cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1026 Ingrid
Malkovro
Ĝi estis perdita post sia malkovro, kaj retrovita en 1986 de la japana astronomo Nakano Ŝuiĉi
Christian Ude
Christian UDE, naskita la en Munkeno, inter la jaroj 1993 kaj 2014 estis la ĉef-urbestro de Munkeno.
Ude estas membro de la Social-Demokratia Partio de Germanio (SPD). Post sia abiturienta ekzameno li laboris kiel volontulo por la ĵurnalo Süddeutsche Zeitung; ekde 1969 li studis jurisprudencon. Inter 1972 kaj 1978 li estis honor-ofica gazetaristo de SPD de Munkeno. Sukcesinte kun laŭdo en la duagrada jurista ekzameno, Ude de 1978 ĝis 1990 agis kiel sendependa advokato. En 1983 li edziĝis kun Edith von Welser-Ude, kiu de 1978 al 1990 estis ano de la urba konsilio de Munkeno. Je la Ude estis elektita dua urbestro de Munkeno.
La li estis elektita ĉef-urbestro, kiel posteulo de sia sam-partiano Georg Kronawitter. Li estis reelektita trifoje: la (per 61,2 % de la voĉoj), la  (per 64,5 %) kaj la  (per 66,8 %).
Ude estas verva defendanto de la memstareco de komunumoj. Kiel vicprezidanto de la Germana Urbaro (Deutscher Städtetag) li batalis precipe por justa divido de mono inter federacio, provincoj kaj komunumoj. Je la la Germana Urbaro en Berlino elektis lin prezidanto.
Vaudreuil (exo)
Vaudreuil estas stacio de sur linio exo1 - Vaudreuil-Hudson, situanta en Vaudreuil-Dorion. Ĝi estis malfermita la.
-201
En la jaro 201 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Trigonometria Furiera transformo
La trigonometria (sinusa kaj kosinusa) Furiera transformo estas formo de la Furiera transformo, uzanta trigonometriajn funkciojn (la sinuson kaj la kosinuson) anstataŭ kompleksaj nombroj.
Sinusa Furiera transformo
La funkcio f(t) estas malpara funkcio laŭ \nu, tio estas
Kosinusa Furiera transformo
Kosinusa Furiera transformo {\hat f}^c aŭ de funkcio f(t) egalas
La funkcio f(t) estas para laŭ \nu, tio estas .
Inversaj sinusa kaj kosinusa Furieraj transformoj
Origina funkcio f(t) eltrovas laŭ formulo
Uzas la furmulo por adicio por kosinuso, sciiĝi Se funkcio f(t) estas para, tiam la ero de formulo kun sinuso turniĝi en nul; se f(t) estas malpara, tiam kosinuso neniiĝas.
Kompleksa Furiera transformo
Ofte uzas kampleksa formo de la Furiera transformo:
Uzas formulo de Eŭlera, sciiĝi, ke
Ingria
Ingria estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ronco Canavese, Traversella, Frassinetto, Pont-Canavese kaj Sparone.
NGC 3983
NGC 3983 (aliaj indikoj — UGC 6914, MCG 4-28-98, ZWG 127.108, PGC 37514) estas galaksio en konstelacio Leono.
1839 Ragazza
1839 Ragazza estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Gefiona familio.
Mohamed Tahar Fergani
Mohamed Tahar Fergani (9a de majo 1928 – 7a de decembro 2016) estis alĝeria kantisto, violonisto kaj komponisto, kromnome la Najtingalo de Konstantino. Li estis mastro de la stilo Maluf de Konstantino. Mohamed Tahar Fergani estas unu el la malmultaj kantistoj kiuj ludas komponaĵojn en kvar oktavoj. Aldone al Maluf, li ludas la Mahjuz (popola konstantina tipo kiu derivas el Maluf), Zjul (muzika ĝenro tiom malnova kiom la Maluf, konstantina) kaj la Haŭzi (popola tipo kiu derivas el la Tlemcena Garnati).
Lia patro Hamou Fergani estis kantisto de Haŭzi. Mohamed Tahar dekomencis en orienta muziko, li poste ŝanĝis de stilo alproksimiĝante al la Maluf. Ties du ĉefaj mastroj estis Ĉeiĥ Hasuna kaj Ĉeiĥ Baba Abid. La Fergani-oj estis tre kaptitaj de la Maluf. Ankaŭ lia fratino Z'hor estis kantistino kaj lia filo Salim estas agnoskita ĉeiĥ de Maluf. Mohamed Tahar havas centojn da registroj de sia nomo kaj ricevis kelkajn internaciajn premiojn. Li kreis sian orkestron kaj sian skolon de Konstantino. Unu el liaj kantoj tre konata en Alĝerio estas "Ed Dhalma" (la maljusto) de la poeto Henni Bengenoune. Li mortis en Parizo je aĝo de 88 en la 7a de decembro 2016.
Chříč
Chříč (antaŭe Křic, Krzicz, en la jaroj 1939-1945 Kreitsch) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 10 km oriente de Kralovice. En Chříč, ensumiganta krom la vilaĝo Chříč ankaŭ najbaran Lhota, vivas.
Fonualei
Fonualei estas vulkano kaj vulkana insulo ĉe Vavau en la reĝlando Tongo.
Duklando de Florenco
La Duklando de Florenco - itale Ducato de Firenze - estis historia princlando en centra Italio, kiu ekzistis inter la jaroj 1532 kaj 1569. Ĝi estis la daŭrigo de la antaŭa Respubliko de Florenco. La ĉefurbo estis Florenco. La ŝtato estis regata fare de la tiutempe tre potenca nobela dinastio de Mediĉoj.
Fonualei
Ĝi estis unuafoje registrite vidata de Francisco Antonio Mourelle el la ŝipo La Princesa februare de 1781. Li informis, ke la insulo suferas erupciojn. Ĉefa erupcio en 1846, ekde la 11an de junio, detruis multe el la vegetaĵaro de Vavau kaj disvastigis cindron dum ĉirkaŭ almenaŭ unu jaro. Kelkaj fontoj asertas, ke aliaj tri najbaraj vulkanoj, Late, Tokū kaj alia, erupciis samtempe. Tio estis probable eraro de diversaj pretepasantaj ŝipoj kiuj misidentigis la erupciantan insulon.
Chříč
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318 kiel konsisto de posedaĵo de burgo Krašov.
Fonualei
La plej proksima insulo al Fonualei estas Toku 19.7 km sudoriente.
Chříč
Sporto
Sur la orienta rando de la vilaĝo troviĝas konkursa motokrosejo.
