cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Feyerabend
Li venis ankaŭ al la konkludo, ke scienco, kiu origine estis liberiga forto, nun fariĝis subprema ideologio, kaj li admonis, ke, kiel estiĝis en kelkaj landoj malligigo de Ŝtato disde Religio, oni malligigu Ŝtaton disde Scienco.
Carl Riedel
Vivo kaj verkado
Liaj samtempuloj rigardis kiel lian ĉefan meriton en la fondado (1854) kaj direktado de la kantasocio por religia muziko nomata laŭ li (Riedel-Verein), kiu prezentis per siaj regulaj koncertoj pioniraĵojn, ne nur per verkoj de Johann Sebastian Bach (h-Moll-Messe 1859), Georg Friedrich Händel kaj Ludwig van Beethoven (Missa Solemnis 1860), sed ankaŭ per sonverkoj antaŭbaĥaj kaj per tiuj el lia samtempo, kaj kiu konsekvence atingis certan famon. En 1859 la ĥoro kantis la unuan prezentadon de la Graner Festmesse de Franz Liszt, en 1872 je la fundamentŝtonmeta solenaĵo por la festivalejo de Bayreuth sub direktado de Richard Wagner la 9-an simfonion de Beethoven.
Paul Feyerabend
Li estas mejloŝtona, pridiskutata kaj influa persono en sciencofilozofio, kaj en la sociologio de scienca kono.
Carl Riedel
Vivo kaj verkado
Por la literaturo de la ĥorkantado Riedel kreis verkojn, kiuj akiris daŭran gravecon, ekzemple per publikigo de liaj Bergischen Weihnachtslegenden (Berg-Landaj Kristnaskaj Legendoj). Sed ankaŭ lia tre arbitra aranĝado de la pasionaj muzikoj de Heinrich Schütz, kiuj anticipis la Schütz-Renesancon, la eldonado de la kristnaskaj kantoj de Michael Praetorius (Den die Hirten lobeten sehre, Es ist ein Ros entsprungen), de la malnov-bohemaj husanaj kantoj same kiel de la Preußischen Festlieder de Johannes Eccard estis gravaj. Ĝis nun ofte kantataj estas el la malnov-bohemaj kantoj la kristnaskaj kantoj Kommet, ihr Hirten, kiu troviĝas kaj en Evangelisches Gesangbuch (EG 48) kaj same en kelkaj episkopujaj aldonaĵoj de Gotteslob, kaj Freu dich, Erd und Sternenzelt.
Riedel estis kunfondinto de la Ĝenerala Germana Muzik-Asocio kajt transprenis en 1869 ties prezidantecon de Franz Brendel. En 1871 li fariĝis prezidanto de la lepsika Wagner-Asocio.
Fervojlinio Szczecin Główny – Trzebież Szczeciński
La linio havas 23 viaduktojn kaj 21 traknivelajn pasejojn.
Historio
La unua parto de la linio (unurela) inter la stacioj Stettin Hauptbahnhof (Szczecin Główny) kaj Stettin Bredow (Szczecin Drzetowo) estis malfermita en marto de 1898, la dua parto (durela) ĝis la fervojstacio Jasenitz (Jasienica) 7 monatoj poste. En la jaro 1910 estis finkonstruita la lasta, unurela parto ĝis la stacio Ziegenort (Trzebież Szczeciński). La linio kunigis periferiajn setlejojn de la urbo Szczecin kun industriaj objektoj, lokitaj ĉefe apud rivero Odra: ekz. eksaj ŝipkonstruaĵoj Vulcan kaj Stettiner Oderwerke.
Stacioj antaŭ la Dua Mondmilito:
Post la 1945 jaro estis malfermita la nova stacio Szczecin Gocław Towarowy, dum komence de la 1970-aj jaroj estis malfermita la stacio Police Zakład. En la jaro 1982 la linio estis finelektrizita. En la jaro 1990 estis kontsruita la dua relo inter la stacioj Szczecin Turzyn kaj Szczecin Drzetowo. Ekde la 30-an de septembro 2002 la linio estis ferma al paŝagera servo, nuntempe ĝi estas aktiva nur por la vara transporto.
Erick Mombaerts
Erick Mombaerts (n. ) estas franca futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis interalie ĉe Yokohama F. Marinos.
Thalheim (Bitterfeld-Wolfen)
La loĝloko Thalheim ĝis junio 2007 estis memstara komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de julio 2007 la komunumo iĝis parto de nove kreita urbo Bitterfeld-Wolfen; fine de la nova urbo havis  loĝantojn.
Merzligen
Merzligen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 406 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Merzligen situas en la Berna Lagolando proksimume 4 kilometrojn sude de la urbo Bielo. Al Merzligen apartenas krom la vilaĝo Merzligen (sur alteco de 469 m s.m.) ankaŭ la vilaĝeto Sankt-Niklaus (sur alteco de 517 m s.m. en nordo de la komunumo) kaj la setlejo Budlei (sur alteco de 450 m s.m. en sudo).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,28 km², de kiuj 16,7% estas kovritaj de arbaro, 71,5% servas por agrikulturo kaj 10,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Merzligen limas en nordo al Bellmund, en oriento al Jens, en sudoriento al Kappelen, kaj en sudokcidento kaj okcidento al Hermrigen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 235 de Nidau al Aarberg kaj la vojo de Studen al Hermrigen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 5 kilometrojn oriente apud Lyss. Per la buslinio de Nidau al Aarberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Merzligen datiĝas el la jaro 1262 kiel Mercin. Oni trovis en Merzligen la restaĵojn de romia vojo. Bienposedantoj en Merzligen dum mezepoko estis la Grafoj de Kiburgo kaj la Grafoj de Nidau-Neŭŝatelo kaj la Abatejo Frienisberg kaj la Priorejo Sankt-Petro-Insulo. En la jaro 1398 Hermrigen fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Berno, kiu ĝin integris al la tribunala kvartalo Merzligen-Niklaus de la Kamparvoktejo Nidau. En 1798 okazis apud Sankt-Niklaus batalo inter la franca armeo kaj la respublikaj helvetaj trupoj unuflanke kontraŭ la defendintoj de la malnova feŭda reĝimo de la Svisa Ĵurkomunumo. Memorŝtono, kiu tamen false prezentas la francan liberigan armeon kiel invadintoj, memorigas la mortintan ĵurkomunumajn soldatojn.
Gerbera lingvo
Gerbera lingvo estas nomo, kiun oni donis al sennoma projekto de aposteriora internacia planlingvo proponita de la germano Franz Anton Gerber en 1790 kaj reprezentita en 1832. Ĝi estas bazita sur latinidaj lingvoj.
