cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Körösladány)
Historio
La unua mencio pri la paroĥo okazis en 1222. Dum dominado de turkoj la tiama vilaĝo senhomiĝis, sed ekde 1712 kalvinanoj alvenis, baldaŭ ankaŭ katolikoj. Ili konstruis kapelon en la kastela parko en 1783, post 3 jaroj la paroĥo estis reestablita. Anstataŭ la kapelo la nun videbla kirko estis konstruita en 1822. Ĉirkaŭ 1870 la orgeno estis kreita. La konstruaĵo estis pligrandigita en la fruaj 1910-aj jaroj, renovigita en 1960.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en parko. La fasado estas simetria, kaj 4 reliefantaj kolonoj tranĉas la fasadon al 3 partoj. La 4 kolonoj tenas timpanon. En la meza parto la enirejo funkcias, pli supre estas ronda fenestro. En ĉiuj partoj reliefaj skulptaĵoj estas videblaj. Plej supre meze la kvadrata turo altiĝas. La ĉefnavo havas krucnavon, kiun la rektangula absido fermas. Sakristio ankaŭ ekzistas.
Kermeso okazas septembre.
Litorina Maro
Litorina Maro estis saleta akva marbaseno en la Balta Maro depresio antaŭ proksimume 7500-4000 jaroj, kiam la altiĝo de la marnivelo restarigis la ligon de la Lago Ancilus kun Atlantiko kaj pli sala akvo fluis en ĝin tra la nuna Kategato.
La Faurie
(jen france, okcitane La Fauria) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Litorina Maro
La maro ekzistis en la atlantikaj kaj subborealaj klimataj periodoj kaj havis varman kaj humidan klimaton komence de sia ekzisto kaj varman kaj relative sekan klimaton fine. La Balta Maro poste estis formita de la Litorina Maro. La nomo de la maro estas derivita de la heliko Littorina littorea kiu vivas tie.
Historio
Litorina maro ne havas precizajn tempolimojn, ĝi evoluis iom post iom kaj estas kutime difinita kiel maro, kies akvonivelo estis pli alta kaj la akvo pli sala ol antaŭ kaj post la antaŭaj etapoj. Tamen ekzistas ankaŭ aliaj opinioj, ekzemple, ke la Litorina Maro ne estas ĝusta termino kaj ke la Balta Maro komenciĝas tuj post kiam Lago Ancilus kuniĝas al la oceano sen mezaj etapoj. Ĝi estis priskribita kiel sendependa stadio en la historio de la Balta Maro ekde la fino de la 19-a jarcento.
Antaŭ ĉirkaŭ 9000 (laŭ aliaj fontoj, 10 000) jaroj, mondvarmiĝo kaŭzis degelon de grandaj kvantoj de glaĉeroj en la Arkto kaj Antarkto, kaj la oceanaj niveloj altiĝis. La sala akvo inter nuna Danio kaj Svedio trarompiĝis al la dolĉakva Lago Ancilus en la loko de la nuna Balta Maro. La akva interŝanĝo komenciĝis. Komence, la akvonivelo en la lago Ancilus estis plurajn metrojn pli alta kaj la drenaĵo formiĝis ĉefe direkte al la oceano, sed la oceannivelo konstante altiĝis je 2-2,5 centimetroj jare kaj post kelkaj jarcentoj, pli granda enfluo de sala akvo komencis en la iaman lagon.
Antaŭ proksimume 8,500 jaroj, la Øresund markolo iĝis sufiĉe profunda kaj larĝa por la kvanto de sala akvo en la Balta baseno por iĝi signifa. Tiu ĉi stadio ofte estas nomita la Mastogloia Maro, sed kelkaj verkintoj atribuas ĝin al la Litorina Maro. Marnivelo kontraŭ la tero estis tiam en la plej multaj lokoj iomete pli alta ol ĝi estas nun, sed ĝia pliiĝo komencis malpliiĝi kaj praktike ĉesis en la sekvaj jarmiloj, kaj la ofta terlevo en la regiono iom post iom preterpasis ĝin.
Kiel en la moderna Balta Maro, la saleco de la Litorina Maro malpliiĝis de okcidento al oriento de 20‰ en la regiono de la Dania markoloj ĝis 5‰ en la orienta parto de la Finna golfo. En la sudo de la baseno (en la Golfo de Gdansko), saleco pliiĝis de 9‰ komence de la Litorina stadio ĝis 17‰ dum la maksimuma salecperiodo. Sala akvo eniris la nordajn akvojn iom poste, tamen eĉ en la norda parto de Botnia Golfo la saleco atingis 8‰ (en nia tempo - 2‰).
Antaŭ 6,000 jaroj, saleco komencis malpliiĝi pro pluraj faktoroj: la levado de lando reduktis la enfluon de atlantikaj akvoj, la klimato iĝis pli malvarmeta, kaj la regiono ricevis pliiĝon de precipitaĵo. Antaŭ ĉirkaŭ 4500 jaroj, la areo de la maro estis ankoraŭ 26,5% pli granda ol ĝi estas hodiaŭ, kaj la akvokvanto en ĝi estis duoble pli granda. La transiro de la maro al la Balta Maro estas taksita de iuj antaŭ 4400 jaroj, el aliaj fontoj antaŭ 2750 jaroj.
Ĉe la fino de la Litorina stadio, la plej multaj el la modernaj baltaj marbordaj pejzaĝformoj estis formitaj, kiel ekzemple lagunlagoj, marbordaj kaj enlandaj dunoj.
Homoj vivantaj ĉirkaŭ la maro en tiu tempo plejparte vivis en la mezolitika stadio de evoluo, kio permesis al ili fiŝkapti sur la marbordo kun ekzistantaj fiŝkaptaj iloj.
