cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Simfonio b-minora (Schubert)
Provoj de kompletigo
1928, okaze de la 100-a mortodatreveno de Schubert, angla gramofonprodukta firmao Columbia okazigis konkurson pri la kompletigo de la simfonio. Pianisto Frank Merrick gajnis la konkurson, kaj lia skerco kaj finalo estis prezentataj kaj registrataj por radioelsendo. La du movimentoj komponitaj de Merrick tamen intertempe estas forgesitaj. En pli nova tempo Gerald Abraham (1971), la brita muziksciencisto Brian Newbould (proksimume 1980), la germana orkestrestro Hermann Dechant same kiel la muzidirektisto de la Universitato Tübingen, Tobias Hiller (2003), prezentis pliajn kompletigojn de la simfonio, uzante la ŝubertajn skizojn de la skerco (je kio la trio estis kompletenda) kaj parte unu el la interaktaj muzikoj de la dramomuziko por Rosamunde de Schubert.
La interaktan muzikon el Rosamunde kelkaj muziksciencistoj jam delonge rigardas kiel la finalon de a simfonio. Ĝi ankaŭ staras en b-minoro, la instrumentado estas identa, kaj la muzika etoso estas simila al tiu de la du pretigitaj movimentoj. Se la interakta muziko estus la finalo de la simfonio,  Schubert vere ĝin dissolvus el la simfonio, uzante ĝin anstataŭe en la dramo.
La rusa komponisto Anton Safronov (kiu fundamente rifuzas la apartenecon de la muziko por Rosamunde kiel ebla klarigo por la manko de finalmovimento) kompletigis la 3-an movimenton laŭ la ekzistantaj skizoj de Schubert kaj komponis tute novan finalmovimenton, kiun li mem priskribas kiel „provo enveni en la pensstrukturon de la komponisto“. La motiva materialo, kiun li uzis, devenas de parte nepretigitaj pianoverkoj de Schubert ekestintaj je la sama tempo. La Filharmonio je Baden-Baden (direktate de Werner Stiefel) unuan fojon prezentis la version de Safronov decembron de 2005. La 6-an de novembro 2007 la Orkestro de la Epoko de Klerismo direktate de Vladimir Miĥajloviĉ Jurovskij prezentis ĝin en la londona Royal Festival Hall. La unuaj prezentadoj en Rusujo kaj Usono sub Jurovskij kun la Rusa Nacia Orkestro okazis en la sezono 2007-08.
Studenta korporacio
Studenta korporacio estas ligo de studentoj ekestinta en Germanio fine de la 18-a jarcento.
Ideo kaj fono
La (pli postaj) studentaj korporacioj transprenis elementojn de la malnovaj samlandanaj ligoj de la 18-a jarcento (multkoloraj komponantoj de vestaĵo kiel antaŭuloj de la korporaciaj uniformoj kaj nomoj, kiuj indikas la hejmregionon de la membroj) same kiel de la studentordenoj (deviga, konspira membreco, skribaj kaj grafikaj sekretaj signoj kiel ekkoniloj), enkondukis tamen kiel novigo la ideojn de la germana ideismo rilate la formadon de personeco kaj fortigon de karaktero, kiuj estis fiksitaj per skribe formulitaj normoj por la studentoj de universitato. La ekeston de la studentaj korporacioj markas la formado de Senioren-Convent-oj (komisiono de la korporaciestroj) kaj de konstitucioj kaj statutoj ĉe la plejmultaj germanaj universitatoj en la unua duono de la 19-a jarcento. Antaŭe ekzistaj studentaj ligoj ne transdaŭris ĉi tiun evoluon, tiel ke la korporacioj per tio estas la plej frua formo de studenta ligo laŭ nuntempa senco. Je ĉiu klasika germana universitato studentaj korporacioj formas nuntempe la plej malnovajn kaj tradiciaj studentoligojn
Vidu ankaŭ
Monumento de la studentaj korporacioj (Eisenach)
Kroata aŭtovojo A1
La kroata aŭtovojo A1 (kroate Dalmatinska autocesta aŭ simple nur Dalmatina) estas la plej longa kroata aŭtovojo kaj konektas la ĉefurbon Zagrebo kun Karlovaco, Gospiĉo kaj kun la havenaj urboj Zadaro, Ŝibeniko, Spalato kaj ekde 2008 ankaŭ Ploĉo. La plukonstruo al Dubrovniko jam estas planita kaj parte en konstruo.
Historio
Ekde la kroata libereco la Autoput (hodiaŭ la kroata aŭtovojo A3) ne plu valoras kiel la plej grava kroata ĉefstrato.
La konstruo de tiu aŭtovojo ligas kun la kroata printempo. La parto de Zagrebo al Karlovaco estis finkonstruita en 1972, sed la konstruo estis ne plu aldonita dum sekvaj jaroj.
Post la kroata libereco unue estis ekkonstruita la parto inter Rijeko kaj Karlovaco (A6). La dum la milito bombita ponto ĉe Maslenico estis relative rapide novkonstruita. Sekvis la konstruo de la tunelo ĉe Sveti Rok.
PGY
La vorto havas plurajn signifojn:
(8873) 1992 UM2
(8873) 1992 UM2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Vaux-Champagne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Theodore Levitt
Theodore Levitt (naskiĝis la 1-an de marto 1925 en Schlüchtern, distrikto Main-Kinzig, Germanio; mortis la 28-an de junio 2006 en Belmont, Masaĉuseco, Usono, estis germandevena profesoro de la altlernejo Harvard Business School, fakultato de la universitato Harvard. Li popularigis la anglalingvan terminon "globalization" en 1983 kadre de la altlerneja magazino Harvard Business Review - en Esperanto la termino ricevis la nomon "tutmondiĝo".
Vivo
Theodore Levitt naskiĝis en germanlingva juda familio en hesia urbeto nordoriente de Frankfurto ĉe Majno. En la epoko de naziismo la familio elmigris al Dayton, Ohio. En 1959 li habilitiĝis en la altlernejo Harvard Business School. Samjare li famiĝis per anglalingva artikolo en la altlerneja magazino Harvard Business Review - titolita "Marketing Myopia", en Esperanto do "merkatika miopio" aŭ malpli fake "komerca malvastvido".
