cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bosokvadro
„Regionaj specialaĵoj de la bosokvadroj estas la tiel nomata megalito-masonaĵo, ekzemple ĉe la burgo Meersburg), kiu datas inter 1180–1250.
Savoja dinastio
Devizo
La Domo de Savojo havas enigman devizon FERT, kiu aperis ĉirkaŭ 1392 kaj kies signifo estas necerta. En 1409 la prefaco de la statutoj de la Ordeno de la Tre Sankta Anunciacio interpretas tiun vorton FERT kiel ĵuritan fidelecon al la Sankta Virgulino Maria (Fert Vincula Fidei). Iuj proponis plurajn aliajn signifojn : ĉu la akronimo de latina frazo "Fortitudo Eius Rhodum Tenuit" ("Lia braveco defendis Rodison"), alude al la milita ekspedicio de la grafo Amadeo la 3-a de Savojo dum la 2-a Krucmilito ? Ĉu "Foedere Et Tenemur Religion" ("Ni estas devigitaj de Alianco kaj de Religio") ? Ĉu la mokaĵoj alude al la vivo de Viktoro-Amadeo la 2-a "Foemina Erit Ruina Tua" ("Virino ruinigos vin") kaj "Frappez, Entrez, Rompez Tout" ? ("Frapu, Eniru, Rompu Tute") ?! Daŭras la mistero ...
Ordenoj de la Domo de Savojo
Ekzistas pluraj Ordenoj de la Domo de Savojo :
Entre-Ijuís
Entre-Ijuís estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 8.938 loĝantojn en 2010.
Savoja dinastio
Tombejoj
Ili estis tradicie entombigitaj en la abatejo Hautecombe, kiun fondis en 1125 la grafo Amadeo la 3-a de Savojo borde de la franca lago Bourget. La reĝo de Sardio Karlo-Emanuelo la 3-a de Savojo inaŭguris je la 5-a de novembro 1731 la bazilikon de Superga ĉe Torino, kiun konstruis la baroka arkitekto itala Filippo Juvarra, kaj en kiu estas entombigitaj la suverenoj de Sardio ekde Viktoro-Amadeo la 2-a ĝis Karlo-Alberto (krom Karlo-Felikso kiu ripozas en Hautecombe). La reĝoj de Italio Viktoro-Emanuelo la 2-a kaj Umberto la 1-a estas entombigitaj en la Panteono de Romo, kaj la aliaj en Hautecombe.
Fajrgorĝulo
La Fajrgorĝulo (Luscinia pectardens) estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro Luscinia kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (Muscicapidae). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Ĉinio, Barato kaj Birmo. Ties natura habitato estas moderklimata arbaro. Ĝi estas minacata de habitatoperdo. Ili reproduktiĝas en densa makiso kaj arbustejo en valfundoj kaj laŭlonge de riveroj, en montarbaroj je 2,800-3,700 m. Laŭ BirdLife International la populacio estas kalkulata inter 10,000 kaj 20,000, sed malpliiĝanta pro malpliiĝo de habitato. Tiu specio reproduktiĝas en Siĉuano, Junano kaj sudorienta Tibeto, en Ĉinio, kaj estas nereproduktanta vizitanto ĉe la montoj de Arunaĉal Pradeŝ kaj Meghalajo, Barato, norda Birmo kaj Bangladeŝo. Ŝajne estas tre rara, kun la nuraj ĵusaj vidaĵoj en la reproduktaj teritorioj de la Rezervejo de Biosfero de Volongo en Siĉuano, kvankam tre verŝajne la malmultaj vidaĵoj estas kaŭzataj de malproksimeco de la teritorio kaj malmulteco de vizitoj de ornitologoj.
Radiuso
Radiuso estas en elementa geometrio (de cirklo aŭ sfero) ĉiu el la strekoj, kunligantaj punkton de la koncerna figuro al ĝia centro; la longo de tia streko: areo de cirklo aŭ sfero estas proporcia al la kvadrato de ĝia radiuso. Evidente la areo de duonsfero (spaca) estas pli granda ol la areo de sam-radiusa cirklo (ebena). Duradiuso estas linio kiu transiras la cirklomezon: tranĉante la cirklon ĝi difinas du duoncirklojn aliflanke.
The Seven Year Itch
The Seven Year Itch (La Sepjara Jukado) estas usona amafera komedia filmo de 1955 bazita sur triakta teatraĵo samnoma "The Seven Year Itch" de George Axelrod. La filmo estis kunverkita kaj reĝisorita de Billy Wilder, kun ge-steluloj Marilyn Monroe kaj Tom Ewell, reprenante sian rolon de Broadvajo el la teatraĵo. Ĝi enhavas unu el plej ikonaj bildoj de la 20a jarcento – nome Monroe stare sur kradaĵo de metroo dum ŝia blanka robo estas blovata de preterpasanta trajno. La titola frazo, kiu referencas al malpliiĝanta intereso por monogamia rilato post sep jaroj de geedzeco, estis uzata de psikologoj.
La intrigo temas pri mezaĝa edzo nome Richard Sherman (Tom Ewell) tre imagopova kiu hazarde renkontas kun modelulino Marilyn Monroe kaj imagas amaferojn post legado en libro pri psikologio pri tiu kutima situacio.
Tramtransporto en Liono T2
Tramtransporto en Liono T2 (pli simple nomita linio T2) estas tramvojo de Metropolo Liono malfermita en 2001 inter la komerca zono de la Porte des Alpes en Bron kaj en Liono. Ĝi estis plilongigita ĝis Saint-Priest - Bel Air. La linio transportis pasaĝerojn en la jaro 2010.
Graft-De Rijp
[[Media:Nl-Graft-De Rijp.ogg|Graft-De Rijp]] ĝis la 31-a de decembro 2014 estis administre memstara municipo en la nederlanda provinco Nord-Holando. La municipo la 1-an de januaro 2014 havis 6 449 loĝantojn kaj kovris areon de 21,76 km² (de kiu 1,72 km² estis akvo). Ekde la 1-a de januaro 2015 la teritorio apartenas la la urbo Alkmaar.
Loĝlokoj en la municipo
vilaĝ(et)oj:
Bataloj de Ĥarkovo
Dum la Dua Mondmilito okazis serio de bataloj inter la soveta Ruĝa Armeo kaj la germana Wehrmacht, ĉe la urbo ukraina Ĥarkovo, tiam parto de Sovetunio:
34180 Jessicayoung
34180 Jessicayoung estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jessica E. Young, plej bonan en ŝia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Palm Beach Central High School de Wellington (Florido, Usono).
