cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Movado de Palikot
Gravaj aktivuloj
Dum sia junaĝo li frekventis Esperanto-kurson, kiel parlamentano en majo 2012 certigis la aliĝon al la kreota en Pola Parlamento Senat-Sejma Grupo Apoganta Esperanton, kunlaboras kun anoj de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-PL) en Szczecin, Gdynia kaj en Malbork. La 18-an de junio 2012 en la parlamenta oficejo en Gdinio / Gdynia, ĉe la str. Mściwoja 9 okazis unuhora fruktodona renkontiĝo kun la anoj de EDE-PL Kazimierz Krzyżak kaj Eduardo Kozyra. Rezulte de la renkontiĝo en la E-etoso, parte eĉ en Esperanto, la parlamentano preparos proponon de la rezolucio de Pola Sejmo okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto, do en julio 2012. Krome parlamentano strebos, ke la 6-monata Esperanto-kurso en Pola Parlamento (aparte en Senato kaj Sejmo) okazu komence de oktobro 2012 - kiun li ankaŭ frekventos por refreŝigi sian konon de Esperanto. La parlamentano planis unutagan ĉeeston dum la GES-3 (Grandpolia Esperanta Somero) en Wągrowiec (la 1-an ĝis 4-an de julio 2012) - kie okazos la ĉefa en Pola Esperantio la ceremonio kun la inaŭguro de E-memorŝtono okaze de la 125-jara Jubileo. La Esperanto-memorŝtono estas la grandega 6-tuna ŝtonego kun bela, kolora, jubilea emblemo sur la blanka, marmora memortabulo. Lastmomente pro gravaj kialoj nuligis la partoprenon en GES-3. Li frekventas la renkontiĝojn de E-klubo ĉe "Riviera" en Gdinio. Antaŭ la oficiala inaŭguro en Pola Parlamento de la Senat-Sejma Grupo Apoganta Esperanton, E-ekspozicio kaj Konferenco pri Esperanto en Pola Senato li sendis la mesaĝon kun bedaŭro, ke li ne povos partopreni persone pro la oficiala ĉeesto en delegacio de Pola Sejmo en Londono, petante ke Vicprezidantino de Sejmo Wanda Nowicka reprezentu lian partion (t.e. la Movado de Palikot) en tiu grava evento kaj ekde 2013 li estas la ano de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-PL).
Vivo: Ŝi naskiĝis kiel viro, ŝi nomiĝis Krzysztof. Ŝi decidis ŝanĝi sekson nur kiam ŝia filo estis plenkreska. La operacio okazis en Bankoko. Pri la tuta procezo de la ŝanĝo de sekso de Grodzka estis kreita filmo Trans-akcja, produktita en 2010 de HBO.
Ŝi finstudis psikologion en la Universitato de Varsovio. Poste ŝi laboris en la branĉoj eldona, reklama kaj poligrafia. Ŝi okupiĝis pri TV-serio- kaj filmproduktado, ankaŭ por la Pola Televido. Ĝis la jaro 2011 ŝi membris en Alianco de Demokrata Maldekstrularo.
Socia kaj politika agado: Ekde 2008 ŝi gvidas fonditan de si mem Fondaĵon Trans-fuzja, kiu okupiĝas pri informado pri transsekseco kaj agado por subteni transseksulojn kaj transvestulojn. Ŝi estis ankaŭ vicprezidantino de la varsovia Urba Komisiono de Socia Dialogo pri Egaleca Traktado.
En 2011 ŝi kandidatiĝis al la pola parlamento. Ĉe la balotlisto de Movado de Palikot en la krakova balotlisto ŝi okupis la unuan lokon. En la balotoj ŝi ricevis 19 451 voĉojn kaj fariĝis la unua transseksa membro de la pola parlamento.
Ferenc Teremi
TEREMI Ferenc (1915-1994) estis skulptisto. Li estis subtenanto-membro de la Debrecena Fervojista Fakgrupo Rezső Rajczi. Li alproprigis Esperanton privatbaze, poste li partoprenis en kongresoj, kunvenoj, aranĝitaj en najbaraj landoj. Li entreprenis senkoste rekonstrui grandformatan oleopentraĵon pri L.L. Zamenhof. Li estis ankaŭ presbitero, estis vere homo kun religiema animo. Li multfoje apogis la grupon per mondonacoj.
Morangis (Essonne)
Morangis estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Morangissois.
NGC 5238-1
NGC 5238-1 (aliaj indikoj — UGC 8565, KCPG 384A, MCG 9-22-82, MK 1479, ZWG 271.52, VV 828, 1ZW 64, PGC 47853) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Star Trek: First Contact
Star Trek: First Contact - en Esperanto laŭvorte Stela Vojaĝo: Unua kontakto - estis usona kineja filmo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek, kiu publikiĝis en novembro 1996. Temas pri la oka kineja filmo el la serio, kiu origine komenciĝis kiel televida serio. La filmo precipe roligas la teamon de la televida serio Stela Vojaĝo: La sekva generacio, kun kapitano Jean Luc Picard. La aktoro de la vickapitano William Riker, Jonathan Frakes, estis elektita filma reĝisoro, kaj sekve dum la filma produktado plenumis ambaŭ funkciojn samtempe.
La eventoj de la filmo okazu en la 24-a jarcento, pli konkrete en la jaro 2373.
Memfiso
La gloso Memfiso (aŭ Memphis) havas plurajn signifojn, inter aliaj:
József Rájnis
József RÁJNIS [jOĵef rAjniŝ], hungare Rájnis József, Esperante Jozefo Rájnis estis hungara poeto, tradukisto kaj instruisto.
Li naskiĝis la 4-an de junio 1741 en Kőszeg. Li mortis la 23-an de septembro 1812 en Keszthely.
Neĝokampo
Neĝokampo estas akumulejo de permanenta neĝo kaj glacio, tipe troviĝanta sub la neĝolinio, normale en monteca kaj glacia tereno.
József Rájnis
Biografio
Li aliĝis al la jezuitoj en 1757. Li devis servi en Vieno kaj Leoben. Ekde 1761 li instruis en Hungario, komence en Esztergom. En 1771 li estis sanktita pastro. Depost 1773 la ordeno ne rajtis funkcii, tial li instruis en la ĉeflernejo kaj faris pastrajn taskojn en Győr. Lastfoje li instruis en Keszthely.
Neĝokampo
Glaĉeroj originiĝas en neĝokampoj. La plej malalta fino de glaĉero estas kutime libera el neĝo en somero. En la supra pinto kaj sub la supra limo de glaĉero, la neĝokampo estas glacikampo kovrita per neĝo. La glaĉera supra limo, kie ĝi eliras el sub neĝokampo, estas difinita per laŭgrada transiro.
Selegas
Selegas estas komunumo de Italio. Ĝi situas proksimume 40 kilometrojn sude de Cagliari. La komunumo apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Gesico, Guamaggiore, Ortacesus, Senorbì kaj Suelli.
