cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eeklo
Eeklo (nederlande, proksimuma prononco [E:Klo:]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Temas pri unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en 1240.
Cuneo
Cuneo [kuneo] estas urba komunumo de Italio, ĉefurbo de samnoma provinco. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto. Najbaraj komunumoj estas Boves, Cervasca, Vignolo, Beinette, Peveragno, Castelletto Stura, Caraglio kaj Tarantasca.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Skota Kafejo
Skota Kafejo estis loko por diversaj gastoj. Ĝin frekventis universitataj profesoroj, enamiĝintoj, klaĉulinoj, solecaj legantoj de gazetaro, libroamantoj, bilardistoj, juda intelektularo, studentoj de la proksima Akademia Domo, poetoj ktp.
Lone Oak
Lone Oak estas nomo de pluraj lokoj en Usono:
Skota Kafejo
Lvova Skolo Matematika
La kafejo estis loko de ĉiutagaj longtempaj renkontoj de lvovaj matematikistoj kaj krea ejo de iliaj teorioj. Komence matematikaj notaĵoj estis farataj per krajonoj sur marmoraj tabloblatoj, poste, por eviti ilian forviŝadon - en dika kajero liverita de edzino de Stefan Banach, Łucja. La kajero nomata Skota Libro, iĝis kun paso de la tempo kolekto da solvitaj kaj nesolvitaj teoremoj. Ilian solvon oni premiis diversmaniere, ekz. per viva ansero.
Plurhoraj kunsidoj, daŭrantaj ofte ĝis malfrua nokto, dum kiuj la partoprenantoj trinkis kafon, konjakon, ludis ŝakon, aŭskultis muzikon, estis tempo de naskiĝo de avangardaj laboraĵoj pri nova fako de matematiko – funkcia analizo.
Lukasa profesoro
En la jaro 1663 Henry Lucas, membro de la parlamento (House of Commons), fondis matematikan katedron ĉe la Universitato de Kembriĝo (Trinity College). Por financi ĝin li donacis al la universitato terposedaĵon.
La unua lukasa profesoro estis la matematikisto Isaac Barrow, kies posteulo estis ekde la jaro 1669 Sir Isaac Newton. Ekde 1979 Stephen Hawking estas la havanto de la lukasa katedro.
Pliaj famaj katedruloj estis Sir George Biddell Airy, Charles Babbage, Sir George Gabriel Stokes, Sir Joseph Larmor kaj Paul Dirac.
Ĝisnunaj lukasaj profesoroj
Kun la jaro de profesoriĝo
Debrecena Bulteno
Debrecena Bulteno estis hungara esperanta dumonata eldonaĵo, kiun verkis ĉefe Tibor Papp, hungara esperantisto el la urbo Debrecen. La eldono de la bulteno ĉesis post lia morto, sed lia filo (Zoltán Tamás Papp) enretigas la unuopajn numerojn ekde 2006-7.
La unua numero aperis komence de la 1980-aj jaroj kaj eldoniĝis ĝis 2003.
La revuo entenis ĉefe tradukaĵojn pri la lokaj aferoj, pri Hungario kaj versojn, noveletojn, gramatikajn ktp. artikolojn. Komence de la 1990-aj jaroj ĝis ties malapero, tiu estis la sola perioda kultura esperanta eldonaĵo en Hungario. (La dusemajna Eventoj okupiĝis pri movadaj temoj).
Señas de identidad
Señas de identidad (Identigeroj) estas romano verkita en 1966 de la hispana verkisto Juan Goytisolo, kiu komencas la etapon de kreiva matureco de sia aŭtoro. Temas pri romano pri malvenko, malsukcesa serĉado kaj elradikigo, kaj ĝi estas la unua el tri romanoj protagonizitaj de Álvaro Mendiola, rolulo kiu same aperos en Reivindicación del conde don Julián (Depostulo pri grafo don Julián, 1970) kaj Juan sin tierra (Johano Sentera, 1975). Neniu el tiuj tri romanoj povis esti publikigita en Hispanio ĝis 1976. ​
En sia unua eldono, Señas de identidad inkludis la rakonton Pausa de otoño (Aŭtuna paŭzo), kiu estis neinkludita en postaj eldonoj.
Multaj literaturaj kritikistoj konsideris ĝin unu el la hispanaj romanoj plej gravaj de la 20-a jarcento; ​ la hispana ĵurnalo El Mundo inkludis ĝin en sia listo de la 100 plej bonkvalitaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento. ​
Stilo
Inter la stilaj trajtoj de Señas de identidad menciindas la jenaj:
Enhavo
Álvaro Mendiola, barcelona fotisto ekzilita en Parizo, revenis malsana somere de 1963 al Hispanio. Lia renkonto kun la pejzaĝoj kaj homoj de sia lando, subpremita sub la frankisma diktatoreco, utilas kiel sprono por rememorigi sian infan- kaj jun-aĝon, rememori la familiajn rakontojn pri la plej proksimaj prauloj kaj analizi la ĵusan historion de Hispanio kaj la esencojn de la hispana popolo. La okazintaĵoj de Yeste, en majo 1936, la Hispana Enlanda Milito vidita el la perspektivo de riĉa infano, la opozicio de studentoj kontraŭ la reĝimo, la polica subpremado, la malriĉo de multaj samlandanoj, la elmigrado, la turismo kaj la ĉiutaga vivo de la hispanaj ekzilitoj en Parizo konstitigas la mozaikon kiun Mendiola frontas malespere. Ŝajne ekzistas nur unu alternativo por la protagonisto: rompi ĉian ligon kun homoj kaj ties historio, kompletigante tiele la procezon de elradikigo, de senfoliigo konstanta laŭlonge de la vivo de tiuj "identigeroj" kiujn li neniel povas konsideri propraj.
Sed Señas de identidad estas ankaŭ la historio de la malsukcesa individua serĉado de idealo kiu havigu sencon al la propra ekzistado, trans la simpla malakcepto de ĉio tio kio naŭzigas la protagoniston. La neceso trovi aliulojn kun kiuj li povu senti sin identigita, kun kiuj fandiĝi kaj abandoni tiele sian solecon, kondukos ĉiam al la desaponto; eĉ lia pasia amo al Dolores ne povos elaĉeti lin.
La romano kaj Esperanto
En tiu verko aperas la tipa aludo al Esperanto ne reference al la lingvo mem sed al fuŝa miksaĵo de lingvoj, nome la hispanan, la francan kaj la anglan, kiun vendisto uzas por allogi turistojn al sia negoco.
