cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maxi Biewer
Ŝi havis ĝis 1996 amrilaton kun RTL-matenspektaklo-prezentisto Wolfram Kons. Unu jaro pliposte ŝi edziniĝis al la franc-kanadano Jean-Patrice Venn, kiun ŝi renkontis dum unu el ŝiaj vojaĝoj. Dum tiu tempo, ŝi pendolis sep jarojn inter Germanio kaj Montreal en Kanado. Ŝi nun vivas kun sia edzo en Hennef (Sieg). Multe de ŝia libera tempo ŝi ankaŭ pasigas sur ilia velboato en la Balta Maro.
4903 Ichikawa
4903 Ichikawa estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kiyotaka Ichikawa : ĉi-tiu asteroido estas unu el la multenombraj, kies orbitojn li kalkulis.
(158000) 2000 OK33
(158000) 2000 OK33 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Dodekila tribromoacetato
Dodekila tribromoacetato aŭ C14H25Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun dodekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dodekila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
44 Nysa
44 Nysa estas granda kaj hela asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la germana amatora astronomo kaj pentristo Hermann Goldschmidt de sia pariza loĝejo la. Ĝi ricevis la nomon de la fabela lando de Nisa (greke Νύσα), kie la nimfoj vartis la junan Dionizon, laŭ la helena mitologio.
Ecoj
Niso estas plej granda el la maloftaj E-tipaj asteroidoj.
En 2002, M. Kaasalainen kaj sia teamo, kombinante 63 lumajn kurbojn, konstruis modelon de la formo de Nysa. Tiu modelo estas konusforma, tio, kio pensigas pri kontakta duopa asteroido.
En 2006, radaraj observoj faritaj per la radioteleskopo de Arecibo montris signojn de notinta konkavaĵo en la formo de Nysa, sed ne pruvis ĉu temas pri duopa asteroido.
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Žarnov
Bazaj informoj
Žarnov (ĵarnov), hungare Zsarnó (ĵarnO) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Žarnov situas sub monto 251 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ la hungara landlimo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 30 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1332. En 1910 loĝis en Zsarnó 520 homoj, (escepte unusolan slovakon ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Torna, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Zsarnó rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la judoj deportiĝis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Žarnov 414 homoj, (310 hungaroj, 104 slovakoj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj senkontrole estas traireblaj.
Famuloj
En la iama Zsarnó naskiĝis:
Knut Hamsun
Knut HAMSUN, origine: Knut PEDERSEN (naskiĝis la 4-an de aŭgusto, 1859, mortis la 19-an de februaro, 1952) estis norvega verkisto.
Knut Hamsun naskiĝis en Vågå. Post dura junaĝo li vivtenis sin per diversaj okupoj. Li faris vojaĝojn al Usono, kaj al Parizo, kie li konatiĝis interalie kun Paul Gauguin kaj August Strindberg. Post vagado tra Finnlando, Rusio, Persio kaj Turkio, li ekde 1911 restis en Norvegio.
Dum la Dua mondmilito Hamsun simpatiis kun la nazioj. En la jaro 1946 li pro tio estis akuzita pri ŝtatperfido, sed pro lia alta aĝo oni nur kondamnis lin al monpuno. Pri ĉi tiu evento estis kreita filmo kun Max von Sydow.
Hamsun, kiu en la jaro 1920 gajnis la Premion Nobel de Literaturo, estas rigardata unu el la plej gravaj romanaŭtoroj de la norvega literaturo. Li mortis en Nørholm apud Grimstad.
Swarthmore (Pensilvanio)
Swarthmore (Svartmor) estas urbeto en Delavara Konteo (Delaware County), Pensilvanio, Usono, proksimume 15 km okcidente de Filadelfio.
Ĝi nomiĝis origine Westdale (Vestdejl) por honori la usonan pentriston Benjamin West, sed la nomo ŝangiĝis post kiam Kolegio Swarthmore (angle: Swarthmore College) estis fondita. Laŭ la usona censa buroo, en 2000, tiu urbeto havas km2 da areo kaj  loĝantojn.
Cantar de Mio Cid
La Cantar de mio Cid aŭ Kanto de Mia Cido estas epika kanto anonima kiu rakontas heroaĵojn inspiritajn libere en la lastaj jaroj de la vivo de la kavaliro kastilia Rodrigo Díaz de Vivar. Temas pri la unua verko rakonta kaj ampleksa de la hispanlingva literaturo en latinida lingvo.La poemo enhavas 3.735 versojn nesamsilabaj de varia amplekso, kvankam abundas la versoj de 14 al 16 silaboj. La versoj de la Cantar de mio Cid estas dividitaj en po du hemistikoj separataj de cezuro. La longo de ĉiu hemistiko estas de 4 al 13 silaboj, kaj tiuj estas konsiderataj plej malgrandaj unuoj de la prozodio de la Cantar. Ne estas divido laŭ strofoj, kaj la versoj algrupiĝas en erioj de versoj kun sama asonanco.
Čakanovce
Čakanovce povas esti:
Cantar de Mio Cid
La poemo estas verkita en mezepoka kastilia lingvo kaj komponita ĉirkaŭ 1200 (kun duboj el 1195 al 1207). Ne oni konas la originalan titolon, kvankam probable oni nomis ĝin kiel gesta [ĥEsta] aŭ cantar [kantAr], terminoj per kiuj la aŭtoro priskribas sian verkon en la versoj 1.085 kaj 2.276, respektive.
La Cantar de mio Cid estas la sola epika poemo siatempa konservita preskaŭ komplete el sia ĝenro en la hispana literaturo kaj atingas grandan literaturan valoron pro la majstreco de sia stilo. La alaik kvar epikaj tekstoj konservitaj, krom la Cantar de Mio Cid, estas la Mocedades de Rodrigo pri la sama ĉefrolulo —ĉirkaŭ 1360—, kun 1700 versoj, Cantar de Roncesvalles —ĉirkaŭ 1270— (fragmento de ĉirkaŭ 100 versoj) kaj mallonga skribaĵo de romanika templo, konata kiel Epika epitafo de Cido —ĉirkaŭ 1400?—). De la Cantar de Mio Cid perdiĝis nur la unua folio de la originalo kaj aliaj du el la interno de la manuskripto, sed ties enhavo povas esti deduktita de la postaj kronikaj prozigaĵoj, speciale laŭ la Crónica de veinte reyes (Kroniko de dudek reĝoj).
Datigo
La dato de la kopia de Per Abbat en 1207 deduktiĝas el tiu respegulita en la fino de la manuskripto: «MCC XLV» (laŭ la tiama hispana tempomezurmaniero, tio estas, laŭ la aktuala datigo, oni subtrahu 38 jarojn).
Quien escrivio este libro de Dios paraiso, amen Per Abbat le escrivio en el mes de mayo en era de mil e. CC XLV años.