En 1983 en la sama magazino aperis lia artikolo "Globalization of Markets", do "tutmondiĝo de merkatoj". Multaj homoj per ĝi unuafoje aŭdis pri la koncepto de "tutmondiĝo", kaj atribuis al Theodore Levitt la kreon de la termino. Tamen pli poste artikoloj interalie en la gazeto New York Times elstaris, ke la termino jam estis uzata almenaŭ en 1944 kaj estis kutima inter ekonomikistoj ekde almenaŭ la jaro 1981 - Levitt ĉiukaze estis tiu kiu tutmonde konatigis kaj popularigis la koncepton.
52455 Masamika
52455 Masamika estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei (gubernio Koĉi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Masa-aki Takanashi (1959–2001), kiu estis aktiva membro de la Astronomia Rondo de Gotenba kaj la Japania Societo pri Meteoroj. Kun sia edzino Mika, li sindonis al la popularigo de astronomio kaj observo de meteoroj.
Gustav Heinemann
Gustav HEINEMANN (naskiĝis la 23-an de julio 1899 en Schwelm, mortis la 7-an de julio 1976 en Essen) estis germana juristo kaj politikisto. Dum la jaroj 1949 kaj 1950 li estis ministro pri internaj aferoj en la registaro de okcidenta Germanio (FRG). Proteste kontraŭ la kreo de armeo en la postmilita okcidenta Germanio li demisiis dum 1950, kaj du jarojn pli poste forlasis la Kristandemokratian Union de Germanio (CDU), fondis novan partion kaj dum la jaro 1957 membriĝis en la socialdemokratia partio de Germanio (SPD). Li estis ministro pri justico de 1966 ĝis 1969, kaj poste la prezidento de Germanio de 1969 ĝis 1974. Posteulo en tiu pozicio estis Walter Scheel.
Formalan sidejon li (kaj ĉiuj postaj prezidentoj ĝis la jaro 1999) havis en la klasicisma Kastelo Bellevue en (okcidenta) Berlino, sed la fakta sidejo estis la same klasicisma vilao Hammerschmidt en Bonno.
Lia edzino Hilda Heinemann fondis organizaĵon por helpo al mense handikapitoj, engaĝiĝis por drogodependuloj kaj inaj malliberigitoj, kaj krome iĝis alta protektanto de la germana branĉo de Amnestio Internacia.
Lelese
Lelese [hungare: Lelesz] estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Hunedoara. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Cerișor, Runcu Mare kaj Sohodol.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 522 loĝantojn (rumanoj); en 1992 203. Laŭ la censo de 2002 Lelese estis la naŭa plej malgranda komunumo de Rumanio.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1315. Ĝis 1919 Lelesz apartenis al Hungario (Hunyad).
Magda Marsay
Magda Marsay [marŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Marsay Magda estis hungara operkantisto, (koloratursoprano).
Magda Marsay naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Magda Marsay frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, kie ŝi lernis ankaŭ violonadon kaj desegnadon. Post la abituriento ŝi estis industria desegnisto. Inter 1951 kaj 1957 li lernis kantadon en gimnazio-konservatorio, poste ŝi aliĝis al opera trupo de Nacia Teatro (Miskolc), kie ŝi debutis. Inter 1958 kaj 1984 ŝi estis membro de Teatro Csokonai (Debrecen), poste ŝi pensiuliĝis. Inter 1977-1994 ŝi ankaŭ instruis en filio de Muzikakademio de Budapeŝto en Debrecen. Ŝi estis ankaŭ gastokantisto en pluraj urboj de Eŭropo. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1964 – 1997, krome ŝi ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Csokonai".
10 (nombro)
Dek (10) estas la natura nombro kiu sekvas de 9 kaj antaŭas de 11.
La nombro 10 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En matematiko
Dek ne estas primo. 10 = 5·2
10 estas la unua nombro skribita per 2 ciferoj en la dekuma sistemo. Tio implicas ke 10 estas la bazo de la dekuma sistemo.
10-kvadrato estas plurkvadrato, geometria formo el 10 kvadratoj.
Deklatero estas plurlatero kun 10 lateroj.
Pri la nombro 10
La atomnumero de neono.
"Dek" ankaŭ estas la nomo de filmo de Abbas Kiarostami la plej fama reĝisoro irana. La filmado okazis per diĝita kamerao.
10 en Brazila folkloro rilatas al grupo de l' Kuniklo kaj specifike al Azeno.
Distrikto Piešťany
Distrikto Piešťany estas norda distrikto en Regiono Trnava de Slovakio. Ĉefa urbo de distrikto estas Piešťany. La distrikto najbaras kun Distrikto Trnava (okcidente), Distrikto Hlohovec (sude), Distrikto Topoľčany (oriente), Distrikto Myjava kaj Distrikto Nové Mesto nad Váhom (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Dolné Považie (Suba Ĉevaho).
Endemiaj birdoj de Okcidenta Palearktiso
Krome la jenaj birdospecioj estas endemiaj de la regiono:
Otterstadt
Otterstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Pfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Domaŝin
Domaŝin, ukraine Домашин, hungare Domafalva estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij, en municipo de Silj.
Situo
Domaŝin situas inter laŭ traira flankovojo, proksime de Uĵ. Velikij Bereznij troviĝas je 13, Uĵhorodo je 55 km-oj. La proksima fervojo troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1582 en formo "Domasina". Supozeble en 1904 pro la hungariga politiko la komunumo ricevis hungarecan nomon Domafalva. En 1910 vivis tie 389 loĝantoj, (371 rutenoj, 14 germanoj, 4 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Domaŝin/Domafalva. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
7039 Yamagata
7039 Yamagata estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la gubernio Jamagata, kaj de ties ĉefurbo Jamagata (japane: 山形市 Yamagata-shi).
Leonid Govorov
Leonid Aleksandroviĉ Govorov (Леонид Александрович Говоров; la 22a de februaro [malnovstile 10a de februaro] 1897 – 19a de marto 1955) estis soveta milit-komandanto. Artileria oficiro, li aliĝis al la Ruĝa Armeo en 1920. Li gradiĝis el kelkaj sovetaj militakademioj, inklude la Militakademio de la Generala Stabanaro de la Ruĝa Armeo. Li partoprenis en la Vintra Milito kiel veterana artileria oficiro.
En la Dua Mondmilito, Govorov stariĝis al komando de armeo en novembro 1941 dum la Batalo de Moskvo. Li komandis la Leningradan Fronton el aprilo 1942 ĝis la fino de la milito. Li atingis la rangon de Marŝalo de Sovetunio en 1944, kaj ricevis la titolon de Heroo de Sovetunio kaj multajn aliajn premiojn.
