cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orienteŭropa kratono
Hidrokarbonidaj resursoj
La sedimenta kratona kapoto enhavas kuŝejojn de natura gaso kaj nafto en la stratigrafia diapazono de la ediakaraj ĝis ĵurasiaj sedimentaĵoj. Hidrokarbonidaj resursoj koncentriĝas ĉefe en paleozoikaj rokaĵoj (la Volgo-Urala anteklizo, Peĉora plato, Ĉekaspia kaj Balta sineklizoj). Ene de la Barenca maro kuŝejoj de natura gaso estas trovitaj ĉefe en la ĵurasiaj sedimentaĵoj.
En la Orienteŭropa kratono troviĝas la Volga-Urala naftogasa provinco, Timano-Peĉora naftogasa provinco, Ĉekaspia naftogasa provinco, Barenca naftogasa provinco, Balta naftogasa distrikto (ĉiuj en Rusio) kaj la Dnepro-Pripjata naftogasa provinco (Belorusio, Ukrainio, Rusio).
Fronto Samseksema de Revoluciista Agado
La Fronto Samseksema de Revoluciista Agado (FHAR, Front homosexuel d'action révolutionnaire) estis aŭtonoma movado por la rajtoj de la samseksemuloj fondita en Parizo en 1971. Apartenis gravuloj kiel Christine Delphy, Françoise d'Eaubonne, Daniel Guérin, Pierre Hahn, Laurent Dispot, Jean Le Bitoux, René Schérer, Guy Hocquenghem, ktp.
Ivănești
Ivănești estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Izobutila tritiokarbonato
Izobutila tritiokarbonato aŭ izobutila karbonotrioato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la izobutanolo kaj tritiokarbonata acido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Izobutila tritiokarbonato posedas 9 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn, kaj 3 sulfuratomojn. Izobutila tritiokarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tritiokarbonataĵoj kaj izobutilaj derivaĵoj.
Yuki Tanaka
Yuki Tanaka (田中 雄輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Faverolles (Eure-et-Loir)
Faverolles - prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Eure-et-Loir, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis.
Pluraj aliaj lokoj en Francio dividas tiun loknomon. Krome la nomo indikas pri raso de kokoj, kiu originas en tiu-ĉi Faverolles.
(11680) 1998 DT11
(11680) 1998 DT11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Gubernio Ŝimane
La gubernio Ŝimane (島根県 [ŝima-ne -ken] ; Hepburn: Shimane ;Kunrei: Simane-) estas gubernio de Japanio. Ĝi situas en la regiono Ĉugoku, la okcidenta parto de la insulo Honŝuo. Administra centro de la gubernio estas la urbo Macue.
(18389) 1992 JU2
(18389) 1992 JU2 estas malgranda malbone konata de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Rheydt
Rheydt estis urbo en Nordrejn-Vestfalio, kiun la federaciera parlamento nordrejn-vestfalia per leĝo unuigis la 1-an de januaro 1975 kune kun la urbo Mönchengladbach kaj la civito Wickrath al la nuna urbo Mönchengladbach.
Vadena
Vadena (germanlingve Pfatten) estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Eppan an der Weinstraße, Bolzano, Branzoll, Kaltern an der Weinstraße, Leifers-Laives, Auer kaj Tramin an der Weinstraße.
Lingva distribuo
Inter la loĝantoj, laŭ stato de la censo 2011 proksimume 61,5% parolas la italan kiel denaska lingvo, 38% parolas denaske la germanan kaj 0,5 % la ladinan.
Ivor Williams
Li kaj lia edzino estis kvakeroj. En la Jarlibro de UEA de 1963 li aperas kiel reprezentanto de la Kvakera Esperantista Societo por Irlando, tamen ĉe la adreso "Friends’ Institute, 47 Frederick Street" en Belfasto. En 1966 li fariĝis loka reprezentanto (adreso "52a. Drumadoon Drive, Dundonald, Co. Down.", Belfasto) de BEA, kiu tiam havis kiel prezidantinon F-ino E. M. Wheatley. Pro lia forpaso A. R. Campbell, tiama prezidanto de la Belfasta Grupo, skribis en The British Esperantist, ke post lia alveno al Belfasto "dum la pasintaj dek ok jaroj li kaj lia edzino amikiĝis kun multaj personoj. Ili estis bone konataj kvakeroj. S-ro Williams gajnis la diplomon de BEA, kaj estis ano de BEA, UEA, kaj la Belfasta Grupo. La anoj de la grupo tre bedaŭras la forpason de amiko Ivor". En la sama jaro belfastaj esperantistoj mondonacis al BEA memore de li: "£7: Belfast Esperanto Society in memory of Ivor Williams, F.B.E.A." .
Alia samnoma en:Ivor Williams (1908–1982) estis same kimra artisto.
Bárbara Elorrieta
Bárbara ELORRIETA (Madrido, 5-a de majo 1978) estas hispana aktorino. Ŝia avo José María Elorrieta kaj ŝia patro Javier Elorrieta estas filmreĝisoroj.
Villmar
Villmar estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Limburg-Weilburg de la federacia lando Hesio, kaj krome apartenas al la distriktaro Gießen, la centra parto de la federacia lando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trafiko
La komunumo per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo. Ankaŭ estas loka fervoja stacidomo kaj la moderna stacidomo Limburg por ICE-rapidtrajnoj foras nur malmultajn kilometrojn. Krome la lokon oni kompreneble ankaŭ per bicikloj atingas facile, kaj ankaŭ per kajako per la rivero Lahn, venante el Marburg, Giessen kaj Weilburg.
Amonia nitrido
Amonia nitrido, Nitrido de amonio aŭ (NH4)3N estas gasa substanco kaj unu el la plej perfortaj eksplodaĵoj. Male al aliaj nitridoj tiel kiel aluminia nitrido, litia nitrido kaj magnezia nitrido, ĝi estas tre malstabila. Ĝi rezultas el reakcio inter la azidata acido kaj amoniako. Amonia nitrido perforte reakcias kun akvo per estigo de amonia hidroksido kaj nitrogeno.
Reakcio
Amonia nitrido forte reakcias kun akvo pere de estigo de amoniako: (NH4)3N + 4 H2O → 4 NH3 + 4 H2O
News of the World (gazeto)
News of the World estis brita sensaciisma ĵurnalo eldonita en pluraj landoj. Ĝi estis fondita en 1843. La 7-an de julio 2011 James Murdoch, filo de Rupert Murdoch (proprietulo de la gazeto), anoncis, ke la ĵurnalo, pro skandalo pri telefon-kontrola sistemo, estis publikigonta sian lastan numeron la 10-an de julio.
Girolamo Balbi
Girolamo BALBI (naskiĝis en Venecio en 1450, mortis en Venecio en 1535) estis itala humanisto, episkopo de Gurk, poeto, diplomato kaj fondinto de la Roma Akademio.
