cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sylvanus Morley
Biografio
Oni konas lin ĉefe pro siaj elfosaĵoj en Chichén Itzá. Li publikigis grandan kvanton de kompiloj kaj traktatoj pri la hieroglifa majaa skribo, krom librojn de diskonigo dediĉitaj al la ĝenerala publiko. Dum sia vivo, Morley estis unu de la ĉefaj arkeologoj dediĉitaj al la studado de Centrameriko; tamen, nuntempe novaj studoj tiukampe kondukis al revalorigo de liaj teorioj. Aktuale Lia plej agnoskita kaj citita kontribuo estas tiu pri la surskribaĵoj de la majaa kalendaro.
Dum la epoko en kiu li direktoris variajn projektojn subvenciitajn de la Instituto Carnegie de Washington, li kuraĝigis multajn fakulojn al la profundigo en la studo de majaoj. Ĝenerale, lia entuziasmo por tiaj studoj rezultis en kreskanta intereso, allogante la subvenciojn necesajn por la studoj kiuj produktos grandan konon pri la antikvaj majaoj.
Demokrata Partio - demokraci.pl
Demokrata Partio - demokratoj.pl (pole Partia Demokratyczna - demokraci.pl, PD) estas socialliberala politika partio en Pollando.
Demokrata Partio relative de juro estas daŭrigo de Libereca Unio (Unia Wolności, UW). Lideroj-inicjatoroj de transformo UW en PD estis prezidanto de UW - Władysław Frasyniuk, unua ĉefministro de sendependa Tria Pola Respubliko - Tadeusz Mazowiecki kaj vicĉefministro, ministro de ekonomio kaj laboro ĉe registaroj de Leszek Miller kaj Marek Belka - profesoro Jerzy Hausner.
Komence de projekto fondi PD-on, oni planis larĝiĝo de la socio de UW, samtempe maldekstre kaj dekstre de la politika sceno. Tamen finfine, krome membroj de UW, konektiĝis nur malnovaj membroj de la Alianco de Demokrata Maldekstrularo kaj personoj konektitaj pli frue kun nenia politika partio.
Sub la idea deklaracio, la 27-an de februaro 2005 subskribis 176 personojn de scienco, kulturo, reprezentantojn de ne-registaraj organizoj, kiuj ĝis tiam protektis Unia Wolności.
Eŭropa Parlamento (Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo)
Dum la oficperiodo 2009-2014 la Demokrata Partio havas neniun deputiton ĉe la Eŭropa Parlamento. Dum la antaŭa oficperiodo ĝi havis kvar deputitojn kiuj membris en la frakcio de la Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo.
Pola Parlamento (Demokrata Deputita Rondo)
Ĉe la pola parlamento, la Demokrata Partio havis tri deputitojn, kiuj komence membris en la Parlamenta Klubo "Maldekstrularo kaj Demokratoj", sed post konflikto inter Alianco de Demokrata Maldekstrularo kaj Demokrata Partio, ili ekhavis propan Demokratan Deputitan Rondon. Poste, ĉiuj tri deputitoj eliris la partion kaj membriĝis en Stronnictwo Demokratyczne (Demokrata Partio):
Post fondiĝo de la Demokrata Deputita Rondo kaj eliro de Socjaldemokracja Polska el la Parlamenta Klubo "Maldekstrularo kaj Demokratoj", ĝi finis ekzisti kaj deputitoj kiuj restis (nur el la Alianco de Demokrata Maldekstrularo kaj senasociaj) ŝanĝis nomon de la klubo al "Maldekstrularo".
Demokrata Partio - demokraci.pl kaj Esperanto
Janusz Onyszkiewicz kaj Esperanto Janusz Onyszkiewicz aliĝis partopreni la lingvan debaton "La Lingva Egaleco en Internaciaj Rilatoj" en la hotelo "Victoria" en Varsovio (la 26an de septembro 2004) organizitan de la japana mecenato Etsuo Miyoshi por la polaj deputitoj (MEP) okaze de Eŭropa Tago de Lingvoj - sed lastmomente lin anstataŭis lia asistanto.
Artisto
Artisto estas persono kiu per kreaj talentoj kreas arton. Oni povas uzi la vorton rilate al iu branĉo de la artoj—ekzemple: muziko, literaturo, kaj teatro—tamen pliofte ĝi estas konektita de belartoj.
Artaj medioj de artistoj
Artisto ofte specialiĝas en specifa arta medio.
Katedralo de Jorko
La katedralo de Jorko (oficiale The Cathedral Church of St Peter estas la plej granda mezepoka preĝejo en Anglujo. Post konstrudaŭro de 250 jaroj ĝi pretiĝis en la jaro 1472. Ĝis nun ĝi allogas ĉiutage centojn da turistoj el la tuta mondo kaj estas unu el la plej elstaraj allogaĵoj de Jorko. Apartaĵo de la katedralo laŭ gotika arĥitekturo estas ĝia grandeco. Unu fenestrofaco estas ekzemple preskaŭ same longa kiel teniskampo. Imponas ankaŭ la du grandaj kaj unu kontraŭflanka malgranda turoj kaj la orgeno, kiun oni post bruldetruo re- kaj novkonstruis en 1993.
Arĥitekturo
La gotika novkonstruo komenciĝis per la suda transversa domo inter 1230 kaj 1241. Sekvis la norda transversa domo kun la fenestraro „Kvin Fratinoj“ de 1241 ĝis 1260. La laŭlongan domon oni konstruis de 1291 ĝis 1324; la lignan volbon oni novigis en 1890. En 1342 oni konstruis la kapitulejon, inter 1361 kaj1370 la malantaŭan ĥorejon kaj la okcidentan parton de la ĥorejo inter 1380 kaj 1400.
La nordan turon oni konstruis inter 1470 kaj 1474, la sudan turon inter 1433 kaj77. La fenestroj estis finataj en 1338.
La laŭlongan domon oni starigis de 1291 ĝis 1324. La pilastroj havas antaŭmetitajn faskokolonojn diversdikajn, je kio unuafoje la fortika volbopilastro seninterrompe supreniras ekde la planko, je kio la kvinparta triforio estas enigita en la fenestra aranĝo. Karakteriza estas la hela klareco de la spaco, la akcentado de la vertikalo, la kradosimila malkompaktigo de la spacaj limoj. Jen sin montras franca influo, kiu ankaŭ estas videbla ĉe la ekstera konstruaĵo. Super la meznavon oni muntis volbon el ligno, kiun oni novigis en 1890. La interna formado de la navkrucoturo okazis inter 1400 kaj 23. La ĥorejo estas unu naveron pli longa ol la laŭlonga domo. La meznavo altas 30 metrojn kaj larĝas 15 metrojn.
Kapitula domo
Tiu ĉi oklatera ĉambro ekestis proksimume 1280. La 44 sidejoj ĉirkaŭe la murojn estas enigitaj en plurlaterajn niĉojn, kio kreas delikatan, onduman spacoviglecon.
Kensaku Omori
Kensaku Omori (大森 健作, n. ) estas japana futbalisto.
Katedralo de Jorko
Kapitula domo
Antaŭ la portalo de la suda transversa domo situis iam la mezo de la antaŭhalo de la ĉefa romia kampadejo. Ĉi tie en 306 estis nomumata la onta imperiestro Konstanteno la Granda kiel posteanto de sia patro Konstancio Ĥloro.
