cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sekmaterialo
La sekigo okazas en 105 °C ĝis konstanta maso. Oni distingas ĉe la nutraĵoj tutan sekmaterialan enhavon kaj enakve solveblan sekmaterialan enhavon. La difino de la tuta sekmateriala enhavo okazas per sekigo ĝis konstanta maso, la enakve solvebla sekmateriala enhavo okazas per refraktometro (ekz. difino de sukerenhavo en likvaĵo).
Flago de Novjorko
La urba sigelo enhavas la sekvajn simbolajn komponentojn:
Sekmaterialo
La sekmaterial-enhavo de aersekaj furaĝoj (fojno, greno) estas ĉ. 83-92 %, la verdaj furaĝoj (verda herbo, tigo) 15-40 %.
Flago de Novjorko
La nuna dezajno de la flago estis determinita la 30-an de decembro 1977. Do la jaro 1625 estis enigita (anstataŭ 1664, la jaro Anglio transprenis la urbon) kaj la latina verso Sigillum Civitatis Novi Eboraci estis enmetita (tiu aldono estas laŭvola, tio signifas, ke la flago povas esti uzata sen ĝi). La flago malofte estas levita sen la sigelsimbolo en la centro.
La urbestro de Novjorko havas sian propran flagon, bazitan sur la urboflago kaj plie ĉielarko de kvin bluaj kvinpintaj steloj super la sigelo. Tiuj simbolas la kvin kvaronojn de la grandurbo.
La flago estas permanente levita super la Urbodomo de Novjorko kaj ĝiaj aliaj konstruaĵoj. Ĝi ankaŭ estas ofte levita supre de publikaj konstruaĵoj, en parkoj kaj eĉ en privataj entreprenoj kaj loĝejoj en la grandurbo.
Carl Michael Bellman
Carl Michael Bellman, naskita la en Stokholmo, mortinta tie la, estis sveda poeto kaj komponisto de Rokoko. Li estas la plej fama kantoverkisto de Svedio kaj konsiderata kiel nacia poeto de la lando.
Kromnomo lia estas Anakreono de Svedio aŭ de Nordio.
Bellman estis genia improvizulo, sed ne ŝatis sisteman verkadon. Plaĉis al li festado kaj drinkado, kaj en 1763 liaj ŝuldoj tiom kreskis, ke li devis foriri el la lando al Norvegio. En 1772 li komponis Gustafs Skål omaĝe al reĝo Gustavo la 3-a, kaj tiu havigis al li sinekuran postenon ĉe la reĝa loterio, kies salajro ebligis al Bellman agrablan vivon sen laboro.
Post la morto de la reĝo en 1792 Bellman finance komplete ruiniĝis kaj en 1794 eĉ estis malliberigita en ŝuldo-karcero. Pro tio serioziĝis lia tuberkulozo, kiu mortigis lin en 1795.
Bellman estis entombigita en la Klara-tombejo en Stokholmo; lia tombo estas perdita.
Azino
Azino estas familio de organikaj kemiaj heterociklaj kombinaĵoj kun ses atomoj de karbono inter kiuj unu el ili estas la nitrogeno. La plej simpla azino, enhavanta nur unu atomon de nitrogeno estas la piridino. La samaj kombinaĵoj enhavantaj du atomoj de nitrogeno nomiĝas duazinoj k kun tri atomoj triazinoj, ktp. La oksazino enhavas unu atomon de nitrogeno k unu de oksigeno k la tiazino enhavas unu atomon de nitrogeno k alia de sulfuro.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Pyridin.svg| Piridino Pyrimidin.svg| Duazino Triazine_isomers.PNG| Triazino 1,2,3,5-tetrazine_numbering.png| Kvarazino Pentazine.svg| Kvinazino Hexazine3.png| Sesazino </Gallery>
Aliaj kemiaj strukturoj kun kvin atomoj de karbono
<Gallery> Pyrrolidine-Structural Formula V.1.svg| Pirolidino Tetrahydrofuran acsv.svg| Oksolano Tetrahydrothiophen.png| Tiolano Pyrrol2.svg| Pirolo Furan.svg| Furano Thiophen.svg| Tiofeno </Gallery>
Bazotono
Bazotono estas en muziko:
István Erdős
István Erdős [iŝtvAn erdOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Erdős István estis hungara pupteatristo.
István Erdős naskiĝis la  en Debrecen kaj mortis la 6-a de februaro 2019.
Biografio
István Erdős finis siajn studojn en pupteatra studio en 1962, poste li aliĝis al trupo de Ŝtata Pupteatro. Li longe instruis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis premion en 1981, poste premion Kossuth en 1999.
Castroreale
Castroreale estas komunumo en la sudo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Antillo, Barcellona Pozzo di Gotto, Casalvecchio Siculo, Rodì Milici, Santa Lucia del Mela kaj Terme Vigliatore.
Astaillac
Astaillac - jen france, okcitane respektive gaskone Astalhac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Astaillac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Iofon
Iofon (en greka, Ἰοφῶν) estis verkisto de tragedioj en la Antikva Grekio, devena el Ateno. Li estis filo de Sofoklo kaj de Nikostrata. Li verkis pli ol 50 tragedioj, kiuj ne konserviĝis. En al konkurenco de la jaro 428 a.n.e. li atingis la duan premion malantaŭ Eŭripido (kiu partoprenis tiun jaron per sia tragedio Hipolito) kaj antaŭ Ion de Ĥio, sed oni akuzis lin, ke li estis helpita de sia patro, Sofoklo. ​
Kelkaj titoloj de tragedioj liaj estas konataj per la Suido: nome La Bahĥantinoj,​ La detruo de Iliono,​ Aĥilo,​ Telefo,​ Akteono,​ Deksmeno kaj Penteo.
Oni diris, ke Iofon diris pri sia patro, kiam tiu estis 90-jarulo, ke li estis jam senigita de racio kaj ke li ne povis administri siajn havaĵojn. La tribunalo tamen senkulpigis Sofoklon kiam tiu, por pruvi sian lucidecon, legis parton de sia tragedio Edipo en Kolono.
Formigny La Bataille
Post la Reformacio, multaj protestantoj disvastigis la novan religian tendencon en la areo. La batalo de Formigny (kiu aperas kiel kromaĵo en la nomo de la komunumo) okazis en la 15a de aprilo 1450, kio finigis la konfliktojn de la Centjara milito en Normandio. Tamen la religiaj konfliktoj ne finiĝis en la areo.
Konsisto
La nove kreita komunumo estas grupigo de la iamaj komunumoj:
Combrinck
Combrinck estas familia nomo de jenaj personoj:
Gurnigelpasejo
Gurnigel estas montpasejo en la Bernaj Antaŭalpoj en Kantono Berno, Svislando. La pasejo ligas Friburgon kun la Berna Oberlando. La pasejkulmino situas sur alteco de 1608 m s.m.
Historio
La plej malnova parto de la veturebla paseja vojo estis konstruita en 1872 je iniciato de la tiama hotelposedanto de Gurnigelbad, Johann Jakob Hauser. Ĝis la fino de la 19-a jarcento tiam sekvis la finkonstruo de la vojo ĝis Sangernboden.
