cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bruna Husky
Biografio
Bruna Husky estas batala reproduktulo fabrikita de la firmao TriTon kaj aktivigita en 2103. Ŝi faris sian devigan servon kiel armeano en Potosí de 2103 ĝis 2105. En 2105 ŝi ekloĝis en Madrido kaj fariĝis privata detektivo. Ŝi havis amrilaton kun kalkula reproduktulo nomata Merlín de tuj post la fino de sia militservo ĝis li mortis de TTT en marto 2107, kaj ŝi ankoraŭ sentas la doloron perdi lin.
Undués de Lerda
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo ekzemple pro la Romanika Vojo de Cinco Villas.
Paolo Benelli
Biografio
En 2016, en kunlaboro kun Riccardo Borgioli, li plenumis retan katalogadon de libroj de la biblioteko de FEA.
Bruna Husky
Biografio
La eventoj de la serio komenciĝas en januaro 2109 kaj finiĝas en februaro 2110 kun la morto de Bruna kaj eksperimenta transmeto de ŝiaj memoroj en novan korpon.
Undués de Lerda
Demografio
Demografia evoluo de Undués de Lerda inter 1842 kaj 2022:
Bruna Husky
Priskribo
Bruna sentas konstantan angoron pri la mallongeco de sia vivo kaj konstante kalkulas la jarojn, monatojn, kaj tagojn ĝis sia dekjariĝo, t.e. la proksimuma dato de sia morto. Tamen ŝi malamas senti sin malforta, kaj preferas ĉiam maski timon kaj malĝojon per kolero. Ŝi havas dependecon de alkoholo kaj ofte vekiĝas malfrue kun postebrio. Ŝi estas ŝatanto de malfacilaj puzloj.
Paolo Benelli
Biografio
En 2017, kune kun Enrico Brustolin, li zorgis pri nova kreado de la retejo de la asocio, perdiĝinta la antaŭa; nur parta reakiro de la enhavo eblis de la malnova retejo.
Bruna Husky
Priskribo
Kiel aliaj batalaj reproduktuloj, Bruna estis fabrikita kun diversaj bioteknologiaj plibonigoj kiuj donas al ŝi superhoman batalkapablon kaj sensojn, kio utilas en ŝia danĝera laboro. En batalo ŝiaj pli rapidaj instinktoj kaj pli klaraj pensoj donas al ŝi avantaĝon super ĉiuj homoj. Ŝi suspektas, ke ŝi ankaŭ havas supernormalan kunsentemon pro eksperimenta traktado farita al ŝi en la fabrikado.
Paolo Benelli
Biografio
Li nuntempe administras la novan retejon kaj retpoŝton de la Asocio.
Bruna Husky
Priskribo
Bruna estas alta, forta, kaj lertmoviĝa. Ŝi razas al si la harojn kaj havas tatuon malsimetrie ĉirkaŭirantan ŝian korpon, de la kapo ĝis unu piedo antaŭe kaj reen malantaŭe. En La pezo de la koro ŝi perdas sian antaŭbrakon kaj en La tempoj de malamo havas protezon.
Paolo Benelli
Vidu ankaŭ
Florenca Esperanto-Asocio
Bruna Husky
Priskribo
En La tempoj de malamo estas malkaŝite, ke la ĉeloj el kiuj oni kreskigis Bruna originale estis prenitaj de Rosa Montero mem.
Yiannis Liberopoulos
Yiannis Liberopoulos estas maljuna homo kiu amikiĝis kun Bruna dum ŝia funebro por Merlín. Li scias multe pri historio, havas liberalan politikan sintenon kaj kredas je la demokratio kaj la reformeblo de la EUT, kaj impresas al Bruna naive. Yiannis prizorgas Bartolo kaj Gabi post kiam Bruna savas ilin. Ĉar li havas deprimon, oni instalis aŭtomatan oksitocinan pumpilon en lian cerbon, kiu en stresaj situacioj faras lin subite manie feliĉa.
Paul Lizard
Paul Lizard estas homa virpolicano, la amato kaj foje amanto de Bruna. Li estas eĉ pli granda kaj muskola ol ŝi. Paŭl ne estas komunikema kaj Bruna foje dubas ĉu li estas fidinda. Tamen li savas la vivon de Bruna kaj estas savita de ŝi. Li estas adopta filo de reproduktulino.
Pablo Nopal
Pablo Nopal estas la profesia memoristo kiu verkis la falsan memoron de Bruna. Anstataŭ la kutimaj sensuferaj ordinaraĵoj, li adaptis multe pli detalan kaj suferan memoraron por ŝi de sia propra malfeliĉega juneco. Li konsideras Bruna kvazaŭ kreito kaj kvazaŭ filino, dum Bruna preferas ne esti konsciigita pri la falseco de ŝiaj memoroj kaj maldankas la transdonon de liaj suferoj al ŝi.
Saint-Michel-de-Rieufret
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Miquèu de Riufred - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Bruna Husky
Mirari
Mirari estas genia falsanto de identecaj dokumentoj, al kiu Bruna ĉiam iras kiam ŝi bezonas ne esti rekonata. Ŝi estas violonisto kaj falsas por gajni sufiĉe da mono por pagi al si bonan protezan brakon, ĉar la nuna misfunkcias kaj malbonigas ŝian muzikludadon.
Oli Oliar
Oli Oliar posedas drinkejon, kie Bruna ofte iras kaj foje parolas kun Yiannis. Ŝi estas tre granda kaj brunhaŭta, kaj foje protektas Bruna kaj aliajn diskriminatojn kontraŭ iliaj malamikoj.
Bartolo
Bartolo estas inteligenta hejmbesto de la planedo omaá, kiu parolas rudimente la hispanan kaj kiun Bruna adoptas post kiam lia antaŭa posedanto estas murdita. Lia ĉefa agado estas forronĝi la posedaĵojn de Bruna kaj Yiannis, sed li ankaŭ unufoje savas ŝian vivon.
