cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
78249 Capaccioni
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fabrizio Capaccioni , kiu studis la elektromagnetajn efikojn ligatajn al la alfrapa kraterigado. Li laboras pri planeda esplorado, precipe en la studo pri la surfaca komponiĝo de la sunsistemaj korpoj per teknikoj de reflekta spektroskopio.
Nezara
Nezaro estas genro de pentatomedoj. Nezara viridula estas specio kiu eble originis en Etiopio, sed nun estas disvastiĝanta tutmonden.
1663 van den Bos
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan-sud-afrikan astronomon Willem Hendrik van den Bos.
Victor Graeff
Victor Graeff estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Não-Me-Toque. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 3 036 loĝantoj. .
3254 Bus
3254 Bus estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Schelte J. Bus.
Sohra
Sohra [prononco "Sora"] estas vilaĝo, kiu apartenas al la komunumo Bobritzsch [prononco "Bobriĉ"] en la distrikto FreCentra Saksioiberg de la germana federacia lando Saksio, Germanio. La aliaj partoj de la komunumo estas Naundorf, Niederbobritzsch kaj Oberbobritzsch.
Geografio
En Sohra vivas 173 loĝantoj. La vilaĝo etendiĝas ambaŭflanke de la rojoj Bobritzsch kaj Sohrbach.
Historio
La unua ekloĝo okazis en la 10-a jarcento fare de soraboj. En la mezepoka vilaĝo la homoj vivtenis precipe per bestobredo (ĉefe ĉevaloj) kaj agrokulturo.
59000 Beiguan
59000 Beiguan estas malgranda asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Planetario de Pekino (ĉine : 北京天文馆, Beijing Tianwenguan), la unua planetario en Ĉinio kaj unu el plej modernaj planetarioj en la mondo. La asteroido estis nomita dum la jaro de la kvindekjara jubileo de la Planetario de Pekino.
Juan de Vergara
Johano de Vergaro (1492-1557) estis hispana humanisto, erudiciulo, teologo kaj filozofo, kanoniko de Toledo, kiu apartenis al familio de judo-konvertiĝintoj, kaj unu el la erudiciuloj kiuj kunlaboris kun la Plurlingva Biblio, rajtigita en Alcalá de Henares de la kardinalo Francisco Jiménez de Cisneros (1436-1517). Li estis frato de Francisco de Vergara (1484-1545) kaj Izabela de Vergara, filozofino kaj tradukistino de la verkaro de Erasmo de Roterdamo (1467-1536) en la hispanan.
Li estis privata sekretario de la kardinalo Cisneros, samkiel de ties sukcedantoj, Vilhelmo de Krojo (1497-1521), ĉefepiskopo de Toledo kaj Alonso de Fonseca y Ulloa (1475-1534). Kune kun Bartolomeo de Kastro, li estis komisiita pri kontrolado de la grekaj tekstoj, kaj krom tio li tradukis la grekan version de la Malnova Testamento kaj la Libro de la Saĝo de la Biblio, inklude de la Tanaĥo. Cisneros same komisiis al li la taskon pri tradukado de la verkaro de Aristotelo, tamen, ĉi-tradukaĵo ne estis publikigita pro la morto de la kardinalo. Ĝis tiu epoko li estis tradukinta la "Fizikon", "Pri la animo" kaj plejgranda parto de la "Metafiziko".
Biografio
En 1508, li studis en la Universitato de Alcalá de Henares kaj estis duonfrato de Bernardino Tovar. Inter 1509 kaj 1512, li loĝis en la Kolegio de Sankta Ildefonso, kiel "familiano" aŭ servisto, kaj ĉirkaŭ 1514 li elektiĝis subtenanta membro de la kolegio dank'al la ĉefepiskopo de Toledo, Jiménez de Cisneros. Januare de tiu jaro li ricevis sian diplomon pri majstreco. Tiuepoke, li estis nek profesoro en la Universitato de Alcalá, laŭ Menéndez Pelayo (1856-1912) kaj aliaj supozis, nek al li estis atribuita katedron pri filozofio, en 1512, kiel asertita de Nicolás Antonio (1617-1684). Dum lia restado en la Kolegio de Sankta Ildefonso, li engaĝiĝis en la granda projekto de Jiménez, la Plurlingva Biblio de Alkalao, publikigita inter 1514 kaj 1517. Vergara helpis en la tradukado je la grekaj tekstoj de la Sentencoj de Salomono, Libro de la Saĝo, Kohelet kaj la Libro de Ijob.
Li restis en Sankta Ildefonso ĝis la fruaj tagoj de 1517, kaj fariĝis doktoro pri teologio. Inter liaj samklasanoj troviĝas Demetrio de Kreto, kunlaboranto de Aldo Manuzio kaj Alfonso de Zamora (1476-1544). Kiam Johano estis sekretario de la inkvizitoro Cisneros, li ekis sian politikan karieron. Jiménez donis al li kanonikejojn en Alkalao kaj Toledo, krom plurajn aliajn beneficojn. Okaze de la morto de Jiménez, en 1517, la ĉefepiskopejo de Toledo pasis al Vilhelmo de Krojo (1497-1521). Printempe de 1520, Vergara ŝipiris al Flandrio kune kun Alfonso de Valdés (1490-1532) por informi al Krojo pri la situacio en Toledo. Kaj tie komenciĝis liaj unuaj streĉaj renkontiĝoj kun Erasmo de Roterdamo (1467-1536). Iom post lia alveno al Bruĝo, en julio 1520, li renkontiĝis kun Erasmo, kiu petis al li kopion de "Annotationes contra Erasmum" (Alkalao, 1520), verkita de Diego López de Zúñiga (1531-1531), en kiu la aŭtoro faris plurajn atakojn al la Nova Testamento de Erasmo, eldonita en Bazelo, en 1516. Vergaro estis promesinta al unu el la kontaktoj de Erasmo en Hispanio, tre eble Pierre Barbier, ke li portus kopion al Erasmo. Granda estis la konsterno de Erasmo kiam li eksciis ke Vergaro incidente estis forgesinta la volumon en Hispanio. Li sugestis al Vergaro ke López Zúñiga eraris dum la komponado de la "Annotationes", kiam ĉi tiu aludis al lia dua eldono de la Nova Testamento. Vergaro rapide informis al Erasmo, ke la dua eldono de la Nova Testamento ne estis alveninta al Hispanio, kiam López Zúñiga verkis sia libro, kaj defendis ĉi-lastan kiel zorgema erudiciulo, amanto de ĉiuj latinaj, grekaj kaj hebreaj aŭtoroj, kaj religiaj kaj sekularaj. Vergaro pli poste malkovris, pere de ordinara amiko, ke Erasmo suspektis ke Vergaro estis alportinta la libron, tamen, ĉi tiu kaŝis ĝin por transdoni al la apogantoj de la episkopo de Jorko, Eduardo Lee (1482-1544), kiu same atakis Erasmon rilate al la Nova Testamento.
