cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Týn nad Vltavou
Vidindaĵoj
En la urbo oni povas trovi restaĵojn de la gotika burgo (remparojn, kelojn, ŝtonponton). Surplace staras baroka kastelo el la jaro 1699. Nuntempe ĝi estas sidejo de la regiona muzeo, kiu prezentas ekspoziciojn pri ceramiko kaj flosado. Origine frugotika preĝejo el la 2-a duono de la 13-a jarcento estis en la jaroj 1560–1567 alikonstruita renesance kaj en la jaro 1753 ĝi estis barokigita. Baroka saldeponejo devenas el la jaro 1708.
Famaj personoj
En la urbo naskiĝis verkisto Antonín Jaroslav Puchmajer (1769–1820).
Enterigita tie estas marionetisto Matěj Kopecký (1775–1847).
Esperanto
En Týn nad Vltavou naskiĝis Václav Pechoč.
András Gáspár (aktoro)
András Gáspár [andrAŝ gAŝpAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáspár András estas hungara aktoro, voĉoaktoro, instruisto, prezentisto. Lia origina familia nomo estis Tóth-Gáspár, lia edzino estas Ágnes Balázs.
András Tóth-Gáspár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Gáspár maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1988, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1993, sed li studis ankaŭ en Londono. Lia ĉefinstruisto estis István Iglódi. Jam dum la studentaj jaroj li ricevis malgrandajn filmajn rolojn. Inter 1992-1994 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li ne ligiĝis al teatraj trupoj. Inter 1994 kaj 2006 li estis televizia prezentisto kaj redaktoro, sed li estis videbla ankaŭ en scenejoj kaj filmoj. En 2005 kaj 2006 li akiris ekonomian kaj proparolantan diplomojn en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto). Li ankaŭ instruas aktoradon en gimnazio. Li edukas 3 gefilojn, sed inter ili estas nur unu komuna kun la edzino.
(21028) 1989 TO
(21028) 1989 TO estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
28141 ten Brummelaar
28141 ten Brummelaar estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstralan-usonan astronomon Theo ten Brummelaar, de la Ŝtata Universitato de Georgio. Li estas Direktoro de la Areo CHARA kaj gvidanto en la disvolvo de la uzo de optika interferometrio en la astronomia komunumo.
Ramo (militilo)
Ramo estas laŭ la origina senco de la vorto militilo kutima dum la antikva epoko, sed ankoraŭ vaste uzita ĝis la mezepoko, por rompi muron de sieĝata urbo, tio estas fari breĉon. Temas pri trabo, fortigita ĉe unu ekstremo, kiu estas antaŭenpuŝita por kolizii kun la detruenda muro de remparo, turo aŭ tuta fortikaĵo.
Metilruĝo
Metilruĝo aŭ ruĝo de metila estas indika kolorigilo de pH kiu fariĝas flava/oranĝokolora en acidaj solvaĵoj malpli ol 4,4 kaj malhrelruĝa en solvaĵoj kun pH pli alta ol 6,2. Ĝi estas derivita el "azo"-komponaĵo kaj prezentiĝas kiel povo kristala malhelruĝa.
Mureksido kaj metilruĝo estas studataj kiel promesplenaj stimuliloj de la sonokemia detruado de klorhavaj hidrokarbonidaj poluaĵoj. Metilruĝo estas klasita en la grupo 3 de ICEK kiel ne potence kancerogena por homoj.
Ramo (militilo)
En plej simpla kazo tiu trabo povas simple esti portata kaj antaŭenpuŝata de pluraj militistoj, sed ofte la ilo pendis en granda ĉaro, por unuflanke protekti la antaŭenpuŝantajn militistojn kaj aliflanke forpreni de la puŝantoj la laboron porti la pezon de la trabo, por lasi al ili pli da energio antaŭen- kaj malantaŭensvingigi la ilon.
Duavice laŭ la sama ideo de fortega premilo en moderna tekniko povas temi pri maŝino en formo de granda stampilo, uzata por enbati firme en la grundon fostojn, pavimŝtonojn kaj simile.
Metilruĝo
Aplikoj
En mikrobiologio, metilruĝo uzatas en la metilruĝa testo por identigo de bakterioj produktantaj stabilajn acidojn per mekanismoj pri acida fermentiĝo en la glukoza metabolo. Kelkaj intestaj organismoj uzas la acidoproduktan mekanismon por metaboligi la piruvatan acidon en aliajn acidojn, tiel kiel la laktata acido, acetata acido kaj formiata acido. Ĉi-bakterioj nomatas pozitiva metilruĝo inkluzive de Escherichia coli kaj "Proteus vulgaris". Aliaj intestaj organismoj ordinare uzas la butilenglikolan mekanismon por metaboligi la piruvatan acidon al neŭtralaj finproduktoj. Ĉi-bakterioj nomatas negativa metilruĝo inkluzive de "Serratia marcescens" kaj "Enterobacter aerogenes".
Vidu ankaŭ
<Gallery> Anthranils%C3%A4ure.svg| Antranilata acido Bromothymol-blue-2D-skeletal.png| Bromotimolbluo BromophenolBlue.svg| Bromofenolbluo Dimethylaminobenzol.svg| Dumetilanilino Diazonium.svg| Duazoa komponaĵo Enterobacter_aerogenes.jpg| Enterobacter aerogenes Phenolphthalein-low-pH-2D-skeletal.svg| Fenolftaleino Methyl-orange-2D-skeletal.png| Metiloranĝo Methylene_blue.svg| Metilenbluo Murexide.png| Mureksido Proteus_McConkey.jpg| Proteus vulgaris Serratia_marcescens_01.jpg| Serratia marcescens </Gallery>
Teugn
Teugn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kelheim kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Saal an der Donau. Kiel la aliaj distriktaj komunumoj sude de la rivero Danubo, Teugn estas parto de la geografia kaj kultura regiono Hallertau.
Bintulu
Bintulu, 民都魯 estas havenurbo en Malajzio, en Borneo, en subŝtato Saravako, en la samnoma distrikto Bintulu.
Geografio
Bintulu situas laŭ laŭ la marbordo en proksimeco de buŝo de rivero. Miri troviĝas 200, Sibu 216, Kuching 610, Kuala-Lumpuro 1262 km.
Historio
Dum la 16-a jarcento Bintulu estis nomita "Rivero de Burulu" fare de portugalaj kartografoj. Bintulu estis nur malgranda fiŝkaptista vilaĝo, kiam James Brooke akiris ĝin en 1861. En la sekva jaro fortikaĵo konstruiĝis. Dum 2-a mondmilito pro la japana okupo la aliancanoj bombardis la flughavenon, sed poste la britoj rekonstruis ĝin. La malnova flughaveno estis anstataŭigita per nova flughaveno en 2002. Bintulu restis fiŝkaptista vilaĝo ĝis 1969, kiam naftoj estis malkovritaj ĉe la marbordo. Ekde tiam, Bintulu fariĝis industria centro.