Gabi Orlov
Gabi Orlov estas dekjara rusa knabino, kiun Bruna savas laŭimpulse kiam ŝi estas kaptita dum provo kontraŭleĝe eskapi sian poluitan vivlokon, kaj kiun Yiannis poste adoptas. Ŝi estas obstina kaj batalema. Bruna ne scias detalojn pri ŝia vivo antaŭ la eskapo, sed laŭ medicina ekzameno ŝi suferis mortigipovan dozon de radiado kaj ankaŭ seksan perforton.
Intrigo
La serio konsistas el tri romanoj: Larmoj en la pluvo (Lágrimas en la lluvia, 2011), La pezo de la koro (El peso del corazón, 2015), kaj La tempoj de malamo (Los tiempos del odio, 2018).
Larmoj en la pluvo
Bruna estas dungita de la Radikala Reproduktula Movado (Movimiento Radical Replicante) por enketi pri reproduktuloj kiuj faras murdajn-sinmortigajn atencojn al aliaj reproduktuloj, ŝajne kiel efiko de malice fabrikitaj memorcirkvitoj. La atakoj pligraviĝas ĝis la estro de la MRR fariĝas viktimo-atakinto, ankaŭ homoj mortas kaj la situacio iĝas politika krizo favoranta la kontraŭreproduktulan Homan Superecan Partion. Fine la nekonataj malbonuloj ŝajnigas, ke Bruna estas danĝera teroristo, encerbigas al ŝi unu el la fiaj memorcirkvitoj, kaj preskaŭ sukcesas, ke ŝi faru terorisman atencon. Ŝin apenaŭ savas Lizard kaj Nopal, kaj montriĝas ke la tutan konspiron organizis Kosmo por malstabiligi la Teron. Bruna komencas amrilaton kun Lizard.
La pezo de la koro
Bruna estas kontraŭvole enmiksita en spionan konflikton inter Tero kaj Labari temantan pri nuklea brulaĵo, kune kun sia terapiisto, kiu fariĝas ŝia kunspiono kaj amanto. (La rilato kun Lizard estas ĉesigita antaŭ monatoj.) Bruna kaj la terapiisto iras kaŝe al Labari kaj poste al zono de separisma milito en Finnujo, kie ili trovas la forgesitan nuklean rubejon de Onkalo. Tie la terapiisto montriĝas agento de Labari kiu volas ŝteli radiaktivaĵojn, kaj ambaŭ estas atakitaj de agento de sendependa krimreto, kiu ankaŭ volas ŝteli la radiaktivaĵojn. Bruna apenaŭ travivas la atakon, perdante sian antaŭbrakon kaj sian ĵus trovitan identan fratinon.
La tempoj de malamo
Bruna kaj Lizard denove estas amparo. Lizard kaj aliaj gravaj policanoj estas forkaptitaj de organizo de junaj teroristoj, la Armeo de Sammomenta Justigo (Ejército de la Justicia Instantánea aŭ EJI), kiu komencas mortigi ilin unu post unu. Bruna provas trovi kaj savi lin, kun la helpo de freneze amobsedita matematika geniulino kaj de subite aperinta fratino de Lizard, kiu apartenas al kontraŭteknologia sekto, kaj foje de la policaj kolegoj de Lizard. La situacio kriziĝas kiam ribelanta riĉegulo kaptas la prezidanton de la Tero kaj atenco de la EJI detruas ĉiujn elektronikajn aparatojn en Hispanujo. Bruna sukcesas senmaskigi konspiron inter la EJI, la ribelulo kaj Kosmo, kaj savi Lizard, sed mem estas trafita per mortiga veneno. Oni savas la memoron de Bruna kaj transmetas ĝin en novan korpon per ĵus eltrovita metodo, donante al ŝi tute novan dekjaran vivon.
100122 Alpes Maritimes
100122 Alpes Maritimes estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la CERGA : Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (Centro de Esploro pri Terdinamiko kaj Astrometrio) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Bruna Husky
Pritaksoj kaj analizoj
La serio de Bruna Husky havas grandan komercan sukceson kaj ankaŭ ricevas literatursciencan atenton, pleje pri ĝia rilato al feminismo. La tuta serio estas tradukita en la francan kaj la portugalan kaj unu aŭ du volumoj ankaŭ en aliajn lingvojn.
100122 Alpes Maritimes
Malkovro
Kun granda orbita duonakso de 3,19920986, (kalkulita por la epoko de la ) ĝi orbitas je nur ĉ. 118  000 km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Ĝi estas la mila malgranda planedo numerotita sekv'al malkovro en la franca departemento Alpes-Maritimes, komencita en 1885 ĉe la Observatorio de Nico kaj pli malfrue ĉe la Observatorio de la Côte d'Azur.
Bruna Husky
Rilato kun Blade Runner
La serio de Bruna Husky estas forte influita de la filmo Blade Runner, siavice adaptita de la romano Ĉu androidoj sonĝas pri ŝafoj elektraj? de Philip K. Dick. La titolo de Larmoj en la pluvo estas cito de la filmo, kaj en la sama romano Bruna estas spektinta ĝin kaj komentas pri siaj impresoj. La plej frapa simileco estas la ekzisto de androidaj reproduktuloj, kiuj estas ekspluatataj de homoj kaj havas limigitan vivdaŭron. La rolo de Bruna kunigas la rolojn en Blade Runner de Roy Batty, la persekutata virreproduktulo; Rick Deckard, la persekutanta virdetektivo; kaj la reproduktulinoj Rachael, Pris, kaj Zhora.
