cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Municipa Distrikto 44 Rocky View (Alberto)
La Municipa Distrikto 44 Rocky View estas municipo situanta ekstere de la Urbo Kalgario en suda Alberto. Ĝi ĉirkaŭas la orientan, nordan, kaj okcidentan partojn de la urbo. MD Rocky View estas parto de la Kalgaria Censa Metropolo kaj membro de la Kalgaria Regiona Partneriĝo.
MD Rocky View troviĝas ĉe la Koridoro Kalgario-Edmontono, kaj ĝin transiras nord-sude la Ŝoseo 2 kaj okcident-oriente la Ŝoseo 1. Alia grava ŝoseo en MD Rocky View estas Ŝoseo 2, kiu estas grava vojo de trafiko inter Kalgario kaj Saskatuno, Saskaĉevano. La ĉefaj nord-sudaj linioj de kaj la Kanad-Pacifika Fervojo kaj la Kanada Nacia Fervojo ankaŭ trapasas la Distrikton; la linio de la KPF trapasas Airdrie kaj Crossfield, dum la linio de la KNF trapasas la vilaĝojn  Irricana kaj Beiseker.
Pri MD Rocky View
La Municipa Distrikto Rocky View estas la kvine plej granda impostregiono de Alberto:
MD Rocky View ricevis sian nomon en decembro 1955. En konkurso por doni nomon al la ĵus kunigita municipa distrikto la gajnantan proponon donis Leslie Burwash, lernejano de Balzac; aliaj proponoj estis "Bow View" kaj "Chinook". La nomo "Rocky View" (angle = roka elrigardo) estas priskriba - plej multaj regionoj ene de la Municipa Distrikto Rocky View havas belajn elrigardojn je la Rok-Montaro en la okcidento.
Vilaĝoj kaj Apudaj Komunumoj
En MD Rocky View estas la sekvaj nekorporaciiĝintaj komunumoj kaj vilaĝetoj : Balzac, Bottrel, Bragg Creek, Cochrane Lake, Conrich, Elbow Valley, Dalemead, Dalroy, Delacour, Indus, Janet, Kathyrn, Keoma, Langdon, Madden, Shepard, la regiono Bearspaw-Glendale, kaj la regiono Springbank.
Kun ĉ. 4.000 km² entute, inter la urbetoj kaj vilaĝoj en Municipa Distrikto Rocky View estas: la urbo Airdrie, la urbeto Cochrane, la urbeto Irricana, la urbeto Crossfield, la urbeto Chestermere kaj la vilaĝo Beiseker.
Demografio kaj Statistiko
(laŭ la Censo de 2001 de Kanada Oficejo pri Statistiko)
Groß Schwiesow
Groß Schwiesow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Municipa Distrikto 44 Rocky View (Alberto)
Municipa politiko - Municipa Distrikto Rocky View
MD Rocky View nuntempe havas Municipan Konsilion, en kiu membras 9 elektitaj konsilantoj. La konsilantojn elektas la voĉdonrajtaj elektantoj (loĝantoj de MD Rocky View), kiuj elektas po unu kandidaton en sia elektodistrikto. Municipaj balotadoj okazas la 3an lundo de oktobro ĉiun trian jaron.
Ĉiun oktobron la konsilatojn elektas konsiliestron kaj vickonsiliestron.
Groß Schwiesow
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumoparto Klein Schwiesow.
Municipa Distrikto 44 Rocky View (Alberto)
Municipa politiko - Municipa Distrikto Rocky View
En la nuna konsilio, elektita en oktobro de 2004, membras:
Provinca Politiko - Alberto
La Municipa Distrikto Rocky View dividiĝas inter la provincaj elektodistriktoj de Airdrie-Rocky View kaj Foothills-Rocky View.
MD Rocky View nuntempe reprezentiĝas en la Alberta Leĝdona Asembleo per PK-Asembleanoj Carol Haley en Airdrie-Rocky View kaj Ted Morton en Foothills-Rocky View.
Federacia Politiko - Kanado
La Municipa Distrikto Rocky View dividiĝas inter tri federaciaj elektodistrikoj: Crowfoot (elektodistrikto), Macleod (elektodistrikto) kaj Wild Rose.
La nordoriento kaj sudoriento de MD Rocky View (oriente de Kalgario, norde de la Rivero Bow) estas parto de la Federacia Elektodistrikto Crowfoot. Ĉi tiun elektodistrikton reprezentas Kevin Sorenson, kiu unue elektiĝis kiel membro de la Reformista Partio de Kanado, elektiĝis denove kiel membro de la Kanada Alianco kaj laste kiel membro de la Konservativa Partio de Kanado.
La sudokcidento de MD Rocky View (sude de la Rivero Bow kaj okcidente de Kalgario) estas parto de la Federacia Elektodistrikto Macleod. Ĉi tiun elektodistrikton reprezentas Ted Menzies, kiu unue elektiĝis kiel membro de la Kanada Alianco kaj laste kiel membro de la Konservativa Partio de Kanado.
La nordokcidento de MD Rocky View estas parto de la Federacia Elektodistrikto Wild Rose. Ĉi tiun elektodistrikton reprezentas Myron Thompson, kiu unue elektiĝis kiel membro de la Reformista Partio de Kanado en 1993, elektiĝis denove kiel membro de la Kanada Alianco kaj laste kiel membro de la Konservativa Partio de Kanado.
MD Rocky View kaj la Kalgaria Regiono ankaŭ reprezentiĝas per du Federaciaj Senatanoj:
Ĉefministro Stephen Harper alelektis Senatanon Bert Brown al la Kanada Senato la 10-an de julio 2007.
Ĉefministro Paul Martin alelektis Senatanon Elaine McCoy al la Kanada Senato la 24-an de marto 2005.
Antioĥio (apartigilo)
Antioĥio (Greke: Ἀντιόχεια (Antioĥeia); Latine: Antiocheia, Antiochia aŭ Antiochea) estas helenista loknomo derivita el greka virnomo Antioĥo, per kiu nomiĝis kelkaj urboj helenistepokaj kaj nuntempaj:
Saint-Valérien
Saint-Valérien estas la nomo de pluraj artikoloj.
Ligneyrac
Ligneyrac estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 296 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Ligneyrac etendiĝas sur 8,36 km², kaj havis 296 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 35 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Ligneyrac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Administrado
Ligneyrac apartenas al la kantono de Meyssac, kies ĉefurbo estas Meyssac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Crazy Nights
Crazy Nights estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1987.
Sud-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj
La sud-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la centramerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj de Suda Patrinmontaro en suda Meksiko. Temas ankaŭ pri unu el la koniferarbaraj ekoregionoj kiuj kune konstituas tutmondaj 200-regionon, nome la centramerikaj pinaroj-kverkaroj. La ekoregiono estas parto de biodiverseco-riĉaĵejo madreaj pinaroj-kverkaroj signita de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International).
Priskribo
La sud-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj kovras areon de 61 200 kvadrataj kilometroj, ene de la subŝtatoj de Miĉoakano, Gerero, kaj Oaĥako.