Ekonomio
Bintulu estas industria urbo kun elektrocentralo. Oni produktas precipe palmoleojn, lignaĵojn, cementojn.
Trafiko
Bintulu havas trairantan ĉefvojon laŭ la marbordo. La nova flughaveno servas al la enlanda trafiko kaj al Singapuro. La haveno havas grandan trafikon. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Bintulu havas tropikan klimaton kun musono dufoje en la jaro. Spite tion en ĉiuj monatoj ofte pluvas, resume en la jaro 3749 mm. La relativa humideco estas 85%. La jara averaĝa temperaturo estas 27 °C, kiu varias en la jaro averaĝe inter 18-36 °C.
Vestervalda lagaro
La Westerwälder Seenplatte aŭ esperantigite Vestervalda lagaro situas sur altebenaĵo en la mezmontaro Vestervaldo ene de la urbokvaro Hachenburg, Westerburg, Montabaur kaj Dierdorf en la germana federacia lando (Rejnlando-Palatinato).
Geografio
La vestervalda lagaro etendiĝas kiel onda altebenaĵo inter la montoj de la Hachenburg-a arbaro en la nordo kaj la valo de la rivero Saynbach en la sudo.
La grupo de lagetoj konsistas el sep lagoj:
Kun 123 hektaroj la lago de Dreifelden estas la plej granda.
Historio
La sep stagnoj estas artefaritaj. Ili estis konstruitaj en la 17a jarcento kaj servis komence al fiŝbredado. La stagnoj apud Dreifelden estas interligitaj per kanaloj, same la stagnoj apud Freilingen.
Kiel dokumento el la 12a jarcento menciis, ke monaĥoj el najbaraj monaĥejoj intensive bredas fiŝojn jam tiam. La monaĥoj konstruis en marĉejo la unuajn grandajn stagnojn, i.a. la „Seeweiher“. Ĉ. 1650 Grafo Friedrich de Wied (1618-1698) pligrandigis la stagnojn kaj konstruigis novajn. Tiel ekestis la sep grandaj fiŝstagnoj kun tuta akvosurfaco de pli ol 1000 germanaj akreoj. La stagnoj ĝis hodiaŭ esta posedo de la princoj el Wied.
Emmerich Hanus
Emmerich Hanus (naskiĝinta la 24-an de aŭgusto 1879 en Vieno; mortinta la 20-an de novembro 1956 samurbe) estis aŭstra filma reĝisoro, aktoro, scenaristo kaj produktisto kaj dum la epoko de la silenta kaj ankaŭ dum tiu de la sona filmo. Elfi von Dassanowsky, kun kiu li en 1946 fondis la filmproduktan firmaon Belvedere-Film, priskribis lin kiel „afabla kaj retenema persono“. Emmerich Hanus estis frato de Heinz Hanus, kun kiu li dumvive konkurencis.
Vivo kaj verkaro
Emmerich Hanus komencis sian filmokarieron per silentfilmo en 1913 kiel aktoro en i.a. „Der Andere" kaj „Die schwarze Natter" kaj laboris ekde 1915 ankaŭ kiel reĝisoro. Li surekranigis interalie la verkojn de la popolpoeto Karl Schönherr kiel kunverkisto kaj reĝisoro de „Erde“ (1920) kaj „Glaube und Heimat" (1921).
Post anekso de Aŭstrujo fare de la nazia regno Emmerich Hanus retiriĝis male al sia frato Heinz, kiu ankaŭ estis aliĝinta al la NSDAP, de la filmado kun la ununura escepto de flankrolo en „Liebe ist zollfrei“ de E. W. Emo en la jaro 1941. Anstataŭe li laboris kiel bankestro. Lia multjara kolegino Elfi von Dassanowsky diris pri tio en intervjuo kun la gazeto Wiener Zeitung en la jaro 1999: ''„Bedaŭrinde la politika idearo do malebligis kunlaboron de la du. Tia kunveno de mirindaj filmtalentuloj estus reganta la aŭstran filmon, kiel estis farintaj Luise Kolm kaj Julius Fleck en la silentfilmo, aŭ eĉ estus rezultigi vienan egalaĵon al la holivuda Warner Brothers.“''
Emmerich Hanus rigardis la renaskiĝon de Aŭstrujo post la Dua Mondmilito kiel ebla renaskiĝo de sia filmokariero. Li esperis transpreni en la dua duono de la jarcento la rolon, kiun lia frato enprenis en la unua jarcentoduono. Lia unua projekto post la milito estis „Seine einzige Liebe“ en la jaro 1946, rakonto pri Schubert, kiun produktis la mallongviva filmproduktejo „Royal-Film“, kaj kiun li reĝisoris. Krom sia verkado kiel scenaristo de „Glücksmühle“ Hanus verkis kaj enscencigis ankaŭ „Märchen vom Glück“ kaj la dramon „Dr. Rosin“ (1949) sub la kaŝnomo „Arthur de Glahs“.
Kiel aktoro Emmerich Hanus videblis ankaŭ en filmoj, kiujn li mem produktis. En tiaj kazoj li kontentiĝis per pli malgrandaj flankroloj. La fakto, ke li neniam tute rezignis la aktoradon, faris lin tre simpatian studiestron kaj reĝisoron, ĉar li same kiel Willi Forst sciis, kiel interrilati kun la mio de la aktoroj. Kiel malfrua Charlie Chaplin ankaŭ Hanus restis post enkonduko de la sonfilmo reĝisoro de silentfilmoj, ĉar la reĝio por li estis treege pli grava ol la dialogo.
La lasta filmo de Hanus temas pri la dramatikaj travivaĵoj de genia viena kuracisto, kiu implikiĝas en la opiokomerco je la ŝanĝiĝo de la 19-a al la 20-a jarcento. La epopea filmo enhavis malmultajn dialogojn, sed elspezajn kulisojn, kiuj malgraŭ la limigoj per malgranda studio-ekipaĵo montras sur la vastan palitron de reĝisoro kiel David Lean ekzemple en „Doctor Zhivago“. Ĉar Hanus ŝatis transpaŝi la eblecojn de la Belvedere-Studio kaj plej multe volis koncepti surlokigan filmarton, en kiu tiaj lokoj kiaj Parizo, Marsejlo, Ĉikago kaj Ŝanhajo estus transprenataj en la Belvedere-Studion kaj en la vienan pejzaĝon. Kiel unu el malmultaj li tamen disponis ankoraŭ pri la adaptiĝopovo kaj fantazio de la frua filmado kaj uzis siajn unikajn kapablojn por produkti ankaŭ malgraŭ modestaj eblecoj intereskaptan filmon.
