cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samboregeo
Grupo kiel ekzemple Olodum aŭ ties antaŭulo Ilê Aiyê praktikas samboregeon ekde 20 ĝis 25 jaroj kaj atingas per tio milionkapan publikon en Brazilo kaj la mondo. La ritmo de samboregeo establiĝis kiel stilelemento de moderna brazila muziko kaj de ĝi ekzistas multaj sonregistraĵoj, ne nur el Brazilo: ekzemple la gitara ritmo de la peco „Macarena“ de la hispana duopo Los del Río baziĝas sur samboregeo.
Vilao Angiolina
Parko
La 3,64 hektarojn granda parko estas la centra verda zono de la urbo. Ĝin aranĝis inter 1845 kaj 1860 Iginio Scarpa mem, entuziasma ŝatanto de naturo venigante multajn ekzotikajn kreskaĵojn (ekz. magnoliojn, lebanonajn cedrojn, himalajajn cipresojn aŭ la por Opatija tipiĝinta japania kamelio. Kiam la parko venis en 1882 en la lamnojn de Südbahngesellschaft komisiitis pri la ĝardena flegado eĉ la estro de Imperiestra kaj reĝa hortikultursocieto.
La najbara Jakobo-parko havas sian nomon pro la plej malnova konstruaĵo en Opatija, nome la Preĝejo Sankta Jakobo kies unua mencio endokumenta estis en la 1449-a jaro.
Realmonte
Realmonte estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Agriĝento, Porto Empedocle kaj Siculiana.
Mallongigita dominantseptakordo
Akordosigno
Kiel dominantseptakordo kun manka bazotono oni bildigas ĝin per laŭlarĝe trastrekita D; adapte al kutimaj letertipoj ankaŭ kiel Đ7.
Oni nombras la tonojn ekde la ne-sonanta bazotono; ĝi konsistas do el trito, kvinto kaj septo (3,5,7), mankas la 1.
Voĉkondukado
La akordo preskaŭ senescepte aperas en la unua inversigo, do staranta sur la 5, kiel Đ57. Oni duobligas plejparte la 5-on.
Je la progresado ekestas diferencoj al la perfekta dominantseptakordo: Pro manko de vera septostreĉo la septo de Đ7 ne nepre estas kondukenda malsupren en la tonikan triton, sed povas ankaŭ progresi en la tonikan kvinton. Pro tio ankaŭ eblas duobligi la septon – la du tonoj tiam ne devas esti kondukataj samdirekten, je kiu nepre ekestus malpermesitaj paraleloj.
Nova Akvitanio
Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània), nova nomo de Akvitanio-Limoĝio-Puatuo-Ĉarentoj (Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes) estas regiono de Francio. Ĝi estis kreita de teritoria reformo de Francaj Regionoj en 2014 per kunigo de Akvitanio, Limoĝio kaj Puatuo-Ĉarentoj. La nova regiono validis ekde la.
Nova Akvitanio koncentras 12 departementojn kaj etendiĝas sur kilometroj kvadrataj, tio estas 1 okono de la teritorio nacia. Komence de la jaro en la regiono vivis.
20840 Borishanin
20840 Borishanin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Boris Hanin, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Pittsford Sutherland High School de Pittsford (Nov-Jorkio, Usono).
Amonia fosfato
Amonia fosfato estas la amonia salo de la fosfata acido. Ĝi povas esti tribaza (NH4)3PO4, dubaza (NH4)2HPO4 kaj unubaza NH4H2PO4. Ĉi-kemia substanco estas hipoteza kaj ne havas komercan valoron, escepte por kemiaj esploroj. Ili estas tre malstabilaj kaj ilia malstabileco rezultas pro la facila malkomponiĝo kun eligo da amoniako.
(NH4)3PO4 → (NH4)2HPO4 + NH3↑
Kontraste kun la fragila naturo de la triamoniaj saloj, la duamonia fosfato aŭ (NH4)2HPO4 kaj la unuamonia fostato aŭ NH4H2PO4 estas komercaj materialoj, uzataj ĉefe kiel sterkoj.
Dum manipulado de ĉi-kemiaĵo oni devas zorgi pro tio ke ĝi povas kaŭzi damaĝon al la sano. Ĝi estas danĝera kiam inhalita, ingestita aŭ per haŭtokontakto. Ĝi estas irita al la okuloj, spirasistemo kaj haŭto. En kazoj de kontakto kun okuloj, tuj lavu ilin kun abundo da akvo kaj serĉu medicinan helpon. Ĉiam kiam en kontakto, ne forgesu uzi protektivan vestaĵaron.
NGC 5725
NGC 5725 (aliaj indikoj — UGC 9466, MCG 0-37-25, ZWG 19.80, IRAS14384+0224, PGC 52456) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Espirdo
Espirdo [esPIRdo] estas municipo en la centrosudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierras de Segovia (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo Espirdo estas etimologie komprenebla kiel Spirito, ĉar temas pri fonetika adapto de la hispanlingva vorto "espíritu". Tiukadre aperas blanka kolombo en la blazono, kiel simbolo de la Sankta Spirito.
Haveno de Santandero
La Haveno de Santandero estas haveno en la urbo Santandero, en Kantabrio (Hispanio). Ĝi situas ene de la Golfo de Santandero, ĉe la Kantabra Maro kaj en teritorio apartenanta al la municipoj Santandero, Camargo kaj Marina de Cudeyo. Ĝi apartenas al la samnoma Marprovinco Santandero (kodo ST).
Espirdo
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de Espirdo, La Higuera kaj Tizneros; ĝi okupas totalan areon de 26,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 452 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris 1 200 el la jaro 1991 pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.
Haveno de Santandero
Historio
La historio de Santandero estas tre rilata al la haveno ekde tre frua tempo. Ties konstruo tuj allogis homojn al Santandero, instigante daŭran kreskon de la loka loĝantaro. Nuntempe ĝi estas unu el la plej gravaj infrastrukturoj de Kantabrio, agante kiel ekonomia impulsilo en la tuta regiono. Ekde la 1950-aj jaroj, la havena areo estas tre interesa de urboplanisma vidpunkto kaj komence de la 21-a jarcento la loka registaro ekplanis destini la ne plu uzatajn terenojn de la haveno por grandskalaj urbaj projektoj.
Espirdo
Geografio
Ĝi distas nur 7 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Cabañas de Polendos, Brieva, Basardilla, Bernuy de Porreros, Torrecaballeros, La Lastrilla kaj Trescasas.
