cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roŝtio
Pretigado
Por pretigi roŝtion por 4 personoj oni unue kuiras la antaŭan tagon proksimume 1 ĝis 1,5 kilogramojn (laŭ apetito de la manĝontoj) da duraj terpomoj en iliaj ŝeloj - tro mole kuirantaj terpomoj ne taŭgas, ĉar el ili fariĝos dum la raspado terpomkaĉo. La kuiritajn terpomojn oni konservas dum nokto en la friduoj. Oni nun raspas malvarmiĝintajn kuiritajn terpomojn per tiel nomita roŝtiraspilo. Tiam oni fandas 100 gramojn da butero en rostkaserolo aŭ alternative varmigas plantan oleon (prefero el sunflorgrajnoj aŭ olivoj) en la kaserolo, tiel ke la planko de la kaserolo kovriĝas per la flua graso. Oni nun en la butero aŭ oleo rostas la roŝtion unue unuflanke kaj poste oni turnas la amason kaj rostas ĝin aliflanke, tiel ke oni ricevas belan brunan flanaspektan amason el rostitaj terpomoj. Tio estas la klasika roŝtio.
Variaĵoj
Ŝatata variaĵo estas la tiel nomita berna roŝtio. Oni pretigas la bernan roŝtion same kiel la klasikan roŝtion sed aldonas lardokubetojn. Krom la berna roŝtio ekzistas multnumbraj aliaj variaĵoj. Konata estas legoma roŝtio, aldonante kuboformajn legomerojn, ekzemple tomatojn, melongenojn, kukurbojn aŭ laŭ plaĉe aliajn. Fakte la limo de la roŝtiovariaĵoj estas nur la imagkapablo kaj fantazio de la kuiristo. En Svislando ekzistas roŝtirestoracioj, kiuj ofertas centon da diversaj roŝtivariaĵoj.
La roŝtifoso
Kvankam oni manĝas roŝtion en tuta Svislando kaj ja konas similajn manĝaĵojn ankaŭ en aliaj landoj kiel ekzemple en Bulgario, roŝtio estas kvazaŭ la simbolo por Alemanio, kaj oni nomas la lingvolimon inter Alemanio kaj Romandio, kiu pasas de sudo al nordo meze tra la Kantono Valezo, tiam inter la Berna Oberlando kaj Kantono Vaŭdo, kaj poste laŭlonge de la rivero Sarino kaj finfine tra la Ĵurasa Montaro, la roŝtifoson (laŭ la germanlingva nomo: Röstigraben) aŭ roŝtibaron (laŭ la franclingva nomo: barrière des röstis). Okcidente de la roŝtifoso estas la franclingva fonduolando, oriente de ĝi la alemanlingva roŝtilando. Tamen plej bone gustas la kompromiso el fonduo kaj roŝtio, nome roŝtio superbakita per fondua fromaĝo.
Historio
La rostitaj terpomoj supozeble estiĝis dum la unua duono de la 19-a jarcento en la kamparo de Zuriko, kie ili iom post iom anstataŭis la klasikan kaĉon kiel matenmanĝo. De Zuriko la menuo venis al la berna kamparo kaj tiam al franclingva Svislando, kie ĝi konatiĝis sub la nomo pommes de terre rôties. De la vorto rôti (la tegmento simbolas forfalintan s post la vokalo) devenas ankaŭ la alemana nomo Rösti. Nuntempe roŝtion oni ne plu manĝas kiel matenmanĝo sed kiel tago- aŭ vespermanĝo.
Hiroshi Teguramori
Hiroshi Teguramori (手倉森 浩, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers kaj Montedio Yamagata.
NGC 3441
NGC 3441 (aliaj indikoj — UGC 5993, MCG 1-28-17, ZWG 38.40, ARAK 263, PGC 32642) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Veda Civilizo
La Veda periodo (aŭ Veda epoko) (ĉ. 1750–500 a.K.) estis la periodo en la Historio de Hindio dum kiu estis komponitaj la Vedoj, nome la antikvaj sanktaj libroj de Hinduismo. La precizaj daŭrodatoj de la periodo estas necertaj. Filologiaj kaj lingvistika pruvaro indikas, ke Rigvedo, nome la plej antikva el la Vedoj, estis komponita inter ĉirkaŭ 1700 kaj 1100 a.K., ankaŭ referencata kiel komenca Veda periodo.
Maria Teresa Agnesi Pinottini
Maria Teresa Agnesi PINOTTINI (itala prononco: [maˈriː teˈrɛːza ɲˈɲɛːzi, -ɲeːz-]; naskiĝis la 17-an de oktobro 1720 en Milano, mortis la 19-an de januaro 1795 samloke) estis itala komponistino. Ŝi estis konata pro siaj muzikaj kapabloj kiel klavicenisto kaj kantistino, sed ŝi estis plej fama pro siaj komponaĵoj, verkitaj por klavaro, voĉo aŭ ambaŭ.
Kiel estis ofte por homoj de bona socia pozicio, la patro Agnesi prezentis siajn talentajn filinojn en sociaj kunvenoj de intelektuloj kiujn li aranĝis en siaj salonoj. La brila kaj saĝa parolkapablo de la plej aĝa filino kaj la muzika talento de María Teresa famigis la kunsidojn de la salonoj Agnesi, kiuj fariĝis centro de intelekta agado. Maria Teresa faris plurajn famajn prezentadojn. Eble la plej fama estis en 1739, kiam la franca vojaĝanto Charles de Brosses kaj la grafo Gerolamo Riccati estis tre impresitaj de ŝia muziko, raportante kaj laŭdante ŝiajn komponaĵojn kaj muzikan talenton en pluraj leteroj.
Fine de la 1740-aj jaroj Agnesi komencis dissendi sian muzikon al reĝaj sponsoroj tra Eŭropo. Tio ebligis la malkovron de ŝia muziko en la kortegoj, kaj stimulis ĝian pluan interpretadon. Pri tio atestas la ornamitaj kopioj de ŝia muziko verkitaj por la nobelaro. Ŝia kariero estis ebla danke al aŭstria Lombardio, kiu montriĝis progresema kaj kulture klera pri virinaj rajtoj. Maria Teresa trovis pli da sukceso kaj pli dankeman publikon en Vieno kaj Dresdeno ol en sia naskiĝurbo Milano.
Tre fama prezentado estis ŝia teatra debuto de la pastoreca opero Il Ristoro d'Arcadia, en Milano ĉe la Teatro Regio Ducale en 1747. La verko estis komisiita de Gian Luca Pallavini, guberniestro kaj ĝenerala komandanto de la aŭstriaj trupoj en Milano. Ĉi tiu opero havis bonegan akcepton. Ĝia sukceso vekis la intereson pri la komponistino ĉe la imperiestrino Maria Theresa la 1-a de Aŭstrio (1717-1780) kaj Francisko la 1-a de la Sankta Romia Imperio (1708-1765). Tiam Maria Teresa Agnesi estis alvokita de la geimperiestroj. Ŝi prezentiĝis antaŭ ili per novaj pecoj, kaj donacis la operon La Sofonisba al la imperiestro kaj kolekton da arioj al la imperiestrino. Laŭ Simonetti, ĉi tiuj arioj fariĝis la plej ŝatataj de la imperiestrino. Eĉ oni diras, ke la imperiestrino kantis en la fama prezentado de Maria Teresa Agnesi en 1747. Tiel Agnesi ĝuis la patronecon de la imperiestrino kaj reganto de Lombardio.
