cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richard Branson
La „Virgin“-entrepreno
Pro siaj plenumoj kiel entreprenisto, distingis lin en decembro de 1999 la brita reĝino kun la titolo de kavaliro kaj ekde tiam li rajtas uzi en sia nomo la titolon Siron.
La aventuremulo
Branson estas konata ankaŭ kiel senĉesa mondrekord-akiremulo: En la konkuro venkis lin en 1999 Bertrand Piccard kaj Brian Jones.
Li ekis en 2004 la realtelevidan spektaklon The Rebel Billionaire, ĉe kiu oni konkuras por posteno ĉe Virgin Empire.
NGC 4091
NGC 4091 (aliaj indikoj — UGC 7083, MCG 4-29-19, ZWG 128.22, PGC 38308) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gangavati
Gangavati, laŭ ಗಂಗಾವತಿ estas urbego, ankaŭ distrikta ĉefurbo en subŝtato Karnatako en suda Barato.
Tilapa
Tilapa estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tilapa.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8194 loĝantojn. El tiuj estas 3905 viroj kaj 4289 virinoj. La komunumo havas surfacon de 102.05 kvadratkilometroj.
Gangavati
Geografio
Gangavati situas en alteco 413 metrojn super la marnivelo. Hosapete troviĝas 24, Ballari 52, Rajĉur 122, Davangere 127, Hubli-Dharwad 150, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 294, Mumbajo 558, tutlanda ĉefurbo Delhio 1470, Kolkato 1474 kilometrojn (aere).
Tilapa
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 36′ norda latitudo kaj 98° 33′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1220
Gangavati
Demografio
En 2011 populacio de Gangavati estis. La legopovo estas 57%.
Tilapa
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Gangavati
Historio
Gangavati havas longan historion kun malnovaj temploj. Depost la sendependiĝo (1947) la loko apartenis al Hajderabado. La distrikto formiĝis el parto de Rajĉur.
Tilapa
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21176a.htm
Gangavati
Lingvoj
La oficiala lingvo estas la kanara lingvo.
Klimato
En Gangavati jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 500 mm. Inter aŭgusto-oktobro pli ofte pluvas, inter decembro kaj marto apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-34 °C.
Eduko
En Gangavati kelkaj altlernejoj funkcias.
Trafiko
Al Gangavati kuras 5 vojoj el ĉiuj direktoj. Fervoja linio finiĝas en la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Ballari.
Kumorah
La vorto Kumorah venas de la Libro de Mormon kie okazis la batalo inter frataj malamikaj popoloj ĉe la piedoj de monto kun tiu nomo. En la nuntempo tio estas la nomo de malgranda monteto en la usona ŝtato Nov-Jorkio en Usono proksime de la hejmo dum la infanaĝo de Joseph Smith (43.00556°N, 77.21667°W).
Tradicio
Laŭ la religia mormona tradicio, ĉe la monteto okazis la decidiga lasta batalo inter la lamanidoj kaj nefidoj, okazigante la ekstermadon de ĉi lastaj, postvivante nur 24 personojn de la nefidoj, kiuj estis persekutataj kaj poste ekstermataj, inter la lastaj postvivintoj troviĝis Moroni. El la lamanidoj devenas parto de la nunaj amerikaj indiĝenoj
Aperoj
Estis en tiu monteto kie Joseph Smith trovis la antikvajn manskribaĵojn de la profetoj de la amerikanoj. Per la gvido de la anĝelo Moroni, la lasta el la nefidaj profetoj kiu verkis sur oro, Joseph Smith ricevis la mision traduki en la anglan kio hodiaŭ estas konata kiel la Libro de Mormon: Alia Testamento de Jesuo Kristo.
Portlligat
Portlligat aŭ Port Lligat estas malgranda hispana vilaĝo ĉe la marbordo de Mediteraneo en la municipa teritorio de Cadaqués (Provinco Ĝirono), situa sur golfeto de la kabo de Creus, Hispanio.
Liessies
Liessies estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 501 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Ĝi estas trafluata de la rivero Helpe Majeure.
Geografio
Liessies estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.
La vilaĝo Liessies troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Liessies etendiĝas sur 17,6 km².
Administrado
Liessies apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Vidindaĵoj
La abatejo de Liessies estis grava mezepoka abatejo.
7142 Spinoza
7142 Spinoza estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la juddevena nederlanda filozofo Baruĥ Spinozo (1632–1677). Lia distanciĝo kontraŭ religio kaŭzis, ke li estis ekskomunikita el la juda kumunumo de Amsterdamo en 1656. Li agnoskis René Descartes kiel patro de la moderna filozofio, sed kritikis ties metafizikon. Li konstruis sistemon de deduktiva metafiziko per terminoj de la eŭklida geometrio. Li estis sperta ankaŭ en la farado de lensoj, sed la inhalo de vitra polvo kontribuis al lia morto.
Sohrab Sepehri
Sohrab SEPEHRI (naskiĝis la 7-an de oktobro 1928 en Kaŝano, mortis la 21-an de aprilo 1980) estis unu el la plej famaj poetoj kaj pentristoj de nuntempa Irano, estas homo kun optimista rigardo kaj pensmaniero. La profundaj pensoj kaj sintenoj malantaŭ liaj flue belaj poemoj, baziĝas sur lia funda kono pri la Perslingva literaturo, irana mistikismo kaj budhismo.
En la spegulo de liaj poemoj, li ĉiam ŝajnas esti gajanima ĝuante altajn ekstazojn, ĉu kiam li parolas simple pri la lavado de telero, ĉu kiam li priparolas morton:
Krom esti elokventa poeto, li ankaŭ kapable pentris. Li okazigis multnombrajn expoziciojn pri siaj pentraĵoj en Irano kaj eksterlande:
De 1951, kiam li publikigis sian unuan poemlibron La Morto de l’ Koloro ĝis 1967, sep poemaroj de li estis eldonitaj. Tiam por dek jaroj li pli ofte partoprenis en multaj pentraĵekspozicioj en Irano, Francio, Usono, kaj Svisio. Liaj poemoj kaj pentraĵoj estas tre intime interligitaj. Kaj en liaj pentraĵoj oni povas vidi la spurojn de liaj poemaj scenoj, kaj en la poemoj multokaze paroliĝas pri pentrado:
Plejparte liaj verkoj, ĉu poemaj ĉu pentraj, temas pri la naturo. Naturelementaj nomoj, en liaj poemoj, kaj la naturaj koloroj (precipe tiuj troveblaj en dezertoj, kie trovas sin Kaŝano, lia naskiĝurbo) en liaj pentraĵoj, tiel okulfrapas ke oni nomemus lin la artisto pri la naturo. Sed ankoraŭ liajn verkojn pli profundigas lia mondorigardo filozofieca.
