cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pitkarna Insularo
Historio
Konstantaj koloniistoj ekloĝis nur en Pitkarna Insulo, la aliaj insuloj restis sen loĝantoj. Travivitaj Britoj kaj iliaj idoj sur la insulo vivis forgesitaj ĝis la jaro 1808, kiam la insulon malkovris usonaj balenĉasistoj, en la jaro 1814 la Pitkarnanojn malkovris ankaŭ Britoj. Pitkarna kolonio kreskis kaj pro troplenigo la loĝantoj en la jaro 1831 translokiĝis al Tahitio, de kie ili baldaŭ revenis; en la jaro 1856 la loĝantoj foriris al Norfolkinsulo, kie jam pliopo de ili konstante restis kaj al Pitkarna Insulo post kelkaj jaroj revenis nur parto de ili. Ekde dua duono de 20-a jarcento el Pitkarna Insulo foriras pli kaj pli da loĝantoj pro laboro kaj la populacio sur la insulo malkreskas. Komence de la 21-a jarcento komencis esploro de akuzo pri seksa misuzo de neplenkreskaj knabinoj, kiun devis sur la insulo fari parto de la viroj, en la jaro 2004 ses el ili estis kondamnitaj inklude insulestro Steve Christian. Pitkarna Insularo estas la lasta britia transmara teritorio en Pacifiko.
Faŭno kaj floro
Sur ambaŭ grandaj insuloj – Henderson kaj Pitkarno – vivas kelkaj endemiaj specioj (specioj kiuj ne vivas aliloke en la mondo) kiel Hendersona kanbirdo aŭ Pitkarna kanbirdo. Ekzemplo de endemia planto estas Glochidion pitcairnense, kiu ankaŭ troviĝas sur la ambaŭaj insuloj.
Sur Pitkarnaj insuloj daŭre vivas palmkraboj (Birgus latro), palinuroj (Panulirus penicillatus) kaj kelonioj.
Komputilanimacio
La komputilanimacio estas esence cifereca sukcedanto de la teknikoj de haltomovo uzitaj en tradicia animacio kun tridimensiaj modeloj kaj bildalbilda animacio de dudimensia bildaro. Komputil-generitaj animaciaĵoj estas pli facile kontroleblaj ol aliaj pli fizikbazitaj procezoj, konstruante miniaturojn por filmaj efikoj aŭ aldonante kromaktorojn por scenoj de homamasoj, kaj ĉar tio ebligas la kreadon de bildoj kiuj ne estus eblaj uzante alian teknologion. Ĝi ebligas ankaŭ al unusola grafikartisto produkti tian enhavon sen la uzado de aktoroj, multekostaj scenaroj, aŭ rekvizitoj. Por krei la iluzion de movo, unu bildo estas montrita en la komputila ekrano kaj ripete anstataŭata pere de nova bildo kiu estas simila al ĝi, sed iom antaŭenigita en tempo (kutime je proprcio de 24 aŭ 30 bildoj/sekundo). Tiu tekniko estas identa al kiel la iluzio de movo estas atingita pere de televizio kaj filmoj.
Pitkarna Insularo
Socio
Ĉiuj loĝantoj apartenas al la Sepataga Adventisma Eklezio. Ili aliĝis al ĝi ĉe la fino de la 19-a jarcento, kaj tiu preĝejo ludis gravan rolon en la socia disvolvo de la loka socio. En la lastaj jaroj, ekzistas malkresko en la nivelo de pieco de la populacio, kun nur malmultaj el la loĝantoj de la insulo vizitas la eklezion regule, kaj la plej granda parto de ili vizitas ĝin nur dum specialaj okazoj. Sabato estas la tago de ripozo. Publikaj demonstroj de amo ne estas akcepteblaj, kaj la vendo de alkoholo estas malpermesita.
La loĝantoj konservas sociajn ligojn kun la loĝantoj de Norfolkinsulo, kaj multaj el ili ankaŭ havas parencojn tie. En septembro 2003, bebino naskiĝis sur la insulo, unuafoje en 17 jaroj, kaj alia bebo naskiĝis en marto 2007. En 2005, la unua ne-indiĝena paro edziĝis sur la insulo kaj ricevis civitanecon de la insulo.
La lingvo parolata sur la insulo estas kreola lingvo derivita de la 18-a jarcento la angla kaj la tahitia lingvo. Por la indiĝenoj de la insulo ĝi estas gepatra lingvo, kaj ĝi estas instruata en la loka lernejo, kune kun norma angla. Ĝi estas proksime rilatita al la kreola lingvo parolata en Norfolk, ĉar Norfolkinsulo estis loĝita en la 19-a jarcento fare de Pitkarnaj indiĝenoj.
Defendo
Pitkarna Insularo estas britia transmara teritorio; defendo estas en respondeco de britia Ministerio pri Defendo kaj Britia armearo. En 2004 la loĝantoj havis ĉirkaŭ 20 armilojn, kiuj estis retenitaj pro juĝado pri seksperfortoj.
Vidu ankaŭ
'
Urbodomo de Nordhausen
La Urbodomo de Nordhausen, la urba ekkonilo, troviĝas en la centro de la urbo Nordhausen, Germanio, sur la placo Markt nr 1.
Malnova urbodomo
La unua mencio de urbodomo estis en 1360. La nuna renesancstila konstruaĵo estas de 1608/1610. Malantaŭ la iam malfermitaj arkadoj estis la deponejoj de la komercistoj. En 1883 la truoj per fenestroj fermitis. Ĉe la bombardo en aprilo 1945 la urbodomo forbrulis ĝis krom la fundamentaj ŝtonoj. La rekonstruo estis de 1952. Blazona tabulo sur la orienta enirejo (kiu iam estis muntita ĉe la ĉirkaŭfermejo) konatigas la legendon ke la orientromia imperiestro Teodozo la 2-a laŭdire fondis ĉi tiu urbon en 410. La memorigkolono antaŭ la enirejo estu admonilo pri la infernaĵo inter la 3-a kaj la 4-a de aprilo 1945, kiam ĉirkaŭ 8.800 homoj mortis kaj pli ol tri kvaronoj de la konstrua substanco de iam treege bela kaj historia urbo perdiĝis.
Nova urbodomo kun arkivo urba
Ĉi-ene troviĝas ankaŭ la urba arkivo kun multaj domkumentoj (de 1158 ĝis 1810) kaj aktoj (de 1414 ĝis 2000), gazetoj, postlasaĵoj, kolektoj kaj aliaj trezoraĵoj.
