cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Belitung-vrako
Lignotipoj
La ŝipo origine povas esti de araba aŭ hinda origino, ĉar ne ekzistas multa diferenco inter ŝipoj en tiu areo, laŭ konstruaj teknikoj - kvankam ĝia kadro uzas specon de arbo, kiu troviĝas nur en malgranda parto de Afriko. Post analizado de la ŝipkorpa formo, konstrulignoj kaj konstruaj metodoj, Ilic konkludis, ke la vrako estas de hinda aŭ araba origino. Barato estis konsiderata la plej probabla loko por konstruado, sed la teorio de araba konstruo ne estis forĵetita, ĉar la uzita konstruligno estis kutime importita al Mezoriento por uzi en ŝipkonstruado. Flecker konkludis, ke vrako estas araba ŝipo en lia ĉapitro de 2010 laŭ la katalogo de ekspozicio Sackler, argumentante, ke "de analizo de konstruaj metodoj kaj materialoj kaj ŝipformo, la aŭtoro determinis, ke la vrako de Belitung estas araba ŝipo."
Heredaĵo
Aktualaj konoj pri la originalaj materialoj kaj metodoj uzataj por konstruado de ĉi tiu araba daŭo rezultas plejparte el la ŝipruino mem. La konstruo de Juvelo de Maskato, replikaĵo farita kiel ĝusta kopio de la vrako, montris, ke la ŝipo similas al baitl qarib, speco de ŝipo ankoraŭ trovebla en Omano hodiaŭ. Inter la ŝipkorpo estis grandaj buloj de konkrecio, kiuj enhavis artefaktojn de la ŝarĝo de la ŝipo datata al la Tang-dinastio de Ĉinio ĉirkaŭ 800 p.K., kaj de kie la vrako havas siajn aliajn nomojn, la "Tang-vrako" aŭ "Tang-trezorŝipo".
La lignoj kaj artefaktoj de la ŝipo estis montritaj al la publiko unuafoje en 2011. La monda debuta ekspozicio de la kolekto de artefaktoj, same kiel tiu de la konstrulignoj de la ŝipo, okazis en la ArtScience Museum, najbara al Marina Bay Sands de Singapuro. La graveco de la malkovro de la vrako kaŭzis la decidon konstrui la Juvelon de Maskato kiel ĝusta rekonstruo de la daŭo-vrako.
Kargo kaj "Tang-trezoro"
La vrakaĵo havis tri ĉefajn tipojn de "varoj" en la formo de bovloj: ĉangŝa-varo (produktita en bakfornoj en Tongguan), la plimulto de la 60 000 aĵoj, estis origine pakita en pajlaj cilindroj aŭ "Dusun"-stokejoj; blankaj varoj, fabrikitaj en Ding-fornoj kaj inkluzive de la plej frue konataj sendifektaj subglazure bluaj kaj blankaj pladoj; kaj Yue-varo el Zhejiang-provinco. Unu ĉangŝa-bovlo estis surskribita kun dato: "16a tago de la sepa monato de la dua jaro de la Baoli-reĝado", aŭ 826 pK. Ĉi tio estis poste konfirmita per datado de radiokarbona analizado de stela anizo (Illicium verum) trovita inter la vrakaĵo. La kargo havis surprizan varion de influoj kaj merkatoj, inkluzive de budhanaj lotusaj simboloj, motivoj el Meza Azio kaj Persujo, Koranaj surskriboj, kaj verd-ŝprucitaj bovloj popularaj en Irano.
En la kargo estis enmetitaj varoj de diversaj celoj, de spicaj kruĉoj (martaban) kaj de akvokruĉoj ĝis inkujoj, funebraj urnoj kaj oraj arĝentaj skatoloj. La ŝarĝo estis priskribita de John Guy de la Metropola Muzeo de Arto en Novjorko kiel "la plej riĉa kaj plej granda sendaĵo de frunaŭa-jarcenta suda ĉina oraĵoj kaj ceramikaĵoj iam malkovritaj en ununura deponejo." La ŝarĝo ankaŭ inkluzivis spicojn kaj rezinon, kaj metalajn ingotojn uzataj kiel balasto. Estis ankaŭ specialaj eroj kiuj inkluzivas oran pokalon - la plej grandan oran pokalon de la dinastio Tang iam ajn trovitan - kaj grandan arĝentan balonon ornamitan kun paro de anasoj. La ora pokalo havas bildojn de homoj en diversaj agoj sur ties flankoj, kiel muzikistoj kaj persa dancisto. Ĝi ankaŭ havas bildojn de du viroj sur ties prenil-kovra (dikfingra) plato kun trajtoj, kiuj ŝajnas esti ne-ĉinaj, ĉar ili estas bildigitaj kun buklaj haroj.
Nuna dispozicio
La firmao de Tilman Walterfang subskribis kontrakton de kunlaboro kun la origina indonezia sav-kompanio kaj rezulte de tio, la kargo ne estis vendita popece al kolektantoj. Kvankam estis okazoj de iagrade prirabado de la loko, precipe inter la du elfosaj periodoj, Walterfang konservis la ŝarĝon sendifekta kiel unu kompleta kolekto, por ke ĝi estu studebla en ties originala kunteksto; io kio donis "nekompareblan komprenon pri la industria kapablo kaj monda komerco de Ĉinio" laŭ Julian Raby, direktoro de la Arthur M. Sackler Gallery. Ĝi estis lokigita en privata konservad-instalaĵon dum ses jaroj, kie la artefaktoj estis rigore konservitaj (inkluzive de de-saligo), studitaj, kaj zorgeme restarigitaj de la kompanio de Walterfang, Seabed Explorations Ltd de Nov-Zelando. La laboro estis farita kun la helpo de germana konservisto Andreas Rettel, kiu trejnis ĉe la Römisch-Germanisches Zentralmuseum en Mainz. La artaĵoj estis aŭtentikigitaj de profesoro Geng Baochang, maljuna esploristo ĉe la Palaca Muzeo en Pekino. Geng estas la vicdirektoro de Malpermesita Urbo de Pekino kaj unu el la plej elstaraj spertuloj de Ĉinio pri antikva ceramiko. La kargo estis aĉetita por ĉirkaŭ 32 milionoj da usonaj dolaroj fare de privata kompanio, la Sentosa Leisure Group (nun Sentosa Development Corporation), kaj la Singapura registaro en 2005, kaj pruntita al la Singapore Tourism Board.
