cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Sables-d'Olonne
Les Sables-d'Olonne [le sabl dolɔn] estas komunumo, kiu situas en la okcidenta parto de Francio kaj de la departemento Vendée (Vendeo), borde de Atlantiko. Ĉirkaŭita de dunoj, arbaroj (ĉefe marborda pino — Pinus pinaster —, ilekskverko (verda kverko, aŭ ĉiamverda kverko) — Quercus ilex —, robinio — Robinia), kaj marĉoj en pejzaĝo relative ebena, ĝi estas unu el la 12 banlokoj de parto el la vendea marbordo, kiu ricevis la nomon "Côte de Lumière" (Luma Marbordo ). Satelita vidaĵo bone montras la aspekton kaj apartaĵojn de la urbo kaj ties ĉirkaŭaĵo. La marbordo estas rokeca ambaŭflanke de la plaĝo fronte orientita al sudo kaj bone ŝirmita kontraŭ malvarmaj ventoj el nordo kaj oriento. Kiam fervojo atingis la urbon el Parizo, en 1866, ĝi fariĝis tre ŝatata banloko kaj famiĝis kiel la "plej bela plaĝo de Eŭropo“ pro sia vasta strando el tre fajna sablo. Fine de la 20a jarcento, ĝi akiris mondan famon pro la velŝipa kurado "Vendée Globe".
Historio
La nomo devenas el "Les Sables (pr. : le sabl, t.e. la sabloj) kaj Olonne (olon) laŭ la nomo de apuda komunumo "Olonne", kies unua keltdevena nomo estis Olona. Laŭdira signifo de “Ol-ona“ estas "altaĵo super akvo". Pluraj apudaj urboj enhavas tiun nomon : Les Sables-d'Olonne, Le Château d'Olonne (ŝato dolon = La Kastelo de Olono), Olonne-sur-Mer (Olono ĉe Maro), L'Île d'Olonne (La insulo de Olono). La teritorio, kie ili situas, nomiĝas "Le Pays d'Olonne“, Esperante nomebla Olonlando aŭ Olonio (mapo).
Piktonoj, t.e. branĉo el la kelta gento, instaliĝis sur altaĵo kaj fondis vilaĝon sub la nomo Olona.
Dum la roma epoko, parto el la vendea marbordo troviĝis sub la marnivelo. Ekzistis veraj insuloj "Île d'Olonne" kaj "Île Vertime". La tajdo akumulis tiom da sablo inter ili kaj la kontinento tra jarcentoj, ke ili ne plu estis insuloj.
Vikingoj unuafoje atakis Vendeon en 799; okazis pluraj atakoj, precipe en 817, 831 kaj 846; ili instaliĝis en la insulo Noirmoutier en 841-842; la regiono kie situas Les Sables-d'Olonne liberiĝis el ili en 911.
Pro la geedziĝo de la reĝo Henriko la 2-a de Anglio kun Eleonora de Akvitanio, en 1152, la regiono estis sub angla superregado dum kvindeko da jaroj.
La historio de Les Sables-d'Olonne estis ligita al la mara mondo ekde la fondiĝo, en 1218, de haveno (france : Havre) de Olonne, fare de Savary la unua de Mauléon, senjoro de Mauléon, seneskalo de Puatuo kaj princo de Talmont, sur sabloza marbordo inter la najbara fiŝkaptista vilaĝo La Chaume kaj la Marĉo de Olonne.
En 1471, leĝo permesis al la loĝantaro de Les Sables-d'Olonne fermi sian urbon kaj krei fortikaĵojn.
En 1472, la franca reĝo Ludoviko la 11-a disigis Les Sables-d'Olonne disde Olonne kaj decidis fari el Les Sables-d'Olonne la ĉefan havenon de la lando.
La religiaj militoj okazintaj inter katolikoj kaj kalvinistaj reformaciistoj ekde 1534 ĝis la du unuaj jardekoj de la 17a jarcento ruinigis la regionon. Konfliktoj okazis eĉ inter la loĝantoj de Les Sables-d'Olonne, katolikoj, kaj tiuj de la najbara vilaĝo, aliflanke de ŝanelo, La Chaume (la ŝom), konvertiĝintaj al protestantismo.
Fine de Mezepoko (ĉ. 1500), komercaj interŝanĝoj okazis kun nordeŭropaj landoj. La eksportaĵoj konsistis ĉefe el vino kaj salo. Olonio estis la unua eksportanto de salo (la "blanka oro"), en Eŭropo.
Dum la 16a jarcento, la ekonomia aktiveco baziĝis ĉefe sur balenĉasado kaj kaptado de moruo. Pli ol cento ŝipoj iris al ĉirkaŭaĵo de la insulo Tero-Nova por kapti moruojn. Les Sables-d'Olonne estis la unua tiurilate en la franca reĝlando.
En 1753, la vilaĝoj La Chaume, fondita en la epoko de la romanoj, kiuj instalis tie fortikan bazon, kaj Les Sables-d'Olonne, estis kunigitaj. Komenciĝis gravaj konstrulaboroj : taluso nomata "Remblai“ (1751-1756) por ŝirmi la marbordon kontraŭ la tajdo, ĝeto Saint-Nicolas (1764-1765), granda ĝeto (1768-1780), kajo de la Chaume (1782-1789) kaj multaj vojoj sub la direktado de la grafo de Blossac. Anglaj korsaroj prirabis kaj teruris la marbordan loĝantaron.
Dum la franca Revolucio (1789-1799), la urbo restis fidela al la respublika reĝimo. Sieĝita plurfoje dum la Vendea Milito (1793-1796), ĝi rezistis danke al marvoja provizado.
En la 17a jarcento, 14 000 homoj vivis en Les Sables-d'Olonne. Ties haveno fariĝis la unua fiŝkapta haveno de Francio por moruo. Ĝi multe profitis el la sablopleniĝo de la proksima haveno de Talmont, kiu fariĝis neuzebla.
La 24an de februaro 1809, en proksimeco de la enirejo de la haveno, tri francaj fregatoj venkis kvin anglajn ŝipojn, kiuj celis marbordajn atakojn.
En 1825, aperis la unuaj banestabloj kaj kazino. Les Sables-d'Olonne fariĝis banloko, kiun komence frekventis ĉefe aristokratoj kaj artistoj.
Dum la 19a jarcento, okazis gravaj konstrulaboroj por nova taluso, lumturo de les Barges, fervojo, haveno. Kreiĝis konservejoj por sardino kaj tinuso.
La 29an de decembro 1866, fervojo ebligis atingi Les Sables-d'Olonne el La Roche-sur-Yon, Bressuire, Saumur, Tours kaj, en 12 horoj, el Parizo.
En la nokto de la 27a kaj 28a de aŭgusto 1944, la okupacia germana armeo forlasis la urbon post detruo de la havenaj instalaĵoj, minado de la strando kaj bruligo de la Kazino.
