cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Granda maraglo
Priskribo, sistematiko kaj statuso
Estas agnoskitaj du subspecioj: nome la relative disvastigata nomiga pelagicus kaj la pli nekonata H. p. niger. Tiu lasta nomo estis farata por la populacio kiu ne havas blankajn plumojn escepte ĉe la vosto kaj supozeble estis loĝantaj birdoj la tutan jaron en Koreio. Laste vidata en 1968 kaj dumlonge konsiderata formortinta, ino kiu rilatis al H. p. niger laŭ aspekto naskiĝis en kaptiveco en 2001. Ties ambaŭ gepatroj estis "normalaj" laŭ aspekto, kio indikus, ke H. p. niger estas tre rara morfo pli ol valida subspecio, kiel jam estis sugestita iam.
La rilatoj de la Granda maraglo ne estas komplete solvitaj. Infrmoj el analizoj per DNA provizore sugestas, ke la prauloj de tiu specio diverĝis frue en la koloniigo de Holarkto fare de maragloj. Tion ege subtenas morfologia trajtoj kiaj la flavaj okuloj, beko kaj kalkanumoj kunhavataj de tiu specio kaj de aliaj nordaj maragloj, nome la Blankavosta kaj la Blankakapa maraglojn, kaj biogeografio.
Disvastiĝo kaj vivejo
La Granda maraglo reproduktiĝas en la Kamĉatka Duoninsulo, la marborda areo ĉirkaŭ la Oĥotska Maro, la plej subaj atingas ĝis la rivero Amuro kaj norda Saĥaleno kaj la Ŝantaroj, Rusio. La majoritato de birdoj vintras pli sude, en sudaj Kuriloj, Rusio kaj Hokkaido, Japanio. Ĝi malofte videblas ankaŭ en nordorienta Ĉinio nome Ljuŝun kaj Jingkoŭ de la Nordoriento kaj Hebej-provinco krom apudmaraj regionoj de Koreio. Tiu specio estas malpli vaganta ol la Blankavosta maraglo, kaj kutime ne havas la longteritorian disiĝon komuna en junuloj de tiu specio. Tiuj birdoj troviĝis iam en Nordameriko, sed estis konsiderataj individuaj maragloj kiuj perdiĝis el Azio, kaj oni ne scias ĉu ili nestas ie en Nordameriko.
La granda grando (vidu ankaŭ artikolon Regulo de Bergmann) sugestas, ke ĝi estas glaciala relikto, signife ke ĝi evoluis en mallarĝa subarkta zono de marbordoj de plej nordorienta Azio, kiu ŝanĝis sian latitudon depende de cikloj de la glaciepoko, kaj neniam loĝis aliloke. Ĝi estas unika inter ĉiuj maragloj ĉar havas flavajn bekojn eĉ ĉe junuloj, kaj posedas 14, ne 12, vostoplumojn. La cerbo kaj beko estas la plej granda de ĉiu ajn maraglo kaj komparebla al plej grandaj egipienoj, la plej grandaj inter akcipitredoj.
Tiu palearktisa specio estis klasita kiel Vundebla. La ĉefaj minacoj al ties survivado estas habitatotuŝado, industria poluado kaj trofiŝkaptado. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 5,000 kaj malpliiĝanta. IUCN ruĝa listo.
Kutimaro
La nomitaj haliaetoj estas la plej grandaj kaj plej rabemaj el la genro. Ili loĝas ĉe riveroj aŭ lagoj apudmaraj. Iam ili troviĝas ankaŭ apud riveroj aŭ lagoj de montregiono. Ili flugas malrapide, ŝatas fari rondflugon kaj ripozi sur dunoj ĉe maro aŭ sur altaj arboj ĉe lago. Plejparto el ili vivas solaj kaj migras grupete. Ili krias iam draste, iam akre.
Manĝado
La Granda maraglo manĝas ĉefe fiŝojn, prefere salmojn (speciojn de genro Onchorhynchu]), trutoj kaj moruoj. Krom fiŝojn, ĝi predas ankaŭ grandajn birdojn (kiaj anasoj, anseroj, cignoj, gruoj kaj mevoj, sed ankaŭ aliaj birdoj kiaj korvoj kaj lagopoj), variajn mamulojn (kiaj leporoj, vulpoj, fokidoj), kaj ankaŭ krabojn, kalmarojn kaj kadavraĵojn. Tiu maraglo estis registrita predante iome regule junajn fokidojn. Oni ĉirkaŭkalkulis en unu studo (Brown & Amaden), ke kelkaj fokidoj alportitaj de tiuj maragloj pezas almenaŭ 9.1 kg, kio (se vera) estus la plej granda pezo portita iam ajn de birdo kaj konata; tamen la predopezoj ne estis certigitaj.
Reproduktado
Ovoj kaj idoj povas esti predataj de arbaj mamuloj, kiaj martesoj, kaj de birdoj, kutime korvedoj. Plenkreskuloj de tiu aglo ne havas naturan predanton.
Fekaĵaŭto
Fekaĵaŭto (popole: merdosuĉilo), estas veturilo, kiu estas uzata tie, kie ne estas kanalizo (plimulte en vilaĝoj), por forveturi restlikvajn kolektbasenojn.
Surkonstruaĵo de la fekaĵaŭto estas premrezervujo ekipita per vakupumpilo. La pumpilo kreas en la rezervujo subpremon, la ĉerpata fluidaĵo estas en la rezervujon ensuĉata helpe de diferenco atmosfera premo kaj la subpremo en la rezervujo. Al la ekipaĵo de la rezervujo apartenas sekurecvalvo.
Petrilaca
Petrilaca [petrilaka] (hungare: Oláhpéterlaka olapeterlaka) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Luduş kiu administracie apartenas al la komunumo Cuci.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 183 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 675.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Blanka cemento
Blanka cemento estas speciala cemento de la tipa griza cemento.
La blanka cemento estas produktita el feroriĉaj krudmaterialoj (Fe2O3-enteno < 0,1 %) kaj ĉefe por Terrazzo, nudbetono (surface netraktita) kaj murŝmiraĵo (plastro). La blanka cemento konvenas ne nur por helaj surfacoj, sed ĝi estas pli facile miksebla kun kolorigaĵoj ol la griza portlanda cemento. Tio gravas ĉe produktado de koloraj terrazzo-platoj.
La produktado de la blanka cemento estas pli kosta ol tiu de la griza cemento. Oni devas abrupte malvarmigi la varmegajn klinkerojn. Tio okazas per faligo en akvobasenon. Nuntempe ekzistas eĉ metodoj, dum kiuj oni uzas gason por malvarmigi la klinkerojn. Tiu lasta metodo estas malpli kosta ol la akvobasena proceso.
La blanka cemento estas grava konstrumaterialo en la mediteranea regiono, pro reflektado de la sunradioj kaj pro tio, ke la blanka koloro signifas en tiu regiono la purecon.
