cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guillermo Cabrera Infante
Vivo
Post la povopreno de Fidel Castro (1959) post la kuba revolucio, GCI, kiu apogis la revolucion, estis nomata direktoro de Nacia Kulturkonsilantaro, estro de Kina Instituto kaj vicdirektoro de ĵurnalo Revolución (aktuala Granma), kie li estris la literaturan aldonaĵon Lunes de Revolución (Revoluciaj lundoj), kie li revis realigi liberecon kaj kulturan disvolvigon. Tamen, liaj rilatoj kun la aŭtoritatoj malpliboniĝis ĉefe okaze de la kurtadaŭra filmo, kiun lia frato, Sabá Cabrera, filmis fine de 1960. La filmeto P.M. kiu priskribas amuzajn eblojn de grupo de havananoj dum unu tiama tago, estis malpermesata en 1961 de Castro. Ekestis polemiko en la paĝoj de Lunes de Revolución, ĝis kiam ĝi estis nuligita tiujare.
En 1962 GCI estis sendata al Bruselo kiel kultura ataŝeo de la kuba ambasadejo. Dum sia restado belgia li verkis Un oficio del siglo XX (Dudeka-jarcenta profesio) (1963). Tie li loĝis kun siaj filinoj kaj sia dua edzino, Miriam Gómez, ĝis 1965, kiam okaze de la subita morto de sia patrino li revenis en Kubon. Tie li estis barita de kontraŭspiona servo dum kvar monatoj kaj poste eliris ekzilen porĉiame. GCI kaj lia familio iris al Madrido kaj poste al Barcelono. Sed la ekonomiaj malfacilaĵoj kaj neo de frankisma reĝimo normaligi ilian situacion movigis ilin al Londono, kie li loĝiĝis definitive.
Li neniam revenis kaj iĝis senĉesa kritikanto de la kastrisma diktaturo. GCI malakceptis, ke liaj verkoj Tres tristes tigres kaj La Habana para un infante difunto estu publikataj en ŝtata eldonejo. Komence de 1970 translokiĝis al Usono por labori kiel holivuda scenaristo, kio ne famigis lin. En 1979 li ekestis brita civitano. En 1997 li gajnis la prestiĝan hispanan premion Cervantes. Iom malsana la lastajn jarojn, li rompis kokson kaj en la hospitalo malsaniĝis danĝere kaj mortis februare de 2005. Pri lia morto ne estis raportite en Kubo.
Tres tristes tigres
TTT sprite kaj genie uzas lingvon kaj lingvaĵojn per uzado de kuba parolmaniero kaj kulturaj trukoj, kiel referencoj al famuloj, artistoj, aliaj literaturaj verkoj aŭ verkistoj, ktp. En ĝi oni priskribas la noktan diboĉadon de kvar havanaj junuloj de 1958 (Vidu artikolon Tropikano). Tiu neserioza temo kune kun la fakto, ke la verkisto loĝis ekzile jam du jarojn, igis, ke la romano estis konsiderita kontraŭrevolucia kaj ties aŭtoro forigita de la kuba verkista asocio.
TTT estas kaj la plej konata kaj la plej kvalita – pro kuraĝo kaj noviĝo – de la libroj de GCI. Ĝi uzas senĉese vortoludojn, kalemburojn, paronomaziojn, spritaĵojn, hiperbatojn kaj ŝanĝojn de unu lingvo al alia. Per tiuj rimedoj li klopodas imiti la ĵazajn ritmojn. Anekdoto pri tiu intereso por lingvoj estas, ke esperanto estas menciata en la libro (p. 221, ed. 1981) per aludo kune kun Volapuko, Ido, Neo kaj Basic English kaj kun ideoj pri estonta miksa lingvo.
Krome GCI uzas kubajn parolmanieron kaj humursencon. Tiu humuremo estas uzata ankaŭ por ludoj intertekstaj. Li imitas aliajn verkistojn, uzas ties skribaĵojn kaj eĉ unu parto de TTT titoliĝas “La muerte de Trotsky referida por varios escritores cubanos [ktp.]” (Trockia morto rakontata de kelkaj kubaj verkistoj [ktp.]). Tio estas, li uzas konatan historian bildon kaj enmetas ĝin antaŭ supozeblaj malsamaj verkistoj. Ludoj kaj ekzercoj estas gravaj rimedoj de TTT, sed ankaŭ de aliaj partoj de la verko de GCI, kiu verkos en 1976 Exorcismos de esti(l)o (Stilaj ekzorcoj), vortoludo pri konata sama titolo Stilaj ekzercoj de Raymond Queneau.
Tradukoj
En 1972, li tradukis al la hispanan Dublineses, de James Joyce.
Ŝĉukinskaja (stacio de Moskva metroo)
Ŝĉukinskaja (Щукинская, "en distrikto Ŝĉukino") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Violkolora linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo.
Rud. Ley Maŝinfabriko
La '''Rud. Ley Maŝinfabriko AK''' (Rud. Ley Maschinenfabrik AG) estis fabrikejo de maŝinoj, aŭtoj kaj utilaj veturiloj en Arnstadt.
La firmao estis fondita jam en 1856 kiel metiista ateliero por produkti kudromaŝinojn kaj ŝufarilojn. Ĝi estis aĉetita fare de la metilernanto Rudolf Ley. Liaj filoj Alfred, Hugo, Rudolf kaj Hermann transprenis la responson en 1901. En 1905 oni konstruis tie malpezajn veturilojn sub la marko "Loreley" laŭ la ideoj de Alfred Ley. Post la jura ŝanĝiĝo en akcian kompanion en 1909 Hermann foriris, Hugo kaj Robert fariĝis kontrolkonsilantoj - kaj Alfred iĝis sole firmaestro.
Historio
La unua Loreley-transportilo estis 6/10-PĈ-veturilo kun kvarcilindra laŭvica motoro, elĉerpanta el cilindra kapacito de 1500 cm³ forton de 10 ĈP. Ĝis la eksplodo de la Unua mondmilito konstruitis konvenciaj ekskursveturiloj (poste konkurset-aŭtoj) kun 2 aŭ 4 sidlokoj kaj 4 aŭ 6 cilindroj. En 1910 la entrepreno estis kun 1200 dungitoj la plej granda labordonanto en la urbo.
Post la milito la antaŭmilitaj modeloj daŭre faritis kun etaj, nemenciindaj ŝanĝoj, nun sub la marko "Ley". Ĉe la modelo T6 oni pruvkonstruis la unuajn fluliniajn veturilojn laŭ patento de Paul Jaray. Je la fino de 1925 la entrepreno renkontis tiom da malfacilaĵoj, ke oni apenaŭ devis deklari bankroton. En 1928 oni ĉesis la produktadon de person-aŭtoj. En 1933 oni faris la lastajn ŝarĝaŭtojn uzante la en deponejo restintajn materialpecojn. En 1935 oni vendis la terenon kun la fabriko aŭtomobila kaj translokigis la maŝinojn en la bazan uzinon. Oni daŭre produktis rezervajn partojn kaj liveris por aliaj fabrikoj. La sekcio pri ŝufarado kaj elektroteknikaĵoj ĝis 1945 seninterrompe funkciis.
