cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malto
Historiaj memorindaĵoj
Malto estas tre riĉa je historiaj memorindaĵoj. Tri el ili troviĝas en la listo de la monda kulturheredaĵo de UNESKO: ĉefurbo Valletta kiel tutaĵo, la megalitaj temploj en Malto kaj Gozo kaj la tiel nomata Hypogeum Hal Saflieni.
Aliaj historiaj memorigaĵoj devenas de la tempo de la araba konkero de la insulo, sed ĉefe de la tempo de regado de johanitoj. Ĉi tie eblas nomi la tutan urbon Mdinon (remparojn konstruis jam araboj), aliajn multnombrajn konstruaĵojn kaj fortikaĵetojn en Valletta, la ĉefurbon de Gozo, Victoria Rabat, multe da palacoj kaj gardturoj, dissemitaj tra la tuta insularo.
Teritoria organizado
La ŝtato estas dividita en tri administraj regionoj kiuj arigas 68 lokajn konsiliojn. La du niveloj establiĝis per Leĝo de Loka Konsilio de la 30-a de junio 1993. Ekzistas meza nivelo, la statistikaj distriktoj, sen administra valoro.
Loĝantaro
Plimulto da loĝantoj de Malto vivas en la ĉefa insulo Malto, plejparte en urbaj aglomeraĵoj. Pro malgranda areo, la loĝdenso estas preskaŭ 1249 loĝantoj po km² (la plej alta en Eŭropo kaj la tria plej alta en la mondo). Pli ol 90 % de la loĝantoj vivas en urboj. Proksimume 3 procentoj da loĝantoj estas fremduloj, precipe britoj. Preskaŭ la sama nombro de loĝantoj vivas daŭre eksterlande (en Kanado, Aŭstralio kaj ankaŭ en Usono).
Kontraŭe al la ĉefinsulo, Gozo havas pli multe da verdaĵoj. Ĝi ĉefe havas agrikulturan karakteron kaj havas kongruan strukturon de sia loĝantaro, kaj samtempe ankaŭ pli malgrandan loĝdenson. Comino estas enloĝata nur en la turisma sezono (gastoj de unu hotelo, aliloke ekster la sezono ĝi havas proksimume ĉirkaŭ kvar loĝantoj).
Etna origino
Pri la origina loĝantaro dum la megalita tempo ekzistas nur konjektoj. Loĝigo per la nuntempa loĝantaro komenciĝis ĉirkaŭ la jaro 2000 a.K. post kiam Malto estis neloĝata dum ĉirkaŭ 500 jaroj. Laŭ ĝis nun neverkontrolita teorio, la unuaj loĝantoj de Malto alvenis el Sicilio. Dum posta evoluo okazis parta miksiĝo de la loĝantaro kun aliaj nacioj.
Malta lingvo
La oficiala lingvo sur malto estas la malta lingvo (Malti), sed plejmulto el la loĝantoj parolas ankaŭ la anglan, kaj iuj eĉ la italan. La angla estas samtempe la dua oficiala lingvo.
La malta lingvo estas ŝemida lingvo, kiu evoluis origine el la lingvo de fenicianoj. Sed progrese ĝi estis emfaze influata de la araba lingvo. Tre forte influis ĝin ankaŭ la romanaj lingvoj (ĉefe la itala) kaj la angla. La malta lingvo estas unu el la malmultaj semitaj lingvoj, kiu uzas latinan alfabeton, pliriĉigita je kelkaj propraj literoj.
Ankaŭ la nomo Malto evoluis el origine fenica nomo, kiu estas modifita formo de pli malfrua araba vorto : Malet, Melita, Maltacheum ktp.
Religio
Proksimume 98 % da loĝantaro havas romkatolikan kredon. Sur Malto ekzistas 364 preĝejoj. Kompare kun la nombro de siaj loĝantoj, Malto havas pli multe da pastroj, monaĥoj kaj monaĥinoj ol iu ajn ŝtato en la mondo. Katolikismo estas ankrita en la konstitucio kaj ĝi rolas en la vivo kaj en la politiko de Malto grandan rolon. La malta socio estas moderna socio, ekz. la kvanto de virinoj kun pli alta klereco kaj tiu de laborantaj virinoj korespondas al tiuj de plejmultaj progresintaj eŭropaj landoj.
Ekonomio
La ekonomio de Malto estas influita de la fakto, ke la insularo havas neniajn naturfontojn. Ĝi ankaŭ suferas pro manko de subtera akvo, ligita al la manko de arbaroj, kiuj estis forhakitaj jam dum la epoko de la fenicianoj).
Agrikulturo
Agrikulturo, precipe vegetaĵa produktado, koncentriĝas ĉefe sur la iom pli verda insulo Gozo, sed ĝi estas malsufiĉa kaj necesas importi legomojn, ĉefe dum la seka somera sezono. Tradician fiŝkaptadon oni praktikas ankoraŭ nuntempe, laŭ malnovaj teknikoj, samkiel marborda ĉasado. Tamen ankaŭ la enmaraj fiŝoj ĉirkaŭ la insuloj suferas jam de longe de troa fiŝado, tial parto de la fiŝoj konsumataj surloke estas importitaj, samkiel cetere plejmultaj viandaĵoj.
Industria produktado
Industria produktado, kiu fabrikas aĵojn ankaŭ grandparte por eksportado, koncentriĝas precipe sur maŝinindustriaj produktoj, elektroniko, konstruado kaj riparo de ŝipoj, teksaĵo; certaj sukcesoj estis atingitaj en la 1990-aj jaroj, ankaŭ koncerne rezervadon de akvo kaj elektra kurento.
Servoj
Inter servoj unuarange viciĝas turisma trafiko. Nuntempe vizitas Malton pli ol unu miliono da turistoj ĉiujare – do multe pli ol la nombro de loĝantoj mem; la turismo en MEP partoprenas proksimume po 35 procentoj.
Eksterlanda komerco
Koncerne eksterlandan komercon iras inter 60 kaj 70 procentoj de la eksportado kaj importado al Germanio, Francio, Italio, Usono kaj Britio. En la importo grandan kvanton reprezentas nutraĵoj kaj fosiliaj fontoj, por produktado de elektro.
Politiko kaj politika sistemo de Malto
La eksa brita kolonio Malto akiris sendependecon la 21-an de septembro 1964, kaj la 13-an de decembro de 1974 ĝi proklamis sin kiel sendependan respublikon, sed ĝi plu restis membro de la Komunumo de Nacioj. Ekde la 1-a de majo de 2004 Malto estas membro de la Eŭropa Unio.
