cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hugh O’Flaherty
Hugh O’FLAHERTY (naskĝinta la en Lisrobin/Graflando Cork, mortinta la  en Cathair Saidhbhín/Graflando Kerry) estis irlanda pastro de la Katolika Eklezio. Li famis kiel sukcesa rezistadmovadano en la fare de Wehrmacht okupita Italujo. Kune kun helpantoj li kaŝis ĉ. 6500 judojn kaj el militkaptiteco fuĝintajn soldatojn de la Aliancanoj en monaĥejo kaj privataj kaj ekleziaj ejoj.
Vivo
Baldaŭ post la naskiĝo de Hugh la familio translokiĝis al Cill Airne, kie la patro James O'Flaerty laboris kiel als Steward arbeitete. En la jaro 1918 Hugh ekfrekventis la Mangret-kolegion de la jezuitoj en Raheen, antaŭurbo de Limerick, kie la junuloj inter 14 kaj 18 jarojn havantaj preparataj estu je misio; Hugh tiam jam estis pli aĝa. Tio eblis nur kondiĉe ke episkopo pagu por ilia restado. La mecenato de Hugh estis la episkopo de Kapurbo Cornelius O'Reilly, en kies diocezo Hugh estu ordinata: pasxo eksterorda por persono kiu neniam estis forlasinta la provincon de Munster. Sed pro la tempoj tumultaj la planoj ŝanĝitis. Hugh O'Flaherty studis teologion unue ĉe la porpastra seminario de Cill Airne kaj 1922 li iris Romon kie li finis la studojn. En 1925 iĝis lia ordino; li ekaktivis por Vatikanurbo kiel diplomato vojaĝante al Egiptio, Haitio, Sankta Domingo kaj Ĉeĥoslovakio. En 1934 li nomunimits monsinjoro kaj kunlaboranto de la Sankta Ofico.
Libertemppasige li tre ŝatis la golfludadon; ofte li ludis kun Galeazzo Ciano, la tiamaj itala ministro pri eksteraj aferoj kaj bofilo de Benito Mussolini. Post militeksplodo O'Flaherty regule animzorgantis en internigejoj soldataj i.a. serĉonte pri la sortoj de forestantaj soldatoj. En kazo de trovo li informis tra la ondoj de Radio Vatikana la zorgoplenajn parencojn en diversaj landoj.
Post la renverso de Mussolini en 1943 la aliancana soldataro en Italujo kapitita ja liberigitis sed aŭtomate ekminacitis pro la enmarŝo de germanaj trupoj en Italujo. Minaco nova estis ankaŭ por multe da judoj italaj. Granda nombro da fuĝintoj alparolis O’Flaherty, kiu tuj komencis fondon de kaŝorganizaĵo por savi la minacatajn ulojn en klostroj kaj aliaj ejoj. Tiutempe li vivis ĉe la germana kolegio porpastra Campo Santo Teutonico de kie li manaĝeradis la helpadon en 1943/44. Inter la plej valoraj helpantoj liaj estis la brita kolonelo Sam Derry, Delia Murphy (la edzino de la irlanda ambasadoro Thomas J. Kiernan) kaj Chetta Chevalier el Malto kiu flegis kaŝi fuĝintojn antaŭ la germanoj ankaŭ en sia privata domo. Jenas aliaj helpantoj: Aurelio Borg, Ugolino Gatt kaj Egidio Galea. Grava kontaktpersono estis la brita diplomato Sir D’Arcy Osborne.
La plej danĝera kontraŭulo de O’Flaherty estis la subkolonelo de SS Herbert Kappler, komandanto de Sicherheitspolizei kaj Sicherheitsdienst. Ĉar Kappler komprenis ke devas esti organizaĵo kontraŭgermana en Romo kaj li provis atenci la diplomaton vatikanurban. Ofte O’Flaherty sukcese ĉiam denove forlasis Vatikanurbon por atingi kaŝejojn aŭ ĉeesti sekretajn kunvenojn. Li maskis sin i.a. kiel almozpetulo, monaĥino, eĉ wehrmacht-ano. Fine okazis atenco ene de Vatikanurbo kontraŭ O’Flaherty, kiu fiaskis. Post liberigo de Romo fare de la Usona Armeo Kappler kaptitis kaj kondamnitis je malliberiĝo dumviva. Ĉiun monaton li ricevis viziton de O’Flaherty en la prizono; en 1959 Kapler konvertiĝis je la katolika kredo kaj baptitis de O’Flaherty mem.
Post la milito Hugh O’Flaherty plurfoje honoritis pro la meritoj. La usonanoj aljuĝis al li la Liberecmedalon (Medal of Freedom), la britoj nomumis lin komandoro de la Ordeno de la Brita Imperio; honoroj venis ankaŭ el Aŭstralio kaj Kanado. Pension fare de la itala ŝtato li tamen rifuzis. En 1960 li havis korinfarkto dum mescelebrado kaj oni resendis lin al Irlando. Ĵus antaŭ faritis planoj sendi lin kiel diplomaton al Tanzanio. Reveninte patrujen li vivis ĝismorte ĉe la fratino Bride Sheehan en Cahersiveen.
Postefikoj
En 1983 oni filmigis la historion pri al rezistatbatalo de O’Flaherty kaj de liaj grupanoj sub la titolo Scarlet Pimpernel of the Vatican kun Gregory Peck en la ĉefrolo. La tombo de la monsinjoro eĉ hodiaŭ ofte vizitatas. En la Nacia parko de Killarney troviĝas monumento por li kaj fonditis amikara societo Hugh O’Flaherty Memorial Society. Lia vivo estas laŭprograme instruota al irlandaj lernantoj. Beatigo lia ankaŭ de kelkaj intencatas.
(18641) 1998 EG10
(18641) 1998 EG10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko, proksime de Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Pruniș
Pruniș [pruniŝ] (hungare: Magyarszilvás) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Turda. En 1910 ĝi nombris 334 loĝantojn (rumanoj), en 1992 147. Ĝia unua skriba mencio estis en 1297. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Ciurila.
Tra Pruniș pasas la komunuma vojo DC91, per kiu atingeblas la distrikta vojo DJ107R al Ciurila kaj Kluĵo. Du kilometrojn sude de Pruniș preterpasas la Transilvania Aŭtovojo; la plej proksimaj enveturejoj tamen estas ĉ. 20 km for.
Václav Kliment Klicpera
Václav Kliment KLICPERA (naskiĝis la 23-an de novembro 1792 en Chlumec nad Cidlinou - mortis la 15-an de septembro 1859 en Praha) estis ĉeĥa verkisto de komedioj, kreinto de la ĉeĥa nacia dramo.
De la jaro 1808 li studis en gimnazio en Prago, ekde 1813 li komencis studi filozofion, membriĝis ĉe unuiĝo de pragaj patriotoj (la societo celis levi la ĉeĥan literaturon kaj ludi ĉeĥajn dramojn en Prago). En la t.n „Stavovské divadlo“ (Kasta teatro) ili ludis posttagmezajn teatraĵojn.