En 1947 la entrepreno senproprietigitis. Post ĝia dua (parta) malkonstruo, la firmao malaperis ankaŭ el la komerca registro. Ekde 1947 estis ŝufarado en la VEB-entrepreno sub la marko SCHUMA kaj TEXTIMA.
Ekspozicio
De la 2-a de septembro ĝis la 12-a de novembro 2006 estis en la Kastela muzeo speciala ekspozicio pri la firmao sub la titolo: Von der Schuhmaschine zum Automobil - 150 Jahre Arnstädter Firma Ley.
Vidu ankaŭ
Vilao Ley
Oktjabrjskoje Pole (stacio de Moskva metroo)
Oktjabrjskoje Pole (Oktobra Kampo, Октябрьское Поле) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Violkolora linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio " - Oktjabrjskoje Pole".
Samtgemeinde Bruchhausen-Vilsen
Bruchhausen-Vilsen estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz de la federacia lando Malsupra Saksio. Administra centro estas la samnoma komunumo Bruchhausen-Vilsen. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Raffaella Lebboroni
Raffaella Lebboroni (naskiĝis la en Bolonjo) estas itala aktorino.
Biografio
Naskita en Bolonjo, Lebboroni ĉeestis al la Accademia dell'Antoniano, kaj diplomiĝis en 1988. En 1992 ŝi geedziĝis kun la scenaristo kaj reĝisoro Francesco Bruni, kaj la paro havis du infanojn.
Multflanka kaj karisma aktorino eĉ en siaj subtenaj roloj, Lebboroni ankaŭ estas memorita en The Rubber Wall (1991) de Marco Risi kaj Life Is Beautiful de Roberto Benigni (1997). Ŝi ankaŭ ĉefrolis en August Vacation de Paolo Virzì (1996) kaj en La somero de mia unua kiso de Carlo Virzì (2006).
Foliskaraboj
La foliskaraboj (Chrysomelidae) formas kun ĉ. 50.000 en la mondo disvastiĝantaj specioj grandan familion en la ordo koleopteroj, subordo de la Polyphaga. Kiel plantomanĝantoj, ili estas damaĝaj, ekz. la terpoma skarabo, erika skarabo, terpuloj, kutima asparaga koleoptero, popla foliskarabo aŭ alna foliskarabo.
Samtgemeinde Fredenbeck
Fredenbeck estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Teresa Saponangelo
Teresa Saponangelo (naskiĝis la en Taranto) estas itala kina, televida kaj teatra aktorino.
Biografio
Naskita en Taranto, filino de laboristo kaj dommastrino, Saponangelo perdis sian patron kiam ŝi estis nur dujara, kaj en 1976 ŝi translokiĝis al Napolo kun sia patrino kaj ŝia frato. Post partoprenado de pluraj dramecaj socioj, ŝi debutis sur scenejo en Ce penza mammà de Giacomo Rizzo. Ne allasita al aktoraj lernejoj de Piccolo Teatro kaj Accademia Nazionale, laŭ propono de Giorgio Albertazzi Saponangelo studis ĉe lernejo en Reggio di Calabria. En 1994 ŝi debutis en filmo Il Verificatore de Stefano Incerti, poste ŝi aperis en filmoj reĝisoritaj de Paolo kaj Vittorio Taviani, Sergio Rubini, Paolo Virzì kaj Silvio Soldini kaj sur la scenejo kun reĝisoroj Toni Servillo, Antonio Capuano kaj Mario Martone, inter aliaj. En 2000 ŝi estis nomumita al Nastro d'Argento kiel plej bona aktorino danke al sia agado en In principio erano le mutande de Anna Negri; la saman jaron ŝi gajnis la Premion Ubu pro sia agado kiel Dorina en la teatraĵo Tartufo.
Winhöring
Winhöring estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Winhöring situas borde de la rivero Inn, kiu pli-malpli konsistigas la sudan limon de la teritorio.
Eksterscena voĉo
Eksterscena voĉo (angle: voice-over) estas voĉo, kiu prikomentas surekranajn okazaĵojn aŭ kiu simultane tradukas diraĵojn. Traduki vidbendojn, filmojn kaj dokumentariojn per voĉaj komentoj estas teknike malpli komplike ol dublado, ĉar ne necesas kongruigi la voĉon kun la buŝmovoj aŭ aliaj gestoj kaj sondetaloj. Temas pri tekniko uzata en kino, televido, teatro kaj multaj aliaj tipoj de prezento.
La eksterceneja voĉo estas voĉo, kiu rakontas la historion, enkondukas aŭ donas komentojn en filmo, televida programo, reklamfilmeto aŭ dokumenta filmo. La ĉefa diferenco kun dublado estas, ke la voĉo ne devas esti sinkronigita kun la originala voĉo kaj eblas uzi unusolan komentan voĉon por traduki ĉiujn originalajn voĉojn.
Kiam eksterscena voĉo estas uzata, la sono de la voĉo estas uzata super aliaj bildoj. La persono faranta la eksterscenan voĉon ne videblas.
Gleneagles (Skotlando)
De kastelo Gleneagles, hejmo de familio HALDANE en la 14-a jarcento, restas nur ruino, sed estas vizitebla kapelo Gleneagles, kiu donis al la valo la nomon. Tra la valo iras romia vojo.
En julio 2005 en tiea hotelo Gleneagles okazas la jara pinta kunveno de G 8.
Wingst
Wingst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Salomono (nomo)
Salomono estas hebrea vira nomo kun la signifo "pacema, milda". La ina formo estas Salome (esperante: Salomeo).
Ra (odia litero)
Ra (ର) estas litero de odia lingvo, reprezentas la sonon de la alveolara trilo /r/.
Argentina signolingvo
La argentina signolingvo estas uzata en Argentino. Surduloj lernas ĝin en specialaj lernejoj.
Poleĵajevskaja (stacio de Moskva metroo)
Poleĵajevskaja (Полежаевская, "de metroestro Poleĵajev") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Violkolora linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio " - ".
Listo de falsaj tradukoj
Unu el manieroj fari falsan tradukon estas preni multradikan vorton de unu lingvo, traduki ĉiun radikon aparte en la alian lingvon kaj poste simple kunmeti la tradukitajn radikojn.
Poleĵajevskaja (stacio de Moskva metroo)
Interkonektoj
De tie ekzistos transirejo al:
Listo de falsaj tradukoj
Ĉi tie estas ekzemploj de ĉi tiaj tradukoj de diversaj lingvoj en Esperanton.
Poleĵajevskaja (stacio de Moskva metroo)
En la rusa literaturo
La stacio menciitas en la romano de Sergej Kuznecov "Marmora paradizo" ("Мраморный рай"), en kiu nemultaj survivintaj homoj post la nuklea milito vivas en metroo.
