cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Géant
Finfine la nadara balono montriĝis nesukcesa kaj konvinkis la konstrukciinton, ke la estonteco apartenos al aparatoj pli pezaj ol aero. Fondiĝis Societo por la stimulado de enaera moviĝo per iloj pli pezaj ol aero kun NADAR kiel prezidento kaj Jules Verne kiel sekretario.
Aplikprograma interfaco
En komputscienco, aplikprograma interfaco (application programming interface, API) estas aro da proceduraj difinoj, protokoloj kaj iloj por konstrui programaron. Bona aplikprograma interfaco faciligas la programadon provizante ĉiujn konstrukomponantojn al la programisto. Aplikprograma interfaco povas esti por retbazita sistemo, operaciumo, datumbazosistemo, aparataro aŭ biblioteko.
Gaviedoj
La Gaviedoj aŭ Kolimboj ('gavioj' laŭ PIV 2005) estas akvobirdoj, troviĝantaj en multaj partoj de Nordameriko kaj Norda Eŭrazio (Eŭropo, Azio kaj eble Afriko), el la holarktisa familio de kolimbedoj aŭ gaviedoj. Ĉiuj vivantaj specioj de kolimboj estas membroj de la genro Gavia, familio Gaviedoj kaj ordo Gavioformaj.
Ili nestumas rekte sur la bordo de nesalakvaj akvejoj, sed vintrumas pli sude ĉe marbordoj, en kontinenta klimato. Ilia korpoformo similas al la podicipedoj (greboj), sed la piedfingroj ĉe ili havas naĝmembranon kaj la vostoplumoj ne rudimentiĝis. Ili manĝas akvajn bestojn, ĉefe. La subakva mergiĝo atingas la profundon de 70–100 m.
Specioj
Kolimboj estas komuna nomo por kvin specioj de birdoj de la familio de Gaviedoj, nome:
Aspekto
Kolimboj ŝajnas grandaj anasoj aŭ malgrandaj anseroj, sed al ili tute ne rilatas, similas al tiuj birdoj laŭforme dumnaĝe. Kiel ĉe anasoj kaj anseroj sed malkiel fulikoj (kiuj estas Raledoj) kaj greboj (Podicipedoj), la fingroj de la kolimboj estas konektitaj de membranoj. Tiuj birdoj povas esti konfuzataj kun kormoranoj (Falakrokoracedoj), ne tro distaj parencoj de kolimboj kaj kiel ili estas fortikaj birdoj kies ventroj – malkiel tiuj de anasoj kaj anseroj – estas submerĝitaj dumnaĝe. Fluganta kolimbo similas al diketa ansero kun flugiloj de mevoj, relative malgranda proporcie al la diketa korpo. Tiu birdo havas sian kapon indikante iome supren dumnaĝe, sed malpli ol kormoranoj. Dumfluge la kapo falas pli ol ĉe similaj akvobirdoj.
Maskla kaj ina kolimboj havas identan plumaron, nome tre blankanigra somere, kun grizo en la kapo kaj kolo en kelkaj specioj. Ĉiuj havas blankan ventron. Tio similas al multaj maranasoj (Mergenoj) – ĉefe la plej malgrandaj klanguloj (Bucephala) – sed distingas el plej kormoranoj kiuj rare havas blankajn plumojn, kaj ĉiukaze nur kiel grandaj rondoformaj makuloj ol kiel delikataj bildoj. Ĉiuj specioj de kolimboj havas ponardecajn bekojn.
Maskloj estas pli grandaj averaĝe, sed relativa grando estas ŝajna nur kiam la masklo kaj la ino estas kune.
Diferencoj de la specioj kun vintraj plumaroj
La plej malgranda kaj la plej komuna en plej parto de la regionoj kie ĝi loĝas. Distingiĝas el la Arkta kolimbo, kiu estas tiu al kiu plej similas, ĉar havas, ĝenerale, la bekon indike supren kiam ĝi naĝas. Ankaŭ pro foresto de blanka makulo flanke (tre videbla en la Arkta kolimbo).
Iom pli granda ol la Ruĝgorĝa kolimbo. Ĝi distingiĝas pro rekta beko kiel ponardo. La kolo estas iom pli dika ol tiu de la Ruĝgorĝa kolimbo. Kiam ĝi naĝas estas tre videbla blanka makulo flanke, je la fino de la korpo, ĉe la vosto. La brusto estas pli elstara ol ĉe la Ruĝgorĝa kolimbo.
La plej granda. Kiam ĝi naĝas, la beko kutime indikas iom supren, kiel la Ruĝgorĝa kolimbo. Sed la grando estas multe pli granda. La beko estas ĝenerale hela (aŭ pli pala) pinte kaj ĉe la ekstera parto de la bekobordo, kiu estas preskaŭ rekta. Ĉe la Granda kolimbo, kiu estas la plej simila, la beko estas malhela. Dika kolo, preskaŭ tiom kiom la kapo. Estas la kolimbo kiu restas pli norde dum la vintro. Ĝenerale en la nordo de Norvegio; rare sude de la Norda Maro aŭ de la Balta, pri la populacioj de Eŭropo.
Kutimaro
Ili elstare naĝas, uzante siajn piedojn por elpeli sin sur kaj sub akvo dum ties flugiloj helpas je tio, sed surtere ne bone piediras, ĉar ties piedoj estas tro malantaŭe en la korpo. Ili ne estas adaptitaj al surtera movado kaj preferas ne veni surteren, kion faras nur por nestumado.
Ĉiuj kolimboj estas bonaj fluganroj, kvankam la plej grandaj specioj suferas ioman malfacion por ekflugi kaj tiele devas naĝi al venton por akiri sufiĉan rapidecon por iĝi suraere. Nur la Ruĝgorĝa kolimbo (G. stellata) povas ekflugi eltere. Suraere ties konsiderinda forto permesas ilin migri longdistance suden vintre, kie ili loĝas en marbordaj akvoj. Kolimboj povas vivi tiom longe kiom ĝis 30 jarojn kaj kaj povas teni spiron ĝis dum 90 sekundoj subakve.
Manĝo
Ili manĝas akvajn bestetojn, ĉefe fiŝetojn. Ili naĝas trankvile por vidi ilin antaŭ mergiĝi. Do, ili preferas trankvilajn lagajn akvojn. Sed vintre ili marumas. Kolimboj trovas sian predon pervide. Ili manĝas ĉefe fiŝojn, suplemente kun amfibioj, krustuloj kaj simile mezgranda akva faŭno. Specife ili manĝas krabojn, ranojn, helikojn, salamandrojn kaj hirudojn. Kolimboj uzas sian pintecan bekon por ponardi aŭ kapti predon. Ili manĝas vertebrulojn per sistemo unue la kapon por faciligi englutadon, kaj englutas sian tutan predon kune.
