cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atlantika muro
Naskiĝo kaj disvastiĝo
La nazia Germanio rompis la pakton Ribbentrop-Molotov ekigante la operacon Barbaroso, kiu malfermis la orientan fronton de la dua mondmilito. Ĉar la atako kontraŭ Pearl Harbor, la, instigis Usonon al oficiale eniri en la duan mondmiliton, kio kredigis al Hitler albordiĝon al la atlantikaj marbordoj, Stalino premis la okcidentajn aliancanojn al la malfermo de dua fronto en Eŭropo. Tiam la Wehrmacht dediĉis la ĉefan parton de siaj homaj kaj armilaj rimedoj al tiu orienta fronto. Hitler, per sia militdirektivo N° 40 de la, decidis serion da agoj por plifortikigi la marbordojn de la okupitaj aŭ aneksitaj landoj. Unue, ŝirmado de ĉiuj grandaj havenoj, precipe tiuj ŝirmantaj, ĉe la atlantika flanko, la submarŝipajn bazojn. La germanoj estis persvaditaj ke albordiĝo povus okazi nur proksime de haveno por certigi la loĝistikon de la albordiĝintaj trupoj. Tial, la starigo de pezaj kaj mezaj baterioj de la Kriegsmarine responsaj pri la maraj objektivoj, por la terarmeo, la kreado de apogpunktoj plifortikigitaj ĉirkaŭ tiuj havenoj, kaj fine la aerarmeo, la Luftwaffe responsis pri la kontraŭaviadila ŝirmado de tiuj lokoj. La objektivoj devis esti atingitaj antaŭ la fino de la jaro. La organizaĵo Todt, la Reichsarbeitsdienst laborservo de la nazia Germanio, kaj la pioniraro estis ŝarĝitaj per tiuj taskoj. La kompetentecoj de la okcidenta komandistaro estis ankaŭ modifitaj por homogenigi la defendan sistemon kaj la konstruadon de la muro.
Laboristaro
La organizaĵo Todt, kiu jam kreis la linion Siegfried laŭlonge de la franca-germana landlimo, responsis pri la regado de la konstruado kaj la planado de ties ĉefaj fortikaĵoj. Komence, la laboristoj estis libervolaj : la germanoj bezonis fakajn laboristojn, ili estis duoble aŭ trioble pli pagitaj (dank'al krompagoj por apartigo, loĝado aŭ bombardo por la laboristoj laborantaj en la bombardataj havenoj ) ol la laboristoj laborantaj en tiu sektoro kaj profitis je aldona sociala protekto. Poste, miloj da laboristoj devigitaj (militaj malliberuloj kiaj la senegalaj pafistoj, judoj, junaj francoj volantaj eskapi al la Servo pri Deviga Laboro en Germanio, hispanaj respublikanoj rifuĝintaj en Francio kaj uzataj precipe por la submarŝipaj bazoj) estis rekviziciitaj por konstrui tiun muron laŭlonge de la nederlandaj, belgaj kaj francaj marbordoj de la Norda Maro, de la Manika Markolo kaj en Vendée same kiel en la anglo-normandaj insuloj.
Kunlaborado de la francaj entreprenoj
Ducent grandaj germanaj entreprenoj parte subkontraktante al francaj entreprenoj, konstrukompanioj kaj cementfabrikoj precipe ( ĝis  grandaj kaj mezaj entreprenoj), kunlaboris por la realigo de tiuj laboroj. Tiel, la kompanio Sainrapt et Brice, estrata de Pierre-Louis Brice, kiu estis la celo de bruega proceso de la ekonomia elpurigo. Sed plej multaj entreprenoj estis nur kondamnitaj al pago de la impostoj pri la profitoj, ofte tre altaj, gajnitaj dum la okupacio. Same, la société des grands travaux de France, estrata de Jean Gosselin, estis kondamnita post la liberigo, kaj ankaŭ Campenon Bernard Construction, Lafarge.
Dániel Ercsei
Ne konfuzu kun Dániel Ércsei!
Atlantika muro
Defenda sistemo
Rommel konsideris ke la marbordaj defendiloj, kiaj li malkovris ilin, estis netaŭgaj kaj nesufiĉaj. Li tuj ordonis ilian plifortikigon. Sub lia estrado, linio de ŝirmitaj pafpozicioj el plifortika betono laŭlonge de la plaĝoj estis konstruita, kaj kelkfoje pli interne sur la tero, por ŝirmi mitralojn, kontraŭtankajn armilojn kaj malpezan artilerion. Minkampoj kaj kontraŭtankaj obstakloj estis metitaj sur la plaĝoj kaj submaraj obstakloj same kiel minoj estis metitaj ĝuste je la limo de la tajdo. La celo estis detrui la albordiĝajn barĝojn antaŭ la albordiĝo de la homoj kaj vehikloj.
Limoj de la sistemo
Je la tempo de la albordiĝo, la germanoj estis metintaj pli ol 6 milionoj da minoj en la nordo de Francio. Pliaj pafpozicioj kaj minkampoj etendiĝis interne sur la tero, malantaŭ la marbordoj kaj la vojoj al la plaĝoj. Sur la kampoj taŭgaj por akcepti aliancajn glisilojn kaj paraŝutistojn, la germanoj starigis pintajn fostojn, kiujn la trupoj nomis la Rommelspargel, la « asparagoj de Rommel » kaj la najbaraĵoj de riveroj kaj estuaroj estis konstante inundigitaj.
Dániel Ercsei
Dániel Ercsei [erĉei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ercsei Dániel estis hungara filozofo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1828). Lia nomo laŭ la malnova ortografio aperis ankaŭ Erchey aŭ Ertsei.
Atlantika muro
Limoj de la sistemo
Sed, malgraŭ la klopodoj de Rommel kaj kvankam li « ŝtopis » la ĉefajn breĉojn, la Atlantika muro ne havas la produndecon, kiun la germana marŝalo estis dezirinta. Aldone ke la dua defenda linio, pli malantaŭa de la malbordo, estis tre nekompleta pro manko de tempo kaj rimedoj.
Dániel Ercsei
Dániel Ercsei naskiĝis la  1781 en Mezőtúr. Li mortis la 1836 en Debrecen.
Atlantika muro
La albordiĝo
La aliancanoj atakis la defendilojn de la Atlantika muro dum la albordiĝo de la 6-a de junio 1944 en Normandio sur kvin malsamaj plaĝoj. Ili tiam decidis albordiĝi for de haveno, ĉar ili estis tro firme defendataj, memorante pri la sperto de la albordiĝo al Dieppe en 1942. Escepte de Omaha Beach kaj de kelkaj baterioj interne sur la tero, la germanaj marbordaj defendiloj ne rezistis multe pli ol unu horon kontraŭ la albordiĝo de la aliancaj trupoj.
