cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tuberkulozo
Epidemiologio en la tuta mondo
Estas serio de faktoroj kiuj faras, ke la personoj estas pli facile atakeblaj de la infekto; la plej grava el tiuj estas la HIV. La kuninfekto kun HIV estas problemo speciale grava en Subsahara Afriko, pro la alta indico de VIH en tiuj landoj. Ankaŭ la fumantoj kiuj konsumas pli ol 20 cigaredojn tage pliigas la riskon esti atakitaj de tuberkulozo el du ĝis kvar fojojn. Ankaŭ la diabetes mellitus estas riskofaktoro kiu grave kreskiĝas en la disvolvigitaj landoj.
Thionville
Blazono
La urba pordego: la funda koloro estas lazura. Meze staras kastelo kun orkolora tritureta ĉefturo. La meza tureto estas la plej alta. La tuto estas masonita pere de sablo. "D'azur au château donjonné de trois tourelles d'or, celle du milieu plus haute, le tout maçonné de sable".
Tuberkulozo
Epidemiologio en la tuta mondo
Aliaj malsanoj kaj misordoj kiuj pliigas la riskon disvolvigi tuberjulozon estas la linfomo de Hodgkin, la fina stadio de la renaj malsanoj, la kronika pulma malsano, la malsufiĉa nutrado kaj la alkoholismo.
Thionville
Demografio
Thionville ĉefe disvolviĝis dank’al la ferindustrio, kiu allogis multajn homojn en la regiono ekde la industria revolucio. Komence de la jaroj 1970, la ekonomiaj malfacilaĵoj de la ferindustrio estis tre gravaj por Thionville kaj ĉirkaŭaĵoj. La nombro de loĝantoj, de la urbo kaj pli multe la najbaraj urbetoj, forte malkreskis. Thionville tamen rekonvertis siajn ekonomiajn aktivecojn kaj retrovis ian dinamismon. Dum la jaroj 1990, la nombro de loĝantoj denove kreskis, same la orienta urbaro (Hettange-Grande), sed inverse la okcidenta urbaro ankoraŭ malkreskas, ĉirkaŭ Hayange en la valo « Fensch ». Entute la urbaro perdas loĝantojn, sed tre malrapide.
Tuberkulozo
Epidemiologio en la tuta mondo
Ankaŭ la dieto povas influi super la risko. Por ekzemplo, inter enmigrantoj en Londono el la Hinda subkontinento, la hinduaj vegetaranoj suferis ĉirkaŭ 8,5 fojojn plie la riskon infektiĝi je tuberkulozo, kompare kun islamanoj kiuj manĝas kaj viandon kaj fiŝajojn ĉiutage. Spite rilaton de kaŭzeco oni ne pruvas laŭ tiuj datumoj, ke vere la pliiĝo de la risko estas nepre okazigita de nesufiĉaj mikronutraĵoj, eble de fero, [[vitamino B12 kaj vitamino D.
Thionville
Ekonomio
La ekonomio de la najbaraj landoj – Luksemburgio, Belgio, Germanio – ebligas al la urbo esti dinamika. Pli ol 30000 landlimaj laboristoj trapasas ĉiutage la luksemburgan landlimon kie oni pli bone pagas la salajrulojn.
Tuberkulozo
Epidemiologio en la tuta mondo
Aliaj studoj havigis pli da pruvaroj pri rilato inter la nesufiĉo de vitamino D kaj pli granda risko ekhavi tuberkulozon. La grava misnutrado ofta en kelkaj disvolviĝantaj mondopartoj okazigas grandan pliigon en la risko ricevi aktivan tuberkulozon, pro ties nocaj efikoj kontraŭ la imunsistemo. Kun la loĝamasigo, la malbona nutrado povas kontribui al la forta rilato inter la tuberkulozo kaj la malriĉeco.
Thionville
Domvenda merkato
La domvenda merkato multe kreskas. La vilaĝoj kiel Metzange, Veymerange, Elange, Volkrange, ĝuas la proksimecon de la aŭtovojo A 31 / E25, kiu ligas Thionville al Luksemburgio. Tie la prezoj de la domoj kreskas.
Tuberkulozo
Tuberkulozo en literaturo
Alia fama verko kiu dediĉas grandan atenton al tuberkulozo estas La magia monto (Der Zauberberg) de Thomas Mann. La verkisto metis en sia verko siajn impresojn kiam li vizitis sian edzinon kiu estis paciento en sanatorio en Davos, Svisio, en majo kaj junio 1912.
Thionville
Industrio
Ferindustio; Kemio; Cementfabriko; Grava Fervojnodo.
Administracio
Ĝis 2008, la urbestro estis la Doktoro Jean-Marie Demange (dekstra partio U.M.P.) ekde 1995, reelektita en 2001. Li postvenis post la Doktoro Paul Souffrin (Franca Komunista Partio P.C.F.), kiu plenumis la postenon dum tri sinsekvaj mandatoj. Dum la urbestra balotado de marto 2008, dum la unua vico mankis al Jean-Marie Demange por esti reelektita nur 40 voĉdonoj! Sed dum la dua vico, maldekstremuloj multe pli voĉdonis kaj pro tio advokato Bertrand Mertz, socialisto, estis elektita. Ok monatoj poste, Jean-Marie Demange sin mortigas.
La urbo pligrandiĝis kuniĝante kun najbaraj vilaĝoj :
Thionville estas dispartigita en du kantonoj, kiuj estas ene de la orienta arondismento de Thionville. La urbo estas la arondismenta ĉefurbo de Thionville okcidenta.
Vidindaĵoj
Antaŭe la vera nomo estis "Peetz-Turm" (La turo de la Puto, en la franka-luksemburga lingvo, la regiona ĉi-tie) mistradukita per " Tour aŭ Puces". Ekzistas multaj anekdotoj rilate tiujn mistradukojn en la regiono (ne forgesu ke ĉe la limo la popolo iĝis foje francoj, luksemburganoj, germanoj...) interesa temo por geesperantistoj !!! Mezepoka ĉefturo (XIIa- XIIIa jarcentoj) kun 14 flankoj, eble konstruigita sur la fundamentoj de la palaca kapelo de Ludoviko la Pia. Ĝia diametro estas la sama kiel tiu de la interna ok-angula kapelo de Aachen. Nun interne estas muzeo pri loka historio kaj arkeologio. La urbodomo: malnova monaĥinejo (1629) kun belaj arkadoj kaj fasadoj en la stilo de "Malfrua Renesanco".
Ĝi estis konstruita dum la 18aj. La arkitektura stilo, novklasika, estas tre sobra ĉar temas pri preĝejo en fortika urbo. Interna, tre bela baroka baldakeno en la ĥorejo kaj admirinda baroka orgeno renovigita de Alfred Kern. Sub siaj malnovaj arkadoj videblas timpano de la XVa jarcento. Ankoraŭ tre belaj domoj de la XVIIIaj., kaj belfrido kun turo de XVIaj.
Rekonstruigita dum la XVII/XVIIIaj...ĝi hodiaŭ fieras pri multaj piediraj stratoj. Oni povas admiri, placo Claude Arnoult, la altaron de la Patrio (la vendemiaro de la 5a jaro de la respubliko) unika en francio.