Haveno de Santandero
Romia haveno
Post fino de la Kantabraj militoj en la jaro -19, Romio fondis la havenon Portus Victoriae (en la latina, Haveno de Venko), kiun multaj fakuloj konsideras tiu en Santandero kaj, aliaj, tiu de Santoña. La loko de la nova urbo estis superba, protektite de la Golfo de Santandero. En komenco, la plej grava aktiveco de la haveno estis rilata al eksporto de mineraloj al aliaj lokoj de la Romia Imperio.
Espirdo
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia epokoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1086 ĝi estis konata kiel Spiritu kaj en 1247 kiel Spiritu de Ruviales. En la 16-a jarcento ĝi ekhavis la nomon Espirdo.
Haveno de Santandero
Meza kaj moderna epokoj
Dum frua Mezepoko Santandero estis membro de la Ligo de la Kvar Urbetoj kun aliaj 3 havenurboj ĉe la Kantabra Maro. Krome, en 1296 oni kreis la Ligon de la Marĉoj, al kiu ankaŭ aliĝis Santandero. Poste, en 1494, oni kreis la institucion Konsulejo de Burgoso, kiu permesis komercon de lano el Kastilio, donante grandan impulson al la loka ekonomio. En la 16-a jarcento ĝi estis unu el la plej gravaj havenoj la Reĝlando Kastilio de komerca kaj milita vidpunkto. En 1570, la reĝo Filipo la 2-a deklaris ĝin milita ĉefhaveno ĉe la Kantabra Maro. En 1639 oni fondis la Reĝan Ŝipkonstrujeon de Guarnizo, kiu estis la ĝermo de la nuna ŝipkonstrua kompanio Astander, en la nuna municipo El Astillero.
Komerco kun Ameriko
En 1765 la reĝo aprobis dekreton pri libera komerco, kiu permesis, ke Santandero komercis kun kolonioj de la Hispana Imperio en Ameriko. En 1785, post 20 jaroj, oni kreis la Konsulejon de Santandero. Danke al tiu ĉi du rimedoj, la komerco kun la kolonioj iĝis tre abunda kaj grava kaj la urbo daŭre prosperis iĝante unu el la plej gravaj havenurboj en Iberio.
En 1801 oni kreis la Marprovincon de Santandero.
En 1893 fajro en vaporŝipo Cabo Machichaco okazigis grandan katastrofon en la haveno. La varoj de la ŝipo, plejparte dinamito kaj sulfata acido, brulegis dum pluraj horoj kaj poste brue eksplodis. En la katastrofo mortis 590 homoj kaj estis almenaŭ 525 vunditoj.
20-a jarcento
La 11-an de aŭgusto 1918 oni kreis en Santandero impost-liberan stokejon, kiu estis inter la unuaj ekzistantaj en Hispanio. Tie oni povas konservi varojn kvazaŭ en libera haveno.
En 1997 nova kaj centra ond-rompilo en Raos estis finita.
Saint-Raphaël
Saint-Raphaël estas urbo de suda Francio, en la mediteranea regiono Bordo Lazura. Ĝi situas en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura kaj la departemento Var. Komence de la jaro 2010 la urbo havis 33 603 loĝantojn.
Endemiaj birdoj de Meksiko kaj norda Centrameriko
Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de Meksiko kaj norda Centrameriko.
Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.
Endemiaj taksonaroj
Meksiko kaj norda Centrameriko estas mondoregiono kiu ne havas endemiajn familiojn.
Kelkaj specioj endemiaj de Meksiko kaj norda Centrameriko
Jene estas listo de specioj endemiaj de la regiono (M indikas specion endemian de Meksiko; G, Gvatemalo).
Jene estas listo de specioj de limigitaj teritorioj troviĝantaj en la regiono:
Kaj jene estas aliaj specioj kiuj estas preskaŭ endemiaj:
Jena formortinta specio estis iam endemia:
Graflando Isenburg
La linioj Isenburg-Limburg kaj Isenburg-Kempenich, kiu estis fondita de Rembold von Isenburg disbranĉiĝis plurfoje.
Eŭrogloto
Eŭrogloto (Euroglot) estas eŭroklono kreita de svedo Eric Ahlstrôm en 1957. La projekto klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj.
Ekzempleto: "Un homo et ilsu marita essé si avar que li nunca poté ganiar tro multo de pecunie. Ca li aquiré id honest o inhonestin, to esse equal a les. Finalim mori anc li, essent fortiat a lassar omno. Le marites havé du filios. In aportionar inter se le heredaje, tis contá le pecunie non in un manier ordinari, ma li usá toneles".
Traduko:"Viro kaj sia edzino estis tiel avaraj ke li neniam povis gajne tro multon da mono. Ĉu ili akiris ĝin honeste ĉu malhonete, tio estas egale al ili. Fine mortis ambaŭ ili, kaj devigis lasi ĉion. La geedzoj havis du filiojn. Kiam ili enhavigis sian heredon, ili kalkulis la monon ne per ordinara maniero, sed ili uzis tunojn".
(18234) 4262 T-1
(18234) 4262 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Temmes
Temmes estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Norda Ostrobotnio. Ĝi estis ligita al Liminka, Tyrnävä, Lumijoki kaj Rantsila en komenco de jaro 2001. En 31-a de decembro 2000 la komunumo havis 712 loĝantojn. Ĝia terareoj estis 116.0 km². La loĝdenso estis 6.26 homoj per kvadratkilometro. Najbaraj komunumoj de Temmes estis Liminka, Lumijoki, Tyrnävä kaj Rantsila. Kirko de Temmes pretiĝis en 1767. Ĝin planis A. Louvet.
(134863) 2000 PX5
(134863) 2000 PX5 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun la Tero.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,0267453 astronomia unuo, tie estas 4,001 milionoj da km.
Mi eliras sola vojon mian (versaĵo)
"Mi eliras sola vojon mian..." (Выхожу один я на дорогу) estas ruslingva versaĵo de Miĥail Lermontov, skribita en 1841.
Ĉi tiu versaĵo estas unu el la lastaj de Lermontov: li kreis ĝin en jaro de sia morto.