Kensaku Omori
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Kashima Antlers, Kyoto Purple Sanga, Consadole Sapporo, Cerezo Osaka kaj Tokushima Vortis.
Katedralo de Jorko
Fenestroj
La katedralo de Jorko estas fama pro siaj vitralohavaj fenestroj. La „Kvin Fratinoj“
La tiel nomata fenestro Kvin Fratinoj konsistas el kvin lancetfenestroj, kiuj po altas preskaŭ 17 metrojn kaj larĝas unu kaj duonan metrojn. Per tio ili estas la plej altaj preĝejofenestroj de Anglujo. La meza fenestro bildigas en la plej malsupra kampo Danielo en la leono-tertruo. La ornamaĵon memorigan pri teksaj manlaboraĵoj Charles Dickens priverkis en sia romano Nicholas Nickleby al historio de kvin fratinoj, kies brodaĵoj fariĝis modeloj por la fenestroj.
Fazenda Vilanova
Fazenda Vilanova estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.697 loĝantojn en 2010.
Antoni Baraniak
Antoni BARANIAK (naskiĝis la 1-an de januaro 1904 en Sebastianowo, distrikto de Śrem, mortis la 13-an de aŭgusto 1977 en Poznań) – pola romkatolika episkopo, salesiano, kapelano kaj sekretario de la primasoj de Pollando - kardinalo August Hlond (1933–1948) kaj Stefan Wyszyński (1949–1951), helpa episkopo de Gniezno en la jaroj 1951–1957, ĉefepiskopo de Poznań en la jaroj 1957–1977.
Aresto
En la periodo de 1951 ĝis 1953 laboris en sekretariejo de la Primaso de Pollando.
Nokte de la 25-a/26-a de septembro 1953 estis arestita samtempe kun la primaso Wyszyński. Enprizonigita en Enketa Arestejo en la kvartalo Mokotów. Tie dum 3 jaroj estis brutale enketata fare de ekzekutistoj de Sekureca Oficejo. Li estis interalie 145 fojoj enketata, kelkfoje po dekkelkaj horoj, oni forŝiris al li ungojn, tenis dum pluraj tagoj sen vesto en malvarmega kelo, plena de fekaĵoj. Malgraŭ kruelaj torturoj li ne rompiĝis kaj nenion diris kontraŭ la primaso, kion komunistaj servistoj deziris. Ricevinte tiajn atestojn eblus proceso kontraŭ Stefan Wyszyński pri perfido de la ŝtato kaj konraŭrevolucia agado. La 30-an de oktobro 1956 li estis liberigita. Denove eklaboris kiel ĉefo de la sekretariejo.
Frutuoso Gomes
Frutuoso Gomes estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 4.468 enloĝantojn.
Suplacu de Tinca
Suplacu de Tinca (suplaku de tinka) (hungare Tenkeszéplak) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Beiuş. Administre ĝi apartenas al Căpâlna.
Nervotransigilo
Nervotransigilo (aŭ neŭrotransmisiilo ) estas nerva peranto, tio estas kemiaĵo uzata por sendi, ricevi kaj ŝanĝi signalojn inter neŭronoj kaj aliaj ĉeloj.
1689 Floris-Jan
1689 Floris-Jan estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1930 de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Ĝi ricevis la antaŭnomon "Floris-Jan" en honoro al Floris-Jan van der Meulen, 5000-a vizitanto de unu ekspozicio pri astronomio.
Jakob Hutter
Jakob HUTTER (proks. 1500 - 25a de februaro 1536), estis tirola anabaptisto; gvidanto kaj fondinto de la huteranoj.
Holomorfa funkcio
En kompleksa analitiko, holomorfa funkcio aŭ holomorfio estas kompleksvalora funkcio sur subaro de kompleksa ebeno (aŭ pli ĝenerale kompleksa sternaĵo), kiu estas derivebla kaj analitika en la kompleksa senco. Pri reelaj funkcioj, la koncepto de deriveblo kaj analitikeco estas tre malsamaj; tamen por kompleksaj funkcioj la du konceptoj estas samampleksaj.
Jakob Hutter
Vivo kaj laboro
Hutter naskiĝis en Moos proksime de St. Lorenzen en la Puster Valo en la distrikto de Tirolo (nuntempe Sudtirolo - Italujo). Li lernis por ĉapelfaristo en Prags en la Puster Valo kaj iĝis migranta metiisto.
Holomorfa funkcio
Difino
Por kontinua funkcio sur malfermita subaro de la kompleksa ebeno, la jenaj aksiomoj estas ekvivalentaj, kaj funkcio plenumanta ilin nomiĝas holomorfa:
Jakob Hutter
Vivo kaj laboro
Li unue renkontis anabaptistojn en Klagenfurt kaj baldaŭ poste estis konvertita al ilia kredo. Li komencis prediki en la tirola regiono, formante plurajn malgrandajn komunumojn. En 1529, aŭtoritatoj en Tirolo komencis persekuti anabaptistojn. Hutter kaj kelkaj aliaj iris por esplori Moravion, ĉar ili aŭdis ke la persekuto ne estis tiel severa tie. Ili trovis, ke la situacio estis efektive pli indulgema kaj la tirolaj anabaptistoj decidis elmigri. Malgranda grupo elmigris, sed Hutter restis en Tirolo kiel pastro de tiuj, kiuj ne elmigris.
Hutter evitis kapton fare de la aŭtoritatoj ĉar aliaj kaptitaj rebaptistoj ne rivelis lian restadejon, eĉ sub severa torturo. En 1527, Ferdinando la 1-a, Arkiduko de Aŭstrio deklaris ke sorĉaj doktrinoj kaj herezaj sektoj "ne estos tolerataj."
Holomorfa funkcio
Difino
(Kiel kutime, ni uzas konvencian notacion, ke.)
Jakob Hutter
Vivo kaj laboro
Hutter iris al Moravio en 1533, kiam la persekuto de la anabaptistoj en Tirolo estis ĉe sia pinto. Ankaŭ multaj anabaptistoj de la Pfalz, Ŝvabio kaj Silezio venis al Moravio. Hutter unuigis la lokajn anabaptistajn parokanarojn, ebligante prosperon de anabaptismo en Moravio. Sub la gvidado de Hutter, pluraj da la parokanaroj adoptis la fruan kristanan praktikon de komunuma proprieto de varoj, aldone al iliaj anabaptistaj kredoj de malperforto, kaj plenkreskulbapto.
Holomorfa funkcio
Difino
Pli ĝenerale, oni povas difini holomorfajn funkciojn sur kompleksa sternaĵo. Holomorfa funkcio sur kompleksa sternaĵo estas funkcio, kiu estas ĉie loke holomorfa (en la senco pri subaroj de kompleksa ebeno) laŭ kompleksa atlaso.
