cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Transporto en Tjumeno
Publika transporto
Publika transporto de la urbo konsistas en kelkcent busoj kaj itineraj taksioj, kiuj navedas laŭ 124 itineroj (vintre — 109) sume longaj je. De printempo ĝis aŭtuno nombro de la itineroj estas pli granda, ĉar aldoniĝas tiuj eksterurbaj aŭ urborandaj, kiuj celas daĉajn vilaĝetojn, do kutime funkcias nur somere, kiam urbanoj prizorgas legomojn kaj fruktojn ĉe siaj somerdomoj. La funkciis  haltejoj, ĉiujare ilia nombro kreskas je 30-50. Por publika transporto estas destinitaj 22 km da buskoridoroj. En decembro 2019 la retejo Domofond.ru publikigis rangoliston, kreitan surbaze de enketado de 90 mil homoj, en kiu Tjumeno okupis la unuan lokon ne nur kiel plej komforta urbo de Rusio, sed ankaŭ kiel la urbo kun plej bona publika transporto.
Busoj
La busoj estas rusiaj (LiAZ-5292, LiAZ-5293 kaj LiAZ-6213, NefAZ) kaj importitaj, inter kiuj dominas busoj de la Minska Aŭtomobila Uzino (MAZ-103, MAZ-206). Ĉiuj busoj havas aŭtomatajn soninformilojn pri haltoj, 50% havas elektronikajn informtabulojn, 65,7% estas malaltplankaj, adaptitaj al bezonoj de handikapuloj. Duono de la busoj jam estas verdaj kaj oni planas ke ĉiuj busoj havos tiun koloron por fari publikan transporton pli bela kaj rekonebla. La sola escepto estas busoj de Aviaekspress (Авиаэкспресс), cirkulantaj inter flughaveno Roŝĉino, fervoja stacidomo kaj busa stacidomo — ili estas ruĝaj. Averaĝa buso aĝas 4,5 jarojn.
En 2018 estis aĉetitaj 165 busoj kaj unu elektrobuso kun gvatkameraoj kaj klimatiziloj. Ekde 2019 ĉiuj novaj busoj havas po kvar USB-ŝarĝejojn por poŝtelefonoj kaj enmuntitajn elektronikajn pagilojn. En aprilo 2019 venis la unuaj el 42 menditaj busoj LiAZ de nova generacio. Krom la menciitaj avantaĝoj ili havos sensilojn, kiuj ne fermos la pordojn ĝis en aperturo troviĝas pasaĝero. En marto 2022 venis 80 novaj busoj, inkluzive 15 LiAZ-6213.
Por ŝpari monon kaj malaltigi aerpoluadon, oni planas transigi la publikan transporton al gaso. En aŭgusto 2019 venis la unuaj 10 busoj de LiAZ, uzantaj metanon, en oktobro — pliaj 30.
En 2019 oni planis konstrui en 9 itineroj 152 pli komfortajn bushaltejojn kun aldonaj servoj, inkluzive 38 forme de hejtataj ŝirmejoj, kun USB-ŝarĝejoj kaj senpaga aliro al Wi-Fi. La novaj haltejoj havos elektronikajn informpanelojn kun busa horaro, gvatkameraojn, polican vokbutonon, vendomaŝinojn kaj pagilojn por transportaj kartoj. Tamen la plano ne estis realigita kaj en februaro 2020 oni anoncis ĝin denove kiel realigotan ĉi-jare. Tamen pro la pandemio de KOVIM-19 kaj kauzita de ĝi ekonomia malkresko la projekto estis prokrastita. En decembro 2020 aperis tri unuaj inteligentaj haltejoj: unu en strato Lenin apud la urba administracio kaj du aliaj en strato Respubliko ĉe la riverkajo kaj la drama teatro. La unua estis sponsorita de la telekomunika korporacio Rostelekom, la du aliaj — de Sberbanko. En tiuj haltejoj oni povas konsulti interagajn ekranojn pri busaj itineroj, ŝarĝi siajn elektronikaĵojn per USB, uzi Wi-Fi. La haltejoj havas gvatkameraojn.
La veturado ekde januaro 2023 kostas 30 rublojn (29 se pagi per karto). Transportado de bicikloj, skutiloj kaj muzikiloj ekde julio 2021 estas senpaga.
Oni povas pagi al konduktoro kontante, per bankokarto aŭ per speciala transporta karto. Per unu karto oni povas pagi maksimume du biletojn. Maŝinoj por aĉeti kaj replenigi la transportan karton staras ĉe pluraj bushaltejoj. Lernejanoj dum lernoperiodo povas uzi transportan karton Ŝkolnik (Lernejano) dufoje tage, pagante po nur 5 rublojn. La gepatroj povas kontroli staton de la karta konto kaj plenigi ĝin per sistemo "Elektronika Lernejo de Tjumena provinco".
La aŭtoritatoj regule informas la konduktorojn kaj ŝoforojn, ke estas malpermesite elbusigi la nepagipovajn infanojn, speciale en malvarma vetero. Oni povas kontakti la gepatrojn aŭ foti transportan karton de la infano por ricevi rekompencon. Ekde novembro 2018 gepatroj (aŭ aliaj respondeculoj) estas informataj ke mono el kartoj de iliaj infanoj baldaŭ elĉerpiĝos.
Ekde 2013 funkcias aplikaĵo ''Тюмень. Транспорт'' (Tjumeno. Transporto), kiu uzeblas en poŝtelefonoj surbaze de Android kaj iOS. Per ĝi oni povas vidi ĉiujn itineron kaj haltejojn, spuri enrete ĉiun buson kaj prognozi ĝian alvenon surbaze de ĝia horaro kaj enreta spurado. Oni povas ricevi tiujn informojn ankaŭ per retejo de la municipa transporta kompanio Tjumengortrans aŭ per Google Maps aŭ per poŝtelefona aplikaĵo Yandex Mapoj.
Krome oni povas ricevi datumojn pri la busaj itineroj kaj spuri la busojn per poŝtelefona aplikaĵo 2GIS aŭ ĝia ret-versio.
Itineraj taksioj
Krome tra la urbo trafikas kelkcent itineraj taksioj, kiuj interligas ĉefe urborandojn kaj maldense loĝatajn urbopartojn. Plejparte tio estas busetoj GAZelle NEXT, sed foje ankaŭ Ford kaj aliaj.
Planoj
Oni pridiskutis plurajn variantojn de evoluo de la tjumena transporto. Ĝenerale la aŭtoritatoj planas evoluigi la publikan transporton kaj deteni tiun personan, speciale en la urbocentro. Metroo estas agnoskita nerealisma pro tro altaj kostoj de konstruado kaj kompakteco de la urbo. Trolebusoj estas rifuzitaj kiel tro multekostaj kaj malrapidaj. Oni pripensas eblecojn apliki rapidan tramon kaj malpezan metroon. Ĉiuj ŝanĝoj en la publika transporto okazas surbaze de komputila modelo, uzata ekde 2015.
En 2018 unu komercisto komencis kolektadon de subskriboj por lanĉi sian projekton de privata malpeza metroo. Li planas fari ĝin senpaga, kovrante ĉiujn elspezojn per luigado de ejoj, kaj asertas ke la investoj revenos en du jaroj. Tamen nek vasta pridiskutado, nek realaj paŝoj sekvis.