Fido kaj Inkvizicio
Malgraŭ la polemikaj faktoj, Vergaro estis persona amiko kaj fervora defendanto de Erasmo ekde 1520. Lia vasta biblioteko inkludis plurajn protestantajn librojn, kies aŭtoreco estis malpermesita de la Inkvizicio. Vergaro asertis ke li ne sciis pri la malpermeso ĝis 1530, kaj antaŭ ĉio, li kredis "ke homo en lia pozicio rajtas akiri kaj legi tiajn librojn." Vergaro komence eĉ konfesis sin favora al la doktrino de Lutero. Tamen la sekvantoj de Erasmo estis akuzitas pri pluraj herezoj. Ili ne vizitadis la mesojn, ne konfesis, nek komuniiĝis. Ili kritikadis la monaĵojn kaj konservativajn teologojn pro ties ritismo kaj manko de konado pri la skribaĵoj. Ili estis asociitaj al la konatal iluminatoj kaj aprobis kelkajn doktrinoj de Lutero. Ili uzis la Sanktajn Skribaĵojn por pravigi sian doktrinon kaj laŭdis la verkaron de Erasmo, kies ortodokseco estis diskutitaj de la inkvizitoroj. Ĉi-akuzoj nepre resumis la intelektan medion dum la restado de Juan de Valdés (1500-1541), en Alkalao.
Do, la persekutado kontraŭ la sekvantoj de Erasmo lin atingis, kaj en la lastaj jaroj de sia vivo, sen la apogo de lia protektanto, Alonso de Fonseca y Ulloa, kiu estis mortinta, Johano de Vergaro estis akuzita pri luteranismo kaj kondamnita al arestado. Laŭ Francisco de Enzinas (1518-1552), Vergaro "estis arestita de la inkvizicio, ne pro alia kialo ol favorado al Erasmo kaj aprobo de lia verkaro. Tamen, post kelkaj jaroj da arestado, li estis liberigita." Kiel poeto, liaj versoj estis iom senstilaj, similaj al tiuj de Teofilo Folengo (1491-1544).
Vakcino de la kronvirusa malsano de 2019 de Sinopharm BIBP
La vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019 de Sinopharm BIBP, ankaŭ nomita BBIBP-CorV, la vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019 de Sinopharm, aŭ vakcino BIBP, estas unu el du vakcinoj kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019 de malaktivigitaj virusoj, kiujn kreis la Instituto de Biologiaj Produktoj de Pekino de Sinopharm (BIBP aŭ BBIBP). Ĝi finis triafazajn provojn en Argentino, Barejno, Egiptio, Maroko, Pakistano, Peruo, kaj la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE) kun pli ol 60 000 partoprenantoj. BBIBP-CorV uzas similan teknologion kiel CoronaVac kaj Covaxin, aliaj vakcinoj de malaktivigitaj virusoj kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019. Ĝia produkta nomo estas Vakcino SARS-CoV-2 (Vero Cell), kvankam CoronaVac havas vakcinon kun simila nomo.
Kvankam vakcinoj de mRNA, kiel la vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019 de Pfizer–BioNTech kaj la vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de Moderna, montris pli altan efikecon de pli ol 90%, ili ne facile uziĝas en iuj landoj, ĉar ili bezonas malvarmegajn stokejojn kaj veturilojn. BBIBP-CorV povas transportiĝi kaj stokiĝi je normalaj fridujaj temperaturoj.
Kelkaj landoj en Azio,  Afriko,   Sudameriko,   kaj Eŭropo   uzas la vakcinon BBIBP-CorV. Sinopharm intencas produkti unu miliardon da dozoj de BBIBP-CorV en 2021. Ĝis majo, Sinopharm estis provizinta 200 milionojn da dozoj.
Je la 7a de majo 2021, la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) aprobis la vakcinon por uzo en COVAX. Sinopharm subskribis aĉetajn interkonsentojn por 170 milionoj da dozoj de COVAX.
La alia vakcino de malaktivigita viruso kreita de Sinopharm estas WIBP-CorV.
Osamu Shinohara
Osamu Shinohara (篠原 統, n. ) estas japana futbalisto.
Vakcino de la kronvirusa malsano de 2019 de Sinopharm BIBP
Medicina uzo
La vakcino estas donita per intermuskola injekto en la deltoida muskolo. La komenca trakto inkluzivas du dozojn kaj ne ekzistas indiko, ke tria aldona dozo estas necesa. La Monda Organizaĵo pri Sano rekomendas intertempon de 3 ĝis 4 semajnoj inter dozoj.
Efikeco
Vakcino estas ĝenerale konsiderita efika se la takso estas ≥50% kun >30% pli malalta limo el la konfidintervalo (KI) 95%. Oni ĝenerale esperas, ke efikeco malrapide malpliiĝas post tempo.
En aprilo 2021, studo de la Centro pri Publika Sano de Abudabio malkovris, ke la vakcino estis efika je 93% por evitigo enhospitaliĝon, kaj efika je 95% por evitigo de eniro al intensa prizorgo. La studo malkovris neniujn mortojn rilatajn al la kronvirusa malsano de 2019 en pacientoj, kiu ricevis ambaŭ dozojn. Oni ne scias, kiom da homoj estis inkluzivitaj en la studo.
Je la 1a de julio, la Ministerio pri Sano de Argentino raportis, ke la vakcino malpliigis mortojn je 62% post la unua dozo kaj je 84% post la dua dozo.
Je la 22a de julio, la Nacia Instituto de Sano de Peruo raportis, ke la vakcino malpliigis mortojn je 94% post analizado de datumojn de 361 000 homoj.
Je la 29a de julio, provizoraj rezultoj de ne-hazardigita studo indikis, ke mezureblaj antikorpaj niveloj malpliiĝis kun pli da aĝo, de ĉirkaŭ 90% por tiuj kun malpli ol 50 jaroj ĝis 50% por tiuj kun pli ol 80 jaroj. Tio indikas eblan malkreskon de efikeco en ĉi tiuj aĝgrupoj.
Je la 24a de aŭgusto, provizoraj rezultoj de ne-hazardigita studo de unu miliono da homoj en Barejno, el kiuj 569 054 ricevis la BIBPan vakcinon, malkovris, ke la vakcino daŭris malpliigi infekton, enhospitaliĝon, kaj morton, kiam la varianto Delta fariĝis superrega, kvankam ne tiom efika kiom Pfizer–BioNTech, Oxford–AstraZeneca, kaj Sputnik V.
Awdal
Awdal estas regiono de nordokcidenta Somalio, fakte la plej nordokcidenta. Ties ĉefurbo estas Borama. Ĝi estas lima kun Etiopio, Ĝibutio, la somalia regiono de Woqooyi Galbeed, kaj la Golfo de Adeno.