Teksto
Originala varianto kaj esperanta traduko (vidu tekston):
Metila heksanato
Metila heksanato aŭ C7H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heksanata acido kaj metila alkoholo, senkolora brulema likvaĵo uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Metila heksanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Metila heksanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
6083 Janeirabloom
6083 Janeirabloom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de septembro 1984 de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona jaz-muzikistino, sopransaksofonistion kaj komponistino Jane Ira Bloom.
La abelo Maja (televida serio)
La aventuroj de la abelo Maja (みつばちマーヤの冒険 [Micubaĉi Māja no Boken]) estas televida japana animea serio por infanoj (kodomo). Ĝi estas produktita de Nippon Animation Company en 1975, ĝi rakontas pri aventurojn de abelo, nomata Maja.
La serio baziĝas sur la samnoma infanlibra aventura romano verkita de germana verkisto Waldemar Bonsels. La libro estas publikigita en 1912, tradukita al pluraj lingvoj kaj eĉ reeldonita plurfoje.
La animeo estas produktita de la japana kompanio "Nippon Animation", kunlabore kun la germana kompanio "Dua Germana Televido" (ZDF) kaj de la aŭstria "Österreichischer Rundfunk" (ORF), la serio havas 55 epizodojn kaj estis elsendita unuafoje en Japanio inter aprilo 1975 kaj aprilo 1976 en la televidkanalo "TV Asahi".
En 1979 realiĝis dua etapo kun aliaj 52 epizodoj sub la titolo "La novaj aventuroj de la abelo Maja", elsendita en Japanio inter oktobro 1982 kaj septembro 1983.
Grizdorsa kapuĉolanio
La Grizdorsa kapuĉolanio (Lanius dorsalis) estas malgranda paserina birdo kiu apartenas al plej tipa genro Lanius de la familio de Laniedoj. Morfologio, distribuado kaj voĉo sugestas, ke la plej proksima parenco de tiu specio estas L. somalicus. Ĝi estas monotipa, tio estas ne havas agnoskitajn subspeciojn.
Distribuado
Ĝi troviĝas en Orienta Afriko, el sudorienta Sudano, suda Etiopio kaj suda Somalio tra Ugando kaj Kenjo al nodorienta Tanzanio. Ties habitato estas seka malferma dornarbustaro, arbaroj de akacioj kaj aliaj sekaj malfermaj arboterenoj.
Aspekto
Tiu estas distinga 21 cm longa paserino kun blankaj subaj partoj kaj nigraj krono, nuko, vosto kaj flugiloj. La dorso estas griza, la pugo estas blanka, kaj estas karaktera blanka 'V' en dorso. La vosto estas relative longa kaj nigra kun blankaj eksteraj plumoj. Estas malgranda blanka flugilmakulo. La beko estas mallonga, larĝa ĉebaze kaj hokoforma en pinto de supra makzelo, kiel ĉe aliaj lanioj. Beko, okuloj kaj kruroj estas nigraj. Maskla kaj ina plenkreskuloj de Grizdorsa kapuĉolanio havas similajn plumarojn, escepte pro ruĝeca suba flanko de la ino kiun kutime kovras la flugilo.
Ron Perlman
Ronald PERLMAN naskiĝis en Washington Heights, Nov-Jorko estas usona aktoro kaj voĉaktoro. Li aktoris en la rolo de Vincent ĉe la televidserio Beauty and the Beast (1987-1990), por kiu li gajnis Premion Ora Globo, la bildstria rolo Hellboy en Hellboy (2004) kaj ĝia daŭrigo Hellboy II: The Golden Army (2008) kaj Clay Morrow sur la televidserio Sons of Anarchy (2008-2013). Perlman estas konata kiel kunlaboranto de Hellboy direktoro Guillermo del Toro, havante rolojn en la del Toro-filmoj Cronos (1993), Blade II (2002) kaj Pacific Rim (2013). Li ankaŭ estas konata pro sia komentvoĉa laboro kiel la rakontanto de la post-apokalipsa serio Fallout, Clayface sur Batman: The Animated Series, Slade sur la serio Teen Titans, The Lich sur Adventure Time kaj Stabbington brothers en la animacia filmo Tangled de Disney (2010). Perlman ankaŭ ĉefrolis en la kuba dramo Sergio kaj Sergei en kiu li rolis kiel pola juda radioamatoro (kun voksigno W3PJ) kaj kritikanto de la NASA Projekto Apollo.
Grizdorsa kapuĉolanio
Aspekto
Junulo estas ĉefe brunecnigra supre, kun strieco enkape kaj sablokoloraj pintoj en ŝultraj plumoj. Ties subaj partoj estas blankecaj kun pli malhela strieco.
Regalbuto
Regalbuto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Agira, Catenanuova, Centuripe, Gagliano Castelferrato, Randazzo (CT) kaj Troina.
Grizdorsa kapuĉolanio
Aspekto
Plenkreska Grizdorsa kapuĉolanio distingiĝas el aliaj nigrakapaj lanioj pro la griza dorso kaj la flugilbildo, se ili estas bone vidataj.
Regalbuto
Geografio
Lago Pozzillo estas lago apud Regalbuto. Konstruita per fortika betona akvobaraĵo sur la rivero Salso (alfluanto de la Simeto) konstruita proksime al Regalbuto. Ĝi situas en la centro de la insulo, inter la lastaj branĉoj de la Ereaj montoj kaj la Nebrodaj montoj.
Grizdorsa kapuĉolanio
Aspekto
Ili elsendas senordan miksaĵojn de laniecaj fajfoj kaj zumadoj, inklude kanton kiel ĉŭaa-pikerrek-ĉrrrr-juk pikeĉik.
Kutimaro
La Grizdorsa kapuĉolanio estas kutime soleca kaj ĉasas insektojn kaj malgrandajn vertebrulojn el elstara ripozejo pinte de arbustoj.
La nesto estas taso el branĉetoj kaj herbo konstruita en dornarbo. La ino demetas 3 aŭ 4 blankajn ovojn makulitajn grize aŭ blanke.
Insuletaj evolulandoj
La Insuletaj evolulandoj aŭ angle small island developing states (SIDS) signas sociekonomikan ŝtatan statuson difinitan per la Unuiĝintaj Nacioj, kiun havas tutmonde 51 malgrandaj insulaj ŝtatoj kaj malmontaj marbordaj ŝtatoj en Afriko, Karibio kaj Oceanio, kiuj dividas kompareblan sociekonomikan evolulandan situacion kaj estas minacataj per similaj klimatoŝanĝaj danĝeroj. Ili sume havas loĝantaron de proksimume 43 milionoj da homoj. Iuj el tiuj landoj en 1990 fondis la Aliancon de Insuletaj Ŝtatoj (angle Alliance of Small Island States, AOSIS).