Saint-Martial (Gironde)
Saint-Martial - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sent Marçau - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Bruna Husky
Bruna kiel kiborgo
Feminismaj komentoj pri Bruna Husky grandparte rilatigas ŝin kun la simbolo de la kiborgo kiel elpensita de Donna Haraway, kiu ribelas kontraŭ sia kreinto-subpremanto kaj malstabiligas la kategoriojn de la subpremanta sistemo. Laŭ Pilar Martínez-Quiroga, Bruna plenumas tiun rolon malstabiligante la tradician familian strukturon kaj kunmetante komunuman reton de la plej diversaj individuoj, kaj tiel fariĝas "transfeminisma subjekto". Laŭ Carlos Cuadra, male, Bruna nur ŝajne transcendas la tradician genran sistemon, sed fakte fariĝas simpla "viro kun vagino" en sia individua vivo kaj restas senpova tradicia virino en sia amrilato kun Lizard, dum ŝia detektiva agado praktike servas al la ekspluatemaj tutmondaj korporacioj. Brittany Frodge akceptas la rilatigon de Bruna kun la Haraway-a koncepto de kiborgo, sed konsideras ŝin ekzemplo de ties difektoj. Laŭ la analizo de Frodge, Bruna ja konstruas diversan reton de marĝenigitaj amikoj, sed konsekvence rifuzas proksiman rilaton kun ili kaj neniam instigas ilin al politika rezisto, ĉar ŝi preferas gardi sian individuan sekuron ligante sin al homeco kaj vireco.
Saint-Martial (Gironde)
La teritorio havas komunan limon kun.
Bruna Husky
Ekofeminismo kaj posthomismo
Konfliktoj inter tekniko kaj naturo estas reliefigitaj en la serio, ebligante interpretojn ekofeminismajn kaj posthomismajn.
Homoj en la serio de Bruna Husky uzas teknologiojn kiuj radikale modifas ilian naturon, interalie sed ne nur la fabrikadon de reproduktuloj. La ĝenerale pesimisma sinteno de la serio ofte rilatas al tia posthomisma evoluo, kritikante ekzemple troan atenton al teknologiaj virtualoj dum la realo disfalas, sed ĝi ankaŭ ofte fokusiĝas al tradiciaj sociaj problemoj kiuj restas sensolvaj malgraŭ la teknologiaj modifoj al homa naturo. Rodrigo Pardo-Fernández komentas pri la nenaturaj aspektoj de Bruna kiel kiborgo, menciante kiel negativan la angoron pri morto, analogan al la efemereco de teknologioj en la nuna mondo, kaj kiel pozitivan la sinmodifeblon per hormonoj kaj tatuoj.
Identeco
Bruna Husky sentas la artefaritecon de sia persona identeco kiel kaŭzon de anksio. Ŝi angore rigardas sin kiel neaŭtentikan imitaĵon de natura homo. Aparte gravan rolon havas memoro en la traktado de identeco en la serio. La sento de identeco de ĉiu reproduktulo baziĝas sur memoroj de tute fikcia juneco, elpensitaj de profesia memoristo. Por Bruna la situacio estas eĉ pli komplika, ĉar ŝiaj memoroj temas pri aferoj kiuj neniam okazis al ŝi, sed jes al ŝia memoristo, Pablo Nopal. Alia plikomplikigo estas la memoroj malice encerbigitaj de la konspirintoj al iliaj viktimoj en Larmoj en la pluvo. La rolo de memoro en identeco ankaŭ estas pritraktita ĉe la homa rolanto Yiannis, kies persona vivo estas efikita de la morto de lia filo antaŭ jardekoj, kaj kies profesia laboro kiel arkivisto temas pri historia memoro. Elizabeth Montero argumentas, ke Bruna trovas sekuron en sia identeco helpe de kontrasto inter si kaj sia kvazaŭfamilio de aliuloj.
Saint-Martial
Saint-Martial - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sent Marçau - estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Preĝejoj kaj sanktaj konstruaĵoj, interalie:
Bento de Góis
Bento de Góis (Vila Franca do Campo, fino de julio 1562 — Suĝoŭo, 11a de aprilo 1607 estis jezuito kaj esploristo kiu elstaris pro sia veturo surtere inter Goa (Hindio) kaj Suĝoŭo (Ĉinio). Li estis la unua eŭropano kiu trairis la surteran vojon el Hindio al Ĉinio, tra Centra Azio. Lia veturado, unu el la plej grandaj esploroj de la historio de la homaro, pruvis, ke la regno Katajo kaj Ĉinio estas samo, kio esence ŝanĝis la rigardon al la mondo liaepoke, kiam la komercaj rilatoj inter Azio kaj Eŭropo estis jam intensaj dum tiu periodo.
Biografio
Lia oficiala nomo estis Luís Gonçalves. Li soldaditiĝis estante 20-jaraĝa, kaj estis sendita en 1583 al Barato.
Laŭ legendo, li faris bohemian vivon ĝis pro vizio decidis eniri en la ordeno de Jezuitoj en februaro 1584, en Goa. Du jarojn poste, li lasis la jezuitejon kaj veturis tra Persio, Arabio, Baluĉio, Srilanko, kaj multas aliaj regnoj de Azio. Em 1588 revenis al Goa, al la jezuitejo, kaj ŝanĝis sian nomon al Bento de Goes.
Em 1594 li partoprenis en la 3a ekspedicio de Jezuitoj, tiu estrita de Jerónimo Xavier (nepo-nevo de Francisco Xavier), al la kortego de la Granda Mogolo Akbar, la Granda, en Lahore, kun kiu li bone amikiĝis. Tiom ke Akbar akceptis pacon kun la portugaloj kaj komisiis Bento organizi luksan ambasadon (1600-1601) al la portugaloj de Goa.
La veturego
Setembre 1602 Bento eliris el Goa kun malgranda grupo, serĉe de la legenda Granda Katajo, regno kie laŭdire estas kristanaj nestoranaj komunumoj. La veturo estis longa (pli ol 6 mil kilometroj) kaj longdaŭra (pli ol kvar jaroj), kun tre grandaj malfacilaĵoj. Krome plejparte tra teritorioj de dominado de Islamo kiu tute malamikiĝis al kristanoj.
Komence de 1606 Bento de Góis alvenis al Suzhou, urbo de la provinco Jiangsu, apud la Granda Ĉina Muro. Tiel Góis pruvis, ke la legenda regno Katajo kaj la regno Ĉinio estas samo, kaj la urbo Ĥambalaik, de Marko Polo, estas fakte Pekino. Malsana (eble ĉar estis atakita kaj vundita) kaj malriĉa leteris al la pastro Matteo Ricci, loĝanta en Pekino, kiu sendis al li la pastron João Fernandes, jezuito de ĉina deveno, por porti lin al Pekino. Tamen, kiam tiu alvenis al Bento de Góis, tiu jam estis mortonta, kio okazus la 11an de aprilo 1607.
