cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radovesice
Radovesice estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta proksimume 2 km oriente de Libochovice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1175.
Ágnes Kriza
KRIZA Ágnes estis rumanuja hungara operkantistino (soprano) naskiĝinta en Bistriţa, 1937 kaj mortinta en Kluĵo, en februaro 1996.
Biografio
Ágnes Kriza finis en 1962 en Muzika Altlernejo Gheorghe Dima de Kluĵo kaj ŝi kantis komence en la Rumana Operejo de Kluĵo. Ekde 1974 ŝi iĝis solistino de la Kolozsvári Állami Magyar Opera. Ŝi organizis ankaŭ koncertojn, ŝi regule kantis ankaŭ eksterlande. En 1980 ŝi estis gastkantistino de la Szegedi Szabadtéri Játékok. Al ŝia memoro oni establis fondaĵon por premii junajn gekantistojn.
Tuimaleali'ifano Va'aletoa Sualauvi II
Tuimaleali'ifano Va'aletoa Sualauvi II (naskiĝis la en Samoo) estas samoa juristo kaj politikisto. Ekde la jaro 2017 li estas la ŝtatestro (samoe O le Ao o le Malo) de Samoo.
Va'aletoa Sualauvi portas la honoran titolon „Tuimaleali'ifano“ ekde 1977. Li estis membro de la „konsilio de vicantoj“ ekde 1993 ĝis 2001 kaj ekde 2004 ĝis 2017.
Rimbachzell
aŭ Rimbach-Zell (jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Bálint Dobai
Bálint DOBAI hungara poeto. Li naskiĝis en Zalău en 1983.
Kariero
Bálint Dobai publikigas de 2004.
The Deadly Years
"The Deadly Years" [La Mortplenaj jaroj] estas la dekdua epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de David P. Harmon kaj reĝisorita fare de Joseph Pevney, ĝi estis unue elsendita la 8-an de decembro 1967.
Intrigo
La Enterprise transportas Komodoron Stocker (Charles Drake), al Stelbazo 10. Survoje, la stelŝipo haltigas ĉe la planedo Gamma Hydra IV por provizigi setlejon tie. Surplanetigo konsistanta el Kapitano James T. Kirk, Spock], Leonard McCoy, ĉefinĝeniero Montgomery Scott, piloto Pavel Chekov, kaj Leŭtenanto Arlene Galway (Beverly Washburn) iras la instalaĵon. La setlejo ŝajnas tute dezerta, Chekov malkovras la korpon de viro, kiu ŝajne mortis de maljuneco kaj panikas. Robert Johnson (Felix Locher), membro de la setleja teamo, aperas kun sia edzino Elaine (Laura Wood). Ambaŭ asertas esti en iliaj malfruaj 20-aj jaroj, tamen aperas 50 jarojn pli aĝaj. La du pli malfrue mortos en la "Enterprise".
Dum Kirk daŭre maljuniĝas, li fariĝas ĉiam pli forgesema, instigante Komodore Stocker ordoni ke Spock kunvoku aŭdiencon, en kiu Kirk estos deklarita netaŭga por komandado. Kun Spock ankaŭ afliktita, Stocker prenas komandon, kaj ordigas direkti kurson al Stelbazo 10, ignorante avertojn, ke tio metos la kosmoŝipon tra la neŭtrala zono de Romulanoj.
Dume, Kirk, McCoy, kaj Spock diskutas la imunecon de Chekov al la malsano. Memorinte la timon de Chekov ĉe la malkovro de la mortinta korpo, McCoy pripensas, ke la pliiĝintaj niveloj de adrenalino de Chekov eble efikis, kaj memoras, ke la adrenalinon oni iam pruvis kiel kuracilo por radiacio-malsano.
Kiam la Enterprise eniras la neŭtralan zonon, Romulanaj batalŝipoj atakas, ignorante ĉiujn provojn ĉe kontakto. Stocker, havanta neniun batalan sperton paraliziĝis per indeciso, konsideras kapitulacigi, sed estas memorigita, ke Romulanoj ne prenas malliberulojn. En malsanulejo, Spock anoncas, ke la drogo estas preta. Kirk insistas preni la unuan injekton. La drogo renversas la maljunuligan efikon, kaj Kirk reprenas la komandon.
Kirk blufas la Romulanojn sendante falsan mesaĝon al Stelfloto avertante, ke la Enterprise mem-detruos per la "karbomito", kiu ankaŭ detruos ajnajn apudajn kosmoŝipojn. La Romulanoj retiriĝas, kaj Kirk ordonas tujan retiriĝon.
Nikolaj Benardos
Nikolaj Nikolajeviĉ BENARDOS (Николай Николаевич Бенардос) naskiĝis la 8-an de aŭgustogreg. 1842 en Benardosovka, Ĥersona provinco, laRusia Imperio (nun Mostovoje, Mikolajeva provinco, Ukrainio) — mortis la 21-an de septembro 1905 en Fastiv (Фастів) urbo situanta apud Kievo estas elstara rusa inĝeniero kaj inventisto. Li famiĝis ĉefe en elektroteknika fako kaj havis ĉ. 200 inventaĵojn.
Li estas kreinto de elektra veldado, kiun oni ĝis nun uzas por alluti aŭ disigi metalaĵojn. La aparaton Elektro - Hefesto kaj procedon li patentigis en 1885 en Germanio, Francio, Rusio, Italio, Britio, Usono, Belgio kaj aliaj landoj.
Lia avo Pantelejmon Benardos estis enmigrinto el Grekio kaj militservis en la rusa armeo kiel generalo.
Inventante akumulilon kun plumbaj lamenoj kaj acida elektrolito Nikolaj inhalis venenajn vaporigojn, kiuj defektis lian pulmon.
Li mortis en hospico por mizeruloj, ĉar tutan sian enspezon li utiligis por laboro.
Lia edzino nomiĝis Anna Aleksejevna Lebedeva. La geedzoj havis kvar filojn kaj unu filinon.
Catatrama
Catatrama estas funga genro el la familio nome Amanitacoj (Amanitaceae), laŭorde Agaricales. Unutipa genro, ĝi enhavas nur unu specion nome Catatrama costaricensis, kiu troviĝas en arbaroj de Quercus pilarius en Kostariko. Ĝi raportiĝis en Brazilo en 2007.
Občina Rogaška Slatina
Občina Rogaška Slatina estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 41 komunumoj kovrante areon de 71,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 18971 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Rogaška Slatina.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Občina Makole kaj Občina Poljčane norde, Občina Majšperk la nordoriento, Občina Rogatec oriente, Občina Podčetrtek la sudokcidento kaj Občina Šmarje pri Jelšah okcidente.
Sur la suda kaj sudorienta bordo de la lando pasas la limo kun Kroatio. fluas. La limo ĉi tie estas la rivero Sutla.
