon de la anaro de Farragut. Kvankam ĝi ricevis komendon pro kuraĝo, Kirk daŭre kulpigas sin mem pro la mortoj. Kirk subtenas, ke la ulo estas urĝa minaco. Piloto Pavel Chekov interrompas ili por informi, ke la nubo-besto malproksimiĝas de la planedo.
(11346) 1997 AP14
(11346) 1997 AP14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Obsession
Intrigo
La "Enterprise" persekutas la ulon ĝis ke ĝi turniĝas kaj antaŭas la ŝipon. Kirk ordigas armilojn, kiu havas nenian efikon. La ulo tiam pasas tra la ŝildoj kaj eniras la ventilan sistemon. Spock notas al Kirk, ke, ĉar la besto ne povas esti damaĝita per konvenciaj armiloj, la kapitano tute ne bedaŭru pri sia pli frua renkonto. Rimarkante, ke li nek Garrovick povus malutili la ulon, Kirk ordonas la ke li revenu al devo.
La besto fine forlasas la ŝipon. Kredante ĝin esti direktanta al la Tycho-sistemo por naski, Kirk kaj Garrovick iras malsupren kun antimateria bombo. Kun la ulo envolvanta ilin, Kirk kaj Garrovick transportiĝas kaj la bombo eksplodas, neniigante la eston.
Gyula Halasi
Kariero
Gyula Halasi estis aktoro inter 1937 kaj 1941 de Urba Teatro de Segedo, de 1941 ĝis 1977 de la hungara teatro de Oradea.
Givrezac
Geografio
Givrezac situas en la sudo de Charente-Maritime, sudokcidente de Pons.
AGH Universitato de Scienco kaj Teknologio
AGH Universitato de Scienco kaj Teknologio Stanisław Staszic (Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica, internacia nomo AGH University of Science and Technology) estas unu el la plej grandaj polaj universitatoj, nomita honore al Stanisław Staszic, troviĝanta en Krakovo. Ĝi estis fondita la 8-an de aprilo 1919 laŭ decido de la pola registaro. La magazino Perspektywy konsideras ĝin unu el la plej bonaj teknikaj altlernejoj en Pollando.
La Nokto en Varennes
La Nokto en Varennes (en la franca: La Nuit de Varennes kaj en la itala: Il Mondo Nuovo) estas franca-itala filmo kiun faris Ettore Scola dum la jaro 1982. Temas pri historia filmo kiu rilatas al la fuĝo el Parizo de la franca reĝo Ludoviko la 16-a kaj de la reĝino Marie-Antoinette en junio 1791 kaj al ilia arestado en Varennes (Loreno). La filmo baziĝas je romano de Catherine Rihoit.
Temo
Dum nokto en junio 1791, la libertina skribisto Restif de La Bretonne vidas, en Parizo, kiel mistera kaleŝo forlasas la reĝan palacon. La scivolema Restif provas sekvi la karoson kaj al li sukcesas tion dank'al Giacomo Casanova. Baldaù, li malkovras, ke tiu karoso intencas reatingi alian karoson, kiu forveturis pli frue kaj kies vojaĝantaro estas … la reĝa familio.
La Pasiono de Kristo
La Pasiono de Kristo estas filmo reĝisorita de Mel Gibson pri la lastaj dek du horoj de la vivo de Jesuo de Nazareto, surekranigita printempe de 2004.
Intriga resumo
Ĉirkaŭ la jaro 30 en la komuna epoko, en la provinco romia Palestino, obskura lignaĝisto juda nomita Jesuo de Nazareto estis ekinstruanta publike kaj proklamis la alvenon de "Regno de Dio". Jarcentojn la juda popolo estis atendanta la aperon de promesita liberiganto konata kiel la Mesio - persono kiu restaŭrigus la originan dignon de la judoj, kaj liberigus ties sanktan hejmlandon de ĉia malbono kaj malespero. En la mensoj de pluraj judoj, Jesuo ŝajnis esti tiu Mesio. Havante grupon da diŝciploj de li elektitan, Jesuo estis ekaltiranta el la plebaro de Galilejo kaj Judeo grandegan sekvantaron, kiu fine laŭdis lin kiel ties Mesio kaj Reĝo. Jesuo tamen ankaŭ havis multe da malamikoj ĉe Jerusalemo. La Sinedrio, reganta senato, kies anoj estis la ĉefaj princoj judoj kaj la Fariseoj, konspiris por Jesuon mortigi.
