cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radiostacio "Fulmo"
La 4-an de oktobro, jam post kapitulaco, estis donita la lasta, ĉi-foje 10-minuta komunikaĵo. Tuj poste la radiostacio estis detruita de la tiama komandanto Jan Georgica (pseŭdonomo "Grzegorzewicz"). Krom kvarco - la koro de ĉiu malnovtipa radiostacio – nenio postrestis. Kopio de "Błyskawica", denove konstruita de Antoni Zębik, kiu dum la milito trapasis sep naziajn koncentrejojn, troviĝas en la Muzeo de la Varsovia Ribelo. En "Jednodniówka" (Unutagaĵo) – gazeto eldonita la 1-an de aŭgusto 2004 de la muzeo, oni skribis:
''La repliko de "Fulmo" principe ne diferenciĝas de la originalo. Rekreintoj ekzorgis pri ĉiu detalo, eĉ pri malnovaj originaj turnteniloj. Unusola diferenco estas tia, ke la nuntempa "Fulmo" disaŭdigas en alia ondolongo – 7,043 MHz – ĉar tiu el la tempo de la Ribelo estas jam okupita de ...NATO.''
Dum la ribelo disaŭdigis ankaŭ alia radiostacio – "Burza" (Tempesto) konstruita dum dekkelkaj horoj de Włodzimierz Markowski. Komencis jam la 3-an de aŭgusto, disaŭdigante trifoje tage, el la domego de Ĉefa Poŝtejo (placo de Napoleono, hodiaŭ de la Ribelantoj de Varsovio). Sed germanoj sukcesis ĝin rapide likvidi. Ties potenco estis 18 vatoj, dum tiu de “Fulmo”, kiu disaŭdigis kvarfoje tage – 200 vatoj.
Ivanci
Ivanci, hungare Zalaivánd estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Lendva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. Inter 1941-1945 Zalaivánd denove apartenis al Hungario, ekde 1991 al Slovenio.
Cernișoara Florese
Cernișoara Florese [ĉerniŝoara] (hungare: Csernisorafloresza) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 313 loĝantojn (rumanoj); en 1992 251 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1907. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bunila.
Cernișoara Florese situas ĉe la rivero Vălerița.
Antibes
Antibes Juan-les-Pins estas mezgranda, ĉemara franca komunumo lokita en la departemento Alpes-Maritimes kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj ĝi dividiĝas al du kantonoj.
La loĝantojn de Antibes oni nomigas Antibois. La urbo havas proksimume 72.000 loĝantojn.
Geografio
La urbo situas ĉe la Mediteraneo, ĉirkaŭ 200 kilometroj oriente de Marsejlo, kaj 23 kilometroj sudokcidente de Nice (la prefektejo).
Fidel Ramos
Fidel Valdez RAMOS (la 18-a de marto 1928 en Lingayen - la 31-a de julio 2022 en Makatjo) populare konata kiel Eddie Ramos kaj FVR, estis filipina generalo kaj politikisto kiu estis la 12-a prezidento de Filipinoj de 30-a de junio 1992 ĝis la 30-a de junio 1998.
Malleus maleficarum
Malleus Maleficarum (« Martelo (kontraŭ) la sorĉistinoj », de Henri Institoris (Heinrich Kramer) kaj Jacques Sprenger, aperigita 1486, estas la lernolibro uzata de la inkvizitoroj por identigi kaj kondamni la virinojn, kiujn ili diris esti sorĉistinoj.
Fidel Ramos
Vivo
Tra lia kariero li servis en la nacia armeo, atingis la ĉefkomandantecon de la filipinaj armeaj fortoj (AFP), poste estis la ĉefo de la nacia polico. Li apogis Corazón Aquino kaj dum ŝia enoficeja tempo li deĵoris en ŝia kabineto kiel la ministro pri defendo kaj sekretario de nacia sekureco. En 1992, li venkis en la balotkampanjo, venkante Miriam Defensor Santiago.
Malleus maleficarum
Heinrich Kramer /1430-1505), domenikana fratulo, kiu preferis latine sin nomi “Henricus Institoris”, parte helpita de alia fratulo Johann verkis la monumentan libron ampleksantan ĉirkaŭ okcent paĝojn, kiuj rivelas la tipan germanan precisecon. Ĝia disvastiĝo estis tre faciligata de la elkovro de la presado per tipoj far de Gutenberg, kvankam la Romkatolika Eklezio malpermesis ĝin nelonge poste ĝia apero en 1490, konsiderante ke ĝi kontraŭdiris la katolikajn instruojn pri demonologio. Ĝi estas grandparte bazita sur jam ekzistantaj kredoj ofte kopiitaj de pli malnovaj tekstoj, kiel la Directorium Inquisitorum de Nicolas Eymerich (1376), kaj la Formicarius de Johannes Nider (1435). Ĝi dividiĝas laŭ tri partoj:
Fidel Ramos
Vivo
Ramos gajnis multan simpation en sia lando dum sia prezidanteco ĉar li helpis la restarigon de la ekonomio de la lando.
Malleus maleficarum
La dua parto temas pri la arestado, la proceso, la enprizonigo kaj la ekzekuto de sorĉistinoj. Estis tie dirita ke onidiroj kaj maldiskretaĵoj sufiĉas por konduki iun al la tribunalo, kvankam foje oni devas ne kredi atestantojn, kies akuzoj povas rezulti de malamo aŭ venĝemo. Temas ankaŭ pri la teknikoj por eltrudi konfesojn kaj praktiki torturojn kiuj, tamen, estis subkondiĉitaj al konsento de la loka episkopo kaj aplikendaj nur post kelktago.
Kramer precipe pritraktas magiajn pratikojn koncernantajn seksajn rilatojn kaj senpovan seksecon, ĉiam kun en la fono la diablo seksumanta. Kramer instruas pri liberigaj efikigiloj kaj difendiloj kontraŭ la sorĉista influo. Ĉi tie li kunligiĝas al la instruo de teologoj kaj Ekleziaj Patroj el kiuj bonŝance ĉerpas religiajn praktikojn, sed li preferas sekvi siajn spertojn kaj observojn, en kiuj rimarkiĝas pli lia interpreto ol la fakta konsisto.
La tria parto estas tute dediĉita al la teorio kaj praktiko en la procesoj pro sorĉistaĵoj. Kramer fieras “esti malkrovinta kaj kondamninta pli ol ducentoj da sorĉistinoj”. Se ĝis tiam inkvizitoro kutimis promesi al la kulpigitino penitencon ja jes, sed ne mortopunon okaze de sincera sinakuzo, kaj estis honoro por li pluteni la promeson, de nun la ĉasado de la sorĉistinoj ekrajdas aliajn metodojn. Ekzemple, li sugestas pluteni la promeson nur laŭ certa tempo kaj bruligi sorĉistinon “post alia tempo” aŭ ke “unu juĝisto promesas kaj alia ŝajnigu ne scii tion”. Sume, Kramer konkludas ke la herezo plej granda estas ne kredi je la reala agado de la sorĉistinoj. Tial li taksis herezuloj ĉiujn kiuj, ekleziuloj kaj laikoj, rifuzas la ĉasadon kontraŭ sorĉistinoj kaj ilin liveradis, almenaŭ teorie, al la manoj de la persekutantoj.
