cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boris Lvoviĉ Ejdelman
Boris Lvoviĉ EJDELMAN estis malnova rusa revotuciulo-bolŝeviko, kuracisto. Naskiĝis en 1867. En 1898 li estis prez. de la I-a kongreso de Rusa social-demokrata laborista partio. E-isto de 1927. En 1930 li publikigis, helpite de N. Nekrasov, broŝuron Sennaciismo kaj internaciismo, kiu estis akra kritiko kontraŭ sennaciismo de Lanti el vidpunkto de ortodoksa marksismo.
Konstantinovsk
Konstantinovsk (ruse Константиновск) estas urbo en Rostova provinco en Rusio, kiu situas sur dekstra bordo de rivero Don.
La urbo estis fondita en jaro 1864, kaj ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1967. En jaro 1959 la urbo havis 10 700 loĝantojn, kaj 18 800 loĝantojn en 2002.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60225501. La interurba telefona kodo estas 86393, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en 2005). La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo.
Pupteatro Obrazcov
La Ŝtata Akademia Centra pupteatro Obrazcov (Государственный академический центральный театр кукол имени С. В. Образцова) estis fondita la 16-an de septembro 1931 en Moskvo, Rusio.
Kreinto de la teatro estas elstara rusa artisto, aktoro, direktoro, pentristo kaj verkisto - Sergej Obrazcov verkinta 20 librojn. Li surscenigis 61 spektaklojn, inkluzive la plej famajn produktojn kiel "La eksterordinara koncerto", "Aladino kaj la mirinda lampo," "Sur la susuro de viaj okulharoj," "Muelejo de Diablo", "Don Juano" kaj multaj aliaj.
Pli ol okdek jaroj de ĝia ekzistado teatro de marionetoj iĝis grava centro de la puparto, unika amuzejo por infanoj, junuloj kaj plenkreskuloj. En la mondo ekzistas neniu sama teatro. Ĝi estas sola registrita en konataj lernolibroj, vortaroj kaj enciklopedioj (inkluzive de la fama Guinness-libro de rekordoj), valorega nacia propraĵo de Rusio.
La teatron ĉiutage vizitas pli ol 1.500 spektantoj. Ankaŭ tie estas la loko por ekspozicioj, konferencoj kaj internaciaj festivaloj.
La Obrazcov teatro estas membro de UNIMA (Unio Internationale de La Marionnette).
Ĝi estas krome membro de la Internacia Akademio pri la marionetarto. Studentoj kaj diplomitoj laboras ne nur en Rusio, sed ankaŭ en Germanio, Pollando, Ĉeĥio, Slovakio, Sud-Koreio, Kubo, Italio, Hispanio, Usono, Svislando kaj en multaj aliaj landoj.
Ekde 2001 oni eldonas revuon "La teatro de mirakloj", en kiu specialistoj kaj ordinaraj legantoj povas trovi necesan informon pri la Obrazcov teatro mem kaj la monda marionetarto.
2550 Houssay
2550 Houssay estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar, (tiam konata kiel "Station El Leoncito de la Observatorio Félix Aguilar") en la provinco de San Juan (Argentino).
(16923) 1998 FB61
(16923) 1998 FB61 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
2550 Houssay
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan fiziologiiston Bernardo A. Houssay (1887 — 1971) ; kun-recivinton de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino en 1947.
Brogberg
Brogberg estas la nomo de 567 m alta monto en la Palatinata Arbaro okcidente de Iggelbach, komunumparto de Elmstein. Nordoriente de la monto fontas la rivereton Iggelbach, sudokcidente la Blattbach. La monto troviĝas komplete sur teritorio de la kounumo Elmstein.
NGC 3110
NGC 3110 (aliaj indikoj — NGC 3122, NGC 3518, MCG -1-26-14, IRAS10015-0614, PGC 29192) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3110, NGC 3122, NGC 3518.
Kondopoga
Kondopoga (Кондопога, Kontupohja) estas urbo en rusia aŭtonomio Karelio.
La urbo estis fondita en jaro 1938 kaj ekde la sama jaro havas statuson de urbo.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur bordo de lago Onega (Онежское). Kondopoga estas centro de Kondopoga distrikto.
NGC 3110
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kondopoga
En la urbo estas fervoja stacio.
Anja Pärson
Anja Sofia Tess PÄRSON (naskiĝis la 25-an de aprilo 1981) estas sveda iama alpa skianto. Ŝi estas olimpika or-medalisto, sep-foja ormedalisto ĉe la mondĉampionecoj, kaj dufoje antikva alpina mondĉampioneca ĉampiono. Ŝi gajnis totalon de 42 mondaj pokaloj.
Kondopoga
En jaro 1959 la urbo havis 16,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 34,9 mil loĝantojn.
Interetna konflikto de la jaro 2006
Fine de aŭgusto 2006 en Kondopoga ekflamis interetna konflikto. Versioj pri la okazintaĵoj tre varias pro la informa aktiveco de envolvitaj flankoj kaj neklara pozicio de registaro. Estas nur certe konate, ke la kaŭzo de la konflikto iĝis mortigo de kvar etnaj rusoj fare de krimula bando, konsistanta ĉefe el etnaj ĉeĉenoj.
Estro de la regiono (Karelio) Sergej Katanandov publike eldiris sian malaprobon de la konduto de "aŭdaca junularo, kiu malrespektas nin". Li ankaŭ komentis, ke li komprenas la amase protestantajn loĝantojn de Kondopoga. "Ni ne estas kontraŭ la kaŭkazianoj, male -- niaj pordoj estas malfermitaj por honestaj kaj laboremaj homoj. Tamen ni ne permesos malestimi niajn leĝojn", - diris Katanandov en intervjuo.
Kalia heksafluoro-antimonato
Kalia heksafluoro-antimonato estas neorganika salo de natrio, antimono kaj fluoro, blanka kristala solidaĵo tre solvebla en akvo kaj polaraj solvantoj tiaj kiaj etanolo, acetono kaj acetonitrilo.
Ĝi uzatas kiel reakciagento en organikaj sintezoj, jonaj likvaĵoj kaj katjonluma startigiloj. Ĝi same uzatas kiel katalizilo en fotokemiaj reakcioj, altgradaj vitraĵo-aldonaĵoj, altgradaj ultra-violaj farbo-tavoloj kaj presfarbaj aldonaĵoj, farmaciaj kaj materialaj peraĵoj.
