cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roberto la 3-a (Skotlando)
Origino
En 1368, sia praonklo, la reĝo Davido la 2-a, edzigis lin kun Anabella, la nevino de la reĝino Margareta kaj nomumis lin kiel grafo de Carrick. Kiam sia patro iĝis reĝo sub la nomo Roberto la 2-a je la aĝo de 55 jaroj, li aktive partoprenis en la regado de la reĝlando kaj en novembro 1384 li estis nomumita Gardisto de Skotlando por sia patro pro lia stato. La 1-an de decembro 1390 li devas doni sian postenon al Roberto, grafo de Fife, ĉar li iĝis invalida post li recevis trafon de ĉevalo. Li tamen sekvis sian patron al la trono post lia morto en aprilo 1390, sed sia frato obtenis la gardon de la reĝlando antaŭ sia kronado kio okazis la 14-an de aŭgusto 1390.
Regado
En tiu momento, li anstataŭigis sian baptonomon Johano (John) - nepopulara pro ĝia simileco kun Johano de Balliol - per tiu de Roberto (Robert) kiam li estis kronita en Scone, en aŭgusto 1390, sub la nomo dRobert la 3-a. Eĉ se li probable ĉeestis plurajn seancojn de la parlamento, sia frato efektive havis la povon.
Tamen, en 1399, pro la « malsano de la korpo » de la reĝo, sia plej maljuna filo, Davido, recevis la titolon de leŭtenanto de la reĝlando; sed sekvis angla invado de Skotlando, gravaj konfliktoj inter Rothesay kaj sia onklo Roberto, duko de Albany, kaj fine, en marto 1402, la mistera morto de Rothesay en la palaco de Falkland.
Timante por la vivo de Jakobo, sia filo, la reĝo kaŝigis lin en la kastelo de Dirleton, por ke li eliru la landon kaj fuĝu en Francion. Tamen, unu monato poste, en 1406, la Angloj kaptis Jakobon. Tiel la reĝo mortis, probable en Rothesay. La reĝo estus mortinta pro ĉagrino, post la kapto de Jakobo. Roberto eĉ petis esti sepultita sub korpremitaĵoj kun la jena epitafo : « Tie kuŝas la plej malbona reĝo kaj la plej malfeliĉa homo ». Fakte, li estis sepultita en Paisley, anstataŭ ol Scone, la tradicia sepultejo de la skotlandaj reĝoj, ĉar li pensis ke li ne meritis ĉi tiun honoron.
Edziĝo kaj idoj
Roberto la 3-a edziĝis kun Annabella Drummond (naskiĝis ĉirkaŭ 1350 kaj mortis en 1402), filino de Sinjoro John Drummond de Stobhall, kaj kune havis 7 idojn:
LAC
La vorto havas plurajn signifojn:
Flandra Esperanto-Instituto
Flandra Esper­anto-Instituto estis flandra eldonejo de Esperanto-libroj kaj -kursoj. Ĝi estis fondita la de Juliette Terryn, Gerard Debrouwere kaj Albert Cognie. La akcioj de FEI ne donis rentumon. La profitoj servis por la Esperanto-informado.
Eldonoj
Inter la eldonoj de Flandra Esper­anto-Instituto ni citas:
(19963) 1986 TR
(19963) 1986 TR estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
PA-RISC
PA-RISC estas tipo de mikroprocesoro uzata en laborstacioj de la kompanio Hewlett-Packard. Tiu teĥnologio estis enkondukita la.
Priskribo
Ĝia nomo devenas de la speco de arĥitekturo elektita: RISC (reduced instruction set computer, "reduktita instrukciara komputado"), kaj PA signifas Precision-Architecture.
Arĥitekturo PA-RISC estas la rezulto de esplorado pri la evoluo de la unua 32-bita procesoro en la mondo, nome Focus. Tiu arĥitekturo ofertas kompletan aron da instrukcioj por optimumigi la administradon de la instrukcivico dum kompilado. Ĝi tiel povas esti konsiderata kiel la unua aliro al VLIW (Very long instruction word, "tre longa komanda vorto") kaj poste, al arĥitekturo EPIC (Explicitly parallel instruction computing) proponita en Itanium de Intel.
PA-RISC estis procesoro intencita anstataŭigi la malnovajn 16-bitajn generaciojn sur serviloj de la serio HP 3000 same kiel la procesorojn de tipo sur laborstacioj kaj serviloj HP Unix. Ĝi estas en perfekta sinsekvo de RISC-procesoroj.
Modeloj
Unu el la teĥnologioj uzataj en versio de PA-RISC, nome PA-7100, celas akceli prilaboradon por plurmediaj aplikaĵoj kaj konsistigas skizon de tio, kion Intel faros poste per sia teĥnologio MMX (MultiMedia eXtensions).
La lasta procesoro en tiu sinsekvo estas PA-8900, aperinta en 2005.
Péter Paczolay
Péter Paczolay [pacolai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paczolay Péter estis hungara konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto, ambasadoro.
Biografio
Péter Paczolay akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1980. En la sama jaro li edziĝis kaj li ekhavis juristan laborlokon en ŝtata entrepreno. Inter 1983-2005 li instruis en la universitato, sed ekde 1992 li ankaŭ estis katedrestro en Scienca Universitato Attila József, eĉ inter 1994-1998 li estis vicdekano. En 1989 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio, ĝuste post jardeko lia habilitiĝo okazis, profesoriĝis en 2000. En 2005 li membriĝis en en:Venice Commission. Inter 2006 kaj 2015 li estis konstitucia juĝisto, inter 2008-2015 li estis ties gvidanto. Li estis ambasadoro en Romo (2015-2017), poste juĝisto de Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 2004-2015.
Matthew Karnitschnig
Matthew Helmut KARNITSCHNIG (naskiĝinta en 1972) estas usona ĵurnalisto.
Vivo
Karnitschnig pasigis la junulajn jarojn kiel filo de aŭstra patro kaj usona patrino en Arizono. Dum mezlernejaj tempoj jam li raportis por "Phoenix Gazette". Li bakalauriĝis ĉe Hampden-Sydney-Kolegio en Virginio kaj mastriĝis ĉe Kolumbia Universitato. Lia kariero ĵurnalisto ekis ĉe Kinston Free Press en Norda Karolino. Poste li deĵoris raportiste kaj redaktiste por Bloomberg, Reuters kaj Business Week.
Post la starto de Politico.eu en aprilo 2015 li ekgvidis ties germanian oficejon.
