cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andor Lendvai
Andor Lendvai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lendvai Andor estis hungara operkantisto (baritono), altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Leopold, lia baldaŭa familia nomvarianto estis Lendvay [lendvai].
Andor Lendvai naskiĝis la  en Vác, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Andor Lendvai forlasis la gimnazion en sia naskiĝurbo kaj li rifuĝis al migranta teatra trupo. Li akiris diplometon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi en 1919, diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1923. Li debutis kiel operkantisto en Nacia Teatro (Szeged), en la sekvaj jaroj li aŭ plulernis, aŭ kantadis en Viena Ŝtata Operejo, Milano, Munkeno (1928). En 1933 pro la nazioj li faris turneon en Italio, en la sekva jaro li aliĝis al trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1935 li ankaŭ instruis en muzika lernejo. Inter 1939 kaj 1945 li havis rolojn nur en la juda teatro pro la kontraŭjudaj leĝoj, depost la 2-a mondmilito li denove estis membro de Budapeŝta Opero. Ekde 1949 li ankaŭ instruis en la Muzikakademio. En 1961 li pensiuliĝis, sed li instris ĝismorte. Li ricevis premion en 1961.
Pierrefitte (Creuse)
Pierrefitte estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 95 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Pierrefitte etendiĝas sur 6,4 km², kaj havis 95 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 14 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Pierrefitte situas je alteco de 422 metroj.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marie-Hélène Chardin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Pierrefitte apartenas al la kantono de Jarnages, kies ĉefurbo estas Jarnages. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Svisa Federacia Instituto pri Teknologio
Laŭ la svisa konstitucio la Svisa Federacio rajtas krom la kantonoj mem krei universitatojn kaj politeknikojn. En la kadro de ĉi-tiu konstitucia artikolo de la Svisa Federacio ĝis nun estis kreitaj du politeknikaj altlernejoj sub la nomo Svisa Federacia Instituto pri Teknologio (germane: Eidgenössische Technische Hochschule, mallongigo ETH; france: École polytechnique fédérale, mallongigo EPF), nome:
Cincinnata strangolisto
Li estis origine kondamnita al morto. Tamen la Usona Suverena Kortumo aboliciis la mortopunon, kaj lia puno reduktiĝis al dumviva mallibero. (Poste la Suverena Kortumo restarigis la mortopunon). Laskey mortis en prizono la de naturaj kaŭzoj.
Dauroj
La dauroj (ĉine tradicie 達斡爾族, simpligite 达斡尔族, pinjine Dáwò'ěr zú, historie ankaŭ latinliterigite "Dahur") estas etno parenca al la mongoloj en nordorienta Azio. Ili konsistigas unu el la 56 oficiale agnoskitaj etnaj grupoj en la Ĉina Popola Respubliko. Laŭ stato de la lasta censo de la jaro 2000 ekzistis entute 132 394 dauroj, kaj plej multaj el ili vivas en la daura aŭtonoma areo Morin Daŭa (莫力達瓦達斡爾族自治旗 / 莫力达瓦达斡尔族自治旗, Mòlì Dáwǎ Dáwò'ěrzú Zìzhìqí) en Hulun Buir, parto de la aŭtonoma regiono Interna Mongolio de Ĉinio. Malgranda nombro ankaŭ vivas proksime de Taĉeng en Ŝinĝango, kien iliaj prapatroj estis translokigitaj dum la dinastio Qing.
Lingvo
La daura estas mongola lingvo. Ne ekzistas skriba normo, kvankam ortografio baziĝinta je pinjino estas rekomendata fare de la daura klerulo Merden Enhebatu.
La daura lingvo tenis iujn elementojn el la ĥitana, inkluzive de pluraj leksemoj ne troveblaj en aliaj mongolaj lingvoj. La daura konsistas el tri dialektoj - de la regionoj Bataŝano, Hailaro kaj Ĉiĉiharo.
Historio
Genetike, la dauroj estas posteuloj de la ĥitanoj, kiel pruvis aktualaj DNA-analizoj.
En la 17-a jarcento, la plimulto de la dauroj aŭ ĉiuj vivis laŭlonge de la riveroj Ŝilka, Amuro kaj Zeja. Ili tial donis sian nomon al la regiono Daurio, nun nomata Transbajkalo kaj areo de Rusio oriente de la lago Bajkalo.
Preme de la rusia ekspansio en la amura regiono, inter la jaroj 1654 kaj 1656 la dauroj estis devigitaj moviĝi suden kaj ekvivi laŭlonge de la rivero Nen, de kie ili servis al la ĉiniaj (manimperiestroj de la dinastio Qing.
Kiam la japana imperia armeo invadis Manĉurion en 1931, la dauroj intense rezistis kontraŭ tio.
Police
Police estas nomo por pluraj lokoj:
Melitopol (stacidomo)
Melitopol (Мелітополь) estas fervoja stacio en Melitopolo (Zaporiĵa provinco), la 34-a plej granda urbo en Ukrainio.
Dazio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ardenno, Civo, Morbegno kaj Talamona.
Police
The Police estas muzikgrupo el Britio.
Dauroj
Kulturo
La tradicia daura socio havas noteblan hierarkian strukturon: Homoj de la sama familia nomo estas en grupoj nomataj hala, ili kunvivas en tiu grupo, kiu konsistas el du aŭ tri urboj. Ĉiu hala estas dividita en diversajn klanojn (mokon), kiuj kunvivas en la sama urbo. Se homoj el du klanoj geedziĝas, la edzo pluvivas kun la klano de la edzino sen havi posedorajtojn.
Dum la vintroj, la dauraj virinoj tradicie vestas longajn jupojn, kutime bluajn, kaj felajn botojn kiujn ili ŝanĝas al longaj pantalonoj en la someroj.
Kutima sporto de la dauroj nomatas Beikou, similas al herbeja aŭ strata hokeo kaj ludatas ekde pli ol 1000 jaroj.
Religio
Multaj dauroj estas ŝamanistoj. Ĉiu klano havas sian propran ŝamanon, kiu zorgas pri ĉiuj gravaj ceremonioj en la vivo de la dauroj. Tamen estas ankaŭ signifa nombro de dauroj kiuj transprenis la kredon de lamaismo (tibeta budhismo).
Auberville-la-Campagne
Auberville-la-Campagne estas malaperinta franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Slimbridge
Slimbridge estas vilaĝo ĉe Dursley en Gloucestershire, Anglio.
Auberville-la-Campagne
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aubervillais.
Slimbridge
Ĝi estas konata ĉefe kiel hejmo de la naturrezervejo de Wildfowl and Wetlands Trust nome WWT Slimbridge kiu estis iniciata de Sir Peter Scott. La kanalo Gloucester kaj Sharpness fluas tra la vilaĝo, kaj sub la ponto Patch oni povas atingi la Wildfowl Trust. Estis rekonstruo de la ponto komence de 2009. Estas proskime karavanejo kaj trinkejo, haveneto, vendejo kaj baza lernejo por ĉirkaŭ 100 lernantoj.