Rolando de Nordhausen
La figuro de Rolando menciitis la unuan fojon en la 1411-a jaro. Ĝi troviĝas bone videbla ĉe la sudokcidenta angulo de la Urbodomo malnova. La nordhausen-a ekzemplero inter aliaj Rolandoj karakteriziĝis per du apartaĵoj: unue ĝi estas la ununura en iama libera regnourbo, due ĝi estas inter la kvin lignaj en Germanio (en Questenburg, Neustadt, Potzlow, Zehden) la plej malnova.
Ĝi post la incendioj de 1710 kaj 1712 tiom damaĝitis ke la urbaj konsilianoj decidis farigi novan. Ti okazis en la jaro 1717. La bombardadon de la urbo en aprilo 1945 ĝi sendifektita postvivis. Nur la pelikana grupo sur la baldakeno perdiĝis. Sed en 1990 la fakuloj konstatis ke la ĉiam sub libera aero starinta figuro ja havis grandajn damaĝojn. En 1992, post la restaŭrado, oni starigis la orginilaĵon en la Urbodomo nova vide al vide staranta, dum ĉe la olda konstruaĵo estas nur plastikaĵo per mane tuŝinda.
Fonto
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1'', 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3, p. 178-179
Vinica (Norda Makedonio)
Vinica (makedone Виница) estas urbo situanta en la oriento de Norda Makedonio, en la Orienta Regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Vinica. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 10 863 homoj.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 10 863 loĝantoj.
El la totala nombro, 9 246 Makedonoj (85,11 %), 1 209 Ciganoj (11,13 %), 256 Turkoj (2,36 %) kaj la ceteraj.
La ĉefaj sektoroj de la ekonomio en Vinice estas agrikulturo (plejparte rizo), vinkultivado, teksa industrio, mebla industrio, industrio kaj agrikultura maŝinaro.
Estas du elementaj lernejoj kaj mezlernejo en la urbo. Ili ankaŭ havas bibliotekon, kulturdomon, du preĝejojn.
La jenaj arkeologiaj lokoj situas en la ĉirkaŭaĵo de la Vinica kaj en la urbo mem:
Referenco
Statistikoj: https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Amerigo Vespucci
Amerigo VESPUCCI [ameˈriːɡo veˈsputtʃi] (naskiĝis la 9-an de marto 1454, mortis la 22-an de februaro 1512) estis itala komercisto, esploristo kaj kartografo je la servo de Hispanio. De lia nomo devenas Ameriko, la nomo de la kontinento.
Li naskiĝis en la itala urbo Firenze en 1454. En 1492 li iris al Sevilla, Hispanio, kie li laboris kun Juanoto Berardi, firenzano kiu estis rilata al la negoco de oro kaj sklavoj. Post la morto de Berardi, Vespucci eniris al la ŝipirado.
Inter 1499 kaj 1502 li translokiĝis al Lisbono, el kie li plurfoje vojaĝis al Ameriko. Li estis membro de la ekspedicio de Gonzalo Coelho, sub la portugala krono, en 1501. En tiu ekspedicio li iris al la insularo Cabo Verde, al Brazilo kaj al La Patagonia, proksime al la Markolo de Magallanes. Tiel li pruvis ke tiuj ĉi landoj estis alia kontinento. Li rakontis tiun ĉi vojaĝon en letero al Lorenzo di Pier Francesco de Medici, eldonita en Parizo en 1502 kun la titolo Mondus Novus. En la enkonduko de la verko Comographie introdutio (eldonita en 1507), Martin Waldseemüller, donis al la nova kontinento la nomon Ameriko, honore al Vespucci.
Haaksbergen
Aliaj vilaĝoj
Boekelo, Brammelo, Buurse, Eppenzolder, Holthuizen, Honesch, Langelo, St. Isidorushoeve (ekestis en 1927) kaj Stepelo.
Jun Nishikawa
Jun Nishikawa (西川 潤, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Duizopropila dusulfido
Duizopropila dusulfido aŭ C6H14S2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la dusulfidoj de la sulfida acido kaj izopropanolo. Duizopropila dusulfido estas senkolora aŭ likvaĵo kun penetranta sulfura odoro, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Duizopropila dusulfido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Duizopropila dusulfido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Macaubal
Macaubal estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 7.663 loĝantojn en 2010.
Erligheim
Erligheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kvantuma nombro
Kvantuma nombro estas ĝenerala nomo por valoro de iu kvantumita variablo por iu objekto en kvantuma mekaniko (elementa partiklo, atomkerno, atomo, ktp), je kiu dependas stato de sistemo.
La aro de ĉiuj kvantumaj nombroj plene difinas kvantuman staton de partiklo.
Ekzistas t.n. leĝo de sameco, kiu diras: Ecoj de iu ajn fermita kvantuma sistemo ne ŝanĝiĝus, se oni interŝanĝus lokojn de du samspecaj partikloj kun samaj aroj de kvantumaj nombroj.
Église de Pantin (pariza metrostacio)
Église de Pantin [eɡliz də pɑ̃tɛ̃] (Preĝejo de Pantin) estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Parizo; ĝi situas en komunumo Pantin.
Kvantuma nombro
Krome, ekzistas kvantumaj nombroj, kiuj estas senkonektaj kun movo aŭ pozicio en spaco kaj difinas nur internajn ecojn de la partiklo. Tiuj estas:
Surbaze de kvantummeĥanika atommodelo oni povas unusence karakterizi la diskretan stacionaran staton de elektronoj movantaj en fortokampo de atomkerno kun kvar datumojn: ĉefa, duaranga, triaranga kaj spina numeroj.
KAM-fotosintezo
KAM-plantoj (aŭ angle CAM el Crassulacean Acid Metabolism (Krasulaca Acida Metabolismo) havas specifan formon la fiksado de la karbona dioksido (CO2), kiu similas al la C4-fotosintezo, sed adaptiĝis al pli seka medio. Ĉe tiuj plantoj, la CO2-akcepto kaj fiksado estas dividita en tempo disde la CO2-asimilado en la fotosintezo. Per helpo de KAM, tiuj plantoj povas nokte CO2 kemie fiksi kaj dumtage uzi tiujn rezervojn. La avantaĝo de KAM-meĥanismo estas, ke la plantoj ne bezonas halti malfermita la stomojn dum varmega tago, por havi CO2 en sufiĉa kvanto, tiel la planto perdas grave malpli da akvo per transpirado. La KAM-plantoj estas ĉiam sukulentoj; konataj reprezantantoj estas la kaktacoj, la ananaso, kalanĥo, sed ankaŭ Sedum- kaj Sempervivum-specioj. La KAM-fotosintezo estis nomata laŭ la familio de krasulacoj, en kies specioj tiu fotosintezo ofte aperas kaj estis tie malkovrita, priskribita.
