cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1684 Iguacuo
1684 Iguacuo estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.
Doubravník
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo el la jaro 1208.
1684 Iguacuo
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Iguacuo kaj al la akvofalo Iguacuo, sur la landlimo inter Brazilo kaj Argentino.
Doubravník
Historio
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Franz Eichert
Franz Xaver EICHERT (pseŭdonimo: Miles; naskiĝinta en la 11-a de februaro 1857 en Děčínský Sněžník, mortinta en la 6-a de julio 1926 en Breitenfurt bei Wien / Distrikto Mödling) estis aŭstra ĵurnalisto kaj verkisto. Li apartenis al la movado de Renouveau catholique.
Vivo
Estante filo de forstisto li studis en Vieno ĉe la Altlernejo teknika kaj ĉe la Altlernejo pri agrikulturo. Poste li ekdeĵoris ĉe la ŝtataj fervojoj, sed devis retiriĝi de tie pro malsaneco jam en la 1893-a jaro.
Fonto
Biografio ĉe ÖBL
Eksteraj ligiloj
Verkoj pri kaj de Eichert ĉe Deutsche Nationalbibliothek
.biz
.biz estas ĝenerala domajno de plej alta nivelo por negocaj strukturoj.
La domajno estis kreita en 2001 cele iom malŝarĝi la domajnon de plej alta nivelo .com. Estas administrata de la kompanio Neulevel (prononcata njulevel). Domajnaj nomoj sub .biz povas esti de 3 ĝis 63 signoj.
"BIZ" estas nomita laŭ la angla vorto business (afero, negoco), prononcata biznes. La apero de la domajna zono .biz estas provo solvi la problemon de deficito de domajnoj estiĝintan rezulte de trosaturiteco de la zonoj .com, .net kaj .org.
Fo
La du-litera kombinaĵo Fo havas plurajn signifojn, inter aliaj:
BAT
La vorto havas plurajn signifojn:
902
En la jaro 902 post Kristo okazis, interalie:
(8008) 1988 TQ4
Ĝia spektra klaso "C" indikas asteroidon riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj.
Fr
La literkombino havas plurajn signifojn:
James Earl Ray
James Earl Ray (10a de Marto, 1928 – 23a de Aprilo, 1998) estis usona krimulo konfesinta pro la murdo de la aktivulo por la civilaj rajtoj kaj kontraŭ la Vjetnama milito nome Martin Luther King.
Martin Luther King estis murdita ĉe la gastejo Lorraine Motel en Memphis (Tenesio) la 4an de aprilo, 1968, kiam li estis 39jaraĝa. King estis portita al la Malsanulejo Sankta Jozefo, kie li estis deklarita mortinto je la 7:05 vespere. James Earl Ray, skapinto el Misuria Prizono, estis arestita la 8an de junio 1968 en Londono ĉe la Flughaveno London Heathrow, extradiciita al Usono, kaj akuzita je murdo. La 10an de Marto, 1969, Ray akceptis kulpecon kaj estis kondamnita je 99 jaroj en prizono ĉe Tennessee State Penitentiary. Ray poste realigis multajn klopodojn retiri sian kulpokonfeson por esti juĝata de ĵurio, sed estis nesukcesa; li mortis enprizone la 23an de aprilo 1998 70jaraĝa.
(86067) 1999 RM28
(86067) 1999 RM28 estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝia tre klinata orbito tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de ambaŭ planedoj.
Butila valerato
Butila valerato aŭ C9H18O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la valerata acido kaj butila alkoholo. Butila valerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila valerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila valerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Friedrich von Lama
Friedrich Georg Ritter Lama von und zu Büchsenhausen (naskiĝinta en la 4-a de septembro 1876 en Salcburgo, mortinta en la 9-a de februaro 1944 en Munkeno) estis aŭstra-germana verkisto kaj ĵurnalisto. Li estis koncentrejano en Dachau kaj murditis poste en la malliberejo munkena Stadelheim. Li apartenis al la movado de Renouveau catholique.
Lama kiel ĵurnalisto kaj publicisto
Estante la dua plej maljuna el kvar filoj de katolika ĵurnalisto kaj politikisto (kies familio estis de nobela sudtirola origino) li pasigis la junajn jarojn en tre katolika medio. Li frekventis la gimnaziojn en Burghausen kaj Regensburg sed interrompis la lernejan instruitadon kaj faris trejnadon kiel librovendisto ĉe la Eldonejo Friedrich Pustet, unu el la plej renomitaj katolikaj eldonejoj de Germanlando tiutempe. En 1901 li estis en Romo kiel porparolanto eldoneja kaj responsis pri bonaj kontaktoj al la Sankta Seĝo. En septembro 1908 li edzigis la bienposedantfilinon Hedwig Agnes Maria Bernhardt el Malsupra Silezio. Ili havis du infanojn.
La familio vivis en la Eterna urbo Romo, kie Lama laboris kiel liberprofesia ĵurnalisto kaj bone informita fakulo por germanlingvaj gazetoj. Ekde 1910 li krome tradukis verkojn de al la romkatolika kredo konvertiĝintaj anglikanoj kiel Robert Hugh Benson kaj Gilbert Keith Chesterton, ekster tio librojn de la irlanda pastoro Patrick Sheehan.
En 1915 Lama devis forlasi Italujon pro sia aŭstra ŝtataneco; Italujo estis ja deklarinta militon al la Centraj Potencoj. Lama transloĝigis al Lugano en neŭtralan Svislandon kie la papo tenadis diplomatian filion por daŭre havi oficialan kontaktejon kun la Germana Imperiestra Regno kaj Aŭstrio-Hungario. Laŭ raportoj de la nevo de Lama li tiutempe ankaŭ laboris por la aŭstra sekreta servo. En tiu funkcio li sukcese avertis la vienan militministerion kontraŭ planita eksplodigo de certa montopinto de la Dolomitoj fare de la itala militistaro. Tio savis la vivon al centoj. Kiam oni malkovris lian deĵoron sekretpolican Lama arestitis en 1917, akuzitis kaj forlasigitis la landon.
Lama venis kun siaj familianoj al Füssen, kie mortis la edzino en la 8.5.1923. En aŭgusto 1929 Lama edziĝis denove kun Christine Josephine Maria Stieler; la geedza paro restis seninfana kaj loĝis ekde 1930 en Gauting.
Lama ege interesiĝis pri aktualaĵoj de Konnersreuth, kie la en 1898 naskiĝinta Therese Neumann post akcidento grave malsaniĝis, retravivis ĉiuvendrede la pasionon de Jesuo Kristo kaj havis ankaŭ stigmatojn. Estis tiam publiko ege interesiĝanta kaj diskutanta ĉu la tuto povus esti supernatura aŭ nur simpla fraŭdaĵo. Lama surloke mem informiĝis kaj iĝis ekde aŭgusto 1927 unu el la plej fervoraj defendantoj de la aŭtentikeco de la mirakloj. Pri Neumann li publikigis serion da skribaĵoj kiuj estis tradukitaj ankaŭ en la lingvojn anglan, francan, hispanan, nederlandan i.a. Krome li eldonis inter 1929-35 sub la titolo Konnersreuther Chronik jarlibron en kiu ĉio de la pasinta jaro estis notita koncerne la fenomenon Neumann.
