cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glitogitaro
Glitogitaroj estas grupo da muzikinstrumentoj por muziki per gitarglitado - partikulara tekniko por ludado de specoj de gitaroj kiu estas ofte uzita en bluso-stila muziko. Tiu tekniko konsistas en la meto de iu aĵo antaŭ la kordoj dum la ludado por krei glitefikon kaj fortan vibradon kio faras tiun muzikon emocie esprimiva. Ĝi tipe konsistas el ludado de gitaro laŭ tradicia sinteno (ebena kontraŭ la korpo) per uzado de tuboforma "glitaĵo" metita sur unu el la fingroj de la gitaristo. Tiu glitilo povas esti metala aŭ vitra tubo kiel ekzemple botelkolo. La termino "botelkolo" estis historie uzata por priskribi tiun tipon de ludado. La kordoj estas tipe plukitaj dum la glitilo estas movita sur la kordoj por ŝanĝi la tonon. La gitaro povas ankaŭ esti metita sur la sino de la muzikisto kaj ludata per man-tenita stangeto kaj tiuokaze ĝi estas referencata kiel "singlita gitaro", "sinmetala gitaro" aŭ genuoŝtalgitaro.
Fakte la kreo de muziko per ia glitado okazis jam ĉe primitivaj kordinstrumentoj en kulturoj de Afriko kaj ankaŭ tio estis la origino de la nomita steel guitar en Havajo. Komence de la 20a jarcento, blusmuzikistoj de la Misisipa Delto popularigis la botelkolan gitarglitan stilon, kaj la unua registraĵo de glitogitaro estis de Sylvester Weaver en 1923. El la 1930-aj jaroj, muzikistoj kiaj Robert Nighthawk, Earl Hooker, Elmore James kaj Muddy Waters popularigis la glitogitaron en la genro de elektra bluso kaj poste influis super glitogitaristoj de rokgenroj kiel Rolling Stones, Duane Allman kaj Ry Cooder. Pioniroj de songlitaj gitaroj estas Oscar "Buddy" Woods, "Black Ace" Turner kaj Freddie Roulette.
Andrzej Kołaczkowski
Andrzej Marian Kołaczkowski (naskiĝis la 21-an de januaro 1906 en Varsovio, mortis la 18-an de oktobro 1997 en Lublin) - pola instruisto, literaturisto, poligloto, tradukisto de beletro, esperantisto.
Vivo
La tutan vivon pasigis preskaŭ en Lublin, ligita kun Katolika Universitato de Lublin, kie estis lektoro de lingvoj. Konante perfekte 10 lingvojn ĉiutage tradukis po kelke da paĝoj. El la norvega lingvo tradukis monografion pri Sigrid Undset kaj antologion Tam, gdzie fiordy (Tie, kie estas fjordoj), el la sveda poezion de Anna L. Lonquist Wąskie ścieżki (Mallarĝaj padoj). Tradukis el la angla, itala, germana kaj franca. La anglan instruis en mezlernejoj.
Kiel instruisto instruis lingvojn ankaŭ en samurba Universitato Maria Curie-Skłodowska, Universitato Koperniko en Toruń, Varsovia Politekniko kaj en kursoj de Towarzystwo Wiedzy Powszechnej (Societo de Universala Scio). Kiel literaturisto lekciis universalan literaturon.
En stalinisma Pollando postmilite estis malliberigita dum tri jaroj, ĉar lia parenco estis piloto dum la batalo de Anglio. Kvankam ne estis riĉulo li fondis stipendion por la plej malriĉaj studentoj. Hejme aŭskultis klasikan muzikon.
Esperanto
En Krakovo sukcese pasis ekzamenon pri Esperanto. Kiel scienca laboranto de KUL gvidis aldonan kurson de Esperanto ekde la 1-a de marto 1959, dufoje semajne. Esperantlingve verkis almenaŭ po unu artikolo en "Pola Esperantisto" kaj pollingva gazeto "Kune".
Kunlaboris kun Studenta Orientalisma Esperanto-Rondo kiel ĉefpreleganto dum interlingvistika sesio pri Skandinavio. Partoprenis en la UK 1977 en Islando, kiun li multe ŝatis.
Interesaĵo
Kiel "paŝanta kronikisto de Lublin" rakontis pri granda patriota manifestacio la 3-an de majo de 1916, kiam super amaso de homoj sur Litova Placo aperis tri agloj, kio estis omeno pri alproksimiĝanta sendependeco.
La Meurdraquière
La Meurdraquière estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Meurdracs.
Muzika teatro
Muzika teatro estas unu el la tri klasikaj kategorioj de teatro, la aliaj estas "parola teatro" (komedio, dramo, tragedio), kaj "danca teatro" (baleto). Eblas miksiĝoj inter tiuj tri kategorioj. Al la kategorio de muzika teatro do apartenas ĉiuj formoj de scenejaj prezentoj, kiuj ligas draman enhavon (esprimata en moviĝo kaj lingvaĵo) kun muziko. En la angla lingvo oni kontraste ofte komprenas la ekvivalentan vorton Musical Theatre kiel kategorio, kiu ekskluzivas la teatran formon opero kaj nur konsideras la aliajn, "malpli seriozajn" formojn de muzika teatro. Tamen malfacilas la subjektiva divido al "pli aŭ malpliseriozaj" formoj de prezento, kaj rekomendindas (laŭ la kompreno nediskutata ekzemple en la germana aŭ nederlanda lingvoj) la inkluzivo de
Ĉiuj kvar subkategorioj, kiuj ekestis en la ordo de la supra listigo, ekestis proksimume du jarmilojn poste la ekesto de la "parola teatro" de la antikva epoko. La bazajn prezentajn teknikojn de la antikva "parola teatro", plivastigite je novaj muzikaj stiloj, la unuopaj genroj de muzika teatro transprenis.
En Hispanio estis ege populara dum la unuaj jardekoj de la 20a jarcento la subĝenro nome zarzuelo kie teatraĵoj miksas kantajn kaj parolajn scenojn ĉefe pri tipa vivo de tiamaj madridanoj.
NGC 1320
NGC 1320 (aliaj indikoj — PGC 12756, MCG -1-9-36, MK 607, KUG 0322-032, IRAS03222-0313) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Flagospecio
La koncepto de Flagospecio estas koncepto kun ties genezo en la fako de konserva biologio. La koncepto de flagospecio asertas, ke per elstarigado de la profilo de partikulara specio, ĝi povas sukcese vekigi plian subtenon por biodiverseca konservado ĉe ampleksa etendo el partikulara kunteksto.