Najbaraj urbetoj
Algrange, Florange, Hayange, Manom, Terville, Yutz.
Diversaĵoj
Thionville estas garnizonejo de la 40a regimento de transsendaj servoj. La publikaj hospitaloj estas "Bel air" kaj "Beauregard".
Lokomobilo
Lokomobilo estas energioprodukta maŝino, kiu ebligis peladon de labormaŝino, kun malgranda povumo (10–60 kilovatoj). Ĝi konsistas el hejtejo, vaporkaldrono, piŝta vapormaŝino, krankoŝafto kaj inercirado.
Shunta Nakamura
Li futbalas ĉe Montedio Yamagata.
Lokomobilo
Ĝi havas la formon de lokligita aŭ movebla (tirata, memmova). Tiuj lastaj havas stirilon kaj larĝajn ŝtalradojn nomeblaj ankaŭ kiel vaportraktoroj aŭ vaportiriloj kaj estis uzeblaj en la vojkonstruado (vaporcilindro) kaj en la agrikulturo (vaporplugilo, draŝmaŝino). Oni uzis ilin en la dum militado, ĉefeen servo de la artilerio (krimea milito, buraj militoj). Oni uzis lokligitajn lokomobilojn en la minado por pelado de la martelborilo kaj lumigo de la minejo.
Oni produktis lokomobilojn ekde la 1810-aj jaroj dum unu kaj duonjarcento, kelkaj restis en uzado eĉ en la 1970-aj jaroj. La plej gravaj produktaj firmaoj estas la angla Tornicroft kaj Fowler kaj la germana Heinrich Lanz AG.
Telfero de Tejdo
La Telfero de Tejdo estas la plej alta aertelfero en Hispanio. Ĝi kondukas de la vala stacio ĉe 2356 metroj ĝis 3555 metroj super la marnivelo. La monta stacio troviĝas 163  metrojn malsupre de la pinto de la monto Tejdo. La telfero traveturas la distancon de 2482 metroj kaj la niveldiferencon de 1199 metroj en ok minutoj. La vagono j  povas transporti po 44 homoj.
La telfero estis konstruita en 1971 fare de la itala firmao Ceretti&Tanfani kaj modernigita en 1999 fare de la firmao Doppelmayr.
Pro sekurecaj kialoj, la telfero ne estas funkciigita en kazo de fortaj ventoj kaj de glaciigo.
Francisco Salzillo
Francisco SALZILLO y Alcaraz (Murcio, 12a de Majo 1707 - samloke, 2a de Marto 1783) estis hispana baroka skulptisto, konsiderata kiel unu el plej gravaj imagistoj de la 18-a jarcento en Hispanio kaj unu de la plej bonkvalitaj de la Baroko. Salzillo dediĉis sin nur al la religia temaro kaj sukcesis transmiti al sia stilo la ŝanĝojn kiuj okazis dum la 18-a jarcento, kio rezultis en skulptarto transira al rokoko kaj al novklasikismo, same kiel en diversaj ŝanĝoj kiuj okazis en la ateliero kiun li heredis de sia patro, la same skulptisto kaj imagisto Nicolás Salzillo.
Lia vivo okazis tute en Murcio. Nuntempe estas tie muzeo dediĉita al sia verkaro, nome la Muzeo Salzillo, kiu estas hejmo de kelkaj el liaj plej karakteraj verkoj, kiel kripo aŭ la ok imagoj kiuj procesias la Sanktan Vendredon en la procesio nomita de los Salzillos.
NGC 7519
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fera Fronto
La Fera Fronto (germane Eiserne Front) estis paramilitisma organizo en la Vajmara Respubliko, kiu konsistis el socialdemokratoj, laborsindikatanoj kaj liberaluloj. Ties ĉefa celo estis defendi liberalan demokration kontraŭ totalismaj ideologioj el la ekstremaj dekstro kaj maldekstro, kaj ĝi ĉefe oponis la Nazian Partion kaj ties Sturmabteilung, kaj la Komunistan Partion de Germanio kun ties Antifaschistische Aktion.
Formale sendependa, ĝi estis proksime asociita kun la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD). La Tri Sagoj, originale konceptitaj por la Fera Fronto, fariĝis bone rekonata simbolo de socialdemokratio reprezentanta reziston kontraŭ naziismo, komunismo kaj monarkiismo dum la parlamentaj balotoj en 1932, kaj estis adoptitaj de SPD mem.
Distrikto Frýdek-Místek
Distrikto Frýdek-Místek estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Moravia-Silezia Regiono. La distrikto estas unu el ses distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 77 urboj kaj vilaĝoj.
Fera Fronto
Historio
La Fera Fronto estis formita la 16-an de decembro 1931 en Vajmara Respubliko de Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD) kun Allgemeiner Deutscher Gewerkschaftsbund (ADGB), Reichsbanner kaj sportaj kluboj de laboristoj. La Fera Fronto ĉefe oponis la miliciajn organizojn de NSDAP kaj KPD. Ĝia komenca celo estis rebati la dekstrulan Fronton de Harzburg. La organizo celis engaĝi malnovan Reichsbanner, junularan organizon de SPD, laboristajn kaj liberalulajn grupojn en unuecan fronton. SPD kuniĝis kun la Fera Fronto, organizis amasajn manifestaciojn, batalis kontraŭ nazioj kaj komunistoj en la stratoj, kaj armis sin. Tio estis pli ol la gvidantoj de SPD deziris, sed laboristoj el SPD iĝis ĉiam pli radikalaj en sia rezisto kontraŭ la absolutismaj kaj totalismaj movadoj minacantaj la Respublikon.
La Fera Fronto estis rigardata de KPD kiel antikomunista kaj "socialfaŝisma terorista organizo". La komunista partio trovis la Fronton sia ĉefa kontraŭulo. Responde al la formiĝo de la Fera Fronto, KPD fondis sian propran aktivisman sekcion Antifaschistische Aktion (Antifa), kiu oponis socialdemokratiojn kaj naziojn.
La emblemo de la Fera Fronto, la Tri Sagoj, estis desegnita de Sergej Ĉaĥotin, eksa helpanto al la fiziologo Ivan Pavlov en 1931. Ĝi estis desegnita por facile kovri nazian svastikon, kaj la signifo de la tri sagoj estis diversmaniere interpretita. La hodiaŭa asocio de Reichsbanner diras, ke la sagoj prezentas SPD, la sindikatojn kaj Reichsbanner, same kiel la politikan, ekonomian kaj fizikan forton de la laborista klaso. La simbolo estis uzita sur afiŝo de SPD por la balotoj al Reichstag en novembro 1932, kiu montris kontraŭstaron al la Nazia Partio, la Komunista Partio kaj la monarkiista flanko de la Centra Partio.
Pri ties formado, Karl Höltermann, prezidento de Reichsbanner, komentis: "La jaro 1932 estos nia jaro, la jaro de venko de la respubliko super ties oponantoj. Nek unu tagon nek unu horon pli ni deziras resti en la defendo – ni atakas! Atako sur la tuta linio! Ni devas esti parto de la ĝenerala ofensivo. Hodiaŭ ni vokas – morgaŭ nin frapas!" .