Britona lingvaro
La britona lingvaro estas unu el la du subbranĉoj de la kelta lingvaro, kaj la alia estas la gaela lingvaro. Ĝi inkluzivas la nunajn kimra kaj bretona kaj aliajn malaperintajn kiajn la kornvala (revivigita dum la 20a jc.) kaj la kumbria. La nomo (Brythonic en angla lingvo), estis derivita de Sir John Rhys el la kimra brython, 'indiĝena kelta', malsame de anglosakso aŭ skoto.
Tiuj ĉi lingvoj estas parolitaj en Britio ekde la Ferepoko ĝis la nuno. Antaŭe kiel lingvo de la plejmulto sed nuntempe kiel minoritaraj lingvoj en Kimrio kaj Kernevo. En Irlando, Manksinsulo kaj Skotlando nur ekzistas atestoj pri gaela lingvaro. Malgraŭ tio ke ĝi estas insula kelta lingvo, la bretona estas lingvo parolata en Bretonio (Francio), pro la migradoj de britonoj okazintaj iom antaŭ la ekiĝo de la Mezepoko.
Nia scio pri la britonaj lingvoj venas el diversaj fontoj. Por la plej fruaj epokoj la lingvoj evidentiĝis per moneroj, enskribadoj, komentoj de klarikaj verkistoj, krom la loknomoj kaj personaj nomoj. Por pli fruaj lingvoj ekzistas informoj de verkistoj kaj de modernaj parolantoj.
Leksika komparo
La numeroj laŭ malsamaj britonaj lingvoj estas: ! GLOSA ! Bretona !! Kimra !! Kornvala ! PRA- BRITONA En la tabelo kiam ekzistas du formoj disigitaj de / temas unue pri masklo kaj ino.
Romanistiko
Romanistiko estas lingvoscienca fako, kiu okupiĝas pri latinidaj lingvoj (kiuj evoluis el la latina), kaj pri ties literaturoj kaj kulturoj.
Tio koncernas ĉefe la francan, la italan, la hispanan, la portugalan kaj la rumanan, sed ankaŭ la pli malgrandajn latinidajn lingvojn kiel la katalunan, la galegan, la provencan, la okcitanan, la romanĉan, la friulan kaj la sardan.
Keystone Studios
Studioj Keystone aŭ Keystone Studios estis frua kin-studio fondita en Edendale, Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono (kiu estas nune parto de Echo Park) la 4an de Julio, 1912, kiel Keystone Pictures Studio fare de Mack Sennett kun helpo de la aktoro-verkisto Adam Kessel (1866-1946) kaj de Charles O. Baumann (1874-1931), posedantoj de la entrepreno New York Motion Picture Company (fondita en 1909). Tiu kompanio filmis en kaj ĉirkaŭ Glendale kaj Silver Lake, Los-Anĝeleso, dum kelkaj jaroj, kaj ties filmoj estis distribuitaj de Mutual Film Corporation inter 1912 kaj 1915.
La originala ĉefa konstruaĵo, nome unua tute kompleta filmoscemejo kaj studio en la historio de kino, ankoraŭ staras. Ĝi estas en 1712 Glendale Blvd en Echo Park, Los-Anĝeleso.
Blankgorĝa tukano
La Blangorĝa tukano (Ramphastos tucanus) estas granda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko.
Disvastiĝo kaj subspecioj
Temas pri birdo kun granda beko, de ĉefe nigra supra plumaro kaj kiu troviĝas en Amazona pluvarbaro en sudorienta Kolombio, orienta Ekvadoro, orienta Peruo, norda Bolivio, suda kaj orienta Venezuelo, norda kaj okcidenta Brazilo, inkludante la basenojn de Amazono nome riveroj Tocantins kaj Araguaia kaj la Gujanojn. Ĝi preferas tropikajn humidajn arbarojn, sed loĝas ankaŭ en nehumidaj arbaroj kaj loke en riverecaj arbaroj en Cerrado.
Ĝi estis iam konsiderata du specioj, kun la suda kaj okcidenta nomiga subspecio, R. t. tucanus, nomita kiel Ruĝbeka tukano, kaj la norda kaj orienta subspecioj, R. t. cuvieri, kiel Kuviera tukano (kiam konsiderata kiel specio; R. cuvieri, Johann Georg Wagler, 1827). Tamen, la du subspecioj, kiuj diferenciĝas ĉefe pri la bekokoloro, interreproduktiĝas libere kie ili kuniĝas kaj pro tio meritas nur statuson de subspecioj. La subspecio R. t. inca el Bolivio estas de pridiskutebla valideco kaj povas konsistigi stabilan hibridan populacion inter tucanus kaj culminatus.
GOO
La vorto havas plurajn signifojn:
Blankgorĝa tukano
Priskribo
Kiel aliaj tukanoj, la Blangorĝa tukano estas brile kolora kaj havas grandan bekon. Ĝi havas totalan longon de 55-60 cm kaj pezon de 600 g. La beko estas tipe 14-18 cm longa. La ununura specio de tukano kiu estas pli granda estas la Tokoa tukano.
Ĝi havas nigran plumaron kun tre blankaj gorĝo kaj brusto bordita sube de mallarĝa ruĝa linio (tiu blanka parto estas malofta ĉe tukanoj kaj de tie la specifa nomo). La pugo estas brilflava kaj la subvosta bazo ruĝa. La nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula estas blua. La beko havas flavajn pinton, supran bordon kaj bazon de la supra makzelo, dum la bazo de la malsupra makzelo estas blua. La resto de la beko estas ĉefe nigra ĉe R. t. cuvieri kaj ĉefe ruĝbruna ĉe R. t. tucanus, kun intergradoj montrantaj miksitan koloron. Maskloj estas pli grandaj kaj longbekaj ol inoj, sed pri la resto ambaŭ seksoj estas similaj.
Junuloj estas rimarkinde pli mallongbekaj, pli nigraj, kaj havas pli senkoloran plumaron.
La Blangorĝa tukano de la raso cuvieri estas virtuale identa al la rilata Bluokula tukano de la raso culminatus, sed tiu lasta estas pli malgranda kaj havas proporcie pli mallongan bekon kun pli forta bekopinto. La voĉo estas ofte la plej fidinda distingilo inter specioj. La Blangorĝa havas hurlan eeoo, hju hju, dum la Bluokula havas grakan kanton.
Kutimaro
Etaj aroj aŭ pli komune paroj de birdoj moviĝas tra la arbaro per peza, pli ol malforta, onda flugo, rare fluganta pli da 100 m ĉiufoje. Tiu ĉi specio estas ĉefe arborema fruktomanĝanta, sed manĝas ankaŭ insektojn, lacertojn, birdovojn kaj aliajn etan predojn de vertebruloj.
Reproduktado
La ino demetas 2-4 blankajn ovojn en nekovrita kavajox alte en morta parto de vivanta arbo aŭ en malnova nesto de pegedo en morta arbo.
