cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Numismatiko
Moderna numismatiko
Inter aliaj modernaj monformoj pristudataj de la numismatiko estus la ĉeko, la monpapero aŭ monbileto, la akcio kaj la obligacio, la kreditkarto kaj la ĵetono.
Kvankam ĝenerale la ekonomikaj kaj historiaj pristudoj de la uzo kaj disvolvigo de la mono estas separitaj de la pristudo de la fizika mono kiun faras numismatiko, ekzistas tamen evidenta rilato; la teorioj pri la origino de la mono dependas el la numismatiko, ekzemple. En tiu senco la Numismatiko ludas gravan rolon, ĉar pere de la moneroj (specialaj elsendoj, ŝanĝoj de materialo, ktp) oni sukcesas deĉifri kaj ekkompreni sieĝojn, reĝajn kaj imperiajn simbolojn, ekonomiaj fluoj, ktp.
Numismatikistoj kaj kolektantoj
Numismatikistoj estas foje diferencigitaj disde kolektantoj ĉar tiuj lastaj baze ĝuas la simplan posedon de moneraĵoj, dum la atento de la aliaj centriĝas en la akiro de konoj pri tiuj. Fakte, multaj numismatikistoj estas ankaŭ kolektantoj kaj kelkaj kolektantoj interesiĝas pro la kono pri siaj kolektaĵoj.
La Numismatika Muzeo de Ateno estas unu el la plej gravaj muzeoj de Ateno kaj de Grekio kaj ĝi estas hejmo de unu el la plej grandaj kolektoj de moneroj, kaj antikvaj kaj modernaj, en la mondo.
Ekzistas Esperanto-Numismatika Asocio.
Katalogigo de moneroj laŭ la stato de konservado
Ĝi iras el la plej aprezataj al la malpli. Kiam monero estas inter du kategorioj, tio estas indikita de klinita strio. Ekzemple: EBK/TBK.
Oni atentu, ke tiu klasigo dependas el ŝanĝoj de valorigo laŭ la historiaj cirkonstancoj ĉirkaŭ la stampo de la moneroj (kaj aliaj similaĵoj). Tiele oni povas trovi monerojn tre difektitajn kaj aliaj perfektajn kaj aliajn kun difektoj el fabriko kiuj, pro esti malabundegaj aŭ pro la propraj difektoj, atingas valoregon.
Katalogigo de la monpapero laŭ stato de konservo
Ĝi aplikeblas en ĉiu ajn varianto (monbileto, kambio, ĉeko). Sammaniere, de pli granda al malpli granda aprezo.
Ignác Marányi
MARÁNYI Ignác (pro. mara:nji) estis hungara politikisto naskita en Temeŝvaro la 4-an de aprilo 1918 kaj mortinta en Marienbad la 22-an de januaro 1869.
Biografio
Ignác Marányi post juraj studoj iĝis oficisto de departemento Temes, en 1848 – 49 ĝia vicprefekto. Post la hungara revolucio de 1848 oni kondamnis lin al morto, sed Haynau ŝanĝis tiun al 16 fortikaĵmalliberejo, el kiu li plenumis kvin jarojn. En 1860 oni denove kaptis lin kaj fermis lin en Theresienstadt de Ĉeĥio. Li liberiĝis en 1861 kaj li fariĝis denove vicprefekto de departemento Temes, de 1865 ĝia ĉefprefekto. Li heredigis gravajn sumojn al MTA, al MNM, al teatro Nemzeti Színház kaj por hejmenkoloniigo de sikuloj de Bukovino.
Richard E. Byrd
Admiralo Richard E. Byrd, Jr., USN (25a de oktobro 1888 – 11a de marto 1957) estis usona mararmea oficiro kiu specialiĝis en esplorado. Li estis pionira usona aviadisto, polusa esploristo, kaj organizanto de polusa logistiko. Aviadilflugoj, en kiuj li servis kiel navigadisto kaj ekspediciestro, trapasis la Atlantikan Oceanon, segmenton de la Arkta Oceano, kaj segmenton de la Antarkta Altebenaĵo. Byrd postulis, ke liaj ekspedicioj estis la unuaj kiuj atingis la Nordan Poluson kaj la Sudan Poluson el aero. Tamen, majoritato de polusaj fakuloj havas nuntempe la opinion ke Roald Amundsen estis la unua kiu verigiteble atingis ambaŭajn polusojn.
En 1934 li pasigis tutan vintron sola en esplorstacio en Antarkto.
Edsel Ford financis la polusajn ekspediciojn de Byrd.
Byrd ricevis la Honoran Medalon, la plej alta honora medalo pro heroismo donita en Usono.
Sola dum la Antarkta Vintro
Byrd unue planis sidigi tri homojn ĉe la pionira esplorstacio, por okupiĝi pri la studon de meteologiaj fenomenoj en la frosta polusa vintro. La plano estis ke ili loĝus en subglaciakva kabano, speciale projektita por tio. Sed kiam la ekipaĵo komencis esti transdonita al la izolita esplorstacio, evidentiĝis, ke la ekspedicio ne eblos, ĉar mankis kaj la tempon kaj la laborforton movigi sufiĉe da ekipaĵoj por tri homoj. La ideo kontentiĝi por du estis tute malakceptita, pro la malfacileco de tia densa ekzisto de du homoj, sen ia distro aŭ eliro, kiu tria persono povus provizi. Konsiderante ke la frostega arkta vintro daŭras dum periodo de kelkaj monatoj, kiam ne ekzistas ŝanco eliri el la situacio se ĝi fariĝos neebla aŭ neeltenebla por unu aŭ ambaŭ. La sola elekto ke li havis estis do sendi nur unu homon - kaj ĉi tiu persono devis esti li mem, ĉar nur li regis la materialon, konis ĉiujn aranĝojn kaj konis ĉiujn danĝerojn kaj manierojn savi de ili. Tiel, en la vintro de 1934, admiralo Richard Byrd ekiris okupi la esplorstacion sola en la plej izolita kaj malamika ĉirkaŭaĵo por la homo sur la tero, dum la plej malfacila kaj danĝera periodo - la vintra nokto en la suda poluso.
Dum sia restado en la esplorstacieto situanta sur glacia murego, je tempopaso de kvar monatoj kaj duono, li konstante okupiĝis pri sia meteologia esplorado, prizorgante la delikatajn instrumentojn ene kaj ekster la kabano, notante kaj dokumentante ĉiujn fenomenojn, kiujn li travivis kaj ankaŭ siajn proprajn mensan kaj sanstaton. Ĝi estis malplibonigita pro misfunkcio de la hejtilo, kiu komencis elsendi toksajn gasojn. Byrd estis devigita foje ventoli sian lokon, en preskaŭ maleblaj malvarmaj kondiĉoj, kaj spiri la poluitan aeron dum la resto de la tempo. Malgraŭ la danĝero por lia vivo, kaj la malsano, kiu preskaŭ kaŭzis lian morton, li rifuzis malkaŝi al siaj kamaradoj, kiuj restis en la bazo nomata Malgranda Ameriko, lian veran staton, por ne endanĝerigi ilin provante savi lin en la neeblaj kondiĉoj de vojaĝo en la frosta polusa nokto. Sed eĉ nerekte ili insistis pri la vero per liaj radiaj elsendoj, kaj venis al li tuj kiam ili povis, preskaŭ lastmomente por li.