Heredaĵo
La Tri Sagoj fariĝis simbolo de la socialdemokrata rezisto kontraŭ la totalismaj ideologioj de naziismo kaj sovetia ŝtata socialismo. Pli lastatempe la simbolo estis uzata de Antifa en Usono, kune kun flagoj historie derivitaj de Antifaschistische Aktion de la germana komunista partio. Antifaschistische Aktion kontraŭis la Feran Fronton, kiun ĝi rigardis faŝisma kaj burĝa, kaj la Tri Sagoj estis uzataj por reprezenti reziston ankaŭ kontraŭ KPD.
Novembro
Novembro (latine: November) estas la dekunua monato de la Gregoria kalendaro. Ĝi enhavas 30 tagojn. Ĝia nomo devenas de la fakto, ke ĝi estis la naŭa monato de la romia kalendaro, dum marto estis la unua, antaŭ la aldono de januaro kaj februaro.
Novembro estas monato de la aŭtuno en la Norda hemisfero kaj de la printempo en la Suda hemisfero. La signoj de la Zodiako en novembro estas Skorpio kaj Sagitario.
Novembro venas post oktobro kaj antaŭ decembro.
Novembro komenciĝas per la sama semajntago kiel marto en ĉiu jaro, kaj kiel februaro en superjaro.
Bézancourt
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bézancourtois.
Laborgrupo pri TTT-a Hiperteksta Aplikaĵa Tekniko
La Laborgrupo pri TTT-a Hiperteksta Aplikaĵa Tekniko (angle Web Hypertext Application Technology Working Group; mallonge WHATWG) estas laborgrupo, kies celo konsistas en tio, evoluigi per etendigo de jam ekzistantaj teknikoj novajn teknikojn, kiuj plifaciligu al aŭtoroj, krei interretajn aplikaĵojn. Alie ol je la ofertantoj sendependa World Wide Web Consortium (W3C), kiu estas gvidata de Tim Berners-Lee, WHATWG estas praktikata de pluraj entreprenoj, interalie Mozilla Foundation, Opera Software ASA kaj Apple Inc.
La fondiĝo de WHATWG okazis kiel reago al la malrapida evoluigo de TTT-normoj fare de W3C. La WHATWG-dissendolisto estis anoncitaj la 4-an de Junio 2004. Opera/Mozilla vane provis du tagojn antaŭ tio ĉe W3C-laborsesio, decidigi komunan deklaracion pri principoj , sed estis venkitaj per plimulto de la membroj de la W3C. La partopreno al la dissendolisto eblas al ĉiu, kaj partoprenas ankaŭ membroj de W3C je tio. WHATWG tamen ne malvalidigas la W3C, ĉar la proponataj normoj, kiuj estas kreataj de WHATWG, ĉe W3C estas prezentataj por konsento aŭ plibonigo. Estonte WHATWG planas, ankoraŭ pli intense kunlabori kun W3C.
Specifoj
Nuntempe estas disponeblaj tri malnetoj por specifoj:
Kontraŭe al XForms de la W3C ĉi tiuj specifikaĉoj cela al tio, primare labori je HTML. Pro la orientiĝo de Browserimplementationen de HTML baziĝas HTML5 ne sur SGML, sed sur propraj parseraj reguloj; la grandparte ekvivalenta XHTML5 kontraŭe sekvas XML-sintakson.
Melle (Belgio)
Melle (nederlande, proksimuma prononco [Melle]) estas municipo en norda Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipo Gontrode apartenas al Melle.
6181 Bobweber
6181 Bobweber estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, Kantono San Diego, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio) en Usono.
Ben Hogan
Ben HOGAN (plennome William Benjamin Hogan) (n. 13-an de aŭgusto 1912 en Dublin, Teksaso, Usono – 25-an de julio 1997) estis profesia golfludisto en Usono, plej elstara ludisto en la sekvaj dek jaroj post la dua mondmilito.
6181 Bobweber
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Robert Weber, (1926–2008), de la Laboratorio Lincoln de la MIT, kun-malvolvinto de la projekto Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR).
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝia luma kurbo lasas suspekti la ĉeeston de asteroida satelito.
Ben Hogan
Hogan iĝis en 1931 profesia golfisto. Liaj sukcesojn rompis aŭtomobila akcidento en 1949, sed danke al liaj nekredeblaj volforto, li reludis jam en 1950. En la 2-a duono de la 1950-aj jaroj, produktigis golfludajn ekipaĵojn en la teksasa Fort Worth. Lia tuta retiriĝo okazis en 1970.
Inuita gorĝokantado
Gorĝokantado estas tradicia muzikeca arto praktikata ĉefe de paroj de virinoj en la inuita kulturo. Parenca arto (Rekuhkara) iam ekzistis ĉe la ajnuoj, sed tio ne plu estas praktikata. La gorĝokantado estis kvazaŭ ludo por pasigi la tempon, kiam la viroj estas for pro ĉasado. Konata solkantistino de gorĝokantado estas Tanya Tagaq.
YIL
La vorto havas plurajn signifojn:
Franz Conrad von Hötzendorf
Franz Conrad von Hötzendorf (naskiĝinta la en Wien-Penzing, mortinta la  en Bad Mergentheim) estis aŭstria generalfeldmarŝalo kaj stabestro.
Vivo
Kiel oficiro de la ĉefa stabo li partoprenis en 1878 la okupadon de Bosnio kaj Hercegovino. En 1906 li iĝis, laŭ rekomendo de la tronheredanto Franz Ferdinand d'Este mem, estro de la ĉefa stabo. Tiun ĉi postenon li okupis - kun interrompeto en 1911/12 - ĝis 1917.
Kiam kreitis komuna germana-aŭstria Suprema militestrantaro Hötzendorf povis atingi rajton je vetoado por la aŭstroj. Hötzendorf pli kaj pli malkonsentis ankaŭ kun la imperiestro Karolo la 1-a pri fundamentaj demandoj koncerne militfaradon. Estis la ununura celo de Hötzendorf savi la monarkian je ĉiuj kostoj. En marto 1917 li senditis malaltrangiĝonte al la batallinioj italaj. En la julio de 1918 li demisiis.
Fonto
Sommer, Michael: "Conrad von Hötzendorf, Franz Graf", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Distrikto Germersheim
La distrikto Germersheim situas en la sudoriento de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, lime al Francio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Germersheim.
Podio
Podio estas utila farita objekto, kiu ebligas por homoj stari sur pli alta platformo ol la ĉirkaŭo, respektive grundo aŭ planko. Ĝi estas uzata tiel por pli bone vidigi la parolantojn, la eventon, sportajn venkintojn.
Distrikto Germersheim
Najbaras la distriktoj Südliche Weinstraße (suda vinstrato) kaj Rhein-Pfalz en la federacia lando Rejnlando-Palatinato plus la distrikto Rastatt kaj la eksterdistrikta urbo Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo en Germanio, sed ankaŭ la departemento Bas-Rhin kun sia arondismento Wissembourg en Francio.