Rudolf Hoschek
EdE-H
Merkantilismo
Merkantilismo estas ekonomia teorio kiu precipe prosperis en Eŭropo ekde la 16-a jarcento ĝis la mezo de la 18-a jarcento. La merkantilismaj teoriistoj subtenas ekonomian disvolviĝon kaj riĉigon de la nacioj per ekstera komerco, kiu ebligas pozitivan komercbilancon. La ŝtato havas gravegan rolon laŭ tiu koncepto, ĉar ĝi devas initiati protektistan politikon (precipe altajn dogantarifojn) kaj subteni eksportojn kiel eble plej forte.
Rudolf Hoschek
Rudolf HOSCHEK (hoŝek), aŭstrogermano, revizoro librotenada en Wien. Nask. 10 majo 1881 en W. E-isto de l911. En 19I5 venis en militkaptitecon en Berezovka (Rusl.). Tie li pliperfektiĝis en E, konatiĝis kun J. Baghy, kun kiu li estis kune ĝis 19l8. En 1918-19 en Berezovka estis semajna E-Rondo. Reveninte hejmen en 1920 li laboris plu por E, ĉefe en la komerca kampo.
Merkantilismo
La merkantilista doktrino estis unu el la plej frutempaj ekonomiaj skoloj. Ĝi simbolas la finon de la supereco de la kristanisma opinio pri ekonomio, heredita el Aristotelo kaj Platono, kiuj kondamnis ekcesan amason da bienoj aŭ pruntodonojn. Merkantilismo logike aperis je periodo, kiam la reĝoj deziris multan oron. Adam Smith, kiu severe kritikis merkantilismon en La Riĉo de Nacioj, donis al ĝi la kromnomon "ekonomio en la servo de la Princo".
Blua teo
Blua teo (el la ĉina 青茶, qīngchá) estas teo el duonokciditaj folioj de ĉinia kamelio en meza punkto, inter verda kaj nigra teoj. Ĝi estas ankaŭ konata internacie kiel oolong aŭ wūlóngchá (烏龍茶, teo de la nigra drako).
Farado
Blua teo estas farita ĉefe en Ĉinio kaj Tajvano. Post la rikolto, la folioj estas varmigitaj kaj ĉifitaj (mane aŭ maŝine), por ke la suko iom eliru la foliojn. Poste, la foliojn oni lasas en varma ejo, por ke ili iom oksidiĝu pro la oksigeno kaj la suko. Tio ŝanĝas la koloron de la folioj el verda al bruna, kaj ankaŭ ŝanĝas la guston. Oni poste tre varmigas ilin, por haltigi la oksidadon kaj por sekigi la foliojn.
Preparado
La gustoj de tiu te-specoj ankaŭ estas tre diversaj kaj malsamaj: pajlo, kuko, fruktoj, floroj... kaj ofte miksitaj.
Mittersill
La aŭstria urbeto Mittersill situas je la supera parto de la rivero Salzach, en la okcidenta parto de la federacia lando (subŝtato) Salcburgio. Ĝi havas proksimume 5500 loĝantojn kaj estas la ĉefloko de la Oberpinzgau.
Wolfgang Schadewaldt
Wolfgang Otto Bernhard SCHADEWALDT (naskiĝinta en la 15-a de marto 1900 en Berlino, mortinta en la 10-a de novembro 1974 en Tübingen) estis germana filologo klasika.
Vivo
Post la lernejofrekvento en Berlino Schadewaldt estis mallongan tempon en 1918 soldato. Poste li interesiĝis pri skulptado kaj komencis studi en la germana ĉefurbo klasikan filologion, arkeologion kaj germanistikon. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff kaj Werner Jaeger. Post doktoriĝo en 1924 li laboris kvar jarojn kiel asistanto ĉe la Centra direkcio de la Germana arkeologia instituto. Li habilitiĝis en 1927 kaj iĝis jam en 1928 ordinara profesoro en Kenigsbergo. En 1930 li iris al Freiburg im Breisgau kie li implikiĝis pro la rektoreco de Heidegger politike. en marto 1934 Schadewaldt deklaris demisii kiel dekano kaj iris en 1934 Lepsikon. kie li povis esplori kaj instrui sen ĝeno. En 1941 li vokitis Berolinon sed tuj poste li devis eksoldati por la daŭro de unu jaro. Dum bombatako lia loĝejo kun biblioteko kaj korespondaĵoj detruitis. En 1944 li devis interrompi la docentadon pro grava malsano. en 1945 li revenis (li faris i.a. refondan koncepton por la Goethe-Wörterbuch) kaj restis malgraŭ voko al Tübingen en 1946 en Berlino. En 1950 li finfine iris al Tübingen. Ankaŭ post la retiriĝo en 1968 li prelegis ankoraŭ ĝis decembro 1972.
Esploroj
Inter liaj ĉefaj esplorkampoj nombriĝas: greka tragedio (disertaĵo: Monolog und Selbstgespräch 1926) kun multaj interpretoj singulaj; Homero (gravegaj liaj studoj Iliasstudien 1938), kun resumo en Von Homers Welt und Werk (1943); lirikaĵoj (Der Aufbau des pindarischen Epinikion, 1928 / Sappho 1950); historiografio.
Sed por li plej gravis la tradukado! Li mem tradukis Iliadon (postmorte 1975), Odiseadon (1958), ĉiujn tragedioj de Sofoklo (ekde 1956) kaj kelkajn dramoj de Esĥilo kaj Aristofano. Liaj tradukoj de dramoj ĝis hodiaŭ vivas per diversan surscenigoj.
Verkoj (elekto)
Libroj:
Tradukoj:
Larmo
[[Dosiero:Tear system.svg|240px|thumb| la larmoglanda sistemo:   a) larmoglando
b) supra larma punkto  c) supra larma kanalo
d) larma saketo  e) suba larma punkto
f) suba larma kanalo  g) nazolarma kanalo ]] Larmo laŭ PIV estas
Laŭ la unua, baza signifo de la vorto temas pri saleca korpolikvaĵo, kiun la larmoglandoj de homoj kaj aliaj mamuloj konstante sekrecias. La likvaĵo de larmo enhavas akvozan parton kaj grasan parton. Perturboj en la konsisto de la likvaĵo gvidas al la ĝena fenomeno de "seka okulo". Homa larmo pezas proksimume 15 miligramojn.
Se la okula surfaco estas forte ekscitita, ekzemple pro korpofremdaj substancoj, forta vento aŭ akraj gasoj aŭ enaeraj likvaĵogutoj, kiel ekzemple dum la distranĉado de cepo, en la cerbo aktiviĝas la reflekso aktivigi la larmajn glandojn kaj produkti pli da larma likvaĵo. Ekestas larmoj, kiuj estas elfluigataj el la okuloj.
Larmoj tamen ankaŭ povas ekesti sen neceso de okula purigo, ekzemple dum plorado.
Ankaŭ iuj okulaj malsanoj havas inter siaj simptomoj la troan produktadon de larma likvaĵo sen fiziologia neceso pri tia produktado.