Dániel Ercsei
Biografio
Dániel Ercsei frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Debrecen kaj Göttingen. Li ekinstruis filozofion kaj juron en Debrecen en 1803. En 1821 li ekhavis postenon en urbestraro de Debrecen. En 1828 li partoprenis en redaktado de statuto de MTA. Fine li havis postenojn en diversaj departementoj kaj diocezoj.
Atlantika muro
La albordiĝo
Sed la aliancanoj ankoraŭ frontis la defendilojn de la Atlantika muro okaze de la batalo de Cherbourg fine de junio 1944, de Le Havre komence de septembro 1944 same kiel okaze de la batalo de Escaut en novembro 1944 por liberigi la marajn alirvojojn al la haveno de Antverpeno. La sanga kaj longa batalo de Brest inter julio kaj septembro 1944 instigis la aliancanojn ne ataki la aliajn fortresojn de la bretonaj havenoj, en kiuj la germana armeo estis fortikiĝintaj (Saint-Nazaire, Lorient, Brest) escepte de Saint-Malo liberigita en aŭgusto 1944), kaj la Anglo-normandaj insuloj, kiuj estos liberigitaj nur en la 9-a de majo 1945, morgaŭa tago de la germana kapitulaco.
Konsisto
La Atlantika muro povas esti partigita en 5 ensemblojn :
La plej fortikigita kaj la plej bone ekipita parto estis tiu, kiu troviĝis en Pas-de-Calais ĉar ĝi estis la plej proksima al Britio kaj la plej verŝajna loko por albordiĝi.
La fortresoj
Post la atako al Dieppe, la germanoj ege fortikigis la protekton de la havenoj, transformante ilin en Festungen (fortresoj). Ili estis konvinkitaj ke la aliancoj volos konkeri havenon ekde la albordiĝo aŭ tuj post kelkaj tagoj por alporti helpotaĉmentojn, proviantojn kaj pezan ilaron. La ĉefaj havenoj de la Manika markolo kaj de Norda maro tiel estis protektataj per pluraj pezaj baterioj, la haveno kaj la apuda urbo estis protektataj per dissemitaj bunkroj. Fine, la protekto de la haveno estis plibonigita per unu aŭ du defendlinioj laŭ cirkla arko malantaŭe por protekti ilin kontraŭ tera atako.
La marbordaj artileriaj baterioj
La artileriaj baterioj, en la fortresoj aŭ ĉe la bordoj, celis : malebligi la alproksimiĝon de la ŝipoj kaj ties subtenon de pli malgrandaj boatoj. Ĉirkaŭ ili staris malpli pezaj defendiloj. Ĉe la brodoj inter Cherbourg kaj Pas-de-Calais, ili staris sur ĉiuj eblaj albordiĝaj lokoj. Oni nombris 24 el ili inter Cherbourg kaj Le Havre.
Baterio ĝenerale konsistis de unu - aŭ pluraj - markanono ĉirkaŭ kiu oni konstruis protektan bunkron (ĝenerale laŭ tiu ordo pro la grandeco de tiuj markanonoj). Tiuj kanonoj havis atingpovon je pluraj dekoj da kilometroj. Iuj pezaj baterioj konstruitaj en Pas-de-Calais kapablis pafi siajn obusojn ĝis la angla teritorio. La principo por starigi mezan baterion (de Kriegsmarine aŭ de Wehrmacht) estis simpla : kvar kazematoj, direktitaj po du, kio ebligis kreskigi la pafangulon. Pafdirekta postenejo, lokita antaŭ la kazematoj (kiel en Longues) aŭ apuda (fuorto de Eve en Saint-Nazaire). La ŝirmejoj por municioj estis konstruitaj je taŭga distanco (nek tro fora por ebligi rapidan provizon, nek tro proksima pro la riskoj de bombardo de la areo). La stokadkapacitoj dependis de la tipo de la kazematoj. Fine la ŝirmejoj por la servistaro de la artileriaj elementoj, kaj la aneksaj ŝirmejoj por la cisternoj, protektitaj putoj, ŝirmejoj por la elektrogeneriloj, sanitara ŝirmejo...
Kelkaj kuvoj por kontraŭaviadilaj kanonoj same kiel defendaj verkoj kompletigis la tuton kiu estis ĉirkaŭbarita kaj protektita per pli malpli grandaj minkampoj.
La pafdirektaj postenejoj
Tiuj bunkroj kun pluraj niveloj ŝirmis la elektronikajn kaj optikajn instrumentojn necesajn por direkti la pafon de la baterikanonoj.
La tobrukoj
Tiuj etaj individuaj bunkroj, nomataj germanlingve Ringstand, t.e. cirkla ŝirmejo, ricevis la nomon tobruko, germanlingve Tobruk, post la sieĝo de Tobruk fare de Rommel. Ili indikas etan ŝirmejon malfermitan al la ekstero en la supera parto per truo. La servistoj en la tobrukoj estis kutime ekipitaj per mitraloj MG 34 aŭ MG 42. La tobrukoj povis esti modifitaj, por ebligi la starigon de kirastureto el malnovaj tankoj aŭ militkaptitaĵoj. La armado de tiuj lastaj pecoj estis plej ofte modifita per integrado de germanaj aparatoj.
Ili povis ricevi diversajn aparatojn, sed la versio Vf 58c, por MG estis la plej konstruita. Aliaj povis ŝirmi haŭbizon je 5 aŭ 8 cm, flamĵetilon, aparatojn por optika transsendo... La longa listo de la tobrukoj estis modifita en Bauform (« muntadpozicio ») por pli bona identigo. Ĉiu Bauform tiam respondas al nur unu verko. Tiel, por ĉiu tipo de tanktureto, aŭ germana aŭ militkaptitaĵa, tiu ĉi havas numeron.
La bunkroj
Diversaj bunkroj ŝirmis la rezervojn de municio, akvo, la personalon kaj la sukurpostenon, ktp. Ili ĉiuj estis konstruitaj laŭ normigitaj planoj : la Regelbau.
