cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Louis Gabriel Suchet
Biografio
Trovinte sin sur la Pireneoj, li ricevis la novaĵon de la abdiko de la imperiestro. Li proponis siajn servojn al Ludoviko la 18-a (Francio), kiu havigis al li la titolon de komandanto de la ordeno de Sankta Ludoviko. Sed kiam Napoleono revenis dum la Cent-Tagoj, li revenis al ties flanko, kaj ekhavis la estrecon de la armeo de la Alpoj.
Dum la Resurtronigo li estis elpostenigita el sia titolo de pajro de Francio, kaj ne plu havis gravan estrecon, kvankam li rekuperis la titolon de pajro en 1819. Li retiriĝis el la publika vivo kaj malproksimiĝis el Parizo: Mortiĝis en la kastelo de Montredon, ĉe Marsejlo, la 3an de januaro de 1826. Li estis entombigita en la Tombejo Père-Lachaise (divizio 39).
Haverskerque
- jen france, prononco [], origine nederlande Haverskerke respektive flandre Oaverskerke - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Tuvalo
Tuvalo (tuvale Tuvalu) estas sendependa ŝtato, kiu situas inter Aŭstralio kaj Havajo. Escepte de Vatikano, ĝi estas la sendependa ŝtato kun la plej malgranda nombro da loĝantoj. Ĝi estas konstitucia monarĥio kaj apartenas al la Komunumo de Nacioj. La registara sidejo estas en la vilaĝo Vaiaku, sur la insulo Fongafale, en la atolo Funafutio. Tuvalo konsistas el naŭ insuloj kaj atoloj. Ties nomo signifas “kuna oko” en la tuvala. Pro ĝia malalteco (5 metroj en la plej alta loko), la ekzisto de Tuvalo estas minacata de subakviĝo pro la klimata ŝanĝo, kiu provokus altiĝon de la marnivelo.
Loĝantaro
La loĝantaro duobliĝis ekde la jaro 1980, kaj en Tuvalo nun vivas 10,619 homoj, 96 % el kiuj etne estas polineziaj. La 600 loĝantoj en la insulo Nui estas plejparte el mikronezia deveno.
Lingvoj
La oficialaj lingvoj estas la tuvala kaj la angla, tamen la angla ne estas uzata en la ĉiutaga vivo. En la insulo Nui oni ankaŭ parolas la kiribatan (gilbertan).
La tuvala estas polinezia lingvo kun diversaj dialektoj dise tra la pluraj insuloj, sed ĝi ne havas fiksan ortografion. La angla venis en la insularon kune de la alveno de la eŭropaj koloniistoj.
Religio
97 % el la tuvalanoj apartenas al la Kristana Eklezio de Tuvalo (protestanta), kiu ekde la jaro 1968 estas sendependa de la eklezio de Britio. Tamen ankoraŭ ekzistas miksiĝintaj elementoj de la indiĝena tuvala religio.
Geografio
Kvankam Tuvalo ne havas administrajn subdividojn — la kompleta loĝantaro estas tro malgranda (ĉirkaŭ 10,600 en 2012) — la insula ĉeno, el kiu la lando konsistas, povas esti dividita en naŭ atolojn:
La plej malgranda insulo, Niulakita, estis neloĝata ĝis kiam homoj el Niutao envenis en ĝin en 1949. Tial Tuvalo per la tuvala lingvo signifas “kune staranta oko”, nekonsiderante tiun ĉi lastan “novan” insuleton.
Kings Norton
Kings Norton estas kvartalo de la urbo Birmingham, en Anglio.
Tuvalo
Geografio
Laŭ geografia vidpunkto, Niulakita ne apartenus al la tuvala insularo.
Kings Norton
La nomo "Kings Norton" devenas de la normana periodo de la brita insulo. En 1796, la kanalo de Birmingham kaj Worcester estis konstruita tra tiu kvartalo por kunligi ĝin al la rivero Severn.
Tuvalo
Geografio
La insuloj Funafuti, Nukufetau, Nukulaelae, Nui kaj Nanumea estas atoloj. En Nanumea tamen ekzistas nesala akvo, kio estas ja maloftega en atolo. La aliaj kvar insuloj nur estas etaj altaĵoj sur la marnivelo. La vegetaĵaro konsistas plejparte el kokospalmoj.
En ĉiuj insuloj ekzistas tropika kaj varma klimato, kun meza temperaturo je. Pluvoj estas oftaj, ĉefe inter novembro kaj februaro. Ankaŭ ofte vizitas Tuvalon uraganoj.
Ĉar la insuloj havas maksimuman altecon je 5 metroj super la marnivelo, oni timas, ke Tuvalo subakviĝu pro la altiĝo de la marnivelo provokota de la monda varmiĝo. La tuvala registaro klopodas trovi azilon en Nov-Zelando kaj Aŭstralio. Nov-Zelando kaj deklaris, ke tiukaze ĝi ĉiujare akceptus 75 tuvalajn enmigrantojn.
Ankaŭ per la erozio de la strandoj subakviĝas iom post iom ĉiu tuvala insulo aŭ atolo. En Tuvalo oni jam batalas kontraŭ inundoj, kaj la manko de nesala akvo kaj la malfacileco produkti manĝaĵojn faras la vivon en Tuvalo pli kaj pli malfacila.
Politiko
Tuvalo estas konstitucia monarĥio ene de la Komunumo de Nacioj kaj ties ŝtatestro estas Karlo la 3-a, kiu estas reprezentata en Tuvalo pere de loka guberniestro ĝenerala.
La loka parlamento, nome Fale I Fono, konsistas el 12 membroj, kiuj elektiĝas por 4-jara periodo kaj kiuj mem elektas ĉefministron, kiu agas kiel la estro de la registaro.
Ekstera politiko
Tuvalo apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo konsistanta nuntempe el 78 ŝtatoj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Ekonomio
En julio de 2009 la tuvala registaro deklaris, ke ĝi volas venigi ĉiun sian energion de renovigeblaj fontoj antaŭ 2020. Ĝi planas anstataŭigi importitan dizeloleon pere de uzado de sun- kaj ventenergioj. «Ni avide atendas la tagon kiam nia lando proponos ekzemplon al ĉiuj, funkciante tute per naturaj rimedoj kiel la suno kaj la vento,» diris ministro pri Publikaj Servoj Kausea Natano. Tuvalo taksas, ke la projekto kostos proksimume 20 milionoj da dolaroj. La procezo jam estas komencinta per la estigo de suninstalaĵo de 410,000 dolaroj sur la tegmento de la ĉefa futbala stadiono en la ĉefurbo Funafuti.
Historio
La tuvalanoj estas polinezia popolo, kiu venis en la insulojn taksite antaŭ 2000 jaroj, precipe el la najbaraj Samoo kaj Tokelao. Antaŭ la alveno de la eŭropanoj jam ekzistis oftaj vojaĝoj per kanoto inter la plej proksimaj insuloj.