Ĉirkaŭaĵo
Chříč najbaras kun vilaĝoj Slatina kaj Lhota norde, kun Dubjana korto sudoriente, Studená sude kaj Holovousy okcidente. La vilaĝo situas sur la sudokcidenta rando de PPR Křivoklátsko kun valoj de riveroj Javornice kaj Berounka. Super ilia kunfluejo troviĝas naturrezervejo Dubensko.
1839 Ragazza
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo, "Ragazza", signifas juna virino en itala lingvo. Ĝi ankaŭ aludas al la svisa komunumo Bad Ragaz.
Ŝakturniro
Ŝakturniro estas serio de ŝakludoj luditaj por konkuri por determini venkan individuon aŭ teamon en Turniro. Ekde la unua internacia ŝakturniro en Londono 1851, ŝakturniroj fariĝis la normo de ŝakkonkurado inter ludantoj.
Hodiaŭ la plej agnoskitaj ŝakturniroj por individua konkurado inkludas la Linares ŝakturniron (nun ne plu okazas) kaj la Tata Steel ŝakturniron. La plej granda teama ŝakturniro estas la Ŝakolimpiko, en kiuj ludantoj konkuras en la nacia teamo same kiel en Olimpikoj.
La plej multaj ŝakturniroj estas organizitaj kaj regita laŭ la FIDE manlibro, kiu donas gvidliniojn kaj regularojn por organizado de turniroj. Ŝakturniroj estas plejparte okazigitaj en round-robin stilo, svisa sistemo aŭ elimina stilo por determini la venkanton.
Ŝakolimpikoj
La Ŝakolimpiko estas dujara ŝakturniro en kiu teamoj de malsamaj landoj el la mondo konkuras. FIDE organizas la turniron kaj elektas la gastigantan landon. La unua oficiala Olimpiko okazis en 1927, en Londono. La Olimpikoj estis foje okazigitaj ĉiujare kaj je neregulaj intervaloj ĝis la Dua mondmilito; ekde 1950 ili okazis regule po du jaroj.
Turniraj kategorioj
FIDE klasifikas turnirojn laŭ la mezuma Elo-nombro de la partoprenantoj. La startkategorio por majstro-nivelaj turniroj estas kategorio 1, kiu validas por turniro kies partoprenantoj havas mezan Elo de 2251 ĝis 2275. De 2276 ĝis 2300 ĝi estas kategorio 2, kun plia kategorio po 25 poentoj. La plej fortaj turniroj ĝis nun estis kategorio 21. La Zurika Ŝaka Defio 2014 (Zurich Chess Challenge 2014), okazita de la 29-an de januaro ĝis la 4-an de februaro 2014, estis la unua kategoria turniro kun kategorio 23 per meza Elo de 2801. La Sinquefield pokalo 2014 (Sinquefield Cup 2014), okazigita de la 27-an de aŭgusto ĝis la 7-an de septembro 2014 estis la dua 23 kategoria turniro per meza Elo de 2802.
Axente Sever
Axente Sever [aksente sever] (hungare: Asszonyfalva [asonjfalva], germane: Frauendorf) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Mediaş. En 1910 Asszonyfalva havis 1624 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 2247. Ĝia unua skriba mencio estis en 1305. Ĝis 1919 ĝi apartenis al la Hungara reĝlando, al Nagy-Küküllő (reĝa departemento). Administre apartenas al ĝi Agârbiciu kaj Șoala.
La hungara kaj la germana nomoj signifas "virina vilaĝo".
Lola Bunny
Lola Bunny estas antropomorfa kunikla fikciulo de Looney Tunes. Ŝi estas la koramikino de Bugs Bunny. Ŝi unue aperis en la filmo Space Jam de 1996.
Klemento la 3-a (kontraŭpapo)
Kontraŭpapo Klemento la 3-a, sekulare Guiberto Giberti (naskiĝis proksimume 1025/1029 en Parmo, mortis la en Civita Castellana), estis itala katolika ĉefepiskopo, kaj kontraŭpapo ekde 25-a de februaro de 1080 ĝis sia morto.
Liaj junulaj jaroj
Li naskiĝis en Parma el familio parence ligita al la sinjoroj de Correggio (Centra Italio) kaj kun la pli famaj sinjoroj de Toskanio. Ekde la frua junulaĝo li estis survojigita al la eklezia kariero. En 1057 li estis nomumita, de Agneta de la Sankta Romia Imperio, imperia kanceliero por Italio, ŝarĝo kiun li konservis ĝis 1063.
Opono al Gregorio la 7-a
La sekvan jaron, fakte, Guiberto rifuzis partopreni en la dua karesma sinodo rompante tiel la priobean promeson. Lia malĉeesto igis manifesta lian oponon al la papo. La precipa kaŭzo de tiu rifuzo estis la insisto en la postulo de la ĉeso de la konkubineco de klerikaro kaj de la simonio, kaj de la elpelo el la eklezio de la prelatoj kiuj eventuale daŭrigus teni ĉe si konkubinojn.
Samjare Henriko la 4-a komencis apertan militon kontraŭ la papado kiu malhelpis la laikan investituron; en januaro de 1076, en la sinodo okazigita en Worms, estis adoptita rezolucio laŭ kiu Gregorio estus detronigita. Al tiu rezolucio eble adheris ankaŭ Guiberto: fakte, li estis, kune kun aliaj episkopoj de Norditalio, informita pri ekskomuniko kiun Gregorio estis lanĉinta dum la tria samjara karesma sinodo en Romo. Nemulteposte disidantaj episkopoj kaj diakonoj kuniĝis en Pavio, sub la prezido de Guiberto kaj siavice ekskomunikis Gregorion la 7-an. Tio provokis kroman reagon de la papo kiu dum la karesma sinodo de februaro 1078, anoncis personan ekskomunikon kontraŭ Guiberto kaj ties plej influaj subtenanto, Tedaldo, ĉefepiskopo de Milano.
Kontraŭpapado
Dum la posta kvar jaroj, imperiestro kaj papo alternigis momentojn de malpaco kaj de repacigo ĝis kiam, por alfronti enan ribelon de germanaj nobeluloj, Henriko la 4-a minacis depapigi Gregorion la 7-an, kaj realigis siajn minacojn en la koncilio de Brixen (junio de 1080), dekretante la eloficigon de Gregorio la 7-a (akto kiu estis subskribita de la imperiestro mem). La koncilio elektis papo Guiberton kun la nomo de Klemento la 3-a, sed li devis atendi tutajn kvar jarojn por esti surtronigita por fariĝi tutefektiva “papo”.
Klemento la 3-a neniam obtenis, tamen, ampleksan rekonon ekstere de la teritorioj rekte kontrolitaj de la imperiestro, kie li estis konsiderita kiel marioneto sena de iu ajn aŭtonoma politika iniciato.