Turismo kaj motorsporto
Gurnigel dum la tuta jaro estas ŝatata ekskurscelo. La motorcikla renkontiĝejo ĉe la suba Gantrisch-Kabano ĉiam marde dum la someraj monatoj allogas motorciklistojn el la tuta mondo. Unu foje jare en septembro okazas la aŭtomobila Gurnigel-Montarkonkurso. La Konkursejo komenciĝas en Dürrbach kaj la celo estas en Gurnigelbad. Tiuj montaraj konkursoj okazis inter 1910 kaj 1938 kaj denove ek de 1968.
Občina Šenčur
Občina Šenčur estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 12 komunumoj kovrante areon de 43,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 8592 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Šenčur.
Loko, priskribo
La Sava Rivero fluas laŭ la sudokcidenta rando de la vilaĝo. Kaj laŭ la nordokcidenta rando, la rivero Kokra. La alteco estas ĉirkaŭ 350 m sude al preskaŭ 750 m en la nordoriento.
La suda parto de la komunumo tra Highway A2 / E61, kiu iras suden al Ljubljana.
La apudaj municipoj estas:
Občina Preddvor nordo, Občina Cerklje na Gorenjskem en la oriento, Občina Vodice sudoriente, Občina Medvode la sudo, Urba municipo Kranj okcidente.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 12 vilaĝoj:
Hotemaže, Luže, Milje, Olševek, Prebačevo, Srednja vas pri Šenčurju, Šenčur, Trboje, Visoko, Voglje, Voklo, Žerjavka.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:117_x458314_y122500.199_s12_b4
Lango (tekniko)
Inĝenierarto - Industrio - Tekniko - Maŝino -  Parto de maŝino
Świnoujście
Świnoujście (kaŝube: Swina, Szvvine 1182, Zwina 1186, Zwijne 1577, Swinemünde, platgermane: Swienemünn, germane: Swinemünde) estas urbo en provinco Okcidenta Pomerio (województwo zachodniopomorskie), kiu situas en norda Pollando ĉe enfluo de la rivero Swina en Baltan Maron.
Lango (tekniko)
Lango en teknika senco estas aŭ elstara parto de la rando de tabulo enigebla en foldon de alia tabulo aŭ metala kejlo uzata por langaj kunigoj. Langoj ne havas kliniĝon, iliaj ambaŭ finoj havas saman dimension.
Mylène Farmer
Mylène FARMER [milɛn faʁmœʁ], (naskonome: Mylène Jeanne GAUTIER) (naskiĝis en Pierrefonds, apud Montrealo, Kanado), kvankam denaske kanada, estas konsiderata kiel franca kantistino kaj kantaŭtoro.
Lango (tekniko)
Senludajn langojn oni uzas ĉe kunigataj elementoj jam alimaniere sekurigitaj kontraŭ laŭaksa ŝovo. Gvidajn langojn oni uzas ĉe elementoj sur la ŝafto ŝovataj.
Świnoujście
La urbo etendiĝas sur tri grandaj insuloj: Uznam, Wolin kaj Karsibór. Ĝi limas kun la laguno de Szczecin kaj danke al sablo-amasiĝo posedas la plej larĝan strandon en Pollando (ĝis 200 m). La 17-an de junio 2016 ekfunkciis haveno por likvigita natura gaso el Usono kaj i.a. Kataro, ricevinta la nomon de Prezidento de Pollando Lech Kaczyński. <!-- Ĉapitro lingve fuŝa:
Mylène Farmer
Biografio
Mylène alvenis Francion kiam ŝi estis ok-jara. Ŝiaj adoleskaj jaroj estas turmentoplenaj. Post mezbonaj studoj, ŝi elektas spektaklo-medion, kio malpacigas ŝin kun la gepatroj. Poste ŝi ekludas filmojn, interalie por komercaj reklamoj.
Lango (tekniko)
Langojn oni kontrolas je tranĉo kaj koncentrita premo (kraŝ-premo). La lango per sia flanko transportas la turnomomanton, kiun eltenas la ŝafto.
Świnoujście
Historio
La unuaj homaj setlejoj sur la terenoj de la hodiaŭa Świnoujście, aperis jam antaŭ 5 mil jaroj, pri tio pruvas la arkeologiaj trovaĵoj, kaj la plej malnovaj skribaj dokumentoj devenas el la 12-a jarcento. La riverbuŝo de la rivero Odro tio estas la tereno de la setlejoj de la gentoj de slavoj kaj la gentoj de ĝermanoj.
W czasach historycznych teren ten był przedmiotem zainteresowań państw skandynawskich, Niemców oraz Polaków. W IX wieku na tych trenach rozkwitł handel miedzy plemionami Słowian, Niemcami a Duńczykami. szlaki handlowe: lądowy, wschodnio-zachodni oraz wodny, północno-południowy. Przed tysiącem lat tereny nad Świną wchodziły w skład plemiennego państwa Wolinian, które pola princo Mjeŝko la 1-a włączył do swego państwa. W wiekach późniejszych władali tu książęta pomorscy, którzy po obu stronach rzeki wznosili grody warowne. Osady zostały kilkakrotnie zniszczone przez duńskie najazdy w XII wieku. W 1121 roku Pomorze stało się lennem Boleslavo la 3-a Kurbabuŝa (1086-1138). Wówczas biskup Otton z Bambergu przeprowadził na tych ziemiach misję chrystianizacyjną na zlecenie władcy polskiego. W roku 1140 powstało w Wolinie drugie po kołobrzeskim, polskie biskupstwo pomorskie podległe Gnieznu. W 1170 i 1173 roku na obu brzegach Świny założono niewielkie grody strażnicze zniszczone najazdem duńskim w 1177 roku, a następnie odbudowane w latach 1181-1182. Pierwsza zachowana informacja na temat przeprawy promowej przez rzekę Świnę pochodzi z początków XIII wieku. Dum la jaroj 1185-1227 Świnoujście kun la tuta Okcidenta Pomerio fariĝis la feŭdo de Danlando.
Mylène Farmer
Biografio
En 1983 ŝi renkontas sian Pigmalionon: Laurent Boutonnat. Komponante muzikojn kaj filmante muzik-videojn, li faros el Mylène stelulinon. Ekde tiam, ŝi trudas sian stilon de juna timulino kaj sian nigran personecon, melankoli-plenan.
Świnoujście
Historio
Post la Tridekjara milito (1618-1648), kiu alportis grandegajn detruojn kaj kaoson sur tiuj teritorioj, en la jaro 1650 en Osnabrück ovi (?) decisis (?) pri la divido de Pomerio je parto prusia kaj parto svedia. Obszar obecnego miasta znalazł się wraz z całym Pomorzem Zachodnim pod panowaniem Szwecji aż do 1720 roku, kiedy to Prusy odkupiły wyspy Wolin i Uznam za sumę 10 mln talarów w złocie. W latach 1738-1740 wobec konieczności wnoszenia wysokich opłat za przepływanie cieśniną Peenestrom (ten akwen razem z Wolgast należał do Szwecji do 1815 roku) rząd pruski postanowił umożliwić żeglugę Świną do Szczecina i rozpoczął pogłębianie jej głównego koryta. W 1743 roku na północ od wioski Swine powstało osiedle o nazwie Swinemünde, oficjalnie ogłoszone portem morskim w 1747 roku. Świnoujście uzyskało prawa miejskie od Frederiko la Granda Fryderyka Wielkiego w 1765 roku. Rok później miasto posiadało 121 domostw, w których zamieszkiwało ponad 150 rodzin. W 1790 roku nadal rozbudowywano lokalny port. W tym samym czasie liczba mieszkańców miasta osiągnęła stan około 2000 osób.