En 1979, plezurhaveno "Port Olona" estis konstruita je kelkcentmetroj de la urbocentro de Les Sables-d'Olonne; de tie ekiras la velŝipaj kuradoj inter kiuj la fama Vendée Globe. Ĝi havas 1500 lokojn.
Fondiĝis centro de marakva kuracado en 1989 kaj kongrescentro en 1998.
En la laŭreatlisto 2007 de la Konkurso de la Floritaj Urboj kaj Vilaĝoj, Les Sables-d'Olonne estis rekompencita per tri simbolaj floroj
Ekde la 14a de decembro 2008, post elektrigo de la parto de fervojo ekde Nantes, Les Sables-d'Olonne fariĝis rekte atingebla el Parizo per rapidega trajno "TGV" en 3h 20mn.
Administrado
Urbestro : Louis Guédon (Unuiĝo por Popola Movado : UMP) ekde 1980. )
Les Sables-d'Olonne estas subprefektejo kaj tria cirkonskripcio de la departement Vendeo. Ĝi estas ĉefurbo de kantono konsistanta el 6 komunumoj :
En 1995, el unuiĝo de du Komunaĵoj de Komunumoj de Olonnes (le Château d’Olonne, Olonne-sur-Mer, les Sables d’Olonne) kaj de l’Auzance kaj de la Vertonne (Ile d’Olonne, Sainte Foy, Vairé), kreiĝis “Syndicat Mixte du Canton des Sables d’Olonne“ (Miksa Sindikato de la Kantono de Les Sables-d'Olonne).
Ekonomio
Dum la roma epoko, disvolviĝis la ekspluatado de salo kaj vitkulturado por produktado de vino. La ekonomia aktivado de Les Sables-d'Olonne estas esence ligita al la oceano :
Transportoj
Por atingi Les Sables-d'Olonne
Aŭte : • El Parizo (4h 30) per la aŭtovojo A11, tra Le Mans (2h 30), Angers per A87 (1h 30), Cholet, La Roche-sur-Yon per Nacia Vojo N160.
• El Bordozo (Bordeaux) (3h 30) per A10, tra Saintes (2 h) per A837, La Rochelle (1h 30) per Departementaj Vojoj D105 kaj D949.
• El Rueno (Rouen) (5h15) per A13, tra Caen (4 h) per A84, Rennes (2h 15) per N137, Nantes (1h 15) per A83, poste D763 kaj N160.
Trajne : - El Parizo per rapidega trajno "TGV" : rekta trajno dufoje tage, daŭro de la vojaĝo : 3h 20.
- El regionaj urboj per Trajno Ekspresa Regiona "TER“
Aviadile :
Regione : Flexavia - Vols agréés Transport Public à partir des aérodromes vendéens. Proponitaj flugoj al : Ile d'Yeu, Nantes, Parizo (Toussus le Noble aŭ Le Bourget ).
Nacie kaj internacie Flughavenoj de Nantes-Atlantique (1h 15) kaj La Rochelle/Ile de Ré (1h 15) En la urbo : Navedŝipo ligas la du partojn de la urbo, t.e. La Chaume kaj Les Sables. Kun ĉefaj urboj kaj vilaĝoj de Vendeo : aŭtobusoj de la entrepreno Sovetours.
Navigado
La fiŝkaptaj ŝipoj registritaj en Les Sables-d'Olonne havas kodon LS laŭ la listo de la marsektoroj. Kvar lumturoj funkcias en la proksimeco de la enirejo de la haveno pro malprofundeco de rokoj : “Phare de l'Armandèche“, “Phare de La Potence“, “Phare des Barges“, “phare de La Chaume“ alinome “Tour d'Arundel“.
Mediatoj
Gazetaro Loka televido
Vizitindaĵoj
Multaj viziteblecoj kaj aliaj aktivaĵoj estas malkovreblaj ĉe la retejo de la Turisma Oficejo (Office de Tourisme)
Libertempo
Krom sportoj pli malpli kutimaj aliloke, ekzistas eblecoj por
Pli detalaj informoj aperas en la franca versio de Wikipedia ĉe |Loisirs
Famuloj el Les Sables-d'Olonne
El tiu listo, decas apartigi, pro malhonorinda famiĝo, unu el la plej kruelaj kaj sangavidaj piratoj el ĉiuj epokoj : Jean-David Nau, alinome François L'Olonnais. Lia vivo finiĝis en la stomako de kanibaloj de Panamo, kiuj kaptis lin, kaj, post dispecigo kaj rostigo, manĝis lin.
Esperanto en Les Sables-d'Olonne
Esperanto aperis unuafoje sur la plaĝo de Les Sables-d'Olonne en 1908. S-ino L. C. Deslaurier, el Bordozo, kiu feriis tie dum la somero, havis la ideon organizi animadon pri Esperanto sur la plaĝo. Ĝi tiel sukcesis ke ŝi rekomencis en 1909. Pri tio raportis “Franca Esperantisto“ en la numeroj de decembro 1909 (p. 185) kaj januaro 1910 (p. 13).
Esperanto-kursoj okazis en Les Sables-d'Olonne iom antaŭ la Dua Mondmilito sub gvidado de Alfred Roux. En sia instruista sindikato, li konatiĝis kun instruistino, kiu fariĝis lia edzino : Odette Loisit. Dum la Okupacio, kiel membroj de la Sekreta Komunista Partio, ambaŭ aktivis en la Rezistado. Ambaŭ estis arestitaj en marto 1943. Alfred mortis en la lastaj tagoj de junio post tritaga pridemandado. Odette Roux fariĝis urbestrino de Les Sables-d'Olonne post la Liberigo, de 1945 ĝis 1947. Omaĝe al ŝia edzo, la urbo atribuis lian nomon al strato — “Rue Alfred Roux“ — en La Chaume.
Aŭtoro de libro “Histoire des Sables et du Pays d'Olonne“, iama inspektoro pri nacia edukado, Pierre Lataste (pjer latast) praktikis Esperanton. Li partoprenis en ekzamensesioj.
Laŭ peto de Esperanto-aktivuloj, la urbestro-deputito Louis Guédon skribe intervenis dufoje ĉe la ministro de nacia edukado por atentigi lin pri instruado de Esperanto.
Fontoj
La baza materialo de tiu artikolo fontas parte el la franclingva artikolo de Wikipedia kaj parte el diversaj retejoj menciitaj ĉi supre.
Otterfing
Otterfing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miesbach kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Villepinte (Seine-Saint-Denis)
Villepinte [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis 35,850 loĝantojn en la jaro 2011.
Santo Domingo (Ĉilio)
Santo Domingo (hispana: Rocas de Santo Domingo) estas malgranda, apudmara urbo sude de Valparaiso en la Provinco San Antonio, Regiono Valparaiso de Ĉilio. Ĝi havas ĉirkaŭ 9,000 loĝantojn. La urbo havas multajn strandojn kaj unu klubon de golfo.
