cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Trois-Châteaux
- france "la tri kasteloj" - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). La nova komunumo estis kreita kun efiko de la 1-a de aprilo 2016 kunfandante la antaŭajn komunumojn L'Aubépin, Chazelles kaj Nanc-lès-Saint-Amour, kiuj havas la statuson de "delegita komunumo" en la nova komunumo. La administra sidejo estas en Nanc-lès-Saint-Amour. Fine de en la nova komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Roubion
Roubion (jen france, okcitane Robion, itale Robione, historie latine Rubio) estas komunumo kaj vintrosportejo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Loisia
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Tibor Orbán
Biografio
Tibor Orbán maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1965, post 3 jaroj ankaŭ reĝisoran diplomon. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Szinetár respektive Kálmán Nádasdy. Jam dum la studentaj jaroj li ricevis rolojn en pluraj ĉefurbaj teatrejoj. Post la dua diplomo li estis aktoro de Teatro Szigligeti (Szolnok), sed ekde 1969 li estis reĝisoro en pluraj provincaj teatrejoj, fine en 1981 li revenis al Szolnok. Inter 1983–1989 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1976 li partoprenis en fondo de urba televizio en Szolnok, kie li faris diversajn laborojn, eĉ li reĝisoris. Li havis edzinon inter 1981-1983. Li mortigis sin.
Roure (Alpes-Maritimes)
Roure (jen france, okcitane Rore, itale Rorà) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Zoltán Szalkai
Zoltán Szalkai [salkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalkai Zoltán estas hungara reĝisoro.
Zoltán Szalkai naskiĝis en 1961 en Medgyesegyháza.
Biografio
Zoltán Szalkai studis agrikulturon kaj geologion, antaŭ ol turni sin al reĝisorado de dokumentaj filmoj. Inter 1989–1993 li praktikadis en Hungara Televizio, inter 1993-1999 li jam estis reĝisoro aŭ kameraisto en la sama loko. Ekde 2000 li estis liberprofesia filmisto. Li ricevis filmajn, festivalajn premiojn en la 2000-aj jaroj.
Kantono Vonnas
La kantono Vonnas ( canton de Vonnas) estas franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La kantono konsistas el 19 komunumoj. Ĝi havas entute loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en. Ĝia centraliza oficejo situas en Vonnas.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Vonnas la jenaj 19 francaj komunumoj :
Historio
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. La departementaj konsilantoj estas, eke de tiu baloto, elektataj per duvica plurnoma majoritata balotsistemo.
En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La nuna kantono Vonnas estis kreita per aldono de komunumoj de la eksaj kantonoj Pont-de-Veyle (12 komunumoj), Châtillon-sur-Chalaronne (6 komunumoj) kaj Bâgé-le-Châtel (1 komunumo). La kantono plene situas ene de la arondismento Bourg-en-Bresse.
Kantono Villars-les-Dombes
La kantono Villars-les-Dombes ( canton de Villars-les-Dombes) estas franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La kantono konsistas el 25 komunumoj. Ĝi havas entute loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en. Ĝia centraliza oficejo situas en Villars-les-Dombes.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Villars-les-Dombes la jenaj 25 francaj komunumoj :
Alpena (Miĉigano)
Alpena (/ælˈpiːnə/ AL-PEEN-UH) estas la nura urbo kaj kantona sidejo de la Kantono Alpena en la usona subŝtato Miĉigano. Estis 10 483 loĝantoj en la popolnombrado de 2010. Post Traverse City, ĝi estas la dua plej loĝata urbo en la regiono Norda Miĉigano. La urbo estas ĉirkaŭata de Alpena Township, sed ambaŭ estas administraciataj aŭtonome. Ĝi estas la kerna urbo de la Alpena mikropola statistika areo, kiu enhavas la tuton de la Kantono Alpena kaj havis totalon de 28 360 loĝantoj en la popolnombrado de 2010.
Situa ĉe la golfeto Thunder laŭlonge de la bordo de Lago Hurono, la marrezervejo Thunder Bay National Marine Sanctuary estas en la urbo. Tie oni ricevas multajn vizitantojn kaj turistojn dum la someraj monatoj. MidMichigan Health, kiu estas federacie deklarita rurregiona medicina centro de referenco, estas la plej granda dunganto en la urbo.
Heltínov
Heltínov (Scherzdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Luboměř. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Luboměř. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 25 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Heltínov situas en katastra teritorio Luboměř kun areo 7,62 km².
Marigna-sur-Valouse
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Újezdeček
Újezdeček estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice. Vivas en ĝi.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1198.
Vilviestre del Pinar
Vilviestre del Pinar [bilBJEStre delpiNAR] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda, apude al la provinco Sorio (al kies Komarko Pinares ĝi estas krome atribuita).
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 33,897 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 532 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn ekde la 1960-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 80 km de Burgoso, provinca ĉefurbo. La urba kerno estas dividata en du kvartaloj: nome San Martín, norde, en la malsupra zono, kie estas la preĝejo, la urbodomo kaj la malnova polmoludejo; kaj San Roque, sude, kie estas la lernejoj, la parko konata kiel El Campo kaj la nova polmoludejo. La monto Carmona (1448 msm) estas la plej alta punkto de la municipo.
Ĝi limas kun Palacios de la Sierra, Haedillo, Mencilla, Monto Campiña (2049 msm), Quintanar de la Sierra, montoj Picos de Urbión, Canicosa de la Sierra, Hontoria del Pinar, San Leonardo de Yagüe kaj Soria (provinco).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
La mezepoka historio estas ligita al la memoro de la Sep infantoj Lara, famaj pro cantar de gesta kaj en popolaj romancoj. La rakonto okazas en Salas de los Infantes kaj apudaj lokoj kiel Barbadillo del Mercado, Vilviestre del Pinar kaj Canicosa de la Sierra. Ĝi estis citita de Ramón Menéndez Pidal en sia verko La leyenda de los infantes de Lara.
