cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lillebonne
Lillebonne estas administra komunumo de Francio en la regiono Normandio (Haute-Normandie) kaj la departemento Seine-Maritime, en la nordo de la lando. La komunuma centro situas 4 kilometrojn norde de la rivero Seine, 30 kilometrojn oriente de la urbocentro de Le Havre kaj de la bordo de la Atlantika Oceano.
Villa Faraldi
Villa Faraldi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Sekondo (Secundus de Victimulum), kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Andora (SV), Diano San Pietro, San Bartolomeo al Mare kaj Stellanello (SV).
Tricio (Rioĥo)
Tricio [TRIzio] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la nordokcidento de la regiono. La loknomo Tricio estas etimologie devena el la latina nomo Tritium.
Geografio
Tiu loĝloko estas ĉe vojkrucejo inter Nájera nordokcidente kaj Alesón nordoriente; Arenzana de Abajo kaj Arenzana de Arriba estas sude. Ĝi estas je 564 metroj super marnivelo.
Historio
La plej fruaj dokumentaj mencioj datas de la jaro 154 a.K., kiam Apiano Aleksandra, mencias la tricianoj kun aliaj triboj kiuj opoziciis al la romia hegemonio. Ptolemeo citis en la 2-a jarcento "Tritium Megalon" (tio estas Granda Tricio), grandeco kiun konfirmis la nombraj arkeologiaj trovitaĵoj el la klasika civilizacio. Ĝi aperis ankaŭ en la Itinero de Antonino, de la 3-a jarcento, kiel unu de la pasejoj de la ŝoseo kiu ligis Zaragozon kaj Astorga. En la 5-a jarcento, aperis lokanoj de Tricio kiel defendantoj de la episkopo Silvano de Calahorra kontraŭ la papo Hilario.
Deklarita sendependa fare de la reĝo Filipo la 4-a en 1658, ĝi apartenis poste al la senjorlando de la dukoj de Nájera.
La 6an de Oktobro 1833 la karlista generalo Santos Ladrón de Cegama proklamis reĝo la aspiranton Karlo Maria Isidro de Burbono kiel Karolo la 5-a en Tricio, kaj tiel eksplodis la Unua Karlisma Milito.
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1950-aj jaroj oni malaltiĝis el 755 loĝantoj ĝis la nunaj 360.
Mezholezy
Nomon Mezholezy havas pluraj municipoj aŭ partoj de municipoj:
Tormásliget
Tormásliget [tormAŝliget] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. La loknomo signifas hungare: krena-bosko.
Historio
Dum la historio estis tie nur bienodomoj, poste estis ekstera parto de Csepreg. En 1883 konstruiĝis kastelo de Bauer kaj komenciĝis la evoluo. En 1993 la loko memstariĝis.
En Tormásliget migra poŝto servas. La komunumo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al Dipatrino (Virgulina Maria).
Johano de Capestrano
Johano de Capestrano (Giovanni da Capestrano, Ioannes Capistranus; naskiĝis la en Capestrano, mortis la  en Ilok) estis itala sanktulo, juristo kaj predikisto. Li estas ankaŭ konata pro sia kontraŭjudismo kaj instiganto de persekuto kaj pogromoj kontraŭ judoj.
Lia sanktula festotago en la romkatolika kalendaro estas aŭ la 28-a de marto aŭ la 23-a de oktobro.
Vivo
Giovanni estis la filo de - supozeble germana - nobelo kiu venis al la Regno de Napolo kun Ludoviko la 1-a (Anjou) kaj laboris kiel feŭdulo de la grafo de Celano en Capestrano. La patro mortis frue kaj la talenta infano studis juron en Peruĝo. En la aĝo de 26 jaroj li fariĝis juĝisto en Peruĝo kaj fianĉiĝis kun graffilino. En 1415 li estis ĵetita en malliberejon dum la tumulto de la italaj urbomilitoj en la fortikaĵo en Brufa (Torgiano) kaj spertis konvertiĝon tie. Li igis sian geedziĝon dissolvita kaj, post lia elaĉeto el la karcero en Peruĝo en 1416, li eniris la monaĥejon de la franciskanaj observantoj de Monteripido (Peruĝo). Ĉi tie li baldaŭ amikiĝis kun la majstro de la novicoj, Bernardino de Siena. Post lia pastra ordinado ĉirkaŭ 1418/20, li restis nelonge ĉe la kortego de papo Marteno la 5-a en Mantuo, tiam li iĝis vikario de la franciskanaj observantoj en Abruco. Li baldaŭ komencis labori kun granda sukceso kiel populara predikisto kaj inkviziciisto: la preĝejoj kie li agadis iĝis tro malgrandaj, la liberaeraj placoj ankaŭ, eĉ konvojoj ĉirkaŭis lin.
Giovanni ankaŭ akompanis sian amikon Bernardino de Siena sur misiaj vojaĝoj laboronte, kiel Bernardino, por restarigi la gloron de la papofico malfortigita per skismo kaj troa influo de koncilioj. En la nomo de Bernardino li engaĝiĝis pri la interna reformo de la franciskana ordeno. Tio en 1446 - dum la formala unueco de la ordo-konserviĝis - per la sendependeco de la observantoj trovis sian provizoran finon. Memkompreneble helpis lin lia jura trejnado majstri en tia tasko.
Laŭ instigo de la papo Giovanni iris prediki inter 1451 kaj 1454 tra la spirite ŝirita kaj religie deprimita Eŭropo, nome al Germanio, Aŭstrio, Bohemio, Pollando kaj Nederlando: li okupiĝu pri religia renovigo de la pastraro kaj de la laikularo kaj preparu la homojn batali kontraŭ la husanoj. En Aŭgsburgo en 1452 kaj denove en 1454 li predikis antaŭ grandaj homamasoj (li eĉ devis esti protektita fare de urbaj servistoj) kaj alparolis sanige malsanulojn. Kelkfoje Bernardino de Siena estis lia kunulo. Ĉe la dietoj en Frankfurto en 1454 kaj en Wiener Neustadt en 1455 li antaŭenigis la ideon batalegi kontraŭ la invadantaj turkoj. En 1455/56 li estis arda krucmilitpredikisto kontraŭ la turka minaco; lia elstara predika talento, kiu vekis la preskaŭ venkitajn soldatojn, rezultiĝis en glora venko de la kristanoj ĉe la batalo de Belgrado en 1456. Tiam estis savita la Okcidento.
Giovanni ĉiutage predikis dum 40 jaroj kaj la homoj deziris ĉiun vorton venantan el lia buŝo. Krome li fondis hospitalojn, organizis socian laboron, estis ŝatata konfesprenanto kaj ĉiam influa konsilisto de diversaj regantoj. Krom liaj predikoj, el kiuj la plejmulto konserviĝis danke al transskribaĵoj kaj kopioj, postlasitis multe da leteroj, da raportoj kaj da homiletikaj respektive moralteologiaj skribaĵoj.