Jakob Hutter
Vivo kaj laboro
En 1535 la moravia registaro forpelis ĉiujn anabaptistojn de Moravio kaj ili disiĝis al ĉirkaŭaĵoj. Hutter estis resendita al Tirolo kie li estis arestata la 30an de novembro 1535 en Klausen kaj alportita al la fortikaĵo Branzoll. La 9an de decembro Hutter estis transigita al Innsbruck kie li estis pridemandadita kaj subpremita por elkonfesi. Eĉ sub severa torturo li ne elkonfesis aŭ rivelis la nomojn de aliaj rebaptistoj. Hutter estis juĝita al morto per fajro kaj mortis la 25an de februaro 1536 sur brulŝtiparo en Innsbruck antaŭ la Ora Tegmento. Laŭ la Hutterian Chronicle, totalo de 360 rebaptistoj estis ekzekutitaj en Tirolo.
La vortoj de Hutter estas registritaj en ok leteroj, skribitaj sub severa persekuto.
Memorceremonio
En Innsbruck Hutter estas memorita en stratnomo, Hutterweg kaj per plakedo ĉe la Ora Tegmento.
En 2006-2007 laboraktiva grupo kun reprezentantoj de protestantaj kaj katolikaj eklezioj en Tirolo laboris direkte al repacigo kun la huteranoj. La 25an de februaro 2007 la grupo, kune kun tri paroj invititaj por reprezenti la huteranoj, okazigis monumentceremonion ĉe la Ora Tegmento kaj komunopreĝo-servon en la malnova urbodomo en Innsbruck.
Politikaj partioj de Francio
Tiu estas la listo de politikaj partioj kaj movadoj en Francio. La gravaj partioj estas grase menciitaj.
Rudolf Németi
Rudolf NÉMETI [nEmeti] rumania hungara/hungara poeto, tradukisto, redaktoro. Li naskiĝis en Sânmiclăuș la 6-an de aprilo 1948 kaj mortis en Budpest la 30-an de januaro 2016.
Kariero
Németi Rudolf akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri hungara-germana lingvoj (1975). Li estis viĉefredaktoro de Echinox (1972-73), interna kunlaboranto de Napsugár de Kluĵo (1982-88). En 1989 li loksidiĝis en Hungarujo. Ĝis 1994 li estis redaktoro de Magyar Napló, poste de 168 óra.
Skolo de Pont-Aven
Skolo de Pont-Aven estas fakvorto aludanta la artaĵojn kiuj prenas sian nomon el Pont-Aven kaj sia ĉirkaŭaĵo.
Masakro de Baligrodo
La Masakro de Baligrodo okazis en la 6a de aŭgusto 1944 en Baligrodo, Distrikto Lesko (en la nuna Ĉekarpata provinco), Pollando. Ukrainoj de la Ukraina Ribela Armeo (URA) murdis 42 polajn civilulojn. La krimo estis farita kadre de planita etna purigado de pola loĝantaro en Orienta Galicio.
La URA venis el Stężnicy kaj Huczwic, kaj ĉirkaŭis la polan loĝantaron arigitan en la preĝejo. Kiam kelkaj personoj eliris, 42 estis murditaj. Tiuj mortoj estis klarigitaj kiel reprezalio pro mortigo de 16 ukrainoj en Stężnica la 4an de aŭgusto 1944 memdefende fare de civitanoj de Baligród kaj de sovetaj partizanoj.
Alia atako fare de la URA okzis en Baligrod unu jaron poste, dum ili atakis la policejon kaj bruligis domojn.
Trapaso de eventoj
Duontaĉmento de URA alvenis de Stężnica kaj Huczwice, ĉirkaŭis polan loĝantaron kolektitan en la preĝejo. Kiam parto de ili eliris, URA-anoj selektis parton de viroj, forkondukis al loko de ekzekuto (2 fuĝis) kaj pafmortigis. Parton de viroj, kiuj restis en la preĝejo, savis interveno de grek-katolika pastro Olenko. Samtempe, disdividitaj en etaj grupoj la atakantoj, uzante la liston fortiris el domoj selektitajn virojn por pafmortigo, kelkaj estis mortigitaj en la hejmoj. Oni ankaŭ forprenis, sub kontrolo de Burłak, kuracilojn de la apoteko. Post informo, ke en la ĉirkaŭaĵo aperis sovetaj partizanoj, taĉmentanoj retiriĝis el la vilaĝo.
Inter murditaj estis juĝisto, rezerva kapitano de la artilerio de Pola Soldataro, d-ro Stefan Schlarp.
Post la masakro ceteraj poloj fuĝis en arbaro, ankaŭ parto de ukrainoj timante polan revenĝon.
Enketado
Laŭ esploro farita de Instituto pri Nacia Memoro en Rzeszów rezultas, ke malantaŭ la krimo estis ankaŭ lokaj grek-katolikaj pastroj, kiuj instigis kaj alvokis al mortigo de poloj, judoj kaj bolŝevikoj. Inter membroj de URA oni malkaŝis kelke da estintaj ukrainaj policanoj el Baligród kaj ukrainojn loĝantajn en najbaraj vilaĝoj.
29-a de aprilo
La 29-a de aprilo estas la 119-a tago de la jaro (la 120-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 246 tagoj restas.
Je la 29-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 29-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
2625 Jack London
2625 Jack London estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan verkiston Jack London (1876 — 1916).
Sudkorea nacia teamo de futbalo
La sudkorea nacia teamo de futbalo oficiale naskiĝis en 1948. La unua internacia matĉo estis kontraŭ Honkongo en tiu jaro. Enlande la teamo ricevis la kromnomon 태극전사 aŭ Taegeuk Jeonsa – "Taegeuk-batalantoj". Okfoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - unuafoje en 1954. La teamo ankaŭ partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, kie ĝi progresis ĝis la okonfinala matĉo kontraŭ Urugvajo.
Rostpano
Rostpano estas pli aŭ malpli granda peco de rostita pano. Pano por rosti povas esti aŭ freŝa, aŭ malfreŝa. Rostpanoj dividiĝas en du bazajn specojn: salaj kaj dolĉaj. Salajn rostpanojn oni kuiras el ajna speco de pano. Oni povas uzi ilin aŭ por intermanĝeti (ekz. al biero – rostpanoj kun ajlo), aŭ por aldoni en supojn, buljonojn kaj salatojn. Por aldoni en supojn oni simple rostas panon kun salo kaj pipro. Dolĉajn rostpanojn oni kuiras el tritika pano, anticipe ŝmirita per ovo aŭ macerita en lakto, poste sukeras. Oni surtabligas ilin al teo, kafo, varma ĉokolado, aŭ kiel aparta manĝaĵo.
Scorpions
Scorpions estas germana muzikgrupo de ŝtonroko kaj metalroko, fondita en Hanovro, Germanio, en la jaro 1965. Ĝi estis la unua grupo de ŝtonroko naskiĝinta en la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio.
Rostpano
Platajn pecojn de distranĉita pano oni kutime rostas en panrostilo.
La ĉehejma panrostilo, inventita en 1913, estas la komuna rimedo por tosti panon. La panotranĉaĵoj estas enmetitaj en la sulkojn ĉe la supro kaj malaltigitaj malsupren. En iuj modeloj oni povas elekti la deziratan gradon de rostado. Kiam la rosto estas preta ĝi estas puŝita supren. Plej multaj modeloj havas du fendojn - por du tranĉaĵoj de pano, kiuj estas rostitaj samtempe kaj samgrade.