En 1977 li publikigis sian novan poemaron, Ni Nenio, Ni Rigardo kune kun ĉiuj siaj antaŭaj sep poemaroj en unu saman volumon nomata Ok Libroj. La itinero, kion li trapasis dum sia artista vivo, bonege montriĝas tra liaj verkoj. Samkiel okazas pri Mohsen Maĥmalbaf, la fama reĝisoro kaj verkisto de Irano (bv. rigardi n-ron 3 de revuo Irana Esperantisto, p. 3-5) ankaŭ Sepehri komencas per pli facilaj eldirmanieroj kaj finas per tre artistaj stiloj, kiuj iam ne estas facile kompreneblaj por la publiko. Rezulte, la plej popularaj verkoj liaj estas tiuj kreitaj en la mezposto de lia verkadoperiodo. Tion ĉefe konsistigas lia longa poemo La Piedir-sono de Akvo kaj la poemlibro La Verda Volumeno.
La Piedir-sono de Akvo, povus nomiĝi pensmaniera biografieto de la poeto: ĝi kronologieske registras pensetapojn kiujn li traspertis dum sia relative mallonga vivo materia (52 jaroj).
En Irano, plej multaj homoj, emas citi verso(j)n de siaj ŝatataj poetoj dum la ĉiutagaj konversacioj. Eĉ la verkaĵoj de kleruloj en multaj okazoj miksatas kun tiaj saĝornamoj. Sed tia citado plejparte okazas pri la versoj de poetoj kiuj verkis en la klasikaj kaj rimohavaj poemformoj – kaj la citaĵoj plejofte apartenas al pasintjarcentaj poetoj, kiel Kajjam (ĉ. 1045-ĉ. 1122), Hafezo (1320-1389), Sadio (1184-1281), Moŭlana (1207-1273, okcidente konata kiel Rumi) kaj … Ekzistas tre malmultaj novaj poetoj, kies verkerojn la publiko citemus ĉi tiel. Sohrab jam estas unu el ili: tie kaj tie oni povas aŭdi/legi liajn versojn inter la paroloj/skribaĵoj de personoj de tute diversaj socitavoloj, precipe inter la pli juna generacio. Jene ni provas konatiĝi kun Sohraba mondo tra liaj tiaj verkeroj, kiuj, kiel jamdirite, nun utiligats ankaŭ kiel proverboj kaj parolornamoj:
Li amas la simplecon:
Kvankam li estas tre sentema:
Tamen li estas realista:
Ĝuste kiel multaj aliaj lialandaj poetoj, ĉu malnovaj (kiel Kajjam) ĉu novaj (Kiel Ĝalali, 1927-2000, bv. rigardi n-ron 2 de revuo Irana Esperantisto, p. 6-7), unu el la plej priparolataj temoj en liaj poemoj estas la morto:
Plej ĉiaman kaj plej gravan pozicion en liaj poemoj havas la naturo. En liaj verkoj oni renkontiĝas kun vasta spektro de naturaj elementoj, de tre etaj insektoj:
tra belaj aŭ nebelaj plantoj kaj bestoj – “nebelaj” ja onies-rigarde kaj neniel Sohraba-takse:
ĝis senvivaj naturaĵoj - kiuj cetere en la Sohraba mondo certe vivantas. Liaj poemoj plenplenas da riveroj, montoj, ĉielo, vento, pluvo, … kiuj ĉiam okupemas la ĉefan lokon en lia mondokoncepto. Sed, ilia ĉeesto en liaj pejzaĝoj ne limiĝas al iliaj nuraj eksteraĵaj sencoj; ĉiu el ili enportas mondon da signifo profunda en la far-li-kreitajn scenojn:
Multaj el liaj poemoj estas belesprimoj de zenaj konceptoj:
Kaj fine … sur lia tomboŝtono engravuriĝis jena poemo lia:
12676 Dianemerline
12676 Dianemerline estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Diane Elizabeth Miller Merline, kiu kontribuis al la NASA-a asteroida misio Lucy kiel administra kunordigantino. Ŝi havis saman rolon por la bildiga teamo de Cassini. Ŝi aniĝis al la SwRI en 2001, plenuminte diversajn administrajn funkciojn por la misio New Horizons. Antaŭ tio, ŝi estis ĉe la LPL kaj la NRAO.
Listo de senatanoj de Tarn-et-Garonne
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Tarn-et-Garonne.
Prebitz
Prebitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ekzistas sume 14 komunumopartoj
Haardt an der Weinstraße
Haardt estas palatinata vinvilaĝo. La 7an de junio 1969 ĝi estas enkomunumigita kiel urboparto en la 1 km sude situanta sendistrikta urbo Neustadt ĉe la Vinŝoseo (Rejnlando-Palatinato) (deren alter Name Neustadt an der Haardt oder Neustadt (Haardt).
Geografio
La viaĝo situas ĉe la orienta deklivo de mezmontaro Haardt direkte al Rejnebenaĵo. La meza alteco de la vilaĝo estas ĉ. 150m super marniverlo.
Najbaraj lokoj estas la kernurbo de Neustadt kaj en la nordoriento la urbopartoj Gimmeldingen kaj Mußbach.
Nomo
La nomo signifas arbaron verŝajne pro la proksimeco al la Haardt, kiu estas la orienta rando de la Palatinata arbaro.
Historio
La unua dokumentita mencio estis el la jaro 1256. Tiam la monaĥejoj Heilsbruck kaj St. Lambrecht ricevis teritoriojn en Haardt. La setlado ekestis verŝajne 50 ĝis 100 jarojn pli frue, kiam post la konstruo de la burgo Winzingen venis homoj por setli tie.
Dr.-Welsch-Teraso
En la sudo de Haardt situas la 12.000 m² granda mediteranea parko Dr.-Welsch-Terrasse.
Burgo Winzingen kaj kastelo Haardt
La burgo Winzingen, hodiaŭ ruino, el la 11a jarcento, rande de la burgareo estis konstruita en la jaro 1875 la sinjoro-domo kastelo Haardt.
Paramo de Sumapaz
La Paramo de Sumapaz (Páramo de Sumapaz) estas unu el la plej grandaj paramoj de la mondo. Ĝi estas situa en la provinco Sumapaz, en la departemento Kundinamarko kaj en la teritorio de la localidad n.° 20 nome Sumapaz, en la Ĉefurba Distrikto Bogoto, en Kolombio. Ĝi formas parton de la sama sistemo de la paramo de Cruz Verde (Verda Kruco).
Geografio
Kua etendo de 223 179 hektaroj ĝi estas unu el plej etendaj paramoj de la mondo. Ĝi estas unu el la akvofontoj plej gravaj de la lando. Ene de ĝia ekosistemo vivas okulvitraj ursoj, cervoj, agloj kaj kondoroj, krom aliaj specioj.
Estas granda kvanto de lagetoj el kiuj ĉiuj de glaĉera deveno. Inter ili menciindas la jenaj: lagetoj Boca Grande, Laguna Larga, La Guitarra, La Cajita, Chisacá [ĉisaKA]. Aldone, estas unu el la plej altaj montopintoj en la ĉirkaŭoj de la enlanda ĉefurbo, nome Cerro Nevado del Sumapaz kun alto de 4306 m.
Historio
La paramo de Sumapaz estis konsiderita sankta loko fare de la indiĝenoj muiska-oj. Ĝi estis asocia kun la diaj fortoj de kreado kaj kun la homa deveno, nome teritorio kie homoj ne eniru.