Günter Eichberger
Günter EICHBERGER (naskiĝinta la 15-an de septembro 1959 en Oberzeiring/distrikto Murtal) estas aŭstra verkisto.
Post kiam li finstudis germanistikon kaj anglistikon, li promociis en 1984. Ek de la 1987-a jaro li vivas kiel liberprofesia verkisto en Graz.
Prakristana arto
Prakristana arto estas termino uzata por la stilo arta kiu disvolviĝis dum la ses unuaj jarcentoj de nia erao en suda Eŭropo kaj ĉirkaŭ la Mediteraneo, ekde la apero de la kristanismo, dum la romia dominado, ĝis la invado de la ĝermanaj popoloj, kvankam en Oriento pluis, post la divido de la Imperio, en la nomita bizanca arto.
En Okcidento, Romo estas la centro kaj simbolo de la kristaneco, pro kio en ĝi okazis la unuaj manifestiĝoj artaj de la primitivaj kristanoj aŭ paleokristanoj, kio ricevas grandan influon de la romia arto kaj en arkitekturo kaj en la plastikaj artoj. Same kiel ĝenerale por la tuta historio de la kristanismo en ties unuaj momentoj, ankaŭ en arto distingiĝas du epokoj, separataj de la publikigo de la Edikto de Milano fare de Konstantino en la jaro 313, kio sekurigis al la kristanoj kompletajn rajtojn por publika manifestado de ties kredoj kaj sekve de ties projekcio en arto.
PHD
La tri-litera kombinaĵo PHD povas signifi la jenajn:
Medinj
Medinj (ruse Медынь) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29225501.
La urbo estis fondita en jaro 1386.
La interurba telefona kodo estas 08433, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Kojčice
Kojčice (Kojtschitz) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Medinj
La urbo estas ĉe rivero Medinka (Медынка) (baseno de rivero Oka (Ока)).
Efraín Ríos Montt
José Efraín Ríos Montt (naskiĝis la 16-an de junio 1926, mortis la 1-a de aprilo 2018) estis iama Prezidento de Gvatemalo, diktatoro, generalo, kaj eksprezidento de la Kongreso de Gvatemalo.
Kojčice
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379. Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis konsisto de urbo Pelhřimov.
Interesaĵo
La municipo estas menciita en la ĉeĥa filma komedio Marečku, podejte mi pero! kvazaŭ naskoloko de gepatroj de lernanto Plha, kiun en la filmo formigis Josef Kemr. La vortojn "z Kojčic u Pejřimova" poste en la filmo ekparolis aktoro Václav Trégl.
Medinj
En jaro 2002 la urbo havis 7,9 mil loĝantojn.
Efraín Ríos Montt
Generalo en la gvatemala armeo, Ríos Montt venis al la prezidenta ofico tra puĉo je la 23-a de marto 1982. Mallonge poste, li estis anstataŭigita de sia defendministro, Óscar Humberto Mejía Victores, dum alia puĉo je la 8-a de aŭgusto 1983. En la prezidenta elektado de 2003, li malsukcese kuris kiel la kandidato de la Fronto Respublika de Gvatemalo (FRG). En 2007 Ríos Montt revenis al ŝtatofico kiel membro de la Kongreso, akirante prosekutan imunecon je paro de longtempaj procesoj kiuj atribuis militkrimojn al Ríos Montt kaj kelkaj el liaj eksministroj dum ilia periodo en la prezidentejo en 1982-83. Lia imuneco finiĝis je la 14-a de januaro 2012. La 26-an de januaro 2012 Ríos Montt aperis en tribunalo en Gvatemalo kaj estis formale akuzita je genocido kaj krimoj kontraŭ la homaro.
Ríos Montt restas unu el la plej kontestataj figuroj en Gvatemalo. Du Verkomisionoj, la REMHI-raporto, sponsorita fare de la Romkatolika Eklezio, kaj la CEH-raporto, skribita de la Unuiĝintaj Nacioj kiel parto de la 1996-datita Akordoj de Firma kaj Daŭra Paco, dokumentis multajn misuzojn far la armereĝimo de Ríos Montt, inkluzive de ĝeneraligitaj masakroj, seksperfortoj, torturo, kaj agoj de genocido kontraŭ la indiĝena loĝantaro. Subtenantoj asertas ke li devis regi per "fera mano" por stabiligi la landon dum la interna milito. Ríos Montt, de tempo al tempo, havis proksimajn ligojn al Usono, kaj ricevis rektan kaj nerektan subtenon el certaj de ĝiaj agentejoj, inkluzive de la CIA.
60406 Albertosuci
60406 Albertosuci estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Alberto Suci, tre aktiva en observo de la ĉielo kaj en popularigo de astronomio en lernejoj kaj kulturaj asocioj. Li estas fondinto de la Astronomia Laboratorio en la urbo Agliana kaj kunordiginto de la projekto de planetario en Monsummano Terme.
Blanka mensogo
Blanka mensogo signifas mensogon aŭ intence malveran aserton, per kiu oni ne intencis fari ion malbonan kaj kiun oni uzas por eviti malagrablan situacion.
Blankaj mensogoj estas ankaŭ ofte uzataj por ŝirmi iun de malutila aŭ emocie ĝena vero, precipe kiam ne scii la veron estas tute sendanĝere.
La malo de blanka mensogo povas esti nigra mensogo. Nigra mensogo estas serioza mensogo, kiu povas havi malbonajn rezultojn aŭ celas intencan damaĝon.
23937 Delibes
23937 Delibes estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca komponisto Léo Delibes (1836–1891), kiu verkis plurajn baletojn, inklude Coppelia kaj Sylvia. Li komponis ankaŭ la operon Lakhmé. Lia verko akompanis multenombrajn noktojn en la regada ĉambro de la teleskopo, per kiu tiu malgranda planedo estis malkovrita.
Lajos Czellér
Lajos CZELLÉR [cele:r] estis rumania hungara sindikatestro, aktivisto de neleĝa komunista partio. Li naskiĝis en Kismarja la 24-an de julio 1896 kaj mortis en Bukareŝto la 3-an de junio 1952.
Kariero
Lajos Czellér priskribis la historion de sindikato de fer-, metal- kaj kemiindustriaj laboristoj.
