cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tereza el Avilo
Sankta Tereza el Avilo (Ávila, Hispanio 28-a de marto 1515 - Alba de Tormes, Hispanio 4-a de oktobro 1582), konata ankaŭ kiel Sankta Tereza de Jesuo (hispane, santa Teresa de Jesús ), baptonome Teresa DE CEPEDA Y AHUMADA, estas fama hispana sanktulino (sanktigita en 1622, festo je la 15-a de oktobro) kaj mistikulino de katolikismo.
Tereza reformis la religian ordenon, la Karmelanoj, fondinte la ordon de Deŝuitaj Karmelanoj. Ŝi batalis kontraŭ protestantismo per preĝado kaj verkis gravajn librojn pri preĝado kaj la vivo spirita. Papo Paŭlo la 6-a deklaris ŝin en 1970, kune kun Katerina el Sieno, doktoro de la Eklezio.
Ŝi verŝajne naskiĝis de kristanigitaj judoj. Kiam ŝi havis 15-jarojn, ŝia patrino mortis kaj Tereza estis prizorgata de aŭgustenaj monaĥinoj. Post kiam ŝi legis la verkojn de Sankta Hieronimo, ŝi decidis eniri la religian vivon. En 1535 ŝi aliĝis al la Karmelanoj, kontraŭ la volo de sia patro (kiu tamen poste konsentis). Ŝi grave malsaniĝis kaj ne povis piediri dum tri jaroj, sed tiam ŝi spertis vizion de "la vundigita Kristo", kio ŝanĝis ŝian vivon por ĉiam.
La vizioj, precipe pri la Pasiono de Kristo, adis kaj fortiĝis. Instigita de la vizioj, ŝi strebis reformi la Karmelanojn, kaj fine fondis la ordon de Deŝuitaj Karmelanoj, kiu estis pli severa kaj malpli mondama. En la 16-a jarcento, monaĥinoj ofte vivis lukse kaj ne laŭ la regulo de la ordo. En 1567 Tereza renkontis sanktan Johanon de la Kruco, kiu fondis la viran flankon de la Deŝuitaj Karmelanoj.
Ŝi devis konvinki la Hispanan Inkvizicion, kiu suspektis ŝin hereza pro ŝia juda deveno kaj mistika fervoro.
Dum la malfruaj jaroj de sia vivo, ŝi iris tra la tuta Hispanio fondante novajn monaĥinejojn de sia nova ordeno.
Verkoj
Ŝia lingvuzo estis familieca, pli laŭ la neklerula ol laŭ la hispana normo. Lingvistoj debatas, ĉu ŝi faris tiel pro malorgojliĝo aŭ pro alia kaŭzo, ĉar ŝi lernis kaj konversaciis kun tiamaj kleruloj.
Fama strofo el ŝia mistika verko:
La itala artisto Gian Lorenzo Bernini starigis pri ŝi la faman marmoran skulptaĵon La Ekstazo de Sankta Terezo en la Cappella Cornaro de la malgranda preĝejo Santa Maria della Vittoria en Romo.
Anekdote, ŝi mortis dum la nokto de la 4-a al la 15-a de oktobro de 1582, kiam Hispanio kaj la katolika mondo ŝanĝis kalendaron julian al gregoria.
Cañada de Calatrava
Cañada de Calatrava [kanjAda de kalatrAba] (Brutovojo de Kalatrava) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas cañutos. La censita populacio en 2010 estis de 123 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,11 loĝ/km².
Situo
Cañada de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real. La areo de ties teritorio estas de 29.9 km².
Ĝi situas ĉe la ŝoseo kiu estas inter Corral de Calatrava kaj Villar del Pozo. La municipa teritorio limas oriente kun Ciudad Real kaj Villar del Pozo, sude kun Argamasilla de Calatrava kaj okcidente kun Caracuel de Calatrava kaj Corral de Calatrava.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Servoj, dormurbo por provinca ĉefurbo.
Historio
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.
Tartro (dento)
Tartro, pri dentokuracado, estas deponejo pro bakteria plato kaj ĉeesto de kalciaj saloj en salivo. Ĝi estas aro da mineralaj komponaĵoj formitaj de ĉirkaŭ 80% el neorganikaj saloj, enhavantaj fosforon, kalcion kaj natrion, kaj por la cetera 20% el diversaj substancoj. (i.a. proteinoj, karbonhidratoj).
Priskribo
Tartro estas spaco de retenado de bakteria plato, kie kalciigitaj tavoloj povas enhavi toksajn molajn histojn.
Tartro povas esti:
La karioj estas malsano de la buŝa kavo ligita al la ĉeesto de tartro kaj de bakterioj en la buŝo. Tia procezo okazas post la agado de iuj specoj de bakterioj jam en la buŝo, kiuj trovas en la bakteria plato kaj tartro idealan medion por sia reprodukto.
Profilakto
La plej bona maniero eviti tatroformadon estas havi bonan buŝan higienon, mildan brosadon, minimume du minutojn, du fojojn ĉiutage kaj  fari viziton al dentisto-ĥirurgo almenaŭ unufoje jare. Regula tartroforigo ĉe la dentisto ankaŭ rekomendatas. Konvenas ne nur brosi la dentojn sed ankaŭ la gingivojn, ekzemple per denta broso kun pli molaj haroj. Oni forte rekomendas la uzon de interdentaj fadeno kaj broseto por forigi la tartra tavolo inter la dentoj, ĉar tartro aparte disvolviĝas al en malfacile atingeblaj spacoj.
Terapio
Kontraŭtartro-terapio konsistas en la meĥanika forigo de tartrotavoloj lokataj sur la dentoj uzante dentan instrumenton  (kuraceto), kiu skrapas la tartroformiĝon el la dentoj. Ĉi tiu instrumento ankaŭ povas esti elektra, ultrasona, la uzo estas por la elimino de la etiologiaj perantoj kaŭzantaj inflamon.
Florac
Florac [] estas komunumo en suda Francio. Ĝi estas subprefektejo de la departemento Lozère, en la regiono Okcitanio. Ĝi havis 1,942 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Florac troviĝas ĉe la rivero Tarnon, meze de la Nacia parko Cevenoj. La najbaraj komunumoj estas Bédouès, La Salle-Prunet, Saint-Laurent-de-Trèves, Vébron, Montbrun kaj Quézac.
Tibidabo
Tibidabo estas, kun 512 metroj super la marnivelo, la plej alta montopinto de la montaro Collserola, en la municipo Barcelono, Katalunio, Hispanio. Ĝi popularas pro sia vido super la urbo kaj ĝis la maro kaj pro siaj naturaj lokoj, kiuj utilas kiel distrejoj.