En 1819 li fariĝis humanisma profesoro en Hradec Králové, samjare li edziĝis al Anna Švamberková (1837), kun kiu li konatiĝis en amatora teatro, kie baldaŭ poste li laboris kiel direktoro.
Pro siaj meritoj li estis nomumita honora civitano de Hradec Králové.
En 1846 li foriris al Prago al akademia gimnazio. En 1848 li estis nomumita membro de nacia komitato kaj elektita tribunuso de la akademia legio, baldaŭ poste li iĝis ano de Ĉeĥa Reĝa Societo de Sciencoj. En 1850 li fariĝis konsiliano por lernejoj kaj en 1852 direktoro de la akademia gimnazio, kiu antaŭe estis proklamita kiel ĉeĥa. Baldaŭ li devis rezigni, ĉar oni reproklamis la gimnazion kiel germanan.
Li estas entombigita en la tombejo de Olšany.
Familia situacio:
Verko
Li estis la unua vera dramverkisto de la nacia renesanco, aŭtoro de 57 teatraĵoj. Temas pri historiaj dramoj de alta stilo, kavaliraj ludoj, farsoj kaj komedioj, dramoj el lia samtempeco.
Klicpera en Esperanto
La 18-an de februaro 1972 ludis Naiva Teatro en Liberec lian komedion Lavtrogo en Esperanta traduko de Ladislav Špína, versojn esperantigis Jiří Kořínek.
Asfalta Lago
La Asfalta Lago estas lago kun natura asfalto, situanta ĉe La Brea en sudokcidento de Trinidado. La lago kovras ĉ. 40 ha kaj profunda je 75 m. La Asfalta Lago estas turisma allogaĵo and kaj ĉiujare akcepats 20.000 vizitantojn. Ĝi estis la unua grava ekspluatejo de asfalto.
Kaŭkazaj, anatoliaj kaj hirkaniaj mezvarmaj arbaroj
La Kaŭkazaj, anatoliaj kaj hirkaniaj mezvarmaj arbaroj estas tutmondaj 200-regiono de suda Eŭropo kaj Okcidentazio laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La "tutmondaj 200" estas listo de ekoregionoj, prioritataj por la naturprotekto.
Tiuj arbaroj ampleksas diversajn biomojn : mezvarmajn koniferarbarojn, mezvarmajn foliajn kaj miksajn arbarojn, kaj montarajn arbarstepojn, kovrante plurajn altajn montarojn de Okcidenta Azio, inkluzive de Kaŭkazo, Malgranda Kaŭkazo, Ponta Montaro, Elborz-Montaro, kaj Kopetdago, kiuj etendiĝas ekde Bulgarujo en la okcidento ĝis Turkmenujo en la oriento, ĉirkauante partojn de Bulgarujo, Turkujo, Kartvelujo, Rusujo, Armenujo, Azerbajĝano, Irano, kaj Turkmenujo.
La tersupraĵaj ekoregionoj kiuj troviĝas en la nomita regiono estas jenaj :
Tiu tutmondaj 200-regiono situas parte en la kaŭkaza, parte en la irana-anatolia biodiverseco-riĉaĵejoj.
Susticacán
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1235  enloĝantojn. El tiuj estas 589 viroj kaj 646 virinoj. La komunumo havas surfacon de 200 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2,030 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 500 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 22° 37′ norda latitudo kaj 103° 6′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 1157 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 0 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
844 enloĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 730 alfabetoj kaj 57 analfabetoj. Do 13.39 % de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Inter la virinoj estas 427 alfabetoj kaj 56 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 11.59%. Inter la viroj estas 303 alfabetoj kaj 57 analfabetoj, do 15.83% el la viroj estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/zacatecas/municipios/32043a.htm
Freie Arbeiter-Union Deutschlands
La Freie Arbeiter-Union Deutschland (FAUD), eo: Libera Laboristo-Unuiĝo je Germanujo ekestis la 15-an de septembro 1919 per alinomiĝo el la Libera Unuiĝo de Germanaj Sindikatoj (ger: Freie Vereinigung deutscher Gewerkschaften; FVDG). Ĝi estis ĝis sia malfondado en 1933 la plej grava organizaĵo de la germana anarĥi-sindikatismo.
Ōgimi (Okinavo)
Ōgimi (大宜味村) estas vilaĝo en la distrikto de Kunigami, Okinavo, Japanio.
Je la fino de 2003, la vilaĝo havis ĉirkaŭ 3.308 loĝantojn kaj densecon de 52,41 loĝ/km². La areo estas 63.12 km².
El diversaj demografiaj studoj montriĝas ke la vilaĝanoj havas la plej longan vivodaŭron de la mondo kaj grandan elcenton de centjaruloj.
Vidu ankaŭ
Ŝikuvaso
Elsdorf (Malsupra Saksio)
Elsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Josef Hradil
Dum multaj jaroj li estis motoro de la Esperanto-movado en Mnichovo Hradiště (redaktis la bultenon Verda Familio), kaj de iama medicinista sekcio de ĈEA (redaktis la bultenojn Medicinistaj Novaĵoj, Sano). Same li estis grava membro de Universala Medicina Esperanto-Asocio (UMEA), por kiu li prilaboris medicinistan terminaron (1979).
Dum 16 lastaj jaroj de sia vivo li en sia pensiono Espero en Skokovy helpadis al Asocio de Esperantistoj-Handikapuloj (AEH) aranĝi kursojn.
Doktoro Hradil mortis la 26-an de oktobro 2008 posttagmeze. La entombigo okazis la 3-an de novembro 2008. Laŭ lia nekrologo li dum sia vivo instruis pli ol 400 esperantistojn.
Ĉiuj aŭtoraj verkoj de Josef Hradil estas liberigitaj sub la permesilo Creative Commons Uveďte autora-Zachovejte licenci 3.0 Česko, kion pruvas la rikordo. La subskribita deklaro troviĝas en la arkivejo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.
Roanne (stacidomo)
Roanne estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Roanne, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Mlýneček (Mrákov)
Mlýneček situas en katastra teritorio Klíčov u Mrákova kun areo 15,83 km².
František Křižík
František Křižík (naskiĝis la 8-an de julio 1847 en Plánice - mortis la 22-an de januaro 1941 en Stádlec apud Tábor) estis elstara ĉeĥa teknikisto, industriisto kaj inventisto, siatempe nomata de ĵurnalistoj "la ĉeĥa Edison".
Mlýneček (Mrákov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.
František Křižík
Lia ĉefa inventaĵo estis arklampo kun aŭtomata regulado. Li grave kontribuis al elektrizado de Bohemio konstruante elektrejojn, elektrotram- kaj elektrotrajnliniojn. La en Ĉeĥio unuan urboelektrejon por daŭra elektrolumigo li estigis en 1887 en sudbohemia urbo Písek. La elektrejo estas ĝis nun funkcianta kaj servanta samtempe kiel muzeo.