Post la venko kaj mortigo de la ĉefo de la ribelintaj nobeluloj, nome Rudolfo de Ŝvabio, en la batalo de Merseburg en 1080, Henriko la 4-a povis koncentri ĉiujn siajn fortojn kontraŭ Gregorio la 7-a; en 1081 li avancis en la direkto de Romo, sed ne sukcesis ĝin okupi ĝis la fino de 1084. Gregorio tiam rifuĝis en Kastelo de Sankta Anĝelo rifuzante ricevi Henrikon, kvankam tiu lasta estis promesinta al li transdoni Guiberton kiel prizonulon se la papo estus akceptinta kroni Henrikon imperiestro.
Gregorio pretendis ke Henriko, kiel antaŭfakta rimedo, prezentiĝu kiel pentofaranto antaŭ al iu episkopa asembleo. Henriko sin montris akceptanta, sed samtempe provis malhelpi la kuniĝon de la episkopoj, kiu ĉiukaze okazis kaj anoncis novan ekskomunikon kontraŭ li. Sciinte tion, Henriko eniris denove Romon (21-a de marto 1084), ĉi-foje sukcesante okupi preskaŭ la tutan urbon, kaj sieĝante Gregorion en Kastelo Sankta Anĝelo kaj surtronigante en la Baziliko Sankta Johano de Laterano Guiberton, kiu reelektis sian nomon en Klemento la 3-a (24-a de marto). La 31-an de marto Klemento la 3-a kronis imperiestro de la Sankta Romia Imperio Henrikon la 4-an en la Baziliko de Sankta Petro de Romo en Vatikano.
Sekve, kiam alvenis la novaĵo ke Roberto il Guiscardo, duko de Kalabrio kaj Apulio ekmoviĝis kun sia armeo por veni helpi Gregorion, Klemento ekfuĝis el Romo kune kun la imperiestro. Gregorio, fine, estis liberigita, sed devis refuĝi denove el Romo, antaŭe en Montokasino, poste en Salerno, kie forpasis (25-a de majo 1085).
La morto de Gregorio lasis la Eklezion dividita: liaj subtenantoj koncilie kuniĝis en Quedlinburg kie oni kondamnis Klementon, dum la subtenantoj de Henriko la 4-a koncilie kuniĝis en Majenco kie oni aprobis la eloficigon de Gregorio kaj akceptis Klementon. La konfliktoj daŭris dum la regado de la sinsekvaj papoj. Viktoro la 3-a devis forfuĝi el Romo kelkajn tagojn post lia surtroniĝo pro violento de subtenantoj de Klemento, kiuj poste estis atakitaj de la armeo de Matilda de Toskanio kaj devigitaj sin ĉirkaŭbari en la roma Panteono.
Papo Urbano la 2-a sukcesis ekregi en Romo, sed estis baldaŭ elpelita de la subtenantoj de Klemento, kaj serĉis rifuĝon en Suditalio kaj en Francio, dum Klemento organizis koncilion en Romo kie oni nuligis la ekskomunikon kontraŭ Henriko. En la sekvaj jaroj, tamen, la povo de la imperiestro komencis malpliiĝi, dum kreskis la influo de Urbano la 2-a. Romo estis konkerita de la krucmilitistoj de Ugo la 1-a el Vermandois, frato de Filipo la 1-a de Francio, kaj Klemento konservis la kontrolon nur de Kastelo Sankta Anĝelo, kiu tamen eĉ ĝi falis en 1098. La influo de Klemento, post la forlaso de Italio flanke de Henriko la 4-a, estis limigita nur al eklezia provinco de Raveno (Bolonjo kaj Romanjo) kaj aliaj malmultaj zonoj de Norditalio.
La morto de kontraŭpapo Klemento la 3-a
Kiam en 1099 estis elektita papo Paskalo la 2-a, Klemento revenis al Albano plu esperante eniris Romon sed estis devigata rifuĝi al Civita Castellana kie li forpasis la 8-a de septembro 1100.
La korpaj restaĵoj de Klemento, entombigitaj en la katedralo de Civita Castellana, haste fariĝis objekto de kulto inter la lokanoj ĉar disvastiĝis onidiro laŭ kiu sur la tombo de la kontraŭpapo, pro transvitiĝo de parfumita mistera likvido, efektiviĝus diversaj mirakloj. Por kontrasti tiun kulton papo Paskalo la 2-a ordonis eltombigon de la restaĵoj kaj ilin dispeli en la rivero Tibero.
La anoj de Klemento elektis ties posteulo kontraŭpapon Teodorikon kiu tamen ne konstituis veran minacon por la laŭkanona papo.
Doña Diabla
En la filmo interalie aperas la aktoroj María Félix, Tito Davison, Edmundo Báez. Ĝi partoprenis la festivalon de Cannes 1951.
La filmo entute daŭras 95 minutojn.
12663 Björkegren
12663 Björkegren estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la familion Björkegren, amikoj kaj najbaroj de la malkovrinto en somera domo de Gotlando.
Yang Peiyi
Yang Peiyi (ĉine 杨沛宜; naskiĝis la 21-an de februaro, 2001) estas ĉina infana kantisto. Ŝi estas konata pro ŝia kantado de la ĉina himno, Odo al la Patrujo, kiun ŝi kantis malantaŭ la scenoj dum la malferma ceremonio de la Someraj Olimpikoj de 2008, la 8-an de aŭgusto, 2008.
Ŝia unua albumo aperis en septembro de 2009.
Intragna (Verbano)
Intragna estas komunumo de Italio.
Sibișel
Sibișel estas la nomo de:
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1886
La 1a Monda Ŝaka Ĉampionumo 1886 estis la unua oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo ludita inter Wilhelm Steinitz kaj Johannes Zukertort. La matĉo okazis en Novjorko (ludoj 1-5), Sankta Luiso (ludoj 6-9) kaj la lastaj 11 en Nov-Orleano, Usono. La unua ludanto kiu venku en 10 ŝakludoj estus ĉampiono.
La matĉo
Steinitz venkis 10-5 kaj fariĝis la unua mondĉampiono.
Conters en Prättigau
Pri la komunumo
Conters en Prättigau respektive Conters en Pretigovio (germane Conters im Prättigau, romanĉe Cunter en il Partenz) estas komunumo de la komunumaro Küblis kaj la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 234 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Conters situas ĉe la suda flanko de Pretigovio (germane Prättigau), kiel nomiĝas la valo de la rivero Landquart, kiu formas la nordan limon de la komunumo. Al la komunumo krom la ĉefvilaĝo sur la norda deklivo de la monto Christenstein, kiu lasta kun alteco de 2473 m s.m. estas la plej alta punkto de la komunumo, apartenas ankaŭ la vilaĝeto Brunnen je la dunono de la vojo al Küblis kaj la someraj vilaĝetoj Conterser Schwendi kaj Conterser Duranna.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Conters en Prättigau limas en nordoriento al Saas en Prättigau, en oriento al Klosters-Serneus, en sudo al Langwies, en okcidento al Fideris, kaj en nordokcidento al Küblis.
