cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Reto por Infana Vartado kaj Evoluigado (Kostariko)
Funkcioj
Laŭ la fonda leĝo, REDCUDI havas la celon "starigi sistemon de infana vartado kaj evoluigado publike alirebla, universala, kaj solidarfinancada, kiu kunartikigu la diversajn modalojn de publika kaj privata servofertado". Ĝiaj servoj dekomence estis konceptataj kaj cele al la rajtoj de infanoj kaj cele al la laboraj rajtoj de virinoj. Oni konsideris, ke por profiti sian edukadon infanoj bezonas bonkvalitan prizorgadon antaŭ ol atingi lernejan aĝon, kaj ke estas devo de la ŝtato garantii ĝin kiam la familio ne povas. Oni ankaŭ konsideris, ke pro tradiciaj genraj normoj, la tasko prizorgi junajn infanojn plejparte estas trudita al virinoj, malhelpante ke ili havu pagatan laboron. Ŝtataj vartaj servoj liberigas patrinojn por serĉi pagatan postenon kaj ebligas, ke aliaj virinoj ekhavu pagon per siaj jam lernitaj kapabloj iĝante profesiaj vartistinoj. Frue en la kreo de REDCUDI, la perspektivo pri virinaj rajtoj havis altan prioritaton, sed poste, pro la partopreno de UNICEF kaj porinfanaj neregistaraj organizoj, la perspektivo pri infanaj rajtoj iĝis pli centra.
REDCUDI ne mem administras vartejojn, kvankam ekde 2020 ĝi difinas naciajn kvalitajn normojn por ili. La diversaj specoj de vartejoj estas financataj per diversaj kombinoj de ŝtataj, privataj, kaj familiaj rimedoj, kaj povas esti administrataj de la Ministerio pri Sano, la municipoj, privataj entreprenoj, lokaj individuoj, aŭ neprofitcelaj organizoj.
CCITT
CCITT (mallongigo de International Telegraph and Telephon Consultative Committee) estas internacia komitato normiginta:
Ek de 1990 j nomiĝas ITU-TSS.
Eksteraj ligiloj
איגוד הטלקומוניקציה הבינלאומי
John Mabon Warden
John Mabon WARDEN [ŭordn] (naskiĝis la en Edinburgo; mortis la  en la sama urbo) estis skota esperantisto kaj aktuario (asekura matematikisto), dum kvindek jaroj (de la 1-a de januaro de 1874 ĝis la 31-a de decembro 1923) li laboris en la vivasekura kompanio Scottish Equitable.
Li estis „fellow“ de la Fakultato de Aktuaroj en Skotlando (Faculty of Actuaries in Scotland). Li interesiĝis pri matematikaj problemoj, stenografio (kolektis ĉirkaŭ 5000 librojn pri ĝi), kaj genealogia serĉado.
En 1903 li lernis Esperanton ; de 1905 li instruis ĝin. Li multe propagandis kaj prilaboris ĝin. De 1916 ĝis 1922 li estis prezidanto de BEA; de 1909 li estis membro de la Lingva Komitato, de 1920 akademiano kaj vicprezidanto, prezidanto de 1931. Li servis en komitatoj de la antaŭa Centra Oficejo, kaj estis prezidanto de la Konstanta Kongresa Komitato. Li ĉeestis ĉiujn Universalajn Kongresojn de 1905, kun escepto de tiu de 1915 (San Francisko). Li estis unu el verkintoj de „Edinburga Poŝvortaro Esperanta“ (unua eldono 1915; dek-kvara, reviziita kaj pligrandigita eldono 1931) kaj ĉefredaktoro de La Sankta Biblio, 1926.
Vidu ankaŭ
Esperantista Vagabonda Klubo
Frigyes Mamcserov
Frigyes Mamcserov [fridjeŝ mamĉerov], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mamcserov Frigyes estis hungara reĝisoro, scenaristo. Li apartenis al la bulgara minoritato.
Frigyes Mamcserov naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Mamcserov frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris filmreĝisoran diplomon en Teatra Altlernejo en 1953. Liaj ĉefaj instruistoj estis Gyula Háy kaj Márton Keleti. Post siaj studoj li laboris en la filma produktejo precipe apud László Ranódy. Inter 1956-1958 li faris filmojn en Bruselo kaj Londono (supozeble li forlasis la landon dum la Hungara revolucio de 1956, sed pri tio mankas informoj), en 1958 li hejmenvenis. Ekde 1962 li reĝisoradis ankaŭ en la Hungara Televizio.
Atenco kontraŭ Reinhard Heydrich
Atenco kontraŭ Reinhard Heydrich estis sukcese plenumita atenco farita la 27-an de majo 1942 en Prago-Libeň (Ĉeĥio). La atencon faris la ĉeĥoslovakaj paraŝutistoj Josef Valčík, Jozef Gabčík kaj Jan Kubiš el Operaco Anthropoid, kiuj estis speciale trejnitaj por tiu ĉi tasko en Britio. Temis pri la sola atenco kontraŭ tiom altranga reprezentanto de la germanaj armitaj fortoj dum la tuta Dua mondmilito.
Reinhard Heydrich en 1941 kaj 1942 estis reprezentanta regna protektoro de la Protektorato Bohemio kaj Moravio, do la plej supera reprezentanto de la okupaciaj fortoj.
Origina plano
Laŭ origina plano Gabčík kaj Kubiš devis ataki Heydrich proksime de lia sidejo en Panenské Břežany. Sed dume protektado de la celo iĝis pli strikta, do oni decidis ataki lin ĉe vojkruciĝo en Libeň, kie troviĝas abrupta vojkurbiĝo en deklivo, kondukanta malsupren al ponto en Prago-Troja. Laŭ supozo ĉi tie la aŭto devintus malrapidiĝi, kio ebligos pafadon al la celo. Plia avantaĝo de tiu ĉi loko estis ĝia situo for de policaj garnizonoj, kazernoj aŭ gestapo-oficejoj.
Paraŝutistaro
La atencontoj venis en tri grupoj: Anthropoid, Silver A kaj Silver B. Fine de 1941 sep partoprenintoj alteriĝis en la teritorio de la protektorato.
La surteriĝo okazis ne tute laŭplane — aliloke kaj iuj estis vunditaj. La kontaktaj adresoj, donitaj al ili, ofte estis malĝustaj. Ekzemple kontaktulo de Jan Zemek kaj Vladimír Škacha el grupo Silver B transloĝiĝis antaŭ du jarojn. La alportita radiosendilo ne funkciis.
Ankaŭ trajnado de la paraŝutistoj estis malsufiĉa. Nur malmultaj el ili sekvis la severajn regulojn pri konspiro. Multaj serĉis siajn familiojn, vizitadis junulinojn, loĝis ĉe la patrinoj. Nek Jozef Gabčík nek Jan Kubiš, komisiitaj mortigi Heydrich-on, kaŝis sian taskon, do en la atencotago kelkdek homoj sciis pri la okazonta atako.
