cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jefferson Airplane
Jefferson Airplane, usona rok-bando kun sidejo en San Francisco, Kalifornio, estis unu el la pioniraj bandoj de psikedela roko. Formita en 1965, la grupo difinis la sanfranciskan sonon kaj estis la unua el la Golfa Areo kiu atingis internacian komercan sukceson. Ili estas ĉefaj altirantoj en la tri plej famaj usonaj rokfestivaloj de la 1960-aj jaroj — nome Monterejo (1967), Woodstock (1969) kaj Altamont (1969) — kaj la unua Festivalo de la Insulo Wight (1968) en Anglio. Ties dekomenca albumo de 1967 nome Surrealistic Pillow rangis en la mallonga listo de la plej gravaj diskoj de la "Somero de Amo". Du kantoj el tiu albumo, "Somebody to Love" kaj "White Rabbit", estas inter la "500 plej grandaj kantoj ĉiutempaj" en la listo de la gazeto Rolling Stone.
La "klasika" anaro de Jefferson Airplane, el Oktobro 1966 al Februaro 1970, estis Marty Balin (voĉo), Paul Kantner (gitaro, voĉo), Grace Slick (voĉo), Jorma Kaukonen (ĉefa gitaro, voĉo), Jack Casady (baso), kaj Spencer Dryden (drumoj). Marty Balin lasis la bandon en 1971. Post 1972, Jefferson Airplane efektive disiĝis en du grupoj. Kaukonen kaj Casady iris plentempe al sia propra bando, Hot Tuna. Slick, Kantner, kaj la ceteraj membroj de Jefferson Airplane rekrutis novajn membrojn kaj regrupiĝis kiel Jefferson Starship en 1974, kaj Marty Balin finfine aliĝis al ili. Jefferson Airplane estis enkondukita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1996 kaj ricevis la premion Grammy pro Vivodaŭra Atingaro en 2016.
Red River (kolonio)
La kolonio Red River (aŭ anglalingve Red River Colony) estis ambicia projekto de nova kolonio en Kanado, ellaborita far Thomas Douglas, 5-a grafo de Selkirk, en 1811. La kolonio devis etendiĝi sur 300000 km² da lando, asignita far la Kompanio de la Hudsona Golfo laŭ akto nomita "Koncesio Selkirk". La kolonio neniam fariĝis elstara sukceso, sed danke al la rapida evoluo de Kanado dum la 19-a jarcento, la kolonio konsistigis la unuan bazon de la hodiaŭa provinco Manitobo.
Selkirk interesiĝis pri la koloniigo de tiu regiono post la legado de la libro de Alexander Mackenzie, pri la esploro de okcidenta Kanado. La grafo intencis proponi la vojaĝon al Skotoj, kiuj tiam spertis gravan ekonomian krizon. La kolonion li deziris nomigi Assiniboia.
La kolonio ne vere sukcesis agrikulture, sed tia vasta, senkosta lando allogis novajn kolonianojn ĉiujare. Je la 1860-aj jaroj tamen aperis etniaj streĉoj, ĉar la metisoj jam estis pli multnombraj ol la Skotoj. Tio kaŭzis tumulton en 1869 kaj 1870, kromnomitan la ribelo de Red River, kaj finfine generis la kreadon de Manitobo.
Opovo
Opovo (Опово, Opowo, Ópáva) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Sudokcidenta Banato. Ankoraŭ 3 vilaĝoj apartenas al la municipo. La historia hungara nomo estis Oppova.
3135 Lauer
3135 Lauer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Opovo
Situo
Opovo situas sur ebenaĵo, laŭ bordo de Timiş, la Danubo preterfluas 4 km-ojn for.
Selkupa lingvo
La selkupa lingvo (en la selkupa plej ofte шӧльӄумыт әты šöľqumyt əty) estas samojeda lingvo parolata en Siberio, en Rusio. Plej multaj parolantoj troviĝas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto. La selkupa estas la plej lasta parolata suda samojeda lingvo.
3135 Lauer
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Tod R. Lauer.
Opovo
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Torontál, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Opovo 4664 da homoj, (serboj 3744 (80 %), kroatoj 271 (6 %), jugoslavianoj 155 (3 %), ciganoj 98 (2 %), hungaroj 28, (1 %) kaj aliaj).
Ležáky
Ležáky estis vilaĝeto situanta en distrikto Chrudim. Ĝi estis forbruligita fare de nazioj reprezaliantaj pro atenco kontraŭ Heydrich el la 27-a de majo 1942 kaj ĝi troviĝis proksimume 1 km oriente de vilaĝo Miřetice aŭ 6 km okcidente de urbeto Skuteč en distrikto Chrudim.
Rocca Canterano
Rocca Canterano estas komunumo de Italio.
Ležáky
Ĉi tie estis starantaj ok dometoj, grupigitaj ĉirkaŭ muelejo, la vilaĝo nomiĝis laŭ rojo Ležák.
En ŝtonminista vilaĝo (en muelejo) kaj en proksima ŝtonminejo Hluboká estis ekde duono de januaro 1941 kaŝata radiodissendigilo nomata Libuše, kiun uzis grupo Silver A por sendado de raportistaj informoj en Londonon. Post la atenco kontraŭ Heydrich okazis surbaze de denunco de Karel Čurda ondo de arestadoj, enkadre kiuj nazioj venis ĝis Ležáky kaj la 24-an de junio 1942 la vilaĝo estis ĉirkaŭigita, 47 loĝantoj estis transveturigitaj ĝis kastelo en Pardubice, kie plenkreskuloj estis ekzekutitaj kaj 13 infanoj forveturigitaj en pragan Rasan kaj enloĝigan oficejon. La infanoj el Ležáky estis pli poste transveturigitaj en Lodzo. Jarmila kaj Marie Šťulík-oj estis agnoskitaj kiel kapablaj por germanigo kaj transdonitaj en germanajn familiojn sub fremdaj nomoj. Nur post la milito trovis ilin per esplorserĉado kaj alveturis ilin reen polica inspektisto Josef Ondráček. La ceteraj infanoj estis transveturigitaj en ekstermejon Chełmno. Ĉi tie ili estis pli poste senditaj en gasĉambroj.
Oficiala raporto de la protektorata presaro el la 26-a de junio 1942 notas:
"La 24-an de junio estis vilaĝo Ležáky u Louky (distrikto Chrudim) ekstermita kun tero. La plenkreskaj loĝantoj estis laŭ militleĝo pafmortigitaj. La loĝantaro kaŝis ĉeĥajn paraŝutistojn, kiuj havis gvidantan partoprenon en preparoj de atenco kontraŭ SS-Obergruppenführer Heydrich, provante savi ilin antaŭ polica interveno."