Samtgemeinde Harpstedt
Samtgemeinde Harpstedt estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oldenburg de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas la sola komunumaro de la distrikto. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
La unuopaj membraj komunumoj estas:
Winkel (Eifel)
Winkel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kudirkos Naumiestis
Kudirkos Naumiestis estas urbo en la sudokcidento de Litovio,. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Marijampolė, kaj daŭre estas parto de la komunumo Šakiai, situanta 24 kilometrojn sudokcidente de la administra centro Šakiai, rekte ĉe la okcidenta landlimo. En en la urbo vivis. La loĝloko, fondita en 1640, ricevis sian nunan nomon en 1934 honore al Vincas Kudirka, la komponisto kaj tekstinto de la nacia himno de Litovio.
Begovaja (stacio de Moskva metroo)
Begovaja ("Kura", Беговая) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Violkolora linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo.
Nomo
La nomon "Begovaja" ("Kura") la stacio ricevis de apuda samnoma fervoja stacio de Moskva fervojo, siavice nomita de Centra Moskva hipodromo.
Urĝofortoj de Unuiĝintaj Nacioj
La unua Urĝoforto de Unuiĝintaj Nacioj (United Nations Emergency Force mallongigita UNEF) estis establita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj por sekurigi kaj finigi la Suezan Krizon per la rezolucio 1001 (ES-I) de 7a de Novembro 1956. Tiu forto estis disvolvigita grandmezure kiel rezulto de klopodoj fare de la tiama Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj nome Dag Hammarskjöld kaj proponon kaj klopodon fare de la tiam kanada Ministro de Eksteraj Aferoj Lester B. Pearson, kiu poste ricevos la Nobel-premion pri paco pro tio. La Ĝenerala Asembleo estis aprobinta planon proponita de la Ĝenerala Sekretario kiu intencis la deplojadon de UNEF ambaŭflanke de la batalĉesa linio. La dua Urĝoforto de Unuiĝintaj Nacioj (UNEF II) deplojiĝis el Oktobro 1973 ĝis Julio 1979.
Samtgemeinde Hemmoor
Hemmoor estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de Malsupra Saksio. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Samtgemeinde Hesel
Samtgemeinde Hesel estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Leer de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas unu el du komunumaroj de la distrikto. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
La unuopaj komunumoj estas:
György Littasy
György Littasy [djordj litaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Littasy György estis hungara operkantisto, (baso). Lia origina familia nomo estis Littasi, lia nomo erare estis Littassy, lia nomo depost 1956 estis Georg Littasy.
Neĝansero
La Neĝansero (Chen caerulescens), nomata ankaŭ Lazura ĥeno, Lazura ansero aŭ Blua ansero, estas anseroforma birdo de la familio de Anasedoj de Nordameriko.
Ĝenerale, oni konsideras ĝin kaj la du aliajn blankajn anserojn membro de la genro Chen, ekzemple tion faras la American Ornithologists' Union kaj BirdLife International, kvankam iuj ornitologoj inkluzivas ilin pli tradicie en la genro Anser de grizaj anseroj.
Distribuado
Du subspecioj de la birdo ekzistas: la Granda neĝansero (C. c. atlanticus) kaj la Malgranda neĝansero (C. c. caerulescens). Ili estas troveblaj en norda Nordameriko kaj orienta Azio.
Bourg-Saint-Pierre
Geografio
La komunumo Bourg-Saint-Pierre situas en la franclingva Suba Valezo, proksimume 30 kilometrojn sude de Saint-Maurice ĉe la vojo al la Montpasejo Granda Sankta Bernardo. Norde de la montpasejo fontas la rivero Dranse d'Entremont, unu el la fontriveroj de Dranse, kiu sur la komunuma teritorio nutras la baraĵlagon Lac des Toules. Sur la komunuma teritorio situas en sudo la Valsorey-Glaĉero kaj la Tseudet-Glaĉero, kies elfluoj nutras la riveron Dranse d'Entremont. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bourg-Saint-Pierre, la setlejo Bourg-Saint-Bernard kaj la rifuĝejo sur la pasejkulmino.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 90,09 km², de kiuj 6,8% estas kovritaj de arbaro, 27,7% servas por agrikulturo kaj 0,8% por setlado. Preskaŭ du trionoj de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bourg-Saint-Pierre limas en nordo al Liddes, en oriento al Bagnes, en orientsudoriento al Ollomont (Italio), en sudoriento al Etroubles (Italio), en sudo al Saint-Oyen (Italio), en sudokcidento al Saint-Rhémy-en-Bosses (Italio), kaj en okcidento al Orsières.
Eddy Raats
Eddy RAATS (naskiĝis la 17-an de novembro 1936 en Kapellen, mortis la 12-an de decembro 2020 en Edegem) estis belga esperantisto.
Winkelbach
Winkelbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bourg-Saint-Pierre
Trafiko
Tra Bourg-Saint-Pierre pasas la kantona ĉefvojo n-ro 21 de Martigny trans la Montpasejo Granda Sankta Bernardo al Aosta en Italio. Ĉe la vilaĝeto Bourg-Saint-Bernard troviĝas la suda enirejo de la Granda-Sankta-Bernardo-Tunelo. Pere de la poŝtaŭtolinio de Martigny al Aosta la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Neĝansero
Distribuado
Tiu nearktisa ansero reproduktiĝas norde de la arbolinio en Gronlando, Kanado, Alasko, kaj plej nordorienta pinto de Siberio, kaj vintras en varmaj partoj de Nordameriko el sudokcidenta Brita Kolumbio tra partoj de Usono al Meksiko. Ĝi estas rara vaganto en Eŭropon, sed foje estas fuĝintoj el kolektoj kaj eventuala naturiĝinta reproduktulo. Neĝanseroj estas vizitantoj de la Brita Insularo kie ili estas vidataj regule inter aroj de Bernikloj, Blankvangaj anseroj kaj Gronlandaj blankfruntaj anseroj. Estas ankaŭ naturiĝinta populacio en Skotlando el kiu multaj vagantaj birdoj de Britio ŝajne devenas.
Bourg-Saint-Pierre
Historio
La unua dokumenta mencio de Bourg-Saint-Pierre datiĝas el la jaro 1125 kiel Burgus Sancti Petri. Bourg-Saint-Pierre estis etaploko ĉe la vojo trans la Montpasejo Granda Sankta Bernardo, kiun oni jam uzis almenaŭ en la 4-a jarcento antaŭ Kristo. La Monaĥejo Saint-Pierre du Mont-Joux estis menciita la unuan fojon jam en la jaro 812. Ĝi estis plurfoje detruita kaj en la jaro 1050 perdis sian signifon favore al la nova restadejo sur la pasejkulmino. Meze de la 11-a jarcento Bourg-Saint-Pierre fariĝis havaĵo de la Grafoj de Savojo. Post la konkero fare de la Valezaj Dekonoj en la jaro 1475 ĝi estis atribuita al la Voktejo Saint-Maurice, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798. Tiam ĝi estis atribuita al la Distrikto Entremont. La transŝarĝrajton, kiun konfirmis la Valezaj Dekonoj al la loko en la jaro 1475 ĝi povis konservi ĝis 1809.