Historio
La monteto Tibidabo ekurbaniziĝis fine de la 19a jarcento, per iniciato de la doktoro Salvador Andreu. Komence de la 20a jarcento oni malfermis la Avenuon de la Tibidabo, kiu rapide iĝis areo de la alta klaso barcelona, kaj urbaniziĝis pere de belaj konstruaĵoj de modernisma stilo konstruitaj fare la plej bonkvalitaj arkitektoj tiamaj. En 1901 oni konstruis la Bluan Tramon, kiu trairis laŭlonge de la Avenuo de la Tibidabo ĝis la elirejo de la funikularo kiu iras sur la monto.
Enhavo
Inter la vidindaĵoj de tiu monteto menciindas la Templo de la Sankta Koro, la Amuzparko Tibidabo (la funkcianta amuzparko plej antikva en Hispanio), la Turo Collserola, la Observatorio Fabra, la Scienca Muzeo CosmoCaixa Barcelona
El Collado (Guadalajara)
El Collado estas forlasita loko en Hispanio situa en la municipa teritorio de Berninches (Gvadalaĥaro). Ĝi situados sur profunda valo de la komarko Alkario, ĉe la elfluejo de la rojo de la Golosa en la rivero Arlés. Staras plue nur la preĝejo rekonvertita en ermitejo de Berninches. La iama setlejo senloĝigis pro diversaj tialoj, sed ĉefe pro epidemioj, malriĉeco kaj konfliktoj pro forta impostado; post la senloĝigo pluis la konfliktoj pri la impostado kaj aparteno de la terenoj kaj de la iamaj loĝantoj al la diversaj najbaraj setlejoj kaj al la respektivaj militordenoj.
Folea
Folea (hungare:Fólya) estas vilaĝo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1306 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj); en 1992 485 (rumanoj, 11% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1341. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungario, al Temes (historia departemento). Administre ĝi apartenas al Voiteg.
Famuloj
En la iama Fólya naskiĝis hungara ministro Béla Ivády.
Marano Equo
Marano Equo estas komunumo de Italio.
157141 Sopron
157141 Sopron estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 5:11 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungaraj astronomoj Sárneczky Krisztián kaj Szalai Tamás elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Novilatiino
Novilatiino (Novilatiin) estas internacia planlingvo kreita en Leipzig 1895 de Ernst Beermann (aŭ Beerman) kaj prezentita al Delegacio por alpreno de la lingvo internacia en 1907 kun la nomo Novilatin. Ŝajne havas simileton al Esperanto, ĉar malgraŭ la projekto havis naturalismajn emojn, ĝi konservas skemajn elementojn.
Nombroj (1-10): uun due tre kvar kvin see septe okte non dec
Specimeno:
Oh tempores, oh mores! I senat sensa lie, i konsulo vidi lie; tamne isto vivi! (Ho tempoj, ho moroj! La senato scias tion, la konsulo vidas tion, sed li vivas!).
=Bibliografio=
Ernst Beermann Die internationale Hilfssprache Novilatin Leipzig, Dietrich & Weicher, 1907
Louis Couturat; Léopold Leau Délégation pour l'adoption d'une langue auxiliaire internationale Compte rendu des travaux du comité (15-24 octobre 1907) Coulommiers, Imprimerie Paul Brodard: 1907
Homer Simpson
Homer Jay Simpson (19-a de aprilo 1955) estas fikcia ĉefrolulo de la televidserio The Simpsons. Li estas la patro de la samnoma familio. Kun lia edzino Marge, ili havas tri infanojn: Bart (10-jaraĝa), Lisa (8-jaraĝa) kaj Maggie (2-jaraĝa). Li laboras en la nuklea centralo de la fikcia urbo Springfield. Li enkorpigas kliŝojn pri usonana laborista klaso. Spite al sia rutina vivo ĉirkaŭurba, la tuta familio travivas multajn eksterordinarajn aventurojn.
Li estis kreita de usonana desegnisto Matt Groening, kiu nomis lin laŭ sia propra patro Homer Groening. Li surekraniĝis unuafoje la 19-an de aprilo 1987 en mallonga filmo Good Night (Bonan Nokton), kaj ekde la 17-a de decembro 1989, la televidserio estis elsendita de televidkanalo Fox.
La originala voĉaktoro (en la angla) estas Dan Castelanetta, kiu dublas ankaŭ aliajn rolulojn en la serio.
Ligo aparta de aŭstraj artistoj
La Ligo aparta de aŭstraj artistoj (germane: Sonderbund österreichischer Künstler) fondiĝis en Salcburgo en la jaro 1925 fare de Anton Faistauer. Post la t.n. Anschluss ĝi malfonditis en 1938.
Priskribo
La anoj rekrutiĝis parte el la malfondita porartista asocio Der Wassermann: ekz. kun Maria Cyrenius, Wilhelm Kaufmann, Georg Jung, Robert Wittek von Saltzberg, Elfriede Mayer, Franz Schrempf, Emma Schlangenhausen, Luise Spannring. Hinzu kamen die Schüler Faistauers Theodor Kern, Anton Steinhart, Josef Schulz kaj aliaj penetristoj kiel Rudolf Dimai, Georg Jung, Poldi Wojtek, Hilde Heger, Slavi Soucek, Alberto Susat, Sibylle Le Gay, Franz Schaffgotsch, Erich Wulz, Willy Eder, la verkisto Karl Heinrich Waggerl kaj la skulptistoj Roland von Bohr kaj Hans Pontiller. Pluse venis ĉiuj eksaj membroj de "Österreichischer Sonderbund in Wien", kiu poste nomitis "Kunstschau Wien 1908".
Agado
La unua apero publika estis en somero 1925 per ekspozicio en la Granda aŭlo de la iama Universitato de Salcburgo. Tiu ĉi salonego intence elektitis pro la tuja najbareco al la jam tiam renomita Festivalo de Salcburgo. Kontribuis al tiu ĉi ekspozicio la arkitektoj Clemens Holzmeister kaj Peter Behrens. Denove en 1928 luprenitis tiu ĉi loko por prezenti representan superrigardon de la artistaj agadoj kaj de Germanlando kaj de Aŭstrio, inkluzive de la movadoj Ekspresionismo kaj Konstruktivismo. Dume la societo Salzburger Kunstverein organizis en la Carabiniero-salonego de la Nova rezidejo alian ekspozicion kun la titolo Duona jarcento da salcburgia arto. Ĝi restis sur provinca nivelo.
Elektrolizo
Elektrolizo estas kemia procezo por malkomponi elektroliton per kurento. Elektrolito estas solvita substanco, parte aŭ tute jonigita, kiu ebligas kondukton de elektro.
