cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Integralanta faktoro
En matematiko, oni solvas certajn ordinarajn diferencialajn ekvaciojn per uzo de integralanta faktoro. La integralanta faktoro estas funkcio elektita ĝuste tiel ke per ĝi eblas solvi la donitan ekvacion.
Konsideru ordinaran diferencialan ekvacion de formo
kie y = y(x) estas nekonata funkcio de x, kaj a(x) kaj b(x) estas donitaj funkcioj.
Konsideri funkcion M(x). Oni multipliki ambaŭ flankojn de (1) je M(x):
Necesas ke la maldekstra flanko estu en formo de derivaĵo de produto. Fakte, se alpreni ĉi tion la maldekstra flanko povas esti reordigita kiel
La maldekstra flanko povas esti integralita multe pli facile per la fundamenta teoremo de kalkulo,
kie C estas konstanto de integralado. Oni povas nun solvi por y(x)
Tamen, por eksplicita solvo por y(x) oni bezonas trovi esprimon por M(x). Povas esti konkludite de (2) ke M(x) obeas diferencialan ekvacion
Al preni M(x)', dividu ambaŭ flankojn per M(x)'':
Ekvacio (5) estas nun en formo de logaritma derivaĵo. Solvo de (5) donas ke
Ekzemplo
Solvu la diferencialan ekvacion
Oni povas vidi ke en ĉi tiu okazo
Multiplikante ambaŭ flankojn per M(x) oni ricevas ke
aŭ
kiu donas ke
Vinateros (metroo de Madrido)
Vinateros (Vinvendistoj) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la Vojo de Vinateros inter la kruciĝo kun Strato del Arroyo Belincoso kaj la kruciĝo kun Strato del Corregidor José de Pasamonte, en distrikto Moratalaz.
La stacio estis malfermita la.
Mihajlo Pupin
Mihály aŭ Mihajlo aŭ Michael Pupin serbe Михајло Идворски Пупин (4-a de oktobro 1858 – 12-a de marto 1935) naskiĝis en Hungario, en Temes (reĝa departemento) apartenanta al la serba minoritato. Li frue migris al Usono, kie li inventis Pupin-poton. Lia nomo memstariĝis en la telekomunikado. Oni uzas: pupinado, pupinita kablo, pupinpoto.
La longa kablo havas rezistancon, tial signoj de la voĉo mallaŭtiĝas. Pupin teorie metis bobenon en seria konekto kun la kablokonduktilo. La bobeno ricevis feran ŝirmaĵon, kies formo estis poto. La submaraj kabloj havas itinere nodojn, kiuj estas pupinpotoj. Estas grave volvonombro de la bobeno, krome distanco inter du pupinpotoj.
Werner Lang
Werner LANG (naskiĝinta la en Bermsgrün, mortinta la  en Zwickau) estis germana inĝeniero kaj aŭtomobilkonstruisto.
Kariero
Lang studis maŝin- kaj aŭtomobilkonstruadon ĉe la inĝenieraj lernejoj de Zwickau kaj Chemnitz kaj doktoriĝis ĉe la Teĥnika universitato de Dresdeno. En Italio li estis rezistmovadano dum 1944/45 kontraŭ la nazioj. En 1949 li ekdeĵoris ĉe la firmao Horch en Zwickau, kie li fariĝis direktoro teĥnika kaj en 1958, post la fuzio de Horch kaj Audi, ĉefkonstruisto. De 1970 ĝis 1983 li responsis por la plievoluigo de la Trabant-modeloj. Multaj planitaj prototipoj neniam estis realigitaj.
Flankaj agadoj
En 1960 Lang fondis ralio-grupon ĉe la Sachsenring-aŭtokurejo. En 2009 li publikigis libron kun etaj historioj kaj anekdotoj pri la historio de aŭtomobiloj en GDR kun la titolo: "Wir Horch-Arbeiter bauen wieder Fahrzeuge". Ĝis sia morto li kunlaboris en la dokumentado de la evoluo de la Trabant 601.
7629 Foroso
7629 Foroso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbotipa loĝloko Foroso en Jalta municipo ĉe la bordo de la Nigra maro.
Amerika orpluvio
La Amerika orpluvio (Pluvialis dominica) estas nearktisa specio el la ĥaradrioformaj birdoj, genro pluvio.
Aspekto
Ĝi grandas 25 cm havas enverguron de 64 cm kaj pezas ĝis 200 g. Tiu specio estas tre simila al Eŭrazia orpluvio aŭ simple Orpluvio (Pluvialis apricaria). Sur ĝia dorso kaj krono aperas orkoloraj makuloj kaj la specio havas somere nigrajn kapoflankon, gorĝon, bruston kaj ventron, kun ne tutkorpa blanka zono de la frunto ĝis la meza brusto. Tiu blankega zono diferencigas tiun orpluvion disde la Eŭrazia orpluvio, kiu havas pli longan blankan zonon. Tiamaniere la brusto kaj ĉefe la ventro estas pli ampleksa nigra makulo. Beko kaj kruroj estas nigraj.
La specio estas simila al du aliaj orpluvioj nome Eŭrazia kaj Siberia. Amerika orpluvio estas pli malgranda, fajna kaj relative longkrura ol Eŭrazia orpluvio (Pluvialis apricaria) kiu krome havas blankan akzelan plumaron - Amerika orpluvio havas ĝin grizan-. Ĝi estas pli simila al Siberia orpluvio (Pluvialis fulva) kun kiu antaŭe estis konsiderata kunspecia laŭ nomo "Malgranda orpluvio". Siberia aŭ Pacifika estas pli fajna ol Amerika kaj havas pli longajn krurojn. Ĝi estas ofte pli flaveca ĉedorse.
Disvastiĝo
La reprodukta/idvarta medio de Amerika orpluvio estas arkta tundro de norda Kanado kaj Alasko. Ili nestumas surgrunde en seka malferma loko.
Ili estas migrantaj birdoj kiu vintras en norda Suda Ameriko, ĉfe inter Peruo kaj Argentino. Ili sekvas elipsan migrovojon: nordaj birdoj renkontas ĉe lokoj kiel Illinois, sed poste ili flugas orienten ĝis okcidenta Atlantiko kaj Kariba Maro por vintroflugi al Patagonio kie estas somero tiam. Eksterordinare migras al Britio kaj okcidenta Eŭropo.
Kutimoj
Tiuj birdoj manĝas ĉe tundroj, terkulturejoj, strandoj kaj similaj ebenaĵoj, pluk-ĉasante plej ofte laŭ rigard-serĉado. Ili manĝas insektojn kaj krustulojn; ankaŭ berojn.
Aliaĵoj
Komparo de datoj kaj migradaj kutimoj supozigas, ke Eskimokurlo kaj Amerika orpluvio estis plej probable la vadbirdoj kiujn atentis Kristoforo Kolumbo post 65 tagoj ĉe maro sen tervido dum sia unua vojaĝo.
Granda nombro da ekzempleroj estis pafitaj fine de la 19a jarcento kaj la loĝantaro ankoraŭ ne renombriĝis.