Nippur
Nippur estis antikva urbo, kiu situis en Meza Sumero. Hodiaŭ ĝi troviĝas en Irako kaj ĝia nomo estas ankaŭ Niffer.
En la urbo estis vigla trafiko jam de la 4-a jarmilo antaŭ Kristo kaj ĝi estis loĝata ĉirkaŭ ĝis la jaro 800 post Kristo. La urbo ne estis restadejo de politika potenco, sed ĝi estis la plej grava religia kaj kultura centro en la sumera kaj babilona tempoj. En la 3-a jarmilo antaŭ Kristo oni konstruis en tiu loko preĝejon por Enlil-dio, čar Nippur estis loĝloko de tiu dio.
So Kataoka
So Kataoka (片岡 爽, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Transnaciismo
Transnaciismo temas pri multoblaj rilatoj kaj agadoj kiuj interligas homojn aŭ instituciojn trans la limoj de iliaj naciaj ŝtatoj kaj estas parto de la tutmondiĝa procezo. En la sociologio kaj en parencaj disciplinoj ĝi signifas faskon da fenomenoj, kiuj rezultas el sociaj interagadoj trans la limoj de naciaj ŝtatoj, nome tiaj, kiuj kreskis el la plifortiĝinta interkonektiveco inter homoj ĉie en la mondo kaj la loziĝo de limoj inter landoj.
La terminon kreis komence de la 20-a jarcento la aŭtoro Randolph Bourne por priskribi novan manieron koncepti la rilatojn inter kulturoj. La diferencojn inter transnaciismo, internaciismo (elemento de la politiko de la laborista movado) kaj supranaciismo (internacijura nocio koncernanta certajn formojn de supranacia kunligiĝo) estu striktaj : internaciismo referencas al agado inter ŝtatoj/ŝtataj aktoroj kaj transnaciismo al agado de ne-ŝtataj aktoroj.
Transnaciismo kiel ekonomia procezo
Transnaciismo povas rilati al la tutmonda reorganizo de la produkta procezo, en kiu la diversaj etapoj de produktado de iu ajn produkto povas plenumiĝi en pluraj landoj, en tipaj kazoj kun la celo minimumigi kostojn. Ekonomia transnaciismo, kutime nomata tutmondiĝo, estis akcelita en la dua duono de la 20-a jarcento per la evoluo de la Interreto kaj la sendrata komunikado, kiel ankaŭ per la redukto de tutmondaj transportaj kostoj kaŭzita de la kontenerizo. Transnaciaj firmaoj povus konsideriĝi kiel formo de transnaciismo tial, ke ili alstrebas minimumigi kostojn, kaj do maksimumigi profitojn, per organizado de siaj operacioj laŭ la plejeble efikaj rimedoj, sendepende de politikaj landlimoj. Porpledantoj de tiu transnaciismo alstrebas faciligi la fluon de homoj, ideoj kaj varoj inter regionoj.
Transnacia migrado
Transnaciismo estas ankaŭ nomo karakterizanta lastatempan ŝoviĝon de la kutimaj formoj de migrado. Migrado pli frue estis iom unudirekta moviĝo kun deirpunkto kaj alvenpunkto. Nuntempe ĝi pli kaj pli fariĝas daŭranta moviĝado inter du aŭ pli ol du sociaj spacoj. Subtenite de pliboniĝintaj tutmondaj transportrimedoj kaj telekomunikaj teknikoj, pli kaj pli da migrantoj ekhavis fortajn transnaciajn ligiĝojn kun pli ol unu hejmlando, per kio la kongruo de la socia spaco kaj la geografia spaco parte forviŝiĝis.
Diasporoj, kiel tiu de la transmaraj ĉinoj, estas historia antaŭanto de la moderna transnaciismo. Sed alie ol homoj kun transnaciecaj vivoj, la plej multaj diasporoj ne estis libervolaj. La diaspora politiko konsideras modernajn diasporojn portantoj de potencialo esti transnaciecaj politikaj agantoj.
La diferenco inter transmigranta komunumo kaj diasporo estas ke diasporo estas grupo de homoj kiuj pro religiaj aŭ naciaj kialoj forlasas sian hejmlandon. Transmigrantoj tenas daŭrajn kontaktojn kun la hejmlando tra transnaciaj organizaĵoj kaj kompanioj. Depost kiam forlasi sian landon fariĝas pli kaj pli reganta tradicio, migrantoj en tutmondiĝinta socio ne plu povos nek ĉirkaŭbraki la tradiciojn kaj kutimojn de nova akceptolando, nek provi identigi sin kun la loka loĝantaro.
Kulturo kiel transnacia fenomeno
Se jam tradukado en si mem povas funkcii kiel peranto de interlingva transkultura komunikado, la kulturoj mem povas fariĝi transkulturaj ĉar kreitaj tra translima, transkultura arta lenso. Kultura produktado transpaŝante, super kaj trans limojn fariĝis kreskanta fokuso de esplorado en historiaj, nuntempaj kaj komparaj kuntekstoj. Konceptoj de nacieco limigas kaj estas limigita maniero kompreni kulturon, ĉar artistoj, verkistoj, filmistoj kaj intelektuloj produktas multlingvajn aŭ translingvajn tekstojn, kunlaboras kaj komunikas tra naciaj limoj, kaj redifinas kaj malakceptas 'la naciecan' favore al la tutmonda kaj / aŭ la postnacia.
En tutmondiĝinta socio, homoj estas pli malfermaj akcepti novajn vidpunktojn kaj kutimojn. Kreskanta enmigrado kaj interago de homoj el diversaj kulturoj estigas miksaĵon de kulturoj. Migrantoj influas la novan vivmedion kun la karakterizaĵoj de sia lando de origino, kaj la malnova hejmlando ankaŭ estas influata de enkondukitaj kulturtrajtojn. Pro senkulturigo manĝkutimoj, vestaĵostiloj kaj lingvaj elementoj ekzemple estis adoptataj el aliaj kulturoj.
Bibliografio
Máracz, László, Instrumentaro por transnacia komunikado en Eŭropo: komparo inter manieroj de komunikado en multlingva Eŭropo
(angla) Britta Schneider (2018), Salsa, Language and Transnationalism.
(germana) Transnationalismus und Kulturvergleich, eld. Michael Bommes, Themenheft von IMIS-Beiträge, 2000, H. 15, ISSN [tel:0949-4723 0949-4723]
(germana) Sibel Kara (eld.), reta dosiero „Transnationalismus und Migration“ je mendo de la fondumo Heinrich-Böll
(angla) Tannen, Deborah. "Cross-cultural communication".
Eksteraj ligiloj
(franca) Jean-Claude Lescure, L'espéranto : un imaginaire transnational ? (Esperanto, ĉu transnacia imagebla mondo?), La revue Toudis
Viktor Kosinszky
KOSINSZKY Viktor (pro. kroŝinski) estis hungara vinberkulturisto, universitata profesoro naskita en Arado la 15-an de junio 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de septembro 1954.