Resumo
En elektrolizo, elektra kurento pasas tra jona substanco kiu estas aŭ fandita aŭ solvita en akvo, kaj kemiaj reakcioj okazas ĉe la elektrodoj. La negativa elektrodo nomiĝas la katodo kaj la pozitiva elektrodo nomiĝas la anodo.
Jona kombinaĵo (aŭ kovalente ligita, en la kazo de acidoj) solviĝas en taŭga solvanto, aŭ fandiĝas pro varmo, por ke ĝiaj jonoj moviĝu en la likvaĵo. Oni aplikas elektran kurenton inter paro de inertaj elektrodoj mergitaj en la likvaĵo. Ĉiu elektrodo allogas jonojn de la kontraŭa ŝargo. Tial pozitivaj jonoj (katjonoj) moviĝas al la katodo, dum negative ŝargitaj jonoj (anjonoj) moviĝas al la anodo. Elektra potenco provizas la energion bezonatan por apartigi la jonojn, kaj migrigi ilin al la respektiva elektrodo. Ĉe la elektrodoj, elektronojn aŭ sorbas aŭ malsorbas la jonoj, formante kunmetaĵon de dezirata elemento aŭ kombinaĵo.
Oksidigo de anjono povas okazi ĉe la anodo; kaj redukto de katjono ĉe la katodo. Ekzemple, eblas oksidigi katjonojn ĉe la anodo: Ankaŭ eblas redukti anjonojn ĉe la katodo:
Neŭtraj molekuloj ankaŭ povas reakcii ĉe ajna elektrodo. Ekzemple:
La kvanto de elektra energio enmetenda egalas la ŝanĝon en libera energio de Gibbs de la reakcio plus la perdoj el la sistemo. Teorie la perdoj povas esti sensignifaj, do la maksimuma termodinamika efikeco egalas al la entalpio-ŝanĝo dividita de la libera energia ŝanĝo de la reakcio. Plejkaze la elektra enigaĵo superas la entalpi-ŝanĝon de la reakcio, do ioma energio perdiĝas kiel varmo. Kelkakaze, ekzemple en la elektrolizo de akvovaporo al hidrogeno kaj oksigeno je alta temperaturo, la kontraŭo veras. Varmo sorbiĝas el la ĉirkaŭaĵo, kaj la varmiga valoro de la hidrogeno produkata superas la elektran enigaĵon. (Meritas noti ke la maksimuma teoria efikeco de brulpilo estas la inverso de tiu de elektrolizo. Tiel maleblas krei sindaŭrigan maŝinon kombinante la du procezojn. Vidu pri la akva brulpilo de Stanley Meyers, kiel ekzemplo de tia provo.)
La jenaj teknologioj estas parencaj al elektrolizo:
Elektrolizi akvon
Oni proponas plivastan uzadon de hidrogeno kiel energiportanto por peli elektrajn motorojn kaj eksplodmotorojn. (Vidu hidrogenan civilizacion).
Oni povas observi la elektrolizon de akvo pasigante rektan kurenton el pilo aŭ alia fonto de elektro, tra akvo en taso. (En la praktiko, salakva solvaĵo pliigas la gradon de reakcio, kio faciligas la observadon). Uzante platenajn elektrodojn, gasa hidrogeno videblos bobeli ĉe la katodo, kaj oksigeno bobeli ĉe la anodo. Se oni uzas aliajn metalojn por la anodo, eble oksigeno reakcios kun la anodo anstataŭ produktiĝi kiel gaso. Ekzemple, uzante ferajn elektrodojn en elektrolita solvaĵo natria klorido, fera oksido formiĝos ĉe la anodo, kaj ĝi reakcios formante feran oksidon. Kiam oni produktas grandajn kvantojn da hidrogeno, tio povas signife malpurigi la elektrolitan ĉelon. Tial oni ne uzas feron por komerca elektrolizo.
La laŭenergia efikeco de akvoelektrolizo multe varias. La efikeco mezuras la proporcion de la elektra energio reale entenata en la hidrogeno. Ioma elektra energio konvertiĝas al varmo, senutila kromprodukto. Iuj raportoj citas efikecon inter 50% kaj 70%. Oni bazas tian efikecon sur la malalta varmiga valoro de hidrogeno. Ĝi estas la termoenergio eligita kiam hidrogeno bruliĝas. Tio ne reprezentas la tutan energion en la hidrogeno. La efikeco vere estas inter 80% kaj 94%. La teoria maksimumo konsideras la sumon de la energio sorbita de la hidrogeno kaj la oksigeno. Tiaj valoroj rilatas nur al la efikeco konverti elektran energion en kemian energion de hidrogeno. Ĝi ne inkluzivas la energion perdatan por generi la elektron. Ekzemple, ĉe nuklea elektrocentralo kiu konvertas varmon de nukleaj reakcioj en hidrogenon per elektrolizo, la suma efikeco estas 25%-40%
Proksimume kvar elcentoj de la gasa hidrogeno tutmonde produktata kreiĝas per elektrolizo, kaj kutime uzata surloke. Oni uzas hidrogenon por produkti amoniakon por sterko per la procezo de Haber, kaj konvertante pezajn frakciojn de nafto al malpli pezaj per hidrokrakigado.
Eksperimentistoj
Sciencistoj kiuj pioniris elektrolizon:
En modernaj tempoj, Fleischmann kaj Pons elektrolizis pezakvon en sia fama Fleischmann-Pons eksperimento, rezultigante anomalian varmogeneradon kaj la debatindan pretendon pri malvarma nuklea fuzio.
Unua leĝo pri elektrolizo
En 1832 Michael Faraday raportis ke la kvanto da elemento apartigita per kurento pasanta tra fandita aŭ solvita salo estas proporcia al la kvanto da elektraj ŝargoj "q" pasita tra la cirkvito. Tio fariĝis la bazo de la unua leĝo pri elektrolizo:
Dua leĝo pri elektrolizo
Faraday ankaŭ malkovris ke la maso de la rezulta apartigita elemento ankaŭ estas proporcia al la atoma maso de la elemento dividita de taŭga entjero. Tio estis bona pruvo, ke individuaj partikloj de materio ekzistas kiel partoj de la atomoj de elementoj.
Industriaj uzoj
Elektrolizo havas multajn aliajn uzojn:
LPT
LPT - (estas mallongigo de Line PrinTer) kromnomo de unudirekta paralela interfaco Centronics. Nun LPT estas parto de plivasta normo IEEE 1284. LPT, Centronics kaj IEEE 1284 ofte estas uzataj kiel sinonimoj, kio ne estas ĝusta.
La etimologio de la mallongigo estas iom disputata; krom la menciita "Line PrinTer" oni hipotezas pri "Line Printing Terminal" kaj "LocalPorT".
