cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Schmidt (tersciencisto)
Vivo
Komune kun la gotaa historiisto Helmut Roob (1924–2017) Peter Schmidt alirebligis la postlasaĵon de Adolf Schmidt (1860–1944) en la Forschungsbibliothek Gotha (Esplorbiblioteko Gotha) kaj publikigis broŝuron, en kiu ili listigas kaj priskribas la mane skribitan postlasaĵon de la fama geofizikisto, kiu baze kontribuis al la esploro kaj priskribo de termagnetismo kaj estis pioniro de Esperanto en Germanio. En la broŝuro estas listigita kaj priskribita la postlasaĵo, bone ordigite laŭ biografiaĵoj, sciencaj artikoloj kaj notoj pri termagnetismo, meteorologio, astronomio kaj el la gimnazia kaj la studa tempo kaj ankaŭ la leteroj. Enkonduko pri vivo kaj agado de Adolf Schmidt, superrigardo pri vivdatoj kaj bibliografio de liaj publikigaĵoj kompletigas tiun ĉi gravan scienchistorian eldonaĵon, kiu en 1985 plenigis breĉon kaj ĝis hodiaŭ ne perdis ĝian gravecon.
En la jaro 1999 li organizis simpozion okaze de la 250-a naskiĝtago de Abraham Gottlob Werner, sed meze inter la preparlaboroj li subite mortis.
Honorigo
Dum la 5-a simpozio pri la kultura heredaĵo en la minado kaj la tersciencoj en Golden (Koloradio) oni unuafoje honore al Peter Schmidt disdonis la premion Peter-Schmidt-Award. Tiu ĉi premio, aljuĝata ĉiun duan jaron, honoras apartan engaĝiĝon pri la konservo de kulturaj heredaĵoj en la minado kaj la tersciencoj.
Dokumentoj de Komunismo
EdE-D
Dokumentoj de Komunismo estas 123-paĝa libro eldonita de SAT en  1923, 132 p. Ĝia enhavo estis jena:
(15327) 1993 RA3
(15327) 1993 RA3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Cordeliers (stacio en Liono)
Cordeliers estas stacio sur linio A de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
NGC 2355
NGC 2355 (aliaj indikoj — NGC 2356, OCL 496) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vânători
Vânători (= ĉasistoj) estas nomo de plural lokoj en Rumanio
Stacio Seya-Kitaguchi
Stacio Seya-Kitaguchi (japane: 勢野北口駅 [Seja-Kitaguĉi-eki], angle: Seya-Kitaguchi Station) estas fervoja stacio en Sango, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
La Valette-du-Var
(jen france, okcitane  La Valeta) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Tulono, kreita en 2002. Fine de en la komunumo vivis.
Hajlo
Hajlo estas glaciiĝinta, grajnforme dense falanta pluvo.
Hajlo malofte estadas somere, kiam kutime estadas pluvo.
Hajlo povas damaĝi diversaĵojn sur tero - kreskaĵojn, aŭtomobilojn ktp.
Mola hajlo, milda hajlo aŭ malgranda hajlo estas la precipitaĵo formata kiam la akvogutetoj duonfonditaj en la nuboj kondensiĝas ĉirkaŭ glacikristalo, formante tiele prujneron aŭ hajleron de inter 2 kaj 5 mm de diametro.
Jes
Jes laŭ PIV estas morfemo, kiu rolas kiel frazo kaj asertas vera la tuton de la demanda frazo. Ekzemple "Ĉu vi estas en Vikipedio?", "Jes, mi estas ĉi tie".
Tiu morfemo estas uzata kiel citaĵo en frazoj, kiel "Li diris jes", kie la uzo de "jes" oni devas klare distingi el "ja" kiel ĉe "Li ja venis".
Spite ties mallongaj daŭro kaj signifo la vorto "jes" kialas aliajn vortojn kiel "jesa", "jese", "jeso" "jesi", "jesigi", "kapjesi" kpt.
Ambrogio Lorenzetti
Ambrogio Lorenzetti (1290-1348) estis siena pentristo, frato pli juna de Pietro Lorenzetti, kies plej frua verko estas la "Madonna kaj la Infano", datida je ĉirkaŭ 1319. Li havis kontakton kun Giotto kaj la florenca arto rilate al la difino de la figuroj. Li ankaŭ estis influita de la skulpturo far Giovanni Pisano. Aldone al retabloj kaj freskoj en Sieno kaj ĉirkaŭ li, li pentris retablon (nun en la Galerio Uffizi) por la preĝejo Sankta Prokolo, en Florenco, kie li enmatrikuliĝis en 1327.
Liaj postaj verkoj reflektas familiarecon kun Maso di Banco kaj aparte distingiĝas por iliaj eksperimentoj pri bildigado de spaco. Unu el la plej celebrataj vidaj bildoj el la mezepoka periodo estas la alegoria figuro de la paco trovata en la fresko de la 14-a jarcento, kaj kiu ornamas la murojn de la "Sala della Pace" en la Publika Palaco, en Sieno.
Oni kredas ke li mortis, samkiel lia frato Pietro dum la pesto kiu ekaperis en Sieno en 1348. Oni scias, ke li restis en Florenco minimume dufoje, kaj ke la florenca skolo, kaj la skolo de Giotto aparte, certe influis sur lian edukadon.
Kalvinana preĝejo (Tiszaszentmárton)
La Kalvinana kirko estas religia Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Tiszaszentmárton.
Historio
En Tiszaszentmárton jam en 1067 estis menciita kapelo, sed arkeologoj trovis pri tio nenion. La nun videbla gotika preĝejo (tiam katolika) estis konstruita en la 14-a jarcento aŭ en la sekva jarcento laŭ la stilo. Post jarcento la kirko estis trakonstruita, plialtigita. En mezo de la 16-a jarcento la kalvinanoj akiris ĝin, sed 1603-1747 la posedantoj denove estis la katolikoj, poste denove la kalvinanoj, kiuj trakonstruis la kirkon laŭ ilia rito, eĉ la sakristio estis malkonstruita. En 1831 oni konstruis turon kun galerio kaj vestiblo. Ekde 1929 orgeno sonas en la kirko. En la 2000-aj jaroj arkeologoj esploris la konstruaĵon, poste plena renoviĝo okazis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola sur pinto de malalta monteto. La absido estas oklatera kaj apogaj pilieroj apogas ĝin.
IJK 1976
La 32-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1976 en la urbo Tesaloniko en la nordo de Grekio. La kongreson partoprenis 350 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.
Plesná
Plesná estas nomo por urbo, por urba parto kaj rivero en Ĉeĥio.
