cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Granda malantaŭe riproĉa dudek-dekduedro
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por la verticoj de granda malantaŭe riproĉa dudek-dekduedro estas ĉiuj paraj permutoj de kun paraj kvantoj de plusoj, kie Preno de la neparaj permutoj de la pli supraj koordinatoj malinkluzive aŭ de neparaj kvantoj de plusoj donas la spegulitan varianton de la pluredro.
Giovanni Botero
Giovanni BOTERO (Bene Vagienna, Italio, ĉirkaŭ 1533 - Torino, Italio, 27-a de junio 1617) estis itala pensulo, pastro, poeto, diplomato, kaj politikisto.
Malamiko de Makiavelo, li estis pioniro de la pensaro de Th. R. Malthus (An essay on the principle of population). Lia plej grava verko estas Delle cause della grandezza e magnificenza delle città (Pri la grando de urbo, 1588).
Apartenanta al la itala grupo merkantilista, li publikigis en 1589 la influan verkon Della ragion di stato (Pri la racio de ŝtato).
Li estis el la ordeno de Jezuitoj, sed konfliktis kun tiu kaj estis elpelita en 1580. Poste li estis sekretario de Karlo Boromeo kaj sinsekve de Karlo Emanuelo la 1-a de Savojo kiu sendis lin sekrete al Francio. Ekde 1586 li servis al la kardinalo Frederiko Borromeo (1564-1631), kuzo de lia protektanto. Li estis lia privata instruisto en Romo, kaj poste lia konsilisto kaj sekretario ĝis 1598.
NGC 4000
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Donne e briganti
Donne e briganti (Virinoj kaj friponoj) estas itala filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Mario Soldati. Donne e briganti estis originale filmita en la itala lingvo. La intrigo okazas komence de la 19-a jarcento : banditoj estrita de Diavolo batalas kontraŭ la militistoj de Napoleono en Italio.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Amedeo Nazzari, Maria Mauban, Jean Chevrier.
La filmo entute daŭras 85 minutojn.
Pendbotelo
Pendbotelo aŭ Ladbotelo (foje nomata kantina botelo) estas botelo destinita por enteni kaj porti trinkakvon aŭ sukon kaj muldita tiel, ke ĝi povas esti portata kaj uzata de vojaĝantoj, soldatoj aŭ kampolaboristoj. Rimeno pendita ĉe la ŝultro aŭ de la zono, kiu permesas ĝin porti, estas kutime alkroĉitaj al la akvujo. Pendboteloj plej ofte estis faritaj el metalo aŭ lado, sed aliaj materialoj kiel ligno (antaŭe) aŭ Ŝamo (paŝtisto) aŭ plasto (lastatempe) ankaŭ eblas. La botelo ofte estas kovrita per tuko aŭ alia mola materialo, kovranta la ujon por protekti ĝin kaj varmizoladi la trinkaĵon kaj reteni la temperaturon, varmon aŭ malvarmon.
La akvo de praaj akvocisternoj kutime estis disdonita per sakoj el ledo aŭ el kukurbalo malplenigita. Kanistroj poste estis faritaj el vitraj boteloj portitaj en adaptite kunplektita korbo de tola aŭ salika materialo. Ŝtopila korko estis plejparte uzata por fermi la botelojn. Ĝis la mezo de la 20-a jarcento la kanistroj estis fabrikitaj el lado, rustorezista ŝtalo aŭ aluminio, kun ŝraŭba ŝtopilo, kiu kutime estis fiksita al la ujo per mallonga ĉeno aŭ rimeno, por ke ĝi ne perdiĝu. Ĉi tiuj ujoj estis plibonigo super la vitraj boteloj, ĉar tiuj lastaj estis vundeblaj al truigo kaj konsekvence likvoperdo en kazo de falo. Hodiaŭ modernaj akvujoj preskaŭ ĉiam estas faritaj el ia plasto, precipe el polietileno aŭ polikarbonato. Ili estas kutime same malpezaj kiel metalaj akvujoj kaj eĉ pli, kaj pli rezistas al likvoperdo.
Monto Pelée
La monto Pelée (france Montagne Pelée, t.e. "kalva monto") estas aktiva vulkano en la norda parto de la franca transmara departemento Martiniko, insulo de la Antiloj en Karibio. Ĝi viciĝas inter la plej danĝeraj vulkanoj de la tuta mondo, kaj ĝi precipe famiĝis pro sia katastrofa erupcio en 1902, kiu detruis la urbon Saint-Pierre, kaj mortigis ĉirkaŭ 30 000 homojn.
Le Chateley
Le Chateley (prononco proksimume "le ŝatele'") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Bletterans.
Demografio
fonto :Insee
Bad Pirawarth
Bad Pirawarth estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Itanagaro
Itanagaro (27.1°N 93.62°E) estas la ĉefurbo de nordorienta gubernio Arunaĉal-Pradeŝo de Barato. Itanagaro estas parto de la montetaro je la komenco de la Himalajoj. Ĝi estas en la distrikto Papum Pare.
Itanagaro estas bone konektita kaj per vojo kaj aero kun aliaj urboj en Barato. Inter la urboj Guwahati kaj Itanagaro ekzistas rekta aerligo. La plej proksima trajnstacio estas en Harmoti en Asamo.
Vizitindaj lokoj
Ĉefaj indiĝenaj grupoj estas la Nyishi, Adi, Galo kaj la Apatani.
Příšov
Příšov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1268.
Donostio
Donostio aŭ Sankta Sebastiano (Donostia, San Sebastián) estas ĉefurbo de la eŭskia provinco Gipusko (Gipuzkoa), proksime al Francio. Pro sia bela marbordo ĝi estas populara turismejo. Ĝia hispana nomo venas de la urba preĝejo de Sankta Sebastiano, kaj verŝajne ankaŭ tiel la eŭska (de Done Sebastian "Sankta Sebastiano"). La loĝantoj nomatas eŭske donostiarrak "Donostianoj", hispane donostiarras (laŭ la eŭska vorto) aŭ easonenses "loĝantoj de La Bella Easo (= Donostio)". En 2016 Donostio kune kun la historie germana, nun pola urbo Vroclavo estis la du Eŭropaj Kulturaj Ĉefurboj.
Loĝantaro
181 700 loĝantoj (2002-01-01)
Geografio
Donostio situas je plejnordorienta angulo de la Ibera duoninsulo ĉe monde fama Golfeto de La Konko, La Concha, nomita pro ĝia elstara formo. La golfetan elejon limigas la montetoj Monto Igueldo kaj Monto Urgull, kaj golfofine troviĝas montaĵa insuleto Sankta Klara. Famaj turistejoj estas la sabla plaĝo apudanta la golfeton kaj la malnova urboparto (Parte Vieja hispane) inter La Concha kaj elfluejo de Rivero Urumeo.
