cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blackrock (Dublino)
Blackrock estas suburbo de Dublino, en la graflando de Dublino, Respubliko de Irlando. Ĝi troviĝas ĉe 3 km norde de Dún Laoghaire. Blackrock havas serv-industrioj kaj komputilaj program-industrioj.
Kaj kolegio de edukado, kaj lernejo, nomata Blackrock Kolegio, kaj malsanejo privata, nomata Blackrock Kliniko, troviĝas ĉi tie.
Ĝermolisto de planlingvoj
Silargo
Silargo (Silarg) estas planlingvo proponita de J. P. Mallaroni en 2004 por servi de komunikilo al samseksmuloj, gejoj kaj lesboj. Silarg uzas propran alfabeton, iom simila al araba alfabeto. Ĝia prononco kaj gramatiko estas iom malsimpla.
Simpla
Simpla aŭ Simplalang estas esperantido proponita de Samuel Frederickson en 2002. Ĝi celas esti pli simpla ol Esperanto al parolantoj de angla lingvo. La aŭtoro rezignis la projekton en 2003.
Simpligita Latina lingvo
SPL aŭ Simpligita Latina lingvo estas planlingvo bazita sur latina lingvo, proponita de usonano Richardius Dominicus (eble plumnomo) en 1982.
Simpliigita lingvaĵo
Simpliigita lingvaĵo (Langage simplifié) estas projekto de apriora lingvo proponita de Thaüst, de Toulon, antaŭ 1889. Ĝi uzas malsimplan alfabeton kun 60 literoj. La vortoj estas unusilabaj, ĉiuj vortoj kun pli ol unu silabo estas kunmetita. La projekto neniam estis eldonita.
Snifferanto
Snifferanto estas Esperantido kreita en la 22-a de februaro, 2006.
Socceranto
Socceranto (retpaĝo 1, retpaĝo 2) estas projekto de esperantido kreita de argentinano Ignacio Van Gelderen kaj britaj fratoj Ted kaj Peter Freedman en 2006. Sia nomo provenas el la vortoj soccer (angle futbalo) kaj Esperanto. Ili kreis tiun lingvon (ĉefe) por futbalaro (futbalistoj, futbalfavorantoj kaj juĝistoj).
Soundwriting
Soundwriting (angle: sonskribo) estas planlingvo proponita de Bivins en 1960, bazita sur angla lingvo. Tre eble pli unu provo al simpligo de angla ortografio por servi kiel internacia lingvo.
Spolkaniano
Spolkaniano aŭ Spolkaans estas arta lingvo kreita de Jânes Omeriy-Mip Seert kreita kun celo ŝajni natura lingvo de fikcilando Spolkanio.
Tepa
Tepa estas arta lingvo kreita de Dirk Elzinga. La vortprovizo estas apriora kaj la gramatiko tre fantazia, sed la ortografio kaj la fonologio estas tro influita de la angla.
Tso Tsolyani
Tso Tsolyani aŭ "Tsolyáni" estas fikcilingvo kreita de Muhammad Ab-dal-Rahman Barker en 1978. Ĝi estas lingvo de fikcia kulturo, ŝajne uzita kiel fono de rolludo.
Tyl-Sjok
Tyl-Sjok estas moderna apriora lingvo kreita en 2001 de Henrik Theiling, kiu ankaŭ kreis Fukhianon. Ĉiuj radikaj vortoj estas dusilabaj kaj la vortordo estas SVO, ne estas artikoloj aŭ liga verbo (esti). Ekstera ligo: http://www.kunstsprachen.de/s2/
Universal (Radzeckim)
Universal estas planlingvo proponita de Zviazku Radzeckim en 1925.
Universal-Latein
Universal-Latein aŭ Neu-latein estas planlingvo proponita de aŭstra Edward Frandsen en 1902. Kompreneble, ĝi estas bazita sur latina lingvo.
Universala lingvo (Labbé)
Universala lingvo de misiistoj kaj komerciistoj (Lingue universalis missionum et commerciorum) estas internacia planlingvo bazita sur la latina lingvo proponita de jezuita pastro Philippe Labbé (1607-1667), granda humanisto, en 17-a jarcento.
Vikto
Vikto estas esperantido proponita de hungaro Bősz Vilmos (1949-), el Pécs, en 1981. La nomo 'vikto' fontas el la latina victus, venkita. La lingvo pruntas trajtojn el Esperanto kaj el la latina.
Yil
Yil estas arta lingvo. La lingvo estas SVO kaj havas tonojn.
Zharranh
Zharranh (retpaĝo) estas apriora arta lingvo farita de Herman Miller. Ĝi havas 6 vokalojn kaj 27 konsonantojn; estas okulfrapa la uzo de Esperanta litero ĵ. Ĝi ne havas ligan verbon (esti).
Zim
Zim estas arta lingvo kreita de Stefan Koch en 2000 por rolludo, ĝi havas ian influon de klingona lingvo. Ne estas multaj informoj pri ĝi.
Magyarkeresztúr
Magyarkeresztúr [madjarkerestUr] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Csorna. La loknomo estas hungare: hungara-kruco-Dio, la vilaĝo longe apartenis al la eklezio.
Situo
Magyarkeresztúr situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj kaj laŭ fervojo Szombathely-Győr.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko, tie preteriris romia vojo. Antaŭ la hungaroj avaroj loĝis tie. Antaŭ la turka detruo ankaŭ hungaroj detruis la vilaĝon. En 1923 kaj en 1945 oni disdonis parcelojn por la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno.
En Magyarkeresztúr migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Magyarkeresztúr havas 2 preĝejojn.
Famuloj
En Magyarkeresztúr mortis pentristo Ottó Baditz
Meerfeld
Meerfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Provinco Farso
La provinco Fars, plene esperantigite provinco Farso, estas unu el tridek provincoj en la nuntempa ŝtato Irano. Ĝia administra centro estas la urbo Ŝirazo. La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de oktobro 2006 havas  loĝantojn. Ĝi troviĝas centre en la sudo de la ŝtato kaj jam antaŭ 3 000 jaroj estis la kerno de la Persa Imperio. Du potencaj antikvaj persaj dinastioj devenis de ĉi tie: la aĥemenidoj (559 ĝis 330 a.K.) kaj la sasanidoj (224 bis 651).
Administra divido
La provinco konsistas el 23 distriktoj:
Geografio
Kvankam Fars "nur" estas unu el la 30 nunaj administraj unuoj de Irano, ĝi ampleksas 10 procentojn de la ŝtata teritorio. La provincaj limoj estas de ĉirkaŭ 400 kilmetroj ĝis ĉirkaŭ 1000 kilometroj sude de Teherano inter la montaroj Kuhrud kaj Zagros, kiuj altas ĝis 4.300 respektive 4.500 metrojn – la klimato inter la du montaroj estas relative agrabla kaj milda. La plej granda parto de la loĝantaro estas persoj, luroj kaj kaŝgajoj. Krom ili en la loĝantaro ankaŭ ekzistas signifaj grupoj de kurdoj, baĥtiaroj kaj turkmenoj.