Dum la Napoleonaj militoj (1803-1815), okupacja francuska oraz blokada kontynentalna przyniosły młodemu miastu regres. Jednak już w 1824 roku miasto stało się kurortem, a w 1895 roku, po odkryciu źródeł solanki i borowiny - uzdrowiskiem. W końcu XIX wieku w szybkim tempie powstała dzielnica uzdrowiskowa, oddzielona od centrum miasta parkiem. En la dua duono de la 19a jc ekfunkciis la fervoja ligo kun Berlino.
Mylène Farmer
Biografio
En 1984, ŝi prezentas sian unuan kanzonon "Maman a tort" kiu eniras ĉarton 'TOP 50', kaj rivelas ŝin al la publiko. Ŝi tiam adoptas Mylène Farmer kiel nomon, omaĝe al usona aktorino Frances Farmer. Tiu unua provo estas sekvata de multaj unuopaj diskoj, inter kiuj famkonata "Libertine" en 1986. Alvenas ŝia unua albumo "Cendres de Lune", kiun recenzo akceptas senrezerve.
Świnoujście
Historio
Zupływem lat rosła liczba mieszkańców miasta. W 1850 roku było 4.719 mieszkańców, w 1910 roku liczba ta już wzrosła trzykrotnie do 13.916 osób, a w 1931 roku osiągnęła stan 19.798 osób. Pierwsza wojna światowa i inflacja powojenna, spowodowały wielki regres, ale już w 1928 roku, Świnoujście przyciągnęło znowu ponad 43 tysięcy gości kuracyjnych. Dum la Dua Mondmilito w mieście funkcjonowała mała stocznia, port przeładunkowy oraz baza zaopatrzenia floty wojennej (okręty podwodne, kutry). Miasto i port zostały zniszczone głównie podczas nalotów alianckich 12 marca i 16 kwietnia 1945 roku. Liczba ofiar przekroczyła 23 tysiące osób. Miasto poddało się Armii Czerwonej 5 maja 1945 roku. Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon). En la jaro 1948 oini ekkomencis la rekonstruon kaj alikonstruon de la milita haveno en Świnoujście al la haveno komerc-fiŝista, kiu funkcias ĝis hodiaŭ.
Mylène Farmer
Biografio
Ŝi revenas en 1987 kun gramofondisko "Tristana", kies tekston ŝi subskibis, kaj denove rendevuas kun sukceso. En 1988, alvenas ŝia dua albumo "Ainsi soit je", promociita per "eksplodoj" "Sans contrefaçon" kaj "Pourvu qu'elles soient douces". Vendiĝas pli ol 1,800,000 ekzempleroj, kio ebligas al ŝi ricevi diskon de diamanto, kaj unuan premion en la francaj 'Victoires de la Musique'.
Ŝi revenas en 1991 kun eltiraĵo "Désenchantée", el sia tria albumo "L'autre", kio enirigas ŝin en libron de rekordoj dank'al preskaŭ 2 milionoj da ekzempleroj venditaj. Tie ankaŭ troviĝas "Regrets", duope kun Jean-Louis Murat, unu el la malmultaj kantistoj kiuj eniris Farmer-universon, kaj ĉefe la tre polemika "Beyond my control", kiu estos cenzurita. Samtempe alvenas albumo de remiksoj "Dance remixes", kie troviĝas premiero, "Que mon cœur lâche", por kiu Luc Besson filmos muzik-videon. Ĉiam-daŭra sukceso.
Świnoujście
Fervoja transporto
Fervojlinio Szczecin Dąbie – Świnoujście Port estas parte durela, elektrizita fervojlinio. Ĝi kunigas la stacidomo Szczecin Dąbie kun la stacio haveno de Świnoujście per Goleniów, Wysoka Kamieńska, Wolin kaj Międzyzdroje. La linio estas lokita entute en la Okcidentpomeria Provinco. Trafikanto estas la akcia kompanio PKP Polskie Linie Kolejowe.
Mylène Farmer
Biografio
Ŝi tamen mispaŝas per la filmo Giorgino, aperinta en 1994. Post longaj jaroj da silento, kiam ŝi ekziliĝas al Kalifornio, alvenas ŝia kvara Albumo "Anamorphosée" en 1995. Albumo kun multe pli rokmuzikaj sonoroj, el kiu memorindas la bonegaj "XXL" kaj "California", kies muzik-video filmita de Abel Ferrara, estas juvelŝtono. Albumo "Live à Bercy" alvenas en 1997 kaj registriĝas vend-rekordo ĝis nun neniam atingita en Francio por 'Live'-albumo. Tie troviĝas kanzono "La poupée qui fait non" verkita de Michel Polnareff kaj kantita duope kun Khaled.
Ŝi revenas en 1999 kun "Innamoramento", albumo kun multe pli serena kaj gaja tono, kie troviĝas multaj ŝlagroj inter kiuj "Innamoramento" kaj "Je te rends ton amour", cenzurita de supera televida instanco CSA. La, Mylenium Tour ekvendiĝas kaj registras plej grandan vendon en la fino de tiu jarmilo.
Ŝi estas unu el la plej famaj franclingvaj kantistinoj de la du lastaj jardekoj.
Phan Thiết
Phan Thiết estas administra urbo de provinco Binh Thuan en Vjetnamio. Ĝi situas je la koordinatoj kaj havas ĉ. 350.000 loĝantojn. Ĝi distancas proksimume du horoj de Hanojo.
József Tóth
TÓTH József [to:t] estis hungara romkatolika eklezia verkisto, poeto. Li naskiĝis en Déva la 17-an de aŭgusto 1869 kaj mortis en Satmaro la 28-an de januaro 1924.
Biografio
József Tóth finis kaj la mezlernejon kaj la teologion en Satmaro. Oni konsekris lin pastro en 1892, poste li estis kaplano de Mező­kaszony­, poste inter 1893–99 en Satmaro, kie li fariĝis pli poste parokestro de loka katedralo. Inter 1907–18 li estis instruisto en la porinstruista lernejo. De 1920 li lekciis eklezijuron en la Romkatolika Porpastra Edukejo de Satmaro.
NGC 5504
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5504, NGC 5504A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Sankta Spirito (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Spirito (germane: Hospitalkirche) estas jam ne uzata preĝejo en Erfurto, proksime al la Juri-Gagarin-pretervojo.
La preĝejo servis kiel malsanuleja kapelo apartenanta al la komplekso de la Granda hospitalo. Ĝi troviĝis ekster la urbomuroj proksime al la Krämpfer-urbopordego kaj anstataŭis la hospitalon de Sankta Marteno en la urbokerno.