La Monto Ulia (: Monte Ulía; 🇪🇺: Ulia) estas monto de Donostio kiu etendiĝas de la kvartaloj de Gros kaj Ulia ĝis Pasaia. En ĝia okcidenta ekstremo troviĝas la strando de Zurriola kaj en ĝia orienta ekstremo la haveno de Pasajes. La plej alta pinto de tiu monto estas 235 metrojn alta.
Ekonomio
Donostio estas populara bankejo kaj investejo por firmaoj kaj Hispaniaj kaj alilandaj. La urbestraroj perleĝe sukcesis konservi la arkitekturan apartecon de la urbo.
Historio
ĉ. 1180: Donostion deklaras foruo la reĝo de Navaro.
1807: Armeo de Napoleono okupas Donostion.
1813: Pro sieĝo fajre detruiĝas la urbo.
1863: Urbaj muroj detruataj; eko de plivastigo de l' urbo.
1937: Tutan provincon venkas la faŝistoj.
Vidindaĵoj
Monto Igueldo, Monto Urgull, Muzeo San Telmo, Palaco Miramar.
Sporto
Donostio estas hejmurbo de futbalteamo Real Sociedad de la Hispana Unua Divizio.
Festoj
La 20-an de januaro ĉiujare okazas la festo de Sankta Sebastiano, kiam la tutan urbon invadas tamburistoj.
Dum la semajno antaŭ la tago de la Ĉieliro de Maria en aŭgusto okazas la grandaj urbaj festoj de l'urbo, "la semajnego Donostia". Interalie organizatas internacia konkurso pri pirotekniko. Ĉiunokte dum tiu semajno nova piroteknika firmao faras fajrspektaklon ekde ĝardenoj Alderdi Eder super Golfeton de La Konko.
En septembro la urbo sin vestas por la Donostia Internacia Filmfestivalo kies ĉefa premio estas ora konko.
La 21-a de decembro estas tago de Sankta Tomaso. Tiam oni ĉie en la urbo povas trovi budojn kun manĝaĵoj (talo, txistorra, cidro) kaj aliaj produktoj.
Lesbia
La vera nomo de Lesbia estis Claudia Pulchra Tertulla. Ŝi estis la amantino de la romia poeto Gaius Valerius CATULLUS (esperante Katulo), kiu skribis pri ŝi en la jenaj poemoj:
Sinkronigo
Sinkronigo estas laŭ PIV la faro, ke du horloĝoj montru la saman, unuforman tempon aŭ ke du teknikaj movoj okazu en unu sama tempo.
Lingva sinkronigo okazas helpe de sinkronigilo, aparato kiu ebligas la forigon de la originala voĉa trako kune kun la uzo de nova lip-sinkrona voĉa trako. Lingva sinkroneco estas fako kiu studas multajn faktojn kiuj okazas samtempe, ekzemple ka uzado de diversaj variaĵoj de unusola vorto en specifa lingva areo en aktuala momento, sen konsidero al la studo de la epoko(j) kiam tiuj estis ekuzitaj, kio estus celo de la diakroneco.
Voĉregistrado
Kadre de voĉa registrado, oni povas fari distingon inter
Kiel regulo, oni nur uzas profesiajn, denaskajn parolantojn por la voĉaj registradoj. La kliento povas direkti la voĉon tra la telefono aŭ rekte sur la loko kaj tiel influi la registradon. Specialaj informoj pri prononco de fremdaj vortoj aŭ propraj nomoj estas klarigitaj anticipe kaj senditaj al la parolanto ĝustatempe antaŭ la registrado.
Sinkronvoĉo
Sinkronvoĉo aŭ aktorovoĉo estas tiu aktora voĉo, kiun pruntas iu aktoro por anstataŭigi voĉojn de alilingvaj filmoj, dramoj animacioj k.c. Oni donas ankaŭ voĉojn por bildaj, reklamaj figuroj, bestoj.
Dum la sinkronigado oni devas atenti pri la lipomovoj, vortolongoj kaj similaj.
La sinkronigado bezonas studiojn, kiuj ofte troviĝas en ĉefurboj. En kelkaj aziaj landoj, oni ofte uzas sinkronigantojn por angligi la filmoj kaj tiel helpi la surmarketigon.
Roluloj
Dum la sinkronigo, la sinkronigita voĉo kaj la aktoro estas forte kunligita, kiu gravas ĉefe ĉe filmserioj.
20288 Nachbaur
20288 Nachbaur estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Moriah Katherine Nachbaur, finalistino en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Crystal Springs Uplands School en Hillsborough (Kalifornio Usono).
Rezső Peéry
Rezső Peéry [reĵO pEri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Peéry Rezső estis hungara verkisto, ĵurnalisto. Lia origina familia nomo estis Limbacher.
Rezső Peéry naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Okcidenta Germanio en Stuttgart.
Biografio
Rezső Peéry frekventis liceon en sia naskiĝurbo, poste li studis Prago kaj Parizo.Li akiris diplomon en 1932 en Universitato Comenius en Bratislavo. Post siaj studoj li instruis en gimnazio, sed ĉefe li partoprenis en movado de la hungaroj jam en Ĉeĥoslovakio. En 1938 li estis forigita el la gimnazio, poste li estis ĵurnalisto. Depost la 2-a mondmilito li defendis la hungaran minoritaton, poste laŭ la loĝantarŝanĝo li vivis plu en Hungario, komence en Budapeŝto, poste en Mosonmagyaróvár kaj Sopron. Li instruis en diversaj lernejoj, eĉ li estis lernejestrio. Li apogis la Hungaran revolucion, tial post la falo li disidis. Komence li instruis en Aŭstrio, poste li estis bibliotekisto en Stuttgart. Ankaŭ tie li kontribuis, eĉ en Radio Libera Eŭropo. Li emeritiĝis en 1975.
Suma medaltabelo de ĉiuj vintraj olimpikoj
Tiu-ĉi listo estas suma medaltabelo de ĉiuj Vintraj Olimpikoj ĝis inkluzive la jaro 2010. Pli aktuala listo, kun tamen malpli da informoj aparte pri la vintraj eventoj, videblas per la titolo Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj.
La rango de tiu ĉi listo kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato.
Ĝis la jaro 2010 en 20 modernaj Vintraj Olimpikoj atribuiĝis sume 2311 medaloj en sportaj konkursoj. 45 diversaj naciaj teamoj sukcesis atiri medalojn. Premioj en la artaj konkursoj de la olimpikoj, de la "premio olimpia pri montogrimpado" (alpismo), kaj la "premio pri aeronaŭtiko" ne konsideriĝas.
