cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muta cigno
Nordameriko
En Nordameriko, la Muta cigno estis enmetita nombrafoje kiel ornama birdo en publikaj ĝarcenoj, privataj bienoj kaj en naturo. Okazis enmetoj ankaŭ en Havajo en 1920 sed tie la specio malaperis post setliĝo. Kelkaj sugestas ke la Muta cigno jam estis malmultnombre en Nordameriko antaŭ la koloniado de Ameriko. Oni estis mortpafunta specimenon ĉe la Golfo James, Kanado meze aŭ fine de la 1600-aj jaroj. Krome la karaktera bruo de flugilflugado estus estinta rimarkita kaj notita de John James Audubon. Ĉe The Birds of America, Audubon deklaris, ke li akceptus la eblon de alia specio de cigno ĉe Ameriko («would accept the possibility of another swan species on the American continent») krome la Trumpetocigno kaj la Malgranda cigno. Krome akvarelo de John White estis pentrita en 1585 dum esplorado scienca en Ameriko je la konto de Walter Raleigh. Tiu akvarelo ŝajne montras estadon de Muta cigno ĉe la atlantika marbordo en tiu epoko. Kvankam simple titolita La cigno («The Swann») fare de la artisto, ĝi estus identigita en la 1960-aj jaroj kiel reprezentanta Trumpetocignon, probable pro la nigra koloro de la beko. Ĵusa rekonsidero fare de la sciencistoj de la British Museum, posedanto de la akvarelo, montris ke la plumbo en la uzitaj koloroj fare de White estus estinta malklariginte la kolorojn dum la venontaj 400 jaroj. La formo en S de la kolo, la Karunklo, la levitaj plumoj de la vosto kaj la ĝenerala aspekto de la birdo sugestas ke ne temus pri Trumpetocigno.
La Muta cigno estis enmetita en Nordameriko fine de la 19a jarcento. Ĵuse ili estis amplekse vidataj kiel invada specio pro sia rapida pliiĝo kaj efiko super aliaj akvobirdoj kaj indiĝenaj ekosistemoj. Ekzemple studo de populacigrandoj en malsupra areo de la Grandaj Lagoj el 1971 al 2000 trovis, ke la nombroj de Mutaj cignoj pliiĝas je averaĝa indico de almenaŭ 10% jare, duoblante la populacion ĉiu sepa aŭ oka jaro. Kelkaj studioj konkludis, ke la Mutaj cignoj draste malpliigas la densecon de submerĝita vegetaĵaro kie ili estas.
En 2003, la Fiŝkapta kaj Natura Servo de Usono proponis, ke "malgrandigi la mediajn damaĝojn atribuitajn al mutaj cignoj" malpliigante ties nombrojn en la Atlantika Birdovojo al niveloj de antaŭ 1986, nome malpliigo de 67%. Laŭ informo publikita en Federal Register de 2003 tiu propono estis subtenite de la dektri ŝtataj naturagentejoj kiuj sendis komentojn same kiel de 43 birdokonservaj, naturkonservaj kaj naturadministraj organizoj. Dek organizoj por bestaj rajtoj kaj la ampleksa majoritato de komentoj el individuoj estis kontraŭ. Tiam la Mutaj cignoj estis protektataj laŭ la Traktato de Migrantaj Birdoj de 1918 pro juĝa ordono, sed en 2005 la Usona Ministerio pri Enlandaj Aferoj oficiale deklaris ilin neindiĝena, neprotektata specio. La Mutaj cignoj estas plue protektataj en kelkaj areoj de Usono fare de lokaj leĝoj, kiel ekzemple en Konektikuto.
La statuso de la Muta cigno kiel enmetita specio en Nordameriko estas disputata fare de premgrupo "Save The Mute Swans" (Savu la Mutajn cignojn) fondita de Kathryn Burton. Ili asertas, ke la Mutaj cignoj estas indiĝenaj en la regiono kaj pro tio meritas protekton. Ili plendas, ke la Mutaj cignoj havis originojn el Rusio kaj citas historiajn vidaĵojn kaj fosiliajn registrojn. Tiuj plendoj estas specife malakceptataj de la Usona Ministerio pri Enlandaj Aferoj kiel trompa.
Novzelando
La Muta cigno havis absolutan protekton en Novzelando laŭ la Naturleĝo de 1953 sed tio ŝanĝis en junio 2010 al pli malalta nivelo de protektado. Ĝi ĝuas ankoraŭ protekton sed oni povas mortigi aŭ kaptivi ilin sub permeso de la Ministrejo pri Konservado.
Etimologio
La nomo de la genro Cygnus kaj la nomo de la specio olor signifas ambaŭ «cigno» devene de la antikva greka (kuknos) kaj en latino, respektive. Tamen en Nordameriko, ĝi estis konata laŭ la nomo Sthenelides olor ĝis la 1930-aj jaroj; la American Ornithologists' Union ŝanĝis tiam ĝian nomon. La kromnomo de muta devenas de la fakto ke ili estas malmulte voĉemaj, kompare kun la aliaj cignospecioj.
Minacoj
La junuloj estas viktimoj de kelkaj specioj de predantoj kiaj la serpentotestudo, la ezokoj, la vulpoj kaj la kornikoj. Ankaŭ la homol elprenas kaj ovojn kaj plenkreskulojn.
Aliaj homaj aktivaĵoj povas konstitui minacojn por tiu specio. Ĉefe en Svedio, restoj de DDT kaj de pezaj metaloj (hidrargo, kupro, kadmio...) estis trovitaj en histoj de mutaj cignoj. La plumbovenenado same estis observata en kelkaj registroj. Krome la Mutaj cignoj povas kolizii kontraŭ homaj strukturoj, kiaj la linioj de alta tensio kaj la elektraj fostoj. Spite tion, la mutaj cignoj ŝajne bone eltenas la homan apudon kaj estas malmulte tuŝataj pro la degradado de ties habitato.
Laŭleĝa statuso
La Muta cigno estas unu de la specioj por kiuj oni aplikas la protektadon interkonsentita ĉe la Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio kaj ĉe la Ramsar-Interkonsento.
En Francio, kvankam tiu specio estas klasita en la listo de specioj sub protektado, la formo immutabilis aŭ blanka pola cigno estas klasita en la listo de hejmaj animaloj fare de la ministerio peri Ekologio kaj apudaj aferoj.
Tiu specio ne estas ĉasata en Usono kaj estas protektata de facto ĉar la regularo ne konsideras ĝin kiel ĉasspecio. La leĝaro de Nov-Ĵerzejo konsideras ĝin kiel protektata specio. Male ĝi estas konsidata damaĝa aŭ invada spexio ĉe Nov-Hampŝiro, Delavaro, Minesoto, Norda Karolino, Virginio, Oregono kaj en Vaŝingtonio kaj ne estas protektata tie.
