cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo Josselin
Historio
Ĉar Eudon de Porhoët kiel reganto por la juna bretona duko Konan la 4-a estis ariginta la bretonajn baronojn ĉirkaŭ si, kiuj kontraŭstaris malamike la anglan reĝon Henriko la 2-a Plantagenet, la nova grafo de Anĵuo, tiu ĉi malkonstruigis sub sia persona kontrolo la fortikaĵon Josselin.
Sennacieca historio
Ĉi-tiu supernacia au sennacieca historio devas detrui la belajn mitojn de nacia historio, kiu ofte celas unuigi la propran popolon kaj stimuli la agresemon kontraŭ la najbaroj. Ĉi tiuj najbaroj ofte posedas terenon, kiun ili maljuste okupas.
Kastelo Josselin
Historio
Olivier la 5-a de Clisson akiris la reglandon Josselin en la jaro 1370 kaj rekonstruigis la fortikaĵon kiel imponan citadelon kun ok turoj kaj defendoturo alta 90 metrojn. Li edzinigis sian pli junan filinon Beatriksa kun Alano la 8-a de Rohan, heredanto de la dinastio Rohan, kies fortikaĵo situis proksimume 20 kilometrojn for de Josselin.
Sennacieca historio
Historio de regiono
Eblas trakti la historion de geografie limigita teritorio sendepende de ŝtataj limoj. Tio plej facile eblas ĉe insuloj, kiuj kutime entute apartenis al diversaj posedantoj, sed interne ne havas limojn. Esceptoj estas ekzemple Kipro aŭ Usedom.
Ĉi-tio vidpunkte estas tre proksima al la ekonomia tendenco, kiu populariĝas sub la nomo Bioregionalismo aŭ Ekoregionalismo. La proponata regiono Nemetio ekzemple kovras parton de suda Germanio kaj orienta Francio. Pli konata estas Okcitanio inter suda Francio kaj norda Hispanio.
Kastelo Josselin
Historio
En 1488 duko Francisko la 2-a konkeris kaj parte detruis la fortikaĵon. Lia filino Ana de Bretonujo tamen redonis ĝin al la nepo de Olivier, Johano la 2-a de Rohan. Tiu ĉi alikonstruigis la fortikaĵon ene de la muroj, tiel ke ĝi de la flanko forturnita de la rivero aperas kiel vilao kun okulfrape pli malferma fasado, kiu konsistas el griza granito kaj estas unu el la unuaj ekzemploj por renesanco en Francujo, precipe ĉar li por tio ankaŭ laborigis italajn metiistojn. Por montri sin dankema, li ĉizigis multajn „A“s volvitajn per kordono, la emblemo de Ana de Bretonujo.
Daphne Bunskoek
Daphne Wilhelmina BUNSKOEK (Almelo, 22-an de novembro 1973) estas nederlanda prezentistino kaj aktorino.
Sennacieca historio
Historio de regiono
La Eŭropa Komunumo almenaŭ teorie subtenas la agadon en regionoj kaj finance subtenas la kunlaboron en translimaj regionoj, kondiĉe ke ne estas la danĝero de separatismaj movadoj. Kelkaj ŝtatoj estas konfrontitaj per pli aŭ malpli sukcesaj enlandaj movadoj, kiuj strebas al pli grandan gradon de sendependeco kaj kultura memdecido. Ili povus kontribui al sennacieca historio, tamen ili estas foje siavice eĉ pli neneŭtralaj rilate al la ĉirkaua malamika ŝtato.
Daphne Bunskoek
Biografio
Bunskoek post la mezlernejo ne sciis kion ŝi plue volis. Ŝi studis je la Universitato de Reims Ĉampanjo-Ardenoj dum unu jaro lingvistikon, poste ŝi studis je la Universitato Twente aplikatan Instruadon kaj post tio edukadon docento dramo je la Altlernejo por artoj en Kampen. Por tiu studado ŝi dum tri monatoj staĝis en Calgary ĉe Keith Johnstone.
Bunskoek unue laboris por la regiona kanalo RTV Oost, kie ŝi prezentis la programon  Jong Belegen  kune kun Willem Alkema kaj Eddy Zoëy. Post kiam ŝi raportis por ĉi tiu stacio pri la videoĵokeo Tooske Breugem, ĵus dungita de muzika kanalo TMF, Bunskoek estis petita fari testfilmon ĉe TMF. Ŝi estis dungita kaj prezentis diversajn programojn tie dum kelkaj jaroj. De 2002 ĝis 2005 Bunskoek estis vidata en la programoj Ankaŭ tio!, Mi faras ĉion por vi kaj Bonan matenon Nederlando de la dissendanto KRO.
Sennacieca historio
Historio de regiono
Projekto por venki la nacian vidpunkton almenaŭ por Eŭropo estas la serio Eŭropon konstrui de renomaj eldonejoj el kvin landoj. Ili eldonas paralele en diversaj lingvoj (angle, france, germane, itale) librojn (eseojn), kiuj traktas en bone legebla stilo certajn temojn de la eŭropa historio (virinoj, malsato, ŝiptrafiko, revolucioj, ktp.).
Kastelo Josselin
Historio
Richelieu malkonstruigis en 1629 la altan defendoturon kaj kvar aliajn turojn kaj anoncis tion al duko Henriko la 2-a per la vortoj: „Monseigneur, je viens de jeter une boule dans votre jeu de quilles!“ (Miasinjoro, mi ĵus jetis bulon en vian kegloludon).
Elementa elektra ŝargo
Elementa elektra ŝargo e estas la minimuma kvantumo de elektra ŝargo, kiu estadas ĉe liberaj eroj (pri la escepto legu suben).
Elementa elektra ŝargo estas e=1,602176487(40)×10−19 kulombo. Ĝi estas unu el fizikaj konstantoj.
Kvarkoj havas elektrajn ŝargojn ±1/3 e kaj ±2/3 e, tamen ili ne estadas liberaj.
Eksteraj ligiloj
Carga eléctrica
Kastelo Josselin
Bildaro
<gallery mode="packed" heights="200"> Image:Josselin.jpg Image:Josselin20.JPG Image:Chateau Josselin.jpg Image:Josselin11.JPG Image:Château de Josselin nocturne.jpg Image:ChateaudeJosselinSW01.jpg Image:France Bretagne 56 Josselin 03.jpg </Gallery>
Sennacieca historio
Historio de regiono
Unika estas projekto de komuna historia verko por lernantoj de du antaŭe foje malamikaj ŝtatoj, lanĉita de la du eldonejoj Klett, Stuttgart kaj Éditions Nathan, Paris. La dua parto pri la historio de la kongreso de Vieno ĝis 1945 aperis en aprilo 2008. La celo estas krei lernolibron, kiu estas permesata en ĉiuj lernejoj de ambaŭ ŝtatoj.