La malsanulejo estis novkonstruita ekde 1389 kaj funkciis ĝis la fino de la 19-a jc. La kirko jam ne estas al dispono je liturgia uzo sed utiliĝas kiel deponejo de la proksima Muzeo pri turingia folkloro. Sur la preĝeja muro estas malnova sunhorloĝo.
Por tiu ĉi preĝejo konstruis orgenon la renomita orgenfaristo Johann Georg Schröter.
Eklezioscienco
La Eklezioscienco estas en kristanismo la teologia meditado pri la eklezio, pri ĝia esenco kaj ĝia graveco en la saviĝhistorio en la kunteksto de la dia verkado. Ĝi fomas – en katolika konceptado kaj terminaro – temaron de la dogmaro. La eklezio (grekaj skribo kaj lingvo: ἐκκλησία ekklēsía, latina lingvo: ecclesia la ‚elvokita‘) estas en ĝi la komunumo de tiuj, kiujn Jesuo Kristo elvokis per la evangelio el la mondo, kiuj renkontiĝas ĉirkaŭ li en la diservo kaj de li estas sendataj al atestado de la kredo kaj al servo de la amo.
Pupteatro (Budapeŝto)
Historio
La pupteatro estis fondita en la frua erao de la socialismo en 1949. Longe ĝi estis la unusola pupteatro en Hungario. La repertuaro dekomence konsistis ne nur el porinfanaj spektakloj, sed ankaŭ el mondkonataj teatraĵoj aŭ operoj adaptitaj al pupoj. La stabo ofte gastroladas ankaŭ eksterlande, ekzemple en Francio, Italio, Ĉinio, Usono, Aŭstralio. Muzikistoj akompanas la spektaklojn. La teatro nuntempe prezentas jare po 350 spektaklojn, kiujn vidis jare po 95000 homoj.
Konstruaĵo
La impona konstruaĵo aĝas pli, ol cent jarojn. Ĝi estas la plej granda en Mez-Eŭropo. La pupteatro havas 403 sidlokojn kaj estas ankaŭ malgranda scenejo kun 99 sidlokoj en la kvara etaĝo.
Geaktoroj kaj aliaj trupanoj (elekto)
La tuta trupo konsistas el 110 homoj. Elekto el la (iamaj) artistoj: Norbert Ács, Imre Ambrus, Andor Balajthy, Margit Balla, Anna Bánd, Róbert Bánky, Gábor Beratin, Gyöngyi Blasek, István Bölöni Kiss, Vera Bródy, Lívia Dobák, István Erdős, Hugó Gruber, Anna Györgyi, Kató Györkös, Henrik Gyurkó, Gertrúd Havas, László Hetey, Károly Horváth (aktoro), Ildikó Kilin, Erzsi Könyves Tóth, Iván Koós, István Láng (komponisto), Péter Levente, János Meczner (teatrestro), Lili Ország, Csaba Ősz, Imre Pataky (pupteatristo), Kati Román, Márta Szakály, Irén Szöllősy, Kató Szőnyi (ĉefreĝisoro), József Szűr Szabó, Lili Vörösmarty.
32311 Josephineyu
32311 Josephineyu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Édouard Dantan
Édouard DANTAN (naskiĝinta la en Parizo, mortinta akcidente post falo el veturilo la  en Villerville) estis franca pentristo kaj nevo de la skulptisto Jean-Pierre Dantan.
Vivo
Li eniris la atelieron de Isidore Pils kaj elmontris en 1869 sian unuan bildon, epizodon el la pereo de Pompejo en la Pentrosalono de Parizo. Post la Francia-Prusia Milito li pentris parte scenojn el la antikvaj mitologio kaj historio parte (danke al buŝaj tradicioj familiaj) scenojn el skulptistaj atelieroj. Tiuj ĉi impresis ege per tona delikateco kaj naturalisma karakterizo de la temo kiel ankaŭ per lertega lumig-rego.
En 1872 aperis en la Pentrosalono la portreto de lia patro, la skulptisto Antoine-Laurent Dantan, laboranta ĉe marmora busto. En 1874 Monaĥo kiel lignoskulptisto (muzeo de Nantes), en 1875 Diskos-ludo (muzeo de Rouen), en 1876 Nimfo Salmacis, en 1880 Ateliera angulo (denove pri patro lia laboranta ĉe reliefo; en la Luksemburga muzeo en Parizo), en 1881 Matenmanĝo de pentrota ulino, en 1884 Gipsa formaĵo, en 1887 Muldo pri la naturo (pri modelo virina), Potfarista laborejo (en la Nova pinakoteko en Munkeno), en 1890 Konstruo de forcejo, en 1893 Virina procesio.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 4. Leipzig 1906, p. 500 (tie ĉi interrete
Vanilita sukero
Vanilita sukero estas ingredienco de mezeŭropaj kaj skandinaviaj desertoj. Ĝi estas farita el vanilosemoj aŭ vanila ekstrakto kaj tabla sukero. Ekster Eŭropo, ĝi estas multekosta kaj malfacile akirebla. Oni povas fari ĝin hejme, oni nur devas miksi sukeron kun vanilosemoj kaj lasi la miksaĵon dum kelkaj semajnoj.
Pli malmultekosta anstataŭaĵo estas vanilina sukero. Ĝi estas iomete malpli aroma ol la vanilita sukero, ĉar ĝi enhavas nur unu, kutime nenature ekstraktitan substancon (vanilinon aŭ etilan vanilinon).
Kantono Bulloch (Georgio)
Kantono Bulloch (angle Bulloch County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 55 983 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 63 207. La kantona ĉefurbo estas Statesboro, Georgio.
Dolní Dobrouč
Vilaĝo Dolní Dobrouč situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en valo de rivereto Dobroučka, 8 km norde de urbo Ústí nad Orlicí kaj 7 km sude de urbo Letohrad. Vivas ĉi tie.
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
En historiaj fontoj la vilaĝo estas unue prezentata sub germana nomo Liebenthal (agrabla valo). La ĉeĥa nomo Dobrouč aperis nur en la jaro 1467 en formo Nieder Dobrucz kaj estis derivita de malnova ĉeĥa persona nomo Dobrucz. La vilaĝo estis kutime parto de la sinjorejo Lanšperk. Dolní Dobrouč estis antaŭ la Dua mondmilito loĝata plejparte de ĉeĥoj kaj pro tio ne okazis ĉi tie post la milito amasa ellandigo. Alie estis en Horní Dobrouč, kiu jam apartenis al germanlingva t.n. Sudeta ĵupo.
Preĝejo
Empira preĝejo de Sankta Nikolao estis konstruita en la jaroj 1828 - 1829 de liĥtenŝtejna konstruisto A. Kapner. Ĝi estas ununava kun duoncirkle fermita presbiterejo kaj prisma turo sur okcidenta flanko. La presbiterejo estas volbita per konĥo, la navo estas platplafona, ĥorejo staras sur du kolonoj kun toskanaj kapetoj.