Sociaj aspektoj
Plej multaj mamuloj produktas larmojn responde al intensa doloro kaj aliaj stimuloj, sed plorado kiel emocia respondo estas konsiderata de multaj kiel unika homa trajto, kiu probable devenas de la alta memkonscio de homo. Estas studoj montrante, ke elefantoj kaj goriloj ankaŭ povas plori.
La emociaj stimuloj, kiuj kondukas al ploro, kutime estas kolero aŭ malĝojo, sed ploro povas rezulti de malĝojo, ĝojo, timo, frustriĝo kaj similaj.
Ekstera montrado de maljusta malĝojo kaj nereala pento nomiĝas "krokodilaj larmoj".
Le Raincy
Geografio
Le Raincy situas nordoriente de la centro de Parizo.
Vidindaĵoj
La Preĝejo Notre-Dame de Raincy estas moderna preĝejo konstruita en 1922-1923 de la francaj arkitektoj Auguste kaj Gustave Perret. Ĝi estas konsiderata simbola monumento de la moderna arkitekturo, kaj ŝuldas famon al la fakto ke temas pri la unua preĝejo konstruita el ŝtalbetono en Francio.
Transporto
La stacidomo, kiu troviĝas en la teritorioj de Le Raincy kaj Villemomble, estas haltejo de la regiona linio RER E.
Palmapusoj
Palmapusoj estas ĉefe la birdoj de Cypsiurus, genro de la familio de apusedoj, kvankam oni povas nomi tiele ankaŭ la birdojn de similajn genrojn Tachornis kaj Panyptila ene de la sama tribo aŭ subfamilio Apodini aŭ tipaj apusoj. Ili nomiĝas palmapusoj, ĉar asociiĝas al palmoj.
En la genro Cypsiurus estas du specioj, nome
Tiuj tre similaj specioj estis iam konsiderataj samspecifa.
Ili havas ĉefe palbrunan plumaron kaj longajn reenkurbajn flugilojn kiuj aspektas kvazaŭ duonluno aŭ bumerango. La korpo estas svelta, kaj la vosto estas longa kaj tre forkoforma, kvankam ĝi estas kutime tre fermita. Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj la junuloj diferenciĝas el plenkreskuloj ĉefe pro siaj mallongaj vostoj. Palmapusoj havas tre mallongajn krurojn kiujn ili uzas nur por pendigi sin el vertikalaj surfacoj, ĉar apusoj neniam surterigas volonte surgrunden.
Wemaers-Cappel
- jen france, prononco laŭ sistemo IFA [], origine nederlande Wemaarskappel respektive flandre Wemoarskapelle - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas wemaers-cappelois(es).
Rickenbach SO
Rickenbach estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 898 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Rickenbach situas en la ebenaĵo de la rivero Dünnern sude de la Soloturna Ĵuraso. Tra la komunumo fluas la samnoma rojo Rickenbach, kiu en ĝia sudo alfluas al Dünnern. En nordo la komunumo etendiĝas ĝis la kresto de la ĵurasa montoĉeno Born. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Rickenbach mem la setlejoj Steckenberg, Au, Uelismatt kaj Müli.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Olten al Soloturno. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la regiona busreto Olten-Gösgen-Gäu. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas en Egerkingen proksimume 3 kilometrojn okcidente de la vilaĝo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rickenbach datiĝas el la jaro 1288 kiel Richenbach. Dum mezepoko la Burgo Rickenbach estis la centro de la Grafejo Härkingen. Ĝis komence de la 15-a jarcento Rickenbach apartenis al la froburga Senjorujo Fridau. En la jaro 1563 ĝi fariĝis havaĵo de Soloturno kaj apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la soloturna voktejo Bechburg. Ek de 1798 ĝi formas parton de la distrikto Olten.
Apartaĵoj
En Rickenbach situas la Priorejo Nikolao de Flüe de la Pastrofrataro Pio la 10-a, kiu konsistas el adeptoj de la ĉefepiskopo Marcel Lefebvre.
Ogliastro Cilento
Ogliastro Cilento estas komunumo de Italio.
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Maria, ĉi tie nomata "patrino de bona konsilo", kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Agropoli, Cicerale kaj Prignano Cilento.
Devínska Nová Ves
Devínska Nová Ves (hungare Dévényújfalu germane Theben-Neudorf kroate Novo Selo) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Bratislavo en Slovakio. Nova ves, újfalu, neudorf kaj novo selo signifas: nova vilaĝo.
Situo
Devínska Nová Ves situas inter monto kaj Moravo, laŭ fervojo Marchegg-Bratislavo. Urbocentro de la ĉefurbo troviĝas je 10 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. Antaŭ la hungara erao vivis tie avaroj kaj slavoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1451. Tiam la vilaĝanoj apartenis al la proksima burgo de Devín. En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis.
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dévényújfalu 2817 homoj, (1164 kroatoj, 917 slovakoj, 365 hungaroj, 201 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Bratislavo, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
La vilaĝo aliĝis al Bratislavo en 1972 kaj tuj nova loĝkvartalo konstruiĝis. Ekde 1991 fabriko de Volkswagen produktas aŭtojn. En 2001 vivis en Devínska Nová Ves 15 502 homoj, (14 486 slovakoj, 369 hungaroj, 264 ĉeĥoj, 46 kroatoj). Ekde 2008 Aŭstrio kaj Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, la landlimoj malaperis. La travojaĝo ŝipe estas libera kaj senĝena. En 2010 masakro pafe okazis. Mortis 8 homoj, dume vundiĝis 13.
Rodolphe Horner
Rodolphe HORNER (mortis 62-jara en 1927 en Zuriko) estis svisa esperantisto kaj internacia sekretario de YMCA (Kristana Unuiĝo de Junaj Viroj).
Disponante fundajn lingvajn konojn, li faris grandajn vojaĝojn kaj laboris en Usono, Portugalujo kaj Hispanujo por YMCA. Li estis pioniro de Esperanto en Portugalujo kaj prezidanto de la Esperanto-Grupo en Geneve. Li estis oficiala delegito de la Ruĝa Kruco ĉe Universalaj Kongresoj post la unua mondmilito.
Monte Formoso
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Almenara (esperante: Aŭmenara). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vidu ankaŭ
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Gorg (Metroo de Barcelono)
Gorg estas stacio sur linio 2 kaj linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en Badalona.