Bismarck-monumento Riechheimer Berg
La Bismarck-monumento Riechheimer Berg (germane: Bismarckdenkmal am Riechheimer Berg) troviĝas sur monteto en Hohenfelden, proksime de ekskurso-gastejo. La monteto estas samtempe limo inter la distriktoj Weimarer Land kaj Ilm.
Historio
Proksime de la gastejo sur la 513 metrojn alta Riechheimer-monto troviĝas Bismarck-monumento; la menciita monto estas tradicie unu el la plej ŝatataj ekskursoceloj de la erfurtanoj. Jam en la gvidlibro de Louis Röll el la 1901-a jaro rekomendatas migrado tien ĉi sub la rubriko "aliaj ekskursoj". Kun kvar horoj da marŝado tiu ĉi celo estas listigita kiel la plej longa en unu tago farebla ekskurso, kies atingon helpis komfortaj ripozumadeblecoj ĉe la etapoj Forstista domo Willroda kaj Klettbach-Schellroda. Alveninte cele la migranto estis dorlotita per burĝaj kuirejaj frandaĵoj en rustika gastoĉambro aŭ ombra bierĝardeno. La establintaj familioj Limpreĉt/Büchner akceptas la gastojn jam dum pluraj generacioj. La aŭtomobila epoko plialtigis ankoraŭ la nombron de la vizitantoj kiel ankaŭ la aranĝo de la artefarita baraĵlago Hohenfelden (1967) kun diversaj libertemppasigaj eblecoj kaj la Turingia liberaera muzeo Hohenfelden.
La Riechheimer-monto situas do meze de ripozumpejzaĝo kion provokis la bezonoj de moderna industriigo. En la rapidege kreskantaj urboj pli kaj pli homoj deziris, almenaŭ dimanĉe, viziti verdajn zonojn. Tio tre tipis ankaŭ por Erfurto kiu estiĝis grandurbo en 1906 kiam ĝia enloĝantaro transpasis la limon de 100.000 homoj. Sekve naturemaj erfurtanoj kreis ekskursocelon kiu ŝajnas al ni hodiaŭ tute normala kaj kiel ekzistanta jam de ĉiam. En 1895 la societo Thüringerwaldverein translokis reproduktitan turingian bienodomon, atrakciilo de la Erfurta meti-ekspozicio de 1894, sur la Riechheimer-monteton. Post modestaj porturismaj servoj je la komenco la ofte alikonstruita komplekso uzatas ekde 1905 la tutan jaron gastronomie.
Bismarck atingas la idiliecan lokon
La urbanoj ne nur kunprenis sian deziron je ripozumado sed ankaŭ siajn politikajn konvinkojn kaj prusan-germanan nacieemon. Pro tio starigis la societo Thüringerwaldverein en la 1907-a jaron monumenton omaĝe al Otto von Bismarck, de kverkoj ĉirkaŭinta muro el natura ŝtono kun bronza tabulo por portretigi Bismarck. Tio ebligis al la erfurtanoj ekskursantaj memori sian kancelieron eĉ dum libera tempo dimanĉe. La monumento iel kompletigis la Bismarck-domon kaj la Bismarck-turon kiuj nur mallonge antaŭe estiĝis. Dum la GDR-tempo adorado de Prusio kaj de Bismarck ne plu decis. Danke al ruza forpreno de la Bismarck-tabulo fare de la antaŭvidantaj gastejestroj kaj ĝia dumjardeka depono en la kelo de la gastejo la monumento tamen konservitis. Okaze de la 100-a datreveno domtransloka en 1995 la monumento reinaŭguritis.
Literaturo
Steffen Raßloff: ''100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm'', (Thüringen Bibliothek, vol. 11), p. 126-127, Essen 2013.
Eksteraj ligiloj
Artikolo de Raßloff pri la monumento.
Valentin Franck
Valentin Franck estis grafo de saksoj, distriktnotario en Transilvanio naskita en ? la 20-an de oktobro 1643 kaj mortinta en ? la 27-an de septembro 1697.
Kariero
Valentin Franck estis post la morto de Johann Haupt de 14-a de februaro 1686 reĝjuĝisto de Sibio. Reganto Apafi la 1-a konfirmis lin kiel grafo de saksoj kaj la 11-an de marto 1687 nomumis lin sekretkonsilantaro.
Ahmed Djoghlaf
Ahmed DJOGHLAF ( naskita la 25-an de novembro 1953 en Alĝero ), estas alĝeria politikisto kaj ankaŭ la Administra Sekretario de la Interkonsento pri Biologia Diverseco sub la Mediprogramo de Unuiĝintaj Nacioj (UNEP). En tiu ĉi funkcio, li plenumas ŝlosilan rolon en la kampo de daŭripovo kaj protekto de tutmonda biodiverseco. Antaŭe li estis la Asistanto Ĉef-Direktoro de UNEP kaj Direktoro de la Sekcio de la Tutmonda Medi-Fonduso kunordigo. Li studis, inter alie, ĉe la Universitato de Nancio, Francujo ( Ph.D. en politikaj sciencoj ), ĉe la Universitato Sankta Johano, Novjorko ( Magistro pri Artoj, Registaro kaj Politiko), ĉe la Universitato de Lillo Nordo, Francujo ( Magistro pri Politikaj Sciencoj kaj Informaj Sciencoj ) kaj ĉe la Universitato de Alĝero ( Jura grado ).
Melanokaritedoj
La Melanokaritedoj (Melanocharitidae) formas familion el la ordo de la Paseroformaj birdoj, kiu vivas eksluzive en la arbaroj de Nov-Gvineo. La mezgrandaj birdoj nutras sin de fruktoj, insektoj kaj aliaj senvertebruloj. Oni vidas ilin plej ofte solajn aŭ duopajn. En pelvetoforman neston ili metas unu ĝis du ovojn.
La familio ampleksas 10 speciojn:
Eußerthal
Eußerthal [OJsertal] estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Annweiler am Trifels.
355 Gabriella
355 Gabriella estas meze granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico la.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronominon Gabrielle Renaudot (1877–1962), kiu edzigis Camille Flammarion en 1919.
Santiago Tulantepec de Lugo Guerrero
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Courant
Courant [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 386 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Courant situas en la nordoriento de Charente-Maritime, sude de Niort.
11810 Preusker
11810 Preusker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Frank Preusker, geologon ĉe la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (germane Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt) de Berlino, kies laboro inkludas ciferecan modeligon de terenoj de 4 Vesta kaj Cereso, uzante bildojn elde la kosmosondilo Dawn.
