cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Josef Leitgeb
Vivo
Estante filo de fervojisto li trapasis dummilitan abiturientan ekzamenon en Insbruko antaŭ devi eksoldati en 1915 en la taĉmentoj de Kaiserjäger. Post militofino eblis studi ĉe la Insbruka universitato germanistikon unue, poste jursciencojn. Doktoriĝo sukcesis en 1925; paralele li akiris en 1921 instruadrajton por bazlernejoj. Instruiste li aktivis ekde 1922, ĝis 1929 en tirolaj vilaĝaj lernejoj, poste ĝis 1939 en realisma supera lernejo en Insbruko. Tuj post la Dua mondmilito, dum kiu Leitgeb estis kapetano de Wehrmacht en Ukrainio, li nomumiĝis urba lernejinspektisto por Insbruko.
Verkiste li komencis verki lirikaĵojn. La ekspresionisma bildomondo de Georg Trakl ade influegis lin. Post laŭtlegado en Insbruko en 1921 Ludwig von Ficker, eldonisto de la periodaĵo Der Brenner kaj apoganto de Trakl, invitis lin iĝi ano de la Brenner-rondo. Je Brenner-eldonejo ankaŭ publikigita estis la unua libro de Leitgeb, Gedichte. Tamen Trakl ĉiam restis lia modelo. Ankaŭ unu lia lasta laboraĵo listeraturhistoria Die Trakl-Welt (ĉe: Wort im Gebirge, 1951) temis pri tiu geniulo.
Graveco artista
Ankaŭ liaj du romanoj unuigas la tekston kun pejzaĝoj kaj patrujo: Kinderlegende (1934) estas historio kun aŭtentika fono el Merano pri paŝtista knabo kiun oni taksis sorĉisto nur pro ties kono de naturaj fenomenoj. Li bruliĝis post priesploro de la inkvizicio. En la verko Christian und Brigitte (1936) Leitgeb prezentas (parte aŭtobiografie) la historion de bazlerneja instruisto kaj la alfronto al malfacilaj kondiĉoj dum epoko de ŝanĝo de kamparana vivo kaj de ekonomiaj problemoj. Tiaj aludoj al sociaj aferoj ankaŭ kaŭzis verki plurajn poeziaĵojn de la en 1938 aperinta antologio de sonetoj Läuterungen.
Tamen estas liaj plej gravaj kontribuoj al literaturhistorio la membiografiaĵoj de pli malfrua kreoperiodo: la en 1942 sub la titolo Am Rande des Kriegs publikigitaj memoroj pri Ukrainio surpaperigas interesajn karakterojn kaj pejzaĝojn. Kaj en la kroniko de la propra infaneco Das unversehrte Jahr (1948) Leitgeb detalege sciigas detalan kaj melankolian bildon de la kamparana vivokondiĉaro en Aŭstrio dum la jardekoj antaŭ la eksplodo de la Unua mondmilito. Leitgeb ankaŭ tradukis el la franca lingvo.
Säynätsalo (insulo)
Säynätsalo estas insulo de la nordo de lago Päijänne. Antaŭ la jaro 1987 ĝi estis neloĝata insulo. En 1897 J. Parviainen komencigis industrian aktivecon en la insulo, kion li estis aĉetinta. Tiam la insulo apartenis al Korpilahti. Ekde 1924, kiam komunumo Säynätsalo estis fondita, en la insulo estis centro de komunumo Säynätsalo, kio estis ligita en urbon Jyväskylä en 1993. En la insulo estanta eksa komunumdomo de Säynätsalo, kion planis Alvar Aalto, estas vere populara vidaĵo. Ankaŭ pendoponto de Louhunsalmi inter Säynätsalo kaj Lehtissaari estas arkitekture valora.
Sendependaj Respublikanoj (Francio)
La Sendependaj Respublikanoj (Républicains indépendants) estis franca konservativa-liberala politika grupo, kiu fondiĝis dum la jaro 1962 kaj iĝis politika partio dum 1966.
La politika grupo kaj posta partio estis iniciatita de Valéry Giscard d'Estaing, prezidento de Francio inter 1974 kaj 1981.
La Sendependaj Respublikanoj venis de la konservativa-liberala partio Nacia Centro de Sendependuloj kaj Kamparanoj (Centre National des Indépendants et Paysans, CNIP). Dum 1962, la partio CNIP decidis forlasi la koalicion de Charles de Gaulle pro ties eŭroposkeptikismo kaj la ĉiam pli forta substreko de la prezidenta potenco sub lia reĝimo. Tamen la ministroj de la partio CNIP rifuzis forlasi la registaron de Francion kaj do pluoficis ekster la gaŭlisma koalicio, en la sama registaro.
Sub la gvido de la ministro pri ekonomio kaj financoj Valéry Giscard d'Estaing ili kreis la grupon de Sendependaj Respublikanoj. Tiu partio iĝis eta partnero de la gaŭlistoj, kiu provis influi la registaran politikon favore al ekonomia liberalismo kaj eŭropa federalismo.
La rilato al la gaŭlistoj tensiiĝis kiam la prezidento Charles de Gaulle malagoskis al Valéry Giscard d'Estaing la minstran postenon dum 1966 kaj do devigis lin forlasi la registaron. La grupo iĝis oficiala politika partio, la "'Nacia Federacio de Sendependaj Respublikanoj'", (Fédération nationale des républicains indépendants aŭ mallonge FNRI). Ĝin gvidis la ĝenerala sekretario Michel Poniatowski. Giscard d'Estaing difinis la Sendependajn Repsublikanojn kiel "liberalaj, centrismaj kaj por-Eŭropaj". Ĝi plu restis en la parlamenta plimulto, sed ene de ĝi agis kritike. Valéry Giscard d'Estaing sumigis sian opinion pri la gaŭlisma partio kiel "Jes, sed... ".
Dum 1969, la partio dividiĝis rilate al la referendumo pri pli forta regionigo de Francio kaj pri reformo de la senato de Francio, kiun iniciatis la prezidento Charles de Gaulle. Valéry Giscard d'Estaing alvokis kontraŭi la referendumon. Prezidento de Gaulle demisiis kiam la referendumo ne sukcesis. La FNRI subtenis la prezidentan kandidatiĝon de Georges Pompidou kaj la partia gvidanto Giscard d'Estaing estis reintegrita en la francan registaron kiel ministro pri ekonomio.
Dum la jaro 1974, post la morto de prezidento Pompidou, Valéry Giscard d'Estaing anoncis sian kandidatiĝon pri la prezidentaj balotoj. Li estis subtenita de la FNRI, la "refora movado", kaj iom kaŝe fare de parto de la gaŭlistoj. Dum la unua parto de la elekto li gajnis kontraŭ la gaŭlista kandidato Jacques Chaban-Delmas, kaj dum la dua parto kontraŭ la socialista kandidato François Mitterrand, sekve iĝanta prezidento.