Giovanni da Capestrano ankaŭ klopodis kanonizon de Bernardino de Siena, kio fakte okazis en 1450. Lia tombo en la franciskana preĝejo en Ilok detruiĝis dum Reformacio. Liaj relikvoj pereis. Li mem deklaritis beatulo en 1622 kaj sanktulo en la 16.10.1690 fare de papo Aleksandro la 8-a. Atributoj liaj estas kruca flago kaj stelo; li estas la patrono de armeaj pastroj.
Kritiko pri lia kontraŭjudismo
En 2019 laŭ iniciato de Charlotte Knobloch, la prezidantino de la juda komunumo en Bavario, okazis debato pri la alinomado de la preĝejo de Munkeno-Bogenhausen estante sub patroneco de Johano de Capestrano pro ties antisemitismaj konvinkoj. Alia kritikanto de Johano de Capestrano rilate al la sama afero estis ekz-e Helmut Bouzek kiu ne komprenas kromnomon savanto de Okcidento por persono kiu tiom energie predikis kontraŭ la judoj.
Fileo
Fileo (helene Φυλεύς – Fyleus, latine Phyleus) estis en la helena mitologio filo de la elisa reĝo Aŭgio.
Heroo Heraklo servis ĉe la mikena reĝo Eŭristeo kaj plenumis por li dek du malfacilajn taskojn. La kvina el tiuj ĉi taskoj estis purigi brutstalojn de Filea patro, elisa reĝo Aŭgio. Tiu posedis grandajn brutarojn. Sed la staloj, barejoj kaj ankaŭ apudaj kampoj oni dum longaj jaroj ne purigis kaj pro tio ili estis jam tre malpuraj de sterko. Heraklo pritraktis kun Aŭgio, ke li donos al Heraklo dekonon el siaj brutaroj, se la purigo estos ĝisvespere farita. Poste Heraklo trarompis sur du lokoj barilojn kaj venigis en brutbarejojn kaj stalojn akvon de du riveroj Alfeio kaj Peneio. Ilia fluo forportis la sterkon kaj ĝisvespere ĉio estis pura, kiel Heraklo promesis.
Sed Aŭgio estis same avara kiel riĉa, pagon de la honorario prokrastis. Kiam li eksciis, ke purigo de la staloj estis Herakla deva tasko, rifuzis la rekompenson pagi kaj Heraklon malglore forpelis. Fileo kun ago de la patro ne konsentis kaj Aŭgio forpelis ankaŭ lin. Post kelkaj jaroj Heraklo en Elison revenis, Aŭgion mortigis kaj Fileon surtronigis.
15268 Wendelinefroger
15268 Wendelinefroger estas tre malgranda duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Synaptic
Synaptic estas komputila programo, kiu estas GTK+a grafika uzantinterfaco por APT, la pakaĵmastruma sistemo de la GNUa kaj Linuksa distribuaĵo Debian. Synaptic laŭkutime estas uzata en sistemoj, kiuj uzas pakaĵojn de la formo .deb, sed ĝi povas esti uzata ankaŭ en sistemoj bazitaj sur pakaĵoj RPM.
15268 Wendelinefroger
Nomo
Ĝia nomo honoras la kantistinon Wendeline Froger, kiu per sia bela voco de soprano pliŝatas kanti la Lieder de Schubert. Edukita kiel profesia kantistino, ŝi kantas regule por kirkaj festoj, nuptoj kaj por selektitaj aŭskultantoj ĉe sia loĝdomo.
Synaptic
Synaptic taŭgas por instali, viŝi kaj ĝisdatigi programarojn, kaj ankaŭ por aldoni deponejojn.
15268 Wendelinefroger
Satelito
Tiu satelito, de diametro taksita je 1,03 km, orbitas kun periodo de 25,07 horoj kaj orbita duonakso de 8,7 km.
(13581) 1993 QX4
(13581) 1993 QX4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Jaroslavla provinco
Ĉefurbo estas Jaroslavl.
Loĝantaro
Laŭ kalkulo de la jaro 2006, loĝantaro de la provinco inkludas cirkaŭ 1 328 mil homoj.
Nacia kontingento
Tie estas demonstrataj naciaj kun kvanto de loĝantoj pli ol 1000 homoj
Komitatanoj K-L 1986-2020
La suba tabelo donas ideon pri la daŭro de la periodoj, pri kiuj pli aŭ malpli konataj esperantistoj kiel komitatanoj povis influi la politikon de UEA-estrado, kaj pri la grado en kiu malsamaj naciaj asocioj povis fari tion.
La datenoj estas ĉefe prenitaj el la UEA-jarlibroj dum la periodo de 1986 ĝis 2017.
Saint-Chamond
Saint-Chamond [] estas franca komunumo en la departemento Loire, en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 35,564 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Chamond situas nordoriente de Sankta-Stefano.
Občina Horjul
Občina Horjul estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. La municipo enhavas 9 komunumojn kaj ĝia areo estas 32,5 km². Komence de 2017 tie loĝis 2 980 homoj. La administra centro estas la vilago Horjul.
6674 Cézanne
6674 Cézanne estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Občina Horjul
Komunumoj
La municipo konsistas el 9 vilaĝoj: Horjul, Koreno nad Horjulom, Lesno Brdo, Ljubgojna, Podolnica, Samotorica, Vrzdenec, Zaklanec, Ĵaĵar.
2075
2075 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2075 post Kristo okazos, interalie:
Golestano (apartigilo)
Golestan aŭ Golestano ("florejo") povas signifi jenon:
2075
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Kantono Coulanges-la-Vineuse
La kantono de Coulanges-la-Vineuse (france canton de Coulanges-la-Vineuse) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Coulanges-la-Vineuse.
George Taubman Goldie
Siro George Dashwood Taubman Goldie (20a de majo 1846 – 20a de aŭgusto 1925) estis administranto de Manksinsulo. Li ludis gravan rolon en la fondo de Niĝerio, nome de la brita koloniado de tiuj teritorioj. Multmaniere, lia rolo estis simila al tiu de Cecil Rhodes aliloke en Afriko sed mankis al li la propagandemon de Rhodes.
NGC 2185
NGC 2185 (alia indiko — LBN 997) estas reflekta nebulozo en konstelacio Unukornulo.
Villanova d'Albenga
Villanova d'Albenga estas komunumo de Italio.
Johan t'Serclaes van Tilly
Grafo Johan t'Serclaes van Tilly (naskiĝinta en la februaro de 1559 sur Kastelo Tilly en Villers-la-Ville, mortinta en la 30-a de aprilo 1632 en Ingolstadt) estis imperiestra batalestro dum la Tridekjara milito.
Cortegana
Loĝantoj
La censita populacio en 2009 estis de 4.965 loĝantoj kaj denseco estas de 28,53 loĝ/km². Anoj estas "castañeros".