Sintezo
Kvankam ĉi-sintezo, kreita de Karl Christe, en 1986, ne estas praktika larĝaskale, ĉi-reakcio elmontras ke elektrolizo ne estas la sola vojo por la preparado de ĉi-kombinaĵo.
1632 Sieböhme
1632 Sieböhme estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Saint-Maximin-la-Sainte-Baume
Saint-Maximin-la-Sainte-Baume estas franca komunumo lokita en la departemento Var kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Ĝi estas la plej okcidenta komunumo de la departemento, kaj situas 40 kilometrojn oriente de Aikso Provenca.
La komunumo havas proksimume 12 000 loĝantojn kaj situas antaŭ la montoj Sainte-Baume. La fama baziliko de la urbo, dediĉita al Maria Magdalena, estas la loko kie tiu disĉiplino de Kristo estis rehonorigita dum la 13-a jarcento kiel perfekta simbolo de pento.
Oni ne konfuzu Saint-Maximin-la-Sainte-Baume kun Sainte-Maxime, lokita pli oriente ĉe la Bordo Lazura.
Mankiso
Mankiso estas gesto, konsistanta en kiso al mano, kiu indikas gentilecon, afablecon, respekton, admiradon, adoradon de unu persono al alia konsiderita supera.
Mankiso estas iniciita de la persono ricevonta la saluton metante sian manon kun la polmo malsupre; aŭ de la persono salutonta etendante manon por kapti la manon de la ricevonta. La kisanta persono plej ofte kliniĝas al la proponita mano kaj (ofte nur simbole) tuŝas la finartrikojn per siaj lipoj, dum milde tenas la proponitan manon. Tamen, la lipoj fakte ne tuŝas la manon en nuntempa tradicio, ĉefe en formala medio kie ajna intima aŭ amafera nuanco estu konsiderata tre maltaŭga aŭ eĉ maldeca. La gesto estu mallonga, kaj daŭra malpli ol unu sekundo.
En Turkio, Malajzio, Indonezio, Brunejo kaj aliaj lokoj, mankisado estas ofta maniero saluti maljunulojn de ambaŭ seksoj, ĉefe la plej proksimaj parencoj (gepatroj, geavoj, kaj geonkloj) kaj geinstruistoj. Foje en kelkaj el tiuj lokoj, post mankiso, la salutinto portas sian manon al sia frunto.
La mankiso estis kaj estas tre uzata en arto ekzemple ĉe la filmoserio The Godfather, kiel maniero indiki la persono kiu estas Don. Ĝi aperas ankaŭ ofte en filmoj kies agado okazas en la menciitaj lokoj, epokoj aŭ sociaj medioj, kiaj Dangerous Liaisons.
Democratic National Committee
La Democratic National Committee (mallongige: DNC; anglalingve: Demokrata Nacia Komitato) estas la ĉefa organizo reganta la usonan Demokratan Partion de bazo tago al tago. Kvankam ĝi estas responda por regi la procedo de skribi platformon ĉiuj kvar jaroj, la ĉefa fokuso de la DNC estas pro kampanja kaj politika ageco en subteno de Demokratpartiaj kandidatoj, kaj ne pri publika politiko. La DNC estis fondita ĉe la Demokrata Nacia Kunveno de 1848.
Tabakmozaikviruso
La tabakmozaikviruso aŭ tabaka mozaika viruso (TMV) estas ĉirkaŭ 300 nm longa kaj 18 nm dika stangoforma viruso, kiu konsistas el unuĉena ribonuklea acido de ĉirkaŭ 6400 bazoj kaj el ĉirkaŭ 2100 identaj  kovraj proteinoj. Ĝi infektas senescepte plantojn, precipe tabakplanton, sed ankaŭ paprikon, tomaton. Ĝi ne infektas bestojn aŭ mikroorganismojn. La TMV atingis historian signifon, ĉar oni unuafoje pruvis per ĝi transdonon de malsano sen partopreno de bakterio.
Democratic National Committee
La Democratic National Committee provizas nacian gvidecon por la Demokrata Partio de usono. Ĝi estas responda por promocii la platformon de la partio, kaj ankaŭ por kunordigi fondusojn kaj por elekta strategio. Ĝia ĉefa oficejo estas en Vaŝingtono.
Tabakmozaikviruso
Historio
Oni donas kiel plej malnova fonto la germanan Adolf Mayer (1882) en Nederlando kaj Dmitrij Ivanovskij (1892) en Rusio. Majer kaj Ivanovski pruvis, ke la mozaika malsano de la tabakplantoj estas transdonebla per senbakteria ekstrakto al sana planto (horizontala transdono). Ses jarojn poste la malkovron konfirmis la nederlanda Martinus Willem Beijerinck. Oni izolis kaj kristaligis la viruson unuafoje en 1935.
Democratic National Committee
Ĝia ĉefa kontraŭparto estas la Republican National Committee.
Tabakmozaikviruso
Damaĝo kaj disvastiĝo
La tabakmozaikviruso kaŭzas la ekonomie gravan mozaik-malsanon de la tabako. Ĝi infektas ankaŭ grandan sortimenton de kultivplantoj kaj ornamplantoj el pli ol 9 plantaj familioj. Ĝi facile transdoniĝas, ekz. per rekta kontakto inter la plantoj, per plantosuko, ĉe kelkaj plantoj per semgrajno kaj ĉefe per la agrikultura kultivado, traktado de la infektitaj plantoj. Ĝi estas varmorezista - male al aliaj plantaj virusoj - kaj tre bone kontraŭstaras la varmegon. Pro ties propreco, ĝi estas verŝajne la plej disvastiĝanta viruso sur la mondo kaj ne hazarde la unua priskribita viruso.
Jeto
La vorto Jeto havas la jenajn sencojn:
Sitio de Xitlapehua
Sitio de Xitlapehua estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Sitio de Xitlapehua. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 538.
Geografio
Sitio de Xitlapehua apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 705 loĝantojn. El tiuj estis 338 viroj kaj 367 virinoj. La komunumo havas surfacon de 66,34 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1570 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7 indiĝenoj. El tiuj 1 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Žírovice
Žírovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,06 km².
Geografio
Žírovice troviĝas proksimume 3 kilometroj norde de Františkovy Lázně en supermara alteco 452 metroj. Tra la vilaĝo trafluas rojo Stodolský potok.
Historio
La unua skribmencio pri Žírovice devenas el la jaro 1297.