Por helpi digeston, kolimboj englutas malgrandajn ŝtonetojn el la fundo de la lagoj. Simile al la ŝtonetoj englutitaj fare de kokoj, tiuj gastrolitoj povas helpi al la maĉstomako de kolimbo por premi la malmolajn partojn de la kolimba manĝo kiaj ekzoskeletoj de krustuloj kaj la ostoj de ranoj kaj salamandroj. La gastrolitoj povas ankaŭ helpi al stomaka purigado kiel helpo al regurgitado de nedigesteblaj manĝeroj.
Kolimboj povas neaverte engluti malgrandajn erojn el plumbo, liberigitaj de ĉu ĉasistoj ĉu fiŝkaptistoj, kio kontribuas al plumbovenenado kaj al eventuala morto de la kolimbo. Kelkaj juraj administroj malpermesis uzadon de plumbaj paferoj kaj pesiloj kiaj Majno, Nov-Hampŝiro, Vermonto, kelkaj areoj de Masaĉuseco, Nacia Parko Yellowstone, Granda Britio, Kanado, Miĉigano, kaj Danio.
Reproduktado
La kolimboj nestumas somere en nesalakvaj lagoj aŭ grandaj lagetoj. Plej malgrandaj akvejoj (ĝis de 0.5 km²) kutime havas nur unu paron. Pli grandaj lagoj povas havi pli ol unu paro, el kiuj ĉiu paro okupos unu golfeton aŭ parton de la lago.
La nestojn ili faras apudakve, prefere ĉe lokoj kiuj estu tute ĉirkaŭataj de akvo kiaj insuloj aŭ ĉe elmerĝa vegetaĵaro. La kolimboj uzas varion de materialoj por konstrui siajn nestojn kiaj akva vegetaĵaro, pinpingloj, folioj, herbo, musko kaj koto. Kaj masklo kaj ino konstruas la neston kaj kovas laŭvice dum 28 tagoj. Se la ovoj perdiĝas, la paro povas renestumi, kutime en diferenca loko.
Spite la proksimuman egalecan partoprenon de seksoj en nestokonstruado kaj kovado, analizo montris klare ke nur maskloj selektas la lokon de la nesto. Tiu modelo havas la gravan konsekvencon ke masklaj kolimboj, sed ne inaj, starigas gravan lokfamiliarecon kun siaj teritorioj kio permesas ilin produkti pli da idoj tie dum tempo. Seksdependa lokfamiliareco povus klarigi parte kial loĝantaj maskloj luktas tiom arde por defendi siajn teritoriojn.
La idoj estas nutrataj ĉefe de siaj gepatroj dum ses semajnoj sed laŭgrade ekmanĝas per si mem laŭ la tempopaso. Post 11 aŭ 12 semajnoj, idoj akiras per si mem sian propran manĝon kaj lernis flugi.
Biologoj, ĉefe el Ĉapmana Universitato, estis etende studita la pariĝada kutimaro de la Granda kolimbo (G. immer). Foje la paro daŭras dumvive, tio estas ĉirkaŭ 30 jaroj, sed male al la populara kredo, paroj rare pariĝas porvive. Tiele tipa plenkreskulo verŝajne havas kelkajn partnerojn dum sia vivo pro la teritoria dediĉado. Ĉiu reprodukta paro devas ofte defendi sian teritorion kontraŭ "flosantoj" (senteritoriaj plenkreskuloj) kiuj klopodas forpeli almenaŭ unu posedanton kaj konkeri la reproduktan lokon. Teritorioj kiuj estis produktintaj idoj la pasintan jaron estas ĉefe dezirataj de dediĉuloj, ĉar la nereproduktuloj uzas la idokvanton kiel ŝlosilon kiu indikas la altakvalitajn teritoriojn. Unu triono de ĉiuj teritoriaj forpeloj inter maskloj rezultas en morto de posedanto; kontrasta kaj logike kolimbinoj kutime supervivas. Birdoj kiuj estis forpeliaj el teritorio sed supervivas kutime klopodas repariĝi kaj (re)postuli reproduktan teritorion poste.
Etimologio kaj taksonomio
La scienca nomo Gavia aludas al marbirdoj ĝenerale kaj estas la latina termino por la Blanka merĝo (Mergellus albellus). Tiu malgranda maranaso estas tute nerilata al kolimboj kaj koincidas nuu je tio ke ĝi estas alia blankanigra marbirdo kiu naĝas kaj plonĝas por kapti fiŝojn. Plej verŝajne antikvaj romianoj ne havis grandan konon pri kolimboj, ĉar tiuj estas limigitaj al pli nordaj latitudoj kaj ekde la fino de la lasta glaciperiodo ŝajne venis nur kiel raraj vintraj migrantoj en la regionon de Mediteraneo.
La termino gavia estis transpasata el anasoj al kolimboj nur dum la 18a jarcento. Pli fruaj naturalistoj aludis al kolimboj nur kiel mergus (la latina termino por plonĝaj marbirdoj ĉiatipaj) aŭ colymbus, kio iĝis la genronomo uzata en la unua moderna scienca priskribo de specio de la genro Gavia fare (de Carl Linnaeus) en 1758. Bedaŭrinde, konfuzo pri ĉu la rubuja genro de Lineo nome Colymbus aludis al nunaj kolimboj aŭ al greboj abundis, kaj nordamerikaj ornitologoj uzis la genronomon por greboj dum la eŭropaj, sekve al Nicholas Aylward Vigors kaj Richard Bowdler Sharpe, por kolimboj. La Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo klopodis solvi la problemon en 1956 per deklaro de Colymbus forigita nomo netaŭga por plua uzado kaj starigo de Gavia, kreita de Johann Reinhold Forster en 1788, kiel valida genronomo por la kolimboj. Tamen, la situacio ne tute solviĝis eĉ tiam, kaj la venontan jaron la ICZN devis agadi denove por eviti, ke la preskaŭ forgesita familinomo fare de Louis Jean Pierre Vieillot en 1818 nome Urinatoredoj superu la multe pli junan nomon Gaviedoj. Kelkaj elstaraj ornitologoj kiaj Pierce Brodkorb klopodis revivigi la debaton sed la solvo fare de ICZN iĝis definitiva.