Vorau
Vorau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). La 1-an de januaro 2015 al la komunumo aliĝis la loĝantoj kaj la teritorio de la antaŭe najbaraj komunumoj Puchegg, Riegersberg, Schachen bei Vorau kaj Vornholz. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Vidindaĵoj
En Vorau estas la fama Konvento Vorau de la regulaj kanonikoj.
30273 Samepstein
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Samuel Epstein, finalisto de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la John F. Kennedy High School de Bellmore (Nov-Jorkio).
Maja Blagdan
Maja Blagdan (naskiĝis la  en  Split) estas kroata popkantisto. Ŝi komencis sian karieron kiel kantistino en rokmuzika grupo, Stijene, en 1986. Poste ŝi havis solkantistan karieron. Ŝia unua sol-albumo estis publikigita en 1993.
Geta
Geta estas komunumo en Alando, en Finnlando.
Maja Blagdan
Ŝi reprezentis Kroation ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso 1996 okazinta en Oslo. Ŝia kanto "Sveta ljubav" (Sankta amo) finis 4-a kun 98 poentoj.
Omara Portuondo
Omara PORTUONDO (naskiĝis oktobre de 1930) estas kantistino en Kubo. Ŝi kantis sur la disko Buena Vista Social Club.
Ŝi debutis en 1945, kiam ŝi regule akompanis sian fratinon al la dancistaj provoj de la kabaredo Tropicana. Ŝi iĝis el akomponanto al ludanto, kiam unu dancisto vundiĝis du tagojn antaŭ la premiero. Ŝi longjare dancis tie kaj estis pli poste retrurna gasto ankaŭ kiel kantistino.
En 1952 ŝi fondis kun sia fratino virinan kantogrupon kun nomo de Cuarteto Las D'Aida. Tiu grupo ekzistis 15 jarojn kaj enskribis sin en la muzikan historion de Kubo.
Kvankam, post enpotenciĝo de Fidel Castro, (ankaŭ) la muzikistoj havis malpli da eblecoj ol antaŭe, la tiam jam solistina Omara apartenis al la pli bonŝancaj. Ŝi turneis en la 1970-aj jaroj eĉ en Japanio kaj Francio.
Annay-la-Côte
Annay-la-Côte estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 338 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Luc Collin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Annay-la-Côte apartenas al la kantono de Avallon, kies ĉefurbo estas Avallon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Lhota (distrikto Přerov)
Lhota estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Preĝejo Sankta Georgo (Hetes)
La preĝejo Sankta Georgo estas romkatolika Monumento historia en vilaĝo Hetes.
Historio
La unua mencio pri kirko de Hetes okazis en 1332, nature ĝi estis konstruita jam pli frue. Dum dominado de la turkoj plejparto de la loĝantoj kalviniĝis. En 1749 la preĝejo estis plene trakonstruita laŭ baroko, tamen kelkaj malgrandaj partoj restis el la romaniko kaj gotiko. En 1905 orgeno estis farita.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto en proksimeco de la ĉefvojo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias kaj supre la turo altiĝas. La fasado havas ankaŭ malplenajn niĉojn. La navo finiĝas en oklatera absido. Kubofoprma sakristio aliĝas al la sanktejo. La baroka ĉefaltaro kaj la mebloj estis faritaj en la 18-a jarcento.
Kermeso okazas en la 24-an de aprilo.
Loïc Rémy
, pennome Loïc Alex Teliére Hubert Rémy, estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Rillieux-la-Pape, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2009 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 - matĉe li tiam rekoneblis per la numero "20".
Mensogo
Mensogo estas intenca diro de malveraĵoj.
Poligrafo kiel neologisma termino, kaj populare Mensogodetektilo, estas aparato kaj proceduro kiu teorie mezuras kaj registras kelkajn fiziologiajn indikilojn kiel sangopremo, pulso, spirado kaj haŭta konduktiveco kiam al persono oni demandas kaj tiu respondas serion da demandoj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri mensogo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
IJK 1977
La 33-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1977 en la urbo Poitiers en Francio. La kongreson partoprenis 325 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.
Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.
György Martonfalvi Tóth
György Martonfalvi Tóth [djordj tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Martonfalvi Tóth György estis hungara kalvinana altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis Mártonfalvi. György Martonfalvi Tóth naskiĝis en 1635 en Kézdimartonfalva (Transilvanio, nuntempe Mărtineni en Rumanio), li mortis la en Debrecen (Transilvanio, nun en Hungario).
Biografio
György Martonfalvi Tóth komence lernis en sia naskiĝloko, poste en pluraj lernejoj en Transilvanio, pli poste helpe de stipendio de Apafi la 1-a li studis en universitatoj de Utrecht (1655), Oxford (1656), Leiden (1657) kaj Franeker. Li doktoriĝis el teologio en Franeker en 1659. Hejmenveninta li ekinstruis en la kalvinana kolegio de Várad, sed en 1660 la turkoj okupis la urbon, tial la restinta kolegio rifuĝis al Debrecen, kie daŭriĝis la instruado. (Tiutempe la kolegio estis laŭ nuna senco altlernejo.) En 1664 Martonfalvi iĝis kolegiestro (rektoro), post 2 jaroj li ricevis nobelecon de Apafi.
Bilanco
Bilanco estas librotena dokumento pri la financa stato de ekonomia unuo (ekz. entrepreno aŭ asocio). Ĝi prezentas, kutime en formo de tabelo, la aktivojn kaj pasivojn de la entrepreno je la bilanca dato (plej ofte je la fino de financa jaro).
Oni distingas inter komerca bilanco (surbaze de kiu estas fiksataj ekz. la pagoj al akciuloj aŭ aliaj posedantoj de la entrepreno) kaj imposta bilanco (surbaze de kiu la entrepreno pagas impostojn).
Ipuiúna
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Pouso Alegre. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Puĉo en Burundo (1996)
La ŝtatrenverso de 1996 okazis en Burundo rezulte de malboniĝo de la rilatoj inter la du ĉefaj etnoj de la lando — hutuoj kaj tutsioj. Verŝajne, ĝi rimarkindas kiel unu el etapoj de la Burunda enlanda milito.
Antaŭaj eventoj
La hutua prezidanto Sylvestre Ntibantunganya, okupinta ĉi tiun postenon post la murdo de la 1994 de sia antaŭiranto Cyprien Ntaryamira, elvokadis gravan malsimpation de la tutsia opozicio.
La 1996 laŭ elvoko de ekstremistoj-tutsioj en la ĉefurbo Buĵumburo komenciĝis la operacio "Morta urbo", kio signifis ĝenerala striko ĝis eksiĝo de la prezidanto. Danke al enmiksiĝo de la ĉefministro kaj la ministro pri defendo, organizintoj ne sukcesis allogi UPRONA, iuj el ili estis kaptitaj aŭ metitaj sub hejman areston.