Transporto
Žírovice situas ĉe ŝoseo 21312, deflankiĝanta en Františkovy Lázně el ŝoseo I/64 kaj kondukanta ĝis Nový Drahov. Ĉe solejo Seníky troviĝas fervoja haltejo Žírovice-Seníky sur fervojlinio 147.
Interesaĵoj
En la vilaĝo troviĝas la t.n. Papilia domo, kie estas bredataj multaj specioj de ekzotikaj papilioj. Troviĝas ĉi tie ankaŭ botanika ĝardeno, kie la papilioj moviĝas kaj kie oni kulturas nutraĵon por ili. Konsisto de tiu ĉi ekipaĵo estas ankaŭ informejo kun ebleco aĉeti suvenirojn aŭ lignajn turismajn markojn.
Kondrovo
Kondrovo (Кондрово) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio, ĉefurbo de distrikto Dzerĵinskij.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29208501.
La urbo estis fondita pli frue ol jaro 1790.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 08434, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Ŝanja (Шаня) (kiu enenfluas en riveron Ugra (Угра), baseno de rivero Oka (Ока)), en 3 km de fervoja stacio Govardovo (Говардово).
En jaro 1959 la urbo havis 13,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 17,2 mil loĝantojn.
Eskima kiso
Eskima kiso estas tipo de kiso, kiun tradicie faras la inuitoj kaj la sameoj. Du personoj, kiuj ame ŝatas unu la alian, ĝentile frotas siajn nazojn unu kontraŭ la alian por esprimi korinklinon. Oni opinias ke la inuitoj uzas nazojn, anstataŭ de lipoj, ĉar la malvarmega vetero de tiu loko frostigos lipojn de tiuj, kiuj kisos lipe.
Eklumo en la Abismo
Eklumo en la Abismo  estas verko de Henri Barbusse, tradukita el la franca en Esperanton de Ludovic-Alexandre le Cornec (Else), kaj eldonita de la Eldona Fako Kooperativa de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en Duseldorfo en la jaro 1923. Ĝi ampleksas 96 paĝojn.
Haudrecy
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Manuela Trasobares
Manuela Trasobares Haro (naskiĝis la en Figueres) estas kataluna artistino kaj politikistino.
Ŝi studis belarton ĉe Universitato Sant Jordi de Barcelono, pentradon kaj skulptarton ĉe la lernejoj Massana kaj Leonardo Da Vinci de Barcelono kaj belkanton ĉe Konservatorio de Sofio. Ŝi kantis kiel mezosoprano en El Liceu de Barcelono, La Scala de Milano aŭ Palau de la Música de València kaj ankaŭ laboris por diversaj operaj kaj muzikteatraj spektakloj.
Kiel skulptartistino ŝian verkaron oni konsideras influita de la superrealismo.
Ŝi estas transseksulino; kiam ŝi estis 15-jara oni faris al ŝi seksoŝanĝ-operacion en Londono.
Politika kariero
En la jaro 2007 ŝi prezentiĝas en municipa balotado por la partio Hispana Demokratia Respublikana Agado (hispane Acción Republicana Democrática Española, ARDE) en la Urbodomo de Geldo, la vilaĝo de Castelló kie ŝi loĝas, kaj iĝis la unua transseksa konsilanto elektita en Hispanio.
Rezino
Rezino estas solida aŭ duonsolida organika, amorfa substanco, solvebla en etero, alkoholo sed ne en akvo (liposolvebla). Ĝi troviĝas ĉefe en la rezinduktoj de pinacoj.
Ĉe difektiĝoj de arboj la rezino fermas la vundon. Tiel originis damargumo, kolofono, kopalo, sukceno.
La solvita rezino en volatila oleo nomiĝas balzamo.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri rezino en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Gonzaga
La gloso Gonzaga havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Navaz Ŝarif
Navaz ŜARIF (urdue kaj panĝabe:, Mian Muhammad Nawaz Sharif, ; 25-a de decembro 1949) estis la 18-a Ĉefministro de Pakistano en posteno el junio de 2013 ĝis julio 2017. Li estas veterana politikisto kaj entreprenisto ĉe industrio, kaj li jam antaŭe estis ĉefministro el novembro de 1990 al julio de 1993 kaj el februaro de 1997 al oktobro de 1999. Ŝarif estas prezidento de la Pakistana Islama Ligo (N), kiu estas nune la plej granda politika partio el Pakistano, kaj li formis la registaron. Li estas posedanto de Ittefaq Group, grava entreprenaro, kaj tiele li estas ankaŭ unu el la plej riĉaj personoj el Pakistano. Li estas komune konata kiel la «Leono de Panĝabio».
Ankober
Ankobero, Ankober, iam Ankobar, estas urbo en centra Etiopio. Situa en la Semien Ŝeŭa Zono de la Regiono Amharo, Ankober estas sur la orienta kornico de la Etiopaj Altaĵoj estas alto de ĉirkaŭ 2,465 metroj. Ĝi estas 40 kilometrojn oriente de Debre Birhan kaj ĉirkaŭ 140 km nordoriente de Adisabebo.
Ankober estis iam ĉefurbo de la Etiopia regno Ŝoa. Konstruaĵoj kiuj survivas el la Ŝoa periodo estas la preĝejo Kidus Mikael, konstruita de Sahle Selassie. Laŭ Philip Briggs, kio survivas el la palaco de Menelik, kiun li estis konstruinta sur la loko de la palaco de sia patro, estas "unu longa ŝton-cementa murego ĉirkaŭ 1.5 m alta." Briggs komentas, ke estas "malfacile diri kial tiu nura muro survivis preskaŭ netuŝita kiam la cetero de la palaco dronis en praktika forgeso." Ankober estas konata ankaŭ kiel la loko kie la endemio Ankobera serino estis por la unua fojo observata de ornitologoj en 1979.
Madagaskaraj subhumidaj arbaroj
La madagaskaraj subhumidaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la madagaskara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo madagaskaraj arbaroj kaj arbustaroj kaj de la biodiverseco-riĉaĵejo "Madagaskaro kaj la hindoceanaj insuloj". Biome ĝi apartenas al la tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Madagaskaro.