En 1892 la insuloj iĝis parto de la brita protektorato Insuloj Gilbert kaj Ellice (Gilbert and Ellice Islands), kaj Tuvalo eknomiĝis “Insuloj Ellice”. La protektorato iĝis kolonio en 1915. En 1943, dum la Dua mondmilito, Tuvalo estis elektita de Usono kiel sidejon por batali kontraŭ Japanio en la Pacifiko. Miloj da marsoldatoj vivis tie ĝis decembro 1945. En 1974, la etnaj malsamoj inter la diversaj partoj de la kolonio faris, ke la polinezia Tuvalo voĉdonu favore al sendependiĝo de la mikroneziaj Gilbert-insuloj (poste Kiribato). En 1975 la Ellices-insuloj iĝis alia brita kolonio: Tuvalo. Totala sendependeco okazis en 1978, kies tagon oni memorigas ĉiujare la 1-an de oktobro.
Masao Nozawa
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Masao Nozaŭa, japane 野澤正雄, n. kaj m. nekonataj) estis japana futbalisto. Li estis la frato de Akira Nozawa. En 1930 li membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Edro-transitiva
En geometrio, formo (pluredro aŭ hiperpluredro aŭ kahelaro) estas edro-transitiva se ĝia simetria ago transitivas je ĝiaj edroj. Ĉi tio signifas ke estas nur unu speco de edroj en la objekto: se estas donitaj du edroj, ekzistas movo, turnado aŭ reflekto kiu bildigas unu edron en la alian, samtempe bildante la tutan objekton en sin mem.
Edro-transitivaj pluredroj povas esti priskribita per ilia edra konfiguro. Formo kiu estas edro-transitiva kaj havas regulajn verticojn estas ankaŭ latero-transitiva, tiam ĝi estas klasifikata kiel kvazaŭregula duala. Iu teoriistoj klasifikas ĉi tiujn figurojn figuras kiel vere kvazaŭregulaj ĉar ili komunigas la samajn simetriojn, sed ĉi tiu ne estas ĝenerale akceptata.
Pluredro kiu estas edro-transitiva havas dualan pluredran kiu estas vertico-transitiva. Ĉiuj katalanaj solidoj, dupiramidoj kaj kajtopluredroj estas edro-transitivaj. Ili estas la dualaj de vertico-transitivaj arĥimedaj solidoj, prismoj kaj kontraŭprismoj respektive. La platonaj solidoj, kiuj estas mem-dualaj aŭ dualaj al la aliaj platona solido, estas vertico-transitiva, latero-transitiva, kaj edro-transitiva. Pluredro kiu estas edro-transitiva kaj vertico-transitiva sed ne estas latero-transitiva estas klasifikata kiel nobla pluredro.
Kantono Whitman (Vaŝingtonio)
Kantono Whitman (angle: Whitman County) estas kantono (county: subŝtata administra distrikto) situanta en la orienta parto de la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝia nomo honoras la memoron de Marcus Whitman, kristana misiisto mortigita (kun lia edzino) en 1847 de membroj de la kajusa indiĝena popolo. En 2000 oni nombris 40 740 loĝantojn en la kantono, el kiuj proksimume 60% loĝas en la plej granda urbo de la kantono, Pullman. La administra sidejo de la kantono estas en Colfax. Pullman estas la hejmo de Vaŝingtonia Ŝtata Universitato kaj de la Inĝenieraj Laboratorioj Schweitzer.
Kantono Whitman formiĝis el parto de Kantono Stevens la.
Agrokulturo
Laŭ la retejo Heart of Washington, Kantono Whitman produktas pli da hordeo, tritiko, sekaj pizoj kaj lentoj ol iu ajn alia kantono en Usono.
Geografio
Laŭ la usona Buroo Censa, la kantono ampleksas entute areon de 5 640 km². El tio, 5 593 km² estas seka tero kaj 47 km² estas akvo. La kantono estas parto de Paluso, vasta kaj onduma stepeca regiono meze de la Kolumbia Baseno.
Apudaj kantonoj
<!--
Demographics
As of the census² of 2000, there were 40,740 people, 15,257 households, and 8,055 families residing in the county. The population density was 7/km² (19/mi²). There were 16,676 housing units at an average density of 3/km² (8/mi²). The racial makeup of the county was 88.07% White, 1.53% Black or African American, 0.73% Native American, 5.55% Asian, 0.27% Pacific Islander, 1.22% from other races, and 2.63% from two or more races. 2.99% of the population were Hispanic or Latino of any race.
There were 15,257 households out of which 24.60% had children under the age of 18 living with them, 44.20% were married couples living together, 6.20% had a female householder with no husband present, and 47.20% were non-families. 29.40% of all households were made up of individuals and 7.10% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.31 and the average family size was 2.91.
In the county, the population was spread out with 18.10% under the age of 18, 32.60% from 18 to 24, 24.00% from 25 to 44, 16.00% from 45 to 64, and 9.20% who were 65 years of age or older. The median age was 25 years. For every 100 females there were 102.50 males. For every 100 females age 18 and over, there were 101.90 males.
The median income for a household in the county was $28,584, and the median income for a family was $44,830. Males had a median income of $33,381 versus $27,046 for females. The per capita income for the county was $15,298. About 11.00% of families and 25.60% of the population were below the poverty line, including 16.50% of those under age 18 and 5.50% of those age 65 or over. -->
Vidu ankaŭ
Kantonoj de Vaŝingtonio (por tabela komparado al la ceteraj)
Kantono Kossuth (Iovao)
La kantono Kossuth (Kossuth County) estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
La teritorio situas tute norde en la subŝtato kaj norde havas limon al la najbara subŝtato Minesoto. }} Kantono Kossuth (Kossuth County, ) estas unu el la 99 kantonoj de la usona subŝtato Iovao (Iowa). Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 17.163 loĝantojn. La areo estas 2.523 km2. La kantona ĉefurbo estas Algona. La nomo venis de hungara politikisto Lajos Kossuth, kiu gvidis batalon de libereco kontraŭ la Habsburgoj en 1849.
Municipoj kaj komunumoj
Jenaj urbaj municipoj (cities) situas en la distrikto:
Svetozar Mileticj (Sombor)
Svetozar Mileticj (miletitj), serbe Светозар Милетић (ekde 1925, slave Svetozar Miletić, hungare Nemesmillitics, kroate Lemeš, germane Berauersheim estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka, en municipo de Sombor.
Situo
Svetozar Mileticj situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Subotica-Sombor.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Svetozar Mileticj 3169 homoj, (hungaroj 1455 (46 %), kroatoj 581 (18 %), serboj 549 (17 %) kaj aliaj).
Castelcivita
Castelcivita - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno.