En sia Gvidlibro pri Supera Ekzameno, Alfonz Pechan konsideras la Gerberan lingvon kiel unuan aposterioran planlingvon. Li priskribas ĝin jene:
La libro, en kiu Gerber prezentis sian lingvoprojekton, estas havebla en ĉirkaŭ 10 bibliotekoj en Germanio kaj Svislando. Oni povas uzi ĝin surloke aŭ mendi cifrecan kopion. Ĝis nun ne aperis detalaj sciencaj publikaĵoj pri la lingvoprojekto.
Literaturo
Franz Anton Gerber: ''Plan einer Pasigraphie oder allgemeinen Bezeichnungskunst. Auszug aus den weitläufigern Bearbeitungen von 1790-92 und 1831.'' Bruchsal: Bevern, 1832. 283 paĝoj.
Lincent
Lincent (france: [lejnSAN], Lijsem, valone: Lîssin) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Pellaines (nl: Pellen) kaj Racour (nl: Raatshoven) apartenas al Lincent, la ĉefa municipo.
Izoetaloj
La izoetaloj (Isoetales) estas planta ordo el pteridofitoj. Tiu ordo entenas 1 familion, 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 100 speciojn. Ĝia tipa genro estas izoeto.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (2 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Springfield (Virginio)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Virginio, kaj apartenas al la. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Listo de asteroidoj (34001–35000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 34 001 al 35 000.
Springfield (Virginio)
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Listo de asteroidoj (34001–35000)
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.
Krom numeron, pluraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Le Fugeret (stacidomo)
Le Fugeret estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en Le Fugeret, en departemento Alpes-de-Haute-Provence, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura, priservata de trajnoj de Chemins de fer de Provence.
Shuhei Yomoda
Shuhei Yomoda (四方田 修平, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo.
Olaus Borrichius
Biografio
Borch studis medicinon en la Universitato de Kopenhago kaj distingiĝis dum la pesta epidemio en 1654, kiam unu triono de la loĝantaro de Kopenhago mortis. En 1655, la reĝa seneskalo Joachim Gersdorff (1611-1661) fariĝis lia patrono. En 1660, li nomumiĝis profesoro pri filologio en la Universitato de Kopenhago, kaj en la sekvanta jaro li okupis ankaŭ la katedrojn de kemio kaj botaniko.
Inter 1660-1665, Borch multe vojaĝis tra Nederlando kune kun siaj tri lernantoj, la filoj de lia patrono. Tie li konatiĝis kun Nikolao Stenono (1638-1686), Johann Glauber (1604-1670), Giuseppe Borri (1627-1695) kaj Komenio. En Anglio li troviĝis kun Robert Boyle kaj en Francio li fariĝis amiko de Melchisédech Thévenot (1620-1692). Liaj tre dokumentitaj raportoj pri siaj vojaĝoj estas grava arkivo de la eŭropa scienca medio en la 17-a jarcento.
Borch estas la patro de la eksperimenta scienco en Danio. Estas Borch kiu unue enkondukis Stenonon en la studo de la fosilioj same kiel la "glosopetro", uzita de Borch, ĉar tio estis tiama kutimo, kiel kuraciloj. Borch estas la fondinto de la Colegium Mediceum en Kopenhago. En 1678, li ekstraktis oksigeno el la salpetro.
Straßenhaus
Straßenhaus estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Graden
Graden estas la nomo de jenaj lokoj:
Graden estas la familia nomo de jena persono:
Ernst Hoeltzer
Privataĵoj kaj postlasitaĵoj
En 1870 li edzinigis la armeninon Maryam Haghnazar (1850-1920) el Teherano. Postmorte ĉiuj havaĵoj donitis al la filino Karolina kiu edziniĝis al la armeno Eskandar Khan David Khanian. Ŝi vivis en Teherano havante du filinojn, Ricolletta kaj Hildegard. Post la Dua mondmilito Ricolletta nuptis germanon kaj venigis ĉiujn postlasitaĵojn de la avo al Germanujo. Tiu ĉi tezoro de fotoj, notblokoj, taglibroj kaj teĥnikaj iloj malkovritis en 1969. En 1975 parto de la fotoj publikigitis. Republikigo en Irano faritis en 1976 kaj 2004 sub la titolo ''Thousand Sights of Life. Pictures taken of Isfahan by Hoeltzer''.
Hoeltzer entombigitis sur la armena tombejo en Esfahano.
Monda Turismo
Monda Turismo estis internacia asocio sen profita celo, kiu en 1992 aliĝis al UEA. Ĝi celis faciligi la internacian turismon per aplikado de la internacia lingvo Esperanto. Ĝia sidejo troviĝis en pola urbo Bydgoszcz.
Dum pli ol 30 jaroj la asocio Monda Turismo okupiĝis pri la instruado de fakuloj pri turismo, pri la organizado de esperantlingve gvidataj vojaĝoj kaj pri la kunordigado de E-turismo entute. Je la 22-a de septembro 2002 Monda Turismo estis malfondita pro bankroto.
La kialo de la bankroto estis nesufiĉa nombro de esperantistoj, kiuj volis partopreni la organizatajn esperanto-vojaĝojn. La agadon de Monda Turismo nuntempe daŭrigas Internacia Klubo Esperantotur, kiu funkcias kadre de la Internacia Centro pri Kulturo kaj Turismo. Internacia Klubo Esperantotur aranĝas vojaĝojn al esperanto-aranĝoj. La edukadon pri turismo daŭrigas Internacia Studumo pri Turismo kaj Kulturo kun sidejo ankaŭ en Bydgoszcz.
NGC 5966
NGC 5966 (aliaj indikoj — UGC 9923, MCG 7-32-32, ZWG 222.28, PGC 55552) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Setlejo
Setlejo aŭ, en kutima Esperanto, loĝloko estas areo daŭre loĝata de aro da homoj. La lokon de setlejoj plej ofte determinas la naturaj kondiĉoj. Ĝi tre ofte ekestas ĉe trafika vojo aŭ eĉ ĉe vojkruciĝo kaj ofte laŭ plano. Ekzistas multaj diversaj formoj de setlejo. Plej ofta distingo estas tiu inter vilaĝo kaj urbo, kaj en multaj lingvoj ekzistas vorto por intermeza kategorio, sed en kelkaj, ekzemple la norvega, mankas eĉ la distingo inter vilaĝo kaj urbo. Oni science okupiĝas pri setlejoj en geografio,sociologio kaj historiologio.
La Ferté-Milon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio P de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Trilport - Bazoches (072000).
Łękno (Szczecin)
Łękno (Westend) estas parto kaj setlejo de la urbo Szczecin en Pollando. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Łękno estas lokita en la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 32-an lokon en la urbo kaj la 8-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 3289 loĝantojn.
En Łękno estis ĉefe konstruitaj la vilaoj en la eklektika stilo. Sur teritorio de la setlejo troviĝas la eksa fervoja haltejo Szczecin Łękno.