Priskribo
La madagaskaraj subhumidaj arbaroj origine kovris plejparton de Centraj Altaĵoj de la insulo super altitudoj de ĉirkaŭ 800 metroj oriente kaj de ĉirkaŭ 600 metroj okcidente. La ekoregiono havas areon de ĉirkaŭ 199 500 kvadrataj kilometroj. La altebenaĵoj kaptas la humidajn nordorientajn pasatojn, dum la areoj en la sudo, okcidento, kaj nordo situas en la pli seka pluvombro de la altebenaĵoj. La subhumidaj arbaroj estas limigitaj de la humidaj madagaskaraj malaltaĵaj arbaroj laŭlonge de la marborda strio oriente, de la madagaskaraj sekaj deciduaj arbaroj norde, nordokcidente kaj okcidente, kaj de la kserofitaraj madagaskaraj sukulentaj arbaroj kaj madagaskaraj veprejoj sudokcidente kaj sude. En kvar areoj super altitudo de 1800–2000 metroj, la subhumidaj arbaroj transiras al madagaskaraj erikejaj veprejoj. Ambro-Montaro, kiu troviĝas apud la norda ekstremo de la insulo, enhavas signifan areon de subhumida arbaro, ĉirkaŭata je pli malaltaj altitudoj de seka decidua arbaro. La ekoregiono de la subhumidaj arbaroj ankaŭ inkludas la nekontinuajn masivojn de Analavelona kaj Isalo sudokcidente, cirkaŭatajn de sukulentaj arbaroj je pli malaltaj altitudoj.
Flaŭro
La subhumidaj arbaroj gastigas plurajn speciojn kun originoj en la mezvarma sud-duongloba antarkta flaŭro, inkluzive de pluraj specioj de podokarpacoj (Podocarpus kaj Afrocarpus), kaj Takhtajania perrieri, de la familio Winteraceae el la subklaso Magnoliidae.
Faŭno
La subhumidaj arbaroj antaŭe estis hejmaj al la diferenciga megafaŭno de la insulo. La longa izoliteco de Madagaskaro de aliaj kontinentoj kondikis al tre limigita teromamulofaŭno, kaj la endemiaj mamulogentolinioj, precipe la lemuroj, adaptiĝis por plenigi certajn niĉojn. Grandegaj lemuroj, nun formortintaj, estis tiel grandaj kiel plenkreskaj goriloj. Pluraj specioj de elefantbirdoj (Aepyornis), gigantaj neflugantaj strutoformaj birdoj, parencaj al struto, ankaŭ formortis ekde la alveno de la homoj antaŭ ĉirkaŭ 2 000 jaroj, inkluzive de Aepyornis maximus, la plej granda birdospeco kiu iam ekzistis.
Historio, konservado kaj minacoj
La altebenaĵaj arbaroj de Madagaskaro estis ŝanĝitaj pli ol la orientaj pluvarbaroj aŭ la okcidentaj sekaj arbaroj, supozeble pro historie pli granda loĝdenseco kaj la proksimeco al la ĉefurbo de Antananarivo; krome, ekzistis ampleksa hakada kaj bruligada agado de la indiĝenaj popoloj en la centraj altebenaĵoj, eliminante plejparte de la arbara vivejo kaj aplikante premon por iuj minacataj specioj. Hakado kaj bruligado estas metodo foje uzita far migrantaj kultivistoj por krei mallongperspektivajn rendimentojn de marĝenaj grundoj. Se praktikite plurfoje grandskal-aree, aŭ sennovale, la nutraĵ-malriĉaj grundoj povas esti elĉerpitaj aŭ eroziitaj al neproduktema ŝtato.
Jenő Péterfy
Jenő Péterfy [pEterfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Péterfy Jenő estis hungara kritikisto, literaturhistoriisto, instruisto, esteto, membro de Societo Kisfaludy.
Jenő Péterfy naskiĝis la 1850 en Buda. Li mortis la 1899 en Karlovac.
Biografio
Jenő Péterfy frekventis gimnazion kaj universitaton en Pest (urbo). Li doktoriĝis en 1872, poste li ekinstruis en mezlernejo. Inter 1880-1883 li verkis kritikojn en revuo Egyetértés. En 1887 li membriĝis en Societo Kisfaludy.
NGC 3124
NGC 3124 (aliaj indikoj — ESO 567-17, MCG -3-26-24, UGCA 202, PGC 29377) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hub (Pakistano)
Hub حب estas urbego en provinco Baluĉistano (Pakistano), en kantono Lasbela, kie Hub estas sidejo de la samnoma distrikto.
Geografio
Hub situas en la suda parto de la lando laŭ dekstra bordo de rivero. Hub kuŝas nur ĉirkaŭ 10 kilometrojn de la maro, same de Karaĉio jam trans la rivero.
Historio
Dum la sendependiĝo de Pakistano en 1947 la ne-islamaj minoritatoj migris al la alia nova ŝtato Barato, samtempe alvenis islamanoj el Barato. En 2007 ĉe Hub atako okazis kontraŭ konvojo de loka polico akompanantaj ĉinojn. La eksplodo detruis veturilon mortigante 16 pakistanajn policistojn kaj vundante aliajn 18. Ĉinoj ne estis vunditaj.
Ekonomio
Hub estis brita kontrolpunkto. Nun Hub estas unu el la plej grandaj industriaj centroj de Baluĉistano kaj pro sia proksimeco al Karaĉio ĝi fariĝis komuta urbo de la Karaĉia urbaro. La bazaroj kaj merkatoj plenas de varoj, sed Hub malhavas universitatojn.
Loĝantaro
La loĝantaro pliiĝis pli ol kvardekoble inter 1981 kaj 2017 laŭ oficialaj censoj. Inter 1998 kaj 2017 la meza jara kresko estis 5,5%, multe pli alta, ol la tutlanda mezumo (2,4%).
La plimulto de la loĝantaro estas islama, dum estas hinduaj kaj kristanaj minoritatoj.
Trafiko
Hub havas trairan vojon unuflanke al la maro, aliflanke al ĉefvojo al Karaĉio. La plej proksima stacidomo, ankaŭ internacia flughaveno nature en Karaĉio funkcias.
Klimato
Hub havas aridan klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (BWh) regata de longa somero dum moderigita per oceana influo de la Araba Maro. La vintra klimato estas seka kaj daŭras inter decembro kaj februaro. La jara precipitaĵo estas ĉirkaŭ 250 mm, plej ofte pluvas dum julio-aŭgusto (musona sezono).
Tockoje
Tockoje (ruse То́цкое) estas vilaĝo (selo), administra centro de la samnoma areo Totskij de la Orenburga provinco en Rusio. Ĝi estas situanta 200 km nordokcidente de Orenburg, 40 km oriente de Buzuluk, sur la maldektra bordo de la rivero Samara, proksime de la kunfluejo de la pli malgranda rivero Soroka. En 2011 la loĝloko festis sian 275-an datrevenon.
