cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bellizzi
Historio
Ĝis 1990 la teritorio de Bellizzi estis parto de la komunumo Montecorvino Rovella. La unua skriba mencio pri la ekzisto de Bellizzi datiĝas el dokumento el la jaro 1811.
Arboplantado
Estas tradicio, ke la komunuma administracio plantigas arbon por ĉiu persono, kiu naskiĝas en Bellizzi.
Trafiko
Bellizzi situas ĉe la strato 18 Tirrena Inferiore. La urbo disponas pri la stacidomo Montecorvino de la trajnlinio de Salerno al Paola. Kaj estas planita haltejo de la metroo de Salerno.Diventerà una fermata della Metropolitana di Salerno.
Sur la teritorio de Bellizzi kaj la najbara komunumo Pontecagnano Faiano situas ankaŭ la flughaveno Salerno Costa d'Amalfi.
Koja (Japanio)
Koja (高野町 [Kooja-ĉoo], laŭ Transskribado Hepburn: Kōya, Kunrej: Kôya) estas urbeto en Gubernio Ŭakajama en Japanio.
Ilse-Sibylle Stapff
Ilse-Sibylle STAPFF (naskiĝinta la en Vajmaro, mortinta samloke la ) estis germana kronikistino kaj muzeologino. Ŝi laboris tre fruktodone en Vajmaro, Germanujo.
Vivo
Ilse-Sibylle Stapff taksitis viva memoro de la urbo Vajmara fare de ministroprezidantino Christine Lieberknecht en la antaŭparoloj por la libro Streifzüge durch die Stadt Weimar. Multaj aferoj kiujn notis ĉi tie Hannelore Henze baziĝis sur memoroj de Ilse-Sibylle Stapff. Stapff skribis i.a pri la ĉasado en Saksio-Vajmaro kaj pri la tombejoj vajmaraj. En 1962 ŝi listigis tombojn konservotajn kvankam ŝiaj proponoj ne centprocente obeitis. Kune kun Hannelore Henze ŝi publikigis la menciitan libron pri historia Vajmaro.
Stapff verkis multajn eseojn i.a. por "Rudolstädter Heimathefte". Ŝi ankaŭ postlasis siajn memorojn pri la Nacia Asembleo en Vajmaro Krome ĝi pli ol kvaronan jarcenton science kunlaboris ĉe Akademio de Sciencoj de Berlino kaj Brandenburgio Tamen ĝi dum la tuta vivo restis intime ligita al la urbo Vajmaro. Tion atestas ankaŭ per ŝia testamenta donaco de du altvaloraj pentraĵoj al Klassik Stiftung Weimar, de Christian Rohlfs kaj de Carl Arp. Ambaŭ admireblas ĉe Muzeo de la urba kastelo.
Honoroj
En 1999 Stapff iĝis honora membro de la Amikaro de la Urbomuzeo de Vajmaro.
Isesaki
Isesaki - 伊勢崎市 - estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Gunma. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de oktobro 2019 la urbo havis loĝantojn.
Ilse-Sibylle Stapff
Notoj
<References Responsive/>
Isesaki
Ĝemelurboj
Inter la partneraj urboj de Isesaki estas
(13427) 1999 VM25
(13427) 1999 VM25 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Zawichost
Zawichost estas urbo en Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Zawichost en distrikto Sandomierski.
Hanteco
La brna hanteco (hantece brněnské hantec, ĉeĥe brněnský hantec) estas dialekto specifa por loĝantoj de la urbo Brno en Ĉeĥio. Hanteco estas argoto, kiu evoluis en Brno dum pluraj jarcentoj, dum kiuj tie kunekzistis paralele al la hodiaŭ superanta ĉeĥa lingvo ankaŭ la lingvoj de la mezepokaj koloniistoj – la germana, la itala kaj la jida. En la 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento estis hanteco uzata en la malsupraj sociaj tavoloj kaj apenaŭ komprenata de la ceteraj homoj. Ekde la 1960-aj jaroj ĝi prezentiĝas en formo alikonstruita kaj pluevoluigita de grupo de artistoj el Brno, kiuj sukcesis disvastigi konscion pri ĝi en la publiko per distraj rakontoj kaj reteni en la aktiva ĉiutaga uzado de la lokuloj relative limigitan grupon de vortoj kaj esprimoj. Multaj lingvaj trajtoj de hodiaŭa hanteco estas kunhavataj kun la mezmoraviaj dialektoj.
Etimologio
El la germana hantieren (manipuli, labori, okupi sin) estiĝis Hantiersprache uzata kiel slango de negocistoj, tiu transformiĝis en la ĉeĥa oficiala literatura lingvo al hantýrka (slango, argoto, ĵardono), el kio en la slango de Brno estiĝis hantec.
Batalo de Ĉangŝa (1944)
La kvara batalo de Ĉangŝa  (konata ankaŭ kiel Batalo de Ĉangŝa-Hengjang, aŭ Batalo de Hengjang) okazis de majo 1944 al aŭgusto 1944 en la fina parto de la Dua mondmilito. Tiu batalo estis sukcesa klopodo de japanoj por konkeri la urbon Ĉangŝa, nome ĉefurbo de la provinco Hunano, dum la fina etapo de la Dua japan-ĉina milito (1937-1945). Temis pri la kvara el kvar gravaj konfliktoj inter la Japana imperia armeo kaj la nacia revolucia ĉina armeo por la posedo de tiu urbo. La aliaj bataloj okazis en 1939, 1941 kaj 1942 kaj ĉiuj estis sukcesaj por la ĉinoj. Ĝi enhavis tri apartajn konfliktojn: nome invado de la urbo Ĉangŝa kaj du invadoj de Hengjang.
Hanteco
Vortprovizo
Al la plej konataj vortoj de hanteco apartenas:
Pliaj ekzemploj de vortoj transprenitaj de la germana estas:
Batalo de Ĉangŝa (1944)
La japana militistaro transigis la kernon de siaj trupoj el la Japania hejmlando kaj Manĉurio kiel parto de la Operaco "Iĉi-Go" aŭ "Tairiku Dacu Sakusen" kiu iel tradukeblus kiel 'Operaco por Elrompi tra la Kontinento'. Tiu estis klopodo establi surteran kaj fervojan koridorojn inter la japanokupitaj teritorioj de Manĉurio, Norda kaj Centra Ĉinio kaj Koreio kaj tiuj de Sudorienta Azio.
Afgana Ruĝa Krescento
La Afgana Ruĝa Krescento - paŝtune د افغاني سرې میاشتې ټولنې, perse (darie) جمعیت هلال احمرافغانی - estas societo de humanitara helpo en Afganio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en Kabulo.
Kantono Jackson (Okcidenta Virginio)
La kantono Jackson - angle Jackson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Ripley. La kantono estis fondita la. Ĝi estis nomita laŭ Andrew Jackson, iama prezidento de Usono.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
17020 Hopemeraengus
17020 Hopemeraengus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono)
Distrikto Ito
Distrikto Ito (伊都郡 [ito-gun]) estas distrikto en Gubernio Ŭakajama en Japanio.
Ĝi enhavas:
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1952-1968)
La historio de la Esperantista klubo en la urbo Brno estas priskribita en apartaj artikoloj, el kiuj ĉiu priskribas unu periodon laŭ jar-intervaloj:
Jen la kroniko de 1952 ĝis 1968.