Sur la loko de la eksa vilaĝo estis post la milito konstruita memorigaĵo, la bazplanoj de unuopaj domoj estas markitaj per granitaj monumentoj kun motivo de kruco.
Poggersdorf
Poggersdorf (jen germane, slovene Pokrče) estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Panazol
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
Batalo de Nieuwpoort
La Batalo de Nieuwpoort estis batalo je la 2-a de julio 1600 dum la okdekjara milito inter la nederlanda kaj la hispana armeoj.
Maŭrico de Oranje-Nassau estis sendita al Flandrio por konkeri la urbon Duinkerke. La kaperado el tiu urbo multe damaĝis la komercan ŝiparon de la Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Nederlandoj. Neatendite venis granda hispana armeo sub gvidado de arkiduko Alberto de Aŭstrio al Flandrio, kio kondukis al batalo apud Nieuwpoort. La Respubliko venkis pro strategia elpaŝo kaj la bataligo de rezervotrupoj dum la decida fazo. La vojaĝo al Duinkerke finfine estis nuligita, tiel ke oni ne atingis la celon. La batalo estas (kune pro la facile memorebla dato) mejloŝtono en la nederlanda historio.
Fliso
Fliso (angle fleece) estas sintetika lano, farita el poliestero. Ĝin inventis la usona firmao Malden Mills Industries, kiu unuafoje prezentis ĝin en 1979 kaj ankoraŭ estas taksata unuaranga mondmerkate en tiu branĉo.
Fliso ne estas teksaĵo sed maŝaĵo. Dum la produktado ekestas maŝetoj, kiuj poste estas tranĉitaj kaj malglatigitaj. Flison oni uzas precipe por varmigaj funkcivestaĵoj por la natursporto, ekzemple jakoj, pantalonoj, ĉapoj, gantoj, sed ankaŭ por kovriloj.
Traktato por parta malpermeso de nukleaj testoj
La Traktato por parta malpermeso de nukleaj testoj en la Medio, en Ekstera Spaco kaj Subakvo estas traktato, kiu malpermesas ĉiujn elprovajn eksplodojn de nukleaj armiloj krom tiuj kondukitaj subtere.
Komence la intertraktadoj celis ampleksan malpermeson, sed ĉi tio estis forlasita pro teknikaj demandoj ĉirkaŭ la detekto de subteraj testoj kaj sovetiaj maltrankviloj pri la altrudiĝo de la proponitaj kontrolmetodoj. La impeto por la testo-malpermeso estis donita de kreskanta publika maltrankvilo pri la grando de nukleaj testoj, precipe testoj de novaj termonukleaj armiloj (hidrogenaj bomboj), kaj la rezultoj de radioaktivaj pluvoj. Test-malpermeso ankaŭ estis vidita kiel rimedo por bremsi atoman disvastiĝon kaj la nuklea kurado. Kvankam la Traktato ne haltigis proliferadon aŭ la malpermeson de armiloj, ĝia proklamo koincidis kun granda malpliiĝo en la koncentriĝo de radioaktivaj partikloj en la atmosfero.
La Traktato estis subskribita de la registaroj de Sovetunio, Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono en Moskvo la 5-an de aŭgusto 1963 antaŭ ol estis malfermita al subskribo de aliaj landoj. La traktato formale ekfunkciis la 10-an de oktobro 1963. Ekde tiam, 123 aliaj ŝtatoj fariĝis anoj de la traktato. Dek ŝtatoj subskribis, sed ne ratifis la traktaton.
Uniformitaj servoj de Usono
La Uniformitaj servoj de Usono nomiĝas la defendaj kaj legservoj kiel militforto aŭ gardistaro. La Usono havas sep "uniformitajn servojn", kiuj komisias oficirojn laŭ la difino en Titolo 10 de la Usona jurkodo, strukturita(j) kaj organizita(j) laŭ Titoloj 10, 14, 33 kaj 42 de tiu Kodo.
Uniformitaj servoj
La sep uniformitaj servoj estas, laŭ ceremonia ordo:, kun la kutima mallongigo, respondeca departmento kaj dato de unua kreiĝo:
Ĉiu el la uniformitaj servoj estas sub departmento kaj regata de ties departmento. La terarmeo, marinfanterio, mararmeo, kaj aerarmeo
Železna Gora
Železna Gora (Vashegy [vaŝhedj]) estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Štrigova. En ambaŭ lingvoj la loknomo signifas: feromonto.
Situo
Železna Gora situas inter deklivoj. Štrigova troviĝas je 3, Čakovec je 14 km-oj. Proksime troviĝas monto 344 m-ojn alta, la plej alta punkto de Međimurje.
Historio
La kampoj longe apartenis al estroj de Csáktornya. En 1910 vivis tie 928 homoj, (kroatoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Vashegy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo.
Grafenstein (Karintio)
Grafenstein ("grafa ŝtono") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Armadillo de los Infante
Armadillo de los Infante estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Armadillo de los Infante. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24004.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4506 loĝantojn. El tiuj estis 2193 viroj kaj 2313 virinoj. La komunumo havas surfacon de 610,51 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1640 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4363 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,14 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sanĉo (persona nomo)
Sanĉo estas vira persona nomo de hispana deveno. Virina ekvivalento estas Sanĉa.
Diverslandaj variantoj
Sancho, Santxo ( – eŭske), Antxo ( – eŭske), Antso ( – eŭske), Sanç ( – katalune), Sans , Sanctius (latine), Sanzio ( – italiane)
RER de Francilio D
RER de Francilio D, plej ofte simple nomita RER D, estas linio de RER de Francilio, kiu priservas grandan parton de regiono Francilio laŭ nord-suda akso. Ĝi kunligas kaj  en la nordo al,  kaj  en la sudo, trapasante tra la centro de Parizo.
Branko Ilić
Branko Ilić (n. ) estas slovena futbalisto. Li de 2004 ĝis 2015 membris en la slovena nacia teamo de futbalo.
Adam Levine
Adam Noah LEVINE (n. la 18-an de marto 1979) estas usona kantaŭtoro, vaste konata kiel la ĉefkantisto de la pop- rokmuzika grupo Maroon 5.
Levine naskiĝis kaj kreskis en Los-Anĝeleso, Kalifornio. Li komencis sian muzikan karieron en 1994, kiam li kunfondis alternativan rokmuzikgrupon Kara's Flowers, de kiu li estis la ĉefkantisto kaj gitaristo. Post la komerca fiasko de ilia nura albumo, The Fourth World, la grupo iom malvigliĝis. Poste, li reformis la grupon kaj kvina membro estis aldonita por formi Maroon5 kaj tiam la grupo eldonis sian unuan albumon, Songs About Jane, kiu iĝis populara kaj dise vendata en Usono. Ekde tiam, ili publikigis kvar pliajn albumojn, It Won't Be Soon Before Long (2007), Hands All Over (2010), Overexposed (2012), kaj V (2014). Kiel parto de Maroon 5, li ricevis tri Premiojn Grammy, du Billboard Muzika Premio-n du Usona Muzika Premio-n, MTV Muzikvidea Premio-n kaj Monda Muzika Premio-n.