Roma martirologio
La Martirologio Roma estas liturgia libro kaj konstituas la bazon de la liturgia kalendaro kiu ĉiujare fiksas la religiajn festojn en la Katolika Eklezio. Ĝia unua oficiala eldono resendas al 16-a jarcento kaj estis aprobita de papo Gregorio la 13-a en 1586, la sama de la Gregoria Kalendaro.
Historio de la Martirologio
En la unuaj tempoj de la historio de Kristanismo oni kutimis konservi memoron pri tiuj kiuj estis mortigitaj pro ilia kredo: la martiroj. Ĉiu unuopa eklezio havis sian martirologion, tio estas listo de martiroj; baldaŭ oni donis gravecon al la tago de ilia paso al la ‘eterna vivo’, dirita dies natalis (naskiĝa tago), kaj oni komencis rememori la tagon de ilia morto por celebri ilian martiran elstariĝon, aparte en la loko kie ripozis iliaj korprestaĵoj.
Dum la 16-a jarcento oni decidis unuigi la diversajn martirologiojn en unika listo en kiu troviĝu ĉiuj sanktuloj kaj beatuloj (ne nur do martiroj) rekonitaj tiaj ĉe la aŭtoritato de la Katolika Eklezio, oni kompilis, tial, la roman martirologion zorge de kardinalo Cezaro Baronio. Ĉi-kaze estis forigitaj el la listo Klemento de Aleksandrio kaj Sulpicio Severo kaj aliaj. Sekve oni alportis modifojn kaj centojn da revizioj, kaj ankaŭ erarojn kun sekvaj revizioj.
Dekila cianoacetato
Dekila cianoacetato aŭ C13H23NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoacetata acido kun dekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dekila cianoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Roma martirologio
Ĵusaj eldonoj de la roma martirologio
La pli ĵusa martirologio estas tiu de 2001, tiu antaŭa estis kompilita en 1956, sed pro la nombra sanktuligadoj (kanonizadoj) kaj beatuligadoj okazintaj, aparte iniciate de papo Johano Paŭlo la 2-a, oni decidis ĝin ĝisdatigi, ĝin reformante laŭ la kriterioj fontantaj el la Dua Vatikana Koncilio.
Szilvia Bach
Szilvia Bach [silvia baĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Bach Szilvia Ilona estas hungara parodiisto.
Roma martirologio
Ĵusaj eldonoj de la roma martirologio
En tiu lasta revizio estis forigitaj tiuj sanktuloj kaj beatuloj pri kiuj oni ne posedas precizajn, nome certaj kaj dokumentitaj, informojn. Nun ĝi entute nombras 6538 voĉojn. La nomo de la sanktulo aŭ beatulo estas akompanata de mallonga noto kunprenanta mortoloko, la kvaliton de sanktulo aŭ beatulo, la titolon sciigantan pri la “stato” eklezia (apostolo, martiro, kredmajstro, misiisto, konfesanto, episkopo, pastro, virino konsekrita, geedza, vidva, fila...), aktivecon kaj karismon.
Szilvia Bach
Szilvia Bach naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Szilvia Bach maturiĝis en medicina mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1979, poste ŝia anonco estis rifuzita en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, tial ŝi laboris en medicinaj laborlokoj. Jam ekde la mezlernejaj jaroj ŝi estis videbla en pluraj programoj de la Hungara Televizio. En 1990 ŝi estis la unua en konkurso de Hungara Radio, poste ŝia voĉo ofte estis aŭdebla. En 1994 ŝi faris spektaklon en Miami antaŭ hungardevena publiko. Kelkfoje ŝi ricevis sensignifajn rolojn. Ekde 2006 ŝi verkaj teatraĵojn kaj novelojn, ekde 2014 ankaŭ pentradas. Ŝi ricevis premiojn inter 1992-2014. Ŝia filino staras antaŭ kantista kariero.
Domaine Chérioux (Tramtransporto en Parizo)
La nomo Domaine Chérioux estas tiu de departementa parko, omaĝe al Adolphe Chérioux, franca entreprenisto kaj politikisto (1857-1934), kiu kreis orfejon en Vitry-sur-Seine.
Cincinnati
Cincinnati estas la tria plej granda urbo (post Kolumbo kaj Klevlando) en la usona ŝtato Ohio, situanta sur la Ohio Rivero. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kun iuj antaŭurboj, la metropola urbo Cincinnati laŭ la nombro de loĝantoj estas la 24-a de Usono. La urbo estas la administra centro de la kantono Hamilton (Ohio). Neformala nomo estas "The Queen City" (esperante, "La Reĝin-Urbo").
La nomo de la urbo venas de la romia diktatoro Cincinnatus (Cincinato).
Geografio
Ĝiaj koordinatoj estas.
Famuloj
En Cincinnati mortis hungara inĝeniero Tibor Vér.
Krhovice
Krhovice (Gurwitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.
Dukalia glutamato
Dukalia glutamato aŭ C5H7K2NO4 estas kalia salo de la ne-esenca aminoacido glutamata acido. Ĝi estas uzata kiel aldonaĵo por manĝaĵo ofte vendata kiel nutro-suplemento. Ĝi iame estis farita per gluteno de tritiko, sed nun ĉefe farita de bakteria fermentado. Glutamato de kalio helpas en la funkciado de la ĉeloj, koro, renoj, nervoj, acido-baza ekvilibro kaj muskoloj.
Kalio kaj glutamato estas la plej abundaj jonoj en ĉiu vivanta ĉelo. Dum kalio plenumas gravan rolon en la konservado de la ĉelŝvelado kaj bufrigo pri la negativaj ŝarĝoj de la nukleaj acidoj, la plej grava funkcio de la glutamato estas kiel universala donanto de amino-grupoj. Krome, ambaŭ jonoj estas okupitaj pri osmoprotektado en bakteriaj ĉeloj.
Linalila heksanato
Linalila heksanato aŭ C16H28O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heksanata acido kaj linalila alkoholo. Linalila heksanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila heksanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila heksanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Saulx-les-Chartreux
Saulx-les-Chartreux [so lɛ ʃaʁt̪ʁø] estas franca  situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Salucéens.
Deutsche Post AG
La akcia kompanio Deutsche Post AG kun sidejo en Bonno estas la tutmonde plej granda entrepreno pri poŝto kaj loĝistiko. Ekde la 11-a de marto 2015 ĝi publike prezentiĝas je la nomo Deutsche Post DHL Group. La entrepreno ekestis en 1995 per privatigo de la antaŭa poŝta institucio Deutsche Bundespost de la ŝtato Federacia Respubliko de Germanio, kaj ekde la jaro 2000 estas parto de la akcia indico DAX (longe germanlingve Deutscher Aktienindex) de la borso en Frankfurto ĉe Majno. Ekde la 23-a de septembro 2013 ĝi ankaŭ estas parto de la eŭropa akcia indico EURO STOXX 50.