La debuta ekspozicio de la trezoro daŭris de 19-a de februaro 2011 ĝis 31-a de julio 2011 en la ArtScience Museum en Singapuro. La ekspozicio estis aranĝita kun la kunlaboro de la "Smithsonian Institution", la "Freer Gallery of Art", la "Arthur M. Sackler Gallery", la "Singapore Tourism Board", kaj la "National Heritage Board of Singapore". La ekspozicio tiam estis planita vojaĝi tra la mondo dum proksimume kvin jaroj, al ejoj kiuj inkluzivas gravajn muzeojn tra Azio, Aŭstralio, Eŭropo, Mezoriento kaj Usono. En aprilo 2015, estis sciigite, ke la Azia Civilizacio-Muzeo gastigos la kolekton de Tang-vrako. La trezoro nun trovis konstantan hejmon, kiel la Tang-vrako, en la Galerio Khoo Teck Puat de la Azia Civilizacio-Muzeo, en Singapuro.
André Weil
André WEIL (naskiĝis la 6-an de majo 1906 en Parizo, mortis la 6-an de aŭgusto 1998 en Princeton) estis franca matematikisto juddevena, fondinto kaj fakta gvidanto de la grupo Bourbaki. Liaj laboraĵoj ĉefe koncernis algebran geometrion kaj nombroteorion.
Alessandra Mussolini
Alessandra MUSSOLINI estas la nepino de la faŝisma diktatoro Benito Mussolini, kaj membro de la itala parlamento. Ŝi naskiĝis en Romo en 1962, kaj ŝi fakte estas la filino de Anna Maria Sciccolone, kiu estas la fratino de Sophia Loren, kaj de Romano Mussolini, kiu siavice estas la filo de Benito.
Kiam ŝi estis juna ŝi provis fariĝi aktorino, kaj ŝi efektive aktoris en kelkaj filmoj, ofte iom erotikaj.
Santiago Matatlán
Santiago Matatlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Matatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 475.
Alessandra Mussolini
La naŭan de marto 2006, dum la elekta kampanjo, Alessandra Mussolini partoprenis al televida programo nomata Porta a Porta, kie ankaŭ estis kandidato de la komunisma partio nomata Vladimir Luxuria, kiu estas transgenrulo. Kiam Antonio di Pietro nomis Mussolini "faŝisto", ŝi respondis «pli bone esti faŝisto ol frocio». La itala vorto frocio estas insulta vorto kiu indikas samseksemulojn. La frazo kaŭzis skandalon.
Peyrehorade (stacidomo)
Peyrehorade estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Peyrehorade, en departemento Landes, regiono Nova Akvitanio.
Santiago Matatlán
Geografio
Santiago Matatlán apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9198 loĝantojn. El tiuj estis 4307 viroj kaj 4891 virinoj. La komunumo havas surfacon de 126,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo.
Peyrehorade (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Santiago Matatlán
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7205 indiĝenoj. El tiuj 6314 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6314 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Peyrehorade (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Toulouse - Bayonne (650000).
André Weil
Li estis frato de Simone Weil, influata de hinda filozofio.
En 1979 li estis premiita per la Wolf-Premio pri Matematiko, en 1994 li estis premiita per la Kioto-Premio.
Listo de urboj de Vjetnamio
Jen listo de urboj de Vjetnamio laŭ loĝantarnombro:
Pli malpli gravaj urboj:
Hungarlingva Vikipedio
La hungarlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la hungara lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Magyar Wikipédia. Komencita la 8-an de julio 2003, la projekto atingis la 200 000-an artikolon en septembro 2011. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
La hungara Vikipedio kaj la Esperanto-komunumo
Kelkaj el la artikoloj pri Esperanto en hungara Vikipedio uzas artikolojn el la Enciklopedio de Esperanto kiel fonton.
Nelikeniĝintaj Fungoj Likenloĝaj
Nelikeniĝintaj Fungoj Likenloĝaj estas scienca ilustrita determinlibro pri certaj likenoj. Ĝin estas verkintaj G. Clauzade, P. Diederich kaj C. Roux. La libro estas originale Esperante verkita kaj estas laboraĵo de la Akademio Internacia de Sciencoj de San-Marino. Estas eldoninta ĝin la Provenca Linea Societo (Société linnéenne de Provence) en 1989.
Ŝerpoj
La ŝerpoj, ŝerpe kaj ankaŭ en multaj aliaj lingvoj nomataj Sherpa (en Esperanto proksimume "orienta popolo" aŭ "orientuloj") estas etno de la himalaja regiono, kiu ĉirkaŭ la jaro 1500 enmigris al la centra kaj suda partoj de la himalaja montaro, veninte el Tibeto. La etna nomo devenas el la tibeta lingvo: Tie shar ("ŝar") signifas "orienton" kaj la fina silabo -pa signifas "popolo", "homo(j)" aŭ "-ulo(j)".
Nelikeniĝintaj Fungoj Likenloĝaj
La verko estas alte aprezata de la sciencistaro, eĉ ne-Esperanta.
Ŝerpoj
Viraj anoj de la etno sialingve nomatas "Sherpa", virinaj anoj "Sherpani".
Laŭ stato de la jaro 2011 tutmonde ekzistas pli-malpli 180 000 ŝerpoj. Ili plejparte vivas en la oriento de Nepalo kaj en la limproksimaj regionoj de Ĉinio kaj Barato. Religie plejparto de ili estas budhistoj kaj plejparto konserve de sia kulturo parolas propran lingvon, la ŝerpan lingvon.
La ŝerpoj estas konataj pro ties kapableco al montaraj metioj. Ilia rolo estas gvidado de turistoj ĝis la kulmino de la plej altaj monotpintoj de la Himalajo. Ili transportas la materialon kaj la provizadon, kaj malfermas la vojon. Tial la vorto ŝerpo en pluraj mondaj lingvoj iĝis sinonimo de la koncepto de "altmontara portisto", eĉ se ne vere temas pri membro de la ŝerpa etno.
Péter Csermely
Péter Csermely  naskiĝis la  1958 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Csermely frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1977-1982. Post la diplomo li eklaboris en medicina-kemia instituto. Li esploris en la 1980-aj jaroj en Novjorko kaj Harvard, krome li studvojaĝis al Tokio. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1990, li doktoriĝis en 1994 antaŭ la akademio. En 1999 li profesoriĝis. Li okupiĝis precipe pri la maljuniĝo. Li ricevis premiojn inter 1986-2012.
La asteroido 136273 Csermely ricevis lian nomon.
Clerval (Doubs)
Clerval estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Clervalois.
Ĝi nun formas parton de Pays-de-Clerval.
NGC 2944-1
NGC 2944-1 (aliaj indikoj — UGC 5144, IRAS09363+3232, MCG 6-21-67, KUG 0936+325A, ZWG 181.78, Z 0936.4+3233, VV 82, ARP 63, PGC 27533) estas galaksio en konstelacio Leono.