La Chaux-de-Fonds (stacidomo)
La Chaux-de-Fonds estas la fervoja stacidomo de La Chaux-de-Fonds, Svislando.
Yákov Sinái
Yákov Grigórevich SINÁI (Яков Григорьевич Синай; Moskvo, 1-an de septembro 1935) estas rusia - usona matematikisto, unu el la matematikaj plej influaj el la 20a jarcento. Li akiris multnombrajn pionirajn rezultojn en la teorio de dinamikaj sistemoj, en matematika fiziko kaj en teorio de la probablo. Li faris gravajn kontribuojn al la moderna teorio metriko de la dinamikaj sistemoj (ankaŭ nomita ofte post Andrej Kolmogorov. Sinái estis la ĉefa verkisto de la plimulto de la pontoj kiuj konektas la mondon de determinismaj sistemoj (dinamikaj), kun la mondo de la stokastaj sistemoj. En la jaro 2014 ricevis la Premion Abel kaj la Wolf-Premio pri Matematiko en 1997.
Helvingiacoj
La helvingiacoj (Helwingiaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo akvifolialoj (Aquifoliales). Ĝi enhavas ununuran genron (helvingio) kaj 4 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Filonomacoj
La filonomacoj (Phyllonomaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo akvifolialoj (Aquifoliales). Ĝi enhavas ununuran genron (filonomo) kaj 5 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Villamor de los Escuderos
Villamor de los Escuderos [biljaMOR] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Villamor de los Escuderos estas komprenebla etimologie kiel Vilao de Amor aŭ Amur (posedanto) de la Ŝildistoj.
Saint-Martin-de-Sescas
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Martin de Sescàs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Villamor de los Escuderos
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
San Mamés (stacidomo)
San Mamés estas interŝanĝostacio en Bilbao, Eŭskio, Hispanio. Ĝi situas en la kvartalo de Basurtu, parto de la distrikto Basurtu-Zorrotza de Bilbao. La stacio ligas la reton de Metroo de Bilbao kun tiu de Proksimaĵoj Bilbao, kaj kun tiu de tramoj. Ĝi ankaŭ estas rekte ligita al Bilbao Intermodal, la ĉefa aŭtobusa stacidomo de la urbo. La stacio ankaŭ situas en tuja proksimeco de Stadiono San Mamés, hejmo de Athletic Club Bilbao. Ekde 2017, la metrostacio estas konata kiel Santimami/San Mamés.
Navardún
Navardún [nabarDUN] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Cinco Villas apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidento de la komarko Cinco Villas, ĉirkaŭita de la teritorio de Sos del Rey Católico, krom mallonga limo nordoriente Urriés, kiu estas la plej proksima loĝloko, tute apude. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Ejea de los Caballeros. Ĝi estas unu de la municipoj kiuj formas la valon Valdonsella (la Bal d'Onsella en aragona). La municipo enhavas tri jenajn loĝlokojn: nome Navardún mem, Gordún kaj la senhomejo Gordués.
Gordún estas enklavo aparta de la cetero de la municipa teritorio, kaj limas norde kun Urriés kaj Los Pintanos, oriente kaj sude kun Sos del Rey Católico, escepte de malgranda lima sektoro kun la navara enklavo de Petilla de Aragón, sudoriente. Okcidente de la enklavo estas Isuerre.
La municipa teritorio estas trapasata de oriento okcidenten per la rivero Onsella, alfluanto de la rivero Aragón kiu elfluas en la Sierra de Santo Domingo kaj formas valon antaŭpirenean, ĝis iom malsupre de Sangüesa, jam en Navaro.
La loĝloko Navardún (526 msm) estas je 136 km de Zaragozo. Ĝi estas komunikata per ŝoseo A-1601 kun Sos del Rey Católico okcidente kaj kun apuda Urriés nordoriente. Iom sudoriente estas Isuerre, Lobera de Onsella kaj Longás, kaj pli sudoriente estas la enklavo de Petilla de Aragón.
Toponimio
La plej frua dokumenta mencio de la loknomo («Nauardunum») estas de donaco de la jaro 880 farita al la monaĥejo Sankta Savinto de Leyre. Tradicie oni konsideris, ke la deveno de la loknomo estas indikita de la sufikso -dunum konsiderita de kelta deveno (kun signifo de kastelo aŭ fortikaĵo) en la sama zono por Navardún kaj por Gordún. La totala signifo estus tiukadre "fortikaĵo de Navaro" aŭ de "navaranoj". Tamen aliaj ĵusaj studoj indikus devenon rilatan pli al homo ol al popolo, nome per la latina persona nomo Navarius, kio rezultus en la "fortikaĵo de Navarius". ​
Historio
Laŭ dokumentoj de San Salvador de Leyre en 880 jam estis referenco de la loko (Navardunum). ​ La kastelo estis konstruita eble ĉirkaŭ la 8-a al 9-a jarcentoj, sed ĝia unua dokumenta mencio estas de 1198. Ĝi estas unu el la plej altaj de Aragono, kun la kastelo de Biel. Tiu kastelo estis parto de la linio de defendokasteloj inter Loarre kaj Sos, nome la kasteloj de Royta, Petilla, Uncastillo kaj Sibirana, krom la turo de Layana. En la jaro 991 la reĝoj Sancho Garcés la 2-a kaj doña Urraca lo cedis ĝin al la monaĥejo de Leire. En la 10-a jarcento oni dokumentis jam interesojn kaj ekleziajn rajtojn de Leire en Navardún.