Historio de popoloj
Krom la teritoria vidpunkto ekzistas la prezento de historio el sorto de popolo (aŭ kiun oni taksas kiel popolo). Ekzemple la vikingoj iom post iom estis en Danio, en norda Francio, poste en Anglio, sed ankaŭ en Sicilio. La taksado de iliaj agoj estas tute malsama, depende de la regiono kaj de la epoko.
Ekzemplo de neneŭtrala prezento estas tial la dokumentoj pri vikingoj kaj normanoj en Vikipedio, kie ili okupas kaj prirabas fremdajn teritoriojn, liveras sklavojn ktp. La prezento de ilia ago estas preskaŭ senescepte negativa kaj devus veki la malestimon de ekzemple la britoj, kies kulturo baziĝas sur alte evoluinta kulturo de la normanoj. Ilia invado tute ne estis ago de agresemaj barbaroj, sed interpreto de kontrakto kun la angla reĝo.
(12015) 1996 WA
(12015) 1996 WA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Sennacieca historio
Historio de kulturoj
Germanio estas ekzemplo de ŝtato, kiu ne ekzistis antaŭ 1872 kaj ekestis okaze de milito kontraŭ Francio. Antaŭe ekzistis cento da malgrandaj sendependaj ŝtatoj. Sed tamen ekzistis komuna germana kulturo, kiu ligis eĉ la ŝtaton Aŭstrio-Hungario, kiu estis kunmetita el Germanoj, Hungaroj, Bohemoj kaj multaj aliaj slavaj popoloj. Ankaŭ la sendependa Svislando, ĝis hodiaŭ konsistanta el francaj, germanaj kaj italaj elementoj, sin rigardis kiel parto de la germana kulturo. Ne forgesindas germanaj insuloj en Rumanio ktp.
Konkludoj
La specialaj trajtoj de Vikipedio ebligas eviti la mankojn de la kutima formo prezenti historion. Oni povas senprobleme prezenti historiajn evoluojn per aro de ligitaj paĝoj, kiuj permesas ĉu objektivan, aŭ neŭtralan vidpunkton aŭ kiuj permesas prezenti la diversajn vidpuktojn.
Tial la historio de la aktuala ŝtato, ekzemple de Germanio, ne povas trakti la prahistorion, kiu estas pli aŭ malpli sama por la tuta meza Eŭropo. La keltoj ne respektis la nunajn limojn kaj vivis de nuna Aŭstrio ĝis Irlando. Ili ne ĉiam restis sur la sama loko.
La realigo de sennacieca historio ne estas facila, sed unika ŝanco por la Esperanta versio, kie personoj el la plej diversaj regionoj kunlaboras laŭeble pace.
Kiel atendebla, Francio prezentas ĉion en unu dokumento. Tamen ne mankas malneŭtralaj priskriboj: La Hunoj kompreneble invadas (ili estas agresemaj fiuloj), aliaj akiras aŭ esploras pliajn teritoriojn alportante civilizacion (eŭropa ekspansio kaj koloniismo).
Estas menciinde, ke precipe la mezepoka historio estas prezentita kiel historio de nobeloj kaj ties familioj (reĝoj kiuj pligrandigas sian potencon ĉu per militoj, ĉu per familiaj ligoj).
La interrilatoj inter la eŭropaj nobeloj per geedzaj kontraktoj krias al la verkado de tuteŭropa historio.
9512 Feijunlong
9512 Feijunlong estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina kosmonaŭto (aŭ "tajkonaŭto") Fei Junlong (ĉine: 费俊龙, Fèi Jùnlóng). Li flugis kun Nie Haisheng en la kosmoŝipo Shenzhou 6 la.
Píšť (distrikto Opava)
Píšť (legu: Piŝtj) (Piszcz, Sandau) estas vilaĝo de Hluĉinio en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ekzistado de la vilaĝo devenas el la jaro 1228, kiam reĝo Přemysl Otakar la 2-a donacis ĝin al velehrada monaĥejo. Nomo Piscz troviĝas ankaŭ inter vilaĝoj, konfirmitaj al tiu ĉi monaĥejo per papa dokumento de Inocento la 4-a el la jaro 1250. La vilaĝo estis kolonigita plejparte per slava loĝantaro kaj ties devena nomo sonis Piesch. La velehrada monaĥejo administris la vilaĝon ĝis la jaro 1439. En la jaro 1467 Píšť havis jam 2 muelejojn. Ekde la jaro 1518 la vilaĝo estas indikata kiel apartenanta al sinjorujo de Hlučín. En la jaro 1520 Bernard el Zvole alaĉetis en Píšť pluajn posedaĵojn kaj la vilaĝo apartenis ekde tiu tempo al Hlučín, nome ĝis la jaro 1625, kiam Václav el Vrbno vendis ĝin kun vilaĝo Owsiszcze al Bernard Lichnovský el Voštice. Dum la tridekjara milito la vilaĝo tre suferis kaj ĝi estis grandparte detruita. Bernard Lichnovský mortis en 1635 kaj la vilaĝon heredis lia filo Václav. Post lia morto transprenis, preskaŭ tute prirabita, ĝin Jiří Lichnovský. Li mortis en 1655 kaj ekde la jaro 1660 la vilaĝo apartenis al Chuchelná, parton de la vilaĝo proprumis Karel Max Lichnovský kaj pluan parton Jan František Lichnovský.
En la jaro 1721 estas menciata en Píšť ligna evangelia preĝejo. Tiutempe estis ĉi tie 4 muelejoj, 1 sinjora bieno, 1 gastejo, 2 fiŝlagoj kaj mastrumis ĉi tie 34 kamparanoj kaj 24 ĝardenistoj. En la jaro 1784 la vilaĝo havis 390 loĝantojn de katolika konfesio, kies patrujlingvo estis plu moravia lingvo. Nombro de loĝantoj kreskis kaj en la jaro 1843 jam ĉi tie vivis 885 homoj. Estas verŝajne, ke grek-katolikan paroĥejon fondis en la vilaĝo monaĥoj de la velehrada monaĥejo, al kiu ĝis la jaro 1439 la vilaĝo apartenis. Sed ekde la 16-a jarcento la vilaĝo estis evangelia.
En la jaro 1743 ĉi tie estis konstruita por kostoj de Bernard Lichnovský nova preĝejo, inicita al sankta Laŭrenco, nome sur fundamentoj de la malnova preĝejo.
En la jaro 1797 en la vilaĝo estiĝis paroĥeja lernejo. Nova lernejkonstruaĵo estis konstruita en la jaro 1838. Al la lernejo en Píšť tiam aliĝis ankaŭ vilaĝoj Bolesław (ĝis 1841) kaj Owsiszcze (ĝis 1865).