Iriso (mitologio)
Iriso (helene Ἶρις, latine Iris) estis en la helena mitologio filino de la mara dio Taŭmaso kaj Elektro, filino de Titano Okeano. Temas pri diino de ĉielarko, kiu plenigas nubojn per akvo.Krom tio ŝi estis mesaĝistino de dioj, sed aparte de la plej alta dio Zeŭso kaj de lia edzino Hera. Estis ne nur anoncistino de raportoj, sed ankaŭ konfidantino kaj konsilistino. Iriso kontraste al mesaĝisto de dioj Hermeso la ordonojn ne realigis, nur anoncis ilin. Ŝi ŝatis ion mem aldoni al la anoncoj, aparte se temis pri komunikaĵo al diino pri kiu ŝi ĵaluzis. En mitoj oni sciigas, ke krom aliaj agoj ŝi forkondukis vunditan diinon Afroditon el bataloj kontraŭ Trojo kaj pro ordono de Hera fortondis de mortanta Dido harbuklon kaj tiel senkatenigis ŝian animon el la korpo.
Iriso estis belega kaj per tio ŝi tre kontrastis kun siaj tri fratinoj, kiuj estis Harpioj, teruraj virinoj kun birdaj flugiloj kaj bekoj.
Reflekto en arto
Antikvaj artistoj bildigis Irison kiel belegan flugilhavan knabinon kun kruĉo da akvo kaj kun herolda bastono. Multo da ŝiaj fiziognomioj konserviĝis sur vazaj pentraĵoj, dufoje ŝi estas ankaŭ bildigita sur reliefoj en orienta flanko de Partenono.
Ferenc Pálfi
PÁLFI Ferenc (naskiĝis en 1946, mortis en 1994 pro renmalsano) estis hungara esperantisto kaj ano de Debrecena Fervojista Fakgrupo Rezső Rajczy.
Li finis siajn studojn kun eminenta rezulto ĉe la filozofia fakultato en Debrecen kiel lingvoinstruisto de la germana kaj rusa. Li ricevis oficon ĉe la entrepreno Medicor kiel kontoristo. Sekve de akcidento en iu somera ekskurso de sia firmao, li blindiĝis je ambaŭ okuloj. De tiu tempo oni dungis lin samloke kiel tradukiston, interpretiston, eĉ lingvoinstruiston.
En 1983 li komencis lerni kun kun kelkaj blinduloj-amikoj Esperanton helpe de specialaj metodoj ĉe la Debrecena Fervojista Fakgrupo Rezső Rajczi. Poste li instruis Esperanton eĉ por progresantoj.
Pier Carlo Monti
Li longe vivis en la norditala urbo Viggiù, kaj estis Esperanto-pioniro en Italujo. Li elpaŝis per multaj tradukoj el la itala, inter aliaj de Dante Alighieri, Alessandro Manzoni kaj Edmondo De Amicis (Italaj Rakontoj).
Rüssingen
Rüssingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
(18141) 2000 OK42
(18141) 2000 OK42 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
32107 Ylitalo
32107 Ylitalo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras William Yin, kiu gajnis en 2015 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri energio. Li estis lernanto ĉe la Stillwater Area High School en Stillwater (Minesoto, Usono).
Notlibro
Priskribo
Notlibroj ekzistas kiel ringlibro, kun glubindaĵo, krampita aŭ kiel kolekto de malfiksitaj folioj. La folioj povas esti liniitaj, kvadratitaj aŭ tute blankaj. Du specialaj firmaoj por notlibroj estas Moleskine kaj CIAK, kiuj estas ofte uzataj de verkistoj aŭ artistoj.
Associazione Nazionale Stenografi-Esperantisti
Associazione Nazionale Stenografi-Esperantisti ("Nacia Asocio de Esperantistoj Stenografistoj" estas asocio fondita en Napolo (Italio) en oktobro 1929 de Giuseppe Quitadamo, kiu estis ankaŭ verkisto. Poste li fondis lernejon pri stenografio. Kaj en 1957 okazis en Milano kongreso pri stenografio.
Krnov (Liboš)
Krnov (germane: Jägersfeld) estas eksa municpo en Ĉeĥio, nun katastra teritorio kaj baza setlejunuo de municipo Liboš en Regiono Olomouc, en distrikto Olomouc. Ĝi etendiĝas proksimume 1,5 km okcidente de Liboš ĉe rivereto Oskava. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis 89 loĝantoj.
Krnov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,85 km2.
Historio
Krnov estiĝis en la jaro 1789 kiel domaro de municipo Žerotín. Sed alparoĥigita ĝi estis al Hnojice, kien vizitis lernejon ankaŭ lokaj infanoj. En la jaro 1867 Krnov memstariĝis, ĝi estis poste memstara municipo en politika jkaj juĝeja distrikto Šternberk. Naciece temis pri municipo pure ĉeĥa (ekz. en la jaro 1930 ĉi tie vivis 153 loĝantoj, ĉiuj ĉeĥoj). Ĉar ĝi estis fondita sur loko de sekigita fiŝlago, ne estis ĉi tie ĝis reguligo de rivero Oskava en la dua duono de la 19-a jarcento konvena grundo por agrikulturo. Iom post iom estis konstruita ankaŭ ŝoseo kuniganta Krnovon kun Žerotín kaj Štěpánov, en la jaro 1938 la municipo estis elektrizita. Krnov estis kunigita kun Liboš en la jaro 1960.
Ctětín
Municipo Ctětín situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, 3 km oriente de urbo Nasavrky. Vivas ĉi tie.
Municipaj partoj
Al la municipo apartenas partoj:
Ctětín, pli frue nomata ankaŭ Stětín estas malgranda submontara vilaĝo situanta en protektata pejzaĝa regiono Železné hory. La vilaĝeto sterniĝas en valo sur nordokcidenta piedo de la monteto Skalka (546 m s.m.). Ĉirkaŭas ĝin pentrindaj vastaj arbaroj kun kelkaj forlasitaj akvoplenaj ŝtonminejoj. En pasinteco la loĝantaro vivtenis sin per minado de ŝtono kaj povra terkultivado. La unua mencio pri Ctětín en historiaj dokumentoj estas el la jaro 1381. Troviĝas ĉi tie bela kapeleto. En la vilaĝo kruciĝas cikloturismaj padoj 4119 Bojanov - Skuteč kaj 4113 Trhová Kamenice - Slatiňany.
NGC 5238-2
NGC 5238-2 (aliaj indikoj — UGC 8565, KCPG 384B, MCG 9-22-82, MK 1479, ZWG 271.52, VV 828, 1ZW 64, PGC 47853) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Susan Sontag
Naskita en familio de laikaj judoj (la tiel nomata "juda laikeca"), Susan Sontag venis por la unua fojo en sinagogon kiel 15-jarulino. Ŝi scipovis legi jam trijaraĝa, estis studento 16-jara, patrino 19-jara (ŝia filo David Rieff estas konata verkisto). Ŝi divorcis en 1959 kaj poste neniam reedziniĝis. Ŝi translokiĝis 26-jara al Nov-Jorko, kie ŝi ekinstruis historion de religio en la Universitato Columbia. Tiam ekaperis ŝiaj eseoj en la gazeto Partisan Review.