Forest-Saint-Julien
(jen france, okcitane Forest Sant Julian) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Nordoriento de Bahio
La mezoregiono  (Nordeste Baiano) estas unu de sume sep mezoregionoj de la brazila subŝtato de Bahio. Ĝi enhavas 60 municipojn kuniĝantaj en 6 mikroregionoj. Formale la mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile. Laŭ la stato de en la mezoregiono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun, la lastaj tri en la najbara subŝtato Serĝipo.
La Fare-en-Champsaur
(jen france, okcitane La Fara de Champsaur) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Nordoriento de Bahio
Mikroregionoj
Esperantlingvaj tekstoj pri ĉiuj ses mikroregionoj ankoraŭ ne ekzistas, tial alidirektiloj provizore montras ĉi tien kaj la mikroregionaj nomoj skribiĝas klinite.
Fouillouse
(jen france, okcitane Folhosa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Sudo de Bahio
La mezoregiono  (Sul Baiano) estas unu de sume sep mezoregionoj de la brazila subŝtato de Bahio. Ĝi enhavas 70 municipojn kuniĝantaj en 3 mikroregionoj. Formale la mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile. Laŭ la stato de en la mezoregiono vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Mikroregionoj
Esperantlingvaj tekstoj pri ĉiuj tri mikroregionoj ĝis nun ne ekzistas, tial alidirektiloj provizore montras ĉi tien kaj la mikroregionaj nomoj skribiĝas klinite.
Agentejoj de la Eŭropa Unio
La Agentejoj de la Eŭropa Unio estas instancoj regataj de publika juro kun propra jura personeco aparta de la ĉefaj eŭropuniaj institucioj (Komisiono, Parlamento, Konsilio de Ministroj, ktp.). Ili estis kreitaj kun la celo de geografia malcentralizo kaj la malkoncentriĝo de iuj teknikaj aŭ sciencaj taskoj de la Eŭropa Unio.
Historio
Kun la apero de la novaj kolonoj de la Eŭropa Unio, tria grupo de agentejoj estis kreita de 2003.
Kun la validiĝo de la Lisbona Traktato la 1-an de decembro 2009, la kolona strukturo de la Eŭropa Unio malaperis. La kategoriigo de agentejoj laŭ la kolono, al kiu ili apartenas, ankaŭ malaperis.
Ĉar la agentejoj estis kreitaj laŭ-kaze laŭ la specifaj bezonoj de la Eŭropa Unio, ilia funkciado ne estas tre normigita. En 2012, Eŭropa Unio adoptis ĝeneralan orientiĝon por harmoniigi la agentejojn, plifortigi ilian koherecon kaj ilian efikemon. Fine, tiuj reguloj devus precipe influi la nomojn de agentejoj.
Buĝeto
La totala buĝeto de la agentejoj (ĉiuj kategorioj kombinitaj krom CRU/SRB) sumiĝis al 4,2 miliardoj da eŭroj en 2018 (kompare kun 3,5 miliardoj da eŭroj en 2017).
Plenumaj Agentejoj
Temas pri instancoj respondecaj por plenumi iujn taskojn rilate al Komunumaj politikoj. Ilia ĉefsidejo estas aŭ en Bruselo aŭ en Luksemburgo.
Esparron
Esparron interalie povas rilati al la komunumoj
Hnojník
Hnojník (Gnojnik, Hnoinik) estas municipo en Ĉeĥio etendiĝanta sur rivero Stonávka kaj situanta en distrikto Frýdek-Místek en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie. Proksimume 11 % de loĝantaro kreas pola minoritato.
Historio
Kun efikeco de la 1-a de julio 1990 el municipo Hnojník elmembriĝis partoj Dolní Tošanovice, Horní Tošanovice, Řeka, Smilovice, Střítež, Třanovice kaj Vělopolí kaj kreiĝis el ili memstaraj municipoj.
Furmeyer
(jen france, okcitane Furmeier) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Valo san-franciska de Bahio
La mezoregiono  (Vale São-Franciscano da Bahia) estas unu de sume sep mezoregionoj de la brazila subŝtato de Bahio. Ĝi enhavas 27 municipojn kuniĝantaj en 4 mikroregionoj. Formale la mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile. Laŭ la stato de en la mezoregiono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Mikroregionoj
Esperantlingvaj tekstoj pri ĉiuj kvar mikroregionoj ankoraŭ ne ekzistas, tial alidirektiloj provizore montras ĉi tien kaj la mikroregionaj nomoj skribiĝas klinite.
La Freissinouse
(jen france, okcitane La Fraissinosa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ), okcidente de la urbo Gap. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Kamil Bednář
estis ĉeha verkisto, tradukisto, poeto kaj eldonisto. Li naskiĝis la 4-an de julio 1912 en Prago kaj mortis en aĝo de 59 jaroj la 23-an de majo 1972 en Mělník.
En Esperanto de li aperis:
Tussenwater (metroo de Roterdamo)
Tussenwater estas stacio de la metroo de Roterdamo en la distrikto Hoogvliet de Roterdamo. La stacio estas priservata de kaj, kiuj iras kune en okcidenta direkto al Spijkenisse kaj deflankiĝas en orienta direkto.
Orbaneja Riopico
Orbaneja Riopico [orbaNEĥa rioPIko] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos. La municipo enhavas la loĝlokon Quintanilla-Riopico.
Geografio
Ĝi distas 10 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Orbaneja Riopico formis parton de la Alfoz y Jurisdicción de Burgos en la partido de Burgos, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos inter 1785 kaj 1833. Estis jurisdikcio de abatlando dependa de la Monaĥejo de Sankta Petro de Kardenjo kiu nomumis vicurbestron.
