cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektronika frapinstrumentaro
Ekesto
Pioniro por elektronikaj frapinstrumentaroj estis firmao Simmons komence de la 1980-aj jaroj per la okulfrapaj sesangulaj tamburplatoj. Modelo SDS 5 estis revolucia paŝo al frapinstrumentaroj sur elektronika bazo. Simmons SDS 7 estas la elektronika frapinstrumentaro plejofte uzata je surdiskigoj. Ekzemple Phil Collins (Genesis), Steve Negus (Saga), Bill Bruford (Yes), Herwig Mitteregger (Spliff, bando de Nina Hagen) uzis ĉi tiun je diskoproduktadoj kaj koncertoj.
Uzado
Ankaŭ sur dancmuzika kaj furorkanta kampo oni ekuzis elektronikajn frapinstrumentarojn. Ĝuste por dancmuzikistoj la novaj instrumentoj estis interesaj jam nure pro praktikaj konsideroj, ĉar ili estas pli facile transporteblaj, malpli pezaj, pesis malpli, estis ne tro-volumenaj ne bezonas tiom da spaco kiom bezonas akustika frapinstrumentaro.
Ankaŭ por provludo en loĝejo elektronikaj frapinstrumentoj fariĝis pli kaj pli popularaj. Ili havis la avantaĝon, ke la provludo ne plu ĝenas la najbarojn, ĉar oni povas reguli la laŭtecon. Eĉ pli bone, oni povas aŭdi la muzikan rezulton nure per kapaŭskultiloj, kvankam oni aŭdas la frapojn de la bastonetoj sur la gumplatoj, simile al ludado per frapinstrumentaroj por nura provludo.
Por klasika ĵazo kaj svingo tamen elektronikaj frapinstrumentaroj estis ne taŭgaj, ĉar tiuj stiloj postulas la uzadon de broso.
Lake Macquarie
Lake Macquarie estas urbo kaj laŭ administra vidpunkto loka rega areo de Aŭstralio. Ĝi situas en la landoparto Novsudkimrio, borde de samnoma lago Lake Macquarie. En 2014 en Lake Macquarie okazis la Internaciaj Infanaj Ludoj.
(12691) 1988 VF2
(12691) 1988 VF2 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Masaru Inoue elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Ŝtipo
Ŝtipo estas peco de dissegita trunko aŭ dika branĉo de arbo. Ŝtipo estas longa je ĉirkaŭ duonmetro. El ŝtipoj oni faras brullignojn pere de laŭlonga fendado. Dika fortika ŝtipo povas servi kiel submetaĵo ekzemple por dishaki viandon.
Vorey
Vorey (plennome Vorey-sur-Arzon) estas franca situanta en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Voreysiens.
Pedra Dourada
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Muriaé. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Burg Layen
La burgo Layen estas ruino de montburgo sur la monto „Schlossbühl“ apud la pilgrima kapelo en la komunumo Rümmelsheim en la distrikto Bad Kreuznach en la german federacia lando Rejnlando-Palatinato.
1169 okazis la unua mencio de la burgo kune kun la loko „Rimilisheim“ kiel „castro Leiga“ (= fortikaĵo domo Layen). Ĝi apartenis kiel la terenoj en Waldlaubersheim, Genheim, Roth, Schweppenhausen kaj Eckenroth al la sinjoroj de Bolanden.
Maharaĝo
Maharaĝo (el la hinda mahâ - granda, pluaj formoj râjadhirâja aŭ râjarâja, reĝo de reĝoj) estas hinduista titolo de regantoj, sub kies suvereneco apartenas pli ol unu hindreĝo, reganto super unu teritorio. En Eŭropo respondus al tiu ĉi titolo grandduko aŭ grandreĝo.
Burg Layen
La burgo (auf einer Laye = sur ŝtono), kiu ankaŭ estis en parta posedo de la kavaliroj von Stein, servos al la protekto de la valo de la rivero Trollbach. 1680oni rekonstruis la burgon, de kiu hodiaŭ ankoraŭ staris la burgfridon.
Popola kulturo
Popola kulturo (aŭ eĉ populara kulturo) estas la tutaĵo de ideoj, perspektivoj, sintenoj, memeoj, bildoj kaj aliaj fenomenoj kiuj estas rigardataj kiel preferataj tra neformala interkonsento ene de la ĉeftendenco de iu preciza socio aŭ kulturo, ĉefe ene de la okcidenta kulturo de la komenco al mezo de la 20a jarcento kaj la posta pliiganta tutmondiĝa ĉeftendenco de la dua duono de la 20a kaj komenco de la 21a jarcento. Tre influata de amaskomunikiloj, tiu kolektado de ideoj trafluas la ĉiutagajn vivojn de la socio.
Thomas Linacre
Tomas Linakro (1460-1524) estis angla humanisto, helenisto, kuracisto, matematikisto kaj erudiciulo. Ĉirkaŭ 1501, li estis invitata kiel unu el la mentoroj de Arthur Tudor, Princo de Kimrio (1486-1502). Li same estis persona kuracisto de la anglaj reĝoj Henriko la 7-a Henriko la 8-a, posteno kiu estis tre influa kaj grava dum tiu periodo.
En Londono li praktikis medicinon kaj kelkaj el liaj pacientoj estis grandaj tiamaj ŝtatestroj kaj prelatoj, tiaj kiaj la kardinalo Thomas Wolsey (1475-1530), la ĉefespiskopo de Canterbury William Warham (1450-1532), Richard Fox, episkopo de Manĉestro krom la granda humanisto Erasmo de Roterdamo. Kiel klasika erudiciulo, li estis fondinto kaj unua prezidanto de la Reĝa Kolegio de Kuracistoj en Londono.
Vivo
Li ricevis sian unuan edukon en la lernejo de la Katedralo de Canterbury, sub gvidado de William tilli of Selling, kiu fariĝis prioro en 1472. Certe la unuaj instigoj por la studoj pri la klasikuloj Linakro ricevis de sia unua majstro. En 1480, Linakro enmatrikuliĝis en Oksfordo kaj en 1484 li elektiĝis kiel membro de la Kolegio All Souls. Pli malfrue, li vizitis Italion en la komisio de Selling, kiu estis sendita de la reĝo Henriko la 7-a kiel ambasadoro ĉe la papa kortego. Linakro akompanis sian patronon ĝis Bolonjo. Tie li fariĝis lernanto de Anĝelo Poliziano (1454-1494) kaj dividis la lecionojn de Poliziano kun la filoj de Lorenzo de Mediĉi, unu el ili la estonta papo Leono la 10-a.
Dum sia reveno al Oksfordo, plena je erudicio kaj absorbita je la spirito de la itala renesanco, li kreis unu el la plej brilaj cirkloj da Oksfordaj erudiciuloj inklude de John Colet (1467-1519), William Grocyn (1446-1519) kaj William Latimer (1467-1545) kiuj menciiĝas en la leteroj de Erasmo.