Vítová (apartigilo)
Vítová havas plurajn signifojn:
10279 Rhiannonblaauw
10279 Rhiannonblaauw estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rhiannon Blaauw, scienculino laboranta ĉe la Oficejo pri Meteroida Medio de la NASA, kiu disvolvis novajn teknikojn por mezuri fluojn kaj disdonon de partikloj en la meteorfluoj.
Benedek Kiss
Benedek Kiss [kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Benedek estas hungara poeto, tradukisto, membro de Hungara Arta Akademio (2007).
Frangy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes) kaj borde de la rivero Rodano. Fine de en la komunumo vivis.
Benedek Kiss
Benedek Kiss naskiĝis la  en Akasztó.
Biografio
Benedek Kiss frekventis gimnazion en Kalocsa, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967. Post siaj studoj li instruis jaron, ekde 1969 li estas profesia verkisto-tradukisto. Jam dum la studentaj jaroj li komencis poemadi, lia debuta poemo aperis en 1967. Baldaŭ li ofte vojaĝis al Bulgario. Li ricevis premiojn ekde 1971, eĉ en 2018 li ricevis premion Kossuth.
En 1966 li edziĝis, la edzino naskis 2 gefilojn.
Lozva
Lozva (ruse Лозьва) estas rivero en okcidenta Siberio, en Sverdlovska provinco, Rusio. Ĝi apartenas al akvokolekta areo de Obo. Per kunfluo de Lozva kaj Sosva – ĉ. 12 km norde de urbeto Gari - estiĝas la rivero Tavda, maldekstra alfluanto de Tobol.
Horní Ves (Fryšták)
Horní Ves (Oberdorf) estas la nordorienta parto de urbo Fryšták en distrikto Zlín en Ĉeĥio. Estas ĉi tie registritaj 408 adresoj. Vivas ĉi tie.
Lozva
Priskribo
Lozva longas 637 km, havas akvokolektan areon de 17.800 km², jara averaĝa akvolivero: 70 m³/sec (je 187 km de la alfluo al Tobol).
Horní Ves (Fryšták)
Horní Ves situas en katastra teritorio Horní Ves u Fryštáku kun areo 8,29 km².
Lozva
Priskribo
Ĉe Ŝaburovo, ĉ. 35 km de la alfluo, la jara averaĝa akvolivero estas 132 m³/s (minimumo en marto kun 17,5 m³/s, maksimumo en junio kun 403 m³/s). Ĉe la suba parto, la rivero larĝas ĉ. 80 m, profundas 2,5 m, ties rapido estas 0,5 m/s.
Ĝi fontas en la orientaj deklivoj de la tie 1200 m alta Norda Uralo, en alto de ĉ. 800 m, en proksimo de la norda limo de la Sverdlovska provinco. Ĝi komence fluas orienten, en la supra parto inter pitoreskaj, rokaj riverbordoj. En la meza kaj suba partoj, ĝi fluas en suda, sudorienta direkton, ĉe marĉa okcidenta rando de la Okcident-Siberia Malaltebenaĵo.
Gravaj alfluantoj: maldekstre Popil (plie Sulpa), dekstre Ivdel. La rivero estas ŝipebla ĝis alfluo de Ivdel dum 328 km.
La incidento de Djatlova pasejo okazis en proksimo de la Lozva en 1959.
Ekonomio kaj trafiko
Ĉe meza parto de la rivero, kelkajn kilometrojn okcidente troviĝas la urbo Ivdel kaj la setlejo Polunoĉnoje. Tie alproksimas ankaŭ la fervoja linio Serov – Ivdel – Polunoĉnoje la riveron kaj la linio Ivdel – Priobje superiras ĝin. Laareoj ĉe la supraj kaj subaj partoj de la rivero estas publik-trafike ne alireblaj. Ekzistas do projekto, kiu celas plilongigi la linion de Polunoĉnoje apud la lozva al la nordo, preter la Urala orienta rando, okcidente de la Obo, por atingi la t.n. poluscirkla fervojo proksime al Labitnangi.
Lozva estas ŝipebla post alfluo de Ivdel (proksime al la samnoma urbo Ivdel), sed nuntempe estas uzata kiel interna akvovojo nur ekde la setlejo Ponil (ĉe alfluo de la samnoma rivereto), 219 km de la alfluo al Tobol. Partoj de la akvokolekta areo de Lozva havis graban rolon en la 1930-aj/1950-aj ajroj en la ligna industrio, en kiu oni uzis komence ankaŭ gulag-punitojn. Oni konstruis por la lignotransporto en la ĝis hodiaŭ praktike senvoja areo reton de etŝpura fervojo (750 mm) de plurcent kilometroj. Sur tiu reto oni transportis la lignon (trunkojn) por plia transporto sur la Lozva al ŝiphavenoj, kiel Ĥorpija, Novoŝipiĉnij, Polunoĉhnoje, Ponil aŭ Novi Vagil. Dum la rusia ekonomia krizo de la 1990-aj jaroj, ĉesis la ligna mastrumado multloke, multaj etŝpuraj linioj estis ne plu uazataj aŭ malkonstruitaj.
Ernő Salamon (pedagogo)
SALAMON Ernő [ŝalamon] estis rumania hungara instruisto. Li naskiĝis en Szeghalom la 2-a de decembro 1888 kaj li mortis la 2-a de decembro 1944 en Aŭŝvico.
Nobuaki Yanagida
Nobuaki Yanagida (柳田 伸明, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Emil Szalai
Emil Szalai [salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalai Emil estis hungara advokato, tradukisto. Lia origina familia nomo estis Schwarz [ŝvarc] ĝis 1889, lia filo estis Sándor Szalai.
Cortona
Cortona estis urboŝtato de Gibelinoj en la 13-a jarcento, kun sia propra valuto.
Emil Szalai
Emil Schwarz naskiĝis la en Makó, li mortis la  en Aŭŝvico (koncentreja komplekso).
Biografio
Emil Szalai devenis el juda familio. Li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, ekde 1900 li estis advokato en Budapeŝto. Lia laboro fokusiĝis al aŭtorrajto kaj kopirajtaj monopoloj. Li havis juran postenon ĉe aŭtoroj kaj teatrestroj. Li frue kontribuis en gazetoj, poste li redaktis juran revuon inter 1923–1938. Dum la nazia erao (1944) li estis deportita al koncentrejo, kie li mortis. Li havis edzinon ekde 1908, ŝi naskis filon en 1912.
Nobuaki Yanagida
Li trejnis ĉe Oita Trinita.
NGC 5967
NGC 5967 (aliaj indikoj — ESO 42-10, AM 1542-753, IRAS15421-7531, PGC 56078) estas galaksio en konstelacio Paradizeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kuracloko
Kuracloko estas tia loko, setlejo al kiu oni oficiale aljuĝis tiun ĉi titolon pro speciala taŭgeco por medicina terapio (ekzemple kadre de kuracrestado).