En la 13-a jarcento, laŭ dokumento de la 15an de decembro 1243 en Tiermas, la abato Valesio kaj la cisteraj monaĥoj de Leire ratifis la cedon de havaĵoj kaj rajtoj en Navardún (inter aliaj lokoj) al la episkopo de Pamplono, nome Pedro Jiménez de Gazólaz kompense al perdoj okazigitaj pro la enkonduko de la cistera reformo. Tio gravis je krucmilito entreprenita de la reĝo de Navaro, nome Teobaldo la 1-a. Pro konflikto kun tiu la episkopo rifuĝiĝis en Valdonsella, en la regno Aragono, ekster Navaro. Dum la ĉeesto de tiu episkopo oni ekkonstruis la novan gotikan palacon kiun oni finkonstruis en 1254. Post tio, eniris Navardún kaj Valdonsella ĝenerale en ascenda progreso kiu faris la episkopon unu de la plej riĉaj de la estontaj episkopoj de Pamplono. Kaj ĝi rezultos en disputo kun la najbaraj episkopoj, nome de Zaragozo kaj Jaca, kio finiĝos fine de la 17-a jarcento per enmeto de Navardún en la diocezo de Jaca post perado eĉ de la reĝo Karolo la 3-a.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Castiliscar: oni malaltiĝis el 1 045 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 230 loĝantoj; do, oni perdis pli ol tri kvaronojn de la loĝantaro.
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo ekzemple pro la Romanika Vojo de Cinco Villas.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Demografio
Demografia evoluo de Navardún inter 1842 kaj 2022:
Le Locle (stacidomo)
Le Locle estas la fervoja stacidomo de Le Locle, Svislando.
Montreux (stacidomo)
Montreux estas la ĉefa fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.
Los Pintanos
Los Pintanos [lospinTAnos] estas municipo de Hispanio, en la plej norda pinto de la komarko Cinco Villas apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio (674 msm) estas en la plej norda pinto de la komarko Cinco Villas, sude de la teritorio de kvar samprovincaj municipo de la hŭeska komarko "Jacetania". La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Ejea de los Caballeros. En la municipa teritorio estas la loĝlokoj Pintano kaj Undués-Pintano.
La municipa teritorio de Los Pintanos limas norde kun Sigüés, Artieda kaj Mianos, apartenantaj al la provinco Zaragozo kaj komarko Jacetania; oriente kun Bagüés; sude kun Longás, Lobera de Onsella kaj Isuerre; kaj okcidente kun Urriés. Tra la teritorio fluas de oriento norden la rivero Regal, kiu alfluas al la rivero Aragón en la akvorezervejo de Yesa, kaj krome estas kelkaj rojoj, kiel Porcino (aŭ Lográn), Noguero kaj Puiyó. La norda limo de la teritorio estas formata de altaĵoj de montaro Nobla (elstare Peña Nobla, de 1 076 m de altitudo, kaj Peña Musera, kun 990 m); kaj la suda limo de la montaro Sarda, kun maksimumaj altaĵoj super 1000 m.
La loĝloko Los Pintanos (674 msm) estas je 152 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sed pli proksima je nur 76 km de Pamplono. Ĝi estas komunikata per ŝoseo inter Bagüés oriente kaj kun Undués de Lerda okcidente.
Historio
En la municipa teritorio de Los Pintanos kaj de kelkaj proksimaj lokoj oni trovis ujojn de ceramiko de prahistorio.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Los Pintanos: oni malaltiĝis ĝis nunaj 37 loĝantoj.
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo ekzemple pro la Romanika Vojo de Cinco Villas.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Saint-Maixant (Gironde)
Saint-Maixant - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Maxenç - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Tierra del Vino
Tierra del Vino (Vintero) estas unu de la dek du naturaj komarkoj (comarcas naturales, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la sudo de la provinco.
Priskribo
Menciindas, ke la nomo de la areo, devenas el la tradicia abundo de vitoj, kaj sekva produktado de vino. Kelkaj blazonoj de la tieaj municipoj montras grapolon alude.
La komarkaj limoj estas norde ĉe la ĉefurbo Zamora kaj Tierra del Pan, oriente ĉe Alfoz de Toro kaj La Guareña, sude La Guareña kaj provinco Salamanko kaj okcidente Sayago.
Tiu komarko, spite sian grandan senton de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparoj (mancomunidades) kiel nura jura formulo kiu ebligas al ili la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.
Historio kaj ekonomio
Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado: vino, viando, lakto, kikeroj, asparagoj ktp.
T-Butila laktato
t-Butila laktato aŭ t-butila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la Laktata acido kaj t-butanolo. t-Butila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al t-butila grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
St. Moritz (stacidomo)
St. Moritz estas fervoja stacidomo en Sankta Maŭrico, Svislando.
Stemonuracoj
La stemonuracoj (Stemonuraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo akvifolialoj (Aquifoliales). Ĝi enhavas 12 genrojn kaj ĉirkaŭ 70 speciojn,. Ĝia tipa genro estas stemonuro.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Hluzov
Hluzov (Hleis) estas vilaĝo en Ĉeĥio, norda parto de municipo Černotín en distrikto Přerov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 77 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Chur (stacidomo)
Chur estas la fervoja stacidomo de, Svislando.
Saint-Loubert
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Lobert - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Macaire
Saint-Macaire - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Macari - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas macariens.
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Léger-de-Balson
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Lugèir de Balion - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Miristila ftalato
Miristila ftalato aŭ C36H62O4undefined estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj miristila alkoholo. Miristila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj miristilaj derivaĵoj. Miristila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Miristila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Litia ftalato
Litia ftalato aŭ C8H4Li2O4 estas organika aromata kombinaĵo de litio kaj ftalata acido, senkolora aŭ blanka pulvoro, kiu en akva solvaĵo produktas litian katjonon kaj ftalatan anjonon. Ĝi estas uzata en kemiaj sintezoj kaj en organikaj reakcioj. Ftalatoj kutime uzatas kiel plastigantoj, t. e., ili estas substancoj kiuj estas aldonataj al plastoj por plibonigi ilian flekseblecon, travideblecon, longdaŭrecon kaj longaviveco. Ili ankaŭ estas uzataj en polimerigaj sintezoj.
Brig (stacidomo)
Brig estas fervoja stacidomo de Brig-Glis, Svislando.