Ŝia unu studlaboro en 1964 vekis grandan atenton kaj ekde tiam estimo al ŝi nur kreskis, ĉar ŝi neniam timis kritiki la sociajn konvenciojn, tabuojn. Kvankam ŝiaj artistaj laboroj ekis grandan eĥon, la plej atentokaptaj estis ŝiaj politikaj deklaroj. Ŝi estis inter la unuaj, kiuj kritikis la Vjetnaman Militon. Ŝi skribis en 1967, ke „Usono baziĝas je genocido, je la nepridubebla supozo, ke la blankaj eŭropanoj rajtis okupi la kontinenton per la ekstermo de la indiĝenoj”. Post unu jaro ŝi veturis al Hanojo por kompreni la batalon de la vjetnamoj. Ŝi vizitis ankaŭ Kubon kaj petis simpation por la sistemo de Fidel Castro, sed ŝi tuj kritikis la sistemon, kiam oni enprizonigis la opozicianojn. En 1982 ŝi nomis komunismon faŝismo kun homeca vizaĝo, post la malpermeso de la pola sindikato Solidareco. Tio kolerigis ŝiajn multajn maldekstrulajn amikojn. Ŝi apogis la Usonan envolviĝon en Balkanio.
La dekstruloj klasifikis ŝin kontraŭulo de Usono, kiam ŝi nomis — post la atako la — la teroristojn kuraĝaj. Ŝi kulpigis tiam ankaŭ Usonon, ĉar ĝi iĝis la sola superpotenco de la mondo, kiu malbone alianciĝis.
Ŝi permesis al si, ke ĉe transpreno de premio en Jerusalemo ŝi kritikis la politikon de Israelo. Onidire, ŝi timis neniun kaj nenion.
Ŝi ĉiam serĉis en siaj verkoj la moralon, ne distingis akre la senton kaj penson. Ŝi verkis 17 librojn, kiuj aperis en 32 lingvoj (2004). Ŝi okupiĝis ankaŭ pri reĝisorado.
Dum la resto de ŝia vivo ŝi kritikis la registaron de George W. Bush kaj la Irakan Militon. En 2003 ŝi ricevis la 54-an Pacpremion de la germana librokomerco ĉe la Frankfurta Librofoiro pro sia engaĝiĝo proksimigi Usonon kaj Eŭropon kaj pro libereco de opinio.
Ŝi elstaris pro sia senkompata kritiko de la postmilita fotografia laboro de la Nubaoj (diversaj afrikaj etnoj) fare de Leni Riefenstahl. En eseo, ŝi komparis la aliron de Riefenstahl al la beleca idealo de nazia ideologio kaj parolis pri la "fascina faŝismo " de la nova verko de Riefenstahl.
Persone
Ŝi havas lesbajn rilatojn ekde la 1970-aj jaroj. En 1989 ŝi renkontis la fotistinon Annie Leibovitz, kun kiu ŝi loĝis en Novjorko.
Deutsche Postbank
La akcia kompanio Deutsche Postbank AG kun sidejo en Bonno estas signifa porcivitana banko en Germanio. Publike ĝi kutime prezentiĝas per la pli mallonga nomo Postbank. La entrepreno ekestis en 1995 per privatigo de la antaŭa poŝta institucio Deutsche Bundespost de la ŝtato Federacia Respubliko de Germanio. Ekde la jaro 2010 la plimulto de akcioj estas en posedo de la banko Deutsche Bank.
César Baldaccini
César BALDACCINI, alidire César (naskiĝis en Marsejlo (Bouches-du-Rhône), mortis  en Parizo) estis  franca skulptisto.
Li estis ano de "Nova realismo", arta movado naskiĝinta en 1960. Li ankaŭ estis la kreinto de bronza trofeo por la ceremonio de César de franca kino.
Aŝikaga Joŝikazu
AŜIKAGA Joŝikazu (japane 足利 義量, ofte latinliterigata kiel Asikaga Yosikazu aŭ Ashikaga Yoshikazu) (naskiĝinta la – mortinta la ) estis la kvina ŝoguno Aŝikaga. Li regis de 1423 ĝis 1425, dum la Epoko de Muromaĉi. Li estis la kvara filo de ŝoguno Aŝikaga Joŝimoĉi. La patro cedis la regadon al la filo 18-jaraĝa laŭ la tiama kalkulado. Laŭ Oguri Hangan ichidaiki, la morto de Joŝikazu nur 20-jara (=18-jara) rezultis el vivo de ebriega sineluzado. Lin sekvis kiel ŝoguno lia frato, la ŝoguno Aŝikaga Joŝinori, en 1429.
La regojaroj de Joŝikazu estas parto de la periodo Ōei (1394–1428).
Piednotoj
La artikolo baziĝas sur tiu en la angla Vikipedio.
Joséphine, ange gardien
Joséphine, ange gardien (Jozefino, gardanĝelo) estas franca televida serio, interpretita de Mimie Mathy, kreita de Laurent Chouchan, Michel Lengliney kaj Philippe Niang, elsendata ekde la en TF1. En Belgio, la serio estas elsendata en La Une (RTBF), en Svislando en TSR1 kaj en Kebekio en Séries+.
Temo
Joséphine Delamare estas gardanĝelo, kiun ĉielo sendas surteren. Danke ŝian psikologian subtilecon, ŝian persvad-kapablon kaj ŝiajn magiajn povojn, ŝi sukcesas helpi al zorgoplenaj homoj. Post la fino de siaj misioj, ŝi malaperas.
Joséphine Ange Gardien estas serio de ĝenro drama komedio, peripeti-plena, kie, en la fino, Joséphine ĉiam sukcesas savi siajn klientojn, mizerajn familiojn, deprimitajn homojn, apartiĝontajn geedzojn. Ĉiu epizodo temas pri socia temo, senalfabeteco, samseksameco, perforto, socia ekskludo...
Joséphine, ange gardien: « Sociaj faktoj traktitaj laŭ la maniero de Joséphine, tio estas, ili ĉiam bone finiĝas kaj ne per tri mortintoj... » Mimie Mathy
Tria sezono
kun Yvon Back
Kvara sezono
kun Eva Darlan, Philippe Bizari
kun Jean-Claude Adelin
kun François-Régis Marchasson
Kvina sezono
kun Yannick Soulier, Souad Amidou, Sonia Mankai, Quentin Darras, Irène Tassembedo
Sesa sezono
kun Renaud Marx
kun Alain Doutey
kun Babsie Steger
kun Béatrice Agenin, Said Amadis, Jean Dell
Sepa sezono
kun Gabriel Le Normand, Julie Dray, Guillaume Barbot
Oka sezono
kun Brieuc Quiniou, Antoine Nguyen, Stéphanie Lagarde, Michel Bompoil
kun Thierry Neuvic, Mélanie Maudran
kun Philippe Bas
Naŭa sezono
kun Isabelle Renauld, Pierre Cassignard.
kun Daniel Russo, Jérôme Hardelay
kun Hubert Benhamdine et Jean-Paul Bonnaire
Deka sezono
kun Xavier Deluc
kun Audrey Dana, Annie Grégorio, Anne Jacquemin
Senkondiĉa elekto
La senkondiĉa elekto estas doktrino de la kristana teologio kiu precizigas aspekton de la kalvinisma soteriologio. Subtenante la principon de la antaŭdestino, laŭ kiu Dio, ekde la eterneco, antaŭdecidis, laŭ sia neapelaciebla kaj suverena juĝo, kiu estus ricevinta la savigan gracon, kaj kiun li, male, estus forlasinta sekvi la vojon de la peko, tiu doktrino indikas sur kiu bazo Li apogiĝis por dekreti savi certan nombron da homaj estuloj.
