cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Makroetiko kaj mikroetiko
Mikroetiko estas termino enkondukita de Paul Komesaroff en 1995 kaj prilaborita en serio de postaj verkoj,. La koncepto, kiu temas speciale pri la verkaro de filozofoj Edmund Husserl kaj Emmanuel Levinas, estas bazita sur la agnosko ke plej etikaj decidoj en la ĉiutaga vivo ne estas bazitaj sur klara racia argumento aŭ kalkulo sed pli bone okazas laŭ kontinua fluo de rilatoj kaj dialogoj. Ofte la procezoj de mikroetikaj juĝoj estas intuiciaj kaj povas eĉ esti neagnoskita en la momento. Estas la akumulado de nefiniaj mikroetikaj momentoj kio komponas la grand-skale etikajn mediojn en kiuj oni vivas.
Sándor László Veress
Sándor László Veress [ŝAndor lAslO vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Veress Sándor László estas hungara pentristo, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (2004).
Sándor László Veress naskiĝis la  en Heves (urbo).
Biennio rosso
Biennio rosso („la du ruĝaj jaroj“ aŭ la ruĝa jarduo) estas nomata en Italio tiuj du jaroj post la unua mondmilito (1919-1920), kiujn karakteris politika agado de la maldekstruloj. En tiuj jaroj provis la Itala Socialista Partio (PSI) - en senco de la deklaroj de la tria internacio - efektivigi la ideojn de la rusa oktobra revolucio en Italio.
La revolucia movado disvastiĝis el Torino je granda parto de norda Italio. La aktivado komenciĝis per manifestacioj kaj strikoj. Okazis ankaŭ okupo de fabrikoj, bienoj. Ĉar la registaro reagis je tio pasive, graviĝis la Fasci di combattimento -gvidata de Mussolini kaj financata fare de la posedantoj- kiel kontraŭpezo. Fine -pro neŭtrala konduto de la registaro, armeo, loĝantara plimulto- la faŝistoj akiris la superecon kaj komenciĝis la "Biennio nero" (du nigraj jaroj en 1921-1922), kiu pintiĝis en marŝado de faŝistoj al Romo kaj enpotenciĝo de Mussolini.
Antaŭeventoj
Italio suferis je samaj problemoj kiel la malvenkaj landoj: financa elĉerpiĝo, perdo de la eksporta merkato, transiro al paca produktado, labormanko. Tiuj kaŭzis ĝeneralan malkontentecon inter la loĝantaro. La ekonomiajn problemojn gravigis la neplenumitaj teritoriaj promesoj de la entento, neokazo de disdivido de agroj.
Eventoj
La "Biennio Rosso" komenciĝis per manifestacioj kaj strikoj en la norditaliaj industriaj urboj, kiujn apogis la PSI kaj ties oficiala partia eldonaĵo L'Avanti. La okupojn de la fabrikoj apogis Antonio Gramsci el Torino, kiu la 13-an de septembro 1919 jam eldonis manifeston pri neceso de la sovetoj.
La ideoj de Gramsci kaj la movado disvastiĝis en norda Italio. En la okupitaj fabrikoj laboris ĝis 500.000 laboristoj, kiujn alfrontis krizo pro manko de krudmaterialoj kaj uzinaj organizoj.
En aprilo de 1920, la torinaj laboristoj (200.000) strikis dek tagojn, sed tiu estis limigita je la urbo, ĉar la nacia gvidantaro de PSI neis la apogon. Gramsci ellaboris 9-punktan programon, kiu aperis la 8-an de majo 1920 en „L’Ordine Nuovo“. Gramsci vidis eblecon akiri la potencon en la tuta lando por la proletoj. Kiam en septembro de 1920 okazis novaj fabrikokupoj, minacis la laboristojn unuafoje militista interveno. La socialista partio sukcesis akiri konsenton en la plej gravaj fabrikoj, la restantajn sovetojn alfrontis izolado. Tio kondukis al kritiko de Gramsci kaj la Partio. La internaj kvereloj kondukis al disfalo de la socialista partio.
La malsukceso de la ĝenerala striko en marto 1921 -pro interveno de Fasci di combattimento de Mussolini- kondukis al "Biennio nero", al la du nigraj jaroj, kiam dominis la faŝistoj kaj Mussolini akiris la potencon.
Pozitivaj sekvoj
Pozitivaj sekvoj de la du jaroj estis la plibonigo de la laborkondiĉoj, enkonduko de la okhora labortago, salajroaltigoj.
Jones and His New Neighbors
Jones and His New Neighbors (Jones kaj liaj najbaroj) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
La Jones-oj translokiĝis kaj prenis loĝejon en unu el vico de domoj kiuj estas idente similaj. La plej natura afero okazas; Jones eniras en la malĝustan domon, kaj, kompreneble, lia entrudiĝo estas vigle indignanta, kaj li suferos korpan vundon, sed kiel kutime la minacaj nuboj disipiĝas kaj paco denove regas en la Jones-domicilo. Eddie povas ricevi kelkajn malmolajn batojn, sed ili neniam cikatriĝas.
12141 Chushayashi
12141 Chushayashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Horné Plachtince
Horné Plachtince (hungare Felsőpalojta [felŝOpalojta], germane Oberplachtintz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Sivica
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Muraszilvágy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
12141 Chushayashi
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana astrofizikisto Hajaŝi Ĉuŝiro (japane 林 忠四郎, Hayashi Chūshirō, 1920–2010), kiu faris pionirajn modelojn de la formiĝo de steloj kaj gravajn malkovrojn pri la formiĝo de elementoj en la praa universo.
Horné Plachtince
Situo
Horné Plachtince situas en valo, fine de sakovojo. Veľký Krtíš troviĝas je 7 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko. Baldaŭe keltoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1243 en formo "Palatha". Kiel aparta parto, tiu loko menciiĝis en 1337 en latina formo "Palatha Superior". En 1275 ĝi ricevis doganprenan rajton, poste ĝi iĝis kampurbo kun bazarada rajto ekde 1465. En 1685 la turkoj okupis la urbeton. En 1715 oni komputis tie 26 domojn kaj 3 nobeldomojn. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 300 loĝantoj en 50 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőpalojta 311 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Vinica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horné Plachtince 202 homoj, (197 slovakoj).
Ĉi tie naskiĝis slovaka aktoro kaj politikisto Milan Kňažko.
Kankan
aŭ Kánkàn estas grandurbo kaj universitata urbo en Gvineo.
Geografio
situas sur altebenaĵo laŭ rivero en la orienta sekcio de la lando. Konakrio troviĝas je 345 mejlojn.
Historio
Kankan estis fondita fare de la mandinkoj en la 17-a jarcento, kiel centro de komercado kaj administrado. En 1881 francoj alvenis kaj oficiale okupis ĝin post jardeko.
Trafiko
havas flughavenon, finstacion de Konakrio (la trajno nuntempe ne funkcias) kaj 4 landovojojn (inter ili estas aŭtovojo al Nzérékoré).