Alia subtenanto de la laboro de la komponistino estis la dukino Maria Antonia Walpurgis de Baviera (1724–1780), kiu estis ankaŭ talenta komponistino kaj faris konscian klopodon stimuli virinojn en artaj agadoj kaj promociis ilian muzikon. Konserviĝas kolekto da arioj, kiun Maria Teresa Agnesi dediĉis al la dukino supozeble en 1770. Post la morto de sia patro en 1752 Maria Teresa edziniĝis al Pier Antonio Pinottini, sed baldaŭ vidviniĝis sen infanoj kaj en financa ruino pro la malprudenta financa konduto de sia edzo.
En 1753 Maria Teresa premieris sian operon Ciro in Armenia ĉe la Teatro Regio Ducale de Milano. Fine de tiu sama jaro ŝi prezentis la operon Nitocri. Tri jaroj poste ŝi publikigis Il re Pastore, surbaze de libreto de Metastasio, tiel kulminante la plej fruktodonan jardekon de sia kariero kaj akirante publikan rekonon. Por la geedziĝfestoj de la filinoj de la imperiestrino Maria Theresa de Aŭstrio ŝi komponis la serenadon L'insurbia consolata kaj la serenadon en du partoj Ulisse in Campania.
Ahualulco de Mercado
Ahualulco de Mercado estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ahualulco de Mercado. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 003.
Geografio
Ahualulco de Mercado apartenas al la regiono Valles. Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21465 loĝantojn. El tiuj estis 10432 viroj kaj 11033 virinoj. La komunumo havas surfacon de 157,2 km². La meza alteco estas 1310 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 21,3 C. En la komunumo estas 871,4 mm da precipitaĵo jare.
Maria Teresa Agnesi Pinottini
La stilo de la verkoj de Maria Teresa Agnesi komenciĝs simpla, sed fariĝis pli kompleksa en ŝia posta verkado. Ŝia klavara muziko estas teknike komplika; en ĝi oni observas evoluon de ŝiaj unuaj verkoj ĝis ŝiaj lastaj pli virtuozaj kaj kompleksaj komponaĵoj. Pluraj el ŝiaj operoj inkluzivas ritornelojn kaj da capo. Ŝi ankaŭ komponis klavarajn kaj voĉajn muzikojn por malgrandaj ensembloj.
Ahualulco de Mercado
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6299 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5707 estis alfabetoj kaj 582 analfabetoj. Do 9.24 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 6548 virinoj. El tiuj estis 5970 alfabetoj kaj 566 analfabetoj. Do 8,64 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Ahualulco de Mercado vivis 17731 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 10 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,056 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Magda Hauswirth
Magda Hauswirth, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hauswirth Magda estis hungara karikaturisto, ilustristo. Ŝia filo estis Gábor Mezei.
Maria Teresa Agnesi Pinottini
En siaj lastaj jaroj ŝi vivis en malriĉeco.
Ŝia portreto pendas en la muzeo de La Skala de Milano.
Magda Hauswirth
Magda Hauswirth naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Magda Hauswirth aĝis 6, kiam ŝi komencis desegnadi lerte, ŝi aĝis 11, kiam ŝi hazarde havis eblecon fari karikaturon pri Endre Ady. Ŝi studis jaron en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo, sed pro la oftaj molestadoj de ŝovinismaj hungaroj en 1919 ŝi forlasis la lernadon (eble ŝi estis judino). Ŝi eklaboris en la familia firmao kiel ornamdesegnisto kaj restis tie ĝis 1991. Ŝi laboris ankaŭ en pluraj redaktejoj ekde 1926, ŝiaj karikaturoj, desegnaĵoj konstante aperis en signifaj gazetoj. Dum la kruela socialismo ŝi laboris en fremdultrafika firmao (1951–1953), poste ŝi partoprenis en kreo de la unua hungara animacio (1954–1956). Ŝi ricevis solan premion en 1992. Ŝi edziniĝis en 1930, post 5 jaroj ŝi naskis.
Elektitaj karikaturoj pri
Lajos Kassák, Milán Füst, Zsigmond Kisfaludi Strobl, Frigyes Karinthy, Pál Pátzay, Arthur Rubinstein, David Ojstraĥ, Yehudi Menuhin, Miĥail Ŝoloĥov, Sergej Prokofjev...
Carlos Juan Finlay
Carlos Juan Finlay y Barrés (n. en Camagüey, Kubo, 3-an de decembro 1833 - m. Havano, la 19-an de aŭgusto  1915) estis kuba kuracisto kaj eminenta sciencisto. Priskribis la metaksenikan teorion pri la transmisiado de la flava febro.
Li vivis sian infanaĝon kaj en Havano kaj en la kafplantejo de sia patro en la regiono de Alquízar. Je la 11jaraĝo en 1844, ekstudis en Le Havre, Francio kaj post du jaroj  revenis al Kubo pro malsano. Post la saniĝo reiris al Francio por fini la studojn en 1848. Post kelka tempo en Londono eniris la Liceon de Rueno, kie restis ĝis la jaro 1851, kiam revenis al Kubo, malsana je tifoida febro.
Pro neeblo studi en la Havana Universitato, vojaĝis al Filadelfio (Usono), kie studis medicinon en Jefferson Medical College, kaj doktoriĝis la 10-an de marto 1855. En 1857 validigis sian titolon en la Havana Universitato.
Tuj post la bakalaŭriĝo, vojaĝis kun sia patro en 1856 al Limo, Peruo, kie provis altnivelan vivon dum malonga tempo. En 1860-61 restis en Parizo. En 1864 sensukcese volis translokiĝi al Matanzas. La 16-an de oktobro 1865, geedziĝis en Havano al Adela Shine, el la kariba insulo Trinidado.
D-ro. Finlay estis la plej intensa kaj profunda esploristo pri la flava febro kaj pere de siaj analizado, esploroj kaj studoj alvenis al la konkludo ke la transmisiado de tiu malsano estis realigita de moskito. Ekzistas anekdoto kiu diras ke iun vesperon dum preĝado de la rozario, lin atentokaptis susurantan moskiton proksime de li. Tiamaniere li decidis esplori la moskitojn.
Per liaj modestaj rimedoj estis kapabla identigi la moskiton Culex aŭ Aedes aegypti kiel la transmisianto de la malsano. Liaj esploroj komprenigis lin ke estis la fekundita ino de tiu ĉi specio kiu transmsiis la flavan febron.