1952-1955
1952-1955: regulaj klubkunvenoj kun programoj klerigaj kaj kulturaj; ĉiujare dufoje okazis solenaj koncertoj preparitaj kaj gviditaj de s-no prof. V. Scheiber; operkantistino Věra Borská instruis Esperanton en sia loĝejo varbinte junajn lernantinojn (ekz. Jarka Čejková, Jarka Navrátilová, Věra Podhradská k.a.), kun kiuj ŝi fondis grupeton Verda Masko (kies membroj estis ankaŭ s-roj Baláš, Toufar) - la kolektivo preparis diversajn amuzajn programojn por la klubo, ekz. vesperojn de poezio kaj kantado, teatraĵojn; Tiutempa Junularo en Brno estis forta, ĉirkaŭ 20 junuloj, kiuj regule ĉiusemajne kunvenadis kaj dediĉis sin ne nur al lernado de la lingvo, sed ankaŭ amuzis sin per diversaj ludoj en Esperanto, preparis kulturajn programojn kaj prezentis ilin ne nur en Brno, sed ankaŭ en Přerov, Ostrava, Olomouc k.a. urboj. En ilia programo estis ankaŭ teatraĵoj (Andreo kaj drako, Lasta viro k.a.). Ni rememoru kelkajn nomojn: (Hana Bachtíková, Josef Cink, Jarka Čejková, František Frýbert, Olda Kaláb, Věra Kořínková-Novobilská, Jarka Novotná, Irena Petrželková, Věra Podhradská, D-ro Valjan, Milada Vondroušková, Jan Werner, poste Aleš Bednařík. Oferemaj gvidantinoj estis unue Drahomíra Chlubnová, poste Marta Lorková, Františka Fojtíková, Dáša, Zorka k.a. Multaj el ili studis en nia urbo kaj post studado revenis al siaj hejmoj kaj tie plu aktivas en la movado.
1955
1955: al Brno venis prof. Canko Murgin el Sofio; lia deziro estis renkontiĝi ankaŭ kun rektoro de universitato prof. D-ro F. Trávníček, kiu plurfoje atakis Esperanton en ĵurnaloj. La aŭdiencon ĉe la sinjoro rektoro aranĝis D-ro J. Šikula. Post interparolo prof. Trávníček deklaris, ke li havas nenion kontraŭ Esperanto, kaj komprenigis al ni, ke malgraŭ diversflanke ripetataj postuloj, plu skribi kontraŭ la internacia lingvo, li ne akceptos tion.
Jakab Pólya
Jakab Pólya [pOja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pólya Jakab estis hungara juristo, advokato, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1893). Liaj filoj estis György Pólya kaj Jenő Pólya.
Jakab Pólya naskiĝis kiel Pollák Jakab la  1844 en Békésszentandrás. Li mortis la 1897 en Budapeŝto.
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1952-1968)
1957
1957: ekspozicio "70 jaroj de Esperanto" (13.-30.10.) en granda halo de Art-Industria Muzeo  (ekspoziciataj ĉ 300 libroj, ĉefverkoj de la mondliteraturo, dekoj da reprezentaj Esperanto-revuoj, kelkaj en kompleta jarkolekto, centoj da plej allogaj esperantlingvaj prospektoj, afiŝoj de Unesko, dekoj da afiŝoj kaj pluraj spritaj desegnaĵoj faritaj de inĝ. Jan Werner);. la ekspozicion instal-is kaj kompletigis per konvenaj tekstoj arkitekto J. Smečka (ĉ. 4000 vizitintoj).
Jakab Pólya
Biografio
Jakab Pólya devenis el juda familio. Li frekventis gimnaziojn en Szarvas kaj Nagykőrös, universitaton en Pest (urbo). Post la diplomo li eklaboris kiel advokato. En 1873 li edziĝis. En 1882 li ŝanĝis la nomon Pollák al Pólya. En la sekva jaro li ekhavis laboron en asekura societo. En 1887 li doktoriĝis. Li profesoriĝis en 1890 en Universitato de Budapeŝto. Li okupiĝas ekzemple pri la kooperativoj, bankoj.
Historio de la Esperantista klubo en Brno (1952-1968)
1958-1961
1958: somere venis gastoj el Svislando; Internacia Foiro en Brno eldonas unu numeron de la foira bulteno en la internacia lingvo (ĉiujare ĝis 1968). 1959: publikaj prelegoj (J. Vondroušek) al la centa datreveno de d-ro L.L. Zamenhof en salono de Parko de Kulturo 1960: prelegoj de J. Vondroušek en la Ŝtata Ŝparbanko antaŭ tricent okupitoj. 1961: la Klubo festis sian 60-jaran ekzistadon (25.-26. 11.) en salono de T.J. Spartak (ĉ. 200 gesamideanoj).
1963
1963: nova vizito de Julio Baghy (18.5.); d-ro inĝ. J. Šikula parolis en granda salono de la Parko en Brno parolis je la temo: La internacia lingvo en scienco; la Parko eldonis 12-paĝan ilustritan broŝuron ĉe Ĉeĥoslovaka Akademio de Sciencoj, Arkeologia Instituto en Brno, sub titolo "Granda Moravio" en Esperanto (tradukis kaj dissendon de 3 000 ekz. prizorgis la prezidanto); en la Universitata Biblioteko okazis ekspozicio de ekskluzive sciencaj libroj en la internacia lingvo (la ekspozicio daŭris du semajnojn).
1966
1966: bondeziro, kiun sendis al nia Klubo okaze de la nova jaro 1966 J. Baghy, grave malsana, el budapeŝta hospitalo:
Sude palmoj, norde pinoj nian teron pompe vestas, sed egale en animoj Novan Jaron oni festas. En la mondo pac-rubando ligu landon al la lando, ĉiu kara samcelano Vivu bone kaj en sano!
Estis kolektitaj 14 mil kolektivaj subskriboj kaj 1200 individuaj por la Peticio favore al Esperanto por UNO; en majo prelegis en la Klubo prelego s-anino prof. Vesna Skaljer-Race el Beogrado; samjare la Klubo akceptis ĉ. 110 membran karavanon de italoj, belgoj, nederlandanoj, francoj, danoj kaj usonanoj; komence de aŭtuno estis dissendita speciala inform-letero pri la internacia lingvo al ĉ. 150 mezlernejoj, altlernejoj kaj faklernejoj.
1967-68
1967: koncerto al 50-a datreveno de forpaso de L. L. Zamenhof (18.4.) Inter la 25-a kaj 26-a de majo 1968 en la urbo okazis la Kvara Tutŝtata Konferenco de Esperanto-Junularo en kunlaboro kun la Junulara Sekcio de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato kaj Klubo de Junaj Vojaĝantoj en Brno (ĉ. 100 junuloj, amika vespero kun teatra programo kaj danco, kaj ekskurso al Macocha); organizis J. Adamec, F. Adamec, J. Kolejka.
Koberg (Lauenburg)
Koberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Sandesneben-Nusse, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
2358 Bahner
Nomo
Ĝia nomo honoras Klaus Bahner, astronomon en la Observatorio de Hejdelbergo.