Asgar Farhadi
Asghar Farhadi (naskita en 1972 en Ĥomejni Ŝahr, Irano) estas irana scenaristo kaj kinreĝisoro.Li estas studinta pri teatro, kun BA pri teatro kaj MA pri scenejdirektado de la teherana universitato kaj Tarbiat Modarres Universitato respektive. Farhadi produktis mallongajn 8mm kaj 16mm filmojn en esfahana filio de Irana Junulara Kina Societo antaŭ ol verki teatraĵojn kaj filmscenarojn por IRIB. Li ankaŭ direktis televidajn seriojn kiel la populara Gesseje Shahr (Rakonto de Urbo) kaj kunverkis la scenaron de sukcesa filmo Ertefae Past Malalta Alto de Ebrahim Hatamikia. Rags day Gobar (Danco en la Polvo) estis lia plenlonga filmo-debuto, kiun li sekvis kun la kritike aklamita Ŝahre Ziba (La Bela Urbo).
Lia tria filmo, Ĉarŝanbesuri (Fajroluda Merkredo) gajnis la Gold Hugo ĉe la 2006 Chicago International Film Festival (Ĉikaga Internacia Kinofestivalo).
Lia kvara filmo, Darbareje Eli (Pri Eli) gajnis la Silver Bear for Best Director (Arĝenta Urso por plej bona Reĝisoro) ĉe 59-a Berlina Internacia Filmfestivalo same kiel Plej Bona Filmo ĉe Tribeca Film-Festivalo. Ĝi temas pri grupo da junaj iranaj familioj, kiuj kunvojaĝas al la Kaspia Maro, kio turniĝas al tragedio. Fama filmoteoriisto kaj filmkritikisto, David Bordwell nomis ĝin majstraĵo.
Lia kvina filmo Ĝodaije Nader az Simin (Disiĝo de Nader de Simin), premieris la 9an de februaro 2011 ĉe la 29-a Fajr International Film Festival (Faĝr Internacia Film-festivalo) en Teherano kaj ricevis bonegajn recenzon flanke de Irana Societo de Film-Kritikistoj. Ĝi gajnigis al Farhadi kvar premiojn inkluzive tiun de Plej Bona Reĝisoro (por la tria fojo post Fajroluda Merkredo kaj Pri Eli). La 15an de februaro 2011 ĝi ankaŭ partoprenis en konkurso ĉe la 61-a Berlin International Film Festival (Berlina Internacia Filmfestivalo) kiu finfine gajnigis al li la Oran Urson por la Plej Bona Filmo, iĝante la unua irana filmo, kiu gajnis la Oran Urson.
En 2021 aperis lia plej nova filmo "A Hero" (Heroo) kiu gajnis la Grand Prix en Cannes.
Filmo kaj muziko
Filmo Darbareje Eli (Pri Eli) kun muziko de Mohsen Namjoo : Nobahari
Dinamo Minsko
Dinamo Minsko – beloruse  ФК Дынама Мінск, ruse  ФК Динамо Минск - estas profesia futbalklubo de Belorusio. Kiel la nomo indikas, ĝi situas en la urbo Minsko. La unua vira futbalteamo de la klubo estas inter la gvidaj de la lando kaj ankaŭ jam en la epoko de Sovetunio havis gvidan rolon en la futbala Supera Ligo (ruse Высшая лига) de Sovetunio. Interalie en 1982 ĝi ĉampionis en tiu ligo. Klubaj koloroj estas hela bluo kaj blanko. La nomo de la klubo plurfoje ŝanĝiĝis: En 1927 la klubo fondiĝis kiel Dinamo Minsk, en 1954 refondiĝis kiel Spartak Minsk, en 1959 alinomiĝis Belarus Minsk kaj ekde la jaro 1962 denove nomiĝas Dinamo Minsk. Ludejo de la klubo principe estas la samnoma stadiono Dinamo (Стадыён Дынама) en Minsko, la plej granda de la lando, tamen momente ekde decembro 2012 pro trakonstruo de ĝi anstataŭe la stadiono Traktar (Трактар, antaŭe nomita beloruse Стадыён Чырвоны Сьцяг, ruse Стадион ДСО «Красное знамя», do stadiono DSO "Ruĝa Flago"), la dua plej granda stadiono de la lando, same en Minsko.
Universala pastraro
Religio > Kristanismo > Protestantismo > Universala Pastraro
La pastrareco de la kredantaro estas grava protestanta doktrino, kiu diras, ke ĉiuj kredantoj estas egalaj, unuj al la aliaj; profesia pastraro estas konvena, sed ne necesa. Ĉiu kredanto povas legi kaj ĝuste interpreti la Biblion por si mem. La doktrino estis unuafoje predikita de Lutero. Pro la doktrino, protestantismo ne havas sacerdotojn.
Kulture, laŭ la weberiana skolo, la doktrino estas la origino kaj la plej forta subteno de demokratio en la okcidenta civilizo.
Tanganjika Provinco
Tanganjika estas unu el la novaj dudek ses provincoj de Demokratia Respubliko Kongo kreitaj en 2015, en la sudorienta parto de la lando. Laŭ oficiala takso el la jaro 2015 ĝi havis loĝantojn. Konsiderante ke la provinca areo estas kvadrataj kilometroj, el tio rezultas loĝdenso de po 23 homoj por kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Kalemie.
La provincoj Tanganjika, Supra Lomami, Lualaba kaj Supra Katanga estis rezulto de la disigo de la iama pli granda Provinco Katanga.
Krogaspe
Krogaspe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nortorfer Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Nortorf.
Goioxim
Goioxim estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 7.505 loĝantojn en 2010.
Károly Haller
HALLER Károly estis hungara juristo, universitata profesoro naskita en Sibio la 14-an de oktobro 1836 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de februaro 1911.
Biografio
Károly Haller estis de 1863 jurakademia profesoro en Koloĵvaro (aŭstria privatjuro, komerca kaj ŝanĝjuro, minejjuro). Post la fondo de la Universitato de Koloĵvaro li instruis aŭstrian privatjuronn (1873–1904). De 1884 ĝis 1886 li estis urbestro de Koloĵvaro. Li havis grandajn meritojn pri urbaranĝo kaj fondado de pluraj publikinstitutoj. De 1904 li estis ano de la supera ĉambro.
NGC 1321
NGC 1321 (aliaj indikoj — PGC 12755, MCG -1-9-35, MK 608, KUG 0322-031) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Loka reto
Loka reto (local area network aŭ LAN) estas grupo (de minimume du) komputiloj kiuj ĉu rekte, ĉu pere de komunikilo estas ligitaj.
Historio
La unua loka reto plej verŝajne estis ARCnet, produkto de Datapoint Corporation kiu estis surmerkatigita en 1977. Kiam en la 80aj jaroj de la 20-a jarcento aperis la unua persona komputilo de IBM, oni volis jam rapide ligi la komputilojn por povi dividi datumojn kaj aparatojn. Ĉiu aparta komputilo tiel ne bezonis apartan printilon, sed povis uzi centre instalitan printilon. Por tiu ĉi celo diversaj tipoj de komputilaj retoj estis disvolvitaj.