Ĉar tiam la kopiistoj en la fino de la tasko kopii, aldonis sian nomon kaj la daton de la taskofino.
Interna strukturo
La Cantar de mio Cid pritraktas la temon reekhavo de la perdita honoro de la heroo, kies rehavo iĝos pli granda honoro. La poemo ekas je la ekziligo de Cido, unua kialo de malhonorigo, post akuzo de ŝtelo. Tiu malhonorigo supozas ankaŭ la senposedigon de siaj heredaĵoj aŭ posedoj kaj eĉ de la familio. Post la konkero de Valencio, danke al sola kuraĝo de lia brako, lai ruzo kaj prudento sukcesas akiri la reĝan pardonon kaj novan heredaĵon, la faŭdon de Valencio. Por ratifi sian novan statuson de senjoro de vasaloj, oni aranĝas nuptojn de liaj filinoj kun altaj stirpoj nome la infantoj de Carrión.
Sed paradokse, pro tio okazas nova falo de la honoro de Cido, pro la ofendego de la infantoj al la filinoj de Cido, humiligitaj, vipitaj, vunditaj kaj abandonitaj en kverkaro de Corpes. Tiu fakto supozas laŭ la mezepoka juro la fakta malakcepto de tiuj fare de la infantoj de Carrión. Okazas reĝa juĝado kaj senhontigo de la infantoj pro malkuraĝo. Male, la filinoj de Cido akiras socie pli favorajn geedziĝojn.
Tiele, la interna strukturo estas markita de kurvoj de akiro–perdo–rehavo–reperdo–rehonorigo de la heroo.
Stacio Shibahara
Stacio Shibahara (japane: 柴原駅 [Ŝibahara-eki], angle: Shibahara Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa).
Cantar de Mio Cid
Eksterna strukturo
La diversaj eldonistoj de la teksto, ekde la eldono de Menéndez Pidal de 1913, dividis ĝin en tri cantares (kantoj). Tio povus respeguli la tri sesiojn en kiuj la aŭtoro konsideras konvena ke la kantisto kantu la poemon.
Unua kanto. Kanto de la ekzilo (vv. 1–1.086)
Cido estis ekziligita el Kastilio. Li devas lasi siajn edzinon kaj filinojn en la Monaĥejo de Sankta Petro de Kardenjo kaj ekkampanjas milite kun siaj vasaloj al nekristana teritorio kaj poste sendas donacojn al la reĝo post ĉiu venko por akiri la reĝan favoron.
Karakteroj kaj temoj
La Cantar de Mio Cid diferenciĝas el la franca epiko pro malesto de supernaturaj elementoj, normaleco de la heroo kaj la relativa vereco de ties agadoj. Krome gravas la kondiĉo de socia ascendo pere de armiloj en la landlimaj teroj kun Islamo (kio supozas decidan kialon, ke la teksto ne komponiĝis en 1140, ĉar tiam ne estis tiu «landlima spirito» kaj la sekva socia ascendo de la landlimaj ĉevaliroj).
LA propra Cido, malalta nebelulo (tio estas, hidalgo de malalta kategorio, kompare kun grafoj aŭ riĉaj homoj, tavolo de la infantoj de Carrión) sukcesas supreniri super sia malalta socia kondiĉo ene de la nobelularo, atingante pro sia barakto prestiĝon kaj riĉon (honoro) kaj finfine heredan faŭdon (Valencio). Pro tio eblas diri, ke la vera temo estas la ascendo de la honoro de la heroo, kiu fine estas senjoro de vasaloj kaj kreas sian propran stirpon en Valencio, kompare kun grafoj kaj riĉaj homoj.
Metrikaj aspekctoj
Ĉiu verso estas dividita en po du hemistikoj de cezuro. Tiu formo, tipa ankaŭ de la franca epiko, respegulas utilan resurson por la recitado aŭ kantado de la poemo. Tamen, dum en la francaj poemoj ĉiu verso havas regular metrikon de dek silaboj dividitaj en po du hemistikoj de forta cezuro, en la Cantar de mio Cid kaj la silabonombro en ĉiu verso kaj la silabonombro en ĉiu hemistiko varias konsiderinde.
Kvankam troviĝas versoj de 10 al 20 silaboj kaj hemistikoj de 4 al 14, pli da 60 % de la versoj estas inter 14 kaj 16 silaboj. Dekomence, ĉiuj versoj rimas asonance, sed ankaŭ la asonanco ne estas regula nek varia (oni uzas 11 tipojn de asonanco). La versoj algrupiĝas en serioj variaj. Ties longo varias inter 3 kaj 90 versoj, ĉiu el kiuj havas la saman rimon kaj konsistigas unu unuon enhavan.
La manuskripto
En la 16-a jarcento estis konservita en la Arĥivo de la Konsiliejo de Vivar. Poste estis en monaĥinejo de tiu vilaĝo. Ruiz de Ulibarri faris kopion permane en 1596. Don Eugenio Llaguno y Amírola, sekretario de la Ŝtata Konsilio, prenis ĝin el tie en 1779 por ties publikado, sed poste li konservis ĝin. Poste havis ĝin Pascual de Gayangos kaj tiam, ĉirkaŭ 1858, vidis kaj pristudis ĝin Damas-Hinard. Poste ĝi estis sendita al Bostono por ke vidu ĝin Ticknor. En 1863 posedis ĝin la unua markizo de Pidal (kiu aĉetis ĝin) kaj tiam pristudis ĝin Florencio Janer. Fine, kaj antaŭ la konservo en la Biblioteca Nacional de Madrid, (estis aĉetita la 20an de decembro de 1960 de la Fondaĵo March kontraŭ dek milionoj da pesetoj, kiu poste donacis ĝin al la Nacia Biblioteko) heredis ĝin Alejandro Pidal kaj en lia hejmo pristudis ĝin Vollmöller, Baist, Huntington kaj Ramón Menéndez Pidal.
La bindigo de la volumeno estas de la 15-a jarcento. Ĝi estas farita en tabelo jaketita el ŝafledo kaj kun stampitaj ornamaĵoj. Restas restaĵoj de du fermiloj. La foliojn enhavas 11 kajeroj; al la unua mankas la unua folio; al la sepa mankas alia, same al la deka. La lasta bindisto faris gravajn damaĝon en la volumeno.
Neuilly-Saint-Front
Neuilly-Saint-Front estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Frontonnais.
Apiso
Apiso estis sankta taŭro ĉe la antikvaj Egiptoj en Memfiso.
La naskiĝtago de apiso estis por la egiptoj festo, la mortotago funebro. Oni funebris ĝis la tempo, kiam estis trovita nova nigra taŭro kun blanka kalvaĵo sur la frunto.
Pferdingsleben
Pferdingsleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Nesseaue.