4988 Chushuho
4988 Chushuho estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Palmoturdoj
Palmoturdoj estas mezgrandaj insektomanĝantaj birdoj de la genro Cichladusa. Ili estis iam lokitaj en la familio de Turdedoj, kaj de tie devenas la popola nomo de Palmoturdoj, sed nune estas plej ofte traktataj kiel parto de la familio de Muŝkaptuledoj.
Tiuj estas tropikaj specioj de Afriko kiuj nestumas en palmoj (de kie devenas al unua duno de la popola nomo) aŭ ĉe konstruaĵoj.
Specioj:
Blendita pugno
Blendita pugno (germane Panzerfaust) estis foje uzata kontraŭtanka armilo de la germana armeo, kiun oni povis produkti en granda serio, kvanto. Oni uzis ĝin plej ofte ne kontraŭ tankoj, sed kontraŭ konstruaĵoj, infanterio kaj mitralnesto. Ĝi estis malmultkosta kaj efika armilo (15 germanaj imperiaj markoj).
Evoluigo kaj tipoj
La firmao HASAG (Leipzig) en 1942 komencis eksperimentojn, evoluigojn je propra risko, kosto, sub gvido de Dr. Langweiler. Ili volis krei grenadĵetilon, kiu estas funkciebla per kaj en mano, sen retropuŝo. Tio iĝis la Faustpatrone klein.
La plenigaĵo estis kumulativa grenado, kiu konsistis el funelforma kupro aŭ alia metalo kaj eksplodaĵo ĉirkaŭ tio. La eksplodo kunpremis la konuson kaj antaŭenpuŝis ĝin, kiu trapikis la kirason. La fandiĝinta meto – kiu penetris la tankon – mortigis la skipon per termoefiko aŭ la tuta tanko neniiĝis pro eksplodo de la interna municio.
La armilo konsistis el tubo longa 80 cm kaj havante la diametron de 3,3 cm. La tubo entenis 54 g da pulvoplenigaĵo (nitrocelulozo) kaj ties fino estis fermita per papera kovrilo, por ke ne plenŝtopu ĝin poluaĵo. La eksploda kapo (la grenado) longis 36 cm kaj havis la diametron de 10 cm, entenis 400 g da eksplodaĵo. La eksplodaĵo estis 50-50% TNT kaj tri-heksogeno. Tio kapablis trabruli kirason kun diko de 140 mm. La kapo forlasis la tubon kun rapido de 28 m/s kaj ebligis pafdistancon de 30 m. La pulvoplenigaĵo forbrulis jam antaŭ forlaso de la tubo, dum funkcio ellasis la tubon ankaŭ varmegaj gasoj, kiuj kaŭzis ofte vundiĝojn de la pafanto. La armilo havis simplan celilon.
La faustpatrone havis multajn mankojn, tiel oni baldaŭ pluevoluigis ĝin. Pro la kapoformo ĝi facile desaltis desur la celo, tiel oni larĝigis ĝin je 14 cm kaj longigis je 39,5 cm. Oni grandigis mason de la eksplodaĵo je 800 g, tiel la trarompa forto kreskis je 200 mm. La tubo iĝis pli larĝa (4,4 cm), maso de la pulvoplenigaĵo je 95 g. Spite al ĉio, la pafdistanco kreskis nur je 30 m kaj la rapido je 30 m/s (Panzerfaust 30). Oni evoluigis ankaŭ la celilon. La produktado de tiu tipo komenciĝis en septembro de 1943.
Pro la mallonga pafdistanco, oni dikigis la tubon je 5 cm kaj je 134 g la kvanton de la pulvoplenigaĵo. Per tio oni povis atingi rapidon de 45 m/s kaj pafdistancon de 60 m (Panzerfaust 60). Oni ekproduktis tiun tipon en oktobro de 1944.
Oni jam en novembro ekproduktis la Panzerfaust 100 (pulvoplenigaĵo 190 g en du partoj, je 35 cm pli longa tubo), en marto de 1945 la Panzerfaust 150 (trarompa forto 200 mm, konuso 56 cm, la tubo eltenis 10 pafojn). Tiu lasta tipo havis la pafdistancon de 150 m kaj pafrapidon de 85 m/s.
Uzo
Pro la mallonga distanco, uzo de la pancerfaŭto bezonis kuraĝon. La pafiston minacis ne nur la tankoj, sed malamika pafofajro, la disflugantaj pecetoj de la trafita celo, eĉ la armilo mem pro la varmegaj pelgasoj. Oni uzis ĝin sukcese en la urbaj bataloj. Oni pafpretigis la armilon en komplika 8-paŝa procezo.
Enmigrado en la Eŭropan Union
Historio
Dum la unua duono de la 20a jarcento migrado estis konstanta kaj ofte ĉefe en Okcidenta Exuropo kaj ĉefe post militoj. Dum la 1950-aj jaroj kaj ĉefe dum la 1960-aj jaroj la plej disvolvigantaj landoj de Okcidenta Eŭropo, ĉefe Francio kaj Germanio, akceptis milojn de laboristoj devenaj el sudaj landoj: Italio, Hispanio, Portugalio, sed ankaŭ Grekio kaj Turkio (al Germanio) kaj el Norda Afriko (al Francio). Tio ĉesis fine de la 1970-aj jaroj post diversaj ekonomiaj krizoj en la landoj akceptintaj.
Ĉefe el la 1990-aj jaroj komencis novaj tajdoj de enmigrado en la Eŭropan Union, nun devenas de landoj kiuj dekomence ne estis membroj. Post la falo de la Orienta bloko, loĝantoj de Pollando, Rumanio, Bulgario kaj aliaj tieaj landoj elmigris okcidenten. Same Italio pro ties situo en la centro de la Mediteraneo allogis nordafrikanojn, albanojn, eksjugoslavoj ktp. Samtempe la kontraŭleĝa enmigrado pere de boatoj kreskis trapasante la Mediteraneon.
(17824) 1998 GF
(17824) 1998 GF estas asteroido de la interna asteroida zono, aŭ hungaria familio, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
The Street (Derbyshire)
La romianoj konstruis farmobienojn apud la strato, por nutri soldatojn kaj kreskantan popolamason en la areo. Restaĵoj de farmo estis trovitaj apud Minninglow.