Malsufiĉa nutrado
Priskribo
Kelkaj malsamaj nutromalsanoj povas ekesti, depende de tio, kiuj nutraĵoj estas sub- aŭ tro-abundaj en la dieto. En la plej granda parto de la mondo, malsufiĉa nutrado troviĝas en la formo de malmulta nutrado, kiu estas kaŭzita de dieto malhavanta adekvatajn kaloriojn kaj proteinon - ne sufiĉe da manĝaĵo, kaj ties malbona kvalito. Ekstrema subnutrado estas malsato, kaj ĝiaj simptomoj kaj efikoj estas misnutra senfortiĝo. Kvankam malsufiĉa nutrado estas pli ofta en malpli evoluintaj landoj, ĝi ĉeestas ankaŭ en industriaj landoj. En pli riĉaj nacioj ĝi pli verŝajne povas esti kaŭzita de nesanigaj dietoj kun troa energio, graso, kaj rafinitaj karbonhidratoj. Kreskanta tendenco de trodikeco nun estas grava popolsaniga problemo en pli malaltaj sociekonomikaj niveloj kaj ankaŭ en evolulandoj.
Malsufiĉa nutrado estas kondiĉo kiu rezultas el manĝado de dieto en kiu nutraĵoj ne estas sufiĉaj aŭ estas tro multaj tiel ke ĝi kaŭzas sanproblemojn. Tio povas tuŝi la jenon: kalorioj, proteinoj, karbonhidratoj, vitaminoj aŭ mineraloj. Temas pri subnutrado kiam ekzistas ne sufiĉe daj kalorioj, proteinoj aŭ mikronutreroj; tamen, ĝi ankaŭ inkludas tronutradon. Se subnutrado okazas dum gravedeco aŭ antaŭ la aĝo de du jaroj ĝi povas rezultigi permanentajn problemojn kun fizika kaj mensa evoluo. Ekstrema subnutrado, konata kiel malsato, povas havi simptomojn kiuj inkludas: mallongan altecon, maldikan korpon, tre malbonajn energinivelojn, kaj ŝvelintajn gambojn kaj abdomenojn. Homoj ankaŭ ofte ricevas infektojn kaj estas ofte malvarmaj. La simptomoj de mikronutrermanko dependas de la mikronutrero kiu mankas.
Laboroj por plibonigi nutradon estas kelkaj el la plej efikaj formoj de evoluhelpo. Mamnutrado povas redukti indicojn de subnutrado kaj morto en infanoj, kaj laboroj por antaŭenigi tiun praktikon pliigas la indicojn de mamnutrado. En junaj infanoj disponigo de manĝaĵo aldone al patrinlakto inter ses monatoj kaj du jaroj plibonigas rezultojn. Ekzistas ankaŭ bonfidinda pruvaro apoganta la suplementadon de kelkaj mikronutreroj dum gravedeco kaj inter junaj infanoj en la evolua mondo. Havigi manĝaĵon al homoj kiuj bezonas ilin kaj liverante manĝaĵojn kaj disponigante monon tiel ke homoj povu aĉeti manĝaĵon ene de lokaj merkatoj estas efikaj. Simple nutri homojn en la lernejo estas nesufiĉa. Administrado de severa subnutrado ene de la hejmo fare de la persono kun komsumpretaj terapiaj manĝaĵoj estas ebla tre ofte. Ĉe tiuj kiuj havas severan subnutradon malfaciligita per alia sanproblemoj terapio ene de hospitalo estas rekomendita. Tio ofte implikas kontrolojn de malalta hipoglikemio, hipotermio, dehidratiĝo, kaj laŭpaŝan manĝigon. Rutine antibiotikoj estas kutime rekomenditaj pro la alta risko de infekto. Longperspektivaj iniciatoj inkludas: plibonigado de agrikulturaj praktikoj, reduktado de malriĉeco, plibonigado de kloakigo (salubrigo), kaj la povigon de virinoj.
Kaŭzoj
Ĉefaj kaŭzoj de malsufiĉa nutrado inkludas malriĉecon kaj manĝoprezojn, dietopraktikojn kaj agrikulturajn produktivecojn, kaj multaj individuaj kazoj estante mikson de kelkaj faktoroj. Klinikaj kazoj de malsufiĉa nutrado, kiel kaĥeksio, estas ĉefa zorgokaŭzo en disvolviĝintaj landoj. Oni konsideras ankaŭ skalojn de analizo por determini la socipolitikajn kaŭzojn de malsufiĉa nutrado. Por ekzemplo, la populacio de komunumo, kiu estas subigita de registaroj de malriĉaj landoj, povas suferi riskon se tiu areo ne havas san-rilatajn servojn, sed je pli malgranda skalo kelkaj familioj kaj individuoj povas esti je pli alta risko pro diferencoj en enspezaj niveloj, aliro al kultivebla tero, aŭ niveloj de edukado.
Malsanoj
Malsufiĉa nutrado povas estis konsekvenco de sanaferoj kiel gastroenterito aŭ kronikaj malsanoj, speciale pro la pandemio de HIV/AIDS. Diareo kaj aliaj infektoj povas okazigi malsufiĉan nutradon pere de amlpliigita nutrabsorbado, malpliigita aliro al manĝo, pliigitaj metabolaj postuloj, kaj sekvaj nutroperdoj. Ankaŭ parazitaj infektoj, partikulare intestaj verminfektoj (helmintazoj), povas konduki al malsufiĉa nutrado. Ĉefa kaŭzo de diareo kaj intestaj verminfektoj en infanoj en divolviĝintaj landoj estas manko de salubrigo kaj higieno.
La homoj povas iĝi malnutritaj pro nenormala nutroperdo (pro diareo aŭ kronika malsano kiu suferigas la maldikan inteston). Tiuj malordoj povas esti la Crohn-malsano aŭ netraktata celiakio. Malsufiĉa nutrado povas okazi ankaŭ pro pliigita energielspezo (duaranga malsufiĉa nutrado).
Subnutrado
Manko de taŭga mamnutrado kondukas al malsufiĉa nutrado ĉe beboj, asocia kun la mortoj de ĉirkaŭ unu milionoj de infanoj ĉiujare. Kontraŭleĝa reklamado de surogatoj de patrina lakto kontribuis al malsufiĉa nutrado kaj pluis tri jardekojn post ties malpermeso en 1981 laŭ la WHO International Code of Marketing Breast Milk Substitutes.
Ankaŭ patrina malsufiĉa nutrado povas esti faktoro de malbona sano aŭ morto de bebo. Ĉirkaŭ 800 000 bebomortoj okazis pro malsufiĉa kresko de la feto ankoraŭ en la utero de la patrino.
Derivita tro multe de la propra dieto el unusola fonto, kiel manĝo el preskaŭ ekskluzive maizo aŭ rizo, povas okazigi malsufiĉan nutradon. Tio povas okazi ĉu pro manko de edukado pri propra nutrado, aŭ pro havi aliron nur al unusola manĝofonto.
Ne estas precize la totala kvanto de kalorioj kio gravas, sed ankaŭ la specifaj nutromankoj kiel manko de Vitamino A, fer- aŭ zinko-manko povas pliigi riskon de morto.