Trafiko
Conters situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo alvetureblas per kurba flanka vojo ek de Küblis. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Küblis. Nur malmultajn metrojn apud la setlejo Conterser Schwendi troviĝas la vala haltejo de la seĝotelfero al Schifer–Weissfluhjoch, kiu apartenas al la skiregiono de Parsenn.
Historio
La unua dokumenta mencio de Conters datiĝas el la jaro 1290 kiel Cunters. De la 13-a jarcento ĝis 1338 Conters apartenis al la Senjorujo de la Baronoj de Vaz, poste ĝi estis ĝis 1436 havaĵoj de la Grafoj de Togenburgo. Sekvis la Grafoj de Montfort kaj poste la Grafoj de von Matsch. De 1477 ĝis 1649 Conters apartenis al Aŭstrio. En la jaro 1436 Conters aliĝis kiel najbarecano de la tribunalkomunumo Klosters Ausserschnitz al la Dektribunala Federacio. En la jaro 1851 Conters fariĝis komunumo de la komunumaro Küblis.
(24313) 1999 YR27
(24313) 1999 YR27 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero kaj do estas ano de la "Greka Tendaro".
Raisdorf
Raisdorf ĝis la 29-a de februaro 2008 estis administre sendependa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2006 la komunumo havis 7675 loĝantojn. La 1-an de marto 2008 ĝi fariĝis parto de novkreita urba komunumo Schwentinental.
Lincoln (Nebrasko)
Lincoln estas la ĉefurbo de la ŝtato de Nebrasko en Usono. Laŭ la 2000 popolnombrado, ĝi havis 225.581 loĝantojn, kaj estas la dua plej granda urbo en la ŝtato. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de la kantono Lancaster. Ĝia kromnomo estas "Stelo-urbo" de la tradicio de markado ĉefurbojn kun stelo en mapoj, kaj nun uzas simbolon, stelon kun la litero L ripetita kvinoble.
Zoltán Szántó
Zoltán Szántó [sAntO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szántó Zoltán estis hungara politikisto, ŝtatministro, parlamentano, diplomato. Lia origina familia nomo estis Schreiber. Lia plej konata frato estis Béla Szántó.
Zoltán Szántó naskiĝis la  1893 en Nagykanizsa. Li mortis la 1977 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Szántó frekventis komercan mezlernejon en Budapeŝto, kie li vizitis Rondon Galilei, krome li aliĝis al la socialdemokratoj. En 1914 li frekventis oficiran kurson, poste li batalis en la 1-a mondmilito. En 1916 li militkaptitiĝis, post 2 jaroj li hejmenvenis. Li partoprenis en la Kalistefa revolucio kaj li aliĝis al la komunistoj. Dum Hungara Sovetrespubliko li estris taĉmenton, krome li edziĝis. Post falo de Soveto li rifuĝis al Aŭstrio. En 1926 li partoprenis, en la sekva jaro li estis kondamita 8 jarojn pro komunista agitado. Liberiĝinta en 1935 li translokiĝis al Moskvo, kie li ricevis partiajn taskojn. Ekde 1939 li redaktis hungarlingvan dissendon de Radio Moskvo. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj li estis parlamenta deputito inter 1945 kaj 1947. Li estis diplomato ĝis 1956 en diversaj eŭropaj ĉefurboj. Dum la Hungara revolucio de 1956 li estis ŝtatministro en Tria Kabineto Imre Nagy. Post falo de la revolucio komence li havis la saman sorton, ol de Imre Nagy (politikisto) ĝis 1958, poste li ne apogis plu Nagy-on, li pensiuliĝis kaj plene forlasis la politikon.
NGC 3985
NGC 3985 (aliaj indikoj — UGC 6921, IRAS11541+4836, MCG 8-22-45, ARAK 334, ZWG 243.31, KCPG 310B, PGC 37542) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Enpaĝigo
Enpaĝigo estas la laboro pri la grafika aspekto de presitaj dokumentoj, nome la dismeto en la paĝo de kompostitaj tekstoj, bildoj, ornamaĵoj kaj simile. Laborilo tiucela estas kreo de modelkoncepto, do detala videbligo de pensa bildo en presaĵo aŭ samsenca elektronika publikaĵo: Tiu videbligo donas al la kreanto kaj al la komisianto impreson pri la formo de la posta realigo kaj per tio servas kiel deviga decidobazo por la plua realigo. La enestaj tekstoj ne devas laŭi la postan originalon (povas esti sensenca plenigoteksto, kiu tamen donas realisman impreson pri la grafika rezulto).
Amplekso
Enpaĝigo ne koncernas nur unuopajn paĝojn. Ĝi pli grandas: tuta gazeto, tuta libro aŭ eĉ libroserio povas ricevi harmonian prezenton, kiun oni normigas per tianoma grafika regularo. Teknike grafikajn regularojn povas plenumi komputaj stilfolioj. Enpaĝigo ankaŭ pli etas: sperta tipografiisto subtile ĝustigas la interspacojn inter vortoj, inter literoj, tiel ke tuta tekstobloko havu la taŭgan pezon, la taŭgan grizon en la paĝo.
Aplikoj de modelkonceptoj
Pro la klarkonturaj formelementoj fiksitaj en la esprimo oni uzis tiun dum la lastaj jaroj ankaŭ por la specifa kompletaperaĵo de komunikaj produktoj, kiuj estas ripetataj resp. aktualigataj, ekz. revuoj, radioelsendoj, broŝuroj, retpaĝaroj. Oni modelkonceptas presaĵojn (libroj, bildoj, katalogoj, prospektoj ktp.), televidelsendojn aŭ retpaĝarojn. La preskriboj por tio povas varii kaj ofte dependas de la pokaza fako.
Grafikaj objektoj
Grafikaj objektoj de enpaĝigo estas ekzemple
Zoltán Náhlik
NÁHLIK Zoltán [na:lik] estas rumania hungara edukhistoriisto. Li naskiĝis en Arado la 5-an de oktobro 1926.
Kariero
Zoltán Náhlik diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo (1949), poste en Moskvo li iĝis la apiranto (1953). De 1953 ĝis (1974) li lekciis en la Kluĵo, poste li estis ĉefkunlaboranto de esplorgrupo de MTA de Budapeŝto (1974-1977), pli poste de Superedukada Pedagogia Esplorcentro (1977-1979), fine scienca konsulanto de la Instruadesplora Instituto (1979-89).