Kiam ŝtatoj ŝanĝas sian konsiston, kompreneble tio malfaciligas la kalkuladon: Laŭ la kalkulo de la Internacia Olimpika Komitato, en la kazo de disrompo de granda ŝtato la plej granda ŝtatero fariĝanta mem suverena ŝtato "heredas" la antaŭajn medalojn. Tiel ekzemple la medaloj de Sovetunio nun kalkuliĝas por Rusio, kvankam kompreneble ankaŭ atletoj el Armenio, Litovio kaj la aliaj 12 sovetuniaj respublikoj kontribuis al la rezulto.
Fernando de la Rúa
Fernando de la Rúa (Kordobo, Argentino, 15-a de septembro de 1937 kaj mortis la 9-a de julio 2019) estis advokato kaj politikisto argentina de la partio Unión Cívica Radical. Li iĝis Prezidento de Argentino, nome per la Alianco la 10-a de decembro de 1999, sukcedante al la dua regotempo de Carlos Menem. Kvankam lia regotempo etendixgis ĝis 2003, li rezignis al la posteno la 20-a de decembro de 2001 pro kio li plenumis nur 2 jarojn kaj 10 tagoj de regado, meze de nombraj sociaj protestoj dum la krizo de decembro de 2001 en Argentino. La sekva prezidenta povovakuo necesigis kunvenon de Asembleo kiu precizigu kiu devas plue esti prezidento, kaj tiele li estis anstataŭita de Ramón Puerta, Adolfo Rodríguez Saá, Eduardo Camaño kaj finfine Eduardo Duhalde en la fluo de malmultaj tagoj.Antaŭ esti ŝtata prezidento, li estis la unua bonaera guberniestro Jefe de Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires, krom trifoje nacia senatan kaj unufoje nacia deputito.
Bunești (Balșa)
Bunești [buneŝtj] estas senhoma vilaĝo en la rumana distrikto Hunedoara. Ĝi situas kvin kilometrojn nord-okcidente de Almașu Mic de Munte ĉe la montopinto vârful Smreciului (762 metroj).
Kvankam ankoraŭ ekzistas kelkaj domoj kaj ligna preĝejo (pri la Transfiguriĝo), neniu plu tie konstante loĝas. Nur ŝafpaŝtisto dum somero loĝas tie por paŝti siajn gregojn.
Jen kiel malkreskis la loĝantaro:
12670 Passargea
12670 Passargea estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la elstaran germanan amatoran astronomon Michael Paul Oskar Passarge. Li konstruis sian privatan observatorion en Bad Salzschlirf kaj sisteme observas Sunon. Li estas fervora populariganto de astronomio kaj donas lekciojn ĉe radio kaj televido kaj en sia observatorio.
Elemir
Elemir, serbe Елемир, germane Elemer, hungare Elemér estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Zrenjanin. Ĝis la 20-a jarcento estis 2 apudaj vilaĝoj, kies oficialaj hungaraj loknomoj estis Alsó- aŭ Német- Elemér (=suba aŭ germana) kaj Felső- aŭ Szerb- Elemér (=supre aŭ serba) Elemér.
Situo
Elemir situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra bordo de Tiso. Zrenjanin troviĝas 10 km-ojn.
Historio
Dum la mezepoko la vilaĝo nomiĝis "Ilemér". Dum la turka regado serboj alvenis. En 1796 germanoj fondis apudan vilaĝon. En 1910 vivis en Suba-Elemér 1011 homoj (germanoj en majoritato, hungaroj en minoritato), en Supra-Elemér 3440 homoj (3075 serboj, 195 germanoj kaj 121 hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Nagybecskerek, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Elemir 4690 homoj, (4158 serboj (89 %), 181 ciganoj, 93 hungaroj, 54 jugoslavianoj, 24 kroatoj kaj aliaj). La vilaĝo havas gravajn naftoduktojn al Panĉevo.
Tobo
Tobo [ˈtuːˌbuː] estas malgranda denssetlejo kun proksimume 600 loĝantoj en la komunumo Tierp en Uplando, Svedio. Tobo atingeblas el Upsalo aŭ Gävle per regiona fervojo Upptåget ('Up-fervojo').
La denssetlejo estiĝis en la ĉirkaŭo de malnova ferfarejo. Nuntempe troviĝas tie fabriko por aersekigiloj de la firmao Munters. Tobo estas iom pli vaste konata pro la nacia instituto por tradicia popolmuziko, Eric Sahlström Institutet, kiu troviĝas tie, kaj kiu proponas interalie kursojn pri muzikado per klavoviolono (svede nyckelharpa). Tio estas tradicia instrumento tipa por la provinco Uplando, kaj Eric Sahlström (1912-1986) el Tobo famiĝis en Svedio kiel klavoviolonisto.
5020 Asimov
5020 Asimov esta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusdevena usona biokemiisto kaj verkisto de sciencfikcio Isaac Asimov (~1920–1992).
Simono de Trento
Simono de Trento aŭ Simoneto de Trento (naskiĝis ĉ. 1472 en Trento, mortis la samloke) estis infano, pri kies morto (laŭdire murdo) oni kulpigis trentajn judojn, kaj kiu dumtempe estis konsiderata en la romkatolika eklezio kiel martiro. Tiu evento estis unu el la plej konataj kaj plej longvivaj kazoj de kontraŭjudisma akuzo pri sango. Ne pli frue ol 1965 la loka episkopo definitive malagnoskis ĝin.
La torturo-proceso en 1475 kontraŭ la arestitaj judoj helpis personojn proksime de princepiskopo Johannes Hinderbach efektivigi kontraŭjudajn pogromojn. Inter la arestitaj judoj, dek kvar estis ekzekutitaj; pluraj mortis pro aresto kaj torturo. Sekve de la trentaj eventoj kreiĝis pliaj kontraŭjudaj legendoj de akuzo pri sango kaj pliaj kultadoj de asertitaj (kelkfoje eĉ tute fikciaj) viktimoj.
Kial judoj estus mortigintaj la infanon? De longa tempo en centra Eŭropo, al kiu Trento najbaris, kuris onidiroj laŭ kiu la askenazaj judoj celebris sekrete ilian paskon uzante ankaŭ sangon de kristanaj infanoj tiucele mortigitaj, iusence imitante, ironie kaj sakrilegie, kristanan eŭkaristion, kaj tio pro venĝo kontraŭ kristanaj persekutantoj kontraŭ judoj kaj obee al multaj superstiĉoj kaj misritoj praktikitaj, laŭ historiistoj (Camparesi), ene de la juda fundamentalisma komunumo, inter kiuj miksado de sango kristana en la preparo kaj konsumado de sengistaj panoj.