Ambaŭ seksoj kovas la ovojn dum 14-15 tagoj, kaj la tukanidoj restas en la nesto post eloviĝo. Ili estas blindaj kaj nudaj naske, kaj havas mallongan bekon kaj specialajn kusenojn en siaj kalkanoj por protektiĝi kontraŭ la aspra nestogrundo. Ili estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj kaj elnestiĝas post ĉirkaŭ 6 semajnoj. La gepatroj plue manĝigas la junuloj dum kelkaj semajnoj post elnestiĝo.
3318 Blixen
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la dana verkistino Karen Blixen (1885–1962).
Germana vinvojo
La Germana vinvojo aŭ Germana vinŝoseo - germane Deutsche Weinstraße - estas unu el la plej aĝaj vinvojoj kaj entute de turismaj vojoj en Germanio. Ĝi iras paralele al la federaciaj ŝoseoj 38 kaj 271 tra la vinregiono de Palatinato, en la sudoriento de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
(23709) 1997 TA28
(23709) 1997 TA28 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la grupo da asteroidoj tiel nomata "Greka Tendaro".
Germana vinvojo
La ŝoseo longas ĉ. 85 km. Ĝi iras de sudo al nordo kaj komenciĝas ĉe la "Germana vinpordego" en Schweigen-Rechtenbach ĉe la franca landlimo kaj finiĝas en la "domo de la Germana Vinvojo" en Bockenheim rande de Rheinhessen.
(23709) 1997 TA28
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Vrede vzw
Vrede vzw estas plurisma organizaĵo kiu celas antaŭenigi pacon kaj socian justecon internacie. Proparolanto Ludo De Brabander interpretas la mesaĝon de pacismo regule en la amaskomunikilaro. Krome, la organizaĵo administras la kvaronjaran revuon Vrede (paco) - Revuo por la internacia politiko kaj ludas gravan rolon en nombro de kontraŭmilitaj eventoj.
Historio
En marto 1949, Vrede fariĝis la Belga Unio por la Defendo de la Paco (BUVV aŭ UBDP, Union Belge pour la Défense de la Paix) fondita kiel belga filio de la World Peace Council (WPC - Monda Paco-Konsilio). La centro de aktiveco de la BUVV estis komence en Bruselo kaj Valonio. Je la flandra flanko komencis André De Smet en 1953 kun nederlandlingva revuo por la internacia politiko. Sub lia impeto ekestis en 1971 studocentro por paco kaj evoluo. Iom post iom ĉio estis arigita ĉe Vrede kaj nun la BUVV ekzistas ankoraŭ nur sur papero.
En 1993 Vrede vzw adaptis ĝian funkciadon en funkcio de la nova potencorilatoj post la falo de la berlina muro. Venis pli da atento por interkapitalistaj konfliktoj, la akra kontrasto inter la norda kaj suda hemisfero kaj la degenero de la tutmonda vivmedio.
Vidu ankaŭ
Internacia Reto de Muzeoj por Paco
Paco
Nobelpremio pri paco
Eksteraj ligiloj
[Http://vrede.be Oficiala retejo]
Baldueno la 2-a (Jerusalemo)
Balduin Le Bourg (mortis la 21-an de aŭgusto 1131) estis en la jaroj 1100 ĝis la jaro 1118 la dua krucista grafo de Edessa kaj ekde la jaro 1118 ĝis sia morto en 1131 la tria reganto de la krucista Jerusalema reĝlando
Quintanilla del Molar
Quintanilla del Molar [kintaNIlja delmoLAR] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Quintanilla del Molar estas etimologie komprenebla kiel Bieneto de la Muelejo. Tiukadre aperas en la supra duono de la blazono domo, kiel simbolo de la bieno, super du muelradoj, kiel simbolo de la muelejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 57 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Quintanilla del Molar formas parton, kun la municipo de Roales de Campos, de eksklavo de la provinco Valadolido ene de la provinco Zamoro (nome Enclave de Roales y Quintanilla). La municipo estas trapasata okcidente per la rojo de la Vega, kaj parto de ĝia municipa teritorio formas parton de la Birdoprotekta Areo ZEPA Penillanuras-Campos Sur kaj de la ZEPA Penillanuras-Campos Norte.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
La Châtelaine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Arbois.
Geografio
La Châtelaine situas sur la unua altebenaĵo de Ĵuraso ĉe la bordo de la klifo de la sakvalo de Les Planches-près-Arbois.
Historio
Oni trovis spurojn de homoj el la Prahistorio sur la teritorio de la komumuno. La unua skribaĵo kiu parolas pri la mezepoka kastelo datiĝas de la 11-a jarcento. Ĝi estis rekonstruita dum la 14-a jarcento, sed en 1480, la armeo de Ludoviko la 11-a detruis la kastelon. La Châtelaine iĝis franca en 1678 post la traktato de Nijmegen, kiam la Franĉ-Konteo iĝis franca.
artefaritaj vidindaĵoj
La preĝejo de la vilaĝo estis konstruita dum la 17-a jarcento, kaj la sonoril-turo estis aldonita dum la 19-a jarcento. Ene videblas riĉa heredaĵo, notinde oni trovas statuon de Dipatrino kun Infano el alabastro(16-a jarcento), relikvujo-n(18-a jarcento) kaj hostiujo-n el arĝento (17-a jarcento).
Ĉeestas ankaŭ ruinaĵoj el la kastelo mezepoka.
Loka famulo
La grafino Mahaut d'Artois vivis en la kastelo dum la 13-a jarcento.
Ekonomio
La loĝantoj de la Châtelaine, kiuj laboras surloke, perlaboras en la unuaranga sektoro (agrikulturo kaj arbara mastrumado). Ĉeestas ankaŭ turismaj laboroj (Estas hotelo kaj restoracio en la vilaĝo). Plejparte la loĝantoj iras perlabori eksteren.
Demografio
Loĝantara evoluo en La Châtelaine ekde 1793
Ofiono
Laŭ la orfea mitaro, Ofiono aŭ Ofioneo (el la greka Όφίων, serpento) estis titano, kiu, kune kun Eŭrinomo, regis la universon antaŭ la surtroniĝo de Krono kaj Reo. Kvankam neniu fonto mencias tion, kiel titano li verŝajne estis filo de Urano kaj Geo.
Laŭ Nono, Ofiono ruĝkolore gravuris sur sep slaboj ĉiujn aŭgurojn pri la destino de la universo, de la urboj kaj de ilia loĝantaro. Tio multe similigis lin al la origina orfea dio Faneso, partnero de Ananko (Eŭrinomo) kaj ankaŭ serpent-forma diaĵo kiu ĉirkaŭis la kosmon. Li estis identigita ankaŭ al la oceana titano Oceano (do Eŭrinomo estus Tetiso), multfoje prezentita kiel serpento.
