cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Librovendejo
Specoj
Librovendejo povas oferti nombron de inter kelkcento ĝis pli ol duonmiliono da libroj, kaj libroj kiuj ne aktuale estas stokataj, aldone estas rapide mendeblaj per komercaj centraj librostokejoj, kiuj servas nur librovendejojn kaj ne unuopajn klientojn. Universitatoj kaj aliaj altlernejoj ofte havas siajn proprajn librovendejojn sur la altlernera tereno, kies fokuso kompreneble estas porstudenta faka literaturo.
Ekster la difino de la vorto "librovendejo" kompreneble estas la servoj de bibliotekoj, kiuj unuavice ne vendas, sed portempe luas librojn redonendajn al la biblioteko.
Duoble transitiva verbo
Duoble transitiva verbo estas verbo, kiu devige havas tri argumentojn: subjekto, rekta objekto, kaj nerekta objekto. Ĉefa ekzemplo en la plejmulto de lingvoj estas "doni":
Jen "li" estas subjekto, "ĝin" estas rekta objekto (en Esperanto markita per la akuzativa finaĵo -n), kaj "ŝi" estas nerekta objekto (en Esperanto markita plej ofte per la prepozicio "al").
En multaj lingvoj kun ampleksa kaz-sistemo, la ricevanto en frazo kun verbo kiel "doni" markiĝas per dativa kazo, kies nomo venas de latina vorto por "doni".
Oni povas analizi la lingvojn laŭ tio, ĉu estas la donaĵo aŭ la ricevanto en tia frazo, kiu markiĝas samkiel la rekta objekto en simpla transitiva frazo. En iuj lingvoj, ekz. la angla, estas ebleco marki ambaŭ argumentojn same:
Jen ambaŭ objektaj argumentoj, "her" kaj "the books", markiĝas same, sen prepozicio. La angla ankaŭ permesas (en pli vasta gamo de fraztipoj) frazigon kun prepozicio to ("al"):
Tiu frazigo estas iome pli formala ol la supra.
La tri specoj de lingvoj tiurilate estas:
Esperanto ŝajne estas de la tria speco; ĝi ankaŭ havas verbojn, kie la donaĵo estas nerekta (prepozicia) argumento kaj la ricevanto estas markita per akuzativo:
En tiu klasifiksistemo "ricevanto" kaj "donaĵo" ne laŭvorte ĉiam signifas ricevanto kaj donaĵo; povas esti aŭskultanto kaj komunikaĵo, ekz.:
Sânpetru Mare
Sânpetru Mare (hungare: Nagyszentpéter, germane: Grosssanktpeter) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2 824 loĝantojn (serboj, germanoj, ciganoj), en 1992 1 998 (rumanoj, serboj, ciganoj).
Incendio en librejo de ISISS (2015)
Incendio en librejo de Instituto de scienca informo pri sociaj sciencoj ĉe Rusia Akademio de Sciencoj (ISISS, Институ́т нау́чной информа́ции по обще́ственным нау́кам (ИНИО́Н РАН)) okazis en sud-okcidenta parto de Moskvo fine de januaro de 2015. Ĝi komenciĝis kaj daŭris dum 25 horoj.
Sânpetru Mare
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Torontál. Administre apartenas al ĝi Igriș; ĝis 2004 apartenis al ĝi ankaŭ Saravale, kiu nun estas propra komunumo.
Incendio en librejo de ISISS (2015)
Konstruaĵo
Antaŭe ISISS situis en centro de Moskvo. Al nova granda konstruaĵo ĝi translokiĝis en 1974. Ĝi situas apud metrostacio "Profsojuznaja" laŭ adreso: Naĥimov-avenuo, domo 51/21.
30-a de januaro
je 22:09 (Moskva tempo) Ĉefa estraro de MUS en Moskvo ricevis mesaĝon pri incendio en domo 51 laŭ Naĥimov-avenuo. Ekbrulo okazis sur 3-a etaĝo de trietaĝa konstruaĵo.
Sânpetru Mare
Historio
En la censo de 2002, 522 el la 2.102 loĝantoj de la vilaĝo (24,8 %) deklaris sin etnaj serboj.
Komunumoj pri Sankta Petro en la Hungara reĝlando
La tabelo prezentas nur la komunumojn el Transilvanio, la ceterajn vidu ĉe: Detrekőszentpéter!
Incendio en librejo de ISISS (2015)
30-a de januaro
Unuaj kontraŭincendiaj taĉmentoj trafis lokon de incendio je 22:15 ; venis ankaŭ polico.
31-a de januaro
Je 0:07 oni malebligis plivastiĝadon de incendio, tamen oni ne ekpovis tute malbruligi ĝin. De MUS malbruligon partoprenis 150 homoj kaj 50 maŝinoj.
La incendio daŭris dum tuta sekva tago 31-an de januaro. Pro tio apuda teritorio estis kovrita de fumo; la fumo senteblis ankaŭ en metroo apud stacio "Profsojuznaja". Dum tuta tago apude kolektiĝis laborantoj de la librejo sed polico ne permesis aliri proksime. Brulado estis plejparte en 3-a etaĝo kaj ne tuŝis ĉefan librokolektejon. Malbruligo okazis per akvo; oni supozis ke ĝi okazos ĝis sekva mateno.
Vespere 31-an de januaro MUS asertis ke danĝero por ĉefa librokolektejo malaperis: apuda briligo estis finita. Ĉirkaŭ 0:00 1-an de februaro konstruaĵo estis tute malbruligita, pereintoj kaj vunditoj ne estis.
Federacia servo pri sciencaj organizaĵoj organizis kunorgidantaron por malaperigo rezultojn de incendio; ĝi konsistas el estroj de FSSO, ISISS, Rusia Akademio de Sciencoj.
Sekvaj tagoj
1-an kaj 2-an de februaro en la konstruaĵo ankoraŭ estis lokoj kun bruleto malfacile atingeblaj por kontraŭincendiaj luktantoj; pro tio supere kaj ĉirkaŭe restis forta fumado; aktiva laboro en ena parto ne okazis pro danĝereco: eblas plia detruado de ejo.
Ciudad Rodrigo
Ciudad Rodrigo estas municipo kaj loĝloko en la provinco Salamanko, en la aŭtonoma regiono Kastilio kaj Leono (Hispanio). Temas pri la plej granda loĝata nukleo de la salamanka sudokcidento kaj oni konsideras ĝin ĉefurbo aŭ centro de la servoj de la komarko Ciudad Rodrigo, la jura distrikto de Ciudad Rodrigo kaj la diocezo de Ciudad Rodrigo, tri entoj proksime ligataj kvankam kun limoj leĝere malsamaj, situantaj en la granda ebenaĵo Campo Charro. Ĝi posedas la titolon Ciudad Antigua, Noble y Leal (Antikva, nobla kaj lojala urbo).