Tri jarojn pli poste, la FNRI estis anstataŭigita fare de la Respublikana Partio (PR) kiu iĝis la liberala-konservativa branĉo de la Unio por Demokratio de Francio (UDF) kreita dum 1978.
Gerolfingen
Gerolfingen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Nicole Scherzinger
Nicole Elikolani Prescovia SCHERZINGER [ŝercinger] (29-an de junio 1978 en Honolulu, Havajo) estas usona kantistino, dancistino, aktorino. Ŝi venas de rusaj, havajaj, filipinaj prauloj. Ŝi estas membro en la danca kaj muzika grupo The Pussycat Dolls. La nomo Scherzinger [ŝercinger] venas de la dua edzo de ŝia patrino.
Ŝi aperis ĝis nun (2007) en la filmoj Chasing Papi kaj Love Don't Cost a Thing.
Vivo
Ŝi aktorludis dum la lernejaj jaroj, lukris iomete kiel modelo. Kiam rokbando de Travis Meeks Days of the New serĉis kantistinon, ŝi mallongtempe kunlaboris, sed poste ekstudis en universitato. La kunlaboritajn demoalbumojn aŭskultis produktisto Scott Litt kaj invitis ŝin al Los Angeles, por verkis duan albumon kun la bando.
Ŝi iĝis en 2001 - danke al talent-serĉa programo - membro de la elstara bando Eden's Crush, kun kiuj ŝi faris la sukcesan debutan albumon Popstars kaj poste turneis kun 'N Sync kaj Jessica Simpson. La grupo Eden's Crush disvolviĝis baldaŭ kaj en 2002 dediĉis Scherzinger laboron por sia solokariero.
Ŝi aliĝis en 2003 al The Pussycat Dolls, kiu serĉis gvid-kantistinon. Post la sukcesa albumo PCD kaj monda turneo, laboras la bando pri la dua albumo.
Solokariero
Ŝi laboris por sia soloalbumo kun i.a. Timbaland, Akon, Sean Garrett. Ŝia soloalbumo Her Name Is Nicole aperis en 2007
Tatsuya Onodera
Tatsuya Onodera (小野寺 達也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC, V-Varen Nagasaki, Giravanz Kitakyushu kaj Tegevajaro Miyazaki.
Mihály Nyéky
Mihály Nyéky [mihAj njEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyéky Mihály estis hungara oficisto, teatrestro. Mihály Nyéky naskiĝis en 1789, li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
Mihály Nyéky post lernado li laboris en administrado de municipo Pest, baldaŭ li akiris la rangon reĝa municipa konsilisto. Li estis ankaŭ komitatano de Nacia Teatro de Pest. En la jaro 1854 li transprenis gvidadon de la Teatro kelkajn monatojn. Li faris la samon inter 1860–1862, sed pro malsano kune kun Ede Szigligeti. Nyéky multe strebis por prezenti verkojn de Jacques Offenbach.
Kop van Overijssel
La Kop van Overijssel (Kapo de Overiselo) estas regiono en la nordorienta parto de la nederlanda provinco Overijssel. La municipo Steenwijkerland estas grava parto de ĝi. Historie vidata ankaŭ la municipoj Kampen, Zwartewaterland kaj Staphorst apartenas al la areo. La regiono preskaŭ kongruas kun la historia areo Land van Vollenhove.
La nomo estas referenco al sia loko ene de Overijssel - en la nordo, dum la areo preskaŭ estas tute enfermita fare de aliaj provincoj (Frislando, Drenthe kaj Flevoland). En Overijssel, la regiono limas al Salland kaj Zwolle.
La plej grandaj lokoj estas: Kampen, Steenwijk, Staphorst, Genemuiden kaj IJsselmuiden. Pli malgrandaj urboj en la regiono estas Zwartsluis, Hasselt (en Zwartewaterland), Vollenhove, Giethoorn, Blokzijl, Rouveen (en Staphorst), Oldemarkt, Paasloo, Tuk, Ossenzijl kaj Kuinre.
William Walker
William Walker (Nashville, Tennessee, Usono, 8-a de majo de 1824 - Trujillo, Honduro, 12-a de septembro de 1860) estis usona kuracisto, advokato, ĵurnalisto, politikisto kaj armeestro. Li estis la plej konata el la filibustroj de la 19-a jarcento.
En Meksiko li klopodis konkeri Sonora-n kaj Baja California-n, fondante la "Sonoran respublikon" kiu frakasis. En 1855, kune kun grupo de rekrutoj nomataj "La senmortuloj", li vojaĝis al Nikaragvo, lando en kiu estis civila milito, kaj li batalis kun la demokratia flanko kiu celis puĉi la prezidanton Fruto Chamorro Pérez. Tamen li sukcesis atingi la registaron kiam li estis elektita prezidanto de la lando.
Pro tio ke lia ĉeesto en Centra Ameriko estis danĝera, la aliaj landoj de la regiono komencis militon por forigi lin de la teritorio, tio kaŭzis la <<Nacian Militon de Nikaragvo>> kaj la <<Nacian Kampanjon de Kostariko>>.
Dromersheim
Dromersheim estas urboparto de Bingen am Rhein en Rejnlando-Palatinato.
William Walker
La konflikto ankaŭ engaĝis Usonon, Unuiĝintan Reĝlandon kaj la entrepreniston Cornelius Vanderbilt.
Dromersheim
Historio
La unua dokumenta mencio okazis fare de Edling Eggiolt von Worms je la 15a de junio 754 kiel Truhtmaresheim.
William Walker
Walker rezignis la 1-an de majo de 1857 kaj foriris de Centra Ameriko. Malgraŭ lia malvenko li planis novajn konkerajn vojaĝojn al Nikaragvo sed oni mortigis lin en Honduro.
Dromersheim
Historio
Je la 11a de februaro 1830 oni kolektis en la vinmontoj de Dromersheim unuafoje glacivinon en Germanujo.
La Dromersheim fariĝis parto de Bingen je la 22a de aprilo 1972.
Agogoo
Agogoo (portugale: agogô) estas frapinstrumento de brazila muziko konsistanta el du longecaj kaj konusaj metalaj sonorilo sen frapiloj, kiujn kunligas elasta arko.
La du sonoriloj estas de malsamaj grando kaj tonaltoj, kaj oni frapas ilin per mallonga bastono. La tona intervalo de la du sonoriloj riĉaj je suprotonoj estas depende de la prilaboriĝo de la instrumento agordita kiel trito, kvarto aŭ kvinto. Agogoo estas frapata per bastono el ligno, malpli ofte el metalo. Alian perkutsonon oni povas generi kunprenante la du sonorilojn dum la ludado unu kontraŭ la alian.