Kastelo Altenstein
Kastelo Altenstein (Schloss Altenstein) troviĝas en Bad Liebenstein en Germanujo. Temas pri la eksa somera rezidejo de la dinastianoj de la Duklando Saksio-Meiningen.
Historio
Sankta Bonifaco jam predikis la evangelion surloke en 742 kaj pro tio oni starigis tie kapelon. Kvin jardekojn poste konstruitis jam burgo. Dudo von Stein regis en la jaro 1116. Nova burgo nome Neuenburg konstruitis sur la t.n. bonifaca-rifo en 1150, kies bienoj apartenis al la Abatejo de Fulda. Ĝi donitis kiel feŭdaĵo al la familio Frankenstein, el kio ekspliblas la burga tiama nomo Alter Stein. La vilaĝoj de Gumpelstadt, Waldfisch, Schweina kaj Steinbach unuiĝis kun ĝi. La burgo kaj la grundaro poste apartenis al la familio Salza el Langensalza antaŭ la vendo en 1346 al la turingiaj landgrafoj. Diversaj grafoj zorgis pri bona fortikaĵo tie.
La kastelo iĝis posedaĵo de la familio Hund von Wenkheim je la fino de la 15-a jarcento. Burghard la 2-a de Wenkheim ordonis en la 4-a de majo 1521 la forkondukon de Marteno Lutero - kiu troviĝis je kelkaj kilometroj for - en la direkto de Wartburg; tie li povas trankvile kaj sekure vivi. Kastelo Altenstein konkeritis kaj detruitis en 1554 fare de la armeoj de Frankonio kaj de Brunsvigo batalantaj kontraŭ la margrafo de Ansbach. Sed iĝis ties rekonstruiĝo ekde 1557. La lasta heredanto el la Hund-dinastio, Eberhard (1647-1722), eĉ naskiĝis tie kaj novigis ĉion estante skrupula prosperiganto de siaj bienoj.
La artŝatanta teatra duko Georgo la 2-a (Saksio-Meiningen) peris novkonstruon kastelan laŭ angla stilo novrenesanca inter 1888 kaj 1889. Li ankaŭ pretus por akcepti lian imperiestran moŝton Vilhelmo la 2-a en al 11.8.1889; fakte tiaĵoj neniam okazis kaj la imperiestro malinvititis lastamomente pro lia malvolo babili kun la baronino de Heldburg (1839-1923), la malnobla edzino duka. La parko ankoraŭfoje plibeliĝis inter 1890 kaj 1900 kaj admireblis sekve de multaj. La komponisto Johannes Brahms invititis tien fare de la duko kiu estis ankaŭ la mecenato de la geniulo. Princo Bernardo la 3-a (Saksio-Meiningen-Hildburghausen) kaj la edzino Charlotte (la fratino de imperiestro Vilhelmo la 2-a) entombigitis en la parko. La kastelo estiĝis rezidejo de la princo Ernesto kaj venditis post lia morto en 1942 al la Lando Turingio fare de la vidvino.
Post la Dua mondmilito
Mallongan tempon al kastelo servis en 1945 kiel lernoknaba loĝejo; ekde 1946 ĝi estis ripozumhejmo por metiistoj. En 1979 ĝi deklaritis monumentprotektotaĵo ĝardenarta. En februaro 1982 estis surloke terura fajro dum kio ĉio krom la eksteraj muroj malaperis. La unuaj savlaboroj ekis en 1984 kaj la tegmento refaritis (sed nehistorie). En julio 1995 ekresponsis la Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj. En 2010 komenciĝis la internaj restaŭradoj. En 2021 ĉio eble estos preta. Informburoo pri la Natura parko Turingia Arbaro troveblas en la iama ekonomia ejo dekstre de la kortega marŝalejo rotonda. Eta muzeo en la rotondo ankaŭ vizitindas.
4336 Jasniewicz
4336 Jasniewicz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff(Arizono, Usono).
Izoeŭgenila izovalerato
Izoeŭgenila izovalerato aŭ izoeŭgenila izopentanato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izovalerata acido kaj izoeŭgenila alkoholo. Izoeŭgenila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoeŭgenila izovalerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoeŭgenila izovalerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
7391 Strouhal
7391 Strouhal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993, en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa fizikisto Vincent Strouhal (1850–1922), profesoro pri eksperimenta fiziko. Li fondis la Ĉeĥan Instituton pri Fiziko, parton de la Universitato de Karolo.
Bagredoj
Bagredoj, Bagridae, estas familio de Siluroformaj fiŝoj kiuj estas indiĝenaj de Afriko (Bagrus) kaj de Azio (ĉiuj aliaj genroj) el Japanio al Borneo. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 245 speciojn en ĉirkaŭ 22 genroj. Tiuj fiŝoj estas ofte konataj kiel nudaj katfiŝoj aŭ bagredaj katfiŝoj. La nomiga genro estas Bagrus.
Grandaj bagredoj estas gravaj kiel nutrofonto. Aliaj kelkaj specioj estas tenataj kiel fiŝoj de akvario.
Fizikaj trajtoj
La dorsa naĝilo estas antaŭata de dorno. Estas adipoza naĝilo kiu povas havi relative longan bazon en kelkaj specioj. La brusta naĝilo povas esti segileca. La korpo estas komplete nuda (senskvama). La maksimuma longo estas ĉirkaŭ 1.5 m. Fiŝoj de la familio Bagredoj havas kvar paroj de bone disvolvigitaj komisurharoj kovritaj per tavolo de gustila - riĉa epitelio.
Kontinenta-mediteranea klimato
La Kontinenta-mediteranea klimato estas modera klimato kun karakteroj de la tipa mediteranea klimato kaj de la kontinenta klimato. Tiu klimato okazas en lokoj kun mediteranea klimato, kiuj estas konsiderinde malproksimaj de la maro, tio estas precipe la centraj partoj de Hispanio, Sicilio kaj Turkio, sed ankaŭ de Ĉilio.
Karakteroj
Ĝi similas al tipa mediteranea klimato laŭ la reĝimo de precipitaĵoj, sed kun karakteroj de kontinentaj klimatoj laŭ la temperaturoj, kiuj estas pli ekstremaj. Krome tiu klimato ne ricevas la influon de la maro, kaj ĉefe pro tio la temperaturoj estas pli ekstremaj. La someroj estas sufiĉe varmaj kaj la vintroj sifiĉe malvarmaj kun oscilado de 18,5 °C. La somera sezono estas plej seka kaj oni superas ofte la 30 °C, atinge sporade pli da 35 °C. Tamen vintre ofte la temperaturoj subeniras el 0 °C, kaj produktiĝas nombraj frostoj dum la sennubaj noktoj kaj sporadaj neĝofaloj.
Gentofte
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mangalagiri
Mangalagiri (మంగళగిరి) estas urbego en Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en Distrikto Guntur. Ĝi estas grava antaŭurbo de la Vijayawada kaj parto de la urbaro de Vijayawada.