Sistematiko kaj evoluo
Ĉiuj vivantaj specioj estas lokitaj en la genro Gavia. filogenetike, la 5 vivantaj specioj povas esti aranĝitaj jene:
Baza stirpo
Nigragorĝa stirpo
Nigrakapa stirpo
Rilataro
Pli ĵuse, iĝis klare ke la Anseroformaj (akvobirdoj) kaj la Kokoformaj estas la plej antikvaj grupoj de modernaj birdoj. Eblas, kvankam ne tre bone eltenite, ke tiuj estis distingaj fine de Albiano antaŭ 100 mj. La kolimboj apartenas al pli moderna radiado. Oni supozis iam ke ili rilatas al greboj, kiuj estas same piedelpelitaj plonĝantaj birdoj, kaj ambaŭ familioj estis iam klasitaj kune sub la ordo Kolimboformaj. Tamen nur en la 1930-aj jaroj, oni determinis jam, ke ambaŭ grupoj ne estas tiom proksime rilataj kaj estas nur produkto de konverĝa evoluo kaj adaptitaj laŭ simila vojo al simila ekologia niĉo. La simileco estas tiom forta ke eĉ la plej modernaj analizoj de kladistiko de ĝeneralaj karakteroj laŭ anatomio estas facile kondukitaj al kungrupigo de kolimboj kaj greboj.
La taksonomio de Sibley-Ahlquist ankoraŭ aliancigis la kolimbojn kun la greboj en sia amasa parafiletika grupo de "Cikonioformaj", kaj estas preskaŭ certe ke la rilataro de kolimboj kuŝas kun kelkaj el la ordoj lokitaj tie. Nome, aliaj ĵusaj aŭtoroj konsideris ke kolimboj kunhavas pli proksiman rilataron kun marbirdoj kiaj pingvenoj (Sfeniskoformaj), tubenozoj (Procelarioformaj), vadbirdoj (Karadrioformaj) – kaj eble la ĵus malkovrita klado Mirandornithes kiu unuigas grebojn (Podicipoformaj) kaj ties plej proksimaj vivantaj parencoj, nome la flamengoj (Fenikopteroformaj). Rimarkindas eble ke kelkaj el la komencaj pingvenoj havis kraniojn kaj bekojn kiuj estis laŭ multaj aspektoj similaj al tiuj de vivantaj kaj fosiliaj Gavioformaj.
Fosilia registro
En prahistoraj tempoj, kolimboj havis pli sudan distribuadon ol nune, kaj ties fosilioj estis trovitaj en lokoj kiaj Kalifornio, Florido kaj Italio. La konflikta molekula informo rilate al ties rilataro ne estis multe solvita de la registro de fosilioj; kvankam ŝajne ili originiĝis fine de malsupra Kretaceo kiel siaj supozataj parencoj, modernaj kolimboj estas konataj certe nur ekde la Eoceno. Ĉirkaŭ tiu epoko preskaŭ ĉiuj modernaj birdordoj almenaŭ estis supozite ekzistantaj – se ne konataj el senerare identigitaj specimenoj – ĉiukaze.
Colymboides, la plej aĝa senerara gavioforma genro konata ĝis 2009, estas amplekse konata el frua Priaboniano – antaŭ ĉirkaŭ 37 milionoj da jaroj (mj) en malsupra Eoceno – al supra Mioceno (malsupra Burdigaliano, malpli ol 20 mj) el nesalakvaj kaj maraj rokoj de okcidenta Eŭrazio norde de Alpa sistemo, inter Atlantiko kaj la iama Turgaja Maro. Ĝi estas kutime lokita jam en la Gaviedoj, sed kutime en subfamilio Kolimboidenoj, dum la modernaj kolimboj formus la subfamilion Gavienoj. Sed la materialo de Colymboides estas ĝenerale tre distinga el la modernaj kolimboj, kaj povus fakte aparteni al nune formortinta familio de primitivaj gavioformaj. Plie, la supozita genro povus bone esti estinta parafiletika, ekzemple pri Dyspetornis – kiu estas nune enhavata ene – kaj povus esti separata denove. Kruro de nepriskribita malgranda kolimbo estis trovita en kuŝejo de malsupra Oligoceno ĉe Enspel (Germanio); ĝi povus aŭ ne aparteni al Colymboides. El la krongenro Gavia, oni nomigis preskaŭ dek prahistoriajn speciojn ĝis nun, kaj ĉirkaŭ tiom multaj nepriskribitaj atendas pluan studon. La genro estas konata el supra Mioceno antaŭen, kaj la plej aĝaj membroj estas sufiĉe malgrandaj (kelkaj estas pli malgrandaj ol la Ruĝgorĝa kolimbo). Tra la malsupra Neogeno, la genro ege sekvas la indikon de la Kopa regulo.
Listo de fosilioj de la genro Gavia
"Gavia" portisi el Malsupra Plioceno de Orciano Pisano (Italio) estas konata el kolvertebro kiu povus aŭ ne esti el kolimbo. Se jes, ĝi estus el birdo iome pli malgranda ol la Granda kolimbo. Komencaj fakuloj estis certaj ke la osto estis ja el Gavia kaj eĉ konsiderata G. concinna eble juna sinonimo. Tiu estas nune konsiderata sufiĉe malverŝajna pro la tre diferenca teritorio kaj aĝo. Interese kranio de Gavia el Supra Plioceno el Empoli (Italio) estis referencata kiel G. concinna, nome ''"G." portisi'' se ĝi estis vere kolimbo. La vertebro de la holotipo povus esti nun perdita, kio farus el ''"G." portisi kazo de nomen dubium''.
Aldone, estas kelkaj pli aĝaj fosilioj kiuj estas foje atribuitaj al Gavioformaj. El Malsupra Kretaceo, estis priskribitaj la genroj Lonchodytes (Kuŝejo Lance, Vajomingo) kaj Neogaeornis (Kuŝejo Kinrikina, Ĉilio); ambaŭ estas kutime ligitaj el ordoj kiuj estas konsiderataj rilataj al kolimboj. Partikulare la lasta estas amkoraŭ klare proponita kiel primitiva kolimbo kio ili ambaŭ estis dekomence, sed aliaj fakuloj konsideras Neogaeornis membro de la Hesperornitoformaj; notu tamen ke nek Gavioformaj nek Hesperornitoformaj estis konataj el la Suda Hemisfero kaj ankaŭ ne el loko proksima al ĝi. Lonchodytes estis pli certe tre proksima al la kolimboj, sed probable pli proksima ankoraŭ al kelkaj el la kolimbaj parencoj. De simila dubinda valido kaj ĉirkaŭata de konsiderinda polemiko estas la supozata kolimbo de Malsupra Kretaceo Polarornis (Insulo Seymour, Antarkto). Eupterornis el Paleoceno de Châlons-sur-Vesle (Francio) havas kelkajn karakterojn memorigajn pri kolimboj, sed aliaj aspektas pli similaj al la Karadrioformaj kiaj mevoj (Laredoj). Peco de karpometakarpo supozeble el rokoj de Oligoceno ĉe Lusk (Vajomingo), estis priskribita kiel Gaviella pusilla, sed tiu osto montras ankaŭ kelkajn similaĵojn kun la Plotopteredoj kiuj estis neflugaj flugilelpelataj plonĝantoj kaj se tiuj estas apomorfaj, estus nekonvinka membro de la Gaviedoj (kvankam ĝi estus ankoraŭ malgrandflugilaj gavioformaj de ankoraŭ nepriskribita familio "Gavieledoj" ): dum la karpometakarpo de Gavia estas iome konverĝa al la flugilelpelataj plonĝantoj, permesante al la flugiloj esti uzataj kiel rudro por rapidaj subakvaj turniĝoj, Colymboides ankoraŭ havis nespecializitan pleziomorfan manon. Parascaniornis, foje aligitaj al la kolimboj fare de kelkaj fakuloj, estis eventuale determinita kiel juna sinonimo de la hesperornitoforma Baptornis. Supozata fosilio el kolimbo el meza Eoceno el kuŝejo de Geiseltal (Germanio) estis erare atribuita al Gavia.