Mlýneček (Mrákov)
Memorindaĵoj
Sudokcidente de la vilaĝo sur monteto Na Skalce troviĝas naturmemorindaĵo Mlýneček kun sienita rok-eliro.
František Křižík
Pri lia laboro kaj inventaĵoj el aliaj fontoj
Křižík kaj fervojo Křižík estis grave influita per sia laboro ĉe la fervojo. Li unue komencis labori ĉe la fabriko de Kaufmann por telegrafoj kaj signaliloj. Li laboris kiel riparisto de telegrafaj aparatoj. Tiutempe Křižík ankaŭ komencis inventadi. Lia unua invento estis teleregata elektra signalilo. En la jaro 1878 li konstruis blokad-aparaton, kiu evitis trajnajn koliziojn. Arkolampo František Křižík akiris meriton pri originala konstrukcio, malprave ignoritan en eksterlanda literaturo. Por la reguligo li uzis … „per speciala maniero formitajn kaj ekvilibritajn ferajn stangojn, kiuj estas per du solenoidoj en ĉiu pozicio rilate al ĉi tiuj solenoidoj tiel longe samforte, sed en kontraŭa direkto regataj, ĝis kiam la magnetaj momentoj de la solenoidoj restas la samaj“ (citaĵo el patenta dokumento n-ro 16, eldonita la 2an de aprilo 1882 por František Křižík kaj Ludvík Piette en Pilseno). Kelkaj eŭropaj kompanioj montris intereson pri la patento de Křižík. Křižík retenis al si rajtojn por la ĉeĥaj landoj, kaj vendis sian patenton eksterlanden. Křižík pro rajto je sia invento venis en proceson kun firmao Siemens und Halske. Werner Siemens levis akuzon kontraŭ Křižík, kiu estis rifuzita de la Germana Patenta Oficejo kaj realjuĝis al Křižík la 15an de aprilo 1882 memstaran regno-german patenton nr-o 16297. La 18an de aŭgusto 1881 Křižík prezentis sian lampon en la pilsena teatro. En la jaro 1884 František Křižík fondis sian fabrikon en Karlín, kies ekeston helpis ĉefe la mono akirita per la vendo de patentaj rajtoj. Lumigado de Nacia Teatro Křižík ankaŭ aliĝis en konkurson por la lumigado de la renovigita Nacia Teatro. La kondiĉoj kaj evoluo de la konkurso sed devigis Křižík retiri sian oferton. Křižík devis nur disponigi sian nomon al la solvo de Edison, kiun efektivigus germano Brückner. Tamen Křižík inspektis la lumigadon de nia unua sceno dum la venontaj 30 jaroj. Kun iom da troigo oni povas diri, ke František Křižík superregis la ĉeĥan merkaton kun elektro En la jaro 1881 Křižík ricevis oran medalon ĉe la Internacia Elektroteknika Ekspozicio en Parizo por arkolampo. Tiun saman jaron li lumigis per arkolampoj straton Hybernská en Prago. En la jaro 1887 la urbo Písek aĉetis 24 pecojn da arkopampoj kaj 61 ampolojn, kiuj estis nutrataj el la centralo en Podolský mlýn. Por la Landa Jubilea Ekspozicio de la Ĉeĥa Reĝlando en la jaro 1891 Křižík uzis 226 arkolampojn kaj pli ol 1 400 ampolojn. Ĝis tiam liaj entreprenoj jam produktis ĉirkaŭ 29 000 ampolojn kaj pli ol 1 400 arkolampojn. Ili ankaŭ estis fabrikataj laŭ liaj patentoj en multaj landoj – interalie en Usono, Anglio, Germanio, Hispanio, Francio, Rusio kaj aliloke. Li ekipis per sia aparataro 130 elektrejojn – la unua en Žižkov en la jaro 1889. Křižík ankaŭ konstruis tri aŭtomobilojn kun elektra pelsistemo. Plue li konstruis elektran draŝmaŝinon kaj elektrajn lokomotivojn. Křižík komencis trafiki elektrajn lokomotivojn (500 V) en la linio Prago-Zbraslav. En la jaro 1903 sekvis trafiko sur la linio Bechyně - Tábor (1 400 V elektra lokomotivo).
Omaĝoj
En la jaro 1883 li estis premiita per la Ordeno de Franz Joseph, en 1891 per la Ordeno de la Fera Krono kaj iĝis la imperia konsilisto. En la jaro 1905 li estis nomumita ĝisviva membro de la Supera ĉambro de la parlamento, en 1906 li ricevis honoran doktorecon de teknikaj sciencoj kaj en 1927 li fariĝis la unua laŭreato de la Premio de la dr-o Hanuš Karlík. La nacio ne forgesis pri sia „Edison“. Kiam li mortis en Stádlec ĉe Tábor en la aĝo de preskaŭ 94 jaroj, estis transportita al Prago kaj enterigita en la Tombejo Vyšehrad kun omaĝoj. La funebra ceremonio de la fama ĉeĥa personeco en la germana okupacio okazis kiel simbolo de silenta manifestacio kontraŭ ĉi tiu okupacio. Nuntempe je lia honoro estas nomitaj multaj stratoj en diversaj urboj kaj en la loko de lia entrepreno, kaj la stacio de praga metroo Křižíkova. En lia naskiĝurbo estis establita malgranda muzeo por dokumenti lian vivon kaj laboron.
Zsuzsa Czinkóczi
Zsuzsanna Czinkóczi naskiĝis la en Kiskunmajsa.
František Křižík
František Křižík – Tomas Alva Edison: Kion komunan ili havis?
Křižík – la ĉeĥa Edison – defendis sin kontraŭ ĉi tiu komparo, sed tamen: Ambaŭ naskiĝis en la jaro 1847, ili eliris el malriĉa medio, dediĉis sin al la sama fako, eĉ ambaŭ komencis sur la fervojo kaj, krome, ili egale kredis en la estontecon de la unudirekta kurento, sed kiun finfine forŝovis historio en la fonon, dume la alterna kurento estis plene akceptita.
Ĉu kreaĵo de Satano kaj medikamento por ĉio, tiel homoj perceptis elektron en la 19-a jarcento
Homoj atribuis al ĝi la kaŭzon de morala dekadenco, la disvastigo de krimo, sed samtempe ĝi reprezentis la magian potencon, kiu povis movigi la kadavrojn en sciencaj eksperimentoj antaŭ la publiko. Antaŭe elektro ne estis nevidebla fonto de energio kiel hodiaŭ, oni povis aŭdi krakadon en la unuaj elektroprovizadoj, kaj ofte fajreroj forflugadis de ili. La publiko disputis pri tio, ĉu la nova invento devenas de dio aŭ diablo. Ekzistis diversaj antaŭjuĝoj: Lumo de ampolo povas fari el vi blindulon Nokta lumigado lumas por krimuloj kaj prostituitinoj Elektro „revivigadis“ kadavrojn, sed ĝi ankaŭ mortigis bestojn kaj homojn Edison ekzekutis la bestojn por venki la konkurencon Elektroterapio devis kuraci psiĥajn malsanojn kaj seksajn problemojn
Bajany
Bazaj informoj
Bajany, hungare Bajánháza estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. La hungaroj uzas ankaŭ la pli mallongan nomon Baján.