La pinaroj-kverkaroj okupas la pli altajn deklivojn de Suda Patrinmontaro, kiu disvolviĝas orienten-okcidenten kaj estas paralela al la sud-meksika pacifika marbordo. La arbaroj estas ĉirkaŭataj de tropikaj sekaj arbaroj je pli malaltaj altitudoj; la ĥaliskaj sekaj arbaroj okcidente; la balsasaj sekaj arbaroj norde, en la Balsasa Baseno, kaj la sud-pacifikaj sekaj arbaroj sude kaj oriente laŭlonge de la pacifika marbordo.
Flaŭro
La precipaj plantaj komunumoj estas kverkaroj, nubarbaroj, pinaroj-kverkaroj, kaj abiaroj. La plantaj komunumoj varias laŭ altitudo kaj precipitaĵo.
La kverkaroj troviĝas inter altitudoj de 1 900 kaj 2 500 metroj. Nubarbaroj vegetas ĉe 2 300 metroj; pinaroj-kverkaroj estas ĉe 2 400-2 500 metroj; kaj abiaroj prosperas super 3 000 metroj.
Quercus magnolifolia, Q. castanea kaj iuj Pinus montezumae individuoj estas kumunaj en la kverk-superregataj areoj, kun kaj abundaj herbaj elementoj kaj iuj epifitoj el la familioj de orkidacoj kaj bromeliacoj. Pinaroj-kverkaroj kaj pinaroj ankaŭ gastigas Q. obtusata kaj Arbutus xalapensis. Vaskulaj epifitoj ne abundas, escepte de Tillandsia spp. Herbaj elementoj estas komunaj. Pinaj arboj kiuj superregas en pinaroj estas P. herrerai, P. pseudostrobus, P. pringlei, kaj P. ayacahuite. La endemia Pinus rzedowskii estas klasifikita kiel endanĝerigata specio. Vaskulaj epifitoj estas maloftaj, sed muskoj kaj likenoj abundas. La nubarbaro estas karakterizita de Abies sp., Quercus uxoris, P. ayacahuite kaj Cupressus lindleyi. Tie ĉi, la herba stratumo estas bone disvolvigita, kaj filikoj kaj orkidoj virtuale ĉie vegetas.
453 Tea
453 Tea estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
Pădureni (Timiș)
Pădureni [pədurenj] (hungare: Temesliget) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio sude de Timișoara. Administre ĝi ĝis 2004 apartenis al la komunumo Jebel; tiam ĝi apartiĝis kiel memstara komunumo.
453 Tea
Nomo
La signifo de ĝia nomo estas nekonata.
Sannicola
Sannicola estas komunumo de Italio.
Pădureni (Timiș)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 822 loĝantojn (rumanoj, ciganoj, germanoj, hungaroj), en 1992 1 566 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1761. Ĝis 1919 Temesliget apartenis al Hungario (Temes).
Teno
Teno aŭ Tena (hispana plennome, San Juan de los dos ríos de Tena) estas urbo de Ekvadoro. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Napo. Ĝi estas la plej granda kaj plej loĝata de la provinco. Ĝi estas en la areo de la Amazonio sur la orienta deklivaro de la montaro Andoj.
Japana lonicero
Japana Lonicero (Lonicera japonica; Suikazura スイカズラ／吸い葛 japane; Jinyinhua ĉine; 忍 vikivortaro冬 vikivortaro ĉine kaj japane) estas specio de lonicero indiĝena al orienta Azio inkluzive de Ĉinio, Japanio kaj Koreio. Ĝi estas vinda rebo kapabla surgrimpi ĝis 10 m alten aŭ pli en arboj, kun kontraŭaj, simple ovalaj folioj 3 - 8 cm longaj kaj 2 - 3 cm larĝaj. La floroj estas dulangaj, malfermiĝante blankaj kaj paliĝante al flava, kaj dolĉe vanilodoraj. La frukto estas globeca malhelblua bero 5 - 8 mm en diametro enhavanta multajn semojn.
Ĝi estas enpenetra specio en kelkaj landoj.
Kultivado kaj uzoj
Tiu specio ofte estas vendita fare de amerikaj plantejoj kiel la kulturvario - "Hall's Prolific" (Lonicera Japonica var. Halliana). Ĝi estas efika grundkovraĵo, kaj havas plaĉajn, fortodorajn florojn. Ĝi povas esti kultivita per semo, tranĉaĵoj, au tavoligadox. Krome, ĝi disvastigos sin per ŝosoj se donite sufiĉe da spaco por kreski.
Vila Praia de Âncora
Vila Praia de Âncora ( Urbeto Strando de Ankro) estas freguesia de la malgranda urbo Caminha, en la distrikto de Viana do Castelo, Portugalio, kun areo de kaj  en 2011. La denseco estas de.
Japana lonicero
Kultivado kaj uzoj
En kaj ĝia indiĝena kaj enkondukita vivejo, japana Lonicero povas esti signifa fonto de manĝaĵo por cervoj, kunikloj, kolibroj kaj alia faŭno.
Vila Praia de Âncora
Altigita al rango de kvartalo en 1924, ĝi estas la plej loĝata el ĝia komunumo.
Japana lonicero
Kultivado kaj uzoj
La kulturvario "Halliana" kaj la variaĵo L. japoinica var. repenshtp ambaŭ akiris Ĝardenpremion de la Royal Horticultural Society.
Enpenetra specio
Japana Lonicero fariĝis nature aperanta en Argentino, Aŭstralio, Brazilo, Meksiko, Nov-Zelando kaj multe de Usono, inkluzive de Havajo, same kiel kelkaj Pacifikaj kaj karibaj insuloj.
En la Usono Japana Lonicero estas klasifikita kiel venena fiherbo en Teksaso, Ilinojso, kaj Virginio, kaj estas malpermesita en Nov-Hampŝiro. Ĝi kreskas ekstreme rapide en partoj de Ameriko kiel ekzemple sudokcidenta Ohio kaj estas praktike malkontrolebla en nature aperantaj maldensarbaraj randozonoj pro sia rapida disvastiĝo per malgrandegaj fruktosemoj. Ĝi formas altan densan lignecan arbedotavolon kiu ofensive delokigas indiĝenajn plantojn. Estas ankaŭ tre malfacile administri ĝin en semi-sovaĝaj areoj, kiel ekzemple en grandaj kamparaj kortoj.
Ĝi estas listigita en la Nov-Zelanda National Pest Plant Accord (Nacia Fiplantoregularo) kiel nedezirata organismo.
Ĝi povas esti kontrolita certagrade per labor-intensaj metodoj kiel ekzemple fortranĉado aŭ bruligado de la planto al radikonivelo kaj ripetado je du-semajnaj intervaloj ĝis nutraj rezervoj en la radikoj estas malplenigitaj. Ĝi povas esti regata ankaŭ per ĉiujaraj aplikoj de glifosato, aŭ per elfosado se grandaa laboro kaj grundodetruo ne naskigas zorgojn. Ĉirkaŭtranĉi loniceron 5-10 cm ene de la grundo kaj tiam uzi glifosaton montriĝis esti pli efike [necesas citaĵo], kondiĉe ke la miksaĵo estas sufiĉe koncentrita (20-25%) kaj estas surŝmirita tuj post farado de la tranĉo.