Jukka Paarma
Jukka PAARMA (naskiĝinta 1-a de decembro 1942 en Varpaisjärvi) estas finna pastro. Paarma faris mezlernejan finekzamenon en Tampere en 1961. La 1-an de junio 1967 li estis akceptita pastro en Tampere. Li fariĝis kandidato de teologio en Universitato de Helsinko en 1967 kaj doktoro en la sama universitato en 1980. Antaŭe li laboris en Lahti kaj Valkeakoski. Poste li movis al Turku. En 1998–2010 li estis la ĉefepiskopo de Finnlando. Paarma estis en sia lando la lasta episkopo, kiun elektis la prezidanto de la respubliko. Paarma havas du infanojn. Li estis june sportisto.
Vilviestre del Pinar
Historio
Tradicia metio estis de ĉartransportistoj, ĉefe por militoj, kun 392 ĉaroj meze de la 18-a jarcento. Tio rezultis en forta kolektiva agado. Tial estas ĉaro en la malsupra duono de la municpa blazono. Sed en la militoj de la 19-a jarcento oni suferis pro la agado de la diversaj batalantoj kaj pro la devigoj de ĉartransportistoj kunlabori kun ili.
Béla Ormos
Béla Ormos [ormoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ormos Béla estis hungara aktoro, komikisto. Lia origina familia nomo estis Spitzer [ŝpicer], lia prenita nomvarianto estis Ormós [ormOŝ].
Béla Spitzer naskiĝis la  en Újpest, li mortis la  en Koncentrejo Mauthausen-Gusen.
Biografio
Béla Ormos devenis el juda familio. Li studis en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. Ekde 1920 li estis komikisto en kabaredo en Budapeŝto, sed post jaroj li estis komercisto. Ekde 1930 li denove estis aktoro jam en pluraj teatrejoj en Budapeŝto, sed dum la 2-a mondmilito li povis aktoradi nur en teatro por judoj pro la kontraŭjudaj leĝoj. Li estis ankaŭ deviglaboristo en Nazia Germanio, fine li mortis en koncentrejo. Li havis edzinon ekde 1932.
Árpád Abonyi (kemiisto)
Árpád Abonyi [abonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Abonyi Árpád estis hungara kemiisto, naĝisto, akvopilkisto.
Árpád Abonyi naskiĝis en 1889 en Komárom (Hungara reĝlando, nuntempe Komárno en Slovakio), lia morto ne estas konata.
Biografio
Árpád Abonyi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1907, poste li akiris kemiistan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1911. Li estis kemiisto en sia naskiĝurbo, pli poste inĝeniero en Pozono en uzino pri kabloj. Liaj postaj datenoj ne estas konataj.
Sporta kariero
Árpád Abonyi komencis sportadi jam dum la gimnaziaj jaroj loke. Dum la studentaj jaroj li estis naĝisto kaj akvopilkisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono trifoje en akvopilkado (1910-1912), krome unufoje en dorsonaĝo. Dum la 1-a mondmilito lia sporta kariero finiĝis.
Grek-katolika preĝejo Naskiĝo de Maria (Szikszó)
La paroĥa grek-katolika preĝejo Naskiĝo de Maria (hungare: Istenszülő születése) estas sakrala konstruaĵo en urbo Szikszó (Hungario).
Historio
Laŭ eklezia fonto grek-katolikoj vivis jam dum la historiaj tempoj, sed ili plejparte aliĝis al la katolikoj. En 1928 ili trakonstruis el neuzita grenejo kapelon kun unuĉambra lernejo kaj paroĥa loĝejo, ankaŭ paroĥo estis fondita. Post la 2-a mondmilito ĝi estis pligrandigita. La ikonostazo kun 38 bildoj estis pentrita en 1979. Renovigaj laboroj okazis en 1999. Jam nova kirko estis konstruita inter 2004-2017.
Kantono Valserhône
La kantono Valserhône ( canton de Valserhône) estas franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La kantono konsistas el 12 komunumoj. Ĝi havas entute loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en. Ĝia centraliza oficejo situas en Valserhône.
Grek-katolika preĝejo Naskiĝo de Maria (Szikszó)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 8-an de septembro.
Kantono Valserhône
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Valserhône la jenaj 12 francaj komunumoj :
Historio
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. La departementaj konsilantoj estas, eke de tiu baloto, elektataj per duvica plurnoma majoritata balotsistemo.
En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La nuna kantono Valserhône estis kreita per aldono de komunumoj de la eksaj kantonoj Bellegarde-sur-Valserine (12 komunumoj), Seyssel (1 komunumo) kaj Collonges (2 komunumoj).
12 komunumoj de la kantono situas en la arondismento Nantua. 2 komunumoj situas en la arondismento Gex. Fine 1 komunumo situas en la arondismento Belley.
Dubí (apartigilo)
Nomo Dubí povas marki:
Lužnice (apartigilo)
Nomo Lužnice havas kelke da signifoj:
Erika Szántó
Erika Szántó [sAntO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szántó Erika estis hungara dramaturgo, reĝisoro, scenaristo, altlerneja instruisto.
Erika Szántó naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Erika Szántó maturiĝis en kemia mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1959, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1964, pli poste ŝi estis ĵurnalisto jaron en gazeto. Inter 1965–1994 ŝi estis redaktoro, dramaturgo, scenaristo ĉe Hungara Televizio, inter 1978-1990 ŝi instruis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Ekde 1981 ŝi ankaŭ reĝisoris, inter 1990-2000 ŝi instruis ankaŭ en pluraj universitatoj en Usono. Li ricevis premiojn inter 1979-1994.
Le Rouret
Le Rouret (jen france, okcitane Lo Roret) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Grasse kaj al la kantono .
30254 Kamiński
30254 Kamiński estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Jarošov nad Nežárkou
Jarošov nad Nežárkou (Jareschau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1340.
Partoj de municipo
Municipo Jarošov nad Nežárkou konsdistas el ok partoj sur sep katastraj teritorioj.
Bismarck-turo (Auleben)
Bismarck-turo (germane: Bismarckturm) de nur 7,9 metroj da alteco troviĝas ĉ. 700 metroj sudeoste de la kerno de Auleben, Germanujo, en la zono Auf dem Fürstenholz. Stariĝjaro estis la 1905-a. Ene kondukas 41 ŝtupoj (helika ŝtuparo el ardeza sabloŝtono) sor al belvida platformo kiun protektas metala (komence ŝtona) parapeto. La tuto troviĝas sur privata grundo.