Situo
Bajany situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Uĵ, laŭ flankovojoj. Veľké Kapušany troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1370 en formo "Bayanhaza". En 1910 loĝis en Bajánháza 518 da homoj, (480 hungaroj, 38 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Bajánháza apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis zonon loĝatan de rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Bajany 534 da homoj, (453 slovakoj, 65 hungaroj, 11 ciganoj, 3 ukrainoj).
Uhřínov (Hranice)
Uhřínov (Ungersdorf) situas en Ĉeĥio, ĝi estas loka parto de urbo Hranice en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 9,5 km nordokcidente de Hranice. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 38 adresoj.
Uhřínov situas en katastra teritorio Uhřínov u Hranic kun areo 3,32 km².
Karolo la 11-a (Svedio)
Karolo la 11-a, svedlingve Karl XI (naskiĝis la 24-an de novembro 1655 - mortis la 5-an de aprilo 1697) estis reĝo de Svedio ekde 1660 ĝis sia morto.
Li estis ankoraŭ neplenaĝa kiam mortis lia patro, Karolo la 10-a. Li estis agnoskita kiel reĝo en 1660, sed estis nur kvinjara. La traktato de Oliva, subskribita je la sama jaro de la reĝenca konsilio, ĉesigis la militon komencitan de Karlo la 10-a kaj aldonis vastajn teritoriojn al Svedio. La jaroj antaŭ la plenaĝeco de Karlo la 11-a estis superitaj de la sveda aristokrataro.
Karlo komencis regi per si mem en 1672. Kiel kunhelpinto de Francio, Svedio plurfoje venkis Danion, sed devis ankaŭ partopreni militon kontraŭ Brandenburgio en 1674. Tio kaŭzis gravan svedan malvenkon en Fehrbellin (1675). Danio uzis tiun okazon por invadi Skanion. Danke al Ludoviko la 14-a, svedfavora paco estis finfine traktadita en 1679.
Karlo pretekstis la malkontentecon de la popolo pri la aristokrataro por akiri senliman potencon en 1680 : li tiel fariĝis absoluta monarko. La reĝo sekve kaj ĉefe zorgis pri la plibonigo de la interna reĝa administro kaj de la sveda ekonomio, cele al la plifortigo de la armeo.
Karlo la 11-a mortis en 1697 kaj transdonis al sia filo prosperan reĝlandon, timindajn armeon kaj ŝiparon, kaj ankaŭ malavaran trezoron.
5268 Černohorský
5268 Černohorský estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Hamburgo, Germanio).
Elias Lönnrot
Elias Lönnrot (naskiĝis la 9-an de aprilo 1802 en Sammatti, mortis la 19-an de marto 1884 samloke) estis finna kuracisto kaj kultura aganto, i.a. kompilinto de Kalevala.
Vivo
Li estis la dua patro de finna skriba lingvo apud Mikael Agricola. Krom kolektado de Kalevala li inventis novajn vortojn kaj kompilis vortarojn.
Lönnrot doktoriĝis en 1832 kaj poste li laboris kiel distrikta kuracisto en Kajaani. Li estis la sola kuracisto en distrikto de 4 000 homoj. De Kajaani li faris poemkolektajn vojaĝojn al rusia Karelio kaj diversaj partoj de Finnlando. La unua versio de Kalevala pretiĝis en 1835-1836 kaj la dua, pliampleksigita eldono en 1849. Lia finna-sveda vortaro aperis en 1866-1880.
Li estis ankaŭ botanikisto kaj verkis la unuan botanikan libron en la finna Flora Fennica – Suomen Kasvisto en 1860. La dua, pliampleksigita versio, farita kun Thiodolf Sælan aperis en 1866.
En la finna 500-marka monbileto aperis bildo de Lönnrot.
Li estis membro de Hungara Scienca Akademio.
Cilla Black
Cilla Blajck (pseŭdonimo de: Priscilla Maria Veronica White) (Liverpool, 27-an de majo 1943 - Estepona, 2-an de aŭgusto 2015) estis brita kantistino kaj televidoprezentistino. Ŝi estis la ununura reprezentantino de la Merseybeat kiu atingis internacian konatecon. Antaŭ ĉio ŝi estas konata de siaj furorkantoj Anyone Who Had a Heart (Ĉiu kiu havas koron), You're my world (Vi estas mia mondo) kaj You've Lost That Lovin' Feelin' (Vi perdis tiun aman senton). En la 1980- kaj 1990-aj jaroj ŝi prezentis la televidprogramojn Blind date (Blinda rendevuo) kaj Surprise, surprise (Surprizo, surprizo) por la brita ITV.
G. Béla Németh
G. Béla Németh [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh G. Béla estis hungara literaturhistoriisto, instruisto, profesoro, bibliotekisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1990).
G. Béla Németh naskiĝis la  1925 en Szombathely. Li mortis la 2008 en Budapeŝto.
Stacio Hosoigawa
Stacio Hosoigawa (japane: 細井川停留場 [Hosoigaŭa-tejrjūĝō], angle: Hosoigawa Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
G. Béla Németh
Biografio
G. Béla Németh frekventis gimnaziojn en Sümeg kaj Kőszeg, universitaton en Budapeŝto. En 1952 li ekinstruis en Budapeŝto, sed interrompoj okazis pro la tiutempa politiko. En 1963 li eklaboris en literatura instituto, en la sekva jaro li instruis en la Scienca Universitato Eötvös Loránd. Inter 1980-1995 li estis direktoro de Universitata Biblioteko (ELTE), inter 1987-1995 li estis katedrestro. Li okupiĝis pri János Arany kaj pri la ceteraj baldaŭaj poetoj. Li ricevis 6 premiojn inter 1977-2005.
Tápiószentmárton
Tápiószentmárton [tApiOsentmArton] estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. Tápió estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva, la fina parto de la loknomo signifas: Sankta Marteno.
Situo
Tápiószentmárton situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, la fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok preteriras. Nagykáta troviĝas 13, Jászberény 30, Újszász 35, Szolnok 44, Budapeŝto 66 km.
Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)
Scarriff
Scarriff aŭ Scariff (irlande An Scairbh, roka «vojkruciĝo» aŭ «transirejo») estas vilaĝo en la orienta parto de graflando Clare en Respubliko de Irlando. La vilaĝo estas, kiel ĝia nomo indikas, grava kaj centra vojkruciĝo en orienta Clare, situante sud-okcidente de la lago Derg kaj proksimume samdistance (ĉ. 30km) de Ennis sud-okcidente, Limerick sude kaj Gort laŭ la vojo al Galway.