Bohdan Urbankowski
Bohdan Jerzy URBANKOWSKI, pseŭdonomoj: Obserwator, Czejmnic, Wrzesiński (naskiĝis la 19-an de majo 1943 en Varsovio, mortis la 15-an de junio 2023 samloke) estis pola poeto, eseisto, dramisto kaj filozofo.
Vivo
En 1945 trafis al Bytom, kie komenciĝis lia literatura kreado. Kiel lernanto de liceo organizis Klubon de Artistoj Anarkistoj. Post abituro revenis al Varsovio. Studojn pri la pola lingvo kaj filozofio finis en Varsovia Universitato kiel doktoro pri homa scienco. Lia disertaĵo "Dostojewski – dramat humanizmów” (Fjodor Dostojevskij - dramo de humanismoj) estis dufoje eldonita en 1978 kaj 1994.
Kreinto kaj teoriulo de la movado Nova Romantikismo
Karel Horký
estis ĉeha ĵurnalisto, verkisto, poeto, dramaturgo, redaktoro, literaturkritikisto kaj eldonisto. Li naskiĝis la 25-an de aprilo 1879 en Ronov nad Doubravou, Bohemio, Cislajtio, Aŭstrio-Hungario, kaj mortis en aĝo de 85 jaroj la 2-an de marto 1965 en Prago.
En Esperanto de li aperis:
Esparron (Hautes-Alpes)
Esparron (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Arsena triklorido
Arsena (III) klorido aŭ arsenoza triklorido estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la arsena (III) hidroksido kaj klorida acido. Arsena (III) klorido estas solvebla en alkoholo, etero, klorida acido, bromida acido kaj kloroformo kaj reakcias kun la akvo. Arsena (III) klorido prezentas tri klorajn jonojn ligitajn al arsenatomo. Ĝi konsistas je 1 arsenatomo, 3 kloratomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
3-Undekanono
3-Undekanono aŭ 3-okso-undekano estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propanalo kaj klorooktano. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, nesolvebla en akvo. 3-Undekanono posedas 11 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 3-Undekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de gustigaĵoj kaj diluaĵoj.
Arsena triklorido
Kiel en la kazo de multaj aliaj elementoj, la buŝa tokseco de arsenaj komponaĵoj varias laŭ sia oksidiga stato, ĝenerale, la plej stabila natura oksida stato de la elementoj. Kio kutime trovita en la grundo kaj akvo, tio estas la malplej toksa. Tio estas la kazo de la arseno. La normala oksidiga stato renkontata en la grundo kaj verŝajne en la akvo estas la As(V). Natura arseniato povas tamen reduktiĝi al la pli toksaj As(III) formo per varmigo aŭ per la ago de certaj algoj kaj ŝimoj. Ne estas dubo pri la tokseco de arsenatoj kaj arsenaĵoj, plejmulto el la arsenaj pesticidoj kaj herbicidoj enhavas arsenon en la +3 oksida stato.
Barrio
Intrigo
Javier, Manuel kaj Raimundo estas amikoj kaj kolegoj de mezlernejo. Ili estas adoleskuloj (nek plenkreskuloj nek infanoj), en aĝo en kiu oni parolas multe pri junulinoj sed malmulte kun ili mem. Ili kunhavas ankaŭ la vivon en la malriĉa kvartalo, la someran varmon kaj multajn problemojn. Protagonisto estas la kvartalo mem, de grandaj domblokoj el briko kaj malagrabla arkitekturo. Unu el ili estas picliveranto kiu ne disponas de motorciklo kaj devas fari la taskon piede aŭ buse. Alia suferas batadon el la patro. Dume milionoj da loĝantoj de la grandurbo forferias al marbordo. La triopo vidas tion nur el montrofenestro de vojaĝagentejo, de kie oni ŝtelas figuron de reklambelulino. Unu el la triopo venkas en loterio kaj ricevas grandiozan akvoskoteron, sed ili ne povas transporti ĝin nek veturi al lago, maro ktp., do oni lokigas ĝin ĉetrotuare kaj la amikoj rigardas ĝin.
Komentoj
La filmo ricevis tri Goja-premiojn plus kvar pliajn nomumojn, Arĝentan Konkon en la Donostia Kinfestivalo kaj plurajn aliajn premiojn kaj nomumojn.
La filmadon oni faris en Madrido.
28344 Tallsalt
Nomo
Ĝia nomo honoras Verna Tallsalt, instruistinon en elementa lernejo de la Navaha Nacio. Ŝi havas magistron en Dulingva Multkultura Eduko kaj partoprenas al la edukaj programoj STEM kun la Universitato de Norda Arizono, Diné College kaj la NASA. Verna servis en la Konsilantaro de la Observatorio Lowell kaj estas aktiva kiel indiĝena kultura konsilistino.
L'Épine (Altaj Alpoj)
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
2-Undekanono
2-Undekanono aŭ metila nonila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dekanalo kaj klorometano. Ĝi estas blanka aŭ flava, brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo. 2-Undekanono posedas 11 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon kaj 1. 2-Undekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de rodenticidoj kaj diluaĵoj. 2-Undekanono nature ĉeestas en diversaj bakterioj derivataj el toksaj volatilaj organikaj kombinaĵoj, tiel kiel la Fusarium oxysporum f.sp. cubense, kiu kaŭzas la Panaman malsanon, kaj atakas la bananarbaron.
Jackbox Ludaro
Jackbox ludaroj (aŭ Jakobujaj ludaroj) estas serio de videoludoj eldonita de la firmao Jackbox Games por diversaj platformoj. Ekde 2014, la firmao eldonis preskaŭ unu ludaron jare. Ĉiu ludaro enhavas po kvin ludoj intencitaj por ludado en grandaj grupoj. Eblas ludi ilin sidante en la sama ĉambro, per tujmesaĝiloj kiuj permesas kundividi ekranon, kaj per elsendfluiloj kiel ekzemple Twitch.