Ĉina medicino
La japana Lonicerofloro estas de alta medikamenta valoro en tradicia ĉina medicino, kie ĝi estas nomita rěn dōng téng (laŭlitere "vintrorezista rebo") [necesas citaĵo] aŭ jīn yín huā (laŭlitere "ora arĝenta floro"). Alternaj ĉinaj personaj nomoj inkludas Er Huan kaj Shuang Huan. En la korea, ĝi estas nomita geumeunhwa. La sekigitaj folioj ankaŭ estas uzitaj en tradicia ĉina medicino.
Jin Yin Hua (japana Lonicero, Flos Lonicerae Japonicae) estas rimarkinda pro ĝia inkludo en la tradicia ĉina medicina herba formulo Lonicera kaj Forsitio Pulvero. En pinjino, tiu formulo estas nomita Yin Qiao San. Tradiciaj indikoj por uzo de tiu formulo inkludas febron, kapdoloron, tuson, soifon, kaj doloretantan gorĝon. Por indikoj kiel tiaj, oni ofte trovas japanan loniceron parigitan en ĉinaj medicinaj herbaj formuloj kun Forsythia (Lian Qiao, Fructus Forsythiae Suspensae). Laŭ ĉina medicino, tiuj herboj, se kombinite, havas sinergian medikamentan efikon por trakti indikojn kiel ekzemple febro kun kapdoloro kaj doloretanta gorĝo. Pro tio tiuj du herboj estas konsideritaj "parigitaj herboj. "
En ĉina medicino, Jin Yin Hua estas klasifikita kun temperatureco de malvarmo. La malvarmoklasigo specife rilatas al, en tiu kazo, al la kontraŭtoksinaj, antbakteriaj, kontraŭfebraj, kaj kontraŭinflamaj trajtoj de Jin Yin Hua. Ankaŭ, laŭ tradicia ĉina medicino, Jin Yin Hua estas kontraindikita por pacientoj kun malsanoj kiuj estas diagnozitaj kiel maltroaj kaj malvarmaj en naturo krom se kombinite kun aliaj herboj por balanci la temperaturecon de Jin Yin Hua. Laike dirite, Jin Yin Hua estas uzita en ĉina medicino por trakti kio estas nomitaj troaj varmecokondiĉoj kiel ekzemple febroj, haŭtjukoj, kaj doloretanta gorĝo. Troaj varmecokondiĉoj estas esence inflamaj procezoj implikantaj varmecon, ruĝecon, doloron, kaj ŝveliĝon ofte pro eksteraj malsanigaj faktoroj kiel ekzemple bakterioj kaj virusoj. La malvarma naturo de Jin Yin Hua estas konsiderita malvarmetigi la varmeconaturon de la varmeco-kaŭzitaj kondiĉoj. Ekzemple, la antibakteriaj ecoj de Jin Yin Hua povas helpi malvarmetigi febron. En tiu kazo, la malvarma herbo traktas la varmecokondiĉon. Tamen, se paciento devus kun kio estas nomita malvarma kondiĉo, kiel ekzemple malemo al malvarmo kun malvarmaj brakoj kaj gamboj, malvarmosento kaj doloro en la abdomeno, kaj abdomena doloro trankviligita de varmeco, tiam la malvarma naturo de Jin Yin Hua laŭdire estas kontraindikita por traktado de la antaŭekzista malvarma kondiĉo. Se herbisto decidus uzi Jin Yin Huan en herba formulo por paciento kun malvarma kondiĉo, li/ŝi tiam elektus balanci la temperaturon de Jin Yin Hua kun alia herbo kiu estas varmiga laŭ naturo.
Ortodoksa Bahaa Kredo
Ortodoksa Bahaa Kredo: Movado kreita de Mason Remey en 1960 kiu defendis la daŭrigadon de la gardanteco en la Bahaa Kredo, konforme al la Bahaaj skriboj.
Mason Remey: Prezidanto de la Internacia Bahaa Konsilantaro, embrio de la Universala Domo de Justeco.
Gardanto de la Bahaa Kredo: La unua estis Shoghi Effendi, nomumita testamente de `Abdu'l-Bahá. La dua estis Mason Remey, nomumita proklame de Shoghi Effendi. La tria nun estas Joel Bray Marangella, nomumita letere de Mason Remey.
Manoj de la Bahaa Kredo: Posteno en la Bahaa Kredo de homoj kleraj pri tiu religio. Ili ne havas administrajn respondecojn, nur povas disvastigi kaj protekti la Kredon. La Manojn de la Bahaa Kredo nomumis plejparte la unua gardanto, Shoghi Effendi, kvankam kelkaj estis nomumita de `Abdu'l-Bahá kaj Bahá'u'lláh.
Universala Domo de Justeco: Unu el la kolonoj ĝemelaj de la Bahaa administra ordo. Ĝi povas aldoni leĝojn en la Bahaa Kredo laŭ la bezonoj de la epoko. La alia kolono estas la gardanteco, kiu interpretas la sanktajn skribojn. La ĉefo de la Universala Domo de Justeco estas la Gardanto de la Bahaa Kredo. La prezidanto de la Internacia Bahaa Konsilantaro estis potenciale la ĉefo de la estonta Universala Domo de Justeco.
Heterodoksaj Bahaanoj: Ili asertas ke la gardanteco en la Bahaa Kredo daŭras nur kun la skriboj de Shoghi Effendi kaj ne plu estus posteuloj en tiu posteno de gardanto. La Universala Domo de Justeco de la Heterodoksaj Bahaanoj ne havas gardanton kiel prezidanton.
Ni nun koncentros pri la historiaj faktoj ĉirkaŭ la naskiĝo de la Ortodoksa Bahaa Kredo.
Poste, ni serĉos rilatojn inter Esperanto kaj la ortodoksa Bahaa Kredo.
Jen kion signifas la a-vorto _ortodoksa_: *Konforma al la tradicia doktrino*. Kio do estas tiu Ortodoksa Bahaa Kredo?
Historie, la Ortodoksa Bahaa Kredo naskiĝis en 1960 per la Proklamo de Mason Remey, kiu montris ke Shoghi Effendi nomumis sian posteulon kiel gardanton de la Bahaa Kredo.
Binturongo
La binturongo (Arctictis binturong) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de viveredoj vivas en la provinco Junano de Ĉinio kaj ankaŭ en Hindio, Butano, Nepalo, Sikimo, la Hindoĉina Duoninsulo kaj Indonezio. Ĝi longas 61-96 centimetrojn, kun vosto 56-89 centimetrojn longa, kaj pezas 9-14 kilogramojn. Ĝi estas dika kaj fortika kun mallongaj kruroj. Ĝi estas kovrita de krudaj kaj nigraj longaj haroj, kiuj estas malpli longaj ol tiuj de la vosto. Ĝi havas volveblan voston kaj ĉe ĝiaj orelpintoj troviĝas tufo da nigraj kaj longaj haroj, per kio ĝi klare distingiĝas de la aliaj bestoj de la viveredoj.