Literaturaj fontoj
La plej antikva mencio pri ĉi tiu diaĵo troviĝas en la verko Heptamychia, de Ferecido (6-a jarcento a.K.). En kelkaj el ĝiaj fragmentoj, tiu filozofo priskribas la miton pri ke la unuaj konataj povoj (Zaso, Ktonio (tero) kaj Ĥrono (tempo) ekzistadis ekde la komenco de la universo, kreita de tiu lasta. Li ankaŭ rakontas la naskiĝon de Ofiono kaj la postan bataladon inter la gedioj (ĉefitaj de Krono) en unu flanko kaj Ofiono kaj lia idaro en la alia. Laŭ Ferecido, Ofiono malvenkis, kaj post interkonsento li ekziliĝis sub la Oceano.
Eŭsebio de Cezareo, mencias en sia Praeparatio Evangelica tiun miton, kaj asertas ke Ferecido prenis ĝin el la fenicia mitologio, pravigante tiun aserton per mencio pri Filo el Bibloso. Verŝajne, tiu temo iĝis tre populara en la orfea poezio, pri kiu nur konserviĝas kelkaj fragmentoj. Apolonio el Rodiso priskribis kanton de Orfeo kiu pritraktas la malvenkon de Ofiono kaj Eŭrinomo, ĉifoje fare de Krono kaj Reo. Li adaptis la orfean miton pri kreado, anstataŭante la bazajn gediojn Hidro kaj Geo per Ofiono kaj Eŭrinomo.
Ankaŭ Likofrono verkis pri tio, rimarkante la rolon de Reo, patrino de Zeŭso. Laŭ li, tiu titanino estis lerta batalantino, kaj pro tio ŝi sukcesis ĵeti la antaŭan reĝinon de la mondo, Eŭrinomo, al Tartaro. Ŝi ankaŭ ĉefrolas tiun rakonton laŭ la verkado de Nono, kiu klare agnoskas Ofionon kiel pleja reganto antaŭ la surtroniĝo de Krono.
Ofiono en la pelasga mito pri kreado
La fama mitologiisto Robert Graves baziĝis sur tiu rakonto por pravigi sian teorion pri antikva pelasga mito, laŭ kiu Ofiono estus giganta serpento kiu spruĉis pro la dancado de la supera diino Eŭrinomo sur la maraj ondoj. Laŭ li, ambaŭ diaĵoj unuiĝis, kaj Eŭrinomo aliformiĝis en kolumbo kaj demetis la kosman ovon. Ofiono ringiĝis sur ĝi, kaj el tiu kovado naskiĝis la tuta universo.
Eŭrinomo kaj Ofiono translokiĝis al Monto Olimpo, sed la serpenta-diaĵo kolerigis la diinon pro tio ke li fanfaronis pri esti la kreanto de la Universo. Eŭrinomo piedbatis lin, elŝiris liajn dentojn kaj ekzilis Ofionon en la subteran abismon. Malgraŭ tio, ŝi daŭrigis sian kreadan dancadon: Eŭrinomo generis la planedojn, kaj asignis ĉiun al titana paro.
Tamen, multaj fakuloj ne konsentas kun tiu interpretado, ĉar ĝi ne multe kongruas kun la konservitaj tekstoj, kaj ĝi estas tro idiosinkrazia por iĝi nerefutebla.
Aliaj roluloj same nomitaj
Krom la antaŭa, Ofiono estis la nomo de du pliaj roluloj de la helena mitologio:
VIR
La vorto havas plurajn signifojn:
Rozsály
Rozsály [roĵAj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Fehérgyarmat.
Situo
Rozsály situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj proksime de la rumana landlimo. Csenger troviĝas 25, Fehérgyarmat 28, Mátészalka 55 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio pri la komunumo devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio "Rosal", kiu baldaŭe iĝis grava bienocentro. Iam burgo konstruiĝis, kiun la turkoj vane sieĝis en 1562, sed post 2 jaroj Johano la 2-a (Hungario) okupis ĝin. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, interretejo, kuracejo, familihelpa servo, poŝto.
Famuloj
En Rozsály naskiĝis:
GOP
La tri-litera kombinaĵo GOP havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Listo de unuformaj ebenaj kahelaroj
Ĉi tie estas listigitaj unuformaj kahelaroj da la eŭklida kaj hiperbola ebenoj.
Konveksaj unuformaj kahelaroj de la eŭklida ebeno
Sube estas montritaj la 11 konveksaj unuformaj kahelaroj de la eŭklida ebeno kaj iliaj dualaj kahelaroj.
Estas tri regulaj kaj 8 duonregulaj kahelaroj de la ebeno.
Ricevanto (biologio)
Ricevanto estas (laŭ PIV) molekulo, al kiu ligiĝas hormono aŭ peranto, el kio rezultas ŝanĝiĝo de la formo de la ricevanto kaj konsekvence de la ĉela metabolo.
Listo de unuformaj ebenaj kahelaroj
Konveksaj unuformaj kahelaroj de la eŭklida ebeno
Dualaj kahelaroj estas listigitaj per iliaj edraj konfiguroj, kiu estas vico de verticoj kiuj estas ĉirkaŭ ĉiu edro, ĉiu vertico estas priskribita per sia kvanto de lateroj ĉe si.
Ĉi tiuj 11 unuformaj kahelaroj havas 32 malsamajn unuformajn kolorigojn. Unuforma kolorigo permesas al identaj edroj al esti kolorigitaj (kaj konsiderataj) malsame, tamen konservante vertico-transitivecon. Noto: Iu el la bildoj de kahelaroj en ĉi tiu artikolo estas ne unuforme kolorigitaj.
Aldonaj unuformaj kahelaroj
Estas ankaŭ aldonaj unuformaj kahelaroj, kiuj povas esti konsiderataj. Ili havas jenajn diferencojn de la supre listigitaj:
Entute povas esti konsiderataj 39 unuformaj kahelaroj. sube ili estas donitaj per vertica konfiguro kaj simbolo de Wythoff.