En tiu okazo ludis kontraŭ ili la tenaco de trenta ĉefepiskopo Johano Hinderbach (1418-1486), kiu asertis, eble influita de kontraŭjudismo tiam svarmanta en diversaj kristanaj komunumoj, la kulpecon de la akuzitoj kaj instigis la tribunalon al kondamna verdikto. Ludis kontraŭ ili ankaŭ la cirkonstanco ke la morta korpo estis trovita en aŭ najbare de la domsinagogo de eminenta judo. La akuzitaj, torturitaj laŭ la tiutempaj kutimoj, ĉiuj individue konfesis la krimon, je kiu jam estis akuzitaj de judo iama kristaniĝinta.
Kiam al Romo alvenis tiu nepaciga informo pri la proceso, la papo Siksto la 4-a montris dubojn pri la korekteco kaj kanoneco de la proceduro kaj sendis sian delegiton por proponi enketojn malpli malliberajn, dominikanon Giovanni Battista dei Giudici, episkopo de Ventimiglia. La delegito estis honore ricevita sed, fakte, ne akceptita kaj fine forigita el la urbo. Li instaliĝis en apuda Rovereto, konkludinte ke Simono estis neniu martiro kaj la malliberigitaj judoj senkulpaj, kaj klopodis savi ilin kaj malpermesis ĉian kultadon de Simono. Li tamen malsukcesis. Dume komenciĝis la sanktul-kulto al la infano. Ankaŭ pri tiu kulto la papo ne konsentis, sed la potenca Hinderbach ruze evitis la papajn ordonojn, eĉ sukcesis laŭ kelke da tempo enirigi la sanktuleton en la oficiala roma martirologio. Pilgrimadoj al Trento kaj asertitaj miraklo-kuracoj portis monon kaj prestiĝon al la trenta episkopujo.
Nur post longa tempo la papa aŭtoritato estis respektata kaj la kulto al Simoneto ĉesigita. Restis la memoro pri infano mortinta en neklaraj cirkonstancoj kaj pri kruele mortigitaj anoj de la juda komunumo en Trento.
Hodiaŭ, en la klimato de dialogo, post la deklaro de la Vatikana Koncilio “nostra Aetate”, la trista afero estas rigardata sen pikpintoj de reciprokaj akuzoj. Kaj ankaŭ la trenta eklezio dekretis, kun notificazione (dekreta komuniko) de la 28-a de oktobro 1965, de "prudentan eksigon" de la kulto al la infana beatulo Simoneto.
El katolika flanko la afero restu en la manoj de historiistoj dum necesas purigi la memoron kaj agnoski siajn kulpojn kaj pri ili pardonpeti sendepende de tiu konfuza sed dolorplena cirkonstanco.
-88
En la jaro 88 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Hoghilag
Hoghilag [hogilag] (hungare: Holdvilág, germane: Halwelagen) estas komunumo en Rumanio oriente de Dumbrăveni. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Prod kaj Valchid.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1008 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj); en 1992 1068 (rumanoj, 28 % da romaoj, 4 % da hungaroj, 2 % da germanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1273. La 28-an de januaro 1704 la sikula militistaro suferis grandan malvenkon tie de aŭstria militistaro. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). Fama loĝanto estis la pastoro kaj lernejestro Martin Kelp.
Insulo Pagano
Pagano aŭ Pagan estas vulkaninsulo de la arkipelago de Marianoj en Pacifika Oceano, apartenanta al la Nord-Marianoj. Iam loĝata, la loĝantoj estis elinsuligitaj pro vulkanaj erupcioj en 1981.
Geografio
Pagano situantas ĉe ĉirkaŭ 320 km norde de Saipano, la ĉefa insulo de Nordaj Marianoj. Kun areo de 47.23 km², ĝi estas la kvara plej granda insulo de Nordaj Marianoj. La insulo estas duobla insulo konsista el du stratovulkanoj kunigitaj per mallarĝa terkolo de larĝo nur de 600 m.
Ramberg (Palatinato)
Ramberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ramberg apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Annweiler am Trifels.
La monto Roßberg (tradukita: ĉevala monto) apud Ramberg en la distrikto Südliche Weinstraße, estas kun sia alteco de 637,0 m super marnivelo la tria plej alta monto de la mezmontaro Palatinata arbaro.
Shuji Hara
Shuji Hara (原 秀治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Sapogne-sur-Marche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Porva
Porva estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Zirc.
Geografio
Porva situas en montaro Bakony en valo, fine de sakovojo el Zirc, kiu troviĝas 9 km-ojn for. Fervojo Veszprém-Győr preteriras. Porva havas kumunan stacidomon kun Csesznek.
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Jánoshida)
La premonstrata preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto estas katolika historia monumento en vilaĝo Jánoshida (Hungario).
Côtes du Rhône
Kuirarto > Vino > Rodana valo
-87
En la jaro 87 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Jánoshida)
Historio
Oni supozas, ke la monaĥejo kun la kirko estis konstruita depost 1186. Ĉirkaŭ en la frua 14-a jarcento okazis kelkaj ŝanĝoj ĉe la fenestroj. Dum dominado de turkoj la kirko parte ruiniĝis, poste ĝi estis rekonstruita laŭ baroko en 1757. Oni konstruis turon kaj novan sanktejon (la malnova sanktejo estis malkonstruita), supozeble tiutempe konstruiĝis la galerio. En 1840 renovigaj, en 1970 arkeologiaj, inter 1971-1973 restaŭraj laboroj okazis. La orgeno estis farita en 1859. La demonstratoj estis forigitaj en 1950, poste ordinaraj pastroj alvenis.
Côtes du Rhône
Listo de la nomaĵoj:
Preĝejo Naskiĝo de Johano Baptisto (Jánoshida)
Preĝejo
La kirko situas sola en mezo de la vilaĝo, antaŭe kruco el 1822, proksime statuo pri Johano Nepomuko estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas bulboforma. En la fasado estas ankoraŭ 4 barokaj fenestroj. La enirejo estas tra la turo. En flankoj de la navo estas po unu kapeloj el la 12-a jarcento. La sakristio estis konstruita en 1972.
Monaĥejo
La monaĥejo kaj la kirko konstruiĝis samtempe, sed post la turka erao la rekonstruo okazis nur post la la kirko. En 1930 ĝi estis trakonstruita laŭ klasikismo.
Kermeso okazas en la 24-an de junio.
Porva
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1086. En 1450 monaĥejo formiĝis. Ŝajnas, la vilaĝo senhomiĝis dum la turkoj. En la 18-a jarcento aŭstroj refondis la vilaĝon. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Apud la vilaĝo ankaŭ nun grava bredejo funkcias.
En Porva migra poŝto servas. Lernejo kaj infanĝardeno en la proksima Borzavár funkcias. Sanservo loke estas semajne po 2.