Agogoo estas afrikdevena, ĝin enportis la joruboj en Brazilon. Ankaŭ en la joruba kaj aliaj lingvoj en Niĝerio la instrumento nomiĝas agogo, ĉe la Bantuoj (konga lingvo) ngonge, kio signifas „tempo“ kaj „atento!“.
Erdőhorváti
Erdőhorváti estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Sárospatak. Erdő kaj horvát signifas: arbaro, kroato.
Villabate
Villabate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ficarazzi, Misilmeri kaj Palermo.
Erdőhorváti
Historio
La unua mencio devenis el 1353, tiam abatejo fondiĝis. En 1398 menciiĝis ankaŭ la komunumo en formo "Horváthy". La loĝantoj longe funkciigis vitrofarejojn. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Wilhelm von Hisinger
Wilhelm von Hisinger (n. en Västmanland, 🇸🇪, en la 22-a de decembro 1766 - m. en Skinnskatteberg, 🇸🇪, en la 28-a de junio 1852) estis sveda kemiisto, geologo kaj mineralogo, kiu pioniris pri elektrolizo, kaj kune kun Jöns Berzelius, malkovris la kemian elementon Cerion. Hisinger apartenis al riĉa familio, proprietularo de erco- kaj ŝton- minejoj, kaj tio permesis al li sin dediĉi al esplorado pri mineralogio, kemio kaj fiziko.
Biografio
Li komencis interesiĝi pri kemio dank'al la malkovro de la pilo far Alessandro Volta (1745-1827), kai lia intereso pri elektrokemio lin akompanis la tutan vivon. En 1803, li rimarkis ke, dum la elektrolizaj procedoj, iu determinita substanco ĉiam iris al la sama poluso, kaj tiaj substancoj altiritaj al la sama poluso kundividis enkomunajn proprecojn. Tio signifis ke, almenaŭ kvalita korelativeco ekzistis inter la kemiaj kaj elektrikaj naturoj de la substancoj.
En 1804, Hisinger elektiĝis membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. La mineralo "hisingerito", kies formulo estas Fe3+2Si2O5(OH)4 ·2H2O, ricevis tian nomon liaomaĝe. Estas ankaŭ la "aluminia hisingerito", kie unu el la feratomoj anstataŭiĝas de aluminio. Tria omaĝo estas la Monto Hisingerfjellet, en la Insularo Svalbard.
(89934) 2002 EH95
Ĝi orbitas, kun iometa klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
NGC 5871
NGC 5871 estas stelo en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4185 Phystech
4185 Phystech estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Moskva Instituto de Fiziko kaj Tekniko.
Colomiers-Lycée International (stacidomo)
Colomiers-Lycée International estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Colomiers, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Agne - Auch (648000).
TjumenNIIgiprogazo
Strukturo kaj agado
Tio estas sola gasfirmao en Rusio, kiu kunigas ĉiujn sciencajn, projektajn kaj industriajn branĉojn por fari ĉiujn laborojn dum serĉado, esplorado, projektado, konstruado kaj ekspluatado de gasaj, gaskondensataj kaj naftogaskondensataj minejoj. En la vilaĝo Antipino (ene de la urbo) troviĝas la Eksperimenta Uzino, kiu estas parto de la firmao kaj produktas instalaĵojn kaj aparatojn, projektitajn de ĝiaj inĝenieroj. Entute en la firmao laboras ĉirkaŭ 1700 kunlaborantoj. Ĉiuj laboroj estas atestitaj je la internacia standarto ISO 9001:2008 kaj la korporacia standarto STO Gazprom 9001-2006.
Laŭ la projektoj de TjumenNIIgiprogazo estis konstruitaj kaj ekspluatataj plej grandaj gasminejoj de Okcidenta Siberio.
La akvopurigaj stacioj «Akvofalo»
En la Eksperimenta Uzino estas produktataj la akvopurigaj stacioj «Vodopad» ( Водопад, Akvofalo), kiuj tre efike purigas plej grave poluigitajn akvojn, uzante elektrokoagulacian teknologion. Pli ol 100 tiaj stacioj jam funkcias tra la tuta Rusio, plejparte en Siberio. Plej ofte mendas ilin firmaoj de la konzerno Gazpromo.
Rilatoj al Esperanto
PR-sekcion de la firmao estras esperantisto Stanislavo Belov, kiu klopodas uzi Esperanton por internacia komerco.
Christian Horneman
Christian HORNEMAN (15a de Aŭgusto 1765 – 7a de Marto 1844) estis Dana pentristo de miniaturoj kaj paŝtelo, konata ĉefe pro siaj portretoj. Li estis la patro de la komponisto Emil Horneman kaj avo de C. F. E. Horneman, ankaŭ komponisto.
En 1787 li eliris eksterlanden por pliampleksigis siajn studojn kaj nur post dekses jaroj li revenis al Danio. Li specialiĝis en portretaj miniaturoj. Li ĉeestis en la eksplodo de la Franca Revolucio en Parizo en 1789. Li vizitis ankaŭ Italion kaj Vienon, kie Johann Heinrich Wilhelm Tischbein kaj Heinrich Füger estis inter la artistoj kiuj inspiris lin.
Hirokazu Usami
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Shonan Bellmare, Montedio Yamagata kaj Fukushima United FC.
Hůrka (artileria fuortaro)
Artileria fuortaro Hůrka estas unu el kvin konstrue finitaj fuortaroj en Ĉeĥio konstruitaj enkadre de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj kontraŭ Germanio. Ĝi troviĝas en la nordokcidenta terlango de Hanuŝovica montetaro en masivo de monto Výšina en la nordorienta rando de urbo Králíky kaj en la katastra teritorio de Prostřední Lipka. Ĝi estas alirebla al publiko kiel muzeo.
Lubok-arto
Lubok (лубок; ankaŭ nomata лубочная картинка, transskribe: luboĉnaja kartinka) estas populara rusa arto kiu konsistas el grafike simpla presaĵo el la rusa folkloro, plej ofte bildigantaj scenojn el la ĉiutaga vivo — kvankam foje, malgraŭ cenzuro, ankaŭ satiraĵojn pri religiuloj kaj politikistoj.
Hůrka (artileria fuortaro)
Projektado kaj konstruado
Esploron de la tereno en spaco de la estonta fuortaro Hůrka okazis precipe dum junio de 1935. Aŭtoro de la projekto fariĝis staba kapitano de pioniraro Inĝ. Leopold Krejčí. En konkurso pri elekto por la konstruado mem gajnis konstruisto Dr. Ing. Karel Skorkovský Prago dum komenca sumo 20 876 371,21 Kĉ. La konstruado komencis la 5-an de aŭgusto 1936 kaj ĝi daŭris 24 monatoj.