Universitato de Lahoro
La Universitato de Lahore (, University of Lahore mallongigita UOL) estas privata universitato kiu situas en Lahoro, Panĝabo, Pakistano. Ties fondanta posedanton estas M.A. Raoof. La universitato estis establita en 1999  kaj estas unu el la plej grandaj privataj universitatoj en Pakistano.
Subjektoj instruitaj inkluzivas medicinon, inĝenieristikon, artojn kaj sociajn sciencojn. Ĉiuj programoj estas akredititaj de la Higher Education Commission (HEC) kaj registaraj regularoj en Pakistano. Ĝi estas rekonita de Pakistan Engineering Council (PEC), Pakistan Bar Council, Pakistan Medical and Dental Council (PMDC), Pakistan Nursing Council, Pharmacy Council of Pakistan, ktp.
Ciklobutila laktato
Ciklobutila laktato aŭ ciklobutila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al ciklobutila grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Fribourg-Freiburg (stacidomo)
Fribourg/Freiburg estas fervoja stacidomo de Friburgo, Svislando.
Carla Cenni
Carla CENNI [ˈkarla ˈʧenni] (naskiĝinta en Montepulciano en ) estas itala esperantisto.
Biografio
Ŝi aliĝis al Florenca Esperanto-Asocio (FEA) post ĝia rekonstruo en la dua duono de la 1980-aj jaroj. Ŝi konatiĝis kun la "historia grupo", inkluzive de la refondinta prezidanto Contardo Telaretti, Piero Neri kaj Edo Taddei; dank' al ĉi-lasta ŝi kontaktiĝis kun Esperanto Radikala Asocio (ERA), de kiu Edo estis membro. En la kunvenoj en la sidejo de la Eŭropa Federalisma Movado en Palagio di Parte Guelfa, ŝi eksciis de prof. Stoppoloni la unuan scion de la lingvo, kiun ŝi daŭrigis lerni per la lecionoj de Catina Dazzini.
Fine de la 1980-aj jaroj ŝi enkondukis Esperanton en la bazlernejon de Vergaio (Prato), kie ŝi instruis, kaj promociis la partoprenon de grupo da kolegoj al intensa Esperanto-kurso organizita de Carla Lorenzi en Florenco ĉe Villa Fabbroni. Per Esperanto ŝi atingis la aliĝon de la lernejo Vergaio al la iniciato "Mi petas aŭskultadon", kiun Teresa Mattei alportis al lernejoj por plena komunikado kaj interhoma interkompreniĝo.
Tra la jaroj ŝi ĉiam sufiĉe ĉeestis en la vivo de la Asocio.
Precipe ŝi kontribuis al la starigo de "Memregata Grupo" kaj al la koncepto kaj administrado de ĝiaj agadoj, inkluzive de la kreado de ekspozicio por la Tago de la Gepatra Lingvo ĉe Biblioteca Nova dell'Isolotto kun la patroneco de la Municipo de Florenco; la kreado de bibliografia ekspozicio de tekstoj en kaj pri Esperanto en la Biblioteca delle Oblate kaj la kreado de dulingva Esperanto-itala gvidilo pri Giardino di Boboli. De pluraj jaroj ŝi okupis la postenon de kunordiganto de la asocio.
Vidu ankaŭ
Florenca Esperanto-Asocio
Alseŭosmiacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Desertu-Barakaldo (stacidomo)
Desertu-Barakaldo estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Barakaldo, en la provinco Biskajo, aŭtonoma komunumo Eŭskio. Ĝi formas parton de linioj C-1 kaj C-2 de la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita fare de Renfe Operadora.
Ciklopentila laktato
Ciklopentila laktato aŭ ciklopentila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al ciklopentila grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
(138852) 2000 WN10
(138852) 2000 WN10 estas terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:1 kun la Tero. Ĝia orbita periodo estas 365,995 tagoj do praktike egala al tiu de la Tero. Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Venuso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la tera orbito, kompense ĝi pli proksimiĝas al la venusa orbito:
Ferenc Novák (kanuisto)
Ferenc Novák, laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák Ferenc estis hungara kanuisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
Ferenc Novák naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Novák inter 1982-2007 estis kanuisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 1989-2006 ĉiam teame (duope aŭ kvarope). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo kune kun Imre Pulai en distanco 500 m. En mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1993, 1994 kaj 2003 kvarope. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto en Hungario, Afriko kaj Azio.
La Okangulo
La Okangulo estas okangula konstruaĵo sur Insulo Roosevelt en la usona urbo Novjorko. Ĝi estis desegnita kiel parto de la Novjorka Azilo por Frenezuloj, kaj ĝia konstruado finiĝis en la jaro 1834. La blu-grizaj ŝtonoj, kiuj formas la tegmenton de la Okangulo, estis minitaj sur la insulo mem. Poste, la konstruaĵo fariĝis parto de la Metropola Malsanulejo en la jaro 1891. La Okangulon, kiel parto de tiu malsanulejo, oni fermis en 1955; la konstruaĵo tiam fariĝis abandonita. Post du fajroj kaj multe da kadukiĝo, la Okangulo estis novigita, kaj remalfermiĝis en 2006 kiel parto de apartamentaro.
Félix Archimède Pouchet
Félix-Archimède POUCHET (26a de Aŭgusto 1800 – 6a de Decembro 1872) estis franca natursciencisto kaj grava proponanto de la spontanea generado de vivo el ne-vivantaj materialoj, kaj tial opozicianto de la mikroba teorio de Louis Pasteur. Li estis la patro de Georges Pouchet (1833–1894), nome profesoro de kompara anatomio.
Evgenij Ripinskij
Ĝermolisto de rusaj esperantistoj
Félix Archimède Pouchet
El 1828 li estis direktoro de la Jardin des Plantes de Rouen. Poste, en 1838, li iĝis profesoro en la Altlernejo de Medicino de Rouen. Lia ĉefa scienca verko Hétérogénie estis publikigita en 1859. Li verkis ankaŭ enciklopedion por nefakuloj The Universe, publikigitan en 1870, kiu havigas priskribon de sciencoj, sed en kiu Pouchet ridindigas la teoriojn de Louis Pasteur (nomante ilin "panspermismo") kaj la atomteorion.