Ortodoksa Bahaa Kredo
Dum la tri sekvaj jaroj, Mason Remey defendis la tezon ke la Bahaa Kredo devas havi gardanton. Kelkaj unue opiniis ke li pravis, tamen, fine, ĉiuj sekvis la opinion de Ruhiyyih Khanum, la vidvino de Shoghi Effendi: ne plu estus gardanto de la Bahaa Kredo.
4447 Kirov
4447 Kirov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Housulampi
Housulampi estas lageto en Alavus, Suda Ostrobotnio. Ĝia areo estas kaj longo de bordo.
Ortodoksa Bahaa Kredo
La Manoj de la Bahaa Kredo decidis krei Universalan Domon de Justeco en 1963, kiu ne estus direktata da gardanto, kiel la Skriboj de `Abdu'l-Bahá kaj leteroj de Shoghi Effendi tion preskribas. Anstataŭe, teorie ia gardanteco ĉiam ekzistus, sed ne gardanto, almenaŭ tion provas kredigi tiun Heterodoksan Universalan Domon de Justeco.
Tiun tezon la ortodoksaj Bahaanoj kontraŭas. La Testamento de `Abdu'l-Bahá klare asertas ke la gardanto de la Bahaa Kredo devas nomumi sian posteulon *dum sia vivo* kaj ke se neniu el sia familio povas, tiam li *devas elekti alian branĉon*.
Tiun tezon la Manoj de la Bahaa Kredo kaj la posta laŭnoma Universala Domo de Justeco rifuzis kaj deklaris ke Mason Remey estis rompanto de la Kunligilo (Covenant).
Mallonge, la ortodoksa Bahaa Kredo estas en favoro de gardantoj de la Bahaa Kredo, dum la heterodoksaj Bahaanoj asertas ke post la morto de Shoghi Effendi, ne plu estas necesa la institucio gardantoj de la Kredo, sed ke sufiĉas la Universala Domo de Justeco. La nuna gardanto de la Bahaa Kredo nomiĝas Joel Bray Marangella.
Shoghi Effendi diris ke la gardantoj kaj la Universala Domo de Justeco ambaŭ kompletigas la aŭtoritatecon kaj reciproke funkcias, ke ili estas ne-separeblaj kaj ke ili estas *la kolonoj ĝemelaj kiuj subtenas la grandan Strukturon Administran*. Se la vortoj de Shoghi estas konsiderataj kiel decidigaj inter la Bahaanoj, ĉu tiam kiel Universala Domo de Justeco povas ekzisti sen la ekzisto de la gardantoj de la Kredo?
Retejoj pri la ortodoksa Bahaa Kredo ekzistas plurlingve, Esperante, angle, france, hispane kaj eĉ Ide! La ĉefaj estas
4447 Kirov
Nomo
Ĝia nomo aludas al la rusa teatro de opero kaj baleto Kirov (nun renomita Mariinskij-Teatro).
Ortodoksa Bahaa Kredo
Doktoro Adelbert Muhlschlegel, Mano de la Bahaa Kredo, iam klarigis la instruojn de Bahá'u'lláh, inter kiuj troviĝas la neceso de lingvo internacia. Li citis la multajn laŭdojn pri Esperanto kaj ĝia iniciatinto.
Tio kion oni scias malpli, estas la rilatoj de Doktoro Muhlschlegel kun la fondinto de la Ortodoksa Bahaa Kredo, Mason Remey.
En 1960, Mason Remey sendas al la Nacia Asembleo de la Bahaanoj de Usono la Proklamon en kiu li klarigas ke la unua Gardanto de la Kredo, Shoghi Effendi, nomumis sian posteulon konforme al la Testamento de `Abdu'l-Bahá. Preskaŭ ĉiuj manoj kontraŭas lin kaj volas ekskomuniki lin el la Kredo: preskaŭ ĉar sinjoro Balyuzi kaj doktoro Muhlschlegel leviĝas kontraŭ tiu ago, kvankam poste tiuj lastaj akceptos deklari Mason Remey-n kiel rompanton de la Kredo.
Sufiĉe interesa estos por la legantoj scii ke sinjoro Hasan Balyuzi sialibre senhezite citis la surprizan aserton de `Abdu'l-Bahá kiam li gratulis la penojn disvastigi la uzon de Esperanto, dum doktoro Muhlschlegel scipovis la zamenhofan lingvon. Ambaŭ povas esti konsiderataj kiel por-esperantaj Bahaanoj, simpatiantoj de malplimulto.
Ambaŭ tro bone sciis la problemon de forpelo: se vi tion faras, iu komplekso de savemo montriĝas kaj provas defendi la atakaton. La nacia spirita Asembleo de la Bahaanoj de Francio akceptis la proklamon de Mason Remey kiel dua Gardanto de la Bahaa Kredo. La prezidanto de tiu nacia spirita asembleo estis Joel Bray Marangella, nuna gardanto de la Ortodoksa Bahaa Kredo.
Interese, ke ambaŭ manoj (Balyuzi kaj Muhlschlegel) kontraŭis la forpelon de Mason Remey surbaze de la Testamento de `Abdu'l-Bahá, en kiu estas klare skribita ke la Manoj de la Kredo povas forpeli iun nur se li kontraŭas la Gardanton de la Kredo. Tion ne faris Mason Remey, ĉar Shoghi Effendi estis jam mortinta. Tamen, la Manoj interpretis tiun kontraŭstaron kiel malobei la ne-elekton de posteulo far Shoghi Effendi!
The Guardian of the Bahá'í Faith
Binturongo
La binturongo vivas en densaj arbaroj, ĉiam aktivadas en nokto. Tage ĝi dormas sur la supro de arbo, kuntirante sian korpon kaj kaŝante sian kapon sub la vosto, aŭ sunumas tie. Surtere ĝi iradas ĉiam malrapide kaj singardeme, kaj oni neniam vidis ĝin saltantan. Ĝi estas lerta arbogrimpanto, kun vosto kiel helpa-membro. Agante sur arbo, ĝi ofte alkroĉas sian voston al branĉo, malrapide antaŭeniras, aŭ etendas sian voston por tuj alkroĉi ĝin al branĉo ĉe eventuala falo. Ĝenerale, ĝi malsuprengrimpas de sur arbo kun kapo malsupren. Ĝi ĉefe manĝas fruktojn, ŝoŝojn kaj diversajn vegetaĵojn, hazarde birdetojn aŭ malgrandajn ronĝulojn. Agante, ĝi eligas de tempo al tempo kriadon, kaj eĉ furioze muĝas, kiam ĝi koleriĝas. Ĝi estas la plej kriema el la viveredoj. En densa arbaro ĝi rekonas siajn kunulojn danke al sia flarsento. Post kiam la binturongino gravedas 88-98 tagojn, ĝi naskas 2-4 idojn, ĉiu el ili pezas 283-340 gramojn kaj povas rampi nelonge post sia naskiĝo.