NGC 6507
NGC 6507 (alia indiko — OCL 32) estas malfermita stelamaso en konstelacio Sagitario.
25938 Stoch
25938 Stoch estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la grupo da asteroidoj tiel nomata "Greka Tendaro".
NGC 6507
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
25938 Stoch
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Axel Olof Freudenthal
Axel Olof FREUDENTHAL estis efika lingvisto de Finnlando, kiu naskiĝis al svedaj parentoj. Li redaktis speciale la esploron de finnsveda kaj estonsveda. Li estis profesoro de sveda lingvo en Universitato de Helsinko. Li estis grava vekanto de finnsveda naciismo.
Citaĵoj:
Almenaŭ antaŭe la Sveda Popola Partio difinis lin sia mensa patro. Ĝi antaŭe ankaŭ donadis medalon, kiu estas nomita laŭ li. Oni povis ricevi oran, arĝentan aŭ bronzan medalon Axel Olof Freudenthal, sed la oran medalon ricevis nur unu, Elisabeth Rehn. Plu la medalon oni ne donas, ĉar nun multaj finnoj (per Interreto) scias pri liaj rasismaj asertoj.
Nuntempe la modera grupo de la partio substrekas ke la medalo estas aljuĝita ne ĉar Freudenthal esprimis rasismajn opiniojn, sed pro la sciencaj meritoj de Freudenthal kaj pro li fortigis la svedfinnan popolan spiriton. Aliflanke, ĉi tiu modera parto de la partio komprenas, ke aljuĝi medalon nomitan laŭ Freudenthal estas malĝusta laŭ la opinio de multaj, ĉar Freudenthal faris fortajn rasismajn deklarojn publike. La fina decido pri ĉu ĉesi aljuĝi la medalon ne estas farita. La nuraj finnlingvanoj, kiuj ricevis tian medalon, estas Paavo Lipponen kaj Johannes Virolainen.
Ilka Gedő
Ilka GEDŐ [gedO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gedő Ilka estis hungara pentristo, grafikisto.
Ilka Gedő naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ilka Gedő devenis el juda familio. Ŝi aĝis 11, kiam ŝi kreis grafikaĵon. Ŝi frekventis 2 privatajn pentrolernejojn inter 1939 kaj 1943. Ŝi debutis en ekspozicio en 1940, sed tiutempe ŝi vivtenis sin el kreoj de ceramikaĵoj. Dum la nazia erao ŝi vivis en geto en sia naskiĝurbo, kie ŝi desegnis (ŝiaj desegnaĵoj estas videblaj en diversaj judaj galerioj en la mondo). Post la 2-a mondmilito ŝi lernis duonjaron en Belarta Altlernejo de Jenő Barcsay. En 1946 ŝi edziniĝis, en la sekva jaro ŝi naskis (denove en 1953). Komence de la socialismo ŝi plene retiriĝis, ŝi tradukadis. En 1969 ŝi vivis jaron en Parizo, ŝiaj 2 pentraĵoj estis videblaj en ekspozicio. Hejmenveninta ŝi reiris al la pentrado.
Flagoj de Alzaco
Flagoj de Alzaco estas longdaŭra fenomeno, ĉar historie, Alzaco, ĉu sola, ĉu kun Loreno, ĉu oficiale, ĉu ne, havis kaj havas plurajn flagojn. Ĉar Alzaco, ekde 2016 kaj la regiona redivido de Francio, ne plu estas aparta regiono, ĝi hodiaŭ ne plu havas oficialan flagon.
Multaj el ili uzas la ruĝon kaj la blankon, kiuj estas multe uzataj en la blazonoj de la diversaj urboj kaj nobelaj familioj de Alzaco.
Sept-Saulx (stacidomo)
Sept-Saulx estas franca stacidomo sur linio - Reims-Cérès, situanta en  Sept-Saulx, en departemento Marne, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Châlons-en-Champagne - Reims-Cérès (081000).
Junio de 2020
Jen listo de okazaĵoj en junio 2020
Kastelo Rohrbach
Kastelo Rohrbach (germane: Schloß Rohrbach) estas la loĝdomo de historia kavalirbieno en Rohrbach ĉe Dorf nr 35, Germanujo. Ĝi staras sur listo de protektotaĵoj de Ilmtal-Weinstraße.
Konstruaĵo
La iama kavalirbieno troviĝas ĉe la norda rando de la vilaĝo sur ĉ. 2.720 m² granda grundo. La duetaĝa masiva domo aranĝitis simetrie havante sep fenestrajn aksojn kaj mansardan tegmenton. La meze elsaltanta kolonego kun tri fenestraj aksoj estis plialtigita de per ronda lunetfenestro lumigita etaĝo. La gablozonon dekoracias plastaj stukaĵoj. Antaŭ la enirejo meza troviĝas eta pavilono. Duala, bela baroka pordo ĝis nun konserviĝis. Interne disponiĝas malavare aranĝita dulana ŝtuparo kondukanta ĝis la supera etaĝo. En la direkto de la ĝardeno estas, kuŝanta unu sur alia, du grandaj salonoj kun pargeto, kamenoj, vandfasadenpakaĵoj kaj stukplafono - farite laŭ la modo de la antaŭrevolucia tempo de Ludoviko la 16-a. La loĝa areoj troviĝas ĝuste tie je la dekstra kaj la maldekstra. La nur pli malfrue alveninta alkonstruitaĵo eosta havas du etaĝojn kaj tipan novbarokan turospajron.
Ekonomia ejo agrikulturuzen antaŭmetita estas al la kavalirbieno. Malantaŭas ĝardeno ĉirkaŭata de muro el rompitaj ŝtonoj.
Historio
La ĉefa ejo starigitis ĉ. 1777 fare de familio von Wurmb. Malmulte post akiris ĝin kanceliero de Saksio-Vajmaro, Johann Friedrich Kobe von Koppenfels. Lia najbaro vajmara Johann Wolfgang von Goethe plurfoje gastis tie ĉi iĝonte ankaŭ baptopatro de ties filino Louise von Koppenfels. Post la morto de Johann Friedrich venis la tuto en la manojn de la dinastio Witzleben. Etendiĝo per duetaĝa loĝejo faritis ĉ. la jaro 1900.
Post ŝtatigo en 1945 fare de la komunistoj la tuta komplekso utiligitis kiel bieno popolproprieta. En 1980 la kastelo restaŭritis por pretigi ĝin je uzo akademia (pri agrikulturaĵoj) kaj poste je uzoj infanĝardena, urbodomadministra kaj loĝeja. Tiam forigitis ne malmulto de la dekoraciaĵoj.
