cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Protestado en Irano (2009)
La enketo de usona instituto
Samtempe preskaû kvari irananoj el kvin - inkluzive de plimulto de partizanoj de Aĥmadineĵad - deklaris ke ili deziras ŝanĝon de la politika sistemo kiu ebligus al ili elekti la Plej Superan Gvidanton kaj havigi gazetaran liberecon. Pli ol 70 % esprimis sian subtenon al totala libereco de aliro al la armilinspektistoj kaj al la garantio de Irano ne disvolvos atomarmilojn, interŝanĝe kun eksterlandaj helpo kaj investoj. Kaj 77 % deklaras sin favoraj al normaligo de la rilatoj kun Usono. La irananoj konsideras tiujn esperon kongrueblaj kun sia subteno al Aĥmadineĵad, kiun ili konsideras kiel la plej bonan intertraktanton.
5712 Funke
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa fotografisto Jaromír Funke (1896–1945). Li estas fama pro sia fotoj de modernaj "funkciismaj" arkitekturoj.
Protestado en Irano (2009)
La enketo de usona instituto
"La akuzoj je fraûdo kaj manipulado povas nur izoli Iranon iom pli kaj verŝajne fortigi ĝian militemon kaj nefleksiĝemon al la ekstera mondo, — diris esplorantoj. — ...La fakto estas ke la irana popolo eble simple nur decidis reelekti la prezidanton Aĥmadineĵad".
5712 Funke
Ecoj
Neregulaĵoj en ĝia luma kurbo, observitaj de Patrick Sogorb, Federico Manzini, René Roy kaj Raoul Behrend lasas suspekti, ke ĝi estus duopa.
Santiago Maravatío
Santiago Maravatío estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Maravatío.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6389 loĝantojn. El tiuj estas 2887 viroj kaj 3502 virinoj. La komunumo havas surfacon de 91,03 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1750 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 845 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 10′ norda latitudo kaj 101° 0′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 6403 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 18 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,28 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
4735 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 3833 alfabetoj kaj 897 analfabetoj. Do 18,94% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eŭrovido-Kantokonkurso 2010
La 55-a Festivalo de Eurovido-Kantokonkurso okazis inter la 25-a kaj la 29-a de majo, en Oslo (ĉefurbo de Norvegio), post kiam Alexander Rybak gajnis la eldonon de 2009 per la kanto Fairytale, markante rekordon kun entute 387 poentoj.
Kvankam en la komenco oni esploris okazigi ĝin en la semajno de la 22-a de majo, la dato estis ŝanĝata al la sekva semajno por eviti la koincidon kun la finalo de la UEFA Champions League, kiu okazis en tiu semajno. La norvega ĉefurbo prenis por si la rajton okazigi la konkurson, venkante aliajn kantidatajn urbojn kiel Bergen (sidejo de la Eŭrovido-Kantokonkurso 1986), Lillehammer (sidejo de la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2004), Hamar, Trondheim, Stavanger kaj Tromsø. La festivalejo estis en Fornebu Arena je 15 minutoj de Oslo, en la suburbo Bærum.
En la kunveno de la grupo de la Eŭropa Radio kaj Televido Unio okazinta la 11-an kaj 12-an de septembro 2009, oni interkonsentis enkonduki novan balotsistemon en la duonfinaloj, konsistante el la elektado de la 10 kantoj kiuj konkursos en la finalo laŭ miksta balotado inter komitato kaj la voĉdono de la publiko same kiel en la eldono de la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009. Krome, estis enkondukita grava ŝanĝo pri la balotado, ĉar la kantoj estos voĉdoneblaj en la momento de ĝia interpretado kaj eĉ 15 minutojn post la aŭskultado de ĉiuj kantoj, same kiel ekde 2008 en la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso.
39 partoprenontoj reprezentis la naciajn televidkanalojn kiuj estas membroj de la Eŭropa Radio kaj Televido Unio. Andoro, Hungario, Montenegro kaj Ĉeĥio anoncis ilian forlason sed Kartvelio revenis post ĝia forlaso en 2009. Tiel kiel en pasintaj eldonoj, estis realigataj du duonfinaloj kun 17 partoprenantoj po duonfinalo. Ĉiu lando rajtis liveri de 1 al 8, 10 kaj 12 poentoj al la 10 plej ŝatataj kantoj escepte de si mem.
Danke al interreto, la kantokonkurso spekteblis tra la tuta mondo. Krome, pluraj televidkanaloj, kaj de eŭropaj landoj kiuj ne partoprenas aŭ ne apartenas al la asocio (kiel Kosovo aŭ San-Marino), aŭ tiuj kiuj ne havas rilatojn kun Eŭropo (kiel la SBS de Aŭstralio aŭ Ĥabaro de Kazaĥio) elsendis la festivalon.
Unua duonfinalo
La unua duonfinalo okazis je mardo, la 25-a de majo 2010, kaj 17 landoj partoprenis. Ĉiuj 17 partoprenantaj landoj, plus Francio, Germanio kaj Hispanio voĉdonis en ĉi-tiu duonfinalo. 50 procentaĵoj de la rezultoj en ĉiu lando estis voĉdonoj de telefonoj kaj SMS-oj. La alia 50 procentaĵoj estis la voĉdonoj de la profesia ĵurioj.
Dua duonfinalo
La dua duonfinalo okazis je ĵaŭdo, la 27-a de majo 2010, kaj 17 landoj partoprenis. Ĉiuj 17 partoprenantaj landoj, plus Norvegio kaj Unuiĝinta Reĝlando voĉdonis en ĉi-tiu duonfinalo. 50 procentaĵoj de la rezultoj en ĉiu lando estis voĉdonoj de telefonoj kaj SMS-oj. La alia 50 procentaĵoj estis la voĉdonoj de la profesia ĵurioj.
Finalo
La finalo okazis je sabato, la 29-a de majo 2010, kaj 25 landoj partoprenis. Ĉiuj 25 partoprenantaj landoj, plus la 14 netrapasantaj landoj voĉdonis en la finalo. 50 procentaĵoj de la rezultoj en ĉiu lando estis voĉdonoj de telefonoj kaj SMS-oj. La alia 50 procentaĵoj estis la voĉdonoj de la profesia ĵurioj.
Ĥakasa Ĉe
Ĥakasa Ĉe (Ӌ ӌ; kursive: Ӌ ӌ) estas la tridek unua litero de la ĥakasa cirila alfabeto. Ӌ signifas la voĉan postalveolaran afrikaton.