La vilaĝa preĝejo de Sankta Johano la Evangeliisto datas el komenco de la 13a jarcento.
Geometria figuro
Geometria figuro estas koneksa subaro de la ebeno aŭ de la spaco.
High Island
High Island (en traduko: alta insulo) estas la nomo de jenaj insuloj:
Geometria figuro
Du figuroj havas la saman formon se unu el ili povas esti traformigita en la alian per iu aro de movoj, rotacioj kaj reskaligoj. Du figuroj estas egalaj se ili havas la saman formon kaj la saman amplekson, do por la traformigo sufiĉas movoj kaj rotacioj sen uzo de reskaligoj.
Lüder (Lüneburger Heide)
Lüder estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geometria figuro
Punkto
Punkto estas la plej baza geometria figuro - sola ero de aro en kiu estas figuroj. Punkto ne havas iujn ajn parametrojn krom sia situo.
High Island
En Usono:
Geometria figuro
La Streko
La Streko estas la rekta ligo inter du punktoj.
High Island
En Aŭstralio:
Geometria figuro
La triangulo
La triangulo estas unu el la plej bazaj geometriaj formoj.
High Island
en Irlando:
Geometria figuro
La triangulo
ĝi estas tri punktoj ligitaj per tri strekoj.
High Island
High Islandestas la nomo de jenaj lokoj:
Geometria figuro
La Kvarlatero
La Kvarlatero estas formo kiu enhavas kvar punktojn ligitaj per kvar strekoj
Abatejo Chertsey
Abatejo Chertsey estis benediktana abatejo ĉe Chertsey, Surrey, Anglio.
Ĝi estis fondita en 666 de Sankta Erkenwald, kiu estis la unua abato. En la malfrua 7-a jarcento, Frithuwold, reĝo de Surrey, donis al ĝi vastajn bienojn en Surrey kaj Berkshire. Dum la 9-a jarcento ĝi estis detruata de la vikingoj. En 964 Edgaro (Anglio) refondis ĝin.
Dum la 11-a jarcento estis elfosata artefarita rivero (kiu devenis de la Tamizo) por la abateja akvomuelejo.
La abatejo estis la unua tombejo de reĝo Henriko la 6-a (Anglio) (poste li estis reentombata en la ĉapelo de Kastelo Windsor.
Flavpuga eremomelo
La Flavpuga eremomelo (Eremomela flavicrissalis) estas specio de la familio de Cistikoledoj (iam lokita en Silviedoj) kaj genro de Eremomeloj, kiu enhavas speciojn de Afriko kun grizaj supraj partoj kaj aliaj verdecaj aŭ flavecaj partoj kiel klaraj markoj, krom aliaj markoj, kuj facile distingas ilin inter si kaj el aliaj cistikoledoj.
Ĝi troviĝas en Orienta Afriko nome en Etiopio, Kenjo, Somalio, Tanzanio kaj Ugando. Ties natura habitato estas seka savano.
Abatejo Chertsey
En 1537 Abatejo Chertsey fermiĝis laŭ komando de Henriko la 8-a (Anglio). Hodiaŭ malmultaj restaĵoj videblas, kvankam en la Brita Muzeo estas aro de mezepokaj plank-kaheloj, el kiuj iuj ilustras la legendon de Tristan kaj Iseult.
NGC 2909
NGC 2909 estas duopa stelo en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Moissac (stacidomo)
Moissac estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Moissac, en departemento Tarn-et-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Nova Helpalfabeto
Nova Helpalfabeto aŭ Nova Help-Alfabeto (NHA) estis antaŭenigata de André Albault:
Provinco Adıyaman
Adıyaman /adijaman/ estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la regiono Sudorienta Anatolio. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Adıyaman.
Vidindaĵoj
Fortikaĵoj Adijaman, Kahta kaj Besni. Ponto Cendere /ĝendere/. Kelkaj kavernoj kaj lagoj. Interesaj restaĵoj de kvar antikvaj urboj.
Police (distrikto Vsetín)
Police estas vilaĝo en distrikto Vsetín en Ĉeĥio. La vilaĝo situas en supermara alteco 412 m proksimume 3 km sudoriente de Kelč apud fervojo Kojetín - Valašské Meziříčí - Ostrava kaj apude landvojo ĝis Holešov. Vivas ĉi tie. La suda parto de katastro de la vilaĝo kondukas en deklivojn de Hostýnské vrchy, kie estas ankaŭ la plej alta punkto - Hůrka (557 m).
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1383. La vilaĝo apartenis al sinjorujo Kelč de olomouca episkopujo. En la dudekaj kaj la tridekaj jaroj de la 17-a jarcento servutuloj forkuradis el mastrumaĵoj kaj tiuj dezertiĝis. Plej multe de tiaj forlasitaj mastrumaĵoj el la ĉirkaŭaj vilaĝoj havis ĝuste Police. Parto de la vilaĝo nomita Vrchovec estis memstara vilaĝo, kiu estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1788. En 1877 Vrchovec preskaŭ plene forbrulis. En 1949 Vrchovec estis aligita al Police.
Slatina (distrikto Svitavy)
Municipo Slatina situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 10 km okcidente de urbo Jevíčko. Ĝi situas en regiono Malá Haná kaj lingve ĝi apartenas al centramoraviaj dialektoj. Vivas ĉi tie. En minejo Březinka oni minas skiston kaj aliajn ardorezistajn argilojn por produktado de ŝamoto.
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
Laŭ historiaj dokumentoj estas vilaĝo Slatina slavdevena. Atestas pri tio ĝia nomo, kiu restis netuŝita per pli posta germanigo. En 12-a kaj 13-a jarcentoj dum regado de Přemyslidoj ĝi apartenis al la episkopejo Olomouc kaj en 15-a jarcento al la sinjorejo Moravská Třebová. Kondukis tra ĉi tie komerca vojo el Brno al Moravská Třebová.
Post Munkena interkonsento ĝis la jaro 1945 Slatina, germane Schlettau, apartenis al t.n. Sudetio en nazia Germanio kaj ĝi estis la lasta en direkto nordo-sudo. En la jaro 1946 estis plejparto de germana loĝantaro ellandigita kaj la vilaĝo prisetlita per ĉeĥaj kolonianoj, kiuj ĉi tie bone kondutas. Estis rekonstruita estinta lernejo je komunuma oficejo kaj biblioteko, estis aranĝita gimnastejo, rekonstruita fajrobrigada domo, krucifikso kaj kapeleto kaj konstruita aŭtobusa haltejo.