Laŭŝajne Linakro ne praktikis medicinon en Oksfordo. Post kelkaj jaroj da persona aktiveco, Linakro ricevis sacerdotajn ordenojn kiel rektoro de Wigan, en 1520, kvankam, dum pluraj jaroj, li ricevis kelkajn klerikajn beneficojn inkluzive de la kantoreco en la Katedralo de Jorko. Lia ordenigo estis konektita al sia retiriĝo el la aktiva vivo. Beletra verkaro kaj la zorgoj pri la fundamentoj kies ekzistado estis atribuita al li, en la Reĝa Kolegio de la Kuracistoj, okupis la lastajn jarojn de sia vivo.
Benito Villegas
Benito Higinio VILLEGAS (Buenos Aires, la - Buenos Aires, la ) estis argentina ŝakludisto, nacia ĉampiono en 1922.
Elek Magyar
Elek Magyar [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Magyar Elek János estis hungara ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis dömsödi [domŝodi], lia pseŭdonimo estis Inyesmester [injeŝmeŝter]. Lia unua bopatro estis Emil Kürthy, lia filo estis Bálint Magyar (teatrohistoriisto).
Biografio
Elek Magyar maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto. Ŝi komencis sian ĵurnalistan karieron en Telefonheroldo. Ekde 1901 li estis ĵurnalisto ĉe gazeto, en 1917 li estis levita respondeca redaktoro. Li estis multflanka, li verkis pri politiko, sporto, arto, tamen lia ŝatata temo estis la gastronomio. Li edziĝis en 1908 kaj 1917, lia unua edzino naskis filon en 1910.
The Doomsday Machine
"The Doomsday Machine" ("La Maŝino de la lasta juĝo") estas la sesa epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Norman Spinrad bazita sur sia romaneto "The Planet Eater" kaj reĝisorita de Marc Daniels, ĝi unue estis elsendita la 20-an de oktobro 1967.
Intrigo
La Enterprise, sekvante kialon de mistere detruo de steloj, trovas la signalon aŭtomatan de alia stelŝipo, la USS Constellation. Ĝi estis severe damaĝita; Kapitano James T. Kirk, ĉefkuracisto Leonard McCoy, ĉefenĝeniero Scotty kaj teamo transportiĝas al la kosmoŝipo por taksi ĝin. Ili tie malkovras la solan membron de la anaro ankoraŭ enŝipe, Komodoro Matt Decker (William Windom), kiu suferas pro severa mensa traŭmato.
Decker klarigas, ke li kaj lia kunularo malkovris gigantan maŝinon, mejlojn longan, kiu uzis radiojn de antiprotonoj por disŝiri planedojn. Ilia atako sur la maŝino estis senutila kaj ili suferis gravan damaĝon. Decker evakuis sian anaron al unu el la planedoj de la sistemo, kiun la maŝino poste detruis. Kirk teorias, ke la maŝino estas malnova doomsday machine (lasta-juĝo maŝino), kiu devas esti haltigita antaŭ ol ĝi atingas pli popolatajn sektorojn de la galaksio. La "Enterprise" trenas la damaĝitan kosmoŝipon dum Scott provas riparis ĝin. Kirk ankaŭ restas en la 'Constellation'.
Spock, informas al Kirk pri la subita apero de la nomata "murdisto de planedoj" kaj ĝi komencas persekuti la Enterprise'on. La maŝino atakas la stelŝipon, malutiligas la transportilon kaj interrompas komunikadojn. Decker, nun la plej altranga oficiro en la Entrepreno, prenas komandon kaj ordigas fazero-atakon. La armiloj estas senutilaj kontraŭ la maŝino, kaj la ŝipo tiam estas kaptita per trena ilo, kiu tiris ĝin al la "murdisto de planedoj". Oni kompletigas riparadon de la vidilo de Constellation kaj Kirk estas ŝokita kiam li vidas la Enterprise batalante la maŝinon. Scott sukcesis ripari impulsonajn motorojn kaj reŝarĝis unu el la faskiloj de la Constellation, do Kirk uzas la kriplan ŝipon por alproksimiĝi kaj fajri ĉe la detrua maŝino, distrarante ĝin sufiĉe longe por ke Enterprise liberigas. Post ripari la transportilon kaj restarigi voĉajn komunikadojn, Enterprise retiriĝis al sekura distanco. Spock anstataŭas Decker'on laŭ la ordonoj de Kirk kaj Decker estas prenita en malsanulejo. Tamen, Decker batas sian sekurecan eskorton kaj ŝtelas pramŝipon, flugante ĝin rekte al la maŝino. Malgraŭ la peto de Kirk ke li revenu al la Enterprise kaj sian propran teruron, kiam li estas englutita de la detrua maŝino, li ne deturnas sin de sia kurso kaj mortas.
Lt. Sulu raportas, ke la eksplodo de pramo reduktis malgrandan kvanton de la potenco de la maŝino. Rimarkante, ke ĉi tio povus esti la intenco de Decker, kaj esperante ke stelŝipo farus multe pli da damaĝo, Kirk venas kun plano por eksplodi la Constellation'on ene de la detrua maŝino. Kirk insistas en pilotado de la damaĝita ŝipo mem, kaj Scott programas la kosmoŝipon por eksplodi tridek du sekundojn malfrue, avertante al sia kapitano, ke post kiam la tempilo estas agita, ne estas neniu maniero haltigi ĝin. Kirk direktas la kosmoŝipon cele al la "murdisto de planedoj", ekigas la tempilon kaj ordigas al la Enterprise porti lin enŝipen. Kun preskaŭ neniom da tempo, Kirk estas sekure portita sur sia kosmoŝipo kiam la alia stelŝipo eksplodas ene de la detrua maŝino, lasante ĝin morta en la spaco. Ĝia minaco finiĝis.
Ciklopentila 2-cianobenzoato
Ciklopentila 2-cianobenzoato aŭ ciklopentila o-cianofenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2-Cianobenzoata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila 2-cianobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila 2-cianobenzoato prezentas ciklopentilmetanatan grupon kaj nitrilan grupon ligitajn al benzena ringo respektive en la 1-a kaj 2-a karbonatomoj. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Jarlo
Jarlo (alie Earlo) estas titolo, kiu signifis ĉe la anglosaksoj kaj en Skandinavio titolon de "estro" ("vic-"). Ties pozicio estis tuj post la reĝo. La titolo estis heredata el generacio al generacio. La jarlo proprumis kvanton de grundo, sian trupon, li povis havi proprajn ŝipojn kaj li havis ankaŭ aliajn posedaĵojn. Li diversspece validigis sian influon.
M98
Pri la aliaj signifoj de "M98" vidu artikolon M kun nombro.