Byrd memorigis la historion de ĉi tiu misio en la libro Sola, eldonita en 1938.
Burunoj
La burunoj (ankaŭ nomataj Barun aŭ Borun) estas etno en la aŭtonoma regiono Sud-Sudano en Sudano
Ili vivas en la federacia ŝtato an-Nil al-azraq plejparte je la aŭ proksime de la Blanka Nilo.
La buruna lingvo apartenas al la nilotaj lingvoj.
Loĝantaro
La burunoj entute estas proksimume 33.800 homoj (stato 2000).
Evoluo de la loĝantaro:
Vieilley
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lenartov
Lenartov (hungare Lénártó germane Lennerau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lenartov situas laŭ rojo, laŭ landlimo de Pollando, laŭ ĉefvojo Sabinov-Bardejov. La lasta urbo troviĝas je 24 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1427. En 1814 restaĵoj de meteoro falis ĉe la vilaĝo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lénártó 549 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Bardejov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lenartov 941 homoj, (889 slovakoj).
Villalba
Ekzistas pluraj lokoj nomitaj Villalba (tiu esprimo pli-malpli signifas blankan urbon en la hispana kaj itala lingvoj):
Ribackoje (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Ribackoje (Рыбацкое) estas fina stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Nevsko-Vasileostrovskaja linio, ĝi situas najbare de la stacio  en Sankt-Peterburgo.
Samtgemeinde Nordhümmling
En Esterwegen en 1933 estis instalita unu el la plej fruaj koncentrejoj de nazia Germanio; en ĝi malliberiĝis precipe politikaj kondamnitoj, kiuj sub pezegaj cirkonstancoj el la lokaj marĉoj elfosis torfon. Okcidente limas la urbo Papenburg, norde la historia regiono Orienta Frislando, oriente la distrikto Cloppenburg, precipe la komunumo Saterland, regiono de la plej malgranda agnoskita minoritata lingvo de Germanio, la saterfrisa lingvo. Inter oriento kaj okcidento la komunumaron trairas kanalo nomata Küstenkanal ("marborda kanalo").
Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de inter krampoj):
Aŭtoroj de originala esperantlingva literaturo
Esperanto-verkisto estas iu, kiu verkis aŭ verkas originale en Esperanto (kaj foje aldone estas tradukisto).
Jen listo de konataj aŭtoroj, kiuj verkis originale en Esperanto.
Pli da informoj troviĝas ĉe Originala Literaturo Esperanta
Boldva
Boldva estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Edelény.
Fernando Álvarez de Toledo
Fernando Álvarez de Toledo, duko de Alva aŭ de Alba, kromnomita la "Fera Duko" (Piedrahíta (Kastilio), 29-a de oktobro 1507 — Tomar, 12-a de januaro 1583) estis hispana generalo kaj guberniestro de la Hispana Nederlando je la komenco de la Okdekjara Milito. Lia regado kondukis al intensigo de la ribelo en Nederlando kaj finfine al la ekesto de la Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Nederlandoj.
Boldva
Situo
Boldva situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, Sajó preterfluas, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Miskolc-Tornanádaska. Edelény kaj Sajószentpéter troviĝas po 10, Miskolc 15 km-ojn.
Fernando Álvarez de Toledo
Kiel infano Alva jam ricevis lecionojn en armea militarto de sia avo. Imperiestro Karlo la 5-a nomumis lin kiel unu el komandantoj dum la sieĝo de Tunizio (1535). Dum la sekvaj jaroj Alva plurfoje estis sukcese envolvita en hispanaj militiroj.
Boldva
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio devenis el la 13-a jarcento en formo "Buldua", sed pli frue en 1180 monaĥejo konstruiĝis. En 1285 la tataroj detruis la preĝejon kaj la monaĥejon. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. La refondiĝo en 1690 okazis. En 1896 fervojo, pli precize interurba tramo ekfunkciis. En 1919 la ĉeĥoj okupis la vilaĝon, sed poste la hungara Ruĝa Armeo reokupis ĝin. Dum la 2-a mondmilito la judoj deportiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno. Dum la socialismo kolĥozo kaj ŝtata bieno funkciis en Boldva. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, poŝto.
Fernando Álvarez de Toledo
Li ankaŭ plenumis diplomatajn kaj politikojn misiojn por Filipo. Ekzemple en 1556 li estis nomumita kiel subreĝo de Napolo, kaj en 1558 - 1559 li, el la nomo de Hispanio, gvidis la intertraktojn kiuj rezultis en la Paco de Cateau-Cambrésis.
Michel Ory
. Li lernis en la lernejoj de Delemonto kaj de Porrentruy antaŭ studi pri fiziko ĉe la Universitato de Ĝenevo en 1990. Li ricevis kvalifikon pri scienca ĵurnalismo ĉe Cedos SA en Carouge en 1992 kaj formiĝis kiel instruisto ĉe la Pedagogia Instituto de Porrentruy. Li fariĝis instruisto en duagrada instruo en 1994 kaj profesoro pri fiziko ĉe la kantona lernejo de Porrentruy.
Fernando Álvarez de Toledo
Tuj post lia alveno en Bruselo Alva establis la Konsilantaron de Tumultoj (=ribeloj). Du popularaj nobeloj, Grafo Egmont kaj Grafo Horne, estis, kiel ekzemplo, senkapigitaj en Bruselo. Alva ankaŭ volis fari tion al Vilhelmo la 1-a sed ĉar tiu fuĝis tio ne sukcesis. Finfine Alva enkondukis la dekan moneron, imposto kiu kondukis al granda furiozo.
Michel Ory
Li estas edzigita kaj havas du infanojn.
Fernando Álvarez de Toledo
La teroro de Alva -ne malpli ol 18 000 homoj estis kondamnitaj al la morto- estis enorma impulso por la ribelo en la Nederlandoj. La ribelantoj konkeris kun helpo de la geŭzoj diversajn urbojn en la Nederlandoj. Alva sukcesis rekonkeri grandajn partojn.
Michel Ory
Amatora astronomio
Kiel amatora astronomo, li aniĝis en 1990 al la Ĵurasa Astronomia Societo kaj estas inter la sep anoj, kiuj partoprenis al la konstruo de la Astronomia Observatorio de Ĵuraso inter 1993 kaj 1998.
Fernando Álvarez de Toledo
La 2-an de oktobro 1572 la hispanoj rabis kaj murdis, sub lia gvidado, en la urbo Mechelen, post kiam tie, dum la monato septembro antaŭe, dum momento neromkatolika administracio estis reganta.
