cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
31938 Nattapong
31938 Nattapong estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Nattapong Chueasiritaworn, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la Lernejo Damrongratsongkroh, (Tajlando).
107396 Swangin
107396 Swangin estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Tenagra II de Nogales (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gary Swangin, astronomo kaj direktoro de la Planetario Panther en Paterson (Nov-Ĵerzejo), iama direktoro de la Planetario de la Muzeo de Newark (Nov-Ĵerzejo). Li produktis radian kaj videan materialon por publika eduko pri astronomio, rekombino de DNA kaj aliaj temoj, kaj li estis nomita por la Premio Peabody.
Constantina
Constantina estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 482 km2 kie loĝas 6687 geloĝantoj, do loĝdenso estas 13.9 loĝ./km2. Constantina situas je 87 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 6687 geloĝantoj de la municipo Constantina estas 3376 inoj kaj 3311 viroj. En la 482-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 6518 geloĝantoj, kaj aliaj 169 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj dum jaro estis 61, 27 inoj kaj 34 viroj, kaj mortis 68, 41 inoj kaj 27 viroj. Tiel la natura kresko estis -7 (-0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 2694 homoj (40.3%).
Rumanaj eŭro-moneroj
La naciaj flankoj de estontaj rumanaj eŭro-moneroj ne jam publikiĝis. La komuna eŭropa valuto eŭro anstataŭigos la ĝisnunan nacian valuton de Rumanio, la rumanan leŭon, kiam la ekonomio de Rumanio plenumos ĉiujn necesajn kriteriojn. Certa elemento de la estontaj rumanaj eŭro-moneroj estas la blazono de Rumanio, ĉar ŝtata leĝo tion postulas.
La tiutempa gvidanto de la nacia banko de Rumanio, Mugur Isărescu en 2007 proklamis ke la eŭro probable ekvalidos kiel ŝtata valuto dum la jaro 2014, certe ne antaŭ 2012. Tamen fakte laŭ la stato de 2015 konkreta aliĝdato de Rumanio al la eŭrozono ankoraŭ ne antaŭvideblas.
Preĝejo Sankta Adalberto (Hatvan)
Preĝejo de Sankta Adalberto estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Hatvan, en la ĉefplaco.
Historio
La malnova preĝejo detruiĝis en 1596. En 1696 oni faris el moskeo katolikan kirkon, kiu baldaŭe kadukiĝis. En 1755 nova baroka preĝejo konstruiĝis, kiu baldaŭe renoviĝis en 1913, 1928 kaj en 1956. La orgeno pretiĝis en 1926.
Bulgaraj eŭro-moneroj
La eŭro (EUR aŭ €) estas la komuna monunuo por 18 el la 28 landoj de la Eŭropa Unio kaj de 4 aliaj eŭropaj landoj.
Emil Tábori
TÁBORI Emil [pr. ta:bori] estis hungara aktoro, dramverkisto, reĝisoro naskiĝinta en Detta la 5-an de marto 1874 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de aprilo 1936.
Bulgaraj eŭro-moneroj
Ĉiuj moneroj havas flankon komunan, kiu montras la valuton de la monero, kaj ĉiu lando, kiu partoprenas la eŭron, havas proprajn desegnaĵojn sur la alia flanko de la moneroj. Ĉi-tiuj varias, ekde simpla montro de la monarĥo (ekzemple Belgio) ĝis tute malsama desegnaĵo ĉe ĉiu monero (ekzemple Italio). Tamen, ĉiuj moneroj iel montras 12 stelojn ankaŭ sur tiu flanko.
Emil Tábori
Kariero
Emil Tábori debutis en 1896 en Selmecbánya. Dum duonjaron li ludis en la Népszínház de Budapeŝto en 1897. Post ludo en etaj provincaj trupoj, en jaroj 1904–1914 estiĝis aktoro kaj reĝisoro de la trupo de Ignác Krecsányi (Buda–Temeŝvaro). Li denove aperis en provinco. En 1919 li estis reĝisoro de la teatro Kollektív Színtársulat. En 1924 li ludis en Aŭstrio. Inter 1929 kaj 1933 li estis ĉefreĝisoro kaj teatraĵverkisto de la Komédia Orfeum.
Bulgaraj eŭro-moneroj
Bulgario ekde januaro 2007 estas ŝtatomembro de la Eŭropa Unio, kaj la bulgara ŝtato celas laŭeble baldaŭ anstataŭigi la ĝisnunan nacian valuton bulgara levo per la komuna eŭropa valuto, se la kondiĉoj estas plenumataj, do precipe la ŝtata ŝuldiĝo kaj la linflacio restas sub difinitaj limoj. Plia kondiĉo, nome la almenaŭ dujara membreco de la ŝtata valuto en la Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo II, kiu fikse ligas la kurzon de la nacia valuto al la eŭro, ne plemunendas, ĉar ĉiukaze jam ekde 1997 la bulgara levo estas fikse ligita al la eŭro per la sama kurzo kiel la siatempa germana marko. La bulgara registaro en 2007 anoncis celi al enkonduko de la eŭro en Bulgario laŭeble la 1-an de januaro 2010, sed ĝis nun tiu paŝo ankoraŭ ne efektiviĝis.
Okaze de la subskribo de la Traktato, kiu ebligis la aliĝon de Bulgario al Eŭropa Unio, la 25-an de aprilo 2005 la nacia banko de Bulgario eldonis memorigan monerojn kun valoro de 1,95583 bulgaraj levoj, kun formala valoro de ekzakte unu eŭro.
Malgraŭ la fortaj penoj de la bulgara ŝtato antaŭenpuŝi la enkondukon de la Eŭro en Bulgario, la naciaj flankoj de la estontaj bulgaraj eŭro-moneroj ankoraŭ ne publikiĝis.
Return to Tomorrow
"Return to Tomorrow" [Reveno al morgaŭ] estas la dudeka epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de John T. Dugan (sub la plumnomo "John Kingsbridge") kaj direktita fare de Ralph Senensky, ĝi estis unue elsendita la 9-an de februaro 1968.
Ĉi tiu epizodo estis la unua apero de Diana Muldaur en Star Trek. Ŝi aperos denove kiel D-ro. Miranda Jones en la epizodo de la tria sezono, "Is There in Truth No Beauty?" kaj kiel Katherine Pulaski en Star Trek: The Next Generation dum la dua sezono.