Psikedelaĵo
La psikedelaĵoj estas droga klaso, kies ĉefa rezulto estas kaŭzi psikedelajn spertojn per agonismo de serotoninaj receptoroj, kaŭzante pensajn kaj vidajn/aŭdajn halucinojn kaj ŝanĝojn de konscio. Gravaj psikedelaĵoj inkludas meskalinon, LSD, psilocibinon kaj DMT. Studoj montras, ke psikedelaĵoj estas fizike sendanĝeraj kaj ne kondukas al dependeco. Studoj faritaj per psilocibino en psikoterapia medio rivelas, ke psikedelaĵoj povas helpi la kuracadon de alkohola kaj nikotina dependecoj.
Malsame ol aliaj psikoaktivaj drogoj, kiel stimulaĵoj kaj opioidoj, psikedelaĵoj emas kvalite ŝanĝi la ordinaran konscian sperton. Dum stimulaĵoj kaŭzas viglosentojn kaj opioidoj produktas malstreĉan, eŭforian staton, la psikedela sperto estas ofte komparata kun neordinaraj formoj de konscio kiel tranco, meditado, jogo, religia ekstazo, sonĝo kaj eĉ preskaŭ-mortaj spertoj. La plejparto da psikedelaĵoj meteblas en unu el tri familioj de kemiaj kombinaĵoj: triptaminoj, fenetillaminoj aŭ lizergamidoj.
Multaj psikedelaĵoj estas kontraŭleĝaj tutmonde laŭ la protokoloj de Unuiĝintaj Nacioj, foje esceptante uzon en religia aŭ esplora kunteksto. Malgraŭ tiuj kontroloj, distra uzo de psikedelaĵoj estas ofta.
Tradicia uzado
Psikedelaĵoj estas delonge uzataj en tradiciaj medicinoj kaj religioj pro sia perceptata kapablo akceleri korpan kaj psikan sanigon. Tiukuntekste, ili ofte estas konataj kiel "enteogenoj". Indiĝenaj amerikaj kuracistoj, uzante meskalino-havajn kaktojn (plej menciinde pejotlon, la kakton de Sankta Petro, kaj Echinopsis peruviana) raportis sukceson kuracante alkoholismon, kaj mazatekaj kuracistoj regule uzas psilocibinajn fungojn por divinado kaj sanigado. Ajahuasko, kiu enhavas la potencan psikedelaĵon DMT, estas uzata en Peruo kaj aliaj partoj de Sud-Ameriko por spirita kaj korpa sanigado kaj ankaŭ en religiaj festivaloj.
Ekzemploj
Klasikaj aŭ serotoninecaj psikedelaĵoj (agonistoj de la serotonina receptoro 5-HT2A) inkludas LSD-on, psilocibinon (aktiva konsistigaĵo de psilocibinaj fungoj), psilocinon (alia aktiva konsistigaĵo de tiaj fungoj), meskalinon (aktiva konsistigaĵo de pejotlo), kaj DMT (aktiva konsistigaĵo de ajahuasko kaj ĥemia kombinaĵo nature produktata en la homa korpo).
Shankha Ghosh
Shankha Ghosh [ŝankha ghoŝ; bengale: শঙ্খ ঘোষ] (n. 6an de februaro 1932; m. 21an de aprilo 2021) estas barata poeto kaj literaturisto. Lia poezio inspiris tutan generacion de poetoj en la bengala. Li naskiĝis en la distrikto Chandpur, nun en Bangladeŝo. Li studis la bengalan lingvon kaj literaturon, kaj instruis en pluraj kolegioj kaj universitatoj en Kolkato. Li estas konata kiel fakulo pri la vivo kaj verkaro de Rabindranath Tagore.Ghosh gajnis la prestiĝan premion Gjanpith en 2016.
Landschlacht (stacidomo)
Landschlacht estas fervoja stacidomo en Münsterlingen, Svislando.
Rodana valo
Aliaj estas:
Justa Chess
Justa Chess estas elektronika libro en Esperanto, romaneto por knaboj, tradukita de Petr Tomašovský. Tio estas traduko de ĉeĥa libro Spravedlivý Chess, kiun verkis ĉeĥa verkisto Vláďa Zíka en la jaro 1939. La bitlibra versio havas 208 paĝojn, ĝi estis tradukita en la jaro 1990, en la jaro 2003 ĝi estis aranĝita de Franko Luin, kiu aperigis ĝin en eLibrejo en la jaro 2003.
La bitlibro estas rete alŝutebla.
Metodo de Rajse
Metodo de Rajse (integralo de Norlundo-Rajse) estas integralo bindas n fina diferenco kun kurba integralo en komplekso ebeno.
Integro
Por f noa fina diferenco  povas bildigi kiel
Transpasas al integradon en ĉirkaŭaĵo poluso punktoj kaj ĉe kondiĉo, ke funkcio f ne havas polusojn, sekvas
Ni povas skribi la integralo kiel
Iteracio de Poisson-Mellin-Neŭton
Se \{f_n\} — ia vico kaj se g(t) — ia, kaj se do
UzatneKonverto de Mellin, ricevas, ke
Tiam ni povas trovas originala vico kun helpo de integralo de Norlundo-Rajse:
NGC 4001
NGC 4001 (aliaj indikoj — MCG 8-22-47, ZWG 243.33, NPM1G +47.0214, PGC 37656) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Casino-Lacroix-Laval (stacidomo)
Casino-Lacroix-Laval estas franca stacidomo situanta inter j La Tour-de-Salvagny kaj Marcy-l'Étoile apud Charbonnières-les-Bains en departemento (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-St-Paul - Montbrison (782000).
Auersthal
Auersthal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Tsung-Dao Lee
Tsung-Dao LEE (Ŝanhajo, Ĉinio, 25-an de novembro 1926) estas ĉindevena usona fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko kun Chen Ning Yang en 1957. Li malkovris, ke leĝo de la pareca resto povas rompiĝi en la malfortaj rilatoj, kio estis grava paŝo en fiziko de la atomaj korpuskloj.
Lee migris en Usonon en 1946, li komencis doktoriĝan laboron en la Ĉikaga Universitato, sen universitata grado. Li kunlaboris tie kun Yang, poste li laboris en fizika katedro de la Kalifornia Universitato de Berkeley. Li laboris kun Yanggal du jarojn en Institute for Advanced Study (Princeton, New Jersey). Oni nomumis lin docento en 1953 en la fizika katedro de la Kolumbia Universitato.
Lee kaj Young en 1956 konkludis tion, ke la teta- kaj tau-mezonoj estas la samaj (hodiaŭ K-mezono), la pareco ne restas. Wu Chien-hsiung pruvis tion per mezuroj en 1957.