Malto estas parlamenta respubliko. Pinte de la ŝtato staras nominale prezidento de la respubliko, elektita de la Parlamento; la prezidento nomumas prezidenton de la registaro kaj partoprenas la diskuton koncerne la diskutojn de estonta registaro. Sed en la estinteco montriĝis, ke gvidanto unu el ambaŭ ĉefaj partioj, kiu kutime fariĝas ankaŭ prezidento de la registaro, destinas, kiu estos elektita kiel prezidento, kaj per tio li fakte certigas ankaŭ sian nomumon kiel la prezidanto de registaro. La prezidento de la respubliko estas ekde la 4-a de aprilo 2004 Edward Fenech Adami, la prezidanto de la registaro ekde la 23-a de marto de 2004 estas Lawrence Gonzi. La balotado en unuĉambra parlamento (Kamra tar-Rapprezentanti) okazas laŭ konstitucio minimume ĉiun kvinan jaron.
Ekde la jaro 1993 Malto administre dividiĝas en 68 tiel nomatajn komitatojn (local council), kiuj estas elektataj unufoje por trijaraj mandatoj.
Jam antaŭ sendependeco la maltan politikon dominis du politikaj partioj: socialisma kaj neŭtralisme celita Labour Party (Partit Laburista, MPL kiel siglo por Maltese Labour Party) kaj konservativa Nationalist Party (Partit Nazzjonalista, de tie siglo PN). Ceteraj partioj ne havas pli grandan politikan signifon, sed en lasta balotado plifortiĝas Demokratia alternativo (Alternattiva Demokratika, AD), analogio de eŭropaj Verduloj. Ĉiuj parlamentaj balotoj havas en Malto tradicie tre senperajn rezultojn, kaj ambaŭ ĉefaj partioj regule alternas dum la regado. La baloto en la parlamento la 12-an de aprilo 2003 alportis la jenan voĉdividon :
Samkiel politikaj partioj, en la estinteco ankaŭ emis ŝanĝiĝi la ĉefaj prioritatoj de la malta eksterlanda politiko. Dum la konservativa PN orientiĝis unurange al Okcidento, do al Eŭropa Unio, la Labour Party konservis tradicie bonajn interrilatojn ne nur kun Sovetunio, la ceteraj landoj de KREH kaj Ĉinio, sed ankaŭ kun siaj arabaj najbaroj (krom Libio), kaj ĝi volis realigi neŭtraligon de Malto kaj kontraŭ membrecon en Eŭropa Unio. Ekde la jaro 1987 Malto estas laŭ sia konstitucio neŭtrala.
MAltaj politikistoj estas George Abela, Marie Louise Coleiro Preca
Malto kaj Eŭropa Unio
La vojo de Malto en la Eŭropan Union estis longa. La kaŭzo estis, ke protektantoj kaj kontraŭuloj de la membreco en EU apartenis al la ĉefaj politikaj partioj kaj alfrontis sin dum naciaj voĉdonadoj. Ĉiu ŝanĝo de la registaro sur Malto do kunportis ankaŭ renverson en la politiko rilate al EU kaj eniron en ĝin. La malta konservativa partio PN estis principe por, dum Labour Party (ankaŭ principe) kontraŭis la membrecon en EU.
Malto donis sian unuan postulon pri membreco jam en la jaro 1990. Post venko de Labour Party en baloto en la jaro 1996, Malto suspendis la postulon pri sia membreco. Post antaŭtempa baloto en 1998, kiam denove venkis PN, la postulo estis renovigita.
Pri la eniro de Malto en EU estis decidita en konferenco en Kopenhago la 13-an de decembro de 2002. En referendumo pri la membreco en EU la 8-an de marto 2003, 53,65 % da balotintoj esprimis sin favore al la membreco. Okaze de la disvastigo de EU je dek ŝtatoj, Malto tiel la 1-an de majo de 2004 fariĝis membro de Eŭropa Unio kaj ĝi anstataŭis Luksemburgon kiel la plej malgrandan membran ŝtaton. Ekde la 1-a de januaro 2008 la nacia valuto de Malto estas la komuna eŭropa valuto eŭro - vidu pri tio ankaŭ la paĝon pri la Maltaj eŭro-moneroj.
Villeneuve VD
Villeneuve ([vilnöv]) esta svisa komunumo kaj historia urbeto de la Distrikto Aigle en Kantono Vaŭdo en Svislando. Ĝi havis 4,969 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
En la lago antaŭ Villeneuve situas la artefarita Insulo de Peilz.
La komunuma teritorio etendiĝas de la orienta bordo de Lago Lemano en sudokcidento ĝis al la valo de Chaude kaj Lago de Hongrin en nordoriento. La "Pointe d'Aveneyre" estas ĝia kulmina punkto kun alteco de 2026 m s.m..
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 32,13 km², de kiuj 51,3% estas kovritaj de arbaro, 29,8% servas por agrikulturo kaj 8,2% por setlado.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 kaj la svisa aŭtovojo A9, al kiu la urbo disponas pri propra alveturejo. Pere de la stacidomo ĉe la trajnlinio de Laŭzano al Brigo la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto.
Famaj loĝantoj
En Villeneuve, rezidis la franca verkisto Romain Rolland, kaj tie li renkontis Mahatmon Gandhion en 1931.
Victor Hugo, Richard Wagner kaj Oskar Kokoschka ankaŭ tie restadis.
Monaĥejo Haina
La iama cisterciana monaĥejo Haina en Haina, nun centro por socia menskuracado, estas frugotika monaĥejo ĉe rivero Wohra en la montaro Kellerwald en Heso. La preĝejo apartenas pro la gotika elpentrado al la plej gravaj frugotikaj historiaj monumentoj en Germanio. La ensemblon borderas angla parko.
Historio
Post fondado de benediktana monaĥejo sur la fortikaĵo Aulesburg proksimume 1140 ĉe la vilaĝo Löhlbach fare de grafo Poppo la 1-a de Reichenbach kaj lia bofilo Volkvino la 2-a de Schwalenberg oni transdonis la monaĥejon en 1150 al la cisterciana monaĥejo Kamp en malalta Rejnlando. Tri konventoj el Kamp unu post la alia vane provis meti la monaĥejon sur portopovan bazon, sed poste retiriĝis. Post klarigo de la juraj kondiĉoj okazis la vera monaĥeja fondado nur en la jaro 1188, kiam la cisterciana abatejo sur Aulesburg estis fondata kiel kvara filio de la monaĥejo Altenberg ĉe Kolonjo.
Proksimume 1216 ili komencis konstrui la monaĥopreĝejon laŭ frugotika stilo. La romanika ĥorejo estis konsekrata jam en 1224; la tuta preĝejo tamen nur en 1328 estis finkonstruata. La preĝejo laŭ regularo de la Cistercianoj komence ne havis navkrucoturon, sed nur tureton. Ankaŭ oni rezignis komence bildojn, skulptaĵojn, vitralojn kaj krucojn kaj aliajn ornamaĵojn. Nur en pli malfruaj konstrufazoj oni devojiĝis de ĉi tiu principo. En 1744 oni metis sur la navokruciĝo barokan tureton; la novgotika turo ekestis nur en 1889 kadre de ampleksaj renovigoj, kiam ankaŭ la klostro ricevis volbon. El la 13-a kaj 14-a jarcentoj devenas la restaĵoj de la vitraloj el griza ornamenta skemo kaj la ĉizita ĥorseĝaro. Sur kojnofaco de la orienta fenestro legiĝas la nomo de la vitralisto „Lupuldus frater“. El la 14-a jarcento devenas la arthistorie gravaj gotikaj pripentraĵoj de sennoma artisto. La murtabernaklo el la 14-a jarcento estas atribuenda al skulptisto Tyle de Frankenberg surbaze de subskribo.
