cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dénes Zakál
Biografio
Dénes Zakál akiris juran diplomon, poste li studis komponadon de en Albert Siklós. Lia unua komponaĵo estis aŭdebla en Radio de Hago. Li komponadis simfoniojn kaj pianoverkojn. Civile li estis reĝisoro de la hungara Telefonradio. En la 1930-aj jaroj li komponadis artkantojn. En 1935 li edziĝis al islandanino.
Calderara di Reno
Calderara di Reno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 11632 loĝantojn.
Stacio Oĝa
Stacio Oĝa (大蛇駅 [ooĝa-eki]) estas stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Haŝikami, Gubernio Aomori, Japanio.
Nylon Beat
Nylon Beat estis finna bando, kies membroj estis Jonna Kosonen (n. 1977) kaj Erin Koivisto (n. 1977). Ĝi estis konata pri naza kantovoĉo. La bandon aŭskultis speciale adoleskantoj, sed speciale pli poste ĝi ricevis ankaŭ favoron de plenkreskuloj. Eble la plej konataj kantoj estis Satasen laina, Rakastuin mä luuseriin kaj viimeinen.
(19036) 4642 P-L
(19036) 4642 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels elde la Monto Palomar, kaj malkovrita fare de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur unu el la senditaj en Leiden (Nederlando).
13301 Hofsteen
13301 Hofsteen estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso. Ĝia nomo honoras Alex Hofsteen, mentoron de unu finalisto de la Broadcom MASTERS de 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li instruas ĉe la International School of Monterey, Seaside (Kalifornio).
23 August
23 August estas la nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Je la en Rumanio okazis ŝtatrenverso.
Árpád Degen
Árpád DEGEN, laŭ hungarlingve kutima nomordo Degen Árpád (malofte Dégen Árpád) estis hungara kuracisto, botanikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1928). Lia patro estis Gusztáv Degen. Árpád Degen naskiĝis la  1866 en Hungara reĝlando, en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1934 en Budapeŝto.
Stan Kenton
Stanley Newcomb (Stan) KENTON (naskiĝis la 15-a de decembro, 1911, mortis la 25-a de aŭgusto, 1979), estis usona ĵaza pianisto, kantisto, kaj bandmajstro konata por liaj novenkondukaĵoj en ĵaza muziko.
Árpád Degen
Biografio
Árpád Degen frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, dume jam tiam li okupiĝis pri plantoscienco. Li plulernis en universitato en Budapeŝto, poste li komencis sian kuracistan karieron. Post kelkaj jaroj ĝismorte li gvidis instituton esplorantajn semograjnojn. En 1897 li ekinstruis en la universitato en Budapeŝto (en 1927 ankaŭ en Szeged). Krome li okupiĝis pri flaŭro de Hungario, Balkano. Li donacis sian kolektaĵon al Hungara Nacia Muzeo.
Stan Kenton
Li komponis kaj aranĝis multan de la muziko por lia bando de mem. Li uzis ĉie el 19 ol 23 muzikistojn ĉe tempo. Aliaj verkistoj kaj aranĝistoj verkis por la bando tia kiel Gene Roland, Pete Rugolo, W. A. Mathieu, kaj Ken Hanna. La muziko uzis forta latunajn sekciojn kaj nekutimajn saksofonajn voĉaĵojn. Emfazi lian amon por ekspermentado, li nomis liajn bandojn: "Innovations Orchestra" (Novenkondukaĵaj Orkestro), "Neophonic Orchestra" (Neofonia Orkestro) kaj "Mellophonium Orchestra" (Melofonia Orkestro).
Isaak Ĥalatnikov
Isaak Markoviĉ Ĥalatnikov (RS}} (Исаа́к Ма́ркович Хала́тников; Ісаа́к Ма́ркович Хала́тников; 17a de Oktobro 1919 – 9a de Januaro 2021) estis soveta kaj rusa teorifizikisto kiu faris gravajn kontribuojn al multaj areoj de teoria fiziko, kiel por ĝenerala relativeco, kvantuma kampoteorio, same kiel por la teori de kvantumaj likvoj. Li estas bone konata pro sia rolo en la disvolvigo de la teorio Landau-Ĥalatnikov pri superflueco kaj de la tiel nomata BKL konjektaĵo en la ĝenerala teorio de relativeco.
Stan Kenton
June Christy, Lee Konitz, Gerry Mulligan, Maynard Ferguson, Kai Winding, Art Pepper, Shelly Manne, kaj Buddy Childers estis notindaj bandaj membroj.
La muziko de Kenton ŝangis kun la tempoj. Dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj li aldonis elementojn el klasika muziko kaj antaŭ rokajn ritmojn. Lia fina ludado estis en augusto, 1978, unu jaro antaŭ li mortis.
Isaak Ĥalatnikov
Multo de la esplorado de Ĥalatnikov estis farita kunlabore kun, aŭ inspirita de, Lev Landau, inklude la teorion Landau-Ĥalatnikov pri superflueco. Dum 1969 li por mallonge laboris kiel provizora profesoro de teoria fiziko en la Universitato de Lejdeno.
Ĥalatnikov direktoris la Landau Instituto por Teoria Fiziko en Moskvo el 1965 ĝis 1992. Li estis elektita al la Akademio pri Sciencoj de Sovetunio en 1984. Li ricevis la Ormedalon Landau, la Premion Humboldt kaj la Premion Marcel Grossmann. Li estis ankaŭ eskterlanda membro de la Reĝa Societo de Londono.
Frévin-Capelle
Frévin-Capelle estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Frévinois.
Valea Seacă (Tarna Mare)
Valea Seacă (Tarna Mare) [valja sjakə] (hungare: Avaspatak]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al Tarna Mare.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 930 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 335.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1378. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Avaspatak apartenis al Hungario, (Ugocsa).
WinDirStat
WinDirStat estas grafika disk-spaca analizilo por Vindozo, notinta por prezenti sub-arban vidon kun disk-spacaj uz-procentoj kune kun uz-ordiga listo de dosier-finaĵoj kiu estas interage integrita kun kolora grafika ekrano (arbo-mapo). Kreita kiel apert-fonta projekto lanĉita sub GNU GPL, ĝi estis programita uzante "Visual C++"/"MFC" 7.0. La projekto estis inspirita de "KDirStat" (KDE aplikaĵo, de post tiam anstataŭita de "Filelight") por Linukso.
Populareco
WinDirStat estis elŝutita pli ol 4.2 milion-foje el la oficiala fonto ekde la originala versio en oktobro 2003. Ekde oktobro 2011, ĝi estas la 6-a plej ofte elŝutata "Storage" softvaro de "SourceForge" per pli ol 30,000 elŝutoj semajne. La ilo estas ankoraŭ ĝisdata kaj ĝia uzo taŭgas por ĉiuj platformoj.
Projekt-statuso
La plej freŝa versio estis en septembro 2007 kaj programado ĉesiĝis kelkan tempon poste. Tamen, la projek-blogo notis ke la programado rekomenciĝis en majo 2009.