Historio
Kavalirbienposedanto kaj ĉefadministranto Schlieckmann iniciatis en 1904 konstruon de Bismarck-turo ankaŭ en sia urbo. Sen impliki publikajn aŭtoritatojn en planadojn privatuloj mem elektis monteton supre de arbaro Fürstenholz. Masonisto mastra Ruhland la pli juna el najbara Heringen (Helme) ne nur planis sed ankaŭ realigis la tuton. Meto de la fundamenta ŝtono estis en la 6.6.1905 kaj inaŭguro solena en la 1-a de septembro samjare. La konstrumaterialo estis blankaj kvadroblokoj el grejso. La horizontala projekciaĵo estas kvadrata kun grandeco de 3,80 m x 3,80 m. La kostoj estis de 5000 markoj.
Tiu ĉi relative simpla tureto memkompreneble ne havas fajropelvon por signalbruligo. La belvideja platformo estas de 3,50 x 3,50 metroj. Ĉiu turflanko posedas du embrazursimilajn fenestrojn kies altecon paralelas la ŝtupkondukon. Tamen la plej supra fenestrotruo jam antaŭ 1990 malfermitis.
Ĉe la norde situanta enirejo iam estis medaliono de Bismarck kiun faris ferfabrikuloj el Mägdesprung (Harzgerode) kaj forigis komunistoj post 1945. Remeto de nova kopio estis en septembro 2005 okaze de la 100-a datreveno konstruiĝa.
En sia festparolado okaze de la inaŭguro Schlieckmann nomis la turon simbolo kontraŭ eksteraj malamikoj kaj maleksteraj, t.e. socialistoj. Meze ĉe la sama monto jam en 1904 kreitis placo kun la nomo Kaiser Wilhelmsblick por honori imperiestron Vilhelmon la 2-a. Inter 1969 kaj 1989 estis la (oficiala sed de lokuloj apenaŭ uzata) turonomo Thomas-Müntzer-Turm por honori Thomas Müntzer.
Vosbles-Valfin
estas komunumo de Francio, konsistanta el la historie sendependaj loĝlokoj kaj komunumoj Vosbles kaj Valfin-sur-Valouse, kiuj fandiĝis al unu komunumo en 2018. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La bonaj anĝeloj de nia naturo
La bonaj anĝeloj de nia naturo, kial perforto estas malpliiĝita (The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined) estas teoria eseo de la kogna psikologo Steven Pinker, publikigita en 2011. La libro prezentas multajn datumojn de centoj da studoj, kiuj indikas malpliiĝon de la nivelo de perforto inter homoj, kaj en la longa tempodaŭro en antaŭhistorio kaj en la historio, kaj en la mallonga tempodaŭro de la lastaj jardekoj antaŭ la publikigo, kaj tiuj kondukas al la konkludo ke la komenco de la 21-a jarcento estas la plej pacema periodo en la historio de la homaro. La malkresko de perforto manifestiĝas ankaŭ en malkresko de la niveloj de perforta krimo, kiel manifestiĝas en la indico de murdoj, kaj ankaŭ en la starigo de pacaj rilatoj ĉefe inter demokratiaj reĝimoj (vidu Teorio de demokratia paco), kaj en la preskaŭ kompleta malapero de militoj inter ŝtatoj. Samtempe, la aŭtoro provas klarigi kiel ĉi tiu malkresko povas esti klarigita per historiaj, sociologiaj, biologiaj kaj psikologiaj faktoroj, komprenante de la radikoj de perforto en la homa naturo. La libro estis tre laŭdata.
Nomo kaj strukturo
Pinker pruntis la frazon "la bonaj anĝeloj de nia naturo" de (el la unua inaŭgura parolado de Abraham Lincoln en 1861, en kiu Lincoln parolis pri la espero de konservado de la alianco kaj malhelpo de la Usona Enlanda Milito spite al la minacoj de la secesio fare de la sudaj ŝtatoj. La angla frazo "la bonaj anĝeloj" datas de antaŭ Lincoln, kaj almenaŭ ekde la fino de la 16-a jarcento ĝi estas uzata por poezie reprezenti kiel metaforo la moralajn kaj sublimajn elementojn de la homa animo, ofte kontraŭstarante ilin al la "malbonaj anĝeloj" aŭ " demonoj ", kiuj reprezentas la malbonajn elementojn . Pinker utiligas tiun bildigon ĉie en sia libro, kiam li nomas la procezojn kiujn li kredas reduktas perforton en la homaro per la esprimo "anĝeloj", kaj la procezojn kiuj instigas al perforto per la esprimo "demonoj".
La libro en sia angla eldono inkluzivas pli ol 830 paĝojn, el kiuj pli ol cent paĝoj estas dediĉitaj al piednotoj kaj detaloj de fontoj por libroj, sciencaj artikoloj kaj statistikaj raportoj publikigitaj fare de diversaj institucioj. La libro ankaŭ inkluzivas pli ol cent ilustraĵojn, la granda plimulto de kiuj estas grafikaĵoj montrantaj datumojn pri okazado de diversaj specoj de perforto tra la jaroj, kaj datumoj pri la evoluo de aliaj variabloj kiuj povas influi perforton. Ankaŭ ĉi tiuj grafikaĵoj indikas la fontojn de la montritaj datumoj. Multaj recenzoj de la libro, kaj pozitivaj kaj negativaj, notis ĝian amplekson kaj ĝisfundecon en esplorado de diversaj aspektoj de perforto.