Sajid Kutb
Sajid KUTB, ankaŭ latinliterigita Sayyid Qutb, arabe سيد قطب, [Sajjid Kutb] (1906 - 1966) estis islama pensinto el Egiptio, gvida membro de la organizaĵo Fratoj-Islamanoj, kiu grave influis la fundamentalismon de sunaismo. Li estis malliberigita en koncentrejo dum 15 jaroj kaj tiam li estis mortigita de Nasser kiel politika malamiko en 1966.
Komence, Kutb kredis, ke ia speco de islama demokratio estas ebla kaj dezirinda. Sed sub la rego de Nasser, kiu kruele kaj sange altrudis socialismon al Egiptio, Kutb konkludis, ke islamo kaj modernismo ne povas vivi kune. La Okcidento ne estas la nura aŭ eĉ la ĉefa minaco al islamo, sed ankaŭ la modernistaj registaroj de la islama mondo. Li komparis Nasseron al la idolanoj de Mekao en la tempo de Mohameto. Laŭ Kutb, Nasser ja estis islamano en vortoj, sed ne agoj.
Laŭ Kutb, islamano devas rezisti, eĉ ĝis sango, kontraŭ tiaj registaroj. Sed lia interpretado de islamo, religio, kiu delonge toleris tiranecon, estis nova.
Asea AB
Asea, (ĝis 1977 Allmänna Svenska Elektriska AB, de tiam Asea AB), estis sveda elektroteknika entrepreno kun ĉefoficejo en Västerås. La entrepreno funkciis de 1883 ĝis 1987 kaj celis liveri sistemojn kaj produktojn pro generado, transmisio kaj uzado de elektro. En 1988 la plejparto de Asea kuniĝis kun la svisa entrepreno Brown Boveri Ltd (fondita 1891) kaj fariĝis parto de la nova entrepreno ABB Asea Brown Boveri Ltd, posedata de ambaŭ Asea AB kaj Brown Boveri Ltd. Nova ĉefoficejo lokiĝis en Zuriko. En 1999 la nomo fariĝis ABB Ltd. En 1987, la lasta jaro de funkciado de Asea kiel propra entrepreno, la debito estis 52 miliardoj da SEK (36.5 ekster Svedio) kaj ĝi havis 73000 dungitojn (37000 ekster Svedio).
Asea havis decidigan gravecon por la evoluo de la sveda elektroteknika industrio, kaj por la strukturo de ĝi. Frue ebliĝis evolui alta kompetenco en transmisio de elektro je longaj distancoj, dank' al la geografiaj kondiĉoj de Svedio. En tiu kampo Asea monde gvidis la evoluon, interalie per la evoluo de la tekniko de transmisio per altpotenca rekta kurento HVDC fondita de Uno Lamm en Ludvika, Svedio.
Dum la 1950-aj jaroj Asea setlis en la kampo de atomenergio. En 1968 konstruiĝis AB Asea-Atom per kuniĝo kun projekto de la sveda ŝtato. Ankaŭ produktado de elektro en aliaj formoj, kiel en karbonaj brulejoj, pligraviĝis pro Asea.
Butano en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. Kvankam la lando estas tre monteca kaj ne mankas neĝo, en vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis butanaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la Butana Olimpika Komitato.
Kázmér Sárközy
Kázmér Sárközy [ŝArkozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sárközy Kázmér estis hungara politikisto, vicpalatino. Lia patro estis hu:Sárközy István (alispán).
Kázmér Sárközy naskiĝis la en Nagybajom, li mortis la  en Kápolnásnyék, pli precize en ties ekstera sendependa parto Pettend.
Biografio
Kázmér Sárközy translokiĝis al alia familia bieno en Kápolnásnyék-Pettend en la fruaj 1820-aj jaroj. Li eklaboris en la departementa administracio en 1822 kiel subnotario. Li atingis la postenojn nobela juĝisto en 1828, nobela ĉefjuĝisto en 1832, subdepartementestro en 1844. Intertempe en la jaroj de 1836, 1839, 1840 li estis parlamenta deputito. En 1847 li estis nomumita vicpalatino. Post falo de la hungara revolucio de 1848 li retiriĝis kaj okupiĝis nur pri la bienaj aferoj, tamen li strebis por rajtoj de la protestantoj. En la jaro 1861 la lando revenis al la konstitucia ordo, tiam li estis elektita denova parlamentano, poste ĝis 1869 li estis juĝisto, poste emerito. Tiam li ricevis reĝan premion. Li edziĝis en 1826, lia edzino naskis 5 gefilojn.
Achim von Arnim
Achim von ARNIM, plennome: Ludwig Joachim von ARNIM, (naskiĝis la 26-an de januaro 1781 en Berlino, mortis la 21-an de januaro 1831 en Wiepersdorf apud Jüterbog) estis germana poeto. Li estis grava reprezentanto de la romantikismo.
Rastafaria movado
Rastafaria movado estas religia movado kiu komenciĝis en Jamajko en la fruaj 1930-aj jaroj el Bibliaj profetaj diraĵoj, nigrulaj sociaj kaj politikaj streboj kaj la instruoj de la jamajka publikigisto kaj organizanto Marcus Garvey, la supozita iniciinto. Estis ĉirkaŭ 1 000 000 Rastafarianoj tutmonde en 2000. Oni taksas ke sesdek elcentoj da Jamajkanoj konsideras sin rastafarianoj. Rastafaria komencis ĉe laborklasaj nigruloj en Jamajko, sed jam disvastiĝis tra multe da la mondo per enmigrado. Do Rastafarianismon oni povas klasi kun religioj de Amerikaj negroj. Mezklasanoj, blankuloj, azianoj, kaj araboj estas nun minoritatoj en la religio.
Achim von Arnim
Grava evento en lia vivo estis la renkonto kun Clemens Brentano en 1801. Ambaŭ eldonis trivoluman kolekton de popolkantoj titolitan Des Knaben Wunderhorn kaj en la jaro 1811 Achim von Arnim edziĝis al Bettina Brentano, la fratino de Clemens.
En Esperanto aperis
/ Trad.: Simono Pejno
Rastafaria movado
Historio
La kredantoj de Rastafarianismo, konata anglalingve kiel Rastafarians aŭ Rastas, kredas ke la iama reĝo de Etiopio Haile Selassie (ankaŭ nomita Ras Tafari) restas vivanta mesio kiu kondukos la afrikanidan popolon de la mondo en promesitan landon plenan je liberigo kaj dia justeco.