Aliaj rostadmetodoj estas sur la kradrostilo, en forno aŭ en tostila forno. Pano ankaŭ povas esti rostita super malferma flamo (sed ne rekte sur la flamo) de kuirforno aŭ portebla kuirilo. Por tiu rostado estas ankaŭ specialaj rostforkoj por ĉi tiu celo.
Pankuboj ankaŭ povas esti rostitaj; La rezulta produkto nomiĝas "krutonoj" kaj estas kutime uzata kiel aldono al salatoj kaj supoj.
Kontraŭe al populara dieta mito - tosti panon ne reduktas la kvanton de kalorioj en ĝi, ĉar rostado nur kaŭzas la perdon de akvo kiu ne estas kaloria valoro. Se la rostaĵo estas bruligita, la karbigitaj partoj havas pli malaltan kalorian valoron, sed ili estas nemanĝeblaj. Karbonigita manĝaĵo estas suspektita esti kancerogena.
Rostaĵoj estas konsiderata rekomendinda manĝaĵo por tiuj, kiuj suferas de gastrointestinalaj problemoj, ekzemple por tiuj, kiuj suferas de diareo kaj gravedaj virinoj, kiuj suferas naŭzon.
Gergely Bencze
BENCZE Gergely (bence) hungara arbarfakulo, kemiisto, altlerneja profesoro: Lemhény, 8-a de marto 1854 – Sopron, 15-a de decembro 1925.
Mara mamulo
Marmamuloj aŭ Maraj mamuloj estas varia grupo de 120 specioj de mamuloj kiuj estas ĉefe ocean-loĝantoj aŭ dependas de la oceano por manĝo. Ili inkludas la Cetacojn (balenoj, delfenoj, kaj porkocetoj), la sirenojn (manatoj kaj dugongoj), la fokojn (veraj fokoj, orelfokoj kaj rosmaro), kaj plurajn lutrojn (la mar-lutro kaj la kat-lutro). La blanka urso, kvankam ne tute akvoloĝanto, estas ankaŭ kutime konsiderita mara mamulo ĉar ĝi vivas en flosglacioj la plej grandan parton aŭ la tutan jaron.
Ĝenerala priskribo
Inter ili la balenoj estas la plej grandaj mamuloj. Diversaj specioj estas, aliflanke, adaptitaj al mara vivo laŭ ŝanĝiĝantaj gradoj. La plej tute adaptitaj estas la Cetacoj kaj la sirenoj, kiuj tute ne povas vivi sur tero (estas devige akvoloĝantoj); dume fokoj kaj marleonoj estas nur duone akvoloĝantoj kiuj pasigas majoritaton de sia tempo en akvo sed bezonas reveni al tero por gravaj aktivecoj kiel pariĝado, reproduktado kaj mudo. Kontraste, lutroj kaj ursoj povas veni kaj ofte venas surteren, sed ili estas multe malpli adaptitaj al akvoloĝado. Ankaŭ la dietoj de marmamuloj varias konsiderinde; kelkaj manĝas zooplanktonon, aliaj manĝas fiŝojn, kalmarojn, krustulojn, aŭ marherbojn, kaj kelkaj manĝas ankaŭ aliajn mamulojn. Kvankam la nombrode marmamuloj estas malgranda kompare kun tiuj kiuj vivas surtere, iliaj roloj en variaj ekosistemoj estas gravaj, speciale rilate al plutenado de maraj ekosistemoj, pere de procezoj kiel la regulado de predopopulacioj. Tiu rolo en la plutenado de ekosistemoj faras ilin de partikulara intereso ĉar 23% de marmamulaj specioj estas nuntempr minacataj.
Ili formas neformalan grupon, tute senkonsidere al taksonomia klasigo, unuigita nur pro sia dependo de maraj medioj por sia manĝado.
Marmamuloj estis dekomence ĉasitaj fare de indiĝenaj popoloj por manĝo kaj aliaj rimedoj. Multaj estis ankaŭŭ celo de komerca industrio, kio kondukis al akra malpliigo en ĉiuj populacioj de espluatitaj specioj, kiel balenoj kaj fokoj. Komerca ĉasado kondukis al formorto de la Stelera dugongo, la mar-vizono, la Japana marleono kaj la Kariba monaĥfoko. Post la komerca ĉasado finis, kelkaj specioj, kiel la Griza baleno kaj la Norda marelefanto, rekuperiĝis en nombroj; kontraste, aliaj specioj, kiel la Nigra baleno, estas draste endanĝeritaj. Krom ĉasado, marmamuloj povas esti mortigita kiel aldona kaptaĵo fare de fiŝkaptejoj, kie ili estas enplektitaj en fiksaj retoj kaj dronigitaj aŭ malsategitaj. Pliiĝanta oceantrafiko okazigas koliziojn inter rapidaj oceanŝipoj kaj grandaj marmamuloj. Ankaŭ habitatdegradado minacas marmamulojn kaj ilian kapablon trovi kaj kapti manĝon. Brupoluo, por ekzemplo, povas malhelpi la kapablon de marmamuloj por eĥolokigo, kaj la pliiĝantaj efikoj de la tutmonda varmiĝo degradas la mediojn de Arkto.
Distribuado kaj habitato
Plej marmamuloj, kiel fokoj kaj lutroj, loĝas ĉe marbordoj. Fokoj, tamen, uzas ankaŭ nombrajn terhabitatojn, kaj kontinentajn kaj insulajn. En moderklimataj kaj tropikaj areoj, ili for-ariĝas sur sablaj kaj ŝtonetaj strandoj, rokaj marbordoj, sablobenkoj, vadoj, tajdujoj kaj en mar-kavoj. Kelkaj specioj ripozas ankaŭ sur hom-faritaj strukturoj, kiel pieroj, ĝetoj, buoj kaj naftoplatformoj. Fokoj povas eĉ moviĝi pli interne kaj ripozi sur sablodunoj aŭ vegetaĵaro, kaj povas eĉ grimpi klifojn. Plej cetacoj vivas en malfermaj oceanoj, kaj specioj kiel la kaĉaloto povas plonĝi ĝis profundoj de −300 to −760 m serĉe de manĝaĵoj. Sirenedoj vivas en neprofundaj marbordaj akvoj, kutime loĝante en 9.1 m sub marnivelo. Tamen, oni scias, ke ili plonĝas ĝis −37 m por manĝi akvoprofundajn marherbojn. Marlutroj vivas en protektitaj areoj, kiel rokaj marbordoj, algaroj kaj barieraj rifoj, kvankam ili povas loĝi inter driva glacio aŭ sur sablaj, kotaj aŭ ŝlimaj areoj.