En la mastruma sistemo (operaciumo) MS-DOS la dosieraj nomoj <tt>LPT1</tt>, <tT>LPT2</tt> ktp. estis rezervitaj por aliro de tiaj interfacoj.
Collserola
La reliefo estas milda kaj ne tre alta. La plej alta montopinto estas Tibidabo, kun 512 metroj super marnivelo. Aliaj menciindaj pintoj estas Turó del Puig (477,2 m s.m.), Turó de la Vilana (445,4 m s.m.), Puig d'Olorda (436,4 m s.m.), Turó de Valldaura (421,3 m s.m.), Turó de la Magarola (aŭ de Maltall) (431 m s.m.), Sant Pere Màrtir (389 m s.m.) kaj Puig Madrona (332 m.s.m.).
Santo Domingo (San Luis Potosí)
Santo Domingo estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Santo Domingo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24033.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11333 loĝantojn. El tiuj estis 5511 viroj kaj 5822 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4446,94 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1970 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 474,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 7,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11229 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 32 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,28 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 11229 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 10881 apartenis al la katolika religio kaj 115 al la evangelia religio. 233 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Leupoldsgrün
Leupoldsgrün estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Leupoldsgrün apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schauenstein, kiu krome konsistas el la samnoma urbo Schauenstein: la urbo Schauenstein al la komunuma teritorio najbaras okcidente, kaj la eksterdistrikta urbo Hof (Saale) oriente.
Komunumopartoj
La komunumo Leupoldsgrün konsistas el ses komunumopartoj:
Zoltán Bedő
Zoltán Bedő [zoltAn bedO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bedő Zoltán estas hungara agronomo, plibonigisto, profesoro, membro (korespondanta en 2004, ordinara en 2010) de Hungara Scienca Akademio.
Zoltán Bedő  naskiĝis la  1951 en Debrecen.
Biografio
Zoltán Bedő frekventis universitaton en Gödöllő, kie li iĝis agrara inĝeniero en 1975. Post 2 jaroj li doktoriĝis en la sama loko. Li atingis la sciencan gradon CSc en 1983, li doktoriĝis en 1993 antaŭ la akademio. Ekde 1975 li ekinstruis 2 jarojn en samloke en universitato en Gödöllő, poste li eklaboris en agrara akademia instituto en Martonvásár. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li okupiĝas precipe pri selektado de tritikoj. Li ricevis 6 premiojn inter 1992-2010.
Kenau Simonsdochter Hasselaer
Kenau Simonsdochter Hasselaer (1526-1588/1589) estis ŝipkonstruistino kaj lignokomercistino kiu antaŭ ĉio famiĝis pro la akra rezistado dum la defendado de Haarlem en la Okdekjara Milito.
Kiam Kenau naskiĝis, sia patro, Simon Gerritsz. Brouwer, estis urbestro de Haarlem. La bofrato de Kenau estis Hadrianus Junius, la privata kuracisto de Vilhelmo la 1-a. Dum la 'Sieĝo de Haarlem' ŝi liveris ŝiplignon por ŝipoj kiuj havis interligon kun la princo tra la Lago de Haarlem.
Laŭ kelkaj ĉeestintaj atestantoj de germanaj dungsoldatoj ŝi mem batalis kontraŭ la hispanoj. Tie ŝi estrus 300 virinojn kiuj per bolanta akvo, brulanta pajlo kaj fandita peĉo ekde la urbomuroj detenis la malamikon. Ŝajnas ke Pieter Corneliszoon Hooft bazis samspecajn rakontojn pri tio je interparoloj kun ŝia kuzo, Pieter Dirksz. Hasselaer. Laŭ Hooft ŝi ne timis por batali per lanco, fusilo kaj spado kontraŭ la malamiko. La virinoj laŭ li aktive kunbatalis ĉar ili sciis kiel la hispanoj agis al virinoj en aliaj konkeritaj urboj. Pro tio la mito pri ŝia persono ekestis. Laŭ kelkaj historiistoj ne eblas konstati ke ŝi efektive kunbatalis. En petskribo el 1586 al la urbestroj, skabenoj kaj magistratoj de Haarlem Kenau mem ne aludis pri ĉi tio, kvankam ŝi tamen indikis ke ŝi, kiel bona patioto, kunlaboris per la defendado de la urbo.
Dum kaj post ŝia vivo ŝi jam havis malbonan kromnomon inter la Harlemanoj. Ĉi tio antaŭ ĉio estis pro ŝia malfacila karaktero. El diversaj juĝistaj fontoj montriĝas ke ŝi daŭre procesis. Preskaŭ dudek jarojn post ŝia morto oni finomis ŝin sorĉistino. Finfine (en Nederlando) ŝia nomo estis uzata kiel insultvorto por virulinoj. Kelkfoje oni celas per la vorto 'Kenau' tamen ankaŭ kuraĝan, decideman kaj memstaran virinon.
La Kenaupark en Haarlem nomiĝis laŭ ŝi.
András Imre Paál
PAÁL András Imre (pa:l) estis hungara poeto naskita en Kézdiszentkereszt la 18-an de novembro 1878 kaj mortinta en Târgu Secuiesc la 3-an de novembro 1958.
Makrobio
Ambrozio Aŭrelio Teodozio Makrobio (Ambrosius Aurelius Theodosius Macrobius, 375-435) estis Romia filozofo, gramatikisto, latinisto, helenisto, kaj filozofo. Saturnalja, lia ĉefa verko, estis simpozio konsistanta je sep libroj, kiu ne atingis nian epokon. Ĝi estis dediĉita al lia filo Eŭstako kaj entenis eltiraĵojn el grekaj kaj latinaj aŭtoroj, laŭ la dialoga formato. Li havis grandan influon en la Mezepoko pro la transmisio kaj ellaborado de parto da filozofa tradicio greka naciana.
Lia dua plej konata verko, Komento pri sonĝo de Skipio far Cicerono, estis grava fonto por la platonismo de la latina Okcidento dum la Mezepoko. Alia verko, Pri la diferencoj kaj similaĵoj de la grekaj kaj latinaj verboj, ne atingis niajn tagojn. Liaj ĉefaj verkoj instigas nin kredi ke li estis pagano. Kune kun Sankta Aŭgusteno (354-430) kaj Kasiodoro (490-583), li estis grava atestanto en la Romia Antikveco ĉefe rilate al la demandoj pri la animoj.
Broch de Tirefour
La Broch de Tirefour (ankaŭ nomata Lynn of Lorn ) situas proksime de Oban sur la insulo Lios Mòr, en Earra-Ghaidheal agus Bòd en Skotlando. Ekzistas pramo de Oban al Achnacroish en la centro de la insulo. La broch, kiu apartenas al unu el la plej bone konservitaj, situas 5 km nordokcidente de la haveno.