Rastafaria estas abrahama religio. Rastafarianoj kredas ke ili, kaj la cetero de la nigrula raso, estas idoj de Reĝo Davido. En la 10a jarcento, Etiopio estis fondita de Meneliko la 1-a, la filo de Solomono kaj la Reĝino de Ŝeba, kiu estis vizitinta Solomonon en Izraelo. 1-a libro de la Reĝoj 10:13 tekstas "Kaj la reĝo Salomono donis al la reĝino de Ŝeba ĉion, kion ŝi deziris kaj kion ŝi petis, krom tio, kion li donis al ŝi el la mano de la reĝo Salomono mem. Kaj ŝi foriris returne en sian landon, ŝi kaj ŝiaj servantoj." Rastafarianoj interpretas ĉion ke signifas ke ŝi gravediĝis je lia ido. Ke judoj jam loĝis en Etiopio dum jarcentoj, apartigita de la resto de judismo pro islama kontrolo de la Mez-Oriento kaj norda Afriko, estas nediskutata; ilia religia komunumo nomiĝas nomiĝas Beta Israel; la ekzisto de etiopiaj judoj donis kredeblecon kaj pelon al frua rastafarianismo, ĉar ĝi ŝajnis validigi la kredon ke Etiopio estas Ciono. Iuj rastafarianoj elektis kategoriigi sian religion Ortodoksa Kristanismo, Protestantismo, aŭ Judismo. De tiuj, la ligoj al Ortodoksaj eklezioj estas plej disvastigitaj, kvankam la patriarkoj ne agnoskas rastafarianismon. Ankaŭ, praformoj de rastafarianismo, kristanaj sektoj fonditaj de Marcus Garvey, estis komence neita de la Orienta Ortodoksa eklezio, kaj iuj trovis hejmon kiel American Catholics, grupo de kristanoj kiuj sekvas la plejparton de romkatolikaj kredoj, sed kiuj ne akceptas la aŭtoritaton de Romo. Por eĉ pli konfuzi la problemon pri en kiun kategorion meti rastafarianismo, unu speco de rastafarianaj reliĝiaj aranĝoj ('"reasonings"') estas similaj je kelkaj detaloj al judaj diservoj, kaj eble devenis de afrikidaj sklavoj kiuj konvertis al judismo kaj eskapis al Jamajko. Iuj fruaj elementoj de rastafarianismo estas parencaj al indiĝenaj religioj de la Karibaj insuloj kaj Afriko, kvankam ĉi tiuj estis plejparte forigitiaj de la Nyabinghi warriors, sindediĉaj rastafarianoj kiuj kontraŭstaris la fiigan potencon de la tradicianoj kaj paganismo. Rastafarianoj kredas ke Jah aperis per kvar avataroj. Moseo, Elija, Jesuo Kristo kaj fine Haile Selassie, la plejalta enkorpiĝo de Jah, estas ĉiuj savantoj. Multaj ankaŭ kredas ke la dio de la blankula raso estas fakte Satano.
Rastafarianoj ĝenerale kredas ke la fumado de kanabo ("ganja") estas permesata en la Biblio kaj estas helpilo por meditado kaj religia pensado. Dredlokoj estas ankaŭ ligitaj al la movado, kvankam ĝi ne estas universala (ekskluziva) al la kredantoj. La koloroj ruĝa, verda, kaj ora, uzataj en la flagoj de Etiopio kaj postaj regnoj de Afriko, estas sanktaj al la religio Rastafarianismo, kaj estas ofte videblaj sur vestaĵoj kaj dekoraĵoj. Ruĝa estas simbolo de la sango de martiroj. Verda estas simbolo de la plantoj de Ciono (t.e. Etiopio, vidu sube). Oro estas simbolo de la riĉeco kaj prosperado kiun ofertas Afriko. La leono estas ankaŭ grava simbolo de Rastafarianismo, kaj simbolas virecon, la Imperiestron Haile Selassie, aŭ Jah (Dion) mem.
Feltbukloj estas grava parto de la religio rastafarianismo pro Levidoj 21:5 ("Ili ne faru al si senharaĵojn sur la kapo, kaj la flankojn de sia barbo ili ne razu, kaj sur sia korpo ili ne faru entranĉojn."). La frizstilo modiĝis parte por kontrastigi la harojn de nigruloj kun la rektaj haroj de blankuloj. Dredlokoj ankaŭ simbolas la Leonon de Judah kaj ribeleon kontraŭ Babilono. En Usono, kelkaj publikaj lernejoj kaj laborejoj jam malgajnis jurprocezojn post malpermesi dredlokojn. La ĉeno de manĝaĵovendejoj Safeway estas frua ekzemplo, kaj la venko de ok infanoj de Luiziano en jurprocezo kontraŭ sia lernejo estas tre grava atingo por la rajtoj de rastafarianoj. Tamen, la tiama Ĝenerala Advokato de Usono, Janet Reno, deklaris ke pro leĝoj kontraŭ drogoj rastafarianoj ne havas la religian rajton fumi kanabon.
Gravaj konceptoj
Bibliaj versoj kiuj laŭ rastafarianoj permesas uzi kanabon:
Rastafarianoj uzas version de la Biblio kiu nomiĝas Holy Piby kaj kredas ke la pli normaj tradukoj de ĝia enhavo reprezentas fiŝanĝojn fare de la rasisma blankulo regantaro. Rastafarianoj ankaŭ kredas je santa teksto nomita Kebra Negast, sankta libro de Etiopio.
Pri la nomo
La rastafarianoj malŝatas nomi sian movadon "rastafariismo", kvankam tiu vortkonstruo estas gramatike prava en esperanto. Efektive, ĝi entenas "ismo", kiu aludas malsamajn konceptojn kiel Kapitalismo, Komunismo, Kristanismo, ktp.. Tiu vortaro laŭ ili emfazas, kiel en Babilono, la apartigon de popolo en diversaj "skatoloj" aŭ kastoj, tiel estigante baroj inter homoj, kuraĝigante maltoleremon kaj ĉeson de komunikado.
Historio
La nomo Rastafari devenas de Ras (princo en la amhara lingvo) Tafari Makonnen, kies kronado kiel Imperiestro Haile Selassie de Etiopio en 1930 estis interpretita kiel plenumo de la profeta antaŭvido de Marcus Garvey jardekon antaŭe:
Psalmaro 87:4-6 estas ankoraŭ interpretita antaŭvido de la kronado de Haile Selassie.
Imperiestro Haile Selassie estis kronita "Reĝo de reĝoj, Sinjoro de sinjoroj, kaj la venkanta leono de la tribo de Judah" kaj rastafarianoj kredas, ke li estas la 225a reĝo en nerompita linio de etiopiaj reĝoj kiuj estas idoj de la Biblia Reĝo Davido.
Marcus Garvey kredis je Tutafrikismo, la kredo ke ĉiuj nigruloj en la tuta mondo devus kunveni fratece kaj repreni la kontinenton Afrikon de la blankulaj koloniaj potencoj. Li varbis la movadon dum la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, kaj estis aparte sukcesa inter la malaltklasaj nigruloj en Jamajko, ĉefe en kamparaj komunumoj. Haile Selassie ekokupis la tronon de Etiopio en 1930 kaj preskaŭ tuj ekhavis fanatikulojn inter grupo kiu poste nomiĝis rastafarianoj. Rastafarianismo komencis kvaropo de similaj religioj, kunligitaj ĉefe pro ilia respekto je la dieco de Imperiestro Haile Selassie. Ĉar Etiopio estis la sola afrika lando eskapinta koloniismon, kaj Selassie estis la sola nigrula estro akceptata ĉe la reĝoj kaj reĝinoj de Eŭropo, la fruaj rastafarianoj rigardis lin kun granda adoro. Selassie mem neniam diskutis Rastafarianismon.