Multaj marmamuloj sezone migras. Jara glacio enhavas areojn de de akvo kiuj aperas kaj malaperas tra la jaro dum la vetero ŝanĝas, kaj fokoj migras reage al tiuj ŝanĝoj. Siavice, blankaj ursoj devas sekvi siajn predojn. En la Hudsona Golfo, la Golfo James, kaj kelkaj aliaj areoj, la glacio tute fandiĝas ĉiusomere (okazaĵo ofte menciita kiel "trarompo de la glacitavolo"), kio devigas la blankajn ursojn iri surteren kaj atendi dum monatoj ĝis la venonta frostiĝo. En la Ĉukĉa kaj en la Beaufort-maroj, la blankaj ursoj retiriĝas ĉiusomere al la glacio pli norde kiu restas frostigita la tutan jaron. Ankaŭŭ fokoj povas migri pro aliaj mediaj ŝanĝoj, kiel tiuj de El Niño, kaj veturantaj fokoj povas uzi ankaŭ variajn rimedojn de sia medio por atingi sian destinon kiel geomagnetaj kampoj, akvo- kaj vento-fluoj, la pozicio de la suno kaj de la luno kaj la gusto kaj temperaturo de akvo. Balenoj fame migras tre longajn distancojn en tropikaj kvoj por nasko kaj idozorgado, eble por eviti predadon fare de orkoj. La griza baleno havas la plej longan registritan migradon de ajna mamulo, ĉar unu el ili veturis 23,000 km el la Oĥotska Maro ĝis la Kalifornia Duoninsulo. Dum vintro, manatoj vivantaj je la norda pinto de siaj teritorioj migras al pli varmaj akvoj.
Ekspluatado
Nombraj balenoj estas ankoraŭ celo de rekta ĉasado, spite la moratorio de 1986 malpermesanta balenĉasadon laŭ la terminoj de la Internacia Komisiono pri Balenĉaso (IKB). Estas nur du landoj kiuj restas permesante komercan balenĉasadon: nome Norvegio, kiu ĉasas centojn da akrapinta baleno ĉiujare; kaj Islando, kie oni permesas kvotojn de 150 balenopteroj kaj 100 balenopteredoj ĉiujare. Ankaŭ Japanio ĉasas kelkajn centojn da Antarktaj kaj Nordpacifikaj balenopteroj ĉiujare, supozeble por scienca esplorado teorie respektante la moratorion. Tamen, la eksterleĝa komerco de viando de baleno kaj de delfeno estas grava merkato en Japanio kaj ankaŭ en aliaj landoj.
La plej profiteblaj feloj en la mara peltindustrio estis tiu de marlutroj, speciale de la norda marlutro kiu loĝis la marbordajn akvojn inter la rivero Kolumbio sude kaj la Cook Inlet norde. La felo de la Kalifornia suda marlutro estis malpli aprezata kaj tiel malpli profitebla. Post la norda marlutro estis ĉasita ĝis loka formorto, la maraj felkomercistoj ŝanĝiĝis al Kalifornio ĝis ankaŭ la suda marlutro estis plej verŝajne preskaŭ formortinta. Britaj kaj usonaj marfelaj komercistoj portis siajn peltojn al la ĉina havenurbo Kantono, kie ili laboris por la tie establita Kantona Sistemo. Feloj el Rusia Ameriko estis venditaj al Ĉinio tra la Mongolia komercurbo Kjaĥta, kiu estis malfermita al la rusia komerco pere de la Traktato de Kjaĥta de 1727.
Komerca fokoĉasado estis historie tiom grava kiom balenindustrio. Ekspluatitaj specioj estis la pagofilo, la cistoforo, la kaspia foko, marelefantoj, la rosmaro kaj ĉiuj specioj de felfokoj. La skalo de fokoĉasado klare malpliiĝis post la 1960-aj jaroj, kiam la Kanada registaro malpliigis la longdaŭron de la ĉassezono kaj aplikis decidojn por protekti plenkreskajn fokinojn. Kelkaj specioj kiuj estis komerce ekspluatitaj rekuperiĝis en nombroj; por ekzemplo, la Antarkta marurso eble estas jam tiom multnombra kiom ili estis antaŭ la ĉasado. La norda marelefanto estis ĉasita ĝis preskaŭ formorto fine de la 19a jarcento, kaj restis nur malgranda populacio en la Insulo Guadalupe. Ekde tiam ĝi rekoloniigis multon de sia historia teritorio, sed suferas populacian botelkolon. Male, la Mediteranea monaĥfoko estis formortigita el plej multo de sia iama teritorio, kiu etendiĝis el la Mediteraneo ĝis la Nigra Maro kaj nordokcidenta Afriko, kaj restas nur en nordorienta Mediteraneo kaj kelkaj partoj de nordokcidenta Afriko.
Blankaj ursoj povas esti ĉasataj kiel sporto kaj por trofeo en Kanado kun speciala permesilo kaj akompano fare de loka gvidisto. Tio povas esti grava enspezofonto por malgrandaj komunumoj, ĉar gvidita ĉasado havigas pli da enspezo ol la vendado de la feloj de la blanka urso en la merkato. Usono, Rusio, Norvegio, Gronlando kaj Kanado permesas viveltenan ĉasadon, kaj Kanado distribuas ĉarpermesilojn al la indiĝenaj komunumoj. La vendado de tiuj permesiloj estas ĉefa enspezofonto por multaj de tiuj komunumoj. Iliaj feloj povas esti uzataj por viveltenaj celoj, tenitaj kiel ĉastrofeoj, aŭ povas esti venditaj en la merkato.
Oceana trafiko kaj fiŝkaptado
Aldona kaptado estas hazarda kaptado de necelita specio en fiŝkaptejo. kaj fiksitaj kaj drivaj tren-retoj okazigas la plej altajn nivelojn de mortigoj kaj por cetacoj kaj por fokuloj, tamen, oftas ankaŭ interplektigoj en longaj linioj, mezakvaj bala-retoj, kaptilaj kaj ujo-linioj. Sejnoj por tinusoj estas partikulare problemaj por la interplektigo de delfenoj. Aldona kaptado suferigas ĉiujn cetacojn, kaj malgrandajn kaj grandajn, en ĉiaj habitatoj. Tamen, pli malgrandaj cetacoj kaj fokuloj estas pli vundeblaj ĉar iliaj grandoj okazigas, ke ili apenaŭ povas foriri post interplektigo kaj pro tio ili finfine dronas. Kvankam pli grandaj cetacoj estas kapablaj kunporti retojn, tiuj retoj foje restas tiom forte ligitaj al la individuo, kaj tio malhelpas la manĝon al la animalo, kiu finfine foje estas kondukita al malsatego. Ankaŭ abandonitaj aŭ perditaj retoj kaj fiŝkaptaj linioj okazigas mortojn pro engluto aŭ interplektiĝo. Marmamuloj interplektiĝas ankaŭ en retoj de akvokulturo, tamen tiuj estas pli raraj okazaĵoj kaj ne tiom efikaj por suferigi populaciojn.
Ŝipofrapoj okazigas mortojn al multnombrajn marmamulojn, speciale balenojn. Partikulare, rapidaj komercaj ŝipoj kiel kontenerŝipoj povas okazigi gravajn vundojn aŭ eĉ morton kiam ili kolizias kun marmamuloj. Kolizioj okazas kaj kun grandaj komercaj ŝipoj kaj kun distroboatoj kaj ili okazigas vundojn kaj al balenoj al pli malgrandaj cetacoj. La draste endanĝerigita Nigra baleno estas partikulare suferigita fare de ŝipofrapoj. Ankaŭ turismo-boatoj desegnitaj precize por rigardado de delfenoj kaj balenoj povas negative suferigi marmamuloj interferante en ilia natura konduto.