NGC 3835A
NGC 3835A (aliaj indikoj — UGC 6762, MCG 10-17-68, ZWG 292.29, IRAS11447+6034, SBS 1144+605, PGC 36776) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Hellweg
Nomklarigo
Laŭ vaste disvastiĝinta interpreto la nomo „Hellweg“ devenas de la platgermana vorto helwech, kiu signifas larĝan helan vojon, kiu donas al vojaĝantaj komercistoj la eblecon atingi la celon pli rapide kaj pli bone protektate kontraŭ rabatakoj.
Alia interpretaĵo de la nomo Hellweg estas tiu de salovojo, baziĝanta sur la greka resp. kelta nomo hals resp. hal por salo (komparu la nomojn de la salproduktaj urboj Halle aŭ Bad Reichenhall), kio tamen validas nur por certa parto de la Hellweg.
Pli malnova interpretaĵo estas tiu de mortintovojo. La Hellweg estas laŭ la germana Vortaro de Grimm unue la vojo, sur kiu oni veturis la kadavrojn. Helvegr estas la vojo al la subtera mondo, al kiu konvenas la Vestfala Hellweg, mortintovojo, skribis Wolfgang Golther, germanisto de la finiĝanta 19-a kaj frua 20-a jarcentoj, kiu okupiĝis esplore pri ĝermana mitaro. En la silabo Hel respeguliĝas, laŭ tiamaj supozoj, la nomo de la nordĝermana diino de la mortintoj kaj de la infero. Restas neklare, kian realan rilaton tiu-ĉi nominterpreto havas kun la strato.
Eksteraj ligiloj
Hellweg-Mapoj:
Glas
Glas estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Putzar
Putzar estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2010 la komunumo havis 206 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2012 ĝi apartenas la la komunumo Boldekow.
Hinda milvo
La Hinda milvo aŭ Barata milvo, Haliastur indus, estas mezgranda rabobirdo de familio Akcipitredoj kiu enhavas ankaŭ multajn aliajn rabobirdajn speciojn tagajn, kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj kaj de subfamilio de Milvenoj.
Tiu milvo estas videbla en la ĉieloj de la Hinda subkontinento, sudorienta Azio kaj ĝis tropika norda Aŭstralio, kie ĝi estas tre disvastigita kaj specio de loĝantaj birdoj. Ili troviĝas ĉefe ĉe marbordo kaj en internaj humidejoj kie ili manĝas mortintajn fiŝojn kaj aliajn predojn.
Aspekto
La Hinda milvo estas alloga birdo, kiu havas helbrunan plumaron escepte blankajn kapon kaj bruston - tre videblaj kaj diferencigaj el aliaj rabobirdoj- kaj nigrajn flugilpintojn. La junuloj estas pli brunaj, sed ili povas esti diferencigitaj disde ambaŭ aziaj subspecioj de Nigra milvo (loĝanta kaj migranta) pro pli pala aspekto, pli mallongaj flugiloj kaj pli ronda vosto. La pala makulo de subflugiloj propra de milvoj estas pli longeca ol ĉe la specioj de la genro Milvus kaj ĉar pli kontrasta iom separata el tiu de la buteoj de la genro Buteo.
La Hinda milvo estas ĉirkaŭe samgranda kiel la Nigra milvo (Milvus migrans) kaj havas tipan milvecan flugmanieron, kun angulecaj flugiloj, sed ties vosto estas rondoforma malkiel tiuj de la specioj Milvus, nome la Ruĝa milvo kaj la Nigra milvo, kiuj havas pli forkoformajn vostojn. . La du genroj estas tamen tre proksimaj.
La alvoko estas miaŭeca kijiŭ.
Taksonomio
La Hinda milvo estis unuafoje priskribata de la nederlanda naturalisto Pieter Boddaert en 1783. Oni agnoskis kvar subspeciojn:
Distribuado kaj statuso
Tiu orientalisa kaj aŭstralazia specio estas familiara vidaĵo en la ĉieloj de Srilanko, Barato, Pakistano, Bangladeŝo, kaj sudorienta Azio kaj tiom suden kiom ĝis Novsudkimrio, Aŭstralio, tra kiuj regionoj ĝi estas disvastigata kaj specio de loĝantaj birdoj. Ili plenumas sezonajn movojn asocie kun pluvo en kelkaj partoj de siaj teritorioj.
Ili videblas ĉefe en ebenaĵoj sed povas foje ĉeesti super 5000 futoj en Himalajo.
Ĝi estis taksita kiel Malplej Zorgiga en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Tamen la specio estas malpliiĝanta en kelkaj partoj kiaj Javo.
Kutimaro
La reprodukta sezono en Suda Azio estas el decembro al aprilo. En suda kaj orienta Aŭstralio, ĝ estas el aŭgusto al oktobro, kaj el aprilo al junio en la nordo kaj okcidento. La nestoj estas konstruataj el malgrandaj branĉetoj kaj bastonetoj kun interna ujo kovrata el folioj, kaj povas esti lokigitaj en variaj arboj, ofte ĉe akvo ekzemple mangrovoj. Ili montras konsiderindan fidelon al nestolokoj en la sama areo jaron post jaro. En kelkaj raraj kazoj ili nestis surgrunde sub arboj. La ino demetas 2 blankecajn aŭ bluecblankecajn ovoformajn ovojn kiuj estas 52 x 41 mm. Ambaŭ gepatroj partoprenas en la nestokonstruo kaj manĝigado, sed oni sugestas, ke nur la ino partoprenas en la kovado, kies periodo daŭras ĉirkaŭ 26 aŭ 27 tagojn.
Ili manĝas ĉefe kadavraĵojn.
Ĝi estas ĉefe kadavromanĝanto, kiu manĝas ĉfe mortintajn fiŝojn kaj krabojn, ĉefe ĉe humidejoj kaj marĉoj sed foje ĉasas vivantajn predojn kiaj leporoj kaj vespertoj. Ili povas ankaŭ turni sin al kleptoparazitismo kaj klopodi ŝteli predon el aliaj birdoj. Foje oni registris eĉ raran kazon de birdo manĝanta mielon el abelujo de Apis florea.
Junuloj povas dediĉi sin al luda kutimaro, nome faligo de folioj kaj klopodo kapti ilin dumfluge. Dum fiŝkaptado super akvo, ili povas foje surakviĝi sed kapablas naĝi kaj surteriĝi sen granda peno.
Ili ripozas komunume sur grandaj kaj izolataj arboj kaj oni vidis eĉ ĝis 600 en unu nura loko.
Ili povas ĉikani pli grandajn rabobirdojn kiaj la agloj de la genro Aquila. En kelkaj kazoj kiam la Hindaj milvoj ĉikanis ekzemplerojn de Stepaglo (Aquila rapax), ili estis atakitaj kaj vunditaj aŭ eĉ mortigitaj.