En Kanado, Ontario konsideras tiun specion kiel migranta kio lokas ĝin sub la protekto de la Traktato de Migrantaj Birdoj de 1918.
Administrado de la populacioj
En Usono, kelkaj subŝtatoj (nome Rod-Insulo, Delavaro, Marilando, Virginio, Miĉigano, Oregono kaj Vaŝingtonio) klopodas kontroli la populacioj de Mutaj cignoj. Por tio oni uzas diversajn metodojn kiaj la detruado de ovoj, la ĉasado kaj forpelo de plenkreksuloj. La administrado de la populacioj de Mutaj cignoj necesas pro ties troa disvastiĝo, pro ties destruado de nestoj de la Nana ŝterno kaj utilas por favori la resetligon de populacioji de Trumpetocigno.
Nigrabeka kukolo
La Nigrabeka kukolo, Coccyzus erythropthalmus, estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la Geococcyx, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Plenkreskuloj havas longan brunan graditan voston kaj nigran bekon. La kapo kaj supraj partoj estas brunaj kaj la subaj partoj estas blankaj. Estas ruĝa ringo ĉirkaŭ ĉiu okulo. Junuloj estas pli grizaj kaj la okulringo estas pli verdeca.
La reprodukta habitato estas en la bordoj de arbaraj areoj tra Nordameriko oriente de la Roka Montaro. Ili nestumas en malalta arbo aŭ arbustejo, foje surgrunde. Ili foje demetas ovojn en la nestoj de aliaj birdoj.
Ili estas migrantaj al Sudameriko. Tiu specio estas tre rara vaganto en okcidentan Eŭropon.
Tiuj birdoj manĝas en arbustejoj aŭ arboj. Ili precipe manĝas insektojn, nome raŭpojn de Lasiocampidae, sed ankaŭ kelkajn helikojn, ovojn de aliaj birdoj kaj berojn.
La voĉo estas rapida ripeta Kukuku.
Nagy-Küküllő (historia departemento)
Nagy-Küküllő (nadj-kukulO) estis historia reĝa departemento en la orienta parto de la Hungara Reĝlando, pli proksime en Transilvanio, rumane: Comitatul Târnava Mare, germane: Großkokel. La departemento ricecis sian nomon de rivero Târnava Mare hungare.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Administracio
La departemento situis en montara regiono (malpli ol 1000m) apud Karpatoj. Gravaj riveroj estas Târnava Mare kaj Olt.
Dum la historio ofte okazis atakoj de tataroj, turkoj, aŭstroj, eĉ hungaroj. Ekde 1141 saksoj are alvenis. Ŝajnas, en 1849 ĉe urbo Segesvár mortis Petőfi. En tiu formo la departemento formiĝis en 1876, pli frue estis Küküllő, kiu disiĝis al Granda kaj al Malgranda Küküllő (nagy signifas hungare granda).
Mahébourg
Mahébourg estas urbo situanta ĉe la sudorienta marbordo de Maŭricio, la ĉefurbo de la distrikto Grand Port. Laŭ la censo de 2000 ĝi kalkulas loĝantojn.
La urbo prenis sian nomon de Mahé de La Bourdonnais (1699–1753), guberniestro kaj oficiro je la servo de la Franca Kompanio de Orientaj Hindioj.
Fontenille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
.nl
.nl estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Nederlando.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Dajto
Dajto (大東市 [daitō-ŝi], Hepburn: Daitō, Kunrej: Daitô) estas japana urbo en Gubernio Osaka.
4145 Maximova
4145 Maximova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1981 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa dancistino Jekaterina Sergejevna Maksimova (cirile : Екатерина Сергеевна Максимова, 1939–2009).
(127449) 2002 PM124
(127449) 2002 PM124 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Liberalarta kolegio
Liberalarta kolegio aŭ liberalarta institucio de plej alta edukado estas kolegio kun emfazo al subgrada studado en liberalaj artoj kaj sciencoj. Tiaj kolegioj celas instrui larĝan ĝeneralan sciaron kaj disvolvigi ĝeneralajn intelektajn kapablojn, kontraste al profesia, alvoka aŭ teknika studplano. Studentoj en liberalarta kolegio ĝenerale fakas en partikulara kampo dum ricevas eksponon al ampleksa gamo de akademiaj temoj, inklude sciencojn kiel la tradiciaj humanismaj fakoj instruataj kiel liberalaj artoj. Kvankam ĝi havas bazon en eŭropaj antaŭuloj, la liberalarta kolegio estas tre forte asocia kun la usona altedukado, kaj tiel plej liberalartaj kolegioj tutmonde rilatas al la usona modelo.
Mitridate, re di Ponto
Mitridate, re di Ponto (Mitridato, reĝo de Pontuo), K. 87 (74a), estas frua serioza opero triakta de Wolfgang Amadeus Mozart. La libreto estis de Vittorio Amedeo Cigna-Santi, laŭ la itallingva traduko fare de Giuseppe Parini de la teatraĵo de Jean Racine nome Mithridate.
Mozart verkis Mitridate dum turneo tra Italio en 1770. La muzikologo Daniel E. Freeman pruvis, ke la verko estis komponita uzante klarajn referencojn al la opero La Nitteti de Josef Mysliveček. Tiu lasta estis la opero preparata por produktado en Bolonjo kiam Mozart renkontiĝis kun Mysliveček por la unua fojo estante kun sia patro en Marto 1770. Mysliveček vizitis la Mozart-ojn ofte en Bolonjo dum la somero de 1770 dum Wolfgang estis laborante por Mitridate. Mozart lernis pri komponado el sia malnova amiko kaj ankaŭ aligis kelkajn el liaj muzikaj motivoj al sia propra operkomponado. La opero estis por la unua fojo ludita en la Teatro Regio Ducale, Milano, la 26an de Decembro 1770 (dum la Milana Karnavalo). Ĝi estis sukceso, ludita 21 fojojn spite dubojn pro la ekstrema junaĝo de Mozart – li estis 14-jaraĝa tiam. Ne okazis reludado ĝis la 20-a jarcento.
La opero uzas "virtuoso" ariojn por la ĉefaj roloj, sed nur du ensemblajn pecojn: la fina dueto de la Akto 2 inter Aspasia kaj Sifare ("Se viver non degg’io"), kaj la mallonga kvinteto fine de la opero en maniero karaktera de la normiga baroka serioza opero laŭ kiu la verko finiĝas per mallonga koruso nome tutti.
La historio kiun rakontas la opero okazas en Ninfea, havrno de Krimeo en la Regno Ponto en la jaro 63 a.K. Mitridato la 6-a de Ponto (132-63 a.K.) estas la ĉefrolulo de la verko. Komplikita en sia luktado kontraŭ la romianoj, li lasis sian amatinon Aspasia zorgita de siaj filoj: nome Farnace kaj Sifare. Post esti venkita, oni supozas, ke Mitridato mortis.