Defendaj verkoj sur la plaĝoj
kompletigota
Obstakloj
La celo de la obstakloj sur la plaĝoj estis malebligi la alproksimiĝon de la albordiĝaj barĝoj. Tial, oni trovis laŭ la plaĝoj retojn da lignaj fostoj (« asparagoj de Rommel »), pikdratojn, « pordojn de belgaj bovinejoj » (arigitaj ŝtalfostoj, kiuj aspektas kiel pordo de bovinejo), « ĉeĥajn erinacojn », betonaj blokoj kompletigis la defendan sistemon. Rommel havis superan imagon pri bordodefendaj sistemoj : flamĵetiloj integritaj en bunkroj, teleregataj tankoj plenaj je eksplodaĵoj, pikdratoj ligantaj fostojn kun supraj minoj...
Ankaŭ la plaĝaj malantaŭoj estis protektitaj. Rommel inundigis plurajn herbejojn. Sur aliaj senarbaj areoj, li plantigi fostojn por malebligi la alteriĝon de glisiloj.
Trupoj
La statikaj trupoj uzataj por defendi la plaĝojn kaj la bordojn havis malgrandan batalecon, ofte viroj deklaritaj netaŭgaj por batali en moviĝaj unuoj. Estis ankaŭ eksterlandanoj batalantaj sub la germana uniformo, precipe malnovaj sovetiaj trupoj.
La trupoj kun pli granda bataleco troviĝis multe pli interne sur la tero.
Normigo de la konstruaĵoj
La organizaĵo Todt normigis la konstruadon de bunkroj laŭ ties uzo kaj trudoj : la Regelbau. Tiu normigo komenciĝis antaŭ la milito, ĝi estas trovebla sur la linio Siegfried, antaŭ ol esti rafinita kaj adaptita al la marborda defendo. Ĝi celis ebligi tempgajnon en la konstruado, optimumigon de la uzo de materio kaj certecon pri la kvalito de la fabrikado. Sed tiu metodo fariĝis parte senefika pro la neceseco adapti la planojn al la grundo kaj haveblaj rimedoj.
Kelkaj nombroj
La Atlantika muro, starigita de la germanoj de printempo de 1942 ĝis printempo de 1944 estis proksimume -ojn longa.
Heredaĵo
Multaj bunkroj ankoraŭ staras nun laŭlonge de la muro. Iuj estis restaŭritaj aŭ ŝirmas muzeon, por ekzemplo la granda bunkro de Batz-sur-Mer aŭ la baterio Todt en Pas-de-Calais. Sur la sablaj marbordoj, multaj bunkroj, konstruitaj sur sablo, kliniĝis kun la tempo. Sur la akvitania marbordo, oni povas vidi multajn tre damaĝitajn bunkrojn rande de la plaĝoj, eĉ kelkfoje en la akvo, kvankam ili estis konstruitaj supre de la dunoj. La plej fama ekzemplo estas la bunkroj de la duno de Pilat apud Arcachon kiuj, konstruitaj sur la supro de la dunoj, troviĝas nun post 60 jaroj, 100 metrojn pli malsupre. Plej multaj bunkroj estas nun forlasitaj, tre damaĝitaj, koroditaj per la mara vento kaj la veterŝanĝigoj, multe tagitaj. Ofte estas danĝere provi eniri ilin. Iuj bunkroj estas uzataj de senminigaj servoj por eksplodigi retrovitajn obusojn senriske por la ĉirkaŭaĵo.
Pluraj muzeoj rakontas la hidtorion de la muro en la parto, kie ili staras.
Formo-memora alojo
Formo-memora alojo (mallonge FMA, angle SMA) (ankaŭ nomata kunmemora metalo aŭ inteligenta drato) estas metalo kiu rememoras sian originalan geometrian formon. Se oni aliformas ĝin, poste per varmigo al specifa temperaturo, ĝi reakiras sian originalan formon.
La du ĉefaj tipoj de kunmemoraj alojoj estas la kupro-zinko-aluminia alojo, kaj la nikelo-titano alojoj, kiuj estas ofte pli multekostaj. La temperaturo, super kiu la FMA ŝanĝas ĝian strukturon, dependas de la alojo, kaj povas esti agordata pere de modifo en la proporcioj de la elementoj.
La nikelo-titanajn alojojn oni disvolvis en 1965, ene de la Mararmea Municia Laboratorio, kaj oni vendis ilin kun la vendnomo Nitinol (mallongigo por la angla "Nickel Titanium Naval Ordnance Laboratories).
Metalaj alojoj ne estas la nuraj materialoj, kiuj reagas al la varmo; polimerojn kun memoro de formo la scientistoj ankaŭ disvolvis, kaj tiuj polimeroj aperas en la merkato ne longe antaŭ la fino de la jardeko 1990.
Fermagnetaj formo-memoraj alojoj (FFMA) estas alojoj kiuj simile ŝanĝas sian formon en fortaj magnetaj kampoj.
Edgar Z. Friedenberg
Edgar Zodaig FRIEDENBERG (Novjorko, la 18-an de marto 1921 - la 1-an de junio 2000) estis usona universitatano pri edukado kaj genraj studoj plej konata pro The Vanishing Adolescent (1959) kaj Coming of Age in America (1965). Ĉi-lasta estis finalisto por la Nacia Libro-Premio de 1966 pri nefikciaĵo.
Edgar Z. Friedenberg kreskis en Shreveport, Luiziano. Li studis kemion en la malgranda, loka Centjara Universitato de Luiziano kaj ricevis magistron pri la temo de la Universitato Stanford. La dua mondmilito haltigis liajn studojn, ĉar Friedenberg servis en la Mararmeo kaj revenis por fini sian doktoriĝon pri Edukado en la Universitato de Ĉikago en 1946. Li iĝis universitatano pri edukado kaj genraj studoj.
Federacio Malio
Federacio Malio estis unuiĝo de du okcident-afrikaj aŭtonomaj teritorioj (Sudana Respubliko kaj Senegalo) fine de la franca kolonia epoko. La federacio ekvalidis la 4-an de aprilo 1959, sendependiĝis de Francio la 20-an de junio 1960 (sed restis membro de la Franca Komunumo), poste malfondiĝis la 20-an de aŭgusto de 1960, post eliĝo de Senegalo. Ambaŭ landoj iĝis sendependaj, Senegalo restis membro de la Franca Komunumo, la Sudana Respubliko alprenis la nomon Respubliko Malio.
Waterville (Kebekio)
Waterville estas industria urbo en sud-orienta Kebekio, Kanado.
