cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leon Askin
Kariero en Ameriko kaj reveno patrujen
Estante membro de la Komitato filmakademia li engaĝiĝis ankaŭ por la aŭstra filmo. En 1968 li alvokitis Vienon ĉe la Burgteatrejon por le enscenejigo de "Die Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats", kio estis kvazaŭ realigo de longa revo. Tamen pasis ankoraŭ tempo ĝis oficiala rekono de liaj meritoj meze de la 1990-aj jaroj kiam honoroj ekabundis.
Honoroj
Jenas kelkaj el la honoroj: Okaze de la 100-a datreveno naskiĝtaga estis nomita placo en la viena urbokvarato Penzing por li. Ĉe la loĝdomo senvualigitis memorigtabulo. Loĝdomaro en la Sechsschimmel-strato ekportis lian nomon kaj en la Türkenschanz-parko starigitis monumento de Hubert Wilfan. En la urbokvartala muzeo de Alsergrund inaŭguritis en marto de 2008 ekspozicio pri li.
Sorcy (stacidomo)
Sorcy estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Sorcy-Saint-Martin, en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Industrieviertel
La Industrieviertel [indusTRIfirtel] (industria regiono) estas unu el la kvar historiaj, pejzaĝaj regionoj de Malsupra Aŭstrio: Wald-, Wein- (vina), Industrie- (industria) kaj Mostviertel (mosta regiono). Ĝi konsistigas la sudorienton de la federacia lando, kaj la orienton de la mezalta arbaro Wienerwald. La limon al la vina regiono norde konsistigas la rivero Danubo respektive la suda limo de la federacia lando kaj nacia ĉefurbo Vieno, oriente limas Burgenlando. La nomon evidente kaŭzis la historie frua kaj intensa industriigo de la regiono: jam en 1783 ĝi konsistigis kvaronon de la regiona ekonomio.
La Industrieviertel ampleksas areon de proksimume 4 186 kmkvadradaj kilometroj. La teritorio ampleksas la distriktojn Neunkirchen, Wiener Neustadt-Land, Baden, Mödling kaj Bruck an der Leitha, krome la okcidentajn antaŭurbojn de Vieno kiuj konsistigas la plej orientajn partojn de la distriktoj Tulln (urbo Klosterneuburg) kaj St. Pölten-Land kaj antaŭe apartenis al la distrikto Wien-Umgebung, kaj la eksterdistriktan urbon Wiener Neustadt.
Irreville
Irreville estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Irrevillais.
33288 Shixian
33288 Shixian estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Xian Shi, de la Max-Planck-Instituto de Göttingen, kiu analizis bildajn datumojn de la kometo Ĉurjumov-Gerasimenko prenitajn per la fotilo OSIRIS de la misio Rosetta, por malkovri susubirajn kaj sunleviĝajn ŝprucojn, kaj la elĵeton de metro-grandaj blokoj far'de la lokala gasa fluo de la kometo.
Alfonso la 1-a (Aragono)
Alfonso la 1-a de Aragono (naskiĝis ĉ. 1073, mortis en Poleñino, Aragono, la 7-an de septembro 1134), nomata La Batalanto, estis reĝo de Aragono kaj Pamplono inter 1104 kaj 1134. Filo de Sanĉo Ramirez (reĝo de Aragono kaj Pamplono inter 1063 kaj 1094) kaj Felicia de Roucy, entroniĝinta post la morto de sia duonfrato Petro la 1-a.
Ĉe lia morto, kaj en kio estas unu el la plej kontestataj epizodoj de lia vivo, li testamentis siajn regnojn al militaj ordenoj, kio ne estis akceptita de la nobelaro, kiu elektis lian fraton Ramiro la 2-a, la Monaĥo, en Aragono kaj García Ramírez, la Restaŭranto, en Navaro, dividante tiel lian reĝlandon.
Privata kuracisto de li estis eble Petrus Alfonsi.
3971 Voronikhin
3971 Voronikhin estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de fakto en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa arkitekturo Andrej Nikiforoviĉ Voroniĥin (cirile : Андрей Никифорович Воронихин, 1759 – 1814), reprezentanto de la rusa empira stilo.
Midlum (Land Wursten)
Midlum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Michihiro Tsuruta
Michihiro Tsuruta (鶴田 道弘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Vissel Kobe kaj Ventforet Kofu.
Internacia Kaŭna Kinofestivalo
La Internacia Kaŭna Kinofestivalo - litove Tarptautinis Kauno kino festivalis - estas festivalo pri nekomercaj filmoj fondita en 2007, kiu de tiam ĉiujare dum oktobro okazas en la urboj Kaŭno kaj Vilno de Litovio. La festivalo estas organizata pere de litova organizaĵo “Visos mūzos” ("ĉiuj muzoj"), la festivala direktorino estas Ilona Jurkonytė, kaj la programa produktisto estas la svedo Tomas Tengmark.
Celoj de la festivalo
La naskiĝo de la festivalo proksime rilatas al la ambicio subteni filman kulturon en Baltio kaj vivteni la kinejon "Romuva" (nomata laŭ la historia pagana kultejo Romuva), la plej malnovan artan filmteatrejon en Litovio. La urbo Kaŭno konsideras la festivalo reprezenta kultura evento kaj amplekse finance subtenas ĝin.
Padre Carvalho
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Grão Mogol. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Péter Kende
Péter KENDE, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kende Péter estas hungara-franca ĵurnalisto, pedagogo, sociologo, membro de Hungara Scienca Akademio (1989).
Péter Kende naskiĝis la  1927 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Kende frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1946-1948, poste li eklaboris en redaktejo de ĵurnalo. En 1955 li estis forigita, li trovis novan redaktejon en Szeged. En 1956 kiel ĵurnalisto li partoprenis en la revolucio, tial poste li rifuĝis al Parizo, kie li plulernis. Li sekvis instruojn de Raymond Aron. Li instruis en diversaj universitatoj de Francio, li artikoladis en francaj kaj hungaraj gazetoj, krome li partoprenis en movado de hungaraj kontraŭkomunistoj. Li okupiĝis precipe pri la socialismaj landoj. En 1989 li emeritiĝis, sed poste li estis unu el la fondintoj de instituto por "1956" en Budapeŝto. Li ricevis hungarajn memormedalojn ekde 1989.
Westungarischer Grenzbote
Ĝi estis siatempe la sola opozicia germanlingva gazeto en Hungario.
La gazeto ĉesis en 1918; anstataŭis ĝin Grenzbote ekde 1919 (ĝis 1945).
Sorcy-Saint-Martin
Sorcy-Saint-Martin estas franca situanta en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Provaglio d'Iseo
Provaglio d'Iseo estas komunumo de Italio.