Église de Pantin (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1942. Ĝi estis la fina stacio de linio 5 ĝis la, kiam la plilongigo ĝis estis malfermita.
Kvantuma nombro
La ĉefa kvantumnumero (n \) estas la vicordo de maksimumoj de elektrondisdivido laŭ la distanco de kerno. Ĝia valoro estas malgranda entjero (n = 1 .. 7). La elektronoj, kiuj havas saman kvantumnumeron kaj moviĝas tra sia propra elektrona tavolo, generas elektronŝelon.
KAM-fotosintezo
Troviĝejo
La KAM-meĥanismo estas pruvita ĉe 25 plantaj familioj, kio estas en ĉ. 20.000 specioj. Krom la nomdonanta familio de krasulacoj (Crassulaceae), pliaj familioj estas:
Église de Pantin (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝia nomo devenas de ĝia apudeco kun preĝejo de Pantin.
Kvantuma nombro
La duaranga kvantumnumero (l \) indikas la impulsmomenton de elektrono moviĝanta ĉirkaŭ la kerno, do la formon ties vojo. Ĝi povas esti entjero inter 0 kaj [n-1]:.
KAM-fotosintezo
Troviĝejo
La plantoj kun KAM-fotosintezo estas plej ofte sukulentaj. Grava estas ĉe tio ne la organa, sed la ĉela strukturo. Multaj specioj kreskas en periode sekaj areoj, precipe en savanoj kaj dezertoj de la tropikoj kaj subtropikoj. Ankaŭ multaj epifitoj estas KAM-plantoj, tiel ĉ. 50 ĝis 60 % de ĉiuj epifitaj orĥideoj kaj bromelioj. KAM-metabolismo aperas ĉe kelkaj akvaj plantioj, tiel ĉe Crassula aquatica kaj Littorella uniflora.
Église de Pantin (pariza metrostacio)
Stacio
La matene, post forta fulmotondro okazinta la antaŭtagon, pluv-akvoj enfluis tra la konstru-laboroj de la plilongigo ĝis Bobigny kaj subakvigis la finan stacion Église de Pantin. 18 vagonaroj fariĝis neuzeblaj kaj linio 5 restis ekspluatita en malfacilaj kondiĉoj dum pluraj tagoj. Help-materialo estis havigita el aliaj linioj kaj materialoj Sprague-Thomson de linio 9 estis rapide reenservigitaj anstataŭe.
Kvantuma nombro
La duaranga kvantumnumero montras la staton de elektrono, kion oni indikas ankaŭ per minuskloj, laŭvice: s (l=0), p  (l=1),d  (l=2), f  (l=3).
KAM-fotosintezo
Nokte
Nokte okazas la CO2-fiksado en fosfoenolpiruvato (PEP) per PEP-karboksilazo simile kiel ĉe C4-plantoj. La necesa PEP estas liberigita per malkonstruo de amelo, aliaj plantaj specioj uzas por tio sukeron kiel saĥarozon kaj fruktanon. La KAM-plantoj devas liberigi grandan kvanton de PEP – por kovri la noktan fiksadon de CO2. Tiucele, la planto plenigas la amelo-rezervejojn, kiu nokte ebligas transportadon de PEP tra piruvato (Pyr). Tiu proceso okazas simile en la C4-fotosintezo.
Kvantuma nombro
La triaranga kvantumnumero (m \) indikas la angulan momanton de elektrono moviĝanta ĉirkaŭ la kerno,do  la formon ties vojo rilate al ia akso. Ĝi povas esti entjero inter -l kaj +l:.
KAM-fotosintezo
Tage
Dumtage tiu poceso okazas inverse: la rezervita pomacido transportiĝas el la vakuolo en la citosolon, kaj okazas liberiĝo de CO2. La estiĝinta CO2 partoprenas en la Kalvin-ciklo por konstrui karbon-hidratojn, ĉefe amelon.
Pro la malkonstruo kaj konstruo de pomacido okazas fortaj ŝanĝiĝoj en la pH-valoroj de pH 5 dumtage ĝis pH 3 nokte. Oni parolas pri diurna acida ritmo.
Kvantuma nombro
La spina kvantumnumero (s \) indikas la kinetan momanton de elektrono (t.e.ties turniĝmovon), kaj, laŭ la ties rotaciorientiĝo, valoras +1/2 aŭ -1/2 ( kio respektive korespondas al la spino kaj la kontraŭsigna spino). Ĉiu kvantumstato povas enteni 0, 1 (spino 1/2) aŭ du elektronojn (du kontraŭsignaj spinoj).
La valoron de ĉefa kvantumnumero oni skribas antaŭ la litero de duaranga kvantumnumero.
Ekzemple, en la bazstata hidrogenatomo ( n=1 ), la elektrono moviĝas sur la 1s elektrona tavolo, kio signifas, ke la lokiĝa probableco de elektrono - la elektrondenseco -, estas la plej granda en la proksimo de la kerno. La probableco malproksimiĝante de la kerno malgrandiĝas, sed estiĝos nulo nur en senlima malproksimo de la kerno.Tio signifas, ke oni ne povas difini la randon de elektrona nubo. El la difuza esto de elektrona kovraĵo sekvas, ke la atomoj ne havas akran limon pri siaj trajektorioj. La atommodelo de Niels Bohr konsideris ke la trajektorioj estis cirklaj, sed poste Peter Debye kaj aliaj fizikistoj kontraŭdiris tiun tro simplan modelon.
Affligem (biero)
Affligem estas relative dolĉa abateja biero origine farita en la abatejo de Affligem Belgio. Ekde 1970 la biero estas komercigata de bierfarejo De Smedt el Opwijk. En 2000 la nederlanda bierfaristo Heineken prenis grandan intereson en la bierfarejo el Opwijk kaj ĝi estas rebaptita al Affligem Brouwerij (Bierfarejo Affligem).
Affligem haveblas kiel blonda, duobla kaj triobla. Ekzistas du sezonbieroj: Noël kaj Patersvat (Kristnasko kaj Patrobarelo).
La alkoholenhavo estas 6,8 – 8,5%.
Eksporto
Affligem grandskale estas eksportata, interalie al Francio. Ĝi estas vendata en boteloj kaj en bareloj. La plej gravaj eksportkonkurentoj de Affligem estas Grimbergen kaj Leffe.
