cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friedenskirche (Essen)
Riparado de la preĝejo kaj rekonstruado de la elpentraĵoj
En la jaroj 2003 ĝis 2006 la malgranda paroĥo kaj ĝia pastro Ingo Reimer sukcesis farigi ampleksajn rekonstrulaborojn en la preĝejo. Tion ĉi ebligis mondonacoj de surlokaj entreprentoj kaj privataj mondonantoj. Ankaŭ la Rejnlanda Landa Oficejo por Monumentoflegado partoprenis la projekton.
En 2003 oni komence rekonstruis la pentraĵojn en la kampo de la orgenbalkono. Tri jarojn poste komenciĝis la multe pli malfacila entrepreno – la rekonstruado de la granda plafonopentraĵo en la interno. La fundamento por ĉiuj rekonstruadoj estis malnovaj fotoj samkiel restaĵoj de la orginaloj, kiujn oni trovis sub la stukaĵo de la postmilitaj jaroj. La laborojn direktis arĥitekto Peter Brdenk el Essen. Ekde aŭtuno de 2006 la pentraĵoj denove brilas ĉe la plafono de la interno je sia rimarkinda kolorkomponaĵo. En la jaro 2005 krom tio ankaŭ la jam menciita „malsupra preĝejo“ (halo sub la preĝejohalo) estis deundamente riparata kaj farata denove alirebla.
Nuntempo kaj estonteco
La paroĥo regule partoprenas aktivtagojn kiel ekzemple la „Nokton de la Malfermaj Preĝejoj“, la Tagon de la Malferma Monumento same kiel la „Kulturitineran Feston de Essen“.
Por daŭrema konservado de la aktuala konstruokonsisto pluaj laboroj estas necesaj. Julion de 2010 oni anstataŭis la turopinaklon el la postmilitaj jaroj per novformitaĵo simila al tiu sur la foto sub ĉapitro "Arĥitekturo", sed purigo de la brikŝtona fasado en proksima estonteco estus necesa. Por la celo de la konservado kaj rekonstruo de Friedenskirche en 2006 fondiĝis subvencia asocio. Deklarita celo estas krome, plikonatigi la domon en la publiko, al kio ankaŭ servis la partopreno je Eŭropa Kultura Ĉefurbo 2010 en Essen.
Literaturo
Ĉefaj fontoj estas reserĉoj en la paroĥo de Essen. Kompletige oni konsultis jenan literaturon:
Leto
Leto – helene Λητώ [Letó], dore Λατώ [Lató], tial identigita kun la romia diino Latona – estas patrino de la ĝemelaj dioj Apolono kaj Artemiso. Ŝi estas filino de la titanoj Feba, la Luno kaj de Kojo, eble la plenluma Ĉielo, ambaŭ gefiloj de Urano kaj Gaja.
Oni kredas ke la etimologio de ŝia nomo koncernas la ideon de sunbrilo, ĉar la diino ne sukcesus akuŝi siajn filojn tie kie estus sunbrilo. La mito diras ke, graveda de Zeŭso, Leto serĉis sekuran lokon por akuŝi ĉar Hera, plenĵaluze, malpermesis la Teron akcepti la gravedulinon. Timante la koleron de la reĝino de la dioj neniu regiono de la tero volis akcepti ŝin, nur izola insulo, kiu situis nenie, ne apartenante al la Tero, kuraĝis akcepti la akuŝontinon. Poste tiu insulo estis nomita de Apolono, Deloso kaj tiu ĉi dio faris ĝin la centro de la mondo. Estis, do, en Deloso kie okazis la akuŝo de Leto, sed tio fariĝis kun tro da malfacilo ĉar Hera sciante pri la okazaĵo devigis la diinon de la akuŝoj, Ilitia, kunpremi la maldekstran femuron sur la dekstran por malfacligi la akuŝon. Pro tia magia obstako Leto atendis naŭ noktojn por, finfine, ĉe palmarbo, naski la du ĝemelajn gefratojn, kiuj eliĝis laŭ la jena vico: unue naskiĝis Artemisa, poste Apolono.
Oni ankaŭ rakontas ke por eskapi de la kolero de Hera, Leto transformiĝis en lupino kaj kaŝis sin en la fabela lando de la hiperboreoj, kie naskiĝis la ĝemelaj gedioj. Sciante pri ŝia rifuĝejo Hera pelis al la gravedulino la serpenton Pitono. Kunpremante la gefilojn ĉe sia sino la patrino fuĝis al Likio, konata lando de la lupoj, kaj tie ŝi haltis ĉe fonto por bani la ĵusnaskitojn.
Amsonia
Amsonio (Amsonia) estas plantgenro el la familio de la Apocinacoj (Apocynaceae). La genro ricevis sian nomon honore al la usona botanikisto Charles Amson.
Karakterizaĵoj
La specioj estas unujaraj aŭ plurjaraj herbaj plantoj. Ili kreskas starantaj, fariĝas ĝis unu metron altaj kaj ne havas stolonojn. La planto havas laktosukon. La folioj estas alternante starantaj.
La infloreskoj estas tirsoformaj aŭ cumoformaj. Ili stasras apikale. La floroj estasn bluaj ĝis bluecaj. La sepaloj estas mallarĝe pintaj kaj plej ofte senglandaj. La floroj estas tigaj telerfloroj. La korona tubo estas cilindroforma, plivastiĝas trans la mezo kaj ĉiam estas vila. La koronaj pintoj parte kovras sin unu la aliaj maldekstren. La filamentoj fiksiĝas en la plilarĝigita parto de la korona tubo. La anteroj estas ovoformaj ĝis oblongaj kaj liberaj de la stigmo. La karpeloj estas ligitaj trans la fadenforma pistilo. La ovarioj estas multnombraj. La stigmo havas je la bazo haŭtan apendikson.
Grens
Grens estas komunumo en la distrikto Nyon en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 350 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Amsonia
Karakterizaĵoj
La semoj estas cilindroformaj.
Grens
Najbaraj komunumoj
La komunumo Grens limas en nordo al Gingins, en nordnordoriento al Trélex, en nordoriento al Nyon, en oriento kaj sudoriento al Signy-Avenex, en sudokcidento al Borex, kaj en okcidento al Chéserex.
Gáspár Bíró
Gáspár BÍRÓ [bIrO] rumania hungara/hungara juristo, politologo, fakulo pri nacia malplimultaro. Li naskiĝis en Tinca la 16-an de junio 1958 kaj mortis en Budapeŝto la 17-an de februaro 2014.