Font-kodo
WinDirStat estas programita per revizia kontrolo "Mercurial".
Versioj
Versioj de WinDirStat estas distribuataj pere de "SourceForge".
Kęty
Kęty estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kęty en distrikto Oświęcimski.
Arkeologia muzeo liberaera Funkenburg
La Muzeo liberaera Funkenburg (germane: Archäologisches Freilichtmuseum Funkenburg) troviĝas en Westgreußen, Germanio, je 1 km oriente de la urbo. Temas pri muzeo pri ĝermana ĉiutaga vivo.
Priskribo
Inter Ebeleben kaj Greußen admirindas unu el la plej interesaj arkeologiaj elfositaĵaroj de tuta Turingio, Funkenburg. Ĝi estas la granda rekonstruita ĝermana setlejo situanta sur monteto. Sub la gvido de Günther Behm-Blanke (Muzeo pri pra- kaj protohistorio de Turingio elfosititis la tuto inter 1974-1980. Oni trovis spurojn de ĉirkaŭ 60 kabanoj kaj centojn da fosoj, ligna defendoremparo kun du fosoj, gvatturo kaj enireja turo. Baldaŭ klaris ke temis pri rezidejo de tribestro. Ceramikaĵoj hepis por korekta datumigo inter 200 kaj 50 A.K., verŝajne ĝi estis ankaŭ oferejo pagana kie okazis ankaŭ murdoj ritualaj de homoj.
Post la Turniĝo restaŭritis la areo inter 1992 kaj 1999 kaj nove aranĝitis kiel liberaera muzeo alirebla dum la tuta jaro. La vizitantoj povas mem malkovri aspektojn multajn de la ĉiutaga vivo de siaj prapatroj. Krome ekzistas multaj aranĝoj de tn. eksperimenta arkeologio (potfarado, panbakado, sphinado), specialaj porlernantaj kursoj kaj rondgvidoj kaj unufoje por jaro en la monato aŭgusto la de ĉiuj ŝtatata Funkenburg-festo.
Novogirejevo (remizo)
55.74944°N, 37.83639°W Trajna remizo "Novogirejevo" (Новогиреево) priservas la linion Kalininsko-Solncevskaja de la Metroo de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Schola et Vita
Schola et vita; organo de Academia pro Interlingua estis lasta oficiala organo de Academia pro Interlingua, redaktita en Latino sen fleksio. Unue redaktata de Nicola Mastropaolo kiel faka publikaĵo al instruistoj, en 1926, poste kiel oficiala organo de 1928 ĝis 1939. La revuo estis ilustrita kaj parte kolora kun 22 cm alte. Ĝi estis eldonita en Milano.
Calendasco
Calendasco estas komunumo de Italio.
Virgilio de Salcburgo
Virgilio de Salcburgo aŭ Sankta Virgilio, latine Virgilius (naskiĝis ĉirkaŭ 700 en Irlando; mortis la en Salcburgo) estis universale signifa erudiciulo de la frua mezepoko, sanktulo, episkopo de Salcburgo kaj abato de la Monaĥejo Sankta Petro en Salcburgo.
Foje li asertis, ke la tero estas ronda kaj ke ankaŭ je la kontraŭa flanko de l' tero troviĝas homoj. Tio estis nekredebla herezaĵo, laŭ Bonifacio.
En 1233 li estis sanktigita. La Romkatolika Eklezio festas lin je la 27-a de novembro.
Insuloj Cies
Ili apartenas al la municipo de Vigo, kaj formas arkipelagon situantan en la elfluo de la rio samnoma, en la Malsupraj Rioj galegaj, en la Provinco Pontevedro (Hispanio), formata de tri insuloj: nome Norda aŭ Monteagudo, Meza aŭ de la Lumturo kaj Suda aŭ San Martiño (Sankta Marteneto). La du unuaj troviĝas artefarite unuigitaj de ond-rompilo kaj nature de la sablejo de la Strando Rodas. Estas orientataj laŭ sistemo de faŭltoj paralela al la marbordo en direkto N-S. Distas proksimume 14,5 km el urbo Vigo. Ili estis deklaritaj natura parko en 1980, kaj estas inkludataj en la Nacia Parko Atlantikaj Insuloj de Galegio kreita en 2002.
Fervoja akcidento ĉe Spálov
Fervoja akcidento ĉe Spálov estis kunpuŝiĝo de persona trajno kun ŝarĝtrajno ĉe Spálov en distrikto Semily la 25-an de aŭgusto 1990. Dum la akcidento mortis 14 homoj, 32 pluaj estis vunditaj.
Kaŭzoj kaj sekvoj de la akcidento
La kunpuŝiĝo de trajnoj okazis sur la fervojlinio Železný Brod - Tanvald ĉirkaŭ la 13-a horo. En netrarigardebla roka tereno ĉe ponto trans rivero Kamenice frunte kunpuŝiĝis la manipula ŝarĝtrajno veturanta el Jesenný kun motora persona trajno 6302. Tiu veturis el Železný Brod ĝis Tanvald kaj ĝis Liberec.
Kulpintoj de la malfeliĉo estis markitaj ekspediciisto en fervojaj stacioj Jesenný kaj Železný Brod. Tiuj pro kulpo de nereguliga komunikado sendis la trajnojn kontraŭ si. La viroj konsciis sian eraron kaj provis averti la personan trajnon pere de priservo de restoracio ĉe haltejo Spálov. Sed nur mallongtempe antaŭ tio la trajno preterveturis la lokon. Ambaŭ ekspediciistoj estis pli poste kondamnitaj al puno de kvin jaroj de forpreno de la libereco.
La persona trajno estis kunmetita el motora veturilo de vico 810 kaj postverurila veturilo. Post la forveturo el Spálov, kie vico da homoj elvagoniĝis el ĝi, ĝi transveturigis la ponton kaj en la sekvanta arko ĝi frunte kunpuŝiĝis kun la ŝarĝtrajno, gvidita de dizelelektra lokomotivo 743.010. La kunpuŝiĝo revenigis la personan trajnon reen al la ponto, kie ĝi komencis bruli.
Mortis 4 homoj, 32 estis vunditaj. Inter la mortintoj estis krom aliaj lokomotivestro de la persona trajno Eduard Vraštil kaj lia trajnestro Karel Svatý. La lokomotivestro sufiĉis senpere antaŭ la kunpuŝiĝo averti la vojaĝantojn, por ke ili tenis sin malantaŭe. La viadukto estis omaĝe al li nomita "Ponto de Eda". La garnizono de la ŝarĝatrajno supervivis, same kiel konduktoro el la persona trajno. Tiu estis en tempo de la kunpuŝiĝo en la postveturila veturilo.
Rememoro de la tragedio
En la suda fino de la ponto situas monumenteto al la viktimoj de la tragedio. Omaĝe de ili oni ankaŭ aranĝas persisteman kuradon kaj dekokkilometran longdistancan marŝadon el Tanvald ĝis Spálov.