Schwarzach am Main
Schwarzach am Main estas historia merkata komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Sur la komunuma teritorio troviĝas baraĵo kaj kluzo de la rivero.
Ekster la regiono la komunumo konatas precipe pro la abatejo Münsterschwarzach, unu el la plej grandaj benediktanaj monaĥejoj de Germanio, kiu estas interalie seminaria centro kaj sidejo de la germanlingva libroeldonejo "Vier-Türme-Verlag".
Ŝungito
Ŝungito estas nigra nekristala mineraloido, kiu konsistas ĉefe el karbono. Ĝi estis unue priskribita de deponejo apud la rusia vilaĝo Ŝunga, de kie venas la nomo de la materialo. Oni raportis, ke ŝungito enhavas malgrandajn kvantojn de fulerenoj (0,0001 < 0,001%).
Kapelo Sankta Roĥo (Budapeŝto)
Kapelo de Sankta Roĥo kaj de Sankta Rozalia estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Budapeŝto, en la urbocentro.
Historio
Arkeologoj trovis restaĵojn en 1945, tial laŭ ili en tiu loko estis prakristana tombeja kapelo jam en la 4-a jarcento. Oni konkludas, ke en la 10-a jarcento aŭ iom poste pli nova kapelo estis konstruita. En 1711 pro la malsanoj oni konstruis denove kapelon. En 1740 epidemio pri pesto okazis, tial poste la kapelo estis pligrandigita. Inter 1746-1798 ermito havis apude dometon, kiu okupiĝis pri arboj, dume la kapelo ricevis turon. Inter 1757-1765 diversaj skulptaĵoj estis faritaj. En 1797 hospitalo estis konstruita apud la kapelo. La orgeno estas aŭdebla ekde 1902.
Konstruaĵo
Ankaŭ nun malantaŭe kaj apude situas Malsanulejo Rókus. Post la malsanulejo tuj komenciĝas Placo Blaha Lujza, kiu estas koro de Budapeŝto. La konstruaĵo situas laŭ la trotuaro, sed iomete pli malsupre. La absido estas brikoforma kaj nature pli malgranda, ol la navo. La kirko havas po unu turon kaj navon, interne ĉefaltaron kaj 2 flankajn altarojn.
Inundo
En la 13-an de marto 1838 granda inundo okazis, kiu atingis eĉ la kapelon. Unua etaĝo de la apuda malsanulejo estis grava rifuĝejo. Post jardekoj oni metis tie memortabulon, kie estis videbla la tiutempa akvonivelo. La surskribo menciis 15-an de marto, ĉar tiam estis la plej alta nivelo. Post la revolucio okazinta en la 15-an de marto 1848 la Habsburgoj ne permesis la rememorojn, tial la ruzaj hungaroj ricevis permeson pri inundo-memorejo. Ĉiuj hungaroj sciis, ke la memortabulo informas precipe pri la revolucio. Kermeso estas la 16-a de aŭgusto
Kastelo de Acsa
La Kastelo de Acsa (konata ankaŭ pri la iama posedanto Prónay [prOnai]) estas historia monumento en vilaĝo Acsa. En ekstera parto de Acsa estas ankaŭ alia kastelo.
Historio
La familio Prónay konstruis tiu ĉi barokan kastelon inter 1735-1740. Kelkaj supozas, ke pli frue en tiu loko estis fortikaĵo. Iom poste en la parko ankaŭ teretaĝa konstruaĵo por librejo estis konstruita. En la malfrua 19-a jarcento oni konstruis konstruaĵoparton al la kastelo, ĝi estis pligrandigita en la sekva jarcento. Dum la 2-a mondmilito la kastelo estis armea hospitalo, en la parko bombo eksplodis, la kastelo estis prirabita. Post la mondomilito la armeo profitis ĝin kiel doko de medikamentoj. Aliparte la kastelo kun la parko estis firme gardita. Depost la socialismo la kastelo apartenas al la ŝtato, sed en 2016 la kastelo estas malplena, tamen estas jam projekto pri la uzo kaj la renoviĝo.
Konstruaĵoj
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj kaj keloj situas sola en granda parko sur montopinto. La kastelo formas brikon, sed en la 4 anguloj estas videblaj reliefantaj kvadrataj turoj kun mansardoj. En mezo de la tegmento malgranda turo altiĝas. La aldonaĵa konstruaĵo ligiĝas al la kastelo per mallonga koridoro kaj ĝi formas preskaŭ kubon. La fasado estas simetria (se oni ne parolas pri la aldonaĵo), krome estas la enirejo, kiu ne estas en la simetrio. Interne laŭ la rememoroj la ĉambroj estis ornamriĉaj kun stukoj kaj murpentraĵoj.
Parko
La parko jam sovaĝiĝas, sed almenaŭ la arboj restis netuŝitaj kaj ne forhakitaj. En la parko troviĝas ankaŭ la malplena iama grenejo.
31946 Sahilabbi
31946 Sahilabbi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sahil Abbi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri sistema programaro. Li estis lernanto ĉe la Herricks High School en New Hyde Park (Nov-Jorkio, Usono).
Krasíkov (apartigilo)
Nomo Krasíkov ne estas unusignifa:
Mary Jane Phillips-Matz
Mary Jane PHILLIPS-MATZ (30a de januaro 1926 – 19a de januaro 2013) estis usona biografiisto kaj verkistino pri opero. Ŝi estas konata ĉefe pro sia biografio de Giuseppe Verdi, rezulto de 30jara esplorado kaj publikigita en 1992 fare de Oxford University Press. Naskiĝinta en Lebanon (Ohio) kaj edukita en Smith College kaj en Universitato Kolumbio, ŝi loĝis dum multaj jaroj en Italio, kaj eĉ post sia revenon en Usonon komence de la 1970aj jaroj ŝi pasigis somerojn en la naskurbo de Verdi nome Busseto kie ŝi pluigis sian detalan esploradon pri lia vivo. Ŝi mortiĝis en Novjorko je aĝo de 86, survivinta de tri el siaj kvin filoj.
Villar Perosa
Villar Perosa estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Pinasca, San Pietro Val Lemina, Inverso Pinasca, San Germano Chisone kaj Porte.
Esperanto
Ekde 1912 tie disvolviĝis la propagando en Villar Perosa, eke de la tre aktiva Dante Randi.
Ŝablono (programado)
Ŝablono ( template) estas unu el la manieroj, per kiuj estas realigata tiel nomata ĝenerala programado. La ŝablonoj haveblas en lingvoj C++, D (programlingvo), Java, C, Eiffel, Haskell ktp.