Taslima Nasrin
Bengallingva literaturo > Taslima NASRIN < virinismo
Taslima NASRIN (bengallingve: তসলিমা নাসরিন) naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1962, en Mymensingh, Bangladeŝo; kuracisto kaj verkisto, humanisma aktivulo (la etikedon "virinisma" ŝi publike malakceptis). Ŝi akre mallaŭdis islamon pro la statuso de virinoj, kaj estis kondamnita je morto per la religiaj instancoj de la lando kaj persekutata per la laikaj instancoj pro kritiko de islamo, tiel ŝi finfine devis dufoje ekziliĝi.
Basmatio
Basmatio (signifas hindie "aromo") estas rizovarianto. Temas pri tre aromriĉa, longkorna rizo, kiu venas origine el Hindio. Ĝi estas kultivita jam ekde jarmiloj ĉe la piedoj de Himalajo kaj estas tipa akompanaĵo de multaj sudaziaj manĝaĵoj, ekz. pilafo aŭ birjano.
Eksteraj ligiloj
Reis
Blasco Ibáñez (metroo de Madrido)
Blasco Ibáñez estas stacio sur linio ML-1 de la Malpeza Metroo de Madrido, situanta sub Strato del Príncipe Carlos, en la loĝloko Sanchinarro de kvartalo Valdefuentes (Hortaleza).
La stacio estis malfermita la.
Pratola Peligna
Pratola Peligna estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Sebestyén Rozgonyi
ROZGONYI Sebestyén (rozgonji) estis hungara vojvodo de Transilvanio naskita en ? kaj mortinta en ? post 1463.
Biografio
Sebestyén Rozgonyi estis adepto de familio Hunyadi. Li partoprenis en la batalo de Nándorfehérvár. Oni arestis lin kune kun la estonta reĝo Matiaso la 1-a, sed li fuĝis. En jaroj 1456 – 58 li estis ĉevalistmajstro. Li apogis la elekton de Matiaso, poste kiel kapitano li luktis kontraŭ la husitoj (1458). De 1458 ĝis 1460 li estis vojvodo de Transilvanio. De la reĝo li ricevis la fortikaĵon Cserép kaj ties bienegon (departemento Borsod).
Nicolaes van Verendael
Nicolaes VAN VERENDAEL, [NIKolas van VERendal] (1640-1691, flandra pentristo, naskiĝis en Antverpeno).
Deksepjaraĝa, li aliĝis la gildon, estanta filo de mastro. Kvankam agema dum tridek jaroj, li ne estis multverka, eble pro lia zorgoplena atento pri detalo. Ŝajne li mortis en malriĉeco.
Lauterbourg (stacidomo)
Lauterbourg estas franca stacidomo sur linio Strasbourg - Lauterbourg, situanta en Lauterbourg, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj kaj de la reto Regionalbahn de la germana fervojaro Deutsche Bahn.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg - Lauterbourg (145000).
Antas (Bahio)
Antas (oficiale Município de Antas) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono Ribeira do Pombal. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
(129144) 2005 BP25
(129144) 2005 BP25 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Urtene
Fonto
La rivero fontas en diversaj rojoj el inter kiuj la rojo Woolibach, kiuj kunfluas apud Münchenbuchsee ĉe la koordinatoj sur alteco de 525 m s.m.
(129144) 2005 BP25
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero,.
Urtene
Fluvojo
Post la kunfluo de la diversaj fontrojo la rivero unue fluas okcidenten alfluas al la eta lago Moossee, kaj poste al la granda Lago Moossee. Post Moossee ĝi fluas nordorienten tra Schönbühl kaj Urtenen. Post Urtenen ĝi turniĝas norden kaj formas la limon inter Jegenstorf kaj Münchringen. Tiam ĝi turniĝas denove nordorienten, fluas tra Münchringen kaj tiam formas la limon inter Münchringen kaj Hindelbank kaj poste inter Münchrigen kaj Kernenried. Post nova turniĝo norden, la rivero formas la limon inter Kernenried kaj Zauggenried. Tiam ĝi pasas tra Zauggenried kaj poste tra Fraubrunnen, tiam la rivero fluas tra la orienta parto de Schalunen. Post Schalunen ĝi alproksimiĝas al Emme kaj nun dum proksimume 2 kilometroj fluas en kanalo paralele al Emme sur la teritorio de Bätterkinden.
Alfluo
Post Bätterkinden la rivero fine sur alteco de 478 m s.m. alfluas al Emme.
Hidorologio
La altecodiferenco de la fonto ĝis la alfluo estas nur 47 m. La fluadon regas pluva reĝimo, tio signifas, ke la akvofluo rekte dependas de la pluvado en la fontregiono. La averaĝa akvofluo apud Schalunen estas 1,6 m³/s. La mezuritaj pintaj akvofluoj kompare al la baza akvofluo relative malmulte diferenciĝas. La maksimuma akvofluo registrita apud Schalunen estas 15 m³/s. La rivero posedas nur malmultajn flankajn rojojn. La plej gravaj estas la vilaĝaj rojoj de Hindelbank kaj de Jegenstorf. La akvokvalito de la rivero multe suferas pro la agrikulturo en la teritorio de la akvokolekta areo.
Mutten (apartigilo)
Mutten havas diversajn signifojn:
Beamud
Beamud [beaMUD] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Beamud estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,391 m super marnivelo; je malpli ol 20 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 23,86 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°11′00″N 1°50′00″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Beamud, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Beamud kie oni venis al la nunaj 51.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis ofte de maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
La tri Gracioj
Per la termino La tri Gracioj oni povas referenci al:
Turnoplilongigita kvadrata kupolo
En geometrio, la turnoplilongigita kvadrata kupolo estas unu el la solidoj de Johnson (J23). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per turnoplilongigo de kvadrata kupolo (J4) per aldono de oklatera kontraŭprismo al ĝia bazo. Ĝi povas esti konsiderata ankaŭ kiel turnoplilongigita kvadrata dukupolo (J45) kun unu kvadrata dukupolo forprenita.