La 3 novaj kahelaroj kun du {∞} edroj:
La 4 novaj kahelaroj, faritaj surbaze iuj el la 11 la bazaj, per anstataŭigo de iuj edroj per {∞} edroj:
Ereĥteiono
La Ereĥteiono, Erekteo aŭ Erektejo (Ἐρέχθειον) estas antikva greka templo ĉe la norda flanko de Akropolo de Ateno en Grekio kiu estis dediĉita kaj al Ateno kaj al Pozidono. La templo kiel estas nuntempe vidata estis konstruita inter la jaroj 421 kaj 406 a.K. Ties arkitekto estis eble Mnesikles, kaj ĝia nomo derivas el adorejo dediĉita al la legenda greka heroo Eriktonio el Ateno. La skulptisto kaj konstruisto de la strukturo estis Fidiaso, kiu estis dungita de Periklo por konstrui kaj la Erekteon kaj la Partenonon. Kelkaj sugestis, ke ĝi estis eble konstruita por honoro de la legenda reĝo Erekteŭso, kiu ŝajne estis entombigita najbare. Erekteŭso estis menciita en la verko de Homero nome Iliado kiel granda reĝo kaj reganto de Ateno dum la arkaika periodo, kaj Erekteŭso kaj la heroo Eriktonio estis ofte sinkretigitaj.
Listo de unuformaj ebenaj kahelaroj
Aldonaj unuformaj kahelaroj
La cetera listo inkluzivas 21 kahelarojn, el ili 7 estas kun {∞} edroj. Estas nur 14 unikaj situoj de lateroj de ĉi tiuj 21 kahelaroj, kaj sube ili estas grupigitaj laŭ situo de lateroj en 14 specojn. La unua speco havas situon de lateroj identan al tiu de 3.4.6.4 kahelaro.
La {p,q} familioj
Estas malfinia kvanto da regulaj kahelaroj de la hiperbola ebeno. La kahelaroj povas esti konstruitaj el regulaj konveksaj p-lateroj, kun q el ili ĉirkaŭ ĉiu vertico (do kun simbolo de Schläfli {p,q}), se sumo de la anguloj ĉe vertico estas pli granda ol 360 gradoj (la angula difekto estas negativa). La kondiĉo povas esti skribita kiel Do povas esti ĉirkaŭ ĉiu vertico:
Surbaze de ili per operacioj povas esti konstruitaj unuformaj neregulaj kahelaroj.
Sube estas montritaj du familioj - {7,3} (3 sepanguloj aŭ 7 trianguloj ĉirkaŭ ĉiu vertico) kaj {5,4} (4 kvinlateroj aŭ 5 kvadratoj ĉirkaŭ ĉiu vertico)
La bildoj estas projekcioj kiel diska modelo de Poincaré.
La (p q r) familioj
Ankaŭ estas familioj konstrueblaj per konstruo de Wythoff kun nombroj (p q r) kun p≥4, q≥3, r≥3 (ne priskribeblaj per simbolo de Schläfli {p,q}).
En ĝenerala okazo ĉi tiaj familioj ne inkluzivas regulajn kahelarojn. Montrita sube aperinta en (4 3 3) familio regula ordo-8 triangula kahelaro fakte respektivas al {8,3} familio.
Sube estas montrita (4 3 3) familio.
La bildoj estas projekcioj kiel diska modelo de Poincaré.
Ereĥteiono
La Portiko de la Kariatidoj
Unue el plej fame rekonataj konstruelementoj de la Ereĥteiono estas la Portiko de la Kariatidoj, kiuj estas skulptaĵoj de virinoj vestantaj tunikojn, kiuj funkcias kiel kolonoj. Ili estas uzataj kiel elementoj de la ionika ordo.
La Ereĥteiono kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Ereĥteionon:
Universitato de Dunaújváros
Universitato de Dunaújváros [dunaUjvAroŝ], (origine hungare Dunaújvárosi Egyetem) estas universitato pri metalurgio, kie lernis en 2011 5000 studentoj.
Historio
En 1953 oni establis teknikan lernejon nomatan pri Antal Kerpely (patro), kie oni instruis metalurgion. Tamen ekde 1951 jam oni instruis metalurgion en vespera lernejo. En 1954 ankaŭ la kolegio ekfunkciis. Ekde 1962 jam oni instruis en alta grado. En 1969 ĝi ricevis statuson altlernejo, samtempe ĝi estis unuigita al Universitato de Miskolc kiel fakultato. En 2000 la fakultato memstariĝis kiel altlernejo. Tiutempe oni lernas ankaŭ angle, eĉ ne nur metalurgion, sed ankaŭ informadon kaj inĝenierajn studojn. La altlernejo donas diversajn diplomojn: BA kaj BSc. En 2016 la altlernejo estis deklarita universitato.
Vizzolo Predabissi
Vizzolo Predabissi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
For the New Intellectual
For the New Intellectual: The Philosophy of Ayn Rand (Esperantigite Por la Nova Intelektulo: La Filozofio de Ayn Rand) estas anglalingva libro de Ayn Rand. Ĝi estis eldonita en 1961. Ĝi estas la unua nefikcia libro de Rand. Multo de ĝi konsistas elĉerpaĵoj el ŝiajn romanojn (We the Living, Himno, The Fountainhead, kaj Atlas Shrugged).
Vizzolo Predabissi
Najbaras la komunumoj Colturano, Dresano, Casalmaiocco (LO), Melegnano, Cerro al Lambro, Sordio (LO) kaj San Zenone al Lambro.
Lajka
Lajka (Ruslingve Лайка = "bojanto"; n. ĉ. 1954; m. 3-a de novembro 1957) estis la unua besto, kiu atingis unuafoje la kosmon. Ĝi estis vaghundo de Moskvo, oni kaptis ĝin surstrate. Ĝi mortis en la kosmo: oni katenis ĝin al la sidejo, dum la lanĉo la pulsonombro triobliĝis. Ĉe la sengraviteco tio malpliiĝis, sed ĝin kaptis paniko, streso. Ĝi mortis 5 horojn post la lanĉo, plej verŝajne pro tro-varmiĝo de la kapsulo. Ĝi veturis en Sputniko 2. La mortinta hundo ankoraŭ rivoluis 2570-oble la Teron kaj poste eniris la atmosferon kaj forbrulis la 4-an de aprilo de 1958.
CRV
La vorto havas plurajn signifojn:
Vobarno
Vobarno estas komunumo de Italio.
12-a SAT-Kongreso 1932
La 12a kongreso de SAT okazis en Stutgarto inter la 6-a kaj la 11-a de aŭgusto 1932. Ĝin partoprenis 245 homoj el 12 landoj.
Wolfgang Schüssel
Wolfgang SCHÜSSEL (naskiĝinta la 7-an de junio 1945 en Vieno) estas aŭstra politikisto.
Vivo politika
La membro de la Aŭstruja Popola Partio estis de 1979-2003 (kun interrompoj) kaj de 2006-11 deputito al la Nacia Konsilio. De 1989-95 li estis ministro pri ekonomiaj aferoj. En 1995 li iĝis nacia estro de sia partio. De 1995-2000 li deĵoris kiel vickanceliero kaj ministro pri eksteraj aferoj en la kabinetoj de la socialdemokratoj Franz Vranitzky kaj Viktor Klima. Tiam li influis pozitive la unuiĝon de la Respubliko Aŭstrujo al la Eŭropa Unio; krome li (nesukcese) laboris por forlasi la tradician neŭtralecan politikon de Aŭstrujo.