Stacio Kurihama
Stacio Kurihama (japane: 久里浜駅 [Kurihama-eki], angle: Kurihama Station) estas fervoja stacio en Jokosuka, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Yokosuka.
NGC 2944-1
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Huna lingvo
Huna lingvo estas formortinta lingvo de Hunoj. Ĉar Hunoj ne havis skribsistemon, oni povas scii ion pri la lingvo nur per eta kvanto de vortoj, plejparte propraj nomoj, kiu travivis en grekaj aŭ latinaj transskriboj. La lingvaro de la huna ne eblas klasifikita, kvankam laŭ la origino de diversaj propraj nomoj el la lingvo, oni ofte komparas al la tjurka, mongola kaj jeniseja lingvaroj.
Bibliografio
"Europe: The Origins of the Huns"
"Khan Diggiz Dish Inscriptions"
Anna Eriksson
Anna ERIKSSON (naskiĝinta la en Kampara komunumo de Rauma) estas finna kantisto. Konataj kantoj, kiujn Eriksson kantis, estas ekzemple ”Kun katsoit minuun”, ”Huojuva talo” kaj ”Kaikista kasvoista”. Eriksson konatiĝis pri televida programo Kiitorata, kiu estis elsendita en finna televido en 1990-aj jaroj. En 1997 ŝi publikigis sian unuan ŝtudioalbumon Anna Eriksson en 1997. Ĝi estas vendita je 81 000 ekzempleroj. Poste ŝi publikigis naŭ ŝtudioalbumojn, el kiuj unua estas julalbumo Anna joulu. Ŝia unua anglalingva albumo aperis en 2010. Ŝi ankaŭ aktoris almenaŭ en unu filmo.
Trolebusa transporto en Liono
Trolebusa transporto en Liono (Trolleybus de Lyon) formas parton de la reto de publika transporto de la urbo kaj komunumo Liono, Francio. Malfermita en 1935, ĝi kombiniĝas kun la metroo, la tramvojo kaj la busoj de Liono por formi integritan skemon de kvar transportiloj.
Liono estis unu el la unuaj urboj en Francio kiuj eksperimentis trolebusojn. Ĝi estas la "ĉefurbo de la franca trolebuso" (capitale du trolleybus français). En 1961, la trolebusa sistemo de Liono havis la plej grandan nombron da trolebusoj kiuj funkciis samtempe en Francio (370 veturiloj). En la 21-a jarcento, ĝi estis la ĉefo en la disvolviĝo de novaj trolebusoj.
La sistemo estas posedata de SYTRAL, kiu, kiel la plejparto de la kvar-transportila skemo, estas ekspluatata de Keolis Lyon nome de "Transports en commun lyonnais" (TCL). Depost 2006, ĝi estis pligrandigita per la elektrigado de du novaj ĉefaj linioj (C1 kaj C2). En 2015, la trolebusa reto konsistis el naŭ linioj.
Erba
Erba estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Lingvoj de Hispanio
[[Dosiero:Spain languages.svg|thumb|right|380px|Mapo de Hispanio kun lokoj de diversaj lingvoj markitaj per koloroj:
Erba
Najbaras la komunumoj Albavilla, Faggeto Lario, Eupilio, Longone al Segrino, Merone, Ponte Lambro kaj Proserpio.
Lingvoj de Hispanio
Neindiĝenaj lingvoj
En turismaj marbordaj regionoj, loĝas kaj turismas multaj eŭropanoj, ĉefe dum somero. Tial estas komunumoj de parolantoj de la angla, germana kaj aliaj. Enmigrintoj ankaŭ abundas kaj pro tio ekzistas multaj parolantoj de diversaj eŭropaj lingvoj, ĉefe de proksimaj landoj, kiel la angla, la portugala aŭ germana, aŭ de enmigrintoj de pli malproksimaj landoj, kiel la rumana lingvo, la bulgara lingvo aŭ la vua lingvo, inter aliaj.
808 Merxia
808 Merxia estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĉefa ano de la Merksia familio al kiu ĝi donas sian nomon.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la itala astronomo Luigi Carnera, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo referas al Adalbert Merx, bopatro de la malkovrinto.
Tamias striatus
La stria sciuro (Tamias striatus) estas specio de ronĝuloj de la familio Sciuredoj (Sciuridae). Estas specio kiu vivas en Nordameriko kaj estas la nura membro vivanta de la sciuroj de la subĝenro Tamias, foje konata kiel sendependa ĝenro. En angla la specio estas nomata chipmunk kiu derivas el vorto de la lingvo Otava ajidamoonh aŭ de la vorto Ojibwe ajidamoo, kiu estas tradukebla laŭvorte kiel "kiu malsupreniras de la arboj kapaltere." ​
Estas specio vivanta sur arboj, kun granda vosto kaj kvin laŭlongaj strioj sur la dorso, kiuj nomigas la specion kaj en la latina scienca nomo kaj en la komuna nomo.
Linio Mason–Dixon
Linio Mason–Dixon estis geometrie mezurita inter 1763 kaj 1767 de Charles Mason kaj Jeremiah Dixon. Ĝi estas parto de la limoj de kvar usonaj subŝtatoj:
La linio estis markita per ŝtonoj je ĉiu mejlo; ĉiu kvina ŝtono (ĉefŝtono) estas aparte granda. La ŝtonoj estis alportitaj el Anglio. La linio havas simbolan karakteron; multaj vidas en ĝi kulturan limon inter norda kaj suda partoj de Usono.
La linio konsistas el du partoj, kiuj estas proksimume, sed ne perfekte rektliniaj. La okcident-orienta parto inter Pensilvanio norde kaj Okcidenta Virginio kaj Marilando sude mezume sekvas la nordan latitudon de 39°43'20", sed vere situas inter 39°43'15" kaj 39°43'23". La nord-suda parto inter Marilando kaj Delavaro estas iom komplika; ĝi konsistas el tri partoj: Je la komenco de la mezurado ne estis klare, ĉu la tuta cirklo ĉirkaŭ New Castle situas oriente de la norda linio (ĉu do la tanĝa linio iras nord-okcidenten aŭ nord-orienten); montriĝis, ke efektive la cirklo sekcas la nordan linion. Do la arka linio vere estas parto de la limo.
9985 Akiko
9985 Akiko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Hiroshi Abe kaj de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la observatorio de Jacuka en gubernio Ŝimane.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Akiko Yamamoto, anino de la Observatorio de Jacuka kaj kun-observantino kun Hiroshi Abe.