12610 Hãfez
12610 Hãfez (en Esperanto 12610 Hafizo) estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la persa poeto Ŝams-od-din Mohammed Hãfez, aŭ Hafizo (1324–1390). Hãfez signifas "homo, kiu parkere konas la Koranon". Li verkis en persa kaj araba lingvoj. Kiam la Mongoloj venis en Persion, ili respektis Hafizon; liaj lirikoj estas admirataj en Eŭropo kaj influis Goethe en lia West-östlicher Divan.
Antologie hispan
Antologie hispan estas libro verkita okcidentale de Vicente Costalago kaj kontrolita de Dave MacLeod. Ĝi estis publikigita en 2021.
Malá Hradná
Malá Hradná, hungare Kisradna [kiŝradna], germane Kleinhradna estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Malá, kis kaj klein signifas: malgranda.
Situo
Malá Hradná situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 9 km-oj.
Gruga-Parko
La Gruga-Parko estas parko en Essen, kiu ekestis el la unua GRUGA (germana mallongigo por Granda Rurregiona Ĝardenkultura Ekspozicio) kaj post tio kiel unua ĝardenkultura ekspozicio de Germanujo estis remalfermata kiel popola parko servanta al la komunutilo. La parko troviĝas sude de la urbocentro inter la urbopartoj Rüttenscheid, Holsterhausen kaj Margarethenhöhe kaj etendiĝas sur proksimume 65 hektaroj. Al la ensemblo de la Gruga apartenas krom tio la Gruga-Halo kun la foirego de Essen kaj naĝejo.
En 1938 la Gruga-Parko estis okazigejo de la Regna Ĝardena Ekspozicio. Dum grandareaj aeratakoj en la Dua Mondmilito ĝi estis plene detruata. Post rekonstruado kaj posta pligrandigo de la parko ĉi tie okazis en 1952 la dua Gruga-Ekspozicio same kiel en 1965 la Federacia Ĝarden-Ekspozicio.
Nun la parko servas por apudurba ripozumo same kiel por ludado kaj sportado kaj kiel eventejo por koncertoj kaj festoj.
En la parko troviĝas pli ol kvardek skulptaĵo de gravaj skulptistoj, ekzemple de Alfred Hrdlicka, Auguste Rodin kaj Fritz Klimsch.
Čakanovce (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Čakanovce, hungare Ósvacsákány [OŝvaĉAkAnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Čakanovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas je 18 km-oj.
Tamás Almási
Tamás Almási [tamAŝ almAŝi], hungare Almási Tamás, Esperante Tomaso Almási estas hungara reĝisoro, scenaristo, kameraisto kaj profesoro.
Tamás Almási naskiĝis la 1948 en Székesfehérvár.
Biografio
Tamás Almási frekventis aktoran-filman ĉeflernejon pri reĝisorado en Budapeŝto inter 1975-1979, kie li lernis de Zoltán Fábry (reĝisoro), György Illés. Poste li eklaboris en produktejo de filmoj, kie laboris kune kun István Szabó, Zoltán Fábry, Miklós Jancsó, Pál Zolnay, Géza Radványi. Li instruas en la ĉeflernejo ekde 1999. Liaj filmoj estis videblaj en pli, ol 40 landoj. Li ricevis premion Kossuth en 2010, pli frue ekde 1977 ankaŭ aliajn premiojn.
Tangalooma
Origine balenostacio, Tangalooma estas haveneturbo kaj distrejo en la okcidenta flanko de la Insulo Moreton en Kvinslando, Aŭstralio. Ĝi kuŝas ĉe la orienta bordo de Golfo Moreton kaj estas konata pro siaj distraj resursoj, delfen-nutra programo, sablodunoj kaj subnaĝado ĉe vrako. Naĝado estas populara ĉe la blankaj strandoj. Ĝi havas populacion de ĉirkaŭ 300 kaj ricevas pli ol 3,500 vizitantojn ĉiusemajne ĉar ĝi estas nur je 70 minutoj el Brisbane per katamarano. La Nacia Parko Insulo Moreton estas 98% de la insulo, kvankam estas aliaj malgrandaj haveneturboj tie, nome Bulwer, Kooringal kaj Cowan Cowan. La apudaj akvoj estas protektataj kiel Marparko Golfo Moreton.
Berința
Berința [berinca] (hungare: Kővárberence) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 987 loĝantojn (rumanoj); en 1992 793 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Copalnic-Mănăștur.
Preter Berința pasas la nacia vojo DN18B inter Baia Mare kaj Târgu Lăpuș.
Kometo
Kometo estas malgranda astra korpo, aŭ astreto, kun "vosto" de elfluanta gaso, kiu venas de la ekstera parto de la sunsistemo. Oni foje nomas ĝin "malpura bulo da neĝo". Ĝi estas simila al asteroido, sed plejmulte konsistas el karbona dioksida, metana kaj akva glacioj kun malmulte da polvo kaj malgrandaj rokoj; multaj asteroidoj ankaŭ konsistas el glacioj, sed ne havas voston.
Etimologio
La vorto kometo derivas el latinigo de la greka κομήτης ("portanta longan hararon"), kaj la Oxford English Dictionary notas, ke la termino (ἀστὴρ) κομήτης jam signifas "long-hara stelo, kometo" en greka. Κομήτης estis deriva el κομᾶν ("havi lonan hararon"), kiu siavice derivas el κόμη ("haro de la kapo") kaj estis uzita por signifi "la vosto de kometo".
La astronomia simbolo por kometoj estas, konsistanta de malgranda disko kun 3 harsimilaj etendaĵoj.
Kerno
Surprize, kometaj kernoj estas inter la malpli reflektantaj objektoj en nia Sunsistemo. La kosmosondilo Giotto malkovris ke la kerno de la Haleja kometo reflektas nur proksimume 4% el la lumo kiu atingas ĝin, kaj la misio Deep Space 1 malkovris ke la kometo 19P/Borrelly reflektas nur 2,4 – 3,0% el la lumo kiu atingas ĝin; kompare, asfalto reflektas 7%.
Hararo kaj vosto
En la plej ekstera parto de nia Sunsistemo, la kometoj restas frostigitaj kaj estas tre malfacile detekteblaj el la Tero pro ilia malgrandaj dimensioj. Ekzistas raportoj de la kosmoteleskopo Hubble pri neaktivaj kometaj kernoj en la Kujper-zono, sed ekzistas duboj pri tiuj raportoj,. Kiam kometo alproksimiĝas al la interna parto de la Sunsistemo, la Suna radiado kaŭzas ke la volatilaj materialoj ene de la kometo vaporiĝu kaj eliru el la kerno, portante polvon. La elfluo de polvo kaj gaso formas grandegan, maldensan atmosferon ĉirkaŭ la kometo nomata hararo, kaj la forto de la Suna radiado kaj la suna vento estigas grandegan voston, kiu direktas sin for de la Suno.