La invento pri preso ege favoris disvastiĝon de Malleus kaj intensa ĝia uzo. Ĝis la 17-a jarcento ĝi havis 29 eldonoj, kvankam verkita ne en la popola lingvo, la germana, sed en la lingvo de la “doktoroj”. Sed, ĝi ne sukcesis altrudiĝi kaj iom post tiom ĝis lasis la postenon al aliaj manlibroj; sed ĝi konkuris konfirmi la popolon, jam el si mem persvadiĝintaj, en la antaŭjuĝo pri la ekzisto de sorĉistaĵoj kaj sorĉistinoj kaj pli rajtigis la ŝtatojn kulpigi la sorĉistinojn kiel herezoinfektitajn kaj, do, permorte eliminendajn, kel jam faris de longatempe.
NGC 7646
NGC 7646 (aliaj indikoj — IC 5318, MCG -2-59-15, IRAS23215-1208, PGC 71338) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pjotr Egorov
Pjotr Egoroviĉ EGOROV (naskita en 1731; mortinta la ) estis rusia arkitekto, partoprenanto en konstruado de la Vintra Palaco, Smolnij monaĥejo, kunaŭtoro de la kradaro de la Somera Ĝardeno en Sankt-Peterburgo.
Li naskiĝis en 1731 en malriĉa ĉuvaŝa familio. Princo Egor Dadiani, kiu posedis la teron, kie troviĝis la vilaĝo de Pjotr Egorov, rimarkis la talentan knabon kaj donis al li bazan kleron. En 1755 la junulo venis al Sankt-Peterburgo por studi arkitekturon laŭ rekomendo de la princo.
La unua famiĝinta artaĵo de Pjotr Egorov datas el la jaro 1763. Preterveture de la urbo Pärnu (nuna Estonio), la imperiestrino Ekaterina la Granda promesis konstrui preĝejon tie. Kiel arkiteko estis nomunita Pjotr Egorov. La preĝejo, kiu post iom da tempo ricevis la nomo de Ekaterina ludis gravan rolon en la arkitekturo de Baltio. Laŭ ĝia modelo estis konstruitaj pluraj preĝejoj, ekz. en Tartu, Kurasaare (Estonio), preĝejo Petro kaj Paŭlo en Rigo ka.
Orkney (Sud-Afriko)
Orkney estas grandurbo en Sudafriko, en Nordokcidenta Provinco.
Geografio
Orkney situas sur altebenaĵo laŭ rivero Vaal en la nordorienta parto de la lando. Welkom troviĝas 111, Johanesburgo 166, Pretorio 211, Durbano 532, Port Elizabeth 784, Kaburbo 1104 km.
Historio
En Orkney la orominado komenciĝis en la 1880-aj jaroj. La loknomo prenis la nomon de Orkadoj (origine "Orkney"), ĉar la unua ministo tie naskiĝis. Orkney ricevis urborangon en 1940. En 1991 sporta katastrofo okazis en la stadiono, kie 42 homoj mortis.
Trafiko
Orkney havas bonajn vojajn kontaktojn kun Johanesburgo, Kaburbo kaj Durbano, se ne paroli kun la proksima Klerksdorp. Fervojaj linioj sekvas la menciitajn direktojn. Al Durbano la trafiko okazas tra ponto.
Klimato
Orkney havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 10-22 °C. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 586 mm. La pluvo januare kulminas kaj julie malkulminas.
Nordamerika plato
La Nordamerika plato estas inter la plej grandaj tektonaj platoj de la mondo. Kiel ĉiuj tektonaj platoj ĝi estas parto de la litosfero. La plato ampleksas la tutan kontinenton Nordameriko kaj grandan parton de la ĉirkaŭaj maroj (krom la Pacifika Oceano kaj ampleksas krome Gronlandon, parton de Islando plus la ekstreman orienton de Rusio kaj la nordon de Japanio. La plato okcidente de Nordameriko ampleksas la okcidentan duonon de la norda Atlantika Oceano.
La Nordamerika plato limas - de nordo laŭ horloĝa direkto - kun la eŭrazia, la afrika, la sudamerika, la karibia, la kokosa kaj la pacifika platoj, la plato Juan de Fuca kaj ree la pacifika plato. Eventuale en la tuŝaj zonoj al la grandaj najbaraj kontinentaj platoj ankoraŭ ekzistas iuj pliaj etaj platoj; ilia ekzisto tamen ne jam sendube pruviĝis.
Sankta Maksimo la Konfesanto
Pri Sankta Maksimo la Konfesanto, laŭ oficiala biografio datita je la 9-a jarcento, oni diras jenon: Ĝia aŭtoro ŝajnas havinti certajn informojn nur el la Laterana koncilio de 649. Oni ne scias el kiuj fontoj li ĉerpas informojn pri la antaŭo. Li deklaras ke Sankta Maksimo idas (579 / 580) el nobela familio, kaj ke edukiĝis per studoj propraj de viroj survojiĝanta al kariero kaj de kortego kaj de Eklezio. Maksimo estis sekretario de la bizanca imperiestro Heraklio la 1-a; li eniris en la ekleziajn diskutojn pri Monofizitismo kaj precipe pri monotelismo kaj monoergetismo. Fuĝinte el Konstantinopolo al Afriko, ĉi tie li vivis monaĥan vivon ĉe Sofronio, estonta patriarko de Jerusalemo. El Afriko li vizitis Romon kaj partoprenis en la Laterana Koncilio konvokita por rifuzi monotelismon.
En 1973 estis eldonita libro pri la vivo de sankta Maksimo. Tiu teksto ne montras simpation por Maksimo: ŝajnas ke la celo estus humiligi Maksimon, kion la bizanca biografio evitas. Ŝajnas tamen versimilaj la informoj kiujn ĝi liveras pri lia junaĝo: Sankta Maksimo naskiĝis en Golan, en la vilaĝo Hasfin, el patro samariana kaj patrino persorigina. Orfa je la aĝo de naŭ jaroj, li estis akompanata de pastro ĉe la egumeno (abato) Pantaleono de la monaĥejo Sankta Karitono, dirita la “malnova laŭra” (asocio de monaĥejoj). Maksimo, do, kreskintus en monaĥa palestina medio impregnita per la porscia etoso de Origeno kaj de la grekaj Ekleziaj Patrioj.