Majenca kastelo (Heiligenstadt)
La Majenca Kastelo (Mainzer Schloß) troviĝas en Heilbad Heiligenstadt en Germanujo. Ĝi situas sur la Stiftsberg-monteto ĉe la okcidenta rando de la historia urbokerno de Heiligenstadt, kiu ekde 1022 apartenis al la Elektoepiskopujo Majenco kaj administritis longe disde Kastelo Rusteburg. La placo antaŭa nomiĝas nun Friedens-placo. Najbaras la honorinda Marteno-kirko kaj la Monta monaĥejo.
Historio
Post transloko de la Ĉefa administradejo en 1540 de Rusteberg-kastelo al Heiligenstadt loĝis kaj laboris la oficistoj komence en parto de la konventa kuriejo, poste en la konventa grenejo kaj bierfarejo. Sub princelektisto Johann Schweikhard von Kronberg malkonstruitis la konstruaĵo en 1603 por povi starigi samloke novan bienon ĉefepiskopan, la Ĉefan administradejon (Oberamtshaus) kun pluraj ekonomia domoj kaj Laŭrenco-kirketo. Partoj de la ekomoniaj konstruaĵoj ekzistas eĉ hodiaŭ post la kastelo; ŝtona tabulo de ĉe Malnova ŝparkaso memorigas onin je la konstrumendinto Johann Schweikhard.
Post la morto de ĉefadministranto Johann Eberhard von Leyen kaj investituro de la nevo de princelektisto Philipp Karl von Eltz-Kempenich, de Hugo Franz Karl von Eltz (1732) por vicadi la majencan princelektiston surloke en Heiligenstadt, la Supera administradejo iĝis sidejo de vera guberniestro. Ĉar la salonoj por la kreskantaj taskoj ne plu dece sufiĉis malkonstruitis la ĉefdomo kaj kelkaj aliaj konventaj domoj. Inter 1736 kaj 1738 faritis laŭ komisio de princelektisto Philipp Karl von Eltz-Kempenich nova komplekso fare de la dingelstädt-a ĉefkonstruisto Christoph Heinemann. Eĉ la kapelo laŭrenca forigitis kaj rearanĝitis kaj konsekritis en la nova konstruaĵo kastela.
Jam en 1739 la tuto postvivis incendion teruran. La princelektistoj mem tamen loĝis aŭ en la Princelektista kastelo (Majenco) aŭ en Kastelo Johannisburg en Aschaffenburg aŭ en la Majenca guberniestrejo (Erfurto). La fortimpresa kastelo en Heiligenstadt estis sidejo de la princelektista registaro por la Ŝtato de Eichsfeld, la Supera landa tribunalo kaj intertempe ankaŭ de la Episkopa komisariejo de Eichsfeld.
La portalo kun ŝtela pordego, du galerioj, riĉe drapirita ronda orielo kun blazono de guberniestro von Elty, la el kverka ligno skulptita ŝtuparo kiel ankaŭ la stukaĵoj ĉeŝtuparaj kaj alilokaj estas aparte konataj aferoj de la kastelo. Princelektisto Friedrich Karl Joseph von Erthal estadis surloke tri fojoj (1777, 1792, 1796), estante la lasta tiel altranga gasto.
Dum la tempo de la france kontrolita Reĝlando Vestfalio enestis la sidejo de la supera prefekto de la Harca departemento. Post fina transpreno de la Supra Eichsfeld-regiono fare de la prusoj la kastelo iĝis sidejo administra de la Landa distrikto heiligenstadt-a. Tie ĉi deĵoris ankaŭ la fama verkisto Theodor Storm kiel juĝisto. Post la distrikta reformo en GDR ĝi iĝis sidejo de la konsilio de la subdistrikto Heiligenstadt. Nuntempe ĝi servas por la oficistoj de la Distrikto Eichsfeld.
Konstruaĵaj kaj utiligaj detaloj
Konsistas la kastela komplekso el kvar partoj: la ĉefa konstruaĵo, flanka alo, iamaj ekonomiaj ejoj de la Supera administradejo kaj la en la 19-a jarcento nove estiĝinta Nova ŝparkaso. La barokaĵo starigitis el grejsaj kvadroŝtonoj. La ĉefa fasado supre de la plej grava portalo havas du balkonojn kaj rondan orielon kun blazono de princelektisto Filipo Karlo de Eltz-Kempenich. Novaranĝitis la Laŭrenco-kapelo en la ĉefa ejo kiu frue ja alireblis disde ekstere. En la direkto de la malsupre situanta urba areo troviĝas muro alta.
Kiam starigitis la Martena konvento kaj arkidiakonujo en Heiligenstadt ĉ. la jaro 900 ĉeestas jam la unua oficiala institucio de ĉe Konventa monto en Heiligenstadt. Ekde la transloko de la administrado disde Rusteburg-kastelo administra funkcioj reprezentaj kaj administraj kaj politikaj neniam plu ĉesis, jen la publikaj organizoj (kun ties germanaj nomoj):
Esztár
Esztár (estAr) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono Berettyóújfalu.
Avoudrey (stacidomo)
Avoudrey estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Avoudrey, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Esztár
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Berettyó, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Debrecen-Nagykereki.
Avoudrey (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Esztár
Historio
La unua mencio devenis el 1215 pri la setlejo. De antaŭ la tatarojn la loĝantaro rifuĝis al la marĉoj. Iam burgo konstruiĝis. Dum la kontraŭturkaj bataloj la komunumo senhomiĝis, baldaŭe hungaroj refondis ĝin. La kalvinana preĝejo en 1888 konstruiĝis. En 1919 la rumanoj okupis la regionon.
Apud la vilaĝo lago kaj Remparo de Ĉorso troviĝas.
Ne menciita vidindaĵo estas nobeldomo de Erdődy.
Vilaĝservoj lernejo, infanĝardeno, biblioteko, interretejo, kulturdomo.
Éva Tamássy
Éva Tamássy [tamAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tamássy Éva estas hungara operkantisto, (mezosoprano).
Aposiopesis
Aposiopesis (greka prisilentado, eksilentado; eo: apoziopezo) estas muzikretorika figuro. Ĝi estas celita paŭzo je certa loko de muzika komponaĵo por signi nociojn kiel morto, perdo, silento kaj eterno.
Éva Tamássy
Éva Tamássy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Aposiopesis
Joachim Burmeister estas la unua, kiu mencias la apoziopezon kiel muzikretorika figuro. Li priskribas ĝin kiel "absoluta silentado de ĉiuj voĉoj". Ankaŭ je aliaj teoriistoj de la 17-a kaj 18-a jarcentoj ĝia ĉefa trajto estas la silentado. La muzika realigo okazas per uzado de paŭzoj. Povas temi pri ĝeneralpaŭzoj, sed ankaŭ pri ordinaraj paŭzoj en nunuopaj voĉoj. Kiel klarigas Johann Gottfried Walther, ekzistas du eblecoj enmeti ĉi tiujn: aŭ post finita kadenco aŭ je alia loko "[...] tamen sen fari je tio formalan finaĵon aŭ kadencon [...]".