Podio
Dum sporta evento, la venkintoj ofte staras triope sur podio, kies plej alta parto servas por la plej bona venkinto, la mezalta podia parto por la dua plej bona kaj la plej malalta podia parto por la tria plej bona venkinto.
Distrikto Germersheim
La rivero Rejno grandparte konsistigas la orientan limon de la teritorio kaj samtempe markas la limon al la najbara federacia lando Baden-Virtembergo (inter alie al la eksterdistrikta urbo Karlsruhe), la rivero Lauter grandparte la sudan limon de la teritorio kaj samtempe la limon al Francio.
Konguk (pjongjanga metrostacio)
Stacio Konguk (건국역) estas metroa stacio de Hyoksin-linio de la Metroo de Pjongjango. Stacio Yonggwang estas ŝanĝa stacio al stacio Pot'onggang (Pyongnam-linio). En la stacio estas murpentraĵoj de pjongjangaj pejzaĵoj.
Podio
En sociaj kunvenoj, prelegoj, konferencoj, kongresoj ktp., sur podio sidas la ĉefaj partoprenantoj, nome prelegantoj, prezidantoj de asocioj, omaĝatoj, kontrolisto ktp.
Laŭ Francisko Azorín podio estas ''Diverscela, benkosimila apogaĵo. Ĉe la antikvaj teatroj, la muro, kiu ĉirkaŭas la arenon. Li indikas etimologion el la greka podion (piedo, apogaĵo) kaj de tie la latina podium''.
1165 Imprinetta
1165 Imprinetta estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo devenas de la nomo de la edzino de la malkovrinto.
Phalacridae
Falakredoj en esperanto kaj Phalacridae laŭ la scienca nomo estas familio de koleopteroj ene de la insektoj.
Stanisław Cyganiewicz
Jan Stanisław Cyganiewicz, pseŭdonomo "Zbyszko Cyganiewicz", "Zbyszko I" (naskiĝis la 1-an de aprilo 1879 en Jodłowa (distrikto Dębica), mortis la 22-an de septembro 1967 en Sankta Jozefo, Misurio) – pola luktisto kun internacia famo pri miksitaj batalartoj. Trifoja mondĉampiono el Parizo en 1906, Nov-Jorko en 1921 kaj 1922, akirinto de la brilianta zono, mondĉampiono pri eksterklasika batalo en 1925. Post fino de la kariero iĝis sporta aktivulo en Usono. Li estis la plej riĉa pola sportisto de la intermilita periodo, kiel profesia atleto gajnis 3 milionojn da usonaj dolaroj.
Vivo
Lia patro estis forstisto, montarano de Limanowa-regiono. De juneco Stanisław Cyganiewicz estis korpe lerta kaj forta. En la aĝo de 15 jaroj ekzercis per risortoj kaj halteroj. Multe gimnastikadis, kaj de la printempo ĝis aŭtuno multe naĝis. Ankaŭ halterlevis por tiamaniere akiri forton kaj rapidecon bezonataj por luktarto.
Hazarda prezentiĝo en cirko, kie montris sian forton kaj lertecon, komencis lian sportan karieron. La komenciĝanta kariero devigis lin ĉesi la studojn. En 1924 elmigris al Usono, kiu iĝis lia dua patrujo ĝis la morto.
En 1937 publikigis siajn rememorojn en la libro Sur ringoj de la tuta mondo, kie detale priskribis historion de sia vivo kaj la sporta kariero. En la aĝo de 60 jaroj, post 1093 venkaj bataloj Cyganiewicz aĉetis farmon, reston de la vivo dediĉante al sia hobio, kiu estis studado de la lingvoj. Li estis poligloto, kiu krom la pola flue konis ankaŭ 11 fremdajn lingvojn.
Bierville
Bierville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Biervillais.
NGC 7520
NGC 7520 (aliaj indikoj — IC 5290, ESO 535-8, MCG -4-54-14, PGC 70705) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Frans Gunnar Bengtsson
Frans Gunnar BENGTSSON (naskiĝis la 4-an de oktobro 1894 en Tossjö, mortis la 19-an de decembro 1954 en Ribbingfors Manor) estis sveda verkisto. Plej konata estas lia legendo-romano Röde Orm pri vikingoj. Ankaŭ liaj eseoj havas ĉefe historiajn temojn.
Aleksi Atanasov
Aleksi Atanasov naskiĝis ĉirkaŭ la komenco de la 19-a jarcento en urbo Neguŝ, tiam en la Otomana Imperio. Proksimume en 1830 li ekloĝis en la vilaĝo Supra Voden kaj poste translokiĝis al Stanimaka. Lia subskribo estis „Izograf Vodenski“ (Izografo de Voden). Verŝajne li studis ikonpentradon en metiejoj de Atono. En 1846 li pentris la nordan muron de la manĝohalo en la monakejo de Baĉkovo. La pentraĵo enhavas bildon de la monakejo en tekniko de inversa perspektivo (karakteriza por ortodoksaj ikonoj) dum religia procesio kun la miraklofara ikono de la virgulino.
Aleksi Atanasov mortis ĉirkaŭ la 1880-a. Omaĝe al li estas nomita strato en la urbo Asenovgrad, kie li plej longe loĝis.
Drebkau
Drebkau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Spree-Neiße de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
EC Vitória
Esporte Clube Vitória ankaŭ konata sub la neoficiala nomo Vitória estas futbalteamo de Brazilo, fondinta en 1899 en Salvador, Bahio.
Stadiono
Ĝia stadiono estas la Stadiono Barradaso.
Reĝina Klingo
Reĝina Klingo (angle: Queen's Blade, japane: クイーンズブレイド [Kuīnzu Bureido]) estas japanaj serioj de ludolibroj en la ĝenro fantasto, eldonitaj de la firmao "Hobby Japan". Ili estas bazitaj sur la serioj de usonaj ludolibroj "Lost Worlds". Sur bazo de roluloj de la lud-libroj "Reĝina Klingo" estas eldonitaj mangailustritaj romanoj, mangaoj kaj animeoj.
La anime-seriaro rezultis al plursenca reago, ĉar la plimulto de heroinoj estas prezentitaj tie kun minimuma kvanto de vesto kaj dum la grandnombraj bataloj ili kutime seniĝas je tiu minimuma vesto.
Intrigo
En ĉefurbo de granda imperio unufoje dum ĉiuj 4 jaroj okazas speciala turniro "Reĝina Klingo", kie partoprenantinoj batalas inter si. La venkintino de tiu turniro iĝas nova reĝino regonta la imperion.
De ĉiuj ekstremoj de la lando venas bravaj junulinoj, dezirantaj batali por la trono de reĝino. Ili ĉiuj havas diversaj celoj: protekti sian popolon aŭ sociklason, provi sian forton aŭ eĉ reklami sian armilon. Tamen la nuna reĝino ne deziras fordoni sian tronon. Krome, venas servantinoj de Marĉa Sorĉistino, kiu ordonis al ili rompi la turniron.
La ĉefa heroino Rejna estas filino de grafo, ŝi eskapas el hejmo por vagi ĉirkaŭ la lando. Malgraŭ tio, ke la grafa armeo estas same forta kiel la armeo de la reĝino, ke grafo pretas forpreni la tronon perforte kaj doni la imperion al Rejna kiel heredaĵo, Rejna partoprenas en turniro por provi siajn kapablojn.
