cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unua Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado
Batalo pri destino de la brigado
Lige al malfacilaĵoj de britoj en formiĝo de la propraj paraŝutistaj unuoj, en 1943 oni komencis klopodi ŝanĝi la decidon pri destino de la brigado kaj ties uzo en la Okcidenta Fronto. Ĝian batalvaloron pozitive pritaksis eĉ generalo Bernard Montgomery mem dum sia vizito en Skotlando en 1944.
Achères
Achères estas nomo de pluraj lokoj en Francio:
Unua Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado
Batalo pri destino de la brigado
Britoj kritike rilatis pro teknikaj kialoj ankaŭ pri ĝia transporto de Britio al Pollando. Fine de 1943 diplomita kolonelo Stanisław Sosabowski pro tio iris al Usono, kie certiĝis, ke la usonaj aviadiloj C-47 Dakota estas pretaj transporti la polan brigadon al Varsovio.
Komence de 1944 oni decidis pri polaj-britaj interparoloj koncerne transiron de la brigado sub la brita komando kaj la 14-an de marto 1944 Konsilio de Ministroj redonis la brigadon al dispono de britoj. Poloj formulis tamen sep kondiĉojn uzi ĝin. La 13-an de aŭgusto proteste pro ne sufiĉa helpomanko por la Varsovia Ribelo la 80% de soldatoj de la unua bataliono de Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado komencis matene malsatstrikon, al kiu posttagmeze aliĝis soldatoj de la dua kaj tria batalionoj.
Soma Ishigamori
Soma Ishigamori (石ヶ森 荘真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Esperanto-Societo Neubrandenburg
Esperanto-Societo Neubrandenburg estas unu el la societoj en Meklenburgio-Antaŭpomerio.
Achères (Yvelines)
Geografio
Achères situas en la nordoriento de Yvelines, ĉe la dekstra bordo de Sejno, nordokcidente de la centro de Parizo.
Esperanto-Societo Neubrandenburg
Estiĝo
La Societo fakte estiĝis el la distriktara laborrondo Neubrandenburg. Ĉilasta estis fondita en majo 1971 de la tiamaj estroj de la societoj en la urboj Anklam, Prenzlau kaj Templin.
Achères (Yvelines)
Transporto
La stacidomo Achères-Ville estas haltejo de la regionaj linioj RER A kaj Transilien L. Aldone, la stacidomo Achères - Grand-Cormier fakte troviĝas en la teritorio de Saint-Germain-en-Laye, estas proksima al la urbocentro de Achères.
Esperanto-Societo Neubrandenburg
Estiĝo
En 1973 estiĝis la distrikta grupo Neubrandenburg.
Ekde la 7a de januaro 2003 ĝi estas registrita asocio kaj ĝia estraro estas gvidata de Brunhilde Pfennig.
Informilo
Dum la societa historio la titolo kaj redaktanto de la ĉefa informilo kelkfoje ŝanĝiĝis.
La nomoj estis:
Aktivecoj
Nuntempe ĉiumonate okazas renkontiĝo de la societanoj. Tiam la anoj diskutas pri aliaj aranĝoj, kie ili partoprenis aŭ partoprenos. Krome estas legata el diversaj gazetoj aŭ informata pri novaĵoj el la interreto. Kelkfoje la renkontiĝo okazas ekster Neubrandenburg, ekz. en Prenzlau aŭ Neustrelitz. Krome okazas lingva kurseto dum la monata renkontiĝo.
Unufoje jare en oktobro la societo aranĝas la Semajnfinan Esperanto-Seminarion, dum kiu estas instruata Esperanto al komencantoj kaj progrensintoj.
Ekde 12 jaroj kelkaj membroj de la societo produktas la radioelsendon Ondo-Esperanto (germane Esperanto-Welle). Ekde 2003 estas triopo kaj ekde 2007 estas du ĉiumonataj elsendoj.
Ekde jardekoj ekzistas regulaj kontaktoj al la societo en la pola urbo Koŝalino (pole Koszalin). Almenaŭ unufoje jare kelkaj membroj partoprenas ĉe unu el tieaj aranĝoj.
En 2004 la societo aranĝis la Germanan Esperanto-Kongreson en Neubrandenburg. Tie partoprenis pli ol 150 personoj el 8 landoj (Germanio, Pollando, Ĉeĥio, Moldavio, Danio, Svedio, Britio kaj Nederlando). Dum la kongreso okazis la jenaj programeroj:
Steinheim
Steinheim havas diversajn signifojn:
Ettenhausen an der Suhl
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Terma frontparametro
La terma frontparametro (TFP) en la meteologio estas utila parametro por analizi frontojn. Matematike oni povas esprimi ĝin jene:
Ettenhausen an der Suhl
Ettenhausen an der Suhl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 507 loĝantojn.
Terma frontparametro
Je tio estas:
Malvarmfronto estas difinita kiel limo, ekde kiu la temperaturo falas kaj varmfronto kiel limo, kie la temperaturplialtiĝo estas finita.
Albertas Stabingis
Albertas Stabingis (naskiĝis en 1925 en vilaĝo Petroškai (tiam subdistrikto Seinai, nun distrikto Lazdijai)) estis aktiva litova esperantisto.
Vivo
A. Stabingis estis libroŝatanto kaj jam estante abituriento en sia persona biblioteko akumulis pli ol 300 librojn (eble tute ne hazarde lia edzino fariĝis Vace, kiu laboris en Vejseja biblioteko).
En Esparanta movado
A. Stabingis distingiĝis pri damludo kaj ŝakludo. Do, en la mezlernejo zorgis li ne nur pri instruado de Esperanto. Li gvidis ankaŭ la rondetojn de ŝakludantoj kaj damludantoj (lia lernantino D. Ĉakaite estiĝis junulina ĉampionino de Litovio kaj reprezentis la landon en Monda ĉampionado).
Ekde 1993 A. Stabingis instruis Esperanton al gelernantoj, partoprenis kun ili diversajn E-aranĝojn. Somere de 1994 en Litova instituto pri kvalifikigo de instruistoj li partoprenis perfektigan E-kurson por E-instruistoj kaj en la distrikta gazeto Dzuku žinios (sciigoj de dzukoj) aperigis E-lecionojn sub la titolo Tarptautines esperanto kalbos elementarus kursas (Elementa kurso de internacia lingvo Esperanto).
Somere de 2001 la urbeto Veisiejai celebris sian 500-jariĝon. Unu el la gravaj jubileaj eventoj estis okazigo de scienc-praktika konferenco dediĉita al la jubileo de urbeto. Tiam la loka esperantisto instruisto Albertas Stabingis faris en ĝi apartan prelegon laŭ la temo "Veisiejai – naskiĝloko de Esperanto". Lia prelego kun lia foto estis publikigitaj en la libro, dediĉita al la jubileo - "Veisiejai 500", (Vilnius 2001, la paĝoj 115-119).