Post Turniĝo ekposedantis la Liberŝtato Turingio kiu komisiis la societon Landesentwicklungsgesellschaft Thüringen pri evolumoderigo. Ĝi vendis la kastelon en novembro 2007 kontraŭ la sumo de 22.000 € al familio el Nordhausen. En majo 2019 la tuto ofertitis (vane) aŭkcie por la sumo de 98.000 €. En la 29.6.2021 la prezo pagota estis ankoraŭ la sama sen intertempa troviĝo de investonto.
NGC 6508
NGC 6508 (aliaj indikoj — UGC 11023, MCG 12-17-10, ZWG 340.21, NPM1G +72.0174, PGC 60938) estas galaksio en konstelacio Drako.
2936 Nechvíle
2936 Nechvíle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 17-an de septembro 1979 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥa astronomon Vincenc Nechvíle (1890–1964).
Traktato de Reciproka Kunlaborado kaj Sekureco Inter Usono kaj Japanio
Kiam la traktato estis por la unua fojo subskribita en 1951, ĝi enhavis klaŭzojn kiuj permesis al Usono agadi por havigi pacon en Orienta Azio kaj eĉ plenumi sian potencon en enlandaj kvereloj de Japanio. Tiu lasta parto menciita estis forigita en la reviziita versio de la traktato en 1960. En la amendita traktato, artikoloj kiuj specifas reciprokajn defendodevigojn kaj usonajn devigojn por informi al Japanio antaŭ la usonaj fortoj mobilizitaj estu inkluditaj por mildigi neegalan statuson sugestitan en la traktato de 1952.
La traktato establis, ke ajna atako kontraŭ Japanio aŭ Usono farita ene de Japania teritorio estu danĝera por la paco kaj sekureco de ambaŭ landoj. Ĝi postulis, ke ambaŭ landoj agados por fronti la komunan danĝeron. Por plenumi tiun postulon, ĝi establis la kontinuan restadon de la usonaj militbazoj en Japanio.
La traktado inkludis ankaŭ ĝeneralajn decidojn por la plua disvolvigo de internacia kunlaborado kaj plibonigo de estonta ekonomia kunlaborado.
(18390) 1992 JD3
(18390) 1992 JD3 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
8992 Magnanimity
Nomo
Ĝi estis nomita por honori la grandanimecon de la homoj ĉirkaŭ la mondo por alfronti la terorismajn atakojn, kiel la atencoj de la 11-a de septembro 2001 kontraŭ Novjorko kaj Vaŝingtono, en la espero ke la terorismo estu kontraŭstarita kun justico por ĉiuj, ne kun venĝo.
Sept-Saulx
Sept-Saulx estas franca situanta en departemento Marne, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Septem-Saliciens.
Trento
Trento (en la germana lingvo Trient; en la latina lingvo Tridentum) estas urba komunumo de Italio. La komunumo estas ĉefurbo de la Provinco de Trento kaj de la regiono Trentino-Supra Adiĝo/Sudtirolo. Fine de 2011 ĝi havis 117 065 loĝantojn. En 2004 la komumuno cetere honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.
Vilseck
Vilseck estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trento
Geografio
La urbo situas en la valfundo de Adiĝo, 55 km sude de Bolzano-Bozen kaj 100 km norde de Verono. Ĝi estas superrigardata okcidente de Monte Bondone (Cornetto 2181 m), nordokcidente de Paganella (2125 m), nordoriente de Monte Calisio (1096 m), oriente de Marzola (1738 m) kaj sudoriente de Vigolana (Becco di Filadonna, 2150 m).
De origino ĝis la romiana epoko
Trento evoluis kiel valfunda establo de retikuloj. Malgraŭ tio, ke ne estas ĝis hodiaŭ certeco pri la influo, kiun la lokaj triboj suferis de aliaj antikvaj popoloj, tre eblas ke la Valo de la Adiĝo, transpado nordsude, favoradis iun influon kun Venetoj, Etruskoj, Kimbroj kaj preskaŭ certe Gaŭloj, popoloj keltaj. La romia konkero de la urbo okazis, post multaj bataloj kun la retikaj triboj, preskaŭ je la fino de la unua jarcento.
Trento, kiu ekestis jam antaŭ la konkero kiel romia tendumejo, estis nomata Tridentum ("urbo de tri dentoj"), eble ĉar ĉircaŭ la urbo estas tri montetoj kiuj similas al dentoj : dos Trento, dos Sankt' Roco, dos Sank'Agata. La urbo iĝis municipium de 50a ĝis 40 a.k.
Dum la periodo de la imperiestro Augusto, la milita graveco de Trento kreskis. Trento evoluis el kvarangula plano, limita je unu flanko per la rivero Adige, je la aliaj tri flankoj per muroj kaj fosoj, kun kvadrataj turoj kaj pordegoj por la aliro; la ĉefa haveno Veronensis, estis "Gemina", kun du turoj ambaŭflanke. La stratoj estis evoluigitaj bonorde, paralele al la sistemo de la "kardo" kaj la "decumanus" laŭ romiaj urbaj principoj. Tridentum estis ekipita kun ĉiuj tipaj infrastrukturoj de grava romia setlejo: estis truo, amfiteatro, banoj, rivero haveno, akvedukto venanta de la orientaj montetoj por akvoprovizado kaj areo uzita por entombigoj ekster la muroj, tiel kiel loĝejoj (vilaoj) kaj infrastrukturo ekster la urbomuroj. Tridentum estis ankaŭ grava vojo junto, pro la ĉeesto en lia teritorio de la vojo Claudia Augusta (ĉefa milita vojo al la nordo), en ĝiaj branĉoj de Claudia Augusta Valo kaj Claudia Augusta Altinate, kiu konektis la urbon kun la Veneto tra Valsugano.
Alta Mezepoko
Ĉirkaŭ la duono de la 4a jarcento, oni fondis la episkopan katedron, konfidita al la unua konata episkopo: Ĝovino (Iovinus). La fondo de la trenta dioceso signifis gravan pason, ĉar la episkopa rono ĉiam serĉis doni sekurecon kaj unuiĝion, malgraŭ la fremdaj okupadoj. La tria trenta episkopo, post Ĝovino kaj Abondancio, estis romana patriciulo: Virĝiljo (Virgilio). Li serĉis plirapidiĝi la evangelizado de la Trentino, forte konstruis ligoj kun la milana episkopo Ambroĝo. Virĝiljo estis la unua kaj la plej grava uloj del la Trenta eklezio, kaj li mortis kiel martiro en la Valo Rendena, igis patrono, la tutan regiono veneras lin.
En la 6a jarcento Trento estis okupita de la Goto(-anoj), kun Teodoriko; poste del la Franko(-anoj) kaj de la Longobardo(-anoj). En la jaro 982 la Oto(-anoj) enprenis Trento en la Sankta Romia imperio.