Éva Tamássy
Biografio
Éva Tamássy lernis kantadon private de Géza László, en 1951 ŝi debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Post kelkaj jaroj ŝi jam kantadis ĉefrolojn. En 1958 ŝi disidis al Okcidenta Germanio. Ŝi ricevis rolojn komence en Wiesbaden, en 1959 en Vieno, en 1962 en Berno, poste ĝis 1969 en Mannheim. Ŝia konstanta laborejo estis Operejo de Kolonjo ekde 1970. Ĝis la retiriĝo ŝi estis kantogasto en scenejoj de aliaj germanaj urboj, Francio, Italio.
Aposiopesis
Aposiopesis estas malgraŭ ĝia simileco al abruptio ne intermiksebla kun ĉi tiu. Dum kiam la esprimvaloro de abruptio estas la forrompado de melodia linio, Aposiopesis signas, laŭ Dietrich Bartels, "la silento sekvanta post tio". Pli malfrue okazis diferencigo de Aposiopesis den du subnociojn: homoioptoton kaj homoioteleuton.
La origino de ĉi tiu muzikretorika figuro revenas al la klasika retoriko: jen apoziopezo estas difinita kiel ellasado de esenca frazparto resp. konscia forrompado de la frazo celanta akiri atenton.
Shere Hite
Shere HITE (n. la 2-an de novembro 1942, m. la 9-an de septembro 2020 ) estis uson-germana seksedukisto kaj feministo. Ŝia seksa laboro temis ĉefe pri ina sekseco. Hite baziĝas sur biologiaj studoj pri sekso de Masters kaj Johnson kaj Alfred Kinsey. Ŝi ankaŭ aludas teoriajn, politikajn kaj psikologiajn verkojn ligitajn al la feminisma movado de la 1970-aj jaroj, kiel La mistikan orgasmon de Anne Koedt. Ŝi rezignis sian usonan civitanecon en 1995 por iĝi germana.
János Szakál
SZAKÁL János, Szakáll (saka:l) estis hungara juvelisto naskita en 1725 kaj mortinta en 1782.
Kariero
Szakál agadis en Koloĵvaro inter 1751 – 1792. Inter 1756 – 59 li faris kune kun László Gyulai grandan monstrancon por la preĝejo Sankta Mikaelo de Koloĵvaro. El liaj verkoj postrestis pluraj glasoj, kruĉoj de vino, kandelingoj, porbapteja bazeno (ev. preĝejo de Koloĵvaro (1783), fermoplata kruĉo en reformita preĝejo de Marosbogát (1768), skribhava komuniiga glaso en unitariisma preĝejo de Koloĵvaro. Du el liaj glasoj troviĝas en Magyar Nemzeti Múzeum.
Santiago Astata
Santiago Astata estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Astata. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 453.
Geografio
Santiago Astata apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3642 loĝantojn. El tiuj estis 1780 viroj kaj 1862 virinoj. La komunumo havas surfacon de 446,54 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 330 indiĝenoj. El tiuj 277 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 277 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Insuloj Revillagigedoj
La Insuloj Revillagigedoj (Islas Revillagigedo, prononce [rebijaĥiĥEdo]) aŭ Revillagigeda Insularo estas grupo de kvar vulkanaj insuloj de la Pacifika Oceano, konataj pro sia unika ekosistemo. Ili estis parto de Manzanillo municipo de la meksika ŝtato de Colima ekde 1861, sed nun estas ĉiukaze sub meksika federa jurisdikcio, kaj je 386 km sudokcidente de Kabo Sankta Luko, la plej suda pinto de Baja California, kaj inter 720 kaj 970 km okcidente de Manzanillo. Ili situas ĉirkaŭ.
Kinsey-skalo
La  Kinsey-skalo, ankaŭ nomata la Aliseksema-Samseksema Takso-Skalo, estas uzata en esplorado por priskribi seksan orientiĝon de persono surbaze de la sperto aŭ respondo de unu persono. La skalo tipe etendiĝas de 0, signifante ekskluzive alisekseman, al 6, signifanta ekskluzive samsekseman. Kaj en la viraj kaj inaj volumoj de la Kinsey-raporto, aldona grado, listigita kiel "X", indikis "neniujn soci-seksajn kontaktojn aŭ reagojn". La raporto unue estis publikigitaj en Sexual Behavior in the Human Male (1948) de Alfred Kinsey, Wardell Pomeroy, kaj aliaj, kaj ankaŭ elstaris en la komplementa verko Sexual Behavior in the Human Female (1953).
Insuloj Revillagigedoj
La totala areo estas 157.81 km², etende ĉirkaŭ 420 el oriento okcidenten. Estas ŝipa haveno sude de Sokora Insulo, kun populacio de 250 (stabanaro kaj familianoj). Ĉe Klarjon, estas malgranda ŝiparmea soldataro de 9 homoj. Krome la insuloj estas neloĝataj. La insularo ricevas sian nomon laŭ Don Juan Vicente de Güemes, Grafo de Revillagigedo, 53a vicreĝo de Nova Hispanio.
Kinsey-skalo
Alfred Kinsey, la kreinto de la Kinsey-skalo, estas konata kiel "la patro de la seksa revolucio." La skalo estis kreita por montri, ke sekseco ne konvenas al du striktaj kategorioj: samseksema kaj aliseksema. Anstataŭe Kinsey kredis, ke sekseco estas flua kaj povas ŝanĝiĝi laŭ la tempo.
Anstataŭ uzi sociokulturajn etikedojn, Kinsey ĉefe uzis taksojn de konduto por pritaksi homojn sur la skalo. La unua skala takso de Kinsey havis tridek kategoriojn, kiuj reprezentis tridek malsamajn kazajn studojn, sed lia fina skalo havas nur sep kategoriojn. Pli ol 8,000 intervjuoj estis kunordigitaj dum la esplorado.
Kinsey agnoskis ke la sep kategorioj de la skalo ne povus plene kapti la seksecon de ĉiu individuo. Li skribis, ke "oni devas agnoski, ke la realo inkluzivas individuojn de ĉiuj mezaj specoj, kuŝantaj en kontinuaĵo inter la du ekstremoj kaj inter ĉiu kategorio de la skalo." Kvankam sociologoj Martin S. Weinberg kaj Colin J. Williams skribas, ke principe homoj, kiuj havas rangon de 1 ĝis 5 povus esti konsiderataj ambaŭseksemaj, Kinsey malŝatis la uzon de la termino ambaŭseksema por priskribi homojn, kiuj seksumas kun viroj kaj virinoj, preferante uzi ambaŭseksemajn en ĝia originala, biologia senco kiel hermafrodita;
Krome, kvankam la kroma X-grado uzata por signifi "neniujn soci-seksajn kontaktojn aŭ reagojn" hodiaŭ estas priskribita kiel neseksemo, akademiulo Justin J. Lehmiller deklaris, "la Kinsey X-klasifiko emfazis mankon de seksa konduto, dum la moderna difino pri ĝi emfazas mankon de seksa allogo. Tiel, la Kinsey-skalo eble ne sufiĉas por preciza klasifiko deneniuseksemo".