12637 Gustavleonhardt
12637 Gustavleonhardt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda klavicenisto kaj dirigento Gustav Leonhardt (1928–2012), fondinto de la Leonhardt-Consort dediĉita al ludo de baroka muziko per instrumentoj de la tiama epoko. En 1971, kun Nikolaus Harnoncourt kaj ties Concentus Musicus, Leonhardt komencis la unua kompleta registrado de la kantatoj de Johann Sebastian Bach.
Friedrich-Schiller-Universitato Jena
La Friedrich-Schiller-Universität Jena („alma mater jenensis“, foje ankaŭ „Salana“) rezidas en la turinga urbo Jena en Germanio kaj havas laŭ stato de la vintra semestro 2009 ĉirkaŭ 21.300 studentojn kaj 340 profesorojn.
La altlernejo estas nuntempe kun la Universitato de Erfurto, la Bauhaus-Universitato Vajmaro kaj la Teknika Universitato Ilmenau unu el kvar universitatoj en Turingio. La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.
Fakultatoj
La Friedrich-Schiller-universitato Jena konsistas el dek fakultatoj:
Kosuke Harada
Kosuke Harada (原田 紘介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cosmo Oil Yokkaichi, Seino Transportation kaj Montedio Yamagata.
Werner Schinko
Werner SCHINKO (naskiĝinta la en Kořenov, mortinta la  en Röbel ) estis germana pentristo kaj grafikisto. En GDR li nombriĝis inter la plej gravaj libro-ilustristoj.
Vivo
La filo de tajloristo frekventis ekde 1935 la bazlernejon en sia naskiĝurbo. Ĉe la Ŝtata faklernejo pri juvelaĵindustrio en Jablonec nad Nisou li ekigis trejnadon kiel vitropentristo en la jaro 1943-a. En aprilo 1945 li rekrutitis ĉe Volkssturm sed ne plu devis batali. Post la Dua mondmilito li kontraŭleĝe forpelitis de sia hejmlando. En 1946 li venis al Röbel/Müritz kie li laboris unue kiel tornisto.
Studoj kaj specialistiĝo
Inter 1950 kaj 1955 li studis ĉe la Arta altlernejo de Berlin-Weißensee ĉe la instruistoj Werner Klemke, Ernst Rudolf Vogenauer kaj Ernst Jadzewski. Por bakalaŭriĝi li faris serion da lignaj gravuraĵoj por la verko Kein Hüsung de Fritz Reuter. En 1955 li revenis al Röbel kie li daŭre estis liberprofesia grafikisto.
Lia porbakalaŭriĝtezo ebligis membrecon en la "Ligo de plastikaj artoj". Li iĝis libro-ilustranto por la Eldonejo Hinstorff kaj faris inter 1959 kaj 1989 pli ol 100 librojn, inter kiuj 30 pri malaltgermana literaturo kaj porjunulaĵoj. En 1962 li eklaboris por la gazeto Die Unterstufe por kiu li faris ĝis 1996 pli ol 300 bildojn titolajn.
Inter 1958 kaj 1987 li daŭre estis partopreninto de "Artoekspozicio de GDR". Post la Turniĝo li partoprenis ofte en Worpswede ĉe surloka artista kolonio. En 1996 li elmontris verkojn en la Rameau-Palaco de Lillo kaj en la Malnova burso de Amsterdamo.
Ilustraĵoj libraj (elekto)
Schinko illustrierte unter anderem:
Internacia Ateisma Alianco
La Internacia Ateisma Alianco ( AAI ) estas tutmonda federacio de ateismaj kaj individuaj organizaĵoj devontigitaj por eduki la publikon pri ateismo, sekularismo kaj rilataj aferoj. La AAI estis fondita en 1991. La moto oficiala estas "For a Secular World" (en libera traduko: Por kaj Al sekulara mondo). La Alianco inkluzivas organizojn el la tuta mondo. La organizo laboras por la disiĝo de religio kaj ŝtato sur la monda nivelo kaj la disiĝo de religio de edukado. La organizo ankaŭ laboras por protekti ateistojn kontraŭ persekutado kaj ĉikano pro religiaj kialoj kaj por konservi la liberecon de esprimo de ateistoj en la mondo.
La AAI estis fondita nome de la Ateisma Alianco en 1991 kiel alianco de kvar lokaj ateismaj grupoj situantaj en Usono. Dum la tempo, kiam la alianco vastiĝis, lokaj grupoj aldoniĝis en Usono kaj ĉirkaŭ la mondo, en 2001 la organizo ŝanĝis sian nomon al sia nuna nomo.
En 2013, la Alianco ricevis specialan konsilan statuson de Unuiĝintaj Nacioj. Oni argumentis, ke en ĉi tiu rolo AAI povos pli bone servi ateistojn antaŭ persekutado de iliaj registaroj.
Flavgorĝa stepkoko
La Flavgorĝa stepkoko (Pterocles gutturalis) estas specio de birdo de la familio de Pterokledoj.
Aspekto
Temas pri mezgranda birdo 30 cm longa kaj 340-345 g peza la masklo kaj 285-400 g la ino. Ambaŭ seksoj havas flavajn vizaĝon kaj gorĝon, grizajn kronon, nukon kaj malantaŭan kolon kaj nigran traokulan strion ekde la beko, sed ĉe la masklo ĝi estas pli rimarkinda kaj subiras limigante la flavan vixzaĝon el la griza nuko kaj poste antaŭeniras al la brusto kie larĝiĝas. Tiele la masklo estas sufiĉe diferencebla, sed la ino konfuziĝas kun tiu de la Brunventra stepkoko, se oni ne rigardas la traokulan strion. La beko estas helblugriza kaj la okulringo helgriza. La vosto estas kojnforma kaj nigra kun blanka fina strio. La ino havas punktitajn dorson kaj subajn partojn. La masklo havas ruĝbrunajn subajn partojn kaj brunverdecan dorson.
Kutimoj
La specio kutime troviĝas laŭ paroj aŭ etaj grupoj en malaltaj herbejoj, sed ili ariĝas ĝis po 50 individuoj por flugi al akvejoj matene. Kutime ili nestumas en la seka sezono en eta engrunda truo, kie la ino demetas 2 aŭ 3 ovojn. La kovado daŭras iom malpli ol unu monato kaj ĝin faras la ino tage dum nokte ĝin faras la masklo, kiu krome poste alportas akvon por la idaro, kiu ekflugas post unu monato. Ofte ili ĉeestas inondeblajn aŭ ĵusinonditajn areojn aŭ eĉ terkulturejojn. Ĝis 2,000 m de altitudo. Ili manĝas grejnojn.
6-a de aprilo
La 6-a de aprilo estas la 96-a tago de la jaro (la 97-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 269 tagoj restas.