Awdal (literumita ankaŭ kiel Adal aŭ Adel) ricevas sian nomon el la antikva imperio de la Adala Sultanlando kies povo stariĝis en la 16a jarcento.
La regiono de Awdal estas relative pospera, kontraste kun la koncepto de la Korno de Afriko kiel detruita de la milito kaj de la malsato. La kaoso de la Somalia Enlanda Milito kaj de ties sekvoj ne afektis tiun areon kiom ĉe la resto de la lando. Ekzemple, la loĝantoj de Awdal ĝuas la plej progresan telekomunikan reton de la mondoregiono, kun poŝtelefona servo kaj aliro al interreto. Krome, agrikulturo, minado kaj industrio en la areo permesas sufiĉe altan vivnivelon por granda parto de la loĝantaro, laŭ sub-saharaj komparoj. Awdal estas ankaŭ sidejo de la Universitato Amoud.
Moderna separatisma movado, konata kiel Respubliko Awdal, luktas pro la sendependo de laregiono ekde 1995 kiam Somalio ekdissiĝis post la falo de Mohamed Siad Barre. Lamovado kie hegemonias klano Dir en la provinco de Awdal minacas batalon por sendependo se la Respubliko de Somalilando estas oficiale agnoskita.
La regiono de Awdal enhavas kvar distriktojn:
Erzsi Olasz
Biografio
Erzsi Olasz finis aktorlernejon en Kluĵo, ŝi debutis en 1937 kaj ŝi ludis en Târgu Mureș, Satu Mare kaj Oradea. Poste li dungis sin al Kassa, de 1949 ŝi elpaŝis en Győr, Szeged, Békéscsaba. De 1966 ŝi estis ĝis sia morto anino de la teatro Miskolci Nemzeti Színház.
Jordanio
Jordanio - al-Urdun - الأردن
Lando inter Sirio, Irako, Sauda Arabio kaj Israelo.
Historio
En 1947 UNO decidis fini la britan regon de Palestino, kaj dividis la regionon en du partojn: juda ŝtato (Israelo) kaj araba ŝtato: Jordanio.
Husejn bin Talal (arabe الحسين بن طلال) inter la jaroj 1952 kaj 1999 estis la reĝo de Jordanio.
En 1967 en la Sestaga milito, Israelo forkaptis Cisjordanion kaj la orientan parton de Jerusalemo de Jordanio.
Nochern
Nochern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Aviadila akcidento apud Mendelejevo (1982)
Aviadila akcidento apud Mendelejevo (1982) estas kraŝo de pasaĝera aviadilo Il-62 de flugkompanio "Aeroflot", okazinta la en Moskva provinco (RSFSR) je 1,5 km oriente de loĝloko Mendelejevo. La katastrofo pereigis 90 homojn (ĉiujn, kiuj estis en la aviadilo).
Katastrofo
La aviadilo ekflugis nokte, en bonaj veteraj kondiĉoj. Post kaŝo de ĉasio aperis signalo pri incendio en unu motoro, poste - en la dua. Laŭ reguloj tiuj motoroj estis malŝaltitaj. La personaro decidis alteriĝi, sed ne sukcesis tion fari pro nesufiĉa alteco. La flugo daŭris 2 min 35 sek, post tio la aviadilo falis en arbaron inter Mendelejevo kaj vilaĝo Kluŝino kaj forbrulis.
Johann Oltard
Biografio
Johann Oltard estis en 1602 diakono de Sibio, pastro en 1606 en Veresmart, de la mezo de jaro en Nagydisznód, de 1617 en Sibio. Samloke li estis kanonikara dekano.
Aviadila akcidento apud Mendelejevo (1982)
Pereintoj
Pro la katastrofo pereis 90 homoj (85 plenkreskuloj kaj 5 infanoj).
Ŝtataneco de pasaĝeroj:
Kialoj
Laŭ oficiala konkludo, la katastrofon kaŭzis erara informo pri incendio en motoroj, aperinta preskaŭ tuj post ekflugo. Por eviti incendion, estis malŝaltitaj du motoroj el kvar, sed malgranda atingita alteco ne permesis kontinui flugon.
Loko
Sur la loko de ĉi tiu katastrofo nun estas triangula arbarkampeto kun abioj, kie staras tri etaj monumentoj: unu estas dediĉita al aviadilanoj, kaj du aliaj - al sovetiaj pasaĝeroj-maristoj.
Molamjajn
Molamjajn (antaŭe Mulmejn) estas signifa universitata urbego, mara havenurbo en Birmo, en subŝtato Mon. Ĝi estas ankaŭ distrikta ĉefurbo.
Geografio
Molamjajn situas 300 km sudoriente de Jangono laŭ la Andamana Maro ĉe delto de rivero. La urbego havas rande montetojn.
Ekonomio
Molamjajn komence havis rizmuelejojn. Nun la grandurbo havas du industriajn zonojn. Oni okupiĝas pri komercadoj aŭ prilaboradoj (zinkoj, pikdratoj, cementoj, nutraĵoj, tekstiloj, ŝuoj, mebloj, plastoj, aŭtaj akcesoraĵoj). En 2017 aperis la petrola kaj gasa industrioj.
Eduko
Molamjajn havas 13 publikajn mezlernejojn, kvar universitatojn, du institutojn kaj kolegion.
Trafiko
Flughaveno de Molamjajn havas regulajn flugojn al Jangono kaj 2013 al Tajlando. Estas ankaŭ grava fervoja ponto (ankaŭ alia ponto al la insulo) kaj stacidomo por aŭtobusoj. La haveno estis grava ne nur por la enlanda, sed ankaŭ por la internacia kargado.
Novo Planalto
Novo Planalto estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.956 loĝantojn en 2010.
Canon EOS 500D
Canon EOS 500D estas cifereca spegula fotilo fabrikata de Canon. Ĝi nomiĝas Rebel T1i en Usono kaj EOS Kiss X3 en Japanio.
Graziano Ventre
Graziano VENTRE (naskiĝis en 1954) estas itala amatora astronomo.
Li estas ano de la Associazione Astrofili Brianza kaj observas elde la Observatorio de Sormano en Sormano (Lombardio, Italio).
En kunlaboro kun Enrico Colzani, Valter Giuliani, Francesco Manca kaj Augusto Testa, li malkovris kvar asteroidojn inter 1993 kaj 2000, laŭ la MPC.
La asteroido 22500 Grazianoventre estis nomita en lia honoro.
Strategiaj demandoj de la Esperanto-komunumo
Strategiaj demandoj de la Esperanto-komunumo estas diversaŭtora kolekto de 13 elektitaj referaĵoj prezentitaj dum la unua Internacia Simpozio trapasinta en Varsovio 24-28.04.1984.
La 145-paĝa kongresa raporto estas redaktita de Dorota Wozniak kaj Czeslav Biedulski. Ĝi estas eldonita de Pola Esperanto-Asocio en Varsovio en la jaro 1985.