Villepinte (Seine-Saint-Denis)
Geografio
Villepinte situas nordoriente de la centro de Parizo.
Glaveto
La Glaveto (ankaŭ kortega glavo, france: épée de cour aŭ parada glavo) estas malpeza unu-mana glavo dezajnita por trapiki kiu evoluis el la pli longa kaj peza rapiro de la fino de la Renesanco. La pinto de la populareco de la glaveto estis inter mezo de la 17a kaj fino de la 18a jarcentoj. Oni supozas, ke ĝi aperis en Francio kaj disvastiĝis rapide tra la resto de Eŭropo. La glaveto estis la tuja antaŭaĵo de la franca duelglavo (el kiu disvolviĝis la spado) kaj ties uzometodo — kiel tipigita en la verkoj de aŭtoroj kiaj Sieur de Liancour, Domenico Angelo, Monsieur J. Olivier, kaj Monsieur L'Abbat — disvolviĝis en la teknikojn de la franca klasika skolo de skermado. Glavetoj estis uzataj ankaŭ kiel statusaj simboloj kaj modaj akcesoraĵoj; dum plej el la 18a jarcento iu ajn, ĉu civila aŭ militista, kun intencoj al statuso de ĝentlemano estus portinta glaveton ĉiutage.
En moderna sporta skermado oni nomas la ilon spado (france: ''épée).
Dana International
Dana International (hebree דנה אינטרנשיונל) estas la artista nomo de Ŝaron Koĥen. Ŝi naskiĝis en Telavivo la 2-an de februaro 1972. Ŝi estas kantistino kaj komponistino. Dum ŝiaj frua junaĝo kantis kaj laboris kiel reĝinjo en la plej gravaj dancejoj de Israelo kiam la DJ Offer Nissim malkovris ŝin.
Sharon estas transgenrulo. En 1993 vojaĝis al Londono por ŝanĝi sian sekson, kaj ekde tiam ankaŭ ŝanĝis sian viran nomon "Yaron" al la ina "Ŝaron". En tiu sama jaro publikigis sian unuan solulan kanton titolita "Saida Sultana", kovero de la kanto de Whitney Houston titolata "My name's not Susan". Ŝi publikigis sian unuan diskon, el kies titoldisko ŝi prenis la artistan nomon "Dana International", atingante grandan sukceson en aliaj landoj kiel Jordanio kaj Egiptio.
Ŝi reprezentis Israelon en Eŭrovido-Kantokonkurso 1998, okazinta la 9-an de majo en Birmingham, (Britio) per la kanto "Diva" kaj gajnis atingante 174 poentojn. Danke al ŝia partopreno kaj venko en la kantokonkurso disfamiĝis en tuta Eŭropo kaj vendis pli ol 400.000 diskojn.
Poste ŝi eldonis diskon por tuta Eŭropo kiu inkluzivis ĉiujn ŝiajn ple konatajn kantojn en Israelo, titolata "The album" kaj aliaj kun novaj kantoj "Free". En 2005 Diva estis elektita kiel la 13-a plej bona kanto en la historio de Eŭrovido.
Dana estis la komponisto de la kanto kiu reprezentis Israelon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2008 okazinta en Belgrado, "The fire in your eyes" kiu atingis la naŭan lokon en la finalo.
PAT
La vorto havas plurajn signifojn:
Es (cirila alfabeto)
с estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 19-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Es" kaj la prononcon "s" (laŭ Esperanta ortografio).
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
15727 Ianmorison
15727 Ianmorison estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astrofizikiston Ian Morison, radio-astronomon ĉe la Observatorio Jodrell Bank de la Universitato de Manchester kaj direktoron de la operacioj de MERLIN kaj SETI. Li estas lektoro en la universitato kaj en aliaj lokoj, inspirante multenombrajn homojn. Li ankaŭ estas konata kiel bonega fotisto.
Heraldikaj partigoj
En heraldiko, oni nomas kiel partigoj la regulajn disigojn en pluraj geometrikaj zonoj de kampo, de suraĵo aŭ de zono kiu rezultas el antaŭa partigo. La zonoj tiel kreitaj kuŝas samnivele, flanko ĉe flanko (kontraste al la suraĵoj, « lokitaj sur »).
William Craigie
Siro William Alexander Craigie, (13-an de aŭgusto 1867 Dundee, Angus, Skotlando - mortis 2-an de septembro 1957 Watlington, Oxfordshire, Anglio), estis skota vortaristo, lingvo- kaj literatura sciencisto, kunverkisto de The Oxford English Dictionary (1901–33) kaj ĉefverkisto de la kvarvoluma Historical Dictionary of American English (1923–36).
Heraldikaj partigoj
Kiam ero siavice estas partigita, la regulo kaskade uziĝas, nome, kiam alvenas laŭvice la legado de iu partigita ero, nova ordigo instaliĝas je la nivelo de tiu ero. ( Ekzemple, se ĉefa partigo prezentas 6 erojn, kaj ke la 4a siavice prezentas 4-eran partigon, la legado okazas tiel : 1, 2, 3, 4.1, 4.2, 4.3, 4.4, 5, 6.) La principo ne estas vere komplika, sed kiam plie la eroj ricevas suraĵojn, tiam rapide iĝas komplika la aùdad-kompreno...
William Craigie
Li studis en Universitato de St. Andrews, studis en Kopenhago skandinavajn lingvojn, poste instruis ĝis 1897 en Universitato de St. Andrews. Li instruis ekde 1905 en la Oksfora Universitato.
Heraldikaj partigoj
En la praktiko, tiaj blazonoj ne oftas, almenaŭ malofte pro simpla fantazio. Oni renkontas tiajn, por bildigi grandan kunigon, ekzemple, landon, kiu kunigas en unu blazonon, ĉiujn siajn provincojn. Do en tiu kazo, simpliĝas la legado, uzante nur la nomojn de la konsistigantaj blazonoj (supozite konataj): ĉe 1: provinco A; ĉe 2: provinco B; ktp.
La partigoj ne obeas la regulon pri kontrastigo de la koloroj.
William Craigie
Robert Craigie
Heraldikaj partigoj
Rimarko pri la esperantaj vortoj:
La partigoj estantaj rezultoj de divido, ili nomiĝas per la dividiga verbo en "ita" formo, eventuale akompanata per adverbo kiu precizas la direkton. La Ripetado de du samaj formoj alterne uzantaj du kolorojn, nomiĝas per la nomo de la formo ripetata kun "umita".