Alida Dóra Gazsó
[gaĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gazsó Alida Dóra estas hungara kajakisto, mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
inter 2006-2022 estis kajakisto en centra sporta lernejo, poste en signifa ĉefurba sportklubo. Ekde sia aĝo 11 ŝi ofte venkis en junularaj konkursoj. Ŝi estis la unua en mondĉampionumoj en 2019 kaj 2021, krome en eŭropa ĉampionumo en 2021 ŝi venkis individue en distanco 1000 m. Tamen ŝi neniam estis hungara ĉampiono.
Aŝvinikumar
Tom AŜVINIKUMAR, kutime nur nomata per la hindilingva familia nomo Aŝvinikumar, estas barata esperantisto kaj doktoriĝinta matematikisto. Ĝis la jaro 2010 li estis membro de la Akademio de Esperanto. Li kunfondis la Nederlandan Esperanto-Junularon en 1965 kaj estis ties unua prezidanto.
Laverna
En romia mitologio, Laverna estis unu el la diinoj de la submondo. Ŝi estis honorigita per la ofero de trinkaĵo kun la maldekstra mano. La poeto Horacio, sed ankaŭ la verkisto Plaŭto rigardis ŝin kiel la diinon de la ŝtelistoj.
En Romo, ŝia sanktejo situis apud la Porta Lavernalis.
Rozália Máthé-Lőrinczi
Rozália MÁTHÉ-LŐRINCZI [mAtE-lOErinci] rumania hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Sângeorgiu de Pădure la 9-an de decembro 1968.
Kariero
Rozália Máthé-Lőrinczi akiris diplomon de aktoro en 2006 en Târgu Mureș en la Universitato de Arto kaj ŝi instruis en la sama universitato de 2007. Ŝi doktoriĝis en 2012 samloke.
Kvadrato (algebro)
En algebro, la kvadrato de nombro estas nombro kiu estas la fonta nombro multiplikita per si, aŭ la fonta nombro en potenco 2.
Ĝia skribmaniero estas per supra indico "2", tial nombro x kvadratigita estas skribata kiel x2. Tial:
Se x estas pozitiva reela nombro, la valoro de x2 estas egala al la areo de kvadrato kun longo de ĉiu latero x.
Tiu pozitiva entjero kiu estas kvadrato de iu alia entjero estas sciata kiel kvadrata nombro, ekzemple 25 kiu estas 52.
Prudente de Morais
Prudente José de MORAIS e BARROS /pru'dentj ĵo'se djmo'rajzi 'baRŭz/ (naskiĝis la, en Itu, kaj mortis la , en Piracicaba) estis la 3-a prezidento de Brazila Respubliko,
En 1889 li estis provizora prezidanto de San-Paŭlo, en 1890 iĝis senatano. Elektita prezidento en 1894, posedis la prezidantecon en la 15-a de novembro de tiu jaro.
En la komenco de sia prezidanteco li venkis la Porfederacian Revolucion, sed poste devis kontraŭbatali la Internan Militon de Canudos.
Li estis grave malsana kaj en la 5-a de novembro 1897 suferis atencon, al kiu li senvunde postvivis. Post la fino de sia prezidanteco li iris al Piracicaba, kie li mortis pro tuberkulozo en 1902.
Castel di Ieri
Castel di Ieri estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Sistemantiko
Sistemantiko estas termino proponita (angle: "systemantics") far John Gall rilate al konduto de kompleksaj sistemoj, precipe sociaj sistemoj kreitaj far la homo (artefaritaj), kaj ilia "stranga" aŭ eĉ "ironia" konduto. La termino anglalingve ankaŭ estas la titolo de libro kie li publikigis siajn ideojn tiurilatajn.
Krom titolo de libro, la termino havas tri nuancojn aŭ subsignifojn:
Monta tajlorbirdo
La Monta tajlorbirdo (iam Orthotomus cuculatus, nun Phyllergates cuculatus) estas specio de birdo de la familio de Ĉetiedoj. Ĝi estis iam inkluditaj en la Silviedoj kun la aliaj tajlorbirdoj, kaj nun apartenas al la duspecia genro de la falsaj tajlorbirdoj nome Phyllergates en la familio de Ĉetiedoj. La alia specio de la genro estus la Ruĝkapa tajlorbirdo.
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Filipinoj, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montararbaroj.
Kuolimo
Kuolimo estas lago en Finnlando en provinco Suda Savonio en komunumo Mikkeli kaj en provinco Suda Karelio en komunumo Savitaipale. Ĝia areo estas, la meza profundo kaj la plej granda profundo.
REU
La vorto havas plurajn signifojn:
Flago de Alasko
La flago de Alasko reprezentas, sur blua fono, la stelojn de la konstelacio de la Grandan Ursinon kaj, ĉe la supera dekstra angulo, la Polusan Stelon. Ĝi estis adoptita la 9-an de julio 1927, post dezajno de Benny Benson, studento 13-jaraĝa kiu venkis en konkurso inter 142 partoprenantoj.
Gochsheim (Malsupra Frankonio)
Gochsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nové Hony
Nové Hony, hungare Kétkeresztúr estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Lučenec.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Rimavská Sobota-Lučenec. La lasta troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. En la 10-a jarcento slavoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1332. Ekde la 14-a jarcento 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Malgranda kaj Granda "Keresztúr", kiuj unuiĝis en la 19-a jarcento. En 1910 loĝis tie 291 da homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1948 oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la malriĉaj kamparanoj. En 2001 loĝis tie 205 da homoj, (157 slovakoj, 44 hungaroj).
Savigny-en-Véron
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la samnoma kantono .
Geografio
La komunumo situas sur duoninsulo kunflue de la rivero Luaro kaj la rivero Vienne. Oni trovas heĝkamparojn kun kapoarboj.
Historio
La preĝejo Sankta Miĥaelo datiĝas el 1848.
Famuloj
François Rabelais ŝatis la ruĝan vinon de la vilaĝo.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,21 % de voĉoj) en 2009 kaj 2 voĉojn (0,50 % de voĉoj) en 2014.
1302 Werra
1302 Werra estas asteroido de la asteroida zono, ano, se oni fidas pri ĝiaj orbitaj elementoj, de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la 28-an de septembro 1924.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana rivero Werra, kiu, kun la rivero Fulda, formas la riveregon Weser.
Coulibœuf (stacidomo)
Coulibœuf estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Morteaux-Coulibœuf, en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Le Mans - Mézidon (430000).
Pro ne sufiĉa trafiko, la stacidomo baldaŭ estos fermita.
Elsa Einstein
Ŝi komencis rilaton kun sia kuzo Albert Einstein en aprilo 1912, kiam Albert estis ankoraŭ edzo de sia unua edzino, nome la fizikisto Mileva Marić. Einstein separiĝis el Mileva en 1914 kaj ilia divorco estis definitiva la 14an de februaro 1919. Elsa edziniĝis tri kaj duono de monatoj poste, la 2an de junio, 1919.