Arnošt Lamprecht
Prof. PhDr. Arnošt Lamprecht, DrSc., (naskiĝis la 19-an de oktobro 1919 en Štítina apud Opava – mortis la 2-an de majo 1985 en Brno) estis ĉeĥa lingvisto, fonetikisto, dialektologo kaj profesoro de la ĉeĥa lingvo.
Horea
Horea estas nomo de pluraj aĵoj en Rumanio:
(17515) 1992 UT1
(17515) 1992 UT1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (Japanio).
Jan Karafiát
Jan KARAFIÁT (naskiĝis la 4-an de januaro 1846 en Jimramov - mortis la 31-an de januaro 1929, Prago) estis ĉeĥa evangelia pastro, aŭtoro de unu el plej belaj libroj por infanoj.
Liaj Lampiroj estas lirika fabelo alegorie priskribanta la vivovojon de homo per ekzemplo de lampiroj, lumantaj insektoj. Lampirĉjo estas petolema knabeto, lia vivo similas al la vivo de homaj infanoj, estas edukata en pieco kaj amo de siaj gepatroj. La verko estis ofte tradukata al fremdaj lingvoj, dramigita, filmita.
Perales del Alfambra
Perales del Alfambra [peRAles delalFAMbra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo Perales estas komprenebla kiel Pirarboj, dum del Alfambra estas aludo al la rivero Alfambra, kiu markas la valon.
Geografio
Ĝi estas je 37 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu centra nome N-420 venas laŭ la valo de la rivero Alfambra. Laŭ tiu, Perales del Alfambra estas la kvina plej proksima municipo al la ĉefurbo inter Alfambra kaj Fuentes Calientes. La municipa teritorio estas trapasata de la nacia ŝoseo N-420, inter la km 615 kaj 622.
La orografio de la municipo estas markita de la rivero Alfambra kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La altitudo gamas inter 1480 msm en la sudorienta pinto kaj 1050 msm borde de la rivero. La loĝloko mem kuŝas je 1165 msm. ​
La municipa teritorio limas jene:
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Perales del Alfambra oni malaltiĝis ĝis nunaj 251 loĝantoj.
Dogonoj
La dogonoj estas afrika etna grupo, kiu vivas en Okcidentafriko en la oriento de Malio kaj origine venis el la nordokcidento de Burkina-Faso. Ili nombras nuntempe proksimume 350.000 homojn. La dogonoj hodiaŭ vivas je la okcidenta fino de la Hombori-montoj ĉe la Rokoj de Bandiagaro, kiuj en 1989 estis deklaritaj monda kulturheredaĵo. La dogonoj ankaŭ estas konataj sub la nomoj Dogo, Dogom, Habbe respektive Habe, Kado respektive Kaddo, Kibisi aŭ Tombo.
30934 Bakerhansen
30934 Bakerhansen estas malgranda meze hela hungaria asteroido de la interna asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Lonny Baker (1942–2015) kaj honoro de Todd Hansen, kiuj interesis multenombrajn homojn pri kosmo. Kiel monda gvidantino de la volontuloj de la Planeda Societo, Baker formis reton da entuziasmuloj ĉirkaŭ la mondo. La libro de Hansen Deep Sky and other Enthusiasms donas al la observantoj aprezon pri la mirindaĵoj de la profunda ĉielo.
Savteologio
Savteologio aŭ soteriologio [el antikva greka lingvo σωτηρία – (sōtēria = savo) kaj λόγος - logos -, (vorto, racio, aŭ principo)] en la kultura sfero de historio de religioj estas studo pri la savo en la senco de liberigo de stato aŭ kondiĉo nedezirata. Alivorte, ĝeneralsence, tiu estas sinonimo de la doktrino pri savo (saviĝdoktrino). Laŭ iuj religioj aŭ filozofiaj doktrinoj oni parolas pri savo en la senco de liberigo el la malbono kaj el la konsekvencoj de la morto aŭ kiel supervico de la animo. Multaj religioj emfazas la savon laŭ specifaj vojoj, kaj tra kaj per la samaj konceptoj konstruas sian respektivan savteologion. Iuj savteologioj emfazas precipe la rilatojn aŭ kunigon kun Dio (aŭ dioj); aliaj preferas akcenti la memkonon aŭ la virton. La diversaj savteologioj krome diferenciĝas ankaŭ surbaze de la manieroj kaj praktikoj por atingi la savon.
Savteologioj
La savteologio kristana substrekas la manieron per kiu la homoj povu eltiri avantaĝojn el la almondiĝo de Kristo.
Tiu islama enfokusiĝas sur la manieron per kiu la homoj povu penti kaj repagi siajn pekojn por eviti damniĝon.
La Siĥismo alcentrigas la atenton sur la savon pere de medito, ordoplena kaj persona, en la nomo kaj mesaĝo de Dio, cele mistike kuniĝi kun Li.
Hinduismo, kiu instruas ke oni estas kuntrenitaj tra la ciklo de la morto kaj renaskiĝo, nomita Samsaro, urĝas ke oni atingu la liberigon, nome la mokŝa.
Budhismo klarigas kiel oni atingu la savon per la disiĝo el la materia mondo kaj sufero por atingi la Nirvanon, kondiĉo de ekstazo kaj iluminiĝo.
Epikurismo estas superĉio koncentrita sur la modereco kaj la vivo simpla por eviti suferon kaj moderigi la pasiojn kaj liberiĝi el malkvitecoj (αταραξια), dum Stoikismo proponas la praktikadon de la virtoj, kiel fortanimeco kaj disigo (απατία), por plibonigi la bonstaton de la spirito.
Judismo insistas sur la moraleco de tiu ĉi vivo por vidi la fruktojn kie ajn.
Taoismo komunikas ke la savo estas atingebla konante sin mem kaj per indentiĝo kun la Tao, nome kun la Ĉiomo, kaj honeste regante sin mem.
Specifa savteologio laŭ la Nova Testamento
Laŭ kristanismo la savo konsistas en la unuiĝo kun Dio ene de faktiva amo al la tuta homaro. Tia unuiĝo, realiĝanta en la kunlaboro kun la homoj en ĉiuj sferoj de la homa kulturo, kompletiĝas en la manifestiĝo de tiu unuiĝo en la «eterna vivo». En precipaj tekstoj tion demonstrantaj.
Kristana vidpunkto pri la savo
La savo estas unu el la spiritaj konceptoj en kristanismo, kun la dieco de Jesuo Kristo (kaj do la Triunuo) kaj la difino pri la Regno de Dio.