Li forlasis Palestinon en 614 okaze de la persa invado, kaj, alveninte Konstantinopolon, tie renkontis personojn bone akceptitajn ĉe la imperia kortego, kaj gastis ĉe la monaĥejo de Krizopolo.
Laŭ du versioj en Afriko li komencis energie batalis kontraŭ la menciitaj herezoj kaj kompletigis siajn priasketajn kaj telogiajn verkojn.
Dume imperia aŭtoritato elirigis dekreton favoran al la doktrino de monotelismo (laŭ kiu Kristo havis nur la dian volon kaj ne la homan volon) kaj kondamnis la duvolismon. Pro tio la 17-an de julio de 653 papo Martino la 1-a kaj Maksimo la Konfesanto estis arestitaj kaj deportitaj al Konstantinopolo: Poste Maksimo eltenis unuan kondamnon al ekzilo en Bizja en Trakio; du imperiaj senditoj senefike provis eltordi el li kompromisan deklaron.
Rilate monotelismon
Monotelismo, do, vidas en Jesuo Kristo unusolan volon. Kiu, unuaspekte, konsideras la agon en sia finiĝo vidas unusolan operacion, sed en Jesuo Kristo la operacio estas duobla ĉar ligita al liaj du naturoj, homa kaj dia. Sammaniere estas lia volo: en Jesuo kaj la homa naturo kaj la dia restas integraj ankaŭ en iliaj agadoj.
Piro, patriarko de Konstantinopolo, en la disputo kun Maksimo, atribuas ĉiujn suferojn de la pasiono nur al la homeco de Kristo, kaj tial ĉiuj aktivecoj al la dieco. Maksimo, male, sintezas tiel: “Li (Jesuo) agadas humane en ĉio kio estas dia... kaj die en tio kio estas homa (Ep. 19-593 A. 2f. En la traduko de P. Sherwood, paĝo 5}}. Tiu ŝanĝo de propraĵo en teologia lingvaĵo estas dirita "communio idiomatum" (komunikado de la propraĵoj).
Maksimo estas rekondukita al Konstantinopolo por lasta provo akordigi lian pozicion kun tiu de la patriarko, ĉar ŝajnis (nur ŝajnis) ke papo Vitaliano esti alproksimiĝinta al la konstantinopola formulo; sed Maksimo respondis: “La Dio de la universo, proklaminte beata Petron komfesintan laŭjuste (Mt 16,18), montris ke la Katolika Eklezio estas la justa kaj saviga konfeso pri si mem (Dio, Jesuo)”.
Rekondukita al sia ekzila loko, Maksimo estis kondamnita en sinodo de monotelistoj al skurĝado (la homo tiam jam atingis la 82an jaraĝon), sekve oni hakis al li la lingvon kaj la dekstran manon.
La Tria koncilio de Konstantinopolo (681) rehabilitis lian personon kaj deklaris lian doktrinon pri la du voloj en Kristo katolika doktrino.
Fontoj de lia penso
La spirita formiĝo de sankta Maksimo alfondiĝas en la vasta grundo de la greka kulturo, ekde tiu filozofa (novplatonismo), sed precipe en Aristotelo, al tiu patristika de Kapadokaj Patroj, aparte Gregorio de Nazianco). Alportas sian parton ankaŭ Origeno konita tra la kribro de Evagrio el Ponto, kaj Pseŭdo-Dionizio la Areopagano.
Maksimo estas konsiderta la Konfesanto pro tio ke li defendis energie kaj per martiro la katolikan kredon. Li estas liturgie memorigita en la katolika eklezio la 13an de aŭgusto, 21an de januaro en la ortodoksa eklezio.
Aliaj projektoj
Cathopedia
Moreruela de los Infanzones
Moreruela de los Infanzones [moreRŬEla delosinfanZOnes] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Pan, en la centro de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 31,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 334 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 18 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. Ĝi apartenis al la Katedralo de Zamoro.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).
Hubert Haenel
Hubert Haenel, naskiĝinta la en Pompey (Meurthe-et-Moselle), estas franca politikisto, senatano RPR poste UMP de Haut-Rhin, de 1986 en 2010. Li estas ekde 2010 membro de la Konstitucia Konsilio.
Biografio
Li estis elektita senatano de Haut-Rhin la 28-an de septembro 1986, kaj reelektita la 24-an de septembro 1995 kaj la 26-an de septembro 2004.
Li estis nomumita la al la Konstitucia Konsilio de la prezidanto de la Senato Gérard Larcher. Tiam forlasante ĉiujn siajn politikajn mandatojn, li enoficiĝis la 12-an de marto.
Stacio Fukekō
Stacio Fukekō (japane: 深日港駅 [Fukekō-eki], angle: Fukekō Station) estas fervoja stacio en Misaki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Tanagawa.
Pichia pastoris
Pichia pastoris estas specio de gistofungoj.
Tiu mikroorganismo esta uzata en fermentado. Ĝi produktas ekzemple la brazeinon kiu estas molekulo de Pentadiplandra brazzeana. Hodiaŭ tiu ĝisto produktas por industrio plu da 500 proteinojn.
Grizdorsa petrelo
Distribuado
Ĝi troviĝas en Antarkto, Argentino, Aŭstralio (Makvora Insulo), Ĉilio, Falklandoj, Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj (Krozet-Insuloj kaj Kergelenoj), Novzelando (Aŭklandoj kaj Chatham-insularo), Sankta Heleno, Sudafriko, Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj, kaj la Insulo Gough. Ties natura habitato estas malferma maro.
Aspekto
Temas pri malgranda petrelo 16 ĝis 19 cm longa kun 12,4 ĝis 14 cm de flugillongo kaj 39 cm de enverguro. Ili pezas el 21 al 44 g. Diference de la ŝtormopetreloj de la genro Oceanites, tiu ĉi petrelo havas pli ampleksan blankan areon en vosto (escepte fina bordo), pugo, dorso kaj komence de flugiloj, el kio venas la komuna nomo. Same ĝi havas blankajn subajn partojn (escepte la kapo).
Likva naftogaso
Likva naftogaso aŭ LPG (Liquefied Petroleum Gas) signifas propanon, butanon kaj ties miksaĵon, kiuj likviĝas je ĉambra temperaturo en relative malgranda premo. Oni nomas ankaŭ tiun gasmiksaĵon kiel aŭtogaso aŭ pelgaso.
La likva naftogaso ne estas interŝanĝebla kun la likva tergaso (LNG = Liquefied Natural Gas) aŭ kunpremita tergaso (CNG = Compressed Natural Gas).