Borbála Labancz
Borbála Labancz [labanc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Labancz Borbála estis hungara aktoro. Ŝia persona nomvarianto estis Bori.
Borbála Labancz naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, ŝi mortis la  en Pécs.
Biografio
La familio translokiĝis al Vecsés (apud Budapeŝto) en 1943, tial Borbála Labancz maturiĝis en Budapeŝto, dum ŝi partoprenis en amatora teatra vivo de Vecsés. En 1949 ŝi moviĝis al Budapeŝto kaj akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1954. Ŝia ĉefinstruisto estis Magda Olthy. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Kisfaludy (1954-1957), poste en Teatro de Kecskemét. Inter 1960-1963 ŝi estis membro de Teatro Thália (Budapeŝto), poste ĝismorte de Nacia Teatro (Pécs). Ŝi ricevis premiojn en 1978 kaj 1990, krome titolon "eterna membro de Nacia Teatro (Pécs)".
Arnolec
Arnolec estas vilaĝo en Moravio, proksime de Jihlava. En kalkulitaj  kaj la areo estas 11,36 km².
Historio
La unua skribmencio estas el la jaro 1407.
Chilón
Chilón estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Chilón. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07031.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 95907 loĝantojn. El tiuj estis 47838 viroj kaj 48069 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2490 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 870 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 33083 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 17620 scipovis legi kaj skribi kaj 15343 personoj estis analfabetoj. Do 53% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 46% estis analfabetoj.
77686 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 50387 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 64.86% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Etelka Kálmán
Etelka Kálmán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kálmán Etelka estis hungara baletisto, baletmajstro, altlerneja instruisto.
Etelka Kálmán naskiĝis la en Sopron, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Etelka Kálmán lernis baleton de Ede Brada, Rezső Brada kaj Ferenc Nádasi. Ŝi estis membro de baleta branĉo de Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1935–1971. Ŝi estis levita privata dancisto en 1943, baletmajstro inter 1950–1955. Ŝi estis ankaŭ sekretario de baletistoj inter 1962–1971. Ŝi instruis en la Ŝtata Baleta Instituto de 1955 ĝismorte. En la lasta periodo ŝi estis docento.
23111 Fritzperls
23111 Fritzperls estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana psikiatriisto Fritz Perls (1893–1970), kiu iris en Usonon en 1946, kie li disvolvis psikoterapian metodon nomata Gestalt-terapio. Du el liaj libroj estas Gestalt Therapy Verbatim kaj lia aŭtobiografio In and Out of the Garbage Pail, ambaŭ eldonitaj en 1969.
Pietra dura
Pietra dura aŭ pietre dure (el itala por malmola ŝtono, duakaze plurale), nomita parĉin kari en Suda Azio, estas termino por la inkrustotekniko uzadi tranĉitajn kaj kongruitajn, tre poluritajn kolorŝtonojn por krei bildojn. Ĝi estas konsiderata ornamarto. La ŝtonverko, post la verko estis izole kunigita, estas gluita ŝtono-post-ŝtone sur subtavolo post antaŭe esti "folitranĉita kaj eltranĉita en diversaj formosekcioj; kaj poste kunigita tiom precize ke la kontakto inter ĉiu sekcio estis praktike nevidebla". Stabileco estis plenumiota per kongruigado de la subaj partoj de la ŝtonoj tiele ke ili interkuniĝu. Multaj diverskoloraj ŝtonoj, ĉefe el marmoro, estas uzataj, kun gemoj kaj eĉ juveloj. Ĝi dekomence aperis en Romo en la 16a jarcento, kaj atingis sian plenan maturecon en Florenco. Aĵoj el pietra dura estas ĝenerale muntitaj sur bazoj de verda, blankaj aŭ nigra marmoro. Tipe la rezulta panelo estas komplete ebena, sed kelkaj ekzemploj kie la bildo estas en bareliefo, metas la verkon plie en la areon de ŝtonĉizado.
Opařany
Opařany estas municipo de Ĉeĥio situanta proksimume 15 km okcidente de Tábor en samnomata distrikto apud limo kun distrikto Písek en supermara alteco 464 metroj super maro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj mencioj pri la vilaĝo devenas jam el la 13-a jarcento. En la 17-a jarcento la opařanan sinjorujon aĉetis jezuita kolegio el Jindřichův Hradec. Tiu konstruis ĉi tie barokan rezidejon, en kiu estis preparitaj por predika kaj misiista agadoj jezuitaj pastroj. Post nuligo de jezuita ordeno en la jaro 1773 ĉi tiean sinjorujon akiris Paaridoj. Pli poste estis en la areo de rezidejo lokigita filio de Reĝa landa frenezulejo. La azilejo por mensmalsanuloj estis devene difinita por plenkreskintaj pacientoj. Ekde la jaro 1923 ĉi tie agadis Landa instituto por imbecilaj infanoj, hodiaŭ estas en la objekto lokigita Infana psikiatria kuracejo.
En la senpera najbareco de la eksa rezidejo situas preĝejo de sankta Francisko Ksavero. Ĝi estis ĉi tie konstruita sur loko de pli malnova konstruaĵo far de K. I. Dientzenhofer en la jaroj 1732-1735. La ekipaĵaro de preĝejo devenas el la tempo de la konstruado, ties internaĵo estas unu el la plej interesaj barokaj laboraĵoj de Mez-Eŭropo.
En la jaroj 1744-1745 agadis en Opařany jezuito Antonín Koniáš, unu el simboloj de la ĉeĥa eklezia kontraŭreformacio.
Cordes - Vindrac (stacidomo)
Cordes - Vindrac estas franca stacidomo sur linio -  tra, situanta en  Vindrac-Alayrac, apud Cordes-sur-Ciel, en departemento Tarn, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Brive-la-Gaillarde - Toulouse-Matabiau tra Capdenac (718000).
Granda Koliziigilo de Hadronoj
Granda Koliziigilo de Hadronoj (internacie konata per anglalingva nomo Large Hadron Collider, mallongigita al LHC) estas la plej granda akcelilo de partikloj kun la plej alta energio, per kiu sciencistoj celas koliziigi faskojn de protonoj kun proksimume 7 TeV da energio. LHC ebligas esploradon ĉe la limoj de la teorio de Norma modelo, la nuna teoria prezento pri la partikla fiziko. Ĝi permesis pruvi la ekziston de la higzan bosonon, bosonon nomitan laŭ Peter Higgs, unu el la fizikistoj kiuj proponis la ekzistadon de tiu partiklo por ekspliki la ekziston de maso en la elementaj partikloj. La observado de tiu partiklo konfirmus la antaŭdirojn de tiu Modelo.