Elsa pasigis plej el sia geedzeco kun Albert agante kiel lia sekretariino, protektante lin el nedezirataj vizitantoj kaj ĉarlatanoj. Ŝi estis ankaŭ la ĉefa aganto por la konstruado de ilia somerdomo en 1929.
9413 Eichendorff
9413 Eichendorff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana romantika poeto Joseph von Eichendorff (1788–1857).
Heinz Kloss
Heinz Kloss (naskiĝis la, mortis la ) estis germana lingvosociologo kaj internacie rekonita aŭtoritatulo pri lingvaj minoritatoj kaj lingvopolitiko. Li ankaŭ kontribuis al la Valdorfa pedagogio.
Kloss aparte interesiĝis pri la socia kaj jura statuso de unuopaj lingvoj kaj dialektoj. Li enkondukis la tri sekvajn terminojn en la lingvosociologion kaj sociolingvistikon:
Artilleros (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Ruotsinpyhtää
Ruotsinpyhtää estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Uusimaa sur strando de Finna golfo.
Killwangen-Spreitenbach (stacidomo)
Killwangen-Spreitenbach estas fervoja stacidomo en Killwangen, Svislando.
Márton Váró
VÁRÓ Márton (va:ro:) estas hungara skupltisto naskita en Székelyudvarhely la 15-an de marto 1943.
Kariero
Márton Váró studis inter 1960-66 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. De 1988 li vivas en Irvine (Kalifornio).
Savitaipale
Savitaipale estas komunumo en Finnlando en orienta parto de la provinco Suda Karelio. Ĝia areo estas, el kio estas akvo. En la 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 3,326 loĝantojn. Najborkomunumoj de Savitaipale estas Kouvola, Lemi, Luumäki, Mikkeli, Mäntyharju, Puumala kaj Taipalsaari. En Savitaipale estas pli ol 160 lagoj. La komunumo estas fondita en 1867.
Grady Tate
Grady TATE (naskiĝis la 14-an de januaro 1932 en Durham/Norda Karolino) estas usona kantisto kaj frapinstrumentisto de ĵazo.
Saint-Dié-des-Vosges (stacidomo)
Saint-Dié, plennome Saint-Dié-des-Vosges, estas franca stacidomo sur linioj - Saint-Dié,  - Saint-Dié kaj  - Saint-Dié, situanta en  Saint-Dié-des-Vosges, en departemento, regiono Grand Est.
Grady Tate
Kariero
Tate studis de 1955 ĝis 1959 ĉe la Nord-Karolina Centra Universitato anglan literaturon kaj psikologion. Li instruis en Vaŝingtono anglan lingvon kaj paroladon kaj studis ekde 1963 ĉe la Usona Akademio de Dramaj Artoj en Novjorko. Kiel frapinstrumentisto li akompanis muzikistojn kiel Quincy Jones, Jimmy Smith, Lionel Hampton, Stan Getz, Pearl Bailey, Tony Bennett, Ella Fitzgerald, Aretha Franklin, Lena Horne, Peggy Lee, Della Reese, Sarah Vaughan, Michel Legrand, Lalo Schifrin, Duke Ellington, Count Basie, Wes Montgomery, Bill Evans, Oscar Peterson, Charles Aznavour kaj André Previn. En 1976 li kunverkis la unuan albumon Hope de Jiggs Whigham kune kun Niels-Henning Ørsted Pedersen. En 1973 kaj 1979 li estis nomumita kiel „plej bona virkantisto de popularmuziko“ por premio Grammy. Ekde 1989 li instruas ĉe Universitato Howard.
Saint-Dié-des-Vosges (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Grand Est.
Grady Tate
Kariero
Tate apartenas krom Billy Higgins, Steve Gadd kaj Peter Erskine al la plej ofte surdiskigitaj frapinstrumentistoj. La nombro de diskoj, kiujn li kunverkis, sumiĝis proksimume je 700. Pli grandan publikon li tamen ne havas, ĉar li plejparte verkis kiel studiomuzikisto. Je siaj kolegoj li ĝuas plej altan respekton.
Por spertuloj de frapinstrumentara ludo li estas tuj rekonebla pro sia ludmaniero de knartamburo.
Wilkins-bankizo
Wilkins-bankizo en Antarkto estas bankizo (glacia "karapaco") flosanta sur la malprofunda maro. Ĝi vastas 13.000 km² kaj situas vidalvide de Fajrolando, en distanco de 1.600 km al la suda pinto de Sudameriko.
Wilkins-bankizo ricevis publikan atenton en marto 2008, kiam granda parto de la glacio forrompiĝis NASA: Wilkins Ice Shelf Disintegrates , satelitaj fotoj pri la forrompiĝo la Kiel kaŭzon sciencistoj supozas la fandiĝon de la glacio pro la tutmonda varmiĝo, kiu aparte trafas la regionon de Antarkto.
Mezepokismo
Mezepokismo oni nomas ankaŭ simplan preferon por tiu speciala fako de historio kaj art-rilatan aŭ romantikan intereson pri tiu historia periodo. Ĝi ŝajne ne fariĝis aŭtenta movado antaŭ la frua 20-a jarcento en Britio, kvankam unu el la fontoj de romantikismo ja ankaŭ estis granda intereso pri tiu periodo.
Hodiaŭ, la vorto "mezepokismo" cetere rilatas al ĉia faka studado de mezepoko.
Sergio Leone
Sergio LEONE [serĝo leone] (naskiĝis la 3-an de januaro, 1929, mortis la 30-an de aprilo, 1989) estis itala reĝisoro.
Sergio Leone naskiĝis en Romo. Li famiĝis ĉefe per monumentaj kaj vakeraj filmoj, por ĉi-lastaj lia amiko Ennio Morricone komponis la filmmuzikon. Liaj filmoj montris la „sovaĝan okcidenton“ sen belaj pejzaĝoj kaj romantikaj scenoj, kaj tiel kreis novan tipon de vakeraj filmoj. Sergio Leone mortis en Romo.
Castel del Monte
Castel del Monte estas la nomo de kastelo el la 13a jarcento kiu troviĝas en la regiono de Apulio en sudorienta Italio. Ĝi estis konstruita de la Imperiestro Frederiko la Dua iam inter 1240 kaj 1250. Ĝi estis elrabita de siaj internaj marmoroj kaj ĉambraj garnituroj en postaj jarcentoj. Ĝi havas nek ĉirkaŭfosaĵon nek levponton kaj certe neniam konstruita por esti defenda fortreso.
Castel del Monte troviĝas sur malgranda monteto apud la monaĥejo de Santa Maria del Monte, ĉe altitudo de 540 metroj. Ĝi restas en la komunumo de Andria, okupanta la ejo de pli frua fortikaĵo el kiu neniu strukturo restas. Ĝi estis kompletigita en 1249 kaj estis uzita unuavice kiel ĉasdomo de Frederiko la Dua ĝis li mortis en 1250. Ĝi poste fariĝis prizono, kaj rifuĝejo dum epidemioj, kaj fine kadukiĝis. Ĝi originale havis marmorajn murojn kaj kolumnojn, sed ĉiuj estis forrabitaj de vandaloj.