Je la 6-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 6-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Mikušovce
Mikušovce povas esti:
NGC 3734
NGC 3734 (aliaj indikoj — MCG -2-30-6, NPM1G -13.0333, PGC 35773) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Emőke Piti
Emőke Piti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Piti Emőke estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Souk Ahras
Ĝi havis 156,745 loĝantojn en 2011.
Etimologio
La nomo derivas el la araba vorto "souk" kiu signifas merkato, kaj la ĉaoŭi Berbera vorto ahra (plurale ahras) kiu signifas leonon, reference al la Berberaj leonoj kiuj ekzistis en la najbaraj arbaroj ĝis ties formorto en 1930; de tie Souk Ahras signife merkato de leonoj (vidu ankaŭ Orano (Ŭahran) kaj Tahert pri nomoj kun rilata etimologio).
Vichel-Nanteuil
Vichel-Nanteuil estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Emőke Piti
Emőke Piti naskiĝis ?.
Vichel-Nanteuil
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vichelois.
Emőke Piti
Biografio
Emőke Piti estis edukita en Szentes, ŝi maturiĝis en aktora gimnazio en la sama urbo, pli poste ŝi studis jaron en Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István. Baldaŭ ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2015. Ŝia ĉefinstruisto estis Attila Réthly. Ŝi ricevis filmajn rolojn, ankaŭ teatrajn rolojn precipe en malgrandaj teatroj. Ŝia vivkunulo estas same aktoro.
Open Knowledge Foundation
Open Knowledge Foundation estas neprofitcela organizaĵo laŭ brita juro kiu antaŭaenigas la liberan kulturon, pli specife la liberajn enhavojn kaj malfermajn sciojn. Ĝi estis kreita la 24-an de majo 2004 en Kembriĝo, Britio.
La fondumo publikigis la difinon de la liberaj scioj (open definition) kaj kondukas nombron de projektoj, kiel CKAN, programaro kiu permesas krei katalogon de datumoj, uzataj de multnombraj instancoj por administri ilian portalon de vastaj datumoj aŭ «where does my money go », servo pri esploro de la publikaj elspezoj.
Laborgrupoj
La laborgrupoj de Open Knowledge Foundation arigas personojn kiuj interesiĝas pri unuopa fako de la libera scio kaj kiuj kune kunlaboras, ĉefe danke al retaj helpiloj.
Tiuj laborgrupoj konsistas el tri kategorioj: Open Research (Malferma Esploro), Open Government (Malferma Registaro) kaj Open Culture (Malferma Kulturo).
Promocio de la libera kulturo
La OKFN estas agema partnero de organizoj laborante en similaj fakoj, kiel la liberaj pedagogiaj rimedoj.
La OKFN estas regule konsultita por la redakto de raportoj promociante la disvolviĝon de liberaj enhavoj, ĉefe ĉe la Open Society Foundations kaj por produkti pedagogiajn gvidilojn.
La Open Knowledge Foundation organizas ankaŭ regule lokajn renkontojn
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samnoma artikolo en la franca vikipedio, listo de aŭtoroj
Valaam
Valaam (en rusa: Валаам aŭ Валаамский архипелаг, konata laŭ la finna nomo Valamo) estas insularo en mezparto de norda Ladogo en Respubliko Karelio, Rusio. Ĝis Vintra milito Valaam apartenis al Finnlando. Tiam ĝi apartenis al Kampara komunumo de Sortavala. La plej granda insulo estas Valaam, kies areo estas 28,45 km². Ĝi estas konata pri bela naturo. Tie estas monaĥejo. Postmilite la finnaj monaĥoj estis translokigitaj al Heinävesi, kie estis fondita Monaĥejo de nova Valamo. La monaĥejo en insulo Valaam finis sian agon sed komencis agi denove en 1989.
1528
En la jaro 1528 post Kristo okazis, interalie:
Ryosuke Nemoto
Ryosuke Nemoto (根本 亮助, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Franek Kluski
Franek KLUSKI (ĝuste Teofil Modrzejewski, naskiĝis en 1873, mortis la 22-an de januaro 1943) – pola banka oficisto, teatra kritikisto, poeto, gazetara raportisto kaj mediumo. En la unua duono de la 19-a jarcento famiĝis pro materiigo de spiritaj entoj.
Vivo
Franek Kluski jam de infaneco kontaktiĝis kun ekstermateria sfero. Liaj kapabloj estis laŭ li heredaj - ankaŭ la patro kaj onklo posedis ilin. Infanaĝe ofte malsanis kaj serĉis solecon, estis revema, antaŭsentis kaj vidis distancajn eventojn. Plurfoje per subtila korpo promenis en arbaroj. Kiel 5-jarulo komencis aparte klare vidi fantomojn. Inter la 20-a kaj 45-a vivjaro lia mediumeco malaperis pro la familia kaj profesia engaĝiĝo.
Eksperimentoj
Laŭ atestantoj Kluski scipovis materiigi ekzemple manon kaj vizaĝon de spirita ento (vaksa premsigno), birdon (kaprimulgo), beston similan al leono, beston rememorigantan mustelon (dum la spiritistaj seancoj la besto iris sur la tablo kaj tuŝis ĉeestantojn) kaj humanoidon remomorigantan ĉefaspekte homo erectus.
Tomášovce
Tomášovce povas esti:
Franek Kluski
Eksperimentoj
Dum la seancoj la humanoido, nomata "pitekantropus", povis, kiel konstatis ĉeestanta Norbert Okołowicz, "traŝovi pezan bibliotekon, levi kanapon super kapoj de la ĉeestantoj kaj porti ŝarĝon de la homo kun seĝo ĝis alteco de plenkreska viro". Fotoj kun faksimilo de la pitenkantropo montras altan silueton kun fortika korpo, torso kaj kapo ĉirkaŭvolvitaj per sakoj.
Atestanto de tiuj ĉi seancoj estis interalie konata pola verkisto Tadeusz Boy-Żeleński, kiu poste skribis: Mi ne penas ĉi tie klarigi tiujn fenomenojn [...] Nenion mi povas diri rilate al tio, sed por mi mem mi preferas rigardi tion mediume, kiel al ian forton same neesploritan hodiaŭ, kiel iam estis neesplorita elektro aŭ ĝisnelonge la radiumo.
(8894) 1995 PV
(8894) 1995 PV estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Kapitulano
Kapitulano estas laŭ la juro de la romkatolika eklezio pastro, al kiu oni konfidas sola aŭ en komuneco kun aliaj pastroj – la kapitulo – la taskon celebri ĉe katedrala aŭ kolegiata preĝejo solenajn mesojn kaj plenumi ĉiujn taskojn transdonitajn de la episkopo.