Kvin-sekunda regulo
La kvin-sekunda regulo estas mito kiu estas uzata por pravigi la manĝadon de manĝaĵo kiu falis sur la grundon. Oni ĝenerale kredas la uzadon de ĉi tiu termino ekis en rapidmanĝaj restoracioj, kiuj eble sekvis tiun regulon ĉe la preparado de manĝaĵoj. La kvin-sekunda regulo malprave asertas ke manĝaĵoj, speciale dolĉaj, kiel keksoj, kiuj falas sur la grundon, ne infektiĝos dum kvin sekundoj. Se oni rapide prenas ion de la planko, la individuo normale mencias la kvin-sekundan regulon antaŭ ol tiu manĝas ĝin inter aliaj personoj. Kvankam verŝajne ne estus malbone manĝi ion de pura planko, la ideo ke ĝermoj de la planko ne atingus la manĝaĵon dum kvin sekundoj estas malvera. Tial la regulo ŝajnas inventita pro facileco kaj por eviti la kritikadon de ĉi tiu praktiko.
31439 Mieyamanaka
31439 Mieyamanaka estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mie Yamanaka, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo Sendai Daini de Sendajo, gubernio Mijagi, Japanio.
Kvin-sekunda regulo
Unu variaĵo estas la mito ke oni povas "kisi ĝin Dien." (ĉu eble "sanktigi ĝin per kiso" ?) Oni manĝas la manĝaĵon post kiam oni kisis la manĝaĵon.
Walery Pisarek
Walery Pisarek (naskiĝis la 31-an de majo 1931 en Rabka; mortis la 5-an de novembro 2017 en Katowice) – pola lingvosciencisto kaj spertulo pri amaskomunikiloj kaj sociolingvistiko.
Vivo
Honora prezidanto de Konsilio de Pola Lingvo. Aŭtoro de publikaĵoj pri la pola lingvo, teorio pri informado kaj amasa komunikado. De 1982 profesoro de Jagelona Universitato, en la jaroj 1969–2000 direktoro de la Gazetar-Esplora Centro en Krakovo.
En la 70-aj jaroj ofte prelegis pri lingvo kadre de televida prelegserio. Prezidanto de ĵurio kaj aŭtoro de plimulto da tekstoj por populara ortografi-interpunkcia konkurso, de ties komenco. Partoprenanto de laboroj de la Centro de Civitanaj Leĝdonaj Iniciatoj de Solidareco.
Aŭtoro de pluraj libroj: Poznać prasę po nagłówkach (Ekkoni gazetaron laŭ titoloj), Retoryka dziennikarska (Ĵurnalista retoriko), Słowa między ludźmi (Vortoj inter homoj), Wstęp do nauki o komunikowaniu (Enkonduko al scienco pri komunikado). Aŭtoro de multaj eldonoj de ortografia vortaro.
Scienca laboranto de Ĵurnalista Instituto kaj Socia Komunikado de la Papa Universitato je la nomo de Johano Paŭlo la 2-a en Krakovo.
Blazono de Kipro
La blazono de la Respubliko Kipro montras ene de flava ŝildo blankan kolombon kun verda olivarba branĉo en la beko. Sub la kolombo videblas la jaronombro 1960 en nigra koloro. Ĉirkaŭ la ŝildo metiĝas duparta verda korono.
La iom oranĝeca flava koloro simboligas la dum la antikva epoko gravan minadon pri kupro sur la insulo, kiu ankaŭ kaŭzis la insulan nomon (latine cuprum), la du olivarbaj branĉoj reprezentas la du ĉefajn etnajn grupojn de la insulo, la parolantojn de la greka kaj la turka lingvoj, kaj la kolombo simboligas la deziron pri paco. La blazonon fasonis la turka kiprano Ismet Güney, kiu ankaŭ fasonis la flagon de la respubliko Kipro.
Historio
Post la okupo de la norda parto de la insulo fare de turkaj ameaj trupoj dum la jaro 1974 kaj la de la Unuiĝintaj Nacioj kontraŭata proklamo de la internacie ne agnoskita Turka Respubliko Norda Kipro dum la jaro 1983 la blazono fakte nur uziĝas en la sudo de la insulo, kie kolektiĝis la grekaj insulanoj. Tamen la blazono de la agnoskita Turka Respubliko Norda Kipro tre similas al la origina blazono, nur forigis la nombron "1960", aldonis duonlunon kaj stelon kiel simboloj de Turkio kaj la nombron "1983" supre.
Saint-Pierremont (Ardennes)
Saint-Pierremont estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Wilhelm Traugott Krug
Wilhelm Traugott Krug (* 22-an de junio 1770 en Radis ĉe Wittenberg; † 12-an de januaro 1842 en Lepsiko) estis germana filozofo.
Kronobergs län
Kronobergs län estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo kovras parton de la historia provinco Smolando. ine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sian nomon la provinco havas laŭ la ruino Kronoberg proksime de Växjö. La malmulte setlita pejzaĝo karakteriziĝas per vastaj pingloarbaroj kun multaj lagoj (Bolmen, Åsnen, Möckeln kaj multaj aliaj) kaj herbejoj uzataj por paŝtado de brutoj.
Te (cirila alfabeto)
"т" estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 20-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Te" kaj la prononcon "t" (laŭ Esperanta ortografio).
Ĝia majuskla formo estas "Т".
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Neubrandenburg
Neubrandenburg estas urbo en Germanio. Ĝi apartenas al la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Ĝis la 4-a de septembro 2011 la urbo estis administre sendependa eksterdistrikta urbo, de tiam ĝi estas la administra centro de novkreita distrikto Meklenburga Lagaro. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Vidindaĵoj
Neubrandenburg havas multajn historiajn vidindaĵojn, kiel ekz. kvar pordegojn kaj la remparon.
Pordegoj
Unu el ili estas la Stargarda pordego (germane Stargarder Tor), nomata laŭ la urbo Burg Stargard al kiu ĝi direktas.
Alia pordego estas la Treptova pordego (germane Treptower Tor).
Kirkoj
Jen la Maria kirko (germane Marienkirche).
Cuacos de Yuste
Cuacos de Yuste [kuAkos] estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro. La historia kaj arta strataro estas ampleksa kaj centrata grandparte ĉirkaŭ la figuro de la Imperiestro Karlo la 1-a de Hispanio kaj 5-a de la Sankta Romia Imperio, kiu elektis tiun lokon por retiriĝi post abdiko sur sia filo, Filipo la 2-a pro la hispanaj teritorioj, kaj sur sia frato, Ferdinando la 1-a pro la centreŭropaj teritorioj.
Neubrandenburg
Remparo
Neubrandenburg havas tre bone konservitan remparon ĉirkaŭ sia malnova urbokvartalo. Ĉe tiu remparo troviĝas kelkaj dometoj (germane Wiekhaus, plurale Wiekhäuser), kiuj grandparte eĉ estas uzataj por diversaj aferoj.
Cuacos de Yuste
La loĝantoj nomiĝas cuacareños. La censita populacio en 2008 estis 932 loĝantoj.
Neubrandenburg
Politiko
Ekde la lasta baloto en 2004 ekde 2005 estas la mandatoj laŭ la apuda bildo.