Johan t'Serclaes van Tilly
Vivo
Tilly servis unue en Hispanujo kaj por la imperiestro. En 1610 li transprenis, petite de Maksimiliano la 1-a (Bavario) la gvidon de la Dua Katolika Ligo kaj iĝis en 1620 ties grandleŭtenanto. Li transformis ĝin - kiel ankaŭ la armeon de Bavario - al efektiva militistaro venkonte kun ĝi ĉe la unua decida Batalo sur Blanka monto la kontraŭ la bohemujajn trupojn.
Cortegana
Situo
Cortegana estas situa en la norda parto de la provinco de Onubo en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena, je altitudo de 673 m; je 121 km de Onubo, provinca ĉefurbo. La montara areo de ties teritorio estas de 174 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 54' N, 6º 49' Ok.
Historio
En 1594 formis parton de la Regno de Sevilo en la Sierra de Aroche kaj havis 604 impostopagantajn vilaĝanojn.
Johan t'Serclaes van Tilly
Vivo
Dum 1623/24 li rekatolikigis en la nordo de la Imperio la princepiskopujojn de Halberstadt, Hildesheim, Minden kaj Osnabrück. Dum la dua fazo de la milito Tilly venkis ĉe la batalo apud Lutter am Barenberge la la danan reĝon Kristianon la 4-an. Post la demisio de Albrecht von Wallenstein li estis nomumita en 1630 fare de imperiestro Ferdinando la 2-a ĉefkomandanto (generalissimus) de la imperiestraj trupoj (germane: Kaiserliches Aufgebot) kiel ankaŭ de la Ligo.
Cortegana
Infrastrukturo
En la ĉirkaŭa naturo estas abundo de vegetalaj kaj animalaj specioj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo.
Vidindaĵoj
La ĉefa monumento kaj vidindaĵo de la vilaĝo estas la Kastelo de Kortegano. Konstruita fine de la 13a jarcento (ĉirkaŭ 1293) laŭ ordono de la Reĝo Sanĉo la Kuraĝulo, kiel parto de la defenda linio paralela al la portugala landlimo. Tie oni defendis la urbon de Sevilo antaŭ eblaj invadoj el Portugalio, ĉar delonge ekzistis akra polemiko pro precizeco de landlimoj. La kastelo iom post iom ruiniĝis pro abandono kaj pro naturaj kialoj, kiel la sekvoj de la Lisbona tertremo meze de la 18a jarcento (1755). Ĝi estas deklarata protektita havaĵo kaj estis rekuperata por la vilaĝo en 2006, kiam la Municipo de Sevilo (antaŭa posedanto) redonis la administradon al Kortegano. Aktuale ĝi iĝis turisma allogaĵo. Dum aŭgusto en la kastelo kaj en la tuta vilaĝo oni celebras faman Mezepokan Foiron.
Inter la religiaj konstruaĵoj elstaras la Preĝejo de la Dia Savinto (de la 14a jarcento al la 17a), kiu gastigas la duan paroĥan trezoron pli gravan de la provinco de Huelva, la malgranda Ermitejo de Nia Sinjorino de la Pieco (de mezepoka origino -13a jarcento-), la Preĝejo de Sankta Sebastiano (de stilo mudeĥara, de la 15a jarcento) kaj la Ermitejo de la Kalvaria Vojo (de la 19a jarcento), kie oni kultas al Nia Patro Jesuo Nazareno.
Aliaj konstruaĵoj nereligiaj estas la Taŭrludejo (1854) kaj la lavfonto de la jaro 1883. Elstaras la konstruo komence de la 20a jarcento de la Granda Socia Kazino kaj la Societo Nova Kazino. Ĝiaj stratoj elstaras pro ĝia kruta niveldiferenco kaj sinueco.
Dum la 19a jarcento la terkultura ekonomio donis paŝon al la industria kiu hodiaŭ konas, elstarante de ĝiaj industrioj, la vianda, en kiu la ŝinko okupas elstaran pozicion, tiu de la fabrikado de stangpeziloj kaj tiu de la korko, de la plej gravaj je nacia nivelo.
De lia alloga kulturo elstaras la Karnavalo en Februaro, la superba Sankta Semajno, unu el la grandaj allogoj de la loko, la multamasa Kamparfesto de Sankta Antonio de Padua en la monato de Junio, la Festo de la Corpus Christi kaj la Foiro kaj Patronaj Festoj en honoro de Nia Sinjorino de la Pieco, komence de Septembro, al kion oni devas kunigi la menciitajn Mezepokajn Foirojn, kiuj komence de la monato de Aŭgusto iĝa la granda alloga turisma de la loĝantaro donita la enorma amaskomunika trafo, kiun havis je nacia kaj aŭtonom-komunuma nivelo.
Bibliografio
(en la hispana)
Flacey
Historio
La preĝejo datiĝas el la 15-a jarcento.
Geografio
Tie oni kulitivas akvokreson.
Listo de skulptistoj
Jen parta listo de skulptistoj.
Winschoterdiep
La Winschoterdiep estas kanalo inter Groningen kaj Winschoten en Nederlando.
La kanalo longas 35½ km kaj taŭgas por ŝipoj ĝis 1350 toneloj. Ĝi havas dekses pontojn, du kluzojn kaj unu fluskluzon (gardopordegon).
En la parto inter Hoogezand kaj Waterhuizen troviĝas kelkaj ŝipfarejoj kiuj estas specialigitaj en la konstruo de marbordaj ŝipoj. La larĝo de ĉi tiuj ŝipoj estas limigita pro la larĝo de la pontoj kie ili devas trapasi kiam ili estas finkonstuitaj. La ŝipfarejoj estas karakterizataj pro la transversaj enakvigejoj. La ŝipoj estas flanke enakvigataj paralele je la kanalo.
Mironcillo
Mironcillo [mironZIljo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. Grava vizitindaĵo estas la Kastelo Aunqueospese (aŭ Manqueospese) je 1360 metroj de alteco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 105 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 20 km de Avilo, provinca ĉefurbo, ĉe la Montaro Paramera.
Ĝi limas kun Niharra, Sotalbo, Gemuño kaj Riofrío. Tra la teritorio fluas la rojo Garganta.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Nica Ĵazo Festivalo
La Nica Ĵazo Festivalo, okazinta ĉiujare ekde la 25a de februaro 1948 en Nico, ĉe la Lazura Marbordo, estas "la unua ĵaza festivalo de internacia gravo." Je la inaŭgura festivalo, Louis Armstrong and his All Stars estis la ĉefaj allogaĵoj. Dum tiu unua okazigo Suzy Delair kantis la unuan fojon la kanton C'est si bon ĉe kabaredo kie Louis Armstrong finis sian vesperon. La gvidilo Frommer nomigis ĝin "la plej granda, plej rimarkinda, kaj plej prestiĝa ĵaz-festivalo en Eŭropo."