Brio (fromaĝo)
Brio (Brie) estas la nomo de mola fromaĝo kun blanka ŝimo, kiu origine venas el la historia regiono Brio (france Brie) en la hodiaŭa departemento Seine-et-Marne en la Île-de-France en Francio. Nuntempe brio apartenas al la plej kopiitaj fromaĝo-specoj en la mondo.
Amsonia
Disvastigado
La specioj hejmiĝas en Nordameriko kaj sudorienta Eŭropo.
Grens
Trafiko
Tra Grens pasas en oriento la kantona ĉefvojo n-ro 123 de Nyon al Saint-Cergue. Tra la vilaĝo Grens kondukas konekta vojo de Signy-Avenex al Chéserex kaj krome kondukas vojo de la vilaĝocentro al la kantona vojo en oriento.
Amsonia
Sistematiko
La genro estas enordigita ene de la subfamilio Rauvolfioideae.
Grens
Historio
La unua dokumenta mencio de Grens datiĝas el la jaro 1160 jam kiel Grens. En tri lokoj sur la komunuma teritorio estis trovitaj stokoj da romiaj tegeloj. Dum mezepoko en Grens estis konstruita preĝejo konsekrita al Sankta Petro, kies patroneco apartenis al la Abatejo Bonmont. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Gingins troviĝis sub la administrado de la Voktejo Nyon. La vilaĝo Grens apartenis ĝis en la 18-a jarcento al la familio Quisard. La lasta membro de tiu familio estis Sinjorino Quisard, kiu sin nomis ankaŭ Sinjorino de Grens kaj kiu en la jaro 1757 vendis la vilaĝon al David Brutel de Schaffisheim, kiu la vilaĝon siavice post malmultaj jaroj vendis al la Grafo de La Fléchère de Nyon, kiu estis la lasta vilaĝa senjoro ĝis la revolucio. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Nyon.
Amsonia
Uzado
Specioj, kiel Amsonia tabernaemontana estas kultivataj kiel ornamplantoj.
Gáspár Bíró
Kariero
Gáspár Bíró diplomitiĝis pri juro en 1982 en UBB de Kluĵo. Li estis advokato en Târgu Secuiesc kaj Braŝovo. Li estis ano de Rondo Limes. En 1988 li translokiĝis en Hungarujon, kie li instruis en Fakkolegio Bibó István kaj en ELTE de Budapeŝto. De 1990-aj jaroj li partoprenis kiel fakulo ankaŭ en nacia malplimultdefenda komisio de Konsilio de Eŭropo. Inter 1992 kaj 1998 li estis speciala raportisto de UNO en Sudano. De 1998 ĝis 2004, poste de 2008 ĝis 2012 li estis fakulo de kontrola konsildonanta komitato de Konsilio de Eŭropo pri nacia malplimultaro. De 2005 li estis universitata profesoro kaj prezidantarano de Hungara Societo pri Politika Scienco.
Tibor Szilágyi (meteologo)
Tibor Szilágyi [silAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilágyi Tibor estis hungara meteologo.
Tibor Szilágyi naskiĝis la en Kiskőrös, li mortis la  en Budapeŝto.
Coșteiu
Coșteiu [koŝteju] (hungare: Nagykastély nadjkaŝte:j) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Lugoj. Administre apartenas al ĝi Hezeriș, Păru, Țipari, Valea Lungă Română.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 303 loĝantojn (rumanoj), en 1992 2 306 (rumanoj).
Károly Vekov
VEKOV Károly estis rumania hungara historiisto, kulturhistoriisto naskita en Budapeŝto la 26-an de septembro 1947, mortinta la 7-an de oktobro 2020 en Debrecen.
Kariero
Károly Vekov diplomiĝis en UBB de Kluĵo (1971), li doktoriĝis en 1999 en Bukareŝto en Historia Instituto Nicolae Iorga kaj li laboris tie (1971–90). Li estis ano de Rondo Limes. Li estis ankaŭ parlamentano. De 2000 li estas universitata docento de UBB de Kluĵo. Lia ĉefa esplorkampo estas la mezaĝa historio kaj kulturhistorio.
Nováky
Nováky, hungare Nyitranovák estas minista urbo en Slovakio en regiono Trenčín, en distrikto Prievidza.
Situo
Nováky situas laŭ maldekstra bordo de Nitra, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Partizanske-Prievidza, krome estas ĉefvojo tra la ponto al Bánovce nad Bebravou. Prievidza troviĝas 10 km.
Historio
La urbo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1113 en formo Nouvac, kiu dum la mezepoko apartenis al diversaj fortikaĵoj. La husanoj en 1431 kaj 1434, la poloj en 1470 kaj 1472, fratoj Podmaniczky en 1533 prirabis la komunumon. Batalo okazis en 1601, sekve hajdukoj de Stefano Bocskai murdis pli ol 100 kamparanojn. Kalvinanaj solduloj en 1626, turkoj en 1631 kaj 1663 prirabis la vilaĝon, kiu poste suferis dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a. Ĥolero okazis en 1888. En 1910 loĝis tie 851 da homoj, (hungaroj en minoritato, slovakoj en majoritato). La tiama vilaĝo ĝis Traktato de Trianon apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Privigye, poste (jam kiel Nováky) ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. En 1941 apud la vilaĝo kolekta tendaro funkciis por judoj, kiuj estis poste deportitaj. En 1961 la vilaĝo urbiĝis. En 2001 loĝis en la urbo 4402 da homoj, (4284 slovakoj).
Famuloj
En la iama Novák naskiĝis hungara poeto Flóra Majthényi.
Hala Gorani
Hala Basha-Gorani (naskiĝis la 1-an de marto 1970 en Seatl, Vaŝingtono) estas korespondanto kaj prezentisto por CNN International. Hala Gorani estas unu el la plej spertaj ĵurnlalistoj de CNN pri internacia politiko, raportante el ĉiuj landoj en la Proksima kaj Meza Oriento, inkluzive de Sauda Arabio, Egiptio, Irako, Jordanio kaj la palestinaj teritorioj. Sia scipovo de la araba lingvo kaj sia scio pri la kompleksaj mezorientaj temoj permesas ke ŝi povos pli funde esplori kaj raporti ol iuj el siaj kolegoj.