Toos Goorhuis-Tjalsma
Toos Goorhuis-Tjalsma (1915 - 5-a de januaro 2004) estis kune kun sia amikino Bertje JENS la elpensinto de la Pieterpad.
Ili elpensis la padon en 1978 kiam ili promenis de la loĝurbo de Bertje, Groningen al Tilburg, la loĝurbo de Toos. Ili entreprenis ĉi tiun promenon por "ankaŭ iam promeni en Nederlando". Ili estis spertaj promenantoj, kiuj tamen ĉiam promenis en la eksterlando, ĉar tiam en Nederlando ne ekzistis long-distanca-promenpadoj. Ĉar tiuj ne estis ili decidis mem priskribi itineron, "tiel ke la infanoj ankaŭ povos promeni laŭ la itinero".
Dum la promenado ili pripensis la koncepton de la het Pieterpad, por promeni de  Pieter buren en la ekstremaĵo de la nordo al la Sint  Pieter sberg en la ekstremaĵo de la sudo. Post tio ili ŝanĝigis iliajn planojn, iris aŭtobuse (ili estis en la sudo de Drenthe) al Pieterburen. Post kiam ili priskribis la etapon de Pieterburen al Groningen, ili revenis al la loko kie ili antaŭe haltis kaj daŭrigis ilian promenadon, ĉifoje al la Sint-Pietersberg.
Ĝenerale oni konsideras Toos kiel la elpensinto de la pado, ĉar ŝi skizis la itineron.
Poliocephalus
Poliocephalus  estas malgranda genro de birdoj de la familio de greboj. Ties nuraj du membroj troviĝas en Aŭstralio kaj Novzelando. Ili estas:
Tlachichilco
Tlachichilco estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlachichilco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 180.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10729 loĝantojn. El tiuj estis 5175 viroj kaj 5554 virinoj. La komunumo havas surfacon de 291.2 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 37 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 6 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 820 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 10602 personoj. En la jaro 2000 temis pri 11067, do temis pri kresko / malkresko je 0.86 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 9519 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5432 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30180a.htm
Imre Pászka
PÁSZKA Imre [pa:ska] estas hungara sociologo, universitata profesoro. Li naskiĝis en Târgu Secuiesc (Rumanio) la 22-an de majo 1949.
Biografio
Imre Pászka pristudis historion-filozofion inter 1968 kaj 1973 en UBB de Kluĵo. Inter 1980 kaj 1988 li estis kunlaboranto de gazeto Szabad Szó de Temeŝvaro. Li translokiĝis en Hungarion, kie lekciis inter 1992-1995 en la Posinstruista Altlernejo Juhász Gyula de Segedo, de 1995 en la fakultato pri sociologio de Universitato de Szeged. Liaj esplorkampoj estas sciosociologio, historisociologio, sociologihistorio, elitularo, transilvania socio.
Ijob
Figure, al toleremaj personoj estas atribuata "la pacienco de Ijob."
Islamanoj rekonas Ijobon kiel profeton (v. ĉapitro (surah) 38 de la Korano).
Coșteiu Mic
Coșteiu Mic [koŝteju mik] (hungare: Kiskastély) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 349 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua mencio estis en 1597. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).
Károly Rösler
Rösler Károly [roesler] estis rumanuja hungara pentristo naskita la 21-an de julio 1899 en Székelyudvarhely kaj mortinta la 4-a de junio 1976 en Odorheiu Secuiesc.
Biografio
Rösler studis ekonomikon kaj poste li loksidiĝis en sia naskiĝurbo. Lia unua publika ekspozicio estis en 1949. Li havis 9 ekspoziojn en Rumanujo. La Muzeo Haáz Rezső konservas 41 el liaj pentraĵoj.
Bicikla forko
La bicikla forko estas peco de biciklo (respektive motorciklo) formata per tubo de direkto kaj brakoj kiuj subtenas la nabon de la antaŭa rado. La tubo de direkto de la forko subtenas la akson de la stirilo al la antaŭtubo de la kadro. La tubo de direkto estas metita en la antaŭtubo pere de aro de buloj, kiu ebligas la artikladon por turniĝo de la direktiga rado.
Por kur-bicikloj la plej taŭga materialo estas plej ofte aluminio (alojoj 6061 aŭ 7005), sed abundas ankaŭ la karbonfibro en plej bonkvalitaj bicikloj. Ties grando estas ĉiam de 25″ (590 mm/650A) aŭ 27″ (622 mm/700C) kaj ĝis 26″ (584 mm/650B).
Por montobicikloj la forkoj estas iom pli mallongaj kaj larĝaj ol tiuj por ŝoseo ĉar estas preparitaj ĝenerale por radoj de 26″ (559 mm). Ili estas el aluminio aŭ ŝtalo kaj ili povas disponi el suspensio.
Estas du kromaj forkoj en biciklo. La baza forko kunigas la du kankrojn. La sela forko aŭ selforko subtenas la pezon de la selo (kaj de la rajdanto) al la akso de la malantaŭa rado.
Omega
Omega havas diversajn signifojn:
Nižný Hrušov
Nižný Hrušov, hungare Alsókörtvélyes [alŝOkortvEjes] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Nižný Hrušov situas laŭ maldekstra bordo de Ondava, laŭ flankovojoj. Vranov nad Topľou troviĝas je 11 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1246 laŭ tiama hungara ortografio "Kurthuleus". En 1419 la loko ne estis loĝata. En 1663 pro pesto multaj mortis. En 1715 oni komputis tie 10 neloĝatajn kaj 14 loĝatajn domojn. En 1828 776 vilaĝanoj loĝis en 105 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsókörtvélyes 1050 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Michalovce, poste (jam Nižný Hrušov) al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nižný Hrušov 1699 homoj, (1688 slovakoj).
(14649) 1998 XW62
(14649) 1998 XW62 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
9272 Liseleje
9272 Liseleje estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la dana urbeto Liseleje ĉe la norda bordo de Sjælland, apud belegaj protektataj areoj. La urbeto ankaŭ estas konata pro siaj strandoj kaj dunoj.
Locmiquélic
(jen france, bretone Lokmikaelig) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ferdinando la 1-a (Du Sicilioj)
Ferdinando la 1-a de la Du Sicilioj (en la itala Ferdinando I delle Due Sicilie) (naskiĝis en Napolo, 12-an de januaro 1751, mortis samloke, 4-an de januaro 1825) Infano de la hispana Dinastio de Burbonoj kiu okupis la tronojn de Napolo (kiel Ferdinando la 4-a) kaj Sicilio (kiel Fernando la 3-a) en tri periodoj (1759-1799, 1799-1806 kaj 1815-1816). En 1816, ambaŭ regnoj kunfandiĝis formante la Reĝlandon de la Du Sicilioj, Fernando regis ĉi tiun novan ŝtaton ĝis sia morto en 1825.