M98 (Messier 98, aliaj indikoj — NGC 4192, IRAS12112+1510, UGC 7231, ZWG 98.108, MCG 3-31-79, VCC 92, PGC 39028) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
András L. Áchim
ÁCHIM L. András (plennome en la hungara Áchim Liker András, naskiĝis en Békéscsaba, la 15-an de marto en 1871 – mortis samloke, la 15-an de majo en 1911), estis mastrumanto, kamparana politikisto, redaktisto. Lin mortpafis en disputo frato de Endre Bajcsy-Zsilinszky, Gábor Zsilinszky.
Eugen Kozak
Eugen KOZAK (Євген Оксентійович Козак; naskiĝinta la en Slobozia Bănilei, Ĉernivca provinco, mortinta la  en Ĉernivco) estis aŭstra-rumania eklezislavisto kaj regionhistoriisto.
Vivo
Post frekvento de la ĉernivca lernejo k.k. I. Staatsgymnasium Czernowitz li studis ĉe Ĉernivca Universitato filozofion kaj ortodoksan teologion. Pluklerigon pri slavistiko kaj hindeŭropaj studoj li ĝuis ĉe la Universitato de Vieno. Tie li doktoriĝis en al 18.12.1891 defendinte sian disertaĵon Der Czernowitzer Sbornik vom Jahre 1359. Ekde 1892 Silvestru Morariu Andrievici klopodis starigi katedron pri la slavono sur la Francisko-Jozefo-universitato. Fakte en 1899 ricevis eksterordan profesorecon tie Eugen Kozak. Prelegoj kaj ekzamenoj fariĝis en la lingvoj rutena kaj rumana, la oficialaj lingvoj de la grek-ortodoksa Diocezo Bukovino kaj Dalmatio. Iĝinte en 1905 katedrestro li rektoris en 1907/08. En sia ekdeĵorparolado de la 9.12.1907 li tute dediĉis sin al la graveco de la eklezislava lingvaro, teme Die Bedeutung des Kirchenslavischen in theoretischer und praktischer Beziehung. Krome li elektitis deputito por rutenoj en 1911 en la landan parlamenton. Post rumaniiĝo de Bukovino Kozak ne plu rajtis ani al la senato ĉernivca.
András L. Áchim
Biografio
Li lernis en Békéscsaba kaj agadis politike tie. Li iĝis en 1905 reprezentanto de la Hungaria Reorganizita Socialdemokrata Partio en la parlamento. Li ideologie ligiĝis al la agrarsocialismaj ideoj, kvankam li estis grandbienulo, li apogis aferojn de la senbienuloj kaj malriĉaj kamparanoj. Li fondis en 1906 La Hungarian Sendependan Socialistan partion (pli poste: Hungaria Kamparana Partio) kaj ties semajnan eldonaĵon la Kamparanan Gazeton (Paraszt Újság). Li estis relektita al parlamentano en 1906, sed oni neniigis lian mandaton kaj ekis kontraŭ li juĝproceson pro ribeligo kaj ekscito kontraŭ klaso. Tiu proceso finiĝis en 1908 per liberparolo en Nagyvárad.
Li iĝis en 1910 denove parlamentano, li postulis burĝajn demokratiajn reformojn, agraran reformon. Lia abruptema kaj netolerema personeco kondukis al sia persona tragedio. En unua semajno de majo en 1911, liaj kontraŭuloj ekis gazetan kampanjon kontraŭ li en la budapeŝta gazeto Friss Újság. Lin nomumis kamparana reĝo, la kontraŭuloj akizis lin je subpremo, malamikigo. Áchim respondis en sia gazeto per artikola serio. Du filoj de unu akuzanto Zsilinszky, la 26-jara advokato Endre Bajcsy-Zsilinszky kaj la la 24-jara Gábor Bajcsy-Zsilinszky eniris en loĝejon de Áchim kaj dum disputo, interbatalo morte pafvundigis lin. La fratojn Zsilinszky oni liberparolis el la murdakuzo.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1988
La 33-a Eŭrovido-Kantokonkurso, okazis la 30-an de aprilo 1988 en Dublino (Irlando). La prezentantaj paroj estis rekondukataj: La konkurso en Dublino estis prezentata per Michelle Rocca kaj Pat Kenny.
Mărăuș
Mărăuș [mərəuŝ] (hungare: Bélnagymaros) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Ineu administracie apartenanta al komunumo Craiva. En 1910 ĝi havis 498 loĝantojn (rumanoj), en 1992 349. Ĝia unua skriba mencio estas el 1828. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Bihar vármegye).
Eŭrovido-Kantokonkurso 1988
Du partoprenintaj virinoj – ambaŭ kantis en franca lingvo - poste fariĝis muzikaj steluloj : Lara Fabian kaj la kanada Céline Dion kiu gajnis la konkurson por Svislando kun Ne partez pas sans moi. Nur unu punkto apartigis ŝin de Scott Fitzgerald (2-a vico).
William Rowan Hamilton
Sir William Rowan HAMILTON (naskiĝis la 4-an de aŭgusto 1805 en Dublin, mortis la 2-an de septembro 1865 en Dunsink, apud Dublin) estis irlanda matematikisto kaj fizikisto. Li konatiĝis aparte pro siaj kontribuoj al la esploro de la mekaniko kaj pro sia malkovro kaj esplorado de la nombro-sistemo de la kvaternionoj.
Bližší Lhota
Bližší Lhota situas en katastra teritorio Zvonková kun areo 39,2 km² kaj Pestřice kun areo 11,55 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440.
William Rowan Hamilton
Dum kaj iom post la studo William Hamilton okupiĝis pri radiaj sistemoj kaj pri la geometria optiko. El tio en pluraj publikaĵoj de la jaroj 1834 kaj 1835 li evoluigis la formuligon de parto de la mekaniko, kiu intertempe laŭ li nomiĝas "hamiltona mekaniko".
Same laŭ li nomatas la hamiltona principo aŭ la principo de plej eta efiko, kiu estas ekstrema principo de la scienca fako fiziko. Laŭ ĝi la fizikaj korpoj aŭ fortoj kondutas tiel, ke unuo, kiu difinas la realan efikon de la korpa aŭ forta vojo, pli malgrandas ol ĉe ĉiuj aliaj penseblaj korpaj aŭ fortaj vojoj.
Pli poste li koncentrigis siajn esplorojn al la hiper-kompleksaj nombroj nomataj "kvaternionoj", kiuj nuntempe ekzemple aplikiĝas en la komputila grafiko.
Lissac (stacidomo)
Lissac estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Renčišov
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1389 en formo "Rezencei". La hungara loknomo "Synefew" aperis en 1448. En 1427 20 familioj pagis impostojn. En 1787 256 vilaĝanoj loĝis en 34 domoj, en 1828 344 vilaĝanoj en 45 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Rencsissó, poste ĝi rericevis la mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szinyefő 318 homoj, (rutenoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Sabinov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1998 inundo okazis, kelkaj homoj mortis. En 2001 vivis en Renčišov 172 homoj, (144 slovakoj, 18 ciganoj).
(17922) 1999 GS13
(17922) 1999 GS13 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Santa Maria do Herval
Santa Maria do Herval estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.053 loĝantojn en 2010.