Reveninte en Kubon, en junio 1881, realigis volontulajn eksperimentojn kaj ne nur konstatis sian teorion sed ankaŭ malkovris ke la unuopulo pikita unufoje de la infektita moskito, restos imuna kontraŭ ontaj atakoj de la malsano. De tie naskiĝis la sero kontraŭ la flava febro. En aŭgusto samjare li prezentis antaŭ la Havana Akademio de Medicinaj Sciencoj sian esplorlaboron.
Malgraŭ tio, dum pli ol 20 jaroj la esplorlaboro de D-ro. Finlay estis ignorita kaj nur post la fino de la Hispana-usona milito kiam la generalo Leonard Wood, reganto de Kubo, petis la aprobon de la teorio de Finlay, denove estis reviziitaj liaj esplorlaboroj kaj la eksperimentoj kiujn li realigis dum tiuj jaroj.
Esperanto-Ligo de Malsupra Saksio
Estraro
Laŭ la periodo 2018 ĝis 2020 la estraro de la ligo konsistas el
István Kelemen (skulptisto)
István KELEMEN rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 14-an de majo 1942.
Kariero
István Kelemen diplomitiĝis en 1966 en Temeŝvaro en Pedagogia Altlernejo pri belarto. De 1991 li estis liberprofesia artisto. Pli frue li laboris kiel montra fenestristo, reklamgrafikisto, dizajnisto.
Esako
Esako (helene Αίσακος, latine Aesacus) estis en la helena mitologio filo de troja reĝo Priamo kaj de lia unua edzino Arisba. Sed aliaj fontoj sciigas, ke lia patrino estis nimfo Aleksirhoo. Esako estis profetanto same kiel lia avo Meropso, de kiu li profetantan arton lernis. Esako antaŭdiris, ankoraŭ antaŭ naskiĝo de la reĝido Pariso, ke tiu ĉi reĝa filo fariĝos kaŭzo de troja pereo. Lia antaŭdiro eĉ alvokis postulon, ke Pariso estu senprokraste mortigita. Tio ne okazis kaj la orakolo post jaroj plenumiĝis.
Esako enamiĝis en Asteropen, filinon de la rivera dio Kebreno (alia versio parolas pri nimfo Hesperia). Ŝi foje antaŭ li fuĝis, surtretis serpenton kaj en momento mortis. Malespera Esako ĵetis sin el alta klifo en maron, sed dioj kompatis kaj transformis lin en naĝbirdon grebon. De tiam la grebo ripete ĵetas sin en maron, mergiĝas en profundaĵon kaj denove elmergiĝas.
7967 Beny
7967 Beny estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en Ĉeĥa Respubliko.
Produktad-divida interkonsento
Production sharing agreements aŭ PSA signifas Produktad-divida interkonsento. La PSA-ojn inventis la usona Departemento de Energio en la 1960-aj 1970-aj jaroj por akiri influon pri naftokampoj en Mez-Oriento kaj Centra Azio. Tiel oni volis tiutempe eviti atakon de la naciistoj - pro vendo de naftokampoj - sed fakte okazis/okazas privatigo de la naftofontoj.
7967 Beny
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Michal "Beny" Böhm (1968–1998), kamarado de klaso kaj de ĉambro en la Universitato de Karolo kaj granda amiko de la malkovrinto.
Produktad-divida interkonsento
Esenco de la Produktad-divida interkonsento
La naftokampoj restas en posedo de la loka ŝtato, sed la inventintaj eksterlandaj firmaoj ricevas iom da ekspluatita nafto. Ĝis reakiro de la investita mono, je ĉiu ekspluatita nafto havas rajton nur la inventisto.
Se la inventisto reakiris la monon, tiam laŭ la kontrakto, la konzerno kaj la ŝtato dividas la ekspluatitan nafton, la konzerno pagas imposton post sia proporcio. La triko estas, ke oni kontraktas je 25-30 jaroj, tiel la loka ŝtato perdas multan monon dum longaj jaroj. (Tio validas nur je tiuj kampoj, kiuj apenaŭ bezonas investon por la ekspluato.)
En 2005, 12 % de la naftoekspluato okazas per tiu sistemo.
Post okupo de Irako, multaj landoj (ĉefe Usono, Britio) kontraktis laŭ Produktad-divida interkonsento, eluzante la mizeran situon en Irako.
Șpălnaca
Șpălnaca [ŝpəlnaka] (hungare: Ispánlaka, germane: Buchhof) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Ocna Mureș. Administre ĝi apartenas al Hopârta.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 114 loĝantojn (rumanoj); en 1992 572 (rumanoj, 2 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1329. Ĝis 1919 Ispánlaka apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Zbigniew Ziobro
Zbigniew Tadeusz Ziobro (naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1970 en Krakovo) estas pola politikisto, laŭ edukiteco juristo, ĝenerala akuzisto.
Lycée Condorcet
La gimnazio aŭ lycée Condorcet antaŭe konata kiel Lycée Bonaparte, estas unu el la kvar plej malnovaj liceoj en Parizo kaj ankaŭ unu el la plej prestiĝaj. Ĝi estis fondita en 1803 ĉe sia nuna loko ĉe 8 rue du Havre, inter Gare Saint-Lazare kaj Boulevard Haussmann, en la 9-a arondismento.
Zbigniew Ziobro
En la jaroj 2005–2007 ministro pri justeco kaj ĝenerala akuzisto en registaroj de Kazimierz Marcinkiewicz kaj Jarosław Kaczyński, de 2015 ministro pri justeco en registaroj de Beata Szydło kaj Mateusz Morawiecki, de 2016 denove ĝenerala akuzisto. Parlamentano al Pola Sejmo de la 4-a ĝis 6-a kadencoj kaj la 8-a, eŭrodeputito de la 7-a kadenco, kunkreinto kaj prezidanto de Solidara Pollando.
Lycée Condorcet
La nomo omaĝas al franca filozofo, matematikisto, politikisto, politologo kaj membro de la Akademio de Sciencoj de Francio nome Nicolas de Condorcet.
Zbigniew Ziobro
Edukiteco kaj profesia laboro
En 1994 finis studojn ĉe Fakultato de Juro kaj Administrado de Jagelona Universitato. Post studoj praktikis jurisprudencon en Provinca Akuzistejo de Katowice. En 1997 ekzameniĝis pri akuzarto, tamen ne eklaboris ĉi-kampe. En la jaroj 1998-2000 laboris en Ĝenerala Dogana Inspektorejo. Poste estis konsilisto de ministro pri internaj aferoj Marek Biernacki.
Ocean color scene
Ocean Colour Scene estas muzikistaro de Anglio. Ili estas sufiĉe sukcesaj kaj ili havas grandan sekvantaron.
Zbigniew Ziobro
Edukiteco kaj profesia laboro
En la dua duono de la 90-aj jaroj publikigis kekajn artikolojn pri puna juro, i.a. en "Rzeczpospolita". En 1999 kune kun Witold Gadowski fondis en Krakovo Asocion Katono kaj kreis Helpo-Centron al Viktimoj de Krimoj.