Esbly
Esbly [ɛsbli] estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Esblygeois.
Lüderitz (apud Stendal)
Lüderitz estas komunumoparto de la urbo Tangerhütte en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la loĝloko havis 1119 loĝantojn. La 31-an de majo 2010 la antaŭe sendependa komunumo kun aliaj komunumoj de la ĝis tiam ekzistinta komunumaro Tangerhütte-Land aliĝis al la urbo Tangerhütte.
Moravița
Moravița (hungare:Temesmóra, germane: Morawitz) estas komunumo en Rumanio sude de Deta. En 1910 ĝi havis 1702 loĝantojn (germanoj, hungaroj, serboj), en 1992 1104 (rumanoj, 2,8 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 133 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Dejan, Gaiu Mic, Stamora Germană.
(19651) 1999 RC112
(19651) 1999 RC112 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Fuksia koloro
Fuksia koloro (de Leonhart Fuchs, germana kuracisto kaj botanikisto, 1501-1566) ​ estas intensa malhelroza koloro, kies deveninspiro estas la koloraro la flor-sepaloj de la arbusto Fuchsia magellanica, plej ofte nomata fuksio. ​ Spite la fakton, ke tiu koloro ja havas specifan referencon (la nuancaron de la sepaloj de fuksifloroj), en la populara uzado ĝi ne estas tiom difinita, pro kio ties reprezentado povas havi variaĵojn. La fuksia koloro foje estas uzita kiel sinonimo de maĝenta, sed tiu maĝenta estis difinita kiel unuaranga koloro en la modelo CMFN, kio havigas al tiu alian nuancon.
En la aldona kolorarcirklo de 12 koloroj en la suba bildo, la nespektraj koloroj estas teknike du fuksiaj koloroj el viola al ruĝa laŭhorloĝe: unue la interreta fuksia aŭ maĝenta kaj la fuksia mem pli proksima al la ruĝa, sed praktike kaj fuksia kaj maĝenta tre similaj.
Vidila ludilo
Vidila ludilo aŭ videoludilo estas elektronika aparato, kies unua celo estas uzi videoludojn.
Vidila ludilo povas esti hejma (oni devas konektiĝi ĝin al televidilo), portebla (ĝi havas sian propran ekranon) aŭ aĵo de vidila ludilejo (kiam ĝi havas sian propran formaton por esti en vidila ludilejo).
La unuaj vidilaj ludiloj estis facile distingeblaj el komputiloj. Hodiaŭ la distingo ne tiom facilas ĉar nunaj ofte havas sian propran operaciumon kaj povas esti uzataj por multaj aferoj, ne nur por videoludi.
69275 Wiesenthal
69275 Wiesenthal estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 28-an de novembro 1989 de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Simon Wiesenthal (1908 — 2005), postvivanto de la naziaj koncentrejoj dum la dua mondmilito. Post la milito, li kuraĝe kolektis datumojn pri la kulpintoj de la Holokaŭsto. Li verkis pluraj librojn inklude "Ich jagte Eichmann" (Mi ĉasis Eichmann) kaj "Doch die Mörder leben" (La murdistoj tamen vivadas).
Delebio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Andalo Valtellino, Colico (LC), Dubino, Pagnona (LC), Piantedo, Premana (LC) kaj Rogolo.
Jean de La Fontaine
Jean de LA FONTAINE (Lafonteno en PIV) (naskiĝis la 8-an de julio, 1621, mortis la 13-an de aprilo, 1695) estis franca poeto.
Naskiĝinte en Château-Thierry, Ĉampanjo, li studis teologion kaj juron en Reims. Ekde 1658 li vivis en Parizo. En la jaro 1684 li iĝis membro de la Académie française. Li estis protektita (en tiuj tempoj, kiam ne ekzistis aŭtortantiemojn, verkistoj bezonis ricevi pensionon de nobeluloj aŭ reĝoj) de la fama financisto kaj unua ministro pri financoj de la reĝo Ludoviko la 14-a, Nicolas Fouquet. Kiam tiu estis arestita, juĝata kaj malliberigita por la tutan vivon, li estis unu el la raraj, kiuj fidelis al li.
La plej ofta moralo de ties fabloj estas, ke en vivo la plej potencaj ĉiam "pravas" eĉ senprave, ke nur singardo, ruzo, leĝo de l'plej forta, regas la mondon. Fakte oni ne miskomprenu: li ne estis cinika (male, li estis bona amiko kaj sentema, kaj amis la bestojn, sinteno rara liatempe) sed klarvida kaj amara. Malfeliĉe liaj moraloj plu pravas nuntempe tiom bone kiom liatempe!
La fabloj de La Fontaine iĝis rapide -kaj plu estas nun- baza instrumaterialo en la francaj lernejoj. Multaj francoj scias parkere almenaŭ unu inter ili. Jean de La Fontaine mortis en Parizo.
Preĝejo Stefano la 1-a (Isaszeg)
Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Isaszeg.
Historio
Ekde la mezepoko kirko funkcias en Isaszeg, kiun oni nomas malnova kirko aŭ preĝejo de Sankta Marteno. En la 18-a jarcento oni konstruis pli novan preĝejon (pli precize nur la navon), kiun oni plene trakonstruis en 1937. La orgeno estas aŭdebla de 1972. La freskoj pretiĝis en 1982.
Konstruaĵo
Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto, sed estas ankaŭ kontraŭdira informo: la 11-an de novembro, kiu estas tago de Sankta Marteno.
Ahmad Qatamesh
Ahmad Qatamesh (naskiĝis en 1950) estas palestina akademiano kaj verkisto, konsiderata de Amnestio Internacia kiel malliberulo de konscienco. Li estis akuzita de la israela registaro pri gvidado de la radikala grupo Populara Fronto por la Liberigo de Palestina (PFLP) kaj senprocese malliberigata de 1992 ĝis 1998, tiam la plej longa enkarcerigo sen proceso de palestina malliberulo. Israelaj aŭtoritatuloj deklaris, ke li instigis atakojn kontraŭ israelaj trupoj el prizono.
Verkoj
Ahmad Qatamesh verkis memoraĵojn kun la titolo "Mi ne portos vian fezon." La libro memoras la 100 tagojn da torturo, kiujn li travivis dum pridemandado en 1992 kaj la tempo, kiun li pasigis en prizono.