En 1930 Lama publikigis biografion pri la papo Pio la 11-a okaze de datreveno jubilea de ties sacerdotiĝo. Furoro granda faritis en 1932 pro historia-kritika aĵo sub la titolo ''Die Friedensvermittlung Papst Benedikt XV. und ihre Vereitelung durch den deutschen Reichskanzler Michaelis (August-September 1917)''. Dum ne tute 12 jarojn daŭrinta reserĉado Lama kolektis ĉiujn fontojn kaj aktojn en ĉiuj tuŝitaj landoj pri la pacfaradvolo de la Plej alta pontifiko dummilite. Lama volis montri ke la tiutempa kanceliero germana Georg Michaelis bruske reĵetis ĉiujn planojn papajn kiuj verŝajne malplilongigus la kruelon de la Unua mondmilito.
Viktimo de la nazioj kaj murdigo
La deciditeco katolika de liaj skribaĵoj - kiuj ofte ne estis liberaj de politikaj demandoj -, liaj daŭraj publikaĵoj en ekleziaj periodaĵoj kiel "Der Pilger" (=dioceza organo en Speyer) kaj lia senkondiĉe eklezifidela sinteno iĝis Lama suspektulego por la nazioj.
Kurt Schwitters
Kurt SCHWITTERS (n. en Hanovro; m.   en Kendal) estis germana dadaisto, pentristo, poeto kaj artisto. Li disiĝis el la resto de la dadaisma movado por krei novan dadaismon ne engaĝitan politike kaj ĉirkaŭ fantasto kaj konstruismo. Kolaĝo estis lia stilo.
Friedrich von Lama
Viktimo de la nazioj kaj murdigo
Je la komenco de 1944 oni malliberigis Lama denove pro kontraŭleĝa aŭskultado de elsendoj de la Vatikana Radio kaj enkarcerigis lin en Stadelheim. Jam en la 9.2. Lama estis mortinta. Laŭ oficiala versio li mortis pro kormalfunkcio. Sed kuracistino kun permeso eniri la prizonon deklaris al parencoj de Lama, ke la mortinto havis bone videblajn spurojn de torturado kaj ŝajne estus mortigita. La viktimo entombigitis sur la tombejo de la komunumo Gauting.
Cusuiuș
Cusuiuș [kusujuŝ] (Köszvényes) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 911 loĝantojn (rumanoj), en 1992 592. Ĝi estis unue menciita skribe en 1588. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Lazuri de Beiuș.
Friedrich von Lama
Viktimo de la nazioj kaj murdigo
Kelkaj liaj verkoj, kiuj dumdiktature ne plu venis sur la libromerkaton, aperis post 1945, postmorte, aliaj havis noveldonojn. Sume Lama publikigis pli ol 30 librojn kaj nenombreblan kvanton da gazetartikoloj; al tio menciindas pluse la surpaperigitaĵoj por la Jarlibroj de Konnersreuth kaj regulajn raportojn "El la katolika mondo" por diversaj katolikaj gazetoj de Germanlingvio. Dum la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj Lama nombriĝis inter la plej konataj kaj afablaj katolikaj ĵurnalistoj respektive publicistoj en Germanlingvio.
Infanoj
Havis Lama el sia unua edzeco du infanojn, kiuj ambau relative junaj mortis.
Honorigo
La Romkatolika eklezio enskribigis la nomon de Lama en la Germanan martirologion de la 20-a jarcento en la rubrikon de la Atestintoj de la kredo. En la vestiblo de la urbodomo de Gauting troviĝas memorigtabulo pri Lama.
Verkoj (elekto)
(postmorte)
Meklenburgo-Strelitz
De 1701 ĝis 1815 la teritorio estis duklando, de 1815 ĝis 1918 grandduklando. Ekde la jaro 1871 ĝi apartenis al la Germana Regno, sed tenis sian grandduklandan statuson. Kiel la aliaj partoj de la Germana Regno, de 1918 ĝis 1933 ĝi formale estis respubliko kaj apartenis al la federacio Vajmara Respubliko. En 1933 la du najbaraj landoj Meklenburgo-Schwerin kaj Meklenburgo-Strelitz, kiuj ambaŭ estis membro-landoj de la Germana Regno, estis unuigitaj al unu komuna membro-lando Meklenburgo.
Troglodito (apartigilo)
Troglodito estas vorto kiu povas esti uzata:
Etimologio
Tiu vorto devenas de la greka τρωγλοδύτες "kavoloĝantoj" (siavice el trogle (τρώγλη) "truo" + dyein (δυειν) "eniri". Ĉe la birdoj pro la tendenco de tiuj trogloditoj eniri etajn fendojn serĉe de manĝaĵo.
Hvozd (distrikto Plzeň-nordo)
Hvozd (Fosslau) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň ses kilometrojn sudoriente de Manětín. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Hodoviz.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.
Ĉirkaŭaĵo
Hvozd najbaras nordoriente kun Hodoviz, oriente kun Osojno, sudoriente kun Bažantnice kaj Dražeň, sude kun Líté, okcidente kun mastruma korto Libenov kaj nordokcidente kun Radějov. Okcidente de la vilaĝo komenciĝas naturparko Manětínská.
Sacquenville
Sacquenville estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sacquenvillais.
Miyake-jima
Miyakejima estas fama pro ĝiaj tradiciaj eventoj kun taiko - kamitsuki kiyari taiko. Ĝi estas ankaŭ privilegia vivejo por la merlo de Izu (akakokko en la japana), specio endemia malofta. La insulo havas flaŭron kaj faŭnon kaj estas escepte riĉa je pluraj raraj specioj de birdoj. La vivejoj estas vulkana kaj konstante sub minaco de homa aktiveco.
Fontoj
Ne vendu la insulon Miyake!, Monato, 1986/06, p. 11.
Mendo
Mendo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas postulo ke iu komerca partnero faru ian poste pagotan servon aŭ liveru ian poste pagotan komercaĵon: eblas ekzemple mendi aparte farotan vestaĵon al tajloro, mendi karbon liverotan al la hejmo aŭ mendi aviadilan flugon aŭ hotelĉambron por ferio...
903
En la jaro 903 post Kristo okazis, interalie:
Karlovec (Opava)
Karlovec (Karlsau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de statuta urbo Opava. La vilaĝo, situanta sur rivero Opava en Opava montetaro en katastra teritorio Opava-Předměstí, kaj ĝi estas parto de registra kaj urba parto Vávrovice.