Michel Ory
Malkovroj
Dum la 2000-aj jaroj, Michel Ory malkovris multenombrajn astronomiajn objektojn elde diversaj ejoj de observo : li malkovris pli ol 234 asteroidoj (inklude objektojn ankoraŭ ne numerotitaj) kaj du supernovaojn. Krom elde la Observatorio de Ĵuraso, li faris malkovrojn en Usono per la defora observatorio Tenagra II en Arizono (11 asteroidojn) kaj la Observatorio Sierra Stars en Kalifornio (2 asteroidojn).
Fernando Álvarez de Toledo
La konkero de Harlemo sub gvidado de la filo de Alva pasis peniga por la hispanoj, kune danke al la interveno de la fama Kenau Simonsdochter Hasselaer kaj la sieĝo de Alkmaar estis rebatita de la ribeluloj per trapikado de la digoj.
Michel Ory
Malkovroj
En 2019, li estas kreditata de la Minor Planet Center de la malkovro de 202 numerotitaj asteroidoj dum la periodo 2001-2010. La asteroido 67979 Michelory estis nomita en lia honoro.
Kometo 304P/Ory
Dum la noktoj de la 26 ĝis la 28-a de aŭgusto 2008, elde la Observatorio de Ĵuraso en Vicques, per teleskopo de 24 coloj, Michel Ory faris sian plej faman malkovron : la perioda kometo 304P/Ory de la Jupitera kometa familio.
Fernando Álvarez de Toledo
Post lia reveno al Hispanio li en la komenco kiel heroo estis envenigata de Filipo la 2-a, ĝis amafero de la filo de Alva (Don Frederik) malfavoris patron kaj filon. Alva estis forpelita el la korto kaj trapasis sian tempon en la kastelo de Uzeda. Tie li restis dum du jaroj. Kiam Portugalio ribelis kontraŭ la hispanoj (ĉirkaŭ 1580) Alva denove estis dungita de Filipo la 2-a kaj nomumita al ĉefgeneralo. En 1580 li venkokupis Lisbonon, forpelis la gvidanton de la ribelo el la lando kaj transdonis Portugalion denove al Filipo la 2-a.
Michel Ory
Kometo 304P/Ory
Komence, li kredis esti malkovrinta ; li reportas sian malkovron al la Centro pri Malgrandaj Planedoj kaj, la 28-a vespere, ricevis noton de la Centra Buroo por Astronomiaj Telegramoj (CBAT), kiu precizis, ke la objekto estas fakte perioda kometo, kies orbita periodo estas 5,96 jaroj, kies orbito krucas tiun de Marso, kaj kiu estis dirita "tiel granda kiel la Tero".
Fernando Álvarez de Toledo
Alva mortis, mallonge post la terenbato de la ribelo en Portugalio, en januaro 1583.
Michel Ory
Kometo 304P/Ory
Pro tiu malkovro, Michel Ory ricevis la Premion Edgar-Wilson de la Centro Harvard-Smithsonian por Astrofiziko. En 2008, skvaro de Vicques estis nomita  Place de la comète P/2008 Q2 Ory.
En Svislando, depost la 17-a jarcento, nur kvin astronomoj malkovris tiajn ĉielajn korpojn.
Seeberg BE
- Seeberg estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Wangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1374 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Karlskron
Karlskron estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuburg-Schrobenhausen kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Seeberg BE
Geografio
Seeberg situas en la Svisa Mezlando inter Burgdorf kaj Herzogenbuchsee. En nordo de la komunumo situas la lageto Burgäschisee. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Seeberg kun la setlejo Berg kun la preĝejo sur monteto supre de la vilaĝo, la vilaĝo Grasswil kun la setlejoj Niedergrasswil kaj Egge, Rägenhaule, Riedtwil kun la iama stacidomo ĉe la trajnlinio de Herzogenbuchsee al Burgdorf, Loch, Spiegelberg, Bittwil kaj Neuhus, kaj multnombraj izolitaj bienoj. La plej alta punkto kun alteco de 810 m s.m. estas la monteto Lindenberg en sudo de la komunumo. La sidejo de la kumonuma administracio situas en Grasswil.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,75 km², de kiuj 34,0% estas kovritaj de arbaro, 58,9% servas por agrikulturo kaj 6,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Seeberg limas en nordo al Aeschi (SO), en nordoriento al Herzogenbuchsee, en oriento al Steinhof (SO), en orientsudoriento al Hermiswil, en sudoriento al Ochlenberg, en sudsudoriento al Oeschenbach, en sudo al Wynigen, en sudokcidento al Alchenstorf, en okcidento al Hellsau, kaj en nordokcidento al Heinrichswil-Winistorf (SO).
Stacio Misasagi
Stacio Misasagi (御陵駅 [Misasagi-eki], Misasagi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Jamaŝina, Kioto, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Keishin kaj 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Tōzai.
Europa - Demokratie - Esperanto
Europa - Demokratie - Esperanto, en Esperanto nomata ankaŭ EDE-Germanio aŭ Germana EDE, estas la germana sekcio de la federacio Eŭropo - Demokratio - Esperanto. Ĝi fondiĝis unue por partopreni en la eŭropaj balotoj de 2004 kaj refondiĝis en 2008 por partopreni en la eŭropaj balotoj 2009.
Historio de EDE (Germanio)
La ideo fondi esperantistan partion aŭ liston por partopreni eŭropajn balotojn naskiĝis en Francio jam en printempo 2003. En la Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo en Veclaro je la jarŝanĝo 2003/2004 kelkaj germanaj studentoj transprenis tiun ĉi ideon de francoj. Mallonge poste, la 7-an de januaro 2004, aperis la unuaj mesaĝoj en nove fondita reta dissendolisto pri la projekto. La retaj diskutoj rapide vigliĝis, kaj la 1-an de februaro 2004 fondiĝis en la nordgermana urbo Emden la asocio "Europa - Demokratie - Esperanto".
Ĝia estraro konsistis el David Möbius (prezidanto), Katja Ribold (trezoristino) kaj Sebastian Kirf. Unu tagon post sia fondiĝo la asocio elektis la sekvajn 5 kandidatojn por la eŭropaj balotoj: Reinhard Selten (nobelpremiito pri ekonomiko), David Möbius, Gesine Wünsch, Sebastian Kirf kaj Jan Genin.
Por partopreni en la balotoj, la asocio devis kolekti 4 000 subtenajn subskribojn (kun konfirmo de la koncerna urba registrejo, ke la subskribinto vere estas voĉdonrajta), sed jam restis por tio nur ĉirkaŭ du monatoj da tempo. Komence de aprilo 2004 montriĝis, ke la nombro de subtenaj subskriboj estas nur ĉirkaŭ 2 500. La asocio do devis rezigni pri partopreno en la balotoj de 2004.