Kantono Hancock (Tenesio)
La kantono Hancock (Hancock County) estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Palmordeno (Francio)
La Palmordeno (france: Palmes académiques) estas franca ordeno kreita la de la prezidanto de la Konsilio Edgar Faure. Ĝi postsekvas premion "oficiro de akademio" ( "officier d'Académie"), kreita en 1808 de Napoleono Bonaparte por honori la eminentajn membrojn de la Universitato (tiama nomo de la franca administracio respondeca pri edukado). Temas pri la plej malnova civila premio.
Historio
Kiam ĝi estis kreita en 1808, la Palmordeno estis honora titolo rezervita al la universitatoj (Kiuj enhavis ankaŭ la liceojn ĉar la bakalaŭro estas la 1-a universitata grado).
Nun, la palmordeno havas tri gradojn :
Béla Johan
Béla JOHAN, (malofte Béla Johann) laŭ hungarlingve kutima nomordo Johan Béla estis hungara kuracisto, patologo, imunologo, politikisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1942). Lia nepo estis Ádám Kondorosi, lia frato estis Hugó Johan.
Palmordeno (Francio)
Historio
La Palmordeno estas la sola napoleona ordeno, kiu daŭre ekzistas.
Béla Johan
Lia figuro ankaŭ nun kaŭzas diskuton pri rolo en la faŝisma periodo: ĉu li forigis la judajn kuracistojn? Lia plej gravaj laboroj estis establo de Tutlanda Epidemologia Centro, disvastiĝo de vakcinadoj kaj fondo de plena sanitara servo en vilaĝoj.
Béla Johan naskiĝis la  1889 en Pécs. Li mortis la 1983 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Johan frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton en Budapeŝto inter 1907-1912. Li eklaboris en hospitalo kaj ankaŭ en instituto, krome li instruis ekde 1919 en la universitato. En 1922 helpe de stipendio li esploris en Usono, poste li studis kuracajn sistemojn de okcidenta Eŭropo. Inter 1935-1944 li estis vicministro. Post la 2-a mondmilito li okupiĝis pri vakcinoj. Baldaŭe li estis arestita pro falsaj akuzoj. Baldaŭe li laboris en farmacia fabriko.
Lia edzino estis Éva Kondorosi, kiu naskis filinon. Li ricevis memormedalojn en 1974 kaj 1982, postmortajn premiojn en 1990 kaj 2002.
Freiberger Mulde
La malgranda rivero Freiberger Mulde estas la orienta fontorivero de Mulde (la dua, okcidenta estas Zwickauer Mulde).
Fluante en okcidenta direkto Freiberger Mulde (ankoraŭ en grandeco de rojo) atingas la vilaĝojn Holzhau (600 m s.m.) kaj Rechenberg-Bienenmühle (545 m). Ĝia valo enprofundiĝis proksimume 150-200 m kompare kun la ĉirkaŭantaj altaĵoj.
Pli kaj pli ĝi turniĝas unue je nordokcidenta, poste preskaŭ je norda direkto. En Mulda enfluas de maldekstre la rojoj Chemnitzbach kaj Helbigsdorfer Bach, en Lichtenberg de dekstre Gimmlitz. la rivereto fluas tra valo ĉiam pli krute enprofundigita. Inter Freiberg kaj Halsbrücke ĝi ankoraŭ situas preskaŭ 100 metrojn pli profunda ol la tiea altebenaĵo. La rivero atingas la pejzaĝon de la malnova minado, kies trajtojn markas multaj teknikaj kaj kulturaj monumentoj.
Zwickauer Mulde
La malgranda nenavigebla rivero Zwickauer Mulde estas la okcidenta fontorivero de Mulde (la dua, orienta estas Freiberger Mulde).
Nicolas-Joseph Cugnot
Cugnot soldatservis dum la sepjara milito en la aŭstra armeo, en 1763 li reiris al Parizo, kie verkis pri militaj aferoj kaj eksperimentis per pli frue elpensitaj inventaĵoj. En 1769 kaj 1770, li konstruis du vapormovigitajn traktorojn por tiri kanonojn. El tiuj la dua restis eĉ ĝis hodiaŭ en la Conservatoire national des arts et métiers en Parizo, kie oni povas spekti ĝin.
Zwickauer Mulde
Norde de Colditz kaj Zschadraß Zwickauer Mulde post 166 kilometroj unuiĝas kun Freiberger Mulde je Mulde.
KIM-11 Ĉapitro 05 : endokrinologiaj, nutraj kaj metabolaj malsanoj
Ĉi tiu artikolo provizore disvolvas Ĉapitro 05 : endokrinologiaj, nutraj kaj metabolaj malsanoj de prova versio 11 de la klasifiko internacia de malsanoj (KIM-11), publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS).
Nicolas-Joseph Cugnot
La vapormaŝino estis dupiŝta — planita laŭ ideoj de Denis Papin, franca fizikisto —, en kiu la unua sola rado estis pelita kaj direktebla. Problemo estis la postplenigo de la akvo.
KIM-11 Ĉapitro 05 : endokrinologiaj, nutraj kaj metabolaj malsanoj
<i>Kategoristrukturo:
Nicolas-Joseph Cugnot
Tiu veturilo ankaŭ havis la unuan aŭtomobilan akcidenton en la historio. Ĝi kuris kontraŭ la muro de la garnizono. Kaŭzo estis la konstruo:
KIM-11 Ĉapitro 05 : endokrinologiaj, nutraj kaj metabolaj malsanoj
05 endokrinologiaj, nutraj kaj metabolaj malsanoj (5..) </i>
Gerhard Ortinau
(naskiĝinta la 18-an de marto 1953 (69-jara) en la vilaĝeto Borcea, parto de Călărași/Wahldorf apud Cluj/Hermannstadt) estas verkisto germanlingva devena el Rumanio. Gerhard Ortinau estis naskita kiel filo el familio de la ruman-germana malplimulto dum la deportado al la stepo Bărăgan. Li kreskis en Săcălaz (germane Sackelhausen) en Banato kaj poste studis germanistikon en la Universitato de Timișoara, intertempe nomata Okcidenta Universitato. La verkisto estis membro de la germanlingva literaturista rondo Aktionsgruppe Banat kunfondita de Rolf Bossert, kiu ekzistis inter 1972 kaj 1975.