Laŭlonge de la jaroj, multaj artistoj, kiaj Lionel Hampton, Dizzy Gillespie, Ray Charles, Ella Fitzgerald, Helen Humes, Herbie Hancock, kaj Miles Davis, regule aperis ĉe la festivalo. Post 1994, oni ŝanĝis la emfazon, al pli tutmonda muziko kaj popa muziko. Sed la plej ĵusa festivala organizanto, Vivian Sicnasi, reinstalis eklektikan mikson de tradiciaj kaj modernaj sonoj kun internacia partoprenantaro; ĝi restis kiel "unu el la plej grandaj ĉiujaraj eventoj de la Riviera."
Eksteraj ligiloj
43.69639°N, 7.26889°W
László Seer
SEER László [ŝer] estas rumania hungara psikologo, ekonomo. Li naskiĝis en Gheorgheni en 1982. Li estas la filo de geografo Mihály Seer.
Kariero
László Seer diplomitiĝis pri psikologio en 2005 kaj pri ekonomiko en 2009 en UBB de Kluĵo. Li instuis en UBB de Kluĵo kaj en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Li estas doktorkandidato pri ambaŭ fakoj.
Golfo de Saint-Brieuc
La suda parto de la golfo estas protektita kiel nacia natura rezervejo.
Mara ventcentralo
Estas antaŭvidite starigi centon da ventcentralojn en Golfo de Saint Brieuc antaŭ 2018.
Sur Sanga Tero
Sur Sanga Tero estas romano originale Esperantlingve verkita de Julio Baghy. 1933, 240 p.; kvara eld. 1991 Eldonejo Fenikso.
La romano estas daŭrigo de la romano Viktimoj de Baghy.
Federacia vojo 3
La federacia vojo 3 - germane Bundesstraße 3 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 755 kilometrojn tra la federaciaj landoj Hamburgo, Malsupra Saksio, Hesio kaj Baden-Virtembergo. La plej norda punkto estas la urbo Hamburgo, poste poste mallonga interrompo la vojo kontinue pluiras ekde Buxtehude-Övelgönne suden kaj la plej suda la komunumo Weil am Rhein ĉe la limo al Svislando. Gravaj urboj survojaj estas Celle, Hanovro, Göttingen, Kaselo, Marburgo, Gießen, Frankfurto ĉe Majno, Darmstadt, Hajdelbergo, Karlsruhe, Baden-Baden, Offenburg kaj Frajburgo.
Inter la urboj Darmstadt, Hajdelbergo kaj Wiesloch la federacia vojo 3 havas la kromnomon Monta Vojo - germane Bergstraße - tie la federacia vojo, kiu sekvas antikvan kaj mezepokan komercan vojon, grandparte vojas paralele al la pli moderna germana aŭtovojo A5, kiu transprenas grandan parton de la aŭta kaj kamiona trafiko.
Depeche Mode
Depeche Mode estas muzika grupo agadanta precipe en la okdekaj jaroj de la lasta jarcento.
Estontaj fondintoj de Depeche Mode kunvenis jam en la jaro 1976 en angla Basildon. Je kvin jaroj pli malfrue, post sukceso de kompilaĵo Some Bizarre Album, kie ili havis komponaĵon, ili eldonis debuton ĉe kompanio Mute Records. Ili reciproke helpis unu al la alia, ili kaj ludigfirmao akiris en muzika mondo baldaŭ kultan postenon.
Pli malfrue ne estis jam ilia albuma kreado tiel ofta, tamen laboregitan pozicion ili konservis al si ĝis hodiaŭ. Ili agadas en konsisto - Dave Gahan kaj Martin Gore.
NGC 2186
NGC 2186 (alia indiko — OCL 498) estas malfermita stelamaso en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Paul du Ry
Jean Paul du Ry (naskiĝis en 1640 en Parizo, mortis la en Kaselo) estis franca arkitekto.
Vivo
Du Ry estis disĉiplo de la franca ĉefarkitekto kaj arkitektura teoriisto François Blondel. Persekutite pro kalvinisma kredo li elmigris baldaŭ en Nederlandon, kie li agadis ĉefe kiel remparkonstruisto, en Maastricht. Samloke li ankaŭ gajnis gravajn enrigardojn en la nederlandan barokan klaskikismon. Inter 1674-85 li estis denove en la franca ĉefurbo antaŭ ol reiri mallongan tempon al Nederlando. De tie li, laŭ rekomendo de la guberniestro Vilhelmo la 3-a (Oranje-Nassau), venis al Kaselo en la servojn de la landgrafo Karlo (Hesio-Kaselo). En Hesio li iĝis kortega ĉefarkitekto respondecanta ĉefe por la nova hugenota kvartalo en la urbo. Ĝi situis sudokcidente de la urbokerno, je la maldekstro de la rivero Fulda nomiĝante Supera novurbo. Komenciĝo konstrua estis en 1688. La unu jarcenton daŭrinta konstruado kontinuigitis fare de la filo Charles Louis kaj de la nepo Simon Louis.
Projektegoj kaselaj
Du Ry sekvis en Kaselo la planon de romia militkastelo: faritis rektangula bloko kun du ĉefaj kaj du transversaj stratoj kaj la okangula Kirko Sankta Karolo kun kupola lanternotegmento (1698-1706, konsekro en 1710). Jam tiam li antaŭvidis etendigon eblan kaj - post farota forigo de la ĉirkaŭfortikaĵoj - unuigon kun la malnova urbo. La fasadoj strataj kaj placaj kreitis bonguste, kun du- kaj trietaĝaj stukitaj domoj, parte kun transversaj gabloj kaj balkonoj. Ĝis ties detruo kompleta dum la Dua mondmilito la tuto restis neŝanĝita. La tuto estis sobra sed tamen unueca kaj lindega.
Li ankaŭ alikonstruis la eksan teatrejon Ottoneum en 1696 aldonante portalan antaŭkonstruaĵon kun galerio. Laŭstile li devis esti ankaŭ malantaŭ la realigo de la inter 1703-11 konstruita Palaco Princo Vilhelmo (=Landgrafa muzeo) - la sendube plej hugenota konstruaĵo en la urbo - kiel ankaŭ la Palaco Princo Georgo. Neklaras tamen lia kunlaboro en la konstruo de la oranĝejo en la kasela apudrivera herbejego Karlsaue. En 1704 li konstruigis la hugenotan kirkon en Hofgeismar-Karlsdorf proksime de Kaselo skizinte planojn por la tuta vilaĝo. La planoj por la hugenota urbo Bad Karlshafen certe ne estis de li, sed de Friedrich Conradi.
Graveco
La konstruaĵoj de du Ry, antaŭ ĉio la Karlo-kirko, estas pli proksimaj al la nederlanda klasikismo ol al la franca. Du Ry krome ankaŭ okupiĝis pri matematikaj problemoj. Lia verko La quadrature du cercle estas ĝis hodiaŭ nepublikigata. La manuskripto troviĝas en la Hesia Landa Biblioteko.