Frederiko la Dua eble ricevis sian inspiron por konstrui ĉi tiun formon de la Kupolo de la Roko en Jerusalemo, kiun li vidis dum la Krucmilitoj, aŭ eble de la Palaca Kapelo de Aĥeno. La ĉefa muro estas 25 metrojn alta kaj la ok bastionoj ĉiuj 26 metrojn altaj. La flankoj de la ĉefa okangulo estas 16,5 metrojn longaj kaj tiuj de la okangulaj turoj ĉiuj 3,1 metrojn. La kastelo havas diametron de 56 metroj. La ĉefa enirejo rigardas orienten.
Post forlaso por konsiderinda longa tempo, la kastelo estis aĉetita en 1876 por la sumo de 25 000 italaj liroj de la itala registaro, kiu komencis la procezon de restarigo en 1928. Castel del Monte estis klasifikita sur la liston de Mondaj Heredaĵoj de UNESKO en 1996.
Okeco
La fortikaĵo estis planita kaj formita ĉirkaŭ la numero ok. La fortikaĵo estas okangula prismo kun okangula bastiono ĉe ĉiu angulo. La fortikaĵo estas okangula ekstere kaj ankaŭ de ĝia interna korto. Ĝi havas ok ĉambrojn sur ĉiu etaĝo kaj ok turojn, kaj en la pasinteco staris okangula baseno en la centro. Ĉiu ekstera muro subtenas ok ĉambrojn kaj okflanka korto okupas sian centron. La dimensioj de la eksteraj kaj internaj muroj kaj la alteco de la okangulaj turoj estas duobloj de ok. Sur la kadro maldekstre de la enireja pordego estas skulptitaj ok floroj, ĉiu kun kvar petaloj. Ok aliaj floroj aperas en la malsupra kadro de la pordego. Ok folioj ornamas la kolonajn kapiteloj en la ĉambroj, kaj sur iuj el la kapŝtonoj en la arkoj kiuj subtenas la plafonoj de la ĉambroj. Se ĉio ĉi ne sufiĉas, la longitudo en kiu situas la strukturo, determinita centojn da jaroj post ĝia konstruo, estas 16°16'16" oriente.
Krome, dufoje jare, la 8-an de aprilo kaj la 8-an de oktobro, antaŭe konsiderata la oka monato de la kalendaro, sunradio lumigas la sudorientan eksteran flankon, penetrante tra sia fenestro kaj tra la fenestro turnita al la interna korto.
Simbolisme, la okangulo estas ŝajne meza simbolo inter kvadrato (reprezentante la teron) kaj cirklo (reprezentante la ĉielon).
Potim
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Guaratinguetá. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vellerat
Vellerat estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 77 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Vellerat situas sur teraso okcidente de la ravino Choindez de la rivero Birs, meze inter Delemonto kaj Moutier. La teritorio de la komunumo etendiĝas sura areo de 2,04 km², de kiuj pli ol du trionoj, nome 68%, estas kovritaj de arbaro, 28% servas por agrikulturo, kaj 3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vellerat limas en nordo kaj oriento al Courrendlin, en sudo al Roches (Kantono Berno), kaj en okcidento al Châtillon.
Trafiko
Velerat situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas nur pere de flanka sakvojo ek de Courrendlin. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto.
Historio
Vellerat estis kreita nur post la reformacio, kiam tie setlis tri germanlingvaj familioj, kiuj ricevis la teritorion de Vellerat kontraŭ luo de la Paroĥaro Moutier-Grandval. De 1797 ĝis 1815 Vellerat apartenis al Francio. En la jaro 1800 ĝi estis atribuita al la tiama distrikto Delemonto de la departemento Haut-Rhin. Kiam en la jaro 1815 la teritorio de la iama Princepiskopejo Bazelo estis de la Viena Kongreso atribuita al Kantono Berno, Berno neglektis al atribuon de Vellerat al la distrikto Delemonto, kaj ĝin kun la iama posedaĵo de la Paroĥaro Moutier-Grandval atribuis al la berna distrikto Moutier. Kiel parto de la distrikto Moutier Vellerat dum la ĵurasaj plebiscitoj ne rajtis mem decidi pri sia aparteno al Kantono Ĵuraso kaj devis kontraŭvole resti berna. Komenciĝis nun 20-jara lukto de Vellerat por eksiĝi el Kantono Berno kaj aliĝi al Kantono Ĵuraso. Kiam la aŭtoritatoj de Kantono Berno daŭre rifuzis akcepti la rajton de la civitanoj de Vellerat pri memdecido, la komunumo de Vellerat deklaris sian ekziĝon el Kantono Berno kaj deklaris sin Libera Komunumo. Fine en la 1990-aj jaroj okazis balotoj en la kantonoj Berno kaj Ĵuraso kaj fine la 10-an de marto 1996 tutsvise pri la transiro de Vellerat al Kantono Ĵuraso. La 1-an de julio 1996 la komunumo Vellerat oficiale aliĝis al Kantono Ĵuraso.
Sciegula simptomaro
Sciegula simptomaro estas vorto uzata por karakterizi homojn, kiuj havas eksterordinarajn mensajn kapablojn en kelkaj kampoj, sed ankaŭ gravajn mensajn malkapablojn aŭ handikapojn en multaj aliaj kampoj. En multaj lingvoj oni nomas ĝin Savant-sindromo, laŭ la franca vorto savant, kiu signifas erudiciulo, klerulo, scienculo, kaj adjektive lerta aŭ sperta. Laŭ esploristo Darold Treffert ĝi povas esti denaska aŭ akirigita.
Karakterizo
Sciegul-simptomaruloj ofte havas nekredeblajn memor-kapablojn. Multaj el ili povas memori longajn listojn de faktoj, statistikoj, nombroj aŭ datoj, post kiam ili vidis ilin nur unu fojon. Ili ankaŭ ofte kapablas fari nekredeble komplikajn mensajn kalkulojn sen ia helpilo, nur enkape. Ili kelkfoje ankaŭ kapablas precize taksi distancojn kaj angulojn sen mezurilo, aŭ diri precize kiu tago de la semajno estos en iu ajn dato dum dekoj da miloj da jaroj de nun. Ĉi tiuj individuoj kutime ne kapablas havi ordinarajn sociajn rilatojn, aŭ fari ordinarajn ĉiutagajn taskojn. Kvankam ekzistas esceptoj, ekzemple Daniel Tammet; sed tiu ne signifas, ke iliaj sciegulaj simptomaroj ne estas kaŭzitaj de iu misformo. Tiu refutas teoriojn, ke la scieguloj ne povas iĝi memstara, aŭ la interŝanĝa (angle trade-off) teorion, kiu signifas, ke iliaj kapabloj evoluis anstataŭ normalaj kapabloj.
Daniel Tammet, naskiĝinta en 1979, kiu persone renkontiĝinte kun Kim Peek atestis, ke ili sentas sin similaj. Tammet interalie havas apartan kapablon pri matematiko kaj pri lingvolernado: li regas 11 lingvojn (inter ili Esperanton), montris ke li povas akiri novan lingvon dum unu semajno. Li kapablis ankaŭ eldiri la nombron π ĝis 22 514 ciferoj, kio daŭris pli ol kvin horojn.
