cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maddalena Laura Lombardini-Sirmen
Vivo
La virtuoza violonisto kaj komponisto Giuseppe Tartini (1692–1770), instruis ŝin ekde la aĝo de 14 jaroj kaj ŝi ricevis permeson vojaĝi de la orfejo al Padovo por studi kun Tartini mem; eĉ li pagis pri ŝia muzika instruado en la institucio. Dum la tempo kiun ŝi studis kun Tartini kaj loĝis ĉe la Ospedale, Maddalena Lombardini fiksis sian celon: iĝi profesia violonisto. Virinaj operkantistoj estis oftaj tiutempe, sed instrumentistinoj estis ekstreme maloftaj.
Ĉirkaŭ sia 21 vivojaro Maddalena ricevis sian instruan licencon ĉe la orfejo, kio donis al ŝi permeson por labori kiel muzikistino preter la Venecia respubliko.
Ŝi geedziĝis en la sama jaro kun la konata violonisto Ludovico Sirmen (1738-1812), kaj la geedzoj tuj komencis turneon kiel virtuozaj dum la kuro de tri jaroj. Dum la turneoj ili ofte ludis komunajn koncertojn. Malgraŭ ke la ‘Duobla konĉerto por violonoj’ ne konserviĝas, ŝia ‘dueto por violonoj’ povas reprezenti la spektaklajn kapablojn de la paro.
Estas klare ke Maddalena havis maturan majstrecon en la arto de komponado kaj rapide ŝi ombrigis la edzon. En la tempo de ŝiaj fruaj publikaĵoj ŝi estis neniel ligita per konvencioj. Maddalena Lombardini Sirmen estis unu el la ‘fruaj adoptantoj’ de la arĉa kvarteto. Ŝi publikigis en 1769 en Parizo ‘Ses arĉaj kvartetoj’ kiam la triopo por du violonoj kaj baso daŭre estis la domina ĉambra muzikformato.
En 1769, Maddalena naskis filinon, Alessandra. Tamen, post jaro la paro disiĝis kaj Ludovico kunportis Alessandran kun si.
Post 20 jaroj de sinsekvaj turneoj tra la plej gravaj eŭropaj scenejoj, ŝia lasta koncerta prezentado kiel violonisto okazis en Parizo en 1785. Tie ŝia tekniko estis kritikata kiel nemoderna kompare kun la novigoj enkondukitaj de Giovanni Battista Viotti (1755-1824) rilate al la klasika arĉo; verŝajne ŝi daŭre uzis la barokan.
Kvankam la kariero de Maddalena Sirmen velkis en pli postaj jaroj, ŝi estas memorita kiel genia komponistino kaj virtuoza interpretistino de la 18-a-jarcenta klasika muziko.
Linalila nitrato
Linalila nitrato aŭ nitrato de linalila  estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj linalila alkoholo. Linalila nitrato estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Linalila nitrato prezentas linalilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 17 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
(92287) 2000 EX14
(92287) 2000 EX14 estas malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Golfo de Benino
La Golfo de Benino estas golfo en la Gvinea Golfo ĉe la okcidenta afrika marbordo de la Atlantiko. Ĝi konsistigas la maran fasadon de Ganao, Togolando, Benino kaj Niĝerio.
Geografio
La golfo etendiĝas ĉirkaŭ 640 kilometrojn de la Kabo Sankta Paŭlo en Ganao ĝis la elfluejo de la Niĝera Rivero en la oceanon. do la Niĝera Delto. Oriente ĝi en la Atlantiko transiras el la Golfo de Biafro. La respubliko Benino kaj la samnoma golfo ambaŭ ricevis la nomon de la antikva popolo de Beneh.
Historiaj asocioj kun la sklavkomerco kondukis ke la regiono konatiĝis kiel la "sklava marbordo": Kiel en multaj aliaj regionoj tra Afriko, potencaj indiĝenaj regnoj laŭ la Golfo de Benino multe dependis de longe establita sklavkomerco kiu multe disetendiĝis post la alveno de eŭropaj potencoj kaj iĝis tutmonda komerco kun la Eŭropa koloniado de Ameriko.
Referencoj
'''
Blazono de Liberio
La ŝtata blazono de Liberio estas en uzo ekde 1847, post kiam la registaro de la ŝtato Liberio deklaris starigon de la ŝtato kaj sendependecon de Usono. Tamen ĝis la jaro 1974 ankoraŭ ekzistis variaĵoj de la blazono, kutime kun du flagoj de Usono supre dekstre kaj maldekstre de la blazonŝildo.
Blazono de Kenjo
La ŝtata blazono de Kenjo estas en uzo ekde 1963, post kiam la ŝtato Kenjo ekestis post la epoko de brita koloniado ĝis 1962.
Golfo de Biafro
La Golfo de Biafro estas golfo en la Gvinea Golfo ĉe la okcidenta afrika marbordo de la Atlantiko. Ĝi konsistigas la maran fasadon de Niĝerio, Kameruno kaj ekvatora Gvineo. Post la biafra milito la niĝeriaj potenculoj en 1973 postulis renomigon al nova nomo "Golfo de Bonio" (angle "Bight of Bonny"), kvankam en Esperanto tiu nova nomo neniam vere ekuziĝis.
Municipa Junto de Distrikto
Municipa Junto de Distrikto (Junta Municipal de Distrito) (JMD) estas regorgano kiu zorgas pri la administracio de kvartalo aŭ distrikto de difinitaj urboj de Hispanio.
Pustiměř
Pustiměř estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1046. Ĝis la jaro 1926 apartenis al Pustiměř municipo Zelená Hora, en la jaro 1942 kun la municipo kuniĝis eksa Německé Prusy, nun Pustiměřské Prusy.
Kalvinana preĝejo (Siófok)
La kalvinana preĝejo estas sakrala konstruaĵo en Siófok (Hungario).
Golfo de Biafro
Geografio
La golfo etendiĝas ĉirkaŭ 600 kilometrojn de la elfluejo de la Niĝera Rivero en la oceanon, do la Niĝera Delto, ĝis la kontinenta marbordo de ekvatora Gvineo. Okcidente ĝi en la Atlantiko transiras el la Golfo de Benino, kaj sude ĝin limigas la insulo Principeo, la plej malgranda kaj norda el la ĉefaj insuloj de la lando Santomeo kaj Principeo (aŭ Sao-Tomeo kaj Principeo). En la centro de la golfo situas el insulo Bioko, kiu apartenas al la ŝtato ekvatora Gvineo.