La monaĥejo tenis mastrumejojn en la ĉirkaŭaj urboj, por tie vendi produktojn el sia terkulturo. Al tiuj apartenis interalie korto en Frankfurto ĉe Majno.
Tamás Szent-Iványi
Tamás Szent-Iványi [tamAŝ sent-ivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szent-Iványi Tamás estis hungara bestkuracisto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1979).
Tamás Szent-Iványi naskiĝis la  1920 en Sântionlunca. Li mortis la 1991 en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Szent-Iványi apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis lernejojn en Brașov kaj Sfântu Gheorghe. Post la 2-a mondmilito li akiris diplomon en Budapeŝto, poste li laboris en instituto, poste li estis vicprofesoro en la agraria universitato. Inter 1956-1975 li laboris en Romo, poste ĝis 1985 li estis katedrestro en Budapeŝto, dume li estis ankaŭ gastoprofesoro ekzemple en Britio, Aŭstrio, Francio, Turkio. En 1965 li doktoriĝis antaŭ MTA. Li okupiĝis precipe pri epidemiaj malsanoj de hejmbestoj. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1961-1983.
Riukiuo
Rjukjuo au Ryukyu (琉球; Hepburn-Transskribo:Ryūkyū) povas signifi:
Grizvanga buteo
La Grizvanga buteo (Butastur indicus) estas azia rabobirdo. Ĝi estas tipe inter 41 kaj 46 cm longa, kio faras ĝin mezgranda agleca birdo. Ĝi reproduktiĝas en Orienta Rusio, norda Ĉinio, Koreio, kaj Japanio, kaj vintras en Sudorienta Azio.
Riukiuo
Nomoj kun Rjukju
Grizvanga buteo
Ĝi estas birdo de malferma tero. Ĝi manĝas lacertojn, malgrandajn mamulojn kaj grandajn insektojn.
Riukiuo
Aliaj
Grizvanga buteo
Plenkreskulo havas grizajn kapon, bruston kaj kolon, blankan gorĝon, nigrajn mustaĉojn kaj mezan striojn, malhelbrunajn dorson kaj suprajn flugilojn, kaj malhelbrunajn striojn en blankaj subaj partoj kaj subflugiloj. Junulo estas malhelbruna kaj makuleca supre, pala sube kun malhelbrunaj strioj, kaj havas larĝan blankan superokulon kaj brunan vangon.
Ciklopentila trifluoroacetato
Ciklopentila trifluoroacetato aŭ C7H9F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun ciklopentanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Ciklopentila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Hayato Mizuki
Hayato Mizuki (水木 勇人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Trarego Viggiona
Trarego Viggiona estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Piemonto kaj la provinco Verbano Cusio Ossola. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aurano, Cannero Riviera, Cannobio, Falmenta kaj Oggebbio.
Nocupétaro
Nocupétaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Nocupétaro de Morelos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 057.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7649 loĝantojn. El tiuj estas 3693 viroj kaj 3956 virinoj. La komunumo havas surfacon de 552.22 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
Entute 4 562 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 3 115 estis alfabetoj kaj 1 423 analfabetoj. Tio signifas ke 31.19 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16057a.htm
Taubaté
La loĝloko fondiĝis la 30-an de junio 1639 kaj ricevis urbajn rajtojn en 1842. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 130 kilometroj.
Trasquera
Trasquera estas komunumo de Italio.
Geografio
La komunumo situas ĉe la paseja vojo de Domodossola al la Sempionpasejkulmino. Tra la komunumo fluas la rivero Diveria. Al Trasquera apartenas Iselle, kie situas la stacidomo de la suda portalo de la 19,8 kilometrojn longa Sempiona tunelo.
.bs
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bs''.
.bs estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Bahamoj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Ségry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Malý Šenov
Malý Šenov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Velký Šenov en distrikto Děčín. Ĝi etendiĝas oriente de Velký Šenov. Estas ĉi tie registritaj 53 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Malý Šenov situas en katastra teritorio Staré Hraběcí kun areo 3,22 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.
NGC 4646
NGC 4646 (aliaj indikoj — UGC 7892, MCG 9-21-31, ZWG 270.15, PGC 42740) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Arconciel
Arconciel estas historia urbeto kaj komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 771 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Arconciel situas en la Friburga Mezlando, proksimume 7 kilometrojn sudsudokcidente de la kantonĉefurbo Friburgo, ĉe la bordo de la rivero Sarino, kiu formas la okcidentan kaj sudan limon de la komunumo. La komunumo Arconciel konsistas el la urbeto Arconciel, kaj la setlejoj kaj kvartaloj Le Chenaillon, Les Creux kaj Les Fontanalles, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,17 km², de kiuj 30,5% estas kovritaj de arbaro, 57,2% servas por agrikulturo kaj 8,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Arconciel limas en nordo al Hauterive, en nordoriento al Marly, en oriento al Ependes, en sudoriento al Senèdes, en sudo al Treyvaux, en sudokcidento al Rossens kaj en okcidento al Corpataux-Magnedens.
Trafiko
La komunumo Arconciel situas flanke de la gravaj trafikvojoj kaj atingeblas pere de flankaj vojoj de ĝiaj najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas en distanco de proksimume 4 kilometroj apud Hauterive. Per buslinio de Friburgo al Treyvaux la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Ordeno de Ruĝa Standardo (Sovetunio)
Ordeno de Ruĝa Standardo (Орден Красного Знамени) estas la unua plej prestiĝa ordeno de Sovetunio por sovetiaj soldatoj de ĉiuj rangoj premiitaj pro kuraĝo en bataloj kaj ceteraj eksterordinaraj militaj agoj.
Ĝi aperis la 16-an de septembro 1918 per dekreto de la Tutrusia Ekzekutiva Komitato por rekompenci heroojn de la Ruĝa Armeo, kiuj aktive batalis kontraŭ la Blanka Armeo. La ordeno aspektis kiel ovala arĝenta medaliono (41mm x 36mm), en kies centro videblis la ruĝa stelo kun martelo kaj serpo, super ili malvolviĝis la ruĝa standardo kun jena teksto: "Laboristoj de ĉiuj landoj unuiĝu". Ĉe la bazo de la insigno estis la literoj CCCP (= USSR). La rubando estis ruĝa kun blanka bordo sur la flankoj kaj blanka strio tra la centro.