Cuacos de Yuste
Situo
Conquista de la Sierra estas situa en la orienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, je 117 km de Cáceres, la provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 52.6 km².
Neubrandenburg
Artistoj
La germana pentristo Caspar David Friedrich pentris belan motivon, nome la urbon "Neubrandenburg en matena nebulo" (germana titolo estas do: Neubrandenburg im Morgennebel).
Cuacos de Yuste
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Produktado de papriko el ruĝa kapsiko, tre populara en tradicia kuirarto de Hispanio kaj fama laŭ la nomo de la komarko, nome "pimentón de la Vera". Turismo pro belegaj naturaj kaj historia lokoj en la ĉirkaŭaĵoj.
Neubrandenburg
Esperanto-movado
Ekde la 1960-aj jaroj estas diversaj Esperanto-aktivaĵoj, parte kune kun la partneroj el la pola urbo Koŝalino.
Cuacos de Yuste
Vidindaĵoj
La ĉefa loko estas la Monaĥejo de Yuste kie la Imperiestro Karlo la 5-a retiriĝis post abdiko kaj kie loĝis iom pli da unu jaro antaŭ sia morto. Ĝi estas je kelkaj km for de la vilaĝo en belega natura areo en montarbaro.
Neubrandenburg
Esperanto-movado
En la urba regiono aktivas la Esperanto-Societo Neubrandenburg. Kelkaj membroj aranĝas ekde pli ol 10 jaroj (stato 2007) ĉiumonate germanlingvajn elsendojn pri Esperanto sub la nomo Ondo Esperanto (germane Esperanto-Welle).
Cuacos de Yuste
Vidindaĵoj
La sidejo de la Mancomunidad Intermunicipal de La Vera (Municiparo) estas tipa konstruaĵo ankaŭ ligata al la vivo de la imperiestro ĉar laŭ la legendo tie naskiĝis kaj kreskis la natura filo de la Imperiestro, populare konata kiel Jeromín, sed historie konata kiel Don Juan de Austria, generalo kaj admiralo kiu kun la floto de sia duonfrato la reĝo Filipo la 2-a kaj de la veneciaj, papaj kaj ĝenovaj ŝiparoj, sukcesis en la batalo de Lepanto kontraŭ turkoj.
Neubrandenburg
Esperanto-movado
Dum la someraj ferioj kelkaj societanoj subtenas proksimregionan ferian aranĝon, nome SEFT (Somera Esperanto-Familia/Feria Tendaro), kiu jam okazas ekde 30 jaroj sur la sama tendejo ĉe la landlimo de Meklenburgio-Antaŭpomerio kaj Brandenburgio apud la vilaĝo Thomsdorf.
Cuacos de Yuste
Vidindaĵoj
Aliaj interesaj monumentoj estas la Preĝejo de Nuestra Señora de la Asunción, kie elstaras la sakristio, verko de la 16a jarcento. Ankaŭ la Domo de Don Juan de Aŭstrio, la Ermitejo de la Soleco, la Ermitejo de Sankta Ana, la Placo kaj ties portikaro, la Verda Kruco, la blazondomoj kaj la fontoj. Belega tipa kvartalo.
Neubrandenburg
Esperanto-movado
La loka Esperanto-societo krome interalie en 2004 respondecis pri organiziĝo de la Germana Esperanto-Kongreso en Neubrandenburg.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de estas:
Júlio César Rocha Costa
Júlio César Rocha Costa (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki en Japanio kaj ĉe São Caetano, Juventude, Caxias do Sul, Gama, Mogi Mirim kaj Criciúma en Brazilo.
PAZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Hiroshi Fujii (astronomo)
Hiroshi FUJII estas japana astronomo.
Laŭ Minor Planet Center li kunmalkovris 2 asteroidojn ambaŭ la kun Takao Kobayashi.
Roderick Carr
Charles Roderick CARR (n. la 31-an de aŭgusto 1891 - m. la 15-an de decembro 1971) estis novzelanda/brita aviadisto kaj militisto.
Li naskiĝis en Feilding (Nov-Zelando), kaj partoprenis al la Unua mondmilito en la Royal Navy kaj Royal Air Force. Li en 1919 iris al Rusio por batali kontraŭ bolŝevikoj. En 1921, li partoprenis al la ekspedicio Shackleton-Rowett de Ernest Shackleton.
Li partoprenis al la Dua mondmilito, kaj poste fariĝis estro de la brita-barata aviadilaro.
Robert Craigie
Robert CRAIGIE (1883 - 1959) estis brita ambasadoro de Britio en Japanio, 1937-41. En 1939 okazis subskribo de Traktato de Arita-Craigie, kiu rekonis japanajn pretendojn je Ĉinio. Unu subskribinto estis reprezentanto de la brita registaro, Robert Craigie, ambasadoro de Japanio. Alia subskribinto estis Hachiro Arita japana generalo.
Referencoj
British Envoys in Japan 1859–1972
Corning Inc.
Corning Incorporated estas usona fabrikanto de vitro, ceramiko, kaj rilataj materialoj, ĉefe por industriaj kaj sciencaj aplikaĵoj. La kompanio estis konita kiel Corning Glass Works ĝis 1989, kiam ĝi ŝanĝis sian nomon al Corning Incorporated. ​ En 1998, Corning senigis sin el siaj linioj de konsumaĵoj (piroceramiko "CorningWare"; teleraro "Corelle" kaj kuiriloj "Pyrex") kiujn vendis al la kompanio World Kitchen (kvankam ĝi havas ankoraŭ proksimume ĉirkaŭ 8% el tiuj tri markoj).
En 2014, Corning pluhavis kvin ĉefaj negocsektorojn: nome teknologio de ekranoj, media teknologio, biologiaj sciencoj, optikaj komunikoj kaj specialaj materialoj. Corning estas intreplektita en du entreprenaj aliancoj: Dow Corning kaj Pittsburgh Corning. Quest Diagnostics kaj Covance estis du entreprenoj derivitaj de Corning en 1996.
Bestoĝardeno Perto
En 2010/11, la bestoĝardeno havis laboristaron de ĉirkaŭ 248 (egale al 167 plentempaj dungoj), plus ĉirkaŭ 300 volontuloj (instruistoj). Ĝi estas institucia membro de la asocio Zoo and Aquarium Association (ZAA) kaj de la internacia World Association of Zoos and Aquariums (WAZA).
Historio
La Bestoĝardeno Perto estis malfermita la 17an de oktobro 1898.
Baldissero Canavese
Baldissero Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castellamonte, Vistrorio, Vidracco, Strambinello kaj Torre Canavese. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Stacio Shigino
Stacio Shigino (japane: 鴫野駅 [Ŝigino-eki], angle: Shigino Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi kaj 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Imazatosuji.