BNSF Railway
BNSF Railway (mallongigo de Burlington Northern and Santa Fe Railway) estas granda usona fervoja transporta firmao ĉefe ŝarĝotrajna. Ĝi estas unu el sep unuaklasaj fervojsistemoj en Usono, kaj la dua laŭ grandeco (post Union Pacific). BNSF havas 48.000 dungitojn, 52.300 km da reloj en 28 usonaj ŝtatoj, kaj pli ol 8 mil lokomotivojn.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
Germana aŭtovojo A4
La germana aŭtovojo A4 (Bundesautobahn 4, BAB 4, Autobahn 4) je longeco 533 km kunigas la okcidentan (Nederlando) kaj orientan (Pollando) landlimojn de Germanio. Ĝi estas parto de la eŭropa ŝoseo 40. Centre de Germanio (vidu la informkestan mapon) mankas granda parto, sed per konektitaj aliaj aŭtovojoj oni povas facile ĉirkaŭvoji la truon.
Hellertshausen
Hellertshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
-1977
En la jaro  antaŭ nia erao okazis, inter alie:
(10578) 1995 LH
(10578) 1995 LH estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Gordon J. Garradd elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Coatecas Altas
Coatecas Altas estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Coatecas Altas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 015.
Denis Bergeron
Denis BERGERON (naskiĝis la en Repentigny, Kebekio, Kanado) estas kanada amatora astronomo, profesie gardisto de besto.
Coatecas Altas
Geografio
Coatecas Altas apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4882 loĝantojn. El tiuj estis 2448 viroj kaj 2434 virinoj. La komunumo havas surfacon de 125.03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo.
Denis Bergeron
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 2 asteroidojn inter 1999 kaj 2000.
Coatecas Altas
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ecclefechan
Ecclefechan estas vilaĝo de suda Skotlando en regiono Dumfries and Galloway, proksime 13km apude de la norda bordo de Anglio. Ĝi enhavas proksime 800 loĝantojn. Ĝi ankaŭ estas la hejmo de bone konata dolĉaĵo, la "Ecclefechan-a torto"
Bretea
Bretea [bretja] (hungare: Magyarberéte, germane: Breitau) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 411 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 281 (rumanoj, 74% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1305. En mezepoko ĝia loĝantaro estis saksa kaj hungara. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Şieu-Odorhei.
Sannicandro di Bari
Sannicandro di Bari estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acquaviva delle Fonti, Adelfia, Binetto, Bitetto, Bitritto, Cassano delle Murge kaj Grumo Appula.
Trezoro Huang Yinbao
"Trezoro" HUANG Yinbao (黄银宝; naskiĝis en 1962) loĝanta en Jingchuan-Gubernio Ĉinio, estas ĉina agronomo, ekonomikisto, entreprenisto, eksprezidanto de Investa Kompanio Ora Ponto, direktoro de la Esperanto-Centro Ora Ponto. Li esperantistiĝis en 1983 kaj kune kun internaciaj samfakuloj li fondis la Internacian Agrikulturan Esperanto-Asocion (IAEA). En decembro 2017 li estis proklamita la Esperantisto de la Jaro 2017.
Filmo de Trezoro Huang Yinbao
Agadoj
Li publikigis dekkelkajn sciencajn raportojn en Esperanto pri agrikulturo en Scienca Revuo kaj Internacia Agrikulturo (IAEA).
Vălișoara (Bucoșnița)
Vălișoara [vəliŝŭara] (hungare: Temesvölgye) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 1 109 loĝantojn [rumanoj); en 1992 797. Ĝia unua mencio skriba estas el 1468. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Bucoșnița.
Trezoro Huang Yinbao
Agadoj
En 2011-2013 li kunlabore kun Dennis Keefe funkciigis Esperanto-Insulon en la insulo Hainandao en suda Ĉinio, kie pli ol 150 esperantistoj el 23 landoj estis trejnitaj. Ĉiujare la kursoj daŭris 30 tagojn.
En la 1-a de januaro 2017 li fondis la sendependan Esperantan revuon Tra la mondo.
En majo 2017 li memfinance iniciate lanĉis la unuan Esperantan revuon de Unesko Unesko-Kuriero en Esperanto. Li kiel ĉefredaktoro, kunordiganto kaj financanto, nome de UEA kunlabore kun Uneesko, eldonis la Kurieron tri jarojn ĝis fino de 2019.
En 2019 li iniciatis la unuan Esperantan libron de Unesko De ideoj al agoj: 70 jaroj de Unesko publikiigitan de Unesko kun UEA en julio 2020.
Ekde la 1-a de februaro 2021, li produktas ĉiusemajne unu videan rakonton pri la historio de Unesko laŭ la libro, sume 46 videojn, ĝis la naskiĝtago, novembre 2021.
Rilate al instruado kaj klerigado, en 2014 li faris prelegon pri la ĉefa temo dum la 99a UK, kaj prelegon de IUK, iniciatis AMO-seminarion (Orienta E-Seminario-AMO3) en aŭgusto 2014, kaj gvidis la AMO-seminarion (20-AMO) en Nepalo februare 2016, estas lingva revizianto de Juna Amiko (2015-). Dum la 41-a AMO-seminario, li prelegis pri la Unesko-Kuriero en Esperanto kaj pri la retejo de Unesko.
Postenoj
Li estas ekssekretario de ILEI (2011-2012), laborinto por Esperanto-Insulo (2010-2012), konsiliano de Ĉina Esperanto-Ligo (2013-), vicsekretario de Ĉina Esperantista Instruista Ligo (2012-2018), UEA-konsiliano (2013-2018), peranto de UEA (2013-), komitatano C de UEA (2016-), membro de financa komisiono de UEA (2016-2018), estrarano de UEA (2018-2019), vicprezidanto de UEA (2019-), estrarano de ISAE (2017-2019). Li estas peranto de Monato (2014-2020) kaj de La Ondo de Esperanto (2014-2020), volontulo en Centra Oficejo de UEA dufoje en septembro ĝis oktobro 2016, kaj en aprilo ĝis majo 2018.
Honoroj kaj premioj
En Esperanto-movado, li estas ricevanto de Diplomo pri Elstara Agado de UEA 2012, premiito de ĈEL pro elstaraj agadoj en Esperanto-Movado en 2009-2011, 2012-2013 kaj 2014-2015, Multfoja premiito de Gansua Esperanto-Asocio inter 1985-2015.
Verkoj kaj aktivaĵoj
Diplomo de UEA al 12 elstaraj agantoj, EPĈ, 2012-08-13
Trezoro Huang Yinbao: La Esperantisto de la jaro 2017, La Ondo
Ugnė
Ugnė estas litovlingva virina persona nomo. Temas pri variaĵo de la litova vorto ugnis (fajro). La (laŭ uzo signife malpli ofta) vira formo estas Ugnius.
Boghiș
Boghiș estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Kvartalo Izumi
Kvartalo Izumi (japane: 泉区 [izumi-ku]) povas esti:
Belorusio
Belorusio aŭ Belorusujo (aŭ foje Belarusio  ; beloruse kaj ruse: Беларусь,  ) oficiale la Respubliko Belorusio aŭ Respubliko Belorusujo, estas lando sen maraliro en Orienta Eŭropo, kiu limas kun Rusujo norde kaj oriente, sude kun Ukrainujo, okcidente kun Pollando kaj norde kun Litovujo kaj Latvujo.