Foje ankaŭ institucioj de la protestantismo tenis kapitulanojn. Ekzemple la Kolegiato Bonifaco en Hameln, kiu en la epoko de la reformacio aliĝis al la protestantismo, tenis proksimume 1825 ne nur kanonikojn, sed ankaŭ kapitulanojn.
En fruaj epokoj la kapitulo funkciis kiel la "senato" de episkopo. Katedralaj kapituloj estas aparte institucioj de la t.n. "Malnova Mondo" kaj jen en la teritorioj de la iama Sankta Romia Imperio, en Ameriko ne ekzistas ekzemple katedralaj kapituloj.
Multaj ŝtatoj sur la teritorio de la iama Sankta Romia Imperio intertraktis kun la katolika eklezio konkordatojn, kiuj devigas la ŝtatojn salajri la katedralajn kapitulanojn kompense la konfiskadojn sekve la sekularigon de ekleziaj bienoj; ĉar la salajroj estas financataj per impostoj, do ankaŭ ne- aŭ malkatolikoj nerekte devas pagi ilin.
Ruskovce (distrikto Bánovce nad Bebravou)
Ruskovce (hungare Bánruszkóc [bAnruskOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ruskovce situas laŭ rojo apud ĉefvojo kaj fervojo inter Trenčín-Bánovce nad Bebravou. La lasta urbo troviĝas je 6 km.
Historio
En la 9-a jarcento slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1329 en formo "Rwzk". En 1784 loĝis tie 163 vilaĝanoj (34 familioj) en 18 domoj, en 1828 72 vilaĝanoj en 11 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bánruszkóc 195 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bánovce nad Bebravou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ruskovce 532 homoj, (523 slovakoj).
Cerrione
Cerrione estas komunumo de Italio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Farkas Cserey (pli juna)
Farkas Cserey [farkaŝ ĉerei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserey Farkas estis hungara ĉambelano, majoro, verkisto, botanikisto. Lia patro estis la samnoma Farkas Cserey (pli aĝa), lia nobela antaŭnomo estis nagyajtai [nadjajtai].
Farkas Cserey naskiĝis la en Vieno (Habsburga Imperio), li mortis la  en Vieno.
Biografio
Farkas Cserey studis en sia naskiĝurbo, poste li studvojaĝis en Eŭropo. Li soldatiĝis kaj partoprenis en bataloj kontraŭ Napoleono. Li havis bienon en Kraszna (Transilvanio), kie li longe vivis kaj plantis botanikan ĝardenon. Li estis ankaŭ apoganto de la hungara literaturo. Li havis edzinon, sed depost la vidviĝo li translokiĝis al Vieno, kie li mortis malriĉa.
1809 Prometeo
1809 Prometeo estas asteroido de la asteroida zono, fotita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la geedzoj Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld, de la observatorio de Leiden, post ekzameno de la senditaj en Nederlandon.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la titano Prometeo, de la helena mitologio. Tiun nomon ricevis ankaŭ la saturna satelito Prometeo.
Arĥangelska provinco
Arĥangelska provinco (Архангельская область [arĥangelskaja oblast]) estas provinco en nord-okcidenta Rusio. Ĝiaj najbaraj regionoj estas oriente Komia respubliko, sude Kirova kaj Vologda provincoj kaj okcidente Respubliko Karelio. Norde de la provinco estas Arkta Oceano. Ankaŭ insularoj Nova Zemlo (Nova tero), Solovecaj insuloj kaj Lando de Francisko Jozefo apartenas al la provinco. Nordoriente situas Neneca aŭtonoma distrikto, kiu ankaŭ apartenas al la provinco, sed estas samtempe propra regiono de Rusio.
Loĝantaro
Arĥangelska provinco havas 1 212 156 loĝantojn (2010) kaj la denseco estas 2,14 loĝantoj po kvadratkilometro. La plej grandaj urboj estas Arĥangelsk (348 399 loĝantoj en 2010) kaj Severodvinsk (187 485 loĝantoj en 2010).
Ekonomio
En Arĥangelska provinco situas multaj gravaj entreprenoj (lignoprilaboraj, fiŝkaptaj, maŝinkonstruaj ka.), aktiva mara haveno kaj aliaj ekonomie gravaj objektoj. Elstarigas la regionon ankaŭ la kosmodromo Pleseck apud urbo Mirnij.
Manoir de Ban
Manoir de Ban, aǔ Bieno de Champ de Ban, estas kampardomego situa en Corsier-sur-Vevey sur la bordoj de la Lago Lemano en Svisio. La propraĵo estas konata ĉar estis la hejmo de Charlie Chaplin dum 25 jaroj, el 1952 (kiam li ekziliĝis el Usono) ĝis sia morto en 1977. Ĝi estas hejmo de muzeo dediĉita al la vivo kaj verkaro de sia iama posedanto, nome Chaplin's World, kiu malfermiĝis en Aprilo 2016 post 15 jaroj de disvolviĝo.
Sagao de Njal
Sagao de Njal (islandlingve Njáls saga) estas la plej granda kaj eble la plej artisma el la sagaoj de islandanoj. Ĝi estas verkita de nekonata aŭtoro ĉirkaŭ 1280. Malgraŭ vasta personaro kaj kompleksa eventaro ĝi formas arte kunplektitan tutaĵon kaj oni havas la impreson ke ĝia aŭtoro havis enmense ĝian lastan frazon kiam li skribis la unuan. Konfliktoj, venĝoj, repaciĝoj viciĝas en drameca sinsekvo ĝis la definitiva solviĝo en la fino. Personoj atestas pri si mem per vortoj kaj faroj, neniam estas dirita tio, kion ili pensas.
Eksteraj ligiloj
</Br>
Wilson Island
Wilson Island aŭ „Vilsona Insulo“ estas la nomo de pluraj insuloj
NGC 3735
NGC 3735 (aliaj indikoj — UGC 6567, MCG 12-11-36, ZWG 334.42, IRAS11330+7048, PGC 35869) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Antarkta Konverĝareo
Antarkta Konverĝareo, Antarkta Konverĝo aŭ Antarkta Konverĝozono estas kurbo kontinue ĉirkaŭanta Antarkton kie malvarmo, norden fluantaj antarktaj akvoj trafas la relative pli varmajn akvojn de ĉeantarkto. Antarktaj akvoj hegemonie malsupreniras sub ĉeantarktaj akvoj, dum asociaj zonoj de mikso kaj Suprenfluo kreas zonon tre gravan por marproduktiveco, ĉefe por Antarkta krilo. Tiu linio, kiel la Arkta arbarlimo, estas natura limo pli ol artefarita, kiel linio de latitudo. Ĝi ne nur separas du hidrologiaj regionoj, sed separas ankaŭ areojn de distingaj marvivaj asocioj kaj de diferencaj klimatoj. Ne estas similaĵo en la Arkto, pro la kvanto de tero kiu ĉirkaŭas la nordan polusan regionon.