8872 Ebenum
8872 Ebenum estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la planta familio de la Ebenacoj, kun du genroj kaj 500 specioj. Masklaj kaj inaj floroj estas kutime sur apartaj plantoj. La genro Diospiro estas plej grava ; la frukto de Diospyros virginiana (virginia persimono) estas bongusta, la Diospyros Ebenum (Ebona diospiro) donas valoran lignon.
Ephippiorhynchus
Ephippiorhynchus aŭ Selbekuloj estas malgranda genro de cikonioj. Ĝi enhavas nur du vivantajn speciojn, nome tre grandaj birdoj pli da 140 cm altaj kun enverguro de 230–270 cm. Ambaŭ estas ĉefe nigrablankaj, kun tre koloraj, ĉefe ruĝaj kaj nigraj, bekoj. Ambaŭ seksoj de tiuj specioj estas tre similaj laŭplumare, sed diferencas en iriskoloro. La membroj de tiu genro estas foje nomataj "jabiruoj", sed tio pli propre aludas al plej proksima parenco el Latinameriko. Ili nomiĝas ankaŭ Selbekuloj, alude ĉefe al la afrika specio.
La specioj estas la jenaj:
Prahistoria parenco nome Ephippiorhynchus pakistanensis estis priskribita el fosilioj de fina Mioceno troviĝintaj en Pakistano. Preskaŭ samtempe, alia jam formortinta specio loĝis en orienta al centra Afriko.
Tiuj grandaj vadbirdoj reproduktiĝas en marĉoj kaj aliaj humidejoj, kie konstruas grandan profundan neston el bastonetoj en arbo. Kiel ĉe plej cikonioj, ili fluĝas havante la kolon foretende, ne kuntirita kiel ĉe ardeoj; dumfluge, ili montras strangan formon, kun kapo kaj granda beko iome pendantaj suben. Ili estas silentaj escepte pro bekofrapado ĉeneste.
La cikonioj de Ephippiorhynchus, kiel plej parencoj, manĝas ĉefe fiŝojn, ranojn kaj krabojn, sed ankaŭ junajn birdojn, kaj aliajn tervertebrulojn. Ili piediras per decida kaj majesta maniero dumĉase, laŭ simila maniero al pli granda ardeo.
Tiuj birdoj ne estas malofte tenataj en kaptiveco fare de bestoĝardenoj aŭ birdobredistoj. Fuĝintaj individuoj eble rilatas al supozataj vidaĵoj de kaŝbestoj kiaj la "Granda Birdo"; dum la Selbekulo estas la plej verŝajna bazo por la Kongamato.
La genronomo Ephippiorhynchus devenas el antikva greka efippos, selo (laŭvorte "io metita sur ĉevalo"), kaj rhinĥus, "beko", kaj aludas al la frunta ŝildo kiu estas kvazaŭ selo de la beko de unu specio.
Heliadinoj
Heliadinoj - (helene Ἡλιάδες, "infanoj de la Suno", (latine Heliades) estas en la helena mitologio nimfoj, filinoj de dio de Suno Helios kaj Klimeno, filino de Titano Oceano. Ili estis tri: Aigla, Faetusa kaj Lampetia.
Kiam ilia frato Faetono foje petis sian patron Helioson, ke li povu veturpromeni per suna kaleŝo sur la ĉielo, la patro malpersvadis lin kaj ne volis la veturon permesi. Sed fine konsentis. Faetono ne kapablis konduki la ĉielan jungitaron, la ĉevaloj ekflugis supren ĝis la steloj kaj poste male flugis malalte super la Tero kaj bruligis grandajn teritoriojn en Afriko je dezertoj, bruligis haŭton de loĝantoj nigra, per brulo komencis sekiĝi riveroj kaj lagoj kaj la tero profunde fendiĝis.
Tion ne permesis la plej alta dio Zeŭso kaj impertinentan kuraĝan junulon puŝigis per siaj ĉielfajroj en profundaĵojn. Liaj fratinoj Heliadinoj pro funebro ŝanĝiĝis en poplojn kaj iliaj larmoj falantaj en akvon de la rivero Eridano ŝanĝiĝis en sukcenon.
Újszalonta
Újszalonta [Ujsalonta] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Sarkad. Új signifas nova.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ la rumana-hungara landlimo sen trapasejo, Nagyszalonta estas proksime.
Lukas-Passion (Schütz)
La Lukas-Passion (SWV 480), plena titolo: Historia des Leidens und Sterbens unseres Herrn und Heiland Jesu Christi nach dem Evangelisten St. Lukas (Historio de la sufero kaj morto de nia Sinjoro kaj Savanto Jesuo Kristo laŭ la Evangeliisto Luko], estas pasiono, kiun komponis Heinrich Schütz. Ĝi devenas el la jaro 1653 kaj formas la unuan parton de la ĥorala triopo, kiun li pli malfrue kompletigis per la Johano-Pasiono (1665/66) kaj la Mateo-Pasiono (1666). La verko staras en lidia modalo sur f kaj daŭras proksimume 40 minutojn.
Újszalonta
Historio
La historio komenciĝis en 1918, kiam la rumana armeo okupis Nagyszalonta. Ekde 1920 la tuta urbo apartenis al Rumanio, sed en 1922 ekstera okcidenta parto redoniĝis al Hungario. El tio naskiĝis vilaĝo havanta la nomon same tiel Nagyszalonta en 1924. En 1940 la origina urbo rehungariĝis dum 4 jaroj, tial la vilaĝo Nagyszalonta prenis la nomon Újszalonta. En 2000 kalvinana preĝejo konstruiĝis. Ne menciitaj vilaĝservoj estas migra poŝto, apoteko, kuracejo.
Lukas-Passion (Schütz)
La muzikistaro (miksita ĥoro / SATB) estas, malsame al la famaj pasionoj de Johann Sebastian Bach, nur-kanta.
Ĉena vilaĝo
Ĉena vilaĝo (arbaro-terbeda vilaĝo) – speco de vilaĝoj, kiuj estis kreitaj en mezepoka Germanio kaj Pollando laŭ magdeburga juro sur arbaraj montetaj terenoj. Bienoj lokiĝas ĉe ambaŭ flankoj de vojo, kiu kutime troviĝas laŭ fundo de valo. Ĉiu bieno estis konstruata sur propra terbedo de elradikita kampo, kiu komencas ĉe ĉefa vojo. Pli malproksime, al la terbedo kuntuŝiĝas peco de arbaro (pro tio alia nomo: arbaro-terbeda vilaĝo), kiu atingas akvodislimon.
Nigra septembro
Nigra septembro (en araba, أيلول الأسود, Aylūl al-Aswad) estis organizaĵo terorista palestina, fondita en 1970. Ĝi asociiĝis kun diversaj grupoj ene de la OLP, ĉefe kun Fatah, tiam estrata de Jaser Arafat, kaj poste kun la PFLP.