Vaugirard (pariza metrostacio)
Vaugirard [voʒiʁaʁ] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 12, en la 15-a arondismento de Parizo.
Stacio
Situanta sub Strato de Vaugirard kies nomon ĝi alprenis, la stacio priservas la Placon Adolphe-Chérioux, al kiu ĝi ŝuldas sian aldonan nomon, kiu etendiĝas de Strato de Vaugirard ĝis la urbodomo de la 15-a arondismento. Tiu nomo estis atribuita al ĝi honore al pasinta urbestro de la arondismento.
Alirejoj
Alirejoj situas en Strato de Vaugirard, apud la urbodomo de la 15-a arondismento.
Wiener Lokalbahnen AG
Wiener Lokalbahnen AG estas trafika entrepreno en la ĉirkaŭaĵo de Vieno, posedata de la urba entrepreno Wiener Stadtwerke Holding AG. Ĝia nomo tradukiĝas laŭvorte kiel "Vienaj Lokaj Fervojoj".
Ĝi posedas kaj la vojon de la Lokan Fervojon de Vieno al Baden kaj la tie trafikantajn trajnojn, pasaĝerajn kaj frajtajn. Krome ĝi funkciigas diversajn busliniojn ĉirkaŭ Baden kaj disponigas transportadon de kripluloj.
(13304) 1998 RP47
(13304) 1998 RP47 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Zhao Jingshen
Zhao Jingshen (Ĉinaj lingvoj: 趙景深, pinyin: Zhào Jǐngshēn) (Lishui (麗水), Zhejiang, 1902-1985) estis ĉina romanisto kaj tradukisto.
Listo de urboj de Rusio
Jen listo de urboj de Rusio:
La liston de lokoj, kiuj havas statuson de urbo, vidu en Kategorio:Urboj de Rusio. Entute (en 2010) en Rusio estas 1100 urboj.
Listoj de rusiaj urboj laŭ federaciaj distriktoj:
Stacio Haŝikami
Stacio Haŝikami (階上駅 [haŝikami-eki]) estas fervoja stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Haŝikami, Gubernio Aomori, Japanio.
Erogenaj zonoj
Erogenaj zonoj (greke: érōs- "amo" kaj genḗs- "naski, krei") estas areoj sentemaj al tuŝo en la homa korpo, kiuj kapablas intensigi seksajn sentojn kaj kaŭzi pliigitan seksan ekscitiĝon kaj orgasmon. Foje ankaŭ la cerbo estas inkluzivita kiel erogena organo, kiun povas stimuli la vidsenso kaj aŭdsenso.
La erogenaj zonoj estas disigitaj tra la homa korpo, sed la sentemo de ĉiu regiono varias depende de la koncentriĝo de nervoj, kiuj povas kaŭzi senton de plezuro. Krom plezuro ĉi tiuj areoj povas kaŭzi diversajn sentojn al homo, depende de la stato de seksa ekscito en tiu momento, la cirkonstancoj en kiuj okazas la stimulo, kultura kondiĉado kaj la naturo de la rilato inter la homoj koncernataj. Ekzemple la postaĵo estas erogena zono kaj ĉe la viro kaj ĉe la virino, sed la frotado de la postaĵo sur seĝo ne kaŭzas seksan ekscitiĝon kaj subita kontakto de fremdulo eĉ povas kaŭzi malagrablan senton, tamen kiam la tuŝo venas de fidinda sekspartnero, tiu havas seksajn sentojn kaj pliigos seksan ekscitiĝon.
Krom nervkoncentriĝo, la intenseco de plezuro de la erogenaj zonoj ankaŭ dependas de la speco de tuŝo. Ekzemple, en la haŭto estas tuŝ-sentemaj C-fibroj, karesante ĉi tiujn areojn, ekzemple en la kolo, kun rapideco de 3 cm sekunde, estas konsiderata optimuma (C-taktila optimuma) por kaŭzi plezuron kompare kun, ekzemple, karesante rapidon je 18 cm sekunde. Aliaj areoj kiel la genitaloj bezonas pli rapidan stimulon kaj kutime ne povas kaŭzi orgasmon pro malrapida kareso.
Viro
La plej sentema punkto en la vira organo estas la frenulo. Ĉi tiu frotas la vaginan muron dum sekskuniĝo kaj respondecas akceli elĵeton. La aliaj organoj sentemaj al stimulo estas la flankoj de la peniskapo kun la penisa prepucio, la peniso mem, la haŭto de la sentema skroto ĉe la fronto, la perineo (la areo inter la skroto kaj la anuso) kaj la areo ĉirkaŭ la anuso. La prostato povas esti stimulata de la rektumo, ekzemple dum anusa seksumado aŭ premo sur la perineo. Viroj raportas, ke la sento de prostata stimulo similas al la sentoj raportitaj de virinoj dum G-punkta ekscitado.
Virino
Parto de la vagino kaj precipe la klitoro estas sentemaj erogenaj zonoj, la vagino estas ĉefe sentema en la pli malalta triono (proksime al la aperturo), areo kun pli alta nerva denseco, kiu povas doni grandan plezuron dum sekskuniĝo. En la antaŭa muro de la vagino estas areo (uretra spongo) kun malsama teksturo simila al la teksturo de la palato. Ĉi tiu areo estas identigita kiel G-punkto kaj ĝia stimulo povas konduki al ina ejakulado. Esploristoj ankoraŭ malkonsentas pri la naturo de la G-punkto, ĉu ĝi estas klara organo aŭ parto de alia organo. Iuj studoj subtenas la teorion, ke la punkto G estas la interna daŭrigo de la klitoro kaj ne ekzistas ĉe ĉiuj virinoj.
Kapo
La erogenaj zonoj de la kapo estas la lipoj, kolo kaj oreloj. La lipoj povas esti stimulataj per kisoj kaj eĉ mordetoj. La kolo kaj nuko estas sentemaj en ambaŭ seksoj sed precipe en virinoj.
Torso kaj brusto
La mamo estas speciale sentema ĉe virinoj. La cico kaj koronaria arterio de la brusto havas diversajn sentorganojn kiel la korpojn Meissner kaj Pacini, kiuj faras ilin aparte sentemaj. Cica stimulo kaŭzas la sekrecion de oksitocino kaj prolaktino, kiuj influas la stimulon de la peniso.
La mamo mem havas grandan sed konstantan nombron da nervaj finaĵoj, do granda mamo postulas pli grandan areon-stimulon ol malgranda mamo por stimuli la saman nombron de nervaj finaĵoj.
Abdomeno kaj talio
La abdomeno kaj precipe la suba abdomeno inter la umbiliko kaj la genitaloj (ingvenoj ) estas sentemaj al tiklo, kareso, kisado, mordo kaj juko de la haŭto. Ju pli la tuŝo de la sekspartnero proksimiĝas al la ingveno kaj la genitaloj, des pli sentema estas la areo. La talio estas sentema al tuŝo en ambaŭ seksoj kaj ofte estas uzata kiel erotika simbolo en malsamaj kulturoj. Iuj el la amindumaj ludoj de viro metas liajn manojn sur la talion de la virino.