Intrigo
La USS Enterprise (NCC-1701) ricevas helpan vokon de senviva planedo. Post alveno, telepatisto nomata Sargon (esprimita fare de James Doohan pervoĉe) adresas al kosmonaŭtoj kiel siajn "infanojn", kaj invitas ilin al la planedo, kie la voĉo de Sargon salutas ilin el hela sfero sur pedestalo.
Sargon klarigas, ke li kaj du aliaj estas la lastaj postvivantoj de sia raso; siaj mensoj, stokitaj en ĉi tiuj sferoj, ekzistis ĉi tie ekde sia planedo estis detruita de milito. Sargon tiam transprenas sian menson en la korpon de Kirk kaj la menso de Kirk en la sferon. Sargon klarigas, ke li kaj liaj kunuloj bezonos homajn korpojn portempe, por konstrui korpojn por si mem kaj poste redonoj la korpojn. Kirk, revenas al sia propra korpo kaj deklaras sian konfidon en Sargon.
Reen la "Enterprise'n", la kvar renkontiĝas kun inĝenieroj por konsideri la peton de Sargon, kaj Kirk konvinkas al la aliaj. La sferoj de Sargon, lia edzino Thalassa, kaj lia iama malamiko Henoch, estas alportitaj el la planedo. McCoy supervizas, kiam Sargon denove prenas la korpon de Kirk, kaj Thalassa kaj Henoch prenas la korpojn de Mulhall (Diana Muldaur) kaj Spock respektive. Kiam Sargon kaj Thalassa iĝas elĉerpitaj per la streĉiĝo de la transporto, Henoch instruas la flegistinon Christine Chapel en la preparado de serumo kiu plifortigos la gastigajn korpojn. Chapel rimarkas, ke la serumo designata por Kirk ne enhavas la ĝustan formulon. Henoch konfesas, ke li intencas mortigi Kirkon kaj Sargon kun li, por konservi la korpon de Spock. Henoch tiam forigas la memoron de Chapel pri la konversacio.
Fabrikado de la androidaj korpoj komencas. La korpo de Kirk malfortiĝas pli rapide ol la aliaj, postulante aldonajn dozon de la serumo. Henoch provas tenti al Thalassa en konservi la korpojn de siaj gastigantoj, ĉar la formoj de Android ne estos kapablaj de senso. Ŝi siavice provas konvinki Sargon male, sed li kolapsas. McCoy deklaras ke la korpo de Kirk mortis kaj Sargon malaperis. McCoy kapablas revivigi la korpajn funkciojn de Kirk, sed havas nenian manieron restaŭri la menson de Kirk. Thalassa proponas restarigi Kirk kontraŭ la helpo de McCoy en konservado de la korpo de Mulhall. Kiam McCoy rifuzas, ŝi sturkas lin telepatie, sed tiam havas ŝanĝon en la meso. La voĉo de Sargon gratulas ŝin, kaj ŝi rimarkas, ke Sargono uzas la ŝipon mem kiel provizora korpo. Ŝi tiam informas al McCoy ke Sargon havas planon. McCoy revenas la ĉambron kaj trovas ke Kirk kaj Mulhall revenis al siaj korpoj. Tamen, la sferoj estis detruitaj, inkluzive de tiu, kiu tenis la menson de Spock. Kirk diras, ke ĉi tio estis "necesa", kaj petas McCoy prepari mortigilon por Henoch.
Henoch, kiu prenis la komandejon kaj timigas la homojn, legas la menson de McCoy kaj malhelpas la injekton. Henoch tiam ordonas ke Chapel uzu la mortigan komponaĵon kontraŭ McCoy. Ŝi movas kvazaŭ plenumos tion, sed tiam injektas Henoch anstataŭe. Henoch pripensas, ke li povas translokiĝi al alia korpo, sed trovas, ke li ne povas pro la enmiksiĝo de Sargon. Henoch petas kompatemon, sed la korpo de Spock kolapsas, ŝajne en morto.
Sargon diras al Kirk, ke li ne povas permesi tion. La korpoj de Spock kaj Chapel brilas, kaj Spock revivas. Sargon malkaŝas, ke la injekto ne estis mortiga; estis grava por McCoy kaj Chapel kredi, ke ĝi estis mortiga por ke Henoch ankaŭ kredus ĝin. La menso de Spock estis provizore kaŝita en la korpo de Chapel.
Sargon kaj Thalassa anoncas, ke ili ne provos konstrui gastigajn korpojn, sed anstataŭe "forgesos". Ili finas peton: permesi uzi la korpojn de Kirk kaj Mulhall unufoje por dividi kison.
Nacia Parko Rivero Fitzgerald
Nacia Parko Rivero Fitzgerald aŭ en angla Fitzgerald River National Park estas nacia parko en Okcidenta Aŭstralio (Aŭstralio), je 419 km sudoriente de Perto. La parko inkludas la Montarojn Barren kaj Eyre krom la riveron Fitzgerald. Estas 62 plantospecioj kiuj estas unikaj en la 329,882 ha parko kaj 48 estas nur rare trovitaj aliloke.
Venis 40,000 vizitantoj en 2008, kaj la parko ricevis 20 milionojn da aŭstraliaj dolaroj el la federa registaro, krom aldona simila monkvanto el la subŝatata registaro.
Flaŭro kaj faŭno
La parko formas la bazon de la internacie agnoskita Biosfera Rezervejo ĉe UNESKO. La loko enhavas ĉirkaŭ 1800 speciojn de plantoj el kiuj 250 estas raraj kaj 62 konataj nur ene de la parko.
La parko estas ankaŭ hejmo de 22 specioj de mamuloj, 200 specioj de birdoj, 41 specioj de reptilioj kaj 12 specioj de ranoj. Ĝi estas agnoskata kiel Grava Birda Areo; kelakj el plej raraj specioj estas la psitako Pezoporus flaviventris kaj la Nigragorĝa cinklosomo. Ankaŭ la endanĝerita Ocela nestamasulo loĝas en la parko kaj estis sep konataj kaj registritaj vidaĵoj ekde 1998.
Migrantaj birdoj trovas rifuĝejojn en la humidejaj kaj marbordaj regionoj kaj specioj kiuj portempe loĝas en la areo estas ekzemple la Blankventra maraglo, Pacifika apuso kaj la Kaspia ŝterno.