Speciala eco de la ludoj estas, ke la ludantoj ne bezonas ludkonzolojn, sed regas la ludon per siaj karestelefonoj aŭ tabulkomputiletoj.
Historio
La studio, antaŭe konata kiel Jellyvision Games, dum la 90-aj jaroj havis grandajn sukcesojn pri sia serio da "You Don't Know Jack" komputilaj kvizludoj. Tiu ludo ankaŭ inspiris la nunan nomon de la ludstudio. Ekde 2011, la studio unue eldonis rekreon de sia origina sukcesa ludo, ĉifoje ludebla per ludkonzolo, kaj poste aliajn ludojn kiuj ludeblis per poŝtelefono aŭ Facebook.
La unua Jakobuja ludaro aperis en 2015. Dum KOVIM-19 pandemio, la ludaroj ricevis rekreskintan atenton pro ĝia taŭgeco ludi kun amikoj kaj resti en kontakto interrete dum fizika izoliĝo.
Lingvaj versioj
La originala lingvo de la ludoj estas la angla. Dum 2020 eldoniĝis multlingva versio de la sukcesa ludo Quiplash sub la nomo Quiplash 2 Interlashional, ludebla en la germana, angla, franca, itala kaj hispana lingvo. Je la 30a Junio 2022 aperos kvinlingva versio de tri konataj ludoj sub la nomo Jackbox Party Starter.
Krome, ekzistas multaj neoficialaj tradukoj kreitaj de aktiva teamo de volontuloj. Ekzistas tiaj tradukoj al la germana, la rusa, la hispana, la katalana kaj la hispana. Kvankam la tradukoj ne estas oficialaj, pluraj tradukteamoj konstatas, ke ili kunlaboras kun Jackbox Games por realigi la tradukojn.
En Esperanto ekzistas ĝis nun du neoficialaj tradukoj. Estas planata traduki pliajn ludojn kaj la tradukteamo bonvenigas pliajn volontulojn.
Arsena pentaklorido
Arsena (V) klorido aŭ klorido de arseno (V) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la arsena (V) hidroksido kaj klorida acido. Arsena (V) klorido estas senkolora toksa gaso kiu reakcias kun la akvo. Arsena (V) klorido prezentas 5 klorajn jonojn ligitajn al arsenatomo. Ĝi konsistas je 1 arsenatomo, 5 kloratomoj, kaj estas malstabila kunmetaĵo.
Quintanaortuño
Quintanaortuño [kintanaorTUnjo] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos. La loknomo Quintanaortuño estas etimologie komprenebla kiel Bieno de Ortuño, alude al iama loĝanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 5,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 274 loĝantojn. Ĝi perdis 150 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperis ilin pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 12 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Marteno, la ponto super la rivero Ubierna kaj la ruinoj de la turo.
4-Undekanono
4-Undekanono aŭ propila heptila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la butanalo kaj kloroheptano. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, malmulte solvebla en akvo. 4-Undekanono posedas 11 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 4-Undekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj diluaĵoj.
Familia
Intrigo
Santiago (Juan Luis Galiardo) komencas la tagon de sia 55a datreveno ĉirkaŭita de abunda familio, kiu montras al li amon kaj havigas al li donacojn. Ĉiuj atendas lin en la kuirejo por kanti al li la tipan datrevenan kanton. Sed io ne bone iras: al Santiago ne plaĉas la donaco de sia plej jun filo, ne kredas lin, kiam tiu asertas, ke ja li amas lin, pro kio la patro krias kaj maldungas la filon. Kolere li postulas alian junan filon, kiu ne estu dika, ne uzu okulvitrojn kaj se eble similu al li almanaŭ iom.
Laŭlonge de la horoj, oni malkovras, strangajn aferojn en tiu supozita familio: la filoj ne estas veraj fratoj, fremda virino subite aliĝas al la familio... Iom post iom evidenta, ke Santiago estas solulo kiu, por mildigi la solecon de la datreveno, dungis grupon de aktoroj por ke ili ŝajniĝu liaj familianoj.
La agado okazas dum la 24 horoj de la tago en ununura scenejo, nome ĉaledo de ĉirkaŭurbo.
La Grave
(jen france, okcitane La Grava) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Briançon kaj al la kantono .
The Crystal Palace
The Crystal Palace (Kristala Palaco aŭ Vitra Palaco) estis konstruaĵo el gisfero kaj vitro konstruita en la Hyde Park, en Londono, Unuiĝinta Reĝlando, cele al la Granda Ekspozicio de 1851. Ties plano estis formata per la ĉefa navo kaj flankaj galerioj: ĝi estis 563,25 m x 124,35 m.1
Post la Ekspozicio, la konstruaĵo estis translokigita al apuda distrikto en la sudo de Londono kie ĝi restis ekde 1854 ĝis sia detruo en incendio la 30an de Novembro 1936.
La konstruaĵo estis desegnita de Joseph Paxton en 1851. La koncepto sur kiu inspiriĝis la projekto estis rekte influita per la ampleksa sperto de Joseph Paxton kiel desegnisto kaj konstruisto de forcejoj. La strukturo el fero kaj vitro de tiu konstruaĵo ŝajnis flosi en la aero por la tiamaj spektantoj. Temis pri giganta strukturo tuj falanta pro sia svelteco. Tamen estis tre firma konstruaĵo, laŭ la lastaj tiamaj teknikoj.