Komune kun la malplej evoluigitaj landoj (angle least developed countries, LDC) kaj la malmaraj evolulandoj (angle landlocked developing countries, LLDC), la insuletaj evolulandoj ekde la jaro 2001 estas reprezentataj per alta reprezentanto de la oficejo OHRLLS ("Office of the High Representative for Least Developed Countries, Landlocked Developing Countries and Small Island Developing States", oficejo de la alta reprezentanto por malplej evoluigitaj landoj, malmaraj evolulandoj kaj insuletaj evolulandoj). Sekve de rezolucio de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj tiu oficejo instaliĝis ĉe la sidejo de la internacia organizaĵo en Novjorko, por helpi en la kunordigo de diversaj projektoj kaj programoj subtenaj al tiuj landaroj.
Internacia politika temaro, en kiu la landaroj aparte atentatas, estas la internacia politiko cele al limigo de la tutmonda varmiĝo. Jam en la kadra interkonsento pri klimatoŝanĝiĝo de la Unuiĝintaj Nacioj (angle mallongigita UNFCCC) fiksiĝis la decido ke la membroŝtatoj en financado kaj teknologia transdono aparte konsideru la bezonojn de la malplej evoluigitaj landoj, kaj tion realigas apartaj programoj kaj specifa financiga fondaĵo.
Ňagov
Ňagov (hungare Nyágó [njAgO], rutene Няґів [njagiv]) estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ňagov situas fine de 2 paralelaj sakovojoj, kiuj renkontiĝas en la vilaĝo. Medzilaborce troviĝas en distanco 2 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1557 en formo "Nyago". En 1715 oni komputis tie 24 loĝatajn kaj 16 neloĝatajn domojn kaj muelejon. En 1787 loĝis tie 396 vilaĝanoj en 62 domoj, en 1828 377 vilaĝanoj en 48 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nyágó 438 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ňagov 431 homoj, (356 rutenoj, 67 slovakoj).
NGC 5726
NGC 5726 (aliaj indikoj — ESO 580-12, MCG -3-37-6, PGC 52563) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3531 Cruikshank
3531 Cruikshank estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo Dale Cruikshank.
Hontanares de Eresma
Hontanares de Eresma [ontaNAres deRESma] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierras de Segovia (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco, atribuita ankaŭ al komarko Campiña Segoviana. La loknomo Hontanares de Eresma estas etimologie komprenebla kiel Fontoj de Eresma, alude al rivero. Tiukadre aperas simbola akvofonto sub tri arboj en la blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Hontanares de Eresma kaj La Estación (trajnstacio), okupas totalan areon de 6,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 502 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris pli ol 1 200 el la jaro 2000 pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas nur 13 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Los Huertos, Valseca kaj Valverde del Majano.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1247, ĝi nomiĝis Fontanares, devene el latina fontana. Poste, kaj ĝis komenco de la 19-a jarcento, nur Hontanares.​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de "Asunción".
Reitano
Reitano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Najbaraj komunumoj estas Mistretta, Motta d'Affermo, Pettineo (ME) kaj Santo Stefano di Camastra.
Makrolingvo
ISO 639-3 estas internacia normo por lingvaj kodoj. Kelkajn lingvokodojn oni nomas makrolingvoj. Ili kovras aŭ sufiĉe malsimilajn dialektojn, aŭ reton da tre similaj lingvoj. Estas 56 lingvoj de ISO 639-2 kiujn oni nomas makrolingvoj en ISO 639-3. Oni ekuzas la kategorion de makrolingvoj en la 16a eldono de Ethnologue.
Kelkaj makrolingvoj ne havis unuopajn lingvojn laŭ la difino de 639-3 en ISO 639-2, ekz., 'ara'. Aliaj, kiel 'nor' havis du unuopajn partojn (nno, nob) jam en 639-2. Tio signifas, ke kelkaj lingvoj (ekz. 'arb') kiujn laŭ ISO 639-2 oni konsideris dialektoj de unu lingvo ('ara') nun laŭ ISO 639-3 en kelkaj kuntekstoj estas konsiderataj unuopaj, distingeblaj lingvoj. Tiu ĉi estas provo trakti variaĵojn kiuj povas esti lingve distingeblaj, sed estas traktataj de la parolantoj kiel formoj de la sama lingvo, ekz., en kazoj de la diglosio. Ekzemple:
La tuta listo de makrolingvoj aperas en la retejo de SIL internacia.
Victor Aimé Huber
Victor Aimé HUBER (naskiĝinta la en Stuttgart, mortinta la  en Wernigerode) estis germana literaturhistoriisto kaj eklezipolitika verkisto.
Graveco
Huber nombriĝis inter la plej grandan fakuloj de la hispanaj lingvo kaj literaturo en Germanujo, kion montras la verkoj »Geschichte des Cid« (Bremeno 1829) kaj »Cronica de Cid« (Marburg 1844). Lia skizoj »Skizzen aus Spanien« (Göttingen 1828–35) apartenas al la plej altvalora skribita aĵo tiutempe pri la lando kaj la enloĝantaro de Hispanio. Inter aliaj literaturhistoriaĵoj liaj meritas atenton apartan »Die neuromantische Poesie in Frankreich« (Leipzig 1833) kaj »Die englischen Universitäten« (Kaff. 1839–40). La libro »Skizzen aus Irland« (Berlino 1850) ĉerpas al verko anglalingva de Hall.