Tekoatla lingvo
La Tekoatla lingvo estas mazateka lingvo parolata en la meksikaj ŝtatoj Oaĥako kaj Pueblo. Ĝiaj ĉefaj vilaĝoj, kie la loĝantoj plejparte parolas tiun lingvon, estas San Jerónimo Tecóatl, Eloxochitlán de Flores Magón, San Lucas Zoquiapam, Santa Cruz Acatepec, San Pedro Ocopetatillo, San Lorenzo Cuaunecuiltitla, Santa Ana Ateixtlahuaca, kaj San Francisco Huehuetlán. Laŭ Egland (1978) la tekoatla estas 76%-e interkomprenebla kun la prestiĝa mazateka lingvo de Huautla de Jimenez, kvankam SIL raportas ke la interkomprenebleco ne estas tre alta.
Strážovské vrchy
Strážovské vrchy, esperante Montoj Strážovské estas geomorfologia tutaĵo troviĝanta inter nordaj partoj de okcidenta kaj meza Slovakio. Ĝia teritorio estas reprezentata per Protektita pejzaĝa regiono Montoj Strážovské kun raraj flaŭro kaj faŭno. La montaro laŭ geomorfologia divido de Slovakio apartenas en tiel nomatan Fatra-tatra teritorion. La plej alta montopinto estas Strážov kun alteco 1213 m s.m.
En proksimeco de la montaro troviĝas urboj: Trenčín, Dubnica nad Váhom, Ilava kaj Bojnice.
Geomorfologia subdivido
Montoj Strážovské, la geomorfologia tuteco havas en diversaj partoj iomete diversajn kvalitojn, laŭ kio ili estas dividitaj je jenaj subtutecoj :
Okcidenta Bengalio
Okcidenta Bengalio aŭ Okcidenta Bengalujo (পশ্চিমবঙ্গ; पश्चिम बङ्गाल ) estas unu el la subŝtatoj de Barato. Ĝi troviĝas en la oriento de Barato, kaj ĝi limas kun Bangladeŝo. Kune kun Bangladeŝo, ĝi formas la kulturan regionon Bengalio, kiu estis dividita dum la milito de 1948. En Okcidenta Bengalio vivas pli ol 80 milionoj da homoj, kaj ĝi estas la plej dense loĝata regiono de Barato. La ĉefurbo estas Kolkato.
Ekonomio kaj politiko
La ekonomio de Okcidenta Bengalio baziĝas ĉefe sur agrokulturo. La provinca registaro estas koalicio de du partioj: All India Trinamool Congress kaj Indian National Congress. Ĝis la elektoj de 2011, la subŝtato estis regata de maldekstra koalicio gvidata de la Barata Komunista Partio. Tiu maldekstra partio regis la subŝtaton je 34 jaroj. Tiel ĝi iĝis la plej longdaŭra demokratie elektita komunista partio en la mondo.
Klimato
Okcidenta Bengalio havas tropikan klimaton, tio estas tre varma kaj humida somere kaj freŝa vintre. La teritorio estas ĉefe ebena, sed norde estas submontaro de Himalajo. En tiu regiono la distrikto de Darĝiling estas tutmonde fama pro la kultivo de teo. Pri naturo la ŝtato estas fama pro rezervejoj kaj laŭ ĝi nomiĝas la bengala tigro.
Loĝantaro
Plimulto de la loĝantaro estas bengaloj, kiuj loĝas ankaŭ en la oriente najbara ŝtato Bangladeŝo.
La oficiala lingvo de la provinco estas la bengala, kaj la plej granda religio estas la hinduismo, sed tamen estas granda islama minoritato. La regiono estas konsiderata unu de la plej intelekte viglaj de Barato, sed ankaŭ unu de la plej malriĉaj.
Historio
Poste la tuta Hindio iĝis kolonio de la Brita Imperio. Tiu atingis sendependon post la Dua Mondmilito, kaj tuj pro kvereloj inter hinduoj kaj islamanoj, la lando estis dividita en du partoj -unu por islamanoj kaj alia por hinduoj. En 1947 Bengalio, kiu estis ĝis tiam provinco de Hindio, estis dividita en Okcidenta Bengalio (kiel subŝtato de Barato) kaj Orienta Bengalio (tiam regiono de Pakistano, kaj nuntempe sendependa ŝtato nome Bangladeŝo).
József Katona
József KATONA hungare Katona József estis hungara dramisto. Li naskiĝis en Kecskemét, en la 11-an de novembro 1791. Li mortis en Kecskemét, en la 16-an de aprilo 1830.
Vivo
Li frekventis lernejojn en Kecskemét, Pest kaj en Szeged. Fine li estis advokato. Ekde 1811 li interesiĝis pri literaturo kaj teatro. Li estis ankaŭ aktoro kaj tradukis, ankaŭ verkis. Li ne havanta sukcesojn, denove li laboris, kiel juristo en 1815. Post 15 jaroj li mortis pro kormalsano.
Originalaj verkoj
Pri Banuso Bánk oni verkis ankaŭ operon en 1861 kaj oni faris resume 6 filmojn.
Rememoroj
2 teatroj, stratoj portas la nomon József Katona.
Usona Pediatria Akademio
La Usona Pediatria Akademio estis fondita en 1930, Ilinojso, Usono, de 35 pediatriaj kuracistoj por labori pri pediatriaj san-normoj. Ĝi nuntempe havas 60.000 membrojn en primaraj prizorgoj kaj sub-specialaj areoj. Kvalifikitaj infankuracistoj povas fariĝi membroj de la Akademio.
La Usona Pediatria Asocio havas ĉirkaŭ 390 oficistojn laborante por la sano de infanoj.
(49952) 1999 XH212
(49952) 1999 XH212 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,2799 AU, tie estas 41,872 milionoj da km.
Ora pasero
Goldener Spatz (laŭvorte: Ora pasero) estas grava germanlingva porjunulara filmfestivalo. Ĝi okazas ĉiujare en Gera kaj en Erfurto. De 2016 gvidas la konkurson Nicola Jones el Halle (Saale).
Paso de la tagoj
Dumfestivale estas granda konkursaro en ses kategorioj: longaj filmoj, etfilmoj, animaciaĵoj, distroverkoj, dokumentadaĵoj pluse - ekde kelkaj jaroj - interreta konkurso por testi retpaĝojn fakajn pri ilia taŭgeco por junuloj. Infanoj havas gravan rolon dumfestivale: tri ĵurioj konsistantaj en gejunuloj inter 9 kaj 13 jaroj el Germanio kaj najbaraj landoj atribuas la ĉefpremiojn, nome la orajn paserojn. Krome ankaŭ fakjuĝistoj aljuĝas aliajn premiojn. Dum la ses tagoj la urbanoj de Gera kaj Erfurto povas ĝui pri grandega gamo da interesaj filmoj.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo
(112127) 2002 JW47
(112127) 2002 JW47 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,192474 astronomia unuo, tie estas 28,794 milionoj da km.