Printempe la landon inundis la ondoj de perforto. Armitaj grupoj da hutuoj atakis ekonomiajn kaj militajn objektojn. La armeo kaj tutsia milico reagis per severaj punagoj. Ĉiam pli ofte viktimoj iĝis senkulpaj civiluloj.
Arusha interkonsento
La dum kunveno de la Organizaĵo por Afrika Unueco en Arusha (Tanzanio) la burunda prezidanto petis militan helpon por ĉesigi murdojn de civiluloj, kaj ricevis principan konsenton. Post reveni hejmen, li alfrontis gravajn protestojn de opozicio, kaj baldaŭ eĉ la ĉefministro Antoine Nduwayo kulpigis lin pri elkovi sekretajn planojn kaj intenci neŭtraligi la armeon. La la eksa prezidanto Jean-Baptiste Bagaza antaŭsciigis, ke ekstera enmiksiĝo alfrontos armitan rezistadon kaj diris, ke necesu ne helpi al la registaro, sed renversi ĝin. Responde al tiu elvoko centoj da tutsiaj studentoj komencis protesti, postuli eksiĝon de la prezidanto kaj deklari pri sia preteco batali por sia lando. La prezidanto de UPRONA Charles Mukasi akuzis la prezidanton, la ĉefministron kaj la Konsilion pri nacia sekureco pri ŝtatperfido, kaj akre kontraŭstaris la Arushan interkonsenton. La prezidanto de FRODEBU Jean Minani eĉ ne unufoje diris pri sia subteno de la interkonsento, sed CNDD refutis ĝin.
Renverso
La en la rifuĝejo en Bugendan (la provinco Gitega) estis murditaj ĉ. 341 homoj (virinoj, maljunuloj kaj infanoj), 225 malaperis kaj 160 estis vunditaj. La registaro kaj CNDD reciproke kulpigis unu la alian. La la ĉefministro Antoine Nduwayo anoncis la dumsemajnan nacian funebron. Jean-Baptiste Bagaza elvokis al dutaga striko omaĝe al mortigitaj kaj kontraŭ Arusha interkonsento, kaj elvokis renversi la registaron. Dum amasa enterigo de la viktimoj, alveninta tien la prezidanto Sylvestre Ntibantunganya estis priĵetita per ŝtonoj fare de amaso da koleriĝintaj tutsioj. Li estis tuj veturigita en la sendanĝeran lokon, sed nek ĉefministro, nek centoj da ĉeestintaj sekurecistoj defendis lin. UPRONA deklaris, ke ĝi oficiale miskreditigis la prezidanton, dum la armeo anoncis pri sia subteno al la prezidanto "kiel instituto". La ĉefministro eksiĝis, la prezidanto kaŝis sin en la usona ambasadorejo. La militistoj deklaris, ke rezulte de tiuj "eksiĝoj" estiĝis "la konstitucia vakuo", kio devigas ilin preni potencon. En la unua televidalvoko ministro pri defendo diris, ke la prezidanton Sylvestre Ntibantunganya anstataŭis la eksa prezidanto, majoro Pierre Buyoya (tutsio). La li nomumis la novan ĉefministron Pascal-Firmin Ndimira (hutuo) kaj la  estis prezentita la nova registaro el 23 anoj.
Sekvoj
La Unuiĝintaj Nacioj kaj la Organizaĵo por Afrika Unueco kondamnis ĉi tiun reĝimon, rilate al Burundo estis starigitaj rigoraj ekonomiaj sankcioj. Poste la registaro provis mildigi situacion, ekzemple per restarigo en septembro de la Nacia kunveno.
En aŭgusto 2001 estis subskribita pactraktato, en kiu la prezidanto Pierre Buyoya konsentis post 18 monatoj (post establo de la transira registaro) transdoni povon al la sia vic-prezidanto Domitien Ndayizeye (hutuo). La 2003 la nova prezidanto Domitien Ndayizeye faris ĵuron. La burunda armeo subtenis ĉi tiun decidon, same kiel plejmulto da politikaj partioj. Nur CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza), FNL (Agathon Rwasa) kaj Charles Mukasi (la gvidanto de la frakcio de UPRONA, kontraŭstara al la Arusha interkonsento) reagis negative.
4824 Stradonice
4824 Stradonice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la mezbohemia vilaĝo Stradonice en la distrikto Kladno. Tie troviĝas restaĵo de kelta urbo de la 1-a jarcento a.K..
Kaindorf
Kaindorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). La 1-an de januaro 2015 al la komunumo aliĝis la loĝantoj kaj la teritorio de la antaŭe najbaraj komunumoj Dienersdorf kaj Hofkirchen bei Hartberg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Pripjato
Pripjato (При́п'ять) estas fantomurbo en la nordo de Ukrainio, proksime de la belarusia landlimo, kelkajn kilometrojn de la nun haltigita nuklea centralo de Ĉernobilo apud Ĉernobilo.
Ĝi estas nun ekde la ĉernobila akcidento de 1986 morta, forlasita, fermita urbo. Tiu urbo respegulas la staton de Sovetunio en 1986, ĉar oni lasis ĉion tiel, kiel ĝi estis antaŭ la katastrofo. Pripjato kaj ties ĉirkaŭo ne estos sekura por la homoj dum la sekvaj 100 jaroj. Oni kalkulas je 900 jaroj la malkombinon de la radioktivaj materialoj.
En la urbo vivis ĉefe laboristoj de la nuklea centralo kaj iliaj familioj, ĉ. 40 000 loĝantoj. Pripjato estis multrilate modela urbo, vivo en ĝi estis pli kvalita, ol en plejparto de aliaj sovetiaj urboj. Je 36 horoj post la akcidento, oni evakuis la loĝantojn, la areo estas ekde tiam fermita zono, gardita de armeo.
Oni lasis tie eĉ tankojn kaj helikopterojn de la soveta armeo, ĉar ili iĝis dum la evakuado nuklee radiantaj. Troveblas ankaŭ tie granda deponejo por la betonsarkofagaj konstru-restaĵoj. Aparte impresas ruinoj de neniam ekfunkciinta ripoz-parko: la karuseloj en ĝi devis ekfunkcii la 1-an de majo, sed kelkajn tagojn pli frue eksplodis la reaktoro en la centralo.