Flugo Air France 447
Flugo 447 de Air France akcidentis je la super la Atlantiko, ekfluginte la antaŭan vesperon de Rio-de-Ĵanejro (Brazilo) direkte al Parizo (Francio). Ĉiuj 228 homoj sur ĝia ferdeko pereis. En la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio la 1-an de junio estis deklarita tritaga funebro. En la franca katedralo Dipatrino de Parizo la okazis funebra diservo ĉeeste de la prezidanto de Francio Nicolas Sarkozy. Tio estis plej granda kraŝo en historio de Air France kaj plej granda inter kraŝoj de civilaj aviadiloj ekde 2001.
Niederzimmern
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Flugo Air France 447
La aviadilo
En 2006 la aviadilo havis en Parizo surteran kolizion kontraŭ alia aviadilo, sed estis nur malgrave damaĝita. Lasta inspekta revizio okazis la.
Niederzimmern
Niederzimmern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Grammetal, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas en la komunumo Isseroda.
Flugo Air France 447
La flugo
La lasta radioparola kontakto okazis je 01:33 UTC, kiam la aviadilo estis 565 km for de la nord-okcidenta marbordo de Brazilo. Tiuokaze la anaro raportis, ke ĝi post ĉ. 50 minutoj eniros la aerspacon de Senegalio kaj flugas normale en alto de 10.760 m je rapido de 840 km/h. Sed la flugo frontis fortan atmosferan turbulenton. La lasta kontakto konsistis el aŭtomataj mesaĝoj, kiuj alvenis je 02:14 laŭ UTC kaj indikis elektran paneon kaj perdon de aerpremo en la ĉelo. Tiuj ĉi mesaĝoj tamen atingis ne la aviadotrafikajn kontrolistojn, sed la teknikistojn de Air France. Do la aviadotrafikaj kontrolistoj ne tuj estis informitaj.
Skipo
La skipo konsistis el: 3 pilotoj, 3 supraj stevardoj, 6 stevardoj. Ĉiuj estis la francoj krom 1 brazila stevardino.
La edzino de la dua piloto Pierre Cedric Bonin — Isabelle Bonin, ankaŭ troviĝis sur ferdeko kiel pasaĝerino.
La pasaĝeroj
Air France anoncis, ke la pasaĝeraro el 32 landoj konsistis el 216 personoj: 126 viroj, 82 virinoj, sep infanoj kaj unu novnaskita bebo.
Inter la pasaĝeroj estis du brazilaj plenumaj direktoroj de la franca kompanio Michelin, inkluzive de la ĝenerala direktoro por Sud-Ameriko. Ankaŭ en la avidilo estis la princo Pedro Luís de Orléans e Bragança el la brazila dinastio Bragança. La loĝanto de la rusa urbo Koroljov (urbo) 46-jara Andrej Kiseljov revenis post la unua vizito al sia fianĉino, loĝanta en Rio-de-Ĵanejro.
Hazardaj «saviĝoj»
La aviadilo estis preskaŭ plena, restis nur 3 neokupitaj lokoj el 219. 37-jaraĝa brazila juristo Joao Marcelo Calaca (Ĵoaŭ Marselu Kalasa) havis malvalidan pasporton kaj oni ne permesis al li eniri la aviadilon. Lia kamarado restis kun li en la flughaveno pro solidareco. Franca profesoro perdis sian bileton. Svedino Kristina Badr kaj ŝia edzo Fernando naskiĝis kaj kreskis en Svedio, sed de jaroj pro sia laboro loĝis en Rio-de-Ĵanejro kaj nur vizitadis la patrujon. Ili ĉiam flugadis per diversaj aviadiloj pro aviadofobio — por ke ili estu certaj, ke almenaŭ unu el ili restos viva. La edzo kun 3-jaraĝa filino elflugis en alia aviadilo, kaj la edzino kun filo per la flugo 447. La dano Stefan van Os estis flugonta en tiu ĉi flugo, sed al li telefonis kunulo kaj malkonsilis fari tion, ĉar li antaŭsentas ion malbonan. Italino Johanna Ganthaler kune kun sia edzo maltrafis la flugon, sed sekvan tagon pereis en aŭtoakcidento en Suda Tirolo.
Serĉado
La brazila flugtrafika kontrolejo (ATC) kontaktis la kontrolejon de Dakar je 02:20 laŭ UTC, ĉar la aviadilo ne respondis al radia voko. La Brazila Mararmeo tuj komencis serĉan kaj savan operacon ĉirkaŭ la arkipelago Fernando de Noronha. Francio petis de Usono la uzon de satelita observado por serĉi spurojn de la aviadilo.
La 2009 je la 4-a horo laŭ UTC la serĉado estis ĉesigita. Oni informis, ke brazilaj serĉaj aviadiloj trovis pecojn de la aviadilo en la supozata akcidentejo. Piloto de la brazila flugkompanio TAM Linhas Aéreas diris, ke li vidis en la loko de supozita falo «brilajn oranĝajn punktojn» sur surfaco de la oceano. Senegala ŝipo pririgardis tiun ĉi lokon, sed trovis nenion. Malbona vetero malhelpis la serĉadon. Ekspertizistoj diris, ke la serĉado de la sonregistrilo kaj nigra skatolo ne eblas, ĉar la profundeco de la oceano tie atingas 4 570 metrojn.
La la Brazila Mararmeo provis levi la rompaĵojn de la aviadilo, kontraŭstarante al ŝtormo, sed fiaskis. La ĵurnalo Le Monde, referencante fontojn proksimajn al enketado, komunikis, ke antaŭ la katastrofo la aviadilo flugis tro malrapide.
La la gazetservo de la Brazila Aerarmeo informis pri levo de rompaĵoj de la aviadilo en la Atlantiko. Ili estis trovitaj je 340 mejloj (547 km) for de la marbordo de Brazilo, nord-okcidente de arkipelago Fernando de Noronha. Inter la rompaĵoj estis trovitaj la fragmentoj de ŝarĝĉelo kun areo je 2,5 m² kaj 2 buoj. La levado okazis per la helikoptero Westland Lynx, bazita sur la fregato "Constituição" de la Brazila Mararmeo. La rompaĵoj estos transportitaj al Francio, kies aŭtoritatoj enketis la akcidenton. Agence France-Presse informis, ke la aviadilo povintus disfali ankoraŭ en aero aŭ disrompiĝi kontraŭ akvon. Pro tio la agentejo opinias, ke «estas neniu espero por trovi postvivintojn».
La oficialuloj de la Brazila Aerarmeo malkonfirmis la informon pri tio, ke la rompaĵoj, levitaj la 4-an de junio, apartenas al la malaperinta aviadilo. Ankaŭ oleaj makuloj ne aperis, «ĉar ili estas naftaj, kaj ne kerosenaj». Ĉirkaŭ 40 parencoj de la pasaĝeroj ekflugis al la loko de la katastrofo.