ISO 3166-2:PM
ISO 3166-2:PM  estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Sankta-Pieron kaj Mikelonon. La subaro ISO 3166-2:PM estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Sankta-Piero kaj Mikelono laŭ la normo ISO 3166-1 estas PM, kaj neniu sub-unuo de Sankta-Piero kaj Mikelono havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.
Estante transmara kolektivo de Francio, la teritorio de Sankta-Piero kaj Mikelono ankaŭ listiĝas sub la kodo <tt>FR-PM</tt> en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.
Regen (urbo)
Regen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Regen situas ĉe rivero Schwarzer Regen kaj estis nomita laŭ ĝi. Ĝi estis dokumente menciita unue en 1148.
4110 Keats
4110 Keats estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Observatorio de la Monto Palomar apud San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la anglan poeton John Keats (1795–1821).
Britonoj
La britonoj estis kelta popolgrupo, kiuj dominis sur areo de la hodiaŭa Britanio, ekde la ferepoko ĝis la mezepoko. Ili parolis la insulan keltan lingvon, konatan kiel brita aŭ britona lingvo. Ili vivis sude de Firth of Forth, sur granda parto de la Brita insulo.
Ili elmigris kaj setlis ekde la 5-a jarcento en la kontinenta Eŭropo, precipe en Bretonio de Francio kaj en Britonio (hodiaŭ Galegio de Hispanio). Norde de Forth vivis la piktoj, kiuj parolis parencan lingvon.
La pruvaĵoj de la britonoj reiras al la ferepoko, post konkero fare de la romia imperio en 43 p.K., la romia-britona kulturo ekfloris. Ekde la 5-a jarcento, la anglosaksa okupado disigis la britonan lingvon kaj kulturon. Je la 11-a jarcento elformiĝis diversaj grupoj de la popolo, diversaj mencias la popolon de kimria, korna, bretona kaj popolo de Hen Ogledd („Olda Nordok”). La brita lingvo evoluis al kimria, korna, bretona kaj kumbria lingvoj.
Fritt Ord (organizaĵo)
Fritt Ord (norvege, en Esperanto laŭvorte "Libera Vorto", laŭsence "libereco de esprimo", en propra traduko al la angla "freedom of expression") estas norvega privata fondaĵo, kies celo estas subteni liberecon de esprimo kaj libera gazetaro. Ĝi estis establita la 7-an de junio 1974 fare de la entreprenistoj Jens Henrik Nordlie kaj Finn Skedsmo kaj per la advokato Jens Christian Hauge.
La fondaĵo havas signifajn financajn rimedojn kaj ludas rolon en subteno de diversaj projektoj en Norvegio, kiel investo en la ĉiusemajna matena gazeto Morgenbladet, subteno de la leksikono Store Norske Leksikon kaj teno de 10.1-procentaĵa proprieto en la amaskomunikila firmao A-Media. Krome ĝi aljuĝas stipendiojn al studentoj de amaskomunikilaro kaj ĵurnalismo, aljuĝas la internacian premion "Fritt Ord", kaj subtenas konkursojn por verkistoj.
La organizaĵo aljuĝas tri ĉiujarajn premiojn por subteni liberecon de parolo; la "premion Fritt Ord" (norvege: Fritt Ords pris), la "honoran premion Fritt Ord" (norvege: Fritt Ords honnør) kaj - komune kun la fondaĵo de la germana gazeto Die Zeit - la gazetarajn premiojn por Rusio kaj Orienta Eŭropo (norvege: Pressepriser for Russland og Øst-Europa).
NGC 4192A
NGC 4192A (aliaj indikoj — UGC 7223, MCG 3-31-76, VCC 81, PGC 39002) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
László Kelmenfy
Biografio
Kiel orfo László Kelmenfi malfacile sukcesis. Li ĉesis siajn medicinajn studojn kaj li akiris inĝenierdiplomon. Inter 1843–48 li estis oficisto de landa Konstruoficejo, poste kiel helpredaktoro de Hivatalos Közlöny li iris kun Honvédelmi Bizottmány al Debrecen kaj tial li perdis sian postenon post la falo de liberecbatalo. En 1848 oni elektis lin membro de Societo Kisfaludy. Li mortis je tuberkolozo. Liaj humuraj artikoloj lin favorata, sed siaj artikoloj kontraŭ-Petőfi  faris lin malpopulara. En siaj lastaj jaroj li entusaismiĝis al ideoj utopistaj de Fourier.
Turdomo sur kajo
Turdomo sur kajo (Башня на Набережной) estas sistemo el tri turdomoj, situanta sur tereno 10 de Moskva-Siti (Moskvo, Rusio). La ekfunkciis 17-etaĝa turdomo, en oktobro 2005 — 27-etaĝa domo. Konstruado de la plej alta nubskrapulo komenciĝis en januaro de 2005 kaj finiĝis la ; ĝis finkonstruo de "Ĉefurboj" ĝi estis la plej alta domo en Eŭropo (268 metroj).
Faŝismo
Faŝismo, en la strikta signifo de la vorto, estas politika ideologio lanĉita de Benito Mussolini, reganta en Italio dum la jaroj 1922-1943. Nome formo de radikala, aŭtoritarisma naciismo kiu iele hegemoniis en la komenco de la 20-a jarcento en Eŭropo. Influita de nacisindikatismo, faŝismo originiĝis en Italio dum la Unua Mondmilito, kombinante plej tipe dekstrajn sintenojn kun izolaj elementoj de politika maldekstro, male al liberalismo, marksismo, kaj eĉ al tradicia konservatismo.
Ofte, sed ne tute precize aŭ ĝuste, ĝi estas uzata vastasence ankaŭ pri alilandaj ideologioj pli-malpli similaj, ekzemple la germana naziismo, la hispana falangismo aŭ multe pli malproksime la movado alt-right de Usono, kvankam por tiuj tendencoj estus pli neŭtrala termino aŭtoritatismo.
Kelkaj celoj
Faŝistoj serĉis unuigi sian nacion tra totalisma ŝtato kiu antaŭenigis la amasmobilizadon de la nacia komunumo kaj estis karakterizitaj per havo de avangarda politika partio kiu iniciatis revolucieman politikan movadon planantan reorganizi la nacion laŭ principoj de faŝisma ideologio. Faŝismaj movadoj kunhavis iajn komunajn trajtojn, inkluzive de la admiro de la ŝtato, devoteco al forta gvidanto, kaj emfazon de ultranaciismo kaj militismo. Faŝismo rigardas politikan perforton, militon, kaj imperiismon kiel rimedon por realigi nacian rejunigon kaj asertas ke pli fortaj nacioj havas la rajton vastigi sian teritorion delokigante pli malfortajn naciojn.