Malvigliĝo post la balotoj de 2004
Post la nerealiĝinta partopreno en la balotoj de 2004 la asocio ĉesis funkcii. Ne plu okazis la jara membrokunveno (kiu devus laŭstatute okazi ĉiujare). Post la fondo, la asocio neniam klopodis akcepti novajn membrojn, tiel ke ĝia membraro probable konsistadis nur el la 7 fondintoj. La reta forumo de EDE (Germanio) malvigliĝis. Malgraŭ la manko de agokapablo, la asocio daŭre estas registrita ĉe la loka tribunalo de Aurich.
Refondo antaŭ la balotoj de 2009
EDE-Germanio refondiĝis en Wiesbaden la 5-an de julio 2008. Estraranoj fariĝis Manuel Cebulla (prezidanto), Eugen Macko kaj Ulrich Matthias (vicprezidantoj), Konrad Gramelspacher kaj Alfred Schubert. La asocio estas registrita ĉe la loka tribunalo de Wiesbaden.
En la sama tago la asocio nomumis siajn kandidantojn por la eŭropaj balotoj 2009. En sekreta voĉdono oni elektis por la lokoj 1 ĝis 10 de la listo la sekvajn kandidatojn:
La balotoj de 2009
La asocio devis kolekti 4 000 subtenajn subskribojn por rajti partopreni en la balotoj. Ĝi komencis la kolektadon la 29-an de julio 2008 devis fini ĝin antaŭ la limdato 31-a de marto 2009. La kolektado sukcesis; jam la 23-an de marto la asocio transdonis eĉ 5 240 subskibojn al reprezentanto de la balotestro en Wiesbaden - ĉiuj jam kun la konfirmo de la respektiva urba administrejo pri tio, ke la subskribinto estas voĉdonrajta. Restis ĉe la asocio tiam 288 pliaj, ankoraŭ nekonfirmitaj subskriboj. Entute la asocio kolektis ĝis la 31-a de marto 2009 eĉ pli ol 6 000 subskribojn.
En la eŭropaj balotoj la 7-an de junio 2009 Europa - Demokratie - Esperanto ricevis entute 11,772 voĉojn (0,045 %).
Post la balotoj, kelkaj anoj de Europa - Demokratie - Esperanto inciatis la fondon de la esperantista partio UNU MONDO, kies ĉefa celo estas justa tutmondiĝo.
La balotoj de 2019
La asocio starigis liston de kandidatoj, sed ne sukcesis kolekti 4 000 subtenajn subskribojn. Ĝi ne publikigis la nombron de la kolektitaj subskriboj.
Kozue Ando
Kozue Ando (安藤 梢 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1999 ĝis 2015 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis unu el plej aktivaj teamanoj kiu partoprenis en 126 matĉoj kaj atingis 19 golojn.
Gábor Margitay
MARGITAY Gábor (pro. margitai) estis hungara arkitekto naskita en Hajdúhadház en 1810 kaj mortinta en Marosvásárhely la 21-an de septembro 1889.
Biografio
Gábor Margitay studis en Instituto de Inĝeniero en Peŝto kaj li laboris en Nagyvárad, Arado kaj Szeged. Dum la liberecbatalo de 1848-1849 li luktis kiel majoro. En 1851 oni kaptis lin. De 1856 li iĝis inĝeniero en plure da bienegoj. Laŭ liaj planoj konstruiĝis la ŝparkasejo malnova de Szeged-Csongrád. Lia laboro estas ankaŭ la aranĝado kaj konstruado de la kuracbanejo de Borszék (1870).
Aziaj Ludoj de 2018
Partoprenantaj landoj
Kiel jam en la Vintra Olimpiko 2018 la teamoj de Suda kaj Norda Koreio parte konkuris per komunaj teamoj. Jen la listo de partoprenantaj landoj, kun nombroj de sportistoj inter krampoj: <!--
Referencoj
-->
Starokrimo
Starokrimo estas urbo en la orienta parto de Krimeo, apartenanta al la Kirovska distrikto (montrita densblue) de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. Tra la urbo pasas la aŭtovojo, kiu ligas Simferopolon kun la orienta parto de Krimeo (Teodozio, Kerĉo). Apud la urbo troviĝas la monta masivo Agarmiŝo.
Historio
La urbo aperis en la unua duono de la XIIIa jarcento post almilito de Krimeo fare de la Ora Hordo. Tiutempe la urbo estis la ĉefurbo de la Krimea Provinco de la Ora Hordo, ĉi tie troviĝis la rezidejo de la krimea emiro. Tiutempe la urbo havis du nomojn: la hordanoj kaj kipĉakoj (tjurka popolo, kiu tiam konsistigis la pli grandan parton de la loĝantaro de la krimeaj stepoj) nomis ĝin Kirim (de la okcident-kipĉaka qırım — "mia monteto"), dum la italoj (ĉefe ĝenovanoj), kiuj tiam regis la sudan bordon de Krimeo kaj aktive komercis kun la urbo, nomis ĝis Solĥat (tjurkigita itala vorto solcata - "sulko"). Proksimume samtempe la nomo de la urbo iĝis ankaŭ la nomo de la duoninsulo (ĝis tiam la duoninsulo nomiĝis Gazaria aŭ Taŭrido).
En la XIVa jarceno la urbo prosperis, ĝi estis grava komerca centro sur la Silka Vojo el Azio en Eŭropon kaj rapide kreskis. La tiamaj arabaj kronikistoj foje eĉ nomis ĝin "dua Bagdado". Tamen post kiam Krimeo sendependiĝis disde la Ora Hordo kaj estis formita la Krimea Ĥanlando, la ĉefurbo estis translokita unue en Ĉufut-Kaleon kaj poste en Baĥĉisarajon. De tiu tempo la urbo malprogresis kaj malgrandiĝis. Post la jaro 1475 (kiam otomanoj konkeris la ĝenovajn koloniojn sur la suda bordo de Krimeo) la nomo Solĥat eksmodiĝas; oni eknomas la urbon Eski-Kirim (el la krime-tatara lingvo Eski Qırım — "malnova Kirim"). La moderna rusa nomo estas paŭsaĵo de la krime-tatara nomo.
Post anekso de Krimeo fare de la Rusia Imperio preskaŭ la tuta loĝantaro de la urbo formigris kaj en la jaro 1805 ĉi tie loĝis nur 114 homoj. Dum iom da tempo komence de la XIXa jarcento la urbo nomiĝis Leŭkopol, tamen la nova nomo ne akceptiĝis.
Nuntempo
Nuntempe en la urbo loĝas ĉ. 10 mil homoj. Iu signifa industrio mankas. Inter vidindaĵoj oni povas mencii kelkajn konstruaĵojn, kiuj konserviĝis de la XIII-XIVaj jarcentoj: nun funkcianta moskeo de ĥano Uzbek, ruinoj de monejo kaj de mezepoka hotelo. 5 kilometrojn okcidente de Starokrimo troviĝas malnova armena monaĥejo Surb-Ĥaĉ ("Sankta Kruco"), kiu dum la lastaj jaroj renaskiĝas. Krome, en la urbo estas etnografia muzeo, dediĉita al la krime-tatara kulturo.