Stanovice (distrikto Karlovy Vary)
Stanovice (Donawitz) estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Karlovy Vary, en distrikto Karlovy Vary. Ĝi situas sur altaĵo sur la maldekstra bordo de rojo Lomnický potok, sur kiu estis en la jaroj 1973–1978 konstruita rezervujo Stanovice provizanta per trinkakvo urbon Karlovy Vary kaj la ĉirkaŭaĵon. La municipo havas kvar partojn: 2 km malproksiman Nové Stanovice, 3 km malproksiman Dražov kaj 5 km malproksiman Hlinky. Vivas ĉi tie. En la municipo troviĝas tri arkitekturaj memorindaĵoj: bienoj kun konstruaĵoj de franka tipo kun masonitaj teretaĝoj, trabfakaj etaĝoj kaj ornamitaj ŝildoj.
En la plej proksima ĉirkaŭaĵo de Stanovice troviĝas tiuj ĉi urboj: Karlovy Vary (14 km), Bečov nad Teplou (10 km), Horní Slavkov (10 km), Loket (14 km) kaj Bochov (18 km). La najbaraj municipoj estas Háje (2 km), Kolová (3 km), Březová (5 km), Teplička (3 km).
Metila karbamato
Metila karbamato aŭ C2H5NO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbamata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, karcinomogena en ratoj kaj toksa substanco. Metila karbamato ankaŭ uzatas en laboratorioj kiel analiza reakciaĵo kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj, insekticidoj kaj uretano.
Stanovice (distrikto Karlovy Vary)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Direkte al Nové Stanovice estis post la dua mondmilito malkovritaj tri tomboj kun ses viktimoj de marŝo de morto. Post fino de la milito okazis forŝovo de sudetgermanoj, kaj per tio ankaŭ granda sinko de la nombro de loĝantoj.
Proksime de municipo Stanovice okazis en la jaro 1951 interpafado. Nokte el la 14-a je la 15-a de oktobro 1951 okazis verŝajne la plej granda amasa fuĝo el komunismaj tendaroj. Dek unu malliberigitoj sukcesis fuĝi el ŝakto n-ro 14 de uraniaj minejoj de Jáchymov proksime de Horní Slavkov. La fuĝo verŝajne ne sukcesis, la duan tagon la plimulto de la fuĝintaj malliberigitoj estis kaptita aŭ pafmortigita ĉe Stanovice. El ĉirkaŭigo sukcesis eskapi nur František Čermák, kiu estis pli poste pafmortigita dum transiro de la ŝtatlimo ĉe Malacky, kaj Miroslav Hasil, kiu venis ĝis Dolní Bojanovice, kie li estis pli poste malkaŝita al Státní bezpečnost. Ne estas klare, ĉu li pafmortigis sin mem aŭ ĉu pafmortigis lin membro de StB. El la dek unu fuĝintoj supervivis nur Karel Kukal kaj Zdeněk Štich, la ceteraj estis aŭ pafmortigitaj dum la fuĝo aŭ kondamnitaj al mortpuno.
Emil Vachek
estis ĉeha verkisto, aparte sciencfikcia kaj krimromana, kaj ĵurnalisto. Li naskiĝis la 2-an de februaro 1889 en Hradec Králové kaj mortis en aĝo de 75 jaroj la 1-an de majo 1964 en Prago.
En Esperanto de li aperis:
Verkaĵoj
Lia literatura verko estas dominata de humura mallonga prozo; liaj romanoj kaj krimromanoj estas aparte influitaj de la psikoanalizo de Sigmund Freud, en kiu li ribelas kontraŭ la regantaj konvencioj de la burĝa moralo. Tiaj temoj estis kontraŭjudismo kaj prostituado. De 1926 ĝis 1931 li verkis la romantrilogion Chám Dynybyl, dum tiu ĉi periodo ankaŭ la krimromanojn Tajemství obrazárny ("La sekreto de la bildgalerio"), Muž a stín ("La viro kaj la ombro"), Zlá minuta ("malbona minuto") kun la literatura karaktero de inspektoro Klubíčko, en 1927 krome aperas la romano Bidýlko ("Alkroĉiĝejo"), la fantazia romano Pán světa ("Sinjoro de la Mondo") kaj de 1945 ĝis 1947 la dokumenta ciklo Německá válka.
Liaj krimromanoj estis adaptitaj en multajn filmojn ekde 1933, plej lastatempe en du filmoj en 2007: Muž a stín ("La viro kaj la ombro") reĝisorita de Dušan Klein kun aktorado de Miroslav Donutil en la rolo de detektivo Klubíčka, kaj en la sama jaro same Zlá minuta ("malbona minuto") reĝisorita de Pavel Kačírek, ĉefroligante Miroslav Donutil.
5-Undekanono
5-Undekanono aŭ butila heksila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la pentanalo kaj kloro-heksano. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, 0,043 g/l en akvo. 5-Undekanono posedas 11 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon kaj 1. 5-Undekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj diluaĵoj.
Guillestre
(jen france, okcitane Guilhèstra) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Briançon kaj estas la centro de samnoma kantono .
Khurĝa
Khurĝa, खुर्जा estas urbego en norda Barato, en nordokcidenta parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en distrikto de Bulandŝahr. La loknomo estas derivita de la urdua vorto kharija kun signifo: nuligita, ĉar la enspezo por tiu urbo estis rezignita pro la malbonaj agrikulturaj eblecoj.
Demografio
En 2011 loĝantoj de Khurĝa havis kun legopovo 72%, kiu estas pli alta, ol la landa averaĝo. En la 2000-aj jaroj Khurĝa atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).