Geografio
Belorusio estas la plej granda lando sen maraliro en Eŭropo, relative plata, kaj enhavas grandajn vastaĵojn de marĉa tero.
La plej granda okcident-orienta etendiĝo de la lando sumiĝas 650 km – nordsuden estas 560 km. Inter eŭropaj ŝtatoj Belorusio okupas la 13-an rangon laŭaree.
La landlimoj al Rusio kaj Ukrainio longas ĉirkaŭ 1000 km kaj enhavas du trionojn de la tuta linlinio, dum kio la resta triona limsekcio estas la limo kun Pollando, Litovio kaj Latvio. La limpaso estas malregula kaj nur al Pollando ĝi parte sekvas akvejojn (Bug), precipe tamen trans vastaj montetaroj.
Jen la distancoj ekde la ĉefurbo Minsk ĝis la ĉefurboj de la najbarŝtatoj:
Belorusio situas en la orienteŭropa ebenaĵo kaj estas trairata de montetoĉenoj de glaciepokaj finmorenoj (belorusia altaĵodorso) kaj larĝaj, krudaj riveroj. Ĉ. 70 % de la lando senakvigas suden al Pripjato kaj al Dnepro, kiu plufluas tra Ukrainio en la Nigran Maron.
En la sudo situas la Palesje-marĉoj (ruse: Polesje). 30 % de la lando estas arbaraj. En la arbaroj vivas cervoj, kapreoloj, alkoj, ursoj, lupoj, ermenoj, meloj, vulpoj kaj sciuroj. La plej elstara altaĵo estas la Dzerĵinskaja Hara (345 m) en la belorusa altaĵodorso, la plej malaltaj river-malaltaĵoj situas ĉirkaŭ 50 metrojn super marnivelo.
La plej grandaj riveroj de Belorusio estas Dnepro (beloruse: Dnjapro), Berezina (beloruse Bjarezina), Pripjato (beloruse Prypjac' ), Nemuno (beloruse Njoman) kaj Okcidenta Dvina. Ne granda, sed grava kiel limo kun Pollando kaj per tio kun EU estas la rivero Bug. La plej granda lago estas Naraĉ en la nordo de la lando, proksime al la landlimo kun Litovio.
Belorusio havas klasikan kontinentan klimaton kun malvarmaj, neĝozaj vintroj kaj aridaj someroj. La (centre situanta) ĉefurbo Minsk travivas oftajn precipitojn.
Lingvoj
La belorusa lingvo havas sian originon en la komuna orientslava lingvaro, el kiu ankaŭ la rusa kaj la ukraina disvolviĝis. Kune kun la rusa la belorusa estas la oficiala lingvo.
Lingvopolitiko
Post du jarcentoj da intenca 'rusigo', la plimulto nun parolas la rusan. Nur 15% de la libroj eldonitaj en Belorusio estas verkitaj en belorusa lingvo. En ĉiutaga vivo, proksimume 90 procentoj de la belorusoj hodiaŭ scias paroli la rusan lingvon. Belorusoj en sia libera tempo spektas rusan televidon kaj aŭskultas rusan muzikon.
Belorusio estas la 13-a plej granda lando en Eŭropo kaj estas formale dulingva, sed en la praktiko aferoj malsimilas. Oni simple ne povas indiki sian preferatan komuniklingvon kaj paroli ĝin al ŝtata oficialulo laŭ sia plaĉo. Laŭ komuna praktiko, oficialuloj interpretas dulingvismon ne kiel devon respondi en ĉiu ŝtata lingvo (belorusa aŭ rusa), sed kiel sia libereco respondi en unu el ambaŭ lingvoj. Tamen ekzistas escepto por skriba apelacio, por kiu ekzistas laŭleĝa postulo respondi en la lingvo uzata de la sendanto.
Belorusoj ankaŭ ne povas libere elekti en kiu lingvo ili volas eduki siajn infanojn. Fakte, se beloruse-parolantaj gepatroj volas, ke iliaj infanoj ricevu edukadon en la belorusa lingvo, ili ofte devas sendi ilin al lernejoj en foraj regionoj sen ricevi iun monkompenson pro transportaj kostoj. Temas pri dulingvismo dank' al kiu Belorusio fariĝis la plej rusigita lando el ĉiuj, kiuj iam estis sub sovetia regado .
Loĝantaro
Belorusio havas 9,7 milionojn da loĝantoj (takstite en 2005). En la multetna kaj multkonfesia lando kunloĝas homoj el pli ol 100 naciecoj.
Evoluo de la loĝantaro
La kreskado de la loĝantaro nuntempe sumiĝas je ĉirkaŭ -0,15 %. La ekspekto en la loĝantaro situas je ĉirkaŭ 68,14 jaroj, ĉe viroj 62,06 jaroj kaj ĉ inoj 74,52 jaroj. La kvoto de alfabetigo atingas kun 98 % preskaŭ eŭropan normon.
Plej grandaj urboj
(Loĝantoj 1-an de januaro 2018 )
Konfesioj
La plej granda konfesio en Belorusio estas la ortodoksa kristanismo, al kiu apartenas ĉirkaŭ 80 % de la loĝantaro – antaŭ ĉio belorusoj, ukrainoj, moldavoj kaj rusoj. Krome grupoj de ortodoksaj rutenoj, kiuj enmigris tien el la Karpatoj pro persekutoj fare de la katolikoj. La restaj 20 % de la loĝantaro disdividas sin sur plurajn konfesiojn (inter ili romkatolikaj, protestanaj, judaj kaj muzulmana).
Latinaj katolikoj, kelkfoje nomataj "Romkatolikoj" estas la plej multaj poloj kaj litovoj samkiel la belorusoj en la okcidento kaj nordo de la lando. Entute la Latina Eklezio ampleksas laŭ propraj deklaroj ĉirkaŭ 10 % de la loĝantaro. Ekzistas malgranda minoritato de grekkatolikaj kristanoj de ĉirkaŭ 10 000 anoj. La latvoj kaj ciganaj grupoj kiel ekz. jerloj (ankaŭ sintioj, lovaraoj, manuŝoj, romaoj kaj kalderaŝoj) anas la evangelan-luteran eklezion, same kiel slovaka minoritato, kies prapatroj fuĝis post la Tridekjara Milito al Belorusio. Entute 2,6 % de la homoj estas luterevangeliaj. La plej multaj germanoj estas reformite evangelaj, kaj la selonoj precipe valdenanoj.
Belorusio estas unu el la landoj plej grave suferintaj de la gentoekstermo kontraŭ la judoj sub la nazioj. Antaŭe ĉi tie loĝis granda juda loĝantogrupo.
Historio
La slavoj kaj baltoj okupis la teritorion de moderna Belorusio inter la 6-a kaj la 8-a jarcentoj. En la 9-a ĝis 10-a jarcentoj ŝprucis la unuaj belorusaj ŝtatoj — Polacka, Turaŭa, Smolenska kaj aliaj princlandoj.