Eddy Raats
Bibliografio
Eddy Raats estis fama en Esperantujo interalie kiel aŭtoro de libroj plejparte pri propraj travivaĵoj, jen laŭ la dato de ilia apero:
Neĝansero
Distribuado
En Centrameriko, vagantoj estas ofte troviĝantaj dumvintre.
Aspekto
La Neĝansero havas du kolorplumarajn morfojn, nome blanka (neĝo) aŭ griz/blua (blua), tiele la komuna nomo de "neĝo" kaj "bluaj." Blankamorfaj birdoj estas blankaj escepte pro la nigraj flugilpintoj, sed blumorfaj anseroj havas bluecgrizan plumaron anstataŭante la blankan escepte pro la kapo, kolo kaj vostopinto. La nematurulo de blua fazo estas senkolora aŭ ardezgriza kun malmulte al neniu blanko en kapo, kolo, aŭ ventro. Ambaŭ fazoj, nome neĝo kaj blua, havas rozruĝajn piedojn kaj krurojn, kaj rozkolorajn bekojn kun nigraj tomia ("tranĉobordojn"), kiu havigas ilin nigran "ridetmakulon". La koloroj ne estas tiom brilaj en piedoj, kruroj kaj beko de nematuruloj. La kapo povas esti nuance al ruĝecbruna pro mineraloj en la grundo kie ili manĝas. Ili estas tre voĉemaj kaj povas esti ofte aŭdataj el pli da unu mejlo for.
Eddy Raats
Bibliografio
Lia plej nova verko estos kompletigita postmorte de lia edzino kaj liaj infanoj.
Neĝansero
Aspekto
Blankaj kaj bluaj birdoj interreproduktiĝas kaj la idaro povas esti de iu ajn el ambaŭ morfoj. Tiuj du kolormorfoj de anseroj estis iam supozataj separataj specioj; ĉar ili interreproduktiĝas kaj troviĝas kune en sama teritorio, ili estas nune konsiderataj du kolorfazoj de la sama specio. La kolorfazoj estas genetike kontrolataj. La malhela fazo rezultas el ununura hegemonia geno kaj la blanka fazo estas homoziga recesa. Kiam selektas partneron, junaj birdoj plej ofte selektas partneron kiu similas al la gepatra koloro. Se la birdoj estis produktata de miksa paro, ili pariĝos al iu ajn kolorfazo.
Eddy Raats
Bibliografio
Kiel tradukisto li aperigis la verkon
György Littasy
György Littasi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en ?.
Neĝansero
Aspekto
Tiu specio estas dividata en du subspecioj sur bazo de grando kaj geografio. Koincido laŭgranda kaŭzis konfuzon pri la divido. La pli malgranda subspecio, nome Malgranda neĝansero (C. c. caerulescens), loĝas el centra norda Kanado al la areo de la Beringa Markolo. La Malgranda neĝansero estas 63 al 79 cm alta kaj pezas 2.0 to 2.7 kg. La pli granda subspecio, nome Granda neĝansero (C. c. atlanticus), nestas en nordorienta Kanado. Ĝi estas averaĝe 3.2 kg peza kaj 79 cm alta, sed povas pezi ĝis 4.5 kg. La enverguro de ambaŭ subspecioj gamas el 135 al 165 cm. Blumorfaj birdoj estas raraj inter la Granda neĝansero kaj inter orientaj populacioj de la Malgranda.
Reproduktado
Longdaŭraj parligoj (ili pariĝas porvive) estas kutime formataj en la dua jaro, kvankam la reproduktado ne komencas kutime ĝis la tria jaro. Inoj estas tre filopatriaj, tio estas ke ili revenas al la loko kie ili eloviĝis por reproduktiĝi.
Neĝanseroj ofte nestumas en kolonioj. La reprodukta sezono kutime komencas fine de majo aŭ dum la unuaj tagoj de junio, depende el neĝokondiĉoj. La ino selektas nestolokon kaj konstruas la neston en areo de alta tero. La nesto estas neprofunda depresio kovrata el planta materialo kaj povas esti reuzata el jaro al jaro. Post kiam la ino demetas la unuajn el 3 al 5 ovojn, ŝi kovras la neston el lanugo. La ino kovas dum 22 al 25 tagoj, kaj la frumaturaj junuloj lasas la neston kelkajn horojn post eloviĝo.
La junuloj manĝas per si mem, sed estas protektataj de ambaŭ gepatroj. Post 42 al 50 tagoj ili povas flugi, sed ili restas kun sia familio ĝis kiem ili estas 2 al 3 jaraĝaj.
Kie la Neĝanseroj kaj la Rosanseroj reproduktiĝas kune, kiel ĉe La Pérouse, ili foje hibridiĝas, kaj la hibridoj estas fekundaj. Oni observis rarajn hibridojn kun la Blankfrunta ansero, la Kanada ansero, aŭ kun la Eta kanada ansero.
Migrado
Neĝanseroj reproduktiĝas el fina majo al meza aŭgusto, sed ili lasas siajn nestareojn kaj pasas pli ol jarduono en sia migrado al kaj el pli varmaj vintrejaj areoj. Dum printempa migrado, grandaj aroj de neĝanseroj flugas tre alte tra mallarĝaj flugopasejoj, pli da 3000 mejlojn el la tradiciaj vintrareoj al la tundro.
La Malgranda neĝansero veturflugas tra la Centra Flugovojo, tra iome de la plej riĉaj farmejoj de Usono. Tradicie la anseroj vintris en marbordaj marĉareoj kie ili kutime uzis siajn mallongajn sed tre fortajn bekojn por elfosi la radikojn de marĉa herbo kiel manĝo. La unua transiro estis al rizkampoj, kie la anseroj povis paŝti herbon kaj manĝi la abandonitan grenon. Post unu jardeko tiuj anseroj alkutimiĝis al kampomanĝado kaj diversiĝis al tritiko, maizo, sorgo kaj praktike ĉiu ajn alia kampograno kiun ili trafis. Tiuj anseroj ankaŭ ekpaŝtadis en fal-semaj grenokampoj, ĉefe de vintra tritiko. Neĝanseroj nune manĝas en grenokampoj tiom frue kiom ili atingas la preriojn septembre, kaj pluuzas agrikulturajn kampojn ĝis kiam ili eliras al la prerioj en aprilo kaj majo survoje al arktaj reproduktaj areoj.