Angelique Kerber
Angelique KERBER (Bremeno, 18-an de januaro 1988) estas profesia tenisistino el Germanio. Krom tio ŝi ankaŭ posedas la polan naciecon, ĉar ŝia patro estas de pola deveno. Ŝi parolas germane, pole kaj angle. Kerber komencis ludi tenison kiam ŝi aĝis tri jarojn. Ŝia favorata teniseja fundo estas durgrundo. Ŝi ludas maldekstamane kaj havas dumanan mandorsan baton. Ŝi fariĝis profesia tenisistino en 2003.
Ennio Flaiano
Ennio FLAIANO (5a de marto 1910 – 20a de novembro 1972) estis itala scenaristo, dramaturgo, romanisto, ĵurnalisto, kaj teatrokritikisto. Plej bone konata pro sia laboro kun Federico Fellini, Flaiano kunverkis dek scenarojn kun la itala reĝisoro, kiel por La Strada (1954), La Dolce Vita (1960), kaj 8½.
Flaiano verkis por Cineillustrato, Oggi, Il Mondo, Il Corriere della Sera kaj aliaj elstaraj italaj ĵurnaloj kaj gazetoj.
En 1947, li ricevis la Premion Strega pro sia romano, "Tempo di uccidere" (varie tradukita). Montranta historion okazinta en Etiopio dum la Itala Invado (1935–36), la romano rakontas la historion de itala oficiro kiu rabas kaj poste murdas etiopan virinon kaj estas forte turmentita de la memoro de sia ago. Tiu estas unu el malmultaj italaj literaturaj verkoj kiuj temas pri misfaroj de Itala koloniismo en Orienta Afriko.
28714 Gandall
28714 Gandall estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Keoni K. Gandall, finalisto de la konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo Broadcom MASTERS 2013, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sciencoj de la sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Samuel E. Talbert Middle School de Huntington Beach (Kalifornio).
Naoto Tomaru
Naoto Tomaru (外丸 尚人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki.
Unua Kaŝmira Milito
La Hind-Pakistana Milito aŭ Barat-Pakistana Milito de 1947-1948, foje konata kiel la Unua Kaŝmira Milito, estis okazinta inter Barato kaj Pakistano pro la princlanda ŝtato Kaŝmiro kaj Jammu de 1947 ĝis 1948. Ĝi estis la unua el kvar militoj okazintaj inter la du ĵuse sendependaj landoj. Pakistano komencis la militon kelkajn semajnojn post sendependeco lanĉante triban laŝkar (milicon) de Vaziristano, por sekurigi Kaŝmiron, la estontecon de kiu pendis en ekvilibro. La nekonkludebla sekvo de la milito daŭre influas la geopolitikon de ambaŭ landoj.
Priskribo
La 22an de oktobro 1947 islamaj tribaj milicoj transiris la limon de la ŝtato, asertante ke ili estis bezonitaj por subpremi ribelon en la sudoriento de la regno. Tiuj lokaj tribaj milicoj kaj neregulaj pakistanaj trupoj intencis konkeri Srinagaron, sed atinginte Uri ili renkontis reziston. Maharaĝo Hari Singh faris pledon al Barato por asistado, kaj helpo estis ofertita, sed ĝi estis kondiĉigita de lia signado de Instrumento de Aliĝo al Barato. Ankaŭ britaj oficiroj en la subkontinento partoprenis en maldaŭrigado de la avancado de la Pakistana Armeo.
La milito estis komence batalita fare de la fortoj de la princlanda ŝtato kaj de tribaj milicoj de la Nordokcidenta Limprovinco (nun Ĥajber-Paŝtulando) kaj de la Federacie Administrataj Tribareoj. Alfrontinte la atakon kaj islaman revolucion en la areoj Punĉo kaj Mirpuro de Kaŝmiro, la reganto de la princlanda ŝtato Kaŝmiro kaj Jammu, kiu estis hinduo, subskribis la Instrumenton de Aligon al la Unio de Hindio (poste Barato). La hinda kaj pakistana armeoj eniris la militon poste tio. La frontoj solidiĝis iom post iom laŭ kio estis konata kiel la Linio de Kontrolo. Formala armistico estis deklarita je 23:59 dum la nokto de 1-a/2-a de januaro 1949.
Oni ĉirkaŭkalkulis 1,500 mortojn kaj 3,500 vunditojn el la flanko de Barato, dum 6,000 mortojn kaj ĉirkaŭ 14,000 vunditojn el la flanko de Pakistano.
Tărian
Tărian [tərjan] (hungare Köröstarján) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Girişu de Criş.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1341. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Köröstarján apartenis al Hungario, departemento Bihar.
Komunumoj pri Tarján en Hungara reĝlando
Tarján apartenas al la 7 hungaraj gentoj.
Guidó Schenzl
Guidó Schenzl [ŝencl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schenzl Guidó estis aŭstra-hungara pastro, instruisto, meteologo, geofizikisto, membro (korespondanta en 1867, ordinara en 1876) de Hungara Scienca Akademio. Guidó Schenzl naskiĝis la  1823 en Habsburga Imperio, en Supra Aŭstrio en Haus. Li mortis la 1890 en Graz.
Biografio
Guidó Schenzl frekventis lernejojn en Judenburg kaj Graz, fine li iĝis benediktana monaĥo en 1845. Li plulernis en universitato de Graz ricevinta diplomojn. En 1851 li ekinstruis en gimnazio en Buda. Li establis meteologian observatorion en la lernejo, kie ekde 1867 oni ĉiutage signis la tagmezan precizan horon per pafo. Li faris geomagnetajn mezuradojn en tuta Hungarlando. En 1870 li fondis la unuan hungaran meteologian instituton. En 1886 li translokiĝis al Admont, kie post 4 jaroj li estis nomita abato. Li ricevis premiojn en 1876 kaj 1886.
Mertingen
Mertingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tempolinio de la dua mondmilito (1940)
Jen listo de la okazaĵoj de la Dua mondmilito dum 1940:
Luterana preĝejo (Budaörs)
La luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Budaörs (Hungario).
Historio
Preskaŭ ĝis la 21-a jarcento la luteranoj apartenis al Budafok, sed la diservoj okazis loke en la kalvinana preĝdomo. En 1998 estis fondita luterana grupo kaj en la sekva jaro diservo okazis jam en la pli granda preĝejo Johano Nepomuka (Budaörs). En 2001 oni aĉetis areon, kie post 2 jaroj luterana kirko estis konstruita. La orgeno estis farita en 2006.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ trotuaro de la ĉefstrato. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo maldekstre altiĝas kaj iomete reliefas. La turopinto estas piramida. Meze la enireja parto iomete malreliefas. Ekstre ĉiuj muroj estas kovritaj per ruĝaj brikoj.
Budíkov (Všelibice)
Budíkov (Budikau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Všelibice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Všelibice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Budíkov situas en katastra teritorio Všelibice kun areo 6,03 km².