Tradicie, por kristanoj, grava celo estas la atingo de la savo. Aliaj subtenas ke la precipa celo de kristano estas plenumi la Dian volon, akceptante lian gracon, aŭ ke la du konceptoj sinonimas en «esti kun Dio» ĉiam, dum aliaj opinias ke savo signifus ŝanĝojn kaj plibonigojn en la tera vivo. Laŭ ĉiuj la ideo de savo baziĝas ankaŭ sur la ideo ke ekzistas kondiĉo de ne-savo, el kiu unuopulo aŭ la tuta homaro bezonas elaĉeton. Laŭ la plejmulto de la kristanaro, katolikoj aŭ protestantoj kaj aliaj kristanaj konfesioj, tiu juĝo de Dio estas kaŭzita de la aktualaj pekoj kaj de la origina peko kiu certe ankaŭ signifas la senfinan distancon inter Dio savanto de la homo kreita nekapabla meriti la savon.
La ortodoksismo, kvankam alvenante al la sama konkludo en kiu tamen estas akcentata la savo kiel skalo de pliboniĝo kaj plipuriĝo, ne akceptas la koncepton pri origina peko, voĉo neĉeesta en la Biblio kaj en la tradicio de la orienta patristiko.
Adams George Archibald
Adams George Archibald (naskiĝis, mortis ) estis kanada juristo kaj politikisto. Li estis inter la Patroj de la Konfederacio, kiuj en 1867 interkonsentis pri la kreado de la Kanada Konfederacio kiu signifis la kreon de la ŝtato Kanado el teritorioj de la eksa "Brita Nordameriko", do nordamerikaj terenoj antaŭe kolonie ligitaj al Britio. La politikisto reprezentis la nunan kanadan provincon Nov-Skotio, kaj partoprenis en ĉiuj el la tri konferencoj okazigitaj cele al la kreado de la konfederacio, en Kebeko kaj Charlottetown en 1964 kaj en Londono en 1866.
Savteologio
Kristana vidpunkto pri la savo
Multaj kristanaj teologioj opinias ke la homaro estis kreita senpeka, situacio kiu tamen difektiĝis, tiel ke la homiĝo de la Difilo antaŭvidita kiel manifestacio de amo kaj celo de la tuta kreado mem fariĝis ankaŭ okazo por restaŭri ĝustan rilaton kun Dio.
Precizigo pri la Savo laŭ Katolikismo
Laŭ la Katolika Eklezio la savo ne estas nura pasiva liberigo el la peko (origina kaj aktualaj pekoj) kaj ties influoj: en ĝia esenco kuŝas ankaŭ aktiva liberigo kiu levas la homajn estulojn al supernatura stato, al la «eterna vivo», al spirita kondiĉo pli alta ol tiu tera, por unuiĝi en unika mistika korpo kun Kristo, unu el la tri diaj Personoj (Triunuo) kaj aliri al la digneco de filoj de Dio, kaj Lin vidi «kiel Li estas» (Joh 3,2), en komuneco de vivo kun Sanktuloj ktp (Katekismo de la Katolika Eklezio 1023, 1025, 1265-1270, 2009).
Tiuj benoj-gracoj neniam estas konceditaj pro personaj meritoj. Reale, striktsence, la homo nenion meritas ĉe Dio: la ebleco meriti ion ajn ĉe la okuloj de Dio tute devenas el senpaga dono de Dio. Por tiu dono, oni povas meriti helpojn utilajn por la sia sanktiĝo, por la kresko de la graco kaj amo kaj por atingi la eternan vivon kiun Dio elfluigas sur siajn kreaĵojn. Oni povas ankaŭ meriti materiajn bonaĵojn, kiel sanon, amikecon aŭ feliĉon (la sama Katekismo, 2006,2;11).
La komuneco kun Dio metas la kristanon en komumeco ankaŭ kun la forpasintoj kaj tuta kreitaro savita kaj savota de Kristo: tio okazas ĉar ĉe Dio pasinto, nuntempo kaj estonto ĉio estas ĉeesta, nome unusola afero.
Ĉiukaze, pro la libero koncedita, la homo povas rifuzi la diajn donacojn savantajn en Kristo, kion la sama Katekismo difinas «Sava Plano de Dio». Por la rifuzantoj okazos la perdo de la beatiga komuneco kun Dio (temas pri la unika «puno» oficiale menciita de la Eklezio, dum varibunte la samon priskribas la artoj kaj popola fantazio).
Pere de la graco kaj imite de Kristo kaj profitante ankaŭ de la naturaj donacoj de Dio (kiel inteligento, volo, inicitemo, komunikado ktp), la kristano estas ŭrĝata al kunlaboro kaj kreado por kontribui al plibonigo la tera homa vivo, uzante kaj ĉiam pli kreskigante la sciencojn kaj la artojn kaj teknikaĵojn: temas pri la nova enirigita de Kristo socialeco, kiu flankas kaj integras tiun naturan.
Savo laŭ Protestantismo
Laŭ evangelaj kristanoj (protestantoj), la savo supozas ke ĉiuj homoj estas, same kiel asertas la Biblio, en peka kondiĉo kaj, do, submetitaj al ties dumvivaj kaj eternaj konsekvencoj (kulposento, suferoj diversnaturaj, vivo sensenca, morto, dia kolero kaj la infero). Senrezultaj kaj vanaj estas la provoj de la homa estulo sin savi el ĉio tio per siaj fortoj. Dio, tial, laŭ sia mizerikordo, (tia estus la evangelia mesaĝo), decidas doni sian Gracon al tiuj kiuj metas sian konfidon en la Persono kaj agado de la Savanto, Jesuo Kristo. Nur Kristo kapablas foreltiri el tiu kiun protestantismo difinas kompleta depravacio de la homa estulo. Kiu sin tute konfidas al Kristo estas savita el la peko kaj ties spuroj, repacigita kun Dio, indigita je la eterna komuneco kun Li. Tio eblas ĉar la perfektaj meritoj akiritaj per la vivo de Jesuo estas kreditigitaj al la kredanto (Pravigo) ĉar Kristo mem jam pagis, per sia ofero sur la kruco, la punon kiun pekulo juste meritintus.
Iuj protestantaj eklezioj, tamen, ne nur konfesas ke la aŭskultado de la Evangelio kaj la respondo kun fido estas parto integranta de la procezo de savo, sed ankaŭ la kulpagnosko, la bapto kaj la kontinua obeo baziĝanta sur la Novtestamentaj tekstoj kiel la evangelio de Mateo (28,18-20), de Johano (6,31) kaj Agoj (2,36-38).