Anonco pri "portempa evakuado" el Pripjato, la 27-an de aprilo 1986
Atenton! Estimataj kamaradoj! La Urba Soveto de popolaj deputitoj informas, ke lige kun akcidento en la Ĉernobila nuklea elektrocentralo en la urbo Pripjato estiĝis malfavora nuklea medio. Partiaj kaj sovetiaj organoj, armeaj formacioj estas aranĝantaj necesajn agojn. Tamen, por garantii plenan sekurecon de la homoj, unuavice de infanoj, estiĝas neceso okazigi portempan evakuadon de la urbanoj en loĝlokojn de Kieva regiono. Por tio al ĉiu domo hodiaŭ, la 27-an de aprilo, je la dekkvara horo, estos venigitaj busoj akompanataj de milicistoj kaj reprezentantoj de la Urba plenumkomitato. Konsilindas kunpreni legitimilojn, plej necesajn aĵojn, kaj krome, por unua tempo, nutraĵojn. De estroj de organizaĵoj kaj establaĵoj estis difinita listo de laboristoj, kiuj restos en la urbo por subteni normalan funkciadon de ties organizaĵoj. Ĉiuj loĝdomoj dum periodo de la evakuado estos gardataj de milicistoj. Kamaradoj, lasante portempe siajn loĝejojn, bonvolu ne forgesi fermi fenestrojn, elŝalti elektro- kaj gasinstalaĵojn, ŝraŭbi kranojn. Ni petas vin esti trankvilaj, teni vin organizitaj kaj sekvi ordon dum portempa evakuado.
Esperanto
La 5-an de julio 2007, kadre de sia vojaĝo al Kievo, grupo de ses junaj esperantistoj (kvar ĉeĥoj, unu svedo kaj unu ukrainino) gvidata de respondeculo de vojaĝagentejo vizitis Ĉernobilon kaj la urbon Pripjato kaj raportis pri tio poste en Esperanto en gazetoj, prelegoj kaj la interreto.
Gesta Eŭfonio
La Gesta Eŭfonio de la samadeva estas speco de Orienta medicino kiu signifas: harmonion de la sono kaj de la gesto, harmoniigon per la sono kaj la movo. Estas psiko-korpa metodo, noviganta metodo por ĉiam esti en bona sano vivante ekde la ina kvieteco. Ni suferas konstante vidajn kaj aŭdajn agresojn. Tiuj agresoj estas kiel poluo, kaj tiu poluo kaŭzas malordigon de nia ina ekvilibro. Nia ina strukturo estas pro tio malstabiligita. Malekvilibrita. Tiam alvenas la stresaj, angoraj statoj, kiuj difektas nian sanon, nian rilaton al la aliaj, al ni-mem. Tio nocas al niaj sinkoncentradaj kaj spertadaj kapablecoj, al nia efiko tiel en la ĉiutaga vivo kiel en la labora vivo. La Gesta Eŭfonio de la Samadeva estas metodo kiu helpas trovi harmonion kun si-mem kaj la ĉirkaŭaĵo. Estas la retroviĝoj kun la fonto de nia propra energio, por rekoni ĝin, atente rigardi kiel ni uzas ĝin, kaj lerni uzi ĝin de taŭga maniero ĉiumomente.
Ĝia specifeco estas ke ĝi asimilas praktikajn kaj teoriajn sciojn el oriento, mezoriento kaj okcidento (kiel Taj Ŝi Ŝuan, Zeno, Jogo, Eŭritmio, Sofrologio, malstreĉiĝo) en sintezo adaptita al nia epoko kaj nia realo de nunaj viroj kaj virinoj.
Ĝi havas korpfiziologikajn kaj psikologikajn efikojn, ĝia profunda ago okazas ĉiam strukturigadon kaj inan harmoniigon. La praktiko permesas malkovri ke la korpo estas nur la lasta materia limo de la psiko, kies ĉiuj procezoj tuj eĥas en la muskoloj, la tendenoj, la artikoj, ĝis en la ĉeloj por ĉi-tie ripozi au "labori", kiel viva memoro kiu povas esti revivigi ĉiu momente. La Gesta Eŭfonio opinias ke la plej malgranda gesto estas ligita kun la tuta estaĵo kaj ne nur kun unu parto. Krome, la homa estaĵo interrilatas ĉiam kun la ĉirkaŭa materia, labora, familia, socia kaj kultura mondo.
Tiu stato de ina kvieteco permesas al ni ekkonscii pri la deveno de nia streso. La praktiko de la eŭfoniaj movoj reekvilibrigas kaj kondukas al libera cirkulado de la vita energio. La eŭfonia movo estas samtempe esprimada ebleco kaj estaĵa restrukturado. La gesta eŭfonio entenas multe da teknikoj. Oni praktikas ĝin ofte sub formo de grupaj seancoj, nomitaj "tipo-seancoj". Tiuj seancoj estas por ĉiuj, krom kelkaj maloftaj kuracistaj kontraŭpreskriboj.
La tipo-seanco estas gvidita de monitoro au profesoro, spertulo atestita de la Samadeva Instituto. Poste, ĉiu povas daŭrigi la praktikon ĉe li, lau sia ritmo. Tiu seanco konsistas interalie el ekzercoj apogitaj sur teniĝoj kaj movoj. La teniĝoj agas sur la stabileco, la movoj agas sur la ekvilibro. La rapidaj movoj alternas kun la malrapidaj movoj. Ĉiam praktiki ĉion sen peni, sen trorapideco. Al tiuj movoj aldoniĝas sinkoncentradaj movoj, laboro sur la spiro kaj rilaksiĝaj ekzercoj.
La teniĝoj kaj la movoj estas stampitaj per beleco samtempe ili esprimas tion belecon. Estas transe metodo de sano kaj bonstato, arto de la gesto. Ankaŭ ekzistas terapeŭtika uzo de la metodo, praktikita de praktikterapeŭtoj en Gesta Eŭfonio.
Miedlingsdorf
Miedlingsdorf, hungare Mérem, kroate Milištrof estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Großpetersdorf.
28-a de septembro
La 28-a de septembro estas la 271-a tago de la jaro (la 272-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 94 tagoj restas.
Miedlingsdorf
Situo
Miedlingsdorf situas en valo de rojo. Oberwart troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La unua skriba mencio okazis en 1325 laŭ tiama hungara ortografio "Meren". La germana formo "Mellersdorf" aperis en 1574. La turkoj detruis la vilaĝon en 1529 kaj en 1532. Poste kroatoj refondis ĝin. En 1859 lernejo ekfunkciis. En 1907 pro incendio la tuta vilaĝo cindriĝis. En 1910 en Mérem vivis 358 homoj, (aŭstroj en minoritato, kroatoj en majoritato). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Vas, al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Miedlingsdorf aliĝis al Großpetersdorf.