Unu el la fruaj rastafarianaj predikantoj, Leonard Howell, priskribis ses fundamentajn kredojn de Rastafarianismo:
Post fari ĉi tiujn pretendojn, Howell estis arestita kaj malliberigita por du jaroj pro kalumnii kaj minaci kontraŭ la registaro de Jamajko. Kiam li liberiĝis, li fondis la Komunumon Pinnacle kiu, oni kredas, estas la origino de la religia uzo de kanabo fare rastafarianoj.
Dum la 1930-aj jaroj, ekonomia deprimo suferigis kaj Jamajkon kaj Etiopion. Italio, regita de Benito Mussolini invadis Etiopion en 1935, kio estis unu el la gravaj eventoj antaŭ la Dua mondmilito. Haile Selassie, en ekzilo en Usono, fondis la Etiopian Mondan Federacion por unuigi nigrulan subtenon tutmonde por la sinrego de Etiopio. Post la milito finiĝis, li donacis grandan pecon de tero Shashamane (Etiopio) por ebligi al nigruloj reiri al sia devenlando. En 1941, la Komunumo Pinnacle estis detruita de jamajkaj instancoj. Antaŭ la 1950-aj jaroj, la rastafarianisma mesaĝo de rasa fiero kaj unueco nervozigis la regantan klason de Jamajko, kaj luktoj inter malriĉaj nigrulaj rastafarianoj kaj mezklasaj policistoj estis oftaj. Multaj rastafarianoj estis batitaj, kaj iuj mortigitaj. Aliaj estis hontigitaj per fortranĉo de siaj feltbukloj.
La vizito de Haile Selassie al Jamajko en 1966 kaj kunsido kun rastafarianismaj olduloj (malgraŭ lia propra kredo je la Etiopia Ortodoksa Eklezio) donis pli da forto de la movado: lia morto en 1975 okazis paradokse samtempe kiel la plej granda kreskado de rastafarianismo, daŭrigita parte pro la internacia populareco de muziko regeo per kiu rastafarianismo povis esprimiĝi. Pro la vizito de Selassie, la 21a de aprilo estas la festotago Grounation Day. Estis dum ĉi tiu vizito ke Selassie fame diris al la rastafarianismaj olduloj ke ili devus ne elmigri al Etiopio ĝis ili estos liberiginta la popolon de Jamajko.
Walter Rodney, profesoro ĉe la Universitato de Jamajko, fondis la Black Power Movement (Movado por Nigrula Potenco) en 1968. Ĝi kaj rastafarianismo ambaŭ disvastiĝis rapide al diversaj karibaj landoj, i. a. Trinidado kaj Tobago, Dominika Respubliko kaj Grenado.
La ekstrema rasismo de la originala formo de rastafarianismo jam estis plejparte forigita de la religio. La plejparto de rastafarianoj ne plu kredas je la supereco de la nigrula raso, kvankam multaj estas tutafrikaj naciismanoj. Unu el la du modernaj sektoj, la Dek Du Triboj de Izraelio, jam specife neis ĉiujn specojn de rasismo, kaj deklaris ke la instruoj de la Biblio estas la vojo al spirita liberiĝo por homoj de ajna rasa aŭ etna deveno.
Antaŭ la fino de la 20a jarcento, rastafarianismo malplistriktigis iujn iame striktajn regulojn. Samseksamo, ekzemple, ne plu estas tiel kontraŭstarata kiel iame estis, kaj atakoj kontraŭ samsekamuloj en Jamajko jam malplioftiĝis de la fifamaj altecoj de la 1970-aj jaroj. Ankaŭ, virinoj jam fariĝis pli gravaj en la funkciigo de rastafarianismo. Antaŭe, virinoj ne rajtis kuiri dum menstruado, kaj estis ofte forbaritaj de religiaj kaj sociaj ceremonioj. Je granda grado, al virinoj estas donitaj multe pli da libereco nun kaj ili kontribuas multe al la religio.
Moderna strukturo
Rastafarianismo ne estas organizita religio. La plejparto de rastafarianoj ne pensas sin ano de ajna sekto, kvankam estas du ĉefaj grupoj ene la religio: la Bobos kaj la Dek Du Triboj de Izraelo.
Observatorio de Perto
La Observatorio de Perto estas la nomo de du sinsekvaj astronomiaj observatorioj en Okcidenta Aŭstralio.
Unua observatorio
Ĝi estis konstruita en 1896 kaj oficiale malfermita en 1900 de John Forrest, unua ĉefministro de Okcidenta Aŭstralio. Situante sur la Monto Eliza, monteto super la urbo Perto, ĝi utilis ĉefe por teni la norman tempon por la Okcidenta Aŭstralio kaj kolekti meteologiajn datenojn.
Inter 1923 kaj 1959, sismografo de Miln-Shaw (horizontala sismografo) estis tie instalita por registri la tertremojn de Okcidenta Aŭstralio. Post 1959 tiu aparato estis translokita en la Terfizikan Observatorion de Mundaring.
Nova observatorio
En la 1960-aj jaroj, la luma poluo de la urbo Perto trudis transloĝigon de la observatorio al ĝia nuna loko en Bickley sur la monto Gunjin en la Darling Scarp, 25 km oriente de Perto. La konstruo kostis 600 000 $, la nova observatorio malfermiĝis en 1966.
Ĝi nune partoprenas je la Near Earth Asteroid Tracking (NEAT: Postĉaso de la Terrenkontaj Asteroidoj) de la NASA. La Minor Planet Center kreditas ĝin de la malkovro de pluraj centoj de tiaj objektoj, inter kiuj 29 numerotitaj asteroidoj.
La registaro de Okcidenta Aŭstralio provis plurfoje fermigi la observatorion, iom grava provo okazis en 1987, kiam la observatorio dependis de la ŝtataj servoj. La premo de la publiko, de la sciencistoj kaj de la amatoraj astronomoj trudis la registaron rezigni tiun decidon. Okaze de la centjara jubileo de sia fondo, la observatorio estis dependigita al la " Department of Conservation and Land Management".
En 2005 ĝi iĝis la plej malnova observatorio kontinue funkcianta en Aŭstralio kaj la lasta astronoma observatorio mastrumita de la registaro.
Arondismento Altkirch
Arondismento Altkirch estas franca arondismento (distrikto) en departemento Haut-Rhin (regiono Grand Est). Ĝia ĉefurbo estas Altkirch.