Joséphine, ange gardien
Deka sezono
kun Hélène Vincent
Senkondiĉa elekto
La bazo kiun kalvinismo vidas en la mesaĝo de la Biblio por la decido de Dio savi homajn kreitulojn estas ekskluzive lia libera mizerikordo, sendepende de iu ajn merito aŭ malmerito.
Joséphine, ange gardien
Deka sezono
kun Macha Méril, Arthur Dupont
Senkondiĉa elekto
Tiu estas unu el de la Kvin punktoj de Kalvinismo. Tiu doktrino estis kodigita la unuan fojojn en 1561 kaj reasertata en la 16-a jarcento kaj reasertata en la Sinodo de Dordrecht (1619) kaj historie karakterizas la reformacian fidon kiel esprimitan ĉe kelkaj reformaciaj konfesioj. .
Joséphine, ange gardien
Dekunua sezono
kun Laurent Ournac
Senkondiĉa elekto
Doktrinaj precizigoj
Se la senkondiĉa elekto asertas ke Dio decidas sendepende la merito aŭ malmerito de la kreitulo, tamen ĝi ne ekskludas la homan responson kredi je la ago elaĉeta de Kristo (Johano 3, 16-18). En la Sankta Skribo rimarkiĝas tensio inter la suvereneco de Dio. Ĝi, tamen, ne provas solvi tiun kontraŭdiron". Ambaŭ estas veroj. Negi la homan responson signifas fali en superkalvinismon kaj negi la suverenecon de Dio signifas fali en Arminianismon. La elektitoj saviĝas por ke ili plenumu bonfaraĵojn (Efe 2:10). La bonfaraĵoj, do, ne povas esti surabisma ponto (estiĝinta post la Falo), kiu kunigas la homan estulon al Dio. La bonfaraĵoj estas la rezulto de la dia graco. Jen la kialo pro kio la apostolo Petro asertas: "10 Sekve, fratoj, pli diligente klopodu, por certigi vian vokon kaj elekton; ĉar farante tion, vi neniam falpuŝiĝos" (2 Petro 1, 10).
Joséphine, ange gardien
Dekunua sezono
kun Claire Pérot en rolo de Olympe.
Senkondiĉa elekto
Objektoj kontraŭ tiu doktrino
Nur eta parto de la Reformacio elektis sekvi la kalvina doktrinon. La opono al la doktrino de la “senkondiĉa elekto” povas esti apogata sur "la humanistoj premisoj kiuj asertas la liberan volon de la homa estulo aŭ sur la bibliaj referencoj kiuj emfazas la homan responson kaj sur la kredo je Dio kiel necesa kondiĉo". Multaj promesoj de la Biblio estas esprimitaj en la origina greka teksto per hipotezaj periodoj de la realo kaj eventualeco (ekzemple: "...se ili ne daŭrigas en ilia nekredemo, ili estos savitaj..."Rom 11:23).
Joséphine, ange gardien
Dekunua sezono
kun Thierry Heckendorn
Senkondiĉa elekto
Objektoj kontraŭ tiu doktrino
Iuj kritikistoj, kontraŭaj al la senkondiĉa elekto, de la kalvina teorio supozas la kompletan liberon de la homa estulo por fari elektojn por aŭ kontraŭ Dio, aŭ antaŭsupozas partan kapablon de la homo realigi "kion li povas". Tio kion mankas, poste, estus integrita de la dia graco, kvazaŭ Dio dirus: "Pluiru ĝis kien vi povas iri, per la plej bona via volo kaj mi vin helpos kaj enkondukos tra la strato ankoraŭ laŭirenda". Demando, tamen, almetendas: "Ĉu tiu rezonado estas laŭbiblia?". Se oni sekvas tiun rezonadon, oni finiĝas por kontesti al la Biblio la rajton de la lasta vorto sur tiu kaj aliaj problemoj, kaj oni asertus la rajton iri "trans la Skribo" kaj posedi aliajn fontojn de aŭtoritato.
Joséphine, ange gardien
Dekunua sezono
kun Laurent Gamelon, Lionel Lingelser, Jean Dell
Senkondiĉa elekto
Objektoj kontraŭ tiu doktrino
La bazo kiun kalvinismo vidas en la mesaĝo de la Biblio por la decido de Dio savi homajn kreitulojn estas ekskluzive lia libera mizerikordo, sendepende de iu ajn merito aŭ malmerito.
Joséphine, ange gardien
Dekdua sezono
kun Jean Michel Tinivelli en rolo de Michel Vercan.
Senkondiĉa elekto
Objektoj kontraŭ tiu doktrino
Tiu estas unu el de la Kvin punktoj de Kalvinismo. Tiu doktrino estis kodigita la unuan fojojn en 1561 kaj reasertata en la 16-a jarcento kaj reasertata en la Canoni di Dordrecht (1619) kaj historie karakterizas la reformacian fidon kiel esprimitan ĉe kelkaj reformaciaj konfesoj.
Joséphine, ange gardien
Dekdua sezono
kun Yvon Back en rolo de Nicolas Vannier, Ambroise Sabbagh en rolo de Julien, Sophie de La Rochefoucauld en rolo de Pauline Vannier, Stéphane De Groodt en rolo de Levasseur.
Senkondiĉa elekto
Objektoj kontraŭ tiu doktrino
Iuj kritikistoj de la kalvina teorio supozas la kompletan liberon de la homa estulo por fari elektojn por aŭ kontraŭ Dio, aŭ antaŭsupozas partan kapablon de la homo realigi "kion li povas". Tio kion mankas, poste, estus integrita de la dia graco, kvazaŭ Dio dirus: "Pluiru ĝis kien vi povas iri, per la plej bona via volo kaj mi vin helpos kaj enkondukos tra la strato ankoraŭ laŭirenda". Demando, tamen, almetendas: "Ĉu tiu rezonado estas laŭbiblia?". Se oni sekvas tiun rezonadon, oni finiĝas por kontesti al la Biblio la rajton de la lasta vorto sur tiu kaj aliaj problemoj, kaj oni asertus la rajton iri "trans la Skribo" kaj posedi aliajn fontojn de aŭtoritato.
Joséphine, ange gardien
Dektria sezono
kun Sophie Duez, Laurent Hennequin
Senkondiĉa elekto
Objektoj kontraŭ tiu doktrino
Plej signifaj kaj atentodignaj, male, la kritikoj kaj la perpleksoj de tiu kiu metas al diskuto la kalvinan instruon apogiĝante sur bibliaj tekstoj en kiuj estas emfazata la elekto kondiĉita de la homa akcepto kaj obeo al la dia propono, kaj de tiu kiu alkampigas la homan dignecon ĉiam respektatan de Dio.