En 2006, Scarriff enkalkulis 798 loĝantojn, sed la domaro preterstaras tion de Tuamgraney (Tuaim Gréine en la irlanda) kaj ambaŭ vilaĝoj estas ofte rigarditaj kunaj. Aliaj najbaraj vilaĝoj estas Bodyke (Luban dige), Ogonelloe (Tuath Uí gConaile), Mountshannon (Baile Uí Bheoláin) kaj Feakle (An Fhiacail) fama pro siaj trinkejoj kaj sia festivalo de irlanda muziko.
La skribmaniero Scarriff estas oficiale uzita interalie ĉe trafikŝildoj sed Scariff ankaŭ ĉieestas. La du skribmanieroj estas do interŝanĝeblaj. La ofte trafikŝtopitan vilaĝcentron ĉirkaŭpasas duvoja ŝoseo sub kiu fluas rivero Scarriff kiu enfluas na lago Derg.
Ekzistas en Scariff sufiĉe multnombraj butikoj inkluzive plurajn ĉiovendejojn kaj unu ekologia nutraĵvendejon, unu retumejo, pluraj restoracioj kaj trinkejoj kaj, depost 2007, nova biblioteko. Krome, troviĝas policejo (Garda Síochána) kaj fajrobrigado. Apud la vilaĝo enradikiĝis fabriko de lignaj kompaktaĵoj, laŭdire ununura en Irlando.
Implico
Implico estas kopulo, kiu ligas du logikan frazon p (antaŭulo de implico) kaj q (postanto de implico). il signifas : "el p rezultas/implicas q"..
Vertabelo por implico:
Se signifi vero = 1 kaj malvero = 0.
Implico povas prezenti per aliaj simboloj de matematika logiko:
Implico havas tion ĉi kvaliton: Tio ĉi formulo estas bazo de malrekta pruvo.
Titanomakio
Titanomakio, el la gr. Τιτανομαχία, batalo de la titanoj, estis la milito inter la titanoj: Krejo, Hiperiono, Jafeto, Teja, Rea, Temisa, Mnemozina, Feba, Prometeo, Epimeteo, Atlaso, Menecio kontraŭ la olimpanoj: Zeŭso, Hestia, Demetra, Hadeso, kaj Pozidono, kun la helpo de aliaj titanoj, la Hekatonkiroj, kaj la Ciklopoj.
Fuhlendorf
Fuhlendorf havas diversajn signifojn:
László Balogh
László Balogh
Unukolora makisgarolo
La Unukolora makisgarolo (Aphelocoma unicolor) ) estas unu el la makisgaroloj de la genro Aphelocoma indiĝena de nubarbaroj de nordokcidenta Centrameriko kaj suda kaj sudorienta Meksiko, el centra Honduras okcidenten al centra Guerrero, suda Veracruz kaj plej suda San Luis Potosi. Ĝi estas ŝajne la baza membro de sia genro (Rice et al. 2003).
Aspekto
La nomo de la specio montras la plej karakteran econ de la specio nome la ĝenerala tre blua koloro, kion la aliaj membroj de la genro havas nur en supraj partoj dum ties subaj partoj estas blankecaj aŭ grizecaj. Tiu specio havas tre longan voston. La okuloj, ĉirkaŭokuloj kaj suba frunto al naztruoj estas nigraj. La beko estas helgriza.
Kantono Fayette (Ilinojso)
La kantono Fayette - angle Fayette County - estas kantono de Usono en la subŝtato Ilinojso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Jura persono
La jura persono estas jura fakesprimo, kiu signifas tian organizaĵon, kiu - simile al fizikaj personoj- estas jurkapabla: ĝi povas akiri en sia nomo rajtojn kaj alpreni devojn.
Lídia Molnár
Kariero
Lídia Molnár diplomitiĝis pri biologio en UBB de Kluĵo (1975). Ŝi laboris en la distrikta muzeo de Sfântu Gheorghe (1976-83), poste en la distrikta biblioteko (1983-84). De 1985 ŝi estis instruistino pri biologio. Ŝi publikigis precipe pri ornitologio en revuoj Tibiscum, Aluta, Acta Hargitensia, Aquila, Ştiinţele Naturii, Ocrotirea Naturii şi Mediului Înconjurător, Natura.
Jura persono
Grundformoj de juraj personoj estas la diversaj sociaj Asocioj, Societoj; Akciaj Kompanioj, Kompanioj kun limigita respondeco, Fondaĵoj, Kooperativoj ktp. Ties fondon, malfondon, funkciadon reguligas lokaj, landaj leĝoj.
Nikolaj Kapustin
Nikolai Girŝeviĉ Kapustin (Николай Гиршевич Капустин; naskiĝis la 22-an de novembro, 1937 en Gorlovka, Ukraina SSR, Sovetunio — mortis la 2-an de julio 2020, Rusio) estis rusia komponisto kaj pianisto.
Li komponas verkojn, en ĵaz-klasika stilo.
Kapustin studis pianon kun Avrelian Rubaĥ (studento de Felix Blumenfeld, kiu ankaŭ instruis Simon Barere kaj Vladimir Horowitz) kaj, poste, kun Aleksandr Goldenweiser ĉe la Moskva Konservatorio. Dum la 1950-aj jaroj li akiris reputacion kiel ĵazpianisto, aranĝisto kaj komponisto.
Inter aliaj, la pianistoj Steven Osborne, Marc-André Hamelin, kaj Masahiro Kawakami registris kompaktajn diskojn havantajn nur muzikon de Kapustin.
Harplekto
Harplekto aŭ harplektaĵo aŭ harligo estas hararanĝo, ĉe kiu kelkaj tufoj de haroj sur la kapo de la homo estas kunplektitaj.
Ĉe simpla harplekto haroj estas dividitaj je tri egalaj tufoj. Eksteran tufon (alterne la dekstran kaj maldekstran) oni interplektas kun la meza. La finon de la plektita harligo oni fiksas per elastringo, harpinglo, rubando aŭ alia ilo.
Aliaj
Metafore oni povas uzi tiun vorton por afero ne ligataj al hararoj, ekzemple bildoj, figuroj, simboloj, geografiaj formoj (riveroj) ktp.
Same oni povas plekti ne nepre hartufojn, sed ankaŭ fadenojn, kablojn, ŝnurojn ktp.
Prezo
Prezo estas sumo, kiu oni devas pagi por aĉeti iun varon aŭ servon. Prezo estas kutime esprimata pere de mono. Prezo estas interŝanĝa proporcio inter malsamaj varoj.
Sur la merkato prezo plenumas sekvajn funkciojn:
Prezo estas formita kaŭze de mendado kaj ofertado (vidu merkata prezo), sed tio ne ekskluzivas influon de registaro en prezformado.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri prezo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Sam Simon
Sam Simon (Los-Anĝeleso, Kalifornio, 6-a de junio de 1955 - Pacifikaj Palisaĵoj, Kalifornio, 8-a de marto de 2015) estis televida produktoro kaj verkisto usona, konataj pro partopreno kune kun Matt Groening kaj James L. Brooks en la serio La Simpsonoj. Li kreis plurajn rolulojn en la serio.