Dum la 16-a jarcento, la germana aventurulo kaj konkistadoro Nikolaus Federmann kondukis ekspedicion tra Sumapaz, serĉante la mitan trezoron de El Dorado. La loko estis nomita de la hispanoj "País de la Niebla" (Nebula Lando) ​ pro la densa nubaro je surfaca nivelo, kiu generas grandan malpliiĝon de la videbleco.
En 1783, José Celestino Mutis estris botanikan ekspedicion, kun la celo studi la flaŭron kaj la faŭnon de la regiono. Tamen, la paramo ne estis vizitita pro siaj malfacilaj klimataj kondiĉoj. Poste la naturalisto Alexander von Humboldt faris la unuan priskribon de la paramo kaj de la surlokaj plantoj en 1801. Li priskribis la ekzistoj de glaĉeraj valoj kaj asociigis la karakterojn de la regiono kun tiuj observitaj en la geomorfologio alpa.
Dum la komenco de la 20-a jarcento, la hispana naturalisto José Cuatrecasas realigis gravajn esplorojn de la paramo. Aliaj scienculoj kiuj priskribis kaj studis la paramon de Sumapaz estis la kolombia Ernesto Guhl kiu realigis esploron de preskaŭ tri jardekoj pri la vegetalaj komunumoj, kaj Thomas van der Hammen. ​
Ödön Jónás
Ödön Jónás [jOnAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jónás Ödön estis hungara inĝeniero, profesoro, instruisto, parlamentano. Lia nomo estis konata ankaŭ Jónás Ödön König aŭ pli simple Jónás Ödön K.. Ödön Jónás  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
2-Cianobenzoata acido
2-Cianobenzoata acido aŭ 2-karbokso-benzonitrilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la 2-Cianobenzoila klorido kaj oksidado de la 2-cianobenzila alkoholo. 2-Cianobenzoata acido estas blanka aŭ flaveca solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Cianobenzoata acido prezentas nitrilan kaj karboksilan grupojn ligitajn respektive en la 1 kaj 2-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 5 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Safira koturnokolombo
La Safira koturnokolombo, Geotrygon saphirina, estas specio de kolombo de la familio de Kolombedoj, Columbidae, kiu enhavas kaj kolombojn kaj turtojn. Ĝi troviĝas en la okcidento de la Amazona Baseno, nome en Brazilo, Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo. Ties naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tropikaj kaj subtropikaj humidaj montararbaroj. La Purpura koturnokolombo, Geotrygon purpurata, estis iam konsiderata subspecio de la Safira koturnokolombo.
Estas du agnoskitaj subspecioj, nome la jenaj:
4933 Tylerlinder
4933 Tylerlinder estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
(5788) 1992 NJ
(5788) 1992 NJ estas ankoraŭ sennoma asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
4933 Tylerlinder
Nomo
Ĝia nomo honoras Tyler Linder, asiduan observanton de asteroidoj ĉe la Instituto de Astronomia Esploro. Kiel kunfondinto de "Observo de Apud-Teraj Objektoj de la Suda Ĉielo", li disvolvis observadojn de sekvado ĉe la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo kaj estis respondeca por fari observojn de sekvado en ambaŭ duonsferoj.
20314 Johnharrison
20314 Johnharrison estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Gold Coast, Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la angla lignaĵisto kaj horloĝfaristo John Harrison (1693–1776), kiu, dum jardekoj laborinte pri la problemo de trovi la longitudon en maro, disvolvis porteblan tempmezurilon de granda precizeco. Tio estis granda paŝo antaŭen en la plibonigo de la ŝipa sekureco kaj permesis la mapadon de la tutmondaj oceanoj.
Ilka Petrovics
PETROVICS Ilka [pr. petroviĉ] estis hungara operet-kaj popoldram-kantistino naskiĝinta en Nagyvárad en 1855 kaj mortinta en Torda la 29-an de aprilo 1890.
Ŝia kariero
Ilka Petrovics debutis en 1868, ekde 1871 ŝi ludis kune kun sia pli posta edzo Andor Gerőfy.
Canora (exo)
Canora estas fermita stacio de sur linioj exo5 - Mascouche kaj exo6 - Deux-Montagnes, situanta en arondismento Côte-des-Neiges–Notre-Dame-de-Grâce de Montrealo. Ĝi estis malfermita en 1918 kaj fermita la por ebligi konstruon de "Réseau express métropolitain" (REM).
estas planita stacio de Réseau express métropolitain.
Corsier GE
Corsier  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 1795 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Krzysztof Kieślowski
Vivo
Pro la tuberkulozo de lia patro li kun la tuta familio vojaĝis en la tuta lando. Li vivis en malgrandaj urboj kutime transloĝiĝante. Unue li volis esti fajroestingisto sed lia patro ne permesis lin ne kontinui la edukadon. Post lernado en la Liceo por teatraj teknikistoj kaj li ekinteresiĝis pri filmo. Post tiu edukado li komencis studi en la Lodza Akademio de Filmo. Li ricevis diplomon en 1969 post tre prominenta studado. Komence li forĵetis la fikcion en la filmo fascinante per la strukturo de filma dokumento. Li reĝistoris ĉirkaŭ 20 filmoj dokumentaj – mallongaj kaj meze longaj al la televizio. Li menciis multfoje, ke la pola filmo havis la specialan, karakteran econ de kiu li profitis: la kaŝa batalo kun komunista cenzuro povis esti nur venkita per la aludo. Oni interkonsente pliperfektiĝadis, cenzuro: pli bone trovante la aludojn, reĝisoroj: pli bone kaŝante ilin. Tial laŭ Kieślowski, filmoj inter aliaj de Andreo Vajda kaj liaj estis tiel popularaj. Kjeŝlovski tre ofte sugestis ke komunista Pollando ne nur estas la malliberujo sed ankaŭ la lando de mensoga bonstato. Oni trovas ĝenerale en liaj dokumentaj filmoj la individuuloj kun granda forto, determineco kaj aliflanke la burokratistoj malvolemaj kaj senpovaj en batalo kun tiu viva forto.
Corsier GE
Geografio
Corsier siutas ĉe la suda bordo de la lago Lemano, kaj ĝin trafluas la rojo Le Nant d'Aisy.
Krzysztof Kieślowski
Vivo
Kjeŝlovski komencis krei enfine siajn unuajn fician filmon – inter ili La cikatro (Blizna), kiu estis tre proksima al la socia dokumenta filmo. Tiu kaj aliaj dokumentaj filmoj ampleksis la grandaj kvatiloj de la reĝisoreco de Kieślowski tamen ĝi ne estis bone propagitaj. La Okcidento ilin malagnoskis.
Corsier GE
Najbaraj komunumoj
La komunumo Corsier limas en nordo al Anières, en oriento al Gy, en sudo al Meinier, en sudokcidento al Collonge-Bellerive, kaj en nordokcidento aliflanke de la lago Lemano al Versoix.