Multaj biologoj pensas, ke tiu ŝanĝo en vintra manĝo kondukis al superabundo de anseroj. Vintro povas estis la jarepoko kiu markas la supran limon al anseraj populacioj. Nune la abundo de forlasita agrikultura greno havigis la Neĝanserojn per bonega manĝo kaj plibonigis la survivadon de vintraj anseroj. La naciaj naturrezervejoj protektas habitaton kaj ankaŭ helpas plibonigi la survivadon. Tiele pli da anseroj estas revenante al la Arkto por reproduktiĝi ĉiun printempon. Tiuj revenintaj anseroj estas en multe pli bonaj fizikaj kondiĉoj ol kiam anseroj ne estis uzantaj agrikulturan granon sed manĝis en marĉoj.
György Littasy
Biografio
György Littasy komence violonadis, poste li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1938, poste li estis kantista aktoro en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1939 li apartenis al Budapeŝta Ŝtata Operejo, sed inter 1945-1949 li apartenis al Nacia Teatro (Szeged). Dum la Hungara revolucio de 1956 li disidis kun sia familio al Vieno kaj li kantadis en Viena Ŝtata Operejo. Baldaŭe li kantadis en Darmstadt kaj Amsterdamo.
Neĝansero
Ekologio
For de la reprodukta sezono, ili kutime manĝas en aroj. Vintre, la neĝanseroj manĝas abandonitan granon en kampoj. Ili migras en grandaj aroj, ofte vizitante tradiciajn haltejajn habitatojn en spektaklaj nombroj. Neĝanseroj ofte veturas kaj manĝas kun la Blankfrunta ansero; kaj kontraste ambaŭ tendencas eviti veturi kaj manĝi kun la Kanada ansero, kiu estas ofte pli fortika birdo.
György Littasy
Biografio
En 1941 li edziĝis, baldaŭ li havis 7 gefilojn.
Neĝansero
Ekologio
La populacio de Granda neĝansero estis malpliiĝanta komence de la 20a jarcento, sed rekuperiĝis al elteneblaj niveloj. Neĝanseroj en Nordameriko pliiĝis ĝis punkto ke kaj la tundro de la reproduktaj areoj de la Arkto kaj la salmarĉaj vintrejoj estas iĝante akre degradataj, kaj tio efikas super specioj kiuj uzas saman habitaton.
Ĉefaj nestopredantoj estas la Arkta vulpo kaj la rabmevoj. Ĉefa minaco okazas dum la unua paro de semajnoj post la ovodemetado kaj poste post eloviĝo. La ovoj kaj idoj estas vundeblaj al tiuj predantoj, sed plenkreskuloj estas ĝenerale sekuraj. Ili estis vidataj nestumante ĉe la nestoj de Neĝostrigo, kio estas verŝajne solvo al predado. Ties nestosukceso estis multe pli malalta kiam la Neĝostrigoj forestas, kio kondukas fakulojn pensi, ke la strigoj, ĉar ili estas predantoj, estas kapablaj forpeli konkurencajn predantojn for el la nestoj. Simila asocio kiel tiu kun strigoj estis notata inter anseroj kaj la Vilkrura buteo. Aliaj predantoj ĉe nesto estas lupoj, kojotoj kaj ĉiuj el la tri nordamerikaj ursospecioj. Kelkaj predantoj regule predas Neĝanserojn for de la reprodukta sezono, kaj Blankkapaj maragloj (same kiel eble Reĝaj agloj) pretas ataki vintrantajn anserojn.
Alan Watts
Alan Wilson WATTS [Alan Ŭilson Ŭats] (naskiĝis la, mortis la ) estis filozofo, skribisto, parolanto, kaj spertulo en kompara religio.
Li skribis pli ol dudek kvin librojn kaj multnombrajn artikolojn pri temoj kiel persona identeco, la vera naturo de realeco, konscio, kaj la persekudo de feliĉo, rilatantaj liaj spertojn al scienca scio kaj al la instruoj de Orientaj kaj Okcidentaj religioj kaj filozofioj (Zeno, Taoismo, Kristanismo, Hinduismo). Post tio, li estis sensiva al kelkaj novaj emoj en la Okcidento, kaj estis en pozicio esti proponisto por certaj forŝoviĝoj en teniĝoj pri socio, la natura mondo, vivstiloj, kaj estetikoj. Alan Watts estis bone konata aŭtodidakto. Li estis plej bona konata kiel interpretisto kaj vulgarigisto de Aziaj filozofioj.
Li forte kondamnis diktaturojn en sia jutuba fimeto "The Speech That Will Change Your Life" (La parolado kiu ŝanĝos vian vivon).
Fruaj jaroj
Watts naskiĝis al mezklasaj gepatroj en la urbeto Chislehurst, Kent, Anglio.
Erik Reger
Erik Reger (naskiĝinta la 8-an de septembro 1893 en Bendorf, mortinta la 10-an de majo 1954 en Vieno), kun vera nomo Hermann Dannenberger, estis germana ĵurnalisto kaj verkisto.
La teatrokritikisto estis ekde 1945 kuneldonanto de la berlina taggazeto Der Tagesspiegel. Li skribis antaŭ ĉio socialajn raportaĵromanojn el la sfero de la grandindustrio (ekz.: Union der festen Hanad, 1931). Poste li priskribis la vivon de la rejnlandanoj (ekz.: Das wachsame Hähnchen, 1932; Schiffer im Strom, 1933). En Nazia Germanio oni malpermesis liajn verkojn.
Erik-Reger-premio
Ekde 1999 la societo "Zukunftsinitiative Rheinland-Pfalz" aljuĝas al verkistoj kaj ĵurnalistoj premion, kiuj pritraktas la rolon de industrio kaj komerco en la socio.
Andy Palacio
Andy Palacio (n. en 1960 - m. la 19-an de januaro 2008 en Belizurbo ) estis beliza kantverkisto kaj muzikisto. Li apartenis al la garifuna popolo kaj grave kontribuis al la revivigo de ĝia muzika tradicio. Palacio laboris por la konservado de la garifuna lingvo. Li interalie publikigis albumon kun la Garifuna Collective en 2007. Tiu albumo sukcesis en furorlistoj tra la mondo. Li estis akceptita en la Ordeno de Multmerita Servo en 2007 kaj samjare li estis nomumita de UNESKO Artisto por Paco.
Vidu ankaŭ
UNESKO Artisto por Paco
Belizo
Salamon Gajzágó
Salamon Gajzágó [ŝalamon gajzAgO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gajzágó Salamon estis hungara-armena magnato, juristo, politikisto, parlamentano, oficiro, dramisto, la unua prezidanto de la hungara financkontrolejo. Li havis armenajn radikojn. Lia pseŭdonimo estis „Sali Bank”. Salamon Gajzágó naskiĝis la  en rando de Túrkeve, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Salamon Gajzágó frekventis gimnaziojn en Szolnok kaj Pest (urbo), poste li akiris diplomon en Reĝa Jura Akademio (Pozsony) en 1847. Li eklaboris ĉe István Széchenyi. Li partoprenis en la Hungara revolucio de 1848, poste li batalis en la liberecbatalo kiel leŭtenanto. Li estis militkaptito, sed li liberiĝis jam en 1849, poste li okupiĝis pri sia bieno kaj ankaŭ kontribuis en Hölgyfutár. En 1853 li edziĝis, baldaŭ li havis 2 gefilojn. En 1861 li estis nomumita ĉefnotario de Belső-Szolnok, en 1867 ties ĉefjuĝisto. Li estis unua prezidanto de la financkontrolejo en 1870. Li estis parlamenta deputito (1892–1901), en 1893 senatano. En 1892 li pensiuliĝis, samtempe ricevis ordenon kaj titolon vera interna sekreta konsilisto.