Biografio
Li laboris pri spektakloj kiel Cheers, Taxi, The Drew Carey Show, kaj The Tracey Ullman Show. Li verkis La Maldolĉan Duonon, seri-komedian epizodon por la spektaklo Howard 100 de Howard Stern en Sirius Satellite Radio, kiu elsendiĝis la 25-an de oktobro 2006. Li estis edziĝinta al Jennifer Tilly de 1984 ĝis 1991.
Sam Simon reprezentis pezegan boksiston Lamon Brewster, la eksa ĉampiono de la Monda Boksa Organizo en sia kategorio, kaj ankaŭ estis nomumita Boksa Reprezentanto de la Jaro en 2004.
En 2012, li estis diagnozita je fina kojlo-kancero, tiel ke li decidis donaci sian havaĵon de 100 milionoj USD al bonfarado. Li mortis la 8-an de marto 2015 pro ĉi tiu malsano.
Sam Simon konkurencis en la eldonoj de 2007, 2009 kaj 2011 de la Monda Serio de Pokero, kaj lia plej bona rezulto estis en 2009 kiam li finis en la 20a loko. Entute li ricevis 144 280 usonajn dolarojn. pro siaj diversaj kontribuoj.
Sam Simon estis intervjuita en 60 Minuta segmento, en kiu li estis demandita pri sia fundamento por la bonstato de hundoj. Ankaŭ li diris, ke li enspezas 10 milionojn da dolaroj jare por La Simpsonoj, kvankam li ne laboris pri la serio ekde 1993, kie li havis la titolon de plenuma produktoro.
Dumetokso-benzoata acido
2,6-Dumetokso-benzoata acido aŭ 2,6-dumetokso-fenilmetanata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj acidoj, rezultanta el hidrolizo de la 2,6-dumetokso-benzoila klorido aŭ oksidigo de la 2,6-dumetokso-benzila alkoholo. Dumetokso-benzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dumetokso-benzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al dumetokso-benzoata grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
33452 Olivebryan
33452 Olivebryan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Olive Bryan, mentorinon de unu finalist(in)o de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Alexander W. Dreyfoos School of the Arts de Okcidenta Palm Beach (Florido).
Koziołek Matołek
Koziołek Matołek (laŭvorte Virkapreto Idioteto) estas pola fikciulo kreita de verkisto Kornel Makuszyński kaj desegnisto Marian Walentynowicz en 1933, en unu el la plej fruaj polaj bildserioj por infanoj. Malgraŭ ke pasis jam jardekoj depost mortoj de ambaŭ aŭtoroj, kaj aventuroj de Matołek ne similas al nuntempa realeco, li daŭre estas kulta figuro de porinfana literaturo.
Historio
Makuszyński kaj Walentynowicz verkis kvar librojn prie:
Rakonto
Ĉiuj libroj temas pri aventuroj de antropomorfa virkapro Koziołek Matołek, kiu veturas tra la tuta mondo serĉante mitan Pacanów (ĝi estas reala vilaĝo en Sanktakrucio): la nuran lokon kie "oni hufferas kaprojn" (poste evidentiĝas tamen, ke hufferas tie ĉevalojn tri fratoj kun la nomo Kapro). Liaj aventuroj estas neordinaraj kaj tute neprobablaj; la virkapo Matołek estas simpatia, naiva, komika, ofte mallerta kaj stulteta (iom simila al Winnie-la-Pu). Aventuroj alkondukas lin al multaj mondlokoj - de Sovaĝa Okcidento ĝis al Afriko.
Eksteraj ligiloj
Paĝaro de infana festivalo en Pacanów
Podetala prezo
Ekonomiko > Mono > Prezo > Podetala prezo
Ekvilibra prezo
Ekonomiko > Mono > Prezo > Ekvilibra prezo
Ekvilibra prezo estas prezo sur merkato, je kia kvanto de varoj kaj servoj, kiujn volas aĉeti konsumantoj, tute egalas al kvanto de varoj kaj servoj, kiujn produktistoj volas oferti. Je ekvilibra prezo estas:
Zdeněk Hršel
Li naskiĝis kiel filo de muzikisto-esperantisto en Hradec Králové, kie li konatiĝis dum siaj gimnaziaj studoj kun profesoro Miloš Lukáš. Pro lia influo li ekde sia junaĝo eklaboris en la Esperanto-movado, unue en sia naskiĝurbo Hradec Králové, poste en Brno. Multajn jarojn li estis sekretario de la Esperanto-Klubo en Brno, kie li estis la plej grava kunlaboranto de Josef Vondroušek. Inter la jaroj 1988 kaj 2009 li funkciis kiel prezidanto de la klubo, post kio li estis nomumita honora prezidanto.
Podetala prezo
Podetala prezo estas prezo, de kiu varoj estas aĉetataj en malgrandaj kvantoj de apartaj aĉetantoj. Podetalaj prezoj entenas kostojn de produktado, profiton de entrepreno, impostojn kaj estas formataj rilate al situacio sur merkato (vidu Mendado kaj ofertado teorio). Kutime, podetalaj prezoj estas pli altaj ol pograndaj prezoj.
Zdeněk Hršel
Gravan spuron li faris en la Esperanto-kulturo. Informiloj "Hradecano" kaj "Bulteno de EK Brno" estis multfoje ne nur preparitaj de li, sed eĉ tajpitaj. Kunlabore kun la Moravia landa biblioteko li ellaboris katalogon de Esperanto-verkoj. En 1984 li iniciatis kaj gvidis laborojn pri la novaj Esperanto-ĉeĥa kaj ĉeĥa-Esperanta vortaroj kaj restis unu el la kunlaborantoj, kiam la vortaroj estis preperataj por preso. Grave li kontribuis ankaŭ dum la redaktado de Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio de Stanislav Kamarýt, Propra biografio de Karolo la Kvara (glosaro) kaj Cent jaroj de Esperanto-Klubo en Brno. Plurajn jarojn li kolektis bibliografion de la tutviva verkaro de Miloš Lukáš.
9230 Yasuda
9230 Yasuda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Naoto Sato elde ties privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita honore al Satoshi Yasuda, ano de la Amateur Radio on the International Space Station (aŭ ARISS: anglaĵo por "Radio-Amatoroj en la Internacia Kosmostacio") kaj profesoro ĉe la Universitato de Hitocubaŝi. Li kontribuis al la sukceso de la unua interŝanĝo de mesaĝojn kun la IKS fare de radio-amatoroj en Japanio kaj li mem estas aktiva radio-amatoro.