Lubok-arto
Lubok iĝis tiom populara, ke en la 19-a jarcento eĉ la monarĥio ekproduktis proprajn patriotajn versiojn. Tiu ĉi arto estis forgesita post la Oktobra Revolucio en 1917 kaj nun eĉ en Rusio ĝi estas precipe konata en sciencaj rondoj kaj artaj subkulturoj.
Ĉar lubok-bildoj estis malmultekosta lignogravuraĵo, amase vendataj en bazaroj, ili estis uzataj kiel ornamaĵoj en hejmoj kaj gastejoj. Fruaj ekzemploj el la malfruaj 17-a kaj fruaj 18-a jarcentoj inkluzivis lignajn gravuraĵojn kaj litografiojn depost la meza 19-a jarcento. Ili kelkfoje aperis forme de serio, kaj oni tiam povus konsideri ilin antaŭuloj de la moderna bildstria literaturo.
La lubok reflektas la estetikajn gustojn de la popolo, ĝiajn nociojn de bono kaj malbono, moralajn kriteriojn, etikajn normojn, kiu tiele konstituas ekstreme interesan kampon pri la rusa nacia kulturo. La lubok naskiĝis ĉirkaŭ la 17-a jarcento kaj estis vendita en lokaj bazaroj ĝis la 1950-aj jaroj.
Historio
La originala lubok estis presaĵo farite per ligna plato sur kiu oni aperigis motivojn per kavaj gravuraĵoj. La lubok disvolviĝis dum la dua duono de la 17-a jarcento. La rusa lubok-arto estis vaste influita de lignaj gravuraĵoj kaj de aliaj tipoj de gravuraĵoj realigitaj en Francio, Germanio (Münchener Bilderbogen), Italio kaj Nederlando dum la unua duono de la 15-a jarcento. Ĝia populareco en Rusio estis ligita al la fakto ke ĝi estis malmultekosta artaĵo, sufiĉe simpla por produkti kaj disvastigi danke al tekniko, kiu ebligis reprodukti la saman ilustraĵon grandkvante.
Hůrka (artileria fuortaro)
La artileria turniĝonta turo K-S 12 "Na kótě"
La objekto de la turo estis konstruita por unu el ĉefaj armiloj de la fuortaro, ĝemelo de 10 cm haŭbizoj modelo 38 lokigitaj en la artileria turniĝonta kaj elŝovonta turo. Ĝi betonado okazis inter la 23-a – 30-a de marto 1938 en la IV-a klaso de rezistkapablo kaj kuba kapacito de la betono estas 2 620 m³. Al la subtera sistemo de la fuortaro ĝi estas ligita per ŝtupareja kaj lifta ŝakto. La maŝinaro de la turo estis neniam instalita, nuntempe la ŝakto destinta por ĝi estas fermita per ferbetona tabulo. La objekto estas alirebla enkadre de specialaj vizitvojoj.
Lubok-arto
Historio
Kun tempopaso la ligno estis anstataŭita de noviga tekniko uzanta kupran apogilon, ebligantan realigi pli fajnajn, detalajn kaj kompleksajn gravuraĵojn. La desegno estis antaŭe kolorigita ekde diluita tempera pentro-arto. La gravuraĵo estis poste transmetita sur apogilon. Dum la presitaj motivoj estis ĝenerele simplaj kaj sen ornamaĵoj, la uzo de la tempera pentro-arto donis al la finita produkto mirinde brilan aspekton kun vivaj koloroj kaj linioj.
Asociitoj al la bildoj kaj en korelacio kun tiuj lastaj, la homoj inkludis tekstojn kiuj referencis al fabeloj aŭ popola instruo. La pola sciencisto Alexander Boguslawski priskribis la stilon lubok kiel «kombinon de rusaj ikonoj kaj de manskribaĵoj, kiuj reprezentas la tradiciojn, ideojn kaj la temojn de okcidenteŭropaj lignaj gravuraĵoj». Kutime, la artisto kiu faris lubokon inkludis etan tekston sur tolo en kiu la ilustraĵo kovris la plimulton de la gravuraĵo.
Hůrka (artileria fuortaro)
La infanteria fuorto K-S 10 "U boží muky"
La infanteria fuorto situas sur la linio de la ĉefa defenda pozicio, plej malfrue kie devis esti haltigita antaŭenpaŝo de la atakanto. En la ĉefa armilaro de la objekto troviĝis duopo de kontraŭtankaj kanonoj modelo 36 kunligitaj kun peza maŝinpafilo modelo 37. Al la najbara infanteria fuorto K-S 13 U lomu pafis tiu ĉi armilo memstare, al la mala flanko en direkto al objekto K-S 9 Mezi lesíky ĝia pafado estis plenigita per apud lokigita ĝemelo de pezaj maŝinpafiloj modelo 37. Rondan pafadon ebligus en la plafono lokigita turniĝonta maŝinpafila turo armita ankaŭ per ĝemelo de pezaj maŝinpafiloj modelo 37. Sed tiu estis neniam liverita. Unu duopo de malpezaj maŝinpafiloj modelo 26 troviĝis en helpaj pafejoj, la alia en blenditaj kloŝoj sur la plafono de la objekto. La fuorto estis betonita inter la 1-a – 12-a de junio 1937 en la IV-a klaso de rezistkapablo kun kuba kapacito de betono 2856 m³. Al la subtera sistemo de la fuortaro ĝi estas kunigita per vertikala ŝtupareja kaj lifta ŝakto. Dum la okupado la objekto estis forte damaĝigita per pripafadaj ekzamenoj. La blenditaj kloŝoj estis elŝiritaj en la 1950-aj jaroj. La objekto estas alirebla enkadre de specialaj vizitvojoj.
La infanteria fuorto K-S 13 "U lomu"
La infanteria fuorto situas sur la linio de la ĉefa defenda pozicio, plej malfrue kie devis esti haltigita antaŭenpaŝo de la atakanto. En la ĉefa armilaro de la objekto troviĝis du kontraŭtankaj kanonoj modelo 36 kunligitaj kun pezaj maŝinpafiloj modelo 37. Unu povis gvidi la pafadon en direkto al la najbara fuorto K-S 10 U boží muky, la pafadon de la alia en direkto al K-S 14 U cihelny plifortigis duopo de pezaj maŝinpafilo modelo 37 lokigitaj blendita kupolo. Unu duopo de malpezaj maŝinpafiloj modelo 26 troviĝis en helpaj pafejoj, la alia en la blenditaj kloŝoj sur la plafono de la objekto. La tria blendita kloŝo estis gvata. La betonado en la IV-a klaso de rezistkapablo okazis inter la 8-a – 17-a de julio 1937 kun kuba kapacito de betono 3250 m³. Al la subtereja sistemo la objekto estas kunigita per ŝtupareja kaj lifta ŝakto. La blenditaj kloŝoj kaj kupoloj estis elŝiritaj dum la okupado. En la sama periodo la fuorto estis ankaŭ pripafata per pafaĵoj Röchling. La objekto edtas alirebla enkadre de specialaj vizitvojoj.