Ekde 2011, Levine laboris kiel trejnisto en la televida kantokonkurso The Voice de NBC. La venkintoj de la unua kaj kvina sezonoj, Javier Colon kaj Tessanne Chin, estis en lia teamo. En 2012, li debutis kiel ofta rolulo en la horora televidserio American Horror Story: Asylum. Li ankaŭ aperis en la filmo Begin Again.
Kiel entreprenisto, Levine lanĉis sian propran eponiman parfumlinion en 2013. La saman jaron, li kunlaboris kun Kmart kaj ShopYourWay.com por evoluigi sian porviran vest-kolekton. Li ankaŭ posedas muzikeldonejon, 222 Diskojn. En 2013, The Hollywood Reporter raportis ke "fontoj alkutimiĝintaj al liaj multaj komercfaroj" taksis ke Levine gajnas pli ol 35 milionojn da usonaj dolaroj tiujare.
Bácsbokod
Bácsbokod [bAĉbokod], kroate Bikiĉ estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Bácsalmás.
Geografio
Bácsbokod situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Baja-Kiskunfélegyháza. Bácsalmás troviĝas 14, Baja 18, Szeged 87, Kiskunfélegyháza 97, Kecskemét 114, Budapeŝto 175 km.
Famuloj
En Bácsbokod naskiĝis ministro Mónika Lamperth.
Boldogkőváralja
Boldogkőváralja estas vilaĝo en Hungario, situante ĉe okcidenta flanko de la montaro Zemplén. Ĝi havas fervojstacion de la vilaĝo je 2 km-oj. Encs estas atingebla per rekta aŭtobuso (ĉ. 10 km). En nia „Árpád-epoka” ĉarto unue aperis en 1295 per ties Boldua nomo.
Apud la vilaĝo altiĝas la fortikaĵo, kies nomo estas Boldogkővár. La fortikaĵon konstruis post la tatara invado iu ano de la Tomaj-familio je defendo de la Hernád-rivera vojo kaj la ĉirkaŭaĵo. Sorto de la vilaĝo strikte kunligiĝis kun historio de la fama Bodogkővár (Ĝoja ŝtonfortikaĵo).
Dum ĝia pr. 500-jara historio tion havis preskaŭ ĉiu grandbienula familio de la tiama Hungario. Do, havis multe da posedantoj, kiuj eluzis sed ne prizorgis la fortikaĵon. Tiel ĝi detruiniĝis. Reĝo Lipoto la 1-a ruinigis ĝin en 1701. De 1715 la nur duone neniigitan fortikaĵon havis la Jezuitoj, pli malfrue la Péchy-familio.
La fortikaĵbaza roko estas unu rokbloko, kio estas vulkandevena, kaj malmoliĝis sur tio la silikataj acidaj kombinaĵoj. El la fortikaĵo estas rigardebla belega panoramo al la pejzaĝon. La fortikaĵo vizitebla estas de aprilo ĝis oktobro. En la vilaĝo estas la XVIII. jarcenta baroka stila romkatolika preĝejo, en la grekkatolika preĝejo XVI. jarcent devena ikonostazo estas videbla.
En la vilaĝo troveblas la barokstila Péchy-kastelo, kies parko estas naturprotektata teritorio. Turisma vidindaĵo estas la lokhistoria domo. En la komunumo funkcias restoracio, kvartiro kaj trairas sur ĝi la Landa Blua Turistvojo.
Kankrokanono
Kankrokanono estas muzika palindromo, tio estas kanono, kiu retroen same sonas kiel antaŭen. Unu voĉo muzikas la melodion antaŭen, la alia voĉo ĝin prezentas malantaŭen, do kiel kankro. Plua formo estas la spegula kankrokanono, je kiu la kantistoj aŭ muzikistoj sidas unu vidalvide de la alia kaj devas komenci sur la malaj anguloj de la sama notfolio.
Fama kankrokanono troviĝas en Musikalisches Opfer de Johann Sebastian Bach.
La motivon de kankrokanono poste ankaŭ prezentis M. C. Escher ludeme en grafika formo.
Flugo 804 de EgyptAir
Flugo 804 de EgyptAir estis flugo de la kompanio EgyptAir irinta de Parizo, Francio al Kairo, Egiptio matene la (laŭ loka tempo). La aviadilo de la tipo Airbus A320 kraŝis iom post 0:30(UTC), mallonge post eniro en la aerspacon de Egiptio; ĝi tiam estis nord‑okcidente de Kairo.
Je la 20‑a de majo oni trovis rompaĵojn en la maro proksimume meze inter la greka insulo Karpatoso kaj la egipta bordo.
Kronologio
La jenaj tempoj estas laŭ pariza tempo, kiu pro somera tempo estis du horojn antaŭ UTC kaj unu horon post la kaira tempo.
La ekiro de la aviadilo estis planita je 22:45 ; ĝi fakte ekiris de la pasaĝerejo je 23:09 kaj dek minutojn poste leviĝis. Je 1:55 la stiristo radie kontaktis grekan aviad‑registon, kiam li estis super la insulo Kea. Li ne menciis problemojn.
Je la 2:26 la aviadilo transiris de la greka aerspaco al la egipta. Ĝi havis regulan alton de 11,6km (38,000futoj). Je la sama tempo la aŭtomata sistemo ACARS raportis fumon en la antaŭa necesejo (smoke lavatory smoke), unu minuton poste fumon en aparatejo sub la stirejo (avionics smoke). Plia mesaĝo raportas malfermon de stireja fenestro. Tio povus indiki incendion.
La lasta ACARS-mesaĝo (ne pri fumo) estis ricevita je la 2:29. Je la 2:33 la aŭtomata respondilo ĉesis respondi. Ekde tiam eblis observi la aviadilon nur per aktiva radaro. Ĝis tiu tempo la aviadilo flugis pli-malpli rekte sud-orienten, sur konstanta alto de 37.000 futoj.
Je la 2:37 la aviadilo dufoje akre turniĝis (je 90° maldekstren kaj je 360° dekstren) kaj rapide malsupreniris je 22.000 futoj (6,7 km). Je 2:39, je alto de 10.000 futoj (3 km) ĝia bildo malaperis de la radaraj ekranoj.
Por la 3:20 (loka tempo: 4:20) estis planita la alteriĝo en Kairo ; oni antaŭvidis alvenon kelkminute pli fruan.