La princepiskopujo de Trento
En la jaro 1027 la imperiestro de Sankta Romia Imperio Konrado la 2-a establis la Princepiskopujon de Trento, kiu daŭris ĝis la napoleona epoko. Por Trento ekis longdaŭra periodo de stabileco, malgraŭ la premo de la tirola nobeleco. La princepiskopujo de Trento restis dum 8 jarcentoj kaj 51 episkopoj sekvis sin. La urbo estis en 1200 mineja centro, aparte arĝento el Monto Kalisio, de sufiĉa graveco. En la jaro 1407 Rodolfo Belencani (it: Belenzani) direktis ribelon de urbanoj kontraŭ la episkopa-princa opresado de Ĝiorĝio el Lichtenstein, Belencani regis dum 4 jaroj. Trento famigis internacie pro la koncilio de Trento (1545-1563), per kiu ekis la Kontraŭreformacio kontraŭ protestantismo. La 16-a estis uno el la plej mirindaj periodoj, por la ĉefurbo. Regis la princepiskopo Bernardo Clesio kaj Kristoforo Madruco (itale: Cristoforo Madruzzo). Ili transformis Trenton laŭ la renesancaj principoj, restrukturante kaj konstruante multajn palacojn kaj preĝejojn.
la 19a kaj 20a jarcentoj
En la jaro 1815 kaj la tuta nuna provinco, igis definitive parto de Habsburga Impero. Dum ĉi tion periodo Trento multe trasformiĝis: la fervojo de Brenero (kiu kunligis Verono kun Habsburga Impero ), la deloco de la rivero Adiĝo iom ekstere la urbo, la konstruado de palacoj, gravaj lernejoj, kazernoj, ktp.
Famuloj
En la urbo naskiĝis jenaj famuloj:
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Esperanto
Tie estas esperanto-asocio ekde la komenco de 20-a jarcento. En la 24-a de decembro 1919 okazis la unua regiona esperanto-kunveno en Trento. La 6-a Nacia Kongreso de Esperanto okazis tie 16-17-an de aŭgusto 1921.
Preĝejoj
traduko el la itala ...
Konstitucia Unia Partio
La Konstitucia Unia Partio - angle Constitutional Union Party - estis tria politkia partio en Usono aktiva dum la usona prezidanta elekto de 1860. Ĝi konsistis el konservativaj iamaj membroj de la Partio Whig, plejparte el Suda Usono, kiuj volis eviti secesion pro la sklaveca afero kaj rifuzis aliĝi aŭ al la Respublikana Partio aŭ al la Demokrata Partio. La Konstitucia Unia Partio kampanjis per simpla politika programo "por rekoni neniun politikan principon krom la Konstitucio de la lando, la Unio de la ŝtatoj kaj la Devigo de la Leĝoj".
Pfitsch
Pfitsch - por kiu aldona itallingva nomo Val di Vizze estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brenner, Freienfeld, Mühlbach, Mühlwald, Vintl kaj Sterzing.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (91%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 9% parolas denaske la italan.
Vetero
La scienco, kiu studas veteron kaj klimaton, estas konata kiel meteologio (aŭ meteorologio).
Vetero estu ĉi tie la konstanta ŝanĝiĝanta stato de la tera atmosfero kaj ankaŭ de la tersupraĵo. Tiuj ŝanĝiĝoj estas kaŭsata de internaj dinamikaj fortoj kaj de la suna energio (alfluo de radiado modifikata de ŝanĝiĝanta nubaro). En malvasta senco temas pri loka vetero ampleksanta nur kelkajn sekundojn aŭ minutojn kaj nur la spacon ĉirkaŭ la determinatan lokon kaj ĝis la horizonto, sed en vaste ampleksa senco temas pri tutmonda (globala) vetero kaj povus ampleksi eĉ multajn jarojn. Plej ofte temas pri relative mallongaj tempospacoj ampleksantaj ĉirkaŭ dek minutojn kaj loka ĉirkaŭaĵo, speciale se temas pri sinoptika observado de meteorologiaj oficiaj servoj.
La vetero varias je tempo kaj loko kaj estas ege diverseca; ĝi havas eminentan rilaton por homa agado, vivado kaj laborado kaj planado. Ege esenca estas la ĉeesto aŭ neĉeesto de akvo kaj kondensignukleoj en la aero, ĉar ilia ĉeesto estas nepre necesa kondiĉo por kondensiĝ-procezoj. Kiel kondensignukleoj efikas ekzemple etaj substanceroj el fumoj aŭ NaCl-saleroj el maro ĵetitaj de vento aŭ egaj marondoj en la aeron. Ĉar la kondensiĝ- kaj sublimaci-procezoj liveras varmenergion - antaue nur latente/malkaŝe ekzistantan, tiaj procezoj gravas por dinamikaj ekstarigoj (generaj procezoj). Do la sistemo suno-tero kune kun la movado de la tero ĉirkaŭ la suno ene de unu jaro (vd. ekliptiko) kaj la rotacio de la tero mem ĉirkaŭ sia akso ene de uno tago (vd. tera akso) kaj la dekliniĝangulo de la tera akso verso la ĉirkaŭsuna orbitebeno (ĉ. 23°) ege determinas la variadon de la meteorologikaj elementoj. Ili havas markantajn osciladojn (multajfrekventajn ondojn, ondegojn kaj ondetojn), speciale tiajn, kiuj rilatas al tagnokt- kaj jar-periodojn.
Fenomenoj, strukturoj, elementoj aŭ objekto de observado de la vetero (meteoroj) estas:
Fizikaj mezureblaj aŭ kvantifikeblaj elementoj, kiuj karakterizas la veteron, estas ekzemple: observeblaj kaj klasifikeblaj elementoj:
Veter-stato
La nuna vetero estas observata perokule laŭ difinitaj kondiĉoj. La pli granda ŝtupo signifas la pli grava veter-okazo (ekz-e por aviado). Tiu ŝtupo respektive ĝia indeksnumero estas notata kaj raportata al centra oficejo. La kodoj laŭ SYNOP (FM12/FM13-kodo, tabelo Nr-o 4677) laŭ la Monda Organizaĵo pri Meteologio (MOM) estas jenaj: vd.: veteromapo (germane); (paĝo de la 28-a Aprilo 2008)
Vidu ankaŭ
klimato, veterprognozo, veterobservado, klimatesplorado, klimatodiagramo, Centjara Kalendaro, atmosfera sorbo kaj difuzo, meteo, geofiziko, fazodiagramo, vaporpremo, kondensado, Monda Organizaĵo pri Meteologio
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri vetero en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Maggia TI
Maggia estas komunumo de la Komunumaro Maggia kaj la Distrikto Vallemaggia en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2464 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Maggia situas en la meza parto de la Valo de la rivero Maggia, proksimume 20 kilometrojn norde de Locarno kaj Ascona. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Aurigeno, Coglio, Giumaglio, Lodano, Maggia, Moghegno kaj Someo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 111,09 km², de kiuj 65,6% estas kovritaj de arbaro, 5,6% servas por agrikulturo kaj 2,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Maggia limas en nordo al Lavizzara, en nordoriento al Brione, en sudoriento al Avegno-Gordevio, en sudo al Terre di Pedemonte, en sudsudokcident al Isorno, en sudokcident al Onsernone, okcidentsudokcident al Gresso, en okcidento al Vergeletto, en okcidentnordokcidento al Campo (Vallemaggia), kaj en nordokcidento al Cevio.