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Armand Jean du Plessis de Richelieu, aŭ Kardinalo Richelieu, (naskiĝis la 9-an de septembro 1585 — mortis la 4-an de decembro 1642) estis grava franca kleriko, nobelo kaj ŝtatestro.
Konsekrita kiel episkopo en 1607, Richelieu poste dediĉis sin al politiko kaj fariĝis ministro en 1616. Li rapide pligrandigis sian influon kaj en la Eklezio kaj en la ŝtato: Richelieu estis nomumita kardinalo en 1622, kaj li fariĝis la ĉefministro de la franca reĝo Ludoviko la 13-a en 1624. La ĉiopova kardinalo konservis sian potencon ĝis sia morto en 1642, kaj li estis eĉ anstataŭigita de nova kardinalo, Jules Mazarin.
Szczecin Załom
Szczecin Załom (ĝis 1945 Arnimswalde) estas fervoja haltejo en la urbo Szczecin en Pollando. Ĝi estas lokita sur teritorio de la urba setlejo Załom-Kasztanowe en kvartalo Prawobrzeże), ĉe la strato Produkcyjna.
Armand Jean du Plessis de Richelieu
La kardinalo Richelieu estis ofte kromnomita «Ĉefa Ministro»: li estas do kelkfoje rigardata kiel la unua efektiva ĉefministro en la mondo. Richelieu provis plifortigi la reĝan potencon per la submetiĝo de la plej tumultemaj senjoroj. La malgrandigo de la sendependeco de la franca nobelaro kaŭzis samtempe fortan centralizon de Francio. Lia ĉefa diplomata celo estis la malfortigo de la Habsburgoj: kvankam Richelieu estis fervora katoliko, li ne hezitis trakti aliancojn kun protestantaj estroj por la sukceso de tiu entrepreno. Lia epoko estis krome markita de la Tridekjara milito, kiu koncernis la tutan Eŭropon.
Ulica 1905 Goda (stacio de Moskva metroo)
Ulica 1905 goda ("Strato de jaro 1905", Улица 1905 года) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Violkolora linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo en historia urboparto Presnja.
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Richelieu estas ankaŭ fama pro sia subteno de arto, precipe kun la fondo de la Franca Akademio, kiu devas trakti aferojn rilate al la franca lingvo. La kardinalo estis kelkfoje kromnomita «la ruĝa Eminenco» (l'Éminence rouge), pro la ruĝa koloro de la kardinala vesto.
Reĝa Komisiono pri Dulingvismo kaj Dukulturismo (Kanado)
La Reĝa Komisiono pri Dulingvismo kaj Dukulturismo (en angla: Royal Commission on Bilingualism and Biculturalism, en franca: Commission royale d’enquête sur le bilinguisme et le biculturalisme, konata ankaŭ kiel Bi-Bi Komisiono kaj la Laurendeau-Dunton Komisiono) estis kanada Reĝa Komisiono establita la 19an de Julio 1963, fare de la registaro de la ĉefministro Lester B. Pearson por "esplori kaj informi pri la stato de dulingveco kaj dukultureco en Kanado kaj por rekomendi kiujn ŝtupojn oni entreprenu por disvolvigi la Kanadan Konfederacion sur la bazo de egala partnereco inter la du fondintaj rasoj, enkalkulante la kontribuon faritan de la aliaj etnaj grupoj al la kultura riĉigo de Kanado kaj la mezurojn kiuj estu plenumataj por konservi tiun kontribuon".
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Biografio kaj kunteksto
Armand Jean du Plessis naskiĝis kiel filo de mezklasa familio en Parizo en 1585, meze de la epoko de la nomitaj religiaj militoj, nome la reĝado de Henriko la 3-a ne sukcesis regi la regnon, dividitan inter la protestantoj de Henriko de Navaro kaj la katolikoj de Henriko de Gizo. Samjare kun la nasko de Armand Jean du Plessis, Henriko la 3-a aprobis la proklamon de Nemours per kiu li nuligis la reĝajn rajtojn heredajn de Henriko de Navaro, ĉar estis protestanta kaj estro de ties partio. Tiam ekis la milito nomita de la tri Henrikoj, kiu finiĝis pro la morto de Henriko de Gizo kaj reamikiĝo de la reĝo kun Henriko de Navaro aprile de 1589, malmulte antaŭ la murdo de la reĝo aŭguste samjare. Ties surtroniĝo estis komplika ĉar granda parto de la nobelaro ne akceptis protestantan reĝon aliancano de Anglio; tamen en 1593 la reĝo ŝajnige almenaŭ konvertiĝis al katolikismo. Venis epoko de repaciĝo kaj en 1598 la reĝo proklamis la edikton de Nantes, per kiu oni permesis liberon al protestantoj. La administra regado estis fidita al ministro Sully. La reĝo Henriko la 4-a estis edzo de Margarita de Valois, fratino de Henriko la 3-a kaj reĝino Margot de Navaro, sed ili estis separiĝintaj. Por sekurigi la sukcedon la reĝo nuligis tiun geedzecon kaj edziĝis al Maria de Mediĉo, kiu naskis heredonton, Ludovikon, kaj aliajn filojn.
Ulica 1905 Goda (stacio de Moskva metroo)
Nomo
Sian nomon la stacio ricevis de apuda samnoma strato, siavice nomita de revoluciaj eventoj en Rusio en 1905.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio " - ".
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Biografio kaj kunteksto
Dum tiuj jaroj la juna Armand komencis militistan karieron, sed post la morto de la plej aĝa frato, li komencis religian karieron por okupi la "familian" episkopecon de Luçon, kio okazis jam en 1606, kiam li estis nur 21jaraĝa. Por tio oni devis peti papan permeson. Poste studis iomete en la universitato Sorbono kaj en 1608 eniris solene en la episkopan sidejon. Li ankaŭ planis eniri en politikon.
Szczecin Załom
Distanco de stacidomo al ĉefaj fervojaj stacioj:
Reĝa Komisiono pri Dulingvismo kaj Dukulturismo (Kanado)
La Komisiono estis kunparolita de André Laurendeau, publikigisto de "Le Devoir", kaj de Davidson Dunton, prezidanto de la Carleton Universitato. Kiel rezulto, ĝi estis foje konata kiel Laurendeau-Dunton Komisiono.