Geografio
Khurĝa situas sur ebenaĵo sur averaĝa alteco de 197 m. super la marnivelo. Distrikta sidejo Bulandŝahr troviĝas 17, Granda Noida 38, Aligarh 47, Parval 51, Faridabad 55, tutlanda ĉefurbo Delhio 74, Mathurā 88, Kasganĝ 93, Ĉandausi 94, Etah 110, Agra 123, Firozabad 133, Kanpur 309, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 344, Mumbajo 1152, Kolkata 1231 kilometrojn (aere).
Historio
La historio de Khurĝa komenciĝis proksimume en la 14-a jarcento, kiam kelkaj vunditaj soldatoj decidis resti tie. Ili estis civile plejparte ceramikistoj. Komence ili kreis kun ruĝargilajn ceramikaĵojn, poste ili uzis bluan glazuron kun floraj motivoj. Nuntempe pli, ol 500 uzinoj produktas ceramikaĵojn.
Ekonomio
Khurĝa estas produktejo de ceramikaĵoj, dum mankas la infrastrukturo por industrio al la eŭropaj normoj.
Religioj
En Khurĝa la plej ofta religio estas la hinduismo (60%) kaj islamanoj (38%), iomete ĝajnismo (1%) kaj aliaj.
Eduko
En Khurĝa la plej altnivela instruado okazas en altlernejoj.
Garde-Colombe
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Khurĝa
Klimato
En Khurĝa situas en savanoklimato, kiun la musono influas. Plejparte pluvas en la musona sezono.
La Haute-Beaume
(jen france, okcitane La Bauma Auta) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono . La teritorio situas ĉe la okcidenta rando de la departemento kaj regiono, lime al la regiono Rodano-Alpoj.
Pedrosa de Río Úrbel
Pedrosa de Río Úrbel [peDROsa derioURbel] estas loĝloko kaj municipo en la okcidenta centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos. La loknomo Pedrosa de Río Úrbel estas etimologie komprenebla kiel Ŝtonejo de la rivero Úrbel, ĉar fakte la rivero Úrbel trairas la municipan teritorion.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 49,060 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 252 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
La loĝloko distas 20 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj la municipa teritorio enhavas la loĝlokojn Pedrosa (106), Lodoso (75), Marmellar de Abajo kaj San Pedro Samuel (39).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Pedrosa de Río Úrbel formis parton de la Jurisdicción de Haza de Siero en la partido de Castrojeriz, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos inter 1785 kaj 1833. Estis vicurbestro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Juliana.
Le Glaizil
(jen france, okcitane Lo Glaisiu) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis.
Juan Luis Galiardo
Juan Luis GALIARDO Comes (San Roque, provinco Kadizo, 2a de marto 1940 - Madrido, 22a de junio 2012)​ estis hispana aktoro kaj produktoro de kino, teatro kaj televido.
Biografio
En 1961 li abandonis universitatajn studojn por studi kinon, kaj dediĉi sin al sendependa teatro.
En la 1960-aj jaroj li iĝis unu de la ĉefaktoroj de la hispana kino, post kio li povis sukcesi ankaŭ eksterlande, speciale en Meksiko, kie li laboris por televido kaj kino kaj kie li ricevis en 1982 la Premion Heraldo al plej bona aktoro hispanlingva. Revene en Hispanio li fondis sian propran produktoran entreprenon Penélope Films kiu aperigis televidserion Turno de oficio (pri advokatoj) kaj filmojn kiel El disputado voto del señor Cayo de Antonio Giménez-Rico, bazita sur samnoma novelo de Miguel Delibes. Precize la televidserio Turno de oficio malfermis la evoluon de Galiardo al pli maturaj roloj. Li rompis kun sia bildo de galantulo kaj ekludis ĉiajn tipojn de roloj, el plej komediaj ĝis plej dramaj kaj de protagonistoj al duarangaj.
Inter la filmoj plej gravaj menciindas Soldadito español (1988), Guarapo (1989), Don Juan, mi querido fantasma (1990), Madregilda (1993), Familia (1996), Pajarico (1997), Adiós con el corazón (1999), Lázaro de Tormes (2000), El caballero Don Quijote (2001) kaj Miguel y William (2007). Liaj roloj en tiuj du lastaj produktaĵoj faris, ke li, kun Peter O'Toole, estas unu el nur du aktoroj kiuj ludis la rolojn de Miguel de Cervantes kaj de lia rolulo, Don Quijote de la Mancha.
Zvenigorodskaja (Rublovo-A. linio)
Zvenigorodskaja (Звенигородская) estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Rublovo-Arĥangelskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estos malfermita en 2026-2027.
Modúbar de la Emparedada
Modúbar de la Emparedada [moDUbar delaempareDAda] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 768 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 14 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la valo de la samnoma rivero Modúbar. La municipop enhavas ankaŭ la loĝlokon Cojóbar [koĤObar].
Etimologio
La origino de la loknomo Modúbar ŝajne estas rilata al araboj kiuj nomis la riveron Modúbar (en araba, مدور mudawwar, kiu signifas rondoforma​) aŭ laŭ aliaj teorioj povus deveni el antaŭromia vorto referenca al termontetoj. Pri la kromnomo Emparedada (enmurigitino), estas legendo pri riĉa sinjorino akceptita en la preĝejo post eksplodo de pesto kaj kuracita inter la muroj de la preĝejo, sed ankaŭ prie estas alternativa teorio kiu sugestas korupton de "Emperador" (imperiestro) reference al la reĝo Alfonso la 6-a.
Historio
Oni trovis arkeologiajn restaĵojn el Prahistorio en Altotero.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
La loko havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediterráneo, kiu funkciis inter 1930 kaj 1985. En la aktualo la iama fervojo estis konvertita en verda vojo.