La ronda broch situas sur longe etendiĝita kalkŝtona kresto. La prahistoria turo havas diametron de 12,2 m. La muroj el sekmasonaĵo estas malsupre 4,5 m dikaj kaj altas tri ĝis 4,9 m.
Makrobio
Biografio
En sia verko "Saturnalia" li asertas ke "li naskiĝis en malproksimaj ĉieloj", kaj liaj du verkoj estis dediĉitaj al lia filo, Eŭstako. Thomas Richard Glover (1866-1933) konsideras lin aŭ grekoetnia aŭ naskiĝinta en iu grekaparolanta parto de la Romia Imperio, tiel kiel, Egiptio, dank'al lia intima konado pri la greka literaturo. John Edwin Sandys (1844-1922) iris pluen kaj argumentis ke Makrobio naskiĝis en la grekaj provincoj. Tamen, aliaj spertuloj, komencante kun Ludwig von Jan (1807-1869), elstaras ke malgraŭ lia familiareco kun la greka literaturo, Makrobio havis pli da intimaĵo kun la latina ol kun la greka, -- kaj tio evidentiĝas pro lia entuziasmo al Vergilio kaj Cicerono -- kaj favoras al la nordo de Afriko, kiu estis parto de la latinaparolanta porcio de la Romia Imperio.
Kelkaj erudiciuloj provis identigi lin al iu Makrobio, kiu estas menciita en la Teodozia kodo kiel pretorana prefekto en Hispanio (399-400), kaj alia prokonsulo en Afriko (410). La Teodozia kodo same registras iu preposto (aŭ lordo-ĉamberlano) nomata Makrobio, en 422. La nomoj je serio da aŭtoritatuloj estas ligitaj al Makrobio, kun datoj florantaj inter 399 kaj 410. Ekzistas sennombraj malakceptadoj kaj Alan Cameron rimarkas ke la kompleta nomo de la unua kandidato atestigas en iu subskribo kiel "Flavius Macrobius Maximianus", dum la alia ekskludiĝas ĉar iu preposto dum tiu periodo supozeble estis eŭnuko.
Tamen, ĉar Makrobio estas ofte menciita kiel "vir clarissimus et inlustris", kies titolo akiriĝas per aktivado en publika oficejo, ni povas sekure atendi ke lia nomo aperu en la "Codex Theodosianus". Krom tio, Cameron reliefas ke, dum sia tuta vivo, Makrobio estis referencita kiel "Theodosius", kaj serĉe de tiu nomo, Cameron malkovris iun "Theodosius", kiu estis pretorana prefekto de Italio, en la jaro 430. "Kurioze estas ke la sola supervivanta leĝo kiu supozeble mencias ĉi-Theodosius-on, rilatas al aprobo pri privilegioj al iu afrika prokonsulejo, surbaze de informo ricevita rilate el romia provinco Hadrumetum, en Tunizio", laŭ Cameron.
Vidu ankaŭ
<Center>
</Center>
Great Ayton
Great Ayton estas vilaĝo kaj civila paroĥo (municipo) en la distrikto Hambleton de Norda Yorkshire, Anglio, ĉe la bordo de la Nacia Parko North York Moors. Ĝi kuŝas je 11.3 km sudoriente de Middlesbrough kaj 4.8 km nordoriente de Stokesley ĉe la limo kun la municiparoj Redcar and Cleveland kaj Middlesbrough. LAŭ la censo de 2001, ĝi havas 4,570 loĝantojn.
La vilaĝo estis knaba hejmo de la kapitano Cook, nome brita esploristo kaj navigisto, kiu naskiĝis en la apuda Marton.
Tiros
(prononco: ĉiros, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patos de Minas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun São Gotardo, Matutina, Carmo do Paranaíba, Arapuá, Patos de Minas, Varjão de Minas, São Gonçalo do Abaeté, Morada Nova de Minas, Biquinhas, Paineiras, Cedro do Abaeté kaj Quartel Geral.
V8 – Du willst der Beste sein
V8 – Du willst der Beste sein (en Esperanto " V8 - vi volas esti la plej bona ") estas germania porinfana kineja filmo el la jaro 2013. La du porinfanajn librojn sur kiuj baziĝas la filmo verkis Joachim Masannek, kiu verkis ankaŭ la scenaron de la kineja filmo kaj reĝisoris ĝin.
La filmo publike ekprezentiĝis en kinejoj de Germanlingvio la 26-an de septembro 2013.
David Michele estas germana mezlernejano, kiu strebas iĝi profesia aŭtokonkuristo. Por pliproksimiĝi al sia celo kaj por gajni monon por aĉeto de propra motorveturilo, li en la someraj ferioj prenis tri dumferiajn laborpostenojn. Tamen la gepatroj devigis lin al ĉiuj el tiuj tri laboroj preni sian etan fratinon Luca. En unu el tiuj laboroj li renkontas du samklasanojn, la knabinon Kiki Lilou kaj la knabon Robin Veit Acht. Kiki kun sia patrino vivas sur apudrubeja vendejo de uzita metalo, kaj Robin estas la filo de riĉa divorciĝinta patro, kiu aĉetis al la filo motoran veturilon kaj planas por li profesian konkursan karieron. Ĉiuj kvar elektiĝas konsistigi teamon de junulaj konkursantoj, kiu partoprenu sekretan kaj legendan vetveturon en historia burgo. Post komencaj miskomprenoj la kvar infanoj kunkreskas en veran teamon, sed la partopreno en la vetveturo ne facilas, ĉar la kontraŭantoj ĉiurilate pli potencas, kaj ne ĉiam luktas laŭregule.
Samaĝaj kinospektantoj en Germanlingvio tute aprezas la filmon, sed la profesiaj kinorecenzistoj juĝis ĝin relative kritike. Aparte kritikiĝas la ŝablonaj rolmodeloj de - laŭ la opinio de iuj krikikemuloj - sentime heroecaj kaj maĉismaj knaboj kaj erotike flirtantaj knabinoj, sen propra personaĵo adorantaj la heroojn.
Stratigrafio (geologio)
La stratigrafio en la terscienco estas la la plej grava metodo por interrilatigo kaj relativa datigo de sedimentaj petroj. Hodiaŭ ĝi estas dividita je pluraj subfakoj (germanlingve: Einzelwissenschaft; anglalingve: academic discipline aŭ field of science), kies kombinita uzo helpe de la geokronologio ebligas tre precizan, relativan samkiel absolutan datigon de petroj kaj per tio rekonstruon de la terhistorio.