Biblioteko de Davidov
La Biblioteko de Davidov estas unu el la plej famaj fruaj Esperanto-bibliotekoj, nomita laŭ sia kreinto Georgo K. Davidov en la apudvolga gubernia urbo Saratov, Rusio. Ĝi estis la plej ampleksa kaj kompleta kolekto de fruaj Esperanto-publikigaĵoj. Ĝi perdiĝis, kaj restis nur la katalogo, kiu estas grava bibliografia helpilo por studoj pri la frua periodo de Esperanto. Tiu biblioteko mem perdiĝis post la oktobra revolucio en la frua epoko de Sovetunio.
Ankaŭ estas atentindaj la statistikaj laboroj de Davidov pri eldonitaj Esperanto-lernolibroj, originala kaj tradukita Esperanta literaturo ("titolaroj") kaj pri Esperanto-gazetaro.
Ĝin poste superis la Bibliografio de Internacia Lingvo de Petro Stojan de 1929.
EdE raporto
En Enciklopedio de Esperanto raportis pri ĝi Ivan Ŝirjaev.
Ĝia katalogo aperis dufoje: en 1908 ĉe Möller & Borel en Berlino kaj en 1911 ĉe Germana Akademia Esperanto-Ligo. Laŭ tiu ĉi dua eldono la biblioteko havis 1996 titolojn de libroj, broŝuroj kaj propagandaj folioj presitaj kaj hektografitaj (10.000 titolojn de ĉiaj eldonaĵoj en kaj pri Esperanto enkalkulante muzikaĵojn, ilustritajn poŝtkartojn, fotografaĵojn, propagandajn markojn ktp.) jene dividitajn (statistiko de Esperantista Centra Oficejo - ECO) laŭ decimala klasifiko:
Post la Rusa Revolucio 1917 la soveta registaro naciigis la bibliotekon, sed en 1921 pro malgrandigo de la regna buĝeto, "Saratova Polit-Prosvet" (Liberiga Regna Institucio) rifuzis ĝian administran kaj financan prizorgadon. Privataj Esperantistoj (Sajapin, E. Ananjeva) faris heroajn klopodojn por konservi la bibliotekon, (1. Sennaciulo, 1925, n-ro 33), kiam tiu magazena ejo, kie estis la biblioteko lokita, estis luigata al privatulo. En 1922 la bibliotekon prenis sub sian protekton Saratova Esperanto-Societo, en februaro 1923 la gubernia filio de Sovetlanda Esperantista Unuiĝo (SEU), kies generala sekretario Sajapin kun sia familio ekloĝis en ĝia malvasta trapolvita ejo. Ĉar la sama ejo servis ankaŭ kiel Esperanto-klubo, kursejo kaj librodeponejo, Sajapin estis devigata por du jaroj sigeli la ŝrankojn, por ke ne pereu la librotrezoro. Fine en 1925 la Saratova Gubernia Polit-Prosvet komencis akceptadi kaj inventarigi tiun ĉi multekostan popolan propraĵon, sume 9 500 ekzemplerojn ĉiuspecajn.
Marià Jaquotot Molina
Marià Jaquotot Molina (Palma de Mallorca, 1897 - Palma de Mallorca, 1994) estis komercisto kaj esperantisto.
Eklerninte Esperanton en 1909, li aliĝis al la Esperantista Klubo Palma, IKUE kaj al UEA, kies vicdelegito li estis dum jaroj. En la Esperantista Klubo Palma li aktivis en diversaj estraroj, kiel ano, sekretario kaj vicprezidanto. Li estis membro de la organiza komitato de la kongreso de Kataluna Esperantista Federacio en Palma (1925).
Li neniam forlasis la Esperanto-movadon, sed, timigite de la faŝisma subpremado, li ne emis montri sian ligon al ĝi. Tamen en la 1960-aj jaroj li klopodis, kune kun aliaj transvivintoj de la movado antaŭ la enlanda milito, restarigi ĝin.
Vallelonga
Vallelonga estas komunumo de Italio.
Nigra alaŭdo
La Nigra alaŭdo, Melanocorypha yeltoniensis, estas specio de birdo de la familio da Alaŭdedoj, kiu reproduktiĝas en sudorienta Rusio kaj Kazaĥio. Ĝi estas parte migranta, kun birdoj el nordoriento de la reprodukta teritorio translokiĝantaj sudorienten vintre al Rusio kaj najbaraj landoj, tiom malproksime kiom ĝis la nordo de la marbordoj de la Nigra Maro en suda Ukrainio.
Morala realismo
Morala realismo (nomita ankaŭ etika realismo aŭ morala platonismo) estas la metaetika sinteno en kiu la etikaj esprimoj esprimas referencojn kiuj aludas al karakteroj objektivoj de la reala mondo (tio estas, karakteroj sendependaj el la subjektiva opinio), kelkaj el kiuj povas estis veraj laŭ gradoj laŭ kiuj ili informas tiujn karakterojn precize. Tio faras la moralan realismon formo ne-neniisma de kogna etiko (kiu akceptas, ke la etika esprimo faras paroladojn, kaj pro tio, ili povas esti pritaksataj kiel veraj aŭ falsaj) kun ontologia orientigo, male al ĉiuj formoj de morala kontraŭ-realismo kaj la morala skeptikismo, inklude la etikan subjektivismon (kiu neas, ke la morala esprimado referencas al objektivaj faroj), la teorion de eraro (kiu neas ke la morala esprimado estas certa); kaj la ne-kognismo (kiu neas, ke la morala esprimado esprimas paroladon absolute). Ene de la morala realismo, la du ĉefaj subdividoj estas la etika naturalismo kaj la etika nenaturalismo.
Nigra alaŭdo
Temas pri birdo de malferma stepo, ofte ĉe akvo. Ĝi nestumas surgrunde, kie la ino demetas 4-5 ovojn. Manĝo estas semoj kaj insektoj, tiuj lastaj ĉefe dum la reprodukta sezono. Ili estas gregemaj vintre.
Temas pri granda, fortika alaŭdo, 18-20.5 cm longa. Kiel aliaj alaŭdoj de sia genro Melanocorypha estas stareca kaj kun rondoforma kapo, pli ol aliaj alaŭdoj. La masklo plenkreskulo estas nekonfuzebla, ĉar estas tute nigra kun nur kelkaj palaj plumobordoj dorse kaj en supraj partoj, kaj kun flaveca aŭ rozkolora beko pli malhela en pinto. La ino kaj la junulo estas nedistingeblaj kompare, ĉefe grizbrunaj supre kaj pli palaj sube, kiel aliaj alaŭdoj. La kruroj kaj subflugiloj estas nigraj.
La kanto estas kiel frenezeca versio de tiu de la kampalaŭdo.