Tucupido
Tucupido [tukuPIdo] estas urbo el Venezuelo ĉefurbo de la Municipo José Félix Ribas de la subŝtato Guariko en Los Llanos; oni ĉirkaŭkalkulis loĝantaron de pli ol 61.297 loĝantoj. Okupas la akvodividejon inter la rivero Tamanaco kaj la fluravino Jabillal. La rivero Tucupido alfluas al la Tamanaco NOr de la urbo. La quebrada Jabillal [ĥabiJAL] formas la akvorezervejon Tucupido situanta sude de la urbo. Ĝi estas je 130 m de alto. Temperaturo averaĝas 28°C kaj precipitaĵo averaĝas jare 950 mm.
Sins
Sins estas komunumo en la Distrikto Muri de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3740 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Sins situas en la suda parto de la distrikto. La komunumo etendiĝas de la bordo de la rivero Reuss en oriento ĝis la kresto de la montoĉeno Lindenberg en oriento. Ĝi konsistas krom el la kerna vilaĝo Sins mem el tuta serio da izolitaj vilaĝoj kaj setlejoj, nome Aettenschweil, Alikon, Fenkrieden, Holderstock, Meienberg, Reussegg kaj Winterhalden. La plej alta punkto de la komunumo troviĝas sur la monto Lindenberg je alteco de 751 m s.m., la plej malalta punkto ĉe la bordo de la rivero Reuss je 392 m s.m. La areo de la komunumo kovras 20,28 km², de kiuj 2,64 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,85 km² okupitaj de la setlejoj. La tuta resto servas por agrikulturo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sins limas en nordo al Auw kaj Mühlau, en oriento al Hünenberg (Kantono Zugo), en sudoriento al Oberrüti kaj Dietwil, en sudo al Inwil (Kantono Lucerno), kaj en sudokcidento al suroeste Ballwil (Kantono Lucerno), kaj en okcidento al Hohenrain (Kantono Lucerno) kaj Abtwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sins datiĝas el la jaro 1230. La komunumo ĝis la oficiala adapto de la nomo Sins je 1-a de oktobro 1941 nomiĝis Meienberg kiel la historia urbeto, kiu situas sur ĝia teritorio.
En mezepoko Sins apartenis al la aŭstra regno de la Habsburgoj, kiuj konstruis en la unua duono de la 13-a jarcento la urbeton Maienberg kun ĝia defendoremparo. En la kadro de la Batalo de Sempach en la jaro 1386 la urbeto estis rabbruligita de la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo, evento, de kiu la urbeto neniam plu refortiĝis.
En la jaro 1415 la regiono estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo kaj atribuita al la Liberaj Distriktoj. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 ĝis la fino de la Helveta Respubliko la komunumo apartenis al la tiama Kantono Baden kaj ek de 1803 al la distrikto Muri de Kantono Argovio.
Zohar (apartigilo)
Zoharo staras por:
Metaloido
La metaloidoj estas kemiaj elementoj de la perioda tabelo, kiuj havas trajtojn de ambaŭ metaloj kaj nemetaloj. La proprecoj de metaloidoj estas pli proksimaj al tiuj de semikonduktaĵoj ol tujn de konduktaĵoj.
La konataj metaloidoj estas:
Novaj elementoj kiuj estu metaloidoj:
En la perioda tabelo, la metaloidoj okazas de boro al polonio laŭ diagonalo.
Jungholtz
(jen france, germane kaj alzace Jungholz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin/Owerèlsass (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler, kaj al la kantono .
55720 Daandehoop
55720 Daandehoop estas asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝi estas ano de la Hungaria familio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daniël "Daan" de Hoop, honora membro kaj prezidento de la Nederlanda Asocio por Kosmoflugo (1995 - 2005) kiu faris multenombrajn kontribuojn al la publka kompreno pri la kosmoflugo kaj la kosma esploro.
Harzgerode
Harzgerode estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de aŭgusto 2009 la urbo kun la najbara urbeto Güntersberge, loko de la Internacia Junulara Kongreso de 1996, kaj kvin pliaj antaŭaj komunumoj unuiĝis al nova komunumo Harzgerode. Fine de la nova komunumo havis  loĝantojn.
Kalcia krotonato
Kalcia krotonato aŭ kalcia 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj kalcia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kalcia krotonato posedas 8 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn kaj 1 kalciatomon. Kalcia krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kalciaj derivaĵoj.
Soma Orlai Petrich
Soma ORLAI PETRICH [petriĉ], hungare Orlai Petrich Soma estis hungara pentristo naskiĝinta en Mezőberény, en 1822. Liaj ambaŭ nomoj skribiĝis ankaŭ en formoj Orlay kaj Petrics. Li frekventis lernejojn en Szarvas kaj Sopron, fine li lernis juron en Pápa. Liaj kunlernantoj enstis Mór Jókai kaj Sándor Petőfi. Kun la lasta li havis ankaŭ foran parencecon. En 1846 li studis la pentroarton en Vieno, München, Romo, Parizo kaj Pest (urbo) de Jakab Marastoni. Profesie en Debrecen komencis pentradi portretojn. En 1854 li edziĝis. Baldaŭe li pentris precipe historiajn pentraĵojn.
Li mortis en Budapeŝto en 1880.
Les Mais (stacidomo)
Les Mais estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Callac, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
(5428) 1987 RA1
(5428) 1987 RA1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1987 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.)
Les Mais (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
(5428) 1987 RA1
En 2012 ĝi ankoraŭ estis sennoma.
Les Mais (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Guingamp - Carhaix (485000).
(108297) 2001 HK65
(108297) 2001 HK65 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,25028 astronomia unuo, tie estas 37,441 milionoj da km.
François Tronchin
François Tronchin (naskiĝinta en 1704 kaj mortinta en 1798) estis advokato de la Konsilio de Ĝenevo, verkisto, mecenato kaj artokolektisto de Ĝenevo. Li estis kuzo de la fama kuracisto Théodore Tronchin.
László Sikó
SIKÓ László estas rumania hungara bestkuracisto. Li naskiĝis en Barót la 25-an de junio 1941.
François Tronchin
De la 1a de majo 1728 al oktobro de 1740, li estis asocia al Isaac de Thellusson ĉe la banko François Tronchin et Cie. La asocianoj ne bone interkonsentis kaj post la dissolvo de la societo, longa proceso frontigis ilin ĉe la Malgranda Konsilio de Ĝenevo en 1748.
László Sikó
Biografio
László Sikó akiris diplomon en 1965 pri bestkuracado en Bukareŝto. En 1982 li fariĝis ĉefkuracisto, en 1988 doktoro. Inter 1966–89 li estis kunlaboranto de bestsanafera laboratorio de Distrikto Covasna, de 1978 ties gvidanto. Inter 1979–90 li estis prezidanto de distrikta organizo de Ligo de Bestkuracistoj. Li publikigis studaĵojn en fakrevuoj en hungara, rumana kaj franca lingvoj.