Najbaras la komunumoj Albanella, Altavilla Silentina, Aquara, Controne, Ottati, Postiglione, Roccadaspide kaj Sicignano degli Alburni.
József Misnay
MISNAY József [miŝnai jo:ĵef] kelkfoje, malĝuste Misznay (13-an de augusto 1904 en Budafok - 16-an de novembro 1968 en Tiszafüred) estis hungara oficiro, esploristo de eksplodaĵoj.
Vidu ankaŭ
Efiko de Misznay-Schardin (en tiu nomformo konata, aperas en la angla vikipedio)
Utamaro
Kitagaŭa Utamaro (japane 喜多川 歌麿; naskiĝis en 1753; mortis en 1806) estis japana artisto, kiu aparte famiĝis pro siaj koloraj lignogravuraĵoj. Oni scias malmulton pri lia infanaĝo kaj liaj debutoj. Li foje uzis aliajn nomojn ol Utamaro: Yusuke, Yuki, Nobuyoshi, aŭ Toyoaki. Kiel kutime por japanaj lignogravuristoj, la arta temo de Kitagaŭa Utamaro estis la Ukijo-e, la efemera mondo. Li aparte konatiĝis pro siaj bildoj el la mondo de gejŝoj. La artisto uzis plej perfektigitajn teknikojn kaj tre nuancigis la kolorajn efikojn de siaj verkoj. Li apartenas al la artistoj kiuj aparte influis la franciajn impresionismajn artistojn.
Sklené (distrikto Turčianske Teplice)
Sklené (hungare Turócnémeti germane Glaserhaj) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Sklené situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Handlová-Kremnica. La lasta urbo troviĝas je 14 km.
Grover Washington la pli juna
Grover Washington la pli juna (naskiĝis la 12-an de decembro 1943 en Bufalo, Novjorkio; mortis la 17-an de decembro 1999 en Novjorko) estis usona saksofonisto kaj flutisto, kiu validas kiel kunfondinto kaj kiel unu el la plej gravaj stilformintojde la tiel nomata glata ĵazo.
Sklené (distrikto Turčianske Teplice)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1367 en formo "Sceklenner Lehota". En 1715 1270 vilaĝanoj loĝis en 104 domoj, en 1828 1563 vilaĝanoj loĝis en 122 domoj. Vitrofarejo longe funkciis apud la vilaĝo. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szklenó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócnémeti 2660 homoj, (2555 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post 1945 la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis slovakoj el Hungario kaj Rumanio. En 2001 vivis en Sklené 816 homoj, (776 slovakoj, 27 germanoj).
Grover Washington la pli juna
Vivo
Washington devenis el muzikema familio, havis muziklecionojn de Elvin Shepherd kaj kolektis unuajn profesiajn spertojn en la rondo de la nur multe pli malfrue famiĝontaj studiomuzikistoj, kiuj formis sub la nomo The Funk Brothers la ritmosekcion de diskeldonejo Motown. Kun enesemblo nome The Four Clefs li vaste koncertvojaĝis tra la usona Mez-Okcidento kaj sin elprovis pretertempe sur la grandaj ĵazaj scenejoj de la urbegoj ĉe la atlantika marbordo, ĉefe en Filadelfio kaj Novjorko.
Lia unua sukcesa surdiskigo okazis en 1970 preskaŭ hazarde, kiam Hank Crawford ne povis profiti registradan rendevuon por eldonejo Prestige kaj Washington estis dungita kiel anstataŭanto. La muzikalbumo Inner City Blues ĉiuokaze ekestinta (la titolpeco estis laŭ la origina versio de Marvin Gaye tiutempe enmoda furoraĵo) laŭiris jam proksimume la sukcesan recepton, kiun Washington daŭrigis esence por la resto de sia kariero: publikema miksaĵo el enmoda popularmuziko kun influoj el ritmenbluso, funko kaj kunfandomuziko, riĉigita per latinidmuzikaj sonoj, kiujn surbendigis la pokaze plej bonaj disponeblaj studiomuzikistoj.
Castelfranci
Castelfranci estas komunumo de Italio.
Grover Washington la pli juna
Vivo
En sia hejmlando la saksofonisto estis pro sia muzika-teknika kapablo respektata muzikisto, kiu altiris simpation ankaŭ kiel malavara protektanto de juna talentitoj. Al la protektatoj de Washington apartenis krom muzikistoj, kiuj plejparte akceptis la estetikan koncepton de sia patrono (ekzemple Kenny G) ankaŭ muzikistoj kiel Antonio Hart, kiuj sekvis malpli komplezeman muzikidealon. Male al tio en Eŭropo recenzistoj foje rikane, foje neniige kritikis Voŝingtonon, ĉar li pagis altan artoprezon por sia vasta publika sukceso.
Al ĉi tiu taksado de la voŝingtona muziko eble kontribuis, ke en Eŭropo la bezono de ĵazeca belsono montriĝis per alia stilo, kiu entute vere kontentigis pli altajn estetikajn postulojn. Ekzemplo por ĉi tiu kontrasto estas kelkaj albumoj, kiujn publikigis la norvega saksofonisto Jan Garbarek per la eldonejo ECM.
Muntazer al Zaidi
Muntazer al Zaidi (en la araba منتظر الزيدي, alternativaj ortografioj en la okcidentaj amaskomunikiloj : Muthathar, Muntadar, aŭ Muthathi - al Zaidi aŭ al Zeidi), naskiĝinta en 1979, estas iraka ĵurnalisto, korespondanto ekde 2005 de Al-Baghdadia TV, sendependa iraka satelita televid-ĉeno, bazita en Kairo en Egiptio.
Li famiĝis, kiam en Bagdad, la 14-an de decembro 2008, li ĵetis ambaŭ siajn ŝuojn kontraŭ la usona ŝtat-prezidanto George W. Bush dum gazetara konferenco.
Homforkapto
La 16-an de novembro 2007, Muntazer al Zaidi estis forkaptita de nekonatoj en Bagdad. Li estis liberigita tri tagojn poste sen elaĉeta mono petita far la kaptitoj.
Gazetara konferenco
Dum gazetara kongreso en la palaco de la iraka ĉefministrejo en Bagdad, la 14-an de decembro 2008, de la usona ŝtat-prezidanto George W. Bush kaj de la iraka ĉefministro, Muntazer al-Zaidi ĵetis siajn du ŝuojn al la usona prezidento situanta kelkajn metrojn distance, sen atingi lin, kaj insultis lin kriante « Jen la adiaŭa kiso nome de la iraka popolo, hundaĉo! » kaj poste kun la ĵeto de la dua ŝuo « Jen por la vidvinoj kaj la orfoj kaj ĉiuj tiuj, kiuj mortis en Irako! ». George Bush evitis la unuan ŝuon kaj la iraka ĉefministro Nouri al-Maliki ekfaris ŝirmo-geston al la usona prezidento, kiu ne estis trafita nek de la dua ĵeto.