Brako
La haŭto de la brako kaj precipe la delikata haŭto ene de la brako de la ŝultro ĝis la interna kubuto estas tre sentemaj al karesa kontakto kun la buŝo kiel kiso per la kunmetado de la lipoj, leko per la lango, kaj mordo per la dentoj. La sentemo varias laŭ la grandeco de la muskoloj kaj la kvanto de graso sur la brako.
Neus Asensi
Maria dels Àngels ASENSIO I LIÑÁN, Neus ASENSI (Barcelona, 4-a de aŭgusto 1965) estas hispana aktorino.
Ŝi studis klasikan dancon kaj jazz-dancon. Ŝi studis dramon en "La Casona" kaj logopedion.
Gilles Tremblay (komponisto)
Gilles TREMBLAY (6a de septembro 1932 – 27a de julio 2017) estis kanada komponisto.
Li instruis muzikan analizon en la Centre d’arts Orford kaj en la Conservatoire de musique du Québec, en Kebekurbo. El 1962, kaj dum multaj jaroj, lin instruis komponarton en la Conservatoire de musique du Québec en Montrealo. Inter liaj disĉiploj estas Serge Arcuri, Raynald Arseneault, Yves Daoust, François Dompierre, Marc Hyland, Ramon Lazkano, Robin Minard, Éric Morin, Silvio Palmieri, Micheline Coulombe Saint-Marcoux, André Villeneuve, Claude Vivier, kaj Wolf Edwards.
Jam frue en sia kariero li ludis kiel fakulo per la ondoj Martenot.
Vaflo
Vaflo aŭ vezikpano estas malpeza, maldika kukaĵo, bakita en vaflilo. Ne ĉiam ĝi enhavas sukeron, sed ofte sukeraĵo surmetiĝas. En kelkaj landoj, uziĝas kiel normala pano (ne al sukeraĵoj). Ekzemple, Usonanoj ofte metas buteron kaj nuksaĵon sure.
Stacio Kadonohama
Stacio Kadonohama estas stacio de JR-Oriento. Ĝi lokiĝas en Hirono, Japanio.
Vaflo
Vafleto estas tre maldika vaflo, ofte en formo de korneto, uzata ĉefe kun glaciaĵo. En norda kaj orienta Nederlando ĝi estas ofte manĝata dum la jarŝanĝo en la formo de rulaĵo kaj eventuale farĉita per batita kremo.
Siropvaflo estas du maldikaj vafloj kun, inter si, tavolo da siropo (nederlanda specialaĵo).
Vaflojn oni bakas precipe en banurboj ĉe la promenejoj kaj bulvardoj, al aliaj urboj ili estas liverataj kiel banurbaj vafloj, kio donas al ili specialan allogecon.
La banurba vaflo estas kutime ronda, maldika disko (diametro c. 20 cm), el tre dolĉa pastaĵo, kaj anstataŭ ĉelaro la ferplatoj enpresis reliefan bildon de varma akvofonto aŭ alia banurba simbolo.
Ofte estas pluraj vafloj kungluitaj per dolĉa ŝmiraĵo, per kio estiĝas unu- aŭ plurcentimetra frandaĵo tranĉita je oblongoj, kvadratoj aŭ trianguloj.
Calestano
Calestano estas komunumo de Italio.
Provinco Mendoza
Mendoza, aŭ esperante Mendozo estas argentina provinco situanta en la Regiono Kujo. Limas norde kun San Juan, oriente kun la provinco San Luis, sude kun La Pampa kaj Neŭkeno, kaj okcidente kun Ĉilio; tiu lasta lime per la montaro Andoj. Ties ĉefurbo estas la samnoma urbo Mendoza. Grava urbo estas San Rafael.
Kun areo de 148 827 km², estas la sepa plej etenda provinco de la lando, pro kio ĝi okupas la 5,35% de ties totala areo.
Hotelo Hyangsan
La Hotelo Hyangsan (향산호텔) estas 1-a klasa hotelo kiu situas en Hyangsan, Nord-Pjongan, Nord-Koreio. Ĝi estas monto-forma konstruaĵo kun 228 ĉambroj kaj rotacianta restoracio.
Provinco Mendoza
La argentina censo de 2010 markis populacion de 1 741 610 loĝantoj, kio igas ĝin la kvara provinco plej loĝanta de la lando. La loĝantaro estas 4,34% de la totala enlanda.
Historio
La Tertremo de Mendoza de 1861 estis la plej granda sismo registrita en la historio de Mendoza. Ĝi okazis merkrede la 20an de marto 1861, je 20:36, la loka tempo. Estis forta je 7,0 gradoj laŭ la sismologia skalo Richter kaj 9 gradoj laŭ la skalo Mercalli. Pro la malfrua horo, kiam ĝi okazis, la tertremo kaptis multajn homojn en iliaj dormoĉambroj — kaj ili sin trovis sub la ruinoj. Estis 5235 mortoj.
Hotelo Hyangsan
Ĉirkaŭe de la hotelo estas Internacia Amikeca Ekspoziciejo kaj fluas la Rivero Chongchon.
Arraial do Cabo
Arraial do Cabo estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 27.770 loĝantojn en 2010. Arraial do Kabo estas malproksima 150 km de la ŝtata ĉefurbo. Ĝi estas konata kiel la Diving Ĉefurbo de Karibio aŭ Fluminense, havantaj kristalo klara akvo pro sablo esti tre klara kaj maldensa kaj havas malaltan pluvoj.
Hotelo Hyangsan
La hotelo estis konstruita en 1986 por akcepti turistojn al  fama vidindaĵo Myohyang-san kaj situas ĉirkaŭ 4 kilometrojn de la distrikto-urba centro.
Rakonto pri Du Urboj
Rakonto pri Du Urboj (A Tale of Two Cities) (1859) estas historia romano de Charles Dickens; ĝi plie estas morala romano kiu ege prias la temojn: kulpo, honto, redempto, kaj patriotismo. La ĉefa fonto por Dickens por tiu historia romano estis la verko de Thomas Carlyle, La Franca Revolucio (angle The French Revolution: A History). La rakontado eksterordinare dependas de korespondaĵoj kiel rimedo por certigi la eventfluon, kaj kvankam ĝi ne estas epistola romano laŭ la maniero de Les Liaisons Dangereuses far Pierre Choderlos de Laclos, tamen estas tuje evidente, ke la leterfluo forme motoras multon el la rakonta disvolviĝo en tiu romano. La romano kovras periodon historian inter 1775 kaj 1793, de la Usona Revolucio (por paroli anakronisme) ĝis la meza parto de la Franca Revolucio.