Proprecoj
La likva naftogaso konsistas el facile likvigeblaj hidrokarbono-ligiloj (CmHn) kun 3 aŭ 4 karbonatomoj.
La ĉefaj komponentoj de la likva tergaso estas la sekvaj:
Tiuj gasoj estas likvigitaj je premo de 8 baroj, tiel malpliiĝas ties volumeno je 260-ono.
Hipstero
Hipster estas usona subkulturo, kiu aperis en la 90-aj jaroj kaj pli famiĝis en la frua 21-a jarcento kaj finiĝis ĉeftendence. La movado reiras al la subkulturo kun la sama nomo ĉirkaŭ ĵazaj muzikistoj, kiuj ekzistis en la 1930-aj kaj 40-aj jaroj.
Tiel nomataj hipsters (hipsteroj) komence kontraŭis la ĉeftendencon kaj faris tion vestiĝante en retroaj kaj tn. "vintage"-vestaĵoj. ofte aĉetataj ĉe malpli konataj butikoj: precipe ĉemizojn kun ironiaj deklaroj aŭ bildoj el malnovaj desegnaj serioj. Hipsteroj ofte portas malmodernajn okulvitrojn aŭ tre laŭmodajn sunokulvitrojn. Multaj viraj hipsteroj havas barbon aŭ okulfrapajn lipharojn. Tatuoj ankaŭ estas grava parto de la hipsterkulturo.
Plue, hipsterkulturo estas asociita kun alternativa muziko kiel indie, folko, chill-out, minimuma tekno, pop-roko, klasika muziko kaj bicikloj kun fiksa pinjono (en: fixed gear) aŭ uzas publikan transportilon. Ankaŭ fotado, prefere kun analoga fotilo, estas ofta ŝatokupo.
Hipsteroj ofte pripensas kion ili volas manĝi kaj trinki. Ĉi tio povas esprimi preferon por malrapida manĝaĵo, fleksitarismo, vegetarismo aŭ veganismo, sed kradrostita viando ankaŭ estas tre populara. Biero estas memfarita aŭ aĉetita ĉe malgranda bierfarejo kaj oni vizitas ofte kafajn trinkejojn. Hipsteroj emas esti pacistoj kaj verduloj kaj daŭre serĉas aŭtentikecon.
Noto
Tiu ĉi estas traduko de la samtema artikolo en la nederlandlingva vikipedio je la 21-a de septembro 2019.
NGC 7647
NGC 7647 (aliaj indikoj — UGC 12576, MCG 3-59-55, ZWG 454.63, PGC 71335, DRCG 36-34, PGC 71325) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sudamerika plato
La Sudamerika plato estas inter la plej grandaj tektonaj platoj de la mondo. Kiel ĉiuj tektonaj platoj ĝi estas parto de la litosfero. La plato ampleksas la tutan kontinenton Sudameriko kaj grandan parton de la suda Atlantika Oceano. Ĉe la la kontinentaj marbordoj al la Pacifika Oceano kaj la Karibia Maro la litosfera limo praktike identas kun la marbordo.
La Sudamerika plato limas kun la karibia plato (en nordokcidento), la nordamerika plato (nordo), la afrika plato (oriento), la antarkta plato (sudoriento), la skotia plato (sudo), ree la antarktika plato (sudokcidento) kaj la Nazca-plato (okcidento).
Eventuale en la tuŝaj zonoj al la grandaj najbaraj kontinentaj platoj ankoraŭ ekzistas iuj pliaj etaj platoj; ilia ekzisto tamen ne jam sendube pruviĝis.
Ortodoksismo
Ortodoksismo estas la tria plej granda branĉo de kristanismo, havante 214 milionojn da anoj, precipe en la orienta Eŭropo kaj okcidenta Azio. (Du aliaj branĉoj, la katolika kaj la protestanta, havas respektive 1027 kaj 316 milionojn). Ĝi estas la bizanca branĉo de kristanismo, kiu havas 11% de ĉiuj kristanoj. Ĝi estas la ĉefa formo de kristanismo en Grekio, Rusio, Belarusio, Ukrainio, Rumanio, Bulgario, Serbio, okcidenta Azio, kaj iuj aliaj landoj. Oni nomas ĝin ankaŭ Bizanca Ortodoksismo por distingi ĝin de la Orienta Ortodoksismo, de kiu ĝi apartiĝis post la Koncilio de Kalcedono en 451.
Historio
La bizanca ortodoksismo kaj la katolikismo akceptas la doktrinon de la Koncilio de Kalcedono. Por tiuj eklezioj, kiuj malkonsentas, la hodiaŭ ĝenerale akceptata nomo, laŭ la Monda Konsilio de Eklezioj, estas Orientaj ortodoksaj eklezioj, dum pasinttempe oni nomis ilin nekalcedonaj, antaŭkalcedonaj, antikalcedonaj, monofizitaj, antikvaj orientaj, etaj orientaj. Angle kaj germane, oni uzas kiel nomo por la eklezioj pri kiuj traktas ĉi tiu artikolo sinonimo de "Orientaj ortodoksaj eklezioj", sed en tiuj lingvoj, kiuj ne disponas de simila paro de sinonimoj, oni nomas ilin bizancaj ortodoksaj eklezioj aŭ kalcedonaj ortodoksaj eklezioj, rezervante la adjektivon "orienta" por tiuj eklezioj, kiuj ne akceptas la Koncilion de Kalcedono.
La bizance ortodoksa kaj katolika branĉoj restis unu eklezio ĝis la Granda Skismo de 1054. Depost 476, kiam la Okcidenta Roma Imperio ĉesis ekzisti, la okcidenta kaj orienta partoj de la kalcedona eklezio grade apartiĝis, ĝis 1054, kiam la orienta (ortodoksa) eklezio ne plu toleris la ĉiam pli kaj pli grandiĝantan pretendon de la papo (la episkopo de Romo) je supera aŭtoritato en la eklezio. Ĉi tio restas la baza malsamo inter la ortodoksismo kaj la katolikismo: en la katolikismo la plejalta aŭtoritato estas la papo, dum en la ortodoksismo similan aŭtoritaton posedas nur la ekumena koncilio, ĉiu episkopo estas teorie egala al ĉiuj aliaj, sed tiuj, kiujn oni nomas patriarkojn, havas pli altan rangon ol tiuj, kiuj ne estas ĉefoj de grandaj eklezioj.
Doktrino
La baza kredo de la Eklezio estas resumita en la Kredo Nicea. Ortodoksismo kredas ke la Biblio estas la sankta vorto de Dio, kaj sekvas la interpreton de la Grekaj Patroj (pensintoj kaj sanktuloj) de la frua eklezioj.