Enkarceriĝo sen proceso en 1992
En 1992, li estis akuzita de la israela registaro pri gvidado de la radikala grupo Populara Fronto por la Liberigo de Palestina (PFLP). Li estis tiam malliberigita sen proceso ĝis 1998, kio tiam estis la plej longa enkarcerigo sen proceso de palestina malliberulo. La israela sekureca servo Ŝin Bet akuzis Qatamesh pri instigado de atakoj kontraŭ israelanoj, kaj israela gazeto raportis, ke li estis suspektita pri instigo de teroristaj atakoj eĉ de en sia prizono. La advokato de Qatamesh respondis, ke Qatamesh "ĉiam diris, ke li estas verkisto kaj politikisto kaj ke li luktos politike, ne perforte, kontraŭ la israela okupo kaj kontraŭ la tiel nomata pacoprocezo."
Populara kampanjo kontraŭ enkarcerigo sen proceso, fare de koalicio de israelaj maldekstrulaj politikistoj kaj artistoj, antaŭis lian elkarcerigon. Qatamesh fariĝis la plej fama ekzemplo pri tia enkarcerigo. Proparolanto por la registaro de la israela ĉefministro Benjamin Netanyahu nomis la elkarcerigon "bonvola gesto" farita sub la kondiĉo, ke Qatamesh kaj aliaj malliberuloj "publike rezignos terorismon". Palestinaj flagoj kaj granda PFLPa standardo ornamis la hejmon de Qatamesh kiam li revenis de prizono.
Aresto sen akuzo kaj detenado en 2011
Qatamesh poste laboris por trovi politikan solvon al la israela–palestina konflikto, kiun li priskribis kiel "inkubo".
Amnestio Internacia nomis Qatamesh malliberulon de konscienco kaj petis lian elkarcerigon. La organizo deklaris, ke "Laŭ la scio de Amnestio Internacia, li neniam okupiĝis kun armita PFLP-fila grupo aŭ porparolis perforton ... La kialoj aresti Ahmad Qatamesh kaj daŭra administra detenado estas lia paca esprimo, en sia skribo kaj instruado, de neperfortaj politikaj vidpunktoj kaj la fakto, ke li estas konsiderata kiel mentoro por maldekstraj studentoj kaj politikaj aktivuloj, kelkaj el kiuj eble aniĝas en PFLP. Tial, lia enkarcerigo povas esti parto de strategio de la israelaj aŭtoritatoj meti premon sur la PFLPa organizo."
Qatamesh estis liberigita la 26-an de decembro 2013.
Aresto sen akuzo en 2017
La 17-an de majo 2017, Qatamesh estis denove arestita kaj ektenata sub administracia deteno.
Familio
Qatamesh havas edzinon, Suha Barghouti kaj filinon, Haneen (naskiĝis ĉ. 1989). Barghouti aktivas kun pluraj NGO-oj, inkludante la palestinan Ruĝa Krescentan Socion.
Lorem ipsum
Proprasence Lorem ipsum estas la tradicia pseŭdolatina ŝtopteksto, kies unuaj vortoj estas Lorem ipsum dolor, plej ofte uzata en la okcidenta tipografio kaj grafika fasonado, tiel ke la vortojn lorem ipsum aŭ mallongigite lipsum la okcidentaj tipografiistoj ofte uzas metonimie, por la ĝenerala signifo «ŝtopteksto».
La ŝtopteksto Lorem ipsum dolor estas iom tordita kaj sensencigita peco el la Cicerona verko «De finibus bonorum et malorum», en kiun oni enŝovis kelkajn neklasikajn literojn novlatinajn kaj nelatinajn literkombinojn (ekz-e «adipisicing» anstataŭ «adipisici», aŭ «nonummy» en la teksto fine de ĉi tiu artikolo).
Kiel avantaĝon de tia sensenca teksto pseŭdolatina oni indikas la fakton, ke ĝia signifo ne fortiras la atenton de la uzanto disde la pure tipografiaj aŭ grafikaj aferoj. Tio precipe aktualas en dialogo de dizajnisto kun kliento mendinta la dizajnon: la evidente sensenca teksto klare montras al la kliento, ke ĝi estas ŝtopaĵo, kaj evitigas malnecesajn diskutojn pri la enhavo.
Kritiko
Ne ĉiuj fakuloj konsentas pri la valoro de la tradicia teksto Lorem ipsum. Oni indikas, interalie, ke
Resume, la «tipografia grizo» de Lorem ipsum ne fidinde reprezentas la «tipografian grizon» de teksto esperanta: la intervaloj interliniaj kaj intervortaj, la averaĝaj alto kaj larĝo de la literoj (kaj sekve la «nigro» de la signobilda areo) estas malsamaj.
Krome, per Lorem ipsum maleblas determini, ĉu la tiparo entenas ĉiujn necesajn literojn de la koncerna lingvo; estas tiparoj kiuj malhavas neaskiajn literojn, kiuj do kaŭzos problemojn ĉe reala teksto esperanta (nu, tion pli fidinde oni povas kontroli per ĉiuliteraĵo aŭ ĉiuĉapelaĵo; sed tio estus kroma aparta testo, kiun oni havas intereson enŝovi en ŝtoptekston).
Tial anstataŭ la tradicia Lorem ipsum iuj dizajnistoj preferas reallingvan tekston, kiu povas esti sensenca aŭ tiom tradicia, ke oni perceptas ĝin kiel neŭtralan; ekz-e alineon el la Antaŭparolo de la Fundamento de Esperanto. Jen tia alineo aperas paralele kun la tradicia Lorem ipsum:
Juĝu mem, ĉu la du tekstoj impresas egale. Interalie, la latina teksto entenas pli multe da mallarĝaj literoj, kiaj i (78 aperoj, 9,6% en Lorem; 49 aperoj, 6,1% en Esperanto) kaj l (47:30, t.e. 5,8% : 3,8%); tial en proporcia tiparo ĝi estas pli kompakta kaj grafike malpli longa, malgraŭ sia pli granda nombro de signoj. La rilatumo grafika estas inversa en egalpaŝa tiparo.
Atentindas, ke la esperanta teksto entenas kursivon; tamen en ĝi mankas ciferoj, kiuj estas grava trajto por iuj tekstospecoj.
18-a de februaro
La 18-a de februaro estas la 49-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 316 tagoj restas (317 en superjaroj).
Je la 18-a de februaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 18-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Marek Kamiński
Marek Kamiński (naskiĝis la en Gdańsk) estas pola polusa esploristo, vojaĝisto kaj entreprenisto. Kiel la unua atingis du polusojn de la Tero dum unu jaro kaj sen ekstera helpo: la 23-an de majo 1995 kune kun Wojciech Moskal akiris la nordan poluson, kaj la 27-an de decembro 1995 akiris solece la sudan poluson. Pro tio estis enskribita al Guinness-libro de rekordoj.