Gorani edukiĝis en Usono, Alĝerio kaj Francio. Siaj gepatroj originas de Sirio. Ŝi obtenis sian Licencon pri ekonomio en la Universitato George Mason en Fairfax, Virginio, proksime de Vaŝingtono. En 1995 ŝi studis ĉe la Institut d'études politiques de Paris, ankaŭ konata kiel Sciences Po en Parizo, Francio. Krom la angla, ŝi ankaŭ scias la francan kaj la araban.
Antaŭ ol labori ĉe CNN, ŝi laboris ĉe La Voix du Nord, Agence France-Presse, France 3 kaj Bloomberg Television. En 1998 ŝi eklaboris ĉe CNN prezentinte "CNN Today". De 2003 ŝi vojaĝis al diversaj landoj de la Proksima Oriento por la programo 'Inside the Middle East ' (Interne de la Mezoriento). Ŝi ankaŭ aktivis kiel korespondanto en tiu regiono.
Ekde junio 2014 ŝi prezentas el Londono la programon "The World Right Now with Hala Gorani" (La nuna mondo kun Hala Gorani).
Dum la israela-libana milito en 2006 ŝi estis parto de la grupo de raportistoj kaj en 2011 ŝi raportis pri la Araba Printempo el Kairo, Egiptio.
Krom ŝia laboro kiel korespondanto en Proksima Oriento, ekde 2006 ŝi kaj Jim Clancy ankaŭ prezentis 'Your World Today ' (Via Mondo Hodiaŭ) el Atlanta. De 2009 ĝis 2014 ŝi prezentis "I-Desk". En junio ŝi translokiĝis al Londono, kie ŝi prezentas "The World Right Now with Hala Gorani".
Ekstera ligilo
Profilo de Hala Gorani en CNN.com
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artikolo en la nederlanda vikipedio, listo de aŭtoroj.
Algorismo
Algorismo estas la tekniko plenumi bazan aritmetikon per skribado de ciferoj laŭ pozicia nombrosistemo aplikante serion de memorigitaj reguloj kaj tabeloj al la ciferoj. Kiu praktikas algorismon estas konata kiel algoristo. Tia pozicia nombrosistemo klare superis pli fruajn kalkulsistemojn, kiuj uzis diferencan serion da simboloj por ĉiu nombra kvanto (tiaj estas, ekzemple, la Romiaj numeraloj) kaj en kelkaj okazoj postulis ilon kiel abako.
Esperanto Starptautiskas valodas kurss 20 lekcijas. K.Strazds
'''Esperanto Starptautiskas valodas kurss 20 lekcijas. K.Strazds'''
Les Misérables (muzikalo)
Les Misérables (prononco, laŭ sistemo IFA []) estas muzikalo nur-kanta (do sen recitado) surbaze de la kvin-parta romano Les Misérables de la franca poeto kaj romanverkisto Victor Hugo. Premiere prezentita en Parizo en 1980, ĝi havas muzikon de Claude-Michel Schönberg kaj originalan franclingvan kantotekston de Alain Boublil kaj Jean-Marc Natel. La Londona surscenigo prezentiĝas kontinue ekde oktobro 1985 - la plej longtempe prezentata muzikalo en Eŭropo kaj la dua plej longtempe prezentata muzikalo tutmonde (post The Fantasticks originale prezentita en Novjorko ekde 1960, poste plu en Londono ekde 2010).
La rakonto disvolviĝas en Francio komence de la deknaŭa jarcento - temas pri Jean Valjean, franca kamparano, kaj lia serĉo de elsaviĝo post dek-naŭ-jara estado en malliberejo pro ŝtelo de pano por la malsata infano de sia fratino. Dum sia barakto pri pli bona vivo, Valjean kaj pluraj pliaj roluloj estas balaitaj en la francian ribelon de junio 1832, kie grupo de junaj idealistoj konstruas stratan barikadon kaj konvinkas ilin kunagi.
NGC 2702
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Castro (BG)
Castro (leginda, Kastro) estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Lovere, Pianico, Pisogne (BS) kaj Solto Collina. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Situanta en la okcidenta bordo de Lago d'Iseo, ĝi distancas ĉirkaŭ 45 kilometroj oriente el la provinca ĉefurbo.
Kulturo
Literaturo
En la komunuma teritorio medias kelkaj de la plej famaj romanoj de la itala verkisto Raul Montanari: La Perfezione (Feltrinelli, 1994), Chiudi gli occhi (Baldini Castoldi Dalai, 2004) kaj Il tempo dell'innocenza (Baldini Castoldi Dalai, 2012). La du unuaj volumoj estis ankaŭ tradukitaj al la germana, respektive kun la titolo Der Perfektionist (Ullstein, 1998) kaj Rückkehr eines Mörders (List, 2005; Ullstein 2007 ankaŭ en sonlibra eldono).
ASALA
La Armena Sekreta Armeo por la Liberigo de Armenio aŭ ASALA (Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակ), laŭ argumentoj pri la defendoj de la rajtoj de armenoj loĝantaj en Turkio, estis fondita en 1975. Supozeble ĝia ĉefa celo estis la agnoskigado de la Armena Genocido flanke de la turka registaro kaj la kreado de sendependa Armenio en la oriento de Anatolio (laŭ la Traktato de Sèvres, kiu neniam validiĝis). La armita organizo ankaŭ agis sub la nomoj Grupo Orly (pro unu el ĝiaj sangaj atencoj en la tiunoma franca flughaveno) kaj Organizo 3-an de Oktobro.
El maksisma-leninisma ideologio kaj naciismaj celoj, ĝi estis fondita en 1975 de Hagop Tarakĉjan kaj Hagop Hagopjan kaj gvidata de Hagopjan. Ĝia celo estis devigi la turkan registaron agnoski ĝian rolon en la armena genocido en 1915, kompensi la postvivantojn aŭ siajn familiojn kaj transdoni la teritorion en la nordo de la lando por kreado de aŭtonoma armena ŝtato por posta aliĝo kun la Armena Soveta Socialisma Respubliko sub kiu ekszistis Armenio.