Dum la kometa kerno normale esti pli malgranda ol 50 km, la hararo povas esti eĉ pli longa ol la suna diametro, kaj la jonigitaj vostoj povas ampleksigi eĉ unu AU aŭ eĉ pli.
Dum 1996, astronomoj malkovris ke la kometoj emisias ikso-radiojn. Ĉi tio surprizigis la sciencistojn, ĉar ikso-radiado normale aperas ĉe korpoj kun grandaj temperaturoj. Sciencistoj kredas ke la X-radioj formiĝas pro la interago inter la kometo kaj la suna vento.
Observada historio
Vidu Kosmoobservado
La vera naturo de la kometoj estis spekulativata dum jarcentoj. En la frua 19-a jarcento la germana matematikisto Friedrich Wilhem Bessel kreis la teorion pri la vaporigo de solida objekto. Lia ideo estis forgesita dum 100 jaroj, ĝis Fred Lawrence Whipple sendepende kreis la saman teorion en 1950. Tiu teorio rapide iĝis la akceptata modelo, kaj ĝi estis konfirmita, kiam multaj kosmosondiloj flugis tra la vosto de la Kometo Halley en 1986. Tiam la kosmosondiloj akiris valorajn bildojn de la kometo, kaj oni povis vidi la fluon de gasoj de la vaporiĝanta nukleo.
Oni pensas, ke la mallong-periodaj kometoj venas de la Kujper-bendo kaj la long-periodaj kometoj venas de la nubo de Oort. Ekzistas multaj teorioj, kiuj provas klarigi la originon de la perturbo, kiu kaŭzas la falon de la kometoj en elipsegan orbiton: hipoteza stelo Nemesis, nekonata planedo Ikso, ktp. Ironie, kometoj estas inter la plej malhelaj objektoj de la sunsistemo. La kosmosondilo Giotto malkovris, ke la Kometo Halley reflektas proksimume 4 % de la suna lumo. Por komparo: nigra asfalto reflektas 7 % de la lumo. Oni hipotezas, ke la malhela substanco estas kompleksaj organikaj kemiaĵoj. Tiu malhela substanco helpas absorbi la sunan energion bezonatan por krei la belan spektaklan kosman degelon.
Galilejo:Polemiko pri kometoj kaj Il Saggiatore
En 1619, Galilejo enkotiĝis en polemiko kun la pastro Orazio Grassi, profesoro de matematiko en la Jezuita Collegio Romano. Tio ekis kiel disputo pri la naturo de kometoj, sed kiam Galileo estis publikiginta Il Saggiatore en 1623, nome lia lasta kanonpafo en la disputo, tiu jam estis pli ampleksa polemiko pri la vera naturo de scienco mem. La titolpaĝo de la libro priskribas Galileo kiel filozofo kaj "Matematico Primario" de la Granda Duko de Toskanio.
Ĉar Il Saggiatore enhavas grandan riĉon de la ideoj de Galileo pri kiel scienco estu praktikita, oni referencis ĝin kiel lia scienca manifesto. Frue en 1619, la pastro Grassi estis anonime publikiginta pamfleton, Astronomia disputo pri la tri kometoj de la jaro 1618, kiu studis la naturon de kometo kiu estis aperinta fine de novembro de la antaŭa jaro. Grassi konkludis, ke kometo estas fajraĵo kiu moviĝas laŭlonge de segmento de granda cirklo je konstanta distanco el la Tero, kaj ĉar ĝi moviĝas en la ĉielo pli malrapide ol la Luno, ĝi devas esti pli malproksima ol la Luno.
La argumentoj kaj konkludoj de Grassi estis kritikitaj en posta teksto, nome Discorso delle Comete, publikigita sub la nomo de unu el la lernantoj de Galileo, nome florenca advokato nomita Mario Guiducci, kvankam la teksto mem estis amplekse verkita de Galileo mem. Galileo kaj Guiducci ne proponis propran definitivan teorion pri la naturo de kometoj, kvankam ili ja prezentis kelkajn provizorajn supozojn kiuj nun estas komprenataj kiel eraraj. (La ĝusta alproksimiĝo al la studo de kometoj estis jam proponita en la epoko fare de Tycho Brahe).
Human Action
Human Action estas libro de Ludwig von Mises. Ĝi estis unuafoje publikigita en 1949.
Verko estas pri prakseologio, merkata ekonomio, socialismo, intervenado de ŝtato en merkato kaj ekonomiko.
Jiří Hájek
Jiří Hájek (prononco ; 6 junio 1913 en Krhanice apud Benešov, mortis la 22-an de oktobro 1993 en Prago) estis ĉeĥa politikisto kaj diplomato. Kune kun Václav Havel, Zdeněk Mlynář, kaj Pavel Kohout, Hájek estis unu el la fondomembroj de la fama Ĉarto 77.
Preĝejo Stefano la 1-a (Göd)
La paroĥa preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika konstruaĵo en urbo Göd (Hungario), pli frue en aparta vilaĝo Alsógöd.
Historio
Göd havis jam kirkon dum la mezepoko, sed ĝi neniĝis dum dominado de turkoj. En la iama Alsógöd en 1908 malgranda kirko estis konstruita. La loĝantoj eklezie apartenis al Sződ, depost 1925 al Felsőgöd. En 1928 la preĝejeto estis pligrandigita. En 1945 Alsógöd ricevis paroĥan rajton kaj la preĝejo mem denove estis pligrandigita en 1948 kun 2 flankonavoj kaj sakristio. En 1993 rabisto bruldetruis la kirkon, poste la disevoj okazis en lernejo. La plene rekonstruita preĝejo estis konsekrita en 1996, sed la kampanilo en 1998. Orgeno estis aĉetita en 1999.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola kaj la fasado estas simetria. La ĉefnavo havas po unu malaltajn flankonavojn. La ĉefnavo havas duonrondajn fenestrojn, la flankonavoj brikoformajn. Interne la altara muro havas grandan sekpentraĵon prezentantan la patronon fare de Orsolya Fecske.
Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.