Oni registris nombron de ektoparazitaj laŭsoj de la genroj Kurodaia, Colpocephalum kaj Degeeriella.
En kulturo
Konata kiel elang bondol en Indonezio, la Hinda milvo estas la oficiala simbola birdo de ĉefurbo Ĝakarto. En Barato ĝi estas konsiderata kiel samtempa reprezentaĵo de Garudo, la sankta birdo de Viŝnuo. En Malajzio, nome la insulo Langkawi nomiĝas laŭ la birdo ('kawi' aludas al okreca ŝtono uzata por ornami potarojn, kaj reference al la birda ĉefa plumarkoloro).
Fabelo el centro de insulo Bougainville rakontas kiel patrino lasis sian bebon sub bananarbo dum ĝardenado, kaj la bebo flosis en ĉielon kriante kaj transformata en Kaa'nang, la Hinda milvo, kaj ties kolumo iĝis la birdaj plumoj.
Potelle
Potelle estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 350 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Potelle estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
La vilaĝo Potelle troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Potelle etendiĝas sur 4,04 km².
Vidindaĵoj
La kastelo de Potelle estis konstruita en la 14-a jarcento de Gilles de Potelles. Ĝi konservis sian mezepokan militistan arkitekturon.
Administrado
Potelle apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Duklando Naksoso
La Duklando Naksoso aŭ Duklando de la Arkipelago (Δουκάτο του Αρχιπελάγους, Ducato dell'arcipelago), konata ankaŭ kiel Duklando de Egeo, estis mara ŝtato kreita de la interesoj de la Venecia respubliko en la Cikladoj en la Egea Maro, sekve de la Kvara Krucmilito, centrita sur la insuloj Naksoso kaj Paroso. Ĝi inkludis ĉiujn el la insuloj Cikladoj (escepte Mikonoso kaj Tinoso). En 1537 ĝi iĝis impostopaganto al la Otomana Imperio, kaj estis aneksita de la Otomanoj en 1579; tamen, la kristana regado survivis en insuloj kiel Sifnos (konkerita de Otomanoj en 1617) kaj Tinos (konkerita de Otomanoj en 1715).
Marko Sanudo estis la kreanto kaj unua Duko de la Duklando de la Arkipelago, post la Kvara Krucmilito.
La insuloj estis ege gravaj por la Venecia strategio, pro la valoraj komercvojoj al Anatolio kaj al la Orienta Mediteraneo, kiujn la venecianoj tiam povis kontrolo. Krome la venecianoj ankaŭ eksportis al Venecio korundon kaj marmoron, kion ili elminis en Naksoso.
NGC 3836
NGC 3836 (aliaj indikoj — MCG -3-30-10, VV 477, IRAS11409-1631, PGC 36445) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cuissai
Cuissai estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
8148 Golding
8148 Golding estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Cuissai
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cuisséen.
8148 Golding
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Margarette Oliver Golding (1881–1939), kiu fondis la movadon Inner Wheel en 1924 : unu el la plej grandaj organizo de virinaj volontula servo en la mondo ; tutmonda reto da virinoj kies misio estas promocii agojn, servojn kaj scion por plibonigi la vivon de la virinoj kaj la infanoj.
Los Reyes de Juárez
Los Reyes de Juárez estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Los Reyes de Juárez.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24151 loĝantojn. El tiuj estas 11689 viroj kaj 12462 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30.62 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 57′ norda latitudo kaj 97° 48′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2120
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21118a.htm
VERDire
VERDire estis ekologiisma gazeto en Esperanto kiu aperigis tradukitajn aŭ originale verkitajn artikolojn pri ekologiaj temoj, verdaj partioj kaj ekologiistoj de la Asocio de Verduloj Esperantistaj.
Ĝi aperis trimonate de 1991 ĝis 1997. Redaktoroj estis Claude Rouget (n-roj 1-17) kaj Daithí Ó hÉalaithe (n-roj 18 kaj 19).
Enriko Dandolo
Enriko DANDOLO (Enrico Dandolo, Henricus Dandulus, do ankaŭ Henriko Dandolo; naskiĝis ĉirkaŭ 1107, mortis en majo 1205) estis la 41a Doĝo de la Venecia respubliko de 1192 ĝis sia morto. Li estis fama pro religieco, longvivo kaj ruzeco, kaj estis konata pro sia rolo en la Kvara Krucmilito kaj en la Atako al Konstantinopolo.
Li ludis gravan rolon en la forta konflikto de la jaroj 1171 kaj 1172 inter Venecio kaj la Bizanca Imperio, kiu apogis la italajn rivalojn de Venecio, ĉefe el Ĝenovo kaj Pizo. Ĝis 1184 li veturis al Konstantinopolo kaj partoprenis en negocadoj por rearanĝi detruitan venecian kvartalon tie.
4-Acetilbenzoata anhidrido
4-Acetilbenzoata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el interagado de la 4-Acetilbenzoata acido kaj 4-acetilbenzoila klorido. 4-Acetilbenzoata anhidrido estas flava solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Acetilbenzoata anhidrido prezentas du 4-acetilbenzoilan grupon ligitan al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 5 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Ryŏkp'o-guyŏk
Ryŏkp'o-guyŏk (력포구역), aŭ la Ryŏkp'o Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. La Komplekso de Kogurjo-tomboj situas en la kvartalo.
Ni ĉiuj
Ni ĉiuj estas bulteno, kiu ekaperis en 1983 kiel "sendependa informilo pri esperanto", kaj en 1984 fariĝis la oficiala bulteno de Meksika Esperanto-Federacio. Ĝi ĉesis aperi en 1985 kaj en 1996 denove aperis en sia dua etapo.
Ĝia redaktoro estis Jorge Luis Gutiérrez.
Boris Spasskij
Boris Vasilieviĉ SPASSKIJ (Борис Васильевич Спасский) (naskiĝis la 6-an de januaro, 1937 en Leningrad) estas elstara soveta-franca ŝakisto. Li estis la ŝakmondĉampiono (de 1969 ĝis 1972) kaj soveta ŝaka ĉampiono (en 1961 kaj 1973).
Li lernis ludi ŝakon kiam estis kvinjaraĝa. En 1953 Spasski venkis la tiaman mondan ĉampionon Mikhail Botvinnik.
En 1969 Spasski venkis Tigran Petrosjan kaj fariĝis ŝakmondĉampiono. Tamen en 1972 li estis venkita de Bobby Fischer kaj perdis la mondtitolon.