Artibonite (rivero)
Artibonite estas la plej longa rivero de Hispaniolo. Ĝi fontas en la centra ĉenmontaro en Domingo kaj fluas tra Haitio al la Golfo de Gonavo. Laŭ ĝi nomiĝas la haitia departemento Artibonite.
Ja, vi elsker dette landet
Ja, vi elsker dette landet [javi elsker dete lane] ("Jes, ni amas ĉi landon") estas la nacia himno de Norvegio. La tekston verkis Bjørnstjerne Bjørnson (1859 - 1868), kaj la melodion Rikard Nordraak (1864).
Artibonite (rivero)
La rivero estas utiligata por akvumado kaj por produktado de elektro. Ĝi gravas por fiŝkaptado, nelaste ĉar la aliaj riveroj de Haitio sekiĝas en iuj sezonoj. Negrandaj boatoj povas uzi la malsuprajn 150 km de la rivero.
Herman Boerhaave
Herman BOERHAAVE [ˈɦɛrmɑn ˈbuːrˌɦaːvə], 31a Decembro 1668 – 23a Septembro 1738) estis nederlanda botanikisto, kristana humanisto kaj kuracisto de eŭropa famo. Li estis konsiderita fondinto de klinika instruado ĉe modernaj akademiaj hospitaloj kaj estas foje menciita kiel "la patro de fiziologio," kun sia lernanto Albrecht von Haller. Li estas konata ĉar pruvis la rilaton de simptomoj al lezoj, kaj, aldone, li estis la unua kiu izolis kemie la ureon el urino. His motto was Simplex sigillum veri; Simplicity is the sign of truth.
El 1950 al 1970, la bildo de Boerhaave estis presita sur monbiletoj de 20 nederlandaj guldenoj. La Medicina Centro de la Universitato de Lejdeno organizas medicinan trejnadon nome Boerhaave-kursoj.
Magnezia hipofosfato
Magnezia hipofosfato aŭ hipofosfato de magnezio estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la magnezia hidroksido kaj hipofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, acetata acido kaj hipofosfata acido. Magnezia hipofosfato posedas 2 magneziatomojn, 2 fosforatomojn kaj 6 oksigenatomojn. Magnezia hipofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de magneziaj derivaĵoj.
Ohrid
Ohrid (Охрид, Ohër/, Охpидa, Ohri) estas urbo en Nord-Makedonio. La urbo situas laŭborde de nacia parko (Национален Парк Галичица) kaj Lago de Ohrid. Kontraŭe al tiu lago troviĝas Albanio. La urbo estas parto de la Monda Heredaĵo de Unesko ekde 1980. La urbo Ohrid estas la administra centro de la Opština Ohrid.
Historio
Iliroj fondis la urbon nomatan Lychnis, Lychnidus. Poste ĝi estis grava urbo de romianoj, ĉar vojo "Via Egnatia" kondukis tie. En la 4-a jarcento jam vivis en la urbo kristanoj. En 867 bulgaroj konkeris la tutan ĉirkaŭaĵon. Tiutempe la urbo ricevis la nomon Ohrid kaj estis ĉefurbo de Bulgario inter 990-1015. En 1018 Bizanco konkeris la urbon. Baldaŭe la estroj estis alterne serboj, bulgaroj kaj Bizanco. Ekde la 14-a jarcento la urbo apartenis al la Osmana Imperio ĝis 1913. Nuntempe ĉiujare festivalo okazas.
Ekstera ligilo
Statistkoj: https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
André Broca
André Broca estis la filo de la fama neŭrokirurgiisto Paul Broca kaj frato de la kirurgiisto Auguste Broca. Li eniris Politeknikon en 1883, kaj eliris el ĝi kiel sub-leŭtenanto de artilerio. Li forlasis la armeon tri jarojn poste kaj fariĝis preparisto en la laboratorio de fiziko de la fakultato de medicino de Parizo. Li komencis medicinajn studojn, doktoriĝis pri medicino en 1893 kaj fariĝis agregaciulo pri fizikaj sciencoj ĉe la fakultato de medicino de la universitato de Parizo en 1898. Li estis repetitoro en Politekniko en 1902. Li laboris kun la inĝeniero-optikisto Philibert Pellin, kaj kun li inventis la prismon Pellin-Broca. Ĉirkaŭ la jaro 1887, André Broca kunlaboris kun profesoro Charles Robert Richet por esploroj pri la rezista fazo en ekscitado de la nervoj kaj muskoloj.
Dum la Unua Mondmilito, André Broca estis mobilizita kiel oficiro de artilerio. Li laboris pri direkteblaj balonoj, realigis la t.n. "sauterelle d’Imphy" (speco de katapulto kun risorto povanta ĵeti grenadojn ĝis 125 m; laŭvorte : lokusto de Imphy, laŭ nomo de la urbo, kie ĝi estis inventita), realigis la aparaton de komandanto Walser por submara aŭskultado. Li havis postenon en la Direkcio de la inventaĵoj en la mara sekcio en 1917. Li transprenis la postenon de profesoro Weiss en la katedro de medicina fiziko en 1920 kaj direktis la laboratorion de fizioterapio de la pariza hospitalo Saint-Louis. Li estis elektita membro de la Akademio de Medicino en 1921. Li estis ankaŭ profesoro pri fiziologia optiko en la Supera Lernejo pri Optiko (École supérieure d'optique).
Brie-sous-Matha
Brie-sous-Matha [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 199 loĝantojn en la jaro 2012.
André Broca
La biblioteko de la Supera Lernejo pri Optiko posedas multajn manuskriptojn, kiuj atestas pri la pionira periodo de la kursoj de la jaroj 1920, precipe tiujn de Henri Chrétien kaj André Broca. Tuj antaŭ la Dua Mondmilito, tiu biblioteko estis la plej riĉa de Francio pri sciencaj publikaĵoj. Ĝi estas nun unu el la plej bone provizitaj en la mondo pri optiko kun sesmilo da verkoj el kiuj milo da disertacioj por doktoreco. Sekve de translokiĝo al Palaiseau, la biblioteko estas nun asociita kun tiu de Politekniko.
Brie-sous-Matha
Geografio
Brie-sous-Matha situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
André Broca
Plejparto el la ĉi supraj informoj fontas el la franca versio de Wikipedia.