Historio
La Antarkta Konverĝareo estis unuafoje trapasata de Anthony de la Roché en 1675, kaj priskribita de Edmond Halley en 1700.
Loko
La Antarkta Konverĝareo estas zono proksimume 32 al 48 km larĝa, varie iome laŭ latitudo laŭsezone kaj de diferencaj longitudoj, etende tra la Atlantiko, Pacifiko, kaj Hinda Oceanoj inter la 48a kaj la 61a sudaj paraleloj. Kvankam la norda limo varias, por la celoj de la Konvencio por Konservado de la Antarktaj Marvivaj Resursoj de 1980, ĝi estis difinita kiel "50°S, 0°; 50°S, 30°E; 45°S, 30°E; 45°S, 80°E; 55°S, 80°E; 55°S, 150°E; 60°S, 150°E; 60°S, 50°W; 50°S, 50°W; 50°S, 0°." Kvankam tiu zono estas movebla, ĝi kutime ne apartiĝas pli ol duona grado de latitudo el sia ĉefa situo. La preciza situo je ĉiu ajn loko kaj tempo estas evidentata de subita falo en la marakva temperaturo el nordo al sudo, de averaĝe, 2.8 °C al 5.6 °C al minus 2 °C.
24131 Jonathuggins
24131 Jonathuggins estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Antarkta Konverĝareo
Loko
La Falklandoj, Tristan da Cunha, Insulo Gough, Princeduardaj Insuloj, Krozetoj, Amsterdam-Insulo, Insulo Sankta-Paŭlo, Makvora Insulo, Kampbeloj, Aŭklandoj, Insuloj Snares, Insuloj Bounty, Insuloj Antipodoj, Insuloj Diego Ramírez, Fuegio kaj Insulo Estados kuŝas norde de la Antarkta Konverĝareo. La Kergelenoj kuŝas proksimume sur la Antarkta Konverĝareo. La Sud-Ŝetlandoj, Sudaj Orkadoj, Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj, Insulo Bouvet, Insulo Heard kaj Makdonaldoj, Insuloj Balleny, Insulo Scott kaj Insulo Petro la Unua ĉiuj kuŝas sude de la Konverĝareo.
24131 Jonathuggins
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jonathan Hunter Huggins, finalisto en 2008 de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Middlesex School de Concord (Masaĉuseco).
1475
En la jaro 1475 post Kristo okazis, interalie:
Takeshi Saito (1979)
Takeshi Saito (斉藤 武志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Claire Bloom
Patricia Claire BLUME, OBI (naskiĝis la ), pli bone konata laǔ aktorina nomo Claire BLOOM, estas angla kina kaj teatra aktorino kies kariero daǔris ĉirkaǔ ses jardekojn. Ŝi estas konata pro ĉefaj roloj en teatraĵoj kiel A Streetcar Named Desire, A Doll's House, kaj Long Day's Journey into Night, kaj ŝi stelulis en preskaǔ sesdek filmoj.
Biografio
Post infanaĝo en militfrapita Anglio, Bloom studis teatron. Ŝi ekkarieris en la Londona teatraro kiam ŝi estis mur deksesjaraĝa kaj tuj havis rolojn en kelkaj teatraĵoj de Shakespeare, ekzemple Hamlet, en kiu ŝi ludis la rolon de Ofelia apud Richard Burton. Pri ŝia Julieta en Romeo kaj Julieta, la kritikisto Kenneth Tynan asertis, ke temas pri "la plej bonkvalita Julieta kiun mi iam vidis". Post ŝi ludis la rolon de Blanche DuBois en A Streetcar Named Desire, ties aǔtoro, Tennessee Williams, asertis, "Mi deklaras min absolute enamiĝinta al Claire Bloom".
En 1952, Bloom estis malkovrita de la Holivuda kinisto Charlie Chaplin por kunsteluli kun li en Limelight. Dum sia kinkariero, ŝi aktorinis kun multnombraj ĉefaj aktoroj, kiel Richard Burton, Laurence Olivier, John Gielgud, Paul Scofield, Ralph Richardson, Yul Brynner, George C. Scott, James Mason, Paul Newman kaj Rod Steiger.
En 2010, Bloom ludis la rolon de la Reĝino Mary en la brita filmo The King's Speech. Ŝi estis nomumita Commander of the Order of the British Empire (CBE = OBI) en 2013 pro servoj al teatro.
4904 Makio
4904 Makio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Makio Akiyama.
Ĥubar
Ĥubar, (ankaŭ literumita de Al-Ĥobar) arabe الخبر‎ estas apudmara metropolo en Sauda Arabio, en Regiono Ŝarkija. Ĥubar, Dammam kaj Dahran formas triopon.
Geografio
Ĥubar situas en orienta parto de la lando laŭ Persa Golfo. Rijado troviĝas 392 km.
Historio
Ĥubar estis malgranda fiŝkaptista haveno. Kun la malkovro de oleo en la 1930-aj jaroj ĝi transformiĝis al komerca centro kaj industria haveno. En 1996 en loĝkvartalo de usona aera forto okazis bombatako mortigante 19 usonajn soldatojn kaj solan arabon.
Ekonomio
Loĝantoj de Ĥubar plejparte laboras en Saud-Aramco, la plej granda nafto-kompanio de la mondo. La metropolo gastigas multajn regionajn kaj internaciajn kompaniojn. Tradicie Ĥubar estis urbo de butikistoj kaj komercistoj. En la apudaĵo oni kultivas datojn, akvomelonojn kaj aliajn legomojn.
Trafiko
El Ĥubar kuras vojoj al la menciitaj Dammam kaj Dahran, krome estas vojo (kajo) al Barejno. La urba triopo havas komunan flughavenon, kiu estas la plej granda en la mondo.
Klimato
Ĥubar havas dezertan klimaton. La averaĝa temperaturo estas dumtage 33, nokte 22 °C.
WARC bendoj
La WARC bendoj estas pecoj de la radia spektro uzita de radioamatoroj. Entute estas 3 bendoj: 30 metra bendo (10.100–10.150 MHz), 17 metra bendo (18.068–18.168 MHz) kaj la 12 metra bendo (24.890–24.990 MHz). La nomo venas de la konferenco kiu aprobis ĝian uzon por radioamatoroj World Administrative Radio Conference en 1979. Pro la mallarĝeco de la bendoj estas malpermesite uzi ilin por radioamatoraj konkursoj. En multaj landoj radioamatoroj ne rajtas uzi fonion en tiuj bendoj aŭ eblas nur en specialaj okazoj.
IARU Regiono 1
Europo, Afriko kaj Norda Azio.
IARU Regiono 3
Azio kaj Pacifiko.