Tekniko
Ekzistas du manieroj por ligi komputilojn: pere de kabloj (plej ofte UTP) aŭ radiondoj (Wifi). Loka reto estas limigita al loka regiono, plej ofte ene de unu konstruaĵo aŭ firmao. Kiam pli longaj distancoj estas transpontitaj, oni parolas pri malloka reto.
Du tipoj de lokaj retoj estas ĉefe uzataj: eterreto kaj (pli malofte) ringoreto.
József Mezey
József Mezey [jOĵef mezei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mezey József estis hungara pentristo, poeto. Lia malofta familia nomvarianto estis Mezei.
József Mezey naskiĝis la  en Kisléta, li mortis la  en Budafok.
Biografio
József Mezey frekventis gimnaziojn en Máramarossziget kaj Szatmár, poste li estis inĝeniero (la fontoj ne mencias klare diplomon). Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis armea pentristo kaj artileriano de Jozefo Bem. Post la falo li retiriĝis al Nagybánya, kie li pentradis kaj verkis poemojn. En 1850 li studis en ateliero (eble en privata lernejo) de Jakab Marastoni, poste li pentradis en Nagybánya kaj en kelkaj aliaj urboj. Tiutempe li edziniĝis. Li pentradis ankaŭ preĝejajn bildojn, sed en 1863 liaj okuloj malsaniĝis. Li ne plu pentradis, sed verkis poemojn.
Revised Common Lectionary
La Revised Common Lectionary (Reviziita Komuna Legaĵaro) estas legaĵaro aŭ perikoparo konsistanta el tekstoj el la Biblio intencitaj por uzado en protestantaj kristanaj Diservoj. Ĝi eldoniĝis en 1994, kiel revizio de la Komuna Legaĵaro de 1983, kaj origine de la katolika Ordo Lectionum Missae eldonita en 1969 surbaze de la liturgiaj reformoj de la 2-a Vatikana Ekumena Koncilio.
La Reviziita Komuna Legaĵaro estas produkto de kunlaborado inter la Nordamerika Konsultado pri Komunaj Tekstoj (CCT) kaj la Internacia Anglalingva Liturgia Konsultado (ELLC). La partoprenantoj inkluzivis la katolikaj episkoparojn de Usono kaj Kanado, kaj reprezentantojn de diversaj protestantaj konfesiaj organizaĵoj. Ĝi poste adoptiĝis (aŭ adaptiĝis, kun modifoj lokaj) en anglalingvaj eklezioj ankaŭ ekster Nordameriko.
La Legaĵaro proponas kvar legaĵojn por ĉiu dimanĉo (kaj por iuj aliaj gravaj festotagoj de la eklezia kalendaro): po unu el la Malnova Testamento (inkluzive de Duakanonaj libroj), el la Psalmaro, el la Nova Testamento (ekster la evangelioj), kaj el la Evangelioj. Ĝi konsistas el trijara ciklo; la evangeliaj legaĵoj venas el Mateo en la unua jaro (A), el Marko en la dua jaro (B), kaj el Luko en la tria jaro (C). Ĉerpaĵojn el la evangelio de Johano oni uzas dum la Paska sezono kaj ankaŭ sporade dum aliaj liturgiaj sezonoj.
Jaro A komenciĝos je la unua dimanĉo de Advento en 2013, 2016, 2019 ktp. Jaro B komenciĝos je la unua dimanĉo de Advento en 2014, 2017, 2020 ktp. Jaro C komenciĝos je la unua dimanĉo de Advento en 2012, 2015, 2018 ktp.
Emile Houbart
Houbart eldonis en 1909 la gazeton Esperanto-Nouvelles, kiu fariĝis, unu jaron poste, La Movado, monata ilustrita periodaĵo, tiuepoke grava franca propaganda revuo. Li redaktis kaj publikigis ĝin de 1910 ĝis 1914 kaj de 1923 ĝis 1933. Houbart faris multajn intervjuojn pri Esperanto kun eminentaj personoj, verkis multnombrajn propagandajn artikolojn ktp.
Flago de Alĝerio
La flago de Alĝerio (علم الجزائر, Drapeau de l'Algérie) konsistas el du samlarĝaj vertikalaj strioj, verda kaj blanka, kun ruĝaj stelo kaj duonluno en la mezo. En la flago, blanko reprezentas pacon; verdo reprezentas naturon sed estas ankaŭ koloro de Islamo; ruĝo reprezentas la sangon de la mortintoj de la milito de Alĝerio okazinta inter 1954 kaj 1962 por sendependiĝi el Francio; la stelo kaj la duonluno reprezentas Islamon.
Ĉiuj alĝeriaj ŝipoj uzas la kutiman landan flagon krom tiuj de la Alĝeria Nacia Ŝiparo, kies flago distingiĝas per aldono de du ruĝaj ankroj en la supra maldekstra angulo.
3804 Drunina
3804 Drunina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la soveta poetino Julija Vladimirovna Drunina (cirile : Юлия Владимировна Друнина, 1924–1991).
Salesiana plurteknika universitato de Ekvadoro
La Salesiana plurteknika universitato de Ekvadoro (Universidad Politécnica Salesiana del Ecuador, mallongigo UPS) estas teknologia universitato en la urbo Kuenko de Ekvadoro kaj, kiel la nomo aludas, estas fondita kaj administrata de la Salesianoj de Don Bosco. Intertempe ekestis filiaj kampusoj ankaŭ en Guajakilo kaj Kito. Ĝi estas privata altlernejo, sed estas kunfinancata de la ŝtato. La institucio fondiĝis en 1994, antaŭ jaroj. La universitato en 2016 havis 25 545 studentojn el la tuta lando.
(15117) 2000 DA79
(15117) 2000 DA79 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Paska sezono
La Paska sezono, aŭ Paska tempo, estas tempo en la eklezia kalendaro de multaj kristanaj konfesioj. Ĝi komenciĝas, post Karesmo, je Pasko, kaj daŭras ĝis Pentekosto. Ĝi do inkluzivas la gravan feston de la Ĉieliro. Post Pentekosto sekvas la sezono de "Ordinara tempo", aŭ la sezono de la Eklezio.
Le Mesnil-Adelée
Le Mesnil-Adelée estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
R S-84 "Arnošt"
R S-84 "Arnošt" estas infanteria unuflanka infanteria fuorto, kiu estis konstruita sur domina altaĵo Anenský vrch proksimume 2 km norde de fuortaro Hanička. Ĝi povis priregi per sia ĝemelo de mitraloj spacon ĝis malantaŭ dekstre situanta R S-83 "Chata". La spaco sub la fuorto hodiaŭ estas trarigardebla arbarhakejo. Inter R S-84 kaj R S-83 estas lokigitaj du enmetitaj plifortigitaj malpezaj objektoj. La spaco maldekstre de la fuorto estis priregata sole per mitralo el kloŝo, ĉar en senpera proksimeco troviĝas R S-85 "Anna", alia infanteria fuorto lokigita sur montopinto de Anenský vrch.