Fürstenberg
Fürstenberg havas diversajn signifojn:
Manosque
Manosque, aŭ esperante Manosko estas franca komunumo lokita en la departemento Alpes-de-Haute-Provence (Alpoj de Alta Provenco) kaj en la regiono Provence-Alpes-Côte d'Azur (Provenco-Alpoj-Bordo Lazura).
Thelma Carpenter
Thelma CARPENTER (n. 15-an de januaro 1922 en Broklino, Novjorko; m. 14-an de majo 1997 en Manhatano) estis usona ĵazkantistino kaj aktorino. La kantistino ne estas konfuzenda kun la samnoma ludistino de angla bilardo el la 1940-aj jaroj.
Vivo kaj kariero
Thelma Carpenter jam en la aĝo de kvin jaroj prezentis en la spektaklo Kiddie's Hour, tenis en la aĝo de dek unu propran radiospektaklon ĉe WNYC en Novjorko kaj gajnis poste amatorkonkurson en la harlema teatrejo Apollo. Post kiam John Hammond malkovris ŝin, ŝi unuafoje prezentis dekses-jara en 1939 kiel bandokantistino en la mallongviva orkestro de Teddy Wilson, kun kiu ŝi registroludis la kantojn „Love Grows on the White Oak Tree“ kaj „This is the Moment“ por diskeldonejo Brunswick. En 1939/40 ŝi estis membro de la orkestro de Coleman Hawkins, kun kiu ŝi ĉe Bluebird Records oktobon de 1939 surdiskigis la normkanton „She's Funny That Way“.
En 1943 ŝi anstataŭis Helenon Humes kiel bandkantistino en la Count Basie Orchestra kaj restis du rajojn en la bando; pro la sonregistrada bojkoto tamen ne ekestis sonregistraĵoj ĉe Basie; sed ŝi tutlande populariĝis per koncertvojaĝoj kaj dumnoktaj radioelsendoj. Kun Basie nur ekestis unu ŝelakdisko en la jaro 1944, „I Didn’t Know About You“.
Post tio ŝi anstataŭis Dinahon Shore kiel kantistino en la radiospektaklo de Eddie Cantor (1945/46), kie sci estis la unua nigrula artisto en spektaklo okupita kun blankulaj artistoj. En tiu tempo ŝi registrigis popularajn kantojn kiel „Can't Help Lovin´ That Man“ (por Majestic), „Seems Like Old Times“, „These Foolish Things (Remind Me of You)“ samkiel la patriotajn furorkantojn„Hurry Home“ kaj „My Guy’s Come Back“. Ĉe la kantoj „Joshua Fit De Battle of Jericho“ kaj „American Lullaby“ ŝin akompanis triopo nome Amory Brothers, kiu baldaŭ fariĝis konata kiel Ames Brothers.
La plostajn jarojn ŝi ĉefe prezentis en novjorkaj noktoklubejoj, i.a. en Le Ruban Bleu, Spivy's Roof, Bon Soir kaj Michael's Pub, krome en Bricktop's en Romo. Ŝi ankaŭ kunlaboris je diversaj brodvejaj teatroprezentadoj, ekz. Capitol, Loew's State kaj Palace on Broadway; krome ŝi koncertis kun Duke Ellington Orchestra en Carnegie Hall. Por Columbia ekestis kvar kantoj kiel „Pie in the Basket“ kun la orkestro de Luther Henderson, pro iliaj pikemaj tekstoj la radiostacioj ne dissendis ilin.
Jam en 1952 Carpenter aktoris en la revuo „Shuffle Along” ĉe Brodvejo; poste ŝi anstataŭis Pearl Bailey en la titolrolo en la muzikalo 'Hello, Dolly!''. Fine de la 1970-aj jaroj Sidney Lumet dungis ŝin por la rolo de Miss One en la filmo The Wiz, kie ŝi aktoris ĉeflanke de Diana Ross kaj Michael Jackson. En 1982 ŝi rolis la patrinon de Gregory kaj Maurice Hines en la filmo de Francis Ford Coppola The Cotton Club; en 1989 ŝi laboris denove por Coppola en la kompilofilmo New York Stories.
Thelma Carpenter ankoraŭ ĝis sia morto prezentis kadre de televidserioj, ekz. en la situacia komedio Cosby.
Flughaveno Tan Son Nhat
Flughaveno Tan Son Nhat en Vietnamio estas negranda flughaveno por priservi lokajn flugojn, 7 kilometrojn oriente de Ho-Ĉi-Min-urbo. Situanta 1700 kilometrojn for de Hanoi, ĝi estas la plej ofta aviada ebleco de ties loĝantaro.
Oportuna publik-trafika ligo de la flughaveno kun Ho-Ĉi-Min-urbo aŭ Dong Nam Bo forestas, oni prenas taksion aŭ uzas propran aŭton.
Ĉiutagaj flugoj al malpli oftaj al aliaj direktoj.
Redon (stacidomo)
Redon estas franca stacidomo sur linioj - Redon kaj  -, situanta en  Redon, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono , apud Saint-Nicolas-de-Redon, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV,  kaj Luarlandoj.
Gotfredo la 5-a (Anĵuo)
Gotfredo la 5-a, Grafo de Anĵuo (n. la 24-an de aŭgusto 1113 - m. la 7-an de septembro 1151), nomata "la bel-vizaĝa".
Li estis la pli aĝa filo de Fulk la 5-a (Anĵuo) kaj Eremburga de La Flèche, heredontino de Elias la 1-a de Maine. Oni moknomis lin "Plantaĝeneto" laŭ la flava branĉeto de citizo (genêt estas la franca por genista, la citizo), kiun li portis enĉapele. Kiel junulo li famis pro siaj kuraĝo kaj kapabloj, kaj tial Henriko la 1-a (Anglio) proponis ke li edziĝus al lia filino Matilda. Li konsentis, kaj, anticipe de la edziĝo, Henriko kavalirigis lin ĉe Rouen la 10-an de junio 1128. La edziĝo mem okazis la sekvantan semajnon, la 17-an de junio. Matilda estis la vidvino de la Sankta Romia Imperiestro Henriko la 5-a. Matilda havis dek-unu pli jarojn ol Gotfredo kaj fieris pro sia rango de Imperiestrino. Ŝi kaj Gotfredo havis tempestajn rilatojn.
Play-Doh
Play-Doh estas modlebla komponaĵo uzata de junaj infanoj por artaj kaj mafaraj projektoj hejme aŭ en lernejo. Komponitaj el faruno, akvo, salo, borata acido, kaj minerala oleo, la produkto estis unuafoje fabrikita en Cincinnati, Ohio, Usono, kiel purigilo de tapetpapero en la 1930-aj jaroj. Kiam klasgrupo de infanoj ekuzis la tapetpaperan purigilon kiel modlokomponaĵo, la produkto estis relaborita kaj merkatigita al lernejoj de Cincinnati en la mezo de la 1950-aj jaroj. Play-Doh estis montrita ĉe eduka kongreso en 1956 kaj elstaraj departementestroj demandis la produkton. Reklamado de Play-Doh ĉe influaj porinfanaj televidprogramoj en 1957 pliigis la vendadon de la produkto. Ekde ties lanĉo al la ludilmerkato en la mezo de la 1950-aj jaroj, Play-Doh generis konsiderindan kvanton de komplementa vararo tiaj kiaj la The Fun Factory (amuzfabriko). En 2003, la usona Toy Industry Association (ludilindustria asocio) listigis Play-Doh en sia "Century of Toys List" (listo de ludiloj de la jarcento).