Ӌ estas derivita de la cirila litero Ч.
971 Alsatia
971 Alsatia estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Alexandre Schaumasse elde la Observatorio de Nico.
Torny
Torny estas komunumo en la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 815 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,18 km², de kiuj 25,2% estas kovritaj de arbaro, 68,9% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.
Trafiko
Torny situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Corserey al Châtonnaye. Laŭlonge de la nordorienta komunumlimlo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 181 de Friburgo al Payerne. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn norde apud Payeren. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de poŝtaŭtolinio de Prez-vers-Noréaz al Châtonnaye.
Historio
La komunumo Torny estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro de 2005 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Torny-le-Grand kaj Middes. Estis planita, ke al tiu kuniĝo aliĝu ankaŭ la komunumo Châtonnaye, sed ties civitanoj en baloto neiis la aliĝon al la grandkomunumo.
La unua dokumenta mencio de Torny-le-Grand datiĝas el la jaro 765 kiel Taurniaco superiore. Dum mezepoko Torny estis senjorujo sub la regado de la Grafoj de Savojo. Post la konkero de Torny-le-Grand fare de Berno kaj ĝia koncedo al Friburgo, ĝi apartenis al la Voktejo romont, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj surbaze de la konstitucio de 1748 estis integrita al la Distrikto Glano.
Teatro de Dionizo
La Teatro de Dionizo estis la plej granda teatro de la antikva Grekio, situanta ĉe la orienta flanko de la suda deklivo de la Akropolo de Ateno formante parton de la terenoj de Dionizo. Dediĉita, kiel indikas ties nomo, al Dionizo, dio de la vitoj kaj ankaŭ de la teatro; dekomence oni preĝis liahonore ĉirkaŭ la altaro de la templo kaj la spektantoj sidis flanke. Poste tiuj ritaroj konvertiĝis en la klasikaj tragedioj Skilo, Sofoklo, Eŭripido kaj Aristofano. Ĉirkaŭ la jaro 407 a.K. la kutimo estis ke post la ludado oni faru satiron. La daŭro de la totalaludo povus atingi ĝis ĉirkaŭ ses horojn kaj la enirrajto estis multekosta.
La Teatro de Dionizo kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Teatron de Dionizo kiel unu el ĉefaj mirindaĵoj de Ateno:
ISOSEK
ISOSEK estis Esperanta instituto, kiu eldonis Internacian Superan Skriban Esperanto-Kurson. Celoj de la kurso estis interalie perfektigi la lingvon kaj stilon de tiuj, kiuj jam lernis Esperanton; prepari progresantajn lernantojn al ekzameno por instruisto aŭ kursgvidanto; internaciigi la lingvon kaj stilon de la kursanoj pere de diverslandaj korektantoj.
Centra oficejo de ISOSEK estis en Heerlen, Nederlando, naciaj oficejoj en diversaj landoj. Direktorino estis Tekla Flint, kaj organo estis Nia Informilo, senpaga por kursanoj.
Nová Ves u Pláně
Nová Ves u Pláně situas en katastra teritorio Babiny II kun areo 1,6 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787.
Rafael Mateos González
Rafaelo (hispane Rafael; ĉinlingve Gong Xiang; arablingve Nurdin; hebree Refael) MATEOS GONZÁLEZ estas esperantisto kiu naskiĝis en urbo Jerez de la Frontera (Ĥeres de la Frontera) en nuna ŝtato Hispanujo. Profesie, li estas instruisto. Unue li instruis la anglan en mez- kaj altlernejoj en urboj Jerez kaj Huelva, en aŭtonoma regiono Andaluzujo kaj de antaŭ kelkaj jaroj li instruas ĉefe Esperanton en sia loĝloko kaj ankaŭ en fremdaj landoj: Francujo, Maroko, Hungarujo, Ĉinujo, Ukrainujo...
En 2014 li eĉ partoprenis la aranĝon Somera Esperanto-Familia/Feria Tendaro
NIT
La vorto havas plurajn signifojn:
ISR
La vorto havas plurajn signifojn:
Asocio de Memdungitaj Virinoj
La Asocio de Memdungitaj Virinoj - angle Self-Employed Women's Association - estas socia kaj homrajta, senprofitcela ne-registara organizaĵo en Barato. Fondita en 1972, ĝi havas sian sidejon en Ahmedabado, Guĝarato.
En 1984 al la organizaĵo al al sia gvidantino Ela Bhatt estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Svébořice
Svébořice estas parto de urbo Ralsko en distrikto Česká Lípa en Ĉeĥio, kaj samtempe ĉi tiea pereinta municipo (Schwabitz). Ĝi troviĝas proksimume 8 km norde de Kuřívody kaj 6 km oriente de Mimoň, en eksa soldata ekzercspaco Ralsko. Estas ĉi tie registrita 5 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Digvijaysinhji
Jam Sahib Digvijaysinhji (naskiĝis la 18-an de septembro 1895 en Sarodar (Guĝarato), mortis la 3-an de februaro 1966 en Mumbajo) – barata aristokrato, maharaĝo de nord-okcidenta dukejo Navanagar, diplomato. Konata en Pollando danke al helpo donita al polaj infanoj dum la dua mondmilito.
Budhismaj festoj
Jen listo de festoj kiuj estas solenataj de diversaj budhistoj.
Digvijaysinhji
Ligoj kun Pollando
Pri Pollando li unuafoje aŭdis en la 20-aj jaroj, kiam loĝante kun onklo en Svisio, ekkonis pli proksime najbaron – Ignacy Paderewski. La personeco de la majstro, konversacioj kaj diskutoj pri Pollando postlasis tiom grandan impreson ĉe la juna princo, ke ĝis fino de sia vivo aktive interesiĝis pri ties sortoj. Kiel unu el du barataj delegitoj en militista kabineto de Britio ekkonis generalon Władysław Sikorski.
Svébořice
Pluaj informoj
Svébořice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 28,40 km². La devena katastra teritorio de la pereinta municipo estis ankaŭ Svébořice, sed ĝi havis proksimume 2× malpli grandan areon.