Tromanĝado
Ankaŭ tronutrado okazigita de tromanĝado estas formo de malbona aŭ malsufiĉa nutrado. En Usono, pli ol unu duono de plenkreskuloj estas nuntempe tropezaj — misordo kiu, same kiel malsato, pliigas la sufereblon pro malsano kaj malkapabligo, malpliigas la produktivecon de la laborforto, kaj la vivodaŭron. Tromanĝado estas multe pli ofta en Usono, kie por la majoritato de personoj, aliro al manĝaĵoj ne estas problemo. Multaj partoj en la mondo havas aliron al surpluso de ne-nutra manĝaĵaro, kiel kromaĵo al loksidemaj vivostiloj. Psikologo de la Universitato de Yale nome Kelly Brownell nomas tion "toksa manĝomedio", en kiu manĝaĵoj troenhavantaj kaj grason kaj sukeron ekhavis hegemonion malprofite super sannutraj manĝaĵoj.
La afero en tiuj disvolvigitaj landoj estas la ĝusta elekto de la taŭga tipo de manĝaĵo. Plej rapida manĝo estas konsumata por persono en Usono ol en ajna lando. La tialo por tiu homamasa konsumado de rapidaj manĝaĵoj estas ties facilaj disponeblo kaj alireblo. Ofte rapida manĝo, malalta en kosto kaj nutrenhavo, estas alta en kalorioj kaj tre insiste reklamita. Kiam tiuj manĝokutimoj estas kombinataj kun pliiĝantaj urbanizitaj, aŭtomatigitaj (sen fizika ekzerco), kaj pli loksidaj vivostiloj, klariĝas kial tropeziĝo estas tiom facile evitebla.
Obezeco okazas ne nur en disvolvigitaj landoj, ĉar tiaj problemoj okzas ankaŭ en disvolviĝantaj landoj en areoj en kiuj enspezoj estas plialtiĝantaj. Tromanĝado estas problemo ankaŭ en landoj en kiuj malsato kaj kaj malriĉeco persistas. En Ĉinio, konsumado de manĝaĵoj kun tre alta enhavo de graso pliiĝis dum la konsumado de rizo kaj de aliaj tradiciaj manĝaĵoj malpliiĝis.
Tromanĝado povas konduki al multaj kaj diversaj malsanoj, kiel kormalsanoj kaj diabeto, kiuj povas rezulti en morto.
Malriĉeco kaj manĝoprezoj
En Bangladeŝo, malriĉa soci-ekonomia situacio estis asocia kun kronika malsufiĉa nutrado, ĉar ĝi malhelpas aĉetadon de nutrenhavaj manĝaĵoj kiel lakto, viando, kortobirdoj kaj fruktoj. Same multe kiel malabundo de manĝaĵoj, povas esti kontribua faktoro al malsufiĉa nutrado la ekzisto de manko de teknologio en kelkaj landoj; tiukadre la ONA (Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo) ĉirkaŭkalkulis, ke ok dek procento de malsufiĉe nutritaj infanoj vivantaj en la disvolviĝanta mondo vivas en landoj kiuj fakte produktaj surplusojn de manĝaĵoj. La ekonomikisto Amartya Sen observis, ke en lastaj jardekoj malsatego estis ĉefe problemo de distribuado de manĝaĵoj kaj/aŭ malriĉeco, ĉar fakte estis sufiĉa manĝokvanto por la tuta tutmonda loĝantaro. Li asertas, ke malsufiĉa nutrado kaj malsatego estis pli rilataj al problemoj de manĝodistribuado kaj de aĉetpovo.
Oni argumentis, ke spekulaciistoj de varoj estas pliigantaj la koston de la manĝaĵoj. Kiam la nemoveblaĵa veziko en Usono estis kolapsiĝanta, oni diris, ke bilionoj de dolaroj translokiĝis por investi en manĝaĵoj kaj en bazaj varoj, kio okazigis krizon en la manĝoprezoj en 2007–2008.
La uzado de biobrulaĵoj kiel anstataŭantoj de tradiciaj brulaĵoj pliatigis la prezon de manĝaĵoj. La speciala informanto por Unuiĝintaj Nacioj pri la rajto al manĝado, nome Jean Ziegler proponas, ke agrikultura forrubaĵoj, kiel spadikoj de maizo kaj folioj de bananarboj, pli ol kiel restaĵoj de rikoltoj mem estu uzataj kiel brulaĵoj.
Agrikultura produktiveco
Loka malabundo de manĝaĵoj povas esti okazigita per manko de plugebla tero, malfavora vetero, mallerta agrikulturaj kapabloj kiel okazas pro laŭvica kultivado, aŭ pro manko de teknologio aŭ de resursoj necesaj por atingi pli altajn nivelojn de rikoltoj kiuj eblas en moderna agrikulturo, kiel sterko, pesticidoj, irigacio, maŝinaro kaj instalaĵoj por stokado. Kiel rezulto de disvastigita malriĉeco, agrikulturistoj ne povas akiri aŭ registaroj ne povas havigi la resursojn necesajn por plibonigi la lokajn rikoltojn. Krome la Monda Banko kaj kelkaj riĉaj donacemaj landoj premas landojn kiuj dependas el helpo por redukti aŭ elimini subvenciitajn agrikulturajn produktojn kiel per sterko, en la nomo de la politikoj por libera merkato kvankam kaj Usono kaj Eŭropo etende subvenciis siajn proprajn agrikulturistojn. Multaj, sed ne plej, agrikulturistojn ne povas akiri sterkon je merkataj prezoj, kio kondukas al malaltaj agrikultura produktado kaj salajroj kaj altaj, neatingeblaj manĝoprezoj. Tialoj por la nedisponeblo de sterko inkludas ŝanĝojn por haltigi la liveradon de sterko en medikonservaj grundoj, citita kiel obstaklo por nutri Afrikon fare de pioniroj de la Verda Revolucio kiel Norman Borlaug kaj Keith Rosenberg.
Estontaj minacoj
Estas nombraj eblaj malhelpoj al la tutmonda manĝoliverado kio povas okazigi la malsufiĉan nutradon.
Tutmonda varmiĝo ludas gravan rolon kontraŭ la manĝosekureco, kaj 95 procento el la malsufiĉe nutritaj personoj kiuj vivas en relative stabilaj klimataj regionoj de sub-tropikoj kaj tropikoj. Laŭ la lastaj informoj de la IPCC, pliiĝoj de temperaturo en tiuj mondoregionoj estas tre "verŝajnaj." Eĉ malgrandaj ŝanĝoj en temperaturo povas konduki al pliiĝo de la ofteco de ekstremaj veterkondiĉoj. Multaj el tiuj havas grandan efikon sur la agrikultura produktado kaj el tio sur la nutrado. Por ekzemplo, la sekego de 1998–2001 en Centra Azio okazigis ĉirkaŭ 80 procenton de la perdoj de brutaro kaj 50 procenton de redukto en la rikoltoj de tritiko kaj hordeo en Irano. Similaj statistikoj venis el aliaj landoj. Pliiĝo en ekstrema vetero kiel sekego en mondoregionoj kiel Sub-Sahara Afriko havus eĉ pli grandajn konsekvencoj por la niveloj de malsufiĉa nutrado. Eĉ sen pliigo de okazoj de ekstrema vetero, simpla pliigo en temperaturo reduktas la produktivecon de rikoltoj de multaj specioj, ankaŭ malpliigante la manĝosekurecon en tiuj mondoregionoj.