La usona prezidento unue ridetis, poste lia vizaĝo reserioziĝis, dum li vidis la nombron de intervenintaj sekurecistoj. Prezidento Bush diris ke kelkaj Irakaj ĵurnalistoj pardonpetis al li, kaj diris ke li dankis al ili pro la pardonpeto. "Dankon por la pardonpeto nome de la Iraka popolo. Ne ĝenas min." Bush ŝercis, "Se oni vere volas scii ĉion, la ŝuo kiun li ĵetis estis de la deka grandeco." Kiam demandite pri la okazo de alia ĵurnalisto, Bush diris "Estas maniero por homoj, por tiri atenton al si. Mi tute ne scias kion li celis. Mi ne sentis min endanĝera." Poste, la iraka ĵurnalisto estis perforte forkondukita far la irakaj kaj usonaj sekurec-deĵoristoj, kriante al George W. Bush « Vi respondecas pri la morto de miloj da irakoj! ». Laŭ iuj fontoj, sango-spuroj estis poste videblaj ĉe la loko, de kie la ĵurnalisto estis forportita de la sekurecistoj.
Laŭ lia parencaro, li havis unu kruron kaj ripojn rompitaj. La ĵurnalisto estis arestita kaj estis punita per jaro da malliberigo pro insulto al eksterlanda ŝtatestro.
La filmitan incidenton montris la ĉefaj amaskomunikiloj en la mondo, kaj en Irako okazis pluraj manifestacioj subtenaj al la ĵurnalisto, ĉefe en la ŝijaisma komunumo, de kiu li devenas.
Parto de la evento ne estis komprenata de la publiko en multaj landoj, ĉar en Irako kaj en aliaj arabaj landoj, la gesto lanĉi aŭ frapi per ŝuo iun- aŭ pli grave la vizaĝon de iu- havas ege gravan signifon el etnologia vidpunkto, kion aliaj landaj komunumoj kaj eĉ ĵurnalistoj ne komprenis. Oni rilatigas tiun fakton al bildoj de post la falo de Saddam Hussein kiam homoj kaj infanoj frapis per ŝuoj trenatan kapon de skulptaĵo de la eksa diktatoro.
Juĝprocezo
La juĝo estis planita por la 31-a de decembro de 2008, sed estis prokrastita.
Finfine, la 12-an de marto 2009 li estis kondamnita al 3 jaroj de malliberigo, pro ofendo al eksterlanda reganto. Li liberiĝis la 15-an de septembro 2009, pro bona konduto.
Jessen (Elster)
Jessen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Båvrojávrre
Båvrojávrre estas lago kiu kuŝas sur la rando inter Norvegio kaj Svedio. La norvega flanko situas en la komunumo Tysfjord kaj en la provinco Nordland. Supermara alteco estas 686 metroj, surfaca areo 6,08 kvadrataj kilometroj, el kiuj 5,47 km² situas en Norvegio, kaj la borda longo proksimume 25,33 kilometroj. La finaĵo -jávrre estas la lule-samea vorto por "lago".
Ádám Mányoki
Ádám Mányoki [mAnjoki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mányoki Ádám estis hungara baroka pentristo.
Biografio
Ádám Mányoki aĝis 12, kiam li estis adoptita kaj translokiĝis al Germanio. Li studis en Lüneburg kaj Hamburgo, poste en Hanovro de Andreas Scheitz, en Parizo de Nicolas de Largillière, fine en Nederlando. Inter 1703 kaj 1707 li estis kortega pentristo en Berlino, poste li hejmenvenis en kortegon de Francisko Rákóczi la 2-a. Post falo de liberecbatalo de Rákóczi ankaŭ Mányoki forlasis la landon, li vivis iom en Pollando, inter 1713-1723 li estis kortega pentristo de Aŭgusto la 2-a (Pollando-Litovio). En 1723 li pentradis ankaŭ en Prago kaj Vieno. Inter 1724–1731 li pentradis en Hungario magnatojn, poste li vivis en Dresdeno kaj Lejpcigo. Ekde 1736 li pentradis en kortego de Aŭgusto la 3-a (Pollando-Litovio), kie li pensiuliĝis en 1753. Li dum liaj lastaj jaroj li manie malŝparis sian monon al alkemio. Li neniam edziniĝis, li mortis tre malriĉa.
NGC 1022
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pištín
Pištín estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 3,5 km sudokcidente de Zliv kaj 13 km nordokcidente de České Budějovice, ĉe ŝoseo I/20, kiu kunigas tiun ĉi regionan urbon kaj Vodňany. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1261.
Partoj de municipo
Municipo Pištín konsistas el kvar partoj sur tri katastraj teritorioj:
Georgo la 5-a (Armenio)
Georgo la 5-a de Armenio (armene Գևորգ Ե. Սուրենյանց (Տփղիսեցի) (28-an aŭgusto 1847 - 8-an de majo 1930) estis la Katolikoso de Ĉiuj Armenoj de la Armena Apostola Eklezio en la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin de 1911-1930. Li sukcedis Katolikoson Mateo la 2-a, kiu mortis la 11an de decembro 1910 post malpli ol tri jaroj kiel Katolikoso.
Vivo
Naskiĝinte en Tbiliso, li studis inter 1865 kaj 1868 en la klasika gimnastikejo en sia hejmurbo kaj en 1872 estis konsekrita kiel pastro en la Armena Apostola Eklezio kaj konsekrita kiel episkopo en 1882. En 1874, li instruis ĉe la Gevorkjan Teologia Seminario en Eĉhmiadzin, ĝis lia nomumo en la sekva jaro kiel episkopo de Arcaĥo kaj poste kiel helpa prelato en Aleksandropolo (nuna Gjumri) en 1878 kaj en Erevano en 1881. Li ricevis prelatejon kaj episkopejon de Astraĥano, Rusio en 1886 kaj armena prelatejo de Kartvelio en 1894.
En 1907 li estis asignita kiel asistanto al la Katoliksejo en la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin kaj elektita Katolikoso de Ĉiuj Armenoj en 1911, posteno, kiun li okupis tri jardekojn ĝis 1930.
Li estis aktiva en armenaj politikaj aferoj en tre kritikaj tempoj kaj estis parto de la armena delegacio estrita de Boghos Nubar Paŝa. Li ankaŭ organizis katastrofo-helpojn por la pluvivantoj de la Armena genocido. Li prezidis la Helpan Komitaton por armenaj viktimoj, rifuĝintoj kaj pafvunditaj soldatoj kaj iliaj familioj. Helpo estis donita tra Armenio same kiel Turkio, Kartvelio kaj Rusio. .