Le Mesnil-Adelée
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Mesnil-Adelais.
R S-84 "Arnošt"
Post eventoj de munkena interkonsento kaj sekva okupo de ĉeĥoslovaka limregiono de nazia Germanio en 1938 la kloŝo estis elŝirita. La kreneloj konserviĝis.
Ciklopropanamido
Ciklopropilamido estas organika kemia substanco apartenanta al la familio de la amidoj konsistanta je unu grupo ciklopropana kaj unu grupo karboksila. Ĝi estas solida kemiaĵo neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj, fortaj acidoj kaj bazoj, fortaj reduktagentoj, acidaj kloridoj kaj anhidridoj. Ĝenerale, la ciklopropanaj derivaĵoj biosinteze aktivas kiel plantaj hormonoj, fungicidoj aŭ fungotoksaj kontraŭ certaj patogenaĵoj, plibonigante la plantoreziston.
Karin Gayer
Karin GAYER (naskita 1969 en Mödling) estas aŭstra verkisto. Ŝi publikigis poezion kaj rakontan  fikcion.
Marchaux-Chaudefontaine
estas komunumo de Francio, ekestinta la 1-an de januaro 2018 el la ĝis tiam sendependaj komunumoj Marchaux kaj Chaudefontaine. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ovornamado
Ovornamado estas la ornamado, ofte per pentrado, de ovoj. Ĝi estas sufiĉe disvastiĝinta arto pro la alloga, ovala formo de ovoj. Ovoj de ĉia birdo uzeblas por ovornamado, sed ju pli granda kaj forta estas la ovoŝelo des pli ŝatata la ovo estas de ornamantoj.
Ovoj de anseroj, anasoj kaj kokoj estas kutime elblovitaj - truo estas farita ĉe unu el la finaĵoj kaj la enhavo estas elblovita. Ovoj poste estas tajlataj, pentrataj aŭ alimaniere ornamataj per granda nombro de diversaj teknikoj. Ovornamado estas tre populara en orienteŭropaj landoj.
Teatra kurteno
La teatra kurteno en ĝenerala lingvouzo kutime estas la granda, antaŭa kurteno de teatreja scenejo, kiu povas esti mallevita kaj tiam dividas la publikejon de la scenejo. Ekzistas teatraj kurtenoj unupartaj, kiuj malleviĝas de supre, kaj kurtenoj du-partaj, kiuj (pli aŭ malpli malleviĝante) fermiĝas de ambaŭ flankoj de la scenejo. Falo (aŭ pli ĝenerale fermo) de la kurteno interalie signifas finon de la akto de teatraĵo, kvankam ankaŭ ene de unu akto cele al redekoro de la scenejo dumtempe povas esti fermita la kurteno. Prezentaĵo (parolado, pantomimo, kanto aŭ simile) antaŭ la fermita kurteno, kiu ligas de unu akto al alia, nomeblas interakto.
Simbola signifo
En metafora senco la nombro de fermoj de la teatra kurteno post teatra prezento estas mezurilo por la kvanto je aplaŭdo fare de la publiko. Dum daŭra aplaŭdado la kurteno plurfoje malfermiĝas, por ebligi la rigardon al la aktoroj, kaj refermiĝas, barante tiun vidon – aŭ la aktoroj paŝas antaŭ la fermitan antaŭan kurtenon, por akcepti aplaŭdon, foriras, kaj ripetas la reelvenon kaj reforiron se la aplaŭdo pludaŭras. Ĉiu el tiuj aperoj de la aktoroj nombratas kiel "kurtena apero". Laŭdire la baletaj artistoj Margot Fonteyn kaj Rudolf Nurejev ricevis 89 "kurtenajn aperojn" dum la jaro 1964 post prezento de la baleto Cignolago en la Ŝtata Operejo de Vieno.
Vorhang (Theater) Rideau de théâtre
NGC 1322
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Grandes Rios
Grandes Rios estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.625 loĝantojn en 2010.
Listo de radioj kaj podkastoj en Esperanto
Kelkaj radiostacioj havas regulajn programerojn en Esperanto. Kelkajn elsendojn oni povas aŭskulti ankaŭ aŭ nur per komputilo konektita al la interreto. Ankaŭ estas vigla kulturo de esperantlingvaj podkastoj.
Listo de radiostacioj
Radio Aŭstria Internacia ekde novembro 2002 ne plu havas programon en Esperanto kaj Radio Esperanto ne respondas en tiu retpaĝo.
Azia palmapuso
La Azia palmapuso (Cypsiurus balasiensis) estas eta apuso. Ĝi estas tre simila al la Afrika palmapuso, Cypsiurus parvus, kaj estis iam konsiderata la same specio.
Ĝi estas komuna loĝanto kaj reproduktanto en tropika Azio el Barato al Filipinoj. La nestomaterialo estas gluita al la reverso de palmofolio per salivo, kiun estas uzata ankaŭ por sekurigi la kutimajn du aŭ tri ovojn. Tiu estas birdo de malferma kamparo kaj terkultivejoj, kiuj estas tre forte asociaj kun Oleopalmoj, de kie venas la nomo de la birdoj de la genro.
Tiu 13cm longa specio estas ĉefe palbruna. Ĝi havas longajn reenkurbajn flugilojn kiuj aspektas kvazaŭ duonluno aŭ bumerango. La korpo estas svelta, kaj la vosto estas longa kaj tre forkoforma, kvankam ĝi estas kutime tre fermita. Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj la junuloj diferenciĝas el plenkreskuloj ĉefe pro siaj mallongaj vostoj. Palmapusoj havas tre mallongajn krurojn kiujn ili uzas nur por pendigi sin el vertikalaj surfacoj, ĉar apusoj neniam surterigas volonte surgrunden. La voĉo estas laŭta krio.
Tiuj apusoj pasas plej parton de siaj vivoj en aero, manĝante flugantajn insektojn per siaj bekoj. Palmapusoj ofte manĝas insektojn proksime de la grundo, kaj trinkas dumfluge.
Unkto
Unkto aŭ unktado estas sakramento de katolikismo, anglikanismo, kaj ortodoksismo kiu donas gracon kaj pardonon por pekoj, normale ĵus antaŭ morto; alinomatas sanktoleado aŭ lastaj ritoj (kiam kune kun konfeso kaj komunio).
La nomo "lastaj ritoj" ne estas tute ĝusta, ĉar la rito ne ĉiam estas farinda ĵus antaŭ morto, oni povas fari ĝin por ĉiu grava malsanulo. The pastro ŝmiras (unktas) la kapon de la malsanulo per iu guto de benita oleo. Farante la riton, oni pli malpli esperas, ke Dio sanigos la malsanulon, aŭ per la graco de la sakramento, aŭ per la bona laboro de kuracistoj kaj naturaj rimedoj.