(13536) 1991 RA15
(13536) 1991 RA15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Flugo 804 de EgyptAir
La flugo
En la aviadilo estis 10 aviadilanoj kaj 56 pasaĝeroj el 12 nacioj, inter ili 30 egiptoj kaj 15 francoj. La aviadilo estis el la jaro 2003 kaj tiam liverita rekte al EgyptAir. En 2013 ĝi havis problemon pri trovarmiĝo de motoro, kiu necesigis krizan surteriĝon, sed ĉiuj difektoj estis riparitaj.
La stiristo havis sperton de pli ol 6.000 flughoroj, el ili 2.101 en samtipaj aviadiloj. Lia viculo havis sperton de pli ol 2.000 horoj.
La flugo estis la kvina de la aviadilo tiutage. Antaŭe ĝi flugis de Asmero (Etiopio) al Kairo, de tie al Tunizo kaj reen, poste al Parizo.
Analizo
Egiptaj aŭtoritatoj komence diris ke terorisma ago estas pli probabla kaŭzo de la kraŝo ol teknika problemo, sed francaj aŭtoritatoj diras ke oni ankoraŭ scias nenion pri la kaŭzo.
La franca ĵurnalo Le Figaro raportis je la 16-a de septembro 2016 pri trovo de eksplodaĵaj restaĵoj sur aviadilvrakaj partoj. Tri monatojn poste (15-a de decembro) la egipta ministerio pri aviado konfirmis trovon de eksplodaĵaj restaĵoj sur kadavroj de viktimoj.
Koresponda Servo Mondskala
Koresponda Servo Mondskala (KoSoMo) estas perpoŝta servo por trovi korespondamikon en Esperanto. Ĝi estas la plej malnova el nun pluraj similcelaj servoj (la aliaj funkciantaj precipe interrete), kaj fondiĝis jam en 1955 kun centra adreso en Francio, pro iniciato de la esperantisto Daniel Luez, kiu prizorgis ĝin dum la unuaj dek jaroj. Dum sekvaj dek sep jaroj, de 1965 ĝis 1982, la servon kunordigis Carlita Hueter. Post tio, ĝis 1990 pri ĝi zorgis Robert Llorens, kaj ekde tiam François Xavier Gilbert. La "Koresponda Servo Mondskala" estas oficiala servo de Universala Esperanto-Asocio.
Xilitla
Xilitla estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Xilitla. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24054.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 50064 loĝantojn. El tiuj estis 24911 viroj kaj 25153 virinoj. La komunumo havas surfacon de 414,95 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 600 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 2075,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 42446 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 18751 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 44,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 42446 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 33448 apartenis al la katolika religio kaj 7333 al la evangelia religio. 1665 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Camphin-en-Pévèle
- prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Köttmannsdorf
Köttmannsdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Tamás Balla
BALLA Károly (pro. balla) estis rumania hungara popolfabelkolektisto naskita en Cireşoaia la 14-an de majo 1951.
Biografio
Tamás Balla en 1967 gajnis la konkurson de gazeto Pionír, poste dum du jaroj li notis la tutajn fabelojn konitajn de lia onklo, János Balla.
Monda Heredaĵo en Svedio
Ĉi tiu paĝo listigas la lokojn apartenantajn al la Monda Heredaĵo de Unesko en Svedio.
En 2017, oni havas 15 ejojn, el kiuj 13 estas kulturaj, 1 naturaj kaj 1 miksita.
Boldogkőújfalu
Boldogkőújfalu estas vilaĝo en Hungario, situante sur okcidenta flanko de la montaro Zemplén, kie la arbara montaro kaj la ebeno renkontiĝas.
Priskribo
Boldogkőújfalu ne havas fervojstacion, sed havas aŭtobuslinion al urboj Encs kaj Abaújszántó.
Boldogkőújfalu estis reĝa bieno, de 1245 apartenis al fortikaĵo de Boldogkőváralja. La unua skriba memoraĵo devenis el 1388, kiel Nova vilaĝo estis nomita. Reĝo Sigismundo lombardis tion al familio Czudar.
Ekde tiam jam ofte ŝanĝiĝis la bienposedantoj. Ties romkatolika preĝejo konstruiĝis en malfrua baroka stilo en 1825. Sur norda limtereno de la vilaĝo estas la tn:”ŝtonmaro”, kio ĉ. 2-3 km longa kaj 200 - 300 metra larĝa, kovrita estas per malhelgrizaj andezitblokoj.
Apud la krevoj tio dispecetiĝis, kion plu formis la pluondado de la iama Pannon-maro. Ĉi tiu Ŝtonmaro defendita estas natura valoro.
Rocca Massima
Rocca Massima estas komunumo de Italio.
Hispanaj kaj hispanlingvaj personaj nomoj
Oficialaj personaj nomoj en Hispanio konsistas el:
Ekzemple, Enrique Iglesias Preysler estas filo de Julio José Iglesias de la Cueva kaj Isabel Preysler.
Kvankam, kiel dirite, oficiale oni havas du familinomojn, kiom da ili oni uzas en ordinara vivo dependas ĉu ili estas longaj, distingivaj aŭ belsonaj. Ĝenerale oni estas nomata laŭ la personnomo, ofte en ĉjo-/njo-formo, kaj la patra familinomo.
Post naskiĝo, oni ricevas la nomon per bapto kaj oficiala registrado. Ega kvanto el hispanoj estas baptitaj.
Personnomoj
Ekde almenaŭ la 16-a jarcento, Hispanio estis preskaŭ ekskluzive katolika. Tial oni elektas nomojn el la katolika sanktularo, el la Biblio kaj de gravaj personoj el la okcidenta civilizo.
Inter la plej oftaj estas José, Juan, Francisco kaj Antonio, por viroj kaj María, Ana, Rosa kaj Carmen, por virinoj.
Estas apartaj nomoj por viroj kaj virinoj. Tamen, pluraj estas uzeblaj de aligenruloj post ŝanĝo de finaĵo. Ekzemple: Ángel por viroj, Ángela por virinoj.
En Kastilio, dum 19-a kaj 20-a jarcento, estis tradicie nomi la gefilojn laŭ unu el la sanktuloj, kiu aperis en la kalendaro en la naskiĝtago. Tiel, praaj nomoj latinaj kaj bizanciaj estis uzataj, kiel, ekzemple, Nemesio kaj Teófila.
Tamen post la 1970-aj jaroj, la elekteblaĵaro ampleksiĝis kaj nomoj pli neordinaraj estis elektitaj, multaj en la ceteraj lingvoj de Hispanio:
En Kanariaj Insuloj, gepatroj estas pli aventuremaj ol en Iberia Hispanio. La speciala rilato kun Kubo kaj Venezuelo kaŭzas la oftecon de nomoj usonaj, rusaj, miksaj, malregule ortografiitaj, kiuj en Iberio estus ŝokaj.