LHC estis konstruita de la Eŭropa Organizaĵo por Nuklea Esploro (CERN), kaj estas sub la Franca-Svisa landlimo proksime de Ĝenevo, Svisio. Ĝi estis konstruita kaj mone subtenata de centoj da universitatoj kaj laboratorioj kaj pli ol 8000 fizikistoj de pli ol 85 landoj.
La formo de la koliziigilo estas cirkla, kun perimetro de 27 kilometroj. La kolizioj okazas inter protonoj, kaj ne inter positronoj kaj elektronoj (kiel en la LEP), aŭ inter protonoj kaj antiprotonoj (kiel en la Tevatron) aŭ inter elektronoj kaj protonoj (kiel en HERA).
La unuaj faskoj de partikloj trairis la koliziigilon la 10-an de septembro de 2008. La funkciigo de la maŝino estis akompanita de kritikoj de grupo de minoritataj sciencistoj kiuj prognozis la kreadon de nigraj truoj, kiuj povus kaŭzi eĉ la malaperon de la tuta Tero. Tiu katastrofa teorio estis neniigita de la scienca komunumo, kiu klarigis ke kvankam eblas la kreado de mikroskopaj nigraj truoj, tio kaŭzus neniun riskon al la ĉirkaŭo. Naŭ tagoj poste, la 19-an de septembro okazis akcidento en la maŝino, pro liko de superfluida heliumo, uzata por la malvarmigo de la superkonduktantaj elektromagnetoj, en la tunelo. La akcidento malebligis la funkciadon de la maŝino dum pluraj monatoj.
Kelkajn jarojn poste, la 4-an de julio 2012, la eltrovo de iu nova partiklo kun maso inter 125 kaj 127 GeV/c2 estis anoncita; la fizikistoj de CERN suspektis, ke ĝi estis la bosono de Higgs, kaj tio estis konfirmita poste, kaj pro tiu malkovro Higgs ricevis la Nobel-Premion dum CERN estis menciita kiel kontribuanto al la pruvo de la ekzisto de la bosono. Ekde tiu tempo, la partiklo montris sinkonduton kaj interagon laŭ multaj manieroj antaŭviditaj de la Norma modelo.
Detektoroj
La koliziigilo havas kvar ĉefajn detektorojn, per kiuj la sciencistoj lernas pri diversaj aspektoj de la partikloj,
Kirovskaja (metrostacio en Niĵnij-Novgorodo)
Kirovskaja estas stacio sur la Avtozavodskaja linio de la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Stacio situas inter la stacioj "" kaj "". "Kirovskaja" estis malfermita la. Longo de la platformo estas 102 metroj.
Kvereoj
La kvereoj (alia nomo en svahila lingvo: Wanghwele) estas patrinlinia etno vivanta en la distrikto Bagamoyo en ĉemarborda Tanzanio. La kverea lingvo ankaŭ estas nomata ngvelea lingvo (svahile: Kinghwele aŭ Kikwere). En 1987 la kvereoj estis taksitaj 98.000 homoj.
6851 Chianti
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la regiono Chianti en Toskanio (Italio), mond-konata pro la ĝiaj belaj pejzaĝoj kaj famaj vitejoj, kiuj produktas bonegan vinon.
2522 Triglavo
2522 Triglavo estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Triglavo, dio de la slava mitologio.
Costa Serina
Costa Serina estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Algua, Aviatico, Bracca, Cornalba, Gazzaniga, Serina, Vertova kaj Zogno. Kristana patrono estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Citronelila glutarato
Citronelila glutarato aŭ C25H44O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj citronelolo. Citronelila glutarato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Citronelila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Citronelila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Krom tio ĝi uzatas kiel konservaĵo.
1609 Brenda
1609 Brenda estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita de la sud-afrika astronomo Ernest Leonard Johnson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo, la.
Ĝi ricevis la antaŭnomon "Brenda", tiu de la nepino de la malkovrinto.
Membrillera
Membrillera [membriĜEra] (Cidoniejo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 92 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,4 loĝ/km².
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 92, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Membrillera, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Membrillera kie oni falis al la nunaj 92.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Créteil - Préfecture (pariza metrostacio)
Créteil - Préfecture [kʁetɛj pʁefɛktyʁ] (Créteil - Prefektejo) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 8, en komunumo Créteil.
Stacio
La stacio estis malfermita la. Ĝi estas ekstera.
La stacio estis finstacio de la linio inter 1974 kaj 2011, jaron de la malfermiĝo de stacio kiu ebligas kunligi la stadionon de la futbal-teamo de Créteil kun la ĉefurbo.
Liščí (Lipová)
Liščí (Röhrsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lipová. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Lipová. Estas ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Liščí estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,16 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Post la dua mondmilito en la jaro 1945 en Liščí okazis ellandigo de germanoj kaj nombro de loĝantoj rapide sinkis.
Cordes-sur-Ciel
Cordes-sur-Ciel estas franca situanta en departemento Tarn, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cordais.
Hans Meerwein
Hans Lebrecht MEERWEIN (1879-1965) estis germana kemiisto, kiu kreis plurajn reakciojn kaj reakciantojn kiuj portas lian nomon, plej specife la Reduktiĝon de Meerwein-Ponndorf-Verley, la rearanĝon de Vagnero-Meerwein, la Ariligan reakcion de Meerwein kaj la salon aŭ reakcianton de Meerwein. Meerwein interesiĝis pri la kemio de la terpenoj, kaj la mekanismo pri rearanĝo de la pinakolo. Per tre simpla metodo, kaj konante la reakcikinetikon, eblis al li starigi la kationa kaj ne radikala naturo de la perantoj en la rearanĝo de la pinakolo, konata kiel Rearanĝo de Vagnero-Meerwein kaj en la Rearanĝo de la izoborneolo ekde la kamfeno.
Vivo kaj laboro
Li estis filo de la germana arkitekto Wilhelm Emil Meerwein (1844-1927). Komence li estis trejnita kiel kemiteknikisto en la Frezena Universitato pri Aplikaj Sciencoj inter 1898 kaj 1900 antaŭ ol sin doni al kemio en la Universitato de Bonno. Li diplomiĝis sub la gvidado de Richard Anschütz (1852-1937) kaj Ludwig Claisen (1851-1930), kiuj proponis al li labori kiel asistanto en la Universitato de Berlino, En 1908, li doktoriĝis per tezo pri la Reakcio de Mikaelo. En 1914, li fariĝis titulara profesoro en la Universitato de Bonno, kaj en 1922, eksterordinara profesoro. Inter 1922 kaj 1928, li estis profesoro pro organika kemio en la Universitato de Königsberg.