En la jaro 1905 okazis en Prusio popolnombrado kaj en Píšť tiutempe loĝis 1567 loĝantoj. En la jaro 1910 la vilaĝo estis alinomita al Sandau, sed la nomo ne enhejmiĝis inter la loĝantoj.
Dum la unua mondmilito falis en batalfrontoj 45 lokaj loĝantoj.
Al nove estiĝinta Ĉeĥoslovakio la vilaĝo estis aligita pro decido de administra dislimiga komisiono el la 14-a de marto de 1923 en urbo Ostrava. Tiutempe la vilaĝo havis 1820 loĝantojn kaj ĝi uzis nomon Píšť. En la jaro 1926 estis en la vilaĝo poŝto, ĝendarmejo kaj financa limregiona gardistaro. Ekde la 21-a de aprilo de 1927 estis enfunkciigita privata aŭtobusa transporto ĝis urbo Opava.
La 8-an de oktobro de 1938 Píšť estis surbaze de munkena interkonsento aneksita de germana armeo kaj ĝi fariĝis parto de Tria regno sub nomo Sandau. La viroj devis deve soldatiĝi en la germana armeo. Tiutempe vivis en la vilaĝo 1588 loĝantoj. La instruado en la lernejoj estis limigita kaj ekde Kristnasko de la jaro 1944 oni ĉi tie ne instruis entute, ĉar la konstruaĵoj estis okupitaj de la gemana armeo unue kiel kazerno, pli poste kiel armea lazareto.
Antaŭ alveno de batalfronto plimulto da loĝantoj estis elpelita, multe da konstruaĵoj estis pro militaj operacoj difektita aŭ tute detruita. En batalfrontoj dum la dua mondmilito falis 147 viroj el la vilaĝo. Soveta armeo venis en la vilaĝon la 20-an de aprilo de 1945. Dum la jaroj 1945–1946 estis forŝovita el la vilaĝo 14 familioj, sume 52 personoj.
Píšť situas en valo de montetarregiono, kies katastro norde tuŝas de ŝtatlimo al Pollando, sude ĝi estas ŝirmata per arbaroj. Kvanto de arbaroj, la ondiĝinta pejzaĝo kaj pentrindeco donas multajn okazojn por sportado kaj turismo. En la vilaĝo estas nacia limpasejo kun seninterrompa trafiko Píšť – Owsiszcze en Pollando. La vilaĝo najbaras kun limregiona komunumo Krzyżanowice en pola flanko, kun kiu ĝi aktive kunlaboras.
Memorindaĵoj
Kapelo de sankta Johano Nepomuka (protektata kulturmemorigaĵo) estas unika okedra kapelo el fino de la 19-a jarcento.
Sunhorloĝo
Suna parka horloĝo troviĝas en najbareco de preĝejo de sankta Laŭrenco. En tempo de sia estiĝo, en julio de 2005, ĝi estis la plej granda sunhorloĝo de tiu ĉi farigo en Eŭropo. Temas pri unua sunhorloĝo en Eŭropo, tra kiu trairas ŝoseo! Ĝi estas konstruita tiel, ke ĝi montru astronomian tempon en la vilaĝo. Dominaĵo de la horloĝo estas blazona marko de senjoroj el Zvole, posedantoj de municipo Píšť en la 16-a jarcento, kiu estas en formo de lilio. La horloĝo havas dimension 16×47 m. La longo de poloso estas estiminda 3,5 m. La horloĝo estas de horizontala tipo, kun azimuto de muro al sudo. La ciferplato estas astronomi-horloĝa, kreita de numeraloj en amplekso VI – XII – XVIII horoj.
Eynesil
Eynesil estas urbo en provinco Giresun en Turkio. Ĝi apartenas al la Nigramara regiono de la lando, do situas ĉe la suda bordo de la Nigra Maro.
Beĉuanalando
Beĉuanalanda Protektorato estis protektorato starigita la 31an de Marto 1885 de Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando en suda Afriko. La 30an de Septembro 1966 ĝi iĝis Respubliko Bocvano.
Anthony Minghella
Anthony MINGHELLA (naskiĝis la 6-an de januaro 1954, Isle of Wright, Britio; mortis la 18-an de marto 2008, Londono) estas brita dramverkisto kaj reĝisoro. Komence de sia kariero li precipe laboris por la teatro, en la lastaj jaroj li koncentriĝis je filmo.
Post liaj studoj en Hull li komencis verki en la jaro 1981. Li famiĝis per multnombraj teatraĵoj, radiodramoj, kaj precipe per la televida serio Inspector Morse.
En 1997 al li estis aljuĝita la Premio Oscar en la kategorio "plej bona reĝisorado" por la filmo The English Patient (La Angla Paciento).
Minghella mortis en la aĝo de 54 jaroj en Londona hospitalo pro postoperaciaj internaj sangadoj.
Robert Scheidt
Robert Scheidt (naskita la 15-an de aprilo 1973 en São Paulo, Brazilo) estas brazila regattisto. Li gajnis du ormedalojn (en 1996 kaj 2004), du arĝentmedalojn (en 2000 kaj 2008) kaj unu bronzmedalon (en 2012) en kvin Olimpiaj Ludoj. Li estas unu el la plej sukcesaj regattistoj de Olimpiaj Ludoj,  kaj unu el la plej sukcesaj brazilaj olimpikaj atletoj.
Li komencis velŝipi en la Optimisto-klaso de veladolernejo en la lago de Guarapiranga (sude de São Paulo) kaj estis dufoje brazila kaj sudamerika ĉampiona infano en tiu klaso en en 1985 kaj 1986.
Pro sia pezo kaj grandeco, li ŝanĝis la Optimisto-klason al en la Snipe-klaso por daŭrigi sian trejnadon, klasifikitante la duan en la Junula Brazila Konkurso Snipe 1989 kaj gajnante konkursojn en 1990, 1991 kaj 1992. En 1990, li komencis alterni la Snipe-n kun la Laser-n kaj ankaŭ gajnis la brazilan Junulan Laser-ĉampionadon en 1990, 1991 kaj 1992. En 1991 li gajnis la mondan Junulan Laser-ĉampionadon. Ekde 1993 li prefereble konkursis en la Laser-klaso, kaj en tiu klaso li gajnis naŭ mondĉampionadojn (1995, 1996, 1997, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005 kaj 2013). Li ankaŭ estis mondĉampiono kun Bruno Prada en la Star-klaso (pri kiu la skipo inkludas du regattistojn en la velŝipo) en 2007, 2011 kaj 2012.
En la Somera Olimpiko 2012, Scheidt gajnis sian kvinan olimpikan medalon: bronzmedalo en la Star-klaso; li bedaŭris ne havi la ormedalon, ĉar estis la lasta olimpika konkurso en la Star-klaso, sekvis ke li partoprenis en la Laser-konkurso dum la Somera Olimpiko 2016 (lia 6-a partopreno al Olimpiaj Ludoj).