Geografio
Mangalagiri etendiĝas sur ebenaĵo en alteco de 29 metrojn de la marnivelo proksime al rivero. Distrikta ĉefurbo Guntur kaj Tenali troviĝas po 24, Kakinada 188, Hajderabado 245, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 365 (supozeble malĝusta informo), Mumbajo 862, Kolkato 1084, tutlanda ĉefurbo Delhio 1412 kilometrojn (aere).
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Mangalagiri havis populacion de. La legopovo estas.
Historio
Onidire Mangalagiri ekzistis ekde 225 antaŭ Kristo. Dum la historio pluraj dinastioj regis. En la 1970-aj jaroj ekzistis granda akvomanko en la urbo, tial oni alportis akvon tra akvoduktoj al la publiko. Dek vilaĝoj estas kunfanditaj en Mangalagiri Municipon. La temo de la fuzio nun estas pritraktata en la tribunalo.
Ekonomio
La produktado de manfaritaj tinkturfarbitaj ŝtofoj estas la plej grava okupo de la urbanoj jam dum 500 jaroj.
Klimato
Mangalagiri situas en tropika klimato kun influo de musono. La urbego ricevas sudokcidentan musonon inter julio-oktobro kaj nordorientan musonon meze de decembro. La meza jara pluvo estas 50-60 cm. La someraj temperaturoj varias inter 44-46 °C kaj la vintraj temperaturoj inter 22-23 °C.
Trafiko
Mangalagiri situas ĉe aŭtovojo Kolkato-Ĉenajo, krome estas ankaŭ malpli gravaj vojo ĉiudirekte (ekzemple al Tenali). Tra la rivero 2 vojaj kaj fervoja ponto funkcias. La plej proksime flughaveno estas ĉe Vijayawada.
Edukado
2 universitataj kampusoj funkcias en Mangalagiri.
Albert Pobor
Albert Pobor (n. m. 3-an de marto 2022) estis kroata futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Cerezo Osaka.
Progresa lingvo
Progresa lingvo (Fortschritt, "Progreso" en germana lingvo) estas projekto de internacia planlingvo proponita de Hans Heinrich Marold el Berlino, Germanio, en 1949.
Abusir
Abusir aŭ Abu Sir estas la loko kie troviĝas la piramidoj de la faraonoj de la 5-a dinastio el la epoko de antikva Egiptio.
Temas pri arkeologia loko en la najbareco de la ĉefurbo Kairo, kiu situas kelkajn kilometrojn norde de Sakkara.
Stacio Itami (Hankyū)
Stacio Itami (japane: 伊丹駅 [Itami-eki], angle: Itami Station) estas fervoja stacio en Itami, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Itami.
Cons-Sainte-Colombe
Cons-Sainte-Colombe estas loĝloko kaj eksa komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la loĝloko vivis.
Komence de 2016 la loĝloko kun la apuda komunumo Marlens administre unuiĝis al nova komunumo Val-de-Chaise.
A Princesa e o Robô
A Princesa e o Robô (La Princino kaj la Roboto) estas la dua longdaŭra movbilda filmo de Turma da Mônica (Grupo de Monika), kio estas bildliteratura serio. Tiu brazila filmo estis kreita de Maurício de Sousa - jen la desegnisto kaj kreanto de la serio - kaj Reinaldo Waisman. La filmo estas aventura filmo.
La historio okazas en la planedo Tero, en la fikcia planedo Cenourando (portugallingva supozata gerundio de cenoura (cenoura+ando), cenoura signifas karoto, ebla esperanta traduko: Karotato), en la sidera spaco kaj en la fikcia stelo nomata je Pulsar (Pulsi aŭ Brilpulsi). La komenco estas klarigo pri la ekzisto de la stelo Pulsar kaj la legendo pri tiu stelo; post tio la loko estas ŝanĝita al la Tero kie ekaperas la gravulo kaj li ekklarigas pri kio okazis al li. En momento de tiu klarigo la loko ŝanĝas al la Cenourando kie estas okazinta konkuro kie la gravulo estas maljuĝita kaj forte tirita al Tero. La gravulo bezonas trovi koron por povi edziĝi kun la princino Mimi, kaj tio estas la plej grava elemento de la filmo, tio estas trovi koron por edziĝi.
Castelnuovo di Garfagnana
Castelnuovo di Garfagnana estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la provinco Luko en la regiono Toskanio. Najbaraj komunumoj estas Camporgiano, Careggine, Fosciandora, Gallicano, Molazzana kaj Pieve Fosciana.
Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kaj sekve la 29-a de junio, tradicia memortago pri Petro, estas la komunuma festa tago.
Partneraj urboj
Partnera komunumo estas la samlanda
La subulo
La subulo, Der Untertan, estas romano de Heinrich Mann. La manuskripto estis finita unu monaton antaŭ la komenco de la unua mondmilito en 1914. Jam en 1912 eltiraĵo estis presita en la magazino Simplicissimus kun la titolo Die Neuteutonen (la novaj teŭtonoj). La romano aperis ekde januaro 1914 ĝis iom post la fino de la milito kiel antaŭpresaĵo en la magazino Zeit im Bild. Kiel libro ĝi aperis nur en 1918 en Leipzig. Post ĝia aperigo okazis fortaj disputoj.
Stötten am Auerberg
Stötten am Auerberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Stötten.
La subulo
Enhavo
La romano rakontas pri Diederich Heßling, ekzemplo de ia tipo de homo en la societo de la germana imperio sub Vilhelmo la 2-a.
Filmo
1951 Wolfgang Staudte produktis la romanon kiel filmo.
Pop-ikono
Pop-ikono ( angle : Pop icon, loze tradukita: stelo de la popola kulturo) estas la difino de famulo, rolulo aŭ objekto, kutime donita de amaskomunikiloj aŭ publiko. La pop-ikono ege influas pop-kulturon.
Distingo
Se la popmuziko ikono estas homo plej ofte li akceptas tiun difinon pro admiro de la amaso, portante al aparta idealo, nekutima aspekto aŭ speciala konduto.
Ankaŭ multaj popaj ikonoj mortis en juna aĝo kaj iuj fariĝis ikonoj nur post sia morto.
Ikono ankaŭ povas esti bildstria rolulo, bando, filmo aŭ eĉ objekto.
Multfoje la bildo aŭ pentraĵo de la pop-ikono ornamas vestaĵojn kaj objektojn. Ankaŭ elstaraj diraĵoj de la pop-ikono povas aperi sur diversaj presaĵoj.
Ekzemploj de popaj ikonoj
{|
Ferdinando Maria (Bavario)
Ferdinando Maria, nomata "la Pacema" (n. la en Munkeno, m. la  samloke) estis de 1651 ĝis sia morto princo-elektisto de Bavario.