Ortodoksismo restas fidinda al la veroj de la unuaj sep tutmondaj koncilioj (kunvenoj de la tutmonda episkoparo por decidi pri punktoj de doktrino kaj praktiko), estante tre konservema depost tiam pri doktrino. Laŭ tio, la eklezioj nestoriana, armena, kopta kaj jakoba en la oriento, kaj protestantaj en la okcidento, estas herezaj, ĉar ili ne rekonas la tutan veron de la sep koncilioj. La eklezio katolika, aliflanke, ja rekonas la sep konciliojn, sed bedaŭrinde la papo, la episkopo de Romo, aldonis doktrinon post la sep koncilioj, pro tio originis skismo. Dum katolikismo konsideras, ke la papo reprezentas Dion sur Tero, ortodoksismo ne agnoskas la aŭtoritaton de la papo super ĉiuj kristanoj, ilia estro estante Jesuo Kristo mem.
Simileco al katolikismo
Ortodoksismo ne agnoskas, ke la papo en Romo posedas aŭtoritaton super ĉiuj Kristanoj. Sed aparte de la papeco, la malsamo inter la ortodoksa kaj la katolika plejparte temas pri emfazo, ne la esenco: ekzemple, kvankam multaj ortodoksanoj kredas, ke Maria ĉieliris, tio ne estas oficiala dogmo kiel en la katolika eklezio. Simile, dum la katolika eklezio teorie konsentas kun la ortodoksa doktrino pri diservo per ikonoj (t.e. bildoj de Jesuo kaj la sanktuloj kaj anĝeloj iel partoprenas en la dia, kiel preĝoj kaj la sakramentoj), praktike tia diservo estas rara inter katolikoj.
Tial, laŭ katolikismo, ortodoksismo ne estas herezo (malsamo de doktrino) sed skismo (malsamo de politiko). Katolikismo rekonas la sakramentojn de ortodoksismo, kvankam ne inverse.
Sakramentoj
Ortodoksismo neoficiale rekonas sep sakramentojn aŭ "misterojn" (la greka vorto por sakramento):
Moralo
La baza moralo estas la Dekalogo de Moseo, precipe kiel klarigita de Jesuo en la evangelioj.
Organizo
Ortodoksismo ne estas unu, centrigita eklezio sed ĉeno de landaj eklezioj, kiuj havas la samajn doktrinon, kanonaron kaj sakramentojn.
Ĉiu episkopo (estro de la eklezio por urbo aŭ gubernio) estas egala al ĉiuj aliaj. Tamen historie kelkaj urboj rolis pli grave, precipe ĉefurboj (metropoloj), kaj ĉirkaŭ ili formiĝis metropolitujoj kaj patriarkujoj. Tiun ordon regulas unu el la kanonoj de la Ortodoksa Eklezio, nome la 34a Apostola regulo: "Episkopoj de ĉiu popolo devas koni la unuan inter ili kaj agnoski lin kiel ĉefon, kaj nenion ekster ilia aŭtoritato fari sen lia scio. Ĉiu el ili faru nur tion, kio rilatas lian eparĥion kaj lokojn, kiuj apartenas al ĝi. Ankaŭ la unua nenion faru sen ĉies scio. Ĉar tiel regos samideeco...". Tiel formiĝis sendependaj ortodoksaj eklezioj, ĉiu el kiuj havas propran ĉefon - la unuan inter egalaj. La titoloj de la unua episkopo varias laŭ landoj, plejparte tio estas patriarko, sed povas esti ankaŭ metropolito aŭ ĉefepiskopo. Ekzistas 14 aŭtokefalaj (sendependaj) kaj 3 aŭtonomaj ortodoksaj eklezioj, kiuj ĉiam estas listigitaj laŭ jena sinsekvo:
Sub la episkopo estas la sacerdoto aŭ sacerdotoj de ĉiu preĝejo. Li predikas kaj faras la sakramentojn.
Estontaj pastroj rajtas edziĝi antaŭ ordino, sed pastroj jam ordinitaj ne. Episkopoj kaj monaĥoj devas vivi fraŭle.
La spirita centro de ortodoksismo ne estas la episkopoj, sed la monaĥoj kiuj praktikas kristanismon konsideratan ideala, severan kaj mistikan.
Ortodoksaj preĝejoj
sur tiu ekzemplo de eno de ortodoksisma preĝejo, en Samarkando, kie ankoraŭ loĝas multaj rusoj, rimarku interalie: malĉeesto de seĝoj (malsimile al nunaj katolikaj preĝejoj) nek benkoj (kiel en protestantaj preĝejoj), la Ikonostazo t. e. vando kovrita de ikonoj kiu kaŝas la altarejon, kaj kien la pastro eniras tra la ankaŭ videblaj pordoj. La cirillitera surskribo dekstre legiĝas voskresje t.e. "li resurektis" (Jesuo Kristo). Cetere, manko de benkoj ne estas afero tipe ortodoksa, ĉar la grekoj havas benkojn en siaj kirkoj.
Ekstera ligilo
Retlisto de ortodoksaj kristanoj
Ebersbach-Musbach
Ebersbach-Musbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ravensburg kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(33128) 1998 BU48
(33128) 1998 BU48 estas tre granda malhela transneptuna objekto de la klaso de la Centaŭroj, malkovrita la de la amatora astronomino Nichole M. Danzl elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 6:7 kun Neptuno. Ĝi trakuras ses foje sian orbiton dum Neptuno trakuras sep foje la sian.
Stefan Duŝan
Stefan Duŝan, Stefano Duŝano aŭ Stefan Dušan (en serba Stefan Dušan/Стефан Душан, Stefan Uroš 4a de Serbio [stêfaːn ûroʃ tʃětʋr̩ːtiː dǔʃan|], komune konata kiel Stefano Dušano kaj Dušan la Povega, Dušan Silni/Душан Силни; ĉ. 1308 – 20a Decembro 1355), estis la Reĝo de Serbio (el 8a Septembro 1331) kaj Imperiestro de Serboj kaj Grekoj (el 16a Aprilo 1346) ĝis sia morto en la 20a Decembro 1355. Dušan konkeris grandan parton de Sudorienta Eŭropo, iĝante unu el plej povegaj monarkoj siatempe. Li validigis la konstitucion de la Serbia Imperio kiel Duŝana Kodo, eble la plej gravaj verkoj de mezepoka Serbio. Dušan altigis la Serbian Eklezion el arkiepiskopeco al patriarkeco, finigis la konstruon de la monaĥejo Visoki Dečani (Uneska loko en Kosovo), kaj fondis la Monaĥejon de Ĉefanĝeloj, inter aliaj. Laŭ lia regado Serbio atingis teritorian, ekonomian, politikan kaj kulturan pinton.