28-a de septembro
Tagoj de semajno
La 28-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
NGC 2357
NGC 2357 (aliaj indikoj — UGC 3782, MCG 4-17-14, ZWG 116.46, FGC 619, IRAS07146+2326, PGC 20592) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nova Sueza Kanalo
La Nova Sueza Kanalo (en araba قناة السويس الجديدة) estas la nomo de akvovoja projekto en Egipto, por etendigi la jam ekzistanta Sueza Kanalo inter la Mediteranea Maro kaj la Ruĝa Maro. Tiu projekto estis dezajnita por pligrandigi la trafikkapablon kaj pliigi la industrian aktiveco en la areo. Tiu projekto estis inaŭgurita de la Proparolanto de la Suezkanala Aŭtoritato Mohab Mamish en ĉeesto de la egipta prezidento Abdel Fattah el-Sisi la 5an de Auĝusto 2014.
Tiu projekto estos plenumita de alianco inter Shair, partneroj Dar Al-Handasah kaj ties egipt-baza firmao, kiu venkoricevis la aŭkcion por la Suezkanala Projekto. Aldone, la franca inĝenierserva entrepreno Egis, nominata de la Monda Banko, pritaksos la plenumadon de la ĉefa plano de la projekto, dum Qalaa Holding, iam konata kiel Citadel Capital, finkompletos elfosadon de seka sablo sur 1-kilometre longa, 0.4-kilometre larĝa sekcio de la Nova Sueza Kanalo.
Luksemburgo (urbo)
Luksemburgo estas la ĉefurbo de la grandduklando Luksemburgo. Ĝi havas ĉirkaŭ 133 000 loĝantojn kaj troviĝas ĉe la kunfluejo de la riveroj Alzette kaj Pétrusse. Ĝiaj anoj nomas ĝin en la loka lingvo (luksemburga) simple d' Stad = la urbo.
Ĝia urbestro estas de 2013 Lydie Polfer.
Historio
La urbo evoluis en la 10-a jarcento el kastelo konstruita en 963 de la ardena grafo Sigfrido sur roko ''Bock'. La kastelo staris sur la restaĵoj de romia kastelo nomata Lucilinburhuc (= kasteleto).
Fine de la 12-a jarcento oni konstruis urbomuron ĉirkaŭ areo de 5 ha. En 1244 grafino Ermesinde de Namur-Luksemburgio garantiis al la bazarejo urbajn rajtojn.
En 1354 Luksemburgo iĝis duklando.
En 1815 la Viena kongreso igis ĝin suverena grandduklando.
Geografio
La urbo dividiĝas en 24 kvartalojn: Beggen, Belair, Bonnevoie/Bonneweg-Nord-Verlorenkost, Bonnevoie-Sud/Bonneweg-Süd, Supra Urbo, Cents, Cessange/Cessingen, Clausen, Dommeldange/Dommeldingen, Eich, Stacidomo, Gasperich, Grund, Hamm, Hollerich, Kirchberg, Limpertsberg, Merl, Mühlenbach, Neudorf-Weimershof, Pfaffenthal, Pulvermühl, Rollingergrund-Belair-Nord kaj Weimerskirch.
La urbocentron karakterizas la profunda valo de Pétrusse, kiu disigas la Supran Urbon de la Stacidoma Kvartalo. Ĝi estas rezervita al piedirantoj.
Eŭropa ĉefurbo
Luksemburgo estas naskiĝurbo de unu el la fondintoj de Eŭropa Unio, Robert Schuman, kaj unu el la tri oficialaj sidejoj de Eŭropa Unio, sidejo de ties jenaj jurisdikciaj kaj financaj institucioj:
En 1995 kaj en 2007 Luksemburgo estis Eŭropa Kultura Ĉefurbo.
Loĝantaro
Je la 3-a de oktobro 2002 la loĝantaro de Luksemburgo konsistis el 41 726 virinoj kaj 40 542 viroj; sume, 82 268 loĝantoj.
La internaciecan karakteron substrekas la fakto, ke pli ol duono (68,73%) de la loĝantaro ne estas luksemburganoj, sed apartenas al 132 aliaj nacioj. La plej multnombraj estas:
Julio Domac
EdE-D
Diservo en Esperanto
Katolikaj
La unua katolika diservo en Esperanto okazis dum la unua Universala Kongreso (UK) en 1905 en Boulogne sur Mer (Bulonjo ĉe Maro), en la preĝejo de S. Nikolao, al kiu estis invititaj ĉiuj kongresanoj, ankaŭ L.L. Zamenhof ĝin ĉeestis. Sed la episkopo de Bulonjo ĉe Maro ankoraŭ ne permesis prediki esperantlingve. Dum la 2-a Universala Kongreso en Ĝenevo, pastro Émile Peltier ricevis de Papo Pio 10-a la aprobon al sia laboro, kaj dum la katolika diservo li la unuan fojon predikis esperantlingve. Depost tiam ĉe ĉiu UK la katolikoj okazigis regule siajn diservojn, dum kiuj predikis en Esperanto diversnaciaj pastroj. En 1907 Richardson, belga, Frohns, germana; 1908 Kanoniko Pichot el Monaco; 1909 Bazilio kaj Sacher, hisp. Post la kongreso en Barcelono, 15 sept. 1909 Pastro Marko Lliro en Montserrato. Hisp. predikis tre elokvente, post kio Pastro Richardson per solena beno inaŭguris la standardon de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE). En 1911 Richardson kaj Parker, angla; 1912 J. Szurek, pola, 1913 J. Lajos, hungara. Certe tre grava katolika diservo okazis la 26-an de aŭgusto 1913 en Berno, kiu estis funebra diservo pro la subita morto de Richardson, prezidanto de IKUE. Ankaŭ ĉi tiun diservon ĉeestis Zamenhof kun sia familio. En 1925 predikis Pro Carolfi, itala, 1927 Pastro Andreo Cseh hungara, 1928 Font Giralt, hispana, 1929 Pro Holik, hungara, 1930 Pro Gaffey, Irlando, 1931 d-ro Kukulko, pola, 1932 d-ro Christanell, Aŭstrio, 1933 la ĉina franciskana monaĥo J. B. Kao. Depost 1910 la katolikaj Esperantistoj dum siaj internaciaj kongresoj ĉiam okazigis diservojn. Predikis i. a.: 1910 Richardson, 1911 Richardson kaj Parker, 1912 Parker kaj Bianchini, itala, 1913 Bianchini kaj Carolfi, 1920 (Hago) Pro Lutkie kaj Poell, ned. 1922 Meŝtan, Aŭstrio, 1923 Mons. Giesswein, hung., 1924 Carolfi, 1926 Georges Ramboux, franca kaj Carolfi 1927 Font Giralt kaj Carolfi, 1928 F. Giralt kaj Verschure, ned, 1929 prof. Schmalbaug, Aŭstrio, Poell, Ramboux, kaj Font-Giralt, 1930 Ramboux kaj Kiglits (Ákos., hungara).