Ekipaĵo estas empira. La ĉefaltaro estas el la jaro 1837, rekonstruita en 1864, la bildo de J. kaj. J. Vorlíček el la jaro 1839, la baptujo el la jaro 1843 estas ornamita per plastika grupo de Bapto de la Sinjoro el la fino de 18-a jarcento. Statuo de Madono estis kreita en la dua duono de 18-a jarcento, bildo de Sankta Nikolao sub la ĥorejo estas el la jaro 1819. Bildoj de Kalvaria vojo estas de J. Umlauf el la jaro 1881.
Kapelo
Tombeja kapelo de Sankta Jozefo estas origine presbiterejo de malnova gotika preĝejo el la 15-a jarcento, kiu estis malkonstruita en la jaro 1834. La konstruaĵo estas kvadrata kun nova malprofunda trilatera fermo, volbita per unu kampo de kruca volbo. La fenestroj estas pintarkaj. Ekipaĵo estas pseŭdogotika el la 19-a jarcento, altara bildo de Morto de Sankta Jozefo de J. Umlauf estas el la jaro 1881.
Premjunto
Premjunto estas kunigo de du elementoj per premostreĉo de la du elementoj, helpe de ŝraŭbo, kejlo, konuso aŭ per ekscentra disko.
Oni uzas ilin precipe, kiam oni bezonas ofte ŝanĝi la reciprokan pozicion de la kunligataj elementoj.
Por ke estu la junto sufiĉe fiksa, devas ekesti sur kontaktofacoj de la elementoj sufiĉa prema froto. La sekva froto devas esti pli granda ol la transportata turnomomanto. Premjuntoj per ŝraŭbo - la premjunto de kompleta nabo helpe de ŝraŭbo fiksita el la ŝraŭbo, kiu sin apogas rekte al enŝovita elemento aŭ al konkava enmetaĵo aŭ konkava lango. Tiuj juntoj povas transporti turnomomanton kaj ŝovoforton laŭaksan.
Premjuntoj per konuso kaj kejlo estas uzeblaj por fikso de levumiloj kaj diskoj en ekstremaĵo de ŝafto aŭ en konusa pivoto. Por fiksi elementojn per premjunto meze de ŝafto oni uzas konusan ingon unuflanke tranĉitan, kiun oni per ŝraŭbingo entiras aŭ enpremas en truon de elemento.
St. Blasien
St. Blasien (nomata laŭ la kristana sanktulo Blazio) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Černín
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
(11529) 1992 BJ1
(11529) 1992 BJ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Sieĝo de Hungara Radio
Sieĝo de Hungara Radio komenciĝis vespere de la 23-an de oktobro 1956 kaj ĝi finiĝis en la sekva tago antaŭ aŭroro. Tiu armila konflikto faris el tumulto sangan revolucion en Budapeŝto.
Antaŭaĵoj
Antaŭtagmeze de la 23-an de oktobro komenciĝis diversaj marŝoj, tumultoj en Budapeŝto. Vespere ĉefministro Ernő Gerő parolis en la radio, kiu ne plaĉis al la amaso. Multaj venis al Hungara Radio por dissendi postulojn de la studentoj. Tio ne okazis tuj, la amaso pli kaj pli estis pli kolera.
La sieĝo
Soldatoj de ministerio pri enlandaj aferoj defendis la Radion. Komence ili uzis larmigan gason, poste pseŭdokuglojn. Post horoj alvenis ne nur revoluciuloj, sed ankaŭ soldata taĉmento. Ankaŭ nun ne estas klara, kiel okazis vera pafado, kelkaj opinias, ke ne okazis akordo inter la defendantoj kaj la alvenanta taĉmento. Dume la revoluciuloj akiris pafilojn, kiu estis senproblema, ĉar tiam eĉ en la fabrikoj estis pafiloj.
Pro la pafadoj jam estis vunditoj eĉ mortintoj. Kelkaj soldatoj ŝanĝis starpunkton kaj ili forlasis la defendantojn kaj aliĝis al la sieĝantoj. Fine la revoluciuloj okupis la konstruaĵon, sed ĝuste antaŭ tio iu ŝaltis la dissendon al la parlamentejo, la alvenintaj revoluciuloj tute ne povis profiti la dissendon. Dum plena tempo de la revolucio la dissendo okazis el la parlamentejo.
Cifereca bildo
Cifereca bildo estas bildo prezentita ciferece.
Estas du ĉefaj manieroj prezenti bildon ciferece:
Aŭdaparato
Aŭdaparato estas ilo por plibonigi aŭdon de ĝia uzanto. Ĝia plej grava tasko estas helpi kapti parolon, eĉ en bruo. Ĝi estas medicina ilo en plej landoj, kaj estas regulite tiel.
Fruaj iloj, kiel oreltrompeto estis pasivaj fortigiloj, kiuj kolektis voĉenergion kaj sendis ĝin en orelon. Modernaj iloj estas ciferecaj kaj elektroakustikaj, kiuj transformas sonojn de ĉirkaŭaĵo laŭ preferoj de ĝiaj uzantoj. Parolo estas farita pli inteligebla kaj pli agrabla. Tiu prilaboro povas transformi sonojn ege, ekzemple ĝi lokalizas fonton de sonoj, kaj helpas la uzanton aŭdi space. Modernaj iloj povas mildigi bruon, kunpremi frekvencojn, kaj malhelpi indukton. Kluĉaj iloj povas komuniki unu al la alia, kun mobilaj iloj por helpi komunikadon.
Cifereca teĥnologio ebligas fabriki novajn pli rapidajn ilojn kun pli granda kapacito por kalkulado. Ili povas esti adapteblaj al resta aŭdo, kaj povas selektive plifortigi frekvencojn, adaptanta sin al parolo kaj bruo.
Aŭdaparatoj havas pleje tri enigan nivelojn (50-70-90 dB, aŭ 40-60-80 dB), kiujn plifortigas kompresoro (WDRC - Wide Dynamic Range Compressor). Ĝi plifortigas malfortajn sonojn pli, fortajn malpli aŭ ne. Aŭdiologoj adaptas ilojn al uzantoj: al ilia resta aŭdo, al ilia korpo, kaj al ilia vivstilo. Bone elektita aparato povas multe helpi.
Uzado
Aŭdaparatoj ne povas redoni malgajnitan aŭdon, sed kun bone elektita kaj adaptita ilo la uzanto povas vivi normale. Du difektoj malhelpas uzi aŭdaparatojn ĝuste:
Surkorpaj iloj
Surkorpaj iloj estas inventitaj de Harvey Fletcher laborante ĉe Bell Laboratories. Aparatoj havas du partojn, aparatdomon kun mikrofono estas surhavita sur korpo aŭ en kolo, alĝustigon kun laŭtilo en orelo. Malavantaĝo estas granda distanco inter mikrofono kaj laŭtilo, distordo kaj bruo. Avantaĝo estas granda plifortado, malgranda retrokupa senteco, kaj simpla uzeco.