Fonto
Litova Stelo, N-ro 1 (191), januaro-februaro 2010, XX jaro, 14-15 paĝoj.
Nigrakapa tragopano
La Nigrakapa tragopano (Tragopan melanocephalus) el la ordo de la Kokoformaj birdoj kaj familio de fazanedoj vivas en sudokcidenta Tibeto de Ĉinio kaj Kaŝmiro. Temas pri mezgranda brilplumara membro de la grupo de la fazanoj troviĝanta laŭlonge de Himalajo el Hazara en norda Pakistano al okcidenta Utaraĥando en Barato orienten. La specio estas tre endanĝerita kaj tutmonde minacata.
Priskribo
Tiu palearktisa kaj orientalisa birdo similas al koko, sed estas iom pli granda ol ĝi. La maskla birdo havas nigran kapon (kio nomigas la specion kaj laŭ la komuna nomo kaj laŭ la latina scienca nomo kiu prezentas kunmetaĵon de du radikoj el la antikva greka signife respektive “nigra” kaj “kapo”) kun ankaŭ nigra malgranda nuka kresto, brile ruĝan kolon kaj nigrecan supran korpon miksitan per okra-griza koloro, kun blankaj okulformaj makuloj garnitaj per nigraj randoj; la ŝultroj surhavas malhelruĝan makulon. La malsupra korpo estas nigreca kun klaraj blankaj okulformaj makuloj, la nigra vosto estas punktita de okraj, neregulaj nigraj transversaj makuloj kaj plumpintoj. La nuda parto de la vizaĝo brilas ruĝe, sub la okuloj estas kelkaj vicoj da bluaj punktetoj, la gorĝo estas malhelblua kaj malsupra mentono bluverda.
La femala birdo havas sur la kapo kaj nuko okran koloron, ĝia supra korpo estas grizeta, kun neregulaj nigraj makuloj kaj plumocentraj blankaj strioj. La grizaj plumoj de la malsupra korpo miksiĝas kun malhelbrunaj plumoj. La plumoj ĉe la gorĝo havas malhelflavajn striojn. La plumoj ĉe la brusto kaj abdomeno havas blankajn makulojn borderitajn per nigraj randoj.
La birdo longas 55-68 cm kaj ino 48–50 cm, kun vosto 19-25 cm longa. Maskloj pezas 1800–2200 g kaj inoj 1300–1400 g. Nematuraj maskloj similas al inoj, sed estas pli grandaj kun pli longaj kruroj kaj varia kvanto de nigro en kapo kaj ruĝo en kolo.
Disvastiĝo
La Nigrakapa tragopano estas unu el la tri specioj de tragopanoj en Tibeto (la aliaj du specioj estas: Ruĝbrusta tragopano kaj Grizabdomena tragopano). Ili vivas en kvin populacioj nome Kohistano, valo Kaghano, Kiŝtŭaro, Ĉambao, Kuluo kaj areo oriente de la rivero Sutlejo en montoregionoj de ĝis 3,000-4,000 m super la marnivelo, sed plej ofte altitude de 1750 m al 3600 m, kaj iom pli late somere, en miksaj arbaroj el foliarboj kaj pinglarboj kaj rododendraroj aŭ betularoj. Ili malofte vizitas regionojn malpli ol 2,000 m super la marnivelo. Ties preferata habitato estas la densa subkreskaĵaro de moderklimata, subalpa kaj larĝafolia arbaro.
Kutimaro
Ili loĝas en supra moderklimata arbaro inter 2400 kaj 3600 m somero, kaj vintre, en densa konifera kaj larĝafolia arbaro inter 2000 al 2800 m. Kiel plej parto de fazanoj, ili ripozas en arboj sole aŭ en paroj escepte dum la reprodukta sezono. Ili agas unuope aŭ grupete.
La Nigrakapa tragopano estas ĉefe arborema, sed manĝas surgrunde. Junaj folioj, bambuidoj, maldikaj radikoj, burĝonoj, semoj, beroj, glanoj kaj insektoj (krom aliaj senvertebruloj) estas iliaj manĝaĵoj.
La reprodukta sezono estas maje al junie; ili konstruas neston surtere aŭ sur 3 m alta arbo. Farante porpariĝan prezentadon, la virbirdo starigas siajn bluajn karnecajn kornojn kaj disetendas brile ruĝblankajn karnecajn beklobojn, kiujn trairas vertikale po unu purpurblua strio, ĉe kies ambaŭ flankoj etendiĝas bluaj triangulaj makuloj. La bekloboj estas borderitaj de blua koloro. Ili aspektas tre belaj. La femala birdo ĉiufoje demetas 3-6 ovojn. La kovado daŭras 28 tagojn.
Statuso
La Nigrakapa tragopano estas konsiderata kiel la plej rara el ĉiuj vivantaj fazanoj. Ties teritorio esta tre limigita. En la distrikto Kuluo de Himaĉal Pradeŝ, tiu birdo estas surloke nomata Jujurana kio signifas Birdoreĝo.
La Nigrakapa tragopano estas minacata pro kelkaj antropogeniaj faktoroj laŭlonge de sia teritorio. La monda populacio estas ĉirkaŭkalkulata je malpli da 5000 individuoj, inklude kaptivan populacion de malpli da 5 nuntempe. CITES listigis tiun specion en Apendico I por senkuraĝigi la vendon de ties plumoj.
La nombro de la nigrakapaj tragopanoj estas vere tre malgranda. Tio vekis grandan atenton de la zoologoj de la mondo.
Fatah
Al-Fatah (الفتح, la Venko) estas politika partio en la Palestina Aŭtonomio. La nomo estas akronimo por Harakat at-Tahrir al-Filastini (Movado por liberigo de Palestino), sed ties mallongigo (hataf) havas negativan nuancon en la araba lingvo, tiel ili uzis la inversan mallongigan vortordon.
La organizaĵo celis longtempe detruon de Israelo kaj establon de palestina ŝtato per batalaj metodoj. Ĝi uzis teroristajn metodojn.
Fatah estis la plej forta frakcio de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino. Politike, ĝi estas burĝa-konservativa partio, kiu diferencigas sin de la islamismo kaj de marksismo, sed ĝi aniĝas en Socialista Internacio.
En la 2000-aj jaroj, ĝi jam kliniĝas rekoni Israelon, se Israelo rekonas la Palestinan ŝtaton kun certaj kondiĉoj (limoj de 1967, liberigo de kaptitoj ktp.)
Historio
Ĝi estis fondita kiel sendependa organizo la 10-an de oktobro de 1959 kiel gerila organizo fare de Jaser Arafat, Salah Ĉalaf, Chalil Wasir kaj Faruk Kadumi en Kuvajto. Ekde 1964, la organizo komencis armitan batalon kontraŭ Israelo dum kiu mortis ambaŭflanke centoj da homoj (pinto de la batalo estis 1967-68).