Lubok-arto
La diversaj specoj de lubok
La folkloristo Dmitrii Rovinskij estas fama pro sia klasigo de lubok-oj laŭ diversaj kategorioj. Lia laboro estas tre detala kaj grava. Li klasigas la lubok-ojn laŭ ĝenro tiel:
Hůrka (artileria fuortaro)
La izolita artileria gvatejo K-S 12b "Utržený"
La objekto de artileria gvatejo troviĝas oriente de la fuortaro mem sur nivellinio Veselka. La objekto taktike apartenis en la sistemon de la fuortaro, sed ĝi ne estas ligita al ĝi per la subtera sistemo de la koridoroj. Ĝia baza tasko ne estis aktiva batalo, sed pasiva gvatado. Por sia defendo ĝi estis ekipita per unu malpeza maŝinpafilo modelo 26 en helpa pafejo kaj per alia en la blendita kloŝo (pli poste elŝirita). La alia blendita kloŝo estas gvata kaj kiel la ununura en la vasta ĉirkaŭaĵo ĝi konserviĝis en la devena loko. La betonadon en la III-a klaso de rezistkapablo okazis inter la 16-a – 21-a de aŭgusto 1937 kun kuba kapacito de betono 1405 m³. En la jaro 2020 estis aĉetitaj parceloj, sur kiuj la fuorto situas, kaj estas planita ĝia alirebligo.
Lubok-arto
La diversaj specoj de lubok
Multe da lubok-oj povas esti klasifikitaj je aliaj kategorioj. Tiu listo estas nekompleta.
Hůrka (artileria fuortaro)
Deklivaĵo
La enireja fuorto K-S 12a estas al la subtera sistemo ligita helpe de rela deklivaĵo. Konstrue la deklivaĵo estas konsisto de la enireja fuorto. Temas pri ekipaĵo kun mildaj reguligoj konstruitaj en la 1950-aj jaroj surbaze de dokumentado estiĝinta en la 1930-aj jaroj. Sur la randoj de 38 ŝtupaj gradoj estis instalita duopo de reloj kun ŝpuro 600 mm, sur kiu veturas duopo de specialaj veturiloj servantaj al horizontala transporto de klasikaj fervojaj veturiletoj sur ŝtupoj. Ambaŭ estas ligitaj per ŝnuregoj al lifta maŝino en la supra stacio de la deklivaĵo kaj ili veturis per pendola maniero - unu supren kaj unu malsupren. Al vizitantoj de la muzeo ĝia funkciado estas prezentata nur escepte.
Lubok-arto
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtema artikolo en la franca vikipedio.
Hůrka (artileria fuortaro)
La ĉefa galerio
En la tuta longeco de la ĉefa galerio kaj en ambaŭ artileriaj galerioj estas instalita fortikaĵa fervojo kun ŝpuro 600 mm. En la galerio en direkto de la enireja fuorto troviĝas:
Deflankiĝoj
Ambaŭ deflankiĝoj (la tn. artileriaj galerioj) kondukantaj al la artileriaj objektoj estas ekipitaj per la fortikaĵa fervojo. En ties finoj troviĝas triopo de ĉambregoj, el kiuj unu servis kiel komandantejo de la fuorto/turo kaj du kiel deponejo de municipo M2. El ambaŭ deponejaj ĉambregoj kondukas mallongaj koridoroj al la ŝtupareja kaj lifta ŝakto en la objekton sur la surfaco. Estas ankaŭ ĉi tie ĉambroj por maŝinejo de la lifto, ĉe la turo ankaŭ spaco de reŝanĝejo (rotaciaj rektifiloj).
La infanteria galerio daŭriganta en direkto de la ĉefa koridoro el transmetejo de la infanteria municipo ne estas ekipita per fortikaĵa fervojo. La koridoro post certa distanco dividiĝas en du branĉojn, kiuj kondukas al ambaŭ infanteriaj fuortoj.
Ekspozicioj de la muzeo
La fuortaro estis al la publiko alirebligita la 18-an de aŭgusto 2008, la ekspozicioj estas senĉese en stadio de naskiĝo kaj influas ilin ne tro proncipaj, sed videblaj reguligoj de la interno el periodo de mastrumado ĉeĥoslovaka postmilita armeo, kiu ĉi tie establis deponejon. Pase de la tempo ili ensumigos ĉiujn signifajn etapojn de la historio de fuortaro (devena celo de la konstruaĵo, eksperimentoj el periodo de okupado, konstruadon de aviadila fabriko fine de la milito, postmilitan araeon). Alirebligitaj estas ĉiuj partoj de la interno.
"Kun paraŝuto super la kapo ..."
Temas pri la unua daŭra ekspozicio en Ĉeĥio, kiu estas dediĉita al ĉeĥoslovakaj paraŝutistaj operacoj el Granda Britio kaj Italio dum la dua mondmilito kun la nomo "Kun paraŝuto super la kapo...". Malfermita ĝi estis la 24-an de junio 2010 je la 11:00. La ekspozicio nuntempe troviĝas en ĉambrego B-3 de la milita kazerno. Ĝi enhavas grandan kvanton de informpanelojn kun priskriboj de unuopaj paraŝutistaj desaltigoj kaj fotografiojn de ilia agado, ekzemple atenco kontraŭ Heydrich, multegon de tridimensiaj eksponaĵoj, laŭtempan presaron, armilojn kaj pluajn informojn pri ĉiuj ĉeĥoslovakaj paragrupoj, kiujn en la jaroj 1941-1945 elsendis la II-a (raportistara) fako de Ministerio de la nacia defendo de la Ĉeĥoslovaka ekzila registaro en Londono sur la teritorion de Protektorato Bohemio kaj Moravio, sed ankaŭ en Francion, Italion, Jugoslavion kaj en Slovakion.
10264 Marov
Orbito
La granda duonakso de ĝia orbito de 3,20031037, (kalkulata je la epoko de la ) metas ĝin 46 430 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝia nomo honoras profesoron Miĥail Jakovleviĉ Marov, estron de la departmento pri planedoj de la Instituto Keldiŝ de Aplika Matematiko. Li estas unu el la iniciatintoj kaj sciencaj estroj de esploroj pri Venuso kaj Marso elde la kosmo. Li estas ankaŭ la prezidanto de Divido III de IAU.