Antaŭparolo
Pinker malfermas la libron kun deklaro pri la temo de la libro kaj ĝia graveco: perforto malpliiĝas tra la historio, kaj plej verŝajne, hodiaŭ ni vivas en la plej paca epoko en la homa historio. La malkresko ne estas glata, ĝi ne reduktis la nivelon de perforto al nulo, kaj ne estas garantio, ke ĝi daŭrigos en la estonteco. La malkresko de perforto efikas sur ĉiuj aspektoj de la moderna vivo: kiuj estus tre malsama se homoj devus konstante timi murdon, seksperforton aŭ rabon de sia posedaĵo. Pinker scias ke la plej multaj el liaj legantoj trovos malfacila kredi je la malkresko de perforto, kaj deklaras sian intencon establi lian aserton jam en la unua parto de la libro. En la daŭrigo de la enkonduko, Pinker resumas la ĉeftezon de la libro. Pinker organizas la libron ĉirkaŭ ses historiaj tendencoj de malkresko en perforto. Li identigas en la homa naturo kvin faktorojn kiuj instigas perforton, tiel nomataj la "demonojn ene de ni", kaj kontraŭ ili kvar faktorojn kiuj malhelpas perforton, la "bonaj anĝeloj":
La kvar anĝeloj
Kun ĉi tiu kromnomo, Pinker priskribas denaskajn motivojn, kiuj ekzistas en ĉiuj kulturoj, kaj tial aperas en la listo de homaj universalaĵoj. La esprimo de ĉi tiuj motivoj retenas perforton:
La kvin diabloj
Ĉe la kontraŭa poluso estas denaskaj motivoj, kiuj instigas perforton:
Ĉapitro Unua: Fremda lando
En ĉi tiu ĉapitro, Pinker prezentas kolekton de ekzemploj, kiujn demonstras ke homa historio kaj kulturo estis pli perfortaj ol plej multaj homoj en la 21-a jarcento emas imagi. Li prezentas tiujn ekzemplojn kiel "prudentan kontrolon" - dubante la pensprocezon por certigi, ke ĝi ne estas malĝusta de la komenco ĝis la fino - celante ilustri kiel la centra tezo de la libro, laŭ kiu ni vivas nuntempe en la malplej perforta tempo en la historio, ne estas senbaza kaj meritas ĝisfundan ekzamenon.
Pinker finas la unuan ĉapitron en persona noto, kun imaga priskribo de diplomiĝa parolado ĉe kolegio en 1976, la jaro en kiu li mem kompletigis sian bakalaŭro en la universitato. La hipoteza oratoro invitas la diplomiĝintojn priskribi sian estontecon kaj la estontecon de la homaro, kaj antaŭdiras la finon de la Malvarma Milito, la dissolvon de Sovet-Unio, la falon de la Berlina muro, la pacinterkonsenton inter Israelo kaj Egiptio kaj Jordanio, la falo de la diktatoraj reĝimoj kiel en Hispanio, Portugalio kaj Grekio, la dissolvo de la Apartismo en Sud-Afriko kaj la preskaŭ malapero de militoj inter suverenaj ŝtatoj. Pinker opinias, ke la aŭskultantoj krevintus mokan ridon kaj esprimintus suspekton, ke la parolanto ankoraŭ estis sub la influo de la drogoj de la Woodstock-festivalo, sed tiu optimisma "antaŭdiro" fakte efektiviĝis.
Ĉapitro Dua: La konstruado de paco
Ĉi tiu ĉapitro recenzas la radikojn de homa perforto per la okuloj de du pensuloj: la biologo Charles Darwin kaj la filozofo Thomas Hobbes. Pinker substrekas ke la nomoj de tiuj pensuloj fariĝis adjektivoj ("darvinistaj" kaj "hobbesianaj") kiuj kutime havas negativan signifon, sed laŭ lia opinio la komprenoj de tiuj du pensuloj estas pli profundaj, pli kompleksaj kaj pli rafinitaj ol la adjektivoj sugestas, kaj ke tiu aserto estas esenca por malfermi ajnan diskuton pri perforto.
Ĉapitro tria: La civiliziĝa procezo
Pinker malfermas la ĉapitron en persona noto, kaj koncedas ke ekde infanaĝo li havis malfacilecon kompreni la logikon malantaŭ la tablomanieroj de uzado de tranĉilo, ĝis li legis la libron de Norbert Elias Pri procezo de civiliziĝo. Pinker nomas Elias "la plej grava pensulo kiun vi neniam legis." Elias estis sociologo kiu fuĝis de Germanio al Britio de la teruro de la naziismo. Lia libro estis tradukita en la anglan nur fine de 1960-aj jaroj, kaj nur en la 1980-aj jaroj ĝi eliris el obskureco kiam, laŭ Pinker, montriĝis, ke ĝi prezentis la solan teorion kapablan klarigi la malkovron ke okzis malpliiĝo de la indico de murdoj en Eŭropo je proksimume du grandordoj de la Mezepoko ĝis nia tempoperiodo. Ĉi tiu malkovro, laŭ Pinker, miregigis multajn esploristojn kaj instigis lin verki la libron.
Ĉapitro kvara: La Humanitara Revolucio
En mezepoka kaj frua moderna kristana Eŭropo estis kulturo de brutaleco. Torturo estis starigita sub la aŭspicioj de la centraj kaj lokaj registaroj, kaj estis fiksita perleĝe, kiu malpermesis okulkavon, markadon per varma fero, amputon de manoj, nazoj kaj langoj, kaj aliajn formojn de kripligo por negravaj krimoj. Publikaj ekzekutoj plilongigis la agonion de morto per sadismaj metodoj kiel ekzemple forbruligo kaj pendigo, trenado kaj distranĉo. Torturo estis ĉesigita kaj aranĝita fare de la Katolika Eklezio mem dum la tempoj de la Inkvizicio, kaj religiaj militoj kaj Ĉasado de sorĉistinoj estis oftaj. En ĉapitro 4, Pinker traktas la historian ŝanĝon kiu okazis en ĉi tiu kulturo. La "humanitara revolucio" en okcidenta kulturo okazis ene de relative mallonga tempodaŭro en la 18-a kaj 19-a jarcentoj.