Platten (apud Wittlich)
Platten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ilamo
Ilamo, perse ايلام‎, kurde Bane estas universitata urbego, ĉefurboj de Provinco Ilamo kaj disrikto Ilam en okcidenta Irano. Ilamo estas la tria plej granda kurda grandurbo en Irano. Ĝia loĝantaro konsistas ĉefe el kurdoj (ankaŭ islamanoj), kiuj vestas sin en kurda tradicia vesto.
Jennie Jerome
Jennie Spencer-Churchill (denaske Jerome; 9a de Januaro 1854 – 29a de Junio 1921), konata kiel Lady Randolph Churchill, estis uson-devena Brita famulino, edzino de Lord Randolph Churchill kaj patrino de la Brita Ĉefministro Sir Winston Churchill.
Ilamo
Geografio
Ilamo situas sur altebenaĵo en proksimeco de landlimo de Irako. La urbego estas ĉirkaŭita de montoj, okcidente kaj sude estas ankaŭ dezertoj.
Jennie Jerome
Ŝi estis amatora pianistino kaj membro de la organizo American Women's War Relief Fund kiu helpis financi kaj stabli du hospitalojn dum la Unua Mondmilito.
Jennie Jerome edziniĝis por la unua fojo la 15an de Aprilo 1874, kiam ŝi estis 20-jaraĝa, en la Brita Ambasadejo en Parizo, al Lord Randolph Churchill, nome tria filo de John Winston Spencer-Churchill, 7a Duko de Marlborough kaj de Lady Frances Anne Vane. La paro estis renkontiĝintaj je velŝipa konkurenco je la Insulo Wight en Aŭgusto 1873, post esti prezentitaj fare de la Princo de Kimrio, estonta reĝo Eduardo la 7-a. Kvankam ili engaĝiĝis nur tri tagojn post la dekomenca renkontiĝo, la geedziĝo estis prokrastita dum monatoj dum la gepatroj diskutis pri la setlado. Tiam, ŝi estis konata kiel Lady Randolph Churchill kaj alvokita en konversacio kiel Lady Randolph.
La geedzoj Churchill havis du filojn: nome Winston (1874–1965), la estonta ĉefministro, naskiĝis antaŭ ok monatoj post la geedziĝo. Laŭ sia biografiisto William Manchester, Winston plej verŝajne estis koncipita antaŭ la geedziĝo, pli ol akuŝita antaŭtempe. Ĵusa biografio asertis, ke li naskiĝis du monatojn antaŭtempe post Lady Randolph falis, nome "had a fall." Kiam oni demandis al ŝi pri la cirkonstancoj de la nasko de Winston, Jennie respondis: "Kvankam mi estis tie, mi ne havas klaran memoron de la okazaĵoj kiuj kondukis tien." La fratinoj de Lady Randolph kredis, ke la biologia patro de la dua filo, nome John (1880–1947) estis Evelyn Boscawen, 7a Vicgrafo Falmouth. Tamen tio ne estis amplekse akceptita, ĉar ambaŭ knaboj ege similis kaj al sia patro kaj unu al alia.
Oni supozas, ke Lady Randolph havis nombrajn amantojn dum sia geedzeco, kiil Karl Kinsky, la Princo de Kimrio (nome futura reĝo Eduardo la 7-a), kaj Herbert von Bismarck.
Oni diris, ke ŝi estas inteligenta, ingenia kaj amuza. Oni diras, ke speciale la reĝino Aleksandra ĝuis ŝian akompanon, kvankam Jennie estis havinta amaferon kun ŝia edzo, la reĝo, kion bone konis Aleksandra. Pere de siaj familiaj kontaktoj kaj siaj ekstergeedzaj amrilatoj, Jennie ege helpis la ekkarieron de Lord Randolph, same kiel tiun de ilia filo Winston.
Ŝi poste havis du aliajn geedzecojn.
Németbánya
Németbánya [nEmetbAnja] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. La loknomo signifas: germana-minejo.
Situo
Németbánya situas inter arbaroj en montaro Bakony, fine de sakovojo.
Historio
La hungara loĝantaro rifuĝis pro la turkoj. Post dominado de turkoj germanoj refondis la vilaĝon. Ili okupiĝis pri vitrofarado ĝis 1780.
En Németbánya migra poŝto servas.
Famuloj
En Németbánya naskiĝis Sándor Nagy (pentristo).
2725 David Bender
2725 David Bender estas malhela mezgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon David F. Bender.
Elena Lucrezia Cornaro Piscopia
Elena Lucrezia Cornaro Piscopia (5-an de junio 1646 en Venecio - 26-an de julio 1684 Venecio) estis itala filozofino kaj instruistino. Ŝi ricevis kiel unua virino la doktoran titolon.
San Andrés Cholula
San Andrés Cholula estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Andrés Cholula. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo.
Elena Lucrezia Cornaro Piscopia
Biografio
Piscopia estis filino de prokuratoro de Venecio. Ŝi estis instruata pri klasikaj kaj modernaj lingvoj same pri "liberaj artoj". Ŝi malatentis la frivolecon de la venecia komunumo kaj jam fruaĝe aliĝis al la benediktanoj, kie ŝi demetis ordenan solenan promeson. Piscopia en 1677 havis publikan disputon en la Universitato de Paduo. Ŝi volis sin dedcixi tute al la sciencoj. Lia patro klopodis akirigi por ŝi doktoran titolon en la Universitato de Padovo pri teologio, sed tio komence ne sukcesis (virino devas silenti en preĝejo kaj tiel ŝi ne povas ricevi instrupermeson). Fine oni permesis al ŝi promocii pri filozofia temo. Ŝi ricevis la doktoran titolon la 25-an de junio 1678 kiel unua virino de la mondo.
San Andrés Cholula
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 80118 loĝantojn. El tiuj estas 38738 viroj kaj 41380 virinoj. La komunumo havas surfacon de 68.89 kvadratkilometroj.
Elena Lucrezia Cornaro Piscopia
Biografio
Ŝi plenumis la sekvajn ses jarojn per verkado, studado kaj publikaj prelegoj kaj diskutoj. Ŝi mortis en aĝo de 38 jaroj, verŝajne je krankoulcero.
San Andrés Cholula
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 3′ norda latitudo kaj 98° 18′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2140
Elena Lucrezia Cornaro Piscopia
Biografio
Ŝia verka heredaĵo aperis en 1688 en Parmo.