La aktivaĵoj de la grupo komenciĝis per bomboj kaj murdoj kontraŭ turkaj diplomatoj kaj civiluloj. La unua terorisma atenco de tiu organizo estis atako kontraŭ la oficejo de la Monda Konsilio de Eklezioj en Bejruto. Ĝia unua agnoskita murdo estis la atenco kontraŭ la turka diplomato Oktay Cerit en Parizo, la 16-an de februaro 1976. La manifesto de la grupo —konsistante el ok punktoj— estis publikigita en 1981. La plej sanga kaj detruiga atako entreprenita de la grupo okazis la 7-an de aŭgusto 1982 kiam naŭ personoj estis murditaj kaj sepdek estis vunditaj en terorisma atenco en la flughaveno de Ankaro. Alia terorisma atenco, la 15-an de julio 1983, mortigis 8 personojn kaj vundis pli ol 50 en la Flughaveno Orly. La atako okazigis disigon en la grupo pro la uzota taktiko, el kiu naskiĝis du branĉigitaj grupoj: la Naciistoj (ASALA-militanta) kaj la Popola Movado (ASALA-Revolucia Movado).
Ĝi ricevis la helpon de Sirio kaj Libio en la 1980-aj jaroj kaj eble de Francio. Ĝi havis kontaktojn kun la Organizaĵo por Liberigo de Palestino, Popola Fronto por la Liberigo de Palestino (PFLP) kaj PFLP-GC. Kun la israela invado de Libano en 1982, la grupo perdis la plejparton de ĝia strukturo kaj apogo. Translokigita al Sirio, ĝi distanciĝis de la OLP, kaj oni havis la informon ke la streĉaj rilatoj inter la du organizoj estis tiom altaj ke la OLP donis sekretan materialon al la franca inteligent-agentejo en 1983, kiuj detaligis la aktivaĵojn de ASALA.
Hagop Hagopian, fondinto kaj gvidanto de la terorisma grupo, estis mortigita hejme en Ateno, la 25-an de aprilo 1988 far agento de turka spionado (MIT), (Tarakĉjan motis je kancero en 1980) kaj la grupo neaktiviĝis kaj pro diversaj internaj skismoj ĝi pli mallarĝe alianciĝis kun PKK.
La organizo malfortiĝis pro tio ke ĝiaj sangaj aktivaĵoj ne estis apogitaj kiel ili esperis en la komenco kaj pro la sukcesaj kontraŭspionaj aktivecoj de la Nacia Turka Inteligento (Millî İstihbarat Teşkilatı, MIT) kiuj inter la jaroj 1980-1985 damaĝis la organizon ĝis ĝia definitiva disiĝo.
(19594) 1999 NL31
(19594) 1999 NL31 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
6752 Ashley
6752 Ashley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden, en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ashley Thomas McDermott, profesoro pri astronomio ĉe la Kolegio de la Dezerto en Palm Desert (Kalifornio).
Maracás
Maracás estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 24.613 loĝantojn en 2010.
Radimovice u Želče
Radimovice u Želče (Radimowitz bei Scheletsch) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume 4 km sude de Tábor. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1307.
(17333) 2174 T-2
(17333) 2174 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
János Csernoch
János Csernoch [jAnoŝ ĉernoĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csernoch János, slovake Ján Černoch estis slovakdevena hungara pastro, kanoniko, abato, preposto, bibliotekisto, arkivisto, politikisto, episkopo, ĉefepiskopo, primaso, kardinalo, membro (direktora en 1915) de Hungara Scienca Akademio. János Csernoch naskiĝis la  1852 en Hungara reĝlando en Szakolca (nuntempa Skalica en Slovakio). Li mortis la 1927 en Esztergom.
Biografio
Ján Černoch devenis el slovaka familio. Li jam frue vizitis la kirkojn. Li lernis teologion en Vieno helpe de János Simor. Li doktoriĝis el teologio en 1874, en la sama jaro li pastriĝis. Ĝis 1888 li plulernis en Romo, poste li komencis sian pastran karieron. En 1890 li atingis la rangojn abato kaj kanoniko, en 1905 preposto. Inter 1901–1910 li estis ankaŭ parlamenta deputito, poste senatano. Li episkopiĝis en 1908, post 3 jaroj li iĝis ĉefepiskopo de Kalocsa, en 1913 primaso kaj kardinalo. Dum la 1-a mondmilito li apogis la militon, sed dum la Hungara Sovetrespubliko li kontraŭis la sovetrespublikon, poste li apogis revenon de la Habsburgoj. Li ricevis premion en 1915.
Johann Traugott Leberecht Danz
Johann Traugott Leberecht DANZ (naskiĝinta la en Vajmaro, mortinta la  en Jena; pseŭdonime Johann Adolph Rebenstock) estis germana eklezihistoriisto kaj luterana teologo.
Vivo
Estante filo de instruisto li frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo, kie estris la instituton krom patro lia Johann Karl August Musäus kaj Johann Michael Heinze. Tre subtenitis li de Johann Gottfried Herder, sub ties influo li dediĉis sin al la studo de teologiaj sciencoj. Matrikuliĝo lia estis en la 27.4.1787 ĉe la Universitato de Jena. Tie estis lernigistoj por li Johann August Heinrich Ulrich, Christian Gottfried Schütz, Christoph Gottlob Heinrich, Johann Ernst Basilius Wiedeburg, Johann Christoph Döderlein kaj Johann Jakob Griesbach. En 1791 li kontinuigis la studojn ĉe la Universitato de Göttingen kie li aŭuskultis prelegojn de August Ludwig von Schlözer, Christian Gottlob Heyne, Johann Gottfried Eichhorn kaj Ludwig Timotheus Spittler. Post la studoj li ekdocentis en 1796 ĉe la Landlerneja porinstruista seminario en Vajmaro. En 1797 li iĝis instruisto ĉe Vilhelmo-Ernesto-gimnazio en Vajmaro.
En 1798 li ĝis, danke al perado de Johann Gottfried Herder, rektoro ĉe la urba kaj konsilantara lernejo en Jena kaj magistriĝis samjare pri filozofio. Ekde 1800 li ekis privatdocentece. En 1808 li iĝis adjunkto de la arkidiakono kaj konsistoria asesoro Johann Christoph Metzel kaj en 1809 diakono Preĝejo Sankta Mikaelo (Jena). La sekvintan jaron li iĝis eksterorda profesoro pri teologio kaj en 1812 orda tria profesoro pri teologio kaj doktoriĝis pri teologio en 1814 en Rostock. En 1817 li nomumitis konsistoria konsilisto de Saksio-Gotao, en 1823 sekreta konsistoria konsilisto kaj en 1826 dua profesoro pri teologio en Jena.