IARU Regiono 2
Ameriko
Villa Kreuzberg
Villa Kreuzberg estis multe ŝatata ejo por regulaj kunvenoj de esperanto-parolantoj en Berlin dum la jaroj 1984 ĝis ĉ. 1997.
Villa Kreuzberg (vilao "Kreuzberg") estis centro ĉefe por junuloj en la kvartalo Kreuzberg. La domo troviĝas rande de la parko ĉirkaŭ la monto "Kreuzberg" (krucmonto), kiu estas la plej alta punkto de la kvartalo. Sur la monta pinto troviĝas krucforma monumento pri la bataloj ĉ. 1815.
Villa Kreuzberg estis konstruita kiel domo por la vapormaŝino, kiu pumpis la akvon por la artefarita akvofalo. La granda halo de la vapormaŝino estis poste uzebla por teatro kaj filmo. La vilaa domo, eksa loĝejo de la prizorganto, estis rekonstruata kaj havis lokon por kafejo kaj salonojn por grupaj kunvenoj.
Kelkfoje la Zamenhof-Festo de la (ĝis 1990) okcident-berlina Esperanto-Ligo povis okazi tie. La plej granda nombro de partoprenantoj kunvenis 1989, kiam la Esperantistoj el GDR kaptis la okazon transiri la limon.
Rabak
, arabe ربك estas grandurbo kaj ĉefurbo de subŝtato en Sudano. Ĝi estas ankaŭ duobla urbo kun Kosti.
Villa Kreuzberg
En la 90-aj jaroj la kvartala administracio (Bezirksamt) ŝanĝis la politikon kaj unue decidis en 1997, ke "Villa Kreuzberg" estu ekskluziva ejo por junaj inoj; poste oni fermis la domon kaj provis vendi ĝin. Hodiaŭ ĝi estas restoracio.
Rabak
Geografio
situas sur montetaro en la suda parto de la lando laŭ dekstra bordo de Blanka Nilo. En la alia flanko etendiĝas Kosti, inter ili ponto funkcias. Kosti troviĝas 7, Vad-Medani 164, Ĥartumo 272, Al Ubajid 273, Omdurban 278, Etiopio 340, Kassala 471 km.
Villa Kreuzberg
La Esperantistoj translokiĝis al la kvartalo "Prenzlauer Berg", kie ili kutimis kunveni unue en "Café Mittendrin", poste en alia ejo kaj ekde ĉ. 2005 en "Danziger 50".
Rabak
Historio
iĝis subŝtata ĉefurbo en 1994.
Villa Kreuzberg
Sed ŝanĝiĝis la karaktero de la kunvenoj - en Villa Kreuzberg komence la germanlingva prelegoserio "Esperanto en la praktiko" okazis ĉiusemajne, poste ĉiun duan semajnon, poste ĉiumonate - kaj ĝi preskaŭ neniam okazis en la kafejo "Mittendrin" kaj la postaj ejoj. Sekve ankaŭ ne venis novaj homoj al la grupo kaj la grupo dum la jaroj malgrandiĝis.
Rabak
Ekonomio
En grava fabriko pri cementoj funkcias. La urbo estas unu el gravaj komercaj urboj de Sudano.
Villa Kreuzberg
Prelegoserio "Esperanto in der Praxis" (Esperanto en la praktiko)
La prelegoserio ekestis el la malkontento pri la tradicia Ĵaŭda Rondo, kiu okazis en la privata loĝejo de la familio Tautorat. Ĝi estis malfacile atingebla por interesuloj kaj oni kutimis paroli Esperanton. Krome oni serĉis manieron por aperigi inform(et)ojn pri Esperanto en la berlina gazetaro.
Rabak
Trafiko
havas flughavenon. Vojoj kuras al Ĥartumo kaj Sud-Sudano, tra Kosti ankaŭ al aliaj urboj. Nun neuzitaj reloj kuras al Sudanhavenurbo kaj Al Ubajid.
Villa Kreuzberg
Prelegoserio "Esperanto in der Praxis" (Esperanto en la praktiko)
Roland Schnell kaj Lu Wunsch-Rolshoven interkonsentis pri nova modelo: Publikaj prelegoj en la germana por personoj, kiuj ne parolas Esperanton. La enhavo rilatis al la praktika uzado de Esperanto, estis temoj kiel "Esperanto-muziko", "Vojaĝi per Esperanto", "Esperanto en la radio" aŭ "Esperanto en Ĉinio". Ili komencis anonci la prelegojn en la loka gazetaro, precipe en la tiel nomataj "Programm-Zeitschriften" (programgazetoj) zitty kaj tip, kiuj informas pri filmoj, teatro, ekzpozicioj ktp.
Rabak
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 27 kaj 32 °C. La varmo en aprilo kulminas, en januaro malkulminas. Jare pluvas po 326 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto. Inter decembro-marto neniam pluvas.
Villa Kreuzberg
Prelegoserio "Esperanto in der Praxis" (Esperanto en la praktiko)
Somere de 1984 Roland Schnell nodis kontaktojn al la berlina junular- kaj komunikadcentro Villa Kreuzberg. Oni disponigis ĉambron al la esperantistoj, kiun ili povis uzi dum unu vespero en la semajno. Laŭ la iniciato de Lu Wunsch-Rolshoven ni komencis okazigi tie ĉiusemajnajn germanlingvajn informvesperojn pri la diversaj agadkampoj de Esperanto („Esperanto in der Praxis“), anoncatajn regule en pluraj berlinaj gazetoj. Multe helpis Gerd Bussing, interalie pri kolektado de la aperintaj artikoloj kaj poste pri instruado.
Amaskomunikilaj rilatoj
Sekve de nia gazetara laboro foje vizitis nin ĵurnalistoj kaj interesiĝis pri nia agado, poste aperigante artikolojn en diversaj berlinaj gazetoj. Ankaŭ radio kaj televido raportis pri la esperantistaj aktivaĵoj en Villa Kreuzberg.
Semajnfinaj kursoj
Specialaĵo fariĝis niaj semajnfinaj kursoj en la vilao, kiuj kutime dum tritaga intensiva lernado trejnis dekon da gekomencantoj ĝis modesta parolkapablo. Ofte okazis semajnfinaj kursoj por progresantoj kaj konversaciaj rondoj - kelkfoje paralele al kurso por komencantoj.
Memlernaj grupoj
La jubilea jaro 1987 pro la kreskanta interesiĝo de la gazetaro rimarkinde plialtigis la nombron de kursinteresatoj. Ne malofte en unu granda ĉambro sidis tri diversnivelaj memlernaj grupoj, kiuj laboris sub la gvido de spertaj esperantistoj.
Ekspozicioj
Same kiel aliaj grupoj de la domo ni de tempo al tempo aranĝis ekspoziciojn, inter kiuj elstaris prezento de la riĉenhavaj rezultoj de nia iniciativo Korespondado kun Sovetunio kaj la historio de Esperanto en Berlin.