Universala savo
Alia vidpunkto, pri la savo, ekzistis laŭlonge de la historio de kristanismo kaj nun ĝuas kreskantan preferon en la moderna mondo, kun la alveno de raciismo kaj liberalismo teologia: emfazante la antaŭsupozon pri Dio de amo, ĝi supozas ke Dio ĉiujn savus senkondiĉe kaj lasus la inferon malplena; kaj ĉiuj, sendepende de la kredo aŭ religio, sin savos kaj iros ĉe Dion. Iuj tradiciaj kristanoj konsideras tiun vidpunkton herezo ĉar ĝi implicus ke la religioj ne-kristanaj estas tiom validaj kiom kristanismo kaj ke estas alternativaj vojoj al la savo kaj al la krista graco. Sed aliaj formoj de kristana universalismo certigas ke kristanismo estas la religio komplete vera, kaj ke la universala savo estas alirebla nur pere de Kristo kiu ĉiukaze manifestus sin mem, alimaniere, en ĉiuj religioj, premiante la homojn de bona volo.
Tia vidpunkto trovas ĉiam pli teologojn, kun ekleziaj konsentoj, orientigantajn fidelularon al tia espero kiu havas fundamenton en la Nova Testamento.
Al tiu vidpunkto hodiaŭ marŝas preskaŭ ĉiuj eklezioj kaj, se memorigi kelkajn, eĉ la mormonoj aŭ Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, kiu konfidas eĉ en nunaj profetoj ŝarĝitaj, laŭ ĝi, de Dio.
Savo laŭ Budhismo
La Kvar noblaj veroj skizas la esencon de la budhana savdoktrino. La sufero, (dukĥa), estas rigardata kiel malsano kuracebla per la konscio pri ĝiaj kaŭzoj kaj sekvante la noblan okoblan vojon. La okobla vojo inkluzivas moralecon kaj meditadon. La liberigo, nomita Nirvano, en Budhismo, estas rigardata kiel la fino de la sufero, de la reinkarniĝo kaj de la ignoro. La iloj per gajni la savon estas pliintensigitaj per aliaj instruoj kaj estas esprimitaj per aliaj terminoj kiel Theravada, Mahajana kaj Vajrajana.
Tomoaki Sano
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, NKK, Avispa Fukuoka, Sagawa Express Tokyo kaj Mito HollyHock.
Savteologio
Savo laŭ Islamo
Laŭ islamo, estas vere grava kredi je la unueco kaj perfekteco de Dio. La celo de la vivo estas vivi tiamaniere ke oni plaĉu al Alaho por gajni la Paradizon. Oni kredas ke ekde la plenkreskaĝo malfermiĝas nombrado de la ŝuldoj de unuopulo, kiu estos uzata en la tago de fina juĝo por determini la eternan destinon. La Korano krome aprobas la doktrinon de la dia antaŭdestino (Korano 4,49; 24,21; 57,22). Sed estas asertata la neceso de la kredo kaj de bona agado por atingi la savon.
En la islama doktrino pri la savo troviĝas ankaŭ ke la nekredantoj (kuffar, litere "kiu rifuzas la veron») kaj la pekuloj estos kondamnitaj, sed la sincera pento provizas kiel rezulton la pardonon de Alaho kaj la eniron en la Paradizon en la momento de la morto.
La savo laŭ Hinduismo
La savo por hinduismo konsistas en la liberigo de la jiva, la ciklo de la reinkarniĝoj, renaskiĝoj kaj morto, kaj per ĝi oni obtenas la plej altan spiritan nivelon. La fina celata praktiko estas la Sanātana Dharma (la sistemo de praktikoj kaj krederoj konstituantaj la hinduismon, kiu emas malaprezi la materian mondon, la ĉielon kaj la inferon de la intertempaj iluzioj). La liberigo kiu estas difinita mokŝa aŭ mukti.
Simon Sechter
Simon Sechter (naskiĝis la 11-an de oktobro 1788 en Friedberg en Bohemujo; mortis la 10-an de septembro 1867 en Vieno) estis aŭstra muzikteoriisto, muzikpedagogo, orgenisto, dirigento kaj komponisto.
Per Die Grundsätze der musikalischen Komposition, lia trivoluma traktaĵo pri la kompoziciaj principoj el la jaroj 1853 kaj 1854, Sechter skribis verkon ege influan sur postaj muzikteoriistoj. La ideoj de Sechter estas deduktitaj de la teorio pri la ĝeneralbaso (ŝtupoteorio) de Jean-Philippe Rameau, ĉiam diatonaj, eĉ se la gvido estas alte kromata. Sechter propagandis la puran kontraŭ la bontemperita agordo.
Li estis instruisto interalie de Franz Schubert kaj Anton Bruckner
(19844) 2000 ST317
(19844) 2000 ST317 estas troja asteroido de Jupitero kun granda orbita klinangulo, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Troja Tendaro, tie estas de la grupo da asteroidoj, kiuj orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
La Teresto
La Teresto estas senprofita organizaĵo fondita en Montrealo, Kanado.
La Teresto estas juna internacia grupo, kiu ekzistas ekde septembro de 2005. La celo de la organizaĵo estas permesi al homoj informiĝi, kunfari kaj partopreni alternativajn vivspertojn. Tiuj alternativoj interalie temas pri naturmedio, saneco, komunuma kaj kampara vivo.
La Teresto volas starigi internacian kunlaborantaron (nomita la Kontaktcentro). La bonvenataj partneroj estas senprofitaj organizaĵoj, humanistaj projektoj kaj ekoagrikulturaj bienoj havante lokajn impaktojn. Tiel, La Teresto deziras proksimigi la zorgvolemajn homojn al la projektoj, kiuj interesas ilin.
La organizaĵo agas per lokaj atelieroj (en Montrealo), reta informo-disdonado (ĝi estas libera Biblioteko kie, ĉiu ajn povas publiki artikolojn) kaj sia plej grava projekto estas la Kontaktcentro, ĉi-supre menciita, kiu ankoraŭ estas konceptforme.
Plie, la organizaĵo volas disvastigi la esperanto-uzadon ĉe ĉiutipaj internaciaj organizaĵoj. Ĝi mem rete uzas Esperanton (Esperanto estas unu el la multaj uzataj lingvoj ĉe la Teresta retpaĝaro) kaj multaj Terestanoj laboras por konigi Esperanton en Kebekio kaj en la tuta mondo.
Miltenberg
Miltenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La urba teritorio situas ĉe la rivero Majno iom sude de Aschaffenburg, en la nordokcidento de Bavario.