Tiuofice li laboris ĝis retiriĝo en 1837. Krome li partoprenis la organizadon de la altlernejo. Li estis plurfoje dekano de la fakultato pri teologio kaj dum la vintraj semestroj 1816, 1820, 1823, 1824 kaj dum la somera semestro 1816 universitata rektoro. Ĝismorte li agadis en Jena. Li daŭre verkis recenzojn por "Jenaischen Allgemeinen Literaturzeitung" kaj diversajn kontribuaĵojn por la verko Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste.
En 1805 li nuptis Charlotte Friederike Schultze, filinon de la supera konsistorikonsilisto Wilhelm Heinrich Schultze. Lia filo Heinrich Aemilius August Danz estis juristo.
Aire-la-Ville
Pri la komunumo
Aire-la-Ville  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 1145 loĝantojn je la 31-a de januaro 2009.
Trafiko
Aire-la-Ville estas konektita al la publika transportreto per la lokaj busoj de Ĝenevo. Veturado al la urbocentro de Ĝenevo buse daŭras proksimume duonan horon.
Historio
En la komunumo estis trovita la restaĵoj de romia bieno kaj tombejoj el la frua mezepoko. Inter la jaroj 1536 ĝis 1564 Aire-la-Ville troviĝis sub berna regado. De 1601 ĝis 1760 la komunumo apartenis al Francio kaj poste ĝis 1816 al Savojo. Tiam ĝi estis aligita al Kantono Ĝenevo kaj fariĝis svisa.
Burgruino Schauenberg
La Burgruino Schauenberg estas kastela ruino supre de Turbenthal sur la teritorio de la komunumo Elgg en Kantono Zuriko en Svislando.
Historio
Surbaze de arkeologia enketo de la 1970-aj jaroj eblas konkludi, ke la Burgo Schauenberg estis loĝata dum diversaj fazoj.
Bronzepoko
Dum la bronzepoko ek de la jaro 2200 a.K. ekzistis muro kaj foso sistemo kun palisaro ĉirkaŭ la monteto.
Romia epoko
Estas verŝajna, ke la burgo ankaŭ dum la romia epoko de 15 a.K. ĝis proksimume 400 estas uzata, kvankam mankas informoj. En la mezepoka kastelo estis trovita ŝlosilo de la romia epoko.
Loĝoturo
En la jaro 1250 la burgo estis alikonstruita al masiva ŝtona loĝoturo. En la jaro 1344 la Habsburgoj kun helpo de civitanoj de Zuriko kaj Vinterturo detruis la kastelon por puni Beringer de Hochlandenberg, kiu krimis kontraŭ la landa paco.
Obříství
Obříství estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Ĝi situas proksime de ŝoseo el Prago al Mělník. Ĝi estas per aera linio 7 km malproksima de urbo Mělník. Historie ĝi konsistas el pluraj partoj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri vilaĝo Obříství devenas el la jaro 1290, kiam ĉi tie unuafoje mencias pri si Jan de Obristuie - ties la plej malnova tenanto.
Stacio Uraga
Stacio Uraga (japane: 浦賀駅 [Uraga-eki], angle: Uraga Station) estas fervoja stacio en Jokosuka, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 liniojn de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Viktor Zubkov
Viktor Aleksejeviĉ ZUBKOV (ruse Виктор Алексеевич Зубков, naskiĝis la 15-an de septembro 1941 en Arbat, distrikto Kuŝva de la Sverdlovska provinco) estis ĉefministro de Rusio (ekde la 14-a de septembro 2007 ĝis majo 2008).
Zubkov eklaboris en 1958 kiel seruristo en la mineja kombinato de nordrusia urbo Monĉegorsk. Li komencis ekonomian studadon en 1960 en Agrikultura instituto en urbo Puŝkin, kiun li finis en 1965. Poste li militservis ĝis 1967.
Hardap-regiono
Hardap-regiono estas unu el la 13 administraj regionoj de Namibio. Hardap apartenas al suda Namibio, ĝi najbaras al Karas (sude) kaj norde al Khomas.
Viktor Zubkov
Li laboris inter 1967 kaj 1982 kiel elstara gvidanto en diversaj ŝtataj agrikulturaj sovĥozoj en Leningrada provinco. Zubkov iĝis en 1982 ĝenerala direktoro de la sovĥoza asocio Pervomajskoje.
Hardap-regiono
Ĝia nomo venas de Hardap-digo, la plej granda baraĵlago de Namibio. La ĉefurbo de Hardap estas Mariental, kiu situas apud Hardap-baraĵlago ĉe Fiŝrivero; la plej granda urbo tamen estas Rehoboth.
Viktor Zubkov
De 1985 ĝis 1991, Viktor Zubkov laboris en diversaj administraj kaj partiaj oficoj de la distrikto Priozersk kaj poste de Leningrada provinco.
Hardap-regiono
Geografio
→ Vidu ankaŭ: Geografio de Namibio Hardap etendiĝas sur tereno de 110.000 km² kaj limas okcidente al la suda Atlantiko kaj oriente al Bocvano. La tutan marbordon kaj vastajn partojn de Hardap okupas Namib-dezerto kaj apartenas al naturprotektejo nacia parko Namib-Naukluft. Lokoj kiel Sossusvlei kaj Sesriem-kanjono estas mondfamaj.
<!--
Viktor Zubkov
Inter januaro 1992 kaj novembro 1993, Zubkov estis vicprezidanto de la eksterlanda komitato de la urbestra ofico de Sankt-Peterburgo, kies gvidanto estis tiutempe Vladimir Putin. En la sekvaj jaroj, li laboris ĉe la imposta instanco de Sankt-Peterburgo, komence kiel gvidanto de la Peterburga Departemento de la Imposta Instanco. Li laboris ekde 1999 kiel vicministro pri impostoj de la Rusia Federacio kaj gvidis samtempe la impostan inspektadon de Sankt-Peterburgo.
Li kandidatis en 1999 al la posteno de guberniestro de Leningrada provinco, sed atingis nur 8,6 %. Li membris en la partio „Nia domo Rusio“ ekde 1995 kaj en 2000 li estis elektita en la lokan gvidantaron de la novfondita partio „Unueco“.