Ŝablonoj ebligas i.a. kreadon de kodo sendependa de tipoj (do estas alternativo al la "macro"-funkcioj). Tio reduktas redundaĵojn de kodo.
Por uzi la ŝablonon necesas fari ĝian ekzemplon. Kreado de ekzemploj de ŝablonoj nomiĝas konkretigado.
La sintakso, kaj precipaj ecoj de ŝablonoj dependas de lingvo:
.no
.no estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Norvegio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Anna Letenská
Anna Letenská, naskiĝinta la 29-an de aŭgusto 1904 (en kelkaj fontoj estas indikata erara jaro 1909) en Nýřany apud Plzeň kiel Anna Svobodová, mortigita la 24-an de oktobro 1942 en la koncentrejo Mauthausen-Gusen, estis ĉeĥa aktorino.
ISE
La vorto havas plurajn signifojn:
Anna Letenská
Ŝi devenis el migranta teatra familio. Ŝiaj gepatroj estis aktoroj Marie Svobodová (1871 - 1960) kaj Oldřich Svoboda. Ankaŭ ŝia fratino Růžena Svobodová (1899 - 1984) dediĉis sin al aktora laboro. Anna Letenská estis karakteriza kaj forta komikulino. Ŝi brile kreis, danke al sia kamparana aspekto, energiajn, temperamentajn kaj plensangajn knabinojn kaj virinojn. Ŝi estis daŭriganto de aktorado de Marie Hübnerová.
Jerzy Gottfried
Jerzy Gottfried (naskiĝis la 29-an de decembro 1922 en Lvivo- 2017) estas pola arkitekto, urboplanisto, reprezentanto de moderna stilo en arkitekturo. Dum jaroj 1953-1955, 1955-1957, 1965-1967 li estis prezidanto de la Asocio de Polaj Arkitekoj, filio en Katowice. Li estas konsiderata kiel unu el la plej eminentaj arkitektoj de modernstila arkitekturo.
Anna Letenská
Lastaj kvin filmoj ŝi filmis en la plej malpeza periodo de sia vivo. Marie Letenská nome helpis kun sia dua edzo familion de doktoro, kiu flegis unu el paraŝutistoj farintaj atencon kontraŭ Heydrich. Dum tiel nomata "periodo de heydrich" ŝia edzo estis arestita kaj malliberigata fare de gestapo.
Jerzy Gottfried
Vivo
Jerzy Gottfried naskiĝis en Lvivo, de 1928 jaro li loĝis en Rybnik, poste, inter 1934-a kaj 1939-a en Świętochłowice, Mikołów kaj Chorzów, de 1940 jaro en Varsovio. Li apartenis al skolta organizo. Dum la dua mondmilito li konspire agadis, interalie li organizadis memlernadon de gejunuloj. De 1942 jaro li estis soldato de Pola Enlanda Armeo, en regimento "Baszta" ("Defendoturo"). Li batalis dum ribelo de Varsovio, tiam dum batalo en urba kvartalo Mokotów li estis vundita. Tuj post li trafis al la milita kampo en Pruszków.
Dum jaroj 1940-1943 li estis lernanto de Urba Lernejo pri Konstruarto en Varsovio. Dum la dua mondmilito, pere de sekreta lernado, li finis la unuan jaron de Varsovia Politekniko (Arkitektura Fakultato) kaj la unuan jaron de medicina fakultato de Universitato en Poznań. Post la dua mondmilito, inter 1945 kaj 1949 jaroj, li daŭrigis sian studadon en arkitektura fakultato de AGH Universitato de Scienco kaj Teknologio en Krakovo. Dum jaroj 1949-1990 li estis ĉefprojektisto kaj gvidanto de projekta teamo en projekta oficejo "Miastoprojekt" en Katowice kaj ĉefa projektanto en ateliero pri arto kaj arkitekturo en Katowice. De 1949 ĝis 1958 li laboris kun arkitektoj Aleksander Franta kaj Henryk Buszko. La plej famaj projektoj de Jerzy Gottfried estis realigitaj en la 60-aj jaroj de XX jc. Al ili apartenas grandaj haloj kun pendigitaj kunpremaj tegmentoj. Tiu konstrumaniero permesis akiri vastspacajn, moderne aspektantaj halojn.
Anna Letenská
Ŝi estis transveturigita tra Terezín ĝis Mauthausen. Eĉ ĉi tie ŝi klopodis esti gaja kaj plena de optimismo. Laŭ mortoatesto trovita en arkivo ŝi estis en Mauthausen pafmortigita la 24-an de oktobro 1942 je la 10:56 en bunkro per ekpafo en la nukon. Ŝia edzo estis mortigita pli poste, la 26-an de januaro 1943 je la 16:45. Nur du monatoj post ŝia ekzekuto, la 25-an de decembro 1942 estis unuafoje prezentita en kinejoj la komedio Přijdu hned (Mi venos tuj).
Jerzy Gottfried
Elektitaj verkoj
En jaroj 1949-1958 kune kun arkitektoj Henryk Buszko kaj Aleksander Franta (projekta teamo „La verdaj ĉevaloj”): Memstare en jaroj 1958-2000:
Estonio en la Somera Olimpiko 2012
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Reĝa juglando
Reĝa juglando (Juglans regia) estas fruktarbo multe kultivata pro la valora nukso (juglando), kies manĝebla kerno konsistas ĉefe el du grandaj karakterize falditaj kotiledonoj. Ankaŭ ĝia ligno estas tre aprezata pro siaj karakterizaj 'desegnoj', kiuj valorigas ĝin en luksa meblofarado. Ĝi devenas el Malgrand-Azio.
Bandar Lampung
Bandar Lampung aŭ Bandarlampung estas metropolo, universitata urbo, romkatolika diocezo, havenurbo kaj ĉefurbo de provinco Lampungo en Indonezio.
Reĝa juglando
Amentoj: Folio:
24949 Klačka
24949 Klačka estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la slovakaj astronomoj Adrián Galád kaj Alexander Pravda elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la slovaka fizikisto Jozef Klačka, asociata profesoro ĉe la Universitato Komenio de Bratislavo. Liaj teoriaj esploroj centriĝas pri la orbita evoluo de polvaj partikloj, konsiderante diversajn efikojn (t.e. grando de la partiklo, suna vento, efiko Yarkovsky).
Bandar Lampung
Situo
Bandar Lampung situas inter montoj kaj maro ĉe la plej suda parto de Sumatro. La urbo laŭ administrado havas 13 distriktojn.
Historio
Bandar Lampung antaŭ 1983 havis la loknomon Tanjungkarang-Telukbetung. Tio estis pli frue 2 urboj Tanjungkarang kaj Telukbetung, kiuj unuiĝis.