La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 220 m sude al preskaŭ 980 m en la nordo.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 41 vilaĝoj:
Brestovec, Brezje pri Podplatu, Cerovec pod Bočem, Ceste, Čača vas, Drevenik, Gabrce, Gabrovec pri Kostrivnici, Gradiški Dol, Irje, Kačji Dol, Kamence, Kamna Gorca, Male Rodne, Nimno, Plat, Podplat, Podturn, Pristavica, Prnek, Rajnkovec, Ratanska vas, Rjavica, Rogaška Slatina, Spodnja Kostrivnica, Spodnje Negonje, Spodnje Sečovo, Spodnji Gabrnik, Strmec pri Svetem Florijanu, Sveti Florijan, Tekačevo, Topole, Tržišče, Tuncovec, Velike Rodne, Vinec, Zagaj pod Bočem, Zgornja Kostrivnica, Zgornje Negonje, Zgornje Sečovo, Zgornji Gabrnik.
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:106_x550065_y121705_s12_b4
NGC 4373A
NGC 4373A (aliaj indikoj — ESO 322-8, MCG -6-27-26, DCL 41, IRAS12229-3902, PGC 40549) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Aleksandr Koval
Aleksandr KOVAL (beloruse Аляксандр Коваль, ruse Александр Коваль) estas belorusa esperantisto kaj biologo, kiu loĝas en Homel (Гомель). Post studado de biologiaj sciencoj, finita en 1991 kun akademia grado en biokemio, en 2004 li defendis sian doktorigan disertaĵon pri la temo "energia metabolo de muskola histo kun aldono de la radionuklido 137Cs". Ekde 2006 li kiel docento instruas biokemion en Homela Ŝtata Medicina Universitato. Plurfoje li kontribuis al la kultura festivalo Esperanto - Lingvo Arta. Interalie li ankaŭ kunlaboras pri Vikipedio.
Rigidkovrila libro
Rigidkovrila libro estas libro bindita en rigida protekta kovrilo - tipe kartono kovrata per ŝtofo, dika papero aŭ okaze ledo. Rigidkovrilaj libroj povas havi flekseblan, kudritan spinan parton inter la kovrilaj titolpaĝo kaj maltitolpaĝo - tio helpas en malferma stato bone kuŝigi la libron sur surfaco. Tamen plej multaj modernaj komerce produktitaj libroj havas relative malmolan, gluitan spinan parton, kaj tiuj libroj havas la tendencon fermiĝi kiam ili estas kuŝigitaj en malferma stato sur surfaco.
Rigidkovrilaj libroj ofte estas presataj sur senacida, do pli altkvalita, papero, kaj estas multe pli daŭraj ol poŝlibroj, kiuj havas kovrilon el facile damaĝebla papero kaj la internaj foliofaskoj estas nur kungluitaj, ne kunkudritaj. Poŝlibroj produkteblas multe pli malmultekoste kaj sekve aĉeteblas je signife pli malalta prezo.
Bonloc
Bonloc (Lekuine) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lekuindar.
Ulrich Robeiri
Ulrich Robeiri (naskiĝis en Cayenne,, do nun -jara) estas francia spada skermisto. Li gajnis la oran medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en la Somera Olimpiko 2008. Krome li en la Mondaj Ĉampionadoj de 2006 en Torino kaj de 2010 en Parizo ankaŭ gajnis po la oran medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj.
Cotkytle
Vilaĝo Cotkytle situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 14 km nordoriente de la urbo Lanškroun, 25 km sude de la urbo Králíky kaj 18 km sudoriente de la urbo Jablonné nad Orlicí. Vivas ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estis fondita en la 14-a jarcento okaze de koloniigo de la regiono per germanaj koloniistoj. La nomo Cotkytle verŝajne devenas el germana esprimo Zottkittel (Vilhava kitelo).
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Johano Nepomuka, origine konsekrita al Ĉieleniro de la Sinjoro, konstruita en la unua duono de 14-a jarcento, estis rekonstruita baroke en la jaro 1726. Sur altaro estas bildo de Sankta Johano Nepomuka kaj statuoj de Sanktaj Cirilo kaj Metodo.
Popola arĥitekturo
En la vilaĝo konserviĝis kelkaj konstruaĵoj de ĉarpentita popola arĥitekturo.
Naturo
En katastra teritorio Cotkytle, okcidente de la vilaĝo, troviĝas
Muzeo de Belartoj de Liono
La Muzeo de Belartoj de Liono (Musée des Beaux-Arts de Lyon) estas municipa muzeo de belartoj en Liono, Francio. Ĝi estas ĉe la Place des Terreaux, kaj estis hejmo de iama konvento de Benediktanoj kiu funkciis dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Ĝi estis restaŭrita inter 1988 kaj 1998, kaj estas malfermaj al vizitantoj ekde tiam spite la restaŭradon. Ĝiaj kolektoj gamas el antikvaĵoj de antikva Egipto ĝis Moderna arto, kio faras la muzeon unu el la plej gravaj en Eŭropo. Ĝi ankaŭ gastigantas gravajn artajn ekspoziciojn, por ekzemplo la ekspozicion de verkoj de Georges Braque kaj Henri Laurens en la dua duono de 2005, kaj alia pri la verkaro de Théodore Géricault el Aprilo ĝis Julio 2006. Ĝi estas unu el la plej grandaj artmuzeoj de Francio.
Pentraĵoj
La pentrarta fako enhavas eŭropajn pentraĵojn de la 14-a ĝis mezo de la 20-a jarcento. Ili estas ordigitaj kronologie kaj laŭ ĉefaj skoloj en 35 ĉambroj. La kolekto konsistas el jeno:
Skulptaĵoj
Plej granda parto de la kolekto estas ekspoziciita en du partoj: en teretaĝo estas mezepokaj kaj renesancaj skulptaĵoj, dum ĉe la abateja preĝejo estas skulptaĵoj el la 19-a kaj komenco de la 20-a jarcentoj. Inter tiuj estas verkoj de Auguste Rodin, Léon-Alexandre Delhomme, Emile Antoine Bourdelle, Aristide Maillol, James Pradier, kaj Antoine Etex.
Dinastio de Anglaj Reĝoj
Jenas dinastia listo de regantoj de Anglio, Skotlando kaj Britio.
Dinastio de Okcidenta Saksio (519-1066)
1. Cerdic, filo de Elesa, reĝo de Okcidenta Saksio (519-534)
Dinastio de Okcidenta Saksio (edziĝe)
1. ?