Ligita akvo
Malsame ol libera akvo (la gravita) ĝi estas nemovebla aŭ malmulte movebla.
Ekzistas du tipoj de ligita akvo:
Ili teniĝas danke al elektrostatikaj fortoj, kiuj estiĝas inter la malmola surfaco de la partikloj kaj molekuloj de akvo. Rilatumo inter libera kaj ligita akvoj en la rokaĵaj poroj dependas de grandeco de la rokaĵaj grajnoj (rokaĵa dispersoen). En la grandgrajnaj rokaĵoj volumeno de ligita akvo tre malaltas, sed ĝi kreskas laŭe al malgrandiĝo de la partikloj. Ligita akvo speciale abundas en malaltdispersaj, argilaj rokaĵoj kun tre etaj poroj kaj granda partikla surfaco. Kvanto de ligita akvo en la argiloj dependas de ties ecoj, enhavo de la interŝanĝaj kationojen kaj temperaturo. Plej abundas ĝi en la montmorilonitajen argiloj. Dum kresko de temperaturo la volumeno de ligita akvo malkreskas ĉefe pro detruo de loze ligita akvo kiu transformiĝas en libera akvo. Ligita akvo de la argilaj rokaĵoj influas iliajn fortikecon kaj filtrecon, ĝi povas esti elpremita, do ludas gravan rolon en formiĝo de la kemia konsisto de grundakvoj kaj de iliaj ekspluateblaj rezervoj en tavolecaj grundakvejoj.
János Horváth (politikisto)
János Horváth [jAnoŝ horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth János estis hungara politikisto, ekonomikisto, profesoro, parlamentano.
János Horváth naskiĝis la  en Cece, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Horváth frekventis komercan mezlernejon en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1946. Dum la studentaj jaroj li ankaŭ laboris kiel librotenisto. Dum la nazia erao li partoprenis en la rezista movado, tial Gestapo arestis lin, sed li rifuĝis. Inter 1945-1947 li estis parlamenta deputito, sed en 1947 pro falsaj akuzoj li estis arestita, poste kondamnita je kvarjara trudlaboro. Post la liberiĝo en 1951 li laboris en fabrikoj kiel instrumentisto. Li partoprenis en la hungara revolucio de 1956, tial post la falo li rifuĝis, inter la migrantoj li estis aktiva politikisto en Strasbourg kaj Novjorko. Inter 1958 kaj 1966 li studis en Universitato Kolumbio, kie li doktoriĝis el ekonomiko. Li restis plu en la universitato por instrui, ekde 1968 li instruis en privata universitato en Indianapolis. Depost la socialismo li ofte vizitis Hungarion, fine li hejmenvenis en 1997. Foje li instruis en Universitato Corvinus de Budapeŝto kaj li estis denove parlamenta depputito inter 1998 kaj 2014. Li ricevis hungaran premion en 2011. Li edziĝis dufoje kaj li havis filinon.
Sokirnicja
Sokirnicja (Сокирниця, Сокирница (sokirnjica), Szeklence, Sekernice) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust (urbo).
Situo
Sokirnicja situas en valo de Tiso, laŭ rojo, ĉefvojo kaj fervojo Tjaĉiv-Ĥust preteriras. La lasta troviĝas 10 km-ojn.
Historio
En 1910 loĝis en Szeklence 2496 da homoj, rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato. Ĝis 1920 Szeklence apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Huszt, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Szeklence/Sokirnicja. Ekde 1945 Sokirnjica apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Pommern (Mozelo)
Pommern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Ĝis junio 2014 la loĝloko estis parto de administra komunumaro nomata Verbandsgemeinde Treis-Karden, kiu tiam malfondiĝis - ekde la 1-a de julio 2014 ĝi apartenas al pligrandigita komunumaro Cochem.
József Ács (skulptisto)
József Ács [jOĵef Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ács József estis hungara skulptisto, medalisto.
József Ács naskiĝis la  en Székesfehérvár kaj mortis la 14-an de majo 2023.
Biografio
József Ács lernis unue la teknikon de György Ugray, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1958. Lia plej grava instruisto estis Iván Szabó (skulptisto). Li kreas skulptaĵojn ĉefe el ŝtonoj. Li vivas en Budapeŝto ekde 1938. Li kreas medalojn ofte al Rákosmente, kie li loĝas. En 1958 li laboris en artistkolonio de Hódmezővásárhely. Li ricevis premion en 2002.
Lotusozizifo
La lotusozizifo (Ziziphus lotus) estas palearktisa arbedo el la familio de ramnacoj, hejma en la sudoriento de Hispanujo (Almeria kaj Murcia regionoj), en sahara Nordafriko kaj en Arabujo.
Ĝi povas atingi altecon de 2–5 m, kun brilantaj verdaj folioj kiuj longas ĉirkaŭ 5 cm. La manĝebla frukto estas sferforma malhele flava drupo kun diametro de 1-1,5 cm, nomata nabk. Komunaj arabaj nomoj estas sidr, rubeida ("laŭ ĝia kaŭranta arbedo-pinto"), nbeg en Tunizio kaj annab en Libano.
Ĝi estas intense parenca de jujubzizifo (Ziziphus zizyphus), kaj ofte konsiderata kiel la "Lotus-arbo" el la Helena mitologio.
Donne senza nome
Donne senza nome ("Sinjorinoj sen nomo") estas itala drama filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Géza Radványi. Donne senza nome estis originale filmita en la itala lingvo. Ĝi priskribas la mizeran vivon de pluraj virinoj ie en koncentrejo en Italio post la fino de la Dua Mondmilito
En la filmo interalie aperas la aktoroj Simone Simon, Vivi Gioi kaj Françoise Rosay.
La filmo entute daŭras 89 minutojn.
Rat-Man
«Muskol-flekse mi ekflugas!» (batalkrio de Rat-Man)
Rat-Man estas la plej sukcesa nuntempa bildstria rolulo kiu foriris de la manoj de itala artisto, Leo Ortolani.
Malgranda super-antiheroo, Rat-Man amuzigas kaj eĉ ridigas siajn legantojn per multe da misokazintaĵoj, kune kun siaj kunroluloj kaj kun famegaj homoj (fantaziaj kaj realecaj). La flava ratulo nuntempe aperas en 2 magazinoj, estis jam tradukita al la hispana, havas siajn retpaĝojn kaj fan-klubojn, gajnis multe da premioj kaj baldaŭ aperos en televida formo dank'al intereso de la itala publika televido (RAI).
Kiu estas Rat-Man?