Fonto
Reuther, Hans, "Du Ry, Jean Paul" en: Neue Deutsche Biographie 4/1959, p. 202-203 Surreta versio
Saint-Hilaire (stacidomo)
Saint-Hilaire, plennome Saint-Hilaire-sur-Helpe, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Hilaire-sur-Helpe, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Hirson (267000).
Provinco Alavo
Alavo, (Araba, Álava), estas historia teritorio kaj provinco en la hispana parto de Eŭskio.
En la interno de la provinco situas malgranda teritorio, nome eksklavo Condado de Treviño, apartenanta al la provinco Burgoso de la regiono Kastilio kaj Leono.
(13593) 1994 NF1
(13593) 1994 NF1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
József Lengyel (kalvinana pastro)
József Lengyel [jOĵef lendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lengyel József estis hungara kalvinana pastro, instruisto.
József Lengyel naskiĝis la en Tiszaszőlős (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Szalacs (Transilvanio, Habsburga Imperio, nuntempa Sălacea en Rumanio).
Biografio
József Lengyel komence lernis en Tiszaszentimre, poste en Kolegio de Debrecen, kiun li finis en 1785. Li lernis la germanan lingvon en la jaroj 1786 kaj 1787 en Aszód, poste li revenis al la kolegio, kiel pli aĝa. Inter 1796-1798 li studis en Göttingen, poste li hejmenvenis por instrui. Li estis forigita pro disvastiĝo de instruoj de Immanuel Kant, tial ekde 1802 li estis kalvinana pastro en Nagyszalonta, poste en Nagyvárad, fine ekde 1813 en Szalacs. Lia ĉefverko estis kalvinana kantlibro, uzata ankaŭ nuntempe.
Franz Zacharias Römisch
Franz Zacharias šlechtic von Römisch (la 12-a de decembro 1757 Mikulášovice – la 6-a de novembro 1832 Malá Skála) estis ĉeĥa-germana entreprenisto kaj nobelo, fondinto de Pantheono en Malá Skála.
Allmusic
AllMusic (antaŭe konata kiel All Music Guide kaj AMG) estas interreta muzika datumbazo. Ĝi katalogas pli ol 3 milionojn da albumaj enigoj kaj 30 milionojn da trakoj, kaj ankaŭ informojn pri muzikaj artistoj kaj grupoj. Ĝi lanĉiĝis en 1991, antaŭante la mondan retejon.
The Free Spirits
The Free Spirits (La liberaj spiritoj) estis usona grupo konsiderata kiel la unua rokĵaza muzikgrupo. La grupo ankaŭ asimilis elementojn de popmuziko kaj garaĝa roko.
La grupo formiĝis en Novjorko kiel ĵaza grupo. Ĉiu membro krom Baker havis ĵazan sperton. Laŭ perkutisto Bob Moses, gitaristo Larry Coryell turnis la grupon al pli rok-orientita muziko. La grupo plurfoje ludis en novjorka klubo The Scene sed ili enspezis malmulte da mono de la spektakloj, oni pagis nur dek dolarojn por grupo nokte.
Lajos Kondor
Lajos Kondor naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Kondor akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1949. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Hincz, György Konecsni kaj Pál Miháltz. Jam en 1948 li debutis en ekspozicio. Li ricevis premiojn inter 1953-1968 (ankaŭ eksterlande). Li ŝatis krei libroilustraĵojn helpe de akvafortoj.
Broĉo
Broĉo konsistas kutime el du partoj:
Broĉoj estas tre diversaj pri grandeco, materialo kaj formo, sed la fiksilo, plej ofte metala, similas ĉe plej multaj broĉoj. Broĉoj estas ofte manfaritaj ŝatokupe, sed ekzistas ankaŭ broĉoj el altvalora metalo (oro, arĝento, ...) kaj ornamitaj de gemoj.
Laŭ Francisko Azorín Broĉo estas Metalaĵo, foje tre arta, formita per du pecoj kunfikseblaj, uzata por kunigi vestorandojn aŭ por alia simila celo. Li indikas etimologion el latina brochus (dento elstara).
Federacia Pokalo
La turniro Fed Cup (ĝis la jaro 1995 angle Federation Cup, en Esperanto Federacia Pokalo, nova nomo ekde septembro 2020 Pokalo Billie Jean King) estas la plej grava konkurso pri naciaj virinaj naciaj teamoj de teniso, analoge al la Davisa Pokalo (angle Davis Cup) pri viraj naciaj teamoj de teniso.
Historio
Jam en 1919 la usona tenisistino Hazel Hotchkiss Wightman havis la ideon de tutmonda konkurso inter virinaj teamoj de teniso, analoge al la Davisa Pokalo. En 1923 ŝi iniciatis la konkurson "Wightman Cup", ĉiujaran konkurson inter naciaj virinaj tenisaj teamoj de Usono kaj Britio. Sed nur en 1963, okaze de la 50-a naskiĝtago de la Internacia Tenisa Federacio, oni realigis la originan ideon de tutmonda, internacia konkurso de virinaj tenisaj teamoj, kaj unuafoje okazigis la Federacian Pokalon.
Finaloj
Ĉiuj finalaj ludoj ekde 1963:
Harald la 1-a (Danio)
Harald la 1-a Bludenta, (dane Harald Blåtand, Harald Bludenta), (n. proksimume 939) – m. proksimume 986 en Jomsborg / nun Wolin (Pollando, entombigita en la Katedralo de Roskilde en Danio) estis ekde la jaro 945 la dana reĝo kaj ekde 970 ankaŭ la norvega reĝo. En la jaro 960 li akceptis kristanismon kaj li igis sin bapti. Li disvastigis la teritorion de Danio. Estis nomita laŭ li teknologio Bluetooth.
Frat' Jakobo
Frat' Jakobo estas origine franclingva infankanto, de kiu en Esperanto ekzistas pluraj tradukoj.
Kantono Coulanges-sur-Yonne
La kantono de Coulanges-sur-Yonne (france canton de Coulanges-sur-Yonne) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Coulanges-sur-Yonne.
Frat' Jakobo
Historio
La fonto de la kanto ne estas definitive klarigita. Oni supozas, ke la franca versio estas la originalo, tamen ekzistas indikoj pri konektoj kun la kanto al la Jakoba Vojo al Santiago de Compostela, kio pravigus la hipotezon, ke la originala versio estis la latina aŭ la hispana.
Kantono Coulanges-sur-Yonne
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Coulanges-sur-Yonne la jenaj 10 francaj komunumoj :
Frat' Jakobo
Historio
La kanto Frat' Jakobo ekzsitas en ĉiuj eŭropaj lingvoj kaj ankaŭ en multaj lingvoj ekster Eŭropo. Konata citaĵo de la kanto trovebla en la 3-a movimento de la 1-a simfonio de Gustav Mahler, kiu utiligas ĝin kiel titolo por sia modelo Frato Martino.