Ploĉica
Ploĉica, serbe Плочица, slave Pločica, hungare Kevepallós [kevepalOŝ] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovin. La historia hungara loknomo estis Plosic.
Situo
Ploĉica situas sur ebenaĵo, fine de mallonga sakovojo, laŭ maldekstra bordo de Danubo (kontraŭe Smederevo troviĝas).
Historio
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Kubin, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ploĉica 2044 homoj, (1928 serboj (94 %), 43 hungaroj, 9 jugoslavianoj, po 6 rumanoj, kroatoj, germanoj kaj makedonoj, ktp).
Luterana preĝejo (Iharosberény)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Iharosberény.
Formiga (mikroregiono)
La mikroregiono Formiga (esperante: Formiga, kiu signifas formiko) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 8 municipojn.
Luterana preĝejo (Iharosberény)
Historio
La luterana grupo en tiu vilaĝo formiĝis en 1601, poste denove en 1750. La preĝejo estis konstruita en 1827 (laŭ alia informo en 1834).
Montara mevo
La Montara mevo, Larus serranus, estas mezgranda sudamerika mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Disvastiĝo
Tiu specio reproduktiĝas somere en la montaro Andoj (el Ekvadoro tra Peruo ĝis norda Ĉilio kaj Bolivio, ekzemple ĉe la lago Titikako) en montaraj riveroj, kaj ĉefe lagoj kaj lagetoj, kie ili estas la ununura mevo (3,000 ĝis 4,500 supermaraj m). Vintre ili malsupreniras al malalta montaro (ĉirkaŭ 2,000 m) kaj foje eĉ ĝis la marbordo, sed tio ne estas ilia kutima medio, ĉar ili kutimas nek strande nek klife. La entuta loĝantaro estas ĉirkaŭ 50,000 paroj, plej parto en Peruo kaj Ĉilio.
Iĥnotaksono
Iĥnotaksono estas difinita de la Internacia Kodo de Zoologia Nomenklaturo kiel "taksono bazita sur fosiliigita laboro de organismo", tio estas, la ne-homa ekvivalento de arkeologia objekto. Iĥnotaksonoj estas termino uzata por restoj kiuj utilas por identigi kaj distingi morfologie distingajn iĥnofosiliojn, pli komune konataj kiel spuraj fosilioj. Oni atribuas al ili rangojn de genro kaj specio fare de iĥnologistoj, multe kiel ĉe organismoj ĉe la Linea taksonomio. Tiuj estas konataj kiel iĥnogenroj kaj iĥnospecioj, respektive.
Montara mevo
Aspekto
Vintre la kapo malnigriĝas kaj restas nur malhelaj makuloj post kaj ĉirkaŭ la okuloj. La kruroj malheliĝas. Junuloj estas pli brunaj kaj havas nigrajn krurojn.
Iĥnotaksono
Iĥnotaksonoj inkludas spurajn fosiliojn kiaj nestotruoj, truoj kaj gravuraĵojs, spuroj kaj spurvojoj, koprolitoj, gastrolitoj, regurgitolitoj, nestoj, insektaj minvojoj, mordoj kaj ungaj strukturoj, sekrecioj modifitaj de organisma agado, kiaj pupajl ujoj, araneretoj, kaj plantaj gajloj.
Montara mevo
Kutimoj
Reproduktado okazas en la andaj somero, tio estas decembre kaj januare. En montaraj lagoj ili konstruas el akvoplantaro flosantan amasgrandan neston malproksime de la bordo kaj ankrite al fundaj plantoj. Ankaŭ surgrunde inter rokoj aŭ rifoj per malpligrandaj nestoj kaj foje ili reuzas abandonitajn nestojn de aliaj specioj, kiel anasoj aŭ flamengoj. La ino demetas 2 aŭ 3 brunverdecajn ovojn, kiuj estas kovataj nur dumnokte kaj same pri la idoj, dum tage la gepatroj fiŝkaptas.
Iĥnotaksono
Iĥnotaksono derivas el la greka ίχνος, iĥnos signife vojo kaj ταξις, taksis signife mendo.
Rittersheim
Rittersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Humanismo (filozofio)
Humanismo kiel vivfilozofio, ankaŭ nomita sekulara humanismo estas moderna formo de humanismo (moderna humanismo), kiu metas la homon centra kaj deiras de la valoro de la homo (humanus signifas 'homa'). La humanismo deiras de racio, etiko kaj justeco. Ĝi okupiĝas pri la demando kiel homoj povas vivi agrable kaj feliĉe. Ĝi krome kontraŭstaras la uzon de la supernaturo kaj la spirita por determini la moralon kaj influi decido-faradon.
La esprimo "sekulara humanismo" ekestis en la 20-a jarcento, por fari klaran distingon kun "religia humanismo". La vorto "humanismo" por indiki la ne-kristanan filozofion, tamen jam en la dua duono de la 19-a jarcento populariĝis.
Karakterizaĵoj
La moderna humanismo estas ne-religia vivfilozofio kiu antaŭenigas la homan dignon, liberecon kaj personecon.
Kiel vivfilozofio la humanismo emfazas klerecon (bildung), racion, moderecon, kaj tutmondan civitanecon. Kernaj konceptoj en humanismo estas persona kresko kaj disvolviĝo, memstareco (en la signifo de libereco kaj la strebado al bona kaj bela vivo), respondeco, kritika pensado, egaleco kaj humaneco.
Bibliografio
(en) Martha C. Nussbaum, ''Not for Profit. Why democracy needs the humanities'', 2012.
NGC 4728C
NGC 4728C (alia indiko — PGC 214033) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Lojaleco
La lojalo aŭ pli bone lojaleco estas eco de iu, io lojala, nome Fidela al la estro, la reĝo, la registaro kaj Aganta konforme al tio, kion postulas la honoro, sincereco, fideleco al la promesoj. La lojaleco estas sindevontigo de persono aŭ civitano al ŝtato, reganto, komunumo, persono, idearo aŭ al si mem.
Giganta tridakno
La giganta tridakno (Tridacna gigas) estas molusko el la familio Tridaknedoj. La plej granda duvalvulo de la mondo, kun diametro de 1,2 m kaj pezo de pli ol 200 kg. Ĝi troviĝas ĉefe en la regiono de la Hinda oceano kaj Pacifiko.