La loĝloko fikse rilatas al la samloka Armea Spaco Tockoje (Тоцкий полигон), spaco de la Ruĝa Armeo kie oni faris militekzercojn pri la atombombo Sneĵok.
50718 Timrobertson
50718 Timrobertson estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
130128 Tarafisher
130128 Tarafisher estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
50718 Timrobertson
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Tim Robertson, kvalita inĝeniero ĉe la Goddard Space Flight Center de la NASA kun la programoj de vetersatelito GOES kaj JPSS. Ano de la personaro de la Asocio de Lunaj kaj Planedaj Observantoj (ALPO), li estas kunordinanto por la Trejna Programo de ALPO kaj Produktoro de la podkasto "Notlibro de la Observanto".
Kopejsk
Kopejsk (ruse Копейск) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75428.
La urbo estis fondita en jaro 1907.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1933.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur orienta deklivo de suda Uralo.
En jaro 1959 la urbo havis 162 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 73,3 mil loĝantojn.
Montreuil - Hôpital (pariza metrostacio)
Montreuil - Hôpital estas la provizora nomo de estonta stacio sur linio 11 de la Metroo de Parizo.
Stacio
En 2023, la stacio priservos komunumojn Montreuil kaj Noisy-le-Sec.
Stacio Montreuil - Hôpital eniĝos sub Bulvardo de la Boissière kaj sub la terenoj de interkomunuma hospitalo André Grégoire, inter komunumoj Noisy-le-Sec kaj Montreuil, inter la ĉefa enirejo de la hospitalo kaj Strato des Saules Clouet. Ĝi estos orientita laŭ orienta-okcidenta akso kaj la kajoj havos profundon de ĉirkaŭ 20 metroj.
La stacio disponos pri du alirejoj, sur nuna aŭtoparko de la hospitalo oriente kaj plej proksime al la ĉefa enirejo de la hospitalo okcidente. La alirejo havos la formon de kiosko, eta malpeza konstruaĵo, kiu koncentros la tuton de vertikalaj fluoj kondukantaj al biletvendejo, tio estas ŝtuparo, du rulŝtuparoj, kaj du liftoj. La okcidenta alirejo enhavos du simetriajn ŝaktojn, por ŝtuparo kaj rulŝtuparo.
Projektoj
La stacio povus fariĝi interkonekta stacio fariĝante la fina stacio de linio 9.
Gimnazio franciskana (Bozen)
La Franciskana gimnazio de Bozen (germane: Franziskanergymnasium Bozen, itale: Liceo dei Francescani di Bolzano) estas fare de la franciskanoj organizata, ŝtata agnoskita gimnazio en Bozen, Sudtirolo. Ĝi troviĝas rekte en la urba kerno.
Historio
La per kortega dekreto de imperiestrino Maria Tereza en la 20.10.1780 starigita lernejo deziritis fare de la urbaj konsilantoj. La estradon, kies anoj rezidis en la t.n. Castiol-domo, transprenis la franciskanoj. Dum la bavaria okupado de Tirolo la gimnazio ŝanĝitis malaltrangigite inter 1810 kaj 1815 je malhumanisma lernejo kaj la frokuloj tuj ekmalrajtis docenti. Pro spacomalabundo konstruitis inter 1853–1855 nova ejo en la proksima Weggenstein-strato.
Biblioteko
La biblioteko, pli konkrete la Profesora biblioteko enhavas ĉ. 70 milojn da aĵoj. Troviĝas en ĉi verkoj el ĉiuj fakoj kaj la plej malnovaj datumas el la frua 16-a jarcento. Speciala kolekto-fokuso estas de aferoj rilataj al Tirolo. En la kuro de la tempo la libronombro danke al pluaj aĉetoj, donacoj, postlasitaĵakiroj ja kreskiĝis. Krom la menciita Profesora biblioteko ekzista ankaŭ moderna porlernanta kun pli ol 7.700 objektoj.
Gombito
Gombito estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Kantono Ayen
Kantono Ayen (france canton de Ayen) ĝis marto 2015 estis franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estis unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Brive-la-Gaillarde. Ĝia ĉefurbo estis Ayen.
Gombito
Najbaras la komunumoj Bertonico (LO), Castelleone, Castiglione d'Adda (LO), Formigara, Ripalta Arpina kaj San Bassano.
Kantono Ayen
Komunumoj
Apartenis al la kantono la jenaj 11 francaj komunumoj :
Ĉefministro de Pakistano
La Ĉefministro de Pakistano (en urdua وَزِیرِ اَعظَم — Wazīr-ē Aʿẓam, ʋəˈziːr-ˌeː ˈɑː.zəm; laŭvorte "Granda Veziro"), estas la estro de la registaro de la Islama Respubliko Pakistano kiu estas nomumita por plenumi la postenon de estro de la ekzekuta povo. Laŭ la Konstitucio de Pakistano, Pakistano havas parlament-demokratian sistemon de regado (registaro), kie la Ĉefministro estas la plenuma aŭtoritato kaj politika estro de la lando kaj prezidas la registaron. Shahid Abbasi estas la nuna Ĉefministro de Pakistano.
Höfen ĉe Thun
Höfen ĉe Thun (en la germana lingvo Höfen bei Thun) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 429 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Höfen ĉe Thun situas en la Svisaj Antaŭalpoj en la Berna Oberlando ĉe la suda flanko de la lagoj de Uebeschi kaj Amslodingen. La Lago de Uebeschi situas grandparte sur la teritorio de la komunumo, dum la suda bordo de la Lago de Amsoldingen, kiu situas plene sur la teritorio de la najbara komunumo Amsoldingen, pasas ekzakte apud la limo de Höfen. La komunumo situas proksimume 6 kilometrojn sudokcidente de la centro de la urbo Thun. Preskaŭ la duona de la komunuma teritorio estas kovritaj de la Marĉo de Amsoldingen, kiu apartenas al la svisaj marĉopejsaĝoj de nacia signifo. La komunumo Höfen konsistas el la setlejoj Schindleren (sur alteco de 697 m s.m. kiu estiĝis nur dum la lastaj jaroj sed formas nuntempe la centro de la komunumo), Speckhubel (sur alteco de 695 m s.m. rekte norde de Schindleren), Unter der Egg (sur alteco de 665 m s.m. en oriento ĉe la suda bordo de la Lago de Amsoldingen), Speck (sur alteco de 664 m s.m. norde de Speckhubel, kaj Glend (sur alteco de 693 m s.m. nordokcidente de Schindleren), kaj pluraj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Höfen ĉe Thun limas en nordoriento al Amsoldingen, en oriento al Zwieselberg, en sudoriento al Reutigen, en sudo al Niederstocken, en sudokcidento al Oberstocken, en okcidento al Pohlern, kaj en nordokcidento al Uebeschi.
Trafiko
Höfen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo 1107 de Oberstocken al Thun. La plel proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas oriente en distanco de proksimume 6 kilometroj sude de Thun. Per la loka buslinio de la trafikentrepreno de Thun kaj Interlaken de Blumenstein al Thun la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
En la jaro 1308 la ĉasokastelo supre de la Lago de Amsoldingen estis donita kiel burga feŭdo de la Dukoj de Aŭstrio al la kavalira familio de Amsoldingen. Sub la kavaliroj de Amsoldingen kaj iliaj posteuloj la burgo troviĝis sub al administrado de la Senjorujo Blumenstein. Höfe dum mezepoko troviĝis sub al regado de la Abatejo de Amsoldingen. La vilaĝoj Höfen kaj Amsoldingen ĝis la 15-a jarcento havis paŝtejokomunumon, kiu tiam post kvereloj iom post iom dissolviĝis. El la paŝtejobarilo de la 15-a jarcento estiĝis la posta limo inter la du hodiaŭaj komunumoj. En la jaro 1488 Berno submetis la feŭdon de Amsoldingen al la jurisdikcio de la voktdistrikto Thun. Dum la temple de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Höfen apartenis al la tiama distrikto Oberseftigen. En 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Thun, kiu en la jaro 2010 estis atribuita al la administra distrikto Thun.
Communauté d'agglomération
Communauté d'agglomération ( "Aglomera komunumo") estas franca établissement public de coopération intercommunale (EPCI) je propra impostsistemo, celanta grandan integriĝon de la municipoj membroj.
Laŭ la loĝantaro kaj la kunlabora nivelo, la aglomera komunumo situas inter la komunumaro ( "communauté de communes") kaj la urba komunumo ( "communauté urbaine").
Historio
"Aglomera komunumo" estis difinita en 1999 per la leĝo pri plifortigo kaj simpligo de la intermunicipa kunlaborado dirata leĝo Chevènement. Tiu leĝo celis simpligi la tre kompleksan francan administracian sistemon, aparte malaperigante la distriktojn ( "district") kaj reduktante la nombron de la ariĝoj de municipoj ( "Syndicat de communes"). Ili anstataŭis la malnovajn "komunumojn de urboj" ( "communautés de villes").
Ilia reĝimo estis modifita, kiel por ĉiuj komunumoj, per la leĝo n° 2010-1563 de la 16-a de decembro 2010 pri reformo de la teritoriaj kolektivumoj, kiu difinas la rektan elekton de la komunumaj konsilianoj de la municipoj kun pli al ekde la urbaj balotoj de 2014. La leĝo ankaŭ plifaciligis la loĝantarajn kondiĉojn por la kreo de aglomeraj komunumoj, reduktante la limon al kiam il enhavas la ĉefurbon de la departemento.
Kreado
La koncernitaj municipoj kaj la departementa prefekto povas krei aglomeran komunumon kun tri kondiĉoj :
Artikolo de la ĝenerala kodo pri teritoriaj kolektivumoj indikas ke tiuj kondiĉoj ne estas postulataj se la aglomeraj komunumoj kreiĝis per la transformo de EPCI je propra impostsistemo ekzistanta je la dato de publikigo de la leĝo (distrikto, "communauté de communes" aŭ "communauté de villes"). Por ekzemplo, la kreo de la aglomera komunumo de la Lando de Flers ne plenumas la unuan kondiĉon ĉar ĝi enhavas malpli ol 30,000 loĝantoj.
La tria kondiĉo, por ekzemplo, ne estas plenumita por la aparteno al Rennes Métropole kies teritorio estas dupeca kun municipo Verger sen komuna limo kun la aliaj municipoj de la komunumo.
Funkciado
La aglomera komunumo estas regata de komunumara konsilio, konsistanta el urbaj konsilianoj de la municipoj membroj.
Ĝis la municipaj balotoj de 2014, la komunumaj konsilianoj estis municipaj konsilianoj elektita de ĉiu municipa konsilio de la municipoj membroj de la komunumo. Tiu sistemo estis tre kritikita, konsiderante la gravecon de la transigitaj kompetentecoj, kaj la manko de debato pri tiuj politikoj pro la nerekta elekto de la komunumaj konsilianoj. Tiel unuanime, la prezidantoj de la komunumoj esprimis okaze de la komunumaj tagoj de Strasbourg en 2007 sian favoron al rekta universal baloto ekde 2014, kaj tio por plifortigi legitimecon de la komunumoj kaj ties funkcian travideblecon.
Leĝo n°2010-1563 de la 16-a de decembro 2010 pri reformo de la teritoriaj kolektivumoj precizigas ke la komunumaj konsilianoj de municipoj kun pli ol estos elektitaj per rekta universala baloto, okaze de municipaj balotoj. La reprezentantoj de municipoj kun malpli da loĝantoj restos elektitaj per la municipaj konsilioj. Tiuj dispozicioj estis modifitaj per la leĝo de la 17-a de majo 2013, kiu difinis la sekvantan reĝimon :
Ekde la urbaj balotoj de 2014, ĉiu municipo estas reprezentata en la komunuma konsilio per nombro da reprezentantoj ligita al la loĝantaro difinita en artikoloj L. 5211-6-1 kaj L. 5211-6-2 de la ĝenerala kodo pri teritoriaj kolektivumoj :
Kompetentecoj
Artikolo L 5216-5 de la ĝenerala kodo pri teritoriaj kolektivumoj trudas al la aglomeraj komunumoj plenumon de iuj kompetentecoj :
La komunumo devas ankaŭ plenumi almenaŭ tri el la ses sekvantaj kompetentecoj :
Ĝi rajtas doni al si kompetentecon pri juro de urba unuaaĉetanto aŭ ricevi delegon de la departemento por plenumi funkcion de sociala helpo.
La municipoj rajtas delegi al la komunumo aliajn kompetentecojn.
Sinua cistikolo
La Sinua cistikolo (Cisticola galactotes, iam Malurus galactotes) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Communauté d'agglomération
Kompetentecoj
La plenumo de iuj kompetentecoj postulas difinon de agoj kaj ejoj agnoskitaj kiel komunuminteresaj. Tiu deklaro pri komunuma intereso estas decidita per la komunuma konsilio kun dutriona plimulto de la konsilio de la aglomera komunumo.
Sinua cistikolo
Tiu specio havas tre ruĝecbrunan kronon, helbrunan vizaĝon trapasatan de bruneca traokula strio kaj brunan dorson tre forte markita de dorsaj kaj flugilaj nigraj plumoj kun blankaj fajnaj bordoj. Ankaŭ en flugilbordoj estas ruĝecbrunaj plumoj. La larĝa vosto estas el malhelbruna al nigreca kun blankaj bordoj; sube estas hela kun nigraj markoj. Gorĝo kaj supra brusto estas blankeca kaj resto de subaj partoj estas helgrizaj aŭ helflavecaj. Kruroj estas ruĝecaj. Beko estas nigra kaj iriso bruna.
Communauté d'agglomération
Kompetentecoj
Tio estas granda diferenco kompare al la komunumaroj, en kiu la deklaro pri komunuma intereso estas decido de la municipaj konsilioj laŭ kvalifikita plimulto de la municipaj konsilioj, kiu tiel donas pli da povo al la municipoj.
Sinua cistikolo
Ĝi formas superspecion kun la proksimaj C. luapula, C. marginatus, C. lugubris kaj C. haematocephala; ĉiu ofte traktataj kiel samspecifaj, sed separataj de kelkaj fakuloj surbaze de voĉa kaj plumaraj diferencoj; oni bezonas plian priserĉadon, uzante genetikajn markojn.
Communauté d'agglomération
Kompetentecoj
La komunumoj ne havas la saman nombron da kompetentecoj kaj plenumas ilin je malsamaj niveloj. SIVU havas nur unu komptentecon, aglomera komunumo povas havi pli ol tridek. Ili distingiĝas per nomoj de servkomunumoj ( "intercommunalité de service") (je unika kaj teknika kompetenteco) kaj projektkomunumoj ( "intercommunalité de projet") (je multaj kompetentecoj serve al projekto de teritorio).
Sinua cistikolo
Oni agnoskas du subspeciojn: nome isodactylus W. K. H. Peters, 1868 – Suda kaj orienta Malavio, Mozambiko kaj malproksima sudorienta Zimbabvo kaj nomiga galactotes Temminck, 1821 - Suda Mozambiko kaj orienta marbordo de Sudafriko.
Communauté d'agglomération
Rimedoj
Notinde estas ke, de 1999 ĝis 2009, la ĉefa enspezo de la aglomeraj komunumoj estis la profesia takso, kies procento devis fariĝi unika sur la komunuma teritorio, post transira periodo - dirata "glatiga" - laŭ kelkaj jaroj. De la starigo de la teritoria ekonomia kontribuo en 2011 (2010 estis transira jaro kun speciala reĝimo), la aglomeraj komunumoj enspezis parton de la bienimposto al la entreprenoj kaj de la imposto pri aldonvaloro de entreprenoj.
Teritoria evoluo
La aglomera komunumo ofertas novan formon de loka povo, integrante la ideon de projekto, kie estis nur administrado. Vere, la SIVU aŭ la SIVOM ne havas alian rolon ol administrado de ejoj aŭ substrukturoj, ofte retaj, kiaj la gasa, elektra, akva aŭ rubokolektaj. Tamen, oftas ke municipo restas membro de unu aŭ du SIVU, de SIVOM aŭ de "syndicat mixte" kaj de aglomera komunumo. ĝenerale, municipo aliĝas al pluraj intermunicipaj strukturoj, sed povas aparteni al nur unu EPCI kun propra impostsistemo. Se la aglomera komunumo akiras kompetentecon plenumatan per alia komunumo, tiu ĉi estas neniigita se ĝi plenumis nur tiun kompetentecon (SIVU), aŭ tiu kompetenteco estas eligita el tiu komunumo, laŭ principo de fakeco kaj ekskluziveco de la EPCI kun propra impostsistemo.
Sinua cistikolo
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj laŭsezone humidaj aŭ inunditaj herbejoj de malaltaj teroj kaj marĉoj.
Communauté d'agglomération
Teritoria evoluo
La aglomera komunumo kun sia propra impostsistemo per unika profesia takso (TPU) evidente havas kompetentecojn en administrado, sed ankaŭ en preparo, kreado, resume en projektado. Tio estas eĉ pli valida por la urbaj komunumoj, sed malpli kreskinta en la komunumaroj. Komunumeco do evoluis, ĉar la projekto, esĉepte de la malnovaj distriktoj, antaŭaĵoj de la aglomeraj komunumoj, neniam havis interkomuuman celon, kaj tio de la unuaj formoj en 1837 kaj regaj komisionoj por la bienoj sendividaj inter municipoj.
Statistikaj datumoj
En nur kelkaj jaroj, multaj aglomeraj komunumoj kreiĝis en Francio :
Entute, je la 1-a de januaro 2014, 222 aglomeraj komunumoj arigantaj kaj 27,1 milionojn da loĝantoj.
Nacia Parko Morne Trois Pitons
La Nacia Parko Morne Trois Pitons Morne Trois Pitons National Park estas Monda heredaĵo de Unesko (ekde 1997) situanta sur la insulo de Karibio nome Dominiko (ne Dominika Respubliko aŭ Domingo). Tiu areo estis stablita kiel nacia parko fare de la dominika registaro en Julio de 1975, nome la unua laŭleĝe stablita en la lando. Tiu Nacia Parko ricevas sian nomon laŭ sia plej alta monto, Morne Trois Pitons, signife (franckreole) monto de tri pintoj. La parko estas grava areo de vulkana aktiveco. Ene de la parko estas la Valo de Dezerteco aŭ Senkonsoleco, nome regiono de bolantaj kotejoj kaj malgrandaj gejseroj; la Bolanta Lago, la gorĝo Titou, la Smeralda Lageto ktp.
Erzsi B. Marton
Erzsébet Marton naskiĝis la  (laŭ alia informo en januaro) en Újfehértó, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Erzsi B. Marton akiris diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1909. Ŝi debutis en Pozsony, poste ŝi apartenis al aliaj provincaj trupoj. En 1912 ŝi edziniĝis, sed en 1921 eksedziniĝis. Inter 1912-1916 ŝi apartenis al trupo de sia edzo, poste al Teatro Magyar. En 1918 ŝi ricevis rolojn en kabaredo, en la sekva jaro en la Gaja Teatro. En 1920 ŝi ricevis filmajn rolojn en Berlino, sed granda sukceso ne alvenis. Ŝi ne ricevis rolojn, fine ŝi mortigis sin.
Charlemagne Ischir Defontenay
Charlemagne Ischir DEFONTENAY, (prononcu [ŝarløMANJ iŜIR døfõtøNE]; naskiĝis, laŭ iaj fontoj en 1814, laŭ aliaj en 1819, mortis en 1856) estis franca verkisto kaj kirurgiisto.
Kvankam filo de terkultivisto, li fariĝis bakalaŭro pri homaj sciencoj en 1839 kaj sciencoj en 1841, li iĝis kuracisto en Saint-Germain en Laye, en Andelys, kaj en Les Thilliers-en-Vexin.
Fama kirurgiisto, li estis unu el pioniroj en plastika kirurgio, pri kiu li verkis eseojn sub la kaŝnomo de « Dr. Cid ». Sed li ankaŭ verkis kvar teatraĵojn.
En 1854, li verkis tion, kiun oni povas rigardi kiel unu el la unuaj verkoj de sciencfikcio, Star ou Psi de Cassiopée (Star aŭ Psi de Kasiopeo), en kiu li priskribas la vivon kaj la socion sur planedo prilumata de kvar sunoj (la plej malgranda estas eĉ satelito de la planedo). Post lia morto, lin oni iom post iom forgesis. En la 20a jarcento Raymond Queneau remalkovris kaj admiris lin (en sia libro « Bâtons, chiffres et lettres » (strekoj, ciferoj kaj literoj)).
Kantino
Kantino estas manĝejo kaj trinkejo en entrepreno, lernejo kaj aliaj instancoj kun multaj kunlaborantoj. La prezoj en kantino plej ofte estas pli malaltaj ol en aliaj manĝejoj ĉar profito ne estas la celo. La entrepreno kelkfoje kunpagas por la ekspluatado.
Voděrady (distrikto Blansko)
Voděrady estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Kantino
Laŭ Francisko Azorín Kantino estas Malgranda butiko, kie oni vendas trinkaĵojn k. manĝaĵetojn al soldatoj, laboristoj, k.c., loĝantaj ĉiuj en sama establejo. Li indikas etimologion el greka kantos (angulo).
Voděrady (distrikto Blansko)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287.
Midori (retumilo)
Midori (緑, "verda") estas malpeza retumilo. Ĝi havas la jenajn trajtojn:
Postuloj: GTK + 2.10, WebkitGTK + 1.1.1, libXML2 libsoup 2.25.2
Haulmé
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Gidana naftogasa distrikto
La Gidana naftogasa distrikto estas naftogasa distrikto en Rusio, kiu troviĝas sur duoninsulo Gidano en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto en la norda parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝia areo surtere konsistigas proksimume 47 mil km².
Naftogasa kapacito
Elminigado de la hidrokarbonidoj en la distrikto komenciĝis en la 1970-aj jaroj. Ĝis komenco de la 2000-aj estis malkovritaj 12 minejoj: 5 gasaj, 5 gasokondensataj kaj gasokondensatonaftaj. Industrie gravaj amasiĝoj de la hidrokarbonidoj estis trovitaj en la stratigrafia diapazono de la tegmento de cenomaniano (malfrua kretaceo) ĝis horizonto Ju2 en la tegmento de meza ĵurasio. Trovita gaskapacito estas 1,02 triliono da kubaj metroj.
La plej granda estas Utreneje minejo (0,8 triliono da m³), kies enhavo troviĝas en 34 horizontoj de PK1 (cenomaniano) ĝis BG8 (malsupra novkomo) en 3 lokaj kupoloj. La plej granda gaskuŝejo estas malkovrita en la tegmento de la cenomanianaj tavoloj de la Antipajuta minejo (145 miliardoj da m³). Areoj de la Geofizika, Totajaĥa kaj Antipajuta minejoj daŭras en la Oba kaj Taza golfoj de la Karaa maro. Amasiĝoj de nafto en subgasaj kuŝejoj estas trovitaj en la Geofizika kaj Utreneje minejoj en horizontoj TP17-TP024 kaj havas grandan kapaciton.
La albiano-cenomaniana gasohava komplekso situas je profundeco de 600 ĝis 1800 metroj, en areo de la modernaj geotemperaturoj de 14 ĝis 42 °C. Pro malalta transformiĝo de la organikaĵoj en la ĉirkaŭaj patrinaj rokaĵoj Материнская порода (lignita etapo) en la albianaj kaj cenomanianaj horizontoj formiĝis kuŝejoj de la seka senkondensata gaso.
Pro antikveco de la fundamento la geoterma kampo en la sedimenta kapoto estas relative malstreĉa. La supra limo de la kondensato-gasa zono iras en intervalo de la horizontoj TP13-TP16 kaj dependas de la lokaj termoprofundaj kondiĉoj. En la pli supraj horizontoj de la tanopĉa tavolaro enhavo de la likvaj hidrokarbonidoj en gaso malaltas (kelkaj gramoj de la naftena kondensato por kuba metro). Drasta kresko de la kondensatenhavo okazas nur en la malvasta diapazono de la temperaturoj 52-56 °C. Fonaj enhavoj de la stabila kondensato en la novkomaj kuŝejoj estas 92-155 gramoj/m³ (la plej malgrandaj inter samaĝaj kuŝejoj de aliaj distriktoj de la norda parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco).
La gasokondensataj kuŝejoj kun naftomarĝenoj estas trovitaj en la Utreneje (horizontoj TP22, TP23 kaj TP024) kaj Geofizika (TP17) minejoj. La novkomaj gaskuŝejoj estas tavolo-masivaj, en la malsupraj horizontoj — tavolaj volbaj, ofte litologie ekranigitaj.
Komence de 1993 la potenca gaskapacito en la surtera parto estis taksataj je 9,7 trilionoj da m³. La perspektivoj de ekspluatado de la distrikto estas ligitaj al la frukretaceaj kaj ĵurasiaj tavoloj en la centra, orienta kaj nord-orienta partoj.
Kasko de Sutton Hoo
La kasko de Sutton Hoo estas maska kasko el bronzo kaj fero.
La loka arkeologo Basil Brown malkovris la kaskon en 1939 en tumulo enhavanta anglosaksan ŝipan entombigon proksime de Sutton Hoo en orienta Anglio.