Joséphine, ange gardien
Dektria sezono
kun Juliette Chêne, Patrick Raynal, Samuel Theis, Marie Piot
kun Bruno Slagmulder, Tewfik Jallab, Christian Gazio
kun Jean-Luc Reichmann, Nelly Alard, Igor Mendjisky, Jean-Yves Berteloot, Capucine Delaby, Matyas Simon, Alain Bouzigues, Chloé Dumas
kun Arthur Jugnot, Patrick Catalifo, Sandy Lobry, Frankie Pain, Virginie Peignien
kun Liane Foly, Michel Voïta, François Berland, Jean-Claude Adelin, Manuel Gelin, Léa Durand, Clément Koch
Dekkvara sezono
kun Cécilia Cara, Alexandra Vandernoot, Philippe Magnan, Pierre Peyrichout, Céline Vitcoq, Frédéric Pellegeay.
László Paizs
László Paizs [lAslo pajĵ], hungare Paizs László Esperante Ladislao Paizs estis hungara pentristo, grafikisto kaj skulptisto. László Paizs naskiĝis la 1935 en Szentpéterúr. Li mortis la 2009 en Budapeŝto.
Biografio
László Paizs frekventis artindustrian ĉeflernejon en Budapeŝto, kie li lernis de György Konecsni kaj Endre Domanovszky. En 1964 en Venezio li konatiĝis kun poparto. Li havis sukcesojn en ekspozicioj kaj enlande, kaj eksterlande. Baldaŭe liaj verkoj parte estis abstraktaj. Li ricevis premion Kossuth en 2007, en 1980 kaj 1988 ankaŭ aliajn premiojn.
Liaj ekspozicioj
Ekde 1961 li ekspoziciis enlande kaj eksterlande ekzemple en Okcidenta Germanio, Italio, Danio, Francio.
Añora
Añora estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 111 km2 kie loĝas 1532 geloĝantoj, do loĝdenso estas 13.8 loĝ./km2. Añora situas je 90 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Luc-Primaube (stacidomo)
Luc-Primaube estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Luc-la-Primaube, en departemento Aveyron, regiono.
Radio
Radio havas plurajn signifojn:
Luc-Primaube (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Castelnaudary - Rodez (736000).
Radio
__DISAMBIG__
Felsako
Estas unu el la plej malnova formo de ujo, uzata por transportado de vino, oleo, medo... La haŭtaj elstaraĵoj de la bestaj piedoj faris tenilojn, kaj la kolo; la elvreŝilon. Felsakoj utilis por alporti vinon en la manĝoĉambron kaj plenigi la pokalojn.
La zahato estas tradicia vina felsako de la eŭskaj ŝafistoj. Ĝi estas el virŝafa haŭto kaj ĝia elverŝilo estas el korno. Ruĝa ŝnuro estas kudrata ĉirkaŭ ĝi, kiu permesas porti ĝin.
Fromaĝa felsako
En la neolitiko, oni ekkonstatis, ke la stomako de ne demamigita bovedoj kazeigis lakton. Oni do metis lakton en felsakon farita el rumeno de bovido por fari la unuajn fromaĝojn.
Flosilo
En antikva tempo, felsakoj plenblovataj per aero utilis por trapasi riverojn aŭ transporti varojn sur akvo, aŭ de ŝipo al bordo.
Festilo
En Antikva Grekio, dum la festoj al Bakĥo, estis konkurso nomata askôliasmos: la ludantoj devis resti plej eble kiel longtempe en ekvilibro sur oleata kaj plenblovata felsako.
Muzikilo
la sakŝalmo estas muzikilo komponiĝinta de felsako kaj tuboj kun anĉo. Ĝi estis konata de la antikvuloj sub nomo askaŭlo.
Joniškis
- "urbo de sankta Johano" - estas urbo en la nordo de Litovio, 40 kilometrojn norde de Šiauliai kaj 14 kilometrojn sude de la limo al Latvio. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Joniškis, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Šiauliai. En en la urbo vivis.
Joniškis situas ĉe internacie frekventata fervoja linio kaj strato de Šiauliai al Riga, kiu ligas la baltajn landojn. Ekde 2005 la aŭta kaj kamiona trafiko ne plu fluas tra la urbocentro, sed pasas distance.
Felsako
Eksteraj ligiloj
Pri la greka ludo Askôliasmos
Pri la romania ludo Harpastum
Simmertal
Simmertal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Greenwood (Seatla kvartalo)
Greenwood estas kvartalo en la norda parto de Seatlo. Ĝiaj ĝenerale akceptataj (tamen neoficialaj) limoj estas jenaj: oriente, Aurora Avenue North apartigas ĝin disde la kvartalo Licton Springs; norde, North 105th Street kaj Holman Road apartigas ĝin disde Broadview kaj Bitter Lake; okcidente, 8th Avenue Northwest apartigas ĝin disde Crown Hill; kaj sude North/Northwest 80th Street apartigas ĝin disde Phinney Ridge. La komerca centro situas inter North 90th Street kaj North 85th Street laŭ Greenwood Avenue North.
Grandaj partoj de la kvartalo konstruiĝis sur torfaj marĉoj, pro kio la stratoj kaj kelkfoje konstruaĵoj ne tute stabilas. La parto de la kvartalo norde de 85a strato aneksiĝis en Seatlon en 1954.
Greenwood estas konata pro kristana teatro (Teatro Taproot), pro ĉiujara festivalo de antikvaj aŭtomobiloj, kaj pro parado dum la tuturba festivalo Seafair.
Itio
Itio (helene Ίτυς, latine Itys) estis en la helena mitologio filo de la trakia reĝo Tereo kaj Prokno, filino de atena reĝo.
Tereo estis ligano de la reĝo Pandiono, helpis al li sukcese defendi Atenon. Poste li fariĝis edzo de la reĝa filino Prokno kaj ŝi donis al li ununuran filon Ition.
Foje Tereo faris kriman agon sur sia bofratino Filomela, kiun li delogis kaj sekse perfortis. Patrino de la malgranda Itio Prokno venĝis Tereon per murdo de la knabo, el kies kadavro ŝi preparis festenon por la edzo. Kiam Tereo ekkonis kion li ĵus manĝis, volis per glavo mortigi Proknon kaj Filomelon.
Héricy (stacidomo)
Héricy estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Héricy, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Spritaĵo
Spritaĵo estas io sprite dirita aŭ farita kiu estas iom pli milda ol ŝerco kaj kiu celas amuzi kaj ridigi montrante lertan kaj fajne inteligentan intelekton.
Spritaĵo estis alte estimata en la salonaj kaj kortegaj medioj dum la 18-a jarcento, ĉefe en Francio. Kelkaj famuloj pro siaj spritaĵoj estis Voltaire, Beaumarchais, Rivarol.