Kiel kanceliero
Post la elektoj de 1999 - kiam la dekstrapopulisma FPÖ voĉdone venkis la ÖVP kaj iĝis la dua plej granda partio en la ŝtato - Schüssel tuj deklaris iri opozicien. Sed post nesukcesaj interparoladoj kun la SPÖ por daŭrigi la t.n. Grandan koalicion (17.12.1999-21.1.2000) li, sen komisio de la Prezidanto de Aŭstrio, ekinterparolis kun FPÖ-anoj. Malgraŭ - parte ankaŭ dirigitaj kaj ofte eĉ histeriaj - protestoj de ene kaj ekstere de Aŭstrujo, la interparoladoj sukcesis kaj en la 4-a de februaro 2000 li fariĝis kanceliero.
Schüssel ne laciĝis substreki ke sia politikstilo koncerne fremdulojn baziĝu sur toleremeco kaj malfermiteco. La komencon de oktobro 2000 Schüssel faris kontrakton kun Usono pri damaĝokompensoj de iamaj NS-punlaborintoj. La malensorĉado de la dekstrapopulismuloj pro ilia partopreno registara kondukis Schüssel al glora venko ĉe la elektoj de novembro 2002.
Post la malvenkoj de la konservativistoj
Post la malvenko la 1-an de oktobro 2006 li demisiis (kaj restis provizore registarestro ĝis la 11-a de januaro 2007). Li gvidis la interparoladojn kun la socialdemokrata frakcio ĝis la lasta tago. Li ne volis fariĝi ministro sub la nova (socialdemokratia) kanceliero Alfred Gusenbauer kaj rezignis pri la estrado de sia partio. Samtempe li fariĝis frakciestro en la parlamento. Post novaj malbonaj rezultoj ĉe la elektoj en la 28-a de septembro 2008 Schüssel transdonis ankaŭ tiun oficon al la nova partiestro Josef Pröll.
En septembro de 2011 Schüssel forlasis la parlamenton. Kiel kaŭzon li menciis voli faciligi esplorojn pri eble la kriminalan juron tuŝantaj decidoj de la estraro de Telekom Austria, kion malhelpus lia imuneco parlamentana.
Mühlheim am Main
Mühlheim am Main estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Offenbach de la federacia lando Hesio, kaj estas ties plej norda parto, tuj sude de la rivero Majno. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
GOR
La tri-litera kombinaĵo GOR havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Corvus
Corvus povas aludi al:
Ogg
Pri la aliaj signifoj de OGG rigardu en OGG.
Ogg estas la nomo de la ĉefa projekto de la institucio Xiph.Org, kies celo estas kreo de liberaj dosierformoj por plurmedio.
Ofte la aŭdo estas kompaktigita en la Ogg Vorbis formo, sed ankaŭ povas esti kompaktigita en Speex, FLAC aŭ eĉ MP3 (kvankam uzado de ĉi tiu lasta malliberigas la kunmetan aranĝon). La filmo (video) povas esti kompaktigita en Theora aŭ Dirac, sed ankaŭ en iu ajn aranĝo ekzemple: XviD aŭ DivX.
Dosierfinaĵoj
Vidu plu ĉe http://wiki.xiph.org/index.php/MIME_Types_and_File_Extensions
Ewelina Wojnarowska
Ewelina Wojnarowska (naskiĝis la 13-an de decembro 1986) estas pola kajakistino, mondĉampionino kaj vicmajstrino de Eŭropo. Ŝi estas membrino de la Sporta Klubo Warta Poznań. Ŝia plej granda sukceso estas ora medalo de mondĉampioneco en Moskvo en 2014 en stafeta konkurso K1 4×200m. Wojnarowska gajnis ankaŭ tri arĝentajn kaj du bronzajn medalojn de tergloba ĉampioneco, kaj ankaŭ tri arĝentajn, kvar bronzajn kaj unu oran diskon de la Malnova Kontinento. Dum Universiado en Kazano ŝi akiris bronzan medalon (K-4 500 m) kune kun Agnieszka Kowalczyk, Edyta Dzieniszewska kaj Magdalena Krukowska.
Meleagro
Meleagro (Meleagris) estas genro el la ordo de kokoformaj birdoj, familio Fazanedoj (Phasianidae), de 2 specioj kun vosto ventumilforma disetendebla kaj kun haŭtpoŝo sub la beko, el kiuj la plej konata estas ofte tenata kiel kortobirdo. La meleagrobleko estas la gluglo. Kvankam la termino plej ĝuste aludas al la genro, estas uzebla ankaŭ en aliaj taksonomiaj niveloj, tio estas por la plej konata specio nome Meleagris gallopavo, por la subfamilio Meleagrenoj (Meleagridinae) kiu foje estas konsiderata de kelkaj fakuloj kiel propra familio Meleagredoj. Ĉiukaze, escepte por la specia nivelo, la aliaj tri kazoj koincidas kaj oni parolas pri la sama animalnombro.
Meleagroj estis klasitaj en la taksonomia ordo de Kokoformaj. Ene de tiu ordo ili estas parencoj de la familio/subfamilio Tetraonedoj (Tetrao). Meleagroj havas distinga karnan bridon kiu pendas sub la beko, kaj karnan protuberancon kiu pendas el la bekopinto nome karunklo. Kun enverguroj de 1.5-1.8 m, la meleagroj estas certe la plej grandaj birdoj en la malfermaj arbaroj en kiuj ili loĝas. Kiel ĉe multaj specioj de kokoformaj birdoj, la ino estas pli malgranda kaj estas multe malpli kolora ol la masklo.
Kiam eŭropanoj unuafoje vidis tiujn birdojn ekestis konfuzo kun birdoj de la genro Numida, kiuj laŭdire venis al Eŭropo tra Turkio, de kio devenas la angla nomo "Turkey"; por portugaloj la meleagroj venis al Eŭropo el Peruo kaj tiele ili nomiĝis en la portugala peru. La konfuzo kun Numidoj trapasis al la latina scienca nomo ĉar Numidoj estas Numida meleagris de la greka μελεαγρίς, de kio venas la nomo de la genro Meleagris por meleagroj. La hispanoj rilatigis tiun genron kun la Pavo pro la kutimo malfermi voston kiel ventumilo kaj uzis tiun vorton "pavo" por la meleagroj, dum la iama "pavo" iĝis "pavo real", tio estas "reĝa pavo". Aliaj lingvoj nomigis la meleagrojn per onomatopea aludo al bruega gluglo.