Lojaleco
Ne estas interkonsento inter filozofoj pri tio al kio oni povas esti lojala. Kelkaj asertas, ke oni povas esti lojala al tre ampleksa gamo de aferoj, dum aliaj argumentas, ke oni povas esti lojala nur al alia persono kaj ke tio estas tre strikte interpersona rilato.
La lojaleco estas principo kiu esence konsistas en neniam nehelpi difinitan personon aŭ socian grupon al kiu oni estas unuigita per ligiloj ĉu de amikeco ĉu de alia socia rilato, tio estas, la plenumo de honoro kaj dankemo; la lojalo estas ligita ĉefe al la rilato en grupo. La lojaleco estas plenumo de tio postulita de la leĝoj de la fideleco, dankemo kaj de la honoro.
Éva Ajtay
AJTAY Éva estis rumania hungara pentristino, grafikistino naskita la 13-an de oktobro 1935 en Aiud kaj mortinta en Kluĵo la 8-an de majo 1959.
.mh
.mh estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Marŝala Insularo.
La retejo de ĝia registrejo ne estis renovigata ekde 1997. Plej multaj homoj el Marŝala Insularo havantaj retejon uzas por ĝi domajnon en zono .com, .net aŭ .org.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Plouezoc'h
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Morlaix, kreita en 2000. Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
24940 Sankichiyama
24940 Sankichiyama estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Sankiĉi (japane 三吉山 : Sankichi-Yama) kiu staras oriente de Kaminojama, termofonta urbo de la gubernio Jamagata. La monto estas amata de la civitanoj kiel loko de marŝado.
Naum Râmniceanu
Naum Râmniceanu bone sciis Slavonon kaj la antikvan kaj modernan helenajn lingvojn. Li verkis multajn diversspecajn skribaĵojn pri historio, filologio, literaturo kaj teologio.
Siajn lastajn jarojn li pasigis en monaĥejo Cernica; tie li ankaŭ mortis.
Hiesse
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Izopropila bromoacetato
Izopropila bromoacetato aŭ C5H9BrO2 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta el interagado de la bromoacetata acido kaj izopropanolo. Ĝi estas koroda, senkolora aŭ flava larmiga likvaĵo kun tranĉa odoro, nesolvebla en akvo sed miksebla kun nepolaraj organikaj solvantoj. Izopropila bromoacetato estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj. Izopropila bromoacetato estas irita substanco al okuloj, haŭto kaj spirsistemo. Kiel reakciaĵo, izopropila bromoacetato estas uzata kiel insekticido, baktericido kaj en kemiaj sintezoj.
Vali Rácz
Vali RÁCZ [rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rácz Vali estis hungara aktoro, kantisto (mezosoprano). Ŝia edzo estis Péter Halász. Vali Rácz naskiĝis la  en Gölle, ŝi mortis la  en Munkeno (Germanio).
Villa San Secondo
Villa San Secondo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto kaj estas parto de la komunumaro Comunità Collinare Val Rilate. La komunuma nomo estas derivita de la patrono de Asti, Sekundo de Asti. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Felikso de Como, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Madrazo
Madrazo estas familinomo ofta en Hispanio kaj Hispanameriko. Ĝi povas esti referenco al:
Villa San Secondo
Najbaras la komunumoj.
Takeshi Kuwahara
Takeshi Kuwahara (桑原 剛, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Mito HollyHock, Thespa Kusatsu kaj Fukushima United FC.
Tibor Kádár
Tibor Kádár
Kalvinana preĝejo (Kisbér)
La Kalvinana preĝejo, estas noderna religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Kisbér.
Historio
la kalvinanoj havis grupon kune kun la najbara vilaĝo Ászár ekde 1792. Ili ekprofitis loĝdomon por la religiaj ceremonioj en 1897. Post 3 jaroj la kalvinanoj konstruis lernejon, kie oni trivis lokon por preĝadi. En 1923 en la korto oni konstruis sonorilostablon. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1941. En 1989 la preĝejo plene renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola, sed estas integrita laŭ la strato. La fasado konsistas oriente el la turo kaj meze el la navo, kie estas videbla granda fenestrorozo. La konstruaĵo imitas kelkajn preĝejojn en Transilvanio.
Peribán
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 17583 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 96 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.55 % de la loĝantoj.
Entute 12 592 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 10 887 estis alfabetoj kaj 1 689 analfabetoj. Tio signifas ke 13.41 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16068a.htm
Montague (Teksaso)
Montague estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Montague, en la norda parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Schwanstetten
Schwanstetten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Roth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vicente López
La kombino formata de la nomo Vicente kaj la familinomo López (ambaŭ oftegaj en Hispanio kaj Hispanameriko) povas aludi al multaj homoj inter kiuj famis:
Georg Ehrentreich von Burgsdorff
Georg Ehrentreich von Burgsdorff (naskiĝinta la 27an de novembro 1603 je Hohenziethen; mortinta la 2an de marto 1656 en Küstrin) estis ĉevalejestro kaj ĉambelano de Elektoprinclando Brandenburgio. Li estis kolonelo kaj guberniestro de la fortikaĵo Küstrin same kiel registara konsilisto de la regiono Neumark. Krom tio li estis kavaliro de la Brandenburga Johanitordeno kaj komandoro de Süpplingenburg, kapitano de Zehden same kiel heredoreganto je Hohenzieten, Goldbeck kaj Detzow. Li estis membro de la Fruktodona Societo.
István Veres
VERES István [vereŝ] estas rumania hungara ĵurnalisto, tradukisto. Li naskiĝis en Uzon la 24-an de julio 1958.
Biografio
István Veres akiris diplomon en 1973 en UBB de Kluĵo pri germana kaj hungara lingvoj. Inter 1973 kaj 1977 li instruis en Halmi, de 1977 li estis redaktoro de Szatmári Hírlap, en 1988–89 li estis raportisto de gazeto Előre, de decembro 1989 li estis ĉefredaktoro de gazeto Szatmári Friss Újság.
.mk
.mk estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Nord-Makedonio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Villa del Bosco
Villa del Bosco estas komunumo de Italio.
La Vérité (1960)
La Vérité (La Vero) estas franca-itala filmo de Henri-Georges Clouzot aperinta en 1960.
Temo
Juna virino estas juĝata pro la murdo de sia amanto.