Stockach
Stockach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Konstanz, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
László Leindler
László Leindler [lAslO lejndler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Leindler László estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1982).
László Leindler naskiĝis la  1935 en Kecskemét.
Biografio
László Leindler frekventis universitaton en Szeged inter 1954-1958. Post la diplomo li ekinstruis en teknika lernejo en Veszprém (urbo), krome li edziĝis baldaŭe havanta 2 filojn. En 1962 li jam instruis en universitato de Szeged, kie li estis katedrestro en 1977. Li estis dufoje vicrektoro en la universitato. En 1964 li doktoriĝis. Li ofte estis gastoprofesoro (ekzemple en Toronto en 1993), krome li esploris ekzemple en Moskvo en 1968. Li longe redaktis fakrevuon Acta Scientarum Mathematicum. Li okupiĝis ĉefe pri aroteorio, vico de Fourier, neegalaĵoj. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1961-2004.
2033 Basilea
2033 Basilea estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi estis nomita Basilea, latina nomo de la svisa urbo Bazelo, por soleni la 50-jaran jubileon de la kreo de la Instituto de Astronomio en la Universitato de Bazelo .
Károly Lempert
Károly Lempert [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lempert Károly estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1982).
Károly Lempert naskiĝis la  1924 en Budapeŝto kaj mortis la 27-a de aŭgusto 2019.
Biografio
Károly Lempert ricevis diplomon en Universitato Pázmány Péter en Budapeŝto en 1948, poste li eklaboris en farmacia uzino, baldaŭe en kemia esplorinstituto. Ekde 1960 li instruis en la teknikuniversitato em Budapeŝto, kie li estis katedrestro inter 1962-1978. Li longe redaktis fakrevuon Acta Chimica. Li okupiĝis precipe pri organikaj kombinaĵoj. Li pensiuliĝis en 1994. Li ricevis premiojn en 1989 kaj 1994.
Mitlödi (stacidomo)
Mitlödi estas fervoja stacidomo en Mitlödi, Svislando.
(14260) 2000 AF119
(14260) 2000 AF119 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nazelles-Négron
Nazelles-Négron estas franca komunumo lokita en la regiono Centro-Valo de Luaro kaj en la departemento Indre-et-Loire, nordokcidente de Amboise.
Geografio
Nazelles-Négron nombris 3,561 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 22,32 km² kaj ĝia alteco varias inter 51 kaj 114 msm. La rivero Luaro pasas sude de la komunumo.
Historio
En 1971, Nazelles kaj Négron unuiĝis, kreante la komunumon de Nazelles-Négron.
Esperanto
En 1991, la 46-a SAT-Amikara kongreso okazis en Nazelles-Négron.
Inma Cuesta
Inma CUESTA (naskiĝis en Valencio, Hispanio, la 25-an de junio 1980) estas hispana aktorino. Ŝi famiĝis pro filmoj kaj de kino kaj de televidaj serioj. Inter tiuj elstaris Águila roja (Ruĝa aglo). En tiu ŝi ludas la rolon de bofratino kaj iama fianĉino de la ĉefrolulo (jam vidvo), kaj supozeble ŝi estas enamiĝinta el li kaj reciproke, sed dum multe da tempo neniu konfesas siajn sentojn. En la nigrablanka kinfilmo Neĝblankulino ŝi ludas ĉefrolon de la fama porinfana rakonto, sed etosita en tradicia folklora Hispanio de taŭrludado.
NGC 5872
NGC 5872 (aliaj indikoj — MCG -2-39-5, NPM1G -11.0427, PGC 54169) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tubutama
Tubutama estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Tubutama. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26065.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1751 loĝantojn. El tiuj estis 893 viroj kaj 858 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1351,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 650 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  332 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1197 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1125 scipovis legi kaj skribi kaj 72 personoj estis analfabetoj. Do 6,02 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1588 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,44 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Daniel Carvalho da Silva
Daniel Carvalho da Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
Villafranca Sicula
Villafranca Sicula estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Burgio, Calamonaci, Caltabellotta kaj Lucca Sicula.
El retablo de maese Pedro
El retablo de maese Pedro (La pupteatro de Majstro Petro) estas pup-opero unuakta kun prologo kaj epilogo, komponita de Manuel de Falla por hispanlingva libreto bazita sur epizodo el Kiĥoto de Miguel de Cervantes. La libreto estas mallongigo de la ĉapitro 26 de la dua parto de Kiĥoto, kun kelkaj linioj aldonitaj el aliaj partoj de la verko. Falla komponis tiun operon "kiel omaĝo al la gloro de Miguel de Cervantes" kaj dediĉis ĝin al la Princino de Polignac, kiu komisiis le verkon. Pro sia mallongeco laŭ operaj standardoj (ĉirkaŭ 27 minutoj), ties tre defia parto por knabo operkantista (kiu havas fakte la plej liniojn), kaj ties uzado de pupoj, ĝi ne estas parto de standarda opera repertorio.
Otto Mayer-Serra priskribis tiun operon kiel verko kie Falla transiris "Andaluzismon" al sia tujaj muzika influo kaj koloro kaj ekis la transiron en la "Hispana novklasikismo" de siaj postaj verkoj.
Historio
En 1919 Winnaretta Singer, konata ankaŭ kiel la Princino Edmond de Polignac, komisiis el Falla pecon kiu estu ludata en sia salono, uzante ŝian prilaboratan pupteatron. (Aliaj mendoj ŝiaj estis de Igor Stravinski Renard kaj de Erik Satie Socrate, kvankam neniu el tiuj verkoj havis sian premieron en ŝia privata teatro.) Tiu verko estis kompletita en 1923. Falla decidis uzi epizodon el la verko de Cervantes Kiĥoto kiu fakte okazas en puptreatro. Kiĥoto rigardas pupspektaklon kaj reagas por savi la minacatan damon, kaj tiel li detruas la pupteatron de la kompatinda Majstro Petro.
Instrumentaro
Ensemblo: fluto (duobla fluteto), 2 hobojoj (Angla korno), klarneto, fagoto, 2 kornoj, trumpeto, perkutado (sonorilo, tenora tamburo, rasliloj, tamburino, tam-tamo, ksilofono), timpano, klaviceno, harpogitaro (aŭ harpo), kordinstrumentoj.
Registroj
Aŭdio
Video
La 29an de Majo 1938, la BBC prezentisnigrablankan televidfilmon de anglalingva traduko de la verko, uzante la Kiĥotan tradukon de Thomas Shelton kaj kun gvidado de la brita hispanisto kaj muzikologo J. B. Trend. Frederick Sharpe kantis la rolon de Kiĥoto, Jane Connnard la knabon, kaj Perry Jones la Majstron Petron. Hyam Greenbaum dirigentis la BBC Television Orchestra. Pupoj estis el Hogarth Puppets.