Ĉapitro kvina: La Longdaŭra Paco
En 1950-aj jaroj, post la fino de la Dua Mondmilito, du britaj akademiuloj prezentis kontraŭajn antaŭdirojn por la estonteco de militoj: Arnold J. Toynbee, unu el la plej gravaj historiistoj de la 20-a jarcento, vidis la Duan Mondmiliton kiel momentan pinto en kontinua eskalada procezo, kiu kondukus al milito pli granda kaj eĉ pli mortiga en la proksima estonteco, kaj multaj kunhavis ĉi tiun pesimisman prognozon. Aliflanke, la matematikisto kaj fizikisto Louis Fry Richardson fakte kalkulis statistikan tendencon de historia malkresko de la eksplodo de militoj, kaj tial antaŭdiris longan periodon sen tria mondmilito. En ĉi tiu ĉapitro, Pinker ekzamenas la kialojn de la sukceso de la optimisma prognozo de Richardson.
Ĉapitro sesa: La Nova Paco
En la lastaj jaroj, novaĵoj en la amaskomunikiloj ofte kreas la impreson, ke perforto kaj militoj en la mondo multe pliiĝas. Pinker ekzamenas tiun ĉi pesimisman impreson, kaj montras ke, laŭ la plej precizaj taksoj, la nivelo de mortoj pro militoj ekde la fino de la Malvarma Milito estas la plej malalta en la historio, kaj en la unua jardeko de la 21-a jarcento ĝi falis al 1 aŭ. malpli, nivelo pli malalta ol la nivelo de mortoj pro murdoj dum tiu periodo en la plej multaj okcidentaj landoj. Pinker nomas tiun periodon "la nova paco", por distingi ĝin de la "longdaŭra paco" kiu kutime rilatas al la periodo de la ekvilibro de teruro en la Malvarma Milito.
Ĉapitro sepa: La revolucioj de rajtoj
En ĉi tiu ĉapitro, Pinker sekvas la procezojn de la lukto por rajtoj por diversaj sektoroj en la lastaj jardekoj: civitanrajtoj, virinaj rajtoj, infanaj rajtoj, GLATaj rajtoj kaj bestaj rajtoj. Same kiel homoj, kiuj partoprenis en la civiliziĝa procezo (vidu ĉapitron tri) sciis, ke ili lernas morojn, sed ne imagis, ke ili reduktas murdoprocentojn, Pinker opinias, ke la plej multaj rajtoj-aktivuloj ne konscias pri la sukceso de sia lukto por redukti. perforto. Kiel en la procezo de civilizacio kaj la humana revolucio, revoluciaj ideoj, kiuj estas akceptitaj en la socio, iĝas memevidentaj en nur kelkaj jardekoj, kaj tial homoj malfacile ekkomprenas la grandegan progreson kiu okazis, kaj eĉ emas kredi, ke la nuna situacio estas pli malbona ol iam ajn.
Ĉapitro naŭa: La Bonaj Anĝeloj
En ĉi tiu ĉapitro, Pinker listigas la "bonajn anĝelojn" - kvalitojn de homnaturo kiuj malhelpas aŭ reduktas perforton, kaj povas klarigi la tendencon al la malkresko de perforto. Pinker konsentas ke empatio estas unu el la anĝeloj, sed kredas ke ŝi ne estas la nura unu, kaj li ankaŭ kredas ke "empatio" fariĝis furorvorto en la lastaj jaroj kiuj ricevis troan diskonigon.
Ĉapitro deka: Sur la flugiloj de anĝeloj
En la lasta ĉapitro de la libro, Pinker sindetenas de farado de prognozoj por la estonteco, aŭ konsilado de ŝtatistoj kaj juristoj pri kiel redukti militon kaj perforton. Li kvalifikas sian optimismon - estas tendencoj kiuj fortiĝas dum jardekoj kaj jarcentoj, kaj tial oni povas supozi, ekzemple, ke homa ofero, fizika torturo sub la protekto de la leĝo aŭ militoj inter demokrataj landoj ne revenos en la proksima estonteco, sed ne eblas antaŭdiri la nivelojn de krimo, internaj militoj kaj terorismo. Kiel sciencisto, Pinker ne kredas je iu mistika forto aŭ kosma destino kiu diktas malpliigon de perforto, nek li atendas ke la progreso de scienco nepre kondukos al la formuliĝo de " unuigita teorio " de perforto.
Militoj kaj perforto ekde la publikigo de la libro
La libro estis publikigita en 2011, kaj la plej multaj el la datumoj kiujn ĝi montras estas aktuala ĝis pli fruaj jaroj. En la jaroj post la publikigo de la libro, ekzistis pliiĝo en la nombro da perfortaj konfliktoj en la mondo al la nivelo kiu karakterizis la fruajn 1990-aj jarojn, sed kun pli malalta totala mortnombro. Militoj inter suverenaj ŝtatoj preskaŭ neniam eksplodis, ĝis Invado de Rusio en Ukrainian (2022) Is Russia's war with Ukraine the end of the Long Peace? Globe Opinion, March 2}}. La plej mortigaj militoj registritaj estis la Siria enlanda milito (kiu mortigis preskaŭ duonon de la mondmilitviktimoj dum sia tempo), Irako kaj Afganio. En 2014, la [|Instituto Instituto por la esplorado de paco] en Oslo registris (mortojn en militoj, kio estas ĉiujara viktimoprocento (viktima indico por 100,000 homoj) de 1,5, pliiĝo de la tutmonda viktimoprocento de malpli ol 1 kiu karakterizis la plej grandan parton de la unua jardeko de la jarcento la 21-a. Tamen, la instituto raportis konsekvencan malkreskon en la nombro da mortoj en la sekvaj jaroj, ĝis 119,000 en 2015, ĝis 102,000 en 2016, ĝis 90,000 en 2017, ĝis 76,000 en 2018 [68,600 in 2018  kaj al 7. 2019 , kaj iomete altiĝis ĝis 80 100 en 2020 . Ĉi tiuj nombroj estas pli malaltaj ol la taksoj ofte publikigitaj en la amaskomunikilaro ĉar ili nur inkluzivas registritajn mortojn en malamikecoj, esenca limigo por fidinda komparo kun historio. Malgraŭ la pliiĝo, la tutmonda mortnombro en militoj ekde la publikigo de la libro estas ankoraŭ pli malalta ol tiu de iu ajn jardeko antaŭ la 1990-aj jaroj [71].