Incendio en librejo de ISISS (2015)
Rezultoj
Nuna estro de ISISS Jurij Pivovarov rakontis ke plimulto da dokumentoj pro nesufiĉa financado de scienco en Rusio ne havas retajn kopiojn; tamen forbrulinta parto de la kolekto konsistas ĉefe el eksterlandaj libroj havantaj kopiojn en aliaj landoj, pro tio ili povas esti restarigitaj kaj uzotaj.
Kialoj
Laŭ dekomenca versio la incendio estas kaŭzita de kurta cirkvito: drataro estis malnova kaj ne estis ŝanĝita ekde 1974 (aŭ estis ŝanĝata parte ). Lasta kontrolado de kontraŭincendia maldanĝereco en ISISS en majo de montris 7 problemojn sed ili ne estis solvitaj. Tamen ekbrulado okazis nokte kiam en librejo estis neniu.
Ciudad Rodrigo
Ene de la municipaj limoj troviĝas pluraj loĝlokoj: Águeda del Caudillo, Arrabal de San Sebastián, Bocacara, Ciudad Rodrigo, Ivanrey, Sanjuanejo, Pedro Toro, Valdecarpinteros kaj la industriejo La Viña kiu okupas 240,11 kvadratajn kilometrojn kaj laŭ la censo de la municipa registrejo, en Ciudad Rodrigo loĝas 13 209 homoj.
Incendio en librejo de ISISS (2015)
Kialoj
Estas ankaŭ versio ke la librejo estis intence forbruligita. Prezidanto de Rusia Akademio de Sciencoj neas ĝin.
Albert Korodi
Albert Korodi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Korodi Albert estis hungara inĝeniero, fizikisto. Lia origina familia nomo estis Kornfeld.
Albert Korodi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Albert Korodi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, kie li lernis multe de György Pólya. Post la abituriento en 1916 li studis en Reĝa Teknika Universitato József, li lernis kune ekzemple kun György Jendrassik kaj Leo Szilard. Pro la komenciĝanta kontraŭjuda movado li daŭris la lernadon en universitato en Charlottenburg. Li akiris diplomon, poste li laboris en esplora instituto pri fridujoj en Berlino. En 1928 li kreis patenton pri fridujo, li profitis konsilojn de Albert Einstein. En 1933 li hejmenvenis, dum la nazia erao li estis trudlaboristo. Ekde 1950 li laboris en telekomunikada esplora instituto, li estis pioniro de la hungara informada scienco. En 1952 li kandidatiĝis, en 1968 li pensiuliĝis. En 1993 li ricevis premion.
Li havis edzinon, kiu naskis filinon.
Ferenc Rózsa
RÓZSA Ferenc (ro:ĵa) estis hungara teknika fakverkisto naskita en Bukareŝto la 4-an de junio 1926 kaj mortinta en Târgu Mureș la 4-an de aŭgusto 1991.
Kortumo de Kadizo
La Kortumo de Kadizo estis sesioj de la nacia leĝdona korpo (tradicie konata en Hispanio kiel "Cortes") kiu troviĝis en la sekura rifuĝejo Kadizo dum la franca okupado de Hispanio dum la Napoleonaj Militoj. La Kortumo de Kadizo tiam kaj hodiaŭ estis vidita de historiistoj kiel grava paŝo rekte al liberalismo kaj demokratio en la historio de Hispanio.
Québec En Alerte
Québec En Alerte (Kebekio atentas) estas publika kriza komunikada sistemo de la kanada provinco de Kebekio operaciita de Pelmorex. Ĝi estas ankaŭ aldona sistemo al tiuj jam uzataj en la municipoj. Ĉi tiu sistemo estos uzota por elsendi al la loĝantaro de la provinco aŭ aparta regiono la atentigojn eldonitajn de la Ministerio de Publika Sekureco kaj Environment Canada. La atentigoj elsendiĝas al la loĝantaro tra la televidstacioj, la radistacioj kaj la Interreto.
Ĉi-momente, la sistemo ŝajnas esti en prova fazo.
Testoj
La 5-an de majo 2015 je 13:58 UTC-5, testo estis eldonita de la Ministerio. Ĝi ne sukcesis. La 19-an de majo, aliaj testoj okazis en pluraj regionoj; unu testo, simulante tornadan atentigon en la regiono Centre-du-Québec, surprizis multajn personojn. Iuj eĉ kredis ke estis reala kriza atentigo.
Radio
La atentigo komenciĝas kaj finiĝas per aŭda signalo. La mesaĝo estas legata de persono aŭ speciala sistemo.
Ocosingo
Ocosingo estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ocosingo. En la navatla lingvo Ocosingo signifas "Loko de la nigra sinjoro". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07059. Ĝi estas la plej granda komunumo de Chiapas.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 170280 loĝantojn. Tiel nur du aliaj komunumoj de Chiapas havas pli da loĝantoj. El tiuj estis 85082 viroj kaj 85198 virinoj. La komunumo havas surfacon de 8617 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 900 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 57823 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 38350 scipovis legi kaj skribi kaj 19402 personoj estis analfabetoj. Do 66% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 34% estis analfabetoj.
Artodomo Zuriko
La Artodomo Zuriko - germane Kunsthaus Zürich - estas grava arta muzeo de Svislando. Ĝi situas senpere proksime de la teatrejo Schauspielhaus ĉe la placo Heimplatz.
Ocosingo
Sociogeografio
146696 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 72993 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 49.76% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Artodomo Zuriko
Jubileo 1910-2010
En 2010 la artodomo havas sian 100-jaran jubileon.
Ocosingo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Turismo
Relative proksime estas arkeologie interesaj lokoj de la majaoj, kiel Bonampak kaj Toniná.
Artodomo Zuriko
La Zurika artosocieto
En 1787 artistoj fondis la Zuriĥan artosocieton (germane Zürcher Kunstgesellschaft). Oni komencis la kolektaĵon en jaro 1794. En 1910 inaŭguriĝis la nuna muzea konstruaĵo, kiun planis la arkitekto Karl Moser. Ekde tiam la ejoj plurfoje ampleksiĝis. La societo hodiaŭ havas cirkaŭ 20000 anojn.
Asocio zurika artoamikaro
La asocio zurika artoamikaro ekde la jaro 1917 helpas al muzeaj ekspozicioj per pruntado de elektitaj artaĵoj.