En 1847, Pouchet efektive lanĉis la studon de fiziologio de citologio. En 1848, li estis elektita kiel membro de la Usona Filozofia Societo.
Laura Netzel
Laura (Pistolekors) NETZEL (la 1-an de marto 1839 - la 10-an de februaro 1927) estis sved-finna komponistino, pianisto, dirigento, filantropo kaj dum multaj jaroj organizanto de malmultekostaj koncertoj por laboristoj. Post sia geedziĝo (1866) ŝi prenis la familian nomon de sia edzo, kvankam ŝi preferis aldoni "naskita Pistolekors" por daŭre fiere marki sian finnan heredaĵon kaj sian apartenon al nobelaro.
Vivo
En ŝia infanaĝa hejmo, kiel estis kutime tiam, organiziĝis oftaj muzikaj salonoj; ĉe unu el tiuj eventoj la orgenistino Elfrida Andrée premieris sian unuan “Triteton por piano” (1860). Laura prezentis la pianan parton kun du muzikistoj de la kortega orkestro sur violono kaj violonĉelo.
La eblecoj de Laura Netzel koncerti publike malpliiĝis post la geedziĝo, kaj estis tiam ke ŝi turnis sian kreivon al komponado. Ŝia debuto kiel komponistino laŭsupoze estis kiam La Nova Harmonia Kompanio de Stokholmo prezentis kelkajn el ŝiaj verkoj por virinaj voĉoj en koncerto (1874). Ŝiaj verkoj unue estis prezentitaj sub la pseŭdonimo “N Lago” ; nur dek jarojn poste ŝi publikigis la unuan verkon sub sia propra nomo (1884). La enspezo de ŝiaj koncertoj estis donacitaj al bonfarado, tiu ĉi fakto legitimis ŝian okupon de enspeziga laboro, kiu estis socie malbone rigardata por nobela virino.
Dum multaj jaroj Laura Netzel, instigita per sia forta kredo, organizis kaj dirigentis popularajn koncertojn kaj sociajn eventojn en Stokholmo, kiuj kolektis grandajn monsumojn por la bonfaraj laboroj en apogo al virinoj, infanoj kaj senhavuloj. Por la laborista klaso ŝi organizis koncertojn laŭ la brita idealo eduki la laboristojn en artmuziko kaj provizi ilin per simila alternativo de populara kulturo, kiel ekzemple varieteo. Ŝiaj koncertoj ofte devis moviĝi al pli grandaj ejoj kiam la spektantaro kreskis, eĉ rifuzante la eniron de riĉaj homoj por doni pli da lokoj al senhavuloj. Ĉe tiuj koncertoj ofte prezentiĝis grandaj artistoj svedaj kaj eksterlandanoj, kune al ne-establitaj junaj muzikistoj. Ofte ili reciproke prezentis la muzikon de Laura Netzel en siaj propraj koncertoj sur la grandaj scenejoj en Svedio kaj Eŭropo.
La francaj influoj de Laura Netzel povas esti percepteblaj en “ŝia uzo de kromataj kaj aliaj harmonioj, de la multaj francaj titoloj kiujn ŝi donis al siaj verkoj, kaj ankaŭ de la fakto ke ŝi komponis por fluto”. En Francio, lignaj blovinstrumentoj havis la statuson, kiuj en la cetero de Eŭropo plejparte estis rezervita por piano, voĉo, kaj kordoj.
Ŝia plej ambicia verko, kun la plej grandaj muzikaj rimedoj kaj la plej longa daŭro estis Stabat Mater por solistoj, miksita koruso kaj orgeno, poste kun orkestro en propra adapto. La Kortego ĉeestis la premieron (1890), kaj poste la Reĝo Óscar la 2-a skribis al ŝi personan dankleteron.
"La rekono de virinoj kiel komponistoj estis mia mova forto” diris Laura Netzel, kiu ricevis la taskon prezidi la muzikajn artojn de virinoj ĉe la Ĉikaga Monda Ekspozicio (1893). Estis elektitaj kvar komponistinoj kiel reprezentantoj de Svedio: Elfrida Andrée, Valborg Aulin, Helena Munktell kaj Laura Netzel. Ili daŭre estas konsiderataj la plej elstaraj el la svedaj virinaj komponistoj kaj kiel apartenanta al la unua rango de 19-a-jarcentaj svedaj komponistoj ĝenerale.
Eksteraj ligiloj
Laura Netzel - Cello Sonata Op. 66 (1899)
Universitato de Mumbajo
La Universitato de Mumbai (University of Mumbai) estas publika stata universitato en Mumbajo. Ĝi estas unu el la plej grandaj universitataj sistemoj en la mondo kun super 549,000 studentoj sur ties universitatejoj kaj filiiĝita altlernejojn. En 2013, la universitato havis 711 filiiĝita altlernejojn. Ratan Tata estas la elelektita kapo de la konsila konsilio.
La universitato havas du kampusojn kaj, aldone al siaj operacioj en Mumbajo, ankaŭ havas agadojn en Thane, Raigarh, Ratnagiri kaj Sindhudurg. Ĝi ofertas edukadon je bakalaŭro, magistro kaj doktoreca nivelo.
En 2013, la India Today gazeto vicigis la Universitaton de Mumbajo kiel la kvina plej bona universitato en Barato.
Anna Baar
Anna BAAR (naskiĝinta en 1973 en Zagrebo) estas aŭstra verkistino.
Vivo
Filino de aŭstra patro kaj kroata patrino el Dalmatio dulingve pasigis la junulajn jarojn en Vieno, Klagenfurt kaj ĉeavine sur la insulo Brač. Post la abiturienta ekzameno ĉe la muzika branĉo de la Konventa gimnazio en Klagenfurt-Viktring ŝi studis publicistikon, slavistikon, teatrosciencojn kaj publikigadon ĉe la universitatoj de Vieno kaj Klagenfurt. En 2008 ŝi doktoriĝis; dumstudo ŝi verkis por gazetoj kaj radio kiel ankaŭ por diversaj komisiintoj de el la kampoj ekonomia, scienca, arta.