Kialoj
Ne estas klare, en kiu maniero sciegul-simptomaruloj evoluigas ĉi tiujn kapablojn, sed kutime iliaj cerboj aspektas normalaj al sciencistoj. Estas kazoj de individuoj, kiuj akiras ĉi tiujn nekredeblajn kapablojn post akcidento aŭ bato sur la kapo. Ekzemple, la Usonano Orlando Serrell estis ordinara infano ĝis la aĝo de 10 jaroj, kiam li estis batita sur la kapo akcidente dum li ludis basbalon. De tiam, li kapablas memori precize kie li estis kaj kia estis la vetero en ĉiu tago de sia vivo post la akcidento.
Unu el la plej konataj sciegul-simptomaruloj estas la usonano Kim Peek. Li estis la inspiro por la fama filmo Rain Man, en kiu Dustin Hoffman rolas kiel aŭtisma sciegul-simptomarulo. Kim Peek naskiĝis kun damaĝita cerebelo, kaj sen la neŭronoj kiuj konektas la du flankojn de la cerbo. Li kapablas fari nekredeblajn mensajn kalkulojn, kaj li ankaŭ kapablas memori enormajn kvantojn da materialo. Li povas legi libron en pli-malpli unu horo kaj memori preskaŭ ĉion, kion li legis en ĝi. Tamen li havas malfacilaĵojn fari ordinarajn agojn, ekzemple vesti sin, kaj li marŝas en nekutima maniero. Li ankaŭ ne kapablas kompreni metaforojn aŭ dir-manierojn.
Laŭ Treffert havas scieguloj specialan kaj genian memoron, kiu estas tre profunda, sed tre limigita. Ĝia limo estas, ke ili povas uzi ĝin teorie, sed ne efike praktike. Estas scieguloj genialaj en bildigantaj artoj aŭ en musiko. Oftas homaj kalendaroj, kiuj konas kalendarojn tre bone. Ili povas rememori al ĉiu tago de ilia vivo.
Prilaboro
Sciegula simptomaro estas malfacile inteligebla. Estas pli teorioj pri ĝiaj kialoj, kiuj pleje koncentras al ligo kun aŭtismo.
Laŭ kognitiva teorio miksas malkapablo kaj talento. Aŭtismo estas la plej ofta perturbo en sciegula simptomaro. Laŭ tiu teorio aŭtismuloj pensas pli detale. Atento por detaloj gravas en la simptomaro, ĉar ĝi impresas homojn, aŭtismulojn kaj neautismulojn por savantaj kapabloj. Multa scieguloj havas troan senseblecon por detaloj, kiu similas al emfazita sensebleco aŭ hipersensibleco en aŭtismuloj. Estas pripensoj, ke savantoj laboras pri tre maltmulte prilaboritaj informoj, kiuj estas en ĉies cerbo, sed normale la plimulto ne povas akiri ilin konscie.
Laŭ kompata-ordeniga teorio pli gravas hiperordenigo, kiu helpas montri talentojn. Laŭ ĝi la homoj estas klasifikelaj laŭ ilia kompato kaj ordenigado de faktoj el ekstera mondo. Tiu povas esti ligita kun kognitiva teorio.
Laŭ alia teorio savantaj kapabloj respondas al malkapablaj sociaj kapabloj de aŭtismuloj. Ili ne havas denaskan kapablon por inteligi sociajn interagojn, do ili devas lerni, kiel oni konstruas kaj subtenas kunligojn. Ili povas uzi la lernitajn. Ili lernas kaj kutimiĝas al pli detale kaj emfazite analizas kaj memoras informojn; tiu estas emfazita memoro. Estas aŭtismuloj, kiuj rekonas nomojn kaj vizaĝojn same bone, kiel neaŭtismuloj, kaj ili ne scias, ke tiu gravas. Sed tiu povas ekigi ankaŭ savanta kapablo.
Epidemologio
Ne estas objektivaj kaj certaj datoj, kiom da homoj estas scieguloj. Laŭ Treffert:
Brita esploro demandis 137 gepatrojn kun aŭtisma infano pri sciegulo. Ilia 28% proponis, ke ilia infano havas kapablojn kun sciegula nivelo, kiu estus nekutime ankaŭ en normalaj homoj.
Historio
Laŭ Treffert la idiota savant esprimo estas kreita france de John Langdon Down en 1887, por skribi pri interesaj kazoj. Li estis la kuracisto, kiu malkovris sindromon de Down. La vorto idioto estis tiam normala kuracista vorto por homoj, kiuj havis inteligencon mapli bonan ol 25 IQ pointoj. Laŭ postaj esploroj estis la uzado de idioto eraro, ĉar scieguloj havas pleje pli bonan inteligenton, sed la esprimo remanis ĝis kiam la vorto idioto estis diskredita.
Post malkovro de aŭtismo oni pensis, ke sciegula simptomaro aparteas al aŭtismo, kaj komencis uzi la esprimon aŭtisma savanto, sed ankaŭ tiu estis eraro, ĉar nur duono de scieguloj estas ankaŭ aŭtismuloj.
Por defendi homan dignon kaj por doni ĝustan diagnozon oni uzas nun nur la esprimon sciegula simptomaro.
En kulturo
Kim Peek estis neaŭtisma megasavanto, kiu sciis ĉiun, kiun li legis. Li estis modelo de aŭtisma ĉefrolulo de filmo Rain Man.
Kapabloj
Plej oftaj estas tre bonaj memoraj kapabloj, kiuj memoras ĉiun, al kiu la sciegulo tre interesiĝas kaj estas obsedita: datoj de muziko aŭ sporto, mapoj, nombraj platoj de aŭtoj, historiaj faktoj aŭ strangaj objektoj. Talentaj scieguloj estas uloj, kiuj estas intelekte malkapablaj, sed havas tian talenton pleje en muziko aŭ en belartoj, kiu estas tre ŝatataj en tiu profesio. Geniaj scieguloj estas tial kapablaj, ke ili estus talentaj ankaŭ sen ilia malakapblo. Ili estas tre raraj, oni skribis pri ne pli ol cent dum cent jaroj. Laŭ proksimumado de Treffert ne vivas pli ol 50 en niaj tagoj. Treffert estis prezidento de Wisconsin Medical Society; ilia hejma paĝo montras biografiojn de 29 scieguloj.
Konataj scieguloj
Konataj uloj diagnozitaj kun sciegula simptomaro, kaj ili talento estas konata:
Koĉero (konstelacio)
Koĉero aŭ la Ĉarstiristo estas unu inter la 88 konstelacioj de la tera ĉiela mapo.
Tegernsee (lago)
Ĉirkaŭo de la lago estas populara turisma loko. Ĉe la orienta bordo situas la urbo Tegernsee kun vidindaĵo de la benediktana klostro (746-1803), kastelo de Mikŝa la 1-a (1803-?).