La Francio ekutiligis por serĉado nuklean submarŝipon, ekipitan per hidroakustikiloj, por eltrovi la nigran skatolon. Brazila serĉgrupo trovis individuajn aĵojn de la pasaĝeroj kaj korpojn de 2 pereintaj viroj je 900 km de arkipelago Fernando de Noronha. Inter la aĵoj oni malkovris ledan valizon kun la bileto por tiu aviadilo kaj dorsosakon kun tekokomputilo. Ankaŭ estis trovita blua fotelo de aviadilo kaj oksigena masko. usonaj militistoj ekspedis al francaj ŝipoj 2 altteknikajn ilojn (Towed Pinger Locator), kiuj helpos pri serĉado de nigra skatolo. La aparatoj Towed Pinger Locator kapablas trovi radiosignalilojn je profundo pli ol 6 km.
La estis trovitaj pliaj 17 (laŭ aliaj informoj 3 ) korpoj de pereintoj.
La la Brazila Mararmeo komunikis, ke serĉaj taĉmentoj elakvigis la korpojn de pliaj 4 pereintoj. Entute estas trovitaj 28 korpoj.
La brazilaj militistoj informis, ke serĉaj taĉmentoj jam trovis korpojn de 41 pereintoj. Unuaj 16 korpoj estis transportitaj al arkipelago Fernando de Noronha. Pliaj 25 korpoj troviĝas en la fregato "Bosísio", kiu direktiĝas al bazo en la arkipelago.
La reprezentantoj de la Brazila Aerarmeo certigis, ke estis trovitaj 49 korpoj de pereintoj. Oni ekkonis tion post unua identigado de la korpoj.
Nibionno
Nibionno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la martiraj sanktuloj Gervasio kaj Protasio, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Flugo Air France 447
Serĉado
La Air France deklaris ke la familioj de la pereintoj ricevos po 17,5 miloj da eŭroj. Ankaŭ la kompanio volas instali la monumenton honore al la pasaĝeroj de la flugo 447.
La Air France informis ke estis retrovitaj kadavroj de la aviadilestro kaj stevardo.
La Brazilo deklaris pri la ĉesigo de la serĉsava operacio. Tiumomente estis trovitaj 51 kadavroj, ĉe tio lastaj korpoj estis retrovitaj antaŭ 9 tagoj. La serĉadon partoprenis 12 aviadiloj de la Brazila Aerarmeo, 11 militŝipoj, ankaŭ aviadiloj kaj ŝipoj el Francio, Hispanio, Usono. Oni ne sukcesis trovi nigrajn skatolojn, ĉar tiuj kapablas sendi signalojn je maksimume 1500 m, sed supozeble kuŝas je profundo 3000 ĝis 5000 m.
Nibionno
Najbaras la komunumoj Bulciago, Cassago Brianza, Costa Masnaga, Inverigo (CO), Lambrugo (CO) kaj Veduggio con Colzano (MI).
Flugo Air France 447
Serĉado
La la franca Buroo pri enketado de aviakatastrofoj (BEA) publikigis la unuan anticipan raporton pri tiu akcidento. Ĉefa konkludo de ekspertizistoj estis ke la aviadilo ne disfalis en aero, sed rompiĝis rezulte de la frapo kontraŭ la akvon ĉe «granda vertikala akcelado». Ankaŭ oni konstatas ke estis eltrovitaj 51 korpoj de pereintoj kaj 640 fragmentoj de la flugilo. Eltrovitaj neplenblovitaj naĝozonoj certigas ke la pasaĝeroj ne pretis por alakviĝo.
La 2009 CNN informis ke la franca ŝipo «Pourquoi Pas?» daŭrigos serĉadon de la nigraj skatoloj. Sonaro, profundtrempata batiskafo Nautile, taŭga por labori je profundo ĝis 6000 m, la teleregita roboto Victor-6000 kaj alia aparataro devas helpi pri tio. Pli frue Nautile estis uzata por la serĉado de Titanic.
La 2011 en la Atlantika Oceano estis trovitaj vrakoj de la aviadilo.
Je la nokto al la el la vrako de la aviadilo estis levita unua korpo de pereinto.
La franca tribunalo decidis haltigi elakvigon de korpoj de pereintoj por ne damaĝi ilin. Pri tio persistas precipe parencoj de la francaj pasaĝeroj, dum tiuj de la brazilaj volas elakvigon.
La oni sciigis, ke datumoj de la nigra skatolo estis sukcese kopiitaj kaj estos deĉifritaj ene de kelkaj semajnoj.
Difekto de aparataro
Air France promesis anstataŭigi en aviadiloj A330 kaj A340 aerpremajn sensilojn (Tuboj de Pitot), kies malĝusta funkciado povintus kaŭzi kraŝon de la avadilo super la Atlantiko. Laŭ la franca Buroo pri enketado de aviakatastrofoj (BEA) antaŭ la kraŝo de la aviadilo alvenis 24 mesaĝoj pri difektoj. Interalie 3 sensiloj montris malsamajn datenojn, kiuj perturbas sistemojn utiligantajn tiujn ĉi informojn. Ankaŭ estis ricevita mesaĝo pri difekto de pilotaŭtomato. Air France ne certigas rektan ligon inter la funkciado de tiuj ĉi sensiloj kaj la kraŝo de la aviadilo. Tamen reprezentantoj de francaj sindikatoj deklaris post renkontiĝo kun administrantoj de la flugkompanio, ke tuj estos anstataŭigitaj en Airbus A330 kaj A340 po almenaŭ 2 sensiloj. La flughaveno lanĉis programon de anstataŭigo de sensiloj en Airbus A330 kaj A340 jam la 2009. En Airbus A320 tio estis farita pli frue. La reprezentanto de Airbus diris ke la aviadilo disfalis en aero dum kelkaj minutoj kaj multaj aparatoj ne estis taŭgaj jam delonge antaŭ la falo. Ekzemple aerpremaj sensiloj ne funkciis dum kelkaj horoj.
Fulmo
En la loko de falo de la aviadilo oni observis fulmotondrojn kun elektraj sparkoj.
Terora ago
Stiristo de la hispana flugkompanio Air Comet asertas, ke li vidis «fortan eksplodon de blanka lumo» en loko, kie supozeble malaperis la aviadilo. Li diris: «Subite ni ekvidis fore la fortan kaj brilan eksplodon de blanka lumo, kiu direktiĝis vertikale malsupren kaj post 6 sekundoj malaperis». Li aldonis, ke li ne kaptis iujn mesaĝojn je frekvenco de SOS, nek antaŭ nek post la okazaĵo. Tiun eksplodon ankaŭ vidis dua stiristo kaj aviadilestro. Tamen brazilaj oficialuloj ekskludis la eblon de terora ago. La brazila ministro pri defendo Nelson Jobim deklaris la 2009, ke kontraŭ tio atestas tipo de olea makulo surface de la oceano.
La Fox News informis, referencante al la francaj sekretaj servoj, ke du pasaĝeroj de la kraŝinta avio estis enregistritaj kiel radikalaj islamanoj, danĝeraj por la ŝtato. Dum la antaŭaj monatoj la sekretaj servoj de Francio ricevis kelkajn avertojn pri preparataj teroraj agoj. Poste oni informis ke tiuj pasaĝeroj estis nur samnomuloj de la islamaj radikaluloj.