Heinrich August Schwabe
Heinrich (Henry) August SCHWABE (naskiĝinta la en Oberweißbach, mortinta la  en Maplewood/ Nov-Ĵerzejo) estis germana-usona pentristo kaj instruisto. Li famiĝis pro vitropentraĵoj, belaj portretoj kaj ĝenropentraĵoj temigantaj ĉiutaĝaĵojn kaj laborantajn homojn.
Frat' Jakobo
La kanto en Esperanto
Ekzistas diversaj variantoj de la kanto en Esperanto.
Heinrich August Schwabe
Vivo
Schwabe trejniĝis en Kolonjo, Stuttgart, Munkeno (portreta skolo!), Parizo kaj Novjorko. Al Usono li venis en 1871 kie li vivis i.a. en Philadelphia, PA (1884 kaj 1888), New York, NY (1887), Newark, NJ (ĉ. ekde 1890) kaj Maplewood NJ (ĝismorte). Unu lia instruisto estis William Merritt Chase, unu lia disĉiploj estis Charles Schreyvogel. En la aĝo de 18 jaroj li iĝis vitra dezajnisto kaj pentristo en Stuttgart. En Usono li pentris multajn vitralojn kirkajn. Li mem instrusitis en Newark ĉe Newark Sketch Club kaj The Artist's Club. Li estis la unua prezidanto de Newark Art League, fondinto de Graphic Art League kaj ano de National Fine Arts Society; por ĉi-lasta li okazigis faman ekspozicion en la 15.10.1906.
Lia edzino estis la artistino Edith Aurelia Schwabe (fraŭline: Fisher; 1862-1922), kun kiu li havis du filojn (Paul, Ervin - ankaŭ artisto li) kaj filinon nomita Betty.
Frat' Jakobo
La kanto en Esperanto
Versio kantita de partoprenintoj de SFERO en la jaro 2010, tradukisto kaj fonto ne konata: <poem style="margin-left:2em; font-style:italic"> Ĉu vi dormas? Ĉu vi dormas? Frat’ Jakob’, frat’ Jakob’! Tin, tin, tin. Tin, tin, tin.
Versio trovita en pola vikipedio: <poem style="margin-left:2em; font-style:italic"> Frato Jako, frato Jako, Levu vin, levu vin, Tin, tin, tin, tin, tin, tin.
George Frederick Root
George Frederick ROOT (naskita la 30-an de aŭgusto, 1820 – mortinta la 6-an de aŭgusto, 1895) estis populara usona kantverkisto/komponisto dum kaj post la Usona Enlanda Milito.
Li naskiĝis en Sheffield, Masaĉuseco, kaj estis nomita laŭ la germane naskita brita komponisto George Frideric Handel. Li frue montris muzikan talenton; dek-trijara li fieris pri tio, ke li povis ludi 13 instrumentojn. Post muziklernado en Bostono (kiel studento de George James Webb), li transloĝiĝis al Novjorko, kie li estis preĝeja orgenisto kaj instruisto en lernejo por knabinoj. Post tio li vojaĝis en Eŭropo dum unu jaro. Reveninte Usonon, li akceptis postenon en la Bostono Muzika Akademio, sub Lowell Mason. En 1859 li iris al Ĉikago, kie li laboris en muzikeldonejo, Root & Cady, estrata de sia frato.
Dum la Enlanda Milito, Root ekkonatiĝis kiel la verkinto de pluraj furoraj militkantoj, interalie Tramp, tramp, tramp the Boys are Marching ("Paŝ', paŝ', paŝ', la knaboj marŝas"), Just before the Battle, Mother ("Antaŭ la batalo, Panjo"), kaj The Battle Cry of Freedom ("La batalkrio de Libero"). La melodio de "Tramp, tramp, tramp" estas konata en Esperantio kiel La fluanta tajdo ("Jen la kanto de kuraĝ'...")
En 1872 la unua Universitato de Ĉikago faris lin Doktoro pri Muziko. Li mortis, preskaŭ 75-jara, ĉe sia somera hejmo en Bailey Island, Majno.
Root solene enkondukiĝis en la Halon de Famo de Kantverkistoj en 1970.
29549 Sandrasbaragli
29549 Sandrasbaragli estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar proksime de Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Alessandra Sbaragli, kiu ricevis titolon en pejzaĝarkitekturo de la Universitato de Florenco. Ŝi estas la bofilino de la unua malkovristino.
4654 Gorʹkavyj
4654 Gorʹkavyj estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astrofizikiston Nikolaj Nikolajeviĉ Gorkavij (cirile : Николай Николаевич Горькавый).
Universitato de Florenco
La Universitato pri la Studoj de Florenco estas unu el la plej grandaj italaj liceoj. Ĝi entenas 12 lernejojn kaj 60 mil enmatrikuliĝantoj.
Historio
Fondita en la jaro 1321, la Studio estis agnoskita de la papo Klemento la 6-a en 1349, kaj rajtigita instrui regularajn altrangajn kursojn. La papo same starigis ke la unua Fakultato pri Teologio estus en Florenco. La Studio fariĝis imperia universitato en 1364, kaj en 1473 ĝi estis translokiĝinta al Pizo, kiam Lorenzo de Mediĉo (1449-1492), ekregis super Florencon. Karlo la 8-a (1470-1498) redonis ĝin al Florenco, inter 1497 lak 1515, tamen, dum la regado de la Mediĉa Familio, ĝi estis translokiĝinta denove al Pizo. La moderna universitato datumas el 1859, kiam grupoj da Institucioj kun malsimilaj altrangaj studoj kuniĝis sub la nomo Instituto pri Praktikaj Studoj kaj Pliperfektigo, kaj post unu jaro ĝi estis agnoskita kiel plenekipita universitato de la ĵus-unuiĝinta Italio. En 1923, la Instituto estis oficale nomumita kiel universitato de la itala parlamento.
22809 Kensiequade
22809 Kensiequade estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mackensie Kathryn Quade, finalistino de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la St. John the Baptist School de New Brighton (Minesoto).
Urboŝtato
Urboŝtato (ŝtaturbo aŭ urboregno) estas ŝtato konsistinta el nur unu urbo, kiu estis centra kaj politike sendependa. Ĉi tiu politika strukturo de ŝtatoformo estis tre ofta en antikvaj kaj mezepokaj tempoj. Kutime ili restis malgrandaj kaj la regno regiono konsistis el la ĉirkaŭe situanta kampara regiono. Ĉefe kiam ili estis frontantaj de ekstera minaco de pli granda militforto, tiam ili integriĝis en alianco bazita sur komuna origino, kiu inkluzivis plurajn urbojn kiel kanaanajn urbojn kiel Megiddo aŭ Peleponeza Ligo en antikvaj Grekio, sed foje ankaŭ okazis ke urboŝtatoj sukcesis establi grandajn imperiojn kiel Asirio, Romo kaj Kartago.