NGC 4411A
NGC 4411A (aliaj indikoj — NGC 4411-1, ZWG 70.74, IC 3339, VCC 905, UGC 7537, KCPG 336A, MCG 2-32-48, PGC 40695) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Stacio Tanakura
Stacio Tanakura (japane: 棚倉駅 [Tanakura-eki], angle: Tanakura Station) estas fervoja stacio en Kizugaŭa, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Nara.
Kris Peeters
Kris PEETERS (naskiĝis en Reet la ) estis ekde la 26-a de junio 2007 ĝis la 25-a de julio 2014 la ministroprezidanto de Flandrio kaj gvidanto de la Flandra Registaro. Li estas politikisto de la partio CD&V.
Dum pli ol dek jaroj Kris Peeters estis la ĉefo de organizaĵo por sendependaj entreprenistoj, antaŭe NCMV kaj nuntempe Unizo.
En la jaro 2004 oni petis lin iĝi la tria CD&V-ministro en la Flandra Registaro. Kiel neelektito li respondecis pri Publikaj Laboroj, Medio, Havenoj kaj Energio. Ĉefe lia funkcio de ministro pri medio estis kritikata de la media movado.
Kris Peeters en la lastaj jaroj kune kun Bart De Wever estas la plej populara politikisto de Flandrio.
Kazuya Maeda
Kazuya Maeda (前田 和也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Sagawa Printing, Montedio Yamagata kaj Tochigi Uva FC.
Konserva biologio
Konserva biologio, Konservobiologio, Konservada biologio aŭ Konservadekologio estas la scienca studo de la naturo kaj statuso de la biodiverseco de la Tero kun la celo protektadi speciojn, iliajn vivejojn, kaj ekosistemojn de troaj indicoj de formorto. Ĝi estas interfaka kampo uzanta sciencojn, ekonomikon, kaj la praktikon de natura resursoadministrado.
Historio de la termino
La esprimo konservadekologio (conservation biology) estis lanĉita kiel titolo de konferenco okazinta ĉe la Universitato de Kalifornio, San Diego en La Jolla, Kalifornio en 1978 organizita fare de biologoj Bruce Wilcox kaj Michael E. Soulé. La renkontiĝo estis ekigita fare de la konzerno inter sciencistoj pri tropika senarbarigo, malaperantaj specioj, malpliigo de genetika diverseco ene de specioj. La konferenco kaj konferencartikoloj kiuj rezultis serĉis transponti interspacon ekzistantan en tiu tempo inter teorio en ekologio kaj populacibiologio de unu flanko kaj konservopolitiko kaj praktiko ĉe la alia. Konservadekologio kaj la koncepto de biologia diverseco (biodiverseco) aperis kune, helpante al kristaligo de la moderna epoko de konservadoscienco kaj politiko.
(40310) 1999 KU4
(40310) 1999 KU4 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Martha Graham
Martha GRAHAM (11a de majo, 1894 – 1a de aprilo, 1991) estis usona dancistino de moderna danco kaj koreografiistino. Ŝia stilo, nome Graham tekniko, reformis la usonan dancostilon kaj estas nun instruata tutmonde.
(40310) 1999 KU4
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Martha Graham
Ŝi dancis kaj instruis dum ĉirkaŭ sepdek jaroj. Graham estis la unua dancisto kiu ludis en la Blanka Domo, veturis eksterlanden kiel kultura ambasadoro, kaj ricevis la plej altan civilan premion en Usono: nome Prezidenta medalo de libereco. En sia vivo ŝi ricevis honorojn kiel la Ŝlosilo de la Urbo Parizo al la Japanimperia Ordeno de la Belega Krono.
Informfluo (apartigilo)
Informfluo povas signifi jenon:
Goldmann
Post la translokiĝo al Munkeno, la eldonejo en 1952 publikigis sian unuan poŝlibron kaj sekve tute koncenriĝis pri produktado de malmultekostaj poŝlibroj, retiriĝante el la produktado kaj komerco de rigidkovrilaj libroj. Ekde la jaro 1986, jam parto de la eldoneja grupo Random House, la eldonejo tamen rekomencis ankaŭ publikigi pli multekoste vendatajn rigidkovrilajn librojn.