Historio
Domaro Karlovec estiĝis nelonge antaŭ la jaro 1835 oriente de proksima Palhanec. Ĝi troviĝas en nordokcidenta terlango de la katastra teritorio Opava-Předměstí kaj ĉiam ĝi estis parto de Opava. Ĝi havas statuson de baza sidej-unuo enkadre de urba parto Opava-Vávrovice.
Yoshimi Hamasaki
Yoshimi Hamasaki (濱崎 芳己, n. ) estas japana futbalisto.
51827 Laurelclark
51827 Laurelclark estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde elde la Observatorio de la Monto Palomar (80 km norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kosmonaŭtino Laurel Clark, (1961–2003), fakulino pri misio de la kosmopramo Columbia (flugo STS-107). Ŝi pereis kun la tuta ŝipanaro kiam la kosmopramo Columbia brulis dum la atmosfera eniro.
Angicos
Angicos estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1850, la municipo havas 11.525 enloĝantojn.
Nyons
Nyons - prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, okcitane Nioun aŭ Niom - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono, kaj, kiel indikas la nomoj, estas la ĉefurbo de ambaŭ.
Geografio
Nyons situas ĉe la rivero Eygues, sudoriente de Montélimar. La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
(19902) 3420 T-3
(19902) 3420 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Izopulegolo
Izopulegolo aŭ C10H18O estas cikla alkoholo, racema miksaĵo de kelkaj izomeroj prezentantaj la cikloheksanan ringon. Kemie ĝi estas unuterpeno derivita el la izopreno, viskozeca senkolora likvaĵo kun milda karakteriza odoro kaj biologia aktiveco. La pulegolo, iu izomero de la izopulegolo, laŭŝajne posedas kelkajn aktivecojn kontraŭ la gastrointestajn ulcerojn.
Ĝi same posedas kelkajn efikojn kontraŭ konvulsioj kaj bioprotektajn proprecojn. En naturo ĝi trovatas en la esencoleoj de kelkaj plantoj tiaj kiaj Cymbopogon citratus, kelkaj variaĵoj de eŭkaliptoj, citronelo, Aloysia citriodora kaj Mentha asiatica. La izopulegolo estas peranto en la preparado de la mentolo. kaj pluraj eksperimentoj jam estis faritaj rilate al cikligo de la citronelalo al pulegolo.
Josef Klaus
Josef KLAUS (naskiĝinta la 15-an de aŭgusto 1910 en Mauthen, mortinta la 25-an de julio 2001 en Vieno) estis aŭstra politikisto.
Vivo politika
La advokato estis de 1934 ĝis la Anschluss en 1938 agadante en la sindikataro. Post la restarigo de Aŭstrio en 1945 li revenis sur la scenejon politikan kaj membriĝis al Aŭstria Popola Partio. De 1949-61 li estis ministroprezidanto de Salcburgio posteulante Albert Hochleitner, de 1952-64 tie samtempe estro de sia partio ÖVP.
Favorante riformadojn li iĝis ministro pri financoj en 1961 sed retiriĝis jam en 1963 post malkonsentegoj kun la kanceliero Alfons Gorbach. Kontraŭ ties volo la partiestrarano elektis Klaus kiel partiestron nacian.
Kanceliereco
Post la demisio de Gorbach li iĝis kanceliero de koalicia registaro kun la socialdemokratoj en la 2-a de aprilo 1964. De 1966-70 li gvidis registaron konsistantan nur el konservativistoj pro absoluta plimulto ĉe elektoj. Tian aŭtokratian registarpovon de ununura partio poste nur atingis la socialdemokratoj (de 1970/71-83).
Sándor Imre
IMRE Sándor estis rumanuja hungara dramturgiisto, reĝisoro, dramvekisto, tradukisto, teatra fakverkisto naskiĝinta en Nagyvárad la 26-an de decembro 1891 kaj mortinta ĉirkaŭ 1944.
Kariero
Li estis ekde 1923 dramturgiisto-reĝisoro de la Kolozsvári Magyar Színház. Li dramatis la romanon de Géza Tabéry (Szarvasbika), surscenejigis la teatraĵon de Schnitzler (Reigen), tradukis teatraĵojn (Strindberg: Kísértetek kaj Wedekind: Pandora szelencéje). Li mortis kiel laborservulo dum la dua mondmilito.
Ewa Geller
Ewa Geller (naskiĝis en 1955) estas pola lingvistino, profesoro pri homaj sciencoj kaj preleganto en la universitato de Varsovio. ŜLi specialiĝas pri germana lingvistiko kaj studoj pri la jida lingvo.
En 1978 ŝi akiris magistron ĉe la Instituto de Germanaj Studoj surbaze de la verko Die verbalen Neologismen unter dem Aspekt der semantisch-logischen Valenztheorie verkita sub la superrigardo de Józef Wiktorowicz. En 1988 ŝi doktoriĝis tie surbaze de la studo polaj kaj orientslavaj leksikaj kaj strukturaj influoj en la jida laŭ la ekzemplo de elektitaj verkoj de I. B. Singer, Nobel-premiito pri literaturo de la jaro 1978 kaj esperantisto. En 2002, ŝi akiris sian habilitadon surbaze de la monografio Warschauer Jiddisch (la jida de Varsoviaj judoj). En 2017, ŝi ricevis la akademian titolon de profesoro.
Ŝi faras klasojn pri lingvistiko de lingva kontakto, enkonduko al psikolingvistiko, enkonduko al socilingvistiko, fonetiko kaj fonologio de la germana lingvo, historio de la germana kaj la jida.
Joseph von Spaun
Joseph Ritter von Spaun, ekde 1859 Freiherr von Spaun (naskiĝis la 11-an de novembro 1788 en Linz, Oberösterreich; mortis la 25-an de novembro 1865 samurbe) estis aŭstra-hungara kortega konsilisto kaj honorcivitano de Vieno kaj Teschen.
Spaun studis ekde 1806 ĝis 1809 juron ĉe la Universitato Vieno kaj eniris poste en la ŝtatan publikan administradon. En 1808 li konatiĝis en la Konvikto la ok jarojn pli junan Franz Schubert kaj tio kondukis al dumviva amikeco. Spaun ĉiam denove finance subtenis la komponiston Schubert kaj ebligis al li ankaŭ viziojn de operoj kaj teatraĵoj. Krom tio li enkondukis junan Schubert en partojn de la viena societo. Spaun estis gastiganto de la lasta Ŝubertiado je vivotempo de la komponisto la 28-an januaro 1828.
Viŝnuo
Viŝnuo (en IAST-transskribo, viṣṇu, en Nagario विष्णु) estas formo de dio en hinduismo. En la koncepto Trimurtio (foje nomata la Hinduista Triunuo), ĝi estas la dua aspekto de dio, kun Brahmao kaj Ŝivo.
Konata kiel la Konservanto, ĝi estas identigata kun siaj avataroj aŭ enkarniĝoj, speciale Kriŝno kaj Ramo.