Ruĝecbrusta akcipitro
La Ruĝecbrusta akcipitro (Accipiter rufiventris) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.
El retablo de maese Pedro
Registroj
Filmita versio en koloro de la opero estas en la DVD Nights in the Gardens of Spain. kaj estas diaponebla en YouTube. Tiu estas la sama filmoversio kiu estis telesendita de A&E en 1992, kaj prezentas Justino Díaz kiel Kiĥoto, Xavier Cabero kiel la knabo, kaj Joan Cabero (patro de Xavier) kiel Maese Pedro, kun Charles Dutoit dirigentante la Montreal Symphony Orchestra. En tiu produkto, la homaj rololoj estas fare de realaj aktoroj, dum la pupoj restas pupoj. La aŭdio estao disponebla ankaŭ en CD.
Ruĝecbrusta akcipitro
Temas pri specio kun malhelgrizaj (ardezgrizaj) krono, nuko kaj supraj partoj; estas ruĝecbrunaj vango, brusto kaj supra ventro, dum la suba ventro estas tre blanka. La irisoj kaj kruroj estas flavoranĝecaj.
Kohei Yamada
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu, V-Varen Nagasaki, AC Nagano Parceiro kaj FC Gifu.
Ruĝecbrusta akcipitro
Ĝi troviĝas en orienta kaj suda Afriko nome en Angolo, Demokratia Respubliko Kongo, Eritreo, Etiopio, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Ruando, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo.
Ĝi formas superspecion kun la Nizo (A. nisus) kaj eble kun la Madagaskara akcipitro (A. madagascariensis) (Ferguson-Lees kaj Christie 2001).
Uverturo Koriolano
La Uverturo Koriolano, Op. 62 (Coriolan-Ouvertüre aŭ Ouvertüre zu Coriolan, en la originalo en germana) estas muzika verko kreita en 1807 de Ludwig van Beethoven, kiu ne inspiriĝis en la samnoma teatraĵo de William Shakespeare, sed li verkis ĝin kiel muzika enkonduko al tragedio de la aŭstra juristo kaj poeto Heinrich Joseph von Collin, palaca sekretario de la imperiestro de Aŭstrio, al kiu Beethoven dediĉis ĝin precize. La temo de la menciitaj verkoj estas la antikva romia estro Kajo Marcio Koriolano.
Svalbardo kaj Janmajeno
La oficiala lingvo en la teritorioj estas norvega, en la Svalbardo estas uzata ankaŭ la rusa. La teritorioj ne havas proprajn blazonojn kaj flagojn kaj uzas la norvegajn, ĉu aparte, ĉu ambaŭ kune.
Svalbardo
Svalbardo estas arkipelago en la Arkta Oceano, meze inter Norvegio kaj la norda poluso. La insularo etendiĝas inter 74° kaj 81° nordaj latitudoj kaj inter 10° kaj 35° orientaj longitudoj. La komuna areo de la insularo estas 61020 km2, ĝis 60% da ĝi estas kovrita per glacio. La plej granda insulo Spicbergo havas loĝantaron.
Svalbardo estas parto de neniu provinco de Norvegio, kaj mem ne estas provinco, sed havas specialan statuson. Ĝin regis la prefekto, kiu subordiĝas al la norvega registaro.
Janmajeno
Janmajeno estas vulkaninsulo, kiu situas en la Arkta Oceano, sur la limo inter la maroj Norvega kaj Gronlanda. La insulo troviĝas sur 71°N kaj 8°W. Ĝia areo estas 377 km2. Loĝantaro estas la skipo de meteorologia kaj radiostacio. Ekde 1994 la insulon regis la nordlanda provincestro, tiu parte redonas la regpovon al la komandanto de la stacio.
Teistungen
Teistungen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la komunumaro Lindenberg/Eichsfeld, ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj.
Vidindaĵoj
Landlimmuzeo Eichsfeld
Unicaja
Unicaja Banco [uniKAĥa BANko] estas financa ento de Hispanio. Ĝi havas socian sidejon en Malago kaj CPD (Centro de Proceso de Datos, Datumprocezejo) en Arundo. Ties klientokodo estas 2103 kaj ties BIC estas UCJAES2M. Ties prezidanto estas Braulio Medel Cámara. Lia estrado respondecas pri tri internaj organismoj: nome la Ĝenerala Asembleo, la Administra Konsilantaro kaj la Kontrolkonsilantaro.
Unicaja Banco estis fondita de la Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Arundo, Kadizo, Almerio, Malago, Antekero kaj Ĥaeno (Unicaja) por realigi nerekte la plenumon de sia financa agado. Pro tio, Unicaja Banco pluuzas la komercan firmaon Unicaja.
Kreado de Unicaja en 1991
Ĝi estis kreita kiel ŝparkaso la 18-a de marto de 1991 pere de la fuzio de la jenaj ŝparkasoj:
La 1a de januaro de 2010 aliĝis al la jam menciitaj:
Villafranca Tirrena
Villafranca Tirrena estas komunumo de Italio.
Pětš Janaš
Pětš Janaš, ankaŭ Klaws-Pětr Janaš, (Peter Jannasch, Klaus-Peter Jannasch; naskiĝinta en 1933) estas malsuprasoraba instruisto, tradukisto kaj eldonisto de sorabaj lernolibroj. Li estas ankaŭ fondinto de Laborrondo por soraba kleriga evoluo Kotbuso.
Li laboris kiel instruisto en la lernejo en Kuparskich Bórkowach, kie li transprenis en 1958 sian unuan lernejan klason. Ekde 1979 li estis membro de la Malsuprasoraba lingva komisio.
Pětš Janaš kaj Roland Marti eldonis ĉiujn verkojn de Mato Kósyk en 8 volumoj.
Encinillas
Encinillas [enziNIljas] estas municipo en la sudocentro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Encinillas estas etimologie komprenebla kiel Anzinetoj, pro abundo de anzinoj iam en la areo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 319 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste en la lastaj jardekoj ege pliiĝis pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 11 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Roda de Eresma, Cantimpalos, Cabañas de Polendos kaj Valseca.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj forstado. Gravas piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
Princelektista kastelo (Koblenco)
La princelektista kastelo en Koblenco en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato estis rezidejo de la lasta ĉefepiskopo kaj princelektisto de Treviro, Clemens Wenzeslaus von Sachsen, kiu konstruigis ĝin fine de la 18a jarcento. Pli poste rezidis ĉi tie la prusa konprinco kaj posta imperiestro Wilhelm la 1a kiel rejna-vestfalia militara guberniestro.