La bazloko de la organizo estis komence Jordanio, poste Libano (ĝis 1982), poste la organizo estis dislokita en diversajn arabajn landojn. En 1994 la baza sidejo revenis al la palestinaj teritorioj.
Apogo de Israelo kaj konflikto kun Hamas
Pro la parlamenta venko de politike maldekstre Hamas, eĉ Israelo komencis apogi la Fatah-on. La 27-an de decembro 2006 alvenis tra Egiptio eĉ amaso de armiloj por Fatah, tra Israela teritorio, tra trapasejo Kerem Shalom. Tion kapjesis la israela registaro. Fatah ricevis dumil da AK-47, dudekmil da patroĉujo kaj du milionojn da kugloj.
La 26-an de januaro 2006 Hamas venkis la baloton sur Palestinaj teritorioj, okupinte 76 el la 132 disponeblaj lokoj kaj formis novan registaron. 77% el la loĝantaro voĉdonis. Israelo esprimis sian maltrankvilon pro la rezultoj de la palestina balotado, dum la antaŭe reganta partio Fatah (kiu gajnis 43 lokojn) anoncis ke ĝi entute ne partoprenos en la nova registaro. La nova registaro enoficiĝis la 28-an de marto 2006. Tamen plej parto de registaroj de aliaj landoj kaj eĉ multaj arabaj ŝtatoj ne agnoskis kaj la rezulton de la balotadon kaj la registaron de Hamas, ĉar konsideris tiun organizon kiel terorisma organizaĵo, kaj la prezidanto Maĥmud Abbas daŭre retenis la povon.
Post tio la diferencoj inter Hamas kaj Fatah pliiĝis kaj preskaŭ eksplodis enlanda milito per diversaj konfliktoj dum la resto de la jaro 2006; dum ili Hamas plifortigis sin kaj sian povon en la Gaza Sektoro, dum Fatah retenis la povon en Cisjordanio. Fine de la jaro 2008 ekis la Konflikto de la Gaza Sektoro (2008-2009), per kiu la armeo de Israelo atakis la sektoron entute. Laŭ nepruvita informo dum tiu konflikto Fatah havis preparitan armeeton por ekkontroli la Sektoron kaze de malvenko de Hamas.
La 23an de aprilo 2014 Hamas kaj Fatah interkonsentas post sep rompojaroj por politika reunuigo de la lando.
Charles Godfrey Leland
Charles Godfrey LELAND (naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1824 - mortis la 20-an de marto 1903) estis usona humuristo kaj folkloristo. Li naskiĝis en Filadelfio (Pensilvanio) kaj studadis en la universitato Princeton kaj en Eŭropo. Leland trovis postenon rilate al ĵurnalismo, multe vojaĝis, kaj progrese interesiĝis pri folkloro kaj popola lingvistiko.
La vivo de Leland estis tre diverskolora : li ekzemple entreprenis la komercon de pluraj produktaĵoj, verkis la komedian kaj humuran Hans Breitmann Ballads, partoprenis du militojn, kaj finfine kreis tion, kio fariĝis 50 jarojn poste fundamenta teksto por novpaganismo : Aradia, aŭ la Evangelio de la Sorĉistinoj.
Kara
Kara estas
Personaj nomoj
Peteni
Peteni [petenj] (hungare: Székelypetőfalva se:kejpetoe:falva) estas vilaĝo en Rumanio laŭ la rivereto de Harale sude de Târgu Secuiesc. Ĝi apartenas administre al la komunumo Zăbala.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 342 loĝantojn (hungaroj; en 1992 160 (64% hungaroj, 36% ciganoj).
5333 Kanaya
5333 Kanaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Makio Akiyama kaj Toshimasa Furuta elde Susono en la Gubernio Ŝizuoka (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la iama japana urbo Kanaja, naskoloko de la unua malkovrinto. La, Kanaya estis kunfandita kun Ŝimada, kaj do ne plu ekzistas kiel individua komunumo.
Chvalnov-Lísky
Chvalnov-Lísky estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.
Epfig
(jen france, origine germane kaj alemane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Hipokoliedoj
La hipokolio (Hypocolius ampelinus) estas la unusola birdospecio en la familio hipokoliedoj (Hypocoliidae) el la ordo de la paseroformaj birdoj. La sistematika pozicio de la hipokolio estas neklara. Oni enordigis ĝin, kaj iuj ankoraŭ enordigas, al la bombiciledoj (Bombicillidae). Kelkaj sistematikistoj metas la specion ankaŭ en la proksimecon de la piknonotedoj (Pycnonotidae).
La disvastiĝejo etendiĝas de Nordafriko tra Irano ĝis al Hindio. Ĉe la orienta Mediteranea marbordo ĝi estas malofta vintrogasto. Ekster la kovotempo ĝi vivas precipe je malgrandaj grupoj en ĝardenoj aŭ palmoboskoj. La timema birdo nutras sin per beroj, daktiloj, figoj, morusoj aŭ ankaŭ insektoj. La griza plumarkoloro ne estas evidente diferenca inter maskloj kaj inoj. Sed la masklon ornamas starigeblaj nigraj kapoplumoj, kiuj al la ino mankas. La vostoplumoj je la fino estas nigraj. Simile al la laniedoj (Laniidae) la hipokolio havas je ambaŭ flankoj de la kapo triangulan, nigran strion, kiu super la okuloj malantaŭen larĝigas.
La grandan, pelvetoforman neston ambaŭ maljunbirdoj konstruas, plej ofte kaŝite en la folibranĉaro de plamoj. La ovaro konsistas el kvar ĝis kvin ovoj. Junbirdoj havas flavebrunan plumaron. Je la vostoplumoj mankas la nigra koloro.
La hipokolio estas nemigranto aŭ mallongdistanca migranto. Kiom la inventaro nombras, pri tio ne ekzistas klaraj informoj, sed tiu birdo ne estas aljuĝita al la endanĝerigitaj birdospecioj. En ĝia ĉefa disvastiĝejo en Mezopotamio ĝi nombriĝas al la oftaj birdospecioj.
Steinhorst
Steinhorst havas diversajn signifojn:
Naoki Sanda
Naoki Sanda (三田 尚希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Krisztina Fazekas-Zur
Krisztina Fazekas-Zur [kristina fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fazekas-Zur Krisztina estas hungara-usona kajakisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto, agento. Ŝia origina nomo estis (ĝis la geedziĝo laŭ hungarlingve kutima nomordo) Fazekas Krisztina. Ŝia edzo estis en:Rami Zur.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
translokiĝis al Pilisvörösvár en 1993. Post la maturiĝo akiris diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Ŝi edziĝis en 2010, samtempe la geedza paro vivis en Usono. Ŝi naskis dufoje. Ŝi akiris licencon pri agento de nemoveblaĵoj en Usono, kiu iĝis ŝia nova profesio, sed ŝi estis ankaŭ trejnisto. Ŝi ricevis hungarajn ŝtatajn premiojn en 2012 kaj 2016.
Sporta kariero
inter 1990-2009 estis kajakisto en signifaj ĉefurbaj sportkluboj, poste en Usono, pli poste en Győr. Ŝi estis hungara ĉampiono 16-foje inter 2001-2019 plej ofte teame. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kun po unu oraj medaloj, ambaŭ kvarope en distanco 500 m. En mondĉampionumoj ŝi estis la unua okfoje inter 2001-2017, krome la dua kvarfoje, eĉ sub usona flago ŝi estis la dua en 2011 individue en distanco 1000 m. Ŝiaj plej konataj trejnistoj estis Katalin Rozsnyói kaj Rami Zur. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2022.
Cirilaj alfabetoj
En ĉi tiu listo estas prezentataj lingvoj, kiuj uzas aŭ iam uzis alfabeton surbaze de cirila alfabeto. Preskaŭ ĉiuj cirilaj signoj de diversaj lingvoj troviĝas en Unikodo (vd. Cirila alfabeto en Unikodo (en la rusa)).
Kodoj de cirilalfabetaj lingvoj (resumo)
Listo de kodoj de lingvoj, uzantaj cirilajn alfabetojn (krom la litova kaj la pola - ĉar nun ili ne uzas la cirilalfabeton):
rutena alfabeto
Ĝi estas uzata oficiale nur en Serbio, neoficiale en Ukrainio, Pollando, Slovakio.
Nayavada
Nayavāda (esperantigeble kiel Najavado) estas filozofia principo de ĝajnismo, nome tiu de "partaj vidpunktoj"; ĝi rilatas kun anekantavada (plurismo). La nomo venas de la du sanskritaj vortoj naya ("rezono" aŭ "metodo") kaj vāda ("teorio"). Laŭ tiu principo, ĉiu objekto havas senfine multajn ecojn, sed kiam oni priskribas ĝin, oni priparolas nur kelkajn, kaj tio certe ne signifas neon de aliaj ecoj. Oni do havas vidpunkton nur partan; tiun vidpunkton oni nomas sanskrite naya.
La aŭtoro Natubhai Shah uzas la ekzemplon de aŭto: se oni parolas pri "blua BMW", oni nur konsideras nur la koloron kaj la fabrikmarkon, kaj ne konsideras rapidecon, prezon, kaj tiel plu. Uzante vidpunktojn, ni do povas kompreni realon parton post parto.
Najavado asertas, ke ĉiu filozofia disputo venas de konfuzo de vidpunktoj, kaj ke unuopa vidpunkto estas "rezulto de celoj, kiujn ni eble sekvas", ankaŭ se ni mem ne rimarkas tion.
Dongen
Dongen estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. ĜI estas mezgranda municipo en Meza-Brabanto, laŭlonge la rivero Donge kun la ĉefloko Dongen kaj la kernoj 's Gravenmoer, Dongense Vaart kaj 's-Gravenmoerse Vaart, inkluzive de Klein-Dongen. La nuna municipo ekestis je la 1-a de januaro 1997 pro la kunfandiĝo de la antaŭaj municipoj Dongen kaj 's Gravenmoer.
Topografio
Topografia mapo de la municipo Dongen, decembro 2017
33575 Joshuajacob
33575 Joshuajacob estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Joshua Murphy Jacob, rekompensita per la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro lia projekto pri mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Saint Xavier High School de Louisville (Kentukio, Usono).
Mátyás Kozma
KOZMA Mátyás estas rumanuja hungara orgenisto, komponisto naskita en Târgu Mureş la 23-a de julio 1929. Li estas filo de komponisto Géza Kozma.
Biografio
Mátyás Kozma finis la mezlernejon en sia naskiĝurbo (1948), li akiris diplomon de muzikinstruisto en Muzika Altlernejo Gheorghe Dima (1954). Li estis la orgenisto de filharmonia orkestro de Târgu Mureş (1955-57), pli poste ĝia direktoro (1959-66), la muzikredaktoro de la radistudio (1957-59), adjunkto de la Pedagogia Altlernejo (1966-74), artsekretario de la Maros Művészegyüttes (1974-78), pli poste ĝia pianakompananto (1978-80), orgenisto de la Kulturpalato (ekde 1980).
Ẋ
Ẋ ẋ estas litero de la ĉeĉena lingvo kaj laŭ la Internacia Fonetika Alfabeto ĝi sonas kiel ħ. Kiam oni skribas ĝin per la cirila skribo, oni uzas la digrafon хь.
Potsdam
Pocdamo (aŭ Potsdamo, eraro laŭ PMEG ) (Potsdam ) estas la ĉefurbo de la germana federacia lando Brandenburgio. La urbo situas borde de la rivero Havel.
Historio
Pocdamo estis unuafoje dokumente menciita en 993 (kiel Poztupimi), ekde 1317 ĝi havas la rangon de urbo. Ekde la 17-a jarcento Pocdamo estis la somera rezidejo de diversaj regantoj: La kastelo Sanssouci kun sia parko, konstruita ekde la 18-a jarcento fare de Frederiko la 2-a de Prusio, nuntempe estas grava vidindaĵo de la urbo.
Post la Dua mondmilito, en 1945, la aliancaj potencoj en la kastelo Cäcilienhof decidis pri la estonto de Germanio. Pri tio vidu artikolojn Pocdama Konferenco, Pocdama Interkonsento kaj Pocdama Deklaro.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Malneta enlanda feliĉo
La Malneta Enlanda Feliĉo (MEF) estas provo difini la vivkondiĉojn per pli unueca, humanisma kaj psiĥa metodo ol la kutima Malneta Enlanda Produkto, kiu lasta mezuras nur la monfluon en la ekonomio.
Kojonov Luĉjo
Kojonov Luĉjo (ruse: Лука Мудищев, Luka' Mudisĉev) - rusa maldeca, krude obscena poemo, aperinta en 1830-aj jaroj, ofte mise atribuata al Ivan Barkov. La vera aŭtoro estas nekonata. Malgraŭ frivola tono enhavas bonan konsilon: esti singarda en seksa vivo.
Malneta enlanda feliĉo
La esprimon uzis reĝo de Butano Jigme Singye Wangchuck en 1972, respondante al komentario de la gazeto Financial Times, kiu kritikis la evoluon de la butana ekonomio kiel tro malrapidan. La reĝo volis esprimi, ke li estas respondeca al tiu ekonomia evoluo, kiu kalkulas la unikan kulturon kaj budaismon de Butano.
Reĝlando Irlando
La Reĝlando Irlando, en angla Kingdom of Ireland kaj en irlanda Ríoghacht Éireann,, moderna literumado: Ríocht Éireann) aludas al la lando Irlando en la periodo inter la proklamo de Henriko la 8-a kiel reĝo de Irlando fare de la Crown of Ireland Act 1542 kaj la Act of Union en 1800. Ĝi anstataŭis la antaŭan Senjorlandon de Irlando, kiu estis kreita en 1171. La reĝo Henriko la 8-a estis diplomate agnoskita kiel monarko de Irlando de kelkaj protestantaj povoj en Eŭropo, kvankam ne de katolikaj monarkoj en Eŭropo. Tamen lia filino Maria la 1-a estis agnoskita kiel Reĝino de Irlando de la papo en 1555. La separata Regno de Irlando ĉesis ekzisti ĝis fino de 1800, kiam Irlando kuniĝis kun Granda Britio por formi la novan ŝtaton Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando la unuan tagon de 1801.
Rajto de frakciigo
La rajto de frakciigo permesas al la aliĝintoj de organizo (sindikato, asocio, politika partio) krei frakciojn ene de ĝi (tendance en la franca, Strömung aŭ Flügel en la germana), tio signifas: sin arigi ĉirkaŭ idealoj, praktikoj aŭ karismaj roluloj, por, ene de tiu organizo, esti pli bone identigebla, progresigi siajn ideojn kaj prezenti sin al la internaj elektoj, kiel la kongresoj.
Malneta enlanda feliĉo
La kvar kolonoj de la Malneta Enlanda Feliĉo estas la socie justa entreprena kaj ekonomia evoluo, rezervo kaj subteno de kulturaj valoroj, protekto de la medio kaj konstruo de bona registara kaj administrada strukturoj.
Ĉar ĝi ne estas sufiĉe objekiva mezurmetodo, oni apenaŭ povas uzi ĝin en ekonomiaj komparoj.
Bibliografio
Dieter Brauer: Gross national happiness as development goal. En: Development and cooperation 30. 2003, 7, S. 288-292
Rajto de frakciigo
Laŭ la organizoj, la frakcioj povas havi tribunojn en la internaj eldonoj, eksteran aperon, ĉefe en la amaskomunikiloj, reprezentadon en la instancoj de la organizo ligitan al la voĉdonoj de la kongreso.
Iuj organizoj malakceptas la kreon de frakcioj por eviti la kreadon de artefaritaj internaj dividoj. Por ili la klivoj kiujn kuntrenas tiuj tendencoj ne estas favoraj al la kohereco de la organizo kaj kondukas al internaj tensioj. Krome la logikoj de tendencoj havus por efiko instali opoziciojn inter majoritata grupo kaj minoritata grupo. Plie, laŭ ili tiuj tendencoj povas kaŭzi skismojn.
En la Esperanto-movado, la ĉefa asocio kiu havas rajton de frakciigo estas la Sennacieca Asocio Tutmonda. La Esperanta Civito, kun siaj enaj "partioj" havas proksiman sistemon. En la franca sindikatismo, nur la Fédération Syndicale Unitaire permesas ĝin.
Psiĥopompo
Psiĥopompoj (el la Greka vorto ψυχοπομπός, psuchopompos, kiu laŭvorte signifas "gvidanto de animoj")  estas estaĵoj, jen spiritoj, jen anĝeloj, jen diaĵoj kiuj aperas je multaj religioj kaj kies respondeco estas la eskortado de ĵus-mortintuloj el la Tero al postmorto. Ilia rolo ne estas juĝi ilin, sed simple provizii al ili sekuran vojon. Aperante kutimege je funebra arto, psiĥopompoj estis portretitaj plurfoje je malsamaj kulturoj kiel antropomorfaj estaĵoj, hundoj, ĉevaloj, korvoj, strigoj aŭ kukoledoj. Kiam aperas birdŝajne, ili kutime estas videblaj amase, ĉe la hejmo el mortontulo.
21608 Gloyna
21608 Gloyna estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Dukapa aglo
Dukapa aglo en la heraldiko estas suraĵo kiu prezentas aglon kun du kapoj kaj koloj, kiuj kreskas el komuna brusto.
Psiĥopompo
Antikvaj religioj
Klasikaj ekzemploj de psiĥopompuloj estas la Antikva Egipta dio Anubo, la Greka dio Karono, la Romia dio Merkuro, aŭ la Etruska dio Vanto.
Moskvaro
MOSKVARO estas poemkolekto de kvar moskvaj Esperanto-poetoj: Valentin Melnikov, Klara Ilutoviĉ, Solomon Vysokovskij, Oĉjo Dadaev. Eldonita de Impeto en Moskvo, 1998. 96 paĝoj. Postparole - eseo de Nikolao Gudskov pri Moskva skolo de Esperanto-poezio.
21608 Gloyna
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tara Ellen Gloyna, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Temple High School en Temple (Teksaso, Usono).
Dukapa aglo
Bildigo
La dukapa aglo funkcias sur blazono same kiel la ordinara (unukapa) krom kiam ĝi estas "kronita". En ĉi kazo, povas aperi du kronoj (po unu sur ambaŭ kapoj) ĉu nur unu svebanta meze super ili.
Psiĥopompo
Religio
La formo de Ŝivao kiel Tarakeŝvaro je Hinduismo rolas ege simile, kvankam alportas la animojn al Moŝko anstataŭ al postmorto.
Laŭ la Persa tradicio, Danea, la zaratuŝtrisma gvidulino, aperas kiel bela kaj juna servistino.
Dukapa aglo
Bildigo
La "dukrona"-variaĵo realiĝis en la "Granda blazono de la Rusia Imperio". Per la aldono de sankta aŭreolo al ambaŭ kapoj la dukapa aglo simbole ankoraŭ signife plivaloriĝas.
Kojonov Luĉjo
Kojonov Luĉjo - Esperanto-traduko de Valentin Melnikov estis eldonita en 1995, legebla ankaŭ rete.
Eijsden-Margraten
Eijsden-Margraten estas municipo en la nederlanda provinco Limburgo.
Dukapa aglo
Interpreto
La aglo, en multaj lingvoj nomata "reĝo de la aero", estis kaj estas en tre multaj kulturoj simbolo por altrangaj dioj (por Eŭropo aparte Zeŭso/Jupitero). Analogie la dukapeco estas simbolo por duobla regado, aparte "reĝo kaj imperiestro", ĉar ekzemple en la germanlingva mezepoka Sankta Romia Imperio la germania-romia reĝo nur post dua troniga ceremonio fare de la papo ankaŭ akiris la titolon de imperiestro. Tiel la dukapa aglo en blazono substrekis la elstarecon de la blazona posedanto kompare al "kutima aglo", do "kutima reĝo".
Psiĥopompo
Religio
Ene de Judismo kaj Islamo, Azraelo rolas anĝelon de Morto kiu alportas la animojn ĉielen.
Dukapa aglo
Fruaj dukapaj agloj
La unua konata dukapa aglo konatas el la 23-a jarcento antaŭ Kristo kaj uzatis en Babilonio. En la antikva okcidentazia tapiŝoteksa arto la simbolo transpreniĝis en simetriaj paroj. El tiu arta tapiŝoteksa stilo la figuro transpreniĝis ankaŭ al aliaj artaj formoj.
Psiĥopompo
Religio
Laŭ multaj kulturoj, la ŝamano plenumis la rolon de psiĥopompulo, sed tamen tio ofte ankaŭ kuntrenas akompanadon de la animo al la korpo je la naskiĝo.
Dukapa aglo
Fruaj dukapaj agloj
Laŭ la aŭstra historiisto Norbert Weyss la dukapa aglo ekestis en pluraj kulturoj sendepende unu de la alia - ekzemple en Tibeto, Pakistano, Srilanko kaj en Peruo.
Psiĥopompo
Psiĥologio
Je analiza psiĥologio, psiĥopompo estas peranto inter la senkonscia kaj konscia mondoj. Ĝi estas homigita reve kiel saĝa homo, aŭ iam kiel helpema besto.
Popola kulturo
La plej kutima nuntempa ekzemplo el psiĥopompo aperante je popola kulturo estas la Mortulo (homa skeletulo kun falĉilo), kiu datiĝas je la 15-a jarcento en Britio kaj estis adaptita je pluraj aliaj kulturoj tutmonde je lastaj jaroj, kiel ekzemple, la Ŝinigamio en nuntempa Japana kulturo.
Dukapa aglo
Fruaj dukapaj agloj
Per okcidentaziaj ŝtofoj la dukapa aglo en la 11-a jarcento ankaŭ atingis okcidentan Eŭropon kaj ekde ĉirkaŭ la jaro 1100 estis uzata de la tiea arto. Ekzemplo por tio estis romanikaj statuoj tiutempaj en Francio.
La unua sigelo kun la simbolo de dukapa aglo aperis en la jaro 1180 kiel elektita signo de la grafoj de Saarwerden en Loreno. La simbolon de dukapa aglo en oro sur nigra grundo en 1237 la imperiestro Frederiko la 2-a donacis al Vieno, okaze de la elekto de Konrado la 4-a je germania reĝo.
7608 Telegramia
7608 Telegramia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Jana Tichá elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Dukapa aglo
La dukapa aglo kiel imperia simbolo
Dum la fina fazo de la Bizanca Imperio la dukapa aglo iĝis kutima simbolo de la imperiestra dinasto. De tiuj agloj devenas problable ĉiuj "imperiaj agloj" en eŭropaj blazonoj.
La bizanca dukapa aglo havis tri kronojn, unu sur ĉiu agla kapo kaj plia pli granda meze super ambaŭ kapoj, kaj pli poste aldone havis brustan ŝildon montrantan la kristanan sanktulon Georgo. Post la pereo de la bizanca imperio tiun pompan formon de la dukapa aglo transprenis aparte la Rusia Imperio, kiu konsideris sin heredanto de la bizanca regno.
En la germanlingva mezepoka Sankta Romia Imperio la dukapa aglo en nigro antaŭ ora fono estis uzata ekde la imperiestro Sigismondo, ekzakte ekde la jaro 1433. Antaŭ ekde la epoko de Karolo la Granda la unukapa imperia aglo estis la signo de imperiestra potenco. Sanktan aŭreolon jam havis la unukapa imperia aglo, kaj la dukapa aglo ricevis aŭreolon po por ambaŭ kapoj.
La en 1871 starigita Germana Imperiestra Regno en sia blazono denove anstataŭigis la dukapa aglon per unukapa aglo.
Post la malfondo de la Sankta Romia Imperio en la jaro 1806 la dukapa aglo ankaŭ venis en la blazono de la Aŭstria Imperio. Tie ĝi restis ĝis la malfondo de la monarkio Aŭstrio-Hungario en 1918. La aŭstra monarkio zorge adaptis la blazonon laŭ politikaj ŝanĝiĝoj: la brusta ŝildo de sia dukapa aglo en la "granda blazono" kreskis ĝis 62 blazonopartoj, en la "mezgranda blazono" la flugilaj plumoj portis platetojn de la habsburgaj heredaj teritorioj, inter ili ankaŭ la reĝlando Hungario.
Dum la tempo de Aŭstrofaŝismo inter la jaroj 1934 kaj 1938 la blazona aglo denove estis dukapa, kaj kun aŭreoloj, en heraldika-simbola arbitreco.
Ankaŭ la kristana Greke Ortodoksa Eklezio uzis la dukapan aglon laŭ la tradicio de la Bizanca Imperio. La Armena Apostola Eklezio uzas la simbolon de la dukapa aglo laŭ 1300-jara tradicio.
Ŝtataj blazonoj
Intertempe la dukapa aglo denove troveblas en la ŝtata blazono de Rusio.
Albanio nuntempe estas inter la malmultaj nacioj, kiuj ankoraŭ portas la dukapan aglon en sia nacia flago. Tiu dukapa aglo fontas de la albana nacia heroo Skanderbeg (1405–1468), kiu uzis la simbolon en sia sigelo. Kiam Albanio en 1912 iĝis sendependa ŝtato, la dukapaa aglo de Skanderbeg deklariĝis ŝtata blazono.
Ankaŭ en la ŝtata blazono de Serbio kaj Montenegro troviĝis dukapa aglo, kaj same en la blazonoj de la du ekde la jaro 2006 dividitaj unuopaj ŝtatoj Serbio kaj Montenegro.
Kromaj blazonoj
Ankaŭ en la blazonoj de nobelaj dinastioj, distriktoj, urboj, gildoj (ŝuistoj) kaj multaj pliaj tradiciaj ligoj kaj institucioj aperas la dukapa aglo.
7608 Telegramia
Nomo
Ĝi estas nomita okaze de la 75-jara jubileo de la unua cirkulero de IAU, publikita la de la Centra Oficejo pri Astronomiaj Telegramoj de la IAU, tiam en la Observatorio de Østervold. La Oficejo translokiĝis al la Smithsonian Astrophysical Observatory en 1965 kaj elsendis pluraj milojn da cirkuleroj, ĝenerale pri nedaŭraj astronomiaj objektoj kaj fenomenoj urĝe bezonantaj pliajn observojn.
Felsőegerszeg
Felsőegerszeg [felŝOegerseg] estas malgranda vilaĝeto, banloko kaj ripozejo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd. En la loknomo felső signifas hungare: supra.
Situo
Felsőegerszeg situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Sásd troviĝas je 1.5 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko. La unua mencio pri la vilaĝo skribiĝis laŭ tiama hungara ortografio "Egörszeg". Dum la turka erao la vilaĝo kelkfoje senhomiĝis. En 1960 kolĥozo formiĝis.
En Felsőegerszeg migra poŝto servas.
Cemex
Cemex SA de CV estas la tria plej granda cementproduktanto de la mondo (jara vendo ĉ. 12 md. €), posta la franca Lafarge-konzerno kaj la svisa Holcim.
La entrepreno estis fondita en 1906 en Meksiko, la ĉefsidejo estas Monterrey en Meksiko. La firmao agadis ĝis komence de la 1990-aj jaroj en Meksiko, poste internaciiĝis. Post aĉeto de RMC-grupo en 2004, Cemex iĝis la tria plej granda cementproduktanto de la mondo.
Honduro en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Plej bona rezulto de la teamo estis 4-a rango en la turniro pri futbalo en la somera Olimpiko 2016, kie la hondura teamo malvenkis en la matĉo pri la bronza medalo kontraŭ la teamo de Niĝerio en la Olimpikoj.
Kunordigas la teamon la Hondura Olimpika Komitato.
Jaú do Tocantins
Jaú do Tocantins estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 3.507 loĝantojn en 2010.
Beniŝangul-Gumazo
Beniŝangul-Gumazo, ankaŭ konata kiel Benŝangulo/Gumuzo, estas unu el la naŭ kililoĉoj (etnaj regionoj) de Etiopio. Antaŭ la administra reorganizado de la jaro 1995 ĉi tiu zono estis nomata Regiono 6. Ĝia ĉefurbo estas Asosa.
En la regiono Beniŝangul-Gumazo loĝas etnoj el nilo-sahara (bertha aŭ berta, gumuza, koma kaj maa) lingvoj, kuĉitika (oroma lingvo kaj agaŭa), ŝemida (amhara) kaj omota (sinaŝa aŭ gonga kaj maa). La plimulta etno de la regiono estas la bertoj kun ĉ. 300,000 personoj loĝantaj en la sudo de la rivero Nilo en la regiono Beniŝangulo. Origine ili venis el Sunado en la 17-a jarcento kaj estas plimulte muzulmanoj. La gumuzoj estas la dua plej grava etno, praktikantoj de tradiciaj lokaj ritoj, lanĝante rorde de Nilo.
Ĉi tiu regiono havas areon de kaj en ĝi loĝas  personoj.
Steinkirchen
Steinkirchen havas diversajn signifojn:
Villers-Plouich
Villers-Plouich estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 398 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Kantono Hillsborough (Florido)
La kantono Hillsborough - angle Hillsborough County - estas kantono de Usono en la subŝtato Florido. La administra centro estas la urbo Tampa. La kantono estis fondita la.
Villers-Plouich
Geografio
Villers-Plouich situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Kantono Hillsborough (Florido)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Paco Ibáñez
Francisco IBÁÑEZ GOROSTIDI (naskiĝis en Valencio la 20-an de novembro 1934), plej konata kiel Paco Ibáñez, estas kantisto hispana. Li dediĉis sin al kreado kaj kantado de versioj muzikigitaj de poemoj de hispanaj kaj hispanamerikaj aŭtoroj kaj klasikaj kaj nuntempaj.
Villers-Plouich
Geografio
Villers-Plouich etendiĝas sur 10,97 km².
Historio
La komunumo multe suferis pro la batalo de Cambrai dum la Unua mondmilito. Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Raymond Machut, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Vidindaĵoj
La preĝejo, dediĉita al Sankta Quentin, estis plenumita de Pierre Leprince-Ringuet inter la jaroj 1924 kaj 1930.
Administrado
Villers-Plouich apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Paco Ibáñez
Komenco
En 1956, la foto de andaluza virino nigre vestita inspiris al li sian unuan kanton pri la poemo "La más bella niña" (la plej bela junulino), de Luis de Góngora. En 1964, realigis sian unuan registron per poemoj de Góngora kaj de García Lorca. Tiu disko, ekde la momento de sia apero, iĝis "klasikaĵo" uzita de instruistoj de hispanaj lingvo kaj literaturo kiel materialo pedagogia kaj de la defendantoj de la liberoj kiel simbolo de kultura rezistado.
En 1958, amikino de Paco kaj de Pierre Pascal, portis al Salvador Dalí, al Cadaqués, diskon de kelkaj kantoj pri tekstoj de Lorca kaj Góngora. Kiam Salvador Dalí aŭdis ĝin, volis koni la kantiston. Post tio aperis la ideo ke la pentristo realigu dezajnon por la kovrilo de la disko kaj tiele komencis rilaton de Paco, ne nur kun la etoso de poezio kaj literaturo ĝenerale, sed ankaŭ kun tiu de la pentrarto.
Paco Ibáñez, aktivulo
En 1966, kun aliaj kulturaj aktivuloj loĝantaj en Parizo li fondis la klubon "La Carraca" kie oni prezentis spektaklojn en la hispana lingvo (teatraj ludoj, pentrartaj ekspozicioj, literaturaj babilrondoj, muzikaj spektakloj kaj kino). En tiu epoko ĉe la familio Ibáñez en Parizo oni funkcias kiel trapasejo kaj akceptejo de multaj hispanaj artistoj, politikistoj kaj intelektuloj.
La dua disko de la kolekto "España de hoy y de siempre" (nuna kaj ĉiama Hispanio) aperis en 1967 kaj inkludis poemojn de Rafael Alberti, Luis de Góngora, Blas de Otero, Gabriel Celaya, Miguel Hernández kaj Francisco de Quevedo. Tiu disko estis ilustraciita de José Ortega.
En februaro de 1968 li unuafoje koncertas en Hispanio, nome en Manresa, dum la "Primera Trobada de Canço de Testimoni" (atestilkanta festivalo). El tiam lia agado etendiĝas al diversaj universitatoj kaj eĉ kantis en TVE la kanton "Andaluces de Jaén" (ĥaenaj andaluzoj), de Miguel Hernández. Tuj poste li instaliĝis en Barcelono kie li kontaktis kun José Agustín Goytisolo.
En majo de 1968, per franca TV prezentas la diskon kaj kantas "La poesía es un arma cargada de futuro" (poezio estas armilo ŝarĝita per futuro), de Gabriel Celaya kaj "Balada del que nunca fue a Granada" (balado de tiu kiu neniam iris al Granado), de Rafael Alberti.
Problemoj kun la frankisma reĝimo
Por la unua jariĝo de la studenta insurekcio, nome la 12an de majo de 1969, li koncertis ĉe La Sorbono. Francaj universitatanoj identiĝis kun li kaj li iĝis simbolo. Tiujare li publikigis sian trian diskon enhavantan poemojn de Rafael Alberti, Luis Cernuda, León Felipe, Gloria Fuertes, Antonio Machado kaj José Agustín Goytisolo. La aŭtoro de la pentraĵo ilustracianta la kovrilon estis Antonio Saura. Decembre, li realigis planitan aperon en la fama koncertejo Olympia de Parizo. Duobla albumo registris tiun koncerton. En la Olympia li kantis la unuan fojon kanton de Georges Brassens tradukita al kastilia.