Anna Baar verkis lirikaĵojn, prozon kaj eseojn. Ŝiaj tekstoj tradukitis en plurajn lingvojn kaj aperis en diversaj germanlingvaj kaj interaciaj literaturfakgazetoj kaj antologioj.
Baar vivas en Vieno kaj Klagenfurt. Invitite fare de la literaturkritikisto Stefan Gmünder ŝi partoprenis en 2015 dum la konkurso Ingeborg-Bachmann-premio. La kritiko je ŝia verko emfazas la specialan rakontmanieron, ŝiajn imponajn lingvajn bildojn kaj la socirilatecon grandan entekste. Por Julia Kospach ŝi ja rangas inter la plej aŭdacaj voĉoj de junaj aŭstraj geverkistoj.
Arcenillas
Arcenillas [arzeNIljas] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra del Vino en la sudo de la provinco. Arcenillas estas tradukebla etimologie al Anzinetoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 429 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn el la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed poste rekuperis 200 pro la proksimeco al la ĉefurbo kaj fukciado kiel dormurbo. Ĝi distas nur 8 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Zamora, Villaralbo, Morales del Vino, Moraleja del Vino, Pontejos del Vino kaj Casaseca de las Chanas.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. En la preĝejo estas dek kvar famaj pentraĵoj de Fernando Gallego el fino de la 15-a jarcento.
Boňkov (Olšovec)
Boňkov (Punkendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Olšovec en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Olšovec. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/440. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Boňkov situuas en katastra teritorio Boňkov u Hranic kun areo 1,23 km².
Ferenc Mohácsi
Ferenc Mohácsi [mohAĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mohácsi Ferenc estis hungara sportisto (inter alie kajakisto, kanuisto, futbalisto, skiisto, motorboatisto, subakvadisto), olimpiano.
Biografio
akiris licencon pri instrumentisto. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1966. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1996.
Sporta kariero
antaŭ la 2-a mondmilito kaj iomete pli poste estis futbalisto kun bonaj rezultoj inter la junularoj. Paralele li estis ankaŭ kajakisto kaj kanuisto post la mondomilito (1946-1958), sed vintre li skiadis inter 1949-1955. En ĉiuj sportbranĉoj li havis signifajn rezultojn. Li estis kanuista olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun bronza medalo kune kun Károly Wieland en distanco 1000 m. Tamen hejmenveninta li revenis al la kajakado. Tiutempe li estis ankaŭ motorboatisto, eĉ hungara ĉampiono en 1959. Iom poste li partoprenis en establado de la hungara subakvada sporto. Depost sia aktiva sporta vivo tamen amatore li estis kajakisto, kiel lia plej ŝatata sportbranĉo.
Transports publics fribourgeois
Transports publics fribourgeois ("Transporto Publika Friburga"), ankaŭ konata per ĝiaj inicialoj TPF, estas privata publika transportisto en la Kantono Friburgo, en Svislando. Ĝi funkciigas plurajn normal-ŝpurajn kaj metro-ŝpurajn fervojliniojn kaj busliniojn en la Kantono Friburgo, same kiel la urbajn busretojn de la urboj Bulle kaj Friburgo.
Historio
La firmao naskiĝis la kiel rezulto de la kuniĝo de la kompanioj Chemins de fer Fribourgeois Gruyère-Fribourg-Morat (GFM) kun Transport en commun de Fribourg (TF).
Karl Schuberth
Karl SCHUBERTH (naskiĝinta la en Magdeburg, mortinta la  en Zuriko) estis germana violonĉelisto.
Vivo
Estinte disĉiplo de Friedrich Dotzauer li entreprenis ekde 1828 sukcesajn koncertvojaĝojn. En 1835 li estis en Sankt-Peterburgo. Tie li dungitis kiel universitata muzikdirektoro, diregento de la Kortega kantista kapelo kaj inspektisto de la Kortega teatro-seminario. Rusuje li restadis ĝismorte. Schuberth ankaŭ komponistis (ĉambra muziko) kaj organizis multajn koncertojn. En 1847 li troviĝis en Svedujo; en 1848 li iĝis membro de la Reĝa muzikakademio de Stokholmo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 18. Leipzig 1909, p. 52-53 (tie ĉi interrete)
Argofilacoj
La argofilacoj (Argophyllaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo asteraloj (Asterales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 22 speciojn,. Ĝia tipa genro estas argofilo.
Cikloheksila laktato
Cikloheksila laktato aŭ cikloheksila hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la laktata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila laktato estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al cikloheksila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Ottó Foky
Ottó Foky [otO foki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Foky Ottó estis hungara animaciisto (reĝisoro, planisto pri pupoj).
Ottó Foky naskiĝis la en Sárhida, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ottó Foky akiris pedagogian diplomon en altlernejo, poste li instruis desegnon du jarojn en lernejo. Li akiris plian diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Mátyás Varga, Jiří Trnka, en:Hermína Týrlová kaj Pál Miháltz. Inter 1956 kaj 1962 li estis planisto pri pupoj en ŝtata filma produktejo, poste li reĝisoradis. En tiu periodo liaj animacioj furoris en la tiam unusola Hungara Televizio. En la filma produktejo li fondis studion, kiun li gvidis. Li pensiuliĝis en 1987. Li ricevis premiojn inter 1964-1982.
Lujza Gecser
Lujza Gecser [geĉer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gecser Lujza estis hungara tekstilartisto.
Biografio
Lujza Gecser akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1968 helpe de stipendio. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Erzsébet Bakay kaj Károly Plesnivy. Ŝi laboris nur 2 monatojn en la mecenata tekstila uzino, poste ŝi estis sendependa privata artisto ĝismorte. Komence ŝi kreis gobelinojn, poste makramojn. Baldaŭ ŝi kreis la unua spacotekstialĵojn, kie ŝi uzis ankaŭ aliajn materialojn, ekzemple paperojn, celofanojn, aluminiofoliojn, vitrojn spegulojn. Ŝi aliĝis al ateliero de Velem. Ŝi ricevis ŝtatan premion en 1971.