Digvijaysinhji
Ligoj kun Pollando
Tendaroj por polaj rifuĝintoj en Barato, inkluzive por polaj georfoj, estis organizataj de pola registaro en ekzilo en la periodo ekde la 29-a de majo ĝis la 30-a de oktobro 1943. En 1942 en la teritorio de la subŝtato Guĝarato, en Balachadi apud Jamnagar, proksime al somera rezidejo de la maharaĝo establiĝis Polish Children Camp (Pola Infana Tendaro). Teknikan dokumentaron prilaboris ĉefa inĝeniero de sahibo Digvijayasinhaji kaj konstruisto estis lia militista sekretario.
Svébořice
Pluaj informoj
Ĉiuj loĝantoj de Svébořice vivas nur en izolita agrikultura farmo Pavlin Dvůr (ankaŭ Pavlín Dvůr aŭ Pavlín), kiu avas statuso de strato de Svébořice kaj ĝi situas proksimume 3,5 km okcidente de la eksa Svébořice.
Digvijaysinhji
Ligoj kun Pollando
Oni ankaŭ alvenigis ĉi tien infanojn de la provizora tendaro en Bandra, antaŭurbo de Mumbajo, helpe de Pola Ruĝa Kruco en Barato kaj de Kveta.
NIU
La vorto havas plurajn signifojn:
Svébořice
Pluaj informoj
La devena municipo, laŭ kiu estas nomita la katastra teritorio, estis forloĝigita kaj nuligita sekve de estiĝo de la soldata ekzercspaco. Sur la katastro estas ankaŭ parto de ĉasrezervejo Židlov. Tra la katastro fluas rojo Svébořický potok. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo el Mimoň daŭriganta kiel celiga komunikilo ĝis Osečná.
Tomoki Yamada
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Svébořice
Pluaj informoj
En julio de 2013 estis ĉe la neekzistanta municipo aranĝita soldata ekzercado kaj ludo, la 10-a jaro de agado Protector, en kiu estas simulataj kondiĉoj de soldatoj en Afganio.
Digvijaysinhji
Ligoj kun Pollando
La setlejo estis de la komenco destinita por polaj infanoj, kiuj sukcesis forlasi Sovetunion kune kun la armeo de Anders. Ĝis fino de la milito estis ĉi tie 500 infanoj.
Svébořice
Pluaj informoj
Aŭtune de 2013 Ĉeĥa armeo montris intereson ĉe Svébořice renovigi infanterian pafekzercejon.
Interesaĵoj el la ĉirkaŭaĵo
En la ĉirkaŭaĵo troviĝas naturmemorindaĵo Vranovské skály, Stohánek, Ralsko kaj Jelení vrchy. Sur proksima monteto Doubek (336 m s. m.) situis ĉirkaŭ la jaro 1400 ligna burgo de nekonata nomo.
En la katastron Svébořice apartenas ankaŭ suda parto de burgo Ralsko, inkluzive de prisma turo.
Historio
Svébořice estiĝis sur loko de malnovepoka burgejo. Pli poste ĉi tie elkreskis paroĥa vilaĝo Svébořice kun preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria.
Post septembro de 1938 estis elloĝigitaj kelkaj ĉeĥaj loĝantoj, same kiel el la ceteraj municipoj enfalantaj en tiaman Sudetion, rezignita al Germanio. Post la jaro 1945 la karto turniĝis kaj okazas forŝovo de germanoj. En la jaro 1946 kun la estiĝo de la soldata ekzersaco Ralsko la mnicipo Svébořice pereas.
En la suba parto de la pereinta municipo troviĝas restaĵoj de soldataj konstruaĵoj forlasitaj ĉi tie de Soveta armeo, kiu eluzis la armean spacon en la jaroj 1968 ĝis 1991.
Sur la teritorio de municipo konserviĝis du konstruaĵoj en bedaŭrinda stato, malgranda akvoturo proksime de fiŝlago en kiu estas fonto de akvo kaj malnova betona akvotura rezervujo.
En la centro de la eksa municipo estis dum tempoj de la soldata ekzercspaco establita pafekzercejo por PRG, tial tiu ĉi parto estas tute detruita. La komunikiloj tute unuiĝis kun la ĉirkaŭa tereno. Antaŭe retenata riverfluo de rojo Svébořický potok estis dum dekoj da jaroj ŝtopita. La rojo ĉi tie sekve kreis ampleksajn malsekejojn kaj ĝia riverfluo estis denove profundigita kaj rektigita nur en la jaro 2007 fare de entrepreno AAB (ankaŭ purigita unu fiŝlago, kies digo estis ankaŭ firmigita).
En la orienta parto de la municipo troviĝas pli karakterizaj restaĵoj de konstruaĵoj. En tiuj ĉi lokoj ne okazis intensa soldata ekzercado. Estas ĉi tie bone videblaj ruinoj de muroj de eksaj bienoj. Estas ĉi tie pli granda kvanto de keloj, kiuj estas bone alireblaj.
Planedmetaloj
Planednmetaloj estas tiuj metaloj, kiuj estis asociitaj en la antikvo al la tiam konataj planedoj.
Inter ĉirkaŭ la 9-a kaj la 7-a jarcentoj a.K. oni asociis al ĉiu de la sep per nura okulo observeblaj planedoj aŭ moviĝemaj steloj de la tercentra sistemo unu el la tiam konataj metaloj. Tiuj spegulus la apartajn ecojn de la koresponda planedodiaĵo; tiel ekzemple estis asociita la armilmetalo fero al la militdio Areso aŭ Marso aŭ la spegulmetalo kupro al la am- kaj belecdiino Venuso.
Al ĉiu konata metalo la alĥemiistoj aldonis elementsimbolon. Tiuj planedmetaloj konservis sian signifon ĝis en la frua moderno kaj estis grava parto de alkemiaj kaj astrologiaj sciencoj. En la de ili influata medicino de Paracelso ili ludis esencan rolon. Ankoraŭ nuntempe oni uzas la planedmetalojn en malgrandetaj kvantoj en la antropozofia medicino.
Brian Mulroney
Martin Brian MULRONEY, PK, KK, NOK, LLD (naskiĝis la ) estis la dekoka Ĉefministro de Kanado de la 17-a de septembro 1984 ĝis la 25-a de junio 1993 kaj estro de la Progresisma Konservativa Partio de Kanado de 1983 ĝis 1993. Laŭ kanada kutimo, kiel iama Ĉefministro, li portas la titolon "La Tre Honorinda" dumvive.