Municipa Junto de Distrikto
Ĝiaj kompetencoj varias de urbo al urbo, kaj rilatas ĝenerale al la organizado de la civitana partoprenado kaj al la plenumo de la publikaj necesoj fare de la propra municipo de la urbo. Tiu ento zorgas pri gravaj aferoj en grandurboj, kiel Madrido, Barcelono, Sevilo, Valencio ktp. Tamen ekzistas nek en vilaĝoj nek en mezgrandaj urboj, eĉ se temas pri provincaj ĉefurboj.
Golfo de Biafro
Geografio
Historiaj asocioj kun la sklavkomerco kondukis ke la regiono konatiĝis kiel la "sklava marbordo": Kiel en multaj aliaj regionoj tra Afriko, potencaj indiĝenaj regnoj laŭ la Golfo de Benino multe dependis de longe establita sklavkomerco kiu multe disetendiĝis post la alveno de eŭropaj potencoj kaj iĝis tutmonda komerco kun la Eŭropa koloniado de Ameriko.
Kalvinana preĝejo (Siófok)
Historio
En la 18-a jarcento vivis kalvinanoj en Siófok, ili havis diservojn en la proksima vilaĝo Kiliti (nun jam parto de Siófok). La kalvinana grupo estis fondita en 1909 kiel filio de Kiliti. En 1923 simpla teretaĝa preĝdomo estis konstruita kun konsekro de László Ravasz. Post tri jaroj turo estis alkonstruita super la enirejon, ĝi havis ankaŭ sonorilon aĉetitan pli frue. En 1932 la grupo memstariĝis, ekde 1948 la preĝdomo havis propran pastron. En 1961 la preĝdomo estis renovigita, dum ne alvenis permeso konstrui ordinaran kirkon. La permeso venis jam depost la socialismo en 1990. Samtempe la municipo donacis parcelon apud la preĝdomo. La kirko videbla nun estis konstruita inter 1992 kaj 1994. Nova orgeno alvenis en 2005.
Golfo de Biafro
Geografio
'''
Kalvinana preĝejo (Siófok)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed la turo kaj la navoflanko rekte atingas la trotuaron. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvadrata turo situas en la maldekstre flanko. La turpinto estas pinta piramida.
Nimfealoj
La nimfealoj (Nymphaeales) estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas 3 familiojn kaj ĉirkaŭ 90 speciojn,. Ĝia tipa genro estas nimfeo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Nefiksita loĝantaro
Nefiksita loĝantaro aux flosanta loĝantaro estas la demografia personaro komponita de la homoj kiuj, ne estante oficiale censitaj en la registro de la komunumo, loĝas ĉu provizore ĉu permanente en difinita geografia ento (urbo, vilaĝo, domaro, ktp.).
La loĝantaran censon oni faras de tempo al tempo, sed dume en tiu loko la loĝantaro povis pliiĝi pro diversaj tialoj. Tial ĉiujare oni revizias la loĝantarlistojn pere de la municipalej censoj. Sed ambaŭokaze, pro tre diversaj tialoj, personoj restas neregistritaj, kiuj komponas la flosloĝantaron.
Kelkaj ekzemploj videblas en turismaj loĝlokoj, en kiuj ĝenerale vintre (se temas pro skiejo inverse) estas nur kelkaj centoj da loĝantoj, kaj ekhavas milojn somere. Tamen havante la saman kvanton de hospitalaj, policaj, sanitaraj servoj ktp., tiuj povas iĝi tute nesufiĉaj, kiam estas pli da loĝantoj. Tial, en la planado de infrastrukturoj kaj servoj ege gravas kalkuli la flosloĝantaron de tiu difinita geografia ento en difinita jarperiodo. Simile povas okazi en epokoj de specifaj labortaskoj, kiel povas esti sezono de rikoltado de difinita produkto en agrikulturo, specifaj laboroj en aliaj sektoroj (ekzemple konstruado), oficialaj demarŝoj ktp.
Konata okazo de flosloĝantaro estis en Kalifornio, Usono, inter 1848 kaj 1855 je la Ordeliro, kiam ĝia flosloĝantaro de eŭropa, latinamerika kaj ĉina devenoj pliiĝis el 15 000 ĝis 225 000 en malmultaj jaroj. ​ Simile kaj inverse, la indiĝena loĝantaro malpliiĝis el 150 000 personoj ĝis apenaŭ 15 000 en la sama periodo.
Citronelila nitrato
Citronelila nitrato aŭ nitrato de citronelilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj citronelolo. Citronelila nitrato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Citronelila nitrato prezentas citronelilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 19 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Les Ifs (stacidomo)
Les Ifs estas fermita franca stacidomo sur linio -  situanta en  Tourville-les-Ifs, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio. Ĝi estis fermita en la 1970-aj jaroj.
Fervoja heredaĵo
La stacidomo estis aĉetita en 1997 de la asocio "Chemin de Fer Touristique des Hautes Falaises" kiu havis kiel projekton krei "vivantan muzeon Art Déco kaj Art nouveau" kaj kiu finfine savis veturantan materialon.
Manilal Gandhi
Manilal Mohandas Gandhi (23a de aŭgusto 1888 – 18a de junio 1948) estis la dua plej aĝa filo de Mohandas Karamchand Gandhi kaj Kasturba Gandhi. Li havis unu pli aĝan fraton nome Harilal Gandhi kaj du pli junajn fratojn: Ramdas Gandhi kaj Devdas Gandhi. Lia filo Arun Manilal Gandhi estas barat-usona socipolitika aktivulo.
Manilal naskiĝis en Raĝkot, Brita Hindio, kaj en 1897 li veturis al Sudafriko por la unua fojo. La familio loĝis en Durban kaj Johanesburgo kaj el 1906 ĝis 1914 li loĝis en la Setlejo Phoenix (en Kvazulu-Natalo) kaj en la bieno Tolstoj (en Gauteng), ambaŭ setlejoj establitaj de sia patro.
Post mallonga vizito al Barato, en 1917 Manilal revenis al Sudafriko por helpi en la presado de Indian Opinion, nome guĝarat-angla ĉiusemajna publikaĵo, en Phoenix, Durban. Ĉirkaŭ 1918, Manilal estis farante plej el la laboro por tiu gazeto kaj en 1920 estis ties eldonisto.
Edward Wood, 1-a grafo de Halifax
Edward Frederick Lindley WOOD, 1-a grafo de Halifax, OĜ, MO ktp. (16-a de aprilo 1881 – 23-a de decembro 1959), ofte referencita kiel "Lord Halifax", alinomita 1-a Barono Irwin de 1925 ĝis 1934 kaj 3-a Vicgrafo de Halifax de 1934 ĝis 1944, estis veterana brita konservativa politikisto de la 1930-aj jaroj. Li tenis kelkajn ministeriajn postenojn dum tiu epoko, ĉefe tiujn de Vicreĝo de Hindio de 1925 ĝis 1931 kaj Ministro pri Eksterlandaj Aferoj inter 1938 kaj 1940. Li estis unu el la arkitektoj de la Politiko de cedoj al Adolf Hitler en 1936–38, laborante proksime al la Ĉefministro Neville Chamberlain. Tamen, post la Germana okupacio de Ĉeĥoslovakio en marto 1939 li estis unu el tiuj kiu premis por nova politiko klopodi haltigi plian Germanian agreson promesante militon por defendi Pollandon.