Aktuala ekspozicio en arta domo Zuriko
La artodomo Zuriko en la jubilea jaro 2010 prezentas apartan ekspocicion, kiu daŭros de la 15-a oktobro 2010 ĝis la 30-a januaro 2011 kaj eldonas koncernan katalogon - La ekspozicio havas la nomon: "Picasso - die erste Museumsausstellung 1932", Picasso - la unua muzeoekspozicio en 1932.
11064 Dogen
11064 Dogen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Mukai kaj Masanori Takeishi elde la observatorio de Kagoŝima en la insulo Kiuŝuo.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana sacerdoto Dogen Zenji (japane : 道元禅師 ; Dōgen Zenji, 1200–1253), kiu konstruis la templon Eihei-ji (japane : 永平寺) en gubernio Fukui en 1243 por prediki la zenan Budhismon, kaj li formis multenombrajn disĉiplojn tie. En la Templo Eihei-ji Templo, pli ol 200 monaĥoj daŭre praktikas asketismon.
Șag
Șag (hungare: Temesság, germane: Schag, Segental) estas komunumo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2 425 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 586 (rumanoj, 15,5 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye).
Ĝis 2004 administre apartenis al ĝi Parța, kiu nun estas aparta komunumo.
Tra Șag pasas la nacia vojo DN59 inter Deta kaj Timișoara kaj loka fervojo inter Jebel kaj Timișoara.
Ĉe
Ĉe estas prepozicio (rolvorteto) en Esperanto. Tiel oni elparolas la simbolon @ en retadresoj.
Ĉe krome estas esperanta skribmaniero por la familia nomo de Andreo Cseh.
Thauron
Thauron estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 189 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Thauron etendiĝas sur 22,34 km², kaj havis 189 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 8 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Thauron situas je alteco de 632 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Thauron apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Couffy, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Thauron apartenas al la kantono de Pontarion, kies ĉefurbo estas Pontarion. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
József Rózsa
RÓZSA József (ro:ĵa) estis hungara instruisto, porjunulara verkisto. Li estis naskita en Tusnádfürdő la 3-an de marto 1893 kaj mortinta en Kluĵo la 10-an de julio 1968.
Kariero
Rózsa József diplomitiĝis en la Universitato de Koloĵvaro (1918), li doktoriĝis pri filozofio (1921). Li instruis en Alba Iulia (1918-1920), en Kluĵo (1920-1940, 1944-1948), li estis titulara lernejestro (1935-40), inter 1940-44 lernejdistrikta ĉefdirektoro en Marosvásárhely.
Antal Faludi
FALUDI Antal Held estas hungara aktoro naskita en Nagyvárad 1851 kaj mortinta en Budapeŝto la 22-an de septembro 1932.
Kariero
Antal faludi estis inter 1873 kaj 1914 ano de la hungara Nacia Teatro de Budapeŝto.
Lili Berky
Biografio
Lili Berky havis nur 8 jarojn, kiam ŝi komencis sian aktoran karieron. Poste ŝi finis la lernadon en aktora akademio en 1903. Ŝi aliĝis al diversaj teatraj trupoj. En 1917 ŝi edziniĝis al Gyula Gózon, kun kiu ŝi vivis tre harmonie. Ŝi ludis preskaŭ en ĉiuj ĉefurbaj teatroj, ekzemple inter 1935-1949 en Nacia Teatro (Budapeŝto), dume ŝia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Ŝi ricevis premion en 1955.
Publika Lernejaro de Kantono Montgomery
La Publika Lernejaro de Kantono Montgomery (angle Montgomery County Public Schools (MCPS)) estas publika lerneja distrikto kiu servas Kantonon Montgomery, Marilando. Kun 204 lernejoj, ĝi estas la plej granda lerneja distrikto en Marilando kaj la 16-a plej granda en Usono. Ekde la 2016-2017 eduka jaro, la distrikto havis 12,673 instruistojn servante 159,242 studentojn ĉe 208 lernejoj. En 2010, MCPS ricevis la premion Malcolm Baldrige National Quality Award. La kantono pasigas proksimume duonon de ĝia jara buĝeto al sia publika lerneja sistemo. La Publika Lernejaro de Kantono Montgomery havis aprobitan jaran buĝeton de $2.517 miliardoj por la fiska jaro 2018, 2.6% pliiĝon de la jara buĝeto de 2017 de $2.46 miliardoj. La Estraro de Edukado inkluzivas studentan membron de la estraro, kiu havas plenajn voĉdonajn rajtojn, krom en iuj kazoj. La superintendanto de lernejoj estas D-ro. Jack R. Smith.
Historio
Ĝis 1860, privataj lernejoj ekzistis en Montgomery County por tiuj, kiuj povis pagi edukon. La Publika Lernejaro de Kantono Montgomery stariĝis en 1860 por blankulaj infanoj. La lerneja sistemo ekis de malforta komenco-la Enlanda Milito kaŭzis la malebligon, vandaligon, kaj fermigon de lokajn lernejojn. Depredadoj de ambaŭ Uniaj kaj Konfederaciaj armeoj kaŭzis la fermigon de lernejoj en 1862 kaj ili ne remalfermis ĝis 1864.
En 1872, la Ŝtata Asembleo de Marilando uzis ŝtatan monon tiel ke povus esti lernejoj por neblankulaj infanoj kaj la distrikto starigis apartan lernejan sistemon.
En 1892, Rockville High School malfermiĝis; poste nomita Richard Montgomery High School. La altlernejo estas la plej malnova en la kantono. La unua klaso de 12 kvarajaruloj diplomiĝis en 1897.
En la 1900-aj jaroj, la lerneja buĝeto komencis sperti la efikojn de suburba kresko. En 1908, ekzistis 6,483 studentoj kaj buĝeto de $ 76,000. La lerneja sistemo spertis eĉ pli da kresko en 1912 post kiam la usona Kongreso aprobis "ne-loĝantan" leĝon, kiu ekskludis la studentojn de KantonoMontgomery de registriĝo en Vaŝingtonaj lernejoj, kiuj estis konataj pro ilia pli alta kvalito. Antaŭ 1921, la lerneja buĝeto kreskis ĝis pli ol $316,000.
Edwin W. Broome, kiu estis superintendanto 1916-1953, kombinis unuĉambrajn lernejojn en plurĉambrajn operaciojn komence de sia tenado, reduktante la nombron da lernejoj de 108 ĝis 66 antaŭ 1949. Tiame, lerneja registrado estis pli ol 22,000. Kiam Broome prenis la laboron, estis kvin altlernejoj, ĉiuj norde. Li konstruis du malĉefajn lernejojn por Silver Spring kaj du por Bethesda, kaj ankaŭ kuraĝigis lernejojn aldoni la 12-a gradon.