En 1929, li sukcedis al Karl von Auwers (1863-1939) en la Universitato de Marburgo kaj fariĝas direktoro de la Kemia Instituto. En 1933, li aliĝis al dokumento "Kompromito de la profesoroj en la germanaj universitatoj kaj fakultatoj favore al Adolf Hitler kaj la naci-socialisma ŝtato . En 1945, la milito detruis la instituton per bombardado, kaj Meerwein perdis sian oficialan loĝeblecon ĉe la Instituto, ĉiun eksperimentajn esplorojn kaj sian privatan bibliotekon. Sekve, Meerwein planis la rekonstruadon de la instituto, kiu finiĝis en 1953, la jaro kiam li emeritiĝis pri instruado. Ĝis sia morto li faris kelkajn eksperimentajn laborojn kiel emerita profesoro kune kun la helpo de du postdoktoriĝaj esploristoj.
Esploroj
Post studi la reakcion pri katalizita rearanĝo de la acidoj kun la karbenaj jonoj de la pineno, li disvolvis sintezon de kamforo tra rearanĝo de la pineno → kamfeno → izobornila acetato → izoborneolo → kamforo, kies metodologio estis adoptita de la entrepreno Schering AG.
Krom tio, li uzis acidajn substancoj kiel la HBF4 kaj H2ZnCl4 en organikaj solvaĵoj, kiuj agas kiel kataliziloj por formado de reakciigaj perantoj ĝis la estigo de la jonoj karbeno (c=) kaj hidrono (H3O+).
Science tre gravaj estis liaj esploroj pri la katalizaj efektoj de la aluminia trietoksido, rilate al reduktiĝo de ketonoj kaj aldehidoj en la respektivajn alkoholojn, ankaŭ konata kiel Reduktiĝo de Meerwein-Ponndorf-Verley.
Surbaze de la simplaj kemiaj reakcioj Meerwein defendis la estigon de la karbenoj kaj la postan eblon polarizi la aromataj kombinaĵoj (samkiel la benzeno). Per bromigo de la benzeno oni samtempe estigas salon de bromobenzeno kun pozitiva ŝarĝo, kiu, traktata per diazometano ĝi produktas altprofite bromidon de cikloheptatrieno, kiu estas cikla kombinaĵo kun sep ekstremaĵoj.
La kvarfluorido de trietil-hidrono aŭ Reakcianto de Meerwein, estas fortega alkilig-aganto, kiu permesas la sintezon de kompleksaj natursubstancoj.
Eugênio de Castro (Suda Rio-Grando)
Eugênio de Castro estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.798 loĝantojn en 2010.
Chrtníč
Chrtníč (Chirtnitsch) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1391.
Park Kulturi (metrostacio en Niĵnij-Novgorodo)
Park Kulturi estas fina stacio sur la Avtozavodskaja linio de la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Stacio situas post la stacio "". "Kirovskaja" estis malfermita la. Longo de la platformo estas 102 metroj.
Konjekto de Brocard
En nombroteorio, konjekto de Brocard estas konjekto ke estas minimume kvar primoj inter kvadratoj de du najbaraj primoj se la pli malgranda primo estas minimume 3. Alivorte, estas minimume kvar primoj inter (pn)2 kaj (pn+1)2, por n>1, kie pn estas la n-a primo.
La kvantoj de primoj inter najbaraj primaj kvadratoj estas 2, 5, 6, 15, 9, 22, 11, 27, ... .
Konjekto de Legendre ke estas primo inter ĉiuj najbaraj kvadratoj de entjeroj rekte implicas ke estas minimume du primoj inter primaj kvadratoj por pn ≥ 3 pro tio ke pn+1 - pn ≥ 2.
Dmanisi
Ĝi gravas pro la tie trovitaj bestaj fosilioj, sed en 1991 oni trovis eĉ homajn restaĵojn, kraniojn. Estas planoj registri la lokon ĉe UNESKO kiel mondheredaĵon.
En 2013 oni diskonigis priskrbon novan kranion de homo de Dmanisi : Homo habilis, Homo rudolfensis kaj Homo erectus povus aparteni al la sama specio.
3900 Knežević
3900 Knežević estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1985 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la serba astronomo Zoran Knežević, de la Astronomia Observatorio de Beogrado.
11037 Distler
11037 Distler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto kaj orgenisto Hugo Distler (1908–1942). Li servis en Lubeko, Stutgarto kaj Berlino. Liaj verkoj, de tre individua stilo, alportis al li grazndan respekton en la nova germana eklezia muziko.
George R. Viscome
George R. VISCOME (naskiĝis en 1956 en Lake Placid, Nov-Jorkio), estas usona astronomo.
Li laboris kiel teknikisto ĉe la televida elsendejo en Albany (Nov-Jorkio) kaj estas talenta astrometriisto.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 33 asteroidoj elde la Observatorio Rand proksime de Lake Placid. En 1994, liaj observoj permesis kalkuli la orbiton kaj numeri la asteroidon (1987) SF7, kiu estis nomita 6183 Viscome en lia honoro.
Francisco José Dávila Dorta
Francisco José DÁVILA Dorta (10-a de oktobro 1941 – 9-a de septembro 2004) estis radioamatoro (EA8EX) kaj hispana esperantisto, kiu tre aktivis, ĉefe en la insulo Tenerifo.
Li estis fakdelegito de UEA pri astronomio, amatora Esperanto-agado kaj radio-amatorismo en La Laguna (Hispanio). Ĝuste per radioamatorismo li tre agadis per Esperanto, kun la pseŭdonimo "Omar Rajan", kio permesis al li multnombrajn kontaktojn kun esperantistoj de la tuta mondo.
Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro
Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro troviĝas en la norda Bohemio suur dislimejo de Regiono Ústí nad Labem kaj Regiono Liberec en distriktoj Děčín, Česká Lípa kaj Liberec. La areo de la protektita teritorio estas 270,72 km². Kazo de la protekto estas diversas pejzaĝo de grejsaj rokurboj kaj fonolitaj, traĥitaj kaj bazaltaj konusoj. Tiuj ĉi signifaj geomorfologiaj formacioj estas akompanataj de restaĵoj de naturaj arbaraj kreskaĵaroj en supraĵaj partoj (fago, abio, acero, ulmo kaj kverkaj arbaroj), de humidaj montaraj kaj cismontaraj herbejoj kun apero de raraj specioj de kreskaĵoj kaj apudriveraj ebenaĵoj de rojoj.