Faŝisma ideologio konstante alvokas la superecon de la ŝtato. Gvidantoj kiel ekzemple Benito Mussolini en Italio kaj Adolf Hitler en Germanio enkarnigis la ŝtaton kaj postulis nediskuteblan potencon. Faŝismo pruntis teoriojn kaj terminologion de socialismo sed anstataŭigis la fokuson de socialismo sur klaskonflikto kun fokuso sur konflikto inter nacioj kaj rasoj. Faŝistoj plej ofte rekomendas miksan ekonomion, kun la ĉefcelo de atingado de aŭtarkio por certigi nacian aŭtarkion kaj sendependecon tra protektismaj kaj intervenismaj ekonomiaj politikoj.
Post la Dua Mondmilito, malmultaj partioj malkaŝe priskribis sin kiel faŝistoj, kaj la esprimo estas kutime uzita pejorative fare de politikaj kontraŭuloj. La esprimoj novfaŝistaj aŭ post-faŝismaj estas foje uzitaj pli formale por priskribi partiojn de la ekstrema dekstro kun ideologiaj similecoj al, aŭ radikoj en, 20-a-jarcentaj faŝismaj movadoj.
Kelkaj karakteroj
Laŭ Umberto Eco faŝismo ne estis monolita ideologio, sed kunmetaĵo de diversaj politikaj kaj filozofiaj ideoj, svarmejo da kontraŭdiroj. La senkohera bildo estis ekzemplo de senklapeco politika kaj ideologia. Faŝismo estis filozofie senskeleta, sed emocie ĝi estis firme ligita al kelkaj prototipoj, pro tio, oni povas paroli pri "portugala faŝismo", "brazila faŝismo", "japana faŝismo" ktp., ĉar en preskaŭ ĉiuj landoj, oni trovas tiajn prototipojn, kiuj ne bezonas ekzakte filozofie esti similaj.
Ankoraŭ laŭ Eco, la termino "faŝismo" adaptiĝas al ĉio, ĉar eblas forpreni de faŝisma reĝimo unu aŭ pli da ecoj, kaj oni ĉiam povos rekoni ĝian faŝismecon. Forprenu imperiismon el faŝismo, kaj oni havos Francisco Franco, aŭ Salazar; forprenu koloniismon, kaj oni havos balkanan faŝismon. Aldonu al itala faŝismo ian radikalan kontraŭkapitalismon (kion neniam faris Mussolini) kaj oni havos Ezra Pound. Aldonu kulton de kelta mitologio kaj Gralan mistikismon (aferoj tute foraj de oficiala faŝismo) kaj oni havos unu el la plej respektitaj guruoj pri faŝismo, nome Julius Evola.
La faŝismon karakterizas interalie koncentrigo de la potenco en la manon de unu persono aŭ grupo de malmultaj personoj, realigado de la interesoj de socia malplimulto, ĉefe forigo de civitanaj/homaj rajtoj kaj demokratiaj leĝoj, naciisma propagando inklude de glorado de pasinteco pli malpli imperia, enscenigo de "heroaj agoj" kaj "brilaj sukcesoj" por glorumi la eksterordinarajn kapablojn de la reganto(j), tendenco al kontrolado de ĉiuj terenoj de la socio flanke de la reganto(j), kiu(j) siaflanke mem ne plu estas influebla(j)/kontrolebla(j) de la socio, eĉ ne de tiuj, kiuj iam iniciatis aŭ subtenis la instalon de la reganto(j). Faŝismo proponiĝas kiel problemsolvilo en krizaj evolufazoj de postfeŭdaj socioj, baraĵo por malhelpi komunisman revolucion kaj gardi la plejparton de la jamaj sociaj strukturoj, tradicioj, kaj privilegioj, sed samtempe kiel ia "revolucio" kiu zorgos pri la popolo, kaj povas ofte gajni konsenton de vastaj partoj de klasoj aŭ grupoj, kiuj sentas sin malavantaĝumitaj.
Parolo de Igor Stravinski resumas la rolon de faŝismo (en la dua pli larĝa senco) dum la intermilita epoko: Nun ni estas devigataj elekti inter la povo de kaskedo (t. e. simbolas la laboristojn, do komunismon)  kaj de kasko (de militistoj); kaj bone konsiderante mi preferas la kaskon.
Aĥtumo
Aĥtumo (hungare Ajtony [ajtonj]) (? – ?) estis hungara tribestro dum regado de la reĝo Stefano la 1-a de Hungario.
Faŝismo
Kelkaj karakteroj
Post la morto de Mussolini, malmultaj volas nomi sin faŝistoj, kvankam diversaj elementoj de faŝismaj ideologioj postvivas en la novdekstrismo.
Aĥtumo
Aĥtumo en ĉ. 1000 elkonstruis triban ŝtaton ĉe la Sub-Danubo kaj ĉe la rivero Maros kun ĉesidejo ĉe Marosvár. Lia reglando baziĝis je abundo de brutaro kaj enspezoj de saloliveroj sur Maros. Li subjugis sin en 1019 al Vazulo la 2-a, greka reĝo kaj akceptis grek-ortodoksajn misiistojn. Stefano la 1-a ekpaŝis kontraŭ li en 1028, kiam li ne povis esperi je greka helpo, ĉar tiam formortis la greka reĝa dinastio.
Faŝismo
Pozicio en la politika spektro
Faŝismo estas ofte priskribita kiel ekstremdekstra kvankam kelkaj verkistoj trovis loki faŝismon sur konvencia maldekstra-dekstra politika spektro malfacile.
Faŝismo estis influita de ambaŭ flankoj kaj maldekstre kaj dekstre, el konservativa kaj kontraŭ-konservativa, nacia kaj supernacia, racia kaj kontraŭ-racia. Kelkaj historiistoj rigardis faŝismon kiel revolucian centristan doktrinon, kiel doktrinon kiu miksas filozofiojn de la maldekstro kaj de la dekstro, aŭ kiel ambaŭ. Faŝismo estis fondita dum la Unua Mondmilito fare de italaj naciaj sindikatistoj kiuj kombinis maldekstremajn simbolajn sintenojn kaj dekstrulajn politikajn vidojn.
Itala faŝismo gravitis al la rekte en la fruaj 1920-aj jaroj. Grava elemento de faŝismo kiu estis rigardita kiel klare ekstremdekstra estas sia celo por antaŭenigi la rajton de postulitaj supraj homoj por domini forigante socion de postulitaj malsupraj elementoj.
Jarcentfina epoko kaj la kunigo de Maŭrasismo kun Sorelanismo (1880-1914)
La ideologiaj radikoj de faŝismo estis spuritaj reen al la 1880-aj jaroj, kaj aparte al la jarcentfina temo de tiu tempo. La temo estis bazita sur ribelo kontraŭ materiismo, raciismo, pozitivismo, burĝa socio kaj demokratio. La jarcentfina generacio apogis sentemon, malraciemon, subjektivecon kaj vitalismon. La jarcentfina pensmaniero vidis civilizon kiel en krizo kiu postulis masivan kaj totalan solvon. La jarcentfina intelektularo konsideris la individuon kiel nur unu parto de la pli granda kolektiveco, kiu ne devus esti rigardita kiel atomigita nombra sumo de individuoj. Ili kondamnis la raciisman individuismon de la liberala socio kaj la dissolvon de sociaj ligiloj en burĝa socio.