Vaganteco
La Nigra alaŭdo estas tre rara vaganto for de sia reprodukta teritorio, kun informoj dum la pasado printempe kaj aŭtune, kaj ankaŭ vintre; sube estas kompleta listo de vidaĵoj en Eŭropo for de la reprodukta teritorio aŭ de la vintraj lokoj ĝis la momento de la artikolverko (2005):
Unu individuo estis vidata iam (antaŭ 2003) en Libano.
Zingibracoj
La zingibracoj (Zingiberaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio estas la plej granda familio el la zingibraloj (Zingiberales), kun ĉirkaŭ 50 genroj kaj preskaŭ 1600 specioj,. Ĝia tipa genro estas zingibro.
Ili estas bonodoraj, moltigaj plantoj, kiuj kreskas ĉefe en la humidaj, marĉaj regionoj de la tropikoj kaj subtropikoj.
La specioj de la familio estas plurjaraj kaj havas disbranĉajn, karnajn rizomojn. Ilia alto povas atingi eĉ 6 m. Kelkaj specioj estas epifitonaj (tio estas, ili uzas aerradikoj por teni sin sur plantoj). La ingosimile formiĝintaj folibazoj formas ofte ŝajntigon. La koloro kaj la konstruo de la verdaj sepaloj diferencas de la petaloj. La infloreskaj brakteoj konstruiĝas spirale same kiel la floroj. La infloresko estas strobilsimila.
La floro dela zingibracoj estas – simile al tiuj de la orkideacoj - labia. En la korola tuneleto produktiĝas nektaro. La okulfrape korolriĉaj floroj floras ĉe kelkaj specioj nur kelkajn horojn kaj ilin polenigas verŝajne papilioj.
La genro Achasma havas interesan evoluon, ĉar la floropartoj kreskas subtere krom la brile ruĝa, petalsimila involukro, kiu aperas super la grundo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (13 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bibliografio de Internacia Lingvo
Bibliografio de Internacia Lingvo (BIL) estas historia sistema katalogo de planlingvaj publikigaĵoj, kiun ellaboris kaj komentariis Petro E. Stojan. Ĝenevo: UEA, 1929, 560 p., formato 24x16 cm. Represo Hildesheim, Novjorko: Georg Olms 1973 kun bibliografia aldono de Reinhard Haupenthal.
Enhavo
BIL registras 6333 bibliografiajn erojn de difinita minimuma amplekso. Ĉe multaj gravaj verkoj, ekzemple ĉe vortaroj, troviĝas mallongaj recenzaj notoj. En la komenco troviĝas listo de pli ol 300 artefaritaj lingvoj ĝistiamaj. Fine de la libro troviĝas kompara teksto (Patro nia) en multaj el la lingvoj kaj (nekompleta) alfabeta indekso de personoj. La aranĝo laŭ temoj ne konformas al hodiaŭaj kutimoj, tiel ke oni unue devas lerni la ordo-sistemon de BIL por labori per ĝi.
Skeptikismo (apartigilo)
Por skeptikismo oni povas aludi al:
Klöden
Klöden ĝis fino de 2010 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi apartenas al la urba komunumo Jessen (Elster). La loĝloko troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de junio 2016 la loĝloko havis 531 loĝantojn.
605 Juvisia
605 Juvisia estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝia nomo referas al la franca komunumo Juvisy-sur-Orge (Essonne) kie loĝis la franca astronomo Camille Flammarion.
Gardinovec
Gardinovec, hungare Muragárdony [muragArdonj] estas ne memstara vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Belica.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Muragárdony apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
Hugó Ballya
[baja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ballya Hugó estis hungara remisto, olimpiano, trejnisto, juristo, fervojisto.
naskiĝis la en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
akiris juran diplomon en 1935 en Universitato Francisko Jozefo (Szeged), trejnistan diplomon en instituto de Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1960. En la sensporta vivo li havis juran postenon en Hungaraj Ŝtatfervojoj. Li edziĝis en 1940, lia edzino naskis filon en 1942, filinon post 4 jaroj.
Sporta kariero
inter 1926-1945 estis remisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje inter 1932-1939 kvarope aŭ okope, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1931-1939. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1936 sen medalo, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1933 kaj 1935. Li estis trejnisto de la hungara nacia teamo inter 1947–1985 (tamen kun kelkaj interrompoj).
Bibliografia Gazeto
Bibliografia Gazeto (en referencoj de samtempaj aliaj publikaĵoj ofte mallongigata "Bibl. Gazeto") estis kvaronjara eldonaĵo de Literatura Mondo en 1933; formato 15x22 cm; tuta paĝonombro 72.
Ĝin redaktis Kálmán Kalocsay, multe kunlaboris Lajos Tárkony (Totsche). Ampleksan lokon okupis la detalaj recenzoj, estis rubriko "Revuo de revuoj", informoj pri Asocio de Esperantistaj Libro-Amikoj (AELA), kaj tiel plu. De 1934 la Bibliografia Gazeto estis anstataŭata per la periodaĵo Lingvo Libro.
Vereda (Bahia)
Vereda estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 6.800 loĝantojn en 2010.
Blankaj venezuelanoj
Blankaj venezuelanoj estas neoficiala termino por priskribi la Venezuelajn civitanojn de eŭropa origino. Laŭ la oficiala censo de 2011, 42.2% el la loĝantaro memidentigas sin kiel blankuloj. Almenaŭ 60,6% el venezuelanoj estas el eŭropa praularo.
La praularo de Blankaj venezuelanoj devenas ĉefe el Hispanoj. Aliaj eŭropaj popoloj kiuj kontribuis estas: italoj, portugaloj, germanoj, francoj kaj angloj.
Historio
Hispanoj setlis en Venezuelo dum la kolonia periodo. Plej el ili estis el Andaluzio, Galegio, Eŭskio kaj el Kanarioj. Ĝis la lastaj jaroj de la Dua Mondmilito, granda parto de eŭropaj enmigrantoj en Venezuelo venis el Kanarioj, kaj ties kultura efiko estis grava, kun rimarkinda influo al la disvolvigo de la hispana lingvo kun kanaria akĉento, ties kuirarto kaj kutimaro.
Komence de la produktado de nafto ekde la unuaj jardekoj de la 20a jarcento, civitanoj kaj entreprenoj el Usono, Unuiĝinta Reĝlando kaj Nederlando setlis en Venezuelo. Poste, meze de la jarcento, estis nova tajdo de origine enmigrantoj el Hispanio (ĉefe el Galegio, Andaluzio kaj Eŭskio), Italio (ĉefe el suda Italio kaj Veneto) kaj Portugalio (el Madejro) kaj novaj enmigrantoj el Germanio, Francio, Anglio, Kroatio, Nederlando, Mezoriento kaj aliaj eŭropaj landoj.
A Drunkard's Reformation
A Drunkard's Reformation (Reformo de ebriulo) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
La rakonto estas simpla, kaj kroĉas de la komenco mem. John Wharton, la edzo de vera kaj fidinda edzino kaj patro de okjara knabino, per la asocio de malgajaj kunuloj fariĝas dependigita de la drinkokutimo, kaj dum la demona rumo ne firme fiksis siajn tentaklojn, tamen ekzistas nenia demando, ke donita libera kondukilo neeviteble kulminos en la tempo. Alvenante hejmen iun posttagmezon en vina ĉagreno, li ja estas terura spektaklo por sia eta familio.
NGC 855
NGC 855 (aliaj indikoj — PGC 8557, UGC 1718, MCG 5-6-16, ZWG 504.35, KUG 0211+276, IRAS02111+2738) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Mitsubishi Carisma
La Mitsubishi Carisma estas aŭtomobilo produktita de Mitsubishi Motors 1995-2004.
NGC 855
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de gereĝoj de Nederlando
Listo de gereĝoj de Nederlando
Takahiro Yamada
Takahiro Yamada (japane 山田 隆裕, n. 29-an de aprilo 1971) estas japana futbalisto. Li en 1994 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Trying to Get Arrested
Trying to Get Arrested (Klopodante iĝi arestita) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Christopher Plummer
Arthur Christopher Orme PLUMMER (naskiĝis, mortis la 5-an de februaro 2021) estis aktoro el Kanado, kies kariero pluis ses jardekojn, dekomence per sia premiera filmo nome Stage Struck (1958).
Plummer ricevis variajn premiojn pro sia laboro, kiel Oskar-premio, Genie, du Emmy, du Tony, Premio Ora Globo, la Screen Actors Guild Award, kaj la premion de la Brita Kinakademio; li estas unu el malmultaj aktoroj kiuj ricevis la Trioblan Kronon de Aktorado, kaj la nura kanadano kiu faris tion. Li ricevis la Oskar-premion kiel Plej Bonkvalita Duaranga Aktoro je la aĝo de 82 pro Beginners (2010), kaj tiel li iĝis la plej aĝa aktoro kiu ricevis aktoran premion, kaj ricevis nomumon je la aĝo de​ 88 pro All the Money in the World, kio faris lin la plej aĝa persono kiu estis nomumita por aktora kategorio.
Oksokululo
Oksokululo aŭ brunulo (latine: Maniola jurtina) estas papilio el la familio de la nimfalisedoj.
Varapodio
Varapodio estas komunumo de Italio.
Perua anĉoveto
La Perua anĉoveto (Engraulis ringens) estas fiŝo de la familio de anĉovoj nome Engraŭledoj. Ĝi estas pelaga fiŝo de sudorienta Pacifika Oceano, kaj estas regule kaptata ĉe la marbordoj de Peruo, kaj Ĉilio. Ili vivas ĝis 4 jaroj, atingas 20 cm, sed oni kaptas ilin jam nur post 6 monatoj kiam ili estis kreskintaj ĝis ĉirkaŭ 8 cm. Dekomence oni supozis, ke tiu anĉoveto manĝas ĉefe fitoplanktonon, malgrandan zooplanktonon, kaj larvojn. Tamen ĵusaj studoj montris, ke la anĉoveto akiras plejmulto de ĝia energio el zooplanktono kaj makrozooplanktono (Espinoza & Bertrand 2008, Espinoza et al. 2009). Ili manĝas ĉefe eŭfaŭsiedojn kaj grandajn kopepodojn.
Post periodo de abundo fine de la 1960-aj jaroj, la populacio estis draste malpliiĝinta dum la okazintaĵoj de 1972 pro El Niño, kiam varma akvo fluis super la malvarma Humboldta Marfluo, kaj malaltigis la profundon de la termoklino. Manĝoriĉaj akvoj malaperis kaj la produktado de fitoplanktono malpliiĝis, kio lasis la anĉoveton kun malabunda manĝoresurso.
Ekde mezo de la 1980-aj jaroj, la Perua anĉoveto iĝis denove tre abunda, kun nunaj kaptoniveloj kompareblaj al tiuj de la 1960-aj jaroj.
Neftiso
Neftiso, malnovegipte dommastrino, nomo uzita por la plej maljuna homo de la domo, estas diino de la Antikva Egiptio. Ŝi simbolas la obskuron, la nebulojn, la nokton, la morton. Ŝi estas tre proksime ligita al Iziso kaj reprezentas ŝian malon.
Ŝi estis reprezentita kiel virino kun la hieroglifo de ŝia nomo kiel krono, Neb-Hut, korbo kaj domo. Kelkofoje ŝi portas kornojn kun la sundisko. Ŝi havis multajn aliajn formojn, ĉar ŝi estis unu el la du Maat, unu el la du Merit kaj unu el la du plumoj de la ĉapelo de Reo. Ŝi estis ankaŭ reprezentita kun du flugiloj, ĉar, kun helpo de la fratino Iziso, ŝi kondukis la mortintojn al la alia vivo.
Neftiso estis filino de Geb kaj Nut, ĝemela fratino de Iziso, Oziriso kaj onklino de Horuso, edzino-fratino de Setho. Laŭ Plutarko: ĉar ŝi ne povis havi filojn de Seth, ŝi amoris kun Oziriso kaj koncipis sian filon: Anubiso. Dum ŝi fiprofitis la amon de Oziriso al Iziso ŝi maskis sin kiel Iziso por amori per kio naskiĝis ŝia filo Anubiso. Oziriso kaj Iziso neniam malkovris tiujn ĉi nefidelaĵojn. Timante ke Seth povu mortigi Anubison, Iziso lin vartis kvazaŭ lia filo.
Ĉar ŝi helpis enbalzamigi Ozirison ŝi estis ligita al la funebraj ritoj; ambaŭ asistadis la mortintojn, zorgis pri ilia bonfarto kaj helpis ilin por la vojaĝo al Duato pere de kantoj. Ŝi estis tiukaze reprezentita kun disfaldiĝintaj flugiloj apud la kapo de mortinto.
Karmo
Karmo kaj vipako (sanskrite karma-vipâka, palie kamma-vipâka): ĉiuj agoj kaj faktoj (karmo) kaj ties sekvoj (vipako) laŭ iuj religioj : Hinduismo, Ĝajnismo, Budhismo, Spiritismo. Foje la vorto "karmo" estas erare uzita por inkluzivi kaj agojn kaj sekvojn, sed tio estas evitinda.
Laŭ la budhismo, karmo estas fakte ne la ago mem, sed la intenco malantaŭ la ago; senintenca ago do ne estas karma. La ĝajnismo havas alian interpreton, kaj inkluzivas ankaŭ senintencajn agojn en la karmokoncepto.
Spiritismo nomas la karmon Leĝo de Kaŭzo kaj Efiko.
Prostřední Žleb
Prostřední Žleb (antaŭe Prostřední Grunt, Mittelgrund) estas XV-a parto de statuta urbo Děčín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas nordoriente de Děčín. Estas ĉi tie registritaj 110 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Děčín XV-Prostřední Žleb situas en katastra teritorio Prostřední Žleb kun areo 11,15 km². En la katastra teritorio Prostřední Žleb situas ankaŭ Děčín XI-Horní Žleb, Děčín XVII-Jalůvčí kaj Děčín XVI-Přípeř. Konsisto de Prostřední Žleb estas ankaŭ domaro Čertova Voda.
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1579.
La maldesktraflankaj vilaĝoj Horní, Prostřední kaj Dolní Žleb, etendiĝantaj en spaco ĉe fervojlinio ĝis Dresdeno kaj sur apudaj deklivoj, trafis industria konstruareo nur tre milde. Devene tio estis domaroj de lignaĵistoj, flosigistoj kaj konstruintoj de ŝipoj. Dank' al altaj rkoj de elba kanjono fariĝis precipe Prostřední kaj Dolní Žleb jam de komence de la 20-a jacento somerrestadejoj kaj ŝatataj lokoj por turistoj. Navigado trans Elbo tra pramejo Dolní Žleb alproksimiĝas la plej konataj aliron en Bohemian Svislandon, kiu estas Hřensko.
Aqualung
La albumo estas ĉefe konata pro la kanto kiu titoligas ĝin, nome "Aqualung" (kiu tema pri senhejmulo pedofilia samnoma) kaj pro aliaj, kiaj la fama "Locomotive Breath" ("Spiro de lokomotivo"), de granda intenso ritma. La vortumado de Anderson en kantoj kiaj "My God", "Hymn 43" kaj "Wind Up" kritikas la instituciigitan religion, kaj "Cross-Eyed Mary" ("Maria la straba") temas pri juna prostitutino. La senhejmuloj kaj marĝenuloj de la socio estas abundaj en tiu LP. La membiografia "Cheap Day Return" estis verkita de Anderson post reveni el vizito al sia patro, grave malsana.
Stacio Kōrien
Stacio Kōrien (japane: 香里園駅 [Kōrien-eki], angle: Kōrien Station) estas fervoja stacio en Nejagaŭa, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan (ĉefa).
Stevie Ray Vaughan
Stephen "Stevie" Ray Vaughan (3a de Oktobro, 1954 – 27a de Aŭgusto, 1990) estis usona muzikisto, kantisto, kantoverkisto, kaj registroproduktoro. Spite mallongan ĉefan karieron daŭra nur sep jarojn, li estis amplekse konsiderata unu el la plej influaj elektragitaristoj en la historio de muziko, kaj unu el la plej gravaj figuroj en la revivigo de bluso en la 1980-aj jaroj. AllMusic priskribis lin kiel "rokeca potenco de gitaristo kiu havigis al bluso eksplodon de momento en la '80-aj, kun influo ankoraŭ sentata longe post sia tragika morto."
Naskiĝinta kaj kreskiĝinta en Dallas, Teksaso, Vaughan ekludis gitaron je aĝo de sep, inspirita de sia pli aĝa frato Jimmie. En 1971 li abandonis lernejon, kaj translokiĝis al Aŭstino (Teksaso) la venontaj jaron. Li ludis kun nombraj bandoj, kiaj ĉe tiu de Marc Benno, nome Nightcrawlers, kaj poste kun Denny Freeman ĉe Cobras, kun kiu li plulaboris tra la fino de 1977. Li poste formis sian propran grupon, nome Triple Threat Revue, antaŭ renomigi la bandon Double Trouble post la dungo de tamburisto Chris Layton kaj basiston Tommy Shannon. Li akiris famon post sia ludado en la Montreux Jazz Festival en 1982, kaj en 1983 pro sia eka studia albumo, nome Texas Flood (Teksasa inundo), kiu atingis la numbron 38an. La dekkanta albumo estis komerce sukcesa publikaĵo kiu vendiĝis je ĉirkaŭ duono da miliono da kopioj. Post akiro de sobreco fine de 1986, li organizis koncertajn turneojn kun Jeff Beck en 1989 kaj kun Joe Cocker en 1990 antaŭ sia morto pro helikoptera akcidento en la 27a de Aŭgusto, 1990, je aĝo de 35.
Vaughan estis inspirita muzike de usona kaj brita blusrokoj. Li uzis amplifilojn laŭtege kaj kontribuis al la populareco de la vintage muzika ekiparo. Li ofte kombinis kelkajn diversajn amplifilojn kune kaj uzis minimumajn efektaparatajn piedpremilojn.
Vaughan ricevis kelkajn muzikajn premiojn dum sia vivotempo kaj postmorte. En 1983, legantoj de la gazeto Guitar Player voĉdonis por li kiel Plej Bonkvalita Nova Talentulo kaj Plej Bonkvalita Blusa Elektragitaristo. En 1984, la fondaĵo Blues Foundation nomigis lin Entertainer of the Year and Blues Instrumentalist of the Year (jara distristo kaj blusinstrumentisto), kaj en 1987, la gazeto Performance Magazine honoris lin per la premio Rhythm and Blues Act of the Year. Li ricevis ses premiojn Grammy Award kaj dek Austin Music Awards, kaj li estis enmetita en la Blues Hall of Fame (blusa famejo) en 2000, kaj en la Musicians Hall of Fame (muzikista famejo) en 2014. La gazeto Rolling Stone rangigis Vaughan kiel la 20a plej granda gitaristo ĉiutempa. En 2015, li estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo.
NGC 857
NGC 857 (aliaj indikoj — PGC 8455, ESO 415-6, MCG -5-6-8) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Portisto
Portisto estas homo, kiu metie portas valizojn (kofrojn...) aŭ pakas pakaĵojn. Nuntempe li portas ĉefe dum mallonga vojo, ĉefe en fervojaj stacioj kaj flughavenoj, hoteloj (tie eĉ nomata kiel pakaĵisto). Plej ofte portistoj povas uzi specialajn portilojn, nome puŝĉaro, kiu konsistas el du radoj (foje kvar) kaj du puŝiloj, krom la loko por enmeti aŭ surmeti la transportotan valizon.
La valizoj de ekspedicioj estas ofte portataj per lokaj loĝantoj (kulioj en sudorienta Azio, ŝerpoj en Himalajo). Tradicia kaj arketipa estas la tipa bildo de ekspedicioj en Afriko kun lokanoj transportantaj la pakaĵojn surkape.
Pli aparta estus la sama metio, sed uzante transportantajn bestojn, kiel azenoj, ĉevaloj, muloj, kameloj, ktp.
The Road to the Heart
The Road to the Heart (Vojo al koro) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Ĉi tiu komedio, kun ĉiuj aktoroj en hispanaj kostumoj, komenciĝas en kombinejo de manĝoĉambro kaj kuirejo. Juna viro (David Miles) eniras kaj proponas geedziĝon al la filino (Florence Lawrence), sed estas malakceptita fare de ŝia patro. Estas ekscitita diskuto, kaj la filino kaj patrino forlasas la domon. La filino geedziĝas, kaj ili ĉiuj aranĝas mastrumadon kune.
Perua peĥerejo
Odontesthes regia estas fiŝo apartenanta al la familio Aterinopsedoj, komune konata en la surloka hispana kiel "pejerrey" (peĥerejo), "pejerrey marino," aŭ, eble pli internacie, kiel "sea silverside" (mara arĝentoflankulo).
Temas pri epipelaga specio kiu distribuiĝas el marbordoj de Pacifiko en norda Peruo al la regiono Ajseno, en Ĉilio (Dyer, 2000). La specio ludas gravan rolon ekonomie kiel freŝa baza manĝo (Froese & Pauly, 2005). Kvankam la familio Aterinopsedoj inkludas 104 speciojn (13 genroj), nur 17 specioj estis citogenetike studitaj ĝis nun, pro kio citogenetikaj studoj en tiu grupo estas ankoraŭ malabundaj.
Sebastian Bodinus
Sebastian BODINUS (naskiĝinta la  en Amt Wachsenburg-Bittstädt, mortinta la  en Pforzheim) estis germana komponisto.
Vivo
Post trejniĝo violonista li dungitis fare de margravo Karlo la 3-a Vilhelmo de Margraflando Badeno en Karslruhe. Post intertempe aliaj deĵoroj li plurfoje resenditis al Karlsruhe kaj fariĝis koncertestro tie por du periodoj. Li forlasis Karlsruhe en 1752, revenis en konfuzita mensa stato en 1758 kaj eniris frenezulejon en Pforzheim kie li mortis.
Liaj kompozicioj inkludas koncertojn kaj simfoniojn sed ekzistas ĉefe ĉambraj muzikaĵoj en la finbaroka stilo, ne nur solludendaĵoj kaj triosonatoj sed ankaŭ kvartetoj, konsiderinda maloftaĵo tiutempe (komponitaj en la 1720-aj jaroj kaj 1730-aj jaroj). Post la aŭdo de liaj kvartetoj oni miris la belecon de muzikaĵoj de relative malkonata majstro.
Guana kormorano
La Guana kormorano aŭ Guana tufkormorano (Phalacrocorax bougainvillii aŭ Leucocarbo bougainvillii) estas birdospecio membro de la familio de kormoranoj nome Falakrokorakedoj. Ĝi troviĝantas en marbordoj de la Pacifikaj marbordoj de Peruo kaj norda Ĉilio. La Argentina populacio de la patagoniaj marbordoj de Atlantiko ŝajne iĝis formortinta. Post reproduktado ili disiĝas suden al sudaj partoj de Ĉilio kaj norden al Ekvadoro, kaj estis registritaj ankaŭ tiom for norde kiom ĝis Panamo kaj Kolombio – probable kiel rezulto de amasa disiĝo pro malabundo de manĝo la jarojn de El Niño. Ties ĉefaj habitatoj estas neprofundaj marakvoj kaj rokaj marbordoj.
La Guana kormorano estas simila laŭ koloro al la Magelana kormorano, Phalacrocorax magellanicus, sed pli granda, mezure 78 cm el bekopinto al vostofino. Ties beko estas grizeca kun iome da ruĝo ĉebaze. La vizaĝa ĉirkaŭokula haŭtaĵo estas ruĝa kun verda okulringo. Ĝi havas rozkolorecajn piedojn. La kapo, kolo kaj dorso estas nigraj same kiel la eksteraj partoj de la femuroj. La gorĝomakulo, brusto kaj ventro estas blankaj. La beko estas rekta, longa, kun hokoforma pinto en supra makzelo, kaj kornokolora (inter flaveca kaj helgriza). En reprodukta plumaro ĝi havas malmultajn blankajn plumojn en flankoj de kapo kaj kolo.
Reproduktado okazas la tutan jaron kaj ĉefe novembre kaj decembre. La nesto estas konstruita el guano sur ebenaj surfacoj en ĉebordaj insuloj aŭ foraj ĉefteroj. Estas ĝis 3 nestoj por kvadrata metro en altadensaj kolonioj. La ino de la Guana kormorano demetas 2 aŭ 3 ovojn proksimume 63x40 mm laŭ grande.
Ili manĝas ĉefe la speciojn de la Perua anĉoveto, Engraulis ringens, kaj de la Perua peĥerejo, Odontesthes regia, kiuj abundas en la malvarma Humboldta Marfluo. La Guana kormorano estas la ĉefa produktanto de guano, kio estas la tialo de la komuna nomo.
La scienca nomo rememoras la fracan esploriston Louis Antoine de Bougainville.
Alberto Ramento
Alberto RAMENTO (naskiĝis la en Guimba, mortis la  en Tarlakurbo) estis la naŭa episkopo suprema de Filipina sendependa eklezio. Li estis murdita per ponardado en sia domo matene.
606 Brangäne
606 Brangäne estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Alberto Ramento
Li pledis por homaj rajtoj kaj la socia justeco.
Li estas honorata kiel sanktulo en la Filipina sendependa eklezio kaj la Prakatolika Eklezio.
606 Brangäne
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Brangäne", rolulino en la opero Tristano kaj Izoldo de Richard Wagner.
(15038) 1998 WQ6
(15038) 1998 WQ6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Kunishige Kamamoto
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Kuniŝige Kamamoto, japane 釜本 邦茂, n. la 15-an de aprilo 1944) estas japana futbalisto. Inter la jaroj 1964 kaj 1977 li membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Vazzano
Vazzano estas komunumo de Italio.
Dobrești (Bihor)
Dobrești [dobreŝtj] (hungare: Bihardobrosd) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 673 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 982 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1508. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre apartenas al ĝi Cornișești, Crâncești, Hidișel, Luncasprie, Răcaș, Topa de Jos kaj Topa de Sus.
Ladislav Boháč
Ladislav BOHÁČ (naskiĝis la ; mortis la ) estis ĉeĥa aktoro.
Li studis aktorecon en konservatorio. La teatro estis lia vivo, li dediĉis sin al ĝi seninterrompe ĝis sia morto. Li trairis tra ĉiuj fakoj, ekde roloj de amantoj tra karakteraj staturoj ĝis staturoj kun aroganteco rigardantaj ĉiuflanken ĉirkaŭ si.
Li brile taŭgis por filmo dank‘ al sia agrabla aspekto kaj la voĉo. Lia unua pli granda filma figuro estis kamparana junulo, kaj kamparanajn karakterulojn, junulojn de duraj karakteroj kaj sincera sento li kreadis poste iom post iom antaŭ filma kamerao ĝis fino de la 40-a jaroj de la 20-a jarcento. El ĉiuj estas karakteriza lia rolo de filo, filo de obstina kamparano, kiu prefere forlasos bienon, antaŭ ol li rezignus pri sia amantino en filmigita transskribo de romano de Jan Drda Urbeto sur polmo. Lia kunulino en tiu ĉi filmo estis Marie Glázrová. Li prezentis kun ŝi je kelke da jaroj antaŭe en ekrano aktorkoncerton en dramo Gardisto n-ro 47, kie li rolis perfidan kaj sensentan foiriston, kiu, forloginte edzinon de maljuna gardisto, pro malfeliĉa hazardo mem estos fininta tragike.
Sed filmistoj elektis lin en la 30-aj kaj la 40-aj jaroj de la lasta jarcento precipe en rolojn de inteligentaj junaj viroj. Sed Boháč ne estis kreanta tiujn ĉi unuavide simplajn rolojn skeme, sed li estis donanta al ili emociecon kaj verecon. Filma kritiko riproĉis lin pro certa deklamo de lia proklamo, sed ĝi ne estis rajta (ĝi igis sin influi de liaj roloj en teatroj), ĉar Boháč estis siatempe male unu el malmultaj vere naturaj aktoroj. Filmoj, en kiuj li kreis verajn kaj home sincerajn figurojn, estis ekz. La lernejo, bazo de la vivo, legiana filmo Zborov ka.
Preĝejo Johano Nepomuka (Csákánydoroszló)
Preĝejo de Sankta Johano Nepomuka estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Csákánydoroszló.
Ladislav Boháč
Intertempe li kreis deŝirantan fuguron de senĉese ebria kaj senkaraktera metalurgisto en filmo Sireno. Lia kunulino ĉi tie estis Marie Vášová, kun kiu li poste ankoraŭ renkontiĝis en filmo Kariero.
Preĝejo Johano Nepomuka (Csákánydoroszló)
Historio
La unua mencio pri kirko okazis en la 13-a jarcento. En la 17-a jarcento kalvinanoj profitis la preĝejon ne tro longe. En 1765 tute nova preĝejo, en la 1800-aj jaroj nova paroĥo estis konstruitaj. Baldaŭe la preĝejo ricevis pli novan navon. En 1962 la preĝejo estis renovigita.
Ladislav Boháč
Post la dua mondmilito malfermiĝis lia galerio de grandstaturaj historiaj staturoj, ekz. rolo de Jan Rokycana en la unua kolora ĉeĥa filmo Jan Roháč el Dubé kaj Jakoubek ze Stříbra en filmoj Jan Hus kaj Jan Žižka.
Preĝejo Johano Nepomuka (Csákánydoroszló)
Konstruaĵo
La preĝejo havas unusolan turon super la ĉefenirejo. La sanktejo estas rekta, apude estas sakristio. Interne la plej ornamita parto estas la ĉefaltaro. Apude estas skulptaĵoj pri Sankta Anna kaj Sankta Joahimo. Ĉiuj mebloj estas barokaj. La 2 flankaj altaroj estas dediĉitaj al Dipatrino kaj Sankta Alojzo. La preĝeja korto estas memora parko, kie estas monumento pri revolucio en 1956.
Kermeso okazas dimanĉe ĉirkaŭ en la 16-an de majo.
Ladislav Boháč
Pli malfrue, bedaŭrinde, li kreadis en ĉeĥa filmo nur apudajn staturojn de direktoroj, partiaj funkcionuloj, homoj malgajhumoraj kaj arogantaj. Eble dank‘ al ili juna publiko akiris en la sesdekaj jaroj imagon, ke temas pri aktoro de maljuna tipo, skema kaj monotona. Sed kian surprizon li preparis al siaj spektantoj, sed ne en filmo, sed sur scenejo – ne nur ke li estis arta estro de tiam avantgarda Teatro Malantaŭ pordego, sed li kreis ĉi tie neordinarajn staturojn en teatraĵoj Ŝnuro kun unu finaĵo laŭ Nestroy kaj en Verda papago verkita de Schnitzler.
Sparganio
Sparganio (Sparganium) estas genro en la genro Tifeacoj (Typhaceae).
Ladislav Boháč
Li verkis pri sia laboro kaj kreado libron Mil kaj unu vivo, kiu aperis nur post lia morto en la jaro 1981.
Sparganio
Specioj
La granda sparganio rekoneblas pro ĝia alta disbranĉita tigo en kiu estas la floradmaniero. Ĉe la eta sparganio la tigo ne estas disbranĉita. Ambaŭ plantoj aperas en nutroriĉa fundo de kankampoj kaj golfeta areo.
Alcobaça (Bahio)
Alcobaça estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 21.271 loĝantojn en 2010.
Colonia (Tritenii de Jos)
Colonia [kolonija], (hungare Detrehemtelep), estas vilaĝo apartenenta al Tritenii de Jos.
Eutrapelia
Eutrapelia, aŭ pliesperante eŭstrapelio. el la greka εΰ/τροπή (bone vivita, ĝoje sentita) estas vorto, certe ne uzata nune se ne en fakaj traktadoj, sed valorigata de la greka filozofo Aristotelo kaj reprenita de la postaj kristana kaj humanista kulturoj, kiuj pri ĝi multe konsideris; ĝia kompleksa signifo sinteze signiĝas tiel: agado en ĝojo, konstanta afableco en kutimaj rilatoj. Aristotelo ĝin priskirabas en la Etiko al Nikomako, kaj ludas, laŭ li, per tiu sereniga kaj socialiga virto la Atenaj loĝantoj kiel privilegio de la libera homo karakterizata je ridemo, leĝereco en konversacioj, sento je modera malstreĉiĝo.
Kristanaj mezepokoj, kaj nunaj, filozofoj rekonis en tia aristotela virto naturan prerogativon kaj kutiman motivitan konduton de konscia kristano, kiu ne povas ne ĝoji, kaj do kolorigi je ĝojo ĉiujn sian kontaktitojn pro la anonco ke li estas ĉiam amata de Dio revelacianta en Kristo. En tia intima sinteno de la kristanaro, laŭ kulturaj antropoloj, trovis sian fonton la eksteordinaraj artverkoj de la kristana medio laŭjarcente. La kristana filozofo, kiu unue profitis de tiu aristotela nocio, estis Tomaso el Akvino, kiu ĝin pritaktis el sia komento pri la Etiko al Nikomako.
Tia estas la virto, kiu mirigis Friedrich Nietzsche pro ĝia, laŭ li, manko sur la vizaĝo de la Dikredanoj; kaj kantigis Franciskon el Asizo: "Tiom estas la bono atendata, ke ĉiu peno estas jam tute rekompensata".
10791 Uson
10791 Uson estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Uson Morishita (1890–1965), unu el la plej fruaj krim-verkistoj en Japanio. Naskita en gubernio Koĉi, li verkis multenombrajn novelojn, mentoris junajn verkistojn kaj estis nomita patro de la japanaj misteraj noveloj.
Hranice (Rokytnice nad Jizerou)
Hranice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rokytnice nad Jizerou. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Rokytnice nad Jizerou. Estas ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hranice situas en katastra teritorio Dolní Rokytnice kun areo 11,28 km².
Balmazújváros
Balmazújváros [balmazUjvAroŝ] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Balmazújváros, kies centro estas.
Geografio
Balmazújváros situas sur ebenaĵo, Orienta ĉefkanalo preterfluas, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Füzesabony-Debrecen.
Historio
Mencias unuafoje skriba dokumento la komunumon en 1332, sed en alia nomo Himes, en 1471 Wywaras (=Újváros). Balmaz aperas en la 15-a j.c., Újváros en 1465, kiam ĝi estis kampurbo. La turkoj faris senhoma la urbeton en 1660. Post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a alvenis germanoj, slovakoj kaj hungaroj. En 1773 perdiĝas la rango kaj ĝi estis simpla vilaĝo. Ekde 1877 la komunumo iĝis distriktejo. La rumanoj okupis la vilaĝon en 1919. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Dum la socialismo 10 kolĥozoj formiĝis, kiuj unuiĝis, ĝis restis 2: Lenino kaj Ruĝa Stelo. La komunumo ricevis la rangon urbo en 1989.
Ĝemelurboj
Ĝemelurbo estas Lancut, Pollando.
Kristala ĝemelo
Kristala ĝemelo konsistas el du aŭ pli simetrie (kaj ne paralele) kunkreskintaj kristaloj de la sama strukturo kaj kunmeto. Per la ĝemeliĝo kreskas la simetrieco de la estiĝanta kristala formo. La kunkresko povas okazi tra la ĝemela ebeno aŭ akso, tio estas unuopaj kristaloj venas per speguligo tra ĝemela ebeno al la sama stato. La speguligo povas okazi ankaŭ per 180-grada turno ĉirkaŭ la ĝemela akso.
Oni povas paroli pri apudkreskanta (kontakta) kristala ĝemelo, kiam la kunkreska surfaco kaj la ĝemela ebeno estas la sama (ekz. diamanto; hirundovosta kristalo de gipso). Se la kristalaj unuopoj trakreskas unu la alian, oni parolas pri trakreskanta kristala ĝemelo (plagioklazo). Per trakresko de pluraj kristaloj povas estixgi triobla, kvaroblaj, ktp kristalĝemeloj.
La estiĝo de kristalaj ĝemeloj okazas pro perturboj de la centra kristala strukturo, kion kaŭzas ĉiam ekstera ŝanĝiĝo (premo, temperaturo).
A Rude Hostess
A Rude Hostess (Bruta gastigantino) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Bela rompo-ŝtelisto (Arthur Johnson) vestita en vespermanĝaj vestaĵoj estas preskaŭ surprizita en la ago de ŝtelado de monŝranko. Li decidas blufi ĝin eksteren, kaj lasas sin esti trovita kvazaŭ ebrie. La virino de la domo (Marion Leonard) revenas de eskortado de gastoj eksteren kaj trovas la rompŝteliston.
Bourth
Bourth estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bourthois.
Monday's Child
"Monday's Child" (lunda infano) estas unu el multaj britaj sorĉaj kantoj, popularaj kiel infanaj poemoj. Ĝi supozeble rakontas la karakteron aŭ estontecon de infano bazita sur la tago de naskiĝo kaj por helpi junajn infanojn memori la sep tagojn de la semajno. Same kiel ĉe ĉiuj infanaj poemoj, estas multaj versioj. Ĝi estas listigita de Roud Folk Song sub numero 19526.
La plej komuna moderna versio estas
Proze tradukita estas:
Deveno
Ĉi tiu poemo unue estis registrita en Traditions of Devonshire [Tradicioj de Devonshire] de A. Bray. en 1838.
Estis konsiderinda variado kaj debato pri la ĝustaj atributoj de ĉiu tago kaj eĉ dum la tagoj. Ekzemple, versio publikita en Harper's Weekly en 1887 diras ke Vendreda infano estas plena de mizero, anstataŭ la merkreda.
Verbicaro
Verbicaro estas komunumo de Italio.
NGC 858-1
NGC 858-1 (aliaj indikoj — PGC 8451, ESO 478-13, MCG -4-6-16, AM 0210-224, IRAS02102-2242) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Géza Pálfi
PÁLFI Géza (pa:lfi) estis rumania hungara romkatolika pastro, instruisto, eklezia verkisto naskita en Satu Mare (Harghita) la 14-a de aprilo 1941 kaj mortinta en Târgu Mureș la 12-an de marto 1984.
Biografio
Géza Pálfi estis ordinita pastro la 5-an de aprilo 1964 de episkopo Áron Márton en Alba Iulia. Li estis helppastro en Sândominic kaj Târgu Mureș, poste inter 1970 kaj 1979 li instruis en Alba Iulia en la romkatolika mezlernejo kaj en la teologio. De 1979 li estis parokestro en Joseni, de 1981 en Odorheiu Secuiesc. Pálfi estis persekutita de rumanaj komunistaj aŭtoritatoj kaj oni konsideras lin viktmo de diktaturo.
Schneider's Anti-Noise Crusade
Schneider's Anti-Noise Crusade (La kontraŭbrua kampanjo de Schneider) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
La filmo prezentas la kreskantajn frustriĝojn spertitajn de sinjoro Schneider, kiu vivas kun sia edzino en loĝejo. Tie li provas urĝe koncentriĝi pri verkado de speciala kunmetaĵo aŭ "poezia elfluo" por sia "Liederkranz" (koruso) dum estante plurfoje distrita kaj ĉiam pli ĝenita de agadoj kaj bruoj kiuj ĉirkaŭas lin.
Lăpușnic
Lăpușnic estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Klentnice
Klentnice (Klentnitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav proksimume 4 km norde de Mikulov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.
Dobrești (Bara)
Dobrești [dobreŝtj] (hungarlingve: Dobrosd) estas vilaĝo en Rumanio norde de Lugoj. En 1910 ĝi havis 618 loĝantojn (rumanoj); en 1992 44 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1477. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bara.
Ey
Ey estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
EY kiel mallongigo
Giganto
Giganto povas esti
Anastasija Nikolajevna Romanova
Granddukino Anastasija Nikolajevna Romanova (Великая Княжна Анастасия Николаевна Романова, Velikaya Knjaĵna Anastasija Nikolaevna Romanova, naskiĝis la, mortis 17-jara la ) estis la plej juna filino de caro Nikolao la 2-a de Rusio, la lasta reganto de la Rusia Imperio, kaj lia edzino Alix de Hesio-Darmstadt, carino Aleksandra Fjodorovna.
Anastasia estis pli juna fratino de la granddukinoj Olga, Tatjana kaj Marija, kaj estis pli maljuna fratino de Aleksej Nikolajeviĉ, kronprinco de Rusio. Ŝi estis ekzekutita kun sia familio en eksterjuĝa mortigo per membroj de la Ĉeka, la bolŝevisma sekreta polico, la 17-an de julio 1918 en Jekaterinburg.
František Tenčík
František Tenčík (naskiĝis la 24-an de oktobro 1912 en Vieno - mortis la 12-an de junio 1974 en Brno) estis ĉeĥa verkisto, editoro, kritikisto kaj teoriisto de literaturo por infanoj.
Lia plej bona novelo Knabo en blanka svetero estis filmigita sub titolo '''Pantero atendas je la 17,30 horo“.