Intriga resumo
La intrigo centriĝas ĉe la jaroj sojlantaj la Francan Revolucion kaj kulminas en la Jakobena Regno de Teroro. Ĝi rakontas la historion de du viroj, Charles Darnay kaj Sydney Carton, kiuj aspekte tre similas inter si, sed tute malsamas laŭ karaktero. Darnay estas romantikulo deveninta de francaj aristokratoj, dum Carton estas cinika angla advokato. Ambaŭ viroj amas la saman virinon, Lucie Manette: unu el ili oferos sian vivon por ŝi, kaj la alia edzinigos ŝin.
Aliaj ĉefaj karakteroj en la romano inkluzivas d-ron Alexandre Manette (patro de Lucie) kiun oni maljuste enkarcerigis en la fifama Bastille dum multaj jaroj antaŭ la komenco de la romano per (fr:)lettre de cachet kaj Madame Defarge, revoluciulino kun rankoro kontraŭ la familio de Darnay.
La tordoj kaj turnoj en la romano sinuas. Originale verkita kiel felieton-seria romano por eldonado en gazetoj, ĉiu ĉapitro malfermas kaj fermas kun multa drameco kaj mistereco. La prezento de Dickens pri la Franca Revolucio estas ekvilibra — li priskribas la hororaĵojn kaj abomenaĵon faritajn de ambaŭ flankoj.
La du urboj menciitaj en la titolo estas Londono kaj Parizo. Ĉie tra la romano, paroj da homoj, lokoj, kc. estas komparataj kaj kontrastigataj.
Libro la unua: revokita al vivo
S-ro Lorry malfrumatene alvenas Hotelon Royal George en Dover. Post ol sin refreŝigi, li pasigas la tagon ripozante kaj meditante pri sia misio dum li atendas la alvenon de la juna virino, Lucie Manette. Kiam Lucie alvenas, s-ro Lorry si prezentas kaj procedas malkaŝi la naturon de ŝia koncerniĝo en lia nuna negoco en Parizo. Verŝajne, ke la patro de Lucie, d-ro Manette, kiun ŝi kredis morta, ankoraŭ vivas, kaj suferis sekretan enkarcerigon en Parizo por la pasintaj dek ok jaroj. La Franciaj aŭtoritatuloj antaŭnelonge liberigis d-ron Manette, kaj Banko de Tellson sendas s-ron Lorry identigi la doktoron (kiu estis unu el la klientoj de Tellson) kaj venigi lin al sekuro en Anglio. Kiel la filino de la doktoro, Lucie respondecos zorgi lin kaj flegi lin re al sano. La historio ŝokas Lucie-on; kiam s-ro Lorry provas ŝin komfortigi, ŝi simple fiksrigardas lin, kroĉtenante lian brakon. Ĉagrenite de ŝia sensenseco, s-ro Lorry alvokas helpon. Granda ruĝhara, f-rino Pross (zorgantino de Lucie kaj servanto de la Manette-oj) enkuras la ĉambron, forŝovas s-ron Lorry disde Lucie kaj ĉe muron, kaj komencas krii al la servantoj de la hotelo, ke ili alportu odorsalojn, vinagron, kaj malvarman akvon. Post tiu sceno, la rakonto abrupte saltas al la urbeto Saint-Antoine, antaŭurbo de Parizo, Francio. La sceno malfermiĝas dum barelo de vino krevas kaj verŝaĉas sur la teron. La malsategaj laboklasaj francoj ekprenas tiun eventon oportuno akiri liberan vinon. Ili jubile suĉas kiom eble plej multe da vino de sur la strato. Spektanta ilin estas s-ro Defarge, posedanto de la vinvendejo kaj estro de aro da revoluciuloj. Post la fino de la jubilado pri la vino, s-ro Defarge reiras sian vendejon, konsultiĝas kun sia edzino, kaj parolas al grupo da kamaradaj revoluciuloj. S-ro Lorry kaj Lucie Manette envenas la vendejon kaj Defarge kondukas ilin al sia apartamento por vidi la doktoron. La doktoro, sede, estas, ĝis ĉia ŝajno, tute freneza. Li sidas en malluma ĉambro la tutan tagon farante ŝuojn. Fakte, li ankoraŭ kredas sin en la prizono. Tamen, post ol Lucie faras pasian parolon al sia patro, ili decidas venigi lin re al Anglio.
Libro la dua: la ora fadeno
Kvin jaroj pasas, kaj d-ro Manette iom resaniĝas sub la zorgo kaj atento de sia filino, en Londono. Charles Darnay, emigre (elmigrinto), procesiĝas ĉe la Old Bailey pro spionado. Atestantaj kontraŭ li estas iu John Barsad kaj iu Roger Cly, kiuj pretendas, ke li raportadis la staton de Angliaj soldatoj en Norda Ameriko al la registaro de Francio. Malvole, ankaŭ Lucie Manette kaj ŝia patro atestas kontraŭ Darnay, ĉar li velveturis kun ili dum ilia revenveturo de Francio al Anglio. Darnay estas, fine, liberigota pro tio, ke la homoj lin akuzantaj ne povas percepti la diferencon inter li kaj la asistanto, Sydney Carton, fare de lia advokato, s-ro Stryver. Carton-on ili prezentis malflate kiel drinkemulon; Darney-on ili aranĝas kiel belaspekta kaj brava viktimo de la maljustaj atentoj de la difektaj juraj procedoj de Britio.
En Parizo, la markizo St. Evrémonde, parenco de Charles Darnay, revenante de aŭdienco en la hejmo de unu el la "plej gravaj nobeloj en Francio" (Monseigneur) per sia kaleŝo superveturis infanon de la kamparano Gaspard kaj mortigas la knabon. Li ĵetas moneron al Gaspard por rekompensi tiun pro lia perdo; en la kuniĝinta homamaso estas la senindulga vizaĝo de la tricoteuse, Madame Defarge. Madame Defarge reĵetas la monon, furiozigante la markizon kaj provokante lin ekkrii, ke li volonte mortigus iun ajn el la kamparanoj de Francio.
Charle Darnay reiras Francion renkonti sian onklon, la markizo. La politikaj sintenoj de Darnay kaj la markizo estas diametre malaj: Darnay estas demokrato, kaj la markizo estas subtenanto de la antikva reĝimo. Dickens pentras la markizon nigra, kiel ekzemple, en jena eltondaĵo el ilia interparolo:
Reveninte Anglion, Darnay demandas de d-ro Manette por lia konsento al geedziĝo kun Lucie. Kontraŭ la amindumo de Darnay, Dickens komplikas la aferon per tio, ke li injektas amindumon de Stryver, patrono de Carton, kiel komika interludo, kaj pli serioze, tiun de Carton mem.
Carton estas la ununura el la tri amindumantoj kiu malkaŝas siajn sentojn rekte al Lucie — Stryver-on konvinkis s-ro Lorry pri la senespereco de lia geedza klopodo, kaj Darnay sin proponas al d-ro Manette kiu faras peradon.
Dum ilia interkonsultiĝo, Darnay konsentas malkaŝi sian veran familian nomon al d-ro Manette matene de la geedziĝo kun Lucie, se tio okazos.