Vivofono
Martin Brian Mulroney naskiĝis en Baie-Comeau (Kebekio); urbeto en orienta Kebekio kies ekonomio vivis de forstado. Li estis filo de irland-kanadaj, katolikaj gepatroj, Benedict kaj Irene (O'Shea) Mulroney. Benedict Mulroney estis elektrikisto en paperfabriko, kaj Brian ricevis sian mezlernejan edukadon en katolika pensionlernejo en Chatham (Nov-Brunsviko), kiun funkciigis Universitato St. Thomas. Mulroney ofte rakontis pri eldonisto Robert R. McCormick, kies firmao fondis Baie Comeau. Mulroney ofte kantis irlandajn kantojn por McCormick, kaj la eldonisto donis al li 50 dolarojn (kiuj, kiel oni malofte menciis, uziĝis por aĉeti manĝaĵojn por la familio). Li plenkreskiĝis parolante la anglan kaj la francan egalbone.
La 26-an de majo 1973 Mulroney edzinigis Mila Pivnicki, la filinon de serbaj enmigrintoj. Brian kaj Mila havas kvar gefilojn: Nicolas, Mark, Ben kaj Caroline.
Alelektoj al la Supera Kortumo
Mulroney alelektis la sekvajn juĝistojn al la Supera Kortumo de Kanado:
Vervins (stacidomo)
Vervins estas franca stacidomo sur linio La Plaine - -  (landlimo), situanta en  Vervins, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
NIX
La vorto havas plurajn signifojn:
Kenozoiko
Kenozoiko estis la tria kaj lasta erao post la antaŭkambrio, dum kiu formiĝis la terciara kaj kvaternara formacioj. Terciara epoko subdividiĝas je paleocena, eocena, oligocena, miocena kaj pliocena periodoj, kaj la Kvaternaro - je plejstocena kaj holocena periodoj. Kun la Kenozoika erao (proksimume 65 jarmilionoj ĝis hodiaŭ) venis mamuloj, plej precipe, homoj kaj iliaj antaŭuloj. Dum multo de la Kvaternara periodo de la Kenozoika epoko, plejparte la Plejstoceno, plimulto de la tersurfaco estis kovrita per glacio. Ĉi tiu epoko komenciĝis antaŭ 60 milionoj jaroj kaj inkluzivas la geologian nuntempon. Populara nomo: Aĝo de Mamuloj.
1 En milionoj da jaroj.
Jichișu de Sus
Jichișu de Sus [ĵikiŝu de sus] (Felsőgyékényes) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Dej. Administre ĝi iam apartenis al Dej, nun al Jichișu de Jos.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 468 loĝantojn (rumanoj), en 1992 309.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1461. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs). Ĝia nomo deriviĝas de la proksima rivero Jichiș.
Osterzell
Osterzell estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ken Fujita
Ken Fujita (藤田 健, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Ventforet Kofu.
Friedrich Wilhelm Foerster
Friedrich Wilhelm Foerster (same literumebla Friedrich Wilhelm Förster, sed kutimas la unua variaĵo, naskiĝis la 2-an de junio 1869 en Berlino, mortis la 9-an de januaro 1966 en Kilchberg proksime al Zuriko) estis germana filozofo, pedagogo kaj pacisto, d-ro filozofia, profesoro por etiko kaj sociaj sciencoj en Munkeno kaj Berlino. Li estis eminentulo en sia fako.
Friedrich Wilhelm Foerster estis la unua filo de la astronomo Wilhelm Julius Förster, engaĝita pacisto kaj esperantisto, la tiama direktoro de la berlina observatorio kaj profesoro ĉe universitato en Berlino. Samkiel la patro, ankaŭ Friedrich Wilhelm iĝis esperantisto kaj pacisto. Li estis ano de la Delegacio por alpreno de Lingvo Internacia, sed kiam la delegacio alprenis Idon, li eksiĝis kaj publikletere pledis por Esperanto. Dum la Internacia Packongreso en Munkeno li estis dediĉita aktivulo por Esperanto.
Foerster studis filozofon, nacian ekonomikon kaj fiziologion en Freiburg kaj Berlino. En la jaro 1901 li fariĝis libera docento pri pedagogio en Zuriko, en 1913 profesoro en Vieno kaj poste en 1914 en Munkeno. Post 1917 li estis libera verkisto.
En Francio Foerster estis aprezita kaj li estis nomumita franca civitano. Post la okupacio de Francio fare de la nazia armeo Wehrmacht en 1940, la sekreta polico Gestapo intense serĉis lin. Foerster, kiu prevente vivis tutproksime al la limo franca-svisa, fuĝis al Svislando. Tamen, la svisaj aŭtoritatoj resendis lin, kvankam li laboris dum multaj antaŭaj jaroj en ŝtataj servoj de Svislando. Ili eĉ dubis pri la valideco de sia franca civitaneco kaj deklaris ke li daŭre estas germano, do transdonenda al la sekreta polico Gestapo. Plu fuĝante, li kun bonŝanco alvenis al Portugalio kaj de tie elmigris al Usono. Li vivis ĝis 1963 en Nov-Jorko, kaj fine revenis al Svislando, al Kilchberg proksime de Zuriko, kie li pasigis siajn lastajn jarojn en sanatorio.
NJA
NJA povas rilati al:
11180 Brentperlman
11180 Brentperlman estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:9 kun la Tero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Brent Perlman, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Byram Hills High School de Armonk (Nov-Jorkio).
La Berlière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Ardagger
Ardagger estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Agliè
Agliè estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj San Martino Canavese, Torre Canavese, Bairo, Vialfrè, Cuceglio, San Giorgio Canavese kaj Ozegna.
Ŝimoda
Ŝimoda aŭ Ŝimodo (japane: 下田市 [ŝimoda-ŝi]) estas urbo kaj marhaveno en Gubernio Ŝizuoka en Japanio. Ŝimoda estas konata pro ties flavaj narcisoj.
Etila dubromoacetato
Etila dubromoacetato aŭ C4H6Br2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dubromoacetata acido kun etanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Etila dubromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la dubromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Ŝimoda
Geografio
Ŝimoda situas sude de Ito kaj Atami sur duoninsulo Izu.
Roztoka (Miĵgirja)
Ne miskomprenu kun Roztoki!
Ŝimoda
Historio
La haveno estis malfermita por eksterlandanoj post konvencio de Kanagaŭa en 1854. La malfermon trudpremis Usono kaj la urbo iĝis unu el du malfermitaj urboj por la komercado kun Usono.