En 1961, la lernejaro havis 85,000 studentojn kaj $70 milionojn en buĝetoj, kaj fariĝis la plej granda sistemo en la suburboj de Vaŝingtono.
La enskribo pintis ĉirkaŭ 126,000 da studentoj meze de la 1970-aj jaroj kaj falis al malpli ol 100,000 en 1980, kaŭzante fermigon de iujn lernejojn. La enskribo daŭre malpliiĝis tra la mezo de la 1980-aj jaroj. Tamen, kun pli ol 96,000 studentoj kaj 13,000 dungitoj en 155 lernejoj en 1986, la lerneja sistemo estis ankoraŭ unu el la 20 plej grandaj en la nacio. La enskribo estis denove pli ol 100,000 antaŭ 1990.
Paul L. Vance iĝis la unua nigrula superintendanto de la kantono en 1991, kiam estis 107,000 studentoj kaj 174 lernejoj. Kiam li forlasis en 1999, MCPS havis 129,000 studentojn en 185 lernejoj. Dum la sekvaj 10 jaroj, la enskribiĝo kreskis ĝis pli ol 150,000.
En 2017 MCPS voĉdonis 4-1 pri politiko, kiu malpermesos, ke ĝiaj mezlernejaj kaj altlernejaj studentoj ĉeesti kampusojn ekster la regiono de Kantono Montgomery.
La Amendo de Smondrowski
La 11-an de novembro 2014, la Estraro aprobis amendon enkondukitan de Rebecca Smondrowski por modifi la lernejan kalendaron por forigi ĉiujn referencojn al religiaj ferioj kiel ekzemple Kristnasko, Pasko, Jom Kipur kaj Rosh Hŝhanh. La amendo estis respondo pro petoj de interreligata organizo nomata Egaleco por Eid, kiu petis, ke la listigo de la islama festo Eid Al-Adha estu listigita apud Jom Kipur, kiu okazis en la sama tago.
La amendo de Smondrowski ricevis nacian kaj internacian atenton. Kritiko de la amendo venis de diversaj fontoj, inkluzive de Kantona Montgomery Ekzekutivo Isiah Leggett, kaj Kongresano John Delaney.
Limfrekvenco
En fiziko kaj elektra inĝenierarto, fortranĉo frekvenco aŭ rompa frekvenco estas rando en frekvenca respondo de sistemo, ekde kiu energio fluanta tra la sistemo komenciĝas al malpligrandiĝi (malamplifiĝi aŭ reflektiĝi) anstataŭ trapasi.
Tipe en elektronikaj sistemoj kiel filtriloj kaj komunikaj kanaloj, fortranĉa frekvenco temas pri rando de malalta-pasa, alta-pasa, bendo-pasa aŭ bendo-halta karakterizo - frekvenca karakterizanta randon inter la pasanta bendo kaj la haltata bendo. Ĝi estas iam prenata al esti la punkto en la filtrila respondo kie traira bendo kaj pasanta bendo kuniĝas, ekzemple difinita kiel je -3 dB angula, frekvenco por kiu la eligo de la cirkvito estas -3 dB de la nominala pasanta benda valoro. Alternative, haltata benda frekvenco povas esti precizigita kiel punkto kie traira bendo kaj haltata bendo kuniĝas - frekvenco por kiu la malamplifo estas pli granda ol la postulita haltata benda malamplifo, kiu ekzemple povas esti 30 dB aŭ 100 dB.
Elektroniko
En elektroniko, fortranĉa frekvenco estas la frekvenco pli supre aŭ pli sube kiu la povuma eligo de cirkvito, kiel linio, amplifilo, aŭ elektronika filtrilo havas falas al donita proporcio de la povumo en la pasanta bendo. Plej ofte ĉi tiu proporcio estas duono de la pasanta benda povumo, kio estas -10 log10(2) dB, proksimume -3 dB. Ĉar la rilatumo de elektra tensio estas la kvadrata radiko de la rilatumo de povumoj, ĉi tiu estas falo al de la elektra tensio en pasanta bendo.
58605 Liutungsheng
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉina geologo Liu Tungsheng (ĉine : 刘东生, Liú Dōngshēng, 1917 — 2008) akademiano de la Ĉina Akademio de Sciencoj, kiu faris kontribuojn al la kompreno pri vivmediaj ŝanĝoj en orienta Azio dum la lastaj pluraj milionoj da jaroj. Lia " Leŭso kaj la Vivmedio " (1985) ricevis tutmondan atenton en la terscienca komunumo.
Limfrekvenco
Elektroniko
Tamen, la aliaj rilatumoj estas iam pli oportuna. Ekzemple, ĉe la filtrilo de Ĉebiŝev estas kutime difini la fortranĉan frekvencon kiel la punkto post la lasta kulmino en la frekvenca respondo je kiu la nivelo falas al la dizajna valoro de la ondetoj de pasanta benda. La amplekso de la ondetoj en ĉi tiu klaso de filtrilo povas esti prenita per la dizajnisto al ĉiu dezirata valoro, de ĉi tie la rilatumo uzata povis esti ajna valoro.
Komunikaĵoj
En telekomunikado, la fortranĉa frekvenco povas esti la frekvenco pli sube de kiu radia ondo malsukcesas penetri tavolon de la jonosfero je la klina angulo postulata por tradono de la radio inter du precizigitaj punktoj per reflekto de la tavolo.
Ondokonduktiloj
La fortranĉa frekvenco de elektromagneta ondokonduktilo estas la plej malalta frekvenco por kiu ekzistas propaga reĝimo. En fibrooptiko, estas pli komune konsideri la fortranĉan ondolongon, kiu estas la maksimuma ondolongo kiu propagas en optika fibro. La fortranĉa frekvenco estas trovata per la karakteriza ekvacio de la ekvacio de Helmholtz por elektromagnetaj ondoj, kiu estas derivata de la elektromagneta onda ekvacio per preno de la laŭlonga onda nombro egala al nulo kaj solvado por la frekvenco. Tial, ĉiu ekscita frekvenco pli suba ol la fortranĉa frekvenco malamplifatas, anstataŭ ol propagas. Jenaj formuloj estas por okazo ke ne estas perdado de energio de la kampoj en murojn de la ondokonduktilo. La valoro de c, la lumrapido, devas esti prenita al esti la grupa rapido de lumo en materialo kiu enspacas la ondokonduktilon.
Por ortangula ondokonduktilo, la fortranĉa frekvenco estas
kie n kaj m, tiaj ke n≥0 kaj m≥0, estas la reĝimaj nombroj;
La fortranĉa frekvenco de la TM01 reĝimo en ondokonduktilo de cirkla sekco (la transversa-magneta reĝimo sen angula dependeco kaj plej malgranda radiusa dependeco) estas
kie r estas la radiuso de la ondokonduktilo, kaj \chi_{01} estas la unua radiko de J0(r), la funkcio de Bessel de la unua speco de ordo 1.
Tiel, por solo-reĝima optika fibro, la fortranĉa ondolongo estas la ondolongo je kiu la ununormigita frekvenco estas proksimume egala al 2,4048.
Analitiko
La deirpunkto estas la onda ekvacio (kiu estas derivita de la ekvacioj de Maxwell),
kiu iĝas ekvacion de Helmholtz per konsidero de nur funkcioj de formo
Anstataŭante kaj komputante la tempan derivaĵon rezultas
La funkcio Ψ ĉi tie temas pri iu ajn kampo (la elektra kampo aŭ la magneta kampo) kiu ne havas vektoran komponanton en la laŭlonga direkto - la transversa kampo. Estas propraĵo de ĉiuj ajgenomodoj de la elektromagneta ondokonduktilo ke almenaŭ unu el la du kampoj estas transversa. La z-akso estas difinita al esti laŭ la akso de la ondokonduktilo.
La laŭlonga derivaĵo en la laplaca operatoro povas plu reduktiĝi per konsidero nur de funkcioj de formo
kie kz estas la laŭlonga ondonombro, rezultante en
kie suba indico T indikas 2-dimensian transversan laplaca operatoro. La fina paŝo dependas de la geometrio de la ondokonduktilo. La plej facila geometrio por solvi estas la ortangula ondokonduktilo. En ĉi tiu okazo la resto de la laplaca operatoro povas esti komputita al ĝia karakteriza ekvacio per konsidero de solvaĵoj de formo
Tial por la ortangula gvidilo la laplaca operatoro estas komputita, kaj rezultas
kie n kaj m estas la du entjeroj prezentantaj specifan ajgenomodon. Plenumante la fina anstataŭon, ni ricevas
kiu estas la varianca rilato en la ortangula ondokonduktilo. La fortranĉa frekvenco \omega_{c} estas la kriza frekvenco inter disvastigo kaj malamplifo, kiu respektivas al la frekvenco je kiu la laŭlonga ondonombro k_{z} estas nulo. Ĝi estas donita per
Mackenrode (distrikto Eichsfeld)
Mackenrode estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Uder, ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj, kun administra centro en la samnoma komunumo Uder.
Santiago Zacatepec
Santiago Zacatepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Zacatepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 502.
Kizel
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57418.
Santiago Zacatepec
Geografio
Santiago Zacatepec apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4871 loĝantojn. El tiuj estis 2407 viroj kaj 2464 virinoj. La komunumo havas surfacon de 142,89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1200 metroj super la marnivelo.
Kizel
La urbo estis fondita en fino de la 18-a jarcento.
Santiago Zacatepec
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4156 indiĝenoj. El tiuj 3471 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3471 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Kizel
La interurba telefona kodo estas 34255, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Santiago Zacatepec
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kizel
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur okcidenta deklivo de meza Uralo, ĉe rivero Kizel (Кизел) (baseno de rivero Kama (Кама)).
En la urbo estas fervoja stacio. La urbo estis fondita kiel loĝejo ĉe ferproduktanta uzino.
En jaro 1959 la urbo havis 60,7 mil loĝantojn.
Formigara
Formigara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Kizel
En jaro 2002 la urbo havis 23,8 mil loĝantojn.
Formigara
Najbaras la komunumoj Camairago (LO), Castiglione d'Adda (LO), Gombito, Pizzighettone kaj San Bassano.
Rozsochatec
Rozsochatec (Rossachatetz) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1283.
4677 Hiroshi
Ĝi ricevis la personan nomon "Hiroshi" en honoro de la japana astronomo Hiroŝi Kaneda (japane : 金田宏, Hiroŝi Kaneda).
Stacio Imafuku-Tsurumi
Stacio Imafuku-Tsurumi (japane: 今福鶴見駅 [Imafuku-Curumi-eki], angle: Imafuku-Tsurumi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.
(19688) 1999 RR204
(19688) 1999 RR204 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Internacia Kinfestivalo de Vieno
La Internacia Kinfestivalo de Vieno aŭ Viennale estas kinfestivalo kiu okazas en Vieno (Aŭstrio) ĉiujn oktobrojn ekde 1960. La averaĝo de publiko ĉeesta al la festivalo estas de 75 000. La kinejoj kie tradicie okazis la festivalo estas la jenaj: Gartenbaukino, Urania, Metro-Kino, Filmmuseum kaj Stadtkino. Fine de la festivalo oni atribuas la Kinpremion de Vieno.
Krom novajn filmojn de tradiciaj kinĝenroj, la festivalo enhavas ankaŭ eksperimentajn filmojn, dokumentajn filmojn, kurtojn kaj miniseriojn.
La Internacia Kinfestivalo de Vieno estas diferenca el la Kinfestivalo Rathausplatz en centra Vieno, kiu montras nur muzikajn filmojn ĉiutage laŭlonge de Aŭgusto.
Kizilurt
Kizilurt (Кизилюрт) estas urbo en Dagestano en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 82425.
La urbo estis fondita en jaro 1963.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Sulak (Сулак).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 2,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 30,3 mil loĝantojn.
814 Tauris
814 Tauris estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Ĝi ricevis la antikvan nomon de la duoninsulo Krimeo : "Tauris", aŭ Taŭrido.
Lutra
Lutro (science Lutra) estas genro de mamuloj el la familio de musteledoj, malgrandaj, kun naĝhaŭto inter la piedfingroj, vivantaj ĉe riveroj kaj lagoj, kaj manĝantaj fiŝojn. Ilia felo estas tre bela kaj ŝatata.
Grono
Grono estas komunumo de la komunumaro Roveredo kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 929 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Grono situas en la suba Valo de Mesoko ĉe la bordo de la riveroj Moësa kaj Calancasca, kiuj kunfluas okcidente de la komunumo en Roveredo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Grono mem la setlejo Nadro en nordo, kaj la setlejo Oltra sude de la rivereo Moësa.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Grono limas en nordo al Castaneda, en nordoriento al Leggia, en oriento al Cama, en sudoriento al Dosso del Liro (Italio), kaj en sudo kaj okcicento al Roveredo.
Trafiko
Tra Grono pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj la svisa aŭtovojo A13 kiuj trans San-Bernardino-Pasejo konektas Grizonon kun Tiĉino. De la iama fervojlinio de Belinzono al Mesoko ekzistas ek de 1978 nur ankoraŭ la plej subaj kilometroj, kie trafikas muzea fervojlinio. Por la konekto al la publika transportreto zorgas la poŝtaŭtolinio de Biasca al Disentis. Alia poŝtaŭtolinio kondukas de Grono al la Valo de Calanca.
Vidindaĵo
La Turo Fiorenzana estas kvinetaĝa konstruaĵo, kiu datiĝas verŝajne el la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la familio de Sacco kaj estas la loko de la murdo de Alberto de Sacco en la jaro 1406. La loĝoturo estis restaŭrita en la jaro 1977 kaj hodiaŭ apartenas al la muzeo moesana.
Historio
La unua dokumenta mencio de Grono datiĝas el la jaro 1219 kiel de Grono. La komunumo Grono apartenis al la vikariato kaj la la flago de Roveredo. En la jaro 1799 en Grono estis starigita liberecarbo. Surbaze de la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Grono fariĝis komunumo de la komunumaro Roveredo en la tiam kreita distrikto Moësa.
@
La signo @ estas simbola mallongigo aŭ ligaturo por la latina vorto ad (ĉe), historie ofte uzata en anglalingvaj landoj por la samsignifa angla vorto at, kiu donis ankaŭ la anglan nomon de la simbolo. Ĝia formala angla nomo commercial at ("komerca ĉe") devenas el komerca uzo en anglalingvaj fakturoj kun la signifo "po", ekz. "7 widgets @ £2 ea. = £14" ("7 umoj po 2 pundoj egalas 14 pundojn").
Ĝia Esperanta nomo "heliko" devenas de la simileco kun konkohava heliko. La alternativa nomo ĉe estas rekta traduko el la angla/latina, kaj de tempo al tempo uzatas kun la signifo "ĉe" en poŝtelefona lingvo, sloganoj k.s., ekzemple E@I.
Ĝia nun plej ofta uzo estas en ret-poŝto, elektronika adreso, kiel ekz. en sinjoroxy@mondo.net. Legu: sinjoro xy ĉe mondo punkto net. Uzadon de tiu ĉi simbolo en elektronika poŝto enkondukis Ray Tomlinson en la jaro 1972. Por multaj homoj ĝi iĝis simbolo por la Interreto.
@ en Esperanto, ĉu ĉe?
Esperantistoj uzas diversajn versiojn de la elparolo, krom "heliko" ankaŭ "simiovosto", "at", "ĉe" kaj aliajn. Entute montriĝis kaoso, kiu estas unuflanke maldezirenda, aliflanke malhelpas bonan interkomprenon.
Nun ekzistas la tendenco uzi pli ofte "ĉe". Tio estas la rekta traduko de la angla "at" kaj de diversaj aliaj nacilingvaj similaj esprimoj.
@ en aliaj lingvoj
“Heliko” respondas en la kodsistemoj Unicode kaj ASCII al la signo 64, aŭ 0x0040. Sur multaj klavaroj oni povas ĝin produkti per la kombino Alt+64.
31-a de decembro
La 31-a de decembro estas la 365-a tago de la jaro (la 366-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. La tago estas la lasta de la jaro - 0 tagoj restas.
Je la 31-a de decembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 31-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Vadans (Jura)
Vadans (prononcu: "vadÃN") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Arbois.
Franjo Hanaman
Franjo Hanaman, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj nomo Hanaman Ferenc estis aŭstrohungara-kroata inventisto, kemiisto, altlerneja instruisto.
Vadans (Jura)
Geografio
Vadans situas sur ebenaĵo ĉe la bordoj de la rivero Cuisance alfluanto de la riveroj Loue kaj Doubs.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,84%).
Franjo Hanaman
Hanaman Ferenc naskiĝis la en Drenovci (Aŭstrio-Hungario, Slavonio), li mortis la  en Zagrebo (Jugoslavio, Kroatio).
Biografio
Hanaman Ferenc maturiĝis en gimnazio en Zemun, poste li akiris diplomon en TU Wien. Post la diplomo li estis asistanto samloke, kie li konatiĝis kun Sándor Just. Ili duope esploris novajn ampolojn en firmao en Vieno, pli bonajn, ol de Edison. En 1904 la esplorado finiĝis en Vieno pro financaj problemoj, sed lastmomenta elektra firmao en Budapeŝto aĉetis ilian patenton kaj ebligis la pluan laboron. La lingvo ne estis baro, ĉar Hanaman parolis ankaŭ hungare. En 1906 ili kreis konvenan ampolon kun volframa filamento. Hanaman en 1909 forlasis Hungarlandon kaj komence li estis en Usono, poste en Augsburg. Inter 1911-1915 li estis kemiisto en Teknologia Universitato Berlino, kie li doktoriĝis en 1913. Dum la 1-a mondmilito li laboris en Vieno, poste en Zagrebo. Li instruis en la teknikuniversitato de Zagrebo, en la lernojaro 1924 li estis rektoro.
Corera
Corera [koREra] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo.
Geografio
La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-259. Laŭ tiu, Galilea estas inter Murillo de Río Leza nordokcidente kaj Galilea apude okcidente, kaj El Redal kaj Ausejo oriente.
Dronao
En la eposo Mahabarato, Dronao aŭ Droṇa (द्रोण, ), Droṇāchārya, Guru Droṇa aŭ Rajaguru Devadroṇa estis reĝa instruisto de Kaŭravoj kaj Pandavoj. Li estis amiko de Guruo Sukraĉarja, nome guruo de Asuroj, kiel Mahabali. Li estis filo de "riŝi" Bharadŭaĝa kaj posteulo de saĝulo Angirasa. Li estis majstro de antaŭenirinta militartoj, kiel pri la diaj armiloj Astra. Li estis ankaŭ la dua ĉefkomandanto de la kaŭrava armeo el la 11a tago ĝis la 15a tago. Li malsukcesis kvar fojojn kapti Ĝudhisthira (11a, 12a tagoj, 14a tago kiam Arĝuno estis okupita luktante por mortigi Ĝajdratha kaj la 14a nokto. Li estis senkapigita de Dhriŝtadĝumna kiam li estis meditante liberigi sian animon en la batalkampo.
Corera
Historio
Corera, ĝis la 19a de Majo 1865 apartenis al la komunumaro nomita Tierra de Ocón, kiu havis komunajn organizadon kaj regularon. La Tierra de Ocón enhavis dek domarojn: nome Aldealobos, Los Molinos, Oteruelo, Pipaona, Las Ruedas, San Julián, Santa Lucía, Corera, El Redal kaj Galilea krom la ĉefurbo Ocón. Inter 1842 kaj 1865, tri el tiuj loĝlokoj, - nome Corera, El Redal kaj Galilea, lau tiu ordo - sendependiĝis kiel apartaj municipoj.
Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Corera, kie oni malaltiĝis el 757 loĝantoj ĝis nunaj 262.
34206 Zhiyuewang
34206 Zhiyuewang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
6789 Milkey
6789 Milkey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Robert Milkey, adjunktan estron de la American Astronomical Society de 1995 al 2006.
Baal-ciklo
La Baal-ciklo estas ugarita ciklo de rakontoj pri la kanaana dio Baalo (laŭvorte "Lordo"), ŝtorma dio asociita kun fekundeco. La teksto identas lin kiel la dion Hadad, la nordokcidenta ŝemida formo de Adado. Ili verkiĝas en la ugarita lingvo per kojnforma skribo sur serio de argilaj premaĵoj trovitaj en la 1920-aj jaroj en la tello de Ugarito (hodiaŭa Ras Ŝamra), kiu situis en la mediteranea marbordo de norda Sirio, kelkajn kilometrojn norde de la hodiaŭa urbo Latakio. La rakontoj inkludas La mito de Baalo Alijan kaj La Morto de Baalo.
Baza resumo
La Baal-ciklo de rakontoj resumiĝas jene:
Baalo kaj Jamo
La komenco de la rakonto de la batalo inter Baalo kaj Jamo perdiĝis, sed ni unue aŭdas pri Kotar-va-Ĥasis, la artlaboristo de la dioj. Li vokiĝas al Elo, kiu loĝas ĉe la kunfluo de la riveroj kaj la du oceanoj. Elo diras al li, ke li konstruu palacon por Jamo, kaj faru tion rapide por preti se Jamo malpace agos. Kiam Attar aŭdas pri tio, ŝi alprenas torĉon, kies celo estas nekonata pro la damaĝita teksto, sed ŝin kontraŭstaras Ŝapaŝ, kiu diras al ŝi, ke Elo donos reĝan potencon al Jamo, do opono estus neutila. Attar plendas, ke Baalo ne havas lokon aŭ korton, kaj tial li timas venkiĝon mane de Jamo. Ŝapaŝ sugestas, ke la kialo estas, ke li ne havas edzinon, eble signifante, ke li estas tro juna.
La sekva teksto perdiĝis. Post la breĉo, Elo sidas en sia bankedejo. Tie lin adresas la aliaj dioj, kiuj plendas, ke oni hontigas Jamon, kvankam la damaĝita teksto ne klarigas kial, sed estas klare ke la kialo konektiĝas al lia palaco. La dioj minacas, ke se la situacio ne solviĝos, ili agos detrue. Elo donas al ili kazeiĝintan lakton, ŝajne markon de estimo. Elo diras, ke la nomo de lia filo ĝis tiam estis Jaŭ, persona nomo. Elo proklamas ke lia nomo estu "kara de Elo." Tamen, li informas Jamon, ke li devos peli sian rivalon Baalo el lia trono kaj la sidejo de lia regno. Sekve de tio estas bankedo.
Post alia breĉo, Kotar-va-Ĥasis alvenis sub la maro kaj diras al Jamo ke li tromemfide leviĝis al sia posteno, kaj Baalo ne povas stari kaj spekti tion senokupe. Li avertas, ke Jamo detruiĝos de magia armilo. Jamo poste sendas mesaĝon al Elo, sur la monto Lel, la hejmo de Elo, postulante la kapitulacon de Baalo kaj liaj soldatoj. Tamen, Baalo, post aŭdo de tio sur la monto Lel, atakas la mesaĝistojn, kvankam Anat kaj Attar detenas lin. Post alia breĉo, Baalo jam ekbatalis Jamon, sed malesperas pro la potenco de Jamo kaj la ferocaj akvokreaĵoj. Kotar-va-Ĥasis certigas al Baalo ke li venkos kaj gajnos regnon senfinan, kaj venigas du diajn bastonegojn por la uzo de Baalo. Li donas al ili magiajn nomojn, kaj atakas Jamon mem la du unuajn fojojn. Baalo poste eltiras Jamon kaj finas lin. Poste Attar ordonas al Baalo disŝuti sian rivalon, kion li faras, kaj li krias ke Jam estas mortinta kaj li estos Reĝo.
La Palaco de Baalo
Sekvas priskribo pri la palaco de Baalo. Tio komencas per priskribo de bankedo honora de Baalo sur la monto Zefon (la hodiaŭa Jebel Akra). Post breĉo, Anat fermas la pordon de sia palaceto kaj renkontas siajn servantojn en valo, kie estas du urboj, kiuj eble reprezentas Ugariton kaj ties havenon. Ŝi mortigas la gardistojn kaj militistojn, kaj poste forkurigas la urbanojn. Ŝi poste buĉas la gardistojn kaj militistojn en sia palaco, finante per pac-oferto. Post plua breĉo, Baalo adresas siajn mesaĝistojn, bildigante sian fratinon Anat sidantan kun sia liro kaj kantantan pri sia afekcio por li kaj liaj filinoj. Al la mesaĝistoj estas ordonite fari iun riton por ke ŝi donu al ili gravan komunikon por Baalo, la sekreton pri la fulmo. Kune, Anat kaj Baalo serĉos la sekreton sur la monteto Zefon. Ŝi respondas, ke ŝi nur farus la riton se Baalo metus sian fulmon en la ĉielon kaj flagrus ĝin. Ŝi poste aliĝas kun Baalo ĉe Zefon.
Post breĉo, Baalo plendas al Anat ke li ne havas domon, nek korton kiel la aliaj dioj, kio signifas, ke li devas loĝi en la loĝejo de sia patro Elo kaj Atirat. Anat do minacas al Elo, ke ŝi sangigos lian grizan haron se li ne permesos al Baalo palacon. La tertremoj sub ŝiaj piedoj kaŭzas, ke Elo estas malkaŝita el sia ĉambro. Kvankam la sekva teksto perdiĝis, estas klare ke la klopodo ne sukcesis, do Baalo ekspedas Kodeŝ-va-Amruron, la akompananto de Atirat, por liveri mesaĝon al Kotar-va-Ĥasis, kies hejmo estas en Egiptio. Kiam la teksto kontinuas, Kodeŝ-va-Amrur liveras la mesaĝon de Baalo, kiu estas, ke Kotar-va-Ĥasis fasonu donacojn por Atirat, supozeble por ke ŝi subtenu la peton de Baalo por palaco. Li eniras sian forĝon kaj produktas grandiozajn meblojn, paron da sandaloj, ornamentitan tablon, kaj bovlon.