Kiel rolulo, Rat-Man naskiĝis en la fora 1989, kiel parodio de la unua Batman de Tim Burton. Li tuj gajnis premion kiel "plej bona komiksteksto" ĝuste en la Internacia Foiro de Komiksoj kaj Kartunkino de Lucca, vera institucio de la itala komiksarto. Ekde tiam, Rat-Man aperis en multnombraj fakaj revuoj, ĝis kiam, en 1995, li atingis sian propran revuon, memeldonita de la aŭtoro; kaj, "senkompata kiel impostoj kaj neerariva kiel daltonisma virbovo", ĉiujn neparajn monatojn li renkontas siajn legantojn, fidelega kaj pli kaj pli multnombra publiko. Tiom fidela ke ĝi kreis tutajn retejojn, diskutlistojn (kie partoprenas ankaŭ Leo), eĉ memfaritajn akcesoraĵojn. «''Rat-Man estas katastrofo kun superpovoj, la senespera defendanto de la justeco, la timema kavaliro, la plej erarema el la herooj. Forto de liaj historioj troviĝas en la komikeco neniam antaŭvidebla, kun komikecaj tempoj ĉiam rapidaj kaj precizaj. Rat-Man estas la fremda kaj renversocela elemento inter la stabiligitaj mitoj: la homa malforteco. Timema, malhelpata, malbela, lia ĉefa superpovo estas maltrafi ĉiujn okazojn, unu post la alian, en vera deflagracio de fiaskoj. Eĉ pli mirindaj, ĉar kaŝe rakontataj al la legantoj: la aliaj uloj, tiuj de la komikso, preskaŭ ne rimarkas ion ajn. La mitmaŝino, la spektaklo, devas daŭri, kvazaŭ estus nenio. Leo ridas pri tio. Kaj la legantoj kun li: en la desegnita spektaklo de Rat-Man, la legantoj estas tiuj kiuj devas kompletigi la amuziĝon, partoprenante proprapersone''».
Itala versio
Inter 1995 kaj 1997, Rat-Man aperis itallingve memeldone (de la aŭtoro) 12 fojojn, ĉe Edizioni Foxtrot kaj poste ĉe Bande Dessinée:
Ekde 2002, Rat-Man aperas ankaŭ ĉiujn du monatojn (ekde Aprilo 2005, ĉiujn kvar monatojn) en Tutto Rat-Man (temas kutime pri represado de du numeroj de Rat-Man Collection), ĉe Panini Comics.
Ekde 2004, aperas dumsomere numeroj de Rat-Man Color Special, kun kolorigitaj malnovaj rakontoj, ĉe Panini Comics.
Krom tiu ĉi periodaĵoj, aperas specialaj eldonoj, kelkfoje okaze de iu foiro. Inter ili, la plej famaj estas Il Signore dei Ratti (La Mastro de la Ratoj, parodio de La Mastro de l'Ringoj de J.R.R. Tolkien), kaj Star-Rats (StelRatoj, parodio de la rakonto Stelaj Militoj de G. Lucas).
Alilingvaj versioj
En 2001, la eldonejo Sulaco Ediciones proponis 3 numerojn de revueto kun rakontoj de Rat-Man tradukitaj en la hispanan:
En 2005, Panini Comics España eldonis represadojn de Rat-Man Color Special en la hispana:
Esperanta versio
El la enkonduko de Daniele Binaghi al la komikso Rat-Man, eldonita de projekto RoMEo:
La ideo traduki Rat-Man en Esperanton, fakte, naskiĝis en 2001, kiam Leo Ortolani donis al Daniele Binaghi la eblecon traduki kelkajn el siaj bildstrioj por senpaga publikado en esperantistaj revuoj. Post tiam, kaj vidinte la intereson de multaj eksterlandanoj, Daniele kontaktis Leo kaj Panini Comics por taksi ilian intereson pri eldono de esperantlingva versio de la komikso. Intereso ekzistis, sed mankis subtenantoj, do ĉio ekkaŝiĝis.
La ideo reaperis dum 2005, ĉar oni havis la revon eldoni la komikson okaze de la Universala Kongreso en Florenco. Naskiĝis la projekto RoMEo (Rat-Man en Esperanto). Sed, ankoraŭfoje, malfacilis konvinki italajn organizojn subteni la projekton. Oni maltrafis la okazon de UK, sed post tio iel eblis konvinki JEFO kaj IEJ kuneldoni la komikson, kaj denove komenciĝis la rilatoj kun Ortolani (pere de lia agento Andrea Plazzi). Por malaltigi kostojn oni decidis memeldoni la komikson, ne plu kunlaborante kun Panini Comics, kaj en Slovakio oni trovis esperantan eldonejo Espero kiu pretis helpi.
Teamo de italaj tradukantoj estis formita, kaj oni tradukis kelkajn rakontojn (du aliaj, "Legami di Sangue" kaj "L'Immutabile Destino", ne povis esti uzitaj pro eksteraj kopirajtaj kialoj): La Skuegaj Originoj de Rat-Man, Rat-Man Kontraŭ la Araneo, La Minaco Verda, Ĉincja la Barbara kaj Titanic 2000; intertempe, oni trovis junan komiksiston, Andrea Rossetto, kiu pretis desegni mallongan rakontenton omaĝe al Rat-Man kaj al Esperanto.
Internaciaj helpantoj (el Rusio, Japanio kaj Francio) helpis kontroli la tradukitajn tekstojn, speciale zorgante pri tradukado de la spritaĵojn, kiujn ofte Ortolani enmetas en siaj rakontoj.
La bildstria libreto estis prezentita oficiale dum la foiro Lucca Comics & Games 2007, en Lucca (Italio).
Iacobeni (Sibiu)
Iacobeni [jakobenj] (hungare: Jakabfalva, germane: Jakobsdorf) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Sibiu, en la valo de Hârtibaciu. Sudokcidente de la vilaĝo estas altaĵo Iacobeni, 636 metrojn alta. Administre apartenas al Iacobeni la vilaĝoj Movile, Netuș, Noiștat kaj Stejărișu, ĉiuj oriente de Iacobeni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1097 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 767 (rumanoj, 22 % da ciganoj, 4 % da germanoj, 1 % da hungaroj).
Uranienborg
Uranienborg estas kvartalo de la norvega ĉefurbo Oslo, en la distrikto Frogner.
Nomo
El tiu areo oni antaŭe ĝuis tre belan panoramon. Ĝi do estis nomita laŭ la fama observatorio Uraniborg de la astronomo Tycho Brahe sur la (nun sveda) insulo Ven.
Toshikazu Kato (1981)
Toshikazu Kato (加藤 寿一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka, Thespa Kusatsu, Mitsubishi Mizushima kaj V-Varen Nagasaki.