Pridiskutado en amaskomunikiloj
La la revuo Popular Mechanics publikigis siajn konkludojn rilate kialojn de la averio. Laŭ ĝi kialoj estis jenaj:
Laŭ Popular Mechanics, antaŭ kontaktiĝo kun la akvosurfaco la aviadilo ĉiam restis sendifekta kaj kontrolebla. La tutan kulpon oni adresis al la malsperta Pierre Cedric Bonin.
La Nef
Historio
La asocion por Nova Frata Ekonomio oni kreis en 1979. La nova banka leĝo de 1984 trudpelis la asocion ŝanĝi sian statuson. Laŭ iniciativo de 650 kooperantoj, oni kreis la kooperativan financan anoniman societon en 1988. La unua prezidanto estis Henri Nouyrit, terkulturisto kaj kooperativestro. La unua sidejo estis instalita en Bourbon-l'Archambault en la regiono Aŭvernjo.
Flugo Air France 447
Pridiskutado en amaskomunikiloj
La usona spertulo Chesley Sullenberger diris, ke ĉi-kaze rolis sistema manko en konstrukcio de la modernaj aviadiloj kaj sistemo de preparado de skipoj. Laŭ li modernaj komputilaj sistemoj regas aviadilon dum 99 % da tempo kio senigas pilotojn je sperto pri senpera pilotado kaj malaltigas ilian pretecon al neordinaraj situacioj.
Krome aperis kelkaj dokumentaj filmoj kaj televidelsendoj, starigintaj diversajn versiojn. Tamen post eltrovo de la nigraj skatoloj ili perdis aktualecon.
La Nef
Funkciado
En 2009, pli ol 21500 societanoj deponis sian ŝparmonon aŭ kontraktis por monpruntepreno ĉe la Nef dum la societanaro kreskas po 200 novaj membroj ĉiumonate.
Flugo Air France 447
Pridiskutado en amaskomunikiloj
La sindikato de Air France deklaris, ke Pitottubo havis decidan rolon en la katastrofo. Kaj la sindikatestro konfirmis, ke «la katastrofo estintus evitebla», se la tuboj de Pitot estus ĝustatempe anstataŭigitaj.
Datumoj de la registriloj
La la Buroo pri enketado de aviakatastrofoj publikigis renovigitan enketraporton. . En ĝi estis prezentitaj datumoj registritaj de la parametraj kaj voĉaj registriloj. En 03:55 (absoluta tempo, do la tempo ekde ekflugo laŭ horaro) aviadilestro vekis la duan piloton kaj diris: «[…] li okupos mian lokon». Post doni instrukciojn li forlasis la kajuton kaj iris por ripozi je 04:01:46. Je 04:06 piloto avertis la stevardojn ke la aviadilo eniras turbulentan zonon. Post 4 minutoj pilotoj faris malgrandan maldekstran turnon kaj malaltigis la rapidecon ekde 0,82М ĝis 0,8М pro kreskanta turbulento.
En 04:10:05 ekmalfunkciis pilotaŭtomato kaj tiraŭtomato. Piloto draste movis la regilon maldekstren kaj malsupren, responde al dekstra kliniĝo. Dufoje sonis averto pri staŭlo. Post 10 sekundoj la rapideco draste malaltiĝis de 275 ĝis 60 knotoj. La atakangulo kreskis, same kiel alteco. Maldekstra parto de la konzolo montris drastan kreskon de la instrumenta rapideco — ĝis 215 knotoj. Integrita sistemo de rezervaj aparatoj ne montris tiun ŝanĝon dum unu minuto (datumoj de la dekstra parto de konzolo ne estas registrataj de la parametra registrilo). Piloto daŭre tenis nazon de la aviadilo en levita situo. La angulo de starigo de la horizontala stabiligilo kreskis de 3 ĝis 13 gradoj dum unu minuto kaj restis tia ĝis fino de la flugo.
La Nef
Funkciado
La Nef membras en la Eŭropa Federacio de Etikaj kaj Alternativaj Bankoj (FEBEA) kaj en la internacia asocio de investantoj en socia ekonomio (INAISE), ambaŭ sidas en Bruselo (Belgio).
8734 Warner
8734 Warner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott, en Arizono (Usono).
La Nef
Funkciado
Kune kun siaj itala (Banca popolare Etica) kaj hispana (Fiare) partneroj, La Nef laboras pri konstruado de eŭropa etika kooperativa banko. Kelkaj esperantlingvaj NEFanoj revas pri tio, ke en tiu estonta eŭropa banko oni uzu esperanton kiel laborlingvon. La "Manifeston por eŭropa etika banko" la Nef adoptis en majo 2008.
8734 Warner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian D. Warner. Dum pli ol ok jaroj li eldonis la Minor Planet Observer, monatan bultenon kun mapoj de malkovroj de asteroidoj kaj aliaj novaĵoj interesaj por observantoj de asteroidoj. En la lastaj jaroj, li faris bildigojn per CCD kaj kontribuis al centoj da astrometriaj observoj.
Flugo Air France 447
Datumoj de la registriloj
Ĉirkaŭ 04:11 la aviadilo atingis maksimuman flugaltecon je 11600 m. Tiutempe la atakangulo atingis 16 gradojn, regiloj de motoroj estis movitaj al la situo «Ekflugo/Foriro por dua rondo» (maksimuma aertiro). En 04:11:40 la aviadilestro revenis al la kajuto. La atakangulo kreskis ĝis 40 gradoj, la flugalteco malkreskis ĝis 10675 m ĉe preskaŭ 100%-a aertiro de la motoroj. Avertsistemo de staŭlo malŝaltiĝis, ĉar ĉe tia atakangulo datumoj de la aparata rapideco estas konsiderataj malveraj. Post ĉirkaŭ 20 sekundoj piloto iom malaltigis la tangaĵangulon, datumoj de la aparata rapideco revalidiĝis kaj denove eksonis la averto pri staŭlo. De tiu tempo kaj ĝis fino de la flugo la tangaĵangulo estis ne malpli ol 35 gradoj. Dum lastaj minutoj de la flugo la motoraj regiloj troviĝis en situo «minimuma aertiro». La motoroj daŭre funkciis kaj estis tute regataj de la skipo.
Les Sablons (pariza metrostacio)
Les Sablons [le sablɔ̃] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo situanta en komunumo Neuilly-sur-Seine.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1937 okaze de plilongigo de la linio inter kaj, realigita sub Avenuo de Neuilly fariĝinta Avenuo Charles de Gaulle.
La stacio eltiras sian nomon el la ebenaĵo de Sablons, kie troviĝis sablejoj uzataj por elpreni sablon necesan al konstru-laboroj de Parizo.
Nom-platoj de la stacio estas subtitolitaj « Jardin d'Acclimatation », nomo de la Ĝardeno de alklimatiĝo situanta proksime, en la Bosko de Boulogne, aneksita de urbo Parizo depost 1929.