Eiríksstaðir
Tie loĝis la norvegdevena Eiríkur la ruĝa kiu fondis la norveg-islandan kolonion en Groenlando. Tie verŝajne naskiĝis lia filo Leifur Eiríksson kiu vojaĝis al Ameriko ĉ. 1000.
Hodiaŭ tie troviĝas muzeo kiu konsistas el domo konstruita laŭ vikingtempa maniero kaj tiutempaj mebloj kaj iloj, kiel la multe pli granda muzeo en Stöng en la valo de Þjórsá.
Teritoria organizado de Kanado
Kanado estas federacio en Nordameriko formita de dek provincoj kaj tri teritorioj kiuj kreas la duan plej grandan landon en la mondo. La ĉefa diferenco inter provinco kaj teritorio en Kanado, estas tio ke la provinco ricevas la povon rekte de la Krono, havante pli da rajtoj dum la teritorioj ricevas nur kelkajn malpli grandajn rajtojn de la federala centra registaro.
En la nuntempo la provincoj de Kanado estas Alberto, la Brita Kolumbio, Manitobo, Nov-Brunsviko, Novlando kaj Labradoro, Nov-Skotio, Ontario, la Insulo de Princo Eduardo, Kebekio kaj Saskaĉevano. La tri teritorioj estas Nordokcidentaj Teritorioj, Nunavuto kaj Jukono. La provincoj ĝuas grandan aŭtonomion rilate al la federala potenco, kaj havas la jurisdikcion super la plejmulto el la publikaj servoj (sano, edukado, bonfarto kaj transporto). Ili ricevas monon de la federala registaro por la financado de tiuj ĉi servoj kaj ankaŭ povas enkasigi siajn proprajn impostojn.
Teritorioj de Kanado
En la nuntempo, te teritorioj de Kanado estas tri. Male al la provincoj, ili ne havas propran jurisdikcion kaj nur kompetentas pri tiuj povoj donitaj de la federala registaro. La teritorioj okupas parton de la nordo je 60° N kaj okcidente de la Golfo Hudson, kaj ankaŭ en preskaŭ ĉiuj insuloj norde de kontinenta Kanado (de Golfo James al Arktaj Insuloj).
Christopher Reeve
Christopher REEVE (naskiĝis la 25-an de septembro 1952, mortis la 10-an de oktobro 2004) estis usona aktoro, stelulo de la Superman-filmoj.
Hejma meleagro
La Hejma meleagro estas granda kortobirdo. La moderna Hejma meleagro devenas el la Komuna meleagro (Meleagris gallopavo), unu el la du specioj de Meleagro (genro Meleagris); en pasinto ankaŭ la Jukatana meleagro (Meleagris ocellata) estis bredata.
Christopher Reeve
Li naskiĝis en Novjorko, kiel filo de romanisto kaj ĵurnalisto. Li jam dekjare aktoris sursceneje. Li finstudis en la drama fako de Cornell-a Universitato en 1974, li rolis en ĉentelefilmo, sed ofte ludis ankaŭ en teatro. Lia unua rolo estis ludi nepon de Katherine Hepburn-imitato ĉe Broadway.
Hejma meleagro
La meleagro estas bredata en moderklimataj partoj de la mondo kaj ĝi estas populara formo de birdobredado, parte ĉar industria farmado igis ĝin tre malkosta pro la granda kvanto de viando, kiun ĝi produktas. La vivdaŭro por hejma meleagro estas de dek jaroj.
Christopher Reeve
Lia plej konata filmo estas Superman el 1978 (angle Superhomo), kiu havis tri daŭrigojn. La ĉefrolon li akiris el inter 200 kandidatoj.
En 1980 li kune kun Jane Seymour aperis en la filmo Somewhere in Time. Jane Seymour estis tiel impresita de Christopher Reeve, ke ŝi unu idon nomis laŭ li. Ankaŭ lia rolo en The Bostonians (1984) ricevis bonajn kritikojn.
La sportoŝatanta aktoro akcidentis la 27-an de majo de 1995, kiam li falis de ĉevalo kaj rompis la vertebran kolon ; ekde tiam li devis uzi rulseĝon.
Hejma meleagro
Historio
Hejmaj meleagroj estis alportitaj al Eŭropo fare de hispanoj, kiuj estis trovintaj ilin kiel ŝatatan hejmigitan animalon inter aztekoj kaj aliaj mezamerikaj popoloj. Post ĝia enmeto en Eŭropon oni disvolvis multajn distingeblajn bredatajn rasojn (ekz. la Spanish Black (Hispana nigrulo), Royal Palm ktp.). Komence de la 20a jarcento, oni faris multajn progresojn en bredado de meleagroj, rezultajn en variaĵoj kiaj la Beltsville Small White.
Teatro Regio (Torino)
La Teatro Regio ('Reĝa Teatro') estas elstara operejo kaj kompanio por opero en Torino, Italio. Ties sezono iras el Oktobro al Junio per la prezentado de ok aŭ naŭ operoj per po kvin al dekdu ludoj por ĉiu.
Christopher Reeve
Lia filmagado ekde tiam dum longa tempo paŭzis, ĉar li koncentriĝis al sia rehabilitiĝo. Kune kun sia edzino Dana Reeve li fondis la rehabitiligan centron Paralysis Resource Center, kies tasko estas, instrui al paralizitoj, vivi pli memstare.
Hejma meleagro
Historio
La meleagro estas tre utila birdo por ekstensiva bredado, ĉar ĝi voras insektojn.
Teatro Regio (Torino)
Kelkaj konstruaĵoj havigis eblojn por operaj produktoj en Torino el la mezo de la 16a jarcento, sed nur en 1713 propra operejo estis konsiderita, kaj ĉe la arkitekto Filippo Juvarra planado ekis. Tamen, la vera komenco ne ekis ĝis la regado de Karlo Emanuelo la 3-a en 1738 post la morto de Juvarra. La vorko estis superrigardita de Benedetto Alfieri ĝis kiam la teatro estis kompletita.
Christopher Reeve
En 1998 Christopher Reeve revenis al la aktorado: En la televida refilmigo de la Hitchcock-filmo Rear Window li okupis la rolon de paralizito, kiu de sia fenestro observis murdon. Samjare aperis lia membiografio Still Me.
Hejma meleagro
En Hungario
La bredataj specioj en Hungario (1980):
Christopher Reeve
La 10-an de oktobro 2004 Christopher Reeve mortis en Mount Kisco, Novjorkio. Unu tagon antaŭe li post kor-halto perdis la konscion. La kaŭzo de tio estis infekto, akirita pro vundiĝo dum la longa kuŝado. Ĝismorte li esperis, iam denove povi piedmarŝi.
Hejma meleagro
Disponeblo kaj komerca produktado en Britio
Antaŭ la fino de la 19-a jarcento, meleagroj estis ia kaprico en Britio, dum ansero aŭ bovo estis pli komuna viandaĵo por la Kristnaska vespermanĝo inter la laborista klaso. En la verko de Charles Dickens' Kristnaska Sonorado (A Christmas Carol, 1843), Bob Cratchit havis anseron antaŭ kiam Scrooge aĉetis meleagron.