Li estis la prezidanta Katolikoso kiam la Unua Respubliko de Armenio estis establita en majo 1918. Li subtenis la diversajn militajn kampanjojn, rifuzante translokigi la katolikosejon de Eĉmiadzin al pli sekura ejo.
Kun la starigo de la Armena Soveta Socialisma Respubliko en 1920–1921 kaj la Transkaŭkaza Socialisma Federacia Soveta Respubliko en 1922 konsistante el Armenio, Kartvelio kaj Azerbajĝano, li rifuzis forlasi la postenon kaj kuraĝigis la armenan loĝantaron kunlabori kun la nova reĝimo instalita kiel alternativa sekura rifuĝejo por la armenoj.
Børsvatnet
Børsvatnet estas norvega lago de Norvegio. Ĝi situas en la komunumo Ballangen kaj en la provinco Nordland. Supermara alteco estas 90 metroj, surfaca areo 11,60 kvadrataj kilometroj kaj la borda longo proksimume 31,73 kilometroj.
Georgo la 5-a (Armenio)
Vivo
Post lia morto en 1930, la Armena Eklezio same kiel ĉiuj organizitaj religioj en Sovetunio submetiĝis al persekutado kaj rigida kontrolo precipe per ordonoj de Josif Stalin. Neniu nova katolikoso estis elektita dum 2 jaroj ĉar la trono restis vaka de 1930 ĝis 1932. Tamen kiam Stalin provizore mildigis la premon, la tempo estis oportuna por la elekto de episkopo Ĥoren Muratbekjan kiel nova Katolikoso de Ĉiuj Armenoj kiel Ĥoren la 1-a de Armenio.
Warstock
Warstock estas kvartalo de la urbo Birmingham, en Anglio. Ĝi estas unu el la sudorientaj internaj ĉirkaŭurboj de Birmingham. Warstock troviĝas proksimume 1 kilometron oriente de la aŭtovojo A435.
Stacio Kōzu (Kanagaŭa)
Stacio Kōzu (japane: 国府津駅 [Kōzu-eki], angle: Kōzu Station) estas fervoja stacio en Odaŭara, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa) kaj 1 linion de JR Centra: Linio Gotemba.
Warstock
La nunaj konstruaĵoj de la kvartalo preskaŭ ĉiuj datiĝas de la 1930-aj jaroj. Ĝi estas kutime trankvila areo kun malmultaj komercoj aŭ firmaoj.
Keita Suzuki
Keita Suzuki (japane 鈴木 啓太, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2006 ĝis 2008 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Bernardo Bertolucci
Bernardo Bertolucci (n. Parma, Italio, 16-a de marto 1941 - 26-a de novembro 2018) estas kinreĝisoro itala. Lia filmo L'ultimo imperatore (The Last Emperor) ricevis naŭ Oskar-premiojn en 1988. Li reĝisoris ankaŭ popularajn filmojn kiaj Novecento kaj Ultimo tango a Parigi kiu okazigis skandalon en 1972.
David Salle
David Salle (1952) estas usona pentristo, arta presisto, kaj scendesegnisto kiu helpis difini postmodernisman sensivecon. Salle naskiĝis en Norman, Oklahomo. Li akiris gradojn BFA kaj MFA el la Kalifornia Instituto de Artoj, Valencia (Kalifornio kie li studis ĉe John Baldessari. La unuan fojon verko de Salle venis al publika atento en Novjorko komence de la 1980-aj jaroj.
Eksteraj ligiloj
Verkoj de David Salle
Alcester
Alcester estas angla urbo lokita en Warwickshire, ĉe la kuniĝo de la riveroj Alne kaj Arrow. Ĝi situas proksimume 13 kilometrojn okcidente de Stratford-upon-Avon. Laŭ censo plenumita en 2001, ĝi tiam havis 6 214 loĝantojn.
Nigragorĝa perdriko
La Nigragorĝa perdriko aŭ Blankavanga perdriko (Arborophila atrogularis) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Ĉinio, Barato, kaj Birmo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Tiu perdriko havas grizajn subaj partojn kun flanka strieco kaj pli bruna suba ventro. La dorso estas brunstrieca. La flugiloj montras nigrajn makulojn. La kapobildo estas la karaktero plej distingila, kun nigreca kapo kaj blankaj superokula longa strio el frunto al nukoflanko kaj mustaĉa strio, kiel ĉe aliaj samfamilianoj, sed kiu ĉe tiu ĉi formas grandan vangan makulon tre kontrastan kun la nigra gorĝo (kiu nomigas la specion) kaj samkolora kolflanko kie ĝi streciĝas. La krono estas grizbruna kaj strieca. La kruroj estas ruĝaj kaj la beko nigreca. Estas ankaŭ ruĝeca ne tiom markata okulringo.
Nicolae Bretan
Nicolae Bretan [nikolae bretan] aŭ hungare Bretán Miklós estis hungara-rumana operkantisto (baritono), reĝisoro, komponisto naskita en Naszód la 25-an de marto 1887 kaj mortinta en Kluĵo la 1-an de decembro 1968. Lia edzino, Nora Osvát, estis hungarino-judino. Granda nombro de ŝiaj familianoj pereis en Auschwitz.
Studoj
Nicolae Bretan studis juron kaj paralele muzikon en muziklernejo de Ödön Farkas en Koloĵvaro. En 1908 per stipendio Astra li studis unu jaron en la Muzikakademio de Vieno, ekde 1909 per ŝtatstipendio en la muzikakademio de Budapeŝto, kie li akiris diplomon de operkantisto.
Kariero
Inter 1913 kaj 1917 li agadis en Sopron, Pozsony kaj Nagyvárad. En 1917 li dungiĝis en trupo de Jenő Janovics (Koloĵvaro). En 1922 li iĝis ano de rumana operejo de Kluĵo kaj laboris kiel ĉefreĝisoro. Inter 1922 kaj 1940 li reĝisoris tridek operojn. Li muzikigis plurajn hungarajn, rumanajn kaj germanajn poemojn.
Tameo Ide
(laŭ sistemo Hepburn, japane 井出多米夫, n. 27-an de novembro 1908, m. la 17-an de aŭgusto 1998) estis japana futbalisto. En 1930 li membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Tongo
Kun centro je 20° de suda latitudo kaj 179° de okcidenta longitudo, Tongo havas subtropikan, varman kaj humidan klimaton; la precipitaĵo atingas 2 000 mm ĉiujare. La insuloj Tongo havas amplekson de 747 km² kaj la ĉefurbo estas Nukualofo.