Roluloj
La ĉefa heroino, meza filino de grafo Ŭans kaj lia heredanto. Ŝi ne ŝatas grafeca vivo kaj ŝi eskapas el sia hejmo por serĉi aventuroj.
Miko el fara lando "Hinomoto" (Miko estas ŝintoisma pastrino-virgulino kaj sorĉistino). Ŝi decidis partopreni en la turniro "Reĝina Klingo" por iĝi reĝino kaj protekti sian landon de subpremo de nunaj rangulaj.
Anĝelino,kiu havas sufiĉe netolereblan karakteron. Komence ŝia tasko estis transsendado de la bataloj, sed poste ŝi mem iĝas partoprenantino de la turniro.
Estrino de bando de rabistoj, Ŝi zorgas pri malfortaj kaj malriĉaj. Ŝi volas iĝi reĝino por protekti ilin. Faris rimarkeblan influon al Rejna.
Malpliaĝa fratino de Rejna kaj estro de individua gardo de grafo. Ŝi amas Rajna-n kaj ĉiumaniere penas revenigi ŝin hejmen.
La plej aĝa filino de grafo. Estante bastardo, ŝi ne estas lia heredanto. Estras armeon de grafo.
Sperta "sovaĝa elfino" kaj soldulino, vivinta jam kelkajn jarcentojn. Ŝi portas serpento, kiun ŝi uzas kiel subvesto kaj nomas "Kerutan-kun".
Murdistino el trupo "Kojnodento", apartenanta al la reĝino. Lernantino de Ekidna.
Tre juna elfino, gardanta arbaron. Kutime ŝin akompanis simieto Ru.
Sperta elfino, instruisto de Nova.
Eks-batalistino kaj nun majstrino de forĝado de glavoj. Ŝi partoprenas en la konkurso "Reĝina Klingo", dezirante trovi sian perdiĝantan edzon, nomata Oŭen.
Filo de Katrea, kiun ŝi ĉiam prenas kun si, eĉ en batalon.
Servantino de Marĉa Sorĉistino. Ŝi estas spirito kun junulina aspekto. Surhavas uniformo de ĉambristino, kvankam ŝia vesto estas nur videbleco. Ŝi bezonas nutri sin per viv-energio de homoj por subteni siajn fortojn. Dum manko de tiuj fortoj komencas malaperi ŝia vesto kaj poste ŝi mem.
Servantino de Marĉa Sorĉistino. Ŝi estas princino de antikva reĝlando "Amara" (memoriganta la antikvan Egiption), malaperinta antaŭ kelkaj jarmiloj. Ŝi estas obsedita de ideo renaski sian reĝlandon.
Yuta Kumamoto
Yuta Kumamoto (熊本 雄太, n. ) estas japana futbalisto.
Stacio Kita-Sabae
Stacio Kita-Sabae (japane: 北鯖江駅 [Kita-Sabae-eki], angle: Kita-Sabae Station) estas fervoja stacio en Sabae, Gubernio Fukui, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Yuta Kumamoto
Li futbalas ĉe Montedio Yamagata.
Castro del Río
Castro del Río estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 218 km2 kie loĝas 8058 geloĝantoj, do loĝdenso estas 37.0 loĝ./km2. Castro del Río situas je 42 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 8058 geloĝantoj de la municipo Castro del Río estas 4053 inoj kaj 4005 viroj. En la 218-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 8051 geloĝantoj, kaj aliaj 7 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 71, 41 inoj kaj 30 viroj, kaj mortis 86, 37 inoj kaj 49 viroj. Tiel la natura kresko estis -15 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 3470 homoj (43.1%).
Bananal (insulo)
Bananal (portugale: Ilha do Bananal) estas brazila riverinsulo, formita de la du branĉoj de la rivero Araguaia. La insulo situas en la teritorio de la brazila subŝtato Tokantinso en centra Brazilo. Bananal estas la plej granda riverinsulo en la mondo, kaj kun areo de 19,162 km² ĝi estas ankaŭ la 48-a plej granda insulo en la mondo, apenaŭ pli malgranda ol ekzemple Sardinio.
La insulo estas 350 km longa kaj 55 km larĝa. La okcidenta riverbranĉo kaj limo de la insulo daŭre estas nomata la Araguaia, la orienta branĉo de la Araguaia kaj insullimo estas nomata Javaés (Rio Javaés).
La norda parto de la insulo, kun areo de 5 577 km², estas naturrezervejo, la sudaj du trionoj de la insulo estas laŭleĝe protektitaj Terras Indígenas, tero rezervita por la originaj indiĝenaj popoloj de Brazilo, la povos indigenas en la portugala. Kvar triboj vivas sur la insulo, Karaĵaoj (Karajá), Javaés, Ava-Canoeiro kaj Tuxá, disigitaj super dek ses aldeias aŭ vilaĝoj.
En la nordo de la insulo, ĉe la kunfluo de la branĉoj de la Araguaia, ekestis la unika naturrezervejo Cantão en la riverdelto de la Javaés. La parto de la amazona pluvarbaro kiu estas inundita per akvo nomiĝas Igapó. En la delto vivas pli ol 700 birdospecioj, preskaŭ 300 fiŝspecioj, kaj grandaj populacioj de alie endanĝerigataj specioj kiel ekzemple la brazila lutro, la nigra kajmano, kaj unu el la plej grandaj dolĉakvaj fiŝoj, la pirarukuo (arapaima gigas). La areo estas unu el la plej riĉaj biologiaj areoj en la tuta amazona pluvarbaro.
Fontoj, notoj kaj/aŭ referencoj
Tiu ĉi artikolo aŭ pli frua versio de ĝi estas (parta) traduko de la artikolo Bananal Island en la angla Vikipedio, kies transpreno estas permesata laŭ la Krea Komunaĵo Atribuite-Samkondiĉe 3.0 Neadaptita (CC BY-SA 3.0), vidu redaktan historion ĉi tie.
Vidu ankaŭ
Karaĵaoj (Karajá), brazila indiĝena popolo
2056 Nancy
2056 Nancy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Joseph Helffrich elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
1736
1736 estis superjaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1736 post Kristo okazis, interalie:
Sándor Fülöp (ombudsmano)
Sándor Fülöp naskiĝis la en Montrealo.
Biografio
Sándor Fülöp akiris juran diplomon en 1982, psikologian diplomon en 1987 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1984-1991 li estis prokuroro en la ĉefurba prokurorejo, poste 2 jarojn en la ĉefprokurorejo. Inter 1993-2008 li laboris en advokataj atelieroj, poste ĝis 2011 li estis ombudsmano, pli poste vicombudsmano. Intertempe ekde 1996 li instruis en la menciita universitato en rango lektoro, ekde la sekvanta jaro ankaŭ en aliaj universitato. Lia edzino naskis 2 gefilojn.
Mandubioj
Mandubioj (latine Mandubii) estis gaŭla popolo, menciita de Julio Cezaro, kies ĉefurbo estis Alesia, , , kaj kiuj estas ofte konsiderataj kiel parto de aeduoj, aŭ pli malofte de sekvanoj kaj kies teritorio kovris proksimume regionon Auxois.