Malgranda du-tritranĉa dekdu-dudek-dekduedro
En geometrio, la malgranda du-tritranĉa dekdu-dudek-dekduedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U43.
Ĝi komunigas sian situon de verticoj kun la granda steligita senpintigita dekduedro. Ĝi aldone komunigas ĝiaj lateroj kun la malgranda dudek-dudek-dekduedro kaj la malgranda dekdu-dudekedro.
133889 Nicholasmills
133889 Nicholasmills estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Nicholas Ock-dan Mills, kiu laboris por la misio OSIRIS-REx kiel programara inĝeniero. Li ankaŭ laboris kiel staĝulo en la misio Dawn kiel inĝeniero pri Ĉegrunda Sistemo de Datumoj.
Kazuhiro Mori
Kazuhiro Mori (森 一紘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Rosso Kumamoto kaj Banditonce Kobe.
20284 Andreilevin
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrei Joseph Levin, finalisto en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Maimonides School en Brookline (Masaĉuseco, Usono).
Listo de senatanoj de Pyrénées-Orientales
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Pyrénées-Orientales.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1891
La 3a Monda Ŝaka Ĉampionumo 1891 estis ludita inter la mondĉampiono Wilhelm Steinitz kaj la defianto Isidor Gunsberg. La matĉo okazis en Novjorko, Usono fine de 1890 kaj komence de 1891.
La matĉo
La unua ludanto kiu venku en 10 ŝakludoj aŭ tiu, kiu havu plej bonan poentaron post la ludo 20 estus ĉampiono. !Ludisto !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! Venkoj
2745 San Martin
2745 San Martin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de septembro 1976 elde la Observatorio Félix Aguilar, (tiam konata kiel "Station El Leoncito de la Observatorio Félix Aguilar") en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝia nomo honoras la generalon José de San Martín (1778–1850), nacian heroon de Argentino.
15840 Hiroshiendou
Nomo
Ĝia nomo honoras Hiroshi Endou, bakaĵiston-dolĉaĵiston kaj amatoran astronomon aktivan en la Klubo de la Astronomiaj Amantoj de Nan'jo ekde 1983.
Blăjel
Blăjel [blaĵel] (hungare: Balázstelke, germane: Klein-Blasendorf) estas komunumo en Rumanio norde de Mediaș. En 1910 ĝi havis 1 800 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj); en 1992 1 975 (rumanoj, 16 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
Palterndorf-Dobermannsdorf
Palterndorf-Dobermannsdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Gsteigwiler
Gsteigwiler estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Interlaken kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 425 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Gsteigwiler situas en Berna Oberlando sude de Interlaken ĉe la orienta bordo de la rivero Lütschine. En oriento de la komunumo leviĝas la monto Schynige Platte, al kiu kondukas dentorada montarfervojo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Gsteigwiler, la setlejo Lengg (norde de la vilaĝo), la orienta parto de la setlejo Gsteig (kun la preĝejo kaj la tombejo, la cetero de Gsteig okcidente de la rivero apartenas al Wilderswil), Breitlauenen (sur alteco de 1542 m s.m., kie troviĝas la meza haltejo de la montara fervojo al Schynige Platte), kaj la setlejoj Rüti, Loch, kaj Buechestutz sude de la vilaĝo. En Buechestutz troviĝas helikoptera bazo de REGA (Svisa Aersavservo) Krome al la komunumo apartenas kelkaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.
Estuaro de Ajo
Ĝi estas mallarĝa estuaro kun vegetaĵoj tipaj de marĉo, kiuj koncentriĝas en la intertajdaj altebenoj de la ena parto. La reliefo estas plej kruta kaj sen vegetaĵoj en la limoj de la estuaro. La grundo plejparte konsistas el sablo (en la plej ekstera parto) kaj ŝlimo (en la due plej ekstera parto).
Gsteigwiler
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gsteigwiler limas en nordo al Bönigen, en oriento al Gündlischwand, kaj en sudo kaj okcidento al Wilderswil.
Baraĵlago de Orellana
La Baraĵlago de Orellana, Akvobaraĵo de Orellana aŭ en hispana Embalse de Orellana [oreJAna] estas la plej granda de la situantaj en la meza fluejo de la Rivero Guadiana, estas regulata de tiuj de García de Sola kaj Cíjara kaj pere de la transakvejo el la Baraĵlago de Zújar kaj Baraĵlago de La Serena. Ĝi estis konstruita ene de la agado de la nomita Plan Badajoz, laŭ kiu oni konstruis kelkajn akvobaraĵojn en la zono cele al havigo de akvo por irigacio en la provinco Badajoz.
Gsteigwiler
Historio
La unua dokumenta mencio de Gsteigwiler datiĝas el la jaro 1333 kiel Wiler. Dum mezepoko Gsteigwiler estis imperia feŭdo, kiun administris inter aliaj la Baronoj de Wädenswil. En la jaro 1310 ĝis fariĝis havaĵo de la Monaĥejo Interlaken. Post la reformacio en la jaro 1528 ĝi estis atribuita al la Voktejo Interlaken, kiu post la fino de la Helveta Respubliko post kvinjara aparteno al la tiama Kantono Oberlando en la jaro 1803 estis transformita al la distrikto Interlaken. En la jaro 2010 la distrikto Interlaken estis integrita al la nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli.
Luna Festo
La Luna Festo, "Festo de Aŭtuna Mezo" (ĉine 中秋節, prononco "Ĝungĉjoŭĝje"), Luno-Rigardo (japane: 月見 [cukimi] aŭ 観月 [kangecu]) aŭ Aŭtuna Vespero (Korea lingvo: Ch'usǒk aŭ Chuseok,秋夕/ 추석) celebriĝas en Ĉinio, Tajvano, Japanio kaj Sud-Koreio dum la 15-a tago de la 8-a luna monato (nur en Japanio, ankaŭ la 13-a tago de la 9-a luna monato) laŭ la lunosuna kalendaro. Dum antikvaj tempoj la ĉinaj imperiestroj dum printempo donis oferojn al la suno kaj dum aŭtuno al la luno - jam en kronikoj de la dinastio Ĵuo (de la 11-a jarcento ĝis jaro 256 antaŭ Kristo) troviĝas la tempa esprimo Aŭtuna Mezo. Dum pli postaj epokoj la nobeloj kaj kleruloj sekvis la ekzemplon de la imperiestro kaj dum la aŭtuno admiris la helan plenlunon. Dum la dinastio Tang (jaroj 618 ĝis 907), Ming kaj Qing (jaroj 1368-1911) la celebraĵo iĝis unu el la plej gravaj festoj de Ĉinio.