Poste li publikgiis ankoraŭ »Reisebriefe aus Belgien, Frankreich und England im Sommer 1854« (Hamburgo 1855). Kiel porparolanto de la Protestantisma-konservativisma partio li fondis la gazeton »Janus, Jahrbücher deutscher Gesinnung, Bildung und Tat« (Berlino 1845–48). Kiel li jam pli frue samdirekten eldonis kelkajn politikajn skribitaĵojn, ekz. »Die konservative Partei« (Halle 1841) aŭ »Die Opposition« (Halle 1842) li reprenis similon pere de la skribitaĵoj »Suum cuique« (Berlino 1849), »Berlin, Erfurt, Paris« (Berlino 1850) kpt. En ili li rekomendis internan mision, asocion kaj koloniadon kiel ĉefajn rimedojn kontraŭ sociaj revolucioj. Sed kiam Huber ekkonis ke por multaj konservativistoj la malsupraj klasoj ne estis tiom interesaj li rompis kun la malprogresemuloj. Tio legeblas en la verko »Bruch mit der Revolution und Ritterschaft« (Berlino 1852). Poste li en azilo sia ĉe Harco li batalas por la neglektitaj klasoj, ofte ankaŭ tute praktike gvidante asocion porjunulan kaj kreditdonan kaj skribante pamfletojn multajn (»Soziale Fragen«, Nordhausen 1863–69, 7 kajeroj i.a.). »Ausgewählte Schriften über Sozialreform und Genossenschaftswesen« estis eldonita fare de Munding en Berlino en 1894.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 589 (tie ĉi interrete)
Generacio
Generacio estas la tuto de la proksimume samaĝaj homoj, vivantaj dum la sama tempospaco, kalkulata laŭ la tempo pasanta mezkvante inter la naskiĝoj de la gepatroj kaj de ties idoj.
Ankaŭ esprimo generacio estas uzata kiel prunta termino en tekniko por disdivigi evoluon de tekniko laŭ gravaj trajtoj. Ekzemple estas vasta uzado de esprimo generacio ligite al evoluo de aviadiloj, komputiloj, procesoroj, armiloj ktp.
Nelli Szűcs
Nelli Szűcs [sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szűcs Nelli estas hungara aktoro. Ŝia edzo estis Zsolt Trill.
Generacio
Intergeneracieco estas interago inter membroj de malsamaj generacioj. Sociologoj studas multajn intergeneraciajn temojn, inkluzive de egaleco, konflikto, kaj socia moviĝeblo. En individuaj kazoj, intergeneracieco rilatas al socia interagado inter individuoj de malsamaj aĝ- klasoj aŭ tavoloj. La esprimo rilatas al socia alligiteco bazita sur la aĝoklaso al kiu individuo konsideras sin aparteni kaj tiel iĝas parto de sia identeco.
Kulturaj nomoj de generacioj
Demografiaj generacioj kutime havas pli ol unu nomon, kaj ilia kronologia tempo ankaŭ flekseblas - plurajn jarojn ĉiuflanke. Iuj el la subaj dividoj baziĝas sur la klasifikado en la libro "Generacioj" de Strauss kaj Howe:
Nelli Szűcs
Nelli Szűcs naskiĝis la  en Vinohradiv (Sovetunio, Ukrainio (laŭ WikiData en Vilok).
Biografio
Nelli Szűcs parte apartenis al la hungara minoritato en Sovetunio, respektive en Ukrainio. Ŝi estis edukita en Vilok kaj akiris aktoran diplomon en Kievo en 1993. Post siaj studoj ŝi estis fondinta membro de hungarlingva teatro en Berehove kune kun Attila Vidnyánszky kaj Zsolt Trill. Inter 2006 kaj 2013 ŝi apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen), poste al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi ricevis premiojn inter 2007-2020. Ŝi edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn.
Generacio
En teknologio
La lingvaĵo de la moderna teknologio pruntas la terminon "generacio" por ilustri gravajn teknologiajn plibonigojn ene de la daŭra disvolviĝo kaj evoluo de la komercaj teknologiaĵoj. Ekzemple, en la kampo de komputado kaj ankaŭ en la kampo de ĉelaj komunikado la termino estas uzata de la kombinaĵo XG (ekzemple la tria generacio - 3G, la kvara generacio - 4G, la kvina generacio - 5G kaj simile)
Kracoj
Crax estas genro de mutuoj, tio estas birdospecioj el la familio Kracedoj, parenca el la nestamasuloj de Aŭstralazio, sed tiuj loĝantaj en tropika Sudameriko. Nur la Invaria mutuo havas teritoriojn norde tra Centrameriko tiom for kiom ĝis Meksiko.
Aspekto
La vario de masklaj bekornamoj laŭ formoj kaj koloroj estas tipa ĉe tiu genro, same kiel ties krispa kresto kaj kontrasta blanka aŭ ruĝecbruna kloakareo. La specioj de la genro Crax, eĉ diste rilataj unu de alia, pretas hibridiĝi, produktante fruktodonan idaron teorie eble en ĉiuj eblaj pariĝkombinoj.
Specioj
Ties specioj estas la jenaj:
Tiu genro formas unu el du ĉefaj stirpoj de mutuoj. Ĝi distingeblas el siaj parencoj pro ties evidenta seksa dimorfismo (kun nura escepto ĉe la Blankapuga mutuo), kiu estas nur laŭ grando nur ĉe Mitu, kaj minora aŭ rara ĉe Nothocrax kaj Pauxi.
Evoluo
La mutuoj de la genro Crax probable originiĝis kiel distinga stirpo dum la Tortoniano (fina Mioceno), antaŭ ĉirkaŭ 10-9 mj, en okcidenta aŭ nordokcidenta Amazona Baseno, kiel indikita de analizo pere de DNA kalibrita kontraŭ okazoj pri geologio (Pereira & Baker 2004, Pereira et al. 2002). Antaŭ ĉirkaŭ 6 mj dum la Mesiniano, la praaj Crax disiĝis en du stirpoj kiuj estas nune separataj de la Andoj de Kolombio kaj la Cordillera de Mérida kiuj stariĝis ĉirkaŭ tiu epoko, kaj la Orinoko kiu sekve okupis sian nunan basenon.
La norda stirpo tuj radiiĝis al la prauloj de la Invaria, Blubeka, kaj Flavbrida mutuoj, kiuj estis izolataj unu el alia pro la starigo de la norda Cordillera Occidental, kaj la Serranía del Perijá, respektive; ĝi estas certe, ke tiuj stirpoj estis tre distingaj fine de la Mioceno. (Pereira & Baker 2004)
La evoluo de la 4 sudaj specioj estis iome pli komplika. En la Mesiniano, antaŭ ĉirkaŭ 6-5.5 mj, la prauloj de la Globomutuo iĝis izolataj en okcidenta Amazona baseno. Pro piiĝanta pliaridiĝo de sudorienta Brazilo, la prauloj de la Ruĝbeka mutuo trovis rifuĝon en la montaroj inter la Brazila Altebenaĵo kaj la Atlantiko dum la meza Zankleano, antaŭ ĉirkaŭ 4.5-4 mj. La diverĝo inter la stirpoj de la Bendomutuo kaj la Nigrapuga mutuo ŝajne okazis ĉirkaŭ la limo inter Ukviano kaj Ensenadano, antaŭ ĉirkaŭ 1.5 mj. Tio koincidas kun unu aŭ kelkaj periodo(j) de alta marnivelo dum kiuj la malsupra Amazona baseno estis saleca laguno kiu havigis malmultan habitaton por la mutuoj. Ties nunaj teritorioj estas tiele ankoraŭ separataj de la Amazona rivero. (Pereira & Baker 2004)
Horní Újezd (distrikto Svitavy)
Municipo Horní Újezd situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, ĉe la ŝoseo n-ro 359 inter Litomyšl kaj Proseč, 10 km oriente de Proseč kaj 3 km okcidente de Dolní Újezd. Vivas ĉi tie.