Carton konfesas sian amon al Lucie, sed informas ŝin, ke li ne prie agos, ĉar li scias, ke li ne kapablas feliĉigi ŝin. Li diras al ŝi, ke ŝi jam inspiras lin praktiki pli bonan vivon, sed ke mankas al li energion agi. Li promesas al ŝi, ke li brakumos ajnan oferon por ŝi aŭ por tiu kiun ŝi amas.
En Parizo, Monsieur kaj Madame Defarge fomentas Jakobenajn inklinojn; en sia trikataĵo Madame Defarge enĉifras la listojn de de tiuj, kiujn oni mortigu kiam la revolucio okazos. Ilin sciigas informanto ene de la polico, ke spionon oni loĝigos en Saint-Antoine, John Barsad, unu el tiuj, kiuj false atestis kontraŭ Charles Darnay en la proceso kontraŭ li. Madam Defarge sintenas la longan vidon, kontraste al ŝia edzo, kiu senpaciencas por tujeco al jenigo de la revolucio. La sekvan matenon Barsad eniras la vinvendejon de Defarge; Madame Defarge tuj rekonas lin per la priskribo kiun oni al ŝi donis. Busard funkcias kiel agent provocateur kaj strebas logi Madame Defarge en tiklateman interparolon, klopodante igi ŝin diskuti la ekzekutotecon de la malbonŝanca Gaspard kiun oni kaptis karceren. Dum daŭras la konversacio, li mencias, ke Darnay edziĝos al Lucie Manette.
Je la mateno de sia edziĝo al Lucie Manette, Darnay, pro peto de d-ro Manette, malkaŝas, kiu estas lia familio, detalo kiun d-ro Manette jam antaŭe petis lin kaŝi ĝis tiu tempo. Bedaŭrinde, tio fuŝĉarnirigas la menson de d-ro Manette, kiu denove retroas al sia obseda ŝufarado. Post iome, Jarvis Lorry sukcesas revenigi lin kaj li reatingas mensan sanecon antaŭ ol Lucie revenas de sia mielmonato. Por malhelpi denovan recidivon, Lorry detruas la ŝufaristan benkon kiun d-ro Manette antaŭe alportis kun si de sia kaptiteco en Francio.
Iam poste en la rakonto, en mez-julio 1789, Jarvis Lorry vizitas Lucie-on kaj Charles-on ĉe ilia hejmo kaj informas ilin pri kurioza kaj neklarigebla maltrankvilo en Parizo. Dickens tiam tuj saltas al la fauborg de Saint-Antoine por enlumigi la leganton: oni ŝtormas la Bastilon; Monsieur kaj madame Defarge kondukas siajn kamaradojn agaden. Kun la Bastille en iliaj manoj, Monsieur Defarge celiras la ĉelon kiu antaŭe entenis d-ron Manette. Li trovas ties inicialojn gravuritajn en la muron, fosas sub tiuj, kaj malkovras manuskripton kiun d-ro Manette antaŭe verkis dum sia enkarceresto, kondamnantan la Evremondo-j, "pere et fils", pro la maljusta enprizonigo kiun li suferis kaj pro la detuo de lia familio. La bildigo de Dickens pri la kapto de la Bastille estas nenia se ne ekvilibra; li pentras la ĝojon de la prizonuloj ĉe ilia liberiĝo kaj ne neglektas la koston kiun tiuj pagigis el siaj karceristoj.
Letero alvenas somere de 1972 ĉe la bankon Tellson, adresita al la heredanto de la markizo de Evremonde, kiu estas nekonata ĉe la banko, ĉar la sekreto pri la vera identeco de Darnay restas inter li kaj d-ro Manette. La letero estas adresita el la prizono de la Abbaye, Parizo, kaj rakontas historion de enprizonigo de unu el la dungitoj de la markizo, Gabelle, kaj petegas la novan markizon veni helpi. Hazarde, la letero trafas la manojn de Darnay. Li faras planojn veturi al revolucia Parizo en kiu la Teroro impetas sangĥaose, senzorge indiferenta al la sekvoj de siaj agoj. Darnay naivas pensante, ke li povus plibonigi la situacion, dum la originoj kaj politikoj de la revolucio estas multe pli grandaj ol li. Jarvis Lorry-on oni sendas antaŭe kun (kripta) mesaĝo al la malliberigita Gabelle, ke li (Darnay) jam survojas.
Libro la tria: la pado de ŝtormo Track of a Storm
En Beauvais, antaŭa hejmo de d-ro Manette, Darnay-on denuncas la revoluciuloj kiel "enmigrinto", aristokrato, kaj perfidulo, tamen lia militista eskorto venigas lin sekure al Parizo, kie li enprizoniĝas. D-ro Manette kaj Lucie kune kun f-lino Pross, Jerry Cruncher, kaj la infano de Charles kaj Lucie Darnay, "Eta Lucie", sciiĝinte pri la foriro de Darnay de letero kiun li lasis por ili, forlasas Londonon por Parizo kaj renkontiĝas kun s-ro Lorry baldaŭ post alveno. Kiam malkovriĝas, ke oni enkarcerigis Darnay-on, d-ro Manette decidas provi uzi sian influon kiel estinta prizonulo Bastille-a por aranĝi liberigon de sia edzfilo. D-ro Manette protektas sian edzfilon, ke li ne murdiĝu dum la nokto kiam homsvarmoj murdis milojn da prizonuloj. Post jaro kaj tri monatoj, d-ro Manette defendas Darnay-on dum la dua proceso de la romano kaj Charles kvitiĝas de la akuzoj. Tamen, vespere de la sama tago, oni reprocesas Darnay-on laŭ novaj akuzoj faritaj de Defarĝe-oj kaj unu anonima aliulo.
Kiam Darnay-on oni reportas al la revolucia tribunalo, lin konfrontas Defarge, kiu identigas Darnay-on kiel la markizon St. Evremonde kaj legas de la papero kiun li trovis en la ĉelo de d-ro Manette. La papero estas letero priskribanta kiel lin forŝlosis la mortinta markizo Evremonde kaj ties ĝemela frato pro tio, ke li klopodis raporti ilian kruelecon al kamparana knabino, kiun, laŭ li, la pli juna frato de la markizo furoramis kaj al ŝia tuta familio. La pli juna frato de la markizo forkaptis kaj perfortis knabinon, jam mortiginte ŝian edzon, fraton, kaj patron. La frato estis jam movinta la plej junan filinon al "ie sekura". La papero finiĝas per tio kondamni la Evremonde-ojn kaj ĉiujn iliajn praidojn, do, aldonante la kondamnon de d-ro Manette al tiuj de la Defarge-oj. Darnay estas konsignita al la prizono La Force, kaj agendiĝis gilotinota ene de dudek kvar horoj.