Krzysztof Kieślowski
Vivo
La filmserio, kiu famigis Kjeŝlovski estis Dekalogo (pole Dekalog, france Le Decalogue) – dek filma partoj pri biblia dekalogo. Ĝi famigis lin en la mondo en 1988. La filmoj de Dekalogo estis opiniitaj kiel plej valoraj ke oni komencis interesiĝi ankaŭ pri aliaj filmoj de la centra kaj orienta Eŭropo.
Poste Kjeŝlovski kreis la plej grandan verkon – Tri Koloroj – Blua, Blanka, Ruĝa (france Trois Couleurs: Bleu, Blanc, Rouge). Laŭ ideologiaj interpretaĵoj ĝi estas la ilustraĵo de la franca flago. Kjeŝlovski opinis tamen ĝin kiel la ilustraĵo de tri plej ĉefaj valoroj de kristanismo: kredo, espero kaj amo. La filmoj estis kunprodukitaj kun Martin Karmitz, la muzikon kreis Zbignjevo Preisner. La "Blua" estis nominiita al Oskar-premio.
Corsier GE
Historio
La unua dokumenta mencio de Corsier datiĝas el la jaro 1297 kiel Corsiacum.
Krzysztof Kieślowski
Vivo
Pro la granda sukceso de filmoj de Kjeŝlovski estis dum multaj jaroj ano de Usona Filma Akademio
Corsier GE
Historio
Jam en la jaro 1858 Hippolyte-Jean Gosse kaj en 1930 David Viollier atentigis pri droniĝinta prahistoria surfosta setlejo ĉe la bordo de la lago. En malnovaj dokumentoj oni nomis la setlejon La Gabiule sed efektive ĝi troviĝas apud Corsier-Port. Temas pri la ununura arkeologia trovejo apud Lemano, kie kunekzistas ĉiuj prahistoriaj periodoj.
Krzysztof Kieślowski
Vivo
Antaŭ morto li deklaris ke li volis krei la novan trilogion – La paradizo, la infero kaj la purgatorio. Li tamen mortis la 13-an de marto 1996 en Varsovio. Li povis nur krei la parton de la unua filmo de la nova trilogio – Ĉielo (angle Heaven), kiun reĝisoris poste Tom Tykwer.
Corsier GE
Historio
Iĝinte protestanta post la Reformacio, Corsier reiĝis katolika sub la influo de Francisko el Sales, kiu estis ties paroĥestro inter 1595 et 1601.
De mezepoko ĝis 1816 Anières kun la interrompo dum la berna okupado inter 1536 kaj 1567 apartenis al Savojo. Tiam ĝi estis kunigita kun Corsier kaj fariĝis parto de Kantono Ĝenevo kaj Svislando. En la jaro 1858 Corsier kaj Anières denove estis disigitaj al du memstaraj komunumoj, ĉar ili ne sukcesis interkonsenti pri la divido de la financoj.
La neolitika palafitsituo de Corsier-Port ĉe Lemano estas registrita Monda heredaĵo de Unesko ekde 2011.
En 2012, pelvo-kaj-ringo-markado estis trovita sub la preĝejo.
4104 Alu
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon kaj komponiston Jeff T. Alu.
Ottó Berényi
Ottó Berényi [berEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berényi Ottó estis hungara aktoro, komikisto, voĉoaktoro.
Jujubarbo
Priskribo
La jujubarbo estas arbo aŭ malofte arbusto, kiu atingas la kreskoalton de ĝis 10 metroj. Ĝi estas kun aŭ sen dornoj, la arboŝelo estas bruna ĝis grizbruna kaj mola. La junaj, flekseblaj branĉoj estas purpure ruĝaj aŭ ankaŭ jam griz-brunaj kaj molaj. La stipuloj transformiĝas en du dornoj aŭ tute mankas. La longaj dornoj estas rektaj kaj longas ĝis 3 cm. La mallongaj dornoj evoluas sur pli aĝaj branĉoj.
Ottó Berényi
Ottó Berényi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ottó Berényi aliĝis al Nacia Teatro (Pécs) en 1950, post 2 jaroj al migra teatro. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1954. Ekde 1963 ĝis la pensiuliĝo li estis membro de komika scenejo, sed en tiu periodo li ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Pli malofte li havis rolojn en filmoj.
Jujubarbo
Fruktoj kaj grajnoj
La frukto estas ruĝa ĝis ruĝa-purpura drupo. Ĝi estas longeta kaj svelta-ovoforma kun longo de 2 - 3,5 cm kaj kun diametro de 1,5 - 2 cm. La mezokarpo (mezfrukto) estas karna kaj dika. Ĝi havas mildan-dolĉan aŭ acidetan guston. La frukto enhavas du ĉambretojn, kun po du grajnoj. La grajnoj grandas 1x0,8 mm.
Uzo
La fruktoj estas uzataj en sekigita formo kiel teo kontraŭ malvarmumo
Meugliano
Meugliano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Traversella, Brosso, Trausella, Castellamonte, Alice Superiore, Rueglio, Vico Canavese kaj Lugnacco.
Defenda linio Arpado
La defenda linio Arpado aŭ la Arpad-linio (Árpád-vonal en la hungara) estis aro de defendaj instalaĵoj en la orientaj Karpatoj, dum la 2-a mondmilito. Ĝi etendiĝis de la Uĵoka montpasejo ĝis la Ojtoza intermonto: de Ungvár ĝis Kézdivásárhely, Sepsiszentgyörgy. La defenda linio celis helpi kontraŭ atakoj de la rumanaj kaj sovetaj trupoj.
La imago estis, ke plimulto de karpataj valoj estas nord-surd-direkta kaj nur kelkaj estas trapaseblaj el direkto de oriento. La hungaroj pensis, ke ili devas defendi nur tiujn kelkajn orientajn-okcidentajn valojn. La linio estis serio de fermitaj, fortikigitaj valoj.
La defenda linio suksece kontraŭstaris la sovetajn atakojn dum somero de 1944, sed la sovetoj preterpasis la Karpatojn kaj de sudo atakis kaj okupis Hungarion tra la Granda Ebenaĵo. Tamen dum la kontraŭstaro la hungaroj sukcese forlasis Transilvanion, tial la tiea armeo ne estis ĉirkaŭbrakumita.
Louis Armstrong
Li registrigis sian unuan diskon kun King Oliver dum 1923. Dum 1924, li estis en la orkestro de Fletcher Henderson. 1925-1926 li kreis sian unuan « Hot Five », en 1927 « Hot Seven » kun pianisto Earl Hines. Li vizitis Eŭropon ekde 1932. En 1947 li kreis « All Stars ».
Fakte li inventis ĵazon kiel ĝi estas nun, ĉar antaŭ li, improvizo ĉiam estis kolektiva, li estas la unua kiu sola improvizas dum la aliaj akompanas lin. Unua solisto, li klare montras sian genion kiel trumpetisto kaj ankaŭ kantisto.
Plej famaj verkoj: Heebies Jeebies (1926), Potato Head Blues (1927), St James Infirmary, West End Blues (1928)…
Komenca vivo
Armstrong ofte asertis ke li estis naskiĝinta la 4an de Julio, 1900, dato kiu estis notita en multaj biografioj. Kvankam li mortiĝis en 1971, nur en la mezo de la 1980-aj jaroj lia vera naskodato de 4a de Aŭgusto, 1901, estis malkovrita de esploristo Tad Jones pere de la ekzamenado de baptatestilo.