Ĉefleŭtenanto Adolf Opálka apartenis al la dua ondo aktivigita en la protektorato en marto de 1942. La 28-an de marto lia grupo Out Distance paraŝutis super Ĉeĥio. Ankaŭ ĉi-foje la alteriĝon akompanis gravaj problemoj. Opálka vundiĝis. Ivan Kolařík perdis surloke dokumentojn, pro kio lin spuris gestapo kaj post tritaga fuĝo li fine mortigis sin. La tria paraŝutisto Karel Čurda ignoris plurajn ordonojn kaj dum multaj tagoj sin kaŝis ĉe konatoj.
Tiel Opálka fariĝis unusola membro de Out Distance, kiu komencis preparadon de la atako. Li militservis jam antaŭ la Munkena interkonsento kaj post foriro el la lando en junio de 1939 deĵoris en franca Fremdula Legio kaj poste enviciĝis en la estiĝantan Ĉeĥoslovakan korpuson, kun kiu estis evakuita en Anglion, kie partoprenis ekzercadon por anoj de speciala taĉmento.
Out Distance devis kontakti grupojn Silver A kaj Anthropoid kaj helpi ilin. En la unuaj semajnoj, dum aprilo de 1942, temis precipe pri sabotado. La ĉefa ago devis esti atako de britaj aviadiloj kontraŭ pilsena uzino Škoda; Opálka kaj aiaj diversantoj devis indiki la bombardotan lokon. Sed pro forta nubeco la atakofiaskis, forbrulis nur du staplejoj, kiujn bruligis la homoj de Opálka.
Decidemo, duboj
La ĉefan celon de grupo Anthropoid komence konis nur ties membroj Gabčík kaj Kubiš. Iom post iom ili prikonsideris tri variantojn de la atenco. Laŭ la unua Heydrich estis mortigota en trajno per bombo, kiun eksplodigos ĉeĥa fervojisto-sinmortigonto, eventuale la trajno devis esti likvidita per bazuko. Estis elektita konvena loko, sed mankis de informoj, ĉu Heydrich veturos tie.
La dua varianto baziĝis sur la mortigo de Heydrich apud la kastelo en Panenské Břežany, kie li loĝis. En aprilo kaj majo Gabčík kaj Kubiš kelkfoje veturis per bicikloj de Prago ĝis Břežany kaj reen. Laŭ legendo survoje ili eĉ renkontiĝis kun Heydrich veturanta en la malfermita aŭto kaj ironie salutis lin per kapklino. Sed multnombra gardistaro ĉirkaŭis Heydrich en Břežany, do ŝancoj estis malmultaj.
La plej promesplena estis tria varianto — atako kontraŭ lia aŭto en Prago. Fine de aprilo — komence de majo 1942 Gabčík kaj Kubiš aprobis tiun ĉi planon. Multaj homoj el ilia ĉirkaŭaĵo sciis tion.
La membroj de rezistmovado Sokol tuj verkis avertan depeŝon, kiun paraŝutisto Alfréd Bartoš la 12-an de majo forsendis en Londonon. Ĝi tekstis interalie: "Tiu ĉi atenco eble neniel kontribuus al la Aliancanoj kaj por nia nacio ĝi havus neantaŭvideblajn sekvojn". Por impresi la publikon sufiĉus mortigi perfidulon Emanuel Moravec, simbolon de la ĉeĥa kunlaborado kun nazioj.
Laŭ atestoj de Prokop Drtina prezidento Edvard Beneš kliniĝis al konkludo, ke la opinio de rezistmovadanoj estas respektenda. El Londono poste eĉ venis informo, en kiu oni indikis, ke "eĉ ne por ni la agado kontraŭ oficialaj germanaj personoj estas en tiu ĉi konekso konsiderebla". Tamen la origina atencoplano ne estis nuligita.
La 27-an de majo Gabčík kaj Kubiš okupis poziciojn ĉe la vojkurbiĝo. La tria ĉeestanto, Josef Valčík, signalis per spegulo ke Heydrich estas veturanta.
Atenco
Matene la 27-an de majo la atencontoj forveturis per tramo al Žižkov, kie ili prenis biciklojn, per kiuj antaŭ la 9-a horo matene atingis Holešovice. Tie ili renkontiĝis kun Valčík, kiu direktiĝis por okupi sian pozicion sur la ĝusta flanko de la vojo. Gabčík dume muntis sub la mantelo sian mitraleton.
Heydrich post matenmanĝo pasigis la tempon kun sia familio kaj ĉirkaŭ la 10-a horo matene ekveturis de sia sidejo en kastelo en Panenské Břežany al Praga burgo. Malgraŭ respektivaj direktivoj lia malfermita Mercedes-Benz ankoraŭ ne estis plene blindita. Valčík signalis al la ceteraj paraŝutistoj pri la alveturanta aŭto per poŝspegulo. Kiam la celo aperis en la vojkurbiĝo, Gabčík, forĵetinte sian mantelon, eltiris la mitralon "Sten gun" kaj intencis pafi, sed ĝi misfunkciis (laŭ alia versio en lia pafsektoro troviĝis tramo, do li ne volis endanĝerigi la pasaĝerojn). Heydrich ordonis haltigi la aŭton kaj ekpafis kontraŭ la atencanto el sia pistolo. La aŭto haltis rekte antaŭ Kubiš, kiu ebligis al li ĵeti grenadon. Li maltrafis la celon kaj la grenado eksplodis ĉe malantaŭa pneŭmo de la aŭto.
La detonacio estis tiom forta, ke rompiĝis eĉ fenestroj de preterveturanta tramo. Bomboslitoj trafis la vizaĝon de Kubiš. Ambaŭ germanoj elsaltis el la difektita aŭtomobilo kun pistoloj en la manoj. Ŝoforo Klein postkuris Kubiš, blindigita pro la sango, kaj ekpafis kontraŭ li. Kubiš baldaŭ rekonsciiĝis, averte pafis supren kaj tiel trabatis al si la vojon tra hororigita homamaso da rigardantoj. Surbicikliĝinte li forveturis al intertenanta loko en Libeň.
Dume Heydrich persekutis Gabčík-on, sekvis mallonga pistola interpafado, sed post momento Heydrich falis teren kaj stumblante direktiĝis reen al la aŭtomo, sur kies kapoton li falis. Klein lasis Kubiš-on, revenis al la vundita superulo kaj laŭ ordono de Heydrich li ekpersekutis Gabčík-on. Ripo de Heydrich estis rompita, partoj de la rompitaĵo trafis la lienon. Lian suferadon observis pasaĝeroj de la tramo, sed neniu venis por helpi la vunditon en SS-uniformo.