San Andrés Cholula
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
15819 Alisterling
15819 Alisterling estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan meteologiiston Alister Ling de Medio Kanado. Amatora astronomo, sperta observanto kaj verkisto, li regule kontribuas al la revuo Astronomy kaj gajnis la Premion Simon Newcomb en 2003.
133782 Saraknutson
133782 Saraknutson estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Sara Balram Knutson, kiu laboris por OSIRIS-REx kiel Inĝenierino de la Centro de Scienca Procezo kaj Operacioj (SPOC). Ŝi kontribuis al la strategiaj kaj taktikaj planaj aktivoj de la SPOC, inklude la konstruadon de sekvencoj da sciencaj instrumentoj plenumotaj ĉe la kosmoveturilo.
Migra diferenco
La migra diferenco estas la diferenco inter la nombro da homoj, kiuj eniris en geografian regionon difinitan, kaj la nombro da homoj, kiuj foriris dum difinita periodo, do la diferenco inter enmigrado kaj elmigrado. Ĉi tiu koncepto ne rilatas al nacieco.
Destelbergen
Ekde 1977, la municipo Heusden kaj la eta kvartalo Vissershoek apartenas al Destelbergen.
Migra diferenco
Aldonita al la natura kresko, la migranta ekvilibro ebligas kalkuli la totalan loĝantarkresko. Tamen, en kelkaj landoj la ciferoj pri enmigrado kaj elmigradfluoj estas malprecizaj aŭ nekonataj, ofte la migra diferenco estas taksata laŭ la natura variado kaj la totala variado, kiuj estas pli konataj datumoj.
Destelbergen
Destelbergen limas okcidente kun la urbo Gento.
Migra diferenco
La migra diferenco donas neniun indikon pri la relativa grandeco de enmigrado kaj elmigradfluoj de iu lando. Lando eble havas malaltan netan migradon, sed tamen spertas konsiderindajn enmigradajn kaj elmigradajn fluojn.
Heyne
La eldonejo Heyne - germane Heyne Verlag - estas germanlingva libroeldonejo. Ĝi fondiĝis en 1934 en Dresdeno kaj ekde 1948 havas sian centran sidejon en Munkeno. En 2001 ĝi aĉetiĝis fare de la konzerno Axel Springer AG kaj en 2003 pluvendiĝis: Nun ĝi ne plu estas memstara firmao, sed parto de la eldona grupo Random House de la konzerno Bertelsmann AG.
La eldonejo publikigas distrajn romanojn de internacie renomaj aŭtoroj kiel Johannes Mario Simmel, Daphne du Maurier, Mary Higgins Clark, John Grisham, Pearl S. Buck, Stephen King, Heinz Günther Konsalik kaj Barbara Cartland. Krome la eldona programo ampleksas nefikciajn librojn, precipe praktikajn konsilarojn kaj kuirlibrojn.
Grandan sukceson havis la 276 volumoj de la eldoneja serio "filma biblioteko" pri romanoj kiuj aparte sukcesis en formo de kinejaj filmoj.
Historio
La eldonejo fondiĝis la 15-an de februaro 1934 fare de la eldonisto Wilhelm Heyne en Dresdeno kaj ekde la jaro 1948 havas sian sidejon en Munkeno.
Ekde la jaro 1958 la eldonejo publikigas poŝlibrojn. En 1960 la filo de la fondinto, Rolf Heyne, transprenis la eldonejan gvidon. La firmao starigis diversajn poŝlibrajn seriojn; konata ekzemplo estas la serio Heyne Science-Fiction kun aŭtoroj kiel Isaac Asimov kaj Arthur C. Clarke. Tiel ĝi iĝis la dua plej granda poŝlibra eldonejo de Germanio.
Ekde la jaro 1994 krom poŝlibroj ankaŭ produktatas tradiciaj libroj kun firmaj kovriloj. Intelekte pli postula literaturo publikiĝas sub la nomo Diana Verlag.
Ŭnjŏng-guyŏk
Ŭnjŏng-guyŏk (은정구역), aŭ la Ŭnjŏng Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio.
Teresa Carreño
Teresa Carreño (n. la 1853 — m. la  1917) estas venezuela pianistino, konsiderata unu el la plej grandaj el ĉiuj tempoj, naskiĝis en 1853 en Caracas (Karakaso), filino de la muzikisto Manuel Antonio Carreño.
En sia naŭjaraĝo ŝi jam estis perfekta pianvirtuozino kaj komenciĝa komponistino. Krom ŝia patro, kiu gvidis ŝiajn unuajn paŝojn sur la klavaro, instruis ŝin la germana komponisto Julius Hohene. En la jaro 1863 ŝi translokiĝis al Novjorko, kie ŝi ricevis lecionojn de la monde konataj komponistoj Luis M. Gottschalk kaj Anton Rubinstein.
Perfektiĝinte sian muzikan edukadon en Eŭropo, en la aĝo de dek ok jaroj ŝi komencis sian karieron de brila koncertistino. Tiu kariero kondukos ŝin al la triumfoj en Usono, Latinameriko, Aŭstralio, Novzelando, Egiptujo, Sudafriko kaj Eŭropo, kie ŝiaj koncertoj eksplodigis la admiron de la popoloj.
La karakasa Teresa Carreño alpropigis al si, speciale, la spiritan koron de Germanujo, de kie imperiestra kortego ŝi estis artistino preferata. Berlino adoptis ŝin kiel sian civitaninon. Tie oni nomis ŝin "Brunilda la Valkirio". Antaŭ ŝia arto kliniĝis eminentaj komponistoj kiel Brahms, Liszt, Grieg, Wagner, Bruckner, Von Bülow, Clara Schumann, kiuj ĉiuj ĝuis ŝian amikecon.
En 1889 ŝi elektis Berlinon kiel sian restadejon, kaj en tiu ĉefurbo festis sian oran edziniĝon kiel artistino la 21an de novembro 1892.
Denove ŝi translokiĝis al Novjorko, kie ŝi mortis en la jaro 1917. Caracas dediĉis al ŝi monumenton, konstruitan de la skulptisto Pedro Basalo, en la promenejo El Calvario. En la ombro de la arboj, en la kvieteco de la silenta parko, apud fontanoj kaj ĝardenoj, ŝia imago reviviĝas kaj staras antaŭ la novaj generacioj de Venezuelo.
Pernštejnské Jestřabí
Pernštejnské Jestřabí estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Suprasvratka montetaro, surrande de Naturparko Svratka montetaro, proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Konsisto de la municipo estas kvar lokaj partoj: Husle, Jilmoví, Maňová kaj Pernštejnské Jestřabí. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1364.