Komuna meleagro
Ĝia plej kutima specio estas la Komuna meleagro (Meleagris gallopavo), kies prahejmo estas parto de Nord-Ameriko kaj Mez-Ameriko. Ĝi estis kunportita al Eŭropo en la 16-a jarcento. Ĝia sovaĝa natura formo hodiaŭ jam apenaŭ estas trovebla, sed la hejmigitaj subspecioj disvastiĝis en la tuta mondo kaj oni bredas ilin ĉefe pro la viando.
Ĝi havas diversajn kolortipojn, el kiuj la plej oftaj estas la bronza, blanka kaj nigra tipoj. La meleagron karakterizas la kornoforma karnaĵo super la beko, kiu estas tre forte evoluinta ĉe la masklaj birdoj. Ĝia kapo, kolo estas preskaŭ senplumaj, verukaj. Ĝia kapo estas malgranda, la kolo svelta, la korpo granda, la kruroj longaj. La ino demetas jare 30–60 ovojn. La kovado daŭras 28 tagojn, la eloviĝantaj meleagridoj estas sentemaj ĝis aĝo de 7–10 semajnoj, kiam ilia kapo kaj kolo ruĝiĝas (ili febras). Tiam oni devas ilin zorge nutri, protekti kontraŭ la malvarmo kaj humido.
Hejma meleagro
La Hejma meleagro devenas el la Komuna meleagro.
La bredataj specioj en Hungario (1980):
La meleagro estas utila birdo inter ekstensa bredado, ĉar ĝi voras la insektojn.
(8107) 1995 BR4
(8107) 1995 BR4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Meleagro
Hejma meleagro
Tradicie, usonanoj manĝas meleagraĵon ĉe Danktago.
La hejmaj meleagroj kutime ne flugas pro la pezo, sed teorie ili povas flugi ĝis 90 m aŭ sur arbo por eviti predantojn.
Jukatana meleagro
Malpli konata specio estas la alia specio nome Jukatana meleagro, Meleagris ocellata, kies indiĝena teritorio estas Jukatano en suda Meksiko.
Norvega krono
La norvega krono estas la valuto de Norvegio.
Dum aprilo 1875 la antaŭaj moneroj talero (specie-taler) kaj ŝilingo (skilling) anstataŭiĝis per krono (krone) kaj oero (øre). La unua serio de la novaj moneroj havis portreton de la tiama norvega reĝo Oskaro la 2-a. Ĝis la jaro 1924 Norvegio estis ŝtatomembro de la skandinavia valuta unio, kaj la norvega krono ankaŭ validis en Svedio kaj Danio, kaj reciproke la dana kaj sveda mono en Norvegio.
1 krono egalvaloras al 100 oeroj.
Monente ekzistas moneroj en valoro de 50 oeroj, 1, 5, 10 kaj 20 kronoj, samkiel monbiletoj en valoro de 50, 100, 200, 500 kaj 1.000 kronoj.
La antaŭaj moneroj de 1, 5, 10 kaj 25 oeroj ne plu cirkulas.
Moneroj
Ĉiuj moneroj bildigas tipe norvegajn simbolojn kaj signojn kiel ekzemple stiligitan vikingan ŝipon, ornamaĵoj de tradiciaj lignaj preĝejoj aŭ la ordenon de sankta Olavo.
La 10- kaj 20-kronaj moneroj havas portreton de la norvega reĝo Haraldo la 5-a. Tamen aparte de la 20-kronaj moneroj ekzistas multaj specialaj eldonoj, kiuj havas aliajn motivojn.
Monbiletoj
Sur la aktualaj monbiletoj bildiĝas norvegaj artistoj kaj sciencistoj.
Ernő Jendrassik
JENDRASSIK Ernő (jendraŝik) estis hungara kuracisto pri internaj malsanoj kaj neŭrologo, universitata profesoro, membro de MTA naskita en Koloĵvaro la 7-an de junio 1858 kaj mortinta en Budapeŝto la 21-an de decembro 1921. Li estis la filo de fiziologo Jenő Jendrassik.
Biografio
Ernő Jendrassik diplomitiĝis en 1880 en la universitato de Budapeŝto, poste eksterlande kvalifigis sin (1883: Lepsiko kaj Munkeno, 1884: Vieno en 1885 en Parizo ĉe Charcot. En 1887 li iĝis privatprofesoro pri neŭreologio, de 1893 publika, ordinara profesoro pri neŭropatologio, inter 1908–21 publika ordinara profesoro pri la internaj malsanoj de la Universitato de Budapeŝto, direktoro de la internkliniko 4-a.
40706 Milam
40706 Milam estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en proksimuma orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 11-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
(15644) 4157 P-L
(15644) 4157 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
40706 Milam
Nomo
Ĝia nomo honoras la astrokemiistinon Stefanie N. Milam, de la Kosmofluga Centro Goddard de la NASA. Ŝia sperto etendiĝas tra la elektromagneta spektro kaj de la interplanedaj glacioj ĝis la evoluitaj steloj kaj objektoj de la sunsistemo. Ŝi estas Anstataŭanta Scientistino de Projekto por Planedoscienco por la Kosmoteleskopo James Webb.
8-a de februaro
La 8-a de februaro estas la 39-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 326 tagoj restas (327 en superjaroj).
Die Bühne
Die Bühne (ekde 1982 nur Bühne) estas la plej granda kaj grava aŭstra teatra kaj kultura magazino.
8-a de februaro
Je la 8-a de februaro okazis, interalie:
Die Bühne
Historio
Ĝia unua eldoniĝo estis en la 6.11.1924 kun la subtitolo Zeitung für Theater, Literatur, Film, Mode, Kunst, Gesellschaft und Sport en la Kronos-eldonejo de la de Imre Békessy eldonita taggazeto populara Die Stunde. Ĝi estis moderna kaj spektantarproksima batalante kontraŭ la kreskanta kontraŭjudismo. Bildoj pri dancistinoj kaj virinoj estis prezentitaj intertempe iomete aŭdace/maldecete, tamen engaĝiĝis la redaktistaro tre por virinaj temoj (ekz. pri la Viena virina akademio, ekzozicioj de artistinoj ktp.). Unua ĉefredaktisto estis Hans Liebstöckl, kiun posteulis Josef C. Wirth. Inter la kunlaboristaro nombriĝis i.a. Fred Heller, Gretl Müller (kiel gvidantino de la pri-moda redakcio), Liesl Weil kaj Erni Kniepert kiel ilustrantistinoj. Kunlaboranto estis krome Victor Wittner.