Duoblaj personnomoj
Tre oftaj estas kombinoj de nomoj. Oni kombinas oftan nomon kiel Juan, José, María kun alia malpli ofta. Simile okazas pri franclingvaj personaj nomoj. Estas kurioze, ke María, José kaj Jesús havas apartajn ambaŭgenrajn trajtojn. Tiel María José estas virina nomo, sed José María estas vira. Malpli oftaj kombinoj kiel Carlos Andrés havas ankoraŭ tro hispanamerikan guston por iberihispanoj.
Ĉe sanktuloj kun duobla nomo iom post iom personnomiĝas la familinomo. Ekzemple, el Francisco Xavier, Javier; aŭ (María) Goretti.
Mariaj virinnomoj
Tre ofta maniero nomi virinoj estas laŭ alvokoj de sankta Mario. Eĉ ŝia nomo malaperas kaj restas nur la komplemento. Ekzemple: (María de los) Dolores estas "(Mario de la) Doloroj". Ankaŭ oni uzas mariajn sanktejojn. Tiel María Lourdes aŭ María Loreto. Preskaŭ ĉiu urbo havas almenaŭ unu tipan marian nomon. Tio ebligis trukon al gepatroj, kiuj volis nomi filinon en nepermesata lingvo. Ili devis konvinki oficialiston, ke ie en la mondo ekzistas "kirko de sankta Mario de (la elektita nomo)".
Familinomoj
En hispanidaj landoj, edzinoj ne anstataŭas iliajn familinomojn per tiuj de la edzo. Maksimume ili prenas aldone la unuan de edzo post la unua sia kaj partikulo de. Ekzemple: Eva Duarte de Perón estis edzino de Juan Domingo Perón.
Deveno
Familinomoj estis uzataj nur de nobeloj en la mezepoko. Malnobeloj estis konataj per alnomo aŭ iliaj naskiĝaj lokoj. Iom post iom, plebanoj rajtis familinomojn ĝis 19-a jarcento, kiam moderna ŝtato devigis ilin por pli bone regi.
Filipinianoj estis devigitaj dum kolonia tempo konformigi al tiu normo, kaj ŝtatanoj preparis liston da hispanaj familinomoj kiuj estis disdonitaj al la filipinianoj. Tial plimultoj da filipinaj homoj portas hispanajn familinomojn sen iaj hispanaj prauloj.
Etimologie, multaj familinomoj venas el la lingvoj de norda Hispanio, ĉar kristanoj el tie konkeris kaj koloniis la sudajn landojn kontraŭ maŭroj dum Reconquista. Ĉefe familinomoj origine estis loknomoj (Trujillo) aŭ priskriboj de homaj trajtoj (Rubio, "blonda") aŭ profesio (Herrero, "feristo"). Vidu poste pri patronomoj.
Gravaj dokumentoj por genealogiemuloj esplorantaj familinomoj estas la carta de ejecutoria, per kiu, post 16-a jarcento, homoj aspirantaj al postenoj kaj prestiĝo celis pruvi, foje prave foje kaŝpage, ke ilia praularo estis nobela aŭ almenaŭ cristiano viejo ("malnova kristano") sen mikso kun herezuloj, judoj aŭ maŭroj, laŭ la normoj de pureza de sangre ("sanga (t.e. gena) pureco").
Rivero Ĉubut
La rivero Ĉubut aŭ Ĉubuto, río Chubut en hispana, estas grava rivero situanta en suda Argentino, en la centro de la Argentina Patagonio. Ĝi nomigas la provincon Ĉubutio ĉar ĝi estas ties ĉefa rivero (ĉar ties baseno kovras la 60% el la provinca totala areo).
Hispanaj kaj hispanlingvaj personaj nomoj
Patronomoj
Tiuj familinomoj estis konstruitaj per aldono de la sufikso "-ez" al personnomo. Tiel el Pero, Pérez (la plej ofta familinomo en Hispanio); Martín, Martínez; Lope, López. Kompreneble la patronomo ŝanĝiĝis en ĉiu generacio. Tiu sistemo estis komuna kun portugalaj personaj nomoj, kiuj uzas -es.
Rivero Ĉubut
Ĝi ekfluas en la najbara provinco Río Negro, ĉe la monto Cerro de las Carreras, en la deklivaro orienta de la Andoj, kaj pot eniri en Ĉubutio, trapasas de okcidento al oriento la menciitan provinco, kaj poste elfluas en la Golfo Engaño ĉe Rawson, la provinca ĉefurbo.
Hispanaj kaj hispanlingvaj personaj nomoj
Patronomoj
Pro ties ofteco, -ez-aj artistoj estas konataj per arta nomo aŭ uzas ceterajn familinomojn.
Rivero Ĉubut
Ties ĉefa alfluanto estas la rivero Chico, nekonstanta rivero kiu portas akvon al la Ĉubut nur dun epoko de fortaj akvokreskoj. La rivero Senguerr kutime elfluas en la lago Musters kaj tra la Falsa Senguerr, en la lago Colhué Huapi, kiuj funkcias kiel kolektujoj de senelira baseno. Sed kaze de eksterordinaraj akvokreskoj en la supraa baseno de la rivero Senguerr, ambaŭ lagoj elakviĝas al la rivero Chico kaj, tra ĝi, en la Ĉubut, drenante la tutan basenon al la Atlantiko.
Hispanaj kaj hispanlingvaj personaj nomoj
Familinomaj partikuloj
Plimulto da familinomoj estas unuvortaj. Tamen estas esceptoj. de estis uzata de nobeloj, kaj ankaŭ kiam la familinomo povus esti komprenata kiel dua personnomo. Ekzemple, Amando De Miguel ne estas Amando Miguel. Kiam nomi nur per la familinomo, en iuj kazoj la de aperas, kvankam en aliaj ne. Komparu De Diego kaj Cervantes.
Rivero Ĉubut
La rivero estas ĝenerale malmulte profunda kaj ties akvofluo povas varii de 4 a 50 m³/s inter sekego kaj inundo. La inundoj estas tialo ke la teroj apudaj al la rivero estas fekundaj kaj gravaj por agrikulturo. La rivero estas ankaŭ populara celo por fiŝkaptado de truto.
Hispanaj kaj hispanlingvaj personaj nomoj
Familinomaj partikuloj
Estas tipa en familinomoj de Alavo la plurvorta strukturo: (patronomo) de (loknomo, ofte eŭska). Ekzemplo: López de Arriortúa
Ŝanĝi onian nomon
La hispana leĝaro ne faciligas ŝanĝi onian nomon. Ĝi permesas interŝanĝi la lokojn de familinomoj kaj traduki aŭ re-ortografii eron aŭ tuton al oficiala hispania lingvo.