La sinteno de la fino de la jarcento estis influita de variaj intelektulaj disvolvigoj, kiel la darvinisma biologio; la Vagnera estetiko; la raciismo de Arthur de Gobineau; la psikologio de Gustave Le Bon; kaj la filozofioj de Friedrich Nietzsche, Fjodor Dostojevskij kaj Henri Bergson. La Socia darvinismo, kiu akiris disvastigitan akcepton, ne faris distingon inter fizika kaj socia vivo, kaj vidis la homan kondiĉon kiel konstanta luktado por atingi la supervivadon de la plej taŭgaj. La socia darvinismo defiis la postulon de pozitivismo por intenca kaj racia elekto kiel determinanta konduto de homoj, fokuse al heredo, raso kaj medio. La emfazo de la socia darvinismo al la biogrupa identeco kaj al la rolo de organikaj rilatoj ene de la socioj kiuj klinas al la legitimeco kaj alvoko por naciismo. Ankaŭ novaj teorioj de socia kaj politika psikologio malakceptis la nocion de homa konduto regata de racia elekto kaj anstataŭe plendis, ke emocio estas pli influa en politikaj aferoj ol racio. La argumento de Nietzsche ke "Dio estas mortinta" koincidis kun lia atako al la "ŝafara pensmaniero" de kristanismo, demokratio kaj moderna kolektivismo; lia koncepto de Superhomo; kaj lia defendo de la volo de potenco kiel unuaranga instinkto, estis grava influo super multo de la generacio de la fino de la jarcento. La postulo de Bergson de la ekzisto de "élan vital" (aŭ viva elano) centris al libera elekto kaj malakceptis la procedojn de materiismo kaj determinismo; tio defiis al Marksismo.
Gaetano Mosca en sia verko Elementi di scienza politica  (1896) disvolvigis la teorion ke en ĉiuj socioj "organizita minoritato" hegemonios kaj regos super la "disorganizita majoritato". Mosca postulas ke estas nur du klasoj en socio, "la reganta" (nome la organizita minoritato) kaj "la regata" (nome disorganizita majoritato). Li postulas ke la organizita naturo de la organizita minoritato faras ĝin nerezistebla al ajna individuo de la dizorganizita majoritato.
Franca naciisto kaj reakcia monarkiisto Charles Maurras influis super faŝismo. Maurras defendis tion kion li nomis kiel integra naciismo, kiu alvokas al organika unueco de nacio kaj Maurras insistis, ke pova monarko estas ideala estro de nacio. Maurras malfidis je tio kion li konsideris la demokratia mistifiko de la popola volo kiu kreis nepersonan kolektivan subjekton. Li postulis, ke pova monarko estas personigita suvereneco kiu povas plenumi aŭtoritaton por unuigi la nacian popolon. La integra naciismo de Maurras estis idealigita de faŝistoj, sed modifita en modernigita revoluciema formo kiu devojiĝis el la monarkismo de Maurras.
Franca revolucia sindikatisto Georges Sorel defendis la legitimecon de la politika perforto en sia verko Réflexions sur la violence (1908) kaj en aliaj verkoj en kiuj li defendis radikalan sindikatistan agadon por atingi revolucion kiu forigu kapitalismon kaj la burĝaron pere de ĝenerala striko. En Réflexions sur la violence, Sorel emfazis neceson por revolucia politika "religio". Ankaŭ en sia verko Les Illusions du progrès, Sorel denoncis demokration kiel reakcia, dirante "nenio estas pli aristokrata ol demokratio". Ĉirkaŭ 1909 post la malvenko de sindikatisma ĝenerala striko en Francio, Sorel kaj liaj sekvantoj lasis la radikalan maldekstron kaj venis al la radikala dekstro, en kiu ili serĉis kunigi aktivan katolikismon kaj francan patriotismon kun siaj vidpunktoj — nome defendo de kontraŭ-respublikismaj kristanaj francaj patriotoj kiel ideala revoluciuloj. Dekomence Sorel estis oficiale estinta reviziisto de Marksismo, sed ĉirkaŭ 1910 anoncis sian forlason de socialisman literaturoj kaj postulis en 1914, uzante aforismon de Benedetto Croce ke "socialismo estas mortinta" pro la "diskompono de Marksismo". Sorel iĝis subtenanto de reakcia Maurras-isma naciismo ekde 1909 kio influis super liaj verkoj. Maurras tenis intereson por kunigi siajn naciismajn idealojn kun Sorel-isma sindikatismo kiel rimedo por lukti kontraŭ demokratio. Maurras asertis, ke "socialismo liberigita el la demokratiaj kaj kosmopolitaj elementoj kongruas kun naciismo tiom bone kiom ganto kongruas kun bela mano".
La kunigon de Maurras-a naciismo kaj Sorela sindikatismo influis la radikala itala naciisto Enrico Corradini. Corradini parolis pri la neceso de nacisindikatisma movado, estrita de elitismaj aristokratoj kaj kontraŭ-demokratoj kiuj kunhavis revolucian sindikatisman tendencon al la rekta agado kaj al volo por luktado. Corradini parolis pri Italio kiel "proletara nacio" kiu bezonas aliri al imperiismo por defii la "plutokratajn" francojn kaj britojn. La vidpunktoj de Corradini estis parto de pli ampleksa serio de perceptoj ene de la dekstrula Associazione Nazionalista Italiana (ANI), kiu plendis, ke la ekonomia malprogreso de Italio estas okazigita de la korupto en ties politika klaso, de la liberalismo kaj de la divido okazigita de la "malnobla socialismo". La ANI tenis ligojn kaj influon inter konservativuloj, katolikoj kaj la negocista komunumo. Italaj nacisindikatistoj tenis komunan aron de principoj: malakcepto de burĝaj valoroj, demokratio, liberalismo, marksismo, internaciismo kaj pacismo; kaj promocio de heroismo, vitalismo kaj perforto. La ANI asertis, ke la liberala demokratio ne estas plu kongrua kun la moderna mondo, kaj defendis fortajn ŝtaton kaj imperiismon, sur la bazo ke homoj estas nature predantoj kaj ke nacioj estas en konstanta luktado, en kiu nur la plej forta povas survivi.
Futurismo estis kaj art-kultura movado kaj dekomence politika movado en Italio estrita de Filippo Tommaso Marinetti kiu fondis la Manifesto del Futurismo (1908), kiu ĉampionis la idearojn de modernismo, agado, kaj politika perforto kiel nepraj elementoj de politiko denoncante liberalisman kaj parlamentan politikojn. Marinetti malakcpetis konvencian demokration bazitan sur la regulo de la majoritato kaj egalismo, por nova formo de demokratio, defendante tion kion li priskribis en sia verko "La futurisma koncepto de demokratio" jene: "Ni estas kapablaj fari direktojn por krei kaj dismunti al nombroj, al kvanto, al amaso, ĉar ĉe ni nombro, kvanto kaj amaso neniam estos — kiel estas en Germanio kaj Rusio — nombro, kvanto kaj amaso de mezvaloraj homoj, malkapablaj kaj maldecidemaj".