Gabčík forkuris al monteto, kie li volis kaŝi sin en vendejo. Sed ĝia posedanto Brauner, estro de buĉejo, kunlaboris kun la nazioj, do kuris surstraten kaj vokis Klein-on, kiu impetis en la vendejon, kie Gabčík pafvundis lin ĉe la kruro. Klein ordonis al Brauner, ke li persekutu Gabčík-on, sed tiu faris nur kelkajn paŝojn, do Gabčík malaperis en flankaj stratetoj.
Iu virino rekonis en la vundito la regnan protektoron kaj klopodis forveturigi lin en malsanulejon. Ĉirkaŭ la 11-a horo Heydrich estis alportita en malsanulejon en Na Bulovce. La vunditon akceptis kuracisto Vladimír Šnajdr kaj la unua flegis lin. Profesoro Dick, germana klinikestro, poste faris pli detalan ekzamenon. Rezulto de ikso-radiaj fotoj montris la amplekson de la gravaj vundoj, inkluzive rompitan ripon, ŝiriĝintan diafragmon kaj difektitan lienon. Heydrich postulis venigi kuraciston Hollbaum. Informo pri la atenco ekdisvastiĝis. Ĉirkaŭ la 12-a horo pri tio eksciis gestapo, sekvis Karl Hermann Frank kaj Adolf Hitler.
La 3-an de junio Heydrich falis en komaton kaj la 4-an de junio je 16-30 li mortis pro sepso en malsanulejo Bulovka.
Sekvoj
La 27-an de majo je vesperaj horoj Ŝtata sekretario K. H. Frank proklamis militleĝon super la tuta teritorio de la Protektorato:
Dendrokopoj
Dendrocopos aŭ Dendrokopoj (esperante) estas birdoj de la genro de familio pegedoj. Membroj de ĉi genro vivas en Eŭropo, Azio, Norda Afriko, Japanio. En ĝi estas 21 specioj. Multaj nomas la genron ankaŭ per la nomo de Buntpegoj, sed tiu nomigo taŭgas ankaŭ por aliaj similaj genroj de la tribo Dendropicini ene de la subfamilio de Picinae.
Atenco kontraŭ Reinhard Heydrich
Sekvoj
''"Sekve de la atenco kontraŭ reprezentanta regna protektoro SS-Obergruppenführer Heydrich estas ordonita la jeno:
Dendrokopoj
Temas pri mezgrandaj birdoj kun bela plumaro kie ĉefas nigro kaj blanko kun diversaj bildoj (kaj de tie la nomo de Buntpegoj) kaj multaj montras ankaŭ diversformajn ruĝajn markojn en krono.
Atenco kontraŭ Reinhard Heydrich
Sekvoj
''La 1-a artikolo
''Surbaze de paragrafo de direktivo de la regna protektoro en Bohemio kaj Moravio pri la proklamo de civila militleĝo de la 27-a de septembro 1941 oni kun tuja efiko validigas civilan militjuron super la tuta Protektorato Bohemio kaj Moravio.
''La 2-a artikolo
''Surbaze de paragrafo 2 de la menciita direktivo mi ordonas: Kiu personojn, kiuj ĉeestis dum la plenumo de la atenco, kaŝas aŭ alimaniere helpas ilin aŭ havante informojn pri ilia personeco aŭ pri ilia restado, faros neniun anoncon, tiu estos pafmortigita kune kun sia familio.
''Tiu ĉi ordono ekvalidas per anonco en radiodisaŭdigo.
''En Prago la 27-an de majo 1942
Regna protektoro en Bohemio kaj Moravio en anstataŭigo: K. H. Frank"
La ĝojo pro la sukcesa atenco daŭris nur mallonge. Tuj la duan tagon ČTK eldonis la unuan liston de homoj pafmortigitaj surbaze de militleĝo. La paraŝutistoj konis kelkajn ekzekutitojn. En la unuaj tagoj post la atenco germanoj ostaĝigis multajn homoj. Oni promesis pagi milionon da regnaj markoj al informanto pri situo de la paraŝutistoj. Samtempe okazis teroraj atakoj de la nazioj. Jam la 28-an de majo ili komencis ekzekutojn kaj ĝis la 4-a de junio sole en Prago estis ekzekutitaj 442 personoj. Entute oni murdis pli ol 15 mil ĉeĥojn, forbruligis vilaĝojn Lidice kaj Ležáky. La nazia teroro parte mildiĝis nur post la morto de la atencintoj.
Opálka forkondukis grupanojn en kaŝejon al la kripto en la templo de sanktaj Cirilo kaj Metodo en Resslova-strato. Kiel la pleja altrangulo li iĝis komandestro. Nokte de la 17-a je la 18-a de junio nazioj ĉirkaŭis la preĝejon. Li deĵoris en tiu nokte kaj la unua ekbatalis. Dum la sieĝo pereis ambaŭ atencintoj kaj kvin aliaj paraŝutistoj. Post eluzi ĉiujn municiojn, kvar lastaj rezistantoj pafmortigis sin.
La politika efiko de la atako estis granda: Britio nuligis la Munkenan interkonsenton kaj promesis restarigi postmilite Ĉeĥoslovakion en ties antaŭ-munkenaj limoj. Ĝin sekvis Francio kaj aliaj aliancanoj.
Atentát
Atentát (Atenco) estis filmita en Ĉeĥoslovakio en 1964 de la reĝisoro Jiří Sequens. Ĉefajn rolojn ludis Radoslav Brzobohatý, Luděk Munzar, Ladislav Mrkvička, Rudolf Jelínek, Jiří Kodet, Josef Vinklář. La filmo estis planita jam en 1943. Ĝian kreadon partoprenis Sequens, Fábera kaj Pixa. Sequens sukcesis krei precizan kaj impresan historian rekonstruon de la tuta okazaĵo.
Anthropoid
En 2016 aperis filmo Anthropoid (Ĉeĥio, Britio, Francio) dediĉita al la operaco. La ĉefajn rolojn ludis Cillian Murphy, Jamie Dornan, Charlotte Le Bon, Anna Geislerová, Harry Lloyd kaj Toby Jones. Ĝi estis bone akceptita de la spektantaro kaj kritikistoj. En la retejo Rotten Tomatoes ĝia rango formiĝinta surbaze de 101 recenzoj estis 65% kun averaĝa pritakso 6,5 puentoj el 10. En retejo Metacritic ĝi havis averaĝan pritakson 69 el 100, formitan surbaze de 29 recenzoj.
Peter Bradshaw en sia recenzo por The Guardian nomis ĝin «la inteligenta, forta kaj atentokapta filmo».
Christopher Kompanek el The Washington Post taksis la filmon je 4 puentoj el 5.
Daniel Sanabria
Daniel Sanabria (n. ) estas paragvaja futbalisto. Li de 2001 ĝis 2003 membris en la paragvaja nacia teamo de futbalo.
Dolheni
Dolheni [dolhenj] (hungare: Ilondapatak, germane: Bachenthal) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Jibou. Administre ĝi apartenas al Ileanda.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 348 loĝantojn (rumanoj, ciganoj), en 1992 193 (rumanoj).