Li estis filo de Maksimiliano la 1-a. <!--
Leben
Ferdinand Maria war der älteste Sohn Kurfürst Maximilians von Bayern und dessen zweiter Frau Maria Anna, der Tochter Kaiser Ferdinands II. Nach seiner Ausbildung in den Staatswissenschaften durch Jesuiten vermählte ihn sein Vater mit der erst 14-jährigen Henriette Adelaide von Savoyen am 11. Dezember 1650 durch Proklamation in Turin.
Nach dem Tod seines Vaters 1651 stand er zuerst unter Vormundschaft seiner Mutter, die währenddessen Regentin war. Sein Onkel Herzog Albrecht fungierte dabei als Landesadministrator.
Als König Ferdinand IV. 1654 starb, trug ihm der französische Kardinal Jules Mazarin 1655 die Kandidatur für die Nachfolge an. Nach langem Zögern lehnte er am 24. August 1657 eine Kandidatur endgültig ab. Stattdessen verpflichtete er sich in einem Vertrag von Waldmünchen am 12. Januar 1658, die Wahl des Habsburgers Leopold zum Kaiser zu unterstützen. Im Gegenzug entschieden die Habsburger den langwierigen Streit zwischen Ferdinand und seinem Vetter Karl Ludwig von der Pfalz um das wichtige Amt des Reichsvikars zugunsten Ferdinands.
Durch seine zurückhaltende Politik gegenüber Frankreich unter Ludwig XIV. konnte er den Frieden für Bayern wahren und durch die Einführung merkantilistischer Wirtschaftsmethoden die Folgen des Dreißigjährigen Krieges schneller als andere deutsche Länder überwinden. Zwar gab es zeitweise Pläne, eine bayerische Kolonie bei New York zu erwerben, doch wegen seiner oben erwähnten zurückhaltenden Politik wurde auf dieses Vorhaben verzichtet. Zwischen 1662 und 1664 beteiligte er sich mit Hilfstruppen an den Türkenkriegen Österreichs.
Nach der Geburt des langersehnten Thronfolgers Max Emanuel 1662 gab das Kurfürstenpaar Schloss Nymphenburg und die Theatinerkirche in Auftrag. Durch seine Ehefrau Henriette Adelaide von Savoyen zog der italienische Barock mit zahlreichen Musikern, Künstlern und Architekten in Bayern ein.
Am 17. Februar 1670 schloss Ferdinand in München mit Frankreich einen auf zehn Jahre befristeten Bündnisvertrag. Er verpflichtete sich darin zur Unterstützung des französischen Königshauses bei dessen Ansprüchen auf das spanische Erbe. Frankreich zahlte dafür 180.000 Taler und verpflichtete sich zur Zahlung von jährlich 400.000 Talern, falls Bayern sich an Kriegshandlungen beteiligen sollte. Trotz des Vertrages und gegen den Wunsch seiner Gemahlin blieb Ferdinand jedoch im Holländischen Krieg ab 1672 neutral. Das französische Geld nutzte er zum Aufbau eines Heeres nach französischem Vorbild, außerdem ließ er die erste bayerische Gemeindeverordnung erarbeiten.
(12925) 1999 SN4
(12925) 1999 SN4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1999 elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
Castelnuovo di Val di Cecina
Castelnuovo di Val di Cecina estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Pizo de la regiono Toskanio.
NGC 5944
NGC 5944 (aliaj indikoj — MCG 1-40-4, ZWG 50.13, HCG 76A, PGC 55321) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de ekoregionoj en Ebur-Bordo
Jen listo de ekoregionoj en Ebur-Bordo, laŭ la Monda Natur-Fonduso (WWF).
Rodion Konstantinoviĉ Ŝĉedrin
Rodion Konstantinovič Ščedrin (ruse : Родион Константинович Щедрин, n. en Moskvo, la 16-an de decembro 1932) estas rusa (ĝis 1991 soveta) komponisto.
Kariero
Li naskiĝis en Moskvo kaj studis en la urba konservatorio kun Jurij Shaporin kaj Nikolaj Mjaskovskij. En 1958 li edziĝis kun la fama dancistino Maja Pliseckaja, kiu estis 7 jarojn pli aĝa ol li. En 1973 li estis nomumita prezidanto de la Unio de Rusaj Komponistoj.
En sia junaĝo Ŝĉedrin verkis firme tonajn paĝojn, plenajn de koloroj kaj ofte referencantaj al folkloro, proksimiĝante lastatempe al la seria muziko.
Inter la plej famaj komponaĵoj, la baleto Il cavallino gobbo (1955 ), Carmen (1967) suito surbaze de temoj el la samnoma melodramo de Georges Bizet, la opero Dead souls (1976), el la romano de Nikolaj Gogol, La mevo baleto inspirita de la romano de Anton Ĉekov (1979).
Krom pli ol 125 opernumeroj ankaŭ verkis tri simfoniojn, ses konĉertojn por piano kaj orkestro kaj ĉambran muzikon.
Post Dimitrij Ŝostakoviĉ li estis aŭtoro de 24 preludoj kaj fugoj por piano.
Bibliografio
Rodion Schtschedrin im Gespräch mit Walentina Cholopowa, in Sowjetische Musik im Licht der Perestroika. Laaber, Duisburg 1990 paĝoj 280–285
Vidu ankaŭ
Aleksandra Korejwo
Ekstera ligilo
(de, en, ru) Internacia Fondumo Maya Plisetskaya kaj Rodion Shchedrin – vivkuro, verkaro.
Stacio Itami
Stacio Itami (japane: 伊丹駅 [Itami-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Itami, Gubernio Hjogo, Japanio:
Kalionimo
Fizika priskribo
Tiuj "malgrandaj drakoj " estas ĝenerale tre buntaj kun kriptaj padronoj. Iliaj korpoj estas longformaj kaj senskvamaj. Granda preoperkula spino estas karaktero de tiu grupo, kaj venena en kelkaj specioj. Ĉiuj naĝiloj estas grandaj, okulfrapaj kaj longformaj; la unua alta dorsa naĝilo kutime havas kvar spinojn; ĉe virseksuloj, la unua el tiuj spinoj povas esti krome ornamita per fibrecaj etendaĵoj. La fiŝoj havas platecajn, triangulajn kapojn kun grandaj buŝoj kaj okuloj; iliaj vostonaĝiloj estas ventumilformaj kaj pintigitaj.
Konduto
Kalionimoj estas bentaj bestoj, foruzante la plej grandan parton de sia tempo sur aŭ proksime de la fundo. Ili preferas sablajn aŭ ŝtonajn subtavolojn, foje proksime de rifoj. Enloĝante profundojn malsupre al proksimume 200 metroj, kalionimoj manĝas plejparte krustacojn, vermojn kaj aliajn malgrandajn senvertebrulojn fiksiĝintaj en la substrato. La grandaj brustonaĝiloj funkcias kiel primara rimedo de propulso. Virseksuloj estas tre teritoriaj inter si.