Trafiko
La komunumo Maggia situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ĝi pasas la vala vojo tra la Valo de Maggia, kiu kondukas de Losone al Cevio kaj Lavizzara. Pere de la buslinio n-ro 10 de Locarno al Cevio la komunumo estas konektita al la publika trafikreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Maggia datiĝas el la jaro 1200 kiel de madia. La hodiaŭa komunumo kreiĝis la 4-an de aprilo per kuniĝo de la malnovaj komunumoj Aurigeno, Coglio, Giumaglio, Lodano, Maggia, Moghegno kaj Someo.
Kodai Fujii
Kodai Fujii (藤井 航大, n. ) estas japana futbalisto.
NGC 6509
NGC 6509 (aliaj indikoj — UGC 11075, MCG 1-46-2, ZWG 56.6, IRAS17569+0617, PGC 61230) estas galaksio en konstelacio Serpentisto.
Kodai Fujii
Li futbalis ĉe Kamatamare Sanuki kaj FC Machida Zelvia.
NGC 6509
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(11684) 1998 FY11
(11684) 1998 FY11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
National Council for Civil Liberties
National Council for Civil Liberties (NCCL), pli konata kiel Liberty, estas neregistara organizo por la defendo de la homaj kaj civilaj rajtoj en Britio kaj Kimrio. El 2003, ĝia direktorino estas Shami Chakrabarti.
Historio
Ĝi estis fondita en 1934, kaj estis ĝis unua prezidanto E. M. Forster (ĝis 1948 ), kun A. P. Herbert kaj Kingsley Martin kiel vicprezidantoj. Fondintaj partneroj estis H. G. Wells, Vera Brittain, Clement Attlee, Rebecca West kaj Harold Laski.
Ksenono
Ksenono estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon Xe kaj la atomnumeron 54. Ĝi estas senkolora, senodora, peza nobla gaso. Ĝi okazas malabunde en la atmosfero de Tero.
Monaĥejo Iverskij en Valdaj
La monaĥejo Iverskij en Valdaj (Валдайский Иверский монастырь), la plena nomo estas la Valdaja vira monaĥejo en la Sankta lago, honore Iviron-a Ikono de Dipatrino (Валдайский Иверский Богородицкий Святоозерский монастырь), estas vira monaĥejo de la Rusa Ortodoksa Eklezio, situanta sur la insulo Selvickij en la lago Valdajskoje, kiu troviĝas en la distrikto Valdajskij de la Novgoroda provinco, Rusio. La monaĥejo situas je 3 km de la urbo Valdaj. La monaĥejo estis fondita en 1653. La iniciatinto de la fondo estis patriarko Nikono.
Historio
Nikono havis la intencon fondi monaĥejon laŭ atosa modelo kiam li estris la monaĥejon Novospasskij en Moskvo. En 1648 arkimandrito Nikono petis arkimandriton de la monaĥejo Iviron, kiu tiam vizitis Moskvon, fari kopion de la Iviron-a ikono de Dipatrino kaj sendi ĝin Moskven kune kun plano de la monaĥejo Iviron, por "laŭ tiu aranĝo konstrui similan ankaŭ en Rusio". En 1652, jam estante Novgoroda metropolito, dum vojaĝo al Solovecaj insuloj, Nikono, laŭ liaj vortoj, vidis vizion, laŭ kiu li devas fondi monaĥejon sur unu el la insuloj de la lago Valdajskoje. Kiam li fariĝis patriarko, li rakontis pri sian intencon al caro Aleksej Miĥajloviĉ, kiu aprobis fondon de monaĥejo. En 1653 komenciĝis la konstruado, kaj en la sama jaro aperis unuaj monaĥoj de la estonta monaĥejo.
Dum Nikono estis patriarko li patronis la monaĥejon. Post la ekzilo de Nikon dum la Granda Moskva konsilio (komenciĝis novembre 1666, finiĝis februare 1667), oni fermis ĉiujn fonditajn de li monaĥejojn. Sed jam en 1668 la monaĥejo estis denove malfermita.
Ekde 1712 ĝis 1730 la monaĥejo estis filio de la monaĥejo Aleksandro Nevski en Sankt-Peterburgo.
Post la incendio en 1825 oni rekonstruis multajn konstruaĵojn en la monaĥejo, ŝanĝinte ilian aspekton.
En 1919 el la monaĥejo oni faris kooperativon el 70 homoj, en 1927 tiu estis fermata kaj monaĥaro ne plu loĝis en la monaĥejo. En 1959 oni restaŭris multajn konstruaĵojn en la monaĥejo. En la 1991 la monaĥejon oni redonis al la Novgoroda eparĥio. Plejparto da konstruaĵoj de la monaĥejo post tio estis restaŭritaj. Nun tie denove estas vira monaĥejo.
La preĝejo de la Endormiĝo de Dipatrino
La konstruado de la preĝejo de la Endormiĝo de la Dipatrino, la ĉefa preĝejo de la monaĥejo, komenciĝis en 1655 en la loko, kiun en antaŭa jaro elektis patriarko Nikono. En la sekva jaro la preĝejo estis konstruita kaj konsekrita fare de la patriarko en. En la preĝejo oni starigis la kopion de ikono de Dipatrino el la monaĥejo Iviron, tie farita. Pro tiu ikono la Valdaja monaĥejo estis nomita Iverskij (Iviron-a). En la sovetia periodo tiu kopio malaperis, kaj nun en la preĝejo troviĝas kopio de la kopio, kiu konserviĝis en unu el Valdajaj preĝejoj.
Kontraŭpsikiatrio
Kontraŭpsikiatrio estas socia kaj medicina movado oponanta al la paradigmoj kaj tezoj de la oficiala psikiatrio. Unu el ĝiaj plej konataj reprezentantoj estas la eksa psikiatro Thomas Sasz. La kritikaro kontraŭ la tradicia psikiatrio (kiu naskis la Kontraŭpsikiatrio) estas ke tiu uzas ilojn kaj kuracilajn konceptojn maltaŭgajn; ke ĝi traktas la pacientojn kontraŭ ties volo kaj ke ĝi estas tro dominema kompare al aliaj traktomanieroj; ke ĝi engaĝiĝas pro ekonomiaj ligoj al la farmaciaj entreprenoj; kaj ke ĝi uzas kategoriigajn sistemojn diagnozajn kiuj malbonigas la proprajn personajn konceptojn de la pacientoj.