Historio
Estas la opinio de arkeologiistoj, ke la unuaj setlantoj venis al Tongo el la insuloj Santa Cruz dum popolmigrado komenciĝanta ĉirkaŭ 3000 a.K. el Sudorienta Azio tra Mikronezio. En Tongo la ĝis nun plej malnovaj trovaĵoj de tiu Lapita kulturo estis malkovritaj en formo de karakterizaj keramikaĵoj, datitaj je 800 ĝis 750 a.K. La homoj de tiu kulturo vivis, navigis, komercis, kaj militis inter la insuloj de la nuntempaj Samoo, Fiĝioj, kaj Tongo dum mil jaroj, antaŭ ol plua migrado komenciĝis, al Markizoj kaj Tahitio kaj sekve al aliaj insuloj de suda Pacifiko. Sur tiu bazo antropologiistoj nomas tiun regionon la lulilo de polinezia kulturo.
La tribaj malpacoj finiĝis per la unuigo de Tongo de 1799 ĝis 1852 sub Siaosi Taufa'ahau TUPOU (post baptismo George TUPOU la 1-a). De lia edzino devenas nova reĝa linio Tu'i Kanakopulu. En 1875, per helpo de misiistino Shirley BAKER, Tongo fariĝis konstitucia monarkio.
La 18-an de majo 1900 per traktato de amikeco Tongo fariĝis protektorato de Britio. Ĝi sendependiĝis la 4-an de junio 1970.
Linio Katamachi
Linio Katamachi (japane: 片町線 [Katamaĉi-sen], angle: Katamachi Line) aŭ Linio Gakkentoshi (japane: 学研都市線 [Gakkentoŝi-sen], angle: Gakkentoshi Line) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.
Tongo
Historio
Meze de januaro 2022 okazis la erupcio de submara vulkano Hunga Tonga, kaj post kelkaj tagoj oni konfirmis la preskaŭ malaperon de la insulo kaj damaĝojn kaj rezultojn en diversaj landoj de la Pacifiko kaj ĉefe en la propra lando.
Linio Katamachi
Tipoj de trajnoj
Estas 4 tipoj de trajnoj:
Tongo
Etimologio
La nomo Tonga en la tongana lingvo signifas "amikeco".
Walheim (stacidomo)
Walheim estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en , en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est kaj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
William Withering
Withering studis medicinon en Edinburgo kaj laboris en la ĝenerala malsanulejo de Birmingham ekde la jaro 1779.
Herzeele
- jen france, prononco [], origine nederlande Herzele respektive flandre Erzele' - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Santa Inés
Santa Inés estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-348, apartenanta al la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.
Geografio
Santa Inés estas je 39 km. de la ĉefurbo. Ĝi havas areon de 14,87 km² kun 147 loĝantoj (2021).
Ĝi estas ĉe la bordo de la rivero Arlanza. Ĝi estas proksime al Lerma (8,2 km) kaj Covarrubias (20,5 km).
Historio
La unua historia informo metas ĝin en la alfoz de Lerma. Poste ĝi aliĝis al la partio de Candemuñó. Aperis citita en la kartulario de la Monaĥejo de Sankta Petro de Arlanza en 1062 kiel "villam sancti genesii". En 1587 estis nomita ankoraŭ de "San Ginés" sed jam en 1591 estis nomita kiel "Santa Inés de Lerma".
En la preĝejo estas romanika baptujo kaj gravaj retabloj.
Jenő Sólyom
SÓLYOM Jenő (pro. ŝo:jom) estis hungara evangelia pastro, universitata profesoro naskita en Kolozsvár la 25-an de julio 1904 kaj mortinta en Bp. la 24-an de decembro 1976.
Biografio
Jenő Sólyom finis teologion en Bp., Sopron kaj Bazelo (1926). De 1927 li estis helppastro en Kiskőrös kaj Bp.; de 1928 ĝis 1931 stipendia esploristo en Erlangen kaj Bp.. De 1931 ĝis 1938 li estis religiinstruisto en la Evangelia Gimnazio de Fasor de Bp.. Li akiris teologian doktoradon pri eklezihistorio en la universitato de Erzsébet Tudományegyetem de Peĉo kaj en Sopron (Fakultato pri Evangelia Teologio) (1933). Tie li estis de 1938 profesoro en la katedro pri eklezijuro kaj hungara protestanta eklezihistorio. De 1950 en Sopron, poste en Bp. li estis profesoro pri eklezihistorio ĝis sia pensiĝo (1958). En 1951–52 li estis dekano, de 1959 scienca kunlaboranto en Arkivejo Landa Evangelia, poste gvidinto de arkivejo, ĉefsekretario de Magyar Luther Társaság, ano de elektitaro de Magyar Protestáns Irodalmi Társaság, de 1935 ĝis 1939 kunulredaktoro de revuo Keresztyén Igazság. Estas gravaj ĉefe liaj esploraĵoj pri la reformacio en la 16-a jarcento. Liaj publikaĵoj aperis krome la ekleziaj gazetoj en la revuoj Irodalomtörtörténeti Közlemények, Magyar Könyvszemle same en germanaj kaj anglaj kolektvolumoj.
Oliver Hassencamp
Oliver HASSENCAMP (naskiĝis la 10-an de majo 1921 en Rastatt; mortis la 31-an de marto 1988 en Waging am See) estis germana kaberedisto, aktoro kaj verkisto de junulara literaturo kaj de romanoj. Aparte sukcesa iĝis lia serio de porjunularaj libroj pri fikcia internulejo Burg Schreckenstein.
Vivo
Oliver Hassencamp ĝis la finekzameno abituro kiel lernejano vizitis la elitan internulejon Schule Schloss Salem. Jam tiam montreblis liaj talentoj. Li surscenigis memverkitajn teatraĵojn, verkis poemojn kaj fondis sukcesan ĵaz-muzikgrupon, nomatan King Olivers Rhythm Band, ludis saksofonon, klarneton kaj akordeonon. Komence de la dua mondmilito li kiel 18-jarulo estis devigita soldatiĝi kaj grave vundiĝis.
En 1945 li komencis studi en la munkena universitato, tiam prenis lecionojn pri aktorado, ricevis malgrandajn aktorajneolojn en urba teatro kaj iĝis asista reĝisoro. Pro sia kapablos interprete prezenti satirajn tekstojn, li iĝis membro de la kabaredo Die Schaubude. Kun la reĝisorino Trude Kolman kaj kun Erich Kästner li en 1950 fondis la politikan kabaredon Die Kleine Freiheit. En 1956 li estis inter la fondo membroj de la munkena kabaredo Münchner Lach- und Schießgesellschaft ("societo de rido kaj pafo de ŝercoj"). La nomon li proponis kiel paragramo de la termino Wach- und Schließgesellschaft ("societo de gardado kaj ŝlosado").
Post verkado de scenaroj por televidaj filmoj li decidiĝis de nun nur verki literature. En 1959 publikiĝis lia unua romano Bekenntnisse eines möblierten Herrn, kui vendiĝis sukcesie kaj ankaŭ televide filmiĝis. Sekvis pliaj romanoj, televidaj scenaroj, teatraĵoj kaj la scenaro de opero.