Kiam la teksto kontinuas ni vidas Atiraton, kiu prezentas sian inan verkon laŭ la marbordo, kiam ŝi vidas la alvenon de Baalo kaj Anat. Ŝi scivolas, ĉu li venis por mortigi ĉiujn ŝian filojn kaj parencojn, eble kiel referenco al la hitita mito de Elkunirsa, kie la storm-dio fanfaronas pri mortigo de la multaj filoj de Atirat. Tamen, ŝia kolero malpliiĝas kiam ŝi vidas la donacojn, kaj do ŝi subtenas la peton de Baalo kaj vokas al Kodeŝ-va-Amrur ĵeti reton en la maron por ke ŝi havu provizaĵojn por amuzi la gastojn. Li faras tion, kaj post breĉo ni vidas Anaton, kiu kuraĝigas Baalon dum ili aliras al Atirat, memorigante lin, ke li havos eternan regnon. Tamen, Baalo ankoraŭ estas maltrankvila. Ili konvinkas Atiraton pri sia kazo.
Ŝi progresas al la hejmo de Elo kaj klarigas sian kazon. Malvolonte, li donas sian jeson por la konstruo de domo por Baalo. Baalo poste instruiĝas, ke li kolektu cedrolignon, brikojn, kaj karajn metalojn por konstrui sian domon. Kotar-va-Ĥasis konstruas por li palacon, sed Baalo insistas, ke ĝi estu konstruita sen fenestroj, kaze ke Jam revenos kaj ĝenos lin denove. La laboro kompletiĝas kaj Baalo ekĝojas. Post breĉo, Baalo memoras sian venkon super Jam, kaj elmarŝas, kaptante multajn urbojn. Li poste konsentas havi fenestrojn en sia palaco, kaj faras ilin per fulmo. Dum li sidas en sia palaco li demandas al si, ĉu iu rezistus lian potencon. Li decidas, ke se iu rezistos lin, li sendu vorton al Moto, la dio de morto, por trakti ilin. Li sendas du mesaĝistojn al Moto, invitante lin al festo por agnoski lian suverenecon. En la perdita fino de tiu ĉi sekcio, Moto respondas.
Jean-Claude Gaudin
Jean-Claude Gaudin, naskiĝinta la en Marseille (kvartalo Mazargues), estas franca politikisto. Ministro pri teritoria organizado de 1995 ĝis 1997, li estas nun urbestro de Marseille, senatano de Bouches-du-Rhône, prezidanto de la Grupo "Unuiĝo por Popola Movado" en la Senato.
Baal-ciklo
Baalo kaj Moto
La fina parto de la Baal-ciklo temas pri la batalo de Baalo kontraŭ Moto, personigo de la morto. Kontinuante el la antaŭa sekcio, Moto konkludas sian respondon al Baalo. Lia respondo estas, ke li, kiel leono en la dezerto, konstante hungras homajn karnon kaj sangon. Ĉar Baalo invitis lin al manĝo de pano kaj vino, Moto ofendiĝis, kaj minacas ŝrumpigi kaj faligi la ĉielon, kio disrompus Baalon. Moto poste manĝus lin pecon post peco. Kiam la teksto kontinuas, Baalo, aŭ porparolanto de Baalo, konfesas sian timon kaj teruron pri Moto. La parolanto tiam diras al Gupn kaj Ugar, ke ili reiru al Moto kaj diru al li, ke Baalo eterne sklaviĝos al li. Pro tio Moto ĝojas. Post breĉo, Baalo plendas al Elo, ke lia regno estas en danĝero pasi al Moto. Li sendas mesaĝistojn al Ŝeger kaj Itm, kiuj respondecas pri brutoj kaj ŝafoj, kaj petas al ili provizi bestojn por festo, al kiu li invitos Moton. Post alia breĉo, mesaĝisto de Moto alvenas en la dian asembleon, postulante scion pri kie estas Baalo. Ili ambaŭ supreniras al la hejmo de Elo, kie Elo demandas, kio okazis. Kiam la teksto kontinuas, parolanto, verŝajne Ŝapaŝ la sun-diino, adresas Baalon. Ŝi konsilas al li, ke li trovu anstataŭulon laŭ sia bildo, kiun Moto serĉos kaj mortigos. Ŝi promesas subterigi lian korpon kaj konsilas al li trovi la du montojn, kiuj markos la enirejon de la infero, kaj flankenmovi ilin. Poste li subiru en la teron kaj kaŝu sin. Li trovas bovinon en la kamparo, kaj kun ŝi havas infanon, kiun li vestas per sia robo kaj oferas donace al Moto.
Post alia breĉo, Anat serĉas en la infero la ombron de sia frato. Ŝi postulas al Moto restaŭri lin al ŝi. Tamen, Moto respondas, ke li serĉis lin ĉie sur la tero, kie li trovis lin ĉe la enirejo de sia regno kaj simple manĝis lin. Anat kontinuas sian serĉon, ĝis ŝi sentoleriĝas, ekkaptas Moton kaj atakas lin per glavo, skuante lin, ekbrulante lin, dispremante lin, kaj ĵetante liajn restaĵojn al la birdoj. Kiam la teksto denove kontinuas, Anat reiras al Elo kaj anoncas la morton de Moto. En sonĝo Elo poste lernas, ke Baalo vivas, kaj post nelonge, Baalo revenas. Tamen, baldaŭ Moto reviviĝas, kaj plendas al Baalo pri la traktado, kiun li ricevis. Li postulas, ke Baalo kapitulacu unu el siaj fratoj al li. Kiam Moto reiris, Baalo sendas mesaĝistojn por informi lin, ke li ekzilos lin, kaj se li estas malsata, li rajtas manĝi la servantojn de Baalo. Tamen, tio ne plaĉas al Moto, do la du dioj batalas sur la monto Zefon ĝis ili elĉerpiĝos. Ŝapaŝ alvenas kaj avertas lin, ke ne utilas batali Baalon, kaj Elo nun subtenas Baalon kaj nuligos la tronon de Moto. Moto ektimas, do deklaras, ke Baalo estas Reĝo.
Interpretoj
La morton de Baalo kaj la regon de Moto oni rigardas kiel sezonan miton, markante Baalon kiel vegetaĵan dion, kies morto kaj renaskiĝo respondas pri la somera senpluvo kaj aŭtunaj pluvoj de Levantenio. Tamen, Ulf Oldenburg argumentas kontraŭe, dirante, ke ĝi anstataŭe prezentas "specialan katastrofon de senpluvo kaj nefekundeco, kiam la pluvo ne venas en sia sezono."