Kantonoj
La arondismento enhavas kantonojn :
Mătișeni
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 311 loĝantojn; en 1992 149 (hungaroj).
10464 Jessie
10464 Jessie estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Mătișeni
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Mátisfalva apartenis al Hungario (Udvarhely).
10464 Jessie
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jessica Lynn "Jessie" Peterson (1994–2009), tragike mortigita pro arbo falinta sur ŝin. Ŝi estis bona lernantino, atletino, artistino kaj trovis plaĉon en la vivo. La terura evento profunde tristigis multajn en ŝia hejma urbo Harvard (Masaĉuseco), kie tiu-ĉi asteroido estis malkovrita.
Usona Departemento de la Trezorejo
La Usona Departemento de la Trezorejo (Angle:Department of the Treasury) estas unu el la kvar dekomencaj departementoj de la usona registaro. Ĝi havas respondecon pri la financaj kaj monaj aferoj de la registaro de Usono. Ĝis 2003 ĝi respondecis ankaŭ pri iuj sekurecaj aferoj. Ĝin estras la Usona Sekretario de la Trezorejo, kiun nomumas la prezidento kondiĉe de konfirmo fare de la usona Senato.
Gorges (stacidomo)
Gorges estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en , en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj, precipe Tramtrajno Nantes-Clisson.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).
Garnier Almanako
La Garnier Almanako estis grava popola publikaĵo en la 19-a kaj frua 20-a jarcentoj. Krom franca eldono, ekzistis ankaŭ brazila eldono. Komence de la 20-a jarcento, la literaturisto kaj medicinisto Ramiz Galvão estis direktoro de la brazila eldono de la almanako kaj en 1903 plubikigis en ĝi artikolon pri Esperanto. Tiumaniere la almanako iĝis grava ilo por la frua informado pri Esperanto.
Daisuke Ando
Daisuke Ando (安東 大介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Sinagogo de Szentes
La Sinagogo en Szentes estas nuntempe biblioteko.
Stefan Bradl
Stefan BRADL (naskiĝis la 29-an de novembro 1989 en Augsburg) estas germana motorciklisto, mondĉampiono.
Sinagogo de Szentes
Historio
La judoj ekloĝis en Szentes en la 18-a jarcento. Ili aĉetis domon en 1829 kaj ili trakonstruis ĝin preĝdomo. La nun videbla sinagogo konstruiĝis inter 1868-1872. En 1901 ĝi estis renovigita. Dum la 2-a mondmilito la judeco grandparte pereis, spite tion mesoj okazis tie ĝis 1960. En 1987 la urbo aĉetis la konstruaĵon kaj post jardeko ĝi funkcias biblioteko.
Stefan Bradl
Komencis en Klaso 125 en 2005 kiel wildcard per KTM. En 2006 konkurencis per KTM. Kuris kelkajn konkurencojn en 2007 per Aprilia. En 2008 kaj 2009 konkurencis per Aprilia. En 2010 ekkuris en Moto2, kondukante Suter. En 2011 kondukis Kalex kaj estis mondĉampiono. En 2012 ekkuris en MotoGP, kontraktita el Team LCR, kondukante Honda. En 2015 kondukis Yamaha Forward kaj poste Aprilia. En 2016 kondukis Aprilia. En 2017 ekkuris en Superbike.
Sinagogo de Szentes
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en malgranda parko. Dum la trakonstruo ĝenerale la ekstera parto restis, sed interne oni forigis ĉiujn sakralajn objektojn por establi modernan bibliotekon. Tamen restis ĉambro por prezenti holokaŭston kaj ĉe la enirejo memortabulo situas pri la martiroj.
Vierkirchen
Vierkirchen havas diversajn signifojn:
Gyula Gundelfinger
Gyula Gundelfinger [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gundelfinger Gyula estis hungara pentristo. Lia kuzo estis Pál Szinyei Merse. Gyula Gundelfinger naskiĝis la  en Korompa (Hungara reĝlando, nuntempa Krompachy en Slovakio), li mortis la  en Korompa (laŭ Germana Vikipedio en proksima vilaĝo).
Biografio
Gyula Gundelfinger elektis la oficiran profesion. Li estis jam leŭtenanto, kiam li forlasis la armeon en 1855. Li studis pentradon en Vieno de Carl Rahl, poste inter 1856–1859 en Düsseldorf de Karl Friedrich Lessing. En 1858 li devis okupiĝis pri la familia bieno. Depost 1866 li forlasis la pentradon pro pluraj procesoj. Tamen en la 1870-aj jaroj li vojaĝis kun Pál Szinyei Merse al Bavario, kie ili pentradis. Li pentradis preskaŭ senescepte pejzaĝojn pri fortikaĵoj.
3008 Nojiri
3008 Nojiri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Șeulia de Mureș
Șeulia de Mureș [ŝeulia de mureŝ] (hungare: Oláhsályi [olaŝaji]) estas vilaĝo en Rumanio norde de Târnăveni kiu administracie apartenas al la komunumo Cucerdea. En 1910 ĝi havis 749 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 653 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1379. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
3008 Nojiri
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon kaj astronomian popularigiston Hōei Nojiri (japane Nojiri Hōei, 野尻 抱影, 1885–1977).
Șeulia de Mureș
La vilaĝon preterpasas la nacia vojo DN14A inter Târnăveni kaj Iernut. La plej proksima fervoja stacio estas en Cipău, tri kilometrojn nord-oriente.
Ginsheim-Gustavsburg
Ginsheim-Gustavsburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Groß-Gerau de la federacia lando Hesio, proksime de la kunfluo de la riveroj Rejno de sudo kaj Majno de oriento. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Skandinavia Kurejo
Skandinavia Kurejo estis kurejo por konkursoj de Formulo 1 en Anderstorp (Svedio).
Plej rapida giro: 1:24:836 de Niki Lauda (1978)
ABB Ltd
ABB (unue Asea Brown Boveri) kreiĝis 1988 kiam Asea AB kaj Brown Boveri Ltd kuniĝis. Ĝi estas uzina entreprena grupo en la kampo de elektrotekniko kaj aŭtomatiko. La entreprenoj situas en ĉirkaŭ 100 landoj kaj havas ĉirkaŭ 120 000 dungitojn. Ĉefoficejo situas en Zuriko, Svislando.
2158 Tietjen
2158 Tietjen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Friedrich Tietjen, direktoro de la Astronomisches Rechen Institut (Instituto de Astronomia Kalkulo) de Berlino.
Sungai Lalang
Sungai Lalang estas urbeto en Kedaho, Malajzio.
Geografio-Loko
Estas 5 kilometrojn norde el Sungai Petani.