Biografio
Marek Kamiński edukiĝis en Pomerio. En 1982 finis liceon en Koszalin. En Varsovia Universitato studis filozofion kaj fizikon. Fondinto de la Instituto de Marek Kamiński, Fondaĵo de Marek Kamiński kaj firmao Invena S.A. Li konas kelkajn lingvojn. Kun la familio kaj du infanoj loĝas en Gdynia.
Libroj
Marek Kamiński estas aŭtoro de jenaj libroj:
Lekcioj
Marek Kamiński plurfoje lekciis en Pollando, Usono kaj en aliaj landoj, en tio ankaŭ en Antarkto. Jen kelke da prezentaĵoj kun abundaj fotoj: Li ankaŭ gvidas instruojn kaj laborkursojn por la plej grandaj polaj kaj eksterlandaj korporacioj, bankoj kaj asekuraj kompanioj.
Grado de libereco
Grado de libereco aŭ libereca grado estas filozofia kaj fizika nocio.
Iu grado de libereco de fizika sistemo estas formala priskribo de sendependa parametro, kiu kontribuas al la stato de la sistemo. La aro da ĉiuj dimensioj de sistemo estas konata kiel faza spaco.
En statistiko, la nombro da liberecaj gradoj estas, en la fina kalkulado, la nombro da valoroj, kiuj estas liberaj varii .
NGC 2910
NGC 2910 (aliaj indikoj — OCL 781, ESO 166-SC17) estas malfermita stelamaso en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sankt-Peterburga Ŝtata Agrikultura Universitato
Sankt-Peterburga Ŝtata Agrikultura Universitato (ruse Санкт-Петербургский государственный аграрный университет) estas specialigita universitato en Puŝkin, apudurbo de Sankt-Peterburgo. La universitato edukas agronomojn, teknikistojn, ekonomikistojn, juristojn kaj aliajn fakulojn por la bezonoj de agrikulturo.
Franziska Wiese
Franziska WIESE (* 1987 en Spremberg) estas germana violonistino kaj kantistino (ŝlagroj). De 2010 ĝis 2015 ŝi en la hejmregiono ankaŭ estis konata sub la pseŭdonimo Frencis.
Biografio
Post la abituro ŝi havis profesian edukon al administracia asistantino en la komunumo Spremberg kaj poste tie dungiĝis.
Sankt-Peterburga Ŝtata Agrikultura Universitato
Surbaze de la jura fakultato en tiu ĉi universitato, la 4-an de marto 2007 okazis la Unua Lingva Festivalo en Sankt-Peterburgo. La universitato esprimis sian interesiĝon daŭre subteni la aranĝon.
Franziska Wiese
Biografio
Krom ŝia lerneja edukado ŝi dum dek jaroj havis violonlecionojn je la konservatorio de Cottbus kaj partoprenis en koruso de infanoj kaj junuloj. André Stade kunprenis ŝin kaj oferis la eblecon por partopreni en sia albumo Im Leben kaj la unuopaĵo Das Beste am Leben kun Roland Kaiser kiel komponisto kaj aŭtoro. De 2010 ĝis 2015 ŝi kantis sub la pseŭdonimo Frencis. Pro sia malkovro Stade en 2013 ricevis la smago! Premion en la kategorio "Malkovro de la jaro".
Je la 13-a de oktobro 2013 Wiese aperis sub la nomo Frencis en la Schlager Starparade de MDR Sachsen-Anhalt en la GETEC Areno en Magdeburg.
Ŝi dungis kiel manaĝero Veronika Jarzombek, kiu en 2015 lasis ŝin subskribi ĉe Electrola.
Florian Silbereisen prezentis ŝin je la 16-a de aprilo 2016 kiel novulino en sia programo Großen Schlagerfest ĉe ARD. Aliaj tv-programoj sekvis, kiel je la 26-a de junio 2016 ZDF-Fernsehgarten, 9-a de julio Die Schlager Sommers ĉe MDR kaj 24-a de julio Immer wieder sonntags.
Diskaro
Albumoj
Unuopaĵoj
Kompilada kontribuo
Touffreville-la-Cable
Touffreville-la-Cable estas malaperinta franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Touffrevillais.
Ĝi nun formas parton de Port-Jérôme-sur-Seine.
Lüdersburg
Lüdersburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüneburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Lüdersburg apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Tuart-eŭkalipto
La Tuart-eŭkalipto (Eucalyptus gomphocephala) estas arbospecio el la genro eŭkalipto. Ĝi estas indiĝena en la sudokcidento de Okcidenta Aŭstralio.
La natura arealo de tiu aŭstralazia specio estas mallarĝa marborda zono ene de Cigna marbordebeno (Swan Coastal Plain), etendiĝanta landinternen kvin al dek kilometrojn, kontinua strio sude de Yanchep ĝis Busselton. Izolitaj tuart-eŭkaliptaj arbareroj troviĝas en la nordo de Yanchep kaj pli fore landinternen kie riveroj disigas la arealon.
Priskribo
La arbo atingas altecon de pli ol 35 metrojn.
Uzado
Kiel daŭrema durligno la ligno estas dezirata por submezuraj pecetoj, struktura ligno, la konstruado de vagonoj, kaj ŝipkonstruado. La tinkturado kaj lignoteksturo ankaŭ igas ĝin popularan elekteblon por meblofarado. Kaŭze de troa arbarekspluatado, tuart-eŭkalipto estas protektita arbo kiun oni ne rajtas rikolti senkondiĉe.
Assary
Assary [ aSAri], oficiale Assary Clube de Campo en la, estas socia, distra kaj sporta klubo en la brazila urbo Votuporango, fondita la 7-an de oktobro 1964.
La klubo havas unu el la plej bonaj instalaĵoj en la regiono, kaj la plej grandan nombron da membroj.
La ĉefsideja spaco havas gimnastikejon, akvoparkon, ŝtonpilkadejojn, futsalajn kaj plumpilkajn ludkampojn, multi-sportajn ludkampojn, futbalkampojn herban kaj sablan, sablan flugpilkan korton, tenisejojn, ludĉambrojn, saŭnon, fiŝkaptan lagon, promenan vojon, kioskojn kun rostokradoj, manĝetejon kaj restoracion, grandan socisalonon, infanludejon kaj parkejon.
Unua Respubliko Aŭstrio
La Unua Respubliko Aŭstrio (Republik Österreich) estis reĝimo en la historio de Aŭstrio kreita post la subskribo de la Traktato de Saint-Germain-en-Laye la 10-an de Septembro 1919 — post la fino de la Unua Mondmilito kiu finigis la Habsburgan restaĵan ŝtaton Respubliko de Germana Aŭstrio — kaj finis per la establo de la aŭstrifaŝisma Federacia Ŝtato Aŭstrio baze sur diktatoreco de Engelbert Dollfuss kaj la Patriota Fronto en 1934. La respublika konstitucio estis aprobita la 1-an de Oktobro 1920 kaj ŝanĝita la 7-an de Decembro 1929. La respublika periodo estis pli kaj pli markita per violenta kontraŭstaro de dekstruloj kaj maldekstruloj, kio kondukis al la Julia Ribelo de 1927 kaj al la Aŭstria Enlanda Milito de 1934.