Agostino Steffani
Agostino Steffani (naskita je la 25-a de julio 1654 en Castelfranco Veneto; mortinta je la 12-a de februaro 1728 en Frankfurto ĉe Majno) estis Itala komponisto, diplomato kaj katolika titulara episkopo.
Munkeno
Steffani pasigis sian infanecon ĉe siaj parencoj en Padovo, kie li vizitis la gimnazion. La Bavara elektoprinca paro tiam restanta en Padovo protektis lin, kaj en 1667 li akompanis ĝin al Munkeno restante en ties servoj dum 21 jaroj. Tie Johann Caspar Kerll instruis lin en la orgenludado.
En 1672 Steffani vojaĝis por plua muzika edukado ĉe Ercole Bernabei al Romo por du jaroj. Krome Steffani studis ankaŭ teologion. En 1674 li publikis sian unuan verkon, la Psalmodia vespertina. Sekvis pluaj voĉkantaj verkoj; Steffani stude ekvojaĝis al Francio kaj supra Italio, dum kiuj li eble ankaŭ devis plenumi diplomatajn komisiojn. En Parizo li koncertis antaŭ Ludoviko la 14-a per klaviceno.
La enoficiĝo de Maksimiliano la 2-a Emanuelo en la jaro 1680 rezultigis tranĉon en la vivo de Steffani, kiu samjare post finado de la teologia studo estis ordinita. Steffani plenumis sekretajn diplomatajn komisiojn, kiuj ofte rilatis kun la geedzoprojektoj de sia elektoprinco. En 1681 Steffani prezentis sian unuan operon Marco Aurelio, en kiu ekkoneblas la influo de Jean-Baptiste Lully.
Hanovro kaj Duseldorfo
En majo 1688 la princo maldungis Steffani plenhonore. Post mallonga restado en Italio li iĝis fine de junio opera orkestrestro ĉe la kortego de duko Ernst August de Hanovro. Ĉi tie li eldonis ĝis 1696 preskaŭ ĉiujare novajn operojn. En 1696 Steffani transloĝiĝis al Bruselo, kie lie kontaktis kun la operaj verkoj Lully. Li mem aktivis ĉefe kiel societulo. En 1702 Steffani supozis malvenkon je siaj diplomataj agadoj kaj koncentriĝis ree pri la muzika kreado.
Samjare la Palatinata elektoprinco Johano Vilhelmo venigis lin al Duseldorfo, kie li nomumis lin sakrala konsilantarprezidento. En tiu posteno Steffani akiris altan respekton kiel konsilanto. Jaron poste li iĝis sekreta konsilisto kaj Palatinata regoprezidento gvidanta politikajn intertraktojn en pluraj urboj. Dumtempe li estis Rector magnificus kaj kuratoro ĉe la universitato Heidelberg, por finfine esti nomumita episkopo de Spiga in partibus infidelium en septembro 1706.
Malfruaj jaroj
En 1708 Steffani estis sendita al Romo por interpacigi disputon inter la imperiestro kaj la papo. Jaron poste li iĝis apostola vikario de novdefinita vikariejo Supra kaj Malsupra Saksio. Kun la projekto de rekatolikigo de kelkaj Germanaj princogentoj li ree vojaĝis al Germanio. Post la morto de kelkaj el siaj nobelaj bonfarantoj Steffani eniĝis pli kaj pli financajn malfacilaĵojn. Li mortis en 1728 pro apopleksio en Frankfurto, kiam li volis vendi kelkajn artaĵojn kunportitajn el Italio.
Muzika kreado
Steffani integris elementojn el Franca, sed ankaŭ Germana muziko en la Italan sonarton. Krom operojn Steffani publikis antaŭ ĉio ĉambroduetojn ŝatatajn ĝis longe en la 18-a jarcento. Tion dokumentas la granda nombro de kopioj de liaj verkoj samkiel la laŭda mencio per muzikistoj kaj poetoj.
Roger C. Carmel
Roger Charles CARMEL (1932 – 1986) estis usona aktoro.
László Frecskay
László Frecskay [lAslO freĉkai], germane László von Frecskay, laŭ hungarlingve kutima nomordo Frecskay László estis hungara karikaturisto, ilustristo, pentristo, grafikisto. Liaj pseŭdonimoj estis LACZHY aŭ F..
Roger C. Carmel
Li komencis sian karieron per kinfilmo Stage Struck en 1958 kaj en televido Carmel debutis per Great Ghost Tales en 1961.
László Frecskay
László Frecskay naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 20-a) en Budapeŝto.
NGC 1342
NGC 1342 (alia indiko — OCL 401) estas malfermita stelamaso en konstelacio Perseo.
Fakaro en valdorfaj lernejoj
La fakaro en valdorfaj lernejoj inkluzivas la subajn fakojn.
Roger C. Carmel
Roger Carmel en 1980-a jardeko laboris en kinfilmo Hardly Working de Jerry Lewis krom en televidserioj kiel The Misadventures of Sheriff Lobo, Hart to Hart, Fitz and Bones, inter aliaj kaj voĉe en animaciaĵoj Snorks, The Transformers: The Movie, Smurfs, Jonny Quest, Transformers: Five Faces of Darkness, My Little Pony 'n Friends, Adventures of the Gummi Bears, Transformers kaj DuckTales.
Fakaro en valdorfaj lernejoj
Lingvo kaj literaturo
En la valdorfa pedagogio skribado kaj legado estas instruataj kiam infanoj estas ses aŭ sepjaraj. En la komenco venas la parola rakonto de historio, kiun la infano aŭskultas kaj rerakontas. Poste, uzante imagajn bildojn de sonoj (ekz. serpenton por la literon "S"), infanoj iom post iom lernas la abstraktajn literformojn, kaj daŭrigas al fonetiko, literumo, gramatiko, ktp.
Post kiam ili skribis proprajn historiojn kaj ilustris ilin en personaj libroj, la infanoj lernas legadon el la vortoj, kiujn ili skribis mem. Post kiam la infanoj havas pli ol 13 jaroj oni fokusas je literaturo.
Matematiko
Formala instruado ekas kiam infanoj estas 6/7-jaraj per la kvar aritmetikaj operacioj. Frakcioj estas enkondukataj je aĝo 9/10, decimaloj kaj rilatoj je aĝo 10/11, procentoj je aĝo 11/12, algebro je aĝo 12/13. Poste venas geometrio, konikaj sekcoj, trigonometrio, probabloj, kombinatoriko kaj infinitezima kalkulo. Je aĝoj 15/16 kaj 16/17 estas enkondukataj priskriba kaj projekcia geometrioj.
Naturo kaj scienco
Biologio estas enkondukita ekde la aĝo 6 aŭ 7 per historioj de la "viva mondo". Observado kaj priskribo de la "viva mondo" ekas je la aĝo 9 aŭ 10.