La loknomo Waterville povas esti komprenebla etimologie kun rilato al akvenergio, kiu iam movis segilon (1810) kaj poste kelkajn aliajn industriojn, kiuj altiris dekomencajn britan, fidelan kaj usonan loĝantaron en 1870. Industria disvolviĝo ekis en 1810 per la konstruado de segilfaktorio fare de Compton Township. Krome ekfunkciis industrio por fabrikado de ŝipŝnuregoj el kanabo.
Samseksemo kaj katolikismo
La Romia Katolika Eklezio konsideras la seksan homan konduton preskaŭ kiel sakramento. La anusa sekso kaj homogenitala estas konsiderataj kiel pekaj ĉar la seksaj rilatoj estas nur por la generado kaj amo inter viro kaj virino. La Eklezio ankaŭ diras ke la komplementeco de ambaŭ seksoj estas parto de la Dia Plano. Samseksamaj rilatoj estas nekundivideblaj por tiaj instruoj: Tiuj ĉi instruoj ne estas limigitaj al samseksemo, ĝi estas la ĝenerala premiso por la katolika malpermesado de la antaŭgeedziĝa seksumado, pornografio, kaj masturbado.
Akcepto kaj kompato
La Eklezio deklaris ke la samseksamaj "deziroj" aŭ "inklinoj" necese ne estas pekaj en si mem. Ili estas "malordoj" en la senco ke ili estas tentoj por fari ion pekeman, tio estas, la samseksaman rilaton, sed se la tentoj iras kunligitaj al memregado, ne estas konsiderataj kiel pekaj. Tiel, dum la Eklezio malakceptas legalizi la seksajn rilatojn inter du samseksaj personoj, ĝi ankaŭ proklamas respekton kaj amon por tiuj kiuj sentas inklinon al samseksaj personoj.
La Eklezio ofertas al la katolikaj politikistoj la agadmodelon: esprimi sin klare kaj publike kontraŭ ia ajn leĝo favore de la legalizado de samseksamaj edziĝoj.
Mired
Mired (M), estas mallongigo de la angla termino micro reciprocal degree, ĝi estas unuo egale al 106 K−1. La mired-valoro (pli ĝusta: la reciproka kolortemperaturo en mired) do egalas al 1.000.000 (unu miliono) dividita per la kolortemperaturo en kelvino. Kiel formulo:
en kio T = kolortemperaturo en kelvino.
Samseksemo kaj katolikismo
Debatoj en la Eklezio
Ankaŭ estas akademianoj kiuj eldonis verkojn defiante la manieron kiel la samseksemo estas traktata de la romia katolikismo. La plej notinda eble estas John Boswell, kiu verkis la libron Christianity, Social Tolerance and Homosexuality (Kristanismo, Socia Toleremo kaj Samseksemo), en kiu li estas kontraŭ la nuntempaj instruoj de la Eklezio rilate al la samseksemo. En la sekva libro, Same Sex Unions in Pre Modern Europe (Samseksamaj Edziĝoj en Antaŭ-Moderna Eŭropo) Boswell diras ke Jesuo Kristo mem ĉeestis samseksaman edziĝfeston.
Tequila (Jalisco)
Tequila estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Tequila (Jalisco). La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 094. La komunumo estas internacie konata, kiel devenloko de la fama meksika trinkaĵo Tekilo.
Geografio
Tequila apartenas al la regiono Valles kiu situas en la centro de la subŝato kun limo al la regiono "Centro". Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 38534 loĝantojn. El tiuj estis 19050 viroj kaj 19484 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1364,14 km². La meza alteco estas 1180 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 23,2 C. En la komunumo estas 1073,1 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Moskeo Omar Ibn Al-Ĥattab
La Moskeo Omar Ibn Al-Ĥattab (Mezquita de Omar Ibn Al-Jattab) estas moskeo en Maicao, La Guajira, Kolombio. Ĝi estas la tria plej granda moskeo en Latin-Ameriko. Ĝi estas surloke konata kiel "La Mezquita" ("La Moskeo"), pro tio ke ĝi estas la sola moskeo en la regiono. Kune kun lernejo Dar Alarkan, ili estas la centroj de la islamaj fido kaj kulturo en la regiono. La moskeo estis konstruita kaj nomita laŭ la dua sunaisma kalifo Umar ibn al-Ĥattab. Ĝi estis dezajnita de la irana arĥitekto Ali Namazi, konstruita de la konstruinĝeniero Oswaldo Vizcaino Fontalvo, uzante italan marmoron por ĝia konstruado. Ĝi povas enteni pli ol homoj.
Interno
En la enirejo estas granda malferma halo dekoraciita de enkadrita araba kaligrafio. Pluen, estas alia halo, pli granda ol la unua, uzata de viroj por preĝi. Estas ankaŭ tie kie ili kunvenas por fini tempon de fastado. La plafono de tiu ĉambro havas dekorajn gravuraĵojn. Direkte al Mekko estas loko uzata de virinoj por preĝi, superstaranta kaj preterrigardanta la porviran halon. La minareto superas la suprajn partojn de la strukturo.
Sub la granda ŝtuparo eliranta el la moskeo estas ĉambro por prizorgi la forpasintojn antaŭ ol iliaj restaĵoj estas portitaj al la loka islama tombejo.
Dieburg
Dieburg estas urbo en centra Germanio. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg, en federacia lando Hesio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Tra la teritorio fluas la rivereto Gersprenz.
Vidindaĵoj
La malnova urbo karakterizita per multaj trabfakaj domoj entute vidindas. Specialan atenton meritas
Lhotka (distrikto Jihlava)
Municipo Lhotka troviĝas en distrikto Jihlava, regiono Vysočina, Ĉeĥio. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1385.
Condé-sur-l'Escaut
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Ilona E. Szabó
E. SZABÓ Ilona (sabo:) rumanuja hungara belarthistorisitino, muzeologino: Gherla, 25-a de novembro 1924 - Budapeŝto, 17-a de majo 1993). Ŝi estis la edzino de Károly Engel-Köllő.
Biografio
Ilona E. Szabó finis en 1952 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Inter 1953 kaj 1978 ŝi estis kunlaborantino de la Belarta Muzeo de Kluĵo. Ŝi organizis plurajn ekspoziciojn, verkis katalogantaŭparolojn. Ŝi publikis en Utunk, Korunk, Arta Plastică, Igazság, Új Élet, A Hét.
Patro nia
Patro nia (latine Pater Noster), ankaŭ konata kiel Sinjorpreĝo, estas la preĝo, kiun instruis Jesuo Kristo laŭ Mat 6:9-13 kaj Luk 11:2-4, en la Nova Testamento de Biblio. Ĝi estas la plej grava preĝo por la kristanoj kaj eble la plej konata de kristanismo.