Meleagra produktado en Britio koncentriĝis en East Anglia, kaj oni disvolvigis du bredaĵojn, nome la Norfolk Black (Norfolka nigrulo) kaj la Norfolkan bronzulon (ankaŭ konatan kiel Kambriĝa bronzulo). Tiuj estis kondukitaj kiel birdaroj al la bazaroj de Londono jam en la 17-a jarcento – tiuj birdoj estis alvenintaj komence de la 16-a jarcento el Hispanio (1500). Angla farmisto Thomas Tusser notis ke la meleagro jam estis inter la spezofontoj de farmisto kristnaske de 1573.
Intensiva farmado de meleagroj el finaj 1940-aj jaroj draste malaltigis la prezon, kaj faris tiun birdon akirebla por la laborista klaso. Pro disponeblo de frostigo la meleagroj povis esti transportitaj al malproksimaj merkatoj. Regado de malsanoj plibonigis la produktadon eĉ plie. Oni ŝanĝis la konsumajn preferojn kaj abundo de komerca birdobredado faris la freŝajn meleagrojn manĝaĵo malkosta kaj facile disponebla.
En komerca produktado, farmoj liveras ovojn al ovovendejoj kaj bredistoj. Post 28 tagoj la novaj meleagridoj estas sekse apartigitaj kaj liverataj al bredistoj; inoj estas bredataj aparte de virbirdoj pro diferencaj kreskindicoj. Manĝaĵo ĝenerale inkludas maizon kaj soj-fabojn, kun aldonaj vitaminoj kaj mineraloj, kaj oni havigas ankaŭ proteinojn, karbonhidratojn kaj grason depende de la aĝo kaj de la nutropostuloj. La inoj estas mortigitaj post ĉirkaŭ 14 semajnoj kaj virbirdoj post ĉirkaŭ 18 semajnoj.
The Dawkins Delusion?
The Dawkins Delusion? (aŭ La iluzio de Dawkins), 2007) estas verko de angla teologo Alister Edgar McGrath, profesoro pri teologio ĉe King's College de Londono kaj direktoro de la Centre for Theology, Religion and Culture (Centro por telogio, Religio kaj Kulturo). Scribite kun la kunlaborado de edzino de Alister, psikologiistino Johanna Collicutt McGrath, la libro estis samjare, aŭ tuj post, tradukita al diversaj lingvoj kaj vaste legita
Hejma meleagro
Disponeblo kaj komerca produktado en Britio
La hegemonia komerca bredoraso estas la Broad-breasted Whites (simila al la "White Holland", sed aparta bredoraso), kiu estis selektita pro grando kaj viandokvanto. La maturaj virbirdoj estas tro grandaj por realigi naturan seksumadon sen damaĝi la inojn, kaj tiele oni kolektas ilian spermon, kaj la inoj estas arte fekundigitaj. Pluraj inoj povas esti fekundigitaj el ĉiu kolekto, tiele malmultaj virbirdoj necesas. La viando de la reproduktuloj estas tro forta por rostado, kaj estas uzata ĉefe por fari ellaboritajn manĝaĵojn.
14939 Norikura
14939 Norikura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).
The Dawkins Delusion?
Strukturite laŭ kristana perspektivo, la eseo estas respondo al la argumentadoj de Richard Dawkins en The God Delusion (La iluziiĝo pri Dio).
Hejma meleagro
Disponeblo kaj komerca produktado en Britio
La ovoj de kelkaj meleagraj bredorasoj povas disvolviĝi sen fekundigo, laŭ procezo nomita partenogenezo.
14939 Norikura
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Norikura (japane 乗鞍岳, Norikura-dake), en la nordaj Japanaj Alpoj, neaktiva vulkano ĉe la limo de la gubernioj Nagano Gifu gubernioj. La naŭa etapo ĉe tiu monto, "Tatamidaira", la plej alta loko de Japanio alirebla per aŭtomobilo, estas vizitita de multenombraj astrophotografiistoj. La Suna Observatorio de Norikura situaiĝas ĉe unu el ĝiaj kulminoj.
The Dawkins Delusion?
Alister Edgar McGrath studis kemion biofizikon kaj molekulan biologion ĉe la universitato de Oksfordo antaŭ ol transiris al la studo pri la kriistana teologio.
Li estas ankaŭ aŭtoro de God: Genes, Memes, and the Meaning of Life, kies lia edzino estas kunaŭtorino. Joanna Collicutt. McGrath, sin ordinigis diakono en la anglikana diocezo de Oksfordo, kaj kiel sperta pri psikologio instruas pri la Psikologio de la religio ĉe Heythrop College, Universitato de Londono.
Hejma meleagro
Disponeblo kaj komerca produktado en Britio
En Britio Bernard Matthews Farms estas grava produktisto de meleagroj.
(13323) 1998 SQ
(13323) 1998 SQ estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
The Dawkins Delusion?
Sinoptiko
McGrath kritikas Dawkins pro tio kion la aŭtoro perceptas kiel dogman konvinkon de tiu lasta pri fundamentismo religia, kiu rifuzu permesi al siaj ideoj esti ekzamenitaj aŭ defiataj de aliaj. McGrath oponas la aserton de Dawkins laŭ kiu la “religio estus junula iluziiĝo”, demonstrante ke sennombraj personoj raciohavaj kaj intelektule raciaj elektis konvertiĝi adoltaĝe. Li citas sin mem kaj Antony Flew kiel ekzemplojn malestabligantajn la Dawkinsan teorion.
Hejma meleagro
Aliloke
Cargill, Butterball kaj Jennie-O (Hormel) estas grandaj produktistoj en Usono. Tradicie, usonanoj manĝas meleagraĵon ĉe Danktago.
The Dawkins Delusion?
Sinoptiko
Same kiel Dawkins, McGrath rifuzas kiel artifikan la analogion de ĥorloĝisto de William Paley. Por esprimi siaj verajn sentojn rilate la temon de Nereduktebla komplekseco, McGrath apogiĝas, male, sur ellaboraĵo de Richard Swinburne, substrekante ke la taŭgeco de la eksplika scienco bezonas, siavice, eksplikon, kaj ke la plej ŝpariga kaj fidinda finraporto de tiu eksplika kapablo kuŝas en la nocio pri la monoteisma de kristanismo. Kiam oni konsideras la argumentadon de la “Quinque viae (Kvin vojoj) de la Summa Theologiae (Sumo de teologio) de Tomaso de Akvino. al kiu Dawkins dediĉas rimarkan atenton, McGrath interpretas la tomasajn eksplikojn kiel kunigaĵon de asertoj interne koherajn anstataŭ ol kiel provon krei serion da refuteblaj pruvoj.
Hejma meleagro
Aliloke
En Hispanio meleagro estis dum la tuta 20-a jarcento prestiĝa ĉefa manĝo ĉe riĉuloj por la ĉefaj kristnaskaj festoj, ĉefe por la kristnaska vespermanĝo. Tiele la bredado de tiaj birdoj estis grava helpo por kamparanaj familioj precipe de la areoj ĉirkaŭaj al la grandaj urboj kiaj Madrido aŭ Barcelono.