QRIO
Qrio ("Quest for cuRIOsity", originale ekinte kiel Sony Dream Robot aŭ SDR) estas humanoida roboto de Sony, kun alto de ĉirkaŭ 60cm. Ĝi estas komparebla kun la Honda-a Asimo. Ĝi estis unuafoje prezentita sub la nomo SDR-4X, nun ĝi estas traktita kiel plukonduka "eksperimento" de Sony-a Aibo.
Qrio kapablas salteti, kuri, trotuar-iri, futbal-ludi, legi historiojn, kanti, danci al tio kaj multajn aliajn. Ĝi posedas (en 2005 nur japanan) vortan trezoron de ĉirkaŭ 60.000 vortoj kaj tiel ĝi kapablas iomete paroli.
Ĝi prezo estas de 30.000 ĝis 40.000 usonaj dolaroj, per tio oni esperas aĉetatakon kiel ĉe Aibo.
4832 Palinuro
4832 Palinuro estas trojano de Jupitero, orbitanta en la ĉirkaŭajo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la trojano Palinuro, amiko de Eneo en la Eneado. Krom al asteroido, li lasis sian nomon al la itala vilaĝeto Palinuro en la komunumo Centola kaj al la krustaco palinuro.
Homo iris voje
Homo iris voje estas romano verkita de Otar Ĉiladze en 1973. Ĝi estis tradukita al angla fare de Donald Rayfield en 2012.
Homo iris voje komenciĝas per la greka legendo de Jazono kaj la Ora ŝaffelo kaj la konsekvencoj por la obskura regno de Kolĉido post la greka Jazono venas kaj forrabas Medea. Sed estas ankaŭ alegorio de la perfido kaj detruo kiuj rezultiĝis kiam Rusio, kaj poste la sovetianoj, aneksis Kartvelion, same kiel Chiladze interpretis vivon kiel versio de la antikvaj anatoliaj rakontoj de Gilgameŝ, kaj studo de kartvelaj vivoj, kaj hejma kaj politika, en kiuj virinoj kaj infanoj pagis la prezon por la heroaj postuloj, obsedoj kaj duboj.
Bro Goth Agan Tasow
Bro Goth Agan Tasow (Kornvale: Antikva lando de niaj patroj) praktike estas la nacia himno de Kornvalo, la plej sudokcidenta regiono de Britio. Ĝi kantatas laŭ la melodio de Hen Wlad Fy Nhadau, nacia himno de Kimrio. La bretona himno Bro goz ma zadoù ankaŭ uzas tiun melodion. La tekston parte tradukis, parte mem verkis Henry Jenner laŭ la origina Kimra poemo. Notu la diferencon inter la titoloj de la tri himnoj: Dum la Kornvala versio signifas "Antikva lando de niaj patroj", la Kimra kaj Bretona havas la signifon "Antikva lando de miaj patroj".
Unua verso
Bro goth agan tasow, dha flehes a'th car, Gwlas ker an howlsedhes, pan vro yw dha bar? War oll an norvys 'th on ni scollys a-les, Mes agan kerensa yw dhis.
Rekantaĵo
Kernow! Kernow, y keryn Kernow; An mor hedra vo yn fos dhis a-dro Th on onan hag oll rag Kernow!
Dua verso
Gwlascor Myghtern Arthur, an Sens kens, ha'n Gral Moy kerys genen nyns yw tiredh aral, Ynnos sy pub carn, nans, menydh ha chi A gews yn Kernowek dhyn ni.
Tria verso
Yn tewlder an bal ha war donnow an mor, Pan esen ow qwandra dre diryow tramor Yn pub le pynag, hag yn keniver bro Y treylyn colonnow dhiso.
Karua eremomelo
La Karua eremomelo (Eremomela gregalis), estas specio de la familio de Cistikoledoj (iam lokita en Silviedoj) kaj genro de Eremomeloj, kiu enhavas speciojn de Afriko kun grizaj supraj partoj kaj aliaj verdecaj aŭ flavecaj partoj kiel klaraj markoj, krom aliaj markoj, kuj facile distingas ilin inter si kaj el aliaj cistikoledoj.
Ĝi havas grizan kapon kie elstaras la flaveca al bruneca iriso kaj kiu kontrastas kun tre blanka gorĝo. Dorso, flugiloj kaj vosto estas olivverdecaj kaj suba pugo estas flaveca. Resto de subaj partoj estas tre hele helgrizaj. La kruroj estas nigrecaj.
Ĝi troviĝas en plej suda Suda Afriko nome en centra marborda kaj sudokcidenta Namibio kaj ĉefe en okcidenta Sudafriko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaro en ebenaĵoj aŭ deklivoj nome Karuo de kio devenas la nomo de la specio. Ĝi estas iom komuna.
Ili estas kooperativaj reproduktantoj, ĉar ĉiuj grupomembroj helpas arigi bastonetojn de Galium tomentosum kaj sekajn herberojn por la nesto. Tiu konsistas el dikmura taso kovrita el la molaj semoj de la karuaj tifaoj (Eriocephalus) kaj kutime lokata en branĉoforko ene de malgranda arbusto. La reprodukta sezono daŭras la tutan jaron sed ĉefe el aŭgusto al oktobro. La ino demetas 2-4 ovojn, kiuj estas probable kovataj de ambaŭ seksoj dum almenaŭ 11 tagoj. Oni ne scias multe pri la idozorgado, sed ja estas farita de ĉiuj membroj de la grupo. La latina scienca nomo gregalis (de “gregum” tio estas aro) aludas al tia kunlaborado.
Minoraj ordinoj
Minoraj ordinoj estis dirataj, en la Katolika Eklezio ĝis la Dua Vatikana Koncilio, en la Ortodoksaj Eklezioj kaj en aliaj eklezioj, pri diversaj ekleziaj oficoj kiuj ne kuntrenas veran kaj propran sakramentan ordinigon, sed atribuis ĉiukaze la juran status (statuson) de kleriko al la ricevanto.
Ĉe sia naskiĝo ili havis aŭtonoman karakteron, ili funkciis kiel servo plenumita de iuj membroj de la kristana komunumo. Jam dum mezepoko la minoraj ordinoj perdis sian aŭtonoman valoron kaj ekkonsideriĝis sammaniere kiel sinsekvaj gradoj kiuj mense pretigis al la ricevado de la diakoneco kaj presbitereco, kvankam almenaŭ ĝis la fino de la 16-a jarcento estis ankaŭ nombraj viroj (precipe studentoj (do, stipendio por malriĉaj junuloj) aŭ "publikaj funkciuloj") kiuj ricevis la minorajn ordinojn por povi ĝui la financan renton produktitan de la eklezia benefico.