Beatrice Cenci
Beatrice CENCI, naskita la en Romo, mortinta samloke la, estis ano de roma patricia familio. Ŝi estis ekzekutita pro konspiro pri murdo de ŝia patro Francesco Cenci. Ŝia konfeso estis atingita per torturado.
Ŝia vivo iĝis literatura temo interalie por jenaj aŭtoroj: Antonin Artaud, Astolphe de Custine, Charles Dickens, Alberto Moravia, Alfred Nobel, Percy Bysshe Shelley, Juliusz Słowacki kaj Stendhal.
Schuttertal
Schuttertal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Universitato Reĝo Sankta Stefano
Universitato Reĝo Sankta Stefano aŭ Universitato Stefano la 1-a (Hungario) (hungare Szent István Egyetem nun Hungara Agro- kaj Vivscienca Universitato estas ŝtata agrara universitato en Hungario, en urbo Gödöllő.
Konstruaĵoj
La centra konstruaĵo en Gödöllő (origine gimnazio, monaĥejo, kolegio) estis konstruita inter 1923-1929. Baldaŭe diversaj domegoj estis konstruitaj por edukaj celoj. Aparte menciinda la akvoturo el 1954.
Konstitucia tribunalo de Portugalio
La konstitucia kortumo de Portugalio (Tribunal Constitucional) estas speciala tribunalo, difinita de la konstitucio de Portugalio kiel parto de la juĝa branĉo de la portugala politika reĝimo. Ĝia ĉefa tasko estas la kontrolo de la konstitucieco de la novaj leĝoj. Ĝi tamen ankaŭ havas specialajn potencojn rilate al la prezidento de la Respubliko, al la politikaj partioj kaj al referendumoj.
La tribunalo situas en Lisbono, en la palaco Ratton (Bairro Alto).
József Szent-Ivány
József Szent-Ivány [jOĵef sent-ivAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szent-Ivány József estis hungara entomologo, profesoro, honora membro de Hungara Scienca Akademio (1988).
József Szent-Ivány naskiĝis la  1910 en Budapeŝto. Li mortis en 1988 en Adelaide.
Biografio
József Szent-Ivány frekventis universitatojn en Vieno kaj en sia naskiĝurbo. Li doktoriĝis kaj ricevis diplomon 1936 en Budapeŝto. Inter 1938-1942 li studvojaĝis al diversaj eŭropaj landoj. En 1943 li iĝis privata profesoro en universitato de Szeged. Post la 2-a mondmilito li trifoje esplorvojaĝis al Papuo-Nov-Gvineo, kie li kolektis precipe papiliojn. Baldaŭe li ricevis postenon en Papuo-Nov-Gvineo, kie li pensiuliĝis en 1966. Li okupiĝis ankaŭ pri medioprotektado.
Zoltán Makláry
Zoltán MAKLÁRY [maklAri], hungare Makláry Zoltán estis hungara aktoro.
Zoltán Makláry naskiĝis la 1896 en Budapeŝto - mortis la  1978 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Makláry frekventis gimnazion, poste aktoran lernejon en Budapeŝto. Abrupte li devis militservi en la itala fronto, kie li iĝis militkaptito. Hejmenveninta en 1919 li finlernis la aktoran lernejon, poste li komencis sian aktoran karieron en diversaj teatroj de Budapeŝto. Inter 1935-1969 li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premion Kossuth en 1954, poste ankaŭ 2 aliajn premiojn.
La donna è mobile
La donna è mobile (Ulino estas ŝanĝiĝema) estas ario de la opero Rigoletto de Giuseppe Verdi (1851). Temas pri unu el la arioj plej famaj de la universala operkanto (respektive kantaro), komponita lastmomente de Giuseppe Verdi antaŭ la postulo de tenoro kiu bezonis arion por memfanfaronado ĉe la lasta akto de Riggoleto. "La donna è mobile" estas la kanto kiun la Duko de Mantovo (tenoro) plenumas en la tria kaj lasta akto de la opero. Ties teksto disvolvigas kelkajn versojn de Victor Hugo kaj en Le roi s'amuse li mem estus elpreninta ilin rekte el la reĝo Francisko la 1-a.
Estas unu el la operarioj plej popularaj pro sia facila parkerigeblo kaj pro sia dancebla akompanado. Oni diras, ke Verdi malpermesis ĝian disvastigon ĝis la premiero en la teatro La Fenice de Venecio, por pluhavi la efikon surprizan.
Ĝi estas eble la ario portenora plej konata de la komponisto kaj ĝi estis ludita de ĉiuj elstaraj tenoroj ekde ties premiero, inter kiuj: Enrico Caruso, Miguel Fleta, Plácido Domingo, Alfredo Kraus, Luciano Pavarotti, José Carreras, Andrea Bocelli, Enrique Gil, ktp.
Registraĵoj
Multnombraj tenoroj estis registrintaj tiun arion, krom la ludado de la kompletaj versioj de la opero. Tre elstara registraĵo bonkvalita ĉe La discoteca ideal de música clásica markas tiun de Enrico Caruso (1903) ĉe PEARL.
Egino
La vorto Egino (helene Αἴγινα Aígina, greke Αίγινα Éyina) havas plurajn signifojn:
NGC 4647
NGC 4647 (aliaj indikoj — UGC 7896, IRAS12410+1151, MCG 2-33-1, VCC 1972, ZWG 71.15, VV 206, KCPG 353A, ARP 116, PGC 42816) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
20468 Petercook
20468 Petercook estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Vundo
Vundo (latine vulnus) estas difekto de la korposurfaco interna aŭ ekstera. Ĝin kaŭzas ofte meĥanika damaĝo; la grando de la difekto dependas de la elasteco kaj rezisteco de koncerna histo.
Simptomoj de vundo: doloro, sangumo, histo-formorto. Ĉe malfermaj vundoj estiĝas la t.n. enira pordo, tra kiu povas alveni infektaĵoj, fremdaj materialoj deekstere.
En botaniko, surface de vundita planto estiĝas vunda kambiumo (v. meristemo) per vund-hormonoj. La ĉeloj de la kambiumo rapide dividiĝas kaj produktas la vundo-kovrintan kalushiston.
Figure vundo povas esti ankaŭ ia spirita difekto.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri vundo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Sándor Karsay
Sándor Karsay [ŝAndor karŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Karsay Sándor estis hungara pastro, luterana episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis téthi.
Sándor Karsay naskiĝis la  1814 en Győr. Li mortis la 1902 en Győr.
Biografio
Sándor Karsay lernis teologion en Sopron kaj Vieno, poste li estis familia edukisto 2 jarojn. Li pastriĝis en 1837 en Mencshely. En 1847 li iĝis eklezia subnotario, en 1866 episkopo de episkopejo Transdanubio. En 1895 li abdikis pro okulmalsano. En la sama jaro li ricevis la titolon reĝa konsilisto, poste li nobeliĝis.