Hardap-regiono
Geografio
Östlich an die Namib-Wüste anschliessend, liegen zahlreiche Gebirgszüge wie die Tiras- und Naukluftberge, welche Teile der Großen Randstufe bilden. Die Mitte Hardaps wird von Nord nach Süd vom Fischfluss und dessen Nebenflüssen durchzogen, weshalb hier vielerorts - nicht zuletzt auch dank der Wasserreserven des Hardap-Damms - Viehwirtschaft betrieben werden kann.
Viktor Zubkov
Oni elektis lin en novembro de 2001 al vicministro pri financaj aferoj kaj Zubkov transprenis gvidon de la novfondita komitato pri la financa kontrolo.
Post retiriĝo de la ĉefministro Miĥail Fradkov, li estis elektita al nova ĉefministro de Rusio. Lin sekvis en majo de 2008 Vladimir Putin.
Li havas unu filinon, kiu geedziĝis kun la iama defenda ministro Anatolij Serdjukov.
Hardap-regiono
Geografio
Der Osten Hardaps ist gekennzeichnet durch weite, berglose Savannen des Afrikanischen Binnenhochlandes. Je weiter östlich, desto stärker wird der Einfluss des trockenen Klimas der Kalahari-Wüste.
Verwaltungsgliederung
Die Region Hardap gliedert sich in sechs (6) Wahlkreise:
Wirtschaft und Bevölkerung
Hardap liegt in seinem Kernbereich auf der Haupt-Nord-Süd-Achse zwischen der namibischen Hauptstadt Windhuk und der Karas-Regionshauptstadt Keetmanshoop und weiter in die Republik Südafrika im Süden. Es besteht hier eine gut ausgebaute Eisenbahnverbindung sowie die Nationalstraße B1. Entlang dieser Achse liegen die meisten Orte, Städte und Wirtschaftbetriebe der Region. Dieses Gebiet besitzt aufgrund des bei Marienthal gelegenen Hardap-Damms über ausreichend Wasserversorgung, wird jedoch auch während der Regenzeit öfters von Überschwemmungen heimgesucht.
Hardap ist auch eine der Regionen Namibias mit dem höchsten Anteil an Weißen. In kaum einer anderen Region des Landes findet man so viele nicht afrikanische Orts- und Landschaftsnamen, so sind ca. 80 % der Stadt- und Ortsnamen deutsch, weitere 15 % tragen einen Namen in afrikaans, englisch oder einer Mischung der drei Sprachen.
Fontoj, referencoj
-->
Jequitinhonha
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Almenara (esperante: Aŭmenara). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Sedeka lingvo
La sedeka, ankaŭ konata sub jenaj nomoj sedek, sediakk, sedik, sediq, saediq, seedik, sejiq, sedeq, seedek, seedeq, shedekka, sazek, bu-hvana, ĉe-hvana, daija-ataijal, hogo, iboho, paranian, taruku, taroko,toroko, truku aŭ toda, estas unu el la du atajaj lingvoj. Kiel la atajala, la alia atajala lingvo, la sedeka estas parolata ekskluzive en Tajvano. Karakterizaĵo de la sedeka estas la tre stranga vortordo, kiu havas multon komune kun la malagasa kaj la fiĝia. La sedeka estas ĉefe parolata en la (ne ekstrema) nordorienta parto de Tajvano, ĉe la marbordo de la atajala lingvoregiono, en la regionoj ĉirkaŭ la urbo Hualien kaj sude de la atajala lingvo. Oni devas diri, ke sedeka ne estas dialekto de la atajala. La tri dialektoj multe diferencas en fonologio kaj leksikologio. La ĉina lingvo estas uzata en la lernejoj. La maljunuloj ankaŭ parolas la japanan. La sedeka estas skribita per la latina skribo. Ekzistas gramatiko kaj inter 1963 kaj 1988 la Nova Testamento estis tradukita en la sedekan.
Evoluo de la nombro de parolantoj
Estas klare, ke la nombro de parolantoj akre malpliiĝis. Multaj homoj preferas uzi la atajalan, la japanan kaj diversajn ĉinajn variantojn.
Mária Tasnády Fekete
Mária TASNÁDY FEKETE [taŝnAdi] alie Tasnádi-Fekete Mária hungara aktorino, belecreĝino. Ŝi naskiĝis en Lónyatelep la 16-an de novembro 1911 kaj mortis en Munkeno la 16-an de marto 2001. Ŝi estis la edzino de Géza Radványi.
Biografio
Mária Tasnády Fekete en 1931 ŝi fariĝis Miss Hungary (laŭ de tiama nomo Miss Hungária). Ŝi havis rolojn en filmoj de sia edzo kaj akiris sukcesojn en pluraj urboj de Eŭropo. Ŝi ricevis rolon ekzemple en En Eŭropo ie. Post la dua mondmilito ili fuĝis en Italujon. Ŝi laboris 21 jarojn ĉe la Radio Libera Eŭropo.
Panagis Kalkos
Panagis KALKOS (en greka: Παναγής Κάλκος, 1818–1875) estis unu el la unuaj grekaj arkitektoj de la moderna ŝtato Grekio. Edukita en Munkeno, li estis reprezentanto de strikta novklasikisma stilo en arkitekturo. Li konstruis kelkajn el la plej karakteraj novklasikismaj konstruaĵoj, kaj publikaj kaj privataj, de Ateno, multaj el kiuj ankoraŭ survivas nuntempe.
Cava Manara
Cava Manara estas komunumo de Italio.
Arondismento Vouziers
La arondismento Vouziers (france arrondissement de Vouziers) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Ardennes, en la administra regiono Grand Est. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Vouziers. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio situas relative norde en Francio: de la limo de Valonio, la franclingva parto de Belgio, dividas ĝin nur la arondismento Sedan.
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de du kantonoj.
Nobel Biocare
Nobel Biocare estas kompanio kiu laboras en dentaj empantaĵoj kaj estetikaj dentaj solvoj. La centra oficejo estas en Zurich kaj Gotenburgo. La kompanio fondiĝis kiel Nobelpharma en 1981 kaj ŝanĝis la nomon al Nobel Biocare en 1996.
Djatkovo
Djatkovo (Дятьково; alia ebla esperantigo Djatjkovo) estas urbo en Brjanska provinco de Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 15410.
La urbo estis fondita en jaro 1626.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La interurba telefona kodo estas 08333, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°36' norde, longitudo 34°20' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Oleŝnja (Олешня).
Grikvoj
La grikvoj (Griekwa) estas etna grupo en la hodiaŭa Sud-Afriko.
Ili devenas de mestizaro el kojoj aŭ namoj (ankaŭ malŝate nomataj hotentotoj) kaj buroj kaj evoluigis propran etnan identecon (bastroj) kaj orlamoj). Dum la tempo de la apartismo oni alnombris ilin al la tielnomataj "koloruloj".
Djatkovo
La urbo famas pro sia mebla fabriko, kiu vendas sian produktaron en multaj regionoj de la lando.
En jaro 1959 la urbo havis 19,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 33,6 mil loĝantojn.
Minejo Vítězný únor
Minejo František - Generalo Svoboda - Vítězný únor - Odra, tiajn ĉi nomojn havis Minejo Odra. Minejo Odra, origine František (Franzschacht) estis fondita fare de Těžířstvo bratří Kleinů (Minististaro de fratoj Kleinidoj) en la jaro 1852. Antaŭ ties fondo la minististaro faris en la estonta minejo ekde la jaro 1849 minadlaborojn, dum kiuj estis la saman jaron fondita mintruo, pli poste nomita František. Enkadre de la konstruado de la minejo estis en la jaroj 1852-1854 tiu ĉi laboraĵo alikonstruita en plurcelan ŝakton. La 12-an de julio 1855 aĉetis la minejon Norda fervojo de imperiestro Ferdinando. Ekde la jaro 1927 estis al ĝi per subterejo transgvidita la minado de Minejo Jiří kaj ekde la jaro 1933 ankaŭ la ekspluatado de Minejo Jindřich.
La minejo ekzistis en periodo inter 1852-1998, la minado de nigra karbo okazis ekde la jaro 1854 ĝis la 30-a de junio 1994 kun pojara volumeno 90 - 140 mil da tunoj de la karbo. Minataj estis koridoroj en subaj hrušovaj kaj petřkovicaj tavoloj. La mineja kampo havis areon 811 ha, malfermita ĝi estis per tri truon al la 11-a etaĝo en profundaĵon 1099 metroj.
La 30-an de junio 1994 estis elveturigita lasta vagono ne nur en la minejo Odra, sed en la tuta ostrava parta baseno. La 13-an de aŭgusto 1998 estis superŝutita kiel lasta ĉefa skipa ŝakto kaj la 6-an de novembro 1998 estis forpafita ankaŭ ĝia minejtruo.
Uzinoj de minejo Vítězný únor
Minejo Vítězný únor enkadre de la kunigitaj minejoj fariĝis la ĉefa uzino, la uzino 1.
NGC 2703
NGC 2703 estas duopa stelo en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bukovina (distrikto Blansko)
Bukovina estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en distrikto Blansko en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1283.
Malin Åkerman
Malin Maria ÅKERMAN naskiĝis estas svedkanada aktorino, manekeno kaj kantistino. Ŝi fariĝis konata pro roloj en pluraj kanadaj filmoj. En la fruaj 2000-aj jaroj, ŝi havis multajn televidajn kaj filmajn rolojn kiel ekzemple en The Utopian Society (2003) kaj Harold & Kumar Go to White Castle (2004). Poste ŝi havis apogan rolon sur la komedia serio The Comeback (2005). Åkerman akiris ŝiajn unuajn ĉefrolojn en la plenlongaj filmoj The Heartbreak Kid (2007) kaj 27 Dresses (2008). Åkerman ludis Silk Spectre II en la superheroa filmo Watchmen (2009) rolo por kiu ŝi estis nomumita por Saturn Award por plej bona subtena aktorino. La saman jaron ŝi havis apogajn kaj ĉefajn rolojn en The Proposal kaj Couples Retreat, du komercaj sukcesoj, kiuj rikoltis miksitajn recenzojn. En 2010 ŝi iĝis parto de la ĉefkonduktilo sur la komedia serio Childrens Hospital. Ŝi ĉefrolis en kvar plenlongaj filmoj en 2012, inkluzive de la komedio Wanderlust kaj la muzika filmo Rock of Ages. En 2012 ŝi havis revenis al rolo en la seria komedio Suburgatory kaj ĉefrolis en la mallongdaŭra komedia serio Trophy Wife (2013-2014), ambaŭ de ABC. Krom intertempa kaj foja modeligado, Åkerman havis mallongan muzikkarieron kiel ĉefkantisto por alternativrokogrupo The Petalstones, sed poste foriris. Ŝi estis edziĝinta al la tamburisto de la grupo Roberto Zincone de 2007 ĝis 2013.
Jegorjevsk
Jegorjevsk (Егорьевск) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Coahuayutla de José María Izazaga
Coahuayutla de José María Izazaga estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Coahuayutla de Guerrero. Coahuayutla de José María Izazaga apartenas al la regiono Costa Grande ,kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sud, sudokcidento de Guerrero. Al ĝi krome apartenas sep aliaj komunumoj. Al Coahuayutla de José María Izazaga apartenas entute 219 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12016.
Jegorjevsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46422.
La urbo estis fondita en jaro 1462.
Coahuayutla de José María Izazaga
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13291 loĝantojn. El tiuj estis 6585 viroj kaj 6706 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3511,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 300 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1600 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,9 °C.
34134 Zlokapa
34134 Zlokapa estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Coahuayutla de José María Izazaga
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 13010 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 29 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,22 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Jegorjevsk
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Coahuayutla de José María Izazaga
Sociogeografio
8237 de la loĝantoj de Coahuayutla de José María Izazaga en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2417 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 29,34 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 32,09 % (1329 el 4141 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 26,56 (1088 el 4096 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
Jegorjevsk
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Coahuayutla de José María Izazaga
Sociogeografio
El la 13010 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 10460 apartenis al la katolika religio. 2550 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jegorjevsk
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°23' norde, longitudo 39°02' oriente.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Guslica (Гуслица).
En la urbo estas fervoja stacio.
Opglabbeek
Opglabbeek (nederlande, prononco prosimuma ) estas municipo en Belgio. Ĝi apartenas al la provinco Limburgo, la plej okcidenta parto de la nederlandlingva Flandra Regiono. Komence de ĝi havis  loĝantojn. Opglabbeek situas en la procinco Limburgo, en la okcidento de la nederlandlingva Flandra Regiono - loke aldone ankaŭ parolatas variaĵoj de la proksime parenca limburga dialektaro. La municipo apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Haselto.