Armstrong naskiĝis en malriĉa familio en Nov-Orleano, Luiziano, kaj estis nepo de sklavoj. Li vivis junaĝon en malriĉo, en kvartalaĉo konita kiel "the Battlefield" (batalkampo), kiu estis parto de la distrikto de laŭleĝa prostituado nome Storyville. Lia patro, William Armstrong (1881–1922), abandonis la familion kiam Louis estis ankoraŭ infano kaj foriris kun alia virino. Lia patrino, Mary "Mayann" Albert (1886–1927), poste lasis Louis kaj lian pli junan fratinon, Beatrice Armstrong Collins (1903–1987), zorge de sia avino nome Josephine Armstrong, kaj foje de sia Onklo Isaac. Kvinjaraĝa, li revenis loĝi kun sia patrino kaj siaj parencoj, kaj vidis sian patron nur porokaze.
Li ĉeestis porknaban lernejon Fisk, kie li plej verŝajne havis fruan eksponon al muziko. Li enspezis iom da mono kiel gazetliveristo kaj ankaŭ trovante forĵetitajn manĝaĵojn por vendi ilin al restoracioj, sed ĝi ne sufiĉis por apartigi lian patrinon el prostituado. Li eniris en dancejoj ĉehejme, kie li observis ĉion el maldeca dancado al kvadrilo. Por akiri kroman monon li ankaŭ rikoltis karbon al Storyville, kaj krome aŭskultis bandojn ludantajn ĉe bordeloj kaj dancejoj, ĉefe tiu de Pete Lala, kie Joe King Oliver ludis same kiel aliaj famaj muzikistoj kiuj turniĝis al spontankoncerto.
Post abandoni la lernejon Fisk School kiam li estis dekunujaraĝa, Armstrong aliĝis al kvarteto de knaboj kiuj kantis surstrate por akiri monon. Li ankaŭ ekiris en problemojn. Klarionisto Bunk Johnson diris ke li instruis Armstrong (tiam 11) ludi laŭorele ĉe la fidrinkejo de honkitonko de Dago Tony en Nov-Orleano, kvankam en siaj postaj jaroj Armstrong kredigis Oliver. Armstrong nevolonte reenrigardis sian junaĝon, kiel plej malbona epoko, sed tio havigis inspiron el ĝi anstataŭe: "Ĉiam kiam mi fermas miajn okulojn blovante tiun mian trumpeton — Mi rigardas rekte en la koron de la bona malnova Nov-Orleano... Ĝi donis al mi ion por kio vivi."
Li laboris ankaŭ por familio de litoviaj judoj enmigrintoj, nome Karnofski, kiu havis rubrikoltan negocon kaj donis al li rarajn laborojn. Ili prenis kaj traktis lin kiel familiano; koninte ke li vivis senpatre, ili nutris kaj edukis lin. Li poste verkis memoron de sia rilato kun la familio Karnofski titolita, Louis Armstrong + the Jewish Family in New Orleans, La., the Year of 1907. En ĝi li priskribas sian malkovron ke ankaŭ tiu familio suferis diskriminacion fare de "other white folks" (aliaj blankuloj) de diversaj naciecoj kiuj kredis ke ili estas pli bonaj ol la judoj... "Mi estis nur sepjaraĝa sed mi facile povis vidi la malpian traktadon kiun la blankuloj donis al la povra juda familio por kiu mi laboris." Armstrong portis Stelon de Davido dum la resto de sia vivo kaj verkis pri tio kion li lernis el ili: "kiel vivi realan vivon kaj determinadon." La influo de la Karnofskioj estis rememorita en Nov-Orleano pere de la Projekto Karnofsky, nome neprofitdona organizaĵo dediĉita al akceptado de donacitaj muzikinstrumentojn por "meti lin en manojn de kapabla infano kiu ne povus alimaniere partopreni en mirinda lern-sperto."
Armstrong disvolvigis siajn kapablojn ludi korneton ludante en la bando New Orleans Home for Colored Waifs, kien li estis sendita multajn fojojn pro ĝenerala krimaro, ĉefe ĉar pafis per la revolvero de sia duonpatro al aero dum la novjara celebrado, sed temis nur pri malplena pafo, kiel la policaj registroj konfirmis. Profesoro Peter Davis (kiu ofte aperis hejme je peto de ties administranto, Kapitano Joseph Jones) instigis disĉiplinon kaj havigis muzikan trejnadon al alimaniere memlernanto Armstrong. Finfine, Davis faris Armstrong la bandestro. La hejma bando ludis ĉirkaŭ Nov-Orleano kaj la dektrijaraĝa Louis ekaltiria atenton pro sia kornetludado, kaj tiele li komencis muzikan karieron. Dekkvarjaraĝa li estis liberigita el hejmo, loĝante denove kin sia patro kaj nova duonpatrino, Gertrude, kaj poste reen kun sia patrino kaj tiele denove reen sur stratoj kaj al ties tentadoj. Armstrong ekhavis sian unuan laborpostenon en dancejo ĉe tiu de Henry Ponce kie Black Benny iĝis lia protektanto kaj gvidanto. Li rikoltis karbon dumtage kaj ludis korneton nokte.
Li ludis en la urbaj oftaj paradoj de latunbandoj kaj aŭskultis la plej aĝajn muzikistojn ĉiam kiam li povis, lernante el Bunk Johnson, Buddy Petit, Kid Ory, kaj ĉefe el Joe "King" Oliver, kiu agadis kiel mentoro kaj patra figuro de la juna muzikisto. Poste, li ludis en latunbandoj kaj riverboatoj de Nov-Orleano, kaj ekveturis kun la tre bone konsiderita bando de Fate Marable, kiu turneis per vaporŝipo supren kaj malsupren laŭ la rivero Misisipo. Li priskribis sian tempon kun Marable kiel "iri al la universitato," ĉar donis al li multe pli ampleksan sperton labori kun verkitaj muzikaranĝoj.
En 1919, Joe Oliver decidis iri norden kaj rezignis sian postenon en la bando de Kid Ory; Armstrong anstataŭis lin. Li iĝis ankaŭ dua trumpetisto por la Tuxedo Brass Band, nome societa bando.
1920-aj jaroj
Pere de sia riverŝipa sperto, la muzikeco de Armstrong ekmaturiĝis kaj etendiĝis. Dudekjaraĝa, li jam povis legi muzikon kaj startis virtuozi per etendaj trumpetsoloaĵoj, kaj tiele li iĝis unu el la unuaj ĵazanoj kiuj faris tion, metante sian propran personecon kaj stilon en sia soloaĵoj. Li estis lerninta kiel krei unikan sonon kaj ankaŭ startis uzadi kantadon kaj tamburetado en sia muzikado. En 1922, Armstrong aliĝis al kolektiva enmigrado al Ĉikago, kien li estis invitita de sia mentoro, Joe "King" Oliver, por aliĝi al lia Creole Jazz Band kaj kie li povis fari sufiĉan enspezon tiele ke li ne plu bezonis suplementi sian muzikon per tagaj laboroj. Temis pri eksploda tempo en Ĉikago kaj kvankam la rasrilatoj estis nefavoraj, la urbo abundis per laborpostenoj disponeblaj por nigruloj, kiuj bone vivtenis sin en fabrikoj kaj havis sufiĉe elspezeblajn monkvantojn por distradi.