La teritorio de Protektita pejzaĝa regiono Luzacia mmontaro krom la prora Luzacia montaro trafas ankaŭ en ĉirkaŭajn geomorfologiajn unuojn – en Ještědan-kozákovan montodorson, Ralskan montetaron kaj Bohemian mezmontaron. Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro najbaras kun Nacia parko Bohemia Svislando, Protektita pejzaĝa regiono Bohemia mezmontaro kaj Protektita pejzaĝa regiono Elbaj Grejsoj.
Francisco José Dávila Dorta
La Konsilantaro el CQ RADIO AMATEUR, hispana radioamatora magazino, kunigita la 4-an de majo 2009, akordis konsenti postmorte al li la "Jaran Radioamatoran Premion 2008" kiel omaĝon pro lia vasta kaj eksterordinara laboro en la sekcio "Propagando" (hispane: Propagación) de la radioamatora magazino, ekde junio 1983 ĝis septembro 2004.
NGC 2861
NGC 2861 (aliaj indikoj — UGC 4999, MCG 0-24-10, ZWG 6.38, IRAS09210+0220, PGC 26607) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro
El la germana flanko ligas al Luzacia montaro Ĵitava montaro de simila karaktero, la natura kaj la kultura evoluoj, kiuj diferenciĝas nur per nomigo kaj la ŝtatlimo.
Bartholomew Roberts
Bartholomew ROBERTS (Haverfordwest, Kimrio, 1682 - Kabo Lopez, Gabono, la 10-an de februaro 1722), naskiĝis kiel John Roberts, estis kimra pirato, kiu havis tre sukcesan agadon inter 1719 kaj 1722, atakante kaj kaptante ŝipojn de la marbordoj de Ameriko kaj Okcidenta Afriko. Li estis la plej sukcesa pirato de la Pirata orepoko, se taksite per la nombro de ŝipoj kaptitaj: oni kalkulas ilin je 470 dum lia tuta kariero.
Občina Brežice
Občina Brežice estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Posavska. La municipo enhavas 109 komunumojn kaj ĝia areo estas 268,1 km². Komence de 2017 tie loĝis 24 204  homoj. La administra centro estas la urbo Brežice.
Oreofilao
La Oreofilao (Oreophilais robertsi) estas malgranda paserina birdo de la familio de Cistikoledoj. Ĝi estas la ununura membro de la genro Oreophilais kaj estis iam lokita en la genro Prinia, sed oni trovis ĝin sufiĉe distinga por meriti propran genron. Tiu cistikoledo estas loĝanta reproduktulo en Mozambiko kaj ĉefe en orientaj altaj teroj de Zimbabvo. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj arbustaroj, ĉefe ĉe riveroj, rojoj aŭ klaraĵoj aŭ en densa filikejo (Pteridium) aŭ herbejo (Smilax) laŭlonge de la arbarbordo.
Občina Brežice
Loko, priskribo
Komunumo meza parto estas ebena, etendiĝas de malaltaj teroj de la riveroj Sava,Krka kaj Sotli al alteco de ĉirkaŭ 130 al 160 m. En la sudo ĝi atingas altecon de 630 m (Goli Cirnik Hill), kaj en la nordo ĝi estas 698 m (Veliki vrh).
Oreofilao
Ili manĝas ĉefe malgrandajn senvertebrulojn, solaj aŭ en paroj aŭ en bruemaj grupoj, ofte kun aliaj specioj predantaj el subkreskaĵaro. Ili manĝas muŝojn, skarabojn kaj arakidojn.
Občina Brežice
Loko, priskribo
Kune la rivero Sava pasas oriente de la Al2 aŭtovojo. En la vilaĝo Obrežje estas landlima kruciĝo al Kroatio. Ankaŭ ekzistas fervoja linio laŭ la rivero Sava.
Oreofilao
La nesto estas ovalforma kun flanka enirejo, farita el fajna herbo kaj musko sekurita per araneretoj. Ĝi estas tipe lokata ĉirkaŭ 1 m supergrunde en herbo aŭ arbusto. Nestosezono estas el septembro al februaro kaj ĉefe dum oktobro. La ino demetas 2-3 brilturkizajn ovojn, kun brunaj kaj lilaj punktoj.
Občina Brežice
Loko, priskribo
Najbaraj municipoj estas: Občina Kozje kaj Občina Bistrica ob Sotli norde, Občina Krško okcidente. En la oriento kaj sudo ĝi limas Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el 109 vilaĝoj: Arnovo selo, Artiče, Bizeljska vas, Bizeljsko, Blatno, Bojsno, Boršt, Bračna vas, Brezje pri Bojsnem, Brezje pri Veliki Dolini, Brezovica na Bizeljskem, Brežice, Brvi, Bukošek, Bukovje, Bušeča vas, Cerina, Cerklje ob Krki, Cirnik, Cundrovec, Curnovec, Čatež ob Savi, Čedem, Črešnjice pri Cerkljah, Dečno selo, Dednja vas, Dobeno, Dobova, Dolenja Pirošica, Dolenja vas pri Artičah, Dolenje Skopice, Dramlja, Drenovec pri Bukovju, Dvorce, Gabrje pri Dobovi, Gaj, Gazice, Globočice, Globoko, Glogov Brod, Gorenja Pirošica, Gorenje Skopice, Gornji Lenart, Gregovce, Hrastje pri Cerkljah, Izvir, Jereslavec, Jesenice, Kamence, Kapele, Koritno, Kraška vas, Križe, Krška vas, Laze, Loče, Mala Dolina, Mali Cirnik, Mali Obrež, Mali Vrh, Mihalovec, Mostec, Mrzlava vas, Nova vas ob Sotli, Nova vas pri Mokricah, Obrežje, Oklukova Gora, Orešje na Bizeljskem, Pavlova vas, Pečice, Perišče, Piršenbreg, Pišece, Podgorje pri Pišecah, Podgračeno, Podvinje, Ponikve, Poštena vas, Prilipe, Račja vas, Rajec, Rakovec, Ribnica, Rigonce, Sela pri Dobovi, Silovec, Slogonsko, Slovenska vas, Sobenja vas, Spodnja Pohanca, Sromlje, Stankovo, Stara vas-Bizeljsko, Stojanski Vrh, Trebež, Velika Dolina, Velike Malence, Veliki Obrež, Vinji Vrh, Vitna vas, Volčje, Vrhje, Vrhovska vas, Zasap, Zgornja Pohanca, Zgornji Obrež, Žejno, Župeča vas, Župelevec.