La fakaro inkluzivas lecionblokoj pri agrikulturo (aĝo 9/10), bestoj (aĝo 10/11), plantoj (aĝo 11/12), kaj geologio, homa biologio kaj astronomio (aĝo 12/13).
Oni instruas al infanoj ke ili estas ligita al naturo kaj ĉirkaŭa medio, kaj ke pro tia interdependeco, la fakto kia ili traktas naturon kaj medion estas almenaŭ tiel grava, kiel ili traktas sin mem kaj unu la alian.
Post la aĝo de 13, valdorfaj lernejoj instruas historian devenon, kulturan fonon kaj filozofiajn radikojn kaj konsekvencojn de sciencaj malkovraj. Fine de la lerneja periodo la lernantoj havas ideon pri la moderna scienco samnivela kiel en aliaj lernejoj.
Historio kaj geografio
Historio komenciĝas per rakontoj mitaj kaj arketipaj je aĝo 6/9. Kiam infanoj estas 10-jaraj historiaj lecionoj ekligas la lokan ĉirkaŭon al loka geografio. Ekde la 11-a jaro historio estas enkondukata kiel formala fako.
Fremdaj lingvoj
Du fremdaj lingvoj estas instruataj ekde la sesa vivojaro. Dum la du unuaj jaroj la instruo de fremdaj lingvoj estas nur parola. Nur poste venos legado kaj skribado de tiuj lingvoj. La lingvoinstruado celas dum la tri unuaj jaroj sentigi al la infanoj, ke ili apartenas al pli granda grupo kaj instigi al komprenon de la aliaj. Tio helpas krei senstresan rilaton al nekonataj aferoj, kio estas gravega por ĉiuj postaj lernadoj, specife por lingvolernado.
Arto kaj metio
Dum la bazaj jaroj oni ĉiutage desegnas kaj semajne pentras, aldone infanoj estas instruita pri modelado kaj skulptado uzante abelvakson aŭ argilon. Oni instruas ankaŭ desegnaĵon de geometriaj kaj dinamikaj formoj laŭ metodo de unu el la unuaj valdorfaj pedagogoj, Hermann von Baravalle, konata en la lernejoj kiel "formdesegnado". Instruado de arto daŭras dum la tuta lerneja periodo.
Metioj inkluzivas trikadon, kroĉetadon, kudradon kaj brodadon. Ili estas instruitaj ekde la aĝo 6, kun projektoj, kiuj povas inkluzivi kusenojn, ŝtrumpetojn, gantojn kaj pupojn. Pose venas la prilaborado de ligno kaj metiartoj kiel korbfarado, teksado kaj librobindado.
Muziko
En bazaj lernejoj infanoj kantas ĉiutage kun la klasinstruisto. Kutime semajnaj kantlecionoj okazas kun aparta muzikinstruistoj tre frue kaj daŭrigas kiel ĥora kantado dum la tuta lerneja periodo. Muziko estas foje integrata al instruo de fakoj kiel aritmetiko, geografio, historio aŭ scienco.
NGC 1342
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fakaro en valdorfaj lernejoj
Eŭritmio
Eŭritmio estas moviĝarto, kutime akompanata de poezio aŭ muziko, kreita de Rudolf Steiner por "helpi infanojn harmoni evoluiĝi kun menso, korpo kaj animo". Eŭritmio estas fako en valdorfaj lernejoj dum ĉiu jaro.
Pannarano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Avella (AV), Pietrastornina (AV), Roccabascerana (AV), San Martino Valle Caudina (AV), Sperone (AV) kaj Summonte (AV).
Provinca Deputitaro de Gvadalaĥaro
La Provinca Deputitaro de Gvadalaĥaro, aŭ en hispana oficiale Diputación Provincial de Guadalajara, estas la publika institucio zorge de la regado kaj la aŭtonoma administrado de la provinco Guadalajara (Hispanio). Ĝi havas sidejon en la Palaco de la "Diputación Provincial", situa en la urbo Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo.
(15143) 2000 EX108
(15143) 2000 EX108 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Provinca Deputitaro de Gvadalaĥaro
La provincaj deputitaroj estas respondecaj pri la kunordigado de la municipaj servoj por garantii la integran kaj taŭgan plenumadon cvele al la principoj de solidareco kaj ekonomia ekvilibro intermunicipaj, en al kadro de la ekonomia kaj sociala politikoj; de la asistado kaj la jura, ekonomia kaj teknika kunlaborado al la municipoj, speciale al tiuj de pli malgranda ekonomia kaj administra kapabloj; de la havigo de publikaj servoj de supermunicipa karaktero; de la kunlaborado en la helpo al la ekonomia kaj sociala disvolvigo kaj en la planado en la provinca teritorio, kaj de la helpo kaj la administrado de la prioraj interesoj de la provincia.
Corușu
Corușu [koruŝu] (hungare: Nádaskóród) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Kluĵo. Administre ĝi apartenas al Baciu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 686 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 839 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua dokumentita mencio estas en 1332. Ĝia rumana loĝantaro loksidiĝis tie post 1660. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Nádaskóród apartenis al Hungario (Kolozs).
Fonto
Sur la teritorio de la vilaĝo troviĝas fosilia trovejo de ĉ. 2 ha, natura monumento.
(16651) 1993 TS11
(16651) 1993 TS11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar Kalifornio, Usono).
Borsodbóta
Borsodbóta [borŝodbOta] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Ózd.
Situo
Borsodbóta situas sub monto 401 m-ojn alta, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Ózd troviĝas 8, Miskolc 45 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1494 en formo "Bolcha". La kampoj precipe apartenis al la eklezio. En la 20-a jarcento la vilaĝanoj laboris en Ózd kaj Putnok. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno.
Komsomolo
Komsomolo (Комсомол) estis ŝtata komunisma junulara organizaĵo en iama Sovetunio. La organiza nomo estis akronimo por "Всесоюзный ленинский коммунистический союз молодёжи" (Vseojusni Leninski Komunistitŝeski Sojus Molodjoŝi), do "Tutsovetunia leninisma komunisma unio junulara", mallongigite "ВЛКСМ".
La sovetunia amasmembra organizaĵo fondiĝis la 29-an de oktobro 1918 kaj tuj post la fondo havis 22.000 membrojn. Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj proksimume 40 milionoj da homoj en aĝo inter 14 kaj 28 jaroj estis komsomolanoj, kvankam la funkciuloj de la organizaĵo, la tiel nomataj "aktivistoj", plejparte estis signife pli aĝaj.
Post la malsukcesa puĉo de konservativaj komunismaj armeanoj kontraŭ Miĥailo Gorbaĉovo la 19-an de aŭgusto 1991 la organizaĵo malpermesiĝis.