François Tronchin
La bieno Délices kiun Voltaire, lia amiko, okupsi de 1755 à 1760, estis estinta la posedo de François Tronchin aŭ Voltaire akiris ĝin danke al lia perado.
Sinagogo de Zalaegerszeg
La Sinagogo en Zalaegerszeg estas historia monumento de la urbo, kiun nuntempe oni profitas por ekspozicioj, koncertoj.
François Tronchin
Li estis unu de la unuaj kolekto-komercistoj. Li foprmis danke al konsiloj de sia amiko Jean-Étienne Liotard, gravan kolekton de nederlandaj, germanaj, flandraj pentraĵoj (kiaj de Nicolaes Berchem, Philips Wouwerman, J. Both...) kaj italaj el kiuj granda parto estis vendita al Katerina la 2-a en 1770 kaj estas aktuale ekspoziciitaj ĉe la Muzeo Ermitejo.
Sinagogo de Zalaegerszeg
Historio
La judoj komencis vivi en Zalaegerszeg en 1728, ili fondis eklezian grupon en la 1750-aj jaroj. Ili konstruis malgrandan sinagogon en 1848, kiu bruldetruiĝis en 1945. Oni konstruis pli grandan, alian sinagogon en la urbo en 1904. Sur la fasado estis surskribo: "Domo de preĝo por ĉiuj popoloj". Dum la 2-a mondmilito la judeco grandparte pereis, poste la sinagogo ne plu estis uzata. En 1960 la ŝtato aĉetis ĝin kaj oni profitis ĝin al diversaj celoj. En 1983 oni renovigis la konstruaĵon, ĝi ricevis novan orgenon por koncertoj.
François Tronchin
Kiel verkisto, li reverkis kelkajn teatraĵojn de Pierre Corneille kaj verkis kelkajn tragediojn originale. Inter tiuj, Terentia, ĉe kies verkado Denis Diderot estus kontribuinta en 1775.
Sinagogo de Zalaegerszeg
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. Ĉe la fasado 2 simetriaj turoj estas videblaj kun 3 pordoj. La nuna ekstera formo estas preskaŭ la sama, ol en 1912. Interne restis preskaŭ nenio, ili pereis dum kaj post la mondomilito, sed oni faris reliefon pri la holokaŭsto. La malnova orgeno estis vendita.
Árpád Nits
Árpád NITS [niĉ] estas rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo la 15-a de julio 1938.
Kariero
Árpád Nits estis kunlaboranto de Igazság de Kluĵo (1962-70). Li studis ekonomikon en Bukareŝto en Altlernejo Ştefan Gheorghiu, estis viĉefredaktoro de Ifjúmunkás (1970-85), interna kunlaboranto de Előre (1985-90), de 1992 interna kunlaboranto de Szabadság de Kluĵo.
Turnoplilongigita kvinlatera rotondo
En geometrio, la turnoplilongigita kvinlatera rotondo estas unu el la solidoj de Johnson (J25). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per turnoplilongigo de kvinlatera rotondo (J6) per aldono de deklatera kontraŭprismo al ĝia bazo. Ĝi povas esti konsiderata ankaŭ kiel turnoplilongigita kvinlatera durotondo (J48) kun unu kvinlatera rotondo forprenita.
Parko Délices
La Parko Délices estas publika ĝardeno situanta ĉe Ĝenevo, Svisio.
Historio
La parko estis la propraĵo de Voltaire inter 1755 kaj 1765, ĝis sia eliro al Ferney. En 1929, la parko iĝis posedaĵo de la urbo Ĝenevo kiu malfermis ĝin al la publiko. El 1945, oni starigis tie muzeon dediĉitan al la franca verkisto instalita ĉe la vilao situanta en la parko. La aktuala Instituto kaj Muzeo Voltaire anstataŭigis ĝin en 1954.
21725 Zhongyuechen
21725 Zhongyuechen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zhong Yuechen, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo n° 101 de Pekino (Ĉinio).
Don Lusher
Don LUSHER (nask. 6-an de novembro 1923 mort. 5-an de julio 2006) estis brita ĵaztrombonisto kaj ludis trombonon en la ĵazbandego de Ted Heath. Dum sia pli ol sesdekjara kariero li ludis en kelkaj ĵazorkestroj kaj bandoj kaj du fojojn li estis prezidanto de la Brita Trombono Societo.
Vivo kaj kariero
Lusher naskiĝis en Peterborough en Anglujo kaj komencis ludi trombonon en la aĝo de ses jaroj en la loka bando de la Savarmeo kiel triageneraciulo de sia familio, kiu faris la saman. Post la soldatservo dum la Dua Mondmilito li fariĝis profesia muzikisto, ludanta en la bandoj de Joe Daniels, Lou Preager, Maurice Winnick, The Squadronaires, Jack Parnell kaj finfine en la ĵazbandego de Ted Heath. Lusher estis ĉeftrombonisto en la orkestro de Ted Heath kaj koncertvojaĝis tra Usono kelkajn fojojn. Post la morto de Heath 1969 li transpenis la direktadon de la bandego. Li ankaŭ gvidis la trombonsekcion je multaj koncertvojaĝo de Frank Sinatra tra Eŭropo.
Lusher formis sian propran ensemblon, The Don Lusher Big Band. He ankaŭ koncertis kun la bandego Manhattan Sound Big Band, kun Alexis Korner kaj variaj aliaj muzikistoj interalie en la rokkunfanda bandego CCS, kaj ekde la 1970-aj jaroj li estis grupano de Best of British Jazz.
Li laboris kelkajn jarojn kiel profesoro ĉe la Reĝa Muzik-Altlernejo (ĵazbandego), antaŭ ol li fariĝis profesoro pri trombono ĉe la muziklernejo de la Reĝa Mararmeo je Portsmouth en 1997. de ĉi tiu posteno li retiriĝis en 2004.
En 2001 Don sonregistris diskon ĉe diskeldonejo Decca Records, kiu prezentis Kenny Ball, Acker Bilk, John Chilton and the Feetwarmers, John Dankworth, Humphrey Lyttelton kaj George Melly kaj titolis ĝin British Jazz Legends Together.
Historia parko de Ayutthaya
La Ayutthaya Historia Parko en Ayutthaya (Tajlando) inkluzivas la antikvan ĉefurbon de Ayutthaya de la Reĝlando de Ayutthaya. Ayutthaya estis deklarita Unesko Monda Heredaĵo en 1991.
La urbo Ayutthaya, fondita ĉirkaŭ 1350 kiel la ĉefurbo de la Reĝlando de Ayutthaya fare de la Siama Reĝo Uongo, estis konstruita de 33 reĝoj dum ĉirkaŭ 400 jaroj. En 1767 la urbo estis detruita fare de la birma armeo.