23135 Fejdo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la atena batalinto Fejdo, kiu batalis por malhelpi, ke Hektoro atingis la grekajn ŝipojn
Santiago Miltepec
Santiago Miltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Miltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 476.
Bonifaco la 3-a
Bonifaco la 3-a estis papo ekde 19-a de februaro ĝis 12-a de novembro 607. La filo de Johano Cataadioce, li estis romano de nasko tamen de greka deveno. Malgraŭ sia iomete mallonga tempo kiel papo, li faris gravan kontribuon al la organizado de la Katolika Eklezio.
Santiago Miltepec
Geografio
Santiago Miltepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 265 loĝantojn. El tiuj estis 120 viroj kaj 145 virinoj. La komunumo havas surfacon de 82,93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1850 metroj super la marnivelo.
Bonifaco la 3-a
Kiel diakono, Bonifaco impresis Papo Gregorio la 1-a (ankaŭ konata kiel Gregorio la Granda) kiu priskribis Bonifacon kiel viron "de provita fideleco kaj naturo" kaj, en 603, elektis lin esti apokrisiario al la kortumo de Konstantinoplo. Ĉi tiu tempo estis grava en lia vivo, kaj helpis lin formi sia mallonga sed eventplenan karieron.
Santiago Miltepec
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Bonifaco la 3-a
Bonifaco la 3-a estis entombigita en Baziliko de Sankta Petro.
Alle JU
Pri la komunumo
Alle (prononcu al, malnova germanlingva nomo Hall) estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1702 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Alle situas en la fundo de ĵurasa valo de la rivero Allaine, alfluanto de Doubs, oriente de la distriktĉefurbo Porrentruy. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,66 km², de kiuj 21% estas kovritaj de arbaro, 65% servas por agrikulturo kaj 13% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Alle limas en nordoriento al Vendlincourt, en oriento al La Baroche, en sudoriento al Cornol, en sudo al Courgenay, en okcidento al Porrentruy, kaj en nordokcidento al Coeuve.
Trafiko
En la sudo pasas tra la komunuma teritorio la svisa aŭtovojo A16, al kiuj la plej proksimaj alveturejoj de Alle troviĝas en Courgenay en sudo kaj Porrentruy en okcidento. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la mallarĝspura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Porrentruy al Bonfol.
Historio
La unua skriba mencio de Alle datiĝas de la 15-a de junio 797 kiel Walo el dokumento per kiu la episkopo Angelram de Metz konfirmas donacon de Wascom, abato de Saint-Avold al la grafo Wolmerus.
La setlejo apartenis unue al la dukoj de Ferret poste al la Grafejo Montbéliard (germane Mömpelgard) kaj tiam denove al la dukoj de Ferret. Ek de la 13-a jarcento ĝi estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departemento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Alle apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Alle apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.
Batalo de Pavón
La Batalo de Pavón (okazinta sur la ebenaĵo inter la aktualaj vilaĝoj Rueda kaj Godoy, ĉe 1500 m el la suda bordo de la rojo Pavón (kiu nomigis la batalon), provinco Santa Fe, la 17-a de septembro de 1861) estis decidiga batalo de la enlanda milito kiu dividis Argentinon dum la 19a jarcento. Ĝi markis la finon de la Argentina Konfederacio, kaj la aligon de la provinco Bonaero kiel hegemonia miembro de la lando.
Kontraŭstaris:
Kunteksto
La federaloj kaj la unueciguloj estis kaj en la internaj provincoj kaj en la provinco kaj urbo Bonaero (tiam la provinco Bonaero kiu inkludis la urbon Bonaero estis la ununura de Argentino kun mara elirejo, aŭ pli precize, oceana, kio donis al ĝi enormajn ekonomiajn, strategiajn kaj geopolitikajn suprr la aliaj frataj provincoj). Tiele la lando estis dividita inter la Argentina Konfederacio kaj la Ŝtato Bonaero, kontraŭstarigitaj en enlanda milito intermita. La batalo de Cepeda kaj la Traktato de San José de Flores, de 1860, aligis la provincon Bonaero al la resto de la lando. Almenaŭ teotie. Sed reale nenio estis solvita, ĉar ambaŭ partioj estis preskaŭ konvinkitaj ke ili remilitos.
La generalo Urquiza, de la unueciguloj, koncentriĝis kaj organiziĝis en Diamante, sed ne iniciatis la militon, kontraŭ la emo de la ŝtatestro Derqui [DERki]. Dum la bonaera guberniestro, nome Bartolomé Mitre estris ties armeon kiu koncentriĝis en Rojas en junio de 1861. Derqui kunigis novan armeon de ĉirkaŭ 8 000 homojn, (sed kelkaj fakuloj duonigas la nombron). Derqui kuniĝis kun Urquiza. Totale ili enhavis 17 000 soldatojn, dum Mitre disponis el 22 000, krom pli bonan disponon el artilerio, ĝeneralara armilaro kaj infanterio, dum la unueciguloj estis ĉefe soldatoj el kavalerio.
La batalo
Ambaŭ armeoj kunfrontis ĉe la bordoj de la rojo Pavón (40 km sude de Rosario, en la provinco Santa Fe, je 260 km nordoriente de la urbo Bonaero). Urquiza dismetis siajn trupojn defende, oriente kaj okcidente de la bieno de Domingo Palacios (aktuala Los Naranjos). Je 800 metroj el la bieno, Mitre dismetis sian infanterion, prepare al atako al la kontraŭ kerno. Tamen la artilerio de la konfederacianoj ekluktis, malfermante vakuojn inter la bonaeranoj, facile atingeblaj pro siaj buntkoloraj uniformoj.
La lukto daŭris apenaŭ du horojn, dum kiu la maldekstro de la konfederacianoj estre de la kolonelo Juan Saá, komponita grandparte de divisioj el Santa Fe kaj Bonaero de Ricardo López Jordán, venkis komplete super la kavalerion de la bonaera armeo, estre de la generalo kaj eksprezidento de Urugvajo Venancio Flores, persekutante ĝin ĝis trans la Rojo Medio (nome limon inter Bonaero kaj Santa Fe). La kavalerio bonaera, estre de la esperta generalo Manuel Hornos, plie rezistis; sed fine devis retiriĝi kaj lasis armilaron kaj nombrajn prizonulojn. Ankaŭ la dekstraj trupoj, estre de la generalo Miguel Galarza venkis la kavalerion de la maldekstra flanko de la armeo de Bonaero.