Vidindaĵoj
La centre en la provinco situanta urbego Ŝirazo estas inter la plej belaj historiaj urboj de Irano kaj pro sia milda klimato konatas pro sia ĝardena kulturo. Aparte variaj floroj kultiviĝis en la urbo, kaj aparte famas pluraj en la urbo nove kultivitaj specoj de rozoj. Ĉe la montaj deklivoj ĉirkaŭ la urbo estas multaj vitejoj. La okangula pavilono de la "persa muzeo" priskribas la regionon kaj siajn dinastiojn de regintoj.
En Ŝiraz urborande entombiĝis du el la plej famaj poetoj de Persio en elegantaj maŭsoleoj: Hafiz (1320 ĝis 1398) kaj Sadio (1184 ĝis 1282). En la urbo ankaŭ laboris la matematikisto kaj astronomo Omar Ĉajjam.
Sur altebenaĵo 50 kilometrojn nordoriente situas Persepolis, la antikva ĉefurbo de la Persa Imperio. La urbo fondiĝis de Dario la 1-a dum la 6-a jarcento a.K., sed dum la jaro 331 a.K. bruldetruiĝis fare de la armeo de Aleksandro la Granda. De la palacoj, la Apadana-kolonaro kaj aliaj historiaj konstruaĵoj sur granda platformo ankoraŭ multo videblas. Ankaŭ la ankoraŭ pli malnova rezideja urbo Pasargado situas en la regiono Fars. La antikvaj limoj de Fars limis al la persaj provincoj Jazd kaj Ĥorasan, la centroj de la Zaratuŝtrismo respektive de la antikva scienco.
En Fars ankaŭ la dinastio de la Buĝidoj inter la jaroj 932 kaj 1062 iĝis potenca – origine tiu dinastio venis el Tabaristano borde de la Kaspia Maro.
Jenő Halmi (1877)
Jenő Halmi (pli aĝa) laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmi Jenő estis hungara aktoro, teatrestro.
Jenő Halmi naskiĝis la en Hidaskürt (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Mostová en Slovakio), li mortis depost 1937.
Listo de metrolinioj de Parizo
Jen listo de la 16 ekzistantaj linioj de la Metroo de Parizo kaj de la 4 estontaj linioj de Grand Paris Express.
La 1-a linio entenas 25 staciojn. 13 el ili disponas konekton kun 11 aliaj metrolinioj, 4 linioj de la RER, unu linio de la tramo de Parizo kaj du SNCF-stacidomoj. Ĝi longas 16,4 kilometrojn.
Jenő Halmi (1877)
Biografio
Jenő Halmi post la gimnazio studis en la lernojaro 1893 en la aktorlernejo de Elek Solymossy, pli poste li komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de Lajos Szalkai. Liaj baldaŭaj teatrestroj estis Péter Deák, Béla Fekete, Sándor Dobó, Antal Bokody, Károly Somogyi, denove Lajos Szálkai kaj Ignác Krecsányi. En 1903 ankaŭ li mem iĝis migra teatrestro. Lia teatra kompanio prezentis plej ofte operetojn ankaŭ en Kroatio, Bosnio kaj Beogrado. Li batalis dum la 1-a mondmilito kaj hejmenvenis kiel kapitano. Li denove estris migran teatran kompanion, sed ĝi bankrotiĝis pro la monda krizo. En la teatra jaro 1936 li ricevis rolojn en teatra kompanio de sia filo. Li edziĝis en 1905, filo naskiĝis en la sama jaro.
Ansel Adams
Ansel Easton Adams (n. la 20-an de februaro 1902 - m. la 22-an de aprilo 1984) estis usona fotisto, naskiĝinta en San-Francisko, disvolviginto de la zonsistemo.
Konata pro liaj fotoj blank-nigraj pri pejzaĝoj de la nacia parko Yosemite en Usono (inter aliaj pejzaĝoj) kaj kiel aŭtoro de multaj libroj pro fotado kiel la manlibra trilogio pri teknika instruado. Li fondis la fotografian asocion Grupo f/64 kune kun Edward Weston, Willard Van Dyke, Imogen Cunningham kaj aliaj.
Listo de metrolinioj de Parizo
La linio 2 entenas 25 staciojn. 10 el ili disponas konekton kun 11 aliaj metrolinioj, 4 linioj de la RER kaj unu SNCF-stacidomo. Ĝi longas 12,3 kilometrojn.
La linio 3 entenas 25 staciojn. 9 el ili disponas konekton kun 11 aliaj metrolinioj, 3 linioj de la RER kaj unu SNCF-stacidomo. Ĝi longas 11,7 kilometrojn.
La linio 3bis entenas 4 staciojn. 2 el ili disponas konekton kun 2 aliaj metrolinioj. Ĝi longas 1,3 kilometron.
La linio 4 entenas 29 staciojn. 13 el ili disponas konekton kun 13 aliaj metrolinioj, 5 linioj de la RER kaj tri SNCF-stacidomoj. Ĝi longas.
La linio 5 entenas 22 staciojn. 9 el ili disponas konekton kun 11 aliaj metrolinioj, 4 linioj de la RER, unu linio de la tramo de Parizo kaj tri SNCF-stacidomoj. Ĝi longas 14,6 kilometrojn.
La linio 6 entenas 28 staciojn. 10 el ili disponas konekton kun 11 aliaj metrolinioj, 3 linioj de la RER kaj du SNCF-stacidomoj. Ĝi longas 13,6 kilometrojn.
La linio 7 entenas 38 staciojn. 10 el ili disponas konekton kun 12 aliaj metrolinioj, 3 linioj de la RER, unu linio de la tramo de Parizo kaj unu SNCF-stacidomoj. Ĝi longas 19,2 kilometrojn.
La linio 7bis entenas 8 staciojn. 3 el ili disponas konekton kun 4 aliaj metrolinioj. Ĝi longas 3,1 kilometrojn.
La 9-a linio entenas 37 staciojn. 15 el ili disponas konekton kun 13 aliaj metrolinioj, 3 linioj de la RER kaj unu SNCF-stacidomo. Ĝi longas 19,5 kilometrojn.
La 10-a linio entenas 23 staciojn. 9 el ili disponas konekton kun 8 aliaj metrolinioj, 2 linioj de la RER kaj unu SNCF-stacidomo. Ĝi longas 11,6 kilometrojn.
La 11-a linio entenas 13 staciojn. 7 el ili disponas konekton kun 11 aliaj metrolinioj kaj 3 linioj de la RER. Ĝi longas 6,3 kilometrojn.
La 12-a linio entenas 31 staciojn. 8 el ili disponas konekton kun 10 aliaj metrolinioj, 3 linioj de la RER kaj du SNCF-stacidomoj. Ĝi longas.
La 13-a linio entenas 31 staciojn. 9 el ili disponas konekton kun 10 aliaj metrolinioj, 2 linioj de la RER, du linioj de la Tramtransporto en Parizo kaj du SNCF-stacidomoj. Ĝi longas 16,5 kilometrojn.
La 14-a linio entenas 13 staciojn. 8 el ili disponas konekton kun 10 aliaj metrolinioj, 5 linioj de la RER, kaj tri SNCF-stacidomoj. Ĝi longas kilometrojn.
Estonta linio de Grand Paris Express
Samayapuram Mariamman Templo
Samayapuram Mariamman Templo estas templo en Samaĝapuramo, antaŭurbo de Tiruĉirapali, en subŝtato Tamilnado, suda Barato. La ĉefdiaĵo estas Mariamman - formo de diino Ŝaktio ankaŭ nomita Samayapuram Mariamman. Ŝia idolo (aŭ statueto) estas farita el argilo kaj sablo. kiel aliaj tradiciaj statuetoj de Mariamman.
NGC 3363
NGC 3363 (aliaj indikoj — UGC 5866, MCG 4-26-2, ZWG 125.3, IRAS10424+2220, PGC 32089) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Občina Metlika
Občina Metlika estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 60 komunumojn kaj ĝia areo estas 108,9 km². Komence de 2018 tie loĝis 8339 homoj. La administra centro estas la urbo Metlika.
Loko, priskribo
Občina kuŝas en la malaltaj teroj laŭ la Kolpa kaj Lahinja-riveroj je alteco de ĉirkaŭ 130 m. La plej alta pinto estas Kopa Mountain (745 m super marnivelo).
De nordo al sudo transiras la vilaĝon la ĉefa vojo n.105, kiu estas la limo. La municipo ankaŭ kuras de la okcidento al la oriento fervoja linio kondukanta al Karlovac.
La apudaj komunumoj estas: Urbo municipo Novo mesto en la nordo, Občina Črnomelj en la sudo kaj Občina Semič en la okcidento. Al la oriento estas la limo kun Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el 60 vilaĝoj:
Bereča vas, Boginja vas, Bojanja vas, Boldraž, Boršt, Božakovo, Božič Vrh, Brezovica pri Metliki, Bušinja vas, Dole, Dolnja Lokvica, Dolnje Dobravice, Dolnji Suhor pri Metliki, Drage, Dragomlja vas, Drašiči, Čurile, Geršiči, Gornja Lokvica, Gornje Dobravice, Gornji Suhor pri Metliki, Grabrovec, Gradac, Grm pri Podzemlju, Hrast pri Jugorju, Jugorje pri Metliki, Kamenica, Kapljišče, Klošter, Krasinec, Krašnji Vrh, Krivoglavice, Križevska vas, Krmačina, Mačkovec pri Suhorju, Malo Lešče, Metlika, Mlake, Okljuka, Okno, Otok, Podzemelj, Prilozje, Primostek, Radovica, Radoviči, Radoši, Rakovec, Ravnace, Rosalnice, Sela pri Jugorju, Slamna vas, Svržaki, Škemljevec, Škrilje, Trnovec, Vidošiči, Zemelj, Želebej, Železniki.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-jugovzhodnaslovenija.php
Pont-Saint-Vincent
Pont-Saint-Vincent estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Vincipontains.
Bagerovo (stacidomo)
Bagerovo (Багерове, Багерово) estas fervoja stacio en, Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Mariví Bilbao
Mariví BILBAO, naskonome María Victoria Bilbao-Goyoaga Álvarez (naskiĝis, mortis en Bilbao) estis hispana aktorino, aparte fama pro siaj roloj de Marisa Benito en Aquí no hay quien viva kaj Izaskun Sagastume en La que se avecina.
Katolikosejo de Aĥtamar
La katolikosejo estis establita de ĉefepiskopo Davit, kiu estis parenco de la arcrunidoj, la reganta dinastio de la sendependa armena Vaspurakana reĝlando. Davit rezonis la junan aĝon de la katolikoso Gregorio la 3-a Pahlavuni pri la divido. Ĉefepiskopoj ligitaj al la familio arcrunida sukcedis unu la alian kiel Katolikoso de Aĥtamar ĝis 1272, kiam la Sefedina familio transprenis ĝin ĝis la 16-a jarcento. Poste, la Katolikosejo venis sub rektan jurisdikcion de la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin.
Golfo de Pollença
La Golfo de Pollença ( Badia de Pollença, Bahía de Pollensa) estas golfo norde de insulo Majorko. Ĝin limas sude la duoninsulo de Kabo Pinar kaj norde tiu de Kabo de Formentor. Ili longas respektive ĉ. 10 kaj 15 km. La buŝo de la golfo malfermiĝas nord-orienten kun larĝo de ĉ. 5 km.
Katolikosejo de Aĥtamar
Ekde la malfrua 19-a jarcento, la Katolikosejo de Aĥtamar regis ĉirkaŭ la sudaj bordoj de Lago Van: Ŝataĥ, Ĥizan, ktp. La katolikosejo estis plejparte misfamigita kaj dissolvita en 1895, meze de la hamidaj masakroj pro disputoj kun Eĉmiadzin kaj korupto. La du diocezoj kiuj formis la katolikosejon transformiĝis al la jurisdikcio de la Armena Patriarkejo de Konstantinopolo. La katolikosa seĝo restis vaka ĝis la Armena genocido kaj estis formale aboliciita de la turka registaro en 1916.
Golfo de Pollença
La norda parto de la golfa bordo apartenas al la komunumo Pollença, la suda parto al Alcúdia. Plej gravaj lokoj ĉe la bordo estas Port de Pollença kaj Alcúdia kun Urbanització Bon Aire. En la norda parto la vojo Ma-2210 ebligas aŭte atingi la pinton de la kabo de Formentor, la plej nordan pinton de la insulo.
En la golfo troviĝas nur unu insuleto, Insulo Formentor, ĉirkaŭ 500 metrojn longa. Ĝi situas ĉ. 150 metrojn de la norda bordo.
Uvira
Uvira estas grandurbo kaj diocezo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio). La nacia lingvo parolata en la urbo estas la svahila. Uvira estas romkatolika diocezo kaj apartenas al la episkopujo de Bukavu.
Geografio
Uvira situas inter montoj ĉe la nordokcidenta bordo de la lago Tanganjiko proksime de Burundo en la orienta parto (eĉ rando) de la lando. Bukavu troviĝas 105 (voje 120), Goma 192, Butembo 396, Lubumbashi 937, Kinŝaso 1540, Boma 1805 km.
Historio
Uvira estis la antaŭa provinca ĉefurbo dum la regado de Mobutu Sese Seko, la regiono Sud-Kivuo estis parto de la regiono Kivuo. Post la formado de la provinco Sud-Kivuo, la ĉefurbo de la provinco fariĝis Bukavu.
Trafiko
La haveno nomata Kalundu, ĉe la suda flanko de la urbo, ofertas boatajn konektojn al Kalemie, Kigoma (en Tanzanio) kaj Buĵumburo (ĉefurbo de Burundo (situanta je nur 15 kilometrojn).
Ĉefvojoj kondukas al Bukavu (120 km norden) kaj Buĵhumburo, krome estas malpli grava (kaj bona) vojo suden (Fizi 60 km suden).
Klimato
Uvira situas en subtropika klimato. La temperaturo varias inter 19 kaj 22 °C. Jare pluvas ĉ. 1400 mm. La pluvo kulminas en marto kaj novembro, malkulminas en julio.
La 17-an de aprilo 2020 okazis inundoj pro pluvego. Oni nombras 27 mortintojn. Kelkaj personoj mankas kaj probable troviĝas en la ruinoj de la detruitaj domoj. Oni timas pri sanproblemoj pro la manko je trinkakvo (la firmao, kiu disdonas trinkakvon, estis detruita).
Esperanto en Uvira
La urbeto Uvira estas niĉo de vigla Esperanto-agado : Esperantologiaj semajnoj, seminario pri paco (2005) al kiu partoprenis pli ol 160 personoj.
Vidu ankaŭ
Provinco Sud-Kivuo
Henri de la Tour d'Auvergne de Turenne
Henri DE LA TOUR D'AUVERGNE-BOUILLON, vicgrafo de Turenne, pli konata kiel Henri DE TURENNE (naskiĝis la 11-an de septembro 1611 en Sedan kaj mortis la 27-an de julio 1675 ĉe Salzbach) estis grava franca militestro de la mezo de la 17-a jarcento. Li fariĝis marŝalo en 1643.
Henri naskiĝis en la kastelo de Sedan, en grava nobela familio. Li fariĝis unu el la plej bonaj generaloj dum la reĝadoj de Ludoviko la 13-a kaj Ludoviko la 14-a. Li estis unue protestanto, sed fine konvertiĝis al katolikismo pro la premo de Bossuet kaj de la reĝo.
Dum la Tridekjara milito, li partoprenis la batalojn de Friburgo (1644) kaj Nördlingen, kune kun la princo de Condé. Okaze de la Frondo, li estis unue iom favora al la rebeluloj, sed fine kunigis la kardinalon Mazarin kaj fariĝis la estro de la reĝa armeo.
Dum la Franca-Nederlanda milito, li estis venkita de la Sankta Romia Imperio ĉe Montecuccoli, kaj devis retirigi la francan armeon antaŭ la Rejno en 1673. Li tamen obtenis venĝon en 1674 okaze de la batalo de Sinzheim, kie li sukcese malebligis la kunigon de du malamikaj armeoj kaj do povis rabi la tutan Palatinaton.
Interkultura komunikado
Interkultura komunikado estas la studo de la interpersona komunikado inter individuoj el malsamaj kulturoj.
Interkultura komunikado estas disciplino kiu studas komunikadon inter malsamaj kulturoj kaj sociaj grupoj, aŭ kiel kulturo influas komunikadon. Ĝi priskribas vastan gamon de komunikadprocezoj kaj temoj kiuj nature ekestas en organizo aŭ socia kunteksto konsistigita de individuoj de malsamaj religiaj, sociaj, etnaj kaj edukaj fonoj. Tiusence ĝi provas kompreni kiel homoj el diversaj landoj kaj kulturoj agas, komunikas kaj perceptas la mondon ĉirkaŭ ili.
Ĉi tiu estas precize «interaga, simbola procezo, kiu implikas la atribruon de signifo inter personoj de malsamaj kulturoj». Por resumi multajn difinojn de interkulturaj kompetentoj, esence temas pri plibonigo de homaj interagoj trans diferencoj, ĉu ene de socio (diferencoj pro aĝo, sekso, religio, sociekonomika statuso, politika aparteneco, etneco, ktp) aŭ trans landlimoj. Scio pri interkultura komunikado kaj la kapablo uzi ĝin efike povas helpi ponti kulturajn diferencojn, mildigi problemojn kaj helpi en atingi pli harmoniajn kaj produktajn rilatojn.
Interkultura kompetento
La interkultura kompetento defineblas per la kapableco povi komuniki sukcese kun homoj el aliaj kulturoj. Eblas ke tiu kapablo jam ĉeestas ekde la infanaĝo aŭ ke oni akiru ĝin metodike. Tre gravas la kapablo senti la situacion de la partnero, la t.n. empatio, la fortostreĉo por tio kaj la malfermiteco por la alia proksimigas la partnerojn. Tial la bazo de sukcesa interkultura komunikado ripozas en la emocia kompetento kaj la interkultura sentemo.
La stadio de integriĝo estas la plej alta nivelo de interkultura kompetento, rezulto de la procezo de interkultura lernado. Temas pri la kompleta adaptiĝo al fremda kulturo, kiu komencas sentiĝi kiel sia propra. Formiĝas multkultura personeco, kies identeco inkluzivas elementojn de diversaj kulturoj, kio ebligas havi flekseblan konduton kaj percepton, ne limigitan al unu (denaska) kulturo.
Lingvoj kaj interkultura kompetenco
La studo de interkultura komunikado postulas interkulturan kompetenton, la kapablon kompreni kaj aprezi kulturajn diferencojn. Lingvoj estas ekzemploj de grava kultura komponanto ligita al interkultura kompreno kaj kompetento en tutmondiĝanta mondo. . Tion substrekis ekzemple la aŭtoroj de la libro "Germanistik - eine interkulturelle Wissenschaft" (Germanistiko - interkultura scienco). En tiu libro oni pritraktas ankaŭ la problemojn kiujn alfrontas la fakon germanistikon, interalie ke ĝi jam depost kvaronjarcento (inter 1999 kaj 2023) la studenta nombro drame malkreskis.
Lingvo estas parto kaj portanto de kulturo, por ĉiuj kultureroj ĝi havas esprimon, ĝi spegulas la spiriton de siaj parolantoj. Aparta eco de la interkultura komunikado estas ke povas okazi miskomprenoj pro malsamaj interpretoj de esprim- kaj agmanieroj kiel laŭteco, intonacio, gestoj, grado de ĝentileco kaj grado de afableco.
Kulturo konsistas plejparte el neskribitaj reguloj, nevideblaj normoj kvazaŭ kultura gramatiko de kiu ni malofte estas konsciaj ke tiuj agas sur nin. Kelkfoje, ni eĉ ne konscias ke ni havas kulturajn valorojn aŭ supozojn kiuj malsamas de tiuj de homoj el aliaj kulturoj. Kiam sendinto ja scias la lingvon sed ne la ne-esprimitajn kodojn kaj la regulojn kiuj validas ene de la grupo, tiam li restas eksterulo. Ties mesaĝo tiam sendube povas esti interpretata neĝuste, aspekti nekompreneble aŭ konduki al konfliktoj. Ju pli malgranda la diferenco en interpretado inter la sendinto kaj ricevinto, despli granda la ŝanco ke la signifo tute kongruas.
Lingvoj enhavas socikulturajn informojn kaj estas gravaj rimedoj por transporti kaj montri soci-kulturan scion. Lingvoj kiuj ankaŭ funkcias kiel lingvafrankao disvastiĝas kaj adaptiĝas laŭ la lingvaj kaj kulturaj preferoj de ĝiaj uzantoj.
Plibonigi interkulturan komunikadon
Kiam lingvaj kapabloj estas neegalaj, klarigante kion vi celas diri diversmaniere plibonigos komunikadon. Kelkaj ekzemploj :
Kritiko
La alproksimiĝoj kaj modeloj de interkultura komunikado laŭ la jud-germandevena sociologo Georg Simmel tro celas komercajn vojaĝantojn aŭ komercajn diplomatojn.
Interkulturaj dialogoj estu ne pri sed prefere kun koncernataj personoj. Se iu tagordo mencias temojn kiel ekzemple migrado, rasismo, rifuĝintoj, ĉu tiam ankaŭ parolas homoj kiuj mem spertis migradon, rasismon aŭ devis fuĝi ? Se ne, la diskuto temas PRI tiuj temoj, kio havas malsaman kvaliton ol se oni parolas KUN personoj kiuj rekte estas spertuloj sur la tereno.
Ĉar lingvo estas unu el la ĉefaj elementoj de kulturo [9], kolektivaj kulturaj antaŭjuĝoj povas reflektiĝi ankaŭ en la enhavon de ĉiu Vikipedio-versio, ĉar evidentiĝas ke ĉiu vikipedia lingvoversio prezentas la realecon el malsama vidpunkto.
Interkultura komunikado kaj Esperanto
Esperantistoj uzas Esperanton kiel ilian komunan komunikilon, sed tio ne signifas, ke ili havas la saman kulturon de komunikado aŭ devas havi ĝin. Multaj el ili komunikas pli-malpli laŭ la normoj de iliaj respektivaj denaskaj kulturoj de komunikado, t.e., multaj el ili havas nacikulturan "akĉenton" kiam ili komunikas en Esperanto. Dum simpozio pri interkultura komunikado Donald Broadribb rimarkigis ke "La indulgemo de esperantistoj rilate al prononcodiferencoj tre rapide malaperus, se ĝi kaŭzus miskomprenojn, kio neeviteble okazus, se ĉiuj homoj uzus Esperanton kiel duan lingvon, interkulturan. La prononcoproblemoj de Esperanto por diversaj popoloj estas menciitaj plurfoje en la artikoloj en la simpozio, sed neniu solvo por tiu problemo estas diskutita . Se oni volas uzi Esperanton kiel kompletan interkulturan lingvon, ĝi devas ebligi al siaj uzantoj la ellaboron de tiu detala pragmatika instrumentaro, kiun la uzantoj sentas bezonata
Sukcese komuniki kun ĉiuj esperantistoj de la mondo ne estas facila tasko, eĉ se ĉiuj parolas komunan lingvon. Ĉar la alia persono en la konversacio eble venas el por vi tute ne konata kulturo, li aù ŝi povas reagi strange al via mesaĝo kaj povas kompreni vin en tute alia maniero. Tial Esperantistoj devas pli konscii ke paroli en Esperanto ne garantias mankon de kultura miskompreno kaj kiam ili komunikas kun Esperantistoj de aliaj kulturoj de komunikado, ili povas havi problemojn, kiuj povas konduki al miskomprenoj. Ideale oni devus havi ankaŭ komunan kulturon de komunikado. Tamen ĉar tio estas nek atingebla nek dezirinda, oni devas almenaŭ koni la kulturon de la persono, kun kiu oni interparolas. Eblaj aspektoj de lingva kaj nelingva komunikado temas
Interkultura komunikado dependas de pluraj aspektoj: lingva, koncepta (mensa kategorioj), komunika (ekster-lingvaj kodoj), formala/neformala, ĝentila/malĝentila, kaŝita forto/malkaŝita forto, politike korekta/nekorekta, libera uzo/tabuo, kunlabora sinteno/fermita sinteno. Jen parametroj por pritaksi la interkulturajn problemojn: tempo, hierarkio kaj statuso, neparola komunikado, spaco/distanco inter la korpoj, uzo de aĵoj, parolaj aspektoj. Dum interkultura konversacio gravas ekzemple sciojn pri 1) kiel pardonpeti, 2) kiel peti, 3) kiel rifuzi, 4) kiel plendi, 5) kiam esprimi opinion, 6) kiel uzi humuron, 7) kiom da fizika distanco, 8) kiam silenti, ktp.
Kiel lingvo kreita por interlingva komunikado, Esperanto ignoras naciecojn. Tiu kulturo inter la kulturoj, tiu lingvo inter la lingvoj, formas tutmondan komunikreton, en kiu informoj, ideoj kaj kulturaj formulaĵoj interŝanĝiĝas. Ĉar la uzantoj de Esperanto ankaŭ parolas aliajn lingvojn kaj partoprenas aliajn kulturojn, tiuj informoj ankaŭ interpenetriĝas kun aliaj lingvoj kaj kulturoj. La esperantistaj ĵurnalistoj helpas defii la kulturajn antaŭjuĝojn per tutmondeca kaj egaleca aliro al la homa problemaro.
Por pli bone kompreni la specifojn de la interkultura komunikado per esperanto, Ilony Koutny ekzamenis kadre de la Interlingvistikaj studoj de UAM la konsistigajn partojn de la esperanta kulturo laŭ jena aliraspektoj: artaĵoj, historio, geografio, institucioj, specialaj materiaj signoj, lingvo, kutimoj, komunaj kredoj kaj pensmanieroj
Universalaj Kongresoj de Esperanto
Dum kongresoj interkultura komunikado regule estas temo kiel ekzemple dum la 90-a Universala Kongreso de Esperanto, Vilno, 23-30 julio 2005 havis kiel kongresan temon : "100 jaroj de interkultura komunikado" kaj dum la Virtuala Kongreso de Esperanto en 2021.
Natura Semantika Metalingvo (NSM) kiel helpilo al komuna homa lingvo.
La semiotikisto Umberto Eco jam en lia fama libro La serĉado de la perfekta lingvo en la eŭropa kulturo mencias ke 'la rakonto pri la konfuzo de lingvoj kaj la provo por rekapti la perdon (de originala lingvo) tra la remalkovro aŭ invento de komuna lingvo por la tuta homaro, troviĝas en ĉiu kulturo'.
La pola-aŭstralia lingvisto Anna Wierzbicka, kvankam ŝi persone neniam sentis sin allogita de la ideo 'konstrui' lingvon por la tuta homaro, tamen pluesploris la ideojn de Descartes kaj Leibniz kaj malkovris 'naturan semantikan metalingvon' (NSM) kiel helpilo al komuna homa lingvo kiu konsistas el 65 simplaj kaj universalaj elementoj, aldone al simpla gramatiko kiu priskribas la regulojn kiel kombini ilin.
En 1972 ŝi publikigis libron titolitan "Semantic primitives" (Semantikaj primitivoj) en kiuj por la unua fojo ŝi formulis programon de kompara esploro pri la lingvoj de la mondo, konstituante la bazon de sia teorio pri natura semantika meta-lingvo kaj malkovris aron de elementaj signifoj komunaj al ĉiuj lingvoj. Ĉi tiu teorio trovis ampleksan aplikon en antropologio, psikologio, kulturaj studoj, lingvistiko, lingva filozofio, teorioj pri interkultura komunikado.
NSM povus servi kiel
- komuna kerna vortprovizo (65 kernaj vortoj) por malkovri indiĝenajn signifojn, uzante denaskulojn kiel kunlaborantoj
- normigita, semantike stabila, vaste komprenebla, translingva 'gloso' (lingvilo)
- alirebla 'lingvilo' por enmigrintoj kiuj provas kompreni kulture ligitajn konceptojn, ekz-e, Bildung en Germanio
- ne ankoraŭ ellaborita skizo (blueprint) pri kiel komuniki adekvate en denaskaj lingvoj tradukante konceptojn de lingva ĝentileco / gardi bonan reputacion/ afableco (98);
En Esperanto
(en, eo, pl) Ilona Koutny & Ida Stria & Michael Farris, The Role of Languages in Intercultural Communication/Rolo de lingvoj en interkultura komunikado/Rola języków w komunikacji międzykulturowej, Universitato Adam Mickiewicz (UAM), 2020, ISBN 978-83-66666-28-3 DOI 10.48226/978-83-66666-28-3. La libro konsistas el kvin ĉapitroj: teorio kaj praktiko de interkultura komunikado, lingvopolitiko, interkulturismo en edukado kaj signolingvoj.
Ilona Koutny & Ida Stria & Michael Farris, Interkultura rolo de Esperanto, Universitato Adam Mickiewicz (UAM),2020
Interkultura komunikado(PDF), Kristin Tytgat, Belgio, interpretisto, kiu lertigas interpretistojn en universitato rilate al interkulturaj aspektoj, tria renkontiĝo por Grundtvig projekto, La Kvinpetalo, Bouresse, Francio, 2012.
Simpozio pri interkultura komunikado, red. Christer Kiselman, Dobřichovice: KAVA-PECH, 2005,160 paĝoj. ISBN 8085853825, plurlingva (i.a. esperanto, angla), volumo rezultinta el simpozio okazinta en Gotenburgo, la 2an kaj 3an de aŭgusto 2003
Katarzyna Szałapska - Esperanto en interkultura komunikado, resumo de la magistra disertacio, Łódź, Pollando, 2007, Supera Lernejo de Internaciaj Studoj en Lodzo, Fako de Internaciaj Rilatoj kaj Diplomatio.
Interkultura dialogo kaj komunikado, referaĵkolekto de eŭropa konferenco en Maribor en 2007, eld. EEU, 2008, 95 paĝoj
(eo, rus) Melnikov, Aleksandr (2006), Rimedoj de la kulture signifa funkcio de Esperanto en la interkultura dialogo: lingvokulturologiaj aspektoj, En :Tutmondiĝado - lingvoj de malgranda disvasteco - interlingvistiko : situacioj kaj problemoj, okaze de konferenco en Ĉeboksari, Ĉuvaŝio, volumo 1 : nur ruslingva; volumo 2 : nur en Esperanto, 116 pp,).
(eo) Interpopola konduto (1935) Privat, Edmond, Literatura Mondo
En aliaj lingvoj
En la scienca retejo "Academia.edu" en 2019 jam estis listo de pli ol 1000 dosierojn pri la temo interkultura edukado.
(angla) Janet M. Bennett, The SAGE Encyclopedia of Intercultural Competence, Intercultural Communication Institute, Portland (Usono), 2015, 973 paĝoj.
(hungara) Nyelvi és kulturális kommunikáció az idegen nyelven [Lingva kaj kultura komunikado en fremda lingvo]. Koutny I., In: IV. Országos Alkalmazott Nyelvészeti Konferencia [4-a Landa Konferenco pri Aplikata Lingvistiko]. Budapest: BME, 1994.
(angla) ''Goddard, Cliff; Wierzbicka, Anna. "Global English, Minimal English position papers" (PDF). Global English, Minimal English: Towards better intercultural communication (tutmonda angla, minimuma angla : al pli bona interkultura komunikado),'' alirite la 20-an de aŭgusto 2018.
(angla) Wierzbicka, Anna, Understanding Cultures Through Their Key Words: English, Russian, Polish, German, Japanese (kompreni kulturojn pere de iliaj ŝlosilvortoj : angla, rusa, pola, japan), 1997
(angla) Sharifian, Farzad & Palmer, Gary B. (eds.) (2007) Applied cultural linguistics: Implications for second language learning and intercultural communication. Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins.
(hispana) Escalona Gutiérrez, "No todos los lingüistas son antropólogos, ni todos los antropólogos son lingüistas. Los problemas de la traducción interlingüística e intercultural", Tesis de Licenciatura en Lingüística. Escuela Nacional de Antropología e Historia, 2004.
(angla) Penelope Brown et Stephen C. Levinson, Politeness: Some Universals in Language Usage, Cambridge University Press, 1987, 358 p. ( ISBN 9780521313551 )
Rilataj artikoloj
Transkulturismo
(germana) Transkulturelle Erziehung (Transkultura edukado)
(angla) Critical language awareness
Loko de artikulacio
En artikulacia fonetiko, la loko de artikulacio (aŭ punkto de artikulacio) de konsonanto estas la punkto de kontakto, kie obstrukco okazas en la parola pado inter aktiva (mova) artikulaciilo (tipe iu parto de la lango) kaj pasiva (senmova) artikulaciilo (tipe iu parto de la plafono de la buŝo). Kune kun la maniero de artikulacio kaj fonado, tio donas al la konsonanto ĝian distingan sonon.
Laŭdifine, loko de artikulacio estas kaj la aktiva kaj la pasiva artikulaciiloj. Ekzemple, la aktiva malsupra lipo povas kontakti aŭ pasivan supran lipon (bilabialo), kia ) aŭ la suprajn dentojn (labialdentalo, kia ). La malmolan palaton povas kontakti aŭ la antaŭo aŭ la malantaŭo de la lango. Se la antaŭo de la lango estas uzita, la loko (de artikulacio) nomiĝas retroflekso; se la malantaŭo de la lango ("dorso") estas uzita, la loko (precize) nomiĝas "dorsal-palatalo", aŭ pli komune, simple palatalo.
Aktivaj artikulaciiloj. Baze ekzistas kvin aktivaj artikulaciiloj: la lipo ("labialaj konsonantoj"), la fleksebla antaŭo de la lango ("koronalaj konsonantoj"), la meza malantaŭo de la lango ("dorsalaj konsonantoj"), la radiko de la lango kune kun la epigloto ("radikalaj konsonantoj"), kaj la laringo ("glotalaj aŭ laringalaj konsonantoj"). Tiuj artikulaciiloj povas funkcii sendepende unu disde la alia, kaj du aŭ pli povas labori en kio nomiĝas kunartikulacio (vidu sube).
Pasivaj artikulaciiloj. La pasiva artikulaciejo, aliflanke, estas kontinuaĵo sen multaj akraj limoj. La lokoj langolabiala kaj interdentala, interdentala kaj dentala, dentala kaj alveolara, alveolara kaj palatala, palatala kaj velara, velara kaj uvulara intermergiĝas unu en la apudan, kaj konsonanto povas esti prononcata ie inter la nomitaj lokoj.
Aldone, kiam uzatas la antaŭo de la lango, povas esti, aŭ la supra surfaco (aŭ "klingo") de la lango kiu faras kontakton ("laminalaj konsonantoj"), aŭ la pinto de la lango ("apikalaj konsonantoj"), aŭ la suba surfaco ("subapikalaj konsonantoj"). Ankaŭ tiuj artikulacioj intermegiĝas unu en la apudan sen klaraj limoj.
Konsonantoj kiuj havas la saman lokon de artikulacio, kiel ekzemple alveolaroj [n, t, d, s, z, l] en la angla, nomiĝas homorganaj. Ia homorgana nazala regulo estas kazo kie la lasta (nazala) sono de prefikso asimilas al la punkto de artikulacio de la komenca sono de stamo. Ekzemplo de tia regulo troviĝas en la joruba, kie
Listo de lokoj kie la obstrukco povas okazi
(Ĉiuj el la supraj povas iĝi nazaligitaj, kaj la plejo povas iĝi lateraligitaj.)
Kunartikulacio
Iuj lingvoj havas konsonantojn kun du samtempaj lokoj de artikulacio, kiu fenomeno nomiĝas kunartikulacio. Kiam ili estas veraj duope artikulaciataj, la artikulaciiloj devas esti sendepende moveblaj, kaj tial eblas esti nur po unu el la diversaj kategorioj labiala, koronala, dorsala, kaj radikala. (La gloto regas fonadon kaj fojfoje la aerfluon, kaj ne estas konsiderata artikulaciilo.)
Tamen, pli ofte troviĝas sekondara artikulacio kun alproksimanteca naturo, en kiu kazo ambaŭ artikulacioj povas esti similaj, kiaj labialigitaj labialoj, palataligitaj velaroj, k.t.p.
Kvartalo Naka-ku (Jokohamo)
Entreprenoj koncentriĝas kaj formas oficurbon. Gubernia domo kaj urbodomo situas en la kvartalo.
Margit Sebők (1939)
Ne konfuzu kun la samnoma pentristo Margit Sebők (1879)!
Margit Sebők [ŝebOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebők Margit estis hungara instruisto, pentristo.
Margit Sebők naskiĝis la en Karcag, li mortis la  en Budapeŝto.
Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj
La Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj (New Zealand Subantarctic Islands) estas kvin plej sudaj grupoj de la Novzelandaj eksteraj insuloj. Ili estas kolektive konsiderataj kiel Monda heredaĵo de Unesko. Plej el la insuloj kuŝas ĉe la suda bordo de la tre submerĝa kontinento centre en Novzelando nome Zelandio, kiu separiĝis el Aŭstralio antaŭ 60-85 milionoj da jaroj kaj el Antarkto antaŭ inter 130 kaj 85 milionoj da jaroj.
Ĝis 1995, sciencaj enketistoj estis setlitaj konstante ĉe meteorologia stacio en Kampbelinsulo. Ekde tiam, la insuloj estis neloĝataj, sed ili estas regule vizitataj de sciencistoj kaj turistoj. La insuloj estas la jenaj:
János Ferencsik
János FERENCSIK [jAnoŝ ferenĉik], hungare Ferencsik János estis elstara hungara dirigento, helpekzercisto.
János Ferencsik naskiĝis la 1907 en Budapeŝto - mortis la  1984 en Budapeŝto.
Biografio
János Ferencsik frekventis diversajn muzikajn lernejojn, kie li lernis orgenadon, violonadon kaj komponadon en Budapeŝto. En 1925 li ricevis abiturienton, poste li eklaboris (komence senpage) en Budapeŝta Ŝtata Operejo kiel helpekzercisto. En 1930 li komencis sian dirigentan karieron kaj en tiu jaro li jam instruis dirigentadon. Baldaŭe li ofte gastroladis ankaŭ eksterlande, ekzemple en Bayreuth, Kolonjo, Vieno. Liaj plej ŝatataj orkestroj estis en Budapeŝto la opereja, la ĉefurba kaj de Hungara Radio. Post la 2-a mondmilito komence ofte gastroladis en Vieno, sed poste nek li ricevis pasporton, nur en 1957. Poste li multe vojaĝis, nur en Afriko li ne dirigentadis. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951 kaj 1961 post la unua ankaŭ aliajn premiojn.
Fenetila fenilpropionato
Fenetila fenilpropionato aŭ 3-fenilpropanato de fenetilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj fenetila alkoholo. Fenetila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Pier Gerlofs Donia
Pier Gerlofs Donia (Kimswerd, 1480 – Sneek, ) estis frisa batalanto, popolheroo, pirato kaj ribelanto. Li estis enorma viro kaj laŭdire pli longa ol 2 metroj. Donia ĉefe estis konata kiel liberbatalanto por la sendependeco de Frislando (provinco de Nederlando). Pro sia legenda grandeco li ricevis la kromnomon "Granda Petro" (okcidentfrise: Grutte Pier). Kvankam neniu pridubas ke li ekzistis, la detaloj de lia vivo estas ĉirkaŭkovrita per legendo.
Chapinería
[ĉapineRIa] estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Okcidenta Montaro (hispane Sierra Oeste) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 25,40 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Chapinería signifas en la hispana ŝuejo, tio estas ŝufarejo aŭ ŝuvendejo de mezepokstilaj ŝuoj, nome chapín, kies bildo aperas en la blazono.
Kalvinana preĝejo (Budakeszi)
La Kalvinana preĝejo estas moderna religia konstruaĵo en urbo Budakeszi (Hungario). Ĝi estas konata ankaŭ Kalvinana Memorpreĝejo de Hungaroj ekster limoj.
Historio
En la 16-a jarcento la protentantismo disetendiĝis ankaŭ en Budakeszi. Pro sieĝo de Buda en 1686 la loĝantoj rifuĝis, sed la kalvinanoj ne revenis pro la komenciĝanta kontraŭreformacio. En mezo de la 20-a jarcento kalvinanaj rifuĝintoj alvenis plej ofte el Transilvanio. Grupo formiĝis, ili ricevis malplenan domon, kiun ili transformis preĝdomo. En 1947 simpla sonorilostablo estis konstruita, post 2 jaroj la preĝdomo estis konsekrita. Nova kirko estis konstruita inter 1996-1999. La restinta preĝdomo estas nun la kunvena ĉambro.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefvojo. En la fasado la kvadrata ligna turo plene reliefas. la navo estas tre longa.
Orsolya Baász
BAÁSZ Orsolya (ba:s) estas hungara grafikisto naskita en Sfântu Gheorghe en 1980. Ŝi estas la filino de grafikisto Imre Baász kaj de artistino Pálma Baász Szigeti.
Monlavado
Monlavado signifas leĝigon de krime akirita mono per diversaj (ofte punindaj) metodoj. Ĝi celas kaŝi la originon de la mono antaŭ la instancoj per trafluigo de mono tra multaj entreprenoj, ofte eksterlandaj.
Origino de la esprimo
La nocio laŭ populara (kvankam ne certe ĝusta) legendo reiras al la fama ĉefkrimulo Al Capone, kiu inter la jaroj 1920 kaj 1932 investis la krime akiritan monon en publikajn vestaĵolavejojn kaj tiel vualis ties originon. Kiam la impostkontrola instanco senvualigis tiun metodon, Al Capone devis enprizoniĝi.
Alia bona metodo de monlavado estas la funkciigo de kazinoj.
2573 Hannu Olavi
2573 Hannu Olavi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Heikki Alikoski elde la Observatorio de Tuorla en Turku.
Ĝi ricevis la virajn antaŭnomojn "Hannu Olavi" en honoro de la filo de la malkovrinto.
Objektema Paskalo
Objektema Paskalo estas aldonaĵo de Paskalo por aldoni al la lingvo objekteman programadon. Ekzistas pluraj dialektoj nomataj objektema Paskalo, sed la termino kutime temas pri la dialekto de Delphi (la grafika programilo de Embarcadero Technologies).
La unua dialekto de objektema Paskalo estis kreita de Apple Computer kun kunlaborado de Niklaus WIRTH. Pli malfrue Apple sendis al ANSI skizon por malsama dialekto, kiu neniam normiĝis. Tamen la dialekto de Delphi estas bazita sur (sed malsama ol) tiu skizo. La lasta versio, Delfio 2009, uzas unikodon.
Jen estas ekzemplo de objektema Paskalo (de Delphi):
Kantono Blanco (Teksaso)
La kantono Blanco situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ la censo de 2010 ĝi havis loĝantojn. Ĝia ĉefloko nomiĝas Johnson City.
Ingeborg Bachmann
Ingeborg BACHMANN [INgebog baĥman] (naskiĝis la 25-an de junio 1926 en Klagenfurt, mortis la 17-an de oktobro 1973 en Romo) estis aŭstra verkistino.
Ingeborg Bachmann naskiĝis en Klagenfurt, Aŭstrio. De 1945 ĝis 1950 ŝi studis filozofion, psikologion kaj germanistikon en Innsbruck, Graz kaj Vieno. En la jaro 1952 ŝi - laborante kiel radioredaktorino - verkis sian unuan radiodramon. Prelego en la Gruppe 47 famigis ŝin.
La aŭtorino de poemoj, rakontoj, romanoj, eseoj, operaj libretoj kaj radiodramoj dum sia kariero gajnis plurajn literaturpremiojn, interalie en 1964 la Georg-Büchner-Preis. Ekde 1977 en Klagenfurt honore al la verkistino aljuĝatas ĉiujare la Ingeborg-Bachmann-premio.
En Esperanto aperis
Reklamo ; La granda frajto ; La pruntita tempo / trad. de Guido Holz. - En: Übertragungen = Transkondukoj. – Messkirch : Gmeiner, 1988. – p. 120 – 123
ISBN 3-926633-14-X
873 Mechthild
873 Mechthild estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon "Mechthild" por nekonata kialo.
NGC 3364
NGC 3364 (aliaj indikoj — UGC 5890, MCG 12-10-82, ZWG 333.56, IRAS10448+7241, PGC 32314) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Niederrieden
Niederrieden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario, kaj estas memstara membro de la komunumaro Boos. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bjurakan
Bjurakan (armene: Բյուրական), estas ĉefa vilaĝo en la provinco Aragacotno de Armenio, situanta sur la deklivo de la monto Aragaco. La vilaĝo estas hejmo de pluraj historiaj lokoj inkluzive de la preĝejo Artavazik de la 7-a jarcento, la baziliko Sankta Johano de la 10-a jarcento kaj grandega ĥaĉkaro el la 13-a jarcento. La vilaĝo Bjurakan ankaŭ havas rezidejon de la katolikoso ekde antikva tempo. Ĝia loĝantaro laŭ la censo de 2011 estis 4.345 homoj loĝantaj en areo de 21,27 kvadrataj kilometroj. Bjurakan situas je 1,460 m super la marnivelo. Ĝi ankaŭ estas hejmo de la Observatorio de Bjurakan.
Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio
La Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio aŭ IBRA ( angle : Interim Biogeographic Regionalisation for Australia ) estas biogeografia klasifiko de Aŭstralio disvolvita de la Ministerio pri Daŭripovo, Medio, Akvo, Loĝantaro kaj Komunumoj. Ĝi servas kiel planilo, ekzemple por la establo de nacia reto de naturrezervejoj.
IBRA-regionoj kaj subregionoj, versio 6.1
Jen listo de regionoj kaj subregionoj sub IBRA Versio 6.1. Regionaj kodoj estas prezentitaj en krampoj.
Árpád Gerster
Árpád Gerster, laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj kun plena nomo) Gerster Árpád Géza Károly estis hungara-usona kuracisto, akuŝisto-ginekologo, kirurgo, profesoro. Lia fratino estis Etelka Gerster. Lia nomo en Usono ofte aperis en formo Arpad Geyza Gerster.
Árpád Gerster  naskiĝis la  1848 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1923 en Novjorko.