Alirejoj
1. Para flanko de numeroj de Avenuo Charles de Gaulle (norde) 2. Malpara flanko de numeroj de Avenuo Charles de Gaulle (sude)
Flugo Air France 447
Datumoj de la registriloj
La registraĵo finiĝas je 04:14:28, do 03:45 post la ekflugo. Tiumomente rapideco de la aviadilo estis 107 knotoj (198 km/hore) ĉe vertikala rapideco ĉirkaŭ 3345 m/min, la motora aertiro egalis al 55 % de maksimumo. La tangaĵangulo estis 16,2 gradoj (nazo supren), ĉe maldekstra kliniĝo je 5,3 gradoj. Dum malaltiĝo la aviadilo returniĝis je preskaŭ 180 gradoj dekstren je la kurso 270 gradoj. La aviadilo staŭladis dum 3 minutoj 30 sekundoj, malaltiĝante ekde la alteco 11600 m.
La tria laŭvica raporto
La 2011 oni publikigis laŭvican raporton, enhavantan konkludojn pri kialoj de la kraŝo. Laŭ ĝi aviadistoj ne sukcesis adekvate reagi al la situacio kaj anticipi staŭlon de la aviadilo kaj ili ĝenerale malhavis spertojn pri stirado en malfacilaj cirkonstancoj.
Interalie oni sciigis pri kelkaj novaj faktoj, nome:
BEA organizis la grupon de aviadfakuloj kaj medicinistoj por analizi reagojn de la pilotoj al situo.
Air France publikigis la bultenon, en kiu estis deklarite ke «konfuzaj signaloj de la ŝaltiĝanta kaj malŝaltiĝanta averto pri staŭlo, kiu kontraŭas al reala situo de la aviadilo en spaco, povus iĝi faktoroj, grave malhelpintaj analizadon de la situo fare de skipo».
La fina raporto
La la direktoro de BEA Jean-Paul Troadec publikigis la finan raporton pri la katastrofo.
Li diris al ĵurnalistoj, ke «tiu katastrofo iĝis rezulto de deflankiĝo de la ekspluata reĝimo de la aviadilo fare de la skipo, kiu ne plu komprenis situacion». BEA sendis al flugkompanioj kaj agentejoj pri aviada sekureco 25 novajn rekomendojn, inkluzive de 8 pri instruado de pilotoj kaj 5 pri certigo de aviadiloj.
Laŭ konkludoj de BEA, problemoj dum la flugo komenciĝis post kiam glaciaj kristaloj rompis funkciadon de la Tuboj de Pitot. Pro malkongrueco de mezuritaj rapidecoj malŝaltiĝis pilotaŭtomato. La aviadilestro ripozis, do regadon prenis la dua piloto, kies agoj kaŭzis staŭlon, el kiu la aviadilo ne eliris.
20 sekundojn post malŝaltiĝo de la pilotaŭtomato la tria piloto eksciis, ke la aviadilo altiĝas. Li petis la duan piloton stabiligi trajektorion, atenti rapidecon kaj malsupreniri reen. Ekzaktaj ordonoj mankis, sed faritaj sufiĉis por portempe stabiligi la situacion. La aviadilo altiĝis ĝis 11 600 metroj kun vertikala rapideco 1 800 m/min. La dua piloto agis bruske kaj maldece, pligrandigis la tangaĵangulon de 0 % ĝis 10 % en 10 sekundoj, kvankam en tioma alteco pleja permesita angulo estas 6 %. Tiumomente la aviadilo atingis plejan altecon, sonis la averto pri staŭlo kaj la aviadilo ekfalis kun vertikala rapideco 3000 metrojn minute. La falangulo estis 35-45 gradoj. Baldaŭ la aviadilestro revenis la kajuton, sed tio nenion ŝanĝis, ĉar ĝis la kraŝo skipanoj atentis nek staŭloavertojn, nek skuiĝon. La aviadilo superis kadrojn de normala ekslpuata reĝimo, sed oni povus normaligi la situacion, se la regilo estus mallevita, do ne restu en la pozicio «plialtiĝo». Do la pilotoj tute perdis kontrolon super la situacio.
Tamen Jean-Paul Troadec memorigis, ke BEA ne difinas juran respondecon de kulpuloj pri la kraŝo, tio estas tasko de juĝejo kiu daŭrigas enketadon.
Juĝa procezo
La Bloomberg informis, ke Francio okazigis juĝan akuzon kontraŭ Air France kaj Airbus pri senintenca murdo de la pasaĝeroj de la aviadlo.
Eternigo de la memoro
La en Rio-de-Ĵanejro, en parko de kiu estas bonega vido al la Atlantiko, estis malfermita la monumento honore al la viktimoj de la kraŝo. Sur la diafana panelo estis bildigitaj 228 hirundoj, laŭ la kvanto de pereintoj. Inter la birdetoj en 21 lingvoj (laŭ naciecoj de la viktimoj) estis gravurita la surskribo: «En memoro».
Memorialo estis malfermita ankaŭ en la Tombejo Père-Lachaise (Parizo).
10001 Palermo
10001 Palermo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Palermo, ĉefurbo de Sicilio. Estas elde la Observatorio de Palermo, la vesperon de, ke Giuseppe Piazzi malkovris Cereson. La nomigo de la asteroido okazis la unuan monaton de la 21-a jarcento, je la 200-a datreveno de ĉi-tiu malkovro.
Hinwil (distrikto)
La distrikto Hinwil estas kampara distrikto en sudoriento de la Kantono Zuriko. Ĝi havis 83117 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 86020 ĝis la 31-a de decembro 2009. La distrikto havas surfacon de 179.53 km².
Geografio
La distrikto Hinwil estas la koro de la regiono Zurika Oberlando (germane Zürcher Oberland, alemane Zürioberland). La regiono apartenas al la Antaŭalpoj kaj estas relative montareca. En la distrikto troviĝas la plej alta monto de la kantono, nome Schnebelhorn kun alteco de 1291,9 metroj super la marnivelo. En neĝoriĉaj vintroj en tiu regiono ankaŭ eblas skii kaj ekzistas kelkaj skiliftoj. La estonto de tiu-ĉi skiregiono tamen estas en danĝero pro la tutmonda varmiĝo.
Limoj
La distrikto Hinwil limas norde al la distrikto Pfäffikon, oriente al la Kantono Turgovio, sude al la Kantono Sankt-Galo, sud-okcidente al la distrikto Meilen kaj nord-oriente al la distrikto Uster.
Politikaj komunumoj de la distrikto Hinwil
La distrikto Hinwil konsistas el 11 komunumoj (stato 2011), el kiuj la urbo Wetzikon estas la plej granda. Jen la listo:
Kató Györkös
GYÖRKÖS Kató [djoerkoeŝ] estis hungara pupaktorino naskita en Tordaszentlászló la 21-an de marto 1914.
Kariero
Ŝi ludis ekde 1937 ĝis 1939 Kluĵo, en Târgu Mureş, poste en Szatmár. Ekde 1941 ŝi ludis en la Teatro Békés Megyei Jókai, en 1942 en la Teatro de Munkács, en 1943 denove en Koloĵvaro. En 1945 ŝi dungiĝis al Nacia Teatro de Szeged. Ekde 1950 ĝis 1972 ŝi estis anino de la Ŝtata Pupteatro.