Referencoj
Statistikoj: [http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Kojetín I-Město
Kojetín I-Město estas nomo de parto de urbo Kojetín en distrikto Přerov en Ĉeĥio. En la jaro ĉi tie daŭre vivis  kaj estis en ĝi 1252 domoj.
Kojetín I-Město situas en katastra teritorio Kojetín kun areo 26,5 km².
Fenica lingvo
La fenica lingvo estis parolata en lando nomita Pūt, tio estas Libano, norda Israelo kaj Sirio modernaj. Ĝi estis parto de la kanaana subgrupo de la nordokcidenta ŝemida lingvaro; aliaj anoj de tiu subgrupo inkludis la amonan kaj hebrean. Fenicaj koloniantoj transportis sian lingvon ĝis Kartago (en Tunizio moderna) kaj suda Hispanio. En okcidenta Azio, la fenican anstataŭis la aramea lingvo. En norda Afriko la fenica travivis dum pli longa tempo forme de la punika lingvo, kiu post la falo de Kartago influiĝis de la najboraj berberaj lingvoj; eble oni parolis ĝin ankoraŭ en la 7-a jarcento, kiam la araba lingvo entendiĝis en norda Afriko per la Kalifŝtato.
Kombinita kun la punika, la fenica estas konata ĉefe per ĉirkaŭ 10 000 postvivintaj surskriboj, suplementitaj de glosoj fojfoje verkitaj en aliaj lingvoj. Aldone al iliaj multaj surskriboj, oni kredas ke la fenicoj lasis multajn aliajn skribitajn verkojn, sed la plimulto pereis, ĉar ili estis skribitaj sur papiruso aŭ pergameno kaj putriĝis en la malsekaj aero kaj tero de iliaj urboj.
Romiaj verkistoj, ekzemple Salustio, aludis al libroj verkitaj en la punika, sed neniuj restas hodiaŭ krom kelkfoje per traduko (ekz. la manlibro pri agrikulturo de Magono de Kartago) aŭ en elĉerpetoj (ekz. la teatraĵoj de Plaŭto). En 1694 malkovriĝis dulingva surskribo en la antikva greka kaj punika, kio povigis la francan klerulon Jean-Jacques Barthélemy malĉifri kaj rekonstrui la fenican alfabeton en 1758. Eĉ en 1837 kleruloj konis nur 70 fenicajn surskribojn. Tiuj kolektiĝis en la Scripturae linguaeque Phoeniciae monumenta de Wilhelm Gesenius, kiu tiam konsistigis ĉion, kion kleruloj sciis pri la fenica lingvo.
Post kiam komerca traktato inter la fenicoj kaj etruskoj malkovriĝis en 1964, oni malĉifris pli el la etruska per komparo al la pli profunde komprenata fenica.
Historio
La fenicoj estis la unua ŝtat-nivela socio, kiu vaste uzis kaj disvastigis la ŝemidan alfabeton. La fenica alfabeto estas la plej malnova konfirmita konsonanta alfabeto, aŭ abĝado. Iĝis norme referenci la skribon kiel "prakanaanan" ĝis la meza 11-a jarcento a.k.e., kiam ĝi unue atestiĝas sur bronzaj sagopintoj, kaj kiel "fenican" nur post 1050 a.k.e. La fenica alfabeto estas vaste opiniata kiel almenaŭ parta praulo de preskaŭ ĉiuj modernaj alfabetoj, precipe se oni akceptas la hipotezon, ke la brahmia skribo deriviĝis de la aramea alfabeto.
El tradicia lingvoscienca vidpunkto, la fenica estis variaĵo de la kanaana lingvaro. Tamen, pro la tre etaj lingvaj malsamaĵoj, kaj la nesufiĉaj registroj de la tempo, estas malklare ĉu la fenica formis apartan kaj unuiĝintan dialekton aŭ simple estis supraĵe difinita parto de pli vasta lingva kontinuumo. Per sia mara komerco, la fenicoj disvastigis la uzon de la alfabeto al Norda Afriko kaj Eŭropo, kie ĝin adoptis la grekoj. Pli poste, la etruskoj adoptis modifitan version por sia propra uzado, kiun, siavice, modifis kaj adoptis la romianoj kiel latinan alfabeton, sur kiu ankaŭ la Esperanta alfabeto baziĝis.
Jonvelle
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Fenica lingvo
Historio
Kartaga koloniado disvastigis la fenican al la okcidenta mediteraneo, kie la distingebla punika lingvo evoluis. Ankaŭ la punika formortis, kvankam ĝi vivis pli longe ol la originala fenica, eble ĝis la 5-a aŭ eĉ la 7-a jarcento k.e..
Vortprovizo kaj vortfarado
Substantivoj estis plejparte formataj per kombino de konsonantaj radikoj kaj vokalaj skemoj, sed ili povis ankaŭ esti formataj per la prefiksoj (, kiu esprimis agojn aŭ iliajn rezultojn; malofte ) kaj la sufikso. Abstraktoj povis esti formataj per la sufikso -t (verŝajne, ). Adjektivoj povis esti formataj per la familiara ŝemida nisba sufikso y (e.g. ṣdny "cidona").
Kiel la gramatiko, la vortprovizo estis tre proksima al la biblia hebrea, kvankam iuj specialaĵoj estas atentindaj. Ekzemple, la kopula verbo "esti" estis kn (kiel en la araba, kontraŭa al la hebrea kaj aramea hyh) kaj la verbo fari estis pʿl (kiel en la aramea pʿl kaj araba fʿl, kontraŭa al la hebrea ʿśh).
Kvara Batalo de Ĥarkovo
La Kvara Batalo de Ĥarkovo estis parto de la Operaco Polkovodets Rumiántsev (populare nomumita la Rumiántsev) dum la Dua Mondmilito. Profitante la rezulton de la batalo de Kursk kaj la grandan elĉerpiĝon de la germanaj panzer-divizioj, la alta stabanaro de la Ruĝa Armeo (nome la Stavka) muntis sukcesan kontraŭofensivon kontraŭ la elĉerpitaj soldatoj de Nazia Germanio cele al ilia forpelo for de Ĥarkovo kaj Belgorodo, kaj por devigi ilin instali siajn liniojn malantaŭ la rivero Dnepro. Ĝi okazis el la 12a al la 23a de aŭgusto 1943. Batalis 12 000 al 15 000 germanoj, estritaj de Erich von Manstein, kontraŭ 19 400 sovetoj, estritaj de Ivan Konev. La germanoj perdis 392 tankojn, dum la sovetoj 434. Sed la fina rezulto estis venko por la sovetoj, kiuj finfine liberigis la areon.