Patro nia en Esperanto
Patro nia estis la unua kompleta teksto aperinta en Esperanto, en la paĝo 19-a de la Unua Libro, de L. L. Zamenhof, kiel jene:
Patro nia, kiu estas en la ĉielo,
sankta estu Via nomo,
venu reĝeco Via,
estu volo Via,
kiel en la ĉielo, tiel ankaŭ sur la tero.
Panon nian ĉiutagan donu al ni hodiaŭ
kaj pardonu al ni ŝuldojn niajn
kiel ni ankaŭ pardonas al niaj ŝuldantoj;
ne konduku nin en tenton,
sed liberigu nin de la malvera,
ĉar Via estas la regado, la forto kaj la gloro eterne.
Amen!
Alia versio de la preĝo en Esperanto
Fonto: Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista.
Patro Nia, kiu estas en la ĉielo,
sanktigata estu via nomo.
Venu via Regno.
Fariĝu via volo,
kiel en la ĉielo tiel ankaŭ sur la tero.
Nian panon ĉiutagan donu al ni hodiaŭ
kaj pardonu al ni niajn ŝuldojn,
sed liberigu nin de la malbono.
Amen.
Patro nia en aliaj lingvoj
La Sinjoropreĝo havas originalan version en la greka, tamen la Katolika Eklezio, pro oficiala uzo de la latina lingvo, igis pli fama la latinan version.
NGC 2369B
NGC 2369B (aliaj indikoj — ESO 123-5, IRAS07199-6157, PGC 20717) estas galaksio en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Patro nia
Kial Patro nia aperas en lingvaj specimenoj
Patro nia aperas en multaj el la vikipediaj paĝoj pri lingvoj laŭ tradicio el kompara lingvoscienco. "Patro nia" estis elektita de eŭropaj lingvosciencistoj por specimenoj ĉar:
Pluraj libroj titolitaj Mithridates inkluzivis versiojn de "Patro nia" en dekoj da lingvoj.
Moderne, oni sugestis uzi alian tradukotaĵon anstataŭe:
Herb Kohl
Herbert H. KOHL (naskiĝis la 7-an de februaron 1935) estas usona komercisto kaj politikisto. Li estas iama usona senatano de Viskonsino kaj membro de la Demokrata Partio. Kohl ankaŭ estas filantropo kaj la antaŭa posedanto de la Milwaukee Bucks de la National Basketball Association. Li elektis ne serĉi reelekton en 2012 kaj estis sukcedita de kolega demokrato Tammy Baldwin.
Besozzo
Besozzo (Besòzz en vareza dialekto) estas itala komunumo de 9.154 loĝantoj en la provinco de Varezo en Lombardio.
Waterville (Iovao)
Waterville estas urbeto en Kantono Allamakee, Iovao.
Unua setlado en la areo de kio estos Waterville okazis en 1850. En 1854, Nathaniel Beebe starigis muelejon Waterville Mill. En 1855, kolonelo J. Spooner malfermis vendejon, kaj en 1856 James Beebe konstruis hotelon.
Dogmoteologio
Dogmoteologio aŭ dogmologio en teologio, estas la studo de kredaj asertoj aŭ dogmoj kaj deklaroj de fido, fare de dogmoteologoj. En teologio katolika romana, tio konsistas el la studo (aŭ "kanono") de l' instruoj de l' Eklezio.
Portieux
Portieux estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Portessiens.
Étaules
Étaules estas la nomo de pluraj artikoloj.
Zsolt Kosztándi
KOSZTÁNDI Zsolt [kosta:ndi] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Sfântu Gheorghe la 9-an de julio 1977.
Kariero
Li finis en 1999 la aktorfakon de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureş kaj ekde tiam li estas aktoro de la Csíki Játékszín de Miercurea Ciuc.
Valdeconcha
Valdeconcha [baldeKONĉa] (Valo de Konko, tiu aperas kiel pekteno en la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Valdeconchero [baldekonĈEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 40 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,7 loĝ/km².
Smart
smart GmbH estas fabrikanto de precipe urba veturilo de Daimler AG. La sidejo estas en Böblingen Germanio kun fabriko en Hambach, Loreno, Francio.
Valdeconcha
Situo
Valdeconcha situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 752 m super marnivelo; je 49 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 23,47 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°27′22″N 2°52′36″Ok.
Smart
Historio
Swatch
smart Nova Generacio
En 2007 venis nova generacio de smart. Ĉi tiuj aŭtomobiloj estas 20 centimetroj pli longaj ol la 2,5 metro pro kio la stabileco ege pliboniĝas speciale sur malebenaĵoj kaj klinkervojoj. La internaĵo estas plibonigita kaj aspektas pli afereca. La kofrujo ĉ. 50% pligrandiĝis, la maksimuma rapideco plialtiĝis de 140 al 145 kilometroj en horo. Ankaŭ la nova generacio de smart ricevis nombron da plibonigoj per kiuj la sekureco perfektiĝis. Inter aliaj lum- kaj pluvsensoroj kaj flank-aersakoj. smart ricevis en novembro 2007 ĉe la Euro NCAP 4 stelojn.
Valdeconcha
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 40, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdeconcha, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Valdeconcha kie oni falis al la nunaj 40.
Smart
smart ED
La nova generacio de smart ED (electric drive=elektra propulso) estos uzata en la projekto "e-mobility Berlin" (e-mobileco Berlino).
smart ED estos vendata en la EU ekde la 1-a de julio 2010.
Batalo de Vuelta de Obligado
La Batalo de Vuelta de Obligado okazis la 20-an de Novembro de 1845, sur akvoj de la rivero Paranao, ĉe sia dekstra flanko kaj norde de la provinco Bonaero, Argentino, ĉe angulo kie la fluejo mallarĝiĝas kaj turniĝas, konata kiel Vuelta de Obligado, kie nun estas la urbo Obligado (partio San Pedro).
En ĝi kontraŭstaris trupoj de la Argentina Konfederacio estre de Juan Manuel de Rosas (1793-1877), kiu nomumis komandanton de la defendaj trupoj al la generalo Lucio Mansilla (1792-1871), kaj la ŝiparo angla-franca, kies interveno okazis kun ekskuzo pacigi ĉe la problemoj inter Bonaero kaj Montevideo. La vera tialo estas akiri rajton de libera navigado por francoj kaj britoj laŭ akvoj de argentinaj riveroj kiaj Paranao.