Eksteraj ligiloj
Système traditionnel des noms espagnols
Sankt Margareten im Rosental
Sankt Margareten im Rosental estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Kamasa lingvo
Kamasa lingvo estas malaperinta lingvo el samojeda lingvaro. Ĝi apartenis al sudaj samojedaj lingvoj.
La plej lasta parolanto de la kamasa Klavdija Plotnikova mortis en 1989. La kamasa lingvo estis parolata en vilaĝo Abalakovo Krasnojarska regiono kaj ĝiaj parolantoj asimiliĝis kun ĥakasoj, tataroj kaj rusoj. Kamasa havis du dialektojn, Koibala kaj Kamasa. Ankaŭ kamasa eble havis du subdialektojn (Eaglo kaj Fato).
Saint-Just-le-Martel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
22617 Vidphananu
Nomo
Ĝia nomo Vidphananu estas ukraina mallongigo por "Departemento de Fiziko kaj Astronomio de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio", kiu estis kreita en Kievo en 1918.
A. L. Vejtcler
A. L. VEJTCLER, mortis la 22-an de decembro 1913, estis rusa kuracisto.
Vejtcler fariĝis Esperantisto en 1895. Li estis fervora propagandisto en Rostovo ĉe Dono, delegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj prezidanto de Rostova Filio de Ruslanda Ligo Esperantista. Trifoje li penis malfermi en la urbo memstaran Esperanto-Socion sed la loka guberniestro ne permesis tion. Vejtcler tradukis el Bunin, Dostojevskij, Gogol, Korolenko k. a. En Scienca Revuo 1904 li publikigis la artikolon "Nova kuraca metodo de l’erizipelo".
Alcollarín
Alcollarín [alkojaRIN] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas alcollarinejos. La censita populacio en 2008 estis de 277 loĝantoj.
Situo
Alcollarín estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la nordo de la komarko aŭ distrikto Vegas Altas, je altitudo de 380 m; je 82 km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 79,92 km². La plej proksimaj vilaĝoj estas Zorita, je 5 km en direkto al Guadalupe, Campo Lugar kaj Abertura en direkto al Miajadas, kio estas je 18 km.
Ekonomio
Agrikulturo de irigacio kaj brutobredado.
Demografio
Konstateblas, ke dum la dua duono de la 20a jarcento la loĝantaro trioniĝis pro elmigrado kaj maljuniĝo de la populacio.
Hidrografio
La ĉefa rivero de la municipo estas la rivero Alcollarín, alfluanto de la rivero Ruecas. Trapasas la municipan teritorion ankaŭ la rojoj Gargantilla kaj Levosilla, alfluantoj de la Alcollarín.
Petrovice u Sušice
Petrovice u Sušice (ĝis la jaro 1991 Petrovice, Petrowitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1319.
Károly Balla (ĵurnalisto)
BALLA Károly (pro. balla) estis rumania hungara ĵurnalisto, poeto, redaktoro, tradukisto naskita en Arado la 26-an de oktobro 1909 kaj mortinta 1959.
Biografio
Károly Balla debutis en 1927 en gazeto Brassói Lapok, kies li estis raportisto el Arado ĝis 1929. Dume kun sia bofrato Tibor Fáskerti li eldonis kaj redaktis la maldekstrotendencan gazeton Virradat (1928-29). De 1929 ĝis 1931 li estis interna kunlaboranto de la Brassói Lapok, poste denove ĝis 1935 ĝia raportisto de Arado. Li estis kunlaboranto de Erdélyi Hírlap, de 1938 ĝis 1940 redaktoro de Aradi Közlöny. Post la milito li estis ĝis 1951 respondecredaktoro de Jövő. Li tradukis el rumana lingvo.
RER de Francilio E
RER de Francilio E, oficiale nomita Eole (Est Ouest Liaison Express) aŭ plej ofte RER E, estas linio de RER de Francilio kiu priservas la orienton de la pariza aglomeraĵo laŭ orienta-okcidenta akso. Ĝi kunligas, okcidente, en la centro de Parizo, al kaj , oriente.
Sarah Palin
Sarah Heath Palin (11-an de februaro 1964 en Sandpoint, Idaho) estas ekde la 4-a de decembro 2006 guberniestrino de usona federacia ŝtato Alasko kaj la unua virino, kiu oficas tiun pozicion tie. Ŝi diplomiĝis en 1987 pri komunikado kaj ĵurnalismo en Universitato de Idaho. En 1996 ŝi decidis fariĝi politikistino kaj elektiĝis urbestrino de la urbeto Wasilla en Alasko, tio ŝi estis ĝis 2002 kiam ŝi malvenkis kontraŭ alia kandidato. De 2003 ĝis 2004 ŝi servis por komisarejo pri la nafto- kaj gaso-trovaĵoj en Alasko. Protestante pri malbona ofica konduto de respublikanaj kolegoj ŝi demisiis. En 2006 ŝi elektiĝis guberniestrino de la ŝtato Alasko.
John McCain, la kandidato de la respublikanoj por la prezidenteco en 2008, nomumis ŝin la 29-an de aŭgusto kandidatino por la vicprezidenteco.
Ŝi rezignis sian ŝtatestrecon en julio 2009.
Palin estas patrino de kvin infanoj, kaj estas la edzino de Todd Palin, entreprenisto. Ili loĝas en Wasilla, Alasko.
Wolxheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kalvinana preĝejo (Alsóörs)
La Kalvinana preĝejo estas mezepoka religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Alsóörs.
Historio
Oni konjektas, ke tiu ĉi romanika (tiam katolika) kirko (pli precize nur sanktejo estis konstruita ĉirkaŭ en 1260. La unua mencio okazis nur en 1318. En la sekvaj jarcentoj ĝi estis pligrandigita aŭ trakonstruita. La nun videbla pordo estas gotika, ankaŭ kelkaj fenestroj, sed restis fenestroj ankaŭ el la romaniko. En la 1500-aj jaroj la loĝantoj iĝis kalvinanoj kaj poste restis firme spite fortan premon de la jezuitoj. La kasona plafono estis farita en 1721. La konstruaĵo estis trakonstruita en 1788, barokigita en 1807, renovigitaj en 1888 kaj 1949, fine plena renovigo en Oni trovis en 2000, tiam oni malkovris la mezepokajn freskojn.