Iloj malantaŭ orelo
Iloj malantaŭ orelo havas aparatdomon, kubuton, alĝustigon kaj tubon inter kubuto kaj alĝustigo. Domo enhavas elektronikon, laŭtilon kaj mikrofonon. Por havi bonan ilon ĉiu parto devas esti bonaj. Al tiu gruzpo apartenas iloj kun laŭtiloj en orelo (RIE, RITE, RIC). Tiuj havas laŭtilon en orelo, kaj elektronikon malantaŭ de orelo. Se stato de uzanto eblas, oni uzas malfermitan alĝuston, kiu ne fermas aŭdan kanalon.
Uzante malfermitan alĝuston, oni laboras per maldika tubo kaj speciala malfermita domo. Uzante RIE oni povas doni malfermitan domon sur laŭtilo. Tiuj aparatoj estas metitaj malantaŭ de orelo. En kazo de fermita aŭda kanalo uzanto malgajnas pinnan efikon, kiu povus helpi lokalizi sonojn.
Avantaĝo estas bona maniplebleco, malgranda rato de paneo, kajk pli granda povumo. Tiuj aparatoj estas uzeblaj en variaj konstituoj de la uzanto.
Iloj en orelo
Iloj en orelo povas esti en aŭriklo aŭ en aŭda kanalo. Oni uzas premsignon de aŭriklo aŭ aŭda kanalo por pli bona adapto. Uzeblaj estas en variaj konstituoj. Aparatoj en aŭda kanalo (IIC, CIC, MIC, ITC, ITE) estas malgrandaj. Aŭriklaj aparatoj kovras nur malsupra parton de aŭriklo. Ne estas videdblaj dum vizaĝ-al-vizaĝe parolado.
Domo estas farite de mano, sed kun maŝina helpo kaj speiala UVA teĥniko. Plej moderna teĥnologio estas 3D sistemo. Speciala CAD sistemo skanas la premsignon, kaj ĝi faras per tiu 3D modelon de orelo. Per tiu estas la domo planebla.
Tiuj aparatoj donas pli naturan sonadon kaj konservas pinnan efikon, sed bezonas pli servadon.
Nevideblaj iloj en orelo
Nevideblaj iloj en orelo (IIC) estas tute en aŭda kanalo, kaj tute nevideblaj. Estas faritaj individue aŭ univerzale. Iuj aparatoj estas alĝusteblaj distance, eble per poŝtelefonoj.
Daŭre surhaveblaj iloj
Oni povas uzi daŭre surhaveblajn ilojn dum monatoj. Tiuj estas el mola materio, kaj fakulo metas ilin en orelo de uzantoj. Uzeblaj en malgranda aŭ meza aŭdmalgajno.
Malfermite alĝusteblaj iloj estas malgrandaj tipoj malantaŭ de orelo. Ili havas malgrandan efikon al rezonanco de aŭdkanalo, ĉar ili lasas ĝin libere. Ilia celo estas malgrandigi de okluza efiko, kaj estas uzeblaj nur kazo de meze severa aŭdmalgajno en grandaj frekvenco.
Kompatebleco kun aliaj aparatoj
Aŭdaparato kaj poŝtelefono povas esti akordigeblaj, se ili povas komuniki kiel, ke tiu igas bone kompreneblan sonon. Ili povas kontaktigi laŭ pli metodoj:
Senkablaj modeloj
En novaj tipoj estas ankaŭ senkablaj modeloj. Aparato de du oreloj povas komuniki senkable, kaj ili povas adaptiĝi sinkrone al la ĉirkaŭaĵo kaj povas transigi sonojn.
Malfermite alĝusteblaj iloj
FM teĥnologio estas bona alternativo por rehabilito de aŭdmalkapabluloj, sed la alternativa 2.4 GHz teĥnologio havas pli da ebleco kaj pli simplan manipuleblon.
Samuel Huber
Samuel HUBER (naskiĝinta en 1547 en Burgdorf BE, mortinta la en Osterwieck) estis svisa teologo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 588 (tie ĉi interrete)
Saksio-Merseburg
La duklando Saksio-Merseburg, germane Sachsen-Merseburg estis teritorio de la Sankta Romia Imperio kaj ekzistis ekde 1656/57 ĝis 1738 kun la rezidejo Merseburg. Ĝi estis posedaĵo de flanklinio de la albertida branĉo de la dinastio Wettin.
La saksia elektoprinco Johano Georgo la 1-a en sia testamento en 1652 decidis, ke ĉiuj tri pli junaj filoj post lia morto ricevu novajn princlandojn kreendajn el la elektoprinclando Saksio. Post lia morto en 1656 en kunvenoj de aprilo 1657 kaj de 1663 ekestis la duklandoj Saksio-Weißenfels, Saksio-Zeitz kaj Saksio-Merseburg. La laŭ aĝo tria filo princo Kristiano ricevis la kastelojn, urbojn, komunumojn kaj teritoriojn Merseburg, Plagwitz kaj Rückmarsdorf (ekde 1891 respektive 2000 partoj de Lepsiko), Delitzsch (kun kastelo Delitzsch), Bad Lauchstädt, Schkeuditz, Lützen, Bitterfeld, Zörbig, la graflandon Brehna kaj la margraflandon Malsupra Luzacio, inkluzive de la urboj kaj kasteloj Calau, Luckau, Lübben, Doberlug, Finsterwalde, Döbern, Forst kaj Guben. Plejgrandparte tiuj posedaĵoj antaŭ la reformacio ĝis la jaro 1562 apartenis al la katolika episkoplando Merseburg, kiu tiujare perdis siajn teritoriajn posedojn. Post la morto de la lasta regnestro, la duklando re-unuiĝis kun la elektoprinclando Saksio, el kiu ĝi antaŭe estis kreita. Ĝia teritorio tamen hodiaŭ apartenas ne al la federacia lando Saksio, sed al la najbaraj Saksio-Anhalto kaj Brandenburgio.
Jablunkov
Jablunkov (Jablunkau, Jabłonków) estas urbo en Ĉeĥio kun, situanta en Silezio, 14 km de urbo Třinec. La urbo situas en strategia situo, en lokoj, kie kontaktiĝas limoj de tri ŝtatoj (Ĉeĥio, Slovakio, Pollando) kaj tra kie iam kondukis tra proksima montpasejo signifaj komercvojoj ĝis Hungarujo kaj Pollando. La urbo estas montarcentro de refreŝigado, precipe por loĝantoj de regiono ĉirkaŭ urbo Ostrava. Jablunkov situas sur rivero Olše kaj el du flankoj elstaras super ĝi la montarpintoj de montaro Beskydy. Jablunkov estas la ĉeĥa plej oriente situanta urbo kaj administra centro de vico de malpli grandaj kaj pli grandaj vilaĝoj situantaj sur rivero Olše.