Usona Patenta kaj Varmarka Oficejo
La Usona Patenta kaj Varmarka Oficejo estas agentejo de la Usona Departmento de Komerco kiu prizorgas la eldonadon de patentoj kaj la registradon de varmarkoj. Ĝi estis fondita je 2 Januaro 1975 el la antaŭa patenta oficejo. La nuna direktoro de la oficejo estas Kathi Vidal, kiu ekprenis sian oficon je 13 Aprilo 2022.
Historio
Artikolo 1, Sekcio 8 de la Usona Konstitucio permesas la Usonan Kongreson establi patentan kaj kopirajtan sistemon. La sama sekcio ankaŭ donas al la Usona Kongreso la rajto fari leĝojn rilate al komerco inter la Ŝtatoj, el kiu rajto ĝi faris sistemon de registritaj varmarkoj. La Patenta Leĝo de 1790 establis la Patenta Komitato, kiu eldonis patentojn ĝis 1793, kiam la Usona Sekretario de Ŝtato ricevis la respondecon doni patentojn. Poste, patenta estro sub la aŭtoritato de la Sekretario de Ŝtato prizorgis patentojn, ĝis la unua Patenta Oficejo establiĝis je 1836. Je 3 Marto 1849, la Patentan Oficejon transprenis la Usona Departmento de la Internaĵo de la Departmento de Ŝtato, kaj je 1 Aprilo 1925 ĝi moviĝis denove al Usona Departmento de Komerco.
Ekde la unuaj federalaj varmarkaj leĝoj, la Patenta Oficejo prizorgis la registron de markoj. Je 2 Januaro 1975 la nomo de la Patenta Oficejo ŝanĝiĝis al Patenta kaj Varmarka Oficejo.
La sidejo de la Usona Patenta kaj Varmarka Oficejo estas en Aleksandrio, Virginio, ekde 2005. La unua filia oficejo malfermiĝis en Detrojto, Miĉigano je 2012, kaj aliaj filiaj oficejoj nun troviĝas en Dallas, Teksaso; Denvero, Koloradio; kaj San-Joseo, Kalifornio.
Patentoj
La oficejo donas tri specojn de patentoj. Utilaĵa patento estas la plejofta speco; ĝi estas patento de inventaĵo, kiu havas ian funkcion. Desegna patento temas pri ornama desegno de inventaĵo kiam la desegno mem ne plenumas apartan funkcion en la uzado de la inventaĵo. Planta patento estas patento de nova speco de planta nesekse reproduktita.
Ekzamenisto de patentoj kontrolas peton de patento kaj sendas Oficejan Agon al la petanto. Oficeja Ago estas letero, kiu informas la petanton pri difektoj en la peto, kiujn la petanto devas ĝustigi antaŭ ol li povos ricevi patenton. Patentaj ekzamenistoj havas universitatan diplomon de teknika fako, tio estas, scienco aŭ inĝenierio, sed ne nepre diplomon de juro.
La Usona Patenta kaj Varmarka Oficejo ankaŭ estas riceva oficejo por internaciaj patentopetoj laŭ la Traktato de Patenta Kunlaboro (“PCT” laŭ angla mallongigo).
Varmarkoj
Malsimile al patentaj ekzamenistoj, ekzamenisto de varmarkoj devas esti juristo. Ekzamenisto kontrolas peton de varmarko aŭ servica marko. La ekzamenisto serĉas aliajn markojn por vidi ĉu jam estas similaj markoj, kaj kontrolas la peton por aliaj difektoj. Se jam estas marko kiun oni povas konfuzi kun la petata marko, aŭ se estas ia difekto en la peto, la ekzamenisto sendas Oficejan Agon al la petanto.
GNU Octave
Octave aŭ GNU Octave estas libera programaro por nombra kalkulo. Ĝia nomo indikas, ke ĝi estas parto de la projekto GNU. Ĝi havas tre similan (preskaŭ ĉiam egalan) sintakson kun Matlab, simila programo sed ne libera.
Historio
La projekto naskigis ĉirkaŭ 1998, sed tiam ĝia celo estis malsama: Esti uzata en desegna kurso de kemio. Poste, en 1992, oni komencis kreskigi ĝian celon, kaj John W. Eaton ekrespondecis pri ĝi. La unua alfa versio aperis dum januaro de 1993, kaj en februaro de 1994 aperis versio 1.0.
Ĝia nuna (julio 2023) versio estas la 8.2.0 ekde aprilo de 2023.
Distrikto Włodawa
Distrikto Włodawa - pole powiat włodawski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Lublinio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Włodawa. Fine de en la distrikto vivis.
Murego de Plasencio
La Murego de Plasencio estas militista mezepoka palisaro kiu ĉirkaŭas la historian urboparton de la urbo Plasencio de la aŭtonoma regiono Ekstremaduro, Hispanio.
La defenda sistemo ekkonstruiĝis ekde la momento de ĝia fondiĝo mem, en 1178, tamen, oni pensas ke en la jaro 1196 ankoraŭ ĝi ne estis tute konstruita. En la jaro 1195 kaj kiel konsekvenco de la batalo de Alarko, Abu Yaqub Yusuf al-Mansur antaŭeniris tra la valo de la rivero Taĵo en la nuna Ekstremaduro kaj rekonkerante por la muzulmanoj gravajn lokojn de la urboj Montánchez, Trujillo kaj Santa Cruz, ĝis la "murego de Plasencio" kiu ankaŭ estis okupita. Tamen, unu jaron poste en 1197, la reĝo Alfonso la 8-a rekonkeris la urbon kaj en tiu momento definitive komplete konstruiĝis la plasencia murego, en rekorda tempo je 9 monatoj per 10.000 homoj.
Molain (Jura)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Poligny.
High School Musical
High School Musical (mezlerneja muzikalo) estas Emmy-premiita usona televida filmo. Je ĝia eldono je la 20-a de januaro en 2006, ĝi estis la plej sukcesa originala filmo de Kanalo Disney (tiel nomata Disney Channel Original Movie aŭ DCOM) en la historio de Disney. Ĝi havas sekvaĵon kun la titolo High School Musical 2, kiu estis eldonita en 2007, kaj en oktobro de 2008 alia sekva filmo kun la titolo High School Musical 3: Senior Year premieros en la kinejoj. High School Musical estas la unua filmo de Kanalo Disney havanta kinan sekvaĵon. Oni anoncis, ke kvara sekva filmo (High School Musical 4) estas en la fazo de verkado.
7769 Okuni
7769 Okuni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Molain (Jura)
Demografio
fonto: Insee
High School Musical
Siatempe High School Musical estis la plej spektata filmo de Kanalo Disney kun 7,7 milionoj da spektantoj je ĝia premiera elsendo en Usono. Ĝi havis 789.000 spektantojn je la unua elsendo en Britio (kaj 1,2 milionojn entute dum la unua semajno), do ĝi estis la dua plej spektata programo de Kanalo Disney en Britio en la jaro 2006. Krom tio, High School Musical estis la unua originala filmo de Kanalo Disney, kiu estis elsendita de BBC. La elsendo okazis la 29-an de decembro en 2006. Ĝia sontrako estis la plej sukcesa albumo en Usono en 2006.