Dominique Marceau estas juĝata pro la murdo de sia amanto Gilbert Tellier. Laŭlonge de la aŭdiencoj iom post iom riveliĝas la vera vizaĝo de la akuzitino... Dominique amindumis Gilbert, la junan fianĉon de sia fratino Annie. Tamen se por Dominique, flirtanta knabino kun facilanimaj moroj, ĝi estas malgrava amaventuro, por Gilbert ĝi estas rivelado de voranta pasio, kaj por Annie ŝiranta dramo. Gilbert forlasas Annie por vivi kun Dominique. Ŝi tamen trompas lin kaj Gilbert, elreviĝinta, reiras ĉe Annie. Pro kolero kaj malkuraĝiĝo, Dominique mortigas Gilbert.
La Piedad
La Piedad (hispane: "la pieco") estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas La Piedad de Cabadas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 069.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 91132 loĝantojn. El tiuj estas 42635 viroj kaj 48497 virinoj. La komunumo havas surfacon de 271.59 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 74074 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 273 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.37 % de la loĝantoj.
Entute 54 832 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 49 464 estis alfabetoj kaj 5 428 analfabetoj. Tio signifas ke 9.90 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16069a.htm
Dumdumo
Dumdumo estas tia pafaĵo, kies pinto estas iomete forigita, tiel ke ĝi estas obtuza. Alia tipo de dumdumo ekestas, kiam oni entranĉas la ŝelon de la pafaĵo, tiel ĝi disfermiĝas aŭ platiĝas (depende de la tranĉo) en la homa korpo. La normala kugla aŭ ŝelohava (longa) pafaĵo trakuras la homan korpon kaj ne kaŭzas ŝirvundojn, vundegojn.
Dumdumo kaŭzas grandajn vundojn nekuraceblajn, ĉar ne eblas (aŭ ne eblis en la 19-a jarcento) eligi la kuglon el la korpo kaj ĝi emas kaŭzi infekton; eĉ se vundito ne mortas tuj post la pafo, li ofte mortas pli poste. Pro tio la Konvencio de Hago (el la jaro 1899) malpermesis dumdumojn (’’ĉiujn pafaĵojn, kiuj en la homa korpo disiĝas aŭ platiĝas’’) por eterno por ĉiu armeo, escepte de uzo por ĉaso aŭ ĉe la koloniaj militoj. La deklaracion ne subskribis Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando, kiu lasta uzis ilin en la posta Bur-milito (1900).
Ekde la akcepto de la Deklaracio en Hago (1899) la armeoj rajtas batali teorie nur per plene kovritaj pafaĵoj...
Distrikto Tamsweg
La distrikto TAMSWEG (germane: Bezirk Tamsweg aŭ Lungau) troviĝas en la sudorienta parto de la aŭstria federacia lando Salcburgio. Distrikta ĉefurbo estas Tamsweg. Areo: 1004.36 km², loĝantaro: 20.902 (en 2011).
Dumdumo
Strukturo
La dumduma pafaĵo estas longa, ŝelohava pafaĵo, malfermita ambaŭfine kaj ne entenanta eksplodaĵon aŭ ion alian (sed ankaŭ tiel ŝirvundas). Oni komence detranĉis la finon kaj la interna plumbo restis en ĝi (Barato), tiel ĉe altrafo la plumbo elŝoviĝis en la vundon kaj kaŭzis grandajn ŝirvundojn. Tiam la nikela ŝelo ĉirkaŭprenis la plumban internan kernon (pleniĝaĵon), sed ne centprocente, ĉar ĉe la fino la plumbo libere elŝutiĝas.
Historio
Harland (apartigilo)
Harland estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Harland estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vědomice
Vědomice (Vjedomice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, sur dekstra bordo de rivero Elbo, troviĝanta 2 km norde de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas.
Harland (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
Operaco Market Garden
Operaco Market Garden estis milita operaco de aliancaj fortoj okazinta en septembro 1944 dum la Dua mondmilito en Nederlando. Ĝia celo estis kapti la ĉefajn pontojn sur Rejno, do havi aliron al Ruhr, industria regiono de Germanio, evitante la fortikaĵon de Siegfried-linio. Trupoj de Unuiĝinta Reĝlando, komanditaj de Bernard Montgomery kaj lanĉitaj per paraŝutoj, havis la ĉefan rolon. La batalojn ekde la 23-a de septembro partoprenis Memstara Paraŝutista Brigado de pola generalo Stanisław Maczek.
Ĉar en la fino ili ne povis konservi la lastan grandan ponton de Arnhem kaj perdis multajn paraŝutistojn, la malvenko estas ankaŭ konata kiel Ponton tro for.
Schardt-palaco
Historio
Tie ĉi pasigis la junulajn jarojn Charlotte von Stein. Antaŭ ricevo fare de la Schardt-oj ĝi nomiĝis Schwarzenfels-domo. La ejo mem estas pli mlanova kaj la transireja zono ĝis la pavilono arte estas rokoka. Schardt laŭ propraj ideoj alikonstruigis multon kio ege multekostis. Nomas onin la imponan pavilono germane Goethepavillon pro ke surloke okazis la unua renkontiĝo inter Charlotte von Stein kaj Johann Wolfgang von Goethe en la 11.11.1775. Sekve temas pri okazigejo de eko de amikeco kaj posta amrilato. Rimarkinda estas ankaŭ la ĝardeno ĉirkaŭe nomiĝante Duftgarten. La pavilono mem siavice patronis nomdone por najbarega Presejo Pavillon. Ene de la palaco troviĝas historia ludilkolekto de Hannelore Henze. Apudas la domo ĉe Kleine Teichgasse nr 8, kie estis financa administradejo (Landschaftskasse) kaj loĝdomo de Josias von Stein.
Uzas oni la palacon hodiaŭ kiel kafejon kaj muzeoj. Okazigatas diversaj kulturaj eventoj; la tuto ne estas sub publikaj sed privataj manoj. La stratete Scherfgasse kun ĉiuj siaj ejoj figuras sur la listo de monumentprotektotaĵoj vajmaraj.
Rivera (Urugvajo)
Rivera estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi estas la administra centro de samnoma departemento Rivera en la centra nordo de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Grava Birda Areo Holleton
Grava Birda Areo Holleton (Holleton Important Bird Area estas areo en oriento de la tritikarea regiono de sudokcidenta Okcidenta Aŭstralio je ĉirkaŭ 290 km oriente de Perto.
Priskribo
La areo kun 322 km2 reprezentas unu el plej grandaj areoj de arbustaro de Acacia kaj Allocasuarina restinta ene de la tritikarea regiono. Ĝi enhavas ankaŭ arbarojn de eŭkaliptoj. La areo havas malvarmetajn vintrojn kaj varmajn sekajn somerojn, kun jara pluvokvanto de ĉirkaŭ 300 mm.
Birdoj
Ĝi estis identigita de BirdLife International kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi enhavas habitaton por la vundebla Ocela nestamasulo same kiel kvar birdospecioj limigitaj al la malia kaj sudokcidenta biomo, nome la Blubrusta maluro, la Rufa klimakterio, la Grizbrusta eopsaltrio kaj la Purpurbuŝa likenostomo.
31939 Thananon
Nomo
Ĝia nomo honoras Thananon Hiranwanichchakorn, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la Lernejo Damrongratsongkroh, Tajlando.
(127426) 2002 OV21
(127426) 2002 OV21 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (nemalproksime de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,365738 astronomia unuo, tie estas 54,714 milionoj da km; tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Vanado
Vanado, aŭ vanadio, estas kemia elemento de la perioda tabelo kun la simbolo V kaj la atomnumero 23. Ĝi estas malofta, mola, kaj dratigebla transirmetalo. Oni povas trovi vanadon kunigitan en iuj mineraloj, kaj ĝi estas ĉefe uzata por fari iajn alojojn.
Pionono
Pionono estas la nomo hispanlingva kiun ricevas pluraj popularaj kukoj (dolĉaj kaj salaj) el Hispanio, pluraj landoj de Latinameriko kaj Filipinoj.
Shogo Ebisawa
Shogo Ebisawa (蛯沢 匠吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Vanado
Trovejoj kaj trovaĵoj
Same baŭksito kaj fosiliaj energiportantoj kiel nafto (kruda petrolo), karbo, petrolskisto kaj gudrosablo enhavas konsiderindajn kvantojn da vanado. Spektroanalize la ekzisto de vanadio estas pruvebla en lumo de suno kaj en kelkaj aliaj steloj.
Pionono
En Hispanio
La pionono en Hispanio estas eta kuko tradicie ellaborita en Santa Fe, Granado.
Karakterizaĵoj
La "piononoj" konsistas el du partoj: fajna kuka lameno envolvita formante cilindron (la bazo de la kuko), «ebriigita» de ia dolĉega likvo kiu donu al ĝi tre freŝan kaj agrablan strukturon, kronata de kremo rostita.
Ŝumarak
Situo
Ŝumarak situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, proksime de Danubo. Kovin troviĝas 18 km-ojn.
Historio
La loko apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ŝumarak 121 homoj, (62 hungaroj, 54 serboj, 5 rumanoj kaj aliaj).
Plougar
(jen france, bretone Gwikar) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Béla Szele
SZELE Béla [sele] estis rumania hungara ĵurnalisto, tradukisto, politikisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 4-an de novembro 1878 kaj mortis en la sama urbo la 1-an de septembro 1957.
Biografio
Béla Szele pristusis juron kaj fariĝis advokato. Li redaktis la gazeton Brassómegyei Hírlap (1898–99). Poste li estis redaktoro, de 1913 ĉefredaktoro de Brassói Lapok. Inter 1906 kaj 1914 li redaktis la lokan teatran gazeton. Inter 1922–39 li estis prezidanto de la losekcio de Országos Magyar Párt, de 1926 li estis elektita landkunvena deputito, sed oni ne akceptis tiun oficiale. Li estis plurfoje konsilanto, kaj vicurbestro.
Il re pastore
Il re pastore (La paŝtista reĝo) estas opero, K. 208, verkita de Wolfgang Amadeus Mozart por itallingva libreto de Metastasio, eldonita de Giambattista Varesco. Ĝi estas serioza opero. La opero estis por unua fojo ludita la 23an de Aprilo 1775 en Salcburgo en Rittersaal (kavaliro halo) de la Residenz-Theater en la palaco de la Ĉefepiskopo Grafo Hieronymus von Colloredo.
En 1775 la opero estis komisiita por vizito de la Ĉefduko Maksimiliano Francisko de Aŭstrio, nome la plej juna filo de imperiestrino Maria Tereza de Aŭstrio, al Salcburgo. Mozart pasigis ses semajnojn laborante por la opero. Ĝi konsistas el du aktoj kaj daŭras proksimume 107 minutojn.
La Rue Kétanou
Ĝia nomo estas formodifektado de La rue qui est à nous, kiu signifas La strato kiu estas nia.
Il re pastore
Metastasio verkis la libretoon en 1751, bazante ĝin sur verko de Torquato Tasso nome Aminta. La libreto estis atentita kiam Mozart (19-jaraĝa tiam) kaj lia patro vidis ludon de la verko kun muziko komponita de Felice Giardini – la versio de Mozart, tamen estis duakta dum la versio de Giardini estis triakta, kaj tiu de Mozart montras kelkajn substancajn ŝanĝojn. Ĉiu akto daŭras ĉirkaŭ unu horon dum ludado. La kapelano de la salcburga kortego Varesco estis responsa pri la eldonado de la libreto de Metastasio.
La Rue Kétanou
Historio
Ĝi kunigas Mourad Musset, Olivier Leite, kaj Florent Vintrigner, ĉiuj tri devenantaj de la teatro Théâtre du Fil en Parizo. Ili ekis en la stratoj de La Rochelle kaj de la insulo île de Ré. Tio estis spektaklo en strato, miksanta kanzonojn kaj teatraĵon, kun devizon « Ne ni estas metitaj surtrate, estas la strato kiu estas nia! » (C’est pas nous qui sommes à la rue, c’est la Rue qui est à nous (Kétanou) !).