4650 Mori
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kalkulisto Kiyoshi Mori (1906–1976), kiu kalkulis la orbitojn de pli ol 400 asteroidoj kaj kometoj per abako kaj logaritma tabelo. Li faris en 1929 statistikan studon pri la asteroidaj orbitoj en la Imperia Universitato de Tokio.
Ne konfuzu ĝin kun 3780 Maury.
Dependa teritorio de Usono
Dependaj teritorioj de Usono estas teritorioj, kiuj estas sub administrado de Usono, sed ne estas parto de iu el ĝiaj 50 subŝtatoj aŭ de la Distrikto Kolumbio.
En la angla lingvo tiuj teritorioj nomiĝas Insular Areas (insulaj areoj), ĉar ili ĉiuj estas insulaj; sed Havajo, kvankam insula, estas subŝtato, do ne dependa teritorio. Loĝantoj de la teritorioj estas konsiderataj civitanoj de Usono, sed ne pagas federaciajn impostojn kaj ne rajtas voĉdoni pri la prezidento nek pri la Usona Kongreso.
La dependaj teritorioj konsistas el jenaj partoj:
Incenso
Historio
Oni fumas substancojn kun religiaj celoj ekde pra-historio. La antikvaj egiptoj bruligis incenson por kaŝi malbonajn odorojn, por forpeli demonojn, kaj por plaĉi la diojn. Rezinaj buloj estas trovitaj en prahistoriaj egiptaj tomboj en El Mahasna. Unu el la plej malnovaj ekzistantaj incensujoj venis de la 5-a dinastio. La templo de Deir-el-Bahari enhavas serion de ĉizitaj bildoj pri ekspedicio por akiri incenson.
La fruaj judoj per incensa fumo serĉis rilatojn al Dio, gracon kaj favoron (Eliro 1,3-4; 4,3-5; 8,20-21). Sed en la Biblio atestiĝas ankaŭ nereligiaj uzoj de bonodoraĵoj, ekz. en la Sentencoj de Salomono (7,17) "mi preparis mian kuŝejon per mirho, aloo kaj cinamo", kaj en la Alta Kanto de Salomono (8,2) ni ekscias pri gustaĵoj la sekvan: "mi prezentus al vi aromizitan vinon kaj moston el miaj granatfruktoj". Ankaŭ la babilonanoj uzis incenson en sia preĝado, de kiuj la kutimon atingis Grekujon kaj Romon. La antikvaj romaj pastroj uzis por ĉiu dio apartan incenson.
Antikva kristanismo, unike inter religioj de la mediteranea regiono, rifuzis incenson kaj bestoferojn post kiam la detruo de la Templo de Jerusalemo praktike ĉesigis tiujn ritojn en judismo. Antikvaj kristanoj argumentis ke la adoro de pura menso, kiun ili oferas al Dio, estas supera al la materialaj ceremonioj de aliaj religioj. Tamen incenso estis reenkondukita en kristanan liturgion komencante en la lasta parto de la 4-a jarcento, kiam tio fariĝis pli grandaskala kaj publikloka, kaj enradikiĝis definitive en la 5-a jarcento. Nuntempe incenso estas uzata en la Katolika Eklezio, la Ortodoksa Kristana Eklezio, kaj iom malpli en pluraj aliaj kristanaj sektoj.
Incensujoj estas trovitaj el la Induso-civilizacio (3300–1300 a.K.) kaj incenso estas menciita jam en la Vedoj. Kiam hinduismo evoluis kaj budhismo aperis in Hindujo, incenso ankaŭ iĝis parto de tiu religio.
En antikva Ĉinujo la uzado de incenso por religiaj celoj komenciĝis ĉirkaŭ 2000 a.K. Ĝi multe ŝanĝiĝis kaj plikompleksiĝis dum la dinastio Han, unue pro la pliintensiĝo de komerco kun la okcidento kaj sudo kaj poste pro la enkonduko de budhismo kaj ties versio de hinda odorkulturo. Ĝi atingis sian pinton en la dinastio Song, kiam multaj konstruaĵoj estis starigita specife por incensaj ceremonioj. Incenso estis portita al Japanujo en la 6-a jarcento de koreaj bikŝuoj. Tamen estis la epoko de Muromaĉi en la 15-a kaj 16-a jarcento kiam la arto de kōdō vastiĝis tra la supraj kaj mezaj klasoj de la japana socio.
Civilizoj de Mezameriko kiel la purepeĉoj, la majaoj, la aztekoj, kaj aliaj uzis specon de incenso nomatan kopalo (naŭatle copalli), kiu estas bruligata en anafres kaj kies fumo uziĝas kiel ofero a la gedioj aŭ kiel rimedo kontraŭ diversaj korpaj kaj spiritaj malsanoj. Tiaj uzoj ankoraŭ estas oftaj en la indiĝena mezamerika tradicio.
Fontoj
Incenso povas esti farata el rezino produktita de la arbo Boswellia sacra, de la familio de la burseracoj. La arbo originis en Dofaro en la nuna sultanlando Omano. Tie, ĝi estas ankoraŭ kultivata kaj eksportata tra la haveno de Salaalah. Aliaj lokoj de produktado estas Somalio,Jemeno kaj Barato (kie oni kultivas ĉefe la Boswellia serrata, kiu produktas olibanon).
63 Seaworld
63 Seaworld estas publika akvario kiu malfermiĝis en 1985 en la Nuboskrapulo 63, Jeoŭido, Seulo, Suda Koreio. Ĝi estis la unua publika akvario en la lando. La Konstruaĵo 63 estis la plej alta konstruaĵo en Koreio kiam ĝi estis konstruita, kaj estas ankoraŭ simbola konstruaĵo en Seulo. La akvario gastigas ĉirkaŭ 1,000,000 vizitantojn ĉiujare.
Ĝi estas hejmo por ĉirkaŭ 20,000 animaloj de ĉirkaŭ 400 specioj.
Otrar
Otrar aŭ Utrar (ankaŭ foje Farab) estas centrazia ruino de urbo laŭlonge de la Silka Vojo en suda Kazaĥio ( provinco suda Kazaĥio). La urbo estis konstruita ĉe la bordo de la malsupraj partoj de la rivero Arys, proksime al sia enfluejo en la granda rivero Syr Darya, 10 km okcidente de la nuna stacidomo Temir (Темір) kaj proksime de la nuna loko Talapty (Талапты), 57 km sude de la historie signifa urbo Turkistano, 120 km nordokcidente de la provinca ĉefurbo Ŝimkento. Ĝi estis riĉa komerca urbo kaj posedis siatempe unu el la plej grandaj kaj plej bonaj bibliotekoj en la Islama mondo.
Ĝuanga lingvo
La ĝuanga lingvo (aŭ ĝŭanga lingvo ) (话壮, Vahcuengh) estas makrolingvo. La ĝuangaj lingvoj estas la tajaj lingvoj parolataj en Ĉinujo (Guangŝjio) de ĝuanga popolo, kun 15,5 milionoj da parolantoj.