La fiŝkapta industrio ne nur minacas marmamulojn pro aldona kaptado, sed ankaŭ pro konkurenco por manĝo. Grandskalaj fiŝkaptejoj estis kondukintaj al elĉerpigo de la fiŝardisponeblo kio estas ege grava en predospecioj por marmamuloj. Fokuloj estis speciale tuŝitaj per la rekta perdo de manĝodisponeblo kaj en kelkaj okazoj la kolektego de fiŝoj kondukis al fortranĉo de dietaj necesoj kaj mankoj, malsategigo de junuloj, kaj limigita disponeblo de ekzempleroj en la populacioj. Ĉar la fiŝardisponeblo estis elĉerpita, la konkurenco inter marmamuloj kaj fiŝkaptejoj estis kondukinta foje al konfliktoj. Grand-skala selekto-malpliigo de la populacioj de marmamuloj fare de komercaj fiŝkaptejoj estis iniciatita en multnombraj areoj por protektti la fiŝardisponeblojn uzotajn por la homa konsumado.
Ankaŭ akvokulturo de moluskoj forprenas spacon kaj tiel oni kreas ankaŭ konkurencon por la spaco. Tamen, ne estas multa rekta konkurenco kun la akvokulturo de moluskoj. Aliflanke, marmamuloj regule kaptas fiŝojn el bredofarmoj, kio kreas gravajn problemojn al la marfarmistoj. Kvankam estas kutime laŭleĝaj mekanismoj desegnitaj por forigi marmamulojn, kiel kontraŭ-predantaj retoj aŭ forigaparatoj, ofte okazas ankaŭ eksterleĝa mortigado de individuoj.
Habitatoperdo kaj degradado
Habitata degradado estas okazigita per multnombraj homaj aktivecoj. Marmamuloj kiuj loĝas en marbordaj medioj estas plej verŝajne tuŝitaj pro la degradado kaj pedo de habitato. Disvolvigoj kiel elverŝado al la maro de uzita akvo, marsiganalado, dragado, rokeksplodigo, ruboĵetado, haveno-konstruado, projektoj de hidroelektro kaj akvokulturo kaj degradas la medion kaj forprenas valoran habitaton de la marmamuloj. Por ekzemplo, etenda akvokulturo de moluskoj forprenas valoran spacon uzitan de marbordaj marmamuloj por gravaj kaj necesaj aktiveco kiel reproduktado, manĝado kaj ripozado.
Poluantoj kiuj estas elverŝitaj en maraj medioj akumuliĝas en la korpoj de marmamuloj kiam ili estas stokitaj senintence en ilia graso kune kun energio. Poluantoj kiuj estas troveblaj en la histoj de marmamuloj estas pezaj metaloj, kiel hidrargo kaj plumbo, sed ankaŭ organika klorido kaj policikla aromata hidrokarbonido. Por ekzemplo, tiu povas okazigi disrompajn efikojn al la endokrina sistemo; damaĝi la reproduktan sistemon, kaj malaltigi la imunan sistemon de individuoj, kio kondukas al pli altaj nombroj de mortoj. Aliaj poluantoj kiel nafto, plasta rubo kaj verŝado de malpura akvo minacas la vivon de marmamuloj.
Brupoluado el antropogenaj aktivecoj estas alia grava afero por marmamuloj. Tio estas problemo ĉar subakva brupoluado interferas kun la kapabloj de kelkaj marmamuloj por komuniki, kaj lokigi kaj predantojn kaj predojn. Subakvaj eksplodoj estas uzataj por vario de tre diversaj celoj kiel agado de militistoj, konstruado kaj esplorado por oceanografio aŭ geofiziko. Ili povas okazigi vundojn kiel hemoragio de pulmoj, kaj kontuzo kaj vundo de la digesta sistemo. Subakva bruo estas generata el naviga transporto, industrio de nafto kaj gaso, esplorado, kaj militista uzado de sonaro kaj oceanografia akustika eksperimentado. Aparatoj por akustika ĉikanado kaj forigado uzataj de akvokulturaj instalaĵoj por forterurigi marmamulojn kiuj elsendas laŭtajn kaj nocajn subakvajn sonojn.
Du ŝanĝoj en la tutmonda atmosfero pro antropogena aktiveco minacas marmamulojn. La unua estas pliigo de ultraviola radiado pro ozontavola detruo, kaj tio povas damaĝi Antarkton kaj aliajn areojn de la Suda Hemisfero. Pliigo en la ultraviola radiado havas la kapablon malpliigi la abundon de fitoplanktono, kio formas la bazon de la manĝoĉeno en la oceano. La dua efiko de la tutmonda klimata ŝanĝo estas tutmonda varmiĝo pro pliiĝantaj niveloj de karbona dioksido en la atmosfero. Oni supozas, ke plialtiĝantaj marniveloj kaj martemperaturoj kaj ŝanĝitaj marfluoj suferigos maramulojn ŝanĝante la distribuadon de gravaj predospecioj, kaj ŝanĝante la taŭgedon de reproduktejoj kaj migrovojoj. La manĝoĉeno en Arkto estos disrompita pro la preskaŭ formorto aŭ migrado de blankaj ursoj. La glacio de la Arkta maro estas la habitato de la blankaj ursoj. Ĝi eble malpliiĝis je proporcio de 13% por jardeko ĉar la temperaturo estas pliiĝanta dufoje pli ol en la cetero de la mondo. Ĉirkaŭ la jaro 2050, ĝis du trionoj de la tutmondaj blankaj ursoj povus malaperi se la marglacio plue fandiĝas je la nuntempa proporcio.
Studo fare de evolucibiologoj de la Fakultato de Medicino de la Universitato de Picburgo mnotris, ke la prauloj de multaj marmamuloj ĉesis produkti certan enzimon kiu nuntempe protektas kontraŭ kelkaj neŭrotoksaj kemiaĵoj nome organofosfatoj, inklude tiujn kiuj troviĝas en la tre amplekse uzataj pesticidaj klorpirifos kaj diazinono. Marmamuloj povas esti pli kaj pli eksponitaj al tiuj komponaĵoj pro agrikulturaj forĵetaĵoj kiuj estas atingante la oceanojn de la tuta mondo.
Červené Poříčí
Červené Poříčí (Kronporitschen) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Ouessant
Geografio
Ouessant estas insulo proksimume longa kaj  larĝa,  okcidente de la bordo de Bretonio. Ĝi estas la plej okcidenta loko en Francio (nekonsiderante la transmarajn teritoriojn).
Ouessant estas konektita al la ĉeftero per flughaveneto kaj per ŝipoj irantaj interalie al Le Conquet.
BOD
La vorto havas plurajn signifojn:
13817 Genobechetti
13817 Genobechetti estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, en la montaro Santa Catalina, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Geno Bechetti, operacianton de la teleskopo Bok ĉe la Observatorio Steward kaj de la Granda Duokula Teleskopo. Li ankaŭ estas ano de la teamo de Montaj Operacioj de la Observatorio de Monto Lemmon. Li estas fervora motorciklisto, kiu vojaĝis je 300 000 mejloj (~483 000 km) tra Usono.
Sezemice
Sezemice estas urbo en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, 5 km nordoriente de urbo Pardubice, apud ŝoseo de 1-a klaso n-ro 36 inter Pardubice kaj Holice. Ĝi troviĝas apud riveroj Labe (Elbo) kaj ĝia alfluo Loučná. Vivas ĉi tie.