Historio
La komencojn de la urbo estas verŝajne necese trovi en lokoj, kie hodiaŭ situas vilaĝo Hrádek. Meze de vastaj arbaroj fondis teŝinaj princoj avertburgejon, gardanta sudorientan limon de la Teŝina princlando. Ĉirkaŭ la burgejo ekloĝis la unuaj loĝantoj fondinte tiel novan vilaĝeton, pli poste vilaĝon kun nomo Jablunkov. Tiel okazis verŝajne en la 12-a jarcento. La unua skribmencio pri Jablunkov devenas el la jaro 1435. Ĉirkaŭ la jaro 1447 Jablunkov estis tute ruinigita de hungaroj. Post tiu ĉi evento verŝajne parto de loĝantoj alilokiĝis en lokojn, kie rivero Lomná enfluiĝas en riveron Olše, kaj oni komencis konstrui novan Jablunkovon. En dokumento el la jaro 1523 pri deva aĉetado de biero el Těšín oni nome citas pri Jablunkov kaj Malnova Jablunkov. En la jaro 1560 těšína princo Václav la II-a donas al Jablunkov devligajn urbajn privilegiojn. Decidanta por evoluo estis situo de la sidejo; la proksima Montpasejo de Jablunkov situis en la vojo de komerca la tn. kupra pado kuniganta Mediteraneon kun Balta maro kaj en plua komercpado kondukanta ĝis Galicio. Jablunkov tiel fariĝis loko de ripozo de multaj aĉetistkaravanoj. Vico da urbanoj eluzis tion kaj ili komenciĝis okupiĝi per aĉetistaferoj. En la 1-a duono de la 17-a jarcento staris en Jablunkov 42 urbanaj domoj. En la 18-a jarcento loĝantoj okupiĝis per komerco, metioj kaj precipe per primastrumado de kampoj kaj per bredado de brutaro. En Jablunkov plinombriĝis novaj konstruaĵoj, en la jaro 1905 estis finkonstruita nova urbodomo kaj en uzadon estis transdonita nova fera ponto kun nitita konstruo (ĝi eltenis ĝis la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento). En la jaro 1911 estis konsekrita nova konstruaĵo de juĝejo, apud kiu staris nova malliberejo. Post finigo de la I-a mondmilito ŝanĝiĝis mapo de tiama Eŭropo – Ĉeĥoslovakio kaj Pollando venis kreante siajn limojn ĉirkaŭ Teŝina Silezio en disputon. Per decido de alianca La plej supera konsilantaro la okcidenta parto de regiono de Těšín kun la tuta juĝdistrikto de Jablunkov estis donita al Ĉeĥoslovakio.
Situo
La urbo kaj ties ĉirkaŭaĵo estas turisma kaj refreŝigeja paradizo. Ĝi estas ĉirkaŭbarita de montaroj Slezské (Sileziaj), Moravskoslezské (Moraviasileziaj) kaj Slovenské (Slovakaj) Beskidoj. Somere eblas fari turismajn vojojn por piedirantoj kaj por bicikloturistoj, viziti banejojn en Jablunkov aŭ basenojn kaj sportejojn en ĉirkaŭaj refreŝigejoj. Vintre estas ebleco de skiado.
Ekde la jaro 1948 ĉiujare en aŭgusto okazas ĉi tie regiona folklora soleno nomata Gorolski Święto (Gorala soleno), kiu estas envicigita en internacian semajnon de beskida kulturo.
Esperanto
En 1932 fondiĝis tie loka Esperanto-klubo.
Blanka magio
Blanka magio estas esotera praktiko kiu, malsame ol la nigra magio, celas interveni nur sur fenomenoj de la naturo pere de la studo pri ties leĝoj, utiligante esplorojn, eksperimentojn, transformiĝojn el unu kemia elemento al la alia.
Karakterizoj
Pli precize, la operatoro de la nigra magio esperas sukcesi submeti la kosmajn entaĵojn al sia volo (renversante la naturan ordon), dum, male aganto en la blanka magio submetas sian volon al la kosmaj leĝoj. Tio signifas ke por harmonie aktivi necesis – necesis ĉar tiu precipa spekto de la blanka magio floris precipe dumrenesance - evoluigi kaj konfesi etikan senton bazitan sur la obeo al Dio kaj sur la respekto de la naturo.
Kaj ĉar tiam oni pensis ke la dia volo koincidas kun la objektiva racieco de la mondo, la blanka magio celis ĝin konservi, kaj eĉ favori al la natura racieco. La blanka magio eniris tiel la optikon tipan de la renesancaj pensistoj, kiuj subtenis ke la kreitaĵaro, koruptiĝinta pro la biblia origina peko, tendencus reveni al sia origina perfekteco. Kiel la homo emas al la diiĝo, tiel ĉiu elemento inklinas reveni al la celo al kiu estis destinita (aŭ entelekio), laŭ la aristotela filozofia konceptado miksiĝinta kun tiu platona. Oni provis, se ekstreme metafori, redukti la materion al la spirito; la blanka magio finiĝis tiamaniere por koincidi kun la alkemio, kiu strebis konstrui la ŝtonon de la saĝuloj, imagitan kiel ilo por la transformo de la metaloj al oro, konsiderita la natura celo de ĉiuj elementoj. Oro serĉita ne por kontentigi avidecon aŭ posedeman orgojlon, sed pro ĝiaj intrinsekaj kvalitoj, inter kiuj tiu de la pli alta nekorupteco (nome pli rezista al eluzado de la tempo), krom tiu de katalizilo uzebla en la kemiaj reakcioj.
NGC 5504C
NGC 5504C (aliaj indikoj — UGC 9086, MCG 3-36-82, ZWG 103.115, KUG 1409+161B, PGC 50713) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Blanka magio
Karakterizoj
La interesoj vekitaj de la blanka magio, adresiĝinta nur al la esploro pri la naturo kaj al respekto de la naturaj leĝoj en ĝi entenataj, funkciis tiel antaŭiniciatinto de la moderna kemio. La aktiveco de la alkemiisto konsistis fakte en la empiria studo pri la elementaj substancoj kaj en sciencaj eksperimentoj sur ili. Li serĉis la proprecojn de la elemento ĝuste kiel la moderna kemiisto, provante miksaĵojn, uzante en siaj eksperimentoj fornelojn kaj alambikojn ktp kiuj, poste, perfektigitaj, fariĝos tiuj de la moderna kemiisto.
NGC 5504C
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Blanka magio
Mallongaj historiaj aludoj
En la juda medio havis grandan influon la studo pri la disvolviĝo de alfabeto transdonita el la patriarko Ĥanoĥ (Gn 5, 21-22), difinita ĥanoĥa, alfabeto taksata taŭga por paroli kun la anĝeloj kaj la spiritoj bonaj, kiuj estis nomataj per nomoj formulitaj en tiu imagita lingvaĵo.
Ĉirkaŭ la 15-a jarcento aktivis Abramelin la magiisto, kiu en sia grimorio parolas pri manuskripto titolita La Sankta magio: li asertas ke mem povis ordoni al demonaj spiritoj jam devigitaj ĵuri fidelecon. Tiam ankoraŭ ne sufiĉe oni distingis la blankan magion el la nigra magio kiu celis renversi la naturan ordon helpe de la diablo: pro tio tiu nigra magio estis kondamnita de la kristanaj eklezioj laŭlonge de la tuta mezepoko kaj renesanco ĉar sendepende de la rezultoj, ĉi-kaze juĝataj nerealaj, ĝi celis kapti kaj obeigi Dion al la magiisto aŭ opratoro. La blanka magio, male, celis favori al disvolviĝo de la naturo en la respekto de la naturaj leĝoj.