Skribado
Ĝuanga lingvo estis skribita per "malnova ĝuanga skribo" nomata Sawndip. Ĝi estas bazita sur ĉina skribo sed uzis originalajn literojn por esprimi denaskan sonon, samkiel vjetnama "chữ nôm". La norma ĝuanga kaj bujia lingvo nun estas skribataj per latina alfabeto.
László Bartha (bestokuracisto)
László Bartha [lAslO barta], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartha László estis hungara bestokuracisto, oficiro, sportisto.
Biografio
László Bartha akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Hungara Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1943. Tiutempe li estis ankaŭ akvopilkisto kaj atleto. Li ricevis ankaŭ rangon ĉefleŭtenanto kaj li estis armea kuracisto pri ĉevaloj. Iom poste li estis militkaptito en Sovetunio. Hejmenveninta li laboris plu en la armeo ĝis la civiliĝo en 1952. Li estis tiam majoro. Li aranĝis ĉevalaron en Kerteskő (proksime al Zirc), baldaŭ li estis ĉefbestokuracisto de ĉevalaro en Bábolna. En 1983 li pensiuliĝis, sed poste li estis konsilisto. Li mem estis ankaŭ sportrajdisto, ankaŭ arbitraciisto. Li unufoje ricevis medalon.
Mez-Kanada Renkontiĝo de Esperanto
La Mez-Kanada Renkontiĝo de Esperanto (mallongigo: MeKaRo) estas turisma semajnfino, kiu okazas ĉiuprintempe en iu urbo de Kebekio aŭ Ontario. Ĝin organizas la Esperanto-Societo Kebekia (ESK) kaj lokaj Esperanto-kluboj en Kebekio kaj Ontario. Pliaj informoj, aliĝilo, kaj grupa diskuto haveblas en la sito: http://mekaro.ca/
György Berkó
BERKÓ György [berko'] estis rumanuja hungara aktoro naskita en Sibio la 1920 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 23-an de aŭgusto 1984.
Imre Kovács (nobela juĝisto)
Imre Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Imre estis hungara nobela juĝisto, unu el la kreintoj de la hungara stenografio, bienulo.
Imre Kovács naskiĝis la en Arad (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempe en Rumanio), li mortis la  en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Oradea en Rumanio).
Biografio
Imre Kovács maturiĝis en gimnazio en Nagyvárad, poste li akiris juran diplomon en la Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad). Inter 1816-1837 li havis postenon en Bihar (reĝa departemento), poste li estis nobela juĝisto en Nagyszalonta, ekde 1845 ĉefjuĝisto. En 1841 li redaktis politikaj gazeton, li estis adepto de Ferenc Kazinczy. Li estis pioniro de hungara stenografio kaj li verkis kelkfoje poemojn kaj teatraĵojn.
Eŭropa Asocio de Bestoĝardenoj kaj Akvarioj
La Eŭropa Asocio de Bestoĝardenoj kaj Akvarioj (EABA) estas organizaĵo por la komunumo de eŭropaj bestoĝardenoj kaj publikaj akvarioj kiu ligigas ĉirkaŭ 340 membrajn organizaĵojn en 41 landoj. Ĝi funkciigas la Eŭropan Programon por Endanĝeritaj Specioj (EPES).
La membreco en EABA estas malferma al ĉiuj bestoĝardenoj kaj publikaj akvarioj tra Eŭropo kiuj kongruas kun la postuloj de EABA. Membraj bestoĝardenoj kaj publikaj akvarioj kiel asociaj membroj troviĝas en Aŭstrio, Belgio, Kroatio, Ĉeĥio, Danio, Estonio, Finnlando, Francio, Germanio, Grekio, Hungario, Irlando, Israelo, Italio, Kazaĥio, Kuvajto, Latvio, Litovio, Nederlando, Norvegio, Pollando, Portugalio, Rusio, Slovakio, Slovenio, Hispanio, Svedio, Svisio, Turkio, Ukrainio, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Usono kaj Britio.
Celo de la asocio estas helpi la kunlaboradon por regiona kolektoplanado kaj naturkonservado, ĉefe pere de kunordigaj bredoprogramoj de naturaj animaloj kiaj laŭ la Eŭropa Programo de Endanĝeritaj Specioj (EPES). La organizaĵo helpas edukajn agadojn kaj konsilas la Eŭropan Union, aŭ aliajn reprezentajn komitatojn kiaj la Eŭropa Parlamento kaj la Eŭropa Konsilio.
Honoré d'Estienne d'Orves
Honoré d'Estienne d'Orves, grafo d'Estienne d'Orves (naskiĝis en Verrières-le-Buisson, mortis  en Mont Valérien, Suresnes) estis franca maroficiro, heroo de la dua mondmilito, martiro de la Franca rezistado, mortinta pro la servo al Francio.
La inform-reto de Libera Francio, kiun li organizis kun Jan Doornik, Maurice Barlier kaj aliaj nomiĝis Nemrod.
NGC 1343
NGC 1343 (aliaj indikoj — PGC 13384, UGC 2792, MCG 12-4-1, ZWG 327.5, 7ZW 8, IRAS03324+7224) estas galaksio en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Abd ar-Rahman la 1-a
Abd ar-Rahman ibn Mu'avija ibn Hiŝam ibn Abd al-Malik (en araba, عبدالرحمن بن معاوية بن هشام بن عبد الملك), konata ankaŭ kiel Abderramano aŭ Abd al-Rahmano la 1-a ad-Dāĥil (الداخل, ‘tiu kiu eniras’ aŭ ‘la enmigrinto’) (naskiĝis en marto 731 en Damasko, mortis 788 en Kordovo) estis princo de la umaja dinastio kiu, en 756, post diversaj okazaĵoj, iĝis la unua sendependa emiro de Kordovo, kie li fondis la dinastion de Umavioj post emirproklamo okazinta en Arĉidono.
Kronsgaard
Kronsgaard estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Geltinger Bucht, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Steinbergkirche.
Carroll Quigley
Carroll Quigley, esperantigita kiel Karolo Kuiglio, (naskiĝis la 9-an de novembro 1910, mortis la 3-an de januaro 1977) estis konata usona historiisto, granda scienculo kaj teoriisto de la evolucio de civilizacioj. Quigley naskiĝis en Bostono, studis ĉe Universitato Harvard, kie li studis historion kaj ricevis bakalaŭran, magistran kaj doktoran gradojn. Li instruis ĉe Universitato Princeton, post tio ĉe Harvard, kaj fine ĉe la Lernejo de Fremda Servo ĉe Georgetown Universitato de 1941 ĝis 1976. De 1941 ĝis 1969, li instruis dusemestra kurso ĉe Georgetown pri la evolucio de civilizacioj. Laŭ la nekrologo en la Vaŝingtono Stelo, multaj eksstudentoj de la Lernejo de Fremda Servo ĉe Georgetown Universitato asertis, ke ĉi tiu estis " la plej influa kurso en ilia bakalaŭra kariero."