Les Genevez
Geografio
Les Genevez estas kampara komunumo en oriento de la kantono sur altece de iomete super mil metroj s.m. en la monteta regiono de la ĵurasa montaro. Al la komunumo Les Genevez apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝetoj Le Prédame, Les Vacheries des Genevez, Les Joux kaj Les Bois-Rebetez. Norde de la ĉefvilaĝo al la komunumo ankaŭ apartenas la montdorso Les Combes kun alteco ĝis 1093 s.m. kaj la marĉa kavaĵo Les Embreŭ. Oriente de la vilaĝo komenciĝas la Valo de Bellelay, tra kiu fluas la rivereto Sorne, kiu fontas en la vilaĝocentro de Les Genevez.
Stefan Duŝan
Lia morto en 1355 estis vidata kiel fino de la rezistado kontraŭ la kreskanta Otomana Imperio, kaj kiel komenco de la sekva falo de la Serbia Ortodoksa Eklezio en la regiono. Lia krono estas konservita en la Monaĥejo Cetinjo, en Montenegro.
Les Genevez
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,64 km², de kiuj 43% estas kovritaj de arbaro, 53% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Les Genevez limas en nordo al Lajoux, en oriento al Saicourt (BE), en sudo al Tramelan (BE), kaj en okcidento al Montfaucon.
Vidindaĵoj
La pastora preĝejo de Les Genevez estis unue konstruita en la jaro 1620. En la jaro 1935 ĝi estis novkonstruita, sed la sonorilturo el la 17-a jarcento estis integrita al la nova konstruaĵo. La preĝejo tronas norde de la vilaĝokerno sur la kresto de monteto kaj dominas la tutan regionon.
La vitroj de la fenestroj estas moderne pentritaj per la regiona artisto Yves Voirol. Apud la ĉefaenirejo situas en niĉo la sarkofago kun la mumio de la martirino Sankta Klaro. En la 17-a jarcento en la katakombo de Sankta Kiriako oni malkovris la tombon de Sankta Klaro. La svisa gardisto Benoit Bolinger de Menzigen ricevis de papo Inocento la 11-a la korpon de la sanktulino kaj transportis ĝin en la jaro 1680 al la Monaĥejo Einsiedeln. En la jaro 1683 Sankta Klaro estis ricevita en la Abatejo Bellelay. Dum la franca revolucio la korpo de la sanktulino devis esti kaŝita antaŭ la revoluciaj armeoj malantaŭ mebloj. En la jaro 1805 la abto de Bellelay donacis la korpon de Sankta Klara al la preĝejo de Les Genevez
En Les Genevez troviĝas la Ĵurasa Kamparana Muzeo en konstruaĵo kun kvarflanka lignobreteta tegmento. La konstruaĵo estas iama farma bieno. La muzeo estas malfermita ĉiam dimanĉon postagmeze kaj povas ankaŭ vizitata post antaŭa aliĝo. Ĉiam vendredon posttagmeze oni bakas en la lignoformo panon laŭ la metodo de la 17-a jarcento. La muzeo montras la vivon kaj la ilaron de la kamparanoj ĵurasaj de tiu epoko, de ankaŭ la atelieron de horloĝisto kaj la herbolibroj de pastro, kiu vivis en la domo dum la 18-a jarcento.
Historio
La unua dokumenta mencio de Les Genevez datiĝas el la jaro 1381 kiel Les Geneveys. Dum mezepoko Les Genevez estis sub la regado de la Monaĥejo Bellelay. De 1793 ĝis 1815 la vilaĝo apartenis al Francio kaj formis ĝis 1800 parto de la departemento Mont Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. Per la decido de la Viena Kongreso de 1815 Les Genevez estis atribuita al la distrikto Moutier de Kantono Berno. Okaze de la ĵurasaj balotoj la loĝantaro de Les Genevez klare verdiktis por la aliĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj tial transiris per baloto de la 7-a de septembro 1975 al la distrikto Franches-Montagnes kaj kun ĝi la 1-an de januaro 1979 fariĝis parto de Kantono Ĵuraso.
Proteinolizo
Proteinolizo estas kemia reakcio, dum kiu oni rompas la peptidajn ligojn de nenecesaj aŭ damaĝitaj proteinoj. La malkombino de proteinoj estas regulita de enzimoj, nomigitaj proteinazoj, per intermolekula digestado.
Proteinolizo kutime ekas pere de
Gustaf Rune Eriks
Gustaf Rune ERIKS (naskiĝis en 1918 en Stockholm; mortis en 1999) estis sveda verkisto, konata pro siaj kolektoj de noveloj.
La plejparton de sia vivo li pasigis en la sudo de Stockholm. Lia stilo havas lirikajn akcentojn; ĝi estas fajna kaj psikologie nuanca. Li publikigis sep novelarojn inter 1944 kaj 1965. Plej sukcese li laboris en la 1940-aj jaroj kaj komence de la 1950-aj jaroj. La ĉeftemo de liaj verkoj estis lia urbo. Plurajn verkojn pri li publikigis Olle Thörnvall.
En Esperanto aperis
La neatingita ĝojo, novelo, tradukis Ferenc Szilágyi, en: Vespera ruĝo anoncas ventegon.
Ondrej nad Hronom
Ondrej nad Hronom, hungare Garamszentandrás estas vilaĝoparto de Brusno) en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Banská Bystrica.
Situo
La iama vilaĝo situis en valo, laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojo Banská Bystrica-Dobšiná, laŭ fervojo Prešov-Banská Bystrica. La lasta troviĝas 20 km. Kontraŭe troviĝas Brusno.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1424 en formo villa utraque Zenthandras. Ekde la 18-a jarcento oni minis feron, aliaj okupiĝis pri diversaj manfaraĵoj. En 1884 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1910 loĝis tie 1023 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Brezno, poste al Ĉeĥoslovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj estis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1960 la vilaĝo aliĝis al Brusno.
10350 Spallanzani
10350 Spallanzani estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala biologiisto kaj jezuito Lazzaro Spallanzani (1729–1799), konata pro liaj esploroj pri la spontana generado de ĉela vivo. Li ankaŭ pruvis, ke la mikroorganismoj venas el la aero; tio, kiu preparis la vojon al Louis Pasteur. Lia ĉefa verko estis Dissertationi de fisica animale e vegetale (1780), interpreto de la procezo de digestado.
Zlámanec
Zlámanec estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1392.
Vinila karbonato
Vinila karbonato aŭ C5H6O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj per interagado de la fosgeno kaj vinila alkoholo. Vinila karbonato estas senkolora likvaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Vinila karbonato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Vinila karbonato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Politiko de Portugalio
Portugalio estas demokrata respubliko, depost la jaro 1974, kiam la t.n. Revolucio de la Diantoj renversis antaŭan diktatorecan reĝimon. La Konstitucio estis aprobita je la 25-a de aprilo de 1976, kun postaj modifoj en 1982, 1989, 1992, 1997, 2001 kaj 2004.