La bando de Oliver estis inter la plej influaj ĵaz-bandoj en Ĉikago en la komencaj 1920-aj jaroj, en tempo kiam Ĉikago estis la centro de la ĵaza etoso. Armstrong vivis lukse en Ĉikago, en sia propra apartamento kun sia propra privata banejo (sia unua). Ekscitita pro sia vivo en Ĉikago, li komencis sian karier-longan tempopasigilon verki nostalgiajn leterojn al amikoj en Nov-Orleanon. Armstrong faris siajn unuajn registrojn ĉe la firmaoj Gennett kaj Okeh (ĵazregistraĵoj startis eksplodi tra la tuta lando), inklude kelkajn soloaĵojn kaj improvizojn, dum ludadi la duan korneton en la bando de Oliver en 1923. je tiu tempo, li renkontiĝis kun Hoagy Carmichael (kun kiu li kunlaboros poste) kiu estis al li prezentita de la amiko Bix Beiderbecke, kiu tiam havis sian propran bandon en Ĉikago.
Armstrong ĝuis per laborado ĉe Oliver, sed la dua edzino de Louis, nome pianistino Lil Hardin Armstrong, urĝis lin serĉi pli elstaran enspezon kaj disvolvigi sian pli novan stilon for el la influo de Oliver. Armstrong sekvis la konsilon de sia edzino kaj lasis la nadon de Oliver. Dum unu jaro Armstrong ludis en labando de Fletcher Henderson en Novjorko en multaj registraĵoj. Post ludi en Novjorko, Armstrong revenis en Ĉikagon, kaj ludis en grandaj orkestroj; tie li kreis siajn plej gravajn fruajn registraĵojn. Lil igis sian edzon ludi klasikan muzikon en preĝejaj koncertoj por plilarĝigi liajn kapablojn kaj plibonigi sian sololudadon kaj ŝi instigis lin vesti pli stilece por ŝajnigi lin pli eleganta kaj pli bone kaŝi lian kreskantan ventron. La influo de Lil finfine subfosis la rilaton de Armstrong kun lia mentoro, ĉefe koncerne al lia salajro kaj aldona mono kiun Oliver rericevis el Armstrong kaj el aliaj bandanoj. Armstrong kaj Oliver disiĝis amike en 1924. Tuj poste, Armstrong ricevis inviton por iri al Novjorko ludi kun la Orkestro de Fletcher Henderson, nome la pinta afrikusona bando tiame. Armstrong ŝanĝis al la trumpeto por kongrui pli bone kun la aliaj muzikistoj en sia sekcio. La influo el la tenorsaksofona soloisto, nome Coleman Hawkins, de Henderson povas esti juĝata aŭskultante la registraĵojn faritajn de la bando dum tiu periodo.
Armstrong rapide adaptiĝis al la pli forte kontrolata stilo de Henderson, ludante trumpeton kaj eĉ eksperimentante per trombono. La aliaj membroj tuj sekvis la emocian, esprimivan sintenon de Armstrong. Tuj lia agado inkludis kantadon kaj rakontadon de historioj el novorleanaj roluloj, ĉefe predikistoj. La Hendersona Orkestro estis ludanta en elstaraj eventoj nur por blakulaj patronoj, inklude la faman distrejon Roseland Ballroom, prezentante aranĝojn de Don Redman. La orkestro de Duke Ellington irus al Roseland por ludadojn de Armstrong.
Dum tiu tempo, Armstrong faris multajn registrojn, aranĝite de malnova amiko el Nov-Orleano, nome pianisto Clarence Williams; tiuj estis malgrandaj ĵazbandaĵoj kun la Williams Blue Five (kelkaj el la plej memorindaj parigis Armstrong kun unu el la malmultaj rivaloj de Armstrong en tekniko kaj ideoj, nome Sidney Bechet) kaj serio de akompanaĵoj kun bluskantistoj, kiaj Bessie Smith, Ma Rainey kaj Alberta Hunter.
Armstrong revenis al Ĉikago en 1925 ĉefe pro urĝo de sia edzino, kiu deziris suprenigi la karieron kaj la enspezon de Armstrong. Li estis kontenta en Novjorko sed poste akceptis ke ŝi pravis kaj la Hendersona Orkestro estis limigante lian artan kreskon. En reklamado, ŝi prezentis lin kiel la "the World's Greatest Trumpet Player" (plej granda trumpetisto el la mondo). Unue, li estis fakte ano de la Lil Hardin Armstrong Band kaj laboris por sia edzino. Li komencis registri sub sia propra nomo por Okeh kun siaj famaj grupoj Hot Five kaj Hot Seven (ardaj kvin kaj ardaj sep, respektive), produktante furoraĵojn kiaj "Potato Head Blues", "Muggles", (reference al mariĥuano, por kio Armstrong havis vivodaŭran emon), kaj "West End Blues", nome muziko el kio eliris lia normiga ĵazo por multaj jaroj.
La grupo inkludis Kid Ory (trombono), Johnny Dodds (klarneto), Johnny St. Cyr (banĝo), la edzinon Lil ĉe la piano, kaj kutime sen tamburo. La ĉefa stilo de la bando de Armstrong estis facilira, kiel St. Cyr notis, "Oni sentissin tiom trankvile laborante kun li, kaj li estis tre larĝmensa... ĉiam faris sian eblon por prezenti ĉiun individuon." Inter la plej elstaraj el la registraĵoj de Hot Five kaj de Hot Seven estis "Cornet Chop Suey," "Struttin' With Some Barbecue," "Hotter Than that" kaj "Potato Head Blues,", ĉiuj prezentantaj tre kreivajn soloaĵojn de Armstrong. Liaj registraĵoj tuj poste kun la pianisto Earl "Fatha" Hines (fama ĉefe por la duo de 1928 "Weatherbird") kaj la trumpeta enkonduko fare de Armstrong kaj lia soloaĵo en "West End Blues" restas kiel kelkaj el la plej famaj kaj influaj improvizaĵoj en la historio de ĵazo. Armstrong estis tiam libera por disvolvigi sian personan stilon kiel li deziris, kio inkludis fortan dozon de febra jive, kiel ĉe "whip that thing, Miss Lil" kaj "Mr. Johnny Dodds, Aw, do that clarinet, boy!"
Post separado el Lil, Armstrong startis ludi ĉe Sunset Café por la partnero de Al Capone nome Joe Glaser en la Orkestro de Carroll Dickerson, kun Earl Hines ĉe la piano, kiu estis tuj renomita Louis Armstrong and his Stompers, kvankam Hines estis la muzika direktoro kaj Glaser administris la orkestron. Hines kaj Armstrong iĝis rapide amikoj kaj sukcesaj kunlaborantoj.