Trafiko
Bandar Lampung havas internacian flughavenon kaj maran havenon. Al la aliaj insuloj oni vojaĝas per pramoj. Trajnoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn al la aliaj partoj de Sumatro.
László Tarr
TARR László [pr. tar] estas rumanuja hungara aktoro, altlerneja instruisto naskiĝinta en Salonta la 28-an de julio 1927 kaj mortinta en Târgu Mureş la 20-an de novembro 2010.
Kariero
László Tarr ekde 1954 estis ano de la teatro Székely Színház de Târgu Mureş. Ekde 1955 li instruis drampraktikon en la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş.
Judaj terminoj
Judaj terminoj estas esprimoj speciale uzataj en la juda religio.
8970 Islandica
8970 Islandica estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nigra rivero (Krimeo)
La Nigra rivero estas rivero en la sud-okcidenta parto de la Krimea Duoninsulo.
La rivero longas 34,1 km. La areo de la akvobaseno estas ĉirkaŭ 436 km². La rivero komenciĝas en la Bajdara valo de Krimeo, fluas okcidenten kaj alfluas la Nigran maron apud la urbo Inkermano. En kelkaj lokoj la rivero "malaperas" en la ŝtonoz-karsta fluejo. En la meza fluo la rivero formas mallarĝan intermontejon, konatan kiel Nigrarivera kanjono, longan ĉirkaŭ 16 kilometrojn.
En la supra parto de la rivero troviĝas kelkaj akvo-rezervujoj, kiuj provizas per akvo la urbon Sebastopolo.
La rivero alfluas la Sebastopolan krekon de la Nigra maro. Apud la alfluejo troviĝas la Inkermana kaverna monaĥejo kaj la restaĵoj de la mezepoka urbo Aŭlito (kun la fortikaĵo Kalamito), kiu pasintece estis la haveno de la princlando Teodoro.
La rivero famas ankaŭ pro la fakto, ke apud ĝi la okazis la Nigrarivera batalo (inter la francaj kaj sardiaj milit-trupoj unuflanke kaj la rusia armeo aliflanke; la batalo okazis enkadre de la Krimea (Orienta) milito).
Cinamobrusta emberizo
La Cinamobrusta emberizo (Emberiza tahapisi) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi estas specio tre simila laŭ aspekto al la parenca Striemberizo, tio estas kun nigrablanka kapobildo, brunaj subaj partoj kaj pli malhelaj supraj partoj, sed kun tre markataj bildo kaj koloroj. Nome en kapo estas kvar blankaj strioj kaj kvar nigraj nome blankaj fajna kronostrio, superokula, subokula kaj mustaxca strioj kiuj finas en orelareo al nukoflankoj, dum estas nigraj subkrona, traokula kaj submustaĉa strioj krom la gorĝareo. De tie suben ĉio estas uniforme ruĝecbruna, kio nomigas la specion. Dorso kaj flugiloj estas nigrecaj. La kruroj kaj suba makzelo estas rozkoloraj aŭ flavecaj dum la supra makzelo estas nigreca.
Ĝi troviĝas en plej granda parto de Afriko (ĉefe subsahara Afriko) el Senegalio al Etiopio tra DRK, Tanzanio, Zambio, Angolo kaj Malavio al orienta Sudafriko kaj tiele okupas komplementan teritorion de la proksime parenca Alaŭdemberizo (Emberiza impetuani) nome en Angolo, Benino, Bocvano, Burkino, Burundio, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ĝibutio, Egiptio, Eritreo, Etiopio, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Maŭritanio, Mozambiko, Namibio, Niĝero, Niĝerio, Omano, Ruando, Senegalio, Sieraleono, Somalio, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo, krom en Jemeno en sudokcidenta Azio. Fakte ĝi forestas en Afriko nur el Nordokcidenta kaj Sahara Afriko, Somalio, Golfo de Gvineo, nordo de la baseno de rivero Kongo kaj okcidenta Sudafriko.
Ties natura habitato estas seka savano, subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj, kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj. Ĝi estas nekomuna al tre komuna en Zimbabvo etende al okcidenta kaj norda Mozambiko, la orienta duono de Sudafriko, orienta Bocvano kaj nordokcidenta kaj centra Namibio. Ĝi ĝenerale preferas montodeklivojn, rokarojn kun disaj arbustoj kaj arboj, nudajn rokoklarejojn en arbaroj, eroziitajn ŝtondeklivojn kaj ŝosebordojn, sekajn akvofluejojn kaj desertajn ŝtonamasojn kaj ŝtonfosojn.
Ĝi estas specio ĉefe de loĝantaj birdoj, kun iomaj populacioj (ĉefe en Zimbabvo kaj nordorienta Sudafriko) kiuj faras nordan vintran migradon el novembro al majo.
Ili manĝas ĉefe herbosemojn kaj insektojn, sur nuda grundo inter rokoj, foje plukante manĝerojn el herbo kaj ĉasante skarabojn aŭ flugajn termitojn dumfluge.
Ĝi estas monogama solema nestumanto, kiu konstruas neprofundan tasforman neston el herboj, radiketoj kaj fajnaj bastonetoj sur fondaĵo de pli grandaj bastonetoj, zorge kovrita el fajnaj herbo kaj radiketoj. Ĝi situas tipe en neprofunda trueto surgrunda baze de herbotufo aŭ roko, aŭ sur tera bordo, en fendo de malgranda roko aŭ inter disaj rokoj de truo. La reprodukta sezono estas el oktobro al junio kaj ĉefe el januaro al aprilo. La ino demetas 2-4 ovojn, kiuj estas kovataj de ambaŭ gepatroj dum ĉirkaŭ 12-14 tagoj. La idoj estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj per dieto ĉefe de semoj, kaj elnestiĝo okazas post proksimume 14-16 tagoj.
István Békés
István Békés [iŝtvAn bEkEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Békés István estis hungara verkisto, ĵurnalisto, redaktoro, tradukisto, kritikisto. Liaj gefiloj estis András Békés, Itala Békés, Rita Békés, liaj pseŭdonimoj estis Ménes Lajos, Kara István.
Falango (osto)
Falango estas artikigitaj ostoj,  el kiuj konsistas la skeleto de la  manfingro kaj piedfingro.
István Békés
István Békés naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Falango (osto)
Manaj falangoj
La manaj falangoj estas longaj ostoj, kies nombro estas po 14 por ĉiu mano. la dikfingro havas 2 falangoj, la aliaj fingroj havas po 3.