Je la rezigno fare de Chamberlain komence de majo 1940, Halifax efektive malakceptis la postenon de Ĉefministro kompreninte, ke Churchill estos pli taŭga militestro (lia membreco en la Ĉambro de Lordoj estis montrita kiel la oficiala tialo). Kelkajn semjnojn poste, kiam la Aliancanoj suferis katastrofan malvenkon kaj la britaj fortoj kaose retirintaj el Dunkirko, Halifax favoris la alproksimigon al Italio por klopodi atingi akcepteblajn pacterminojn negocitajn. Li estis superita de Churchill post serio da ŝtormaj kunsidoj en la Militkabineto. El 1941 ĝis 1946, li servis kiel Brita Ambasadoro en Vaŝingtono.
Statuto de Aŭtonomeco de Andaluzio
La Estatuto de Autonomía de Andalucía (Statuto de Aŭtonomeco de Andaluzio, aŭ pli simple Estatuto de Andalucía, Statuto de Andaluzio) estas la baza institucia leĝo de la Aŭtonoma Komunumo (antaŭe regiono) Andaluzio, en Hispanio. Laŭ la supra regularo de la Hispana Konstitucio la andaluzia statuto agnoskas la komunumon kiel "historia nacieco" (same kiel Aragono, Balearoj, Kanarioj, Katalunio, Valencilando, Galegio kaj Eŭskio) kaj leĝigas pri rajtoj kaj devoj de andaluzianoj, kaj konsekvence ĝi funkcias kiel jura kadro por la aŭtonomaj institucioj kaj ties kompetencoj. La unua statuto ratifita ekvalidiĝis la 11-an de januaro 1982, kiel indikas ĝia fina dispono submetita al referendumo, kaj estis reformita ĝis nun nur unu fojon en 2007. La aktuala artikolaro aprobita en 2007 estas dividita en 10 ĉapitroj, kun 11 finaj disponoj.
Iama klopodo en 1931 malsukcesis.
Blazono de Malavio
La ŝtata blazono de Malavio estas en uzo ekde.
Formiamidino
Formiamidino aŭ Metaninimidino estas organika kombinaĵo kun molekula formulo konsistanta je dunitrogenatomoj, unu karbonatomo kaj kvin hidrogenatomoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo uzata kiel pesticido kaj akaricido, rezultanta el interagado de la cianida acido kaj amoniako laŭ la Reakcio de Adolf Pinner (1842-1909).
Sigelo de la Komoroj
La ŝtata sigelo de la Komoroj estas en uzo ekde, post kiam la ŝtato Komoroj ekestis.
Nacia emblemo de Kabo-Verdo
La ŝtata blazono de Kabo-Verdo aŭ formale nacia emblemo de Kabo-Verdo estas en uzo ekde, post kiam la ŝtato Kabo-Verdo ekestis post la epoko de portugala koloniado.
Rusová
Rusová (Reischdorf) estas katastra teritorio kaj pereinta municipo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, kiu troviĝis en distrikto Chomutov. Hodiaŭ ĝi estas parto de municipo Kryštofovy Hamry. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudoriente de Kryštofovy Hamry. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Chomutov–Vejprty. La municipo perdis plimulton de loĝantoj dum ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio, definitive ĝi poste estis likvidita dum konstruado de akva rezervujo Přísečnice.
Historio
Ĉirkaŭ la jaro 1712 estis sur krevela vejno ĉe Rusová remalfermita pli malnova minejo Martin.
En la jaro 1900 vivis en la muunicipo 3571 loĝantoj, plej multe en la historio de municipo. En la jaro 1911 estis en la municipo konstruita akvokondukilo kaj elektro estis alkondukita en la jaro 1921. Al tiu ĉi jaro vivis ĉi tie 2248 loĝantoj, el tio 2225 de germana nacieco.
En la jaroj 1935–1939 estis en Rusová konstruita preĝejo de sankta Marteno, konsekrita denove al sankta Marteno.
En la jaro 2003 pereis lla paroĥejo Rusová. En la jaro 2009 estis en Rusová registrita unu adreso, konstruĵo de la eksa stacidomo, kiu estis detruita en la jaro 2012.
Mastrumo
En la jaro 2006 kaj 2007 estis en Rusová trafikigitaj du grupoj de ventaj elektrejoj. Ventaj elektrejoj Rusová (ankaŭ Rusová-Podmíleská altaĵo) ensumigas tri turbinojn Nordex kun povumo 2,5 MW, ili do havas suman povumon 7,5 MW.
Memorindaĵoj
Nuligote la vilaĝon estis en ĝi memorige protektataj domoj n-ro 60, 105, 132, 144, 240, 256, 279, 270, domo ĉe n-ro 60 kaj turista loĝigejo.
La baroka kolono kun statuo de Bona Paŝtisto el la jaro 1715 estis translokigita ĝis Hora Svatého Šebestiána kaj duflanka statuaro de sankta Familio, kiu situadis ĉe vojo ĝis Přísečnice, en arbaran tobejon en Vejprty.
Topolany
Topolany estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.
Beaumont-en-Auge
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas beaumontais.
Ramdas Gandhi
Ramdas Mohandas Gandhi (2a de januaro 1897 – 14a de aprilo 1969) estis la tria plej aĝa filo de Mohandas Karamchand Gandhi kaj Kasturba Gandhi. Li havis du pli aĝajn fratojn nome Harilal Gandhi kaj Manilal Gandhi kaj unu pli junan fraton: Devdas Gandhi. Li naskiĝis en Sudafriko. Li survivis siajn gepatrojn kaj ĉiujn siajn fratojn. Li kaj lia edzino Nirmala havis tri filojn; nome Sumitra Gandhi, Kanu Gandhi kaj Usha Gandhi. Li estis aktiva en la Hindia sendependiga movado iniciatita de sia patro.
Beaumais
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ramdas Gandhi
Li ne havis emon al asketismo, sed ja partoprenis en la civilaj protestoj de la 1930-aj jaroj. Nombraj enprizonigoj havis seriozajn efikojn sur lia sano. Edukita en Sudafriko, li neniam kongruis kun la idealisma malriĉemo de sia patro. El lia funebro, Ramdas Gandhi estis kiu ekbrulis la fajron por starti la kremacion, kiel Mahatma estis dezirinta. Li estis aligita de sia pli juna frato Devdas Gandhi en la funebro.