1016 Anitra
1016 Anitra estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio (pli precize, de la subfamilio Flora III).
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi esti nomita "Anitra" sen preciza kialo, krom sekvi la tradicion doni virinajn aŭtaunomojn al asteroidoj.
Ebla satelito
1016 Anitra estas kandidata duopa asteroido. Observo de ĝia luma kurbo en 2016 suspektigas la ĉeesto de asteroida luno de diametro almenaŭ 3,66 km.
Aliaj ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonataj.
Alter Friedhof Bonn
La Alter Friedhof (Malnova Tombejo) en Bonn estis konstruita en 1715. Ĝi estis la unua tombejo ekster la urba fortikaĵo de Bonn. Nun la instalaĵo troviĝas en la centro de la urbo kaj estas ĉirkaŭata de trafikaj areoj, loĝo- kaj negocodomoj. Ĝi estas loko, en kiu respeguliĝas la historio de la urbo ekde la komenco de la 18-a jarcento same kiel arkitekturaj stiloj kaj stilepokoj ekde la baroko. Multaj tombejoj de elstaruloj same kiel tomboŝtonoj kaj monumentoj de gravaj artistoj faras la entombigejon de Bonn unu el la plej famaj tombejoj de Germanio.
La Schumann-tombejo
La plej fama monumento de la Malnova Tombejo estas la tombo por Robert Schumann. Por lia edzino la monumento por ŝia edzo devis fariĝi „io simboleca, kiu artisme reprezentas la karakteron de mia edzo“ (el letero de Clara Schumann, julio 1874). Adolf von Donndorf estis komisiite formi tiusence la tombomonumenton.
Per granda Schumann-festo (17-an de aŭgusto ĝis 19-an de aŭgusto 1873) kaj multaj donacoj kolektiĝis en la sepdekaj jaroj de la 19-a jarcento la rimedoj por la monumento. La lokon elektis la tiama ĉefurbestro de Bonn, Leopold Kaufmann, tiel, ke la nova monumento havis sufiĉe da spaco por efiki. Adolf von Donndorf multajn jarojn okupiĝis pri la koncipado de la monumento kaj kun ties realigo. Finfine ĝi povis esti solene malkovrita la 2-an de majo 1880 en ĉeesto de Clara kaj siaj gefiloj kaj amikoj.
Odalisko
Odalisko (en la turka: odalık) estis sklavino de la serajlo en la Otomana Imperio. Ŝi estis metilernanto aŭ asistanto de la edzinoj kaj konkubinoj de la sultano, kaj poste povis akiri tiun statuson, t.e. konkubino aŭ, bonŝance, edzino. La plej multaj el la odaliskoj estis parto de la imperia haremo, t.e., el la domo de la sultano.
Krapf
Krapf estas familia nomo de i.a. sekvantaj personoj:
Odalisko
Odalisko ne estis harema konkubino, sed ŝi povus esti. La odaliskoj estis klasifikitaj en la malsupra parto de la socia tavolo de haremo, t.e ili ne servis la viron de la domo, sed prefere liajn konkubinojn kaj edzinojn kiel personaj servistoj. Odaliskoj antaŭe estis donacoj al la sultano, aŭ al riĉa viro. Ĝenerale, odalisko neniam estis kontrolita de la sultano, sed restis sub la rekta superrigardo de lia patrino. Se odalisko havis eksterordinaran belecon aŭ havis esceptajn talentojn en dancado aŭ kantado, ŝi havis la ŝancon esti konkubino. Se selektite, odalisko trejnita kiel konkubino de sultano servus sekse, kaj nur post seksa kontakto ŝi ŝanĝus sian statuson, iĝante konkubino poste. En la Otomana Imperio, la konkubinoj renkontis la sultanon nur unufoje, krom se ili estis speciale lertaj pri danco, kanto aŭ seksaj artoj, tiel gajnante la atenton de la sultano.
En la okcidento de la 19-a jarcento, odaliskoj estis oftaj temoj en pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la arta movado nomita "Orientalismo", kaj troviĝas en granda nombro de erotikaj pentraĵoj de tiu tempo. Ekzemploj estas la Granda Odalisko aŭ La Turka Banujo de Ingres aŭ ĝia influo sur Olympia de Manet. Inter aliaj, Matisse reprezentis odaliskojn en siaj verkoj.
Zaleso (Simferopola distrikto)
Geografio
La vilaĝo situas en la centra parto de la Simferopola distrikto, tuj sude de Simferopolo (kies fakta antaŭurbo ĝi nun estas) en la ravino inter du kuestoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro. Krom Simferopolo mem la plej proksimaj loĝlokoj al Zaleso estas la vilaĝoj Obrivo, Novonikolajevko, Ukrainko kaj Fontano (ĉiuj tiuj vilaĝoj same kiel Zaleso situas tre proksime al la limoj de Simferopolo).
Historio
La vilaĝo aperis kiel setlejo de agrikulturaj laboristoj de la novkreita sovĥozo komence de la 1950aj jaroj (kvankam la unuaj domoj kaj malgrandaj agrikulturaj entreprenoj aperis ĉi tie, verŝajne, jam en la 1930aj jaroj).
La 8an de septembro 1958 per la decido de la Krimea plenum-komitato la setlejo ricevis statuson de vilaĝo kun la nomo Zalesje (la rusa nomo signifas laŭvorte transarbara loko).
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1085 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 1049 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 19,6 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 371.
La ĉefa ekonomia branĉo de la vilaĝo estas agrikulturo kaj birdobredado (en la vilaĝo funkcias kelkaj birdofabrikoj). La vilaĝo estas transporte ligita al Simferopolo per la enurbaj busaj linioj.
Cunico
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktula apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
11254 Konkohekisui
11254 Konkohekisui estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Cunico
Najbaras la komunumoj.
11254 Konkohekisui
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana poeto Konko Hekisui (1909–1989), iama direktoro de la biblioteko de Konko en gubernio Okajama.
13994 Tuominen
13994 Tuominen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la finna astronomo Ilkka Tuominen (1939–2011) de Oulu, kiu laboras pri la suna ciklo, la aktiveco de la steloj de malfrua tipo kaj la astrofizika magnetofluidodinamiko.
Peaches
Antaŭ ol ŝi artistiĝis kiel "Peaches", Nisker estis elementa instruistino pri muziko kaj teatro. Ŝi kapablas uzi ĉiujn instrumentojn dum siaj kantoj, programi, surdiskigi siajn proprajn instrumentojn. En Toronto antaŭ esti konata, ŝi estis la kunloĝanto de la artisto Feist
"Peaches and Herms" estis la antaŭmuzikistoj de Nine Inch Nails kaj Bauhaus dum la duona 2006-a usona koncerto.