La venko de la anglafranca truparo rezultis pirha: kaj la obstinado de la defendantoj, kaj la komplikoj kiuj postulis ―kaj aktuale plue postulas― la meandra fluejo de la rivero Paranao al la navigado, igis ege kosta la klopodon navigadi ĝin kontraŭ la volo de la argentina registaro.
La batalo konatiĝis en la tuta Ameriko. Nome Ĉilio kaj Brazilo ŝanĝis siajn sentojn (kiuj ĝis tiam estis estintaj malamikaj al Rosas) kaj amikiĝis almenaŭ dekomence al la partio de la Konfederacio. Eĉ kelkaj unueciguloj (tradiciaj malamikoj de Rosas) kortuŝiĝis kaj la kolonelo Martiniano Chilavert akceptis formi parton de la armeo de la Konfederacio. La generalo José de San Martín (1778-1850) esprimis ekde sia ekzilo en Francio sian komprenon ke tiu luktado de la argentina patrio kontraŭ eŭropaj landoj estas same kiel la luktado sendependa kontraŭ Hispanio.
1095
En la jaro 1095 post Kristo okazis, interalie:
Březná
Březná estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Štíty en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas en valo de samnomata rivero, en senpera proksimeco de Štíty apud ŝoseo el tiu ĉi urbo norden al Červená Voda. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 69 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre loĝis.
Březná situas en katastra teritorio Březná kaj Březenský Dvůr kun areo 5,22 km².
Historio
La unua skribmencio pri vilaĝo Březná devenas el la jaro 1278.
Provinco Guayas
Guayas estas provinco de Ekvadoro.
Kantonoj
Kantono (inter krampoj la kantona ĉefurbo):
<!-- Dum tute ne estas artikoloj pri la provincaj kantonoj kaj iliaj ĉefurboj krom pri la provinca centro Guayaquil, ne sencas amaso da ruĝaj ligiloj. Por estonta pliampleksigo tamen jen ankaŭ versio kun ligiloj. Nur atentindas ke artikolonomoj "..., Ecuador" ne estas esperantlingvaj: sondindus ĉu pli bonus "... (urbo)" aŭ eventuale "... (urbo de Ekvadoro)" resp. "...(ekvadora urbo)", se estas samnoma urbo ankaŭ en alia hispanlingva lando. Jen la nekontrolita alternativa listo kun ligiloj: -->
Kromata fantazio kaj fugo (Bach)
Chromatische Fantasie und Fuge BWV 903 (eo: Kromata fantazio kaj fugo) estas verko por klavarinstrumento (ekz. klaviceno) de Johann Sebastian Bach. La ekzakta ekestodato estas nekonata, la plej malnova kopio datiĝas je 1730. La komponaĵo apartenas al la plej gravaj verkoj de Bach kaj validis jam dum lia vivo kiel majstroverko de la komponisto.
Ekesto
Chromatische Fantasie und Fuge BWV 903 ekzistas nur en kopioj, la praskribaĵo perdiĝis. la plej malnovaj el ĉi tiuj kopioj, kiuj devenas el la lernantaro de Bach, ekestis proksimume 1730. La diversaj kopioj de la lernantoj de Bach malsamas multdetale, la strukturo de la tuto tamen estas klare ekkonebla. La karaktero de la peco, ĝia esprimema, agita stilo, maltipa por la verkoj el la lepsika periodo, tamen remontras jardekon reen en la epokon de liaj „tumultaj verkoj de fundamenta ŝanĝo el Köthen“ (Walther Siegmund-Schultze). Al la stilo de ĉi tiuj verkoj el la ŝanĝoperiodo konvenas ankaŭ, ke Bach ĉefe en la fantazio preterpaŝas la tutan tonalspacon novakiritan per la bontemperata agordo, aparte okulfrapa je loko, je kiu li transinterpretas A♭ enharmonie en G♯, kio estus nepensebla je pli frua agordo, ĉar ĝi sonus terure misa.
Akceptado
La komponaĵo apartenas al la absolutaj kulminoj en la verkado de Bach por klavarinstrumentoj kaj statas laŭ populareco egalrajte apud Tokato kaj fugo d-minora por orgeno. Kompari ĉi tiujn verkojn evidentas ankaŭ pro tio, ĉar kaj tokato kaj fantazio estas muzikaj formoj, en kiuj staras en la malfono la improvizarto de la komponisto. Ambaŭ verkoj estas specimenoj por tio, ke Bach estis majstro de ĉi tiu improvizarto.
Jam la samtempuloj ŝatis la verkon kiel unu de eksterkutima maniero kaj graveco. La filo de la kompnisto, Wilhelm Friedemann Bach, kiu mem estis elstara imrovizanto, opiniis, ke la verko „restas bela tuteterne“, ĝi validos, dum kiam entute oni muzikus. La unua biografo de Bach, Johann Nikolaus Forkel, skribas pri la verko: „Senfinan penon mi elspezis por trovi kroman pecon tiaspecan de Bach. sed vane. Ĉi tiu fantazio estas unika kaj neniam havis egalulon.“ Inter pianistoj Chromatische Fantasie und Fuge validis jam antaŭ la historia Bach-renesanco kun klaviceno kiel brila virtuozaĵo. Franz Liszt, verŝajne la plej sukcesa pianisto de la 19-a jarcento, enprenis la komponaĵon en siajn koncertprogramojn, juna Johannes Brahms, kiam li turneis kiel pianovirtuozo, kutime komencis siajn programojn per ĝi. La efikhistorio de la peco ege dependis de la diversaj eldonoj, kiuj ekestis en la 19-a jarcento. La aranĝaĵo por orgeno far Max Reger plej klare respegulas la interpretmanieron de la malfruromantismo.
Étaule
Étaule estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 409 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Itacambira
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Grão Mogol. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Étaule
Historio
Étaule estis menciita ekde la 12-a jarcento sub la nomo Stabulae. La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Olivier Rauscent, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Étaule apartenas al la kantono de Avallon, kies ĉefurbo estas Avallon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Vidu ankaŭ
Yonne
Hugh Edwin Strickland
Hugh Edwin Strickland (2a Marto 1811 - 14a Septembro 1853), estis angla geologo, ornitologo kaj sistematikisto.
Strickland naskiĝis ĉe Reighton, ĉe East Riding de Yorkshire, kaj estis nepo de Sir George Strickland. Knabo jam akiris emon por natura historio kio hegemonios en sia vivo. Li ricevis fruan edukadon el privataj instruistoj kaj en 1829 li eniris en Oriel College, Oxford. Li sekvis anatomian instruadon de John Kidd kaj geologian de William Buckland kaj li ege interesiĝis pri kaj zoologio kaj geologio. Li edziĝis al la filino de William Jardine. Li estis unu el la plej fruaj homoj murditaj de trajno.