Kurma (sanskrite कूर्म; Kūrma, laŭvorte testudo) estas la dua avataro de Viŝnu. Kali estas la 10a kaj fina avataro de Viŝnu.
Kemia mezlernejo (Brno)
Kemia mezlernejo en Brno (ĉeĥe Střední průmyslová škola chemická) estas faka mezlernejo en Brno, Ĉeĥio.
La lernejo estis fondita la 1-an de septembro 1951 per memstariĝo disde tiama tekstila mezlernejo. Komence ĝi ricevis ĉambrojn en iama gimnazio, dum la laboratorioj restis en la lernejo tekstila. En la sama domo funkciis ankaŭ elementa lernejo, pedagogia mezlernejo kaj lingvolernejo, sed en 1999 ĉiuj tiuj lernejoj foriris, do la domo restis nur por la kemiistoj. Post rekonstruo de la malnova konstruaĵo estis instalitaj laboratorioj, sekve la tuta instruado okazas sub unu tegmento.
Le lernejo havas naŭ laboratoriojn por praktika instruado de kemioj neorganika, organika, fizika kaj analiza kaj por instruado de kemiaj tekniko, biologio, biokemio kaj mikrobiologio.
Oni instruas fakojn: aplikita kemio (analiza kemio, farmaciaj substancoj, kemia teknologio, komputiloj en kemio), analizo de nutraĵoj, teknika liceo, naturscienca liceo.
Lernejestroj:
Kornusacoj
La kornusacoj (Cornaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kornusaloj (Cornales). Ĝi enhavas 12 genrojn kaj ĉirkaŭ 120 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kornuso.
Tiuj plantoj estas arboj aŭ arbedoj, nur malofte lianoj, moltigaj plantoj. La ofte simplaj folioj sidas kontraŭe. La plimulto de la specioj vivas en Nord-Ameriko kaj en Azio sub la kontinenta klimato. La infloresko estas ŝajnombrelo, kapeto, paniklo. La floroj estas etaj 4-5 partaj kun kaliko, korolo. La stamenoj staras en unu rondo. Frukto estas drupo aŭ malofte bero.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (16 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kelkaj taksonoj
Antaŭe oni ankaŭ metis inter la kornusacoj la aŭkubon (Aucuba), kvankam oni nun ĝin lokigas inter la gariacoj. Aŭkubo: orient-azia dioika, daurafolia arbedo kun verdaj, forkece disbranĉiĝantaj branĉoj popare kontaraŭsidantaj, brilglataj ledecaj, dentrandaj folioj. La floroj estas ne okulfrapaj, ofte brunpurpuraj. La frukto estas skarlataj aŭ ruĝkoloraj beroj. Pluraj specioj ĝardene aŭ pote kulturataj.
Schnitzler
Estas pluraj personoj havantaj la nomon Schnitzler. Inter ili havas esperantan vikipedian artikolon:
BAV
La vorto havas plurajn signifojn:
904
En la jaro 904 post Kristo okazis, interalie:
Alexandre Schaumasse
Alexandre SCHAUMASSE (naskiĝis en 1882 en Saint-Quay-Portrieux, mortis 1958 en Vichy) estis franca astronomo Li laboris en la observatorio de Nico. Li malkovris la periodan kometon 24P/Schaumasse la kaj la ne-periodajn kometojn C/1913 J1 (Schaumasse) la kaj C/1917 H1 (Schaumasse) la.
Dum la unua mondmilito li estis grave vundita kaj restis pli ol unu jaro en kuracejo.
Li malkovris du asteroidojn, kies nomoj refera al Alzaco kaj Loreno, ĉar lia familio fuĝis el Alzaco post la germania anekso de 1871.
En 1931, Alexandre Schaumasse estas nomumita respondeculo pri instrumento tiel nomata "Serĉanto de kometoj" : lorno de 25 cm de diametro donita de Germanio al Francio kiel kompenso de milito. Bedaurinde, ĝia lenso, riĉa je aberacioj, permesis neniajn seriozajn malkovrojn. Li prefere uzis teleskopojn tiel nomataj la "Grandan Foldan Ekvatorialon" kaj la "Malgrandan Ekvatorialon".
Li mortis je 76 jaroj. En lia honoro, oni donis lian nomon al
Sándor Feleky
Sándor FELEKY [ŝAndor feleki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Feleky Sándor estis hungara kuracisto, verkisto, tradukisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Petőfi.
Ga
La literkombino havas plurajn signifojn:
Sándor Feleky
Biografio
Sándor Feleky frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li iĝis kuracisto en 1893, baldaŭ magistrata kuracisto. Li komencis verkadi ne nur fakliteraturon, sed ankaŭ tradukaĵojn. En 1911 li membriĝis en Societo Petőfi. Post la 2-a mondmilito li instruis en altlernejo en Budapeŝto.
Loyd Jowers
Loyd Jowers (20a de novembro 1926 - 20a de majo 2000) estis la posedanto de restoracio (Jim's Grill) ĉe la gastejo Lorraine en Memphis (Tenesio), kie la Dro. Martin Luther King estis murdita en 1968. En Decembro de 1993, Jowers aperis ĉe la televidprogramo de ABC nome Prime Time Live kaj rakontis detalojn de supozita konspiro implikante Mafion kaj eĉ al la Federacia Registaro de Usono por murdi King. Laŭ Jowers, James Earl Ray estis nur propeka kapro, kaj ne estis kulpa de la murdo. Jowers kredis, ke policano de Memphis nome oficiro leŭtenanto Earl Clark estis kiu pafis.
Heinrich Berlin
En 1935, dum la reĝimo de Nazia Germanio, lia familio decidis migri al Meksiko. Li studis en la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM), kie li gradiĝis en 1939, magistriĝis en 1942 kaj doktoriĝis en antropologio en 1947. Li estis disĉiplo de Pablo Martínez del Río kaj de Rafael García Granados. Li estis kolego de Ignacio Bernal kaj Alberto Ruz Lhuillier. Li instruis en la Facultad de Humanidades de la Universidad de San Carlos de Gvatemalo kaj finfine en la Universidad Iberoamericana de México, kie li konis Beatriz Ramírez de la Fuente kaj Marta Foncerrada de Molina, kun kiuj li kunhavis sciaron.
Padobasenaj miksaj arbaroj
Flaŭro
La Padobaseno nuntempe ampleksas nur malmulton de sia origina vegetaĵaro. Iam la miksaj deciduaj arbaroj de tigfrukta kverko, harara kverko, eŭropa karpeno, glata ulmo, orno (Fraxinus ornus) ekzistis tra la ekoregiono. Ĉeriveraj arbaroj okupis la periode inunditajn valojn de malpli ol 100 metrojn altaj altitudoj kaj konsistis el frakseno, blanka saliko, nigra alno, glata ulmo, blanka poplo, eŭropa nigra poplo kaj tigfrukta kverko.