Tiu rito estas rekomendita en la Biblio, en Jakobo 5:14-15, kiu ankaŭ priskribas la riton:
"Ĉu iu el vi malsanas? li venigu la presbiterojn de la eklezio; kaj ili preĝu super li, ŝmirinte lin per oleo en la nomo de la Sinjoro; kaj la preĝo de fido savos la malsanulon, kaj la Sinjoro relevos lin; kaj se li faris pekojn, tio estos pardonita al li."
Dua letero de Klemento
La Dua letero de Klemento, aŭ 2-a Klemento, estas apokrifaĵo de la Nova Testamento pseŭdografe atribuita al la episkopo de Romo, nome al papo Klemento la 1-a (88-97), greklingve verkita en la jaroj kurantaj inter 130 kaj 160.
Same kiel la La 1-a letero de Klamento, konsiderata, tamen, aŭtentika, estas inkluzivita en la tieldirita subapostola literaturo. Spite de la nomo, ĝi ne estas letero sed prediko pri memregado, pri Pento kaj Juĝo. . La verko gravas ankaŭ pro atesto favora al la ekzisto de evangelio, praktike malaperinta, kiu deveniginta el la harmonizado de la tri Sinoptikaj evangelioj, nome Mateo, Marko kaj Luko.
La 2-a letero de Klemento estis transdonita kune kun la 1-a per la Codex Alexandrinus (Malfrue de la 4-a jarcento) kaj per la Kodekso jerusalema (1056).
Pri la enhavo, spertuloj rimarkias ke tiu letero citas dirojn de Jesuo, kiuj estis parte reportataj ankaŭ en papirusoj. Kritikistoj en ĝi trovas ankaŭ partajn similaĵojn kun la apokrifaj ĵus retronita kopta Evangelio de Tomaso kaj de tiu perdita de Petro.
SeaWorld San Diego
SeaWorld San Diego (mara mondo) estas laŭtema bestoĝardeno, publika akvario, kaj montrejo de maraj mamuloj, situanta en San Diego, Kalifornio, Usono. La parko estas posedo de SeaWorld Entertainment, filio de Blackstone Group.
SeaWorld San Diego estas agnoskita membro de la Association of Zoos and Aquariums (AZA).
37044 Papymarcel
37044 Papymarcel estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la franca amatora astronomo Jean-Claude Merlin elde sia observatorio proksime de Le Creusot (Saône-et-Loire, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marcel Alphonse Merlin (1922), patro de la malkovrinto. Tiam festante sian okdek-jaran naskodaton, li estis la ĉefa konstruinto de la privata observatorio de la malkovrinto.
Katolika Nacio
Katolika Nacio, Nação Católica, estas portugallingva socia paĝaro konata de  brazilaj katolikoj; la paĝaro similas al Orkut kaj Facebook, ĝi celas katolikojn, sed aliaj kristanaj grupoj jam ĉeestas en la paĝaro.
Katolika Nacio estas verko de ASJ (Asocio de Moŝto Jesuo) kaj TV Século 21 (TV 21-a Jarcento), ĝi ankaŭ estas apogata de diversaj katolikaj kaj kristanaj asocioj. La paĝaro estas originale kreita portugallingve, sed jam estas tradukita al la angla, hispana kaj esperanta lingvoj.
Kuriozaĵo
Kvankam la interfaco de la paĝaro originale estas portugallingva (hodiaŭ estas 4 lingva paĝaro), Esperanto jam estas la dua lingvo rilate al la kvanto de la artikoloj. Anoj de la socia retejo ricevas ĉiutage rektajn informojn de la Esperanta Departemento de Vatikana Radio, de IKUE (Internacia Katolika Uniĝo de Esperantistoj) kaj de SAKE (Sendependa Asocio de Katolikaj Esperantistoj).
Celoj
Ĉi tiu paĝaro estis kreita unue por kunigi la brazilan katolikaron, sed hodiaŭ ĉeestas kristanoj de aliaj mondpartoj aktive partoprenante je la paĝaro.
Eksteraj ligiloj
Paĝaro de Katolika Nacio
Le Mesnil-Amand
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnil-Amandais.
Dmitrijeva (distrikto Klin)
Dmitrijeva (Дмитриева) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 25 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Can Zam (Metroo de Barcelono)
Can Zam estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en Santa Coloma de Gramenet.
Rudabánya
Rudabánya [rudabAnja] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Kazincbarcika. La loknomo signifas slave ercominejo.
Situo
Rudabánya situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Szendrő estas proksime.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1299. En 1350 la komunumo ricevis la rangon minourbo kaj iĝis ano de 7 minourboj en Supra Hungario. Oni minis oron, arĝenton, plumbon, kupron kaj precipe feron ĝis 1986. Post 1920 tio estis la unusola hungara ercminejo. En la urbeto oni trovis homoideon (Dryopithecus brancoi), kiu estas raraĵo en Hungario. Nuntempe ĉe la minejo uzino pri gipso funkcias. La grandvilaĝo iĝis urbo ekde 2008. En la komunumo aŭtonomio de ciganoj funkcias. Vidindaĵoj estas preĝejoj kalvinana el la 14-a j.c., luterana kaj katolika el 1912, kaj muzeo pri minado. Apud la komunumo mineja lago 60 m-ojn profunda troviĝas, kiu estas la plej profunda hungara lago.
Karenz (Meklenburgo)
Karenz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Dömitz-Malliß. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(15119) 2000 DU97
(15119) 2000 DU97 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĉukĉa lingvo
Ĉukĉa (luoravetlana) lingvo (memnomo лыгъоравэтльан йилйил) estas disvastiĝinta en rusiaj regionoj de Ĉukotko kaj Korjakio, ankaŭ en parto de Jakutio. Estas ĉirkaŭ 11 mil parolantoj. Skribsistemo estas bazita sur la cirila alfabeto (uzata ekde 1936), ĝi enhavas du specifajn signojn: Ӄӄ kaj Ӈӈ.
Malgraŭ negranda kvanto de parolantoj, la ĉukĉa estas uzata en eduka sistemo. En ĝi regule aperas radi-elsendoj. La ĉukĉa restas la ĉefa lingvo de ĉiutagaj interparoloj inter ĉukĉoj.
En la ĉukĉa aperas origina kaj tradukita literaturo, sed fiksita tut-ĉukĉa skriba formo ankoraŭ ne estas firme establita. La ĉukĉa ankaŭ estas uzata en loka radio.
Jen la moderna ĉukĉa alfabeto:
La ĉukĉa en edukado
La ĉukĉa lingvo estas uzata por instrui en baza lernejo. Post kelkaj unuaj studjaroj ĝin anstataŭas la rusa, la ĉukĉa estas studata tiam kiel unu el studobjektoj.