Li studis ĉefe geologion sed ankaŭ ornitologion. Lia Ornithological Synonyms estis publikita en 1855. Lia kolekto de 6,000 birdoj iris al la Kembriĝo en 1867.
Dum veturado en 1835 li malkovris la speciojn de la Olivhipolao en la insulo de Zante, kaj de la Flavgriza emberizo ĉe Izmiro en okcidenta Turkio.
Daniel Hannan
Vivo
Hannan naskiĝis ĉe farmodomo apud Limo je la 1-a de septembro 1971. Li studis modernan historion ĉe Oriel College, de Universitato de Oksfordo. Li jam estis konservisto dum tiu tempo.
Politiko
Hannan malŝatas la britan sansistemon, la NHS, kaj oponis la enirigon de la nova usona sansistemo de Barack Obama. Lia preferata sansistemo estas tiu de Singapuro.
Spiriteco
Spiriteco (el la latina: spiritus, spirito, menso, spiro) rilatas al la spirito kaj ties vivo, male al la materia penso (korpo, instinkto, ktp...). Ĝi estas travivita ligo al malmaterio, dieco, transo au senfino. Ĝi estas la konscio, ke la homa animo aŭ spirito devenas el io dia aŭ transa aŭ rilatas al ia absoluta realo.
La senco de spiriteco estas proksima de tiu de religio, kvankam ĉi lasta emfazas la organizitan aspekton de iu spiriteca movado. Plie, spiriteco ne aparte emfazas la ekziston de unu aŭ pluraj dioj, sed prefere la nura spirita aktiveco, t.e. meditado kaj spirita enrigardado.
Historio kaj eco
Ideoj pri dieco, animo, anĝeloj, libero kaj aliaj partoprenas ĝeneralan spiritecon. Tiaj ideoj ne estas specife ligitaj al iu doktrino, kvankam ili ne troveblas en ĉiuj religioj.
La ideo pri spiriteco enhavas ofte tiun pri meditado, t.e. spiritan ekzercon celantan superracion. Ekzistas diversaj formoj de meditado laŭ la specifaj kulturoj, sed ĉiuj celas atingi konosferojn trans logika penso.
Religia spiriteco
Ekzistas kvin grandaj direktoj, t.e. spiritismo - kiu estas mem spiritualisma filozofio, spiritualismo, spiriteco, mistikismo kaj esoterismo, kiuj ĉiuj estas vojoj al vivo kun piedoj surteraj kaj provo atingi la superajn statojn de la estulo.
Spiriteco estas la esprimo, la vivo de la spirito, kaj religioj estas pli ĝuste modeloj kaj institucioj, kiuj proponas ian kadron por ke spiriteco evoluu.
Homoj nekontentaj pri sia religio vole kreas en ties kadro specifan spiritecan vojon. Tiel naskiĝis la religiaj ordenoj de kristanismo, la pensoskoloj de judismo ĉirkaŭ rabeno, la sufiismo en islamo kaj aliaj ne instituciigitaj vojoj.
Nereligia spiriteco
Ekde la dua duono de la 20-a jarcento ekzistas vasta movada de "reveno al spiriteco", foje nomita "nova epoko" (en la angla "New Age"), kies anoj tute ne apartenas al ia religio. La anoj konsideras la movadon kiel venkon de humanismo.
Troveblas en okcidento granda evoluo de spirita movado nereligia, nomita laika, nereligia spiriteco. Matthieu Ricard, la franca interpretisto de la Dalai-Lamao, diras esti ''tre ligata al la nocio de "spiriteco laika". Dalai-Lamao memorigas ofte, ke religio estas persona elekto kaj, ke duono de la homaro anas nenian religion. Vere, la valoroj pri amo, toleremo, kompasio, kiujn oni trovas en budhismo, estas por ĉiuj homoj kaj la zorgado pri tiaj valoroj ne rilatas al kredi aŭ ne ion''. Laika spiriteco estas vido integrala, universala pri la spirita intuicio, kiun havas ĉiu homo.
Laika spiriteco estas ne dogmema, nedisdivida kaj malfermita al diskutado kaj iompostioma kreado de socio pli uniĝanta kaj dividanta komunajn valorojn.
Ĉiutaga signifo
Al iuj homoj la dia estaĵo aŭ aliro al absoluta finfina realo estas tiom origino kaj celo de la vivo, ke la spiriteco, ĉiam pli profunde stampas ĉiutagajn vivon, respondecon kaj etikon. Aliaj serĉas travivaĵoj per spiriteco, kiuj eltiras ilin el la ĉiutaga vivo aŭ tute ne rilatas al la ĉiutaga vivo. Homoj sur la spiriteca vojo provas evoluigi sian konscion kaj pliprofundigi sian rilaton al vivo. Ne temas pri forfuĝo el realo.
Esperanto kaj spiriteco
Temas nek pri fakta nek objektiva priskribo, sed finfine de unuopula sento. Alimaniere estas demandi, Ĉu Esperanto havas spiritecan valoron? kaj responde oni rajtas reciproke demandi kial esperantistoj sindediĉas al la afero se ĝi ne influas ili spiritece ĉe ilia spirita vivo? Zanemhof jam prizorgis tiun temon.
Fakte, en la mondo, ĉie kaj nuntempe, Esperanto funkcias en ĉiuj sferoj de la kulturo, inkluzive de fikcia kaj malfikcia, kaj en la artoj kaj en la praktikado de la diversaj religioj. De la komenco de Esperanto ĝi estis forte ligita al la religia tavolo de la homa menso, vidu la enhavo de la Unua Libro. La Esperanta kulturo kaj praktikado ja subtenas kaj transmisias universalismajn valorojn de inkluzivemo, homameco, kaj homarfrateco. Tiuj ripetiĝas en ĉiuj prelegoj de Zamenhof adresantaj la politika situacio siatempe, do antaŭ la una mondmilito. Elstaraj ekzemplo estas la interna ideo kaj la esperantismo, la senso de identeco kun la lingvo kaj la esperantistaro.
La lernanta viva sperto en Esperanto estas de unuiĝo en disiĝo.