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Biografio kaj kunteksto
Tiam la reĝo, ĉirkaŭite de katolikaj potencoj ligitaj al la dinastio de Habsburgoj kaj hispana kaj aŭstria, decidis apogi la protestantajn potencojn vekinte malapogon de katolikaj nobeloj. Li prepariĝis por milito kaj nomumis regento sian edzinon, Maria de Medicis. En 1610 la reĝo estis murdita de katoliko. La filo Ludoviko estis tiam nur 9jaraĝa kaj la patrino regentis kun siaj italaj fiduloj nome Leonora Dosi kaj Concino Concini: la deziro de la kardinalo alproksimiĝi al la kortego devis atendi. La politiko ŝanĝis al favoro de alproksimiĝo al la katolikaj potencoj, kun malkontento de protestantoj, nobeloj iame povegaj kaj malaltaj klasoj. Ludoviko la 13-a iĝis reĝo nur 14jaraĝa en Reims en 1614. Post unu jaro li edziĝis en Bordozo al Ana de Aŭstrio, filino de la hispana reĝo Filipo la 3-a. Samepoke franca princino edziniĝis al hispana princo, estonta reĝo Filipo la 4-a, sed sen atingi sukcesan repaciĝon de ambaŭ regnoj.
Cernatu de Sus
Cernatu de Sus ĉernatu (hungare: Felsőcsernáton felŝoĉernaton) estas komunumo en Rumanio ĉe la sudorienta piedo de la montaro Bodoko sudokcidente de Târgu Secuiesc. En 1910 ĝi havis 1287 loĝantojn (hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1497. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). En 1964 ĝi unuiĝis kun Cernatu de Jos sub nomo Cernat. Ĝi estas popolarta centro. En ĝia proksimo troviĝas la ruinoj de la fortikaĵo Ika (12-13-a jarcentoj).
Samtgemeinde Ilmenau
Samtgemeinde Ilmenau estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüneburg de Malsupra Saksio. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Szczecin Załom
Proksimaj stacioj (uzataj):
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Biografio kaj kunteksto
Komence de la regado de la juna reĝo oni kunvokis en 1614 la Ĝeneralajn Ŝtatojn, iela preskaŭ parlamento, kiu ne estis tre sukcesa, sed famas ĉar estis la lastaj antaŭ tiuj de 1789, komence de la Franca Revolucio. En tiuj la episkopo de Luçon sukcesis veki la atenton de la regentino kaj Concini. En 1616 li eniris la servon de la reĝino Ana de Aŭstrio kaj ricevis altegajn postenojn. Tiam ankoraŭ la iama reĝino kaj regentino ankoraŭ regis efektive kaj la vera reĝo juna Ludoviko ĵaluzis pro tio. Li mortigis la favoritojn de la regentino, nome Concini kaj Dosi kaj eĉ ekziligis sian patrinon al Blois. Armand devis retiriĝi al Avinjono, ĉar ankaŭ li mem apartenis al la partio de la regentino. La reĝo fakte enpoviĝis kaj ŝanĝis de nove la franca politiko: li alvokis ministrojn de sia patro, inter kiuj ĉefe regis Luynes, pro kio multaj nobeloj alproksimiĝis al la regentino. En tiuj luktoj en 1621 mortis la polemika Luynes, kio malfermis la vojon al Armand, kiu ricevis favoron de la regentino (kardinaliĝis en 1622) kaj de la reĝo, kiu igis lin reĝa konsilanto en 1624.
Szczecin Załom
Priskribo
La fervojhaltejo troviĝas sur la uzata fervojlinio Szczecin Dąbie – Świnoujście Port.
Interkonektoj
Proksime de la stacidomo situas la bushaltejo "Kablowa".
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Biografio kaj kunteksto
Ekde tiam la jam kardinalo dediĉis sin al plifortigo de la povo kaj figuro de la monarko, kiu kiel uzanto de "didevena povo", ĝuis ege taŭge helpon de katolika kardenalo. Richelieu edukis la junan reĝon, verkis por li politikan testamenton, kaj sekurigis ties situacion kontraŭ la deziroj de la patrino kaj regentino. Tiu estus dezirinta pacon kun Hispanio, sed Richelieu konvinkis la reĝon al la milito kaj en 1629 li iĝis ĉefministro (favoratulo). Multaj konspiroj okazis en tiu epoko kaj eĉ kun partopreno de membroj de la reĝa familio. En 1630 la konflikto inter patrino kaj filo finis per venko de la reĝo kun helpo de la kardinalo: la eks-reĝino definitive estis ekzilita al Kolonjo kie mortos en 1642. Richelieu jam ne havis rivalon en la franca kortego. En 1631 la reĝo nomumis lin duko de Richelieu. Ĉar tiu opiniis, ke la hispandevena reĝino povus influi la reĝon al paciĝo kun Hispanio, Richelieu apartigis ŝin disde la reĝo, kio poste inspiros la verkiston Aleksandro Dumas la romantismajn romanojn pri la malica kardinalo kaj la bonaj tri muskedistoj.
Szczecin Załom
Aŭtobusoj
Tagaj linioj
Noktaj linioj
Armand Jean du Plessis de Richelieu
Biografio kaj kunteksto
Krome Richelieu reformis la administradon, ekonomion, renovigis la mararmeon, protektis la Sorbonon, kreis la Francan Akademion kaj protektis la artojn. Tamen la malbona agrikultura produktado kaj la milito malbonigis la ekonomion. Francio estis kaŝe apoginte la potencojn malamikajn de Habsburgoj nome Svedio kaj Nederlando en la Tridekjara Milito. Post malvenko de svedoj en Nördlingen, en 1635 Richelieu eniris rekte en la milito kontraŭ Hispanio. Ĉefe li apogis katalunojn kaj portugalojn kontraŭ la centra kastilia monarkio kaj agadis sude kie konkeris la tiamajn katalunajn graflandojn Rusiljono kaj Cerdanjo.
La situacio de la reĝino estis malforta ĉar ne naskis ankoraŭ heredonton, sed en 1638 naskiĝis filo, kiu estos poste Ludoviko la 14-a. Krome la reĝino naskis ankaŭ alian princon, kaj kun la hereda afero solvita, ŝia influo kreskis. Dum la milito en 1642 la kardinalo mortis kaj nur post kelkaj monatoj ankaŭ la reĝo Ludoviko la 13-a. Iom poste la franca armeo venkis super la hispanoj en Rocroy. La reĝino Ana de Aŭstrio funkciis kiel regentino kaj kiel ĉefministro alia kardinalo, nome Mazarin, kiu sekvis la politikon markitan de Richelieu.
Winkelhaid
Winkelhaid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
9099 Kenjitanabe
9099 Kenjitanabe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kenji Tanabe, profesoro ĉe la Universitato de Scienco de Okajamo. Li faris esplorojn pri la kataklismaj variantoj. Li ankaŭ desegnis la Astronomian Observatorion de Bisei, kiu estas malfermita al la ĝenerala publiko.