Partio de verdaj monbiletoj
La Partio de verdaj monbiletoj - angle Greenback Party, ankaŭ konata kiel Greenback Labor Party - estis politika partio en Usono de 1874 ĝis 1884.
La nomo estas referenco al usona papermono, foje nomata "greenback", laŭvorte "verda dorsflanko". Temas pri la monbiletoj eldonitaj dum kaj post la Usona Enlanda Milito kaj konataj pro sia tipa verda koloro. La partia nomo celis indiki la specialan gravecon de monaj politikaj postuloj. La partio anoncis, ke ĝi planas elsendi pli grandajn monsumojn, kredante, ke tio helpos multajn homojn - precipe kamparanojn - akiri pli altajn prezojn kaj pagi ŝuldojn pli facile. La partio estis fondita kiel politika partio ĉefe de kamparanoj, kiuj estis finance damaĝitaj dum la ekonomia paniko de 1873.
La fonda kunveno de la partio okazis en Indianapolis la 25-an de novembro 1874. Origine la nomo estis Sendependa Nacia Partio (angle Independent National Party). En 1878, 13 el ĝiaj membroj estis elektitaj al la Usona Kongreso. En 1880, la partio pligrandigis sian partian programon por inkluzivi postulojn pri enspezimposto, la okhora labortago kaj virina balotrajto. La iama armea generalo kaj guberniestro de Masaĉuseco Benjamin F. Butler nomumiĝis kiel la kandidato de la partio por la prezidanta posteno en la elektoj en 1884; li estis simile nomumita de la Kontraŭ-Monopola Partio. Ambaŭ partioj nomumis Absolom M. West de Misisipo por vicprezidanto. La influo de la partio rapide malkreskis; post kiam ĝi malsukcesis pri la kongresaj elektoj en 1884 (eĉ ne unu sukcesa kandidato), ĝi fariĝis ĉiam malpli grava. En 1888 la partio kunfandiĝis kun la "Unia Laborista Partio" (angle Union Labor Party). En 1892 okazis kunfandiĝo kun la "Popola Partio" (angle People's Party).
Albrechtsburg
La fortikaĵo Albrechtsburg en Meißen estas unu el la plej konataj malfrugotikaj arĥitekturaj monumentoj kaj validas kiel unua kastelokonstruaĵo de Germanujo. La altofortikaĵo estas protektata kulturaj valoraĵoj laŭ la konvencio de Hago. Ĝi nomitis laŭ la duko Alberto la Temerara.
Alfred Schauhuber
Alfred Michael SCHAUHUBER [ŜAŬhuber] (naskiĝis la en Vieno) estis aŭstra esperantisto kaj industria oficisto. Krom per kursoj, artikoloj, kelkaj tradukaĵoj, li kontribuis al la esperantlingva poemantologio Dekdu Poetoj aperinta en 1934 ĉe la eldonejo Literatura Mondo sub redakto de Kálmán Kalocsay, kiu komentas la poezion de Schauhuber tiel:
Gombergean
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
(18391) 1992 PO1
(18391) 1992 PO1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Perceval de Cagny
Perceval de Cagny estis servisto de la princoj de Alençon dum 46 jaroj. Li verkis sian "mémoire" (memorlibro) pri la memoroj kiun li havis pri siaj mastroj. Oni konas malmulton pri lia vivo, sed oni scias, ke li devenis el Beauvaisis. Lia kroniko rakontas la agadon de la duko de Alençon akompananta Johana de Arko, kio faras lian verkon utila fonto por koni la vivon de tiu.
NGC 6510
NGC 6510 (aliaj indikoj — NGC 6511, ZWG 300.92, UGC 11051, IRAS17540+6049, MCG 10-25-114, KAZ 172, KUG 1754+608, PGC 61086) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 6510, NGC 6511.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(25916) 2001 CP44
(25916) 2001 CP44 estas malgranda, hela amora asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido ; ĝia minimuma distanco al Marso (marsa MOID) estas nun 0,13707 AU, tie estas 20,505 milionoj da km ; ĝia tera MOID estas nun 0,279298 AU sed varios en la estonto pro perturboj ŝuldataj al la gravita altiro de planedoj.
Kazano
Kazano aŭ Kazanjo  (Казан, Казань ) estas urbo en Tatarstano en Rusio.
Kazano estas unu el plej gravaj ekonomiaj, sciencaj, kulturaj centroj de Rusio. La urbo situas sur la maldekstra bordo de la rivero Volgo.
La interurba telefona kodo estas 843, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (ekde la jaro 2005). La loka tempo estas la sama kiel la moskva tempo (en la jaro 2005).
En Kazano ekzistas metroo. En la urbo estas fervoja stacio.
Historio
La urbo estis fondita en la jaro 1177. Sed antaŭ kelka tempo post longetaj dokumentaj kaj fosaj esploroj estis fiksita la dato de la fondiĝo de la urbo - la 31-a de aŭgusto 1005. Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 1708.
Vilsheim
Vilsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landshut kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kazano
Geografio
La urbo estas sur la maldekstra bordo de la rivero Volgo, ĉe la enfluo en ĝin de la rivero Kazan-Akvo (en la tatara: Qazan-Su (Kazan-Su); en la rusa: Казанка (Kazanka)).
Loĝantaro
En la jaro 1959 la urbo havis 667 mil loĝantojn. En la jaro 2002 la urbo havis 1 105,3 mil loĝantojn.
La loĝantaro por la jaro 2017 estas 1 231 878 da homoj.
Ĝi konsistas el 48,6% rusoj, 47,6% tataroj, baŝkiroj, mordvoj kaj ĉuvaŝoj.
Esperanto en Kazano
En Kazano estis la strato Esperanto. Ekde de la jaro 2015 ĝi nomiĝas strato Nazarbajev. Kazano estas la naskiĝurbo de Aleksandr Miĥajloviĉ Nedoŝivin.
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie. En 1995 en Kazano okazis EoLA-7. En Kazano en la 1990-aj jaroj funkciis la Esperanto-klubo "Smeraldo", kaj nune ekzistas la klubo "Rideto".
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de Kazano
Reta portalo de Kazano
Anpo-protestoj
La protestoj en 1959 kaj 1960 stariĝis opozicie al la revizio en 1960 de la origina Usonjapana Sekurectraktato de 1952, kaj finfine kreskiĝis ĝis iĝi la plej grandaj popularaj protestoj en la moderna epoko de Japanio. Je la klimakso de la protestoj en Junio 1960, centoj da miloj de protestantoj ĉirkaŭis la konstruaĵon de la Nacia Dieto en Tokio preskaŭ ĉiutage, kaj grandaj protestoj okazis ankaŭ en aliaj urboj tra la tuta Japanio. La 15an de Junio, protestantoj elrompis sian vojon en la Dieto mem, kio rezultis en violenta kverelo kun la polico en kiu studentino de la Universitato de Tokio, nome Miĉiko Kanba, estis mortigita. Sekve de tiu okazaĵo, planita vizito al Japanio fare de la usona prezidento Dwight D. Eisenhower estis nuligita, kaj la konservativa ĉefministro Nobusuke Kiŝi estis devigita rezigni.