Historio
Sezemice apartenas al la plej malnovaj setlejoj en la regiono Pardubice. Prisetlado de la teritorio de nuntempa Sezemice kaj proksima ĉirkaŭo estis influata per situo de la nomitaj riveroj Labe kaj Loučná, ĉe kies bordoj gvidis negocistaj vojoj. Pri pratempa prisetlo atestas multaj arĥeologiaj trovaĵoj. Sur teritorio de la urbo estis trovita sepultejo el la tempo de tiel nomata „unětická civilizacio“ kaj setlejo kun sepultejo el la tempo de luzacia civilizacio. En proksima Lukovna, vilaĝo, kiu nuntempe estas parto de Sezemice, estis malkovritaj setlejoj kaj sepultejoj el tempoj de luzacia kaj silezio-platenica civilizacioj. El Počáply, nun ankaŭ ĉi tiea urboparto devenas trovaĵoj el ŝtonepoko kaj setlejoj el tempoj latena kaj romia. En Velké Koloděje estis malkovritaj bronzaj hrivnoj.
La plej malnova skriba mencio pri Sezemice devenas el la jaro 1227. Ĝi estas testamento de nobelulo Kojata, kiu legaciis tiam jam paroĥan vilaĝon Sezemice al cisterciana monaĥejo en Sedlec apud Kutná Hora. Grava periodo por kresko de la vilaĝo estis la 2-a duono de la 13-a jarcento, kiam ĉi tie estis fondita virina cisterciana monaĥejo de Maria la Virgulino. Sed tiu ne funkciis longe, ĝi, inkluzive de la preĝejo de la Plej Sankta Triunuo, estis forbruligita fare de la husanoj en la jaro 1421. La kirko estis renovigita kaj post vico da rekonstruoj kaj alkonstruoj ĝi konserviĝis ĝis nuna tempo. Sed la monaĥinejo en Sezemice renovigita ne estis kaj nun jam neniu precize scias, kie ĝi fakte staris. Post neniigo de la monaĥinejo ekestis por Sezemice tempo de mallumo. La urbeto ŝanĝis la posedantojn kaj sinsekve malprogresis. Ĝi ankaŭ suferis pro multaj katastrofoj - incendioj, inundoj kaj pesto. Ofte tra Sezemice marŝis milittrupoj, kiuj la loĝantojn suferigis. Je urbo estis Sezemice proklamita nur en la jaro 1834.
Preĝejo de Sankta Triunuo
Signifa historia konstruaĵo en Sezemice estas suprenomita preĝejo. La origina masonaĵo el glazuraj brikoj en la plej malnova parto de la kirko en okcidenta flanko de la navo sub ĥorejo estas ligata per frugotika masonligo kaj devenas el la 1-a duono de la 13-a jarcento. Du flankaj gotikaj kapeloj de la preĝejo, kapelo de Sankta Antonio kaj kapelo de Sankta Anna, devenas el la 14-a jarcento. Baroka rekonstruo de la preĝejo okazis en la jaro 1726 laŭ planoj de C. A. Rein kaj renovigo sub gvido de A. Schmoranz en la jaro 1873. La templa navo estas ornamita per belegaj plafonaj freskoj de Josef Kramolín el la jaro 1784 prezentantaj Adoradon de anĝeloj, Abrahamon kun la Sinjoro, Bapton en Jordano kaj Dissendon de la apostoloj.
Sonorilejo
Rimarkinda konstruaĵo estas ankaŭ proksime de la preĝejo staranta ligna oklatera sonorilejo kun bulba turo, 15 metrojn alta, konstruita en la 1-a duono de 16-a jarcento. En la kampanilo estas kvar sonoriloj, la plej malnova el la jaro 1553. Kampanilo de tiu ĉi formo kaj grandeco estas unika en Ĉeĥio.
Statuo de Sankta Johano Nepomuka
Baroka brilaĵo - statuo de ĉeĥa sanktulo Johano el Nepomuk, staras sur la placo de Johano Hus kaj estas el la jaro 1753.
Tombeja kapelo de Virgulino Maria
Al karakteroj dominantoj de la urbo apartenas pseŭdogotika tombeja kapelo, al kiu oni okazadis famajn "kapeletajn" pilgrimojn. La kapelo estis konstruita en la jaro 1902 sur la plej alta loko en Sezemice, iam nomata "Kozí vrcha" (Kapra altaĵo).
Akvaduktoj
Inter historiaj memoraĵoj en ĉirkaŭo de Sezemice apartenas du akvaduktoj. Per tiu el la jaro 1892 Mueleja kanalo transiras rivereton Zadní Lodrant kaj per tiu el la jaro 1898 historia kanalo Zmínka (devenanta el fino de la 15-a jarcento) transiras defluejon de la vilaĝo Malé Koloděje.
Mayorga
Mayorga [maĜORga] estas municipo en la nordokcidenta pinto de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco.
Sezemice
Famaj personoj
En Sezemice vivis vico da famaj homoj, kies agado kaj verko transpaŝis kadron de la regiono, eventuale de la ŝtato. Inter la plej signifaj apartenas ĥemiisto, profesoro de la Karola Universitato en Prago '''PhDr. Jan Štěrba Böhm, plue legenda figuro de ĉeĥa rezista movado en la 1-a mondmilito kornedo de roto "Nazdar" en Francio Karel Bezdíček kaj heroo de rezista movado en la 2-a mondmilito kapitano Alfréd Bartoš, komandanto de ĉeĥa paraŝutista grupo Silver A. La plej fama persono el Sezemice en nuntempo estas honora civitano de la urbo, sporta kanotisto Martin Doktor''', duobla olimpika gajninto en Atlanto.
Mayorga
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 163,4 km² kio faras ĝin la tria teritorio plej etenda de la provinco, dediĉita ĉefe al la agrikulturo kaj brutobredado.
Sezemice
Naturaj kaj turismaj interesaĵoj
Proksima Veská-altaĵo estas la plej alta sabla duno en Ĉeĥio, kiu superas alton de ĉirkaŭo je preskaŭ 20 metrojn. El Sezemice oni povas fari piedajn aŭ biciklajn ekskursojn al diversaj belaj lokoj, ekzemple al burgo Kunětická hora, urboj Pardubice, Holice ktp.
Mayorga
Geografio
Parto de ties municipa teritorio estas en la Birodprotekta Areo ZEPA Penillanuras-Campos Norte.
Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 471 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj.
Ĝi distas 72 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Matanza de los Oteros (Leono), Izagre (Leono), Saelices de Mayorga, Castilfalé (Leono), Villalba de la Loma, Gordoncillo (Leono), La Unión de Campos, Castrobol, Urones de Castroponce, Becilla de Valderaduey kaj Castroponce.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio, fakte ĉe landlima areo. El 1172 ĝis 1175 ĝi apartenis al Fernando Rodríguez de Castro el Castellano, membro de la familio Castro, kaj antaŭe al la grafo Osorio Martínez. En 1213 Pedro Fernández de Castro el Castellano, filo de Fernando Rodríguez de Castro el Castellano donis al la Monaĥejo de Sankta Maria de Sobrado sian posedaĵon en Mayorga.