Sieber (rivero)
Sieber estas nomo de rivero en la montaro Harco, en la centro de Germanio. La rivera vojo apartenas al la distrikto Osterode de la federacia lando Malsupra Saksio. La rivereto fontas en alteco de 760 metroj ĉe la montomasivo Bruchberg. La rivero fluas tra Herzberg. En Hattorf ĝi fluas en la lokan riveron Oder (kiu ne samas al la pli granda aliregiona rivero Odro). En la valo de Sieber situas samnoma vilaĝo.
Luna Festo
Lige al la Luna Festo ekzistas pluraj legendoj. Laŭ unu el ili, la origino de la festo estas la rakonto 嫦娥奔月 pri la heroo Hou Ji. Laŭ ĝi dum la pratempo ekzistis 10 sunoj, kiuj sekigis la teron kun ĉiuj plantoj kaj malebligis rikolti rizon, grenon aŭ legomojn. Hou Ji grimpis sur la pinton de la monto Kunlun, paftrafis naŭ sunojn kaj ordonis al la lasta, ĉiutage akurate leviĝi kaj malleviĝi.
Baraĵlago de Orellana
La zono havas infrastrukturon por la praktiki de akvosportoj, kaj por banado, ricevante la nomon "Costa Dulce" (dolĉa marbordo).
Luna Festo
De diino Hou Ji estis ricevinta pilolon, kiu donas senmortecon. Lia edzino Ĉang'e glutis la pilolon kaj sekve de tio ŝvebis supren ĝis la luno. Tie ŝi konstruis por si palacon, en kiu ŝi vivas ĝis hodiaŭ.
Baraĵlago de Orellana
La surfaco de la baraĵlago estas de 5084 ha, inklude en la municipaj teritorioj de Orellana la Vieja, Orellana de la Sierra, Acedera, Navalvillar de Pela, Casas de Don Pedro, Talarrubias, Puebla de Alcocer, Esparragosa de Lares kaj Campanario. La propra akvobaraĵo estas tute apud Orellana la Vieja.
Luna Festo
Luna Festo okazas je la fino de septembro aū en la fruaj tagoj de oktobro en la Gregoria kalendaro.
Baraĵlago de Orellana
Kun la "lagetoj de la Albuera" ĝi estas komponita el unikaj humidejoj de Ekstremaduro kiuj apartenas al la listo de humidejoj de internacia gravo establita en la Ramsar-Interkonsento, kun aliaj lokoj ekster la regiono tiom famaj kiom Las Tablas de Daimiel, Doñana aŭ la Delto de Ebro.
En 1989, tiu zono estis klasita kiel protektita birda areo Zona de Especial Protección para las Aves (ZEPA). En 1998 oni inkludis ĝin ene de la Reto NATURA 2000 pere de la figuro de Zona de Especial Conservación. Observeblas tie ekzempleroj de gipo, reĝa aglo, cirkuoj, nigra cikonio,... Kaj krom birdoj estas aliaj interesaj animaloj kiaj lutro, melo kaj bufo Epidalea calamita.
Győző Kara
KARA Győző estis hungara, rumania hungara literatur- kaj arthistoriisto, lernolibroverkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Bonyhád la 25-an de novembro 1860 kaj mortis en Arado la 26-an de junio 1942.
Kariero
Győző Kara akiris diplomon pri historio-latino en la Universitato de Budapeŝto (1885). De 1891 ĝis sia pensiuliĝo (1936) li instruis en la ĉefgimnazio de Arado.
Wilhelm Meyer-Lübke
Wilhelm MEYER-LÜBKE (naskiĝinta la en Dübendorf, mortinta la  en Bonno) estis svisa romanisto kaj lingvisto. Lia onklo estis la fama verkisto Conrad Ferdinand Meyer.
Graveco
Meyer-Lübke nombriĝis inter la plej konataj lingvistoj siatempe verkante fundamentajn verkojn pri gramatiko kaj etimologio. Lia merito estas ankaŭ la apliko de atingoj de hindeŭropaj studoj al la latinida lingvaro. Inter liaj verkoj ege furoris Romanisches etymologisches Wörterbuch (1911-1920), kritika manlibro pri dialektoj de latinidaj lingvoj. Ĝia valoro scienca koncerne la vorttrezoran superrigardon de la kompleta latinida lingvofamilio eĉ hodiaŭ daŭras.
Fonto
Mario Frasa: "Meyer-Lübke, Wilhelm", ĉe: Dizionario storico della Svizzera, (tie ĉi interrete)
10130 Ardre
10130 Ardre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda paroko Ardre ĉe la orienta bordo de Gotlando. Du instruantoj de Upsalo malkovris tie belegajn plaĝojn je la komenco de la 20-a jarcento, kaj de tiam la vilaĝo Ljugarn fariĝis populara somera banurbo.
Islamo en Kubo
Islamo en Kubo estas minoritata religio de la lando, ĉar ĉefaj komponantoj de la kuba nacio (la hispanoj, afrikanoj kaj ĉinoj) sekvis aliajn religiojn.
-263
En la jaro 263 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Islamo en Kubo
Moskeo de Abdallah
En la strato Oficios 18 en Havano troviĝas la moskeo Abdallah — sola en Kubo. La loko estis elektita ne hazarde. Temas pri malnova konstruaĵo kie de 1689 ĝis 1774 troviĝis Colegio de San Ambrosio. En la 1940-aj jaroj la domon posedis riĉa arabo kaj ĝi ricevis la nomon Casa de los Árabes (Araba domo). En 1983 ĝi oficiale malfermiĝis kiel muzeo kaj kulturcentro laŭ adreso Oficios 12 kaj post restaŭrado de la apuda konstruaĵo translokiĝis al Oficios 16.
Kataro donacis 40 mil dolarojn por rekonstrui ĝin, tamen eĉ poste ĝi funkciis nur kiel loko por vendreda preĝado. En 2015 danke al subteno de Saud-Arabio estis establita tiu ĉi moskeo, kie ĉiuvendrede kolektiĝas 150-200 preĝantoj.
Devil's Doorway
Devil's Doorway ("La sojlo de la diablo") estas usona vakera filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Anthony Mann. Devil's Doorway estis originale filmita en la angla lingvo. Ĝi temas pri indiano, kiu revenas kiel heroo el la Usona enlanda milito.
La filmo entute daŭras 84 minutojn.
8923 Yamakawa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hiroshi Yamakawa, projektisto de interplanedaj trajektorioj kaj de misioj ĉe la Instituto de Kosmo kaj Kosmonaŭtika Scienco (japane: 宇宙科学研究所). Li laboris por la misio Hajabusa (tiam nomita MUSE-C), ĉefe en ties frua fazo. Li estas nun estro de studoj por la MMO merkura orbitilo, planita kiel unu el la kosmoŝipoj por la internacia ESA-ISAS misio BepiColombo al Merkuro.