Futurismo influis faŝismon en ties emfazo agnoskante la virecan naturon de violenta agado kaj milito kiel necesoj de la moderna civilizo. Marinetti proklamis la neceson de fizika trejnado de junuloj, dirante ke en vira edukado, gimnastiko havu unuarangecon super libroj, kaj li defendis segregacion de seksoj por tiu afero, laŭ kiu virina senteblo ne devas eniri en la vira edukado kiu laŭ Marinetti devas esti "viva, militema, muskola kaj violente dinamika".
Unua Mondmilito kaj ties sekvo (1914–1929)
Je la eksplodo de la Unua Mondmilito en aŭgusto 1914, la itala politika maldekstro draste disiĝis pri ties posteno pri la milito. La Itala Socialista Partio (PSI) opoziciis al la milito sed nombraj italaj revoluciaj sindikatistoj apogis la militon kontraŭ Germanio kaj Aŭstri-Hungario sur la bazo ke iliaj reakciaj reĝimoj devis esti venkitaj por certigi la sukceson de socialismo. Angelo Oliviero Olivetti formis pro-intervenisman "fascio-n" nomita Fasci d'Azione Internazionalista oktobre 1914. Benito Mussolini elpostenigita el sia posteno kiel ĉefredaktoro de la gazeto de la PSI nome Avanti! pro sia kontraŭ-germana sinteno, aliĝis al la intervenisma tendenco en aparta "fascio". La termino "Faŝismo" estis por la unua fojo uzita en 1915 de membroj de la movado de Mussolini nome "Fasci d'Azione Rivoluzionaria" (FAR).
La unua kunsido de la FAR okazis la 24an de januaro 1915 kiam Mussolini deklaris, ke necesas por Eŭropo solvi la naciajn problemojn — kiel la naciajn limojn — de Italio kaj de aliloke "por la idealoj de justeco kaj libereco pro kiuj la subpremitaj popoloj devas akiri la rajton aparteni al tiuj naciaj komunumoj el kiuj ili devenas". Klopodoj por okazigi amaskunsidoj estis neefikaj kaj ties organizado estis regule malhelpita de la registaraj aŭtoritatoj kaj la socialistoj.
Similaj politikaj ideoj aperis en Germanio post la eksplodo de la milito. Germana sociologo Johann Plenge parolis pri la apero de "Nacia Socialismo" en Germanio ene de tio kion li terminigis kiel la "ideoj de 1914" kiuj estis militdeklaro kontraŭ la "ideoj de 1789" (nome de la Franca Revolucio). Laŭ Plenge, la "ideoj de 1789" inter kiuj estis homaj rajtoj, demokratio, individuismo kaj liberalismo estis malakceptitaj favore al "la ideoj de 1914" kiuj inkludis "Germanajn valorojn" de devo, disciplino, juro kaj ordo. Plenge kredis, ke la rasa solidareco aŭ popola komunumo (Volksgemeinschaft) anstataŭas la klasdividon kaj ke la "rasaj kamaradoj" unuiĝos por krei socialisman socion en la lukto de "proletara" Germanio kontraŭ "kapitalisma" Britio. Li kredis, ke la "Spirito de 1914" manifestiĝis en la koncepto de la "Popola Ligo de Nacia Socialismo". Tiu Nacia Socialismo estis formo de ŝtata socialismo kiu malakceptis la "ideon de senlandlima libereco" kaj defendis ekonomion kiu servu la tuton de Germanio sub la estreco de la ŝtato. Tiu Nacia Socialismo estis kontraŭa al kapitalismo pro la komponantoj kiuj estis kontraŭ "la nacia intereso" de Germanio, sed insistis, ke Nacia Socialismo klopodos al pli granda efikeco en la ekonomio. Plenge postulis aŭtoritatan racian regantan eliton kiu disvolvigu Nacian Socialismon pere de hierarkia teknokratia ŝtato.
Efiko de la Bolŝevika Revolucio
La Oktobra Revolucio de 1917 — en kiu komunistaj Bolŝevikoj estritaj de Vladimir Lenin enpoviĝis en Rusio — ege influis super la disvolvigo de faŝismo. En 1917, Mussolini, kiel estro de la "Fasci d'Azione Rivoluzionaria", laŭdis la Oktobran Revolucion, sed poste seniluziigita de Lenin, konsideris lin simple kiel nova versio de la caro Nikolao. Post la Unua Mondmilito, la faŝistoj plej ofte kampanjis per kontraŭ-marksismaj proponoj.
Liberalaj opoziciantoj kaj de faŝismo kaj de Bolŝevikoj argumentas, ke estas variaj similaĵoj inter ambaŭ, kiel la fakto ke ambaŭ kredis en la neceso de avangarda estreco, havis desdegnon por burĝaj valoroj kaj havis totalismajn ambiciojn. En la praktiko, ambaŭ same emfazis al revolucia agado, teorioj pri proletara nacio, unu-partiaj ŝtatoj kaj parti-armeoj. Tamen, ambaŭ markis klarajn distingojn unu disde la alia laŭ celoj kaj taktikoj, ĉwithar la Bolŝevikoj emfazis la neceson por organizita partoprena demokratio kaj egalisma, internaciisma rigardo al la socio dum la faŝistoj emfazas hiper-naciismon kaj malferman malamikecon kontraŭ demokratio, vidante hierarkian socian strukturon kiel esenca por iliaj celoj.
La Faŝisma Manifesto de 1919
En 1919, Alceste de Ambris kaj futurisma movadestro Filippo Tommaso Marinetti verkis Il manifesto dei fasci italiani di combattimento (nome Faŝisma Manifesto). La Manifesto estis prezentita la 6an de junio 1919 en la faŝisma gazeto Il Popolo d'Italia. La Manifesto subtenis la aplikon de la universala balotrajto por viroj kaj por virinoj (tiu lasta realigita nur parte fine de 1925, kun ĉiuj opoziciaj partioj malpermesitaj aŭ dispelitaj); proporcian reprezentadon je regiona bazo; registaran reprezentadon pere de korporaciisma sistemo de "Naciaj Konsilantaroj" de fakuloj, elektitaj el profesiuloj kaj negocistoj por reprezenti kaj teni la leĝofaran povon super siaj respektivaj areoj, kiel laboro, industrio, transporto, sansistemo, komunikado ktp.; kaj la abolo de la Italia Senato. La Manifesto proponis la kreadon de okhora labortago por ĉiuj laboristoj,minimuman salajron, laboristan reprezentadon en industria administrado, egalan fidon al laboristaj sindikatoj kiel al industriaj funkciuloj kaj publikaj servistoj, reorganizadon de la transporta sektoro, reviziadon de la skizo de leĝo pri la asekurado de malkapabluloj, malpliigon de la emeritaĝo el 65 ĝis 55, fortan proporcian impostadon al kapitalo, konfiskado de la posedaĵoj de religiaj institucioj kaj abolo de episkopecoj (ĉiuj proponoj maldekstrecaj por bremsi la propagandon de maldekstraj tendencoj, kiuj poste estos imititaj de aliaj faŝismaj movadoj, sed neniam aplikitaj), kaj revizion de militkontraktoj por ke la registaro havu 85% el la profitoj. Oni alvokis ankaŭ al la plenumo de la ekspansismaj celoj en Balkanio kaj aliaj partoj de Mediteraneo, la kreadon de mallong-serva nacia milico por servi al defendaj celoj, ŝtatigon de la armilindustrio kaj eksterlandan politikon planitan por esti pacema, sed ankaŭ konkurenca.