Bernard Anício Caldeira Duarte
Bernard Anício Caldeira Duarte, kutime nomata nur Bernard, estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en Belo Horizonte, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2013 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Ŝaĥtar Doneck – antaŭe de 2010 gis 2013 li profesiis en la brazila klubo Atlético Mineiro de la urbo Belo Horizonte, kie li ankaŭ jam ekde 2006 estis junula futbalisto. Krome ekde la jaro 2011 li estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblas per la numero "20".
Mérk
Mérk (mErk) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono Mátészalka.
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Mátészalka-Nagykároly, Crasna maldekstre preterfluas. Nagyecsed estas proksime. Nyíregyháza troviĝas je 62 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1297. La bienoj longe apartenis al bienuloj de Transilvanio. La vilaĝo suferis de turkoj, de Habsburgoj, en 1717 de tataroj, en 1719 de pesto, en 1839 de incendio. En 1773 ŝvaboj alvenis.
My Fair Lady
My Fair Lady (anglalingve: "Mia bela damo") estas 1964-jara film-adapto de dramo-muzikalo de la sama nomo, kiu estis bazita de la dramo Pygmalion fare de George Bernard Shaw. La filmo estis direktita de George Cukor kaj aktoris en la filmo Audrey Hepburn kaj Rex Harrison. La filmo gajnis ok Akademiajn Premiojn, inkluzivante premion por plej bona filmo.
Jonathan Kozol
Jonathan KOZOL (naskiĝis la 5-an de septembro 1936) estas usona verkisto, edukisto, kaj aktivulo, plej konata pro siaj libroj pri publika edukado en Usono. Kozol ankaŭ laboris en la kampo pri socia psikologio. Li laboras kun infanoj en urbaj lernejoj dum pli ol kvardek jaroj. Kozol estas nuntempe en la ĉefartikolo de Greater Good Magazine, eldonita de la Greater Good Science Center ĉe la Universitato de Kalifornio en Berkeley. La kontribuoj de Kozol inkluzivas la interpretadon de scienca esplorado pri la radikoj de kompato, altruismo kaj pacaj homaj rilatoj.
Princino Nora bint Abdul Rahman Universitato
Princino Nora Bint Abdulrahman Universitato (جامعة الأميرة نورة بنت عبد الرحمن: ) estas publika universitato por virinoj en Riado, la ĉefurbo de Sauda Arabio. Ĝi estas la plej granda virina universitato en la mondo (pli ol 60 000 studentinoj).
Dezajnita de arkitektoj Perkins & Volaj, parto de la Grupo Dar, ĝi havas novigan fasonadon kaj daŭripovan teknologion (akvorecikladon, sunenergion,...), enkalkulante la kompleksajn karakterizaĵojn de la saŭda kulturo.
En februaro 2017, la Universitato estis la gastiganto de la unua iam ajn opero en Sauda Arabio.
Cognières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
San Pedro Jocotipac
San Pedro Jocotipac estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro Jocotipac. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 313.
Geografio
San Pedro Jocotipac apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 821 loĝantojn. El tiuj estis 379 viroj kaj 442 virinoj. La komunumo havas surfacon de 40,83 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2040 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 510 indiĝenoj. El tiuj 437 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 437 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Biandronno
Biandronno estas komunumo de Italio.
Goran Prpić
Goran Prpić estas kroata tenisisto, kiu ĝis la jaro 1991 ludis por la tiama ŝtato Jugoslavio. Li naskiĝis en Zagrebo, do nun estas -jara. Ekde la jaro 1984 ĝis 1996 li estis tenisa profesiulo. Interalie li en 1991 kune kun la tenisistino Monica Seles nome de Jugoslavio gajnis la internacian Hopman-Pokalon en Perto, Aŭstralio - en tiu turniro interkonkurencas la po plej bona vira kaj virina tenisistoj de ok naciaj teamoj.
6715 Sheldonmarks
6715 Sheldonmarks estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kirurgo kaj urologo Sheldon Marks.
NGC 2370
NGC 2370 (aliaj indikoj — UGC 3835, MCG 4-18-15, ZWG 117.36, IRAS07220+2352, PGC 20955) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ron Miller
Ron MILLER (naskiĝis la 8-an de majo 1947) estas usona ilustristo kaj verkisto, kiu vivas kaj laboras en suda Bostono, Virginio. Li nun specialiĝas pri astronomiaj, astronaŭtaj kaj sciencfikciaj libroj por plenkreskuloj kaj junuloj.
Stacio Motosanjōguchi
Stacio Motosanjōguchi (japane: 元山上口駅 [Motosanĝooguĉi-eki], angle: Motosanjōguchi Station) estas fervoja stacio en Heguri, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ikoma.
Opráski sčeskí historje
Opráski sčeskí historje (mise, strikte fonetike skribita "Bildoj el ĉeĥa historio") estas unu el la plej popularaj ĉeĥaj interretaj komiksoj. Per simplaj ilustraĵoj kaj originala ortografio ĝi komentas la ĉeĥan historion.
Laŭ retpaĝo iHNed.cz, sur kiu iuj el la komiksoj aperis en 2013, populariĝis Opráski pro reala historia bazo, originala uzado de l' ĉeĥa lingvo kaj ankaŭ specifa kaj netriviala humuro. Gazeto Reflex skribis, ke la personoj ja estas, spite la ŝercoj kaj ŝajna diletanteco, prezentataj historie korekte, koncize kaj sprite.
La formo bazas sur dadaismaj komiksoj kiel anglalingva "Dolan Duk". En 2013 eldonejo Grada decidis fari libro-version de Opráski; la unuan eldonkvanton oni foraĉetis dum malmultaj tagoj.
Prezentataj
Kun mise interpretitaj nomoj trafiĝis ofte en la komikso personoj kiel Přemysl Otakar la 2-a, Jan Hus, Georgo el Poděbrady, kaj ĉefe "la vulpo" Sigismondo la 1-a (kiu iam ankaŭ anstataŭas simile nomitan vojaĝiston Miroslav Zikmund), sed ankaŭ personoj de moderna historio kiel T. G. Masaryk, Tomáš Baťa, Klement Gottwald aŭ Václav Havel.
Versioj
Krom la originala komikso, kiu temas pri plej diversaj okazoj de l' ĉeĥa historio, la aŭtoro ankaŭ kreis kelkajn bildojn el la historio slovakia aŭ tutmonda - de komiksoj pri Edgar Allan Poe aŭ la elŝipiĝo en Normandio ĝis la naskiĝo de Facebook. Krome estis kreitaj kelkaj specialaĵoj pri tempo-traveturanta inventisto František Křižík, stile laŭ komikso Hellboy.