Speciala speco de urboŝtato estas la greka Poliso. Reprezentaj ekzemploj de la poliso estis Ateno, Tebo kaj Sparto. La loĝantoj-civitanoj de la polisoj havis disvolvitan politikan konscion. Ateno estis la unua kaj sola poliso regata de rekta demokratio.
Antikvaj urboŝtatoj elformiĝis en Grekio (Poliso), Fenicio kaj Italio. Dum la mezepoko urboŝtatoj ekzistis ĉefe en Italio kaj daŭre prosperis kiel internacie komercaj respublikoj. Inter la famaj urborespublikoj de Italio estas Pizo, Ĝenovo kaj Venecio.
En la Sankta Romia Imperio estis multaj urboj, kiuj ĝuis grandan gradon de aŭtonomio, precipe post la Vestfalia Paco subskribita en 1648. Post la malfondo de la imperio en 1806, la aŭtonoma statuso de ĉi tiuj urboj plifortiĝis.
Odeso estis konsiderata "libera" urbo de 1819-1858. Dum la 20a jarcento aŭtonomaj ekzistis ŝtataj urboj kiel Danzig kiel kompromiso inter najbaraj ŝtatoj.
Antikva epoko
La urboŝtatoj estiĝis inter la jaroj 1000 kaj 800 a.K. kaj tiuj ŝtatoj mem fondis pluajn urboŝtatojn inter la jaroj 750 kaj 550 a.K. per elmigrado de parto el la plimultiĝanta loĝantaro. La urboŝtatoj transformiĝis kun apero de la antikvaj imperioj, kiuj konkeris ilin (Romio, imperio de Aleksandro la Granda).
Mezepoko
La reviviĝo de la urboŝtatoj komenciĝis dum la 11-a jarcento, en Italio. La plej gravaj el tiuj novaj ŝtatoj estis Venecio kaj Amalfi, gravis ankaŭ Bari, Otranto kaj Salerno.
Amalfi atingis pinton de sia komerca potenco en mezo de la 11-a jarcento. kaj estis dum mallonga tempo serioza konkuranto de Venecio. Amalfi sengraviĝis, post kiam ĝin konkeris en 1073 la normanojn. Venecio akiris en 1082 ekskluzivaj komercajn rajtojn en la Bizanca Imperio (ili ne devis pagi doganon). Same en la 11-a jarcento graviĝis Pisa, poste Genova, Pavia kaj Milano.
19-a kaj 20-a jarcentoj
Post la Viena Kongreso en Germanlingvio restis kvar urboŝtatoj: Frankfurto, Bremeno, Hamburgo kaj Lubeko. En la geografie najbara Pollingvio restis la Respubliko Krakovo, kiu 31 jarojn pli poste, dum la jaro 1846 anektiĝis fare de la ŝtato Aŭstrio-Hungario. Frankfurto ĉe Majno dum 1866 anektiĝis fare de Prusio, kaj Lubeko — jam post la fondo de la ŝtata federacio Germana Regno — dum 1937 same de Prusio. Krome, post la Unua mondmilito oni fondis la Liberan Urbon Dancigon, kiu estis sendependa en 1920-1939 kaj poste aneksita de nazia Germanio.
Berlino post la Dua Mondmilito iĝis dividita urbo: Okcidenta Berlino iĝis urboŝtato kun speciala statuso: ĝi oficiale ne estis parto de Federacia Respubliko Germanio, sed praktike de la nekomunismaj ŝtatoj traktiĝis tiel.
Nuntempo
Nuntempe, suverenaj urboŝtatoj en Eŭropo estas Monako kaj Vatikanurbo, krome en Azio la ŝtato Singapuro.
En Germanio ekzistas dek ses federaciaj landoj, el kiuj tri konsideriĝas urboŝtatoj - Berlino, Bremeno kaj Hamburgo. La urboŝtatoj Berlino kaj Hamburgo administre samtempe estas sendistriktaj urboj kaj federaciaj landoj, la "Libera Hansa Urbo Bremeno" konsistas el la sendistriktaj urboj Bremen kaj Bremerhaven.
En Aŭstrio, Meksiko kaj Belgio la respektivaj ĉefurboj Vieno, Meksik-Urbo kaj Bruselo respektive la Brusela Ĉefurba Regiono konsideriĝas urboŝtatoj, kvankam la Brusela Ĉefurba Regiono konsistas el pluraj aligitaj municipoj.
Urboŝtatoj ofte estas enklavoj kaj do komplete ĉirkaŭitaj de alia(j) lando(j). Same kiel aliaj landoj, se la urboŝtato ne havas sian propran internacian enirpunkton, kiel marhavenon aŭ flughavenon, do necesas veturi tra iuj de la najbaraj ĉirkaŭantaj landoj, se oni volas eniri.
Ekzekuto de Bab
La tiamaj okazintaĵoj estigis debatojn inter religiuloj kaj historiistoj, sed la bahaanoj konsideras ilin "miraklo" kaj tiun junulon kiel Profeton kaj "Manifestiĝon de Dio" (Mazhar-i-iláhí = manifestiĝo de la diaj kvalitoj en homa templo) martirigitan. La Báb kaj juna disĉiplo nomita Anís estis ligitaj kaj pendigitaj per ŝnuroj fronte al ekzekuta taĉmento armena de la kristana kolonelo Sám Kh án sur muro de la korto de la kazerno, tiumomente ĉirkaŭita de granda popolamaso spektanta. Kiam post la pafo de la taĉmento dispeliĝis la fumo oni konstatis, ke la junulo estis nek morta nek vundita kaj ke la Báb estis malaperinta : la kugloj rompis nur iliajn ligojn … Lin oni febre serĉis, finfine trovis en lia ĉambro diktanta leteron al sia sekretario. Oni ree ligis lin kun Anís fronte al ekzekutistaro. Sed la kolonelo Sám Kh án strikte rifuzis denove ordoni pafadon kaj tuj foriris kun siaj soldatoj el la kazerno. La islamana kolonelo de la Gardistaro Áqá Ján Kh án-i- Kh amsih sin proponis por plenumi la ekzekuton, kaj tiu dua pafado mortigis la du virojn.