Restoproduktoj
Ĉirkaŭ 2 al 4 miliardoj da funtoj (ĉ. 1–2 miliardoj da kg) da plumoj estas produktataj ĉiujare fare de la birdobreda industrio. Plejparto estas konvertita en proteinfonton por furaĝo por remaĉuloj, kiuj kapablas digesti la proteinon el kiuj formiĝas plumoj, nome keratinon. Pristudoj de la usona ministerio pri agrikulturo, nome United States Department of Agriculture (USDA), patentis metodon por ŝanĝi la malmolan plumomaterialon el la fibroj, kiuj formas la plumojn. Ĉar tio estas potenciala fonto de naturaj fibroj, oni faris pristudojn ĉe la School of Engineering and Textiles de la Filadelfia Universitato por determini tekstilajn aplikojn por plumofibroj. La plumofibroj de meleagroj estis prilaboritaj per nilono kaj teksitaj en fadenoj, kaj tiele uzataj por trikado. La fadenoj estis testitaj laŭ forto dum la teksaĵoj estis taksitaj kiel izoligaj materialoj. Kaze de la fadenoj, ju pli la procentaĵo de meleagraj plumofibroj pliiĝis, des pli la forto malpliiĝis. Ĉe la teksaĵoj, ju pli la procentaĵo de meleagraj plumofibroj pliiĝis, la varmoreteniga kapablo de la teksaĵoj pliiĝis.
The Dawkins Delusion?
Sinoptiko
McGrath antaŭeniras sin demanante ĉu la religio estas specife konfliktanta kun la scienco; kaj indikas la tezon de Stephen Jay Gould pri la “ne-surmeto de la instruoj (magisterioj)” (sigle, el la angla, "NOMA", kiel pruvo ke Darvniismo estas akordigebla kun Teismo same kiel ĝi tia estas kun Ateismo. Per kroma referenco al la verkoj de Martin Rees, de Denis Noble kaj aliaj, McGrath subtenas modifitan version de “NOMA”, kiun li difinas “instruoj parte surmetitaj": tio postulas ke Scienco kaj Religio povas ekzisti kiel eksplikoj same validaj por la du sferoj parte surmetitaj, kie la unua okupiĝas precipe pri laŭmateriaj fenomenoj dum la dua precipe pri la spirita sfero, sed kie ambaŭ povas de tempo al tempo interplektiĝi. McGrath defendas tian pozicion, konigante ke signifa malplimulto da sciencistoj estas ankaŭ teistaj, kaj aldonante kiel specifajn ekzemplojn Owen Gingerich, Francis Collins kaj Paul Davies. McGrath kritikas la Dawkinsan koncepton laŭ kiu religio estas evolua kromproduktaĵo kaj mimetisma viruso. Li analizas la uzon kiun Dawkins faras pri la tekruĉa analogio de Bertrand Russell, kaj plue la bazojn de la mimetisma teorio. McGrath kritikas la Dawkinsan referencon al “La ora branĉo" de James Frazer kvazaŭ ĝi estus esenca kaj fidinda antropologia verko, dum ĝuste McGrath ĝin konsideras “verko impresveka de la komenciĝoj de la antropologio” anstataŭ ol teksto serioze scienca. McGrath rimarkigas ankaŭ la malĉeeston, flankke de Dawkins, de formiĝo en la psikologia scienco kiel kaŭzo de lia nekapablo alfronti la problemon de la kredo.
Citante lian priskribon pri la Dio de la Malnova Testamento bildigta kiel “bravulaĉo maldonema, maljusta, kaprica kaj malbonvola, McGrath rebatas per la aserto ke mem absolute ne kredas je tia Dio kaj ke mem konas neniun kiu tion kredas. Flankenlasante, do, la rimarkojn de Dawkins, McGrath indikas, male, Jesuon kaj la Novan Testamenton kiel fundamentajn ekzemplojn de la vera naturo de Kristanismo. Jesuo, pluas McGrath, “estis objekto, ne reaganta, de violento”. McGrath sugestas ke “anstataŭ konsenti kun la malamikeco al ekstera aliularo, Jesuo proponas la etikon de la konsenta akcepto pri la ekstero” kaj la kristanoj povas certe esti akuzitaj pri manko de kohereco kun tiu ordono. Sed tiu estas tie, ĝuste en “koro de la kristana etiko”.
Hejma meleagro
Inteligento
Populare oni supozas, ke meleagroj ne estas inteligentaj, kun asertoj ke dum pluvego meleagroj rigardas supren ĝis kiam ili dronas. Spite tiun imagon, meleagroj estas nek pli nek malpli inteligentaj ol komparebla animalo, kaj kiam birdoj rigardas al ĉielo ĝis dum unu minuto dum pluvego, tio okazas pro genetika nerva malsano konata kiel tetanika tortikola spasmo (tetanic torticollar spasms). Aliaj miskredoj supozas, ke meleagro estas stulta kaj ne konscias ke ĝi povas flugi, sed tio rilatas nur al la fakto ke moderna bredado faras meleagrojn multe pli pezajn ol ties naturaj parencoj. La hejmaj meleagroj kutime ne flugas pro la pezo, sed teorie ili povas flugi ĝis 90 m aŭ sur arbo por eviti predantojn.
Meleagroj kiel manĝoj
Meleagroj estas tradicie manĝataj kiel ĉefa plado de Kristnaska vespermanĝo en multe de la mondo ekde kiam aperis en Anglio en la 16a jarcento, same kiel por Dankofesto en Usono kaj Kanado, kvankam tiu tradicio havas sian originon en modernaj tempoj, pli ol en kolonia epoko kiel ofte estas supozata. Antaŭ la 20a jarcento, porkoriboj estis plej komuna manĝo por festoj, ĉar tiuj animaloj estis plej kutime mortigataj en novembro. Meleagroj estis iam tiom abundaj nature ke ili estis manĝataj la tutan jaron, dum porkoriboj estis pli rare disponeblaj for de la epoko Dankofesto-Novjaro. Dum la tradicio de meleagroj por Kristnasko disvastiĝis en Anglio en la 17a jarcento, inter la laborista klaso estis pli komune servi anserojn, kiu restis la hegemonia rostaĵo ĝis la Viktoria epoko. Dum manĝi meleagron estis iam ĉefe limigita al specialaj okazoj kiaj tiuj, meleagroj estas nune manĝataj la tutan jaron kaj formas regulan parton de multaj dietoj.
The Dawkins Delusion?
Sinoptiko
La iluzio de Dawkins konkludiĝas per la deklaro ke la kredo je Dio estas en neta “revigliĝo”, ke la eseo de Dawkins estas pli teatraĵo ol disertacio, kaj ke La iluzio de Dawkins montras, pli ol alion, certan “panikon” de la kredantoj.
Reagoj de la kritiko
La iluzio de Dawkins ricevis limiĝintan atenton en la tradicia gazetaro kaj la recenzoj pri la eseo estis maloftaj escepte en la religiaj publikigaĵoj. Tamen, la kritika ricevo estis ĝenerale pozitiva aŭ neŭtra.
Publishers Weekly observis ke la kritiko de Dawkins rilate la horloĝiston estas, ja jes, la plej bela detruiga kritiko pri la blinda horloĝo de Paley celanta pruvi per naturalimaj argumentoj teismon, sed li nun ne povas diri ke Tertuliano laŭdis la kristanan kredon pro ĝia absurdeco aŭ ke la religio igas necese perfortulojn.