Fernand Pelloutier
Fernand-Léonce-Émile Pelloutier (naskiĝis la 1-an de oktobro 1867 en Parizo, mortis la 13-an de marto 1901 en Sèvres) estis franca anarkiisto (anarkisindikatisma).
Li estis la estro de laborista konsilantaro Bourses du Travail, grava franca sindikata organizo, el 1895 ĝis sia morto en 1901. Li estis sukcedita de Yvetot. En 1902, la Bourses du Travail eniris en la Confédération Générale du Travail.
La teorioj de Pelloutier estis escepte gravaj por la movado de Revolucia Sindikatismo en Italio kiu aperis ĉirkaŭ la fino de la 19a jarcento, kaj li estis fonto de grava influo tiukadre por Georges Sorel.
Baie-D'Urfé (exo)
Baie-D'Urfé estas stacio de sur linio exo1 - Vaudreuil-Hudson, situanta en Baie-D'Urfé. La nuna stacio estis malfermita en 1972.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Berg am Laim)
La preĝejo de Sankta Mikaelo en Berg am Laim estas iama ordena kaj nuna paroĥa preĝejo en (nuna) Munkeno. Ĝi estas unu el la plej gravaj kaj belaj preĝejoj de la urbo kaj estas konsiderata ĉefverko de rokoko en suda Germanio.
Antaŭhistorio
La anoj de la ordeno kaj de la arki-fratularo de Sankta Mikaelo, fonditaj en Berg am Laim, kunvenis por diservoj en la kapelo de la tiama kasteleto Josephsburg. La fratularo tiam estis tre konata kaj havis 100.000 membrojn en 50 filioj. Clemens August la 1-a, princo-elektisto kaj episkopo de Kolonjo kaj filo de Maximilian la 2-a Emanuel de Bavario, deziris, ke la ordeno havu vere pompan kaj reprezentivan preĝejon; tial li igis konstrui tian en sia senjorio (Hofmark) Berg am Laim, tiutempe ekster Munkeno. Eble la rivaleco al apuda Munkeno rolis en la elekto de la loko.
Konstruado
La konstruado daŭris de 1737 ĝis 1751. En 1738 oni metis la fondoŝtonon. Por havi spacon oni detruis la mezan parton de kastelo Josephsburg; restis tamen la flankaj aloj.
La preĝejo estis intencata ne nur kiel baza preĝejo de la ordeno de Sankta Mikaelo kaj la arki-fratularo de Sankta Mikaelo, sed ankaŭ kiel kortega preĝejo. La konstruadon direktis Johann Michael Fischer, bavaria-princ-kolonja arĥitekto kaj konstruisto; lian nomon portas la placo antaŭ la preĝejo, la sola, kiun li konstruis. La abundan uzon de konko-ornamaĵoj eble influis François de Cuvilliés, kiu estis inspektoro de la konstruado.
La plafonajn pentraĵojn kaj stukaĵojn verkis Johann Baptist Zimmermann, kortega stukistoj kaj pentristo, en 1743 kaj 1744. La internon krome ornamas la altarego kun bildo de la arkianĝelo Mikaelo, de Johann Andreas Wolff, kaj lignotajlaĵoj de Ignaz Günther kaj Johann Baptist Straub.
La interna spaco estas klare dividita al tri partoj:
Plua evoluo
Kiam en 1801 la princ-elektista episkopejo Kolonjo estis dissolvita, Berg am Laim iris sub la regadon de Bavario. Dum la sekularigo en 1802 la ordena hospico estis fermita; sed restis la ordeno kaj la fratularo. Por konservi la preĝejon, sed tamen redukti la influon de la ordeno, la bavara reĝo Maximilian la 1-a decidis en 1806, ke la preĝejo iĝu paroĥa preĝejo, anstataŭ la ĝistiama preĝejo de Sankta Stefano, kaj ke la paroĥestro oficu kiel estro de la fratularo. En la norda alo de la ordenaj konstruaĵoj oni instalis paroĥejan lernejon.
La Berg am Laim iĝis kvartalo de Munkeno. La ordeno, jam en 1837 transformita al pro-merita ordeno, estis nuligita dum la revolucio de 1918. La fratularo ankoraŭ ekzistas, sub la gvido de la paroĥestro. La paroĥo estas la plej granda katolika komunumo de Munkeno, kun ĉ. 10.000 fideluloj.
Fine de la dua mondmilito, la, artilerio forte damaĝis la preĝejan navon, sed eblis baldaŭ ripari la damaĝon. Inter 1978 kaj 1982 okazis funda restaŭrado de la konstruaĵo. Pliaj riparoj ankoraŭ okazas kaj dumtempe malhelpis la ceremonian uzon de la preĝejo; la ĝi estis remalfermita per sankta meso okaze de la festo de Sankta Mikaelo (29-a de septembro).
Ĉirkaŭaj stratoj
Jenaj proksimaj stratoj kaj placoj ricevis nomojn rilatajn al la konstruado de la preĝejo:
Harold Wellman
Harold WELLMAN (1909-1999) estis unu el la plej novenkondukemaj kaj influaj nov-zelandaj geologoj de la dudeka jarcento.
Agado
Wellman naskiĝis en Anglio kaj iris al Nov-Zelando en 1927 kun sia familio. Ili reiris al Anglio en 1928 sed li restis en Nov-Zelando. Li konsideris sin novzelandano.
Li interesiĝis pri geologio ek de frua aĝo. Li komencis sian karieron lernante pri termezurado. Dum la granda depresio en la 1930aj jaroj li fariĝis senlabora kiam bankrotis la kompanio por kiu li laboris. Tiam li iris al la okcidenta marbordo de Sudinsulo por serĉi oron. Li minis iom da oro sed ne fariĝis riĉa.
En 1935 li komencis labori por Geological Survey (geologia termezurado),branĉo de la ministrejo por scienca kaj industria esplorado, kaj studis geologion ĉe la universitato en Wellington. Li esploris grandajn partojn de Sudinsulo por solvi tre diversajn problemojn. Wellman kaj Willett en 1942 publikigis referaĵon en kiu ili priskribis la Alpan Faŭlton. La Alpa Faŭlto evidentiĝis kiam Geological Survey kunmetis diversajn informojn por desegni geologian mapon de Nov-Zelando kaj publikigis ĝin en 1947. En 1948 Wellman konstatis ke la Alpa Faŭlto estis moviĝinta 480 kilometrojn laŭlonge de la faŭlto je meza rapido 30 mm jare. Antaŭ tiu tempo geologoj kredis ke ĝi moviĝis ĉefe vertikale, kaj tiutempe multaj ne akceptis la konstaton de Wellman.