La voĉdono estas ĝenerala kaj sekreta por ĉiuj civitanoj pli aĝaj ol 18 jaroj.
Ekzistas du ĉefaj figuroj en la politika povo: la prezidento kaj la ĉefministro. La ĉefan povon havas la ĉefministro, dum la prezidento posedas ĉefe reprezentan karakteron.
Politikaj institucioj
La Prezidento de Portugalio estas elektita rekte por kvinjara funkcia periodo en ĝenerala baloto. Ili estas ĉefkomandantoj de armitaj fortoj, surbaze de rezultoj de parlamentaj balotoj ili nomas ĉefministron kaj de ili proponita registaron. Ili havas ankaŭ plenrajton disigi la parlamenton, revoki la registaron aŭ proklami militon. Sed ili estas limigitaj pro vico da kondiĉoj, inter kiuj apartenas ekzemple devo por konsulti kun deksepmembra Ŝtata konsilantaro. Tiu servas kiel konsilanta korpuso kaj ĝi konsistas el ses eksaj civilaj oficistoj (estintaj prezidentoj) kaj dek pluaj civitanoj – kvin elektas la parlamento, kvin la prezidento mem. Abunde uzata plenrajto de la prezidento estas vetoado de leĝoj.
Respublika Asembleo (portugale Assembleia da República) estas nomo de portugala unukamera parlamento konsistanta el 230 deputitoj. Ĝi estas elektata en ĝeneralaj balotoj por tempo 4 jaroj surbaze de principo de proporcia reprezentado. Prezidanto de Respublika Asembleo reprezentas la prezidenton en la tempo de ties neĉeesto.
La ekzekutivan povon posedas la registaro, ĉe kies kapo troviĝas ĉefministro, kiu ĝenerale estas la ĉefo de la partio kiu ricevis plion da voĉdonoj en la parlamenta elekto. La registaro devas prezenti sian programon al la parlamento. Se ĝi ne estas akceptata de plimulto da deputitoj, tio signifas konfirmo de la registaro en la funkcio.
Politikaj partioj
La politiko en Portugalio estas regata de du ĉefaj partioj: la Socialista Partio (PS) kaj la Socialdemokrata Partio (PSD). Oni devas atentigi ke, malgraŭ la nomoj, la unua estas tipa eŭropa socialdemokrata partio, dum la dua estas konservativa.
Krom tiuj ĉi, ekzistas la dekstra Popola Partio (kromnomata ankaŭ Centro Democrático Social, PP/CDS), la Portugala Komunista Partio (PCP), tre influa en la unuaj jaroj post la Revolucio, kaj la Maldekstra Bloko (Bloco de Esquerda, BE).
2065 Spicer
2065 Spicer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan antropologon Edward H. Spicer.
Sovetskaja Gavanj
Sovetskaja Gavanj (ruse Советская Гавань — Soveta Haveno) estas urbo en Ĥabarovska regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 08418.
La urbo estis fondita en jaro 1941.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1941.
Afrika plato
La Afrika plato estas inter la plej grandaj tektonaj platoj de la mondo. Kiel ĉiuj tektonaj platoj ĝi estas parto de la litosfero. La plato ampleksas la tutan kontinenton Afriko kaj parton de la ĉirkaŭaj maroj.
Radostná pod Kozákovem
Radostná pod Kozákovem estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Sovetskaja Gavanj
La interurba telefona kodo estas 42138, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Radostná pod Kozákovem
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1403.
Sovetskaja Gavanj
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Afrika plato
La Afrika plato limas - de nordo en horloĝa direkto - kun la eŭrazia plato, la arabia plato, la hindia plato, la aŭstralia plato, la antarkta plato, la sud- kaj la nordamerika platoj. Eventuale en la tuŝaj zonoj al la grandaj najbaraj kontinentaj platoj ankoraŭ ekzistas iuj pliaj etaj platoj; ilia ekzisto tamen ne jam sendube pruviĝis.
21275 Tosiyasu
21275 Tosiyasu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Tosiyasu Funakosi, bienisto kaj amatora astronomo, kiu observis kaŝadojn ekde 1981.
Sovetskaja Gavanj
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur bordo de maro.
En la urbo estas fervoja stacio kaj haveno.
Traduko de nomo de la urbo estas "soveta haveno".
En jaro 1959 la urbo havis 25,7 mil loĝantojn.
Sankta Marteno de Elines
La preĝejo nomita Kolegiato de Sankta Marteno de Elines (en San Martín de Elines) estas la plej elstara templo de Valderredible, Kantabrio, Hispanio, pro grando, monumenteco kaj beleco. Ĝi apartenis dum la Mezepoko al la ĉefa monaĥejo de la valo. Aktuale, ĝi estas konsiderata kiel BIC (Bien de Interés Cultural, Havaĵo de Kultura Intereso) kaj Histori-Arta Monumento apartenanta al la Nacia Arta Trezoro pere de dekreto de 3a de Junio de 1931.
Ŝajne iam estis grava monaĥejo de mozaraba stilo, el kio restis malmulto, krom la preĝejo. Tiu ŝajne ruiniĝis definitive en 1102 kaj eble tiam oni ekkonstruis la aktualan romanikan preĝejon, unu de la plej fruaj de Kantabrio, kvankam la klostro ŝajne estis tre posta, nome de la 16-a jarcento. En tiu klostro estas grava kolekto de sarkofagoj, kelkaj el kiuj tre bele ornamitaj. Estas unu tre rimarkinda pro la riĉo de siaj reliefoj, jam gotikaj, de la 13-a jarcento. En ĝi videblas longa glavo kaj dato de 1231. Aperas ankaŭ la konko simbola de la pilgrimanto al Santiago, kio sugestas gravulo kiu tie mortis ĉu survoje al Compostela aŭ revene.
(16162) 2000 AD68
(16162) 2000 AD68 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Angelika Waller
Angelika Waller (* 26-an de oktobro 1944 en Bärwalde) estas germana aktorino.
Ekde 1963 ĝis 1966 ŝi estis edukata kiel aktoro en la studio de la juna generacio de Deutscher Fernsehfunk.
Ŝia filmodebuto samtempe estas ŝia plej fama rolo, publike spektebla nur en 1989. La filmo Das Kaninchen bin ich, produktita en 1965 de Kurt Maetzig, en GDR estis malpermesita. Per sia dua kinorolo en Schwarze Panther ŝi fariĝis favorata aktorino de la publiko. En la rusa epopeo "Liberigo" Angelika Waller rolis en 1969 Eva-n Braun. Treege populara ŝi estis en 1973 kiel ĉefrolulino en la televidfilmo Rotfuchs. Grandan renomon ŝi ankaŭ meritis en la plurparta televidaĵo Johann Sebastian Bach. Ekde la 1970-aj jaroj ŝi estis komence docento, poste profesoro ĉe la Altlernejo por Aktora Arto „Ernst Busch“ Berlino. Krome ŝi laboras kiel reĝisoro kaj enscenigas en Berlino ĉe Berliner Arbeiter-Theater.