Armstrong revenis al Novjorko, en 1929, kie li ludis en orkestro de la sukcesa muzikalo Hot Chocolate (varma ĉokolado), en tutnigra revuo verkita de Andy Razaf kaj de la pianisto/komponisto Fats Waller. Li faris ankaŭ memprezentan aperon cameo kiel kantisto, regule en la spektaklo per sia versio de "Ain't Misbehavin'", kiu iĝis lia plej sukcesa vendaĵo ĝis nun.
1930-aj jaroj
Armstrong eklaboris ĉe la trinkejo Connie's Inn en Harlemo, ĉefa rivalo de la Cotton Club, kiu funkciis ĉefe kiel spektaklejo, kaj kaŝejo por gangstero Dutch Schultz. Armstrong havis ankaŭ konsiderindan sukceson per voĉaj registraĵoj, kiaj versioj de famaj kantoj komponitaj de sia malnova amikko Hoagy Carmichael. Liaj registraĵoj de la 1930-aj jaroj prenis plenan avantaĝon de la nova RCA bendo-mikrofono, enkondukita en 1931, kio havigis karakteran ardecon al voĉo kaj tuj iĝis esenca parto de la partikulara sono 'crooning' de artistoj kiaj Bing Crosby. La fama ludado fare de Armstrong de la kanto de Carmichael nome "Stardust" iĝis unu el la plej sukcesaj versioj de tiu kanto iam registrita, prezentante la unikan voĉosonon kaj stilon de Armstrong kaj lian plinovigan alproksimiĝon al kantado kiu jam iĝis normigaj.
La radikala relaborado de Armstrong pri la kanto de Sidney Arodin kaj de Carmichael nome "Lazy River" (pigra rivero, registrita en 1931) enhavis multajn trajtojn de lia rimarkinda alproksimiĝo al melodio kaj frazado. La kanto ekas per mallonga trumpeta soloaĵo, poste la ĉefa melodio estas enkondukita per sopirantaj kornoj, memore punkciita per la krioj de Armstrong ĉe la fino de ĉiu linio: "Yeah! ..."Uh-huh" ..."Sure" ... "Way down, way down." En la unua verso, li malatentas la notacitan melodio entute kaj kantas kvazaŭ ludante trumpetan soloaĵon, tonlanĉante plej el la unua linio per unusols noto kaj uzante forte sinkopatan frazadon. En la dua stanza li ekrompiĝas al preskaŭ tute improvizitan melodion, kiu poste evoluas en klasikan pecon de la tia armstronga "skatkantado".
Dancoj de Universala Paco
La Dancoj de Universala Paco (DUP) estas spirita praktiko de nordamerika sufiisma deveno en kiu oni kombinas ĉantojn (kantadon de sanktaj frazoj el diversaj religioj de la mondo) kun dancado, kirliĝado kaj diversaj movoj. Pere de ili oni intencas levi la konscion kaj antaŭenigi pacon inter diversaj religioj laŭ deklarita celo.
Miles Davis
Miles DAVIS la 3-a (26-a de majo 1926 – 28-a de septembro 1991) estis usona ĵaza trumpetisto, bandestro, kaj komponisto. Vaste konsiderata kiel unu el la plej influaj musikistoj de la 20-a jarcento, Davis estis pioniro de preskaŭ ĉiuj ĉefaj disvolviĝoj en ĵazo de la Dua Mondmilito al la 1990-aj jaroj. Li ludis variajn bibopajn albumojn kaj registris unu el la unuaj albumoj de freŝa ĵazo. Li estis unu el la inventistoj de modala ĵazo, kaj ĵazroko disvolviĝis de lia laboro kun aliaj muzikistoj en la malfruaj 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj.
Dancoj de Universala Paco
Dancoj en multaj lingvoj
Kvin ĝis 500 dancantoj staras en cirklo ofte ĉirkaŭ gvidanto kaj muzikistoj, kun akustikaj instrumentoj, en la centro. Ĉiuj dancoj estas partoprenigaj kaj spmekti ilin estas iom malkuraĝigita ĉar ĝojo estas la celo, ne teknika prezento de specifaj dancopaŝoj aŭ formoj. Dancoj estas faciligitaj de dancgvidanto ofte ludante tamburon, gitaron, fluton aŭ alian kordinstrumenton. Tekste la dancoj pruntas inspiron de poezio, citaĵoj kaj ĉantoj kiuj estas kantataj dum la danco estas prezentata. Ĉantoj estas ofte sanktaj frazoj transmetitaj al tradiciaj, nuntempaj aŭ foje improvizitaj melodioj. Larĝa gamo de lingvoj estas intence utiligataj inkluzive de la araba, aramea, angla, havaja, hebrea, persa kaj sanskrita . Dancovarbantoj uzas diversajn religiajn praktikojn, ĉantojn kaj lingvojn por montri kiel ĝojo vivas ĉe la koro de ĉiu unuopa religio inter ĉiuj aliaj religioj. Dancogvidantoj emas kredi ke eblas antaŭenigi pacon spertante la saman 'komunan ĝojon' tra diversaj dancaopaŝoj, ĉantoj kaj lingvoj.
Miles Davis
Davis postmorte membriĝis en la Rock and Roll Hall of Fame 13-an de marto 2006.
Dancoj de Universala Paco
Dancoj en multaj lingvoj
Ĉe la Dancoj de Universala Paco la emfazo kuŝas sur la partopreno sendepende de ies kapableco, talento. Dancoj de Universala Paco estas preskaŭ neniam prezentitaj antaŭ spektantaro. Dancantoj de ĉiuj niveloj, inkluzive de infanoj, kapablas kundanci. Ĉiu danco estas instruata de komenca nivelo ĉe ĉiu renkontiĝo. Tiele dancoj kaj dancado estas vidataj kiel ŝanco evoluigi la spiritan konscion de la partoprenantoj, la manan, okulan, korpan kunordigon kaj la kompetentecon rilati harmonie kun aliaj homoj pere de danco. Multaj dancoj estas koreografiitaj kaj movoj, paŝoj kaj gestoj instigas dancantojn esplori la pli profundajn mistikajn signifojn de la danco.
Miles Davis
Apenaŭ estas konate, ke Miles estis moderna pentristo. Li komencis pentri dum la jaro 1981 pro liberiĝi de sia droga avido.
Dancoj de Universala Paco
Historio
La dancoj estis originale prezentitaj ĉe tendaroj kaj renkontiĝoj kun klara ligo al alternativa kulturo kiel nova epoko, sed pli kaj pli oni proponis ilin ankaŭ en diversaj lokoj de adorado, lernejoj, altlernejoj, karceroj, tutecaj sancentroj kaj loĝdomoj por personoj kun specialaj bezonoj. La terapiaj uzoj de la Dancoj de Universala Paco samkiel la piediraj meditoj disvolvitaj de Samuel Lewis ankaŭ estis esploritaj en diversaj situacioj. La Dancoj kondukis al tutmonda movado danke al la laboro de la Internacia Reto por la Dancoj de Universala Paco, fondita en 1982 fare de Neil Douglas-Klotz kaj Tasnim Fernandez, instruistoj en la Sufiisma Ruhaniat Internacio kaj Sufiisma Ordo Internacia respektive. Ambaŭ estis daŭre eminentaj eksponentoj de la Dancoj kaj de la dancokreadoj de Douglas-Klotz en kiu oni uzas la arameajn vortojn de Jesuo kaj al kiuj aliĝis multaj alternativaj kaj ĉeftendencajn religiajn grupojn. La Reto havas membrojn en 28 landoj.