7769 Okuni
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la japana emeritinĝita instruisto kaj amatora astronomo Tomimaru Okuni, malkovrinto de multenombraj asteroidoj elde Nan'jo en gubernio Jamagata.
High School Musical
La aŭtoro kaj multaj kritikistoj priskribas la intrigon de la filmo kiel modernan adaptaĵon de Romeo kaj Julieto. Ĝi temas pri du altlernejanoj, kiuj apartenas al du rivalaj grupoj, nome Troy Bolton (Zac Efron), la estro de la korbopilka teamo, kaj Gabriella Montez (Vanessa Hudgens), belega sed timida lernantino, kiu ĵus transvenis el alia lernejo, kaj estas elstara talento en natursciencoj, pleje en kemio kaj matematiko. Ili strebas ricevi la ĉefrolojn en la lerneja muzikalo, kio apartigas la lernejon kaŭze de la fakto ke ili apartenas al du kontraŭstarantaj socialaj grupoj. Rezistante la preson kaj rivalecon de siaj kamaradoj, Troy kaj Gabriella sukcesas atingi sian celon, kaj insipiras la aliajn lernantojn rompi la barierojn de sociaj stereotipoj.
La filmo estis produktita preskaŭ tute en Wasatch Front en la ŝtato Utaho (nome en Sallaga Urbo kaj Murray).
Intrigo
Troy Bolton, lernanto kaj korbopilka stelo en la altlernejo East High (School) ekkonas Gabriella Montez, natursciencan talentulinon en novjara festo okazigita en skiejo dum la kristnaskaj ferioj. Ili partoprenas karaokean konkurson, kie ili kune kantas Start of Something New (komenco de io nova). Ili tuj ekplaĉas unu al la alia, kaj interŝanĝas telefonnumerojn. Unu semajnon poste la patrino de Gabriella transloĝiĝas, kaj Gabriella transiras al East High, kiu situas en la urbo Albuquerque en Nov-Meksiko. Kiam Troy ekvidas ŝin en leciono, li volas certiĝi, ĉu la knabino ĵus vidita estas Gabriella, do li sonorigas ŝian poŝtelefonon. Li estas kaptita, kaj ricevas lernejareston kune kun Gabriella, Chad Danforth, lia plej bona amiko kaj samteamano, Taylor McKessie, la estrino de la scienca klubo kaj la scienca dekatlona teamo, kaj la gefratoj Ryan kaj Sharpay Evans, kiuj estas prezidantoj de la teatra klubo.
Preĝejo Kristo Reĝo (Naszály)
La preĝejo Kristo Reĝo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Naszály.
Historio
Post dominado de turkoj precipe kalvinanoj loĝis en tiu ĉi vilaĝo. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1948 el grenejo. La paroĥo estis fondita en 1955. Ambaŭ sonoriloj estis faritaj en 1908 kaj ili funkciis en Budapeŝto. Post la konstruado la preĝejo ricevis ilin.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola havanta 2 simetriajn kvadratajn turojn en la fasado antaŭ la navo. Pinto de la turoj estas piramidoj. Inter la 2 turoj troviĝas la enirejo.
Kermeso okazas en tago de Reĝo Kristo, tio okazas en dimanĉo fine de novembro.
Leussow
Leussow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Ludwigslust-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Maureen O'Hara
Maureen FitzSimons (Ranelagh (Dublino, Irlando), 17-an de aŭgusto 1920) estas irlanda filmaktorino. Ŝia patrino estis kantistino kaj dancistino. Ŝi mem laboris je 12-a aĝo kiel radio-prezentistino.
La gepatroj de Maureen longtempe estis kunproprietuloj de la irlanda futbalklubo Shamrock Rovers FC kaj Maureen jam de infanaĝo estas fervora subtenanto de tiu klubo.
Biografio
Ŝi studadis je la Abbey Theatre School de Dublino kaj debutis kiel aktorino kiam ŝi estis dekkvinjara. Tri jarojn pliposte ŝi faris sian unuan filmon en Londono kie ŝi estis kontraktita fare de Charles Laughton. Ŝian unuan ĉefrolon ŝi ludis flanke de Laughton en la brita-Hitchcock filmo "Jamaica Inn".
Ŝi sekvis Charles Laughton-on al Holivudo kaj famiĝis pro ŝia rolo kiel lia adversulo en "The Hunchback of Notre Dame" ( La ĝibulo de Nia Damo) (1939, reĝisoro William Dieterle).
Vosges (departemento)
Vosges [], esperante Vogezoj, estas franca departemento en la regiono Grand Est. Grandan parton de ĝia tereno okupas montaro Vogezoj, kiuj donis al ĝi sian nomon. La departemento entute havas 510 komunumojn.
Maureen O'Hara
Biografio
La turnpunkto en ŝia vivo estis la renkonto kun John Ford. Li jam delonge havis la nomon de majstro en la Holivuda-vesterno. Li realigis ke O'Hara rolis en du vesternklasikaĵoj. En "Rio Grande" la legenda duopo Maureen O'Hara - John Wayne por la unua fojo aperis sur la blanka ekrano. "Big Jake", la lasta filmo en kiu ili kune aktoris, samtempe estis la lasta filmo por Maureen O'Hara. Ŝi dum pli ol tridek jarojn ludis en filmoj el Holivudo, en kiuj ŝi kun nemalpliigita populareco ludis modelajn familipatrinojn kaj ardajn amantinojn, ekzotikajn belulinojn kaj tentajn aventuristinojn. En 2000 ŝi kaptiĝis por la rolo en "The last dance" de Kevin Dowling kun Eric Stoltz.
Vosges (departemento)
Historio
La departemento Vosges, kiu okupas la sudon de la provinco Loreno kaj kelkajn komunumojn de Ĉampanjo kaj de Franĉ-Konteo, estis inter la 83 departementoj kreitaj de la Franca revolucio de 1789 je 1790-03-04, aplike de leĝo de 1789-12-22.
En 1871 per la traktato de Frankfurto Germanio aneksis terenojn parte german-etnajn, inter ili malgrandan parton de Vosges, la kantonon Schirmeck kaj duonon de la kantono Saales, kiuj de tiam apartenas al Alzaco. La komunumoj de Saales, kiuj restis franciaj, konsistigis novan kantonon kun ĉefurbo Provenchères-sur-Fave. La germaniĝintaj teritorioj estis redonitaj al Francio per la Traktato de Versajlo en 1919, sed restis alzacaj kaj parto de departemento Bas-Rhin.
Marcellina
Marcellina estas komunumo de Italio.
Leskovec (Kroatio)
Leskovec, hungare Kismagyaród [kiŝmadjarOd] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Štrigova.
Loknomo
La historiaj hungaraj loknomoj estis preskaŭ la samaj: Lészkócz kaj Leszkovecz. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungaran nomon.
Situo
Leskovec situas inter deklivoj. Štrigova troviĝas je 2, Čakovec je 17 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1448 en latina formo "Poss Leskocz in dominio Strydo". Kampoj de la vilaĝo longe apartenis al estroj de Csáktornya. En 1910 vivis tie 133 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Kismagyaród apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Cellorigo
Cellorigo [zeljorigo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro. ​
Ĝi estas sur la montoj de Haro, en la montoj Obarenes, konata ankaŭ kiel Peña Luenga (Longa Roko), je malmultaj kilometroj de Miranda de Ebro kaj de Haro. Ĝi limas norde kun Miranda de Ebro (Burgoso), oriente kun Galbárruli, sudoriente kun la bieno Sajuela (Burgoso), sude kun Fonzaleche kaj okcidente kun Foncea, kiu estas la plej nordokcidenta municipo de la regiono.
La loko aperas en dokumentoj de fino de la 9-a jarcento kiel batalejo inter sudaj araboj kaj nordaj kristanoj por la strategia loko montara inter teritorioj. En la 10-a ĝis la 12-a jarcentoj la loko estas disputita inter Navaro, Aragono kaj Kastilio.
Nuna ekonomio ege dependas de industrio de cerealoj kaj vinproduktado.
Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejo, krom malnova fonto ktp.
37588 Lynnecox
37588 Lynnecox estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan longdistancan naĝistinon Lynne Cox, kies tranaĝoj, precipe tra la Beringa Markolo en preskaù glaciiĝanta akvo en 1987, inspiris la mondon. Ŝia libro Swimming to Antarctica (2004) entenas priskribojn, per belegaj vortoj, de astronomiaj fenomenoj kiel, spektitaj dum ŝia noktaj naĝoj.
15304 Wikberg
15304 Wikberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Leonard Wikberg III, faman paroliston pri planedoj kaj kreinton de eksterordinaraj kosmaj bildoj. Kiel grafika artisto, li helpis produkti programojn por kanada, brita, germana kaj japana televidoj. Lia TTT-ejo estas referencaĵo por informoj pri.
Bomis
Bomis estas komputika firmao kiu kreis samnoman portalon. La firmaestro Jimmy Wales ankaŭ estas la iniciatinto de la Vikipedio.
Gregorio la 7-a
Gregorio la 7-a (naskiĝis ĉirkaŭ 1020 en Ildebrando de Aldobrandeschi el Soano (Toskanio, Italio), mortis la 25-an de majo 1085) estis papo de la Katolika Eklezio ekde la 22-a de aprilo 1073 ĝis la morto.
Vivo
Li translokiĝis al Romo, eble, en 1028 kie li estis instruita kaj edukita ĉe patra onklo abato de la monaĥejo Sankta Maria ĉe Aventina Monto. Sekvinte (1046) al Germanio la enprizonigitan papon Gregorion la 6-an, post ties morto li decidis monaĥiĝi ĉe abatejo de Cluny (Francio), kie perfektigis sian pristudan preparon kaj kie, pro sia devoteco kaj grava prudento, li estis alte estimata precipe de estonta papo Leono la 9-a. Kun la permeso de tiu ĉi li revenis monaĥe servi en la ekstermurega monaĥejo Sankta Paŭlo en Romo, kie li estis elektita abato. Nemulte poste, li estis promociita Kardinalo de Sankta Roma Eklezio kaj oficis sub la papoj Leono la 9-a, Viktoro la 2-a, Stefano la 9-a, Nikolao la 2-a kaj Aleksandro la 2-a, de kiuj ricevis taskojn de papa delegito en multaj gravegaj internaciaj aferoj en Francio kaj Germanio.
Papado de Gregoro la 7-a
Post la morto de Aleksandro la 2-a li estis unuanime levita al la Sanktapetra Sojlo sin nomigante per simbola nomo de Gregorio, honore al la papo enprizonigita. Lia programo puŝis lin defendi ĉiuforte la liberon kaj sendependecon de la eklezio fronte la sekularaj povoj entrudiĝintaj en la regadon de la eklezio per proprainiciata elektigo kaj enocifigo de la episkopoj. Tio kondukis al konflikto kun Henriko la 4-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio: fama estas la malsupreniro (1074) de tiu lasta al Canossa (Toskanio) por repaciĝi kun la papo kiu lin ekskomunikis kaj liberigis liajn subulojn el ĵuro feŭde obei pro la imperiestra (subtenita de kelkaj espiskopoj) decido depapigi la saman Gregorion la 7-an.
Famega, kaj riĉa je konsekvencoj, estas lia dekreto, poste nomita Dictatus papae, en kiu estas listigitaj iuj rajtoj de la eklezio fronte al la ŝtataj povoj.
Kadeřín
Kadeřín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bouzov en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 3 km sude de Bouzov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 34 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Gregorio la 7-a
Papado de Gregoro la 7-a
Rilate tiun lukton, diratan ankaŭ investitura konflikto, inter la papo, serĉanta absolutan sendependon por la tuta eklezio, kaj la imperiestro serĉanta monon el la investituroj por funkciigi la ŝtaton, laŭ historiistoj kaj opiniistoj, io ekscesis kvankam la papo devis evitigi ke la eklezio fariĝu ŝtata afero. Nur en la estontaj jarcentoj la ideoj maturiĝe klariĝos.
Kadeřín
Kadeřín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,34 km².
Gregorio la 7-a
Papado de Gregoro la 7-a
La finvivaj vortoj de Gregoro estis: “Mi ŝatis justicon kaj malŝatis maljusticon, por tio mi mortas en ekzilo”. Li mortis en Salerno (Italio), en kies katedralo oni ripozigis lian mortrestaĵon. Lin leviĝis al digneco de sanktulo papo Paŭlo la 5-a en 1606. La kontrasto kun la Sankta Romia Imperio ne malhelpis, ke papo Gregorio energie celus al reformo en la eklezio interalie favorante, kun precizaj normoj, la elekton de dignaj pastoroj en la regado de la diocezoj.
Kadeřín
Memorindaĵoj
En ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo eblas trovi restaĵojn de simplaj ŝaktaj fornoj servantaj al estingigado de kalko.
Gregorio la 7-a
Ŝtato kaj Eklezio laŭ la politikaj konceptoj de Gregorio la 7-a
Vidu Dictatus Papae.