Tre menciinde estas ankoraŭ, ke P-ro Decoene, belga misiisto en la urbo Brandoro [tiele, sed fakte : Brandon], Manitoba, Kanado, uzis praktike Esperanton en ĉiuj Diservoj inter siaj paroĥanoj el ĉ. 17 malsamaj lingvoj : li tie katekizis, predikis kaj administris la sakramentojn esperantlingve. Sammaniere faris P-ro Jubinville en Saint Félix, Kanado, kaj aliaj misiistoj en Ĉinio.
Laŭ la Konversacia Gazeto (1931), la unua Diservo kun Esperant-lingvaj kantoj okazis la 26-an de oktobro 1896 en la katolika preĝejo de Smolensko (Rusio).
Protestantaj
Esperanto ĝis nun nur private estis uzata en protestantaj Diservoj. Laŭ mia scio la unua protestanta Diservo en Esperanto okazis en la 2-a UK en Ĝenevo, 1906. Predikis pastro Friedrich Schneeberger. Sekvis en 1907 la Diservo dum la 3-a UK en Kembriĝo (Cambridge); predikis pastro Rust. Grandioza Diservo okazis en la 4-a UK en Dresdeno, kie laŭ tiamaj informoj preskaŭ 2000 personoj ĉeestis en la fama preĝejo "Kreuzkirche". Oni prezentis la belegan oratorion de Franz Schubert "La Ĉiopovo", kiu estis tradukita en Esperanto. Predikis pastro Kühn. - En la pluaj kongresoj ĉiam okazis protestanta Diservo. La LKK-j afable aranĝis ĝin kaj la ekleziaj komunumoj de la kongresurboj permesis la uzadon de la preĝejo. La Kristana Esperantista Ligo Internacia (KELI) dum la UK en Parizo, 1932, decidis, ke estonte ĝi aranĝos la kongresajn protestantajn Diservojn sub propra respondeco. Tiu en la 25-a UK en Kolonjo (Köln) en 1933 bone sukcesis; predikis pastro Koopmann, la ĥoro de la Blu-Kruc-Societo kantis du psalmojn en Esperanto. - Krom la kongresaj Diservoj okazis ankaŭ privataj, precipe en Anglio, kie protestantaj Esperantistoj jam de 1907 aranĝis Diservojn. Paul Hübner.
Ekde 1909 en Londono okazis seninterrompe ĉiumonataj Diservoj. "La Diservo estas definitive kristana laŭ karaktero sur la bazo de la Biblio kaj la Apostola Kredkonfeso; sed tute nesekta. La kondukanto, memorante, ke partoprenas homoj kun diversaj religiaj kredoj, celas trovi la aferojn komunajn, kaj eviti diskutonaskajn temojn." La tuta Diservo okazas en Esperanto. Ĝin partoprenas homoj el multaj diversaj kristanaj sektoj, predikis eĉ romkatoliko. Ordinare ĉeestas nuntempe preskaŭ 100 personoj. Loko de la Diservo de kelkaj jaroj: la preĝejo St. Ethelburga, 72 Bishopsgate, E. C. 2. Sekretario de la Diserva Komitato de 1909 ĝis 1933 estis M. C. Butler. Laŭ M. C. Butler.
Hebreaj
La unua hebrea Diservo dum UK okazis en 1912 en Krakovo. Predikis Saphra. Sekvis pluaj Diservoj.
Al-Muktadi
Al-Muktadi (1056 – Februaro 1094) (المقتدى ) estis la Abasida Kalifo en Bagdado de 1075 ĝis 1094.
Li naskiĝis al Muhammad, nome filo de la kalifo al-Ka'im, kaj de armena sklavino.
Li ricevis honorojn el la Selĝuka Sultano Malikŝah, dum kies regado la kaliflando estis agnoskita tra la etenda teritorio de la selĝuka konkeraro. Arabio, kun la SanktajUrboj nun rekuperataj el la Fatimidoj, agnoskis denove la spiritan jurisdikcion de la Abasidoj. La Sultano aranĝis geedziĝon inter sia filino kaj Al-Muktadi, eble planante la naskon de filo kiu povus servi kiel kaj Kalifo kaj Sultano. Kvankam la gegedzoj havis filon, la patrino foriris kun sia filo al la kortego de Isfahano. Post la malsukceso de la geedziĝo, la Sultano kritikis la kalifan intermteadon en aferoj de ŝtato, kaj sendis ordonon por ke li retiriĝu al Basra. La morto de Malikŝah tuj poste, tamen, lasis la komandon neutila.
Napola sesto
La ŝtupoteorio interpretas la napolan sestakordon de la 2-a ŝtupo kun malsupren aliigita gamnoto. Oni povas diri ĉirilate ŝtupo ♭2. La problema de ĉi tiu interpretado estas, ke la klasifikado kiel akordo de la 2-a ŝtupo malpli bone konvenas al la karaktero de la akordo ol ties vere subdominanteca (4-a ŝtupa) fremdnoto. Per la interpretado kiel sestakordo de la 2-a ŝtupo tamen estas klarigebla ĝia nomo. Sian nomon la sono ricevis pro ĝia ofta uzado en la napola opermuziko de la 18-a jarcento (Napola Skolo), je kiu ĝi unue aperis en minortonaloj, simbolante afekciojn kiel sufero, malĝojo kaj doloro. Unuafoje ĝin aplikis Giacomo Carissimi en 1645 je la vekria finaĵo de la oratorio Iefte (kiu antaŭ batalo ĵuris oferi la unuan, kiu renkontas lin venante el lia domo, ne divenante, ke estos lia filino). Sian veran florepokon la akordo travivis en la epoko de la altbaroko (Bach, Händel) kaj dum la vienklasika muziko (Haydn, Mozart, Beethoven). Ekde la romantikismo la napola sesto ankaŭ aperis en maĵortonaloj (Sn). Por tio la komponistoj ne nur malsupren aliigis la seston de la subdominanto, sed ankaŭ la triton.
En pli malfruaj muzikhistoriaj epokoj oni uzis la napolan sestakordon ankaŭ, por povi rapide moduli en malproksimajn tonalojn. Ĉi tiu memstariĝinta napola sestakordo nomiĝas en la funkciteorio SN. Ekzemple en C-maĵoro la napola sestakordo (f–a♭–d♭) ankaŭ estas aliinterpretata kiel inversigo de la toniko de D♭-maĵoro (d♭-f-a♭).