Taa lingvo
La taa lingvo, ankaŭ nomata !Xóõ, estas la lasta praktike uzata lingvo de la tua lingvofamilio, antaŭe nomita "sudkojsana". Ĝi estas parolata en Kalaharo de inter 3000 kaj 4000 homoj en Bocvano kaj proksimume 200 en Namibio. Ĝi estas la lingvo kun la plej ampleksa fonemaro, sed ĝia sintakso similas al tiu de aliaj SVO-lingvoj.
Louis Armstrong
1930-aj jaroj
Same kiel per sia trumpeta ludado, la voĉaj plinovigoj de Armstrong utilis kiel fundamenta ŝtono por la arto de ĵaza voĉa interpretado. La unike aspra "koloreco" de lia voĉo iĝis muzika arketipo kiu estis multe imitita kaj senfine ŝajnigita. Lia skatkanta stilo estis pliriĉigita de lia senkongrua sperto kiel trumpeta soloisto. Lia resonanta, velureca malalta registrotono kaj saŭmecaj kadencoj en pecoj kiaj "Lazy River" faris fortan influon sur pli junaj blankulaj kantistoj kiaj Bing Crosby.
Taa lingvo
Konsonantoj
La konsonantaro de la lingvo konsistas el 29 neklaketoj kaj pli ol 80 malsamaj klaketoj.
Konsonantoj krom klaketoj:
Ne montritaj en tiu tabelo estas kelkaj marĝenaj konsonantoj kies fonema statuso estas diskutebla.
Louis Armstrong
1930-aj jaroj
La Granda Depresio de la komencaj 1930-aj jaroj estis speciale gravaj en la ĵaza sceno. La Cotton Club fermiĝis en 1936 post longdaŭra malsuprenira spiralo, kaj multaj muzikistoj ĉesis ludi kune dum klubaj rendevuoj malaperis. Bix Beiderbecke mortiĝis kaj la bando de Fletcher Henderson rompiĝis. King Oliver faris kelkajn registrojn sed poste stagnis. Sidney Bechet iĝis tajloro kaj Kid Ory revenis al Nov-Orleano kaj dediĉis sin al la bredado de kokoj.
Taa lingvo
Konsonantoj
Krome ekzistas 5 velaraj klaketoj sekvataj de uvulara ejektivo kaj 5 velaraj ejektivaj klaketoj sekvataj de uvulara ejektivo, kiujn oni povas analizi aŭ kiel fonemojn aŭ eble kiel kombinojn de klaketo plus ejektiva uvularo.
Louis Armstrong
1930-aj jaroj
Post reveni al Usono, li entreprenis kelkajn lacegigajn turneojn. La malserioza konduto de lia agento Johnny Collins kaj liaj propraj elspezaj manieroj lasis Armstrong senmona. Rompoj de kontraktoj ĉirkaŭis lin. Finale, li dungis Joe Glaser kiel sia nova administranto, nome akra mafi-konektita trompulo, kiu ekis forigi liajn jurajn problemojn, liajn elmafiajn premojn, kaj liajn ŝuldojn. Armstrong ankaŭ ekspertis problemojn ĉe siaj fingroj kaj lipoj, kiuj estis malbonigitaj de sia neortodoksa ludostilo. Kiel rezulto, li plietendiĝis, disvolvigante sian voĉan stilon kaj farante siajn unuajn teatrajn aperojn. Li aperis en filmoj denove, inklude la sukceson de Crosby de 1936 nome Pennies from Heaven. En 1937, Armstrong anstataŭis Rudy Vallee ĉe la radielsendejo CBS kaj iĝis la unua afrikusonano kiu gastigis patronitan, nacian radiprogramon.
1940-aj jaroj
Post pasi multajn jarojn survoje, Armstrong setlis permanente en Queens, Novjorkio, en 1943 interkonsente kun sia kvara edzino, Lucille. Kvankam ligite al la vivoŝanĝoj de Tin Pan Alley kaj la gangster-estrita muziknegoco, same kiel la kontraŭ-nigraj antaŭjuĝoj, li plue disvolvigis sian ludadon. Li registris la kanton de Hoagy Carmichael nome Rockin' Chair por Okeh Records.
Dum la sekvaj tridek jaroj, Armstrong ludis pli ol tricent koncertojn jare. Dungado por bandegoj malpliiĝis dum la 1940-aj jaroj pro ŝanĝoj en publikaj gustoj: dancejoj fermiĝis, kaj estis konkurenco kun televido kaj el aliaj tipoj de muziko kiuj iĝis pli popularaj ol la muziko de grandaj bandoj. Ne eblis laŭ tiaj cirkonstancoj elteni kaj financi 16-membran turnean bandon.
The All Stars
Tiu grupo estis nomita Louis Armstrong and his All Stars (L.A. kaj ĉiuj siaj steluloj) kaj inkludis je variaj tempoj Earl "Fatha" Hines, Barney Bigard, Edmond Hall, Jack Teagarden, Trummy Young, Arvell Shaw, Billy Kyle, Marty Napoleon, Big Sid Catlett, Cozy Cole, Tyree Glenn, Barrett Deems, Joe Darensbourg, Eddie Shu kaj la perkutisto Danny Barcelona. Dum tiu periodo, Armstrong faris multajn registrojn kaj aperis en ĉirkaŭ dektri filmoj. Li estis la unua ĵazmuzikisto kiu aperis en la kovrilo de la gazeto Time, la 21an de Februaro, 1949. En 1948, li partoprenis en la Nica Ĵazo Festivalo, kie Suzy Delair kantis "C'est si bon", de Henri Betti kaj André Hornez, por la unua fojo antaŭ publiko.
1950–aj al 1970-aj jaroj
Danke al permeso de publikigistoj, Armstrong registris la unuan usonan version de "C'est si bon" la 26an de Junio, 1950, en Novjorko, kun anglalingva vortumado de Jerry Seelen. Kiam ĝi estis publikigita, la disko atingistutmondajn vendojn. En la 1960-aj ajroj, Li turneis ĉe Ganao kaj Niĝerio, ludante kun Victor Olaiya dum la Niĝeria Enlanda Milito. En 1964, li registris sian plej vendatan registraĵon, nome "Hello, Dolly!", kanto de Jerry Herman, origine kantita de Carol Channing. La versio de Armstrong restis ĉe la pinte sukcesaj Hot 100 dum 22 semajnoj, pli longe ol ajna registraĵo produktorita tiun jaron, kaj iris al No. 1 kio faris lin, kun 62 jaroj, 9 monatoj kaj 5 tagoj, la plej aĝa persono kiu iam atingis tion. En la procezo, li dislokigis the Beatles el la rango de No. 1 kiun ili estis okupintaj dum 14 sinsekvaj semajnoj per tri diferencaj kantoj.