En poezio kaj literaturo
Spritaĵo en poezio karakterizas la metafizikan stilon, kaj estis ĝenerale akceptita kaj aprezita en la tempo de la angla dramisto William Shakespeare, kiu estas memorita por inventado de la frazo "sprita stulteco estas pli bona ol malsaĝa spriteco." Foje spriteco en literaturo kaj poezio funkcias kiel alloga kaj pika kovrilo por pli profundaj mesaĝoj kaj emocioj, eĉ kritikoj kontraŭ la reganta potenco, profitante la fakton, ke spriteco kombinas humuron kun genia pensado, kaj tiele permesas al la verkisto esprimi siajn mesaĝojn per ĝi sen pligrandigi la paroladon dum samtempe lasante la mesaĝon klara. La angla poeto John Donne estis konata pro sia uzo de tiu stilo.
Ekzemplo de la heroo, Nasreddin Hoĝa
Spritaĵo aŭ anekdoto estas ofte ligita konata persono, nacia heroo. Tia estis ekz. Nasreddin (en (Hoĝa-instruisto), turka monaĥo, popola heroo literatura en la 13-a jarcento, kaj kies rakontoj formas parton de la popola kulturo en Turkio, Irano, Uzbekio.
Se li povos trovi
Nokte ŝtelisto eniris la malriĉan domon de Nasreddin. Lia edzino timeme ekflustris: ''Hoĝa, ĉe ni estas ŝtelisto. Kion ni faru? Li eĉ ne rigardante tien trankvile respondis: Ne ĝenu vin, edzino mia, se tiu povos trovi ion valoran, mi facile forprenos ĝin de li.''
La vojo al la urbo
En la bazartago kun gekokoj en kaĝo Nasreddin Hoĝa ekiris al proksima urbo por vendi ilin. Irante sur la kampo Hoĝa kompatis la enkaĝigitajn birdojn kaj ilin liberigis. La gekokoj disiris diversflanken. Kolera pro tio, Hoĝa levis minace sian bastonon al la virkoko, estro de la kokinoj: ''Ho, vi ruzulo! Ĉiunokte vi scias kiam mateniĝos, kial vi nun ne scias la vojon al la urbo?''
Place du Garde (Tramtransporto en Parizo)
Place du Garde estas estonta haltejo de tramvojo T10, situanta en Clamart, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Jaromír Hoffner
Jaromír HOFFNER (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1899 en Kvasice apud Kroměříž - mortis la 26-an de julio 1976 en Brno) estis ĉeĥa esperantisto, profesie kateĥisto kaj kleriko de Ĉeĥoslovaka eklezio.
Tatsuya Ikeda
Tatsuya Ikeda (池田 達哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Jaromír Hoffner
Kiam li membris mallonge en la praga klubo, li verkis artikolon pri Esperanto por Nový lid (Nova popolo) kaj partoprenis en Esperanto-konferenco en Holešov.
En aprilo 1939 gestapo alvenis al la kluba prezidanto de Brno Theodor Kilian kaj aliaj gestapanoj samtempe al Jaromír Hoffner, postulante la kluban korespondaĵon. Ambaŭ respondis, ke la kluba korespondaĵo troviĝas ĉe la kluba sekretario Josef Vondroušek, sed tiu - lerte informita de Kilian - forigis leterojn, kiuj povus esti danĝeraj.
Post la milito li kun la edzino remembriĝis en la klubo de Brno. En la lernojaro 1948-1949 li instruis Esperanton en la urba lernejo en Tuřany, lecionojn li donis ankaŭ al unuopuloj kaj grupetoj. Kun siaj lernantinoj li preparis literaturajn vesperojn en la klubejo kaj du prelegojn (La revolucia jaro 1848, Naskiĝtago de K. Gottwald).
En 1949 li partoprenis kun la edzino kaj unu lernantino Someran Esperanto-Lernejon en Rožnov pod Radhoštěm kaj frekventis instruistan kurson ĉe Antonín Sattek el Příbor, kiun li finis per ekzameno pri esperantismo.
En 1959 li verkis artikolon pri centjara datreveno de L. L. Zamenhof en la gazeto „Český zápas“ (Ĉeĥa lukto).
Ekde 1964 li laboris kiel membro de Paca Rondeto de Esperantistoj-klerikoj de Ĉeĥoslovaka Eklezio kaj kunlaboris kun Rudolf Horský.
La 28-an de marto 1969 estis fondita ĉeĥa sekcio de KELI en la konstitucia kongreso de ĈEA en Brno li estis nomumita honora membro de la sekcio.
Atjeoj
La atjeoj estas etno en Ebur-Bordo vivanta en la sudo de la lando, norde de la urbo Abiĝano, pli ekzakte ekde la komunumo Anyama, en la regiono Region des Lagune. La atjea lingvo apartenas al la kvaaj lingvoj.
WRN Broadcast
WRN Broadcast (antaŭe konata kiel World Radio Network) estas internacia elsendoorganizo kun sidejo en Unuiĝinta Reĝlando. Ĝi ebligas al elsendantoj de televid- kaj radio-kanaloj transporti ilian elsendon al la publiko.
Ĝiaj propraj radiokanaloj transprenas elsendojn de diversaj radiostacioj kiuj elsendas por internacia publiko.
Ángela Molina
Ángela Molina Tejedor (Madrido, 5-a de oktobro de 1955) estas aktorino hispana apartenanta al konata familio Molina, de multaj artistoj.
Kina komenco inkludis laboron por Luis Buñuel kaj Manuel Gutiérrez Aragón, kio igis ŝin unu el la plej reprezentaj aktorinoj de la Hispana transiro. Ŝia internacieco permesis al ŝi filmi en Italio, Francio aŭ Latinameriko, kaj superi centon de filmoj kaj ricevi multajn premiojn kiaj la David de Donatello de la Itala Akademio kaj la Arĝentan Konkon de la Donostia Internacia Filmfestivalo.
Biografio
Ŝi estis la tria de 8 gefiloj de la kantisto kaj aktoro Antonio Molina, nome ties gefratoj Paula, Miguel, Mónica kaj Noel, kiuj same dediĉas sin al interpretado kaj muziko, same kiel ŝia filino Olivia Molina.
Komencoj
Ŝi studis baleton, dancon hispanan kaj teatron en la Real Escuela Superior de Arte Dramático, antaŭ aperi en sia unua filmo, No matarás (César F. Ardavín, 1974). Ŝi estis 19jaraĝa kaj de tiam ŝi dediĉis sin al kino absolute.
Kiam alvenis la transiro ŝi preferis al la komerca seksomontra moda kino aliajn produktaĵojn de temaro socia, politiko aŭ historia.
En 1976 ludis gravajn rolojn en La ciutat cremada, de Antoni Ribas kaj en Las largas vacaciones del 36, de Jaime Camino. En 1979 José Luis Borau reĝisoris ŝin en La sabina (1979).
Plej grave en la epoko, Luis Buñuel elektis ŝin en 1977 por protagonisti kun Fernando Rey, Ese oscuro objeto del deseo, filmo kiu famigis ŝin internacie kaj kie kunrolis kun la franca aktorino Carole Bouquet, pli eleganta dum ängela montriĝas viva kaj enigma, instinta kaj pasia ĝis primitivismo.