Hejma meleagro
Meleagroj kiel manĝoj
Malkiel ĉe la ovoj de kokoj, anasoj kaj koturnoj, la ovoj de meleagroj ne estas komune vendataj kiel manĝo por alta komercopeto por la tuta meleagro kaj pli malalta produktado de ovoj kompare kun aliaj kortobirdoj. La valoro de ununura meleagrina ovo estas ĉirkaŭkalkulata je 3.50 usonaj dolaroj en la libera merkato, esence pli ol ujo de dekduo da kokinaj ovoj.
En Britio en 2009, oni konsumis 7,734,000 meleagrojn por Kristnasko. (aserto el Oak House).
Kuirado
Oni uzas por kuirado kaj freŝajn kaj frostitajn meleagrojn; kiel ĉe plej parto de manĝoj, ankaŭ ĝenerale oni preferas freŝajn meleagrojn, kvankam ili kostas plie. Ĉirkaŭ la epoko de ferio, alta komercopeto de freŝaj meleagroj ofte faras ilin malfacile akireblaj sen antaŭmendo. Ĉe la frostitaj meleagroj, la problemo estas la troa grando de la tipe konsumeblaj meleagroj kio malhelpas malfrostigon, kio por meleagro de normala grando postulos kelkaj tagojn.
The Dawkins Delusion?
Reagoj de la kritiko
Same diras Anthony Kenny kiu ĉikaze argumentas stile kaj pruve de Tomaso de Akvino, Søren Kierkegaard kaj John Henry Newman.
Hejma meleagro
Kuirado
Meleagroj estas kutime fornigitaj aŭ rostitaj en forno dum kelkaj horoj, ofte dum kuiristo preparas la reston de la manĝo. Foje la meleagro estas enmetita en pekl- aŭ sal-akvo antaŭ rostado por plibonigi ties guston kaj humidecon. Tio necesas ĉar la malhela viando postulas pli altan temperaturon por sennaturigi la tuton de la mioglobina pigmento ol la blanka viando (tre malalta en mioglobino), tiele ke tutkuiri la malhelan viandon kutime forsekigas la bruston. Peklakvigo permesas tutan kuiradon de la malhela viando sen forsekigi la brustan viandaĵon. Foje meleagroj estas dekoritaj per paperaj ostofinoj antaŭ servo.
En kelkaj areoj, ĉefe en Suda Usono, oni povas ankaŭ friti la meleagron en varma oleo (plej ofte en oleo el ternukso) dum 30 al 45 minutoj per uzado de pormeleagra fritujo. Tiu kuirsistemo estas danĝera por tiuj kiuj ne lerte kapablas kontroli la enormajn kvantojn de varma oleo postulata.
Defendo Owen
La Defendo Owen (ankaŭ konata kiel Defendo de la dama flanketo aŭ Greka Defendo) (ECO B00), estas malofta malfermo karakterizita per la movoj (en Algebra notado):
Ludante 1... b6 nigro preparas la daman kurieran flanketon, kiu tiam povas partopreni la batalo por la centro. La malavantaĝo de ĉi tiu plano estas, ke blanko povos okupi la centron kun la peonoj kaj gajni spacan avantaĝon. Kvazaŭ tio ne sufiĉus, 1... b6 ne preparas la aroketon kiel faras 1... g6, kaj estas malfacile por nigro pliigi sian premon sur la centro per... f5, kiu malfortigas la daman flankon pli ol se ĝi estus ludita. la responda movo... c5 post 1... g6. Sekve, la Owen-defendo havas dubindan reputacion, kvankam iuj nivelaj ludantoj favoris ĝin.
Armutlu (Kemalpaşa)
Armutlu estas urbo en la distrikto Kemalpaşa de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco İzmir kaj al la Egea regiono. En 2000 ĝi havis loĝantojn.
Defendo Owen
Ĉeflinio: 1.e4 b6 2.d4 Kb7 Blanko gajnas avantaĝojn kun ambaŭ. 3.Kd3 e6 4. Ĉf3 c5 5.c3 Ĉf6.
The Dawkins Delusion?
Reagoj de la kritiko
Geedzoj McGrath, fine, sin deklaras surprizitaj pro la fakto ke Dawkins daŭrigas verki apogiĝante sur la “apriora”, kaj do nescienca, hipotezo laŭ kiu la religiaj kredantoj estas aŭ iluziiĝintoj aŭ meretricoj, neniam haltante ĉe la konsidero pri la pruvoj malfavoraj aŭ favoraj al teismo, kaj pri la ampleksaj praktikoj de kristanoj.
Hejma meleagro
Nutrovaloro
La blanka viando de meleagroj estas ĝenerale konsiderata pli saniga ol la malhela viando pro ties malalta grasenhavo, sed la nutrigaj diferencoj estas malgrandaj. Kaj kvankam meleagraĵoj supozeble endormigas, festaj vespermanĝoj estas komune grandaj manĝoj servataj kun karbohidratoj, grasoj kaj alkoholo en ĝuinda etoso, ĉio kio ege kontribuas al postmanĝa endormigo pli ol la triptofano de meleagroj.
Akompanaĵoj
Por manĝo en Kristnaska vespermanĝo en Britio, meleagro estas tradicie servita kun vintraj vegetaloj kiaj rostitaj terpomoj, Burĝonbrasikoj kaj Pastinako. Saŭco de Oksikoko estas la tradicia ingredienco en la nordaj ruraj areoj de Britio, kie kreskas naturaj oksikokoj. Sude kaj en urbaj areoj, kie oksikokoj estis ĝis ĵuse malfacile akireblaj, estis uzata pansaŭco anstataŭe, sed disponeblo de komerca saŭco de Oksikoko populariĝis ĝin ankaŭ je tiuj areoj. Foje oni servas ankaŭ viandosukon, kolbassaŭcon aŭ hepaton envolvitan en lardo (konata kiel lardoruloj).
Ĉefe dum la feria epoko, oni servas ankaŭ farĉon tradicie kun meleagraĵo. Estas multaj variaĵoj: avenokaĉo, kaŝtanoj, salvio kaj cepo (aromita pano), maizpano, kaj kolbaso estas la plej tradiciaj. Farĉo povas ankaŭ esti uzata por farĉi la meleagron (kiel la nomo implicas), aŭ povas esti kuirita separate kaj servita kiel flanka plado.
Por Dankofesto en Usono kaj Kanado, meleagro estas tipe servata farĉita aŭ kun akompanaĵoj (flanke), kun saŭco de oksikoko kaj viandosuko. Komunaj komplementaj pladoj estas terpoma pureo, maizo, fazeoloj, kukurbetoj, kaj batatoj. Kuko estas la kutima deserto, el kiuj la kuko el kukurbo estas plej tradicia, kaj ankaŭ el pomo aŭ el karjo estas popularaj.
Melagro estas foje uzata kiel anstataŭo por aliaj manĝoj kiaj meleagrolardo kaj meleagra Kolbasobulko.
Meleagrorubo por karburaĵo
Kvankam plej komune uzata kiel sterko, la meleagrorubo (fekaĵoj miksitaj kun kuŝomaterialo, kutime ligneroj) estas uzata kiel karburaĵa fonto por elektrocentraloj. Unu el tiaj centraloj en okcidenta Minesoto havigas 55 megavatojn de elektro uzinte 500,000 tunojn de meleagrorubo ĉiujare. La centralo ekfunkciis en 2007.