Lichtenberg (Supra Frankonio)
Lichtenberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lichtenberg, kiu krome konsistas el la komunumo Issigau.
Nonnenwerth
Nonnenwerth estas insulo en la rivero Rejno (rivera kilometro 642) apud la urbokvartalo Remagen-Rolandswerth kaj proksima al la urbo Bad Honnef. Sur ĝi troviĝas monaĥejo kun privata gimnazio. La insulo troviĝas proksime al la okcidenta riverbordo, najbare de la same rivera insulo Grafenwerth, kies plejgranda parto estas parko de 15 hektaroj, kiu interalie enkadrigas subĉielan naĝejon.
La ĉefa parto de la insulo Nonnenwerth kun la konstruaĵoj de la monaĥejo kaj privata gimnazio apartenas al la urbo Remagen en la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio, nur la plej norda parto - kiu larĝas nur 5 metrojn - sur la teritorio de la urbo Bonn de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. La insulo havas longan historion. En dokumento el la jaro 1148 de la ĉefepiskopo de Kolonjo ĝi estas latine nomata „Insula Beatae Mariae Virginis“ (insulo de la beata virgulino Maria). De la jaro 1126 sur la insulo ekzistis benediktana monaĥinejo, kiu dum la jaro 1802 kadre de la malproprigo de ekleziaj posedaĵoj en la epoko de Napoleono estis perforte malfondata. Dum la jaro 1821 ĝi estis vendita en aŭkcio, kaj poste servis kiel gastejo. Inter la plej famaj gastoj de tiu tempo estis la komponisto Franz Liszt, kiu ne nur komponis muzikaĵon kun la titolo "La monaĥina ĉelo en Nonnenwerth", sed ankaŭ plantis arbon sur la insulo, kiu ĝis nun ekzistas. Dum la jaro 1854 la insulo kaj ĝiaj konstruaĵoj estis redonitaj al la katolika eklezio, kaj fondiĝis franciskana monaĥinejo.
La plej granda parto de la monaĥinejo ekde la jaro 1852 estas privata gimnazio. La insulo nur viziteblas pere de pramŝipo posedata de la monaĥinejo, kiu ligas la insulon al la okcidenta bordo de la Rejno, kaj dum la lernejaj semajnoj ankaŭ pere de privata pramŝipeto, kiu tiam ligas la du najbarajn insulojn Nonnen- kaj Grafenwerth. Principe ambaŭ pramŝipoj estas nur por la monaĥinoj, lernantoj kaj iliaj parencoj - aliaj personaj povas viziti la insulon nur post skriba peto kaj konfirmo fare de la monaĥinejo.
Reigersbos (amsterdama metrostacio)
Reigersbos estas metrostacio sur la linioj 50 kaj 54 de la Metroo de Amsterdamo.
(12228) 1985 TZ3
(12228) 1985 TZ3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomoj Steven L. Gaiser kaj Jonathan P. Leech elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Matthew Rankin
Matthew Rankin (naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1980 en Vinipego) estas kanada kinoreĝisoro, scenaristo kaj filmomuntisto vivanta en Montrealo. Kiel Esperantisto, li estis honora komitatano por la 107-a Universala Kongreso. Li interplektas en siaj filmoj aspektojn de animacio kaj eksperimenta kino. Konataj filmoj liaj estas interalie Cattle Call (Bovovoko), Mynarski: Death Plummet (Mortoplonĝo de Mynarski), Tesla: World Light (Tesla: la monda lumo).
Biografio
Li naskiĝis en la provinco Manitobo kaj nun loĝas en Montrealo.
Premioj kaj honoroj
Liaj filmoj ricevis tutkanadan kaj ankaŭ tutmondan agnoskon kaj estis plurfoje nomumitaj kiel plej bona filmo en diversaj kategorioj (Canadian Screen Awards, Annecy International Animation Festival, Toronto International Film Festival, Ottawa International Animation Festival, ktp.).
Georg Michaelis
Georg MICHAELIS (n. 8-an de septembro 1857 en Haynau, Silezio; m. 24-an de julio 1936 en Bad Saarow, Brandenburgio) estis germana juristo kaj politikisto. En 1917 li estis dum tri kaj duona monatoj regna kanceliero (ĉefministro) kaj prusa ĉefministro.Li venis el jurista familio kaj studis juron en Breslau, Leipzig kaj Würzburg. De 1885 ĝis 1889 li instruis juron en Tokio. En Germanio li faris karieron de ŝtatoficisto. En 1909 li fariĝis subŝtatsekretario (vicministro) en la prusa ministerio pri financoj.
Dum la unua mondmilito estis fakte ne la imperiestro, sed la supera armea gvido kiu faris Michaelis posteulo de Theobald von Bethmann-Hollweg kiel kanceliero. Michaelis estis preskaŭ tute nekonata, kiam la 14-an de julio 1917 li fariĝis surprize kanceliero kaj prusa ĉefministro.
La nepolitika oficisto estis troŝarĝata de siaj novaj taskoj. Jam post kvin tagoj li faris la parlamentan plimulton malamiko, kial li publike bagateligis la pacrezolucion de la parlamento. Cetere li kontraŭis al demokratiaj reformoj. Jam la 31-an de oktobro 1917 li demisiis. Li malakceptis ministran postenon en la nova kabineto.
En 1918/1919 Michaelis estis supera prezidanto de la prusa provinco Pomerio. Poste li aliĝis al la konservativa Deutschnationale Volkspartei kaj engaĝiĝis en la luterana landa eklezio.
3842 Harlansmith
3842 Harlansmith estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Harlan James Smith (1924–1991), direktoro de la Observatorio McDonald de 1963.
Flago de Svazilando
La nacia flago de Svazilando estis adoptita la 1-an de oktobro 1968. La ruĝa strio estas por pasintaj bataloj, la bluo por paco kaj stabileco, kaj la flavo por la naturaj rimedoj de Svazilando. La centra fokuso de la flago estas ŝildo kaj du lancoj, simbolante protekton de la malamikoj de la lando. Ĝia koloro volas montri ke blankuloj kaj nigruloj vivas en paca kunekzistado en Svazilando. La flago estas bazita sur tia donita de reĝo Sobhuza la 2-a en 1941.
Rafio
Rafio estas genro (Raphia) el arekacoj de monoikaj arboj (palmoj) kun tre grandaj folioj (ĝis 3 m longaj kaj 0,2m larĝaj), kies fibroj estas uzataj por brosoj kaj por fari ligilojn. La tropika genro de 28 specioj hejmas en Afriko, Madagaskaro kaj Ameriko, interalie la konataj specioj Raphia farinifera (sin. R. ruffia), el Madagaskaro, kultivata por rafio, kaj Raphia hookeri, el Afriko, kultivata por vino ricevita per fermentigo de la suko de junaj infloreskoj.
La rafio estas komuna nomo por la bastfibro de la rafia aŭ basta palmo (Raphia farinifera). La fibroj estas tre streĉeblaj kaj solidaj. Aĵoj faritaj el rafio estas inter aliaj korboj, ĉapeloj kaj matoj.
Sateno
Sateno estas teksaĵo kies unu flanko estas glata kaj brila, ricevita per neegala nodado (atlasnodado) de la vefto aŭ de la varpo. Sateno estas tial fajna kaj mola. Sateno povas esti teksita el diversaj materialoj, oni kutime preferas longajn fibrojn kiel silko, viskozo aŭ nilono. Por litotukoj oni uzas kotonon.
Boudry
Boudry estas la nomo de la sekvantaj lokoj/regionoj:
Henrik Castiglione
Henrik Castiglione, laŭ hungarlingve kutima nomordo Castiglione Henrik estis hungara produktoro, scenaristo.
Henrik Castiglione naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Henrik Castiglione post la abituriento en 1904 li laboris en la statistika oficejo ĝis 1921, inter 1908 kaj 1948 li estis kinejestro. Intertempe li batalis (ankaŭ vundiĝis) dum la 1-a mondmilito. Ekde 1911 li redaktis filman periodaĵon, krome li kontribuis artikolojn en pluraj gazetoj. Ekde 1923 li havis diversajn postenojn en la hungara kineja vivo. En 1941 li redaktis leksikonon pri filmoj.
Li edziĝis en 1912, post 2 jaroj filo naskiĝis.
Flago de Mozambiko
La origina flago de Liberiga Fronto de Mozambiko, la partio en Nigrossa, ankaŭ havis verdan, nigran, kaj flavan horizontalan strion apartigitajn per blankaj strietoj. En la hisflanko estis ruĝa triangulo. La nigra, verda, kaj flava estis derivitaj de la flago de la Afrika Nacia Kongreso, uzita en Sudafriko. Post sendependeco la koloroj estis rearanĝitaj por formi la nacian flagon, en diagonaloj elirantaj el la supra hisflanko. Super tio estis blanka dentrado enhavanta la sarkilon, fusilon, libron, kaj stelon kiuj aperas sur la nuna flago. La flago estis ŝanĝita en 1983. La koloroj estis aranĝitaj en horizontalaj strioj, kaj la stelo de Marksismo fariĝis pli granda. Proponoj por nova, ne-partia flago estis lanĉita. Verda signifas la riĉaĵon de la tero, la blankaj strietoj signifas pacon, nigra reprezentas la afrikan kontinenton, flava simbolas la mineralojn de la lando, kaj ruĝa reprezentas la lukton por sendependeco. La fusilo signifas defendon kaj atentemon, la malferma libro simbolas la gravecon de eduko, la sarkilo reprezentas la agrikulturon de la lando, kaj la stelo simbolas Marksismon kaj internaciismon.
La flago estas bazita sur la flago de la Mozambika Liberiga Armeo. Ĝi estis uzita por mallonga periodo post kiam la lando akiris la sendependecon de Portugalio. Ĝi aspektas kiel la nuna flago sed malhavanta la emblemon.
Lipov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Teemu Sippo
Teemu SIPPO (naskiĝis la en Lahti) estas finnlanda katolika episkopo.
Li estas finna dehonana pastro, kaj romkatolika episkopo de Helsinko ekde la. Li ankaŭ estas la unua finna romkatolika episkopo depost la estiĝo de la katolika diocezo de Helsinko en 1955.
Biografio
Monsinjoro Sippo naskiĝis la, en Lahti en luterana familio. En 1966, li konvertiĝis al Katolikismo kaj la, li eldiris sian solenan ĵuron ĉe dehonanaj pastroj (Ordeno de la koro de Jesuo, katolika ordeno fondita en 1878 de franca pastro Léon Gustave Dehon). Li estis ordinita pastro la.
Nomumita episkopo de Helsinko fare de papo Benedikto la 16-a la, li ricevis konsekradon la el la manoj de kardinalo Karl Lehmann (episkopo de Majenco), asistita de kun-konsekrantaj episkopoj Józef Wróbel (vic-episkopo de Lublino) kaj Czeslaw Kozon (episkopo de Kopenhago).
Episkopa moto
« Christus fons vitæ » (« Kristo fonto de vivo »)
Robert Hubert
Robert HUBERT (naskiĝis ĉirkaŭ 1640 — mortis la 28-an de septembro 1666) estis fabrikisto de poŝhorloĝoj, kiu devenis de Rueno en Francio. Li restis fama pro la malvera konfeso, kiun li faris koncerne sian kulpecon pri la granda incendio de Londono en 1666.
La naiva kaj malfirma viro unue anoncis, ke li ekflamigis la fajron en Westminster. Sed tio ne eblis, ĉar la fajro fakte komencis ĉe la strato Pudding Lane, multe pli oriente, ene de la City de Londono. Li poste ŝanĝis sian konfeson kaj deklaris, ke li ĵetis grenadon tra fenestro de la bakejo de Thomas Farryner.
La konfeso de Hubert neniam ŝajnis kredebla, precipe ĉar li alvenis al Anglio nur du tagojn post la eko de la incendio. Malgraŭ tio, li estis pendumita en Tyburn la 28-an de septembro 1666, ĉefe por kvietigi la londonanojn.
Roma Universitato de Belartoj
La Roma Universitato de Belartoj - origina nomo en la angla Rome University of Fine Arts - estas privata akademio de precipe vidaj artoj en Romo, Italio, kiu difiniĝas kiel parto de triaranga edukado.
Historio
La Akademio estis fondita fare de skulptisto-artisto Alfio Mongelli en 1998.
RUFA ofertas bakalaŭrajn kaj majstrajn programojn, kiuj celiĝas plene respondi al nuntempaj artaj kaj kulturaj kuntekstoj, disponigante artan trejnadon de alta kalibro kaj malfermi konkretajn perspektivojn pri estonta dungado.
La Belarta altlernejo ofertas kursojn de pentrado kaj bildartoj, skulptado kaj landarto, gravurado, dekoracio, grafika dezajno, bildliteraturo kaj ilustraĵo, plurmediaj artoj kaj dezajno, komputila animacio, kino kaj fotografio.
Santa Isabel Xiloxoxtla
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2766 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 89 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 3,22 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Municipoj de Serĝipo
La brazila ŝtato Serĝipo havas nuntempe 75 municipojn, inkluzive ĝian ĉefurbon Arakaĵuon.
Santa Isabel Xiloxoxtla
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ora knabo ĉe Pye Corner
La ora knabo ĉe Pye Corner (anglalingve Golden Boy of Pye Corner) estas statuo lokita en Londono, en la kvartalo Smithfield, ĉe la angulo inter Giltspur Street kaj Cock Lane.
Bârsăuța
Bârsăuța [bırsəŭca](hungare: Kisborszó) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al la komunumo Ileanda.