Dua raŭndo de protestoj okazis en 1970, je la tempo de la aŭtomata plinovigo de la traktato de 1960. Kvankam pli mallongdaŭraj, ankaŭ tiuj postaj protestoj atingis gravan grandon.
Hiroshi Hatano
Hiroshi Hatano (波夛野 寛, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe MIO Biwako Kusatsu, Mitsubishi Mizushima kaj Kamatamare Sanuki.
István Azary Prihoda
AZARY PRIHODA István [pro. azari] estis hungara grafikisto, pentristo, olimpia sportpafisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 15-an de novembro 1891 kaj mortis la 22-an de novembro Budapeŝto en 1965.
Kariero
István Azary Prihoda akiris diplomon en la Hungara Belarta Altlernejo. De 1930-aj jaroj li estis gvidanto de grafikkatedro de la altlernejo. Li trifoje estis premiita pro liaj akvafortaĵoj. En 1926 li gajnis la grafikpremion de Asocio Szinyei Merse Pál. En Somera Olimpiko 1912 de Stokholmo sia taĉmentano estis Emil Bömches ili gajnis la 10-an lokon en militpafila taĉmentkonkurso. En la individua kompleksa li estis la 81-a kaj en la 300 m militpafo la 85-a.
Dekdu Poetoj
Dekdu Poetoj estas esperantlingva antologio aperinta en 1934 kun poemoj de Hendrik Adamson, Hilda Dresen, Nikolaus Hovorka, Nikolai Kurzens, Georgo E. Maŭra (Gaston Waringhien), L. N. Newell, Amalia Núñez Dubús, Brian Price-Heywood, Alfred Schauhuber, Ezra Clark Stillmann, Ferenc Szilàgyi kaj Ludwig Totsche (Lajos Tárkony). Instigis, redaktis kaj komentis tiun ĉi kolekton Kálmán Kalocsay. Eldonis ĝin Literatura Mondo.
Gy-en-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Vallarsa
Vallarsa estas komunumo de Italio.
Olang
Olang - por kiu aldona itallingva nomo Valdaora estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Daŭre pli ol 96 elcentoj el la loĝantoj denaske parolas la germanan lingvon respektive lokan dialekton de ĝi.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bruneck (Brunico), Mareo (Enneberg), Prags, Rasen-Antholz kaj Welsberg-Taisten.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (96,5%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 3% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
John Bell (politikisto)
John Bell estis usona politikisto. Lia partio estis la Konstitucia Unia Partio, fondita nur por tiu elekto kaj malfondita ankoraŭ samjare. En 1860 li kunkonkuris pri la usona prezidanta elekto, sed li malvenkis: la prezidanto de Usono fine iĝis Abraham Lincoln.
NGC 6512
NGC 6512 (aliaj indikoj — MCG 10-25-115, ZWG 300.93, NPM1G +62.0226, PGC 61089) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Márta Blaha
Márta Blaha, laŭ hungarlingve kutima nomordo Blaha Márta estas hungara aktoro, operetkantisto, operkantisto. Ŝia praavino estis Lujza Blaha.
Márta Blaha naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Márta Blaha akiris diplomon en pedagogia altlernejo, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en migra "vilaĝteatro" en 1959. Inter 1967-1969 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Miskolc), poste ŝi revenis al la vilaĝteatro. Inter 1972-1976 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs), pli poste de armea teatra trupo. En tiuj teatroj ŝi estis aktoro kaj same ŝi kantis en operoj kaj operetoj. Ŝia edzo estis operkantisto.
Kohei Fujita
Kohei Fujita (藤田 浩平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kamatamare Sanuki kaj Suzuka Point Getters.
Arkadiusz Bagłajewski
Arkadiusz Stanisław Bagłajewski (naskiĝis la 13-an de novembro 1962 en Międzyrzec Podlaski) estas profesoro doktoro habilita, kritikisto kaj historiisto de literaturo. En la jaroj 1995-2010 ĉefredaktoro de kvaronjara literatura revuo "Kresy". Li okupiĝas pri romantikismo kaj nuntempeco (literaturo de elmigrintaro, literaturo nova kaj la plej nova), scienca laboranto de la Universitato de Maria Skłodowska-Curie en Lublin.
Arkadiusz Bagłajewski estas aŭtoro de monografio ''Ostatni romantyk. Twórczość liryczna Kornela Ujejskiego (La lasta romantikulo. Lirika kreado de Kornel Ujejski), Lublin 1999 kaj Poezja "trzeciej epoki". O twórczości Zygmunta Krasińskiego w latach 1836-1843'' (Poezio de la "tria epoko". Pri verkado de Zygmunt Krasiński en la jaroj 1836-1843), Lublin 2009 kaj ankaŭ studojn dediĉitajn al kreado de Juliusz Słowacki, Zygmunt Krasiński kaj aliaj polaj romantikuloj. Laste li eldonis libron: ''Mapy dwudziestolecia 1989-2009. Linie ciągłości (Mapoj de la dudekjara periodo 1989-2009. Linioj de daŭrigo), Lublin 2012 kaj Obecność romantyzmu'' (Ĉeesto de romantikismo), Lublin 2015. Li publikigis pli ol 200 laboraĵojn en revuoj kaj kolektivaj verkoj.
Distingoj
Distingita per Arĝenta (2002) kaj Ora (2020) Merit-Krucoj.
Saint-Suliac
Saint-Suliac estas franca komunumo, en la departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio kaj ĉe la bordo de la estuaro de la rivero Rance.
Geografio
Saint-Suliac situas norde de departemento Ille-et-Vilaine kaj nordoriente de Bretonio. La vilaĝo Saint-Suliac apartenas al la arondismento Saint-Malo kaj al la kantono Châteauneuf-d'Ille-et-Vilaine. Ĝi estas je de Saint-Malo,  de Cancale,  de Dinan kaj de Dinard,  de Dol-de-Bretagne,  de Combourg,  de kabo Fréhel kaj de monteto Sankta-Mikaelo,  de Bécherel,  de Rennes.