En 1957 Wellman fariĝis universitata lekciisto en Wellington. Li estis fortika viro kaj pasis longajn periodojn en malebenaj kaj montaj lokoj for de urboj, kun kunlaborantoj aŭ studentoj kiujn li instruis kaj helpis. Li gvidis esplorgrupojn en Nov-Zelando kaj en Antarkto.
En 1965 Wellman vojaĝis kun sia edzino tra Azio, de Srilanko, Barato, tra Sovetio kaj aliaj landoj al Eŭropo. Survoje li mapis multajn faŭltojn, helpate de fotoj kaptitaj per aviadilo, kaj montris ke kelkaj el ili signife moviĝas laŭlonge de la faŭlto, ne nur vertikale. En la 21a jarcento oni povas vidi tiujn faŭltoj en fotoj kaptitaj per sputniko.
La teorio de Plattektoniko evoluis en la 1960aj jaroj. Wellman kontribuis al tio. La Alpa Faŭlto troviĝas ĉe la rando inter la Pacifika Plato kaj la Aŭstralia Plato. Wellman kontribuis al multaj diversaj fakoj dum 50 jaroj: fosilioj, karbo, mineraloj, stratigrafio, faŭltoj, seismologio, plattektonismo.
Originala Esperanta Bildvortaro
Originala Esperanta Bildvortaro, redaktita de Sylla Chaves eldonita en 1993 de Esperanto-Asocio de San-Paŭlo en San-Paŭlo, (Brazilo), estas ilustrita vortaro kun ampleksa glosaro. 170p. 21cm. Tri mil bildigitaj vortoj, elektitaj kaj ordigitaj por maksimume internacia utileco.
Ĝi estas aranĝita laŭ la specifaj uzoj kaj bezonoj de nia internacia samideanaro. En ĝi estas 92 bildpaĝoj, kun preskaŭ 3000 bildigitaj vortoj, facile troveblaj pere de du gravaj helpiloj:
La homa korpo, vestaĵoj, bestoj, plantoj, manĝaĵoj, hejmaj objektoj, ludoj, sportoj, muziko kaj pluraj aliaj temoj estas ĉi tie abunde kaj varie priskribitaj per klaraj bildoj, sen naciaj tendencoj en ilia elekto. Eĉ en la en-bildaj tekstoj klare vidiĝas, ke ni estas fakte en Esperantujo. Kaj aldone, prezentiĝas ok paĝoj da gravaj vortlistoj, kiel ekzemple la Esperantaj korelativoj kaj nombra sistemo, kaj plurlandaj moneroj kaj mezurunuoj.
Ekvilibra pligrandigo de la uzenda vortprovizo estas unu el la ĉefaj celoj de ĉi tiu libro, speciale taŭga por lernantoj kaj komencantoj verkistoj. Sinonimoj ĉi tie aperas abunde, kun indiko pri oficialeco kaj uzateco.
Tre malofte, en iu ajn lingvo, troviĝas tiom da helpo por la vort-serĉanto en unu sola malgranda kaj ne teknika vortaro.
Courchavon
Pri la komunumo
Courchavon estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 305 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Courchavon situas nordokcidente de la distriktĉefloko Porrentruy ĉe la bordo de la rivero Allaine. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝeto Mormont. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,23 km², de kiuj pli ol la duono, nome 60%, estas kovritaj de arbaro, 33% servas por agrikulturo kaj 2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Courchavon limas en nordo al Basse-Allaine, en oriento al Coeuve, en sudo al Porrentruy, kaj en okcidento al Bure.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la trafikriĉa kantona ĉefvojo A6 de Porrentruy al Boncourt kaj pluen al Francio. En 2012 estos malfermita la sekvo de la svisa aŭtovojo A16 de Porrentruy kaj la komunumo ricevos propran alirejon al la aŭtovojo unuflanke kaj estos senŝarĝita de la transirtrafiko aliflanke. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la fervojlinio de Porrentruy al Delle. De Courchavon kondukas ankaŭ fervojlinio al la armilejo de Bure, kiu tamen estas uzata nur por armeaj transportoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Courchavon datiĝas el la jaro 1279 kiel Corchavon. Ek de la 13-a jarcento Courchavon estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. En la 16-a jarcento ĝi estis atribuita al la majorejo Courtedoux de la princepiskopa voktejo Ajoie. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Courchavon apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Courchavon apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.
Internacia Jardeko por Kulturo de Paco kaj Senperforto por la Infanoj de la Mondo
La Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj proklamis la unuan jardekon de la 21a jarcento kaj de la tria jarmilo, nome la jarojn 2001 ĝis 2010, la Internacia Jardeko por Kulturo de Paco kaj Senperforto por la Infanoj de la Mondo. Tio sekvis rezoluciojn pri la Internacia Jaro por la Kulturo de Paco kaj la Internacia Tago pri Paco.
La agadplano por la jardeko proponas ok sferojn de agado en kiuj labori por la antaŭenigo de la kulturo de paco:
Je la 29a de novembro 2000, la Ĝenerala Asembleo decidis doni al Unesko la respondecon kunordigi "la agadojn de la organizaĵoj de la sistemo de la Unuiĝintaj Nacioj por progresigi kulturon de paco, kaj interlabori kun aliaj organizaĵoj rilataj al tiu afero." En 2009, la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj, en rezolucio pri la Internacia Jardeko por la Progresigo de Kulturo de Paco kaj Senperforto por la Infanoj de la Mondo, aprobis la daŭrantan laboron de la Novaĵreto Kulturo de Paco kiel grava parto de la daŭranta atento de la Unuiĝintaj Nacioj al kulturo de paco.
NGC 3987
NGC 3987 (aliaj indikoj — UGC 6928, MCG 4-28-99, ZWG 127.110, IRAS11547+2528, PGC 37591) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de asteroidoj (84001–85000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 84001 al 85000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.
Yasuaki Oshima
Yasuaki Oshima (大島 康明, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Tokushima Vortis kaj Giravanz Kitakyushu.
-287
En la jaro 287 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Naskiĝoj
Arkimedo (jaro ne certa; proksimume -287); helena matematikisto
Mortoj
Teofrasto (jaro ne certa; proksimume -287): helena filozofo
12671 Thörnqvist
12671 Thörnqvist estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la svedan kantiston kaj kanzonverkiston Owe Thörnqvist, kiu verkis multenombrajn kazonojn, multaj pri la vivo en Upsalo, kie li naskiĝis. Li estas unu el tiuj, kiuj enkondukis la rok-muzikon en Svedion.
1027 Eskulapio
1027 Eskulapio estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.