Koĉero (konstelacio)
Mitologio
Laŭ la helena mitologio Hefesto provis perforti Atenan, sed lia spermo falis sur ŝian femuron. Ŝi forviŝis ĝin per lana ŝtofo, kiun ŝi ĵetis surteren. Tiel naskiĝis Erichtonios. Liaj kapo kaj trunko estis homaj, sed li havis serpentvoston. Li inventis la ĉaron tirata de kvar ĉevaloj. Li fariĝis reĝo de Ateno.
Tegernsee (lago)
Su la okcidenta bordo kuŝas la kuracejo Bad Wiessee kun joda-sulfura kuracakvo. Grava ripozloko estas ankaŭ Rottach-Egern sur la suda bordo, ĉe piedoj de la monto Wallberg (montopinto 1722 m).
Piritoo
Piritoo (helene  Πειρίθοος aŭ Πειρίθους , latine Pirithous) estas en la helena mitologioreĝo de lapitoj, filo kaj sekvanto de la reĝo Iksiono.
Piritoo prezentis sian veran patron la plej altan dion Zeŭson, sed tio nenie helpis al li. Post sia ĝusta patro li heredis trosenĝenecon, por kiu estis por eterne punita. Lia patro kulpiĝis tiel, ke unue murdis sian bopatron kaj poste dum bankedo ĉe Zeŭso loginstigis lian edzinon - pro tio estis ĵetita en Tartaron kaj tie estas por eterne plektita en radon, kiu ĉiam turniĝas. Simile Piritoo en submondo suferas punon, sed li estas kondamnita por eterne malvigle senmove sidi en brakseĝo.
Kiam Piritoo eksidis lapitan tronon, volis kompari sin kun atena reĝo Tezeo, amiko de Heraklo. Superekscitis lin al milito per ŝtelo de kelkaj brutoj. Kiam la viroj staris kontraŭ si kaj eksciis ke ili estas egalvaloraj batalantoj, anstataŭ milito fermis amikecon. Sed Piritoo diras, ke en lia vivo tio estis ununura racia faro.
Post reveno en hejmlandon Tesalion li decidis edziniĝi al Hipodamio, filino de la reĝo Buto. Al tiu ĉi nupto estis invitaj preskaŭ ĉiuj dioj escepte de Areso kaj diino Eriso. Ĉeestantoj estis ankaŭ estimataj gastoj kiel la reĝo Nestoro aŭ la reĝo Kaineo. Senpripense al regalfesto Piritoo invitis ankaŭ sovaĝajn centaŭrojn, duone virojn, duone ĉevalojn. Sed la centaŭroj baldaŭ ebriiĝis kaj ĵetis sin sur Hipodamion kaj ceteraj ĉeestantajn virinojn de lapitoj. En sovaĝa batalo kun grekoj estis la virinoj venke defenditaj kaj preskaŭ ĉiuj centaŭroj mortigitaj, krom kelkaj malkuraĝaj fuĝantoj. Piritoo baldaŭ vidviĝis kaj kune kun Tezeo, en tiu tempo jam ankaŭ vidvo, ekiris serĉi novajn edzinojn. Al ambaŭ plaĉis bela Helena el Sparto (pli malfrue ŝi estis kaŭzo de la Troja milito), forrabis ŝin kaj per loto akiris ŝin Tezeo. Piritoo petis lin akirii alian fianĉinon - Persefonon, edzinon de dio de subtera regno Hadeso. Ĉiu kredigado pri sensencaĵo de tiu ĉi elekto estis vana.
Ambaŭ amikoj sen problemoj venis en submondon, eĉ la reganto Hadeso bonkore venigis kaj aŭskultis ilin. La potenca dio poste petis, ke ili ankoraŭfoje pripensu tion kaj por tio sidiĝu en antaŭsalono. Ili sidiĝis sur ŝtonajn seĝojn - kaj jam ne ekstaris de ili. Post longa tempo Heraklo liberigis Tezeon, sed kiam li volis liberigi ankaŭ Piritoon, la plej alta dio Zeŭso rigore malpermesis tion. Do Piritoo sidas kaj sidos tie senage ĝis fino de la mondo.
Kiel kutime ekzistas ankaŭ alia versio - Heraklo liberigis ankaŭ Piritoon, sed tiu mizere pereis, kiam pli malfrue disŝiris lin hundaro, kiu kaptis lin ĉe provo forrabi edzinon de la reĝo Aidoneo.
Esperanto-Societo Zuriko
Esperanto-Societo Zuriko (ESZ) (germane: Esperanto-Gesellschaft Zürich) estis fondita la 20-an de Decembro 1905 en la Centro Karolo la Granda. Inter la pioniroj de la unua epoko memorinda estas Karl Jost, aktivulo de la laborista movado, kiu estis unu el la plej fervoraj kontraŭstarantoj de Ido. Dum unu el la fondintoj de ESZ Albert Nötzli transiris al Ido, Karl Jost restis lia fervora kontraŭulo. La historion de ESZ dum la 20-aj jaroj markas la lukto inter tiuj du partioj. Oni retrospektive prave povas diri, ke la la forblovon de la ido-danĝero la Esperanto-movado precipe dankas al la fervora aktiveco de Karl Jost.
Kulmino en 1929 estis vizito de la bahaaninoj Lidia Zamenhof kaj Marta Ruth kiuj prelegis dum klubvespero pri la bahaa religio kaj vekis grandan publikan atenton. La societon dum multaj jaroj prezidis Emil Müller, tiam Paul Enz (fondinto de la ŝanĝocirklo Wirtschaftsring WIR en 1934), Fritz LIECHTI kaj hodiaŭ Dietrich Michael WEIDMANN. En la 2000-aj jaroj la societo havis 60 membrojn kaj kunsidas en Esperantejo. Okazis regule kursoj por komencantoj, aperadis anoncoj kaj artikoloj en diversaj lokaj periodaĵoj. Esperanto-Societo Zuriko redaktis ankaŭ la ttt-ejon esperanto.ch  kaj la ĉiutagan retrevuon KOMENTOJn.
Ek de 2008 la sidejo de Esperanto-Societo Zuriko estas en Uster ĉe la entrepreno Allsprachendienst Esperanto GmbH kie ankaŭ situas la Esperanto-Librejo Zuriko.
Estraro de Esperanto-Societo Zuriko
Aktuale (stato 2014) la estraro de Esperanto-Societo Zuriko konsistas el 3 personoj, nome Dietrich Michael Weidmann (prezidanto), Nelida Weidmann-Gonzalez Fonseca (sekretario) kaj Elisabeth Eisenegger (kasisto).
Gyula Zolnai
ZOLNAI Gyula estis hungara lingvisto, universitata profesoro, ano de MTA naskita la 3-an de decembro 1862 en Nagysomkút kaj mortinta la 24-an de decembro 1949 en Budapeŝto.