Li estis la tria filo de Karlo la 3-a kaj Maria Amalia de Saksio. Kiam lia patro heredis la hispanan kronon (lia frato mortis sen infanoj), Fernando fariĝis heredanto de la itala reĝlando de sia patro, ĉar internaciaj interkonsentoj malhelpis ambaŭ kronojn renkontiĝi. Neniu el liaj fratoj aŭ fratinoj postvivis, estante ankaŭ la filo de Karlo la 3-a, kiu regis pli longe, specife en Sicilio seninterrompe dum 66 jaroj, inter 1759 kaj 1825.
Kasama Inari Sanktejo
Kasama Inari Sanktejo (japane "笠間稲荷神社[かさまいなりじんじゃ]") estas inari-sanktejo. Ĝi situas en Kasama, Ibaraki, Japanio. Ĝi estas menciata kiel unu el tri ĉefaj inari-sanktejoj. Ukanomitama estas la dio (kami) adorata tie. Laŭ sankteja libro, ĝi estis konstruita en 661. De antikveco ĝi estas kredata kiel sanktejo de grenoj kaj komercado. Ĝin vizitas 3,500,000 da homoj el ĉie en Japanio, ĉiujare. Ekzistas aparta sanktejo en domo de Makino-familio, mastro de Kastelo Kasama, en Nihonbashi-hamacho, Ĉuo, Tokio.
John Gifford Fowler
Brita esperantisto
John Gifford FOWLER (naskiĝis 1899 - mortis la 19-an de februaro 1975 en Londono) estis delegito de UEA en la brita ĉefurbo kaj vicprezidanto de la Londona Esperanto-Klubo. Li aktivis en la Movado plenajn kvardek jarojn kaj dum longa tempo prizorgis la bultenon de UEA Unesko-Novaĵoj.
Marie-Thérèse Boisseau
estas franca politikistino kaj origine kuracistino specialiĝinta pri farmakologio, kiu naskiĝis je la en. Sian universitatan edukon ŝi akiris en la Universitato de Rennes.
Ŝi engaĝiĝas en la konservativaj politikaj partioj Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF) kaj poste Unuiĝo por Popola Movado. Interalie ŝi ekde la 1-a de junio 1997 ĝis la 18-a de junio 2002, do en la 11-a parlamenta periodo, nome de la partio UDF servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie ŝi reprezentis la 6-an balotan distrikton de la departemento Ille-et-Vilaine.
Woonsocket (Suda Dakoto)
Woonsocket estas malgranda urbo en Kantono Sanborn, Suda Dakoto, Usono.
Fonto
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
Macedônia
Macedônia estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 3.664 loĝantojn en 2010.
Preĝejo de Marteno de Tours
Kirko de Marteno de Tours povas esti diversaj kirkoj aŭ preĝejoj, katedraloj, bazilikoj, kapeloj. Ili troviĝas en pluraj landoj.
Jakob Ammann
Jakob AMMANN (naskiĝis inter 1644 kaj 1656 en Svislando; mortis inter 1708 kaj 1730), estis anabaptista gvidanto en Alzaco. Kiel juna plenaĝulo li translokiĝis al Alzaco pro la persekutado de anabaptistoj en Svislando. Jakob Ammann okazigis la apartiĝon de la svisaj anabaptistoj en du partiojn je 1693. Liaj sekvantoj prenis la nomon germanan Amisch, vorto formita el la svisgermana radiko Ami, kiu estas diminutiva formo de Ammann.
Internacia Komisiono pri Stratigrafio
Internacia Komisiono pri Stratigrafio okupiĝas pri stratigrafio en la globala skalo. Ĝi estas la plej granda scienca organizo enkadre de Internacia Unuiĝo de Geologiaj Sciencoj. Unu el la ĉefaj celoj de la Komisiono estas establi la normon por globala geologia temposkalo per stimulado de internaciaj kaj malfermaj debatoj inter paleontologoj.
Lajos Hegedűs (teatrestro)
Lajos Hegedűs [lajoŝ hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegedűs Lajos estis hungara aktoro, teatrestro, dramisto, reĝisoro. Lia edzino estis Lina Bodenburg.
Lajos Hegedűs  naskiĝis la  en Kisújszállás, li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
Lajos Hegedűs frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Debrecen. Li interrompis la lernadon kaj li aliĝis al trupo de Lajos Fáncsy. Li estis tie membro inter 1836-1838, poste en trupo de Dávid Kilényi inter 1838-1840. En la 1840-aj jaroj li daŭris la aktoradon, kiel migranta aktoro, eĉ li estis teatrestro en Hungara Teatro en Kassa en 1844, en Győr en la sekva jaro. Inter 1851-1853 li apartenis al Nacia Teatro de Pest, denove inter 1858–1859. Liaj dramoj (ankaŭ tradukitaj) estis prezentitaj en la Nacia Teatro. Li mortis pro depresio, ĉar lia edzino (same aktoro) frue mortis.
Listo de bierfarejoj en Belgio
La belgaj bierfarejoj produktas tre diversajn bierspecojn. La lando verŝajne havas la plej multnombrajn bierspecojn de la mondo. Laŭ la grandeco temas pri etaj familiaj entreprenoj ĝis la plej granda bierkonzerno de la mondo nome, Anheuser-Busch InBev.
Geologo
Geologo estas la homo, kiu science okupiĝas pri geologio, esplorante fizikajn strukturojn kaj procezojn de la Tero kaj planedoj de la suna sistemo (planeda geologio).
Eduko
La universitata eduko por geologio konsistas el la jenaj fakoj: kemio, fiziko, matematiko kaj krome biologio. Krom tiuj kernaj fakoj geologia fakultato ofertas specialajn fakojn, kiel vulkanologio, hidrologio, montoformado kaj formiĝo de mineraloj. Multaj geologoj ankaŭ devas studi GIS kaj aliajn teknikojn por produkti mapojn. Studentoj de geologio ofte pasigas gravan parton de sia studo loĝante kaj laborante en kampaj kondiĉoj kune kun siaj instruistoj. Geologiaj fakoj ankaŭ estas tre gravaj por studentoj de geografio, inĝenieroj, kemiistoj, tiuj, kiuj studas urboplanadon kaj ekologion.
Rafael Urdaneta
Rafael José Urdaneta y Faría (n. la 24-an de oktobro 1788 en Marakajbo - m. la 23-an de aŭgusto 1845 en Parizo) estis militisto kaj heroo de la sudamerikaj militoj por sendependeco.