Simfonio n-ro 6 (Beethoven)
Ludwig van Beethoven finkompletigis en 1808 la simfonion n-ro 6 en F-maĵoro, op. 68, "Pastorale". Ĝi estas unu de la malmultaj verkoj de Programmuziko de Beethoven, kaj la komponisto subtitolis ĝin Memoroj de la kamparvivo.
Beethoven estis ŝatanto de la naturo, kaj pasigis grandparte tempon piedire trakampare. Ofte li forlasis Vienon pora labori en ruraj lokoj. Li fakte ne estis la unua komponisto kiu priskribis simfonie la naturon: por ekzemplo, en sia oratorio La sezonoj, premierita en 1802, Franz Joseph Haydn simile pentris amon por naturo, dancantajn kamparanojn, ŝtormon, trilantajn birdojn kaj aliajn similajn temojn.
27362 Morganroche
27362 Morganroche estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Simfonio n-ro 6 (Beethoven)
Antaŭe, dum la franca kaj itala Baroko, oni komponis pecojn kiuj intencis imiti la Naturon, deziro tre propra de la Klerismo. La venecia Antonio Vivaldi estis komponinta siajn famegajn Koncertojn por violono RV 8, La kvar sezonoj, genia pentrarto de la naturo, kun ŝtormoj, birdotriloj, burdoj ktp.
27362 Morganroche
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la novzelanda astronomo Nigel Brady elde la Universitata Observatorio de Monto John en Lake Tekapo, Suda Insulo (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Morgan Roche Brady , filino de la malkovrinto.
Simfonio n-ro 6 (Beethoven)
Beethoven male komponis simfonion. Kiel li mem diris, la Sesa Simfonio estas «pli esprimo de sentoj ol pentraĵo de sonoj».
NGC 5873
NGC 5873 (aliaj indikoj — PK 331+16.1, ESO 328-PN34) estas planeduma nebulozo en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Simfonio n-ro 6 (Beethoven)
La Sesa Simfonio estis komponita samtempe kun la plej fama de Beethoven nome la Kvina Simfonio. Ĝi estis premierita kun tiu en tro longdaŭra koncerto en la Teatro ĉe la Vieno de Vieno, la 22-an de decembro 1808. Ĝi ne multe sukcesis, ĉar la publiko preferis la Kvinan. Spite tion, la peco iĝis iom post iom unu el la centraj verkoj de la simfonia repertorio. Ĝi estas la preferata de multaj aŭskultantoj kaj estas ofte ludita kaj registrita en la aktualo.
Distinguished Service Cross (Usono)
La Kruco de Distingigita Servo (Distinguished Service Cross, mallongigite DSC) estas la dua plej grava premio aljuĝita al tiuj servantaj en la Usona Terarmeo kaj ĝi estas aljuĝita por eksterordinara braveco dum ago en aktiva servo kiu ne pravigas la aljuĝadon de la Medalo de Honoro. La premio estis fondita dum la Unua Mondmilito en 1918 kaj poste estis premiita ĉirkaŭ 13,400 fojojn.
Priskribo
La dekoracio estas greka kruco en kies centro estas blanka aglo kun flugilhava kapo premiita per ringo de kverkkronoj. Sub la aglo, ambaŭflanke, estas du partoj de volvlibro kun la vortoj por braveco. Sur la alia flanko de la dekoracio estas ringo de kverkkronoj simila al la antaŭa parto, en la centro de ĉi tiu ringo vi povas indiki la nomon de la ricevanto de la dekoracio.
La dekoracio pendas sur blua rubando kun blanka kaj ruĝa strio ambaŭflanke, tio ankaŭ estas la ordo de koloroj montrita en la letero de la dekoracio (reduktita versio de la dekoracio kiu ne estas portita en formalaj eventoj).
Kempten am Rhein
Kempten am Rhein estas urboparto de la urbo Bingen am Rhein en Rejnlando-Palatinato, en kiu ĝi estis enkomunumita en 1939. Gi havas ĉ. 1900 loĝantojn.
Blazono
La blazono estas la plej malnova dokumentita juĝeja sigelo de la komunumo Kempten. Ĝi montras arĝentan duflankan kombilon sur ruĝa grundo.
Stanisław Wojciechowski
Stanisław Wojciechowski (nask. la 15-an de marto 1869 en Kalisz, m. la 9-an de aprilo 1953 en Gołąbki) – pola politikisto kaj kooperativisto, dua prezidento de Pola Respubliko.
Biografio
Komence li agadis en Asocio de Pola Junularo "Zet", poste ligiĝis al la laborista movado – de 1891 li membris en Laborista Unuiĝo, de 1892 en Pola Partio Socialista, poste kiel elmigrinto (en Svislando, Francio kaj Britio) en Asocio de Eksterlandaj Socialistoj Polaj. Post la reveno al la patrujo li engaĝiĝis en la kooperativan movadon. Li aŭtoris multajn eldonaĵojn pri la temo, estis membro de Societo de Kooperativistoj en Varsovio kaj direktoro de Asocio de Nutraĵaj Societoj (1911–1915).
Dum la unua mondmilito Wojciechowski membris en Pola Nacia Komitato. Li ankaŭ estris Polan Interpartian Unuiĝon en Moskvo.
De la 16-a de januaro 1919 ĝis la 9-a de junio 1920 li estis ministro de internaj aferoj. De 1921 li membris en Pola Popola Partio "Piast". La 20-an de decembro 1922 Nacia Asembleo elektis lin prezidanto de Pola Respubliko. La oficon li plenumis de la 22-a de decembro 1922 ĝis la 15-a de majo 1926, kiam rezulte de la maja renverso li rezignis de la ofico. Tiam li finis aktivan politikan agadon kaj koncentriĝis pri sciencista laboro.
Miklós Neogrády
Miklós Neogrády [miklOŝ neogrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Neogrády Miklós estis hungara pentristo, dekoraciisto. Lia nobela antaŭnomo estis nógrádi, lia edzino estis Margit Beleznay, lia filo estis Antal Neogrády (1944).
Miklós Neogrády naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Neogrády akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo, li ekspoziciis ekde 1920. Ekde la sekva jardeko li kreis ankaŭ ceramikaĵojn, sed ekde 1939 li estis teatra kaj filma dekoraciisto, komence en Gaja Teatro, ekde 1945 en Teatro Ifjúsági kaj ekde 1956 en Teatro József Attila (kelkfoje ankaŭ en aliaj teatroj, eĉ en provincaj teatroj). Dum 20 jaroj li kreis 250 teatrajn dekoraciojn. Post la pensiuliĝo li denove okupiĝis pri pentrado.