17280 Shelly
17280 Shelly estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Frank C. Shelly, iama disvolvinto de programaroj por detekto de movantaj objektoj, kiu laboris kiel kunordiganto de la operacioj ĉe la situejo de LINEAR en Socorro (Nov-Meksiko).
129811 Stacyoliver
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Stacy Oliver, fakulinon en dokumentado kaj teknologio de informo por la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo OSIRIS-REx.
István Simon (biofizikisto)
István Simon [iŝtvAn ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simon István estas hungara biofizikisto, profesoro, membro (korespondanta (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
István Simon  naskiĝis la  en Budapeŝto.
Prujno
Prujno estas kristala, neĝa precipitaĵo, kiu aperas, se la rosopunkto troviĝas sub la frostopunkto. Ĝi kovras teron, plantojn, tegmentojn kaj elstaraĵojn.
István Simon (biofizikisto)
Biografio
István Simon frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris fizikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1969. Post siaj studoj li laboris en instituto pri enzimoj. Li akiris sciencajn gradojn Ph.D (biologio) en 1975, D.Sc (biologio) en 1987 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis nomumita privata profesoro en 1996 en Medicina Universitato Albert Szent-Györgyi, en la sekva jaro la samo okazis en Universitato Loránd Eötvös. Li okupiĝas pri strukturoj de proteinoj, li prezentis la unua, ke strukturo de la proteino estas kalkulebla laŭ la kemia strukturo. Li ricevis premion, memormedalon, stipendiojn ekde 1973.
Prujno
Ofte oni opinias, ke prujno estus glaciiĝinta roso aŭ nebulo; tiu solidiĝinta precipitaĵo el la atmosfero ne havas apartan nomon en Esperanto. La prujnon oni do distingu de frostiĝinta roso (kiu aperas, kiam la rosopunkto troviĝas super la frostopunkto kaj la plua malvarmiĝo okazas poste). Krome ekzistas pliaj specoj de glaciaj kovraĵoj sur objektoj, kiu estiĝas pro vento.
Kelemen Mikes (politikisto)
Biografio
Kelemen Mikes lernis en reĝa liceo de Koloĵvaro, li estis jurpraktikanto en Marosvásárhely. Li estis absoluta adepto de reformpolitiko de Imre Mikó grafo. En la somero de 1848 li ekorganizis en Kolozsvár la honvedkavalerion. En januaro de 1849 li estis komandanto de la supera kavaleria armeo de Transilvanujo. Li mortis proksime de Sibio trafita de kanonkuglo.
Cerre-lès-Noroy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Walter Döhler
EdE-D Walter DÖHLER (doler), naskiĝis la 19-an de Junio 1891 en Altstadt-Waldenburg (Saksio, Germanio), mortis en 1988 en Klingenberg (Frankonio, Germanio), estas rigardata kiel nestoro de la germanaj kaj okcident-eŭropaj studoj pri triĥopteroj (ordo Trichoptera de insektoj kun proksimume 12,000 priskribitaj specioj). En la 1920-aj jaroj ĝis 1933 li laboris multe por Esperanto, speciale sur la radio-kampo, estis membro de la Lingva Komitato (LK) kaj kunlaboris je Internacia Scienca Revuo kaj la Enciklopedia Vortaro de Eugen Wüster.
Vivo
Post sia abituro Döhler studis en Munkeno kaj Lepsiko. En 1914 li doktoriĝis en Lepsiko ĉe prof. Karl Chun pri la temo "sistematiko kaj biologio de la triĥopteroj" kaj akiris la universitatan gradon de "doctor philosophiae". En 1915 sekvis samtema studo pri "la ekstereŭropaj triĥopteroj en la kolekto de la lepsika universitato". Pliajn sciencajn studojn malebligis la devo servi kiel soldato en la unua mondmilito.
Almenaŭ de 1925 Döhler laboris kiel gimnazia instruisto (Studienrat) en la saksa urbeto Riesa proksime (nordokcidente) de Dresdeno, en la nun t.n. . En Riesa ankaŭ aperis lia verketo "Esperanto kaj Radio".
Laŭ noto en la nazia gazeto "Der Freiheitskampf" de la 21-a de Aŭgusto 1933, Döhler estis prenita de naziaj aŭtoritatoj en t.n. "protekta aresto" (Schutzhaft), t.e. malliberigita en frua koncentrejo de SA en la kastelo Hohnstein sude de Dresdeno, kie la nazioj enkarcerigis de 1933 ĝis 1934 precipe politikajn kontraŭulojn de la nova reĝimo el la metropola regiono Dresdeno. La oficialaj "motivoj" por la aresto estis, ke Döhler "posedis konsiderindan kvanton de municio kaj estis suspektita pri kontraŭleĝa Esperanto-korespondado kun eksterlando". Post likvido de la koncentrejo Hohnstein je 1934-08-25, la malliberuloj, inter ili ankaŭ Döhler, estis enkarcerigitaj en la koncentrejo Sachsenburg apud la urbeto Frankenberg en Saksio, proksime de Chemnitz. Post liberiĝo el la punkarcero, Döhler devis militservi kaj fine fariĝis militkaptito.
Post 1945 li devis forlasi sian hejman Saksion, unue okupita de la soveta armeo, poste parto de GDR, kaj ekvivis en Klingenberg en okcidenta Germanio. En sia domo li posedis privatan bibliotekon kun preskaŭ kompleta kolekto de scienca literaturo pri triĥopteroj kaj gravan kolekton de tiuj insektoj. Ambaŭ li heredigis al la natur-scienca esplor-instituto Senckenberg en Frankfurto ĉe Majno. Kvankam li ŝajne ne plu aŭ apenaŭ plu aktivis por Esperanto post la dua mondmilito, li daŭre havis kolekton de Esperanto-libroj. Ĝi bedaŭrinde perdiĝis post lia morto.
Alevoj
La alevoj (Alevi, el la araba lingvo (علويو تركيا) por "adeptoj de Alijo" (Ali ibn Abi Talib), en la zazaa lingvo: Elewi) estas religia komunumo ekestinta el la ŝijaisma islamo.