Berlina Arbara Renkontiĝo (BARO)
La kursoj por komencantoj okazis, krom ekde 1986 en la vilao, dufoje jare ankaŭ en arbara libertempejo en Bad Münder proksime de Hanovro. Estis ĉefe Michael Peters, kiu tie iniciatis sukcesan kombinon de distra, ripoza kunestado kun serioza lernado kaj klerigado. Tiu ĉi aranĝo altiris entuziasmulojn ne nur el Berlino. Ĝi cetere funkcias ĝis nun.
Kresko pro la falo de la muro
La falo de la berlina muro portempe rimarkinde kreskigis la partoprenantaron de niaj aranĝoj. La kulmino sendube estis la Zamenhoffesto de 1989, kiam en la centro kunvenis ĉirkaŭ cent esperantoparolantoj el okcidento kaj oriento.
Dum la naŭdekaj jaroj kun la lingvaj kursoj alternis pritemaj lernorondoj, ekz. legorondo (kie oni pridiskutis interesajn esperantlingvajn tekstojn laŭ lingvaj kaj enhavaj vidpunktoj), ludrondo, tradukrondo k. a. Necesas mencii, ke de la komenco vizitadis nin eksterlandoj gastoj, ne nur el eŭropaj landoj.
Fino en 1997 pro alia uzo de la domo
Oktobre de 1997 oni devis abrupte ĉesigi la laboron en la vilao, ĉar ĝia posedanto, nome la distrikta administracio, transformis la domon al centro ekskluzive por junaj virinoj. Hodiaŭ (2009) en la domo troviĝas granda restoracio.
ILI
Ĉi tiu vorto havas kelkajn sencojn.
Vidu jenon:
248
En la jaro 248 post Kristo okazis, interalie:
Suda Italio
Geografia disvastiĝo
Suda Italio precipe konsistas el la nuntempaj italaj regionoj, kiuj antaŭ la unuiĝo de Italio dum la jaro 1861 apartenis al la Reĝlando de la du Sicilioj: Temas pri la regionoj Abruzo, Moliso, Kampanio, Basilikato, Apulio, Kalabrio kaj Sicilio. Krome ankaŭ la historie de la Savoja dinastio regita insulo Sardinio apartenas al la regionego "Mezzogiorno".
Ekonomia dualismo
En multaj landoj ekzistas ekonomiaj diferencoj inter unuopaj landopartoj, kaj en pluraj landoj norde de la Mediteranea Maro (inter alie en Hispanio) la nordo estas pli riĉa kaj la somere pli varmega kaj tial pli seka sudo pli malriĉa. Nur en Italio tamen la diferenco inter la industriiĝinta kaj ekonomie prospera nordo kaj agrikultura, malpli evoluiĝinta kaj ekonomie malprospera sudo estas tiom dualisme drasta.
Turismo
Ĉi tiu parto de Italio simple allogas feri-serĉantojn kun la belega Amalfi-Marbordo kun ĝiaj etaj buntaj urboj de Portofino kaj Sorrento kaj perfektaj bluaĵoj de la maro. Ĉarma Kampanjo kun la ĉefurbo en Napolo, la naskiĝloko de picoj kaj grandiozaj maskeradoj, kaj la antikvaj ŝtonaj muroj de legenda Matera ankaŭ meritas vizitadon en la sudo. Unu pli elstara parto de la suda parto de Italio estas la sunbrunigitaj mediteraneaj insuloj de Sicilio kaj Sardio. La plej alta vulkano en Eŭropo, la hejmurbo de Ar Archimedes, la antikva Valo de Temploj, kaj la ĉarmaj stratoj de la sicilia ĉefurbo Palermo estas la ĉefaj kialoj, kial vojaĝantoj iras al la sensacia insulo Sicilio. Sardio siavice povas plaĉi al ĉiuj per siaj elstaraj strandoj, blankaj veloj de elegantaj jakoj kaj grandiozaj montaj pejzaĝoj.
Avengers: Age of Ultron
Avengers: Age of Ultron estas sciencfikcia filmo aperinta en 2015, reĝisorita de Joss Whedon. Temas pri usona superheroa filmo bazita sur la superheroa teamo de Marvel Comics nome Avengers (la venĝistoj), produktorita de Marvel Studios kaj distribuata de Walt Disney Studios Motion Pictures. Ĝi estas la sekvo de la filmo de 2012 nome The Avengers kaj la dekunua filmo de la Marvel Cinematic Universe (MCU).
Norda poluso
Norda poluso estas la plej norda punkto de iu planedo. Oni povas difini la nordan poluson de planedo diversmaniere. Iafoje, la norda poluso de la Tero lokas en la Arkta Oceano.
20194 Ilarialocantore
20194 Ilarialocantore estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj amatoraj geastronomoj Maura Tombelli kaj Claudio Casacci elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, proksime de Asiago en Italio.
Norda poluso
La Norda poluso, konata ankaŭ kiel Geografia Norda poluso, Ĉiela Norda poluso, aŭ Tera Norda poluso, estas difinita kiel la punkto en la Norda Hemisfero kie la akso de rotacio de la Tero trafas sian surfacon. Ĝi ne estu konfuzita kun la Norda magneta poluso. La Norda poluso estas la plej norda punkto de la Tero, kiu kuŝas diametre male al la Suda Poluso. Ĝi difinas latitudon 90° Norda, same kiel la direkto de la vera nordo. Ĉe la Norda Poluso ĉiuj direktoj indikas suden; ĉiuj linioj de longitudo kunverĝas tie, tiele ties longitudo povas esti difinita kiel ajn gradovaloro. Pri latitudaj cirkloj, kontraŭhorloĝe estas oriente kaj horloĝe estas okcidente.
Pfiffelbach
Pfiffelbach estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la en januaro 2014 novkreita komunumo Ilmtal-Weinstraße. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 590 loĝantojn.
20194 Ilarialocantore
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la itala kemiistino Ilaria Locantore, kiu studis la kemian kaj fizikan komponiĝon de asteroidoj kaj meteorŝtonoj. Ŝi laboris pri projektoj kaj teknikoj dediĉitaj al la Regeneriva Regado de la Medio kaj Uzo de Lokala Resursoj por Antaŭenira Subteno de Vivo por la homoj en kosmoesploro.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1963
Interzona Turniro 1962, Stokholmo
la Interzona Turniro estis ludita en Stokholmo sub la rekta sponsorado de FIDE. Ĝi okazis de 26a de januaro ĝis la 8a de marto 1962.
! !! !! PET !! KER !! GEL !! FIS !! KOR !! BEN !! TAL !! FIL || Totalo
! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! Totalo
La matĉo
! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !! 21 !! 22 !! Totalo