Popolo sendependa aŭ ligita al siaj najbaroj ?
Laŭ Philippe Barral la situo de mandubioj « ne plu okazigas kredindan kritikon ». Male, restas multe nekonata pri la situacio de tiu popolo kaj ties rilatoj kun ĝiaj najbaroj, aeduoj kaj lingonoj, aparte en la unua jarcento a.K. . Oni ofte situigas la mandubiojn en aedua dependeco, kaj ili ofte estas , konsiderataj kiel parto de aeduoj situanta en regiono Auxois ,. Maleste de teksto pli preciza ol tiu de Florus, kiu precizigas ke "Alesia, malgraŭ klopodoj de gaŭloj, estis komplete detruita", historiaj analizoj povas baziĝi nur sur situo kaj tipologio de la arkeologia materialo. Restas neniu etnologia spuro de tiu popolo, post la kapitulaco de 52 a.K. ĉar laŭ Dion Cassius Libro 40-a, Ĉap. 40-a " Vercingetoriks elirigis el la urbo la infanojn, la virinojn kaj ĉiujn, kiuj ne utilis al ĝia defendo. Li esperis ke tiu arego estus indulgita de romianoj, kiuj volus malliberigi ĝin, aŭ ke proviantoj, kiujn ĝi estus konsuminta utilus por nutri la aliajn pli longtempe ; sed li estis trompita en sia espero. Cezaro ne havis sufiĉe da proviantoj por doni al aliuloj : li pensis eĉ ke tiu popolamaso, pelita hejmen (li ne dubis ke ili estos bone akceptitaj), igus malsaton pli terura, kaj li fermis sian kampadejon. Situanta inter urbo kaj romianoj, kaj sen rifuĝejo en alia aŭ alia flanko, mizere pereis". Por restantaj homoj kaj batalantoj, Cezaro indikas en Bellum Gallicum, Libro 7-a, Ĉap. 89-a "Li flanken metis aeduajn kaj arvernajn malliberigitojn, por provi utili ilin por regajni tiujn popolojn, kaj disdonis la aliajn al la tuta armeo, kiel predon, po unu por ĉiu kapo.
Ekde regado de Aŭgusto Cezaro la situacio de mandubioj ŝajnas pli klara, kaj oni ĝenerale konsideras kiel certa la alligo de ilia teritorio situanta sur Monto Auxois al la urbo de lingonoj okaze de organizado de Tri Gaŭloj plej malfrue.
Poste la mandubioj estis malligitaj de la urbo de lingonoj kaj alligita al la teritorio de aeduoj. La transigdato ne estas konata kun certeco. Philippe Barral situigas ĝin en la jaroj, kiuj sekvis la morton de Nerono, kaj estigas ĝin kiel konsekvencon de la ribelo de la lingonoj en 68-69 sed por Jacky Bénard ĝi estas pli malfrua kaj la transigo eble okazis dum la Malfrua Romia Imperio.
Kastelo de Tiszadob
La Kastelo de Tiszadob (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Andrássy [andrAŝi]) estas historia monumento en Hungario, en Tiszadob.
Historio
La kastelo por grafo Gyula Andrássy estis konstruita inter 1880-1885. Fine de la 2-a mondmilito interne armea rumana hospitalo funkciis, poste la ŝtato forprenis la kastelon (la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj). Ĝis 1950 aŭstraj infanoj kaj grekaj rifuĝintoj vivis en la kastelo, poste hungaraj orfoj. En 2007 la orfoj translokiĝis al modernaj domoj. Inter 2009-2014 la kastelo renoviĝis, poste malgranda muzeo funkcias interne.
Konstruaĵoj
La pluretaĝa konstruaĵo sitas en parko sur elstaraĵo (malalta monteto), la parko situas laŭ Tiso. La kastelo similas U-majusklon kun tre mallongaj aloj. Ĝi havas 4 enirejojn, 12 turojn, 52 ĉambrojn, 365 fenestrojn. Sur la teretaĝo troviĝas la ĉefĉambro kun 110 m2, estas ligoj ankaŭ kun la teraso kaj balkono.
Parko
Antaŭ la kastelo antaŭparko etendiĝas kun labirinto de buksacoj kaj taksusacoj (parte kiel heĝo). Meze altiĝas skulptaĵo de János Fadrusz. La malantaŭa parko estis pejzaĝa parko. La riverobordo origine estis arbaro, dum kreo de la parko oni hakis la malbelajn arbojn kaj restis tiuj arboj, kiuj estis konvenaj en la parko (ĉefe kverkoj kaj poploj. Parto de la parko estis kreita en franca sistemo. Menciindas la maloftaj liriodendrono, ĉina paŭlovnio, magnolio, diversaj pinoj, la kutimaj aceroj, betuloj, la alvenintaj robinioj, fraksenoj.
Spadiko
Ĉe la arumo, la spadiko havas dikan kaj karnecan akson, coloforman, sur kiu estas multe da malgrandegaj floroj, inaj baze (nur la ovolujo) kaj viraj supere (nur la stamenoj) kaj fine nefekundeblaj alte. Pinte, la akso estas klabforma.
La spadiko de la giganta amorfofalo estas la plej granda floraro surtere.
Ĉe kelkaj specioj de arumacoj, la spadiko povas porti pli ol 2,000 florojn.
Ĉe la arekacoj, la spadiko estas ofte ligna, kaj portas ankaŭ unuseksajn florojn etaĝe aranĝitajn. La spato estas ankaŭ ofte ligna.
Tomás Mac Síomóin
Poemoj
Inter liaj poemkolektoj estas:
Tramtrajno Nantes-Châteaubriant
Tramtrajno Nantes-Châteaubriant ekfunkciis la sur fervojlinio de Nantes al Châteaubriant, kiu estas fervojlinio de ĝenerala intereso kun normala ŝpuro de la franca fervojo, 63 kilometrojn longa. Ĝi kunligas stacidomon de al tiu de  kaj entute situas en departemento Loire-Atlantique, en regiono Luarlandoj. Malfermita en 1877 de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans" (PO), tiu fervojlinio estis tute fermita al vojaĝantoj en 1980 de "Société nationale des chemins de fer français" (SNCF), kaj frajto nur parte uzis la linion, antaŭ ĝia plena fermo en 2008. Projektita ekde la 1990-aj jaroj, la linio estis denove malfermita en 2014, nur al vojaĝantoj, dank' al la uzo de tramtrajnoj.
Rakwon (pjongjanga metrostacio)
Stacio Rakwon (락원역) estas metroa stacio de Hyoksin-linio de la Metroo de Pjongjango. Ĝi estas la orienta fina stacio de la Hyoksin-linio.
Niagaro
La Rivero Niagaro, 59 kilometrojn longa, fluas norden de Lago Erio (Buffalo-Fort Erie) ĝis Lago Ontario (Youngstown / Niagara-on-the-Lake). La rivero estas landlimo inter Kanada (Ontario) kaj Usono (Nov-Jorkio), kaj la orienta limo de la t.n. Niagara Duoninsulo. La rivero aĝas nur 12.000 jarojn, kaj ĝi formiĝis post la lasta glaciepoko, kiam la regiono estis sub bankizo du aŭ tri kilometrojn profunda.