Aktualo
Estas kverkoj sur la monto kaj poploj, salikoj kaj fruktarboj en la valo. Nuna ekonomio estas bazata sur agrikulturo (cerealoj), industrio (fabriko de miksita furaĝo en Cojóbar) kaj servoj (konstruado kaj gastado ĉefe).
Laragne-Montéglin
(jen france, okcitane L'Aranha Montaiglin) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Varmotraktado
Specoj
Metalurgiistoj ofte elpensas kompleksajn varmotraktajn programojn aŭ "ciklojn" por optimumigi la mekanikajn ecojn de alojo. En la aerspaca industrio, superalojo povas trapasi pli ol kvin varmotraktojn por akiri la deziratajn ecojn. Tial akuratego estas postulata ĉe la varmecaj kaj tempaj regiloj de la forno. La traktoj ordinare povas dividiĝi en kelkajn bazajn teknikojn.
Rekristaligo
Ĉe rekristaligo oni varmigas metalon ĝis difinita temperaturo kaj remalvarmigas ĝin laŭ rapido, kiu rezultigos rafinitan mikrostrukturon, aŭ tute aŭ parte disigante la konsistaĵojn. La malvarmigo kutime estas malrapida. Rekristaligo plej ofte uziĝas por moligi metalon antaŭ malvarma prilaborado, por plitajlebligi ĝin, aŭ por pliigi ecojn kiel elektran konduktivon.
Precipita malmoligado
Iuj metaloj estas klasifikataj kiel precipitmalmoliĝaj. Kiam oni hardas precipitmalmoliĝan alojon, la alojaj elementoj restas solvitaj, rezultigante molan metalon. Malnovigi solvaĵigitan metalon permesas, ke la alojaj elementoj difuziĝu tra la mikrostrukturo kaj kunpartikliĝu. Tiuj intermetalaj partikloj elsolvaĵiĝas kaj plifortigos la alojon. Alojoj malnoviĝas jen "nature", t.e. la precipitaĵoj ekestas je hommedia temperaturo, jen "arte", t.e. nur je altaj temperaturoj. Por iuj aplikoj, naturmalnoviĝaj alojoj povas esti konservitaj en malvarmigilo por ke ili ne malmoliĝu antaŭ pluaj prilaboroj - ekzemple, kunmetado de nitoj povas esti pli facila kiam ili estas pli molaj.
Hardado
Hardo estas rapida malvarmigo de metalo. Tio plej ofte estas farata por rezultigi martensitiĝon. Ĉe feraj alojoj la metalo ofte plimalmoliĝas, dum neferaj alojoj kutime plimoliĝas.
Malhardado
Ĵus hardita martensita ŝtalo estas malmolega sed tro rompebla por kutimaj aplikoj. Malhardo forigas tiun problemon. Kutimaj aplikoj postulas, ke oni malhardu harditajn maŝinerojn. Ĉe malhardo oni varmigas la ŝtalon sub la suba krita temperaturo (ofte inter 205˚C kaj 595˚C, laŭ la rezulto dezirata), por akirigi tenacecon. Pli altaj malhardaj temperaturoj (eble ĝis 700˚C, laŭ la alojo kaj apliko) foje uziĝas por pliduktiligo, kvankam iom da cedforto perdiĝas.
6-Undekanono
6-Undekanono aŭ 6-okso-undekano estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la heptanalo kaj butila klorido. Ĝi estas senkolora aŭ flava, brulema likvaĵo, preskaŭ nesolvebla en akvo. 6-Undekanono posedas 11 karbonatomojn, 22 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 6-Undekanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj diluaĵoj.
Lettret
(jen france, okcitane L'Estrech) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Lazer
Lazer (jen france, okcitane Lazari) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Pineda de la Sierra
Pineda de la Sierra [piNEda delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la centroriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos, foje atribuita ankaŭ al la Sierra de la Demanda. La loknomo Pineda de la Sierra estas etimologie komprenebla kiel Pinaro de la Montaro.
Geografio
Ĝia montara municipa teritorio okupas totalan areon de 68,767 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 99 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 48 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas ĉe la montaro Sierra de la Demanda, precize en la sierra del Mencilla, kie estas la iama skiejo Valle del Sol, ĉe la montopinto Mencilla (1929 msm). La municipo estas trapasata de la rivero Arlanzón, kiu fakte ekfluas je malmultaj kilometroj de la municipa teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Pineda de la Sierra formis parton de la Hermandad de Montes de Oca en la partido de Juarros, unu el dek kvar kiuj formis la komunumon Intendencia de Burgos, inter 1785 kaj 1833; estis reĝlanda jurisdikcio kun ordinara urbestro.
Háje (Kolová)
Háje (antaŭe Funkštejn, Funkenstein) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kolová en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Kolová. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 51 adresoj.
Turkomanaj Ciganoj
En Otomanaj Arkivoj estis menciitaj turklingvaj islamanoj nome Turkmenoj ciganaj de Alevismo kredo Türkmen Kıptîler, kiuj konvertiĝis al Islamo en la tempo de Ruma sultanlando kiel propra grupo de Ĥoraĥanaj romaoj dividita en kvar klanoj; ili iam venis de Anatolio kaj ekloĝis en Orienta Trakio kaj aliaj partoj en Balkanio de la Otomana Regno ankaŭ, precipe en Dobriĉ kaj Varno; kelkaj iris eĉ al Simferopolo ĉe Krimeo. La vorto Kıptî ("kopto") estis donita de la turkoj kiel sinonimoj por cigano en otomana turka lingvo. Hodiaŭ la turklingvaj islamaj Usta Millet kaj Mehter-Grupoj en Bulgario, precipe el Varno, kiuj neas tie romaan devenon, asertis esti la posteuloj de tiu tiel nomataj turkmenaj ciganoj.