Ekde 2011, estas raportita aparte forta kresko de la nombro da homoj mortigitaj en tutmonda terorismo, kiu laŭ la Tutmonda Terorisma Datumaro atingis pinton de preskaŭ 45 000 en 2014, kaj iomete malpliiĝis en 2015 kaj 2016. Almenaŭ kelkaj el tiuj mortoj estas inkluditaj en la mortnombro de militoj, precipe la civitaj militoj en Irako, Niĝerio, Sirio kaj Afganio [72]. Malgraŭ la kresko, rilate al la monda loĝantaro, kiu jam superis 7 miliardojn, eĉ la rekordo de 2014 ankoraŭ reprezentas JPP signife pli malgrandan ol 1. La murdoprocento en la tuta mondo daŭre malpliiĝas konstante ekde la publikigo de la libro, de 5,87 en 2011 al 5,37 en 2019 .La komparo de la supraj nombroj montras, ke malgraŭ la pliiĝo de militoj kaj terorismo, la nombro de homoj mortigitaj en militoj kaj terorismo en la mondo estas ankoraŭ proksimume trioble pli malgranda ol la nombro da homoj mortigitaj en perfortagoj.Krima murdo (vidu ĉapitron 5).
La hommortigoprocento en Usono, kiu estis 5,53 en 2011, plurfoje altiĝis kaj malpliiĝis ekde tiam, ĝis indico de 5,40 en 2019, sed ĉiam estas pli malalta ol tiu, kiu karakterizis ĉiujn antaŭajn jardekojn en Usono ekde la 1960-aj jaroj. Ankaŭ, en la jaroj 2011 ĝis 2019 oni registris en Britio malpliiĝon de la murdoprocento rezulte de murdo de 0,61 ĝis 0,51, en Ĉinio malpliiĝon de 1,28 ĝis 0,84, en Barato malpliiĝo de 3,37 al 2,94, en Rusio malpliiĝo de 19,82 al 15,19, en Meksiko pliiĝo de 20,08 al 24,55, en Israelo malpliiĝo de 2,44 ĝis 1,98, kaj en Sud-Afriko malpliiĝo de 39,63 al 34,40
Recenzo
Ĝenerale, la libro estis bone akceptita kaj alte laŭdata. Ĝi eniris la liston de "libroj de la jaro" de la New York Times [75], kiu ankaŭ dediĉis plurajn recenzojn al ĝi. Inter la laŭdantoj de la libro estas Bill Gates kaj Peter Singer. Tamen, ekzistas ankaŭ aliaj voĉoj, precipe de kritikistoj identigitaj kun postmodernisma pensado. Ekzistas kritikistoj kiuj akceptas, pro la abundo de indico, la malkreskon de perforto sed malaprobas la interpreton de Pinker, dum aliaj malaprobis la libron kiel ĝenerala malakcepto, inkluzive de la korpo de esplorado kiun Pinker uzis por bazigi sian aserton sur la malkresko de perforto. . Ne estas problemo pri tio, ĉar la debatoj de Pinker kun tiu ĉi pensoskolo daŭris pli ol jardekon, kaj lia libro The Smooth Board: On the Denial of Innate Nature in Our Times rondiras plejparte ĉirkaŭ tiu ĉi debato.
Esploristoj de Florida State University kritikis la aserton de Pinker ke la procento de la populacio mortigita en milito estas multe pli granda en ne-ŝtataj socioj, kiel ekzemple ĉasistoj-kolektisttriboj kaj farmistoj, kompare kun modernaj landoj kiel ekzemple la landoj kiuj partoprenis en la Unua kaj Dua. Mondmilitoj. Kvankam ĉi tiuj kritikistoj ne neas, ke ĉi tiu diferenco en la procento de viktimoj ekzistas en la datumoj, ili kredas ke ĝi estas fakte kromprodukto de skalaj leĝoj laŭ kiuj socioj kun malgrandaj populacioj estas pli vundeblaj al perforto, sendepende de sia speco de socia organizo., dum socioj kun grandaj populacioj estas pli imunaj. En sia studo, la esploristoj provis montri malpliiĝantan tendencon en la procento de mortoj depende de la grandeco de la populacio, trans landoj kiuj partoprenis en 2-a Mondmilito, 1-a Mondmilito, ĉasistoj-kolektistoj triboj kaj simplaj farmistoj, kaj eĉ aroj de ordinaraj ĉimpanzoj. Antropologoj de la Universitato de Notre Dame ankaŭ kontraŭstaris la aserton de Pinker kaj proponis similan mekanismon, en kiu pli granda loĝantaro de homa socio malpliigas la procenton de homoj el ĝi kiuj povas partopreni en milito, kaj sekve la procenton de viktimoj. La malfacilaĵo de tia diskuto estas, ke tribaj socioj estas preskaŭ ĉiam tre malgrandaj, kun kelkaj centoj aŭ miloj da homoj, dum modernaj landoj preskaŭ ĉiam havas grandan loĝantaron de almenaŭ centoj da miloj da homoj, do estas malfacile determini ĉu la diferenco en la procento de viktimoj estas la rezulto de la diferenco en populaciograndeco aŭ la diferenco en la registarsistemo kaj en kulturo. La dua studo formulis indekson por "demografia investo en milito" (Demography Conflict Investment) kiu devus esti sendependa de la grandeco de la populacio. Ĉi tiu indekso montras malpliiĝon de la fino de la 1940-aj jaroj ĝis 2014 inter la potencoj kiuj estas membroj de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj, inter membroŝtatoj de NATO, sed ne en Irano, Irako, Nord-Koreio kaj Barato.
Efikoj
En la ĝenerala publiko, la diro ke "ni vivas en la plej paca epoko en la historio" estas ĉefe rilata al la eksprezidanto de Usono Barack Obama. Dum sia dua oficperiodo, Obama emfazis en siaj paroladoj ke "la mondo hodiaŭ estas malpli perforta ol ĝi iam estis" kaj ke "jardekoj pasis ekde la lasta milito inter superpotencoj". Subtenantoj kaj kritikistoj same komentis la grandan similecon inter la lingvo de la deklaroj de Obama kaj la lingvo de la libro de Pinker, kiu estis publikigita plurajn jarojn antaŭe, kvankam ili ne citis la eksplicitan dependecon de la unua je la dua, kaj asertis ke la optimisma politiko de Barack Obama baziĝis sur la rekono de la malkresko de perforto. En sia libro, Pinker mem eksplicite sindetenas de esprimado de subteno por iu ekstera kaj sekureca politiko.