115254 Fényi
115254 Fényi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono de la hungaraj geastronomoj Sipőcz Brigitta kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara astronomo kaj jezuito Fényi Gyula (1845–1927), plej abunda observanto de sunaj fenomenoj, liaj kontinuaj serioj da observoj de dum 32 jaroj per la sama instrumento estas unika. Fényi estis la unua, kiu demonstris korelacion inter la nombroj da protuberancoj kaj da sunmakuloj.
Geílson de Carvalho Soares
Geílson de Carvalho Soares (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Melica
Melica, esperante meliko aŭ perlogreso, estas genro de plantoj el la familio de Poacoj.
Priskribo
Melikoj estas staŭdoj.
Parazitoj
Ergotfungo parazitas iliajn ovolujon.
Blankokula buteo
La Blankokula buteo (Butastur teesa) estas mezgranda rabobirdo, nerilata al la veraj buteoj de la genro Buteo, troviĝanta en Suda Azio. Plenkreskulo estas karaktera, havanta ruĝecan voston, distingan blankan irison (kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo) kaj blankan gorĝon kun kontrasta meza strio kaj bordate de malhelaj mustaĉaj strioj. La kapo estas bruna kaj la mezaj kovriloj de supraj flugiloj estas helaj. Ili ne havas la tipajn karpajn makulojn troviĝantajn en la subflugiloj de la veraj buteoj sed la flugilstrieco ŝajnas malhela kontraste kun la flugilplumoj. Ili ofte staras rekte sur ripozejoj dum longaj temperoj kaj ŝvebas super termikoj serĉe de insektoj kaj malgrandaj vertebruloj. Ili estas voĉemaj dum la reprodukta sezono kaj oni povas aŭskulti foje la kunalvokojn de kelkaj birdoj.
Aspekto
Tiu svelta kaj malgranda agleto estas facile identigebla pro sia blankaj irisoj krom la blanka gorĝo kaj malhela meza strio. Foje videblas blanka punkto en la kapodorso. Dum ripozado la flugilpintoj preskaŭ atingas la vostopinton. La vaksaĵoj estas distinge flavaj kaj la kapo estas malhela kun subaj partoj malhele striecaj. Dumfluge la mallarĝaj flugiloj ŝajnas rondoformaj kun nigraj flugilpintoj kaj la flugilstrieco aperas malhela. La supraj flugiloj dumfluge montras palan strion super la bruna koloro. La ruĝeca vosto estas strieca kun pli malhela subfina bendo. Junuloj havas la irisojn brunecajn kaj ties frunto estas blankeca kaj povas esti larĝa superokulo. La nura konfuzo povas okazi en lokoj kie ĝi koincidas kun la Grizvanga buteo (Butastur indicus), kies plenkreskuloj havas distingan blankan superokulon. La idoj estas ruĝecbrunaj malkiel plej parto de aliaj lanugaj rabobirdidoj kiuj kutime estas blankaj.
Distribuado kaj habitato
Tiu specio estas amplekse distribuata en Suda Azio, tra Barato en ebenaĵoj kaj etende ĝis 1000 m ĉe Himalajo. Ĝi estas loĝanta en Irano, Pakistano, Nepalo, Bangladeŝo kaj Birmo. Ĝi forestas el Srilanko kaj probable forestas el Andamanoj. Ĝi estas somera vizitanto en nordorienta Afganio. Ĝi troviĝas ĉefe en ebenaĵoj sed povas esti ĝis 1200 m en deklivoj de Himalajo.
La kutima habitato estas en seka, malferma arbaro aŭ terkultivejo. Ili estas nombraj en kelkaj areoj sed malpliiĝantaj. Studo de fine de la 1950-aj jaroj ĉirkaŭkalkulis 5000 birdojn proksime de Delhi en areo de ĉirkaŭ 50,000 km2.
Kutimaro kaj ekologio
Tiu specio estas kutime vidata dum ŝvebado soleca super termikoj aŭ kviete ripoze. Ankaŭ povas esti vidataj grupoj de 2 aŭ 3 individuoj. Ili havas miaŭan alvokon aŭ descendan fajfon (priskribata kiel pit-ŭiia ) kiu ripetiĝas kiam la paroj ŝvebas. Ili estas voĉemaj en la reprodukta sezono.
Ili manĝas ĉefe lokustojn, akridojn, grilojn kaj aliajn grandajn insektojn same kiel musoj, lacertoj kaj ranoj. Ili povas ankaŭ predi krabojn el ĉe humidejoj kaj oni konstatis ke ili eĉ kaptas pli grandajn predojn kiaj la Nigranuka leporo (Lepus nigricollis).
La reprodukta sezono estas februaro al majo. La nesto estas izola platformo el bastoneteroj ne malsimila al tiu de korvo, foje sur senfolia arbo. La kutima ovaro estas de 3 ovoj, kiuj estas blankaj kaj kutime senpunktaj. Ambaŭ seksoj kunrespondecas pri nestokonstruo kaj idozorgado; nur la ino kovas dum ĉirkaŭ 19 tagoj ĝis eloviĝo.
Interslava lingvo
Interslava lingvo aŭ memnome medžuslovjansky (меджусловјанскы per la cirila alfabeto) estas zona planlingvo kreita surbaze de la slavaj lingvoj. Ĝia celo estas helpi parolantojn de diversaj slavaj lingvoj komuniki inter ili kaj ankaŭ helpi al fremdlingvaj parolantoj por interkomunikiĝi kun slavoj. La nuna interslava estas la rezulto de unuigo dum la jaroj 2011–2017 de tri antaŭaj tutslavaj lingvoprojektoj:
En aŭgusto de 2021, la Fejsbuka grupo de la interslava lingvo havis pli ol 15 000 membrojn.
Alfabeto kaj prononco
Interslava skribeblas kaj per la latina kaj per la cirila abocoj.
Substantivoj
La interslava estas fleksihava lingvo. Ekzistas tri genroj por substantivoj (vira, ina kaj neŭtra) kaj sep kazoj (nominativo, akuzativo, genitivo, dativo, instrumentalo, lokativo kaj vokativo).
Adjektivoj
Adjektivo adverbigeblas per la finaĵo -o (aŭ -e post mola konsonanto): dobro "bone" svěže "freŝe".
Nombrovortoj
La kvantaj nombroj 1-10 estas:
Pli grandaj nombroj formeblas per aldonado de -nadset al la nombroj 1-9, -deset al dekoj, kaj -sto al centoj.
Ekzemplo
La Patro Nia :
Voleč
Municipo Voleč situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en milde ondiĝinta pejzaĝo inter riveroj Cidlina kaj Elbo, ĉe ŝoseo n-ro 36 inter Chlumec nad Cidlinou kaj Pardubice, 9 km sudoriente de urbo Chlumec nad Cidlinou, 10 km nordokcidente de urbo Lázně Bohdaneč, 4 km de elveturejo n-ro 68 el aŭtoŝoseo n-ro D11 (E67) kaj 5 km de elveturejo n-ro 76. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri Voleč devenas el la jaro 1398. La unuaj konataj posedantoj de la vilaĝo estis Mareš kaj Jan el Vyšehněvice, Johanka el Hustířany, Kunát pli juna el Dobřenice, Vojtěch el Pernštejn kaj de la jaro 1560 la Reĝa Kamero.
En 19-a jarcento la vilaĝo ekfloras ekonomie kaj kulture. La loĝantaron vivtenas agrokulturado, oni sekigas fiŝlagojn, arbaroj kaj paštejoj cedas al plugkampoj. Estis konstruataj nova lernejo, biblioteko, ŝparkompania domo. Oni fondis diversajn societojn, ludis teatron.
En la 20-a jarcento Voleč moderniĝis: estis konstruataj vilaĝaj ŝoseoj, akvokondukilo, kanalizo, moderniĝas agrokulturado ktp. Tamen multaj homoj foriras al urboj. En la jaro 1890 estis en la vilaĝo 63 domoj kaj 495 loĝantoj kaj nuntempe estas 130 domoj kaj nur 320 loĝantoj. La lernejo, antaŭlernejo, ŝparejo estis nuligitaj kaj la servojn oni certigas alie. En Voleč ekestas novaj bezonataj entreprenoj, ekestis tempo de aŭtomobiloj, interreto, poŝtelefonoj. Vilaĝo egaliĝas al urboj.
Alkmeno
Alkmeno estis la filino de Elektriono, reĝo de Mikeno.
Promesita edziniĝo kun Amfitriono
Amfitriono estis la filo de Alceo, reĝo de Tirinto.
Ŝi konsentis edziniĝi kun Amfitriono kondiĉe ke li punos la loĝantojn de la insuloj Taphos. Ili ĵus ŝtelis la brutaron de sia patro kaj murdis ŝiajn fratojn. Amfitriono provis plenumi la kondiĉojn de Alkemo. Li decidis iri unue repreni la brutaron, kiu paŝtiĝis en la insulo Eliso.
Reveninte al la domo de Elektriono li ĵetis bastonon sur iu besto. Bedaŭrinde tiu bastono atingis Elekrionon, kaj mortigis lin. La frato de Elektriono, kiu nomiĝis Steneloso, ekzilis Amfitrionon, kaj anstataŭis Elektrionon kiel reĝon de Mikeno.
Fuĝo de Amfitriono kaj Alkmeno al Tebo
Sed aliajn zorgojn havis la reĝo. Ĉiumonate, iu vulpino, sendita de Hera, mortigis kaj manĝis junulon en la kamparo de Teumesse. Amfitriono prunteprenis la hundon de Cefale, reĝo de Ateno. Sed Zeŭso ŝanĝiĝis la du bestojn en ŝtonojn.
Balzamo
Balzamo estas bonodora rezino elŝvitante el diversaj arboj kaj entenanta benzoan aŭ cinamatan acidon. Balsamoj ofte estas uzataj kiel senodorigiloj kaj purigiloj, ofte uzata kiel kuracilo. Foje egiptaj mumioj estis kovritaj per balzamoj; la mumiiga procezo nomiĝas ankaŭ enbalzamigo.
Jan Krzysztof Kelus
Jan Krzysztof Kelus (naskiĝis la 21-an de februaro 1942 en Varsovio) – pola sociologo, politika aganto, komponisto, aŭtoro kaj plenumanto de "samizdataj" kantoj, kontraŭkomunisto.
.bt
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bt''.
Jan Krzysztof Kelus
Vivo
Li studis juron, sed finfine finis sociologion en Varsovia Universitato. Ĝis marto 1968 estis – laŭ siaj propraj vortoj – malpolitika ĝis doloro. Nur tiam engaĝis sin en opozician agadon. En 1969 arestita kadre de la "afero de tatranoj" - kontrabando de la revuo Kultura. Li kunorganizis juran kaj financan apogon por laboristoj partoprenantaj proteston de la 25-a de junio 1976.
En la 70-aj jaroj laboris kiel sociologo en Instituto de Venereaj malsanoj ĉe Medicina Akademio en Varsovio. Samtempe agis en tiama demokratia opozicio - engaĝiĝis en la Komitato por Defendo de Laboristoj. Ofte sekureca servo maltrankviligis lin. En 1979 estis forigita de Medicina Akademio pro politikaj kaŭzoj.
Alkmeno
Ekspedicio de la edzo kontraŭ Taphos
Tiam Kreono, Cefale kaj lia amiko Panopeo decidis helpi lin. Necesis elpreni oran haron el la hararo de la reĝo de la insulo por ke sukcesu la milito. Tio estis farita danke al la helpo de la reĝidino. Post tiu venĝado, li donacis la insulojn al la reĝoj, kiuj helpis lin, kaj revenis al Tebo.
Jan Krzysztof Kelus
Vivo
Komence de la 80-aj jaroj fondis kun amikoj Sendependan Eldon-Alon CDN (k.t.p.), la plej grandan samizdatan eldon-domon en Pollando. Dum la milita stato en Pollando estis internigita en Białołęka (li loĝis en la sama kelo kun Janusz Onyszkiewicz).
Nuntempe kune kun edzino loĝas en Varmio, laboras kiel tradukisto kaj okupiĝas pri abelbredado. Tradukis kelkajn kantojn de ĉeĥa artisto Karel Kryl.
Stefan Brzoza nomis lin en sia protest-songo titolita "Zwolnić Kelusa" (Liberigi Kelus) pola Woody Guthrie. Inspirita de lia kreiveco kaj verkita laŭ melodio de Kelus estas kanto de Jacek Kaczmarski Powrót sentymentalnej panny "S" (Reveno de sentimentala fraŭlino "S", kaj la kanto de Andrzej Kołakowski – Dla J.K.K. (Por J.K.K.). Ĵurnalisto de Gazeta Wyborcza Wojciech Staszewski publikigis libron pri J. K. Kelus forme de la serpenta intervjuo, titolitan Był raz dobry świat (Foje estis bona mondo), kaj filologo Krzysztof Gajda dediĉis al li la libron Poza państwowym monopolem – Jan Krzysztof Kelus (Ekster la ŝtata monopolo - Jan Krzysztof Kelus).
Premioj kaj distingoj
Septembre 2006 estis dstingita de prezidento Lech Kaczyński per la Oficira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Alkmeno
Surprizo de la geedzoj dum sia edziĝnokto
Venante en la liton de Alkmeno, li petis la promesitan edziĝon. Tre surprizita ŝi estis, kiam ŝi vidis lin, kaj ŝi rakontis ke jam ili amoris unu kun la alia dum tiu nokto. Amfitriono deziris klarigi la aferon. Pro tio, li vizitis Tiresias en Tebo. Tiu orakolo rakontis la veron. Zeŭso, preninte la aspekton de Amfitriono estis jam amorinta kun ŝi. Tiu nokto daŭris fakte tri noktojn, post la peto de Zeŭso al Helioso. Amfitriono akceptis la klarigaĵon. Naskiĝos do du infanoj, unu de Amfitriono kaj unu de Zeŭso.