PHI
PHI povas rilati al:
István Weiser
István Weiser, laŭ hungarlingve kutima nomordo Weiser István estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto.
István Weiser naskiĝis la en Liptószentmiklós (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Liptovský Mikuláš en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungario).
Biografio
István Weiser devenis el juda familio. Li studis kemion en Teknikuniversitato József kaj en simila universitato en Munkeno, post la kemia diplomo li akiris filozofian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1895, pli poste li estis asistanto apud Ferenc Tangl en la Veterinara Akademio. Ekde 1897 li laboris en la ĵus fondita eksperimenta stacio pri furaĝoj, inter 1917-1934 li estis ties gvidanto. Inter 1904 kaj 1938 li instruis en la altlernejo (iama akademio) kaj en la reĝa universitato. En 1934 li pensiuliĝis, en 1952 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto.
Noosaville (Kvinslando)
Noosaville estas ĉeurba kvartalo en Noosa, Kvinslando, Aŭstralio. Ĝi inkludas la Lagon Weyba. "Weyba" ŝajne signifas "loko de flugantaj sciuroj". Noosaville enhavas ankaŭ disvolviĝon kun kanaloj nome Noosa Waters. Temas pri distra komunumo kiu inkludas multajn porferiajn apartmentojn, parkejojn, naturrezervejojn kaj vendejarojn kiaj Noosa Civic, ĉefa vendejaro kiu servas al la distrito Noosa.
Sinovia likvo
Sinovia likvo estas viskosa ne-Newtona likvo en la kavaĵo de sinoviaj artikoj. Ĝi estas produktata de la sinovia membrano. La ĉefa rolo por sinovia likvo estas redukti froton inter la kartilagoj de la artiko dum movado. Ĝi ankaŭ funkcias kiel skusorbilo.
Branches
Geografio
Branches etendiĝas sur 10.99 km², kaj havis 413 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 38 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Béatrice Clouzeau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Branches apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Baziliko de Sankta Laŭrenco de Milano
La Baziliko de Sankta Laŭrenco aŭ en itala Basilica de San Lorenzo Maggiore estas grava loko de katolika adorado situanta en Milano, Italio, ene de la ringo de kanaloj, origine konstruita en romia epoko nome en la 4a jarcento (Prakristana Arto) kaj sekve rekonstruita kelkajn fojojn dum la jarcentoj. Situanta ĉe la mezepoka pordo Ticino, ĝi estis unu el plej antikvaj preĝejoj de Milano. Ĝi estas ĉe la urba parko nomita Bazilika Parko, kiu inkludas kaj la Bazilikon de Sankta Laŭrenco kaj la Bazilikon de Sankta Eŭstorgio, same kiel la romiajn Kolonojn de Sankta Laŭrenco.
Mikaelo la 1-a Kerulario
Mikaelo la 1-a Kerulario, Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος (naskiĝis ĉirkaŭ 1000 en Konstantinopolo, mortis la 21-an de januaro 1059) estis patriarko de Konstantinopolo de 1043 ĝis 1058.
Elektita la 25-an de marto 1043, lia patriarkado koincidis kun la pontifikado de Leono la 9-a kaj kune ĉefrolis en la orienta skismo.
La konfronto kun Romo ekis en 1051 post la akuzo de Kerulario al la okcidenta eklezio je juda herezo pro uzado de sengista pano en la Eŭkaristio kaj minaco fermi la latinajn preĝejojn de Konstantinopolo, se ili ne adoptos la grekan ritaron.
La papo Leono la 9-a, minacita de la normandoj, serĉis aliancon kun Bizancio kaj sendis, en 1054, delegitaron al Konstantinopolo. La ĉefo de tiu delegitaro estis kardinalo Humberto de Silva Candida, la aliaj membroj estis la ĉefepiskopoj Frederiko de Loreno kaj Pedro de Amalfi.
La papaj reprezentantoj neis, je la alveno en Konstantinopolo, la ekumenan titolon de la patriarko, la dua posteno en la eklezia hierarkio de Konstantinopolo kaj krome, ili dubigis pri la laŭleĝa patriarkiĝo de Kerulario.
Pro tio, la patriarko malakceptis ricevi la papajn reprezentantojn kaj Humberto respondis publikigante sian “Dialogon inter romano kaj konstantinopolano”, per kiu li mokiĝas de la grekaj moroj, kaj ekskomunikante Kerularion per buleo kiun li lasis la 16-an de julio 1054 sur la altaro de Sankta Sofio; post kio li forlasis la urbon.
La 24-an de julio samjare, Kerulario respondis per ekskomunikado al la kardinalo kaj la aliajn delegitojn, per kio ekiĝis la skismo kiu finiĝis en la plej grava divido de la kristana eklezio.
Neuburg am Inn
Neuburg am Inn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Uppsala län
Uppsala län, la provinco de Upsalo, estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo konsistas el partoj de la historia provinco Uplando kaj Gestricio. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Uppsala, en Esperanto Upsalo. Alia grava urbo estas Enköping.
Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Toges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Klára Garas
Klára GARAS [garaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garas Klára estis hungara arthistoriisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1985).
Klára Garas naskiĝis la  1919 en Rákosszentmihály kaj mortis la 26-a de junio 2017.
Biografio
Klára Garas frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1937-1941. Ŝi eklaboris en Belarta Muzeo en Budapeŝto, kie li estis 4 jardekojn. En tiu periodo ŝi redaktis diversajn artajn fakrevuojn kaj ŝi okupiĝis pri barokaj pentraĵoj. Inter 1964-1984 ŝi estis ĉefdirektoro de la muzeo. Ŝi emeritiĝis en 1984. Ŝi ricevis premiojn en 1977 kaj 2006.
The Voyage of the Beagle
The Voyage of the Beagle estas la titolo plej ofte donata al la libro verkita de Charles Darwin kaj publikigita en 1839 as his Journal and Remarks, kio donis al li konsiderindajn famon kaj respekton. Tiu estis la tria volumo de The Narrative of the Voyages of H.M. Ships Adventure and Beagle, dum la aliaj volumoj estis verkitaj aŭ eldonita de la komandantoj de la ŝipoj. Journal and Remarks kovras la parton de Darwin en la dua esplorekspedicio de la ŝipo HMS Beagle. Pro la populareco de la rakonto de Darwin, la publikigisto reeldonis ĝin denove en 1839 kiel Journal of Researches de Darwin, kaj ankaŭ la reviziita dua eldono publikigita en 1845 uzis tiun titolon. Republikigo de la libro en 1905 enkondukis la titolon The Voyage of the "Beagle", laŭ kiu ĝi estas nun plej bone konata.