Antaŭ proksimume 12.000 jaroj, la akvo de Lago Erio ekfalis sur la Niagaran Krutaĵon ĉe Lewiston-Queenstown. La akvo eroziis la rokojn de la krutaĵo, kaj dum la jarmiloj, metron post metro, la Niagara Interkrutejo formiĝis. Hodiaŭ ĉi tiu Niagara Kanjono estas 11 kilometrojn longa. La rivero formas multajn kaskadetojn kaj grandan kirlakvon. La Niagaro havas hidroelektrajn centralojn en Usono kaj en Kanado. Kvar pontoj por aŭtoj transiras la riveron inter Usono kaj Kanado.
La rivero havas havas tri famajn akvofalojn - vidu: Niagara Akvofalo por detalaj informoj.
NGC 7521
NGC 7521 (aliaj indikoj — MCG 0-59-9, ZWG 380.11, ARAK 578, PGC 70725) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Greene (Virginio)
La kantono Greene - angle Greene County - estas kantono de Usono en la subŝtato Virginio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Tokutomi Kenjirō
Tokutomi Kenjirō (徳冨 健次郎) plumnomo Tokutomi Roka 徳冨 蘆花 naskiĝis la 25-an de oktobro 1868 en Minamata, Kumamoto, Japanio mortis la 18-an de septembro 1927 en Ikaho, Kvartalo Setagaja, Tokio. Li estis mondfame konata japana verkisto kaj filozofo.
Kantono Greene (Virginio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Tokutomi Kenjirō
Infanaĝo
Denaske Kenjirō apartenis al mezriĉa samuraja familio kaj sub influo de sia patro Tokutomi Kazutaka, li komencis legi antikvajn ĉinajn librojn kun konfuceaj kaj budhismaj enhavoj. Multe kontribuis lian edukadon pli aĝa frato Tokutomi Sohō. Lia lernejo estis eŭropeca, en kiu lin kromalie allogis ideoj de Kristanismo kaj li ellernis la anglan lingvon.
Studentaĝo
Ekde 1878 ĝis 1887 li studis en la prestiĝa universitato Doshisha (同志社大学) situanta en Kioto.
Verkado
En 1888 li translokiĝis en Tokion, kie eklaboris kiel korektisto kaj tradukisto en eldonejo Min'yūsha establita de lia frato Tokutomi Sohō. La fratoj eldonis la unuan japanlingvan revuon Kokumin no Tomo, kiu havis la anglalingvan version. Ankaŭ estis eldonitaj la ĵurnalo Kokumin Shimbun kaj la ceteraj artikoloj, kiujn verkis Roka.
En 1900 aperis lia unua libro "Kukuleto" (ホトトギス), kiu furoris en Japanio kaj eksterlande dum multaj jaroj. Ĝi estis tradukita en diversajn naciajn lingvojn kaj spertis ĉirkaŭ 100 reldonojn.
Ĉefverkoj
Hototogisu (不如帰 1900, "Kukuleto"). Shizen to jinsei (自然と人生 1900, "Naturo kaj vivo"). Omoide no ki (思出の記 1901, "Memorlibroj".   Kuroshio (黒潮 1902, "Nigra fluado" aŭ "Kuroshio").    Yadorigi (寄生木 1909, "Blanka omelo").    Mimizu no tawakoto (みみずのたはこと 1912, "Malsaĝaj esprimoj de tervermo").    Kuroi me to chairo no me (黒い目と茶色の目 1914, "Nigraj okuloj kaj brunaj okuloj").    Fuji (富士山 1925 Kaijin (灰燼 1929, "Cindro kaj rubo").
Pilgrimado
Post fino de la Rusa-japana milito (1904-1905), en kiu Ruslando fiaskis, en 1906 Roka efektivigis pilgrimadon al sanktejo Jerusalemo, kiun tri ĉefaj monoteismaj religioj: Judismo, Kristanismo kaj Islamo konsideras kiel "Sanktan urbon".
Tokutomi Roka kaj Leo Tolstoj
La 26-an de septembro 1896 pli aĝa frato Tokutomi Sohō vojaĝinta tra Ruslando vizitis Tolstoj-an rezidejon Jasnaja Polana, kie ili interkonatiĝis kaj havis pozitivajn impresojn.
Somere de 1906 la samon realigis Tokutomi Roka post fino de sia pilgrimado al Jerusalemo. Ĝis tiam li korespondis kun Tolstoj kaj elsendis sian libron dediĉitan al la grafo.
Li tiam okazis en la ideologia vojkruciĝo unuflanke dividante la naciismajn idealojn de "Granda Japanio" kaj en la alia - simpatieco kun la ideoj de humanismo kaj universala frateco inter popoloj. Tiutempe li sentis la neceson en la konsilioj de lia instruisto Leo Tolstoj.
Pri sia kvintaga restado en Jasnaja Polana, plezura tempopasigo inkluzive kelkfojan naĝadon en rivero Voronka kune kun la gastiganto, interkonatiĝo kun la gefamilianoj inkluzive edzinon Sofia Andreevna Tolstaja kaj plej junan filinon Aleksandra Tolstaja li verkis la libron "Kvin tagoj en Jasnaja Polana", en kiu li priskribis siajn impresojn kaj konversaciojn kun la grafo kaj aldonis kelkajn fotojn. Kromalie Tolstoj konsilis al Roka sperti kutiman vivmanieron de ordinara kamparano en Japanio.
Lastaj dudek jaroj de lia vivo
Post reveno al Japanio geedzoj Tokutomi (Roka kaj lia edzino Aiko, t.e.Amo) akiris terenon situantan proksime de tiama Tokio kaj establis tie bienon. Roka provis realigi konsilon de sia instruisto, sed ne tro sukcesis. Roka suferis pro la kormalsano, kiu mortigis lin la 18-an de septembro 1927.
Memoro
Lia vidvino Aiko (vd. la 12-an ĉapitron "Tokutomi-san" de la memorlibro Magia lando Japanio far Aleksandra Tolstaja) plenumis deziron de sia edzo kaj heredigis la terenon kaj la bienon al Tokio urbo. Nun tie prosperas la muzeo kaj la parko. La geedzoj estas enteregitaj ankaŭ tie.
4310 Strömholm
4310 Strömholm estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la svedan juriston Stig Strömholm, vic-kancelaron de la Universitato de Upsalo de 1989 al 1997.
Drafi Deutscher
Drafi DEUTSCHER, plennome Drafi Franz Richard Deutscher (9-a de majo 1946, Berlino - 9-a de junio 2006, Frankfurto ĉe Majno) estis germana kantisto, komponisto kaj producento. Lia patro, kiun li neniam ekkonis, estis pianisto de hungara deveno Drafi Kálman, laŭ propraj indikoj de Drafi nevo de hungara opereta komponisto Emmerich Kálmán. La patrino estis berlina flegistino Margarete Lehmann.
Sur la muzika vojo li ekiris en la jaro 1963 per singlo Teeny. Lia plej granda sukceso estis kanto Marmor, Stein und Eisen bricht el la jaro 1964, kiu en Germanio kaj Aŭstrio venis al unua loko de muzikaj furoraj paradoj. Deutscher krom la propra nomo prezentiĝis sub multaj pseŭdonomoj. Krom la kantado li dediĉis sin ankaŭ al producenta kaj komponista agado, li komponis kelke da kantoj ekz. por bando Boney M., por Tony Christie aŭ por Nino de Angelo.
Gyula Podlipny
PODLIPNY Gyula (pro. podlipni) estis rumania hungara pentristo, grafikisto naskita en Pozsony la 12-an de aprilo 1898 kaj mortinta en Temeŝvaro la 15-an de januaro 1991.
Jutta Leerdam
Jutta Monica Leerdam ('s-Gravenzande, 30-an de decembro 1998) estas nederlanda sketistino. En 2019 ŝi sketas por la teamo Reggeborgh.
Komence de novembro 2018 ŝi kvalifikiĝis je la 500 kaj 1000 metroj por la unuaj kvar mondpokalkonkursoj. Pliposte en la sezono ŝi gajnis la nederlandan ĉampionecon Sprinton.
Je la 12-a de januaro 2020 ŝi fariĝis eŭropa ĉampiono por la 1000 m en la Thialf stadiono de Heerenveen.
Persona vivo
Leerdam havas rilaton kun sketisto Koen Verweij.
6156 Dall
6156 Dall estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Brian G. W. Manning elde la observatorio de Stakenbridge, apud Stourbridge (West Midlands, Unuiĝinta Reĝlando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita optikisto Horace E. Dall (1901–1986), kies talento por la fabrikado de astronomiaj instrumentoj estas tutmonde fama. Li estas konata ankaŭ por la kreo de potencaj objektivoj por mikroskopoj.
33035 Pareschi
33035 Pareschi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj amatoraj astronomoj Marco Cavagna kaj Augusto Testa elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Sceneja lukto
Sceneja lukto estas specializita tekniko en teatro desegnita por krei la iluzion de fizika luktado sen kaŭzi damaĝon al la ludantoj. Ĝi estas uzita en direkta teatroludado same kiel en produktaĵoj de opero kaj baleto. La termino estas ankaŭ uzata neformale por priskribi koreografian lukton por aliaj produktaĵoj kiaj ĉe filmoj kaj televido. Ĝi estas ankaŭ ofta studobjekto por aktoroj kaj dancistoj kun kelka formo de trejnado de luktartoj, kaj estas tre proksime rilata al la praktiko de stuntistoj.
33035 Pareschi
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan astronomon Giovanni Pareschi, kies ĉefa aktiveco koncernas la disvolvon de astronomia instrumentaro, precipe optikaĵoj por ĉegrundaj kaj kosmaj teleskopoj. De 2008 li estis direktorio de la Observatorio de Brera, de la Istituto Nazionale di Astrofisica.
Sceneja lukto
Kapoejro (capoeira, en la portugala) estas luktoarto en la kampo de la scenejaj luktoj disvolvita de afrikaj sklavoj alportitaj al Brazilo kaj de iliaj posteuloj. Ĝin karakterizas lertaj kaj kompleksaj korpomovoj, farataj ofte sur la planko aŭ kapmalsupre kaj piedleve, kaj havantaj kelkfoje fortan akrobatan komponanton.
István Kákonyi
István Kákonyi [iŝtvAn kAkonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kákonyi István estis hungara skulptisto, medalisto, altlerneja instruisto.
István Kákonyi naskiĝis la en Kalocsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Kákonyi studis en Hungara Belarta Altlernejo inter 1936–1944. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ágost Benkhard kaj István Boldizsár. Li debutis en ekspozicio jam dum la studentaj jaroj en 1940. Li estis bibliotekisto en la altlernejo inter 1946–1949, poste li instruis 2 lernojarojn en gimnazio. Inter 1951 kaj 1982 li instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto, sed li ankaŭ kreis skulptaĵojn en Artistkolonio (Budapeŝto). Li akiris la instruan rangon docento en 1973. Li verkis ankaŭ studentajn lernolibrojn. Li ricevis honormedalon en 1942.
Rachel Félix
Élisabeth Rachel Félix aŭ Elizabeth Rachel Félix, ankaŭ literumata Élisa Rachel Félix kaj Élisabeth Félice Rachel, artiste kutime nur nomata Rachel aŭ Mademoiselle Rachel (naskiĝis la 21-an de februaro 1821 en Mumpf, Kantono Argovio, Svislando; mortis la 3-an de januaro 1858 en Le Cannet, departemento Alpes-Maritimes de suda Francio), estis franca-juda aktorino. Ŝi estis konsiderata unu el la plej elstaraj tragediaj aktorinoj de sia epoko, kaj interalie estis idealo por Sarah Bernhardt.
Junaĝo
Kvankam ŝi naskiĝis en Svislando, ŝi ne havis svisan ŝtatanecon: la gepatroj estis migrantaj judaj artistoj kaj komercistoj. Rachel naskiĝis kiel dua plej aĝa filino de la familio, dum vojaĝo de Germanio al Francio, en gastejo. Origine la familio devenis el Alzaco kaj krom la franca lingvo ankaŭ parolis la germanan kaj la alemanan dialekton de la germana.
En 1827 la familio ekloĝis en Liono kaj tie havis malgrandan vendejon. Por kontribui al la familiaj enspezoj, Rachel kun la pli aĝa fratino Sarah kantis kanzonojn kaj recitis fablojn surstrate kaj pli poste en muzikaj kafejoj. La malgranda kaj delikata knabino impresis per nekutime klara kaj esprimoplena voĉo. Gvidanto de pariza altlernejo pri kantado konsciiĝis pri ŝia talento kaj instigis la familion translokiĝi al Parizo, kie ĝi trovis novan loĝejon en juda kvartalo. Per financa helpo de mecenatoj Rachel povis frekventi aktoran altlernejon kaj krom deklamado ankaŭ lernis legi kaj skribi.
Lüterkofen-Ichertswil
Lüterkofen-Ichertswil estas komunumo en la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 734 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lüterkofen-Ichertswil limas en nordo al Lüsslingen-Nennigkofen, en oriento al Lohn-Ammannsegg, en sudoriento al Bätterkinden (BE), en sudo al Küttigkofen, en sudsudokcidento al Brügglen, en sudokcidento al Buchegg, kaj en okcidento al Leuzigen (BE).
Trafiko
Lüterkofen kaj Ichertswil situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj. En sudoriento de la komunumo sur la trilima punkto inter Lüterkofen-Ichertswil, Lohn-Ammannsegg kaj Bätterkinden stiuas la stacidomo Lohn-Lüterkofen de la trama etspura fervojo de Soloturno al Berno. De la stacidomo poŝtaŭtolinio kondukas tra la vilaĝoj Lüterkofen kaj Ichertswil al Schnottwil konektante la komunumon al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas kvin kilometrojn norde apud Soloturno.
Historio
La hodiaŭa komunumo Lüterkofen-Ichertswil estis kreita en la jaro 1961 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomoj komunumoj Lüterkofen kaj Ichertswil.