Dinastio de Danio
1. Sven
Dinastio de Tudor (ap Tuddur)
Owen Tudor (Owain ap Meredydd ap Tewdwr) (1400-1461) = Katerina de Valois (1401-1237), reĝino de Anglio (1420-1422)
Dinastio de Hannower
Sofia
Dinastio de Glüksburg (Mountbatten-Winsor)
1. Princo Filipo, Duko de Edinburgo, naskita princo de Grekio kaj Danio = Reĝino Elizabeto la 2-a, naskita Princino Elizabeta Aleksandrino Maria de Jorko (1926-), reĝino de Britio (1953-)
Prazzo
Prazzo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Acceglio, Bellino, Canosio, Elva, Marmora kaj Stroppo. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Reisdorf
Reisdorf - - estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro 2013 la loĝloko havis 299 loĝantojn.
Ekde la jaro 2013 ĝi estas parto de la urbo Bad Sulza.
French Open
La Franca malferma tenisturniro (French Open) (oficiale: Tournoi de Roland-Garros) apartenas al la grandaj kvar tenisturniroj de Granda Ŝlemo kaj okazas dum du semajnoj inter mezo de majo kaj komenco de junio en Parizo.
La matĉoj okazas sur sabla grundo - tio kaŭzas malrapidigon de la ludoj, kiuj konsekvence daŭras pli longe ol tiuj de la aliaj tri grandŝlemaj turniroj.
Historio
La unua „Championnat de France international de Tennis“ okazis en 1891, virina konkurso unuafoje en 1897. Ekde 1928 ĝi estas aranĝata en tenisejo "Roland Garros" (heroa piloto dum la Unua Mondmilito). Lasta franca venkinto estis Mary Pierce en 2000.
Asembleo de Madrido
La Asembleo de Madrido estas la aŭtonoma parlamento de la Madrida Regiono (Hispanio). Ĝi reprezentas la loĝantojn de la regiono plenumante leĝdonajn povojn. Ĝi aprobas la buĝetojn de la regiona registaro kaj kontrolas kaj antaŭenigas politikan kaj registaran agadon. Ĝi estas nuntempe en sia deka leĝdona periodo, kiu komenciĝis en 2015.
La deputitoj, kiuj formas la Asembleon de Madrido, estas elektitaj por kvar jaroj per universala, libera, egala, rekta kaj sekreta voĉdonado.
La akiro de la statuso de deputito postulas ĵuri la Hispanan Konstitucion kaj la Statuton de Aŭtonomeco. Krom la okazoj de disiĝo de la ĉambro, la statuso de deputito povas esti perdita per fina juĝa decido kontraŭ la elekto aŭ proklamo de la posteno, morto aŭ senkapableco, aŭ rezigno farita antaŭ la tablo.
Wohnroth
La vilaĝo Wohnroth estas urboparto de la komunumo Bell en la komunumaro Kastellaun. Ĝi situas en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück, Rejnlando-Palatinato.
Geografio
La vilaĝo Wohnroth sitas  en deklivo je la komenco de la valo de la rojo  Wohnrother Bach kiu finas ĉe la burgo Balduinseck.
Félix Lobo
Félix Manuel JIMÉNEZ LOBO (naskiĝis en Madrido, Hispanio, en 1969) estas hispana esperantisto.
Wohnroth
Historio
Kun la okupo de la maldekstra rejna riverbordo 1794 fare de la francaj revoluciaj trupoj la vilaĝo fariĝis franca. La Viena kongreso donis la lokon al la reĝlando Prusio. Ekde 1946 la vilaĝo estas parto de la nova federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ekde la 17a de marto la vilaĝo estas parto de la komunumo Bell.
Félix Lobo
Li studis Biologion, Kulturan Antropologion kaj Interlingvistikon. Li eklaboris kiel naturmedia teknikisto kaj en la jaro 1998 komenciĝis lia intereso pri la “tria sektoro”, unue kiel voluntulo en asocio por disvolviĝa kunlaboro en Afriko (Ekvatora Gvineo) kaj poste kiel profesia administranto en iu labor-kooperativo en kiu nuntempe li estas laborpartnero.
Li spertas pri Korporacia Sociala Respondeco kaj Socialaj Bilancoj kaj estis sociala konsilanto de Coop57 (financa kooperativo) inter 2008 kaj 2016 kaj de Mercado Social de Madrid (Madrida Sociala Merkato) inter 2012 kaj 2016. Li agadis ĉe la sociala movado “15-M” (indignula movado) en la asembleo de lia rezidad-kvartalo ĝis 2015.
Pigoj
Specioj
Holarktaj (blankonigraj) pigoj
Orientaj (bluverdaj) pigoj
Blua pigo
Átány
Átány [AtAnj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Heves (urbo).
Félix Lobo
De 2020 li estas prezidanto de Madrida Esperanto-Liceo
Átány
Situo
Átány situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Heves troviĝas 8, Abádszalók 29 km-ojn.
József Egry
József Egry [jOĵef egri], hungare Egry József, Esperante Jozefo Egry estis hungara pentristo, membro de Societo Szinyei Merse Pál.
Átány
Historio
La unua mencio devenis el 1407 en formo Athan, sed oni supozas, ke la vilaĝo travivis la tataran invadon en 1241. Dum la turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis. En 1999 inundo okazis. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, poŝto, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, familihelpa servo, polico.
József Egry
József Egry naskiĝis la 1883 en Zalaújlak. Li mortis la 1951 en Badacsonytomaj.
Átány
Famuloj
En Átány naskiĝis sciencisto István Nyiry.
József Egry
Biografio
József Egry lernis pentradon de neniu, sed liaj komencaj provoj estis talentaj. Károly Lyka zorgis pri li, tial Egry lernis unu jaron en Parizo. Poste li lernis en Budapeŝto en la ĉeflernejo, kie li lernis de Pál Szinyei Merse kaj Károly Ferenczy. Lia unua individua ekspozicio okazis en 1910. En la sekva jaro li vojaĝis al Belgio, kie li pentradis. Dum la 1-a mondmilito li vundiĝis, en 1918 li edziĝis. Poste li pentradis en Badacsony, kie la edzino havis domon. Li ofte pentris pejzaĝojn de Balatono. Baldaŭe kelkfoje li vojaĝis al Italio. Li ricevis premion Kossuth en 1948, pli frue ankaŭ aliajn 3 premiojn. La iama domo nun estas memormuzeo.
Kergloff
(jen france, bretone Kerglof) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Erik Mongrain
Erik Mongrain (naskiĝinta la 12-a de aprilo 1980 en Montréal, Kebekio, Kanado) estas gitaristo kaj komponisto. Agnoskita pro sia originala akustika stilo, li eluzas dumanan frapteĥnikon sur elektroakustika gitaro.