La 7-an de februaro 1855, Japanio kaj Rusio subskribis traktaton de Ŝimoda.
Roztoka (Miĵgirja)
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Roztoka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
23882 Fredcourant
23882 Fredcourant estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca televida ĵurnalisto Frédéric Courant, kiu, de 1993 laboris kiel prezentisto ĉe la scienca populariga programo C'est pas sorcier ĉe France Télévisions (France 3). Tiu programo intervjuis centojn da sciencistoj kaj montris per vasta spektantaro la miridaĵojn de la scienco al multenombraj infanoj.
Unua Kanalo (Rusia Televidkanalo)
Unua Kanalo (Первый канал) estas rusia publika televidkanalo, heredinto de la Soveta Centra Televido fondita en 1938. Ĝi elsendas multajn televidaĵojn el siaj moskvaj studioj al la tuta teritorio de la Rusia Federacio kaj al kelkaj eks-sovetaj respublikoj. Ĝi ankaŭ elsendas persputnike al Eŭropo kaj Nord-Ameriko. Ĝi estas posedata je 51% de la rusia ŝtato, privataj investantoj parte akiris la kanalon ekde 1994.
Roztoka (Volovec)
Ne miskomprenu kun Roztoki!
Roztoka, ukraine Розтока estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Volovec.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1945 komence de dominado de Sovetunio. Ekde 1991 Roztoka apartenas al Ukrainio.
Leó Leövey
LEÖVEY Leo [pr. loevei] estas hungara aktoro naskiĝinta en Koloĵvaro la kaj mortinta en Budapeŝto la.
Monica Lewinsky
Monica Samille LEWINSKY (naskiĝis la 23-an de julio 1973 en San-Francisko, Kalifornio) laboris meze de la 1990-aj jaroj kiel staĝulino en la Blanka Domo, Pentagono en Vaŝingtono kaj atingis mondkonatecon per midzado de tiama usona prezidento Bill Clinton.
La seksa rilato senvualiĝis en 1998, kiam amikino de Lewinsky, Linda Tripp transdonis telefonparolajn partojn al la ŝtata advokato kaj eksterordinara komisiito Kenneth Starr.
Oni ekis senprezidentigan proceson kontraŭ Clinton pro falsa atesto, sed tio malsukcesis. Clinton pardonpetis al la nacio en televida parolo.
Lewinsky poste agadis kiel memstara komercistino en e-komerco. Ŝi vendas sub la etikedo „The Real Monica Inc.“ mansakojn en interreto, kiujn ŝi mem planis. Lewinsky havas ekde 1995 universitatan diplomon pri psiĥologio. En decembro de 2006, ŝi finis pluan studaĵon kun magistro-titolo pri socialpsiĥologio en la London School of Economics, kie ŝi studis ekde septembro de 2005.
Linio 4 (metroo de Madrido)
Linio 4  estas linio de la metroo de Madrido (Madrido, Hispanio) kun 23 stacioj. Origine malfermita en 1944, la stacio vastiĝis multfoje tra la jaroj kaj nun estas unu el la plej uzataj linioj en la metroo de Madrido.
En 1958, la linio funkciis kiel branĉa linio el al, kiu origine malfermiĝis la. En la 1970-aj jaroj, la linio estis etendita en du stadiojn: el Diego de León al (1973) kaj el Alfonso XIII ĝis  (1979). La, la linio estis etendita el Esperanza ĝis , por provizi interŝanĝon kun la nova Linio 8. Post tiu jaro, la 15-an de decembro, la linio estis etendita al. La, etendaĵo de Parque de Santa María al malfermiĝis. Ĉe Pinar de Chamartín, interŝanĝo kun Linio 1 povas esti farita kaj ekde printempo 2007 interŝanĝo kun Malpeza Metroo (ML1) ankaŭ haveblas. Ĉe Pinar de Chamartín, insula platformo estas uzita por foriroj, kaj flanka platformo por alvenoj. Linio 4 uzis kvar-aŭtajn trajnojn de klaso 3400 ekde 2007.
Stacioj de la metroo de Montrealo
Stacioj de la metroo de Montrealo
Franca Esperantisto
Franca Esperantisto, dum iuj epokoj france Revue française d’espéranto, estas la organo de pluraj Esperanto-organizoj en Francio. Ĝi aperis en pluraj serioj.
Unua serio (1908-1912)
Kiam en Junio 1908 Louis de Beaufront, prezidanto de Société pour la propagation de l'Espéranto (SFPE) transiris al Ido, tiu societo trapasis gravan krizon. La plejmulto de la francaj Esperantistoj tamen deklaris sin por Esperanto kaj intertraktis por anstataŭi la societon per "Fédération de France" kaj la gazeton L'Espérantiste per Franca Esperantisto. En decembro 1908 jam aperis la 1-a numero. Ĝi ĉesis en dec. 1912. Ĉefo-redaktoro antaŭ la milito estis Félicien Menu de Ménil.
Dua serio (1920-1921)
Franca Esperantisto reaperis post la unua mondmilito de apr. 1920 ĝis dec. l921. IV-VIII+16-24 p. 25x19. Ĉefo-redaktoro post la milito estis Théophile Cart. Franca Esperantisto tiuepoke estis precipe propaganda gazeto kaj enhavis nur malampleksan literaturan parton.
Tria serio (1933-1940)
Franca Esperantisto reaperis en 1933. (Paul Tarnow en Enciklopedio de Esperanto, 1934).
Kvina serio (1959-1979)
Tiuepoke la precipa titolo estis la franca Revue française d’espéranto, la kromtitolo Franca Esperantisto.
Niĝeria najro
La niĝeria najro - loke nomata "naira" - estas la nacia valuto de Niĝerio. Unu najro estas dividita je cent koboj (loke nomataj "kobo" singulare kaj plurale). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas NGN. Valuta simbolo estas la signo ₦, do majuskla N kun du horizontalaj strekoj. En oktobro 2021, la eNaira, la cifereca versio de la ŝtata valuto, estas oficiale lanĉita en Niĝerio.
Silao (Guanajuato)
Silao estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Silao.
Bernard Allou
Bernard Allou (n. ) estas franca futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Silao (Guanajuato)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 147123 loĝantojn. El tiuj estas 71063 viroj kaj 76060 virinoj. La komunumo havas surfacon de 531,41 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1780 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas ND milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 56′ norda latitudo kaj 101° 26′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 116270 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 203 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,17 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
NJI
NJI povas rilati al:
Bernard Allou
Li futbalis ĉe París Saint-Germain, Nagoya Grampus Eight, Nottingham Forest, RWDM, White Star Bruxelles kaj Léopold FC.