La urbo estas ĉe la kunfluo de tri riveroj: la Chao Phraya, la Pa Sak (aŭ Nam Pasak) kaj la Lopburi. Por fosi alian kanalon, la urbo estis tute ĉirkaŭita de akvovojoj. Multaj eŭropaj nacioj, inkluzive de la Nederlanda V.O.C., havis komercajn poziciojn en ĉi tiu iama prospera urbo.
Santenay (Côte-d'Or)
Santenay estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
En Santeney estas fervoja stacidomo kaj kazino.
Santeney etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
21724 Ratai
21724 Ratai estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Santenay (Côte-d'Or)
Historio
La stacidomo datiĝas de 1865.
Vino
La surfacampleksoj pri produktado estas :
Duppigheim (stacidomo)
Duppigheim estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Duppigheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
21724 Ratai
Nomo
Li estis poste kreinto de la tridimensia grafika programaro Leonar3Do.
Santenay (Côte-d'Or)
Vidindaĵoj
La kastelo datiĝas de la mezepoko. Ĝia tegmento kun glazuraj tegoloj datiĝas de 1960. En ĝia parko staras Platanus orientalis kiu datiĝas de 1599. En Santeney estas ankaŭ malnova ventmuelilo (konstruinta de 1825 ĝis 1835).
Duppigheim (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Santenay (Côte-d'Or)
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,40% de voĉoj) en 2004, kaj 0 voĉdonon en 2009.
Roland Matthes
Roland Matthes (naskiĝinta en la 17-a de novembro 1950 en Pößneck - 20-a de decembro 2019) estis rekordcela sportisto. Li estas ĝis hodiaŭ la plej sukcesa germana dorsonaĝisto.
Sportista vivo
La atleto de la sportklubo SC Turbine Erfurt dominis tiel, ke lia varieco ofte estas forgesita. Ĉar longan tempon li tenis ankaŭ la eŭropan rekordon pri medley-naĝado (200 m) kaj papilia naĝado (100 m). Dum olimpikoj li krome gajnis du arĝentajn kaj du bronzajn medalojn. Trifoje li sukcesis en GDR-stafetoj. Ok fojojn li estis honorita per la titolo sportisto de la jaro.
Agado nesportiva
Paralele al la sportkariero li studis sportsciencojn, poste medicinon. Nuntempe li laboras kiel ortopedo.
Honoroj
En Erfurto oni nomis je lia honoro la sudan naĝohalon Roland-Matthes-naĝohalo.
Flago de Ohio
La flago de Ohio (subŝtato en Usono) estis adoptita en 1902 kaj dizajnita de John Eisenmann por la Tut-Amerika Ekspozicio. La blua triangulo reprezentas montetojn kaj valojn de Ohio, kaj la strioj reprezentas la ŝoseojn kaj navigeblajn vojojn. La kvin strioj reprezentas la fakton ke Ohio estas unu el la kvin ŝtatoj kiuj estis parto de la Nordokcidenta Teritorio. La 13 steloj de la flago reprezentas la unuajn 13 ŝtatojn de Usono kaj la aliaj 4 de la dekstro estis poste aldonitaj kiel simbo de Ohio kiel 17a ŝtato akceptita en la Unio. La blanka cirklo kun ruĝa centro ne nur reprezentas la unuan literon de la ŝtatnomo sed ankaŭ ĝian surnomon, «the Buckeye State» (Buckeye estas kaŝtano de el la genro Aesculus).
Temas pri la ununura usona subŝtata flago kiu ne havas rektangulan formon, kaj unu el la du ununuraj teritoriaj nerektangulaj flagoj kiuj reprezentas la administran dividon kiu egalas al ŝtato (la alia estas la flago de Nepalo).
Alexandre Arcady
Alexandre ARCADY (naskonome Arcady egry ) (naskiĝis en Alĝero) estas franca reĝisoro, nigrapiedulo. Li edziĝis kun recenzistino Marie-Jo Jouan kun kiu li havas filinon nomitan Lisa kaj filon, reĝisoro konata sub la nomo Alexandre Aja (La colline a des yeux, Mirrors).
Filmaro
Alexandre Arcady ankaŭ estas aktoro en 1972 en Avoir 20 ans dans les Aurès de René Vautier sous la nomo Arcady.
Portreto
Proverbo
Ekzistas proverbo pri portreto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Areo 51
Areo 51 estas la populara nomo donita al militinstalaĵo de Usona Aerarmeo en la sudo de Nevado, Usono. Laŭ CIA, la instalaĵo estas Flughaveno Homey kaj Lago Groom, prov- kaj ekzerciĝkampo. La instalaĵo estas publike konata kaŭze de konspiraj teorioj, rilataj al ekstertera vivo kaj nifoj. Nuntempe la lokoj ĉirkaŭ Areo 51, kiel la tielnomata Ekstertera aŭtovojo (Nevada Ŝtata Vojo 375) estas famaj turismaj logaĵoj.
La celo de la instalaĵo estas oficiale sekreta, tamen Areo 51 fakte estis ĉefa bazo por testi plurajn militaviadilajn tekonologiojn. Speciale dum la 1970-aj jaroj al 1980-aj jaroj, pluraj projektoj kiel kaŝaviadilo kaj analizo de kontraŭulaj aviadiloj (aviadiloj el Sovetunio) estis plenumitaj en Areo 51. Pluraj testaviadiloj kiel Lockheed U-2 kaj Lockheed F-117 Nighthawk estis prilaboritaj en tiu instalaĵo.
Signau
Signau estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo kaj ĉefloko de la samnoma distrikto kaj ek de la 1-a de januaro komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2719 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Signau situas en la Emme-Valo ĉe la bordo de la rivereto Schüpbach, kiu estas flanka rivero de Emme.
La komunumo konsistas el la vilaĝoj Signau kaj Schüpbach, kaj la setlejoj Höhe, Mutten kaj Häleschwand.
La komunumo en ciferoj
La plej alta punkto de Signau estas la monteto Blasenfluh, kiu situas sur alteco de 1115 m. s.m.. La vilaĝokerno mem situas sur alteco de 683 m s.m., dum gixa plej malalta punkto estas Eygrund ĉe la bordo de Emme sur alteco de 647 m s.m..
La limo de la komunumo havas longecon de 27 km. Ĝi kovras entute areon de 22,15 km², de kiuj 7,86 km² estas kovritaj de arbaro, 12,45 km² utiligataj por agrikulturo, 1,59 km² loĝataj kaj 0,25 km² dezertaj.
Haltwhistle
Haltwhistle estas urbo situanta en Northumberland ĉirkaŭ 35 km oriente de Carlisle kaj ĉirkaŭ 60 km okcidente de Newcastle-upon-Tyne. Ĝi situas ekzakte ĉe la geografia centro de Britio.