István Békés
Biografio
István Békés frekventis piaristan kaj kalvinanan gimnaziojn en sia naskiĝurbo, poste universitaton, sed li ne akiris diplomon. Post lernado li estis ĵurnalisto komence en sia naskiĝurbo, poste en Budapeŝto kaj Berlino. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li estis kondamnita je prizono. En 1946 li fondis gazeton, sed li redaktis ankaŭ aliajn gazetojn. Inter 1949 kaj 1951 ki estis teatrestro, poste li redaktadis, traduadis, verkadis, resume li okupiĝis pri ĉio, kio estis literaturo. Menciindas poemoj tradukitaj de Vladimir Majakovskij. Li estis motoro de subĉiela teatro de Szentendre.
Falango (osto)
Manaj falangoj
Ili artikiĝas kun la metakarpoj.
La falangoj ne havas individuajn nomoj, oni nomas ilin:
Piedaj falangoj
La piedaj falangoj, laŭ la nombro kaj aranĝo, similas tiujn de la mano, ili estas 2 ĉe la halukso (aŭ dikpiedfingro) kaj 3 ĉe la alij piedfingroj. sed, iliaj grandecoj malsimilas.
NGC 4747
NGC 4747 (aliaj indikoj — UGC 8005, IRAS12492+2602, MCG 4-30-23, ARP 159, ZWG 129.28, KUG 1249+260, PGC 43586) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
134135 Steigerwald
134135 Steigerwald estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras William Steigerwald, kiu laboris por la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo OSIRIS-REx kiel scienca verkisto. Li laboris dum pli ol 19 jaroj kiel verkisto por larĝa gamo da misioj de la NASA en planedoscienco, astrobiologio, astrofiziko kaj suna fiziko.
Espéranto-info
Espéranto-info estas franca revuo kaj duamonata kaj sendependa. Ĝia objekto celas informi, per denaskalingvo (france), la publikon pri la movado, pri internaciaj komunikaj problemoj kaj pri egalecaj lingvaj avantaĝoj de esperanto por parolantaj ŝanĝoj inter homoj sen komuna lingvo kiel gepatra lingvo.
La revuo estas produktita regule jam de 1994. Unue trimonata, ĝi iĝis dumonata en 2000 kaj entenas 24 pagojn.
Historio
Marte 1994, Robert Llorens aperigas la unuan bultenon Espéranto-info. Ĝia unua paĝa ĉefartikolo titolita : "Découvrons l'Espéranto" (Malkovri Esperanton), priskribas rapidan historion pri deziro de logika lingvo citante Maupertuis (Mopertui) kaj Descartes (Decart) kaj elmontras la celon de tiu bulteno : « Per tiu modesta bulteno, ni celas montri ke komuna kaj neŭtrala lingvo estas necesa por protekti ĉies nacian lingvon kaj kulturon. » Multaj kaj ankoraŭ aktualaj estas la lingvaj pripensadoj.
Troviĝas ankaŭ multaj artikoloj pri lingvaj problemoj kaj la strukturo de Esperanto. Ĝi informas pri la radioj kaj televidoj en Esperanto tra la mondo kaj prezentas « Tintin » (Tinĉjo) en esperanto : « La Krabo kun oraj pinĉiloj ».
Komputile realiĝas la kadroj kaj tekstoj. La ilustraĵoj aldoniĝas al la maketo. Oni fotokopias la bultenon (nigre kaj blanke, formato A4).
Marte 1995 : la koverto estas verda kaj la folioj gluitaj. La dujaraĝa asocio Espéranto-info ricevas oficialan statuton (leĝo pri asocioj 1901). De tiam, ĉeke pageblas kaj la asocio malfermas konton ĉe la poŝto. Komencas la rubriko tra la mondo kiu prezentas tutmondajn renkontojn. Oni elvokas la rolon de la asocio kaj ĉi foje oni aldonas : « Cele al informado pri Esperanto, precipe ĉe la neesperantistoj ». Oni honoras Lydian (filinon de Zamenhof) en la unua paĝo de la koverto kiu de nun estas ilustraĵo kaj komencas la historia paĝo.
Decembre 1995 : la koverto de la bulteno iĝas dukolora kaj la du mezaj paĝoj iĝas « tra la mondo » kiu aperas sur mondmapa fondo. Ĝis estas agrafita kaj la aspekto estas pli agrabla.
567 abonantoj en tiu kvara jaro. Robert Llorens petas ke ĉiu abonanto trovu alian abonanton por duobligi tiun nombron. Li ambicias akiri 5 000 abonantojn kaj aĉeti butikon por vendi librojn, doni kursojn kaj eldoni la revuon. Poste, li alvokas al donacoj.
N° 14 Kreado de kovertglumarkoj por konatigi « ESPERANTO-info »-n.
N° 15 Robert Llorens informas ke la revuo esta lia propra faraĵo : elekto de artikoloj, traduko, enpaĝigo, korekto, sendo, plus korekto de proponantaj kursoj en la revuo kaj sendo de libroj ! Li klopodas disvolvi la rubrikon « legantkuriero » kiu kruele mankas malgraŭ preskaŭ 600 abonantoj.
N° 21 Ek de la 6-a jaro, ĉiam ok dukoloraj paĝoj sed verdaj kaj poste maronkoloraj.
N° 22 Robert Llorens anoncas sian baldaŭan foriron post farado de la du venontaj revuoj ; li alvokas al anstataŭanto.
N° 23 Petskribo pri Esperanta opcio al abiturienteco, laŭ la iniciato de « Esperanto Vive » en Chambéry (Ŝanberi). Li refoje petas anstataŭanton. 82 jaraĝa, li ankoraŭ povas partopreni sed ne plu kapablas labori sola. Li laboras per sia propra materialo (komputilo, printilo, ktp...).
N°24 Decembre 1999, lasta revuo de Robert Llorens kiu ankoraŭ serĉas anstataŭanton kaj salutas la legantojn : « Esperantistaj geamikoj, mi adiaŭas vin. » En tiu revuo, ni legas artikolojn pri KoToPo en Lyon (Lion) ; la vojaĝo tra la mondo de Maryvonne kaj Bruno Robineau dank' al la «Pasporta Servo».
Ayr (Kvinslando)
Ayr estas urbo situanta proksime de la delto de la riverego Burdekin River, en Kvinslando (Aŭstralio), je 1274 km nord-okcidente de Brisbano kaj je 88 km sud-oriente de Townsville, sur la aŭtovojego Bruce Highway. En 2006, ĝi enhavis 8093 loĝantojn. En la ĉirkaŭaĵo de la urbo estas sukerkanoj kaj mangarboj.
Espéranto-info
Historio
N° 25 Robert Tosoni ekzorgas pri la afero kaj ekde 2002, Esperanto-info iĝas dumonata. Eldonante sian unuan revuon, li modifas la tarifon kaj sin prezentas. La revuo daŭre traktas kelkajn aspektojn de la lingvaj problemaroj ; oni ankaŭ trovas dulingvan paĝon.