La venontaj okazaĵoj kiuj influis la faŝistojn en Italio estis la atako al Fiume fare de la itala naciisto Gabriele d'Annunzio kaj la fondo de la Reggenza Italiana del Carnaro en 1920. D'Annunzio kaj De Ambris dezajnis la Reggenza (Regenteco), kiu proponis nacisindikatisman korporaciisman produktismon kun la politikaj ideoj de D'Annunzio. Multaj faŝistoj konsideria la Reggenza de Carnaro kiel ideala konstitucio por Faŝisma Italio. La sinteno de superhoma konsidero (supereco de italoj) kristaliĝis en politiko de agresemo al Jugoslavoj fare de italaj faŝistoj persekute de ĉefe slovenoj kaj kroatoj.
Italaj Faŝistoj en 1920
En 1920, la aktivisma strikagado fare de industriaj laboristoj atingis sian pinton en Italio kaj 1919 kaj 1920 estis konataj kiel la "ruĝa jarduo". Mussolini kaj la faŝistoj profitis tiun situacion per alianco al la industriaj negocistoj kaj atakante kaj industriajn laboristojn kaj kamparanojn je la ekskuzo konservi ordon kaj internan pacon en Italio.
Faŝistoj identigis siajn unuarangajn opoziantojn kiel la majoritato de socialistoj en la maldekstro kiuj estis opoziciintaj intervenon en la Unua Mondmilito. La Faŝistoj kaj la Italia politika dekstro kunhavis komunan bazon: ambaŭ kontraŭis marksismon, malakceptis la klaskonscion kaj kredis en la regado fare de elitoj. La Faŝistoj aliĝis al kontraŭ-socialisman kampanjon ariĝante al la aliaj partioj kaj al la konservativa dekstro en komuna klopodo por detrui la Italan Socialisman Partion kaj la laboristajn organizojn kiuj metis la klasidentecon super la nacia identeco.
Faŝismo intencis arigi la italajn konservativulojn farante gravajn ŝanĝojn en sia politika proponaro — abandonante ties antaŭan populismon, respublikismon kaj antiklerikalismon, adoptante politikon subtene al la libera entrepreno kaj akceptante la hegemonion de la Katolika Eklezio kaj de la monarkio kiel institucioj propraj de Italio. Por allogi italajn konservativulojn, faŝistoj adoptis politikojn kiel la promocio de familiaj valoroj, kiel la promocio de politikoj desegnitaj por malpliigi la nombro de virinoj en la laborforto limigante la rolon de virinoj al tiu de patrino. La faŝistoj malpermesis literaturon pri naskokontrolo kaj pligrandigis la punojn pro aborto en 1926, deklarante ambaŭ krimojn kontraŭ la ŝtato.
Kvankam Faŝismo adoptis nombrajn kontraŭ-modernajn sintenojn planitajn por altiri la homojn adoptintajn la novajn tendencojn en seksokutimoj kaj virinrajtoj — speciale tiuj kun reakciaj vidpunktoj — la faŝistoj serĉis pluteni la revolucian karakteron de Faŝismo, kaj Angelo Oliviero Olivetti diris: "Faŝismo ŝatus esti konservema, sed ĝi devos esti revolucia". La Faŝistoj proponis revolucian agadon sed engaĝigis al sekurigo de la leĝaro kaj la ordo por altiri kaj konservativulojn kaj sindikatistojn.
Antaŭ la faŝistoj enkongruiĝis al la politika dekstro, Faŝismo estis movado limigita al malgranda, urba, norditalia medio kiu havis nur ĉirkaŭ milon da membroj. Post la faŝistoj enkongruiĝis al la politika dekstro, la membraro de la movado atingis proksimume 250 000 ĉirkaŭ 1921.
Faŝista violento en 1922
El 1922, faŝismaj paramilitistoj pliakrigis sian strategion el tiu de atakado al socialistaj oficejoj kaj al hejmoj de socialistaj estroj al tiu de perforta okupado de urboj. La faŝistoj trafis malmultan seriozan rezistadon el aŭtoritatoj kaj poste ekkontrolis kelkajn norditaliajn urbojn. La faŝistoj atakis la sidejojn de socialistaj kaj katolikaj sindikatoj en Kremono kaj devigis italianigon al la german-parolanta loĝantaro de Trento kaj Bolzano. Post ekkontroli tiujn urbojn, la faŝistoj faris planojn por kontroli Romon.
La 24an de oktobro 1922, la Faŝisma Partio okazigis sian jaran kongreson en Napolo, kie Mussolini ordoni al Nigraĉemizuloj ekkontroli publikajn konstruaĵojn kaj trajnojn por konverĝi sur tri punktoj ĉirkaŭ Romo. La faŝistoj sukcesis ekkontroli kelkajn poŝtoficejojn kaj trajnojn en norda Italio dum la italia registaro, estrita de maldekstra koalicio, estis interne dividita kaj malkapabla reagi al faŝismaj antaŭaĵoj. La reĝo Viktoro Emanuelo la 3-a vidis la riskon de sangelverŝo en Romo kiel reago al klopodo eviti la koncentriĝon de faŝistoj estas alta. La reĝo decidis nomumi Mussolini kiel Ĉefministro de Italio kaj Mussolini alvenis en Romon la 30an de oktobro por akcepti la nomumon. Faŝisma propagando pligrandigis tiun okazaĵon, konata kiel "Marŝo al Romo", kiel "konkero" de la povo pere de heroaĵoj de faŝistoj.
Enpovigo de Mussolini
Post la nomumo kiel Ĉefministro de Italio, Mussolini devis formi registaran koalicion ĉar la faŝistoj ne havis kontrolon super la italia parlamento. La registara koalicio de Mussolini dekomence sekvis ekonomie liberalismajn politikojn sub la estreco de la liberala financa ministro Alberto de Stefani, nome membro de la Centra Partio, inklude la ekvilibron de la buĝeto pere de profundaj fortranĉoj el la civila servo. Dekomence, okazis malmulta drasta ŝanĝo en la registara politiko kaj la agado de subpremada politiko estis limigita.