Lagnasco
Lagnasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Manta, Saluzzo, Savigliano, Scarnafigi kaj Verzuolo.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Katulo
Katulo (ĉirkaŭ 82 a. K. - mortis en 54 a.K.), latine Gaius Valerius Catullus [GAJ-us va-LER-i-us ka-TU-lus], estis unu el la plej influahavaj romiaj lirikaj poetoj.
Vivo
Katulo naskiĝis en Verona; pri lia kroma vivo ni ne havas multajn informojn. El liaj poemoj ni scias, ke la poeto havis kontaktojn kun elstaraj romiaj personecoj de sia tempo, interalie kun Cezaro kaj Metelo. Grava temo de liaj poemoj estas la amora afero kun virino, kiun la poeto nomas Lesbia. La latina aŭtoro Apulejo, kiu vivis en la dua jarcento p. K., skribas ke la vera nomo de tiu virino estis Clodia. Nuntempaj filologoj do identigis ŝin kun diversaj fame konataj virinoj de la vivtempo de Katulo, interalie kun Clodia, edzino de Quintus Caecilius Metellus Celer, ŝia kuzo.
Verkoj
116 poemoj de Katulo estas postlasitaj, konservitaj en unu (antikva) volumo eksterordinare ampleksa. En la romia epoko ekzistis pli da liaj poemoj. Verkitaj ili estas en versoj de diversaj tipoj; nur du el ili estas iom pli longaj ( t. n. "epyllia"; epopeetoj). La temoj tre varias: Katulo skribas pri amo, amoro, parencoj, amikoj kaj malamikoj - foje ĝentile, foje draste kaj amare - sed ankaŭ pri poezio. Plej konata eble estas lia epigramo komenciĝanta "Odi et amo..." ("Mi [samtempe] malamas kaj amas...").
Literaturhistoria signifo
Katulo estis la unua romia poeto, kiu sukcesis adapti formojn de malgrandaj poemoj al la romia literaturo. Samtempuloj kalkulis lin inter la "novuloj" (Cicerono, kritike: "poetae novi", greke "νεώτεροι", t.e. "(tro)modernuloj"). Modeloj de tiu poeta skolo estis ne nur arkaikaj helenaj poetoj kiel Sapfoa kaj Arĥiloĥo, sed ankaŭ pli postaj helenismaj kiel Kalimako de Kireno. - Impona estas la pasio kaj la individueco de Katulo, kvankam posta poeta generacio certe superis lin rilate elegantecon de stilo kaj "purecon" de versoj (ekz. Horacio).
La poezio de Katulo estis tute forgesita ĝis ĝi estis retrovita en la mezepoko, kaj de tiam ĝi kortuŝis, ĝojigis kaj ankaŭ ŝokis tiujn, kiuj eklegas ĝin. Malgraŭ ke miloj da jaroj apartigas nin de ĉi tiu roma nobelo, kaj tamen estas tiel facile identigi kun li pri liaj amaferoj.
En la Renesanco estis verkita tuta amaso da ampoezio, laŭ lia inspiro. Fama tiuterena verkisto estas Ĵano Sekundo el Nederlando. Konsiderinda estas la influo de la verkoj de Katulo al postaj jarcentoj - rimarkinde estas ekz., ke la komponisto Carl ORFF (1895-1982) komponis melodiojn kaj orkestran muzikon por kelkaj el la poemoj de Katulo.
Literaturo
teksteldono: en Esperanto aperis:
Momotombo
Momotombo estas nikaragva vulkano kiu troviĝas en la departemento "Leon" apud la Lago de Managvo. La alteco de ĉi tiu aktiva vulkano estas 1297 msm. Ĝi estas relative juna vulkano kun apenaŭ 4500 da jaroj aĝa.
Dum erupcio je la 11-an de januaro 1610 ĝi kaŭzis la detruon de eta hispana vilaĝo fondita de Francisco Hernandez de Cordoba; nuntempe tiu loko estas konata kiel Leon Viejo.
Aktuale Momotombo estas turisma loko tre vizitata de naciuloj kaj eksterlandanoj al kiuj plaĉas la ekstrema aventuro ĉar eblas grimpi al sia montopinto kaj tranokti tie. Momotombo ofertas unikajn vidaĵojn, oni povas vidi el tie la atendon de la Pacifika Oceano, la Lagon Nikaragvo kaj ene de la lago ankaŭ la Insulon Ometepe.
La vaporo de la vulkano estas utila por produkti elektran energion danke al la Geoterma centralo Momotombo.
Eksteraj Ligiloj
http://www.ineter.gob.ni/geofisica/webcam/v_momotombo/index.html
Arteza puto
Arteza puto estas puto en valo sub la grundakva nivelo, en kiu la akvo staras sub premo. La hidraŭlika potencialo estas tiom alta, ke la akvo mem, do sen pumpilo, konstante altiĝas ĝis la tersurfaco. Kontraste al natura arteza fonto, arteza puto estas ĉiam artefarita, do kreita per borita truo aŭ fendo. Laŭ Francisko Azorín Arteza estas Puto, kies akvo elspruĉas per si mem.
La nomo devenas de la pejzaĝo Artezo (france Artois) en norda Francio, kie en 1126 unuafoje tia sistemo estis kreita. La franca fizikisto François Arago klarigis la fenomenon
Postulo por arteza puto estas "premata grundakvo". Tiu ekzistas kiam grundakvo estas sigelita per tavolo de roko aŭ argilo ne tralasanta akvon, dum la geologiaj strukturoj permesas ekeston de alta hidraŭlika premo (ekzemple, en pelvoforma valo aŭ inter deklivaj rokaj tavoloj). Se oni boras aŭ fosas truon al la subtera stokejo de premata grundakvo, la akvo laŭ la fizikaj reguloj altiĝas ĝis la pli alta grundakva nivelo. Se tiu nivelo estas pli alta ol la tersurfaco ĉe la puto, la grundakvo kvazaŭ el gejsero sub premo suprenĵetiĝas el la tero (gejseroj mem ne estas artezaj fontoj, ĉar el ili la akvo ne elspruĉiĝas pro hidraŭlika premo, sed pro ŝanĝo de volumeno sekve de varmiĝo). Artezaj putoj tial eblas nur en pejzaĝaj valoj.
Se la grundakva nivelo malaltiĝas pro tro forta elprenado de grundakvo en la regiono, sekve malpliiĝas la premo de la arteza puto.
Vimenplektado
Vimenplektado aŭ salikplekta teksado (angle: Wicker) estas antikva arto krei objektojn el flekseblaj materialoj (kiel pajlo, vimeno) per diversaj manieroj fari, teksi, envolvi, ligi kaj simile. Ofta uzo estas krei korbojn kaj "pajlajn meblojn". Origine oni uzis naturajn materialojn de la planto, sed hodiaŭ oni uzas ankaŭ plastajn materialojn.