Chung So-sung
Jeong Soseong, Jung Soseong, Chung So-sung (hangeul : 정소성, Daegu, 11-a de februaro 1944 - 24-a de oktobro 2020), estis verkisto de Sud-Koreio. Li studis francan filologion en la Nacia Universitato de Seulo (doktoro de la Universitato de Grenoblo III).
Li poste laboris kiel instruisto de franca lingvo en Nacia Universitato Chonnam, Nacia Universitato Chonbuk kaj Universitato de Dankook ekde 1973.
NGC 251
NGC 251 (aliaj indikoj — PGC 2806, UGC 490, MCG 3-3-3, ZWG 458.5, KCPG 15B) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Szczyrk
Szczyrk estas pola urbo en Silezia provinco. Ĝi apartenas al Distrikto Bielsko. La urbo havas turisman-ripozan karakteron. Laŭ donitaĵoj el la 31-a de decembro 2016 estis 5734 loĝantoj.
Situo
Szczyrk situas sude de Bielsko-Biała, nord-oriente de Wisła kaj nord-okcidente de Żywiec.
Historio
Setlado de vlakoj, hungaroj, ĉeĥoj kaj slovakoj estis dokumentita en la 15-a jarcento.
Urborajtojn ĝi akiris en 1973.
Provinco Baglan
Baglan (paŝtoe/perse (بغلان) estas unu el la 34 provincoj de Afganio, situas en la nordo de la lando kaj havas proksimume 820 000 loĝantojn. La nomo devenas de la provinca urbo Baglan. Tamen la ĉefurbo de la provinco estas Pul-i Ĥomri.
En la provinco ekzistas fajrotemplo de Zaratuŝtrismo proksime de Surĥ Kotal.
La distriktoj de la provinco estas:
New Orleans Rhythm Kings
New Orleans Rhythm Kings (NORK) estis ĵazbando ekzistanta inter 1923 ĝis 1925, fondita de blankulaj muzikistoj el Nov-Orleano en Ĉikago, kiu ege influis la evoluon de ĉikago-ĵazo. La nomo ekestis en 1923 por surdiskigoj de la bando, kiu antaŭe estis konata kiel Friars´s Society Orchestra, kiu ekzistis jam ekde 1921 kaj surdiskigis ekde 1922. NORK je sia origina personaro malfondiĝis en 1923.
Historio
La amikoj de la juneco Paul Mares (trumpeto, korneto), George Brunies (trombono) kaj Leon Roppolo (klarneto, aldosaksofono), kiuj ankoraŭ en 1920 udis kune sur la Misisipo-vaporŝipo „S.S.Capitol“, ricevis en 1921 la okazon fondi bandon en „Friar’s Inn“ (noktoklubejo kaj krimulrenkontejo en la urbokvartalo Loop) en Ĉikago. La posedanto volis ion laŭspece de la Original Dixieland Jass Band (ODJB), kiu ekde 1917 direktigis la atenton sur la nova muziko el Nov-Orleano, kaj komisiis fine de 1921 Mares-on, tiam loĝanta en Ĉikago ĉe amika policano, kunmeti bandon. Kune kun Frank Snyder (frapinstrumentaro), Alfred Locayano (baso, mallonge poste anstataŭita per Steve Brown), Elmer Schoebel (piano), Jack Pettis (saksofono) kaj Louis Black (banĝo) Mares, Brunies kaj Roppolo fondis tie la „The Friar´s Society Orchestra“. Nur ekde 1923 ili nomiĝis „New Orleans Rhythm King´s“, por surdiskigoj en marto 1923 ĉe Gennett kaj laŭ la bando, kun kiu Roppolo akompanis la vodevilo-kanistinon Bee Palmer En Nov-Orleano. La direktadon tenis Mares. Plejofte la ritmosekcio ludis ekde la vespermanĝo kaj la resto alvenis ekde la 22 horo por la dancaranĝoj. Ili ludis, ĝis la lasta gasto foriris.
NORK estis ege influita de la nigrula bando de King Oliver, kion Mares klare konfesis. Iliaj sonregistraĵoj forte influis la blankulajn ĉikago-ĵazmuzikistojn, tiam parte lernantoj (Austin High Gang, ankaŭ Bix Beiderbecke, kiu eĉ foje ludis kun ili), kaj efikis kiel iniciato. Onidire ili ne nur sonregistris la unuajn soloojn en la ĵazhistorio (famas ekz. Roppolo sur klarneto en „Panama“ kaj Brunies sur trombono en „Tin Roof Blues“), sed ankaŭ la unuajn registraĵon kun „miksitaj“ bandoj: „Sobbin Blues“ en 1923 kun la (tamen tre helhaŭta) kreolo Jelly Roll Morton ĉe piano. Por preteriri malfacilaĵojn ili ŝajnigis, ke Morton estas kubano. La registraĵoj ekestis inter 1922 kaj 1923 ĉe diskeldonejo Gennett Records. Tiam kaj longe post tio blankulaj kaj nigrulaj muzikistoj ludis en strikte apartigitaj bandoj (escepton prezentis kelkaj "miksitaj" marŝbandoj en Nov-Orleano). NORK malfondiĝis komence de 1923, ĉar la klubestroj en Friar’s Inn preferis muzikon laŭstile de la dancorkestro de Paul Whiteman. La plej multaj muzikistoj disiris, kunvenis tamen denove julion 1923 pro sonregistrado kun Jelly Roll Morton, je kiu ili ankaŭ ludis kelkajn komponaĵojn de Morton. Mares provis sekvajare novfondadon en Nov-Orleano kune kun Roppolo, kiu tiam tamen estis serioze malsaniĝinta. En 1934/5 Mares denove sonregistris kun denove starigita NORK por diskeldonejo Okeh Records. De aliaj bandanoj estis reunuiĝoj de NORK ĝis en la 1950-aj jaroj.
Parte ludis en la bando ankaŭ i.a. Ben Pollack, Gene Krupa, Wingy Manone, Sidney Arodin (klarneto).
Repertuaro
Ilia repertuaro ankoraŭ nuntempe estas ludata de diksilando-bandoj, interalie „Milenburg Joys“ (kunverkita de Morton), „Farewell Blues“, „Tin Roof Blues“. Krome ili ludis ankaŭ furoraĵojn de la Original Dixieland Jass Band kiel „Tiger Rag“ kaj „Livery Stable Blues“ kaj blusaj normkanoj kiel „Weary Blues“, „Wolverine Blues“.
Arden
Arden povas rilati al:
Arpalı Kasabası
Arpalı Kasabası estas urbo en provinco Bayburt en Turkio.
Akvobaraĵo Proserpina
Priskribo
Ĝi estis konstruita kiel parto de la infrastrukturo kiu liveris al la urbo Emerita Augusta akvon. Post la falo de la Romia Imperio la akvedukto kiu kondukis al la urbo falis en ruino, sed kaj la masonmuro kaj la terdigo kun retenanta muro estas ankoraŭ uzata. Ĉar temas pri tre populara loko por banado kaj kolekto de akvo, ĝi estis ĉiam uzita kaj suferis multajn transformojn laŭlonge de la jarcentoj.