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Historio
En tempoj ĉirkaŭ la 10-a kaj 11-a jarcentoj estis prisetlata arbarriĉa baseno de la rivero Desná kaj ekestis pluraj malgrandaj domaroj sub komuna nomo Aujezd. Post nomoj de la domaroj restis konservitaj nomoj de vilaĝpartoj de Horní Újezd kaj ankaŭ de Dolní Újezd. Origine tiuj de Horní Újezd nomiĝis iom alie:
La unuaj mencioj pri vilaĝoj de nuna komunumo Horní Újezd estas el la jaro 1398. Unue skribe la nomo Horní Újezd (Ober Aujezd) aperas en la jaro 1548 kaj temas pri divido de Aujezd je supera Horní Újezd kaj malsupra Dolní Újezd.
Kapelo
En la vilaĝparto Krásněves situas kapelo de "Leviĝo de Sankta Kruco" el la jaroj 1893 - 1894.
Monumento
En Cíkov troviĝas monumento al viktimoj de la unua mondmilito. El ĉirkaŭ 850 loĝantoj de Horní Újezd devis en la jaro 1914 soldatiĝi 169 viroj kaj dum la milito falis 34 da ili. Sur "nova lernejo" troviĝas memortabulo je naskiĝinto de Horní Újezd, ĉefleŭtenanto de ĉeĥoslovakaj legioj Jan Švec, kiu falis en la jaro 1918 en Siberio.
Groto
Groto proksime de Horní Újezd estas signifa vintra restadejo de vespertoj - rinolofo malgranda (Rhinolophus hipposideros), kiu aperas ĉi tie en nombro de 300 ekzempleroj, plu aperas ĉi tie granda mioto (Myotis myotis) kaj mioto brovoza (Myotis emarginatus). La groto estas kreita per sistemo de fendaĵoj en mezozoikaj sedimentoj.
Kirlofritado
Kirlofritado, uokado (ĉine: 炒, pinjine: chǎo) aŭ renversanta fritado estas kuirtekniko, origine el Azio, por prepari nutraĵon en uoko (en Indonezio vadjango), en varmega oleo sur forta fajro. Dum la fritado la nutraĵo daŭre estas kirlata (origine per skuado de la uoko).
Kirlofritado venas el la ĉirkaŭaĵo de la urbo Kantono. Antaŭ jarcentoj tie apenaŭ kreskis ligno kaj fajrofontoj do estis malabundaj. Tio signifas ke oni devis ekonomie kuiradi. La solvo estis tranĉi viandon kaj legomojn en etaj pecoj kaj kuiri en volba pato sur fortega fajro sur kiu la uoko fariĝis malhelruĝa kaj samtempe friti ĉiujn ingediencojn tre rapide.
Temperaturo
Estas du bazoteknikoj, la tielnomata Chao (炒) (malalta temperaturo) kaj Bao (爆) (alta temperaturo) tekniko. La Chao tekniko uzas temperaturon inter 160 °C kaj 240 °C, la Bao tekniko ĝis super 650 °C. Ĉe la Bao tekniko la uoko fariĝas malhelruĝa pro la varmego.
Karakteriza eco de kirlofritado estas ke la temperaturo restas pli alta ol la boltemperaturo de akvo kaj pro la formo de la uoko la kontaktsurfaco estas granda tiel ke la liberiĝinta malsekaĵo tuj vaporiĝas. Pro tiu forpreno de humido la gusto koncentriĝas en la legomoj kaj la prepartempo estas mallonga, kio donas la tipan guston - interalie pro la Maillard-reago kaj karameliĝo kaj ĉe la Bao tekniko pro la aldono de fumgustigilojn. Kune tio nomiĝas Wok hei (simpligite: 镬气; tradicie: 鑊氣).
Alia eco de kirlofritado estas la kraketanta sono dum la preparado. Tio estas komparebla kun akvoguteto kiu falas en vermega pato kaj ekdancas kiel globeto. Tio ankaŭ estas grava indiko pri la temperaturo ĉar se la humido ne tuj povas vaporiĝi pro ekzemple tra malalta temperaturo aŭ tro granda preparporcio, la kraketanta sono transiras al la siblanta sono de kuirado. En tiu kazo la humido ne sufiĉe rapide estas forprenata de la manĝaĵo kaj la preparmetodo ne estas kirlofritado sed kuirado en uoko.
Grava kondiĉo dum ĉi tiu preparmetodo estas ke la momento de pretkuiriĝo de ĉiuj ingrediencoj devas estis la sama. Tio signifas ke la preparlaboroj devas esti tiel ke la grandeco kaj la formo de la fritota produkto estas adaptitaj al la pretkuirtempo.
Oleo
Ĉar kirlofritado estas kuirtekniko kun tre alta temperaturo la uzata oleo devas esti malpeza kaj havi sufiĉe altan fumpunkton. Pli pezaj oleoj kiel (nerafinita) olivoleo kun multaj gustigiloj kaj aromoj, ne uzeblas pro la bruligado de tiuj komponentoj. Oleo kun alta fumpunkto, ofte rafinita oleo kiel arakidoleo, sojoleo kaj rizoleo estas tre taŭgaj. Maizoleo kaj sunfloroleo ankaŭ estas bone uzeblaj.
20843 Kuotzuhao
20843 Kuotzuhao estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bernuy de Porreros
Bernuy de Porreros [BERnuj depoREros] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierras de Segovia (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco.
20843 Kuotzuhao
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kuo Tzu-Hao, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la  Dominic High School de Kaoŝiung (Tajvano).
Bernuy de Porreros
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 788 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris 350 el la 2000-aj jaroj pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas nur 8 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Valseca, Cabañas de Polendos, Espirdo, Segovia kaj La Lastrilla.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
Steinfeld (Altmark)
Steinfeld ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la komunumo Bismark (Altmark). La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 11-an de februaro 2017 ĝi havis 328 loĝantojn.
Toy Story
Toy Story (anglalingve por Ludila Rakonto) estas usona animacia filmo produktita de Pixar en 1995 kaj distribuita de Walt Disney Pictures.
Ĝi fame estas la unua animacio, kiu plene estis kreita per komputila grafiko.
La historio okazas al la homoformaj ludiloj de Andreĉjo (8-jara knabo). Tiuj intencas ŝajni senvivaj kiam ne ĉeestas homoj. Ĉefaj roluloj estas vakero kaj kosmonaŭto.
La ludiloj de Andreĉjo estas:
(89878) 2002 CL207
(89878) 2002 CL207 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Aetingen
Aetingen estas iama komunumo kaj ek de la 1-a de januaro 2014 parto de la nova komunumo Buchegg en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 304 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Aetingen situas ĉe la suda flanko de la montoĉeno Bucheggberg sur la orienta flanko de la ebena Valo de Limpach en la Svisa Mezlando. La iama komunumo konsistas el la vilaĝo Aetingen kaj la plej granda parto de la vilaĝo Brittern. La okcidenta parto de Brittern apartenas al la komunumo Unterramsern. En oriento de la iama komunumo sur la ebenaĵo de la valo situas golfejo, kies duono situas sur la komunuma teritorio kaj la alia duono aliflanke de la rivereto Limpach sur la teritorio de la berna najbarkomunumo Bätterkinden. La rivereto Limpach formas la sudorientan komunumlimon kaj samtempe la kantonlimon inter Berno kaj Soloturno. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,85 km², de kiuj 42% estas kovritaj de arbaro, 49% servas por agrikulturo kaj la golfejo, kaj 6% por setlado, 3% estas akvejoj inkluzive la lagetoj de la golfejo.
Najbaraj komunumoj
La iama komunumo Aetingen limis en nordo al Brügglen, en nordoriento al Kyburg-Buchegg, en oriento al Bätterkinden (BE), en sudo al Limpach (BE), en sudokcidento al Unterramsern, kaj en nordokcidento al Mühledorf.
Trafiko
Aetingen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Plej facile ĝi atingeblas per flanka vojo de Bätterkinden. Aliaj vojoj kondukas al Unterramsen kaj al Mühledorf. Per la poŝtaŭtolinio de Bätterkinden al Messen kaj la taksibuso de Bucheggberg ĝi estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Aetingen datiĝas el la jaro 1267 kiel Etinge. Dum mezepoko en Aetingen ekzistis administra bieno, kie estis sub la suvereneco de baronoj de Supra Argovio. En la jaro 1309 iu Walter de Aarwangen vendis la malaltan jurisdikcion al Berno. En la jaro 1470 la urbo Soloturno akiris la malaltan jurisdikcion kaj suverenecon pri Aetingen. Aetingen fariĝis sidejo de malalta tribunalo de la voktejo Bucheggberg. La supera jurisdikcio restis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al Berno, nome ĉe la supera tribunalo de Zollikofen.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2014 la iamaj komunumoj Aetigkofen, Aetingen, Bibern, Brügglen, Gossliwil, Hessigkofen, Küttigkofen, Kyburg-Buchegg, Mühledorf kaj Tscheppach estis kunigitaj al la nova komunumo Buchegg.
Rajto
Rajto (komparu: right) estas la povo, pravigita de la leĝoj, statutoj aŭ moroj, plenumi agon, disponi kaj uzi aĵon aŭ postuli ion farendan aŭ ion malpermesi de/al aliulo.
Priskribo
La ĉefa divido de rajtoj estas inter rajtoj kun ekonomia enhavo kiel proprieto ( en la latina dominium), rericevi pruntaĵon, domon luitan, ktp kaj rajtoj sen ekonomia enhavo kiel rajto al nomo, imago, kaŝnomo ktp.
Tiu ĉi relativa rajto estas ankaŭ nomata "obligacio".
En la antikva romia juro, fama estas la difino de la juristo Gajo, laŭ kiu Obligatio est iuris vinculum quo necessitate adstringimur alicuius solvendae rei secundum nostrae civitatis iura:obligacio estas jura ligo, kiu nin devigas laŭ leĝoj de la urbo (ŝtato) pagi ion al iu.
Obligacioj naskiĝas de kontrakto, de kontraŭleĝaj faktoj aŭ de aliaj faktoj laŭleĝe, kiuj ĉiuj estas nomataj "fontoj de obligacioj".
Absolutaj rajtoj estas el du kategorioj: sen ekonomia enhavo (vidu supre) kaj rajtoj pri aĵoj (iura in re en la latina).
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri rajto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
117086 Lóczy
117086 Lóczy estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksma de la en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la fama hungara geologo Lóczy Lajos (1849–1920). Li estis la unua okcidenta geologo, kiu priskribis la struturon, la geomorfologion kaj la stratigrafion de la montoĉenoj, kiuj laŭiras la. Lia monografio pri Balatono estas la bazo de la moderna esploro pri tiu fama lago.
Javier Alcalde
Biografio
Alcalde doktoriĝis pri politikaj kaj sociaj sciencoj en Eŭropa Universitata Instituto en Florenco (Italio) kaj iĝis esploristo pri pacaj studoj kaj sociaj movadoj en la Internacia Kataluna Instituto pri Paco en Barcelono. Li partoprenis plurajn interkonsentojn pri malarmado en Uniĝintaj Nacioj, inkluzive de la Traktato pri la Komerco de Armiloj.
Somalia lanio
La Somalia lanio (Lanius somalicus) estas malgranda paserina birdo kiu apartenas al plej tipa genro Lanius de la familio de Laniedoj. Morfologio, distribuado kaj voĉo sugestas, ke la plej proksima parenco de tiu specio estas la Grizdorsa kapuĉolanio, L. dorsalis. Ĝi estas monotipa, tio estas ĝi ne havas agnoskitajn subspeciojn.