Il re pastore
Ofte oni referencas ĝin ne kiel opero, sed kiel serenado, tipo de drama kantato. La apero de kvarteto de amantoj (Aminta kaj Elisa, Agenore kaj Tamiri) de iom dubinda fideleco aŭtomate memorigas al moderna publiko la rolularon de Così fan tutte. La ĉefa psikologia temo de la opero estas, tamen, la postuloj de amo kontraŭ la postuloj de la reĝeco, ĉar Aminta, la paŝtista reĝo, baraktas kontraŭ sia konscio, kaj en tio Il re pastore estas pli proksima al la temo de Idomeneo ol al aliaj operoj de Mozart. Ja, Idomeneo estis la venonta kompletigita opero kiun Mozart verkis post Il re pastore, post lia ses-jar-longa elrompo el la spektaklo. Krome, la temo de la kvalito de la reĝeco aperas en alia opero, nome La clemenza di Tito, fakte lia lasta opero.
La Rue Kétanou
Historio
Post trakoncerti en la stratoj, la domokupadoj, la trinkejoj kaj la etaj koncertejoj, ili renkontis Arnaud Viala kaj Bibou, membrojn de Tryo, kiuj proponis al ilin produktadon de la registrado de albumo, sed ankaŭ partopreni en la unua parto de koncertoj de Tryo en la pariza koncertejo Olympia kaj dum la turneo.
Il re pastore
Famaj arioj
Akto 1a
La Rue Kétanou
Historio
Ilia unua albumo, En attendant les caravanes (Atendante la karavanojn), aperis en januaro de 2001. Poste sekvas koncertoj kaj festivaloj, kaj poste dua albumo Y'a des cigales dans la fourmilière (Estas cikadoj en la formikejo) en 2002. En 2004, La Rue Kétanou aperigis novan koncertan albumon, 'Ouvert à double tour (Malferma per duobla ŝlosado). Post tiu apero kaj la famo de ebla disigo, la grupo decidis paŭzi; Florent la akordionisto kreis sian propran projekton – la t.n. grupon T'inquiète lazare (Ne timu lazare) – akompanita de gitaristo kaj kontrabasito, dum Mourad Musset kaj Olivier Leite fundis kun amikoj la grupon: Mon côté punk.
Il re pastore
Famaj arioj
Akto 2a
La Rue Kétanou
Historio
Ili partoprenis en la unua albumo aperinta en septembro 2006 de nova artisto en la franca scenejo, Syrano, kie ili ludis kun li la kanzonon Planter des cailloux, kunportante ilian etoson ciganecan.
Sankta Prokolo (Naturno)
La preĝejo dediĉita al Sankta Prokolo en Naturns, en la malalta Venosta Valo (germane Vinschgau; itale Val Venosta), troviĝas iom ekster la centro de la vilaĝo proksime al la tombejo.
La Rue Kétanou
Historio
Post malapero de koncertoj de preskaŭ du jaroj, la triopo de nove foriris por turneo de dek kvin koncertoj, dum la somero 2007. Tiuj koncertoj estas riĉoplenaj je novaj kanzonoj, kaj dum iliaj spektakloj, la muzikistoj ripetis ofte ke ili provas tiujn novaĵojn pro ideo de aperigo de nova albumo… Tiu nova albumo À contresens (Kontraŭ-sense) aperis la, kiel ili anoncas dum siaj koncertoj, ĝi renovigas la sonojn de la grupo kaj restas fidela je ilia etoso.
Sankta Prokolo (Naturno)
Laŭ arkeologiaj trovaĵoj la preĝejo estis konstruita en la 7-a jarcento. Ĝi estas aparte fama pro siaj fresko j.
La Rue Kétanou
Historio
Danke al Musicalarue, La Rue Kétanou estis akompanita de orkestro dum la turneo de 2009: Le Josem por 8 kantoj dum 3 koncertoj. Tiam li alinomiĝis kiel La Rue Kétanou Symphonique. La, ili fermis la festivalon LaSemo, sur la sama scenejo ol Ogres de Barback kaj Debout sur le Zinc. La, denove ili antaŭkoncertis por la koncerto de Tryo en Bercy.
Sankta Prokolo (Naturno)
La freskoj
La freskoj de la preĝejo de Sankta Prokolo estas priskribitaj en pluraj arthistoriaj publikaĵoj. Kelkaj sciencistoj opinias, ke la plej antikvaj el ili datiĝas el la 7-a jarcento, aliaj opinias ke ili estis pentritaj en la 8-a jarcento sed antaŭ la enkoroigo de Karolo la Granda. Pro tio oni parolas pri antaŭkarolidaj freskoj.
Muzeo
En 2006  proksime al la preĝejo estis malfermita muzeo. Ĝi enhavas la trovaĵojn kiuj estis malkovritaj en la jaroj 1985 kaj 1986 dum elterigadoj. La muzeo pritraktas la temoj malfrua Antikva epoko, mezepoko kaj tempo de pesto.
Leaving Neverland
Leaving Neverland estas usona desegnofilma serio. Ĝin kreis, verkis Dan Reed, kiu ankaŭ kontribuas la programon ofte per sia voĉo. La serion ekelsendis la televida kanalo HBO en 2019.
27-a jarcento
La 27-a jarcento estas intervalo de cent jaroj laŭ la Gregoria Kalendaro de la Komuna Erao. Ĝi komenciĝos la kaj finiĝos la. La periodo estas parto de la 3-a jarmilo.
Conroe (Teksaso)
Conroe estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Montgomery, en la orienta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn, kompare al 56 207 laŭ la oficiala censo de 2010.
Les Adjots
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Mózes Szabó
Mózes SZABÓ [sabo:] estis rumania hungara literaturhistoriisto, tradukisto. Li naskiĝis en Szilágysomlyó la 4-an de majo 1879 kaj mortis en Temeŝvaro la 26-an de septembro 1957.
Biografio
Mózes Szabó estis kunulklasano de Endre Ady en Zilah. Li diplomitiĝis pri latina-helena-hungara lingvoj en Universitato de Koloĵvaro en 1906. Li instruis de 1921 en sia naskiĝurbo, de 1923 en Temeŝvaro.
László Imets
IMETS László (imeĉ) estas rumanihungara ksiliografisto naskita en Miercurea Ciuc la 13-an de marto 1934.
Kariero
Imets László de 1966 priokupiĝas ksilografion kaj de 1967 li ekspoziciias. Li patroprenis kun siaj ekslibrisoj ankaŭ en internaciaj ekspozocioj. Liaj ksilografoĵojn publikigis la gazetoj Utunk, Vörös Lobogó, Szabad Szó, Előre, Ifjúmunkás, Művelődés, Hargita, Vörös Zászló.