Kant-temoj
La muziko de Peaches prizorgas la seks-ŝanĝan identecon, kaj ŝi ofte ludas kun tradiciaj seksaj identecoj, seksaj roloj, kaj seksaj prezentecoj. En ŝiaj kantoj kaj koncertoj ŝi estas iel ke oni ne povas vidi klaran diferencon inter ino aŭ malino; en la disko Fatherfucker ŝi aperas kun barbo. Kiam ĵurnalisto demandis kial ŝi elektis tiun titolon, ĉu por fari skandalon, ŝi respondis:
''Why do we call ours mothers motherfuckers? Why do we stub our toe and say, «Aww motherfucker»!? What is a motherfucker? ... We use it in our everyday language, and it's such an insanely intense word. I'm not one to shy away from these obscene terms that we actually have in our mainstream. Motherfucker is a very mainstream word. But if we're going to use motherfucker, why don't we use fatherfucker? I'm just trying to be even.'' Traduko : "Kial oni nomas niajn patrinojn patrinfikulo? Kial oni tranĉas nian fingron, oni diras «auĉ! patrinfikulo!» kion signifas tiu vorto?...Oni uzas ĝin en ĉiutaga parolado, ĝi estas tiom ega fivorto. Mi ne estas tiu kiu forpuŝas tiujn malbelajn vortojn kiujn oni havas en ĉiutaga vortaro. Tiuj okupas gravan lokon en ĉiutaga vortaro. Sed se oni diras panjaĉo, kial ne patraĉo? Mi nur provas esti justa!"
Pacedukado
Pacedukado temas pri valoroj, scioj, sintenoj, kapabloj, kaj kondutoj por vivi en harmonio kun si mem, kun aliaj, kaj kun la natura medio.
Difino
Ian Harris kaj John Synott priskribis pacan edukadon kiel serio de "instruaj renkontoj" kiuj klopodas instigi homojn al :
483
En la jaro 483 post Kristo okazis, interalie:
Poix-du-Nord
Poix-du-Nord estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 2 013 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Poix-du-Nord estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
La vilaĝo Poix-du-Nord troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Poix-du-Nord etendiĝas sur 8,67 km². Ĝi havas landlimojn kun la komunumoj Salesches, Englefontaine, Vendegies-au-Bois, Neuville-en-Avesnois kaj Ghissignies.
Historio
Dum intensa bombardado de la Unua mondmilito, la loĝantaro devis rifuĝi al la keloj de la vilaĝo, sed malgraŭ tio multe suferis pro gas-obusoj.
Vidindaĵoj
La "Keighley Hall" estas municipa konstruaĵo lokita ĉe la placo Talma. Ĝi estis financita de la brita urbo Keighley por danki la vilaĝanojn pri la helpo, kiun ili konsentis al britaj soldatoj. Ĝi pro sia brita stilo estas tute unika en la regiono.
La monumento Talma estas bronza statuo starigita omaĝe al la tragedisto François-Joseph Talma. Ĝi situas apud la Keighley Hall, sub aleo da kastaneoj. Videblas cetere mortmonumento apud la loka preĝejo, antaŭ la urbodomo.
Nimpšov
Nimpšov (antaŭe ankaŭ Nimptschdorf, Nimpčov, Němčí, Nimšák) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. La vilaĝo troviĝas 6 km sudokcidente de Moravské Budějovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilagĝo devenas el la jaro 1785.
(17825) 1998 GQ8
(17825) 1998 GQ8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Magda Páll
Ŝia kariero
Magda Páll en 1934 ludis en la trupo de Mihály Fekete, poste en la Teatro Thália de Oradea. Inter 1944 kaj 1949 ŝi estis anoncistino de la hungarlingva elsendo de la rumana radio de Bukareŝto. Poste ĝis sia pensiuliĝo en 1967 ŝi estis membro de la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo.
Villanueva de los Infantes (Valadolido)
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Esgueva.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Mitt Romney
Pluraj el liaj ĝisnunaj decidoj estis vigle diskutataj en Usono: Ekzemple li en novembro 2004 provis neniigi la decidon de la supera kortumo de Masaĉuseco pri samseksemaj geedzecosimilaj partnerecoj per provo ŝanĝi la ŝtatan konstitucion kiu limigus la staton de geedzeco al por viro kaj virino. En decembro 2004 li deklaris batali pri reenkonduko de la mortopuno en Masaĉuseco. La leĝopropono, kiu antaŭvidis la mortopunon por terorismo, amasmurdo kaj murdo de policistoj, estis prezentita al la masaĉuseca Domo de Reprezentantoj la 28-an de aprilo 2005, sed estis malakceptita per 99 voĉoj kontraŭ 55. Krome li esprimis sian vetoon kontraŭ esplorado de praĉeloj, sed ankaŭ tiukaze la masaĉuseca Domo de Reprezentantoj klare voĉdonis kontraŭ lia decido.
Li estas senatano de Utaho ekde januaro 2019.
Deep Sea Kings
Deep Sea Kings estas grava brazila metalroka bando aranĝita en 2008 de la gitaristo Baco. Ĝi estas unu el la plej famaj, bonsukcesaj kaj influantaj metalrokaj bandoj, jam vendinte pli ol 70 milionoj da diskoj en la mondo.
René Dumont
René DUMONT (n. la 13-an de marto 1904 - m. la 18-an de junio 2001 ) estis franca inĝeniero pri agronomio, ekologiisto, kaj aktivulo pri naturmedio, tria mondo kaj paco. Li fariĝis konata pro sia batalo por la kampara disvolviĝo en malriĉaj landoj kaj sia ekologia engaĝiĝo. Lia kritika aliro al agronomio konfliktis kun la ideologio de la tiamaj koloniaj agronomoj, kiuj ofte malestimis la tradician agrikulturon de la indiĝenoj.
Li estas fekunda aŭtoro kiu verkis preskaŭ 70 librojn, inter kiuj la plej konataj estas L'Afrique noire est mal partie (Nigra Afriko mis-ekas) en 1962 kaj L'Utopie ou la mort! (Utopio aŭ la morto!) en 1973.
Biografio
Li naskiĝis en Cambrai, travivis la unuan mondmiliton en Arras, kie lia patrino estis instruistino de sciencoj kaj estrino de mezgrada lernejo.