Dum la kvereloj inter Adolf Loos kaj la viena artaĵproduktejo Wiener Werkstätte la ĵurnalistoj malapogis Loos. En 1926, per la transpreno de Kronos-eldnejoj, ankaŭ Die Bühne ekapartenis al Vernay-eldonejo. Ĝis Anschluss en marto 1938 aperis 468 eldonoj. Tuj poste iĝis la t.n. arj-igo (maljudigo) de la folioj kaj nova estro redakcia iĝis Raimund Haintz. Ĝis 1943 la nomo iĝis Wiener Bühne; tiam skribis por ĝi i.a. Franz Nabl kaj Erhard Buschbeck.
8-a de februaro
Tagoj de semajno
La 8-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Die Bühne
Aktuala situacio
Eldonistoj hodiaŭa de tiu ĉi sukcesa kulturmagazino estas Wiener Bühnenverein kaj VGN Medien Holding GmbH.
Die Bühne raportas regule kaj ofte ekskluzive pri aktualaĵoj el la plej gravaj teatrejoj de Aŭstrio (i.a. Ŝtata Operejo de Vieno, Burgteatrejo, Akademietheater, Theater in der Josefstadt, Theater der Jugend, Vereinigte Bühnen Wien, Landestheater Niederösterreich, Landestheater Linz. Troviĝas en la magazino ja anoncoj, bazegaj informoj, intervjuoj, bildoj multaj - sed mankas recenzoj kaj postenscenigaj raportoj. La fokusoj estas pri Vieno, Malsupra Aŭstrio kaj Supra Aŭstrio; el aliaj partoj de Aŭstrio nur la plej gravo menciatas. Pri Festivalo de Salcburgo kaj Wiener Festwochen specialaj dokumentadoj ja estas.
Ĝia rimarkinde granda eldonkvanto ŝuldiĝas precipe je liverado kune kun teatraj subskriboj. La gazeto taksatas frua ekzemplo de klientrelata kontaktilo (relationship marketing); danke al ĝia elstara kvalito oni rajtas ĝuste nomi la magazinon vera fakgazeto.
Sényő
Sényő [ŝEnjO] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Nyíregyháza.
Situo
Sényő situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nyíregyháza troviĝas 15, Baktalórántháza 19, Ibrány 23, Budapeŝto 243 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1320. Laŭ la hungara geografia kolektaĵo la bienoj estas duaklasaj laŭ la kvalito. Ĉefe oni kulturis tabakojn. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kuracejo, poŝto.
CMI
La vorto havas plurajn signifojn:
Norihiro Karatani
Norihiro Karatani (柄谷 典宏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara kaj Júbilo Iwata.
Saint-Germain-de-Lusignan
Saint-Germain-de-Lusignan [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,251 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Germain-de-Lusignan situas en la sudo de la departemento Charente-Maritime kaj ĝin trairas la rivero Seugne.
(19964) 1987 BX1
(19964) 1987 BX1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Listo de vinvojoj
La  listo de turismaj vinvojoj enhavas turismajn vinvojojn de diversaj landoj:
Montmorency (metroo de Montrealo)
Montmorency estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en kvartalo Laval-des-Rapides de Laval. Ĝi estis malfermita la.
András Laár
András Laár [andrAŝ lAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Laár András estas hungara aktoro, humuristo, komikisto komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto, orkestrestro, budhisma pastro.
András Laár naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Laár komencis violonadi en aĝo 10, post jaroj li ŝanĝis la instrumenton al gitaro. Komence li lernis private, poste li estis memlernanto. En 1981 li aliĝis al ĵus fondita ŝlagrorkestro, iom poste ilia ŝlagro atingis la unuan lokon en televizia festivalo. En 1986 li jam estis videbla en malgranda teatro. Aliĝis al la spektaklo Róbert Dolák-Saly, iliaj komikaĵoj estis videblaj ofte ankaŭ en la Hungara Televizio. Tiutempe la ŝlagrorkestra muzikado ne ĉesis, nur maloftiĝis. En 1990 li akiris diplomon en budhisma seminario en Budapeŝto (li estis ankaŭ akceptata pastro), poste li instruis budhisman filozofion 3 jarojn en hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola. En 2002 li travivis miraklan resaniĝon (kaŭzita de en:Spinal disc herniation, kiu dum minuto ĉesis pro konstantaj preĝadoj de jogistoj. Li fondis propran orkestron en 2016. Li ricevis premion en 2006. Li edziĝis dufoje kaj havas resume 4 filojn.
Elektitaj ŝlagrokomponaĵoj
(Ĝenerale li estis kunkomponisto, ankaŭ tekstopoeto.)
Hipostilo
En arkitekturo, hipostilo havas tegmenton kiu estas eltenita de kolonoj, kiel ĉe la Granda Hipostilo de Karnak. La vorto hipostilo devenas el la Antikva greka ὑπόστυλος hypóstȳlos kun signifo "sub kolonoj" (kie ὑπό hypó kun signifo sube kaj στῦλος stŷlos kun signifo kolono). La tegmento povas esti konstruita el linteloj de ŝtono, ligno aŭ alia rigida materialo kiel fero, ŝtalo aŭ plifortigita cemento. Povas esti plafono. La kolonoj povas esti ĉiuj samaltaj aŭ, ĉe la kazo de la Hipostilo ĉe Karnak, la kolonoj flanke de la centra spaco povas esti pli altaj ol tiuj flankaj.
Per kombino de kolonoj kaj arkoj, la hipostilo iĝas unu el du ĉefaj tipoj de moskeoj. En multaj moskeoj, ĉefe ĉe la komencaj kunsidaj moskeoj, la preĝejo havas la hipostilan formon. Unu el plej fajnaj ekzemploj de la hipostilaj moskeoj estas la Granda Moskeo de Kajruano (ankaŭ nomita Moskeo de Ukba) en la urbo Kajruano, Tunizio.
La hipostilo estas amplekse uzata en moderna arkitekturo.
(114208) 2002 VH107
(114208) 2002 VH107 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Petra Kvitová
Petra Kvitová ([]; naskiĝis en Bílovec, Ĉeĥoslovakio) estas profesia tenisistino el Ĉeĥio. Ŝia plej alta listigo en la rangolisto de la Virina Tenisa Asocio (WTA) estas n-ro 2, kiun ŝi atingis en oktobro 2011. Ŝi iĝis la 6-a ĉeĥa tenisisto kiu sukcesis la liston de 10 plej bonaj tenisistoj.
(114208) 2002 VH107
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Roales de Campos
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,7 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis 100 loĝantojn el 1996 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 88 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Roales de Campos formas parton, kun la municipo de Quintanilla del Molar, de eksklavo de la provinco Valadolido ene de la provinco Zamoro (nome Enclave de Roales y Quintanilla). La municipo estas trapasata okcidente per la rivero Cea.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Mikaelo, de baroka stilo de la 18-a jarcento.