La nomo "Nigra septembro" devenas de la okazintaĵoj kiuj fruntigis la palestinajn luktantojn kontraŭ la jordana armeo en septembro de 1970. La unua agado de la grupo estis la murdo de la ĉefministro de Jordanio, Ŭasfi Tall, la 28an de novembro de 1971. Ŭasfi Tall estis ŝlosa figuro por la forpelo de la palestinaj luktantoj de Jordanio en 1970-1971.
La plej konata agado estis la Munkena Masakro, nomo kiun oni donis al kidnapo kaj murdo de dekunu atletoj de Israelo dum la Somera Olimpiko 1972. En tiu agado perdis krome la vivon 5 membrojn de Nigra septembro kaj 1 germana policano.
Casas
Casas estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Casas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10008.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4123 loĝantojn. El tiuj estis 2166 viroj kaj 1957 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4085,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 150 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 800 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4006 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 12 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,3 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
2911 de la loĝantoj de Casas en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 348 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,95 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 10,13 % (183 el 1282), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 14,27 % (165 el 1629).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 2868 personoj apartenis al la katolika religio kaj 879 personoj al la protestantisma religio. 25 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 234 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lajos Tomasovszky
Lajos Tomasovszky [lajoŝ tomaŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tomasovszky Lajos estis hungara kemiisto, profesoro. Lia familia nomvarianto estis Tomosovszky. Lia frato estis same profesoro Imre Tomasovszky.
Lajos Tomasovszky naskiĝis en 1869 en Hungara reĝlando en Tiszaújlak (nuntempa Vilok en Ukrainio). Li mortis la en Sopron.
Biografio
Lajos Tomasovszky akiris diplomon en mina kaj arbara akademio en Selmecbánya en 1894, poste li samloke estis asistanto unu lernojaron. En 1895 li estis vicinĝeniero en monfarejo en Körmöcbánya, post 2 jaroj li havis postenon en Nagybánya. En 1902 li revenis al la akademio kiel lektoro. En 1909 li estis nomumita titulara eksterordinara profesoro, en 1912 eksterordinara profesoro, en 1914 publika ordinara profesoro, en 1916 katedrestro. Post 3 jaroj li sekvis la rifuĝintan akademion aŭ jam altlernejon al Sopron, kie en la lernojaro 1925 li estis dekano. Li okupiĝis precipe pri elektrokemio. Li pensiuliĝis en 1928, li mortis pro bombardado dum la 2-a mondmilito.
Vranová Lhota
Municipo Vranová Lhota situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en subregiono Malá Haná, en valo de rivero Třebůvka, 15 km oriente de urbo Moravská Třebová kaj 16 km nordorente de urbo Jevíčko, en centro de naturparko "Bohdalov-Hartínkov". Vivas ĉi tie.
Al la municipo apartenas vilaĝoj:
Historio
Vilaĝo Vranová Lhota (Braunölhütten) estas unue rememorata en akto de la reĝo Přemysl Otakar la 2-a. Ĝi estis fondita ĉe grava landa vojo liganta Olomouc kun Moravská Třebová.
En la vilaĝo konstruigis Hugo Salm altfornon kaj en 17 ŝaktoj en ĉirkaŭaĵo oni minis ferercon por ĝi. Post neniiĝo de ferfandejo pro granda distanco de fervojo, estis sur ĝia loko konstruita teksa fabriko. Plie ĉi tie estis bierfarejo, maltejo, destilejo, muelejo kaj multaj metiejoj. Ĉe la vilaĝo estis ankaŭ lupolkampo.
Sol (metroo de Madrido)
La metrostacio Sol (Suno) estas mult-funkcia stacio lokita sub la centra Pordo de la Suno en Madrido, en la ĉirkaŭaĵo samnoma de la distrikto Centro. En ĉi tiu stacio konverĝas la linioj 1, 2 kaj 3 de la Metroo de Madrido kaj, kaj  de la reto de Proksimaĵoj Madrido. Ĝia tarifa zono estas A laŭ la Regiona Transporta Konsorcio. La stacio estas verko de la arkitekto Antonio Fernández Alba.
Vranová Lhota
Ruinoj de burgo
Super la vilaĝo estas ruinoj de la burgo "Vraní hora" el la 13-a jarcento, kiu gardis sekurecon de menciita vojo.
Sol (metroo de Madrido)
La stacio de linio 3 estis integrita en 1936, situanta pli malpli ĉe la sama nivelo kiel linio 1 kaj ankaŭ perpendikulara al linio 2. Estas grave noti ke la unua sekcio inaŭgurita de la tri linioj inkludis la stacion Sol.
Vranová Lhota
Fortikaĵeto
En vilaĝo Vranová Lhota estis fortikaĵeto, konstruita en la 14-a jarcento. Ĝi estis en la jaro 1698 rekonstruita en renesancan kasteleton.
Sol (metroo de Madrido)
En la 1960-aj jaroj la platformoj de linio 1 estis etenditaj el 60 ĝis 90 m, laboro kiu ne povis esti efektivigita sur ambaŭ platformoj paralele fare de la konstruaĵoj sur la surfaco, ĉar iliaj fundamentoj estis en danĝero. Ĉi tio kondukis al etendo de unu el la platformoj norde kaj alia sude, estante la sola metroa stacio en Madrido kun ne-paralelaj platformoj.
Vranová Lhota
Preĝejo
Paroĥa preĝejo de Sankta Katarino de Aleksandrio estas ekipita per rara valora altaro.
Sol (metroo de Madrido)
Inter 2004 kaj 2006, la platformoj de linio 3 ankaŭ etendiĝis el 60 ĝis 90 m, sed ĉi-foje la laboro estis farita tute paralele. Tiutempe nova aliro estis malfermita en Strato Preciados, kiu helpas pli bone distribui la fluon de pasaĝeroj tra la stacio. Paralele al ĉi tiu laboro, komenciĝis la instalado de liftoj, el kiuj tiuj, kiuj permesas aliron al la linioj 1, 2 kaj 3 kaj tiu kiu donas aliron de la strato al la vestiblo funkcias ekde 2007, estante inaŭgurita la lasta kiu mankis (kiu donas aliron al la platformo 2 de la linio 1) en la jaro 2016, per la kompletigo de la laborado de la linio efektivigitaj inter julio kaj novembro.
Vranová Lhota
Statuo
En la vilaĝo troviĝas statuo de Sankta Johano Nepomuka.
Kruco
Ĉe la ŝoseo estas t.n. cirilometoda kruco.
Sol (metroo de Madrido)
Nuntempe, la stacio havas kvar alirojn, kiuj, pro la granda enfluo de vojaĝantoj, ofte kaŭzas homamasojn sur la eniro kaj eliro de ŝtuparoj. La interno elstaras pro ĝia granda centra salono kun ornamita plafono, kie ekzistas diversaj butikoj, oficejo de la Metroo de Madrido kaj policejo.