Reproduktado
Ovumado implikas kompleksajn amindumajn ceremoniojn; la virseksuloj montregas siajn pompajn naĝilojn kaj plurfoje malfermas kaj fermas siajn buŝojn. Se la ino estas interesata, pariĝo okazas kaj la du fiŝoj naĝas supren, kun la virseksulo apoganta la inon sur siaj brustonaĝiloj. Ovoj kaj spermo estas liberigitaj en mezakvo, kie fekundigo okazas. La flosemaj ovoj poste iĝas parto de la planktono, drivante kun la fluoj ĝis eloviĝo.
En akvario
La plej oftaj komerce haveblaj specioj estas la Mandarenfiŝo (Synchiropus splendidus), la Bunta mandarenfiŝo (Synchiropus picturatus) kaj la Ocelhava kalionimo. Ili estas konsiderataj kiel rifemaj kaj fartas plej bone en rifakvarioj da 55 galonoj aŭ pli grandaj kun grandaj kvantoj de viva roko. Ekzistas multaj raportoj de generado en kaptiteco, sed estas malfacile trovi kalionimojn kiuj estis breditaj en kaptiteco ĉar ili postulas konsiderindan areon de sablo aŭ roko por trovi sufiĉe da manĝaĵo.
Genroj
Kalionimedoj enhavas la jenajn genrojn:
Glostrup
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden) kaj estas la administra sidejo de la regiono, en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Eksplodo de gasodukto en Moskvo (2009)
Eksplodo de gasodukto estas serioza akcidento, okazinta nokte la en sud-okcidenta parto de Moskvo.
La incendio daŭris ĝis 15:43 la 10-an de majo. Dekomence la flamo estis 200-300 metrojn alta; oni asertas, ke ĝi estis videbla el ĉiuj distriktoj de Moskvo kaj el proksima Apudmoskvo. Sur la loko de eksplodo aperis 10-metra funelo kun 3-metra profundo.
Márton Borkovics
Márton BORKOVICS [borkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Borkovics Márton estis kroata-hungaria katolika pastro, ĉefepiskopo, episkopo, monaĥo. Lia familia nomformo estis ankaŭ Borkovich.
Márton Borkovics naskiĝis en 1597 en Kroatio, en Zagrebo (historia departemento). Li mortis la 1687 en Zagrebo.
Biografio
Márton Borkovics komence lernis en Zagrebo, poste li aliĝis al paŭlanoj en 1627 en Lepoglava, kie li akceptiĝis monaĥo post 2 jaroj. En 1631 li plulernis ĉe jezuitoj, fine li plulernis en Romo. En 1636 li hejmenvenis jam kiel pastro kaj komence li predikis en Lepoglava. En 1646 li vizitis la monaĥejojn en Pollando. Baldaŭe li ricevis diversajn titolojn kaj postenojn, en 1664. Post 3 jaroj li gvidis la hungarajn paŭlanojn, krome en la sekva jaro li iĝis episkopo en Zagrebo. En 1669 li vane petis indulgon por Petar Zrinski. En la sekva jaro li estis vicbanuso. En 1686 li ricevis la ĉefepiskopan seĝon de Kalocsa, sed li daŭre okupis la episkopan seĝon en Zagrebo.
Kruco de Santiago
La Kruco de Santiago estas latina kruco latina de ruĝa koloro simila al glavo, kun formo de lilio en la tenilo kaj ĉe la brakoj. Oni diras, ke ties formo rilatas al la epoko de la Krucmilitoj, kiam la kavaliroj portis malgrandajn krucojn kun la suba parto pintega por enbati ilin engrunden kaj realigi siajn ĉiutagajn ritojn. La tri floroj de lilioj reprezentas la senmakulan honoron, kiu aludas al la moralaj trajtoj de la karaktero de la Apostolo Santiago (en la hispana) aŭ Sankta Jakobo.
La glavo reprezentas la karakteron kavalira de la apostolo Sankta Jakobo kaj ties martirsistemo, ĉar li estis senkapigita per glavo. Ĝi povas esti simbolo ankaŭ iel de la fakto elingigi glavon nome de Kristo.
Hitoshi Nakata
Hitoshi Nakata (中田 仁司, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Nagoya Grampus Eight kaj Jokohama FC.
Vsetín
Vsetín estas distrikta urbo en Ĉeĥio kun, ĝi estas signifa ekonomia kaj kultura centro de orienta Moravio, proksimume 30 km oriente de urbo Zlín. Ĝi situas grandparte en plilarĝiĝinta valo de rivero Vsetínská Bečva kaj ties alfluoj. Vsetín kun vico da kulturaj kaj historiaj memorigaĵoj kaj popoltradicioj estas konsiderata kiel koro de regiono nomata Valaĥio. Ĝi donas vicon da eblecoj por refreŝigado, turismo kaj sporto, ĝi estas bona elirloko por viziti kaj promeni en la ĉirkaŭa karpata montaro.
Historio
La unua skribmencio pri Vsetín estas el la jaro 1308 (ĝi estas markata kiel Setteinz), kiam ĝi transiris el posedaĵo de ordeno de templaj kavaliroj en luon de senjoroj el Kravaře - senjoro Vok la 1-a z Kravař. Rivero Vsetínská Bečva, kreanta naturakson de la urbo, apartigas ĝin en du devene memstarajn partojn. Supra urbo, sur alta monteto, estis fondita en la jaroj 1297–1308, Suba urbo estiĝadis ekde duono de la 17-a jarcento sur riveraj aluvioj sur la maldekstra bordo de rivero Bečva kaj ĝi akiris memstaran statuton en la jaro 1647. Ambaŭ urboj unuiĝis nur en la jaro 1849.