Li mortis en la jaro de la centjarigo de sia patro, 72-jaraĝa. Li estis survivita de sia edzino Nirmala kaj de tri filoj, neniu el kiuj estas ankoraŭ vivaj.
Beaumais
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bellimansiens.
Izoeŭgenila nitrato
izoeŭgenila nitrato aŭ izoeŭgenila nitrato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj izoeŭgenolo. Izoeŭgenila nitrato estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izoeŭgenila nitrato prezentas izoeŭgenilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 11 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Bernesq
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bernesquois.
Blazono de Libio
La nuna ŝtata blazono de Libio estas en fakta uzo ekde la 27-a de februaro 2011. La Konstitucia Deklaro eldonita fare de la Nacia Transira Konsilio en aŭgusto 2011 difinis la flagon de Libio, sed ne faris iujn ajn difinojn por blazono.
Nova biometrika libia pasporto estis eldonita en februaro 2013. La kovrilo de la nova pasporto prezentas flavan stelon kaj duonlunon kiel sian centran trajton, kiel trovite blanke en la flago de Libio. Tiel, la simbolo povas esti konsiderita fakta emblemo por Libio.
La Registaro de Nacia Unueco, establita en marto 2021, adoptis oficialan sigelon asimilan duonlunon kaj stelon kaj la nomon de la ŝtato kaj registaro en la araba.
Kunvenoj de la Eŭropa Konsilio
La Kunvenoj de Eŭropa Konsilio estas la kunvenoj de la Ŝtatestroj kaj Registarestroj de la Membro-Ŝtatoj de la Eŭropa Unio. La unua el tiuj renkontiĝoj okazis en 1975 en Dublino, la renkontiĝoj tiam estas gviditaj de la Ŝtatestro aŭ Registarestro de la lando kiu tenas la rotacian Prezidantecon de la Konsilio de la Eŭropa Unio kaj okazas en ĉi tiu lando. Sed ekde 2004, la kunvenoj kutime okazas en Bruselo, en la konstruaĵo Europa kiu estas ankaŭ la sidejo de la Konsilio de la Eŭropa Unio. Ekde la validiĝo de la Traktato de Lisbono en 2010, la Prezidanto de la Eŭropa Konsilio konstante prezidas tiujn kunvenojn kaj ne la Ŝtatestro aŭ Registaro de la lando, kies Ministro por Eksteraj Aferoj tenas la rotacian prezidantecon de la Konsilio de la Eŭropa Unio. Ĝi estas elektita per kvalifikita plimulto kaj devas ne plenumi ajnan nacian mandaton.
Kabombacoj
La kabombacoj (Cabombaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo nimfealoj (Nymphaeales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 6 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kabombo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Beaumesnil (Calvados)
Beaumesnil estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas beaumesniliens.
Futbala Mondpokalo 2022
La Futbala Mondpokalo 2022 de Kataro (كأس العالم لكرة القدم قطر 2022) estis la dudek-dua eldono de la vira Futbala Mondpokalo organizita de FIFA. Tiu ĉi eldono okazis de la ĝis la  en Kataro, kiu akiris la organizajn rajtojn la.
Estis la tria fojo, kiam la Futbala Mondpokalo estis ludata sur la azia kontinento post la Futbala Mondpokalo 2002 en Sud-Koreio kaj Japanio kaj la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio (kvankam ĉi-lasta havis ununuran ejon en azia teritorio, Jekaterinburgo), kaj la unua, kiu okazis en okcidenta Azio (la azia parto de Rusio ne konsideratas parto de la regionego okcidenta Azio). Ankaŭ unuafoje, la turniro okazis en Proksima Oriento, en araba lando kun islama plimulto, same kiel tiu kun la plej malgranda teritoria etendo.
Ĝi ankaŭ estis la Monda Pokalo kun la plej longa atendotempo ekde 1950 kompare kun sia antaŭa eldono, ĉar ĝi okazis inter la monatoj novembro kaj decembro 2022, male al la kutimaj monatoj junio kaj julio. Paralele, ĝi estis la plej mallonga Futbala Mondpokalo ekde 1978, ĉar ĝi daŭris nur 29 tagojn kontraste al la kutimaj 32 tagoj en la lastaj ĉampionadoj.
Kritikoj
Jam unu jaron antaŭ la okazigo de la Mondpokalo la katara registaro avertis, ke samsekseco estas malpermesita en la lando, pro kio oni ne permesos tiajn montrojn ankaŭ dum la ĉampionado. Tio okazis kiam tutmonde multaj sportistoj kaj partikulare futbalistoj, landaj federacioj kaj internaciaj organizoj almenaŭ teorie apogas la lukton por la homaj rajtoj. Tio ne estis surprizo, ĉar jam en la elekto de Kataro super Usono, Aŭstralio, Sud-Koreio kaj Japanio en 2010, estis tia kondiĉo. La sistema malobeo de Kataro al la homaj rajtoj, jam estis konata delonge. Do, la respondeco pri la elekto de tia lando por internacia sportevento, kuŝas je la flanko de la elektantaj institucioj, kiuj asertis voli plian tutmondiĝon de la evento, sed certe celis precipe la ekonomiajn kontraktojn, kiujn Kataro povis disponigi. Jam en marto 2021 stariĝis tajdo de kritikoj, ĉefe kiam la brita gazeto The Guardian publikigis informon pri pli ol laboristoj mortintaj, ĉefe eksterlandanoj kaj ĉefe pro la rapida konstruado de infrastrukturoj por la ĉampionado, kaj partikulare pro la sklavismaj laborkondiĉoj.
Abengoa
Abengoa, S. A. estas hispana plurlanda entrepreno specializita en la sektoroj de infrastrukturoj, energio kaj akvo. Ĝi estis fondita la 4an de januaro 1941 fare de Javier Benjumea Puigcerver kaj José Manuel Abaurre Fernández-Pasalagua, kaj havas sidejon en Campus Palmas Altas de Sevilo. Ĝia prezidanto ĝis la 17a de novembro 2020 estis Gonzalo Urquijo Fernández de Araoz kaj poste Clemente Fernández. Aktuale la entrepreno estas en nepagipova situacio.
Abengoa investis en esplorado pri elteneblaj teknologioj, kaj plenumis tiujn teknologiojn en Hispanio, kaj krome eksportis ilin tutmonde. Tiuj teknologioj inkludas varmosunan energion kaj sensaligon.