Aparte sukcesa iĝis lia serio de porjunularaj libroj pri fikcia internulejo Burg Schreckenstein. El la serio publikiĝis 27 volumoj, tradukitaj al la angla, ĉina, hispana, nederlanda kaj taja.
Pro sia milita vundiĝo li povis nur malfacile paŝi, kaj kompense ĝis pasia biciklisto. Koresponde li ankaŭ verkis scenarojn por televidaj filmoj pri la biciklistaj konkursoj Giro d’Italia kaj Tour de France.
Ekde la jaro 1967 li estis edzo de la verkistino kaj reĝisorino Eva Hassencamp kaj vivis en Munkeno kaj en la regiono Chiemgau. Per akcidento, pro kiu li ne kulpis, li mortis en 1988 proksime de Waging am See en aĝo de 66 jaroj.
Cigánd
Cigánd [cigAnd] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd, kies centro estas. La nomo ne havas sencon en la hungara kaj la simileco kun ciganoj estas hazarda.
Situo
Cigánd situas sur ebenaĵo, en dekstra bordo de Tiso, - kontraŭe estas Dombrád kun ponto -, laŭ flankovojoj. La supermara alteco estas 98 m.
Historio
Pli frue loĝis tie slavoj kaj avaroj. La unua mencio devenis el 1289. La loĝantoj fiŝkaptadis kaj ĉasadis, la rivero ne permesis la agrikulturon. Kanaligado de Tiso okazis en 1857, sekve la vilaĝo ekhavis kampojn, kie precipe terpomon oni kultivis. Dum la historio la vilaĝo disiĝis al 2 partoj (Kiscigánd kaj Nagycigánd), kiuj unuiĝis en 1922. Ĝi ricevis la rangon urbo en 2004.
Famuloj
En la iama Kiscigánd naskiĝis muzeestro János Sőregi.
Dokkum
Dokkum situas je la limo inter la Argilregiono kaj la Frisaj arbaroj, en la nordorienta parto de la nederlanda provinco Frislando. Dokkum estas ankaŭ la plej norda urbo de Nederlando kaj estas unu el la Frisaj dekunu urboj.
Dokkum estas internacie konata ĉar en la jaro 754 oni murdis Bonifacon apud Dokkum.
Nederlanda Mararmeo
La Reĝa mararmeo de Nederlando (nederlande: Koninklijke Marine) estas la mararmeo de la reĝlando Nederlando. La plej grava mararmea bazo situas en Den Helder, Nord-Holando. La aliaj bazoj troviĝas en Amsterdamo, Flisingo, Tekselo kaj Vilemstado (Kuracao). Kazernoj de la mararmeo troviĝas en Roterdamo, Doorn kaj Savaneta (Arubo).
Objektivo
Objektivo estas optika aparato, egala al kuniga lenso, por projekcii bildon de objektoj sur ebenon. Ĝi konsistas el lensoj aŭ speguloj. Uzado de kelkaj lensoj estas por malpligrandigi aberaciojn.
9618 Johncleese
9618 Johncleese estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nederlanda Mararmeo
<br clear=all /br>
Objektivo
Objektivo povas havi ankaŭ diafragmon, obturatoron, sistemon de fokusado.
9618 Johncleese
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita aktoro John Cleese, ano de la humura grupo Monty Python.
Objektivo
Objektivoj estas uzataj en fotado, filmado, fotoprintado, mikroskopoj, diversaj mezuriloj ktp.
Specoj de objektivoj
Laŭ angulo de bildo
Trumpetofringo
La Trumpetofringo aŭ Trumpetpirolo, Rhodopechys githaginea aŭ Bucanetes githagineus, estas birdospecio de la familio de Fringedoj kaj genro de Rodopeĥoj, kiu enhavas tri speciojn, kiuj estas grizbrunecaj birdoj kun rozkoloraj areoj en flugiloj kaj plej subaj partoj. Tiu birdo estis unuafoje priskribita de Lichtenstein en 1829 kiel Bucanetes githagineus kaj ĝi iĝis genro Bucanetes fare de Cabanis en 1851. Poste ĝi iĝis membro de la genro Rhodopechys, sed kelkaj fakuloj konsideras ĝin ankoraŭ kiel Bucanetes.
Bromsgrove
Bromsgrove estas angla urbo en Worcestershire. Ĝi situas proksimume 26 kilometrojn nordoriente de Worcester kaj 21 kilometrojn sudokcidente de la urbocentro de Birmingham. Laŭ censo plenumita en 2001, la urbo tiam havis 29 237 loĝantojn.
Trumpetofringo
Disvastiĝo
En Hispanio estis konstatita kiel vintrumanto la unuan fojon nur en 1969 en Provinco de Almerio kaj ekreproduktiĝis ekde 1972 en tiu sama provinco, el kiu etendiĝis laŭ la mediteranea marbordo ĝis la delto de Ebro, eble danke al pliiĝo de dezertigo kiu "kreas" habitatojn taŭgajn por la specio.
Laŭ studo de la hispana scienca instituto CSIC, la etendo de tiu birdospecio norden povas esti konsiderata pruvo de la klimata ŝanĝo, ĉar la natura habitato estas dezerto kaj apudaj zonoj, inklude stepojn kaj rokejojn. Ĉar dum sia antaŭeniro la specio okupas limajn zonojn, la mortindicon de idoj estas tre alta kaj vintre malpliiĝas.
Tiu specio preferas malfermajn ŝtonecajn dezertojn aŭ duondezertojn, kun rokejaj deklivoj kaj foje uzas abandonitajn kultivejojn. Ĉiukaze ili devas flugi ĉiutage trinki kie estas akvo.
Taksonomio kaj subspecioj
Estas 4 subspecioj: La subspecio de la iberia Trumpetofringo estas Bucanetes githagineus zedlitzi ĉar al Hispanio saltis el Nordafriko. Pri la nomo de la genro, el la klasigo de Sibley kaj Monroe de 1990 kaj 1993, baze sur la hibridado de DNA-DNA la terminoj Rhodopechys kaj Bucanetes estas sinonimoj.
Aspekto
La Trumpetofringo estas malgranda (12 cm), grizeca longflugila birdo. Ĝi havas grandan kapon kaj mallongan, fortan kaj tre dikan bekon, taŭgan por rompi malmolajn semojn, kvankam ili manĝas ankaŭ aliajn partojn de plantoj kaj eĉ insektojn. Temas pri specio kun klara seksa duformismo. La somera masklo havas ruĝoranĝan bekon, grizajn kapon kaj kolareon, kaj palbrunajn suprajn partojn. La brusto, pugo kaj vosto estas rozkoloraj, tiu lasta havas ankaŭ malhelbrunajn finan bordon. Vintraj maskloj, inoj kaj junuloj estas tre eluzitaj versioj de la somera masklo. Ino ne havas rozecan bruston, sed ja rozan pugon.