Biografio
La mezlernejon Gyula Zolnai finis en Nagybánya kaj Satu Mare, pli poste unu jaron li estis teologo en Szatmár. En 1882 li venis Budapeŝton por studi lingvistikon. Ekde 1887 li instruis en Eger, inter 1888 kaj 1893 en Székesfehérvár, inter 1894 kaj 1906 en Budapeŝto. Ekde 1895 li estis privatprofesoro de Universitato de Budapeŝto. Li instruis hungaran lingvistikon kaj finnan-ugran komparan lingvosciencon ekde 1906 en Koloĵvaro, ekde 1918 en Pozsony, ekde 1921 en Pécs. Li pensiuliĝis en 1930. Inter 1898 kaj 1906 li gvidis la laborojn de la hungara akademia vortarego. Gyula Zolnai publikis ankaŭ poemojn kaj tradukaĵojn el finna lingvo.
Okamoto Tarō
OKAMOTO Tarō (岡本　太郎, naskiĝis la 26-an de februaro 1911 en Kanagaŭa, mortis la 7-an de januaro 1996 en Tokio) estis artisto. Oni citas lian vorton «Arto estas eksplodo» (芸術は爆発だ, geijucu ŭa bakuhacu da).
Li alvenis Parizon en decembro 1929. Li unuafoje publikigis siajn artaĵojn ĉe la Salon des surindépendants (arta ekspozicio) en 1932. Li lernis en liceo kaj studis en Universitato de Parizo de 1930 ĝis 1940. Lia unua celo estis studi pentrarton. Sed li same interesiĝis pri etnologio, filozofio kaj sociologio. Dum la tempo en Francio, li renkontiĝis kun Pablo Picasso, Georges Bataille, Max Ernst, Marcel Mauss, ktp. Dum tiu periodo, li ankaŭ estiĝis membro de sekreta societo Acephale, fondita de Bataille, paralele kun la samnoma revuo.
Post sia sperto en Francio, li produktis plurajn gravajn artaĵojn post la dua monda milito. Lia plej konata laboro en Japanio estas verŝajne la Turo de la Suno (太陽の塔, Taiyō no tō), la totemsimbolo de la Internacia Ekspozicio de 1970. Li ankaŭ skribis multajn verkojn por klarigi sian koncepton de arto.
Moskeo de Jakovali Hasan
Historio
En la 16-a jarcento paŝao kaj regionestro Jakovali Hasan konstruis moskeon kun minareto, apude ankaŭ muslimajn altlernejon, monaĥejon kaj senpagan kuirejon. Tiuj lastaj jam malaperis dum la historio. La konstruaĵojn priskribis Evliya Çelebi mem. Depost dominado de turkoj la moskeo iĝis katolika kapelo, la necesaj trakonstruoj laŭ baroko okazis inter 1702–1732. La minareto iĝis kampanilo. Post longa paŭzo en 1956 oni komencis esplori la moskeon, poste paŝo post paŝo ĝi rericevis la originan aspekton. En la 2010-aj jaroj plena renoviĝo okazis. Turkio donacis diversajn objektojn al la konstruaĵo, tial ĉefe en vendredo la moskeo funkcias ordinara muslima preĝejo. En alia parto malgranda muzeo pri turkaj objektoj funkcias.
Konstruaĵo
La moskeo formas kvadraton kaj ĝi estas direktita al Mekao. Pli supre situas okangula trapaso, kies supro estas kupolo. Interne estas aparta parto por la virinoj, do la moskeo plene konvenas al la islamo. Enirejo de la minareto troviĝas en interno de la moskeo. La minareto staras sur aparta fundamento, sur tio kuŝas 6,5 metrojn alta 12-angula "teretaĝo" aliĝanta al muro de la moskeo. La turo estas 14,5 metrojn alta. 87 ŝtupoj kuras al la supra rondbalkono, kiu estas en alteco 22,5 m. Resume la minareto estas preskaŭ 30 metrojn alta.
Katarino de Brandenburg
Katarino de Brandenburg estis reganto de Transilvanio de 1629 ĝis 1630. Ŝi naskiĝis la 28-an de majo 1604 kaj mortis en 1649. Katarino de Brandenburg estis filino de Johano Sigismondo, princo-elektisto de Brandenburgio, kaj de Anna de Prusio. La ŝi edziniĝis en Kassa al la transilvania reganto Gabrielo Bethlen, kiu post du monatoj igis la landkunvenon doni al ŝi la rajton de posteuleco de trono. Post morto de sia edzo en 1629 ŝi estis nur por mallonga tempo reganto. Ŝi provis aligi la princlandon al imperiestro Ferdinando la 2-a. Finfine ŝi devis abdiki en 1630.
En 1631 ŝi translokiĝis Hungarujon, en 1633 konvertiĝis al religio romia katolika. En 1639 iĝis edzino de princo Alberto Francisko de Saksio-Laŭenburgo.
Aa en Hunze
[[Media:Nl-Aa_en_Hunze.ogg|Aa en Hunze]] estas municipo en la nordorienta parto de la provinco Drenthe en Nederlando. La nomo referencas al la riveroj Drentsche Aa kaj Hunze, kiuj ambaŭ fluas tra la municipo. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La municipejo estas en Gieten. La municipo ekestis en 1998 pro kunfandiĝo de la antaŭaj municipoj Rolde, Gasselte, Gieten kaj Anloo. Annen kaj Gasteren estas vilaĝoj de la municipo.
Ĝemela urbo
Żerków en Pollando
Sándor Hollán (pli juna)
Sándor Hollán [ŝAndor holAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Hollán Sándor József estis hungara ministeria oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis kislődi, lia patro estis Sándor Hollán (pli aĝa).
Sándor Hollán naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Hollán studis juron en universitatoj de Lepsiko kaj Halle, poste li doktoriĝis en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li eklaboris en la ministerio pri komerco. Paŝo post paŝo li akiris pli altajn postenojn. Li iĝis direktoro de la Hungaraj Ŝtataj Fervojoj en 1910 kun titolo ministeria konsilisto. Dum la Hungara Sovetrespubliko (1919) li estis unu el la unuaj viktimoj de la ruĝa teroro. Li estis mortpafita nokte kune kun lia patro sur la Széchenyi-Ĉenponto. Li postlasis edzinon kun 2 filoj.
Memorigiloj
Jam en la jarfino de 1919 oni metis memortabulon sur la ponton. Dum la rekonstruo de la ponto (1946) oni nuligis la tabulon, sed en 2009 oni metis pli novan, kiun oni ŝtelis. En 2011 oni metis memortabulon denove.
Trikolora egreto
La Trikolora egreto (Egretta tricolor) iam konata en Nordameriko kiel la Luiziana ardeo, estas malgranda birdospecio de la familio de Ardeedoj.
Disvastiĝo
Ĝi estas specio de birdoj el la golfaj ŝtatoj de Usono kaj norda Meksiko suden tra Centrameriko kaj Karibio al centra Brazilo kaj Peruo en ambaŭ oceanaj marbordoj amerikaj. Estas iome da postreprodukta disiĝo al tre fora nordo de la nestuma teritorio. Temas pri migranta birdospecio.