Al posedantoj de Vsetín apartenis vico da nobelaraj familioj. Estas bezone nomi Albrecht-on el Valdštejn, kiu proprumis la sinjorujon en la jaroj 1610–1623. En tiu ĉi tempo kaj ankaŭ dum la tridekjara milito eksplodis kelke da valaĥiaj ribeloj kun centro en Vsetín. Post definitiva malvenko de la ribeluloj estis 200 partoprenintoj la 15-an de februaro de 1644 en Vsetín ekzekutita, en la paso de la ribelo estis la urbo multe ruinigita. Preskaŭ 200 jarojn Vsetín apartenis al hungara nobelaro, plej karakterize intervenis en la evoluon de la urbo Illesházy-anoj. La urbo suferis ankaŭ pro invadoj de turkoj kaj tataroj (1663 kaj 1683), preskaŭ tute ĝi estis forbruligita dum invado de kurucoj (1708). En la jaro 1742 konkeris la urbon prusoj, sed sub premo de la valaĥia propravola korpuso ili detiriĝis. Ekde la duono de la 19-a jarcento en la urbo forte komenciĝis evolui industrio. Estis fondita fabriko por meblaro el fleksligno de firmaoj Kohn (1873) kaj Thonet (1862), vitrofabriko (1868), en la jaro 1885 estis en la urbon alkondukita fervojo. Pri plua evoluo de la urbo meritis ankaŭ Tomáš Garrigue Masaryk, kiu kiel deputito por orienta Moravio subtenis konstruadon de vico da publikaj konstruaĵoj. Vsetín fariĝis distrikta urbo. Komence de la 20-a jarcento (1919) komencis ĉi tie labori konata elektroteknika fabriko de J. Sousedík, kiu estis aŭtoro de multaj patentoj. Tre plimultiĝis okupiteco pro establo de Ĉeĥa armilfabriko en la jaro 1937. Dank‘ al bezonoj de armilproduktado en la dua mondmilito la nombro de loĝantoj en Vsetín duobliĝis al 14 000 (multnombra grupo venis el Brno). En Vsetín laboris vico da rezistmovadaj grupoj, en la ĉirkaŭaĵo agadis partizana brigado de Jan Žižka. Post eksplodo de ribelo la 4-an de majo de 1945 Vsetín estis liberigita per la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso.
Karakteriza dominaĵo de Vsetín, elstaranta super Supra urbo, estas kvarala renesanca kastelo, kun interna kortego kunarkadoj, turo 59 m alta, kiu estis la sidejo de la posedantoj de la sinjorujo. Nun la kastelo estas socia kaj kultura centro kaj sidejo de Distrikta patrujgrafia muzeo. Panoramon de Supra urbo finkreas katolika preĝejo, kiu estis alikonstruita el la tn. Nova kastelo post la jaro 1689.
En la katastro de la urbo estas vico da valoraj naturteritorioj. Vsetín donas vicon da loĝigeblecoj en hoteloj, vintran kaj someran sportadon (skitelferoj, vintra stadiono, ciklovojoj, balonflugado, tegmentita baseno), viziton en observatorio, ĝi estas bona elirloko en la ĉirkaŭan valaĥian montaron.
Esperanto
En Vsetín naskiĝis Aleš Berka.
Gribskov
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
NGC 5945
NGC 5945 (aliaj indikoj — UGC 9871, MCG 7-32-17, ZWG 222.17, NPM1G +43.0303, IRAS15280+4305, PGC 55243) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teunz
Teunz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorfkaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Otovice (Chabařovice)
Otovice situis en katastra teritorio Vyklice kun areo 4,02 km2.
Gaja Teatro
La Gaja Teatro aŭ Komedia Teatro origine hungare Vígszínház estas historia monumento kaj signifa kaj impona teatro en Budapeŝto.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la granda bulvardo. La fasado estas ornamriĉa kaj simetria. Post la ĉefenirejo alta kupola ĉambrego etendiĝas.
Halsnæs
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Cerva ĝardeno (Erfurto)
La Cerva ĝardeno (Hirschgarten) parte estas parko en la urbokerno de Erfurto. Ĝi estis la unua publika verda zono en Erfurto. Hodiaŭ ĝi estas parka duo konsistanta el la historia ĝardenparto kaj eksa novalo dum 2007-09 nove aranĝita.
Situo
La 0,6 hektarojn granda Hirschgarten troviĝas en la urbokerno okcidente de Anger, antaŭ la Turingia ŝtata kancelario en la triangula stratkruciĝo de Regierungsstraße, Neuwerkstraße kaj Eichenstraße.
1733 ĝis 1945
Laŭ iniciato de la majenca guberniestro Anselm Franz Ernst Freiherr von Warsberg oni malkonstruis du vicojn da domoj antaŭ la palaco por fari en 1732 kampeton. Sur ĝi oni plantis arbojn kaj paŝtigis cervojn kaj kapreolojn inter 1734-40: tiu cirkonstanco nomis la ĝardenon Cerva ĝardeno. Finfine oni starigis du gardejojn, unu por la majencaj kaj la aliaj por la imperiestraj-aŭstriaj gardostarantoj.
Laŭ instigo de Karl Theodor von Dalberg, majenca guberniestro en Erfurto den 1772 ĝis 1802, la ĝardeno (la unua en la tuta urbo!) malfermiĝis al la publiko. En 1798 ĝi fariĝis hortikultura kun kreskaĵoj originantaj ekskluzive el la erfurta regiono. Omaĝe al erfurtaj botanikistoj starigitis eta Templo de Flora, ornamita de portretoj de Johann Hieronymus Kniphof kaj Christian Reichart. Kiam en 1803 unuafoje la prusa reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a kaj sia edzino Luiza de Meklenburgo-Strelitz vizitis Erfurton, la ĝardeno solene iluminiĝis kaj la bustoj de ambaŭ stariĝis en la templo.
Je la komenco de la franca okupado en 1806 la ĝardeno ekfunkciis kiel bivako kaj paŝtejo kien oni pelis la ĉevalojn. Okaze de la Kongreso erfurta de 1808 la ĝardeno replibeliĝis.
En 1827 la urbo transprenis la parkon kaj prizorgis ĝin. Uzo militara aŭ rajdado malpermesitis. Oni ankaŭ starigis tie ĉi statuojn de antikvaj diinoj kaj aliaj mitologiaj personecoj, kiujn oni iris preni en la Kastelo de Molsdorf. La lastaj du el ili troviĝis en la Hirschgarten ĝis 1970.
La 22-an de marto 1876 estis inauĝurita centre de la areo monumento por la falintoj de la Prusia-Aŭstria milito kaj de la Francia-Prusia Milito. Sur 15 metrojn alta kolono el sienito orumita aglo rigardas okcidenten. Ĉe la ŝtona fundamentoj estis portretoj de imperiestro Vilhelmo la 1-a kaj de aliaj germanaj princoj, de Otto von Bismarck kaj de la strategiistoj Helmuth von Moltke kaj Albrecht von Roon. Kvar en Francio kaptakiritaj kanonoj ĉirkaŭis la monumenton en flora rondaĵo, apude estis tri pelvoj fontanaj. La monumento, konstruita laŭ la tiama modo, pli malfrue estis ege kritikita pro la substreko de la venko, ne de la memorigo. En 1878 oni aranĝis terason en la orienta parto, post 1873 ĉirkaŭ la okcidentan ĝardenparto veturis ĉevaltramo, poste tramo.
Je la fino de la 1930-aj jaroj oni starigis skulptaĵon kun la titolo Patrino kun infano por reklami subtenon de tiuj du sociaj grupoj. Dum la lastaj jaroj de la Dua Mondmilito estis aranĝita granda estingakvo-pelvo videalvide al la guberniestrejo kaj la gazonon antstataŭis bedoj por legomkulturo.
Post 1945
Post la milito oni plenŝutis la estingakvujon. La monumentoj estis forigitaj. En 1956 fariĝis meze de la placo granda fontano. Antaŭ la eksa guberniestrejo parto de la ĝardeno ŝanĝiĝis en parkejojn.