Urdaneta naskiĝis en la provinco de Marakajbo en Venezuelo, ene de aristokrata kaj hispandevena familio. Antaŭ la sendependiĝo, li estis studento pri la latina kaj pri filozofio.
Post la deklaro pri sendependeco de 1810, Urdaneta eniris la sendependan armeon en Karakaso, por partopreni la militon kontraŭ Hispanio. Kelkajn jarojn poste, per variaj intrigoj, li fariĝis grava asistanto de Simón Bolívar kaj generalo de la Patriota Armeo.
Ŝtatsekretario pri Armeo, kaj plurfoje senatano de la Kongreso, Urdaneta interalie eksigis la registaron de Kolombio septembre de 1830, esperante la revenon de Bolivar kiel prezidanto. La reĝimo de Urdaneta tamen finfine disfalis, pro interveno de soldatoj aliancitaj al Francisco de Paula Santander.
Urdaneta "La Brilulo" mortis en Parizo en 1845, pro rena malsano.
Zbrojníky
Zbrojníky, hungare Kétfegyvernek [kEtfedjvernek] estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zbrojníky situas laŭ flankovojoj. Levice troviĝas je 15 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La vilaĝo naskiĝis en tiu formo en 1944. Tiam 2 vilaĝoj menciitaj sube unuiĝis. Pli frue en 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsófegyvernek 434, en Felsőfegyvernek 407 homoj, (en ambaŭ plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Vámosmikola, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Inter 1938-1945 la ĝemelvilaĝoj rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Zbrojníky apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 514 homoj, (348 slovakoj kaj 165 hungaroj). En Zbrojníky uzino pri viandaĵoj funkcias.
Alsófegyvernek (=Suba Fegyvernek)
La unua nebula mencio okazis pri la vilaĝo en 1461, poste tutcerte en 1503 laŭ latina formo "Fegyvernek Minor". En 1828 loĝis tie 446 vilaĝanoj en 74 domoj.
Felsőfegyvernek (=Supra Fegyvernek)
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303 laŭ tiama komuna formo "Fegyuernek". La aparta nomo "Felswfeguernek" aperis en 1461, la latina formo "Fedwernek Maior" en 1503. En 1715 oni komputis tie nur 4 domojn kaj nobeldomon. En 1828 loĝis tie 325 vilaĝanoj en 54 domoj.
Famuloj
En la iama Fegyvernek naskiĝis hungara teatrestro Lajos Evva.
Teritoria organizado de Etiopio
La nacia teritorio de Etiopio estas dividita en pluraj administraĵoj. Unuavice Etiopio konsistas el naŭ administraj regionoj al kiuj estas aldonataj 3 urboj-regionoj markitaj per asterisko:
Antaŭ la vigliĝo de la etiopa konstitucio de 1994, la lando estis dividita en provincoj, kaj tiuj nomoj ankoraŭ estas uzataj por kelkaj regionoj de Etiopio.
Kazuya Konno
Kazuya Konno (紺野 和也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Uniformo
Uniformo estas tuto de normigitaj vestaĵoj, per kiuj oni rekonas la funkcion de la portanto. Plej ofte uniformo estas portata de publikaj (ŝtataj, urbaj) oficuloj. En kelkaj landoj ekzistas uniformoj por lernejanoj.
Lernejaj uniformoj celas protekti lernejanojn kontraŭ kunula premo, kiu volas ekspluati ekonomian (riĉecan) nivel-diferencon inter lernejanoj: Se ĉiuj portas lernejan uniformon, ne eblas subpremi malpli monhavajn "kamaradojn" pro ties malpli impresaj vestoj. Tamen tio ne malhelpas diskriminacion pro la uzataj poŝtelefonoj, poŝkomputiloj aŭ similaj posedaĵoj.
Gábor Doros
DOROS Gábor [doroŝ] estis hungara kuracisto pri haŭt- kaj veneraj malsanoj naskita la 24-an de marto 1892 en Székelyudvarhely kaj mortinta la 16-an de februaro 1980 en Budapest.
Kariero
Gábor Doros sukcesakiris la diplomon en Budapeŝto en 1915. En 1919 li laboris en la malnova Szent János Kórház (Malsanulejo Sankta Johano) ĉe la profesoro József Guszmann. Lia esplorkampo devenis la kuracado pri haŭt- kaj veneraj malsanoj. Ekde 1927 ĝis 1945 li estis ĉefkuracisto de malsanulejo pri haŭtkuracado de OTI Pestújhely. Ekde 1941 li iĝis universitata profesoro. Post 1945 li estis la fakĉefkuracisto de la Bőr- kaj Nemibeteggondozó Intézet (Instituto pri Haŭt- kaj Venermalsankuracado) de distrikto 14-a de la ĉefurbo.
Abatejo Maria Laach
La abatejo Maria Laach estas benediktana abatejo kun fama romanikstila preĝejo lokita apud la eksvulkana lago de Laach en la montaro Eifel, Rejnlando-Palatinato, Germanio.
Pri la historio de la monaĥejo kaj preĝejo
1093
La loka grafo, palatino Henriko el Laach fondis la benediktanan monaĥejon kaj komisiis lombardan gildon konstrui la monaĥejon kaj preĝejon.
El la donacdokumento:
1095
Ermershausen
Ermershausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Haßberge kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Abatejo Maria Laach
Pri la historio de la monaĥejo kaj preĝejo
Kiam la fondinto mortis, nur la kripto estas finkonstruita. Partoj de la orienta ĥoro kaj la ceteraj muroj altis je 3 metroj.
1100
Post la morto de la palatinino Adelheid la konstrulaboroj ĉesiĝis provizore.
1112
Palatino Siegfried von Ballenstedt renovigis la donacon de sia bopatro kaj vokis monaĥojn el la belga abatejo Affligem al la Lago de Laach.
1152
Mortis la unua abato Gilbert. Lia tombejo troviĝas en la kripto. Sub lia posteulo, abato Fulbert (1152-1177), la ankoraŭ ne finkonstruita preĝejo estis dediĉita en 1156 de ĉefepiskopo Hillin von Trier. Nur sub abato Alberto (1199-1216) la konstrulaboroj atingis la finon.
4369 Seifert
4369 Seifert estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Abatejo Maria Laach
Pri la historio de la monaĥejo kaj preĝejo
Ĉirkaŭ 1230
4369 Seifert
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan lirikan poeton kaj ĵurnaliston Jaroslav Seifert (1901–1986), Nobel-premiitan pri literaturo en 1984.