Orleanio
Orleanio estas franca historia kaj kultura regiono, respondanta al malnova provinco kaj kies ĉefurbo Orléans. Orleanio konsistigis ankaŭ graflandon poste duklandon.
Espéranto-info
Historio
N° 26 Estas solvoj pri la akcentproblemo en Esperanto. Troviĝas artikoloj en la franca tradukitaj el Esperanto : vegetarismo, poŝtelefono...
Orleanio
La provinco arigis multajn malsamajn regionojn, kiaj Beauce, Puisaye, Solonjo, Gâtinais, Blois-lando kaj Vendomio, kaj nun ĝi estas disigita sur pluraj departementoj. Ĝi konsistigis granda parton de regiono Centro-Valo de Luaro, sed ankaŭ parton de Burgonjo, Francilio kaj Luarlandoj.
Espéranto-info
Historio
N° 37 Okupiĝas nun pri la revuo Francis Bernard kaj Monique Robert (abonantoj ekde la numero 6 kaj iom helpantoj). Foje, Céline Bernard partoprenis realigante bildstriojn (france : BD), ludojn, desegnojn aŭ enpaĝigon, En la 24a paĝo, la PIV tronas en lavendoj kaj papilioj.
Orleanio
Orleanio enhavas multajn urbojn : Orléans, ties historia ĉefurbo, sed ankaŭ Blois, Étampes, Chartres, Rambouillet, Romorantin-Lanthenay, Montargis, Vendôme, Gien aŭ Châteaudun.
Espéranto-info
Historio
N° 39 Ekvidiĝas la stelulbildoj. Oni enmetas kolorigontajn birdojn kaj florojn el Florence kaj Emmanuel Desbrieres ; kantoj kun agordoj kaj tradukoj ; la letero de Hadès, dulingva reportaĵo pri monda regiono el Guillaume Roussel kaj sia skipo.
Orleanio
Orleanio aperis en la 9-a jc kaj Hugo Kapeto estis la lasta hereda grafo de Orléans. Poste, la titolo estis donita kiel apanaĝo al malpli aĝaj filoj de reĝoj de Francio. Altigita al duklando en 1344, la provinco eniris la reĝan domenon en 1498. Ĝi fine estis dispecigita en 1790 okaze de la kreo de departementoj.
Espéranto-info
Historio
N° 90 Septembre 2011 Céline Bernard nova redaktanto ; Monique Robert kaj Francis Bernard plu partoprenas ; Rolande Cleizergue zorgas pri la ludpaĝo. La celoj de la revuo preciziĝas : La artikoloj prezentas ekzemplojn de la utileco de Esperanto, proponas renkontojn, librojn, ekzercojn, kantojn kaj ludojn, montras la malfacilaĵojn de internacia komunikado, kaj la avantaĝojn de la lingvo Esperanto.
Orleanio
Geografio
Orleanio kovras parton de la teritorio de la malnova romia provinco de liona Gaŭlio.
Espéranto-info
La asocio Espéranto-Info
Esperanto-info estas ankaŭ la nomo de la asocio kies sidejo situas en la departemento Lozère (suda Francio) ; ĝi precipe celas eldoni la revuon Esperanto-info.
Orleanio
Geografio
Orleanio kovris plej grandan parton de departementoj Loiret kaj Loir-et-Cher, escepte de kelkaj komunumoj, kiuj apartenis al najbaraj provincoj kiaj Berio aŭ Perche. Ĝi kovris ankaŭ trionon de departemento Eure-et-Loir, parton de departemento Yonne, ĉirkaŭ de Puisaye, sudon de departemento Essonne, kaj komunumojn de departementoj Yvelines, Seine-et-Marne, Indre-et-Loire kaj Sarthe. Laŭ modernaj regionoj, ĝi kovris orienton kaj nordon de regiono Centro-Valo de Luaro kaj nordokcidenton de Burgonjo kaj sudon de Île-de-France. La kelkaj sartaj komunumoj fariĝis parto de regiono Luarlandoj. Orleanio estis fine, kun Berio kaj Touraine, unu el la triĉefaj historiaj provincoj de nuna regiono Centro-Valo de Luaro.
Fuĝiidera
La urbo Fuĝiidera (藤井寺市 [fuĝi-i-dera-ŝi], laŭ Transskribado Hepburn: Fujiidera-shi, Kunrej: Fuziidera-si) estas japana urbo en Gubernio Osaka.
Orleanio
Geografio
La pejzaĝoj de Orleanio varias laŭ la naturaj regionoj de Beauce, Blois-lando, arbaro de Orléans, Gâtinais, Gien-lando, Puisaye, Solonjo, Val de Loire, Vendomio kaj Malsupra-Vendomio.
Espéranto-info
Verda Esperantista Stelo
Aldone, Esperanto-info atribuas distingaĵon "Verda Esperantista Stelo " al urboj aŭ komunumoj, vilaĝoj kiuj subtenas Esperanton aŭ laŭ la nombro de esperantistoj proporcie al la nombro de loĝantoj. La peton faras la prezidanto de la urba Esperantista klubo al Alain Gabiller (iniciatinto de tiu Etoile Verte Espérantiste (E.V.E.).
Orleanio
Historio
La provinco konsistigis duklandon de Orléans sub regado de Dinastio Orléans.
Espéranto-info
Verda Esperantista Stelo
La distingaĵo « Verda Esperantista Stelo » por la francaj komunumoj estis kreita en 2005 kaj en 2017 la listo jam kalkulis jam ĉirkaŭ 230 lokojn.
Orleanio
Administrado
La teritorio de Orleanio kovras tute aŭ parte tiujn de ekleziaj provincoj de ĉefepiskopoj de Sens kaj Parizo, de fiska provinco de Malnova Reĝimo de generalitato de Orléans kaj de franca reĝa domeno.
Espéranto-info
Verda Esperantista Stelo
Baremo
András Tassy
Kariero
Tassy estis apotekisto en Zalău kaj poste li ludis en provincaj trupoj. Ekde 1937 ĝis 1963 li estis ano de la Nacia Teatro de Budapeŝto en epizodroloj.
Observatorio Santa Lucia Stroncone
La Observatorio Santa Lucia Stroncone estas itala astronomia observatorio situanta en la komunumo Stroncone en Umbrio, ĉirkaŭ 6 km sud-sud-oriente de Terno. Ĝi estis kreita en 1987 de iniciato de la amatoraj astronomoj Antonio Vagnozzi kaj aliaj.
Ĝi havas de 350 metroj kaj ĝia MPC kodo estas 598. Ĝi estas ekipita per Ritchey-Chrétien-teleskopo de 500 mm de diametro, kaj per aliaj malpli grandaj teleskopoj.