Heinrich Berlin
En 1940 li eklaboris en la arkeologia zono de Palenque sub la direktorado de Miguel Ángel Fernández. En 1946 li estis nomumita membro de la Akademio de Geografio kaj Historio de Gvatemalo, kaj li estis redaktoro de diversaj artikoloj de ties publikaĵoj. En 1949 li ekkunlaboris kun la Instituto de Antropologio kaj Historio de Gvatemalo kaj faris esplorojn en Peteno kaj Tikal. La 10an de januaro 1952 li edziĝis al la profesorino Gertrud Marianne Rutz Ree, sed ili baldaŭ divorcis.
En 1953 li ricevis stipendion de la Instituto Carnegie por fair esplorojn en la meksikaj statoj Chiapas, Campeche, Tabasco kaj Yucatán. Inter liaj laboroj elstaras la esploroj en Mayapán, en la komplekso de Centla kaj en la Kanjono de Sumidero. Inter liaj kontribuoj al epigrafio menciidasm ke li malkovris kun Tatiana Proskouriakoff la signifon kaj uzadon de la glifo kiu uzis la urboj de majaoj kiel toponimo por distingi la regantan dinastion.
Padobasenaj miksaj arbaroj
Flaŭro
Dolĉakvaj ekosistemoj konstituas altan nivelon de biodiverseco. Jenaj en Italujo endanĝerigitaj plantoj troviĝas en la ekoregiono : Leucojum aestivum, Halocnemum strobilaceum, Nymphaea alba, Bassia hirsuta, Limonium bellidifolium, Utricularia australis, Thelypteris palustris, Salvinia natans, Sagittaria sagittifolia, Plantago cornuti.
Faŭno
La plimulto de la biodiverseco de la ekoregiono rilatas al malpli difektaj malsekejoj kiuj servas kiel gravaj ripozejaj, reproduktejaj kaj nutradaj areoj por multe da birdospecioj. Ekzemploj estas : griza ardeo, purpura ardeo, granda egretardeo, malgranda egretardeo, ralardeo, bovardeo, granda botaŭro, malgranda botaŭro, pigmea kormorano kaj blankokula anaso.
Minacoj kaj konservado
La regiono estas industriigita kaj havas longdaŭran historian de homa influo (poluo, habitatodetruo de malsekejoj, invadaj specioj, kaj nedaŭrigebla ĉasado de akvobirdoj).
Jean Goujon
Jean GOUJON (naskiĝinta en 1520 en Normandio; mortinta la 25-an de aŭgusto 1572 en Parizo) estis franca skulptisto kaj arkitekto. Li estis unu el la plej gravaj artistoj de la franca Renesanco.
Liaj verkoj estas tipaj de franca manierismo. La personoj desegnitaj aŭ skulptitaj de Goujon ŝajnas rondaj, ĝuemaj kaj fluidaj. La vest-tukoj evidentigas lian grandan scion pri greka skulptarto. Liaj disĉiploj de la skolo de Fontainebleau diskonigis lian stilon tra Francio. La skulptaĵoj de Goujon restis popularaj dum la baroka kaj novklasika periodoj.
Goujon estis protestanto kaj hugenoto. Li ne timis persekutadon, eĉ post la masakro de la Sankta Bartolomeo, kaj estis finfine murdita en pariza strato.
Hiram Stevens Maxim
Siro Hiram Stevens MAXIM (n. 5-an de februaro 1840 Sangerville, Maine, Usono – m. 24-an de novembro 1916, Londono, Anglio) estis produktema inventisto, plej konata pro la Maksim-mitralo.
Lia patro estis bienisto, kies teknika kono, vejno estis konata en la ĉirkaŭo. Hiram iĝis en aĝo de 14 jaroj metilernanto de ĉaregmetiisto. Lia unua patento estis en 1866 la hararvarmiga fero. Poste li ellaboris maŝinon, kiu produktis lumgason, pli poste li inventis lokomotivan lumĵetilon (reflektoron). Li iĝis en 1878 ĉefinĝeniero de la United States Electric Lighting Company, unua lumteknologia entrepreno de la Usono. En tiu posteno, li ellaboris multajn novigaĵojn, ekz. produktan metodon de la karbofibroj. Li patroprenis en 1881 la Mondan ekspozicion en Parizo per elektra premreguligilo.
Li translokiĝis en Londonon, pro la interesiĝo pri la aŭtomataj armiloj. Li preigis tie en 1884 la unuan funkcikapablan, tute aŭtomatan mitralon, kiu eluzis la forton de la retrogliso de la tubo kaj ĝi tiel elĵetis la foruzitan kartoĉingon kaj replenigis novan kartoĉon. Por efikigi la armilon, li ellaboris senfuman pulvoron, la korditon. Ene de eklkaj jaroj, ĉiu armeo estis ekipita per Maksim-mitraloj aŭ ties variantoj.
Lia entrepreno estis la Maxim Gun Company, kiu kuniĝis kun Vickers, Ltd., kies direktoro estis li.
Maksim ricevis en 1900 britan ŝtatanecon, la reĝino Viktoria kavalierigis lin.
Vidu ankaŭ
Hudson Maxim
Adam style
La Adam stilo (aŭ Adamesque kaj "Stilo de la Fratoj Adam") estas 18a jarcento novklasika stilo de interna desegno kaj arkitekturo, kiel praktikita de tri skotaj fratoj, de kiuj Robert Adam (1728–1792) kaj James Adam (1732–1794) estis la plej ĝenerale konataj.
La Adam fratoj estis la unuaj rekomendantaj integran stilon por arkitekturo kaj internoj; kun muroj, plafonoj, kamenoj, mebloj, fiksaĵoj, garnituroj kaj tapiŝoj, ĉiuj desegnitaj de la fratoj Adams kiel unuforma plano. Ofte kaj erare konata kiel "Adams Stilo," la ĝusta termino por ĉi tiu stilo de arkitekturo kaj mebloj estas la "Stilo de la Adam Fratoj."