Venecia Horloĝturo
La Horloĝturo de Venecio estas konstruaĵo de la komenca renesanco konstruita sur la norda flanko de la Placo de Sankta Marko ĉe la enirejo al Merceria. Ĝi enhavas turon, kiu enhavas la horloĝon, kaj pli malaltajn konstruaĵojn ĉiuflanke. Je dekstraflanko estas la Baziliko Sankta Marko. Kaj la turo kaj la horloĝo datas el la lasta jardeko de la 15a jarcento, kvankam la maŝinaro de la horloĝo estis poste multfoje ŝanĝita. Ĝi situis kie la horloĝo estu bone videbla el la akvoj de la laguno por montri al ĉiuj la riĉon kaj gloron de Venico, krom la praktika efiko scii la horon por elveturoj. Nune ĝi estas unu el 11 eroj administrataj de la Fondaĵo Fondazione Musei Civici di Venezia.
Priskribo
La plej malaltaj etaĝoj de la turo formas monumentan arkaron al la ĉefa strato de la urbo, nome Merceria, kiu ligas la politikan kaj religian centron (nome la Piazza) kun la komerca kaj financa centro (Rialto). La pli supra etaĝo estas la bela hejmo de la horloĝocirklo propre dirite. Supre estas kornico kun religia bildo kaj ĉe la plej supra etaĝo estas la leono de Sankta Marko, nome simbolo de la urbo Venecio, antaŭ blua bela fono. Sur supra teraso estas granda sonorilo. Populare la turo kaj la horloĝo estas konataj kiel de la Maŭroj ĉar la lokanoj identigas kiel maŭroj la du malhelaj figuroj kiuj marteladas la sonorilon
La Horloĝturo en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el suda kaj centra Eŭropo kaj la venonta ĉiĉerono estas Maria Sklodovska, kiu montros al Utnoa la mirindaĵojn de centra kaj orienta Eŭropo. Jen kiel ŝi prezentas Venecion kun kvin grandaj vidindaĵoj el kiuj aludoj al Baziliko de Sankta Marko, la Horloĝturo, la Ĉefa Placo, la Granda Kanalo kaj la Ponto Rialto:
Labirinto (ludilo)
Labirinto estas speco de ludilo, nome de veturpuzlo, por ludado postulanta fizikan lertecon.
Ĝi konsistas plej ofte el plata kesto entenanta horizontalan ebenaĵon ĉirkaŭitan de muretoj, sur kiu estas muretoj labirinte aranĝitaj, kaj inter la muretoj — truoj aŭ aliaj bariloj. Ĉion tion ĉi kompletigas ekzemple globeto aŭ pilketo, kiu komence estas en iu difinita loko sur la ebenaĵo. Por gajni la ludon, oni devas per klinado de la ebeno alkonduki la globeton al alia difinita loko sur la ebeno, ne lasinte ĝin fali antaŭe en iun truon.
Almenaŭ en kelkaj versioj globeto falinta en truon elkondukeblas el la malsupra parto de la kesto laŭ klinita tabuleto, kiu estas la komenca punkto de la ludo.
Estas multaj aliaj variantoj de la sama skemo.
Luma nokta nubo
Lumaj noktaj nuboj estas speco de nuboj kiuj troviĝas je alteco de 75 ĝis 85 kilometroj, multe pli altaj ol ordinaraj nuboj, kiuj maksimume troviĝas je 20 kilometra alteco. Post sunsubiro ili ankoraŭ reflektas la sunlumon. La ordinaraj nuboj, kiujn ni kutime vidas estas multe pli malhelaj kaj post sunsubiro unue fariĝas ruĝaj kaj poste grizaj. La lumaj noktaj nuboj restas blankaj, flav-oranĝaj aŭ helbluaj. La steloj restas videblaj tra tiuj maldikaj nuboj.
En majo, junio kaj julio la norda ĉielo povas arĝente ekbrili konsiderindan tempon post sunsubiro aŭ antaŭ sunleviĝo. La nubostrioj havas rip- aŭ fibrostrukturon. Ili maloftas kaj aperas neregule : iam plurfoje en unu monato, sed ofte neniam dum tuta somero.
La estiĝo rilatas al partikloj en la plej superaj tavoloj de la atmosfero. Ili povas konsisti el polvo de meteoritoj. Sed krom la partikloj ankaŭ necesas akvovaporo kaj temperaturoj inter –90 kaj –145 celsiaj gradoj. Sur la polveroj fiksiĝas tavoleto de glacio, simile al prujno sur la tero. La glacio, kiu envolvas la partiklojn reflektas la sunlumon.
Kiu observas la lumajn noktajn nubojn rimarkos ke la formoj rapide ŝanĝiĝas. En tiu alteco regas fortegaj aerofluoj. Horizontale la aero moviĝas je mezuma rapideco de 150 kilometroj hore, sed ĝi povas kreski ĝis 500 kaj eĉ 700 kilometrojn hore. Aldone ankaŭ estiĝas altiĝantaj kaj malaltiĝantaj aerfluoj kaj tiel la nuboj iĝas turbulaj. La tipaj ripoj kaj ondoj povas malaperi same rapide kiel ili aperis.
Ne eblas antaŭdiri kiam lumaj noktaj nuboj aperos. Sed indas regule atenti dum serena somera vespero la nordan ĉielon por malkovri tiajn nubojn.
Nemrut (lago)
Lago Nemrut (Nemrut Gölü) estas lago en vulkano Nemrut, en la Provinco Bitlis, en orienta Turkio. Ĝi situas proksime al Lago Van, en alto de ĉ. 2,247 m. Ĝi havas la surfacon de 12,36 km² (longo 4,9 km, larĝo 2,1 km) kaj maksimuman profundon de 176 m, averaĝan de 140 m.
Epoko Heian
La epoko Heian aŭ la periodo Heian (平安時代 [hej.an-ĝidai], heian signifas pacon) estas la epoko de ĉirkaŭ 400 jaroj inter 794 kaj 1185 aŭ 1192, de kiam Kammu translokigis la ĉefurbon al Kioto (kies tiama nomo estis Heian-kjō — ĉefurbo de paco), ĝis kiam Minamoto no Joritomo iĝis ŝoguno.