Morto de abelujo estas fenomeno en kiu abeloj mortas en grandaj nombroj. Ĉar multaj kultivataj plantoj estas polenigitaj de abeloj, tio reprezentas tre gravan minacon al la liverado de manĝo.
Valentin Rost
Valentin Christian Friedrich ROST (naskiĝinta la 16-an de oktobro 1790 en Friedrichroda, mortinta la 6-an de aŭgusto 1862 en Gotha) estis germana instruisto kaj leksikografo de la greka lingvo. Krome li estis asekurfakulo.
Vivo
Rost pasigis la junajn jarojn sub modestaj kondiĉoj kaj frekventis ekde 1802 la gimnazion de Gotha. En 1810 li ekstudentis en Jena okupiĝante pri teologio kaj filologio. Post mallonga tempo kiel privata instruisto li iĝis helpanta instruisto en Gotha.
La al li permesitan instruadon de la helena lingvo en la superaj klasŝtupoj li fruktodonigis por si mem per ankoraŭ pli detala okupiĝo pri la greka literaturo. Lia talento karakterizita per akra intelekto gvidis lin precipe sur la kampojn de gramatiko kaj leksikografio. Jam en la 1816-a jaro li eldonis gramatikon de la helena kiu dum la sekvantaj jardekoj havis plurfojan reeldonon. Ankoraŭ en 1856 Rost mem prilaboris ĝin, nun kun plia konsidero de Sanskrito.
Krom vortaro germana-helena (unuafoje en 1818) li reeldonis la specialajn leksikonojn de Damm (nove de Duncan) por la legado de verkoj de Homero kaj Pindaro. Rost publikigis ankaŭ la komencan version de la vortaro Vollständiges Lexikon der classischen Gräcität (1840) sed transprenis tiam la zorgon pri la de Franz Passow fondita vortaro Handwörterbuch der griechischen Sprache. Ĝi aperis kun la helpo de aliaj kunlaborantoj en kvar grandaj volumoj de 1841-57. Kaj la gramatiko kaj la leksikono, du kreitaĵoj de admirinda diligenteco, baziĝas sur memstara trafoliumado de ĉiuj haveblaj profanaj tekstoj greklingvaj. Ili atestas inteligentan aplikon (ekz. koncerne la partikulojn) de la dumstudade lernitaj metodoj de la profesoroj Wolf kaj Hermann.
Intertempe Rost nomumitis lernejestro de Gymnasium illustre de Gotha (en 1841) kie li jam estis instruinta 27 jarojn. Tiun oficon Rost plenumis ĝis la retiriĝo en 1859 honore titolite Oberschulrat.
Li ankaŭ estis direktoro de la Vivasekurbanko de Gotha (ekde 1842) kio atestas lian grandan praktikan karakteron. Danke al sia mensa freŝeco kaj vivoĝojeco li tute estis la kontraŭo de fermitkapa, osteca kaj pedanta lernigisto.
Tatsuhiko Kubo
Tatsuhiko Kubo (japane 久保 竜彦, n. 18-an de junio 1976) estas japana futbalisto. Li de 1998 ĝis 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Buno - Gironville (stacidomo)
Buno - Gironville estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Buno-Bonnevaux, apud Gironville-sur-Essonne, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
João Vicente
Majstro Johano Vicento (1380-1463) estis portugala kuracisto kaj teologo, episkopo de Lamego kaj Vizeŭ, rektoro de la Fakultato pri Medicino en Lisbono, kaj fondinto de la Kongregacio de la Sekulara Kanonikaro de Sankta Johano Evangelia kaj fondinto de la Monaĥejo de Vilar de Frades, en Barcelos. Li estis episkopo de Lamego kaj Vizeŭ kaj okupis postenon kiel ĉef-fizikisto de la portugala regno.
Biografio
Majstro Johano Vicento naskiĝis en Lisbono kaj estis filo de Estêvão Rodriguez Maceira kaj Dona Mecia Ponce. Li studis medicinon en Lisbono kaj juro en la Universitato de Bolonjo. Li estis la unua profesoro pri medicino en la Universitato de Lisbono, kie li instruis dum sep jaroj kaj la dua diplomito pri teologio. Li same estis la plej granda kuracisto de la regno nomumita de la reĝo de Portugalio Duarte la 1-a (1391-1438).
Li estis persono konfidenca al la reĝo kaj akompanis al Flandrio la princinon Izabelan, filino de la reĝo Johano la 1-a (1358-1433), kiu edziniĝis al la Duko de Burgonjo, Filipo la Bona (1396-1467). Li reformis la Ordinon de Kristo, kies vizitanto li estis, laŭpete de la infanto Henriko la naviganto (1394-1460), Duko de Vizeŭ. Li engaĝiĝis en la Ordino de la Preĝantoj en la Monaĥejo de Benfiko.
En Lisbono, kune kun Martim Lourenço kaj Afonso Nogueira, en 1420, li lanĉis la bazojn por starigi novan kanonikan komunumon celante ripari la socialan kaj moralan degradiĝon de la klerikaro kaj de la tiama societo. Ĉi-sinteno kondukis lin al la fondo de la Kongregacio de la Sekularaj Kanonikoj de Sankta Salvatoro de Vilar, starigita en la preĝejo de la monaĥejo de Vilar de Frades, Barcelos. La komunumo alprenis la Konstituciojn de la Regularaj Kanonikoj de Sankta Georgo de Alga, en Venecio. La bluaj vestaĵoj de la kanonikaro donis al la fondinta episkopo ke li estis konata kiel la blua episkopo. En la 7-a de majo 1432, li estis nomumita episkopo de Lamego, kaj inter 1446 kaj 1463, Episkopo de Vizeŭ, kie li mortis kun famo de sanktulo kaj estis sepultita en la katedralo.
Svedlingvaj finnlandanoj
Svedlingvaj finnlandanoj aŭ finnlandaj svedoj (finlandssvenskar, suomenruotsalaiset) estas la svedlingva malplimulto en Finnlando, ĉefe loĝantaj sur insularoj de Finnlando kaj laŭ la okcidenta kaj suda marbordoj. Ili estas malgranda minoritato, antaŭe multe pli granda. Antaŭe el ili multaj apartenis al la reganta supra socia tavolo de Finnlando.
Ili parolas svedan dialekton nomatan "finnlanda sveda", kiu konservas certajn arkaismajn trajtojn de la sveda, ekzemple diftongojn.
Tio, ke oni estas svedlingva finnlandano, estas en diversaj partoj de Finnlando diversa afero. En la provinco Uusimaa (svede Nyland, laŭvorte "Novlando", kun ĉefurbo Helsinki) ĝi eble signifas preskaŭ nur tion, ke la persono apartenas al lingva malplimulto kaj plejparto el svedlingvaj provincanoj difinas sin finnoj, sed en Ostrobotnio svedlingvanoj ankaŭ en aliaj aferoj multe malsimilas de finnoj kaj iuj el svedlingvaj ostrobotnianoj volas fondi en Ostrobotnio aŭtonomian areon, kiu estu komparebla al la aŭtonomia Alando. Simile, multaj svedlingvanoj en la provinco Uusimaa/Nyland devenas de homoj kies lingvo ŝanĝiĝis de la finna al la sveda, kaj la svedlingvanoj en la provinco Ostrobotnio havas pli da "sango" de svedoj kiuj venis de Svedio. La loĝantoj de la insularo Alando estas alia grupo ol svedlingvaj finnlandanoj, kvankam ankaŭ el ili estas plejparto svedlingvaj loĝantoj de Finnlando. Ili havas alian identecon ol svedlingvaj finnlandanoj de kontinenta Finnlando kaj parolas svedan, kiu malsimilas kaj al svedia sveda kaj al finnlanda sveda. Iuj en Alando volas, ke Alando sendependiĝu.