Konstruanta furoro
Dum la 18-a jarcento estis multe da laboro por entuziasmaj arkitektoj kaj desegnistoj, kiam Britio spertis furoron en la konstruado de novaj domoj, teatroj, butikoj, oficejoj kaj fabrikoj, kun urboj kreskantaj rapide pro la ekkomenco de la Industria Revolucio. La emfazo estis sur modernigo, kun reguligoj enkondukitaj purigi la stratojn de la nacio, antaŭenigantaj la re-pavimon de vojoj kaj trotuaroj, plibonigantaj drenadon kaj stratan lumigon kaj pli bona fajroprotektado de konstruaĵoj kun la vasta uzo de brikoj kaj ŝtono. Konjekta konstruaĵo estis ofta, kun kelkaj ellaborantoj centrigxantaj al rapideco kaj malaltaj kostoj. Foje, nove konstruitaj domoj disfalis pro malbona kvalito; dum aliaj kontinue movita sur iliaj fundamentoj, donante eldirojn "aferoj kiu iras ŝvelaĵon en la nokto", kiel misteraj kraŝoj, krakoj kaj bruoj estis aŭditaj de iliaj loĝantoj malfrue dumnokte. Londono spertis gravan kreskon, kun la lastatempe konstruita West End, kiu inkluzivis la elegantajn placojn de Mayfair; areoj de la East End de Londono estis ankaŭ evoluigitaj, kiel la novaj terasoj en Spitalfields. La urboj de Edinburgo, Bristol kaj Dublino estis pligrandigitaj kaj modernigitaj. Birmingham estis priskribita en 1791 kiel la "unua fabrikada urbo en la mondo". Manchester kaj Liverpool havis triobligitan loĝantaron inter 1760 kaj 1800. Novaj urboj, kiel Bath, estis konstruitaj ĉirkaŭ naturaj kirlobanujoj. Malnovaj mezepokaj urboj kaj merkataj urboj, kiel York kaj Chichester, renovigis siajn konstruaĵojn per novaj frontoj kun brikoj aŭ stukajxo, plus novaj moveblaj fenestroj, donante la impreson de moderneco, malgraŭ la fundamentaj strukturoj restis mezepokaj.
skemaj libroj kaj stilaj gvidiloj
La nov-klasika stilo estis la modo dum la tuta 18-a jarcento kaj multaj stilaj gvidiloj estis eldonitaj por konsili konstruistojn kiel iliaj konstruajxoj devus aspekti. Influaj gvidiloj inkluzivis Stephen Riou-a The Grecian Orders (1768) kaj Batty Langley's A Sure Guide to Builders  (1729), Rudiments de La Juna Konstruisto (1730 kaj 1734), Antikva Masonry (1736), La Urbo kaj Landa Konstruisto-a kaj la Fisko de Laboristo de Desegnoj (1740 kaj postaj eldonoj), The Builder's Jewel (1741). Arkitektoj, desegnistoj, ministraraj fabrikistoj, ŝtonpreparistoj kaj craftsmen cxiuj eldonas skemajn librojn kaj stilajn gvidilojn kiuj reklamas iliajn ideojn, tiel esperantaj allogi profitan klientaron.
La Adam Stilo
La laboro de la Adam fratoj fiksis la stilon por hejma arkitekturo kaj internoj por multe de la lasta duono de la 18-a jarcento.
Robert kaj James Adam veturis al Italio kaj Dalmatio en la 1750-aj jaroj, observantaj la pereojn de la klasika mondo. Post reveno al Britio, ili fiksis sin establis sin kun ilia pli agxa frato, John, kiel arkitektoj. Robert kaj James eldonis libron titoligita La Laboroj en Arkitekturo en instalments inter 1773 kaj 1779. Tiu libro de gravuritaj desegnoj igis la Adam repertory havebla en tuta Eŭropo. La Adam fratoj celis simpligi la rococo kaj barokan stilojn kiu estis modaj en la antaŭaj jardekoj, por alporti tion, kion ili sentis esti pli luma kaj pli eleganta sento al kartvelaj domoj. La Laboroj en Arkitekturo ilustris la ĉefajn konstruaĵojn pi kuj la Fratoj Adams fratoj laboris sur kaj detale dokumentis la internojn, meblo kaj garnituroj, desegnita de la Adams. Paralela evoluado de ĉi tiu fazo de novklasica desegno estas la franca Louis XVIa stilo.
Balistoĥorio
Balistoĥorio estas la disvastigo de plantosemoj per balista tekniko.
Adam style
La Adam Stilo
La Adam stilo movis for de la striktaj matematikaj proporcioj antaŭe trovitaj en Georgiaj ĉambroj kaj enkondukis kurbiĝitajn murojn kaj kupolojn, ornamitaj kun komplika plasterwork (?) kaj frapantaj miksitaj  koloroj uzante lastatempe malaltekostajn farbojn en versa, ĉiele blua, citrona, viola, brila roza kaj ruĝa-bruna teracota.
Balistoĥorio
Multah plantoj kapablas sen ekstera helpo movi iliajn diasporoj. Kelkaj plantoj uzas por tio katapultan meĥanismon. tio okazas per subita eksploda katapulta ĵetmoviĝo. tiu balistoĥorio estas dividata en du malsamaj tipoj:
Adam style
La Adam Stilo
Artistoj kiel Angelica Kauffman kaj Antonio Zucchi estis utiligita pentri klasikajn metaforajn scenojn ene de cartouches metitaj en la internajn murojn kaj plafonojn.
Estis tipa de la Adam stilo kombini decorativajn neo-gotikajn detalojn en la klasikan kadron. Laŭdiraj "egiptaj" kaj "Etruskaj" desegnaj detaloj estis nur detaloj.
La Adam stilo estas identigita kun: La Adam stilo estis anstataŭita ekde ĉirkaŭ 1795 de la pli simpla Regency stilo en Britio; kaj la franca Imperia stilo en Francio kaj Rusio, kiu estis pli imperia kaj mem-konscia klasika stilo, konektita kun la Unua franca Imperio.
Influita de
La Adam Stilo estis forte influita de:
Reviviĝo
Ne prilaborita komputila teksto: Intereso en la Adam stilo estis revivigita en la lasta Viktoriana kaj Edwardian epokoj, iniciatita de sensacia marquetry ministraro de Wright & Mansfield elmontrita ĉe la Pariza Ekspozicio de 1867. Reproduktada meblo en la ĝenerala "Regency Reviviĝa" stilo, al kiu la Adam reviviĝo estis proksime ligita, estis tre populara kun la vastigantaj mezaj klasoj de ĉirkaŭ 1880 al 1920. Ili estis allogita al la lumo kaj elegantaj desegnoj, kiel kontrasto al la pli peza kaj pli malordaj internoj kiu superregis iliajn hejmojn dum la dua duono de la 19a jarcento. La reviviĝo konkurencita kun la Artoj kaj Metia stilo, kiu daŭris esti populara en Britio ĝis la 1930aj jaroj. La Adam kaj Regency reviviĝoj, tamen, perdita ĉefan impeton post la unua mondmilito, estanta anstataŭigita de Arto Deco en populara gusto.
8781 Yurka
8781 Yurka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Gb
La literkombino havas plurajn signifojn:
8781 Yurka
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jurij Sergejeviĉ Efimov, astrofizikisto ĉe la Krimea Astrofizika Observatorio de 1958. Li estas elstara fakulo pri stela fotometrio kaj polarizometrio, kaj estas bone konata pro sia esplorado pri apartaj steloj kaj ekstergalaksiaj objektoj.
Saint-Martin-d'Ary
Geografio
Saint-Martin-d’Ary situas en la sudo de Charente-Maritime, nordoriente de Bordeaux.
Tsuneyoshi Osaki
Tsuneyoshi Osaki (大崎 常喜, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight kaj Vegalta Sendai.