Mallonge antaŭ la mortkondamno de Darnay, Carton, nokte vagante la stratojn, haltas ĉe la vinvendejo de Monsieur Defarge, kie li hazardaŭdas Madame Defarge-on paroli pri siaj planoj kondamnigi la tutan familion de Darnay. Carton malkovras, ke Madame Defarge parencas al la fratino menciita en la letero de d-ro Manette kaj ke Madame Defarge estas la pli juna fratino. Li rapide reiras al s-ro Lorry kaj tion raportas al li, urĝante lin kaj la aliajn forlasi Francion kiel eble plej baldaŭ. S-ro Lorry konsentas pretigi ilin foriri, tamen Carton diras al li, ke li volus viziti Darnay-on ĉe la prizono morgaŭ antaŭ ilia ekforiro.
F-lino Pross kaj s-ro Cruncher, kiuj ne jam foriris kun la aliaj, nun preparas forlasi Francion. Dume, Madame Defarge, fratino de la knabino kiun damaĝis la Evremonde-oj, celiras la loĝejon de Lucie kaj ŝia familio, dezirante kondamnigi ilin kaj kredante, ke se ŝi povas vidtrafi ilin mornantaj Darnay-on, oni povas teni ilin respondecaj simpatii kun malamiko de la Respubliko. F-lino Pross sendas s-ron Cruncher elen alvenigi kaleŝon kaj, dum li foras, estas konfrontata de Madame Defarge. Sciante, ke se Madame Defarge scius, ke ili foriras, ŝi povus haltigi ilin kaj reportigi ili al Parizo, f-lino Pross igas ŝin suspekti, ke ili ĉiuj estas en certa ĉambro per tio fermi ĝian pordon kaj starigi sin antaŭ ĝin. Madame Defarge ordonas al ŝi formovi sin de la pordo, sed ŝi rifuzas. Lukto tiam ekflagras inter la du, kiu finiĝas per tio, ke Madame Defarge pafiĝas kaj mortiĝas pere de la propra pistolo. F-lino Pross forlasas la loĝejon, ŝlosante la pordon post si, ĵetonte la ŝlosilon en la riveron Seine, kaj iras renkonte al Jerry Cruncher; La du komencas sian deiron. Dum ili komencas deiri, f-ino Pross konstatas, ke ŝin surdigis la pafsonon de la pistolo de Madame Defarge.
La romano finiĝas per la morto de Sydney Carton. Diriĝas ĉe la fino de la romano ke, antaŭ sia morto, se Carton estus espriminta siajn pensojn, kaj se ili estus profetaj, ili inkluzivus tiajn okazaĵojn, kiaj la gilotina mortigo de Monsieur Defrage mem, kaj la nomado de estonta infano de Charles kaj Lucie Darnay honora al Carton.
Supersolido
En fiziko de la kondensata materio, supersolido estas materialo ordigita space kun proprecoj de superfluaĵo. El la 1960-aj jaroj oni hipotezis, ke la heliumo-4 povas krei supersolidon. ​ En 2017, kelkaj eksperimentoj, kiuj uzis kondensaĵojn de Bose–Einstein, havigis definitivan pruvaron pri la ekzisto de tiu stato. ​ La ĝeneralaj kondiĉoj necesaj por ke aperu la stato de supersolido en difinita substancon estas aktuala esplora studobjekto.
Trévron
Trévron estas franca komunumo, en la departemento Côtes-d'Armor en la regiono Bretonio.
Geografio
Situanta je 45 km norde de Rennes kaj je 25 km de la maro, Trévron estas kampara komunumo sed ankaŭ "verda" pro siaj padaro, gastloĝejoj kaj sia unuakategoria rivero.
Historio
Starigita bordere de la romia vojo kondukanta de Alet al Nantes tra Dinan, la teritorio de Trévron estis komence dependaĵo de la paroĥo de Plumaudan. La unua mencio de Trévron, kiel paroĥo de la episkoplando de Saint-Malo datiĝas de 1254, sed ĝi jam nomiĝis en 1000 "Ecclesia Sancti Laurenti de Trevron". Ĝi dependis de la reĝa abatejo Saint-Magloire de Léhon. Trévron elektis sian unuan estraron en 1790, sed estis kunigita al Hinglé en 1792. Tamen ĝi reakiris sian aŭtonomecon en 1847. La kastelo de Chalonge estis atakita en 1791 de milo da kamparanoj, kiuj bruligis la impostajn aktojn. Meze de la 19-a jc, Trévron, kies ĉefa ekonomia sektoro estas la plurkultivado, trairis fortan malkreskon de sia loĝantaro.
Lokoj kaj monumentoj
Heredaĵo: Sur la centro kaj ties ĉirkaŭaĵo estas multaj krucetoj kaj interesaj lokoj.
Grünbach (Saksio)
Grünbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
(11972) 1994 VK
(11972) 1994 VK estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Kun orbita granda duonakso de 3,20290089, (kalkulata por la epoko de la ) ĝi orbitas je nur ĉ. 434 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Juustopäät
Juustopäät estas en Espoo fondita finna punkobando. Ĝi estas fondita en 1993. La nunaj membroj estas Jani Tanskanen, Harri Tuovinen kaj Frederic Lindfors, eksaj Teemu Talja kaj Tero Arnberg. Juustopäät koncertis en 1990-aj jaroj en Finnlando en festivaloj. La bando faris diskokontrakton kun Polygram Finland Oy. 1995–1999 Juustopäät registris kvar diskojn. En 2014 Juustopäät rakontis, ke baldaŭ ili prezentos sian novan produkton. En 2015 Juustopäät produktis albumon Jäljet sed ne sola. Estis Tero Arnbergn nova gitaristo. En 2020 en nova disko estis denove nova gitaristo.
Hercegszántó
Hercegszántó (hercegsAntO), kroate Santovo, serbe Сантово estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja. La nomo signifas laŭvorte princopluganto.
Situo
La vilaĝo situas laŭ la hungara-serba landlimo (kun limpasejo), laŭ la ĉefvojo Budapeŝto-Sombor.
Historio
Dum regado de Stefano la 1-a (Hungario) oni trovis la nomon inter la dokumentoj en formo Zanthow. La bienoj longe apartenis al abatejo. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, sed alvenis serboj jam dum la turka erao. La paroĥo en 1715, la preĝejo en 1752, la ortodoksa preĝejo en 1900 konstruiĝis. Ekde 1904 la vilaĝnomo estas Hercegszántó. Inter 1918-1920 la serboj okupis la vilaĝon, la regiono apartenis al aparta respubliko. Ekde 1920 la vilaĝo trovis sin apud la nova ŝtatlimo, sed inter 1941-1944 la limo malaperis, ĉar la pli suda regiono denove iĝis hungara.
Trilanda punkto Hercegszántó-Kolut-Batina
Ĝis Traktato de Trianon la punkto troviĝis en interna parto de Hungara reĝlando, poste nova limo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj aperis. Pro sendependiĝo de Kroatio alvenis la tria limo ĉe la Danubo. La simbola hungara punkto troviĝas en fora parto havanta iam la nomon Hóduna. Ankaŭ la serba kaj kroata komunumoj situas fore.