La israela historiisto kaj verkisto Yuval Noah Harari plurfoje emfazis ankaŭ la preskaŭ kompletan malaperon de militoj inter suverenaj ŝtatoj, kaj precipe militoj inter superpotencoj, en la lastaj jardekoj, ekzemple en artikolo de 2012 kaj en la komenca ĉapitro de sia libro The History of Tomorrow eldonita en 2015, kie li apogis sin sur la libro de Pinker kaj pravigis la malaperojn per similaj kialoj al tiuj proponitaj de Pinker.
Multaj el la temoj de la libro estis evoluigitaj fare de Pinker en sekvalibro: Enlightenment Now: The Case for Reason, Science, Humanism, and Progress publikigita en februaro 2018. En ĉi tiu libro, Pinker argumentas por tutmonda suprena tendenco ne nur en paco kaj senperforto, sed ankaŭ en sano, ekonomia prospero, sekureco kaj feliĉo, kaj klarigas la kialojn de ĉi tiu tendenco en ĉiam pli disvastigita adopto de la valoroj de la klerismo: racieco, scienco kaj humanismo.
En aprilo 2019, la akademia serĉilo Google Scholar nombris pli ol 4,400 citaĵojn de la libro en konsultlibroj kaj sciencaj artikoloj [94].
Villeneuve-sous-Pymont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Buchenwald-placo
Buchenwaldplatz estas areo ĉe Carl-August-aleo ne malproksime de la ĉefstacidomo en Vajmaro, Germanujo. Limigas ĝin krome Carl-von Ossietzky-strato. Ĝi memorigu onin pri la koncentrejo de Buchenwald.
Historio
Inter 1873 kaj 1945 ĝi nomiĝis Watzdorfplatz laŭ la saksia-vajmara ŝtatministro Christian Bernhard von Watzdorf. En 1958 la komunistoj nomis la placon Platz der 51000 kaj ĝis 1991 ĝia nomo estis Platz der 56000. Danke al tia monumenta aranĝaro la placo gajnis novan aspekton. Tie kreis la arĥitekto Otto Englberger luloĝejojn kaj monumenton por Ernst Thälmann inaŭguritis en 1958. Ĝi anstataŭigis la memorigejon por la soldatoj de la Francia-Prusia Milito kiun estis kreinta en 1878 Robert Härtel. La loko estis centra por politikaj manifestacioj dum GDR-tempo (ekz. dum Laboristaj ĉampionadoj).
Pli supre eoste troviĝas sur verda zono (kun kelkaj arboj) instalaĵo de Walter Sachs titole Brücke über Sand. Tuj apudas la bela Stegmann-domo.
La kompleta areo figuras sur listo de monumentprotektotaĵoj vajmaraj.
Vescles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Kantono Bâgé-le-Châtel
La kantono Bâgé-le-Châtel ( canton de Bâgé-le-Châtel) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 10 komunumoj. Ĝi havis entute 16 187 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Bâgé-le-Châtel.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Bâgé-le-Châtel la jenaj 10 francaj komunumoj :
Historio
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Bâgé-le-Châtel malaperis pro tiu leĝa reformo.
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Bâgé-le-Châtel estis dispartigitaj inter novaj kantonoj.
Tutnaciismo
Kelkaj specoj de tutnaciismo manifestiĝas dunivele, kiel ekzemple la pli larĝampleksa tutĝermanismo, rilata al ĝermanoj, apud la malpli larĝa tutgermanismo, rilata al la germanlingvanaro.
Tutnaciismo implicas, ke la nacia grupo estas disigita inter pluraj ekzistantaj ŝtatoj. Ĝi ne identas kun iredentismo – naciismaj pretendoj je apudaj teritorioj, kiuj estu elementoj de la nacia hejmlando. Ĉi tie konsiderinda estas la skalo. Granda Albanio, eĉ en la plej granda versio, estus malgranda lando, dum iredentisma Granda Germanio, eĉ se limigita al kuntuŝiĝantaj germanlingvaj regionoj, havus proksimume 100 milionojn de loĝantoj. Tutnaciismo ne identas kun diaspora naciismo kiel cionismo, kiu rilatas al koncentro de disigita grupo en praula hejmlando. Kolonioj (krom setlo-kolonioj) restas ekster la plej multaj difinoj de nacio, ĉar kaj la koloniantoj kaj la koloniitoj agnoskas, ke ili ne kundividas etnecon, kulturon kaj lingvon.
Dubí
Dubí (Eichwald) estas urbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice. Vivas en ĝi.
Dubí estas banloka urbo, kiu famiĝis pro produktado de vitro kaj porcelano. Sed dum ŝanĝo de jarmilo la urbo estis konata ankaŭ pro alta koncentriĝo de prostituo ĉirkaŭ ŝoseo E55 apud la ĉeĥa-germana limoj. Tamen post trafikigo de nova aŭtostrado al Dresdeno kaj fakte al malpli alta trafiko okazis malkresko de tiu ĉi negativa aperaĵo.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1198.
Ákos Orosz
Ákos Orosz [Akoŝ oros], laŭ hungarlingve kutima nomordo Orosz Ákos estas hungara aktoro, voĉoaktoro, gitaristo.
Ákos Orosz naskiĝis la  en Budapeŝto.
Bay City (Miĉigano)
Bay City (signife Golfurbo) estas urbo en la Kantono Bay County en la usona subŝtato Miĉigano. Ĝi estas ĉe la bazo de la Golfo Saginaw en la Lago Hurono. En la popolnombrado de 2010, estis 34 932 loĝantoj, kaj ĝi estas la ĉefa urbo de la Metropola statistika regiono Bay City, kiu siavice estas inkludita en la Kombinita statistika regiono Saginaw-Midland-Bay City. La urbo, kun la najbaraj Midland kaj Saginaw, formas la metropolan regionon Greater Tri-Cities de Centra Miĉigano, kiu estis ĵuse renomita Great Lakes Bay Region.