Artisto por Paco de Unesko
Artisto por Paco de UNESKO estas honora titolo, kiun la Unuiĝintaj Nacioj por Eduka, Scienca kaj Kultura Organizo (Unesko) donas al homoj kun kreivaj profesioj (artistoj, aktoroj, muzikistoj, ktp.) kies profesia agado grave kontribuas al la plifortigo de kulturaj kaj kreaj ligoj inter popoloj kaj ŝtatoj en la mondo. La oficiala dokumento diras, ke la titolo "Artisto por Paco" estas donita "pro ies kontribuo atentigi la publikon pri la problemoj de paco, justeco, toleremo, pri la situacio de infanoj en malfacilaj situacioj, pri la batalo kontraŭ analfabeteco kaj konservado de la medio." La titolo estis kreita en 1995 kaj samjare la unuaj artistoj ricevis la titolon de Artisto por Paco.
Ĉi tiu titolo povas esti donita kaj al individuoj kaj al ĉiuj kreivaj teamoj kiel ekzemple la orkestro de handikapitoj el Germanio Brenz Band (dum 2005-2006) pro ties engaĝiĝo kreskigi publikan konscion pri muziko kiel forto por dialogo inter popoloj, kulturoj kaj komunumoj.
Premiitoj (elekto)
Inter tiuj premiitaj de ĉi tiu titolo estis:
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo aŭ pli frua versio estas (parta) traduko de la artikolo Артист ЮНЕСКО во имя мира en la rusa vikipedio, kiu dependas de la permesilo Krea Komunuaĵo Nommencio/Samkondiĉe. Vidu la prilaboran historion.
Jieznas
Jieznas estas urbo en la sudo de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Kaŭno, kaj daŭre estas parto de la komunumo Prienai. Jieznas situas 18 kilometrojn oriente de la administra centro Prienai. En en la urbo vivis.
Samtgemeinde Jümme
Jümme estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Leer de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas unu el du komunumaroj de la distrikto. Sian nomon la komunumaro havas de samnoma rivero, kiu trafluas la teritorion. Administra centro estas la loĝloko Filsum. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Rodano (Italio)
Rodano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Samtgemeinde Jümme
La unuopaj komunumoj estas:
Rodano (Italio)
Najbaras la komunumoj Cernusco sul Naviglio, Pioltello, Vignate, Settala, Peschiera Borromeo kaj Pantigliate.
Vincas Kudirka
Vincas KUDIRKA (naskiĝis la 31-an de decembro 1858, mortis la 16-an de novembro 1899) estis litova poeto kaj kuracisto, kaj la aŭtoro de kaj la muziko kaj kantoteksto de la nacia himno de Litovio, Tautiška giesmė. Li estas rigardata en Litovio kiel Popola Heroo. Kudirka uzis plumnomojn V. Kapsas, Paežerių Vincas, Vincas Kapsas, P.Vincas, Varpas kaj Perkūnas.
Kudirka naskiĝis en Paežeriai ("apud lagoj"), malgranda vilaĝo en la nuna komunumo Vilkaviškis. Li komencis studi historion kaj filozofion en Varsovio en 1881, sed ŝanĝis sian fakon kaj komencis studi medicinon la sekvan jaron. Dum liaj studoj, li estis arestita kiel subfosa ĉar li havis kopion de Das Kapital en sia posedo, kaj estis forpelita de la Universitato de Varsovio, sed poste reakceptita. Li diplomiĝis en 1889, kaj laboris kiel kampara kuracisto en Šakiai kaj Naumiestis.
Kudirka komencis verki poezion en 1888. Samtempe li pli aktivis en la litova nacia renaskiĝa movado. Kune kun aliaj litovaj studentoj en Varsovio, li fondis la sekretan societon Lietuva ("Litovio"). La sekvan jaron la societo komencis eldoni la kaŝan ĵurnalon Varpas ("La Sonorilo"), kiun Kudirka redaktis kaj kontribuis dum la venontaj dek jaroj. En numero 6 de Varpas, en septembro 1898, li publikigis la tekston de Tautiška Giesmė, kiu oficiale iĝus en 1918, la nacia himno de Litovio, muzikigita de Kudirka mem.
Kudirka donis multon al litova kulturo, kaj ankaŭ publikigis kolekton de litovaj popularaj kantoj. Li ankaŭ estis konata verkisto de satiro.
Li mortis pro tuberkulozo ĉe Naumiestis, la 16-an de novembro 1899, en la aĝo de nur 40 jaroj. La dua duono de Tautiška Giesmė estis gravurita sur lia tomboŝtono.
La 5-an de julio 2009, statuo de Vincas Kudirka estis rivelita apud la Avenuo Gediminas, la ĉefa strato de la ĉefurbo Vilno. La inaŭguro de eminentuloj, inkluzive de la litova prezidanto Valdas Adamkus, koincidis kun festoj markantaj la 1000-jariĝon de la unua fojo, ke Litovio estis menciita en oficialaj kronikoj.
North American P-51 Mustang
La North American P-51 Mustang (P-51) estas usona piŝtmotora ĉasaviadilo.
P-51 estas ĉefa usona ĉasaviadilo dum la dua mondmilito, kiu batalis en Eŭropo kaj Pacifiko. P-51 estas ofte rekonata la plej supera usona piŝtmotora ĉasaviadilo en dua mondmilito.
Historio
En aprilo 1940, La delegatoj de Reĝa Aerarmeo venis al Usono por aĉeti novajn ĉasaviadilojn kontraŭ germanaj militaviadiloj. Reĝa Aerarmeo interesis pri Curtiss P-40, usona ĉasaviadilo, sed fabriko de Curtiss-Wright ne eblis plenumi produktadon laŭ Reĝa aerarmeo deziris. North American proponis novan ĉasaviadilon kun Alison V-1710 motoro. La prototipo NX-73A estis prilaborita en septembro 1940. Ĉasaviadilo ricevis nomon "Mustang" el Reĝa Aerarmeo kaj komencis servon en 1942. Reĝa aerarmeo operaciis P-51 en skoltoperaciado kaj grundatakaj misioj.
En 1943, USAAF mendis P-51 por eskorti bombaviadilojn. Tiutempe Usonaj armeaj aerkorpoj bezonis novan ĉasaviadilon por eskorti bombaviadilojn kiel B-17. Antaŭe la apero de P-51, usonaj bombaviadiloj flugis en eŭropo sen eskorto de ĉasaviadiloj, do germanaj ĉasaviadiloj kiel Bf 109, Fw 190 eblis interkapti bombaviadilojn. Inter 1943 kaj 1944, la perdo de bombaviadiloj estis pligrandiĝita de nova strategio de germana aerarmeo. La apero de P-51 solvis tiun problemon, eĉ gajnis suprecon sur germanaj ĉasaviadiloj kiel Bf 109. En fino de 1944, aliancanaj aerarmeoj gajnis superecon en Eŭropo.
Variantoj
(Usona / Brita nomo)
Winkelsett
Winkelsett estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oldenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo estas parto de la komunumaro Harpstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.