Biografiaj elementoj
Kiam 14-jara Mongrain forlasas la sporton kaj ekmuzikas. Li aŭskultadas rokgrupojn kaj artistojn kiaj Metallica, Jimi Hendrix, Kurt Cobain. Poste li ekkonatiĝis kun la verkaro de Bach; dum kvar kvar jaroj li eklernas aŭtodidakte solfegion kaj ekverkas mem akustikajn erojn. Mongrain agnoskas ke li influiĝis precipe de Michael Hedges, Preston Reed kaj Don Ross.
Predosa
Predosa estas komunumo de Italio.
Kalvinana preĝejo (Gyomaendrőd)
La Kalvinana preĝejo estas impona religia monumento historia en Hungario, en urbo Gyomaendrőd (iam en Gyoma).
Historio
Depost falo de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a en la iama Gyoma vivis nur kalvinanoj. Ili nature havis preĝejon. Turo de la nun videbla kirko estis konstruita en 1791 al la malnova preĝejo, la nova navo nur ekde 1803. La orgeno estis farita en 1853, ĝi estis translokita en 1938, renovigita en 1980.
NGC 4373B
NGC 4373B (aliaj indikoj — ESO 322-10, MCG -6-27-27A, DCL 45, PGC 40735) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Taichi Hasegawa (1982)
Taichi Hasegawa (長谷川 太一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Károly Somogyi
SOMOGYI Károly [pr. ŝomodji] estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro naskiĝinta en Pusztakovácsi la 11-an de oktobro 1845 kaj mortinta en Nagyvárad la 6-an de marto 1908.
Lia kariero
Károly Somogyi debutis en januaro de 1865 en trupo de József Hetényi. Ekde 1872 li jam sukcese reĝisoris; ekde 1881 li ĉefreĝisoris, ekde 1886 estris ĝis 1892 la teatran distrikton Sopron-Győr, inter 1892 kaj 1895 la Teatron de Szeged, poste ekde vintro de 1895 ĝis 1899 la novan teatron de Pécs, ekde vintro de 1900 ĝi sia pensiĝo en 1907 li direktis la teatran distrikton Nagyvárad-Gyula. Lia edzino estis aktorino Júlia Nagy (1850– 10-a de majo 1919).
Elektitaj trupanoj
Endre Boross, László Csiky, Jenő Halmi (1877), István Kozma (operetkantisto), Endre Gyula Latabár, Lajos Szalkai, Ferenc Szende, Vilmos Szilágyi, Miklós Tihanyi (pli juna).
Andrzej Zybertowicz
Andrzej Janusz ZYBERTOWICZ (naskiĝis la 30-an de septembro 1954 en Bydgoszcz) – pola sociologo, doktoro habilita, profesoro de la Universitato de Mikołaj Kopernik (UMK) en Toruń. Specialiĝas i.a. pri sociologio de scio. Konsiderata kreinto kaj ĉefa teoriisto de la ideo pri pakto politikista-entreprenista. De 2015 socia konsilisto de la prezidento de Pollando Andrzej Duda.
Edukiteco kaj scienca agado
En 1977 finis historion ĉe UMK kaj arkivistikon ĉe Universitato de Adam Mickiewicz (UAM) en Poznań. En 1985 doktoriĝis ĉe UAM surbaze de la disertaĵo Problemo apliki teorion de historia materialismo en la nuntempa pola historiografio. Gradon de habilitiĝo ricevis ĉe Universitato de Varsovio surbaze de la laboraĵo Perforto kaj ekkono: Studaĵo pri ne-klasika sociologio de scio en 1997.
Li estis membro de Scienco-Komitato ĉe la Pola Scienca Akademio. Laboristo de la Instituto de Filozofio ĉe UMK, en la jaroj 1989–1995 en la Katedro de Sociologio, ekde 1995 de la Instituto de Sociologio (en la jaroj 1998–2006 ties direktoro). Kunkreinto kaj gvidanto de Postdiploma Studo de la Sociologio de Interna Sekureco (Instituto de Sociologio ĉe UMK) kaj gvidanto de la Fako de Grupaj Interesoj (samloke). Ankaŭ profesoro de Akademio Humanisma-Ekonomika en Lodzo.
Li estas publicisto de Radio Maryja, Nasz Dziennik kaj Gazeta Polska. Frato de Piotr Zybertowicz, estinta ĉefo de la kuirarto de hotelo Marriott en Varsovio, laŭreato de multaj konkursoj.
Politika agado
En 2006 estis eksperto de la Kontrola Komisiono de Militista Informo-Servo (Wojskowe Służby Informacyjne). De 2006 ĝis 2007 prezidis al program-konsilio de la Centra Instruejo de Agencio de Interna Sekureco. De la 1-a de julio 2007 ĝis la 16-a de novembro 2007 estis ĉefa konsilisto pri sekureco de ĉefministro Jarosław Kaczyński. De januaro 2008 estis konsilisto pri ŝtat-sekureco de prezidento de Pollando Lech Kaczyński.
Andrzej Zybertowicz membriĝis al sciencaj komitatoj de la 2-a kaj 3-a Smolenskaj Konferencoj en la jaroj 2013 kaj 2014, pri katastrofo de registara aviadilo Tu-154M en Smolensk la 10-an de aprilo 2010.
La 24-an de septembro 2015 iĝis socia konsilisto de la pola prezidento Andrzej Duda.
3423 Slouka
3423 Slouka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo kaj popularigisto pri astronomio Hubert Slouka (1903–1973).
Voandzeo
Voandzeo (Vigna subterranea) aŭ terpizo estas laŭ NPIV „specio de vigno. Ĝi estas tropika plujara herbo, kies globforma, unusema guŝo enteriĝas same kiel arakido, jejma en orienta Afriko, kultivata en la tropikaj regionoj (precipe Afriko) por la nutraj semoj, kiujn oni diversmaniere preparas por manĝaĵo. Sinonimo: ternukso“. La genro apartenas al la subfamilio de la Faboideae ene de la familio de la  Fabacoj (Fabaceae aŭ leguminosae).
Ĝi estas tipa „sekplanto“, kiu ŝatas aridajn grundojn kaj klimaton.
Priskribo
La terpizo estas malalte rampanta herba planto.
Ĝi formas ĉ. 4 cm longajn guŝojn kun ĉ. 1 cm grandaj semoj de diversaj koloroj (hela, ruĝa, nira, makulita). La guŝoj kreskas, same kiel ĉe la arakido, sub la grundo. Tio evitu, ke dum savana incendio la semoj forbrulas.
Utiligado
La junaj guŝoj kaj la sekigitaj semoj estas uzataj. La semoj povas esti kuiritaj mole aŭ eblas fari el ili farunon.
Sistematiko
Vigna subterranea apartenas la la sekcio Vigna en la subgenro Vigna ene de la genro  Vigna. Sinonimoj por Vigna subterranea (L.) VERDC. estas: Glycine subterranea L. (BASIONYM), Voandzeia subterranea (L.) THOUARS EX DC.