Laŭ Minor Planet Center, 53 asteroidoj estis elde tie malkovritaj inter 1993 kaj 1999.
Fouqueure
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Schwarzach (apud Nabburg)
Schwarzach bei Nabburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Borovice
Nomon Borovice havas pluraj setlejoj:
Kis-Küküllő (historia departemento)
Kis-Küküllő (kiŝ-kukulO) estis historia reĝa departemento en la orienta parto de la Hungara Reĝlando, pli proksime en Transilvanio, rumane: Comitatul Târnava-Mică, Kleinkokel. La departemento ricecis sian nomon de rivero Târnava Mică hungare.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 4 distriktoj, ties nomoj kaj departementejoj samas:
La departemento situis en montara regiono meze de Transilvanio. Gravaj riveroj estas Târnava Mare, Târnava Mică kaj Mures.
Dum la historio ofte okazis atakoj de tataroj, turkoj, aŭstroj, eĉ hungaroj. En tiu formo la departemento formiĝis en 1876, pli frue estis departemento Küküllő, kiu disiĝis al Granda kaj al Malgranda Küküllő (kis signifas hungare malgranda). En 1919 la rumana armeo okupis interalie la departementon, ekde 1920 apartenas al Rumanio, kies departementa sistemo estas tute alia.
.np
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Np''.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Lohmen (Saksio)
Lohmen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro de la federacia lando Saksio, ĉe la nordokcidenta rando de Saksa Svislando, en la germana parto de Elba Grejsmontaro, je la dekstra flanko de rivero Elbo. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Lohmen estas la administra centro de la komunumaro Lohmen/Stadt Wehlen de pluraj najbaraj komunumoj proksime kunlaborantaj.
Historio
En la jaro 1206 la vilaĝo estis unuan fojon menciita en dokumento. Famiĝis la bredado de merinoj. Fondita en 1543 ĝi poste fariĝis la pazo por la ŝafbredado en Prusio. La didomo de Lohmen estis konstruita en la jaroj 1786 ĝis 1788 laŭ la stilo de George Baehr. Onidire ĝi apartenas al la plej belaj vilaĝaj preĝejoj de Saksio.
Turismo
Turismaj celoj en la proksima ĉirkaŭaĵo estas:
Administra divido
La centra komunumoparto same nomiĝas Lohmen. Krome al la komunuma teritorio apartenas la partoj Uttewalde, Daube, Doberzeit kaj Mühlsdorf.
Villar San Costanzo
Villar San Costanzo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Busca, Dronero, Roccabruna kaj Valmala.
Emanuel Rego
Emanuel Fernando SCHEFFER REGO (naskiĝis en la 15-a de aprilo 1973, en Kuritibo) estas brazila plaĝa flugpilkisto. Li ludis en tri sekvaj Someraj Olimpikoj, duopante kun la ludisto Ricardo Alex Santos. Li partoprenis en la Olimpikoj en Atlanta, en Sydney, en Ateno kaj en Pekino.
Emanuel estis elektita kiel Sportisto de la Lasta Jardeko de la jarcento en balotado de la Internacia Federacio pri Flugpilkado. Nuntempe li estas la plej multfoja venkinto de la Monda Lud-cirkvito pri Plaĝa Flugpilkado.
Emanuel ankaŭ publike ofertis, en 2005, sian oran medalon al la brazila maratonisto Vanderlei Cordeiro de Lima, kiu dankis al li, sed ne akceptis la premion, emociite.
Péter Szépfalusy
Péter Szépfalusy [sEpfaluŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szépfalusy Péter estas hungara fizikisto, inĝeniero, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1987).
Péter Szépfalusy naskiĝis la  1931 en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
István Pesthy
Biografio
István Pesthy finis medicinon en Budapeŝto kaj Debreceno (1935). De 1936 ĝis sia morto li laboris en la Kliniko pri Somatologio, Kirurgio, poste Buŝkirurgio de Budapeŝto. Lia unua desegnaĵo aperis en sia 16 jaraĝo. Iom da tempo li signis siajn desegnaĵojn sub nomo Falus. En jaroj 1942–44 li estis kunlaboranto de gazeto 8 órai Újság. Dum du jarojn li redaktis la medicinan humuraĵgazeton Haruspex, en 1944 li redaktis politikan spritaĵgazeton titolitan Pesti Posta (9 numeroj aperis). Post 1945 li praktikis nur sian kuraclaboron.
Struthio wimani
Struthio wimani estas formortinta specio de struto de la genro Struthio troviĝinta en Ĉinio. Ĝi estis malkaŝita el kuŝejoj de Plioceno.
Sámuel Szeremlei
Sámuel Szeremlei [ŝAmuel seremlei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szeremlei Sámuel estis hungara eklezia verkisto, kalvinana pastro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1908).
Sámuel Szeremlei naskiĝis la  1837 en Gelej. Li mortis la 1924 en Hódmezővásárhely.
Biografio
Sámuel Szeremlei frekventis gimnazion en Miskolc, poste li lernis teologion en Debrecen. En 1858 li estis nomita rektoro en Hajdúböszörmény. Ekde 1861 li plenumis pastrajn servojn en Makó, poste en Hódmezővásárhely. En 1880 li iĝis eklezia ĉefnotario, baldaŭe li ricevis pli gravajn ekleziajn postenojn.
NGC 4748
NGC 4748 (aliaj indikoj — MCG -2-33-34, IRAS12495-1308, PGC 43643) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kliodinamiko
Kliodinamiko estas nova multfaka areo de esplorado enfokusigita ĉe matematika modeligado de historia dinamiko. La esprimo estis originale kreita fare de Peter Turchin en 2003, kaj povas esti spurata al la laboro de tiaj figuroj kiel Ibn-Ĥaldun, Jack Goldstone, Randall Collins, Peter Turchin, John Komlos, Sergey Nefedov kaj Andrej Korotajev.
Historio estas la studo de la pasinteco, kun speciala atento al la skriba disko de la agadoj de homoj dum tempo. Akademiuloj kiuj skribas pri historio estas vokitaj al historiistoj. Historio ekzamenas kaj analizas okazadon kaj provojn esplori objektive la modelojn de kialo kaj realigi tion kio determinas okazaĵojn. En probablokalkulo, okazaĵo estas rezultaro al kiu verŝajneco estas asignita.
Sistemo estas aro de interrilataj aŭ interdependaj unuoj, realaj aŭ abstraktaj, formante integran tutaĵon. La koncepto de integra tutaĵo ankaŭ povas esti deklarata en esprimoj de sistemo enkarnigante aron de rilatoj kiuj estas nuancitaj de rilatoj de la aro ĝis aliaj elementoj, kaj de rilatoj inter elementoj de la aro kaj elementoj kiuj ne estas partoj de la interrilata reĝimo.