Historio
Proksime de la hodiaŭa Miltenberg antaŭ dumil jaroj la romiaj limaj fortikaĵoj, kiuj apartigis la romian imperion okcidente kaj ĝermana teritorion oriente, atingis la riveron Majno, kiu de tie norden konsistigis la naturan limon inter Romio kaj Ĝermanio. La restoj de du romiaj fortikaĵoj troviĝas inter Miltenberg kaj la najbara komunumo Bürgstadt unuflanke kaj Miltenberg kaj la najbara Kleinheubach aliflanke.
Protektite de la fortikaĵo Mildenburg, konstruita ĉirkaŭ la jaro 1200, la urbo evoluis. Dum 1237 ĝi unuafoje skribe menciiĝas. Jam dum la mezepoko la Miltenberga sabloŝtono estis aprezate konstrua materialo. En la ĉirkaŭaj arbaroj oni tranĉis ŝtonojn kaj formis el ili muelejajn ŝtonojn aŭ kolonojn. Ĝis la jaro 1803 la urbo apartenis al la episkopejo kaj korona princejo Majenco (Mainz). La majenca rado en la urba blazono ankoraŭ nuntempe estas signo de tio. Poste dum tri jaroj ĝi apartenis al la princejo de Leiningen, poste dum kvar jaroj al la princejo de Baden, kaj pliajn ses jarojn al la granda princejo Hesio-Darmstadt. Ekde 1816 kaj ĝis hodiaŭ ĝi apartenas al Bavario.
El la Miltenberga sabloŝtono oni interalie skulptis kolonojn por la katedralo de Majenco. Unu el ili nuntempe staras meze de la katedrala placo de Majenco, kun signo kiu klarigas pri la deveno el Miltenberg.
La urbo havas belan mezepokan urbocentron kun multaj historiaj trabfakaj domoj.
Vidindaĵoj
Vidindas la fortikaĵo Mildenburg, la historia malnova urbo kun la merkata placo "Schnatterloch", la hotelo Zum Riesen (unu el la plej malnovaj gastejoj de Germanio, eble la plej malnova), la frumezepoka urbodomo, la pordegoj Würzburger kaj Mainzer Tor, plus historiaj lokoj en la ĉirkaŭaj arbaroj.
Dum la jaro 1985, tio nur flanke, grupo de 30 junaj esperantistoj de la TEJO-sekcio BEMI, bicikle survoje inter la Junulara kaj la Universala Kongresoj de Esperanto (de Eringerfeld ĉe Paderborn al Augsburg) tranoktis en la ĵus renovigita frumezepoka urbodomo. La urbestro aparte deziris tiun lokon por tranoktado, ĉar li opiniis ĝin aparte etosa, sed samtempe timeme petis, ke nenio skrapu la valorajn murojn. Kompreneble nenio okazis, kaj la gastado estis aparte etosa.
Márton Nobilis
Márton Nobilis [nobiliŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nobilis Márton estas hungara ŝtata oficisto.
Márton Nobilis naskiĝis la en Budapeŝto.
Nothweiler
Nothweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Klára Gazda
Klára GAZDA estas rumanuja hungara etnografino, universitata instruistino naskita en Zalán la 4-an de septembro 1944. Ŝi estis la edzino de etnografo István Pál Demény kaj pli juna fratino de József Gazda.
Biografio
Klára Gazda diplomitiĝis en UBB de Kluĵo pri hungara lingvo kaj literaturo (1967), doktoriĝis pri etnografio en Eötvös Loránd Tudományegyetem (1976). Inter 1968 kaj 1991 ŝi estis muzeologino en Sfântu Gheorghe, de 1991 adjunktino en Universitato Babeș–Bolyai.
Márton Nobilis
Biografio
Márton Nobilis maturiĝis en benediktana gimnazio en Győr en 2004, poste li akiris diplomon en Katolika Universitato Péter Pázmány en 2011, sed li studis ankaŭ en Bonna universitato. Jam en 2008 li aliĝis al Fidesz kaj dum la studentaj jaroj li ankaŭ laboris. Post la diplomo li helpis kampanjojn de Fidesz. Ekde 2014 li havis diversajn ŝtatajn kaj ministeriajn postenojn.
Distrikto Prešov
Distrikto Prešov (Slovake: okres Prešov) estas distrikto en la Regiono Prešov en orienta Slovakio. Ĝis 1918, la distrikto estis parto de la hungara Distrikto Šariš. En 2001 ĝi havis loĝantaron da 161.782 homoj. Ĝi kovras areon da 934 km².
Etnomir
Etnomir (Этноми́р, tradukeblas el la rusa lingvo kiel "etno-mondo") estas privata etnografia parko kaj kultur-eduka centro, situanta en norda parto de Kaluga provinco (distrikto Borovsk) proksimume je 90 kilometroj sud-okcidente de Moskvo.
Etnomir estis fondita de rusia entreprenisto Ruslan Bajramov en 2006 enkadre de fonduso "Dialogo de kulturoj — unueca mondo" (Диалог культур — единый мир). Laŭ ideo de la projekto, ĝi estu rimedo por konatiĝo kun diversaj etnoj kaj kulturoj de la mondo.
La parko okupas areon 140 ha. Sur la teritorio estas konstruataj "etno-kortoj" — apartaj aroj da konstruaĵoj, montrantaj vivstilon kaj tradiciojn de konkretaj popoloj; funkcias multaj hoteloj, muzeoj, restoracioj kaj vendejoj; dum la tuta jaro okazas diverstemaj festivaloj. Oni planas tute fini kreadon de la centro en 2020.
Ideo kaj koncepto
Kiel rakontis aŭtoro de la projekto, Ruslan Bajramov, li ĉiam okupiĝis pri projektoj rilataj al popolamikeco, sed la ideo pri organizado de etnografian parkon aperis kiam li unuan fojon noktumis en jurto. Poste
La ĉefa principo de Etnomir estas formulita de la organizantoj kiel "egaleco de kulturoj sendepende de landa ekomonia nivelo aŭ ĝia internacia statuso.
Infrastrukturo
Laŭ la planoj, post fino de la konstruado en la parko (140 ha) estos 52 etno-kortoj, kiuj montros al la vizitantoj kulturon de preskaŭ ĉiuj landoj. Krome, tie estos:
Ĝis somero 2014 tie jam ekfunkciis 9 "etno-hoteloj", 6 restoracioj kaj multaj muzeoj.
Aparte situas la "Strato de la Mondo".
Strato de la Mondo
Pavilonoj:
Etno-kortoj
Etno-korto estas aparta ero de la teritorio, prezentanta kulturon de iu(j) konkreta(j) lando(j). En etno-kortoj funkcias hoteloj en tradiciaj loĝejoj de diversaj popoloj, manĝejoj, muzeoj kaj ekspozicioj, estas organizataj ekskursoj kaj diversaj aranĝoj.