La kanto de tiu birdo estas zumanta nazeca trilado, kiel fajna strida metaleca ludiltrumpeto, kio nomigas la specion en la komuna nomo.
Kutimaro
La ino demetas kvar ovojn en nesto en rokfendo. Kovado daŭras du semajnojn kaj elnestiĝo okazas post du kromaj semajnoj.
La manĝo de tiu gregema surterema fringo estas ĉefe semoj, kaj, dum la reprodukta sezono, ĉefe insektoj.
Rhodopechys signifas "roza antaŭbrako" en antikva greka kaj kiel termino jam estis uzata de Homero, kiu uzis ĝin ofte kiel epiteto por aludi virinojn kaj diinojn.
Fortikaĵo de Szigetvár
Fortikaĵo de Szigetvár estas parte renovigita fortikaĵo en Hungario, en suda parto de Transdanubio.
Historio
La unua konstruaĵo en tiu marĉa tereno estis turo ĉirkaŭita per kvadratforma muro el 1420. Baldaŭe la konstruaĵo estis pligrandigita. Depost okupo de Buda fare de la turkoj la fortikaĵo tuj estis tre grava. Ekde 1561 Miklós Zrínyi (heroo) estris ĝin, tamen li ne povis halti la turkan konkeron post 5 jaroj. Helpis la turkojn la escepte granda sekeco, tial la marĉo jam ne povis defendi la hungarojn, spite tion, ke dum la sieĝo la maljuna sultano mortis. La turkoj el la ruinoj konstruis pli novan fortikaĵon, kiun la Habsburgoj akiris en 1689. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la hungaroj ne povis akiri ĝin. Ekde 1959 arkeologoj komencis esplori la fortikaĵon. Stabila profito de la fortikaĵo mankas, kelkaj atendas helpon de Turkio.
Miklós Zrínyi verkis eposon pri la sieĝo en 1651. En la interno de la fortikaĵo muzeo funkcias kune kun moskeo kaj minareto-parto, krome estas videblaj skulptaĵo pri Zrínyi kaj ankaŭ turkaj konstruaĵopartoj.
Restaŭristo de la fortikaĵo estis Ferenc Erdei (arkitekto) inter 1963-1968.
NGC 1023A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Šitbořice
Šitbořice (Schüttboritz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav 25 km sudoriente de Brno. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1255.
Kuka Markolo
La Kuka Markolo (Cook Strait, Raukawa) estas la markolo inter la Norda Insulo kaj la Suda Insulo de Novzelando. Ĝi konektas la areon de la Tasmana Maro nordokcidente kun la Suda Pacifika Oceano sudoriente, kaj fluas ĉe la ĉefurbo, Wellington. Ĝi estas 22 km larĝa je sia plej mallarĝa punkto, kaj estas konsiderata unu el plej danĝeraj kaj neantaŭvideblaj marareoj en la mondo.
La markolo nomiĝas tiele kiel James Cook, la unua eŭropa ŝipestro kiu navigis tra ĝi, en 1770. En maoria ĝi havas la nomon Raukaŭa aŭ Raukaŭa Moana. Raukaŭa povus signifi "maldolĉaj folioj".
Historio
Kiam la nederlanda esploristo Abel Tasman unua inter eŭropanoj kiuj vidis Novzelandon, nome en 1642, pensis, ke la Kuka Markolo estas ria golfeto fermata oriente. Li nomis ĝin Zeehaen, laŭ la nmo de unu el siaj du ŝipoj en tiu ekspedicio. En 1769 James Cook certigis, ke temas pri markolo, kiu formas navigeblan akvejon.
La Kuka Markolo allogis eŭropajn setlantojn komence de la 19a jarcento. Pro ties uzo kiel migrovojo de balenoj, balenkaptistoj starigis bazojn en la Riaro Marlborough kaj en la marbordo ĉe Kapiti. El finaj 1820-aj jaroj ĝis mezo de la 1960-aj jaroj la insulo Arapaŭa estis bazo por balenkaptado en la riaro. Perano Head en la orienta marbordo de la insulo estis la ĉefa balenstacio ĉe la areo. La domoj konstruitaj de la familio Perano estas nun funkciantaj kiel turistejo.
Linio 11 de la metroo de Barcelono
Linio 11 de la metroo de Barcelono, mallongigita al L11, konata kiel " - ", helverdkolora, estas novkonstruita linio de leĝera metroo en Barcelono. Ĝi estas ekspluatata de Transports Metropolitans de Barcelona (TMB).
Tajvana perdriko
La Tajvana perdriko (Arborophila crudigularis), estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ĝi troviĝas nur en Tajvano. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj de 700 - 2,300 m. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Tiu perdriko estas plumbogriza ĝenerale, kun tre brunaj flugiloj montrantaj duoblan flugiltrion de grizaj kaj nigraj makuloj. La subaj partoj estas tre plumbogrizaj kun blanka strieco en flankoj. La dorso kaj mallonga vosto estas tre striecaj. La kapobildo montras sur nigra fono blankajn markojn nome frunto kiel komenco de hela superokula strio, kaj mustaĉa strio kiu pluas kiel vanga makulo, ambaŭ markoj kiel ĉe la proksime parenca Nigragorĝa perdriko aŭ Blankavanga perdriko (Arborophila atrogularis), sed ĉikaze krome estas alia blanka gorĝomakulo kaj super ĝi estas ruĝa gorĝomakulo kiu estas kialo por la latina scienca nomo A. crudigularis. La kruroj estas ruĝaj, la beko nigreca kaj la okulringo malhelbruna.
Relativa truo de objektivo
Relativa truo de objektivo estas rilatumo inter diametro de efekta truo de objektivo d al ĝia ĉefa fokusa distanco f. Oni kutime skribas la valoron kiel frakcio kun la numeratoro egala al 1. Ĉiu objektivo havas certan maksimuman relativan truon kaj ĝin eblas malpligrandigi per diafragmo.
Aŭtomata fotilo povas elekti ĉiun relativan truon en certa bendo.
Se oni elektas relativan truon permane kutime estas agordoplato kun aro de valoroj de la norma aro:
1/0.7; 1/1; 1/1.4; 1/2; 1/2.8; 1/4; 1/5.6; 1/8; 1/11; 1/16; 1/22; 1/32; 1/45; 1/64.
Ofte sur la agordoplato estas skribitaj nur denominatoroj de la frakcioj.
4575 Broman
4575 Broman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Relativa truo de objektivo
Ŝanĝo de la relativa truo al iu norma valoro al la najbara ŝanĝas relativan truon proksimume je 21/2 fojoj, do ŝanĝas lumigitecon de la optika bildo dufoje.
4575 Broman
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Brian P. Roman, ĉar ĉi-tiu asteroido estis malkovrita la tagon de lia naskodato.