Raportoj el diversaj fontoj malsimilas sed ĉiuj atestas, ke la du ekzekutitoj postvivis la unuan pafadon kaj estis mortigitaj nur per la dua. Tiel raportis la eventon Siro Justin Shiel (Eksterordinara Sendito de la Reĝino Viktoria kaj Plenrajta Ministro en Teherano) al la Lordo Palmerston (Brita Ŝtatsekretario pri Eksterlandaj Aferoj) per letero skribita je la 22-a de julio 1850, kies originalon oni povas trovi kiel dokumenton F.O. 60/152/88 en la arkivejo de la Eksterlandaj Aferoj (Foreign Office) ĉe la Oficejo de la Publikaj Registraĵoj (Public Records Office) en Londono : "… The founder of the sect has been executed at Tabreez. He was killed by a volley of musketry, and his death was on the point of giving his religion a lustre which would have largely increased his proselytes. When the smoke and dust cleared away after the volley, Báb was not to be seen, and the populace proclaimed that he had ascended to the skies. The balls had broken the ropes by which he was bound, but he was dragged [not literally, of course] from the recess where after some search he was discovered and shot. His death, according to the belief of his disciples, will make no difference as Báb must always exist." [Quoted in Ferraby, 1975] "La fondinto de la sekto estis ekzekutita en Tabrizo. Li estis mortigita per pafado, kaj lia morto estis dononta al lia religio brilon, kiu devus forte kreskigi la nombron de liaj prozelitoj. Kiam la fumo kaj la polvo de la pafado estis dispelitaj, la Báb ne estis videbla kaj la popolaĉo proklamis, ke li supreniris al la ĉieloj. La kugloj rompis la ŝnurojn per kiuj li estis ligita, sed post kelkaj serĉoj li estis trovita en ĉambro, el kiu li estis eltrenita [ne laŭvorte, kompreneble] kaj pafita. Lia morto, laŭ la kredo de liaj disĉiploj, nenion ŝanĝos ĉar la Báb devas ĉiam ekzisti." [citita en Farraby, 1975]
La vesperon post la pafmortigo de la Báb en la kazerno de Tabrizo, liaj fizikaj restaĵoj estis ĵetitaj en fosaĵon ekster la urbo, de kie babanoj ŝtelume forportis ilin dum la tria nokto sekvanta. Poste tiuj sanktaj relikvoj restis pie kaŝataj en diversaj lokoj sinsekvaj, ĝis kiam oni sekrete alportis ilin de Irano al la Sankta Lando, je la 31-a de januaro 1899. Fine `Abdu'l-Bahá enterigis ilin je la 21-a de marto 1909 en la maŭzoleo tiucele konstruita ĉe loko specife montrita de Bahá'u'lláh mem en 1891 sur la Monto Karmel (Ĥajfo, Israelo).
Ĉiujare la bahaanoj memorfestas la martirigon de Báb en la tagmezo de la 9-a de julio, kiu por ili estas tago sankta kaj senlabora.
NGC 2187
NGC 2187 (aliaj indikoj — ESO 57-68, AM 0604-693, IRAS06041-6934, PGC 18354) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
17249 Eliotyoung
17249 Eliotyoung estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Eliot F. Young, de la Southwest Research Institute de Boulder (Koloradio), kiu studas la transporton de vaporiĝemaj materialoj ĉe la korpoj de la ekstera sunsistemo. Li uzis la reciprokajn eventojn inter Plutono kaj Karono por determini iliajn radiusojn kaj derivi de tio albedon kaj koloran mapon de Plutono.
Nacia parko Mesa Verde
Nacia parko Mesa Verde situas en ŝtato Kolorado de Usono. Mesa Verde fariĝis nacia parko en la jaro 1906 kaj ĉi tie troviĝas 600 tiel nomataj klifaj loĝejoj. En la jaro 1978 ĝi estis enskribita en liston de Unesko kiel tre signifa sidloko de sanjuanaj Prapueblanoj el la 6-a ĝis la 13-a jarcento. La nomo "mesa verde" el la hispana lingvo cetere signifas "tablo verda" kaj aludas al la multaj tablomontoj de la regiono, kiuj laŭ la hispana en Nordameriko nomiĝas "Mesa".
Tessalit
Tessalit estas komunejo kaj administra centro de la samnoma distrikto Tessalit en Regiono Kidal en Malio. Ĝi situas en oazo de la Saharo, proksime al la limo de Alĝerio.
Priskribo
Ĝia partnera urbo estas la franca Saint-Jean-de-Maurienne.
Vobbia
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Maria, kromnomata nostra Signora delle Grazie, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Engie
Engie estas franca energia industria grupo. Ĝi estis la tria plej granda tutmonda grupo en la energia sektoro, ekskluzive de nafto, en 2015. Ĝia ĉefa akciulo estas la franca ŝtato, kiu posedas kvaronon de la kapitalo (23,64% de la kapitalo kaj 33,84% de la voĉdonrajtoj de Engie).
En 2016, la grupo komencis profundan transformon celantan energion kaj ciferecan transiron. Ĝia industria strategio evoluas, skuita de ŝanĝoj en regado.
En 2018, Engie havis 158 505 dungitojn kaj ĝia spezo sumiĝis al 60,6 miliardoj da eŭroj.
Listigita en Bruselo, Luksemburgio kaj Parizo, la grupo ĉeestas en la borsaj indicoj: CAC 40, BEL20 kaj Euronext 100.
Osmia (genro)
Osmia estas la ĉefa genro de la masonabeloj. Ĝi enhavas pli ol 300 speciojn. Aliaj abeloj, kiujn oni povas rigardi kiel masonabelojn, estas en la genroj Hoplitis kaj Hoplosmia.
Fontoj
Bazita sur la angla kaj germana Vikipedioj.
Nim Li Punit
Nim Li Punit estas nomo de majaa urbo en Toledo, Belizo (Mezameriko). La nomo devenas de la majaa lingvo kaj signifas "grandan ĉapelon", kio rilatas al skulptaĵo tiea de majaa reĝo. La majaoj ekloĝis sur la loko dum la 5-a jarcento. Nim Li Punit estis retrovita nur en la jaro 1976, kiam oni tie serĉis nafton.
Emil Frey
Emil FREY (naskiĝis la 24-an de oktobro 1838 en Arlesheim kaj mortis la 24-an de decembro 1922 samloke) estis svisa ĵurnalisto, oficiro, ambasadoro kaj politikisto. De la 1-a de januaro 1891 ĝis la 31-a de marto 1897 li estis membro de la Federacia Konsilio de Svislando kaj en la jaro 1895 li oficiis kiel federacia prezidanto.
Nim Li Punit
En Nim Li Punit ekzistas tri placaj ĉirkaŭitaj de pluraj konstruaĵoj, inter ili ankaŭ ŝtupopiramidoj (la plej alta estas 12,2 metrojn alta) kaj 25 steleoj (el kiuj la plej granda estas 9,5 metrojn alta). Kelkaj steleoj estas ne finitaj, pro kio oni supozas, ke oni subite ne plu loĝis en la urbo. Ŝajnas, ke Nim Li Punit kulminis dum la postklasika erao.
La loko situas je ĉirkaŭ 40 km de Punta Gorda, proksime de la majaa ruinaro Lubaantun.
Emil Frey
Vivo kaj kariero
Sen profesia diplomo li elmigris en la jaro 1860 al Usono kaj aliĝis je la komenco de la Usona Enlanda Milito kiel volontulo al la armeo de la nordŝtatoj. Post la batalo apud Gettysburg li estis militkaptito de la Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko dum unu kaj duona jaroj.