Funkciantaj etno-kortoj:
Hoteloj
En Etnomir funkcias "etno-hoteloj" en tradiciaj loĝejoj de la mondo. En somero de 2014 funkcias 9 hoteloj:
15554 Chenhuaipu
15554 Chenhuaipu estas mezgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Etnomir
Manĝejoj
Aliaj manĝejoj:
15554 Chenhuaipu
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Chen Huai-Pu, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Municipa Mezlernejo Anle de Ĉilun (Ĉina Tajpeo).
Pál József Kennedy
József Pál Kennedy  naskiĝis la  1928 en Budapeŝto.
Biografio
József Pál Kennedy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1945-1949, poste li plulernis en universitato en Vieno ĝis 1954, fine samloke li doktoriĝis. En 1955 li esploris en Sorbonne, poste en Montrealo. Ekde 1957 li vivas en Usono, kie li ricevis laborlokojn. Baldaŭe li instruis en universitatoj de Kioto kaj Ohio. Li okupiĝas precipe pri polimeroj. Li partoprenas en redaktadoj de fakrevuoj ekzemple Polymer Bulletin, Macromolecules. Li ricevis usonajn kaj japanan premiojn ekde 1982.
Bohema Unio Esperantista
Ĝi ekestis en la Esperantista Klubo en Praha post kverelo inter la estraranoj. Kühnl sukcesis eksigi la honoran membron de la klubo Theodor Čejka kaj membrojn Hynek Karel Bouška, Václav Riegel kaj Stanislav Kamarýt, kiuj poste fondis disigitan organizon Bohema Asocio Esperantista, kiu asociigis unuopulojn.
La unua prezidanto de B.U.E. estis Jan Hradil, sekretario Karel Procházka. En marto 1909 Procházka fariĝis vic­prezidanto kaj Otakar Davidek sekretario. En 1910, la 6-an de marto, est­is elektita kiel prezidanto PhDr. Václav Rosický. Li, Pro­cházka kaj Kühnl estis la plej aktivaj laborantoj de la Unio. Pluaj aktivuloj estis Otakar Davídek, Frantiŝek Dus kaj - en la sfero lingva -- Vladimír Tobek. Kasisto František Svačina.
La Unio aranĝis tri kongresojn, ĉiujn en Praha. La unua okazis en septembro 1909 kun 360 partoprenantoj, la dua la 24-an kaj 25-an de septembro 1910 kun iom malpli ol 200 personoj kaj la trian en septembro 1911 samtempe kun konferenco de Aŭstriaj esperantistoj en Praha.
Nigahiga
Enhavo
La unuaj videoj sur Nigahiga estis de Ryan kaj Sean lipoakordigantajn popularajn kantojn. Rapide, ili komencis estigi aliajn specojn de videoj, kiuj inkluzivas parodiojn kaj originajn videojn. Hodiaŭ Nigahiga kreas originajn kantojn, mallongajn filmojn, kaj daŭras antaŭan serion, kiel Kara Ryan, la Kiel Esti... serio kaj Filmoj en Minutoj.
3972 Richard
3972 Richard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Richard" en omaĝo al Richard Arthur Spellmann, inĝeniero pri kemio kaj frato de la malkovrintino.
Epaminondas
Epaminondas (* ĉirkaŭ la jaro 418 a.K. en Tebo; 3-an de julio 362 a.K. en Mantinea), malnovgreke Ἐπαμεινώνδας, estis greka politikisto kaj armeestro. Li konsideriĝas la plej signifa historio gvidanto de la urbo Tebo en Beotio kaj evoluigis siaepoke tre sukcesajn novajn armeajn taktikojn.
Oni atribuas al li interalie la inventon de la antikva batalaranĝo falango, konsistanta el taĉmento da soldatoj, armitaj per longaj pikiloj kaj ordigitaj laŭ profundaj vicoj - tiun militan taktikon, kiun poste tre sukcese aplikis la legioj de la Romia Imperio, konatigis la makedona armeo de Aleksandro la Granda.
Wohlen
Wohlen havas plurajn signifojn:
Puegnago sul Garda
Puegnago sul Garda estas komunumo de Italio.
Balatonudvari
Balatonudvari estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo kaj somera banloko en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Balatonfüred.
Situo
Balatonudvari situas laŭ norda bordo de Balatono, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Székesfehérvár-Keszthely.
Historio
La unua mencio devenis el 1093 en formo Oduory. Laŭ la nomo reĝaj servistoj loĝis tie. La kampoj longe apartenis al abatejo de Tihany. En 2005 la banloko atingis unuan lokon en konkurso Por Flora Hungario. La vilaĝo apartenas al vinregiono de Balatonfüred-Csopak.
En Balatonudvari poŝteto kaj migra poŝto servas.
Lesja Ukrajinka
Larisa Petrivna Kosaĉ-Kvitka, monde konata kiel Lesja Ukrajinka (Леся Українка) (naskiĝis la en Novohrad-Volinskij, Ukrainio; mortis la  en Surami, Kartvelio) estis granda ukrainia poeziistino, verkistino kaj kritikistino.
Ŝi speciale elektis sian plumnomon por montri sian nacian apartenecon kaj deziron batali por libero de ukraina popolo kaj feminismo. Ŝia patriotismo kune kun ŝia malfermemo al fremdaj kulturoj instigis ŝin krei "Mondan Bibliotekon" por ukrainaj legantoj por helpi ilin malkovri la kulturan heredaĵon de la homaro.
Ŝi estis poligloto, scipovinta la anglan, germanan, francan, italan, grekan, latinan, polan, rusan, bulgaran kaj sian denaskan lingvon, la ukrainan, kio donis al ŝi la eblon vaste lerni pri la klasikaj verkoj de la monda literaturo.
Vivkuro
Lesja Ukrajinka pasigis sian infanecon kaj junecon en la vilaĝo Kolodjaĵne. Ŝia patrino estis fama ukraina poetino Olena Pĉilka, ŝia onklo estis granda verkisto, literatura kaj socia aktivulo Miĥajlo Drahomanov.
Ekde infanaĝo, Ukrajinka suferis de tuberkulozo. Dum la lastaj kvin jaroj ŝi loĝis en kuraclokoj en Egiptio, Krimeo kaj Kaŭkazo. La malsano finfine mortigis ŝin la 1-an de aŭgusto 1913 en la kuracloko Surami, Kartvelio.
Verkaro
Oni diras, ke Lesja Ukrajinka konis pli ol 10 lingvojn. Ŝi tradukis el la germana, franca, itala, angla, rusa kaj aliaj lingvoj verkojn de M. Maeterlinck, G. Hauptmann, P.-Ĝ. Etcel, Ĝ. d’Espardes, Edmondo de Amicis, Nikolaj Gogol, Karl Marx, Friedrich Engels (Manifesto de la Komunista Partio) kaj aliaj.