Ekzistas diversaj kategorioj de kuraclokoj, kiuj varias laŭlande. Ekzemple en Germanio, oni distingas:
Marbanejoj kaj aerkuraclokoj ne neprigas la ĉeeston de medicinaj institucioj por kuracterapio.
La titolo kuracloko ne nur havas medicinan signifon, ĝi ankaŭ ofte estas ripozoloko kaj eĉ turismoloko.
Kuracbanloko aŭ kuracbanejo estas tia banloko, kiu havas oficiale ĉi tiun titolon pro speciala taŭgeco por medicina terapio (ekzemple kadre de kuracrestado) pere de la loka kuraca akvo (plej ofte termofonta akvo).
Ernő Salamon (pedagogo)
Biografio
Ernő Salamon diplomitiĝis en la Universitato de Budapeŝto pri matematiko-fiziko (1906). Inter 1906 kaj 1908 li instruis en lernejo en Sátoraljaújhely, inter 1908 kaj 1928 en Nagyvárad, de 1928 li estis direktoro de juda liceo. En 1944 oni deportis lin.
Puterio
La puterio (Pouteria) estas genro de florantaj arboj en la familio de gutaperko, nome Sapotacoj. La genro estas disvastigita ĉie en la tropikaj regionoj de la mondo. Ĝi inkludas la Ovofrukton (P. campechiana), la sapotputerion (P. sapota) kaj la glorputerion (P. splendens).
Pouteria estas rilatita al Manilkaroj, alia genro kiu produktas fortajn kaj pezajn lignojn (ekz. M. bidentata multe uzata en peza aŭ eksterdoma konstruado), same kiel manĝeblan frukton (ekzemple Sapodilo, M. zapota).
Uzoj
Multaj specioj, kiel Pouteria maclayana havas manĝeblajn fruktojn kaj estas gravaj manĝaĵoj laŭsezone. Kelkaj estas komerce kolektitaj kaj venditaj sur lokaj merkatoj aŭ pakitaj en ladskatoloj.
Pouteria specioj liveras malmolan, pezan, rezisteman lignon utiligitan kiel brulligno, konstruligno, kaj precipe en subĉiela kaj maramea konstruo, kiel ekzemple dokaj palisvicoj, ornamadoj, ktp. Kelkaj specioj kiel Stelpomo (P. caimito), estas konsideritaj kiel kontraŭteredoj. La Pouteria ligno povas esti pli ol 1140 kilogramoj peza je kuba metro; tiel, la ligno sinkas en akvo. La ligno de Pouteria specioj povas iagrade aliformiĝi kiam ĝi sekiĝas. Sed en ĝia ĉefa uzo, maramea konstruo, tio ne estas problemo, ĉar la ligno neniam iĝas vere seka.
La ŝipelementoj estas relative malgrandaj kaj kutime 2-4-sinsekvaj; la medolradioj estas bonaj kaj densaj. Pouteria ligno atingas elstaran poluron uzante fajngrajnan sablopaperon kaj eventuale iom da vakso. Ĝi foje povas montri allogan figuron de malhelaj strioj kontraŭ sabla ĝis mez-bruna fonokoloro. Tamen, la ligno estas apenaŭ uzita por meblaro, ĉar ĝi estas tiel densa ke malfacilas porti la produktojn. Krome, estas preskaŭ maleble prilabori ĝin uzante manilojn. Eĉ uzante elektrajn ilojn, labori per tiu ligno prezentas problemojn. Tamen, kun iom da pacienco kaj praktika scio, tiuj povas facile esti solvitaj.
Kio prezentas problemon estas ke la silicoksida efiko kontraŭ teredoj dependas de certagrada sekiĝo, por sufiĉa malmoliĝo. Kiam la ligno estas kontinue sub akvo, tiu procezo povas okazi tre malrapide aŭ ne entute, lasante la lignon atakebla al la teredoj.
Pouteria foliaro estas utiligita kiel manĝaĵo por kelkaj raŭpoj de lepidopteroj, inkluzive de tiuj de Dalcera abrasa, kiuj estis registritaj sur P. ramiflora. La fruktoj estas grava manĝaĵo por diversaj bestoj, kiel ekzemple la Roka ringvosta didelfo (Petropseudes dahli).
Pro habitatoperdo kaj en kelkaj kazoj troa ekspluatado, multaj specioj de Pouteria estas minacataj. Minimume dek estas proksimaj al formorto, kaj unu - la Riodeĵanejra puterio (P. stenophylla), kiu kreskiĝas proksime de Rio-de-Ĵanejro en Brazilo - nun estas formortinta.
Sistematiko kaj taksonomio
Pouteria estas rubuja genro, kaj ĝia grandeco daŭre estas vastigita aŭ malvastigita. La apartigita tipo Labatia, priskribita fare de Olof Swartz en 1788 kaj nomita laŭ la franca botanikisto Jean-Baptiste Labat, estis konservita kiel klara unuo ĝis la 1930-aj jaroj, kiam ĝi estis finfine sinonimigita kun Pouteria definitive. La plej multaj separitaj genroj kiuj estis finfine kunfanditaj kun Pouteria denove, estis establitaj fare de Henri Ernest Baillon kaj Jean Baptiste Louis Pierre.
Oskuja (rivero)
Oskuja aŭ Oskuj (Оскуя) estas rivero en nord-okcidento de la Eŭropa parto de Rusio, en la provinco Novgoroda, dekstra alfluanto de la rivero Volĥov. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro. .
La vorto “Oskuja”, laŭ unu el versioj, estas ligita kun uŝkujnikoj, novgorodaj piratoj de 14-a jarcento, kaj ties ŝipoj, “uŝkuj-oj”, kiuj ofte estis konstruitaj ĉe tiu ĉi rivero.
Pouteria campechiana
La kanistelo kreskas ĝis 10 m alta, kaj produktas oranĝflavan frukton, la ovofrukton, ankaŭ nomitan flava sapoto, ĝis 7 cm longa, kiu estas manĝebla kruda. Kanistela karno estas dolĉa, kun teksturo ofte komparita al tiu de kuirita ovoflavo, tial ĝia komuna nomo de "ovofrukto." Ĝi estas proksime rilatita al la Mameja sapoto.
Saint-Martin-Lacaussade
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Geografio
Saint-Martin-Lacaussade estas vinprodukta vilaĝo apud Blaye, norde de Bordozo.
Crespina
Crespina estas komunumo de Italio.
Lontzen
Lontzen (germane: [LONTcen]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Lontzen-Busch, Herbesthal kaj Walhorn apartenas al nova municipo simple nomata Lontzen.