Ĝi estis deklarita Bien de Interés Cultural (Havaĵo de Kultura Intereso) en 1912.
Ĝi estas ankaŭ parto de la Arkeologia Ensemblo de Mérida, nome Monda Heredo de UNESCO ekde 1993.
Cordenons
La komunumo situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Akvobaraĵo Proserpina
Priskribo
Iam ĝi estis nomata simple Albuera (arabdevena hispanlingva vorto por lageto); en la 18-a jarcento oni malkovris skribŝtonon en kiu oni alvokis la diinon Ataecina-Proserpina (Prozerpino), kaj ekde tiam ĝi ricevis la nuntempan nomon; tamen dum jardekoj la lokanoj nomis ĝin populare simple "la charca" ([ĈARka]) plej ofta hispanlingva vorto por lageto.
Halsbach
Halsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Akvobaraĵo de Almonacid de la Cuba
La Akvobaraĵo de Almonacid de la Cuba estis romia gravita akvobaraĵo en Almonacid de la Cuba, Provinco Zaragozo, Aragono, Hispanio, date el la 1a jarcento p.K. Almonacid estas arabdevena vorto, dum la vorto Cuba aludas al akvorezervejo. Tiu estas unu el la unuaj kaj plej altaj romiaj akvo-baraĵoj kaj rezervejoj en Hispanio.
Guildford (Surrey)
Guildford estas la ĉefurbo de Surrey, Anglio. Ĝi situas ambaŭflanke de Rivero Wey. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ loĝantojn.
Historio
Kastelo Guildford konstruiĝis aŭ plifortiĝis dum la regado de Vilhelmo la 1-a (Anglio). Parto de la kastelo ruine videblas.
En 1995 eltroviĝis 12-jarcenta ĉambro kiu verŝajne estis la plej antikva restaĵo de eŭropa sinagogo.
En 1619 la ĉefepiskopo de Canterbury fondis almozdomojn kie ankoraŭ loĝas malriĉuloj.
En 1653 oni plinavigebligis Riveron Wey, kaj poste kanalo estis ligata al tiu rivero. Tio pliprosperigis la urbon.
Arĉtrio
Arĉtrio estas ĉambromuzika ensemblo, konsistanta el tri arĉinstrumentoj. Tipa estas ensemblo el violono, vjolo kaj violonĉelo, sed ankaŭ ekzistas verkoj por du violonoj kaj unu vjolo. Tre konataj estas ekzemple la arĉtrioj de Haydn, Beethoven kaj Schubert.
Guildford (Surrey)
Historio
De 1820 al 1868 okazis tumultoj la 5-an de novembro, kiam oni celebris la malsukceson de la pulva konspiro. Armitaj viroj kuniĝis tuj ekster la urbo, portante maskvestaĵojn; ili eniris la urbon kie ili venĝis sin kontraŭ tiuj kiuj malkontentigis ilin dum la antaŭa jaro per atakoj kontraŭ ili, difektigo de domoj kaj forpreno de posedaĵoj, kiujn ofte ili feste forbrulis.
En 1927 estiĝis la anglikana diocezo Guildford. La konstruadon de katedralo interrompis la dua mondmilito: ĝi fine konsekriĝis en 1961.
En 1974 anoj de la provizora irlanda respublika armeo bombe mortigis en Guildford kvar britajn soldatojn kaj unu civilulon. Kvar suspektitoj enkarceriĝis kaj estis fame konataj kiel la Kvaropo de Guildford ĉar ili protestis ke ili torturiĝis de policistoj kaj ke ili ne respondecis la atakon. Fine en 1989 tribunalo renversis ilian kulpigon kaj ili liberiĝis.
Ekonomio
Multaj grandaj kompanioj havas oficejojn en Guildford, kaj estas ankaŭ pluraj fabrikoj.
(83975) 2002 AD184
(83975) 2002 AD184 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro »: grupo da korpoj, kiuj orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
12005 Delgiudice
12005 Delgiudice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la fare de teamo estrita de la usona astronomo Robert Weber elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Maria del Giudice, bonan amikinon kaj poste edzinon de Frank C. Shelly, unu ano de la teamo da observantoj kaj mezurantoj.
John Ford (dramisto)
John FORD (n. ĉ.1586, m. ĉ.1640) estis angla dramisto.
Li baptiĝis la 17-an de aprilo 1586 kaj studis en Londono, kaj eble ĉe Exeter College, Universitato de Oksfordo.
En 1606 li verkis poemon kaj prozaĵon, esperante tiel altiri la patronecon de gravuloj. Sekvis aliaj ne teatraj verkoj. Nur post 1620 li ekverkis por la teatro, unue (kiel tiam oftis) kunlaborante kun aliaj pli spertaj dramistoj - Thomas Dekker kaj William Rowley. Pluraj teatraĵoj perdiĝis. Inter la restantaj verkoj estas:
Petaĥ Tikva
Petaĥ Tikva (hebree פתח תקווה, Pordo de la espero, arabe بتاح تكفا; ankaŭ Petah Tiqwah, Petah Tikva) estas urbo en Israelo, situanta en la metropola areo Guŝ Dan, kelkajn kilometrojn oriente de Tel Aviv (laŭ la Torao, en la regiono antikve vivis la tribo de Dan, unu el la dek du triboj de izraelidoj, kiuj laŭ la biblia tradicio konsistigas la judan popolon). Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² -  tiel Petaĥ Tikva apartenas al la plej grandaj urboj de Israelo.
Historio
La unuan setlejon fondis en 1878 setlistoj el Jerusalemo. Ĝi estis la unua juda kamparana setlejo („moŝavao“) en la tiama Palestino; pro tio ĝi ricevis ankaŭ la kromnomon „Patrino de Moŝavot“.
La setlejo havis poste gravajn problemojn pro la misrikoltoj kaj malario. Oni do sekigis la malariajn marĉojn kaj la loko iĝis centro de la kultivado de citrusoj. Ekde 1888, la setlistoj ricevis apogon de barono Edmond de Rothschild, kiu apogis diversajn setlejajn projektojn en la tiama Palestino. La komunumo kreskis dum la tempo kaj en 1937 ricevis eĉ la urborangon.
Hodiaŭa urbo
Petaĥ Tikva estas hodiaŭ urbo, kie memorigas la agrikulturan pasinton nur la t.n. verdaj ĝardenoj en la urbocentro. La centra kolono de la ekonomio estas la industrio, precipe en branĉoj de tekstaĵoj, metalo, nutraĵoj kaj ligno. En Petaĥ Tikva havas ankaŭ la sidejon de la dismonde aganta farmacia konzerno Teva. La turismo ne gravas en la urbo, en la proksimo situas la rivero Jarkon en la nacia parko Jarkon-Afek, tutjara rivero de 28 kilometroj fluanta al la Mediteraneo en Tel-Avivo, kiu estas la plej akvoplena rivero el tiuj fluantaj al la Mediteraneo.