Montalaŭdo
La Montalaŭdo (Eremophila alpestris), nomita Kornalaŭdo en Nordameriko, estas specio de birdo de la familio de Alaŭdedoj, kiu reproduktiĝas tra multe de Nordameriko el alta Arkto suden al la Istmo de Tehuantepec, plej norda Eŭropo kaj Azio kaj en la montaroj de sudorienta Eŭropo. Estas ankaŭ izolita populacio en ebenaĵo en Kolombio. Ĝi estas ĉefe loĝanta kaj nemigranta sude de sua teritorio, sed nordaj populacioj de tiu paserina birdo estas migrantaj, kiuj moviĝas iom suden vintre.
Tiu ĉi estas holarktisa birdo de malferma kamparo. En Eŭrazio ĝi reproduktiĝas super la arbolinio en montaroj kaj malproksima nordo. En plej parto de Eŭropo, ĝi estas plej ofte vidataj ĉe marbordoj vintre, kio nomigas la specion angle. En Ameriko, kie ne estas aliaj alaŭdoj por konkurenci, ĝi troviĝas ankaŭ en farmoj, herbejoj, dezertoj, golfludejoj kaj flughavenoj aŭ similaj lokoj.
Malkiel aliaj alaŭdoj, tiu ĉi estas tre distingebla specio eĉ surgrunde, grizbruna supre kaj pala sube kiel ĉe aliaj alaŭdedoj, sed kun rimarkinda bildo en kapo kaj vizaĝo, nigroflava en plej parto de la ekzempleroj de Montalaŭdo. Someraj maskloj de la specioj krome havas nigrajn "kornojn", kiuj donas al tiuj alaŭdoj ties alternativan nomon. Ameriko havas nombron de rasoj distingeblaj pro la vizaĝa bildo kaj pro la nigra koloro de maskloj, ĉefe somere. La plej parto de la eŭropaj masklaj plenkreskulaj birdoj montras tian vizaĝan bildon: la okuliriso estas nigra, kiel ĉe plej parto de aliaj alaŭdoj, sed tiu ĉi montras klare flavan okulringon, kiu kontrastas kun nigra strizono kiu venas de la malhela beko tra la okulo kaj malantaŭe larĝiĝas kaj malsupreniras kiel klara nigra vizaĝa makulo kontraste inter la flava vizaĝo; krome estas tre markita nigra gorĝozono kiu dividas la flavnigran vizaĝon el la tre hela brusto; krome estas tria nigra zono, tiu ĉi malpli markita, kiu dividas la flavan frunton el la bruna kroneto, kaj kiu subigas tiun ĝis la malantaŭa krono kie eliras kiel kornoj, kiuj nomigas la genron. La suda eŭropa montara raso Eremophila alpestris penicillata estas pli griza supre, kaj la flavo de la vizaĝa bildo estas anstataŭata de blanko. Plenkreskuloj ne estas tiom markitaj, ne havas kornojn kaj nur iom da nigro en vizaĝo inter flavaj partoj.
Voĉo estas altatona, tintosona, kaj malforta. La kanto, farita dumfluge kiel komune inter alaŭdoj, konsistas el kelkaj eroj sekvitaj de pepanta, ascenda trilado.
La nesto estas surgrunde, kie la ino demetas 2-5 ovojn. La manĝo estas semoj suplementitaj de insektoj dum la reprodukta sezono.
En la malfermaj areoj de okcidenta Nordameriko, la tiele nomitaj Kornalaŭdoj estas inter la birdospecioj plej ofte mortigitaj de la ventoturbinoj.
Burgo Maximin
La burgo Maximin estas ne plu ekzistanta burgo en la vilaĝparto Oberfell de la komunumo Fell en la distrikto Trier-Saarburg, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
La burgo Maximin estis konstruita de la regna abatejo Sankta Maksimino, 1333 okazis konstrulaboroj por pligrandigi la burgon. Estiĝis fondaĵon por konstrui la kapelon Sankta. Margarethe. 1783 la kapelo estis konstruata, 1804 okazis aŭkcia vendo kaj rekonstruado al loĝejoj.
De la iama burgo nur konserviĝis nur kelkaj restaĵoj de la murego, de la kela volbaĵo kaj de baroka pordegoarko. La pordegoarko montras klasikan pilastro-arĥitekturon el sabloŝtonaj kvadroj.
Conan O'Brien
Conan Christopher O'BRIEN (naskiĝis, Brookline, Masaĉuseco) estas usona televida prezentisto kaj humuristo. Li estis prezentisto de la NBC-programo Late Night with Conan O'Brien (Malfrua Nokto kun Conan O'Brien) ekde 1993 ĝis 2009, sekvita de la mallongdaŭra The Tonight Show with Conan O'Brien ekde 2009 ĝis 2010. Antaŭ lia kariero kiel prezentisto, O'Brien estis verkisto de Saturday Night Live kaj La Simpsonoj.
O'Brien naskiĝis en Brookline, Masaĉuseco, antaŭurbo de Bostono, la filo de Ruth, advokato, kaj Thomas O'Brien, doktoro, epidimiologisto, kaj profesoro de medicino ĉe Universitato Harvard. Li estas la tria de sep infanoj, kaj ido de irlandaj katolikaj elmigrintoj, kiuj venis al Usono antaŭ la Usona Enlanda Milito.
O'Brien prezentis la 58an Premiojn Emmy je 27a de aŭgusto 2006. Li antaŭe prezentis la premiojn en 2002, kaj kunprezentis la premiojn en 2003.
Neŭŝatelo (distrikto)
La distrikto Neŭŝatelo estas administra unuo de Kantono Neŭŝatelo. Ĝi havis 52669 loĝantojn la 31-an de decembro 2010. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Neŭŝatelo.
Geografio
La distrikto Neuŝatelo estas laŭ areo la plej malgranda kaj laŭ loĝantaro la plej granda, do evidente la plej dense loĝata distrikto de la kantono. Ĝi situas en oriento de la kantono nordoriente de la Neŭŝatela Ĵuraso. Ĝian sudorientan limon formas la bordo la Lago de Neŭŝatelo, Zihl-Kanalo kaj poste Lago de Bielo.
Komunumoj de la distrikto Neŭŝatelo
La distrikto Neŭŝatelo konsistas (stato en 2010) el 9 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Neŭŝatelo estas la plej granda. Jen la listo:
Alfred Jermaniš
Alfred Jermaniš (n. ) estas slovena futbalisto. Li de 1992 ĝis 1998 membris en la slovena nacia teamo de futbalo.
Neŭŝatelo (distrikto)
Historio
La historio de la distrikto Neuŝatelo estas forte konektita kun la historio de la urbo Neuŝatelo. La unua historia mencio datiĝas el la jaro 1011 kiel castellum novum kiam la reĝo Rudolfo la 3-a de Burgonjo donacis kastelon al sia edzino. Ĝis la Neŭŝatela Revolucio de 1848 la Grafejo Neŭŝatelo apartenis al la reĝo de Prusio. Formale Prusio nur en 1857 reziginis pri la suverenco pri Neŭŝatelo, kiam dank al la perado de Napoleono la 3-a povis esti evitita milito inter Svislando kaj Prusio.