Ties vendoj kaj netaj profitoj estis en 2011 de 7 089 milionoj da eŭroj kaj 257 milionoj da eŭroj respektive. Tiam, pli ol 72 % de la vendado devenis de eksterlando. Kelkaj el ties plej gravaj merkatoj estas jenaj: Brazilo (20.7 %), Usono (19 %), Eŭropo (28 %) kaj Hispanameriko (10.90 %). ​
En 2012, oni ĉirkaŭkalkulis dungitaron superan al 26 000 laboristoj, el kiuj 29,5 % en Hispanio kaj 70 % esterlande. ​
(162777) 2000 XV23
(162777) 2000 XV23 estas meze granda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Harilal Gandhi
Harilal Mohandas Gandhi (23a de aŭgusto 1888 – 18a de junio 1948) estis la plej aĝa filo de Mohandas Karamchand Gandhi kaj Kasturba Gandhi. Li havis tri pli junajn fratojn: Manilal Gandhi, Ramdas Gandhi kaj Devdas Gandhi.
Harilal estis aktivulo en la Hindia sendependiga movado, kaj estis enprizonigita kiel satyagraha sesfoje inter 1908 kaj 1911.
Li deziris iri al Anglio por studi, en la espero iĝi advokato same kiel estis lia patro. Lia patro firme kontraŭis tion, en la kredo ke okcident-stila edukado ne estos helpa en la lukto kontraŭ la brita regado super Hindio, kio kondukis al tensioj inter patro kaj filo. Finfine ribelante kontraŭ la decido de sia patro, en 1911 Harilal nuligis ĉiujn familiajn ligojn.
En 1906 li edziĝis al Gulab Gandhi, kun kiu li havis kvin gefilojn: du filinojn, nome Rani kaj Manu; kaj tri filojn, Kantilal, Rasiklal kaj Ŝantilal. Rasiklal kaj Ŝantilal mortis je frua aĝo. Li havis kvar genepojn (Anuŝrja, Prabodh, Neelam Solanki, kaj Navmalika) el Rani, du (Ŝanti kaj Pradeep) el Kantilal, kaj unu (Urmi) el Manu. Post la morto de Gulab dum la pandemio de 1918 de la nomita Hispana gripo, Harilal malligiĝis el siaj gefiloj. Li deziris reedziĝi tiam al bofratino, same vidvino, sed tio ne okazis. Tio kondukis al persona deterioro de Harilal.
En majo 1936, estante 48, Harilal publike konvertiĝis al Islamo kaj nomis sin Abdulla Gandhi. Tamen poste en 1936, je peto de sia patrino Kasturba Gandhi li rekonvertiĝis al Hinduismo tra Arya Samaj kaj adoptis novan nomon, Hiralal.
Kasturba Gandhi
Kasturbai "Kasturba" Mohandas Gandhi denaske Kasturbai Makhanji Kapadia (11a de aprilo 1869 – 22a de februaro 1944) estis hindia politika aktivulo. Ŝi edziniĝis al Mohandas Gandhi en 1883. Kasturba mortis en 1944. Asocie kun siaj edzo kaj filo, ŝi aktivulis en la Hindia sendependiga movado en la Brit-regata Hindio. Ŝi estis tre influita de sia edzo Mohandas Karamchand Gandhi aŭ alinome Mahatma Gandhi. Ili havis entute kvar filojn: Harilal Gandhi, naskiĝinta en 1888, Manilal Gandhi, naskiĝinta en 1892, Ramdas Gandhi, naskiĝinta en 1897 kaj Devdas Gandhi, naskiĝinta en 1900.
Kasturba Gandhi ekaktivis en politiko en Sudafriko en 1904 kiam, kun sia edzo kaj aliaj, ŝi establis la Setlejon Phoenix apud Durban. En 1913 ŝi partoprenis en protestoj kontraŭ la sanig-traktado de hindiaj enmigrantoj en Sudafriko, pro kio ŝi estis arestita kaj la 23an de septembro 1913 estis kondamnita al punlaboro. Enprizone, ŝi estris aliajn virinojn dumpreĝe kaj kuraĝigis edukitajn virinojn instrui la needukitajn virinojn legi kaj skribi.
Kasturba kaj Gandhi lasis Sudafrikon en julio 1914 kaj revenis loĝi en Hindio. Spite la gravega bronkito de Kasturba ŝi plue partoprenis en civilaj agadoj kaj protestoj tra Hindio kaj ofte anstataŭis sian edzon kiam li estis enprizone. La majoritato de sia tempo ŝi estis dediĉita helpi kaj servi en aŝramoj. Tie, Kasturba estis nomita "Ba" nome Patrino, ĉar ŝi servis kiel patrino de aŝramoj en Barato. Diferenco inter Kasturba kaj Gandhi estis la traktado de siaj filoj en sia aŝramo. Gandhi kredis, ke iliaj filoj ne devas ricevi specialan traktadon, dum Kasturba sentis, ke Gandhi neglektis ilin.
Hidatelacoj
La hidatelacoj (Hydatellaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo nimfealoj (Nymphaeales). Ĝi enhavas ununuran genron (triturio) kaj 12 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Acetabulo
Acetabulo en senvertebrulzoologio estas tasforma alliga organo, kiun havas kelkaj anelidoj (kiel la hirudoj) kaj trematodoj. Ĝi estas specialigita kupo por parazita adaptado ĉe trematodoj, per kiuj la vermoj povas alkroĉi al la gastiganto. Ĉe anelidoj, ĝi estas baze lokomotora organo por fiksteni sin al la substrato. La nomo ankaŭ estas aplikita al la kupoj sur la tentakloj de kapopieduloj kiel ekzemple kalmaroj, polpoj, sepioj, naŭtiloj, ktp.
Pustiměřské Prusy
Pustiměřské Prusy (antaŭe Německé Prusy, Deutsch Preussen) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pustiměř. Ĝi situas en Sudmoravia regiono en distrikto Vyškov, 6 km oriente de Vyškov ĉe ŝoseo el Vyškov ĝis Prostějov. Pustiměřské Prusy estas kunigita kun Pustiměř ekde la jaro 1942. Devene ĝi troviĝis en memstara katastra teritorio, kiu estis en la jaro 1983 enmembrigita en la katastron de Pustiměř. Estas ĉi tie registritaj 275 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Pustiměřské Prusy situas en katastra teritorio Pustiměř kun areo 12,52 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.
Kastelo Tüngeda
Kastelo Tüngeda (germane: Schloß Tüngeda) staras en la kvartalo Tüngeda de la komunumo Hörselberg-Hainich, Germanujo.