Kastelo de Gibralfaro
La Kastelo de Gibralfaro estas fortikaĵo situanta en la urbo Malago, Hispanio. En la loko estas fenica kiu havis lumturon kiu nomigas la monteton Gibralfaro (Jbel-Faro, aŭ monto de la lumturo). Estis Abderamano la 3-a kiu transformis je fortikaĵo la antikvajn ruinojn ekzistantaj antaŭ la alveno de la romianoj. La fortikaĵo estis ampleksigita kaj igita kastelo de la nazaria reĝo Jusufo la 1-a en la jaro 1340. La kastelo estis celo de akra sieĝado de la Katolikaj Gereĝoj dum la tuta somero de 1487. Post la sieĝo, la reĝo uzis ĝin kiel rezidejo dum la reĝino loĝi en la urbo.
Ĝi estis konstruita por gastigi la trupojn kaj protekti la Alkazabon je la atakoj.
Fildu de Sus
Fildu de Sus (hungare:Felsőfüld) estas vilaĝo en Rumanio sude de Zalău. En 1910 ĝi havis 734 loĝantojn (rumanoj); en 1992 525 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1415. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Fildu de Jos.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Szentendre)
La preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo estas romkatolika historia monumento en urbo Szentendre (Hungario). Ĝi estis iam serba ortodoksa preĝejo, nun la plej granda preĝejo de la urbo. (Loke ĝi estas konata Csiprovacska [ĉiprovaĉka], kiel misa transskribo de la origina serba nomo.)
Historio
Ankaŭ depost fino de dominado de la turkoj en Hungarujo amase alvenis sudslavaj ortodoksaj rifuĝintoj ekzemple al Szentendre. Ili konstruis lignan kirkon, poste jam el ŝtono en 1751. Ekde 1856 la patronoj estis Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. En la sekva jarcento nombro de la sudslavoj malpliiĝis, ĉar ili hejmenvenis, precipe depost naskiĝo de Jugoslavio. La katolika eklezio aĉetis la jam superfluan kirkon dum la 2-a mondmilito. La ikonostazo estis portita al Prizren, aliaj instalaĵoj al la episkopa muzeo. La katolika eklezio renovigis ĝin en 1989, nova galerio konstruiĝis en 1997.
La Chapelle-Centre (stacidomo)
La Chapelle-Centre estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en La Chapelle-sur-Erdre, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Szentendre)
Konstruaĵo
La kirko situas en la urbocentro. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. Enirejo estas ĉe la fasado kaj navo. Freskoj interne plene mankas.
La Chapelle-Centre (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nantes-Orléans - Châteaubriant (519000).
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Szentendre)
Konstruaĵo
Kermesoj okazas en la 24-an kaj 29-an de junio.
14941 Tomswift
14941 Tomswift estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la fikciuloj Tom Swift Senior kaj Tom Swift Junior, geniaj patro kaj filo inventistoj, kies sciencaj aventuroj en serio da porinfanaj romanoj inspiris generaciojn da junaj legantoj tra la 20-a jarcento, kaj interesis ilin pri sciencoj.
Tesot
Alternaj nomoj
La nomo de la valo ankaŭ estas skribita kiel Taisot aŭ Teysot.
(13354) 1998 TO15
(13354) 1998 TO15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Eleagnacoj
La eleagnacoj (Elaeagnaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo rozaloj (Rosales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 110 speciojn,. Ĝia tipa genro estas eleagno.
Tiu plantoj disvastiĝis sur la norda hemisfero kaj ĝis la orienta Aŭstralio. Ili estas plej ofte dornaj kaj sekec-rezistaj arbustoj. En Mezeŭropo plej gravas la ramnoida eleagno (Elaeagnus rhamnoides, sin. ramnoida hipofeo Hippophae rhamnoides). Multaj specioj estas uzataj de la homo.
Priskribo
La plej multaj specioj havas radiktuberetojn kun simbiozaj, nitrogenfiksaj bakterioj de la genro Frankia (aktinorizo).
Habito kaj folioj
Estas ĉiamverdaj aŭ deciduaj, malgrandaj arboj aŭ arbustoj. Kelkaj specioj estas „vergoplantoj“. Kelkaj specioj havas dornojn. Ofte estas kserofitoj.
La folioj plej ofte estas alterne sidantaj kaj spiralformaj, malofte kontraŭsidantaj aŭ ŝajne verticile. Preskaŭ ĉiam estas folitigoj; ili povas esti ankaŭ tre mallongaj. La simpla foliplato estas ofte ledra kaj havas glatan randon. Minimume je la malsupra surfaco estas arĝentaj haroj. Stipuloj mankas.
Infloreskoj kaj floroj
La floroj staras unuope aŭ en faskoj, mallongaj grapoloj aŭ spikoj. La floroj estas duseksaj aŭ unuseksaj. Se la floroj esta unuseksaj la specioj estas plej ofte dioikaj.
La radioforme simetriaj floroj estas kvarnombraj kaj odoras ofte. Ekzistas relative longa hipantio. Plej ofte estas kvar (du ĝis ok) sepaloj. La koloro estas blanka, kremblanka ĝis flava. Petaloj mankas. Ekzistas plej ofte kvar aŭ ok, malofte du aŭ dekdu fekundaj stamenoj. La tre malongaj filamentoj estas inter si liberaj, sed kunkreskintaj kun la sepaloj. Ofte estas nur unu epigea karpelo kun nur unu anatropa ovolo. La karpelo ŝajnas hipogea. La longa pistilo havas flankan stirigmon. Polenigado okazas fare de insektoj (entomofilio) aŭ de vento (anemofilio).
Fruktoj kaj semoj
Po floro kreskas unu akeno, kies bazo fariĝas en matura stato karneca. Tial ili aspektas kiel beroj aŭ drupoj (pseŭodrupoj) kunpo unu semo. La maturaj, intensive koloraj fruktoj estas manĝataj de birdoj, kiuj ekskrementas la semojn ne digestitaj.
Enhavosubstancoj kaj kromozomnombro
En la ĉeloj estas estas kalcisalaj kristaloj. En la fruktoj estas taninoj kaj plej ofte vitamino C. Ankaŭ ekzistas ofte alkaloidoj. Se enestas pro-antocianidino, tiam estas cianidino kaj delfinidino. Elagata acido estas trovita en ĉiu de la tri genroj. Plej ofte ankaŭ troviĝas saponinoj.
La kromozomnombro estas n = 6, 10, 11, 13.
Disvastigo
La tuta disvastigejo de la familio eleagnacoj etendiĝas de la moderaj zonoj sur la norda hemisfero trans la tropikoj ĝis la okcidento de Aŭstralio. Du genroj kun 74 specioj ekzistas en Ĉinio, el tiuj 59 nur tie.
Taksonomio
La familio eleagnacoj estis en la jaro 1789 sub la nomo Elaeagni de Antoine Laurent de Jussieu en Genera Plantarum, p. 74-75 publikigita. L tipogenro estas eleagno (Elaeagnus L.), kies nomo venas de la greka nomo por olivoj (Olea europaea) kaj Vitex agnus-castus.
La familio Elaeagnaceae jam estis metita en la ordoj Rhamnales, Proteales kaj Thymelaeales. Hodiaŭ la eleagnacoj formas ene de la ordo de la Rozaloj kune kun la familioj Dirachmaceae kaj Rhamnaceae unu kladon.
La familio eleagnacoj havas tri genroj kun ĉ. 50 ĝis 100 specioj: