cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert J. Whiteley
Krome, li kunmalkovris la objekton 1998 DK36, kiu eble estus la unua observata apohela asteroido, sed kiu nun estas perdita.
La amora asteroido 20460 Robwhiteley estis nomita en lia honoro.
Gábor Péter
Gábor PÉTER (naskiĝinta sub la nomo Benjámin Eisenberger en Újfehértó la, mortinta en Budapeŝto la ) estis hungara komunista politikisto fifama. Inter 1945 kaj 1952 li estis la absoluta gvidanto de la kaŝpolica Ŝtata Protekto-administracio (Államvédelmi Hatóság, ÁVH) kiu respondecis por multe da krueleco, brutaleco kaj multaj politikaj elpurigoj.
Vivo
Dum liaj fruaj jaroj li laboris kiel tajloro. Li partoprenis en la laboristaj movadoj de la lastaj jaroj de la 1920-aj jaroj. En 1931 li membriĝis al la Hungara Komunista Partio. Tiam li estis ankaŭ amanto de Litzi Friedmann, la posta unua edzino de Kim Philby, membro de la spiona Kembriĝa Kvinopo.
En januaro 1945 li estis nomumita gvidanto de la politika sekcio de la ĉefurba policistaro (PRO). La kariero de Péter pliiĝis rapide tiun tempon: li iĝis gvidanto de la Hungara ŝtatprotektpolico (ÁVO; ĝia tiama mallongigo estis ankoraŭ ÁVH). Sub lia gvidado la organizo faris gravajn krimojn kontraŭ la homaj ratjoj. Gábor Péter havis grandan rolon en la organizado de la ŝajnprocesoj.
En 1952 li estis maldungita de lia pozicio. Poste li estis arestita dumvizite en la vilao de Mátyás Rákosi. La edzino de Gábor Péter, Jolán Simon, sekretariino de Rákosi, ankaŭ malliberigitis. Péter akuzitis pri cionisma spionado kaj kunlaboro kun Laszlo Rajk, Rudolf Slansky kaj aliaj agentoj de internacia cionismo. En 1954 militkortumo kondamnis lin al ĝismorta malliberigo. En 1957 lia puno estis reduktita kaj finfine en 1959 li estis liberigita. Post tio li laboris kiel bibliotekisto. Je la fino de sia vivo li estis kvazaŭ tute blinda. Lia edzino postvivis lin.
Literaturo
Laughland, John: ''A History of Political Trials: From Charles I to Saddam Hussein. The Past in the Present'', Oxford: Peter Lang, 2008, p. 147, ISBN 978-1-906165-00-0
Lo-Reninge
Ekde 1977 la municipoj Lo, Noordschote, Pollinkhove kaj Reninge apartenas al Lo-Reninge, la ĉefa municipo.
Zetetiko
En filozofio oni uzas la vorton zetetiko por paroli pri metodo uzata en la serĉado de vero aŭ en solvo de problemo. Oni parolas pri zetetika procedo aŭ zetetika metodo.
Ni rimarku ke sen zorgi pri la vereco de la faktoj, oni rapide perdas moralajn orientilojn. Kiel moralo povus trovi fundamenton sur manko de distingado inter la vero kaj la falso, la revo kaj la realo? Kredi reala nur tion kion kontroleblas la racio kaj konservi hipoteza aŭ ĥimera tion kio restas nepruvita, neniel estas malkomforta. La racio kondukas al akcepti ke la ŝarĝo de la pruvo apartenas al ĉi tiu kiu promocias nepruvitaĵon. La dubo metoda, racia, kritika, utilas en la serĉado de la vero.
La zetetiko obtenas spektaklajn rezultojn en la ekzamenado de tio kion oni nomas  "paranormaj fenomenoj". Uzi la ilojn donacataj de la scienco, por malmunti mekanismojn de la laŭmodaj mistifikadoj, permesas sin liberigi de ĉi tiuj kaĝoj de la imago, de ĉi tiuj kaptiloj de la racio kiuj estas nur antaŭĉambroj de integristaj sektoj, de ideologiaj fanatikismoj kaj de ĉi tiuj mallarĝaj ŝovinismoj kiuj ne ĉesas renaskiĝi el siaj propraj hororaj kampoj arogante sin honoraj.
Árpád Daradics
DARADICS Árpád [daradiĉ] estas hungara grafikisto naskita en Târgu Mureş la 29-an de marto 1964.
Biografio
Daradics abiturientis en muzika kaj arta gimnazio en 1982 en sia naskiĝurbo, poste li akiris grafikistan diplomon en 1990 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo ĉe Ioachim Nica, László Feszt, Ioan Horváth Bugnariu. Post siaj studoj li studvojaĝis al Parizo 3 monatojn, poste reiris, sed jam al Budapeŝto. Ekde tiam li vivas kaj laboras en la hungara ĉefurbo. Li ricevis hungaran ŝtatanecon en 1991. En la sama jaro li studis en majstrokurso de Hungara Belarta Universitato. En la sekvaj jaroj li laboris en artistaj kolonioj ekzemple en Tanzanio, Mongolio, Rumanio. Li havis stipendion inter 2006-2009. En liaj verkoj li montras agreseman ironion per ofte provokaj ideoj. Lia serio titolita "Ruĝaj Fabeloj" faris lin fama en 2002. Li ricevis hungarajn kaj eksterlandajn premiojn inter 2004-2010.
Leĝo de Ĉefurbigo (Argentino)
La Leĝo de Ĉefurbigo de 1826 decidis, ke la urbo Bonaero estu sub jurisdikcio de la Nacia Ŝtato, separante ĝin disde la provinco, kiu tiam ekmalekzistis.
Rivadavia prezentis al la Ĝenerala Kongreso de 1824 projekton de leĝo de ĉefurbigo de Bonaero, kiam kaj la urbo kaj granda parto de la kamparo ĉirkaŭe proklamiĝis ĉefurbo de la ŝtato. La bonaeraj federaloj kontraŭis, defende de la institucioj de la provincoj garantiigitaj de la fundamenta leĝaro, ĉefe pro la haveno kaj la dogano, ĉefaj enspezofontoj de la provinco. Tamen la leĝo estis aprobita en 1826. La guberniestro de la provinco Bonaero, Las Heras klopodis malakcepti sed finfine elposteniĝis pace pro dekreto de la Plenuma Povo. La Junto de Reprezentantoj estis disigita, kaj oni ŝtatanigis la armeon de la provinco, la publikan terenon, la doganon kaj ĉiujn provincajn posedaĵojn. La terposedantoj, malakceptante la konsekvencojn kiujn povis okazigi la Ĉefurbigo, ĉesis apogi na Rivadavia, kaj tiu restis politike izolata. Post tri monatoj aprobiĝis la Konstitucio de 1826 sed la provincoj malakceptis ĝin.
En julio de la venonta jaro, post la rezigno de Rivadavia al la prezidenta posteno, la provinco Bonaero rekuperis sian antaŭan politikan entecon.
Burgo Heppenheft
La burgo Heppenheft estas resto de burgo de mezepoka montburgo el la 12a jarcento, en la mezmontaro Taunus inter Bornich kaj Niederwallmenach en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Okidente en distanco de 5 km troviĝas la Loreley-roko, 3,5 km nordokcidente la burgo Reichenberg.
Golem-efekto
Pedagogio - Psikologio
Golem-efekto estas fenomeno, kiu estas sekvo de la negativa supozado de instruisto. Simila al la Pigmaliona efeko sed kondukas al negativa efiko, t.e. ĝi estas procezo en kiu memplenuma profetaĵo kaŭzas negativan efikon al la profetato per plenumo de profetaĵo. La efiko oftas en malbonaj administradaj procezoj, kaj estas ŝlosila ero en la realigo de stereotipoj.
La instruisto subkonscie atendas, ke certa lernanto ne estas edukebla, ne havas ŝancon pliboniĝi, male estas verŝajne, ke li malboniĝos ankoraŭ pli multe. La instruisto prognozas la malbonan evoluon de la lernanto kaj kondutas al la lernanto tiamaniere, ke lia prognozo montriĝu prava. Li agas kun la lernanto rezerveme kaj rifuzeme, senĉese lin kritikas kaj admonas, senĉese suspektas kaj kulpigas pri diversaj misfaroj. La lernanto ekkredas, ke estas ekster liaj fortoj pliboniĝi, ke la instruisto lin intence deprimas kaj humiligas, ke estos pli saĝe rezigni kaj konduti tiel, kiel la instruisto atendas.
La efekto ricevis sian nomon laŭ Golemo, artefarita homo el la Pragaj legendoj, kiu eskapis el la regado de sia kreinto.
Scienca baziĝo
La efiko estis konfirmita de esploristoj Rosenthal kaj Pod en 1963. La esploristoj petis al studentoj de laboratorio instrui kuradon al musoj kiuj estas genetike identaj. Studentoj estas diritaj, ke iuj musoj estas "inteligentaj", do estos facile instrui ilin, kaj ke la aliaj musoj estas "stultaj" kaj do estos malfacile instrui ilin. Post jaro oni malkovris, ke malgraŭ la identa genetika fono, kiun havis la samaj grupoj de musoj, la grupo de musoj, kiujn la studentoj kredis esti la "stulta" grupo, malfacilis lerni kuradon.
Ornitoptero
Ornitoptero (el malnov-greka ὄρνιθος πτερόν, ~birda flugilo) estas movflugila aviadilo, ĉe kiu la levforto kaj ŝovforto estiĝas per movo de porta surfaco. Ornitoptero havas gravecon nur en la eksperiment- kaj modelflugado. Ĉe komenco de la homa aviado, oni provis per tiuj aparatoj – imitante la birdan flugon - konkeri la aeron. La realigo de teknika meĥanismo de la birda flugado ne sukcesis.
Leonardo da Vinci esploris jam antaŭ ĉ. 500 jaroj flugmetodojn de la birdoj kaj desegnis la unuan ornitopteron.
La funkcia metodo de la ornitoptero estas la ligita frap- kaj turnmovo. Levforto kaj ŝovforto de ornitoptero estiĝas per supren-subenfrapo de la flugiloj. Ĉe subenfrapo, la antaŭa parto de la flugilo montras iom suben, ĉe suprenfrapo supren.
Ornitoptero aperas en la sciencfikcia romano Dune de Frank Herbert.
Sferoj 1
Sferoj 1 estas libro el la serio "Sferoj". Ĝi estas sciencfikcia rakontaro kompilita de Miguel Gutiérrez Adúriz (Liven Dek), kaj eldonita de Grupo Nifo en 1982.
Tragacete
Tragacete estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. La municipa teritorio formas parton de la Natura Parko Serranía de Cuenca. La municipa teritorio estas tre montara, kun serio de montaroj kaj valoj intermetitaj en la direkto NOk - SOr.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas tragacetero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 267 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,35 loĝ/km².
Situo
Tragacete estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,283 m super marnivelo; je malpli ol 65 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, je 93 km el Teruelo kaj je 215 km el Valencio. La areo de ties teritorio estas de 61,39 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°21′04″N 1°50′59″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Tragacete, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Tragacete kie oni alvenis al la nunaj 267.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado movebla tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe por turismo lastatempe. Tra tiu municipo pasas la rivero Júcar, kiu elfluas sur la Monteto de Sankta Filipo (1838 msm) kaj alvenas al la municipo dekon da kilometroj post ties elfluo. Proksime de Tragacete estas ankaŭ la bela pejzaĝo de la elfluo de la rivero Cuervo, je 12 km, kaj la elfuo de la rivero Taĵo, kaj iom pli for, la Ciudad Encantada (sorĉurbo de Kvenko), la parko El Hosquillo [osKIjo] kaj la Ventano del Diablo (diabla fenestro).
Servoj
Tragacete havas sancentron, ĉe la ŝoseo, kun kurackonsultejo kaj urĝa servo dum la 24 horoj. La municipo havas ankaŭ apotekon en la urba kerno ĉe la urbodomo.
Heimertingen
Heimertingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario, kaj estas memstara membro de la administra komunumaro Boos. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Noicàttaro
Noicàttaro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bari, Capurso, Casamassima, Cellamare, Mola di Bari, Rutigliano kaj Triggiano.
Orbău
Orbău (orbo) (hungare Tasnádorbó) estas vilaĝo en Rumanio sude de Tăşnad. En 1910 ĝi nombris 411 loĝantojn (rumanoj), en 1992 441. Ĝia unua skriba mencio estis en 1213. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, de 1877 Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Cehal.
Ju (kanao)
ゆ (hiragana) aŭ ユ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [ju] Tiu litero estas 37-a litero de Goĵūon, 39-a litero de Iroha.
Malgranda Ju
ゅ (hiragana) aŭ ュ (katakana) estas uzata por krei [-ju] sonon poste vokalo [i] (ekzemplo: キュ [kju]). Ankaŭ, poste sono テ(te) aŭ デ(de) havas sonon, [tju] aŭ [dju].
Poniklá
Poniklá estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1354.
Membrigo de municipo
Municipo Poniklá konsistas el du katastraj teritorioj kaj kelke da partoj: Parto de la municipo etendiĝas en valo de rivero Jizera (390 m s. m.), lasta loĝejo situas en 700 m s. m.
Tradicio
Grandan tradicion havas en Poniklá produktado de bidaj kristnaskaj ornamaĵoj. Tiu ĉi metio estis la 17-an de decembro 2020 enskribita en liston de nemateria heredaĵo de UNESCO. Ĝis hodiaŭ oni blovigas vitrajn bidojn de diversaj formoj kaj grandecoj, el kiuj oni kunmetas la ornamaĵojn.
Kaskomutuo
La Kaskomutuo aŭ Norda kaskomutuo, (Pauxi pauxi) estas birdospecio de la familio Kracedoj kiu loĝas en Sudameriko.
Aspekto
Tems pri granda surterema nigra mutuo kun malgranda kapo, granda bluecgriza aŭ blankeca kasko sur la frunto, ruĝa beko, blankapintaj vostoplumoj, verdecbrilaj dorso kaj brusto, kaj blanka sube. La kruroj estas rozkoloraj aŭ ruĝecaj. Ambaŭ seksoj estas similaj. Longo ĉe plenkreskuloj povas varii el 80 al 100 cm. La masklo, nome 3.6 kg, estas pli granda ol la ino, 2.6 kg. Inter standardaj mezuroj, la flugillongo estas 36.3 al 42.7 cm, la vosto estas 30.4 al 36.2 cm kaj la tarso estas 8.9 al 11.2 cm. Iome rara rufamorfa ino havas nigran striecon kaj ruĝecbrunan plumaron. Dum iome da tempo, ĝi enhavis ankaŭ la taksono de la Unukorna mutuo kiel subspecio. Nune ties suda samgenra estas konsiderata distinga specio P. unicornis.
Ekologio
Unu el plej grandaj birdoj en sia habitato, la Kaskomutuo distribuiĝas en orientaj Andoj de nordokcidenta Venezuelo kaj nordorienta Kolombio. Ili loĝas en nubarbaroj de montoj inter 500 kaj 2.200 m.s.m. en malgrandaj grupoj aŭ solecaj. Ties dieto konsistas ĉefe el semoj, falintaj fruktoj, insektoj kaj malgrandaj animaloj. La ino demetas du kremokolorajn ovojn, en nesto surarbe je 4 al 6 m supergrunde, kiuj estos kovataj dum ĉirkaŭ 30 al 34 tagoj.
La Kaskomutuo estis listita en la Apendico II de CITES. Iam klasita kiel Vundebla specio fare de la IUCN, ĵusa studaro montris, ke ties nombroj malpliiĝas pli kaj pli rapide. Ĝi estis sekve suprenlistita al statuso de Endanĝerita en 2008.
Taksonomio
Estas du subspecioj:
Ties historio laŭ evoluo ne estis bone studata kompare kun aliaj mutuoj. La kaskomutuoj probable estas stirpo de fina Mioceno (Tortoniano–Mesiniano, antaŭ ĉirkaŭ 8-7 milionoj da jaroj). La nuntempa distribuado de tiu specio sugestas, ke ĝi iĝis izolata antaŭ ĉirkaŭ 6 milionoj da jaroj kiel la Andoj stariĝis. Oni me konas kiel haltis la genfluo inter la subspecioj.
Belín
Bazaj informoj
Belín, hungare Bellény (belEnj) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Kaskomutuo
Sistematiko
En 1937 en Bolivio Sro. M. A. Carriker trovis du birdojn, masklo kaj ino, kiuj estis en la familio de Kracedoj. La specimenoj estis sekve priskribitaj kiel novaj specioj de James Bond kaj Rodolphe Meyer de Schauensee en 1939 kaj ricevis la sciencan nomon Pauxi unicornis lokigante ĝin en genro Pauxi kun la specio P. pauxi. En 1969 oni trovis aliajn du birdojn, denove masklo kaj ino, kiuj similis al tiuj troviĝintaj de Sro. Carriker en 1937. Tamen tiun fojon ili estis trovitaj en Peruo ege for de la antaŭaj malkovroj de P. unicornis en Bolivio. Tiuj peruaj specimenoj estis priskribitaj de John Weske kaj John Terborgh en 1971 kiel nova subspecio de P. unicornis kiun ili nomis honore de Maria Koepcke.
Belín
Situo
Belín situas en valo de rojo, meze de sakovojo. Rimavská Sobota troviĝas 11 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1349 en formo "Beleyn". Tiutempe la kampoj apartenis al familio Bellényi (belEnji). Post la mezepoko pro la konstantaj turkaj atakoj la vilaĝo senhomiĝis kaj detruiĝis. En 1910 loĝis en Bellény 146 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Bellény apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. En la 1920-aj jaroj slovakoj alvenis. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1956 kolĥozo formiĝis. En 2001 loĝis en Belín 172 da homoj, (113 slovakoj, 56 hungaroj, unusola ĉeĥo).
Kaskomutuo
Sistematiko
Kvankam estis interkonsento je la tempo de la malkovro por ke P. unicornis estas specio kun du subspecioj en la genro Pauxi, ekde tiam oni faris multajn diferencajn sugestojn. Kelkaj sugestoj rilatas la grupigon de specioj kaj subspecioj ene de la genro Pauxi. En 1943 Wetmore kaj Phelps priskribis novan subspecion de la tre proksime rilata P. pauxi nome P. p. gilliardi. Kiam Wetmore kaj Phelps rigardis la tri formojn de Pauxi konatan tiam, ili konkludis, ke P. p. gilliardi estas intermeza formo inter P. pauxi kaj P. unicornis. Kiel rezulto de tio ili grupigis ĉiujn tri formojn en ununura specio kun unicornis kiel subspecio de pauxi. Tiu konsidero estis poste malakceptita de Charles Vaurie kiu asertis, ke P. pauxi kaj P. unicornis ne estas samspecifa. Kiam Weske kaj Terborgh malkovris la subspecion koepckeae ili konkludis, ke pauxi kaj unicornis estu konsiderataj separataj specioj. Aldona studaro konfirmis, ke koepckeae estas distinga. Estis interkonsento por komuna nomo kiel Sira mutuo.
Aliaj taksonomiaj sugestoj studis ĉu la genro Pauxi restu sola aŭ estu grupigita kun aliaj genroj. En 1965 François Vuilleumier sugestis, ke la specioj de Pauxi estu movitaj al sola genro kun ĉiuj la aliaj specioj en la tre proksime rilataj genroj Mitu, Crax kaj Nothocrax. Ĝuste su jarojn poste Charles Vaurie kontraŭis tiun 'grupigon' de specioj kaj asertis, ke Pauxi, Mitu, Crax kaj Nothocrax ĉiu havu siajn proprajn genrojn. Ne kontenta kun iu ajn el tiuj du ebloj Delacour kaj Amadon sugestis, ke Pauxi kaj Mitu estu grupigitaj kun Crax, sed ke Nothocrax estas sufiĉe distinga por havi sian propran genron. Multaj postaj fakuloj sekvis al Vaurie, Delacour kaj Amadon je konsidero de Nothocrax kiel frata klado de Pauxi, Mitu kaj Crax, dum plej sekvis al Vaurie je havo de la tri aliaj kladoj kiel tri distingaj genroj.
Ĵusa mitokondria analizo sugestas, ke P. unicornis estas frata specio de Mitu tuberosum, dum la alia specio de Pauxi, P. paŭi, estas frata de la kombina klado de Mitu kun P. unicornis. Tio signifas, ke la genro Pauxi ne estas monofiletika sed parafiletika. La parafilio de Pauxi povus ŝuldiĝi al nekompleta stirpa klasigo, kie genarbo estas nekongrua kun sia speciarbo, tamen tio estas malpli grava por profundaj filogenetikaj disigoj. Pro tio, Pereira et al konkludas ke nekompleta stirpa klasigo estas malverŝajna por la parafiliaj genroj Pauxi ĉar, laŭ sia propra analizo, Mitu kaj Pauxi diverĝis antaŭ proksimume 6.5 mj.
Antoinette Bower
Antoinette BOWER (naskiĝinta septembro 30, 1932) estas emerita usona aktorino, kies kariero daŭris preskaŭ kvar jardekojn. Ŝi naskiĝis en Baden-Baden kun brita ŝtataneco; poste ŝi akiris usonan statanecon.
Ŝi komencis sian karieron per televidaĵo The Telltale Heart (1958) kaj daŭris per televidserioj kiel Have Gun - Will Travel, Wagon Train, Perry Mason, Combat!, The Twilight Zone, The Man from U.N.C.L.E., Burke's Law, The Wackiest Ship in the Army, I Spy, The Fugitive, The Invaders, Star Trek, Tarzan, The Big Valley, Bonanza, Mannix, Hawaii Five-O, Lancer, The Name of the Game, Hogan's Heroes kaj Mission: Impossible.
Bower komencis sian kinan karieron per malgranda rolo en Mutiny on the Bounty (1962). Dum 1970-aj jaroj ŝi aperis en kinfilmoj kiel The Mephisto Waltz kaj Superbeast. En televido, dum 1970-a jardeko ŝi laboris ĉe televidaĵoj A Death of Innocence, See the Man Run, Ironside, Search, Columbo, Cannon, The Six Million Dollar Man, Kojak, inter aliaj.
En 1980-aj jaroj ŝi partoprenis filmojn Prom Night, Blood Song, The Evil That Men Do, Club Paradise, inter aliaj krom televidaĵojn kiel Hart to Hart, The Thorn Birds, Murder, She Wrote. Ŝia lasta aktorado estis en televidserio Neon Rider (1992).
Stacio Sayama
Stacio Sayama (japane: 狭山駅 [Sajama-eki], angle: Sayama Station) estas fervoja stacio en Osakasajama, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
(8605) 1968 OH
(8605) 1968 OH estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉiliaj astronomoj Carlos Torres kaj S. Cofré elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
442 Eichsfeldia
442 Eichsfeldia estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Max Wolf kaj Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo devenas de la germana regiono de Eichsfeld.
Kvankam ĝia orbito similas tiujn de la anoj de la Vesta familio, ĝia nekongruanta spektra tipo montras ĝin kiel entrudulon.
László Jávor
László Jávor [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jávor László estis hungara poeto, tekstopoeto, ĵurnalisto. Lia origina familia nomo estis Schwartz.
László Schwartz naskiĝis la  en Budapeŝto, pri la morto estas nur necertaj informoj.
Biografio
László Schwartz devenis el juda familio. Pri la lernojaroj mankas informoj. Li skribis la poemlibron " Pesimisma dimanĉo ", (origine hungare "Szomorú vasárnap") ankaŭ romanon kun la sama titolo. Laŭ la titoldonanta poemo Rezső Seress komponis kanton, kiu iĝis mondfama kiel himno de sinmortantoj. Tio estis angle Gloomy Sunday, ekzemple Billie Holiday kantis ĝin. En 1938 li forlasis la landon pro la proksimiĝanta naziismo. En 1947 li ricevis francan premion. En 1954 li redaktis revuon, liaj kontribuoj estis ofte legeblaj. En nekonata jaro li translokiĝis al suda Francio.
Liaj pentraĵoj
Laŭ hungaraj fontoj li ankaŭ pentradis kaj ekspoziciis, sed pri tio mankas konkretaj informoj.
Akvedukto Pontcysyllte
La Akvedukto Pontcysyllte (kimra prononco: []; Traphont Ddŵr Pontcysyllte) estas navigebla akvedukto kiu subtenas la Kanalon Llangollen super la rivero Dee en la Valo de Llangollen en Denbighshire, nordorienta Kimrio.
La 18-arka strukturo de ŝtono kaj gisfero estas por uzado de mallarĝaj boatoj kaj estis kompletita en 1805 post dek jaroj de desegnado kaj konstruado. Ĝi estas 12 ft (3.7 metrojn) larĝa kaj estas la plej longa akvedukto en Granda Britio kaj la plej alta kanalakvedukto en la mondo. Piedira pado iras laŭlonge de la akvovojo en unu el la flankoj.
Tiu akvedukto devis esti grava parto de la centra sekcio de la proponita Kanalo Ellesmere, industria akvovojo kiu estus kreita kiel komerca ligilo inter la rivero Severn en Shrewsbury kaj la haveno de Liverpulo ĉe la rivero Mersey.
Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko.
Preĝejo Saint-Germain de Rennes
Saint-Germain estas paroĥa preĝejo de Rennes situanta en la urbo-nova (fr: ville-neuve). Paroĥo de la riĉaj komercistoj-merceristoj kaj poste de la parlamentanoj, la konstruaĵo, flamgotika, estis starigita grandparte de la 15-a ĝis la 17-a jc. Ĝi ŝirmas la solan malnovan vitralon de Rennes same kiel altkvalitan orgenon.
Vitraloj
Granda parto de la vitraĵoj de la preĝejo Saint-Germain de Rennes estis faritaj en la 20-a jc de la vitrofaristo Max Ingrand, kiu ankaŭ verkis por la kapelo de la granda seminario, por la katedralo Saint-Pierre kaj por la preĝejo Toussaints. Tamen, krom la ĉefvitraĵo de la absido, konfuza kunmeto de fragmentoj de vitraloj de la 15-a jc kaj de la 16-a jc, la preĝejo ŝirmas la plej malnovan vitralon de la bretona ĉefurbo. Klasita en la 25-a de Majo 1909, ĝi arigas diversajn tabulojn de pluraj originaj vitraĵoj montrantaj la vivon de la Virgulino, la Pasionon aŭ la vivon de sankta Anna kaj sankta Joakimo aŭ tiun de sankta Johano la evangeliisto (orumita legendo de Jacques de Voragine).
Orgeno
La orgenmeblo de Saint-Germain devenus de la abatejo Notre-Dame de Prières, situanta sur la municipo de Billiers, en la diocezo de Vannes. La instalado, kiu okazis post la revolucia periodo, necesigis pligrandigon per platformoj kaj turetoj, por ricevi instrumenton de Pierre-François Dallery fabrikatan inter 1823 kaj 1826.
La firmao Daublaine-Callinet aldonis novajn tubarojn en 1841-1842 same kiel la firmao Merklin-Schütz en 1867. Post la dua mondmilito, la instrumento estis denove pligrandigita de la firmao Gütschenritter laŭ novklasika stilo.
La restaŭrado de la instrumento, farita de la firmao Renaud de Nantes en 1996, revenigis pli klasikan estetikon, tamen respektan al la romantikaj aldonoj de Merklin.
La orgenmeblo estis klasita en la 23-a de Novembro 1948, same kiel parto de la instrumento, la 27-an de Aprilo 1992.
La orgeno konsistas el:
Mikojan-Gureviĉ MiG-23
Inter la jaroj 1967 ĝis 1985 produktiĝis sume 5 047 ekzempleroj. Ankoraŭ nuntempe ĝi ankoraŭ uzatas en armeaj bataloj, ekzemple en la libia revolucio de 2011.
Lichtervelde
Lichtervelde ( [LIĤT'rveld']) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Roeselare.
Kamal Nasser
Kamal Nasser (naskiĝis en 1925 - mortis la 9an aŭ 10an de aprilo 1973) estis palestina politika gvidanto, verkisto kaj poeto.
Politika agado
Li estis elektita en 1956 al la Jordania parlamento kiel membro de Ba‘ath en la Ramalaha distrikto. Li ne plenumis sian periodon, oni forigis lin el la parlamento. Israelo elpelis lin en 1967 el la okupita Okcidentaj teritorioj; li iĝis redaktoro de eldonaĵo de OLP, nome Filastin al-Thawra (revolucia Palestino). Aldone, li iĝis membro de la Centra Komitato de PLO de februaro 1969 ĝis julio de 1971.
Morto
Nasser estis kaŝmurdita fare de IDF en 1973 dumnokte de la 9-a/10 de aprilo.
Unu el liaj murdistoj estis Ehud Barak, vestita sin kiel virino, kiu iĝis pli poste ĉefministro de Israelo.
Triviaĵo
La ĉefa aŭditorio de Universitato Bir Zeit Universitato estas nomata laŭ li.
Tibor Jermy
Tibor JERMY [jermi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jermy Tibor estas hungara agronomia inĝeniero, entomologo, ekologo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1985).
Tibor Jermy naskiĝis la  1917 en Hungara reĝlando, en Lőcse (nuntempa Levoča en Slovakio). Li mortis la 2014 en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Jermy lernis en Universitato Pázmány Péter inter 1935-1940. Post 2 jaroj li akiris diplomon pri instruado, poste li soldatiĝis. Li estis militkaptito en Sovetunio, li povis reveni nur en 1947. Li eklaboris en filio de MTA, kie li okupiĝis pri vinoj. Tie li laboris ĝis la emeritiĝo en 1978, poste li tuj esploris en Usono preskaŭ 2 jarojn.
Égly
Égly [eɡli] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aglatiens.
Listo de interkomunumaĵoj en Côtes-d'Armor
Departemento Côtes-d'Armor entenas 2 aglomerajn kaj 34 komunumajn interkomunumajn organizaĵojn, kiuj arigas 370 komunumojn el la 373 de la departemento :
Lando de Centra Bretonio
Sude, la lando de Centra Bretonio arigas 40 komunumojn sur kaj enhavas  loĝantojn (2006) tio estas 7,7 % de la departementa loĝantaro. Ĝi entenas la sekvantajn komunumarojn :
Lando de Centra Okcidenta Bretonio
Sudokcidente, la lando de Centra Okcidenta Bretonio arigas 108 komunumojn (50 en Côtes-d'Armor) sur ( en Côtes-d'Armor) kaj enhavas  loĝantojn (2006) (el kiuj  en Côtes-d'Armor), tio estas 5,9 % de la departementa loĝantaro. Ĝi entenas la sekvantajn komunumarojn :
Lando de Dinan
Oriente, la lando de Dinan arigas 80 komunumojn sur   kaj enhavas  loĝantojn (2006), tio estas 17,7 % de la departementa loĝantaro. Ĝi entenas la sekvantajn komunumarojn :
Lando de Guingamp
Norde, la lando de Guingamp arigas 65 komunumojn sur   kaj enhavas  loĝantojn (2006), tio estas 13,3 % de la departementa loĝantaro. Ĝi entenas la sekvantajn komunumarojn :
Lando de Saint-Brieuc
Norde, la lando de Saint-Brieuc arigas 64 komunumojn sur   kaj enhavas  loĝantojn (2006), tio estas 33,6 % de la departementa loĝantaro. Ĝi entenas la sekvantajn komunumarojn :
Lando de Trégor Goëlo
Norde, la lando de Trégor Goëlo arigas 69 komunumojn sur   kaj enhavas  loĝantojn (2006), tio estas 19,3 % de la departementa loĝantaro. Ĝi entenas la sekvantajn komunumarojn :
2013
Kun la apliko de la reformo pri teritoriaj kolektivaĵoj kaj la departementa skemo pri interkomunuma kooperado de Côtes-d'Armor, la nombro de la publikaj organizoj pri interkomunuma kooperado evoluis :
Groß Laasch
Groß Laasch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Ludwigslust-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Prospekt Vernadskogo (stacio de Moskva metroo)
Prospekt Vernadskogo ("Avenuo de Vernadskij", Проспект Вернадского) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Ruĝa linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-okcidente de Moskvo.
Pierre Gassendi
Pierre GASSENDI (ankaŭ Pierre Gassend, Petrus Gassendi; 22-a de januaro 1592 - 24-a de oktobro 1655) estis franca filozofo, pastro, sciencisto, astronomo, kaj matematikisto. Dum li tenis preĝejan pozicion en sudorienta Francio, li ankaŭ pasigis multe da tempo en Parizo, kie li estis gvidanto de grupo de liberpensulaj intelektuloj, eĉ proksima al la Libertinismo. Li ankaŭ estis aktiva observa sciencisto, publikigante la unuajn datenojn pri la transito de Merkuro en 1631. La luna kratero Gassendi estas nomita laŭ li.
Li skribis multajn filozofiajn verkojn, kaj kelkajn el la pozicioj kiujn li prilaboris estis konsideritaj signifaj, trovante manieron inter skeptikismo kaj dogmismo. Richard Popkin indikas ke Gassendi estis unu el la unuaj pensuloj se temas pri formuli la modernan "sciencan perspektivon", de moderigita skeptiko kaj empirio. Li interbatalis kun sia samtempulo René Descartes pri la ebleco de ia scio. Lia plej konata intelekta projekto provis unuigi epikuran atomismon kun kristanismo.
82927 Ferrucci
82927 Ferrucci estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kondotiero Francesco Ferrucci (1489–1530), heroo, kiu, gvidinte la florencan armeo, batalis kaj mortis por la sendependeco de la Florenca respubliko. Vundita dum la Batalo ĉe Gavinana, li estis kaptita kaj murdita post nelonge.
Unua sklava milito
Kleon baldaŭ akceptis la aŭtoritaton de Eunus kaj la Popola Asembleo organizita de la ribeluloj kronis Eunusn reĝon, kiu konsekvence ŝanĝis sian nomon al Antiochus.
Eunus kaj Kleon sukcesis forpeli plurajn romiajn provojn estingi la ribelon ĝis armeo komandita de konsulo P. Rupilius alvenis en Sicilion en 134 kaj sieĝis la urbojn kontrolitajn de la sklavoj. La ribelo finiĝis post kiam la romianoj sieĝis la urbojn liberigitajn de la ribeluloj kaj konkeris unu post alia. La ĉefa faktoro, kiu helpis la venkon de la romanoj super la ribeluloj, estis la internaj streĉiĝoj ene de la ribela grupo: rimarkinte, ke ilia fino estas proksima, ili turnis sin reciproke kaj ilia unueco disfalis. La ribelo finiĝis en 132 a.k. kun la falo de Enno kaj Tauromenium.
Novoli
Novoli estas komunumo de Italio en provinco Lecce.
Stefan Niedzielak
Stefan Niedzielak (naskiĝis la 1-an de septembro 1914 en Podolszyce (nun kvartalo de Płock), murdita la 19/20-an de januaro 1989 en Varsovio) estis katolika pastro, prelato, militpastro de Pola Enlanda Armeo kaj de Libero kaj Sendependo, kunkreinto de Katina Familio.
Vivo
Dummilite estis kunlaboranto de Registara Delegitaro por la Lando, danke al kio tre frue ekkonis raporton de komisiono de Ruĝa Kruco pri la Masakro de Katin.
Li partoprenis en la Ribelo de Varsovio. Estis kuriero kunportanta ĉifritajn komunikaĵojn de Varsovio al Krakovo por ĉefepiskopo Adam Stefan Sapieha. Somere 1944 transveturigis al Krakovo t.n. katinan deponaĵon, t.e. pruvojn pri soveta amasmurdo de polaj militkaptitoj post ilia eltombigo fare de germanoj.
Defendo Grünfeld
La defendo Grünfeld estas ŝaka malfermo. Ĝia iniciatinto estas la aŭstra ŝakludisto Ernst Grünfeld (1893-1962). Ĝi rezultas de la movoj 1.d4 Ĉf6 2.c4 g6 3.Ĉc3 d5 (la ordo de la movoj povas ŝanĝi, tiuokaze estus translokado). Tiu dinamika defendo povas krei grandajn komplikaĵojn.
Stefan Niedzielak
Vivo
En 1946 li revenis al Varsovio kaj eniris al organizo Wolność i Niezawisłość (Libero kaj Sendependo). Kaŝis sin por eviti arestojn. Li gvidis rekonstruon de la preĝejo je la nomo de Sankta Triunuo ĉe Foirplaco Solec kaj de la preĝejo al Ĉiuj Sanktuloj ĉe placo Grzybowski.
Defendo Grünfeld
Historio
La mondĉampionoj Vasilij Smislov kaj Bobby Fischer ludis la defendon Grünfeld, sed estis Garri Kasparov, kiu uzis la defendon mondĉampionade kontraŭ Anatolij Karpov, kiu popularigis ĝin. En la 2000-aj jaroj, multaj ŝakludistoj kiel Maxime Vachier-Lagrave aŭ Peter Svidler regule uzas la defendon Grünfeld.
Stefan Niedzielak
Vivo
En 1956 fariĝis paroĥestro de la paroĥejo je la nomo de Sankta Boromeuŝ en la Tombejo Powązki en Varsovio. Ĉi tie post 1977 komencis celebri mesojn por la Patrio.
Defendo Grünfeld
Analizo
La defendo Grünfeld estas dividata en multaj varioj, el kiuj la jenaj:
Stefan Niedzielak
Vivo
En la 80-aj jaroj kune kun Wojciech Ziembiński komencis krei Sanktejon al Mortfalintoj kaj Murditoj Orienten. Fariĝis militpastro de Katinaj Familioj postulante malkaŝi la katinan murdon. Li apogis rehejmigintojn el Rusio kaj Kazaĥio. Aranĝis sendadon de libroj al poloj vivantaj en respublikoj de iama Sovetunio.
Defendo Grünfeld
Alekhine-Grünfeld, 1922
Ĉar 56.Rh1 h4 57.gxh4 Ĉxf4 58.Dxf4 por prokasti 58...Dxf4#
Stefan Niedzielak
Vivo
Li estis iniciatinto de starigo de la katina kruco en la Tombejo Powązki (la 31-an de julio 1981), kiun Sekureca Servo detruis jam dum la venonta nokto. Pro sia porsendependa agado estis senĉese turmentata kaj ĉikanata. Li ricevis leterojn kaj telefonojn kun minacoj. Sekureca Servo multfoje provis lin timigi, bati aŭ forkapti. Li pereis murdita (verŝajne pro karatea bato) de nekonataj kaŭzintoj en sia paroĥestra domo en Powązki nokte de la 19-a ĝis la 20-a de januaro 1989. En Fako de Jura Medicino ĉe Medicina Universitato en Varsovio oni konstatis serion da eksteraj vundetoj en la ĉirkaĵaĵoj de vizaĝo kaj kapo kaj rompon de la kola vertebraro. Malgraŭ tio tiutempa ministerio pri internaj aferoj ekskludis murdon. Kazon de la morto oni nuligis la 2-an de oktobro 1990 akceptante version pri mortiga falo el brakseĝo. Koncerne la mortigon oni suspektis Sekurecan Servon kaj Jan Olszewski en siaj laboroj sugestis partoprenon de KGB en la murdo.
Dum debatoj de la Ronda Tablo advokato Władysław Siła-Nowicki petis omaĝi murditajn sacerdotojn: Stefan Niedzielak kaj Stanisław Suchowolec per minuta silento. Pola Televido forigis tiun ĉi momenton el transmisio por la tuta Pollando.
El aktujo pri murdigo de Stefan Niedzielak en neklaraj cirkonstancoj pereis materialoj kolektitaj dum sekcado de la kadavro kaj spuroj konservitaj en la loko de la murdo.
Distingo
En 2008, pro eminentaj meritoj en la agado favore al demokratiaj ŝanĝiĝoj en Pollando, pro atingoj en profesia kaj socia laboro, estis postmorte distingita de prezidento Lech Kaczyński per Komandora Kruco kun Stelo de la Ordeno de Renaskiĝinta Pollando.
Ciklohekseno
Ciklohekseno estas hidrokarbonido, cikloalkano, senkolora gaso aŭ likvaĵo kun forta odoro. Ĝi estas peranto en pluraj industriaj procezoj. Ciklohekseno ne estas tre stabila dum longa konservado sub luma kaj aera ekspozicio ĉar ĝi estigas peroksidojn.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> 1,3-cyclohexadiene.svg| 1,3-cikloheksadueno 1,4-cyclohexadiene.svg| 1,4-cikloheksadueno Benzene 2d.svg| Benzeno Ortho-Xylol_-_ortho-xylene_2.svg| Ksilolo Toluol.svg| Toluolo Phenol2.svg| Fenoloj </Gallery>
29804 Idansharon
29804 Idansharon estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Idan Hadar Sharon, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Plena Lernejo Hot Carmel de Ma'agan Michael (Israelo).
Jean Meslier
Jean MESLIER ; ankaŭ Mellier (15-a de junio 1664 – 17-a de junio 1729), estis franca katolika pastro (abbé) kiu estis malkovrita, post sia morto, kiel verkinto de libro-longa filozofia eseo proponante ateismon. Priskribita de sia aŭtoro kiel "testamento" al siaj paroĥanoj, tiu teksto denoncas ĉiajn religiojn.
21852 Bolander
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Anthony Bolander, finalisto de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005 pro lia projekto pri fizika scienco. Li estis lernanto ĉe la Our Lady of Perpetual Help School de New Albany (Indianao, Usono).
Juan Gregorio de Las Heras
Juan Gualberto Gregorio de Las Heras (Bonaero, Vicreĝlando de Rivero Plata; 11an de julio de 1780 - Santiago de Chile; 6an de februaro de 1866), estis militisto argentina, kiu formis parton de la Armeo de la Andoj kiu liberigis Ĉilion kaj Peruon el la monarkistoj hispanaj kaj estis guberniestro de la Provinco Bonaero. Poste li estris grupojn opoziciantaj al la guberniestro Juan Manuel de Rosas en sia ekzilo en Ĉilio.
Li ekmilitis kontraŭ la Britaj Invadoj al Rivero Plata kaj poste, en 1813 kaj 1814 li luktis helpe al sendependistoj ĉilianoj kontraŭ la hispanoj en la Armeo de la Andoj ĉe Chillán, Cucha Cucha kaj Membrillar kaj ascendis al rango de subkolonelo. Pro internaj malkonsentoj inter la ĉiliaj partioj, li revenis al Mendoza; sed la nova guberniestro de Kujo, nome José de San Martín, konvinkis al reveno. Li alvenis ĝuste post la malvenko de Rancagua, en oktobro de 1814, ĝustatempe por protekti la retiriĝon de la savitah trupoj. Inter ili estis la generaloj Bernardo O’Higgins kaj José Miguel Carrera.
San Martín organizis la Armeo de la Andoj kaj mendis al la kolonelo Las Heras la formadon de korpuso de infanterio. Kun tiu li trapasis la Andojn kaj kun la oficiroj Enrique Martínez kaj José Antonio Alemparte Vial, venkis ĉe kelkaj bataletoj, kiaj ĉe Picheuta, Achupallas kaj Guardia Vieja, kaj kune okupis la urbon Santa Rosa de Los Andes, aktuala Los Andes. La 12an de februaro de 1817, li partoprenis en la batalo de Ĉakabuko. Poste sude de Ĉilio, li venkis la generalon José Ordóñez en Curapaligüe kaj Cerro Gavilán, norde de Concepción. Poste sub estrado de O’Higgins decembre partoprenis en la malsukcesa Sieĝo al Talkahuano, kie O'Higgins ne akceptis la konsilojn de Las Heras sed tiuj de la generalo Miguel Brayer kaj tiele Las Heras perdis la duonon de siaj homoj.
Imre Horváth
HORVÁTH Imre estis hungara poeto naskita en Margitta la 4-an de novembro 1906 kaj mortinta en Oradea la 11-an de aprilo 1993. Lia vivkunulino estis la petino Viktória Diamandy.
Biografio
La familio de Imre Horváth en majo 1914 transloĝis en urbon Deĵo kaj en 1923 en urbon Oradea. En 1925 li tie finis la mezlernejon. Por kelkaj monatoj li estis oficisto. En septembro 1927 li iĝis redaktoro de Estilap, sed ekde somero 1928 por du jaroj li estis senlaborulo. En 1930 li estis kunlaboranto de Szatmári Újság, poste de Szamos. En julio 1931 denove laboris ĉe Estilap, de januaro 1932 ĉe Erdélyi Lapok. Inter 1933 kaj 1937 li estis jurnalisto en Arad ĉe Reggel, poste ĉe Aradi Közlöny. En 1938–39 li laboris ĉe gazeto Magyar Lapok.
Sinagogo Piaskower
La sinagogo Piaskower estas sinagogo en Bjalistoko ĉe la strato Piękna n-ro 3. Ĝi estis la ĉefa hebrea preĝejo de bjalistoka kvartalo Centrum.
Ĝi estis konstruita en 1893 sur la loko kie antaŭe staris ligna judisma preĝejo. En la sinagogo funkciis religia lernejo Talmud Tora. Dum la 2-a mondmilito nazioj detruis la konstruaĵon.
Post la milito en la sinagogo funkciis centro de juda komunumo kaj ekde 1948 - Soci-Kultura Societo de Judoj en Pollando. La konstruaĵon oni forlasis en 1968. Post renovigo ĝi estis sidejo de kulturdomo kaj oficejo pri flugfolioj. Post incendio en 1989 renovigis ĝin firmao Wersal Podlaski kaj ekokupis la internon por siaj oficejoj. Nuntempe ĝi estas ankaŭ la sidejo de Bjalistoka Esperanto-Societo kaj Fondumo Zamenhof.
La sinagogo estis kvarangula kaj la ĉefa preĝosalono pli malpli kvadrata. La sola elemento de antaŭa aspekto ene estas du metalaj kolonoj kiuj apogas balkonon kaj la niĉo en kiu staris toraa ŝranko. La antaŭan aspekton konservis formo de la konstruaĵo, formo de plafonoj kaj fenestroj. La aspekton oni refaris post la incendio laŭ fotoj kaj ĝi ne tute samas kiel la antaŭa - oni ŝanĝis la tegmenton.
Calogero Vizzini
Calogero "Don Calò" Vizzini (naskiĝis la 24-an de julio 1877 - mortis la 10-an de julio 1954) estis historia sicilia mafia estro de Villalba en la provinco Kaltaniseto, Sicilio. Vizzini estis konsiderata unu el la plej influaj kaj legendaj mafiaj estroj de Sicilio post la dua mondmilito ĝis sia morto en 1954. En la amaskomunikiloj li ofte estis prezentita kiel la "estro de estroj" - kvankam tia pozicio ne ekzistas en la vasta strukturo de la Cosa Nostra.
Li estis la arketipo de la patrema "viro de honoro" de kampara mafio, kiu malaperis en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Tiutempe mafiulo estis vidita de iuj kiel socia peranto kaj viro staranta por ordo kaj paco. En la unua etapo de lia kariero, li uzis perforton por establi sian pozicion, sed en la dua fazo li limigis rimedon al perforto, al ĉefa jura enspezo, kaj praktikis sian potencon en malfermita kaj laŭleĝa maniero.
Vizzini estas la ĉefa rolulo en la historio de rekta mafia subteno por la Aliancitaj Fortoj dum la invado de Sicilio en 1943. Post la dua mondmilito, li fariĝis la personigo de la rekruto de Cosa Nostra dum la aliancita okupo kaj la posta restarigo de demokratio post la subpremo sub faŝisma regado. Komence, li apogis la separisman movadon, sed ŝanĝis fidelecon al la kristana demokratio, kiam evidentiĝis, ke la sendependeco de Sicilio ne eblis.
Jasenevo (stacio de Moskva metroo)
Jasenevo (Ясенево, "Fraksena") estas stacio de la Metroo de Moskvo sud-okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Johano la 2-a (Portugalio)
Leonor de Viseu estis lia edzino.
Bodil Biørn
Bodil Catharina Biørn (Kragerø, Norvegio; 27an de januaro 1871 - Oslo, 22an de julio 1960; Բոդիլ Բիորն) estis norvega misiistino, humana laboristino, flegistino kaj akuŝistino. Ŝi estis misiistino inter la armena loĝantaro en la orienta parto de Turkio (tiam ero de la otomana imperio) kie atestis la persekutadojn kiujn suferis ĉi tiu etna loĝantaro tie.
Unuaj jaroj
Bodil Biørn naskiĝis en la sino de bonstata familio posedanta ŝipon. Komence ŝi deziris esti kantistino, sed kiam ŝi estis 25-aĝa decidis porti religian vivon kaj komencis studi flegadon en la Diakonissehuset de Kristiania (nuna Oslo). Fine ŝi finis siajn studojn en Germanio en 1905 kaj estis sendita eksterlanden kiel parto de la Kvinnelige Misjonsarbeidere, la Ligo de Misiaj Virinoj.
Atestanto de la armena persekutado en la otomana imperio
Laboris ŝi unue kiel misia flegistino en Mezereh, en la provinco de Kharberd, en la oriento de Turkio. Tiam parto de la otomana imperio. Oni scias ke tiam ŝi vojaĝis al la turka urbo de Mus, daŭrigante la laboron de germanaj misiistoj kaj pligrandigis, inter aliaj aferoj, klinikon por movaj pacientoj de dek litoj. Akceptis poste la postenon de direktorino de ambaŭseksa orfejo. Krome, ŝi laboris en lernejo kie knabinoj kaj edziĝintaj virinoj lernis legi, skribi kaj bazaj matematikoj. Kune kun ŝi ankaŭ estis la sveda misiistino Alma Johansson.
Post ol atesti la hororojn de la milito propraokule, ŝi dokumentis ilin en sia taglibro kaj en siaj fotoj, ekzemple la detruo de la tuta armena distrikto, kie granda parto de la loĝantaro, inter ili proksimaj kunlaborantoj ŝiaj kaj pluraj infanoj de la orfejo, mortis aŭ estis murditaj. Ŝi revenis al Norvegio en 1917.
Armenio kaj Sirio
Post flegi armenajn orfojn en Libano kaj Konstantinopolo, en 1921 vojaĝis al la ĵus kreita respubliko de Armenio, ĉefe al Alexandropol (nun Gjumri), kaj komencis orfejon kun la nomo de Lusaghbyur, kun mono kolektita en Norvegio. Ŝi estis forpelita de la loko por la bolŝevistoj en 1924, juste post kiam Armenio eniris en Sovetion. La bolŝevistoj ne permesis ke la kristanaj organizoj operaciu orfejojn kaj plenumu misiajn laborojn.
Post ĉi tio Biørn marŝis en Halepon, en Sirio, kaj kreis novan orfejon kaj klinikon kiu estris ŝi mem ĝis 1934, kiam ŝi revenis en Norvegion.
Ĝis ŝia morto, ŝi daŭrigis, per kolektoj, artikoloj de gazetaro kaj konferencoj, siaj humanaj streboj por helpi la armenojn rifuĝintajn kaj al la orfoj kiuj estis postvivintaj al la unua mondmilito.
Fotado
Bodil Biørns prenis fotojn dum pluraj jardekoj dum estis en Armenio, kaj de la apudaj zonoj. La fotografa registro estas disponebla en la Riksarkivet, la nacia arĥivo de Norvegio.
Kragerø
Monumento al Bodil Biørn estis starigita la 29an de majo de 2004 fronte de la nova urbodomo de Kragerø. Bodil Biørn vivis en tiu konstruaĵo dum sia infanaĝo, kiam la domo apartenis al la familio Biørn.
La monumento estas granda ŝtono de Halepo kun reliefo bronza kaj plato kie legeblas: Estis donacita al la komunumo de Kragerø fare de grupo de armenoj, en kunlaborado kun la nepo de Bodil Biørns, Jussi Flemming Biørn, agnoske de la streboj kaj laboro de Bodil Biørns en Armenio por helpi la loĝantaron dum la epoko de la otomana imperio.
Memoriga plato en Erevano, Armenio
En la somero de 2008, estis prezentita memoriga plato al Bodil Biørn donacita de la Muzeo de la Armena Genocido de Erevano.
Avatar (filmo)
Avatar (2009) estas usona filmo de James Cameron. Disvolviĝo de eventoj okazas en estonteco (ekde majo ĝis aŭgusto de la jaro 2154) sur planedo Pandora, kie estas simila naturo al Tero kaj kie vivas indiĝenoj kun blua haŭto iom similaj al la homoj.
Enhavo
Kaporalo Jake Sully, la eksa membro de marista infanterio, kiu estas katenita al rulseĝo, alflugas sur Pandoran, por ke li anstataŭ sian subite mortintan fraton-dunaskiton dum esploro de la indiĝenaj loĝantoj nomataj Na'vi. Por penetri al la indiĝenoj servas la tion. avataroj aspektantaj kiel la indiĝenoj, kiujn la sciencistoj kreas helpe de kombinaĵo de homa kaj na'via DNA. Tiun ĉi avataron, al kiu la avataro estis kreita al la korpo kun eluzo de DNA, oni poste povas teleregi per sia menso. Sed krom la sciencistoj ĉirkaŭ botanikistino-doktorino Grace Augustin estas sur la planedo ankaŭ armeo kaj entreprenistoj, kiuj interesiĝas pri tre valora mineralo. Sed la plej granda minvejno troviĝas sub grandega arbo, ĉirkaŭ kiu koncentriĝas centro de la vivo de la indiĝenoj.
Denvera Bestoĝardeno
Denvera Bestoĝardeno aŭ en angla Denver Zoo estas instalaĵo de 32 ha situanta en la Urba Parko de Denvero (Koloradio), Usono. Fondita en 1896, ĝi apartenas al la urbo kaj kantono Denver kaj ricevas financon parte de Scientific and Cultural Facilities District (SCFD). Ĝi estis la plej populara paga allogaĵo en la Denvera metropolita areo en 2005.
Ĝi startis kun la donado de orfa Amerika nigra urso. Kun la konstruo de la Bear Mountain (Ursomonto), ĝi iĝis la unua bestoĝardeno en Usono kiu uzis naturmediajn ejojn pli ol kaĝoj kun kradoj. Ĝi etendis tiun koncepton pere de la Primate Panorama (simia pejzaĝo) kun malfermaj areoj por simioj, kaj la Predator Ridge (predomonto), kiu havas tri separatajn areojn tra kiuj animaloj rotacias por ke la koincidaj orodoj havigu median pliriĉigon. La Toyota Elephant Passage (kiu malfermis la 1an de Junio 2012) estas dividita en kvin areoj por rotacii variajn speciojn.