Abatejo Maria Laach
Pri la historio de la monaĥejo kaj preĝejo
Ĉirkaŭ 1270
Sub abato Theoderich von Lehmen (1256-1295) oni konstruis la sarkofagon de la donacinto, tiam meze en la preĝeja navo.
Ĉirkaŭ 1500
En la tempo de la rejnlanda klostro-humanismo disvolviĝis sub abato Simon von der Leyen (1491-1512) viglaj artaj kaj literaturaj agadoj. El tiu tempo restis la tri monumentaj freskoj ĉe la kolonoj vidalvide de la enirejo.
17-a jarcento
La interno de la preĝejo estis komplete renovigata sub abato Placidus Kessenich (1662-1698) kaj ricevis riĉan barokan ekipaĵon: altarojn, predikejon, ĥorseĝojn, orgenon ktp. La sarkofago de la donacinto estis translokata el la mezo de la preĝejo al la okcidenta ĥoro, supervolbita de la malfru-romanika baldaĥeno, kiu hodiaŭ staras super la ĉefa altaro.
1855
La monaĥejaj konstruaĵoj fariĝis viktimoj de krimbruligo kaj estis detruataj grandparte, la preĝejon oni povis savi.
1864-1873
La germana ordenprovinco de la jezuitoj aĉetis la monaĥejajn kaj la agrikulturajn konstruaĵojn. Dum tiu tempo oni konstruis la hodiaŭan pordodomon, kaj pluraj ekonomiaj konstruaĵoj estis pligrandigataj aŭ nove konstruataj. La preĝejo restis en ŝtata posedo: Bone almenaŭ, ke la prusa ŝtato konservis kaj restaŭris ĝin. Post 10 jaroj la jezuitoj devis forlasi Prusujon.
Benediktanoj el la ĉefabatejo Beuron aĉetis klostron Maria Laach. La abateja preĝejo ricevis, ne laste pro la subvencioj de imperiestro Vilhelmo la 2-a, novan aspekton: la mozaikojn de la orienta absido, la ĥorseĝojn, altarojn kaj benkojn. 1910 la metiejo Stahlhuth el Aachen konstruis grandan duoblan orgenon. – La nova monaĥa komunumo disvolviĝis rapide kaj ricevis renomon trans la regiono, antaŭ ĉio pro la liturgi-sciencaj studoj sub abato Ildefons Herwegen (1913-1946) kaj pro ĝia influo sur la liturgia movado de la 1920-aj jaroj, pli poste ankaŭ sur la liturgia reformo de la Dua Vatikana Koncilio.
1947
La malfru-romanika baldaĥeno, kiu supervolbis en la okcidenta galerio la tombon de la donacinto, translokiĝis al la orienta ĥorejo kaj nun kronas la ĉefan altaron.
Denmark (Majno)
Denmark estas urbeto en la usona ŝtato de Majno. Laŭ la 2000 popolnombrado, ĝi havas 1.004 loĝantojn. Ĝi lokas en Oxford Kantono.
Abatejo Maria Laach
Pri la historio de la monaĥejo kaj preĝejo
1956
Denmark (Majno)
Ĝi ankaŭ estas naskiĝurbo de Daniel Ozro Smith Lowell.
Abatejo Maria Laach
Pri la historio de la monaĥejo kaj preĝejo
Okaze de la 800-jara jubileo de la dediĉo de la preĝejo oni renovigis la preĝejon kaj ekipis ĝin per novaj vitraloj. La orgeno estis pligrandigata kaj novaranĝata konforme al tiu tempo.
1985-2000
La preĝejo denove estis renovigata kaj parte novaranĝata. La 6-voĉa sonorilaro de 1894 kaj 1899 estas plivastigata 1991 per 6 novaj sonoriloj. Nova ĥoreja orgeno estis konstruata en formo de hirunda nesto (Klais el Bonn, 1998). La duobla orgeno de 1910 estis restaŭrata de Klais en 2000 kaj restarigata en tri kestoj sur la galerio.
Rondiro en la preĝejo
1
2
3
4
5
6
7
8
11
origine faritaj kiel retabloj de la flankaj altaroj
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
25
26
Tlalixcoyan
Tlalixcoyan estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlalixcoyan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 181.
26548 Joykutty
26548 Joykutty estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tlalixcoyan
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 35442 loĝantojn. El tiuj estis 17218 viroj kaj 18224 virinoj. La komunumo havas surfacon de 974.7 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 348 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 50 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
26548 Joykutty
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anna Maria Joykutty, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Ŝi estis lernantino ĉe la American Heritage School de Plantation (Florido, Usono).
Tlalixcoyan
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 36697 personoj. En la jaro 2000 temis pri 36610, do temis pri kresko / malkresko je -0.05 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 32778 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 303 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30181a.htm
Pinjono
Pinjonoj aŭ dentradetoj estas malgrandaj radoj ligitaj al la bicikloĉeno. Temas pri du, unu ĉe la malsupra pinto de la ĉefa triangulo de la kadro kaj alia pli malgranda ĉe la akso de la malantaŭa rado. Je la apero de la montobicikloj, anstataŭ nur unu radeto estas fakte radetaro kiu kontribuas al la elekto de la taŭga rapido aŭ potenco (inverse proporcia).
En aliaj mekanismoj estas similfunkciantaj aparataroj.
Nea Salamina Famagusta FC
Nea Salamis Famagusta FC aŭ Nea Salamina Famagusta FC (greke: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου) estas profesia futbala klubo bazita en Famagusta, Kipro. Ĝi estas estinta rifuĝinta klubo ekde la 1974-a Turka invado de Kipro, kiam Turkio ekokupis la nordan parton de la insulo. La klubo estas portempe bazita en Larnaka.
La plej atentindaj elfaraĵoj de Nea Salamina estis ĝiaj venkoj en la Cypriot Cup (esperante: Kipra Pokalo) kaj la Cypriot Super Cup (esperante: Kipra Supera Pokalo) en 1990. Ĝia plej alta finiĝo en la Kipra Unua Fako estas la tria rango. La ludistaro partoprenis unuafoje en Eŭropea konkurso en 1990 ĉe la UEFA-pokalo de pokalvenkintoj, kaj ludis en la 1995-a, 1997-a kaj 2000-a UEFA Intertotaj Pokaloj. La ludistaro estas parto de la sporta klubo Nea Salamina Famagusta, kiu fondiĝis en 1948; la estra klubo ankaŭ enludigas viran flugpilkadan ludistaron. La klubo nomiĝis laŭ la antikva urbo de Kipro, Salamis aŭ Salamina, kiu situas apud moderna Famagusta ("Nea" signifas "nova" en la greka lingvo).