Nasko de Heraklo kaj Ifiklo
Hera aŭdinte pri la adulto de sia edzo koleriĝis. Ŝi proklamis, ke iu ido de Perseo regos Argolandon. Kaj tuj ŝi forkuris al Mikeno kie regis la filo de Perseo Steneloso. Li estis edzigita kun Nicipo. Ŝi promesis filon al la paro. Poste ŝi petis de sia filino Ilitio, diino kiu zorgis pri la naskoj, ke pli malfrue ŝi naskigu la bebojn de Alkmeno kaj pli frue la bebon de Nicipo.
Konsekvence, alvenis pli frue la bebo de Nicipo. Li estis nomita Eŭristeo kaj promesita al la regado de Argolando.
Kaj post naŭ tagoj kaj noktoj de sufero, laŭ la ordono de Ilitio, fine naskiĝis la du infanoj de Alkmeno, Alcido kaj Ifiklo. Tiu nomo Alcido devenas de Alceo, la filo de Androgeo, kiu estis la avo de la infano.
Post la morto de sia edzo
Ŝi akompanis siajn gefilojn en ties ekspedicioj. Ŝi mortis je maljuna aĝo kaj estis kondukita en la Elizeaj Kampoj, kaj edziniĝis kun Radamanto.
.bt
.bt estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Butano. Je la 7-a de novembro 2005 estis entute 84 registritaj nomoj en .bt.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Éva Schönberg
Éva SCHÖNBERG [ŝoenberg] rumania hungara bibliotekistino, verkistino, ĵurnalistino. Ŝi naskiĝis en Oradea en 1964.
Kariero
Éva Schönberg de 1998 ŝi estas bibliotekisto; kunlaboranto de porinfana magazino Szemfüles.
Radó Kövesligethy
Radó Kövesligethy [koveŝligeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kövesligethy Radó estis hungara astronomo, terfizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1909).
14071 Gadabird
14071 Gadabird estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bonnie Bird kaj Andreas Gada, amatoraj geastronomoj de Toronto, kiuj geedziĝis en 1982. Dank'al ilia energia laboro kaj estreco, la ĉiujara "Stel-festo" iĝis sensacia sukceso ekde ties unua okazado en 1982.
Damo (ludkarto)
La damo estas karto el la norma kartludo, inter la fanto kaj reĝo.
Radó Kövesligethy
Radó Kövesligethy naskiĝis kiel Konek Radó la  1862 en Verono. Li mortis la 1934 en Budapeŝto.
Damo (ludkarto)
Tiu karto foje ankaŭ nomiĝas reĝino kaj montras la bildo de virino en vestoj de tradicia reĝino. Tial la litero Q en la anguloj, kiuj venas de la angla vorto Queen (= reĝino).
Radó Kövesligethy
Biografio
Radó Kövesligethy frekventis gimnazion en Pozsony, dume li ofte pasigis tempon en observatorio de Miklós Konkoly-Thege. Li lernis astronomion kaj fizikon en universitato de Vieno, poste en 1883 li eklaboris en la jam menciita observatorio. En 1889 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto. Li fondis observatorion pri seismoj por antaŭindiki la tertremojn. Li gvidis privatan observatorion de Géza Podmaniczky en Kartal. Post la 1-a mondmilito li estis akuzita pro nepruvitaj kontaktoj al Hungara Sovetrespubliko, tial li ne rajtis instrui ĝis 1924. Li ricevis memormedalon „Lóczy Lajos”.
(8226) 1996 TF7
(8226) 1996 TF7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Unustria buteo
La Unustria buteo (Kaupifalco monogrammicus) estas rabobirdo. Ĝi apartenas al la familio de Akcipitredoj. Spite sia nomo, ĝi povus esti pli proksime parenca al al akcipitroj de la genro Accipiter o al la buteoj de la genro Buteo.
La Unustria buteo loĝas en tropika Afriko sude de Saharo. Ĝi estas birdo de malferma arbaro, kiu konstruas neston el bastoneteroj sur la forko de arbo aŭ krono de palmo. La ovaro komponiĝas el 1 al 3 ovoj.
La Unustria buteo estas malgrandeca fortika rabobirdo 36 cm longa. La supraj partoj, kapo kaj brusto estas grizaj. Estas vertikala nigra linio en la blankeca gorĝo, kio distingas tiun specion el aliaj rabobirdidoj. La ventro estas blankeca kun fajna malhela strieco horizontala. La subflugiloj estas blankaj kun malhelaj pintoj. La vosto estas nigra kun blanka pinto kaj ununura blanka bendo. Ambaŭ seksoj estas similaj. La kruroj estas longaj, ruĝaj kaj senplumaj. La beko estas malhela pinte, sed kun flavecaj al ruĝecaj bazo, vaksaĵoj kaj eĉ alokula nuda haŭtaĵo.
La Unustria buteo ĉasas ĉefe reptiliojn kaj grandajn insektojn, sed ankaŭ malgrandajn mamulojn kaj birdojn. Ĝi ofte ripozas silente sur la krono de oleopalmo aŭ sur telegrafa fosto. La alvoko estas fajfa  klu-klu-klu.
Ilie Micu
Ilie MICU, naskita la en Ludoș, mortinta la ) en Sibiu, estis rumana komponisto, dirigento kaj instruisto.
Jam kiel 16-jarulo Micu estris junulan koruson en siaj hejmurbo. Post lia abiturienta ekzameno en 1937 instruisto Timotei Popovici rekomendis lin al la konservatorio de Bukareŝto, kiel li studis ekde 1938. En 1941 li unuafoje muzikis en radia programo. Li iĝis instruisto en Slimnic-Pădure, poste en lernejo Andrei Șaguna en Sibiu. Apud sia instruista laboro li komponis kaj gvidis operetajn prezentadojn kaj koncertojn, interalie de la koruso "G. Dima".
En 1954 li ricevis la "medalon de laboro".
NGC 4648
NGC 4648 (aliaj indikoj — UGC 7868, MCG 13-9-29, ZWG 352.39, KAZ 31, PGC 42595) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Asekurkompanio AOK (Erfurto)
La Domo de la asekura kompanio AOK (germane: AOK-Verwaltungsgebäude, strato Augustinerstraße nr 38) troviĝas malantaŭ la Monaĥejo de la Aŭgustenanoj en la urbocentro de Erfurto. La larĝeco de la ejo ŝuldiĝas al la antaŭula ejo, komandantejo rempara.
Novaj vojoj arkitekturaj
La trietaĝa domo estis konstruita laŭ la planoj de la erfurta arkitekto Theo Kellner kaj la berlinano Felix Hinz Hinssen en 1929. Ĝi estas grava monumento por la stilo de la t.n. Nova objektivismo kaj estis siatempe konstruaĵo senekzempla.