Alveolara trilo
Alveolara trilo, aŭ pli ĝuste alveolara vibranto (en IFA [r]) estas konsonanto kiu sonas per vibro de langopinto kontraŭ la alveoloj. Ĉi tiu parolsono estas unu el la plej malfacilaj parolsonoj, plej ofte ĝi estas la lasta parolsono kiun ekposedas la infanoj, kaj ĝia misprononco estas unu el oftaj difektoj de prononcado (kartavo).
Antoni Krygowski
Antoni Kacper Krygowski (naskiĝis la 5-an de majo 1824 en Harta apud Błażowa, mortis la 7-an de aprilo 1904 en Krakovo) – pola matematikisto kaj fizikisto, pedagogo, profesoro de gimnazioj en Tarnopol, Tarnów kaj Lvovo, en la jaroj 1876 - 1887 direktoro de gimnazio en Wadowice. Entombigita en tomba monumento de Rakowicki-Tombejo en Krakovo, kie ankaŭ ripozas lia edzino Henryka Maciulska. Li havis kvar filojn:
Nijel Amos
Nijel Amos - naskiĝis, do nun -jara - estas bocvana sportisto. Li specialiĝis pri 800-metraj kuroj, kaj en la 2012 kontribuis arĝentan medalon de la 800-metra kuro al sia teamo. En la somera Olimpiko 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, li akcidente dum konkursa kuro faligis la konkuranton Isaiah Jewett el Usono, ankaŭ falante. Tre perceptiĝis kaj honoriĝis per la publiko kaj la amaskomunikiloj, ke Isaiah Jewett li ne kriis pro ĉagreno al sia kolego, sed helpis lin supren kaj finis la vetkuron kun li mano en mano. Javat konfesis, ke li estas seniluziigita, sed aldonis, ke ĝuste tiu estis la momento por montri sian homan flankon, ĉar "li kreskis kun bildstraj superherooj, kiuj superis sin en malfacilaj momentoj". Tiel ambaŭ pro la simbola momento ricevis multan aldonan publikan atenton.
Postpilolo
La postpilolo aŭ sekvataga pilolo estas hormona kontraŭkoncipilo, kiun oni uzas post neprotektita amorado, ekzemple kiam la kondomo rompiĝis, la pilolo estis vomita aŭ post seksatenco, por malhelpi nedeziratan gravediĝon. Ĝi estas postkoita kontraŭkoncipilo
La postpilolo devas esti glutita kiel eble plej rapide post la koito, ĉiukaze maksimume 72 horojn poste.
Eksteraj ligiloj
避妊
Stacio Ashiharabashi
Stacio Ashiharabashi (japane: 芦原橋駅 [Aŝiharabaŝi-eki], angle: Ashiharabashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Naniwa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Ringlinio de Osaka.
Tachty
Bazaj informoj
Tachty (taĥti) hungare Tajti estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Tachty situas sub monto 426 m-ojn alta, laŭ la hungara landlimo, fine de sakovojo. Fiľakovo troviĝas 24, Rimavská Sobota 42 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1290. La kampoj longe apartenis al familio Tajty. En 1910 loĝis en Tajti 483 da homoj, (escepte unusolan slovakon ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Tajti apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Tachty 565 da homoj, (543 hungaroj, 13 slovakoj, 8 ciganoj). Ekde 2008 Slovakio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trapasebla ie ajn senĝene. Estas vojo al Cered.
Vilaĝservoj estas bazlernejo, infanĝardeno, kulturdomo, futbalejo, vendejo, 2 restoracietoj.
Cerișa
Cerișa [ĉeriŝa] (hungare: Szilágycseres) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Șimleu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 454 loĝantojn (rumanoj); en 1992 604 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1477. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Krasyna, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Halmășd.
La distrikta vojo DJ109P ligas Cerișa al Halmășd kaj al Ip. Per la komunuma vojo DC93 atingeblas Marca kaj Porț.
Paroladvojaĝo
Paroladvojaĝoj. La unuaj veraj paroladvojaĝoj per E okazis en la antaŭmilitaj jaroj. La plej notinda estis tiu de I. H. Krestanov, A. Pitlík, Edmond Privat kaj Donald Evans Parrish. La lastnomita ricevis komision de la Komerca Ĉambro en Los Angeles travojaĝi Eŭropon kaj diskonigi ĉie per E-paroladoj kaj lumbildoj la belaĵojn de Usono. Ankaŭ la plimulto de la paroladvojaĝoj post la milito, okazintaj ĉefe post 1930), havis similajn celojn: la diskonigon de la koncerna lando.
La plej gravaj estis la ripetitaj vojaĝoj de H. Steiner en pluraj landoj por Aŭstrujo. Por la la sama lando faris propagandon R. Frey kaj R. Čech. Pri la najbara Hungarujo faris vojaĝojn kun paroladoj d-ro J. Lukacs, kaj d-ro S. Puskas, J Baghy, d-ro F. Szilagyi kaj T. Czitrom. Por Rumanujo faris similajn servojn T. Morariu. Pro la ekzotikeco de la temo ĝuis apartan popularecon la prelegoj de la hindo L. Sinha, de la afrikano K. Ajayi kaj de la javano M. Raden. La plej grava vojaĝo per kaj por E estis tiu de J. Scherer, entreprenita per helpo de ICK en la tuta mondo. Kulturan celon: propagandon por la E-a libro havis la paroladvojaĝoj de V. Bleier, ĉefe en Nederlando. Apartan kategorion formas la t. n. mondvojaĝantoj, inter kiuj troviĝas ankaŭ almozpetantoj kaj aliaj malfeliĉuloj pro la krizaj tempoj. Detalojn v. en la biografioj de la nomitaj personoj.
Dievs, svētī Latviju
Dievs, svētī Latviju (Dio, benu Latvion) estas la nacia himno de Latvio.
Georges Rodenbach
Georges Rodenbach (Tournai, la 16-an de julio 1855 - Parizo, la 25-an decembro 1898) estis franclingva belga verkisto kaj poeto. Georges Rodenbach estis inter la unuaj belgaj literaturistoj kiuj aliĝis al la franca Simbolismo. Kvankam li mortis 43-jara, Rodenbach elstaras en la historio de la internacia simbolismo kun la poeziaroj Le Règne du Silence (1891), Les Vies encloses (1896), Le Miroir du ciel natal (1898), kaj lia ofte legata romano Bruges-la-Morte (Bruĝo la mortinta) el 1892.
Familio
Alia filo, Constantin-François Rodenbach (1791-1846), estis kirurgo en la armeo de Napoleon. Kun aliaj fratoj liaj li estis inter la iniciatintoj de la Belga Revolucio en 1830. Lia filo, la patro de Georges, estis Constantin-Ferdinand Rodenbach (1824-1891). Li edziĝis kun Rosalie Gall (1830-1889) el Tournai kaj iĝis kontrolisto de Pezoj kaj Mezuroj.