Senŝofora aŭto
Senŝofora aŭto estas tipo de aŭto, kiu ne havas ŝoforon. Malgraŭ tio, ĝi povas moviĝi sen homa helpo, per detektiloj kiuj kolektas diversajn informojn pri la ĉirkaŭo, kaj per komputilo kiu decidas kiel bone reagi al la nuna situacio. (Ekzemple per bremsado aŭ turnado).
Sekureco
Esploroj montris ke tiuj veturiloj estas pli sekuraj ol tiuj kun homaj ŝoforoj, ĉar komputilo ne emas malrespekti kondukregulojn, povas kolekti pli da informoj ol homoj (ekzemple pri aŭto kaŝita malantaŭ alia aŭto), kaj povas reagi pli rapide al situacioj. Senŝoforaj aŭtoj ankaŭ povas komuniki inter si por malpermesi miskomprenojn kaj solvi malsimplajn elektojn pri prioritato aŭ evitado.
Uzoj
Kvankam tiu aŭtomata sistemo povas esti multekosta, la nebezono havi ŝoforon estas avantaĝa en lokoj, kie mankas ŝoforistoj aŭ kie ili kostas tro multe. Pro tio, senŝoforaj aŭtoj por publika transportado estas provata en kelkaj landoj kiel Nederlando kaj Japanio, kie publikaj busoj estas uzataj por solvi problemojn de danĝero aŭ de izoleco.
Malgraŭ tio, en 2017, senŝoforaj aŭtoj ankoraŭ ne estas grandskale aĉeteblaj kaj uzeblaj por individuoj.
Ekzemploj
En januaro 2018 la Centra Scienc-Esplora Aŭtomobila kaj Aŭtomotora Instituto (Rusio) publikigis informojn pri la kreita de ĝi senŝofora versio de LADA Kalina. Tiutempe ĝi jam kapablis veturi kun rapideco ĝis 50 km/hore, sekvi alian aŭton, sin turni, rekoni aperantajn obstaklojn, vojsignojn kaj vojmarkilojn. Ĝi ankaŭ povis veturi malantaŭen kun rapideco ĝis 5 km/hore, sekvi itineron laŭ mapo, doni sonajn kaj lumajn signalojn. La aŭto povis memstare ekmoviĝi, lanĉinte elektran motoron, povan je 30 kVt (maksimume 72,4 kVt), ebligantan veturi ĝis 50 km.
Ukanomitama
Ukanomitama estas kamio (kami, japana spirito) de greno, kiu aperas en japana mito. En Koĝiki, tiu estas skribata 宇迦之御魂神 (uka-no-mitama-no-kami), kaj en Nihon Ŝoki, skribata 倉稲魂命 (uka-no-mitama-no-mikoto). Tiuj du libroj ne mencias la sekson de tiu kamio. En Fushimi Inari-taisha, tiu estas ĉefa adorata kami. Tiu kami estas vaste konata kiel Inari. Oni ofte miksas Ukanomitama-on kun aliaj manĝaĵaj kami-oj.
Balaena
Balaena estas genro de cetacoj (balenoj) en la familio de Balaenidae. Balaena estas konsiderata monotipa genro, ĉar ĝi havas nur unusolan vivantan specioj, nome Gronlanda baleno (B . mysticetus). Ĝi estis unufoje priskribita en 1758 fare de Lineo, kiu tiam konsideris ĉiujn el la veraj balenoj (kaj la Gronlandan balenon) kiel unusola specio. Historie, kaj la familio Balaenidae kaj la genro Balaena estis konataj laŭ la komuna nomo, "veraj balenoj", tamen la genro Balaena estas nun konata kiel borealaj balenoj.
Laŭlonge de la historio, la familio de Balenedoj estis celo de granda taksonomia debato. Fakuloj ripete rekategoriigis la tri populaciojn de balenoj plus la Gronlanda baleno, kiel unu, du, tri aŭ kvar specioj, ĉu en unusola genro aŭ en du apartaj genroj. En la komenco de la sciaro pri balenoj, ili estis ĉiuj konsideritaj kiel unusola specio, Balaena mysticetus. Finfine, oni agnoskis, ke la Gronlanda baleno kaj la veraj balenoj estas fakte diferencaj. Poste, morfologiaj faktoroj kiel diferencoj en la kraniformo de norda kaj sudaj veraj balenoj indikis almenaŭŭ du speciojn de veraj balenoj — unu en la Norda Hemisfero, kaj la alia en la Suda Oceano. Tiom ĵuse kiom en 1998, Dale Rice, en sia kompleta kaj krome aŭtoritata klasigo, Marine mammals of the world: systematics and distribution, listigis ĵuste du speciojn: Balaena glacialis (veraj balenoj) kaj Balaena mysticetus (Gronlanda baleno).
Studo pere de DNA fare de Rosenbaum en 2000, kaj alia studo fare de Churchill en 2007 finfine havigis klaran pruvaron por konkludi, ke la tri vivantaj verbalenaj specioj havas filogenetikan stirpon, distinge el la Gronlanda baleno, kaj ke la Gronlanda baleno kaj la veraj balenoj estas prave klasitaj en du apartaj genroj. La veraj balenoj, tiele, estas nune oficiale en la genro Eubalaena.
Melba Liston
Melba Doretta LISTON (n. 13-an de januaro 1926 en Kansasurbo, Misurio; m. 23-an de aprilo 1999 en Inglewood ĉe Los-Anĝeleso) estis usona ĵazmuzikistino (trombono, kompozicio, aranĝado).
Vivo kaj verkado
Liston verkis poste kiel komponisto kaj aranĝisto por muzikistoj kiel Charles Mingus (1962), Duke Ellington (1963), Milt Jackson kaj Johnny Griffin kaj estis kunestro de la bandego de Clark Terry. Poste ŝi laboris kun junularaj orkestroj en Novjorko kaj Los-Anĝeleso kaj dumtempe vivtenis sin modeste per komponaĵoj por Motown Records kaj aranĝaĵoj por Eddie Fisher kaj Diana Ross, antaŭ ol ŝi ekde 1973 ĝis 1979 instruis ĉe la Jamajka Muzik-Lernejo en Kingstono. Post tio ŝi revenis en Usonon, kie ŝi direktis proprajn bandojn kaj krome kunmuzikis en la nova bando de Gillespie. Paralizita post apopleksio en 1985, ŝi devis ĉesi ĉi tiun laboron. Ŝi verkis tamen plue interesajn aranĝajojn.