Historio
Apartenis de 1321 parto de Tüngeda kiel feŭdaĵo de la Abatejo de Fulda al la posedaĵaro de la senjoroj de Wangenheim kies kutima burgo situis tre proksima. La alian parton posedis la senjoroj de Erffa ĝis 1580. Kastelokonstruiĝo venis en 1582 laŭ komisio de Hartmann von Wangenheim. De 1640 Tüngeda apartenis, estante parto de la hereda administradujo de la Wangenheim-oj, al la Duklando Saksio-Gotao, de 1672 al Saksio-Gotao-Altenburg. Dum la Tridekjara milito multo de la komplekso estis detruita kio favoris la kadukon.
En 1743 la supraj bienoj de Tüngeda venis en la manojn de la senjoroj de Uechtritz (linio de Fuga). En 1771 ili ankaŭ akiris la malsuprajn areojn; en 1881 Hermann von Krosigk ekposedantis kaj ŝanĝigis la kastelon laŭ novrenesanca stilo.
Ŝtatigo kaj politika turniĝo
En 1945 la komunisma reĝimo eksproprietigis la posedanton kaj la komunumo ekposedantis la tuton en 1951. En 1991 kaj 2000 eblis fari profundajn restaŭradlaborojn. Privata posedo re-estis ĝis printempo 2015 kiam la tuto redoniĝis al la publikaj aŭtoritatoj post kiam uzokoncepto de lupreninto fiaskis. Vidindaj estas krome la parko kaj la kirko.
Sándor Veres (operkantisto)
Sándor Veres [ŝAndor vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Veres Sándor estis hungara operkantisto (basbaritono). Lia origina nomo estis Róth Mór ĝis 1878, lia prenita familia nomvarianto estis Veress.
Mór Róth (la baldaŭa Sándor Veres) naskiĝis en aprilo de 1859 en Hejőcsaba, li mortis la en Rákospalota (iama urbo).
Biografio
Sándor Veres devenis el juda familio. Li estis buĉisto en la familia vendejo, kiam kompetentulo aŭdis lin kanti surstrate. Li ricevis kantistajn rolojn en teatra trupo de Gyula Miklósy en Miskolc en 1876. Post 2 jaroj li estis levita al Népszínház, sed li kaŭzis skandalon, tial li iris al Teatro de Pécs, poste al teatra trupo de Gerő Aradi en Teatro de Szeged. Li edziĝis en 1881 kaj la paro aliĝis al trupo de Lajos Jakab (aktoro) en Székesfehérvár. Inter 1890-1895 li estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste li kantis en amuzejoj, tamen interrompe li kantis en provincaj teatrejoj, fine li turneis en Britio. Hejmenveninta li estis pordisto kaj li vivis malriĉa.
Miroslav Hršel
Miroslav HRŠEL (naskiĝis la 29-an de marto 1930 en Hradec Králové - mortis la 9-an de aprilo 2008) estis muzika redaktoro de Ĉeĥa Radio Vltava en Hradec Králové, frato de Zdeněk Hršel (1928-2014), kun kiu li junaĝe korespondis esperantlingve, kiam ili studis en aliaj lernejoj. Ilia patro Karel Hršel (1895-1982) estis violonisto kaj esperantisto, la patrino Marie Hršelová, fraŭline Šafková, instruis pianludon.
Li estis ne nur redaktoro de Ĉeĥa Radio Vltava, sed ankaŭ dramaturgo de Ĉambra Filharmonio Pardubice. Inter la jaroj 1996-2006 li estis ankaŭ dramaturgo de festivalo Muzika Printempo en Pardubice. Por la radio li preparis centojn da programoj, konatiĝis kun multaj muzikaj personuloj kaj verkis plurajn verkojn pri la klasika muziko.
Sed konis lin ankaŭ televidaj spektantoj. En la jaro 1975 la Ĉeĥoslovaka Televido elsendis konkursan programon "Deset stupňů ke zlaté" (Dek ŝtupoj al la ora medalo), kie la konkursantoj post sukcesa respondo de konkursa demando povis ascendi unu ŝtupon supren ĝis la deka ŝtupo. La konkurson gvidis Přemek Podlaha kaj Zuzana Neubauerová kaj kiel ĵurianon por la muzikaj fakoj ili invitis muzikologon Miroslav Hršel.
(150340) 1999 XH31
(150340) 1999 XH31 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:9 kun Marso.
Blazono de Lesoto
La ŝtata blazono de Lesoto estas en uzo ekde la 4-a de oktobro 2006, post la 40-a datreveno de sendependeco de Lesoto en 1966. Bildigita estas krokodilo sur "Basuto"-ŝildo. Tiu estas la simbolo de la dinastio de la plej granda etneco de Lesoto, la sotoj. Malantaŭ la ŝildo estas du krucitaj armiloj, lanco kaj klabo. Maldekstre kaj dekstre de la ŝildo du Basuto-ĉevaloj flankigas kaj subtenas la ŝildon. Sube videblas rubando kun la nacia devizo de Lesoto: Khotso, Pula, Nala (sota lingvo, tradukita "Paco, Pluvo, Prospero"). La krokodilo sur la ŝildo estis retenita de la blazono de Basutolando, la antaŭulo al Lesoto.
Miĥail Pokrovskij
Miĥail Nikolajeviĉ Pokrovskij (Михаи́л Никола́евич Покро́вский) estis marksisma historiisto, bolŝevika revoluciulo kaj publika kaj politika figuro. Unu el la plej fruaj profesie trejnitaj historiistoj kiuj aliĝis al la rusa revolucia movado, Pokrovskij estas rigardita kiel la plej influa sovetia historiisto de la 1920-aj jaroj kaj estis konata kiel “la kapo de la marksisma historia lernejo en Sovet-Unio”.
Pokrovskij estis nek bolŝevisto nek menŝevisto dum preskaŭ jardeko antaŭ la oktobra Revolucio de 1917, male vivanta en eŭropa ekzilo kiel sendependa radikalulo proksima al filozofo Aleksandr Bogdanov. Sekvanta la bolŝevistan kapton de potenco, Pokrovskij realiĝis al la Bolŝevika Partio kaj translokiĝis al Moskvo, kie li fariĝis la dua ĉefo de nova departemento de la sovetia registaro de edukado, la Popola Policejo de Klerigado.
Pokrovskij ludis eminentan rolon en la frua sovetia eduka establo, redaktante plurajn de la gravaj historiaj revuoj de la periodo kaj gvidante la restrukturadon de la alta edukada sistemo kaj ties personaroj kiel kapo de la Instituto de Ruĝaj Profesoroj. Li estis ankaŭ la aŭtoro de influaj kaj pioniraj laboroj de rusa historio, prezentanta duonoficialaj reinterpretoj de la rusa pasinteco prezentita tra la lenso de klasa lukto kaj de la progreso de historio tra konkretaj stadioj de evoluado. Pokrovskij estis akre kritikanta la naturon de la plurnacia carisma imperio kaj malemfazis la propran rolon luditan de individuoj kiel la moderniganta caro Petro la Granda.