En la sveda lingvo ili nomiĝas finlandssvenskar, laŭvorte "finnlandaj svedoj". En la sveda lingvo oni kutime klare distingas inter "finnoj" (= finnolingvanoj, anoj de la finna etno) kaj "finnlandanoj" (tio inkluzivas la svedlingvajn finnlandanojn). En Esperanto oni ofte uzas la vortojn "svedoj" kaj "finnoj" en landa, ne etna signifo, do "finnlandanoj" kaj "svedianoj", kaj pro tio la laŭvorta traduko "finnlandaj svedoj" povas facile esti miskomprenata (kiel "svedianoj loĝantaj en Finnlando"). Rekomendinda estas do la pli preciza formulo "svedlingvaj finnlandanoj".
En 2006 estis ĉirkaŭ 265 000 denaskaj svedlingvanoj en kontinenta Finnlando, kaj ĉirkaŭ 25 000 sur Alando; entute proksimume 5,5% de la finnlanda loĝantaro. La relativa parto de svedlingvanoj en la loĝantaro de Finnlando estis en la pasinteco konsiderinde pli granda ol ĝi estas hodiaŭ. Estas laŭtakse ke en 1610 ekzistis proksimume 70 000 svedaj parolantoj en Finnlando, kio estis entute 17-18% de la tuta lando populacio. Tio estas la plej frua periodo por kiu takso de la nombro da svedlingvanoj estis prezentita. En 1880, la parto estis proksimume 14,3%. En cent jaroj, la relativa parto de svedaj parolantoj en la loĝantaro de Finnlando duoniĝis. Unu kialo pri tio estas tio, ke dum 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, kiam multaj finnlandanoj transloĝiĝis al aliaj landoj, el tiuj finnlandanoj estis do granda parto svedlingvaj. Alia granda kialo por la malplio estas tio, ke nuntempe, alimaniere ol antaŭe, svedlingvaj finnlandanoj geedziĝas multe kun finnlingvuloj kaj en tiaj kazoj la venontaj infanoj normale ricevos gepatran lingvon finna.
La sveda lingvo estas unu el la oficialaj lingvoj de Finnlando, samranga kun la finna lingvo.
Politiko
La Sveda Popola Partio de Finnlando celas reprezenti la svedlingvajn finnlandanojn en la finnlanda parlamento. Plejparto el svedlingvaj finnlandanoj voĉdonas normale por tiu partio.
Religio
Ankaŭ el la svedlingvaj finnlandanoj la plejparto apartenas al evangeli-luterana eklezio de Finnlando. El la subgrupoj de tiu eklezio, la orienta lestadianismo havas en Finnlando speciale svedlingvajn membrojn. Baptismo kaj metodismo ne estas en Finnlando tre fortaj grupoj, sed el svedlingvaj finnlandanoj granda parto apartenas al ili. En svedlingvaj finnlandaj paroĥoj oni uzas normale la oficialajn biblitradukojn de Svedio.
Ŝtata Operejo Unter den Linden
Staatsoper Unter den Linden (eo: Ŝtata Opero Unter den Linden aŭ Ŝtata Operejo Unter den Linden) estas la plej grava operejo de Berlino. Ĝi staras en la historia urbocentro ĉe la bulvardo Unter den Linden. La domo estis ero de la Forum Fridericianum kaj estis konstruata kiel Reĝa Krotega Operejo ekde 1741 ĝis 1743 laŭ planoj de arĥitekto Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff laŭ stilo de la klasikismo. La konstruaĵo estis la unua libere kaj unuope staranta operdomo de Germanujo kaj siatempe la plej granda en Eŭropo. La Ŝtata Opero formas kun la Germana Opero, la Komika Opero, la Ŝtata Baleto kaj scenejo-servo la Fondaĵon Opero en Berlino.
Regensburg
Regensburg (historie ankaŭ Ratisbon, el kelta Ratisbona, latine Castra Regina, en Esperanto ankaŭ Ratisbono) estas eksterdistrikta urbo en Bavario kun ĉirkaŭ 130.000 loĝantoj. Ĝi estas ĉirkaŭita de samnoma distrikto, sed ne apartenas al ties areo.
Regensburg situas laŭ la rivero Danubo, ĉirkaŭ 100 km nordoriente de Munkeno. Ĝia mezepoka urbocentro allogas multajn turistojn.
Interalie ĝi famas pro sia sukcesa futsala teamo.
Malling
Malling estas urbo en Regiono Meza Jutlando kun loĝantoj (2008). Ĝi situas 15 kilometrojn de la centro de la komunumo Arhuzo, al kiu ĝi apartenas.
Gironville-sur-Essonne
Gironville-sur-Essonne [ʒiʁɔ̃vil syʁ esɔn] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Gironvillois.
Horst Mahler
Horst Mahler (23-an de Januaro 1936) estas germana eks-advokato kaj nune politika aktivisto. Li iam estis ekstremmaldekstra partiano kaj fondinto de la ekstremmaldekstra terorisma organizaĵo Rote Armee Fraktion (Frakcio Ruĝa Armeo) kaj iom poste iĝis sekvanto de maoismo, antaŭ fine orientiĝi al novnaziismo. Inter 2000 kaj 2003, li estis ano de la ekstremdekstra Nacidemokrata partio de Germanio. Ekde 2003, li estis plurfoje kulpigita je Volksverhetzung (  incito al popola malamo  ) kaj negaciismo kontraŭ holokaŭsto, kaj restis 12 jarojn en prizono.
En aprilo 2017, li estis ordonita reveni al prizono por tie resti dum pluaj tri jaroj kaj duono, kaj la 18-an de aprilo 2017, Mahler fuĝis el Germanio, kun la espero ĉirkaŭiri la plenumiĝon de la kondamno. Lia provo ricevi politikan azilon en Hungario tamen estis rifuzita, kaj li estis deportita al Germanio kie li estis arestita kaj enprizonigita.
Tamás Szalma
Tamás Szalma [tamAŝ salma], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalma Tamás estas hungara aktoro, reĝisoro. Tamás Szalma naskiĝis la  en Makó.
Biografio
Tamás Szalma akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1981, lia ĉefinstruisto estis András Békés. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Szeged). Inter 1982 kaj 1986 li apartenis al Teatro Hevesi Sándor. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 2003 li apartenas al Teatro Petőfi (Veszprém). Li ricevis premiojn inter 1994-2015. Li havas edzinon ekde 2002, kiu naskis 2 filinojn.
Fantasy Records
Fantasy Records estis usona diskeldonejo, kiun fondis en 1949 Max kaj Sol Weiss en San-Francisko, Kalifornio. Kiel subeldonejo aldoniĝis en 1951 Galaxy Records.