Priskribo detala
La obtuzangule malantaŭmetita teretaĝo estas portata de du rondaj pilastroj, la du supraj etaĝoj estas vestitaj per neprilaborita ŝtono.
Jicĥak Rabin
Jicĥak RABIN aŭ Yitzhak RABIN ( hebree יצחק רבין) estis Israela generalo kaj politikisto (1-a de marto 1922 – 4-a de novembro 1995). Rabin, naskiĝinta en Jerusalemo, estis la unua ĉefministro de Israelo naskiĝinta en la lando. En 1940 li eniris la Haganah (judan milicon), kaj poste partoprenis en la dua mondmilito kiel ano de la brita armeo. Dum la Sestaga milito (1967) li estis stabestro. En 1974 Rabin iĝis ministro pri laboro en la registaro de Golda Meir, kaj, post la demisio de Meir, fariĝis ĉefministro.
Asekurkompanio AOK (Erfurto)
Priskribo detala
La plastikojn faris la erfurtano Hans Walther, kies skulptaĵoj ornamis ankaŭ la domon de du surlokaj ŝparkasoj.
Jicĥak Rabin
Rabin demisiis en 1977.
Asekurkompanio AOK (Erfurto)
Priskribo detala
Estas reprezentataj maldekstre: Estas reprezentataj dekstre:
Jicĥak Rabin
Kiel ministro pri defendado (1984-1990] en la Peres-registaro li ordonis perfortajn atakojn en la Okcidenta Bordo por kontraŭbatali la intifadon.
Li ricevis la oficon de Peres kiel estro de la Laborpartio en 1992 kaj, venkinte la tutnacian voĉdonadon, fariĝis ĉefministro kaj ministro pri defendado.
En 1993 Rabin apogis historian propacan interkonsenton kun la Organizo por la Liberigo de Palestino (OLP) pri reciproka agnosko inter Israelo kaj Palestino kaj aŭtonoma regado en la Gaza-Strio kaj la Okcidenta Bordo.
En 1994 li ricevis la Nobel-Premion pri Paco kune kun Ŝimon Peres kaj Jaser Arafat.
La 4-an de novembro 1995 israela dekstrekstremista studento murdis Jicĥak-on Rabin.
.bu
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bu''.
.bu estas forigita interreta nacia domajno de la alta nivelo de Birmo. .bu nun plu ne estas uzata pro renomigo de la lando en 1989, la nova domajno estas .mm.
László Jenkovszky
László Jenkovszky [lAslO jenkovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jenkovszky László estas ukrainia hungara fizikisto, o, profesoro, membro (ekstera (1998)) de Hungara Scienca Akademio, membro de Ukraina Nacia Scienca Akademio.
Biografio
László Jenkovszky frekventis lernejon en Pereĉin, poste li akiris diplomon en Uĵhorodo. Post la diplomo li laboris unu jaron en akademia instituto en Kievo, poste longe en Kuna Instituto por Atomfizika Esploro en Dubna (Moskva provinco), kie li doktoriĝis. En 1968 oni fondis filion de la atomfizika instituto en Kievo, kie li dekomence havis postenon. En 1998 li estas ankaŭ konsilisto en fizika instituto en Budapeŝto. Li ricevis ukrainian premion en 2005. En 2013 li pensiuliĝis. Li havas edzinon, kiu naskis filinon.
Parc de Montsouris (stacidomo)
Stacidomo
La stacio Parc de Montsouris situis ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Petite Ceinture, nuntempe elservigita, inter la stacioj ' kaj '.
Historio
La unua stacio malfermis la kaj nomiĝis "La Glacière-Gentilly". Ĝi estis alinomita "Parc de Montsouris" en 1900.
Kiel la resto de Fervojo Petite Ceinture, la stacidomo fermiĝis al pasaĝera trafiko la. Ĝi estis detruita kaj domkonstruaĵo okupas la lokon.
Hidetoshi Wakui
Hidetoshi Wakui (和久井 秀俊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Graso
Graso estas facile ŝmirebla kaj fandebla substanco, kiu troviĝas en la homaj kaj bestaj histoj, sed oni konas alidevenajn grasojn kiel margarino (vegetala), vazelino (minerala graso).
Priskribo
La grasoj estas esteroj de glicerino kaj saturitaj kaj nesaturitaj unubazaj karbonacidoj.
Phelps
Phelps havas diversajn signifojn:
Graso
Priskribo
Ili estas facile hidrolizeblaj, malkombiniĝas al grasacidoj kaj glicerino. Tio okazas nature en la korpo de bestoj, je efiko de lipaz-enzimo produktita de pankreato. La malkombiniĝon helpas eĉ la galacidoj, ĉar ili emulsias la hidrofobajn grasojn.
La grasoj estas gravaj nutromaterialoj, ili povas konstruiĝi en la korpo el karbonhidratoj kaj proteinoj. La grasoj estas gravaj energiodeponejoj de la korpo.
La industrio grandkvante uzas porkograson, bovan sebon por produkti glicerinon, sapon, kaj ŝmiraĵojn.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri graso en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Kaserolo
Kaserolo (el la franca: casserole, pato, el la latina cattia, kulerego) estas metala kuirpoto kun unu aŭ du teniloj, plata fundo kaj kruta rando.
Kaseroloj estas uzataj por kuiri, friti aŭ stufi kun kovrilo. La kovriloj de modernaj kaseroloj estas travideblaj kaj havas aperturon por ellasi vaporon.
Materialo de kaserolo estas kutime nerustiĝema ŝtalo, iam aluminio aŭ ordinara ŝtalo (ĉe malpli kvalitaj kaseroloj).
Kaserolo povas havi kontraŭbrulkarbiĝan kovraĵon, kiu krome faciligas la purigadon de kaserolo. Kutime la kovraĵo estas teflona, tamen la plej modernaj kaseroloj povas havi kovraĵon el ceramiko. La kovraĵo el teflono estas facile difektebla per metalaj objektoj, tial oni ne rekomendas purigi ilin per metalaĵoj. Ankaŭ agresivaj detergantoj povas difekti teflonon. Ceramika kovraĵo estas pli rezista al skrapado.
Meblarto
Meblo estas iu movebla objekto kiu povas esti utila, ornama aŭ ambaŭe. Plej ofte la disvolviĝo de meblokonstruado kiel ornama produktado estis ligata al kresko kaj disvolviĝo de historiaj epokoj kaj de ties plej riĉaj kaj povaj socipolitikaj tavoloj: palacoj, temploj, kasteloj, ktp. La arto kiu dediĉas sin al pristudo kaj prilaboro de meblaro kiel ornamaĵaro estas Meblarto.
Ĉinaj mebloj
En Ming- kaj Qing-dinastioj (1368-1911) la klasikaj ĉinaj mebloj atingis la kulminon de siaj praktikeco kaj artismo.