En la 10-a jarcento la nuna belorusa teritorio fariĝis parto de la Kieva Regno.
En la 13-a jarcento ĝin aneksis la Granda Duklando de Litovio (Litvo). Navahrudak (estas en la Hrodna regiono de Belorusio) estis la unua ĉefurbo de la Granda duklando. La ŝtato ankaŭ inkludis la teritoriojn de hodiaŭa Litovio kaj (parte) Ukrainio.
En 1569 la princlando kunigita kun Pollando en la pola-litova Respubliko de Ambaŭ Nacioj.
En 1795, post la dispartigo de Respubliko de Ambaŭ Nacioj, Belorusio fariĝis parto de Rusa imperio.
Essert-sous-Champvent (stacidomo)
Essert-sous-Champvent estas fervoja stacidomo en Champvent, Svislando.
Belorusio
Historio
En 1918-1919 en Belorusio estis proklamita sendependeco de Rusio kaj fondiĝis Belorusa Popola Respubliko. Post foriro de germanaj okupaciaj trupoj, la teritorion okupis la Ruĝa Armeo. Sed jam en februaro de la jaro 1919 okazis invado de la pola armeo; la sovetunia potenco estis restarigita nur jaron poste, en 1920. Laŭ la Riga packontrakto de la jaro 1921, Pollando havigis al si teritoriojn kun ĉefe belorusa loĝantaro oriente de la Curzon-linio, (tiel nomata Okcidenta Belorusio). En 1922 fondiĝis la Belorusa SSR, fondoŝtato de Sovetunio. En septembro 1939, rezulte de nazia kaj soveta invado en Pollandon, la Okcidenta Belorusio estis aligita al Sovetunio ĝenerale laŭ la Curzon-linio, krom la regiono de Bjalistoko (la urbo kaj siaj ĉirkaŭaĵoj estis aligitaj al Sovetunio).
Dum 1941-1944 Belorusio estis okupita de la nazia Germanio. En 1945 la Belorusa SSR fariĝis fondomembro de la Unuiĝintaj Nacioj. En 1991 Belorusio deklaris sendependecon de Sovetunio. La Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj (KSŜ) estis fondita en Minsko je la fino de la jaro 1991.Ekde la 2-a de aprilo 1997 Belorusio estas parto de la Unio de Rusio kaj Belorusio, ŝtata institucio, kiu neniam estis finrealigita (oni planis komunan valuton, dogansistemon, konstitucion ktp.).
Kritiko
En la libro The Rise and Fall of Belarusian Nationalism, 1906–1931, dediĉita al la temo de la aktuala belorusa naciismo de siaj originoj ĝis la 1930-aj jaroj , ĝia aŭtoro Per Anders Rudling, asertas ke Belorusio neniam ekzistis kiel ŝtato kaj belorusoj kiel nacio. Ambaŭ estis kreitaj de Sovetunio kiu establis Belorusan Sovetan Socialisman Respublikon, grandparte el provincoj kun rusa loĝantaro, kreinte belorusan eduksistemon ktp. .
Simboloj de Belorusio
La nuna flago de Belorusio (verda/ruĝa) simbolas la naciajn arbarojn kaj la reziston dum la dua mondmilito.
Culciu Mic
Culciu Mic [kuĉu mik] (Kiskolcs [kiŝkolcs]) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Culciu.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1312. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kiskolcs apartenis al Hungario (Szatmár ).
Situo
Culciu Mic situas 12 km-ojn de Satu Mare.
Gyula Papp (kuracisto)
Gyula Papp naskiĝis la  1937 en Szigetvár.
Biografio
Gyula Papp frekventis universitaton en Pécs inter 1955-1961, poste li eklaboris en farmacia universitata instituto en Pécs. En 1963 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filinojn. Li esploris en 1964 en Leningrado, en 1965 en Berlino, trifoje en Oksfordo, en 1990 en Parizo. En 1968 li ekhavis postenon en simila instituto, sed en Szeged. Li profesoriĝis en 1979, doktoriĝis en 1982. En 1991 li estis nomita katedrestro kaj samtempe vicrektoro. Spite la pensiuliĝon en 2007 li laboras plu. Li ricevis premiojn inter 1994-2012.
Belorusio
Simboloj de Belorusio
El la epoko de regado de la lando fare de Grandprinclando Litovio devenis blanka-ruĝa-blanka flago kaj la blazono "Pahonja". Ili estis uzitaj de 1991 ĝis 1995. En 1995 post referendumo, revenis la verda/ruĝa flago kun novaj simboloj (estis forigitaj la rikoltilon kaj martelon).
Nuntempe blanka-ruĝa-blanka flago kaj blazono "Pahonja" estas uzataj de opoziciuloj dum manifestacioj.
Administracia divido
Belorusio konsistas el 6 regionoj kaj 1 municipo:
Naturo
La Nacia Parko Beloveĵskaja Puŝĉa (beloruse Нацыянальны парк Белавежская пушча, ruse Национальный парк «Беловежская пуща») estas nacia parko en okcidenta Belorusio, ĉe la limo al Pollando. Ĝi kovras kaj protektas signifan parton de la arbaro de Białowieża, la lasta moderklimata praarbaro de Eŭropo.
Pujo
Pujo aŭ Puyo (hispana plennome, Nuestra Señora del Rosario de Pompeya de Puyo) estas urbo de Ekvadoro. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Pastaza. Ĝi estas la plej granda kaj plej loĝata de la provinco.
Schiller-domo (Weimar)
La Schiller-domo (germane: Schillerhaus aŭ Schillers Wohnhaus) estas literatura muzeo troviĝanta en Vajmaro, Schillerstraße nr 12. Schiller vivis en Weimar de 1759 al 1805.
Priskribo
Friedrich Schiller aĉetis la en 1777 konstruitan domon en la 1802-a jaro kune kun la apuda malfrumezepoka malantaŭa domo (nome Münze), kun eta korto kaj ĝardeneto. Necesis alikonstrui la tuton kaj fari novajn inventarojn por kontentigi la novan posedanton kaj taŭgigi chion al ties bezonoj. La geniulo mem tamen nur 3 jarojn vivis tie ĉi. Kune kun la infanoj Karl, Ernst, Karoline kaj Emilie lia vidvino Charlotte enloĝis la domon ĝis 1826. En 1847 aĉetis la domon la urbo Weimar, kiu - komence nur la studoĉambron, poste la tuton - igis memorigloko ŝilera.
Alpa klimato
Ĉe la Klimata klasifiko de Köppen la alpa klimato estas parto de la "Grupo E," kun la polusa klimato. La ĉefa disiĝo inter la alpa klimato kaj la polusa klimato ne estas la temperaturo, sed la sunlumo, kiu estas meznombre pli forta, sed brilas malpli da horoj somere (kaj pli da horoj vintre).
Kelkaj altateraj klimatoj povas ankaŭ kongrui kun la Humida kontinenta klimato aŭ kun la Duonarida klimato, kiuj estas grupoj de Klimata klasifiko.