Holičky (Ralsko)
Holičky (germane: Hultschken) estas pereinta municipo en Ĉeĥio, en distrikto Česká Lípa, en la norda parto de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo ĝi pereis. Ĝi situis proksimume 11,5 km nordoriente de Kuřívody kaj 3 km sudokcidente de Osečná. La devena prenita katastra teritorio estis Holičky, la nuntempa estas Náhlov en la novepoka urbo Ralsko.
La eksan setlejon rememorigas per la nomo monteto Holičský vrch, kiu situas proksimume unu kilometro orient-nordoriente de ĉi tie.
Historio
La municipo pereis post la jaro 1945, kiam la germana loĝantaro estis ellandigita kaj poste la regiono alliĝis al la armea spaco Ralsko. estis ĉi tie konservitaj keloj kiel jununura restaĵo de la municipo.
Festivalo Ŝanĝoj
En la pereinta municipo okazis la 5-an de junio 2021 okazis festivalo Ŝanĝoj. Programo de la festivalo kreis renkontiĝo kaj promeno tra landarta ekspozicio. Estis prezentitaj artlaboraĵoj el naturmaterialo.
Enkadre de la festivalo okazis kreemaj laborejoj: ŝtona balancado, fotografado kun globo, vizaĝoj el argilo, ludiloj el naturmaterialoj kaj memoro de la loko.
Kantono Harris (Teksaso)
La kantono Harris situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro estas la teksasa ĉefurbo Houston (Hustono).
PBF
La vorto havas plurajn signifojn:
Kentukia Ĉevalvetkuro
La Kentukia Ĉevalkonkurso okazas ĉiujare ekde 1875. La gajninto de la unua vetkuro estis Bonaventure, antaŭ spektantaro de 10,000 homoj la 17an de majo 1875.
Ĉiela Regno
Ĉiela Regno (greke: ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν = he basileia tōn ouranōn) aŭ Dia Regno (greke ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ = he basileia tou Theou) estas ŝlosila koncepto de Kristanismo bazita sur esprimo atribuata al Jesuo kaj raportita en la Evangelioj.
Samsignifaj esprimoj
La vorto “regno” aperas en la Nova Testamento pli ol cento da fojoj kaj estas utiligata precipe en la sinoptikaj evangelioj:
Evangeliisto Sankta Mateo en sia evangelio aranĝas la samteman koncepton per la vortoj "ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν" (basileia tōn ouranōn), kiu estis tradukita per “ĉiela regno”, dum evangeliistoj Sankta Luko kaj Luko en siaj evangelioj preferas la esprimon Basileia tou Theou, kiu estas esperantigita per “dia regno”.
Tiu “dia regno”, laŭ iuj fakuloj, ĉar tiu analoga de Mateo baziĝus sur tiuj de Marko kaj Luko kaj sur la Q-Evangelio, estas modifaĵo de Mateo por ne malplaĉi al unuaj kristanoj de la judaj komunumoj kiuj preferis eviti rekte mencii la nomon de Dio.
Ĉe la komenco de la predikado
Precipe ĉe la komenciĝo de sia predikado Jesuo substrekis la tujan proksimecon de tiu “ĉiela regno” (aŭ “dia regno”). Ĉe la komenco de sia evangelio, Marko substrekas ke Jesuo diras (1,15): “La tempo jam plenumiĝis, kaj la regno de Dio alproksimiĝis; pentu, kaj kredu al la evangelio”. Johano la Baptisto laŭ Mateo (3,2) diras:” Pentu, ĉar alproksimiĝis la regno de la ĉielo”. Ĉiam en tiu evangelio Jesuo ripetas: “Pentu, ĉar la regno de la ĉielo alproksimiĝis” (4,17).
La paraboloj de la Regno
En multaj paraboloj Jesuo provas precizigi la karakterojn de tia regno. Jen listo de paraboloj registritaj en Mateo kaj kutime difinitaj la “paraboloj de la regno”:
Signifo
Per tiu esprimo Jesuo referencas al regno aŭ suvereneco de Dio sur la tuta universo. Tiu regno estas imagita tute malsama ol tiu de la teraj povoj, kvankam laŭ la konstanta ideo pri tera povo, laŭ judoj, ili estas ĉiam dia delegitoj. Sendepende de sia religia anonco, Jesuo per tiaj esprimo kaj koncepto evitas kunfandiĝi kun la oponantoj de la okupanta Romia Imperio: lia ĉiela regno povas kunekzisti kun ĉiuj teraj regnoj.
En postaj kristanaj teologioj la Jesua ĉiela regno etendiĝis al la vivo de savitoj ĉe Dio, stato kiu kutime estas dirata “Paradizo”.
En la teologio de la paŭlaj leteroj la kredantoj jam estas savataj en la Dia Regno, kiu ankoraŭ ne manifestiĝas.
Tiuj konceptaj esprimoj interpretendas je la lumo de la respondo de Jesuo al Pilato (Joh 18,37): "Sed nun mia regno ne estas el ĉi tie... Pro tio mi naskiĝis kaj venis en la mondon, ke mi atestu pri la vero".
Foje ne mankis la tento, inter kristanoj, identigi la dian regnon kun la Kristana Eklezio: tezo ĝenerale refutata de la diversaj teologioj. Ne mankas ankaŭ akuzoj al la Katolika Eklezio sintenis kiel tera regno, akuzo plej facile altira en tempo de papo-reĝo: tezo, tamen, ĉiam refutita kiel aperas ekzemple en la papaj Enciklikoj kaj ĉe multego da teologoj.
Krašovice (apartigilo)
Nomon Krašovice havas pluraj setlejoj en Ĉeĥio:
Ĉiela Regno
La ĉiela regno ĉe judismo
La koncepto "ĉiela regno", almenaŭ materie, ne estas tute nova en la Malnova Testamento
Krašovice (apartigilo)
Similan nomon havas:
Ĉiela Regno
La ĉiela regno ĉe judismo
Laŭ la juda tradicio la esprimoj “Regno de Dio” kaj “ĉiela regno” havas sian respondecon en la strikta ligo kun la aŭskultado kaj praktikado de la precepto de la Torao kiujn la judaj majstroj ĉiam instruis kiel akompanataj de la dia revelacio (kvankam ili origine ne estis tiom multenombraj). Oni parolas pri “jugo” de la Regno de Dio aludante al la akcepto de la Dia volo en la adhero al Dio, sola maniero per kiu la spirita libero kaj la materia libero estas eblaj kaj viveblaj kunigitaj; analoga estas la jugo de la Torao. Ekzistis diversaj motivoj por akcepti la Ĉielan Regnon kiel (hebree) Qabalat ol Malkhut Shamayim: per la pradikado de la plej simplaj formoj de fido nome de la timo kaj amo al Dio, de la medito pri la meritoj kaj punoj, kaj tiu de spirita kreskiĝo en la plibonigado de si mem kaj de la mondo kaj, fine, tiu plej alta, nome plenumi la ordinon de Dio kaj adheri al lia volo.