Setúbal
Setúbal (Setubalo) estas portugala urbo kaj ĉefurbo de la distrikto Setúbal en la regiono de Lisbono kaj subregiono Duoninsulo Setubalo en la centrokcidento de Portugalio, kiu enhavas ĉirkaŭ 91,300 loĝantojn kaj ĝis 100,800 enkalkulante la urban ĉirkaŭon.
Urba ferio estas la 15-a de septembro.
La urbo estas sidejo de municipo de 170,57 km² de areo kaj 123,496 loĝantoj (2021), subdividita en 8 paroĥoj.
Geografio
Troviĝas en la estuaro de la rivero Sado kaj pli precize en la suda flanko de la Duoninsulo Setubalo, en kies norda flanko troviĝas la estuaro de la rivero Taĝo. Tiu duoninsulo de Setubalo estas pli alta regiono eĉ kun montetoj kaj montaroj kontraste kun la tre malalta reĝiono sude de la rivero Sado nome loko Troia kaj malantaŭ Setubalo.
La municipo limas norde kaj oriente kun la municipo de Palmela, norde kaj okcidente kun Barreiro, okcidente kun Sesimbra sude kun la estuaro de la rivero Sado kiu apartigas ĝin de la municipo de Alcácer do Sal kaj Grândola kaj havas marbordon kun la Atlantika Oceano.
Historio
Setubalo estis fondita de la fenicoj, ĉirkaŭ la jaro 1000 a.K. Ĝi estis dediĉita al la dio Baal, la ĉefa dio de tiu gento. Kiel la najbaraj fenicaj urboj Lisbono kaj Alcácer do Sal, la urbanaro produktis salon, salajn fiŝojn kaj ĉevalojn por eksportado kaj manĝaĵojn por la ŝiparo kiu komercis stanon kun Kornvalo. Poste Setubalo estis romiana urbo ligata al la industrio de la fiŝkaptado kaj eksportado; ĉirkaŭ la 6-a jarcento ĝi estis abandonita ĉu pro manko de sekureco ĉu pro problemoj pro sablinvado. La nova urbo estus en la mala flanko de la estuaro. Poste ĝi kompreneble estis araba urbo ĝis la konkero de la kristanoj en la 12-a jarcento, sed fine de tiu jarcento la araboj rekonkeris kaj detruis ĝin. Komence de la 13-a jarcento la kristanoj konkeris la kastelojn de Setúbal kaj de Palmela, kio sekurigis la regionon de tiam en la manoj de la Ordeno de Santiago.
En 1525 Setubalo ricevis la titolon de Notável Vila (Elstara vilaĝo).
Silao (Guanajuato)
Sociogeografio
81342 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 70813 alfabetoj kaj  10450 analfabetoj. Do 12,85% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11037a.htm
Setúbal
Historio
En 1765 naskiĝis en Setubalo kiu estos la fama kaj popola poeto Bocage.
La 19-an de aprilo de 1860 ĝi supreniris al rango de urbo.
Gastronomia kulturo
Krom la entuziasmo pro la samurbana poeto Bocage kaj la ĉiutaga kultura vivo, Setubalo elstaras pro la graveco de ties produktoj por manĝado kaj trinkado. La marproduktoj estas la ĉefa ingredienco de la popola gastronomio: fiŝoj, moluskoj, grandaj kraboj (sapateira), ktp. Por la trinkado estas du famaj lokaj produktoj. La Arrabidine estas likvoro produktata de la monaĥoj de la monaĥejo de la Arrabida laŭ sekreta recepto surbaze de sovaĝaj fruktoj kolektataj en la Montaro de Arrabida. La dolĉa moskatelo estas ekzemplo de la tre famaj vinoj de la Duoninsulo de Setubalo. Dolĉaĵoj kaj fromaĝo kompletas la tipajn regionajn produktojn.
Ruruo
Ruruo estas arbara birdo el Aotearoa (Nov-Zelando), aktiva vespere kaj nokte. Ĝi estas nomita tiel pro sia karakteriza birdkanto. La birdoj apartenas al la ordo Strigoformaj familio Strigedoj, same kiel kutima Gufo; ili havas brunkolorajn plumojn kun multaj makuloj. La dieto de ruruoj konsistas de diversaj insektoj, inkluzive papilioj kaj vetaoj. La scienca nomo estas Ninox novaeseelandiae, kaj angloparolantoj ofte titolas la birdon Morepork aŭ Boobook.
Kobo (apartigilo)
Kobo estas
(11181) 1998 FG118
(11181) 1998 FG118 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Porte de Saint-Ouen (pariza metrostacio)
Porte de Saint-Ouen [pɔʁt də sɛ̃t‿wɛ̃] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 13, inter la 17-a kaj 18-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1911.
Alirejoj
La stacio disponas pri rulŝtuparo, rekte liganta la kajon al Strato Leibniz.
Stridorsa kampilorinko
La Stridorsa kampilorinko aŭ Stridorsa troglodito, Campylorhynchus nuchalis, estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Ameriko. Ĝi troviĝas en savanoj de norda Kolombio kaj centra Venezuelo. Ili loĝas en sekaj, ĉeriveraj arbaroj aŭ farmoj, kaj je alteco de ĝis 800 m.
Kooperativa reproduktado
La Stridorsa kampilorinko allogis konsiderindan sciencan atenton ĉar ĝi estas bona ekzemplo de kooperativa reproduktado. Ili vivas en grupoj el 2 al 10 plenkreskuloj. El tiuj ununura paro reproduktiĝas, el kiu la ino ovodemetas komence de la pluvsezono (majo al septembro). Tamen ĉiuj membroj de la grupo partoprenas defende de la teritorio kaj manĝigante la idaron kaj en la nesto kaj post elnestiĝo. Ili estas studataj kiel nestohelpantoj.
Tiu reproduktanta sistemo povus esti evoluinta kiel rezulto de parencoselekto, sed krome estis montrita de Wiley kaj Rabenbold (1984) ke maskloj kiuj vicas por statuso de reproduktanta masklo povus esti evolua stabilanta strategio.
Kelkaj alvokoj de la Stridorsaj kampilorinkoj montras individuajn variantojn kiuj pluas el patro al ido. Temas pri ekzemplo de la formado de dialekto en birdokanto. La distingaj familiaj alvokoj povus esti uzataj por pluhavi socian kontakton inter membroj de la grupo de kooperativa reproduktado.
Aspekto
Kiel espereble ĉe specioj kie ambaŭ seksoj kunzorgas idaron, la Stridorsaj kampilorinkoj montras malmulte da seksa dimorfismo en aspekto. Kiel ĉe aliaj trogloditedoj, ili estas mezgrandaj birdoj (17 cm longaj), grizbrunaj supre kaj pli helaj sube. Pli precize la kapo kaj nuko estas bruna, sed tre punktitaj je nigro; ĉiukaze videblas hela superokula strio, kiel ĉe aliaj membroj de la genro aŭ de la familio. En nuko kaj dorso videblas rimarkinda paralela vertikala striado hela kaj malhela, kio nomigas la specion klare en Esperanto, dum en la latina scienca nomo nuchalis aludas al la nuko kie ekas tiu striado. La flugiloj montras ripoze horizontalan striadon ankaŭ helmalhelan (4 strioj), dum sur la blankecaj subaj partoj estas nigraj punktoj kiuj plimalpli organiziĝas ankaŭ horizontale. La iriso estas blanka aŭ helflava. La supra makzelo estas nigra aŭ blunigra kun helaj bordoj. La suba makzelo estas grizeca, hela aŭ blanka. La gamboj kaj piedoj estas ardezgrizaj. Junuloj estas pli malhelaj.
Tiu specio povus esti konfuzata nur kun la Zondorsa kampilorinko, sed tiu montras ruĝflavan nuancon ĉe subaj partoj kaj tiu ĉi preferas pli aridajn teritoriojn.
La kanto estas serio de ĉirkaŭ 6 notoj ĉiufraze. La ĉefa paro kantas vigle pare kune elstare sur branĉo. Ili kantas stride kaj laŭvice. Kutime aliaj membroj de la grupo, ĝis 5 samtempe, aliĝas al la kantantaro. Ili uzas aliajn akrajn notojn por kontakti aŭ defendi agrese sian teritorion.
Habitato
La Stridorsa kampilorinko loĝas en malferma arbaro aŭ makiso, ĉu arida aŭ duonhumida; ankaŭ en ĉeriveraj arbaroj. En Kolombio, la habitato estas tre diversa kaj tiele ili okupas samtempe tre sekajn zonojn kaj tre humidajn regionojn, sed ili instaliĝas ĝenerale en pli sekaj zonoj ol la Zondorsa kampilorinko. Oni trovas ilin ofte ĉe akvo. Tiu birdo estas endemia de nordokcidenta Sudameriko. Pli precize el norda Kolombio (Provinco de Cordoba) ĝis norda Venezuelo, iom oriente de la delto de la rivero Orinoko el marnivelo ĝis 800 m. Spite relativa malamplekso de la areo, ekzistas geografiaj variantoj kaj tri subspecioj oficiale agnoskitaj: C. n. nuchalis, tipa raso (orienta kaj centra Venezuelo). C. n. brevipennis (karibia marbordo de Venezuelo) C. n. pardus, pli okcidenta raso (kariba marbordo de Kolombio kaj valo de la Magdalena).
Kutimaro
La sukceso de la reproduktado dependas de la nombro de helpantoj. Duan ovodemetadon faras nur la paroj kiuj ĝuas de almenaŭ du helpantoj. Junuloj restas ĉe la naskogrupo dum ĉirkaŭ unu jaro. Ĉiuj inoj kaj granda parto de maskloj disiĝas al najbaraj grupoj. La maskloj kiuj restas povas poste supreniri al posteno de reproduktulo.
Eventualaj predantoj suferas kolektivajn defendajn atakojn fare de la plejparto de la membroj de la grupo. La grupoj kapablas diference rekoni la kantojn de najbara grupo kaj de fremda grupo kun teritoriaj deziroj. La unuaj ricevas ĝenerale malpli energian reagon.
Reproduktado
Estas dutipaj nestoj. Se la propraj trogloditoj konstruas ĝin, temas pri senorda amasa strukturo kun kupolo konstruita el herbo kaj aliaj fibroj kaj kovritaj per plumoj. Ili estas ĝenerale en arboj aŭ palmoj je diversa alto el 2 al 10 m fine de malforta branĉo por eviti predadon de simioj. Tre ofte krome tiu specio okupas pendantajn nestojn de aliaj specioj kiaj ruĝafruntaj sinalaksoj aŭ tiranedoj de la genro Pitangus. Tiam ili rearanĝas la nestojn kaj rekovras ilin per plumoj.
La ino demetas 4 purblankajn ovojn je la komenco de la pluvsezono. Nur la ino kovas dum 18 al 21 tagoj. La junuloj estas manĝigataj de la tuta grupo kaj elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 19 tagoj.
Fremdvortoj en Esperanto
Fremdvortoj en Esperanto estas libro de Paul Neergaard, unuafoje eldonita en 1932, kun 60 paĝoj. Kvankam la lingvo multe evoluis de tiu tempo, la libro estas ofte konsultata eĉ nuntempe.
La titoloj de la ĉapitroj estas : la naturo kaj la fonto de la fremdvortoj, starigo de principoj aplikeblaj je elekto de Esperantaj formoj de fremdvortoj, ktp. Ĝi estis siatempe rekomendata de ISAE.
Aldea en Cabo
Aldea en Cabo estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La nomo povus signifi "aldea en el extremo" (domaro ĉe pinto), alude al situo fina en la antikva senjorlando de Escalona.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Aldeaencabenses. La censita populacio en 2011 estis de 228 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,77 loĝ/km².
Situo
Aldea en Cabo estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 509 m; je 59 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 26 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°11′10″ N 4°27′17″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Cenicientos en la provinco de Madrido kaj Escalona, Paredes de Escalona kaj Nombela en la provinco de Toledo.
Rugășești
Rugășești [rugəŝeŝtj] (hungare Felsőkosály) estas vilaĝo en Rumanio norde de Dej. En 1910 ĝi nombris 732 loĝantojn (rumanoj, ciganoj), en 1992 1137. Ĝia unua skriba mencio estis en 1325. Ĝi estis hungara vilaĝo, sed dum la ribelo en 1437 senpopoliĝis. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Cășeiu.
Aldea en Cabo
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
La fondo ŝuldiĝas al setliĝo de grupo de kamparanoj de la apuda vilaĝo de Paredes al kiu apartenis tiu teritorio, kvankam ĝi dependis administre el vilaĝo Escalona. En 1786 Karlo la 3-a nomumis ĝin vilaĝo per Real Cédula (reĝa dokumento).
Dum la unua duono de la 20a jarcento la populacio atingis 800 loĝantojn, sed meze de la jarcento elmigrado kaŭzis kvaronigon de la nombroj al 200 loĝantoj komence de la 1980-aj jaroj kaj eĉ poste iomete plue malpliiĝis.
Nessa
Nessa estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Teuchern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2011 ĝi iĝis parto de la urbo Teuchern. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Vier Berge-Teucherner Land, kiu same tiam ĉesis ekzisti. La 31-an de decembro 2009 la tiutempa komunumo havis 911 loĝantojn.
NJO
NJO povas rilati al:
Filero
Filero (aŭ fillero; fillér [FILler]) estis monero de la hungara forinto ĝis 1-an de oktobro 1999, kiam oni ĉesigis ties uzon pro la inflacio.
La filero estis longtempe monero (ŝanĝmono) en Hungario. La vorto mem venis el la germana haller, kiu modifis en la hungara lingvo al fillér (oni ekproduktis en Hall, germana urbo ĉ. 1300 novajn arĝentajn monerojn kies nomo estis haller tio estas Hall-a).
Komence oni nomis nur la fremdajn monerojn filero, ekz en la 16-a jarcento plej populara estis la viena filero. Oni enkondukis en 1892 la kronsistemon kun orbazo, kies monero iĝis la filero, 100 fileroj egalis al 1 kronon. La kronon kiel mono ŝanĝis ekde 1926 la pengo (hungare pengõ) kaj je la 1-an de aŭgusto 1946 la forinto. La filero daŭre havis la ŝanĝan funkcion, kiun ĝi perdis pro la inflacio.
Linkolna Kinsocieto
La Film Society of Lincoln Center (Linkolna Kinsocieto), baze en Novjorko, Usono, estas unu el la plej elstaraj kinprezentaj organizoj de la mondo. Fondita en 1969 de tri funkciuloj de la Lincoln Center — nome William F. May, Martin E. Segal kaj Schuyler G. Chapin —, tiu kinsocieto direktas sin al usona sendependa kinarto kaj al la monda kinarto, kaj agnoskas kaj subtenas novajn filmofaristojn. La Linkolna Kinsocieto estas unu el la dekunu organizoj loĝantaj ĉe la Lincoln Center.
Dum la lastaj kvar jardekoj, tiu kinsocieto enkondukis al usonaj publikoj la verkojn de multaj el la plej laŭdataj filmofaristoj, kiaj François Truffaut, Rainer Werner Fassbinder, Jean-Luc Godard, Pedro Almodóvar kaj Martin Scorsese.
Ŝtata Universitato de Kazano
La Ŝtata Universitato de Kazano (ruse: Казанский (Приволжский) федеральный университет; tatare: Казан (Идел буе) дәүләт университеты; en latina alfabeto: Qazan dəwlət universitetı) estas universitato situanta en Kazano, en la Tatara Respubliko, Rusio. Ĝi estis fondita en la jaro 1804 sub la nomo Imperia Universitato de Kazano. La Universitato de Kazano estas la dua plej antikva el la nunaj rusiaj universitatoj.
Kalkulo
Kalkulo estas matematika aŭ logika formala sistemo.
Ŝtata Universitato de Kazano
La 21-an de oktobro 2009, la rusa prezidento Dmitrij Medvedev subskribis ordonon, per kiu estis establita nova Federacia Universitato ĉe la Volgo surbaze de la Ŝtata Universitato de Kazano.
Kalkulo
Foje oni uzas la vorton kalkulo kiel mallongigo por infinitezima kalkulo.
Jen gravaj kalkuloj:
Laŭ Francisko Azorín Kalkulo estas Operacio per nombroj. Li indikas etimologion el la latina calculus (ŝtoneto). Kaj li aldonas terminon kalkuli, por operacii per nombroj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri kalkulo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
13933 Charleville
13933 Charleville estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Charleville, plej granda urbo en la outback de Kvinslando en Aŭstralio. Tiu urbo gastigas la Kosman Centron de Charleville, kiu, benita pro tre malluma ĉielo, enkondukas la publikon al la astronomio.
Rafel Israels
Rafel ISRAELS (naskiĝis la en Visvliet) estis nederlanda instruisto, esperantisto kaj aktivisto por blindulaj rajtoj.
Esperanta agado
Israels instruis Esperanton en A- kaj B-kursoj. Li fondis en 1929 blindulan Esperanto-organizaĵon Nosobe, kies prezidinto li estis. Israels age partoprenis la laboristan Esperanto-movadon, FLE en Nederlando, kaj la internacia blindulan Esperanto-movadon. Israels ankaŭ prezidis la ne-esperantistan Groningan Blindulan Ligon.
Persona vivo
Israels naskiĝis en juda familio. Lia patro Sander estis rita buĉisto. Rafel Israels havis ses gefratojn, el kiuj kvin tro frue mortis. Du gefratoj estis murditaj en la ŝoaho. Israels estis la edzo de Iemkje Ploegsma, kun kiu li havis filon Alexander Anton Israels je la ‎1-a de februaro 1923.
Aschbach-Markt
Aschbach-Markt estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Márton Pattantyús-Ábrahám
PATTANTYUS-ÁBRAHÁM Márton (pro. patantjuŝ-a:braha:m) estis hungara kuracisto, turisto naskita en Zilah en 1857 kaj mortinta en Trencsén en 1931.
Biografio
Márton Pattantyús-Ábrahám unue estis kuracisto por ministoj, poste de 1889 ĝis 1923 ĉefkuracisto de landa malliberejo de Illava. Li faris multe en lukto kontraŭ ftizo. Li fondis la Sekcion de Vágvölgy de la Hungara Turistasocio kaj li konstruigis la turistajn domojn en Komlóhegy kaj Kis-Kriván.
Marco Cavagna
Marco CAVAGNA (naskiĝinta en 1958 ; mortinta la  aĝa je 47 jaroj) estis itala  amatora astronomo, interesita al observado de diversaj astronomiaj objektoj :, kometoj, asteroido, kaŝado far de asteroidoj.