Cristina Cifuentes
Maria Cristina Cifuentes Cuencas (Madrido, 1-an de julio 1964) estas hispana politiko de la Popola Partio, kiu prezidis la Madridan Regionon inter 2015 kaj 2018.
Ŝi diplomiĝis pri juro kaj estas ŝtatlaboristo de la Komplutensa Universitato de Madrido, Cifuentes, kiu en 1991 fariĝis deputito en la Asembleo de Madrido - posteno kiun ŝi havis dum la 3a, 4a, 5a, 6a, 7a, 8a, 9a kaj 10a mandatoj de la aŭtonoma parlamento - kaj inter 2017 kaj 2018 ŝi estis prezidanto de la Popola Partio de la Madrida Regiono, ŝi konservis la postenon kiel delegito de la Registaro en la koncerna aŭtonomeco inter 2012 kaj 2015. Ŝi demisiis pro fraŭda skandalo rilate al universitata magistriĝo.
Balázs Gulyás
Balázs Gulyás [balAĵ gujAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gulyás Balázs estis hungara biologo, pedagogo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1995), membro de Academia Europaea.
Balázs Gulyás naskiĝis la  1956 en Budapeŝto.
Biografio
Balázs Gulyás frekventis gimnazion en Pannonhalma inter 1958-1963, baldaŭe 2 universitatojn en Budapeŝto inter 1975-1981. Post lernado li tuj migris al Belgio, kie li plulernis kaj doktoriĝis en universitato de Leuven en 1988. Li spertiĝis ankaŭ en Oxford. Li vivas en Stokholmo, kie li okupiĝas pri nervoj, problemoj de la vido. Li havas edzinon, kiu naskis 3 filinojn. Li ricevis hungarajn kaj eksterlandajn premiojn inter 1995-2012.
Porte de l'Essonne (Tramtransporto en Parizo)
Porte de l'Essonne estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Athis-Mons.
La nomo Porte de l'Essonne signifas "Pordo de Essonne": Athis-Mons situas en departemento Essonne ĉe la limo kun departemento Val-de-Marne.
Pasporto de Afrika Unio
La Pasporto de Afrika Unio estas komuna pasporta dokumento kiu estis fondita por anstataŭigi la ekzistantajn naciajn pasportojn kaj doni al ĉiuj 54 membroj  de la Afrika Unio vizan sendevigon en tuta Afriko.  Ĝi estis lanĉita la 17-an de julio 2016 dum la 27-a Ordinara Sesio de la Afrika Unio kiu okazis en Kigalo en Ruando kaj gvidita fare de la prezidanto de Ruando Paul Kagame kaj prezidanto de Ĉado Idriss Déby.
Tipoj
Tri tipoj de la pasporto estas eldonitaj:
Lingvoj
La pasporto havas subskribojn en kvin lingvoj - la angla, la franca, la araba, la portugala kaj la svahila.
Librobindado
Librobindado estas la procedo por fizike kunigi la presitajn libropaĝojn al fina formo de libro. La procedo konsistas el kunigo de la folioj aŭ de pluraj foliofaskoj per kudrado aŭ gluado, kaj per aldono de librokovrilo. Sekve temas pri la lasta paŝo de libroproduktado. Kutime la termino aplikiĝas al produktado de rigidkovrila libro, bindata metilabore aŭ industrie, kvankam fakte ankaŭ la industria kunmeto de poŝlibro iusence estas librobindado.
Libro konsistas el multaj materialoj, ĝi devas esti movebla sed ankaŭ stabila. Dum la produktado ĝi trairas diversajn procedojn, la unuopajn partojn oni ofte produktas aparte kaj poste kunmetas ilin.
Por ke ĝi kontentigu ĉiujn postulojn, moderne bindita libro konsistas el multaj unuopaj partoj: ĉirkaŭ la paĝobloko, la ĉefa enhavoparto, troviĝas la ŝirmopaĝo – unu je la supra kaj alia je la malsupra parto de la paĝobloko. Ambaŭ estas ligitaj per gazobendo kaj gluo kun la librodorso kaj pere de la ŝirmopaĝo al la librokovrilo. Ĉirkaŭ la librokovrilo metiĝas la kovromaterialo. Kune ĉi tiuj elementoj konsistigas la librokovrilon. La eksteren moveblaj elementoj nomiĝas kovriloj – por binditaj libroj rigidaj kovriloj (vidu Rigidkovrila libro), kaj fine oni protektas la librokovrilon per jaketo.
La tri eĝoj de la librokovrilo servantaj por malfermi la libron nomiĝas supra, antaŭa aŭ suba facoj. La kolora bendo supre kaj sube de la librodorso nomiĝas borderbendo. La paĝrubando por retrovi la paĝon dum legado estas fiksita je la supra parto de la librodorso.
Michael Andreas Barclay de Tolly
Princo Michael Andreas Barclay de Tolly, rusigite Miĥail Bogdanoviĉ Barclaj-de-Tolli, cirile Михаэль Андреас respektive Михаил Богданович Барклай-де-Толли; naskiĝis la 27-an de decembro 1761 en nobela bieno de la vilaĝo Pamūšis (germane Pomautsch), tiama komunumo Žeimelis (germane Scheimeln), Grandduklando Litovio, nuntempe parto de la municipo Pakruojis, Litovio; mortis la 13-an de majo 1818 en Insterburg, Prusio - ekde 1945 ruse nomata Ĉernjaĥovsk) estis generala marŝalo kaj milita ministro de la Rusia Imperio.
Deveno kaj armea kariero
Li devenis el baltia familio origine skota, kiu en la 17-a jarcento, 100 jarojn antaŭ lia naskiĝo, translokiĝis al Livlando (Livonio) kaj integriĝis en la kulturan malplimulton de germanaj baltoj. Jam en aĝo de 15 jaroj li soldatiĝis en la armeo de la Rusia Imperio kaj partoprenis la batalojn de la armeoj de la Rusia kaj Aŭstria Imperioj kontraŭ la Otomana Imperio de 1788–1789, kontraŭ la armeo de Svedio de 1788–1790 kaj kontraŭ la insurekcio de Kościuszko en 1790 kaj 1794. En 1789 li iĝis kolonelo kaj en 1799 generalmajoro. Barclay de Tolly estis membro de la akademio Akademie gemeinnütziger Wissenschaften en Erfurt (ĝis 1803 parto de la Elektoprinclando Majenco, poste de Prusio).
En la kvara koalicia milito kongraŭ la armeo de Napoleono en 1806 li havis decidan rolon en la bataloj de Pułtusk kaj de Preußisch Eylau, kie li vundiĝis kaj pro persona kuraĝo li nomumiĝis generalleŭtenanto.
En la milito de 1808–1809 kontraŭ la armeo de Svedio pri la kontrolo de Finnlando li komandis rusian armeon kaj en 1809 konkeris la urbon Umeå post riska marŝado super la frostigita botnia golfo. Sekve en 1810 li nomumiĝis milita ministro de la Rusia Imperio kaj tenis tiun postenon ĝis la jaro 1813. Dum tiu tempo li per duobligo de la nombro de rusiaj soldatoj kaj per la konstruado de vico da fortikaĵoj signife kontribuis al la fortigo de la rusia armeo.
La atako de Napoleono al Rusio en 1812
Dum la invado de la armeo de Napoleona Francio al Rusio en 1812 li ricevis la komandon de la unua rusia okcidenta armeo kaj la superan komandon de la tuta rusia armearo. Ne pro strategio, sed pro malfavoraj kondiĉoj la armeo cedis grandan teritorion al la napoleona armeo. Aparte la rezigno pri la urbo Smolensk, kiu sekve brule detruiĝis, kaŭzis ke multaj rusoj akuzis lin pri perfido kaj malhonore nomis lin "la germano", akcentante lian nerusecon. Pro tiu malfavora publika opinio la 20-an de aŭgusto la superan komandon de la rusia armeo ricevis Miĥail Kutuzov. Barclay de Tolly konsideriĝas unu el la herooj de la batalo de Borodino: en la bataloj estis mortigitaj kvin ĉevaloj, sur kiuj li rajdis, kaj mortiĝis respektive forte vundiĝis ankaŭ naŭ el la dek du soldatoj kies tasko estis batali rekte apud li - tamen li mem ne damaĝiĝis. Li ricevis honorigan ordenon, sed komence de la oktobro de tiu jaro finis la armean servon pro malsaniĝo. Jam komence de la jaro 1813 li tamen denove eniris la servon de la rusia armeo kaj kadre de la pluaj napoleonaj militoj partoprenis la batalojn apud Toruń respekitve Thorn, Großgörschen kaj Bautzen en Saksio. Post la batalo de Bautzen li denove nomumiĝis supera komandanto de la rusia armearo kaj gvidis ĝin oktobre de 1813 en la batalo de Leipzig. Jam pli frue, la 25-an de majo 1813, la prusia reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a honorigis lin per la prusia ordeno Nigra Aglo. Lia armeo konkeris la kvartalon Liebertwolkwitz de Leipzig, la 18-an de oktobro sensukcese provis konkeri la strategie gravan kvartalon Probstheida de la urbo sed la 19-an de oktobro konkeris la "ventomuelejan pordegon", parton de la mezepoka urba remparo, kaj ties kvartalon. Li plu estis supera komandanto de la rusia armeo dum ties invado de Francio kaj en 1814 partoprenis la konkeron de Parizo.
Oberembrach
Oberembrach estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 962 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Oberembrach estas pitoreska vilaĝo situanta meze en monteta kamparo 3 km norde de la interkontinenta Flughaveno Zuriko. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Oberembrach mem la vilaĝetoj kaj setlejoj Hausen, Madlikon, Mühlberg, Obermettmenstetten, Untermettmenstetten, Oberwagenburg, Unterwagenburg, Rotenfluh, Sonnenbühl, Stigen kaj Stürzikon.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,20 km², de kiuj 33,9% estas kovritaj de arbaro, 58,5% servas por agrikulturo kaj 3,7% por setlado; 3,6% estas trafiksurfaco kaj 0,1% akvejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberembrach limas en nordo al Pfungen, en oriento al Vinterturo, en sudoriento al Brütten, en sudo al Nürensdorf, en sudokcidento al Kloten, en okcidento al Lufingen, kaj en nordokcidento al Embrach.
Historio
La nobeloj sur la kastelo Wagenburg estis dokumente menciitaj la unuan fojon en la jaro 1263. Per la edziĝo de Adelheids de Wagenberg kun Hartmann von Heidegg la kastelo fariĝis posedaĵo de la kavalirojde Heidegg ĉe la Lago de Baldegg.
Nelahozeves
Nelahozeves estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, surborde de la rivero Vltava, 25 km norde de la ĉefurbo Prago. Vivas ĉi tie.
Memorindaĵoj
kaj artmetiaĵoj
(17974) 1999 JL52
(17974) 1999 JL52 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lieberknecht
Lieberknecht estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Erzsi Somogyi
SOMOGYI Erzsi [pr. ŝomodji] estis hungara aktorino naskiĝinta en Kolozsvár la 10-an de septembro 1906 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de julio 1973. Ŝi estis la edzino de verkisto Béla Gádor, poste de János Pásztor (aktoro).
Ŝia kariero
Erzsi Somogyi debutis en 1924 en Teatro Renaissance. Kun du interrompoj ŝi ludis ĝis sia morto en la Nacia Teatro (Budapeŝto) (1927–28, Teatro de Hungara Armeo, 1951–53).
Hetin
Hetin, serbe Хетин, germane Hettin, hungare Hetény [hetEnj] estas unuigita malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Ĵitiŝte.
Historio
Tabakokultivistoj fondis vilaĝon Hetény en 1841. En 1897 komunumo Tamásfalva aldoniĝis al Hetény. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Csene, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Hetin 763 homoj, (406 hungaroj (53 %), 306 serboj (40 %), 10 ciganoj, 8 jugoslavianoj, 4 kroatoj kaj aliaj).
Pál Gulyás (bibliotekisto)
Pál Gulyás [gujAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gulyás Pál estis hungara bibliotekisto, literaturhistoriisto, bibliografo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1946).
Pál Gulyás naskiĝis la  1881 en Budapeŝto. Li mortis la 1963 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Gulyás eklaboris en 1898 en Tutlanda Biblioteko Széchényi, samtempe li frekventis universitaton en Budapeŝto. Baldaŭe li studvojaĝis al Nederlando, poste li profitis la nederlandan sistemon hejme. En 1914 li ekinstruis en la universitato en Budapeŝto. Li longe okupiĝis pri verkoj de József Szinnyei. Li emeritiĝis en 1934.
Schneverdingen
Schneverdingen (platgermane Snevern) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heidekreis de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
5775 Inuyama
5775 Inuyama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Inujama (japane 犬山市, Inuyama-shi) en la Gubernio Ajĉi.
Knínice (Lovečkovice)
Knínice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lovečkovice en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Lovečkovice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 33 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Knínice situas en katastra teritorio Knínice u Touchořin kun areo 4,39 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.
Knínice
Nomon Knínice havas pluaraj setelejoj:
Endemiaj birdoj de Borneo
Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de la insulo de Borneo de la insularo de Indonezio.
Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.
Knínice
Nomo Knínice aperas ankaŭ en nomoj:
Endemiaj birdoj de Borneo
Endemiaj taksonaroj
Borneo havas ununuran solan endemian familion, nome Pitiriaseedoj, enhavanta ununuran specion, nome la Kalvakapa pitiriaseo.
Krome estas la jenaj endemiaj genroj (ĉiuj el kiuj estas ankaŭ monotipa):
Specioj endemiaj de Borneo
La jenaj specioj estas endemiaj de Borneo, kaj troviĝas nur en la borneaj montoj konsiderataj kiel Birdendemiaj Areoj:
Aliaj specioj de limigita teritorio troviĝantaj eu Borneo
La jenaj limigitaj specioj troviĝas en Borneonur en la borneaj montoj, sed troviĝas ankaŭ en Sumatro:
La Java zosteropo troviĝas en la duaranga areo Bornea Marborda Zono, kaj en la Java Marborda Zono.
La Arĝentkolombo troviĝas en la insuloj Natunoj, kaj en tri aliaj duarangaj areoj ĉe Sumatro.
Premeno
Premeno estas komunumo de Italio.
Valentín Alavedra
Valentín (aŭ Valentí) ALAVEDRA ALSINA (1885-1961) estis hispana esperantisto.
Industriisto. Li esperantistiĝis en la jaro 1908, kaj estis unu el la kunfondintoj de la Esperanta Grupo "Lumon" de Terrassa, proksime al Barcelono. Unua Sekretario de la menciita rondo, li multe aktivis en sia industria urbo por disvastigi Esperanton kaj speciale influis en la kampanjo por gastigi aŭstrajn geinfanojn en la jaro 1920.
Post la intercivitana milito, li estis kunfondinto de Grupo Esperantista en la sino de "S.C.Tarrasense" kaj prezidis la O.K.K. de la 12a Hispana Kongreso de Esperanto okazinta en Terrasa, unua post la milito. Dum multaj jaroj li estis Prezidanto de la Grupo en Terrasa.
Landrieu
Landrieu  estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Colliuris elegans
Colliuris elegans estas koleoptera specio de genro Colliuris. Ĝi vivas en Brazilo.
Valentín Alavedra
En 1948 li publikigis satiran poeman libron en la kataluna lingvo, "El Circ de malentès : poema policrom", pri la cirko.
Kerlouan
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Raspenava
Raspenava estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en norda parto de Bohemio, en regiono Liberec, distrikto Liberec. Vivas ĉi tie.
Papa unuarangeco
En la Doktrino de la Katolika Eklezio, la papa unuarangeco (aŭ supereco) estas la apostola aŭtoritato de la episkopo de la diocezo de Romo sur ĉiuj proprajuraj katolikaj eklezioj, jen la Latina Eklezio jen la Orientaj katolikaj eklezioj. Laŭ la Katolika Eklezio ĉe la bazo de tiu unuarangeco kuŝas du atributoj de Sankta Petro: estinti elektita de Jesuo Kristo unua inter la apostoloj (unuarangeco de Petro) kaj estinti la unua episkopo de la diocezo de Romo: bazita sur la atestoj de la Nova Testamento, la Katolika Eklezio instruas, kiel kredenda dogmo, ke la episkopo de Romo estas la posteulo de Petro en la unuarangeca servo en la universala Eklezio; tiu posteuleco eksplikas la superecon de la Eklezio de Romo.
Supereco de la apostolo Petro
La Katolika Eklezio, tiu ortodoksa kaj grandparto de la reformaciaj eklezioj historie rekonas ke la apostolo Sankta Petro havis apartan rolon inter la apostoloj; kiu ajn estis la kvalito de tiu supereco estas tamen temo de doktrinaj diskutoj, kiuj fine influas ankaŭ la supozitan superecon de la papo.
Origino de la papa unuarangeco
La katolika doktrino pri la papa unuarangeco baziĝas sur la tradicio, laŭ kiu ĝi estis starigita de Jesuo kaj tiu papa posteuleco komenciĝis kun la apostolo Petro en la unua jarcento. La legitimo de la supereco sur la alaj eklezioj devenas de la «deklaro de Petro», evento dokumentita en la Evangelio laŭ Mateo (16,17)  kiam, responde al la rekono de Petro pri la dieco, Jesuo diris: ''“17 Kaj Jesuo responde diris al li: Feliĉa vi estas, Simon Bar-Jona; ĉar ne karno kaj sango tion malkaŝis al vi, sed mia Patro, kiu estas en la ĉielo. 18 Kaj mi diras al vi, ke vi estas Petro, kaj sur ĉi tiu roko mi konstruos mian eklezion; kaj pordegoj de Hades ne superfortos ĝin. 19 Mi donos al vi la ŝlosilojn de la regno de la ĉielo; kaj kion ajn vi ligos sur la tero, tio estos ligita en la ĉielo; kaj kion ajn vi malligos sur la tero, tio estos malligita en la ĉielo. 20 Tiam li admonis la disĉiplojn, ke ili diru al neniu, ke li estas la Kristo”''.
Kritikistoj asertas ke la kreo de la termino "papa unuarangeco" reiras al la sesa jarcento, en kiu komenciĝis la ascendo de la episkopoj de Romo al aŭtoritata pozicio ne nur religia, sed ĝis akiri la rajton esti la plej grava suvereno inter ĉiuj regnoj de la kristana landaro kiun de tiam la papo konservis. Katolikoj kontrastis tiun argumentaĵon subtenante ke en la unuaj tri jarcentoj la Roma Eklezio intervenis en aliaj kristanaj eklezioj por kontribui al la solvo de kontrastoj ankaŭ doktrinaj. Papo Klemento la 1-a tion faris en Korinto fine de la unua jarcento (, Esperantigita letero de Klemento al la korintanoj. Vidu en: ). Je la fino de la dua jarcento papo Viktoro la 1-a minacis ekskomunikon kontraŭ la orientaj episkopoj kiuj estis daŭrigintaj celebri la paskon la 14-an tagon de la monato Nisan, kaj ne en la sisekvadimanĉo. . En la tria jarcento, papo Kornelio kunvokis kaj prezidis koncilion de 60 afrikaj kaj orienta episkopoj dum lia rivalo kontraŭpapo Novatiano asertadis ke mem  surprenis la unuarangecon.(Vidu: Katolikaj Enciklopedioj)
Ĝenerale en la disvolviĝo kaj ascendo de la koncepto pri la papa unuarangeco oni povas evidentigi du grandajn fazojn. La unua etendiĝas ĝis la jaro 800, la dua koncernas la jarcentojn de la dua jarmilo.
Papa unuarangeco dum la unua fazo
Ĝi evidentigas la grandan respekton de la aliaj eklezioj al tiu de Romo. La katolika Eklezio opinias ke tiu respekto naskiĝis el la fakto de ĝia supereco pro la livero de la ŝlosiloj de la Ĉiela Regno, kaj do de la aŭtoritato, al Sankta Petro, sed ĝiaj kontraŭuloj rekonas la emon al respekto kaj ne rekonas la liveron de aŭtoritato.
Arondismento Bourg-en-Bresse
La arondismento Bourg-en-Bresse (france arrondissement de Bourg-en-Bresse) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La arondismenta ĉefurbo estas Bourg-en-Bresse. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Papa unuarangeco
Papa unuarangeco dum la unua fazo
Sankta Ireneo de Liono (130-202) verkis ke la sanktuloj Petro kaj Paŭlo estis la fondistoj de la Roma Eklezio kiuj kune indikis kiel episkopon Linon. Inocento la 1-a, papo ekde 401 al 417, pripledis por la papa unuarangeco sur la tuta Eklezio. Gelasio la 1-a, papo ekde 492 ĝis 496, en disputo kun la imperiestro de Bizanco Anastazio luktis por la sama celo. Tiu disputo reprezentis la unuan konflikto-punkton inter la Apostola Seĝo kaj la bizanca imperio.
Ekde la malfrua 6-a jarcento ĝis la 8-a okazis la orientiĝo de la papoj al Okcidento; sekve ĉesis ilia subordiĝo al la aŭtoritato de la bizancaj imperiestroj.
Tiu fazo vidigas la papojn engaĝiĝantaj savi sian sendependecon fronte al la Lombardoj kaj akordiĝi kun la Frankoj por la protektado de la patrimonium Sancti Petri kaj konsekri Karolon la Grandan lin kronante imperiestro: de tiam la imperiestroj, kaj ankaŭ la aliaj reĝoj, iamaniere dependas de la konsento de la Apostola Seĝo.
En la aktoj de la Dua koncilio de Niceo (787), la apostola roma seĝo ("Eklezio de Romo") estas difinita "principo de ĉiuj eklezioj''.
Sianvice la Eklezio de Romo difinas la apostolon Petron ĉefo de la apostoloj, sed kiam li estas menciita kune kun Paŭlo, ili estas difinitaj unuaj inter la apostoloj .
Dua fazo de la unuarangeco de la papo
Forte sintezante, en tiu fazo oni renkontas papojn kiuj varie asertas kaj praktikas sian unuarangecon: oni vidu, ekzemple, la batalon pri la investituroj, kie papo Gregorio la 7-a aalkampigis tutan sian energion por revenigi al la ekleziaj centroj la praktikon de la elekto de la episkopoj. Alia okazo por aserti, praktike, sian unuarangecon, ĉe la eklezioj kaj ĉe politikaj povoj, estis la urĝiga invito al la krucmilito (1095) de papo Urbano la 2-a. Sekve la afero ripetiĝis kaj, sendepende de la rezultoj, ĝi montris kaj manifestis la papan unuarangecon.".
Komence de tiu fazo troviĝas, kiel defendantoj de la papa supereco, Anselmo de Canterbury kaj Tomaso Becket. Anselmo (1093-1109), ĉefepiskopo de Canterbury, subtenis, skribe kaj verke, la unuarangecon de la papo antaŭ kaj kontraŭ le reĝo Vilhelmo la 2-a, kiu pretendis la rezignon al la apelacio al Romo.
En 1170 Sankta Tomaso Becket kiu, kiel konate, oferis sian vivon (vidu: Murdo en la katedralo)  por defendi, kontraŭ la reĝo Henriko la 2-a de Anglio, la liberon de la eklezio en la administrado de la eklezio.
Galikanismo
La termino galikanismo referencas al determinita ero de religiaj opinioj de la tiutempa Katolika Eklezio de Francio kaj de iuj teologiaj skoloj de la sama lando. Ĝiaj elstaruloj, opone al la ideoj kiuj en Francio prenis la nomon de Ultramontanismo (ultra montes – "trans la montoj", nome, trans la Alpoj, aludante al la papo), precipe disvastigis limojn al la papa aŭtoritato sur la Eklezio de Francio: la povo de la papo devis esti moderigitaj de la lokaj episkopoj kaj politikaj laikaj regantoj.
La disputoj inter papo Inocento la 11-a kaj la reĝo de Francio Ludoviko la 14-a enkondukis al la "Kvar Galikanismaj Artikoloj]], redaktitaj de la franca episkoparo por Ludoviko. La artikoloj asertas ke la reĝoj de Francio ne estas submetita al la papo, ke la ekleziaj koncilioj anstataŭas ĉi-kaze la papan aŭtoritaton, ke la papo deva respekti la tradiciojn de la lokaj eklezioj kaj ke la papaj dekretoj devigas nur post ĝia ratifo de la tuta Eklezio.
Ĉeĝu (insulo)
Ĉeĝu, Ĵeĵudo aŭ Jeju (koree 제주도, Jeju-do [ĉeĝudo]) estas vulkana insulo en la Japana, Flava kaj Orienta Ĉina maroj. Lokate sudokcidente de la Korea duoninsulo, ĝi apartenas al la Respubliko Koreio. La insulo enhavatas en la speciala aŭtonoma provinco Jeju (제주도 aŭ formale 제주특별자치도). Areo - 1845 sq km, loĝantaro - super 550 mil personoj. La plej alta punkto - 1.950 m. 15a jarcento estis la centro de la sekreta ŝtato, kiu estis sorbita de Koreio.
Esperanto
En Marto 2020 la estraro de TEJO anoncis, ke en Ĉeĝu okazos IJK 2021, laŭ invito de la Korea Esperanto-Junularo. Tiu plano estis rezignita en Majo 2020 pro malcerteco kaŭzita de la tiama pandemio de kronviruso.
Al-Kamil
Al-Kamil (en araba: الكامل‎) (kompleta nomo: al-Malik al-Kamil Naser ad-Din Abu al-Ma'ali Muhammad) (ĉirkaŭ 1177 – 6a de Marto 1238) estis islama reganto kaj la kvara Ajubida sultano de Egipto. Dum sia regotempo kiel sultano, la Ajubidoj venkis super la Kvina krucmilito. Li estis konata de la latinaj krucmilitistoj kiel Meledin, nomo per kiu li estas ankoraŭ referencata ofte en kelkaj malnovaj okcidentaj fontoj. Kiel rezulto de la Sesa krucmilito, li cedis Jerusalemon al la kristanoj kaj famis ke li renkontis kun Francisko el Asizo.
Al-Kamil estis filo de la sultano al-Adil ("Safadino"), frato de Saladino. La patro de Al-Kamil lasis al li la sieĝon al la urbo Mardin (en nuntempa Turkio) en 1199. Li estis venkita, sed malkonsento kaj malforteco inter liaj opoziciantoj ebligis, ke Al-Kamil starigis Ajubidan regadon en la Supra Mezopotamio pere de konkero de Harran (en nuntempa Turkio).