Ora knabo ĉe Pye Corner
La statuo estis starigita, kie la granda incendio de Londono de 1666 haltis. Laŭ la apuda enskribaĵo, la knabo estas elstare grasdika por plibonigi la humoron de la londonanoj. Ĝi estis origine konstruita fronte de publika konstruaĵo nomita The Fortune of War, kiu antaŭe troviĝis tie sed estis detruita en 1910.
Bârsăuța
Bârsăuța norde kaj oriente limas distrikton Maramureș. La komunuma vojo DC37 ligas ĝin al Dolheni kaj al Glod.
Municipoj de Serĝipo
Municipoj de Serĝipo laŭ alfabeta ordo
Sekvas la municipoj de Serĝipo enlistigitaj laŭ alfabeta ordo:
Bârsăuța
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 210 loĝantojn (rumanoj), en 1992 25 (rumanoj).
Municipoj de Serĝipo
Municipoj de Serĝipo laŭ loĝanto-kvanto
Sekvas la municipoj de Serĝipo enlistigitaj laŭ loĝanto-kvanto mezurita de IBGE por julio 2006.
Colorado Springs
Colorado Springs estas urbego en Usono, en subŝtato Koloradio.
Bârsăuța
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1603. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Colorado Springs
Situo
La urbo situas en valo de Roka Montaro.
Historio
Milita heroo William Palmer fondis la komunumon en 1871 por fari feriejon. La komenca loknomo estis "Little London" (malgranda Londono). Ĉiujare milionoj da turistoj vizitas la urbon.
Klimato
Colorado Springs havas sekan klimaton. La temperaturo en januaro estas inter +5 kaj -10 °C, julie 12-27 °C. Tie la fulmoj estas tre oftaj, tial Nikola Tesla tie instalis sian laboratorion.
Georges Warnier
Georges WARNIER [varnje'] (naskiĝis la en Parizo, mortis en septembro 1953 pro aŭtomobila akcidento) estis franca esperantisto kaj administranto de komercaj societoj.
Warnier estis agema membro de Rotary-Club. Li esperantistiĝis en 1903 kaj de tiu momento ne ĉesis propagandi per ĉiuj rimedoj. En 1906 li fondis la „Librejon de Esperanto“. De 1906 ĝis 1913 li gvidis multajn kursojn. Li estis sekretario de la 10-a Universala Kongreso en Parizo 1914. Li estis prezidanto de la Pariza grupo de 1924. Li prezidis la Lokan Komitaton de la 24-a Universala Kongreso en Parizo 1932, kaj tiun kongreson li sukcesigis malgraŭ gravegaj malfacilaĵoj.
Malavare li en 1928 fondis kun Ernest Archdeacon la Domon de l' Esperanto, kiu subtenis ĉiujn praktikajn formojn de propagando en Francio, kaj kies vicprezidanto li estis. Li disvastigis Esperanton ĉe la Rotarianoj. Li estis membro de la Konsilantaro de la Internacia Cseh-Instituto de Esperanto; li efike helpis al enkonduko de tiu ĉi instrumetodo en Francio, kaj al ĝia sukceso.
Li estis unu el la plej agemaj francaj propagandistoj, precipe en komercistaj medioj. Krom artikoloj, li verkis kun Gabriel Chavet:
Georges Warnier estis ofta gasto de la kabaredo "Tri koboldoj".
Moraleja de Matacabras
Moraleja de Matacabras [moraLEĥa demataKAbras] estas municipo en la nordo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Moraña aŭ Komarko de Arévalo kaj al la jurisdikcia teritorio de Arévalo, en la nordo de la provinco. Moraleja signifas "morusejon" kaj Matacabras "kaprobuĉiston".
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 52 loĝantojn. Ĝi perdis 230 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 83 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Blasconuño de Matacabras, Fuente el Sol (Valladolid), Lomoviejo (Valladolid), Madrigal de las Altas Torres, San Esteban de Zapardiel kaj Castellanos de Zapardiel.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
(7772) 1992 EQ15
(7772) 1992 EQ15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, (angla por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj") elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Christopher Wren
Sir Christopher WREN (naskiĝis la 20-an de oktobro 1632, mortis la 25-an de februaro 1723) estis 17-a jarcenta angla desegnisto, astronomiisto, geometro, kaj antaŭ ĉio la plej grava angla arkitekto de tiu periodo. Post la granda incendio de Londono, kiu detruis konsiderindan parton de la ĉefurbo, Wren desegnis kaj kreis 53 novajn preĝejojn (inkluzive de la nova katedralo Sankta Paŭlo), sed ankaŭ plurajn rimarkindajn nereligiajn konstruaĵojn.
Li cetere fondis la Reĝan Societon, kiun li prezidis ekde 1680 ĝis 1682. Liaj sciencaj verkoj estis tre estimitaj de Isaac Newton kaj Blaise Pascal.
Bad St. Leonhard im Lavanttal
Bad St. Leonhard im Lavanttal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Wolfsberg. Fine de en la komunumo vivis.
Lichtenberg (Ercmontaro)
Lichtenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio, kaj apartenas al la geografia kaj kultura regiono Ercmontaro. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kun la najbara komunumo Weißenborn ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lichtenberg (Erzgebirge).
Enrico Mazzanti
Enrico MAZZANTI naskiĝis la 5-an de aprilo 1850, en Florenco Italio. Li mortis la 3-an de septembro 1910. Li estis itala inĝeniero kaj karikaturisto, kiu ilustris la unuan eldonon de La aventuroj de Pinokjo.
Pinocchio
Longbeka urio
La Longbeka urio aŭ Komuna urio, Uria aalge, estas granda birdo de la familio de la Aŭkedoj. Ĝi vivas plej grandan parton de sia vivo ĉemare, kaj venas teren nur por reproduktiĝi en rokaj klifaj marbordoj aŭ insuloj.
Aspekto
Plenkreskuloj estas 38-46 cm longaj kun enverguro de 61-73 cm kaj pezo de 945-1044 g. Ili estas nigraj ĉe kapo, dorso kaj flugiloj kaj havas blankajn subajn partojn, kaj pro tio iom similaj al Aŭko. Ili havas maldikajn malhelajn pintajn bekojn (tio estas la unua diferenco antaŭ Aŭko, kiu havas tute malakran kaj malpintajn bekon) kaj etajn rondecajn malhelajn vostojn. La vizaĝo blankiĝas vintre kaj restas malhela makulo post la okulo (tio estas la dua diferenco antaŭ Aŭko); la kolo estas pli mallarĝa ol tiu de Aŭko (tria diferenco). La idoj estas lanugaj kaj nigraj supre kaj blankaj sube.
Okcidenteŭropaj birdoj de la raso U. a. albionis estas pli malhelbrunaj ol nigraj kaj grizecaj vintre, ĉefe en la kolonioj de suda Britio; la alia raso Uria aalge aalge estas tiom nigra kiom la Aŭko. Kelkaj individuoj en Norda Atlantiko, konataj kiel "Bridaj aŭkoj", havas blankan okulringon kio sekvas malantaŭen kiel blanka strio; tio ne estas raso aŭ subspecio, sed specifa formo en kelkaj ekzempleroj.
Tiu birdo estas rapida kaj lerta fluganto. La flugiloj frapas rapide kaj sinsekve laŭ rekta linio super la akvosurfaco.
Jari Tervo
Jari TERVO ( 2-an de februaro 1959, Rovaniemi) estas finna verkisto. Li loĝas en Helsinko. Tervo komencis kiel poeto kaj moviĝis al prozo, kaj ofte utiligis sian hejmurbon Rovaniemi kiel la scenaron por siaj simplaj verkoj. Tervo finis literaturstudojn ĉe la Universitato de Helsinko. Li laboris kiel raportisto por Ilta-Sanomat ĝis 1995, kiam li iĝis sendependa verkisto. Post tio, krom siajn librojn, li verkis ankaŭ kolumnojn por Ilta-Sanom. Liaj ŝatokupoj estas futbalo kaj filmoj. Li venis al la atento de la ĝenerala publiko kiel regula membro de la distra programo de Uutisvuoto.
Longbeka urio
Aspekto
La Longbeka urio havas serion de voĉalvokoj inkludante mildan brueton ĉefe dum reprodukta sezono.
Jari Tervo
La prozo de Tervo estas tradicia intrig-bazita prozo, kiun Tervo volonte defendis. La humuro de la ĉiutaga vivo estas la centra stiltrajto de Tervo.
Longbeka urio
Reproduktado kaj kutimaro
Ties reprodukta medio estas insuloj, rokaj marbordoj kaj klifoj: La reprodukta loĝantaro estas multnombra ĝis almenaŭ du milionoj da paroj. Ĝi estas pli malpli stabila sed minacoj inkludas ĉasadon (lauleĝa en Novlando), poluadon kaj naftopoluadon. El somero 2015 ĝis printempo 2016 oni registris senprecedencan amasmorton de 62 000 individuoj en la pacifikaj marbordoj el Alasko ĝis Kalifornio. Ĉar ne ĉiuj mortintoj surstrandiĝas, oni ĉirkaŭkalkulis, ke unu miliono da birdoj mortis ŝajne pro malsatego. Ŝajne la tialo estas en la malvarmiĝo de la marakvo (3º ĝis 6ª super la normalo el 2013 ĝis 2015), kio rezultis en drasta malpliigo de la fitoplanktono el kio manĝas urioj kaj aliaj marbestoj, kiuj simile suferis la aferon.
Ili kutime nestumas en densaj kolonioj kaj la ino demetas siajn ovojn rekte sur klifaj kornicoj aŭ grundo. La ovoj estas pintaj, por ruliĝi ĉirkaŭ sin mem eventuale anstataŭ fali el la kornico. Ovodemetado okazas inter majo kaj julio ĉe Atlantikaj loĝantaroj kaj inter marto kaj julio ĉe tiuj de la Pacifiko. La ovoj diversas laŭ koloro kaj bildo por helpi la gepatrojn rekogi ilin, ĉiu ovo estas unika. La koloroj inkludas blankon, verdon, bluon kaj brunon kun punktoj aŭ makuletoj da nigro aŭ violo. Ambaŭ gepatroj kovas la ovon dum 28 gixs 34 tagoj, laŭvice de 12 horoj.
La idoj elnestiĝas post 18 ĝis 25 tagoj. Poste la masklo instruas ilin kiel plonĝi kaj fiŝkapti dum du monatoj. La idoj lernas flugi post du semajnoj. Ĝis tiam la masklo zorgas la idon ĉemare. Dum migrado la ido naĝas ĉirkaŭ 1,000 km. La Longbeka urio ekreproduktiĝas nur je la kvara ĝis sesa jaro. Ili vivas ĉirkaŭ 20 jarojn.
Pariĝado inkludas inklinadojn, bekumadon kaj plumaranĝadon. La masklo subenindikas vertikale per sia kapo kaj krakadas por allogi inojn. Urioj estas monogamaj. La kolonioj estas tre densaj ĝis enhavi 20 parojn ĉiu kvadrata metro je la centro de la reprodukta sezono. Tiuj insuloj povas kunloĝigi ankaŭ aliajn speciojn.
Kelkaj birdoj estas loĝantaj; pli nordaj birdoj migras suden al malfermaj akvoj ĉe Nova Anglio, suda Kalifornio, Japanio, Koreio kaj okcidenta Mediteraneo.
Manĝado
La Longbeka urio plonĝas el la surfaco por posta subnaĝado uzante la flugilojn por propulsado. Ili manĝas ĉefe etajn fiŝojn (maks. 200 mm longaj) kiel polusa moruo, erpelino, sablofiŝo, marangilo, Atlantika moruo kaj haringo. Ili manĝas ankaŭ moluskojn, marvermojn, kalmarojn kaj krustulojn kiel amfipodoj. Ili povas engluti ĝis 32 g da manĝaĵo ĉiutage. Oni scias pri profondeco dum plonĝado ĝis 50 m kaj oni scias, ke tiuj birdoj povas resti subakve dum paro da minutoj. Ili estas ofte vidataj kunportante fiŝojn en siaj bekoj havante la fiŝvostojn for.
Eksteraj ligiloj
Projekto pri Konservado de Aŭkoj
Distrikto Łęczna
Distrikto Łęczna - pole powiat łęczyński - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Lublinio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Łęczna. Fine de en la distrikto vivis.
Duo Espera
Duo Espera estis kantduopo el Nederlando. Eldoniĝis de ili gramofondisko en la 1960-aj jaroj kun la nomo Jen nia mondo.
La duopo konsistis el la gefratoj Hanny kaj Adri el Berlicum, Norda Brabanto. La disko enhavas ok kantojn de inter aliaj Pete Seeger kaj Bob Dylan tradukitaj de Wouter Pilger.
Ili ankaŭ aperis en la televida programo Voor de vuist weg (improvize/nepreparite) de Willem Duys.
Lingwo Internaciona
Lingwo Internaciona aŭ Lingwo Internaciona di Antido estas eble la unua de multaj projektoj de René de Saussure al reformo de Esperanto. Ĉi tiun projekton li kreis en 1907. Ĝi estas pli proksima al Ido ol aliaj projektoj.
Ŝanĝoj kompare kun Esperanto: w anstataŭ v, i / y anstataŭ j, j anstataŭ ĝ, sh anstataŭ ŝ, e anstataŭ kaj, ktp.
Specimeno
Vidwino havis du filinoin. La pli malyuna estis tiel simila al la patrino per sia karaktero e vizajo, ke chiu, kiu shin vidis, povis pensi, ke li vidas la patrinon; ishi ambai estis tiel malagrablai e tiel fierai, ke oni ne povis vivi kun ili. La pli yuna filino, kiu estis la plena portreto de sia patro lau sia boneco e honesteco, estis krom tio un el la plei belai knabinoi kiuin oni povis trovi.
Flago de Eritreo
La nuna nacia flago de Eritreo estis adoptita la 5-an de decembro 1995, kaj uzas la bazan formato de la flago de la Eritrea Popola Liberiga Fronto, kun la girlando kun vertikala olivbranĉo simbolo derivita de la flago de 1952.
En la flago regis ruĝa triangulo kun komplementaj verda kaj blua trianguloj supre kaj malsupre. Verda signifas la fekundecon de la lando kaj agrikulturo. La blua strio por la oceano kaj ruĝa por la sango perdita en la batalo por libereco. En la ruĝa triangulo flava girlandosimbolo kun 14 folioj sur ĉiu flanko venis de la flago de 1952 anstataŭante la flavan stelon de la liberiga fronto.
Petroasa Mare
Petroasa Mare [petrŭasa mare] (hungare: Vecseháza) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 1 208 loĝantojn (germanoj, hungaroj); en 1992 652 (rumanoj, 2,5% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1809. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Victor Vlad Delamarina.
Dăbâceni
Dăbâceni [dəbıĉenj] (hungare: Kisdoboka) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Jibou. Administre ĝi apartenas al Ileanda.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 263 loĝantojn (rumanoj), en 1992 204 (rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1553. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kisdoboka apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka).
Franz Watzinger
Franz WATZINGER (vacinger), aŭstrogermano, fakinstr. en Villach. Nask. 15 aŭg. 1898 en V. Prop-is en Kärnten. Aranĝas ĉiujare kursojn. Kunlaboris al HDE; ,E‘ kaj „La Socialisto“.
Landsort
Landsort (sveda prononco: [²lanːdsʊʈ]) estas sveda vilaĝo kun lumturo sur la insulo Öja. La turo konstruiĝis en 1689, anstataŭ pli frua turo konstruita en 1651, kaj en 1870 oni aldonis supran konusan parto el fero. En tiu loko de antikvaj tempoj oni kutimis fari malfermitajn fajrojn por videbligi la insulon al maristoj. Post la konstruiĝo de la turo, la fajroj bruligis sinsekve karbon (ĝis 1840), kolzan oleon (ĝis 1887, kaj fine kerosenon ĝis 1938, kiam oni instalis elektran lumĵetilon. La svedia Marserva Instanco (svede, Sjöfartsverket) posedas kaj funkciigas la lumturon. Dum la 2-a Mondmilito kaj la Malvarma Milito, la vilaĝo estis militbazo por la svedia Marborda Artilerio. Landsort estas la plej suda punkto de la Stokholma arĥipelago, situante ĉe 58°44′23″N 17°51′57″E.
Richart Báez
Richart Báez (n. ) estas paragvaja futbalisto. Li de 1995 ĝis 2002 membris en la paragvaja nacia teamo de futbalo.
Adolf Huszár
Adolf Huszár [husAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Huszár Adolf estis hungara skulptisto, altlerneja instruisto. Adolf Huszár naskiĝis la  en Jakabfalva (Hungara reĝlando, nuntempa urboparto de Banská Bystrica en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Adolf Huszár komence estis fergisisto. Ekde 1866 (laŭ 1870-1872) li studis en Akademio de Belartoj de Vieno. Lia plej grava instruisto estis Anton Dominik von Fernkorn. En 1871 li havis eblecon labori en ateliero de Miklós Vay. Post 2 jaroj li atingis la unuan lokon en konkurso kaj li estis tutlande konata. Li establis propran atelieron en rando de tiama Budapeŝto. Ekde 1881 ĝismorte li instruis en la Reĝa Modela Desegna Lernejo. Li mortis antaŭ pretiĝo de monumento pri Ferenc Deák.
Zolotaja niva (stacio en Novosibirsko)
Zolotaja niva (Золотая Нива) estas fina stacio de la Metroo de Novosibirsko sur la 2-a linio, ĝi situas najbare de la stacio  en Novosibirsko. La stacio estis malfermita la.
SCSI Trade Association
SCSI Trade Association - merkata asocio de interfaco SCSI. Ĝi estis fondita en 2006.
Nemi
Nemi estas komunumo de Italio, lokata en Latio, apud la samnoma lago.
La nomo devenas de la latina vorto nemus (= arbaro), pro la densaj arbaroj kiuj ĉirkaŭis (kaj parte ankoraŭ ĉirkaŭas) la lagon.
Historio
Kvankam fama templo de Diana (Diana Nemorensis) ekzistis apud la lago jam ekde la 6-a jarcento a.K. aŭ eble eĉ antaŭe, la urbeto ekestis nur en la Mezepoko (9-a jarcento), apud la kastelo ĵus konstruita de la Grafoj de Tuskolo.
Vidindaĵoj
Tre gravaj estas la restaĵoj de la sanktejo de Diana Nemorensis, apud la lago.
Ankaŭ apud la lago estas la Muzeo de la Romiaj Ŝipoj (Museo delle Navi Romane), kie oni gardas du romiaj ŝipoj trovitaj sur la fundo de la lago. (La ŝipoj estis plejparte brulitaj dum la dua Mondmilito, sed ankoraŭ videblas iliaj strukturoj kaj pluaj detaloj.)
En la urbeto estas Palazzo Ruspoli, domego konstruita de la Grafoj de Tuskolo dum la Mezepoko.
Tradicioj
Nemi estas fama pro la fragoj. Ekde 1922 okazas printempe fragpopolfesto.
Vidu ankaŭ
Nemi (lago)
Novilatino
Novi'lat(i)in'o estas nomo de kelkaj internaciaj planlingvoj:
Ákos Seress
Ákos Seress [Akoŝ ŝereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Seress Ákos estis hungara matematikisto, altlerneja instruisto.
Ákos Seress naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Columbus (Ohio).
10941 Mamidala
Nomo
Ĝia nomo honoras Sai Preethi Mamidala, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Garnet Valley High School, Glen Mills (Pensilvanio).
Ákos Seress
Biografio
Ákos Seress maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomo li laboris en la universitata matematika instituto. Li doktoriĝis (Ph.D.) en 1985 en en:Ohio State University, poste li esploris en la instituto en Budapeŝto. En 1989 li reiris al universitato en Colombus, kie li estis asistanto, poste docento (1995), fine profesoro (2000). Tamen en tiu periodo li ofte prelegis en en:University of Western Australia kaj en aliaj universitatoj. Li okupiĝis pri kombinatoriko kaj grupoteorio. Li mortis frue pro kancero.
Lichtenborn
Lichtenborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Strandvliet (amsterdama metrostacio)
Strandvliet estas metrostacio sur la linioj 50 kaj 54 de la Metroo de Amsterdamo.
Lascov
Lascov (hungare Lászó [lAsO], germane Laßersdorf aŭ Laßtzau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lascov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Giraltovce troviĝas je 6 km.