Gotfredo la 5-a (Anĵuo)
En 1129 la patro de Gotfredo iris al Jerusalemo, kie li iĝis reĝo, kaj Gotfredo iĝis Grafo de Anĵuo, Touraine kaj Maine.
Henriko la 1-a devigis siajn baronojn ĵuri ke ili agnoskos Matildan kiel lia heredonto. Post kiam Henriko mortis en 1135, Matilda eniris Normandion por ĝui sian heredon. Tamen en Anglio la nevo de Henriko, Stefano, pretendis la tronon, kaj rezultis longa enlanda milito. Inter 1142 kaj 1144 Gotfredo konkeris Normandion kaj nomis sin Duko de Normandio. En 1149 li kaj Matilda donis la duklandon al sia filo Henriko.
En 1129, 1135 kaj 1145-51 okazis baronaj ribeloj en Anĵuo, kiujn Gotfredo sukcese subpremis. La tria ribelo, kaj malkontento en Normandio, malebligis Gotfredon doni multe da subteno al sia edzino kiu batalis en Anglio por la angla trono ĝis 1153, kiam per la Traktato de Westminster estis decidata ke Stefano restos Reĝo de Anglio ĝis sia morto, kaj poste heredus Henriko, la filo de Gotfredo kaj Matilda. Tiel fondiĝis la Plantaĝeneta dinastio de Anglio.
La 7-an de septembro 1151 subite mortis Gotfredo ĉe Château-du-Loir, verŝajne pro febro revene de reĝa koncilio. Li entombiĝis en la katedralo de Le Mans.
Gotfredo kaj Matilda havis tri infanojn:
Gotfredo ankaŭ havis almenaŭ tri eksteredzecajn infanojn:
26355 Grueber
26355 Grueber estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstra amatora astronomo Erich Meyer elde ties privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra jezuita sacerdoto Johannes Grueber (1623–1680), misiisto, matematikisto kaj astronomo ĉe la ĉina imperia kortego de 1659 ĝis 1661. Li revenis en Eŭropon elde Ĉinio per tera vojo kaj publikigis la tute unuan vojaĝoraporton priskibinte Tibeton.
De Zanden
De Zanden (La sabloj) estas la nomo por kelkaj regionetoj en la komunumo Midden-Groningen en la nederlanda provinco Groningen. La unua situas inter la vilaĝo Schildwolde kaj la lago Schildmeer. La dua - ankaŭ nomata Zandwerf - situas sudoriente de Hellum. La Ooster- kaj Westerzanden situas norde de Siddeburen. La nomo referencas al la antaŭaj sablodorsoj kaj -volbiĝoj. Tiuj estis la pli altaj grundoj kiuj post la malapero de la sursablaj torfejoj taŭgis por la agrikulturo, kontraŭe al la ĉirkaŭaj torfejoj.
Stratvido
Stacio Anryūmachi
Stacio Anryūmachi (japane: 安立町停留場 [Anrjūmaĉi-tejrjūĝō], angle: Anryūmachi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Tawakkul Karman
Tawakkul Karman aŭ Tawakel Karman (araba: توكل كرمان Tawakkol Karman), Ta'izz, Jemeno, n. la 7-an de februaro 1979) estas jemena ĵurnalisto, politika aktivulo, kaj defendanto de homaj rajtoj. Ŝi iĝis la internacia vizaĝo de la jemena ribelo en 2011, kiu estis parto de la Araba Printempo. Ŝi estis nomata la "Fer-Virino" kaj la "Patrino de la Revolucio" fare de la jemenanoj.
Ŝi estas la kun-gajninto de la Nobel-Premio pri Paco de 2011 pro tio, ke ŝi estis grava figuro en la Araba Printempo, fariĝante la unua jemenano, la unua araba virino, la dua islama virino kaj la dua plej juna kiu gajnis Nobel-premion pri paco. En 2011 ŝi gajnis la Nobel-Pacpremion kune kun la liberia Leymah Roberta Gbowee kaj Ellen Johnson "for their non-violent struggle for the safety of women and for women’s rights to full participation in peace-building work" (pro sia neperforta batalo favore al la sekureco de virinoj kaj iliaj plenrajtaj rajtoj en la plena partopreno de la konstruaj laboroj de la paco). Karman estis en 2011 la plej juna persono premiita (hodiaŭ ŝi estas la tria plej juna post Malala Yousafzai kaj Nadia Murad) kaj ŝi ankaŭ estas la unua kaj ĝis nun sola araba virino.
Karman gajnis gravecon en sia lando post siaj roloj kiel ĵurnalisto kaj defendanto ĉar poŝtelefona kompanio neis licencon en 2007, pro protestoj favore al libereco de esprimo. Tawakkul organizis semajnajn protestojn post kio okazis en majo 2007, vastigante la reformajn temojn. Ŝi redirektis la protestojn en Jemeno por subteni la "Jasminan Revolucion", kiel ŝi nomas la Araban Printempon, post kiam tuniziaj civitanoj renversis la registaron de Zine El Abidine Ben Ali en januaro 2011. Ŝi ĉiam kontraŭis kaj protestis kontraŭ la reĝimo de prezidanto Ali Abdula Saleh.
Tawakkul Karman estas membro de la jemena islama partio Al-Islah kiu kontraŭas la hutian movadon kaj la registaron, kiun ĝi konsideras porokcidenta. Ŝi estas unu el la plej famaj aktivulinoj de Jemeno, ricevis mortminacojn kaj estis plurfoje arestita. En 2011, ŝi atingis la unuan lokon en la listo de Foreign Policy de la 100 plej bonaj "tutmondaj cerboj".
Ekstera ligilo
Women Peacemakers (Virinaj pacistinoj)
Leymah Gbowee
Leymah Roberta Gbowee (Monrovio, Liberio, la 1-a de februaro 1972) estas liberia aktivisto akuzita pri la organizado de la paca movado kiu finis la duan liberian civitan militon en 2003. Tio kondukis al la elekto de Ellen Johnson Sirleaf en Liberio, la unua Afrika lando kies prezidanto estis virino. En 2011, Gbowee ricevis la Nobel-premion pri paco kune kun sia samlandano Sirleaf kaj jemena aktivulino Tawakel Karman.
Nový Klíčov
Nový Klíčov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mrákov, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Mrákov. Estas ĉi tie registritaj 46 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nový Klíčov situas en katastra teritorio Klíčov u Mrákova kun areo 15,83 km².