Javier Alcalde
Biografio
Li kunlaboras en la eŭropa projekto «Mobilizing for Democracy: Democratization processes and the mobilization of civil society». Li specife analizas protestojn rilate al la rifuĝkriso, kaj ĉe la eŭropa nivelo, kaj ĉe la franca/brita limoj. Li ankaŭ interesiĝis pri aliaj sociaj movadoj: kontraŭleĝaj domokupantoj, Zapatismo, la Esperanto-movado, kaj aliaj movadoj por paco aŭ por tutmonda justeco. Plejmulto de tiaj publikigoj pritraktis la rilaton inter sociaj movadoj kaj la amaskomunikiloj.
Somalia lanio
Distribuado
Ĝi troviĝas en Korno de Afriko nome en Ĝibutio, Etiopio kaj Somalio kaj iome en sudorienta Sudano kaj nordokcidenta Kenjo (Lago Turkana). Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj.
Javier Alcalde
Biografio
Li profesoras pri internaciaj rilatoj kaj Eŭropa Unio en la Malferma Universitato de Katalunio kaj en la Aŭtonoma Universitato de Barcelono. Liaj ĉefaj esploradaj interesoj inkluzivas la movadojn por paco, disarmigon, rifuĝintojn, Esperanton, kaj lingvan justecon.
Somalia lanio
Aspekto
Tiu specio havas nigrajn bekon, kronon, nukon, flugilojn kaj longan voston kun blankaj eksteraj plumoj. En flugiloj estas blankaj flugilmakuloj, kutimaj ĉe lanioj. La dorso estas griza kun blankaj bordoj kaj blankeca pugo. La subaj partoj estas blankecaj.
Javier Alcalde
Esperanto
Li estas fakulo pri la historio de Esperanto, ĉefe rilate al la pacaj klopodoj kaj al la esperanta agado dummilite, inkluzive de la hispana intercivitana milito. Kunredaktoris la kolektivan libron Antaŭ unu jarcento. Esperanto kaj la unua mondmilito kune kun José Salguero. Same, li estas aŭtoro de la eseo La esperantisto de la jaro (1887-1997) premiita en la Belartaj Konkursoj de UEA en 2017. Pri tiaj temoj li kontribuas regule al la katalunlingva Vikipedio.
Somalia lanio
Aspekto
La beko estas mallonga, larĝa ĉebaze kaj hokoforma en pinto de supra makzelo, kiel ĉe aliaj lanioj. Per tiu beko tiu lanio, kiel la aliaj, havas kutimon palisumi kadavraĵojn sur dornoj aŭ pikdrato kaj konservi ilin por posta manĝado. Ĝi manĝas grandajn insektojn kaj malgrandajn vertebrulojn.
Javier Alcalde
Esperanto
Kunlabore kun la Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino, li prelegis en la 70-a sesio de la Internacia Kongresa Universitato (IKU) de la 102-a Universala Kongreso de Esperanto okazinta en Seulo pri Solidareca agado pri migrantoj kaj rifuĝantoj en Eŭropa Unio (premio Pirlot en la kategorio prelegoj), kaj pri Lingva justeco en la fakliteraturo dum la 69-a sesio de la 101-a UK okazinta en Nitro, Slovakio. En la 103-a UK okazinta en Lisbono en 2018 li reĝisoris la kongresan temon Kulturoj, lingvoj, tutmondiĝo: kien nun? kaj venkis la premion Pirlot en la kategorio artikoloj pro La pacisma aliro. Samloke en aŭgusto 2018 li organizis la 7-an Nitobe-simpozion.
Li estas kunlaboranto de diversaj gazetoj kiaj Esperanto, Heroldo de Esperanto (interalie, per la rubriko memorindaj esperantistoj), La Ondo de Esperanto (interalie per la serio tradicio kaj moderneco), Monato kaj Sennaciulo. Li ankaŭ kontribuis al BA 28, BA 30, BA 33, BA 34, BA 40 kaj BA 44. Krome, li publikigas plurlingve artikolojn kaj recenzojn kiuj disvastigas Esperanton en neesperantistaj gazetoj kiaj Babel, Enciclopèdic, Humanitat Nova, Fifth Estate, Por la Paz , Social Movement Studies, European Journal of Jewish Studies, Historia National Geographic, Corredor, ktp.
Partoprenis en pluraj kolektivaj verkoj, kiel En la mondon venis nova lingvo, Aliroj al esperanto, kaj en la anglalingvaj libroj Language Policy and Linguistic Justice, Multilingual Environments in the Great War, Routledge Handbook of Marx's Capital, kaj Language as Hope.
Kontribuis al la kreado de la kataluna kurso de Duolingo.
Komence de 2019, li aniĝis en la Akademio de Esperanto por 3-jara oficperiodo.
Tbilisoba
Tbilisoba (თბილისობა) estas ĉiujara oktobra festo kiu celebras la diversecon kaj historion de Tbiliso, la ĉefurbo de Kartvelio. Ĝi unue okazis la 28-an de oktobro 1979 kaj poste fariĝis solida tradicio. Dum la festo okazas liberaeraj koncertoj de tradicia muziko, dancado kaj diversaj kulturaj eventoj, ĉefe en la Malnova Tbiliso, la historia parto de la urbo.
Preter la festado de la pasinto kaj nuntempo de la urbo, homoj de ĉiuj partoj de Kartvelio venas reprezenti sian regionon ĉe la rikoltofoiro Rtveli (kartvele : რთველი)
La urba registaro ankaŭ aljuĝas la honoran civitanecon de Tbiliso en la kadro de Tbilisoba.
Historio
La festo estis kreita ĉe la iniciato de Eduard Shevardnadze, la iama Unua Sekretario de la Komunista Partio de la Kartvela Soveta Socialisma Respubliko, por honori la ĉefurbon kaj kontraŭi la ĉeeston de religiaj eventoj kiel parto de lia programo supervenki "manifestadojn de naciismo" tra la enkonduko de novaj "socialismaj tradicioj".
La evento fariĝis festado de la 1500-jara historio de la urbo kaj havis la neintencitan efikon interesigi kartvelanojn pli intense por sia nacia historio. La festo restis dormanta dum la socia krizo en la lando komence de la 1990-aj jaroj, sed rekomenciĝis en 1995. Poste ĝi okazis ĉiujare, kutime en la lasta duono de oktobro.
NGC 5727
NGC 5727 (aliaj indikoj — UGC 9465, MCG 6-32-83, ZWG 192.52, KARA 642, PGC 52424) estas galaksio en konstelacio Bovisto.