Aparta eco de la aleva kredaro estas la ampleksa adoro al Ali ibn Abi Talib (kiu videblas en la noma origino) respektive de la ankaŭ en Ŝijaismo adorataj 12 imamoj, kiuj – krom la 12-a – ĉiuj estis murditaj; la 12-a laŭ la kredo sekrete pluvivus ĝis la reveno. Pro tiu paraleleco la alevoj kunkalkuliĝas inter la ŝijaanoj. Tamen ekzistas gravaj diferencoj al la instruoj de la Ŝijaismo praktikata ekzemple en Irano, aparte en teologiaj konceptoj pri dio kaj kredo, kaj en la praktikado de la kredo. Ankaŭ ene de alevismo ekzistas diferencoj, aparte laŭ la lingva respektive etna deveno de la kredantoj. Aparte multaj alevoj ekzistas en iuj partoj de Turkio, kaj pro la amasa elmigrado de turkoj al Germanio kaj apudaj landoj dum la 2-a duono de la 20-a jarcento ankaŭ tie ekestis fortaj alevaj komunumoj.
Bernate Ticino
Bernate Ticino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cuggiono, Galliate (NO), Mesero, Marcallo con Casone, Romentino (NO), Boffalora sopra Ticino kaj Trecate (NO).
Záskalie
Záskalie, hungare Sziklahát [siklahAt] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Záskalie situas inter montoj 812 kaj 890 m-ojn altaj, laŭ traira flankovojo. Považská Bystrica troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1379 laŭ tiama hungara nomo kaj ortografio "Chonkakwmegye", la slava nomo "Zazkale" aperis en 1405. En 1784 loĝis tie 168 vilaĝanoj (31 familioj) en 29 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Zászkál, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sziklahát 225 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Vágbeszterce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Záskalie 184 homoj, (182 slovakoj).
Capão do Leão
Capão do Leão estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 24.298 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Stacio Tatsutagawa
Stacio Tatsutagawa (japane: 竜田川駅 [Tacutagaŭa-eki], angle: Tatsutagawa Station) estas fervoja stacio en Heguri, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
Artur Domènech i Mas
E-isto de 1914. Konstanta kursgvidado. Estis prezidanto kaj sekretario de la Internaciaj Floraj Ludoj, sekretario de KEF, prezidanto de la loka EG.
Tri monatojn post sia E-iĝo li gajnis la naturan floron dum Floraj Ludoj. Depost tiu tempo li fariĝis flua kaj lerta E-poeto kaj gajnis ankoraŭ trifoje premion dum la Floraj Ludoj.
Li forpasis la. Unu jaron poste estis publikigita lia verko Poemoj.
Londona Okulo
La Londona Okulo (London Eye) estis kun alto de 135 m, la plej granda spektoradego de la mondo, ĝis apero de la "Singapore Flyer", kiu altas 25 m pli. La Londona Okulo staras en Londono ĉe la suda bordo de Tamizo, sed do en la centro. Ĝi estis planita fare de arkitektoj David Marks kaj Julia Barfield kunlabore al British Airways, kaj malfermita por la publiko nur - pro teknikaj problemoj - en marto de 2000. La konstruaĵo kostis 45 milionojn da britaj pundoj.
La okulo de Londono havas 32 modernajn kapsulojn, en kiuj ĝi havas ĝis 25 personoj lokon. La rado turniĝas kun rapideco de 0,26 m/s kaj bezonas por tio (por unu rondo) 30 minutojn. Se la cirkonstancoj estas optimumaj, oni povas vidi de la gigantrado ĝis malproksimo de 40 km kaj tiel oni povas ĝui belegan bildon pri la londonaj vidindaĵoj. Dum la tuta funkcio - de mateno ĝis vespero - turniĝas la rado, ne haltas, ĉar la vizitantoj havas sufiĉan tempon por el/enkapsuliĝi pro la malalta rapideco.
La Londona Okulo estas la plej vizitita atrakcio de Londono kaj gastigas ĉiutage ĉ. 15.000 vizitantojn. Ĝi permesas - pro la preskaŭ tute vitra kapsulo - enorman panoramon pri Londono kaj eĉ oni povas vidi la Kastelon Windsor.
La enirprezo estas 12,5 britaj pundoj, okaze de reta aĉeto kostas je 10 % malpli.
La turnakson kaj la apogilojn de la gigantrado liveris la maŝinkonstrua firmao Škoda.
Archita
Archita [arkita] (hungare: Erked, germane: Arkeden) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Sighişoara. Administre ĝi apartenas al Vânători.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 270 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj) kaj en 1992 760 (rumanoj, 7% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1341. Ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely ).
Gaël Clichy
estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Tuluzo, do nun estas -jara.
De 2008 ĝis 2014 li estis membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2010 kaj pri la la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En tiuj ĉampionadoj li rekoneblis per la ĉemiza numero "22".
Eraro
Eraro estas malvera opinio, kaŭzita de nescio.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri eraro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
9769 Nautilus
9769 Nautilus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj A. Natori elde la Stacio de Jakiimo en Ŝizuoka (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo referas al la submarŝipo Nautilus de Robert Fulton (1800) (laŭ la latina nomo de la marbesto naŭtilo). Tiun nomon reprenis Jules Verne en sia "Dudek mil leŭgoj sub la maro", kaj en 1955, la usona submarŝipo U.S.S. Nautilus estis la unua nukleenergia submarŝipo en la mondo.
Waldbach-Mönichwald
Waldbach-Mönichwald estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane Bezirk Hartberg-Fürstenfeld). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Borex
Geografio
La komunumo Borex situas sur la tavolo ĉe la suda piedo de la Ĵurasa Montaro sudokcidente de la Lago Lemano, proksimume 5 kilometrojn okcidente de la distriktĉefurbo Nyon, 25 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 25 kilometron nordoriente de Ĝenevo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Borex, la vilaĝetoj Marly, Petit Borex kaj Les Tourniaux, kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,98 km², de kiuj 1,5% estas kovritaj de arbaro, 76,3% servas por agrikulturo kaj 20,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Borex limas en nordo al Chéserex, en nordnordoriento al Grens, en nordoriento al Signy-Avenex, en oriento al Eysins, en sudo al Arnex-sur-Nyon, kaj en okcidento al Crassier. De 1905 ĝis 1962 funkciis fervolinio de Nyon al Divonne-les-Bains, ĉe kiu Borex disponis pri stacidomo. Nuntempe la komunumo estas konektita al la publika transportreto pere de la poŝtaŭtolinio de Nyon al Coppet.
Trafiko
Tra Borex pasas la kantona ĉefvojo n-ro 122 de Nyon al Divonne-les-Bains en Francio. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 3 kilometrojn oriente de la komunumo apud Nyon.
Historio
La unua dokumenta mencio de Borex datiĝas el la jaro 1213 kiel Borrai. Videblas restaĵoj de la romia akvokondukilo de Divonne al Colonia Iulia Equestris. Dum mezepoko Borex apartenis al la Senjorujo Crassier. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Borex apartenis al la Voktejo Nyon kaj ek de la Helveta Revolucio al la samnoma distrikto.