Háje (Kolová)
Háje situas en katastra teritorio Háje u Karlových Var kun areo 3,17 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1536.
Ĉirkaŭaĵo
Proksime de la vilaĝo troviĝas akva rezervujo Stanovice.
La Tine (stacidomo)
La Tine estas fervoja stacidomo en Rossinière, Svislando.
Lardier-et-Valença
(jen france, okcitane Lardier) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
(97893) 2000 QV65
(97893) 2000 QV65 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Bulvar Karbiŝeva (Rublovo-A. linio)
Bulvar Karbiŝeva (Бульвар Карбышева) estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Rublovo-Arĥangelskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estos malfermita en 2026-2027.
Serebrjanij Bor (Rublovo-A. linio)
Serebrjanij Bor (Серебряный Бор) estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Rublovo-Arĥangelskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estos malfermita en 2026-2027.
Propila karbamato
Propila karbamato aŭ C4H9NO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbamata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, karcinomogena en ratoj kaj toksa substanco. Propila karbamato ankaŭ uzatas en laboratorioj kiel analiza reakciaĵo kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj, insekticidoj kaj uretanoj.
La Chaudanne-Les Moulins (stacidomo)
La Chaudanne-Les Moulins estas fervoja stacidomo en Rossinière, Svislando.
24757 Kusano
24757 Kusano estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan farmaciiston kaj Takanori Kusano. Liaj fotografioj de kometoj, lunaj kaj, nebulozoj kaj stelamasoj estas famaj pro ties beleco. Li nun servas en la estraro de la Astronomia Societo de Saga.
Palazuelos de la Sierra
Palazuelos de la Sierra [palaZŬElos delaSJEra] estas loĝloko kaj municipo en la centro de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Alfoz de Burgos. La loknomo Palazuelos de la Sierra estas atimologie komprenebla kiel Palacetoj de la Montaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,737 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 87 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste rekuperiĝis pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 30 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, kaj estas inter Cueva de Juarros kaj Villamiel de la Sierra.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Palazuelos aperis dokumentata jam en la jaro 957 kiam la monaĥejo de Cardeña ricevis la donacon de lignarbaro; la kromnomo de la Sierra ekestis uzita ekde la 14-a jarcento por distingi ĝin disde aliaj samnomaj lokoj en la areo de Burgoso.
Ĝi estis konata kiel la loko de la sep muelejoj, fakte ĉe la rivero Matanzas meze de la 18-a jarcento. Hodiaŭ el tiuj restas nur unu, nome la muelejo de Sankta Kristoforo, nun restaŭrita kaj iam komunuma, kaj uzata de la lokanoj de Palazuelos laŭvice, kaj laŭpage de najbaraj lokanoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Bartolomé.
Strogino (Rublovo-A. linio)
Strogino (Строгино) estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Rublovo-Arĥangelskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estos malfermita en 2026-2027.
Propionato
Propionatoj aŭ propanatoj estas saloj kaj esteroj de la propionata acido, organikaj kombinaĵoj prezentantaj propionatan grupon ligitan al metala aŭ alia radikala grupo. ILi rezultas el interagado de la propanata acido kun alkoholoj aŭ kloridoj, kiuj povas esti alkilaj, ciklaj aŭ aromataj derivaĵoj. En akvaj solvaĵoj ili povas esti alkalaj (ekz:natria propionato aŭ acidaj (ekz:metila propionato).
Vallahadoj
La Patrijotlaroj ankaŭ nomata Vallahadoj, ankaŭ Foutsides kaj ankaŭ Vlăhútsi, kiuj loĝas en Turkio estis Grekoj konvertitaj al Islamo dum la tempo de la Otomana imperio. Ili iam vivis en en:Sanjak de Serfiğe en Makedonio (Grekio). . Pro sia por-otoman-turka sinteno, ĉe Balkanio, ĉi tiu grupo de islamanoj estis nomitaj patriōtēs (πατριώτης) fare de la grekoj. La nomo Patriyotlar en turka signifas Vatanseverler. Ĉe la Populacia interŝanĝo inter Grekio kaj Turkio lau la Traktato de Laŭzano en 1923, ĉi tiu islama grupo estis forpelita de la grekoj, translokiĝis al Turkio kaj ekloĝis en Edirne, Lüleburgaz, Çorlu kaj Büyükçekmece en Orienta Trakio kaj Samsun kaj Manisa en Anatolio kaj aliaj urboj. La unua generacio parolis nur Patriyotça makedon-grekan dialekton, kaj ne turkan, tamen ties posteuloj parolas nur turke. .
Narodnoe Opolĉenije (Rublovo-A. linio)
Narodnoe Opolĉenije (Народное Ополчение) estas estonta stacio de la Metroo de Moskvo sur Rublovo-Arĥangelskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estos malfermita en 2026-2027.
Etila karbamato
Etila karbamato aŭ C2H5NO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbamata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo|karcinomogena en ratoj kaj toksa substanco. Metila karbamato ankaŭ uzatas en laboratorioj kiel analiza reakciaĵo kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj|insekticidoj kaj uretano.
Uretano (aŭ etila karbamato) okazas kiel natura kromprodukto en fermentitaj produktoj kiel ekzemple vino, alkoholaĵoj, jogurto, biero, pano, olivoj, fromaĝoj, kaj sojsaŭcoj. Dum uretano havas konatan kanceriologion en eksperimentbestoj, neniu tia rilato ankoraŭ estis pruvita en homoj. Alkoholo povas agi blokante la metabolon de uretano, kaj tiel ĝi povas havi protektan efikon en homoj konsumantaj alkoholajn trinkaĵojn.