József László (kuracisto)
LÁSZLÓ József [la:slo:] estas rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Cuci la 12-an de februaro 1932.
Kariero
József László diplomitiĝis en Moskvo (1957) kaj poste li laboris en OGYI de Târgu Mureș. Li fariĝis doktoro pr medicinaj sciencoj (1973); li estis la unua en Rumanio, kiu organizis la katedron pri elektronika kaj biokibernetika medicino.
882 Swetlana
882 Swetlana estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Ĝi estis sendepende remalkovrita la de la germana astronomo Max Wolf, kiu anoncis pli frue ĝian malkovron.
Nomo
Ĝi estis nomita per la virina antaŭnomo "Svetlana", sen konata kialigo.
Courcelles (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝia nomo devenas de Bulvardo kaj Strato de Courcelles, kiu ŝuldas sian nomon al vilaĝo en la bariero de Courcelles, pordo de la muro de Ĝeneralaj Farmistoj (impost-kolektistoj).
5576 Albanese
5576 Albanese estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la CERGA : Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (Centro de Esploro pri Terdinamiko kaj Astrometrio) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Dominique Albanese, observanto kaj fotografisto per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Côte d'Azur.
István Szabó
István Szabó
Makoto Teguramori
Makoto Teguramori (手倉森 誠, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers kaj NEC Yamagata.
Palatino (tiparo)
Palatino estas serifa tiparo, elpensita de Hermann Zapf en 1948. Ĝi estas tre konata multuzata tiparo. La tiparo nomiĝis laŭ Giambattista Palatino, 16-a jarcenta kaligrafo.
Ekde versio 7 Palatino estas kunliverata je Mac OS. En Microsoft Windows la tiparo estas kunliverata sub la plena nomo, Palatino Linotype.
Nicorvo
Nicorvo estas komunumo de Italio.
Péter Sebestyén
Péter SEBESTYÉN [ŝebeŝtje:n] estas rumania hungara romkatolika eklezia verkisto. Li naskiĝis en Mihăileni (Harghita) 28-an de februaro 1968.
Kariero
Péter Sebestyén finis teologion en Alba Iulia, oni ordinis lin pastro en 1992. Nuntempe li estas parokestro en Târgu Mureș. Li publikigis en Hargita Népe, Háromszék, Erdélyi Napló, Keresztény Szó, Vasárnap, Erdőszent­györgyi Figyelő, Udvarhelyi Híradó, en volumoj de jarlibro Vasárnap Évkönyv. Li organizis internacian helpkampanjon por la loĝantoj de Bezid translokitaj pro vilaĝdetruo.
János Nedeczey
János Nedeczey [jAnoŝ nedecei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nedeczey János estis hungara juristo, parlamenta deputito.
János Nedeczey naskiĝis la en Munkács (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio), li mortis la  en Mukačevo (Ĉeĥoslovakio, nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio).
Biografio
János Nedeczey maturiĝis en gimnazio en Szatmárnémeti, poste li akiris juĝistan diplomon en Ĉefepiskopa Jura Akademio (Eger), pli poste advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Komence li laboris en advokata ateliero, poste en juĝejo. Li advokatiĝis en 1875, poste li havis plurajn jurajn postenojn en sia naskiĝurbo. Li multe strebis pri evoluo de urbo Munkács. Inter 1892 kaj 1906 li estis parlamentano, ekde 1898 ankaŭ persona juristo de grafa familio. Li ricevis ŝtatan premion en 1902.
1306
En la jaro 1306 post Kristo okazis, interalie:
Pazarkule
Pazarkule (turke: Pazarkule Sınır Kapısı aŭ Pazarkule Lima Pordo) estas limpasejo inter Turkio kaj Grekio je 5km de Edirne, turka urbo je la kunfluo de la riveroj Tunĝa kaj ĝia alfluanto Marica (tr: Meriç). Pere de la limpasejo Pazarkule eblas laŭ rekta vojo atingi la grekan urbon Orestiada (greke:: Ορεστιάδα), la plej juna kaj plej norda urbo en Grekio kiu estis fondita de grekaj rifuĝintoj el Adrianopolo post la Traktato de Laŭzano kiam okazis interŝango de loĝantaroj inter Turkio kaj Grekio, en kiu la rivero Marica (gr: Evros) fariĝis la nova landlimo inter la du landoj.
Monaĥejo Muri
Monaĥejo Muri (germane Kloster Muri) estas eksa monaĥejo de la Benediktanoj en Kantono Argovio en Svislando. Ĝi estis fondita en la jaro 1027. La monaĥejo estis fermita kadre de la profanigo en la jaro 1841, kio kaŭzis internan krizon en Svislando, kiu provokis preskaŭ intervenon fare de la aŭstra monarĥio.
La preĝejo kaj la monaĥeja konstruaĵo
En la klostro kun ĝia valora pentraĵciklo el la 16-a jarcento troviĝas la tombejo de la Habsburgoj. Tie troviĝas la lasta ripozejo de la koroj de la lasta imperiestra paro de la aŭstra monarĥio, nome de imperiestro Karolo la 1-a kaj Zita de Bourbon-Parma. Ankaŭ la koroj de aliaj membroj de la habsburga familio ĉi tie ripozas.
Habsburga epoko
En la Acta Murensia, signifa kroniko el la jaro 1160, estas fiksita, ke tiu-ĉi monaĥejo estas la plej malnova fondaĵo kaj tombloko de la Grafoj de Habsburgo. Ĝi estis fondita en la jaro 1027 de Radboto de Habsburgo kaj lia edzino Ita de Lotringo por kompensi la pekon, kiun ili ŝarĝis al si per la senrajtigo de la liberuloj, kiuj vivis en la regiono de Muri. La unuaj monaĥoj de la Monaĥejo Muri devenas el la Monaĥejo Einsiedeln kaj ekloĝis en Muri en la jaro 1032. La 11-an de oktobro 1064, la episkopo Rumoldo de Konstanco beninaŭguris la monaĥejan preĝejon. Per elekto de sia unua abato Burkard en la jaro 1065 la Monaĥejo Muri akiris sian sendependecon de Einsiedeln. En la jaro 1080 fondiĝis virina konvento, kiu translokiĝis en la jaro 1140 al la Monaĥejo Hermetschwil. En la jaro 1120 Muri sendis la unuajn monaĥojn al la Monaĥejo Engelberg. En la jaro 1114 la monaĥejo akiris la malaltan jurisdikcion pri la proksima regiono.
Ĵurkomunuma epoko
Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 la Svisa Ĵurkomunumo brulrabis la monaĥejon. Post la konkero de Argovio en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo transprenis la protekton de la monaĥejo de la Habsburgoj. Dum la 2-a Milito de Kappel la monaĥejo estis rabita de trupoj de la protestanta Kantono Berno. La tiama abato Laurentius de Heidegg (1508–1540), kiu estis iama ĉaskamerado de la zurika reformatoro Heinrich Bullinger, povis savi la monaĥejon de la malfondiĝo.