Jolly Roger
Ĝenerale la piratflago nomiĝas Jolly Roger (, Angle por "Gaja Roĝero"). La bildo sur la flago plej ofte estas simbolo por la morto.
La nun plej konata piratflago konsistas el blanka kranio kun du krucitaj ostoj malantaŭ ĝi (kaj poste ankaŭ sub ĝi) sur nigra fono, sed principe ĉiu pirato kun propra ŝipo havis sian propran flagon. Ĉi tiun konatan flagon unuafoje uzis Richard Worley en 1718, kvankam preskaŭ samtempe Emanuel Wynne uzis la saman flagon, nur kun aldono de sablohorloĝo.
La elementoj kiuj troviĝis sur piratflagoj estis skeletkapo, la simbolo por la morto, skeleto indikis turmentan morton, sablohorloĝo indikis ke la tempo venis, sanganta koro malrapida kaj dolora morto kaj ponardo aŭ maĉeto signifis impulso por batali. Pri la unuaj piratflagoj de la filibustroj oni asertis ke ili estis unukolore ruĝaj aŭ nigraj.
La koloro de la flago mem estis blanka sen surpreso, ruĝa aŭ nigra, blanka ĝenerale signifis la persekutadon, ĉe kiu la viktimo povis kapitulaci. Ruĝa indikis ke ĉiu kiu rezistis estis mortigita kaj ke ĉio estis kunportita. ĉe nigra flago kelkfoje estis tempo por kapitulaco, sed ofte ankaŭ oni tuj atakis. Nigra flago povis ankaŭ signifi bonan novaĵon por la kaptitoj, kiuj tiam havis ŝancon por esti liberigitaj kaj kunportitaj. Ekde proksimume 1700 la koloro nigra pli malpli fariĝis la normo kaj oni malofte uzis ruĝajn kaj blankajn flagojn.
Pri la origino de la nomo 'Jolly Roger' malmulte estas konata, verŝajne ĝi estas fuŝaĵo de 'le Joli Rouge', kio france signifas 'la Bela Ruĝo', kio koncernas la koloro de la ruĝaj flagoj, aŭ eble la koloro de sango. Ĉi tio fuŝajo verŝajne estis helpita de la fakto ke la diablo havis la kromnomon 'Old Roger', kio estas multe pli facile prononcebla al geangloparolantoj. Malpli ofta aserto de la origino estas 'le Joyeux Rouge', kio signifas 'la Ĝoja Ruĝo'.
(19634) 1999 RG45
(19634) 1999 RG45 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
15385 Dallolmo
15385 Dallolmo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo Umberto Dall'Olmo (1925–1988), kiu havis ambaŭ diplomojn en leĝo kaj fiziko. Li ĉefe observis Jupiteron kaj studis la kun Leonida Rosino. Li ankaŭ interesiĝis pri la historio de la astronomio kaj laboris kiel teknikisto ĉe la Instituto de Astronomio de la Universitato de Bolonjo.
Ivan Konev
Ivan Stepanoviĉ Konev (Иван Степанович Конев; 28a de decembro [malnovstile 16a de decembro] 1897 – 21a de majo 1973) estis soveta militkomandanto kiu estris trupojn de la Ruĝa Armeo en la Orienta Fronto dum la Dua Mondmilito, rekonkeris multon de Orienta Eŭropo el la okupacio fare de la Potencoj de la Akso kaj ĉefe el Nazia Germanio, kaj helpis en la konkero de la Germania ĉefurbo, Berlino. En 1956, kiel Komandanto de la fortoj de la Varsovia Pakto, Konev estris la subpremadon de la Hungara Revolucio fare de la sovetaj armitaj divizioj.
Escuintla (Chiapas)
Escuintla estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Escuintla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07032.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27364 loĝantojn. El tiuj estis 13244 viroj kaj 14120 virinoj. La komunumo havas surfacon de 206 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 90 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 16305 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 13170 scipovis legi kaj skribi kaj 3122 personoj estis analfabetoj. Do 81% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 19% estis analfabetoj.
28064 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 158 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 0.56% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
24-a de aŭgusto
La 24-a de aŭgusto estas la 236-a tago de la jaro (la 237-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 129 tagoj restas.
Je la 24-a de aŭgusto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 24-a de aŭgusto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Klimatdomo de Bremerhaven
La Klimatdomo de Bremerhaven estis inaŭgurita la 26an de junio 2009 de la irlanda muzikisto kaj por-homrajta aktivulo Bob Geldof. Ĝi estas la dua scienca ekspozicidomo en Bremerhaven aldone al Nordsee Science Center ("Scienca ekspozidomo Norda Maro") kaj, kune kun Universum Bremen, la tria en la federacia lando Bremeno.
Ekspozicio
La ekspozici-areo ampleksas 11.500 m² kaj estas strukturita en la kvar ekspozici-partoj Reise ("vojaĝo"), Elemente ("elementoj"), Perspektiven ("perspektivoj") kaj Chancen ("ŝancoj").
La parto Reise ("vojaĝo") okupas la plej grandan areon per 4.800 m². Deire de Bremerhaven ĝi kondukas laŭlonge de la oka longitudo orienta. En pluraj stacioj la vizitantoj travivu la diversajn klimato-zonojn de la tero kaj spertu, kiel la klimato kaj ĝia ŝanĝiĝo influas al la vivo de la homoj en la respektivaj lokoj: altmontara klimato en Svislando; mediteranea klimato en Sardujo; seka dezerta klimato en Niĝero; humid-varmega klimato en Kameruno; polusa klimato en Antarkto; tropika klimato en Samoo; tundra klimato en Alasko; modera oceana klimato en germana Nord-Mar-insulo.
Agroglifoj
Agroglifoj (Angle: crop circles) estas areoj de cerealaj kampoj kies spikoj estis kurbigitaj kaj kreas diversajn geometriajn desegnojn. Ĉi tiuj povas esti simplaj cirkloj aŭ tre ellaboritaj komponaĵoj.
Kvifaoj
La kvifaoj estas etno kun aparta lingvo loĝanta en Tanzanio.