Komence ĝi publikigis ĉefe ĵazdiskojn, i. a. de Dave Brubeck, Gerry Mulligan, Chet Baker kaj Cal Tjader. Sed ankaŭ popolkantistino Odetta, la poetoj Lawrence Ferlinghetti, Allen Ginsberg kaj komikisto Lenny Bruce surdiskigis ĉe ĝi.
En la jaro 2004 konsorcio estrate de Norman Lear aĉetis la eldonejon Fantasy, kiu fandiĝis kun Concord Records.
Federacia Konsilio
Federacia Konsilio estas (tradukita) nomo de diversaj institucioj en diversaj landoj:
En Germanujo kaj Aŭstrujo temas pri tutŝtata parlamenta reprezentejo de la federaciaj landoj nomata Bundesrat germane:
En Svislando aliflanke Bundesrat estas la nomo de la nacia registaro:
En Rusujo "Federacia Konsilio" estas la dua ĉambro de la nacia parlamento:
10806 Meksiko
10806 Meksiko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Schweighouse-Thann
(jen france, origine germane kaj alzace Schweighausen bei Thann, prononco ), estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Blazono
La komunuma blazono bildigas kvinpintan verdan stelon en stiligita laŭrokrono - simbolo kiu estus dekora por ĉiu Esperanto-klubo.
Peter Davison
Peter Malcolm Gordon MOFFETT (naskiĝis la 13an de aprilo 1951), profesie konata kiel Peter DAVİSON, estas angla aktoro kiu aperis en multaj listigoj en televidaj dramoj kaj seri-komedioj.
Li faris televidaktoran debuton en 1975 kaj famiĝis en 1978 kiel Tristan Farnon en la televida adapto de BBC pri la verko de James Herriot nome All Creatures Great and Small stories.
Postaj gravaj roloj de Davison estis en serioj Holding the Fort, Sink or Swim kaj Doctor Who.
Kurt-pinglovostulo
La Kurt-pinglovostulo, Chaetura brachyura, estas eta birdo de la familio de Apusedoj, kiu enhavas ankaŭ la apusojn, apusetojn, salanganojn, ktp. Ĝi estas komuna loĝanta kaj reproduktanta birdo de Trinidado, Tobago, Grenado kaj Sankta Vincento, kaj de tropika Sudameriko el Panamo, Kolombio kaj la Gujanoj suden al Ekvadoro, Peruo kaj Brazilo; en Brazilo, en la entera Amazonio, ekskludante multe de la sudorienta parto.
Tiu eta apuso troviĝas en vario de habitatoj inkludante savanon, malferman arbaron, kaj terkultivejojn. La nesto estas 5 cm larĝa neprofunda duontelereto el bastonetoj kungluitaj per salivo ligita al vertikala surfaco. Tio estas ofte manfarita strukturo kiel kameno aŭ puto, kiel faras ĝia parenco la Kamenapuso C. pelagica, sed ili uzas ankaŭ naturajn kavojn kaj arbotruojn.
La ino demetas ĝis 7 blankajn ovojn (mezaveraĝe 3.7), kiuj estos kovataj de ambaŭ gepatroj dum 17-18 tagoj. La idoj elnestiĝas post du semajnoj, sed restas proksime, pendigitaj al la murtruo sen flgui dum aliaj du semajnoj.
La Kurt-pinglovostulo estas ĉirkaŭ 10.5 cm longa, kaj pezas ĉirkaŭ 20 g. Ĝi havas longajn mallarĝajn flugilojn, fortikan korpon kaj mallongan voston, kio nomigas la specion. Ambaŭ seksoj estas similaj. Ĝi estas ĉefe nigra kun helaj pugo kaj vosto. Ĝi povas esti distingita el rilataj specioj de sia teritorio, kiel la Stripuga pinglovostulo, C. spinicauda aŭ la Grizpuga pinglovostulo, C. cinereiventris pro manko de kontrasto inter la pugo kaj la vosto, ĉar la vosto estas multe pli malhela en la aliaj specioj. La flugalvoko estas rapida pepado sti-sti-stiuu-stiuu-stiuu.
La Kurt-pinglovostulo manĝas dumfluge flugantajn insektojn, inkludante flugantajn formikojn kaj termitojn. Ĝi estas tre gregema kaj formas komunajn ripozejojn, kiam ili ne estas reproduktantaj. Oni supozas, ke okazas predado farita de vespertoj ĉe la nestolokoj.
Varmaerbalono
Varmaerbalono estas grandega balono kiun oni plenigas per varmigita aero, tiel ke ĝi ekricevas sufiĉe da portokapablo por flugigi personojn sidantajn en korbo.
La balono drivas laŭ la direkto de la vento, sed la piloto povas variigi la altecon kaj tiamaniere povas iom elekti inter diversaj ventofluoj.
Starto
Por ekflugigi balonon necesas trovi lokon protektatan de fortaj ventoj, por povi teni la balonon ĝis ĝi estas flugpreta. Por povi starti necesas pretigi la korbon kaj la hejtilon, kiu kutime konsistas el gasbruligilo. Poste oni fiksas la balontukon, kiun oni nun per ventumilo devas ekblovi. Kiam la balono estas plenigita de aero oni povas ekfunkciigi la gasbruligilon por hejti la aeron. Kiam la aero en la balono varmiĝas, la varma aero, kiu estas malpli densa ol malvarma, kreas levforton. Kiam la balono ekleviĝas, la pasaĝeroj povas grimpi en la korbon, kaj per plia hejtado la balono leviĝas kaj povas ekdrivi.
Drivado
Ĉar en diversaj altecoj estas malsamaj ventofluoj, oni povas altiĝante per aldona hejtado aŭ malaltiĝante per ellasado de varma aero el la balono iomete influi la drivodirekton, tamen la balonveturantoj ĝenerale dependas de la bonvolo de la vento, kaj oni neniam antaŭe ekzakte scias, kien la drivo onin kondukos.
Alteriĝo
La granda aventuro estas la alteriĝo. Necesas trovi liberan lokon protektatan kontraŭ malagrablaj ventoj. Tio ne ĉiam facilas, precipe, kiam ekzemple kampoj estas freŝe plantitaj kaj herbejoj de kamparanoj ankoraŭ ne falĉitaj. La alteriĝo estas la plej danĝera momento de la tuta balonveturo, ja ne eblas bremsi kaj tial oni sin dum alteriĝo en la korbo devas bone teni por ne riski rompitan kruron.
Historio
En 1793 la fratoj Montgolfier inventis varmaerbalonon per kiu homo povas esti portata. Dum la german-franca milito okaze de la sieĝo de Parizo balonoj estis uzataj de la franca armeo por porti mesaĝojn ekster Parizon. Ankoraŭ ĝis la unua mondmilito multaj armeoj posedis balonskipojn.
Vidu ankaŭ
Ballōn (lyftcræft)
NGC 922
NGC 922 (aliaj indikoj — PGC 9172, ESO 478-28, MCG -4-6-37, UGCA 30, AM 0222-250, IRAS02228-2500) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
John Langenus
John L. Langenus (Berchem, Belgio, la, - la ) estis belga futbal-arbitraciisto.
Langenu oficiale partoprenis tri Futbal-Mondpokalojn de FIFA: tiujn de 1930, 1934 kaj 1938. Li estis la arbitraciisto de la fina matĉo en la Mondpokalo 1930 en Montevideo (kiam la loka landa teamo konkeris la pokalon).
Blankflugila alaŭdo
La Blankflugila alaŭdo (Melanocorypha leucoptera) estas specio de birdo de la familio de Alaŭdedoj, kiu reproduktiĝas en centra Azio, el Kaŭkazo orienten tra mezvarma suda Azio kaj Kazaĥio. Ĝi estas parte migranta, kun birdoj emaj moviĝi suden vintre. La plej sudaj birdoj estas ĉefe loĝantoj. Ĝi estas tre rara vaganto al okcidenta Eŭropo.
Priskribo
Tiu alaŭdedoj estas granda kaj fortika, kaj kun rondoforma kapo, kiel la aliaj membroj de la genro Melanocorypha, kutime ĉirkaŭ 17-19 cm longaj, kun enveguro de 35 cm. Ambaŭ seksoj pezas ĉirkaŭ 44 g. Dumfluge, ĝi estas nekonfuzebla pro ties rimarkinda flugilbildo nome: nigraj eksteraj flugoplumoj, blankaj internaj flugoplumoj kaj la resto de la flugiloj bruna. La blanka parto de la flugiloj nomigas la specion kaj en kutima kaj en scienca nomo ĉar leucoptera signiga en greka “blanka flugilo”. La korpo estas striita grizbruna (grizo kun iomete da blueca nuanco kaj bruna kun ruĝeca nuanco) kaj blankeca sube, kiel multaj aliaj alaŭdoj. La maskla plenkreskulo havas avelkoloran kronon, sed pro la resto ambaŭ seksoj estas similaj. Estas superokula blankeca strio kiu ĉirkaŭas brunecan makulon en malantaŭa vango. Stare videblas la blankega marko de la flugiloj kontraste kun la malhela bruno de suba dorso kaj vosto, kiu havas blankajn eksterajn plumojn.
Kutimaro
La Blankflugila alaŭdo loĝas en sekaj, malfermaj stepoj kaj ebenaĵoj. Ĝi nestumas surgrunde, kie la ino demetas 3-8 ovojn ĉiun ovodemetadon. Ties dieto konsistas el semoj, kaj insekto dum la reprodukta sezono. Ĝi estas gregema dum vintro.
Voĉo
Ties kanto estas pli melodia versio de tiu de la kampalaŭdo.
Konservado
Habitatodetruo pro plugado de novaj kultivejoj estas unu el la ĉefaj minacoj de la Blankflugila alaŭdo. Kvankam ties populacion malpliiĝis draste, ĝi estas ankoraŭ relative komuna, kaj ne estas konsiderata sub risko.
Tobias Sammet
Tobias Sammet (naskiĝis la 21-an de Novembro 1977) estas germana muzikisto. Li estas plej bone konata kiel la kantisto kaj ĉefa kantokomponisto de la potencmetalroka bando Edguy kaj kiel la fondinto, ĉefa kantisto kaj basgitaristo de la metalroka opero Avantasia. Antaŭ la albumo Theater of Salvation de Edguy, Tobias estis ankaŭ ilia basgitaristo kaj klavarludanto. Poste li decidis plejparte koncentriĝi pri kantado.
Li ankaŭ gastis en la albumo Holy Hell de Rob Rock, en la metala opero Aina kaj en la albumo New Era de Revolution Renaissance kaj aliaj.
Li mem ĝuas multajn bandojn kiel AC/DC, Iron Maiden, KISS, Helloween, Tom Petty, Magnum, ABBA kaj Ultravox. Li menciis eksan kantiston de Helloween Michael Kiske, Bon Scott de AC/DC, Paul Stanley de KISS kaj Bruce Dickinson de Iron Maiden kiel influoj kaj inspiroj pri kantado.
Pneŭmonologio
Pneŭmonologio (greke πνευμονολογία, de πνεύμονας, pneŭmonas, "pulmo" [origino πνεύμα, pneŭmo, "spiro, spirito"] kaj λόγος, lógos, "instruo, scienco") aŭ pulmologio (de la latina vorto pulmo, kiu en Esperanto sgnifas la samon) estas subfako de interna medicino, kiu traktas la malsanojn rilatajn al la pulmo kaj proksimaj organoj.
La pneŭmonologio ampleksas la preventon, diagnozadon kaj sen-operacian terapion de la malsanoj de la pulmo, la bronkoj, la mediastino kaj de la pleŭro.
La torakokirurgio estas parto de la medicina fako kirurgio, la radiado de pulmaj tumoroj parto de radiologio kaj la medikamenta terapio de pulmaj tumoroj parto de la onkologio - tiuj temaroj do ne rekte konsideriĝas parto de la pneŭmonologio.
Kritika ras-teorio
Kritika ras-teorio (KRT) estas teoria kadro en la sociaj sciencoj, kiu koncentras sin al la aplikado de kritika teorio, t.e. kritika ekzamenado de la socio kaj kulturo, al la intersekciĝo de raso, juro, kaj potenco.
Ĝi komenciĝis kiel teoria movado en la usonaj juraj lernejoj en la mezaj kaj malfruaj 1980-aj jaroj, kiel reago al kritikaj juraj studoj kaj estas malfirme unuiĝinta per du komunaj temoj. Unue, KRT asertas, ke blanka supereco kaj rasa potenco estas daŭrigataj tra tempo, kaj precipe, ke juro rolas en tiu procezo. Due, KRT-a erudicio enketas la eblon de transformo de la rilato inter juro kaj rasa potenco, kaj, pli vaste, projektas atingi rasan emancipiĝon kaj kontraŭsubigadon. Fakuloj kia Derrick Bell laŭdis la fokuson de civilrajta erudicio pri raso, sed profunde kritikis la sindevigon de civilrajtaj erudiciuloj al rasa senzorgeco kaj ilia fokuso pri intenca diskriminado, anstataŭ pli vasta fokuso pri la kondiĉoj de rasa neegaleco. Same, erudiculoj kiaj Patricia Williams, Kimberlé Williams Crenshaw, kaj Mari Matsuda laŭdis kaj utiligis la fokuson pri la reproduktado de hierarkioj en kritikaj juraj studoj, sed kritikis la kritikajn jurajn fakulojn pro manko de fokuso pri rasa dominado kaj la specialaj fontoj de rasa subpremado.
En 2002, pli ol 20 usonaj juraj lernejoj kaj almenaŭ tri alilandaj juraj lernejoj ofertis kursojn pri kritika ras-teorio. Kritika ras-teorio estas instruata kaj antaŭenigata ankaŭ en la fakoj edukado, virinaj studoj, etnaj studoj, kaj usonaj studoj.
Difino
"KRT rekonas, ke rasismo estas integrita en la strukturon kaj sistemon de la usona socio. La individua rasisto ne devas ekzisti por ke oni rimarku, ke la institucia rasismo ĉieestas en la dominanta kulturo. Tio estas la analiza 'lenso,' kiun KRT uzas por ekzameni ekzistajn strukturojn de potenco. KRT identas, ke tiuj strukturoj de potenco baziĝas sur blanka privilegio kaj blanka supereco, kio daŭrigas la almarĝenigadon de neblankaj homoj."