Ĝis la Traktato de Versajlo en 1919 la municipo apartenis al la Germana Regno, kiel la resto de la tiamaj distriktoj Eupen kaj Malmedy. Antaŭe ĝi estis parto de la duklando Limburgo, kaj post la Viena kongreso en 1815 al Prusio.
Béla Zsók
ZSÓK Béla [ĵo:k] estis rumania hungara muzikfolkloristo, etnografo. Li naskiĝis en Deva la 9-a de oktobro 1939 kaj mortis la 28-a de septembro 2006 en Deva.
Biografio
Béla Zsók kvalifikiĝis kiel presisto en 1958 en Bukareŝto. Ĝis 1960 li laboris en Deva, Oradea, Sfântu Gheorghe, de 1971 en Bukareŝto li estis enpaĝigredaktoro de hungarlingva gazeto Előre, respektive pli poste de Romániai Magyar Szó.
Paratiroido
La paratiroidoj (latine glandulae parathyroideae) estas glandoj ekzistantaj en birdoj kaj mamuloj inkluzive de la homoj. Ili situas en la kola regiono de la korpo, apud la du loboj de la tiroido kaj sekve ricevis la anatomian nomon paratiroido. Homoj kutime havas po kvar el tiuj glandoj. Ĉefa tasko de la glandoj estas krei la hormonon parathormono (aŭ per pli longa nomo paratiroida hormono): La funkcio de tiu hormono estas plialtigi la koncentraĵon de kalcio en la sango. Ekzakte la kontraŭan efikon havas la hormono kalcitonino - la du hormonoj do kune reguligas la kalcian metabolismon en la korpo de birdoj kaj mamuloj inkluzive kompreneble de la homoj.
117381 Lindaweiland
117381 Lindaweiland estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo David Healy elde la Observatorio Junk Bond en Sierra Vista (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Linda Weiland, zona adminstristino de la kantono Cochise. Ŝiaj senlacaj streboj faciligis la adopton de nova ekzempla kodo pri la luma poluo por la kantono Cochise.
Villa Carlos Paz
Villa Carlos Paz aŭ simple Carlos Paz estas turisma urbo situa nordokcidente de la provinco Córdoba, Argentino, en la regiono Sierras de Córdoba, pli precize ene de la Valo Punija, ĉe la lagobaraĵo San Roque. Estas la turisma centro plej grava de la provinco Córdoba kaj unu el plej gravaj de la lando. La urbo estas rekonita kiel unu el plej elektitaj somerejoj por familiaj ferioj (januare kaj februare) dum dum la cetero de la jaro estas allogo por studentoj kaj emerituloj de la tuta lando. Krome Carlos Paz troviĝas ĉe la provinca ĉefurbo kaj de aliaj urboj de granda turisma gravo kiaj Cosquín, Alta Gracia, Tanti, Icho Cruz, Mayu Sumaj kaj Cuesta Blanca, inter aliaj.
Laŭ la lasta Nacia Censo de 2010, la urbo havas 62.423 loĝantojn, kio metas ĝin kiel la kvara de la provinco sen enkalkuli la loĝantojn de najbaraj lokoj (post Córdoba, Río Cuarto kaj Villa María).
La ĉefa ekonomia fonto de Carlos Paz baziĝas sur la turismo, vidata en granda propono de varoj kaj servoj, ĉefe hotelaj kaj kuirartaj. La urbo rekomendindas pro agrabla montara klimato kaj allogaj pejzaĝoj, krom la diversaj banlokoj kaj la Baraĵlago San Roque.
La kukola horloĝo, la aeroseĝo, la monteto La Cruz, la teatroj, la aŭtokonkurenco, la kasinoj kaj kelkaj noktaj dancejoj iĝis simboloj de la urbo rekonataj je nacia nivelo.
Ernst Salomon Cyprian
Ernst Salomon CYPRIAN (naskiĝis la 22-an de septembro 1673 en Ostheim, mortis la 19-an de septembro 1745 en Gotha) estis germana teologo kaj bibliotekisto.
Vivo
La filo de apotekisto studis medicinon en Jena kaj Lepsiko. Poste li okupiĝis pri teologio. En 1699 li fariĝis eksterordinara profesoro de filozofio ĉe la universitato de Helmstedt, la sekvontan jaron profesoro de teologio ĉe la "Collegium Casimirianum" en Coburg kaj ties direktoro. En Wittenberg li doktoriĝis en teologio, por membriĝi en 1713 en la ĉefa konsistorio. Post 22 jaroj eĉ li iĝis ties vicestro.
Signifo
Li estis oponanto de klerismo kaj pietismo estante unu el la lastaj gravaj reprezentantoj de la konservema kaj pura protestantismo. Li klopodis malebligi la setladon de la herrnhuta fratio en Neudietendorf.
Sukijako
La sukijako ( aŭ すきき aŭ スキヤキ, sukiyaki ) estas japana plado ene de la stilo nabemono (japana vaporkuirarto).
Ingrediencoj
La sukijako konsistas en viando (normale tre fajnaj pecoj de bovaĵo) boligita surtable, kun tofuo kaj legomoj kaj aliaj ingrediencoj, en malprofunda kaserolo laŭ mikso de sojsaŭco, sukero kaj mirino. Sukijako tradicie estas plado por viando sed nuntempe estas vegetarana versio farita sen viando. Antaŭ manĝi, la ingrediencoj metiĝas en malprofunda bovlo kun nekuirita ovo batita. Je la fino, oni ofte boligas udonon en la kaserolo.
Servo
Ĝenerale la sukijako estas servita kiel nura plado en la plej malvarmaj tagoj de la jaro kaj kutime troviĝas en bōnenkai, nome japanaj festoj de jarfino. Ofta afero en la japana kuirarto estas ke iu ajn povas sukijaki eĉ tre malmultekosta.
Etimologio kaj historio
La japanlingva nomo de la plado, sukiyaki, laŭlitere signifas “ŝpatrostaĵon”, el la morfemoj suki “ŝpato” kaj  yaki “rost[aĵ]o”, malgraŭ ke oni nuntempe ne uzas ŝpaton por kuiri, nek rostas ion ajn (la plado estas fakte boligita). Unu teorio asertas, ke la plado sukijako devenas de kamparana plado de viando rostita sur ŝpato (malsimile al la nuntempa plado).
5175 Ables
5175 Ables estas asteroido de la hungaria familio, en la interna asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Harold D. Ables, iama direktoro de la Stacio de Flatsgaff de la Mararmea Observatorio de Usono.
21050 Beck
21050 Beck estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hans G. Beck, kiu studis pri astronomio kaj estis dum pluraj jardekoj ĉe la kapo de la departemento pri astronomiaj instrumentoj de Carl Zeiss Jena. La asteroido estis nomita en 2005 okaze de lia 75-a naskotago.