Klimatdomo de Bremerhaven
Ekspozicio
Por vidi bildon de "Fliegende Lore" ("fluganta ne-tegita vagono") ĉe la stacio Langeneß en la parto Reise ("vojaĝo") klaku ĉi tie.
En la ekspozici-parto Elemente ("elementoj") la vizitantoj povas sperti, de kio klimato kaj vetero estas influataj, kiel estiĝas unuopaj fenomenoj kaj kiel interrilatiĝas la komplika tuta sistemo. Kadre de tio la vizitantoj povas mem eksperimenti per fajro, tero, akvo kaj aero kaj ekzemple estigi miniaturajn ŝtormojn aŭ vulkanajn erupciojn. Pli ol 100 interaktivaj ekzpoziciaĵoj ilustras la fizikon de la klimato, de ĝiaj komplikaj interrilatoj kaj fenomenoj.
Agroglifoj
Eko de la fenomeno
La unuaj agroglifoj aperis en Suda Anglio (Hampshire kaj Wiltshire) meze de la sepdekaj jaroj. Iom post iom, samtempe kiam la nombro de la agroglifoj kreskis, la desegnoj fariĝis pli kaj pli kompleksaj. La unuaj agroglifoj estis nur simplaj diskoj, nenio kompare kun tiuj aperintaj post la jaro 2000.
Klimatdomo de Bremerhaven
Ekspozicio
La Perspektiven ("perspektivoj") karakterizas la trian ekspozici-parton. En ĝi temas pri la klimato en pasinteco, estanteco kaj efikoj al la estonteco. Tie konoj de la klimat-esplorado estas prezentataj.
En la kvara ekzpozici-parto, la Chancen ("ŝancoj"), ag-ebloj estas montrataj al la vizitanto. Li do povas testi lude en temĉambroj, kiel li en la ĉiutaga vivo povas persone kontribui al la malpliigo de la elpuŝo de karbondioksido.
Ĉiu ekspozici-parto estas aranĝita tiel, ke ĝi povas esti vizitata sendepende de la aliaj.
Patroneco
Per la transpreno de la patroneco fare de la germana federacia ministro pri medio Sigmar Gabriel kaj la subteno de la projekto fare de politikistoj kaj sciencistoj evidentiĝis la soci-politika graveco de la temaro de la Klimatdomo.
Favore agas pliaj institucioj kaj entreprenoj, inter ili Alfred-Wegener-Institut für Polar- und Meeresforschung, Max-Planck-Institut für Meteorologie kaj Deutsche Wetterdienst.
Konstruiginto kaj funkciiganto
Konstruiginto estas la urbo Bremerhaven. Ĝi komisiis la taskon al la filio Bremerhavener Entwicklungsgesellschaft Alter/Neuer Hafen (BEAN).
La Klimatdomo estas komuna projekto de la urbo Bremerhaven, federacia lando Bremeno kaj la privata funkciiganto. La ŝtato financas la profitcelajn elspezojn de 70 milionoj da eŭroj. La iniciatintoj Petri & Tiemann transprenas la funkciigadon kaj la al tio ligitan riskon. Kiel funkciiga asocio estis fondita Klimahaus-Betriebsgesellschaft.
Linio Kintetsu-Kyōto
Linio Kintetsu-Kyōto (japane: 近鉄京都線 [Kintecu-Kjōto-sen], angle: Kintetsu-Kyōto Line) estas linio de la fervojo reto Kintetsu en Kinki-regiono, Japanio. La norda parto situas en sudo de Gubernio Kioto kaj ĝia suda parto de linio situas en nordo de Gubernio Nara.
Tipoj de trajnoj
Estas 3 tipoj de trajnoj kaj super ekspreso:
ASIMO
ASIMO estas homforma, krura roboto farita de Honda. Ĝi estas la unua roboto, kiu kapablas homsimile movi sin per du kruroj.
ASIMO estas akronimo por Advanced Step in Innovative MObility (progresinta paŝo en noviga moviĝeblo). En la japana oni elparolas la nomon kiel aŝimo, kaj ĝi signifas ankaŭ kruroj.
ASIMO estas la ĝis nun plej bone elevoluigita homforma roboto. Ĝi altas 1,30 m kaj pezas 52 kg. Ĝin funkciigas 40-V-a NiMH-akumulatoro, kiu certigas 30-minutan funkcian tempon. La korpon movas 26 motoroj, ĉiu motoro ebligas unu liberecan gradon (kompareblan kun artiko) por la korpo. La rapideco de ASIMO estas 1,6 km/h se ĝi promenas kaj 3 km/h se ĝi kuras.
La firmao Honda komencis la evoluigajn laborojn de homsimila roboto jam en 1986 kaj tio daŭris ĝis prezento de P2 en decembro de 1996. Somere de 1999 komenciĝis en la esplora centro Honda Research & Development Wako Fundamental Technical Research Center en Japanio la evoluigo de ASIMO, kiu finpretiĝis la 31-an de oktobro 2000.
En 2004 ASIMO iĝis ano en Robot Hall of Fame.
En la jaro 2004 laboris ĉ. 30 Aŝimoj.
P2
En 1995: alto 180 cm, pezas pli ol 200 kg, kapablis iri sur trotuaro, kaj movi objektojn.
En decembro de 1996: 160 cm, 160 kg
34181 Patnaik
34181 Patnaik estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ritik Patnaik, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri sistema programaro. Li estis lernanto ĉe la Plano East Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
23113 Aaronhakim
23113 Aaronhakim estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Aaron Hakim, kiu gajnis en 2007 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la  Appleby College de Oakville (Ontario, Kanado).
Blua siberia najtingalo
La blua siberia najtingalo, Luscinia cyane, estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro Luscinia kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (Muscicapidae). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.
Tiu palearktisa specio estas pli granda ol la Eŭropa ruĝgorĝulo. La reprodukta masklo estas nekonfuzebla kun bluaj supraj partoj kaj blankecaj subaj partoj kaj blunuancaj ventroflankoj; krome estas nigreca masketo el la beko al la okulo kaj suben limigante la vizaĝon disde la blanka gorĝo kaj al ŝultroj. La femuroj estas bluecaj kaj la kruroj rozkoloraj. La ino estas multe pli senkolora, ĉar ŝi havas brunajn suprajn partojn kaj blankecajn subajn partojn. Ŝia malhela okulo elstaras en ŝia pli palbruna vizaĝo. Estas klara ekzemplo de seksa duformismo.