André Broca estis senrezerve favora al Esperanto kiel internacia lingvo de la sciencoj. Al Pierre Corret, kiu petis lian opinion kiam li preparis sian disertacion por doktoriĝo en Medicino pri la temo "Utilité et possibilité de l'adoption d'une langue internationale auxiliaire en médecine" (1908), li respondis :
Vi volas fari vian disertacion pri la utileco de Esperanto en medicino, kaj vi tute pravas pritrakti tiun temon. Vi estas juna, sed al la junularo apartenas pritrakto de novaj demandoj kaj altrudo de ili. ''Mia opinio pri Esperanto estas tre simpla. Ĝia universala alpreno altigus la povon de asimilado de ĉiu homo je konsiderindaj proporcioj. Kelkaj semajnoj de laboro ebligus al li informiĝi pri la scienco dana, rusa, kaj japana same kiel pri la germana aŭ la angla, anstataŭ tio, kion havigas la simpla kono de nur unu el tiuj du lastaj postulanta multmonatan laboron. ''La alpreno de universala lingvo ebligos fakte la kreon de publikaĵoj en kiuj estos analizataj kun sufiĉa klarigo ĉiuj originalaj memuaroj, kaj tiuj publikaĵoj, unu por ĉiu scienco, povos vivi, ĉar ili turnos sin al la tuta mondo. ''Kaj mi momente flankenlasas la socian demandon, kiun levas la internacia lingvo. Tio estos grandega progreso kiam lingvo sufiĉe facila por esti enkondukita en la elementan lernejon ebligos al ĉiuj homoj komuniki inter si. Kiam oni bone interkompreniĝas, oni estas tre proksima al neinterbatalado. ''Plie, la uzado de racia lingvo, sen esceptoj kaj kun precizaj nuancoj indikitaj per la formo de la vortoj, estos inter la plej utilaj por enigi en la junajn mensojn la sciencan viglecon, tiel nepre necesan en nia jarcento, anstataŭ niaj aktualaj lingvoj, kun iliaj esceptoj, iliaj nekoheraĵoj, iliaj fantaziaj ortografioj, kiuj estas faritaj por encerbigi jam junaĝe la malestimon de la vigleco kaj la kulton de la neinteligenta memoro. La intelekta strebo estos malpli granda por lerni Esperanton kaj fari studojn de liberala kariero, ol por funde lerni unu solan el la aktualaj vivantaj lingvoj, kaj ĝi estos fruktodona, ĉar ĝi liberigos nin el tiu kulto de la pura memoro kiujn transdonis al ni la nebulaĵoj de la mezepoko kaj kiu haltigas, miaopinie, laŭ ĝena maniero, la nunan evoluadon sub egido [protekto] de niaj nunaj gramatikoj. Certe niaj nunaj lingvoj respondas al nia literatura artista sento, sed uzi ilin por scienca uzado, kaj precipe por formi junajn mensojn, ŝajnas al mi same absurda kiel fari geometrian strekdesegnon per peniko de pentristo.
Passo Fundo
Passo Fundo, prononco: /ˈpa.sʊ ˈfũ.dʊ/, en Esperanto: Paso-Fundo, estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Passo Fundo. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 184 826 loĝantoj.
Helga van Leur
Helga van Leur [Helĥa van Lör] (Schoonhoven, 8-an de septembro 1970) estas nederlanda veterprezentistino kaj meteologo.
Biografio
Ŝi studis je la Universitato Wageningen grundon, akvon kaj atmosferon. Pere de staĝo ŝi en 1994 venis ĉe Meteo Consult, kie ŝi dum preskaŭ kvin jaroj prizorgis la veterprognozon por diversaj gazetoj, radio- kaj televidstacioj. Post studado pri merkatiko ŝi decidis daŭrigi kiel entreprenisto. Intertempe ŝi, ekde aprilo 1997, laboras kiel memstara vetervirino por la televidostacio RTL 4.
Privata vivo
Ŝi estas edzino kaj havas tri infanojn. Ŝi loĝas en Utreĥto en la kvartalo Vleuterweide.
Salminejo Wieliczka
Salminejo Wieliczka (pollingve, germane: Groß Salze) troviĝas sub la urbo Wieliczka en proksima ĉirkaŭaĵo de Krakovo. La minejo estis trafikata seninterrompe ekde la 13-a jarcento, eble eĉ pli frue, ĝis la unua jardeko de la 21-a jarcento, kiam pro kaŭzoj de altaj elspezoj la minado de salo estis finita. Ĝi apartenas al la plej malnovaj mondaj salminejoj entute (tute la plej malnova estas en proksima Bochnia) kaj ĝi estas enskribita en la liston de monda heredaĵo de Unesko. Pioniris surloke i.a. Johann Gottfried Borlach.
Resumo
La minejo estas 327 metrojn profunda. La suma longeco de la koridoroj atingas 300 km, el kiuj al la publiko estas alirebligitaj sole 2 % de la suma longeco de la koridoroj. Ĉiuj koridoroj etendiĝas sume en naŭ niveloj, kiuj estas kunigitaj aŭ per grandaj kameroj, specialaj tuneloj aŭ per ŝaktoj kaj liftoj.
Rimarkindaj estas ankaŭ volbaj ĉambregoj, kapeloj, subtera lago kaj ekspozicio, alproksimiganta la historion de la minado de salo. La minejo tiel kromnomatas ankaŭ "pola salkatedralo".
Dum la pasintaj jarcentoj vizitis la minejon vico de famaj personecoj, inter kiuj enviciĝas ekz. Koperniko, Johann Wolfgang von Goethe, Alexander von Humboldt, Dmitrij Ivanoviĉ Mendelejev, Bolesław Prus, Ignacy Jan Paderewski, Robert Baden-Powell, Jacob Bronowski (kiu filmis partojn de filmo Ascendo de homo), Karol Wojtyła (pli poste papo Johano Paŭlo la 2-a), eksprezidento de Usono Bill Clinton, signifaj regantoj kaj multaj aliaj.
Dum la Dua mondmilito la minejo estis uzata fare de la germanaj okupantoj por milita produktado.
Respekton vekanta, antikva, al labirinto simila salminejo fariĝis por Bolesław Prus inspiro al labirintaj scenoj de lia romano La Faraono.
Ŝipobapto
Ŝipobapto estas la bapto de nova ŝipo antaŭ la enakvigo. Tio volas diri ke botelo da ĉampanjo estas rompita kontraŭ la pruo kun samtempa elparolado de (proksimume) la vortoj: "(nomo de la ŝipo), mi baptas vin kaj deziras al vi kaj via ŝipanaro sekuran marveturon". Laŭ kutimo aŭ superstiĉo la persono kiu baptas estu virino, neruĝhara kiu ne devas surhavi ion en verda koloro.
Historio
La principo de la ŝipobapto aŭ samspeca ritaro dum la enakvigo de ŝipo jam okazas dum jarcentoj, kaj aperis en multaj antikvaj kulturoj.
La antikvaj egiptoj, grekoj kaj romianoj ekzemple alvokis iliajn diojn, kaj tiam speciale la mardiojn, por protekti la ŝipanaron. En Grekio oni trinkis vinon dum la ceremonio por honori la diojn, kaj verŝis akvon sur la ŝipo kiel signo de benado. Ankaŭ oni kunprenis altaron sur la ŝipo. Tiu rito restis ĝis en la mezepokoj kutima. Ankaŭ la kristanoj kaj la judoj uzis vinon kaj akvon dum ŝipobapto kiam ili petis al Dio por protekti la ŝipanaron. En la Otomana regno oni proklamis preĝojn al Alaho kaj oferbuĉis ŝafojn dum la de ŝipobapto. Laŭ kelkaj fontoj la Vikingoj eĉ oferbuĉis homojn por favori la mardiojn.
Industria metalroko
Industria metalroko (Industrial metal) estas ĝenro de Rok-muziko, kiu aperis en fino de la 1980-aj, plej probable en Britio kaj Usono, pro kuniĝo de Industria muziko kun metalroko. Ĝiaj karakterizaĵoj estas uzo de metalrokaj rifoj, "industriaj" sinteziloj, ege distorditaj gitaroj kaj, plej ofte, kruda vokalo. En la ĝenro senteblas influo de la malvarma ondo, kaj ofte ankaŭ el nu-metalo kaj post-punko.
La performistoj de nigrametalo emas ŝokigi publikon per skandalaj videoj kaj performoj. Ekzemple, Rammstein ofte uzas ekstremaj seksajn aludojn, Marilyn Manson, krom tio, subtenas satanisman imagon, kaj Rob Zombie kreas en temo de hororo.
Bestisma Partio kun la Medio
Partido Animalista Con el Medio Ambiente (PACMA) (Bestisma Partio kun la Medio) estas hispana politika partio fondita en 2003, kiu celas protektadon de bestaj rajtoj. Ĝis 2011, la una "A" en ĝia siglo signifis "antitaurino" (kontraŭ-torea).
Iliaj ĉefaj proponoj estas nuntempe :
La partio ne havas politikajn reprezentantojn en la parlamentoj (hispana, regionaj kaj eŭrop-unia), tamen ilia publika subteno kreskis en la lastaj jaroj. En 2014, ili atingis 374.483 voĉdonojn por la Senato, 102.144 por la Kongreso kaj 177.499 en la Eŭropa Parlamento.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
Kalipso (mitologio)
En la greka mitologio, Kalipso (greke: Καλυψώ, Kalypsố, "tiu, kiu kaŝas") estas marnimfo. Laŭ Homero ŝi estas filino de Atlaso. Ŝi estas la reĝino de la mita insulo Ogygie, kie, ĉirkaŭita de aliaj nimfoj, ŝi vivas sola.Pluraj insuloj nuntempe postulas la honoron esti la legenda Ogygie, inter ili la insulo Gozo, en la malta insularo.
En la Odiseado, Kalipso akceptas Odiseon post lia ŝippereo kaj enamiĝas al li. Ŝi sukcese retenas lin sur sia insulo dum sep jaroj, proponante al li eĉ la senmortecon, se li konsentus resti. Sed fine Odiseo, helpita de la dioj, foriros por rehejmeniri.
Laŭ kelkaj tradicioj ŝi eble havis unu aŭ plurajn filojn kun la heroo, nome Latinus kaj Telegonos.
SSTV
Slow-scan television SSTV, malrapide skanita televido, estas metodo por sendi kaj ricevi bildojn, kiu estas ĉefe uzita en amatora radio. La bildoj estas senditaj per radio.
Lahnstein (apartigilo)
Lahnstein povas signifi la jenon:
SSTV
SSTV povas sendi nur unu bildon dum ok sekundoj, en nigra/blanka. Elsendo de kolorita bildo daŭras pli ol unu minuton.
Frekvencoj
Radio-amatoroj uzas SSTV je ĉiuj amatoraj bendoj, inter aliaj je la mallongaj ondoj, kie interkontinentaj kontaktoj estas eblaj. Modulado estas unuflankzona, angle SSB
Aparatoj bezonataj
Oni uzas la normalajn sendricevilojn. Anstataŭ mikrofono kaj laŭtparolilo komputilo estas konektita. La komputilo uzas la sonkarton kaj specialan softvaron por transformi la bildojn al sono je la sendila flanko kaj por retransformi la sonojn al bildoj je la ricevila flanko.
Atilo la Huno
Atilo la Huno (ĉ. 406–453), lasta kaj plej potenca reĝo de la eŭropaj hunoj, reĝis de 434 ĝis sia morto, super la tiama plej granda imperio en Eŭropo, kiu estis de Mez-Eŭropo ĝis la Nigra maro kaj de Danubo ĝis la Balta maro. Dum sia regado, li estis inter la plej gravaj malamikoj de la okcidenta kaj orienta Romia imperio: li dufoje invadis la Balkanojn, encirkliganta Konstantinoplon dum la dua invado; li marŝis tra Flandrio (449) kaj Francio ĝis Orleano antaŭ esti returnita ĉe Chalons en 451; kaj li forpelis la okcidentan imperiestron Valentiniano la 3-a de lia ĉefurbo ĉe Ravenna en 452.
Kvankam lia imperio mortis kun li, kaj li ne postlasis rimarkindan legacon, li fariĝis legenda figuro en eŭropa historio: en la plejparto de okcidenta Eŭropo, oni memoris lin kiel la ekzemplo de krueleco kaj rabemeco; iuj historioj prezentas lin kiel granda reĝo; li ludas gravajn rolojn en du norenaj sagaoj. En la Kanto de la Nibelungoj li iĝis la dua edzo de Krimhildo, vidvino de Sigfrido.
Li mortis sur la teritorio de la nuna Hungario (ie inter la du grandaj riveroj Danubo kaj Tiso) kaj havis tie lignan palacon, kiun priskribis Priscos. En 2004 multaj hungaroj komunumoj (urbetoj, vilaĝoj, i.a. Tápiószentmárton) ekkonkursis por rekonstruado de la palaco. Tiu kostus 30–40 milionojn da eŭroj kaj alportos – laŭ esperoj de komumumaj estroj – monon.
Katedralo de Nantes
La katedralo de Nantes estas konsekrata je la Sanktuloj Petro kaj Paŭlo. Ĝi estas la katedralo de la episkopo de Nantes kaj lasta granda katedralo gotikstila, kiun oni konstruis en la 15-a jarcento.
Historio
La katedralo de Nantes ne apartenas al la plej konataj de sia konstrumaniero en Francujo. Tio ĉi ligiĝas unuflanke kun tio, ke ĝi situas klare ekster la klasika Katedralujo (Francilio, Pikardujo, Ĉampanjo), kaj duaflanke kun tio, ke ĝi ekestis en epoko, kiun la arthistorio malmulte atentas, la franca malfrugotiko, la flamgotika stilo. Tamen la konstruaĵo estas multrilate atentinda kaj apartenas al la plej bonaj verkoj tiutempaj. La katedralo de Nantes havas la post la katedraloj de Amiens, de Beauvais kaj de Metz plej altan volbon en Francujo. Ĝi altas pli ol 38 metroj.