Miklós Matolcsy
Miklós Matolcsy [miklOŝ matolĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Matolcsy Miklós estis hungara apotekisto, profesoro, kuracisto.
Miklós Matolcsy naskiĝis la  1869 en Cegléd, li mortis la  1938 en Farmos.
Biografio
Miklós Matolcsy frekventis mezlernejojn en Sárospatak kaj Budapeŝto. Li akiris apotekistan, kuracistan (en 1902) kaj kemian diplomojn en Universitato de Budapeŝto. Inter 1893 kaj 1907 li laboris en kemia instituto apud Károly Than. Ekde 1896 li havis edzinon, kiu naskis 8 gefilojn. En 1905 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Inter 1907 kaj 1933 li gvidis la universitatan apotekon. Dum la 1-a mondmilito li estis gvidanto de ĉiuj armeaj apotekoj. En 1922 li atingis la instruan rangon eksterordinara profesoro, samtempe li iĝis medicina ĉefkonsilisto. Ĝis 1930 li estis kuracisto de vilaĝo Farmos.
Nigra aglo (birdo)
La Nigra aglo aŭ Malaja aglo laŭ la latina scienca nomo (Ictinaetus malayensis) estas rabobirdo. Kiel ĉiuj agloj, ĝi estas de la familio de Akcipitredoj, kaj estas la ununura membro de la genro Ictinaetus. Ili ŝvebas super arbaroj en la montetaj regionoj de tropika Azio kaj ĉasas mamulojn kaj birdojn, ĉefe el ties nestoj. Ili estas facile identigataj pro siaj amplekse malfermaj kaj longaj unuarangaj "fingroj", la karaktera konturo, malalta flugmaniero kaj flavaj vaksaĵoj kaj kruroj kiuj kontrastas kun sia malhela plumaro.
Distribuado
La Nigra aglo reproduktiĝas en tropika Azio. La raso perniger (Hodgson, 1836) troviĝas en la montodeklivoj de Himalajo okcidenten tra Nepalo al nordorienta Murree en la arbaroj de Orientaj kaj Okcidentaj Ghatoj en duoninsula Barato kaj Srilanko. Tiu specio etendiĝas ankaŭ al teritorio de Aravalli de nordokcidenta Barato. La nomiga raso malayensis (Temminck, 1822) troviĝas en Birmo, suda Ĉinio (Junano, Fujiano) kaj Tajvano, kaj en la Malaja Duoninsulo. Ĝi estas ĝenerale specio de loĝantaj birdoj kaj oni ne observis migradon.
En studo de suda Barato, oni trovis, ke ili preferas arbarojn kun bona arbara kovra kanopeo kaj ke forestas el areoj kie kovro estis malpli da 50 %.
Identigo
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas sablokolorajn kapon, subajn partojn kaj subflugilajn kovrilojn.
La flugilformo helpas distingi tiun specion el la malhela formo de la Kresta nizeto, (Spizaetus cirrhatus). La tarsoj estas tute plumokovrataj kaj la fingroj estas relative fortikaj kaj mallongaj kun longaj ungoj kiuj estas malpli kurbaj ol tiuj de aliaj rabobirdoj.
Kutimaro
La Nigra aglo manĝas mamulojn, birdojn kaj ovojn. Ĝi estas granda nestopredanto kaj oni konas ĝin pro sia malalta flugmaniero ĝuste super la kanopeo. Pro la kapablo de tiu aglo resti altege dum longaj periodoj danke al minimuma peno, la Lepĉoj de la barata Darĝilinga Distrikto priskribis ĝin kiel birdo kiu neniam ripozas. La kurbaj ungoj kaj ampleksa buŝmalfermo permesas ĝin rabi birdovojn el nestoj. Kun la Hirundovosta milvo ili kunhavas la unikan kutimon forporti enteran neston kun idoj al manĝeja ripozejo. Sciuroj, makakoj kaj multaj specioj de birdoj elsendas alarmalvokojn kiam tiuj agloj estas vidataj ŝvebantaj super la kanopeo. La Ratufo giganta elstaras kiel ĉefa predo de tiu specio kaj ankaŭ junuloj de la Ĉapa makako povas fali kiel predo de tiu aglo.
La pariĝada ceremonia flugaro inkludas falojn per fermitaj flugiloj kun reascendoj laŭ formoj de U en vertikala maniero. Ili konstruas platforman neston, 3 al 4 futojn larĝa, en alta arbo super vala deklivo. La ino demetas 1 aŭ 2 blankajn ovojn kun brunaj aŭ violecaj makuloj dum la reprodukta sezono inter januaro kaj aprilo. La nestoloko povas esti reuzata jaron post jaro.
Latifou Gbadamassi
Latifou GBADAMASSI estas benina esperantisto. En la oficperiodo 2010-2013, do inter la UK 2010 en Havano kaj la UK 2013 en Rejkjaviko, li estis membro de la komitato de Universala Esperanto-Asocio. Ekde pluraj jaroj li funkcias kiel prezidanto de la Asocio de Beninaj Esperantistoj, kaj reprezentas tiun asocion en la UEA-komitato.
Musée de la Vie romantique
La Musée de la Vie romantique (Muzeo de la Romantisma Vivo, aǔ simple Muzeo de la Romantismo) staras ĉe Montmartre en la 9-a arondismento de Parizo, 16 rue Chaptal, Parizo, Francio, en domego de 1830, iama loĝejo de la pentristo nederlanda Ary Scheffer kaj enhavas studiojn, forcejon, malgrandan ĝardenon, kaj korton. La muzeo estas malfermita ĉiutage escepte lunde. La konstanta kolekto pri romantismo de la unua duono de la 19-a jarcento estas senpaga. Tamen oni devas pagi por la portempaj ekspozicioj. La plej proksimaj metrohaltejoj estas, , , kaj.
La Musée de la Vie romantique estas unu el la 14 Muzeoj de la urbo Parizo kiuj estis aligitaj ekde la 1a de Januaro 2013 en la publika institucio Paris Musées.
En la teretaĝo de la pavilono konstruita en 1830, la muzeo ekspozicias la memoraĵojn de la romanistino George Sand, kiu venis ofte kiel najbarino viziti la pentriston. La salonoj montras ŝian vivarton pere de pentraĵoj, desegnoj, skulptaĵoj, mebloj, juveloj kaj objektoj el ŝia domo de Nohant en Berry heredigitaj en 1928 por ties uzado al la urbo Parizo fare de ŝia nepino, Aurore Lauth-Sand.
Supre, la salonoj rememorigas la figuron de Ary Scheffer kaj de liaj samtempuloj - kiel de la filozofo Ernest Renan, kiu iĝis lia bonevo.
Saint-Aquilin-de-Pacy
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint Aquilinois.
Saint-Aquilin-de-Pacy kunfandiĝis kun Pacy-sur-Eure la.
Jenő Szávai
SZÁVAI Jenő (savai) estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita en Adămuş la 3-an de septembro 1923 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de junio 1984.