Saint-Suliac estas klasita inter la plej belaj vilaĝoj de Francio ekde 1999 : tiu havena vilaĝo de Clos Poulet, tipe bretona, situas ĉe Côte d'Émeraude, sur la dekstra bordo de la estuaro de rivero Rance. La vilaĝo estas organizita ĉirkaŭ sia preĝejo kaj sia haveno, laŭ multaj malrektaj kaj ĉarmaj stratetoj. Saint-Suliac estas preskaŭ duoninsulo, kun da bordo. Ĝiaj tre multaj bordaj padoj iras al klasitaj naturaj lokoj : tajdomuelejo de Beauchet, malnovaj salejoj de Guettes (fonditaj en 1736), Pinto de Puits, Pinto de Grainfollet, Mont-Garrot, alta je, kiuj ofertas belegajn belvederojn sur la estuaro de rivero Rance, sur la landoj de Saint-Malo, Dol-de-Bretagne, Dinan kaj monteto Sankta-Mikaelo.
Saint-Suliac estas havena vilaĝo de fiŝkaptistoj en la estuaro de rivero Rance, ĝi estas unu el la maloftaj vere maraj vilaĝoj de tiu estuaro, inter Saint-Malo kaj Dinan. Ĝiaj mallarĝaj stratoj kaj siaj malnovaj domoj el granito frontas al la haveno.
Najbaraj komunumoj
Saint-Suliac estas borderita okcidente, norde kaj nordoriente per la estuaro de la rivero Rance.
Ĝemeliĝo
Saint-Suliac estas ĝemeligita kun:
Origine
La regiono de Saint-Suliac estis loĝata ekde la Prahistorio :
Heraldiko
La komunumo ne posedas blazonon.
Lokoj kaj monumentoj
La komunumo enhavas tri monumentojn klasitajn historiaj :
Aliaj lokoj kaj monumentoj :
Pilar Castro
Pilar CASTRO PARRILLA (Madrido, 12-a de oktobro 1970) estas hispana aktorino.
Ŝi studis dramon en la lernejo de Cristina Rota.
Teodoro la Studiito
Teodoro la Studiito (759-826) estis bizanca greka monaĥo kaj abato, kiu konatiĝis pro sia fervora oponado kontraŭ la ikonoklasmo, kaj protagonisto de unu el pluraj konfliktoj, kiuj rivaligis lin kaj kun imperiestro Konstantino la 6-a (771-805) kaj kun la patriarko Nikeforo el Konstantinopolo (758-828). Li estas konsiderata sanktulo pro la monaĥa regularo kiun li enkondukis kaj pro la granda kvanto da liturgioj de li komponitaj, aparte la "Karesma Triodiono", liturgia libro de la Ortodoksa Eklezio kaj de la Katolikaj Eklezioj de la Oriento kiuj akceptas la bizancan riton.
Biografio
Teodoro naskiĝis en Konstantinopolo ĉirkaŭ la jaro 759. Ekde sia junaĝo li kuraĝe batalis defende de la ikonoj en la ĉefurbo de la Bizanca Imperio, minacitaj de la religia imperia politiko. En 794, li sukcedis al sia onklo Platono la Studiito (735-814), kiu antaŭ dek jaroj konvinkis lin plenumi siajn monaĥajn promesojn en la direktado de la monaĥejo de Saccudium, en Bitinio.
Post iom da tempo, Teodoro ekziliĝis en Tesaloniko pro ekskomuniko al la imperiestro Konstantino la 6-a (771-797), kiu divorcis el sia edzino Maria kaj edziĝis al Teodota, kuzino de Teodoro la Studiito. Post la morto de la imperiestro, li estis ree vokita al sia naskiĝurbo kun ĉiuj honoroj. Tiam li lasis Saccudium, kiu intertempe estis prirabita de la araboj, kaj translokiĝis al la Monaĥejo de Studio, en Konstantinopolo, kie li entreprenis fortan kampanjon favore al la ascetismo kaj la monaĥaj reformoj. La ĉefaj aspektoj de lia regularo, poste uzata en la bizancaj kaj rusaj monaĥejoj, tia kia en Pečerska Lavra kaj en Počajivska Lavra, kuŝas en la enklostrigo, malriĉeco, disciplino, studado, religiaj servoj kaj manlaboroj. Li estas rememorigita ankaŭ ĉar li rajtigis al siaj monaĥoj disbati la muskatojn (unu el la plej altkostaj spicoj tiutempe) sur ilia pizo-supo kiam ili estis devigataj manĝi ĝin.
En 809 li estis denove ekzilita pro sia rifuzo ricevi la komunecon de la patriarko Nikeforo de Konstantinopolo (758-828), kiu estis reinstalinta la pastron Jozefon la Konfesanto (762-826), fraton de Teodoro, malgraŭ ke Jozefo estis plenuminta la nuptojn inter Konstantino la 6-a kaj Teodota. En 811, li estis vokita el la ekzilo de la imperiestro Mikaelo la 1-a Ragavo (770-844), sur kiun li havis multe da influo, kaj ree ekzilita kaj skurĝita en 814, pro sia streĉa opozicio al la edikto de la imperiestro Leono la 5-a, kiu malpermesis la respektegon al la sanktaj bildoj.
Liberigita en 821 de la imperiestro Mikaelo la 2-a la Amorido (770-829), ĉi-lasta starigis ribelon kontraŭ Teodoron, en 824, ĉar li taksis la sanktulon tro tolerema pri la ikonoklastoj. Kiam liaj planoj fiaskis, Teodoro decidis lasi Konstantinopolon. Ekde tiam, li ekvivis kiel pilgrimanto tra la sennombraj monaĥejoj en Bitinio, kie tiu de Kalkito, li mortis en la 11-a de novembro 825. Li sepultiĝis en la monaĥejo sed lia korpo sekve estis transigita al la Monaĥejo de Studio en la 26-a de januaro 844.
Aŭgsburga konfeso
La Aŭgsburga konfeso — latine Confessio Augustana (CA), germane Augsburger Bekenntnis (A.B.) — estas fundamenta publika elpaŝo de la luteranaj membroj de la asembleo Reichstag de la Sankta Romia Imperio favore al la luterana kredo. Ĝin vortumis kaj la 25-an de junio 1530 publike prezentis la luteranaj asembleanoj antaŭ imperiestro Karlo la 5-a dum asemblea kunveno en la urbo Aŭgsburgo. La teksto iĝis fundamenta dokumenta de la luterana reformacio kaj ĝis la nuntempo estas gvida kreda dokumento de la luteranaj eklezioj.
Referendumo pri sendependeco de Skotlando
La 18-an de septembro 2014 okazis referendumo pri sendependeco de Skotlando for de Unuiĝinta Reĝlando (Britio).
Kalkulado de voĉoj komencis post fermo de balotejoj je la 21:00 UTC kaj la rezultoj estis prezentitaj frue de la 19-a de Septembro. La entuta rezulto estis por "Ne sendepndiĝi" kun 55,3 % (2 001 926 voĉoj). Por sendependiĝo voĉdonis 44,7 % da voĉdonantoj (1 617 989). La referendumon partoprenis 84,59 % de rajtigitaj voĉdonantoj.