La unua vera katedralo fariĝis ekde la jaro 527, oni finkonstruis ĝin en 549. Tiun ĉi konstruaĵon la Normanoj, kiuj por pluraj rabatakoj veturis de la maro la Luaron supren, tiom ege difektis inter 843 kaj 919, ke en 940, kiam oni estis liberiginta Bretonujon de la Normanoj, jam nur ekzistis ruinoj. Episkopo Benedikto de Cornouailles (1079–1112) konstruigis novan katedralon, kiu montris la tipajn distingilojn de okcidentfranca romaniko, nome kupolojn en la meznavo, barelvolbojn en la flanknavoj).
La konstruo de la gotika katedralo komenciĝis la 14-an de aprilo 1434, kion ebligis nelaste tio, ke la bretona duko Johano la 4-a sukcesis teni sin dum la Centjara Milito relative neŭtrala. Estis ankaŭ li, kiu metis la Unuan Fundamentŝtonon. Ankaŭ konata estas la nomo de la unua konstruestro: Vilhelmo de Dommartin-sur-Yèvre. Male ol kutime oni komencis konstrui la katedralon per la okcidenta fasado. La du kvadrataj turoj malfermiĝas per grandaj duobloportaloj ankaŭ al la flankoj (nordo kaj sudo). Je la fino de la jarcento la fasado plejparte estus preta, tamen oni ne finkonstruis, same kiel je preskaŭ ĉiuj gotikaj katedraloj de Francujo, la turojn (sonoriloj en 1506). Samtempe oni jam laboris pri la laŭlongaj kapeloj kaj flanknavoj, konsekris tamen la gotikan laŭlongan domon nur en 1577, sed sen volboj. (Komparu: jam en 1564 estis mortinta Michelangelo, kreinto ekz. de la kupolo de la baziliko Sankta Petro de Romo, kiu jam estis transpaŝinta la altan renesancon.)
En 1627 oni rekomencis la konstrulaborojn post iom longa interrompo. La survolbado de la laŭlongdoma meznavo daŭris de 1627 ĝis 1629, la suda transversa domo estis finkonstruata de 1631 ĝis 1637, kaj la konstruo de la sudaj flanknavoj de la ĥorejo okazis inter 1650 kaj 1668. En ĉi tiu stato kaj kun la ankoraŭe ekzistanta romanika ĥorejo (tiun ĉi oni ligis 1615–1618 per iaspeca triumfarko laŭ barokaj formoj kun la laŭlonga domo) la arĥitekturo restis plejparte senŝanĝa ĝis en la 9-a jarcento.
La sorto de la katedralo dum la franca revolucio de 1789 estis tipa por la epoko. Grandparto de ekipaĵo kaj vitraloj estis detruataj, la domo uzata kiel ĉevalejo kaj stokejo. Nur la konkordato de Napoleono de aŭgusto 1800, kiu translasis la konstruaĵon al diservaj celoj, protektis ĝin kontraŭ kadukiĝo, ĉar la subtenon garantiis la ŝtato. Ekde 1834 estiĝis strebadoj, anstataŭi la ankoraŭ romanikan nordan transversan domon per imitaĵo de la suda. La tion koncernaj pripensoj finfine kondukis al tio, komenci plenan finkonstruon laŭ gotika stilo. Kadre de tio oni alikonstruis de 1840 ĝis 1849 la nordan transversan domon, de 1845 ĝis 1865 oni konstruis novan kripton ĉirkaŭ la romanikan kaj ekkonstruis la ĥorejon kun ĉirkaŭirejo kaj absidokapelaro (5 kapeloj). En 1891 ĥorejo kaj navkruciĝo estis pretaj.
La unuan Kristnaskotagon de 1891 episkopo Le Coq konsekris la finkonstruitan katedralon de Nantes. La 15-an de junio 1944 bomboj detruis partojn de la ĥorejo kaj la sakristion. La rekonstruado prokrastiĝis pro ne solvitaj financproblemoj ĝis la sekvantaj jardekoj kaj ne estis finfarita: La 28-an de januaro 1972 riparlaboroj kaŭzis brulegon, kiu neniigis la lignan tegmentotrabaron. Ĝian kunfalegon tamen rezistis la volbo. Kadre de la rekonstruado, kiu prokrastiĝis ĝis 1985 kaj kiu estas rigardenda kiel plej plena riparo de franca katedralo, ankaŭ la lastaj militdetruaĵoj malaperis. Matene de la 18.7.2020 ekbrulis partoj de la katedrala interno je tri lokoj: ĉe la granda orgeno, la dekstra flanko kaj la maldekstra flanko de la navo. Supozatas krimbruligo.
Arĥitekturo
Eksterordinara estas la ekstera predikejo ĉe la fasado, kiun oni muntis por prediko al popolamaso koliktiĝinta sur la antaŭplaco.
Vaux-le-Moncelot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mannersdorf an der Rabnitz
Mannersdorf an der Rabnitz,, kroate Malištrof, hungare Répccekethely estas vilaĝa komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberpullendorf. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Mannersdorf an der Rabnitz situas sur malebenaĵo, laŭ la hungara landolimo (kun grava trapasejo ĝis 2008), laŭ ĉefvojo Neckenmarkt-Kőszeg. La lasta troviĝas kontraŭe.
Historio
En 1197 monaĥejo fondiĝis, apude apartaj diversaj vilaĝoj naskiĝis (ekz. Rendek/Liebing). En 1532 la turkoj detruis ĉion. En 1910 loĝis en tiam memstara Rendek 310 da homoj, aŭstroj en majoritato, ciganoj en minoritato. Ĝis 1923 la loko apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). En 1923 iomete ŝanĝiĝis la nova limo. Post la 2-a mondmilito en la hungara flanko ferkurteno funkciis ĝis 1989. La limpasejo malfunkciis depost 2007, ĉar ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen. Oni rajtas senkontrole trairi la limon ie ajn.
Paspardo
Paspardo estas komunumo de Italio.
Canon EOS 450D
Canon EOS 450D estas cifereca spegula fotilo fabrikata de Canon. Ĝi nomiĝas Rebel XSi en Usono kaj EOS Kiss X2 en Japanio.
Tomohiro Hasumi
Tomohiro Hasumi (蓮見 知弘, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki, Fujitsu, Tokyo Gas kaj Vegalta Sendai.
3959 Irwin
3959 Irwin estas tre malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Ĝi estas en 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo John B. Irwin (1909–1997), profesoro pri astronomio en la Universitato de Indianao de 1948 ĝis 1964.
Satelito
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,15 km, orbitan estimata je 6,6 km kaj  de 0,6517 ± 0,0002 tago (15,6408 ± 0,005 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Bauer (apartigilo)
Bauer estas nomo de loko:
Entreprenoj:
Ceteraĵoj:
Vidu ankaŭ:
Mäuseberg
Mäuseberg staras por:
Sainte-Christie (stacidomo)
Sainte-Christie estas franca varstacidomo sur linio - Vic-en-Bigorre, situanta en  Sainte-Christie, en departemento Gers, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bon-Encontre - Vic-en-Bigorre (647000).