Alva Myrdal
Alva Reimer MYRDAL (naskiĝis en Uppsala, Svedio, 31-an de januaro 1902 kaj mortis en Danderyd, samlande 1-an de februaro 1986) laboris kiel diplomato kaj socialdemokratia politikisto pri pacismo kaj socialema ŝtato. Ŝi ricevis la Nobel-premion pri paco en 1982 kune kun Alfonso García Robles. Geedziĝinta ekde 1924 kun Gunnar Myrdal.
Alva Myrdal estas konsiderata la virino, kiu kreis la modernan Svedion.
35056 Cullers
35056 Cullers estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usonaj geastronomoj kaj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝia orbito malproksime tanĝas tiun de Marso sed ne traira ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,440147 astronomia unuo, tie estas 65,845 milionoj da km.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kent Cullers, la unua tute blinda fizikisto en la mondo. Li dediĉis sian sperton por malfermi la universon de la blinduloj kaj kuraĝigi ties partoprenon al la scienco. Fullers faris antaŭpaŝpojn en la bildigo de grafikaĵoj, diagramoj kaj unikaj elementoj de la sciencaj konceptoj.
Robert Cecil, 1-a Grafo de Salisbury
Robert CECIL, 1-a Grafo de Salisbury, (naskiĝis la 1-an de junio 1563, mortis la 24-an de majo 1612) estis angla politikisto.
Li estis la filo de William Cecil, Lordo Burghley, ĉef-ministro de Elizabeta la 1-a kaj duon-frato de Thomas Cecil, 1-a Grafo de Exeter. Pro lia malbonaspekto la samtempuloj ofte kalumniis lin: li estis malalta ĝibulo. Laŭdire Elizabeta moknomis lin "mia elfo" kaj "mia pigmeo".
Post la morto de Kavaliro Francis Walsingham en 1590, Robert Cecil iĝis Ŝtat-Sekretario - influa ano de la Privata Konsilio. En 1598, kiam lia patro mortis, li sekvis lin kiel ĉef-ministro. Li estis malamiko de Robert Devereux, 2-a Grafo de Essex kaj ludis influan rolon en ties kulpigo pro ŝtat-perfido. Li certigis, ke Jakobo la 1-a glate heredis la anglan regnon en 1603. Jakobo nobeligis lin - unue (1603) kiel Barono Cecil de Essendon, kaj poste kiel Vicgrafo Cranborne (1604) kaj Grafo de Salisbury (1605). Robert Cecil daŭre estis ĉef-ministro sub Jakobo. En 1608 li iĝis Lord-Trezoristo.
Li kaj aliaj anoj de la familio Cecil subtenis komponistojn, ekz. William Byrd kaj Orlando Gibbons.
Kłecko
Kłecko estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kłecko en distrikto Gnieźnieński.
Dua mondmilito
Post agreso de Tria Regno kontraŭ Pollando en 1939, dum la invado en Pollandon, la loĝantaro partoprenis dutagan defendon de la urbo (post retiriĝo de la taĉmentoj de Pola Soldataro). Venĝe Wehrmacht kaj SS pafmortigis en la tagoj 8-9 de septembro 1939 ĉirkaŭ 300-320 personojn. Oni ekzekutis en kelkaj lokoj, la plej granda grupo (ĉ. 112 personoj) estis pafmortigita per mitraloj apud la rivero Mała Wełna. La 13-an de oktobro germana polico pafmortigis apud Gniezno pastron, unu el organizantoj de la defendo de Kłecko.
Slava lingvaro
Slavaj lingvoj havas ĝis nun bone rimarkeblan parencecon kaj leksikan kaj gramatikan. La eklezia slava lingvo estas la plej malnova skribita slava lingvo.
Klasifiko
La slava lingvaro povas esti klasifikata laŭ la sekva skemo. Krome ĝi parencas al la balta lingvaro.
Provinco Düzce
Düzce estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la nigramara regiono (turke Karadeniz Bölgesi) de la lando. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Düzce. Provincan statuson la teritorio gajnis nur en decembro 1999, post forta tertremo de novembro 1999, kiu preskaŭ neniigis la kompletan urbon Düzce. Antaŭe la areo apartenis al la nun najbara provinco Bolu. La administre plialtigita statuso celis plifaciligi ekonomian helpon por subteni la posttertreman rekonstruon. Sekve la provinco estas la plej juna el la nunaj 81 provincoj de Turkio. La koordinatoj de la provinca ĉefurbo estas.
Mýto
Mýto (Mauth) estas urbo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume de 11 kilometrojn nordoriente de Rokycany. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1296.
Listo de urboj de Sirio
Jen listo de urboj de Sirio laŭ loĝantaronombro, kiu jam ne validas pro la interna milito:
Stacio Hiranaj
Stacio Hiranaj (平内駅 [hiranai-eki]) estas stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Taneiĉi, en urbeto Hirono, Gubernio Iŭate, Japanio.
Mária Medgyesi
Mária Medgyesi [medjeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Medgyesi Mária estas hungara aktoro. Ŝia familia nomo foje erare aperis en formoj Meggyesi, Medgyessy, ŝia edzo estis Tibor Tánczos.
Mária Medgyesi naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mária Medgyesi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1957, kie ŝi multe lernis de Endre Gellért, Zoltán Várkonyi, Mária Sulyok, Lajos Básti. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis: En 1966 ŝi aliĝis al Operetoteatro (Budapeŝto), kie ŝi pensiuliĝis en 1991. Ŝi instruis en studio de la Operetoteatro inter 1990-1999, poste en simila alia studio. Ŝi ricevis premion en 1966, ŝi ricevis la titolon "Eterna membro de Operetoteatro" en 1998.
Engenheiro Paulo de Frontin
Engenheiro Paulo de Frontin estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 13.239 enloĝantojn en 2010.
(6397) 1991 BJ
(6397) 1991 BJ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj S. Hayakawa elde Okutama (distrikto de Tokio).
Pohled
Pohled estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod en bohemia parto de Bohemiamoravia montetaro, en ĝia parto Suprasazava montetaro, sur ambaŭ flankoj de rivero Sázava. Komune kun vilaĝo Simtany ĝi kreas municipon, kiu historie estadis kampurbo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1267.
Vagabondo
Vagabondo estas homo, kiu havas nek konstantan loĝejon, nek konstantajn vivrimedojn kaj vagadas almozante. Vagabondeco estas en pluraj landoj delikto (Plena Ilustrita Vortaro).
Vagabondoj estas kutime ĉifonvestitaj, malpuraj. Vivrimedojn ili akiras iam ankaŭ per ŝtelado, pro kio ili estas ofte malamataj kaj konfliktas kun la leĝoj. Kelkaj fariĝis vagabondoj senkulpe, aliaj ne scias vivi alimaniere.
Elama lingvo
La elama lingvo estas mortinta lingvo kiun parolis la antikva popolo de Elamo en hodiaŭa sudokcidenta Irano.