La reprodukta habitato de la Trikolora egreto estas subtropikaj marĉoj, mangrovejoj kaj lagunoj. Ĝi ĉeestas marbordajn teritoriojn
Antal Kövesi
Antal Kövesi [koveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kövesi Antal estis hungara inĝeniero, profesoro.
Trikolora egreto
Aspekto
Tiu specio estas 56 al 76 cm longa, kaj havas enverguron de 96 cm. La iome pli granda masklo pezas 415 g averaĝe, dum la ino averaĝas 334 g. Ĝi estas mezgranda, longkrura, longkola ardeo kun longa pinteca flaveca aŭ grizeca beko kun nigra akra pinto. La relative mallongaj kruroj kaj piedoj estas malhelaj ĉu grizaj aŭ flavecaj kaj rozkoloriĝas por la reprodukta sezono. Ankaŭ la beko kolorŝanĝas tiam al blua.
Antal Kövesi
Antal Kövesi naskiĝis la  en Tápióság, li mortis la  en Sopron.
Trikolora egreto
Aspekto
Plenkreskuloj havas bluecgrizajn kapon, kolon, dorson kaj suproflugilojn, kun blanka vertikala bendo laŭlonge de la antaŭa kolo. Ankaŭ la ventro kaj la subflugiloj estas blankaj. La suba makzelo estas pli flaveca kaj ĉefe la bridoj ĝis la ĉirkaŭokulo (la irisoj estas pli oranĝecaj kun pli ruĝaj bordoj) estas tre flavaj al flavoranĝaj. Ankaŭ la komenco de la blanka kolbendo estas flaveca al sablokolora. Tio estas la tri koloroj (griza, blanka kaj flava) kio estas tialo por la kaj komuna nomo kaj por la latina scienca nomo. En reprodukta plumaro, ili havas longajn bluecajn fadenecajn plumojn en la kapo kaj en la kolo, kaj pli sablokolorajn en la dorso. Ambaŭ seksoj estas similaj.
Antal Kövesi
Biografio
Antal Kövesi frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1898. Ekde 1901 li estis asistanto de Emil Herrmann en Akademio de Selmec. En 1906 li estis jam katedrestro (ĝis 1947) kaj eksterordinara profesoro, en la sekva jaro publika ordinara profesoro en la altlernejo, ĉar intertempe la akademio estis levita al altlernejo. Inter 1916 kaj 1918 li estis rektoro. En 1919 li sekvis la transmetitan altlernejon al Sopron, kiu estis levita al universitato en 1934. En 1947 li pensiuliĝis, sed li instruis plu ĝis 1952, en la sama jaro li kandidatiĝis. Li ricevis premion en 1950.
Trikolora egreto
Aspekto
Tiu specio flugas, kiel plej ardeoj, havante falditan kolon kaj etendajn iome pendantajn krurojn.
Ĝi estas silentema, sed elsendas nazecan kaj raŭkan voĉon por ekflugo.
Kutimaro kaj ekologio
Temas pri specio tre solema dumtage, sed dumnokte ripozas komunume en komunaj ripozejoj kun samspecianoj aŭ aliaj ardeoj. Ĉe manĝareoj ĝi estas teritoriema kaj forpelas energie entrudulojn, ĉu samspecianoj aŭ ne. Kiel ĉe multaj ardespecioj, ankaŭ tiu ĉi dediĉas multan tempon al plumaranĝado.
Ili povas vivi ĝis 17 jarojn.
Manĝo
La Trikolora egreto gvatas sian predon en neprofunda akvo aŭ pli profunda akvo (ĝis la ventro), ofte kurante dume. Ili manĝas fiŝojn, krustulojn, reptiliojn, kaj insektojn. Tiu specio povas uzi la teknikon de la ombrelmanĝo, same kiel la Nigra egreto.
Reproduktado
La reprodukta habitato de la Trikolora egreto estas subtropikaj marĉoj. Ili nestumas en kolonioj, ofte kun aliaj ardeoj, kutime sur platformoj el bastonetoj en arboj aŭ arbustoj. La masklo ekkonstruas la neston je 2 aŭ 3 metroj supergrunde. La ino finkonstruas el bastonetoj kovritaj el herbo kaj folioj. En ĉiu ovaro la ino demetas 3–4 bluecajn ovojn tipe. Ambaŭ gepatroj kovas laŭvice dum tri semajnoj. Dum pliaj 35 tagoj la gepatroj nutras la idojn per regurgitado.
Flago de Georgio
La nuna flago de Georgio estis aprobita la 8-an de majo 2003. La flago konsistas el tri stangoj: ruĝa, blanka kaj ruĝa, kun la ŝildo de la ŝtato (prenita el la ŝtata sigelo) sur blua kampo en la supera maldekstra angulo. En la ŝildo, la arko estas simbolo de la konstitucio de la ŝtato kaj la pilieroj reprezentas la tri branĉojn de la publika potenco: leĝa, plenuma kaj jura. La moto de la ŝtato "Saĝeco, Justeco, Modereco", envolviĝas ĉirkaŭ la pilieroj, ŝirmataj de maskla bildo vestita kun koloni-epoka vesto kiel soldato de la usona revolucio, kun glavo reprezentanta la defendon de la konstitucio. Alia moto, "In God We Trust" (Je Dio ni konfidas), aperas sub ĉi elementoj, kvankam ĝi ne estas pàrto de la ŝtata sigelo nek de la ŝildo. La flago havas tri stelojn, kiuj estas la simbolo de Georgio kaj de la aliaj 12 originaj ŝtatoj el kiuj konsistis la fruaj Unuiĝintaj Ŝtatoj de Ameriko.
Sobotište
Ne miskomprenu kun Subotiŝte!
Sobotište, hungare Ószombat [Osombat] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Senica.
Situo
Sobotište situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Senica troviĝas je 7 km-oj.
Algebra elemento
En abstrakta algebro kaj teorio de kampoj, radikoj de polinomoj nomiĝas algebraj aŭ algebraj elementoj. Ili povas ekzisti en pli granda strukturo.
Sobotište
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1251 en formo "Zobodycha". En 1428 la husanoj, en 1621 la poloj, en 1623 kaj en 1650 la turkoj detruis la komunumon. La tiutempa "Szobotist" longe havis la rangon kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ószombat 2341 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj kaj hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szenice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sobotište 1537 homoj, (1526 slovakoj).
Famuloj
En la iama Szobotist naskiĝis hungara instruisto Frigyes Dohnányi.
Algebra elemento
Pli formale, kampo L estas pluigaĵo de kampo K, tiam elemento a de L nomiĝas algebra super K aŭ algebra elemento super K, se ekzistas nenula polinomo g(x) kun koeficientoj en K tia ke g(a)=0. Elementoj de L, kiuj ne estas algebraj super K nomiĝas transcendaj super K.
Ĉi tiuj nocioj ĝeneraligas la algebrajn nombrojn kaj la transcendajn nombrojn (se la kampa pluigaĵo estas C/Q, C estas la kampo de kompleksaj nombroj kaj Q estas la kampo de racionalaj nombroj.
Proprecoj
Jenaj kondiĉoj estas ekvivalento por ero A de L: