cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dinan
Trabfakaj domoj
Ankoraŭ nuntempe ekzistas pli ol 100 trabfakaj domoj en Dinan, el kiuj la plej malnovaj datiĝas de la 15-a jarcento. Kelkaj domoj havas korbelojn por protekti la fasadon kontraŭ pluvo. Aliaj havas protektitan parton sur la trotuaro por la klientoj, kiu samtempe pligrandigas la areon de la unua etaĝo.
La plejmultaj domoj apartenis al metiistoj kaj komercistoj. En la teretaĝo, oni ricevis la klientojn. En la unua etaĝo, oni loĝis kaj stokis varojn, kiel la ŝipveloj tekstitaj en Dinan el perlino kaj kanabo, kiuj vendiĝis ĝis Sudameriko.
Religiaj konstruaĵoj
En la mezepoko, sep monaĥejoj kaj monaĥinejoj staris en la urbo. Oni kutime diris: "Saint-Malo, urbo de korsaroj, Dinan urbo de preĝoj".
La preĝejo Sankta Malo
La konstruado de la preĝejo sankta Malo daŭris de la fino de la 15-a jarcento ĝis la fino de la 19-a jarcento. La konstruaĵo, kies stilo estas gotika kaj renesanca, estas precipe fama pro siaj fenestroj de la komenco de la 20-a jarcento kaj pro la orgeno kaj ties diverskoloraj tuboj, fabrikita en Oldknow (Britio) en 1889.
La preĝejo Sankta Savinto
Sub la fundo de la preĝejo elŝprucas la anktiva fonto Ana, kiu donis la nomon al la urbo.
De la angla ĝardeno admireblas la absido de la 16-jarcenta baziliko Saint-Sauveur (sankta Savinto). Rivallon la Rufulo estis la frato de Geoffroy de Dinan. Li batalis kiel krucmilitisto, sed malliberigite, li promesis konstruigi preĝejon, se li liberiĝos kaj revenos en Dinan.
La konstruado komenciĝis ĉirkaŭ la jaro 1120. La tiama stilo estis romanika, sed en la 15-a jarcento, kiam oni faligis grandan parton de la preĝejo por plivastigi ĝin, oni rekonstruis en gotika stilo. Rimarkeblas simila du-stila konsturado en preĝejoj en Konstantinoplo pri la skulptaĵoj de floroj kaj de bestoj.
La cenotafo de Bertrand du Guesclin
La cenotafo de Bertrand du Guesclin troviĝas en la preĝejo sankta Savinto. Ĝi entenas ne la korpon, sed nur la koron de la fama konestablo de Francio.
En 1380, Bertrand Duguesclin sieĝis la urbon Châteauneuf-de-Randon en Aŭvernjo. Li subite malsaniĝis kaj mortonta petis, ke oni entombigu lin en Dinan. La funebra procesio ekiris; en Le Puy, oni enbalzamigis lian korpon kaj metis la abdomenviscerojn en vazon. La vazo estis konservita en la preĝejo Sankta Laŭrenco en le Puy. En Montferrand, iom pli antaŭe, oni apartigis la karnon disde la skeleto kaj oni boligis la karnon, kiun oni entombigis en la preĝejo de la monaĥejo Cordeliers en Dinan. Nuntempe plu nenio ekzistas. En Le Mans, oficiro de la reĝo postulis ke la skeleto estu entombigita en la baziliko de Saint-Denis, pro tio nur la koro alvenis al Dinan kaj estis metita en tiun cenotafon.
La monaĥejo Cordeliers
La monaĥejo fondiĝis en la 13-a jarcento. La aktualaj konstruaĵoj konstruiĝis ekde la 15-a jarcento. La monaĥejo loĝigis la ĝeneralajn ŝtatojn de Bretonio en 1573 kaj 1634. Renovigita dum la 19-a jarcento, ĝi nun estas privata lernejo.
La haveno de Dinan
La haveno de Dinan staras sur la dekstra bordo de la rivero Rance. Laŭirante la riveron almonten, oni atingos rapide la urbeton Léhon. Laŭirante alvalen, oni atingos Saint-Malo ĉe la marenfluejo de la rivero.
La rivero enfluas en la Manikon inter Dinard kaj Saint-Malo. Ĝi estas ĉirkaŭ 100 kilometrojn longa. La kluzo de Châtelier, iom pli avale ol Dinan, estas la limo inter dolĉa kaj sala akvoj.
La rivero estas barita ĉe sia enfluejo de la baraĵo kaj la kluzo de la tajdocentralo de la Rance.
Esperanto-movado
En 2014 inter la 09a kaj 16a de aŭgusto (kun antaŭkongreso ekde la 07a) okazis la 87a kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda.
Eksteraj ligiloj
Franclingve:
Gregory-metodo
La Gregory-metodo, ankaŭ konata kiel Senata regulo pro ties uzo en la balotoj por la Irlanda Senato, estas metodo por transdoni la kromvoĉojn de la elektitaj kandidatoj kiuj superas la elektiĝkvoton en la balotsistemo konata kiel Unuopa transdonebla voĉdono. La metodo estas kreita de la melburna matematikisto J.B. Gregory en 1880. Kompare al aliaj metodoj (ekz. Hare kaj Cincinnati), en la Gregory-metodo ne estas hazardo kaj anstataū transdoni plenvalore frakcion el la voĉaro, oni transdonas ĉiujn voĉojn frakcivalore.
Uzo
En la Irlanda Respubliko, la Gregory-metodo estas uzata nur en la Senato, tamen en Nord-Irlando ekde 1973, ĝi estas uzata en ĉiuj STV-balotoj, kie balotoj povas ampleksi ĝis 7 frakciaj transdonoj (en elektoj por la distriktaj konsilantaroj) kaj ĝis 700,000 kalkulendaj voĉoj (en la Eūropaj balotoj).
Ekzemplo
Estas elekto por tri lokoj kaj kvin kandidatoj: Andreo, Bruno, Cezaro, Ĉarloto kaj Denizo. 100 homoj voĉdonas jene:
La Droop-kvoto estas.
Senhistuloj
La senhistuloj aŭ ŝajn-histuloj aŭ parazooj (Parazoa) estas praa subregno de la bestoj. La vorto „Parazoa” signifas laŭvorte "apud bestoj”. Ili diferencas de la antaŭuloj, de la kolumaj flageluloj (Choanoflagellata), ke ili havas makroskopan grandon kaj diferenciitajn ĉelojn, sed ili ne havas verajn histojn kiel la „veraj bestoj” (Eumetazoa). La solaj postrestantaj senhistuloj estas la sponguloj (Porifera), sed kelkaj sciencistoj aldonas ankaŭ la tribon Placozoa, kiun reprezentas sola specio Trichoplax adhaerens; aliaj sciencistoj aldonas tiun tribon al subregno Agnozotoa.
La ŝajn-histuloj estas nesimetriaj (ili do nehavas iun ajn biologian simetrion), ĉiu alia besto estas simetria iuforme. Oni konas ĉ. 5000 spongospeciojn, el kiuj 150 vivas en dolĉakvo. La larvoj estas flosantaj, dum la plenkreskitaj sponguloj loksidas.
Rilsk
Rilsk (Рыльск) estas urbo en Kurska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 38234501.
La urbo estis fondita en jaro 1152.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1779.
La interurba telefona kodo estas 07152 (ĝis 2005), 47152 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Sejm (Сейм) (baseno de rivero Dnepr (Днепр)).
En la urbo estas fervoja stacio.
Gregory-metodo
Ekzemplo
Unuaronde Andreo ricevas 36 voĉojn kaj estas elektita kun 10 kromvoĉoj.
Konsiderante ke la kvoto estas 26, ambaŭ Cezaro kaj Ĉarloto ricevas kromvoĉojn.
Do Cezaro atingas 23 voĉojn kaj Ĉarloto 19.
Duaronde Denizo havas malplej da voĉoj do li estas malelektita kaj liaj 9 voĉoj transdoniĝas al Cezaro.
Triaronde Cezaro havas 32 voĉojn kaj estas elektita kun 6 kromvoĉoj.
Do konsiderante ke la kvoto estas 26:
Sekve fine Bruno atingas 26,375 voĉojn, do li estas elektita, dum Ĉarloto kun 21,625 ne estas elektita.
Rilsk
En jaro 1959 la urbo havis 12,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 17,6 mil loĝantojn.
Javron-les-Chapelles
Javron-les-Chapelles estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Javronnais.
Václav Špála
Václav Špála (1885-1946) estis ĉeĥa pentristo, grafikisto kaj ilustristo.
Inter kolektantoj li estas unu el la plej elserĉataj ĉeĥaj artistoj de la moderna arto.
Li studis artmetian lernejon en Hradec Králové kaj Figurartan akademion en Prago. Li apartenas al arta generacio Osma (Oko), influita de ekspresionismo de Munch, pli poste ankaŭ de faŭvismo kaj kubismo, de kiu li dekliniĝis post la jaro 1923. Tiam li komencis pentri pejzaĝojn, tipajn per alternado de plejparte verda aŭ blua koloro. Li mem kreis propran specifan stilon bazitan sur ritmo de simpligitaj formoj kaj kolora gamo.
Špála prezenzis siajn verkojn kune kun la artgrupo Tvrdošíjní (Durkapuloj). En 1945 li akiris honoran titolon nacia artisto.
Eleganta koturno
La Eleganta koturno aŭ Orkresta koturno (Callipepla douglasii) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj kaj ordo de Kokoformaj. Ĝi estas endemia de la dornarbaroj (aridaj arbustaroj) de la deklivaro de Pacifiko de nordokcidenta Meksiko, el sudcentra Sonora kaj okcidente de Chihuahua al Colima kaj Nayarit.
Aspekto
Ĝi karakteras pro svelta orkolora kresto kurba malantaŭen al samkolora nuko kaj pro kapo dense strieca ĉefe en gorĝareo kaj vangoj, helgrizaj kun nigrecaj strioj. La flugiloj estas ruĝecaj kaj la resto de la korpo estas grizeca kun blankaj makuloj ĉefe videblaj en subaj partoj kaj flankoj, dum la dorso estas pli malhelbruna. Malantaŭokule estas nigra strio. La beko kaj kruroj estas malhelgrizaj. La ino havas la ruĝecajn kreston kaj nukon pli malhelbrunajn, ĝenerale estas pli senkolora kaj malhelbruna ĉefe supre.
Subspecioj
Oni konas kvin subspeciojn de Eleganta koturno:
Árpád Bartha
BARTHA Árpád (barta) estas rumanuja hungara grafikisto la Apaţa la 19-an de decembro 1953.
Biografio
Inter 1977-81 Árpád Bartha studis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Li vivas en Braŝovo. Li estas ankaŭ fotoartisto.
Fjodor Pavloviĉ Reŝetnikov
Fjodor Pavloviĉ Reŝetnikov (Фёдор Павлович Решетников) (naskiĝis la, mortis la ) estis elstara soveta pentristo. Elstara praktikanto de "socialisma realismo", Reŝetnikov estis agnoskita de la registaro pro sia laboro kaj estis membro dum tri kaj unu duono da jardekoj de la Soveta Akademio de Artoj. Liaj kreaĵoj estas tenitaj en la plej fajnaj kolektoj de Rusio, kiaj la Tretjakova galerio (Moskvo), la Rusa Muzeo (Sankta Peterburgo), la Ŝtata Historia Muzeo (Moskvo), kaj aliaj.
Icém
Icém estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 7.462 loĝantojn en 2010.
Dolní Bušínov
Dolní Bušínov estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Zábřeh en distrikto Šumperk. Ĝi situas proksimume 6,5 km sudokcidente de Zábřeh. Vivas ĉi tie. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 124 adresoj. En la jaro 2001 ĉi tie daŭre loĝis neniu loĝanto.
Dolní Bušínov situas en katastra teritorio Dolní Bušínov kun areo 1,9 km².
6241 Galante
6241 Galante estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maria Pia Galante, edzino de Ciro Vacchi, posedanto kaj direktoro de la Observatorio San Vittore.
Saint-Aubin-de-Blaye
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Golfo Amundsen (Arkto)
Estas ankaŭ Golfo Amundsen en Antarkto. --
William H. Ryan
William H. RYAN estas usona astronomo naskiĝinta en 1962.
Minor Planet Center atribuas al li la kunmalkovron de dudek kvar asteroidoj en februaro 1999, iuj en kunlaboro kun Quentin Jamieson, Carlos T. Martinez kaj Lacey Stewart.
Li determinis la duopajn ecojn de 3782 Celle kaj de 3703 Volkonskaya. La asteroido 21821 Billryan estis nomita en lia honoro.
Rivero Desaguadero (Bolivio)
La rivero Desaguadero en Peruo kaj Bolivio estas la rivero kiu elfluas el la Lago Titikako, fakte la signifo de la hispanlingva nomo estas elfluejo. Ĝi eliras el la lago ĉe la suda parto de la riverbaseno, kaj fluas suden kaj drenas proksimume 5 % el la lagaj akvoj kaj en la Lago Uru Uru kaj en la Lago Poopoo. Ĝi estas navigebla nur per malgrandaj boatoj kaj eltenas indiĝenajn komunumojn kiaj la Uru Muratoj.
Provinco Cibitoke
Cibitoke estas nordokcidenta provinco de Burundo. La ĉefurbo nomiĝas same Cibitoke. La provinco limas al Ruando en la nordo kaj al la Demokrata Respubliko Kongo en la okcidento. La provinco havis en 2007 ĉirkaŭ 523.000 loĝantojn (takso) sur ĉirkaŭ 1636 km².
Eksteraj ligiloj
Mapo de Cibitoke
Plenumanto de magio
La vorto mago, do magiisto kaj malrekta ankaŭ plenumanto de magio, estas multuze utiligita: ekzemple, ĝi povas indiki:
Ju pli la magiisto profitas de magiaj formuloj aŭ de iloj tipaj de la sorĉarto, des pli li aproksimiĝas al magio.
La vorto estas transliteraĵo de la greka magos (μάγος, pluralo μάγοι). Temas pri titolo specife referencanta al zaratuŝtraj magoj, reĝoj-sacerdotoj tipaj de la lasta periodo de la Persa Imperio
Oftege sin difinas magoj tiuj kiuj pretendus povi kontroli naturajn fortojn pere de okultaj povoj.
Kune kun la forta disvastiĝo de la ĝenro fantasto, pere de romanoj aŭ filmoj (ekzemple, la sagao de Harry Potter) aŭ pere de rolludo, tiu termino – jam konata en folkloraj literaturaj medioj (ekzemple, en fabloj) fariĝis multe uzata.
En ĉiuj tiuj kazoj la magiisto estas ulo kapabla kontroli per magio nur la naturajn fortojn. Male, en antikvaj kulturoj kaj en iuj malpli evoluaj civilizoj la figuro de la magiisto okupas centran socian gravon ĉar praktike investita je diversaj sociaj funkcioj
Kronikoj kaj legendoj
Oni povas memorigi inter la magiistoj de la klasikaj, mezepokaj kaj renesancaj kronikoj:
Magoj en Literaturoj
En la popolaj literaturoj kaj rakontaroj, ofte la magiisto ensceniĝas. Jen la plej famaj:
Ankaŭ komiksoj en kiuj magiistoj tenas la precipan scenon estas multaj.
Amodorko
Priskribo
Kvankam ne vera gazelo, ĝi estas simile markita, kun longaj gamboj kaj koloj. Ĝi estas ofte konfuzita kun la gerenuko pro ilia rimarkinda similo. La tipa kap-korpa longo estas ĉirkaŭ 103 ĝis 117 cm. Ili staras ĝis ĉirkaŭ 80 ĝis 90 cm. Masklo de amodorko pezas inter 20 kaj 35 kg, dum femaloj gamas el 22 ĝis 29 kg. La longo de la kurbaj kornoj, kiuj ekzistas nur en maskloj, estas tipe inter 10 kaj 25 cm. La supraj partoj estas grizaj al sablokoloraj, dum la dorsaj kaj flankaj areoj estas cinamokoloraj al brunecruĝaj. La subaj partoj, pugo kaj internoj de la gamboj estas blankaj. Blankaj markoj estas videblaj sur la vizaĝo, estas neniu en la flankoj aŭ pugo.
Amodorkoj estas viglaj kaj sekretemaj, kaj ilia bruna mantelo havigas elstaran kamufleblon, kio faras la amodrokon unu el la antilopoj plej malfacile ĉaseblaj. Ili estas dumtagaj animaloj, kaj moviĝas en tre malgrandaj aroj. Ambaŭ seksoj atingas seksan maturecon je 12 ĝis 18 monatoj. La specio estas poliginia. Post graveda periodo de sese ĝis sep monatoj, la ino naskas unu idon. Tiu nasko kutime okazas el septembro al novembro. La vivodaŭro tipe averaĝas 10 ĝis 12 jaroj. Amodorko povas elteni portempajn teritoriojn markitajn de ĉeorbitaj glandosekrecioj, urino aŭ fekaĵoj. Unuarange esploruloj, la amodorko manĝas foliaron kaj junajn burĝonojn kaj arbustojn. Amodorkoj estas bone adaptitaj al duon-aridaj habitatoj, kun la kapablo survivi el malmulta aŭ eĉ nenioma akvo.
Kelkaj faktoroj kiel homa setlado, habitata degradado, grandaj nombroj de gregaro, politika maltrankvilo kaj armitaj konfliktoj en la areoj kiuj kovras sian teritorion kaj manko de konservopolitiko dum du aŭ tri jardekoj fine de la 20a jarcento malpliigis la populacion al nur kelkaj miloj. Gravaj populacioj ankoraŭ ekzistas en suda Ogadeno (Etiopio). La amoderko estis listigita fare de la IUKN kiel "Vundebla".
Taksonomio kaj etimologio
La amodorko estis por la unua fojo priskribita en 1891 fare de la brita zoologo Oldfield Thomas, kiu donis al ĝi la sciencan nomon Ammodorcas clarkei. Ĝi estas la nura membro de la genro Ammodorcas, kaj estas metita en la familio Bovedoj. Kelkaj aŭtoroj kiel Rod East de la priantilopa grupo de "IUCN SSC" klasigis ĝin je aparta tribo "Ammodorcadini". Kiam Thomas por la unua fojo studis specimenojn el Somalio en 1891, li observis, ke la animalo aspektis kombini la kornojn de redunko kun la karakteraj trajtoj de gazelo (muzelo, vizaĝaj markiloj, kaj antaŭorbitaj glandoj). Dekomence, li konsideris ĝin kiel redunko, kvankam ŝajnis nenatura ke redunko povus esti en la seka sabla altebenaĵo de Somalio. Thomas origine konsideris ĝin parenco de la genro Redunca pro similecoj en la morfologio de kornoj, kaj metita sub la genro Cervicapra. Tamen, post konsideri pliajn specimenojn, li metis ĝin en la aparta genro Ammodorcas. Neniu subspecio estis identigita.
La amodorko, kiu tenas sian nigran voston rekte dum eskapo, havigas sian komunan nomon "dibatago" el la somaliaj vortoj por 'vosto' kaj 'rekta': nome dabu kaj tag. La dibatago estas konata ankaŭ kiel Klarka gazelo el la scienca nomo, laŭ T. W. H. Clarke, nome aŭstralia ĉasisto kiu kolektis la tipan specimenon.
Blažov
Blažov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bouzov en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 2 km sudokcidente de Bouzov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 38 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Blažov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,46 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Inter la jaroj 1848 kaj 1899 la municipo estis konsisto de najbara Kozov, poste ĝi memstariĝis, hodiaŭ ĝi apartenas al Bouzov.
Vyšehrad (Praga metroo)
Vyšehrad estas stacio de Metroo en Prago sur Linio C, malfermita en jaro 1974.
Jakobo la 2-a
Jakobo la 2-a povas estis nomo de:
Amt Rhinow
Amt Rhinow aŭ laŭ IFA [] estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland en la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis en 1992. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la samnoma urbo Rhinow.
Membraj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
136795 Tatsunokingo
136795 Tatsunokingo estas terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Takashi Hasegawa elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana arkitekto Tatsuno Kingo (japane 辰野金吾, 1854–1919), naskiĝinta en Karacua (gubernio Saga). Li estis gvidanta japana moderna arkitekto, kaj instruis multenombrajn studentojn. Li estas plej bone konata kiel planinto de la konstruaĵo de la Banko de Japanio kaj de la Stacio Tokio.
Eco
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 9:11 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero. Ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso, sed ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
Templana Preĝejo (Londono)
La Templana Preĝejo situas en Centra Londono, Anglio, kaj antaŭe estis la angla sidejo de la templanoj.
Premio Goncourt
La Premio Goncourt (Prix Goncourt) disdonata de la Akademio Goncourt por "la plej bona fikcia proza verko publikigita dum la jaro" en franca lingvo. Ĝi estas la plej renoma literaturpremio de Francio.
Templana Preĝejo (Londono)
La preĝejo konstruiĝis dum la dua duono de la 12-a jarcento kaj konsekriĝis en 1185, verŝajne ĉeeste de Henriko la 2-a (Anglio). Dum la sekvanta jarcento ĝi pligrandiĝis. En 1307, post la abolicio de la templana ordeno, ĝi iĝis reĝa posedaĵo, kaj poste la preĝejo de juraj kolegioj.
Premio Goncourt
La premio estis kreita testamente de Edmond de Goncourt en 1896. Ĝi plej ofte estas donata al romano. Aŭtoro ne povas dufoje ricevi la premion.
La membroj de Akademio Goncourt kunvenas ĉiun unuan mardon en monato en sia salono en la unua etaĝo de restoracio Drouant en Parizo. En novembro ili aranĝas matenmanĝon en la restoracio, post kiu ili diskonigas la nomon de la tiujara premiato.
Templana Preĝejo (Londono)
En la preĝejo videblas la tomboj de naŭ mezepokaj kavaliroj, inter kiuj la grava batalisto kaj politikisto Vilhelmo Marshal (1-a grafo de Pembroke) (1146-1219).
Preĝejo Sankta Jozefo (Kiskőrös)
La preĝejo Sankta Jozefo estas romkatolika historia monumento en urbo Kiskőrös (Hungario).
Historio
Depost dominado de turkoj la katolikoj eklezie apartenis al Akasztó, baldaŭ al Kecel. Ili fondis loke grupon en 1773 helpe de episkopo de Kalocsa. Tiam ili estis centope. La kirko estis konstruita en 1826 laŭ novbaroko en lokon de detruita luterana kirko, la paroĥo estis fondita en 1921. La kirko estis pligrandigita per krucnavo en 1931, la orgeno estis kreita en 1943. En la sama jaro pola rifuĝinto pentris la sekpentraĵojn. En 2014 la plena preĝejo (ankaŭ la orgeno) estis renovigita. Ekde 2015 turmuziko estas aŭdeble helpe de komputilo ĉiutage matene, tagmeze kaj vespere.
Preĝejo
La preĝejo situas ĉe stranangulo. La fasado estas simetria, meze al enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. Ankaŭ la krucnavo havas enirejon. La absido estas multlatera. La vitraloj prezentas hungarajn sanktulojn Stefanon, Ladislaon, Elizabeton kaj Margaretan.
Kermeso okazas en la 19-an de marto.
18681 Caseylipp
18681 Caseylipp estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Casey Albert Lipp, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Greybull High School en Greybull (Vajomingo, Usono).
Ilinoja Centra Fervojo
La Ilinoja Centra Fervojo (anglalingve Illinois Central Railroad, aŭ IC), kromnomita la ĉeflinio de Mez-Ameriko, estis fervoja reto lokita centre de Usono. Ĝiaj ĉefaj linioj kunligis Ĉikagon (Ilinojo) al Nov-Orleano (Luiziano) kaj Birmingham (Alabamo). Alia linio cetere konektis Ĉikagon al Sioux City (Iovao) en 1870. Ekzistis alia signifa branĉo ĝis Omaha (Nebrasko) ekde 1899.
La 10-an de aŭgusto 1972, la Ilinoja Centra Fervojo eniris firmaon nomitan Illinois Central Gulf Railroad.
Inua lingvo
La inua aŭ montara-naskapa lingvo estas parolata hodiaŭ en Kebekio kaj en Labradoro. Ĝi estas algonkena lingvo kaj parencas proksime kun la kria.
La inua estas lingvo parolata ankoraŭ de la juna generacio. En Kebekio ne estas rare rimarki francajn vortojn kiuj eniris jam la inuan lingvon.
Viktor Lois
Viktor Lois, [?] laŭ hungarlingve kutima nomordo Lois Viktor estas hungara skulptisto.
Biografio
Viktor Lois lernis en sia naskiĝurbo, sed li neniam lernis skulptadon, eĉ li neniam havis majstron. Ekde 1974 li okupiĝas pri skulptado. En 1982 li translokiĝis al Szentendre, kiu estas kvazaŭ ĉefurbo de artoj. Komence li kreis skulptaĵojn el lignoj, poste el metaloj. En 1976 li kreis jam movantajn skulptaĵojn. Lia ŝatata temo estas skulptaĵoj el muzikiloj kaj li komponis muzikojn por la ekspoziciitaj muzikiloj. Inter 1987 kaj 1995 li kreis 130 muzikilskulptaĵojn. Elekto el ili estis prezentita en Venecia Bienalo en 1993. Post 3 jaroj ekfunkciis lia unua ekspozicio en Tatabánya. En 1997 en la sama urbo li aranĝis artiskolonion. Li ricevis signifan premion en 1993.
Endingen am Kaiserstuhl
Endingen am Kaiserstuhl estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Kiel la nomo indikas, ĝi situas en pejzaĝo dominita de la vulkandevena montareto Kaiserstuhl, konata pro altnivela vinkultivado ĉe la montaj deklivoj.
Zorn
La francia rivero Zorn fluas tra la nordo de Alzaco, kies akvo poste enfluas la riveron Moder, kaj de tie la Rejnon. Ĝi longas 102 km kaj havas akvosurfacon de 757 km2. En la valo de la rivero troviĝas interalie la urbo Saverne kaj fortikaĵoruinoj kiel tiu de Haut-Barr.
Etimologio
La nomo de la rivero signifas "la fluanta", de la vortradiko prakelta "Sur", kiu signifas "flui". En antikvaj germanlingvaj dokumentoj la nomo skribiĝas "Sorne". En mapoj el la fino de la 18a jarcento la nomo aperas en sia hodiaŭa formo. La "Z" venas de kuntiro de la artikolo "die", kiu en alzaca germana simple prononciĝas "d", kun la nomo, tiel ke ekestis vorto "d'Sorn" [prononcu dzorn], kiun propable iu germanlingva kartografo, demandinte alzacanon pri la nomo de la rivero, misskribis "Zorn" [prononcu tsorn] - la germana vorto por "kolero". La rivero Zorn do portas nomon kiu atribuas al ĝi iun fortan temperamenton kiun ĝi tute ne havas.
Itapiranga (Amazonio)
Itapiranga estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 8.211 loĝantojn en 2010.
Atrio
Atrio estis en romia arĥitekturo centra ĉambro en domo (ofte loĝodomo); ĝi estis vaste disvastiĝinta en la Romia Imperio. Atrio estas rektangula interna ĉambro en la mezo de la domo, de kiu la ĉirkaŭaj ĉambroj estas alireblaj. Ĝi servis kiel restadejo por la familio. Lumon atrio ricevis tra malfermaĵo en la tegmento. La limoj inter atrio kaj interna korto estas malakraj.
Vortsignifo
La termino atrio devenas eble de la latina ater, kio signifas fumonigriĝinta. En la ĉambro origine staris la kuirfajrujo, kiu nigrigis la plafonon. La ĉambro servis kiel manĝejo, laborejo de la virinoj kaj restadejo de la domloĝantoj.
Konstruformoj
Plej vaste disvastiĝinta estis malgraŭ la multkosta trabokonstruaĵo la atrium tuscanicum, ĉar ĝi ebligis liberan rigardon ekde la tablino aŭ pli malfrue ĝis en la peristilo.
Laŭ Francisko Azorín atrio estas Atendejo k. akceptejo, ĉu dominterne kiel korto, ĉe la romanoj; ĉu antaŭfasade, tegmentita aŭ ne, dum la mezepoko, ĉe la kristanaj konstruaĵoj. Li indikas etimologion el Atria, aŭ Adria, propra nomo de etrura urbo ĉe la rivero Po, laŭ Vitrubo; l. atrium.
Tegmento
La tegmento plejofte havis la vormon de atrium impluviatum kun internen klinita tegmenta deklivo. Sub la rezulta rektangula tegmenta malfermaĵo – la Compluvium – troviĝis same rektangula akvobaseno – la impluvium – kiu kolektis kaj kondukis la pluvakvon en cisternon. Se la atrio ne estis uzata samtempe por kolektado de pluvakvo, la tegmento ankaŭ povis esti klinata eksteren. Ĉikaze ĝi nomiĝas atrium displuviatum. Tio havis laŭ Vitruvio la malavantaĝon, ke la tegmentaj defluiloj vertikalaj (lat. fistula) ne povis sufiĉe rapide enpreni la akvon de la tegmentaj defluiloj horizontalaj (lat. canalis), kaj tial la akvo fluis malsupren laŭ la muroj, difektante ilin.
Ekzistas en pli malgrandaj domoj ankaŭ komplete subtegmentaj atrioj sen compluvium, kiuj nomiĝas atrium testudinatum (vidu supre).
Bódvarákó
Bódvarákó estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény.
Situo
Bódvarákó situas sur deklivoj, fine de sakovojo. Szendrő troviĝas 18, Edelény 29, Miskolc 52 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1283. Longe la loknomo estis Rákó, sed en 1905 ĝi prenis la antaŭnomon Bódva.
En Bódvarákó ĉiusomere universitatanoj faras tendaran kampadon. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Józef Czechowicz
Józef CZECHOWICZ (naskiĝis la 15-an de marto 1903 en Lublino, mortis la 9-an de septembro 1939 samloke) – pola avangarda poeto de intermilita periodo, tradukisto, membro kaj kunfondinto de poeta grupo "Reflektor", en la 30-aj jaroj grupigis ĉirkaŭ si signifan nombron de junaj poetoj, t.n. la dua avangardo.
Aktiva partoprenanto de literatura vivo de Lublino (aŭtoro de pluraj lirikaj verkoj dediĉitaj al la urbo), redaktoro de dekkelkaj revuoj (antaŭ ĉio literaturaj kaj porinfanaj), laboranto de Pola Radio, por kiu li verkis radiodramojn.
Vivo
Józef Czechowicz naskiĝis en familio de Małgorzata Sułek kaj Paweł Czechowicz kiel kvara infano. Sian infanecon li pasigis en subteretaĝo, kiu estis ofica loĝejo de lia patro, kiu laboris kiel pedelo en Komerca Banko. En 1912 la patro mortis, kaj lian postenon okupis la patrino.
En 1913 Czechowicz komencis lerni en ruslingva dekunuklasa baza lernejo. Danke al penado de sia patrino kaj gefratoj li jam scipovis legi kaj skribi pole. Kiam du jarojn poste Lublinon aneksis aŭstrianoj (1915), li translokiĝis al nove kreita universala pola lernejo, kiun li finis kun distingo en 1917. Poste li komencis lernadon en kvarjara Instruista Seminario.
En 1920 li kiel volontulo ekiris al la pola-bolŝevika milito, kaj batalis en Vilno-regiono. Post tri monatoj, fine de oktobro, li revenis al la lernejo, kiun li finis en 1921. Pluaj etapoj de lia edukado estas Supera Instruista Kurso en Lublino kaj Instituto de Speciala Pedagogiko en Varsovio. Post studado li komencis laboron kiel instruisto en vilaĝo Słobódka en Vilno-regiono. Li estis instruisto ĝis 1932 laborante en lernejoj de Włodzimierz Wołyński (nun en Volina provinco) kaj en Lublino (interalie kiel gvidanto de speciala lernejo).
2110 Moore-Sitterly
2110 Moore-Sitterly estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usona astrofizikistinon Charlotte Moore Sitterly (1898 - 1990).
Stelario
Stelario (science: Stellaria) estas genro el familio de kariofilacoj.
Al stelario apartenas ĉirkaŭ 120 specioj.
Manĝado
Eblas manĝi la foliojn krude kaj kuirite (3 minutoj sufiĉas), ekz. en salatoj, supo (aldonu kiel lasta legomo) kaj pesto.
Trinkado
Eblas uzi la planton freŝe aŭ sekigite.
Kuraca efiko
Infuzaĵo de la planto helpas kontraŭ ekzemo kaj malpliigas la iritadon pro insekto-pikoj. Tinkturo estis uzata kontraŭ astmo kaj indigestio. La teo estas diureza, stimulas digestadon kaj metabolismon. Iuj pretendas ke ĝi helpas perdi pezon.
Atentu!
Ne manĝu tro multe pro ioma kvanto da saponinoj.
Romániço
Romániço (ne konfuzu al Romanica) estas esperantido proponita de anonimulo en 1991, kaj estas la praformo de Romanice. La ĉefaj diferencoj inter Romániço kaj Esperanto estas:
Maconge
Maconge [] estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Romániço
= Gramatiko =
Maconge
Geografio
La komunumo havas havenon borde de la kanalo de Burgonjo en la vilaĝeto Ecommes. En la komunumo estas ankaŭ eta flughaveno Meilly-sur-Rouvres (vidu ankaŭ Meilly-sur-Rouvres).
Romániço
Alfabeto kaj prononco
Alfabeto: A, B, C, D, E, F, G, Ĝ, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z. Malsamaj al Esperanto:
Maconge
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Anna datiĝas el la 15-a jarcento. Ĝi enhavas statuon de sankta Nikolao el la 17-a jarcento.
Romániço
Alfabeto kaj prononco
Krom tio, ĝi uzas diakritikon ´ por marki la fortan silabon se ĝi estas la antaŭ-antaŭlasta, kiel en auríkulo.
La akcentado sekvas la regulon de Ido.
Morfologio
Artikolo estas la, sed oni ankaŭ uzas la artikolon il por montri ke oni parolas ne pri individuo, sed pri klaso: il leono ne vere es la maxim potenta bestio en la foresto, pro ke oli ne vivan ilá (la leono ne vere estas la pli potenca besto en la arbaro, ĉar ĝi ne vivas tie).
Substantivoj finas per -o, la pluralon oni faras per -s. Ne estas kazoj.
La adjektivoj finas per -a, sed ne ŝanĝiĝas en pluralo.
La akuzativo en Romániço estas indikata per prepozicio je: Je Julio kolpin Benjamino (Julion frapis Benjamino), sed se la objekto venas post verbo, oni ne metu je: Benjamino kolpin Julio (Benjamino frapis Julion).
Pronomoj estas mi (mi), ti (ci), vi (formala vi), ili (li), eli (ŝi), hi (ri), oli (ĝi), si (si), nos (ni), vos (plurala vi), ilos (vira ili), elos (ina ili), hos (ria ili), olos (ĝia ili). Por formi posedajn pronomojn, oni metu -a.
La verbaj finaĵoj estas tre malsamaj al Esperanto: -ar (infinitivo), -an (prezento), -in (pasinto), -un (futuro) -eban (kondiĉa), -es (imperativo). Oni povas, iomete kiel en la angla do, uzi la finaĝon -en kaj partikulojn has, van, volde, aŭ fay anstataŭ konjugi la verbon: mi skripten (mi skribas); mi here skripten (mi hieraŭ skribis); mi has skripten (mi skribis); mi van skripten (mi skribos); mi volde skripten (mi skribus); mi fay skripten (mi skribu).
= Ekzemplo =
Montsoreau
Montsoreau estas franca komunumo situanta en la departemento Maine-et-Loire, en la administra regiono Luarlandoj.
Montsoreau elrandiĝas sur la areo de la Luarvalo, kiu estas registrita en la monda heredaĵo de UNESKO.
Demografio
Demografio en Montsoreau
Titikaka grebo
La Titikaka grebo aŭ Titikaka nefluga grebo (Rollandia microptera) estas grebo troviĝanta en altiplano de Peruo kaj Bolivio. Kiel ties nomo sugestas, ties ĉefa populacio loĝas en la Lago Titikaka. Utilas kiel etendaj teritorioj ankaŭ la lagoj Uru Uru kaj Poopoo, la rivero Desaguadero, kaj malgrandaj lagoj kiuj konektas kun la lago Titikaka dum malsekaj jaroj. Iam, la populacio estis pli granda kaj kelkaj el tiuj lagoj – kiaj la lagoj Umajo kaj Arapa – ŝajne havis kaj povus ankoraŭ havi konstantajn grandajn koloniojn (BirdLife International 2006). Ĝi esras foje lokita en la genro Podiceps aŭ en la monotipa genro Centropelma. Ties loka nomo estas zampullín de Titicaca.
Aspekto
Ĝi estas tute nefluga, sed uzas flugilhelpon al kurado dum konsiderindaj distancoj. Ĝi estas elstara plonĝanto, kaj atingas akcelan rapidon de 3.5 km/h.
Distribuado kaj habitato
La Titikaka grebo loĝas en disa habitato en relative neprofundaj akvoj (ĝis ĉirkaŭ 10 m/35 ft profunde). La kareksejo troviĝantas ĉe akvo de ĝis 4 m profunda kaj konstituas la reproduktejan habitaton. Ĝi fromiĝas ĉefe el totoro (Schoenoplectus californicus ssp. tatora). Aliaj uzataj plantoj estas la subakva Myriophyllum elatinoides kaj algoj de la Hidroĥaritacoj, la flosantaj lemnoj kaj la genro Azolla. La genro Potamogeton konstituas la hegemonian subakvan vegetalon en la plej profundaj partoj, suben ĝis 14 m.
Dieto
Tiu specio, kiel ĉiuj greboj, manĝas ĉefe fiŝojn. Preskaŭ 95% el la predomaso estas formata de ciprinodontoj de la genro Orestias de la Titikaka baseno. Tamen la enmetitaj Aterinopsedoj Odontesthes bonariensis (pejerrey) ne estas kutime manĝitaj. Ĉar tiu grebo manĝas nur predojn pli malgrandaj ol ĉirkaŭ 15 cm, la plenkreskulo de la pejerrey kiu estas de komerca intereso ne estas parto de ties dieto ĉat ili estas tro multe grandaj.
Konservostatuso
Ĝi estis klasita de la IUCN kiel Endanĝerita, kun populacio de malpli ol 750 plenkreskuloj (BirdLife International 2006). Censoj de la plej lasta parto de la 20a jarcento montris, ke la populacio estis malpliiĝanta el kelkaj miloj koincide kun la enmeto de la unufadenaj trenretoj en la 1990-aj jaroj. Oni konfirmis (Martinez et al. 2006) ke mortindico de greboj drone en tiaj retoj estas konsiderinda, mortigante eventuale milojn da individuoj ĉiujare ekzemple en 2003. Evidente, la kalkulo de 2001 kiu detektis tre malaltajn nombrojn estis iom fuŝa pro ia tialo kaj la specio povus esti pli komuna simple pluhavante tiajn perdojn. En 2003, la nombro de individuoj estis ĉirkaŭkalkulata je 2,500, kun 'pli' ol 750 maturaj birdoj, eble tiom multaj kiom ĝis 1,500. Tio ankoraŭ estas markita malpliiĝo el la nombroj de antaŭ la 1990-aj jaroj.
La nunaj listoj de IUCN markas la minacostatuson kiel EN A2cde+3cde; D. La indico "D" ne taŭgas la plej lastaj rezultoj. Ties aldono estas bazita sur pesimisma scenejo baze sur kampinformoj de 2001 (ke la birdo estis preskaŭ-formortinta en la Lago Titikaka, el kio ne estis sufiĉa informo poste). Anstataŭe, la klasigo devus esti EN A3cde; C2a(i) aŭ EN C1+2a(i), depende el kiel la populacinombroj disvolviĝis ekde tiam. Ĉiukaze, la kalkulo de 2003 indikis, ke la subpopulacioj estas fragmentataj, kun probable ne pli ol ĉirkaŭ 100 paroj loĝantaj en ĉiu ajn areo. Oni ne konas kiom multe greboj moviĝas ĝis setligi reproduktajn teritoriojn, sed supozeble, la specio estas preskaŭ sedenta pro sia neflugeco.
Minaco
Krom dronado in trenretoj, aliaj minacoj estas probable gravaj nur en mallonga surloka medio kaj kelkaj povas okazi samtempe. Eble lokanoj kolektas ovojn en malgranda skalo, kaj tio estas probable eltenebla. Plenkreskuloj ne estas kutime ĉasataj ĉar ili elsendas guston de fiodora fiŝo kiel ĉiuj greboj. Loke (ekz. ĉe Punjo), ĝi povas abandoni habitaton pro poluado kaj boata trafiko; aliflanke ĉe la delto de la rivero Coata ĉe la norda fino de la Golfeto Punjo ŝajnas taŭga habitato almenaŭ laŭsezone (Martinez et al. 2006). Ankaŭ troekspluatado de kareksoj kaj kanejoj drivigas la birdojn el ties areoj, sed ĝenerale la minaco de neeltenebla uzado de totora estas ne multe grava, almenaŭ je malgranda skalo. Rimarkindas ke la specio evoluis en la lago kaj suferis elteneblajn periodojn de tre markata klimata ŝanĝo krom la normala fluktuo okazigita de El Ninjo. Ŝajne la birdospecio posedas tre bonan kapablon rekuperiĝi el populaciaj malpliiĝoj, kio ŝajnas adapto al la fluktua habitata disponeblo eĉ dum periodoj de stabila klimato, ĉar la lago rutine inundas kaj retiriĝas el konsiderinde etendaj areoj. Ŝajne la populacinombroj atingis malaltan punkton en 1999 pro drasta sekeco sekve de la "mega-ENSO" (El Ninjo Suda Oscilo) de 1997/1998, kaj iome rekuperixgis ekde tiam.
Interesas noti, ke la fiŝkaptado de pejerrey okazas ĉefe en akvoj tro profundaj por esti uzataj de la greboj. Dum la plej aspraj retoj uzataj por fiŝkapti pejerrey estas teknike pli klara minaco por pli grandaj greboj ol la pli fajnaj retoj preferitaj por la fiŝoj Orestias, tiuj lastaj ankoraŭ kaptas kaj dronigas ĉefe junulojn kaj neespertajn birdojn, kaj probable eĉ allogas tiuj ĉar ili enhavas sian preferatan manĝon. O. bonariensis estas ne nur unu el la du ĉefaj kaptaĵoj por la loka fiŝkaptada industrio, sed ankaŭ malpliigas la kvanton de Orestias. Ŝanĝo fare de fiŝkaptistoj el Orestias al la Aterinopsedoj Odontesthes bonariensis (pejerrey) estus profito por la greboj, kaj por la tuta laga ekosistemo.
PCI (apartigilo)
PCI povas rilati al:
Priapo
Priapo (helene Πρίαπος, latine Priapus) estis en la helena mitologio dio de kampara fekundeco, filo de la dio Dionizo kaj Afrodita. eta|Priapos, fresko el [[Pompejo.
Priskribo
Kulto de origine malgrandazia dio estis transprenita de Grekoj kaj pli poste ankaŭ de Romianoj. Li onidire naskiĝis en la urbo Lampcsace kaj oni diras, ke li tiun ĉi urbon ankaŭ mem fondis. Li estas dio de fekundeco en la mondo vegetala kaj animala kaj potencas super ĉiu korpa amo. Priapo estis protektanto de vitkampoj, abelbredistoj, ĝardenoj, bruto (prefere de kaproj kaj ŝafoj) kaj fiŝoj. En ĝardenoj kaj en kampoj estis lokataj liaj statuoj tiamaniere, ke ili timigu birdojn. Laŭ iuj sciencistoj estas gipsaj nanoj derivaĵoj de Priapaj statuoj.
Lia kulto aperis relative malfrue, Homero ankoraŭ ne konis lin, sed estas menciata ekzemple en supozataj verkoj de Katulo. El tempo de Helenismo devenas kolekto de poemoj nomata Priapeo, temas pri poezio dediĉita al lascivaj temoj. Sed poezion dediĉitan al Priapo oni povas trovi ankaŭ en 20-a jarcento: Priapo de Sándor Weöres (1950) aŭ Priapo kaj Eroso de Carlo Emilio Gadda. Lisa Morpurgo Dordoni dediĉis al li romanon: Priapa mizero (La noia di Priapo, 1988).
Priapo estas bildigata kiel maljuneta viro kun rikoltaĵo sur la sino kaj kun giganta peniso. Li povas esti ano de Bakĥa sekvantaro. Besto konsekrita al tiu ĉi pli malgranda diaĵo estas azeno. Laŭ Priapo estas nomata deviacio de erektiĝo, kiam stato de erektiĝo daŭras neproporcie longe - t.n.. priapismo. En zoologia sistemo tiun ĉi dion rememoras klado Priapulida, Esperante priapuloj.
Romia parenco de Priapo estas Mutinus mutunus, bildigata kun grandega peniso. Iam estis lia bildigo reduktita je peniso mem. Tia ligna aŭ metala bildigo servis kiel amuleto kiu povis certigi fekundecon kaj al virino kaj al kampo. En nordia mitologio estas al li verŝajne plej proksima dio Frejo el tribo de Vanoj, en la finna Äkräs.
Mito
De tempo de troja milito Hera tre koleris Afroditon pro tio, ke al ŝi, diino de amo kaj ne al edzino de Zeŭso, donis Pariso prioritaton. Ŝi decidiĝis al Afrodita venĝi. Atendis ĝis Afrodita gravediĝos kun Dioniso kaj frukton de ilia amo malbenigis. Antaŭdiris, ke li naskiĝos malbela kaj mense malforta kaj neniam atingos seksan kontentiĝon. Kaj tiel okazis, olimpaj dioj rifuzis akcepti tian monstron, kia estis de Afrodita filo Priapo. Li estis ĵetita Teren kaj tie aliĝis al sekvantaro de Bakĥo kaj ĝuis vivon kun nimfoj kaj satrirusoj. Li estis tiel malbela, ke neniu el nimfoj volis subiĝi al li. Do li foje nokte proksimiĝis al dormanta nimfo Lotis, sed en momento, kiam li volis okupi ŝin ekblekis laŭte azeno. Priapo ektimis kaj tuj perdis erektiĝon. Lotis vekiĝis kaj kuris for. Priapo sekvis ŝin kaj kompatinda Lotis ne sciis kien kaŝi sin. Dioj bedaŭris ŝin kaj transformis ŝin en akvolilion, por ke Priapo jam neniam povu trovi kaj ĝeni ŝin. Kaj Priapo jam neniam sian sopiron kontentigis, malgraŭ lia peniso de ekscito kaj sopiro ĉiam grandiĝis kaj ne kadukiĝis. Laŭ la mito Priapo tiel suferas ĝis nun.
Distrikto Warendorf
Najbaras ene de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio la distriktoj Steinfurt norde kaj Gütersloh oriente, la distrikto Soest kaj la eksterdistrikta urbo Hamm sude, la distrikto Coesfeld kaj la eksterdistrikta urbo Münster okcidente. Krome norde limas la distrikto Osnabrück de la najbara federacia lando Malsupra Saksio.
Administra disdivido
La distrikto konsistas el 13 komunumoj, el kiuj 9 estas urboj (inter krampoj la nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de ).
Eric A Havelock
Eric Alfred Havelock (la 3-a de junio, 1903 – la 4-a de aprilo, 1988) estis brita klasikista filozofo. Li loĝis precipe en Kanado kaj Usono. Li estis profesoro ĉe la Universitato de Toronto kaj aktiviĝis en la akademia parto de la Kanada socialisma movado dum la 1930-oj. In la 1960-oj kaj 1970-oj, li servis kiel estro de la klasikaj departmentoj ĉe kaj Harvard kaj Yale. Kvankam li edukis en la tiama tradicio de klasikaj studoj, kiuj vidis grekan intelektan historion kiel nerompitan serion de rilataj ideoj, Havelock rompis radike kun siaj propraj instruistoj kaj proponis tute novan modelon por kompreni la klasikan mondon, surbaze de klara distingo inter la literaturo de la 6a kaj 5a jarcentoj AK unuflanke kaj la 4a aliflanke.
Paska ovo
Paska ovo estas speciale kolorigita aŭ ornamita ovo, kiun en multaj kulturoj oni donacas dum Pasko.
Eric A Havelock
Multe da la verkaro de Havelock estis dediĉita al unu sola tezo: ke la tuta okcidenta pensado estas informata per la ŝanĝego en la specioj de ideoj haveblaj al la homa menso kiam Greka filozofio konvertiĝis de parola al skriba formo. La ideo montriĝis disputata en klasikaj studoj, kaj ofte estis forĵetita; tamen ekster sia propra fako, Havelock estis eksterordinare influa. Li kaj Walter J. Ong (kiu mem estis ege influita de Havelock) esence fondis la fakon kiu pristudas ŝanĝojn de paroleco al legiveco, kaj Havelock estas unu el la plej ofte citataj teoriuloj en tiu fako. Lia influo etendis ekster la studo de la klasika mondo al tiu de similaj ŝanĝoj en aliaj tempoj kaj lokoj.
Paska ovo
Donaco de ovoj antaŭ la Kristanismo
Donaci ovojn estas tre antikva tradicio. En Afriko troviĝis strutaj dekoraciitaj ovoj faritaj antaŭ 60mil jaroj.
Paska ovo en Ukrainio
Pisanko (ukraine Писанка) estas farbita aŭ ornamita (plejparte kokina) ovo. En paganismo la tradicio estis ligita kun renkonto de printempo, en kristanaj tempoj - kun Pasko. Unu el muzeoj de paskaj ovoj funkcias de 2000 en urbo Kolomeo, Ukrainio, kaj estas ununura muzeo plene dediĉita nur al paskaj ovoj.
Paco de Tilsit
La paco de Tilsit - germane Frieden von Tilsit, france Traité de Tilsit, ruse Тильзитский мир - de la 7-a kaj 9-a de julio 1807 estis traktato kiu finis la Kvaran Koalician Militon (1806–1807) inter la Reĝlando Prusio kaj la Rusia Imperio unuflanke kaj la Francia Imperio de Napoleono Bonaparte aliflanke. La rusia-francia pactraktato dividis orientan Eŭropon en francian kaj rusian interesosferojn, kaj la francia-prusia traktato malaltigis rangon de la Reĝlando Prusio de "mondpotenco" al statuso de nur "mezgranda potenco". La traktato havas sian nomon laŭ la historie germanlingva urbo Tilsit en Orienta Prusio, kiu post la jaro 1945 okupiĝis fare de Sovetunio kaj de tiam ricevis la nomon Sovetsk.
Priskribo
La Traktatoj de Tilsit estis du interkonsentoj subskribitaj de Napoleono Bonaparte de la flanko de Francio en la urbo Tilsit en Julio 1807 kiel konsekvenco de lia venko ĉe Friedland. La unua estis subskribita la 7an de Julio, inter la caro Aleksandro la 1-a de Rusio kaj Napoleono Bonaparte de Francio, kiam ili kunvenis sur flosaĵo en la mezo de la rivero Neman. La dua estis subskribita kun Prusio la 9an de Julio. La traktatoj estis faritaj je la konto de la Prusia reĝo, kiu jam estis interkonsentinta al batalpaŭzo la 25an de Junio post la Grande Armée estis persekutinta lin ĝis la plej orienta pinto de la limo de sia regno. En Tilsit, li cedis ĉirkaŭ duonon el siaj antaŭmilitaj teritorioj.
El tiuj teritorioj, Napoleono estis kreinta Francajn filajn respublikojn, kiuj estis formaligitaj kaj agnoskitaj en Tilsit: nome la Reĝlando Vestfalio, la Varsovia Duklando kaj la Libera Urbo Danzig; la aliaj ceditaj teritorioj estis premiitaj al la jam ekzistantaj satelitaj ŝtatoj kaj al Rusio.
Napoleono ne nur cementis sian kontrolon de Centra Eŭropo sed ankaŭ tenis Rusion kaj la fortranĉitan Prusion kiel aliancanoj kun li kontraŭ siaj du restantaj malamikoj, nome Granda Britio kaj Svedio, kio okazigis la eksplodojn de la Rus-Angla kaj de la Finna Militoj. Tilsit ankaŭ liberigis Francajn fortojn por la Duoninsula Milito. Centra Eŭropo iĝis batalkampo denove en 1809, kiam Aŭstrio kaj Granda Britio frontis kontraŭ Francio en la Milito de la Kvina Koalicio. Post la fino de la Napoleonaj Militoj en 1815, la Kongreso de Vieno restaŭros multajn teritoriojn al Prusio.
Reĝlando Skotlando
La Reĝlando Skotlando (Rioghachd na h-Alba, Kinrick o Scotland, Kingdom of Scotland) estis ŝtato en la teritorio de la nuna Skotlando, kiu ekzistis de 843 ĝis 1707. En 1707 la reĝlando estis unuigita kun la Reĝlando Anglio al la nova ŝtato Reĝlando de Granda Britio per la, kaj do ĉesis esti suverena ŝtato.
Reĝoj de Skotlando
Kenneth la 1-a, Cináed mac Ailpín (Coinneach mac Ailpein) aŭ Kenneth MacAlpin (naskiĝis en 810 kaj mortis la 13-an de februaro 858) estis reĝo de la Piktoj kaj laŭ la tradicio estas konsiderata kiel la unua reĝo de la Skotoj. Giric mac Dúngail (naskiĝis ĉirkaŭ 832 en Skotlando kaj mortis en 889), konata en la angla lingvo simple kiel estis reĝo de la Piktoj aŭ de Alba de 878 ĝis 889.
Maciej Stanisław Zięba
Maciej Stanisław Zięba (naskiĝis en 1957 en Gdańsk) – pola filozofo, historiisto pri orienta filozofio (hinda, tibeta, ĉina, japana, korea, vjetnama, malaja-indonezia ktp.) kaj afrika etnofilozofio. Oficisto de civila servo. Esperantisto.
Vivo
Maciej Zięba finis liceon en Gdynia. Diplomito de studoj pri teoria filozofio en Katolika Universitato en Lublin (1981), studis sub gvido de patro Mieczysław Albert Krąpiec OP, kaj de aliaj profesoroj. Kampe de orientaj filozofioj li daŭrigas laboraĵojn komencitajn de pastro Franciszek Tokarz, disĉiplo de Leon Cyboran, Tadeusz Margul kaj Tomasz Ruciński. Li studis ankaŭ en Parizo (1985-86: INALCO, Centre Sèvres SJ, Sorbono; 1990: IIAP, en Montrealo (1995-97: Universitato McGill), Romo (1999-2000: LUISS Guido Carli) kaj sur Tajvano (2012-13: Universitato Tunghai en Tajĉung).
En Katolika Universitato en Lublin li akiris en 1989 sciencan gradon de doktoro. En la jaroj 1984-2013 estis scienca laboranto en la Fako de Filozofi-Historio. Redaktoro de paĝaro pri la filozofio de Oriento en Powszechna Encyklopedia Filozofii (Universala Enciklopedio de Filozofio) (PTTA: Lublin, 2000-2009, volumoj 1-10: A-Ż + Suplemento) kaj ankaŭ de Encyklopedia Filozofii Polskiej (Enciklopedio de Pola Filozofio) (PTTA: Lublin 2011, volumoj 1-2, ISBN 978-83-60144-46-6).