La amplekso de socia agado kaj verkado de Lesja Ukrajinka estis rimarkinda. Ŝia poezio sin nutris per sukoj de ŝia denaska grundo kaj ukraina folkloro, naciaj spiritaj trezoroj. Samtempe ŝi kuraĝe malkovris la vastecon de la monda kulturo. Ŝiaj poemoj, dramoj, liriko, tradukoj havas grandan artan k socian valoron.
Ivan Franko tute prave alte pritaksis la agadon de Lesja Ukrainka, skribinte: “De la tempo de Taras Ŝevĉenko-a Testamento, Ukrainio ne aŭdis tian ardan poezian vorton kiel el la buŝo de ĉi tiu malforta, malsana junulino”.
Olesj Honĉar, alia fama ukraina verkisto, substrekis, ke “idealoj de libero, neekstermeco de homa spirito, batalo por libera justa socio, por malkatenita kaj harmonie evoluinta homo - ĉio ĉi estas la esenco de humanismaj poeziaĵoj de Lesja Ukrajinka, de ŝiaj tiom vastskalaj, filozofie profundaj kaj arte altnivelaj verkoj. Tiuj ĉi idealoj ne estas similaj al homaranismaj idealoj de L. Zamenhof, bazitaj “sur principoj de reciproka frateco, egaleco kaj justeco”.
En Esperanto aperis
Nur malgranda parto de la verkoj de Lesja Ukrainka estas tradukitaj en Esperanton. Dank’ al modesta libreto “Liriko” (1971), kiun kompilis kaj redaktis Nadija Hordijenko Andrianova, Esperantlinvanoj konatiĝis kun la poetino. La libro komenciĝas per la artikolo de O. Honĉar "Kronita per amo popola", poste sekvas la poezioj el la verkkolektoj Sur la flugiloj de l’kantoj, Pensoj kaj revoj, Reeĥoj. Ili estas tradukitaj de Andreo Rogov, Konstantin Gusev, Aleksandr Logvin, Hilda Dresen, Volodimir Pacjurko, N. Andrianova k.a. Ĉiuj tradukoj estas sufiĉe altkvalitaj. Krome, la parton de Arbara kanto ankaŭ tradukis V. Pacjurko (Ukraina Stelo, 1991, 2).
En internacia scienca projekto nomata "Lesja Ukrainka en la mondo de tradukoj", kiun plenumas la instruistoj de tri universitatoj en Ukrainio kun eksterlandanoj el Svedio, Italio, Ĉinio, Koreio k.a. sub gvido de prof. Nina Daniluk kaj en kiu Esperanto servas kiel ponto inter diversaj kulturoj kaj helpilo en la komunikado inter la partoprenantoj-esperantistoj, por pli bone kompreni la tekstojn (originajn kaj tradukitajn).
Prozon de Lesja Ukrajinka esperantigis:
Viktor Pajuk - Feliĉo (Usona Esperantisto, 2021, 4), Blindulo (La Lampiro, 171, 2021:5), Taso (Helianto, 2022, Aprilo), "Viaj leteroj ĉiam odoras per velkintaj rozoj" (Turka Stelo, n-ro 080, Aŭgusto, 2022), Malfeliĉo instruos (fabelo);
Andreas Emmerich - Letero en malproksimen (Esperanto aktuell, 2 (266), 2021);
Paŭlo Moĵajevo - La momento.
Eksteraj ligiloj
(eo) Lesja Ukrainka en la mondo de tradukoj; verkoj en Esperanto, prelego de Nina Daniljuk.
(eo) Lesja Ukrajinka, Turka Stelo, januaro 2021, paĝoj 26-27
Bonifaco
Sanktuloj, papoj
Bonifaco interalie estas la nomo de kaj de pluraj papoj de la katolika eklezio:
Harichovce
Harichovce, hungare Pálmafalva, germane Palmesdorf/Halmsdorf estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Harichovce situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Levoča-Spišská Nová Ves. La lasta urbo troviĝas je 2 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la tiama urbeto en 1268 en formo "Baldmar". La loĝantoj estis saksoj, kiuj havis privilegiojn. En 1787 loĝis tie 497 loĝantoj en 70 domoj, en 1828 410 loĝantoj en 76 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pálmafalva 677 homoj, (665 slovakoj, 9 hungaroj, 3 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Igló, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Harichovce 1679 homoj, (1659 slovakoj).
Toshiyuki Kosugi
Toshiyuki Kosugi (小杉 敏之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight kaj Brummell Sendai.
Naval
Naval - Bayan ng Naval - estas urbo (municipo) kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Biliran en regiono Orientaj Bisajoj, kie estas ĉefurbo de la provinco Bilirano. La urbo havas 26 distriktojn.
Villette-lès-Dole
Villette-lès-Dole estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono (ĝis 2015 en la kantono Dole-Nord-Est). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Naval
Geografio
Naval kuŝas en la okcidenta marbordo de la insulo. Catbalogan troviĝas 58, Ormoc 65, regiona ĉefurbo Tacloban 74, Cebuurbo 149, Kezonurbo kaj ĉefurbo Manilo po 500, Dabao 519, General Santos 612, Tuguegarao 732 kilometrojn (aere).
Villette-lès-Dole
Demografio
fonto: Insee
Naval
Historio
Naval pli frue estis Bagazumbol laŭ la indiĝena nomo. En 1859 la loknomo estis modifa al pli neŭtrala Naval kaj en la sekva jaro ĝi ricevis la statuson sendependa paroĥo. En 1869 ĝi ricevis la statuson municipo. En 2020 Naval kandidatiĝis al komponenta urbo laŭ filipina klasifikado.
Trafiko
Naval voje estas alirebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke kaj estas vojo al alia (orienta) marbordo. En la urbo tricikloj aŭ motorcikloj trafikas, al la ceteraj insulopartoj busetoj, al Tacloban aŭtobusoj. Flughaveno funkcias loke kun flugoj al Cebuurbo. Ekzistas haveno kun pramoj kaj boatoj.
Religio
En Naval vivas plej ofte katolikoj, ankaŭ katedralo funkcias loke.
Klimato
La klimato de Naval estas klasifikita kiel tropika klimato kun musono. Jare pluvas averaĝe po 1509 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen iomete pli malofte inter januaro kaj aprilo. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Ranomanĝa cirkuo
La Ranomanĝa cirkuo aŭ Afrika marĉocirkuo (Circus ranivorus) estas rabobirdo apartenanta al la genro Circus. Ĝi troviĝas en suda, centra kaj orienta Afriko el Suda Afriko norden al Sudano kun vaganta vidaĵo el Niĝerio. Ĝi estas ĉefe komuna en la Okavanga Delto en Bocvano. Ĝi troviĝas kutime en humidejoj, ĉefe tiuj kun fragmitoj aŭ kanejoj, sed loĝas ankaŭ ĉe herbejoj kaj farmoj.
Plenkreskulo estas 45 al 50 cm longa kaj estas ĉefe bruna kun pala strieco en kapo, brusto kaj antaŭflugiloj kaj ruĝeca en femuroj kaj ventro. Maskloj kaj inoj estas similaj, malkiel plej cirkuoj. Junulo estas malhelbruna kun pala brustareo kaj palaj markoj en kapo. La vosto kaj flugilplumoj havas malhelan striecon je ĉiuj aĝoj. Ĝi estas kutime silentema specio sed havas altatonan dunotan memmontran alvokon.
Ili manĝas ĉefe malgrandajn mamulojn kiaj strimusoj Rhabdomys pumilio kaj ili manĝas ankaŭ birdojn kaj ranojn, el kio venas la latina scienca nomo por la specio nome ranivorus, el kio la komuna nomo samsignifa de ranomanĝa.
Tiu afrotropisa specio estas monogama kaj restas en la reprodukta teritorio la tutan jaron. La nesto estas kutime konstruita en kanejo kaj la ino demetas 3 aŭ 4 ovojn.
Rustavi 2
Rustavi 2 Broadcasting Company ( "Kartvelio: რუსთავი 2), plej konata kiel Rustavi 2, estas la plej sukcesa privata komunik-entrepreno (televidkanalo) de Kartvelio. La televidkanalo Rustavi, sideje en Tbiliso, estis fondata en 1994 en la urbo Rustavi. Temas pri privata proprietaĵo de televida surtera funkciado kiu nuntempe atingas ĉ. 85% de la landa loĝantaro. La areo de Rustavi 2 etendiĝas ekster Kartvelio persatelite 24 horojn al Eŭropo, la eŭropa parto de Rusio kaj Mezoriento. Rustavi 2 estis la unua televidkanalo kiu uzis la ciferecan hardvaron en Kartvelio kaj la unua kiu aliĝis al la Eŭropa Unio de Radio. La novaĵagentejo de Rustavi 2 havas raportistojn kaj regionajn oficejojn en la ĉefaj urboj de Kartvelio (Kutaisi, Batumi, Gori, Poti, Zugdidi), kaj plentempaj raportistoj en Moskvo kaj Vaŝingtono.
Incidento kun Georgij Garbunija
La la ĵurnalisto Georgij Garbunija en sia aŭtora programo komencis rektan elsendon per ruslingvaj krudaj insultoj al la rusia prezidanto Vladimir Putin, abunde uzante sakraĵojn. Sian parolon li finis per jenaj vortoj: "Mi fikis vian patrinon. Ho, via patrino estas morta. Ho, kiom domaĝe. Ho, ne diru. Do ŝi brulu en infero kune kun vi kaj via patro. Mi deziras feki sur vian tombon. Amen."
Tio kaŭzis grandan indignon en Rusio kaj Kartvelio mem, kie amasoj da homoj protestis ĉe la televidstacio, postulante eksigon de la ĵurnalisto kaj la estraro de la kompanio. La prezidanto Salome Zurabiŝvili, la ĉefministro Mamuka Baĥtadze, la parlamentestro Arĉil Talakvadze kaj ĝenerala sekretario de la reganta partio "Kartvela Revo" Kaĥa Kaladze kondamnis la elpaŝon kaj nomis la ĵurnaliston provokanto, aganta kontraŭ sia propra lando. Fine la ĵurnalisto kaj la ĝenerala direktoro estis maldungitaj, la programo likvidita.
Golfo Algoa
Golfo Algoa (Algoa Bay) estas larĝa akvolango laŭlonge de la roenta marbordo de Sudafriko, 425 mejlojn (683 kilometrojn) oriente de Kabo de Bona Espero. Ĝi limas okcidente kun Kabo Recife kaj oriente kun Kabo Padrone. La golfo estas ĝis 436 m profunda. La havenurbo Port Elizabeth situantas apud la golfo, kiel la nova profundakva haveno Coega.
Rochefort (Charente-Maritime)
Rochefort [] estas franca komunumo, subprefektejo de la departemento Charente-Maritime, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis 25,140 loĝantojn en la jaro 2010.
La nuna urbo estis kreita en 1666 laŭ ordono de Ludoviko la 14-a por konstrui grandan maran kaj armean armilejon.
Geografio
Rochefort troviĝas ĉe la norda bordo de la rivero Charente, proksime al ĝia elfluejo, malpli ol de la Atlantika Oceano. Ĝi situas proksimume sudoriente de La Rochelle kaj  nordoriente de Saintes. La najbaraj komunumoj estas Breuil-Magné, Loire-les-Marais, Tonnay-Charente, Saint-Hippolyte, Échillais, Soubise, Saint-Nazaire-sur-Charente kaj Vergeroux.
Transporto
Rochefort havas stacidomon, kiu estas haltejo en regionaj linioj (TER kaj Intercités). Ĝi ebligas iri interalie al La Rochelle,, Bordeaux, kaj.
Du pontoj ebligas transiri Charente por iri al Échillais: la moderna ponto de Martrou kaj la malnova transporta ponto de Rochefort, konstruita en 1900. Ĝi estas la lasta transporta ponto en Francio, kaj ĝi estis deklarita historia monumento en 1976. Hodiaŭ, piedirantoj kaj biciklistoj povas uzi ĝin.
Monumentoj
Krom la supremenciita transporta ponto, Rochefort havas multajn historiajn monumentojn. La plej fama estas la reĝa ŝnurejo, kie oni produktis ŝnurojn por ŝipoj en longa konstruaĵo.
En Rochefort estis rekonstruata de 1997 ĝis 2012 la ŝipo Hermione, kies unua ekzemplero, ekkonstruita en 1777 en la sama loko, kondukis La Fayette al Usono.
Vladimir Gelfand
Vladimir GELFAND (Влади́мир Ната́нович Ге́льфанд; naskiĝis la en Novoarĥanhelsk en la Kirovohrada provinco de Ukrainio — mortis la  en Dnipropetrovsko) estis oficiro de la Ruĝa Armeo kaj partoprenis en la dua mondmilito.
Gelfand famiĝis kiel verkinto de "taglibro" pri sia dum-militaj spertoj. Taglibro estis publikigita en Germanio, Svedio kaj Rusio.