En la 1950-aj jaroj poŝlibre en la eldonejo unue publikiĝis germanlingvaj tradukoj de la krimromanoj de Edgar Wallace, en serio de tipe ruĝaj librokovriloj. La eldonejo instigis kaj disvastigis la germanlingvan vorton "Krimi" kiel mallongigo de la formala vorto Kriminalroman, do krimromano. Al la serio aldoniĝis germanlingvaj tradukoj de la krimromanoj de Agatha Christie, pli poste ankaŭ de Victor Gunn, Arthur W. Upfield kaj Thomas Muir, ankoraŭ pli poste de Francis Durbridge kaj Rex Stout. Pliaj krimromanaj verkistoj kun pli granda nombro de verkaĵoj en la serio estis interalie Louis Weinert-Wilton, Earl Derr Biggers, John Creasey, Ellery Queen, Dick Francis kaj Bill Knox. Krome en plia "flava serio" publikiĝis literature altgrangaj beletraj verkoj de ekzemple la verkistoj Stefan Heym, Walter Kempowski, Manfred Bieler aŭ Ingeborg Drewitz. Nuntempe publikiĝas tre vasta gamo de fikcia kaj nefikcia literaturoj. En aparta serio ekde la jaro 1980 publikiĝas libroj pri esoterismo, spiritismo kaj alternativa medicino, komence sub seria titolo Goldmann Esoterik, nun sub seria marko Goldmann Arkana. Ekde la jaro 1998 aldoniĝis serio pri konsilaj nefickiaj libroj, sub seria marko Mosaik bei Goldmann. Samjare ankaŭ aldoniĝis eldoneje verkita enciklopedio, publikigata en 24 kolore presitaj volumoj kaj akompanata per komputildosiera kompaktdisko.
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Rastado de la Vintra Ciklodromo
La Rastado de la Vintra Ciklodromo (france: La rafle du Vélodrome d'Hiver, ofte nomata rafle du Vel' d'Hiv), - estas la plej masiva aresto de judoj realigita en Francio dum la Dua mondmilito. En julio 1942, la nazia reĝimo organizas operacon « Printempa Vento »: grandega rastado de judoj en pluraj eŭropaj ŝtatoj. En Francio, la Reĝimo de Vichy mobilizas la francan policon por partopreni en la operaco: en Parizo, 9000 francaj policanoj kaj ĝendarmoj rastis la judojn. La, je tagfino, nombro da arestoj en Parizo kaj ĉirkaŭurbo estis 13152, laŭ la kalkuloj de la prefektejo de polico.
Organizo de Rastado
Tial ke francaj judoj estis normale surslipigitaj depost 1940 (la lasta franca popolnombrado, kiu enhavis religiajn datumojn estis tiu de 1874), la aŭtoritatoj konis iliajn adresojn (« Sliparo Tulard »).
René Bousquet, ĝenerala sekretario de la nacia polico, akompanata de Louis Darquier de Pellepoix, ĝenerala komisaro pri judaj aferoj, renkontis la en la sidejo de Gestapo en Parizo, la SS Helmut Knochen kaj Théo Dannecker, SS generalo kiu direktas la germanan policon en Francio. Nova kunveno, en la oficejoj de Dannecker en Avenuo Foch, kies celo estas organizi rastadon planitan la, okazas la kun Jean Leguay, asistanto de Bousquet, akompanata de François, direktoro de la ĝenerala polico, Hennequin, direktoro de la municipa polico, André Tulard, aferŝarĝito pri judaj aferoj en la prefektejo, Garnier, sub-direktoro de proviantado en prefektejo de Seine, Guidot, polic-komisaro en la ĉef-stabejo de municipa polico kaj fine Schweblin, direktoro de polico pri judaj aferoj. SS Kapitano Dannecker deklaras: « Francaj policanoj - malgraŭ formalaj skrupuloj - devos plenumi la ordonojn! » . La rastado celas germanajn, aŭstrajn, polajn, ĉeĥajn, rusajn kaj nedeterminitajn judojn, de 16 ĝis 50-jaraĝaj. Esceptaj malobservoj por virinoj « kies gravedeco estas tre profunda » aŭ « mamnutranta sian bebon » estas antaŭplanitaj, tamen « Por eviti tempoperdon, tiu ordigo ne estos farita hejme sed en la unua centro de kungrupiĝo fare de la komisaro de la publika vojo ». Nazioj antaŭplanas arestigi 22000 fremdajn judojn fare de la franca polico en Granda Parizo, kiuj estos kondukataj al Drancy, Compiègne, Pithiviers kaj Beaune-la-Rolande. Tiucele, « La servo de S-ro Tulard havigos al la Direkcio de municipa polico la slipojn de arestotaj judoj (…) Infanoj malpli ol 15 aŭ 16-jaraĝaj estos konfiditaj al Ĝenerala Unuiĝo de Izraelidoj en Francio, kiu siavice konfidos ilin al siaj fondaĵoj. La ordigo de infanoj estos farita en la primaraj centroj de kungrupiĝo. »