En 1970 li konatiĝis kun Pablo Neruda en Parizo, kaj tiu aŭskultas la unuan fojon liajn kantitajn poemojn kaj deziras, ke li kantu liajn poemojn.
Post unu jaro la Hispana Registaro inkludis Paco Ibáñez en sia longa listo de cenzuritoj, kaj oni malpermesis ĉiun ajn agadon en la hispana teritorio. La malfacilo por vivi en Barcelono konsilas sian revenon al Parizo, ekde kie li veturis tra la tuta mondo, ĉefe tra Latinameriko.
En 1975, post la morto de Francisco Franco finas la cenzuro pri lia muziko, sed li restis en Parizo. Dum tiuj jaroj, en Hispanio oni realigas amaskoncertojn kaj li estis invitita al partopreno, kvankam ĝenerale li malakceptis. Li kunlaboris ankaŭ ĉe kelkaj eventoj de la anarkosindikatismo kaj de la ĵus rekreita (respektive releĝigita) CNT.
Dum la balotkampanjo de 1982 realigas koncerton en Madrido antaŭ miloj da personoj, dum mitingo de la PSOE, kiu venkis la unuan fojon post la frankisma diktatoreco.
Lastaj jardekoj
La franca ministro de kulturo de la registaro de Mitterrand, donis al li la medalon de la Ordre des Arts et des Lettres en 1983, kion li malakceptis. En 1987 Jack Lang denove donis al li la medalon de Ordre des Arts et des Lettres. Denove li malakceptis.
Komence de la 1990-aj jaroj li publikigis novan diskon “Por una canción”. Li instaliĝis definitive en Hispanio, unue en Madrido, poste en Aduna kaj el 1994 en Barcelono.
Aŭguste de 1998, Almenara, andaluza kultura societo, donas en Barcelono al li la Premion "Gerald Brenan" rekone al lia longa vojo pro libereco kaj poezio, kaj pro lia klopodo sendependiĝi el la politikaj, ekonomiaj kaj kulturaj povoj; laŭ sia principo malakcepti premiojn, ankaŭ tion li malakceptis.
En la lastaj jaroj li kunlaboris kun la aktorino kaj poetino Tachia Quintanar.
11794 Yokokebukawa
11794 Yokokebukawa estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yoko Kebukawa, profesorino ĉe la Fakultato de Inĝenierarto de la Nacia Universitato de Jokohamo. Ŝi fakiĝis en la kosmokemio de la meteorŝtonoj.
Somalio en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj unuafoje en 1972, tiam en 1984 kaj 1988 kaj kontinue ekde la jaro 1996 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En 1976 ĝi aliĝis al la bojkoto de mulaj afrikaj teamoj, plifortigante sian proteston kontraŭ la apartismo en Sud-Afriko, en 1980 aliĝis al la usone iniciatita bojkoto pro la invado de la ruĝa armeo de Sovetunio en Afganion fine de 1979, kaj en 1992 la lando skuiĝis pro forta malsato. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis Somaliaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon. Pro la daŭranta Somalia Enlanda Milito, kiu jam ardas ekde la komenco de la 1990-aj jaroj, atletoj havis malfacilaĵojn trejni en Somalio kaj multaj foriris por reprezenti aliajn naciojn. Aldone estas pluraj sportistoj naskiĝintaj en Somalio, kiuj kiel rifuĝintoj en infana aĝo venis al eŭropaj landoj, tie estis en lernejoj kaj sportaj kluboj kaj iĝis elstaraj sportistoj, aparte pri longdistanca kurado: ekzemploj estas Mo Farah, kontraŭbandita al Londono en aĝo de 9 jaroj por infana laboro, kiu gajnis kvar orajn olimpikajn medalojn reprezentante Brition, Bashir Abdi, ekde la 10-a vivjaro en Belgio, kiu akiris bronzan medalon en maratono en la somera Olimpiko 2020, aŭ Abdi Nageeye, ekde la 6-a vivjaro en Nederlando, kvankam ekde la 10-a vivjaro la vojo iĝis pli komplika ĝis nederlanda familio adoptis la knabon, kiu akiris arĝentan medalon en la sama maratono en la somera Olimpiko 2020.
Kunordigas la teamon la Somalia Olimpika Komitato.
Gilze en Rijen
Gilze en Rijen estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto.
(18760) 1999 HY7
(18760) 1999 HY7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Takafumi Sudo
Takafumi Sudo (須藤 貴郁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Aloyzas Urbonas
Vivo
En 1953 finis mezlernejon de Kamajai, dum 1953-1958 studis ĵurnalistikon en Vilna universitato. En 1957-1960 laboris kiel regiona distrikta korespondanto de la redakcio de "Sovetskaja Litva" (Sovetunia Litovio), en 1960-1961 estis maristo de la ekspeda haringbazo de urbo Klaipėda, en 1962-1968 laboris kiel vica kaj supera korespondanto de Ŝtata Komitato pri Televido kaj Radio, en 1969-1976 en Ministerio pri Internaj Aferoj oficis kiel vica kaj supera instruktoro en Sekcio de Politika kaj Eduka Laboro, en 1976-1980 estis laboranto en redakcio de "Komjaunimo tiesa" [Vero de la komunisma junulara organizaĵo], dum 1980-1985 fakestris kaj anstataŭis ĉefredaktoron de la gazeto "Vakarinės naujienos" [Vesperaj Novaĵoj], en 1985-1989 estis maristo en diversaj ŝipoj, dum 1989-1992 fakestris en revuo "Pasaulis" [Mondo], kaj en 1993-1994 fakestro de ĉiusemajna gazeto "Vilniaus tribūna" [Tribunejo de Vilno], en 1995-1996 referanto de Frakcio de Labordemokrata Partio en Litova Parlamento por kontaktoj kun gazetaro, televido, radio. Estis atentema kaj amikema homo. Aloyzas Urbonas estas enterigita en tombejo de Kamajai en distrikto Rokiškis.
Michael Christoph Hanov
Michael Christoph HANOW (ankaŭ Hanov, Hanovius) (12a de Decembro 1695, en Zamborst ĉe Neustettin, Pomeranio – 22a de Septembro 1773, en Danzig) estis germana meteorologo, historiisto, profesoro de matematiko kaj ekde 1717 rektoro de Akademisches Gymnasium Danzig.
Aloyzas Urbonas
Verkoj
Li verkis pli ol 20 librojn en la litova lingvo, kelkaj estas tradukitaj al la rusa.