Unuiĝintaj Farmistoj de Alberto
Unuiĝintaj Farmistoj de Alberto (angle United Farmers of Alberta) estas kanada agrokultura kooperativo, kies sidejo situas en Kalgario (Alberto). Ĝi estis fondita en 1909 kiel influgrupo de la provincaj agrokulturistoj. Ĝi fariĝis potenca politika partio inter la du mondmilitoj. Pluraj ĉefministroj de Alberto apartenis al tiu movado, interalie Herbert Greenfield, John E. Brownlee kaj Richard Gavin Reid.
La organizaĵo ĉesis politikan agadon en 1939 kaj fariĝis ekskluzive komerca kooperativo ĝis hodiaŭ.
Jarama (metroo de Madrido)
Jarama (Ĥaramo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Placo de Guernica, apud la parko Dolores Ibárruri en San Fernando de Henares. La nomo de la stacio ŝuldiĝas al la fakto, ke en ĝia ĉirkaŭaĵo, kvankam malproksime, fluas la rivero Jarama.
La stacio estis malfermita la.
Thomas Bewick
Thomas Bewick (12a de aŭgusto 1753 – 8a de novembro 1828) estis angla lignogravuristo kaj ornitologo.
Vivo
Bewick naskiĝis ĉe Cherryburn House ĉe la vilaĝo Mickley, en la municipo Ovingham, Northumberland, Anglio, ĉe Newcastle upon Tyne la 12an de aŭgusto 1753. Lia patro lulaboris malgrandan karbominon ĉe Mickley Bank, kaj sendis sian filon al lernejo de najbara vilaĝo Ovingham. Liaj nunaj posteuloj vivas en Nuneaton kaj Birmingham, Britio.
Ignác Frank
FRANK Ignác (frank) estis hungara juristo, universitata profesoro, ano korespondanta de la MTA (1847) naskita en Nagykároly la 24-an de marto 1788 kaj mortinta en Vieno la 4-an de marto 1850.
Kariero
Ignác Frank estis piarista monaĥo, poste elpaŝis el la ordeno en 1811 kaj akiris juran doktortitolon. Li iĝis profesoro de la jurakademio de 1819 de Kassa (kriminala juro kaj privatjuro) inter 1827–50 de la Reĝa Universitato de Pest (privatjuro), posteulo de Imre Kelemen, en 1832 rektoro de la universitato. En 1849 la ministro pri la publikinstruado Mihály Horváth provizore komisiis lin je gvidado de la universitato. Lia verko A közigazság törvénye estis la unua hungarlingva universitata lernolibro, en kiu li kolektis la jurregulojn disŝutitajn. Li memmortigis. Restis en manuskripto: Észjogtani vázlat, Magyar büntetőjogtan.
Mazir
Mazir (Мазы́р, Мо́зырь) estas urbo en Belorusio kun 111,770 loĝantoj (31-a de decembro 2003). Ĝi troviĝas en la sudoriento de la lando. Mazir situas apud la rivero Pripjatj (Pripjet) proksime al la fermita areo de Ĉernobilo.
János Sebestyén
János Sebestyén [jAnoŝ ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebestyén János estis hungara orgenisto, klavicenisto, pianisto, altlerneja instruisto. János Sebestyén naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Sebestyén devenis el muzikista familio. Li studis en la nacia muzikejo inter 1946-1951, kie precipe István Antal (pianisto) kaj Ervin Major instruis lin. Intertempe en 1950 li ekhavis postenon en Hungara Radio, kie li laboris dum 5 jardekoj. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1955. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Gergely kaj Ferenc Szabó (komponisto). Post la diplomo li profundigis la teknikon pri klaviceno en Prago de en:Zuzana Růžičková. Li estis koncertisto kaj registris sennombrajn sondiskojn, krome liaj muzikaj radiaj programoj estis popularaj. Li fondis la klavicenan sekcion en la Muzikarta Altlernejo en 1970, post 4 jaroj li ankaŭ instruis tie. Li parolis germane, angle, svede. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1967–2003.
Porumbenii Mici
Porumbenii Mici [porumbenij miĉj] (hungare: Kisgalambfalva kiŝgalambfalva) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Odorheiu Secuiesc. Ĝi administre apartenas al Mugeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 664 loĝantojn; en 1992 470 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1506. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kisgalambfalva apartenis al Hungario (Udvarhely).
Calvin
Calvin estas la familia nomo de
Montigny-lès-Cormeilles
Montigny-lès-Cormeilles estas franca komunumo lokita en la departemento Val-d'Oise kaj en la regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj estas nomataj Ignymontains.
Taiga Harada
Taiga Harada (原田 大雅, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Rózsa Péter
Rózsa PÉTER [rOĵa], hungare Péter Rózsa estis hungara matematikisto, instruisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio.
Rózsa Péter naskiĝis kiel Politzer Rózsa la 1905 en Budapeŝto. Ŝi mortis la 1977 en Budapeŝto.
Biografio
Rózsa Péter devenis el juda familio. Ŝi frekventis universitaton en Budapeŝto, baldaŭe ŝi ekinstruis. Dum la 2-a mondmilito ŝi vivis en geto. Poste ŝi edukis en ĉeflernejo, poste en ELTE. Ŝi okupiĝis pri Akermana funkcio. Spite la matematikan scion ŝi en siaj verkoj uzis la hungaran lingvon kompreneblan bone kaj klare. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1951, en 1970 alian premion.
Vinipego (apartigilo)
Vinipego havas diversajn signifojn:
La Balance (filmo)
La Balance (La Stukaĉo) franca filmo de Bob Swaim aperinta en 1982.
Temo
En pariza kvartalo de Belleville, inspektoro Palouzi, determinita aresti ĉefgangsteron Massina, faras makiavelajn premojn sur eksan gangsteron, Dédé, kaj ties amikinon, Nicole, prostituitinon, por rekruti ilin kiel « denuncistojn ».
Torre del Bierzo
Torre del Bierzo [TOre delBJERzo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Torre del Bierzo estas etimologie komprenebla kiel Turo de Bierzo, kiel aludo al iu turo en la municipa ĉefurbo. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Albares de la Ribera, Cerezal de Tremor, Fonfría, La Granja de San Vicente, Matavenero y Poibueno, San Andrés de las Puentes, San Facundo, Santa Cruz de Montes, Santa Marina de Torre, Santibáñez de Montes, Torre del Bierzo, Tremor de Abajo kaj Las Ventas de Albares, okupas totalan areon de 119,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 079 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 3 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 84 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Bembibre, Folgoso de la Ribera, Igüeña, Villagatón, Castropodame, Brazuelo kaj Santa Colomba de Somoza.
Historio
Estas atestaĵoj de antaŭromia (petroglifoj, kastrumoj) kaj romia (ŝoseo, bronza imperia deklaro de Bembibre ktp.) loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado ekde la 9-a jarcento, ĉefe rilate al la monaĥejo de Albares en la 10-a jarcento. Plej fruaj mencioj estas de la jaroj 877 kaj 920. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (Albares de la Ribera estis okupita, atakita kaj rabita de francaj trupoj en 1809).