Tiu epoko estas konsiderata kulmino de la imperiestreco kaj famas pro artoj, ĉefe poezio kaj literaturo. Tiam oni parolis kaj skribis la klasikan japanan lingvon kaj interalie evoluigis la skribsistemojn de hiragana kaj katakano.
Regenteco de klano Fuĵivara
Regenteco de klano Fuĵivara komenciĝis en la jaro 858.
Essey
Essey estas franca komunumo lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. En la komunumo fontas, la rivero Armançon.
Historio
Oni trovis tie spurojn de romia templo (fanum).
Ekonomio
Tie estas gravan grensilon.
Zweisimmen
Pri la komunumo
Zweisimmen (prononcu cvajsimn) estas komunumo kaj ĉefloko de la distrikto Supra Simme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2913 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Zweisimmen situas, kiel la nomo indikas ĉe la kunfluejo de la riveroj Simme kaj Eta Simme.
La plej alta punkto de la komunumo estas la monto Hintere Spillgerten kun alteco de 2476 m s.m., dum la plej malalta punkto estas la Laubegg-Akvovalo je alteco de 880 m s.m.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 73,04 km², de kiuj 33,7% estas kovritaj de arbaro, 54,9% servas por agrikulturo kaj 3,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zweisimmen limas en nordo al Boltigen, en oriento al Diemtigen, en sudo al Sankt-Stefano, kaj en okcidento al Saanen.
Ekonomio
La plej grava enspezofonto por la komunumo Zweisimmen estas la turismo. La komunumo ofertas tranokteblecojn por pli ol 2000 personoj.
Trafiko
La stacidomo de estas fervoja nodo. Ĝi estas finhaltejo de la linio de Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Spiez al Zweisimmen kaj elirpunkto de la mallarĝŝpuraj linioj de la kompanio Montreux-Berna Oberlanda-Fervojo al Montreux kaj Lenk en Simme-Valo.
Historio
En la mezo de la 9-a jarcento estis fonditaj la setlejoj Zweisimmen, Grubenwald kaj Betelried. La unua dokumenta mencio de Kastelo Blankenburg datiĝas el la jaro 1325, kiu fariĝis la sidejo de la bernaj voktoj en Supra Simme-Valo. En la jaro 1608 estis malfermita la unua lernejo.
Ice Age
Ice Age  estas usona animacia filmo de la jaro 2002 kreita de Blue Sky Studios kaj lanĉita de 20th Century Fox. Ĝi estis reĝisorita de Chris Wedge kaj Carlos Saldanha. Ĝi premieris la 15-an de marto 2002.
Perversa smilodonto, nomata Diego, havas la mision ŝteli la bebon de homa ĉasisto kiu mortigis la duonon de la smilodonta grego, laŭ ordono de Soto, gregestro, kiu deziras venĝi sin. Diego persekutas la patrinon kaj bebon ĝis akvofaloj kien ŝi saltas por savi la vivon de la bebo, Diego decidas ne salti pro akvotimo. Soto, kolera, ordonas al ĝi serĉi la bebon.
Bocicoel
Bocicoel (boĉkoel) (hungare:Kisbocskó) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmaţiei. En 1910 ĝi havis 1056 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1124 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1365. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Máramaros vármegye). Administre ĝi apartenas al Bogdan Vodă.
Ice Age
Akcidente, Manny kaj Sid trovas la bebon ĉe la riverbordo. Sid prenas la iniciaton redoni lin kaj Manny sekvas Sidon por moki pri ĝi. Iom poste ili renkontas la smilodonton kiu reklamas la bebon kiel sian, sed Manny ekkonas la verajn intencojn de la tigro. Diego konvinkas ilin, ke ankaŭ ĝi volas redoni la bebon, kion Sid tute ne ŝatas ĉar Diego minacis mortigi kaj manĝi ĝin post la redonado de la bebo. Ĉi tie komenciĝas la serĉado de la familio de la bebo.
Krom tiu centra historio, en la filmo plurfoje aperas sabrodenta sciuro nomata Skrato. Ĝia historio okzas paralele al la alia kaj temas pri ĝia obsediĝo je la serĉado de glanoj. En kelkaj momentoj de la filmoj ĝi renkontas la aliajn sed "akcidente".
Nord-Kebekio
Nord-Kebekio (Nord-du-Québec) estas la plej granda administra regiono de Kebekio en Kanado. Ĝi ampleksas 839 000 km², pli ol la duono (55%) de la tuta areo de Kebekio - pli granda ol Francio kaj Belgio kune, aŭ pli granda ol Teksaso.
Tamen, nur de la kebekia loĝantaro loĝas tie,  homoj. La aborigenaj krioj kaj inuitoj konstituas el la loĝantaro. La ne-aborigenoj parolas la francan, dum la aborigenaj loĝantoj gardas siajn lingvojn, la kria kaj la inuktituta laŭkaze.
Geografio
La regiono okupas la nordan duonon de la provinco kaj la plejparto de la duoninsulo Labradoro. Ĝi limiĝas inter la golfoj Hudsona kaj James okcidente, la Hudsona Markolo kaj golfo Ungava norde, la regiono Labradoro de Novlando kaj Labradoro oriente, kaj la administraj regionoj Abitibio-Temiskamingio, Maŭricio, Saganio–Sankt-Johan-Lagio kaj Nord-Bordio sude kaj sudoriente.
La suda parto de la regiono etendiĝas de la golfo James ĝis la montaro Otish de la Laŭrenca tabulo, kaj plejparte konsistas el tajgo. La norda parto, Nunaviko, iom kovriĝas per tajgo sude sed la plejparto estas tundro, interalie kovrante la tutan duoninsulon Ungava.
La teritorio riĉegas je freŝa akvo; lagoj, riveroj kaj rezervujoj okupas  de la vastega teritorio.
Historio
Ekde 1670, la regiono Nord-Kebekio estis parto de la Tero de Ruperto administrata de la Kompanio de la Hudsona Golfo ekde la 16a jarcento. Malsamkiel aliaj partoj de Kebekio, ĝi neniam estis posedaĵo de Francio, t.e. neniam parto de Nova Francio. Ĝi ne estis grande koloniizita de britoj, sed ili havadis kontaktojn kun la aborigenaj gentoj, kies dua lingvo do fariĝis efektive la anglan. Tamen, hodiaŭ, preskaŭ duono de la aborigena gento havas la francan kiel duan lingvon.