Faucigny
(jen france, arpitane Fôcegni kaj itale Fossigni) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes) kaj borde de la rivero Rodano. Fine de en la komunumo vivis.
Springfield (Vermonto)
En Usono ekzistas urboj nomitaj Springfield en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Dezerta varano
Dezerta varano aŭ griza varano (Varanus griseus) estas specio el ordo skvamuloj (Squamata) subordo lacertoj (Sauria), familio varanedoj (Varanidae).
Ĉina koturno
La Ĉina koturno, Coturnix chinensis, konata ankaŭ kiel Ĉina buntokoturno aŭ Ĉina blubrusta koturno, estas specio de koturno (el la birda familio de Fazanedoj) troviĝanta en Orienta Azio.
Dezerta varano
Jam Herodoto sciigis pri „landa krokodilo“ en areo de la libiaj nomadaj popoloj.
Vivareo
Ĝi vivas en herba-sablaj duondezertoj de norda Afriko kaj sudokcidenta Azio. En la Araba duoninsulo, ĝi ŝatas la rokajn dezertojn.
Ĉina koturno
Tiu specio estas la plej malgranda "vera koturno" kaj estas tre komuna en Birdobredado tutmonde. En naturo ili havas teritoriojn el sudorienta Azio al Oceanio kun 10 diferencaj subspecioj.
Dezerta varano
Priskribo
Dezerta varano havas longan kolon, ĝia vosto estas cilindra, sen supra eĝo, pli dika ol parencaj specioj. La fendo-formaj nazotruoj estas diagonalaj; la incisivoj estas malgrandaj, sed larĝaj. Supre ĝin kovras brunaj krucaj bandoj sur grizflava fono; ĝia ventrosubo estas sabla-flava. Ĝi krekas pli ol 130 cm. La faringo estis treege ekspandebla, tiel ĝi povas gluti manĝaĵojn duoble pli dikajn ol ties kolo. La masklo kaj la ino aspektas same.
Ĉina koturno
Aspekto
La Ĉina koturno havas multajn kolorojn el blua al bruna, arĝenta, blanka, griza ktp. Ĝi havas tre purbluan bruston kaj pli miksite kun bruna kaj strieco en supraj partoj. Ankaŭ la vizaĝo ĉirkaŭokule estas blua, sed el beko al okulo suben estas rimarkinda gorĝarea bildo, konsista je ĝenerala tre blanka areo kun tre nigraj strioj (unua mustaĉa tre fajna al orelareo, dua el orelareo al mentono kie plilarĝiĝas, kaj tria sube kiel bordo. Ĝi havas nigrecan bekon kaj oranĝecajn krurojn.
Dezerta varano
Nutrado, konduto
Ĝi nutras sin per etaj bestoj – insektoj, etaj ronĝuloj, plie etaj lacertoj, eĉ serpentoj – táplálkozik, sed manĝas eĉ ovojn de la birdoj, sed eĉ la kanibalismo okazas: maljunaj varanoj manĝas la junajn.
Ĉina koturno
Aspekto
Ili povas vivi ĝis 13 jaroj en kaptiteco sub zorgemo sed plej ofte 5-7.
Dezerta varano
Nutrado, konduto
Ĝi fosas plej ofte kavaĵon ĉe bazo de arbusto aŭ granda roko, sed ĝi retiriĝas tien nur dum la plej varmegaj horoj de la tago, ĉar ĝi tre ŝatas la varmon, ĝi bonfartas en temperaturo super +30°C. En temperaturo de +10 °C ĝi estas preskaŭ rigida, en +15 °C ĝi movas tre malrapide.
Reproduktado
Ĝi pariĝas en junio kaj en julio en mateno demetas la ovojn en intervalo de 10–15 minutoj en la sablon kaj kovras la 10–20 etajn ovalajn ovojn. La neston gardas la femalo. La junaj varanoj seks-maturiĝas en la 4-5. jaroj, tiam ili grandas ĉ. 50–60, malofte 80 cm.
Ĉina koturno
Aŭstralio
La Ĉina koturno (kiel ĝi estas komune konata kaj priskribata en Aŭstralio) ne estas listita kiel minacata fare de la aŭstralia Environment Protection and Biodiversity Conservation Act de 1999.
Birdobredado
Tiu koturno iĝis tre populara por kaptiteco kaj bredado; oni disvolvigis nombrajn mutaciojn. Ili estas tre forta kiam ili alkutimĝas al ĉirkaŭaĵo. Aĉeti kaj pluhavi ilin estas malkosta.
Ili estas aktivaj reproduktantoj: ino povas demeti po unu ovon tage, se ŝi havas la taŭgan dieton. Ŝi faras mildan bruon "klukecan" por allogi partneron. Tiuj koturnoj bezonas malmultan tempon por manĝi kaj trinki kaj foje ili iĝas maltimidaj ĝis alproksimiĝo al homa mano.
István Simon (poeto)
István SIMON [iŝtvAn ŝimon], hungare Simon István, Esperante Stefano Simon estis hungara poeto, tradukisto kaj politikisto.
István Simon naskiĝis la 16-an de septembro 1926 en Bazsi. Li mortis la 7-an de julio 1975 en Budapeŝto.
Biografio
Li frekventis bazlernejon en Bazsi, la gimnazion en Sümeg, la universitaton en Budapeŝto. Fine de la 2-a mondmilito li estis militkaptisto, li revenis en 1947. Li komencis sian karieron en 1948, tiam en revuoj aperis liaj poemoj. Inter 1952-1955 li ĵurnaladis, poste li havis postenojn en revuoj, poste li estis ankaŭ parlamentano. Inter 1971-1975 li instruis en ĉeflernejo. En 1955 li ricevis premion Kossuth kaj pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Somala korvo
Ĝi estas tutnigra kaj proksimume samgranda kiel (44-46 cm longa) ol la Nigra korniko, Corvus corone sed kun pli longa beko kaj iom pli bruneca nuanco en plumaro ĉefe kiam ili jam estas eluzitaj.
Kvankam ĝi estis iam konsiderata subspecio de la pli granda C. ruficollis, ĝi ĵus estis levita al statuso de specio, same kiel la Griza korniko Corvus cornix el sia proksima parenco Nigra korniko.
Deng Xiaoping
Deng Xiaoping ( 邓小平, [prononcu: deng ŝjaŭ ping] (naskiĝis la 22-an de aŭgusto 1904, mortis la 19-an de februaro 1997) estis ĉinia politikisto, fakta gvidis Ĉinion ekde 1976 ĝis la komencaj 1990-aj jaroj. Dum lia regado Ĉinio konstruis unu el la plej rapide evoluiĝantaj ekonomioj en la mondo, samtempe la ĉina komunista partio sukcesis konservi kontrolon en siaj manoj.