Vladimir Szabó
Vladimir Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Vladimir estis hungara grafikisto, pentristo, ilustristo.
Mayorga
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Vladimir Szabó
Vladimir Szabó naskiĝis la en Balassagyarmat, li mortis la  en Budapeŝto.
Mayorga
Historio
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj kaj la pilorio, kaj estis murego el kiu restis unu el kvar iamaj pordegoj. Estas Muzeo pri Pano starigita sur loko de iama preĝejo.
Vladimir Szabó
Biografio
Vladimir Szabó eklernis en 1924 en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Csók, Gyula Rudnay kaj János Vaszary (pentristo). Post 2 jaroj li interrompis la lernadon kaj li studis en medicina fakultato de Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány. Inter 1930–1934 li havis stipendion en Romo, poste li hejmenvenis kaj plulernis en la altlernejo. En 1937 li ricevis diplomon, lia majstro estis Ágost Benkhard. Li debutis en ekspozicio en 1949. Inter 1959-1961 li vivis en Francio. Li ricevis premiojn inter 1933-1980.
Buddleja davidii
Somersiringo, Buddleja davidii estas plantspecio el la genro somersiringo (“Buddleja”) en la familio de la Skrofulariacoj (Scrophulariaceae).
Vegetativaj karakterizaĵoj
Budleo kreskas en Eŭropo nur kiel decidua arbusto, kiu atingas altecon de 0,5 ĝis 5 metroj. La kvareĝaj branĉoj havas karakteristike haran arboŝelo.
La alterne kreskantaj branĉoj longas ĝis 25 centimetrojn kaj larĝas 7 cemtimetrojn. La folioj estas mallarĝe kun malgrandaj dentoj rande. La stipuloj estas preskaŭ rondaj ĝis ovformaj.
Generativaj karakterizaĵoj
La budleo havas densan, vertikalan, grapolan aŭ tirsoidan simpodian floraron. En junio la arbusto floroj malfermiĝas ĝiajn florojn, kiuj odoras agrable al mieno. La duseksaj floroj havas duoblan Involukron. La kvar 2 ĝis 3,5 mm longaj sepaloj havas sonorilforman aspekton. La ĝardenformoj povas havi blankajn. Rozflorajn, purpurajn purpurajn aŭ malhelviolajn florojn. La duklabaj brunaj kapsuloj grandas 5 ĝis 9 mm kaj havas diametron de 1,5 ĝis 2 mm. La kromosomnombro estas 2n = 76.
Veneneco
La planto estas nur iomete venena.
Disvastigo
La somersomersiringo venis el Ĉinujo kaj Tibeto. En moderaj regionoj la arbusto kreskas kiel ornamplanto. En Eŭropo, Nordameriko, Aŭstralio kaj Novzelando la arbusto kreskas kiel neofito.
Sistematiko
La unua priskribo okazis en 1887 pere de la franca botanikisto Adrien René Franchet La specia epiteton „davidii“ honoras la francan naturesploriston en Ĉinujo kaj lazarista patro Armand David. Sinonimo por „Buddleja davidii“FRANCH. estas „Buddleja variabilis“ HEMSL. Jenaj varioj estas malfacile distingeblaj: • “Buddleja davidii” var. “nanhoensis” (CHITT.) REHDER: sin.: “Buddleja variabilis” var. “nanhoensis” CHITT. • “Buddleja davidii” var. “superba” (DE CORTE) REHDER & E.H.WILSON: Sin.: “Buddleja variabilis” var. “superba” DE CORTE}} • “Buddleja davidii” var. “veitchiana” (J.H.VEITCH) REHDER: Sin.: “Buddleja variabilis” var. „veitchiana“ {{Person|J.H.VEITCH.
Fontoj
• Mario Ludwig, Harald Gebhard, Herbert W. Ludwig, Susanne Schmidt-Fischer: „Neue Tiere & Pflanzen in der heimischen Natur – Einwandernde Arten erkennen und bestimmen“, BLV Verlagsgesellschaft München, ISBN 3-405-15776-5. • Bingtao Li, Antony J. M. Leeuwenberg: „Loganiaceae.“: „Buddleja davidii Franchet“, S. 334 – textgleich online wie gedrucktes Werk, In: Wu Zheng-yi, Peter H. Raven (Hrsg.): „Flora of China.“ Volume 15: „Myrsinaceae through Loganiaceae“, Science Press und Missouri Botanical Garden Press, Beijing und St. Louis 1996, ISBN 0-915279-37-1. (Abschnitt Beschreibung) • Bruno P. Kremer: „Strauchgehölze Erkennen & bestimmen“ – „Steinbachs Naturführer“, 2002, ISBN 3-8001-4275-9.
Referncoj
David Aeschimann, Konrad Lauber, Daniel Martin Moser, Jean-Paul Theurillat: „Flora alpina.“ Band 2m Seite 178. Bern, Stuttgart, Wien Haupt-Verlag, 2004, ISBN 3-258-06600-0. Georg Philippi: „Buddlejaceae.“ In Oskar Sebald et al.: „Die Farn- und Blütenpflanzen Baden-Württembergs.“ Band 5, Seite 16. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1996, ISBN 3-8001-3342-3.
Janis Joplin
Janis Lyn JOPLIN (naskiĝinta la en Port Arthur proksime de Beaumont (Teksaso), mortinta la  en Holivudo) estis usona blusa kantistino. Ĝi taksitas la plej bona interpretistino de ritmenbluso kun blanka haŭtkoloro en la historio de rok-muziko.
Vivo
En 1962 ŝi ekstudis ĉe la Universitato de Teksaso en Austin kantante en kluboj de folka muziko. Ŝi entuziasmiĝis pri la neburĝa-libera vivostilo de la t.n. Beat-generacio. En 1963 Joplin transloĝiĝis en la ĉefurbon de tiu ĉi kulturo, San-Francisko, kie ŝi gajnis monon per helpistaj okupoj kaj kelkaj koncertetoj. Post migradaj jaroj, nemultaj sed senkvietaj, ŝi revenis en 1966 al San-Francisko, kies kvartalo Haight Ashbury iĝis la centro de la ĵus ekflorinta hipio-movado. Tiu ĉi movado ankaŭ ene de la rok-muziko trovis esprimilon. Joplin iĝis ĉefkantistino de la muzikgrupo Big Brother & The Holding Company, kiu en 1967 okaze de la fama festivalo Monterey Pop Festival ekfamiĝis.
Konvertiĝo de Paŭlo
La konvertiĝo de Paŭlo estas evento priskribita en la Agoj de la Apostoloj kiu markas la aniĝon al la kristanismo fare de Paŭlo de Tarso.
Rakonto
La evento estas eksplicite priskribita en la Agoj de la Apostoloj (9, 1-9) kaj implicite aludita en iuj paŭlaj epistoloj. En la Agoj elstaras la rakonta priskribo de la okazintaĵo, kiu estas denove rakontita de la sama Paŭlo kun etaj modifoj jen ĉe la fino de la provo mortigi lin per linĉado en Jerusalemo (22, 6-11), jen dum la apero, en Surmara Cezareo, antaŭ la reganto Porcius Festus kaj al reĝo Herodo Agrippa la 2-a (26, 12-18).