Tamen ĉe la centro la konfederacianoj, nome mallertaj milicanoj, estis superitj kaj devis retiriĝi. Tiam, Urquiza abandonis la batalkampon sen riski serioze la 4000 homojn de la divisioj el Entrerrios kiuj ĝis tiam estis rezervitaj, kaj iris al Rosario, kaj poste al San Lorenzo kaj Las Barrancas. Tiam li ricevis informon pri la venko de sia kavalerio, sed li jam ne revenis.
Klarigoj por tiu konduto atribuas la tialon al rena malsano de Urquiza, aŭ al malfido kontraŭ la prezidante Derqui kaj timis perfidon. Alia ebla tialo de la retiro de Urquiza referencas al sekreta pakto inter francmasonoj, nome Urquiza, Mitre, Derqui, Sarmiento, kiuj devis klopodi pacigi la enlandan militon. Ĉiukaze tio permesis aliron al la armeo bonaera, kiuj estis retiriĝinta al San Nicolás de los Arroyos. Mitre decidis tiam konsolidi sian pozicion por iri poste al Santa Fe. La 4-a de oktobro iris al Rosario kun 13 000 homoj kaj 42 armilojn de artilerio, urbo kiun li okupis post unu semajno.
Konsekvencoj
La bataloj de Cepeda, de Caseros kaj de Pavón estis eble la tri armitaj kontraŭstaroj plej gravaj de la argentina historio, kaj pro la konsekvencoj pri institucioj kaj pro la repoziciigo de preskaŭ ĉiu politika sektoro post ĉiu el ili.
Post la malagado de Urquiza, Mitre kunigis siajn trupojn. Dume, parto de la federala kavalerio iris al Pergamino, kaj okupis la vilaĝon. Reago de la bonaera kavalerio devigis la federalojn reveni al Santa Fe, kaj Mitre ekiris al tiu provinco. Tio okazis kelkajn semajnojn post la batalo. En la venontaj monatoj, la antaŭeniro de la bonaeranoj kaj de siaj aliancanoj estis nehaltigebla; kaj la ununura kapabla federala armeo, nome tiu de Urquiza, estis praktike malmuntita fare de tiu. Vidinte la invadon ed la lando, Derqui rezignis kaj rifuĝiĝis en Montevideo; post kelkaj semajnoj, la vicprezidanto Juan Esteban Pedernera deklaris nevalida la ŝtatan registaron.
El tiam, Mitre projektis sian influon super la tuta lando: la federalaj guberniestroj ― kun elstara escepto de Urquiza ― estis elpostenigitaj fine de la jaro kaj komence de 1862. Kelkaj fare de la lokaj unueciguloj, kiuj profitis proksimecon de la bonaeraj trupoj, kaj aliaj fare rekte de la bonaera armeo kiu invadis tiujn provincojn.
Cabezuela del Valle
Cabezuela del Valle estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas cabezueleños. La censita populacio en 2008 estis de 2.148 loĝantoj.
Situo
Cabezuela del Valle estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la centro de la komarko aŭ distrikto Valo de Jerte, je altitudo de 515 m; je 119 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 179 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 57 km². La vilaĝo estas bone komunikata tra la Montopasejo de Honduras kun Hervás kaj laŭ la nacia ŝoseo 110 kun Plasencia de unu flanko kaj de la provinco de Ávila (Kastilio-Leono) aliflanke. Ĝi estas trapasata de la rivero Jerte.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Turismo.
Festoj
Ege popularas la kristanaj festoj eble pro historia neceso forgesigi la judan pasintecon.
Skermo
Skermo estas speco de batalsporto; originale okazis inter du personoj, armiligitaj per relative longaj klingaj bataliloj (rapiro, glavo, spado, sabro, bajoneto) ekipitaj per manoprotektilo.
Ĥazara lingvo
Ĥazara lingvo estas formortinta lingvo de Ĥazaroj. Oni ne multon scias pri ĝi, ĉar neniuj tekstoj en la ĥazara estis trovitaj. Ĉiuj konataj tekstoj de ĥazaroj estis verkitaj en la hebrea, kiu estis lingvo de elito en Ĥazario. La simpla ĥazara popolo skribis per orĥona runoskribo aŭ io simila, sed tiuj skribaĵoj ĝis nun ne estas deĉifritaj. En arabaj kaj bizancaj verkoj oni scias ĉirkaŭ 60 ĥazarajn proprajn nomojn kaj toponimojn. Ĉiuj el ili, kiuj ne devenas de la hebrea, estas tjurkaj, plej verŝajne de Ogura branĉo. La eksciitaj tiamaniere ĥazaraj vortoj inkluzivas: bulan — alko, čiček — floro, alp — brava, sār — blanka, sārïg — flava ktp.
Skermo
Hodiaŭ oni parolas pri skermo kiel sportospeco, kiu estas ankaŭ olimpia sporto. Skermo apartenas al olimpikaj "fondiĝaj sportospecoj" (1896 Ateno). Okazas ankaŭ rulseĝa skermado.
La lingvo de skermado estas la franca: en internaciaj turniroj, france la arbitro anoncas: En garde!… Prêts?… Allez! (t.e.: En pozicion! Pretaj? Iru!) k.t.p.
Ecoj de la skermosporto
Skermo estas batalsporto, ĉe kiu du kontraŭuloj provas trafi per tuŝ- aŭ frapoarmilo, kiuj estas sabro, spado kaj rapiro. Rapiro kaj spado estas tuŝarmiloj, sabro tuŝ- kaj frapoarmilo.
La skermado okazas sur longa kaj mallarĝa pado, la t.n. skermoplanko (france: Planche). La celo estas akiro de pli trafoj sur difinitaj korpopartoj de la kontraŭulo ol la alia batalanto; nuntempe elektraj sensiloj kaptas la trafojn kaj montras ilin. Venkas tiu, kiu unua akiras difinitan nombron de trafoj.
La lingvo de la skermado estas la franca.
Rapiro
Ilo desenvolupita dum la XVII jarcento, originale praktika ilo por kombati kun malpezajn glavilojn. Estas basika ilo por praktiki kaj komenci skermon. Nur estas permesata tuŝi torse.
Spado
Ilo derivata de la franca spado. Estas pli peza kaj malfleksebla ol rapiro (nur de maksimume unu centimetro ĝi rajtas deflankiĝi de rekta linio), la plej granda malsameco ol la rapiro estas ĝia duonsfera mangardilo, kaj estas permesata tuŝi la tutan korpon.
Elektra trafomontrilo
Oni uzas elektran trafomontrilon dum la turniroj kaj ofte dum ekzercoj.
La turniro
Se okazas alvoko, oni devas sin anonci ĉe la juĝisto. La unua nomumita staras dekstre de la juĝisto, sed la livmanuloj staras ĉiam maldekstre.
Glaucomys volans
La suda flugosciuro, Glaucomys volans, estas unu el la tri specioj de la genro Glaucomys, de la familio Sciuredoj, konataj populare kiel amerikaj flugosciuroj. Tiu specio, same kiel aliaj specioj de flugosciuroj, havas en la flanko de la korpo faldon de felo, inter la du paroj de membroj, kiu povas etendiĝi kvazaŭ paraŝuto. Ĝi povas estis trovata oriente de Kanado kaj Usono, Meksiko, Gvatemalo kaj Honduro.
Skermo
La turniro
Ĉe egalstato okazas unuminuta plilongigo, sed antaŭ ĉio oni decidas pri trafa avantaĝo. Se ne okazas trafo en la plustempo, venkas skermanto kun trafoavantaĝo.
Dum la skermado, oni rajtas forlasi la plankon nur post antaŭa peto. Tio okazas al la juĝisto per levo de la senarmila mano.
Admonoj
La juĝisto povas admoni:
Ataka rajto
La ataka rajto signifas ĉe rapiro kaj ĉe sabro, ke la unue atakanto havas trafan avantaĝon. Alivorte: la atakita devas unuafoje defendi sin por pli poste kontraŭataki.
La juĝisto devas decidi ĉe rapiro kaj ĉe sabro, kiu havas la atakan rajton kaj tiel la poenton. Se la juĝisto ne povas decidi, la batalo pludaŭras sen aljuĝo de la poento.
Ĉe spado ne ekzistas ataka rajto: Kiu unuafoje trafas, tiu ricevas la poenton. Se la trafoj okazas ene de 5/100 sek., ambaŭ trafoj validas.
Siles (Ĥaeno)
Siles estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Skermo
Historio
Per apero de pulvoro kaj pafilo, la glavo malgraviĝis, aperis la pli malpeza rapiro en la 16-a jarcento. Multaj kortegoj eŭropaj havis proprajn skermo-majstrojn (ekz. Christian Gottfried Heinicke en Vajmaro). En la 20-a jarcento skermo iĝis tute sporta amuziĝo.
Siles (Ĥaeno)
La areo de la municipo estas 175 km2 kie loĝas 2 241 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 13,17 loĝ./km2.
Geografio
Siles situas sur la nordoriento de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco, lime kun la provinco Albacete. Estas sur 826 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°23′16″N 2°34′57″O.
Granda parto de la municipo formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj. Pro sia enklavo, estas municipo tre forsta apud la rivero, koncentritaj la kultivejoj, fundamente olivarbaroj, sur strio de direkto sudokcidente-nordoriente kio inkludas la apudecojn de la urba kerno kaj la municipa enklavo de la municipo de la nordokcidento de la komarko. La ekonomia agado esta bazita sur la agrikulturo (olivarboj) kaj la turismo, kun kontribuo ankaŭ de la forsta profito kaj de la brutobredado de ŝafoj.
Limas kun la teritorioj de Villarrodrigo, Bienservida, Villaverde de Guadalimar, Cotillas, Segura de la Sierra, Orcera, Benatae kaj Torres de Albanchez.
Ĝi estas je 160 km de Ĥaeno, provinca ĉefurbo, je 101 km de Úbeda kaj je 29 km de Segura de la Sierra, kaj Siles estas unu de la ĉefaj alirejoj al la Sierra de Segura el la provinco Albacete, tra Riopar. La ĉefa urba kerno aperas en la folio 865. Ties koordinatoj estas: 38°23′N 2°35′O.
Krom ĉefa urba kerno, estas tri disaj domaroj, nome la jenaj:
Historio kaj heredo
La Torre del Cubo (Sitela Turo), el premtero kaj masonado, elstaras pro siaj 27 m de alto. De cirkla plano kaj duetaĝa, ĝi havas unue fornan volbon kaj poste gotikan nervan volbon. Laŭ la konstrumaniero temas pri konstruo fare de islamanoj restrukturita en epoko de la Ordeno de Santiago. Estas ankaŭ restaĵoj de murego kaj de alia turo.
Ĝi estis konstruita inter la 14a kaj 15a jarcentoj kaj reformita dum la 18a jarcento. Ĝi havas unusolan navon kun flankaj kapeloj. La turo estas de la 16a jarcento.
Ĝi estis konstruita en la 18a jarcento kun unu navo kaj trabaro el ligno.
En 1940 oni atingis pinton de 5000 loĝantoj, poste venis elmigrado kaj oni falis ĝis la nunaj iom pli ol 2000. Tio estas oni perdis multe pli ol duono.
Stacio Kintetsu-Nara
Stacio Kintetsu-Nara (japane: 近鉄奈良駅 [Kintecu-Nara-eki], angle: Kintetsu Nara Station) estas fervoja stacio en Nara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nara. Ĝi estas hejma stacio de Karin Isobeja.
Korelingva Vikipedio
La korelingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la korea lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon 한국어 위키백과. Ĝi fondiĝis en oktobro 2002 kaj atingis 10 000 artikolojn la 4-an de junio 2005. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Los Llanos de Tormes
Los Llanos de Tormes [losLJAnos deTORmes] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Los Llanos de Tormes estas komprenebla etimologie kiel La Ebenaĵoj de Tormes.
Geografio
Ĝi limas kun El Barco de Ávila, San Lorenzo de Tormes, Santa María de los Caballeros, Navatejares, Santiago de Tormes, Tormellas kaj Bohoyo. Ĝi estas sur la okcidenta parto de la Sierra de Villafranca (Cuerda de Montenegro) kaj tra la teritorio fluas la rivero Tormes.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Algoviaj Alpoj
La Algoviaj Alpoj - germane Allgäuer Alpen - estas montaro kaj parto de la Alpoj, en ties nordorienta parto. La montaro situas oriente de la Bodenlago, pejzaĝe karakterizas la historian regionon Algovio, kiu ankaŭ ampleksas montetan parton norde de ĝi, sed ĉie en la regiono videblas la impresaj alpaj montoj, kaj havas areon de ĉirkaŭ 75 km × 50 km. Geologie la montoj apartenas al la Nordaj Kalkalpoj kaj al la Orientaj Alpoj.
La Bregenca Arbaro sudoriente de la Bodenlago laŭ la skema mapo supre dekstre de la paĝo apartenas al la teritorio, laŭ aliaj geografiaj difinoj situas tuj najbare de la Algoviaj Alpoj.