Somala korvo
La voĉo estis priskribita kiel akra "kaŭ" kiel tiu de la frugilego, Corvus frugilegus de Eŭrazio.
Deng Xiaoping
Reveno al la potenco
Kun forta volforto kaj alta inteligenteco, la maljuniĝanta kamparano Deng povis iom post iom fariĝi la gvidanto de la plej popolriĉa lando de la mondo post la morto de Mao. Singarde transdonante sian subtenon ene de la Komunista Partio de Ĉinio, Deng sukcesis manipuli la laŭleĝan posteulon de MAO, Hua Guofeng, kaj forigis lin de la prezidanteco en 1980. Kontraste al antaŭaj ŝanĝoj de registaro en la lando, Deng permesis al Hua, kiu restis membro de la partia komitato, retiriĝi trankvile kaj tiele starigi precedencon en kiu detronigita gvidanto finas sian mandaton sen esti fizike vundita.
Post ekkaptado de potenco, Deng malaprobis la Kulturan Revolucion, komencante la periodon konatan kiel la Printempo de Pekino, periodo en kiu malferma kritiko de la sufero kaŭzita dum la Kultura Revolucio estis permesita. Li malfortigis la homojn, kiuj estis plifortigitaj post la revolucio, dum plifortigis la homojn, kiuj estis elpelitaj dum ĝi, kiel li estis.
Kvankam lia oficiala pozicio estis tre modesta (prezidanto de la centra-armea komitato de la partio), li anstataŭigis la sekretariojn sub li kaj estis fakte la plej potenca homo en povo.
Malfermiĝo al la okcidento
Sub la regado de Deng, la ligoj de Ĉinio kun la Okcidento disvolviĝis en senprecedenca maniero. Li okazigis renkontiĝojn kun okcidentaj gvidantoj kaj eĉ vojaĝis al Usono por renkontiĝi kun prezidanto Jimmy Carter ĉe la Blanka Domo post kiam Usono interrompis diplomatiajn rilatojn kun Tajvano en 1979.
Alia atingo de Deng estis la interkonsento subskribita inter Britio kaj Ĉinio la 19-an de decembro 1984, interkonsento laŭ kiu Honkongo estus redonita al Ĉinio en 1997 kun la fino de la 99-jara lizkontrakto de la plej granda parto de la kolonia teritorio. Deng konsentis en la sama traktato konservi la kapitalisma sistemo sur la insulo sendifekta dum 50 jaroj de la momento de reunuiĝo kun Ĉinio. La devizo de la programo: "Unu lando, du metodoj", estis surmerkatigita inter la ĉinoj kiel ebla malfermo por la unuiĝo de Ĉinio kun Tajvano en la venontaj jaroj.
Aliĝante al la maoisma pensmaniero, Deng tamen ne disvolvis rilatojn kun Sovetunio, sekvante sian percepton, ke Sovetunio estas superpotenco egala en potenco al Usono, sed ĝia fizika proksimeco al Ĉinio endanĝerigas ĉi tiun lastan.
Ekonomiaj reformoj
De 1978 ĝis sia morto en 1997, Deng gvidis ampleksajn ekonomiajn kaj politikajn reformojn kiuj inkludis la malfermon de la ĉina ekonomio al eksterlanda investo kaj subkontraktado, la malkolektivigo de la libera komerco, interalie en la Agrikultura industrio, kaj la renovigon de rilatoj kun la okcidenta mondo.
Demandite pri la kolizio inter komunismo kaj la libera merkato, Deng diris: "Ne gravas ĉu la kato estas blanka aŭ nigra. Bona kato kaptas musojn."
Béla Bollobás
Biografio
Béla Bollobás frekventis universitaton en Budapeŝto, dume li atingis altajn lokojn en matematikaj konkursoj. Li plulernis en Universitato de Oksfordo kaj li doktoriĝis en Kembriĝo, poste li restis en Anglio pro tiutempa politiko de Hungario. Ekde 1970 li estas profesoro de Universitato de Kembriĝo. Li okupiĝas pri grafeteorio kaj kombinatoriko, dume li redaktas revuon Combinatorics, Probability and Computing. Li pli frue sportadis en moderna pentatlono kaj skermado, li havas edzinon.
Robert Reid (pentristo)
Robert Lewis Reid (29a de Julio 1862 – 2a de Decembro 1929) estis usona impresionisma pentristo kaj murpentristo.
Shuichi Mase
Shuichi Mase (間瀬 秀一, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Straßkirchen
Straßkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Straubing-Bogen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Straßkirchen.
Robert Reid (pentristo)
Vivo kaj verkaro
Li translokiĝis en 1884 al Novjorko kaj en 1885 al Parizo por studi ĉe la Académie Julian kun Gustave Boulanger kaj Jules Joseph Lefebvre. Liaj komencaj pentraĵoj estis figuroj de francaj kamparanoj, pentritaj ĉe Étaples.
Post reveno en Novjorkon en 1889, li laboris kiel portretisto kaj poste ixgisinstruisto ĉe la Art Students League kaj por la Cooper Union. Multo el lia verkaro centriĝis en la priskribo de junaj virinoj inter floroj. Lia verkaro tendencis esti tre ornameca, kaj li iĝis konata pro murpentraĵoj kaj desegnoj por vitraloj. Li kontribuis kun aliaj por la freskoj de la kupolo de la Konstruaĵo de Liberalaj Artoj de la Monda Kolumba Ekspozicio, Ĉikago, en 1893.
Shuichi Mase
Li trejnis ĉe Blaublitz Akita kaj Ehime FC.
Jarosław Marek Rymkiewicz
Jarosław Marek Rymkiewicz (naskiĝis la 13-an de julio 1935 en Varsovio kiel J.M. Szulc, mortis la 3-an de februaro 2022) – estis pola poeto, eseisto, dramisto, literatura kritikisto kaj profesoro pri filologiaj sciencoj.
Ŝabu ŝabu
La ŝabu-ŝabu (しゃぶしゃぶ), transkribita ankaŭ kiel sjabu-sjabu, estas varianto en Japanio de hot pot (nome ĉina fondue aŭ fonduo). La plado estas rilata kun la sukijaki laŭ stilo, ĉar ambaŭ uzas viandon kaj legomojn tre fajne distranĉite, kaj ili kutime estas servitaj kun tremposaŭco. Tamen, ili ege diferencas laŭ gusto: la ŝabu-ŝabu estas pli gusta kaj malpli dolĉa ol la sukijaki. Oni konsideris ĝin vintra plado sed ĝi konsumiĝas la tutan jaron.
Ingredencoj
La plado kuiriĝas tradicie kun oksaĵo tre fajne distranĉita, sed la variantoj pli modernaj uzas foje porkaĵon, krabon, kokaĵon, anasaĵon aŭ palinuron. Krom viando de diversaj devenoj, oni povas uzi pli multekostan viandon, kia tiu de ŭagju, pro sia gusto kaj teksturo pli bonkvalitaj.