Buchlovice (kastelo)
Buchlovice estas kastelo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la samnoma urbeto en suda Moravio, regiono Zlín, 11 km for de Uherské Hradiště. La tuta baroka komplekso konsistas el du kastelaj konstruaĵoj kaj 18-hektara parko. Pro sia arta valoro ĝi havas statuton de nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
Historio
Historio de la kastelo ligiĝas al historio de proksima burgo Buchlov – kiu en la 17a jarcento iĝis por nobelaro nekomforta, kio igis tiaman posedanton Jan Dětřich el Petřvald fondi novan kastelon.
La kastelo estas konstruita en stilo de itala baroko laŭ la projekto de Domenico Martinelli kaj temas pri unu el plej belaj tiutipaj kompleksoj en tuta Ĉeĥio. Nobela familio Petřvald estis en la jaro 1800 anstataŭita per familio Berchtold, kiu vivis tie ĝis 1945, kiam la kastelo estis ŝtatigita.
Vidindaĵoj
En la kastelo videblas 18 historie ekipitaj ĉambroj kaj salonoj kun riĉa dekora ornamo kaj valora meblaro en stiloj de baroko, rokoko kaj nova baroko, muzika salonego kaj multaj kuriozaĵoj. En la ĉirkaŭaj ĝardenoj eblas viziti ekspozicion pri fuksioj, ĉasbirdan bredstacion kaj kelan vinotekon kun tradiciaj moraviaj vinoj.
Krome okazas portempaj ekspozicioj, komence de julio estas en la kastelo organizata teatra festivalo (pri aktualaj informoj vidu oficialan retpaĝon).
2502 Nummela
2502 Nummela estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finna urbo Nummela, administra centro de la municipo Vihti en la provinco Uusimaa.
Criciova
Criciova [kriĉova] (hungare: Kricsó) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 1 076 loĝantojn (rumanoj,), en 1992 755 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1444. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Cireșu (Timiș), Cireșu Mic kaj Jdioara.
Famuloj
En la tiam nomata Kricsova en 1849 mortis la hungara pastro-zoologo János Hanák.
Jejsko
Jejsko (Ейск) estas urbo en Krasnodara regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03411.
La urbo estis fondita en jaro 1848.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1848.
La interurba telefona kodo estas 86132, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Napf
Napf estas montmasivo kaj ankaŭ ties plej alta pinto en la limregiono inter la kantonoj Berno kaj Lucerno. Ĝia kulmino havas altecon de 1408 m s.m.
Geografio
Sudoriente de Napf situas la regiono Entlebuch. La rivero Fontanne, kiu fontas oriente de Napf estas ĉefalfluanto de Eta Emme. Sudokcidente troviĝas la Emme-Valo. Sude de Napf fontas la rivero Trueb, kiu estas unu el la ĉefaj fontriveroj de Ilfis, ĉefa alfluanto de Emme. Norde de situas la lucerna distrikto Willisau, kie fontas la riveroj Luthern kaj Enziwigger, ambaŭ fontriveroj de Wigger. Flankaj pintoj de Napf estas Höchänzi kun alteco de 1339 m s.m. kaj Geissgratflue kun alteco de 1332 m s.m. La kulmino de Napf situas sur la limo de la teritorioj de la komunumoj Luthern en nordo kaj Trub en sudo. La kulminokruco kaj la kulminorestoracio situas sude de la kantonlimo sur teritorio de la berna komunumo Trub.
Jejsko
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 46°42' norde, longitudo 38°17' oriente.
La urbo estas sur bordo de maro apud enenfluo de rivero Jeja (Ея).
Napf
Turismo
La Napfregiono estas ŝatata regiono por migrado. Al la kulmino de Napf oni ekmigras de Mettlenalp sude kaj de Luthern respektive Luthern-Bad kaj la Wiggern-Kabano apud Hergiswil norde. La kulmino de Napf ofertas belan rondvidon al la Svisa Mezlando en nordo kaj al Pilatus en sudo. Sur la kulmino de Napf situas montara restoracio. La aertelfero de Mettlenalp en Trub servas unike por la varallivero al la montara restoracio. Pro ĝia geologio en la sedimentoj de Napf ekzistas oro. La riveroj ĉirkaŭ Napf ellavas orosablerojn, kial la Napfregiono allogas orserĉantojn. En Willisau ekzistas turismaj agentejoj, kiuj ofertas orserĉadoekspediciojn en la Napfmontarlando.
Jejsko
En la urbo estas fervoja stacio.
En la jaro 1959 la urbo havis 55 mil loĝantojn, en la jaro 2002 estis 86.3 mil loĝantoj.
Avellaneda (Ávila)
Avellaneda [abeljaNEda] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Avellaneda estas komprenebla etimologie kiel Avelarbaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis 450 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun La Aldehuela, Santiago del Collado, Aldeanueva de Santa Cruz kaj Santiago de Tormes.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Oni supozas, ke loka pastro, nome iu Alonso Fernández de Zapata aŭ Alonso Fernández de Avellaneda, verkis la duan falsan parton de El Quijote, kiu estis konata ankaŭ kiel la Quijote de Avellaneda, kvankam ne estas pruvaro pri la afero.
Santa María la Asunción
Santa María la Asunción estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María la Asunción. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 396.
Geografio
Santa María la Asunción apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3223 loĝantojn. El tiuj estis 1452 viroj kaj 1771 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33,17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2862 indiĝenoj. El tiuj 2455 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2455 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Boa Vista (Rorajmo)
Boa Vista estas ĉefurbo de subŝtato Roraima, Brazilo. Oni fondis ĝin en 1775.
Esperanto en Boa Vista
la 30-an de julio 1983 estis fondita Roraima Esperanto-Asocio kaj elektita ĝia unua estraro, kies estraranoj estis la jenaj:
Prezidanto, Raimundo Dourado de Souza; 1-a sekretario, Silvana Márcia; 2-a sekretario, Maria Nazaré de Souza; 1-a kasisto, Washington L. Aquino; 2-a kasisto, Rosineide Aquino de Souza; bibliotekisto, Raimundo Souza de Aquino.
Dank‘al samideano Raimundo Dourado de Souza, la Esperanto-movado en Boa Vista prosperas aktive.
La 1-an de novembro 1993 estis aprobita leĝo kiu nomas “Dr. Zamenhof” straton en la kvartalo “Coranã”; cetere reliefiĝas, ke Boa Vista jam havas straton nomatan “Rua dos Esperantistas”