Dum la tempo postmilita iĝis ankaŭ kelkaj aliaj modifoj: ekzemple estis surloke turniĝpunkto por tramoj.
Je la fino de la 1970-aj kaj la komenco de la 1980-aj jaroj, planoj maturiĝis konstrui en la urbocentro kulturdomon. Ĝi servu al aranĝoj kaj kongresoj politikaj-propagandaj. Por realigi ĝin oni malkonstruis ekde 1985 grandan parton de la historiaj konstruaĵoj ĉirkaŭ la Eichen-strato; krome nuliĝis la Regenbogen-strateto kaj malkonstruiĝis unu el la gardodometoj. En 1987 ekis la konstrulaboroj. La kulturdomo iĝis kolosa, kies grandeco superstaris ĉion alian kaj kvazaŭ plimalgrandigis konstruaĵojn en la Regierungs-strato. Krome historiaj konstruaĵoj pro la uzo de ramiloj estis damaĝitaj. La nombro de la arboj en la ĝardeno reduktiĝis. Pro la giganteco la ensemblo kromnomiĝis levilejo por ŝipoj. Ĝis 1989 estis finkonstruita nur la kruda masonaĵo - por esti komplete malkonstruita ekde julio 1996. Mallongan tempon oni projektis novkonstruon de la Teatro, kio pro financaj kialoj ne fariĝis. Laŭdire la fiaskinta kulturdomstarigo kostis ĉ. 60 milionojn da markoj orientgermanaj.
(62959) 2000 VV39
(62959) 2000 VV39 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Cerva ĝardeno (Erfurto)
Post 1945
Pli ol 10 jaroj estis malbela novalo inter la historia Cerva ĝardeno kaj la Eichen-strato. Inter 1998 kaj 2006 ekzistis du grandaj konstruprojektoj. Pri la dua el ili jam findecidis la urba konsilantaro (superbazaro kun multetaĝa parkejo). Leviĝo de civitanoj igis la politikistojn decidigi la popolon. La erfurtanoj tiam voĉdonis por parkigo de la novalo kaj la fosaĵoj plenŝutitis.
(62959) 2000 VV39
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Cerva ĝardeno (Erfurto)
Post 1945
Jam en 2007 naskiĝis - por finaranĝi la parkon - konkurso Innerstädtische Freiraumgestaltung am Hirschgarten, kiun gajnis berlina pejzaĝarkitetura ateliero Loidl. En 2009 estis inaŭgurita la parka duo, kiu samjare estis taksita honorinda fare de la aljuĝintoj de la premio Thüringer Landschaftsarchitekturpreis.
Ŝanĉeng
Ŝanĉeng estas distrikto ĉe la urbo Hebi en la provinco Henan de la  Ĉina Popola Respubliko. Ŝanĉeng havas areon de 176 km² kaj 250.000 loĝantojn. Karbo-minado estas ĉefa fonto de enspezoj. Estas bestoĝardeno, kaj sufiĉe pura rivero nome Qi kien homoj iras por malŝtreĉigo kaj plezura fiŝkaptado kaj naĝado en la varmaj someraj monatoj.
Aŭtoro
Aŭtoro estas la kreinto de verko plej ofte de artverko, homo pro kiu io ekzistas. Oni povas esti aŭtoro de artikolo, de desegnaĵo, de opero, de skulptaĵo. Aŭtoro en la plimulto de la ŝtatoj ĝuas leĝe protektitan rajton - aŭtoran rajton - pri sia verko. Aŭtoro povas ankaŭ ĉu tute ĉu parte rezigni pri siaj aŭtoraj rajtoj, ekzemple donacante ilin al la krea komunaĵo. Citante tekstojn oni nepre nomu la aŭtoro(j)n.
La vorto devenas de la latina auctor, kio signifas kreinto.
Noirmoutier
Noirmoutier [] estas franca atlantika insulo. Ĝi apartenas al la departemento Vendée kaj havis 9,581 loĝantojn en 2010.
Geografio
Ekde 1971, la insulo estas konektita al la ĉeftero per 583-metra ponto. Eblas aliri la insulon per veturilo ankaŭ per la pasejo de Gois, 4,5-kilometra ŝoseo uzebla nur dum malalta maro.
Administrado
La teritorio de la insulo kongruas kun la kantono de Noirmoutier-en-l'Île, kiu inkluzivas kvar komunumojn, de nordo al sudo:
Yusuke Adachi
Yusuke Adachi (足達 勇輔, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Yokohama FC.
Kantono Orange (Virginio)
La kantono Orange - angle Orange County - estas kantono de Usono en la subŝtato. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantona ĉefloko estas la loĝloko.
Somera Olimpiko 1964
}}
Sportaj disciplinoj
Flugpilkado kaj ĵudo aperis unuan fojon.
Teh Yee Cheu
TEH Yee-Cheu（郑雨周 estas la leĝdonanto de Tanjung Bunga en ŝtato Penango, Malajzio.
Somera Olimpiko 1964
Partoprenantoj
Klarigo: Teamoj kun klinitaj literoj havas kolektan subpaĝon por la partopreno en kelkaj jaroj kaj teamoj kun rektaj literoj eĉ havas apartan subpaĝon nur pri tiu-ĉi jaro.
Teh Yee Cheu
Li estas membro de Demokratia Aga Partio (DAP). Li ankaŭ elektigis kiel la leĝdonanto dum la nacia elekto en 2008.
Sinjoro TEH subtenas la egalecan rajton de seksoj. Li dungis transeksanon por labori en lia laborejo.
5159 Burbine
5159 Burbine estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de la Universitato Harvard en Kembriĝo (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Thomas Burbine Jr, helpinto ĉe Minor Planet Center de januaro al majo 1992. Li rimarkis la similecon inter lS-tipaj a planedetoj 387 Aquitania kaj 980 Anacostia, kiu havas similan, neordinaran infraruĝan spektron, kaj proksimajn orbitojn (krom malsimilajn discentrecon).
Turkia korilo
Priskribo
La turkia korilo kreskas kiel somerverda arbo kaj atingas alton ĝis 20 m. La planto formas tigon kaj piramidforman arbokronon. La alternestarantaj kaj duliniaj folioj havas tigon. La folioplato estas korforma, pinta kaj loba kaj duoble segiltenta.
La fruktoj staras dense kune kaj ĉirkaŭita de nur iom pli longa involukron. Ili kreskas en malsupra Aŭstrio, Hungarujo kaj en Banato en arbararoj. La nuksoj estas pli malgrandaj kaj pli malmolaj, ol la aliaj specioj. Kompare al la ordinara korilo (Corylus avellana) tiu specio havas iom pli malgrandajn nuksojn. La kromosomnombro estas 2n = 28.