Kariero
Szávai translokiĝis Hungarion en 1940. En 1944 li estis laborservulo, en 1945 militkaptito de usonanoj. De 1949 li estis oficisto de la Hungara Radio, de 1949 ĵurnalisto de de la MTI (Magyar Távirati Iroda, Hungara Telegrafa Oficejo). Inter 1959 kaj 1963 li estis raportisto de la MTI en Bukareŝto, redaktoro ĝis 1966, direktisto de la centra sekretariejo de la MTI ĝis 1977.
Mömbris
Mömbris estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto en Mömbris
En Mömbris por la tuta distrikto Aschaffenburg aktivas la Kahlgrunda Esperanto-Junularo. Ĝia motoro Leo Sakaguchi organizas renkontiĝojn por junuloj KEKSO. La distrikta grupo eĉ ĝis aprilo 2013 aktive kunlaboris en la distrikta ligo de junularaj asocioj - tiam oni petis malmembriĝon, ĉar la tempo de volontuloj ne plu sufiĉis por tiu aldona aktivaĵo. Krome atentigeblas, ke en la historia urbocentro de la distrikta ĉefurbo Aschaffenburg interalie funkcias kafejo "Pano", kies retejo informas pri la deveno de la kafeja nomo el Esperanto, kaj la servistoj mem, se demandate, ankaŭ informas pri la esperanta deveno.
Cotiglet
Cotiglet [kotiglet] (Kótliget) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 654 loĝantojn (rumanoj), en 1992 594. Ĝi estis unue menciita skribe en 1482. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Ceica.
Pusté Jakartice
Pusté Jakartice (Klingenbeutel, eventuale Wüst Jakartitz und Klingebeutel, Puste Jakarcice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, registra parto de statuta urbo Opava, konsisto de mem-administra urba parto Malé Hoštice, kun kiu ĝi havas ankaŭ komunan katastran teritorion Malé Hoštice. Ĝi troviĝas nordoriente de Opava, netutaj 5 km de la centro de urbo. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/46. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 18 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Sesto ed Uniti
Sesto ed Uniti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Acquanegra Cremonese, Annicco, Castelverde, Cremona, Grumello Cremonese ed Uniti, Paderno Ponchielli kaj Spinadesco.
Sébastien Denux
Sébastien DENUX, nomata Sebĉjo (naskiĝis la 21-an de novembro 1989) estas franca esperantisto vivanta en Tuluzo. Ekde oktobro de 2010 li estas komitatano de la tiea Esperanto-Kultur-Centro.
Sébastien Denux estas ankaŭ delegito pri urboplanado kaj arkitekturo de la Ministerio de Internaj Aferoj en la ŝerca projekto de Kastela Respubliko.
Oberkirn
Oberkirn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Lajos Tóth
Lajos TÓTH [to:t] estis rumania hungara pastro, publicisto. Li naskiĝis en Székelyhíd la 6-an de decembro 1878 kaj mortis en Budapeŝto la 20-an de aprilo 1962.
Kariero
Lajos Tóth akiris diplomon de pastro en Budapeŝto (1901). Inter 1905–1908 li estis pastro en Berettyóújfalu. En 1909 li konvertis al reformismo kaj li edziĝis. Post akiro de diplomo en Reformita Teologio de [Kluĵo]] li estis helpastro en Sepsiszentgyörgy, poste pastro en Sülelmed, de 1920 ĝis sia pensiuliĝo en (1948) en Ŝegeŝvaro. Inter 1905–1908 li redaktis la gazeton Katholikus Hitterjesztés Lapja, poste publikigis en Református Szemle (1911–27) kaj Egyházi Újság. En 1937–38 li estis ĉefredaktoro de sendependa semajngazeto Magyar Élet
Antônio Martins
Antônio Martins estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1962, la municipo havas 7.245 loĝantojn.
Departemento Soriano
Soriano estas departemento de Urugvajo. La ĉefurbo kaj administra centro nomiĝas Mercedes. Laŭ la censo de en la departemento vivis.
Paulo Pereira Nascentes
Profesoro Paulo Pereira Nascentes estas brazila esperantisto. En la oficperiodo 2010-2013, do inter la UK 2010 en Havano kaj la UK 2013 en Rejkjaviko, li reprezente de Brazila Esperanto-Ligo estis membro de la komitato de Universala Esperanto-Asocio.
Máté Fenyvesi
Máté Fenyvesi [fenjveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fenyvesi Máté estis hungara futbalisto, bestkuracisto, politikisto, parlamentano. Lia sporta karesnomo estis Tüske (=dorno). Máté Fenyvesi naskiĝis la  1933 en Jánoshalma mortis la 17-an de februaro 2022.
Biografio
Máté Fenyvesi komencis futbaladi jam en 1948 en sia naskiĝurbeto, sed lia vera sporta kariero ligiĝas al klubo de Ferencváros ekde 1953. Li apartenis al la nacia teamo 76-foje ĝis 1969. Li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1960, poste ankaŭ en la sporta vivo li uzis la signon dr (doktoro). Post la diplomo li laboris en ĉefa buĉejo de Budapeŝto, ekde 1970 en diversaj provincaj urboj. Inter 1989 kaj 1998 li estis privata bestokuracisto. Depost fino de la socialismo li komencis ankaŭ politikadi. En 1990 li estis elektita municipa deputito en sia naskiĝurbo, inter 1998–2006 li estis parlamenta deputito. Li ricevis premiojn en 1955, 1994, 2013.
Stelo (monunuo)
En la Esperanto-kulturo, stelo estas internacia monunuo, uzata ĉefe en la Esperanto-movado. Unua tia monunuo ekuziĝis ĉe kunvenoj de la Universala Ligo en la 1940-aj jaroj kaj de ĝi aperis moneroj el diversaj metaloj. Alia samnoma monunuo uziĝis dum ĉefe junularaj Esperanto-renkontiĝoj en Eŭropo kaj Brazilo en la 2010-aj jaroj. En la videokurso de Esperanto Pasporto al la tuta mondo oni uzas stelojn kiel monunuon en la fikcia mondo de la rolantoj.
Universala Ligo
Historie, la monunuo stelo ekuziĝis ĉe kunvenoj de la Universala Ligo. Ĝi estis kreita en 1942 kaj uzata en esperantaj medioj dum kelkaj jardekoj. En 1959 UL decidis aperigi metalan version de la stelo por festadi tiun jubilean jaron de Esperanto. La unuaj aperis je la 28-a de junio, 1960, faritaj ĉe la Nederlanda Ŝtata Monfarejo.
Teorie 1 stelo estis prezegala al 1 kg da pano, sed praktike ĝia valoro estis ligita al la valoro de la nederlanda guldeno (NLG). Tiutempe 1 stelo egalvaloris al NLG 0,25. En 1960 estis faritaj moneroj de 1 stelo (farita el bronzo), 5 steloj (el latuno) kaj 10 steloj (el kupronikelo).