Fruaj jaroj
Miĥail Pokrovskij naskiĝis la 29an de aŭgusto, 1868 en Moskvo en la familio de ŝtata funkciulo kiu akiris heredan nobelecon de la Caro. Li estis bone edukita kiel knabo, kompletiganta laboron ĉe klasika gimnazio antaŭ enskribiĝanta en la Historia Departemento de Moskva Universitato ĉe la aĝo de 19, kie li studis sub Vasilij Kljuĉevskij kaj Paul Vinogradov, du el la plej famaj historiistoj de la epoko. Li diplomiĝis ĉe tiu institucio en 1891, daŭriganta plutrakti la gradon de Mastro kun Kljuĉevskij; ĉi tiu laboro ne estis kompletigita pro propraj diferencoj.
Senigita de altnivela akademia grado, Pokrovskij komencis instrui en mezlernejoj kaj universitataj etendaĵaj programoj, plutraktante sian ambicion fariĝi profesia historiisto. Li ne akiris universitatan instrupostenon, tamen, male estanta devigita vivteni sin per instruado ĉe historiaj kursoj en mezlernejoj, vesperaj etendaĵaj kursoj kaj ne-universitataj kursoj por virinoj. Kiel juna viro de progresaj kunsentoj, finfine oni malpermesis Pokrovskij doni publikajn lekciojn en 1902 pro liaj radikalaj vidoj.
Campus Palmas Altas (Sevilo)
Campus Palmas Altas (CPA) estas komplekso de sep konstruaĵoj kiuj formas la nunan sidejon de la plurnacia sevila entrepreno Abengoa kaj estis hejmo ĝis aŭgusto 2019 de unu de la kampusoj de la Universitato Loyola Andaluzio. La komplekso estis desegnita de la brita arkitekto Richard Rogers kun siaj hispanaj partneroj Luis Vidal y Asociados. Ĝi kostis 132 milionojn da eŭroj kaj enhavas totalan areon de 96 000 m², de kiuj 47 000 estas oficejoj kaj la cetero estas verdaj areoj kaj ekipaĵoj. Ĝi estis inaŭgurita de la tiamaj gereĝoj Johano Karlo la 1-a kaj Sofia de Grekio la 23an de septembro 2009. Aktuale la entrepreno Abengoa estas en nepagipova situacio.
En la 27a de decembro 2021 oni oficialigis la vendon de la komplekso al la regiona registaro Junta de Andalucía por estis hejmo de la estonta Ciudad de la Justicia (Justicurbo) de Sevilo.
Aŝvinoj
La Aŝvinoj (en Sanskrito: अश्विन्, aśvin, duale aśvinau; la posedantoj de ĉevaloj), estas ĝemelaj rigvedaj dioj de medicino en hinduisma mitologio, priskribitaj en la Rigvedo kiel junaj ĉevalrajdantaj ĝemeloj, kaj asociitaj kun la sunsubiro.
Origino
La Aŝvinoj estas formo de diaj rajdantaj ĝemeloj en prahindeŭropa religio. Aliaj ekzemploj estas la balta Ašvieniai kaj la grekaj Kastoro kaj Polukso. Ankaŭ kredeble la anglaj Hengist kaj Horsa kaj la kimraj Bran kaj Manawydan.
La Mahabarato
Laŭ la Mahabarato, la Aŝvinoj estis raĝaj kuracistoj de la dioj dum la veda epoko.
Károly Verebes
Károly Verebes [kAroj verebeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Verebes Károly estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia dua edzino estis Éva Schubert, lia filo estis István Verebes.
Károly Verebes naskiĝis la  en Kokand (Soveta Rusio, Turkestano, nuntempe en Uzbekio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Verebes devenis el varia hungara-rusa familio, la familio translokiĝis al Hungarlando en 1921. Li komencis sian aktoran karieron en kabaredo en Budapeŝto depost la 2-a mondmilito. Inter 1949–1953 li estis membro de Porjunulara Teatro, poste 2 jardekojn de Gaja Teatro, fine ĝismorte al Teatro Thália (Budapeŝto). Li ricevis premiojn en 1974 kaj 1985. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filon, la dua filinon.
Teresa kaj Maria Milanollo
Teresa MILANOLLO (1827–1904) estis itala violonisto kaj komponistino. Ankaŭ ŝia pli juna fratino Maria MILANOLLO (1832–1848) estis violonisto.
Vivo
Ŝi estis unu el la 13 gefiloj de la fabrikanto de silkaj teksmaŝinoj Giuseppe Antonio Milanollo kaj lia edzino Antonina Rizzo.
Post kiam kvarjaraĝa Teresa aŭdis violonon dum meso, ŝi insiste petis lerni ludi tiun instrumenton. Do la patro konstruis por ŝi malgrandan violonon el blanka ligno kaj donis al ŝi bazajn lecionojn pri harmonio. Instruante, li konvinkiĝis pri ŝia eksterordinara muzika kapablo. Do li konfidis la instruadon de sia knabineto al Giovanni Ferrero kaj poste, en Torino, al Gebbaro kaj Giovanni Morra.
Post tiu sukcesa prezento, Teresa turneis en Francio, kaj en la venontaj jaroj, ŝi prezentiĝis ĉie en Eŭropo: en Britio, Nederlando, Belgio kaj plie, prezentante eĉ kvardek koncertojn monate. Ĉiam ŝi turneis en akompano de siaj virtuozaj mentoroj, Lafont, Habeneck, kaj poste de Bériot).
La dek-unu jaraĝa Teresa komencis instrui violonon al sia fratineto Maria, kiu tiam estis ses jaraĝa. Baldaŭ ili faris sian unuan oficialan prezenton kiel dueto (1838). La senprecedenca apero de tiaj du violonistoj "kreis sensacion". La du fratinoj Milanollo komencis ampleksan koncertturneon, gajnante la kromnomojn Mademoiselle Adagio, Teresa kaj Mademoiselle Staccato, Maria, por iliaj kontrastaj sed same allogaj spektaklaj stiloj.
Tiaj famaj prezentadoj finiĝis post dek jaroj, kiam Maria mortis pro tuberkulozo en la aĝo de dek ses jaroj (1848). Post longa funebra periodo kaj paŭzo de publika prezentado, Teresa revenis al la koncertejoj por daŭrigi sian karieron kiel virtuoza violonisto. Laŭ kritikistoj la violonista tekniko de Teresa estis, tiam, riĉigita per kvalitoj kiuj estis la privilegio de ŝia fratino, kiel la staccato.