42531 McKenna
42531 McKenna estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la brita astronomo David J. Asher elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝia orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,147849 astronomia unuo, tie estas 22,118 milionoj da km.
Nomo
Ĝia nomo honoras Martin McKenna, nomita "Astronomo de la Jaro 2005" de la Irlanda Federacio de Astronomio. Fervora optika ĉasisto de kometoj kaj plena observanto, li ankaŭ entreprenis fotan serĉon de novaoj.
Marcel Sembat
Li dediĉis sin al ĵurnalismo post studado de juro. Li plenumis la taskon de direktoro de pluraj gazetoj, interalie de L'Humanité fondita de Jean Jaurès.
Membro de socialismo, en 1893 li estis elektita deputito de la 18-a arondismento de Parizo. En 1914 li estis nomumita Ministro pri publikaj konstruoj en la registaro estrita de Blum. En la Kongreso de Tours de 1920 li apogis la pozicion de Blum, kiu volis resti fidela al la socialisma tradicio kaj rifuzis membriĝon al la Tria Internacio.
Welkom
Welkom estas metropolo en Sudafriko, en provinco Liberŝtato.
Geografio
Welkom troviĝas laŭ fervojo Johannesburgo-Kaburbo meze de Liberŝtato, kie estas la dua plej granda urbo. Bloemfontein troviĝas je 160 km-oj.
Historio
Welkom estas centro de orominado (malkovrita en 1946), sed oni minadas ankaŭ uranion. La urbo ricevis la loknomon pri saluto: "bonvenon!". Domaro por ministoj fondiĝis en 1947. La loko iĝis municipo kaj urbo en 1961. La urbo estis planita, ĉe parko troviĝas sisteme vendejoj kaj administrejoj. En la urbo oni plantis milionon da arboj.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 9-22 °C. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 564 mm. La pluvo en januaro kulminas. Inter junio-aŭgusto apenaŭ pluvas.
Kantono Jackson (Misisipio)
La kantono Jackson - angle Jackson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Halimedo (luno)
Halimedo estas neregula satelito de Neptuno, kun retrograda orbito.
Nomo
Ĝi ricevis en 2007 la nomon de Halimedo (greke: Άλιμήδη, Alimede), unu el la kvindek nereidinoj, filinoj de Nereo kaj Doriso en la helena mitologio.
Ecoj
Ĝia griza koloro memorigas tiun de Nereido , pro tio oni hipotezis, ke ĝi eblus esti fragmento de Nereido elŝirita pro alfrapo.
Nieulle-sur-Seudre
Nieulle-sur-Seudre [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,127 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Nieulle-sur-Seudre situas en la okcidento de la departemento Charente-Maritime, ĉe la dekstra bordo de la rivero Seudre, sudoriente de Marennes kaj  sude de Rochefort. Ĝi najbaras kun Saint-Just-Luzac, Saint-Sornin, Le Gua kaj, trans la rivero, Chaillevette, Étaules kaj Arvert.
Amt Biesenthal-Barnim
Amt Biesenthal-Barnim estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Barnim de la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis en 1992. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la urbo Biesenthal.
Membraj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Apostag)
La kristana preĝejo Ĉieliro de Jesuo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Apostag.
Historio
En la 10-a jarcento rotondo estis konstruita por bizanca rito. Ĝi estis konsekrita por la apostoloj, la hungara loknomo Apostag gardas la mallongigitan nomon de apostoloj (apost). Baldaŭe la rotondo estis pligrandigita. En 1318 ĉi tie kunvenis ĉiuj hungaraj ĉefpastroj por krei komunan politikon al la tuj komenciĝanta parlamenta kunsido. En 1764 la rotondo renoviĝis, sed en 1805 oni malkonstruis ĝin, el la ŝtonoj oni konstruis la kalvinanan preĝejon, sed la fundamento restis kaj ankaŭ nun estas videbla.
Vážany
Nomon Vážany havas pluraj municipoj:
Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Apostag)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. Ĝi havas turon en mezo de la fasado. Malantaŭe meze la enirejo funkcias. La navo estas simpla kaj ĝi finiĝas en duonronda absido. Apud la sanktejo la sakristio situas. Interne post la enirejo galerio troviĝas.
Vážany
... aŭ partoj de municipoj:
Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Apostag)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 5-an de Junio aŭ en la proksima dimanĉo.
Aubagne
Aubagne estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Bouches-du-Rhône kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Ĝi estas ĉirkaŭurbo de Marsejlo, kiu estas tre proksima.
La loĝantojn de Aubagne oni nomas Aubagnais. Aubagne havas proksimume loĝantojn.
En Aubagne troviĝas la stabo de la fremdula Legio.
Emeljan Pugaĉov
Emeljano Ivanoviĉ PUGAĈOV (Емельян Иванович Пугачёв) estis rusa kozako, kiu famiĝis kiel hetmano de plej granda popola ribelo okazinta en 1773-1775 en Rusio. Li naskiĝis en vilaĝo Zimovejskaja-sur-Dono en 1742 (proksimume).
Li partoprenis la Sepjaran militon en 1756-1763 kaj en rusa-turka milito en 1768-1770. Pro militsukcesoj li meritis rangon de standartisto. Poste li provis lasi militservon, kiu estis nepra por kozakoj, kaj rifuĝis en Volgio kaj Suda Uralo, kie okazis oftaj popolaj eferveskoj kontraŭ feŭdomastroj.
Aŭguste de 1773 li kolektis grupon de kozakoj apud Jaickij urbeto (nun Uralsko, Kazaĥio) por okazigi grandan ribelon. Li rezonis, ke al lia milittrupo aliĝos servutuloj kaj reprezentantoj de iuj naciaj minoritatoj malkontentaj pro interna politiko de imperiestrino Katerina la 2-a.
Sukcesoj de la popola armeo sub gvido de Pugaĉov devigis la rusan registaron direkti la regulan militistaron al la ribela regiono. Helpe de perfido de siaj asistantoj Emeljan Pugaĉov la 8-an de septembro 1774 estis arestita kaj ekzekutita la 10-an de januaro 1775 en Moskvo.
Enkratismo
Enkratismo estas morala doktrino matrice kristana kaj fone asketa, eble influe setana, kiu disvastiĝis precipe en Gaŭlujoj kaj Hispanio, sed ankaŭ en Anatolio dum la 2-a, 3-a kaj 4-a jarcentoj