Montoj
La dek plej altaj pintoj de la Algoviaj Alpoj estas:
Rumburk 1
Rumburk 1 estas kvartalo en Ĉeĥio, kvartalo de urbo Rumburk. Estas ĉi tie registritaj 1300 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rumburk 1 situas en katastra teritorio Rumburk kun areo 10,05 km².
Paula Koivuniemi
Paula KOIVUNIEMI (naskiĝinta la en Seinäjoki) estas finna kantisto. Ŝi havas personecan aldan kantvoĉon. Ŝi estas en Finnlando populara muzikartisto jam ekde la 1960-aj jaroj. Ŝia trarompa peco estis Perhonen ("papilio"), kiun ŝi diskis en 1966, sed nun estas pli konata Aikuinen nainen ("adolta virino"), kiun ŝi diskis en la jaro 1982. Ŝi ankaŭ dublis. Ŝia unua albumo aperis en 1975. Koivuniemi amikumis ekzemple kun Ilkka Kanerva. Ŝi havas filon Toni, kiu ludis en ŝia bando.
Baedeker-Domo
La Baedeker-Domo estas negocodomo konstruita en la jaroj 1927 kaj 1928 de la eldonejo G. D. Baedeker en la centro de Essen, kiu ekde 1987 staras sub monumentprotekto.
Sur la sama loko staris antaŭe loĝodomo por monaĥinoj de la abatinujo Essen. Eldonisto Gottschalk Diedrich Baedeker aĉetis ĝin en 1817 kaj direktis tie la presejon kaj la librovendejon de eldonejo G. D. Baedeker.
Historio kaj arĥitekturo
La Baedeker-Domo estas sesetaĝa ŝtalbetono-konstruaĵo kun tegaĵo el ĝibigitaj muŝelkalko-platoj sub plata tegmento. Ĝi ekestis inter 1927 ĝis 1928 kadre de konstruokonkurso ĉirkaŭ la Burg-Placo fare de la urba konstruadministrejo. La domo estas ekzemplo por la tiel nomata nova monumentismo, do reekpreno de tradiciemaj arĥitektoj al la monumenta stilo de 1900, kiu estis flegata ekde la dua duono de la 1920-aj jaroj.
La fasado kun direkto al la Burg-Placo estas ordigita per pilastroj kaj kvar figuroj altaj je 3,6 metroj el la skulptejo de Joseph Enseling. Du el ĉi tiuj figuroj estis senvualigataj jam marton de 1927. La vira figuro simbolas per terglobo en la dekstra mano la komercon, la virina figuro per libro en sia dekstra mano la siencon. Du figuroj poste senvualigitaj simbolas arton kaj laboron. La bronza surskribo Baedekerhaus estis muntata en 1930 ĉe la supra fasado.
Post difektadoj en la Dua Mondmilito la domo estis riparata, je kio la masiva fasado preskaŭ ne estis difektita. En la teretaĝo de la domo troviĝas enkonstruitaj vendejoj. La fenestroj de la supera unua supra etaĝo estas alte rektangulaj kaj kunigitaj al fenestrobendo, la tri etaĝoj super ĝi havas unuece preskaŭ kvadratajn fenestrojn. En laflankaj aksoj de la ĉefa domo troviĝas du enirejoj.
Julio de Matos Ibiapina
Julio de Matos Ibiapina naskiĝis en la 22-a de septembro 1890 en Aquiraz, Brazilo, filo de Francisco Ibiapina Rodrigues loka ĉefo. Li studis lingvistikon en Eŭropo kaj instruis la anglan en militlernejoj de Fortaleza, Porto Alegre kaj Rio de Janeiro.
Baedeker-Domo
Historio kaj arĥitekturo
Al la Baedeker-Domo oni alkonstruis en 1928 magazenegon nun ankaŭ monumentprotektatan. En la supraj etaĝoj de la Baedeker-Domo loĝis la antaŭulo de la regiona ligo Ruhr, ĝis kiam ĝi en 1929 povis translokiĝi en sian novan domon ĉe Kurfürstenstraße.
Ekde junio 2008 en la Baedeker-Domo loĝis filio de la librovenda konzerno Thalia, kiu fermiĝis la 15-an de septembro 2012. Ekde tiam la iamaj vendoĉambroj de Baedeker restis neuzata ĝis nun.
Julio de Matos Ibiapina
Li tradukis, laŭ mendo, la "Mein Kampf" de Adolf Hitler antaŭ la Dua mondmilito. Brazila eldonejo, kiu aĉetis la kopirajton de Hitler por portugallingva traduko, estis devigita ne kontrakti judan tradukiston.
Ibiapina mortis en 1946.
Lunow-Stolzenhagen
Lunow-Stolzenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Barnim de la federacia lando Brandenburgio kaj estas membro de la komunumaro Amt Britz-Chorin-Oderberg. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Erbusco
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Adro, Cazzago San Martino, Coccaglio, Cologne, Palazzolo sull'Oglio kaj Rovato.
Peyrehorade
(jen france, okcitane Pèirahorada) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Erbusco
Kristana patrono estas la sankta Bonifaco, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Cabrero
Cabrero [kabrEro] (Kapropaŝtisto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas cabrereños. La censita populacio en 2007 estis de 349 loĝantoj.
Situo
Cabrero estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Jerte, je altitudo de 735 m en la Sierra de Tormantos; je 110 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 170 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de nur 7 km².
Ekonomio
Agrikulturo (ĉerizoj) kaj brutobredado (tradicie kaproj, de kie devenas la nomo de la vilaĝo). Rura turismo pro montaraj pejzaĝoj.
Clara González
Clara González de Behringer (naskiĝis en, Panamo, mortis  en Panamurbo) estis panama advokatino, politikistino kaj instruistino. Ŝi estis la unua virino de sia lando kiu akiris diplomon pri juro. Ŝi estis la unua juĝistino de la porinfana kuratora tribunalo ("Tribunal Tutelar de Menores") kreita en 1951. Konvinkita feministino ŝi kreis la feminisman nacian partion ("Partido nacional feminista") en 1923 kaj la lernejon de virina kulturo ("Escuela de Cultura Femenina") en 1924.
Privata vivo
En 1940 ŝi edziniĝis kun usona inĝeniero Charles Behringer kiu laboris en la Panama kanalo.
Roger Penrose
Sir Roger PENROSE OM FRS (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1931) estas angla matematika fizikisto, matematikisto, scienca filozofo kaj Nobel-premiito pri Fiziko. Li estas emerito Rouse Ball Professor de Matematiko ĉe la Universitato de Oksfordo, emerita ano de Wadham College, Oksfordo, kaj honora ano de St John's College (Kembriĝo).