La urbo estas geografie dividata de la rivero Saginaw, kaj veturi inter la orienta kaj okcidenta flankoj de la urbo estas eble tra kvar modernaj baskul-tipaj moveblaj pontoj: nomo Liberty Bridge, Veterans Memorial Bridge, Independence Bridge, kaj Lafayette Avenue Bridge, kiuj permesas grandajn ŝipojn veturi facile laŭ la rivero. La urbo disponas de la flughavenoj MBS International Airport, en najbara Freeland, kaj James Clements Municipal Airport.
30264 Galluccio
30264 Galluccio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Kastelo de Pilis
La kastelo de Pilis (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj Kastelo de Beleznay–Nyáry) estas baroka historia monumento en Hungario, en urbo Pilis.
30264 Galluccio
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan programara inĝenieron Laurent Galluccio, de la Observatorio de la Côte d'Azur, Francio. Fakulo en traktado de la signalo, li kontribuis la la misio Gaia per pliboniga analizoj kaj metodoj de traktado por spektrofotometrio de asteroidoj kaj etenditaj objektoj (malproksimaj galaksioj, kvazaroj).
Kastelo de Pilis
Parko
Krom la menciita kastelo estas ankaŭ 3 artefaritaj lagoj. El ili en du meze estas insuletoj. En la parko estas ankaŭ domo (kvazaŭ maŭzoleo), kie kuŝis la iamaj kastelposedantoj.
Lužnice (distrikto Jindřichův Hradec)
Lužnice (Luschnitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec ses kilometrojn norde de Třeboň. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1371.
Osera de Ebro
Osera de Ebro [oSEra DEbro] estas municipo de Hispanio, en la sudorienta parto de la Komarko Zaragozo kies ĉefurbo estas Zaragozo mem, sed ankaŭ oni konsideras kiel ĉefurbo Utebo-n, se oni ne konsideras tia Zaragozon, kiel provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas en la centroriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Osera estas komprenebla kiel "Ursejo" kaj tiukadre aperas tri ursoj en la municipa blazono; tamen ĝi povus ankaŭ deriviĝi el radiko de ostoj, rilate al iama tombejo.
Geografio
Osera de Ebro estas municipa teritorio en la sudorienta parto de la Komarko Zaragozo, kie ĝi okupas teritorion sude de Villafranca de Ebro kaj norde de Fuentes de Ebro. La aŭtovojo paga AP-2 kaj N-2 komunikas kun Zaragozo nordokcidente, kaj kun Bujaraloz oriente. La Naturrezervejo Sotoj kaj Galaĉoj de Ebro okupas grandan parton de la teritorio.
La loĝloko Osera de Ebro mem estas je nur 35 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la maldekstra bordo de la rivero Ebro. Ĝi estas sur 174 msm. La loĝloko mem estas inter Villafranca de Ebro kaj Pina de Ebro sudoriente rande de meandroj de la rivero Ebro, kaj inter Osera kaj Pina estas loĝloko Aguilar de Ebro, apartenanta al Osera.
Historio
Estis iam setlejo de araboj, kiuj lasis irigacian reton. Post la konkero fare de kristanoj, granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, kio rezultos en ekonomia kaj demografia krizo.
Plej frua referenco dokumenta estas de 1138. En tiu epoko estis kastelo. Osera kun Villafranca de Ebro kaj Nuez de Ebro inter aliaj lokoj, apartenis al la baroneco de Alfajarín, kiu dum la 14-a jarcento apartenis al la familio Cornel. En 1468 la baroneco ekapartenis al Gaspar de Ariño, fondinto de sendependa baroneco de Osera, en 1491. Baldaŭ Osera ekapartenis al Villalpando-Funes, senjoroj de la baroneco de Quinto. Sukcedantoj estis ekde 1626 Markizoj de Osera. La dekreto de forpelo de moriskoj de 1610 forigis multajn familiojn el la loko.
Osera de Ebro demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. De tiam estis ĉirkaŭ 500 loĝantoj ĝis la mezo de la 20-a jarcento. Kelkaj loĝlokoj de la provinco perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Osera de Ebro, oni malaltiĝis ĝis nunaj 413 (2022).
Dum la Hispana Enlanda Milito la anarkiisma Kolono Durruti konkeris Osera dum klopodoj konkeri ĉefurbon Zaragozon, kio rezultis malsukcese.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Sed ĉefa rimedo nune estas industrio.
El vidindaĵoj menciindas la mudeĥara preĝejo kun elstara same mudeĥara sonorilturo, restaĵoj de la kastelo, kaj naturaj lokoj ĉe la rivero.
Vertamboz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
99950 Eŭkenoro
99950 Eŭkenoro estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden sur  eksponitaj per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar kaj senditaj en Leiden (Nederlandon).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al greka batalinto Eŭkenoro el Korinto, kiu estis mortigita de Pariso dum la troja milito.
Hanchongnyon
«Hanchongnyon (Sud-korea federacio de studentaj konciloj)» (한국대학총학생회연합) — estas ĉuĉea organizaĵo de ekstreme maldekstraj studentoj en Sud-Koreio. «Hanchongnyon» subtenas reunuiĝon de la Duoninsulo Koreio sub gvidado de Nord-Koreio kaj foriĝon de usonaj militistoj el Sud-Koreio. Publika opinio en Sud-Koreio forte kontraŭas aktivecon de Hanchongnyon. Tiu organizaĵo estas kontraŭleĝa laŭ la leĝo pri nacia sekureco de Sud-Koreio.
Hanchongnyon estis fondita en 1993 jaro kaj ekzistis ĝis la marto de 2018 jaro.
Hvan Son, unu el la plej konataj aktivulinoj de Hanchongnyon, estis multfoje arestita de sud-korea milita polico.
La Roqueta
La okcitana nomo La Roqueta povas aludi al la franciaj komunumoj