Villadeati
Villadeati estas komunumo de Italio.
.ml
.ml estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Malio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Preĝejo Sankta Laŭrenco (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Laŭrenco estas unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto.
Historio
Krom la katedralo ĝi estas la unua memstara paroĥa preĝejo en Erfurto. La plej malnova dokumento el la 1140-a jaro raportas, ke la majenca administranto (vicedominus) Gilberto estis fondinto kaj konstruiginto de la preĝejo. La konsekro efektiviĝis fare de la posta ĉefepiskopo Adalberto la 2-a (1138-1141). La dokumento krome atestas sendependecon de la katedralo kaj direktan submeton al la majencanoj (ekz. rajto enoficigi la pastrajn moŝtojn).
Ĉefepiskopo Peter von Mainz enkorpigis la preĝejon al la malriĉiĝinta komunumo de la preĝejo de la kanonikoj aŭgustenanaj, kio finiĝis post la protestantiĝo tie ekde 1523. La pastroj de la Laŭrenco-kirko ĉiam restis fidelaj al la katolika kredo kaj ilia preĝejo nur mallonge estis fermita dum la kamparana ribelo de 1525.
La konstruaĵo
De la romanika konstruaĵo ne restis spuroj; la plej malnovaj partoj estis la kvadrata turo kaj parto de la okcidenta muro de la komenco de la 14-a jarcento. Konsekrado de du altaroj en 1316 povus rilati al tiu gotika alikonstruo.
Dum incendio en 1413 forbrulis plejparte ankaŭ la Laŭrenco-kirko. La nun komencantaj laboroj fari trian konstruaĵon je la unua duono de la 15-a jarcento estigis la alkonstruon de norda flanka navo kaj la renovigon de la suda muro (ĉe la Anger-placon). Ĝi fariĝis la invitanta belaspekta flanko de la preĝejo. Oni altigis la fenestrojn super la tegmentan kornicon kaj aldonis orielojn, tekniko unika por Erfurto en la 15-a jarcento.
De 1888 ĝis 1893 grandparta restaŭrado okazis, kiam oni trarompis la orientan muron kaj alkonstruis multangulan absidon. En 1925 estis aldonita sakristio. Lastpasintaj renoviĝoj estis en 1996.
Religio kaj politiko
Ĉi tie estis la unua preĝejo en GDR kie okazas - jam ekde 1978 - ekumenaj preĝoj por la paco. De tie ĉi la oktobron 1989 ekmoviĝis la una manifestacia marŝado al la preĝejo Sankta Andreo kontraŭe al la loka sidejo de la sekreta servo. Tio estis la komenciĝo de la t.n. ĵaŭdaj manifestacioj.
Mandubí
estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi apartenas al la departemento Rivera en la centra nordo de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Hugh Thomas
Hugh Swynnerton THOMAS, barono Thomas de Swynnerton (Windsor, Anglio, 21-a de Oktobro 1931-Londono, 7-a de Majo 2017) ​ estis brita historiisto kaj hispanisto.
Distrikto St. Johann im Pongau
La distrikto ST. JOHANN IM PONGAU (germane: Bezirk St. Johann im Pongau aŭ Pongau) troviĝas meze de la aŭstria federacia lando Salcburgio. Distrikta ĉefurbo estas St. Johann im Pongau. Areo: 1755.37 km², loĝantaro: 81.392 (en 2022).
Hugh Thomas
De 1954 ĝis 1957 li laboris por la Foreign Office (Brita Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj), parte kiel sekretario de la brita delegitaro ene de subkomisiono de Unuiĝintaj Nacioj kaj en 1955 li veturis por la unua fojo al Hispanio. En 1961 li publikigis The Spanish Civil War (La Hispana Enlanda Milito), kiu ricevis premiojn kaj estis tradukita al 15 lingvoj. En 1971 li publikigis ampleksan historion de Kubo elde la kolonia epoko ĝis la kastrisma revolucio: nome Cuba, or the Pursuit of Freedom, frukto de dek jaroj de esplorado. Poste li studis la historion de la atlantika transporto de sklavoj.
Li estis profesoro en diversaj institucioj, ekzemple en la Universitato de Reading. Li defendis la politikon de Margaret Thatcher kaj en 1981 li estis nobeligita. Kun Raymond Carr kaj Paul Preston formis grupon de britaj hispanistoj dediĉita al studo de la ĵusa historio de Hispanio, speciale al tiu de la Hispana Dua Respubliko kaj al la Hispana Enlanda Milito, sed Thomas dediĉis sin poste al la historio de Hispanio en la Moderna Epoko, ĉefe per trilogio pri la Hispana Imperio formita per Rivers of Gold (2003), The Golden Age: The Spanish Empire of Charles V (2010) kaj World Without End: The Global Empire of Philip II (2014), lia lasta verko.
Velemín
Velemín estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta 7 km nordokcidente de Lovosice. En la vilaĝo loĝas. La vilaĝo konsistas el 12 partoj: Velemín, Bílinka, Bílý Újezd, Boreč u Lovosic (Boreĉ), Březno (Brĵezno), Dobkovičky (Dobkoviĉki), Hrušovka (Hruŝovka), Kletečná (Kleteĉna), Milešov u Lovosic (Mileŝov), Oparno, Páleč u Milešova (Paleĉ) kaj Režný Újezd (Reĵni Ujezd).
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Sankta Maria de la Fontano
La Sanktejo de Sankta Maria de la Fontano (Itale: Madonna della Fontana) estas malgranda preĝejo de la 13-a jarcento kiu troviĝas en la loĝloko Camairago, en la komunumo Castelgerundo kaj la Provinco Lodi de Lombardio, Italio. Ĝi pli precize lokiĝas en meandro de rivero Adda inter Camairago, Cavacurta kaj Maleo.
Historio
Fiŝistoj starigis ĝin kredeble antaŭ 1261, esperante la protekton de Sankta Maria kontraŭ inundoj de la rivero Adda.
Apud la sanktejo, troviĝas fontano de dolĉa akvo, benita de Sankta Karlo Boromeo, kiun la tradicio konsideras mirakla.
En la 20-a jarcento kaj ĝis la 1970-aj jaroj, ĝi estis tre vizitata de pilgrimantoj kaj turistoj. Hodiaŭ, la loko estas vizitata dimanĉe okaze de mesoj.