Bräuner priskribas la ekstazon de la tiamaj recenzistoj: La Glaneur komparis ŝin kun Paganini, Paraf admiris ŝian majstrecon, alia deklaris ke ŝia violono posedis "vivan animon", G.F. laŭdis ŝian “lingvon tiel perfekta, kiu iras rekte al la koro."
Teresa Milanollo retiriĝis de la koncertvivo kiam ŝi geedziĝis kun la franca generalo Théodore Parmentier (1857) violonisto, pianisto, komponisto, akademiulo kaj muzikrecenzisto. Kiel edziĝinta virino, ŝi koncertis sporade en la urboj kie ŝia edzo estis postenigita sed preskaŭ ĉiam ekskluzive por bonfaraj celoj.
Teresa komponis multajn neeldonitajn pecojn por la prezentadoj kun sia fratino, kiel plurajn fantaziojn por du violonoj kaj orkestro, pri temoj el la plej famaj melodramoj de Donizetti. Tamen, estis post la morto de María kiam la arta maturiĝo de Teresa estis kompletigita, ŝi dediĉis sin pli serioze al komponado. La elegia Fantazio op. 1 por violono kaj orkestro, estas sendube la plej alta frukto de ŝia produktado. Inter ŝiaj komponaĵoj estas operaj transskriboj por 2 violonoj kaj orkestro, multaj pecoj por solluda violono, Humuraj Variacioj, transskribo por violono de la fama Ave Maria de Schubert, Lamento kaj Impromptu ankaŭ por violono, kaj la Litanio de la Sankta Virgulino por koruso kaj orgeno, verkita kun ŝia edzo.
(162780) 2000 XJ38
(162780) 2000 XJ38 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Teresa kaj Maria Milanollo
Vivo
Dum sia kariero Teresa Milanollo gajnis laŭdojn de famaj muzikistoj, inkluzive de Joachim kaj Berlioz, kaj estis unu el la unuaj virinaj violonistoj kiu estis rekonita kiel vera artisto. Henry Lahee skribis, " la sukceso de Teresa Milanollo donis la unuan grandan impulson al virinoj por ke ili lernu ludi violonon", kiu en tiu momento estis konsiderata tute vira instrumento.
(162780) 2000 XJ38
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la marsa orbito : ĝia marsa MOID estas 0,33632 astronomia unuo, tie estas 50,313 milionoj da km.
150374 Jasoncook
150374 Jasoncook estas asteroido de la asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Jason C. Cook, scienciston ĉe la Esplora Instituto de Sudokcidento (angle : Southwest Research Institute), kiu laboris en la teamo de komponigo por la misio New Horizons al Plutono.
Tablada
La kvartalo Tablada estas en Sevilo, Andaluzio, Hispanio, nome en la okcidenta zono de la urbo, malantaŭ la areo de la Foiro de Aprilo. Ĝi estas en la Distrikto Los Remedios.
Ĉefa agado estas industrio, pro la fabriko de CASA (Construcciones Aeronáuticas, SA), la Haveno de Sevilo kaj malgranda industria zono.
Fine de la 19-a jarcento oni kreis aerodromon en kiu en 1910 okazis la unua flugo super Sevilo. Poste oni kreis aerklubon en Tablada kaj militistan aerodromon. En 1920 Alfonso la 13-a inaŭguris la Aerbazon de Tablada, de la Hispana Aerarmeo, el kiu poste oni kreis rezidejan kvartalon. Tiukadre estas nun en Tablada bazlernejo Colegio Público Vara de Rey kaj mezlernejo Instituto de Educación Secundaria Carlos Haya.
Construcciones Aeronáuticas S.A.
Airbus Defence and Space S.A.U. estas la ĉefa hispana entrepreno por aeronaŭtiko, kun sidejo en Getafe (provinco Madrido). Kreita de José Ortiz Echagüe kiel Construcciones Aeronáuticas S.A. (CASA) la 3an de marto 1923, en 1971 ĝi absorbis la kompanion Hispano Aviación, S.A., kio faris ĝin la unua hispana entrepreno en la aerospaca sektoro. En 1999 CASA aliĝis al la aeronaŭtika eŭropa grupo EADS, aktuale grupo Airbus, kaj eknomiĝis EADS CASA, ene de kiu oni strukturis ĝin en kvar divizioj: Aviadiloj por Milita Transporto, Airbus, Defendo kaj Spaco. En la aktualo la entrepreno plue ekzistas laŭ la nomo Airbus Defence and Space S.A.U., filio 100% de Airbus Group organizita ene de ties divizio Airbus Defendo kaj Kosmo.
En 2009, la entrepreno estis dunginta ĉirkaŭ 7 500 laboristojn, multaj el kiuj de altnivela teknika kvalifiko. Ĉirkaŭ 80% de ĝia produktado celis la eksportadon kaj la kompanio mem asertis reinvesti 15% de la fakturado en esplorado I+D+i.
István Nyiri (arkitekto)
Biografio
István Nyiri komence studis en Reĝa Teknikuniversitato József, poste en arkitektura lernejo, kie li akiris neuniversitatan diplomon. Post siaj studoj li laboris ĝis 1932 ĉe Gyula Wälder (arkitekto), poste li malfermis arkitekturan firmaon kune kun László Lauber. Ili laboris kune ĝis jarfino de 1944. En tiu periodo kaj iomete plu Nyiri kun sia edzino laboris ankaŭ en propra bieno ĉe Lőrinci. Dum la socialismo la ŝtato forprenis la bienon kaj Nyiri povis labori nur en ŝtata arkitektura entrepreno. Li ricevis gravan arkitekturan premion en 1953.
Grijota
Grijota [griĤOta] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 496 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, pro sia proksimeco al Palencio kaj sia funkciado kiel dormurbo. Ĝi distas nur 5 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj nur 2 km de la norda sektoro de la ĉirkaŭŝoseo.
La municipa teritorio enhavas dis kelkajn novajn domarojn: nome La Verdeguera, Dos Pasos, Urbanización Puente Don Guarín, El Sobradillo, Ciudad del Golf, La Orgatilla kaj Jardín de la Pinilla inter aliaj. Menciindas ankaŭ Las Paredejas, Bota 1 kaj Bota 2, Los Prados, El Palomar, El Tiento aŭ La Ciudad de la Juventud.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La historio de la urbo estis ĉiam ligita al Palencio. La konstruado de la Kanalo de Kastilio helpis la ekonomian disvolvigon de la areo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, la sektoro de la Kanalo de Kastilio ktp.
Fuentes de Nava
Fuentes de Nava [FŬENtes deNAba] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Fuentes de Nava estas komprenebla etimologie kiel Fontoj de Altebenaĵo.