La ŝabu-ŝabu kutime estas servata kun tofuo kaj legomoj, inklude hakusai (ĉina brasiko), foliojn de krizantemo, nori (manĝeblaj algoj), cepo, karoto, fungoj ŝitako kaj enokitake. En kelkaj lokoj ĝi povas esti servata ankaŭ kun udono, moĉio kaj vermiĉeloj harusame.
Jarosław Marek Rymkiewicz
Biografio
En 1957 li eldonis sian unuan volumeton da poeziaĵoj Konwencje (Konvencioj). Li bazas sian poezian programon sur premisoj de klasikismo, kiu por li konsistas en verkado referencanta per formo, enhavo kaj temveftoj al la literatura tradicio. Tamen anstataŭ ĉerpi el la tradicia simbolaro radikanta en la antikva epoko, li plie referencas al la riĉo de formoj kaj temoj karakterizaj por baroko. Sian poetikan programon li esprimis en la libro ''Czym jest klasycyzm. Manifesty poetyckie'' (Kio estas klasikismo. Poetikaj manifestoj) de 1967. Lian interesiĝon pri la barokaj temoj respegulas konsideroj pri filozofiaj aspektoj de morto kaj trapasado (biologia kaj kultura).
En 2003 iĝis laŭreato de literaturpremio Nike pro la volumeto da versaĵoj Zachód słońca w Milanówku (Sunsubiro en Milanówek). Li estas laboranto de Instituto de Literaturaj Esploroj de Pola Akademio de Sciencoj (PAN) kaj membro de la Asocio de Polaj Verkistoj.
Scienca gazeto
Scienca gazeto estas gazeto, kiu temas pri scienco. Estas miloj da sciencaj gazetoj publikataj, kaj multaj pliaj estis publikigitaj je diversaj punktoj en la pasinto. Plej gazetoj estas tre specializitaj, kvankam kelkaj el la plej malnovaj gazetoj kiaj Nature publikigas artikolojn kaj sciencajn studojn pri ampleksa gamo de sciencaj fakoj.
2045 Pekino
2045 Pekino estas malgranda asteroido de la asteroida zono, ano de la Vesta familio.
Glaniko
Glaniko (Glan-ik) estas internacia planlingvo proponita de usona poeto Eugene Fitch Ware, kiu uzis la plumnomon "Ironquill", (1841-1911) en 1906. Ĝi estas bazita sur la angla lingvo. La celo de la projekto estas doni al homaron komercan lingvon kiu povus esti uzata universale.
La prononco estas libera, t. e., ĉiuj povas prononci la literojn kiel en sia propra lingvo.
Bibliografio
Ware, Eugene Fitch The glan-ik
Libosváry (Vidice)
Libosváry estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vidice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Vidice. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Libosváry estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,29 km².
Cutigliano
Cutigliano estas komunumo de Italio.
Universala lingvo (apartigilo)
Universala lingvo, krom esprimi koncepton, estas nomo de multaj planlingvoj:
NGC 5967A
NGC 5967A (aliaj indikoj — ESO 42-9, AM 1540-753, PGC 56024) estas galaksio en konstelacio Paradizeo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Valino
Valino (simbolo Val aŭ V) estas unu el la 20 plej kutimaj, naturaj aminoacidoj sur la Tero, kiuj konsistigas la proteinojn; laŭ la genetika kodo ĝi estas kodita en RNA per la triopoj GUA, GUC, GUG kaj GUU. Nutrade, valino estas esenca aminoacido.
Hajime Eto
Hajime Eto (衛藤 元, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe AC Nagano Parceiro.
Talant
Talant estas franca komunumo en la Departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 11,118 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
La komunumo situas sur monteto. Oni trovas en Talant multe ĵurasiajn fosiliojn, ekzemple Perisphingtes (oksfordio).
Valino
Ĝia nomo devenas de la planto valeriano. Ĝia molekula maso estas 117.
Talant
Historio
La duko Odo 3-a fondis en 1208 kastelon, por protekti siajn arkivojn, kaj la cirkaŭa vilaĝo. En la jaro 1216, la duko Odo la 3-a donis al la vilaĝo la rajton de komunumo.
Vidindaĵoj
En la preĝejo oni vidas vitralojn de Gérard Garouste.
Studen BE
- Studen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2820 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Talant
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 14 voĉdonojn (0,39 % de voĉoj) en 2004, 5 voĉdonojn (0,14 % de voĉoj) en 2009 kaj 5 voĉdonojn (0,14 % de voĉoj) en 2014.
Studen BE
Geografio
Studen situas nordnordoriente de la urbo Bielo en la Berna Lagolando. Tra la komunumo fluas la rojo Sagibach, en oriento la komunuma teritorio etendiĝas ĝis la malnova fluejo de la rivero Aro. La komunumo konsistas el la vilaĝo Studen kaj la kvartalo Grien (kie apud la malnova Aro troviĝas la zoparko Erlebniswelt Seeteufel [Aventurejo Lofio]). La komunumo en nordo kunkreskis kun Aegerten kaj en sudokcidento kun Worben. En okcidento de la komunumo situas en arbaro la ruinoj de la iama romia setlejo Pertinesca.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Studen limas en nordoriento al Schwadernau, en oriento al Büetigen, en sudoriento al Lyss, en sudo al Worben, en sudokcidento al Jens, kaj en sudokcidento al Aegerten.
Trafiko
Tra Studen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Bielo al Berno kaj la svisa aŭtovojo A6. La kantona vojo 2353 krome de Studen kondukas al Büetigen konektante la kantonan vojon n-ro 6 kun la kantona vojo n-ro 22. Al la publika transportreto Studen estas konektita per stacidomo de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al Berno kaj per la loka busreto de la urbo Bielo.
Historio
En la kelta epoko en Studen ekzistis kelta fortikaĵo, de kiu postrestis muroj. Dum romia epoko en la 1-a jarcento post kristo en Studen ekzistis romia armebazo, kiu laŭdire nomiĝis Pertinesca. Skriba atesto pri la nomo ne ekzistas, tamen mencio pri la armebazo. Postrestis ruinoj de galo-romia templodistrikto. La unua dokumenta mencio de Studen datiĝas el la jaro 1257 kiel Studon. Dum mezepoko Studen apartenis al la Grafoj de Nidau-Neŭŝatelo. En la jaro 1398 Studen kiel parto de la Insulgovio fariĝis havaĵo de Berno kaj estis kune kun Schwadernau kiel Kvartalo Schwadernau atribuita al la Voktejo de Nidau. Tiu voktejo fariĝis en la jaro 1803 la distrikto Nidau kaj en la jaro 2010 Studen estis atribuita al la administra distrikto Bielo.