(13578) 1993 MK
(13578) 1993 MK estas asteroido de la interna asteroida zono (aŭ Hungaria familio), malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Hannah Höch
Hannah HÖCH (naskiĝinta je la 1-a de novembro, 1889, mortinta je la 31-a de majo, 1978) estis fama Dadaista artistino naskiĝinta en Gotha, Germanio.
Edukado
De 1912 ĝis 1914 ŝi studis ĉe la Kolegio de Artoj kaj Slojdoj en Berlino sub la gvidado de la direktoro de la klaso por vitra organizo, Harold Bergen. Ŝi studis vitran desegnon kaj grafikon, anstataŭ fajnarton, por plaĉi al sia patro. Ŝi rekomencis siajn studojn en 1915, ĉi-foje enirante la grafikklason ĉe la Nacia Instituto de la Muzeo de Artoj kaj Slojdoj. Ankaŭ en 1915, Höch komencis influan amikecon kun Raoul Hausmann, membro de la Berlina Dada movado. La engaĝo de Höch kun la Berlinaj Dadaistoj komenciĝis vere en 1919. Post sia ĉelernejado, ŝi laboris en la metia departemento por Ullstein Verlang. La influo de tiu frua laboro kaj trejnado estas klare videblaj en ŝia pli malfrua laboro engaĝante referencojn al robaj fasinoj kaj teksaĵoj. De 1926 al 1929, ŝi loĝis kaj laboris en Nederlandio. Höch faris influan amikecon tra la jaroj kun Kurt Schwitters kaj Piet Mondrian, inter aliuloj. Hausmann, kun Höch, estis unu el la unuaj pioniroj de la artformo kiu eknomiĝus muntita foto.
Feminismo
Kiam la Dadaistoj “pagis lipan servon al ina emancipiĝo” ili klare ne tute volis inkluzivi virinon en iliaj vicoj. Hans Richter priskribis la kontribuon de Höch al la Dada movado kiel la “sandviĉoj, biero kaj kafo, kiujn ŝi sukcesis iel krei malgraŭ la malmulto da mono.” Raoul Hausmann eĉ sugestis, ke Höch trovu laboron por subteni lin finance. Höch estis la sola virino en la Berlina Dada grupo, kvankam Sophie Taeuber-Arp, Beatrice Wood kaj Baronino Elsa von Freytag-Loringhoven ankaŭ estis gravaj (se preterviditaj) Dadaistaj personoj.
Ŝi referencis la bigotecon de la Berlina Dadaista grupo kaj Germana socio entute en ŝia muntita foto, ‘’Da-Dandy’’. Multe da ŝiaj artaĵoj montris la belon de kulturo, komparante realecon al priskriboj de la ‘neue frau’ en magazinoj. Ŝia laboro ĉe Verlang metis ŝin en pozicio kie ŝi laboris kun magazinoj direktitaj al virinoj, farigante ŝin akute konscia pri la malsameco inter virinoj en komunikiloj kaj en realeco. Geedzeco ne eskapis ŝian kritikon – ŝi figuris edzinojn kiel manekenoj kaj infanoj, reflektante la ideon, ke virinoj ne estas viditaj kiel kompletaj homoj kaj havas malmulte da kontrolo super iliaj vivoj. Höch vidis sin kiel parto de la ina movado en la 1920-aj jaroj, kiel montrita en ŝia figuro de si en 'Schnitt mit dem Kuchenmesser Dada Durch die Letzte Weimarer Bierbauchkulturepoche Deutschlands.’ Ŝiaj artaĵoj ankaŭ ofte kombinis viron kaj inon en unu estaĵon. Dum la erao de la Weimar Respubliko, “viraj virinoj ambaŭ celebriĝis kaj kritikiĝis por disrompi iliajn tradiciajn seksajn rulojn.” Ŝia ambaŭseksaj karakteroj eble ankaŭ estis rilatata al ŝia ambaŭseksemeco, kaj la percepto, ke inaj lesboj altiriĝis al vireco, ne al virinoj. Ŝia laboro de 1926 al 1935 figuris samseksajn kuplojn, kaj virinoj denove estis centra temo en ŝia laboro de 1963 al 1973. Höch ankaŭ faris fortajn deklarojn pri rasa diskriminacio.
La Seksemeco de Hausmann kaj Höch
La personaj rilatoj de Höch kun Hausmann kreskis de amikeco al romanco eventuale. Dum tiu estis la unua grava parenceco, kiu influis la artverkon de Höch, ŝi ofte reflektis pri siaj parencecoj en verkaĵoj kiel ‘’Love’’ (1926). Post ŝia engaĝo kun Hausmann, ŝi sekse engaĝiĝis kun virinoj kaj havis parencecon de 1926 al 1929 kun la Nederlanda skribisto kaj lingvisto Til Brugman. Hausmann estis edziĝanta kun alia virino dum ilia engaĝo, kaj rifuzis geedziĝi kun Höch. Ŝi subtenis la inan rajton de reprodukta kontrolo; ŝi estis havinta du abortojn dum ŝia engaĝo kun Hausmann. Hausmann estis fizike mistraktanta. Höch kaj Hausmann apartiĝis en 1922, kiam Höch estis bone fariĝante artistino en sia propra maniero, sendependa de ŝia engaĝo kun Hausmann. Flanke, estis dum la parenceco de Höch kun Hausmann, ke ambaŭ artistoj eniris la mondon de kolaĝo, plivastigante la artformon unue aplikitan per kubistaj pentristoj. Estas evidento, ke ŝi kunlaboris kun Hausmann, kvankam ŝi estis konsiderata lia amatino, ne lia egalulino. Höch pasigis la jarojn de la Tria Imperio en Germanio, provante resti kvieta kaj en la fono. Ŝi geedziĝis kun multe pli juna komercisto kaj pianisto Kurt Matthies en 1938 kaj eksedzigis lin en 1944.
Verko
La plej fama artaĵo de Höch estas ‘’Cut With The Kitchen Knife’’ (angle ‘’Tranĉita Per La Kuireja Tranĉilo’’), kritiko pri Weimar Germanio en 1919. Tiu ĉi artaĵo konbinas bildojn de ĵurnaloj de la epoko rekreitaj fari novan deklaron pri vivo kaj arto en la Dada movado. Kvankam ŝia laboro ne estis aklamita post la milito kiel ĝi estis antaŭ la leviĝo de la Tria Imperio, ŝi kontinuis produkti ŝiajn muntitajn fotojn kaj ekspozicii ilin internacie ĝis ŝia morto.
Hannah Höch mortis en Berlino en 1978.