Internacia famo
Dum la 1980-aj jaroj, Ángela Molina iĝis grava stelulino kaj en Hispanio kaj en Francio aŭ Italio, kun laboroj eĉ en la germana kaj usona kinoj. Ŝi parolas kelkajn lingvojn kaj pro tio ŝi ne bezonas esti dublita. Ŝi partoprenis en Operación Ogro, de Gillo Pontecorvo; en Bearn o La sala de las muñecas, de Jaime Chávarri, kaj aktorinis ĉe Jaime de Armiñán, Luigi Comencini, Ricardo Franco, Marco Bellocchio, Bigas Luna aŭ Lina Wertmüller.
Kun la kantabra reĝisoro Manuel Gutiérrez Aragón certigis sian karieron per dramaj roluloj en Camada negra, El corazón del bosque, Demonios en el jardín kaj La mitad del cielo, filmoj kiuj komponas alegorion de la frankismo, kie ideologio, familio kaj ina ĉesto gravegas. «Esas películas marcaron mi alma y mi forma de trabajar (Tiuj filmoj markis mian animon kaj mian labormanieron)», diros poste la aktorino.
Artistino multfaka
El 1990 ŝi iomete bremsis sian kinkarieron koincide kun malakcepto protagonisti la filmon de Bigas Luna Las edades de Lulú (pro seksokuraĝaj scenoj), kaj ankaŭ pro malsano kaj morto de la patro Antonio Molina en 1992. Ĉiukaze ŝi partoprenis en Sandino, de Miguel Littín, pri la nikaragva revoluciulo kaj en El hombre que perdió su sombra, de Alain Tanner, kun Francisco Rabal. Ŝi laboris kun Marcello Mastroianni en Le voleur d'enfants kaj aperis en 1492: La conquista del paraíso, superproduktaĵo de Ridley Scott kiu protagonistis Gérard Depardieu. Kun Viggo Mortensen ŝi filmis en Gimlet en 1995.
Kun Pedro Almodóvar laboris por Carne trémula (1997), per rolo kiu estas proksima de la volupta virino de siaj komencoj, sed kiu estas ankaŭ proksima jam de la matura virino, markata de la vivo.
Finfine
En 2002 ŝi agadis en teatro kaj debutis en la Festival de Teatro Clásico de Mérida per Troya, siglo XXI. En 2005 ŝi ludis la seksallogan Mrs. Robinson en El Graduado, kiun reĝisoras Andrés Lima kaj kunludas kun sia filino Olivia. Ŝi revenis post tri jaroj al la teatraj scenejoj per La dama del mar, adaptaĵo de Susan Sontag de la teksto de Henrik Ibsen por Robert Wilson.
En 2007 ŝi ludis en El destino de Nunik, kroniko de la armena genocido de Paolo kaj Vittorio Taviani. Poste ŝi aperis en du filmoj de Giuseppe Tornatore, kaj revenis kun Almodóvar en Los abrazos rotos, kie ŝi estas la patrino de Penélope Cruz.
Luc-la-Primaube
Luc-la-Primaube estas franca situanta en departemento Aveyron, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Luco-Primaubois.
NGC 5239
NGC 5239 (aliaj indikoj — UGC 8589, MCG 1-35-15, ZWG 45.40, IRAS13339+0737, PGC 48023) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Semestene
Semestene estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bonorva, Cossoine, Macomer (NU), Pozzomaggiore kaj Sindia (NU).
Canoas
Canoas estas municipo kaj urbo de la subŝtato Suda Rio-Grando, en Brazilo, kiu havis 60.074 loĝantojn en 2010. Tie troviĝis pasintece haveno en la rivero Sinos, kiun multaj boatoj uzis; tial la vilaĝo estis nomata "Porto das Canoas" ("haveno de la boatoj"). Dum jarcentoj, la vilaĝo vivis ĉefe per plantado de rizo.
Diversaj industrioj nuntempe troviĝas en la urbo: inter aliaj, Perdigão, AGCO Massey Ferguson, Springer Carrier kaj REFAP S/A - Refinaria Alberto Pasqualini (Petrobras kaj Repsol-YPF).
Diculești (komunumo, Vâlcea)
Diculești [dikuleŝtj] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Băbeni-Oltețu, Budești, Colelia kaj Diculești (la sidejo).
Diculești ekzistas kiel komunumo ekde 2004, kiam ĝi disiĝis de la komunumo Făurești. Ĉirkaŭ duono de la loĝantaro vivas en Băbeni-Oltețu.
La komunumo situas sur la maldekstra (orienta) bordo de la rivero Olteț. Okcidente de Băbeni-Oltețu la rivero Cerna enfluas en Olteț-on.
Maso kaj pezo
Maso kaj pezo estas en fiziko du malsamaj ecoj. Maso estas mezuro de la kvanto de materio en la korpo, kontraŭe al pezo, kiu estas mezuro de la forto sur la objekton kaŭzita de gravitokampo.
Lucifer the Lightbearer
Lucifer the Lightbearer (Lucifero la Lumportanto) estis individuisma anarkiisto gazeto publikigita de Moses Harman en la fino de la 19a kaj komenco de la 20a jarcentoj en Usono. Dekomence produktita de loka branĉo de la Nacia Liberala Ligo kiel Valley Falls Liberal (1880–1883), Harman ŝanĝis la titolon post li akceptis unupersonan editoradon en 1883.
La misio de Lucifer estis, laŭ Harman, "helpi virinon rompi la cxenojn kiuj dum epokoj ligis ŝin al la montrofenestro de homfaritaj juraj, spiritaj, ekonomiaj, industriaj, sociaj kaj speciale seksaj, kredoj ke ĝis virino leviĝu al sento de sia propra respondeco je ĉiuj linioj de homa konduto, kaj speciale je linioj de sia speciala kampo, tiu de la reproduktado de la specio, estos neniu aŭ malmulta reala progreso al pli alta kaj vera civilizo." La nomo estis elektita pro "Lucifero, nome antikva nomo de la Matena Stelo, nune nomata Venuso, ŝajne nesurpasata kiel nomo por gazeto kies misio estas alporti lumon al tiuj kiuj vivas en malhelo."
Henry James
Li estas plej bone konata pro nombraj romanoj kiuj temas pri socia kaj geedza interagado inter usonanoj, angloj kaj kontinentaj eŭropanoj. Ekzemploj de tiaj romanoj estas The Portrait of a Lady (Portreto de sinjorino), The Ambassadors (La ambasadoroj) kaj The Wings of the Dove (La turturflugiloj). Liaj lastaj verkoj estis pli kaj pli eksperimentemaj. Priskribante la internajn mensostatojn kaj la socian dinamikon de liaj roluloj, James ofte faras uzadon de stilo en kiu ambiguaj aŭ kontraŭdiraj motivoj kaj impresoj kuŝas aŭ apudas en la studo de la psiko de rolulo. Pro ties unika ambigueco, same kiel pro aliaj aspektoj de ties komponarto, lij lastaj verkoj estis komparitaj al impresionisma pentrarto.