Specifaĵoj
La ĉukĉa estas i. a. elstara pro (nun niveliĝanta) diferenco inter vira kaj virina prononco.
Jevgenij Jevtuŝenko
Jevgenij Aleksandroviĉ Jevtuŝenko (Евгений Александрович Евтушенко, latin-litere Evgenij Aleksandrovič Evtušenko; origina familinomo Gangnus; naskiĝis la en Niĵneudinsk, Irkutska provinco, Sovetunio — mortis la  en Tulsa, Usono) estas fama sovetia kaj rusa poeto] kaj verkisto de la 20-a jarcento.
Vivo
Kiel filo de paro de geologoj Jevtuŝenko naskiĝis en fora loko en Siberio kaj pasigis sian fruan infanecon ĉe sia avino en la proksima siberia urbeto Zima. Lia patro, la germandevena Aleksander Rudolfoviĉ Gangnus, verkis mem poemojn kaj peris al la knabo jam frue sian amon al poezio.
Por eviti reprezaliojn pro lia germane sonanta nomo, la avino zorgis pri tio ke Jevgenij ricevu la naskiĝnomon de sia patrino; krome la oficiala naskiĝdato estis ŝanĝita al 1933, por ebligi en la jaro 1944 translokiĝon al Moskvo.
La lerneja tempo de Jevtuŝenko ne estis tre sukcesa. Li devis, pro malĉeesto kaj diversaj ribeladoj ŝanĝi la mezlernejon kaj estis fine, pro falsa kulpigo, antaŭ la fino, forigita el la lernejo.
Li laboris dum ia tempo en la geologia ekspedicio de sia patro en Kazaĥio kaj revenis al Moskvo por tie fariĝi poeto. En 1949 la revuo Sovetskij sport (Soveta sporto) presis lian unuan poemon. Ekde tiam li fariĝis „gazetpoeto“; ankaŭ la devigaj linioj pri Stalino troviĝis regule en liaj verkoj. Lia en 1952 aperinta unua poemvolumo Skolto de estonto estis laŭdata de la kritiko, sed ne estis sukcesa ĉe la publiko. Jevtuŝenko estis pro siaj publikigaĵoj akceptita en la verkistan union, eĉ sen lerneja ekzameno, kaj en la moskvan Literaturan Instituton Maksim Gorkij, kie li uzis la studotempon por poluri sian stilon kaj pripensi siajn temojn.
Post diversaj publikigadoj en la 1950-aj jaroj venis la sukceso ĉe la publiko en 1961 per la du poemoj Babij Jar (Бабий Яр) (kun kiu Dmitrij Ŝostakoviĉ verkis 13-a simfonion) kaj Ĉu rusoj militemas? (Хотят ли русские войны?), kiu estis ankaŭ muzike komponita kaj iĝis fama kanto - ekzistas ankaŭ bona Esperanto-traduko farita de Konstantin Gusev: "Ĉu celas rusoj al milit'?". Samtempe Jevtuŝenko estis elmetita al kritikoj de la establita soveta kulturo. Malgraŭ kelkaj subpremaĵoj — dum kelka tempo li loĝis en Peĉoro en Komiio — li estis tamen tre produktiva kaj ankaŭ internacie konsiderata; liaj verkoj aperis en 72 lingvoj. Etikedoj kiel „poetribelo“, „kultfiguro de la 1960-aj jaroj“ kaj „politika idolo“ aŭ ankaŭ „politike nefidinda“ provis karakterizi lin.
Jam en fruaj jaroj Jevtuŝenko dediĉis sin ankaŭ al prozo. Lia unua rakonto La kvara Meŝĉanskaja-strato (Четвертая Мещанская) ) aperis en 1959 en la revuo Junost (Juneco). Lia unua romano Berriĉaj lokoj (Ягодные места) aperis komence de la 1980-aj jaroj.
Lian rigardon al la ŝanĝoj en Sovetio montris la en 1993 aperinta ŝlosilromano Ne mortu post morto (Не умирай после смерти); membiografia verko aperis en 1989 sub la titolo Lupa pasporto (Волчий паспорт).
En ambaŭ libroj troviĝas (identa) ĉapitro dediĉita al la okazintaĵoj ĉirkaŭ la armea puĉo en 1991 kontraŭ Miĥail Gorbaĉov. Post li estis de 1988 ĝis 1991 parlamenta delegito, Jevtuŝenko fariĝis rekta atestanto de la defendado de la Blanka Domo — de ties balkono li deklamis poemon direktitan al la homoj, kiuj ekstere manifestaciis surstrate.
Apud multnombraj distingaĵoj en sia propra lando li ricevis en 1999 kiel unua eksterlanda poeto la renoman usonan Walt-Whitman-premion. Li prelegis en usonaj universitatoj laŭ sia instrulibro Antologio de la rusa poezio.
La poeto vivas kaj laboras nuntempe en Moskvo. Li estis oficiale edziĝinta kvarfoje, havas 5 filojn. Li parolas krom la rusa ankaŭ la anglan, la hispanan, la italan kaj la francan lingvojn.
Dmitrokovo (distrikto Klin)
Dmitrokovo (Дмитроково) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 89 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
17100 Kamiokanatsu
17100 Kamiokanatsu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Vilaine (filmo)
Vilaine (Fiulino) estas franca filmo de Jean-Patrick Benes kaj Allan Mauduit aperinta en 2008.
17100 Kamiokanatsu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Natsumi Kamioka, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto en teamo pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Niihama West High School, de Niihama (gubernio Ehime, Japanio).
Vilaine (filmo)
Temo
Mélanie estas ne tre bela knabino, tasko-ŝarĝita de siaj superulo kaj najbarino, iom tro afabla kaj indulga. Naiva kaj malavara, ŝi tamen falas en la insidon de sia belega kuzino, Aurore, kredante al ĉarma princo. Decidita venĝi sin, Mélanie fariĝas fia kaj ekspluatas sian superulon, faras ŝercojn al la amikinoj de Aurore, kaj donas prudentajn "konsilojn" al ĉiuj, memkompreneble antaŭplanitajn.
Lods
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Le Mesnil-Amey
Le Mesnil-Amey estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Eŭropinsulo
Eŭropinsulo (Île Europa) estas dependa teritorio de Francio, insuleto en la Mozambika Kanalo duonvoje inter sudo de Madagaskaro kaj sudo de Mozambiko je. Ne estas haveno, nek konstantaj loĝantoj. Deĵoras malgranda franca taĉmento. Estas meteorologiejo kaj nepavimita 1000 metrojn longa flughavena trako.
Ĝi estas konservejo de sovaĝa vivo, sed havas malmultajn naturajn riĉaĵojn. La insulo estas posedaĵo de Francio regata de respublika komisaro loĝanta en Reunio. Madagaskaro havas pretendojn pri ĝi.