En la 19-a jarcento unu el la famaj esploristoj pri la magio, sed mem dediĉita al blanka magio, estis Eliphas Lévi. Laŭ alia esploristo, Omramo Miĥaelo Aivanhov (1900-1986) la magio devus esti koncepte distingita el la okultismo: ''okultismo ne estas vera spirita scienco ĉar estas miksaĵo de bono kaj malbono. La vera magio estas dia magio kiu konsistas en la utiligo de siaj kapabloj kaj povoj por realigi la dian regnon sur la tero. La vera magiisto aktivas por plibonigi la homaron. En tiu koncepto estas spure entenata la principo de blanka magio.
Avenue Foch (stacidomo)
Avenue Foch estas stacidomo sur linio C de RER, en la 16-a arondismento de Parizo.
Ĝi estis malfermita en 1854 sub la nomo Avenue du Bois de Boulogne. Ĝia nuna nomo devenas de samnoma Avenuo Foch.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Champ-de-Mars (VMI) (962000).
Avenuo Andrássy
Avenuo Andrássy estas la plej impona vojo de Budapeŝto, ekde 2002 ĝi estas monda heredaĵo. Gyula Andrássy estis ministro.
Historio
En la konstante pligrandiĝanta Budapeŝto mankis vasta avenuo el la urbocentro. En 1870 oni planis ĝin kune kun Granda Bulvardo. La 2 vojoj renkontiĝis en placo nomata Oktogon, ĉar la placo formas okangulon. Komence la vojo ne estis tro larĝa, sed tio pli kaj pli vastiĝas. Jam ĉe la komenco estas aleoj ĉe la trotuaroj, kiam la vojo vastiĝas, aldoniĝas pli novaj aleoj. Apud la avenuo imponaj palacoj (proksime de Placo de Herooj jam vilaoj konstruiĝis. En 1876 la avenuo pretiĝis. La vojo kovriĝis per lignaĵo pro la ĉevaloj. Fine de la 19-a jarcento la publiko ne permesis konstrui tramon, tial oni faris subkrustan metroon.
La avenuo estas 2310 m-ojn longa. Ĝi startas de fino de la malgranda bulvardo, trairas la grandan bulvardon kaj finiĝas ĉe Placo de Herooj. La avenuo pli frue nomiĝis vojo Sugár (=duondiametro), ekde 1886 vojo Andrássy, ekde 1950 vojo Stalin, ekde 1956 vojo de Hungara Junularo, ekde 1957 vojo Konstitucio, ekde 1990 denove vojo Andrássy.
La avenuo havas 3 partojn. La unua estas inter la malgranda bulvardo ĝis Oktogon. Tie la larĝo estas nur 34 m. Tie troviĝas Muzikakademio Franz Liszt, Pupteatro (Budapeŝto) kaj Budapeŝta Ŝtata Operejo. La sekva parto etendiĝas ĝis placo Zoltán Kodály. Tio larĝas 46 m-ojn. La domoj estas iom malaltaj. La lasta parto same tiel larĝas 46 m-ojn, sed laŭ la vojo estas apartaj vilaoj kaj palacoj.
Vidindaĵoj
Krom la supre menciitaj konstruaĵoj nepre estas menciinda "Muzeo de teroro". En la 1930-aj jaroj ĝi estis palaco de juda riĉulo. Dum la faŝisma erao la Gestapo havis ĝin kaj profitis fifama malliberejo. Dum la frua socialismo neniu ŝanĝiĝis, mur la estroj estis komunistoj. Post fino de la socialismo la palaco prezentas la tiaman teroron.
Skulptaĵoj laŭ la avenuo estas pri Mór Jókai, Endre Ady, Bálint Balassi, György Szondy, Miklós Zrínyi kaj János Bottyán (generalo).
Fernán González
Fernando González aŭ Fernán González (en la tiutempa latinlingva dokumentaro, Fredinandus Gundisalviz; Kastelo de Lara, ĉ. 910; Burgoso, 970), plej konata en la eposoj kaj postaj kronikoj kiel Fernán González, estis grafo de Kastilio kaj de Arabo (931-944 kaj 945-970).
Li estis filo de Muniadona kaj de Gonzalo Fernández, kiu estis nomumita grafo de Burgoso kaj de Kastilio, laŭ indikoj de la dokumento "Carta Puebla de Brañosera", Munio Núñez estus lia antaŭulo.
Li ludis gravan rolon en la militoj kaj heredaj konfliktoj de la Reĝlando Leono. Lia vivo kaj faroj estis pligrandigitaj per anonima poemo, nome la "Poema de Fernán González", verkita inter 1250 kaj 1271, kaj konservita per nekompleta kopio de la 15-a jarcento. Kvankam «...li pasis al la historio kiel la unua sendependa grafo aŭ kiel la unua suverena grafo de Kastilio» ne ekzistas «unusola historia atestilo kiu certigu pri tiu supozita sendependo kaj apartigo de la monarkio leona» kaj la unua fojo ke oni mencias tian sendependon aŭ suverenecon estis en la "Crónica najerense", verkita ĉirkaŭ ducent jarojn post la morto de la grafo, kiu priskribante lian genealogion, diras ke «li estis la unua kiu eligis kastilianojn el la jugo de la leona dominado (...) laŭ oni diras», per klara aludo al la menestralaj kantaroj.
Ezra Clark Stillman
Ezra Clark STILLMAN (naskiĝis la en Eureka (Utah) kaj mortis la  en Novjorko), estis usona universitata instruisto, sekretario de Belga-Usona Eduka Fondaĵo, kulturataŝeo de la usona ambasado en Bruselo kaj ekde 1937 membris en la direktoraro de International Auxiliary Language Association (IALA), la asocio, kiu en 1951 publikigis la lingvoprojekton Interlingua. Li tradukis poezion kaj verkis proprajn versaĵojn en Esperanto kaj en la angla.
Studinte en la Universitato de Miĉigano li diplomitiĝis pri la angla kaj instruis tie dum pluraj jaroj. Poste li laboris por "Fundation Belgic-American Educational" / "Belgian-American Educational Foundation" (Belga-Usona Eduka Fondaĵo).
La li edzinigis Frances Marjorie Jennings (n. la 22-an januaro 1910, m. la 3-an de februaro 1975).
En tiu tempo Ezra Clark Stillman kontribuis al la esperantlingva poemantologio "Dekdu Poetoj" aperinta en 1934 ĉe la eldonejo Literatura Mondo sub redakto de Kálmán Kalocsay, kiu komentas la poezion de Stillman tiel:
Dum sia restado en Bruselo li kontaktis la usonan ambasadoron Dave Hennen Morris kaj ties edzinon Alice Vanderbilt Morris, la fondonton de IALA. Li iĝis helpanto de profesoro William E. Collinson, kiu ekde de komenco de la jaro 1936 gvidis la leksikografian laboron de IALA en la Universitato de Liverpool (Britio). En tiu ĉi kadro Ezra Clark Stillman elaboris trijaran esplorprogramon.