Georges edziĝis en 1888 kun Anne-Marie Urbain (1860-1945). Ili havis unu filon, Constantin Rodenbach (°1892).
Georges mortis nur 43-jara, post kelkjara malsano. Li entombiĝis en la pariza tombejo Père-Lachaise.
Studoj kaj kariero
Rodenbach loĝis kun sia familio en Gento ekde 1855. En la mezlernejo li ekkonis Emile Verhaeren. Poste li studis juron en Gento kaj en Parizo. En 1878 li unuafoje restadis dum longa tempo en Parizo kaj iĝis ofte vizitanto de la Cercle des Hydropathes. Li konatiĝis kun la unuaj literaturaj amikoj, inter aliaj Catulle Mendès, François Coppée kaj Maurice Barrès.
En 1879 li iĝis advokato en Gento kaj kunlaboranto de la gazeto La Flandre Libérale. En Bruselo li amikiĝis kun Camille Lemonnier (1844-1913), en Bruĝo kun Caroline Popp (1806-1891), eldonisto de la Journal de Bruges. En 1884 li pasigis tutan someron ĉe ŝi. Poste li iĝis advokato en Bruselo kaj, kiel Emile Verhaeren, kunlaboranto de advokato, verkisto kaj politikisto Edmond Picard (1836-1924).
Li pli kaj pli dediĉis sin al literaturo kaj estis animanto de La Jeune Belgique, brusela artista kaj literatura revuo proksima al la franca Parnasa skolo. En ĝi li prezentis siajn amikojn Maurice Maeterlinck kaj Charles Van Lerberghe. Li organizis rondvojaĝon en Belgio por la franca verkisto Mathias Villiers de l'Isle-Adam kaj prelegis pri la germana filozofo Schopenhauer, kiu inspiris grandan parton de lia verkaro.
En 1888 definitive ekloĝis en Parizo kaj iĝis plentempa verkisto de prozaj rakontoj kaj poezio. Kiel korespondanto de la Journal de Bruxelles, li verkis pli ol 400 Lettres Parisiennes (leterojn parizajn). Li amikiĝis kun Stéphane Mallarmé, Alphonse Daudet, Edmond de Goncourt kaj Auguste Rodin, kiun li verve defendis en Le Figaro. Marcel Proust estis inter liaj admirantoj. François Coppée kaj Villiers de l'Isle-Adam estis atestantoj ĉe lia edziĝo. En Le Figaro li aperigis serion Agonies de villes, pri urboj kiel Bruĝo, Gento, Middelburg kaj Saint-Malo.
Bruges-la-morte
En 1892 Rodenbach aperigis sian romanon Bruges-la-Morte (Bruĝo la mortinta), unue felietone en Le Figaro (de la 4-a ĝis la 14a de februaro) kaj poste libroforme (junio) ĉe la eldonejo Flammarion. Tuj estis granda sukceso, konsiderata majstroverko de la simbolismo. La belga simbolisma pentristo Fernand Khnopff desegnis la kovrilon.
En la rakonto la vidvo Hugues ekloĝas en Bruĝo. Li pensas renkonti la reenkarniĝon de sia edzino kaj murdas ŝin. Fakte, la ĉefa persono estas la urbo Bruĝo. La libro multe kontribuis al la turisma famo de la urbo. Ankoraŭ nun la libro estas regule reeldonita.
Le Carillonneur
En 1897 Rodenbach denove inspiriĝis de Bruĝo. Krom pri la kariljonisto (al kiu li, ega insulto, donis la tipe gentan nomon Borluut), la libro temis pri la disputo inter la poruloj de la bruĝa marhaveno kaj tiuj kiuj volis konservi Bruĝon kiel artan urbon por elito.
Amo-malamo al Bruĝo
Rodenbach sendube kontribuis al la famo de Bruĝo, sed la bruĝanoj ne ŝatis ke urbo kiu vigle estis konstruanta novan havenon estis priskribita kiel 'mortinta'. Neniam li estis honorigita per stratnomo aŭ statuo. Nur estas modesta plato, pagita de la familio Rodenbach, je domo ĉe Jan van Eyckplein.
Ebla konfuzo
Ne konfuzu Georges Rodenbach kun lia familiano Albrecht Rodenbach, ano de la Flandra Movado.
Blankkapa himantopo
La Blankkapa himantopo, Cladorhynchus leucocephalus, estas birdo de la genro de Cladorhynchus, sed aliaj metas ĝin en la genro Himantopus. Tiu specio estas endemisma en Aŭstralio -escepte la centron de la kontinento- kaj Novzelando, kaj havas sian anglan nomon "Banded Stilt" pro la ruĝbruna brusta strio kiun havas reproduktantaj plenkreskuloj.
Filipov (Jiříkov)
Filipov (antaŭe Philippsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Jiříkov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Jiříkov. Estas ĉi tie registritaj 134 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Filipov situas en katastra teritorio Filipov u Jiříkova kun areo 0,65 km².
Pécsvárad
Pécsvárad [pEĉvArad], Petschwar estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad, kies administra centro estas.
Situo
Pécsvárad situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Pécs-Szekszárd, laŭ iama fervojo Pécs-Bátaszék. Pécs troviĝas 18, Budapeŝto 178 km.
Historio
Stefano la 1-a (Hungario) tie fondis gravan abatejon, apude setlis ankaŭ kamparanoj. Kapelo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj konstruiĝis en la 12-a jarcento. La loko iĝis kampurbo en 1439. Antaŭ la turkoj aldoniĝis fortikaĵo al la abatejo. Inter 1849-1966 la komunumo estis distriktejo. En 1912 la fervojo ekfunkciis, sed nuntempe jam ĉesis la trafiko. Sur la kampoj krom la kutimaj produktoj oni kultivas la ordinaran kastaneon.
Famuloj
En Pécsvárad naskiĝis: En Pécsvárad mortis:
Tomaszów Lubelski
Tomaszów Lubelski estas urbo en la provinco Lublinio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la distrikto Tomaszów (Lublinio). Fine de 2019 en la urbo loĝis 19 035 personoj. Tradicie de dekkelkaj jaroj en la trian dimanĉon okazas solenaĵoj kun rekonstruo de la bataloj apud Tomaszów dum la dua mondmilito.
Historio
Antaŭ urbiĝo en 1621, agnoskita de la reĝo Sigismondo la 3-a Vasa, vivis ĉ. 400 familioj. Ĉirkaŭ 1630 estis preskaŭ 4 mil loĝantoj kaj kelkaj gildoj. Fine de la 17-a jarcento judoj konsistis ĉ. 50% de loĝantaro. Ili ĉefe okupiĝis pri komerco. En la dua duono de la 18-a jarcento, rezulte de la dispartigoj de Pollando, Tomaszów ektroviĝis en la aŭstra aneksaĵo. En la jaroj 1794–1830 ekzistis tie konata produktejo de fajencoj. Dum Napoleonaj Militoj ektroviĝis en Varsovia Duklando, post Viena kongreso – en Kongresa Pollando. Tiam sub la rusa anekso.
En la 19-a jarcento dum la novembra ribelo kontraŭ la Rusa Imperio formiĝis volontula regimento, kaj dum la januara ribelo estis sidejo de lokaj regopovoj de la insurekcio.
Varianto
Varianto estas io diferenca per la formo, ne per la enhavo aŭ esenco.
Tomaszów Lubelski
Historio
La 20-an de januaro 1863 poloj okupis la strategie gravan urbon. Kvar tagojn poste eniris rusa taĉmento de kolonelo Emanov, kaj la 5-an de februro 1863 masakris la loĝantojn. La 19-an de februaro estis elterigo. La komisiono konstatis morton de 23 personoj, pafmortigitaj, tranĉitj per sabroj, pikitaj per bajonetoj, kelkiuj havis detranĉitajn fingrojn dum rabado de fingroringoj fare de kozakoj. Inter ili estis d-ro Żelkowski, kies korpon la mortigistoj ĵetis al flamanta domo kaj judino, mortinta pro vundoj.
Saint-Maur (Jura)
Saint-Maur - prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Geografio
La vilaĝo situas sur la unua altebenaĵo de Ĵuraso, proksime de Lons-le-Saunier.
Kulturaj eventoj
La ekovilaĝo "Biolopin" estas loka kultura kaj arta centro: pri poezio, muziko, rakonto ktp.
Esperantio
Dum junio 2009 Jura-Esperanto organizis unutagan staĝon pri Esperanto ĉe la ekovilaĝo Biolopin. La 22-an de aprilo 2010 tie kante koncertis la esperanta duopo Duoble Unu, akordionistino Françoise Rochette kaj gitaristo Patrik Delabi.
Tomaszów Lubelski
Historio
En 1867 Tomaszów iĝis sidejo de distriktaj regopovoj kaj nombris apenaŭ 3614 homoj. En 1890 loĝis jam 7277 personoj.
En la 19-a jarcento ĉi tie estis garnizono de limgardantoj, nombranta fine de la jarcento 400 homoj kaj 300 ĉevaloj.
Dum la germana invado en Pollandon la 20-an de septembro 1939 la tritaga batalo de Tomaszów Lubelski finiĝis - armeoj "Kraków" kaj "Lublin" kapitulacis. Dum la germana okupado de Pollando preskaŭ duono de la loĝantoj estis murdita.
Varianto
En literaturo
Iomete diferenca teksto, liverita de alia manuskripto aŭ eldono.
27356 Mattstrom
27356 Mattstrom estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew Strom, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Basha High School de Chandler (Arizono, Usono).
Varianto
En lingvistiko
Ĉiu el la diversaj formoj de la sama lingva unuo (libera aŭ kondiĉita varianto).
En arkitekturo
Diferenca formo de iu tipa konstruo. Laŭ Francisko Azorín varianto estas Iom diferenca formo de tipa verko. Li indikas etimologion el la latina variare (varii).
Pri ŝako
En iu donita punkto de ŝaka partio, ĉiu el la eblaj movoj, per kiuj oni atingas unu saman rezulton.
En biologio
Iome diferenca planto, ..., ekzemple natura kaj kultivita olivarbo.
(8692) 1992 WH
(8692) 1992 WH estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Kola Ajayi
Kola AJAYI [aĝaji], kristana antaŭnomo: Nathaniel (naskiĝis la 23-an de aprilo 1906 en Warri, Niĝerio, mortodato nekonata) estis joruba esperantisto.
Ajayi estis angla ŝtatano, aktoro, esperantista prelegisto. Li restadis longe en Usono.
Li esperantistiĝis en 1931 en Bydgoszcz (ĉe fratoj Fethke). Depost 1932 li prelegis en Esperanto pri Afriko, ankaŭ antaŭ neesperantista publiko.
Lia itinero inkluzivis:
Jean Forge en sia satira novelaro La Verda Raketo dediĉis al Kola Ajayi rakonton Nia nigra filo, sed li traktas lin kiel grandan infanon.
35274 Kenziarino
35274 Kenziarino estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kenzi Arino, kiu fariĝis ano de la Astronomia Societo de Jamagata en 1998 kaj aktive popularigas astronomion.
Stana (II) oksalato
Stana oksalato aŭ stana (II) dukarboksilato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj stana (II) hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acidoj kaj nitratoj. Stana oksalato posedas 1 stanatomon, 2 karbonatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Stana oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de stanaj (II) derivaĵoj.
Franc-usona alianco
La Franc-usona alianco referencas al la alianco de 1778 inter la Reĝlando Francio kaj Usono dum la Usona revolucia milito. Formaligita en la Traktato de Alianco de 1778, ĝi estis milita pakto *per kiu francoj havigis multajn necesaĵojn al Usono. Ankaŭ Nederlando kaj Hispanio poste aliĝis kiel aliancanoj de Francio; Britio ne havis aliancanojn. La franca alianco estis ebla post la usonanoj kaptis britan invadarmeon ĉe Saratogo en oktobro 1777, pruvante la eblecojn de la usona idealo. La alianco iĝis polemika post 1793 kiam Britio kaj Revolucia Francio denove militiris kaj Usono deklariĝis neŭtrala. La rilatoj inter Francio kaj Usono malboniĝis kiam tiu lasta alproksimiĝis al Britio per la Traktato Jay de 1795, kio kondukis al nedeklarita preskaŭmilito. La alianco foriĝis ĉirkaŭ 1794 kaj formale finiĝis en 1800.
Nitrila fluorido
Nitrila fluorido aŭ NO2F estas neorganika nitrogena kombinaĵo de fluoro kaj oksigeno, senkolora gaso kun fortaj oksidigaj potencaĵoj kaj plej forta nitrogeniga agento kvankam la malfacilaĵoj por manipulado. Hetherington kaj Robinson raportis nitrogenigon de aromataĵoj per nitrila fluorido en malĉeesto de kataliziloj. Ili sugestis ke en akva solvaĵo, nitrila fluorido dissociiĝas en NO2+ katjonoj kaj F- jonoj kaj la nitrogeniuma peraĵo tiele formita estas la aktiva ingredienco en la nitrogenigoj. Ĝenerale la reakcioj estiĝas en malaltaj temperaturoj.
(22008) 1999 XM71
(22008) 1999 XM71 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Donald Evans Parrish
Donald Evans PARRISH [pariŝ] (naskiĝis la 20-an de decembro 1889 en Milford (Iowa); mortis la ) estis usona esperantisto kaj fabrikisto. Patro de sia familio kiu eble estis unu el la plej fruaj, kiuj uzis Esperanton kiel hejman-familian lingvon.
Li estis esperantisto de 1908. Reprezentante Komercan Ĉambron de Los-Anĝeleso li vojaĝis en 25 diversaj landoj en Eŭropa, Azio kaj Afriko en 1911-12, reklamante tiun urbon per Esperanto-paroladoj.
En januaro 1912 li estis en Berlin kaj multe prelegis, kiel mencias "Germana Esperantisto" No. 2, paĝo 40
Lia edzino, Poula E. Parrish (kiu mortis januaro 1976), estis dan-devena, kaj la familio Parrish estis unu el la plej fruaj, kiuj uzis Esperanton kiel hejman lingvon. Ambaŭ geedzoj bone konis la familion Zamenhof. La kongreso de ELNA en 1968 omaĝis al s-ro Parrish pro lia pli ol 60-jara aktiva laboro en la Esperanto-movado.
Demenca najbaro mortpafis lin, ĉar li uzis gazontondilon, dum la fenestro de la najbara domo estis malfermita.
Victorien Sardou
Victorien Sardou (5a de Septembro 1831 – 8a de Novembro 1908) estis franca dramisto. Li estas plej bone memorita nuntempe pro sia disvolvigo, kun Eugène Scribe, de la teatroĝenro nomita france la pièce bien faite (bone farita teatraĵo). Li verkis ankaŭ kelkajn verkojn kiuj iĝis popularaj 19a-jarcentaj operoj kiaj La Tosca (1887) sur kiu Giacomo Puccini bazigis sian operon Tosca (1900), kaj Fedora de Umberto Giordano, verko kiu ankaŭ popularigis la fedoran ĉapelon.
Hohenkirchen (Turingio)
Hohenkirchen estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2020 estas parto de la komunumo Georgenthal. Fine de la jaro 2019 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 730 loĝantojn.
Frederiko Krügelstein (1774-1849), la lernejestro de la Gymnasium Gleichense en Ohrdruf kaj loka historiisto, klarigis la nomon de la vilaĝo tiel: "Ĉi tie la Sankta Bonifaco starigis preĝejon por la honoro de Hugo kiu estis estinta la unua turingiano baptita de li. La kirko estis la Hugskirche (=Hugo-kirko), kaj sekve la nomo de la setlejo."
Hodiaŭ multaj homoj altiriĝas per la rajdkonkursoj, la kermesoj kaj specialaj aranĝoj por ciklistoj respektive montbiciklistoj.
3702 Trubetskaya
3702 Trubetskaya estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa princino Jekaterina Ivanovna Trubeckaja (cirile: Екатерина Ивановна Трубецкая, 1800–1854), kiu memvole sekvis sian edzon, la princon Sergej Petroviĉ Trubeckoj (cirile: Сергей Петрович Трубецкой, 1790–1860) ekzilitan en Siberion post la Decembrista revolucio.
Ernei
Ernei [ernej] (hungare: Nagyernye [nadjernje]) estas komunumo en Rumanio nord-nordoriente de Târgu Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Dumbrăvioara, Călușeri, Icland, Săcăreni kaj Sângeru de Pădure.
Loĝantaro
En 1910 Nagyernye havis 1615 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1946 (77 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Maros-Torda. En la 17-a jarcento ĝi estis grava centro de la sikulaj sabatistoj. En 1758 tie havis lokon la kunveno de sikuloj de Marosszék por organizi la defendon kontraŭ tataroj.
41988 Emilyjoseph
41988 Emilyjoseph estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 12:5 kun Jupitero kaj proksima de la resonanco 1:5 kun la Tero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Emily C. S. Joseph, planedsciencistinon, esploristinon en publika sano kaj advokatinon por la integreco de la scienca esploro. En la Universitato de Arizono, ŝi estis anino de la teamo por la instrumento VIMS de Cassini kaj la respondo de la universitato al la COVID-19. Ŝi estis anino de la estraro de la Kongregacio Or Chadash kaj helpis formi la Kongregacion Kol Ami en Tucson.
Rejdice
Rejdice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kořenov en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sude de Kořenov. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rejdice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,7 km².
Historio
Rejdice estis fondita jam en la jaro 1577 kaj ĝi do estas la plej malnova parto de la hodiaŭa municipo Kořenov. En la jaroj 1618-1752 ĉi tie trafikis vitrofarejon giseja familio Preissleroj. En la jaroj 1850–1920, 1939–1945 kaj 1949–1960 la domaro apartenis al municipo Příchovice, en la jaroj 1920–1938 kaj 1945–1949 ĝi estis memstara municipo. La malsupra parto de Rejdice situas apud ŝoseo el Příchovice ĝis Zlatá Olešnice, la supra parto de Rejdice apud ŝoseo ĉe la supra fino de la hodiaŭa rejdica deglitejo. Al Rejdice apartenas ankaŭ domaro Počátky apud ŝoseo II/290 de Vysoké nad Jizerou.
Chuchelná
Chuchelná (Kuchelna (antaŭe Kuchelna über Ratibor), Chuchelna) estas municipo en Ĉeĥio situanta en Hluĉinio. Ĝi situas en senpera proksimeco de la pola landlimo tri kilometrojn de pola urbo Krzanowice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349. Komence de la 17-a jarcento Chuchelná venis en la manojn de familio Lichnovský el Veštice.
Memorindaĵoj
Preĝejo de Avanco de sankta Kruco – devena preĝejo, kiu estis konstruita en la jaroj 1921 kaj 1922, estis detruita dum la dua mondmilito. Nova preĝejo estis konsekrita en la jaro 1996.
Kripto de familio Lichnovský – romantikanta okflanka centra konstruaĵo el nemasonita kruda masonigaĵo en la centro de vilaĝo. La kripto devenas el fino de la 19-a jarcento. En kapelo estas metitaj korprestaĵoj de Mario, princino von Croy kaj de princo Karl Max von Lichnowsky.
Kastelo de familio Lichnovský – ĝi servis kiel ĉasista kaj ekskursa rezidenco. En la jaro 1952 ĉi tie estis establita la unua postmalsana hospitalo en Ĉeĥoslovakio.
Transporto
En Chuchelná estas fina transportejo de Fervojlinio Kravaře ve Slezsku - Chuchelná, kiu ĝis fino de la dua mondmilito daŭrigis ĝis tiam germana, nun pola Ratibor.
Fulenbach
Fulenbach estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,634 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Fulenbach situas en la sudoriento de la distrikto Olten ĉe la norda bordo de la rivero Aro. Al la komunumo Fulenbach apartenas krom la kerna vilaĝo Fulenbach mem la setlejoj Stadtacker, Ewigkeit kaj Färch.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fulenbach limas en nordo al Härkingen, en nordoriento al Boningen, en sudoriento kaj sudo aliflanke de Aro al Murgenthal (AG), en sudokcidento al Wolfwil, kaj en okcidento al Neuendorf.
Trafiko
Tra Fulenbach pasas konekta vojo de Murgenthal al Härkingen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de Olten tra Wolfwil al Oensingen. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en distanco de proksimume 6 kilometroj nordokcidente en Oensingen kaj oriente en Rothrist, kaj al la svisa aŭtovojo A2 norde en Egerkingen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fulenbach datiĝas el la jaro 1260 kiel Fulenbach. Kie situas la hodiaŭa kvartalo Stadtacker dum mezepoko ekzistis la historia froburga urbeto Fridau, kiu en la jaro 1375 estis detruita de soldistoj de De Coucy. Fulenbach fariĝis en la jaro 1463 havaĵo de Soloturno. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Fulenbach apartenis al la voktejo Bechburg. Tiam ĝi dum la kvin jaroj de la Helvata Respubliko estis parto de la helveta distrikto Soloturno. Ek de 1803 Fulenbach apartenas al la distrikto Olten.
Eşme
Eşme estas urbo en provinco Uşak en Turkio. Ĝi estas la plej dua plej granda urbo de la provinco, post Uşak. Eşme situas 823 m super la marnivelo en seka regiono.
Ĝi situas 64 km de Uşak, 42 km de Kula kaj 42 km de Alaşehir. La plej gravaj ekonomiaj branĉoj estas agrikulturo (tabako) kaj tapiŝ-teksado.
Dolné Zahorany
Bazaj informoj
Dolné Zahorany (dolnE zahorani), hungare Magyarhegymeg (madjarhedjmeg) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Toruń
Toruń, esperante foje kiel Toruno (germane: Thorn) estas urbo en Pollando. Ĝi apartenas al la vojevodio Kujavio-Pomerio kaj estas urbo kun rajto de distrikto (eksterdistrikta urbo): tamen ĝi funkcias kiel administra centro por la samnoma distrikto Toruń, kiu plene ĉirkaŭas la urban komunumon. Fine de en la urbo vivis .Antaŭ ol la grandurbo ekzistis, ekzistis setlejo en Toruń kiu estis parto de Piast Pollando. La urbo fondiĝis dum la jaro 1231 kaj estis la unua urbofondo de la ordeno de germanaj kavaliroj. Dum la Mezepoko, la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso. En 1454, la loĝantoj de Toruń estis konstruitaj kontraŭ la teŭtona regado, kiu petis la polan reĝon ligi la urbon al Pollando, kio kaŭzis la militon inter poloj kaj germanaj kavaliroj en 1454-1466 (la loĝantoj de la urbo forte subtenis kaj financis la pola flanko). En 1466, Toruń troviĝis en la Krono de la Regno de Pollando. Ĝi estis unu el la plej grandaj polaj urboj. Post la dua dispartigo de Pollando en 1793, la urbo estis okupita de la germanoj. En la jaroj 1807-1815 ĝi estis parto de la Duklando de Varsovio, kaj en 1815. ĝi estis re-alkroĉita al Germana Prusio. En 1919, la Traktato de Versajlo resendis Toruń al Pollando, kiu reakiris sian sendependecon. Inter 1939 kaj 1945, Toruń estis okupita fare de Nazia Germanio kiel rezulto de la okupo de la pola ŝtato. En 1945, la grandurbo estis konkerita fare de la sovetianoj kaj resendita al Pollando.
Dolné Zahorany
Situo
Dolné Zahorany situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo, fervojo Poltár-Rimavská Sobota preteriras. Fiľakovo troviĝas 15 km-ojn. Rimavská Sobota troviĝas voje 20, aere 9 km-ojn.
Kerns
Pri la komunumo
Kerns estas komunumo en Kantono Obvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 5485 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Dolné Zahorany
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1341 en formo "Hegmuky". En 1566 la turkoj faris ruina kaj senhoma la vilaĝon. La refondiĝo okazis iomete for de la iama loko. En 1910 loĝis en Magyarhegymeg 277 da homoj, (escepte unusolan slovakon ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Magyarhegymeg apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Magyarhegymeg rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Dolné Zahorany 206 da homoj, (193 hungaroj, 13 slovakoj).
Toruń
Partneraj urboj de Toruń
Toruń havas partnerajn rilatojn kun sep urboj:
Kerns
Geografio
Kerns situas sudoriente de la rivero Sarner Aa kaj la lago Wichelsee, kaj etendiĝas de la Untervaldaj Antaŭalpoj en nordo ĝis la Bernaj Alpoj en sudo. La ĉefa vilaĝo situas sur teraso je alteco de 564 m s.m. kaj ofertas belan rondvidon al la tuta kantono. En la alpa sudo de la komunumo situas la lagetoj Blausee, Melchsee kaj Tannensee. La okcidentan limon de la komunumo formas en nordo la rivero Granda Melchseeaa, kiu alfluas en la valofundo al Sarner Aa. La plej alta punkto de la komunumo situas sur la kulmino de la monto Rotsandnollen sur alteco de 2700 m s.m., dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 459 m s.m. ĉe la bordo de la lago Wichelsee. La sudan parton de la komunumo formas la Melch-Valo.
Toruń
Dua mondmilito
27.04.1941: En Nov-Jorko "Nowy Świat" informis, ke germana juĝejo kondamnis en Toruń al 5 jaroj de mallibero 60-jaran judon de Bydgoszcz, akuzitan pri komercado per naziaj broŝuroj kaj portretoj de Hitler.
Kerns
Geografio
La komunumo konsistas el la sekvantaj vilaĝoj kaj setlejoj: Kerns-Dorf, Dietried, Halten, Melchtal, Sankt-Niklausen, Siebeneich kaj Wisserlen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kerns limas en nordo al Ennetmoos (NW), en nordoriento al Dallenwil (NW), en oriento al Wolfenschiessen (NW), en sudoriento al Innertkirchen (BE), en sudo al Hasliberg (BE), sudokcidento al Lungern, en okcidento al Sachseln, en nordokcidento al Sarno, kaj en nordnordokcidento al Alpnach.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Sarno al Melchtal kaj en somero aŭ dum la skisezono ĝis Stöckalp, de kiel seĝtelfero kondukas al la Alpo Melsee-Frutt, kie troviĝas la migradoregiono ĉirkaŭ la lagetoj respektive la skiregiono en vintro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Kerns datiĝas el la jaro 1036 kiel Chernz. La hodiaŭa komunumo estis fondita 1850 surbaze de la nova kantona konstitucio, kiu devis esti enkondukita post la valdigiĝo de la federacia konstitucio de Svislando de la jaro 1848. Tiu nomva komunumo anstataŭis la ĝis tiamajn kooperativojn kaj koncedis civitanajn rajtojn al ĉiuj loĝantoj kaj ne nur al la membroj de la kooperativoj.