Signau
La komunumo en ciferoj
Ekonomie Signaŭ estas ankaŭ hodiaŭ ĉefe agrikultura komunumo. Sur ĝia tereno ekzistas 142 agrikulturaj entreprenoj, en kiuj laboras 405 personoj. En la 38 industriaj entreprenoj laboras 271 personoj, dum en la servoperada sektoro ekzistas 67 entreprenoj kun 318 kunlaborantoj. En la komunumo ekzistas entute 994 laborlokoj. (La stato de la ciferoj estas de la 1-a de januaro 2007, laŭ la retejo de la komunumo.)
Haltwhistle
Industrio
Tie estas fabrikoj.
72819 Brunet
72819 Brunet estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 3:1 kun Marso. Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Saint-Véran sur la Pic de Château Renard en Saint-Véran (Hautes-Alpes, Francio).
Haltwhistle
Transporto
Haltwhistle havas stacidomon ĉe la fervoja linio inter Carlisle kaj Newcastle-upon-Tyne.
Signau
Najbaraj komunumoj
La komunumo Signau limas en nordo al Lauperswil, en oriento al Langnau en Emme-Valo, en sudokcidento al Eggiwil, en sudo al Röthenbach en Emme-Valo, kaj en okcidento al Bowil kaj Oberthal.
Haltwhistle
Preĝejoj
Tie estas anglika, metodista kaj katolika preĝejo. La anglika kirko datiĝas de la 13-a jarcento.
Signau
Trafiko
Signau situas ĉe la fervojlinio de Langnau en Emme-Valo al Berno, kiu estas servata de la regiona trajnlinio S2 de BLS AG. Tra la komunumo ankaŭ pasas poŝtaŭtolinio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Signau datiĝas el la jaro 1130 kiel Signouwe.
Post la formorto de la Baronoj de Signau la komunumo fariĝis posedaĵo de Berno, kiu el la iama regejo kreis la voktejon Signau, kiu korespondas al la hodiaŭa distrikto.
Lázi
Lázi estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Pannonhalma. Láz signifas: febro.
Situo
La vilaĝo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Pápa-Tatabánya. Pannonhalma troviĝas 14, Kisbér 19, Bábolna kaj Zirc po 28 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1083. La vilaĝo preskaŭ ĉiam apartenis al abatejo de Pannonhalma. En 1542 kaj en 1584 la turkoj faris senhoma la komunumon. Vilaĝservo estas: poŝto.
Famuloj
En Lázi naskiĝis Pálné Veres, fondinto de la hungara virina edukado.
Raffaele Cadorna
Raffaele CADORNA (la 9-an de februaro 1815 - la 6-an de februaro 1897) estis piemonta generalo kaj unu el la plej gravaj italaj ĉefoj respondecaj pri la Unuiĝo de Italio.
Servante la Piemontan armeon en januaro 1855 dum la Krimea Milito, Cadorna gajnis influon dum la Piemonta Milito ĉe la Batalo de San-Marteno kaj estis nomita kolonelo en 1859.
Li estis nomumita Ministro de Milito en la respublika reĝimo de Toskanio tiun saman jaron, Cadorna funkciis kiel ĝenerala leŭtenanto kaj gvidis armeon dum la ribelo de sep kaj duono farante sukcesajn operacojn kontraŭ la aŭstroj en la friula kampanjo de junio ĝis julio 1866.
Poste li gvidis la kapton de la papaj ŝtatoj, la kapto de Romo de la trupoj de Cardona finiĝus la 20-an de septembro 1870 kaj tiel kompletigos la unuiĝon de Italio. Pro liaj servoj, Cadorna estis nomumita senatano la sekvan jaron, sed baldaŭ retiriĝis de la publika vivo kaj iris vivi en Toskanio ĝis sia morto.
Registaro de Rusio
La registaro de la Rusia Federacio (ruse Правительство Российской Федерации, latinliterigite Pravitelstvo Rossijskoj Federacii) plenumas la regan politikan potencon en la Rusia Federacio. La membroj de la registaro estas la Ĉefministro de Rusio (prezidanto de la registaro), la vicaj ĉefministroj kaj la federaciaj ministroj. Ĝi havas sian juran bazon en la Konstitucio de la Rusia Federacio kaj la federacia konstitucia leĝo "pri la registaro de la Rusia Federacio".
Laŭ la konstitucio de la Rusia SSR el 1978, la prezidanto de Rusio estis estro de la respublika ekzekutivo kaj estris la Konsilion de Ministroj de Rusio. Laŭ la nuna konstitucio de Rusio el 1993, la prezidanto de Rusio ne estas parto de la registaro de Rusio, kiu plenumas la regan potencon. La ĉapitro 6 de la konstitucio de Rusio klarigas, ke "la registaro de la Rusia Federacio konsistas el la prezidanto de la registaro de la Rusia Federacio, vicprezidanto de la registaro de la Rusa Federacio kaj federaciaj ministroj".
Pardo
Pardo aŭ El Pardo (la grizecbruna) estis vilaĝo kaj Reĝa Loko apartenanta al la municipo de Madrido (Hispanio), al kiu ĝi estis aneksita en 1950 post kiam ĝi iĝis unu el la ok kvartaloj de la distrikto Fuenkaralo-Pardo.
Ĝi estis pentrita de Velázquez kaj konvertita en ĉefa sidejo de la diktaturo de la frankismo, kaj la partopreno de tiu etenda setlejo madrida en la historio de Hispanio estas tre supera al ties demografia aŭ ekonomia gravoj, kaj tio devenas el tio ke ĝi gastigas la konstruaĵojn de la Palaco Pardo, rezidejo alternativa de la gereĝoj de Hispanio ĝis Alfonso la 13-a kaj poste de la diktatoro Francisco Franco, tiele kiel la konstruaĵojn de la Palaco de la Zarzuela, posta rezidejo de la hispana reĝo Johano Karlo la 1-a, same kiel en aparta konstruaĵo de la geprincoj de Asturio, nome Filipo kaj lia edzino Letizia Ortiz kaj nuntempe aktuala rezidejo de tiuj lasta kiel reĝoj de Hispanio.
Kalvinana preĝejo (Víziváros)
La Kalvinana preĝejo estas impona religia konstruaĵo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Vár, en loĝkvartalo Víziváros. Víziváros signifas: akva urbo, tio estas mallarĝa strio inter montoj kaj Danubo. La preĝejo estas videbla laŭ la rivero.
Historio
En Víziváros la kalvinanoj kun permeso uzis la luteranan preĝejon ekde 1885. La nun videbla impona preĝejo konstruiĝis en la 1890-aj jaroj. La arkitektoj iomete imitis la ĵus konstruitan kirkon Koro de Jesuo en Józsefváros. En 1915 oni aranĝis tie edziĝfeston de Endre Ady. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo difektiĝis, inter 1945-1950 renovigo okazis.